cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پودیبرادی
خواهرخوانده
شهرهای پیه‌شتانی و تارانت خواهرخوانده‌های پودیبرادی هستند.
کیکیمورا
کیکیمورا یک موجود افسانه‌ای و روح خانگی مؤنث در اساطیر اسلاو است. نقش او در خانه‌ها معمولاً با دوموویی مرتبط می‌شود، از آنجاییکه یکی از آن‌ها به عنوان روح «بد»، و دیگری «خوب» در نظر گرفته شده‌است. کیکیمورا موجودی است که در خانه مستقر می‌شود و دیگر تمایلی به ترک آن ندارد، و زندگی را برای افرادی که در آنجا ساکن هستند طاقت فرسا می‌کند. هنگامی که کیکیمورا در یک خانه ساکن می‌شود، در پشت اجاق یا زیرزمین زندگی می‌کند، و برای بدست آوردن غذا اغلب صداهایی مشابه با موش‌ها از خودش ایجاد می‌کند. او را معمولاً مقصر اصلی فلج خواب، کابوس‌ها و هر چیز ناگواری که در شب برای غذا رخ می‌دهد می‌دانند. حضور او اغلب با خبرهای بد همراه است.
ویژگی‌ها و رفتارها
اعتقاد بر این است که کیکیمورا شب‌ها از طریق شکاف کلید بین اتاق‌ها حرکت می‌کند، به همین سبب برخی از افراد سعی می‌کنند درها را با دقت ببندند و کلیدها یا تکه‌ای کاغذ در منفذ کلید قرار دهند. هیچکس نباید به چشمان کیکیمورا نگاه کند، بنابراین به کودکان می‌آموزند اگر فکر می‌کنند او در اتاقشان حضور دارد به بالش یا پنجره اتاق نگاه کنند. اگر صدای کیکیمورا را شنیدند، به آن‌ها گفته شده که هرگز به درها، صندوق‌ها و کمدها نگاه نکنند، زیرا این‌ها مکان‌هایی هستند که کیکیمورا دوست دارد در آن‌ها پنهان شود. او در بیشتر افسانه‌ها پیام‌رسان خبرهای بد است، اما از طرفی داستان‌هایی هم وجود دارند که نور مثبت به روح می‌بخشد.
درک روس‌ها از این موجود کمی متفاوت است و از دید آن‌ها دو نوع مختلف از کیکیمورا وجود دارد. کیکیمورایی که به عنوان روح جنگل شناخته می‌شود و همسرش دوموویی است، و دومین کیکیمورا که متعلق به باتلاق و همسر لشی است. دومین کیکیمورا رد پاهای خیس خود را بر کف خانه‌هایی که بازدید می‌کند بر جای می‌گذارد.
رودخانه سه
رودخانه سه رودخانهای است که در فرانسه جریان دارد.
اوریل رپپورت
آوریل رپپورت دارای مدرک دکتری و مدرس ارشد تاریخ یهود در دانشگاه حیفا است.
مالیکا سارابهای
مالیکا سارابهای (Mallika Sarabhai؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، خواننده، و فعال حقوق بشر اهل هند است.
استن ویکس
استن ویکس (Stan Wicks؛ July 11, 1928 – ۱۹۸۳) یک بازیکن فوتبال بوده است.
صخره‌شناسی
با سنگ‌شناسی اشتباه نشود
صخره‌شناسی یا سنگ‌شناسی یا لیتولوژی  بخشی از زمین‌شناسی است که به بررسی و پژوهش در خاستگاه ساختار، ویژگیها و تاریخ سنگ‌های لایه جامد زمین می‌پردازد. سنگ‌شناسی دارای دو بخش عمده‌است:
آئورتیت
آئورتیت، به التهاب دیواره آئورت گفته می‌شود که شرایط نادری است که شیوع آن ۱ تا ۳ نفر در هر میلیون در ایالات متحده و اروپا است. آئورتیت رنج سنی ۱۰ تا ۴۰ سال را درگیر می‌کند.
بازتاب بازگیری
بازتاب بازگیری یا رفلکس بازگیری (به انگلیسی: Withdrawal reflex) یک نوع بازتاب نخاعی یا بازتاب تاندونی (به انگلیسی: spinal reflex یا Tendon reflex) است که با پاسخگویی به موقع به انگیختار آسیب‌زا از آسیب رسیدن به بدن جلوگیری می‌کند. این بازتاب باعث تحریک نورونهای حسی، پیوندی و حرکتی می‌شود.
نمونه‌ها
هنگامی که دست فردی به شئ داغی بر می‌خورد، آن شخص بدون درنگ و اندیشه به صورت غیر ارادی دست خویش را پس می‌کشد. گرما باعث تحریک گیرنده دما و گیرنده درد در پوست فرد می‌شود که سبب ایجاد پیام‌های حسی (به انگلیسی: sensory impulse) می‌شود که به دستگاه عصبی مرکزی (شاخ پسی نخاع) منتقل می‌شوند که در آنجا از نورون‌های حسی حامل پیام‌های حسی و پس از پردازش در دستگاه عصبی، توسط نورون‌های پیوندی به شکل پیام‌های حرکتی به نورون‌های حرکتی منطقهٔ تحریک شده منتقل می‌شوند. پیام‌های حرکتی منتقل شده به نورون‌های حرکتی می‌توانند به دو صورت عمل کنند ۱- سبب حرکت اندام تحریک شده بشوند یا ۲- از تمامی عواملی که بازدارندهٔ حرکت اندام تحریک شده هستند جلوگیری کنند. این دوگانگی در عملکرد پیام‌های حرکتی، عصب رسانی دوگانه (به انگلیسی: reciprocal innervation) نامیده می‌شود. تمامی این مراحل کمتر از ۰،۵ ثانیه صورت می‌پذیرند.
بازتاب تعادل
بازتاب تعادل (به انگلیسی: Crossed extension reflex) نمونه‌ای از بازتاب بازگیری است که در آن پیام‌های حرکتی سبب حرکت عضلات بدن به گونه‌ای می‌شوند که منجر به تغییر مرکز ثقل بدن به موقعیت مناسب و حفظ تعادل بدن می‌شود.
مهرآباد (ملایر)
مهرآباد (ملایر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرم‌رود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۵۰ نفر (۱۷۳خانوار) بوده‌است.
جکسون، وایومینگ
جکسون شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۵۷۷ نفر بوده‌است.
آلبر کامو
کامو در سال ۱۹۵۷ به خاطر «آثار مهم ادبی خود که به روشنی به مشکلات وجدان بشری در عصر حاضر می‌پردازد» برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شد.
سه اثر معروف کامو با نام‌های «بیگانه»، «کالیگولا»، «افسانه سیزیف» بیش از هر چیز سبک او را معرفی می‌کنند و موضوع محوری‌شان پوچی است.
آلبر کامو پس از رودیارد کیپلینگ جوان‌ترین برندهٔ جایزهٔ نوبل و همچنین نخستین نویسندهٔ زادهٔ قارهٔ آفریقا بود که این عنوان را کسب کرده‌ بود. همچنین کامو در بین برندگان نوبل ادبیات، کمترین طول عمر را دارد و دو سال پس از بردن جایزهٔ نوبل در یک سانحهٔ تصادف درگذشت.
با وجود برچسب‌هایی که اغلب فلاسفه هم عصر وی به او زده‌اند، کامو اگزیستانسیالیست نیست. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۴۵ کامو هرگونه همراهی با مکاتب ایدئولوژیک را تکذیب می‌کند و می‌گوید: «نه، من اگزیستانسیالیست نیستم. هم سارتر و هم من همیشه متعجب بوده‌ایم که چرا نام ما را پهلوی هم می‌گذارند.» اگزیستانسیالیسم، در پی گرفتن هدفی به منظور معنی دهی به ارزش‌های ازدست‌رفته‌ است، حال آنکه ابزوردیسم، پذیرش پوچی، و ادامه دادن به زندگی جدای از معنی تراشیدن و در پی گرفتن منظوری دینی است و عصیان است.
کامو در الجزایر تحت استعمار فرانسه متولد شد. او در دانشگاه الجزیره تحصیل کرد و تا پیش از آنکه در سال ۱۹۳۰ گرفتار بیماری سل شود دروازه‌بان تیم فوتبال این دانشگاه بود. در سال ۱۹۴۹ پس از آنکه کامو از جنبش «شهروند جهانی» گری دیویس جدا شد یک اتحادیهٔ بین‌المللی را تأسیس کرد که آندره بروتون نیز یکی از اعضای آن بود. شکل‌گیری این گروه، به گفته خود کامو، بر اساس «محکوم کردن هر دو ایدئولوژی شکل گرفته در آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی» بود.
زمین‌شناسی
زمین‌شناسی یا ژئولوژی علم مطالعه زمین، مواد سازنده آن، ساختار مواد آن و فرایندهایی را که بر روی آن عمل می‌کنند است. زمین‌شناسی یکی از شش علوم پایه اصلی (بقیه شامل ریاضیات، فیزیک، شیمی، زیست‌شناسی و نجوم) می‌باشد. بخش مهمی از زمین‌شناسی مطالعه چگونگی تغییر مواد، ساختارها، فرایندها و ارگانیسم‌های زمین با گذشت زمان است.
