cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷
عدالت برای ایران
این سازمان پس از انتخابات بحث‌برانگیز سال ۱۳۸۸ ایران آغاز به کار کرد؛ و فعالیتشان را "ثبت و مستندسازی موارد نقض حقوق بشر با رعایت استانداردهای حقوقی بین‌المللی از سویی و تلاش برای پاسخگو کردن ناقضان حقوق بشر در عرصه بین‌المللی " عنوان می‌کند. این سازمان از دو پروژه نام می‌برد که هم‌زمان در دست دارد پروژه "جنایت بی‌عقوبت" با هدف مستندسازی موارد شکنجه جنسی علیه زندانیان سیاسی زن پس از انقلاب ۵۷ و دومین پروژه که در دست دارند "پرونده‌سازی برای ناقضان حقوق بشر" است. در تارنمای این تشکل از کمک‌های شبکه زنان تحت قوانین مسلمانی (WLUML)، بنیاد هیوس و نیز مبتکران و مجریان جایزه لاله مدافعان حقوق بشر هلند قدردانی شده‌است.
بوی فروردین
نقد و نظرها
به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس: زنده شدن بناهای تخریب‌شده اصفهان در «بوی فروردین»، بناهای از بین رفته اصفهان چه شکلی بودند! «مساجد و عمارت‌های سلطنتی اصفهان را از بیخ و بن کندند. آن عمارت هفت‌دست و آئینه خانه و نمکدان با نقشه‌های عجیب و آئینه‌های بزرگ شفاف و حوض‌های یکپارچه که از سنگ‌های مرمر صاف شفاف تراشیده شده و سلاطین با مخارج گزاف بنا نهاده‌اند، تماماً خراب شده و به جای آن‌ها جز تپه‌ای خاکی، غم‌انگیز و ملالت خیز باقی نمانده‌است». گفتنی است همواره این سؤال مطرح است که تا چه زمان باید بناهای تاریخی در اکثر مواقع با دلسوزی مردم و بخش‌های خصوصی حفظ شود؟! مردم نیز در این امر بسیار تأثیرگذار بوده‌اند. مستند سازان و اصحاب رسانه و خبرنگاران نیز با اطلاع‌رسانی و پی‌گیری یکی دیگر از دلایل حفظ بسیاری از بناهای تاریخی کشور هستند. این نگرانی همواره وجود دارد که در صورت بی‌اهمیتی این گروه‌ها مدیران فرهنگی چه برنامه‌ریزی برای حفظ این بناها که نشان دهنده تاریخ ایران است دارند؟ به‌طور مثال در این مستند پی می‌بریم که بناهای از بین رفته اصفهان به چه شکل بوده‌اند.
اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷
سالگرد
روز جمعه ۷ شهریور ۱۳۹۹ تعدادی از خانواده‌های اعدام‌شدگان قتل‌عام ۶۷ در گورستان خاوران در سی و دومین سالگرد اعدام‌های سیاسی ۶۷ در حالی که هنوز محل دقیق دفن آنها مشخص نیست، گرد هم آمدند تا این روز را گرامی دارند که بعد از ساعاتی توسط نیروهای امنیتی و انتظامی متفرق شدند.
بوی فروردین
شبکه خانگی و نمایشهای خصوصی
این مستند برای نمایش خانگی از حالت یک فیلم بلند خارج و به صورت قسمت اول ۳۸ دقیقه و قسمت دوم ۳۰ دقیقه همراه با جلسه نقد و بررسی با پروانه نمایش خانگی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در بهار ۹۶ به بازار عرضه شد. همچنین این فیلم به غیر از چندین اکران خصوصی، از شبکه اصفهان و شبکه مستند سیما در چند نوبت نمایش داده شده‌است. این مستند در سایت آپارات نیز به صورت قسمت اول (نسخه کامل) و قسمت دوم (نسخه کامل) در دسترس علاقه مندان است. همچنین این مستند در چند نوبت نمایش خصوصی داشته که از جمله آن‌ها می‌توان به نمایش در توحید خانه دانشگاه هنر اصفهان، نمایش در آمفی تئاتر کتابخانه شهرداری اصفهان با حضور عوامل فیلم همراه با نقد و بررسی و نمایش در دانشکده ادبیات دانشگاه اصفهان با حضور ریاست و معاونت سازمان میراث فرهنگی اصفهان به همراه استادان گروه تاریخ و دانشجویان این دانشگاه همراه با نقد و بررسی
اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷
بازداشت یکی از متهمان قتل‌عام ۶۷
در آبان ۱۳۹۸ یکی از دادیاران سابق قوهٔ قضاییه در زمان اعدام‌های سال ۶۷ در کشور سوئد بازداشت شد. در اسناد و مدارک موجود از حمید نوری (با نام مستعار حمید عباسی) به عنوان یکی از اعضای هیئت اعدام در گوهردشت کرج یاد شده‌است. ایرج مصداقی و کاوه موسوی (حقوقدان) پیگیر بازداشت نوری در خارج از ایران بوده‌اند. موسوی اعلام کرد که نوری به جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت، شکنجه و مشارکت در جرم مستمر (با استناد به بازنگرداندن جنازه‌های قربانیان) متهم است. در ۲۲ آبان ۹۸ دادگاهی در سوئد حکم به بازداشت ۱ ماههٔ حمید نوری داد تا شاکیان پرونده بتوانند در این زمان مدارک کامل برای محکوم کردن او ارائه کنند.
بوی فروردین
جوایز
جایزه بهترین پژوهشگر، دریافت تندیس جشنواره و دیپلم افتخار از اولین جشنواره فیلم زنده رود
اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷
فیلم مستند
دربارهٔ واقعه کشتار زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ فیلم‌های مستند فراوانی ساخته شده و همچنین نمایشنامه‌های مختلفی به روی صحنه رفته‌است.
بوی فروردین
منابع
،
اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷
سرگذشت‌های ناتمام
این فیلم مستند، روایت خانواده‌های اعدامیان تابستان ۶۷ است که توسط بنیاد برومند ساخته شده‌است.
رؤیای آزادی
در سال ۲۰۱۳ تلویزیون فارسی‌زبان من و تو در بیست و پنجمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی سال ۶۷ مستند رؤیای آزادی را پخش کرد که روایت زنانی است که دههٔ ۶۰ را به عنوان زندانیان سیاسی سپری کرده‌اند. این مستند برای اولین بار با مصاحبه با این زنان زندانی از شرایط و اتفاقات آن دوران پرده برداشت.
آن‌ها در این مدت بسیاری از هم بندان خود را از دست می‌دهند. برخی از آنان خودکشی می‌کنند، برخی زیر شکنجه‌های جسمی و روحی طاقت‌فرسا جان می‌بازند، تعدادی دیگر مجنون شده و بسیاری دیگر از آن‌ها اعدام می‌شوند. این فیلم از زبان این زنان نشان می‌دهد چگونه شکنجه گران جمهوری اسلامی با زیر پا گذاشتن عواطف و احساسات انسانی و همچنین نابود کردن روح و روان زندانیان سیاسی و تفتیش عقاید از آنها، تلاش می‌کنند تا آن‌ها در رویه فکری خود وادار به تجدید نظر شوند.
آن‌ها که گفتند نه
در سال ۲۰۱۴ نیما سروستانی، فیلمساز ایرانی مقیم سوئد فیلمی با عنوان آن‌ها که گفتند نه، دربارهٔ کشتارهای سال ۶۷ ساخت. ایرج مصداقی یکی از شخصیت‌های فیلم است. او یکی از جان به در بُردگان کشتارهاست که اکنون به عنوان پناهنده سیاسی در سوئد زندگی می‌کند. او که هنوز درگیر آثار شکنجه‌های دوران زندان است، زندگی خود را وقف آگاهی‌رسانی جهانی دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در ایران کرده‌است.
فریده آرمان دیگر شخصیتِ حاضر در فیلم است که تصویر وی در حالی که عکس دو همسرِ اعدامی و ترور شده‌اش را در دست دارد، پوستر اصلی فیلم است. همسرِ اول فریده آرمان، مهدی میرشاهزاده، زمستان ۱۳۶۲ در زندان اوین اعدام، و همسر دومش غلام کشاورز از چهره‌های اصلی رهبری دهه ۱۳۶۰ حزب کمونیست ایران، درحالی‌که برای ملاقات اعضای خانواده‌اش در قبرس به‌سر می‌برد، در خیابان ترور شد. فریده آرمان مقیم سوئد و از اعضای رهبری حزب کمونیست کارگری ایران است.
این فیلمِ مستند در جشنواره آمستردام شرکت کرد و از میان صدها فیلم جزو ۱۵ فیلمِ برتر مرحله نیمه نهایی جشنواره قرار گرفت. آن‌ها که گفتند نه، دربارهٔ دهه ۶۰ و کشتار زندانیان سیاسی است.
