cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
استارکرفت
استارکرفت یک فرنچایز چندرسانه‌ای علمی تخیلی نظامی است که توسط Chris Metzen و James Phinney ساخته و منتشر شد. این سری متعلق به شرکت بلیزارد انترتینمنت است. داستان سری، در آغاز قرن 26 روایت می‌شود، جایی که دنیا از مراکز مبارزه برای تسلط مناطق پر شده در قسمت دوردست کهکشان راه شیری معروف به بخش کوپرولو. این سری با انتشار بازی ویدیویی استارکرافت در سال 1998 آغاز به کار کرد. این بازی شامل تعدادی بازی دیگر و هشت داستان جدید، دو مقاله داستان‌های شگفت‌انگیز، یک بازی روی تخته و سایر کالاها مانند تندیس‌های کلکسیونی و اسباب بازی‌ها بود.بلیزارد برنامه‌ریزی استارکرفت را از سال ۱۹۹۵ با یک تیم توسعه دهنده به سرپرستی Metzen و Phinney آغاز کرد. این بازی در ای۳ ۱۹۹۶ معرفی شد و از موتور بازی اصلاح شده وارکرافت ۲: جریان تاریکی استفاده کرد. StarCraft همچنین بخش فیلم بلیزارد را همراه خود کرد و فیلم‌های سینماییک با کیفیت بالا و جدایی ناپذیر از داستان این مجموعه را نشان داد. بیشتر تیم اصلی توسعه بازی اندکی پس از انتشار بازی اقدام به کار در زمینه بسته سازی کردند و اولین بسته گسترش دهند Brood War نام داشت. در سال ۲۰۰۱، بلیزارد بازی StarCraft: Ghost را تحت نرم‌افزار Nihilistic شروع به توسعه دادن کرد. برخلاف بازی‌های استراتژی قبلی، گوست قرار بود یک بازی اکشن و پنهان‌کاری باشد اما پس از سه سال توسعه، کار بر روی بازی در سال ۲۰۰۴ به تعویق افتاد. ساخت دنباله واقعی با سبک استراتژی هم‌زمان، به اسم استارکرافت ۲: بال‌های آزادی، در سال ۲۰۰۳ آغاز شد. این بازی در مه ۲۰۰۷ معرفی شد و در ژوئیه ۲۰۱۰ منتشر شد. حق امتیاز استارکرفت ۲ با گسترش StarCraft II: Heart of the Swarm ادامه یافت، که در مارس ۲۰۱۳ منتشر شد. سومین و آخرین نسخه استارکرفت ۲، Legacy of the Void نام داشت که در نوامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. در سال ۲۰۱۶، یک بسته نه مأموریتی تک نفره به اسم Nova Covert Ops، در قالب محتوای قابل دانلود منتشر شد. بازی اصلی و بسته‌های گسترش دهند آن، به عنوان یکی از معیارهای بازی استراتژی در زمان خودش بسیار تحسین شد. این مجموعه در سراسر جهان، به ویژه در کره جنوبی، جایی که بازیکنان و تیم‌های حرفه ای در مسابقات حرفه ای بازی شرکت می‌کنند، حمایت مالی کردند و در مسابقات تلویزیونی شرکت می‌کنند. این بازی طرفداران خوبی در سراسر جهان جمع کرده‌است. تا ژوئن ۲۰۰۷، StarCraft و Brood War در مجموع نزدیک به ۱۰ نسخه فروش کرده بودند. بعلاوه، به این مجموعه در سال ۲۰۰۶ یک ستاره در پیاده‌رو Walk of Game اهدا شد، و دارای ۴ رکورد جهانی کتاب گینس رکوردهای جهانی نسخه گیمرها سال ۲۰۰۸ است.
در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۱۷، بلیزارد اعلام کرد بازی StarCraft: Remastered، یک نسخه بازسازی شده اصلی استارکرفت، با به روزرسانی‌های اصلی، گرافیک به روز و گفتگوی و صوتی اصلاح شده منتشر خواهد شد. از تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۱۷، استارکرفت اصلی و بسته گسترش دهند Brood War برای دانلود و بازی از طریق وب سایت بلیزارد رایگان است.
بازتاب‌ها و تأثیر فرهنگی
مجموعه استارکرفت موفقیت تجاری داشت. StarCraft پس از انتشار، با فروش بیش از ۱٫۵ میلیون نسخه در سراسر جهان به پرفروش‌ترین بازی رایانه ای آن سال بدل شد. در ده سال بعد، StarCraft بیش از ۹٫۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش کرد که ۴٫۵ میلیون از آن در کره جنوبی فروخته شد. از زمان عرضه اولیه StarCraft، بلیزراد گزارش داد که سرویس چند نفره آنلاین بتل.نت ۸۰۰ درصد برابر رشد کرده‌است. StarCraft ده سال پس از انتشار یکی از محبوب‌ترین بازی‌های آنلاین در جهان باقی ماند. پس از انتشار، بازی به سرعت محبوبیت خود را در کره جنوبی افزایش داد و باعث خلق یک صحنه حرفه ای گیمینگ شد. طرفداران گیمر در کره جنوبی افراد مشهور رسانه ای و بازی‌های استارکرفت هستند که از سه کانال تلویزیونی مخصوص بازی پخش می‌شوند. StarCraft برنده جوایز متعدد بازی سال نیز شد. که اغلب به عنوان یکی از بهترین بازی‌های استراتژی واقعی در زمان خودش توصیف شد و محبوبیت گسترده‌ای در استفاده از طرف‌های مشخص نقشه بازی دارد.
از زمان انتشار StarCraft II، تعدادی از مسابقات در کره و جاهای دیگر مانند GOMTV Global StarCraft II League (GSL) برگزار شده‌است.
در دسامبر ۲۰۱۸، یک سیستم هوش مصنوعی توسط دیپ‌مایند گوگل (موسوم به "AlphaStar") برای اولین بار بازیکنان حرفه ای را در StarCraft II شکست داد.
برونو پاسکوا
برونو پاسکوا (Bruno Pascua؛ زادهٔ January 21, 1990) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
کله ساندکویست
کله ساندکویست (Kalle Sundqvist؛ زادهٔ November 29, 1962) قایقران کایاک، و قایقران کانو اهل سوئد است.
اولکای تورهان
اولکای تورهان (Olcay Turhan؛ زادهٔ January 30, 1988) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، و باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف اشاره کرد.
رز زرد (فیلم ۱۹۸۳)
رُز زرد (Trandafirul galben) یک فیلم اکشن رومانیایی به کارگردانی دورو ناستاسه است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد.
بورلی، آلبرتا
بورلی، آلبرتا (به انگلیسی: Beverly, Alberta) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. بورلی ۶۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوله کیتنر
اوله کیتنر (Ole Kittner؛ زادهٔ October 15, 1987) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روت وایس اهلن و باشگاه فوتبال اس‌وی زاندهاوزن اشاره کرد.
مهندسی محصولات
مهندسی محصولات (Product engineering) به فرایند طراحی و توسعه دستگاه، مونتاژ یا سیستمی گفته می‌شود که از طریق برخی مراحل تولید، به عنوان کالایی برای فروش تولید شود. مهندسی محصولات معمولاً شامل فعالیتی در رابطه با مسائل مربوط به هزینه، تولید، کیفیت، عملکرد، قابلیت اطمینان، قابلیت سرویس، طول عمر مورد نظر و ویژگی‌های کاربر است. این ویژگی‌های محصول به‌طور کلی همه در تلاشند تا محصول بدست آمده را برای بازار مورد نظر خود جذاب و مشارکت کننده موفق در تجارت سازمانی که قصد دارد محصول را به آن بازار عرضه کند، جستجو کنیم. این شامل طراحی، توسعه و انتقال به ساخت محصول است. این اصطلاح شامل توسعه مفهوم محصول و طراحی و توسعه اجزای مکانیکی، الکترونیکی و نرم‌افزاری آن است. پس از انجام طراحی و توسعه اولیه، انتقال محصول به تولید آن، بخشی از مهندسی محصول محسوب می‌شود.
به عنوان مثال، مهندسی دوربین دیجیتال شامل تعریف مجموعه ویژگی‌ها، طراحی اپتیک‌ها، طراحی مکانیکی و ارگونومیکی بسته‌بندی و توسعه الکترونیکی است که اجزای مختلف را کنترل می‌کند و توسعه نرم‌افزاری است که به کاربر اجازه می‌دهد تصاویر را ببیند، آنها را در حافظه ذخیره کرده و در رایانه بارگیری کند.
مهندسی محصول یک رشته مهندسی است که به هر دو جنبه طراحی و ساخت یک محصول می‌پردازد.
