cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
طوفان‌های ذهنی لگو
طوفان‌های ذهنی لگو NXT
طوفان های فکری لگو NXT یک کیت قابل برنامه ریزی رباتیک بود که در ژوئیه 2006 توسط لگو منتشر شد و جایگزین کیت نسل اول طوفان های ذهنی لگو شد. این کیت از 577 قطعه تشکیل شده است که شامل: 3 سرو موتور ، 4 سنسور ( اولتراسونیک ، صدا ، لمس و نور ) ، 7 کابل اتصال ، کابل رابط USB و آجر هوشمند NXT است. آجر هوشمند "مغز" یک ماشین طوفان های ذهنی است. به ربات اجازه می دهد تا به طور مستقل عملیات مختلفی را انجام دهد. این کیت همچنین شامل NXT-G ، یک محیط برنامه نویسی گرافیکی است که ایجاد و بارگیری برنامه ها را به NXT امکان پذیر می کند. این نرم‌افزار همچنین برای 4 ربات دستورالعمل دارد. آلفا رکس (انسان نما) ، Tri-Bot (اتومبیل) ، Robo-Arm T-56 (بازوی رباتیک) و اسپایک (عقرب)
نسخه آموزشی طوفان های ذهنی NXT
این نسخه آموزشی مجموعه NXT از لگو آموزش است که برای استفاده در مدرسه ساخته شده است. نرم‌افزار به طور جداگانه فروخته شد (اما اکنون می توانید به‌صورت رایگان بارگیری کنید ) ، و مجموعه آموزش منابع برای بهترین استفاده. این شامل یک سنسور نور ، یک سنسور اولتراسونیک ، یک سنسور صدا ، سه لامپ و یک جفت سنسور لمسی است. مجموعه اول از حدود 400 قطعه و مجموعه اضافی از حدود 600 قطعه تشکیل شده است. نسخه آموزش بیشتر برای کسانی که نسخه های قدیمی مجموعه طوفان های ذهنی را در اطراف خود دارند ، بیشتر به لطف سه کابل مبدل مناسب است.
لگو طوفان‌های ذهنی EV3
طوفان های ذهنی لگو EV3 سومین محصول طوفان های ذهنی لگو است. EV3 توسعه بیشتر NXT است. این سیستم در تاریخ 1 سپتامبر 2013 منتشر شد. مجموعه طوفان های ذهنی لگو EV3 شامل موتورها (2 سروو موتور بزرگ و 1 موتور سروو متوسط) ، سنسورها (2 سنسور لمسی ، سنسور اولتراسونیک ، سنسور رنگ ، سنسور مادون قرمز و سنسور ژیروسکوپی جدید) ، آجر قابل برنامه ریزی EV3 ، 550+ لگو فنی عناصر و یک کنترل از راه دور (چراغ فروسرخ ، که فقط در حالت خانه / جزئی است). EV3 توسط دستگاه های هوشمند قابل کنترل است. این می تواند یک سیستم عامل جایگزین را از طریق کارت microSD بوت کند ، که امکان اجرای ev3dev ، یک س یستم عامل مبتنی بر دبیان را فراهم می کند.
لگو آموزش سنبله نخست
اسپایک پرایم در آوریل 2019 اعلام شد. در حالی که بخشی از خط تولید طوفان های ذهنی نیست ، مجموعه اصلی شامل سه موتور (1 بزرگ 2 متوسط) و سنسورهای فاصله ، نیرو و رنگ یک آجر کنترل کننده بر اساس میکروکنترلر STM32F413 و 520+ عناصر لگو فنی است. .
مخترع ربات طوفان های ذهنی لگو
مخترع ربات طوفان های ذهنی لگو در ژوئن سال 2020 معرفی شد و در اواخر پاییز منتشر شد. دارای 4 موتور متوسط از سنبله نخست ، 2 سنسور (سنسور فاصله و سنسور رنگ / نور) نیز از سنبله نخست ، یک توپی سنبله نخست با ژیروسکوپ 6 محوره ، یک شتاب سنج و پشتیبانی از کنترل کننده ها و کنترل تلفن. همچنین دارای 902+ عنصر لگو تکنیک است
انجمن
جامعه متشکل از متخصصان و علاقه‌مندان در هر سنی وجود دارند که در به اشتراک گذاری طرح ها ، تکنیک های برنامه نویسی ، ایجاد نرم‌افزار و سخت افزار شخص ثالث و مشارکت در ایده های دیگر مرتبط با طوفان های ذهنی لگو مشارکت دارند. سیستم / وب سایت طوفان های ذهنی لگو مانند یک ویکی سازمان یافته است ، و از توانایی های خلاقانه و تلاش های مشترک شرکت کنندگان بهره می برد. بازی لگو نیز تشویق می کند به اشتراک گذاری و مشابه با ساخت کد نرم‌افزار های موجود برای دانلود و برگزاری مسابقات و رویدادهای مختلف.
ده نوروز (خرم‌آباد)
روستای ده نوروز مرکز دهستان ده پیر شمالی میباشد ده نوروز روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ده‌پیر شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۶ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
میانی مرکزی
در نظریه گراف، میانبودگی مرکزی سنجه‌ای است برای نشان دادن مرکزی بودن گره در گراف. این سنجه برابر است با شمار کوتاه‌ترین راه‌هایی میان همهٔ جفت گره‌ها که از این گره می‌گذرند بخش بر همهٔ کوتاه‌ترین راه‌های همهٔ جفت‌گره‌ها. گره‌ای با میانی مرکزی بالا در شبکه نیز بسیار مهم است، زیرا بسیاری از شارهایی که از گره‌ای به گره‌ای دیگر می‌روند از این گره می‌گذرند. جامعه‌شناس لینتون فریمن برای نخستین بار مینهٔ میانبودگی مرکزی را به چاپ رسانید، هر چند پیش از وی، ریاضی‌دان جی آنتونیس چنین ایده‌ای را داشت ولی هرگز آن را چاپ نکرد. میانی مرکزی کاربرد بسیاری در زمینهٔ بررسی شبکه رایانه‌ای، شبکه اجتماعی، زیست‌شناسی و جامعه‌شناسی دارد.
هدارش (تعریف)
میانی مرکزی برای گرهٔ v برابر است با:
که p_{st} همهٔ کوتاه‌ترین راه‌های میان جفت‌گرهٔ s و t است و همهٔ کوتاه‌ترین راه‌هایی است میان جفت‌گرهٔ s و t که از v نیز می‌گذرند. بخش کردن بر p_{st} برای هنجارور (نرمال) کردن سنجه است. از آنجایی که همواره داریم g(v) \leq 1. اندازهٔ بزرگ میانی مرکزی گره‌ای نشان دهندهٔ آن است که این گره به دیگر گره‌های گراف از راه‌هایی کوتاه دسترسی بیابد یا در میانهٔ راه‌های کوتاه به دیگر گره‌هاست.
زمینه‌های در پیوند
میانی مرکزی به زمینهٔ همبندی گراف‌ها نیز بسیار نزدیک است. از آنجایی که گره‌ای با اندازهٔ میانی مرکزی بالا در میانهٔ بسیاری راه‌های دیگر جای دارد، برداشتنش می‌تواند گراف را ناهمبند کند. هم‌چنین میانی مرکزی به زمینهٔ مجموعهٔ برش نزدیک می‌کند.
لانگلی
لانگلی در معانی زیر کاربرد دارد:
متن سنگ‌نوشته بیستون
متن کامل سنگ‌نبشته بیستون توسط ال. دبلیو. کینگ و آر.سی. تامپسون ترجمه شده‌است، که در این مقاله ترجمه پارسی امروزین متن انگلیسی نوشته شده توسط این دو نفر آورده شده‌است.
ستون سوم
اهورا مزدا مرا یاری کرد. به خواست اهورا مزدا، ویشتاسپ آن سپاه نافرمان را بسیار بزد. از ماه گرم پد ۱ روز گذشته بود آنگاه جنگ ایشان درگرفت.
شورش وهیزدات در پارس
پس از آن، آن سپاهی که وهیزدات فرستاده بود به جنگ کردن علیه وی وان رهسپار شد. دژی کاپیش کانی نام در آنجا جنگ کردند. اهورا مزدا مرا یاری کرد. به خواست اهورا مزدا سپاه من آن سپاه نافرمان را بسیار بزد. از ماه انامک ۱۳ روز گذشته بود آنگاه جنگ ایشان درگرفت.
ستون پنجم
سردار ایشان سکوخ (یا سکوَخه/ سکونَخه) را گرفتند و به نزد من آوردند. آنگاه چنانچه میل من بود دیگری را سردار کردم (سردار دیگری برایشان برگزیدم). پس ازآن، ساتراپ از آن من شد.
منابع
۲. بررسی کتبه بیستون و حذف نام MA KA از آن https://www.youtube.com/watch?v=G53xF_4jZZA
دم‌آبی هیمالیایی
دم‌آبی هیمالیایی نام یک گونه از سرده سینه‌سرخ بیشه است.
لانگن
لانگن در معانی زیر کاربرد دارد:
قطعنامه ۵۴۵ شورای امنیت
قطعنامه ۵۴۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۰ دسامبر ۱۹۸۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ آنگولا-آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۲۵۰۸ام با ۱۴ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
ساتن، کبک
ساتن شهرکی در منطقه شهری بروم-میسیسکوا ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۳٬۷۹۴ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۴۳٫۵۱ کیلومتر مربع است.
کارلوس گارسیا کسادا (دوچرخه‌سوار)
کارلوس گارسیا کسادا (Carlos García Quesada؛ زادهٔ April 18, 1978) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است.
