cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
لایف ایز استرنج
گیم‌پلی
لایف ایز استرنج یک بازی ویدیویی به سبک ماجراجویی گرافیکی است که از زاویه‌دید سوم‌شخص دنبال می‌شود. مکانیسم سفر در زمان به بازیکن اجازهٔ انجام مجدد اقداماتی که از قبل صورت گرفته را می‌دهد. بازیکن قادر به بررسی و تعامل با اشیا است که سبب حل معما در قالب مأموریت‌های جمع‌آوری شده است و تغییراتی در محیط ایجاد می‌کند. اقلامی که قبل از سفر در زمان جمع‌آوری گردیده‌اند، پس از این واقعه به عنوان موجودی کالا نگهداری خواهند شد.
بازیکن می‌تواند در مکان‌های مختلفی واقع در خلیج خیالی آرکادیا به اکتشاف بپردازد و با شخصیت‌های غیرقابل‌بازی معاشرت کند. مبادلات دیالوگ در بازی می‌تواند بازنگری شود در حالی که گزینه‌های شاخه‌ای برای محاوره استفاده می‌شود.
داستان
داستان بازی دربارهٔ دختری نوجوان به نام مکس کالفیلد است که علاقهٔ زیادی به هنر عکاسی دارد. او دارای قابلیت سفر در زمان است که به واسطهٔ آن می‌تواند در گذشته، حال و آینده تأثیر بگذارد. او هنگام نجات دوست قدیمیش کلوئی به این مسئله پی برد که می‌تواند در زمان سفر کند. مکس باید به سرعت از این موضوع آگاه شود که تغییر گذشته گاهی اوقات می‌تواند به پیامدهای مخربی در آینده منجر شود.
واناند (ابهام‌زدایی)
واناند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مانوئل فلر
مانوئل فلر (Manuel Feller؛ زادهٔ October 13, 1992) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش است.
چارلز ال. ریسون
چارلز لویس ریسون (Charles Lewis Reason) (۱۸۱۸–۱۶ اوت ۱۸۹۳) ریاضی‌دان، زبان‌شناس و آموزگار آمریکایی بود. او اولین استاد سیاهپوست کالج در ایالات متحده بود که در «کالج مرکزی نیویورک، مک گراویل» تدریس می‌کرد.
اوان زندگی و تحصیلات
میشل و الیزابت به ترتیب اهل گوادلوپ و «سنت-دومینگ» بودند. در سال ۱۷۹۳، پس از اولین سال‌های انقلاب هائیتی، به عنوان پناهنده مهاجرت کردند. برادران او، «الور دبلیو و پاتریک اچ ریسون» نام داشتند و از رهبران محسوب می‌شدند. خواهر بزرگترشان، پولیکارپ، در سن چهار سالگی در سال ۱۸۱۸ درگذشت.
چارلز همراه دو تن از برادرانش به مدرسه آزاد آفریقایی در نیویورک رفتند. از جمله همکلاسیانشان «هنری هایلند گارنت»، «جورج تی داونینگ» و «ایرا آلدریج» بودند. از آن‌جایی که چارلز در کودکی از نوابغ ریاضیات بود، در سن چهارده سالگی شروع به تدریس در مدرسه کرد. او در سال ۱۸۳۵ در آکادمی کوته عمر نویز در کینن، نیوهمپشایر شرکت کرد. سپس در سال ۱۸۴۹، چارلز یکی از اعضای هیئت علمی شد و برای افتتاح در کالج مرکزی نیویورک سخنرانی نمود. این کالج یک مؤسسه یکپارچه بود که توسط اعضای انجمن مأموریت آزاد تعمیددهنده آمریکا در مک گراو، نیویورک تأسیس شد (که در آن زمان مک گراویل نامیده می‌شد، نباید با مک گراویل فعلی اشتباه شود).
از او به عنوان فردی «فرهیخته و نابغه، 'با چهرهٔ بسیار روشن، موهای مجعد مشکی مقبول و سبیل‌های پرپشت' یاد شده‌است. او خیلی راحت با یک آنگلوساکسون اشتباه گرفته می‌شد». توصیف دیگری می‌گوید که او «یکی از باوقارترین آقایان از نژاد رنگین‌پوستان در این شهر (نیویورک) است».
حرفه
اولین شغل ریسون به عنوان یک معلم، در دهه ۱۸۳۰ در «مدرسه کویکر در خیابان لورن» بود.
ریسون به همراه «چارلز بنت ری»، انجمنی را در نیویورک برای ترویج آموزش میان کودکان رنگین‌پوست در سال ۱۸۴۷ تأسیس کرد. دو سال بعد، او به عنوان استاد نوشتار شیوا به زبان‌های یونانی، لاتین و فرانسوی در کالج مرکزی نیویورک، مک‌گراویل منصوب شد و همزمان به عنوان پروفسور، به تدریس ریاضیات نیز مشغول بود. کالج مرکزی اولین کالجی بود که از روز افتتاحیه به تکمیل نیروی انسانی پرداخت و ریسون را به عنوان یکی از واجد شرایط‌ترین متقاضیان استخدام کرد؛ لذا ریسون هم اولین استاد سیاهپوست بود و هم اولین معلم سیساهی بود که دانشجویان سفیدپوست در ایالات متحده داشت. او در مطبوعات به عنوان «مردی موفق و جذاب و … یک پژوهشگر خوب و پخته، … بسیار معروف با دانش آموزان و شهروندی مک‌گراویل» توصیف شد.
ریسون در سال ۱۸۵۲ این سمت را ترک کرد تا مدیر مؤسسه کویکر جوانان رنگین‌پوست در فیلادلفیا (بعداً دانشگاه چی‌نی پنسیلوانیا) شود و تا سال ۱۸۵۶ در این منصب ماند. ریسون در طول مدت خدمت خود، تعداد دانشجویان را از شش تن به ۱۱۸ تن افزایش داد. او علاقه‌مند به تدریس ریاضیات و علوم در این مؤسسه بود، اما به تدریج به آموزش سایر رشته‌ها، به ویژه زبان‌ها روی آورد. دانشجویان سال آخر انتظار داشتند که نمرات آن‌ها در پرتیراژترین روزنامه جوامع سیاهپوست ایالات متحده ظاهر شود: کریسچن رکوردر AME. معمولاً نیمی از دانشجویان موفق به فارغ‌التحصیلی نمی‌شدند. اگرچه مطالب آموزشی و امتحانات دشوار بودند، اما والدین تمام تلاش خود را برای ثبت نام کردن فرزندانشان به کار می‌بردند.
ریسون به نیویورک، به جایی که برای چندین دهه در زمینه آموزش عامه به عنوان معلم، مدیر و اصلاح‌طلب خدمت کرده بود، بازگشت. وی مدیر مدرسه گرامر رنگین‌پوستان واقع در خیابان ۴۱ بلاک ۲ بود. ریسون در این مدت برای لغو برده‌داری و تبعیض نژادی بسیار تلاش کرد. وی نماینده کنوانسیون کارگران رنگین‌پوست بود که در سال ۱۸۷۰ در ساراتوگا اسپرینگز، نیویورک برگزار شد. ریسون برای تصویب قانون ۱۸۷۳ در راستای ادغام مدارس دولتی نیویورک با موفقیت جلب آرا کرد. با این وجود او در سال ۱۸۷۶ رئیس مدارس دولتی رنگین‌پوستان شهر نیویورک شد. ریسون در بسیاری از گروه‌های اجتماعی، به لحاظ سیاسی فعال بود. او نامزد کالج انتخاباتی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۸۸۴ بود که در حال حاضر یک موقعیت مهم سیاسی، در بلیط جمهوری‌خواهان محسوب می‌شود.
گویش برنهلم
گویش برنهلم (Bornholmsk) یک گویش دانمارکی شرقی است که در جزیره برنهلم در دریای بالتیک بدان سخن گفته می‌شود.این گویش در اصل بخشی از پیوستار گویشی دانمارکی شرقی بود که شامل گویش‌های جنوب سوئد نیز می‌شود، اما پس از ۱۶۵۸ که سوئد استان‌های شرقی اسکونه، هاللاند و بلکینگه را ضمیمه خاک خود کرد این گویش از دیگر گویش‌های دانمارکی منزوی شد.
چارلز ال. ریسون
حرفه
در سال ۱۸۷۸ او صاحب یک خانه با نمای بیرونی از جنس سنگ ماسه‌ای قهوه‌ای در خیابان ۵۳، ۲۴۲ شرقی بود. این خانه مملو از کتاب بود. از او به عنوان "مردی که بسیار می‌خواند و به چندین زبان صحبت می‌کرد، یاد می‌شود… گفته می‌شود که ثروت او ۶۰۰۰۰ دلار ارزش داشت (معادل ۱٬۶۰۹٬۰۳۴ دلار در سال 2020).
گویش برنهلم
این گویش بیش از اینکه نوشته شود سخن گفته می‌شود، علی‌رغم اینکه واژه‌نامه‌های برنهلمی-دانمارکی و روزنامه‌های به گویش برنهلم وجود دارند.حتی واژگانی که در دانمارکی معیار به کار برده نمی‌شوند نیز طبق املای معیار دانمارکی نوشته می‌شوند.
