cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نیکی آنوسیکه
نیکی آنوسیکه (Nicky Anosike؛ زادهٔ February 27, 1986) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
تویانا داشیدورژیوا
تویانا داشیدورژیوا (Туяна Норполовна Дашидоржиева؛ زادهٔ April 14, 1996) ورزشکار تیراندازی با کمان اهل روسیه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
تترازولیوم کلرید
تترازولیوم کلرید با فرمول شیمیایی C۱۹H۱۵ClN۴ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۳۴٫۸ g/mol می‌باشد.
نتلند
نتلند (به انگلیسی: Natland) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در South Lakeland واقع شده‌است. نتلند ۷۹۶ نفر جمعیت دارد.
استان‌های متحد نیو گرانادا
استان‌های متحد نیو گرانادا (به اسپانیایی: Provincias Unidas de la Nueva Granada) در سالهای ۱۸۱۱ تا ۱۸۱۶ کشوری در آمریکای جنوبی بود که در تاریخ کلمبیا بعنوان سرزمین پدری نیز شناخته می‌شد. این کشور از سرزمین‌های پادشاهی جدید گرانادا تشکیل شده بود ولی ارتباطی با قلمرو کلمبیای کنونی نداشت.
ساختار حکومت در این کشور پارلمانی و فدرال بود. این کشور در سال ۱۸۱۶ توسط اسپانیا شکست خورد.
عبدالله ال سالم
عبدالله ال سالم (عبدالله آل سالم؛ زادهٔ December 19, 1992) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی اشاره کرد.
لیزا ایکدال
لیزا ایکدال (متولد ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۱ در هاگرستن، استکهلم، سوئد) خواننده و ترانه‌سرا موسیقی عامه‌پسند سوئدی است. او تاکنون ۱۰ آلبوم منتشر کرده‌است، بیشتر آنها به سوئدی بوده اما برخی به‌طور کامل به انگلیسی است. صدای او «کودک مانند» و «نرم، لطیف و صاف» توصیف شده‌است.
حرفه
در سال ۱۹۹۴، در سن ۲۲ سالگی، ایکدال با اولین آلبوم خود و تک آهنگ موفق شماره 1 " Vem vet " ("چه کسی می‌داند؟") یک شبه در سوئد مشهور شد. از این نسخه از آهنگ او تقریباً ۸۰۰۰۰۰ نسخه فروخته شد و به او سه جایزه موسیقی سوئدی تعلق گرفت که یکی از آنها بهترین هنرمند سال کشور بود. او همچنین در دانمارک و نروژ از موفقیت زیادی برخوردار شد.
او با EMI Records قرارداد امضا کرد، اما بعداً دو آلبوم پاپ با RCA / BMG ضبط کرد. در سال ۱۹۹۸، او آلبوم انگلیسی زبان "When Did You Leave Heaven" را ضبط کرد که حاوی استانداردهای جاز بود. ایکدال با موفقیت بسیار زیادی بر روی اسکاندیناوی و اروپا (بیشترین فرانسه) تمرکز کرده‌است و در کشورهای دیگر مانند ایالات متحده اثری چندانی برجای نگذاشته‌است. آلبوم بعدی او، «بازگشت به زمین» (۱۹۹۹)، دوباره پر از استانداردهای جاز بود و مانند اولین موسیقی جاز، با Trio Peter Nordahl ضبط شد. فقط در فرانسه بیش از ۴۰۰۰۰ نسخه از این آلبوم فروخته شد. وی برای حضورهای زنده خود در بریتانیا از طرف دیلی تلگراف و گاردین نظرات مثبتی دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۶ او در نمایش موسیقی Så mycket bättre پخش شده در TV4 شرکت کرد.
زندگی شخصی
او از پدر و مادرش که فیزیکدان هسته ای و مربی کودکستان بودند، در هاگرستن سوئد به دنیا آمد و خارج از ماریفریا، سوئد بزرگ شد. او دو خواهر دارد و در مدرسه Tälje Musikgymnasium تحصیل کرده‌است. موسیقی وی توسط شرکت او Lisa Ekdahl AB منتشر شده‌است.
او در حال حاضر در سودرمالم منطقه استکهلم زندگی می‌کند.
سرخیو فرانسیسکو
سرخیو فرانسیسکو (Sergio Francisco؛ زادهٔ May 19, 1979) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه فوتبال ایبار، باشگاه فوتبال زامورا، و باشگاه فوتبال رئال سوسیداد اشاره کرد.
تپه قنات نو
تپه قنات نو مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، ۳۰۰ متری شرق روستای قنات نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست فرودگاه‌های یمن
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های یمن است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
زبان‌های آسترونزیایی
زبان‌های آسترونزیایی یکی از خانواده‌های زبانی در جهان هستند که در ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا، ماداگاسکار، جزایر اقیانوس آرام، تایوان (توسط بومیان تایوان) و قاره آسیا گویش می‌شوند. آن‌ها توسط حدود ۳۸۶ میلیون نفر (۴٫۹٪ از جمعیت جهان) تکلم می‌شوند و پنجمین خانواده بزرگ جهان از نظر شمار سخنگویان هستند. زبان‌های بزرگ آسترونزیایی شامل مالایی (اندونزیایی و مالزیایی)، جاوه‌ای و تاگالوگ (فیلیپینی) هستند. مطابق برآوردها این خانواده دارای ۱٬۲۵۷ زبان است که از این نظر نیز رتبه دوم را در جهان دارد.
محدودهٔ پراکنش این زبان‌ها جزیره‌های جنوب شرق آسیا و اقیانوس آرام است. چند زبان از این خانواده نیز در قاره آسیا گویشور دارد. یک زبان تک‌افتاده نیز از این خانواده به قاره آفریقا رسیده‌است. این زبان، یعنی زبان مالاگاسی در کشور ماداگاسکار صحبت می‌شود. بیشتر زبان‌های این خانواده شمار کمی گویشور دارند ولی چند زبان اصلی استرونزیایی هم هستند که ده‌ها میلیون متکلم دارند. معنی نام آسترونزیا در زبان لاتین، «جزایر جنوبی» است.
پیشینه
شواهد باستان‌شناسی نشان دهنده ارتباط فناورانه بین فرهنگ‌های متنوع کشاورزی «جنوب» به معنی جنوب شرقی آسیا و ملانزی با مکان‌هایی است که با عنوان بخش‌هایی از سرزمین اصلی چین شناخته می‌شوند. در حالی که ترکیبی از شواهد باستان‌شناسی و زبانی نشان می‌دهد که «شمال» منشأ خانواده‌های زبانی آسترونزیایی است که شامل سرزمین اصلی چین و تایوان می‌شود.
جایگزین‌هایی برای این مدل پراکندگی وجود دارد که بیان می‌دارند که منشأ زبان‌های آسترونزیایی در آسیای مرکزی یا آسیای جنوب شرقی است.
مهاجرت و پراکندگی
تجزیه و تحلیل ژنوم کشت نارگیل (Cocos nucifera) شواهدی مبنی بر چگونگی مهاجرت و پراکندگی مردمان آسترونزیایی ارائه می‌دهد. این مردم ممکن است حتی از سمت شرق تا آمریکا هم رفته باشند.
مدل حرکت از ساندالند
ناحیه ساندالند طی تحقیقات دیگری به عنوان منشأ و محل آغاز گسترش و حرکت مردمان آسترونزی معرفی شده‌است.
دسته‌بندی
ساختار داخلی زبان‌های آسترونزیایی پیچیده‌است. این خانواده از بسیاری زبان مشابه و نزدیک به هم با شمار بالایی زنجیره گویشی تشکیل شده‌است که شناخت مرزهای بین شاخه‌ها را دشوار می‌کند. اولین گام مهم به سوی گروه‌بندی معرفی زیرگروه اقیانوسیه‌ای توسط دمپولف بود (که او آن را ملانزیایی می‌نامد). موقعیت ویژه زبان‌های تایوان برای اولین بار توسط آندره ژرژ هادریکورت (۱۹۶۵) شناخته شد که زبان‌های آسترونزیایی را به سه زیر گروه تقسیم کرد: آسترونزیایی شمالی (= فرمزی)، آسترونزیایی شرقی (= اقیانوسیه‌ای) و آسترونزیایی غربی (تمام زبان‌های باقیمانده).
متعاقباً، موقعیت زبان‌های فرمزی به عنوان باستانی‌ترین گروه زبان‌های آسترونزیایی توسط اتو کریستین دال (۱۹۷۳) به رسمیت شناخته شد و به دنبال آن پیشنهادهایی از پژوهشگران دیگری ارائه شد که زبان‌های فرمزی در واقع بیش از یک گروه درجه اول آسترونزیایی هستند. رابرت بلوست (۱۹۷۷) برای نخستین بار مدلی را ارائه داد که در حال حاضر تقریباً توسط همه پژوهشگران این رشته پذیرفته شده‌است. این مدل دارای چند زیر گروه درجه یک در تایوان و یک شاخه درجه یک به نام مالایو-پلی‌نزیایی شامل تمام زبان‌های آسترونزیایی خارج از تایوان است.