پسرها گریه نمی‌کنند
پسرها گریه نمی‌کنند نام فیلم مستقل آمریکایی ساخته کیمبرلی پیرس در سال ۱۹۹۹ است. این فیلم داستان زندگی براندون تینا، یک تراجنسی است. بازیگر نقش براندون در این فیلم، هیلاری سوانک است که به خاطر ایفای نقش وی برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن در سال ۱۹۹۹ نیز گشته است. این فیلم در سال ۲۰۱۹ توسط کتابخانه کنگره به عنوان یک اثر «فرهنگی، تاریخی یا به لحاظ زیباشناختی مهم» در فهرست ملی ثبت فیلم ایالات متحده آمریکا ثبت شد.
فیلم پسرها گریه نمی‌کنند در بخشهای مختلفی در مراسم هفتاد و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۰۰ نامزد شد از جمله آنها می‌توان به نامزدی هیلاری سوانک (در نقش براندون تینا) برای بهترین بازیگر نقش اول زن و نامزدی کلویی سونی (در نقش لانا تیسدل) برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن نام برد. هیلاری سوانک همانند مراسم اسکار در پنجاه و هفتمین مراسم گلدن گلوب نیز برای بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد و برنده شد. درجه فیلم در ابتدا با NC-17 اعلام شد اما بعداً به درجه R تغییر داده شد. نسخه مخصوص نمایش خانگی فیلم در سال ۲۰۰۰ عرضه شد.
داستان
براندون تینا یک جوان تراجنس است که نام او هنگام تولد تینا رنا براندون است. از زمانی که برادر دوست دختر پیشین براندون پی به تراجنس بودن او می‌برد، براندون تهدید به مرگ می‌شود. کمی پس از آن، او در یک دعوا در یک بار درگیر می‌شود که باعث می‌شود عموزاده‌اش او را از تریلر محل اسکانش بیرون کند. براندون به شهر فالزسیتی در نبراسکا می‌رود، جایی که او با مجرمان سابقی به نامهای جان لاتر، تام نیسن و دوستان آنها کاندس و لانا تیسدل آشنا می‌شود. براندون که ظاهر خود را همانند پسران کرده است وارد یک رابطه عاشقانه با لانا می‌شود و البته در ابتدا لانا از آناتومی واقعی او اطلاع ندارد. آنها تصمیم می‌گیرند که با یکدیگر به ممفیس بروند، جایی که لانا بتواند شغل خوانندگی کارائوکه را داشته باشد. سرانجام در طول یک قرار شبانه که منجر به رابطه جنسی می‌شود، لانا پی می‌برد که براندون، ترنس است اما این باعث نمی‌شود که او رابطه‌اش را قطع کند و برعکس صمیمت خود را افزایش می‌دهد.
نقش ها
هیلاری سوانک برای آمادگی در نقش خود در این فیلم، حداقل یک ماه از زندگی اش را مانند یک مرد زندگی کرد و برای این که کاملاً با شخصیت براندون تینا آشنا شود کارهایی مانند بستن سینه‌های خودش با پارچه و یا قرار دادن جوراب در شلوار را تمرین کرد، درست همانطور که براندون انجام می‌داد. زمانی که او که مشغول تمرین برای آشنا شدن با نقش براندون بود، به قدری کار خود را با جزییات انجام داد که همسایگانش تصور می‌کردند، که مرد جوانی به خانه سوانک رفت‌وآمد دارد آنها تصور می‌کردند که این فرد برادر سوانک است که به خانه او می‌آید.
ماریانو هرنان
ماریانو هرنان (Mariano Hernán؛ زادهٔ November 23, 1957) بازیکن فوتبال است.
پیتون رید
پیتون رید (Peyton Reed؛ زادهٔ July 3, 1964) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تقی ارانی
تقی اَرانی (۱۳ شهریور ۱۲۸۱ – ۱۴ بهمن ۱۳۱۸) سیاستمدار مارکسیست، تئوریسین، نویسنده و شیمی‌دان اهل ایران بود. وی مؤسس فکری/معنوی حزب توده ایران بود. البته برخی پژوهشگران حوزه چپ به عنوان مثال محمدعلی احمدی در کتاب گفتمان چپ در ایران بنا به مستنداتی که ارائه می کند این نظریه را مردود دانسته است.
وی از اعضای برجسته گروه پنجاه و سه نفر بود که از اواخر سال ۱۳۱۵ تا اوایل سال ۱۳۱۶ به تدریج دستگیر و در زندان موقت تهران و قصر زندانی شدند. در این دادگاه، احمد کسروی وکیل مدافع تسخیری ارانی بود.
این گروه که به گروه ۵۳ نفر معروف شدند متهم بودند که از مرام اشتراکی و کمونیستی پیروی می‌کنند. اعضای گروه ۵۳ نفر تا پیش از دستگیری با هم ارتباطی نداشتند و این نام پس از دستگیری به آنها اطلاق شد. با پرونده‌هایی که برای آنها ساخته شد به زندان‌های درازمدت محکوم و راهی زندان قصر شدند و برخی نیز توسط مأموران به قتل رسیدند.
تحصیلات
ارانی دانش‌آموخته دانشگاه برلین بود و در ۲۸ آذر ۱۳۰۷ خورشیدی از رساله دکتری خود تحت عنوان «خواص احیاکننده اسید هیپوفسفری» دفاع کرد. ارانی پس از گذراندن یک دوره چندماهه در رشته شیمی تسلیحاتی، در نیمه دوم سال ۱۳۰۸ به ایران بازگشت.
تقی ارانی مدتی را نیز در مدارس قدیم ایران تحصیل کرده بود. مطالعات ارانی در زمینه علوم طبیعی و تجربه‌گرا هسته اولیه تفکر ماتریالیستی را در وی به وجود آورد.
فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی در آلمان
در اواسط سال‌های جنگ جهانی اول، یک گروه کوچک از روشنفکران ایرانی «مجله کاوه» که علیه دشمنان آلمان و برای استقلال ایران فعالیت می‌کرد، منتشر کردند. بعد از شکست آلمان در جنگ اول جهانی (۱۹۱۸-م)، گروه نویسندگان دوره اول مجله «کاوه» شامل: محمد قزوینی، محمدعلی تربیت، ابراهیم پورداود، حسین کاظم‌زاده ایرانشهر، فضلعلی مجتهد تبریزی، محمدعلی جمالزاده و حسن تقی‌زاده به جز جمالزاده و تقی‌زاده، بقیه متفرق شدند. تقی ارانی که از طرف دولت به آلمان اعزام شده بود پس از ورود به برلین به مدت دو سال از فعالین ناسیونالیست افراطی بود و با مجله ایرانشهر و نامه فرنگستان همکاری داشت.
تقی ارانی سه سال بعد از جدایی از جریان ناسیونالیسم افراطی، در کتاب «پسیکولوژی فردی» دربارهٔ تغییر و تحول فکری در انسان چنین می‌نویسد:
تقی ارانی در سال‌های بعد به این دوره از فعالیت‌های سیاسی خود در مجله «دنیا» دوره اول، خرداد ۱۳۱۴ چنین اشاره می‌کند:
فعالیت سیاسی تقی ارانی هنگام اقامت وی در آلمان (۱۳۰۸–۱۳۰۱ شمسی) با پایه‌گذاری «فرقه جمهوری انقلابی ایران» در سال ۱۳۰۴ شمسی وارد مرحله جدیدی شد.
ارانی در آلمان با همکاری فریدریش روزن مستشرق و ادیب آلمانی کتاب «شرح ما اشکل مصادرات کتاب اقلیدس» را تألیف کرد و در مقدمه این کتاب چنین نوشت: در سال ۱۳۰۸ دولت‌های بریتانیا و ایران، به کمک صنایع انحصاری فولاد گروپ، دولت آلمان را تحت فشار گذاشتند که اعضای فرقه را از کشور بیرون کند. در نتیجه احمد اسدی، تقی ارانی و مرتضی علوی به نوبت آلمان را ترک کردند تا فعالیت سیاسی خود را در محیطی دیگر پی بگیرند.