تپه اولوز
تپه اولوز یک محوطه باستان‌شناسی در آماسیه ترکیه است که آثار یک شهر پارسی هخامنشی در آن کشف شده‌است. tr:Oluz Höyük
کشف شهر هخامنشی در ترکیه
در حین کاوشهای اولوز هیوک در آماسیا، پایه ستونهای یک کاخ ۲ هزار و ۵۰۰ ساله از دوره پارسیان کشف شد. دکتر شوکت دانمز گفت: "پس از مدتها کاووش امسال برای اولین بار یک سالن پذیرایی ستون دار به نام" آپادانا "، یک سالن تاج و تخت و یک سالن اجرایی پیدا شد کرد. ما تازه در آغاز حفاری‌ها هستیم. اما حتی یافته‌های فعلی نیز بسیار هیجان انگیز است. " پروفسور دکتر دونمز با تأکید بر اینکه یافته‌ها از نظر تاریخ عصر آهن آناتولی، تاریخ باستان آناتولی و باستان‌شناسی ایرانی و هخامنشی بسیار مهم هستند، وی گفت: در حال حاضر ۶ ستون و پایه را آشکار کردیم. پروفسور دکتر دنمز گفت: "ما قبل از شروع کاوش، نمی‌دانستیم که چنین شهری ایرانی را پیدا خواهیم کرد. نه چنین معبدی، نه چنین تالار پذیرایی. ما چیزی را حدس نمی‌زدیم تپه آناتولی مرکزی و خودمان مشکلات فرهنگ عصر آهن را حل کنیم. اکنون باور کنید، بر اساس همه باستان‌شناسی آناتولی مرکزی، بر اساس باستان‌شناسی آناتولی، همه جهان پیروی از اولوز هیوک را آغاز کرده‌اند. من فکر می‌کنم بعد از گوبکلیتپه، آناتولی شروع به تبدیل شدن به یک مرکز بسیار مهم کرد که تاریخ دین در آناتولی را تغییر داد. یکی از ده‌ها اثر تمدنی ایران در ترکیه می‌توان به کتیبه خشایار شاه اشاره کرد از خشایارشا یک کتیبه در وان در ۲۷ سطر بر دیوار قلعه‌ای وجود دارد که مشتمل است بر ۱- مدح اهوره مزدا ۲- معرفی شاه ۳- ذکر بنایی که داریوش ساخته و خشایارشا کتیبه‌ای به یادبود آن نگاشته‌است ۴-دعا.
ماریان تاوای
ماریان تاوای (Marian Tałaj؛ زادهٔ December 22, 1950) جودوکار اهل لهستان بود.
فلورین پی‌یرسیک
فلورین پی‌یرسیک (Florin Piersic؛ ؛  زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۳۶ میلادی)    بازیگر مشهور اهل رومانی است. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به آزادی، انفجار، میهای دلیر، نبرد برای رم، استفن کبیر - واسلویی ۱۴۷۵، گردنبند فیروزه‌ای، بمبی دزدیده شد، هفت مرد و یک بدکاره و رز زرد و خارهای باراگان اشاره کرد.
باشگاه فوتبال العداله عربستان سعودی
باشگاه فوتبال العداله (نادی العداله) یک باشگاه فوتبال واقع در الهلیله، احساء در عربستان سعودی است و اکنون در لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی حضور دارد. این باشگاه فوتبال در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد. العداله در فصل ۲۳–۲۰۲۲ از لیگ حرفه‌ای فوتبال عربستان به لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی سقوط کرد.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Al-Adalah_FC
آرتور گادارد
آرتور گادارد (Arthur Goddard؛ 1876 – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در او آن بازی کرده‌، می‌توان به باشگاه فوتبال گلوسوپ نورث اند، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال لیورپول و باشگاه فوتبال منچستر سیتی اشاره کرد.
ونتن روبونجا
ونتن روبونجا (حدود ۱۹۲۳–۲۰۰۵) هنرمند استرالیایی، فعال حقوق بومیان و مورخ بود.
ونتن در حدود ۵۶ سالگی در بارتز کریک به دنیا آمد کیلومتری شمال آلیس اسپرینگز. در جلسه ای از نمایندگان جوامع بومی استرالیای مرکزی، چارلی پرکینز به عنوان اولین رئیس شورای سرزمین مرکزی و ونتن روبونتجا به عنوان معاون او در سال ۱۹۷۵ انتخاب شدند.
روبونجا در تمام مذاکرات خود توانایی قابل توجهی در ادغام مفاهیم بومی و غیربومی و دستیابی به قطعنامه‌های رضایت بخش از خود نشان داد. او معتقد بود که قانون سفید و سیاه ناسازگار نیستند، اما باید هر دو به درستی توسط همه طرف‌ها درک شوند. این چشم‌اندازی بود که او همچنین در سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۵ در شورای آشتی بومیان به زمان خود آورد. او در سال ۱۹۹۵ به عضویت سفارش استرالیا درآمد
نقاشی‌ها
"آقای روبونجا همچنین یک هنرمند تحسین شده هم در سبک «نقطه» بیابانی و هم در سبک منظره غربی بود که از تماشای عموی خود و هنرمند افسانه ای آبرنگ آلبرت ناماتجیرا الهام گرفته شده بود. نقاشی‌های او را می‌توان در گالری ملی استرالیا و مجموعه رابرت هلمز یک کورت، و همچنین گالری قلمرو شمالی و مجموعه آرالوئن در آلیس اسپرینگز مشاهده کرد."روبونجا در سال ۱۹۹۵ به دلیل «خدمت به مردم بومی، به ویژه در استرالیای مرکزی» به عضویت نظم استرالیا منصوب شد.
موسیقی شبانی
موسیقی شبانی به موسیقی که چه از دیدگاه شکلی و چه از دیدگاه حسی، دارای سرشت شبانی است اشاره دارد.
از نمونه‌های رایج موسیقی شبانی، آخرین حرکت (موومان) کنسرتو کریسمس از کورلی (اپ ۶، شماره ۸)، سومین حرکت کنسرتو بهار ویوالدی از چهار فصل، حرکت پیفا در آهنگ مسیحا از هندل، نخستین حرکات Pastorale (BWV 590) برای اُرگ از باخ، و سینفونیا است. اسکارلاتی نمونه‌هایی از این موسیقی را در سونات‌های صفحه‌کلید خود نوشته بوده‌است و بسیاری از آهنگسازان دیگر در دوران گذار بین باروک و کلاسیک، به ویژه آهنگسازان فرانسوی (مارک آنتوان شارپنتیر)، از این روش استفاده کردند. بخشی از موسیقی شبانی در William Tell Overture از روسینی بسیار برجسته است.
بار یو رنچ
بار یو رنچ (Bar U Ranch) یک سایت تاریخی ملی واقع در نزدیکی لانگووی، آلبرتا، یک مزرعه حفاظت شده‌است که برای ۷۰ سال یکی از مهمترین عملیات پرورش دام در کانادا بود.
نیوشپرد
نیو شپرد (New Shepard) یک وسیلهٔ دوباره مصرف پرتاب عمودی و فرود عمودی (VTVL) با سرنشین برای پرواز زیر مداری است، که توسط شرکت خصوصی آمریکایی بلو اریجین به عنوان یک سیستم تجاری گردشگری فضایی زیر مداری ساخته شده‌است. Blue Origin توسط بنیانگذار آمازون و مدیر عامل سابق جف بیزوس مالکیت و اداره می‌شود.
نام نیو شپرد اشاره به اولین فضانورد آمریکایی در فضا، آلن شپرد، یکی از فضانوردان اصلی از گروه هفت نفری عطارد ناسا است که با یک سیر حرکتی مشابه با نیوشپرد در سال ۱۹۶۱ به مرز فضا رسید.
پروازهای نمونه اولیه موتور و وسایل نقلیه از سال ۲۰۰۶ آغاز شد، در حالی که توسعه موتور تمام عیار از اوایل سال ۲۰۱۰ آغاز شد و تا سال ۲۰۱۵ به پایان رسید. آزمایش پرواز بدون خدمه تمام وسیله پرتاب کامل نیو شپرد (ماژول پیشرانه و کپسول فضایی) از سال ۲۰۱۵ آغاز شد.
کارخانه گوبلن
کارخانهٔ گوبلن ، در ایران معروف به کوبلن، یک کارخانهٔ معروف قدیمی پرده‌های نگارین در پاریس مرکز فرانسه است که در خیابان ۴۲ دِگوبلن، نزدیک ایستگاه مترو لِگوبلن، در منطقهٔ ۱۳ پاریس واقع شده‌است.
بررسی کلی
گوبلن به کارخانهٔ تولید سلطنتی دربار پادشاهان فرانسه از زمان لوئی چهاردهم مشهور است و اکنون توسط اداره کل مبلمان ملی و تولیدات ملی فرش و پرده‌های نگارین فرانسوی وابسته به وزارت فرهنگ فرانسه اداره می‌شود. این کارخانه برای چند بازدید عصرانه در هفته با قرار ملاقات قبلی و همچنین برای بازدیدهای گاه به گاه هر روز به جز دوشنبه و برخی از تعطیلات خاص باز است. گالری گوبلن نمایشگاه‌هایی موقت از پرده‌های نگارین تولیدی و اثاثیه فرانسوی و مبلمان ملی است که توسط اگوستو پره در سال ۱۹۳۷ در باغ‌های اطراف ساخته شده‌است.
