cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خسرو و شیرین
شروع داستان
نظامی داستان را با تعریف و تفسیر عشق، زادن خسرو پرویز و آموزش و تربیت او آغاز می‌نماید. سپس به بیان عیش و نوش خسرو در خانهٔ یک دهقان می‌پردازد. خسرو با همراهان خود به شکار رفته، شبانگاه به خانهٔ دهقانی می‌رود به شادخواری چنگ و نوا مشغول می‌شود. بامدادان اسبی از آن‌ها به مزرعهٔ دهقان می‌رود و از محصول مزرعه می‌خورد و غلام خسرو نیز به مزرعه درمی‌آید و غوره‌ها را می‌خورد و تباه می‌کند. این کارها موجب خشم پدرش، هرمز چهارم گشته، دستور می‌دهد غلام را به صاحب خانه ببخشند، اسب را بکشند، چنگ را بشکنند، و خانه را به صاحب خانه ببخشند. اما با پادرمیانی بزرگان، هرمز، خسرو را می‌بخشد. همان شب خسرو در خواب، پدربزرگ خویش، خسرو انوشیروان را می‌بیند که به او مژده می‌دهد که به جای آن چهار رویداد ناگوار، چهار اتفاق خوب برای او خواهد افتاد: به جای آن غلام و غوره ترش، شیرین دلبر، به جای اسب از دست رفته، شبدیز، به جای آن تخت و خانه، تخت شاهی، و به جای آن چنگ، نواسازی و باربدی پرآوازه.
عاشق شیرین شدن
کمی بعد، خسرو از دهان نقاش دربار که شاپور نام داشت، تعریف شیرین و شبدیز را می‌شنود و هنوز شیرین را ندیده، دلباختهٔ او می‌شود. و خسرو، شاپور را به ارمنستان می‌فرستد تا پیام دلدادگی خسرو را به شیرین برساند. شاپور در ارمنستان، چهرهٔ خسرو را می‌کشد و بر سر راه شیرین قرار می‌دهد، شیرین با دیدن نگارهٔ خسرو، دلباختهٔ او می‌شود. شاپور خودش را در نقش مغان درآورده و نزد شیرین می‌رود و داستان دلدادگی خسرو را را بیان می‌کند. شاپور انگشتر خسرو را به شیرین داده و به او می‌گوید که فردا به عزم شکار، بر شبدیز نشین، اما به تیسپون برو. روز بعد شیرین با کنیزان عزم شکار کرده، اما بی‌خبر از آن‌ها سوار شبدیز شده و به تیسپون می‌تازد. شیرین به چشمه‌ای می‌رسد، رخت‌هایش را از تن برآورده و مشغول شنا و آب‌تنی می‌شود. در آن سو خسروپرویز در تیسپون به نام خود سکه می‌زند که موجب خشم پدر می‌شود و به ناچار مجبور به ترک تیسپون می‌شود و به همان چشمه‌ای می‌رسد که شیرین در آن مشغول آب‌تنی بود. خسرو که هنوز شیرین را ندیده و نمی‌شناخت، با دیدن شیرین شور و غلغله‌ای در دلش بپا می‌شود و مخفیانه از پشت درخت نظاره‌گر او می‌شود. شیرین نیز از آب بیرون آمده و خسرو را می‌بیند، دلش به او نوید عشق می‌داد، ولی عقل می‌گفت که شاید او خسرو نباشد. بی‌درنگ بر اسب سوار شده و سوی تیسپون می‌رود. شیرین در تیسپون وقتی که باخبر می‌شود خسرو گریخته، اندوه‌گین می‌شود، درخواست می‌کند در مرغزاری خوش و خرم برای او قصری بسازند و او در آنجا منتظر خسرو می‌شود. خسرو پس از رسیدن به ارمنستان، شاپور را می‌بیند که خبر رفتن او به تیسپون را به خسرو می‌دهد. خسرو نزد مهین‌بانو، عمهٔ شیرین می‌رود. مهین‌بانو که نگران گم‌شدن شیرین بوده، به استقبال او رفته، و پس از اینکه می‌شنود شیرین حالش خوب است، دلش آرام می‌گیرد. مهین‌بانو اسبی تیزرو به نام «گلگون» که همتاز شبدیز است به شاپور می‌دهد تا نزد شیرین رفته و او را به ارمنستان بیاورد. در همین اوقات، خبر مرگ هرمز را برای خسرو که در ارمنستان بود می‌آورند و خسرو بی‌تاب می‌شود و سوار بر اسب سوی تیسپون می‌تازد و اینگونه می‌شود که وقتی شیرین به ارمنستان می‌رسد، خسرو را در آنجا نمی‌یابد.
در همین اوقات بهرام چوبین شورش کرده و تخت شاهنشاهی را غصب می‌کند و جان خسرو به خطر می‌افتد. خسرو به ارمنستان گریخته و به‌طور اتفاقی در شکارگاهی شیرین را ملاقات می‌کند. از نام و نشان هم پرسیده و وقتی خود را همان عاشق و معشوق گمشده می‌بینند، سر از پا نشناخته و غرق شادی می‌شوند.
مهین بانو به شیرین سفارش می‌کند که خسرو را هزاران خوبروست، تو نباید فریب خورده و گوهر خویش از دست بدهی، تا مبادا چون کام یافته، رهایت کند. شیرین با جان و دل قول می‌دهد که جز با ازدواج، با خسرو هم‌بستر نشود. هر شب بزمی بود، خسرو را سرخوشی و شیرین را سرکشی، شیرین گوهر خویش را پاس می‌داشت و خسرو را به صبر دعوت می‌کرد. شیرین با خسرو عهد می‌کند که باید تخت شاهی را از بهرام پس گیرد. خسرو سوار بر اسب شده، سوی روم می‌تازد، قیصر روم سپاهی در اختیار خسرو گذاشته، دختر خود، مریم را هم به همسری او درمی‌آورد و او را راهی تیسپون می‌کند. در تیسپون، بهرام چوبینه شکست خورده، متواری می‌شود و خسرو بر تخت می‌نشیند. در همین اوقات مهین بانو از دنیا می‌رود و تخت ارمنستان به شیرین می‌رسد اما مریم، مانع از رسیدن خسرو و شیرین به هم می‌شود.
ورود فرهاد به داستان
شیرین گله‌ای از گوسفندان، فرسنگ‌ها دورتر از قصر خویش بر فراز کوه بیستون داشت که هر روز خدمت‌کاران از آنجا برای شیرین، شیر می‌آوردند. شیرین در پی چاره برای کم کردن زحمت خدمتکاران بود، چرا که آوردن گله به نزدیکی امکان نداشت، چون گیاهی وحشی در آنجا می‌رویید که با خوردن آن توسط گوسفندان، شیر گوسفندان سمی می‌شد. شاپور، همکلاسی قدیم خویش، فرهاد را به شیرین معرفی می‌کند که یک مهندس بود. فرهاد با دیدن شیرین دلباختهٔ او می‌شود و جوبی از سنگ بین کوه و قصر بنا می‌کند تا شیرین را از طریق آن به قصر منتقل کنند. ماجرای عشق فرهاد به گوش خسرو می‌رسد، تصمیم می‌گیرد که به زور او را از سر راه بردارد و اگر کارساز نبود، او را به سنگ‌تراشی فراوان وادارد تا از عشق شیرین دست بردارد. خسرو فرهاد را نزد خود می‌خواند و گفتگویی بین آن دو رخ می‌دهد:
مرگ فرهاد
خسرو که می‌بیند فرهاد را با پول نتوان خرید، او را فریب داده و به دروغ به او می‌گوید که «کوهی در سر راه ماست که آمد و شد را دشوار کرده، اگر از میان آن راهی بسازی که آمد و شد را آسان کند، از عشق شیرین در خواهم گذشت». فرهاد می‌پذیرد و دست به کار می‌شود.
مرگ مریم
در این میان، مریم همسر خسرو هم به بستر بیماری می‌افتد و از دنیا می‌رود. خسرو پس از چهل روز سوگواری، نامه‌ای برای شیرین می‌نویسد و از او می‌خواهد تا به کاخ خسرو برود. اما شیرین جز به ازدواج با کابین سزاوار و احترام کاملی که چون ملکه به کاخ نرود، به هیچ چیز دیگری راضی نمی‌شود. خسرو که اصرار را بی‌فایده می‌بیند، تصمیم می‌گیرد حسادت زنانه شیرین را با عشق‌بازی با زنی دیگر به نام شکر که در اصفهان سکونت داشته، برانگیزد که این کار موجب دیرکرد بیشتر وصال آن دو می‌شود. درنهایت، خسرو به قصر شیرین رفته تا او را ببیند. شیرین که می‌بیند خسرو سرمست است، او را به داخل کاخ خویش راه نمی‌دهد و خصوصاً او را به خاطر دمسازی با شکر سرزنش می‌کند. خسرو غمگینانه آنجا را ترک می‌کند.
ازدواج با شیرین
شیرین پس از رفتن خسرو، دلش به آب و تاب می‌افتد و از کار خویش پشیمان می‌گردد و پس از یکسری رخدادهای عاشقانه، خسرو که می‌بیند شیرین بدون ازدواجی شکوه‌مندانه با کابین لازم، اجازه وصال نمی‌دهد، قول می‌دهد که هر چه زودتر مقدمات ازدواجی باشکوه را فراهم کند و کمی بعد ازدواجی باشکوه ترتیب داده می‌شود. با وجود اینکه خسرو به شیرین قول داده بود در شب وصال باده‌گساری نکند، اما بر پیمان خود پایدار نبود و آن شب را بیش از هر شب دیگری مشغول باده‌گساری می‌شود.