ارانی، زبان فارسی و آذربایجان
ارانی در مقالهٔ «آذربایجان یا یک مسئلهٔ حیاتی و مماتیِ ایران» در بایستگیِ پاسداشتِ ایران و گسترشِ زبانِ ملیِ ایران پرداخته‌است و در جایگاهِ یک ایرانیِ آذربایجانی پاسخی کوبنده به تُرک گرایان داده‌است. او در این مقاله نویسد: «آذربایجان چنان‌که از اسمش پیدا و آشکار است مظهرِ آتشِ مقدسی است که روشنایی فکر و حرارتِ روحِ ایرانی را در ادوارِ مختلفه به عالمیان نشان داده … این ناحیه که از ازمنهٔ قدیمه مسکنِ اقوامِ آریان‌نژاد و یکی از مهم‌ترین مهدهای تمدنِ ایرانی بوده آثاری به ظهور رسانده که الحق باید تمامِ آریانهای دنیا بدان افتخار کنند … بدبختانه پس از حملهٔ وحشیانِ مشرق و تسلطِ قومِ خونخوارِ مغول، که شنایعِ اعمالِ آنها از صفحهٔ تاریخ محونشدنی است، در قسمتِ عمدهٔ آذربایجان اهالی زبانِ خود را فراموش نموده به زبانِ ترکی متکلم شده‌اند. ترکی‌زبان بودنِ بعضی از قسمتهای ایران باعثِ اشتباهِ برخی مردمانِ بی‌اطلاع (پان‌ترک‌ها) شده بدون اینکه این قبیل اشخاص قدری صفحاتِ تاریخ را ورق زده از حقیقت مطلع شوند فوراً ادعا می‌کنند که این قوم ترک و هم‌نژاد ما هستند! … اگر چه امروز از آتشکده‌های قدیمِ ایران در آذربایجان و قفقاز جز آثاری بیش باقی نمانده، ولی هنوز قلب هر آذربایجانی در محبتِ ایران آتشکدهٔ مشتعل و سوزانی است. گویا نمی‌دانند که یک نفر آذربایجانی ترک‌شدن را برای خود ننگ می‌داند. … گویا نمی‌دانند کلمهٔ «آذری» که به آذربایجانیها خطاب می‌کنند به معنیِ آتشی است که نیاکانشان در روحِ آنها به ودیعه گذاشته و آن را برای سوزاندن خرمنِ هوا و هوسِ دشمن ذخیره کرده‌اند. ما در اینجا توجهِ تمامِ ایرانیان را به این نکتهٔ مهم جلب می‌نماییم که مسئلهٔ آذربایجان یکی از مهم‌ترین قضایای حیاتی و مماتیِ ایران است و بر هر ایرانی واضح است که این ایالت برای ایران حکمِ سر را دارد.»
تأسیس فرقه جمهوری انقلابی ایران
«فرقه جمهوری انقلابی ایران» در پاییز سال ۱۳۰۴ خورشیدی به کوشش تقی ارانی که جزو گروه شصت نفری دانشجویان اعزامی بود با همکاری مرتضی علوی و احمد اسدی به‌طور غیرعلنی پایه‌گذاری شد.
جزوه بیان حق مهمترین بیانیه فرقه جمهوری انقلابی ایران است که در ۳۹ صفحه به سال ۱۳۰۶ در برلین منتشر و در ایران و اروپا پخش شد. این بیان‌نامه به زبان فرانسه ترجمه شد و در اختیار جراید و سازمان‌ها و حزب‌های سیاسی قرار گرفت.
در جزوهٔ بیان حق می‌خوانیم: «همان‌طور که عامل منهدم‌کنندهٔ حکومت اشراف، طبقهٔ بورژوازی بود؛ به همین شکل طبقهٔ کارگر در ممالک سرمایه‌داری عامل محو کنندهٔ حکومت بورژوازی و برقرارکنندهٔ اصول سوسیالیسم و حکومت کارگران و دهقانان خواهد بود. انقلاب ۱۹۱۷ روسیه شاهدی بر این مدعاست. پس از انقلاب بلشویکی روسیه، امپریالیسم انگلستان که نارضایتی ملت ایران را از حکومت طبقاتی اشراف به خوبی حس کرده بود، برای اجرای مقاصد خود و فریب دادن ملّت ایران، در جستجوی یک مرد ملّی برآمد که امپریالیسم انگلستان این مرد ملی را در وجود رضاخان بازیافت. یک رشته عملیات‌های رضاخان و خرید چند عدد آئروپلان مقصود هواپیما و تشکیل یک قشون دولتی که به قیمت خون مردم ایران تمام شد، باعث فریب تودهٔ تاجر و منورالفکر شده و مانع این بود که این توده پی به حقیقت رژیم کنونی ایران ببرد؛ ولی این اقدامات که مایهٔ فریب بورژوازی بود، در نظر دهقانان علی‌السویه بود. برای دهقانان ایران که در مقابل غارتگری ملاکین و اشراف دارای هیچ حقوقی نیستند، هیچ فرقی بین غارت‌گران دوران قاجار و امیران لشکر رضا خان وجود ندارد. البته اگر راهزنان دیروزی از روی اعتقادات مذهبی دارای رحم و مروت بودند، راهزنان امروزی این یکی را هم ندارند.»
پس از انتشار جزوهٔ بیان حق، فرقهٔ ارانی توانست دانشجویانی همچون محمدعلی جمالزاده، ایرج اسکندری، خلیل ملکی، عبدالحسین نوشین و محمد بهرامی را به خود جلب کند و به یک نیروی سیاسی تأثیرگذار تبدیل شود. از سوی دیگر اعضای فرقهٔ جمهوری انقلابی، بیش از پیش به کمینترن (سازمان بین‌الملل سوم کمونیستی به مرکزیت شوروی) نزدیک شدند.
فعالیت در ایران
ارانی در دوران نوجوانی به مدرسه طلبگی رفته بود و بعدها در بررسی روانشناسی قشرهای مختلف اجتماعی، قشر روحانیون ایران را به مثابه یک صنف از طبقه اجتماعی که دارای منافع مشترک هستند مورد ارزیابی قرار می‌دهد. ارانی معتقد بود: «مذهب با آن که حقیقتاً دائماً در تغییر است، معتقدین و پیشوایان آن، آن را جامد و دائماً صحیح و لایتغیر می‌دانند. اما مذهب مطابق با معلومات زمان اصلاح می‌گردد؛ ولی دیگر «مذهب اصلاح شده» آخرین درجه ترقی مذهب است. ظهور طبقه روحانیون نیز مانند طبقات دیگر برحسب طبیعت خودِ هیئت جامعه بوده و به مجرد این که تاریخ، وجود آنها را نالازم دانست ضعیف شده و به خودی خود از میان رفته‌اند. عقاید آن‌ها که خود هم مانند عموم معتقد بوده‌اند، عقاید عمومی و مناسب با درجه تمدن زمان بوده‌است. ممالکی که رو به ترقی می‌باشند مذهب را از حکومت جدا می‌نمایند.» (پسیکولوژی ارانی)
مجله دنیا، یکی از آثار مبارزه فکری ارانی است، که آنرا به همراهی ایرج اسکندری و بزرگ علوی انتشار داد.
تقی ارانی بین روزهای ۱۰ تا ۱۴ بهمن ۱۳۱۸ به علت بیماری تیفوس در زندان درگذشت. اولیای بهداری زندان نیز گواهی دادند که او در اثر ابتلا به بیماری تیفوس (که بیماری بسیار شایع زندان‌های عصر رضاشاه بود) جان خود را از دست داده‌است. ماجرای مرگ ارانی را از لابه‌لای نوشته‌های بزرگ علوی دنبال می‌کنیم که خود از یاران او بود و جزو ۵۳ نفری محسوب می‌شد که در زندان قصر محبوس بود و بعدها خاطراتش را در کتابی به همین نام ” پنجاه و سه نفر “ منتشر کرد:
تقی ارانی در امامزاده عبدالله به خاک سپرده شده‌است.
احمد شاملو این قطعه را در رثای وی سروده است:
حزب توده
مدت‌ها حزب توده ایران، تقی ارانی را بنیانگذار حزب خود اعلام کرده و او را به عنوان «شهید حزب» معرفی می‌کرد. اما این اندیشه مخالفانی نیز دارد که اخیراً توسط «حمید احمدی» نگاشته شده این ادعا مورد تردید قرار گرفت و روشن شد که به علت بیماری تیفوس درگذشته است. (؟) در عین حالی که بزرگ علوی در کتاب ۵۳ نفر از دوست دیرین ارانی که در فرنگ درس‌خوانده و با ارانی از کودکی دوستی داشته نقل می‌کند که در بدن ارانی پس مرگ سم یافت شده و با سم به قتل رسیده.