چروونایا آرمیا
چروونایا آرمیا (به لاتین: Chervonaya Armiya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
لندزبرگ
لندزبرگ در معانی زیر کاربرد دارد:
نگارال
نگارال‌ها (گرفتال، گرافتال graftal) یکی از خانواده‌های اشکال هندسی هستند که همانند فراکتال‌ها هستند اما تعریف آن‌ها ساده‌تر از فراکتال‌هاست. از نگارالها بیشتر در صنعت جلوه‌های ویژه بهره می‌گیرند تا از طرح و نقش های طبیعی مانند درختان و گیاهان نگاره‌هایی ساختگی بیافرینند.
گویش گالوری
گویش گالوری از زبان‌های رومی رایج در کشور ایتالیا می‌باشد که به شاخه زبان‌های رومی جنوبی تعلق داشته و حدود یکصد هزار تن گویشور دارد که عمدتاً در جزیره ساردینیا بسر می برند.
وتلی بازار
وتلی بازار (به انگلیسی: Vattoli Bazaar) یک زیستگاه انسانی در هند است که در Kozhikode district واقع شده‌است.
دیو کلمنت
دیو کلمنت بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ولز انجام داد و با حضور در ۵ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال هلند برگزار کرد.
اخیوک، الاسکا
اخیوک، الاسکا (به انگلیسی: Akhiok, Alaska) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در Kodiak Island Borough واقع شده‌است.
خصوصیات
اخیوک ۲۶٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۷۱ نفر جمعیت دارد و ۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قطعنامه ۵۴۶ شورای امنیت
قطعنامه ۵۴۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ ژانویه ۱۹۸۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ آنگولا-آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۲۵۱۱ام با ۱۳ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
محمدجعفر بهداد
محمدجعفر بهداد روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ایرانی است. وی معاون سیاسی دفتر ریاست‌جمهوری (از دی‌ماه ۱۳۸۸) و عضو هیئت مدیره مؤسسه فرهنگی هنری آهنگ آتیه است. بهداد در سال ۱۳۸۶ معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهوری شد، در سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۸ مدیرعامل ایرنا بود و پیش از آن خبرنگار پارلمانی روزنامهٔ کیهان به‌شمار می‌رفت.
بهداد در بهمن ۱۳۸۸ درحالی‌که معاونت دفتر ریاست‌جمهوری را بر عهده داشت به حبس محکوم شد. دادستان تهران از وی به دلیل «اهانت به سران سه قوه و مسئولان ارشد نظام» به دادگاه شکایت برده بود. یکی از موارد شکایت مربوط به مقاله‌ای از او در خبرگزاری ایرنا با عنوان «آن‌هایی که جوانان ما را به کشتن دادند» می‌شد. وی در این مقاله کسانی را مقصر دانسته بود که «بعد از ظهر روز رأی‌گیری در تماس تلفنی با میرحسین موسوی پیروزی وی در انتخابات را تبریک گفته و توقع توهم‌آمیز او را تشدید و اراده‌اش را برای تحریک افراد به شورش و اغتشاش‌گری تقویت کردند.» این عبارت اشاره‌ای به علی لاریجانی رئیس مجلس بود.
هندلس‌بانکن
هندلس‌بانکن گروه بانکداری سوئدی است، که طیف وسیعی از خدمات بانکی، شامل: بانکداری شرکتی، بانکداری سرمایه‌گذاری، بانکداری اختصاصی، بانکداری خرد و مدیریت سرمایه‌گذاری همچنین انواع خدمات بیمه را تحت پوشش قرار می‌دهد.
هندلس‌بانکن دارای بیش از ۴۶۰ شعبه در سوئد است. در طول ۱۵ سال گذشته، هندلس‌بانکن عملیات بانکی خود را، به دیگر کشورهای حوزه اسکاندیناوی گسترش داده و در سال‌های اخیر نیز، حوزه فعالیتش را به کشورهای بریتانیا، هلند، لتونی، استونی و لیتوانی رسانده است.
شعبه مرکزی هندلس‌بانکن در شهر استکهلم قرار دارد. شمار کارکنان این بانک بیش از ۱۰،۰۰۰ نفر می‌باشد. سهام این بانک در بازار بورس لندن، بورس اوام‌اکس استکهلم و بورس اوام‌اکس کپنهاگ دادوستد می‌شود.
بری برنسون
بری برنسون (Berry Berenson؛ April 14, 1948 – 1948:4:14, September 11, 2001) یک هنرپیشه و عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی علاوه بر بازیگری و مدلینگ، عکاسی هم می‌کرد و عکس‌هایش در مجلات معتبری چون «لایف»، «ووگ» و «نیوزویک» چاپ شده بود.
بری برنسون یکی از ۸۷ مسافرِ «پرواز شماره ۱۱» امریکن ایرلاینز بود که در جریان حملات ۱۱ سپتامبر توسط ۵ تروریست ربوده شده و با ساختمان مرکز تجارت جهانی یک تصادم کرده و منهدم شد.
وو وی
وو وی (چینی ساده: 吴伟، چینی سنتی: 吳偉، پین‌یین: Wú Wěi) (زادهٔ ۱۴۵۹ - درگذشتهٔ ۱۵۰۸) نقاش منظرهٔ چینی در دوران سلسلهٔ مینگ بود.
زندگینامه
وو وی در حدود سال ۱۴۵۹ میلادی در ووچانگ واقع در استان هوبی امروزی زاده شد. مهارت او در کشیدن نقاشی‌هایی از مناظر و انسان‌ها بود و سبکی روان، قوی و آزاد داشت. وو وی شاگردان زیادی نیز تربیت کرد و در سال ۱۵۰۸ میلادی درگذشت.
دورمیش‌خان شاملو
جنگ چالدران
یکی از دلایل شکست شاه اسماعیل یکم در برابر عثمانی، پیشنهاد دورمیش‌خان شاملو به شاه اسماعیل یکم بود، مبنی بر اینکه اجازه دهند که ارتش عثمانی آرایش دفاعی خود را تکمیل کند تا ایرانیان بتوانند به ابراز دلیری بپردازند و شاه نیز با این پیشنهاد غیرعادی موافقت کرد.
باسالت، کلرادو
باسالت شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۸۵۷ نفر بوده‌است.
حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی (زاده ۱۳۱۶ خورشیدی در تهران)، که در خارج از ایران با نام شارل حسین زنده‌رودی شناخته می‌شود، نقاش معاصر ایرانی است. او از بنیانگذاران مکتب سقاخانه و پیشگامان شیوه نقاشیخط در ایران است و با استفاده از نمادهای هنر سنتی ایران و همچنین خوشنویسی، روشی تازه را در هنرهای تجسمی ایران به وجود آورد.
زندگی‌نامه
حسین زنده‌رودی در سال ۱۳۳۵ وارد هنرستان هنرهای زیبای تهران شد. اولین اثر نقاشی خود را در طول دوران تحصیل در هنرستان پدیدآورد. در بیست و دو سالگی به پاریس رفت و در بی ینال ۱۹۶۱ پاریس برنده جایزه شد و یک بورس تحصیلی به او تعلق گرفت. وی سپس در رشته هنر تحصیل کرد.
پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و آثارش را در «آتلیه کبود» به نمایش گذاشت، او بی تردید از مهم‌ترین چهره‌های مکتب سقاخانه محسوب می‌شود هرچند او در مصاحبه با دو هفته‌نامه تندیس این نسبت داشتن با مکتب را نفی می‌کند و سقاخانه را مترادفی با نام خودش می‌داند. حسین زنده‌رودی در سال ۱۳۵۱ قرآنی نفیس با طرح‌های رنگی را از طرف انتشارات «کلوب کتاب» در پاریس منتشر کرد که جایزه «زیباترین کتاب در سال جهانی کتاب» از طرف یونسکو به آن تعلق گرفت. آثار حسین زنده‌رودی در موزه‌های متعددی نگهداری می‌شود. سه دهه پس از انقلاب گالری هما نخستین بار آثار این هنرمند را در کلکسیون‌های مختلفی در معرض دید علاقه‌مندان قرار داد. از جمله این دوره‌ها می‌شود به نمایش سری مهرهای زنده‌رودی در این گالری در همکاری با فریدون آو اشاره کرد. موزهٔ بریتانیا در اردیبهشت ۱۳۹۲ بزرگداشتی به احترام این هنرمند و با سخنرانی ونیا پورتر برگزار کرده‌است.
سبک نقاشی زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی از ابتدا نقاشی‌های خود را با اعداد و حروف و تکرار آن‌ها خلق کرد. در آثار وی چهار عنصر آب، خاک، باد، و آتش مورد توجه قرار گرفته‌اند. هنرشناس فرانسوی ژان کلود کاریر معتقد است: "گام نهادن در آثار زنده‌رودی به معنای ترک اشکال و محیطی است که به‌طور معمول در آن زندگی می‌کنیم.
آثار حسین زنده‌رودی در حراج بین‌المللی کریستی
در چهارمین حراج بین‌المللی کریستی(۱۱اردیبهشت ۱۳۸۷) که در دبی برگزار شد، تابلو نقاشی‌خط چهار باغ  حسین زنده‌رودی به مبلغ یک میلیون و ۶۰۰هزار دلار فروخته شد که رکورد گران‌ترین تابلو نقاشی مدرن در تاریخ نقاشی ایران است.