چارلز ال. ریسون
حرفه
پس از تفکیک نژادی مدارس دولتی در شهر نیویورک، او مدیر مدرسه گرامر واقع در خیابان ۴۲، غربی ۲۵۲، بلاک ۸۰ شد. اگرچه ریسن دو سکته مغزی (یکی در سال ۱۸۸۵ و دیگری در سال ۱۸۹۰) داشت که موجب ناتوانی جسمی او شد، اما وی تا زمان بازنشستگی، حدود پنج ماه قبل از مرگش، به کار خود ادامه داد.
گویش برنهلم
این گویش به علت اینکه ساکنان برنهلم بیشتر از دانمارکی معیار استفاده می‌کنند در خطر است.
چارلز ال. ریسون
حرفه
ریسون شاعر هم بود. او هم‌چنین در دهه ۱۸۳۰ به انتشار مجله آمریکایی رنگین‌پوست کمک کرد و در دهه ۱۸۴۰ جزو یکی از رهبران انجمن فونیکس شهر نیویورک بود. او شعر «آزادی» را نوشت و در آن از «توماس کلارکسون»، طرف‌دار الغای بردگی اهل بریتانیا تجلیل کرد. این شعر در زندگی‌نامه کلارکسون که در سال ۱۸۴۹ توسط الکساندر کرامل منتشر شد، آمده‌است.
ازدواج و خانواده
معلومات زیادی در مورد زندگی شخصی ریسون در دست نیست، اما گفته می‌شود که او سه بار ازدواج کرده و همسرانش را از دست داده‌است. سومین و آخرین همسر او کلوریس (دوپلسیس) استیو (۱۸۱۹–۱۸۸۴) بود که در ۱۷ ژوئیه ۱۸۵۵ در شهر نیویورک با او عروسی کرد. آن‌ها هیچ فرزندی نداشتند. اما ریسون از ازدواج قبلی خود با جان لوسین استیو (۱۸۰۹–۱۸۵۲)، شیرینی‌پز، رستورانت‌دار و تهیه‌کننده غذای فرانسوی در شهر نیویورک، صاحب یک دختر شد.
بخش مدیسون، شهرستان جکسون، اوهایو
بخش مدیسون (به انگلیسی: Madison Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جکسون، اوهایو واقع شده‌است. بخش مدیسون ۱۱۷٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لهوتیتسه (منطقه تربیچ)
لهوتیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تربیچ واقع شده‌است. لهوتیتسه ۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۰ نفر جمعیت دارد و ۴۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیام لگن خاصره
نیام لگن خاصره (Pelvic fascia) لایه‌ای از بافت همبندی است که در بالا در امتداد نیام پوشاننده دیواره‌های شکم و در پائین در امتداد نیام ناحیه میان‌دوراه (پرینه) می‌باشد. نیام لگن به دو لایه جداری (parietal) و احشائی (visceral) تقسیم می‌شود.
نیام جداری لگن
دیواره‌های لگن را آستر می‌کند و بر حسب ماهیچه‌ای که می‌پوشاند نام‌گذاری می‌شود. مثلاً نیام پوشاننده ماهیچه سدادی داخلی (Internal obturator muscle)، نیام سدادی داخلی نام دارد و لایه همبندی متراکم و محکم می‌باشد. ادامه این نیام روی ماهیچه‌های بالابرنده مقعد و دنبالچه‌ای، نیام بالابرنده مقعد و دنبالچه‌ای و به‌طور خلاصه لایه فوقانی نیام دیافراگم لگن را تشکیل می‌دهد. نیام جداری لگن از طریق سوراخی در امتداد نیام پوشاننده سطح تحتانی دیافراگم لگنی در ناحیه میان‌دوراه (پرینه) قرار می‌گیرد. در محل‌هایی که نیام جداری در تماس با استخوان قرار می‌گیرد به پریوست استخوان می‌چسبد. در میان‌دوراه جایی که نیام جداری لگن روی ماهیچه بندآر (اسفنگتر) مجرای ادرار و غشای میان‌دوراه را می‌پوشاند لایه میان‌دوراهی نیام جداری لگن گفته می‌شود که لایه نیامی فوقانی دیافراگم ادراری تناسلی را درست می‌کند.
نیام احشایی لگن
نیام احشائی لایه‌ای از بافت همبند سست است که تمام احشاء لگن را پوشانده و از آنها حمایت و نگهداری می‌کند. در جایی که احشاء در تماس با دیواره لگن خاصره باشد، نیام لایه‌های جداری و احشائی با همدیگر ادغام می‌شوند. در محل‌های خاصی نیام ضخیم شده و رباطهای نیامی را تشکیل می‌دهند. این رباط‌ها معمولاً از دیواره‌های لگن به احشاء کشیده می‌شوند و سبب حمایت و نگهداری بیشتری از احشای لگن می‌شوند. رباط‌های نیامی معمولاً بر حسب محل اتصالشان نامگذاری می‌شوند، برای نمونه رباط شرمگاهی‌احشایی (Pubovesical ligament) و رباط خاجی‌گردنی (sacrocervical ligament). در زنان رباط‌های نیامی که به گردن رحم متصل می‌شوند، اهمیت بالینی ویژه‌ای دارند، چرا که از رحم حمایت کرده و از افتادگی رحم جلوگیری می‌کنند.
جوئل مولر
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال متس، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
تهتان (نیک‌شهر)
تهتان (نیک‌شهر)، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
منصوره کاتبی
منصوره کاتبی (زادهٔ ۱۳۲۱، تهران) دوبلور ایرانی است.
زندگی‌نامه
منصوره کاتبی در سال ۱۳۲۱ در تهران متولد شد و فعالیت دوبله را به‌طور حرفه‌ای از سال ۱۳۴۳ آغاز کرد. وی همسر خسرو خسروشاهی، دوبلور و مدیر دوبلاژ سرشناس، می‌باشد. وی گویندگی نقش‌های دوم در فیلم‌ها و سریال‌ها را بر عهده می‌گرفت. از کارهای شاخص او می‌توان به دوبلهٔ شخصیت‌های ناتالی در سریال «ارتش سری» و مادر در کارتون «زنان کوچک» اشاره کرد. همچنین وی از گویندگان فعال دوبلهٔ همزمان در «جشنوارهٔ فیلم کودک و نوجوان اصفهان» بوده‌است. وی سال‌هاست که از دوبله کنار رفته و در خارج از ایران به‌سر می‌برد.
شوشا (مجری)
شوشا (Xuxa؛ زادهٔ March 27, 1963) موسیقی‌دان، مجری تلویزیون، خواننده، مدل و بازیگر اهل برزیل است. شوشا تا کنون دو بار جایزه گرمی لاتین برای موسیقی کودکان را از آن خود کرده‌است.
شوشا از جمله ثروتمندترین زنان برزیلی است و دارایی او نزدیک به ۴۰۰ میلیون دلار برآورد شده‌است.
دانمارکی شرقی
دانمارکی شرقی اشاره به گویش‌های زبان دانمارکی که در برنهلم (گویش برنهلم)، بلکینگه، هاللاند، اسکونه و بخش‌هایی از اسملاند سخن گفته می‌شود دارد.گویش‌هایی که در سوئد هستند توسط زبان سوئدی مورد تاثیر قرار گرفتند و برخی اوقات به عنوان گویش‌های سوئدی در نظر گرفته می‌شوند.
فری موبایل
فری موبایل (Free Mobile) شرکت مخابرات فرانسوی است، که در سال ۲۰۰۷ توسط خاویر نایل تأسیس شد.
امیلی جنایتکار
امیلی جنایتکار یک فیلم جنایی، درام و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی جان پتن فورد با بازی آبری پلازا، تئو روسی، مگالین اچیکاوکی و جینا گرشان است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. فیلم در مجموع نقدهای مثبتی را از منتقدان برای رویدادهای اجتماعی فیلم و بازی پلازا در نقش اصلی دریافت کرد. این فیلم در ۱۲ اوت ۲۰۲۲ توسط ورتیکال انترتینمنت و رودساید اترکشنز در ایالات متحده منتشر می‌شود.
تولید
امیلی جنایتکار توسط جان پتن فورد نوشته و کارگردانی شده‌است. تولید فیلم در لس آنجلس انجام شده‌است. در اوت ۲۰۲۱، حضور آبری پلازا، جینا گرشان، مگالین اچیکاوکی و تئو روسی برای بازی در این فیلم تأیید شد. ناتان هالپرن وظیفه ساخت موسیقی فیلم را برعهده داشته‌است.
انتشار
این فیلم در ۲۴ ژانویه در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. در فوریه ۲۰۲۲، ورتیکال انترتینمنت و رودساید اترکشنز حق پخش فیلم را در ایالات متحده و کانادا به دست آوردند و یونیورسال پیکچرز نیز حق توزیع بین‌المللی فیلم را به دست آورد. امیلی قرار است در ۱۲ اوت ۲۰۲۲ منتشر شود.
بازخوردها
در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز دارای امتیاز ۹۳ درصد از ۶۹ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۷.۳ از ۱۰ مثبت هستند.
انتخابات ۲۰۲۳ ترکیه
انتخابات ریاست جمهوری ترکیه در ماه مه ۲۰۲۳ همزمان با انتخابات پارلمانی در راستای تعیین رئیس‌جمهور برای یک دوره پنج ساله برگزار شد. این اولین باری است که انتخابات ریاست جمهوری ترکیه به دور دوم کشیده می‌شود.