عضویت در حزب کمونیست
دربارهٔ تأسیس دوباره حزب کمونیست ایران از سوی ارانی دو روایت وجود دارد؛ روایت اول که تقریباً اکثریت کمونیست‌های قدیمی آن را پذیرفته و بیان کرده‌اند، تشکیل این حزب در ارتباط با حزب کمونیست شوروی و کمینترن و به دستور و تحت نظارت آن است. طبری و خامه‌ای از آن جمله‌اند. طبق این روایت، ارانی پس از چندی که از فعالیت او در تهران می‌گذشت از راه اروپای غربی به مسکو سفر کرد. در مسکو وی موافقت مقامات کمینترن را برای احیای مجدد حزب کمونیست ایران جلب کرد. پس از بازگشت وی به تهران فردی به نام نصرالله کامران مخفیانه جهت کمک به ارانی به تهران سفر کرد. با کمک‌های فکری و راهنمایی‌های تشکیلاتی کامران، یک کمیته مرکزی سه نفره مرکب از: ارانی، کامبخش و بهرامی حزب کمونیست ایران را تشکیل داد: «این کمیته از سه عضو تشکیل می‌شد: دکتر ارانی دبیرکل حزب، کامبخش مسئول تشکیلات و دکتر محمد بهرامی مسئول امور مالی.» (خامه‌ای) دیدگاه دوم، نظری است که از سوی ایرج اسکندری عنوان شده‌است. به عقیده وی هسته ارانی که به «۵۳ نفر» معروف شد مستقل از حزب کمونیست بوده‌است. (اسکندری) محمدعلی احمدی اما در کتاب گفتمان چپ در ایران ضمن بررسی اسناد و بازخوانی پرونده پنجاه و سه نفر به اعتبار سنجی نظریه ها و اظهار نظرها در خاطره نگاریهای خود اعضا پرداخته است.به اعتقاد احمدی برخلاف تصور خامه ای آنگونه که محتوای اسناد و بازجوئیهای موجود در پرونده نشان می دهد ابتکار احیا حزب کمونیست ایران نه از سوی ارانی بلکه از سوی کمینترن بوده است. وی با استناد به زمان مسافرت ارانی به مسکو و آمدن کامران به ایران ابتکار احیا یا تاسیس حزب کمونیست از سوی ارانی را یک فرضیه اشتباه می داند. او همچنین سازمان انگاشتن جریانی که بعدها از آن تحت عنوان پنجاه و سه نفر در تاریخ نگاری چپ ایران یاد شد و نظریه ایجاد یک تشکیلات کمونیستی را یک اشتباه قلمداد می نماید. به اعتقاد محمدعلی احمدی گروه ارانی در جریان تصمیم به احیا حزب کمونیست ایران و پس از مراجعه کامران به ایران تنها در ارتباط با کامبخش قرار داشت اما از آنجایی که پس از دستگیریها ذیل یک پرونده با کمونیستها قرار گرفت تحت عنوان پنجاه و سه نفر و یک سازمان تمام عیار کمونیستی از آن یاد و بر اثر تکرار نهادینه شد در حالی که بسیاری از آنان نه کمونیست بودند و نه تصوری از آن داشتند. به اعتقاد احمدی بر اساس طرحی از پیش تعیین شده تعدادی از کمونیستها در ارتباط با کامبخش هسته ای تشکیل دادند که بطور غیرمستقیم در ارتباط با محفل روشنفکری ارانی قرار گرفتند. تنها پس از دستگیری توسط پلیس بود که سرنوشت این افراد به هم گره خورد و از آنجا که همگی آنها ذیل یک پرونده و بر اساس اتهام به یک جرم مشترک، آن هم به ظن پلیس، بازخواست شدند، پنجاه و سه نفر به عنوان یک سازمان کمونیستی در تاریخ معاصر ایران مطرح شد. اظهار نظر اردشیر آوانسیان عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران در آن ایام ماهیت شایعه عضویت ارانی در حزب کمونیست را روشن می‌کند. آوانسیان می‌نویسد:
''آنچه به‌طور حتم یادم مانده‌است ارانی ابداً با ما تماس نگرفت. ارانی که به ایران آمد با ما کار نمی‌کرد. چون من عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران بودم و در تهران به سر می‌بردم، همه افراد چه در تهران و چه ولایات را شناخته با آنها تماس و ارتباط داشتم…''
== ارانی و جریان چپ == توجه سیاسی تقی ارانی به هنگام حضور در آلمان، معطوف به برنامه‌های فرقه جمهوری انقلابی ایران بود. به همین واسطه نیز با محافل چپ اروپایی مرتبط شد. در واقع ارانی از طریق احمد اسدی (اسدُف) با مرتضی علوی آشنا شد و مرتضی علوی حلقه ارتباطی ارانی و اساساً دانشجویان ایرانی (فعال در اروپا) با اندیشه‌ها، نهادها و گروه‌های چپ اروپایی و جهانی بود. ارانی بعدها در بازجویی‌های اداره سیاسی شهربانی چنین می‌گوید:
آشنایی و همکاری این سه نفر (اسدی، ارانی و علوی) به پایه‌گذاری «فرقه جمهوری انقلابی ایران» انجامید این فرقه در سال ۱۳۰۴ خورشیدی به دنبال خلع احمد شاه و ایجاد حکومت موقت، بیانیه‌ای را خطاب به ملت ایران منتشر کرد. آن‌ها علیه تاجگذاری رضا شاه و سلطنت وی نیز اقداماتی را انجام دادند. فرقه در دسامبر ۱۹۲۷ میلادی در کنگره بروکسل با «سلیمان میرزا اسکندری»، رهبر حزب سوسیالیست ایران ارتباط برقرار کرد همچنین در پاییز سال ۱۳۰۶ جزوه‌ای با عنوان «بیان حق» انتشار داد.
بنابر این اگر چه ارانی و یارانش در این دوره متأثر از اندیشه کمونیسم بودند اما وابستگی سیاسی ای نسبت به این جریان نداشتند؛ لذا از طرف کمینترن و حزب کمونیست ایران مورد شماتت قرار گرفتند. به بیان دیگر اگر چه ارانی همواره به بنیادهای نظری و سیاست‌های کلان کمونیسم توجه داشت اما متأثر از شناخت و دغدغه‌های خود به آن اصول و مبانی توجه و عمل می‌کرد.
گرایش طبقاتی تقی ارانی
بسیاری از چهره‌های چپ ایران، دیدگاه‌های ارانی دربارهٔ مبارزهٔ طبقاتی را غیردیالکتیکی نامیده‌اند. آنها معتقدند که نقص ارانی در آن است که او از مطالعات علمی‌اش راجع به فیزیک و شیمی، به سوی مارکسیسم گرایش یافت و همین آغازگاه باعث شد که مارکسیسم او به مبارزات طبقاتی پیوند نخورد.
نورالدین کیانوری می‌نویسد: «استنباط دکتر از مسئله دترمینیسم (جبر اجتماعی) طوری است که به نظر می‌رسد به دیالکتیک «ضرورت و تصادف» و تأثیر متقابل آن‌ها در سیر تکاملی مبارزهٔ طبقاتی، به حد کافی توجه نداشته‌است.»
خسرو شاکری می‌نویسد: «درک ارانی از مارکسیسم کمابیش سطحی، علمی و غیرفلسفی بود و به بیشتر به ماتریالیسم علم‌گرایان قبل از کارل مارکس نزدیک بود تا ماتریالیسم دیالکتیک.»
مصطفی شعاعیان می‌نویسد: «جان ارانی با سرشتی طبقاتی قوام نیافته‌است و او به وضوح در تندآب‌های ماتریالیسم خرده‌بورژوایی و ناطبقاتی شناور است.»
حمید احمدی در کتاب «تاریخچهٔ فرقهٔ جمهوری انقلابی ایران و گروه ارانی» با استناد به بازجویی‌های دوره رضاخان ادعا می‌کند که ارانی بر خلاف کمونیست‌ها از ابقای مالکیت خصوصی دفاع می‌کرد و اشتراکی شدن وسایل تولید را قبول نداشت.
تقی ارانی دربارهٔ گرایش‌های علمی‌اش در ابتدای کتاب «ماتریالیسم دیالکتیک» می‌نویسد: «علم زادهٔ احتیاجاتی است که در طی منازعات انسان با طبیعت و با طبقات حاکم اجتماع تولید می‌شود.» او در این مقاله نشان می‌دهد که چگونه سیادت بورژوازی، لاجرم به رشد خرافات و تضعیف گرایش علمی منجر می‌شود؛ بنابراین از نظر خود تقی ارانی، علم‌دوستی یک متفکر تماماً ناشی از تعهد او به مبارزهٔ طبقاتی است.
با وجود این بیان صریح، هنوز بسیاری از منتقدان، علم‌گرایی را مترادف «بی‌توجهی به مبارزهٔ طبقاتی» می‌دانند و این اتهام را تقویت می‌کنند. برای مثال حمید احمدی می‌نویسد: «در سال ۱۳۰۸ خط نظری-سیاسی کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست ایران مبتنی بر «جبههٔ واحد نیروهای ملی و دمکراتیک» بود که با انتقاد سخت آوتیس سلطان زاده مواجه شد. اما کمیتهٔ مرکزی با خط فکری ارانی در «فرقهٔ جمهوری انقلابی ایران» همراه شده بودند که تحولات ملّی و بورژوایی را مناسب جامعهٔ ایران می‌دانست. آنان تحت تأثیر ارانی باور داشتند که قدرت گرفتن بورژوازی در جامعه‌ای همچون ایران، موجب تکامل نیروهای مولد می‌شود و پایه‌های اجتماعی عالی‌تری را ایجاد خواهد کرد؛ بنابراین مخالفان سلطان‌زاده در حزب کمونیست ایران با شعار «انقلاب کارگران و دهقانان» مرزبندی صریح پیدا کردند.» گرایش طبقاتی تقی ارانی به صورت مشخص در «پول از نظر اقتصادی» مشخص است: «قدوسیّت پول و طلا، از روابط طبقاتی موجود در جامعهٔ کنونی ناشی می‌شود و بر خلاف تصورات برخی حکماء و عرفا نمی‌توان قدرت آن را با تبلیغ اخلاقیّات از بین برد. راه صحیح این است که روابط اجتماعی را طوری تغییر داد که قدرت اشیاء بر افراد، برای همیشه معدوم و مضمحل گردد. تنها در چنین شرایطی، یعنی در اجتماعی که اقتصاد مبتنی بر برنامه‌ریزی آگاهانه و نقشهٔ معین و دقیق است، دورهٔ قدرت فلز زرد سپری می‌شود.» معنای اصطلاح «قدرت اشیاء بر انسان» عبارت است از مالکیت خصوصی وسایل تولید. از این جهت سخت بتوان درک ارانی از سلطهٔ طبقاتی را نادیده گرفت و او را را به «بی‌توجهی به مسئلهٔ طبقاتی» متهم کرد.
