cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کتاب بوبا فت
تمورا موریسون نقش بوبا فت را ایفا می‌کند و در کنارش مینگ-نا ون در نقش فنک شند و پدرو پاسکال در نقش دین جارین / مندلورین حضور دارند. این نقش‌ها در مندلورین و سایر رسانه‌های قبلی و مرتبط با جنگ ستارگان حضور داشته‌اند. چندین تلاش در زمینهٔ ساخت یک فیلم وابسته به خود از دنیای جنگ ستارگان با محوریت شخصیت بوبا فت صورت گرفت ولی در نهایت لوکاس‌فیلم شروع به اولویت‌بندی ساخت مجموعه‌های استریمینگ خود مانند مندلورین کرد. در فصل دوم مندلورین، تمورا موریسون در نقش فت در کنار مینگ-نا ون ظاهر شد و برای نخستین بار در نوامبر ۲۰۲۰ ساخت بالقوه یک مجموعهٔ برای این شخصیت گزارش شد. ساخت کتاب بوبا فت با بازی موریسون و ون به‌طور رسمی در دسامبر ۲۰۲۰ اعلام شد. مراحل فیلم‌برداری از آن زمان آغاز شده بود و تا ژوئن ۲۰۲۱ ادامه داشت.
خلاصهٔ داستان
بوبا فت و فنک شند در تلاش هستند تا با تصرف قلمرویی که زمانی توسط جابای هات اداره می‌شد، در دنیای تبهکاران کهکشان برای خودشان به نام و مقامی دست یابند.
سایر
علاوه بر این، کارگردان رابرت رودریگز صداپیشگی رهبر تراندوشان داک استراسی را بر عهده دارد که توسط استفان اویونگ به صورت فیزیکی به تصویر کشیده شده‌است. سوفی تاچر برای یک نقش نامعلوم انتخاب شده‌است.
تولید
مدیر عامل شرکت دیزنی ، باب ایگر، از توسعه چندین فیلم مستقل اسپین‌آف جنگ ستارگان در فوریه ۲۰۱۳ خبر داد. گزارش شده‌است که یکی از آنها شخصیت شکارچی جایزه بگیر، بوبا فت بود یا بین جنگ ستارگان (۱۹۷۷) و  امپراتوری ضربه می‌زند (۱۹۸۰) یا بازگشت جدای (۱۹۸۳) اتفاق می‌افتد. همچنین گفته شده‌است که این فیلم در جستجوی سایر شکارچیان جایزه بگیر است که در امپراتوری ضربه‌می‌زند به چشم می‌خورد. در اوایل سال ۲۰۱۴، سیمون کینبرگ در مورد ساخت یک فیلم جنگ ستارگان به جاش ترانک، کارگردان سینما مراجعه کرد و ترانک برای یک فیلم بوبا فت به لوکاس فیلم تهیه‌کننده فیلم جنگ ستارگان زمین بازی داد. او برای کارگردانی در ماه ژوئن استخدام شد. قرار بود ترانک این فیلم را در آوریل ۲۰۱۵ در جشن جنگ ستارگان آناهیم اعلام کند و همچنین تیزر تبلیغاتی این پروژه را فاش کند اما در آخرین لحظه این خبر لغو شد پس از آنکه لوکاس فیلم از ساخت مشکل در فیلم چهارگانه خارق‌العاده ترانک مطلع شد (۲۰۱۵) در مه ۲۰۱۵، ترانک دیگر روی فیلم کار نمی‌کرد. یک فیلم بوبا فت از اوت ۲۰۱۷ هنوز مورد توجه لوکاس فیلم قرار گرفت، و جیمز منگولد قرار بود آن را بنویسد و کارگردانی آن را در ماه مه ۲۰۱۸ انجام دهد، با نویسندگی و تهیه کنندگی کینبرگ. به دنبال ضرر مالی فیلم سولو: داستانی از جنگ ستارگان (۲۰۱۸)، دیزنی در بازبینی فیلم جنگ ستارگان تجدید نظر کرد. تا اکتبر ۲۰۱۸، فیلم بوبا فت دیگر رو به جلو نبود و لوکاس فیلم به جای آن، مجموعه تلویزیونی مندلورین در اولویت قرار داد.
ایگر در فوریه سال ۲۰۲۰ گفت که بخش‌های مختلف فیلم مندلورین در حال بررسی است و احتمال افزودن شخصیت‌های بیشتر به سریال وجود دارد که قصد دارد سریال‌های خاص خود را به آنها بدهد. در ماه مه، تمورا موریسون قرار بود به عنوان بوبا فت در فصل دوم مندلورین ظاهر شود. موریسون، پدر بوبا، جانگو فت را در فیلم : جنگ ستارگان: قسمت دوم - حمله کلون‌ها به تصویر کشید و ادامه داد تا صدای بوبا را در رسانه‌های مختلف جنگ ستارگان ارائه دهد. قبل از اینکه درگیری موریسون در فیلم مندلورین تأیید شود، فت برای مدت کوتاهی در اپیزود فصل اول " فصل ۵: اسلحه ساز " در کنار شخصیت فنک شند، به تصویر کشیده شده توسط مینگ-نا ون ظاهر شد. موریسون قبل از معرفی کامل در " فصل ۱۴: تراژدی "، به کارگردانی رابرت رودریگز، در فصل نخست نمایش " فصل ۹: مارشال " حضور کوتاهی دارد
تصور می‌شد که در اوایل نوامبر ۲۰۲۰، تولید در فصل لوکاس فیلم رئیس‌جمهور اعلام نشده مبر، زمانی که مندلورین اسپین آف رنجرز جمهوری جدید و آسوکا اعلام شد؛ کندی گفت: کسانی که سری در درون مندلورین جدول زمانی ' وجود دارد و در یک «رویداد داستان اوج» به اوج رسیدن برنامه‌ریزی شده بود. کندی اعلام کرد که «فصل بعدی» داستان مندلورین در دسامبر ۲۰۲۱ به نمایش درخواهد آمد.
پخش
قسمت اول کتاب بوبا فت در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۱ در دیزنی پلاس به نمایش درآمد. این مجموعه شامل هفت قسمت بود که هر هفته پخش شد و در ۹ فوریهٔ ۲۰۲۲ به پایان رسید.
لیکوود، شهرستان دادج، ایلینوی
لیکوود (به انگلیسی: Lakewood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دوپیج، ایلینوی واقع شده‌است. لیکوود ۲۳۸٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
غریفه
غریفه (به عربی: غریفة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان شوف واقع شده‌است.
زنان بریج‌باز
زنان بریج‌باز (Bridge Wives) یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی راسکو آرباکل است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
باستین راینهارت
باستین راینهارت (Bastian Reinhardt؛ زادهٔ November 19, 1975) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، و باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ اشاره کرد.
شیوکی
شیوکی (به لاتین: Shewaki) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در بگرامی واقع شده‌است. شیوکی ۱٬۷۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میشل توماس (بازیگر)
میشل توماس (Michelle Thomas؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۸ - وفات ۲۲ دسامبر ۱۹۹۸) یک هنرپیشه و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود.
باستین استریتزل
باستین استریتزل (Bastian Strietzel؛ زادهٔ June 19, 1998) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
دزد ناشی
دزد ناشی فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی دیوید داوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون بابی دئول، شیلپا شتی، بیپاشا باسو، پارش راوال، اوم پوری، اشیش ویدیارتی، راجپال یاداو ایفای نقش کرده‌اند.
دهیدنیا مادیگه
دهیدنیا مادیگه (به لاتین: Dehideniya Madige) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
دهیپاگودا
دهیپاگودا (به لاتین: Dehipagoda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
لیکوود، شهرستان شلبی، ایلینوی
لیکوود (به انگلیسی: Lakewood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شل‌بای، ایلینوی واقع شده‌است. لیکوود ۱۹۱٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پومابامبا
پومابامبا (به اسپانیایی: Pomabamba) یک منطقهٔ مسکونی در پرو است که در استان پومابامبا واقع شده‌است. پومابامبا ۵٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲٬۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گرند ریور، اوهایو
گرند ریور (به انگلیسی: Grand River) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیک، اوهایو واقع شده‌است. گرند ریور ۱٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۹ نفر جمعیت دارد و ۱۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولفگانگ بکر
ولفگانگ بکر (Wolfgang Becker؛ زادهٔ June 22, 1954) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس آلمانی است. وی بیشتر برای کارگردانی فیلم خداحافظ لنین مشهور است.