در این موقع، نظامی گفتگویی فلسفی از زبان خسرو و وزیرش را دربارهٔ موضوعات مختلف بیان می‌دارد.
مرگ خسرو و شیرین
خسرو از همسر پیشین خود، مریم، پسری بدگهر به نام شیرویه داشت که به چشم شهوت به شیرین می‌نگریست. شیرویه حتی وقتی نه ساله بود می‌گفت «شیرین کاشکی بودی مرا جفت». پدر همواره از پسر ناخشنود بود. پس از اتفاقاتی که موجب خلع سلطنت خسرو می‌شود، شیرویه بر تخت نشسته و قصد جان خسرو را می‌کند، پس از رشته اتفاقاتی، شیرویه بالاخره خسرو و تمام برادران خود را می‌کشد و نامه‌ای برای شیرین می‌نویسد و به او می‌گوید که یک هفتهٔ بعد باید به قصر او برود. شیرین بسیار دلگیر می‌شود. در مراسم کفن و دفن خسرو، مردم فراوان گرد می‌آیند و جنازهٔ خسرو را سوی دخمه می‌برند. همه سران کشور تا غلامان و کنیزان مشغول سوگواری بودند، جز شیرین، او چنان شاد وانمود می‌کرد که همه می‌پنداشتند انگار او را غمی نیست. شیرویه نیز شاد بود که می‌دید شیرین دیگر در اختیار اوست.
پس از اینکه تابوت را به درون گنبد می‌برند، شیرین به داخل گنبد رفته و از موبدان و دیگران می‌خواهد که همان‌جا بمانند و وارد گنبد نشوند. سپس خسرو را می‌بوسد و با فرود آوردن خنجری بر جگرگاه خویش، خودکشی می‌کند. آن‌ها را در یک گور دفن می‌کنند.
ارزش زن و ازدواج
نظامی گنجوی در داستان خسرو و شیرین، شکوه باستانی ایران و ارزش والای زن و ازدواج در ایران باستان و نقش و اهمیت پیشوایان دینی، حکیمان و هنرمندان را بیان می‌کند. در این داستان، اصالت‌های اخلاقی و انسانی ایران باستان و نقش والای فکر و کرامت‌های انسانی در آن زمان نشان داده شده‌است، مثلاً شیرین ضمن داشتن عشقی شدیدی و سوزناک به خسرو، در برابر تمایلات و خواسته‌های هوس‌انگیز خسرو از خود استقامت نشان می‌دهد و گوهر خویش را حفظ می‌کند. نظامی در این داستان که در شمال و غرب ایران رخ می‌دهد، با توصیف آبادانی‌ها، باغ‌ها و بوستان‌های زیبا، آبادانی کشور و ارزش‌دهی به کار و کوشش را در آن دوران نشان می‌دهد. در آن سو، نظامی بیان می‌دارد که چگونه عواملی همچون خیانت‌کاری سران کشور، غرور و ستمگری شاهان و شاهزادگان، موجب پریشانی کشور شده و راه را برای گشودن ایران به دست اعراب باز می‌کند. در این داستان چهار نوع عشق وجود دارد. عشق پاک و خالص فرهاد نسبت به شیرین، عشق هوس‌آلود خسرو نسبت به شیرین، عشق خردمندانهٔ شیرین نسبت به خسرو، و عشق خائنانه، هوس‌ناک و سلطه‌گرانهٔ شیرویه نسبت به شیرین.
مقایسه با داستان لیلی و مجنون
در مقایسه با داستان لیلی و مجنون، از همین شاعر، خسرو و شیرین در مکانی سرسبز و خرم اتفاق می‌افتد، اما لیلی و مجنون در صحرای خشک عربستان. ایرانیان مردمانی شاد و شادخوار، ثروتمند، اهل رزم و بزم و می‌گساری و شکار بودند، در حالی که اعراب به تعصب و خشک‌مغزی معروف بوده‌اند. در خسرو و شیرین، زن نقش اول را در انتخاب همسر و حتی حکومت دارد. زنان دوش به دوش مردان و هم‌سان با آنان به حکمرانی، بزم و شادی، شکار و سرگرمی می‌پردازند و در عین حال گوهر عفاف خود را پاس داشته و با عزت نفس و شخصیت مساوی مردان به سر می‌بردند؛ مثلاً در داستان خسرو و شیرین، شیرین خود به تنهایی به شکار رفته، به تنهایی سوار بر اسب سوی تیسپون می‌تازد، بر تخت سلطنت می‌نشیند، و در عین حال، در برابر کام‌خواهی خسرو مقاومت کرده و گوهر عفاف خویش را پاس می‌دارد. شیرین خسرو را به بازپس‌گیری تخت و تاج تشویق می‌کند و سرانجام هم بدون ازدواج و کابین درخور هرگز تن به ازدواج به خسرو نمی‌دهد. شیرین در نهایت در راه عشق با شجاعت و ایثار خود را فدا می‌کند. در مقابل، لیلی زنی بی‌نوا و تحت ستم است که جز آه و اشک نصیبی ندارد و حتی به او اجازهٔ دیدار مجنون هم داده نمی‌شود. لیلی از حق انتخاب همسر محروم است، چه رسد به شکار و بزم و حکومت و رقص و غیره.
در داستان خسرو و شیرین، علم و حکمت و دانش و اخلاق ایرانیان باستان تشریح شده، در حالی که در لیلی و مجنون از این سخنان خبری نیست. بلکه تعصب و غیرت و گاه جوان‌مردی و مروت دیده می‌شود. داستان خسرو و شیرین سراسر امید و شور و شوق است، در حالی که داستان لیلی و مجنون سراسر درد و داغ و سوز و هجران، در جامعه‌ای که عشق در آن حرام است و جرم زن خیمه‌نشینی و خانه‌نشینی که حق انتخاب ندارد.
وزن عروضی خسروشیرین
نظامی این داستان را در وزن «مفاعیلن مفاعیلن مُفاعیل» یا «مُفاعیلَن مفاعیلن فَعولن»، سروده‌است. این بحر در عروض سنتی، «هزج مُسَدسِ محذوف» یا «هزج مسدس مَقصور» شناخته می‌شود.
سانسور توسط جمهوری اسلامی
در سال ۱۳۹۰، زمانی که انتشارات پیدایش سفارش هشتمین چاپ مجدد منظومه خسرو و شیرین را داد، با مخالفت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مواجه شد. بنا به گفته مدیر این انتشارات، حکومت اسلامی به مواردی نظیر «تماس دست، در آغوش کشیدن، به خلوت رفتن، رقصیدن و عیش و مستی» اصلاحیه وارد ساخته‌است. همچنین عنوان داشته شده که مصرع «چو مست از جام می نگذاشت باقی» نیز باید از منظومه حذف گردد.
اتحاد انقلابی کارائیب
اتحاد انقلابی کارائیب (Caribbean Revolutionary Alliance) یک سازمان نظامی خواهان خودگردانی بود،که در دهه ۱۹۸۰ در بخش کارائیب مجمع الجزایر گوادلوپ فعالیت داشت. این سازمان بدنبال چند رشته بمب‌گذاری در سال ۱۹۸۴ توسط دولت فرانسه غیرقانونی اعلام شد. این سازمان مسؤلیت بمب‌گذاری نوامبر سال ۱۹۸۶ هنگام مسابقات قایق‌رانی روت دو روم را نیز به عهده گرفته‌است.
جان دوینی
جان دوینی (John Devaney؛ زادهٔ April 10, 1958) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
مارک ئی. کوری
'''مارک ئی. کوری''' (Mark E. Curry) (متولد ۱۳ فوریه ۱۹۶۸)، تاجر اهل ایالات متحده است. کوری چندین شرکت وام روزپرداخت و همچنین یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی را بنیان‌گذاری یا اداره نموده‌است. او بنیان‌گذار «گروه مک‌فارلین» و «SOL پارتنرز» بوده و همچنین شرکت «اگزکیوتیو پراید» که یک شبکه حمایتی دگرباشان جنسی برای مدیران اجرائی شرکت‌ها می‌باشد، را بنیان‌گذاری نموده است.
شرکت‌های روزپرداخت کوری به علت به‌کارگیری روش‌های وام غارت‌گرانه، از طرف برخی نهادهای تنظیم کننده دولتی تحریم شده‌است. در ۲۰۲۱ میلادی، شرکت امریکن وب لونز وی یک دعوای حقوقی گروهی وام غارت‌گرانه را با پرداخت ۱۸۲ میلیون دلار تسویه نمود.
اوایل زندگی
کوری در تونگانوکسی، کانزاس متولد شد و والدین وی معلم مدرسه و منشی خط آهن بودند. او مدرک لیسانس خود را در ۱۹۹۱ میلادی در رشته بازاریابی از دانشگاه راکهرست و مدرک مدیریت ارشد کسب‌وکار (MBA) خود را در ۱۹۹۳ میلادی از دانشگاه بیکر کسب کرد.