ال کالافاته
ال کالافاته (به اسپانیایی: El Calafate) یک شهر در آرژانتین است که در Lago Argentino Department واقع شده‌است. ال کالافاته ۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اسلام‌آباد (رفسنجان)
اسلام‌آباد (رفسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اسلامیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، جمعیت آن ۵۶۶۲ نفر (۱۶۷۲ خانوار) بوده‌است.
ارنو نوشکو
اِرنو نوشکو (Noskó Ernő؛ زادهٔ May 26, 1945) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوی‌پشت اشاره کرد.
فرودگاه محلی سوت والی
فرودگاه محلی سوت والی  یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۸۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۰۴٫۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
ارنو نوشکو
وی به‌همراه تیم ملی فوتبال مجارستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ به مقام قهرمانی دست پیدا کرده‌است.
نفرکامین
نِفِرکامین به گمانی یکی از فرعون‌های مصر باستان در دوره نخست میانی بوده است. تنها منبعی از مصر کهن که نام او را در بر دارد، فهرست پادشاهان ابیدوس است. او ۴۷امین نام پادشاهی قرار گرفته در این فهرست است. نام او به معنای «مین، کا را زینت بخشیده » می‌باشد.
سیبیل گابریل ریکتی دو میرابو
سیبیل گابریل ریکتی دو میرابو رمان‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
ها هیونگ-جو
ها هیونگ-جو (Ha Hyung-joo؛ زادهٔ ) جودوکار اهل کره جنوبی است.
سیات ۸۵۰
این خودرو در کلاس سوپرمینی قرار گرفته، طراحی آن RR بوده است.
درمان اچ‌آی‌وی/ایدز
مدیریت اچ‌آی‌وی/ایدز به‌طور عادی شامل مصرف داروهای ضدویروس پسگرد جهت کنترل عفونت HIV می‌شود. مؤسسه ملی بهداشت آمریکا و برخی دیگر از موسسات، استفاده از داروهای ضدویروس پسگرد را به تمام بیماران مبتلا به ایدز توصیه می‌کند.
درمان از طریق مقابله با ویروس
مزیت‌های درمان شامل کاهش خطر پیشروی ایدز و کاهش خطر مرگ می‌باشد. همچنین در کشورهای در حال توسعه درمان باعث بهبود اوضاع جسمی و سلامت روحی فرد می‌شود. در صورت اقدام به درمان تا ۷۰٪ خطر ابتلا به سل کاهش خواهد یافت. مزیت‌های دیگر درمان شامل کاهش خطر انتقال بیماری به شریک جنسی و کاهش امکان انتقال از مادر به فرزند می‌باشد. تأثیر درمان تا حد زیادی به انطباق بستگی دارد. دلایل عدم انطباق عبارتند از: دسترسی معدود به مراقبت‌های پزشکی، عدم حمایت‌های اجتماعی کافی، بیماری روانی و سوء مصرف مواد. همچنین پیچیدگی روش‌های درمانی (به دلیل تعدد قرص‌ها و دوزها) و اثرات جانبی آن‌ها ممکن است موجب عدم تابعیت اختیاری فرد شود. البته در کشورهای با درآمد کم تابعیت از درمان افراد به خوبی کشورهایی است که افراد آن درآمد بالایی دارند.
عوارض جانبی خاص به داروی مصرفی مربوط می‌شوند. رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از: سندرم دیستروفی، دیس‌لیپیدمی و مرض قند که به ویژه با مهارکننده‌های پروتئاز عارض می‌شوند. سایر علائم شایع عبارتند از: اسهال، و افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی-عروقی. البته عوارض جانبی برخی از درمان‌های پیشنهاد شده اخیر کمتر هستند. مشکل برخی از داروها ممکن است گرانقیمت بودن آن‌ها باشد. البته، از سال ۲۰۱۰، ۴۷٪ کسانی که به این داروها احتیاج پیدا می‌کنند متعلق به کشورهای با درآمد کم یا متوسط هستند. برخی از داروها می‌توانند موجب بیماری مادرزادی بشوند و بنابراین برای زنانی که امید به بچه‌دار شدن دارند مناسب نیست.
درمان‌های پیشنهادی برای کودکان تا حدی متفاوت از درمان بزرگسالان است. در کشورهای در حال توسعه، از سال ۲۰۱۰، ۲۳٪ کودکانی که نیاز به معالجه داشته‌اند تحت درمان قرار گرفته‌اند. هم سازمان بهداشت جهانی و هم ایالت متحده آمریکا توصیه می‌کنند که همه کودکان کمتر از دوازده ماه تحت درمان قرار بگیرند. ایالت متحده برای کودکانی که بین یک تا پنج سال هستند توصیه می‌کند که آن‌هایی تحت درمان قرار بگیرند که میزانHIV RNA آن‌ها بیشتر از ۱۰۰٫۰۰۰ کپی بر میلی‌لیتر باشد، و کودکانی که سن آن‌ها بالای پنج سال است زمانی که تحت درمان قرار بگیرند که میزان CD4 آن‌ها کمتر از ۵۰۰ در هر میکرولیتر باشد.
داروهای جایگزین
در آمریکا، تقریباً ۶۰٪ افراد مبتلا به HIV از اشکال مختلف داروهای مکمل یا جایگزین استفاده می‌کنند. البته مؤثر بودن اکثر این درمان‌ها تأیید نشده‌است. با توجه به مشاوره رژیم غذایی، برخی از شواهد نشان می‌دهند که مصرف ریزخوراکهای مکمل سودمند است. شواهد تجربی و آزمایش‌ها نشان داده‌اند که مکمل‌هایی که دارای سلنیم هستند نیز فایده‌مند هستند. شواهدی وجود دارند که نشان می‌دهند مصرف مکمل ویتامین آ در کودکان میزان مرگ و میر را کاهش داده و روند رشد را بهبود می‌بخشد. در آفریقا در زنان باردار و شیرده که در معرض خطر کمبود مواد مغذی هستند مصرف مولتی ویتامین منجر به بهبود وضعیت مادر و فرزند شده‌است. سازمان بهداشت جهانی مصرف غذایی ریزخوراک‌ها در سطوح RDA بزرگسالان مبتلا به HIV را توصیه می‌کند. سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده‌است که تحقیقات متعدد نشان داده‌اند مکمل ویتامین آ، روی و آهن می‌تواند باعث بروز عوارض HIV در بزرگسالان مبتلا به این بیماری شود. شواهد کافی برای حمایت از مصرف داروهای گیاهی وجود ندارد.
سهل بن حنیف
سَهل بن حُنَیف بن وهب انصاری از صحابه محمد، پیامبر اسلام و از خواص شیعیان علی بن ابی طالب بود. وی از قبیله اوس و انصار بود. وی از جمله بدریون بود و در غزوه احد، هنگام شکست مسلمانان، از میدان جنگ نگریخت. وی در احادیث روایت شده از جعفر صادق، امام ششم شیعه، جزو نقبای پیامبر و از مؤمنانی که بعد از درگذشت پیامبر ایمانشان تغییری نکرده است. به نقل از شیخ صدوق وی از جمله افرادی است که مخالف خلافت ابوبکر و معتقد به ولایت علی بود.
عثمان بن حنیف برادر او بود.
در زمان خلافت علی بن ابی طالب، وی ابتدا به فرمانداری شام منصوب شد. اما طرفداران عثمان راه را بر او بستند و اجازه ندادند به شام برسد. سپس، از سوی علی به فرمانداری مدینه گماشته شد و تا هنگام نبرد صفین در آن مقام بود. سپس، به جمع لشکریان علی در نبرد پیوست و به جای او تمام بن عباس یا قثم بن عباس فرمانداری مدینه را بر عهده گرفت. وی در نبرد صفین فرمانده سواران بصری بود. وقتی علی تصمیم گرفت که با معاویه ترک مخاصمه کند، سهل از افرادی بود که معاهده را امضا کرد. وی پس از نبرد صفین در کوفه درگذشت و علی او را کفن کرد و بر او نماز میت خواند.