پیوند به بیرون
آثار حسین زنده‌رودی آثار حسین زنده رودی در حراج‌ها
طغرل سوم
طغرل سوم یا طغرل بن ارسلان (مرگ در ۵۹۰ ه‍.ق) نامدار به رکن الدنیاء والدین ابوطالب طغرل بن ارسلان‌شاه هفدهمین و واپسین سلطان سلجوقی بود که پس از سلطان ارسلان‌شاه در ۵۷۱ ه‍.ق (۱۱۷۵ م)، به سلطنت سلجوقیان عراق به پایتختی همدان رسید. با کشته شدن طغرل سوم، به فرمان سلطان تکش خوارزمشاه، تسلط حکّام سلجوقی در ایران پایان یافت.
آغاز صدارت
قدرت و نفوذ اتابک ایلدُگُز، پس از مرگ او به پسرانش محمد جهان‌پهلوان و عثمان قزل‌ارسلان رسید و طغرل را همانند برادرزادهٔ خود تحت حمایت و اقتدا گرفتند. محمد جهان‌پهلوان و عثمان قزل‌ارسلان از طرف مادری، برادر ارسلان‌شاه سلجوقی بودند چرا که ایلدگز با مادر ارسلان‌شاه ازدواج کرده بود و این دو حاصل این ازدواج بودند. طغرل در آغاز سلطنت، با تدبیر، کفایت و اندیشهٔ اتابک محمد جهان‌پهلوان، بر نابسامانی‌ها و نافرمانی‌ها مسلط شد.
آغاز ثبات فردادی
اتابک ایلدگز، در حدود یک ماه، فارس و اصفهان را از سرکشان و عصیان‌گران پاک ساخت و حاکم انجاز را که مایل به تصاحب آذربایجان بود، برکنار کرد. حکومت بغداد نیز، با اتابکی ایلدگز و کاردانی وی، نتوانست به شیوهٔ دیرین خلفا در راستای اُفول طغرل اقدام کند؛ چنان‌که مبنای دولت طغرل ثابت‌قدم‌تر بود.
پایان ثبات فردادی
عصر ثبات زمام طغرل، با مرگ اتابک او - محمد جهان‌پهلوان - به پایان رسید. سرداران و امیران دیار نیز مانند قزل‌ارسلان، از تقلید و تمکین از دولت، سرکشی کردند و باعث شدند، طغرل تا فرجام زندگی قزل‌ارسلان، در آرامش و آسودگی به سر نبرد.
سرانجام نزاع و اختلاف این دو چنان به اوج رسید؛ که قزل‌ارسلان قیام کرد و طغرل را به محبس فرستاد؛ تا به مقام حاکم یا امیر امارت دست یابد. ولی ناهنگام، در شعبان ۵۸۷ به قتل رسید. ظاهراً، فرمان مرگ قزل‌ارسلان از آمران فدائیان اسماعیلیه صادرشده‌است.
نبرد طغرل با خلفای بغداد
از حوادث مهم این دوران، خصومت والی همدان با خلیفه «الناصر لدین الله» بود. به آن دلیل، خبر اوضاع ناآرام و ستیزهای طغرل و قزل‌ارسلان به اطلاع خلیفه رسید و به امر خلیفه در بهار ۵۸۴ ه‍. ق، به نزد قزل‌ارسلان، جامه‌ای و خلعت آمران و شهربانان فرستاد و مقرر شد، سپاهیان خلیفه به معبر همدان رهسپار شوند و در کرمانشاه و دینور ارتش و اردوی وسیعی فراهم کنند؛ تا اتابک قزل‌ارسلان به جلال‌الدین عبدالله بن یونس وزیر خلیفه بپیوندد و از آن مسیر به سوی همدان حرکت کنند و سلطان سلجوقی را از میان بردارند.
خلیفه در روز ۸ ربیع‌الاول ۵۸۴ به نزدیکی همدان رسید. در نبردی که میان لشکریان رخ داد؛ طغرل لیاقت، شایستگی و دلاوری‌های محسوسی نشان داد. سپاه بغداد متواری و تسلیم شدند و وزیر اعظم جلال‌الدین به دست آنان اسیر شد. دستاوردهای این نبرد نظیر غنائم رزمی عظیم، شامل زر و سیم و اسلحه بود که نصیب لشکریان طغرل شد.
پیروزمندی سلجوقیان
خوارزمیان به گرگان، دامغان، بسطام تاختند و طغرل ناچار شد، بار دیگر از ری به همدان بگریزد و تا آنکه در درّه‌خوار، بر خوارزمشاهیان را چیره شد و شماری از لشکر آنان را به بند کشید و به همدان بازگشت.
زوال دولت طغرل
پس از رویدادها، تکش خوارزمشاه مصمّم و قاطعانه علیه والی همدان قیام کرد؛ و باردیگر، ره سپار عراق شد. طغرل نیز از همدان در ۲۴ جمادی‌الثانی ۵۹۰ ه‍. ق خارج شد و از ری، به قصد نبرد با حاکم خوارزم لشکر کشاند و تنازع آغاز شد. سرداران و سپاهیان سلجوقیان از جنگ گریخته و طُغرل به کام مرگ می‌رود. سلطان تکش خوارزمشاه نیز به قتل وی دستور می‌دهد. با وفات طغرل سوم، تسلط حکّام سلجوقیان در ایران واژگون شد.
تغییر اجتماعی
تغییرات اجتماعی عبارت است از پدیده‌های قابل رؤیت و قابل بررسی در مدت زمانی کوتاه به صورتی که هر شخص معمولی نیز در طول زندگی خود یا در طول دورهٔ کوتاهی از زندگی‌اش می‌تواند یک تغییر را شخصاً تعقیب نماید، نتیجه قطعی‌اش را ببیند یا نتیجهٔ موقتی آن را دریابد.
مفهوم تغییر اجتماعی با مفهوم دگرگونی اجتماعی متفاوت است؛ زیرا تحول یا دگرگونی اجتماعی در طول یک دورهٔ طولانی، طی یک یا شاید چند نسل در یک جامعه رخ می‌دهد و بررسی یک تحول اجتماعی، نیازمند نوعی بررسی تاریخی جامعه است.
انواع تغییر اجتماعی
تالکوت پارسونز تغییر اجتماعی را به دو قسم تقسیم می‌کند:
ویژگی‌های اصلی یک تغییر اجتماعی
در یک جمله تغییر اجتماعی باید در جریان تاریخی یک کشور تأثیر بگذارد.
سراستان
سراستان (خرم‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
پهلوان اکبر می‌میرد
پهلوان اکبر می‌میرد نخستین نمایشنامهٔ بلندِ بهرام بیضایی است، در چهار پرده، نوشته به سالِ ۱۳۴۲، که نخستین بار در پاییزِ ۱۳۴۴ در تالارِ ۲۵ شهریورِ تهران با بازی و کارگردانیِ عبّاس جوانمرد به نمایش درآمد.
بیضایی خود این نمایشنامه را بر صحنه نبرده است؛ ولی نخستین اجرای همگانیِ آن در زمستانِ ۱۳۴۴ قبولِ چشم‌گیری یافت و محمّدرضا شاه را هم مجذوبِ تماشا کرد. قطعهٔ «نوایی نوایی» موسیقیِ برگزیده برای این نمایش بود که سپس‌تر آوازهٔ بلند یافت. احسان یارشاطر و آذر رهنما از ستایندگانِ این اثر بوده‌اند، و جلال آل احمد و اکبر رادی نکته‌هایی هم بدان گرفته‌اند. بنا بر یک روایت، از این اجرا فیلم نیز برداشته‌اند؛ اگرچه این خبر مشکوک است. همچنین قرار بود فیلمی از این نمایشنامه در سالِ ۱۳۴۹ ساخته شود که، سرانجام، نشد.
