cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
استان لرستان
زبان و گویش در لرستان
گویش‌های لُری نزدیک‌ترین گویش‌های ایرانی به زبان فارسی هستند. زبان لری همانند زبان فارسی نواده‌ای از زبان پارسی میانه است و واژه‌های آن همانندی بسیاری با فارسی دارد. ریشه زبان‌های ایرانی لری-بختیار مانند زبان فارسی به پارسی میانه (پهلوی ساسانی) و از طریق پارسی میانه به پارسی باستان (زبان هخامنشیان) برمی‌گردد. ویژگی‌های زبان لری نشان می‌دهد که چیرگی زبان‌های ایرانی در منطقه کنونی لرستان در تاریخ باستان از سوی ناحیه پارس صورت گرفته و نه از سوی ناحیه ماد. زبان‌شناسانی دیگر لری را یک پیوستار زبانی از گویش‌های ایرانی جنوب غربی بین گونه‌های فارسی و کردی دانسته‌اند، که میان مردم لُر در غرب و جنوب غرب ایران رایج است و خود از سه گویش جدا تشکیل می‌شود که عبارتند از گویش لری فیلی، لری بختیاری و لری جنوبی (کهگیلویه و ممسنی و بویراحمدی) و در دو سوی پیوستار با انواعی از زبان‌های کردی وفارسی شانه به شانه‌است. به عبارت دقیق تر این خانواده یک گروه جدا اما مرتبط از چند زیرگروه پیوسته از ایلات و طوایف است، شناخته شده‌ترین این گروه‌ها عبارتند از بخشی از فیلی ها یا لر کوچک و بختیاری، بویراحمد، کهگیلویه، لک و ممسنی (چهار گروه اخیر لر بزرگ را تشکیل می‌دهند). فیلی بیشتر به پیشکوه و پشتکوه تقسیم می‌شود، چند گروه کوچکتر دیگر هم هستند.
جمعیت
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت استان لرستان دوره در سال ۱۳۹۰ برابر با ۱٬۷۵۴٬۲۴۳ نفر بوده‌است که ۲٫۳ درصد از جمعیت ایران را تشکیل می‌دهد. تراکم جمعیت استان لرستان در همین سال برابر با ۶۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده‌است. همچنین طی دوره پنج ساله ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰، متوسط نرخ رشد سالانه جمعیت استان لرستان ۰٫۴۴ درصد بوده‌است. در سرشماری سال سرشماری ۱۳۸۵، جمعیت لرستان ۱٫۷۱۶٫۵۲۷ نفر گزارش شده‌بود. تعداد خانوارهای استان لرستان در سال ۱۳۹۰ برابر با ۴۶۲٬۵۲۸ نفر بوده‌است. تعداد خانوارهای لرستان در سال ۱۳۸۵ برابر ۳۸۴٬۰۹۹ نفر بوده‌است. به این ترتیب طی یک دوره پنج ساله تعداد خانوارهای لرستانی بیش از ۲۰ درصد رشد کرده‌است. بر اساس همین سرشماری، جمعیت شهرنشین استان لرستان در سال ۱۳۹۰ برابر با ۱٬۰۷۵٬۹۵۱ نفر بوده‌است که نسبت به سال ۱۳۸۵ از رشدی برابر با ۵٫۵ درصد برخوردار بوده‌است. به این ترتیب ضریب شهرنشینی در استان لرستان ۶۱٫۳ درصد است.
موقعیت اقتصادی
لرستان به سبب داشتن کوهستانهای پهناور و مراتع بسیار، از گذشته‌های دور زیستگاه مردمی بوده که دامپروری و کشاورزی پیشه اصلی آنان بوده‌است. به همین سبب ساختار طایفه‌ای در این استان از اهمیت بسیاری برخوردار بوده‌است. ایلات و طوایف لرستان گستردگی زیادی دارند اما در مجموع به دو گروه کوچ رو و ساکن تقسیم می‌شوند. طایفه‌هایی از لر بختیاری در شرق لرستان، در مناطق الیگودرز و ازنا ساکن هستند یا هر ساله به این منطقه کوچ می‌کنند. مراتع فراوان و بارندگی مناسب، امکان پرورش دام و کشاورزی را در این منطقه فراهم نموده‌است. از همین رو پیشه سنتی مردم لرستان دامپروری و کشاورزی بوده‌است. ساکنان مناطق شهری، پیشه‌ور، بازرگان یا صنعت‌گر بوده‌اند. امروزه درصد قابل توجهی از ساکنان شهرها را کارمندان ادارات دولتی، آموزشی و نظامی تشکیل می‌دهند. دامپروری از جمله فعالیت‌های مهم مردم این استان به‌شمار می‌رود. از لحاظ صنعتی نیز استان لرستان در حال توسعه می‌باشد که می‌توان به صنایع ساختمانی، سیمان، فلزی، سرامیک، غذایی، پوشاک، صنایع دستی و شیمیائی اشاره کرد. معادن این استان شامل سنگ تراورتن، مرمریت، فلدسپات، تالک، سنگ آهک، سرب و روی می‌باشد. بیش از چهل گونه از صنایع دستی در استان لرستان رواج دارند که مهمترین آنها عبارتند از: فرش بافی، ورشوسازی، گلیم بافی، قلمزنی روی ورشو، جاجیم بافی، خراطی چوب، نمد مالی، ساخت و قلم زنی مصنوعات ورشویی، سیاه چادر بافی، گیوه دوزی و گیوه بافی
جاده‌ها
در پی تأسیس وزارت طرق و شوارع در سال ۱۳۰۸ اداره طرق و شوارع خوزستان و لرستان در سال ۱۳۱۲ شروع به فعالیت کرد. در ابتدای فعالیت این وزارت حدود ۳۱۰ کیلومتر راه شوسه در محدوده استان لرستان قابل استفاده بود که این مقدار با تبدیل وزارت طرق و شوارع به وزارت راه به ۵۹۰ کیلومتر ارتقاء یافت. اداره کل راه و ترابری استان لرستان به‌طور مستقل در سال ۱۳۵۴ تشکیل و حوزه راه استان لرستان و خوزستان رسماً از یکدیگر جدا شدند. تا پایان سال ۱۳۸۱ طول راه‌های برون‌شهری استان لرستان عبارتند از ۱۶۷۱ کیلومتر راه آسفالت اصلی و ۱۵۳۳ کیلومتر راه آسفالت روستایی و ۲۷۵۰ کیلومتر راه شوسه روستایی.
آزادراه خرم زال
آزادراه خرم‌زال که با نام آزادراه خرم‌آباد - پل زال نیز شناخته می‌شود و عملیات ساخت آن از سال ۱۳۸۴ آغاز شده بود در حد فاصل دو شهر خرم‌آباد و اندیمشک به طول ۱۰۴ کیلومتر قرار گرفته‌است. از جمله اهداف ساخت این آزادراه کاهش تصادفات، کاهش زمان سفر و همچنین صرفه جویی سالانه ۴۰۰ میلیارد ریال در مصرف سوخت، کاهش ۶۰ کیلومتری طول آزاد راه نسبت به مسیر قدیمی خرم‌آباد - پلدختر - اندیمشک، کاهش بار ترافیکی و افزایش سرعت مطمئن در این محور عنوان شده‌است.
فرودگاه
اولین هواپیما در سال ۱۳۰۴ در این فرودگاه به زمین نشست. پس از انقلاب ۱۳۵۷ هیچ‌گاه پروازهای منظمی در این فرودگاه صورت نگرفته و در برخی مواقع این فرودگاه به صورت کامل تعطیل شده‌است. خطوط هوایی فعال در فرودگاه خرم‌آباد، خط هوایی خرم‌آباد، فرودگاه مهرآباد و خط هوایی خرم‌آباد، فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد مشهد است.
راه‌آهن
راه‌آهن استان لرستان به دلیل کوهستانی بودن مسیر یکی از مناطق پراهمیت شبکه ریلی ایران است. مسیر ریلی استان لرستان هم‌اکنون ۲۱۵ کیلومتر است که در طول این مسیر ۱۵ ایستگاه ایجاد شده‌است. مسیر راه‌آهن لرستان دارای ۱۳۳ تونل است، همچنین این مسیر در کنار رودخانه‌های دز و سزار می‌باشد. ساخت راه‌آهن سراسری شمال به جنوب از سال ۱۳۰۶ آغاز و در سال ۱۳۱۷ به بهره‌برداری رسید. راه‌آهن لرستان ابتدا جزء ناحیه جنوب بود و در اواخر سال ۱۳۲۴ و پس از خروج متفقین از مناطق کوهستانی راه‌آهن جنوب بین ایستگاه‌های دورود و اندیمشک به‌وجود آمد.
انتقال اداره کل
اداره کل راه‌آهن لرستان از ابتدای استقلال از بخش جنوب در شهر اندیمشک مستقر بود. در حال حاضر این اداره کل به شهر دورود در استان لرستان منتقل شده‌است.
فرسودگی خطوط
فرسودگی خطوط راه‌آهن منطقه لرستان همواره سبب ایجاد حوادث متعدد و مسدود شدن تنها خط ارتباط ریلی تهران به جنوب شده‌است.