نوشتار
امروزه بیشتر زبان‌های آسترونزیایی به خط لاتین می‌نویسند. خطوط غیرلاتین پرکاربرد شامل خط براهمی (الفبای کاوی و چامی) و خط عربی (الفبای جاوی و پگون) هستند. از خط بریل نیز در فیلیپینی، مالزیایی، اندونزیایی، تولای، موتو، مائوری، ساموآیی، مالاگاسی و بسیاری زبان آسترونزیایی دیگر استفاده می‌شود.
مقایسه واژگان
در زیر ۱۳ واژه از زبان‌های آسترونزیایی برای مقایسه ارائه شده‌است که در تایوان، فیلیپین، جزایر ماریانا، اندونزی، مالزی، چامپا (در تایلند، کامبوج و ویتنام)، تیمور شرقی، پاپوآ، نیوزیلند، هاوایی، ماداگاسکار، بورنئو، کیریباتی و تووالو گویش می‌شوند.
بیوربوهولم
بیوربوهولم (به سوئدی: Björboholm) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش لیروم واقع شده‌است. بیوربوهولم ۱٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹۶۳ نفر جمعیت دارد.
استوکرائو
شهر استوکرائو در استان  نیدراسترایش با جمعیت  ۱۵٬۱۵۷  نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
اشپیتال آن در درائو
شهر اشپیتال آن در درائو در استان کرنتن با جمعیت ۱۵٬۷۶۹ نفر در کشور اتریش، میان منطقه لورنفلد و دره دراوا واقع شده‌است. اشپیتال در سال ۱۹۳۰ رسماً به عنوان شهر شناخته شد.
تاریخچه
بر اساس سندی به قلم اسقف اعظم زالتسبورگ، آدالبرت، مورخ ۱۱ آوریل ۱۱۹۱، کنت اوتو فون اورتنبورگ دوم و برادرش، دستیار اسقف هرمان فون اورتنبورگ، در سال ۱۱۹۱ بر ساحل رودخانه لیزِر، در نزدیکی جایی که اکنون کلیسا قرار دارد، استراحتگاهی با یک نمازخانه کوچک بنا کردند. این مکان را از آن جهت اشپیتال (استراحتگاه، آسایشگاه) می‌خواندند که پذیرای زائرانی بود که از گذرگاه کوهستانی کاچبرگ و کوه‌های راد اِشتتر تویِرن واقع در بخش مرکزی آلپ شرقی می‌گذشتند و به سمت جنوب می‌رفتند. این بنا، در سمت راست کرانه رود لیزر، و در پناه یکی از برج و باروهای خاندان اورتنبورگ، و احتمالاً در محل کنونی قلعه، قرار داشت.
در سال ۱۴۷۸، منطقه کرنتن به دلیل حمله ترک‌ها از رونق افتاد. در دهه‌های بعدی، با پایان یافتن دشمنی‌ها، شورش دهقانان و جنگ با رومانی به فرماندهی ماتیاس کوروینوس، که به مدت یک سال تمام منطقه را در اختیار داشت، فراوانی و کامیابی نیز از منطقه رخت بر بست. در سال ۱۵۲۲ بازار کرنتن به کلی نابود شد. پس از آن، استراحتگاه بار دیگر در ساحل شرقی رود لیزر، بنا شد جایی که اکنون محل استقرار دانشگاه علوم کاربردی کرنتن است.
در سال ۱۵۲۴، اداره املاک خاندان اورتنبورگ به گابریل فون سالامانکا، یک اسپانیایی که مورد علاقه و توجه فردیناند یکم بود، رسید. او در سال ۱۵۳۳، قلعه پورچیا را به سبک رنسانس بنا کرد. فرزندان او نام خود را از نام شهرستان اورتنبورگر گرفتند. ساکنان این منطقه عمدتاً پروتستان بودند، از این رو، در جریان نهضت ضد اصلاح کلیسای کاتولیک در سال ۱۶۰۰، هیأتی مسلح به رهبری فرماندار یوهان فون اورتنبورگ، تلاش کرد با تهدید به تبعید و سلب مالکیت، مردم منطقه را به کلیسای کاتولیک بازگرداند. در سال ۱۶۶۲، پورچیا و قلعه‌هایش به دست شاهزادگان فرانسوی‌الاصل افتاد. در قرن هجدهم، دوره دوم رونق اقتصادی به دلیل ظهور صنعت آهن و داد و ستدهای مربوط به آن آغاز شد. این دوره طلایی در سال ۱۷۹۷ با آغاز جنگ‌های فرانسه به پایان رسید. در سال ۱۸۰۹ بار دیگر اشپیتال در یک قدمی نبرد با ارتش ناپلئون قرار گرفت. تمامی بخش شمالی کرنتن و تیرول شرقی طبق معاهده شونبورن به فرانسه تعلق گرفت و اشپیتال به استان فرانسوی ایلیریا ملحق شد. اما این وضعیت با پایان یافتن جنگ‌های ناپلئون در سال ۱۸۱۴ پایان یافت. سال ۱۸۲۹ بار دیگر رکود اقتصادی منطقه را فرا گرفت. در سال ۱۸۷۱، این منطقه به شبکه راه‌آهن جنوب متصل شد.
پس از شکل‌گیری جوامع در امپراتوری اطریش در سال ۱۸۴۹/۵۰، اقتصاد اشپیتال با الحاق شش منطقه شهری مجاور، یعنی بالدارمزدورف، مولتزبیخل، لندورف، لیزرهوفن، اِدلینگ و آملاخ، به یکدیگر و تشکیل یک جامعه بزرگ دچار آشفتگی شد، اگرچه مناطق الحاقی در سال ۱۸۸۶/۸۷ دوباره از یکدیگر جدا شدند و به اندازه و ابعاد قبلی خود بازگشتند. از آن زمان، تنها سنت پیتر و ادلینگ (در سال ۱۹۶۴) و مولتزبیخل (در سال ۱۹۷۳) بار دیگر به یکدیگر پیوستند و در سال ۱۹۷۳ مناطق میل‌اشتات و فرندورف به هم ملحق شدند و که طی این تغییرات، سهمی از ساحل جنوبی دریاچه میل‌اشتات به اشپیتال تعلق گرفت.
در پاییز ۱۹۱۹، در زمان شورش کرنتنی‌ها، قلعه پورچیا مدتی در تملک دولت کرنتن قرار داشت. به یادبود این رخداد و به مناسب دهمین سالگرد همه‌پرسی کرنتن، در سال ۱۹۳۰ اشپیتال به عنوان شهر شناخته شد.
در دوره ناسیونال سوسیالیسم، اشپیتال در کنار ولفسبرگ و گذرگاه کوهستانی لویبل تنها مناطق کرنتن بودند که در آن‌ها اردوگاه کار وجود داشت. دو قبرستان روس‌ها، یادآور آن زمان است. در سال ۱۹۴۴، منطقه بمباران شد. هنوز حفره‌های ناشی از برخورد موشک‌هایی که به هدف اصابت نکردند در جنگل نزدیک اشپیتال باقیست.
پس از جنگ دوم جهانی، شهر به اشغال انگلیسی‌ها در آمد و از حوزه نظارت گراتس خارج شد.
حمل و نقل
این شهر دارای یک ایستگاه راه‌آهن در خط فیلاخ به زالتسبورگ است.
تیگلات-پیلسر سوم
تیگلات-پیلسر سوم از سال ۷۴۵ تا ۷۲۷ پ. م پادشاه آشور بود. نیرومندی مجدد آشور مقارن با فرمانروایی وی می‌باشد. این پادشاه، چنان‌که بعد شرح آن خواهد آمد، ظاهراً در طی نخستین لشکرکشی خویش علیه ماد در سال ۷۴۴ پ. م با ماننا تماس عملیاتی داشته‌است. همچنین شکست سختی که از طرف لشکریان تجدید سازمان یافتهٔ تیگلات-پیلسر سوم در سال ۷۴۳ پ. م به اورارتو وارد آمد، به دعاوی اورارتو در مورد حکومت بر ماننا پایان بخشید.
نام تیگلات-پیلسر به معنای «توکل می‌کنم بر پسر اِشارّا» است (اِشارّا معبد بزرگ ایزد آشور و واقع در شهر آشور بود).
توقف حملات آشوریان
در فرصتی که در نتیجه قطع حملات آشوریان در بین سال‌های ۸۳۴ تا ۷۸۸ پیش از میلاد پیش آمده بود، دولت ماننا که در آن زمان دولتی مستقل بود، ارتباط خود را با ماد حفظ کرد. شاهان آشور که اتحاد ماننا و ماد را تهدیدی علیه خود می‌دیدند، برای از بین بردن اتحاد شکل گرفته، از سال ۷۸۸ پ. م یک سری حملات را به ماد آغاز کردند که تا سقوط دولت آشور ادامه داشت.
تیگلات-پیلسر در سال ۷۴۴ پ. م حملاتی پیاپی را به ماد آغاز کرد که به مدت چند سال دوام داشت، او ایالات آرازیاش و بیت سانگی و منطقهٔ اوشکاکان را تسخیر کرد و شماری از ساکنان آن حدود را به شمال سوریه و فنیقیه تبعید کرد. او در سنگ‌نوشته‌ای نام طوایفی را که اسیر کرده بوده، آورده‌است.