حرفه
کوری شرکت‌های جینیوا روث وینچرز و جینیوا روث کاپیتال را تأسیس نمود که در همکاری با بانک‌ها در یوتا و از طریق وبسایت LoanPointUSA، اغلب با نرخ بهره بلند، وام‌های روزپرداخت پیشکش می‌کرد. وبسایت‌های وام روزپرداخت کوری توسط ادارات تنظیم‌کننده از سال ۲۰۰۷ به بعد تحت تحریم قرار گرفته و الی ۲۰۱۴ میلادی این وبسایت‌ها حداقل در شش ایالت شامل آرکانزا، کالیفرنیا، کنکتیکوت، ایندیانا، ارگان و واشینگتن از انجام کسب‌وکار ممنوع شدند. این شرکت همچنین برای اعمال نرخ بهره بسیار بلند از آنچه در قانون اساسی ایالات آرکانزا مجاز است، مبلغ ۶۰٬۰۰۰ دلار به دادستان کل آرکانزا غرامت پرداخته و همچنین مبلغ ۲۳۳٬۰۰۰ دلار را برای تسویه حسابی رد مونتانا پرداخت نمود.
کوری یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی، گروه مک‌فارلین، را در کانزاس بنیان‌گذاری نموده و مجوز ارایه وام‌های آنلاین را از یوتا دریافت کرد، شرکتی که با سقف نرخ بهره سازگاری ندارد. این شرکت توسط صندوق پوششی ریسک، میلی اوپرچونتی ۲ فند، مقیم نیویورک پشتیبانی می‌گردید. در فوریه ۲۰۱۰، گروه مک‌فارلین با شرکت امریکن وب لونز که توسط قبیله هندی‌های اتو-میسوری در اکلاهما مدیریت می‌گردید، شراکتی را آغاز نمود تا خدمات وام آنلاین با بهره بلند فراهم نمایند. این شرکت از نرخ بلند بهره خود با این ادعا دفاع نمود که این نرخ بهره در مقابل قوانین رباخواری ایالت به‌خاطر وضعیت قدرت عالیه قبیله، مصونیت می‌دهد، استدلالی که پس از فرستادن نامهٔ توقف و انصراف به شرکت توسط دادستان کل نیویورک، از سوی دادگاه استیناف حوزه دوم ایالات متحده آمریکا رد گردید.
تا ۲۰۱۴ میلادی، امریکن وب لونز به یکی از بزرگ‌ترین وام دهندگان روزپرداخت در ایالات متحده مبدل شده و نرخ بهره سالانه معمول آن در وام‌های که فراهم می‌کرد به حدود ۷۰۰ درصد می‌رسید. بنابر گزارش گروه سرمایه‌گذاری میدلمارچ پارتنرز که دعوای حقوقی علیه کوری باز کرد، گروه مک‌فارلین به‌طور سالانه بیش از ۱۰۰ میلیون دلار از درآمد امریکن وب لونز به‌دست می‌آورد. قبیله بر مبنای یک توافق سبدِ وام که با کوری داشت تنها حدود یک درصد از آن درآمد را دریافت می‌کرد، با این حال رئیس قبیله جان شوتون گفت که این شرکت یک دارایی مالی مهمی برای قبیله بود. کوری گفته‌است که او مشاور امریکن وب لونز بوده و شرکت او تنها خدمات مشتریان و خدمات مالی را فراهم می‌کرد. کوری بعداً شهادت داد که شرکت‌های او بیشتر عملیات‌های تجاری از جمله خدمات تهیه سرنخ، طی مراحل وام، انتقالات پول و گردآوری را انجام می‌داد. کوری همچنین شهادت داد که در میان سال‌های ۲۰۱۰ تا سپتامبر ۲۰۱۶، گروه مک‌فارلین حدود ۱۱۰ میلیون دلار درآمد داشت، در حالیکه قبیله ۸ میلیون دلار دریافت کرد. در اکتبر ۲۰۱۶، قبیله اتو-میسوری اعلام نمود که شرکت گروه مک‌فارلین را با پرداخت ۲۰۰ میلوین دلار و اخذ وام از کوری و شرکت وی SOL پارتنرز، خریداری نموده‌است. پس از خریداری شرکت، این قبیله ۳٫۶ درصد کل درآمد را به‌دست می‌آورد.
کوری رئیس و مدیر ارشد اجرائی SOL پارتنرز است، شرکتی که در ۲۰۱۲ میلادی بنیان‌گذاری شده و فراهم‌کننده خدمات مشتریان به زبان اسپانیایی برای وام‌دهندگان روزپرداخت است. SOl پارتنز در راستای وظایف کلیدی وام‌دهی امریکن وب لون همکاری نمود.
در دسامبر ۲۰۱۶، کوری روزنامه مستقر در پورتوریکو، نوتیسیل، را خریداری نمود.
میکی رونی
میکی رونی هنرپیشه آمریکایی بود. او دو جایزه اسکار افتخاری (۱۹۳۹ و ۱۹۸۳) دریافت کرد، برای فیلم‌های «بی‌تجربه‌ها» (۱۹۳۹)، «کمدی انسانی» (۱۹۴۳)، «جسور و شجاع» (۱۹۵۶) و «ماجراهای اسب سیاه» (۱۹۷۹)، چهار بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد، برای «میکی» (۱۹۶۴) و فیلم تلویزیونی «بیل» (۱۹۸۱) دو جایزه گلدن گلوب گرفت و برای «بیل» جایزه امی را هم دریافت کرد.
مارک ئی. کوری
انسان‌دوستی
مارک کوری بنیان‌گذار ایگزیکوتیو پراید است، شبکهٔ از مدیران ارشد اجرایی که از حقوق دگرباشان جنسی حمایت می‌نماید. کوری در یک پُست وبلاگی در هافینگتن پست، اظهار داشت که تجربه وی هنگام ظاهر شدن به عنوان یک هم‌جنسگرا در ۲۰۰۹ میلادی، چگونه تجارب وی را به عنوان یک مالک کسب‌وکار و مدیر شکل داد، او بیان کرد که «این یک امر ضروری است تا مدیران ارشد و مالکان کسب‌وکار، به‌ویژه آن‌های که بخشی از اجتماع دگرباشان جنسی هستند، وجداناً یک محیط مناسب دگرباشان جنسی را در آمریکای صنعتی ایجاد نمایند». پس از تیراندازی باشگاه شبانه اورلندو، شرکت ایگزیکوتیو پراید ۳۰٬۰۰۰ دلار را به هدف حمایت از قربانیان تیراندازی پلیس، به صندوق گوفندمی (GoFundMe) اهدا نمود.
میکی رونی
زندگی‌نامه
میکی رونی متولد ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۰ در بروکلین در نیویورک سیتی بود. پدر و مادرش در نمایش‌های واریته کار می‌کردند. او اولین بار در ۱۸ ماهگی در کنار پدر و مادرش روی صحنه رفت و خیلی زود همراه همیشگی آن‌ها در نمایش‌های مختلف شد. او یک پدیده و یکی از چهره‌های شاخص و محبوب دنیای سرگرمی در قرن بیستم بود. رونی نه تنها بازیگر بلکه یک خواننده و رقصنده حرفه‌ای هم بود. رونی در دوران کاری خود که حدود ۹۰ سال ادامه داشت، در بیش از ۲۰۰ فیلم بازی کرد و در تلویزیون و تئاتر هم فعال بود. رونی در طول عمر خود هشت بار ازدواج کرد و اوا گاردنر از جمله همسران او بود.
مارک ئی. کوری
انسان‌دوستی
کوری بنیاد خانواده مارک ائی. کوری را در ۲۰۱۵ میلادی بنیان‌گذاری نمود، بنیادی که سالانه یک جشنواره گردآوری اعانه «کلاب کوری» را برای دریافت کنندگان منتخب، میزبانی می‌نماید؛ اعانه‌گردآوری شده در جشنواره ۲۰۱۶ این بنیاد به بنیاد کودکان سان جرج در پورتوریکو داده شد.
میکی رونی
دوره حرفه‌ای
دوران کاری رونی در سینما از ۱۹۲۶ آغاز شد و تا ۲۰۱۳ ادامه داشت. او با ۸۷ سال سابقه در کنار کارل لملی بازیگر کم‌کار، بیشترین سابقه فعالیت در هالیوود را دارد. فرصت بزرگ زمانی نصیب رونی شد که دیوید او سلزنیک در فیلم گانگستری «ملودرام منهتن» (۱۹۳۴) نقشی برای او در نظر گرفت. یک اتفاق باعث شد این فیلم بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. ۲۲ ژوئن همان سال جان دیلینجر، سارق معروف آمریکایی بیرون سالن بایاگراف تیه‌تر در شیکاگو، ایلینوی جایی که فیلم رونی نمایش داده می‌شد، توسط مأموران اف بی‌آی با شلیک گلوله از پا درآمد.
مبارزان خیابانی: افسانه چون-لی
استریت فایتر: افسانه چون-لی فیلمی آمریکایی در ژانر اکشن جنایی به نویسندگی جاستین مارکس و کارگردانی آندری بارتکویاک است که بر اساس مجموعه بازی‌های ویدئویی مبارز خیابانی شرکت کپ‌کام ساخته شده‌است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستین کروک در نقش شخصیت چون لی، نیل مک‌دونا، کریس کلاین، مایکل کلارک دانکن و تابو ایفای نقش می‌کنند. داستان فیلم دربارهٔ شرح زندگی شخصی چون-لی و سفرهای او برای اجرای عدالت را روایت می‌کند. افسانه چون-لی توسط فاکس قرن بیستم در ۲۷ فوریه ۲۰۰۹ به نمایش درآمد و با نقدهای منفی منتقدان سینما مواجه شد و همچنین فروش ناامیدکننده‌ای در گیشه داشت.