این انتخابات ابتدا قرار بود در ۱۸ ژوئن برگزار شود، اما دولت برای جلوگیری از همزمانی با امتحانات دانشگاه، حج و شروع تعطیلات تابستانی، آن را یک ماه به جلو برد. تخمین زده می‌شود که در مجموع ۶۴ میلیون نفر حق رأی دادن در انتخابات را داشتند، ۶۰٫۹ میلیون در ترکیه و ۳٫۲ میلیون در خارج از کشور.
اردوغان، رئیس‌جمهور کنونی حزب عدالت و توسعه (AK Party) برای انتخاب مجدد به عنوان نامزد مشترک ائتلاف خلق، که شامل حزب حرکت ملی (MHP) و دو حزب کوچک‌تر دیگر است، شرکت کرد. اتحاد ملت، متشکل از شش حزب مخالف از جمله حزب اصلی اپوزیسیون حزب جمهوری خلق (CHP)، کمال قلیچ‌داراوغلو رهبر حزب جمهوری خلق را به عنوان نامزد ریاست جمهوری معرفی کرد. حزب سبزها و آینده چپ (YSGP)، ائتلاف کار و آزادی طرفدار از قلیچ‌داراوغلو حمایت کردند، هرچند که به ائتلاف نپیوستند. دو نامزد کوچک دیگر، یعنی محرم اینجه، رهبر حزب میهن و سنان اوغان، نامزد ضد مهاجرت ائتلاف اجدادی نیز به ۱۰۰۰۰۰ امضای لازم برای شرکت دست یافتند. با این حال، سه روز قبل از انتخابات، اینجه با استناد به تهمت‌ها و کمپین‌های متوالی تهمت‌زنی و بدنامی علیه او توسط نامزدهای رقیب، از انتخابات کناره‌گیری کرد.
موضوعات اصلی مبارزات انتخاباتی حول محور زلزله مرگبار فوریه ۲۰۲۳ ترکیه-سوریه بود که بیش از ۵۰۰۰۰ کشته برجای گذاشت و احتمال تأخیر در تاریخ انتخابات را نیز مطرح کرد. دولت به دلیل واکنش کندش به زلزله و گذشت کردن از ساخت و سازها مورد انتقاد قرار گرفت چرا که منتقدان باور داشتند که این گذشت کردن سبب گردیده ساختمان‌ها آسیب‌پذیرتر ساخته شوند. همچنین مسئله اقتصاد ترکیه به دلیل افزایش شدید هزینه‌های زندگی برجسته شد. در اکثر نظرسنجی‌ها، رای‌دهندگان اقتصاد را به عنوان حوزه اصلی نگرانی خود معرفی کردند.
در دور اول، اردوغان و اوغان به ترتیب به میزان ۴۹٫۵ و ۵٫۲ درصد آرا را کسب کردند. در همین حال، قلیچداراوغلو ۴۴٫۹ درصد را از آن خود کرد، در حالی که محرم اینجه (که با وجود کناره‌گیری از انتخابات نامش بر صندوق‌های انتخابات باقی ماند) ۰٫۴ درصد را کسب کرد. از آنجایی که میزان آرای اردوغان ۰٫۵ درصد کمتر از پیروزی کامل بود، او و قلیچ‌داراوغلو در دور دوم انتخابات در ۲۸ می با هم رقابت کردند. اوغان از اردوغان حمایت کرد و باعث انشعاب با اتحاد اجدادی شد، در همین حال رهبر حزب پیروزی، اومیت اوزداغ - رهبر بزرگ‌ترین حزب اتحاد - نیز از قلیچداراوغلو حمایت کرد.
انتخابات ۲۰۱۸
انتخابات عمومی قبلی ترکیه در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸ برگزار شد. این انتخابات مسبب گذار کشور از یک نظام پارلمانی به یک نظام ریاستی بود، چنان‌که رای‌دهندگان در همه‌پرسی بحث‌برانگیز قانون اساسی در سال ۲۰۱۷ با اندکی اختلاف تغییر آن را تأیید کردند. این انتخابات منجر به پیروزی رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور فعلی شد که از سال ۲۰۱۴ این سمت را در اختیار داشت.
تاریخ
تاریخ برنامه‌ریزی شده برای دور اول انتخابات ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ تعیین شد. با این حال، سیستم انتخاباتی امکان پیشبرد تاریخ را فراهم کرد. در سال ۲۰۲۰، گمانه زنی‌هایی در مورد برگزاری انتخابات زودهنگام قبل از انتخابات عادی در سال ۲۰۲۳ وجود داشت. در آن زمان، دولت باغچهلی، رهبر شریک ائتلاف حزب حرکت ملی، این احتمالات را رد کرد. وی در بیانیه ای کتبی گفت که انتخابات قبل از سال ۲۰۲۳ برگزار نخواهد شد. وی همچنین تأیید کرد که ائتلاف فعلی بین حزب عدالت و توسعه و حزب حرکت ملی دست نخورده باقی خواهد ماند و رجب طیب اردوغان نامزد مشترک آنها برای ریاست جمهوری خواهد بود.
نظام انتخاباتی
رئیس‌جمهور ترکیه مستقیماً از طریق سیستم دو مرحله‌ای انتخاب می‌شود که بر اساس آن کاندید مورد نظر برای انتخاب شدن باید اکثریت (بیش از ۵۰٪) از آرای مردم را به دست آورد. اگر هیچ‌یک از نامزدها اکثریت کلی را به‌طور کامل به دست نیاورد، دور دوم انتخابات بین دو نامزدی که بیشترین رای را برای دور اول داشتند برگزار می‌شود. اولین انتخابات مستقیم برای ریاست جمهوری ترکیه در سال ۲۰۱۴ برگزار شد، پس از رفراندوم سال ۲۰۰۷ که سیستم قبلی که بر اساس آن رئیس دولت توسط مجلس قانونگذاری، یعنی مجلس بزرگ ملی ترکیه انتخاب می‌گردید، لغو شد. رئیس‌جمهور ترکیه مشمول محدودیت‌های دوره‌ای است و می‌تواند حداکثر دو دوره پنج ساله در این سمت فعالیت کند. اگر انتخابات زودهنگام قبل از پایان دوره دوم برگزار شود، دوره سوم مجاز خواهد بود. انتخابات زودهنگام می‌تواند با رضایت ۶۰ درصد از نمایندگان مجلس ملی ترکیه یا با دستور رئیس‌جمهور برگزار شود. فقط انتخابات زودهنگامی که از طریق جلب موافقت مجلس ملی در دوره دوم ریاست جمهوری روی دهد می‌تواند به رئیس‌جمهور اجازه دهد تا برای دوره سوم خدمت کند.
نامزدهای
به تاریخ ۱ آوریل، پس از قرعه کشی شورای عالی انتخابات، جای چهار نامزد ریاست جمهوری در برگه رأی به شرح زیر تعیین شد:
پانویس
<references group="persian-alpha"/>
جوئل هنری (بازیکن فوتبال)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
میار شریف
میار شریف (ميار شريف أحمد عبد العزيز؛ زادهٔ May 5, 1996) تنیس‌باز زن اهل مصر است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
کندگزی
کندگزی، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کاترینا لینزبرگر
کاترینا لینزبرگر (Katharina Liensberger؛ زادهٔ April 1, 1997) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش است.
نیسان لاتیو
نیسان لاتیو یک خودرو است که توسط خودروساز ژاپنی نیسان از سال ۲۰۰۴ به شکل کامپکت کوچک چهار در سدان تولید می‌شود.
جواکیم بالمی
جواکیم بالمی (Joakim Balmy؛ زادهٔ September 17, 1997) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
دانشگاه آکسفورد بروکس
دانشگاه آکسفورد بروکس یک دانشگاه عمومی در انگلستان است. در سال ۱۸۶۵ به عنوان مدرسه هنر آکسفورد تأسیس شد. و سپس در سال ۱۹۹۲ به دانشگاه آکسفورد بروکس تبدیل شد. این دانشگاه به افتخار اولین مدیر آن، جان هنری بروکس، نامگذاری شد.
تاریخچه
دانشگاه آکسفورد بروکس در سال ۱۸۶۵ به عنوان مدرسه هنر آکسفورد شروع به کار کرد. در سال ۱۸۷۰ مدرسه علوم اضافه شد و در سال ۱۸۹۱، تحت مدیریت کمیته دستورالعمل فنی شورای شهر، به مدرسه فنی شهر آکسفورد تغییر نام داد و مدرسه هنر را در خود جای داد که متمایز باقی ماند.
در سال ۱۹۳۴ مدرسه هنر و مدرسه فنی با هم ادغام شدند و جان هنری بروکس، به عنوان اولین مدیر موسسهٔ ادغام‌شده منصوب شد. تا سال ۱۹۵۰ کالج ۴۰۰۰ دانشجو داشت. یک پردیس جدید ساخته شد و در سال ۱۹۵۶ به کالج فناوری آکسفورد تغییر نام داد و در مکان جدید افتتاح شد. اولین اقامتگاه آن در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد و کالج در سال ۱۹۶۳ به هدینگتون منتقل شد.