در سال ۷۴۰ پ. م تیگلات-پیلسر پس از دو سال محاصره، بر شهر آرپاد در سوریه کنونی دست یافت. دو سال بعد در ۷۳۸ پ. م تیگلات-پیلسر به اسرائیل تاخت و مردمان آن سامان را وادار به پرداخت باج و خراج نمود.
چیرگی تیگلات-پیلسر سوم بر سرزمین آرامی‌ها باعث شد زبان آرامی به زبان میانجی در سرزمین‌های تسخیر شده تبدیل شود.
لشکرکشی تیگلات-پیلسر به ماد در سنگ‌نبشته‌های آشوری ذکر شده‌است. ایگور میخائیلوویچ دیاکونوف جاینامهای لشکرکشی تیگلات-پیلسر به ماد و حاکمان آن را که آشوریان در سنگ‌نبشته‌ها آورده‌اند، در کتاب تاریخ ماد ذکر کرده‌است.
اقدامات و اصلاحات تیگلات-پیلسر سوم
تیگلات-پیلسر پس از بر تخت نشستن، اصلاحات متعددی را در بخشهای مختلف دولت آشور انجام داد، که مسلماً هژمونی آشور را در شرق نزدیک احیا کرد.
اولین اصلاحات از این دست موجب خنثی‌سازی قدرت مقامات عالی آشوری شد که در دوران حکومت پیشینیان بیش از حد شده بود. مقاماتی مانند شمشی-ایلو، او کسی بود که به عنوان تورتانو (ژنرال) و یکی از مقامات برجسته از زمان ادد-نیراری سوم، اغلب لشکرکشی‌ها را شخصاً رهبری می‌کرد و سنگ یادبود خود را اغلب بدون ذکر نام شاه، برپا می‌کرد. از آنجا که اولین کتیبه‌های او (و بنابراین از آغاز سلطنت او)، وی مرتباً از انتصاب خواجه به عنوان فرماندار استان‌های (تازه فتح شده) نام می‌برد. این امر خطر تبدیل شدن فرمانداری استان به یک موضوع سلسله را برطرف کرد. او همچنین می‌خواست با کاهش وسعت استان‌ها از قدرت مقامات خود بکاهد (در برخی موارد، استان‌های شمالی به مناطق جدید تسخیر شده افزوده شد), که در صورت تمایل به آغاز شورش، منابعشان محدود باشد. متعاقباً، استان‌های بیشتری وجود داشت و فرمانداران بیشتری (که بیشتر آنها خواجه بودند) و قدرت کمتری برای هر والی وجود داشت.
اصلاحات دوم ارتش را هدف قرار داد. به جای یک ارتش که عمدتاً از آشوریان بومی تشکیل شده و معمولاً در تابستان لشکرکشی می‌کرد، تیگلات-پیلسر تعداد زیادی از افراد سرزمین‌های فتح شده را به ارتش اضافه کرد، بنابراین یک عنصر خارجی قابل توجه را اضافه کرد. اما این نیرو عمدتاً شامل پیاده‌نظام سبک بود، در حالی که آشوریان بومی شامل سواره‌نظام، پیاده‌نظام سنگین و ارابه‌دار بودند. در نتیجه اصلاحات نظامی تیگلات-پیلسر، امپراتوری آشور مجهز به ارتش بسیار گسترده‌ای بود که می‌توانست در طول سال به لشکرکشی بپردازد. افزودن سواره نظام و نیروهای ارابه برای مقابله با تمدن‌های در کمین جلگه‌ای مجاور شمال بود، که گاهی با سواره‌نظام و ارابه‌های ابتدایی به مستعمرات شمال حمله می‌کردند. خلاصه اقدامات و اصلاحات وی را می‌توان این گونه بیان کرد:
سال‌نامه‌های تیگلات-پیلسر سوم
سال‌نامه‌های تیگلات-پیلسر سوم به صورت ناقصی (نوشته‌های بریده‌بریده‌ای بر الواح نیمه‌سترده) یافت شده‌است و در این الواح گزارش می‌شود که آشوریان قصد داشتند بار دیگر از کاخ شاه اسرحدون در قرن هفتم پ.م. مجدداً استفاده کنند. فواصل این قطعات بریده محفوظ نمانده و دنبالهٔ مطلب غالباً معلوم نیست. اگر توالی مطالب را به شکلی که شرادر و روست حدس زده‌اند، قبول کنیم، تیگلات-پیلسر سوم به تصرف خاک پارسوا اکتفا نکرده به داخل سرزمین ماد نفوذ کرد. با جملات بریده‌بریده‌ای از تصرف دهکدهٔ ارنزیاش یاد شده‌است و مردم این محل علیه «بی‌سی‌خادیر»، فرمانفرمای کیشه سو خروج کرده‌بودند. بعد سخنی از فرار «راماتئا» فرمانفرمای آرازیاش. رفته و ضمناً گفته شده‌است که در دهکده‌های وی گذشته از اسبان و دام‌های شاخ‌دار، ذخایر سنگ لاجورد باختر (باکتریا) نیز به چنگ مهاجمان افتاد، به طوری که در متن به صراحت گفته شده‌است، آخرین نقطهٔ لشکرکشی -ظاهراً- دژ مادی زاگروتی بوده. معلوم می‌شود آرازیاش جزو اتحادیه قبایل ماد نبوده، همچنانکه در عهد ادد-نیراری سوم نیز از اتحادیهٔ مزبور خارج بود. سپس آشوریان راه بازگشت پیش گرفتند و بعد شرح انقیاد تونی فرمانفرمای سومونزو - در درهٔ یکی از شاخه‌های دیاله - و قتل سپاهیان وی و الحاق سومونزو و بیت همبان به یکی از ایالات آشور، آمده‌است.
علل لشکرکشی تیگلات-پیلسر
علل واقعی حمله به حدود ماد مختلف بود. نخست اینکه مبنای اصلاحات وی عبارت بودند از:
سیاست مهم تیگلات-پیلسر سوم این بود که دائماً ارتش در حال عملیات جنگی باشد و با غارت و دزدی ثروت بیندوزد. بدین سبب توسعهٔ حدود آشور به وسیلهٔ لشکرکشی امری ضروری بود. دیگر اینکه اصلاحات وی مستلزم این بود که جای خالی ساکنان نواحی ویران شده را به‌طور دایم با مردم سرزمین‌های مفتوح پر کند و اراضی مردم اخیرالذکر را نیز با ساکنان سرزمین‌های تازه فتح شدهٔ دیگری مسکون سازد و الی‌آخر؛ بنابراین وجود یک عده افراد آماده برای مهاجرت و انتقال، دائماً ضرورت داشت. اما علت مهم و حتی شاید مهمترین علت لشکرکشی وی این بود که ثروت‌های مادها را تصاحب کند و خود توانگرتر شود و به‌ویژه اسبان فراوان به‌دست‌آورد، زیرا سازمان و ساختار ارتش آشور تجدید شده بود و برای ارابه‌های جنگی و به‌خصوص سواران، احتیاج مبرمی به اسب وجود داشت و در آن عصر پرورش اسب فقط در نقاط کوهستانی - یعنی اتحادیه قبایل ماد و اورارتو و آسیای صغیر پیشرفت می‌کرد.
سرانجام، لشکرکشی علیه قبایل ماد ممکن بود به منظور تأمین جناح در مبارزهٔ جدی آتی با اورارتو باشد. در واقع لشکرکشی سال ۷۴۴ پ.م. مقدمهٔ حمله به سادوری دوم و جنگ طولانی آشور با متحدان سوری اورارتو بود، همچنانکه لشکرکشی سال ۷۳۷ پ.م. علیه ماد مقدمهٔ تهاجمات سال‌های ۷۳۶ و ۷۳۵ علیه کوهستان اورارتو به‌شمار می‌رفت.
نتیجه نخستین لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم به کوه‌های زاگرس همانا ایجاد دو ایالت جدید در پادشاهی آشور بود، یعنی پارسوا و بیت همبان. این دو ایالت تا سقوط آشور در سال ۶۱۲ پ.م. جزو آن بودند.
لشکرکشی سال ۷۳۷ پیش از میلاد
در سال ۷۳۷ پ.م. تیگلات-پیلسر مجدداً به سرزمین ماد لشکر کشید. اگر واقعاً می‌پنداشت که خراج گزافی را که بر مادها تحمیل کرده، خواهند پرداخت، اشتباه کرده‌بود و ممکن نبود بدون غارت و راهزنی جدیدی موفقیت حاصل کند. حتی نواحی را که ظاهراً در سال ۷۴۴ پ م. کاملاً مطیع و منقاد شده بودند، ناگزیر این بار مجدداً تسخیر کرد. از آن جمله ایالت بیت کاپسی بود.
