cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آدرس‌دهی کلمه‌ای
مفاهیم مرتبط
حداقل واحد قابل آدرس دهی در رایانه لزوماً با حداقل اندازه دسترسی به رم در مجموعهٔ دستورالعمل‌های رایانه یکی نیست. برای مثال یک رایانه ممکن است از آدرس دهی بایت بدون اینکه هیچ دستوری برای خواندن و نوشتن روی یک بایت ارائه شود استفاده کند. از برنامه‌ها انتظار می‌رود که آن عملیات را به صورت نرم‌افزاری با تغییر دادن بیت‌ها انجام دهند، مانند دنباله کدهایی که در بالا آورده شد. این کار در رایانه‌ها با معماری ۶۴ بیتی که به عنوان جانشین ابر رایانه‌ها یا مینی رایانه‌های ۳۲ هستند، مانند DEC Alpha و Cray X1 نسبتاً رایج است.
استاندارد C بیان می‌کند که از یک اشاره گر انتظار می‌رود که نمایش معمول یک آدرس را در خود داشته باشد. C همپنین به یک اشاره گر اجازه می‌دهد که برای هر شی یا آبجکتی به جز یک فیلد بیت ایجاد شود. این شامل هر هر عنصر مجزا از آرایه ای از بایت‌ها می‌شود. کامپایلرهای سی در رایانه‌هایی که از آدرس دهی کلمه ای استفاده می‌کنند معمولاً از نمایش‌های متفاوتی برای اشاره گرها بسته به اندازه نوع آنها استفاده می‌کنند. یک اشاره گر به یک نوع داده که به اندازه کافی برای قرارگیری در یک کلمه بزرگ است به شکل یک آدرس ساده می‌باشد، در حالی که یک اشاره گر مانند char* یا void* یک آدرس عریض خواهد بود: یک جفت آدرس از یک کلمه و آفست یک بایت داخل آن کلمه؛ بنابراین، تبدیل میان انواع متخلف اشاره گرها عملیات ساده ای نخواهد بود و ممکن است در صورت اشتباه انجام شدن آن، داده‌ها از بین بروند.
به دلیل اینکه اندازه یک struct در سی همواره موقع تصمیم‌گیری برای نمایش یک اشاره گر به آن struct مشخص نیست، نمی‌توان به‌طور قابل اعتمادی قوانین بالا را اعمال کرد. ممکن است کامپایلرها نیاز داشته باشند که محل شروع یک struct را مشخص و تراز کنند تا بتوان از نمایش‌های کارا تری برای اشاره گر استفاده کنند.
ناماگیریپتای
ناماگیریپتای (به انگلیسی: Namagiripettai) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش نمکل واقع شده‌است. ناماگیریپتای ۲۱٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد و ۲۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ورزشگاه دن
ورزشگاه دن (انگلیسی: The Den) یک ورزشگاه فوتبال در نیو کراس در جنوب شرقی لندن و خانه باشگاه فوتبال میلوال است. ورزشگاه دن در مجاورت راه‌آهن لندن جنوبی است که از پل لندن سرچشمه می‌گیرد و یک چهارم مایل از ورزشگاه دن قدیم که در سال ۱۹۹۳ جایگزین آن شد فاصله دارد.
این ورزشگاه در یک محوطهٔ پیشین مسکونی ساخته‌شد. ورزشگاه دن دارای ظرفیت ۲۰،۱۴۶ نفر است، هرچند که این ظرفیت به دلیل جداسازی هواداران تیم میهمان و اقدامات ایمنی به حدود ۱۸،۱۰۰ نفر محدود شده‌است. بیشترین حضور تماشاگران در مسابقه در فصل ۱۹–۲۰۱۸ ۱۷٬۱۹۵ بوده‌است.
دِن ششمین ورزشگاهی است که میلوال از زمان شکل‌گیری در منطقه میلوال در آیل آو داگز در سال ۱۸۸۵ در آن مستقر شده‌است.
تاریخچه
دن جدید، همانطور که در ابتدا برای متمایز کردن آن از جد خود (ورزشگاه دن قدیم) شناخته می‌شد، اولین استادیوم جدید تمام صندلی در انگلستان بود که پس از گزارش تیلور در مورد فاجعه هیلزبورو در سال ۱۹۸۹ تکمیل شد. ورزشگاه دن با درنظر گرفتن مدیریت موثر جمعیت (به ویژه با توجه به مشکلات جمعیتی میلوال در ورزشگاه دن قدیم) طراحی شده‌است، با مسیرهای فرار کوتاه و مستقیم. پس از اینکه رگ بور، رئیس هیئت مدیره تصمیم گرفت که توسعه مجدد دن قدیم به عنوان یک استادیوم تمام سرنشین امکان پذیر نیست، در سال ۱۹۹۰ اعلام کرد که باشگاه به استادیوم جدیدی در منطقه سنگال فیلدز در جنوب برموندزی منتقل خواهد شد. در ابتدا برنامه‌ریزی شده‌بود که ظرفیت بین ۲۵،۰۰۰ تا ۳۰،۰۰۰ صندلی باشد، با این حال، باشگاه تصمیم گرفت تا ظرفیت در حدود بیش از ۲۰،۰۰۰ نفر حفظ شود.
میلوال پس از ۸۳ سال آخرین بازی خود را در ورزشگاه دن قدیم در ۸ مه ۱۹۹۳ انجام داد و سپس به استادیوم جدید در فاصله یک چهارم مایلی نقل مکان کرد. دِن جدید ۱۶ میلیون پوندی توسط جان اسمیت، رهبر حزب کارگر و اپوزیسیون در آن زمان، در ۴ اوت ۱۹۹۳ قبل از یک بازی رسمی دوستانه مقابل اسپورتینگ پرتغال، که اسپورتینگ ۲–۱ برنده‌شد، افتتاح شد. ورزشگاه دن اولین استادیوم جدیدی بود که از سال ۱۹۳۷ برای یک تیم فوتبال حرفه‌ای در لندن ساخته‌شد.
میلوال از زمان نقل مکان به ورزشگاه دن اتفاق های متفاوتی را تجربه کرده‌است. اولین فصل حضور آن‌ها در استادیوم (۱۹۹۳–۱۹۹۴) منتهی شد به سوم شدن آن‌ها در لیگ دسته اول – بالاترین رتبه آن‌ها از زمان سقوط از لیگ برتر چهار سال قبل. با این حال، رویاهای آن‌ها در لیگ برتر با شکست در پلی‌آف پایان یافت و در سال ۱۹۹۶ به دسته دو سقوط کردند و تا سال ۲۰۰۱ نتوانستند از آن سطح صعود کنند. آن‌ها دوباره در سال ۲۰۰۲ به لیگ برتر نزدیک شدند و چهارم شدند، اما یک بار دیگر در پلی‌آف شکست خوردند. شیرها برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ به فینال جام حذفی رسیدند و با وجود شکست ۳–۰ از منچستریونایتد ، برای اولین بار در تاریخ خود به مسابقات اروپایی راه یافتند. میلوال از آن زمان تاکنون دو بار سقوط کرده‌است. در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۵، اما در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۷ نیز موفق به صعود شد. با این حال، این استادیوم هنوز میزبان فوتبال لیگ برتر نیست – میلوال از سال ۱۹۸۸ به مدت دو فصل در لیگ دسته اول قدیمی بازی کرده‌بود که چند سال آخر حضور در استادیوم قبلی خود بود.
در سپتامبر ۲۰۱۶، شورای لویشم دستور خرید اجباری زمین اطراف ورزشگاه دن را که توسط میلوال اجاره شده‌بود، به عنوان بخشی از توسعه مجدد بزرگ منطقه "برموندزی جدید" تصویب کرد.
در ژوئن ۲۰۲۱، طرح تجدید، طرح‌های جدیدی را برای توسعه مسکن خود توسط ورزشگاه دن ارائه کرد، با ۳۵۰۰ خانه جدید در برج هایی تا ۴۴ طبقه در یک دوره ۱۵ ساله. فاز اول، در پشت کانال سوری رود، شاهد ۶۰۰ آپارتمان جدید در سه بلوک ۳۱ طبقه خواهد بود که ۳۵ درصد آن‌ها نیاز "مقرون به صرفه" را برآورده می‌کند. ایستگاه راه آهن نیو برموندزی برای خدمات‌رسانی به این منطقه برنامه‌ریزی شده‌است.
جایگاه تماشاچی‌ها
در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۱ جایگاه شرقی ورزشگاه دن به عنوان Dockers Stand تغییر نام داد تا به تاریخ قبلی میلوال و پایگاه حامیان تیمز ادای احترام کند. جایگاه جنوبی به عنوان جایگاه Cold Blow Lane شناخته می‌شود که نام جاده‌ای بود که به دن قدیمی منتهی می‌شد. جایگاه شمالی برای هواداران تیم میهمان است و جایگاه غربی به جایگاه Barry Kitchener تغییر نام داد که به افتخار با سابقه‌ترین بازیکن میلوال نامگذاری شد که میزبان خانواده میلوال، تیم مطبوعاتی و صندلی‌های مدیریتی است.