دژلگا
دژلگا (به لاتین: Dzhelga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
مالیمبه‌ها
مالیمبه‌ها نام یک سرده از تیره مرغ جولا است.
ترانه‌شناسی لی مین-هو
لی مین-هو (، زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۸۷) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. ترانه‌شناسی لی مین-هو شامل سه آلبوم چندآهنگه، دو آلبوم تک‌آهنگ و هشت تک‌آهنگ است.
مگور، مونموت‌شر
مگور (به انگلیسی: Magor) یک روستا در بریتانیا است که در مونموت‌شر واقع شده‌است. مگور ۶٬۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
الکساندروس ماوروکورداتوس
الکساندروس ماوروکورداتوس (Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος؛ February 11, 1791 – ) یک سیاست‌مدار اهل یونان بود.
وی یکی از رهبران جنگ استقلال یونان و نخست وزیر این کشور در چند دوره مختلف بوده است.
متیوس گالیونا دا کوستا
متیوس گالیونا دا کوستا (Mateus Galiano da Costa؛ زادهٔ June 19, 1984) یک بازیکن فوتبال اهل آنگولا است.
نیکارع
نیکارع به گمانی یکی از فرعون‌های مصر باستان در دوره نخست میانی بوده‌است. تنها منبعی از مصر کهن که نام او را دربردارد، فهرست پادشاهان ابیدوس است. او ۴۸امین نام پادشاهی قرار گرفته در این فهرست است. نام او به معنای «رعی که به کا متعلق است» می‌باشد.
کارگاه رنگرزی
کارگاه رنگرزی مربوط به اواسط دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، بخش مرکزی، ضلع شرقی میدان نقش جهان، راسته اصلی بین مسجد شیخ لطف ا و بازار درب مسجد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۰۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رائول روئیز
رائول روئیز (۲۵ ژوئیه ۱۹۴۱–۱۹ اوت ۲۰۱۱) سینماگر شیلیایی مقیم فرانسه بود. روئیز در دوران ۴۸ سالهٔ هنری خود ۱۱۳ فیلم را کارگردانی کرد و از این حیث یکی از سینماگران پرکار جهان محسوب می‌شود.
زندگی و فعالیت‌ها
رائول روئیز در دوران دولت سالوادور آلنده با «جبهه سینماگران پیشرو» نزدیک به حزب سوسیالیست شیلی همکاری داشت. روئیز پس از کودتای سرهنگ‌ها در سال ۱۹۷۳ شیلی را ترک کرد و در فرانسه اقامت گزید. از آثار شاخص او می‌توان به فیلم سه زندگی و یک مرگ با بازی مارچلو ماسترویانی بازیگر ایتالیایی در سال ۱۹۹۵، شجره‌نامه‌های یک جنایت در سال ۱۹۹۷ با بازی کاترین دنو، زمان بازیافته اقتباسی سینمایی از رمانی به همین نام از مارسل پروست در سال ۱۹۹۹ و کلیمت دربارهٔ زندگی گوستاو کلیمت در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد. روئیز در روزهای پایانی عمر خود در حال تدارک ساخت فیلمی بر پایه خاطرات کودکی خود بود. او به دلیل ابتلا به بیماری ذات‌الریه در سن ۷۰ سالگی درگذشت. ژیل ژاکوب، مدیر جشنواره سینمایی کن فرانسه، بعد از مرگ روییز می‌گوید: «با مرگ این سینماگر، سینمای فرانسه یکی از بزرگ‌ترین نمایندگان سینمای مدرن را از دست داد.»
روئیز خیلی زود به عنوان یک فیلمساز برجسته در بین منتقدان و سینه‌فیلیا ی اروپایی شهرت یافت و برای نوشتن و کارگردانی تعداد قابل توجهی از داستانهای عجیب و غریب گرچه بسیار ادبی فیلم‌های ادبی و پیچیده کم‌هزینه در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ (اغلب برای مؤسسه سمعی و بصری ملی در فرانسه) و سپس برای پائولو برانکو تهیه‌کننده پرتغالی. معروف‌ترین این فیلم‌های غالباً عجیب و افسانه‌گری عبارتند از: گفتار نامعقول (۱۹۷۷)، مختصری که آغاز روابط طولانی مدت روئیز با خورخه آریاگادا، آهنگساز شیلیایی بود. تعطیلات معوق (۱۹۷۸)؛ فرضیه نقاشی به سرقت رفته (۱۹۷۸)؛ در بالای نهنگ (۱۹۸۲)؛ سه تاج ملوان (۱۹۸۳)؛ شهر دزدان دریایی (۱۹۸۳) سرنوشت مانوئل (۱۹۸۵)؛ جزیره گنج (فیلم ۱۹۸۵) و زندگی رؤیایی است (۱۹۸۶). شماره ویژه کایه دو سینما در مارس ۱۹۸۳ به روئیز اختصاص یافت.
میراث
آخرین فیلم ویژه تکمیل‌شده روئیز «شب آن سوی خیابان» سال ۲۰۱۲ برای اکران پس از مرگ انتخاب شد. در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲، بیوه وی والریا ساریمنت، که همچنین تدوین‌کننده و همکار وی برای چندین دهه بود فیلم خطوط ولینگتون (۲۰۱۲) را تکمیل کرد. حماسه ناپلئونی که روئیز هنگام مرگ در حال آماده ساختن آن بود، در شصت و نهمین جشنواره فیلم ونیز برای شیر طلایی در رقابت بود و به‌عنوان فیلم ویژه زابالتگی در جشنواره بین‌المللی فیلم سن سباستین ۲۰۱۲ به‌شمار می‌آمد. هر دو فیلم همچنین در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۲ و جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۱۲ به نمایش درآمدند.
فیلم داستانی اپرای صابون سرگردان که روئیز در سال ۱۹۹۰ در شیلی فیلمبرداری کرده بود اما ناتمام ماند توسط سارمارینتو تکمیل شد و اولین بار در جشنواره فیلم لوکارنو در اوت ۲۰۱۷ به نمایش درآمد. اولین نمایش روئیز «تانگو از بیوه و آینه تحریف شده» آن، که در سال ۱۹۶۷ فیلمبرداری شد اما به دنبال مشکلات بودجه طبقه‌بندی شد، توسط سارمارینتو بازیابی شد و برای اولین بار در فوریه ۲۰۲۰ در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش گذاشته شد.
روئیز و بوف کور
روئیز در سال ۱۹۸۷ فیلم بوف کور را بر اساس رمان بوف کور صادق هدایت کارگردانی کرد. روایت تک‌گفتاری و ذهنی رمان صادق هدایت در فیلم او نیز تکرار می‌شود. آپاراتچی ۳۵ ساله‌ای که در سینما مشغول به کار است و بیشتر فیلم‌های شاد عربی را نمایش می‌دهد راوی داستان است. آپاراتچی با تماشای چند باره فیلم‌ها از مرز واقعیت و خیال می‌گذرد. دیگر شخصیت‌های این فیلم مانند زن لکاته یا پیرمرد خنزرپنزری اطرافیان جوان آپاراتچی را تشکیل می‌دهند. فیلم روئیز مانند بوف کور هدایت ویژگی‌های شخصیت پریشان، خیال‌پرداز و اسکیزوفرنی روحی راوی را به همراه احساس بیهودگی، دلهره تنهایی، از خود بیگانگی و پریشانی و… به خوبی نمایش می‌دهد.
رائول روئیز در خصوص فیلمش گفته‌است
تلمبه شهمرادی
تلمبه شهمرادی، روستایی در دهستان فهرج بخش مرکزی شهرستان فهرج در استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
به یاد یار و دیار
به یاد یار و دیار: مجموعهٔ طنزیات سیاسی و اجتماعی کتابی‌ست طنز از ایرج پزشک‌زاد در خرافات‌ستیزی که نخستین بار در سال ۱۳۹۱ منتشر شده.
علامت لرمیت
علامت لرمیت نوعی حس الکتریکی شوک مانندی است که به پشت و اندام تحتانی انتشار می‌یابد. این حالت معمولاً با خم کردن یا دیگر حرکات گردن رخ می‌دهد. این علامت معمولاً خودبخود بهبود می‌یابد، اما ممکن است سال‌ها ادامه یابد. علامت لرمیت در بیماری ام‌اس، اسپوندیلیت گردنی، کمبود ویتامین ب ۱۲ و از عوارض درمان با رادیوتراپی در لنفوم هوچکین دیده می‌شود.
موزه دلوپرا دل‌دوئومو (فلورانس)
موزه دلوپرا دل‌دوئومو (فلورانس) ، (موزه آثار کلیسای جامع) در فلورانس ایتالیا، موزه‌ای است که شامل بسیاری از آثار اصلی هنری کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره است که برای کلیسای جامع (دوئومو) فلورانس ایجاد شده‌است.
