رالی_(اتومبیل‌رانی)
تاریخچه
اصطلاح «رالی»، به عنوان شاخه ای از اتومبیلرانی، احتمالاً از اولین رالی مونت کارلو در ژانویه ۱۹۱۱ تشکیل شده‌است. تا اواخر دهه ۱۹۲۰، در موارد دیگر تعداد کمی از این اصطلاح استفاده می‌کردند. تجمع خود را می‌توان در مسابقه کالسکه بدون اسب پاریس-روئن 1894 (Concours des Voitures sans Chevaux)، با حمایت مالی یک روزنامه پاریس، Le Petit Journal، جستجو کرد که توجه عمومی و ورودی‌های تولیدکنندگان برجسته را به خود جلب کرد. براساس گزارش مشاهداتی که در هر اتومبیل سوار می‌شدند، توسط هیئت داوران جوایز به وسایل نقلیه تعلق می‌گرفت. برنده رسمی آلبرت لمیتر بود که با یک اسب بخار ۳ اسب بخار رانندگی می‌کرد، اگرچه Comte de Dion اول شده بود، اما وسیله نقلیه مجهز به بخار وی برای مسابقات رسمی واجد شرایط نبود. این رویداد مستقیماً به یک دوره مسابقات جاده ای شهر به شهر منجر فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی، که بسیاری از ویژگی‌های موجود در تجمع‌های بعدی را به شما معرفی کردند: زمان شروع فردی با اتومبیل‌هایی که برخلاف ساعت کار می‌کنند و نه سر به سر. کنترل زمان در نقاط ورود و خروج شهرها در طول مسیر؛ کتاب‌های جاده و یادداشت‌های مسیر؛ و رانندگی در مسافت‌های طولانی در جاده‌های معمولی، عمدتاً شن، جاده‌ها، خطراتی مانند گرد و غبار، ترافیک، عابران پیاده و حیوانات مزرعه اولین مسابقه از این مسابقات عالی مسابقه پاریس - بوردو - پاریس در ژوئن ۱۸۹۵ بود که با وجود ورود ۱۱ ساعت پس از امیل لواسور در یک Panhard et Levassor، توسط Paul Koechlin در یک پژو برنده شد. زمان لواسور برای شرکت در مسیر ۱۱۷۸ کیلومتر (۷۳۲ مایل)، بدون هیچ وقفه ای، ۴۸ ساعت و ۴۸ دقیقه بود که میانگین سرعت آن ۲۴ کیلومتر در ساعت (۱۵ مایل در ساعت) بود. از ۲۴ سپتامبر تا ۳ اکتبر ۱۸۹۵، اتومبیلرانی باشگاه فرانسه، طولانی‌ترین مسابقه تا به امروز را برگزار کرد، یک مسابقه ۱۷۱۰ کیلومتری (۱۰۶۰ مایل)، از بوردو تا آژن و دیگر مکان. از آنجا که در ده مرحله برگزار شد، می‌توان آن را اولین رالی دانست. سه مکان اول توسط یک Panhard، یک Panhard و یک سه چرخدار De Dion-Bouton بدست آمد. در مسابقه پاریس - مادرید در ماه مه ۱۹۰۳، مرس فرناند گابریل کمتر از ۵ ساعت و یک ربع برای ۵۵۰ کیلومتر (۳۴۰ مایل) تا بوردو به طول انجامید که میانگین آن ۱۰۵ کیلومتر در ساعت (۶۵٫۳ مایل در ساعت) بود. سرعت‌ها اکنون از مرزهای ایمن بزرگراه‌های غبارآلود که مملو از تماشاگر بودند و برای سایر ترافیک‌ها، مردم و حیوانات باز بودند، پیشی گرفته بود. بسیاری از تصادفات، بسیاری از زخمی‌ها و هشت مورد مرگ رخ داده‌است. دولت فرانسه مسابقه را متوقف کرد و این سبک از رویداد را ممنوع کرد. از آن پس، مسابقات در اروپا (به غیر از ایتالیا) در مدارهای