پردهٔ یک
نزدیکِ غروب پهلوان اکبر دلخوش و سرحال به دکّهٔ مِی‌فروش می‌آید و پیرزنی را نیز مویان و دعاکنان بر آستانِ سقّاخانه می‌بیند و سکّه‌ای نثارش می‌کند و می‌گذرد. مِی‌فروش به پیشواز می‌آید و با پهلوان درونِ دکّه می‌شوند. در همین حال سیاه‌پوشی از بُنِ کوچه می‌گذرد. پهلوان جامی می‌زند – و بر آن است که بیش ننوشد – و زخمه‌ای به تار می‌زند. زن در قفلِ سقّاخانه چنگ زده و همچنان در راز و نیاز است. دو گزمه می‌گذرند و، به دیدنِ پهلوان در دکّه، دور می‌شوند. از قرار، فردا پهلوان با کسی کُشتی خواهد گرفت. پهلوان از دکّه بیرون می‌زند و می‌خواهد برود که، به دیدنِ حالِ زن، نزدیک می‌شود و دلجویی می‌کند. زن می‌گوید که پسرِ بزرگش را سال‌ها پیش در راهی گم کرده، و اکنون که جز پسر کوچک‌تر، یعنی پهلوان حیدر، کسی ندارد، حیدر و دخترِ خان بیک به هم دل بسته‌اند. از آنجا هم که حیدر و مادرش در این شهر تازه‌واردند، به حیدر دختر نمی‌دهند مگر پایگاهی یابد. اینک حیدر می‌خواهد با پهلوان اکبر کُشتی بگیرد و زمینش بزند و پهلوان شهر شود و مواجبِ حکومتی پیدا کند تا پایگاهش برازندهٔ خانوادهٔ دختر باشد و عروسی سربگیرد. و زن می‌ترسد که پسرش از پهلوان اکبر شکستِ سختی بخورد. پیداست که پیرزن پهلوان اکبر را نشناخته. اکبر – که خود در کودکی در راهی گم شده و در ایل با بیگانگان بزرگ شده و به دختری دل باخته و از بی‌کسی به دلدار نرسیده و داغش کرده‌اند – زن را دلداری می‌دهد که دعایش مستجاب است و پهلوان اکبر خود به زودی می‌میرد، زیرا سیاه‌پوشی در پیِ اوست که گه‌گاه خودش را نشان می‌دهد. دلداریِ پهلوان زن را آرام می‌کند. زن امیدوارتر از پیش می‌شود و سپاس می‌گزارد و می‌رود، بی آن که دانسته باشد با پهلوان اکبر سخن گفته‌است. احوالِ اکبر دگرگون می‌شود. او نمی‌خواهد میانِ دو جوانِ عاشق جدایی اندازد. از طرفی هم به نظر می‌رسد که بو برده که ممکن است حیدر برادرش باشد و پیرزن مادرش. از شکستِ صوری هم می‌اندیشد و از شرمگین به صحرا گریختن و به راهِ ایل رفتن. باز گزمه‌ها می‌گذرند و با پهلوان خوش‌وبش می‌کنند. مِی‌فروش از دکّه بیرون می‌آید و پهلوان را می‌بیند که نرفته. سیاه‌پوش می‌گذرد. پهلوان باز می می‌نوشد. کوری از راه می‌رسد و خوراکی از مِی‌فروش می‌گیرد و می‌خورد و به راهش می‌رود – او هم در انتظارِ کُشتی فرداست. پهلوان به یادِ ایل و دختری است که سال‌ها پیش می‌خواسته. مِی‌فروش می‌رود تا شراب بیاورد. دخترِ بزرگ‌زاده به سقّاخانه می‌رسد و دعا می‌کند که حیدر شکست نخورد تا به همدیگر برسند. اکبر، اندیشناک، می‌رود. مِی‌فروش شراب آورده، ولی پهلوان نیست. تنها دختر آنجاست که بر آستانِ سقّاخانه می‌موید.
پردهٔ دو
حیدر در هشتیِ خانهٔ پیر است و گوش به سخنش دارد. پیر می‌خواهد او را از کُشتی پشیمان و روگردان کند، چراکه می‌گوید زورش به پهلوان اکبر نمی‌رسد؛ ولی حیدر می‌خواهد بختش را بیازماید، مگر به خواسته رسد. پیر از حیدر دل‌چرکین است، چرا که می‌ترسد او خیال داشته باشد که اگر پیروز شد، آنگاه که دامادِ خان بیک شد، آدمِ خان بیک نیز بشود و راهِ پهلوان اکبر را، که دستگیری از نیازمندان و مقاومت برابرِ اصحابِ زور بوده، پی‌نگیرد؛ ولی حیدر در این اندیشه‌ها نیست و فقط در اندیشهٔ وصال است. پهلوان اکبر می‌رسد و پیر او را دوستانه درود می‌کند و شراب می‌ریزد. حیدر پس‌می‌زند و به سلامتِ حریف نمی‌نوشد و با پهلوان اکبر به درشتی سخن می‌کند و پنجه در پنجه‌اش می‌افکند، ولی پیر آرامشان می‌کند، و، در ضمن، پهلوان پنجهٔ حیدر را می‌خواباند. شب شده و گزمه‌ها طبل خاموشی می‌زنند. حیدر پیر را درود می‌کند و می‌رود. پیر با پهلوان اکبر سخن می‌گوید. پهلوان اکبر از آنچه گذشته اندیشناک است، و پیر گمان می‌برد که شاید او نیز دل با دخترِ خان دارد. پهلوان اکبر سببِ ناآرامیِ خود را نمی‌گوید، و پیر به گمانِ خود دامن می‌زند که پهلوان اکبر به سببِ خاصّی پیِ عشقش نرفته. پهلوان به پیر می‌گوید که می‌خواهد شبانه به بیابان بزند و به دیارِ دیگری رود. پیر از این سخن ناخرسند است. ولی سببِ خیالاتِ اکبر نه ترس است، نه دوری جستن از شهری که دخترِ خان در اوست. پیر از او می‌خواهد که کین از دل بسترد و به کُشتی رود. او داستانِ پوریای ولی را بازگو می‌کند؛ و اکبر می‌پرسد که از کجا که پوریا خودش خودش را زمین زده باشد. پاسخی در کار نیست. پیر می‌گوید که اگر پهلوان اکبر از کُشتی تن‌بزند برایش دشنه‌ای می‌فرستد، که یعنی «برو بمیر!» سپس پهلوان را دلداری می‌دهد که دل از اندیشه بپردازد و زندگانی کند. سیاه‌پوش باز می‌گذرد. پهلوان اکبر پریشان برمی‌خیزد و می‌رود تا مگر سیاه‌پوش را بجوید.
پردهٔ سه
نیمه‌شب است و پهلوان اکبر اندیشناک به کوچهٔ میکده برگشته. درِ دکّه را می‌زند. مِی‌فروش در می‌گشاید. احوالِ پهلوان منقلب است و مِی‌فروش متوجه شده که پس از گفتگو با زنِ نیازگار چنین شده. پهلوان مِی می‌خواهد. او به ایل می‌اندیشد. مِی‌فروش می‌گوید که مردِ روغنگری آمده و پهلوان را پیشکشی آورده، زیرا پهلوان هفته‌ای به جای اسب مرده‌اش برایش کار کرده‌است. پهلوان نه حرف را می‌پذیرد، نه پیشکشی را. گبرِ مِی‌فروش و پهلوان از بیگانگیِ خویش در شهر می‌نالند. پهلوان می می‌خواهد. مِی‌فروش دریغ نمی‌کند، ولی او را بر حذر می‌دارد، مبادا در کُشتی کارش به تنگنا بکشد؛ ولی پهلوان از این نمی‌اندیشد. سپس می‌رود. جلوی سقّاخانه به خشم و عتاب راز و نیاز می‌کند و راهی می‌جوید. قدّاره‌اش را از خشم به زمین می‌کوبد. پس بر سکّوی سقاخانه می‌نشیند و به خواب می‌رود. دو گزمه پیدا می‌شوند و با هم به لودگی سخن می‌گویند؛ و پگاه که فرامی‌رسد، می‌روند پیِ کارشان. سیاه‌پوش تهِ کوی با قمهٔ آخته پیدا می‌شود. پهلوان بیدار می‌شود و یادِ ایل می‌کند. هنوز راهی پیدا نکرده و نمی‌داند چه باید کند. ناگهان از بیمِ سیاه‌پوش از جا می‌پرد. پهلوان خیال می‌کند که این سیاه‌پوش از هنگامی که وی بدین شهر آمده در تعقیبش بوده‌است. ردایش را می‌کَنَد و آمادهٔ نبرد می‌شود، ولی سیاه‌پوش ناپدید می‌شود. پهلوان متوجه بازوبندش می‌شود. درِ میکده را می‌کوبد، کیسهٔ پولی به مِی‌فروش می‌دهد که در ازای مِی است و بازوبندش را که به حیدر برساند. مِی‌فروش نمی‌گیرد، ولی پهلوان مجبورش می‌کند. پهلوان می‌خواهد از شهر برود، ولی نه به ایل که موسم کوچش است – و خیال می‌کند که از این پس مردم خود باید پشتیبان خود باشند. مِی‌فروش به ناخواست می‌رود تا بازوبند را ببرد و پهلوان سری به درون دکّه می‌زند. کوچه خالی است. سیاه‌پوش سرمی‌رسد و جلوی سقّاخانه خم می‌شود و قدّارهٔ پهلوان را برمی‌گیرد.
پردهٔ چهار
بامدادان دو گزمه به کوی میکده می‌رسند. ساعتِ کشیک سرآمده و خیال دارند مِی‌فروش را تلکه کنند. نیز می‌خواهند پهلوان را از دسیسهٔ کشتنش بیاگاهانند. به دیدنِ پهلوان در دکّه یکّه می‌خورند؛ و پس می‌گویندش که کسی در کمینِ اوست. پهلوان مست از میکده بیرون می‌آید و گزمه‌ها به ارگ می‌روند تا پهلوانِ نو را ببینند. پهلوان یادِ ایل می‌کند و سرگشته است و نمی‌داند کجا رود. کور می‌رسد و خبر می‌دهد که پهلوان اکبر از شهر رفته. پهلوان اعتنا نمی‌کند. کور می‌رود و نمی‌داند که با اکبر سخن گفته. سپس سیاه‌پوش پیدا می‌شود. پهلوان از رفتن می‌ماند و سیاه‌پوش را فرامی‌خواند تا جانش را بگیرد. پهلوان چشم می‌بندد، سیاه‌پوش نزدیک می‌شود و به آرامی قمه‌اش را میان کتف‌های پهلوان فرومی‌کند و پس‌پس می‌رود. حیدر از راه می‌رسد. او خیال می‌کند که سزاوارِ بازوبندِ اکبر نیست، ولی اکبر او را می‌راند و می‌گوید که باید بکوشد تا سزاوار شود. ناگهان حیدر متوجه می‌شود که قمه‌ای به پشت پهلوان است و او دارد می‌میرد. از او می‌خواهد که نامِ قاتل را بگوید تا انتقامش را بگیرد. اکبر می‌گوید که قاتل خودش بوده و حیدر را از خود می‌راند تا در تنهایی بمیرد؛ ولی بعد حیدر را می‌خواند و می‌پرسد که آیا نمی‌بیند سیاه‌پوشی را که در تعقیبش است. حیدر چیزی ندیده. اکبر می‌گوید که سرانجام خواهد دید. حیدر دور می‌شود. اکبر یادِ ایل و گل‌های صحرا می‌کند؛ و پس می‌میرد. گزمه‌ها سرمی‌رسند و از دیدنِ پهلوانِ مرده شگفت‌زده می‌شوند. سپس انگشترش را برمی‌دارند و جامه‌اش را می‌گردند.