آخرالزمان (فیلم ۲۰۰۷)
«آخرالزمان» (The Apocalypse (2007 film)) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان از لی اسکات نام برد.
کلاته ری
کلاته ری یک روستا در ایران است که در دهستان خوارتوران شهرستان شاهرود واقع شده‌است. کلاته ری ۹۰ نفر جمعیت دارد.
سونیک بوم: ظهور لیریک
سونیک بوم: ظهور لیریک ، یک بازی اکشن ماجراجویی معمایی ساخت Big red Button است که در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۴ توسط سگا برای کنسول وی یو منتشر شد.
مهدی وثوق‌نیا
زندگی
او دانش‌آموختهٔ عکاسی از دانشگاه آزاد اسلامی است. تاکنون چند نمایشگاه انفرادی داشته و برخی عکس‌هایش در کتب و نشریات داخلی و خارجی منتشر شده‌است. او همچنین مدتی مدیریت هنری نشریات عکس و دوربین را بر عهده داشته و برگزیدهٔ چند جشنواره بوده‌است.
آخرین داوری (فیلم ۱۹۴۹)
«آخرین داوری» (Soudný den) یک فیلم است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد.
لوئیجی مایوکو
لوئیجی مایوکو (Luigi Maiocco; – December 11, 1965) ژیمناست هنری اهل ایتالیا بود.
کلاته مطهری
کلاته مطهری یک روستا در ایران است که در دهستان خوارتوران شهرستان شاهرود واقع شده‌است. کلاته مطهری ۷۲ نفر جمعیت دارد.
چارلز ای. تاتل
'''چارلز ای. تاتل''' (Charles E. Tuttle; April 5, 1915 – 1915:4:5, June 9, 1993) ناشر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان گنجینه مقدس شده‌است.
ریدیوپلین
ریدیوپلین (Radioplane Company) یک شرکت فعال در حوزه هوانوردی بود که پهپاد تولید می‌کرد. در زمان جنگ جهانی دوم این شرکت بیش از ۹٫۴۰۰ فروند از ریدیوپلین او کیو-۳ که یک هواپیمای تک‌باله ملخ‌دار بود تولید کرد.
این شرکت در سال ۱۹۶۲ توسط نورثروپ خریداری شد.
فهرست سرمربیان فاتح لیگ فوتسال ایران
فهرست سرمربیان فاتح لیگ فوتسال ایران (List of Iranian futsal league winning managers)
کنتور برندس
کنتور برندس (Kontoor Brands) شرکت پوشاک آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۹ توسط شرکت وی‌اف کورپوریشن تأسیس شد.
بازار تاریخی سبزوار
بازار سرپوشیده سبزوار قسمتی از باقی مانده بازار قدیم سبزوار است که در خیابان بیهق قرار گرفته و در تاریخ با شماره ثبت ۱۳۴۳۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ویژگی‌ها
بازار سرپوش حدود ۱۴۰ متر طول داشته و در راستای شمال به جنوب قرار گرفته‌است و در مجموع ۹ مسیر ورودی و خروجی دارد که چهار خروجی آن مربوط به خیابان اسرار و سه خروجی مربوط به سراهای دودر، پنبه‌ای‌ها و هاشم‌آبادی، یک خروجی به راسته قنادها و خروجی آخر که در واقع مسیر اصلی بازار است، مربوط به خیابان بیهق می‌شود. در حال حاضر بازار سر پوش ۸۵ حجره و مغازه دارد که اغلب به کار طلافروشی و پارچه‌فروشی مشغول هستند.
تاریخچه
قسمتی از این بازار در سال ۱۳۱۶ برای احداث خیابان بیهق تخریب شده‌است.
جرم میان‌ستاره‌ای
جرم میان‌ستاره‌ای (Interstellar object) جرمی نجومی (مانند یک سیارک، یک دنباله‌دار، یا یک سیاره سرگردان، اما نه یک ستاره) در فضای بین ستاره‌ای است که از نظر گرانشی به یک ستاره پیوند گرانشی ندارد. این اصطلاح را می‌توان برای جسمی که در مسیر بین ستاره‌ای قرار دارد اما به‌طور موقت از نزدیک یک ستاره می‌گذرد، مانند سیارک‌ها و دنباله‌دارهای فراخورشیدی (از جمله ستاره‌های بیرونی ) به کار برد. در حالت دوم، جسم را می‌توان میان ستاره‌ای نامید.
نخستین جرم‌های بین ستاره‌ای کشف شده سیاره‌های سرگردان بودند؛ سیاره‌هایی که از سامانه ستاره‌ای اصلی خود به بیرون پرتاب شده‌اند، (به عنوان مثال اوتی‌اس ۴۴ یا چا ۱۱۰۹۱۳–۷۷۳۴۴۴)، اگرچه تشخیص آن از کوتوله‌های قهوه‌ای کوچک؛ آن دسته از اجرام سیاره‌ای که در فضای بین ستاره‌ای شکل گرفته‌اند، همان‌گونه که ستاره‌ها شکل می‌گیرند، دشوار است.
ولین جرم بین ستاره‌ای که در داخل منظومه شمسی کشف شد، ۱آی/ʻاوموآموا در سال ۲۰۱۷ بود. دومین جرم بین ستاره‌ای ۲آی/ بوریسوف در سال ۲۰۱۹ بود. هر دو دارای سرعت بیش از حد سیر هذلولی قابل توجهی هستند که نشان می‌دهد منشأ آنها منظومه شمسی نیست.
فارا فورک
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مخمصه، افشاگری، گمشده در جنگل، سفر به مرکز زمین و انهدام'' اشاره کرد.
مرگ
فورک در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ در سن ۵۴ سالگی در خانه خود در هیوستون، تگزاس درگذشت. او در سال‌های منتهی به مرگش با سرطان مبارزه می‌کرد.
روز حساب (فیلم ۲۰۱۳)
«روز حساب» فیلمی کمدی-درام از سینمای سنگاپور است که سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
ایمی ترنر
ایمی ترنر (Amy Turner؛ زادهٔ March 25, 1984) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل استرالیا است.
نعلبری
نعلبری (به انگلیسی: Nalbari) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش نلباری واقع شده‌است. نعلبری ۲۷٬۳۸۹ نفر جمعیت دارد و ۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورتیس پی-۴۰
کورتیس پی۴۰ وارهاوک یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Curtiss-Wright Corporation است. هواگرد کورتیس پی۴۰ وارهاوک نخستین پروازش را در ۱۴ اکتبر ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۳٬۷۳۸ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
کلاته هیزمی
کلاته هیزمی یک روستا در ایران است که در دهستان خوارتوران شهرستان شاهرود واقع شده‌است.
کلاغ زیلی
کلاغ زیلی یک روستا در ایران است که در دهستان خوارتوران شهرستان شاهرود واقع شده‌است. کلاغ زیل ۳۱ نفر جمعیت دارد.
بریجت گوسترسون
بریجت گوسترسون (Bridgette Gusterson؛ زادهٔ February 7, 1973) بازیکن واترپلو اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
فوکه-وولف
فوکه-وولف (Focke-Wulf Flugzeugbau AG) یک شرکت آلمانی تولیدکننده هواگردهای نظامی و غیرنظامی در دوران قبل و در حین جنگ جهانی دوم بود. بسیاری از هواپیماهای جنگنده موفق این شرکت مدل اصلاح‌شدهٔ فوکه-وولف ۱۹۰ بودند. این شرکت از شرکت‌های پیشگام ایرباس فعلی است.
مارکو مارین (شمشرباز)
مارکو مارین (Marco Marin؛ زادهٔ July 4, 1963) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
علی بن حسین (پادشاه)
شریف علی یا علی بن حسین بن علی الهاشمی (۱۸۷۹–۱۹۳۵) پادشاه حجاز و شریف مکه از اکتبر ۱۹۲۴ تا دسامبر ۱۹۲۵ زمانی که توسط عبدالعزیز ابن‌سعود خلع شد. وی پسر بزرگ شریف حسین، پادشاه حجاز بود. وی در مکه به دنیا آمد و در دبیرستان گالاتاسرای تحصیل نمود. وی در سال ۱۹۳۵ در بغداد درگذشت
ترانه‌شناسی د ویکند
یادداشت
<references group="upper-alpha"/>
سازهای زهی آرشه‌ای
سازهای زهی آرشه‌ای به سازهایی گفته می‌شود که از طریق کشیدن آرشه بر روی سیم صدا تولید می‌کند.
سازهایی مانند ویلون، ویولا و ویلونسل از این دسته هستند. این دسته سازها عامل ایجاد صوت سیم یا زه هست و آرشه ای که با کشیده شدن، سیم را مرتعش شده و تولید صوت می‌کند. در این دسته از سازها تکنیکی وجود دارد به نام پیتزیکاتو که با انگشتان دست سیم مرتعش می‌شود اما این یکی از تکنیک‌های این سازها است بنابرین در این مورد شبیه به سازهای زخمه‌ای می‌مانند.