تاریخچه
گوبلنها از خاندان رنگرزها بودند که در اواسط قرن پانزدهم میلادی در محلهٔ فوبور سن- مارشل پاریس، در کنار رودخانهٔ بی‌یِور مستقر شدند.
کارگاه کومان-لا پلانش
در سال ۱۶۰۲، هانری چهارم فرانسه، فضای کارخانهٔ گوبلن را برای سازندگان پرده‌های نگارین فلمیش از مارک د کومان و فرانسوا دولا پلانش، در محل فعلی کارخانهٔ گوبلن که در مجاورت رودخانهٔ بی‌یِور بود، اجاره کرد. در سال ۱۶۲۹، پسرانشان شارل د کومان و رافائل دولا پلانش کارگاه‌های پرده‌های نگارین سازی پدران خود را به دست گرفتند و در سال ۱۶۳۳، شارل رئیس کارخانه کارخانهٔ گوبلن شد. مشارکت آنها در حدود سال ۱۶۵۰ به پایان رسید و کارگاه به دو بخش تقسیم شد.
کولبر و لو برن
در سال ۱۶۶۲، کارخانه در فوبور سن- مارشل، با زمین‌های مجاور، توسط ژان-باتیست کولبر وزیر لوئی چهاردهم خریداری و به یک کارخانه اثاث و لوازم داخلی عمومی تبدیل شد که انواع مبلمان و پرده‌های نگارین زیر نظر نقاش سلطنتی شارل لو برن که از سال ۱۶۶۳ تا ۱۶۶۳ به عنوان مدیر و طراح اصلی فعالیت داشت، تولید می‌کرد. به دلیل مشکلات مالی لوئی چهاردهم، تشکیلات در سال ۱۶۹۴ تعطیل شد، اما در سال ۱۶۹۷ مجدداً برای تولید پرده‌های نگارین، عمدتاً برای مصارف سلطنتی، افتتاح گردید. این کارخان تا قبل از به تعلیق درآمدن در انقلاب فرانسه، با محصولات بووه رقابت می‌کرد.
این کارخانه در دوره بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه احیا و در سال ۸۲۶، تولید فرش نیز به کارخانه پرده‌های نگارین اضافه شد. در سال ۱۸۷۱، ساختمان کارخانه تا حدی در زمان کمون پاریس سوخت.
امروزه این کارخانه به عنوان یک نهاد دولتی هنوز مشغول فعالیت است.
اوله کائوپر
اوله کائوپر (Ole Käuper؛ زادهٔ January 9, 1997) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، و زیر ۲۰ سال آلمان بازی کرده‌است.
برونو لمیچوسکی
برونو لمیچوسکی (Бруна Лемяшэўскі؛ زادهٔ March 3, 1994) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آتلانتاس اشاره کرد.
موتوکی نیشیمورا
موتوکی نیشیمورا (Motoki Nishimura؛ زادهٔ June 8, 1947) جودوکار اهل ژاپن بود.
گروه ننکینگ
گروه ننکینگ (Nenking Group) شرکت خوشه‌ای چینی است، که در سال ۱۹۹۸ توسط ژانگ نایشیونگ تأسیس شد.
میرچئا فراتیسا
میرچئا فراتیسا (Mircea Frățică؛ ؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۷) جودوکار اهل رومانی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده‌است.
کلی کریچکا
کلی کریچکا (Kelly Kryczka؛ زادهٔ July 8, 1961) ورزشکار شنای موزون اهل کانادا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
آگاهی (فیلم)
آگاهی (Awareness) یک فیلم علمی تخیلی اسپانیایی-آمریکایی است که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
آرچی گلدی
آرچی گلدی (Archie Goldie; January 5, 1874 – 1874:1:5, April 7, 1953) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال بوتل، و باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
کاترین پدرسن
وی در بازی‌های جهانی ۲۰۱۷ که در وروتسواف، لهستان برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان شرکت کرد اما مدال برنز را به کایو سومیا از ژاپن از واگزار کرد.
موسیقی رومنی
موسیقی رومانی (که اغلب به عنوان کولی یا موسیقی کولی نامیده می‌شود، که اصطلاحی تحقیرآمیز محسوب می‌شود) نوعی موسیقی از مردم کولی است که ریشه در شمال هند دارند اما امروز بیشتر در اروپا زندگی می‌کنند.
از نظر تاریخی عشایری، اگرچه مردم رومنی اکنون به‌طور گسترده‌ای ساکن شده‌اند، اما مدتهاست که به عنوان سرگرمی و پیشه‌وری فعالیت می‌کنند. در بسیاری از مکانها، رومنی‌ها به عنوان نوازنده شناخته شده‌اند. همچنین رومنی‌ها مسافت‌های گسترده‌ای را طی کرده‌اند که تأثیرات بسیاری از اشکال موسیقی بیزانسی، یونانی، عربی، هندی، فارسی، ترکی، اسلاوی، رومانیایی، آلمانی، هلندی، فرانسوی، اسپانیایی و حتی یهودیان ایجاد کرده‌است.
تعریف پارامترهای سبک موسیقی یکپارچه رومی دشوار است، زیرا تفاوت‌های زیادی در ساختارهای آهنگین، هارمونیک، موزون و رسمی از منطقه ای به منطقه دیگر وجود دارد. متن ترانه‌های رومی اغلب با یک یا چند گویش از زبان رومانی خوانده می‌شود و رقص اغلب با اجرای موسیقی رومی همراه است.
پنجمین اژدها
پنجمین اژدها یک فیلم رزمی و درام تاریخی به کارگردانی لو وی با بازی جکی چان که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. این فیلم محصول مشترک هنگ کنگ و کره جنوبی با هنرهای رزمی، انتقام و عناصر فیلم عاشقانه می‌باشد. این فیلم در کره جنوبی فیلمبرداری شده است.
داستان
گروه یاران خونین برای اینکه بتوانند بر سایر قبایل حکمرانی کنند خاندان لی را سد راه خود میدانند. آنان موفق به نابودی خاندان لی میشوند اما سائولی (جکی چان) میگریزد. او پس از تمرینات طاقت فرسا زیر نظر تینگ (چو فنگ) به جدال با چِن چوی (شِن ئی لونگ) رهبر آنان میرود و با کشتن او انتقام مرگ والدینش را میگیرد...
کن گلس
کن گلس (Ken Glass; July 24, 1913 – 1913:7:24, January 17, 1961) قایقران قایق بادبانی اهل کانادا بود.
ویلیام گلدی
ویلیام گلدی (William Goldie؛ ۲۲ ژانویه ۱۸۷۸ – ۳ فوریه ۱۹۵۲) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال فولام اشاره کرد.
اوله پولمن
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
راز گرگ
راز گرگ (Suden arvoitus) یک فیلم درام فنلاندی است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پتر فرانتسن، ارو میلونوف و کاری-پکا توی‌وُنن اشاره کرد.
بی-سی-تا
بی-سی-تا (به انگلیسی: B-Say-Tah) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده‌است. بی-سی-تا ۱۵۴٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۶ نفر جمعیت دارد.
الیور آدلر
الیور آدلر (Oliver Adler؛ زادهٔ October 14, 1967) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شوارتز-وایس اسن اشاره کرد.
کن وارک
کن وارک (Ken Wark؛ زادهٔ ۳ اوت ۱۹۶۱) ورزشکار هاکی روی چمن اهل استرالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اولگ استپانوف
اولگ استپانوف (Олег Серге́евич Степанов؛ ۱۰ دسامبر ۱۹۳۹ – ۲۷ فوریه ۲۰۱۰) جودوکار اهل روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
ژانگ نایشیونگ
ژانگ نایشیونگ (Zhong Naixiong; زاده ۱۹۶۳) کارآفرین و سرمایه‌دار اهل چین است، که در سال ۱۹۹۸ گروه ننکینگ را تأسیس کرد.
برونو هررو
برونو هررو (Bruno Herrero؛ زادهٔ February 13, 1985) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورث‌ایست یونایتد، باشگاه فوتبال بوریرام یونایتد، باشگاه فوتبال خرز، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال ژیرونا، و باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
فلش بک (فیلم ۱۹۹۰)
فلش‌بک (به انگلیسی: Flashback) یک فیلم سینمایی آمریکایی کمدی و ماجراجویانه محصول سال ۱۹۹۰ با بازی دنیس هاپر، کیفر ساترلند و کارول کین است. این فیلم به نویسندگی دیوید لاگری و کارگردانی فرانکو آموری ساخته شده‌است.