میکی رونی
دوره حرفه‌ای
رونی ۱۴ ساله پس از نمایش «ملودرام منهتن» به سرعت مورد توجه قرار گرفت و استودیو مترو گلدوین مایر با او قرارداد بست. او سال ۱۹۳۷ در فیلم درجه ب «یک ماجرای خانوادگی» نقش شخصیت اندی هاردی را بازی کرد. فیلم که تصویری ایده‌آلیستی و سالم از یک شهر کوچک آمریکایی ارائه داده بود، به شکلی غیرمنتظره مورد توجه قرار گرفت و آغازگر یک مجموعه پول‌ساز برای مترو گلدوین مایر شد.
در این فیلم‌ها، شخصیت شاد و شنگول اندی درگیری ماجراهایی با دخترانی می‌شود که نقش آن‌ها را جودی گارلند، لانا ترنر، استر ویلیامز و آن رادرفورد بازی می‌کنند و وقتی اندی به دردسر می‌افتد (که البته چیزی جدی نیست)، پدرش، قاضی جیمز کی. هاردی (با بازی لیونل بریمور در فیلم اول و لوییس استون در فیلم‌های بعدی) به او کمک می‌کند.
ماهاجاناپاداها
دوران ماهاجاناپاداها (سانسکریت:महाजनपदा) شانزده پادشاهی یا جمهوری الیگارشی بودند که از قرن ششم تا چهارم قبل از میلاد در دوره دوم شهرنشینی در شمال هند باستان وجود داشتند.
میکی رونی
دوره حرفه‌ای
ظاهر فرشته‌وار، موهای پرپشت و قد پنج فوت و سه اینچی رونی باعث شد او تا حدود ۳۰ سالگی نقش پیربچه‌ها را بازی کند.
عکس روی جلد شماره ماه مارس ۱۹۴۰ مجله تایم با تیتر «دوست‌داشتنی‌ترین مانچکین آمریکا» به او اختصاص داشت که در آن زمان برای یک بازیگر اتفاقی نادر بود.
او در ۱۸ سالگی برای بازی در نقش وایتی مارش مقابل اسپنسر تریسی در فیلم «شهر پسران» (۱۹۳۸) یک جایزه اسکار ویژه نوجوانان دریافت کرد. آکادمی علوم و هنرهای سینمایی ۵۰ سال بعد نیز با اعطای یک جایزه اسکار افتخاری از دستاوردهای رونی در سینما تقدیر کرد.
«رؤیای یک شب نیمه تابستان» (۱۹۳۵)، «کاپیتان‌های شجاع» (۱۹۳۷)، «ماجراهای هکلبری فین» (۱۹۳۹)، «ولوت در مسابقه گراند نشنال» (۱۹۴۴) که در آن با الیزابت تیلور همبازی بود، «پل‌های توکیو-ری» (۱۹۵۴)، «صبحانه در تیفانی» (۱۹۶۱) در نقش صاحبخانه ژاپنی آدری هپبرن، «مرثیه برای یک سنگین‌وزن» (۱۹۶۲) در نقش مربی آنتونی کویین، از دیگر فیلم‌های مطرح رونی است.
یوری کیسیل
یوری کیسیل (Yuri Kisil؛ زادهٔ September 18, 1995) شناگر اهل کانادا است.
میکی رونی
جوایز
او موفق به دریافت یک جایزه جوانان آکادمی، یک جایزه افتخاری آکادمی دو گلدن گلوب و یک جایزه امی شده بود.
یوری کیسیل
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۷ مدال برنز شده‌است.
اوتینگن
اوتینگن یک شهر در آلمان است که در Würzburg واقع شده‌است.
شاپور جورکش
شاپور جورکش (۱۰ بهمن ۱۳۲۹ – ۶ مرداد ۱۴۰۲) شاعر، مترجم، منتقد، پژوهشگر ادبی و نمایشنامه‌نویس اهل ایران بود. وی متولد شهرستان فسا در فارس بود و تا زمان مرگ در شیراز زندگی می‌کرد. آثار متعددی از وی منتشر شده که بوطیقای شعر نو معروفترین آنهاست.
زندگی
شاپور جورکش منتقد ادبی، شاعر، مترجم و نمایشنامه‌نویس معاصر ایرانی است، او در ۱۰ بهمن ماه ۱۳۲۹ در شهرستان فسا از توابع استان فارس به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا دریافت مدرک فوق لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه شیراز ادامه داد. مدتی تا سال ۱۳۵۸ در دانشگاه تدریس می‌کرد. او گروه ترجمه شیراز را هدایت و در دانشگاه‌های خصوصی و مراکز آموزشی تدریس می‌کرد.
ماجرای اتوبوس ارمنستان
وی در ماجرای اتوبوس ارمنستان در سال ۱۳۷۵ و در جریان قتل‌های زنجیره‌ای در لیست چهره‌های فرهنگی اعزامی بود که قرار بود در اتوبوس توسط دولت جمهوری اسلامی به قتل برسند.
درگذشت
شاپور جورکش از ۲۷ تیر ۱۴۰۲ پیش به علت مشکلات ریوی در بیمارستانی در شیراز بستری بود و سرانجام جمعه ۶ مرداد ۱۴۰۲ درگذشت.
فعالیت هنری
کار او پیش از انقلاب تئاتر بود اما بعد از آن‌که تئاتر در شیراز با موانعی روبه‌رو شد، او کار فردی‌تری را برای بیان و بروز انتخاب کرد، و به سمت شعر رفت. پس از آن، ادبیات عرصه فعالیت شاپور جورکش شده‌است. سرپرستی کمیته تئاتر دانشگاه شیراز را از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ به عهده داشت. تدریس در کارگاه تئاتر کودک تلویزیون مرکز شیراز از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۸ از دیگر فعالیت‌های او بود.
فعالیت ادبی
معروفترین کتاب شاپور جورکش بوطیقای شعر نو نام دارد که با رویکردی جدید و تازه شعر و شاعری نیما یوشیج را بررسی می‌کند. این کتاب توسط انتشارات ققنوس منتشر شده‌است و از کامل‌ترین کارها در زمینه شعر نیما یوشیج است. کتاب «زندگی، عشق و مرگ از دیدگاه صادق هدایت» نیز از بهترین کارهای حوزه هدایت‌پژوهی شناخته شده و در کنار کتاب محمد صنعتی از بهترین آثار این دوره‌است. این پژوهش در سال ۷۴ توسط نشر آکه به چاپ رسیده‌است. همین دو کتاب نقد و پژوهش کافی‌است تا جورکش را به عنوان پژوهشگر و منتقدی راهگشا تثبیت کند. جورکش تاکنون دو منظومه شعر با نام‌های «هوش سبز»(انتشارات نوید) و «نام دیگر دوزخ» (انتشارات آگه) به چاپ رسانده‌است. «دموکراسی و هنر» و «درآمدی تاریخی بر نظریه‌های ادبی از افلاطون تا بارت»، «پست مدرنیسم» و «خفیه‌نگاری خشونت در سرزمین آدم‌لتی‌ها» از آثار این شاعر، منتقد ادبی و مترجم هستند.
تأسیس گروه ترجمه شیراز
یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های ادبی جورکش تأسیس گروه ترجمه شیراز بوده‌است. جورکش در گفتگو با کتاب ماه ادبیات و فلسفه دربارهٔ چگونگی تشکیل این گروه چنین می‌گوید: این گروه در سال هفتاد وشش شکل گرفت و اگر لطف حسینعلی نوذری نبود شاید تشکیل این گروه عملی نبود. دکت نوذری که مسوول بخش پژوهش مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران است ترجمه چند کتاب را به من سفارش دادند و از آنجا به فکر افتادم که از انرژی بالقوه دوستان استفاده کنم. علی معصومی که کار ترجمه را به صورت حرفه‌ای دنبال می‌کند، ناهید سلامی غلامرضا امامی مرتضی ترسلی پرویز صحت و مهری عبادی در این گروه همکاری دارند. دوستان مترجم دیگری مثل عباس مخبر عباس زندباف و مهدی غبرایی نیز که در تهران هستند گروه را یاری داده‌اند. کار گروه در آغاز با کتاب‌های تاریخی شکل گرفت این کتاب‌ها امکان تشکیل گروه را داد اما پس از آن به این نتیجه رسیدیم ترجمه آثار نقد و نظر ادبی بهترین کاری است که می‌تواند انجام شود این کارها توسط خود گروه انتخاب می‌شود.
سانسور
جورکش از جمله شاعرانی است که مکرر طعم سانسور و حذف را چشیده‌است. یکی از مهم‌ترین کتاب‌های جورکش «خفیه‌نگاری خشونت در سرزمین آدم‌لتی‌ها» است. این کتاب سال ۱۳۸۹ و در فضای خاص آن ایام با استقبال خوبی مواجه شد اما چهار روز پس از انتشار اکثر نسخه‌های آن از کتابفروشی‌ها جمع‌آوری و خمیر شد.
وی در این رابطه می‌گوید: کتاب «خفیه‌نگاری خشونت در سرزمین آدم‌لتی‌ها» که دربارهٔ جایگاه زن در ادبیات و جنبش‌های ادبی است در چهار روز اول انتشار فروش خوبی داشت. اما همان سال ۸۹ بعد از چهار روز جمع‌آوری و خمیر شد. دلیل این موضوع را هیچ‌وقت نفهمیدیم. شاید حساسیت‌های خاصی بود که نمی‌دانیم هنوز هم وجود دارد یا خیر.