حمدالله مخلص
مولوی حمدالله مخلص (وفات ۲ نوامبر ۲۰۲۱) سیاست‌مدار اهل افغانستان بود. وی نخستین فرمانده ارشد طالبان بود که پس از سقوط کابل به کاخ ریاست‌جمهوری افغانستان وارد شد و روی صندلی اشرف غنی رئیس جمهور تحت حمایت آمریکا نشت. وی بر اثر عملیات انتحاری در بیمارستانی در کابل درگذشت. او بلندپایه ترین عضو طالبان است که از زمان به قدرت رسیدن امارت اسلامی افغانستان کشته می‌شود.
ناکودار
ناکودار (به انگلیسی: Nakodar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش جالندهر واقع شده‌است. ناکودار ۲۱۲٬۳۴۰ نفر جمعیت دارد.
برانوین مایر
برانوین مایر (Bronwyn Mayer؛ زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۹۷۴) بازیکن واترپلو اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
کواکر کمیکال
کواکر کمیکال (Quaker Chemical) شرکت صنایع شیمیایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد.
ماریو آلدو مونتانو
ماریو آلدو مونتانو (Mario Aldo Montano؛ زادهٔ May 1, 1948) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
لاوچکین-گوربونوف-گودکوف لاگگ-۳
لاگگ-۳ یک هواگرد جنگنده ساخت شرکت 21 (Gorky), 31 (Taganrog/Tbilisi), 23/153 (Leningrad/Novosibirsk) است. هواگرد لاگ-۳ نخستین پروازش را در ۳۰ مارس ۱۹۴۰ انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۱ رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۱–۱۹۴۴ تولید شده‌است. در مجموع تعداد ۶٬۵۲۸ فروند از این هواگرد تولید گردید.
عملکرد
در پی خسارات بالا، در مرحله نخست به‌کارگیری از لاگگ-۳ به عنوان «بیوه‌ساز» یاد می‌شد. این هواگرد ضعیف و سنگین و پرواز با آن دشوار بود. ارابه فرود آن دارای مشکل و مکانیسم تسلیحات آن غیرقابل اتکا بود. خلبانان جنگنده نیروی هوایی شوروی لاگگ-۳ را «تابوت جلا خورده تضمینی» نامیدند. این جنگنده به هدف مورد علاقه تک‌خال‌های لوفت‌وافه بدل گشت.
آنیخا سورندران
آنیخا سورندران که با نام بیبی آنیخا نیز شناخته می‌شود، یک هنرپیشه هندی است که به خاطر فعالیت‌هایش در صنایع فیلم مالایالام، تامیل و تلوگو شناخته می‌شود. او در فیلمهای Kadha Thudarunnu (2010)، اگر مرا می‌شناسی (۲۰۱۵) و Viswasam (2019) بازی کرد.
آنیخا در منجری، کرالا به دنیا آمد. اولین حضور آنیخا به عنوان یک هنرمند کودک در فیلم Kadha Thudarunnu در سال ۲۰۱۰ بود.
الله‌آباد (دامغان)
الله‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان قهاب صرصر شهرستان دامغان واقع شده‌است. الله‌آباد ۸۱ نفر جمعیت دارد.
فلومار
فلومار یک هواگرد از نوع Carrier Fighter ساخت شرکت Fairey Aviation Company است. هواگرد فلومار نخستین پروازش را در ۴ ژانویه ۱۹۴۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۰ مه ۱۹۴۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۰–۴۳ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۶۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Marcel Lobelle بود.
آخرین داوری (فیلم ۱۹۹۹)
«آخرین داوری» (روز داوری) (Judgment Day (1999 film)) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی و اکشن است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آیس-تی، سوزی آمیس، ماریو فن پیبلز، کولیو، و تام لیستر جونیور اشاره کرد.
پیلاتوس پی-۳
پیلاتوس پی-۳ یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Pilatus Aircraft است. هواگرد پیلاتوس پی-۳ نخستین پروازش را در ۳ سپتامبر ۱۹۵۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۵۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۷۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
لومینکس
لومینکس (Luminex) شرکت داروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
دنیل وودهاوس
دنیل وودهاوس (Danielle Woodhouse؛ زادهٔ ۲۳ ژانویه ۱۹۶۹) بازیکن واترپلو اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
لاتین‌نویسی کره‌ای
لاتین‌نویسی کره‌ای (Romanization of Korean؛ 한국어 로마자 표기법) به سیستم‌هایی که زبان کره‌ای را در الفبای لاتین نشان می‌دهند، اشاره می‌کند. به الفبای بومی زبان کره‌ای، هانگول گفته می‌شود، که از لحاظ تاریخی توأم با هانجا (نویسه‌های چینی) به کار می‌رفته‌است، اگر چه امروزه این عمل نادر شده‌است.
روماجا (romaja) به‌طور تحت‌اللفظی در کره‌ای به معنای الفبای رومی است و به خط لاتین اشاره می‌کند. «روماجا» نباید با «لاتین نویسی (romanization)» اشتباه گرفته شود. اولی را می‌توان برای استفاده از الفبای لاتین در متن کره‌ای به کار برد —خواه کلمه کره‌ای باشد یا غیر کره‌ای— در حالی که دومی به نوشتن کلمات کره‌ای با الفبای لاتین اشاره می‌کند: لاتین نویسی یکی از کلمات در یک متن کره‌ای یا نوشتن کل متن کره‌ای با استفاده از الفبای لاتین.
سیستم‌ها
طرح‌های لاتین‌نویسی زیادی مورد استفاده قرار می‌گیرند:
آخرین داوری (فیلم ۱۹۴۵)
«آخرین داوری» (The Last Judgment) یک فیلم است به کارگردانی رنه شاناس. از بازیگران آن می‌توان به جین دسایی و لوئی سنیه اشاره کرد.
یلدا معیری
یلدا معیری (متولد ۴ دی ۱۳۶۰) عکاس خبری و عضو انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران است.
زندگی‌نامه
یلدا معیری در۴ دی ۱۳۶۰ به دنیا آمد. او فعالیت عکاسی خود را در سال ۱۳۸۰ به صورت تجربی آغاز کرد.
معیری از فعالان در زمینه مناطق محروم و جنگ زده است. او مدتی را در مناطق افغانستان گذرانده و انتشار ویدیویی از فروش فرزندان توسط والدینشان،‌ که بازتاب بسیاری داشت. تا جایی که وی مجبور به عذرخواهی و توضیح شد. او برای تهیه گزارش به کشورهای گرجستان،‌ افغانستان، عراق، اندونزی، لبنان و پاکستان سفر کرده است. او همچنین چندین دوره نمایشگاه عکس انفرادی در ایران، بنگلادش و انگلستان برگزار کرده است.
عکس اعتراضات ۱۳۹۶
معیری در سال ۱۳۹۶، عکسی را منتشر کرد که در آن، زنی با مشت‌های گره کرده، در میان دود دیده می شد. این عکس چنین تداعی می‌کرد که زنی در اعتراضات مربوط به سال ۱۳۹۶، در حال اعتراض است. این عکس خیلی زود به نماد اعتراض مردم ایران در سال ۱۳۹۶ تبدیل شد.
این عکس همزمان با سالروز چهل سالگی انقلاب ایران، توسط ترامپ (رئیس‌جمهوری وقت آمریکا) در قالب یک توئیت به زبان فارسی استفاده شد. معیری به این استفاده دونالد ترامپ از عکسش واکنش نشان داد و در متنی به زبان‌های فارسی و انگلیسی، اعتراض خود را بیان کرد. او در پست اینستاگرامی خود نوشت: «این عکس از مردم ایران و برای مردم ایران گرفته شده است و نباید توسط هیچ‌کس دیگری مورد سوء استفاده قرار بگیرد.».
معیری در مصاحبه با نیویورک تایمز این عکس را غیر واقعی و صحنه‌سازی دانست. او در این مصاحبه گفته است که عکس در دودی که با استفاده از کپسول اطفاء حریق ساخته شده بود گرفته شد. او عکس‌های دیگری هم از لحظه ساخت صحنه در اختیار نیویورک تایمز قرار داد. پس از این مصاحبه و در سال ۱۳۹۸، وی به علت انتشار این عکس به ۲ سال حبس تعلیقی محکوم شد.
بازداشت در سال ۱۴۰۱
یلدا معیری در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ ایران به کشته شدن مهسا امینی در خیابان حجاب تهران در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ بازداشت شد. مرکز رسانه قوه قضاییه در پی پیامی، علت بازداشت معیری را «اتهام ضد امنیتی و حمایت از اغتشاشات» عنوان کرد و بازداشت او را بی ارتباط با فعالیت‌های رسانه‌ای او دانست. اما به گفته پدر او، یلدا معیری تنها به دلیل عکس گرفتن و بدون ابلاغ هیچ حکمی در زندان قرچک است. او توسط دادگاه بدوی به انجام دو ماه خدمات رایگان در پارک بانوان، انجام صد صفحه پژوهش درباره آثار مرتضی مطهری، دو سال ممنوعیت استفاده از تلفن همراه و شبکات اجتماعی، دو سال منع اقامت در استان تهران یا استانهای همجوار آن، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و ۶ سال حبس تعلیقی محکوم کرد. در حکم او توسط قاضی نوشته شده است: «وی در پوشش خبرنگاری به دنبال خبرسازی و معرکه‌گیری بوده است». او پس از ۹۲ روز بازداشت، در ۲۹ آذر ۱۴۰۱ از زندان و با قرار وثیقه یک میلیارد تومانی آزاد شد.