آلبر کامو
زندگی شخصی
آلبر کامو در ۷ نوامبر ۱۹۱۳ در دهکده‌ای کوچک در الجزایر به دنیا آمد. پدرش «لوسین کامو» فرانسوی فقیری بود که در الجزیره برزگری می‌کرد و در آنجا با زن خدمتکاری که اهل اسپانیا بود ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های لوسین (هم‌نام پدر) و آلبر شد. به سال ۱۹۱۴ آتش جنگ جهانی اول روشن می‌شود. پدر کامو به جبهه اعزام می‌گردد. آلبر کامو در این مورد با طنز می‌گوید: «به قول مردم او در میدان جنگ شهید شد.» مادر همچنان به کار خود ادامه می‌دهد: تأمین زندگی دو کودک به عهده اوست. اینان در محله فقیرنشین «بل کور» در یک اتاق زندگی می‌کنند.
زمین‌شناسی
زمین‌شناسان، فرآیندهای زمین را مورد مطالعه قرار می‌دهند:
آلبر کامو
تولد و کودکی
کودکی کامو در یک زندگی فقیرانهٔ طبقهٔ کارگری سپری شد. فقر، احترام به رنج و همدردی با بیچارگان را به او یاد داد. پسند خاطر غریزی کامو قناعت و بی‌پیرایگی بود. در جزیرهٔ فقر، خود را در خانهٔ خویش احساس می‌کرد. خود او گفته‌است که آفتاب الجزیره و فقر محله بلکور چه مفهومی برایش داشت: «فقر مانع این شد که فکر کنم زیر آفتاب و در تاریخ، همه چیز خوب است. آفتاب به من آموخت که تاریخ، همه چیز نیست.»
زمین‌شناسی
بسیاری از فرایندها مانند لغزش زمین، زمین‌لرزه، سیل و فوران آتشفشانی و بعضی کانی‌ها می‌تواند برای انسان، خطرناک باشد. زمین‌شناسان تلاش می‌کنند تا این فرایندها را به خوبی درک کنند تا از ساختن سازه‌های مهم در جایی که ممکن است آسیب ببینند جلوگیری کنند. زمین‌شناسان می‌توانند نقشه مناطقی را که در گذشته طغیان کرده‌اند تهیه کنند، همچنین می‌توانند نقشه مناطقی را که ممکن است در آینده تحت تأثیر سیل قرار بگیرند را آماده کنند. این نقشه‌ها می‌توانند برای هدایت توسعه جوامع و تعیین محل حفاظت سیل یا بیمه سیل مورد استفاده قرار گیرند.
آلبر کامو
جوانی و خبرنگاری
کامو در تعطیلات تابستانی در برابر دریافت دستمزدی اندک در مغازه‌ها کار می‌کرد؛ به آموختن انگلیسی پرداخت و با زبان اسپانیایی آشنا شد، ولی نتیجهٔ کار مطلوب نبود. در برابر، در فوتبال که در سراسر زندگی به آن علاقه‌مند بود، به موفقیت‌هایی رسید. در سال ۱۹۲۹ به عنوان دروازه‌بان، به تیم جوانان دانشگاه ریسینگ الجزیره (RUA) پیوست.
در سال ۱۹۳۰ و با دریافت دیپلم، نخستین گام را به سوی ترقی برداشت. سپس در دسامبر همان سال نخستین نشانه‌های ابتلاء به بیماری سل در او نمایان شد و به همین خاطر مجبور شد فوتبال را کنار بگذارد، هرچند که تا آخر عمر کوتاهش یک تماشاچی فوتبال باقی‌ماند.
لیسانس فلسفه را در سال ۱۹۳۵ گرفت در ماه مه سال ۱۹۳۶ پایان‌نامه خود را دربارهٔ فلوطین ارائه داد.
زمین‌شناسی
مردم هر روز از مواد زمین استفاده می‌کنند. آن‌ها از نفتی استفاده می‌کنند که از چاه‌ها، فلزاتی که از معادن استخراج و از آب‌هایی که از نهرها یا از زیر زمین تهیه می‌شوند، استفاده می‌کنند. زمین‌شناسان مطالعاتی را انجام می‌دهند که سنگ‌های حاوی فلزات مهم را تعیین و معادنی را که آنها را تولید می‌کند شناسایی و روش‌های مورد استفاده برای خارج کردن فلزات از سنگ‌ها را برنامه‌ریزی می‌کنند. آن‌ها کارهای مشابهی را برای یافتن و تولید نفت، گاز طبیعی و آب‌های زیرزمینی انجام می‌دهند.
آلبر کامو
جوانی و خبرنگاری
در ۱۹۳۵ در جنبش ضد فاشیستی آمستردام پله‌یل (که هانری باربوس و رومن رولان بنیاد گذاشته بودند) به مبارزه پرداخت. کامو زیر نفوذ ژان گرونیه، که او را رهبر آینده می‌دید، وارد حزب کمونیست شد و مسئولیت تبلیغ در جامعهٔ مسلمان را پذیرفت. سپس در ۱۹۳۶ کامو در نامه‌ای به ژان گرونیه تردید روشنفکرانه‌اش دربارهٔ مارکسیسم و بی‌اعتمادی خود نسبت به مفهوم پیشرفت (پروگره) را بیان داشت و پیوستنش به حزب را احساسی و نوعی تمایل به همبستگی به خودی‌ها تعبیر کرد و سرانجام در ۱۹۳۷ بر اساس‌ نامه‌ای از بلامیش به فرمی‌نویل با اتهام کلیشه‌ای تروتسکیست از حزب کمونیست اخراج شد. واقعیت این بود که کامو به دشمنی علنی حزب کمونیست با جنبش ملی‌گرای مصالی حاج، ستارهٔ شمال آفریقا که تحت پیگرد فرمانداری کل بود، اعتراض کرده بود. او در سال ۱۹۳۸ در روزنامهٔ تازه تأسیس جبههٔ خلق الجزایر، آلژه ریپوبلیکن (الجزیرهٔ جمهوری‌خواه) که پاسکال پیا آن را اداره می‌کرد، به کار پرداخت. با انتشار تهوع سارتر، کامو در آلژه ریپوبلیکن نقدی بر آن نوشت: «قهرمان آقای سارتر، وقتی به جای آنکه بر عظمت برخی دلایل ناامید بودنش تکیه ورزد به آنچه در انسان نفرت او را بر می‌انگیزاند اصرار می‌ورزد، شاید به مفهوم واقعی اضطرابش آگاه نیست.»
در ژوئن ۱۹۳۹ مجوعه مقالاتی تحت عنوان فقر در قبایلیه نگاشت که کیفرخواستی علیه استعمارگران بود: «نفرت‌آور است اگر گفته شود قبایلی‌ها با فقر خو گرفته‌اند. نفرت‌آور است اگر گفته شود این مردم همان نیازهای ما را ندارند[...] در یکی از روزها، صبح زود، در نیزی‌اوزو (شهری در غرب قبایلیه) کودکانی ژنده‌پوش را دیدم که بر سر تصاحب محتویات یک سطل آشغال با سگ‌ها درگیر شده بودند. یکی از ساکنان محل گفت:صبح‌ها همیشه همین‌طور است.»
تعداد بسیاری از این مقاله‌ها در کتاب در گذر روزها، رویدادنگاری الجزایر به چاپ رسیده‌است.
در ۱۹۳۹ کامو نشریهٔ ریواژ (ساحل‌ها) را با مشارکت ادی‌زیو و روبلس بنا گذاشت. در سپتامبر همان سال جنگ جهانی دوم آغاز شد و روزنامهٔ آلژه ریپوبلیکن که با سانسور دست و پنجه نرم می‌کرد، در بیست و هشتم اکتبر تعطیل شد و به جایش لوسوار ریپوبلیکن منتشر شد که گسترهٔ نشر آن شهر الجزیره بود. انتشار این روزنامه نیز به نوبهٔ خود در دهم ژانویه ۱۹۴۰ به حالت تعلیق درآمد و پس از آن کامو کوشید که با ورود به ارتش به جنگ برود، ولی به دلیل وضعیت جسمانی و گرفتاری‌اش به بیماری سل نتوانست عضو ارتش شود. او سپس در مجلهٔ آن‌ زمان مخفی «کمبا» شروع به فعالیت علیه نازی‌ها می‌کند و در مدت اشغال فرانسه به این فعالیت ادامه می‌دهد. بعد از جنگ نیز کمبا اولین مجله‌ای است که او در آن مشغول به کار می‌شود.
او تمام مقاله‌های خود را به صورت اول شخص می‌نوشت که تا آن زمان در شیوهٔ گزارشگری فرانسوی متداول نبود.