زمانی می‌گذرد. جسدِ پهلوان اینجا نیست. گزمه‌ها درِ میکده را میخ می‌کوبند. پیرزن در سقّاخانه شکر می‌گزارد. مِی‌فروشِ پیر با خرقهٔ پهلوانی می‌رسد. گزمه‌ها می‌گیرندش و کیسهٔ پولش را می‌ستانند و خرقه را می‌قاپند. زن سراغِ غریبه‌ای را می‌گیرد که دیروز دلداریش داده بود. مِی‌فروش می‌گوید که او غریبه‌ای بود که از این شهر می‌گذشت. گزمه‌ها مِی‌فروش را می‌برند. زن قفلِ سقّاخانه را می‌بوسد و دمی از ذهنش خیالی – شاید این که آن مرد پسرِ گمشده‌اش بوده – می‌گذرد؛ و سپس می‌رود. شیرِ سنگی با همهٔ وجود از ژرفای خاک نعره می‌کشد.
پیشینه
پهلوان اکبر می‌میرد نخستین نمایشنامهٔ بلندِ بیضایی است. او این نمایشنامه را در بیست‌وپنج‌سالگی، پس از آن که یک تک‌پرده‌ای دربارهٔ پوریای ولی از ادارهٔ هنرهای دراماتیک که کارمندش بود سفارش گرفت، اندکی پس از تظاهراتِ ۱۵ خردادِ ۱۳۴۲، در تابستانِ این سال نوشت. این زمانی بود که نزدیکِ چهار سال از ترکِ تحصیلش در دانشکدهٔ ادبیاتِ دانشگاهِ تهران می‌گذشت و از جمعِ نزدیکانِ خلیل ملکی نیز فاصله گرفته بود و عضوی از گروهِ طرفه بود و سرگرمِ پژوهش‌هایی که سپس‌تر می‌شد کتابِ نمایش در ایران (۱۳۴۴). سالِ پیش از آن، در ۱۳۴۱، مردی که لیبرتی والانس را کُشتِ جان فورد و روکو و برادرانشِ لوکینو ویسکونتی منتشر شده بود و بیش از سی سال پیش از آن داستانِ «داش آکل» ِ صادق هدایت، که قصّهٔ این هر سه همانندی‌هایی با ماجرای پهلوان اکبر می‌میرد دارد. نمایشنامهٔ داش آکل به گفته‌ی مرجان (۱۳۹۶) نیز گواهی از توجّهِ بیضایی به داستانِ هدایت است. داستانِ واقعیِ داش آکل چنان‌که، به گفتهٔ ابراهیم گلستان، در شیراز رخ داده – که داش آکل گناهِ عشقِ پسرش به دختری را که به او سپرده بودند گردن گرفته – به نمایشنامهٔ بیضایی – که اکبرش دلبستهٔ دخترِ خان نیست – نزدیک‌تر است؛ و بیضایی با گلستان از حدودِ ۱۳۴۱ آشناییِ خصوصی داشته‌است. ولی نزدیک‌تر از فیلمِ فورد و داستانِ هدایت نمایشِ افعی طلاییِ گروهِ هنرِ ملّی (اقتباسِ علی نصیریان از «داش آکل» ِ هدایت) در بهارِ ۱۳۳۶ در تالارِ فارابیِ ادارهٔ کلِّ هنرهای زیباست، که بیضایی اشاره کرده که می‌شناخته و حتّی اشاره کرده که چون در آغازِ کارش «از نومیدی ناچار شروع به نوشتن کردم، خیال می‌کنم نوشته‌هایم نوعی گفتگوی فرهنگی با نوشته‌های نمایشی همزمان یا قبل از خودم هم بود.» (نصیریان خود در ۱۳۴۳ به عبّاس جوانمرد پیشنهاد کرده بود که پهلوان اکبر می‌میرد را برای نمایش در فستیوالِ تئاترِ مللِ پاریس آماده کند − که نشد.)
شیرمردی از خراسان (۱۳۴۲) ابوالقاسم جنّتی عطایی نیز احتمالاً از لحاظِ تاریخ و موضوع نزدیک‌ترین نوشته به این نمایشنامهٔ بیضایی باشد.
پاییزِ ۱۳۸۸ بیضایی گفت که پهلوان اکبر می‌میرد را تحتِ تأثیرِ گذرِ روزگارِ آزگار به شبِ یوجین اونیل نوشته‌است.
در دههٔ ۱۳۳۰ نیز بهائی‌ستیزی در ایران بالا گرفته بود و بیضاییِ نوجوان و خانواده‌اش نیز از گزند این تبعیضِ دینی در امان نبودند. موضوعِ قهرمانِ بیگانه در بسیاری از آثار بیضایی، از جمله پهلوان اکبر می‌میرد، یادگارِ انزوای اجتماعیِ نویسنده در نوجوانی است.
دیگر این که آشناییِ نمایشنامه‌نویسِ جوان با مایه‌های فیلم‌های هندی، که در پهلوان اکبر می‌میرد نیز به چشم می‌خورد، از مقالهٔ «سینمای هند»ش در مجلّهٔ علم و زندگی به سالِ ۱۳۴۰ پیداست.
متن
بیضایی این نمایشنامه را در تابستانِ سالِ ۱۳۴۲ نوشت و همین زمان در نامه‌ای حقِّ هر نوع اجرای آن را تا پایانِ ۱۳۴۹ به عبّاس جوانمرد، «کارگردان و دبیر گروه هنر ملی»، واگذاشت. تصویرِ دستخطِّ واگذاریِ بیضایی نمایشنامه را به تاریخِ «تابستان ۱۳۴۲» در جلدِ یکُمِ گروه هنر ملی از آغاز تا پایان (۱۳۹۵) آمده‌است.
کتابِ پهلوان اکبر میمیرد نخستین بار در پاییزِ ۱۳۴۴ به وسیلهٔ انتشاراتِ صائب به چاپ رسید. سالِ ۱۳۵۴ انتشاراتِ نگاه چاپ و نشر این نمایشنامه را بر عهده گرفت. از ۱۳۵۵ به بعد به‌طورِ رسمی چاپ نشد تا سرانجام سالِ ۱۳۸۲ نسخهٔ نوینی با مقداری افزوده در جلدِ یکُمِ دیوان نمایش آمد؛ و همین متنِ بازنگری‌شده سالِ ۱۳۹۴ باز به صورتِ کتابِ جداگانه‌ای در انتشاراتِ روشنگران و مطالعاتِ زنان به چاپ رسید. بیضایی این بازنگری را کرده تا «سوء تعبیر» کاهش یابد، زیرا چنان‌که گفته از بیشترِ اجراهای این نمایشنامه ناخرسند بوده‌است. همچنین «محافظه‌کاری ادبی» روزگارِ جوانی را کنار گذاشته و صحنهٔ گزمه‌ها را گسترش داده‌است.
ساخت و صورت
جلال آل احمد نمایش را «رویهمرفته خوب» دانسته، ولی از طبع‌آزماییِ زبانیِ بیضایی ناخرسند می‌نمود. ولی هوشنگ گلشیری، چنان‌که بیضایی یاد آورده، کنجکاو و علاقه‌مند بوده و می‌خواسته بداند که بیضایی این زبان را از کجا آورده‌است. کریم امامی نیز پنج روز پس از نخستین نمایشِ پهلوان اکبر می‌میرد در جشنوارهٔ نمایش‌های ایرانی (مهر و آبانِ ۱۳۴۴) در مقاله‌ای در کیهان اینترنشنال زبانِ نمایش را ستود، علی‌رغمِ این که به اجرا نکته‌ها گرفت. اسماعیل نوری علاء هم پس از تماشای اجرای جشنواره به تندی به نمایش خرده گرفت و نمایش را نسبت به نمایشنامه «مُثله» تشخیص داد و آن را پایانِ کارِ بیضایی شمرد. آذر رهنما این نمایشنامه را «سرآغاز بزرگی برای تئاتر ایران» شمرد. احسان یارشاطر گفتگوهای نمایش را در تأثیرِ نمایشیِ شگرفِ اثر دخیل می‌دانست؛ و تورج رهنما شکوه و آهنگِ زبانِ نمایشنامه را می‌ستود.