توسعه
طی طرحی که در دولت محمود احمدی‌نژاد مطرح گردیده‌است با اختصاص بودجه‌ای ۱۳۰۰۰ میلیارد ریالی راه‌آهن سراسری از شهر دورود به شهر بروجرد و شهرهای خرم‌آباد، کوهدشت، پلدختر و اندیمشک متصل کند. معاون ساخت و توسعه راه‌ها و راه‌آهن وزارت راه و شهرسازی ایران سرعت ساخت در این طرح را ۱۰۰ کیلومتر در سال عنوان کرده‌است.
آموزش و پرورش
نخستین مدرسه استان لرستان به سبک امروزی در سال ۱۳۱۷ هجری قمری با نام آمینه در شهر بروجرد و با الگوبرداری از دارالفنون ایجاد شد. نخستین مدرسه خرم‌آباد با نام دبستان سپه در بنایی به نام خانه رحیمی
دبیرستان پهلوی که در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در محوطه سربازخانه قدیمی بروجرد افتتاح شد، یکی از قدیمی‌ترین مدارس نوین ایران است که دارای طراحی ترکیبی ایرانی - اروپایی است. در زمان افتتاح این مجتمع بزرگ، طبقه اول بنا، به عنوان دبیرستان پهلوی فعالیت یافت و طبقه دوم نیز محل استقرار اولین اداره فرهنگ (آموزش و پرورش) غرب ایران شد که پیش تر با نام اداره معارف بروجرد در سال ۱۲۹۸ شروع به کار کرده بود.
رسانه‌ها
نخستین روزنامه بروجرد و لرستان در دوره قاجار و در سال ۱۳۲۷ قمری (۱۲۸۸ خورشیدی) با نام بیضاء منتشر شد.
لرستان دارای بیش از ۱۵۶ رسانه (شامل نشریات و پایگاه‌های خبری فعال و دارای مجوز، نمایندگی خبرگزاری سراسری، نمایندگی روزنامهٔ سراسری و…) است.
از آبان ۱۳۹۱ با صدور مجوز اولین پایگاه خبری رسمی در لرستان، مطبوعات این استان به صورت رسمی وارد فضای مجازی و برخط شدند و در سال ۱۳۹۴ رکورد تیراژ مطلب در مطبوعات لرستان شکسته شد.
شبکه افلاک
شبکه افلاک که با نام شبکه استانی سیمای مرکز لرستان نیز شناخته می‌شود. شبکه تلویزیونی استانی متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که ویژه مردم استان لرستان برنامه پخش می‌کند. تلویزیون از سال ۱۳۵۱ با نصب چند ایستگاه فرستنده تلویزیونی بخشی از شهرستان‌های لرستان تحت پوشش قرار گرفت. برنامه‌های این مرکز پیش از ایجاد شبکه استانی از سال ۱۳۶۷ با افتتاح تلویزیونی محلی استان فعالیت خود را به‌طور منسجم در مر کز آغاز نمود.
رادیو لرستان
رادیو لرستان در سال ۱۳۳۷ آغاز به کار کرد. در آن زمان نیروی ارتش و لشکرمستقر در خرم‌آباد به وسیله بی‌سیم، هفته‌ای یک روز به مدت شصت دقیقه برنامه‌های مختلفی پخش می‌کرد. در سال ۱۳۵۱ یک فرستنده یک کیلوواتی با پخش روزانه ۹ ساعت برنامه در خرم‌آباد آغاز به کار کرد که از این مدت ۸ ساعت به تقویت شبکه سراسری رادیو و یک ساعت نیز اختصاص به پخش خبر و ترانه داشت. در سال ۱۳۵۲ در یکمین سالگرد تأسیس رادیو مرکز لرستان ساعات کار این مرکز به ۱۰ ساعت رسید که از این ده ساعت دو ساعت تولید محلی و بقیه آن تقویت شبکه بوده‌است.
موسیقی لرستان
موسیقی لرستان از تنوع و پیشینه‌ای کهن برخوردار است که به دو بخش کلی، موسیقی‌های آوازی (کلامی) و موسیقی‌های‌سازی تقسیم می‌شود. هم‌اکنون موسیقی لری در قالب ترانه به هفت بخش تقسیم می‌شود. بر اساس کاوش‌های باستان‌شناسی در مناطق لرنشین، تصویری از رقص و پایکوبی بر قطعه‌ای سفالی به دست آمده که قدمت موسیقی در این منطقه را به هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح رقم می‌زند. همچنین از آثار و شواهد به دست آمده در این مناطق تصاویری از آلات موسیقی دوران مانند شیپور و تنبور بر روی ظروف نقره وجود دارد که حاکی از رواج موسیقی نزد این قوم در عهد ساسانی است. امروزه نیز برخی از نغمه‌های باستانی در قالب مقامهای موسیقی قومی باقی مانده‌است. موسیقی و ترانه‌های مردم لر معمولاً در میزانهای مرسوم۴/۲، ۸/۶، ۸/۷ اجرا می‌شوند. همان‌طور که مشاهده می‌شود این وزنها در موسیقی مردم کرد نیز وجود دارند. اما نکته قابل ملاحظه در این میان نحوه اجرای تاکیدها در هر قوم است که باعث تفاوت و ایجاد ویژگی برای هر قوم می‌گردد.
مروان بن حکم
مروان بن الحکم بن ابی العاص بن امیه معروف به مروان بن حکم یا مروان اول (زاده ۶۲۳ یا ۶۲۶ - درگذشته آوریل / مه ۶۸۵)، چهارمین خلیفه اموی بود. مروان کمتر از یک سال از ۶۸۴ تا ۶۸۵ میلادی حکومت کرد. او حکومت مروانیان خاندان بنی امیه را تأسیس کرد که پس از فتنه دوم (جنگ داخلی دوم مسلمانان)، جایگزین سلسله خلفای سفیانی شد. تدوام خلافت اموی بعد تا سال ۷۵۰ میلادی ادامه داشت. مروان در زمان خلافت پسرعمویش عثمان بن عفان (زمان خلافت ۶۴۴–۶۵۶) در لشکرکشی علیه بیزانسی‌ها در میانه آفریقای شمالی شرکت کرد و در آنجا غنایم جنگی قابل توجهی به دست آورد. وی همچنین پیش از آنکه کاتب و منشی خلیفه شود به عنوان فرماندار عثمان در فارس (جنوب غربی ایران) زمامداری نمود. مروان در جریان محاصره خانه عثمان که خلیفه در آن کشته شد، زخمی شد. در جنگ داخلی متعاقب آن بین علی بن ابی‌طالب (زمان خلافت ۶۵۶–۶۶۱) و مبارزان عمدتاً قریشی عایشه، مروان در جنگی موسوم به جمل، در جبهه مقابل علی قرار گرفت. مروان بعدها در زمان خلافت معاویه اول (زمان خلافت ۶۶۱–۶۸۰) بنیانگذار خلافت اموی، به عنوان فرماندار مدینه مشغول بود. مروان در زمان خلافت یزید اول پسر معاویه (زمان خلافت ۶۸۰–۶۸۳)، دفاع از قلمرو امویان را در حجاز (غرب عربستان) در برابر مخالفان محلی سازماندهی می‌کرد.
شهرک چلو
شهرک چلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
مروان بن حکم
پس از مرگ یزید در نوامبر ۶۸۳، عبدالله بن زبیر شورشی مستقر در مکه خود را خلیفه اعلام کرد و مروان را از مدینه بیرون راند. مروان نیز به مرکز حکومت امویان شام پناهنده شد. با مرگ آخرین خلیفه سفیانی معاویه دوم در سال ۶۸۴، مروان به تشویق عبیدالله بن زیاد، فرماندار سابق عراق، داوطلبانه نامزدی خود را برای خلافت طی نشست قبایل طرفدار اموی در الجابیه اعلام کرد. اشراف قبیله ای به رهبری حسان بن مالک بن بحدل الکلبی (حاکم اموی فلسطین و از قبیله بنی کلب) مروان را به عنوان خلیفه انتخاب کردند و در کنار او در نبرد مرج راهط شرکت کرده و با حامیان عبدالله بن زبیر که از تیره قیس عیلان بودند، جنگیدند و آنها را سرکوب کردند. در ماه‌های بعد، مروان حکومت امویان را بر مصر، فلسطین و شمال شام که والیانشان به سوی ابن الزبیر تمایل پیدا کرده بودند، بازگرداند، این در حالی بود که قیس عیلان را در ولایت جزیره (بین‌النهرین علیا و نام استانی در دوران خلفای راشدین، اموی و عباسی) تحت کنترل قرار داد. او لشکری را به فرماندهی ابن زیاد برای فتح مجدد عراق تحت حکومت آل زیبر اعزام کرد، اما در میانه اتفاقات این لشکرشی در بهار ۶۸۵ مروان درگذشت. مروان پیش از مرگ، پسرانش را در مناصب قدرت مستقر کرد: عبدالملک به عنوان جانشین او، عبدالعزیز فرماندار مصر شد، و محمد به سرپرستی فرماندهی نظامی در بین‌النهرین علیا منصوب شد. اگرچه مروان را در مذاهب و جوامع ضد اموی به عنوان یک قانون‌شکن و ستمگر می نامند، کلیفورد ادموند باسورث مورخ مشهور انگلیسی اظهار می‌دارد که مروان یک رهبر نظامی زیرک، توانا و قاطع و دولتمردی بود که پایه‌های تداوم حکومت امویان را بنا نهاد، به طوری که تا ۶۵ سال دیگر استحکام داشت.