کروماتوگرافی سیال فوق بحرانی
کروماتوگرافی سیال فوق بحرانی (SFC) نوعی کروماتوگرافی فاز طبیعی است که از یک سیال فوق بحرانی مانند کربن دی‌اکسید به عنوان فاز متحرک استفاده می‌کند. این کروماتوگرافی برای تجزیه و تحلیل و تصفیه جرم مولکولی کم تا متوسط، مولکولهای حساس به گرما استفاده می‌شود و همچنین می‌تواند برای جداسازی ترکیبات کایرال مورد استفاده قرار گیرد. اصول آن مشابه با کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) است، اما SFC معمولاً از کربن دی‌اکسید به عنوان فاز متحرک استفاده می‌کند؛ بنابراین کل مسیر جریان کروماتوگرافی باید تحت فشار قرار گیرد. از آنجا که مرحله فوق بحرانی وضعیتی را نشان می‌دهد که در آن خصوصیات مایع و گاز همگرا می‌شوند، کروماتوگرافی سیال فوق بحرانی گاهی اوقات کروماتوگرافی همگرایی نیز نامیده می‌شود.
کاربردها
کروماتوگرافی سیال فوق بحرانی (SFC) در صنعت در درجه اول برای جداسازی مولکولهای کایرال استفاده می‌شود و از ستونهای مشابه سیستمهای HPLC استاندارد استفاده می‌کند. در حال حاضر SFC معمولاً برای جداسازی‌های دستیابی و تصفیه در صنعت داروی شیمیایی استفاده می‌شود.
پیوند به بیرون
کروماتوگرافی سیال فوق بحرانی چیست؟
لیکوود، نیواورلئان
لیکوود (به انگلیسی: Lakewood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است. لیکوود ۶۲۴ نفر جمعیت دارد و ۰٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دکیندا
دکیندا (به لاتین: Dekinda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
گودلند، فلوریدا
گودلند (به انگلیسی: Goodland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلیر، فلوریدا واقع شده‌است. گودلند ۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مکس فربربوک
مکس فربربوک (Max Färberböck؛ زادهٔ September 22, 1950) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گریمه شده‌است.
کونیتسا
کونیتسا (به لاتین: Konitsa) یک منطقهٔ مسکونی در یونان است که در شهرداری کونیتسا واقع شده‌است.
فروشگاه پگاسوس
فروشگاه پگاسوس یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ بر پایه وب‌تونی از کیم گیو سام با همین نام با بازی کیم بیونگ-چول و لی دونگ-هوی است. این مجموعه از ۲۰ سپتامبر تا ۶ دسامبر ۲۰۱۹، جمعه‌ها ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۲ قسمت پخش شد.
ماها شاکتیشالی
ماها شاکتیشالی فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی کی. پاپو است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، عایشا جولکا، آمریش پوری، انوپم کهیر، گلشن گروور، آلوک نات ایفای نقش کرده‌اند.
من مانگا
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلمانیا آخن، باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف، باشگاه فوتبال کارلسروهه، و باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه استوایی بازی کرده‌است.
دلگاسیایا
دلگاسیایا (به لاتین: Delgasyaya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
رکوای (پرو)
رکوای (به اسپانیایی: Recuay) یک منطقهٔ مسکونی در پرو است که در استان رکوای واقع شده‌است. رکوای ۳٬۴۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جون (لبنان)
جون (به عربی: جون) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در استان جبل لبنان واقع شده‌است. جون ۱۲٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیکوود، اورگن
لیکوود (به انگلیسی: Lakewood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلاکاماس، اورگن واقع شده‌است. لیکوود ۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بن زولینسکی
بن زولینسکی (Ben Zolinski؛ زادهٔ May 3, 1992) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یونیون برلین، باشگاه فوتبال هانزا روستوک، و باشگاه فوتبال کارل زایس ینا اشاره کرد.
ایستگاه آکابانه
ایستگاه آکابانه یک ایستگاه راه‌آهن واقع در کیتا-کو، توکیو، ژاپن است که توسط شرکت راه‌آهن شرق ژاپن اداره می‌شود.
دولت موقت امارت اسلامی افغانستان
دولت موقت امارت اسلامی افغانستان که به عنوان دولت موقت طالبان نیز شناخته می‌شود، دولتی در افغانستان است که پس از هجوم طالبان در سال ۱۴۰۰ از ۱۶ شهریور ۱۴۰۰ تاکنون به منظور رسیدگی به اوضاع افغانستان تشکیل شده‌است.
از برجسته‌ترین حواشی این کابینه استفاده از کسانی است که در لیست سیاه ایالات متحده آمریکا قرار دارند و تحت تعقیب بین‌المللی هستند.
حکومت امارت اسلامی افغانستان همان حکومت افغانستان است که در چارچوب کنونی جنبش اسلامی طالبان افغانستان اجرا می‌شود. این قانون از سیستم‌های مقننه، اجرایی و قضایی تشکیل شده‌است، با این حال تنظیم فعلی موقتی است زیرا قرار است قانون اساسی جدید در سال ۲۰۲۲ تدوین شود. در همین حال، حکومت فعلی اعلام کرد که نسخه اصلاح‌شده قانون اساسی ۱۹۶۴ افغانستان به‌طور موقت به عنوان قانون عالی کشور عمل خواهد کرد.
مقام رهبری
مقام عالی رهبری برگرفته از ساختار سیاسی اصلی افغانستان از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ به عهده محمد عمر بوده‌است. عمر به‌طور رسمی به عنوان امیر المؤمنین معرفی شد. در پیش نویس قانون اساسی ۱۹۹۸، امیرالمؤمنین عنوان رسمی، رئیس دولت بود.
هم‌اکنون این سمت در اختیار هبت الله آخوندزاده است، رئیس دولت، فرمانده کل ارتش اسلامی افغانستان، عالی‌ترین مرجع دینی کشور است و در مورد تمام تصمیمات و انتصابات سیاسی، تأیید و حرف نهایی را دارد. کلیه قانونگذاران، وزرای کابینه و قضات پس از مشورت و تأیید با شورای رهبری مستقیماً توسط ولی فقیه منصوب می‌شوند. ولی فقیه همچنین می‌تواند اعضای شورای رهبری را برای معرفی مقامات برای تأیید نهایی معرفی کند.
شورای رهبری
شورای رهبری یکی از نهادهای اجرایی و مقننه امارت اسلامی افغانستان است که اعضای آن از مقامات ارشد رژیم ملا عمر بودند که به شورای کویته پاکستان تبدیل شدند. سلف شورای رهبری، شورای عالی امارت اسلامی افغانستان بود که خود عمر ریاست آن را بر عهده داشت. این شورا متشکل از وزرای کابینه، رئیس دادگستری و فرماندهان ارشد نظامی است.
شورای رهبری شامل 30 عضو است که کمی بیش از نیمی از آنها ۱۸ کمیسیون را رهبری می‌کنند که مسئول نظارت بر حوزه‌های مختلف سیاست هستند. از دیگر اعضا می‌توان به فرماندهان ارشد علما اشاره کرد. طالبان قبل از تسلط آنها در سال ۲۰۲۱ توسط شورای رهبری اداره می‌شد و کمیسیون‌ها به عنوان سازمان‌ها و ادارات دولتی در مناطق تحت کنترل خود عمل می‌کردند.
در حال حاضر، شورای رهبری نظارت قانونی بر کابینه، سیستم قضایی و نیروهای امنیتی افغانستان با قدرت تأیید یا عزل قضات، فرماندهان و وزرای کابینه را به عهده دارد. اما انتصابات کلیدی کابینه مانند وزیر دفاع، وزیر کشور و وزیر امور خارجه مستقیماً توسط شورای رهبری انجام می‌شود. با این حال، اکثر اعضای رؤسای بخش‌های داخل کابینه عمدتاً اعضای شورا هستند و مسئولیت‌ها در قبال هر دو نهاد مترادف است. در عمل؛ این بدان معناست که کابینه عملاً ناتوان است و اکثر تصمیمات توسط شورای رهبری گرفته می‌شود. هیئت‌های تشکیل دهنده شورای رهبری عبارتند از:
نخست‌وزیر
منصب نخست‌وزیری افغانستان از زمان پادشاهی افغانستان وجود داشته‌است. این سمت در زمان حکومت سلسله بارکزی تا حکومت اسلامی افغانستان منصوب و سپس انتخاب شد. این پست در زمان امارت اسلامی و جمهوری اسلامی لغو شد، اما بعداً پس از سقوط کابل در سال ۲۰۲۱ دوباره تشکیل شد.
موقعیت کنونی نخست‌وزیری برخلاف رژیم‌های قبلی؛ قدرت بسیار محدودی دارد و به عنوان رئیس کابینه افغانستان مسئول نظارت بر خدمات ملکی است. تمام تصمیمات در واقع توسط مقام رهبری و شورای رهبری مستقر در قندهار گرفته می‌شود. نخست‌وزیر فعلی محمد حسن آخوند است که در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ منصوب شد. نخست‌وزیر همچنین دو معاون زیر خود در معاون اول و معاون دوم نخست‌وزیر دارد. این سمت‌ها به ترتیب در اختیار عبدالغنی برادر و عبدالسلام حنفی است.
نخست‌وزیر و معاونان نخست‌وزیر از اعضای شورای رهبری هستند که اغلب رئیس یا اعضای کمیسیون امور سیاسی هستند.