در پی بازداشت او،‌کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران در بیانیه‌ای ضمن انتقاد از بازداشت، خواستار آزادی وی شد. انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران هم در پیامی، حضور خبرنگاران در تظاهرات و اعتراضات خیابانی را لازم دانست و از آزادی عمل خبرنگاران دفاع کرده و خواستار آزادی وی شد. وی در اعتراض به حکم دادگاه،‌ پس از آزادی خود، ویدیویی را با لباس پاکبانی در خیابان تهیه کرد.
راک بی‌کلام
راک بی‌کلام گونه‌ای از موسیقی راک بدون آواز است. گاهی از آواز به عنوان صدای پس‌ زمینه ملودی برای فضا‌سازی استفاده می‌شود. نمونه‌هایی از راک بی‌کلام را می‌توان تقریباً در هر زیر ژانر راک، اغلب از نوازندگانی که در این سبک تخصص دارند یافت. راک بی‌کلام از اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اواسط دهه ۱۹۶۰ با هنرمندانی چون بیل داگت کمبو، فایربالز، شدووز، ونچرز، جانی، هوریکنز و اسپاتنیکس بیشترین محبوبیت را داشت. گروه برادران آلمن، نوازندگان چند ساز بودند. جف بک همچنین دو آلبوم بی کلام را در دهه ۱۹۷۰ ضبط کرد. نوازندگان پروگرسیو راک و آرت راک در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، اجراهای محبوبی از این موسیقی را به نمایش گذاشتند.
تاریخ اولیه
راک بی کلام در طول دهه اول راک اند رول (اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اواسط دهه ۱۹۶۰)، قبل از تهاجم بریتانیا، محبوبیت بیشتری داشت.
یکی از راک‌های بی کلام اولیه، «هانکی تونک» از بیل داگت کمبو بود، با ضرب آهنگ ضخیم و نوازندگی ساکسیفون-ارگ. از جمله ارل بوستیک و آرنت کاب از نوازندگان جاز می‌توان به آهنگ‌های موسیقی پاپ اشاره کرد. چندین نوازنده ریتم اند بلوز ساکس آهنگ‌های بیگ جی مک‌نیلی، رد پری‌سوک و لی آلن را اجرا کرده‌اند که آهنگ «راه رفتن با آقای لی» بسیار محبوب بود. در دهه ۱۹۵۰ چندین آهنگ بی‌سابقه بلوز وجود داشت. آلبوم"Juke" از لیدل والتر موفقیت شماره 1 R&B بود.
در طول دهه ۷۰، برخی از نوازندگان مانند دنیس کافی، آلبوم «اسکورپیو» (۱۹۷۱)، بوکر تی و ام‌جی‌ها، آلبوم «ملتینگ پات»، گروه باورنکردنی بونگ «آپاچی»، هات باتر «پاپ کورن» (۱۹۷۲)، گروه پاپ کورن سازان «پاپ کورن»(۱۹۷۲) "، میراث ریتم "موضوع از SWAT" (1976)منتشر کردند. . گروه برادران آلمن اغلب یک گروه موسیقی بی کلام در نظر گرفته نمی‌شود، اما آنها سازهای زیادی را می‌نواختند و قطعات طولانی را در نسخه‌های طولانی‌تر آهنگ‌های خود گنجانده‌اند. یک مثال خوب نسخه ۲۲ دقیقه ای Whipping Post در فیلم At Fillmore East LP است.
همچنین جف بک در دهه ۱۹۷۰ دو آلبوم کاملاًبی کلام ضبط کرد: Blow by Blow و Wired. هر دوی آنها که در میان مخاطبان اصلی موفق هستند، تأثیرات جاز قوی دارند، دومی دارای نسخه ای از استاندارد جاز چارلز مینگوس «خداحافظ خوک پای کلاه» است.
چندین نوازنده پراگرسیو راک و آرت راک در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ اجراهای بی‌نظیری داشتند، اما بسیاری از ساخته‌های آنها دارای آواز نیز بود. در اوایل دهه ۷۰، EL&P موفق به کسب عنوان کاور "Nut Rocker" شد. کینگ کریمسون در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با سازهای انفجاری خود که سبک‌های راک، جاز، کلاسیک و هوی متال را با هم ادغام می‌کرد، طرفداران زیادی پیدا کرد، اگرچه آلبوم‌های آن‌ها شامل آهنگ‌هایی با آواز نیز بود. زمانی که پیتر گابریل گروه را ترک کرد، فیل کالینز، درامر گروه پیشنهاد کرد که به عنوان یکبند بی کلام ادامه یابد، اما سایر اعضا این ایده را دوست نداشتند. آلن پارسونز پراجکت در هر آلبوم، مخصوصاً در آلبوم اول، قطعات بی کلام داشت. اثر Tubular Bells اثر مایک اولدفیلد، یک آلبوم پراگرسیو راک که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد، تماماً بی کلام (غیر از کلمات گفتاری مختصر) بود و یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های بی کلام که تا به اکنون ۱۶ میلیون نسخه فروخته شده‌است. بخشی از آن در موسیقی متن فیلم برنده جایزه اسکارفیلم جن گیر استفاده شد.
یکی از تحسین‌شده‌ترین آلبوم‌های گروه کمل، اثر The Snow Goose کاملاًبی کلام بود. بسیاری از آثار اولیه پینک فلوید عمدتاً قطعات بی کلامی بودند که حاوی جم‌های ساختاری بودند که ژانرهای سایکدلیک راک، پراگرسیو و اسپیس راک را در هم آمیختند. فرانک زاپا به دلیل درهم آمیختن آهنگ‌های راک بی کلام با آهنگ‌های تا حدودی معروف‌ترش در آلبوم‌هایش شناخته می‌شد.
دهه ۱۹۸۰
در سال ۱۹۹۰ استیو وای آلبوم Passion and Warfare را منتشر کرد. که تلفیقی از راک، جاز، کلاسیک و تونالیته های شرقی بود. این آلبوم یک پیشرفت فنی در رابطه با آنچه می‌توان در زمینه آهنگسازی گیتار و اجرای فنی به دست آورد، بود. این با آلبوم سه‌گانه، اسرار عشق بیگانه و باغ آتش، که یک سال بعد منتشر شد، دنبال شد.
در سال ۱۹۹۵، مایکل آنجلو باتیو از شهرت Nitro CD خود را بدون مرز منتشر کرد که کار انفرادی او را آغاز کرد. آلبوم‌های او عمدتاً شامل راک دستگاهی است، اما گهگاه آوازهایی توسط خود و سایر خواننده‌ها به نمایش درآمده است. باتیو تاکنون هشت آلبوم انفرادی منتشر کرده‌است.
در طول دهه ۱۹۹۰، موسیقی دستگاهی در میان گروه‌های راک مستقل و با محبوبیت گروه‌های پست راک مانند تورتس، ماگوای و Cul de Sac شکوفا شد.
دان کابالرو با مث راک بی کلام خود مورد توجه قرار گرفت.
با ظهور گرانج، راک بی کلام گیتارمحور از نوع محبوب دهه ۱۹۸۰ کمتر مورد استقبال قرار گرفت و هنرمندان کمی بودند که در این سبک به پیشرفت خود ادامه دهند.
دهه ۲۰۰۰
در دهه ۲۰۰۰ آلبوم‌های راک دستگاهی منتشر شده‌اند. اکثر نوازندگان گیتار محبوب دهه ۱۹۸۰، کامبک‌های نوآوری شده و با نواهای احیا شده که در نسخه‌های اخیرشان داشته‌اند، عموماً با استقبال خوبی مواجه شده‌اند. هنرمندانی مانند استیو مورس، مارتی فریدمن، پل گیلبرت، ران جارزومبک و جو ستریانی به انتشار موسیقی راک بی کلام و تور با موفقیت‌های روزافزون رسیده‌اند. با این حال، شنیدن آهنگ راک بیکلام از رادیو، یا دیدن آن در جداول موسیقی، هنوز بسیار نادر است. لس فرادکین کاتالوگ موسیقی بیتلز را به عنوان راک بی کلام مبتنی بر گیتار در سرویس دانلود موسیقی اپل آیتونز محبوب کرده‌است.
دهه ۲۰۰۰ جای خود را به سبک جدیدی از اجرا داد. جان لوری (معروف به جان ۵) پس از جدایی از مرلین منسون در سال ۲۰۰۳، یک آلبوم انفرادی ساز منتشر کرد. آلبوم سرگیجه، تلفیقی از سبک‌های موسیقی متال، راکابیلی، راک اند رول و بلوگرس تشکیل شده‌است. این آلبوم موفقیت‌آمیز بود و آلبوم پس از آن، Songs for Sanity، که شامل حضور مهمان توسط استیو وای و آلبرت لی می‌شود، با موفقیت بیشتری مواجه شد و به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های آلبوم Shrapnel تبدیل شد. او این کار را در سال ۲۰۰۷ با فیلم The Devil Knows My Name دنبال کرد که جو ساتریانی، جیم روت و اریک جانسون در آن حضور دارند.