وی بهمن ماه ۱۳۹۶ در گفتگو با هفته‌نامه صدا دربارهٔ این اتفاق می‌گوید: این اتفاق در دوره ای بود که ما فکر می‌کردیم دوره ای خاص است. اکنون انتظار می‌رود در روزگاری که این همه به امر نشر و کتاب خواندن بی عنایتی شده‌است، به نحوی این فرهنگ و فرهنگ آفرینان را از زیر ضربه فرهنگی در بیاورند.
در موردی دیگر جورکش گفته‌است مجموعه ممیزی وزارت ارشاد شرط صدور مجوز کتابی را حذف نام او از کتاب قرار داده‌است: کتابی با عنوان «پسامدرنیزم» با همکاری گروه ترجمه شیراز ترجمه کرده‌ایم که وزارت ارشاد به خاطر اینکه اسم من در گروه ترجمه است، این کتاب را توقیف کرده‌است و از طریق نشر چشمه که ناشر این کتاب است پیغام داده که برای انتشار این کتاب باید اسم جورکش را از گروه ترجمه حذف کنید.
پهپاد انتحاری
پهپاد انتحاری ، پهپاد کامی‌کازه ، یا مهمات پرسه‌زن (Loitering munition) نوعی سامانهٔ تسلیحاتی است که در آن مهمات برای مدتی در محدوده‌ای هدف را جستجو می‌کنند (اصطلاحا «پرسه‌زنی» می‌کنند) و پس از یافتن هدف به آن حمله می‌کنند. پهپادهای انتحاری زمان واکنش دربرابر اهداف پنهانی (که ممکن است برای لحظاتی پیدا شوند) را پایین می‌آورند بدون اینکه نیازی به نزدیک کردن سکوی تسلیحات ارزشمند به منطقهٔ هدف باشد، و همچنین هدف‌گیری را گزینشی‌تر می‌کنند، چرا که می‌توان عملیات را در هر زمان لغو کرد. پهپادهای انتحاری در رده‌بندی تسلیحات بین موشک کروز و پهپاد رزمی قرار می‌گیرند و در برخی از خصوصیات با هر دوی این تسلیحات اشتراک دارند. تفاوتشان با موشک کروز این است که به‌نسبت مدت طولانی‌تری را به جستجوی هدف اختصاص می‌دهند و تفاوتشان با پهپادهای رزمی این است که کلاهک انفجاری دارند و خودشان در عملیات مصرف می‌شوند.
شاپور جورکش
سانسور
وی در گفتگویی دیگر اظهار داشته حاضر به بده بستان با ارشاد برای گرفتن مجوز نیست: کتاب‌هایم طبق معمول همچنان اجازه انتشار ندارند… ناشران معتقدند که باید به ارشاد بروم و دربارهٔ مسائلی با مسوولان ارشاد صحبت کنم، اما من دلیلی نمی‌بینم که برای انتشار کتابم کرامت انسانی را کنار بگذارم. باید کتابم بررسی شود؛ نه خودم. من حاضر به این کار نیستم، چون آن‌ها انتظارات دیگری علاوه بر موضوع کتاب‌ها دارند. می‌دانم برای کسانی که به منظور پیگیری وضعیت انتشار کتاب‌های‌شان به ارشاد رفته‌اند، شرایطی به‌وجود آورده‌اند که به نوعی نویسنده را در شرایط بده بستان قرار می‌دهد؛ نوعی سیاست چماق و هویج. مگر نوشتن چیست که آدم مجبور به این کار شود؟
بوطیقای شعر نو
جورکش بخش عمده ای از همت خویش را صرف بازخوانی آرائ نیما کرده‌است چه در کتاب‌هایش مثل بوطیقای شعر نو و چه در یادداشت‌ها و گفتگوهایش. بهزاد کشمیری پور آرای جورکش دربارهٔ نیما را چنین گزارش می‌کند: جورکش اعتقاد دارد که «نیما شصت سال پیش متوجه شده بود که شعر کلاسیک ما به بن‌بست رسیده» و این بن‌بست، برخلاف آنچه بسیاری از پیروانش معتقد بودند، پیش از آنکه به ساختار شعر ربط داشته باشد به میدان و زاویهٔ دید شاعر مربوط است … جورکش معتقد است فرق کار براهنی که بعد از شصت سال همان حرف را به شکل دیگری مطرح می‌کند با نیما این است که نیما می‌آید و این تئوری را روی مفصلهای فرهنگی ما سوار می‌کند. از فرانسه می‌گیرد ولی روی مفصلهای فرهنگی ما پیوندش می‌دهد… به نظر شاپور جورکش تغییر میدان دیدی که منظور نظر نیما بوده حتی از سوی نزدیکترین پیروانش نیز درک نشد.
-کار نیما صرفاً پیشنهاد یک قالب نبوده، بلکه تغییر دیدگاه یا تغییر زاویه صدا بود.
-شعر نیمایی گفتن کار سختی است. چون شاعر باید مثل نمایشنامه‌نویس پرسونا بیافریند تا هر کدام از شخصیت‌ها با هنجارهای طبقه و فرهنگ خاص خودش صحبت کند. شعر نیما زاویه صدای تازه و میدان دید تازه است که باید در آن به جای افراد مختلف نشست و با زبان آن‌ها صحبت کرد و از دید آن‌ها جهان را دید؛ از دید یک کارگر، روحانی، وکیل و… همان‌طور که نیما در شعر «افسانه» از دید عاشقی صحبت می‌کند که با موضوع شعر مواجه شده‌است. یا مثل «سه تابلوی مریم» میرزاده عشقی که افراد مختلف راجع به یک موضوع حرف می‌زنند. سرودن چنین شعرهایی واقعاً سخت است.
-حتی شاملو هم متوجه نشد نیما چه می‌گوید.
-از معدود کسانی که به دنبال شعر نیمایی رفتند، یکی اخوان ثالث بود که در شعرهایی مثل کتیبه و خوان هشتم توانست نظریات و کار نیما را اجرایی کند. حتی بعدها فروغ و آتشی هم از نیما جدا شدند و همان‌طور که گفتم، کسی اساساً شعر نیما را دنبال نکرد. حتی در زمینه تئوری هم کسی به اندیشه و نظرات نیما بهایی نداده‌است.
-نیما در این کار (نقد) یک نابغه بود، همچنان که صادق هدایت یک نابغه بود. امروز به اسم هدایت از جمالزاده تقلید می‌کنند. درست است که هدایت تئوری ننوشته، ولی تمام داستان‌هایش تم دارد. اصول داستان را فقط هدایت بود که رعایت کرد.
-نیمای نظریه‌پرداز از نیمای شاعر بسیارقدرتمندتر است. چطور می‌شود گفت نیما نظریه‌پرداز ضعیفی است؟ نظریه‌پردازی نیما بسیار منسجم است و حتی می‌توان نظریه او را به صورت شماتیک روی یک نمودار نشان داد. کسی که بخواهد بدون جهان بینی به نیما نزدیک شود، نمی‌تواند درکی از او داشته باشد.
جدل ادبی
روز ۳۰ آبان ۱۳۸۶ مصاحبه ای با شاپور جورکش توسط روزنامه اعتماد منتشر شد. بنا به نوشته روزنامه اعتماد از آنجا که آقای جورکش مباحثی تئوریک دربارهٔ شعر دهه هشتاد و در کنار آن ادبیات گذشته ایران مطرح کرده بود، طرح بعضی از نام‌ها نیز ناگزیر شده بود. یکی از این نام‌ها آقای رضا براهنی بود که در مقاله مفصل به آقای جورکش پاسخ داد.
وی در این مصاحبه دربارهٔ تأثیرپذیری باباچاهی از شاملو می‌گوید: آقای باباچاهی که پوپولیسم احتمالی ادبی خود را مدیون دهه هفتاد می‌شناسند، می‌توانند با این گونه چشم‌بندی هر گونه احتمال تأثیر شاملو بر خود را انکار کنند. همچنان که بنا به موقعیت حق دارند از «عقل» تبری بجویند؛ ولی چون هیچ شائبه یی نسبت به حسن نیت نویسنده کتاب «عقل عذابم می‌دهد» در کار نیست، شاید من حق داشته باشم نظریه یی با این ولنگاری و بی دقتی را یکی از عوامل بن‌بست شعر دهه هفتاد تلقی کنم.
وی دربارهٔ رضا براهنی می‌گوید: آقای براهنی به عنوان یکی از نظریه پردازان شعر دهه هفتاد که با ذوق زدگی از یافته‌های خود هر نظریه غربی را شتاب زده به فرهنگ ایرانی وصله می‌زد، با عبارت‌هایی مثل «شعر پسانیمایی» یا «چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم» عملاً گنجینه یی را دفن می‌کرد که در بسیاری موارد می‌توانست پشتوانه تئوریک جنبش شعر دهه هفتاد باشد. مقلدان او نیما را خوانده شده فرض می‌کردند. در حالی که رهروان اندیشه ورز او برای تحکیم مبانی جنبش نیمه تمام مانده خود هم که شده از بازخوانی نظریه‌های نیما گریزی ندارند… براهنی در مقام یک شاعر شاید حق داشته باشند در خطابه یی تغییرات صدو هشتاد درجه یی خود را به عنوان حسن کار خود تلقی کنند. اما به عنوان یک نظریه‌پرداز، دمدمی - مزاجی نمی‌تواند نشانه تکامل فکری ایشان قلمداد شود. شاعر شاید بتواند به جنون شعری ببالد ولی این جنون اگر در نظریه‌پردازی با شعور متکامل همراه نباشد جز اسکیزوئید گفتاری چه حاصلی خواهد داشت و کدام نمونه غربی یا شرقی اش را می‌توانیم به یاد بیاوریم؟ طرح‌های براهنی متأسفانه خیلی اوقات قربانی شتاب زدگی و ذوق زدگی تازه آموخته‌های ایشان شده‌است.