کابینه افغانستان
کابینه کنونی یک دولت موقت است که در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ اعلام شد و تمام سمت‌ها به جز وزیر بهداشت به اعضای طالبان که همگی مرد و عمدتاً از پشتون‌ها هستند، می‌رسد. تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱ معاونان اضافی وزیر با اعضایی از مناطق مهم اقلیت مانند پنجشیر، بغلان و سرپل معرفی شدند. تعدادی از معاونان وزیر نیز تاجیک، ازبک و هزاره بودند. با این حال زنان را شامل نمی‌شد.
کابینه مسئول نظارت بر خدمات ملکی افغانستان از طریق هماهنگ‌کردن کار روسای وزارت و ادارات است. در تئوری، شورای رهبری مسئول نظارت بر کار کابینه و انتصاب مستقیم پست‌های کلیدی مانند نخست‌وزیر، وزیر کشور، وزیر خارجه و وزیر دفاع است. با این حال، در عمل، اکثر اعضای کابینه نیز اعضای شورای رهبری هستند که یا اعضا یا روسای کمیسیون‌های مربوطه خود در داخل هستند و به مقام رهبری پاسخ می‌دهند.
قوه قضائیه
خارج از وزارت دادگستری، هیچ سیستم قضایی رسمی شناخته شده‌ای وجود ندارد که در چارچوب هر شکلی از دولت قبلی کار کند. در حال حاضر سیستم قضایی به دادگاه‌های موقتی متکی است که در زمان شورش طالبان ایجاد شده‌اند و همچنین از اولین امارت اسلامی افغانستان از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ منتقل شده‌اند. ساختار قضایی فعلی رسماً بخشی از شورای رهبری است.
سیستم قضایی به دلیل فقدان کامل روند عادلانه، مجازات شدید و فقدان وکالت قانونی برای متهمان به شدت مورد انتقاد حقوق بشری و حقوقی قرار دارد. با این حال دیگران استدلال می‌کنند که به دلیل فساد دولتی، سیستم قضایی طالبان در اجرای عدالت سریعتر و مؤثرتر است. به همین دلیل، دادگاه‌های طالبان اغلب توسط مردم محلی در مناطق روستایی برای حل و فصل پرونده‌ها جستجو می‌شد.
دیوان عالی دادگستری
دیوان عالی دادگستری احتمالاً نتیجه دادگاه عالی امارت اسلامی افغانستان است. این دادگاه به عنوان آخرین راه حل عمل می‌کند، اما رئیس دیوان عالی دادگستری، به عنوان بخشی از شورای رهبری تنها در برابر امیرالمؤمنین پاسخگو است. رئیس دیوان عالی دادگستری از سوی امیرالمؤمنین با مشورت شورای رهبری منصوب می‌شود.
دادگاه‌های استان
هر استان یک دادگاه استانی دارد که از یک قاضی و دو نفر از علما تشکیل شده‌است. دادگاه‌های استانی به عنوان یک دادگاه بدوی عمل می‌کنند که مسائلی را که در سطح محلی قابل حل نیست، حل می‌کند. قضات دادگاه‌های استانی توسط فرمانداران استان برای تأیید و انتصاب امیرالمؤمنین معرفی می‌شوند.
جرگه و محاکم محلی
اختلافات حقوقی ابتدا توسط جرگه‌هایی که در سطح ولسوالی، شهرداری و قریه تشکیل شده بودند، رسیدگی می‌شد. عده ای از علما و یک فرمانده، اگر قضیه مربوط به مبارزان بود، ریاست پرونده‌ها را بر عهده داشتند. در شهرهای بزرگتر مانند کابل، قندهار، هرات، یا مزارشریف، قضایا توسط یک قاضی متبحر به فقه رسیدگی می‌شود.
استان‌ها
ریاست استان‌ها بر عهده والیانی است که امیرالمؤمنین با مشورت شورای رهبری منصوب می‌شوند. والی به نوبه خود بر اداره استان از طریق کمیسیون‌های مختلفی که برای رسیدگی به جنبه‌های مختلف حکومتداری و امنیت تشکیل شده‌است، نظارت می‌کند. والی این ولایت ریاست چندین ولسوال را بر عهده داشت که از سوی رهبری عالی نیز منصوب شدند.
ولسوالی‌ها
مانند جمهوری اسلامی افغانستان، ولایات از چندین ولسوالی تشکیل شده‌است که یک والی ریاست آنها را بر عهده دارد. همانند والی استان، ولسوال بر خدمات ملکی مربوطه منطقه خود در قالب چند کمیسیون نظارت می‌کند تا بر جنبه‌های مختلف حکومتداری نظارت کنند.
نیروهای امنیتی
امنیت داخلی و خارجی امارت اسلامی افغانستان به ترتیب بر عهده وزارت امور داخله و وزارت دفاع است. رؤسای این دو وزارتخانه مربوطه عبارتند از محمد یعقوب، رئیس کمیسیون امور نظامی در شورای رهبری و پسر ملا عمر، و سراج الدین حقانی، رئیس شبکه حقانی.
در حال حاضر ارتش اسلامی افغانستان به چند قول تقسیم شده‌است که اکثراً جایگزین قول اردوی هفت‌گانه ارتش ملی افغانستان می‌شوند. آنها در زیر فهرست شده‌اند. ارتش اسلامی افغانستان همچنین دارای چندین واحد نیروهای ویژه است که بسیاری از آنها روابط نزدیکی با شبکه حقانی دارند و توسط شبکه حقانی آموزش می‌بینند که عبارتند از:
واکنش‌ها
اعلام اسامی دولت موقت توسط طالبان باعث واکنش‌های گسترده‌ای توسط صاحب‌منصبان و جامعه بین‌الملل شد؛ سخنگوی اتحادیه اروپا در رابطه با تشکیل دولت موقت توسط طالبان گفت: «امیدوار بودیم که دولت شامل تنوع قومی و مذهبی، بر اساس وعده‌های طالبان باشد، اما چنین چیزی مشاهده نمی‌شود.»
وزارت امور خارجه آمریکا با اعلام بیانیه‌ای از ترکیب دولت موقت طالبان ابراز نگرانی کرد و مردم افغانستان را شایسته یک دولت فراگیر دانست.
سخنگوی کرملین نیز در رابطه با تشکیل دولت موقت در افغانستان گفت: «مسکو تاکنون هیچ گونه مذاکره‌ای را با مقامات جدید افغانستان انجام نداده و تصمیم آن را نیز ندارد و بر تمام مراحل دولت در کابل نظارت خواهد داشت.»
وزیر امور خارجه آلمان نیز اعلام ترکیب دولت موقت و انتقالی بدون مشارکت دیگر گروه‌ها و اعمال خشونت علیه تظاهرکنندگان زن و روزنامه نگاران در کابل را برای برلین، نشانه‌های امیدوار کننده ای ندانست.
جبههٔ مقاومت ملی افغانستان که هم‌اکنون در پنجشیر با نیروهای طالبان می‌جنگند نیز در بیانیه‌ای در واکنش به دولت جدید این کشور گفت که این کابینه را غیرقانونی و نماد بارز دشمنی این گروه با مردم افغانستان می‌داند.
وانگ‌یی وزیر امور خارجه چین، تشکیل دولت موقت طالبان را پایان دهنده سه هفته هرج و مرج در افغانستان خواند و از کابینه موقت طالبان استقبال کرد.
فیصل بن فرحان وزیر خارجه عربستان سعودی در اولین واکنش خود به اعلام تشکیل دولت جدید افغانستان از سوی طالبان، ابراز امیدواری کرد و تشکیل دولت موقت توسط طالبان را موجب ثبات و امنیت و کنار گذاشتن خشونت و افراط‌گرایی در افغانستان دانست.
ژان ایو لودریان، وزیر امورخارجه فرانسه در واکنش به تشکیل دولت موقت در افغانستان، طالبان را به دروغگویی متهم کرد و گفت: «فرانسه از به رسمیت شناختن یا برقراری هر نوع رابطه با این حکومت خودداری می‌کند. ما خواهان اقدامات (مشخصی) از سوی طالبان هستیم و آنها به دنبال فضای تنفسی اقتصادی و نیازمند روابط بین‌المللی هستند. همه چیز به آنها بستگی دارد.»
ایرینا گرکووا
ایرینا گرکووا (Irina Grekova; March 8, 1907 – April 15, 2002) ریاضی‌دان و نویسنده اهل روسیه بود. وی دارای دکترای ریاضی و چند کتاب در زمینه نظریه احتمالات، نظریه بازی و تحقیق در عملیات نوشته است.
آکو روشی
آکو روشی (Akō Rōshi) یک فیلم رنگی ژاپنی در مورد ۴۷ رونین به کارگردانی ساداتسوگو ماتسودا است که در سال ۱۹۶۱ اکران شد.