در سال ۱۹۷۰ پلی‌تکنیک آکسفورد شد. در سال ۱۹۷۶، کالج لیدی اسپنسر-چرچیل را که در اوت ۱۹۶۵ در ویتلی تأسیس شده بود، در اختیار گرفت. در سال ۱۹۹۲، مدرسه کاردرمانی دورست هاوس، اولین مدرسه کاردرمانی در بریتانیا را به کار گرفت. بعدها در سال ۱۹۹۲، پس از تصویب قانون آموزش تکمیلی و عالی، به دانشگاه آکسفورد بروکس تبدیل شد، تنها دانشگاه جدیدی که به نام مؤسس آن نامگذاری شده‌است.
در اکتبر ۲۰۰۳، دانشگاه آکسفورد بروکس اولین دانشگاه در جهان بود که «Fairtrade status» را دریافت کرد.
متکان
متکان، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
دانشگاه آکسفورد بروکس
تاریخچه
بارونس کندی از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱ به عنوان رئیس دانشگاه خدمت کرد. در سال ۲۰۰۷، گراهام آپتون به عنوان معاون رئیس بازنشسته شد و جانشین او، جانت بیر، در سپتامبر منصوب شد. در ژانویه ۲۰۰۸، شامی چاکرابارتی، مدیر لیبرتی جایگزین جان اسنو به عنوان رئیس دانشگاه شد.
در مارس ۲۰۱۵، آلیستر فیت به عنوان معاون رئیس دانشگاه منصوب شد و جایگزین جانت بیر شد. کاترین گرینجر، پیشکسوت سابق المپیک بریتانیا، جایگزین شامی چاکرابارتی به عنوان رئیس دانشگاه شد و در ژوئن ۲۰۲۰ از سمت خود کناره‌گیری کرد.
در سال ۲۰۱۵، دانشگاه آکسفورد بروکس ۱۵۰ سالگی تاسیس خود را جشن گرفت. مجموعه‌ای از رویدادها و فعالیت‌ها، از جمله جشن‌هایی برای قدردانی از جان هنری بروکس، بنیان‌گذار مدرن دانشگاه، برگزار شد.
خیابان کینگ ویلیام
خیابان کینگ ویلیام (King William Street) یک خیابان در لندن، انگلستان است.
این خیابان که در سیتی لندن قرار دارد از سمت جنوب به پل لندن (جاده ای۳) و از شمال به تقاطع بانک محدود می‌شود و با خیابان‌های مهمی همچون خیابان لومباد و خیابان کنن تقاطع دارد. ایستگاه‌های بانک و مانیمنت و کلیسای سنت ماری وولنوث در این خیابان قرار دارد.
راجکومار
راجکومار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خدای مردن و برخاستن
یک خدای مردن و برخاستن، مرگ-تولد یا خدای رستاخیز یک موتیف مذهبی است که در آن یک خدا یا الهه می‌میرد و دوباره زنده می‌شود. نمونه‌هایی از خدایان که می‌میرند و بعداً به زندگی بازمی‌گردند، اغلب از مذاهب باستانی خاور نزدیک ذکر شده‌اند و سنت‌هایی که تحت تأثیر آنها قرار گرفته‌اند شامل اساطیر کتاب مقدس و یونانی-رومی و در نتیجه مسیحیت است. مفهوم خدای مردن و برخاستن اولین بار در اسطوره‌شناسی تطبیقی توسط جمز فریزر در شاخه زرین (۱۸۹۰) مطرح شد. فریزر این موتیف را با آیین‌های باروری پیرامون چرخه سالانه زندگی گیاهی مرتبط کرد. فریزر نمونه‌هایی از اوزیریس، تموز، آدونیس و آتیس، دیونوسوس و عیسی را ذکر کرد.
انا شیباهارا
انا شیباهارا (Ena Shibahara؛ زادهٔ ) تنیس‌باز زن اهل ژاپن است.
سرزمین اصلی
سرزمین اصلی بخشی از یک محدوده سیاسی یا طبیعی چندبخشی است که نسبت به سایر قسمت‌ها مهم‌تر و معمولاً بزرگتر است. به‌طور خاص اصطلاح سرزمین اصلی در مورد کشورهای جهان کاربرد دارد و به آن قسمت از خشکی‌های یک کشور گفته می‌شود که بخش اصلی یا مهم کشور محسوب می‌شود. سرزمین اصلی به لحاظ سیاسی، اقتصادی و/یا جمعیتی مهم‌تر از سرزمین‌های دور مانند برون بومها یا جزایر اقیانوسی واقع در خارج از فلات قاره هستند.
در جغرافیا "سرزمین اصلی" می‌تواند به معنی بخش متصل به قاره (بخش قاره‌ای یا غیر منزوی) هر کشور یا محدوده سیاسی اطلاق شود. همچنین در یک کشور جزیره‌ای، به جزیره اصلی آن مجمع الجزایر، سرزمین اصلی گفته می‌شود که معمولاً پایتخت و مرکز حکومت آن کشور را در خود جای می‌دهد. در جغرافیای سیاسی، گاه به جای عبارت "سرزمین اصلی، از عباراتی مانند متروپل به عنوان یک مترادف برای قلمروهای خارجی کشور استفاده می‌کنند. اگر سرزمین اصلی به "قلب" کشور تعبیر شود، نقش آن مخالف سرزمین‌های فرعی یا حاشیه‌ای خواهد بود.
نحوه و سطح کاربرد اصطلاح سرزمین اصلی یکسان نیست. از دیدگاه مردم جزیره تاسمانی، قاره استرالیا سرزمین اصلی است؛ در حالی که برای ساکنان جزیره فلیندرز (از جزایر نزدیک و وابسته به تاسمانی)، خود جزیره تاسمانی نیز سرزمین اصلی محسوب می‌شود.
نوویال
نوویال یک زبان ساختگی است. واژه نوویال از دو بخش nov (نو) و International Auxiliary Language) IAL) ساخته شده که به معنی زبان میانجی جهانی نو است. در این زبان که در ۱۹۲۴ بدست "پروفسور اتو یسپرسون" زبانشناس دانمارکی پدید آورده شد کوشش شده است تا آسانی سخن همراه با قاعده‌مند بودن دستور زبان نگاه داشته شود.
بیشتر واژگان این زبان بر پایه زبانهای ژرمنی و زبانهای رومی و دستور آن تاثیرگرفته از زبان انگلیسی است.
منابع
دائرةالمعارف دانش بشر فرهنگ نشرنو
آختا
آختا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اس‌یو-۱۵۲
SU-152 (самоходная установка-۱۵۲, СУ-152) یک هویتزر سنگین خودکششی شوروی است که در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت.
ابتدا بر روی شاسی یک تانک سنگین KV-1S یک توپ ۱۵۲ میلی‌متری نصب شده بود. در تولیدات بعدی از شاسی تانک IS استفاده شد و مجدداً ISU-152 نامگذاری شد. به دلیل نقش خود به عنوان یک ضد تانک سنگین، که قادر به کوبیدن سنگین‌ترین وسایل نقلیه زرهی آلمان - تانک‌های Tiger و Panther و تانک شکن‌های Elefant - بود، به Zveroboy ("سلاخ جانور") لقب گرفت.
توسعه
ضد حمله استالینگراد، عملیات اورانوس، نیاز فوری ارتش سرخ به اسلحه‌های سنگین متحرک را آشکار کرد. اهداف اولیه برای این اسلحه‌ها، استحکامات آلمان در داخل و اطراف استالینگراد بود. در آن زمان یگان‌های زمینی خط مقدم شوروی قدرت آتش کافی برای مقابله با لانه‌های توپ و مسلسل و دیگر استحکامات را نداشتند.
پشتیبانی نزدیک از مهندسان توپخانه و رزمی عامل مهمی در موفقیت عملیات اورانوس بود. با این حال، به استثنای موارد نادر، تمام تفنگ‌ها و هویتزرهای شوروی در این زمان به جای خودکششی یدک‌کش می‌شدند. این عدم تحرک به دلیل نبود جاده، وجود پوشش عمیق برف و کمبود تراکتورهای توپخانه به شدت تشدید شد. اسلحه‌های یدک‌کشی نیز در حین حرکت در برابر حمله بسیار آسیب‌پذیر بودند، به‌ویژه از آنجایی که اغلب توسط اسب‌ها یا خدمه خود حمل می‌شدند. هویتزرهای سنگین ۱۵۲ میلی‌متری در مانور دشوار بودند. به دلیل وزن زیاد، آنها قادر به عبور از رودخانه‌ها بر روی هر چیزی جز پل‌های تانک نبودند و مستعد غرق شدن و نیاز به رها شدن توسط خدمه خود داشتند. این وضعیت مقامات دولتی را راضی نمی‌کرد. در نوامبر ۱۹۴۲، کمیته دفاع دولتی دستور ساخت یک تفنگ خودکششی سنگین با هویتزر ML-20 152.4 میلی‌متری را صادر کرد. اگرچه احتمال حضور SU-100Y در جبهه وجود داشت، ارتش سرخ به یک SPG نیاز داشت که بتواند به صورت انبوه تولید شود تا SU-100Y عمده تانک‌های سنگین آلمانی را با تفنگ ۱۳۰ میلی‌متری خود حمل نکند.