خانواده و کودکی مروان
مروان در ۲ یا ۴ هجری قمری (۶۲۳ یا ۶۲۶ میلادی) به دنیا آمد. پدرش حکم بن ابی العاص از بنی امیه بود. بنی امیه قوی‌ترین قبیله قریش بودند و در منابع اسلامی گفته شده دین شان بت‌پرستی بود و مشرک بودند. این قبیله بر شهر مکه کاملاً تسلط داشتند. قریش به صورت دسته جمعی در حدود سال ۶۳۰ میلادی پس از فتح مکه توسط پیامبر اسلام محمد که خود نیز از قبیله قریش بود، به دین اسلام گرویدند. مروان محمد را می‌شناخت و از این رو از صحابه محمد به‌شمار می‌رفت. مادر مروان آمنه بنت علقمه از قبیله کنانه بود. کنانه قبیله اجدادی قریش بود که بر ناحیه جنوب غربی مکه تا خط ساحلی تهامه تسلط داشتند. مروان حداقل شانزده فرزند داشت که در میان آنها حداقل دوازده پسر از پنج همسر و یک کنیز یا ام ولد بود. عبدالملک، معاویه و ام عمرو فرزندان مروان از همسرش عایشه دختر پسر عمویش معاویه بن مغیره بودند. ام عمرو بعداً با سعید بن خالد بن عمرو، نوه عثمان بن عفان، پسر عموی مروان، که در سال ۶۴۴ خلیفه (رهبر جامعه مسلمانان) شد، ازدواج کرد. عبدالعزیز و ام عثمان فرزندان مروان از همسر دیگرش لیله بنت زبان بن الاصبغ از قبیله بنی کلب بودند. ام عثمان با پسر خلیفه سوم ولید بن عثمان ازدواج کرد. ولید نیز زمانی با ام عمرو دختر مروان ازدواج کرده بود. یکی دیگر از همسران مروان، قتیه بنت بشر از بنی کلاب بود. فرزندان مروان از این زن، بشر و عبدالرحمن بودند عبدالرحمن در جوانی درگذشت. یکی از همسران مروان، ام آبان الکبری، دختر خلیفه عثمان بود. آبان، عثمان، عبیدالله، ایوب، داوود و عبدالله فرزندان مروان از ام آبان بودند. عبدالله در کودکی از دنیا رفت. زینب بنت عمر نوه ابوسلمه از بنی مخزوم نیز از همسران دیگر مروان بود. عمر فرزند مروان از این همسرش بود. مروان همچنین کنیزی داشت به نام زینب و از او فرزندی به نام محمد داشت. مروان ده برادر و ده برادرزاده داشت.
دوران خلافت عثمان
در طول خلافت عثمان خلیفه سوم، مروان در نبردی علیه ارتش بیزانس در استانی از بیزانس موسوم به اکسرخسیه کارتج (شمال میانه آفریقا) شرکت کرد و غنایم زیادی را به دست آورد. مروان با این اموال املاک متعددی در مدینه مرکز حکومت خلافت اسلامی خرید. مروان در مقطعی نامشخص پیش از آنکه کاتب و دفتردار و خزانه‌دار خلیفه شود، به عنوان والی عثمان در فارس (جنوب غربی ایران) حکومت کرد. به گفته مورخ کلیفورد ای. بوسورث، مروان در این مقام «بی‌تردید» در بازنگری «آنچه به متن شرعی قرآن تبدیل شد» در خلافت عثمان کمک کرد.
دوران خلافت علی
وی در جنگ جمل هم پیمان عایشه و طلحه و زبیر بود. اما خود او بود که طلحه را کشت؛ زیرا معتقد بود که طلحه مقصرترین شخص در کشته شدن عثمان بود. او پس از جنگ به منزل مالک بن مسمع پناهنده شد و پس از اینکه علی به او امان بخشید و پس از جنگ او با معاویه بیعت نمود و در نبرد صفین حضور داشت. در برخی از منابع آورده‌اند مروان از چند نفری بود که از طرف معاویه بر حکمیت میان سپاهیان شام و عراق شهادت داد. مروان در زمان جنگ جمل فرماندهی جلوی لشکر را به عهده داشت و به همراه چند تن از عایشه محافظت می‌کرد.
دوران خلافت معاویه
وقتی خواستند حسن بن علی، امام دوم شیعیان، را در کنار قبر محمد، پیامبر اسلام، دفن کنند، مروان خبر وفات حسن را به معاویه داد و گفت آنان می‌خواهند حسن را در کنار محمد دفن کنند اما تا من زنده هستم به این مقصود خود نخواهند رسید. حسین بن علی، امام سوم شیعیان، به کنار قبر محمد آمده گفت اینجا را حفر کنید. سعید بن عاص که حاکم مدینه بود خود را کنار کشید اما مروان بنی‌امیه را آماده کرده مسلح شدند. مروان گفت چنین چیزی هرگز نخواهد شد. حسین بدو گفت به تو چه ارتباطی دارد؟ مگر تو والی این شهر هستی؟ مروان گفت نه اما تا من زنده هستم اجاره این کار را نخواهم داد. حسین از کسانی کمک خواست و در نتیجه کسانی از بنی تیم، بنی اسد، بنی زهره، و بنی جعوبه مسلح شدند. حسین و پیروانش هر یک پرچمی داشتند و مروان نیز، و میان آنان تیراندازی شد. به هر روی شماری از مردم حسین را راضی کردند تا بموجب وصیّت خود حسن که گفته بود اگر قرار است خونی ریخته شود در همان بقیع کنار مادرش دفن شود، از اصرار خود دست بردارد. مروان نیز پس از آنکه از دفن حسن در کنار قبر محمد جلوگیری کرد این خبر را با آب و تاب برای معاویه نوشت. او می‌گفت: «چگونه فرزند قاتل عثمان (حسن بن علی) در کنار پیامبر دفن شود اما عثمان در بقیع؟». او از چهره‌های بنی‌امیه بود که در تمام مدتی که حاکم مدینه بود، با زبان تند خود علی بن ابی‌طالب و بنی هاشم را دشنام می‌داد.
دانشنامه اسلام می‌نویسد احتمال دارد که معاویه بعدها به مروان در مورد آرزوهایش در مورد خانواده خودش مظنون شده باشد، چرا که تیره ابوالعاص (پدربزرگ مروان) از تیره حرب (پدربزرگ معاویه) پرجمعیت تر بودند. مروان بر طبق بلاذری، ۱۰ پسر و ۲ دختر داشت. همچنین در روایات آمده که وی، ۱۰ برادر و ۱۰ برادر زاده داشت. دانشنامه اسلام معتقد است که احتمالاً معاویه از ترس خاندان پرجمعیت ابوالعاص بود که زیاد بن ابیه را برادر ناتنی خود معرفی نمود و طی یک بدعت در دورانی که زنده بود، جانشینش را پسرش یزید عنوان کرد، علاوه بر آن به غیر از ولید بن عتبه، برادر زاده معاویه، معاویه شخصی با تجربه در خاندان حرب نمی‌دید، حال آنکه مروان در زمان اخراج بنی امیه از حجاز سنی بالا داشت و تنها کسی بود که در آن دوران در بنی امیه، محمد را دیده بود. (لقب شیخ الکبیر که در برخی منابع آمده، احتمالاً به وی که جایگاه و اعتباری خاص در بنی امیه داشت، اشاره می‌کند) پس از کناره‌گیری معاویه بن یزید، سومین خلیفه اموی، مروان با حمایت کلبی‌ها بر ضحاک بن قیس غلیه کرد و در ۶۴ هجری به خلاقت رسید
پس از مرگ معاویه
پس از مشکلات به وجود آمده در هنگام مرگ معاویه و به رسمیت نشناختن یزید از سوی شهرهای حجاز، مروان به ولید بن عتبه حاکم مدینه توصیه می‌کند تا کسانی که از بیعت تمرد می‌کنند را مجبور به این کار کند. پس از عقب‌نشینی لشکر از محاصره مکه به فرماندهی حصین بن نمیر و بازگشت آن به شام (اوایل سال ۶۴ هجری/پاییز ۶۸۳ میلادی)، بنی امیه (متشکل از آل عاص به سرکردگی عمرو بن سعید بن اشدق و آل ابوالعاص به سرکردگی مروان) که قبلاً هم از حجاز به بیرون رانده شدند اما توسط سپاه یزید دوباره برگشته بودند، بار دیگر به علت فشارهای طرفداران آل زبیر مجبور به تسلیم دارایی‌های خود در حجاز شده و به شام گریختند. مروان در سال ۶۸۴ میلادی به شام رسید و به جای رفتن به دربار معاویه بن یزید (معاویه دوم، پسر یزید که دوران خلافت بسیار کوتاهی داشت) ابتدا به منطقه پالمیرا رفت. وی از کسانی است که از حاکم مدینه درخواست کرد تا از حسین بن علی بیعت گیرد و اگر خودداری نمود او را بکشد، همچنین مردم مروان را در جنگ حرّه از مدینه بیرون انداختند و علی‌رغم قسمی که خورده بود هم راه سپاه حره در جنگ شرکت کرد و سپس به شام تبعید گردید.
به قدرت رسیدن مروان
قبایل عرب در سراسر سرزمین‌های فتح شده متفرق بودند، طور کلی اعراب به دو دستهٔ اعراب قحطانی (جنوبی و نواحی یمن) و اعراب عدنانی (غرب و شمال شبه جزیره عربستان) تقسیم‌بندی می‌شدند. عبدالله بن زبیر نیز از قریش و از تیره عدنانی و اعراب شمالی بود از طرفی معاویه زنی از قبیلهٔ بنی کلب گرفته بود که یزید از او زاییده شد در دوران معاویه و یزید به قدرت آنان افزوده شد.