ولی چند بند سپس‌تر از کاستیِ بارِ نمادینِ یکی از عناصرِ نمایش گله می‌کند که: و، سرانجام، پایانِ کارِ این عنصر را به قدرِ بسنده نمادین و گیرا می‌شمارد و می‌نویسد: عبّاس جوانمرد، پنجاه سال پس از نخستین نمایشِ پهلوان اکبر می‌میرد به کارگردانیِ خودش، در گفتگویی به ویژگی‌های زبانی کارهای بیضایی، از جمله همین نمایشنامه، پرداخت:
مایگان
Ettelaat13461018.pdf در روزنامهٔ اطّلاعاتِ ۱۸ دیِ ۱۳۴۶
«. . . داشتم فکر می‌کردم که تختی صحنه آخر پهلوان اکبر را بازی کرده، یا اینکه پرده آخر نمایش پهلوان اکبر، تصویر پرده آخر زندگی تختی است؟. . .» بیضایی، دههٔ ۱۳۸۰ ]] حسن شایگان نیک اکبرِ خراسانی را الگوی آفرینشِ شخصیتِ اصلیِ این نمایشنامه می‌دانسته. محمود شیرزاد هم بر آن بوده است که پهلوان اکبر می‌میرد می‌توانسته، آگاهانه یا ناخودآگاه، واکنشی به مانندانِ شعبان جعفری و طیّب حاج رضایی و بازنماییِ سینماییِ اربابِ این فرهنگ در نقش‌های مانندانِ ناصر ملک‌مطیعی بوده باشد؛ و بدین ترتیب بیضایی را، همچون شکسپیر، ربایندهٔ چیزی از فرهنگِ عامّه می‌شمارد که استیون گرینبلت «انرژیِ اجتماعی» نامیده. (علی نصیریان به یاد آورده که شعبان جعفری نیز به تماشای پهلوان اکبر می‌میرد رفته بوده‌است.) شیرزاد تلویحاً گوید که وجهِ عشقیِ نمایشنامه بی‌ربط نمی‌تواند بود به دیدارِ «تا حدّی عاطفی و تا حدّی غم‌انگیز» ِ بیضایی با خانمِ جوانِ بازیگری به تاریخ ۱۵ خردادِ ۱۳۴۲. او همچنین بیگانگی اجتماعی نویسنده را با بیگانگیِ اجتماعیِ قهرمان نمایشنامه همتا می‌داند و – هم‌آوا با بیتِ عبدالباقی طبیب اصفهانی در موسیقیِ نمایش که گوید «مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند» – پهلوان اکبر را – در تضاد با «عقابِ خانلری» (در شعرِ «عقاب») – به «کبوترِ مسعود فرزاد» مانند می‌کند آنجا که در شعرِ «کبوتر خسته» گوید:
سعید طلاجوی نیز بر آن بوده که اکبر قهرمانِ بقا نیست و گرفتارِ حکایتی کافکایی است که شرایطی را نشان می‌دهد که مانعِ شکوفاییِ تواناییِ انسان می‌شود.
نظرِ بیضایی
بیضایی در گفتگو با زاون قوکاسیان دربارهٔ تکرار و پیگیریِ ناخودآگاهِ موضوعات در کارهایش، به پهلوان اکبر می‌میرد نیز اشاره کرده و گفته:
او اکبر را در ستیز و تعارض با خودش (یعنی اکبر) و نیز نمایندهٔ روزگاری و ناچار از فرهنگی سپری‌شده و دچارِ «بن‌بست» و «تهدید» می‌دانسته.
نمایش‌های معروف
بیضایی پهلوان اکبر می‌میرد را بر صحنه کارگردانی نکرده؛ ولی این نمایشنامه از ۱۳۴۴ به بعد بارها به وسیلهٔ گروه‌های مختلف در شهرهای مختلف به نمایش درآمده است.
نخستین نمایش
۳۰ مهر و ۱ آبانِ ۱۳۴۴ گروهِ هنرِ ملّی این نمایشنامه را با بازی و کارگردانیِ عبّاس جوانمرد در تالارِ ۲۵ شهریور تهران در جشنوارهٔ نمایش‌های ایرانی بر صحنه نمایش داد – ششمین نمایش برای افتتاحِ تماشاخانه‌ای که پس از انقلابِ ۱۳۵۷ «سنگلج» نام گرفت. بازیگرانِ این نمایش، به ترتیبِ ورود به صحنه (به استثنای «کور» که در برنوشتِ نخستین نمایش نیست)، عبارت بودند از:
مطابقِ برنوشتِ نمایش میانِ پرده‌های دو و سه ۱۰ دقیقه و میانِ پرده‌های سه و چهار ۱۵ دقیقه فاصله بوده است.
اجرای عمومی
همین نمایش از ۱۴ دی تا ۲۵ بهمنِ ۱۳۴۴ در همین تماشاخانه به نمایشِ همگانی درآمد و کامیابیِ بزرگی حاصل کرد. در این نمایش (۴۱ اجرای پیاپی) نقش‌های فنّی‌زاده و خیّاط‌باشی جابجا شد و نصرت پرتوی نقشِ دختر را بازی کرد. لایق نقشِ کور و بخشی نیز نقشِ حیدر را بازی کرد. نیز محمود دولت‌آبادی − که در جشنواره همچون جایگزینِ نقشِ مِی‌فروش در نظر گرفته شده بود تا در صورتِ نیاز به جای کسبیان بازی کند، و سرانجام در نقشِ ماهی‌گیر در قصّه‌ی طلسم حریر و ماهی‌گیر تثبیت شد و نقشِ مِی‌فروش ماند برای باجناقش − دستیارِ جوانمرد شد؛ به جای ناهید شرکت در جشنواره. هم در جشنواره و هم در نمایشِ عمومی نصرت کریمی طرّاحِ چهره‌پردازی («صورتگر»، به عبارتِ برنوشت) و اسماعیل ارحام صدر طرّاحِ صحنه بودند. به ابتکارِ کارگردان، بازیگرِ نقشِ سیاهپوش در برنوشتِ نمایش در جشنواره و در اجرای عمومی معرّفی نشد (به جای نامش «؟» نوشته شد) تا کنجکاویِ تماشاکنان را برانگیزد. عواملِ دیگرِ نمایش، مطابقِ برنوشتِ اجرای جشنواره، عبارت بوده‌اند از «بهرام» همچون طرّاحِ لباس و مدیرِ فنّی، کامران نوزاد همچون مدیرِ صحنه، «ع − جامد» در کارِ تنظیمِ نور، یوسف شهاب در تنظیمِ صدا و مصطفی لاریجانیِ تهیه‌کنندهٔ وسایل.
شبِ آخر، روزنامهٔ کیهان جشنِ تقدیری برای عواملِ نمایش برگزار کرد و عبدالرحمن فرامرزیِ سردبیر در آن سخن گفت و مصطفی مصباح‌زاده به بازیگران حلقهٔ گُل داد.
وتوبرینکن
وتوبرینکن (به سوئدی: Vattubrinken) یک سکونتگاه مسکونی در سوئد است که در Södertälje Municipality واقع شده‌است.
پهلوان اکبر می‌میرد
اجرای عمومی
پهلوان اکبر به گواهیِ بسیاری برجسته‌ترین نقشی بوده که عبّاس جوانمرد بازی کرده‌است. از نخستین اشارات در این معنی مقالهٔ ش. ناظریان در ۱۷ آبانِ ۱۳۴۴ است که جوانمرد را «خیلی بیش از کارهای قبلی» در آفرینشِ نقش کامیاب دیده‌است. پرویز صیّاد نیز همان سال در مقاله‌ای «اقتدار» ِ او را در بازیِ نقشِ پهلوان اکبر ستود. و این شهرت ادامه داشت تا وقتی که سال‌ها بعد به مناسبتِ سفرِ جوانمرد به لس آنجلس مجلّهٔ فارسی‌زبانی به سردبیریِ فرهنگ فرهی بر جلدش تیتر زد که «پهلوان اکبر در لس آنجلس می‌میرد». عنوانِ خبرِ مربوط به مرگِ جوانمرد در شمارهٔ ۹ مهرِ ۱۳۹۹ روزنامهٔ جام جم نیز بود «پهلوان عباس نمی‌میرد». چاپِ پاییزِ ۱۴۰۱ پهلوان اکبر می‌میرد با عکسِ جوانمرد در نقشِ اکبر روی جلدش منتشر شد.
وتوبرینکن
خصوصیات
وتوبرینکن ۰٫۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۲ نفر جمعیت دارد.
پهلوان اکبر می‌میرد
موسیقی
نمایشِ جشنوارهٔ پاییز موسیقی داشت، و عماد رام تنظیم‌کننده بود. برای نمایشِ عمومیِ زمستان، امّا، موسیقیِ دیگری به واسطهٔ حسین کسبیان یافت شد: ترانهٔ خراسانی «نوایی» که نوازنده‌ای خوافی به نامِ عثمان و از دوستانِ کسبیان (عثمان محمّدپرست؟) برای همین نمایش اجرا و ضبط کرد. خوانندهٔ دیگرِ اجرای زمستان گلچین بود. تنظیم آهنگ‌ها باز هم با عماد رام بود.
در حضور
Ettelaat13441029.pdf''ِ ۲۹ دیِ ۱۳۴۴
محمّدرضا شاه پهلوی و فرح دیبا شبِ ۲۸ دیِ ۱۳۴۴ به تماشای پهلوان اکبر می‌میرد رفتند. بعدها شایع بوده است که شاه «پس از نمایش خواست تا بیضایی را ببیند، ولی نمایشنامه‌نویسِ جوان از دیدارِ شاه تن زد.» عبّاس جوانمرد در خاطراتش دربارهٔ این شب آورده: «. . . اینجا پهلوان اکبر سیاه‌مست قدّاره را از پَرِ شالش می‌کشد و با نعره‌ای از اعماق دل از انتهای صحنه به جلو صحنه (سمت تماشاچی‌ها) یورش می‌آورد. درست در همین لحظه است که صدای دست‌به‌اسلحه شدن دو محافظ کنار صحنه بلند می‌شود و اگر ایست اکبر مطابق با میزانسن در لب پرتگاه صحنه نبود، یحتمل شلیک محافظان پایان محتوم دیگری بود برای پهلوان اکبر. . .» ]] محمّدرضا شاه پهلوی، که وصفِ نمایش را شنیده بود و مشتاقِ تماشا بود، در اجرای عمومی، با هماهنگیِ وزیرِ فرهنگ و هنر، مهرداد پهلبد، ساعت هشتِ شبِ ۲۸ دیِ ۱۳۴۴ همراهِ فرح دیبا، امیرعبّاس هویدا و پهلبد به تالارِ نوبنیادِ ۲۵ شهریور رفت. از زمانِ جشنواره تا بامدادِ روزی که شاه به تماشا رفت جوانمرد در مذاکره با مسئولانِ وزارتِ فرهنگ و هنر ترفندهایی زد تا سرانجام نمایشنامه را با جلبِ رضایتِ پهلبد در واپسین ساعات بی کم‌وکاست و بی سانسور در حضورِ شاه و نخست‌وزیر به نمایش درآورد؛ ولی به بازیگران نگفت که شاه در بالکنِ تماشاخانه به تماشا نشسته. پس از اجرا شاه و ملکه بر صحنه با گروه دیدار کردند. کامران نوزاد از شاه شنیده که به هویدا گفته که نمایش را پسندیده و شایعهٔ ضدّحکومتی بودنش را پذیرفتنی نشمرده‌است.