این موزه درست در شرق دوئومو، در نزدیکی سقف گنبدی آن واقع شده‌است. در سال ۱۸۹۱ افتتاح شد و اکنون سراهای آن «یکی از مهمترین مجموعه‌های مجسمه جهان» است.
میدفورد
میدفورد (به انگلیسی: Maidford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ساوت نورث‌همپتون‌شر واقع شده‌است. میدفورد ۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
لیبی ۵۶۷۲
سیارک ۵۶۷۲ پنج هزار و ششصد و هفتاد و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۶ مارس ۱۹۸۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۰۰ است.
نفرکارع تررو
نفرکارع تِرِرو به گمانی یکی از فرعون‌های مصر باستان در دوره نخست میانی بوده است. تنها منبعی از مصر کهن که نام او را در بر دارد، فهرست پادشاهان ابیدوس است. نام او ۴۹امین نام پادشاهی قرار گرفته در این فهرست است. نام او به معنای «رع شکرگزار کا است» می‌باشد.
ایوان منتسل
ایوان مِنتسِل (Menczel Iván; December 14, 1941 – 1941:12:14, November 26, 2011) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی واشاش اشاره کرد.
وی به‌همراه تیم ملی فوتبال مجارستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ به مقام قهرمانی دست پیدا کرده‌است.
حمام درود
حمام درود مربوط به اوایل دوره قاجار است و در درود، میدان شهدا، خیابان امام، کوچه دبستان شریعتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۰۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
براندان پنی
از مجموعه هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به انگیزه و همچنین فیلم عاشقتم، بث کوپر اشاره کرد.
کیم آ-لانگ
کیم آ-لانگ (Kim A-lang؛ زادهٔ August 22, 1995) اسکیت‌باز سرعت اهل کره جنوبی است.
تویوتا اسپورت ۸۰۰
تویوتا اسپورت ۸۰۰ (Toyota Sports ۸۰۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۵–۱۹۶۹تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی 3580 mm، عرض آن در حالت طبیعی 1465 mm، ارتفاع آن در حالت طبیعی 1176 mm و وزن آن در حالت طبیعی 580 kg است.
موتور آن ۷۹۰ سی‌سی است.
مینروا (ابهام‌زدایی)
مینروا بیش از یک کاربرد دارد:
دیدارهای فوتبال ایران و کامرون
تیم ملی ایران و تیم ملی کامرون تاکنون ۴ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۳ مساوی و یک برد برای تیم ملی کامرون بوده است.
در این بازیها جمعاً ۵ گل به ثمر رسیده است که ۲ گل سهم تیم ایران و ۳ گل سهم تیم کامرون می‌باشد.
هر چهار دیدار بین این دو تیم غیر رسمی بوده و این دو تیم هیچگاه در یک بازی رسمی به مصاف هم نرفته‌اند.
اولین بازی
اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۶۱ در چارچوب جام نهرو در شهر کوچی، هند به مصاف هم رفتند که این دیدار با تساوی بدون گل به پایان رسید.
بهترین برد
در تنها دیدار دو تیم که برنده داشت، آخرین بازی دو تیم بود که کامرون در این دیدار ۲ بر ۱ پیروز شد.
مرکز تحقیق
سنتر فور اینکوئری یا مرکز تحقیق (CFI) یک سازمان آموزشی ناسودبر است که مراکزی در ایالات متحده آمریکا دارد. هدف اصلی این سازمان تشویق تحقیق و پرس و جوی مستند دربارهٔ ادعاهایی چون فراهنجار، علوم حاشیه‌ای، دین، اخلاق سکولار و جامعه است. سی اف آی هدف خود را ترویج و دفاع از علم، خرد و تحقیق آزاد دربارهٔ تمام جوانب انسانی اعلام کرده‌است. این سازمان در ۱۹۹۱ توسط نویسنده و فیلسوف آمریکایی پاول کورتز بنیان‌گذاری شده‌است.
سی‌اف‌آی پادکست هفتگی محبوب به نام پوینت آف اینکوئری را منتشر می‌کند.
هری بیر
هری بیر (Harry Baer؛ زادهٔ September 27, 1947) هنرپیشه، بازیگر سینما، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل آلمان است.
فرودگاه بین‌المللی سوت تگزاس در ادینبرگ
فرودگاه بین‌المللی سوت تگزاس در ادینبرگ یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در شهر ادینبرگ، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
سرخ‌پرک
سرخ‌پرک نام یک سرده از تیره مرغ جولا است.
پراکسیددار شدن لیپید
پراکسیداسیون لیپید (Lipid peroxidation) یعنی دژنراسیون اکسیداتیو چربی‌ها. در این فرآیند رادیکال‌های آزاد، الکترون‌ها را از چربی‌ها (مانند لیپیدهای غشای سلول) جدا می‌کنند و چربی را به صورت رادیکال در می‌آورند. این پروسه شامل یک مکانیسم واکنش زنجیروار از رادیکال‌های آزاد است؛ و اغلب اسیدهای چرب غیر اشباع را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
بید چینی
بید چینی نام یک گونه از سرده بید است.
پراکسیددار شدن لیپید
جستارهای وابسته
لیپید
نوسانات گرمایی
نوسانات حرارتی به‌طور کلی همه درجات آزادی یک سیستم تحت تأثیر قرار می‌دهد مانند ارتعاشات تصادفی (فونون)، چرخش تصادفی (rotons)، تحریک الکترونیکی تصادفی، و غیره.
متغیرهای ترمودینامیکی مانند فشار، دما یا آنتروپی نیز به همین ترتیب دچار نوسانات حرارتی می‌شوند. به عنوان مثال، برای سیستمی که فشار تعادلی دارد، فشار سیستم تا حدودی در مورد مقدار تعادل نوسان می‌کند.
فابیو کودیچینی
فابیو کودیچینی (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۳۵ در تریسته)، دروازه‌بان بازنشسته فوتبال ایتالیایی است.
او همچنین پدر کارلو کودیچینی دروازه‌بان سابق تیم‌های آ.ث. میلان، چلسی و تاتنهام است.
نام مستعار او عنکبوت سیاه (Rango Nero) است.
کودیچینی برای تیم ملی ایتالیا بازی نکرد. علت این امر حضور دروازه‌بانانی چون دینو زوف، لورنزو بوفون و انریکو آلبرتوسی بود که عملاً شانس او را برای حضور در تیم ملی به صفر رسانده بودند.
== افتخارات ==
لوکان
شهر لوکان با جمعیت ۳۸٫۷۸۶ نفر در شهرستان دوبلین در کشور جمهوری ایرلند واقع شده‌است.
گروموف (آستراخان)
گروموف (به لاتین: Gromov) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ماریانو هویاس
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، باشگاه فوتبال سلتاویگو، و باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
نبرد پلاچنتیا
نبرد پلاچنتیا در ژانویهٔ سال ۲۷۱ میلادی بین ارتشی از رومیان به فرماندهی امپراتور وقت اورلیان و آلامانی‌ها (دراصل قبیلهٔ یوتونگی) در نزدیکی پیاچنزای امروزی در ایتالیا روی داد.
رویداد
آلامانی‌ها ایتالیا را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند و با توجه به عدم حضور ارتش روم در آن زمان به غارت شهر پلاچنتیا پرداختند. اورلیان که به‌دنبال عقب‌نشینی وندال‌ها در آن زمان با ارتشش در پانونیا به سر می‌برد با شتاب به‌سوی ایتالیا روانه شد. اما آلامانی‌ها که کمین کرده بودند با حمله‌ای غافلگیرانه به سربازان رومی موفق به شکست اورلیان شدند.
خبر این شکست ترس و وحشت بسیاری را در رم برانگیخت به‌ویژه که آلامانی‌های پیروز اینک رهسپار پایتختی بودند که فراتر از دیوارهای قدیمیش گسترش یافته بود. رمیان مراسم مذهبی برپا کرده و از خدایان خود درخواست یاری نمودند. اما سرانجام اورلیان موفق شد تا آلامانی‌ها را طی نبرد فانو به‌سختی شکست دهد و به شادی این پیروزی، جشن بزرگی در شهر برپا گردید.