گلنفورد، اوهایو
گلنفورد (به انگلیسی: Glenford) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پری، اوهایو واقع شده‌است. گلنفورد ۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۳ نفر جمعیت دارد و ۲۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاکن، ویرجینیای غربی
لاکن (به انگلیسی: Lakin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماسون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. لاکن ۱۸۴٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صادق عبداللهی
صادق عبداللهی، (زاده ۲۷ دی ۱۳۲۷ – درگذشته ۲۴ مهر ۱۳۹۷) طنزپرداز و نویسنده و کارگردان پیشکسوت صدا و سیمای ایران بود. عبداللهی از نویسندگان برنامه‌های طنز به یادماندنی مانند صبح جمعه با شما, هوشیار و بیدار, شبکه صفر, جدی نگیرید, جنگ ۶۸, رادیو جمعه, جمعه ایرانی, راه شب, خارج از محدوده, بعد از خبر  بود. عبداللهی مجموعه برنامه تلویزیونی هوشیار و بیدار را در دهه ۱۳۶۰ نوشت. وی از پایه گذاران برنامه های متعددی از جمله صبح جمعه با شما بود. مجله دنیای جدول را به تنهائی منتشر کرد. درمجلات متعددی مانند مجله جوانان ، سپید و سیاه ، فیلم و هنر ، ستاره سینما ، تهران مصور ، کاریکاتور ، بهلول ، فاراد و طلوع زندگی مطالب فراوانی نوشت. او همچنین سال‌ها نویسنده برنامه صبحگاهی یکشنبه‌ها و سه شنبه‌های رادیو پیام به تهیه کنندگی مرتضی اسدامرجی و گویندگی منوچهر والی زاده بود.
در تیر ۱۳۹۷ در اختتامیه فصل چهارم مسابقه «یک، دو صدا» از صادق عبداللهی تجلیل به عمل آمد.
وی چند روز را به دلیل سکته مغزی در بیمارستان بستری بود و سرانجام در روز سه شنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۷ در بیمارستان درگذشت.
برخی از آثاری که شادروان عبداللهی در تلویزیون کارگردانی کرد:
جنگ هفته
جنگ شب
بعد از خبر
تهران ساعت 20
لبخند نوروزی
جدی نگیرید(فصلهای اول و دوم)
بن لوکا موریتز
بن لوکا موریتز (Ben-Luca Moritz؛ زادهٔ April 12, 2000) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت اشاره کرد.
مکان مختص سرشماری
مکان مختص سرشماری (census-designated place یا CDP) در آمریکا ناحیه‌ای با جمعیت ساکن است که فقط برای مقاصد آماری توسط ادارهٔ آمار مشخص شده. مکان‌های مختص سرشماری هم‌ارز شهرها و روستاهای ثبت‌شده (incorporated) هستند. در سرشماری سال ۲۰۱۰ آمریکا، ۹۷۲۱ مکان مختص سرشماری تعریف شده بود. تعداد شهرها و روستاهای ثبت‌شده در همان سرشماری برابر ۱۹۵۴۰ بود. حدود ۳۸٫۷ میلیون نفر در آمریکا در مکان‌های مختص سرشماری زندگی می‌کنند. فرق جامعهٔ ثبت‌شده با ثبت‌نشده آن است که در اولی نوعی دولت شهری/روستایی تشکیل می‌شود که حدود و مرزهایش کاملاً مشخص است و آن دولت شهری/روستایی متعهد است که به ساکنانش خدمات (حمل و نقل، جمع‌آوری زباله، برقراری امنیت و …) ارائه دهد.
مزرعه ضهر
مزرعه ضهر (به عربی: مزرعة الضهر) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان شوف واقع شده‌است. مزرعه ضهر ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سکوی بین‌دولتی سیاست‌گذاری علمی درباره تنوع زیستی و خدمات بوم‌سازگان
سکوی بین‌دولتی سیاست‌گذاری علمی دربارهٔ تنوع زیستی و خدمات بوم‌سازگان سازمانی بین‌دولتی است که برای بهبود روابط بین علم و سیاست‌گذاری در زمینهٔ مشکلات تنوع زیستی و خدمات بوم‌سازگان ایجاد شده‌است. برای این سازمان نقشی معادل هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم در نظر گرفته شده‌است.
تشکیل‌شدن و توسعهٔ اولیه
در سال ۲۰۱۰ قطعنامه‌ای توسط ۶۵امین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد صادر شد که از برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد خواست تا جلسه‌ای عمومی برای ایجاد IPBES تشکیل دهد. در سال ۲۰۱۳ یک چارچوب مفهومی اولیه برای مجمع عمومی آینده‌نگرانهٔ IPBES به تصویب رسید. از ۲۹ آوریل تا ۴ مه ۲۰۱۹، نمایندگان ۱۳۲ عضو سازمان در پاریس، فرانسه، برای دریافت گزارش کامل IPBES گرد هم آمدند و خلاصه‌ای از آن را برای سیاست‌گذاران تصویب کردند. در ۶ مه ۲۰۱۹ این خلاصهٔ ۴۰ صفحهای منتشر شد.
زوراب آزمافراشویلی
زوراب آزمافراشویلی (ზურაბ აზმაიფარაშვილი؛ زادهٔ March 16, 1960) شطرنج‌باز و استادبزرگ اهل گرجستان است. او در رتبه‌بندی فیده ریتینگ ۲۶۳۷ را دارد.
حرفه
آزمافراشویلی در سال ۱۹۸۸ به عنوان استادبزرگ شناخته شد. از جمله دستاوردهای بزرگ او می‌توان به کسب رتبه عملکرد ۲۸۱۰ در المپیاد شطرنج ۱۹۹۸ اشاره کرد.
آزمافراشویلی همچنین در سیاست شطرنج هم فعال است. او عضو هیئت مدیره اتحادیه شطرنج اروپا و معاون رئیس فدراسیون بین‌المللی شطرنج فیده است
شاکالاکا بوم بوم
شاکالاکا بوم بوم فیلمی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی سونیل دارشان است. در این فیلم بازیگرانی همچون بابی دئول، آپن پاتل، کانگانا رانوت، سلینا جایتلی، آسرانی، دالیپ تاهیل، انوپم کهیر ایفای نقش کرده‌اند.
کی. پاپو
'''کی. پاپو''' (K. Pappu؛ درگذشت July 11, 2005) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بود.
از فیلم‌های به کارگردانی او می‌توان به روزی با عزت (۱۹۹۳) و ماها شاکتیشالی (۱۹۹۴) اشاره کرد.
بندیکت دوس سانتوس
بندیکت دوس سانتوس (Benedict Dos Santos؛ زادهٔ May 2, 1998) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
اسپلینتر (لاک‌پشت‌های نینجا)
استاد اسپلینتر یا به طور خلاصه اسپلینتر، یک شخصیت ساختگی در داستان‌های کمیک لاک‌پشت‌های نینجا و تمام رسانه‌های مرتبط با آن است. پس از یافتن چهار بچه لاک‌پشت در ماده جهش زایی، استاد اسپلینتر به سرعت این موجودات جهش‌یافته را به عنوان فرزندانش پذیرفت. او نام آن‌ها را از روی هنرمندان بزرگ عصر رنسانس انتخاب کرد، به آن‌ها ماهیت هنر رزمی نینجوتسو را آموزش داد و از آن‌ها در برابر دنیای انسان‌ها محافظت کرد. زیر نظر آموزش‌های او، لاکپشت ها تبدیل به مبارزانی سرسخت شدند و قادر بودند از هر کسی که به آن ها تکیه می‌کند، محافظت کنند.
داستان اولیه
برای استاد اسپلینتر چندین داستان مختلف تعریف شده‌است. در ابتدا، اسپلینتر نیز توسط همان ماده جهش زایی که لاک‌پشت‌ها را در آن پیدا کرده بود تبدیل به یک جهش‌یافته شد. او متعلق به قبیلهٔ فوت و موش دست آموز استاد هاماتو یوشی بود که هنر رزمی نینجوتسو را از روی استادش تقلید می‌کرد. یوشی اغلب در حال تقابل با مردی به نام اوروکو ناگی بر سر بدست آوردن قلب دختری به نام تانگ شن بود. این مسئله در انتها به نزاع و مرگ ناگی انجامید، که بدین سبب برادرش اوروکو ساکی برای گرفتن انتقام، هاماتو یوشی را به قتل رساند. در حین آخرین مبارزهٔ استادش، اسپلینتر توانست خراشی بر روی ساکی ایجاد کند که این دلیلی شد برای انتقام این مرد از موش. اسپلینتر که دیگر هیچ کس را نداشت، تنها و زخمی در فاضلاب‌های نیویورک سرگردان شد تا اینکه بچه لاک‌پشت‌ها و ماده جهش‌یافته را پیدا کرد. او نیز بر اثر این ماده، تبدیل به موشی انسان‌گون گشت و از این بچه لاک‌پشت‌ها همانند فرزندانش مراقبت نمود. در نسخهٔ دیگری از داستان او خود هاماتو یوشی است و پس از جهش ژنتیکی به موشی انسان‌نما تغییر شکل می‌دهد.