مصطفی اسکویی در کتابِ پژوهشی در تاریخ تئاتر ایران (۱۳۷۰) از گروهِ هنرِ ملّی و نظرِ شاه دربارهٔ نمایشی که از ایشان دیده – که اسکویی به نادرست گمان کرده محلّل و مرده‌خورها بوده (از روی داستان‌های صادق هدایت به همین نام‌ها)، در حالی که در واقع پهلوان اکبر می‌میرد بوده‌است – با طعنه یاد کرد؛ و عبّاس جوانمرد نیز پاسخی نوشت و در کتابِ غبار منیّت پدرخوانده (۱۳۸۲) چاپ کرد: «چه می‌گویید آقای سرکارگردان ۳۵ سال تئاتر مبارز؟ آن «قدرقدرت» پس از دیدن نمایش شرمش آمد و یا جرأت نکرد بگوید: «همچنان در سرگرم نمودن مردم کوشا باشید.»» ولی محمود شیرزاد موضعِ اسکویی و جوانمرد را «بی‌راه» می‌داند و می‌گوید: «سنّتِ زنده، هرچند فروافتاده و به پستی گرویدهٔ، پهلوان اکبر می‌میرد در تئاتر و سینما و تلویزیونِ ما گواهِ آن است که تعزیهٔ پهلوانِ زخمی، بی آن که به طرفی باجی داده باشد، سخت محبوب هم بوده، و می‌باشد هم هنوز.»
ضبط
ایران درّودی گفته که نمایشِ پهلوان اکبر می‌میرد ضبطِ تصویری نیز شده؛ ولی روح‌الله جعفری بر این باور بوده است که چنین فیلمی هرگز ضبط نشده و حافظهٔ درّودی در بازگفتنِ این یاد دچارِ لغزش شده‌است.
پوطار
پوطار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بم در استان کرمان و در فاصله ۳۵ کیلومتری بم قرار دارد.
جمعیت
این روستا در حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۵۶ خانوار) بوده‌است.
پهلوان اکبر می‌میرد
توضیحات
<references group="پانویس"/>
اتوبوس برقی تهران
سری نخست اتوبوس‌های برقی تهران، از سال ۱۳۷۱ در سیستم حمل و نقل شهری تهران به کار گرفته شد. در سال ۱۳۸۸، سری دوم این اتوبوس‌ها نیز وارد ناوگان حمل و نقل شهری تهران شد.
به دلایل مشکلات زیادی که این نوع از اتوبوسها داشتند، بعدا این اتوبوسها جمع آوری شدند.
مدیر عامل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در اواسط سال ۱۳۹۹گفته است: این اتوبوسها با شکل و ظاهری نو، به تهران بر میگردند.
بولدیرفکا
بولدیرفکا (به لاتین: Boldyrevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
کلئوفان
کلئوفان  با  از مجموعه کانی‌هاست و از دو کلمهٔ یونانی Kleos به معنای تصویر و Phainein به مفهوم ظاهر شدن گرفته شده‌است. محلول در HCl و HNO۳ برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: تترائدر- دودکائدر- ماکله، رنگ: سفید - سفید زرد - زرد سبز - زرد عسلی، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، جلا: الماسی، رخ: عالی - مطابق با سطح، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی سولفور است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن - بولانژریت- گالن- کلسیت و غیره است. از نظر ژیزمان بلور - آگرگات دانه‌ای خاکی - توده‌ای نسبتاََ کمیاب است و بیشتر در چک اسلواکی، رومانی، اسپانیا، آمریکا و مکزیک یافت می‌شود.
سیاه‌چادر
سیاه چادر نوعی چادر است که از موی بز سیاه و توسط زنان عشایر بافته می‌شود. عشایر در ییلاق و قشلاق مکان‌های معینی برای اقامت دارند که معمولاً در زیر این سیاه چادرها زندگی و استراحت می‌کنند. سیاه چادرها همواره از موی بز بافته می‌شوند و این به چند دلیل مهم است. اول آنکه موی بز خاصیت بسیار مطلوبی برای حفظ آب در مواقع بارندگی دارد و معمولاً آب باران از جداره آن عبور نمی‌کند. دوم آنکه موی بز در دسترس و ارزان تهیه می‌شود. هر خانواده معمولاً ۲۰ الی ۵۰ رأس بز دارد که از موی بزها برای تهیه سیاه چادر استفاده می‌کنند. سومین خاصیت موی بز سبک بودن آن وصاف بودن نسبت به موی  میش و گوسفندان است و نسبت به چادره‌های برزنتی جمع‌آوری و حمل آن راحت‌تر است. در تابستان در روزهای آفتابی، استراحت کردن در زیر این سیاه چادرها لذت بخش است.
چگونگی بافت سیاه چادر
هر سیاه چادر از چند «لت» تشکیل می‌شود. و هر «لت» نواری بافته شده از موی بز سیاه است. در حقیقت «لت» تکه‌ای از سیاه چادر است. زنان «لت»ها را که به شکل یک نوار بافته شده‌اند را به وسیله دستگاهی سنتی در محل زندگی خود می‌بافند. عرض بین ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر است و طول آن گاه ۶، ۱۰ یا ۱۵ متر است. زنان پس از بافتن «لت»ها آن‌ها را از دو طرف به هم می‌دوزند تا کم کم به شکل سیاه چادر در آید.
اندازه و شکل سیاه چادر در بین ایلات مختلف
در بین ایلات و عشایر ایران سیاه چادرها با اندازه‌ها و شکل‌های متفاوت بافته می‌شوند. سیاه چادرها در کشورهای مختلف بافته می‌شده‌است. فیلبرگ تمامی سیاه چادرها در خاورمیانه و آفریقا را در تحقیقی جامع و کامل بررسی نموده‌است.
کونبو
کونبو با تلفظ Kombu،   یک نوع جلبک دریایی خوراکی و از انواع کتانجکها است. این نوع جلبک به‌طور معمول در نواحی وسیعی از آسیای جنوبی به عنوان موادغذایی مصرف می‌شود. در آشپزی ژاپنی کونبوی را خشک کرده و از داشی (سوپ) آن به‌طور گسترده در غذاهای مختلف استفاده می‌شود.
اخیسار، اکسارای
اخیسار، اکسارای (به لاتین: Akhisar, Aksaray) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آق‌سرای واقع شده‌است.
ترمواسیدوفیل
ترمواسیدوفیل در فرمانروباکتری‌ها قرار دارند. در محیط‌های اسیدی زندگی می‌کنند، می‌توانند دماهای بالا را تحمل کنند ٫ به گوگرد نیاز دارند و اغلب هوازی هستند.
منابع
زیست‌شناسی پیش دانشگاهی
قله
قُله یا ستیغ یا چکاد، به بلندترین جای یک کوه گفته می‌شود. به عبارت دیگر، قله نقطه‌ای بر سطح زمین است که ارتفاع آن از همه نقاط اطرافش بیشتر باشد.
قطعنامه ۵۴۸ شورای امنیت
قطعنامه ۵۴۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ فوریه ۱۹۸۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: برونئی است. این قطعنامه طی نشست ۲۵۱۸ام با ۱۵ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
دریاچه شورمست
دریاچه شورمست، تنها دریاچه طبیعی شهرستان سوادکوه که وسعت آن ۱۵ هزار متر مربع و عمق آن ۵ متر است. این دریاچه در ۵٫۵ کیلومتری شهر پل سفید واقع شده‌است.
دریاچهٔ طبیعی شهرستان سوادکوه، در ۶ کیلومتری غرب شهر پل سفید و در ارتفاعات مشرف به این شهر در مجاورت روستای شورمست واقع شده‌است. منظره این دریاچه با جنگل اطراف آن که از درختان کهنسال و بلند قامت توسکا پوشیده شده، آن را به یکی از زیباترین اماکن موجود در شهرستان سوادکوه تبدیل ساخته‌است. در حال حاضر همواره مسافران، طبیعت گردان و ماهیگیران زیادی از این دریاچه بهره‌برداری می‌کنند. با به سازی راه دسترسی، احداث امکانات تفریحی مانند قایق، پدالو، اسکی روی آب و اقامتگاه ساده و رستوران و آلاچیق های چوبی، به‌همراه سرویس بهداشتی، می‌توان به جذب توریست در شهرستان سوادکوه کمک شایانی نمود.