ارتش سرخ در دوران پیش از جنگ دارای وسایل نقلیه ضد استحکامات اختصاصی مانند تانک سنگین KV-2 مجهز به هویتزر ۱۵۲٫۴ میلی‌متری M-10 بود. تولید انبوه KV-2 در اکتبر ۱۹۴۱ متوقف شد، زمانی که کارخانه کیروف باید از لنینگراد به چلیابینسک تخلیه می‌شد. برخی از آنها به سال ۱۹۴۲ رسیدند اما تعداد واقعی آنها ناشناخته باقی مانده‌است. هنگامی که در حملات شوروی ضرورت یک وسیله نقلیه جدید جدید آشکار شد، یک خودروی ضد استحکامات جدید با همین هدف طراحی شد، اما با تحرک بالاتر، زره سنگین تر، کاهش هزینه تولید و قدرتمندتر و دقیق تر به نام ML-20 152 میلی‌متری. نصب ML-20 در برجک به دلیل طول و لگد آن غیرممکن بود و در نهایت تصمیم گرفته شد که وسیله نقلیه جدید باید دارای یک تفنگ غیر چرخشی باشد که در روبنای ثابتی به سبک کازمیت نصب شده باشد.
کل پروژه "KV-14" نامگذاری شد و مونتاژ اولین نمونه اولیه (به نام "سوژه ۲۳۶") در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۲ آغاز شد. بعد از ۲۵ روز تکمیل شد. آزمایش‌های ماشینی "شی ۲۳۶" در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۳ آغاز شد. پس از تعدادی از آزمایش‌های ماشینی موفق، آزمایش‌های دقیق‌تر آغاز شد. "سوژه ۲۳۶" دوباره موفق شد. در ۱۴ فوریه ۱۹۴۳ کمیته دفاع دولتی آن را برای خدمت در ارتش سرخ پذیرفت و بلافاصله آن را به تولید انبوه در Chelyabinskiy Kirovskiy Zavod (کارخانه Chelyabinsk Kirov, ChKZ) راه اندازی کرد. نام سری اسلحه‌های خودکششی از KV-14 به SU-152 تغییر یافت. اسلحه ML-20 برای نصب در SU-152 کمی اصلاح شد - برخی از دسته‌ها برای بهبود راحتی توپچی جابجا شدند. این نوع دارای نام ML-20S بود. سرعت پوزه و بالستیک خارجی مشابه اسلحه اصلی ML-20 بود.
اگرچه SU-152 بدون در نظر گرفتن نقش ضد تانک طراحی شد، اما به دلیل پرتابه‌های بسیار سنگین HE ML-20S ثابت کرد که قابلیت‌های ضد زره خوبی دارد. دکترین استاندارد برای تفنگ‌های هدفمند AT در آن دوره به‌طور جهانی بر پرتابه‌های جامد کوچک و متراکم که به سرعت‌های بالا رانده می‌شدند تکیه داشت و برای ضربه زدن به زره بهینه شده بود. از آنجایی که SU-152، مانند همه اسلحه‌های خودکششی سری SU با هدف کشتار تانک طراحی نشده بود، هیچ پرتابه AP برای خدمه صادر نشد و هیچ آزمایش اولیه ای علیه زره انجام نشد. با این حال، آزمایش‌هایی که در اوایل سال ۱۹۴۳ بر روی تانک‌های تایگر تسخیر شده انجام شد، نشان داد که SU-152 می‌توانست آن‌ها را در هر محدوده‌ای با درجه نسبتاً قابل تکیه نابود کند (در سال ۱۹۴۳، این تنها وسیله نقلیه در سرویس روسیه بود که قادر به انجام این کار بود) به سادگی با دمیدن. برجک از طریق اثر انفجار محض از خودرو خارج شد. این کشف تصادفی باعث تولید عظیم SU-152 و تشکیل واحدهای توپخانه خودکششی شد که سپس به عنوان گردان های ضد تانک سنگین ersatz عمل کردند.
پس از راه اندازیذولید انبوهS U-152، طراحی برای بهبود قابلیت اطمینان کمی اصلاح شد. در ابتدا SU-152 فاقد مسلسل بود که به عنوان یک ضعف شدید در جنگ شهری و سایر نبردهای نزدیک شناخته شد. برای حل این مشکل نصب اسلحه ضدهوایی دوشکا ۱۲٫۷میلی‌متری در تابستان ۱۹۴۳ توسعه یافت. برخی از SU-152ها پس از تعمیر آن را دریافت کردند. SU-152 آخرین عضو خانواده تانک‌های KV در تولید انبوه بود و در دسامبر ۱۹۴۳ با ISU-152 در خطوط تولید ChKZ جایگزین شد. تعداد دقیق SU-152های تولید شده حتی در منابع روسی نیز متفاوت است و رایج‌ترین ارقام آن ۶۷۰ یا ۷۰۴ است. SU-152هایی که از جنگ جهانی دوم جان سالم به در بردند تا اواخر سال ۱۹۵۸ از ارتش شوروی خارج شدند.
ساخت و طراحی
SU-152 از همان طراحی محفظه ای کاملاً محصور مانند سایر اسلحه‌های خودکششی شوروی پیروی کرد. بدنه کاملاً زرهی به دو بخش تقسیم می‌شد: یک محفظه جنگی برای خدمه، اسلحه و مهمات در جلوی بدنه و موتور و گیربکس جداگانه در عقب. بدنه از صفحات زره نورد با ضخامت‌های مختلف میلی‌متر- ۷۵، ۶۰، ۳۰ و ۲۰ جوش داده شده‌است. بدنه جلو و صفحات زرهی روبنا برای محافظت بهتر از خودرو شیب دار بودند. زره جانبی عمودی بود. بدنه جلوی پایین و صفحات زره عقب استوانه ای بودند و در روش تولید کاملاً پیچیده بودند. توپ ML-20S کمی در سمت راست مرکز با تراورس محدود در برد ۱۲ درجه نصب شده بود. سه نفر از خدمه در سمت چپ اسلحه بودند: راننده در جلو، سپس توپچی و درآخر بار کننده. فرمانده خودرو و اپراتور مکانیزم بریچ در سمت راست قرار داشتند.
سیستم تعلیق شامل دوازده میله پیچشی برای شش چرخ جاده (هر کدام ۶۰۰ میلی‌متر قطر) در هر طرف. چرخ دنده‌های درایو در پشت قرار داشتند. هر زنجیر از ۹۰ قلاب مهر شده تشکیل شده بود که عرض هر پیوند ۶۰۸ میلی‌متر بود فاصله معمولی بین دو لینک متصل ۱۶۰ میلی‌متر بود. سه مخزن سوخت داخلی وجود داشت، دو تا در قسمت خدمه و یکی در محفظه موتور، با ظرفیت کل ۶۰۰–۶۱۵ لیتر. این مخزن‌ها معمولاً با چهار مخزن سوخت خارجی غیر متصل تقویت می‌شدند که می‌توانست ۳۶۰ لیتر سوخت اضافی را در خود جای دهد. منبع تغذیه الکتریکی ۲۴ ولتی از یک ژنراتور ۱ کیلوواتی GT-4563A با واحد تنظیم کننده رله ولتاژ RRA-24 و چهار باتری انباشته کننده 6STE-۱۲۸ با ظرفیت کل ۲۵۶ آمپر ساعت تأمین می‌شد. این تجهیزات الکتریکی برای بسیاری از AFVهای شوروی معاصر رایج بود. باتری‌های ژنراتور و آکومولاتور تمام تجهیزات الکتریکی دیگر را تغذیه می‌کردند - موتور استارت برقی ST-700، یک دستگاه رادیویی، یک دستگاه مخابره داخل ساختمان بدنه، چراغ‌های خارجی و داخلی، و روشنایی میزان‌های دید اسلحه.
برای مشاهده از داخل، همه دریچه‌های سقف دارای پریسکوپ بودند و دو دوربین دید تفنگی وجود داشت: تلسکوپی ST-10 (СТ-۱۰) و یک دید پانوراما. برای ارتباط خدمه یک دستگاه مخابره داخلی TPU-4-BisF تعبیه شده بود و برای ارتباط بین خودروها یک رادیو منفرد وجود داشت. سری اول SU-152 به 9R، سپس 10R و در نهایت مجموعه رادیویی 10RK-۲۶ مجهز شد. این رادیوها در آغاز جنگ بهتر از تجهیزات شوروی بودند، اما در مقایسه با تجهیزات آلمانی پایین‌تر بودند.
خدمه مجهز به دو مسلسل PPSh و ۲۵ نارنجک F1 برای دفاع شخصی کوتاه برد بودند.
تاریخچه رزم
اگرچه SU-152 برای این نقش طراحی نشده بود، اما ثابت کرد که SU-152 یک قاتل تانک سنگین ارزان، گسترده و مؤثر است، پس از SU-100 به عنوان یک وسیله نقلیه ضد تانک، و همچنین در نقش اصلی خود در برابر پیاده‌نظام و استحکامات بسیار موفق است. نقشی مشابه SU-100Y ایفا می‌کند. در نبرد، برای دو هدف متمایز مورد استفاده قرار گرفت: پشتیبانی آتش و توپخانه دوربرد در هنگام حملات با سرکوب پیاده‌نظام و از بین بردن جان پناه‌ها و سلاح‌های AT، و به عنوان ضد تانک‌های سنگین ersatz (معمولاً در کمین).