ژان ریشپن
قطعۀ «قلب مادر» سرودۀ ایرج میرزا شاعر پرآوازه ایرانی در واقع ترجمۀ مستقیم از شعر «Le cœur d'une mère» اثر این شاعر و نویسنده در سال 1881 است که به گویش محلی در صفحۀ آخر کتابش تحت عنوان La Glu آمده است و در سال 1883، توسط شارل گونو به صورت تصنیف بازنویسی شده است:
Comme il courait, il tomba
Et lon laire et lon, lon la
Et par terr’ le cœur roula
Et pendant que l’cœur roulait
گوریل کوهی
گوریل کوهی یکی از دو زیرگونه‌های گوریل شرقی است. این گوریل‌ها در دو جای جهان یافت می‌شوند: گروه نخست در کوه‌های آتشفشانی ویرونگا در مرکز آفریقا در میان سه پارک ملی امگاهینگا در جنوب غرب اوگاندا، آتشفشان در شمال غربی رواندا، و پارک ملی ویرونگا در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو؛ و گروه دوم در پارک ملی حفاظت شده بویندی در اوگاندا. بعضی نخستی‌شناسان، جمعیت ساکن در بویندی را زیرگونه‌ای مستقل می‌دانند، اگرچه هنوز اطلاعات کامل برای جدا ساختن این دو در دسترس نیست. تا نوامبر ۲۰۱۲، وجود تنها نزدیک به ۸۸۰ گوریل کوهی در طبیعت تخمین زده شده‌است.
ژان ریشپن
Entendit l’cœur qui parlait
Et l’cœur disait en pleurant
T’es-tu fais mal mon enfant ?
موزه دبی
موزهٔ دبی به عربی ( متحف دبي ) یکی از معالم بارز و تاریخی و جاذبهٔ گردشگری شهر دبی و یکی از نقاط دیدنی امارات متحدهٔ عربی است که سالیانه تعداد زیادی از گردشگران از مناطق داخل و خارج امارات به سویش می‌شتابند. «موزهٔ دبی» یکی از دیدنی‌های مهم این شهر است. در این موزه، مدل‌های زنده، نماهای زندگی روزمرهٔ مردم قدیم امارات را به تصویر می‌کشند. یک بازار شلوغ، یک مدرسهٔ اسلامی، زندگی بیابان‌نشینی در شب و زندگی ماهیگیران از جملهٔ این نماها می‌باشند.
افتتاح موزه دبی
این موزه در سال ۱۹۷۱ در داخل قلعه‌ای بنام قلعه فهیدی دائر گردیده‌است. این قلعه در سال ۱۷۸۷میلادی برای محافظت از شهر در برابر دشمنان بنا گردیده‌است. از آنجا که این بنا قدیمی‌ترین ساختمان شهر بوده، مدت‌ها از آن برای سکونت حاکمان وقت دبی و مقر حکومتی استفاده می‌شده‌است تا اینکه در سال ۱۹۷۰ جهت استفاده موزه بازسازی گردید.
افزایش موزه در سال ۱۹۹۵
افزایش و استقرار سایر اتاق‌ها و نگارخانه‌های موزه در سال ۱۹۹۵ صورت گرفت. تصاویر رنگی و جذاب، همراه با مدل‌های زنده، صدا و جلوه‌های ویزه به صورت کاملاً روشن زندگی مردم را قبل از کشف نفت در این منطقه به نمایش در می‌آورد. نگارخانه‌ها نیز تصاویری از خور دبی، خانه‌های عربی قدیمی، مساجد، بازارها، باغ‌های خرما، زندگی ساحل نشینان و بیابان نشینی را به نمایش گذاشته‌اند. یکی از زیباترین این تصاویر، تصویر مربوط به استخراج مروارید از اعماق آب دریا می‌باشد که در آن چند تاجر مروارید، سنگ‌های وزنه، ترازو و غربال مخصوص این کار دیده می‌شوند. این قلعه در نوع خود، یک موزه نظامی سحرآمیز نیز می‌باشد. در این موزه مجموعه جالبی از اقلام تاریخی از جنس مس، مرمر سفید و مصنوعات سفالی پیدا شده در قبرهایی متعلق به حدود ۴۰۰۰ سال پیش در معرض دید عموم قرارداده شده‌است. باستان شناسان در سال‌های اخیر موفق به بیرون آوردن صدها نمونه مصنوعات دست ساز از قبیل ظروف سفالی، اسلحه‌ها و سکه‌های متعلق به هزاره سوم قبل از میلاد مسیح (ع) از دل خاک شده‌اند. این کشفیات اکنون در بخش باستان‌شناسی موزه نگهداری می‌شوند. ساعات بازدید از موزه: ۳۰/۸صبح تا ۳۰/۷ عصر (شنبه تا پنج شنبه) جمعه‌ها: ۲ بعد از ظهر تا ۳۰/۷ عصر است.
محمد مسعد
محمد مسد (محمد مسعد المولد)؛ زادهٔ February 17, 1983 یک بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده‌است.
لی سون-هی (تکواندوکار)
لی سون-هی (Lee Sun-hee؛ زادهٔ ) تکواندوکار اهل کره جنوبی است.
میدز مورتون
میدز مورتون (به انگلیسی: Maids Moreton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Aylesbury Vale واقع شده‌است. میدز مورتون ۸۴۷ نفر جمعیت دارد.
تپه شیخی سه
تپه شیخی سه مربوط به سدهٔ ۷ تا ۱۱ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش مرکزی، دهستان بنجار، ۸۵۰ متری جنوب روستای شیخی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۰۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بید بادامی
بید بادامی، بید سه پرچمی یا بید فرانسوی نام یک گونه از سرده بید است.
سیارک ۵۶۷۳
سیارک ۵۶۷۳ پنج هزار و ششصد و هفتاد و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۶ سپتامبر ۱۹۸۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۲۰ است.
یونا
یونا ممکن است در اشاره به موارد زیر باشد:
رزدر (ارزوئیه)
رزدر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارزوئیه در استان کرمان ایران است.
فیل رومن
فیل رومن (Phil Roman؛ زادهٔ December 21, 1930) یک پویانما، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
ایتو هیروبومی
ایتو هیروبومی سامورایی و از اهالی قلمروی چوشو، نخستین، پنجمین، هفتمین و دهمین نخست‌وزیر ژاپن بود.
زندگی نامه
وی برای چهار دوره نخست وزیر ژاپن بود.
هارالد لایپنیتز
هارالد لایپنیتز (Harald Leipnitz؛ April 22, 1926 – November 21, 2000) هنرپیشه اهل آلمان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ژوستین و مصائب پاکدامنی، خانم صاحبخانه هم روابط عاشقانه دارد و سوزان، خانم صاحبخانه لان اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده‌است.
سا جائه-هیوک
سا جائه-هیوک (Sa Jae-hyouk؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کره جنوبی است.
بنتلی ۴½ لیتر
بنتلی ۴ ۱⁄۲ لیتر خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۶–۱۹۳۰ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودروهای اسپورت قرار گرفته است.
تپه شیخی چهار
تپه شیخی چهار مربوط به سدهٔ ۷ تا ۱۱ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش مرکزی، دهستان بنجار، ۱/۱ کیلومتری جنوب شرق روستای شیخی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۰۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ژرژ دو پورتو-ریش
ژرژ دو پورتو-ریش رمان‌نویس و نمایش‌نامه نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
امپراتور کوتوکو
برپایهٔ گزارش نیهون‌شوکی او مردی فرهیخته بوده و توجه ویژه‌ای به بودایی‌گری داشته‌است. از اقدامات او کوشش برای فرستادن سفیر به چین بود، ولی کشتی سفیر پیش از رسیدن به دربار دودمان تانگ در دریا شکست.
منابع
Wikipedia contributors, "Emperor Kōtoku," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Emperor_Kōtoku&oldid=474374060 (accessed February 13, 2012).
جولاهای چندزنه
جولاهای چندزنه نام یک سرده از تیره مرغ جولا است.
تیم (گروه موسیقی)
تیم یک گروه اسلواک در سبک پاپ راک می‌باشد. این گروه در دهه هشتاد میلادی به عنوان سرشناس‌ترین گروه راک در چکسلواکی شناخته می شد. در سال ۱۹۸۹، این گروه با انتشار آلبوم اورا تیم (Ora Team، در زبان اسپرانتو به معنی گروه طلایی) به عنوان یکی از مطرح‌ترین گروه‌های موسیقی در دنیای اسپرانتو نام خود را مطرح ساخت.
مارتوفسکی
مارتوفسکی (به لاتین: Martovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
دوک‌نشین استونی (۱۷۲۱-۱۵۶۱)
دوک‌نشین استونی (Hertigdömet Estland) که استونی سوئدی نیز نامیده می‌شود حکومت امپراتوری سوئد بر سرزمین‌های کشور استونی از سال ۱۵۶۱ تا ۱۷۲۱ میلادی بود. این سرزمین در پی جنگ بزرگ شمالی و پیمان نیستاد به امپراتوری روسیه واگذار شد.
این فرمانروایی در طول جنگ لیوونی به وجود آمد، زمانی که بخش‌های شمالی استونی کنونی - روال (تالین) و شهرستان‌های هاریوما، ویروما غربی، راپلاما و یارواما - در سال ۱۵۶۱ و لنما در ۱۵۸۱ به پادشاهی سوئد تسلیم شدند. در زبان محاوره به این دوران "زمان خوب سوئدی قدیم" نیز گفته میشود.