در سوریه دو قبیلهٔ اصلی با نام‌های «بَنی قَیس» و «بَنی کَلب» می‌زیستند؛ و بنی قیس از اعراب قحطانی و جنوبی و بنی کلب نیز از اعراب عدنانی و شمالی بودند. این دو گروه با گذشت زمان به صورت دشمنان یکدیگر برآمده بودند و معاویه اول این دو قبیله را از یکدیگر دور نگاه داشته بود ولی با مرگ معاویه دوم هنگامی که سخن از خلیفه تازه به میان آمد آنان به مبارزه پرداختند. ضحاک بن قیس فهری رئیس قبیله بنی قیس، که به روزگار معاویه و یزید همه کارهٔ شام بود جانب مُضریان را گرفت و مردمان را به خلافت عبدالله بن زبیر فراخواند وخلافت او را در دمشق اعلام کرد. کلبیان نیز با گروهی از امویان در جابِیَه (نزدیک حمص) گرد آمدند و مروان بن حکم را خلیفه و خالد بن یزید را که کودکی بیش نبود ولیعهد او کردند. کَلبیان خواستار خلافت مروان بن حکم و قیسیان از عبدالله بن زبیر طرفداری می‌کردند.
در ابتدا مروان که از حکومت خاندان خود ناامید شده بود قصد داشت با عبدالله بن زبیر بیعت کند. اما به اصرار عبیدالله بن زیاد، دوباره دلگرم شد. وی خود را به عنوان یک کاندید خلافت مطرح کرد و به نشستی در جابیه (کنگره الجابیه) رفت و مروان خلیفه امویان گردید و قرار شد که جانشینش خالد بن یزید بن معاویه یا عمرو بن سعید بن اشدق باشند. در ژوئیه یا اوایل اوت ۶۸۴ میلادی، مروان به میمنت خلافت خود در شام و با یاری قبیله کلب و تحت یاری حسان بن مالک بن بحدل توانست قبیله قیس به رهبری ضحاک بن قیس فهری را شکست دهد.
مدتی کوتاه پس از استقرار خلافت مروان در دمشق، وی با ام هاشم فاخته بنت ابی هاشم بن عتبه که بیوهٔ یزید بود و دو پسر از وی داشت ازدواج کرد. این ازدواج سیاسیِ، مروانیان را به آل ابوسفیان ارتباط می‌داد.
مروان جایگاهش را در فلسطین و شام مستحکم کرد. دوران کوتاه حکومت وی با لشکرکشی‌های زیادی همراه بود. اولین لشکر کشی به مصر و به منظور بیرون کردن عبدالرحمان بن عتبه فهری، عامل آل زبیر در مصر بود که مروان موفق شد وی را بیرون کند و در رجب ۶۵ هجری/ فوریه-مارس ۶۸۵ میلادی، آنجا را برای خودش امن کند و پسرش عبدالعزیز را به حکومت آنجا گماشت. با وجود روایات گوناگون، به نظر می‌رسد که لشکریان مروان، در مقابل حمله مصعب بن زبیر به فلسطین مقاومت کردند. ممکن است لشکریان مروان خود نیز به فرماندهی حبیش بن دلجه به حجاز حمله کرده باشند اما توسط زبیریان از ربذه به شرق مدینه عقب‌نشینی کرده باشند.
مروان تلاشهایی برای تصرف عراق که در اختیار زبیریان بود نیز انجام داد و سپاهی به فرماندهی ابن زیاد فرستاد که مرکز قبیله قیس در قرقیسیا در جزیره را شکست دادند و وقتی به رقه رسیدند، اخبار مرگ مروان منتشر شد.
مروان با لشکرکشی موفقیت‌آمیزی که به مصر داشت، توانست با دو پسرش عبدالملک و عبدالعزیز را به عنوان جانشینی خود مطرح کند و عبدالملک جانشین وی شد و ظاهراً خالد بن یزید بن معاویه و عمرو بن سعید بن اشدق مخالفتی با این موضوع نداشتند.
زخم‌هایی که در طول عمر مروان بر روی بدن مروان بوجود آمده بود بر روی هیکلش اثر گذاشته بود و به او لقب خیط باطل (اشاره به قد دراز بیش از حد) داده بودند. خشونت و عدم رعایت آداب اجتماعی باعث شد که به وی لقب فاحش (بی پرده و ملاحظه) نیز داده شود. وی را طارد بن طارد (یاغی پسر یاغی) می‌نامیدند که اشاره به ماجرای تبعید وی و پدرش حکم به دستور پیامبر اسلام به شهر طائف دارد. به خاطر اینکه پسرش و پنج تن از نوه‌هایش خلیفه شدند، به وی لقب ابوالجباریه نیز تعلق می‌گیرد. با این وجود دانشنامه اسلام از وی به عنوان یک فرمانده نظامی و یک زمامدار با کفایت و صبور و زیرک نام می‌برد که این ویژگی‌ها در اکثر نامداران آل امیه نیز یافت می‌شود. مروان از موقعیتی سخت و در حالی که قدرت خاصی در شام نداشت و عمدتاً در حجاز پست بود و جایگاهی نداشت توانست با اتکا به توانایی‌های فردی و با منصوب کردن پسرانش به خلافت، ۶۰ سال به عمر خلافت امویان بیفزاید.
مرگ مروان
علت مرگ مروان این بود که وقتی حسان با مروان بیعت کرد و مردم شام نیز بیعت کردند، کسانی به مروان گفتند: «مادر خالد را به زنی بگیر تا منزلت وی ناچیز شود و به طلب خلافت برنیاید.» مروان نیز مادر خالد را که دختر ابی هشام بن عتبه بود، به زنی گرفت. یک روز خالد پیش مروان رفت، جمع بسیار به نزد وی بودند، خالد از میان دو صف می‌آمد. مروان گفت: «به خدا تا آن‌جا که می‌دانم این احمق است، بیا ای پسر زنی که… نش تر است!» و با به کار بردن کلماتی تحقیرش می‌کرد تا او را از چشم مردم شام بیندازد. وقتی خالد ماجرا را به مادرش رساند، مادرش گفت: «خاموش باش که من زحمت او را از تو برمی‌دارم.» بدین ترتیب زمانی که مروان نزد مادر خالد خوابیده بود، با همدستی کنیزان او را به وسیلهٔ بالشی خفه کرد.
دربعضی منابع دیگر، علت مرگ مروان را که در بهار ۶۵ هجری/۶۸۵ میلادی رخ داد، طاعونی عنوان کرده‌اند که در شام شیوع پیدا کرد. روزهای متفاوتی برای مرگ مروان در منابع آمده مانند: ۷ مه ۶۸۵ میلادی، ۳ رمضان/۱۳ آوریل و ۲۹ شعبان-۱ رمضان/۱۱–۱۰ آوریل.
اکثر منابع محل دفن مروان را در دمشق می‌دانند. اما مسعودی در مروج الذهب و یعقوبی مکان دفنش را در سنبره در دریاچه طبره (محل اقامت زمستانی آل امیه) می‌دانند. طول دوران خلافتش را بین ۶ تا ۱۰ ماه ذکر می‌کنند. منابع سن وی در هنگام مرگ را حداقل ۶۳ می‌دانند، اما وی باید بیش از ۷۰ سال در این زمان داشته باشد.
دان هک
'''دونالد ال. «دان» هک''' (Don Heck؛ January 2, 1929 - 1929:1:2, February 23, 1995) یک قلم‌زن و هنرمند آمریکایی بود.
وی بیشتر به خاطر همکاریش با مارول کامیکس بخصوص در خلق انتقام‌جویان و مرد آهنی شناخته می‌شود.
مهرآران
مهرآران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان درآگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، وجود آن ذکر شده بود اما جمعیت آن گزارش نشده است.
قرارداد آمین
قرارداد آمیان (Mise of Amiens) یا پیمان آمیان عنوان توافقی است که توسط لوئی نهم، پادشاه فرانسه، در تاریخ ۲۳ ژانویه ۱۲۶۴ در رابطه با اختلاف میان پادشاه هنری سوم از انگلستان و بارون‌های شورشی به رهبری سیمون دو مونتفورد به اجرا گذاشته شد. قضاوت یکطرفه و جانبدارانهٔ لوئی نسبت به هنری، منجر به ایجاد یک خصومت و عداوت در جنگ بارون‌ها گردید.
درگیری میان پادشاه و شورشیان، ناشی از عدم رضایت از نفوذ خارجی‌ها در دادگاه‌های محلی در سطوح بالا و مالیات کمرشکن هنری بود. در سال ۱۲۵۸ هنری مجبور شده بود که مقررات آکسفورد را بپذیرد که بر طبق آن، اساساً حکومت سلطنتی به دست یک شورای مرکب از نجیب‌زادگان سپرده می‌گردید. اما این سند دستخوش یک پروسه طولانی مبتنی بر لغو و سپس تجدیدنظر گردید. در سال ۱۲۶۳، کشور در آستانه یک جنگ داخلی بود. در همین زمان، میان دو طرف توافق حاصل گردید که این موضوع به پادشاهی فرانسه برای حکمیت و میانجیگری ارجاع داده شود. لوئی، پادشاه فرانسه معتقد به قیمومیت سلطنتی بود بنابراین و به وضوح به نفع هنری رای صادر کرد.