ازدواج
ازدواج دوم کامو در ۱۹۴۰ بود و او با فرانسین فور، که یک پیانیست و ریاضی‌دان بود، ازدواج کرد. هرچند که کامو عاشق فرانسین فو بود اما در مقابل خواستهٔ او برای ثبت قانونی ازدواج‌شان طفره می‌رفت و آن را روندی غیرطبیعی برای پیوندی عاشقانه می‌دانست. حتی به دنیا آمدن فرزندان دوقلوی او، کاترین و ژان، در ۵ سپتامبر ۱۹۴۵ نیز کامو را مجاب به ثبت قانونی ازدواج با فرانسین نکرد.
بعد از ۱۹۴۴ او چندین نمایشنامه را با بازی ماریا کاسارس، هنرپیشهٔ اسپانیایی، روی صحنه برد و تا آخر عمر نیز دلباختهٔ او بود؛ رابطهٔ عاشقانهٔ او و معشوقه‌اش در «مکاتبات» آن دو که در سال ۲۰۱۸ به‌وسیلهٔ دخترش در انتشارات گالیمار منتشر شد، ثبت است. این اثر به فاصلهٔ چند ماه تحت عنوان «خطاب به عشق؛ نامه‌های عاشقانهٔ آلبر کامو و ماریا کاسارس» در ایران نیز منتشر شد.
میان‌سالی و ترک الجزایر
با نزدیک‌تر شدن جنگ جهانی دوم، کامو به عنوان سرباز داوطلب شد، اما به دلیل بیماری سل او را نپذیرفتند. او در این زمان سردبیر روزنامهٔ عصر جمهوری شده بود که در ژانویهٔ سال ۱۹۴۰ دستگاه سانسور الجزایر آن را تعطیل کرد. در مارس همان سال فرماندار الجزیره، آلبر کامو را به عنوان تهدیدی برای امنیت ملی معرفی کرد و به او پیشنهاد کرد که شهر را ترک کند. در این هنگام کامو به پاریس رفت.
او کار خود را در روزنامهٔ عصر پاریس شروع کرد بعدها برای دوری از ارتش نازی به همراه دیگر کارمندان روزنامه، ابتدا به شهر کلرمون فران و سپس به شهر غربی بوردو نقل مکان کرد.
در ۱۹۴۲ کامو، رُمان بیگانه و مجموعه مقالات فلسفی خود تحت عنوان افسانه سیزیف را منتشر کرد.
نمایشنامهٔ کالیگولا را در سال ۱۹۴۳ به چاپ رسانید. او این نمایش‌نامه را تا اواخر دههٔ پنجاه بارها بازنویسی و ویرایش کرد. در سال ۱۹۴۳ کامو کتابی را به نام نامه‌هایی به یک دوست آلمانی نیز به صورت مخفیانه به چاپ رسانید.
فعالیت علیه نازیسم و پایان جنگ
در ۱۹ دسامبر ۱۹۴۱ کامو اعدام «گابریل پری» را شاهد بود که این واقعه به قول خودش موجب متبلور شدن حس شورش علیه آلمانها در او شد. او در سال ۱۹۴۲ عضو گروه مقاومت فرانسوی به نام نبرد شد و در اکتبر ۱۹۴۳ به کمک دیگر اعضای گروه شروع به فعالیت روزنامه‌نگاری زیرزمینی پرداخت و در روزنامه ای به نام کمبا که در بخش اشغالی فرانسه منتشر می‌شد مقاله می‌نوشت. در مقطعی نیز سردبیر این روزنامه بود. وی در این گروه مقاومت با ژان پل سارتر آشنا شد. او یکبار هنگامی که سرمقالهٔ روزنامهٔ کمبا را همراه داشت در یک بازرسی خیابانی دستگیر شد.کامو در نوامبر ۱۹۴۶ سلسله مقالاتی متوالی را در کمبا منتشر نمود که به نه قربانیان، نه جلادان معروف شد. این مقالات بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی دوم و پیش از جنگ سرد نوشته شد و به آدمکشی و تأثیری که قتل بر مرتکبین، قربانیان و مشاهده کنندگان می‌گذارد پرداخت.
رمان طاعون نیز در سال ۱۹۴۷ به چاپ رسید که در زمان خود پرفروش‌ترین کتاب فرانسه شد. در سال ۱۹۴۷ کامو از روزنامهٔ کمبا بیرون آمد و نمایش‌نامهٔ عادل‌ها را در سال ۱۹۴۹ منتشر کرد و اثر فلسفی خود به نام انسان طاغی را نیز در سال ۱۹۵۱ به چاپ رساند.
در ۱۹۵۲ از کار خود در یونسکو استعفاء داد زیرا سازمان ملل عضویت اسپانیا تحت رهبری ژنرال فرانکو را قبول کرده بود. در ۱۹۵۳ کامو یکی از معدود شخصیتهای چپ بود که شکستن اعتصاب کارگران آلمان شرقی را مورد اعتراض قرار داد.
فعالیت‌هایی برای الجزایر
در اوایل سال ۱۹۵۴ بمب‌گذاری‌های گسترده‌ای از جانب جبههٔ آزادی‌بخش ملی در الجزایر رخ داد. کامو تا پایان عمر خود مخالف استقلال الجزایر و اخراج الجزایری‌های فرانسوی‌تبار بود ولی در عین حال هیچ‌گاه از گفتگو در مورد فقدان حقوق مسلمانان دست برنداشت.
در ۱۹۵۵ کامو مشغول نوشتن در روزنامه اکسپرس شد. او در طول هشت ماه ۳۵ مقاله تحت عنوان الجزایر پاره‌پاره نوشت.
در ژانویهٔ ۱۹۵۶ کامو برگزاری یک گردهمایی عمومی در الجزایر را عهده‌دار شد که این گردهمایی مورد مخالفت شدید دو طرف مناقشه، جبهه تندرو فرانسویان الجزایر و مسلمانان قصبه، قرار گرفت.
زمین‌شناسی
زمین‌شناسان، کسانی هستند که چگونگی تشکیل زمین، ویژگی‌ها، رویدادهایی که از زمان پیدایش زمین بر آن گذشته‌است، ساختار، ترکیب سنگ‌ها و کانی‌ها و تاریخچه آن را مطالعه می‌کند.
شاخه‌های زمین‌شناسی
زمین‌شناسی به شاخه‌های زیر تقسیم می‌شود:
سرگئی شوکین
سرگئی ایوانویچ شوکین (به روسی: Серге́й Ива́нович Щу́кин) (زادهٔ ۲۷ مه ۱۸۵۴ - درگذشت ۱۰ ژانویه ۱۹۳۶) بازرگان روسی و جمع‌آوری آثار هنری است.
آلبر کامو
فعالیت‌هایی برای الجزایر
کامو در آخرین مقاله‌ای که در مورد الجزایر نوشت تلاش کرد از گونه‌ای فدراسیون متشکل از فرهنگ‌های مختلف بر مبنای مدل سوئیس برای الجزایر دفاع کند که این نیز با مخالفت شدید طرفین دعوا روبرو شد.
سرگئی شوکین
پدرش کاخی را در مسکو (Большой Знаменский переулок, 8) به او داد‎. از ۱۹۰۸ هر یک‌شنبه و سپس سه روز در هر هفته سرگئی شوکین کاخ را برای دیدار عموم باز کرد.
آلبر کامو
فعالیت‌هایی برای الجزایر
از آن به بعد کامو به خلق آثار ادبی پرداخت و داستان‌هایی کوتاه که مربوط به الجزایر بودند را منتشر ساخت. او در عین حال به تئاتر پرداخت. دو نمایش‌نامه اقتباسی در سوگ راهبه اثر ویلیام فاکنر و جن‌زدگان اثر فیودور داستایوسکی از کارهای کامو در تئاتر بود که با استقبال زیادی روبرو شدند.
در سال ۱۹۵۷ جایزهٔ نوبل ادبیات را برای نوشتن مقاله «اندیشه‌هایی دربارهٔ گیوتین» علیه مجازات اعدام، دریافت کرد. او از نظر جوانی دومین نویسنده‌ای بود که تا آن روز جایزه نوبل را گرفته‌اند.
مرگ
کامو در بعد از ظهر چهارم ژانویه ۱۹۶۰ و در سن ۴۷ سالگی بر اثر سانحهٔ تصادف نزدیک سن، در شهر ویل‌بلویل درگذشت. در جیب کت او یک بلیط قطار استفاده نشده پیدا شد، او ابتدا قرار بود با قطار و به همراه همسر و فرزندانش به سفر برود، ولی در آخرین لحظات پیشنهاد دوست ناشرش را برای همراهی پذیرفت تا با خودروی او سفر کند. رانندهٔ اتومبیل و میشل گالیمار، دوست نزدیک و ناشر آثار کامو، نیز در این حادثه کشته شدند.
هنگامی که کامو در حادثهٔ اتومبیل کشته شد، مشغول کار بر روی نسخهٔ اول رمان تازه‌ای به نام آدم اول بود. به دوستی نوشته بود: «همهٔ تعهداتم را برای سال ۱۹۶۰ لغو کرده‌ام. این سال، سال رمانم خواهد بود. وقت زیادی می‌برد؛ اما به پایانش خواهم برد» حادثهٔ اتومبیل زمانی پیش‌آمد که عازم پاریس بود تا کاری تازه (کارگردانی تئاتری تجربی) را آغاز کند. ''
آلبر کامو در گورستان لومارین در جنوب فرانسه دفن شد.