لشکریان آشور از «بیت سانگی» و «بیت تازاکی» که در سال ۷۴۴ پ.م. تسخیر شده بودند، گذشتند. دهکده‌های بسیار که ایشتار مرکزشان بود و مردی به نام با بر آن حکومت می‌کرد، مسخر ایشان گشت. آشوریان در این مکان پرستش نیزهٔ مقدس «نیوزتا» خدای آشور و بابِل را متداول ساختند. سران سرزمین‌های نقاط دورتر شرقی زاگرس به شیوهٔ مرسوم در کوه‌ها پنهان شدند؛ مثلاً اوپاش فرمانفرمای بیت کاپسی و بوردادا چنین کردند؛ ولی آشوریان پیشوای اخیرالذکر را به اسارت گرفتند. بدین طریق لشکریان آشور تا دژ سیبار پیش رفتند و آنجا را تسخیر کردند. چنان‌که شمشی-ادد پنجم در سال ۸۲۰ پ.م. دژ مزبور را مسخّر ساخته بود و این خود تعیین دقیق مسیر لشکرکشی تیگلات-پیلسر سوم را مقدور می‌سازد. وی از ناحیه‌ای که در زمان شمشی-آداد جزو بخش شرقی سرزمین کوهستانی گیزیل بوندا بود، گذشت. گرچه در سالنامه‌های تیگلات-پیلسر سرزمین مزبور جزو مادای قلمداد شده‌است. شاید آشوریان از جنوب، بخش اصلی درهٔ قزل اوزن را دور زده و فقط از قسمت علیای آن عبور کرده به سیبار رسیدند.
باقی لشکرکشی به‌صورت بریده‌بریده باقی مانده‌است. فقط یک نکته روشن است که آشوریان از ناحیهٔ بوشتو گذشتند این بوشتو را نباید با دژی به همین نام که در ملتقای ماننا و پارسوا و گیزیل بوندا واقع بوده، اشتباه گرفت. آنگاه آشوریان وارد خاک اصلی اتحادیه قبایل ماد گشتند محتملا تذکر نام ناحیهٔ «نیششا» یا «نیشا» و قطعه‌ای از سالنامه‌ها که اسامی نواحی آریام و کشور خروسان مات تارلوگالّه و ساکسوکنو در آن آمده مربوط به همین محل است.
دیگر کتیبه‌های تیگلات-پیلسر سوم نواحی را که هدف این لشکرکشی بودند، مشروحتر نام می‌برند، ولی متأسفانه محل آنها را نمی‌توان مشخص نمود. از الواح مزبور چنین بر می‌آید که آشوریان تقریباً سراسر خاک ماد را درنوردیدند و به مکان نامعلومی به نام کشور طلا شاید شیکراکّی رسیدند و کوه روآ ظاهراً در شرق تهران کنونی؟ و بیابان نمک (دشت کویر) دست یافتند. از آنجا از طریق ناحیهٔ اوشکاکان که احتمالاً درهٔ رود قره‌سو می‌باشد، بازگشتند.
سپس آشوریان وارد ناحیهٔ بیت ساگبات شدند و ساکنان این محل در سیلحازی که دژ بابلیان نیز نامیده می‌شد، پنهان گشتند. از مدارک موجود چنین برمی‌آید که این دژ در نقطه‌ای از ناحیه اکباتانا همدان کنونی قرار داشته‌است. آشوریان موفق به تسخیر این دژ و قلعهٔ مجاور آن که تیلاشوری نام داشت، شدند. اینجا مرکز پرستش مردوک خدای بابلیان بود و تیگلات-پیلسر قربانی نثار او کرد و نیز فرمان داد لوحی با مطالبی دربارهٔ خویشتن در آن محل برپا دارند. آشوریان از اینجا از طریق ناحیهٔ بیت زوآلزاش و بیت ماتّی و درهٔ رود دیاله به خاک آشور بازگشتند. در بین راه پادشاهی الی پی هدایایی برای جلب عنایت آشوریان به ایشان تقدیم داشت. به رغم نظر مخالف یکی از متون ناموثق مسلم است که نواحی که لشکریان آشور در سال ۷۳۷ پ.م. درنوردیدند، جزو ایالات آشور نگشت. محتملا رئیس ناحیهٔ پارسوا بر نواحی مزبور نظارت کلی داشت تا آشوریان در آینده در صورت امکان در امور ماد و ماننا مداخله کنند.
تعیین مسیر لشکرکشی تیگلات-پیلسر
تعیین مسیر و محل لشکرکشی‌های وی به خاک ماد بسیار دشوار است. اکنون چهار روایت اصلی دربارهٔ نواحی‌ای که وی درنوردیده‌است، در دست هست:
مسیر لشکرکشی‌های تیگلات-پیلسر
پس از تجزیه و تحلیل مسیر لشکرکشی‌های تیگلات-پیلسر سوم چند استنتاج مهم به عمل می‌آید. نخست آشوریان گرچه، از حدود کوهستان ماننا گذشتند ولی مراقب بودند که به خود جلگهٔ زرین رود و متصرفات ماننا و حتی شاید درهٔ قزل اوزن سرازیر نشوند. علی‌الظاهر سبب احتیاط ایشان این بود که اولاً ماننا مقتدر بود و آشوریان نمی‌خواستند در آن موقع با یک دشمن خطرناک دیگر گلاویز شودند و دشمنی اورارتو و دمشق را برای خویشتن کافی می‌دانستند. از دیگر سو ممکن است در آن زمان میان آشوریان و ماننا عهد و پیمانی وجود داشته که مبنای آن اشتراک منافع آنی ایشان در مبارزه با اورارتو بوده‌است.
می‌توان این نکته را نیز یادآور شد که متن‌های آشوری در بخش‌های غربی کشور ماد بیشتر ولایات را بنام سلاله‌ها می‌نامند با پیشوند «بیت» - «خانه» نه اسم واقعی، و بدین سبب تشخیص آن‌ها دشوار است. در بخش‌های شرقی ماد این رسم رعایت نمی‌گشت زیرا که، محتملا، در آنجا حکومت انتخابی عشیره‌ای و قبیله‌ای حکمفرما بود و سلاله‌های فرمانروا وجود نداشتند. متن تیگلات-پیلسر سوم به ویژه فرمانفرمایان بخش‌های شرقی ماد را بل آلی می‌نامد و این خود باری دیگر ثابت می‌کند که ماد غربی نسبت به ماد شرقی آن سرزمین از لحاظ اجتماعی و اقتصادی بیشتر پیشرفت کرده بود.
لوئیز مونتباتن
لوئیز مونتباتن (۱۳ ژوئیه ۱۸۸۹ – ۷ مارس ۱۹۶۵) که ابتدا به نام شاهدخت لوئیز باتنبرگ شناخته می‌شد، همسر دوم گوستاو آدولف ششم سوئد و ملکه این کشور بود.
تیگلات-پیلسر سوم
مسیر لشکرکشی‌های تیگلات-پیلسر
اشاره به این نکته که بعضی اسامی جغرافیایی اماکن شرقی که در متون تیگلت‌پیلسر سوم مذکور است تا حدی ریشهٔ ایرانی دارند مانند: آریارما، نیشّا، اوریمزان، اورننا، آراکوت‌تو، و شاید چند نام دیگر مع‌هذا این‌گونه اسامی در فاصلهٔ سال‌های ۷۴۴ تا ۷۳۷ پ. م هنوز به مغرب خط قزوین - همدان تجاوز نکرده بودند. دو سه نام خاص فرمانفرمایان نواحی را که شرقی‌تر از این خطه نبوده‌اند نیز می‌توان ایرانی دانست.
لوئیز مونتباتن
لوئیز که فرزند شاهزاده لوییس باتنبرگ بود، در زهایم-یوگنهایم در دوک‌نشین هسن متولد شد. پدر او که آدمیرال نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود، در زمان جنگ جهانی اول از عناوین آلمانی خود صرف‌نظر کرد و نام خانوادگی خود را به مونتباتن تغییر داد. مادر لوئیز شاهدخت ویکتوریای هسن و راین، نوه ملکه ویکتوریا بود. در سال ۱۹۲۳، لوئیز با ولیعهد سوئد گوستاو آدولف که سه سال قبل از آن همسرش را از دست داده بود ازدواج کرد. مراسم ازدواج در نمازخانه کاخ سنت جیمز و در حضور جرج پنجم صورت گرفت. تنها فرزند لوئیز در سال ۱۹۲۵ مرده به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۰، در پی به سلطنت رسیدن گوستاو آدولف، لوئیز ملکه سوئد شد.
لوئیز در ۷ مارس ۱۹۶۵ در بیمارستانی در استکهلم درگذشت و در گورستان سلطنتی در سولنا در شمال استکهلم دفن شده‌است.
نوبویا هوشینو
نوبویا هوشینو (Nobuya Hoshino؛ زادهٔ ) یک بازیکن تنیس روی میز اهل ژاپن است.
روزی عالی در هارلم
روزی عالی در هارلم نام عکسی سیاه و سفید از ۵۷ هنرمند جاز است که در سال ۱۹۵۸ در خیابانی در محله هارلم نیویورک گرفته شد.
نوبویا هوشینو
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
روزی عالی در هارلم
این عکس را آرت کین برای مجله اسکوایر گرفت و در سال ۱۹۵۹ در آن مجله چاپ شد.
دربارهٔ این عکس فیلم مستندی در سال ۱۹۹۴ ساخته شد.
بخشی از داستان فیلم ترمینال اثر استیون اسپیلبرگ و بازی تام هنکس به این عکس مربوط است.