SU-152 در تعداد زیادی در سال ۱۹۴۳ تولید شد، با اولین SU-152 برای هنگ‌های جدید اسلحه‌های مکانیزه سنگین که در می ۱۹۴۳ تولید شدند. اولین هنگ تنها با دوازده اسلحه به کورسک رسید و در طول نبرد به قدرت کامل خود یعنی بیست و یک اسلحه رسید.
از معایب این وسیله نقلیه می‌توان به سرعت کم آتش به دلیل وجود مهمات سنگین، انبار کم مهمات (فقط ۲۰ گلوله) و محفظه خدمه تنگ و غیر ارگونومیک اشاره کرد. حفاظت زرهی آن فقط کافی بود. زره جلویی ۶۵ میلی‌متری شیب‌دار ۳۰ درجه همچنان آن را در مقابل اسلحه‌های ۸۸ میلی‌متری KwK 36/43 Tiger و Ferdinand/Elefant در برد دور و اسلحه ۷٫۵ سانتی‌متری KwK 40 با سرعت بالا Panzer IV و StuG III/IV آسیب‌پذیر می‌کرد. در محدوده‌های متوسط و کوتاه (و از هر محدوده ای از پهلوها یا عقب). اسلحه ۱۵۲ میلی‌متری، در حالی که حداکثر برد بسیار بالاتر از ۸۸ میلی‌متر دارد، همچنان یک هویتزر سنگین در سطح سپاه بود و برد دقیق بسیار کوتاه تری نسبت به ۸۸ میلی‌متری داشت. یا اسلحه ۷٫۵ سانتی‌متری در حالی که هنوز در برابر آتش پاسخ در همان فاصله آسیب‌پذیر است. این امر آن را برای استفاده در کمین‌های انبوه بسیار مؤثر کرد، جایی که می‌توان مزایای تانک‌های سنگین آلمانی را باطل کرد و از پتانسیل کشتار یک تیر SU-152 به بهترین شکل ممکن استفاده کرد.
از آنجایی که SU-152 به عنوان یک قطعه توپخانه خودکششی به جای یک ضد تانک واقعی در نظر گرفته شده بود، SU-152 به‌طور کلی با گلوله‌های استاندارد HE به جای پرتابه‌های زره پوش تولید می‌شد. گلوله ۱۵۲ میلی‌متری HE انفجاری عظیم ایجاد کرد که برای اثربخشی خود به سرعت متکی نبود و آن‌ها را در برابر هر تانک آلمانی، از جمله تایگر و Elefant (اگرچه با تا حدودی کاهش سطح اطمینان کشتار نسبت به پرتابه‌های نافذ) مؤثر ساخت. این تانک به دلیل توانایی اش در کندن کامل برجک از تانک ببر (در هر محدوده ای) به تنهایی با اثر انفجار محض مشهور بود، و تعداد زیادی AFV آلمانی در طی نبرد کورسک در اثر آتش‌سوزی SU-152 تخریب یا آسیب دیده بودند.
با این حال، در انهدام دائمی ناوشکن تانک سنگین فردیناند، که طراحی ساده‌تر و حجیم‌تر آن در برابر انفجار غیر نافذ HE مقاوم‌تر بود، کمتر قابل اعتماد بود. در حالی که روس‌ها در طی یک عملیات حداقل هفت فردیناند آلمانی را در کمین SU-152 در کورسک از کار انداختند، مهندسان آلمانی پس از عمل توانستند تعمیر، بازیابی و تقریباً همه را به نبرد روز بعد بازگردانند. این امر به اتکای تفنگ به انفجار به جای نفوذ نسبت داده شده‌است که باعث کشته شدن خدمه و تخریب فضای داخلی خودرو از طریق ضربه مغزی و پوسته شدن بدون آسیب رساندن به انبار مهمات یا شاسی شده‌است. در پاسخ، دکترین شوروی با دستور دادن به خدمه SU-152 تغییر کرد تا به تیراندازی بر روی خودروهای ناتوان ادامه دهند تا برجک منقطع شود. بعد از کورسک، گلوله AP هسته جامد 152BR-۵۴۰ میلی‌متر در تعداد کمی تولید شد و در تلاش برای معرفی یک پرتابه نافذ به گردان‌های ناوشکن تانک سنگین ارسال شد، اما سرعت پایین ذاتی این تفنگ باعث شد که دور AP دقیق‌تر نباشد و فقط نسبتاً مؤثرتر باشد. گلوله استاندارد HE (که می‌تواند علیه پیاده‌نظام نیز استفاده شود).
پس از عملکرد SU-152 در کورسک، SU-152 نقش بسیار مهمی در از بین بردن استحکامات آلمان در طول عملیات تهاجمی Bagration ایفا کرد، این هدف اصلی طراحی خودرو بود.. از نیمه دوم سال ۱۹۴۳ تا پایان جنگ جهانی دوم، SU-152 در تمام جبهه‌های شوروی، از فنلاند تا کریمه، مورد استفاده قرار گرفت. به دلیل تلفات جنگی و توقف تولید انبوه در دسامبر ۱۹۴۳، تعداد SU-152 در ارتش شوروی کاهش یافت. در نهایت SU- 152 با ISU-152 قابل اطمینان تر و زره پوش تر جایگزین شد، که از همان تسلیحات و مهمات در همان نقش دو منظوره استفاده می‌کرد. با وجود این، SU-152 در طول جنگ جهانی دوم در خدمت باقی ماند و هر SU-152 هنوز در خدمت فعال در ارتش شوروی در سال ۱۹۵۸ خارج شد.
سازمان
SU-152 توسط هنگ‌های مستقل توپخانه خودکششی سنگین (OTSAP، ОТСАП، به روسی، از Otdel'niy Tyazheliy Samokhodno-Artilleriyskiy Polk، Отдельный Тяжелый Самоходно-Артиллерийский Полк) استفاده شد. در ابتدا هر OTSAP دارای 12 SU-۱۵۲ بود که به سه باتری از چهار خودرو تقسیم می‌شد. یک تانک KV-1S به عنوان خودروی فرمانده خدمت می‌کرد. پس از نوامبر ۱۹۴۳، سازمان OTSAP به ۲۱ وسیله نقلیه در هر هنگ تغییر کرد.
جیران‌چول میانی
جیران‌چول میانی (به لاتین: Orta Ceyrançöl) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است.
لیپنیک (منطقه تربیچ)
لیپنیک یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تربیچ واقع شده‌است. لیپنیک ۵٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۴ نفر جمعیت دارد و ۴۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوهرسنگ کاردینال
گوهرسنگ‌های کاردینال (Cardinal gem) به گوهرسنگ‌هایی گفته می‌شود که به‌طور سنتی بیش از همه گران‌بها محسوب می‌شدند. طبقه‌بندی گوهرسنگ‌های کاردینال به دوران باستان برمی گردد و تا حد زیادی با استفاده تشریفاتی یا مذهبی و نادر بودن گوهرسنگ تعیین می‌شد. امروزه این اصطلاح تا حد زیادی از کاربرد خارج شده‌است.
پنج گوهرسنگ کاردینال اصلی عبارتند از:
خوارسازی
پاگشایی تحقیرآمیز، Hazing (انگلیسی آمریکایی)، پاگشایی (انگلیسی بریتانیایی)، deposition (آسیای جنوبی''')، به هر اقدام تحقیرآمیزی گفته می‌شود که اعضای جدید یک گروه فارغ از خطرات آن یا خواستشان باید انجام دهند.
پاگشایی در انواع مختلف گروه‌های اجتماعی از جمله باندها، تیم‌های ورزشی، مدارس، دسته‌ها، دانشگاه‌ها، واحدهای نظامی، زندان‌ها و انجمن‌های برادری و خواهری دیده می‌شود. پاگشایی‌ها می‌توانند از شوخی‌های نسبتاً خوش‌خیم تا اقدامات و رفتارهای مداوم که به سطح سوء استفاده یا سوءرفتار مجرمانه می‌رسد را شامل شوند. پاگشایی اغلب توسط قانون یا توسط مؤسساتی مانند کالج‌ها و دانشگاه‌ها ممنوع می‌باشد زیرا ممکن است شامل آزار جسمی یا روانی مانند تحقیر، برهنگی یا سوء استفاده جنسی باشند.
روش‌ها
فعالیت‌های آزاردهنده پاگشایی می‌تواند شامل تمسخر و تحقیر در گروه یا در ملاء عام باشد، دیگر نیز هجو آمیز و شبیه شوخی است. شکار پاشلک (نوعی پرنده که وجود خارجی ندارد) نمونه‌ای از این اقدام است که به یک تازه‌وارد در یک گروه وظیفه داده می‌شود تا نوعی پرنده را شکار کند که وجود خارجی ندارد. نمونه‌هایی مشابه از شوخی شکار پاشلیک عبارتند از فرستادن فرد برای یافتن یک قوطی رنگ با نقوش تارتان، یا جعبه‌ابزار در نانوایی. در اوایل دهه ۱۹۰۰ به تازه‌کاران در ارتش کانادا دستور داده شد که یک آهن‌ربای برنجی پیدا کنند حال آن که برنج اصلاً خاصیت مغناطیسی ندارد.
درکونی زدن عمدتاً به وسیله پارو در میان انجمن‌های برادری، انجمن‌های خواهران و کلوپ‌های مشابه انجام می‌شود، عموماً از روی لباس و روی زانو، مبلمان یا بالش، اما عمدتاً با «موقعیت گرفتن» قربانی، یعنی به خم شدن به جلو.