پس از مرگ کامو، همسر و فرزندان دوقلوی او حق تکثیر آثارش در اختیار گرفتند و دو اثر از او را منتشر کردند. اولین آن‌ها کتاب مرگ خوش بود که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. شخصیت نخست این کتاب پاتریس مورسو نام دارد که بسیار شبیه مورسو، شخصیت نخست کتاب بیگانه است. در محافل ادبی مباحث بسیاری در مورد ارتباط این دو کتاب درگرفته‌است. دومین کتابی که پس از مرگ کامو منتشر شد یک اثر ناتمام به نام آدم اول بود که سال ۱۹۹۵ منتشر شد. آدم اول یک خودزندگی‌نامه دربارهٔ دوران کودکی نویسنده در الجزایر است.
سابقهٔ ادبی
در طول جنگ کامو به یک گروه مقاومت فرانسوی به نام کمبت پیوست که یک روزنامهٔ زیرزمینی نیز با همین نام منتشر می‌کرد. آلبر کامو در این گروه با نام مستعار بوشار علیه نازیسم مبارزه می‌کرد. او در سال ۱۹۴۳ سردبیر نشریهٔ کمبت شد و در همین سال کامو و سارتر نخستین بار در آخرین تمرین نمایش مگس‌ها به کارگردانی سارتر همدیگر را ملاقات کردند.
هنگامی که در ۱۹۴۵ نیروهای متفقین پاریس را آزاد کردند کامو شاهد این اتفاق بود و آخرین صحنه‌های نبرد را گزارش می‌کرد. اندکی بعد از وقایع ۶ اوت ۱۹۴۵ کامو از معدود سردبیران فرانسوی بود که مخالفت و تنفر خود علیه بمباران اتمی هیروشیما توسط ایالات متحده را علنی ابراز می‌کرد. او در سال ۱۹۴۷ از سردبیری کمبا، که دیگر به نشریه‌ای تجاری تبدیل شده بود استعفاء داد.
بعد از جنگ کامو شروع به رفت‌وآمد در کافه فلور در بلوار سن-ژرمن پاریس کرد و هم‌نشین سارتر و دیگر روشنفکران فرانسوی بود. او همچنین برای مدتی به آمریکا سفر کرد و چند سخنرانی دربارهٔ تفکرات اندیشمندان فرانسوی انجام داد. اگرچه او تفکرات چپ گرایانه داشت اما انتقادات شدید او از دکترین کمونیسم هیچ دوستی برای او در حزب کمونیست باقی نگذاشت و به تیره شدن روابطش با سارتر انجامید.
در ۱۹۴۹ مجدداً بیماری سل کامو را زمین گیر کرد و او را دو سال به انزوا کشاند. به دنبال آن در ۱۹۵۱ کامو انسان طاغی را منتشر کرد که تحلیل فلسفی او بر شورش و انقلاب بود و در آن اثر کامو مخالفت خود با کمونیسم را آشکار ساخت و به ناراحتی دوستان و معاصران کامو منجر شد و به جدایی سارتر و کامو انجامید. کاترین کامو، دختر او، دربارهٔ آن سال‌ها می‌گوید:
پس از آن کامو، افسرده و تنها اما راسخ شروع به ترجمهٔ نمایش‌نامه کرد.
نظرات فلسفی
هم نیچه و هم کامو جهان و بیدادگری موجود را نمی‌پذیرند زیرا چنین وضعیتی نفی انسانیت می‌باشد. هر دو آنان معترض هستند و هر کدام به خاطر آدمی راه عصیان و شورش را برمی‌گزینند. (با وجود اتفاق نظرها بین کامو و نیچه، نمی‌توان در همه موارد کامو را فیلسوفی نیچه ای دانست) کامو و نیچه «عصیانگر» امیدی به انقلاب اجتماعی - سیاسی ندارند زیرا از منظر آن‌ها فرد آگاه و آزادمرد نه تنها «زمانه» و حکومت را، بلکه کل آفرینش را زیر سؤال می‌برد. چند روز بعد از دریافت نوبل ادبیات، کامو در مصاحبه ای به خبرنگار گفت: «من تفکر مسیحی دارم، اما ذات من کافر است». در مقام متفکری مذهبی ذهن او درگیر سوالاتی از دست جایگاه انسان در جهان، معنای حیات بشر و دلایل حیات و اخلاقیات بود. از این رو حق داشت که اعلام کند دل مشغولیت مسیحی دارد. او نه به خدا باور داشت و نه اخلاقیات مسیحی را می‌پذیرفت، از این رو خود را ذاتاً کافر خواند. مردی که عاشق لذات محسوس دنیوی بود تا آمرزش ابدی در جهان آخرت.
کامو در اسطوره سیزیف می‌نویسد: تنها یک مسئله واقعی فلسفی وجود دارد و آن خودکشی است. کامو در ادامه این مقاله اشاره می‌کند دیگر مباحث فلسفی چون ذهن چند مرحله دارد مسایل دست دوم و سوم حساب می‌شوند. او برای مشخص کردن این موضوع که. آیا بعضی از مسایل فلسفی ضرورتی بیش از سایر دارند مطلبی می‌نویسد: ''می‌بینیم که بسیاری از افراد می‌میرند زیرا که در ارزیابی خود ارزشی برای زیستن نیافته‌اند. دیگرانی را نیز می‌بینم که به شکلی متناقض در راه تفکر یا تصوراتی که به زندگی آنها علت می‌دهند کشته می‌شوند در نتیجه چیزی که علت زندگی نامیده می‌شود، دلیل خوبی هم برای مردن است'' کامو در کتاب طاعون به مسئله شر پرداخته‌است. او در این کتاب در بطن دو خطبه پانلو با این استدلال فلسفی که انسان به خاطر درک محدود خود قادر به فهم کل وجود و هستی جهان نیست و بنابراین نمی‌توان با مسئله شر وجود خدا را زیرسوال برد، مسئله شر را زیرسوال می‌برد. دو خطبه کشیش پانلو کلید حملات کامو به مذاهب سنتی و توجیهات فلسفی از شر بر اساس خرد استعلایی خداوند را تشکیل می‌دهد.
سیاست
نخستین وابستگی سیاسی کامو ظاهراً از سال ۱۹۳۳ با پیوستن وی به نهضت ضد فاشیست «آمستردام پله یل» که به وسیله «هانری باربوس» و رومن رولان بنیاد نهاده شده بود آغاز گشت. در سال ۱۹۳۴ کامو برای نخستین بار ازدواج کرد ولی چند ماه بعد از همسرش جدا شد و در پایان همان سال به عضویت حزب کمونیست درآمد.
ویل دورانت می‌نویسد: کامو در وسیعترین معنای کلمه انسان‌گرا بود. کامو اندیشه خود را از آسمان به امور انسانی هدایت کرد. تلاش می‌کرد که میراث فرهنگی انسان را حفظ کند، و انسان‌تر از آن بود که ایدئولوژی‌هایی را بپذیرد که به انسان فرمان می‌دهد تا انسان را بکشد. شاید به همین دلیل بود که از تمام احزاب سیاسی کناره گرفت. در کتاب طاعون از زبان تارو می‌گوید: «من در دنیای امروز جایی ندارم. هنگامی که قاطعانه از کشتن سر باز زدم، خود را به انزوایی محکوم کردم که هرگز پایانی ندارد.»
فوتبال
کامو در سال ۱۹۲۸ فوتبال را در باشگاه ورزشی مون پانسیه آغاز کرد. خود او می‌گوید: «خیلی زود یادگرفتم که توپ هیچ‌گاه از طرفی که فکر می‌کنید نمی‌آید و این درس، در زندگی‌ام - به خصوص در پاریس که هیچ‌کس با دیگری رو راست نیست - خیلی به دردم خورد.»
یک سال بعد کامو دروازه‌بان ردهٔ جوانان تیم راسینگ دانشگاه الجزیره (RUA) شد. این تیم در دههٔ ۱۹۳۰ دو بار برندهٔ جام قهرمانان شمال آفریقا شده‌است. در همین دوران بود که روحیهٔ تیمی، برادری و در خدمت جمع بودن در کامو تقویت شد. در گزارش‌هایی که از دوران فوتبال کامو به جای مانده او دروازه‌بانی توصیف شده که با فریادهای خود شور و اشتیاق را به سایر بازیکنان تیم تزریق می‌کرد.
اما بیماری سل تمام آیندهٔ حرفه‌ای آلبر کاموی فوتبالیست را نابود کرد. او معالجه شد، اما نه به اندازه‌ای که بتواند رؤیای برابری با ستارگان بزرگ و استثنایی دروازه‌های فوتبال را که در سر می‌پروراند محقق کند. هرچند که کامو دیگر بعد از سن هفده سالگی نتوانست فوتبال بازی کند اما همیشه تا پایان عمر کوتاهش یک تماشاگر پر و پا قرص فوتبال باقی‌ماند. علاقهٔ او به فوتبال به حدی بود که وقتی چارلز پونسه، یکی از دوستانش، از او پرسید فوتبال را ترجیح می‌دهد یا تئاتر پاسخ داد: «بدون تردید، فوتبال»
جک بیوکانن
جک بیوکانن (Jack Buchanan؛ April 2, 1891 – 1891:04:02, October 20, 1957) بازیگر، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، کارگردان نمایش، خواننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به نمایش نمایش‌ها، مونتکارلو، واگن دسته موزیک، پاریس، پایان خوش، و مادامی که آنها خوشحال هستند'' اشاره کرد.