میخائو لشنیه
میخائو لِشِنیه (Michał Lesień؛ زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۷۴) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به رنگ‌های خوشبختی، کلبه جنگلی، طایفه، یولیا، پدر متیو، کارآگاهان جنایی، ع چون عشق، چه خوب و چه بد، پرستار کودک، عشق اول، در خیابان سپولنی، جهان به روایت خانواده کیپسکی و اجاره‌نشین‌ها اشاره نمود.
چهارسگ‌دندان
چهارسگ‌دندان نام یک سرده از راسته ددکمانان است.
سوتا ۴۱۱۸
سیارک ۴۱۱۸ چهار هزار و صد و هجدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ اکتبر ۱۹۸۲ کشف شد.
کلاه سیلندری (فیلم)
«کلاه سیلندری» (Top Hat) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک و موزیکال به کارگردانی مارک سندریچ است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
سوتا ۴۱۱۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۸۰ است.
آستین را عجیب و غریب نگه دارید
آستین را عجیب و غریب نگه دارید یک شعار در مورد شهر آستین در تگزاس است.
این شعار را میتوان بر پشت بسیاری از اتومبیل‌های شهر دید.
هادسن، تگزاس
هادسن، تگزاس (به انگلیسی: Hudson, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴٬۷۳۱ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
هایابوسا
هایابوسا (Hayabusa はやぶさ) نام یک فضاپیمای بدون سرنشین ژاپنی است که توسط آژانس کاوش هوافضای ژاپن (جاکسا) به منظور مطالعه نمونه‌برداری و ارسال نمونه از سیارک ایتوکاوا به زمین طراحی و ساخته شده است.
هایابوسا در زبان ژاپنی به معنی بَحری است که نوعی شاهین بزرگ است. بحری که پرنده‌ای شکاری است، عادت دارد برای شناسایی بر فراز طعمه خود پرواز کند و ناگهان با یک حمله سریع، طعمه را از زمین چنگ زده و مجدداً به آسمان بازگردد. هایابوسا نیز قرار بود همین عمل را با سیارکی سیب‌زمینی شکل به نام سیارک ۲۵۱۴۳ که به تازگی کشف شده بود انجام دهد.
مؤسسه علوم فضا و فضانوردی ژاپن (ISAS) طرحی برای مطالعه از نزدیک سیارک ۲۵۱۴۳ تهیه نمود و در این راستا سفینه‌ای بدون سرنشین طراحی شد که Muses-c نامیده شد. این سفینه که بعدها به هایابوسا تغییر نام داد، قرار بود بعد از رسیدن به سیارک و مطالعه آن از نزدیک بر سطح سیارک فرود آمده و نمونه‌هایی از سطح بردارد، سپس هایابوسا می‌بایستی طبق برنامه به سمت زمین بازگردد و نمونه‌های جمع‌آوری شده را در کپسول ویژه‌ای به زمین ارسال کند. این کپسول طبق برنامه زمان‌بندی‌شده می‌بایستی در سال ۲۰۰۷ در صحرای مرکزی استرالیا فرود می‌آمد؛ کاری که به دلیل اتفاقات ناگوار در طول مأموریت تا ۱۲ ژوئن ۲۰۱۰ به درازا کشیده شد.
موتورهای یونی
لزوم رسیدن به سیارک ایتوکاوا با سرعتی مناسب، تعقیب آن در مدار و دور و نزدیک شدن آرام به سیارک، استفاده از موتورهای یونی قابل کنترل را اجتناب ناپذیر ساخته بود. هایابوسا برای طی بیش از دو میلیارد کیلومتر راه تا رسیدن به سیارک ایتوکاوا در مدت ۲۵۸۰۰ ساعت کار مداوم ۴ موتورهای یونی خود فقط ۲۹ کیلوگرم گاز زنون به عنوان سوخت مصرف کرد و در مقابل اختلاف سرعتی معادل ۱۴۰۰ متر بر ثانیه به دست آورد. نزدیک شدن به ایتوکاوا در مراحل نمونه‌برداری با سرعت اندک ۵ سانتی‌متر بر ثانیه که به سیستم کنترل فرصت لازم برای تصحیحات ضروری را می‌داد از دیگر کاربریهای این موتورهای کم مصرف بود.
هایابوسا چهار موتور یونی داشت که به ترتیب A, B, C و D نامگذاری شده بودند. بلافاصله پس از پرتاب مشخص شد که موتور A از کار افتاده است. بخش خنثی‌ساز الکتریکی موتور B در سال ۲۰۰۸ و در مسیر بازگشت هایابوسا به زمین از کار افتاد و بنابراین علی‌رغم سالم بودن این موتور امکان استفاده از آن به دلیل باردار کردن کل مجموعه فضاپیما مقدور نبود. در چهارم نوامبر ۲۰۰۹ هنگامیکه هایابوسا برای انجام فاز دوم برگشت به زمین، دو موتور یونی C وD خود را روشن کرد ناگهان با توقف کامل موتور D روبرو شد. هایابوسا اکنون عملاً تنها یک موتور یونی داشت و بازگشت به زمین با تنها یک موتور یونی امکان‌پذیر نبود. مهندسان مرکز کنترل زمینی تصمیم گرفتند با تلفیق عناصر سالم موتورهای یونی معیوب و سالم موجود، مجدداً دو موتور را عملیاتی کنند تا تنها شانس هایابوسا برای بازگشت به خانه از دست نرود. این بود که خنثی‌ساز الکتریکی موتور A در کنار موتور اصلی B، تشکیل یک زوج کاری را دادند تا هایابوسا با داشتن تنها موتور سالم خود و این مجموعه جدید راه زمین را در پیش گیرد.
نوتون، سافک
نوتون (به انگلیسی: Naughton) یک روستا در بریتانیا است که در Nedging-with-Naughton واقع شده‌است.
عبدالله العبدالله
عبدالله العبدالله (Abdullah Al-Abdullah؛ زادهٔ January 10, 1987) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفتح عربستان سعودی اشاره کرد.
عبدالملکی (سبزوار)
عبدالملکی، روستایی است از توابع بخش روداب و در شهرستان سبزوار استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه همایی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۲ خانوار) بوده است.
کوه ویند
کوه ویند (به انگلیسی: Wind Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکمنیا، واشینگتن واقع شده‌است. کوه ویند ۵۸۱٫۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوزمین اولاریو
کوزمین اولاریو (Cosmin Olăroiu؛ زادهٔ June 10, 1969) بازیکن پیشین و مربی کنونی فوتبال اهل رومانی است.
او موفق شد در سال ۲۰۰۶ تیم استوا بخارست را به مقام قهرمانی لیگ برتر فوتبال رومانی و سوپرجام فوتبال رومانی برساند؛ او هم‌چنین در همان سال با این تیم به نیمه‌نهایی جام یوفا رسید. اولاریو به عنوان یکی از بزرگترین مربیان در شبه‌جزیره عربستان شناخته می‌شود؛ او هدایت پرافتخارترین تیم‌های عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی را برعهده داشته‌است (الهلال، السد، العین و الاهلی) و موفق شده با این تیم‌ها به مقام قهرمانی دست یابد. در سال ۲۰۲۰ او موفق شد تیم جیانگسو را برای نخستین بار به عنوان قهرمانی سوپر لیگ فوتبال چین برساند.
بازیکن
سوون سامسونگ
مربی
استوا بخارست
الهلال
السد
العین
الاهلی
جیانگسو سونینگ
محاصره مکه (۶۹۲)
محاصره دوم مکه به دستور عبدالملک مروان و به رهبری حجاج بن یوسف ثقفی بین امویان و زبیریان در سال ۷۲ هجری رخ داد؛ که در آخر باعث مرگ عبدالله بن زبیر شد.
لشکرکشی حجاج به مکه
عبدالملک بن مروان خلیفه اموی که از نفوذ و قدرت عبدالله بن زبیر در حجاز ترس و وحشت داشت تصمیم گرفت که پس از غلبه و تسلط بر مصعب بن زبیر و تسخیر بصره و کوفه کار عبدالله را نیز یکسره کند و حجاج بن یوسف را که سرسخت و دارای قدرت بود برای دفع و نابودی ابن زبیر به مکه اعزام کند نقل است که خود حجاج شخصاً داوطلب این مأموریت شد و به عبدالملک گفت که در خواب دیده عبدالله بن زبیر را به قتل رسانده پوست او را کنده و پر از کاه کرده‌است. عبدالملک، حجاج را از کوفه برای دفع طغیان و شورش ابن زبیر فرستاد. حجاج با هزار و پانصد نفر سپاه ابتدا به طائف رفت. عبدالملک هم گروه گروه سپاه به یاری او فرستاد.
محاصره مکه
حجاج از طائف حرکت کرد و مکه را مورد محاصره قرار داد. عبدالملک بن مروان حجاج را در رمضان سال ۷۲ هجری به جنگ عبدالله بن زبیر به مکه فرستاد. حجاج با او بر سر چاه میمون جنگ کرد. عبدالله شکست خورد و به مکه گریخت. حجاج مکه را به مدت نه ماه محاصره کرد. در ذی‌الحجه هم به جنگ مشغول بود. در آن سال کسی به حج نرفت. حجاج بر مکه منجنیق فرستاد. از سنگ منجنیق بیشتر خانه‌ها خراب شدند.