مجیک گومز
مجیک گومز (Madger Gomes؛ زادهٔ February 1, 1997) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیدز یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر 15 17 ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
بل گارسیا
بل گارسیا (Bebel García؛ 1914 – July 29, 1936) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا اشاره کرد.
جاینت ایگل
جاینت ایگل (Giant Eagle) شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد.
قدیر دوغلو
عبدالقدیر دوغلو (به Abdulkadir Doğulu؛ زادهٔ در مرسین) معروف به قدیر دوغلو، بازیگر اهل ترکیه است.
اوایل زندگی
قدیر دوغلو در ۱۹ آوریل سال ۱۹۸۲ در شهر مرسین ترکیه متولد شد. او در زمان تولد، پنج بزرگتر از خود نیز داشت، بنابراین دوران کودکی او مطمئناً کسل کننده و آرام نبوده‌است. خانواده او از وضعیت مالی چندان خوبی برخوردار نبودند و به گزارش پرشین وی والدینش باید به سختی کار می‌کردند تا از عهده مخارج‌شان بربیایند و بنابراین مجبور بودند فرزندان خود را نیز به سخت کوشی بیشتر تشویق کنند.
حرفه
او در طول دوره‌های متوسطه و دبیرستان در بسیاری از نقاط به عنوان یک آشپز و اپراتور کار می‌کرد. بعداً او شروع به دریافت پیشنهادهای بازیگری کرد. او به عنوان یک بازیگر برجسته در اسرار کوچک، در دختر سخن‌چین بازی کرد. او در چند سری موفق بازی کرد. قدیر دوغلو در سال ۲۰۰۰ برای کار به استانبول و پیش برادرش کمال آمد. طبق گفتهٔ قدیر او مدتی بعد از آمدن به استانبول پشیمان شده و وسیله‌های خود را جمع کرده تا به شهرش بازگردد اما پس از فکر کردن با خود گفته اگر برگردم شغل مناسبی پیدا نخواهم کرد و بدین ترتیب در استانبول ماندگار شده‌است. قدیر تا سال ۲۰۰۶ به کار گارسونی در رستوران‌ها و بارها مشغول بوده‌است.
دوغلو در سال ۲۰۱۰ با سریال درام «اسرار کوچک» (Küçük Sırlar) در نقش علی ارارسلان در قاب تلویزیون ظاهر شد. در این مجموعه پرمخاطب که از اکتبر ۲۰۱۰ تا سپتامبر ۲۰۱۱ در شبکه استار تی‌وی ترکیه پخش می‌شد، این بازیگر با چهره‌هایی همچون سینم کوبال، مروه بولگور، بوراک اوزچیویت و… هم‌بازی بود.
سپس با مجموعه «کثیف هفتم» (Pis Yedili) با نقش گونی سامیلی (بایرامپاشالی) مقابل دوربین رفت. این سریال روایت‌گر داستان ۷ نوجوان فقیر است که پس از تخریب مدرسه بر اثر آتش‌سوزی، به مدرسه دیگری که حاوی دانش آموزان ثروتمند است منتقل شده و سختی‌های زیادی را در کنار آنها متحمل می‌شوند و در این بین مثلث‌های عشقی نیز پدید می‌آید. قدیر در این سریال با ادا اجه و گونس زاوراک هم‌بازی بود.
بازیگر محبوب تلویزیون ترکیه که بیشتر بخاطر زنده کردن «مهمت گیرای خان» در درام تاریخی ماه پیکر مشهور است. وی پیش از این در فاتح حربیه و عشق واژگون نقش‌های اصلی را داشته‌است.
در سال ۲۰۲۱ در سریال تعریف به همراه سرا آریتورک که به زودی از شبکه کانال د پخش می‌شود به ایفای نقش می‌پردازد. قدیر نقش صاحب یک رستوران را بازی می‌کند وس همچنین یک آشپز متخصص در غذاهای فرانسوی است.
زندگی شخصی
او با هانده ینر از طریق برادرش، کمال دوغلو، که سبک ینر است آشنا شد. پس از آن، او مدتی را با هانده ینر کار کرد و در موزیک ویدیوی خود به نام "Romeo" ظاهر شد. سپس او شروع به دریافت پیشنهادهای بازیگری کرد. او به عنوان یک بازیگر برجسته در اسرار کوچک، در دختر سخن‌چین بازی کرد. او در چند سری موفق بازی کرد.
قدیر دوغلو در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۱۶ با نسلیهان آتاگول ازدواج کرد. این زوج در مجموعه فاتیح هاربیه در سال ۲۰۱۳ با هم آشنا شدند.
هنگام عقد قدیر و نسلیهان خبرنگاران از هانده پرسیدند که آیا حاضر است در جشن قدیر و نسلیهان آواز بخواند یا نه. وی در پاسخ چنین گفته بود: ”قدیر هنوز هم برای من با ارزشه. قدیر و نسلیهان خیلی بهم میان و زوج خیلی دوست داشتنی‌‌ای هستن. براشون آرزوی خوشبختی می‌کنم.” این درحالیست که هانده قبلاً به خبرنگاران گفته بود قلبم را برای همیشه به روی قدیر باز کرده‌ام و برای روز عروسیمان بسیار هیجان زده هستم.
لی‌لا لورن
لی‌لا لورن (Lela Loren؛ زادهٔ May 7, 1980) بازیگر مکزیکی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کنت لین (ورزشکار)
کنت لین (Kenneth Lane؛ ۱۶ اوت ۱۹۲۳ – ) قایقران کانو اهل کانادا بود.
موکری
موکری (به لاتین: Mukry) یک منطقه مسکونی در ترکمنستان است که در استان لب آب واقع شده است.
راودانگین داوادالای
راودانگین داوادالای (Равдангийн Даваадалай؛ زادهٔ March 20, 1954) جودوکار اهل مغولستان بود.
بلین (بازیکن فوتبال)
بلین (Blin؛ زادهٔ March 13, 1979) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد.
سرقت از موزه ایزابلا استوارت گاردنر
در اولین ساعات صبح ۱۸ مارس ۱۹۹۰، سیزده اثر هنری از موزهٔ ایزابلا استوارت گاردنر شهر بوستون به سرقت رفت. نگهبانان در آن نیمه‌شب به دو مرد که لباس مأموران پلیس به تن داشتند و ادعا می‌کردند تماس‌هایی مبنی بر مزاحمت دریافت کرده‌اند اجازهٔ ورود دادند. سارقان نگهبانان را دست‌بند زدند و موزه را در حدود یک ساعت بعد غارت کردند. این پرونده حل نشده‌است؛ هیچ بازداشتی صورت نگرفت و اثری بازگردانده نشد. ادارهٔ تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) ارزش آثار به‌سرقت‌رفته را ۵۰۰ میلیون دلار تخمین زد و موزه جایزه‌ای ۱۰ میلیون دلاری را برای اطلاعاتی که منجر به بازیابی آثار هنری شود پیشنهاد داد؛ بزرگ‌ترین جایزه‌ای که تاکنون یک مؤسسهٔ خصوصی پیشنهاد داده‌است.
آثار به سرقت رفته از جمله آثار خریداری شدهٔ ایزابلا استوارت گاردنر، مجموعه‌دار هنری بود که به‌صورت دائمی همراه با سایر آثار این مجموعه‌دار به نمایش گذاشته بودند. کنسرت یکی از ۳۴ اثر یوهانس فرمیر که تصور می‌شود باارزش‌ترین نقاشی ازدست‌رفته در جهان است و طوفان در دریای جلیل، تنها اثر رامبرانت با چشم‌انداز دریا از جمله آثار به‌سرقت‌رفته هستند. نقاشی‌ها و طرح‌های دیگری از رامبرانت، دگا، مانه و فلینک همراه با عقاب زینتی نسبتاً بی‌ارزش و ظرف باستانی چینی به سرقت رفت. کارشناسان از انتخاب آثار هنری متحیر بودند؛ زیرا آثار ارزشمند بیشتری نیز در موزه وجود داشت که دست‌نخورده باقی ماند. مجموعه و طراحی آن ثابت است؛ بنابراین قاب‌های خالی به دیوار آویزان شدند تا تجلیلی از آثار مفقودی و مکان‌هایی برای بازگشت آثار باشند.
اف‌بی‌آی معتقد است که سرقت توسط یک سازمان تبهکاری طراحی شده‌است. این پرونده فاقد شواهد فیزیکی قوی است و اف‌بی‌آی تا حد زیادی به بازجویی‌ها، اطلاعات مخفی و عملیات فریبنده برای جمع‌آوری اطلاعات وابسته است. آنان بیشتر بر مافیای بوستون تمرکز کرده‌اند که در آن دوره در بحبوحهٔ جنگ داخلی باند خلافکاران قرار داشت. یک نظریه این است که گانگستر بابی دوناتی سرقت را با هدف مذاکره برای آزادی سردستهٔ خود از زندان سازماندهی کرده‌است. دوناتی یک سال پس از سرقت به قتل رسید. گزارش‌های دیگر حاکی از آن است که این نقاشی‌ها توسط یک باند در دورچستر دزدیده شده‌اند، اگرچه حتی پس از عملیاتی فریبنده که برخی از آنان را به زندان انداخت، مشارکت در سرقت را انکار می‌کنند. تمامی آنان علی‌رغم پیشنهاد پاداش، کاهش مجازات‌های زندان و حتی آزادی در صورت ارائهٔ اطلاعاتی که منجر به بازیابی آثار هنری شود، هرگونه اطلاعی را انکار کرده‌اند یا سرنخ‌هایی بی‌ثمر ارائه داده‌اند.