نتیجه این امر برای بارون‌های شورشی غیرقابل قبول بود و به همین علت تقریباً به فاصلهٔ کمی پس از اعلام این حل و فصل، جنگ بین دو طرف در قالب دومین نبرد بارون‌ها مجدداً از سر گرفته شد. پس از پیروزی بارون‌های شورشی در نبرد لوئس در ماه می ۱۲۶۴، مونتفورد کنترل موقت دولت را به دست گرفت اما این موفقیت کوتاه و ناپایدار بود. بزرگترین فرزند هنری، ادوارد که بعدها ملقب به شاه ادوارد یکم گردید، یک کمپین نظامی را آغاز کرد که در اوت ۱۲۶۵ به نبرد ایوشام ختم گردید. در این نبرد، مونتفورد به سختی شکست خورده و کشته می‌شود. با همهٔ این احوال، گروه‌های پراکنده‌ای از بارون‌ها، همچنان به مقاومت خود ادامه دادند و در نهایت، آخرین پادگان مقاومت آنها یعنی قلعه کنیل‌وورث تا پایان سال ۱۲۶۶، مجبور به تسلیم گردید. پس از این ماجراها، شورشیان سرانجام به واسطهٔ شرایط مندرج در حکم کنیل‌وورث عفو گردیدند.
پیش‌زمینه
در سال ۱۲۶۴ میلادی، سلطنت هنری سوم عمیقاً تحت تأثیر اختلافاتِ میان پادشاه و نجبا بود. آغاز این درگیری عوامل متعددی داشت. یکی از مهمترین دلایل این اختلافات، نارضایتی از نفوذ ۲ گروه از علاقه‌مندان منتصب به سلطنت در دادگاه‌های محلی بود. یکی از این گروه‌ها با عنوان ساوویاردس شناخته می‌گردید که از بستگان ملکه النور پروونس بودند و گروه دیگر، نیمی از برادران پادشاه بودند که با نام پویته‌وینس یا لوزینان شناخته می‌شدند. اشراف بومی و محلی به واسطهٔ نفوذ سیاسی و گستردهٔ این خارجی‌ها مجازات می‌گردیدند. عامل دیگر، تصمیم پادشاه در پذیرفتن پیشنهاد پاپ اینوسنت چهارم در رابطه با موضوع اهدای تاج سیسیل به فرزندش کوچکترش، ادموند کروچ‌بک به سال ۱۲۵۴ بود. پیشنهاد مبهم چنین بود که حاکمان فعلی جزیره، از حکومت بر اشتاوفر به بهانهٔ پرخرج بودن دست بردارند.
اکساکاواک، بیپازاری
اکساکاواک، بیپازاری (به لاتین: Akçakavak, Beypazarı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آنکارا واقع شده‌است.
۸۰۱ (قمری)
۸۰۱ (قمری)، هشتصد و یکمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و یکم سپتامبر سال ۱۳۹۸ میلادی است.
فتح پرچم
فهرست مهره‌های بازی به ترتیب قدرت به شرح زیر است:
البته در نسخه های جدید بازی یک مهره دیگر نیز اضافه شده که در صورت حدس زدن مهره مقابل می تواند آنرا از بازی خارج کند. در غیر اینصورت توسط هر مهره ای قابل حذف است.
منابع
سناریو های بازی فتح پرچم
اصیل
جاسوس
دوعل
اچ‌اس‌دابلیوام‌اس ساندسول
اچ‌اس‌دابلیوام‌اس ساندسول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سابرینا پورشی
سابرینا پورشی (সাবরিনা পড়শী؛ زادهٔ) یک خواننده مسلمان اهل کشور بنگلادش است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. استعداد خوانندگی وی در یک برنامه استعدادیابی تلویزیونی کشف شد.
تودی (پرنده)
تودی (پرنده)  نام یک سرده از تیره تودیان از راسته سبزقباسانان است.
طبقه بندی
تودی ها در ابتدا در جنس شاه ماهیان آلسدو قرار داده شدند تا اینکه در سال 1760 توسط ماتورین ژاک بریسون در جنس تودوس قرار گرفتند. آنها از آن زمان با تعداد زیادی از خویشاوندان بالقوه از جمله شبگردها، تروگون ها، باربت ها، جکامارها، پفک ها، شاه ماهیان، موش ها و حتی برخی از گونه های رهگذر مانند نوک پهن، کوتینگا و گلکوب مرتبط بوده اند. تودی ها قبل از قرار گرفتن در Coraciiformes به ترتیب خودشان، Todiformes قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل ژنتیکی گونه های موجود (زنده) نشان می دهد که آنها بین 6-7 میلیون سال پیش تنوع یافته اند. سابقه فسیلی این خانواده کم است، اما سه گونه از تودی از فسیل های یافت شده در آمریکای شمالی، آلمان و فرانسه توصیف شده است، که نشان می دهد این خانواده زمانی گسترده تر از امروز بوده است. گونه‌هایی از جنس فسیلی، Palaeotodus ، بزرگ‌تر از گونه‌های زنده هستند ممکن است از نظر اندازه نزدیک‌تر به موت موت بوده باشند.
پراکندگی و زیستگاه
تودی ها بومی جزایر کارائیب هستند.این‌ها گونه‌های کوچک و نزدیک به جنگل‌های آنتیل بزرگ هستند: پورتوریکو، جامائیکاو کوبا، با جزایر مجاور، هر کدام یک گونه دارند و هیسپانیولا دو گونه دارد: تودی منقار پهن( Todus subulatus )در دشت‌ها(از جمله). جزیره گوناوه)و ماهی نوک باریک ( Todus angustirostris )درارتفاعات.
سید محمد نوربخش خراسانی
سید علاءالدین محمد موسوی (۸۶۹–۷۹۵) معروف به سید محمد نوربخش، مؤسس طریقه نوربخشیه، صوفی قرن نهم هجری، از شاگردان ابن فهد حلی.
او در سال ۸۲۶ هجری قمری ادعای مهدویت کرده‌است.
پیروان این طریقت نیز از تصوف ابن‌عربی متابعت کرده‌اند. فعالیت او در هرات و در زمان شاهرخ، دومین سلطان امپراتوری تیموری شروع شد ولی پس از اینکه توسط یکی از پیروان حروفیه به جان شاهرخ سوءقصد شد، به اتهام قیام و دعوی خلافت و بابیت محکوم به مرگ شد و سپس تبعید گردید. او سرانجام در ۸۴۳ در روستای سولقان درگذشت.
انسان نامه و شجره مشایخ از آثار اوست.
ادعای مهدویت
ادعای مهدویت وی از سوی برخی دوست دارانش مورد تردید قرار گرفته است. از سوی دیگر رسول جعفریان در مقاله‌ای که در شماره ۱۷ مجله پیام بهارستان (وابسته به کتابخانه مجلس شورای اسلامی) منتشر شد به بررسی ادعای مهدویت او پرداخته. این مقاله بر اساس کتابچه‌ای منتسب به او بنام «الهدی» است که نسخه آن توسط یک دانشجوی پاکستانی به تازگی در کتابخانه اسعد افندی و کتابخانه فاتح یافت و رونویسی شده است.
محل دفن
محل دفن وی که در سولقان قرار دارد به امامزاده معروف شده است. در سریال مسافری از هند که در سال ۱۳۸۱ از تلویزیون ایران پخش شد بعنوان یکی از لوکیشن‌های سریال مورد استفاده قرار گرفت.
پیوند به بیرون
سید محمد نوربخش و رد اتها م دعویٰ مهدویت
ولیکا بونا
ولیکا بونا (به لاتین: Velika Buna) یک زیستگاه انسانی در کرواسی است که در زاگرب واقع شده‌است.
دایکسویل، ویسکانسین
دایکسویل (به انگلیسی: Dyckesville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویسکانسین واقع شده‌است. دایکسویل ۵۳۸ نفر جمعیت دارد و ۱۸۲٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ال کاپو
الکاپو یک مجموعه تلویزیونی ساخته شده توسط شرکت Fox Telecolombia و به نویسندگی گوستاو بولیوار است که از شبکه آرسی‌ان کلمبیا پخش شده. تا کنون سه فصل از این سریال ساخته شده‌است. این مجموعهٔ تلویزیونی که موفق شده مخاطبان زیادی را به خود جذب کند تا کنون در ۳۲ کشور جهان پخش شده‌است.
داستان فیلم دربارهٔ پسر بچه فقیری است که جبر زمان او را به بزرگترین قاچاقچی کلمبیا مبدل می‌کند. عشق و نفرت، کشمکش‌های عشقی، جنگ با دولت کلمبیا و… داستان دو فصل از سریال ال کاپو را تعیین می‌کند. اما در فصل سوم، سریال داستانی متفاوت در پیش می‌گیرد. «پدرو پابلو لئون خارامیو» ملقب به «ال کاپو» که در زندان به سر می‌برد برای جبران گذشته و خساراتی که به مردم کشورش و دنیا وارد کرده و به خاطر خانواده اش وارد مأموریتی می‌شود تا بتواند خرید و فروش و در نتیجه مصرف مواد مخدر را از سراسر دنیا برچیند. وی پروژهٔ به نام اوپاک راه‌اندازی می‌کند و…
۸۰۲ (قمری)
۸۰۲ (قمری)، هشتصد و دومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با یازدهم سپتامبر سال ۱۳۹۹ میلادی است.