مرگ عبدالله بن زبیر
بعد از این وقایع عبدالله بن زبیر تصمیم گرفت به داخل کعبه بگریزد. مادرش به او گفت: بنابراین عبدالله بن زبیر جنگ کرد تا اینکه در روز سه شنبه جمادی‌الاول سنه ثلاث و سبعین (سال ۷۳ هجری قمری) کشته شد. وقتی حجاج مکه را احاطه کرد چون خانه کعبه را با منجنیق خراب کرده بود با مشورت سادات تمام کعبه را شکافت.
فرانسیس رود
فرانسیس رود (۴ ژانویه ۱۷۸۴ – ۳ نوامبر ۱۸۵۵) مجسمه ساز فرانسوی بود. او پدر خوانده پل کابت مجسمه ساز است. او در دیژون به کار پدرش که اجاق سازی بود مشغول به کار شد ولی هم‌زمان از فرانسیس دوسگس نقاشی آموخت جاییکه او آموخت یک کانتور استوار ساده در هنر شکل‌دهی بسیار با ارزش است. در سال ۱۸۰۹ او از مدرسه هنر دیژون به پاریس رفت و به شاگردی پیر کاتلیر مشغول شد و برنده جایزه بزرگ رم در سال ۱۸۱۲ شد. پس از دومین برپایی حکومت دودمان بوربون‌ها او خود را بازنشسته کرده و به بروکسل رفت. او کارهایی را برای شارل واندر استراتن انجام داد که او را برای ساخت نه نقش برجسته در کاخ ترووران استخدام کرده بود که همه آن‌ها تخریب شده‌اند. رود در بروکسل با نقاشی بنام سوفی فرمن که دختر یک طرفدار ناپلئون بناپارت بود و رود دیون زیاد بوی داشت ازدواج نمود. پدر سوفی خوشبختانه رود را آزاد گذاشت تا به پاریس برود، جاییکه در ۱۸۲۷ مجسمه مریم سنت گراویس او توجه زیادی جلب نمود.
بزرگترین موفقیت او از ۱۸۳۳ هنگامی که نشانلژیون دونور را برای پسر ماهیگیر ناپلی در حال بازی با لاک‌پشت خشکی دریافت نمود بود.
از ساخته‌های مهم او می‌توان به بیداری جاودان ناپلئون (موزه اورسی، پاریس)، مجسمه ریاضی‌دان گاسپار مونژ (۱۸۴۸)، ژاندارک در باغ‌های بروکسل (۱۸۵۲)، کالوری برنزی (۱۸۵۵)، حبه (دختر زائوس) و عقاب (دیژون)، عشف و پیروزی و مسیح بر صلیب که همه آن‌ها در سالن (پاریس) ۱۸۵۷ پس از مرگ وی نمایش داده شدند.
یکی از شاگردان بسیار برجسته رود، ژان بابتیست کارپو بود. ژان نسخه خودش را از پسر ماهیگیر ناپلی ساخت (موضوعی که در زمان خود بسیار مشهور شده‌بود).
موزه رود در دیژن در سال ۱۹۴۷ برای پوشش کارهای او که توسط شهر دیژن بین سال‌های ۱۸۸۷ و۱۹۱۰ خریداری شده بود افتتاح شد.
گل گندم زبر
گل گندم زبر نام یک گونه از سرده گل گندم است.
فرودگاه هایلند
فرودگاه هایلند یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۰۵ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۸۶۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
تری‌فنیل‌متان
تری‌فنیل‌متان با فرمول شیمیایی C۱۹H۱۶ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۶۱۴ است. که جرم مولی آن ۲۴۴٫۳۳ g/mol می‌باشد.
تپه لای لربیان
تپه لای لربیان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهید آباد، ۲ کیلومتری غرب روستای بیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تیبور لینکا
تیبور لینکا (Tibor Linka؛ زادهٔ February 13, 1995 ) ورزشکار اهل اسلواکی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
دروازه پیر شبیب
معماری بنا
این بنا دارای دالانی با سقف گنبدی است که عرقچین و مقرنس کاری پوشش درونی آن را تشکیل می‌دهد که توسط حسین آرزو بنا شد. ارتفاع گنبد تا کف موجود ۵ متر می‌باشد بر فراز این دروازه کتیبه ای تعبیه شده که تاریخ ۱۲۶۸ ه‍.ق بر روی آن حک شده‌است. در طرف راست این اثر نیز دو فضای چلیپا شکلی وجود دارد که به امامزاده پیر شبیب مشهور است.
سیارک ۴۱۱۹
سیارک ۴۱۱۹ چهار هزار و صد و نوزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ ژانویه ۱۹۸۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۹۰ است.
بیدک (سبزوار)
بیدک، روستایی است از توابع بخش روداب و در شهرستان سبزوار استان خراسان رضوی ایران. مردم این روستا به زبان بلوچی صحبت می کنند.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه همایی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱ نفر (۸ خانوار) بوده است.
کاریوون، مونتانا
کاریوون (به انگلیسی: Garryowen) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بیگ هورن، مونتانا واقع شده‌است. کاریوون ۲٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲ نفر جمعیت دارد و ۹۵۰٫۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ازغیر
ازغیر یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان آتیرائو واقع شده‌است.
کیچیجی تاماسو
کیچیجی تاماسو (Kichiji Tamasu؛ ۱۹۳۵ – ۱۹۵۶) یک بازیکن تنیس روی میز اهل ژاپن بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۲ مدال طلا شده‌است.
تلفس
شهر تلفس در استان  تیرول با جمعیت  ۱۴٬۴۴۳  نفر در کشور اتریش واقع شده‌است.
حسین اسدی
حسین اسدی کشتی‌گیر فرنگی‌کار، ورزشکار تیم ملی ایران است.
حسین اسدی در مسابقات کشتی فرنگی آسیایی بزرگسالان ۲۰۲۰ در دهلی نو در وزن ۶۷ کیلوگرم کشتی فرنگی مدال برنز را کسب کرد.
زیر ۲۳ سال جهان ۲۰۱۸
در وزن ۶۷ کیلوگرم، حسین اسدی پس از استراحت در دور اول در دور دوم مقابل سرهی کوزوب از اوکراین با نتیجه ۱۰ بر ۲ مغلوب شد و از دور رقابت‌ها کنار رفت.
نیر اند فار ساوری
نیر اند فار ساوری (به انگلیسی: Near and Far Sawrey) یک روستا در بریتانیا است که در کامبریا واقع شده‌است.
حسین اسدی
قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۰
در وزن ۶۷ کیلوگرم، حسین اسدی در دور نخست مقابل زین الدین قمراف از تاجیکستان با نتیجه ۹ بر یک پیروز شد و در دور بعد عادیل خان ساتایف از قزاقستان را با نتیجه ۸ بر صفر مغلوب کرد و راهی دیدار نیمه نهایی شد. اسدی در این مرحله با نتیجه ۵ بر یک مغلوب هان‌سو ریو قهرمان جهان از کره جنوبی شد و به دیدار رده بندی رفت. اسدی در دیدار رده بندی وزن ۶۷ کیلوگرم تسوچیکا شیمویامادا از ژاپن را با نتیجه ۵ بر ۳ مغلوب کرد و به مدال برنز دست یافت.
قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۱
در وزن ۶۷ کیلوگرم حسین اسدی پس از استراحت در دور نخست در دور دوم با توجه به غیبت الاجامی از عراق به پیروزی دست یافت. وی در دور بعد و در مرحله نیمه نهایی با تسوچیکا شیمویامادا دارنده مدال نقره آسیا از ژاپن با نتیجه ۳ بر ۲ مغلوب شد و به دیدار رده بندی رفت. وی در این دیدار با نتیجه ۹ بر صفر آشو از هند را مغلوب کرد و به مدال برنز دست یافت.
پرچین‌بال‌ها
پرچین‌بال‌ها نام یک سرده از تیره قوش‌بیدان است.
عبدالله العمار
عبدالله العمار (Abdullah Al-Ammar؛ زادهٔ March 1, 1994) یک بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
پوئل کیارهولم
پوئل کیارهولم ؛ (زادۀ ۸ ژانویه ۱۹۲۹ میلادی – درگذشتۀ 1929:01:08, April 18, 1980 میلادی) یک طراح اهل دانمارک بود. کیارهولم که در اوسترورو دانمارک به دنیا آمد، کار خود را به عنوان شاگرد کابینت‌ساز با گرونبک در سال ۱۹۴۸ میلادی آغاز کرد و در سال ۱۹۵۲ میلادی در مدرسۀ هنر و صنایع دانمارکی در کپنهاگ تحصیل کرد. در سال ۱۹۵۳ میلادی، او با هنه کیارهولم ازدواج کرد، که بعدها یک معمار موفق شد. در حالی که به عنوان طراح کار می‌کرد، او همچنین با ادامۀ تحصیل نزد پروفسور اریک هرلو و پروفسور پاله سوئنسون تبدیل به یک مربی شد.