دهه ۲۰۰۰ شاهد افزایش محبوبیت گروه‌هایی بود که پست راک نامیده می‌شدند. Constellation Records تعدادی از شناخته شده‌ترین نمونه گروه‌های پست راک بی کلام مانند گادسپید یو! بلک امپرور را منتشر کرده‌است! نمونه‌های دیگری از این دست گروه‌ها عبارتند از Austin TV، ماگوای، راشن سیرکلز، the Cancer Conspiracy the Mercury Program، 65daysofstatic, God Is An Astronaut، و Explosions in the Sky.
در لیبل ایندی راک، گروه‌هایی مانند Ratatat و Delicate Steve از بازیگران محبوب راک بی کلام هستند.
آلبوم‌های انفرادی گیتاریست عمر رودریگز لوپز به نامهای (Old Money) ,(Se Dice Bisonte, No Bufalo) معمولاً بی کلام هستند.
در اواخر دهه ۲۰۰۰ سبک جدیدی از هوی متال به نام جنت ظهور کرد. برخی از گروه‌های پیشرو در صحنه، مانند Animals as Leaders، نوازندگان ساز هستند، در حالی که بسیاری دیگر قبل از پیوستن وکالیست‌ها، به‌عنوان گروه‌های بی کلام شروع کردند.
تعدادی از هنرمندان مث راک، مانند Toe، عمدتاً از سازها در موسیقی خود بدون آواز زیاد استفاده می‌کنند.
گوهر دشتی
گوهر دشتی (زاده ۱۳۵۹ در اهواز، ایران) عکاس و ویدئو آرتیست ایرانی است که در تهران زندگی و کار می‌کند. موضوع غالب در آثار او، ایران، توپوگرافی و تاریخ خشونت آن است.
آثار او در سطح بین‌المللی مطرح است و نمایشگاه‌های انفرادی زیادی داشته‌است. او در رشته عکاسی در دانشگاه تهران تحصیل کرد و در سال ۱۳۸۴ از دوره ارشد فارغ‌التحصیل شد. او در طول تحصیل و در طول زندگی خود شاهد تأثیر جنگ ایران و عراق بر کشورش شد. کارهای ابتدایی دشتی به تأثیرات ماندگار جنگ بر مردم و سرزمین می‌پردازد. در سال ۲۰۱۷، آثار او کمی تغییر کرد. دشتی شروع به بررسی دنیای طبیعی کرد. اگرچه موضوع با کارهای قبلی او متفاوت است، اما اساس کار او هنوز در کشورش، فرهنگ آن و تجارب او در این زمینه‌ها ریشه دارد.
علی‌آباد جدید (دلفان)
علی‌آباد جدید یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان نورعلی شهرستان دلفان واقع شده‌است. علی‌آباد جدید ۲۰ نفر جمعیت دارد.
نائینپور
نائینپور (به انگلیسی: Nainpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش ماندلا واقع شده‌است. نائینپور ۱۰٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۷۴۱ نفر جمعیت دارد و ۴۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پولیکارپوف آر-۵
آر-۵ یک هواگرد از نوع شناسایی/بمب‌افکن سبک ساخت شرکت پولیکارپوف است. هواگرد آر-۵ نخستین پروازش را در 1928 میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۰ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۷۰۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
لیندسی کورپوریشن
لیندسی کورپوریشن (Lindsay Corporation) شرکت کشاورزی آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد.
آریکو دی‌اچ. ۴
'''آریکو دی‌اچ. ۴''' یک هواگرد از نوع بمب‌افکن سبک ساخت شرکت آریکو است. هواگرد آریکو دی‌اچ. ۴ نخستین پروازش را در اوت ۱۹۱۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال مارس ۱۹۱۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۶۲۹۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
مک‌کیون–ریشاور
لاتین‌نویسی مک‌کیون–ریشاور (McCune–Reischauer romanization؛ 매큔-라이샤워 표기법)  یکی از دو سیستم لاتین‌نویسی زبان کره‌ای است که به‌طور گسترده استفاده می‌شود. نسخهٔ تغییر یافتهٔ مک‌کیون–ریشاور، سیستم اصلی لاتین‌نویسی در کره جنوبی تا سال ۲۰۰۰ بود، تا اینکه سیستم لاتین‌نویسی اینگیلیسی اصلاح‌شده جایگزین آن شد. نوع دیگری از مک‌کیون–ریشاور هنوز به عنوان سیستم رسمی در کره شمالی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این سیستم در سال ۱۹۳۷ توسط جورج ام. مک‌کیون و ادوین او. ریشاور ساخته شد. با چند استثنا، این روش نه برای نویسه‌گردانی هانگول کره‌ای بلکه برای نشان دادن تلفظ آوانگاری آن تلاش می‌کند.
دیوید فوربس
دیوید فوربس (David Forbes؛ زادهٔ January 26, 1934) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا بود.
تیموفی دوکشیتسر
تیموفِی الکساندروویچ دوکْشیتْسِر (December 13, 1921 – March 16, 2005) رهبر ارکستر، آهنگساز، نوازندهٔ ترومپت، و معلم موسیقی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی با تبارِ اوکراینی بود.
دوکْشیتْسِر استادِ کالج موسیقی دولتی گنیسین بود. همچنین، چندین جایزه و نشان افتخار دریافت کرد؛ ازجمله، برندهٔ جایزهٔ هنرمند مردمی روسیه و جایزهٔ هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شد.
علی‌آباد زیراب
علی‌آباد زیراب یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان باقرآباد شهرستان محلات واقع شده‌است.
دیوید گرین (سوارکار)
دیوید گرین (David Green؛ زادهٔ February 28, 1960) سوارکار اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
بی‌یو-۱۳۱ یونگمان
بی‌یو-۱۳۱ یونگمان یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Bücker Flugzeugbau است. هواگرد بی‌یو-۱۳۱ یونگمان نخستین پروازش را در ۲۷ آوریل ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال 1935 میلادی رسماً معرفی گردید.
طراح این هواگرد، Carl Bücker بود.
پروتئین ۱ ماتریکس خارج‌سلولی
پروتئین ۱ ماتریکس خارج‌سلولی (Extracellular matrix protein 1) نام یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «ECM1» کدگذاری می‌شود.
جهش ژنی در دوران جنینی در ECM1 موجب بروز سندرم بیماری اورباخ-ویته (پروتئینوز لیپوئید) می‌شود. همچنین تخریب خودایمنی این ژن موجب بروز بیماری پوستی «لیکن اسکلروز» می‌گردد.
مسجد جامع شماخی
مسجد جامع شماخی (Şamaxı Cümə Məscidi) در مرکز شهرستان شماخی جمهوری آذربایجان واقع است.
تاریخچه ساخت
مسجد در سال‌های ۷۴۳–۷۴۴ بنا شد. مسجد در دوران حکومت «ابو مسلم» برادر خلیفه «والد» که در قرن ۸ شیروان و داغستان را فتح نموده و دین اسلام را در این مناطق ترویج کرده بود، ساخته شد. محتملا شکل‌گیری طرح ساخت و ساز مسجد هنگام رونق فرهنگ و هنر آذربایجانی در قرون وسطی (قرون ۱۲–۱۳م) تکمیل شده باشد. هر یک از تالارها برای مقاصد جداگانه مورد استفاده قرار گرفته‌است. می‌توان احتمال داد که، از آن وقت تا به حال بنابه بازسازی‌ها به جز روش‌های معماری و ساخت و سازی تغییرات اساسی در شکل طرح بنای مسجد صورت نگرفته‌است.
ناتالی آرتو
ناتالی ایوان ترز آرتو (Nathalie Yvonne Thérèse Arthaud؛ ؛ زاده ۲۳ فوریه ۱۹۷۰) معلم اقتصاد مدرسه متوسطه (لیسه) و سیاستمدار فرانسوی است. آرتو اکنون عضو و سخنگوی حزب کمونیست مبارزه کارگران در فرانسه می‌باشد.
مسجد جامع شماخی
تاریخچه ساخت
زمین‌لرزه ای مهیب در شماخی در سال ۱۹۰۲ موجب تخریب بسیاری از بناهای شهر شد. هنگام بازدید از شهر از سوی کمیسیون ویژه ای که برای رفع عوارض زلزله ایجاد شد، شاهزاده زمین‌شناس «شاکولی» با خواندن نوشته‌ای به زبان عربی موجود روی بنای مسجد به این نکته پی برد، که مسجد جامع به تقویم هجری در سال ۱۲۳ ساخته شده‌است. به همین ترتیب، مشخص گردید، که مسجد جامع شماخی در سال ۷۴۳ میلادی پیریزی شده و پس از مسجد جامع دربند که، در سال ۷۳۴م. بنیان‌گذاری گردیده‌است، دومین باستانی‌ترین مسجد در قفقاز جنوبی می‌باشد.
ناتالی آرتو
آرتو چندین بار در انتخابات شرکت کرده‌است که از سال ۲۰۰۱ آغاز شده‌است. او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۲، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲ نامزد حزب مبارزه کارگران بود. او ۰٫۵۶، ۰٫۶۴ و ۰٫۵۷ درصد آرا را به دست آورد و به ترتیب در جایگاه نهم، دهم و دوازدهم قرار گرفت.