چوچک
چوچک (به اویغوری: چۆچەك شەھىرى، به قزاقی: شاۋەشەك قالاسى) و یا تاچنگ (به چینی: 塔城市، به پین‌یین: Tǎchéng Shì) یک شهر و مرکز ولایت تارباغاتای، که خود تابع ولایت خودمختار ایلی قزاق در منطقه خودمتار سین‌کیانگ اویغور چین است. چوچک ۴٬۰۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۸٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.
ناصر رزازی
ناصر رزازی (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۳۴) خواننده، شاعر و نویسنده کرد اهل ایران است که علاوه بر کار خوانندگی به تدریس زبان کردی و ترجمه و تألیف نیز می‌پردازد.
زندگی
ناصر رزازی در سال ۱۳۳۴ خورشیدی در محلهٔ «جورآباد» سنندج متولد شد. وی دو فرزند پسر به نام‌های ماردین و کاردو و یک دختر به نام دلنیا دارد. دلنیا رزازی نیز در عرصهٔ خوانندگی مشغول فعالیت هنری است. مرضیه فریقی همسر ناصر رزازی که او نیز خواننده عرصه موسیقی کردی بود در تابستان ۲۰۰۴ در یک سانحهٔ پزشکی در استکهلم سوئد درگذشت. وی پس از مرگ مرضیه فریقی، با ایران نسیمی که همچون مرضیه فریقی اهل مریوان است ازدواج کرد.
مجوز آلبوم چیاوان
در ۲۳ دی ۱۳۹۳، آلبوم ناصر رزازی به نام چیاوان از سوی شرکت آوای ماد در تهران با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شد. به دلیل سابقهٔ عضویت او در گروه کومله موجب اعتراض برخی از رسانه‌های داخل ایران شد.
محمدحسین نوش‌آبادی، سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در نشستی خبری، مبنای صدور مجوز برای آثار موسیقی را محتوای اثر اعلام کرد و نه اندیشه‌ها، رفتارها و گذشتهٔ افراد. با وجود این، او اعلام کرد از طریق مدیرکل موسیقی وزارت ارشاد موضوع را پیگیری خواهد کرد.
عزیزآباد علیا
عزیزآباد علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
کامپو کالابرو
کامپو کالابرو (به ایتالیایی: Campo Calabro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده‌است.
خصوصیات
کامپو کالابرو ۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۱۹۳ نفر جمعیت دارد.
نورتوست استوود، واشینگتن
نورتوست استوود (به انگلیسی: Northwest Stanwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن واقع شده‌است. نورتوست استوود ۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۹ نفر جمعیت دارد و ۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیوند قطبی
بار جزئی پیوند را با نماد سیگمای منفی و مثبت برای متمایز ساختن آنها از بار یونی کامل، مشخص می‌شود. هر قدر اختلاف توانایی جذب الکترون به وسیلهٔ اتم‌هایی که با پیوند کووالانسی به یکدیگر متصل شده هستند، بیشتر باشد، پیوند قطبی تر و قدرمطلق بارهای جزئی بیشتر خواهد بود. اگر توزیع نابرابر الکترون‌ها به حد نهایی برسد، یکی از اتم‌ها تمام الکترون‌های پیوندی را خواهد داشت که نتیجهٔ آن تشکیل یونهای جداگانه است. جهت‌گیری یک مولکول کووالانسی قطبی در یک میدان الکتریکی بین صفحه‌های یک خازن به گونه ای است که سر منفی آن به سوی صفحه مثبت و سر مثبت آن به سوی صفحه منفی قرار می‌گیرد. مولکول‌های قطبی که به این ترتیب قرار می‌گیرند، در مقدار بار الکتریکی که دو صفحه باردار می‌توانند نگه دارند، اثر می‌گذارند. در نتیجه اندازه‌گیری‌هایی می‌توان انجام داد که محاسبهٔ کمیتی به نام گشتاور دوقطبی را امکان‌پذیر می‌سازد. اگر دو بار مساوی با علامت مخالف در فاصلهٔ معینی از یکدیگر قرار داشته باشند، گشتاور دو قطبی به صورت زیر محاسبه خواهد شد: (فاصله)(بار)=گشتاور دو قطبی گشتاور دو قطبی مولکول‌های غیر قطبی مانندH2,Cl2,Br2، صفر است. گشتاور دوقطبی مولکول‌های دواتمی قطبی، با افزایش قطبیت مولکول، افزایش می‌یابد. لینوس پاولینک، گشتاور دوقطبی را برای محاسبهٔ خصلت یونی جزئی یک پیوند کووالانسی به کار برد. اگر HCl به‌طور کامل یونی می‌بود، پون مثبتHویون منفیCl دارای بار واحد می‌بودند. طول پپیوندHClبرابر با ۱۲۷pmاست. گشتاور دوقطبی منفیClومثبتH فرضی، چنین خواهد بود: (یک ممیز شش ضرب در ده به توان منفی نوزده). (یک ممیز بیست وهفت ضرب در ده به توان منفی ده)= واحد دبی،D، برابر با C.mسه ممیز سی چهار ضرب در ده به توان منفی سی است. گشتاور دو قطبی تجربی HCl برابر۱/۰۳است. اگر گشتاور تجربی را با گشتاور محاسبه شده برای منفیClمثبتHمقایسه کنیم، داریم:
۱/۰۳D/۶/۰۸=۰/۱۶۹ یعنی پیوندHCl، حدود ۱۶/۹٪ خصلت یونی دارد.
منطقه حفاظت‌شده قرخود
منطقه حفاظت شده قرخود یا (قره خود) در شمال غربی استان خراسان، غرب شهرستان بجنورد و در مجاور پارک ملی گلستان قرار دارد. قرخود نام کوهی در شرق این ناحیه می‌باشد و به زبان محلی معنای ترسناک می‌دهد زیرا به علت ارتفاع زیاد و صخره‌ای و صعب‌العبور بودن، مردم از رفتن به آن کوه امتناع می‌نمایند و مرتفع‌ترین نقطه قرخود یکی از قلل کوه قرخود با دو هزار و ۶۷۹ متر ارتفاع از سطح دریا است و نیز کم ارتفاع‌ترین منطقه آن، در دشت میرزا بایلو با یکهزار و ۲۵۰ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد.
منطقه قرخود بین ۳۷٫۲۰ تا ۳۷٫۳۱ عرض شمالی و ۵۶٫۰۹ تا ۵۶٫۴۰ طول شرقی واقع شده‌است. مساحت آن ۴۳۷۷۸ هکتار می‌باشد. منطقه حفاظت شده قرخود در بخش سملقان در انتهای غرب استان می‌باشد و فاصله آن از شهر قاضی، مرکز بخش سملقان ۱۳ کیلومتر است و از آشخانه مرکز شهرستان مانه و سملقان ۴۰ کیلومتر فاصله دارد و همچنین این منطقه از نظر منابع آبی غنی می‌باشد و علاوه بر ۳۵ چشمه پرآب منطقه، دارای تعدادی چشمه کم‌آب دائمی و فصلی دیگر نیز است و از نظر متوسط بارندگی سالیانه تقریباً بالاترین میزان بارندگی را در استان خراسان دارد و دمای منطقه نیز سردسیر است و در ارتفاعات و شیب‌های شمالی، یخبندان دائمی از آذر ماه تا پایان سال وجود دارد.
پوشش گیاهی
ارس، کرکو، گوجه وحشی، زالزالک، گلابی، گردو، زبان گنجشک، زرشک، گون و درمنه.
پستانداران
قوچ میش اوریال، کل و بز، پلنگ، گرگ، گراز، خرس قهوه‌ای، آهو، کفتار، روباه، شغال، خرگوش، تشی، انواع گربه‌های وحشی، سمور و سنجاب.
پرندگان
کبک، تیهو، سیاه سینه، انواع کبوتر و انواع پرندگان شکاری.
پلزنت ولی، ویچیتا، کانزاس
پلزنت ولی (به انگلیسی: Pleasant Valley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویچیتا، کانزاس واقع شده‌است. پلزنت ولی ۱٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۰۲٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیمبرلی
کیمبرلی به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
اکساکاواک، گلپازاری
اکساکاواک، گلپازاری (به لاتین: Akçakavak, Gölpazarı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان بیله‌جک واقع شده‌است.
خصوصیات
اکساکاواک ۶۷ نفر جمعیت دارد. کاکر همجنسگرا است
پرمیسل اوتاکار دوم
پرمیسل اوتاکار دوم (زاده ۱۲۳۳ - درگذشته ۱۲۷۸ م.) پنجمین شاه بوهمیا از خاندان پرمیسل بود.
شاه پرمیسل اوتاکار دوم حاکم قدرتمندی بود که در مرکز اروپا سلطنت بزرگی را تأسیس کرد. قلمرو این سلطنت از آلپ تا دریای یادران گسترده بود. در دوره حکومت وی سلطنت چک به اوج رسید.
تاریخچه
در سال ۱۲۴۷ م. شاهزاده ولادیسلاف که برادر بزرگتر پرمسل بود در گذشت و شاهزاده پرمسل تاج پادشاهی چک را دریافت کرد.