گو سی
گو سی (متوفی ۱۹۷)، همچنین به نام گو دو نیز شناخته می‌شود، یک ژنرال نظامی، سیاستمدار و جنگ سالار چینی بود که در زمان سلسله هان شرقی چین تحت فرماندهی جنگ سالار دونگ ژوئو خدمت می‌کرد. او پس از انتقال پایتخت امپراتوری به چانگان توسط دونگ ژو به عنوان زیردستان داماد دونگ ژو، نیو فو، کمک کرد. او بعداً یکی از نایب السلطنه‌های امپراتور شیان شد، جایی که آنها پایتخت را اشغال کردند و امپراتور و مقامات امپراتوری را گروگان گرفتند. با این حال، سقوط او زمانی رخ داد که او با نایب السلطنه خود، لی جوئه، نزاع کرد. او و لی جوئه در نهایت توسط یانگ فنگ و دونگ چنگ شکست خوردند که به امپراتور کمک کردند تا از پایتخت فرار کند. گو سی در نهایت توسط یکی از زیردستانش مورد خیانت قرار گرفت و به قتل رسید.
داستان زاتوایچی
داستان زاتوایچی (座頭市物語) فیلمی به کارگردانی میزومی کنجی است که در سال ۱۹۶۲ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به شینتارو کاتسو اشاره کرد.
لالی، داکوتای شمالی
لالی (به انگلیسی: Lallie) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بنسون، داکوتای شمالی واقع شده‌است. لالی ۴۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوسیل هادزیالیلوویک
وسیل ها لوسیل هادزیالیلوویک (Lucile Hadžihalilović؛ زادهٔ May 7, 1961) یک کارگردان فیلم، تدوین‌گر، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر سینما، و تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ادویه اشاره کرد.
بندیکت هولرباخ
بندیکت هولرباخ (Benedict Hollerbach؛ زادهٔ May 17, 2001) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان آلمان بازی کرده‌است.
زاتوایچی و قفسه سینه‌ای از طلا
زاتوئیچی و قفسه سینه‌ای از طلا فیلمی است که در سال ۱۹۶۴ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به شینتارو کاتسو و تومیسابورو واکایاما اشاره کرد.
مزرعه شوف
مزرعه شوف (به عربی: مزرعة الشوف) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان شوف واقع شده‌است. مزرعه شوف ۱٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حادثه آکو
حادثه آکو یا انتقام چهل و هفت رونین یک رویداد تاریخی در قرن ۱۸ است که در آن یک گروه از رونین‌ها (سامورایی‌های بدون ارباب) انتقام مرگ ارباب خود را می‌گیرند. حادثه آکو به رشته حوادث به هم پیوسته‌ای گفته می‌شود که روز چهاردهم از ماه سوم سال چهاردهم گنروکو برابر با ۲۱ آوریل ۱۷۰۱ میلادی، با زخمی شدن کیرا یوشیناکا توسط آسانو ناگانوری آغاز شد و یک سال و نه ماه بعد، در روز چهاردهم از ماه دوازده سال پانزدهم گنروکو برابر با ۳۰ ژانویه ۱۷۰۳ میلادی، با حمله رونین‌های آکو به عمارت کیرا پایان یافت.
مبنای تاریخی روایت در روز چهاردهم مارس در سال ۱۷۰۱ میلادی آغاز می‌شود. توکوگاوا تسونایوشی شوگون حاکم شوگون‌سالاری توکوگاوا، آسانو ناگانوری دایمیوی قلمروی آکو را مأمور پذیرش فرستاده‌ها از دربار امپراتوری در کیوتو قرار داد. شوگون همچنین یکی از اشراف بنام کیرا یوشیناکا را به عنوان مسئول آموزش تشریفات به آسانو ناگانوری منصوب کرد. روز آخر پذیرایی در قلعه ادو، آسانو شمشیر کوتاه واکیزاشی را کشید و قصد کشتن کیرا را داشت. دلایل وی مشخص نیست، اما بسیاری ادعا می‌کنند که توهین کیرا، وی را تحریک کرده‌است. آسانو به انجام سپوکو محکوم شد، اما کیرا هیچ مجازاتی دریافت نکرد. شوگون‌سالاری (باکوفو) همچنین زمین‌های آسانو در قلمروی آکو را نیز مصادره کرد؛ بدین ترتیب سامورایی‌هایی که در خدمت وی بودند نیز کار و محل زندگی خود را از دست دادند و به رونین (سامورایی بدون ارباب) تبدیل شدند. پایان حادثه آکو در یک سال و نه ماه بعد، در روز ۳۰ ژانویه سال ۱۷۰۳ میلادی رخ داد. در این روز اُوایشی یُوشیئو، که یک سامورایی عالی‌رتبه در خدمت آسانو بود، یک گروه چهل و هفت نفری از رونین‌ها را رهبری کرد. آنها به عمارت کیرا در ادو وارد شدند و کیرا را کشته و سپس سر او را بر روی قبر آسانو در معبد سنگاکو (واقع در توکیوی کنونی) گذاشتند. آنها سپس خود را به مقامات رسمی تحویل دادند و پس از گذشت سه ماه، در ۲۰ ماه مارس ۱۷۰۳ میلادی، به حکم شوگون‌سالاری در همان عمارت‌ها با انجام سپوکو (خودکشی آئینی) به زندگی خود پایان دادند.
حادثه چهل و هفت رونین یکی از محبوب‌ترین موضوعات در هنر ژاپن بوده‌است. در دوره گنروکو، نزدیک به ۱۰۰ سال از نبرد سکیگاهارا گذشته بود و در طی این مدت مردم در صلح کامل زندگی می‌کردند و اعتقاد بر این بود که بوشیدو (راه و رسم سامورایی) مربوط به گذشته و داستانی است که دیگر هرگز برنمی‌گردد. با این حال، رؤیای گذشته کاملاً ناگهانی بازگشت؛ و آن انتقام مرگ ارباب توسط ۴۷ رونین بود.
روایت خیالی و الهام گرفته از حادثه چهل و هفت رونین به عنوان چوشینگورا شناخته می‌شود. این داستان در نمایش‌های متعددی از جمله در ژانرهای بونراکو و کابوکی رواج یافت. این داستان همچنین در جهان غرب نیز شناخته شده و محبوب است. در سال ۲۰۱۳، یک فیلم آمریکایی با عنوان چهل و هفت رونین با بازی کیانو ریوز ساخته شد و سپس نسخهٔ دیگری با عنوان آخرین شوالیه‌ها در سال ۲۰۱۵ اکران شد. تا به امروز، داستان وفاداری این ۴۷ رونین در ژاپن همچنان محبوب است و هر ساله در ۱۴ دسامبر، معبد سنگاکو، جایی که آسانو ناگانوری و رونین‌ها دفن شده‌اند، جشنواره بزرگداشت این رویداد را برگزار می‌کند.
تعریف و نامگذاری
در ژاپن اصطلاحی که برای این واقعه به عنوان یک واقعیت تاریخی به کار می‌رود، «حادثه آکو» است. اما از طرف دیگر، برای جلوگیری از سردرگمی با حوادث دیگری که در خاندان‌های فئودالی قلمروی آکو رخ داده‌است، «حادثه گنروکوی آکو» نیز خوانده شده‌است که به زمان رخداد در دوره گنروکو اشاره دارد. حادثه آکو به رشته حوادث به هم پیوسته‌ای گفته می‌شود که روز چهاردهم از ماه سوم سال چهاردهم گنروکو برابر با ۲۱ آوریل ۱۷۰۱ میلادی، با زخمی شدن کیرا یوشیناکا توسط آسانو ناگانوری آغاز شد و یک سال و نه ماه بعد، در روز چهاردهم از ماه دوازده سال پانزدهم گنروکو برابر با ۳۰ ژانویه ۱۷۰۳ میلادی، با حمله رونین‌های آکو به عمارت کیرا پایان یافت.
علاوه بر این، اغلب پس از خلق کانادهون چوشینگورا در بونراکو و کابوکی که تحت تأثیر این واقعه ساخته شد، این واقعه در ادبیات و هنر، چوشینگورا خوانده می‌شود. در کودان به آن «سرگذشت آکوگیشی» (یا به سادگی سرگذشت گیشی) می‌گویند. همچنین از دیدگاه ستایش‌آمیز نسبت به چهل و هفت نفری که از کیرا یوشیناکا انتقام گرفتند، این چهل و هفت نفر آکوگیشی (یا به سادگی گیشی به معنی سلحشوران برحق) نامیده شده‌اند. همچنین شرکت‌کنندگان در این انتقام، آکوروشی یا چهل و هفت روشی/رونین نامیده می‌شود، گرچه این نام در دوره گنروکو هنگام وقوع این حادثه کلمه رایجی نبوده‌است و توسط نویسنده کتاب آکوروشی، اوساراگی جیرو (۱۸۹۷ – ۱۹۷۳) رایج و محبوب شده‌است. همچنین ممکن است از اصطلاح «آکورونین» نیز استفاده شود.