بروستر کیل
بروستر کیل (Brewster Kahle؛ زادهٔ October 22, 1960 ) یک کتابدار و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان از حقیقت به زبان اعداد: داستان ویکی‌پدیا نام برد.
بری بریش
بری بریش (Barry Barish؛ زادهٔ January 27, 1936) }فیزیک‌دان در زمینه فیزیک ذرات و نسبیت پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیک و نشان هنری دراپر شده‌است.
بریش به همراه دو دانشمند دیگر، راینر وایس و کیپ تورن، به دلیل تلاش‌های خود در زمینه آشکارساز لایگو و مشاهده امواج گرانشی، جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۱۷ را دریافت کردند.
ورمنتن
ورمنتن (به فرانسوی: Vermenton) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Vermenton واقع شده‌است.
آبشار نوکسک
آبشار نوکسک (به انگلیسی: Nooksack Falls) آبشاری است که در واشنگتن، ایالات متحده آمریکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۸۸ ft است.
پودیشین
پودیشین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ژدار ناد سازاووو واقع شده‌است. پودیشین ۶٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۸ نفر جمعیت دارد و ۵۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمد بوعزیزی
طارق طیب محمد بن بوعزیزی (۲۹ مارس ۱۹۸۴ – ۴ ژانویه ۲۰۱۱) دستفروش تونسی بود که در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ در اعتراض به توقیف کالاهایش و تحقیری که یک مأمور زن شهرداری به او روا داشته بود خود را در مقابل ساختمان شهرداری به آتش کشید. اقدام بوعزیزی آغازگر انقلابی در تونس شد که به حکومت ۲۳ سالهٔ زین‌العابدین بن علی بر این کشور پایان بخشید.
پس از آن‌که خودسوزی بوعزیزی توانست به سرنگونی حکومت بن علی بینجامد. چندین مرد دیگر در سایر کشورهای عربی چون مصر، الجزایر و موریتانی نیز به تقلید از بوعزیزی به خودسوزی دست زدند. اقدام بوعزیزی بحث‌هایی را در محافل مذهبی هم برانگیخت. یوسف قرضاوی فقیه مصری در اظهاراتی همدردانه با بوعزیزی، وی و افراد دیگری را که به تأسی از او دست به خودکشی زده‌اند قربانی تبعیضات اجتماعی خواند و مسئولیت مرگ آن‌ها را بر عهدهٔ حاکمان کشورهایشان دانست. اما الازهر، معتبرترین دانشگاه اسلامی اهل سنت، در اعلامیه‌ای تأکید کرد که خودکشی در اسلام ممنوع است حتی اگر بخشی از اعتراضات سیاسی و اجتماعی باشد.
در مصر، عبدو عبدالمنعم جعفر، یک رستوران‌دار ۴۹ ساله خود را در مقابل پارلمان مصر به آتش کشید.
زندگی‌نامه
محمد بوعزیزی ملقب به بوسبی جوانی تونسی از یک خانواده ۹ نفره بود. پدرش کارگری بود که در لیبی کار می‌کرد و هنگامی که محمد سه ساله بود درگذشت. محمد دوره دانش‌آموزی را در مدرسه‌ای در روستای سید صالح گذراند و از ۱۰ سالگی مجبور شد به کارگری بپردازد و سپس تحصیل را برای این که ساعات بیشتری کار کند ترک نمود برخی منابع یادآوری می‌کنند که او مدرک دانشگاهی گرفته ولی خواهرش سامیه گفت که او نتوانست تحصیلات متوسطه‌اش را هم به اتمام برساند.
مادر محمد می‌گوید که او تلاش کرد که به ارتش بپیوندد ولی موفق نشد و دنبال کارهای دیگری رفت ولی در آن‌ها نیز موفق نگردید. محمد سرپرستی خانواده‌اش را بعهده داشت و درآمد ماهانه‌اش حدود ۱۴۰ دلار بود که عمده آن از فروش سبزی و میوه در خیابان‌های سیدی بوزید بدست می‌آمد.
واقعه
مأمورین پلیس صبح روز جمعه ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ گاری میوه فروشی محمد بوعزیزی را که تلاش می‌کرد راه خودش را به سمت بازار میوه فروشی باز کند مورد حمله قرار داده و تلاش کردند اجناس او را مصادره کنند. عموی بوعزیزی که شاهد ماجرا بود برای نجات برادرزاده اش اقدام نمود و تلاش کرد که مأموران پلیس را قانع کند که به محمد اجازه بدهند تا برای کسب روزی به سمت بازار برود و مأمور نیز قبول کرد و از مأمور فادیه حمدی که بوعزیزی را به همراه دو پلیس دیگر بازداشت کرده بود خواست که او را آزاد کنند که او هم پذیرفت ولی بعداً مأموری فادیه حمدی مجدداً به سمت بازار رفته و شروع به مصادره اجناس بوعزیزی کرد که بوعزیزی به او اعتراض کرد و مأمور پلیس هم با باتون او را مورد ضرب و شتم قرار داده و با کمک دو مأمور دیگر او را روی زمین خوابانده و پولهایش را نیز گرفتند. مأمور پلیس زن سپس در مقابل حدود ۵۰ نفری که در محل حضور داشتند یک سیلی به صورت بوعزیزی نواخت که باعث شد بوعزیزی از شدت خجالت به گریه بیفتد. آنطور که فروشندگان و سایر شاهدان صحنه گواهی داده‌اند بوعزیزی فریاد زد که چرا چنین برخوردی با من می‌کنی؟ من یک آدم معمولی هستم و فقط می‌خواهم کار کنم.
کالوین واتسون
کالوین واتسون (Calvin Watson؛ زادهٔ January 6, 1993) دوچرخه‌سوار اهل استرالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم ترک-سگافردو و آکوا بلو اسپورت اشاره کرد.
نیکوپولیس آد ایستروم
نیکوپولیس آد ایستروم یا نیکوپولیس آد لاتروم یک شهرستان امپراتوری روم و بیزانس بود. ویرانه‌های آن در روستای نیکیوپ در ۲۰ کیلومتری شمال ولیکو ترنوو در شمال بلغارستان قرار دارد. این شهر در طول فرمانروایی امپراتور هادریانوس، دودمان آنتونی نروایی، و دودمان سِوِرانی به اوج خود رسید.
کاوش‌های باستان‌شناختی در آن هم‌چنان ادامه دارند. این مکان در ۱۹۸۴ توسط یونسکو در لیست آزمایشی برای ثبت به عنوان میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
تاریخ
این مکان در نقطه تلاقی رودهای یانترا و روسیستا واقع بود، جایی که ارتش روم تحت هدایت امپراتور ترایانوس (تراژان) در زمستان سال ۱۰۲–۱۰۱ برای حمله به قبایل متحدهٔ رخش‌الان‌ها و داس‌ها تجمع کرده بود.
چنان‌که از پردهٔ XXXIX ستون تراژان برمی‌آید، این شهر در حدود ۱۰۶–۱۰۲ توسط ترایانوس تأسیس شده‌است، آنهم برای پاسداشت پیروزی وی در جنگ‌های داکیه بر قبایل نامبرده، و نام آن اولپیا نیکوپولیس بوده‌است که نام اولپیا برگرفته از نام خاندان ترایانوس است. به هر روی عنوان نیکوپولیس آد هائموم برای این شهر در کتاب جغرافیای بطلمیوس به‌کار رفته‌است.
سنگپوز
سنگپوز عبارت است از بخشی از خشکی که در دریا، دریاچه، یا هر پدیدهٔ آبی دیگری پیش رفته باشد. بیشتر سنگپوزها از یک سنگ سخت تشکیل شده‌اند. که بخش‌های نرمتر در گذر زمان فرسایش یافته و فقط بخش‌های سخت‌تر باقی مانده است.
در طول تاریخ قلعه‌های زیادی بر روی دماغه‌ها ساخته شده‌اند، زیرا قابلیت دفاعی ذاتی دارند. دژهای دماغه ای در ایرلند نمونه هایی از این امر هستند. به همین ترتیب، شهر باستانی راس بار بالا در جنوب سومالی، که در قرون وسطی بخشی از قلمرو سلطنت آجوران بود، بر روی دماغه کوچکی ساخته شد.
برج کانتون
برج کانتون یک برج مخابراتی واقع در شهر گوانگژو، جمهوری خلق چین می‌باشد. این برج ۶۰۰ متر ارتفاع دارد و همچنین با نام برج گوانگژو شناخته می‌شود. این برج برجی چند منظوره است که تا قبل از ساخته شدن برج خلیفه در دبی به عنوان بلندترین برج جهان شناخته می‌شد. شکل پیچ خورده کانتون مربوط به امپراتوری روسیه ثبت اختراع شماره ۱۸۹۶، مورخ ۱۲ مارس ۱۸۹۹ ولادیمیر شوکوف، از مهندس و معمار روسی است.