موقعیت جغرافیایی
با توجه به موقعیت قرارگیری این دریاچه که در واقع دروازه ورود به استان مازندران از محور سوادکوه است و فاصله تقریبی ۲۰۰ کیلومتری از تهران که مسافت نسبتاً کوتاهی می‌باشد انتظار می‌رود مورد استقبال زیادی واقع گردد. دریاچه مورد نظر در فاصله ۵ کیلومتری از شهرک صنعتی شورمست پل سفید قرار دارد و به دلیل قرار گرفتن در شاهراه تهران شمال و وجود دو محور جاده آسفالته و راه‌آهن از موقعیت بسیار مناسبی برخوردار است. با توجه به توسعه جاده‌ای چهاربانده کردن این محور از تهران به سوادکوه و قائمشهر روز به روز بر میزان استقبال از این دریاچه افزوده می‌شود. روستا و دریاچه شورمست در ناحیه جنوبی استان مازندران و در جنوب غربی شهرستان سوادکوه، شهر پل سفید قرار دارد.
بررسی موقعیت از نظر گردشگری
در اطراف و اکناف این دریاچه، تأسیسات عظیم استخراج زغال‌سنگ، پل ورسک، امامزاده عبدالحق زیرآب، برج تاریخی لاجیم، قلعه کنگلو، امامزاده شابالوفلورد، امامزاده سامولا ارفع‌ده، کوه‌های صخره‌ای خروا و نروا و بسیاری از مکانها و چشم‌اندازهای زیبای طبیعی کنارهم گرد آمده‌اند تا بتوانند تمامی خواسته‌های علاقه‌مندان و بازدید کنندگان را برآورده سازند و ساعتها و روزها علاقه‌مندان به طبیعت، هنر، تاریخ، صنعت، ورزش و غیره… را به بهترین نحو پر نماید.
امکانات دریاچه شورمست
اتاق‌های کوچک در کنار دریاچه
زدن چادر و اقامت در کنار دریاچه
وجود دکه فروش تنقلات و خواربار
سرویس بهداشتی
نیروی انتظامی
محل وسیع برای پارک خودرو
جانوران آبزی در دریاچه شورمست
تجربه قایق‌سواری
محل مناسب برای دوچرخه سواری
ماهیگیری در این دریاچه آزاد است، اما شنا کردن در آن ممنوع است
منابع
دریاچه شورمست
جام ملت‌های اروپای زنان ۱۹۹۵
مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۵ که به آن یورو زنان ۱۹۹۵ نیز گفته می‌شود. مسابقات فوتبال زنان بود که بین ساهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵(به همراه دور انتخابی) انجام گرفت. بازی فینال این رقابتها در کشور آلمان انجام شد. مسابقات فوتبال زنان اروپا به طور معمول با شرکت تیم‌های عضو یوفا انجام می‌گیرد. این مسابقات برای تعیین بهترین تیم اروپا انجام می‌شود. آلمان برای سومین بار (با احتساب قهرمانی آلمان غربی در رقابت‌های اروپایی زنان) قهرمانِ این دوره از رقابت‌ها شد.
پخش رادیویی دیجیتال
پخش رادیویی دیجیتال که بیشتر با مخفف DAB  به کار برده می‌شود، یک استاندارد برای پخش دیجیتال صوت است. نام اولیه این استاندارد Eureka-147 بود. هدف از طراحی این استاندارد، دست یافتن یک سیستم پخش صدایی با کیفیت بالاتر از FM بود، ولی عملاً در اکثر کشورهایی که از این سیستم استفاده می‌کنند کیفیت FM از این سیستم بیشتر است. برای بهتر کردن سیستم، سیستم DAB+ در سال ۲۰۰۶ پیشنهاد شد. در این سیستم پیشنهاد شده به جای استفاده از کدک قدیمی لایه دوم MPEG 1، از کدک AAC استفاده می‌شود.
گویش توسکانی
گویش توسکانی به دسته ای از زبان‌گونه‌های خانواده ایتالی-دالماسیایی گفته می‌شود که در توسکانی ایتالیا تکلم می‌شود. ایتالیایی معیار بر اساس این دسته از گویش‌ها به‌ویژه گویش فلورانسی شکل گرفته‌است.
روز بلوا
روز بَلوا فیلمی به کارگردانی بهروز شعیبی، نویسندگی مهران کاشانی و تهیه‌کنندگی محمدرضا تخت‌کشیان محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم در بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت. در آذر ۱۴۰۰ این فیلم با درخواست کارگردان و تهیه‌کننده در قالب سریال سه قسمتی به صورت انحصاری از نماوا پخش شد.
داستان
عماد (بابک حمیدیان) استاد دانشگاهی خوشنام و یک چهره تلویزیونی مورد توجه است. او ناگهان توسط پلیس با اتهام‌هایی جدی مواجه می‌شود که خود و خانواده اش را در موقعیت پیچیده‌ای قرار می‌دهد.
میرآباد (خرم‌آباد)
میرآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ده‌پیر شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۰ نفر (۶۵ خانوار) بوده‌است.
جان تاین
جان تاین (زاده ۲۶ مه ۱۹۵۵) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره بانک سی‌آی‌تی فعالیت می‌کند. وی آخرین مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره بانک مریل لینچ بود. این بانک در سال ۲۰۰۹ توسط بنک آو آمریکا خریداری و در ۲۰۱۳ ادغام شد.
نانو لوله‌های نیترید بور
نانو لوله‌های نیترید بور (BNNT) چند شکلی (Polymorph) از نیترید بور هستند، آنها در سال ۱۹۹۴ پیش‌بینی شدند و به‌طور آزمایشی در سال ۱۹۹۵ کشف شدند. از نظر ساختاری مشابه نانو لوله‌های کربنی هستند که استوانه‌هایی با قطر کمتر از میکرومتر و طول میکرومتر هستند، با این تفاوت که اتم‌های کربن به‌طور متناوب توسط اتم‌های نیتروژن و بور جایگزین می‌شوند. با این حال خواص نانو لوله‌های نیترید بور بسیار متفاوت است، در حالیکه نانو لوله‌های کربنی بسته به جهت و شعاع غلتکی می‌توانند فلزی یا نیمه رسانا باشند. یک نانو لولهBN عایق الکتریکی به‌شمار می‌آید که دارای باند e.V 5.5 است و در حقیقت مستقل از خاصیت لوله و شکل‌گیری است، علاوه بر این یک ساختار نانو لولهBN لایه‌ای از لحاظ حرارتی و شیمیایی بسیار پایدار از یک ساختار کربنی گرافیتی است. BNNT در مقایسه با نانو لوله‌های کربنی(CNT) که دارای طیف وسیعی از کاربردهای تجاری و علمی هستند، دارای خواص فیزیکی و شیمیایی منحصر به فردی می‌باشند، اگرچه BNNTها و CNTها دارای خواص مقاومت کششی مشابه و دارای درجه صنعتی تقریباً ۱۰۰برابر قوی‌تر از فولاد و ۵۰ برابر قوی‌تر از فیبر کربن هستند، BNNTها می‌توانند در دمای بالا تا ۹۰۰ درجه سانتی گراد مقاومت کنند. در مقایسه با CNTها که تا دمای ۴۰۰ درجه سانتی گراد پایدار می‌مانند ،BNNTها نیز تابش را جذب می‌کنند و ممکن است ناسا(NASA) برای محافظ تابش فضایی خود در عملیات رفتن به کره مریخ در سال ۲۰۳۰ از آن کمک بگیرد. BNNTها دارای خاصیت فیزیکوشیمیایی(Physicochemical) است مانند: آبگریزی بالا، ظرفیت ذخیره‌سازی قابل توجه هیدروژن هستند و از آنها در کاربردهای پزشکی و بیوپزشکی استفاده می‌شوند، به عنوان مثال: تحویل ژن، تحویل دارو، درمان جذب نوترون‌ها و به‌طور کلی به عنوان مواد بیولوژیکی هستند. همچنین BNNTها از CNTها برتر هستند. همچنین به پلیمرها متصل می‌شوند و از این طریق باعث ایجاد بسیاری از کاربردهای جدید و مواد ترکیبی می‌شوند.
خصوصیات و کاربردهای بالقوه
خواص انتشار الکتریکی و میدانی نانو لوله‌های BN را می‌توان با دوپینگ بوسیله اتم‌های طلا از طرق پاشیدن اتم‌های طلا بر روی نانو لوله‌ها تنظیم کرد، دوپینگ اتم‌های نادر زمین یوروپیوم(europium)، نانو لوله‌های BN را به ماده فسفر تبدیل می‌کند که در اثر تحریک کردن الکترون نور مرئی ساطع می‌کند، نقاط کوانتمی از ذرات طلای ۳نانومتری، که در نانو لوله‌ها از هم فاصله دارند و خواص ترانزیستورها ی اثر میدان را در دمای اتاق نشان می‌دهند.
مانند الیاف BN، نانو لوله‌های نیترید بور نویدهایی را برای کاربرد هوافضا نشان می‌دهند که در آن ادغام بور و به ویژه ایزوتوپ سبک بور(10B) در مواد ساختاری هم قدرت و هم خاصیت محافظت در برابر اشعه را بهبود می‌بخشد. این بهبود به دلیل جذب شدید نوترون توسط 10B است، چنین مواد 10BN از لحاظ نظری ویژه به عنوان مواد ساختاری ترکیبی در فضاپیما ی بین سیاره های بدون سرنشین دار در آینده است، که در آن انتظار می‌رود، محافظت از جذب نوترون‌های انعطاف‌پذیر اشعه کیهانی یک ویژگی خاص در مواد ساختمانی سبک باشد.