پیشینه
موزهٔ ایزابلا استوارت گاردنر تحت هدایت ایزابلا استوارت گاردنر، مجموعه‌دار هنری، به سبک کاخ‌های ونیزی ساخته شد تا محلی برای استقرار و نمایش مجموعهٔ هنری شخصی او باشد. گاردنر جمع‌آوری آثار هنری را به‌صورت جدی پس از دریافت ارث ۱٫۶ میلیون دلاری از پدرش در سال ۱۸۹۱ آغاز کرد و در طول زندگی خود بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی، مجسمه یا اشیای تزئینی مختلف را به این مجموعه افزود. ساخت ساختمان موزه در سال ۱۹۰۱ به پایان رسید و سپس گاردنر یک سال را صرف آماده‌کردن فضای داخلی موزه کرد که در سال ۱۹۰۳ برای عموم باز شد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۲۴ به گسترش مجموعه و ترتیب آن پرداخت. سه طبقهٔ نخست موزه برای مردم قابل بازدید بود و گاردنر در طبقهٔ چهارم این ساختمان ساکن شد. او موزه را با ۳٫۶ میلیون دلار وقف کرد و در وصیت‌نامهٔ وی مقرر شد که ترتیب آثار هنری نباید تغییر یابد و هیچ قطعه‌ای در مجموعه فروخته یا خریداری شود. طبق وصیت گاردنر، اگر چیدمان هر کدام از دارایی‌های موزه در سه طبقهٔ نخست این ساختمان تغییر کند، آثار هنری مجموعه در یک حراجی در پاریس به فروش می‌رسد و درآمد حاصل از آن به همراه سایر اموال موزه که قابل فروش باشد به دانشگاه هاروارد واگذار می‌شود تا صرف افزایش حقوق استادان و بورس تحصیلی شود. با این حال در مارس ۲۰۰۹، دادگاه عالی قضایی ماساچوست اجازه داد تا موزه بتواند از پارامترهای سختگیرانهٔ وصیت گاردنر خارج شود که «انحراف معقول» از وصیت نام دارد.
موزهٔ گاردنر در دههٔ ۱۹۸۰ با کمبود بودجه مواجه بود. این فشار مالی، موزه را در وضعیت بدی قرار داد؛ موزه‌ای که فاقد سامانهٔ تهویهٔ مطبوع و بیمه‌نامه بود و به نگهداری و تعمیر ساختمان نیاز داشت. میزان سرقت‌های هنری در دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ بیشتر شد که این موضوع افزایش نرخ بیمه را در پی داشت. هزینهٔ سالانهٔ بیمه را ۳ میلیون دلار یا بیشتر تخمین می‌زدند، درحالی‌که بودجهٔ عملیاتی موزه ۲٫۸ میلیون دلار بود. موزهٔ گاردنر در آن زمان مسئول امور مالی و راهبردی برای جمع‌آوری کمک مالی یا عضویت نداشت. پس از اینکه ادارهٔ تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) نقشهٔ سرقت مجرمان بوستونی از موزه را در سال ۱۹۸۲ برملا کرد، موزه بودجه‌ای را برای بهبود امنیت اختصاص داد. از جملهٔ این بهبودها، شصت آشکارساز حرکت مادون قرمز و سامانهٔ تصاویر مداربسته شامل چهار دوربین که پیرامون محیط ساختمان قرار گرفتند. هیچ دوربینی در داخل ساختمان نصب نشد؛ زیرا هیئت امنا معتقد بود نصب این نوع تجهیزات برای چنین ساختمان تاریخی، گران خواهد بود. نیروهای امنیتی بیشتری نیز استخدام شدند. موزه در آن زمان ساختار پیچیده‌ای برای استخدام نداشت و آموزش خاصی به نگهبانان که اغلب آنان جوان و دانشجو بودند نمی‌داد. با وجود بهبودهای امنیتی، تنها راهی که بتوان پلیس را به موزه احضار کرد، یک دکمه در میز حراست بود. سایر موزه‌ها در آن زمان دارای سامانه‌های محافظ‌دار بودند که نیازمند تماس‌های ساعتی نگهبانان شیفت شب با پلیس بود تا وضعیت تحت کنترل باشد.
یک مشاور مستقل امنیتی در سال ۱۹۸۸ اقدامات موزه را بررسی کرد و تشخیص داد که با بسیاری از موزه‌ها برابری می‌کند اما به بهبود بیشتر توصیه کرد. مدیر حراست موزهٔ هنرهای زیبا در شهر بوستون نیز ارتقای امنیتی موزه را پیشنهاد کرد. به‌دلیل فشار مالی موزه و خواسته‌های ایزابلا استوارت گاردنر در برابر هرگونه بازسازی بزرگ، هیئت امنا این پیشرفت‌های امنیتی را تأیید نکرد. همچنین این هیئت، درخواست مدیر حراست موزه مبنی بر افزایش حقوق نگهبانان برای جذب بیشتر نیروهای واجد شرایط برای این کار را رد کرد. نگهبانان کنونی کمی بیشتر از حداقل دستمزد دریافت می‌کردند. نقص‌های امنیتی موزه، یک راز آشکار در بین نگهبانان بود.
مقدمه
سرقت در اولین ساعات روز یکشنبه، ۱۸ مارس ۱۹۹۰ رخ داد. نخستین بار حوالی ساعت ۱۲:۳۰ بامداد، برخی از افراد که در حال ترک مهمانی ویژهٔ روز سنت پاتریک در نزدیکی موزه بودند، سارقان را دیدند. دو مرد در پوشش مأموران پلیس، داخل خودرویی هاچ‌بک که ظاهرش نشان نمی‌داد برای پلیس باشد، در خیابان پالاس و با فاصلهٔ تقریباً سی متری از ورودی جانبی موزه توقف داشتند. شاهدان عینی تصور می‌کردند که آن دو نفر پلیس هستند.
نگهبانان موزه در آن شب، ریک اباث ۲۳ ساله و رندی هستند ۲۵ ساله بودند. اباث، نگهبان ثابت شیفت شب و هستند اولین بار بود که در این شیفت فعالیت می‌کرد. شیفت کاری این دو نگهبان از ساعت ۱۱:۳۰ شب آغاز شد. سیاست امنیتی نشان می‌داد که یکی از نگهبانان با چراغ‌قوه و واکی تاکی در گالری‌ها گشت بزند، درحالی‌که دیگری در میز حراست مستقر باشد. نخست اباث گشت زد. در حین گشت‌زنی، سامانهٔ اعلام حریق در اتاق‌های مختلف موزه به صدا درآمد اما او نتوانست هیچ آتش یا دودی را شناسایی کند. اباث به اتاق حراست بازگشت؛ جایی که پنل کنترل اعلام حریق قرار داشت و وجود دود در چند اتاق را نشان می‌داد. او این را نوعی عملکرد نادرست در نظر گرفت؛ پنل را خاموش کرد و به گشت‌زنی بازگشت. پیش از اتمام دورهای خود، توقفی کوتاه مقابل ورودی جانبی داشت و دَرِ جانبی موزه را باز و بدون وقفه بست. او انجام این کار یا دلیلش را به هستند نگفت. اباث که گردش خود را به اتمام رساند، حوالی ساعت ۱ بامداد به میز حراست بازگشت تا هستند گشت خود را آغاز کند.
نگهبانان تسلیم شدند
در ساعت ۱:۲۰ بامداد، سارقان خودرو را به‌طرف ورودی موزه راندند، آن را در گوشه‌ای پارک کردند و پیاده به‌طرف دَرِ جانبی موزه رفتند. سارقان زنگ را زدند و از طریق آوابر به اباث وصل شدند. آنان به اباث توضیح دادند که پلیس در حال بررسی یک مزاحمت است و ضرورت دارد تا وارد ساختمان شوند. اباث می‌توانست آن دو نفر را از طریق سامانهٔ تصاویر مداربسته ببیند که ظاهراً یونیفرم واقعی پلیس پوشیده‌اند. سیاست موزه نگهبانان را ملزم می‌کرد که در این ساعات اجازهٔ ورود به افراد ناشناس را ندهند. او از مزاحمت یا اختلال باخبر نبود اما احتمال داد به‌دلیل روز سنت پاتریک، شاید شخصی مست از نردهٔ آهنی موزه بالا آمده‌است و پلیس را از این موضوع مطلع کرده‌اند. از طرفی وی احساس می‌کرد که موظف به اجرای خواستهٔ مأموران پلیس است و نمی‌داند آیا سیاست موزه مبنی بر عدم ورود افراد برای نیروهای پلیس نیز صدق می‌کند یا خیر. اباث در ساعت ۱:۲۴ بامداد، اجازهٔ ورود به آن مردان را داد.