وی دربارهٔ تأثیرپذیری خویش از غرب می‌گوید: آقای جورکش خواسته‌است بگوید که آنچه براهنی در شعر و نقد ادبی در زبان فارسی نوشته، از غرب آمده‌است. شگفت‌انگیز است که او برای اثبات حقانیت شعر پیش از شعر اخیر من، متوسل به الیوت و ریچاردز و مسئله «آیرونی» غکذا فی الاصلف شده‌است، یعنی ایشان متأثر از آدم‌هایی است که زمانی من از آن‌ها چیزهایی را نقل کردم- تقریباً نزدیک به نیم قرن پیش. امیدوارم آقای جورکش پنجاه سال دیگر عمر کند تا از کسانی که من در طول این چند سال گذشته چیزهایی را نقل کرده‌ام برای اثبات حقانیتش در برابر کسانی که معاصر با فلاسفه و نویسندگان نیم قرن بعد خواهند بود، چیزهایی را نقل کند؛ و تازه مسئله اصلاً و ابداً این نیست. مسئله این است: سعی کنیم موقعیت را معکوس کنیم. مرکز اصلی نظریه‌پردازی ادبی در جهان نخست فرانسه است و بعد آلمان و پس از این دو دانشگاه‌های آمریکا. آنچه در شوروی سابق توسط امثال فرمالیست‌ها و استروکتورالیست‌ها و میخائیل باختین نوشته شده، اول به فرانسه رفته، بعد به آمریکا راه یافته‌است. من همه چیز را از این بابت به انگلیسی خوانده‌ام اما هرگز به آن‌ها اکتفا نکرده‌ام. اما خود آمریکا و انگلیس از دید نظریه‌پردازی به پای فرانسه و آلمان نمی‌رسند. علتش فلسفهٔ آلمان است و نظریه پردازان فلسفی و ادبی فرانسه. من اعتراف می‌کنم که متأثر از غرب بوده‌ام، مثل ادوارد سعید. اما سعید چیزی به عربی ننوشته. من به استثنای یک کتاب، تعدادی مقاله نظری و سیاسی و اجتماعی و مقادیری شعر، همهٔ آثارم را به زبان فارسی نوشته‌ام.
کناره‌گیری از داوری جایزه شاملو
دوم اسفندماه ۱۳۹۶ روزنامه ایران در یادداشتی به قلم شاپورجورکش از حاشیه‌های کناره‌گیری وی از داوری جایزه شعر شاملو در سال ۱۳۹۴ خبرداد.
وی در این باره نوشت: در چنین جایزه ای که به خاطر نام آیدا و شاملو می‌شود آن را جایزه ملی شعر دانست، چرا از مجموع ۱۵ داور فقط یک داور از شهرستان و ۱۴ نفر از پایتخت‌اند. دیگر اینکه از همان ابتدا که آقای حافظ موسوی در مورد تشکیل هیئت داوری با من مشورت کرد ترکیب جنسیتی داوران نیز مورد گفتگو بود (که با حضور خانم‌ها فرشته ساری و پروین سلاجقه کمی متعادل شد) و جواب آقای موسوی این بود که مگر در شهرستان‌ها هم شاعر زن وجود دارد؟ این نوع ذهنیت خود – برتربینی پایتختی حساب نمی‌کند که بابا در شهرستان‌ها لااقل خانم‌هایی هستند که از طرف کارنامه خودتان جایزه گرفته‌اند.
پروین سلاجقه از دیگر داوران معترض این جشنواره دربارهٔ استعفای جورکش می‌گوید: انصراف آقای جورکش به‌دلیل ابهاماتی بود که در روند داوری وجود داشت. برای خود من هم تا زمانی که همه ابعاد قضیه روشن نشود، این تصور و این ابهامات که منجر به استعفای جورکش شد، وجود دارد. متأسفانه شواهدی هم که از نخستین دوره داوری وجود داشت و انتخاب نهایی اسامی برگزیدگان این قضیه را تأیید می‌کند.
هری آفر
هری آفر (Harry Offer؛ 1871 – January 12, 1947) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، و باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون اشاره کرد.
بنوارحسین
بنوارحسین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قبله‌ای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۴ نفر (۱۳۹خانوار) بوده‌است.
ایمپرسا
ایمپرسا (Impresa) شرکت رسانه‌ای پرتغالی است، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد.
فدرالیسم در نپال
نپال کشوری است با تنوع جغرافیایی که از زمان اتحادش توسط پریتوی نارایان شاه، شکل حکومت یکپارچه را به کار گرفته بود. اکنون این کشور به یک ساختار فدرال تبدیل شده‌است.
نپال از ۲۸ مه ۲۰۰۸ (15th Jestha، 2065 BS) یک دولت جمهوری فدرال دموکراتیک بوده‌است. بر اساس مفهوم سیستم فدرال، نپال به ۷ استان، ۷۷ ناحیه و ۷۵۳ سطح محلی تقسیم گردیده‌است. اکنون هر استان دارای یک دولت جداگانه به همراه دولت فدرال در مرکز است.
ترام کانگری
گروه ترام کانگری (Teram Kangri) توده‌کوهی در منطقه دوردست سیاچن موزتاق از زیررشته‌های رشته‌کوه قره‌قروم است. ترام کانگری ۱ بلندترین قله این گروه و بلندترین نقطه سیاچن موزتاق است که در مرز چین و منطقه مورد مناقشه یخچال سیاچن در نزدیکی خط کنترل میان هند و پاکستان قرار دارد. بخش شمال‌شرقی کوه در منطقه تحت کنترل چین و بخش جنوب‌غربی در منطقه مورد مناقشه سیاچن قرار دارد که اکنون تحت کنترل هند است.
فدرالیسم در نپال
تاریخ
پس از شورش مردمی ۲۰۰۷، سلطنت ۲۴۰ ساله در پنجمین متمم قانون اساسی موقت نپال، ۲۰۶۳ لغو شد. این متمم اولین سندی بود که نپال را رسماً به عنوان جمهوری فدرال دموکراتیک نپال ذکر کرد. این متمم فدرالیسم را به عنوان یک ویژگی برجسته برای نپال جدید تصور می‌کرد.
حزب مائوئیست کاتالیزوری برای ایجاد فدرالیسم و دربرگیرندگی بود. دیگر احزاب عمده ای که از این اقدام حمایت کردند عبارتند از حزب کمونیست نپال (مارکسیست-لنینیست متحد) و کنگره نپالی، در حالی که حزب راستیا پرجاتانترا که تنها به خاطر طرح نمایندگی متناسب توانسته بود وارد پارلمان شود، در مخالفت با چشم‌انداز فدرالیسم و همچنین به طرفداری بازگرداندن سلطنت و اعلام نپال به عنوان یک کشور هندو درآمده است.
نپال در زمان حاکمان شاه (پریتیو نارایان شاه) یک حکومت یکپارچه را اعمال می‌کرد. با این حال، این سیستم قادر به حمایت از توسعه کشور نبود و به عنوان یک نوع حکومت «انحصاری» تلقی می‌شد.
اینونتکیو
اینُونْتِکیو (به لاتین: Enontekiö) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در لاپلند (فنلاند) واقع شده‌است.
درگیری ارمنستان و جمهوری آذربایجان (سپتامبر۲۰۲۲)
درگیری بین نیروهای ارمنستان و آذربایجان در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲ در امتداد مرز ارمنستان و آذربایجان آغاز شد. هر دو طرف یکدیگر را مسئول تشدید تنش‌ها دانستند. وزارت دفاع ارمنستان مدعی شد که جمهوری آذربایجان با توپخانه و تسلیحات سنگین به مواضع ارامنه در نزدیکی شهرهای واردنیس، گوریس، سوتک و جرموک حمله کرده و مناطق خاصی از خاک ارمنستان را اشغال کرده‌است. وزارت دفاع آذربایجان نیز مدعی شد که ارمنستان در نزدیکی مناطق شهرستان داش‌کسن، کلباجار و لاچین «تحریک‌های گسترده» انجام داده و چندین ارتفاع استراتژیک در منطقه مرزی در داخل ارمنستان را تصرف کرده‌است.
روسیه در ۱۳ سپتامبر اعلام کرد که آتش‌بس را میانجیگری کرده‌است، اما هر دو طرف دقایقی پس از اجرایی شدن آتش‌بس نقض شدن آن را تأیید کردند.