ایگور پراهیچ
ایگور پراهیچ (Igor Prahić؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کرواسی است که برای باشگاه فوتبال نفت تهران بازی می‌کند.
مناطق ویژه توکیو
۲۳ منطقه از مناطق تشکیل دهنده توکیو، پایتخت ژاپن مناطق ویژه توکیو نام‌گذاری شده‌است. شهر توکیو به‌طورکلی به سه منطقهٔ بزرگ تقسیم می‌شود:
دهستان سرکل
دهستان سرکل نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان مریوان، استان کردستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۷۴۵ نفر (۵۱۸۹ خانوار) بوده‌است.
شاپکس ابرقوی
شاپکس ابرقویی از عرفاً و دانشمندان عصر زندیه بود
شاپکس ابرقویی در سال ۱۱۳۶ (قمری) در ابرقو دیده به جهان گشود و در حالی سه سال بیشتر نداشت خانواده او به شهر اصفهان که در آنزمان از مراکز مهم دانش و هنر در ایران به‌شمار می‌رفت مهاجرت نمودند و در این شهر تاریخی رحل اقامت افکندند. شاپکس از همان ابتدای کودکی علاقه بسیاری به آموختن علوم مختلف از خود نشان می‌داد و در همان سنین بود که پای به مکتبخانه گذاشت و محضر استادانی چون گالفس قمشه‌ای و بوثفلتین اصفهانی را درک کرد. وی پس از حدود ۸ سال تحصیل در مدارس مختلف اصفهان از جمله مدرسه نیماورد نبوغ بسیاری از خود در فلسفه و کلام نشان داد به طوری که نام و ذکر او ورد زبان‌ها گشت و در جای جای شهر به جهت این شخصیت بزرگ مجالسی ترتیب داده می‌شد...
قلمرو (ابهام‌زدایی)
قلمرو می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
ناحیه اگرام، شهرستا موریسون، مینه‌سوتا
شهرستان اگرام، بخش موریسون، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Agram Township, Morrison County, Minnesota) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان اگرام ۵۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۳۴ نفر جمعیت دارد و ۳۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پسری با پیژامه راه‌راه
پسری با پیژامه راه‌راه (The Boy in the Striped Pyjamas) رمانی به قلم جان بوین است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شده. در سال ۲۰۰۸، از روی این فیلم، اقتباسی سینمایی به کارگردانی مارک هرمن ساخته شده است.
حاجی‌آباد (ملایر)
حاجی‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است. این روستا اخیرا جزئی از شهر ملایر شده است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرم‌رود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۷۷ نفر (۵۳۶خانوار) بوده‌است.
ورمزو
ورمزو (به ایتالیایی: Vermezzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است.
خصوصیات
ورمزو ۶٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۳۳ نفر جمعیت دارد.
رونالد ای. پارایز
'''رونالد اِی. پارایز''' فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۲۴ مه ۱۹۵۱ میلادی در وارن، اوهایو زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۳۵، اس‌تی‌اس-۶۷ حضور داشته است.
فرودگاه ویلسون بار یو اس اف اس
فرودگاه ویلسون بار یو اس اف اس   یک فرودگاه همگانی باربری  است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۴۵۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۹۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
تریزوبیو
تریسوبیو یکی از شهرستانهای استان آلساندریا در منطقه ایتالیایی پیدمونت می‌باشد که در ۸۰ کیلومتری جنوب شرقی تورین و ۳۰ کیلومتری جنوب آلساندریا واقع شده است.
مونتالدو بورمیدا با این مناطق شهری مرز مشترک دارد: کارپه‌نتو، اورسارا بورمیدا، کریمولینو، سزادیو، مورساسکو، اووادا، روکا گریمالدا و مونتالدو بورمیدا.
سرشماری
کلیه آمار و ارقام برگرفته از مرکز ملی آمار (ایتالیا) می‌باشد.
جیمزتاون (وایومینگ)
جیمز تاون شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۳۶ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
جان مورتیمور (بازیکن فوتبال)
جان مورتیمور (John Mortimore (footballer)؛ زادهٔ September 23, 1934) یک بازیکن فوتبال و مربی اهل انگلستان است.
وی سابقه بازی در تیم‌های باشگاه فوتبال وودکینگ، باشگاه فوتبال چلسی و باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز را در کارنامه دارد.
شیشه سکوریت
سکوریت کردن یک فرایند عملیات حرارتی است که بر روی شیشه‌های ساختمانی انجام می‌شود. این فرایند را می‌توان بر روی شیشه‌های رنگی، رفلکتیو، چاپ شده یا لعاب خورده نیز انجام داد.
این نوع شیشه که محصولی از شیشه پنجره، رنگی، رفلکس دار، چاپ شده یا لاکی می‌باشد.
فرایند سکوریت کردن شیشه
کوره‌های حرارتی نیز به دو صورت کانوکشن و المنتال می‌باشند. کوره‌های المنتال کوره‌های هستند که گرما با المنت به شیشه القا می‌گردد. کوره‌های کانوکشن به نسبت گرانتر از المنتال بوده ولی به دلیل القای گرما به وسیله گرمای هوای درون کوره سکوریت یکدست‌تر و بهتری به دست خواهد آمد.
مزایای استفاده از شیشه سکوریت
در مقایسه با شیشه خام با ضخامت‌های یکسان، شیشه سکوریت در مقابل شکستگی مقاومت بیشتری دارد، به صورتی که می‌توان گفت مقاومت مکانیکی آن بیش از ۵ برابر می‌گردد.
در صورت شکست شیشه، شیشه سکوریت به قطعات کوچک با لبه‌های صیقلی تبدیل می‌شود که قدرت برش بسیار کمتری نسبت به شیشه های معمولی دارند. این امر خطر صدمه را کاهش می‌دهد.
موارد استفاده
شیشه سکوریت در جائیکه استحکام، مقاومت در مقابل حرارت و ایمنی مورد نظر باشد قابل استفاده می‌باشد. عموماً شیشه سکوریت در صنعت خودرو سازی برای مقابله از خورد شدن شیشه به قطعات بزرگ از شیشه سکوریت در سمت جلو و عقب خودرو استفاده می‌گردد.
در جلو از شیشه لمینیت استفاده می‌گردد چرا که در هنگام ضربه نمی‌شکند.
هنگامی که پارامترهایی نظیر مقاومت مکانیکی و ایمنی اهمیت قابل ملاحظه پیدا می‌کند، شیشه مقاوم‌سازی شده (سکوریت) مورد استفاده قرار می‌گیرد. معمول ترین مورد استفاده این شیشه بدین خاطر که پس از شکست، به صورت قطعات ریز در می‌آید در صنعت اتومبیل برای شیشه‌های جانبی و عقب مورد استفاده قرار می‌گیرد (برای شیشه جلو در عوض از شیشه‌های لمینیت که هنگام شکست جدا نمی‌شوند استفاده می‌گردد)
در لوازم خانگی با استفاده از ماشین آلاتی همچون سی ان سی‌ها و برش‌های تمام اتومات – دستگاهای واترجت - دستگاهای تراش با قابلیت تنظیم هر نوع برداشت - دستگاهای چاپ تمام اتوماتیک – کوره‌هایی از نوع کانوکشن – و غیره می‌تواند انواع شیشه‌های هودطرح دار با هر نوع برش اعم از پنل و بدنه– سینک‌های شیشه‌ای با طرح‌های کار شده بر روی شیشه – اجاق گاز رومیزی و فر توکار و یخچال – شیشه‌های تزیینی را تولید نمود.
در ساختمان‌سازی شیشه سکوریت برای سازه‌های بدون قاب مانند در ورودی یا هر مکانی که احتمال صدمه زدن به انسان را داشته باشد قابل استفاده است.
لری استورچ
لری استورچ (Larry Storch; January 8, 1923 – 1923:1:8, July 8, 2022) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مسابقه بزرگ، فرودگاه ۱۹۷۵، سکس و دختر تنها اشاره کرد.
پودیه‌ووسی
پودیوووسی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه دوماژلیتسه واقع شده‌است. پودیوووسی ۲٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۸ نفر جمعیت دارد و ۴۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
Poděvousy حدود ۱۸ کیلومتر (۱۱ مایل) شمال شرق Domažlice سی و یک کیلومتر (۱۹ مایل) جنوب غربی Plzeň، و ۱۱۲ کیلومتر (۷۰ مایل) جنوب غربی پراگ قرار دارد.
کندول
کندول یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان شبلی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
مردم
اهالی این روستا مردمانی خون گرم و مهمان دوست می‌باشند.
چشمه
به دلیل حفر تونل آزادراه شیبلی آب های چشمه ای روز به روز خشک شده ، و بیشتر اهالی این روستا به شهر کوچ کردند و بقیه خانوارها در مزرعه های آبی خود اقدام به ساخت خانه کردند. ولی متاسفانه به دلیل نداشتن برق ، گاز ، تلفن از اقلیت امکانات رفاهی محروم هستند.