مسجد جامع شماخی
بازسازی‌ها
بر اساس کفته یک تاریخ‌دان به اسم امام الدین اصفهانی، که در دوران سلطنت سلجوقیان زندگی کرده‌است، شروان‌شاهان بابت دفاع از یورش‌های غارتگرایانهٔ گرجی‌ها که، از سال ۱۱۲۳م. آغاز شده بود، از سلطام محمود درخواست کمک کردند. بنا به گفته این مورخ، از آن وقت گرجی‌ها به شماخی حمله و مسجد و مناره آن را تخریب کرده و چپاول‌های زیادی در شهر انجام دادند.
شروع اولین بازسازی‌ها روی مسجد جامع شماخی به اواخر قرن ۱۲م. بازمی‌گردد. دلیل اینکه با وجود صدمات متعدد، این مسجد به‌طور کامل از میان نرفت در گرو تقویت شروان‌شاهان در دوران سبطنت «منوچهر سوم» بود. در منابع تاریخی می‌آید که، یه خاطر اهتمام‌ها و ابتکارهای منوچهر سوم برای احیاء مسجد، مردم وی را «خاقان اعظم» می‌خواندند.
بازسازی «قاسم‌بیگ حاجی‌بیگف»
بازسازی‌های بعدی روی مسجد پس از وقوع زمین لرزه‌ای در شماخی در سال ۱۸۵۹ که تلفات بزرگی در پی داشت، شروع شده و از سوی معمار «قاسم‌بیگ حاجی‌بیگف» در سال ۱۹۶۰ انجام گرفت. امور بازسازی و نوسازی با اتکا بر طرح‌های «گریگوری گاگارین» نقاش روس تحقق پذیرفت.
در دوران بعدی نیز چند نوسازی روی مسجد انجام گرفت که این نیز در نوبت خود از تخریب کامل بنای آن در نتیجه بلایای طبیعی و دیگر سبب‌ها جلوگیری کرد.
مشخصات معماری
مسجد جامع شماخی دارای پوشش بام گنبدی‌شکلی که از سنت‌های معماری اسلامی تلقی می‌گردد، می‌باشد. بنای کنونی مسجد روی شالوده و بر اساس دیوارهای مسجد قدیمی بنا شده‌است، که این امر نیز امکان آن را به پژوهشگران داده که، بتوانند مشخصات معماری بنای قبلی را مورد بررسی قرار بدهند. مسجدی که به شکل مستطیل ساخته شده‌است، ۴۷ متر درازا و ۲۸ متر پهنا دارد. سه تالار مربعی‌شکل مسجد با ستون‌ها از یکدیگر جدا شده‌اند. طرح مسجد شباهت‌های زیادی با طرح‌های عربی مثل مسجد اموی دمشق و مسجد بزرگ کوردوبا که در دوره یکسان ساخته شده‌اند، دارد.
نایدوپتا
نایدوپتا (به انگلیسی: Naidupeta) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Naidupeta mandal واقع شده‌است. نایدوپتا ۱۹٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۰۵۵ نفر جمعیت دارد.
آخرین داوری (فیلم ۱۹۶۱)
آخرین داوری (Il giudizio universale) فیلمی به کارگردانی ویتوریو دسیکا است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد.
علی‌آباد (زز شرقی)
علی‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان زز شرقی شهرستان الیگودرز واقع شده‌است. علی‌آباد ۱۷۲ نفر جمعیت دارد.
هلن گریمود
هلن گریمود (به فرانسوی: Hélène Grimaud؛ زاده ۷ نوامبر ۱۹۶۹) پیانیست فرانسوی و بنیانگذار مرکز نگهداری از گرگ‌های سیلم جنوبی در ایالات متحده آمریکا است.
دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۱ چیپ‌مونک
دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۱ چیپ‌مونک یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت د هویلند کانادا  است. هواگرد دی‌اچ‌سی-۱ چیپ‌مونک نخستین پروازش را در ۲۲ مه ۱۹۴۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۶ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۷–۱۹۵۶ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد 1,284 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Wsiewołod Jakimiuk بود.
جما اتریج
جما اتریج (Gemma Etheridge؛ زادهٔ December 1, 1986) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل استرالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
علی‌آباد (زالیان)
علی‌آباد روستایی در دهستان زالیان بخش زالیان شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
ال پولو لوکو
ال پولو لوکو (El Pollo Loco) شرکت رستوران‌های زنجیره‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد.
اف‌آی ۱۶۷
اف‌آی ۱۶۷ یک هواگرد از نوع هواگرد اژدرافکن ساخت شرکت Fieseler است. هواگرد اف‌آی ۱۶۷ نخستین پروازش را در ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آخرین مترو (فیلم ۱۹۴۵)
«آخرین مترو» (The Last Metro) یک فیلم به کارگردانی موریس دو کنونژ محصول سال ۱۹۴۵ کشور فرانسه است.
علی‌آباد (خشک‌رود، یک)
علی‌آباد روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
نانپارا
نانپارا (به انگلیسی: Nanpara) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بارایچ واقع شده‌است. نانپارا ۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۴٬۷۸۲ نفر جمعیت دارد و ۱۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاتین‌نویسی کره‌ای اصلاح‌شده
لاتین‌نویسی کره‌ای اصلاح‌شده (Revised Romanization of Korean؛ 국어의 로마자 표기법) سیستم رسمی لاتین‌نویسی زبان کره‌ای در کره جنوبی است. این سیستم توسط آکادمی ملی زبان کره‌ای از سال ۱۹۹۵ توسعه داده شد و در ۷ ژوئیه ۲۰۰۰ توسط وزارت فرهنگ، ورزش و جهانگردی کره جنوبی در اعلامیهٔ شمارهٔ ۲۰۰۰–۸ انتشار عمومی یافت.
سیستم جدید، مشکلات اجرایی مک‌کیون–ریشاور را حل کرده‌است، مانند پدیده‌هایی که در آن همخوان‌ها و واکه‌های مختلف در غیاب نمادهای خاص، غیرقابل تشخیص می‌شوند. به بیان واضح تر، در سیستم مک‌کیون–ریشاور، همخوان‌های کره‌ای (k),  (t),  (p) و  (ch) و  (k'),  (t'),  (p') و  (ch') وقتی آپاستروف برداشته شود، غیرقابل تشخیص می‌شوند. علاوه بر این، واکه‌های کره‌ای (ŏ) و  (o), و همچنین  (ŭ) و  (u), زمانی که بریو برداشته شود، غیرقابل تشخیص می‌شوند. به خصوص در استفاده از اینترنت، که در آن حذف آپاستروف‌ها و بریوها رایج است، این باعث سردرگمی بسیاری از کره‌ای‌ها و همچنین سردرگمی خارجی‌ها شد. به همین خاطر، بازبینی با این باور صورت گرفت که اگر مک‌کیون–ریشاور بدون بازبینی رها شود، به گیج کردن مردم، هم کره‌ای‌ها و هم خارجی‌ها ادامه خواهد داد.
کاوازاکی کی-۱۰
کاوازاکی کای-۱۰ یک هواگرد از نوع جنگنده دوباله ساخت شرکت شرکت هوافضای کاوازاکی است. هواگرد کاوازاکی کای-۱۰ نخستین پروازش را در مارس ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۵ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۵۸۸ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Takeo Doi بود.
ایزاک پارسونز
ایزاک پارسونز (Isaac Parsons) (زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۷۵۲ – درگذشتهٔ ۲۵ اوت ۱۷۹۶)، برده‌دار، سیاستمدار و افسر شبه نظامی در ایالت ویرجینیا (ویرجینیای غربی کنونی) آمریکایی بود. پارسونز از سال ۱۷۸۹ تا زمان مرگش در سال ۱۷۹۶ به عنوان نماینده شهرستان همپشایر در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد. به دنبال مصوبهٔ مجمع عمومی ویرجینیا در سال ۱۷۸۹، پارسونز برای خدمت به عنوان متولی برای شهر رامنی، ویرجینیای غربی، انتخاب شد. پارسونز در سال ۱۷۹۰ در همپشایر به عنوان قاضی آغاز به کار کرد. او با درجهٔ سروان فرماندهی گروهانی شبه نظامی در ویرجینیا را طی جنگ انقلاب آمریکا به عهده داشت و پس از جنگ نیز به عنوان سروان در نیروی شبه نظامی شهر همپشایر خدمت کرد. پارسونز یک فرابر عمومی را بر روی رود پوتوماک اداره می‌کرد و در نهایت در سال ۱۷۹۶ در رودخانه غرق شده و چشم از جهان فروبست. پارسونز پدربزرگ ایزاک پارسونز (زادهٔ ۱۸۱۴ – درگذشتهٔ ۱۸۶۲) بوده که او نیز شهر همپشایر را در مجلس نمایندگان ویرجینیا نمایندگی می‌کرد و تحت عنوان افسر در ارتش ایالات مؤتلفه خدمت کرده است.