سارقان وارد راهروی قفل شده‌ای شدند که ورودی جانبی را از موزه جدا می‌کرد. آنان به اباث که پشت میز نشسته بود نزدیک شدند و از او پرسیدند اگر فرد دیگری نیز در موزه حضور دارد، به او اطلاع دهد تا به اینجا بیاید. اباث از طریق ارتباط رادیویی به هستند اطلاع داد تا به میز حراست بازگردد. در همین زمان بود که اباث متوجه شد سبیل فرد قدبلند به نظر تقلبی است. مردی که قدش کوتاه‌تر بود به اباث گفت چهره‌اش آشنا به نظر می‌رسد؛ گویی حکم دستگیری وی را داشته باشند، از وی می‌خواهند از پشت میز خارج شود و مدارک شناسایی خود را ارائه کند. اباث از این دستور پیروی کرد و از میزی که تنها یک دکمهٔ هشدار به پلیس داشت فاصله گرفت. مرد قدکوتاه اباث را به دیوار هل داد، پاهایش را باز کرد و به او دست‌بند زد. اباث توجه کرد که پیش از دستگیری او را بازرسی بدنی نکردند. در همین زمان بود که هستند وارد اتاق شد و سارق قدبلند او را برگرداند و به او دست‌بند زد. هنگامی که سارقان به هر دو نگهبان دست‌بند زده بودند، نیت حقیقی خود که غارت موزه بود را آشکار کردند و از نگهبانان خواستند مشکلی برایشان ایجاد نکنند.
سارقان با نوار چسب، سر و چشمان دو نگهبان را پوشاندند؛ بدون درخواست راهنمایی، نگهبانان را به زیرزمین موزه منتقل کردند و آنان را به لولهٔ بخار و میز کار دست‌بند زدند. سارقان کیف‌های دو نگهبان را بررسی کردند و توضیح دادند که می‌دانند آنان کجا زندگی می‌کنند تا به مقامات حرفی نزنند و حدود یک سال دیگر پاداش دریافت کنند. سارقان کمتر از پانزده دقیقه طول کشید تا بر نگهبانان چیره شوند و اکنون ساعت ۱:۳۵ بامداد بود.
سرقت آثار
آشکارسازهای حرکت مادون قرمز، حرکات سارقان در موزه را ثبت کرد. قدم‌هایشان در طبقهٔ دوم و اتاق هلندی، اولین اتاقی که به آن وارد شدند تا ساعت ۱:۴۸ بامداد ثبت نشد. این اقدام سیزده دقیقه پس از تسلط بر نگهبانان بود؛ شاید منتظر بودند تا مطمئن شوند که پلیس از موضوع آگاه نشده‌است.
هنگامی که سارقان می‌خواستند در اتاق هلندی به نقاشی‌ها نزدیک شوند، دستگاهی که به‌طور معمول هشدار نزدیکی به نقاشی‌ها را می‌داد به صدا درآمد. سارقان دستگاه را شکستند و از کار انداختند. آنان طوفان در دریای جلیل و بانو و جنتلمن سیاه‌پوش را از جایگاه اصلی خود برداشتند و به کف مرمری انداختند که این کار قاب‌های شیشه‌ای دو نقاشی را خُرد کرد. سارقان با استفاده از یک تیغه، نقاشی‌ها را از میله‌های برانکارد خود جدا کردند. میلهٔ برانکارد کرباس را محکم می‌کند، در داخل قاب قرار می‌گیرد و بسته می‌شود. در این سرقت، قاب‌های نقاشی و میله‌های برانکارد روی زمین رها شده بود. سارقان همچنین خودنگاره‌ای بزرگ از رامبرانت را از روی دیوار برداشتند اما آن را به یک کابینت تکیه دادند. این نقاشی اولین اثری است که گاردنر از این هنرمند هلندی به مجموعه‌اش افزود. کارآگاهان معتقدند احتمالاً سارقان ابعاد بزرگ نقاشی را برای حمل در نظر گرفته‌اند. این نقاشی که روی چوب خلق شده بود، در مقایسه با نقاشی‌های روی کرباس بادوام نیست و نمی‌توان آن را از قاب جدا کرد و به‌صورت لوله‌شده درآورد. در عوض، خودنگاره‌ای کوچک در ابعاد تمبر پستی را که رامبرانت با استفاده از شیوهٔ اِچینگ خلق کرده بود و در زیر خودنگارهٔ بزرگ‌تر قرار داشت، برداشتند. در سمت راست اتاق، آنان نقاشی‌های چشم‌انداز ابلیسک و کنسرت را از قاب‌هایشان درآوردند. آخرین وسیله‌ای که از آن اتاق با خود بردند، ظرف باستانی چینی بود. یکی از سارقان مدت زمانی را صرف بازکردن این ظرف از لنگر فلزی سنگینی کرد که به آن متصل بود.
ساعت ۱:۵۱ بامداد، درحالی‌که یکی از سارقان در اتاق هلندی به کار خود ادامه می‌داد، دیگری وارد راهرویی باریک موسوم به گالری کوتاه شد که در انتهای دیگر طبقهٔ دوم قرار دارد. دومین سارق نیز کمی بعد به او پیوست. این گالری راهرویی است که اتاق‌های جلویی به همراه اتاق پرده‌های نگارین و گالری‌های سمت دیگر حیاط موزه را به هم متصل می‌کند. آنان در این اتاق شروع به بازکردن پیچ‌های قابی کردند که پرچم ناپلئونی را نمایش می‌دهد. این کار احتمالاً تلاش سارقان برای بازکردن قاب و متعاقباً دزدیدن پرچم است. به نظر می‌رسید تا حدی تسلیم شده‌اند، چون تمامی پیچ‌ها باز نشده‌اند و در نهایت عقاب زینتی که در قسمت بالایی میلهٔ پرچم بود را از درون محفظه خارج کردند. همچنین پنج طرح دگا را از آن اتاق برداشتند. آخرین اثر، در تورتونی بود که از اتاق آبی در طبقهٔ اول به سرقت رفت. آشکارسازهای حرکت موزه هیچ حرکتی را در اتاق آبی و زمانی که سارقان در ساختمان حضور داشتند تشخیص نداد. تنها قدم‌هایی که آن شب در این اتاق شناسایی شد، همان دو بار گشت‌زنی اباث در گالری بود.
هنگامی که سارقان قصد ترک موزه را داشتند، برای آخرین بار به محل استقرار نگهبانان رفتند و وضعیت را بررسی کردند. سپس به دفتر مدیر حراست رفتند تا نوارهای ویدئویی که دوربین‌های مداربسته، لحظهٔ ورودشان به موزه را نشان می‌داد و داده‌های تجهیزات تشخیص حرکت که چاپ شده‌اند را با خود ببرند. داده‌های حرکت هنوز روی دیسک سخت وجود داشت که دست‌نخورده باقی ماند. قاب نقاشی در تورتونی نیز روی میز همان اتاق رها شده بود. سپس سارقان آماده شدند تا آثار هنری را به بیرون از موزه منتقل کنند. درهای جانبی موزه برای اولین بار در ساعت ۲:۴۰ بامداد و یک بار دیگر و برای آخرین بار در ساعت ۲:۴۵ بامداد باز شدند. این سرقت ۸۱ دقیقه طول کشید.
زمانی که نگهبانان شیفت بعدی در صبح همان روز تلاش کردند ارتباطی با داخل ساختمان بگیرند تا وارد موزه شوند و پاسخی دریافت نکردند، احتمال دادند مشکلی وجود دارد. آنان با مدیر حراست موزه تماس گرفتند تا بتوانند با کلیدهای وی وارد ساختمان شوند. پس از ورود به ساختمان و عدم مشاهدهٔ نگهبانان، موضوع به اطلاع پلیس رسید. پلیس ساختمان را بازرسی کرد و مشخص شد که نگهبانان در زیرزمین موزه محبوس شده‌اند.
آثار هنری به‌سرقت‌رفته
سیزده اثر از این موزه به سرقت رفت. گاردنر برای این آثار هنری که بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۲ به مجموعهٔ خود افزود، تقریباً ۱۴۰ هزار دلار پرداخت کرد. اف‌بی‌آی در سال ۱۹۹۰ تخمین زد که ارزش این آثار در حدود ۲۰۰ میلیون دلار است و این رقم در سال ۲۰۰۰ به ۵۰۰ میلیون دلار افزایش یافت. در اواخر دههٔ ۲۰۰۰ میلادی، برخی از دلالان آثار هنری پیشنهاد کردند که ارزش این آثار می‌تواند ۶۰۰ میلیون دلار باشد. این سرقت از نظر ارزش، بزرگ‌ترین سرقت موزه محسوب می‌شد تا اینکه سرقت از موزهٔ طاق سبز شهر درسدن در سال ۲۰۱۹، از آن پیشی گرفت.