زمینه
در دوره ادو (۱۸۶۸–۱۶۰۳)، بر اثر توفیق نظام شوگون‌سالاری توکوگاوا در استقرار قانون و نظم و حفظ آن پس از سال‌ها جنگ داخلی، در کشور اثری از جنگ و نبرد نبود و سامورایی‌ها به کارهای دیگر مانند شغل دیوانی یا معلمی مشغول بودند. طبقه اشراف شامل امپراتور، درباریان، شوگون و دایمیوها (اربابان فئودال) می‌شد. باقی ماندهٔ غیر اشرافی جامعه ژاپن از چهار طبقه سامورایی‌ها، کشاورزان، پیشه‌وران و بازرگانان تشکیل می‌شد. سامورایی‌ها بالاتر از سه طبقه دیگر به‌شمار می‌آمدند و همراه خانواده‌هایشان حدود ۷ تا ۹ درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند و از امتیازات اجتماعی و مقرری موروثی بهره‌مند بودند و فقط آنان حق بستن شمشیر داشتند. سامورایی‌ها در بیشتر قسمت‌ها زمین‌های خود را به کلی از دست داده بودند و در داخل یا نزدیک به قلعه ارباب خود زندگی می‌کردند. مقرر بود هر دو سال یک بار، هر دایمیو در ادو (توکیوی کنونی) حضور داشته باشد که سانکین کوتای (به معنای حضور متناوب) خوانده می‌شد. اربابان در طی حضورشان در ادو در عمارت‌های اربابی ادو اقامت می‌کردند و در صورت نیاز به خدمت به شوگون‌سالاری مشغول می‌شدند.
از آنجایی که رهنمودهای مکتب نوکنفوسیوسی در تسلیم و مطیع بودن به مقام‌های حاکم با خواست شوگون‌سالاری توکوگاوا در حفظ نظم و ثبات سیاسی و اجتماعی سازگار بود، مبنای فلسفی و اعتقادی شوگون‌سالاری بیش از همه تحت تأثیر اندیشه‌های این مکتب بود. در خاستگاه اصلی این آیین در چین، تأکید بر وفاداری شخص نسبت به والدین در درجه نخست و پس از آن وفاداری به امیر و فرمانروا قرار داشت، اما در تعبیر این آئین در ژاپن در مورد وفاداری به ارباب و فرمانروا بیش از هر چیز دیگری تأکید شد و در درجه نخست جای گرفت و جزئی از آیین‌های جنگی ساموراییها شد. در اعتقادات اخلاقی کنفوسیوسیِ یک سامورایی، وفاداری به امیر بر هر موضوع دیگری حتی بر وظیفه نسبت به خانواده برتر شمرده می‌شد. کانون اندیشه بوشیدو (راه و رسم سامورایی) در دوره توکوگاوا بر این باور قرار گرفت که یک سامورایی باید در راه ارباب زندگی خود را ایثار کند. عمق وفاداری سامورایی‌ها را می‌توان در فاجعه مرگ چهل و هفت رونین، در راه وفاداری به ارباب یافت. در اواخر دوره ادو این وفاداری بی‌قید و شرط به ارباب کاهش یافت و به تدریج در اثر تغییرات عقیدتی، وفاداری نسبت به امپراتور ژاپن جایگزین آن شد.
مراسم تبریک سال نو
شوگون‌سالاری توکوگاوا در شروع هر سال جدید به دربار امپراتوری در کیوتو پیکی می‌فرستاد و سال نو را تبریک می‌گفت، و دربار امپراتوری نیز در پاسخ، پیام‌رسان به قلعه ادو رهسپار می‌کرد. خاندان‌های عالی‌رتبه دایمیو (ارباب فئودالی) به عنوان میزبان و سرگرم‌کننده پیام‌رسان امپراتور عمل می‌کردند و مراسم تشریفاتی را برگزار می‌کردند. در ماه فوریه سال ۱۷۰۱ میلادی، یکی از مقام‌های عالی‌رتبه شوگون‌سالاری به نام کیرا یوشیناکا به عنوان پیام‌رسان تبریک سال نو به دربار کیوتو فرستاده شد. پس از آن در پاسخ به تبریک سال نو، امپراتور هیگاشی‌یاما (تولد ۱۶۷۵ – مرگ ۱۷۱۰) دو مقام درباری را به نزد شوگون‌سالاری توکوگاوا فرستاد، این دو در روز ۱۸ آوریل به ادو رسیدند و قرار بود روز ۲۱ آوریل که آخرین روز مأموریت آنها در ادو بود با شوگون پنجم توکوگاوا تسونایوشی، شوگون حاکم شوگون‌سالاری توکوگاوا، دیدار کنند. آسانو ناگانوری دایمیوی آکو، هیوگو که در حال گذراندن سانکین کوتای در ادو بود، به عنوان زیردست کیرا یوشیناکا به عنوان مسئول پذیرایی از فرستادگان دربار انتخاب شده بود. همچنین کیرا یوشیناکا مسئولیت آموزش مراسم به آسانو ناگانوری را برعهده داشت.
حمله آسانو به کیرا
در روز ۲۱ آوریل سال ۱۷۰۱، که روز پذیرایی از فرستادگان امپراتور در قلعه ادو بود، در ساعت ۱۱ و نیم صبح، به گفتهٔ شاهد ماجرا کاجیکاوا یوریترو در راهروی بزرگ کاج، هنگامی که کیرا با سه نفر از مقام‌های عالی‌رتبه در راهرو مشغول صحبت بود، آسانو در حالی که در پشت کیرا قرار داشت ناگهان خطاب به وی گفت «آیا کینه‌ها را در این مدت بخاطر دارید؟» و شمشیر کوتاه خود را بیرون کشید. کیرا که تعجب کرده بود رویش را به سمت وی برگرداند و آسانو ضربه‌ای با خنجر به صورت او در قسمت بالای ابرو وارد کرد. پس از آن کیرا فرار کرد اما آسانو او را تعقیب کرد و از پشت یک ضربه دیگر به شانه وی زد. پس از آن کاجیکاوا با گرفتن دست و مهار آسانو مانع از حرکت وی شد.
از طرف دیگر، از کیرا پرسیده شد که آیا ممکن است در مورد علت کینه آسانو نسبت به خود نظری داشته باشد؟
با این حال، بدیهی است که اگر می‌گفت که علت کینه را به خاطر می‌آورد، در وضعیت بدی قرار می‌گرفت، بنابراین حتی اگر از علت کینه آگاه بود، ممکن است آن را پنهان کرده و به این طریق شهادت داده باشد. پس از بازجویی، آسانو به عمارت اربابی تامورا تاتسوآکی فرستاده شد تا در آنجا منتظر حکم شوگون باشد.
هر چند کیرا یوشیناکا در این حادثه بدون تقصیر شناخته شد اما به علت سنگینی مجازات آسانو و به وجود آمدن احساس همدردی با او، نگاه و نظرها نسبت به کیرا سرد و سخت‌گیرانه شده بود. در نوشته‌ای که از همان زمان برجا مانده، آمده‌است که «از دیدگاه بوشیدو (راه و رسم سامورایی) فرار کیرا از آسانو که بر روی او شمشیر کشیده بود، عملی ننگ‌آور برای یک سامورایی است.» کیرا یوشیناکا با آگاهی بر اینکه افکار جمعی علیه او است، روز ۳ مه، تقاضای استعفای خود را از منصب کوکه یا مسئول برگزاری مراسم را به شوگون‌سالاری، تحویل داد.
تسلیم قلعه آکو
یکی از ملازمان خاندان آسانو به نام کایانو شیگه‌زانه در زمان حادثه زخمی کردن کیرا توسط اربابش آسانو در ادو بود، پس از مطلع شدن از ماجرا، ساعت چهار بعدازظهر به همراه یک سامورایی دیگر ادو را به قصد رساندن خبر این حادثه به قلمروی آکو ترک کردند. از شهر ادو تا قلمروی آکو ۶۲۰ کیلومتر فاصله بود. هیکاکوها (پست‌رسان‌ها) این فاصله را در ۸ روز طی می‌کردند، با این حال پس از گذشت تنها ۴ روز و نه ساعت آنها خود را به قلمروی آکو رساندند. پیک دوم پس از انجام سپوکوی آسانو راهی قلمروی آکو شد.
پس از خودکشی آسانو، املاک و قلعه‌اش مصادره شد. در آن زمان بیش از ۳۰۰ سامورایی در خدمت خاندان آسانو بودند و بدین ترتیب سامورایی‌هایی که در خدمت وی بودند نیز کار و محل زندگی خود را از دست دادند و به رونین (سامورایی بدون ارباب) تبدیل شدند.
پس از رسیدن پیک دوم که حامل نامه برادر ارباب سابق بود و در آن دستور مبادلهٔ اوراق بهاداری که توسط قلمرو آکو چاپ شده بود، با پول نقد داده شده بود. در آن زمان در صورت ورشکستگی معمولاً چنین اوراق بهاداری ارزش خود را به کلی از دست می‌دادند و چیزی بیشتر از یک ورق پاره ارزش نداشتند. اُوایشی یُوشیئو، رئیس ملازمان خاندان، ۶۰ درصد از ارزش اسمی این اوراق را به مردم پس داد. این در مقایسه با پرداخت موارد مشابه بسیار زیاد بود و هرچند کسانی که اوراق را تهیه کرده بودند متحمل زیان شده بودند، ولی از عملکرد مقام‌های قلمروشان خشنود شدند.