زندگی
از اواسط دههٔ ۱۹۵۰ میلادی او برای دوستش آیویند کولد کریستینسن کار می‌کرد که طیف وسیعی از مبلمان خود را برای او تولید کرد. سبک متمایز او در اوایل سال ۱۹۵۲ میلادی در مجموعهٔ تخته چندلا مینیمالیستی پی‌کی‌او (PKO) مشهود است. میز قهوه‌خوری پی‌کی۶۱ از '۵۵، یک قاب نگهدارندهٔ بازیگوش نامعقول است که از روی صفحه شیشه‌ای قابل مشاهده است.
بنتلی اس۱
بنتلی اس۱ خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹(به تعداد ۳۵۳۸) در انگلستان تولید شده‌است.
پوئل کیارهولم
زندگی
در سال ۱۹۵۸ میلادی او به خاطر مشارکت‌هایش در نمایشگاه «فُرم‌های اسکاندیناوی» در پاریس و جایزهٔ افسانه‌ای «جایزهٔ لونینگ» در همان سال برای صندلی پی‌کی۲۲ مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفت. در هر دو سال ۱۹۵۷ و ۱۹۶۰ میلادی او برندۀ جایزهٔ بزرگ سه‌سالانهٔ میلان شد.
در سال ۱۹۵۹ میلادی او دستیار آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای دانمارک در کپنهاگ و مربی شد. در سال ۱۹۶۵ میلادی صندلی استراحت پی‌کی۲۴ نشان‌دهندهٔ سبک بالغ او بود. خطوط ساده و روان آن ترکیبی از فولاد و الیاف نی بافته‌شده‌است. در سال ۱۹۶۷ میلادی جایزهٔ آی‌دی (ID) دانمارکی برای طراحی محصول به او تعلق گرفت.
او در سال ۱۹۷۳ میلادی رئیس انستیتوی طراحی شد و سرانجام در سال ۱۹۷۶ میلادی به استادی رسید تا اینکه ۴ سال بعد درگذشت.
جان هامرگرن
جان هامرگرن (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۵۹) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت مک‌کسان (بزرگترین توزیع‌کننده داروی جهان ) فعالیت می‌نماید.
کوه چلنجر
کوه چلنجر (به انگلیسی: Mount Challenger) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در واشینگتن واقع شده‌است. کوه چلنجر ۲٬۵۰۱٫۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیستانک
نیستانک روستایی از توابع شهرستان نائین در استان اصفهان است. این روستا تا سال ۱۳۵۷ مرکز دهستان بخش حومه شهرستان نائین محسوب می‌شده‌است.
موقعیت
فیلمبرداری مجموعه تلویزیونی هشت بهشت در اطراف این روستا انجام شده است
آب و هوا
اجازه داده می‌شود به نام ویکی‌پدیا ثبت شود معنوی نیستانک www.Neyestanak.net
کوو، استان لهستان بزرگ
کُوو (Koło؛ ) شهری در کرانهٔ رود وارتا در مرکز لهستان است که ۲۳٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد (آمار سال ۲۰۰۶) این شهر در شهرستان کوو واقع در استان لهستان بزرگ قرار دارد.
این شهر یکی از قدیمی‌ترین مناطق مسکونی شهری در کشور لهستان است و در سال ۱۳۶۳ میلادی توسط کازیمیر کبیر بنیان‌گذاری شد.
جبرئیل علی
جبرئیل علی (Gibreel Ali؛ زادهٔ ۱۹۲۴) تیرانداز اهل سودان بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده‌است.
کتابهای ششم و هفتم موسی
کتابهای ششم و هفتم موسی گروهی از جادونامه‌ها هستند که ادعا می‌شود توسط موسی نبی نوشته شده‌اند و اضافه بر پنج کتاب اصلی موسی (تورات) می‌باشند. بر اساس نوشته این کتاب، روش انجام معجزاتی که موسی انجام داده بود به وسیله طلسمها و جادوهای این کتاب است. نسخه‌های این کتاب در قرن ۱۸ و ۱۹ در اروپا پدیدار شد.
تاریخچه
تاریخ مشخصی از اولین نسخه این کتاب در دست نیست. اولین نسخه‌های این کتاب در نسخ خطی در آلمان در قرن ۱۸ پدیدار شدند. ممکن است بخشهایی از این کتاب از جادونامه‌های معروفتر قبلی کپی شده باشد. بسیاری مهاجران آلمانی به ایالات متحده این کتاب را همراه خود به این کشور آوردند و در مناطقی از آمریکا نظیر پنسیلوانیا این کتاب بسیار رایج بود. همچنین این کتاب در بین جمعیت آفریقایی-آمریکایی ایالات متحده نیز دارای طرفداران زیادی است.
کتاب هفتم موسی
کتاب هفتم مانند کتاب ششم داستان زندگی موسی را به همراه طلسمها و وردهای مختلف بیان می‌کند. این طلسمها و وردها در جدولهایی بیان می‌شوند.
جلد دوم
در جلد دوم در مورد مسائل کابالایی صحبت می‌شود که باز هم شامل وردها و طلسمهاست و گفته می‌شود در قسمتهای مختلف داستان موسی او از این وردها برای معجزات خود مانند تبدیل عصا به مار استفاده کرده است.
اسماء الهی
در قسمت بعدی شرح مفصلی در مورد خواص نامهای خداوند در یهودیت و قدرت هر کدام آمده است.
اخترشناسی، شفا و گردنبندها
در قسمت بعدی در مورد تاثیر سیاره‌ها بر روی انسان و شفاهاً در بین عبریان صحبت شده است.
منابع
رده:شیطان نامه برای دنیای سیاه وجودارد که طلسم شده
هانتر کریک ویلیج، تگزاس
هانتر کریک ویلیج، تگزاس (به انگلیسی: Hunters Creek Village, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴٬۳۶۷ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
سیارک ۴۱۲۰
سیارک ۴۱۲۰ چهار هزار و صد و بیستمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۵ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۹۰ است.
ادیسه سیمز
ادیسه سیمز (Odyssey Sims؛ زادهٔ July 13, 1992) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
سرریز هیپ
سرریز هیپ یک نوع سرریز بافر می‌باشد که در ناحیهٔ داده‌های هیپ (heap) رخ می‌دهد. سرریز هیپ به شیوه‌های متفاوت بنابر سرریزهای مبتنی بر استک بهره‌برداری (استخراج) می‌شود. حافظه در هیپ به صورت پویا در زمان اجرا توسط برنامه تخصیص داده می‌شود و به‌طور کلی شامل داده‌های برنامه می‌باشد. استثمار با تخریب کردن داده‌ها در روش‌های خاص برای ایجاد برنامه‌های کاربردی به منظور بازنویسی ساختارهای داخلی مثل اشاره گر لیست پیوندی انجام می‌شود. تکنیک سرریز هیپ استاندارد، بر روی حافظهٔ پویایی که به صورت پیوندی اختصاص داده می‌شود (مانند داده‌های متا) رونویسی می‌شود و با استفاده از نتایج معاوضهٔ اشاره گر، یک اشاره گر تابع برنامه را بازنویسی می‌کند.
یک مثال نمونه بر روی لینوکس این است که دو بافردر کنار یکدیگر بر روی هیپ اختصاص داده می‌شود. نوشتن فراتر از مرز اولین بافر اجازه می‌دهد که داده‌های متا را در بافر دوم بازنویسی کنیم. بیت مورد استفاده از بافر دوم را به صفر تنظیم می‌کنیم و طول را نیز به یک مقدار منفی که اجازه می‌دهد بایت‌های تهی (null) کپی شوند، تنظیم می‌کنیم. وقتی که برنامه تابع free را بر روی بافر اول اجرا می‌کند، آن تلاش خواهد کرد که دو بافر را در یک بافر ادغام کند. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، بافری که آزاد فرض می‌شود، انتظار می‌رود که دو اشاره گر FD و BK را در هشت بایت اول بافری که قبلاً اختصاص داده شده‌است نگه دارد. اشاره گر BK به روی FD می‌نویسد و می‌تواند برای بازنویسی یک اشاره گر استفاده شود. به هر حال به دلایل مختلف این دیگر امکان‌پذیر نیست.
دست آورد (نتیجهٔ منطقی)
یک رویداد سرریز ممکن است در تخریب داده‌ها یا رفتار غیر منتظره توسط هر پروسه‌ای که تمایل دارد از حافظه استفاده کند، نتیجه شود. در سیستم عامل‌های بدون حفاظت از حافظه، این می‌تواند هرگونه فرایندی بر روی سیستم باشد. یک استثمار عمدی ممکن است در داده‌ها در یک مکان خاص نتیجه شود که با یک روش خاص به تغییر داده می‌پردازد یادر کدهای دلخواه که در حال اجراست، آن را تغییر می‌دهد. آسیب پذیری Microsoft JPEG [//en.wikipedia.org/wiki/Graphics_Device_Interface GDI+]، MS04-028 یک مثالی از خطر سریز هیپ است که می‌تواند به یک کاربر کامپیوتر ارائه شود. فرار از زندان آیفون (iOS jailbreaking) اغلب از سرریز هیپ برای به دست آوردن کدهای دلخواه، معمولاً برای استثمار هسته به منظور رسیدن به توانایی جایگزین کردن هسته با یک jailbreak فراهم می‌شود.