اوایل زندگی و خانواده
ایزاک پارسونز در ۲۷ ژانویه ۱۷۵۲ در شهر همپشایر، ویرجینیا (ویرجینیای غربی کنونی) چشم به جهان گشود. او پسر سوم توماس پارسونز و همسرش پارتنیا بالدوین پارسونز (به صورت بایلدوین نیز نوشته می‌شود) بود. خانوادهٔ پارسونز از خانواده‌های برجسته بوده که نیاکان‌شان در سال ۱۶۳۵ به مستعمرات سیزده‌گانه انگلستان رسیده و در حدود سال ۱۷۴۰ به شهر همپشایر نقل مکان کرده بودند. پدر پارسونز پیش از آنکه به شهر همپشایر، ویرجینیا نقل مکان کند در سال ۱۷۲۵ در کرانه شرقی مریلند ساکن شده بود.
زمین‌داری
پس از مرگ پدرش، توماس پارسونز، میان تاریخ وصیت‌نامه‌اش در ۲۷ مه ۱۷۷۱ و تاریخ ضبط آن در ۱۰ مارس ۱۷۷۲، پارسونز یک مزرعه در قطعهٔ شمارهٔ شانزده «بررسی شعبه جنوبی» توماس فیرفکس، ششمین لرد فیرفک املاک بخش شمالی کامرون و زمین‌های باارزش دیگری واقع در شهر همپشایر و دو شهر امروزی هاردی و گرنت در ویرجینیای غربی را به ارث برد. همچنین پارسونز و بالدوین، برادرش، زمینی که پدرشان از لوک کالینز به دست آورده بود را کسب کردند. این زمین توسط ناتانیل کویکندال، جان فورمن و ویلیام فورمن بین پارسونز و برادرش تقسیم شد. پارسونز در سال ۱۷۷۸، مالک ۱۶۱ جریب فرنگی (۶۵ هکتار، ۰٫۲۵۲ مایل مربع) از قطعهٔ ۱۶ و همهٔ قطعهٔ ۱۷ از لرد فیرفک «بررسی شعبه جنوبی» بود.
پارسونز همچنین در سال ۱۷۹۰ گوشه‌ای ازی قطعه زمینی به شماره یک را که درون شهر رامنی بود، در اختیار داشت. او در سال ۱۷۹۵ زمینی به مساحت صد جریب فرنگی (۴۰ هکتار، ۰٫۱۶ مایل مربع) را در طول رود پوتوماک را به دست آورد. بعدها در سال ۱۸۳۶ ملک قطعهٔ ۱۶ متعلق به پارسونز که در امتداد رود پوتوماک واقع شده بود، توسط دیوید گیبسون خریداری شد. پس از آن گیبسون در آنجا مزرعهٔ سیکامور دیل خود را تأسیس کرد.
خدمات کشتی فرابر
پارسونز از مجمع عمومی ویرجینیا درخواست تأسیس یک فرابر عمومی در سراسر رود پوتوماک کرد تا بدین صورت املاک خود را در دو سوی رودخانه به هم متصل کند. در اکتبر ۱۷۸۶، مجمع عمومی ویرجینیا قانون تأسیس فرابر عمومی در املاک پارسونز در نزدیکی محل فعلی پل مسیر ۵۰ ایالات متحده در غرب رامنی، را تصویب کرد. مصوبهٔ مجمع، عوارض کشتی را سه پنی و سه فرتینگ به ازای هر نفر و برای هر اسب نیز به همان قیمت تعیین کرد. پارسونز در سال ۱۷۹۰ مشغول ادارهٔ فرابر بود که تحت عنوان «فرابر پارسونز» شناخته شد. در ۲۶ دسامبر ۱۷۹۲، مجمع عمومی ویرجینیا قانون دیگری برای حل و فصل و تنظیم فرابرهای عمومی تصویب کرد. قانون مجمع مقرره کرد که کشتی پارسونز «به‌طور مداوم» در محل خود نگه‌داری شده و عوارض آن را به مبلغ شش سنت برای هر نفر و هر اسب تعیین کرد.
حرفه‌های سیاسی و نظامی
پارسونز در طول جنگ انقلاب آمریکا با درجهٔ سروان فرماندهی گروهی شبه نظامی را زیر نظر سرگرد وینسنت ویلیامز در ویرجینیا برعهده داشت. در ۱۱ دسامبر ۱۷۸۸، پارسونز مجدداً با درجهٔ سروان به عنوان فرماندهٔ گروهی شبه نظامی در شهر همپشایر خدمت کرد.
پارسونز از سال ۱۷۸۹ تا زمان مرگش در ۲۵ اوت ۱۷۹۶ به عنوان نمایندهٔ شهر همپشایر، عضوی از مجلس نمایندگان ویرجینیا بود. پارسونز از شهر همپشایر که یک حوزه انتخابیه بود در مجلس نمایندگان ویرجینیا نمایندگی می‌کرد. در طول نشست مجلس میان ۱۹ اکتبر تا ۱۹ دسامبر ۱۷۸۹، پارسونزدر کنار الیاس پستون و ایزاک میلر، در طول نشست مجلس در سال‌های ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۳، در کنار الیاس پستون، در جلسات سال ۱۷۹۴ در کنار فرانسیس وایت و همچنین در جلسات سال ۱۷۹۵ در کنار الیاس پستون خدمت می‌کرد. پارسونز در ۲۵ اوت ۱۷۹۶ پیش از نشست‌های مجلس نمایندگان ویرجینیا میان ۸ نوامبر تا ۲۷ دسامبر ۱۷۹۶ چشم از جهان فروبست. در آن نشست، او قرار بود در کنار الکساندر کینگ خدمت کند. کرسی پارسونز توسط فیلدینگ کالمز پر شد که طی این جلسه وظایف پارسونز را بر عهده داشت. پارسونز در سال ۱۷۹۴ و ۱۷۹۵ طی دو نشست پایانی که در مجلس نمایندگان ویرجینیا حضور داشت، عضو حزب فدرالیست بود.
در ۱۴ فوریه سال ۱۷۸۸، پارسونز در پی مصوبهٔ مجمع عمومی ویرجینیا به عنوان ارزیاب املاک در شهر همپشایر انتخاب شد. در ۴ دسامبر ۱۷۸۹، پارسونز بار دیگر طی مصوبهٔ مجمع عمومی ویرجینیا به عنوان متولی شهر رامنی منصوب شد. پارسونز در کنار ایزاک میلر، اندرو وودرو، استفان کالوین، جاناتان پرسل، نیکلاس کیسی، ویلیام مک گوایر، پرز درو و جیمز مورفی به عنوان متولی خدمت کرد. پارسونز و اعضای معتمدش اختیاری از طرف مجمع عمومی پارسونز برای حل و فصل اختلافات مربوط به زمین‌های شهر و «باز کردن و پاکسازی» «خیابان‌ها و خطوط آن» شهر مطابق با طرح و بررسی اولیه برای رامنی داشتند. در سال ۱۷۹۰، پارسونز در کنار جاناتان پرسل، جیمز مارتین، کورنلیوس فرل، ادوارد مک‌کارتی، سولومون جونز و الیاس پستون به عنوان قاضی برای شهرستان همپشایر انتخاب یا منصوب شد. پارسونز بر اساس اسناد به جا مانده، در ۲۵ اوت سال ۱۷۹۶ بر اثر غرق شدن در رود پوتوماک چشم از جهان فروبست.
زندگی شخصی
پارسونز در ۲۳ آوریل سال ۱۷۷۲ با با مری ای الندر گرگ ازدواج کرد. مری ای الندر گرگ در ۲۷ فوریه ۱۷۵۶ چشم به جهان گشود. پارسونز و همسرش صاحب دو پسر به نام‌های جیمز گرگ پرسونز (زادهٔ ۱۷۷۳ – درگذشتهٔ ۱۸۴۷) که با مری کاترین کیسی ازدواج کرد، و دیوید پارسونز (زادهٔ ۱۷۷۵) که با کاترین میلر ازدواج کرد، شدند.
سبریشوع یکم
سبریشوع یکم یک مسیحی بود که در عصر ساسانی به پاتریارخی کلیسای نسطوری رسید.
یکی از شخصیتهای مهم مسیحی در زمان خسروپرویز، سبریشوع بود که به مقام پاتریارخی کلیسای نسطوری رسید و نقش سیاسی - مذهبی مهمی را ایفا کرد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که سبریشوع با فرمان مستقیم خسروپرویز و بدون رضایت رهبران کلیسای نسطوری در سال ۵۹۶ م. به مقام پاتریارخی رسید و خسروپرویز در جلب نظر مساعد مسیحیان نسطوری نسبت به خود، تسلط بیشتر بر آن‌ها و مراودات سیاسی خود با امپراتور ماوریکیوس از وی استفاده کرد. همچنین، سبریشوع با حمایت خسروپرویز سعی کرد اختلافات داخلی کلیسا را حل کند و در هنگام آغاز جنگهای خسروپرویز و بیزانس، به‌عنوانِ نمایندهٔ مسیحیان نسطوری، خسروپرویز و سپاهیان ساسانی را همراهی کرد.