ران دیویدسون
ران دیویدسون (Ron Davidson؛ زادهٔ July 16, 1958) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
درگیری ارمنستان و جمهوری آذربایجان (سپتامبر۲۰۲۲)
این درگیری اندکی پس از آن آغاز شد که ارتش روسیه در جریان ضدحمله خارکوف اوکراین متحمل شکست‌های جدی از سوی اوکراین شد و قدرت طرح‌ریزی روسیه در منطقه را تضعیف کرد. علاوه بر این تلاش‌های اتحادیه اروپا برای تأمین گاز بیشتر از آذربایجان برای جبران ضرر واردات از روسیه نیز توانایی این اتحادیه را برای میانجیگری در درگیری‌ها تضعیف کرد.
تاریخچه
در ۱۲ مه ۲۰۲۱، سربازان آذربایجان از چندین کیلومتری ارمنستان در استان‌های سیونیک و گغارکونیک عبور کردند و حدود 41 km2 از خاک ارمنستان را اشغال کردند. پارلمان اروپا، ایالات متحده و فرانسه، دو نفر از سه رئیس مشترک گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا، از آذربایجان خواستند تا نیروهای خود را از محدوده به رسمیت شناخته شده بین‌المللی ارمنستان خارج کند.
درگیری‌های بیشتری در ژوئیه ۲۰۲۱ و نوامبر۲۰۲۱ رخ داد که از هر دو طرف تلفات گزارش شد. گزارشگران اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای مشترک در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱، عملیات نظامی آذربایجان را که در ۱۶ نوامبر۲۰۲۱ آغاز شد را بدترین نقض توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ نامیدند.
لاروشت
لاروشت یک شهرداری در استان مرش کشور لوکزامبورگ است که ۱۵٫۴ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۸۲۶ نفر بوده‌است.
خرابکار (فیلم)
داستان فیلم
کارگری شورشی به اتهام خرابکاری دستگیر می‌شود و پس از فرار از چنگ پلیس به جستجوی مجرم اصلی می‌پردازد.
انجمن تاریخ آمریکا
انجمن تاریخ آمریکا با اختصار ("AHA") قدیمی‌ترین انجمن حرفه‌ای مورخان در ایالات متحده و بزرگترین سازمان در این راستا در جهان است. AHA که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد، رهبری این رشته را با محافظت از آزادی آکادمیک، توسعه استانداردهای حرفه‌ای، حمایت از بورس تحصیلی و آموزش نوآورانه و کمک به حفظ و ارتقای فعالیت مورخان فراهم می‌کند. AHA سازمان اصلی برای تاریخ‌نگارانی است که در ایالات متحده فعالیت می‌کنند در حالی که سازمان مورخان آمریکایی سازمان اصلی برای مورخانی است که در مورد ایالات متحده مطالعه و تدریس می‌کنند. انجمن تاریخ آمریکا، فصلنامه بررسی تاریخ آمریکا را چهار بار در سال، با مقالات علمی و نقد کتاب منتشر می‌کند.
اهداف
این گروه در سال ۱۸۸۹، بر اساس «منشور کنگره»، برای «ترویج مطالعات تاریخی، گردآوری و حفظ نسخه‌های خطی تاریخی، و برای کمک به دوستداران تاریخ آمریکا و تاریخ در آمریکا» تأسیس شده‌است.
فعالیت‌های فعلی
انجمن تاریخ آمریکا به عنوان یک سازمان پشتیبانی و مدافع عمومی برای این رشته، با سایر سازمان‌های مهم تاریخی همکاری می‌کند. در این حرفه، انجمن رفتار اخلاقی و بهترین شیوه‌ها را، به ویژه از طریق «بیانیه استانداردهای رفتار حرفه‌ای» تعریف می‌کند. AHA همچنین استانداردهایی را برای تمرین مناسب در تدریس و کتاب‌های درسی تاریخ ایجاد می‌کند ولی اینها تأثیر محدودی دارند. این انجمن عموماً برای تأثیرگذاری بر سیاست تاریخ از طریق ائتلاف ملی برای تاریخ کار می‌کند.
انجمن تاریخ آمریکا دو مجله چاپ میکند:
در سال ۲۰۰۶ وبلاگی را با تمرکز بر آخرین اتفاقات در رشته گسترده تاریخ و تمرین حرفه ای این صنعت راه اندازی کرد که به پژوهش‌ها و فعالیت‌های اعضا AHA متکی است.
تاریخچه
مدیران اولیه انجمن مانند جورج بنکرافت، جاستین وینزور و جیمز فورد عمدتاً آقایانی بودند که اوقات فراغت و ابزار نگارش بسیاری از آثار بزرگ تاریخ قرن نوزدهم را داشتند. با این حال، همان‌طور که رئیس سابق AHA جیمز جی. شیهان اشاره می‌کند،
انجمن همیشه سعی می‌کند به حوزه‌های مختلف، از جمله بایگانی، اعضای انجمن‌های تاریخ ایالتی و محلی، معلمان و مورخان آماتور که با انجمن ارتباط برقرار می‌کنند - و نه همیشه با موفقیت یا رضایت - برای نمایندگی و حمایت، خدمت کند. "بیشتر کارهای اولیه انجمن بر ایجاد یک هدف مشترک و گردآوری مواد پژوهش از طریق دست نوشته‌های تاریخی و کمیسیون‌های آرشیو عمومی متمرکز بود.
استانداردهای انتشار
از ابتدا، انجمن عمدتاً توسط مورخان شاغل در دانشکده‌ها و دانشگاه‌ها اداره می‌شد و نقش مهمی در تعریف علایق آنها به عنوان یک حرفه ایفا می‌کرد. اولین رئیس انجمن، اندرو دیکسون وایت، رئیس دانشگاه کرنل بود و اولین دبیر آن، هربرت باکستر آدامز یکی از اولین دوره‌های دکترای تاریخ را روش جدید حوزه آلمان در دانشگاه جان هاپکینز تأسیس کرد. واضح‌ترین بیان این انگیزه آکادمیک در تاریخ در توسعه «بررسی تاریخ آمریکا» در سال ۱۸۹۵ بود. این نشریه که توسط مورخان برخی از مهم‌ترین دانشگاه‌های ایالات متحده شکل گرفت، تحت سردبیری اولیه جی. فرانکلین جیمسون از مدل مجلات تاریخی اروپا پیروی کرد و پس از بررسی ممقالات توسط پژوهشگران و تأیید سردبیر، چندین مقاله علمی طولانی را در هر شماره منتشر کرد. هر شماره همچنین تعدادی از کتاب‌های تاریخ را برای انطباق آنها با هنجارهای حرفه‌ای جدید و استانداردهای علمی بررسی می‌کرد که در مدارس و دانشگاه‌های پیشرو تحصیلات تکمیلی تا دکتری تدریس می‌شد. شیهان بر همین اساس نتیجه گرفت: از AHR، «یک پژوهشگر جوان معنای مورخ بودن را می‌فهمد».
رؤسای پیشین انجمن
رؤسای AHA سالانه انتخاب می‌شوند و در جلسه سالانه سخنرانی رئیس‌جمهور را ارائه می‌دهند:
بانک تجارت تگزاس
بانک تجارت تگزاس شرکت خدمات مالی و بانکداری است، که هم‌اکنون در ایالت تگزاس در جنوب آمریکا فعالیت می‌کند.
تاریخچه
در۱۴ اکتبر ۱۹۰۱میلادی، زمانی که چوب، پنبه و راه‌آهن  صنایع غالب بود و تئودور روزولت رئیس‌جمهور بود، کشاورز موفق، TJ ویلیامز، بانک ملی ناکوگوسکی (CNB) را با سرمایه اولیه ۵۰٬۰۰۰ دلار تأسیس کرد. هیئت مدیره اصلی شامل افراد برجسته مانند RS Lovett، رئیس راه‌آهن جنوب اقیانوس آرام و کاپیتان جیمز بیکر، یکی از وکلای برجسته هوستون مسئول ذخیره دانشگاه بریتیش ایرویز بود. در سال ۱۹۰۲ میلادی، آقای EA Blount کنترل منافع را در CNB خریداری کرد و در سال ۱۹۰۳، بانک به محل فعلی خود نقل مکان کرد. در دوره اولیه، قبل از ایجاد سیستم فدرال رزرو، بانک ملی تجاری تگزاس، نسبت به چاپ اسکناس اقدام کرد.
در آوریل ۱۹۸۴میلادی، بانک ملی تجاری، یک پروژه بازسازی ۱٬۶ میلیون دلاری را به منظور بازسازی امکانات مرکز شهرتگزاس پس از وقوع آسیب گسترده آتش‌سوزی، متعهد شد. در ۱۹۹۱میلادی در طول بحران پس‌انداز و وام، CNB سپرده‌های بیمه شده از Superior Savings Bank را دریافت کرد. در اکتبر سال ۱۹۹۵، پیش بینی رشد آینده، بانک نام خود را به بانک تجارت تگزاس، (CBTx) تغییر داد. دو خرید در سال ۱۹۹۸، خرید بانک The East Texas و خرید چهار محل شعبه از Surety Bank دو برابر حجم دارایی بانک بود. این بازار بانکی را گسترش داد تا شهرستان‌های انجلینا، چروکی  و هوستون را شامل شود.