تشخیص و پیشگیری
همچنانکه سرریز بافر رخ می‌دهد، سه راه اصلی برای محافظت سرریز هیپ وجود دارد. چندین سیستم عامل مدرن مانند ویندوز و لینوکس چندین پیاده‌سازی را برای هر سه روش فراهم می‌کند. کتابخانهٔ [//en.wikipedia.org/wiki/GNU_C_Library|GNU libc] از نسخهٔ 2.3.6، شامل راهکارهایی امنیتیست که می‌تواند سرریز هیپ را پس از رخ دادن تشخیص دهد، برای مثال با چک کردن ثبات اشاره گر هنگامی که unlike (جداکردن) رافراخوانی می‌کند. اما مادامی که این راهکارها محافظت در برابر استثمارهای به سبک قدیمی انجام می‌دهند، قابل اعتماد و غیرقابل استثمار نیستند. همانطور که در Malloc Maleficarum توصیف شده‌است، توصیفات بیشتری نیز در Malloc Des-Maleficarum داده شده‌است. علاوه بر این سیستم‌عامل‌های مبنی بر لینوکس از سال ۲۰۰۵ از [//en.wikipedia.org/wiki/ASLR ASLR] پشتیبانی کرده‌است. هرچند [//en.wikipedia.org/wiki/PaX PaX] با پیاده‌سازی بهتری در سال‌ها قبل معرفی شده بود. همچنین لینوکس پشتیبانی از NX-bit را از سال ۲۰۰۴ را فراهم کرده‌است. مایکروسافت از ماه آوریل سال ۲۰۰۳ در ویندوز سرور ۲۰۰۳ و در اوت ۲۰۰۴ در ویندوز xp با [//en.wikipedia.org/wiki/Windows_XP#Service_Pack_2] در برابر سرریزهای هیپ مقیم در بافر محافظت کرده‌است. این کاهش لغو پیوند و کوکی‌های هدر ورودی هیپ را بی خطر می‌سازد. نسخه‌های بعدی ویندوز مثل ویستا، سرور ۲۰۰۸ و ویندوز ۷ این موارد را شامل می‌شوند: حذف ساختارهای داده‌ای که معمولاً مورد هدف قرار می‌گیرند، ورودی هیپ متا داده‌های تصادفی، گسترش نقش کوکی هدر هیپ، تصادفی کردن آدرس پایهٔ هیپ، تابع رمزگذاری اشاره گر، پایان دادن به تخریب هیپ و تنوع الگوریتم. جلوگیری از اجرای داده‌های معمولی (DEP) و همچنین ASLR به کاهش این حمله کمک می‌کند.
استامپورز
استامپورز  یک کمون (معادل بخش در تقسیمات کشوری ایران) که در اوت_پیرنه بخش در جنوب غربی فرانسه واقع است.
چاه ستاره
چاه ستاره، روستایی است از توابع بخش روداب و در شهرستان سبزوار استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه همایی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است.
خرگوش صحرایی قهوه‌ای
خرگوش صحرایی قهوه‌ای بومی آفریقا و غرب آسیاست و توسط انسان به بخش‌هایی از اروپا و استرالیا نیز وارد شده‌است. این خرگوش صحرایی یک پستاندار گیاه‌خوار و شبگرد و خویشاوند نزدیک خرگوش صحرایی اروپایی است. زیستگاه این دو نوع خرگوش در بخش‌های غربی آسیا از جمله غرب ایران با یکدیگر همپوشانی پیدا می‌کند.
خرگوش صحرایی قهوه‌ای مثل بیشتر خرگوش‌ها پاهایی مناسب برای دویدن و جهیدن و چشم‌هایی درشت برای نگریستن اطراف دارد. بیشتر آنها حلقه سفیدی به دور چشم خود دارند. پوشش نرم و لطیفی بدن آن را پوشانده که رنگ آن از قهوه‌ای روشن و سرخ‌فام تا خاکستری متغیر است. ماده‌ها از نرها بزرگترند که در پستانداران نامعمول است.
زیستگاه این حیوان در علفزارها، بیشه‌زارها و مناطق نیمه‌بیابانی است. این خرگوش از انواع علف‌ها و بوته‌ها تغذیه می‌کند. مدفوع‌خواری که رفتاری معمول در بین خرگوش‌هاست در این حیوان نیز دیده می‌شود. این کار برای این انجام می‌شود که غذا مدت بیشتری در دستگاه گوارش بماند و حداکثر مواد مغذی آن گرفته شود ضمن اینکه میکروب‌های موجود در آن نیز ارزش تغذیه‌ای دارند.
خرگوش صحرایی قهوه‌ای بسیار سریع است و تنها یوزپلنگ می‌تواند از او پیشی بگیرد. در نتیجه بقیه شکارچیان این حیوان همچون پلنگ، سیاهگوش و شغال با کمین و فرصت‌طلبی آن را طعمه خود می‌کنند.
دوره بارداری ایشان ۴۲ روز است و یک تا سه توله خرگوشک پس از وضع حمل چشم به جهان می‌گشایند. آنها قادر هستند در یک سال چهار مرتبه باردار شوند. یکی از ویژگی‌های خرگوش‌های صحرایی که آن‌ها را از خرگوش‌های دیگر متمایز می‌کند تولد نوزادان با چشمان باز است که کمی پس از تولد قدرت حرکت هم دارند.
بیابانک (نائین)
روستای بیابانک استان سمنان
بیابانک روستائی در استان سمنان ایران. با قدمتی چند هزار ساله و دارای دو آب‌انبار است که یکی از آب‌انبارها هنوز مورد استفاده عموم است بیابانک دارای جاذبه‌های طبیعی است کوه سرخ و صخره عقاب صخره عقاب یکی از بی نظیر‌ترین صخره‌های جهان به شمار میرود
کن کوناکا
کن کوناکا (Ken Konaka ) یک بازیکن تنیس روی میز اهل ژاپن است.
صنعت نفت و گاز هندوستان
صنعت نفت و گاز در هندوستان به سال ۱۸۸۹ و کشف اوّلین مخازن نفت در نزدیکی شهر «دیگبوی» در ایالت «آسام» هند بازمی‌گردد. صنعت گاز طبیعی نیز در هندوستان در دهه ۱۹۶۰ میلادی و اکتشاف مخازن گاز در ایالات آسام و گجرات آغاز به کار نمود. تا پایان ۳۱ مارس ۲۰۱۵، تخمین زده می‌شود که ذخایر نفتی بالغ بر ۷۶۳٫۴۳ میلیون تن و ذخایر گاز طبیعی بالغ بر ۱۴۸۸٫۴۹ میلیارد مکعب باشد.
بیش از ۸۲٪ نیازهای نفتی هندوستان از طریق واردات خارجی تأمین می‌گردد که انتظار می‌رود تا پایان سال ۲۰۲۲ به کمک جایگزینی آن با استخراج داخلی سوخت‌های فسیلی، انرژی‌های تجدیدپذیر و سوخت اتانول بکر موجود در منطقه تا ۶۷٪ کاهش یابد. کشور هندوستان تا پایان سال ۲۰۱۵ با واردات ۱۶۳ میلیون تنی نفت خام (شامل تمامی فراورده‌های نفت خام) به عنوان چهارمین واردکننده نفت خام جهانی شناخته می‌شود.
تاریخچه
اوّلین ذخایر نفتی در هندوستان در سال ۱۸۸۹ در نزدیکی شهر «دیگبوی» در ایالت آسام کشف گردید.
صنعت گاز طبیعی نیز در هندوستان در سال ۱۸۸۹ و با کشف مخازن گازی در ایالات آسام و گجرات آغاز گردید. اهمیّت گاز طبیعی در کشور، با اکتشاف ذخایر گازی در «باسین جنوبی» توسط سازمان «ONGC» در سال ۱۹۷۰ دو چندان گردید.
ذخایر طبیعی
تا پایان ۳۱ مارس ۲۰۱۷، تخمین می‌رفت که ذخایر نقت خام هندوستان بالغ بر ۶۰۴٫۱۰ میلیون تن باشد که شاهد افتی ۲٫۷۶٪ نسبت به سال گذشته بود. بزرگترین ذخایر نفتی در سواحل غربی (۳۹٫۶۰٪) و ایالت آسام (۲۶٫۴۸٪) پیدا گردید. میزان منابع گاز طبیعی در هندوستان تا پایان ۳۱ مارس ۲۰۱۷ چیزی در حدود ۱۲۲۷٫۴۰ میلیون متر مکعب برآورد می‌گردد که نسبت به سال پیشین ۵٫۰۸٪ افزایش داشته‌است. بزرگترین ذخایر گاز طبیعی نیز در سواحل شرقی (۳۹٫۳۷٪) و سواحل غربی (۲۳٫۴۴٪) یافت می‌شود.
ذخایر راهبردی نفت خام
ذخایر راهبردی نفت خام هندوستان (ISPR) به ذخایر اضطراری سوخت بالغ بر ۵ میلیون متریک تن نفت خام برای مصرف ۱۰ روزه کشور اطلاق می‌گردد که توسط سازمان ذخایر راهبردی نفت خام مدیریت می‌شود.