در سال ۵۹۶، اسقف‌ها بنا به میل خسرو، سبریشوع را، که در اصل شبان و فردی بسیار متعصب بود، به مقام جاثلیقی انتخاب کردند. در آن زمان فرقه‌های مسیحی بسیاری بودند که از خوانش مورد نظر دینی تبعیت نمی‌کردند و قابلیت این را داشتند که مورد تعقیب قرار بگیرند. یکی از این فِرَق، یعقوبی‌ها یا مونوفیزیت‌ها بودند که در این زمان قدرت بسیاری به دست آورده بودند و مسیحیان نستوری را به شدت متهم می‌کردند. در نزاعی که بین این دو گروه شعله‌ور شد، یعقوبی‌ها پیروز شدند. رئیس پزشکان دربار به نام گابریل سنجاری، نخست نستوری بود و بعد یعقوبی شده بود؛ و به همین جهت از یعقوبی‌ها شدیداً پشتیبانی می‌کرد. میان او و سبریشوع اختلاف پدید آمد و سبریشوع او را به خاطر زندگی خصوصی‌ای که داشت، تکفیر کرد. گابریل نزد خسرو بسیار گرامی بود. پس از آنکه شیرین که خواهان داشتن فرزند بود، در اثر معالجات این پزشک و دعاهای سنت سرجیوس صاحب پسری شد (همان که نامش را مردانشاه گذاشتند)، عزت و احترام و مقام گابریل در دربار ارتقا یافت. شیرین تابع آیین یعقوبی شد و در نتیجه فرقهٔ مزبور کاملاً قدرت و تسلط یافت.
جنی موریس (بازیکن هاکی روی چمن)
جنی موریس (Jenn Morris؛ زادهٔ September 20, 1972) بازیکن هاکی روی چمن اهل استرالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌ که دو مدال طلای آن مربوط به بازی‌های هاکی زنان در المپیک تابستانی 1996 و 2000 است. قد وی 172 سانتی متر و وزنش 69 کیلوگرم است.
حمله تریاسی
حمله تریاسی (Triassic Attack) یک تله‌فیلم به کارگردانی کالین فرگوسن است.
این فیلم در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰ در شبکه تلویزیونی سای فای پخش شد.
لایوپرسون
لایوپرسون (LivePerson) شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
علی‌آباد (رودشور)
علی‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان رودشور شهرستان زرندیه واقع شده‌است.
مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا
مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا شبکه‌ای از مدارس برای مردم بومی کانادا بود که توسط دپارتمان امور سرخ‌پوستان دولت کانادا بودجه آن تأمین و توسط کلیساهای مسیحی کانادا اداره می‌شد. این مدارس برای آشنا کردن کودکان بومی با فرهنگ غالب کانادایی و دور ساختن آنها از فرهنگ و زبان بومی قبیله‌هایشان طراحی شده بود. این مدارس حدود صد سال از ۱۸۸۰ مشغول به کار بودند و حدود ۳۰ درصد از کودمان بومی (۱۵۰ هزار کودک) در کل کانادا در آنها تحصیل کردند. این مدارس زندگی افراد بومی را به طرز منفی تحت تأثیر قرار داد، جوامع آنها را مختل کرد و در دراز مدت مشکلات اساسی برای بومیان کانادا ایجاد کرد. آخرین مدرسه شبانه‌روزی بومیان در سال ۱۹۹۶ بسته شد. دانش آموزان قبلی این مدارس درخواست غرامت و جبران خسارت کردند که منجر به تصویب توافقنامه مدارس شبانه‌روزی سرخ‌پوستان در سال ۲۰۰۷ و همین‌طور عذرخواهی رسمی توسط نخست‌وزیر کانادا استفن هارپر در سال ۲۰۰۸ شد.
تاریخچه
در دهه ۱۸۷۰ هم دولت فدرال کانادا و هم روسای قبایل بومیان تمایل داشتند که فراهم کردن امکان تحصیل برای کودکان بومی در توافقنامه‌های آنها گنجانده شود. رهبران بومیان امیدوار بودند که تحصیل در مدارس اروپایی-کانادایی به کودکان آن‌ها کمک کند تا مهارت‌های اجتماع جدید را فراگیرند. با تصویب لایحه آمریکای شمالی بریتانیایی در سال ۱۸۶۷ و لایحه بومیان در ۱۸۷۶ دولت موظف شد برای کودکان بومی امکان تحصیل در مدارس را فراهم آورد تا با اجتماع کانادا وفق‌پذیر شوند. هدف دولت فدرال این بود که بومیان از نظر اقتصادی به خودکفایی رسیده تا بودجه دولتی کمتر صرف آن‌ها شود؛ بنابراین دولت با همکاری مبلغان مسیحی تشویق به مسیحی کردن بومیان و خودکفایی اقتصادی آن‌ها پرداخت. مدارس شبانه‌روزی که دولت فدرال تأسیس کرد مدارسی نبود که رهبران بومیان در نظر داشتند.
شرایط این مدارس
مدارس شبانه‌روزی دانش‌آموزان بومی را در انزوا و به دور از خانواده‌هایشان قرار می‌داد. حتی خواهر و برادرها از یکدیگر جدا می‌شدند و در یک مدرسه قرار نداشتند. مدارس تفکیک جنسیتی داشتند. با ورود به مدارس دانش‌آموزان از نظر ظاهری نیز تغییر می‌کردند. موهای آنها کوتاه می‌شد و به جای لباس‌های محلی خود باید یونیفرم مدرسه را می‌پوشیدند. در بسیاری از موارد نام آن‌ها که نام‌های بومی بود نیز تغییر می‌کرد و به آنها نام‌های مسیحی/اروپایی داده می‌شد. مبلغان مسیحی زمان زیادی را صرف آموزش مسیحیت به دانش‌آموزان می‌کردند و به پا داشتن آداب و رسوم سنتی بومیان توسط دانش‌آموزان ممنوع بود.
دانش‌آموان این مدارس به شکل‌های مختلفی مورد آزار و اذیت و سوءاستفاده معلمین و مسئولان اداری قرار می‌گرفتند از جمله سوءاستفاده‌های جنسی و آزار و اذیت جسمی. اکثر دانش‌آموزان از سوءتغذیه رنج می‌بردند و مورد تنبیه بدنی قرار می‌گرفتند که در سایر مدارس به این حد وجود نداشت. تعداد بیش از اندازه زیاد دانش‌آموزان، عدم رعایت بهداشت، نبود وسایل گرمایشی کافی یا مراقبت‌های پزشکی منجر به آمار بالای آنفلوآنزا و سل شد در یک مدرسه ۶۹ درصد از دانش‌آموزان جان خود را از دست دادند. به‌طور کلی تخمین زده می‌شود حدود ۶ هزار دانش‌آموز بومی در این مدارس جان خود را از دست داده باشند.
دانش‌آموزان در مدارس شبانه‌روزی برای ده ماه از سال هیچ تماسی با خانواده‌های خود نداشتند زیرا اغلب مدارس از محل زندگی آنها بسیار فاصله داشت. دانش‌آموزان از استفاده از زبان بومی خود حتی بیرون از کلاس درس و برای ارتباط برقرار کردن با سایر دانش‌آموزان بومی منع می‌شدند تا زبان انگلیسی یا فرانسه را بیاموزند و زبان بومی خود را فراموش کنند. در برخی از مدارس صحبت کردن به زبان بومی یا پیروی از دینی به غیر از مسیحیت تنبیه بدنی در پی داشت.
عذرخواهی بابت تأسیس مدارس
از دهه ۱۹۸۰ مقامات و مسئولین مختلف ظلمی را که در نظام مدارس شبانه‌روزی به بومیان شده بود تصدیق کردند. در سال ۱۹۸۶ کلیسای متحد کانادا به خاطر نقشی که در دوران استعمار داشت و در ۱۹۹۸ به صراحت به دلیل نقش خود در نظام مدارس شبانه‌روزی بومیان عذرخواهی کرد. در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ نخست‌وزیر هارپر به‌طور رسمی از طرف کابینه وقت در مقابل جمعی از نمایندگان بومیان کانادا از سیاست‌های دولت‌های قبل در قبال بومیان عذرخواهی کرد. عذرخواهی وی در تمام کشور در شبکه CBC پخش شد.
کشف گورهای دسته‌جمعی
در ماه مه و ژوئن ۲۰۲۱، بقایای صدها نفر از بومیان، از جمله صدها کودک، در نزدیکی محل سابق چهار مدرسه شبانه‌روزی بومیان کانادایی در استانهای مانیتوبا، بریتیش کلمبیا و ساسکاچوان کشف شد.
مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا، شبکه‌ای از مدارس شبانه‌روزی برای بومیان بود. بودجه آن توسط اداره امور سرخ پوستان دولت کانادا تأمین و توسط کلیساهای مسیحی اداره می‌شود، ایجاد این سیستم مدارس به این منظور بود که مانع تاثیرپذیری کودکان بومی از فرهنگ بومی خود و افزایش جذب آنها به فرهنگ غالب کانادا شود.
گورهای بی‌نشان کشف شده در سه مورد از این مدارس بقایای تقریباً ۱۰۰۰ نفر بی‌نام و نشان و غالباً کودک را در خود جای داده‌است.