اقیانوس هند
اقیانوس هند، سوّمین اقیانوس بزرگ جهان است که ۲۰٪ از سطح کره زمین را پوشانده‌است. همچنین گرمترین حوزهٔ اقیانوسی جهان به‌شمار می‌آید. از جمله مهمترین تأثیرات این اقیانوس بادهای موسمی است که در سرتاسر جنوب شبه قاره هند و آسیای جنوب شرقی باعث ایجاد باران‌های فصلی و همچنین جریان‌های آب‌گرم استوایی می‌شود. این اقیانوس از شمال به آسیا، از غرب به آفریقا، از شرق به استرالیا و از جنوب به اقیانوس منجمد جنوبی منتهی می‌شود. ۳۷ کشور در کرانه و ۱۷ کشور از آبراهه‌های کوچکتر به این اقیانوس راه دارند. راه ورود به هفت دریای مهم جهانی و چهار تنگه راهبردی جهان یعنی تنگه هرمز، باب‌المندب، مالاکا و کانال سوئز از این اقیانوس می‌گذرد. اقیانوس هند ناامن‌ترین اقیانوس جهان گزارش شده‌ است که بیشتر این ناامنی در قالب دزدی دریایی در کرانه‌های دزدی دریایی در سومالی و تنگه مالاکا رخ می‌دهد.
همکاری منطقه‌ای
هند به عنوان مهمترین کشور اقیانوس هند تلاش دارد یک اتحادیه قدرتمند سیاسی اقتصادی و حتی نظامی در اقیانوس هند ایجاد کند. این تشکل اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای حاشیه اقیانوس هند ”(IORARC) نام دارد. قبلاً بیشتر نشستهای سیاسی و همکاری‌های منطقه‌ای برگزار می‌کرد اما اولین نشست پاک اقتصادی تجاری تحت عنوان فوروم وزرای تجارت و اقتصادی کشورهای عضو در ۳–۵ تیر ماه ۱۳۹۲ برگزار شد. هند مصمم است که این اتحادیه را از سایر اتحادیه‌ها مانند آسه‌آن و … مهمتر سازد.
آفریقا
🇿🇦, 🇲🇿, 🇲🇬, 🇹🇫, 🇫🇷 (رئونیون), 🇲🇺, 🇾🇹, 🇰🇲, 🇹🇿,, 🇰🇪, 🇸🇴, 🇩🇯, 🇪🇷, , 🇪🇬
آسیا
🇪🇬 (صحرای سینا), فلسطین, 🇯🇴, 🇸🇦, 🇾🇪,, , 🇶🇦, 🇧🇭, , 🇮🇶, 🇮🇷, 🇵🇰, 🇮🇳, 🇲🇻, 🇮🇴, 🇱🇰, 🇧🇩, , 🇹🇭, 🇲🇾, 🇮🇩, 🇨🇨, 🇨🇽
بخش مدیسون، لیک کانتی، اوهایو
بخش مدیسون (به انگلیسی: Madison Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیک، اوهایو واقع شده‌است. بخش مدیسون ۴۷۸٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۸۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اقیانوس هند
استرالیا
🇦🇺 جزیره‌های آشمور و کارتیر, 🇮🇩, 🇹🇱, 🇦🇺
اقیانوس هند جنوبی
🇦🇺 جزیره هرد و جزایر مکدونالد، 🇹🇫
مورین پیش
مورین پیش، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ڭ
ڭ در خط عربی
ڭ یک حرف اضافه‌شده به خط عربی است که از ک مشتق شده با افزودن سه نقطه به بالای آن. این حرف در خود زبان عربی استفاده نمی‌شود، اما برای نشان دادن آوای نرم‌کامی هنگام نوشتن زبان‌های ترکی استفاده می‌شود.
در گویش‌های ترکی نمایانگر آوای نرم‌کامی بود. به عنوان مثال کلمه دݣز ( däŋiz ، «دریا») است. deniz را در ترکی استانبولی امروزی با deñiz در قرقیزی، ترکمنی، اویغوری و ازبکی مقایسه کنید.
همچنین در سندی و سرائیکی به عنوان ڳ استفاده می‌شود.
زبان‌ها
این حرف برای نوشتن در زبان‌های زیر استفاده می‌شود یا شده است:
آنوشاوان
آنوشاوان (به ارمنی: Անուշավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است. در ۲۳ کیلومتری جنوب شرقی گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده‌است.
خصوصیات
آنوشاوان ۲٬۱۸۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۷۲۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
گیتی امیرخسروی
گیتی امیرخسروی (زادهٔ ۱۲۷۴ خورشیدی) نوازندهٔ پیانو، تنها رئیس زن هنرستان عالی موسیقی ایران و موسیقی‌دان روس تبار بود.
مردم سینهالی
قوم سینهالی قوم اصلی کشور سری‌لانکا است.
گیتی امیرخسروی
زندگی هنری
گیتی امیرخسروی با نام اصلی «کاتیا پوگینا» در سال ۱۲۷۴ شمسی متولد شد. تحصیلات خود را در زمینه موسیقی کلاسیک در روسیه به پایان برد و از شاگردان آرتور روبینشتاین بود. از سال ۱۳۲۵ به عنوان کارشناس موسیقی به استخدام وزارت فرهنگ درآمد. وی همسر سرتیپ رضاقلی امیرخسروی بود که در زمان رضاشاه سالها رئیس بانک ملی و وزیر دارایی بود.
مردم سینهالی
سینهالی‌ها مردمی از تبار هندوآریایی هستند که با دراویدی‌های بومی سری‌لانکا آمیخته شده‌اند. جمعیت آنها در حدود ۱۵ میلیون نفر است که بیشتر در سری‌لانکا زندگی می‌کنند.
گیتی امیرخسروی
فعالیت‌ها
گیتی امیرخسروی از سال ۱۳۲۲ به عنوان ناظر فنی و استاد پیانو در هنرستان عالی موسیقی به تدریس پیانو پرداخت. در سال ۱۳۳۵ با کناره‌گیری بهاءالدین بامشاد از سرپرستی هنرستان عالی موسیقی، به ریاست آن هنرستان منصوب شد و تا سال ۱۳۳۸ ریاست هنرستان عالی موسیقی را بر عهده داشت.
مردم سینهالی
زبان آن‌ها نیز سینهالی نام دارد که زبانی هندوآریایی است. مذهب ۸۵-۹۳٪ سینهالی‌ها بوداگرایی از شاخه تراوادا (هینه‌یانه) است.
گیتی امیرخسروی
فعالیت‌ها
وی در تابستان سال ۱۳۳۶ به جهت مطالعات هنری به اتریش سفر کرد و در سال ۱۳۳۸ از سوی اداره کل هنرهای زیبا به منظور انتخاب چند استاد موسیقی برای هنرستان، عازم سوئیس، اتریش و بلژیک شد.
او در سال ۱۳۳۹ برای ریاست کنسرواتوار آزاد انتخاب شد و از سال ۱۳۴۵ به عنوان مشاور فنی منصوب گشت. وی در سال ۱۳۵۰ بازنشسته شد. از او به عنوانِ یکی از نخستین پیانیست‌های زن در ایران یاد می‌شود. وی با هنرمندان بزرگی همچون یاشا هایفتز برنامه مشترک اجرا کرده‌است. از جمله شاگردان او می‌توان به مصطفی کمال پورتراب اشاره نمود.
پیکر گیتی امیرخسروی در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شده‌است.
مجید ناظم پور
زندگی‌نامه و فعالیت هنری
نوازندگی ساز عود و موسیقی را از کودکی نزد هنرمندانی چون حسن منوچهری، حسین بهروزی‌نیا، محمد گلستانه و شریف لطیفی فراگرفت. مجید ناظم پور نویسنده ی کتاب داستان بربت است که مروری بر تاریخ پنج هزار ساله ی بربت است. داستان بربت نتیجه چند سال پژوهش‌های میدانی و مطالعاتی نگارنده در ایران و کشورهای عربی پیرامون ساز عود،بربت است.
ناظم‌پور ردیف‌های آوازی مکتب اصفهان را نیز نزد خلیل‌الله مشکات و نعمت‌الله ستوده آموزش دیده. او در کلاس آواز کلاسیک و صداسازی آزاده رضایی هم شرکت کرده است. سخنرانی و نوازندگی و همچنین داوری در سمینارها و فستیوال‌های تخصصی ساز عود در کشورهایی چون مراکش، الجزایر، سوریه ، عمان، قطر ، مالزی و تونس از فعالیت‌های اوست.بزرگترین  ساز عود جهان در ایران توسط ناظم پور در سال ۱۳۹۳ ساخته شد. مجید ناظم پور همچنین در در سال‌های گذشته، کوشش‌هایی در راستای بازسازی ساز چنگ در ایران انجام داده است.
پدگان (مهرستان)
پدگان، روستایی در دهستان ایرافشان بخش آشار شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
مقصدهای پروازی اویانکا اکوادور
مقصدهای پروازی اویانکا اکوادور به شرح زیر است:
لومی (منطقه تربیچ)
لومی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تربیچ واقع شده‌است. لومی ۸٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۸ نفر جمعیت دارد و ۵۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لورنتسو سونگو
لورنتسو سونگو (Lorenzo Sonego؛ زادهٔ May 11, 1995) تنیس‌باز اهل ایتالیا است.