آبشار نوگت
آبشار نوگت (به انگلیسی: Nugget Falls) آبشاری است که در آلاسکا، ایالات متحده آمریکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۷۷ ft است.
جیمز ای پاولچیک
جیمز ای پاولچیک فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۲۰ سپتامبر ۱۹۶۰ میلادی در بوفالو، نیویورک زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۹۰ حضور داشته است.
طبل بزرگ زیر پای چپ
طبل بزرگ زیر پای چپ فیلمی جنگی به کارگردانی کاظم معصومی محصول سال ۱۳۸۳ کشور ایران است.
داستان فیلم نگاه معمول فیلم‌های ایرانی جنگ ایران و عراق دربارهٔ جنگ را به چالش می‌کشد و نفس جنگ را از لابلای قداست بیرون می‌کشد. در واقع فیلم گوشه‌ای از جنگ را نشان می‌دهد که در آن هر دو طرف به خاطر طولانی شدن جنگی که می‌شد سه ساله به صلح برسد، به پوچی رسیده‌اند. این نگاه دیدگاه حکومتی مربوط به جنگ را که غالباً از آن با عنوان دفاع مقدس یاد می‌کند، نقض می‌کند. شاید همین نگاه دیگر گونه باعث شد تا مدت‌ها وزارت ارشاد اسلامی از اکران فیلم ممانعت به عمل آورد.
خلاصه داستان
حافظ تنها بازمانده از گروهانی از ارتش ایران است که در خاکریز نیروهای ایران مانده‌است؛ و به جمع‌آوری اجساد کشته شدگان ایرانی می‌پردازد. در این حین یحیی فرمانده به همراه سربازش مهران تنها بازماندگان گروهان ایرانی که در عملیات ایذایی شب گذشته شرکت داشته‌اند، تازه از راه رسیده‌اند و در خاکریز حافظ پناه گرفته‌اند. مهران از پای چپ زخمی شده‌است. به دلیل شدت جراحات، فرمانده با کمک حافظ پای چپ مهران را هنگام بیهوشی وی قطع می‌کنند.
بازیگران
حسین محجوب، حمید فرخ نژاد، بابک حمیدیان، علی احمدی، حسین نوروزی
عنوان فیلم
طبل بزرگ زیر پای چپ اشاره به دستوری در ارتش ایران است که به هنگام رژه داده می‌شود. این دستور از سربازان می‌خواهد همگی به صورت هماهنگ پای چپ خود را به هنگام شنیدن صدای طبل بزرگ به زمین بکوبند.
برزو ارجمند
برزو ارجمند (زادۀ ) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون و خواننده است. او مدرک کارشناسی خود را از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران در زمینه بازیگری و کارگردانی دریافت کرد. او پدر خود انوشیروان ارجمند را استاد خود می‌داند. خواهر برزو، بهار ارجمند از بازیگران تئاتر است و همسر برزو پارمیس زند طراح چهره‌پردازی سینما است.
خیزش ۱۴۰۱
به دنبال اعتراضات مردمی در خیزش ۱۴۰۱ ایران برزو ارجمند به همراه احسان کرمی در آذر ۱۴۰۱ به جمع معترضان خارج از ایران پیوستند.
دن کیشوت (فیلم ۲۰۰۰)
دن کیشوت یک فیلم تلویزیونی است که بر اساس رمان دن کیشوت در سال ۲۰۰۰ ساخته و به صورت DVD منتشر گردید.
دیمین مک‌دونالد
دیمین مک‌دونالد (Damian McDonald; May 12, 1972 – 1972:5:12, March 23, 2007) دوچرخه‌سوار اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
متنق
متنق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان شبلی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۴۹۸ نفر جمعیت دارد.
زوران کنزویچ
زوران کنزویچ (Zoran Knežević؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان و مونته نگرو است.
کنوانگو کریک
کنوانگو کریک رودخانهای است که در ایالات متحده آمریکا جریان دارد.
گیدو ولف
گیدو ولف ( ۲۸. سپتامبر ۱۹۶۱ در واینگارتن از شهرستان رافنزبورگ) یک سیاستمدار آلمانی است (CDU). او از سال ۲۰۱۵ رئیس فراکسیون پارلمانی در ایالت بادن-وورتمبرگ و در انتخابات مجالس ایالتی آلمان در سال ۲۰۱۶ کاندیدای اصلی حزب اتحادیه دموکرات مسیحی بوده است. او از سال ۲۰۰۶ عضو پارلمان ایالتی در ایالت بادن-وورتمبرگ است. علاوه بر این او از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۱ رئیس شورای منطقه‌ای منطقه توتلینگن و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ نیز استاندار ایالت بادن-وورتمبرگ بوده است.
ورمیچینو
ورمیچینو (به ایتالیایی: Vermicino) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در فراسکاتی واقع شده‌است.
خصوصیات
ورمیچینو ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماشین تحریر
ماشینِ تحریر که در ایران قدیم به آن «چرخ تحریر» گفته‌می‌شد، یک ماشین مکانیکی یا الکتریکی برای تایپ‌کردن است که می‌توان با فشردن کلیدهای آن، حروف الفبا و سایر نویسه‌ها مانند نقطه، خط فاصله، رقم و غیره را روی کاغذی که در آن قرار داده می‌شود، به صورت مستقیم چاپ کرد. از سال ۱۸۷۰، که این دستگاه معرفی شد، تا اواخر سدهٔ بیستم، ماشین تحریر یکی از ابزارهای جدانشدنیِ دفاتر و ادارات و مشاغل مرتبط با نوشتن بود. از دهه ۱۹۸۰ به‌بعد، کم‌کم نرم‌افزارهای ویرایش‌گر متن که بر روی رایانه شخصی اجرا می‌شدند، باعث خروج ماشین‌های تحریر از بازار شدند. ماشین تحریر دستگاهی بود که در ورود زنان به دنیای کار و استقلال و خودکفابی آنان نقش مهمی داشت و ماجراهایی پیچیده را رقم زد.
شرکت‌های بزرگ سازندهٔ ماشین تحریر عبارت بودند از رمینگتون و پسران، آی‌بی‌ام، امپریال تایپ‌رایترز، شرکت ماشین‌تحریر الیور، اُلیوِتی، اسمیت کورونا و شرکت آندروود.
گابریل گارسیا مارکز، نویسندهٔ نامدار کلمبیایی و خالق رمان صد سال تنهایی، از ماشین تحریر به‌عنوان «اسلحهٔ من» یاد می‌کرد. نویسندگان و هنرمندانی مانند وودی آلن، پل استر و مارتین اسکورسیزی هنوز هم با ماشین تحریر نوشته‌های خود را می‌نویسند.
سیلک سمیتا
سیلک سمیتا (Silk Smitha; زاده – درگذشته 1960:12:2, September 23, 1996) یک هنرپیشه اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
ماشین تحریر
تاریخچه
اولین سیستم تایپ جهان توسط هنری میل در سال ۱۷۱۴ ابداع شد که نمونه‌ای از آن به جای نمانده و تمامی طرح‌های این ماشین ابتدایی نیز مفقود شده‌است. در سال ۱۸۲۹ ویلیام بارت ماشین چاپی را با نام تایپوگراف ارائه کرد که با موفقیت مواجه نشد. سر انجام کریستوفر لتم شولز به همراه دو تن از همکارانش به نام‌های کارلوس گلیدن و ساموئل سول، ماشین تحریر خود را در سال ۱۸۶۷ تکمیل کردند و پس از دریافت امتیاز، شولز پروانه تولید ابداع خود را در ایالات متحده آمریکا به ثبت رساند و اولین ماشین تحریر تجاری با نام رمینگتون مدل ۱ در سال ۱۸۷۳ وارد بازار شد. ایده تولید این ماشین بر اساس اصول ماشین چاپ متحرک گوتنبرگ، طراحی شد در این شیوه از چاپ، جوهر با استفاده از فشار بر روی کلیشه به کاغذ منتقل می‌شد و شولز نیز با الهام از این شیوه، ماشین تحریر خود را بر مبنای ضربه زدن کلیدهای ماشین بر روی نواری سیاه رنگ و جوهری ابداع کرد. توماس ادیسون نیز در ابداع ماشین تحریر نقش داشته‌است. وی در سال ۱۸۷۲ ماشین تحریر الکتریکی را ابداع کرد که تا سال ۱۹۵۰ هیچ استفاده‌ای از آن نشد و این ابداع تقریباً ناشناخته باقی ماند.