کامپیونتیکس
کامپیونتیکس (Compunetix) شرکت مخابرات آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد.
سرقت از موزه ایزابلا استوارت گاردنر
آثار هنری به‌سرقت‌رفته
ارزشمندترین آثار از اتاق هلندی به سرقت رفت. از جملهٔ این آثار، کنسرت از یوهانس فرمیر، نقاش هلندی بود که یکی از ۳۴ نقاشی منسوب به وی محسوب می‌شد و جایگاه ویژه‌ای در مجموعهٔ گاردنر داشت. این نقاشی نیمی از ارزش محموله را شامل می‌شود که در سال ۲۰۱۵، ۲۵۰ میلیون دلار تخمین زدند. کارشناسان معتقدند ممکن است این نقاشی با ارزش‌ترین شیء دزدیده شده در جهان باشد. گاردنر این نقاشی را که اولین خرید مهم وی به‌حساب می‌آمد، در سال ۱۸۹۲ و به مبلغ ۵٬۶۰۰ دلار خریداری کرد. سارقان در همان اتاق، آثار رامبرانت هلندی را هدف قرار دادند. طوفان در دریای جلیل، تنها نقاشی او با چشم‌انداز دریا و باارزش‌ترین اثر رامبرانت بود که آن شب به سرقت رفت. برآورد می‌شود که ارزش این اثر از زمان سرقت بیش از ۱۰۰ میلیون دلار است. همچنین بانو و جنتلمن سیاه‌پوش و خودنگارهٔ کوچک در ابعاد تمبر پستی را که رامبرانت با شیوهٔ اِچینگ خلق کرده بود، از آنجا خارج کردند. دومی پیشتر نیز به سرقت رفته بود و در سال ۱۹۷۰ بازگردانده شد. سارقان ممکن است چشم‌انداز ابلیسک را به رامبرانت نسبت داده باشند. اثری که تصور می‌شد برای رامبرانت است اما در سال ۱۹۸۴ بود که به شاگردش، خوفرت فلینک نسبت دادند. آخرین وسیله‌ای که سارقان از اتاق هلندی برداشتند، یک ظرف برنزی با ارتفاع تقریبی ۱۰ اینچ (۲۵ سانتی‌متر) بود. این ظرف که به‌طور سنتی برای ریختن شراب در چین باستان استفاده می‌شد، یکی از قدیمی‌ترین آثار این موزه بود که قدمتش به دودمان شانگ و سدهٔ ۱۲ پیش از میلاد بازمی‌گردد. ارزش تخمینی آن تنها چند هزار دلار است. کارشناسان از این انتخابِ سارقان متعجب شدند؛ وسیله‌ای که به یک گلدان شباهت دارد و رنگ آن قهوه‌ای تیره است. پیش از آنکه گاردنر این وسیله را در سال ۱۹۲۲ به قیمت ۱۷٬۵۰۰ دلار خریداری کند، رویه‌ای به رنگ سبز باستانی داشت که نشانگر قدمتش بود.
در گالری کوتاه، پنج طرح از ادوار مانه، هنرمند فرانسوی دزدیده شد. تمامی این طرح‌ها روی کاغذهایی با ابعاد کمتر از یک فوت مربع و با مداد، جوهر، سیاه‌قلم و زغال طراحی شده بودند. ارزش این طرح‌ها در مقایسه با سایر آثار دزدیده شده در مجموع کمتر از ۱۰۰ هزار دلار است. همچنین نشان عقاب امپراتوری فرانسه با بلندی ۱۰ اینچ (۲۵ سانتی‌متر) را که در گوشهٔ بالایی پرچم گارد امپراتوری ناپلئون قرار داشت، برداشتند. به تنهایی برای این قطعه که احتمالاً برای سارقان همانند طلا به‌نظر می‌رسید، جایزه‌ای ۱۰۰ هزار دلاری برای اطلاعاتی که منجر به برگرداندن آن شود، در نظر گرفته‌اند. در تورتونی اثر هنرمند فرانسوی، ادوار مانه از اتاق آبی به سرقت رفت و تنها وسیله‌ای است که از طبقهٔ اول موزه برده‌اند.
ترکیب متنوع اقلام کارشناسان را متحیر کرده‌است. درحالی‌که برخی از نقاشی‌ها ارزشمند بودند، سارقان آثار ارزشمند دیگری از رافائل، بوتیچلی و میکل‌آنژ را دست‌نخورده رها کردند و تصمیم گرفتند تا وسایل نسبتاً بی‌ارزشِ ظرف باستانی چینی و عقاب زینتی را ببرند. سارقان هرگز وارد طبقهٔ سوم موزه نشدند؛ جایی که اثر تجاوز به ائوروپه از تیسین، یکی از ارزشمندترین نقاشی‌های شهر آویزان است. نوع انتخاب و شیوه‌های وحشیانهٔ سارقان در برخورد با آثار باعث شده‌است تا کارآگاهان معتقد باشند که آنان برای سرقت این نوع آثار خاص، متخصص نبودند.
در وصیت‌نامهٔ گاردنر آمده‌است که هیچ چیز در مجموعهٔ او جابه‌جا نمی‌شود؛ بنابراین قاب‌های خالی نقاشی‌های سرقتی در محل‌های قبلی خودشان آویزان شدند تا مکان‌هایی برای بازگشت احتمالی آثار باشند. اف‌بی‌آی توصیه کرد تا موزه به‌سرعت جایزه‌ای تعیین کند که بتواند برای تحقیقات مفید باشد. به‌دلیل کمبود بودجه و نداشتن بیمه‌نامه، مدیر موزه از خانه‌های حراج ساتبیز و کریستیز کمک گرفت تا در مدت سه روز، جایزهٔ ۱ میلیون دلاری به‌عنوان پاداش آماده شود. اف‌بی‌آی معتقد بود که پیشنهاد سریع این جایزه می‌تواند حیاتی باشد، پیش از آنکه آثار دزدیده‌شده از کشور خارج شوند. این جایزه در سال ۱۹۹۷ به ۵ میلیون دلار افزایش یافت. در سال ۲۰۱۷ پاداش دو برابر شد و به ۱۰ میلیون دلار رسید که پایان همان سال منقضی می‌شد. این جایزه در پی افشای برخی نکات عمومی تمدید شد. این بزرگ‌ترین جایزه‌ای است که تاکنون یک مؤسسهٔ خصوصی ارائه کرده‌است و برای «اطلاعاتی که به‌طور مستقیم منجر به بازیابی تمامی اقلام [آن‌ها] در شرایط مطلوب شود» است. دادستان‌های فدرال اعلام کرده‌اند هرکسی که مایل به بازگشت این اقلام باشد، تحت پیگرد قانونی قرار نخواهد گرفت. قانون مرور زمان نیز در سال ۱۹۹۵ به پایان رسید؛ بنابراین سارقان یا هر کسی که در این سرقت مشارکت داشته‌است قابل تعقیب نیست.
ریک اباث
در سال ۲۰۱۵، اف‌بی‌آی ویدئویی جدید و با وضوح پایین را منتشر کرد که برای شب قبل از سرقت بود. در ویدئو، خودرویی که مشخصات کلی آن با خودروی سارقان یکسان است در خیابان پارک می‌شود، مردی ناشناس از آن خارج و به سمت دَرِ جانبی موزه می‌رود که سارقان نیز از همان در برای ورود استفاده کردند. اباث نیز به آن مرد اجازهٔ ورود می‌دهد. پس از ورود به ساختمان، مرد ناشناس اسنادی را به اباث می‌دهد و چند دقیقه‌ای با هم صحبت می‌کنند. اباث گفته بود پیش از وقوع سرقت نیز حداقل چندین بار برخلاف سیاست موزه، اجازهٔ ورود بازدیدکنندگان غیرمجاز را که دوستانش بودند داده‌است اما مقامات را دربارهٔ ورود مرد ناشناس در شب قبل از سرقت مطلع نکرد. او به کارآگاهان گفت نمی‌تواند این رخداد را به یاد بیاورد یا آن مرد را تشخیص دهد؛ بنابراین اف‌بی‌آی درخواست کمک عمومی کرد. چند نگهبان پیشین موزه تأیید کردند که این فرد غریبه، مافوق اباث و معاون رئیس بخش حراست موزه بود که در سال ۲۰۱۴ درگذشت.