مارکو شوارتز
مارکو شوارتز (Marco Schwarz؛ زادهٔ August 16, 1995) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش است.
تپه نوشیجان (محوطه باستانی)
تپه نوشیجان، از جمله آثار خشتی منحصر به فرد بر جا مانده از تمدن‌های پیش از هخامنشی در ایران است. بقایایی که به دورهٔ عصر آهن ۳ و سپس تمدن مادها برمی گردد؛ بنابراین تپه نوشیجان حدود ۲۸۰۰ سال قدمت دارد. نوشیجان در لغت احتمالاً به معنی جایگاه نوش یا جایگاه انوش بوده‌است و نوش یا انوش ظاهراً نام خانمی است که بر این منطقه حکمرانی می‌کرده‌است.
معبد مرکزی:در مرتفع‌ترین و ویژه‌ترین جای محوطه استقرار یافته‌است. از سال ۱۹۷۸ به بعد در مورد کارکرد و ماهیت این بنا نمی‌توانیم به‌طور قطع صحبت کنیم. چون در ابتدای کار در سال ۱۹۶۷این بنا جنبه دینی نداشت اما در سال۱۹۷۳وسایل دینی و مذهبی همانند آتشدان یافت شد. کاوش در این معبد به علت صدمه وارد شدن به ان رها شد. این بنا در قسمت شمالی_جنوبی و بر روی تکه سنگ رستی ساخته شده‌است و تنها دارای یک ورودی است.
قلعه:این بنا سومین بنای بزرگ تپه نوشیجان و تنها دارای یک در ورودی است. نقشه کلی این بنا مربع مستطیل است. در رابطه با این قلعه به دلیل اینکه آسیبی به این بنا و بناهای اطرافش نرسد تخریب و حفاری متوقف شده‌است ابهامات زیادی وجود دارد. بر اساس یافته‌های اتاق ۱۸گمان زده می‌شود که بخش‌های مختلفی از این بنا کارکرد مسکونی داشته و در بازسازی طبقه دوم این قلعه احتمال کمی برای کاربرد مذهبی این بنا وجود دارد. قلعه دیوارهای بلندی دارد که باید از آن‌ها محافظت شود و در سال ۱۹۷۴پوشش فلزی بر روی قلعه تعبیه کردند که البته فقط برای مدت کوتاهی مناسب است.
حیاط جنوبی: این محدوده توسط چهار بنا در شمال توسط معبد مرکزی در شرق قلعه در غرب تالار ستوندار و در جنوب فضاهای طاقدار جنوبی و حصار، محاصره شده‌است. از مهم‌ترین عناصرکشف شده در این بنا می‌توان به چاه یا انبار اب بیضی یا مستطیل شکل اشاره کرد.
تالار ستوندار:این بنا تقریباً دست نخورده باقی مانده و احتمال می‌رود که آخرین بنای بزرگ ساخته شده در این تپه است. این بنا داری دو ورودی است. تالار ستوندار کارکرد عمومی و در واقع تشریفاتی داشت اما باز هم با یقین در مورد عملکرد ان نمی‌توان نظر داد. از دیگر بناهای همزمان با این تالار می‌توان از تالار اصلی گودین تپه و تالارهای حسنلو نام برد. درصورت کلی تالارهای باباجان تپه و تالار ستوندار نوشیجان باهم قابل مقایسه‌اند. تالارها و بناهای هخامنشی که دقیق تر و قرینه تر ساخته شده‌اند شباهتی به بناهای نوشیجان ندارند.
تونل:تونل کنده شده دارای عمق زیادی است؛ که از کف تالار ستوندار شروع و تا بخش پایینی ان در دل صخره ایی تپه ادامه دارد. زمان ساخت این تونل معلوم نیست. حفر این تونل نیمه کاره رها شده‌است و برهمین اساس کارکرد ان معلوم نیست. گویی بر اثر حفر این تونل استفاده از تالار تشریفاتی دیگر ممکن نبوده‌است.
دث کب فور کیوتی
دث کب فور کیوتی (Death Cab for Cutie) یک گروه آلترناتیو راک است که در ۱۹۹۷ در بلینگهام، واشینگتن تشکیل شد. اعضای گروه عبارتند از نیک هارمر، دیو دپر، بن گیبارد، جیسون مک گر.
در سال ۲۰۰۵ آنها آلبوم خود را به حمایت از حقوق جانوران اختصاص دادند و از این رو طرفدارانی از پیتا بدست آوردند.
جودی ویویانی
جودی ویویانی (Jody Viviani؛ زادهٔ January 25, 1982) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین و باشگاه ورزشی مون‌پلیه اشاره کرد.
گزآباد (رودبار جنوب)
جمعیت
این روستا در دهستان جازموریان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
راجکومار (بازیگر)
راجکومار (Rajkumar؛ April 24, 1929 – 1929:4:24, April 12, 2006) بازیگر سینما و خواننده اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۲۰۰۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
گیشتان (نیک‌شهر)
گیشتان روستایی در دهستان چانف بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر استان سیستان و بلوچستان ایران است.
راجکومار (بازیگر)
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پولاکشی دوم اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر جنوب شده‌است.
پلکچار
پلکچار، روستایی از توابع بخش لاشار شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دارک پیکچرز: امید کوچک
گلچین تصاویر تاریک: امید کوچک (The Dark Pictures Anthology: Little Hope) یک بازی ویدئویی در سبک interactive film و ترس و بقا است که توسط باندای نامکو انترتینمنت و در سال ۲۰۲۰ و در پلت‌فرم‌های پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس وان، و مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است. این بازی بعد از دارک پیکچرز: مرد مدان منتشر شد. ویل پولتر و پیپ تورنس از جمله بازیگران حاضر در این بازی هستند.
داستان
لیتل هوپ به عنوان یک داستان ناتمام در اختیار گرداننده همه جا حاضر (پیپ تورنس) است که از بازیکن در تکمیل آن درخواست کمک می‌کند. در حال حاضر، راننده اتوبوس چهار دانش آموز به نام‌های اندرو (ویل پولتر)، آنجلا (الن دیوید)، تیلور (کایتلین اسپونهایمر) و دانیل (کایل بیلی) و استاد آنها، جان (الکس ایوانوویچی) را با خود می‌برد. سفر کلاسی، قبل از سقوط بعد از مجبور شدن به دور زدن در شهر ارواح لیتل هوپ. سپس داستان به پیش‌درآمد در سال ۱۹۷۲ در مورد خانواده کلارک بازمی‌گردد: والدین، آن (دیوید) و جیمز (ایوانوویچی) و چهار فرزندخوانده آنها ، آنتونی (پولتر)، تانیا (اسپونهایمر)، دنیس (بیلی)، و مگان (اسکای بورکت). مگان عروسک خود را روی اجاق گاز روشن شده توسط آنتونی قرار می‌دهد و آتش خانه را به راه می‌اندازد که در آن هر یک از اعضای خانواده می‌میرند به جز آنتونی، که با پایان یافتن مقدمه به خانه در حال سوختن برمی گردد. در زمان حال، گروه برای جستجوی کمک به دلیل گم شدن راننده اتوبوس راهی لیتل هوپ شد. آنها برای استفاده از تلفن وارد یک نوار می‌شوند و با وینس (کوین هانچارد)، دوست پسر تانیا در زمان آتش‌سوزی خانه روبرو می‌شوند، که فاش می‌کند که هیچ قدرتی وجود ندارد. در راه جاده، اندرو و آنجلا یک عروسک پیدا می‌کنند و توسط یک شخصیت شبح مانند به نام مری (بورکت) به عقب کشیده می‌شوند. همه گروه شروع به برخورد با مری می‌کنند و فلاش بک‌هایی را مشاهده می‌کنند که در آن کشیش کارور (دیوید اسمیت) از مریم باج می‌گیرد تا به او کمک کند تا ساکنان لیتل هوپ (گروه همزادان کنونی) را برای جادوگری آماده کند. هر یک از اعضای گروه بجز اندرو شاهد هستند که حقه بازان آنها قبل از حمله توسط نسخه شیطانی آنها اعدام می‌شوند و بر اساس انتخاب بازیکن یا با موفقیت فرار می‌کنند یا می‌میرند. در نهایت، گروه به خانواده کلارک ختم می‌شود و شاهد آخرین فلاش بک هستند که کارور به ماری خیانت کرده و او را برای جادوگری آماده کرده‌است. اندرو می‌تواند به دوپلنگ خود دستور دهد که یا کارور را مقصر بداند و او را با خود برده، عروسک مری را بسوزاند، یا مری را سرزنش کند و او را اعدام کند. در بازگشت به زمان حال، اندرو معلوم می‌شود که در واقع راننده اتوبوس ، آنتونی بوده‌است، که پس از مجبور شدن به بازگشت به امید کوچک، گروه کنونی و ساکنان را به عنوان چهره‌هایی از گذشته خود، از جمله خانواده اش، توهم زد. بسته به رفتار او با وینس، که او سرانجام او را سرزنش کرد، و اینکه او اسلحه دارد یا نه، دستگیر می‌شود، خودکشی می‌کند، همچنان خود را در مرگ خانواده اش سرزنش می‌کند، یا می‌پذیرد که آتش‌سوزی خانه مقصر او نبوده‌است.