وابستگان به خاندان آسانو در برابر این واقعیت که فقط آسانو محکوم شده‌است، خشمگین بودند. بحث و گفتگوها با محوریت رهبر آنها اُوایشی یُوشیئو انجام شد. اُوایشی برای دریافتن میزان اراده آنها، پیشنهاد سنگر گرفتن در قلعه آکو و حتی انجام جونشی (به معنای «خودکشی در راه وفاداری») را مطرح کرد. پس از طرح این پیشنهاد، حدود ۶۰ نفر از رونین‌ها پیمان‌نامه‌هایی را که با خون خود آن را امضا کرده بودند، به وی تسلیم و موافقت خود را برای خودکشی اعلام کردند. بر طبق فرضیه‌های مطرح شده، قصد اُوایشی از دادن چنین پیشنهادی تنها محک زدن و شناسایی کسانی بود که از وی پیروی می‌کردند.
یکی از چهل و هفت رونین هوریبه یاسوبه که در هنگام مرگ اربابش آسانو ناگانوری در ادو بود، قبل از تحویل قلعه، به همراه دو ملازم دیگر خاندان آسانو، جهت گفتگو با اُوایشی به قلمروی آکو آمد. هوریبه یاسوبه بر استفاده از شمشیر و کشتن کیرا یوشیناکا اصرار داشت و معتقد بود که انتقام نگرفتن (آدائوچی) موجب خدشه‌دار شدن عزت و آبروی آنان خواهد شد. اما سرانجام تصمیم گرفته شد که طبق دستور شوگون پنجم قلعه آکو را تسلیم کنند. در این مرحله، هنوز راهی برای احیای خاندان آسانو با رهبر قرار دادن آسانو ناگاهیرو، برادر کوچکتر ارباب قبلی وجود داشت و به نظر رسید که ماندن در قلعه و جنگیدن و همچنین جونشی نفعی برای خاندان آسانو ندارد.
در حالی که اُوایشی در حال انجام کار بر روی کارهای باقیمانده تحویل قلعه بود، همسرش، اُوایشی ریکو به همراه سه فرزند کوچکترش برای مدتی به خانه پدری‌اش بازگشتند و پسر ارشدش در کنار او باقی ماند. پس از آن، اُوایشی در یاماشینا، کیوتو محلی برای اقامت اجاره کرد و ریکو نیز در اوایل ماه اوت به همسرش در کیوتو پیوست. در طی زندگی این زوج در کیوتو، ریکو دوباره باردار شد.
تقابل اُوایشی و هوریبه
هنگامی که رونین‌ها هر کدام به مناطق مختلف نقل مکان کردند و مستقر شدند، بین آنها در مورد چگونگی رفتار در آینده درگیری به‌وجود آمد. تقابل نظر، عمدتاً با محوریت اُوایشی و هوریبه یاسوبه ادامه داشت. هوریبه یاسوبه از ملازمان خاندان آسانو بود که قبل از مرگ اربابش در عمارت اربابی ادو خدمت می‌کرد. گروه اُوایشی را «گروه صعود تدریجی» (上方漸進派) و گروه هوریبه یاسوبه، «گروه تندروی ادو» (江戸急進派) نامیده شده‌اند.
اُوایشی برای حمله به کیرا، منتظر نتیجه دو خواسته از شوگون‌سالاری بود؛ یکی احیای خاندان آسانو و دیگری مجازات کیرا. اگر هیچ‌کدام انجام نمی‌شد او با حمله موافق بود. اُوایشی در تلاش بود که از برادر ارباب قبلی آسانو ناگاهیرو حمایت و خاندان آسانو را احیا کند. خاندان اُوایشی با خاندان آسانو خویشاوندی نزدیک داشتند و چندین نسل بود که به خاندان آسانو و قلمروی آکو خدمت می‌کردند؛ بنابراین احیای خاندان آسانو برای او به معنی «وفاداری» بود.
از طرف دیگر، قصد هوریبه از ابتدا انجام آدائوچی (به معنای انتقام مشروع) بود و برای حمله به اقامتگاه کیرا، رونین‌های آکو را به ادو فرا می‌خواند. هوریبه یک بار دیگر نیز رونین شده بود و به علت مهارت در شمشیربازی توجه خاندان ارباب سابق آسانو ناگانوری را جلب کرده و به استخدام او درآمده بود. از نظر هوریبه آسانو ناگاهیرو هیچ چیز به جز برادر ارباب قبلی نبود، در نگاه هورینه «وفاداری» این بود که انتقام خون ارباب وی از کیرا گرفته شود.
تغییر محل سکونت و بازنشستگی کیرا
عمارت اربابی کیرا در نزدیکی قلعه ادو قرار داشت اما از آنجائیکه انتظار حملهٔ رونین به عمارت کیرا می‌رفت، به دستور شوگون‌سالاری، در ماه اکتبر ۱۷۰۱، کیرا یوشیناکا به حومه شهر نقل‌مکان کرد. همچنین در ماه دسامبر (روز یازدهم از ماه دوازده گنروکو) او از رهبری خاندان کیرا بازنشسته شد و پسرخوانده‌اش کیرا یوشیچیکا (۱۶۸۶ –۱۷۰۶) رهبری خاندان کیرا را به جای او برعهده گرفت.
جلسه ادو
در روز ۹ دسامبر ۱۷۰۱، «جلسه ادو» در عمارت سابق اربابی آکو برگزار شد. هوریبه یاسوبه در این جلسه عنوان می‌کرد که حمله انتقامی در هنگامی که آسانو ناگاهیرو، برادر کوچکتر ارباب قبلی در حبس خانگی قرار دارد، برای او مشکلی به وجود نخواهد آورد. از طرف دیگر، اُوایشی اصرار داشت که برای حمله، بهتر است صبر کنند و امنیت ناگاهیرو را در نظر داشته باشند. در پایان جلسه، رونین‌ها نظر دادند که اگر مهلت و زمان انتقام تعیین نشود، روحیه و انگیزه همه از بین خواهد رفت و اُوایشی قول داد که تا سوم مارس سال بعد، اگر تلاش جهت احیای خاندان آسانو به نتیجه نرسید، انتقام از سر گرفته شود.
خودکشی کایانو شیگه‌زانه
پس از واگذاری قلعه آکو در ۲۶ مه سال ۱۷۰۱، یکی از رونین‌های آکو، کایانو شیگه‌زانه به خانه پدری‌اش بازگشت و از پدرش اجازه خواست که به ادو برود. اما پدرش مخالفت کرد و مصرانه از وی خواست که به عنوان ملازم برای خاندان اوشیما، که خود او نیز در خدمت آنها بود، کار کند. از آنجائیکه در این زمان خاندان اوشیما با خاندان کیرا که رونین‌ها قصد انتقام از آن را داشتند، روابط بسیار نزدیکی برقرار کرده بود، شیگه‌زانه که می‌بایست بین وفاداری به خاندان آسانو و دوستانش در قلمروی آکو، یا پیروی و وفاداری به پدرش یکی را انتخاب می‌کرد؛ چون انتخاب هر کدام به معنای خیانت به دیگری بود، وی تحت فشار روانی قرار گرفت. او در طی نامه ای که به اُوایشی نوشت، قصد خود را برای انجام سپوکو در ۱۰ فوریه ۱۷۰۲ به اطلاع وی رساند و از اینکه نمی‌توانست به قولی که داده بود عمل کند، عذرخواهی کرد. شیگه‌زانه در هنگام خودکشی ۲۸ سال داشت. قبر او امروزه در معبد سنگاکو در توکیو در کنار قبر چهل و هفت رونین قرار دارد.
جلسه یاماشینا
«جلسه یاماشینا» در روز ۱۳ مارس سال ۱۷۰۲ در کیوتو برگزار شد. اُوایشی در این جلسه همچنان برای ادامهٔ تلاش جهت احیای خاندان آسانو و دعوت رونین‌ها به صبر تأکید کرد. اما همزمان، مشغول پیشبرد حمله انتقام و گفتگوهای مخفیانه با دیگر رونین‌ها نیز بود؛ بنابراین از آنجا که در پیوندنامه‌شان آمده بود: «با همسر و فرزندان صحبت نکنید» تا محرمانگی عملیات حفظ شود، و او نیز می‌خواست که احتیاط لازم برای حفظ اطلاعات را به عمل بیاورد، به جز پسر ارشدش که به رونین‌ها پیوسته بود، هیچ‌یک از دیگر اعضای خانواده اش را در جریان نگذاشت. وی پسر ارشدش را نزد خود نگه داشت و در ۱۱ مه، به منظور اینکه از مجازات آتی خانواده‌اش جلوگیری کند، از همسرش، ریکو، طلاق گرفت و او را به همراه سه فرزند دیگرش به خانه پدری ریکو فرستاد. سه ماه بعد، ریکو، اُوایشی دایسابورو، پسر سوم خانواده را به دنیا آورد.