وایتی بالجر
جیمز بالجر در زمان وقوع سرقت از موزهٔ گاردنر، یکی از رؤسای بانفوذ تبهکاری در بوستون بود که وینتر هیل گنگ را هدایت می‌کرد. بالجر مدعی شد که این سرقت را سازماندهی نکرده‌است و در حقیقت مأموران خود را در تلاش برای تعیین اینکه چه کسی این کار را انجام داده‌است فرستاد، چون سرقت در «قلمرو» او رخ داده بود و می‌خواست از آنان باج بگیرد.
توماس مک‌شین، مأمور اف‌بی‌آی نقش بالجر در این سرقت را بررسی کرد. او مشخص کرد که روابط مستحکم بالجر با پلیس بوستون می‌تواند دسترسی سارقان به یونیفرم پلیس را توضیح دهد یا شاید نیروهای حقیقی پلیس در این سرقت مشارکت کرده‌اند. بالجر همچنین روابطی با ارتش جمهوری‌خواه ایرلند داشت. مک‌شین تشخیص داد که هشدار ساختگی اعلام حریق پیش از سرقت، «کارت ویزیت» ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و رقیبش نیروی داوطلب اولستر بود. هر دو سازمان در آن زمان نمایندگانی در بوستون داشتند و پیشتر، قابلیت‌های خود در سرقت‌های هنری را نشان داده بودند. تحقیقات مک‌شین از بالجر و ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، هیچ مدرکی که نشانگر ارتباط آنان با سرقت باشد ارائه نکرد. چارلی هیل، کارآگاه بازنشستهٔ هنر و آثار باستانی اسکاتلندیارد معتقد است که بالجر آثار دزدیده‌شدۀ موزهٔ گاردنر را به ارتش جمهوری‌خواه ایرلند تحویل داد و آثار به احتمال بسیار در ایرلند هستند.
نامهٔ ارسالی به موزه در سال ۱۹۹۴
ان هالی، مدیر موزهٔ گاردنر در سال ۱۹۹۴ نامه‌ای ناشناس از شخصی که مدعی شد در حال تلاش برای بازگشت آثار هنری است دریافت کرد. نویسندهٔ نامه توضیح داد که آنان مذاکره‌کنندهٔ شخص ثالث بودند و هویت سارقان را نمی‌دانستند. آنان توضیح دادند که آثار هنری برای کاهش حکم حبس به سرقت رفته‌اند اما چون فرصت از دست رفته بود، دیگر انگیزه‌ای برای حفظ آثار هنری وجود نداشت و می‌خواستند برای بازگشت آثار مذاکره کنند. نویسنده توضیح داد که آثار در کشوری «بدون قوانین کامن لا» و در شرایط دمایی مناسب نگهداری شده‌است. آنان خواهان مصونیت برای خود و سایر افراد درگیر در سرقت بودند و همچنین ۲٫۶ میلیون دلار برای بازگرداندن آثار هنری که همزمان با تحویل آثار به یک حساب بانک فراساحلی واریز شود. اگر موزه مایل به مذاکره بود، باید پیام رمزی را در بوستون گلوب منتشر کنند. برای اثبات اعتبار، نویسنده اطلاعاتی را که در آن زمان تنها موزه و اف‌بی‌آی اطلاع داشتند بازگو کرد.
هالی احساس می‌کرد که این نامه سرنخی مهم است. این موضوع را به اف‌بی‌آی اطلاع داد، سپس با گلوب تماس گرفت و پیام رمزی در نسخهٔ ۱ مهٔ ۱۹۹۴ بوستون گلوب منتشر شد. پیام رمزی، درج عدد «۱» در کنار نرخ لیره ایتالیا در فهرست تبدیل ارز بوستون گلوب بود تا یک نشانه باشد. چند روز بعد هالی نامهٔ دوم را دریافت کرد که در آن نویسنده اذعان داشت موزه علاقه‌مند به مذاکره است اما از آنچه آنان تصور می‌کردند تحقیقات گستردهٔ مقامات ایالتی و فدرال برای تعیین هویتشان بوده‌است ترسیده‌اند. نویسنده توضیح داد که آنان نیاز به زمان دارند تا گزینه‌ها را بسنجند اما هالی دیگر خبری از آن نویسنده دریافت نکرد.
برایان مک‌دویت
برایان مک‌دویت گوش‌بُر بوستونی بود. او و مایکل بی. موری در سال ۱۹۸۱ یک ون فدرال اکسپرس را دزدیدند و تلاش کردند در پوشش مأموران این شرکت از کلکسیون هاید در گلینز فالز سرقت کنند. آنان نوار چسب، دستکش، دست‌بند و همچنین ابزاری تیز برای برش نقاشی به همراه داشتند و می‌خواستند یکی از آثار رامبرانت را از آنجا خارج کنند. به‌دلیل ترافیک و نرسیدن به موزه در وقت مقرر، نقشهٔ آنان برای سرقت از آنجا مطابق انتظار پیش نرفت و منتفی شد.
تورستن برشوت
تورستن برشوت (Torsten Bréchôt؛ زادهٔ September 11, 1964) جودوکار اهل آلمان بود.
سرقت از موزه ایزابلا استوارت گاردنر
برایان مک‌دویت
مک‌دویت در زمان سرقت از کلکسیون هاید، ۲۰ ساله بود. در دههٔ ۱۹۸۰ دانشجوی کالج مدیریت دانشگاه ماساچوست در بوستون بود و در سال ۱۹۸۷ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. در زمان دانشجویی تلاش‌هایی برای برپایی بیش از ۱۰۰ پرچم از ملل مختلف در دانشگاه انجام داد تا نشانگر تنوع دانشجویان باشد که این اقدام مورد توجه قرار گرفت. از طرفی مشخصات کلی او با سارق قدبلند موزهٔ گاردنر شباهت داشت. با این تفاوت که در زمان وقوع سرقت ریش و موهایش قرمز بود. مشابهت‌ها اف‌بی‌آی را در اواخر سال ۱۹۹۰ به گفتگو با مک‌دویت کشاند. مک‌دویت هرگونه مشارکت در این سرقت را رد کرد و انجام آزمون پلی‌گراف را نپذیرفت. اف‌بی‌آی اثر انگشت وی را با نمونه‌های صحنهٔ جرم مطابقت داد اما مورد مشابه‌ای دریافت نکرد. حدود سال ۱۹۹۰ بود که مک‌دویت از ماساچوست به کالیفرنیا نقل مکان کرد و در آنجا به‌عنوان فیلم‌نامه‌نویس فعالیت می‌کرد و فیلم‌نامه‌هایی دربارهٔ سرقت‌های هنری می‌نوشت. او در سال ۲۰۰۴ به‌دلیل نارسایی کلیه درگذشت.
تورستن برشوت
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
سرقت از موزه ایزابلا استوارت گاردنر
باند مرلینو
اف‌بی‌آی در مارس ۲۰۱۳، پیشرفت چشمگیری در تحقیقات خود اعلام کرد. آنان با «اطمینان بالایی» گزارش دادند که سارقان را شناسایی کرده‌اند. آنان معتقد بودند سارقان از اعضای یک سازمان تبهکاری مستقر در میانهٔ اقیانوس اطلس و نیو انگلند هستند. همچنین با «همان اطمینان» حدس زدند که آثار هنری، طی سال‌های پس از سرقت به کنتیکت و فیلادلفیا منتقل شده‌اند و در سال ۲۰۰۲ در فیلادلفیا فروخته شدند. دانسته‌های آنان پس از آنچه رخ داده‌است محدود بود و از مردم برای یافتن و بازگرداندن آثار هنری کمک گرفتند. در سال ۲۰۱۵، اف‌بی‌آی اعلام کرد که هر دو سارق مرده‌اند. اگرچه اف‌بی‌آی به‌طور عمومی هویت آنان را اعلام نکرد اما یکی از نظریه‌های اصلی این است که آنان با باندی از دورچستر مرتبط بودند. این باند به فرانک سالمه، رئیس مافیای بوستون وفادار بود و عملیات‌های خودشان را به واسطهٔ تعمیرگاه خودرو که کارملو مرلینو اداره می‌کرد انجام می‌دادند.
ممکن است اعضای مرلینو پس از اقداماتی که لوئی رویس در اوایل سال ۱۹۸۱ آغاز کرده بود، از نقاط ضعف موزه مطلع شده باشند. او به همراه یکی از همکارانش، نقشه‌ای برای روشن کردن بمب‌های دودزا و هجوم به گالری‌ها در میان سردرگمی طراحی کرده بود. در سال ۱۹۸۲، زمانی که مأموران مخفی اف‌بی‌آی در حال تحقیق دربارهٔ رویس و همکارانش برای سرقت هنری غیرمرتبط بودند، از علاقهٔ وی به سرقت از موزهٔ گاردنر مطلع شدند و موزه را از نقشهٔ باند تبهکاری آگاه کردند. رویس در زمان وقوع سرقت در زندان بود. رویس نقشه‌اش را با دیگران مطرح کرد و معتقد است احتمالاً همکارش، استیون روزتی دستور این سرقت را داده‌است یا آن را با شخص دیگری در میان گذاشته باشد.