بانک مرکزی تگزاس پس از شعار رئیس بانک سابق بانک توماس وان بیکر می‌گوید: «بانک می‌تواند تنها به عنوان موفقیت‌های جامعه موفق شود.» بانک تجارت تگزاس به‌طور صحیح در جهت رسیدن به قرن دوم خود از ارائه روش‌های موفقیت‌آمیز بانکداری بر اساس استانداردهای صدق و محتاطانه عمل می‌کند. در حال حاضر CBTx بیش از ۲۰۰ کارمند در ۱۳ جوامع دارد و هیئت مدیره و افسران بانک شخصاً در جوامعی که در خدمت هستند، درگیر می‌شوند. بانک تجارت تگزاس تنها بانک محلی در ناگودوچ‌ها باقی مانده‌است و افتخار دارد که جامعه را با بیش از یک قرن خدمات، عمیقاً ریشه دار و غنی از سنت فراهم کند.
زیودیتو
زیودیتو (؛ April 29, 1876 – 1876:4:29, April 2, 1930) سیاستمدار، و امپراتور اهل اتیوپی بود.
درون‌رحمی
درون‌رحمی معادل واژهٔ In utero لاتین است که به معنی در رحم مادر است.
زیست‌شناسی
در زیست شناسی این کلمه به معنی جنین استفاده می‌شود.
حقوق
در زمینهٔ حقوق این کلمه برای فرزندان هنوز متولد نشده کاربرد دارد.
حقوق ال‌جی‌بی‌تی در سنگال
افراد لزبین، همجنسگرایان، دوجنسگرایان و تراجنسیتی‌ها (LGBT) در سنگال با چالش‌های قانونی که شهروندان غیر همجنس‌گرا تجربه نکرده‌اند، مواجه می‌شوند. سنگال طور خاص اعمال جنسی همجنسگرایان را غیرقانونی اعلام کرده و در گذشته، افراد متهم به همجنس‌گرایی را تحت تعقیب قرار داده‌است. افراد دگرباش جنسی با تبعیض معمول در جامعه روبرو هستند.
طبق پروژه مرکز تحقیقات پیو در سال ۲۰۱۳، ۹۷% از ساکنان سنگال معتقدند که همجنس‌گرایی روشی برای زندگی است که جامعه نباید آن را بپذیرد، رقمی بدون تغییر نسبت به سال ۲۰۰۷.
قوانینی دربارهٔ فعالیت جنسی همجنسگرایان
فعالیت جنسی همجنسگرایان در سنگال غیرقانونی است. ماده ۳۱۹ در قانون مجازات سنگال موارد زیر را بیان می‌کند:
"Sans préjudice des peines plus grabs prévues par les alinéas qui précèdent ou par les articles 320 and 321 du présent Code, sera puni d'un burgunement dun à cinq ans et d'une amende de 100،۰۰۰ à 1.500.000 franc, quiconque aura commis un acte impudique ou contre nature avec un individu de son sexe. Si l'acte a été commis avec un mineur de 21 ans, le maximum de la peine sera toujours prononcé."
ماده ۳۱۹ برگردان به فارسی، موارد زیر را بیان می‌کند:"بدون تعصب به مجازات‌های جدی‌تر در بند قبلی یا با مواد ۳۲۰ و ۳۲۱ از این قانون، هر کسی که مرتکب یک عمل نادرست یا غیرطبیعی با فردی از جنس مشابه خواهد شد با زندانی کردن بین یک و پنج سال و جریمه ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۷۰۰ هزار فرانک جریمه خواهد شد. اگر این عمل با فردی زیر سن ۲۱ سالگی انجام شود، حداکثر جریمه باید اعمال شود."در سال ۲۰۱۶، رئیس‌جمهور سنگال، مکی سال گفته‌است که هرگز رابطه جنسی همجنسگرایان را قانونی نخواهد کرد. وی گفت: «هرگز تحت اختیار من همجنسگرایی در سرزمین‌های سنگال قانونی نخواهد شد»
شناخت روابط همجنسگرایان
زوج‌های همجنس خواه هیچ قانونی به رسمیت شناخته نمی‌شوند، چه به صورت ازدواج یا اتحادیه‌های مدنی.
فرزندخواندگی کودکان
با توجه به اطلاعات منتشر شده در ژوئیه ۲۰۱۱ توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، زوج برای حداقل پنج سال یا یک فرد مجرد که حداقل به سن ۳۵ سال سن دارد، واجد شرایط پذیرفتن یک کودک سنگال در صورتی که حداقل ۱۵ سال بین سن فرزند و سن فرزند خواندگی وجود داشته باشد، واجد شرایط است. قانون سنگال به‌طور خاص افراد همجنسگرا را وادار به پذیرفتن آن‌ها نمی‌کند.
شرایط زندگی
در سال ۲۰۰۸، مجله Icone داکار گزارش و انتشار عکس‌هایی از ازدواج ادعایی همجنسگرایان را که در یک خانه خصوصی در سنگال اتفاق افتاده بود ، منتشر کرد. منصور دینگ، سردبیر مجله، ادعا کرد که پس از آن تهدید به مرگ شده‌است. پنج مرد در این عکس‌ها دستگیر شدند اما بعداً بدون اتهام آزاد شدند. مشخص نیست که این دستگیری‌ها ناشی از قوانین ضد همجنسگرایی سنگال بوده‌است یا تهدید به مرگ.
یادداشت
<references group="Note"/>
زاویه حاجیان
زاویه حاجیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قبله‌ای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
مارکو روکاتی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال پیستویزه، باشگاه فوتبال امپولی، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
اردلان سرفراز
اردلان سرفراز (زاده ۲۴ تیر ۱۳۲۹ در داراب)، شاعر و ترانه‌سرا است که در کنار شهیار قنبری و ایرج جنتی عطایی از ترانه سرایان نوین ایرانی است.
زندگی
اردلان سرفراز در سال ۱۳۲۹ در شهر داراب واقع در استان فارس متولد گردید. او فرزند ارشد خانواده بود و مادرش نیز در شعر دستی داشت. شروع زندگی شاعرانه اردلان در سال اول دبیرستان در مدرسه امیر کبیر و با تشویق معلمی به نام دانشمند بود. در جوانی برای تحصیل در رشته روان‌شناسی در دانشگاه عالی پارس پذیرفته شد و به تهران آمد. او به پیشنهاد پسرعموی مادرش (حسین سرفراز، شاعر و روزنامه‌نگار معروف آن زمان) در حین تحصیل برای گذران زندگی با رادیو ایران و ارکستر جوانان کار خود را به عنوان ترانه‌سرا آغاز کرد. پس از یک سال به دلایلی رادیو ایران را ترک کرد؛ اما سرفراز ترانه سرودن را به شکل حرفه‌ای آغاز کرد و با ترانه «شب»، هم او و هم ابی، خواننده این ترانه به شهرت رسیدند.
اردلان سرفراز چند سال پس از انقلاب و در سال ۱۳۶۲، ایران را به مقصد آلمان ترک کرد. هنگام ترک ایران به آشنایان دارابی خود اعلام کرد که من فقط برای سرفرازی ایران از اینجا می‌روم.
او در طول زندگی در کشورهای مختلفی همچون آلمان، اتریش، یونان، ترکیه، ایتالیا، آمریکا و… روزگار گذرانده‌است و تأثیر حضور در این کشورها و رنج ناشی از غربت در بسیاری از اشعار وی مشهود است.
اشعار و ترانه‌های سیاسی
اردلان سرفراز تمام دغدغه‌های سیاسی خود را در اشعارش به منصه ظهور می‌گذارد. و معتقد است با زبان شعر و ترانه باید به مبارزه با ظلم و ستم پرداخت. ترانه‌هایی نظیر: گل پونه، روزای روشن و «دیگر بس است »این واقعیت را نشان می‌دهد که بسیاری از ترانه‌های اردلان سرفراز مضمونی سیاسی دارد.
همکاری هنری
او با خوانندگانی نظیر: داریوش، معین، ابی، هایده، ستار و گوگوش بیشترین همکاری‌ها را داشته‌است. از جمله خوانندگان دیگری که همکاریهای انگشت شماری با اردلان سرفراز داشته‌اند می‌توان از عارف، فرهاد مهراد، مهستی، مازیار، لیلا فروهر، سیاوش قمیشی، شاهرخ (خواننده)، و شکیلا یاد کرد. در میان آهنگسازان نیز او با فرید زلاند، سیاوش قمیشی، واروژان، بابک افشار، تورج شعبان خانی، محمد حیدری، منوچهر چشم آذر، حسن شماعی زاده و فریبرز لاچینی همکاری داشت. لازم است ذکر شود که مدتی پیش دو کتاب شامل گزیده‌ای از ترانه‌های وی به نامهای «از ریشه تا همیشه» و «سال صفر» چاپ و منتشر شد. این کتاب از این نظر حایز اهمیت است که بسیاری از ترانه‌های با رویکرد سیاسی اردلان در آن‌ها آمده‌است. ترانه «دیگر بس است» در سال ۲۰۱۹ با صدای مهتاب صفویان (خواننده و نقاش مقیم پاریس) از سروده‌های اردلان سرفراز است.
ترانه‌شناسی
{| class="wikitable" !نام ترانه !سال !خواننده
!آلبوم !ترانه‌سرا !آهنگساز !تنظیم
۱۳۵۲
۱۳۵۳
۱۳۵۵
۱۳۵۶
۱۳۵۷ گلایه‌ها
۱۳۵۷ ای عشق
۱۳۵۸ داریوش از وطن می‌گوید
۱۳۵۹ امروز
۱۳۶۲ خاک خوب من
۱۳۶۴
۱۳۷۴ بچه‌های ایران
۱۳۷۵ آشفته بازار
۱۳۸۳ راه من
۱۳۸۷ معجزه خاموش
۱۳۶۶ لالایی