بسته، ابتدا در حلقه‌های طولانی بزرگراه عمومی و سپس در سال ۱۹۰۷، برای اولین بار ساخته شده بود آهنگ، بروکلندز انگلیس. مسابقه به روش جداگانه خود ادامه می‌داد یکی از اولین مسابقات جاده ای، تور دوفرانس ۱۸۹۹، سابقه طولانی داشت و ۱۸ بار به عنوان یک آزمایش قابل اطمینان بین ۱۹۰۶ و ۱۹۳۷ اجرا می‌شد، قبل از اینکه در سال ۱۹۵۱ توسط باشگاه اتومبیلرانی نیس احیا شود. ایتالیا از سال ۱۸۹۵، زمانی که یک آزمایش قابلیت اطمینان از تورین به آستی و برگشت برگزار شد، مسابقات جاده ای را اجرا می‌کرد. اولین مسابقه موتور واقعی کشور در سال ۱۸۹۷ در امتداد ساحل دریاچه مگیوره، از آرونا تا استرسا و عقب برگزار شد. این منجر به یک سنت طولانی در مسابقات جاده ای شد، از جمله رویدادهایی مانند Targa Florio سیسیل (از ۱۹۰۶) و Giro di سیسیلیا (تور سیسیل، ۱۹۱۴)، که به دور جزیره رفت، هر دو تا و بعد از جنگ جهانی دوم ادامه و خاموش بودند. اولین رویداد آلپ در سال ۱۸۹۸ برگزار شد، مسابقات اتومبیلرانی سه روزه باشگاه تورینگ اتریش از طریق تیرول جنوبی که شامل بدنام Stelvio Pass بود. در انگلیس، حداکثر سرعت قانونی ۱۲ مایل در ساعت (۱۹ کیلومتر در ساعت) مانع مسابقات جاده ای شد، اما در آوریل و مه ۱۹۰۰، باشگاه اتومبیلرانی انگلیس (پیشگامان باشگاه اتومبیلرانی سلطنتی) دادگاه هزار مایل را برگزار کرد که ۱۵ رویدادی روزانه که شهرهای بزرگ انگلیس را به هم پیوند می‌دهد، به منظور ارتقا this این شکل جدید حمل و نقل. هفتاد وسیله نقلیه شرکت کردند که اکثر آنها ورودی‌های تجاری بودند. آنها باید سیزده مرحله از مسیر را با طول ۴۳ تا ۱۲۳ مایل (۶۹ تا ۱۹۸ کیلومتر) با سرعت متوسط تا حداکثر مجاز ۱۲ مایل در ساعت (۱۹ کیلومتر در ساعت) به پایان برسانند و شش تست کوهنوردی یا تست سرعت را برطرف کنند. در روزهای استراحت و تعطیلات ناهار، اتومبیل‌ها در سالن‌های نمایشگاه به مردم نشان داده می‌شدند. پس از آن در سال ۱۹۰۱ پنج روز دادگاه مستقر در گلاسگو برگزار شد. ۱۹۰۴، سپس دادگاه قابلیت اطمینان اسکاتلند از ۱۹۰۵. باشگاه دوچرخه سواری موتور اجازه ورود ماشین‌ها به آزمایشات خود را داد و از سال ۱۹۰۴ (لندن - ادینبورگ، لندن - لندس اند، لندن - اکستر - همه هنوز به عنوان آزمایش‌های کلاسیک غوطه وری) کار می‌کنند. در سال ۱۹۰۸، باشگاه اتومبیلرانی سلطنتی ۳۰۰۰ مایل (۳۲۰۰ کیلومتر) آزمایش بین‌المللی اتومبیل رانی خود را برگزار کرد و در سال ۱۹۱۴ آزمایش مهم اتومبیل سبک برای تولیدکنندگان اتومبیل تا ۱۴۰۰ سی سی برای آزمایش عملکرد مقایسه ای و اصلاح نژاد بود. در سال ۱۹۲۴، این تمرین به عنوان آزمایشات کوچک اتومبیل تکرار شد. در آلمان، جایزه Herkomer برای اولین بار در سال ۱۹۰۵ برگزار شد و دوباره در سال ۱۹۰۶ برگزار شد. این رویداد پنج روزه چالش‌برانگیز بیش از ۱۰۰ نفر را به خود جذب کرد