جلسه مارویاما
در روز ۱۱ اوت، حکم تبعید برادر کوچکتر ناگانوری، آسانو ناگاهیرو صادر شد و به این ترتیب امیدها برای احیای خاندان آسانو پایان یافت. ده روز بعد از آن «جلسه مارویاما» در کیوتو برگزار شد و تصمیم قطعی برای انتقام گرفته شد. طبق وعده در جلسه مارویاما، اُوایشی در روز ۲۵ نوامبر کیوتو را ترک کرد. در طول مسیر، او برای دعا به معبد هاکونه رفت و همچنین از مقبره برادران سوگا، که به انجام آدائوچی (انتقام) معروفند نیز دیدن کرد و برای موفقیت انتقام دعا کرد. در این هنگام، او سنگ قبر را کمی تراشید و در کاغذ پیچید و در جیب خود گذاشت. سپس در راه ادو به معبد تسوروگائوکا هاچیمانگو رفت و برای پیروزی دعا کرد. در روز ۱۴ دسامبر در خانه یکی از رونین‌ها در روستای هیکن در کاواساکی نزدیکی ادو وارد شد و مدتی در آنجا به طرح نقشه برای حمله مشغول شد. سرانجام در روز ۲۳ دسامبر وارد ادو شد.
هنگامی که تصمیم به حمله به محل سکونت کیرا گرفته شد، رونین‌های آکو یکی پس از دیگری به سمت ادو حرکت کردند. آنها از اسم مستعار استفاده می‌کردند و خود را پزشک، شمشیرزن و دارای مشاغل دیگر نشان می‌دادند تا کسی به آنها مشکوک نشود. آنها برای اقامت خود در ادو ۱۵ مکان تهیه کردند. اُوایشی پس از وارد شدن به ادو، در مسافرخانه‌ای که از قبل پسرش در آنجا اقامت داشت، در نیهونباشی اقامت گزید.
بازپس دادن پیمان‌نامه‌ها
در هنگام تحویل قلعه آکو در حدود ۶۰ نفر از رونین‌ها پیمان‌نامه‌ای را با خون امضا و آن را با اُوایشی رد و بدل کرده بودند که در طی ماه‌های پس از آن تعداد کسانی که این پیمان‌نامه را به اُوایشی تسلیم کردند به ۱۲۰ نفر رسید. پس از انحلال خاندان آسانو رونین‌ها پراکنده شده بودند و تماس با بسیاری از این رونین‌ها برقرار نشده بود و از آنجایی که شکست برای این برنامه بزرگ قابل جبران نبود، اُوایشی برای مطمئن شدن از همراهی رونین‌ها دست به یک غربالگری زد و «بازپس دادن پیمان‌نامه‌ها» را انجام داد. بدین ترتیب که سه نفر از رونین‌ها به دستور وی با یک یک کسانی که پیمان‌نامه‌ها را امضا کرده بودند، دیدار کردند و ضمن اطلاع دادن لغو نقشه حمله پیمان‌نامه‌ها را پس دادند. تنها در صورت اعتراض رونین بود که آنها قصد واقعی خود را برای همرزمانشان فاش می‌کردند. به این ترتیب تعداد همرزمان که حدود ۱۲۰ نفر بودند، به حدود ۵۰ نفر رسید که کمتر از نصف بود.
۲۵ دسامبر، رونین‌ها توانستند نقشه عمارت اربابی کیرا را به دست بیاورند. در همین ماه اُوایشی نیز از کیوتو به ادو نقل مکان کرد.
جلسه فوکاگاوا
رونین‌ها پس از مدت‌ها بیکاری، از نظر مالی به شدت در مضیقه افتاده بودند؛ برخی حتی با رسیدن فصل پاییز توان خرید یک دست لباس اضافی نداشتند و پرداخت اجاره‌خانه برخی‌هایشان عقب افتاده بود. اُوایشی به رونین‌ها کمک مالی می‌کرد اما پولی که از قلمروی آکو در دست او باقی مانده بود، تحلیل رفته بود و کار زیادی از دستش برنمی‌آمد. در ۱۸ ژانویه سال ۱۷۰۳، بحث و طرح‌ریزی در مورد جزئیات حمله به عمارت کیرا در «جلسه فوکاگاوا» در چایخانه روبروی معبد فوکاگاوا هاچیمان در ادو انجام شد. بر حسب اطلاعات به دست آمده در ۳۰ ژانویه، مراسم چای ژاپنی در محل سکونت کیرا برگزار می‌شد و مشخص بود که خود کیرا در آن روز در خانه حضور دارد؛ بنابراین تاریخ حمله در نیمه شب تعیین شد.
در ماه دسامبر، درست قبل از حمله نهایی، رونین‌هایی که در این حمله شرکت داشتند، نامه‌هایی برای خانواده‌هایشان ارسال کردند. در میان آنها، تعداد کمی نوشتند که شرکت در این حمله را برای انتقام گرفتن از مرگ ارباب آسانو انجام می‌دهند. اما بیشترِشان دلیل کارشان را با نوشتن جملاتی نظیر «وظیفه به عنوان یک سامورایی» یا «پیروی از آیین سامورایی» یا «این کاری است که یک سامورایی باید انجام دهد»، «فرار از این برای کودکان و برادران کوچک‌تر نیز خوب نیست» ابراز کردند. به‌طور خلاصه به نظر می‌رسد حفظ عزت و احترامشان به عنوان یک سامورایی برای آنان ارزش و اهمیت داشته‌است.
حمله به عمارت کیرا
یک سال و نه ماه بعد از کشته شدن آسانو، در ۳۰ ژانویه ۱۷۰۳ ، اُوایشی، یک گروه چهل و شش نفری از رونین‌ها را برای حمله به عمارت کیرا رهبری کرد. آنها جهت حمله لباس آتش‌نشان‌ها را بر تن کرده بودند. در آن زمان ادو غالباً دچار آتش‌سوزی می‌شد، بنابراین حرکت گروهی آتش‌نشان سوء ظنی ایجاد نمی‌کرد و به علت گشادی لباس آنان، سلاح‌ها بدون مشکل در زیر لباسشان پنهان می‌شد. آنها حدود ساعت ۴ صبح به عمارت کیرا در ادو وارد شدند. یک گروه با شکستن دروازه اصلی جلویی و گروه دیگر از در عقب وارد عمارت کیرا شدند. در درون عمارت حدود ۱۰۰ نفر از سامورایی‌ها و خدمه ساختمان حضور داشتند اما گمان می‌رود که تنها ۴۰ نفر از آنان در نبرد با مهاجمان خود را درگیر کردند. ملک کیرا حدود ۸۶۰۰ متر بزرگی داشت و یافتن او در این ملک آسان نبود. تا رسیدن رونین‌ها به اتاق خواب کیرا، او از این اتاق گریخته بود. از آنجایی که رختخواب او هنوز گرم بود، رونین‌ها به جستجوی او در عمارت مشغول شدند. سرانجام هنگامی که به اتاقی مانند انبار در پشت آشپزخانه می‌خواستند وارد شوند، دو تن از ملازمان کیرا به قصد حمله بیرون آمدند که توسط رونین‌ها کشته شدند. سپس تاکه‌بایاشی تاکاشیگه در انبار پیرمردی با لباس سفید یافت و نیزه را بر بدن او فروکرد. او دست به شمشیر کوتاه خود برد قصد مقاومت داشت اما هازاما میتسواوکی سر او را گرفت و از تن جدا کرد. از آنجایی که حدس زده می‌شد شخص کشته شد کیرا باشد، شانه او را بررسی کردند و چون اثر زخم شمشیر بر روی شانه باقی مانده و همچنین یکی از خادمان عمارت هویت او را تأیید کرده بود، با بلند کردن صدای سوت دیگران را باخبر کردند، ساعت ۶ صبح رونین‌ها عمارت را ترک کردند. از طرف مدافعان کیرا ۱۶ نفر کشته و ۲۱ نفر زخمی شده بودند، اما از طرف دیگر رونین‌ها هیچ کشته‌ای نداشتند و تنها دو نفر زخمی شده بودند.
به یکی از رونینها، تراساکا نوبویوکی، دستور داده شد که به قلمروی آکو سفر کند و گزارش دهد که انتقام آنها به اتمام رسیده‌است. اگرچه نقش کیچیئمون به عنوان یک پیام‌رسان، در بیشتر نسخه‌های این داستان پذیرفته شده‌است، اما نسخه‌های دیگری از داستان هم وجود دارد که او قبل یا بعد از نبرد فرار می‌کند، یا اینکه دستور گرفته قبل از اینکه رونین‌ها خود را تحویل دهند، بگریزد. در نتیجه تعداد رونین‌های دستگیر شده ۴۶ نفر بود. تراساکا ۴۵ سال بعد از این حادثه زندگی کرد تا اینکه در سال ۱۷۴۷ در سن ۸۳ سالگی به مرگ طبیعی درگذشت.