میراث بامبرگ
ملکه مارکتا نازا بود ولی او شاه پرمسل را به عقیم بودن متهم کرد. وقتی که شاه این اتهام را شنید عصبانی شد و به ملکه گفت که یک از ندیمه‌های خود برای او بفرستد. او این ندیمه ملکه را همخوابه خود کرد. بعد از یک سال اولین پسرش، میکولاش به دنیا آمد. پس از او سه دختر هم متولد شدند که بعدها با اشراف زاده‌های با نفوذی ازدواج کردند. در سال ۱۲۵۳ پدر پرمسل واتسلاو یکم در گذشت. شاه بلا چهارم که شاه اوهری بود به سلطنت اتریش چشم داشت، به این دلیل به اتریش حمله کرد و بخشی از این کشور را تصاحب کرد.
جنگ و سیاست
در سال ۱۲۶۰ م. شاه پرمسل اتاکار دوم ارتش شاه بلای چهارم را شکست داد و او را از اتریش بیرون راند. بعد از آنکه همسر خود را طلاق داد، با شاه بلای چهارم صلح کرد و با یکی از خویشاوندان وی ازدواج کرد.
۱۲۶۶-۱۲۷۶
از سال ۱۲۶۶ تا سال ۱۲۷۲ چهار سرزمین به او به ارث رسید. در این دوره سلطنت چک به اوج رسید.
در سال ۱۲۷۰ شاه استفان پنجم شاه اوهری (اسلواکی، مجارستان و قسمتی از رومانی) شد. شاه پریمسل در شهر براتیسلاوا با شاه استفان صلح کرد ولی شاه استفان این صلح را نقض کرده و به سلطنت چک حمله کرد. وقتی که شاه پرمیسل متوجه این موضوع شد، ارتش خود را جمع کرده و به سرزمین اوهری حمله کرد.
پس از این جنگ، قدرت نظامی و سیاسی شاه پرمیسل افزایش یافت. حکمران‌های اروپا از این موضوع احساس خطر کردند و به این دلیل شاهزاده‌ای از خاندان هابزبورگ انتخاب و او را امپراتور رومانی کردند. شاه پرمیسل این انتخاب را رد کرد و امپراتور جدید رومانی را به رسمیت نشناخت. امپراتور رمانی شروع به رشوه دادن به اشراف چک کرد. پس از آن با کمک اشراف چک به سلطنت چک حمله کرد و کشور اتریش را اشغال کرد. شاه پرمیسل ارتش خود را جمع کرده و به ارتش امپراتور رومانی حمله کرد. در سال ۱۲۷۸ جنگ بزرگی شروع شد و شاه پرمیسل کشته شد. امروزه مقبره شاه پرمیسل در کاتدرال ویت مقدس وجود دارد. تزیینات معماری مقبره شاه پرمیسل، اثر پتر پارلارژ است.
بریستول، کبک
بریستول شهری در منطقه شهری پونتیاک ناحیه اوتاوه در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۱۸۸ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۲۴٫۰۸ کیلومتر مربع است.
ادوارد هامبارتسومیان (بوکسور)
ادوارد هامبارتسومیان (Էդուարդ Համբարձումյան؛ زادهٔ February 23, 1986) بوکسور اهل ارمنستان است که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
تناسخ
تناسخ یک باور عامیانه به معنای تولد دوباره پس از مرگ است و در آیین هندو به چرخهٔ زندگی و مرگ و انتقال روح از جسم مرده به جسمی تازه و تکرار زایش و مرگ گفته می‌شود. طبق آیین هندو این چرخه تا زمانی که روح از آلودگی‌ها، غفلت‌ها و نادانی‌ها پاک نشده‌است ادامه می‌یابد.
تناسخ در اشکال گوناگون، به عنوان یک اعتقاد باطنی در بسیاری از جریانات یهودیت از جنبه‌های مختلف اتفاق می‌افتد، در برخی از اعتقادات مردم بومی قاره آمریکا، و برخی از بومیان استرالیا (هر چند اکثر آنها به زندگی پس از مرگ یا جهان روح معتقدند). اعتقاد به تولد مجدد توسط شخصیت‌های تاریخی یونان، مانند فیثاغورس، سقراط و افلاطون و همچنین در ادیان مختلف وجود دارد.
روابط تاریخی بین این فرقه‌ها و اعتقادات مربوط به تناسخ که از ویژگی‌های نوافلاطونی، اورفیسم، هرمتیسم، مانوئیسم و عرفان دوران روم و همچنین ادیان هند است، موضوع تحقیقات علمی اخیر بوده و در دهه‌های اخیر، بسیاری از اروپایی‌ها و آمریکایی‌های شمالی علاقه به تناسخ پیدا کرده‌اند و بسیاری از آثار معاصر خود از آن یاد می‌کنند.
فلسفهٔ اعتقاد به تناسخ به اعتقاد هندیان به کارما یا «قانون تاوان» بازمی‌گردد. بدین صورت که هندوها معتقد بودند که پاداش و عذاب در همین جهان رخ می‌دهد. اگر انسان در زندگی فرد نیکی باشد زندگی راحت‌تری خواهد داشت. سپس این سؤال مطرح شد که: «چرا افراد نیکی وجود دارند که زندگی آن‌ها سرشار از رنج است؟» در پاسخ به این سؤال فرضیهٔ تناسخ یا وازایش مطرح شد. که می‌گفت روح انسان پس از مرگ دوباره در قالبی جدید به این جهان بازمی‌گردد و نتیجهٔ اعمال زندگی‌های قبلی را در این زندگی می‌بیند. به این چرخهٔ زایش‌های مجدد نام تناسخ را داده‌اند.
تعریفی متداول از نسخ و مسخ و رسخ و فسخ بترتیب عبارت است از انتقال روح انسان به جسم انسان دیگر، انتقال روح انسان به جسم حیوان، انتقال روح انسان به جسم گیاه، انتقال روح انسان به جسم جماد
واژگان و ریشه‌شناسی
تناسخ یک واژه عربی است. در ادبیات ایرانی میانه، به ویژه زبان‌های ایرانی خاوری که با فرهنگ‌ها و تمدن‌های شرقی همچون هند و چین نزدیک‌تر بوده و سنت ترجمه از زبان‌های سنسکریت، تبتی و چینی نیز وجود داشته، واژگان و اصطلاحات به گونه‌های زادْمُرد (به پارتی مانوی: 𐭆𐭀𐭃𐭌𐭅𐭓𐭕/ zādmurd به سغدی: ܙܐܠܡܘܪܕ/ ܙܐܬܡܘܪܬ z'tmwrδ /z'δmwrd) یا سَنْسار (به سغدی: ܣܢܟܣܐܐܪ snks  r) یا آژی‌مَرچ (به سغدی: ܐܐܙܝܡܪܤܗ zymrch  ) دیده شده‌اند.
تناسخ از منظر تفکر بودایی
ما معمولاً اهدافی برای خود خلق می‌کنیم و به سوی آنها حرکت می‌کنیم. ما امیدواریم به اوج رضایت پایدار حرکت کنیم و این امیدواری ما را پیوسته مشغول می‌سازد. ما دائماً در حال شنا به جایی هستیم که فکر می‌کنیم ساحل ست؛ چیزی که احساس می‌کنیم پاسخ مشکل ماست: خواه یک رابطه عاشقانه جدید، خواه درمان یک بیماری، خواه راهی برای جوان ماندن و خواه رسیدن به ثوابی ملکوتی. در کل آنچه فکر می‌کنیم جواب ما خواهد بود خود به عامل افزایش رنج بدل می‌شود؛ پس دوباره به دنبال راه حل می‌گردیم. این چرخه بی پایان است. معادل سانسکریت این زنجیره چرخشی سمسارا است. تا وقتی که در غفلت زندگی می‌کنیم وجود سمسارایی بی پایان است. هدف آیین بودایی شکستن این چرخه است. انسانی که به درجه بودا شدن می‌رسد از چرخه سمسارا رها شده و به آرامش، صلح و رضایت برتر یا نیروانا می‌رسد. از منظر تفکر بودایی، در اصل در دنیای سمسارا هیچ چیز واقعی نیست. وجود این چرخه در اصل به دلیل اعتقاد کذب از مفهوم خویشتن ریشه می‌گیرد که در اصل یک اعتقاد خیالین است. هنگامی که انسان به روشنایی یا نیروانا می‌رسید می‌گوید من یک اسم، یک تاریخچه شخصی، انبوه خاطرات و رؤیا دارم اما هنگامی که دقیق نگاه می‌کنم این‌ها موهومی اند. من حال به دنبال چیزی هستم که دیگر برای من پنهان نیست: منی که از تصاویر ذهنی پاک شده‌است درست مثل قطره بارانی که به اقیانوس می‌پیوندد و ابری که در آسمان ناپدید می‌شود. در این هنگام، زمانی که سیدارتا به این شناخت رسید و بودا شد گفت من زمین را به رهایی ام از چرخه تولد و مرگ شاهد می‌گیرم. شگفتا این روشنایی طبیعت همه آدمیان است حال آنکه مردم از فقدان آن رنج می‌برند و در چرخه بی پایان و موهومی سمسارا گرفتارند. از نظر این تفسیر وجود روحی که ممکن است تناسخ داشته باشد انکار می‌شود و صرفاً بر وجه روانی افراد تأکید دارد. ایده تناسخ گاهی برخی افراد که تصور دقیق و منطقی از ادیان شرقی و آیین بودا ندارند را هیجان زده کرده‌است چرا که گویا برای آنها حیات جاودانه را تضمین می‌کند ولی این تصور صرفاً یک سوءتفاهم است. با این حال بسیاری از فرقه‌های بودایی به تناسخ روحانی اعتقاد دارند و در این مورد بین بودایی‌ها اختلاف نظر وجود دارد.