سیلک سمیتا
زندگی‌نامه
سیلک سمیتا در ۲ دسامبر ۱۹۶۰ در ایلورو، آندرا پرادش در یک خانواده تلوگو به دنیا آمد و به دلیل مشکلات مالی ادامهٔ تحصیل را در دوران ابتدایی رها نمود و در سن پایین ازدواج کرد. بد رفتاری‌های همسرش باعث شد تا به مدارس «چنای» پناه ببرد و به عنوان هنرپیشه کارش را شروع کند. او به سرعت توانست توجه تهیه‌کنندگان بالیوود را به خود جلب کند. در سال ۱۹۷۹ به دلیل بازی در نقش اول فیلم تامیلی واندیچاکارام مورد تحسین قرار گرفت و نام «ابریشم» برگرفته از شخصیت اصلی فیلم روی او ماندگار شد. در سال ۱۹۸۹ با فیلم لیانام جایگاه تثبیت شده و قابل توجهی را در سینمای هند به دست آورد. او در رقص هندی بسیار مهارت داشت و به سمبلی از زیبایی زن هندی تبدیل شد. مجلات سینمایی هند و روزنامه‌نگاران همواره او را به دلیل چنین جایگاهی ستایش می‌کردند. سیلک سمیتا در ۴۵۰ فیلم به ایفای نقش پرداخت. در شب ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۶ او پس از یک تماس تلفنی با دوست رقصنده ش، آنوراندا از شرایط نگران کننده و نامعلومی سخن گفت. روز بعد جسدش را در آپارتمانش در چنای، تامیل نادو پیدا کردند. تاکنون هیچ‌کسی راز مرگ مرموز این هنرپیشه بالیوود را کشف نکرده‌است.
فیلمشناسی
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون مافیا، آسیب، هلال قسمت سوم ماه، وارث بعدی، زندانی، گیتانجلی، پایان و سارق بوده‌است.
ماشین تحریر
تاریخچه
مارک توین نخستین نویسنده‌ای بود که با مدل‌های اولیه ماشین تحریر شرکت رمینگتون، کتاب زندگی بر روی می‌سی‌سی‌پی را نوشت و به ناشرش تحویل داد.
رمینگتون از سال ۱۸۷۴ به دلیل افت تقاضا برای اسلحه بعد از پایان جنگ داخلی در آمریکا به تولید ماشین تحریر روی آورد. چینش کلیدهایش معیار شد، به گونه‌ای که صفحه‌کلید کامپیوترهای کنونی هم تقریباً مشابه آن است. در این صفحه کلید دقت شده حروفی که بیشتر استفاده می‌شوند در کنار هم قرار نگیرند. ظاهراً تلاش مارکز برای ایجاد قرینه میان ماشین تحریر و اسلحه بی‌مورد هم نبوده‌است! معروف شدن رمان مارک توین به تبلیغی برای ماشین تحریر رمینگتون بدل شد در حالی که خود توین نمی‌خواست که استفاده از ماشین تحریر در نوشتن «زندگی روی می‌سی‌سی‌پی» زیاد علنی شود.
آبشار اوخس دل کابورگئوا
آبشار اوخس دل کابورگئوا (به انگلیسی: Ojos del Caburgua) آبشاری است که در شیلی واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۱۰ متر است.
ماشین تحریر
ماشین تحریر به زبان فارسی
در ابتدا ماشین تحریر برای زبان عربی اقتباس گردید که با روش کاملاً غیرمنطقی و غیرعلمی حروف عربی بر روی کلیدها پراکنده شده‌بودند و در نهایت همان ماشین تحریرها را با افزودن حروف مخصوص فارسی به ایران وارد شدند که نتیجهٔ کار باعث شد صفحه کلیدهای فارسی وارد شده به ایران برای زبان فارسی مناسب نباشند.
نابودکننده بخشی از هویت انسان‌ها
نویسندگان و شاعرانی مانند بنیامین نگران از بین‌رفتن نسخه خطی به عنوان نشانه‌ای از تمایز هویتی بودند و دغدغه زایل‌شدن شخصیت هر دستخط در نوشته‌ها و مکتوبات را داشتند؛ یعنی نوشتن با این دستگاه‌های جدید بیش از پیش از بروز فردیت در دوران قلم دور می‌شود.
فریدریش نیچه فیلسوف آلمانی نیز از جمله کسانی بود که از ماشین تحریر استفاده می‌کرد. به دلیل محدودیت‌های ماشین تحریر، نیچه عملاً با آن کلمات قصار تلگرافی می‌نوشت نه زنجیره‌ای به هم‌بافته از استدلالات فکری و فلسفی. او بر این باور بود که دستگاه تحریر بر فکر ما هم تأثیر می‌گذارد.
تأثیر در رشد زنان
زنان از رهگذر رواج کاربرد ماشین تحریر بیش از پیش به بازار کار وارد شدند. هر چند که در ابتدا شغل ماشین‌نویسی محمل تازه‌ای برای تحقیر زنان بود که «تنها به درد چنین کارهایی می‌خورند».
زنانه‌شدن شغل ماشین‌نویسی در اوایل و اواسط دوران رواج عمومی ماشین تحریر، که جنبه تازه‌ای از نوع نگاه تبعیض‌آمیز به زنان بود، کار را حتی به آنجا رساند که بسیاری از مدل‌های ماشین‌های تحریر نام زنانه یافتند: «اریکا»، «مونیکا دو لوکس»، «گابریلا».
با این همه، کار با ماشین تحریر به رغم همه تبعیض‌ها و تحقیرها سبب شد که زنان بیش از پیش وارد جهان کار شوند و تبعید آنها به کنج خانه بیش از پیش ترک بردارد.
رمان سرنوشت‌های پشت ماشین تحریر نوشته آنیتا بروک (۱۹۳۰)، که با نام "اشکها و لبخندها (خانم ماشین نویس)" به فارسی ترجمه شده، شرحی گیرا از رنج زنان در کار با ماشین تحریر به دست داده‌است.
بازگشت دوباره
به دلیل افشاگری‌های ادوارد اسنودن دربارهٔ جاسوسی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا (NSA) در کامپیوترهای دنیا، شماری از سازمان‌های امنیتی دنیا و حتی افراد حقیقی به خاطر ایمن‌کردن اسناد و آرشیوهایشان دوباره به فکر استفاده از ماشین‌های تحریر قدیمی و قطع ارتباط با جهان دیجیتال افتاده‌اند. به همین دلایل، تقاضا برای دستگاهی‌که با شتاب رو به منسوخ‌شدن کامل می‌رفت دوباره بالا گرفته‌است. شرکت‌هایی مانند المپیا و تریومپف‌آدلر در اروپا که هنوز خط تولید محدود ماشین‌های تحریر خود را در آسیا سرپا نگه داشته‌اند حالا دوباره در فکر گسترش تولید آن هستند.
فناوری‌های اصلاحی
برای دقت به اندازه سرعت بها داده می‌شد. در حقیقت، به سرعت تایپ همانطوری که در آزمون‌های مهارت و رقابت‌های سرعت تایپ کردن امتیاز داده می‌شد، شامل کسر ده کلمه در ازای هر اشتباه بود. البته، اصلاحات ضروری بود و روش‌های زیادی معرفی شد.
فرودگاه ویلسون (کنیا)
فرودگاه ویلسون (کنیا)   یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی  با کد یاتا WIL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۶۲ متر است. این فرودگاه در شهر نایروبی کشور کنیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۹۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
اولیو
اوییو رودخانه ای است که در ایتالیا جریان دارد.
شریف‌آباد قوزان
شریف‌آباد قوزان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرم‌رود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۴۰ نفر (۱۳۷خانوار) بوده‌است.
داژای، شانشی
داژای، شانشی (به لاتین: Dazhai) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در Xiyang County واقع شده‌است. داژای ۹۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سرود ملی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان
سرود ملی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان، سرود ملی تاجیکستان در دوران شوروی بود که این کشور با عنوان جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی یکی از جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
پیشینه
این سرود از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۹۱ میلادی، تا استقلال تاجیکستان به کار می رفت. موسیقی این سرود اثر سلیمان یوداکوف، و شعر آن اثر ابوالقاسم لاهوتی است. ملودی این سرود، در سرود ملی کنونی تاجیکستان هم استفاده شده است، اما شعر سرود تغییر یافته است. در سال ۱۹۷۷ شعر ابوالقاسم لاهوتی به سبب اشاره به ژوزف استالین تغییر کرد.
هربرت فون کارایان
شجره‌نامه
بنا بر پژوهشی که خود هربرت فون کارایان در زمان حیاتش در مورد شجره‌نامه‌اش انجام داد، او پسر یک خانوادهٔ سالزبورگی از طبقهٔ متوسط بالا با ریشه‌های یونانی بوده‌است. جد پدری او گئورگوس یوهانس کارایانیس (یونانی: Γεώργιος Ιωάννης Καραγιάννης) در کوزانی، که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود و امروزه بخشی از کشور مقدونیه محسوب می‌شود، به دنیا آمد و در ۱۷۶۷ به وین، و در حقیقت شهر کمنیتز در ایالت زاکسن مهاجرت کرد. او و برادرش در برپایی صنعت پوشاک زاکسن نقش داشتند و هر دو به پاس خدماتشان از سوی فردریک آگوستوس سوم در ۱ ژوئن ۱۷۹۲ لقب اشرافیت دریافت کردند. آنها سپس با افزودن فون و حذف «یس» که رنگ و بوی یونانی داشت، به فون کارایان نامیده شدند.