ادیان معتقد به تناسخ
شاید هیچ اعتقاد مذهبی به اندازه تناسخ در طول تاریخ دچار تغییر و دگرگونی نشده باشد. طبق اسناد به جا مانده و تحقیقات به عمل آمده، هر گروه و فرقه‌ای بنا برخواسته‌ها، امیال و انتظاراتش این باور را شخصی‌سازی می‌نموده‌است.
هندوئیسم
در هندوئیسم، روح (آتمن) جاودانه و نامیرا است، در حالی که جسم تولد و مرگ دارد. روح، جسم را مانند لباس کهنه ترک می‌گوید و لباس نو می‌پوشد.
برهمن‌ها به ایده وازایش (تناسخ) معتقد هستند؛ یعنی هر وقت موجودی از بین برود، روح آن از کالبد جدا شده و در همین دنیا به کالبد موجود دیگری درمی‌آید.
ابوالفضل اسلامی
ابوالفضل اسلامی (متولد ۱۳۳۸ شمسی) رایزن سیاسی سابق وزارت امور خارجه و مسئول پیگیری پرونده زهرا کاظمی ( روزنامه نگار کشته شده در ایران) بود.
تناسخ
بودایی
تمثیل بودا در این باب چنین است که همانگونه که با آتش یک شمع روشن، می‌توان شمعی دیگر را روشن کرد (آتش شمع اول، علّت روشنایی شمع دوم است)، آگاهی یک موجود، می‌تواند باعث پدیداری واحد(های) آگاهی دیگر شود.
تائوئیسم
در تائوئیسم افرادی را می‌بینیم که در قالب افراد متفاوت در زمان‌های مختلف زندگی کرده‌اند. در متن مقدس چانگ تزو آمده‌است: تولد آغاز نیست، مرگ پایان نیست، وجود داشتن بدون محدودیت است. ادامه یافتن بدون آغاز است.
یارسان (اهل حق)
«دونادون»، «دون به دون» یا «جامه به جامه» مفهومی در آیین یارسان یا اهل حق است که ارتباط نزدیکی با مفهوم تناسخ و حلول روح دارد. در دین یارسان، تناسخ به این مفهوم که روح بی هدف از یک کالبد به کالبد دیگر منتقل شود کاملاً نفی شده و از اساس رد می‌شود. اما مفهوم دیگری به نام دون‌به‌دون شدن (که در ظاهر به فلسفه تناسخ شباهت دارد) حقیقتی جدا نشدنی از جهانبینی یارسانی است. یارسان می‌گوید که هر روحی باید در زمانی محدود (۵۰ هزار سال) سیری را برای تکامل خود طی کند و آن را با دونادون می‌شناسند.
ابوالفضل اسلامی
وی در سال ۲۰۰۶ میلادی جهت افشاگری علیه رژیم جمهوری اسلامی در زیر چشم ماموران امنیت و حراست وزارت امور خارجه از تهران به توکیو گریخت و در آنجا جهت تشجیع همکارانش به تمرد از سیستم پرداخت.
تناسخ
یارسان (اهل حق)
روح باید جسم‌ها و جامه‌های مختلف از جمله مرحله جانوری، نباتی، جمادی و … را طی کند و در هر مرحله روح وارد عالم برزخ می‌شود و پس از رسیدگی به اعمال روح و سنجش اعمالی که روح با اختیار خود به‌دست آورده دوباره روح با توجه به استحقاق خود به صورت نوزاد در خانواده مستحق خود (مثلاً در جامه انسانی) در خانواده ثروتمند یا فقیر و … مورد آزمایش قرار می‌گیرد؛ و بعد از طی هزار دون (دون هزار و یکم) روح انسان کامل می‌شود و ذات خدایی در آن روح نایل می‌شود. البته روح‌هایی وجود دارد که کمتر یا بیشتر از هزار دون را طی می‌کنند و این بستگی به دلایل مختلف از جمله ریاضت و لطف خداوند و … دارد. در تناسخ اعتقاد به حلول روح است ولی در دونادون اعتقاد بر تجلی و مظهریت ذات بر روح است و …
سیکیسم
پیروان آیین سیک نیز به تناسخ و حلول روح در وجود دیگر پس از مرگ معتقد اند.
دیدگاه‌های دیگر
عده‌ای مانند شهرستانی و جان ناس معتقدند عقیده به تناسخ عقیده‌ای گسترده در سطح جهان است: در مقابل عدّه‌ای معتقدند این عقیده در ادیان نبوده و بعداً به دلایلی وارد ادیان شده‌است.
منابع
لغت‌نامه دهخدا: سمساره
زمین‌لرزه اتیوپی
زمین‌لرزه اتیوپی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
انسجام حافظه نهان
انسجام حافظهٔ نهان (Cache Coherence) در علوم رایانه به هم‌خوانی داده‌های ذخیره شده در حافظه‌های نهان محلی یک منبع مشترک گفته می‌شود. در شرایطی که در یک سامانهٔ دارای حافظه مشترک چند خدمت‌گیرنده حافظه‌های نهان خود را دارا باشند، امکان بروز مشکل به خاطر ناهم‌خوانی داده‌ها وجود دارد. خصوصاً این حالت برای پردازنده‌ها در سامانه‌های چندپردازنده‌ای رخ می‌دهد. همان‌طور که در نمودار «حافظه‌های نهان چندگانه در یک منبع مشترک» دیده می‌شود، در صورتی که خدمت‌گیرندهٔ بالا از قبل یک کپی از بلوکی از حافظه را در اختیار داشته باشد و خدمت گیرندهٔ پایین آن را تغییر دهد، خدمت‌گیرندهٔ بالا مقدار نادرست داده را بدون اطلاع از نادرست بودن آن در اختیار دارد. هدف از انسجام حافظهٔ نهان مدیریت این گونه مشکلات و حفظ هم‌خوانی داده میان حافظه و حافظهٔ نهان است.
تعریف
انسجام، چگونگی خواندن و نوشتن در یک محل حافظه را تعیین می‌کند. اگر شرایط زیر رعایت شود، انسجام حافظهٔ نهان حاصل می‌گردد:
این شرایط با این فرض بیان شده‌اند که عملیات خواندن و نوشتن بدون فاصله انجام می‌گیرند. با این حال در سخت‌افزار رایانه با در نظر گرفتن تأخیر حافظه و سایر جنبه‌های معماری، این اتفاق رخ نمی‌دهد. ممکن است یک عمل نوشتن به وسیلهٔ پردازندهٔ P1 توسط عمل خواندن پردازندهٔ P2، که با فاصله زمانی کم پس از آن اجرا شده‌است، دیده نشود. مدل انسجام حافظه زمانی تعریف می‌شود که عمل نوشتن با دستور خواندن سایر پردازنده‌ها همراه شود.
ساز و کارهای انسجام حافظهٔ نهان
سامانه‌های اشتراک حافظهٔ توزیع‌شده این ساز و کارها را پیاده می‌کنند تا انسجام بین بلوک‌های حافظه را در سامانه‌های با اتصال سست (Loosely Coupled) حفظ کنند.
دو شیوهٔ مرسوم حفظ انسجام که غالباً مورد مطالعه قرار می‌گیرند، اسنوپینگ و نشانی‌محور هستند که هر کدام فواید و کاستی‌های خود را دارد. اگر پهنای باند مورد نیاز در دسترس باشد، پروتکل‌های اسنوپینگ سریع‌تر هستند، چرا که همهٔ عمل‌ها یک درخواست/پاسخ هستند که توسط همهٔ پردازنده‌ها دیده می‌شوند. مشکل اسنوپینگ این است که مقیاس‌پذیر نیست. هر درخواستی باید به همهٔ گره‌ها در سامانه اعلام شود، به این معنی که با بزرگ‌تر شدن سامانه باید اندازهٔ باس (منطقی یا فیزیکی) و پهنای باند افزایش یابد. از طرف دیگر شیوهٔ نشانی‌محور تأخیر بیشتری دارد (سه مرحلهٔ درخواست/فوروارد/پاسخ دارد)ولی نیازمند پهنای باند بسیار کم‌تری است، زیرا پیام‌ها به صورت نقطه به نقطه هستند، نه ارسال برای همه. به همین علت بسیاری از سامانه‌های بزرگ (بیش از ۶۴ پردازنده) از این شیوهٔ انسجام حافظه نهان استفاده می‌کنند.
پروتکل حفظ انسجام
یک پروتکل حفظ انسجام پروتکلی است که هم‌خوانی را بین تمام حافظه‌های نهان یک سامانهٔ اشتراک حافظه توزیع‌شده حفظ می‌کند. این پروتکل انسجام حافظه را بر اساس یک مدل هم‌خوانی خاص حفظ می‌کند. بیشتر پروتکل‌های انسجام در چندپردازنده‌ها از مدل هم‌خوانی ترتیبی پشتیبانی می‌کنند، در حالی که سامانه‌های اشتراک حافظهٔ توزیع‌شده از مدل‌های هم‌خوانی رهاسازی یا هم‌خوانی ضعیف پیشتیبانی می‌کنند.