cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حملات ۲۰۲۰ وین
عواقب
همه کنیسه‌ها، مدارس یهودیان، موسسات جامعه یهودیان وین و رستوران‌ها و سوپرمارکت‌های کوشر روز بعد به دلیل احتیاط بعد از ابراز نگرانی از هدف قرار دادن کنیسه اصلی تعطیل شدند، اگرچه بلافاصله پس از حمله مشخص شد که هدف جمعیت عمومی بوده‌است، نه کنیسه، که در آن زمان بسته و خالی بوده‌است.
مایکل ریموند-جیمز
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم جک ریچر، ناله مار سیاه، روزی روزگاری و جاده به پالوما اشاره کرد.
کلیودون
خصوصیات
کلیودون ۲۱٬۲۸۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای اپرنه، میدلکرک و اتلینگن خواهرخوانده‌های کلیودون هستند.
رجبعلی محمدزاده
رجبعلی محمدزاده (٢ اردیبهشت ١٣۴٠ - ٢۶ مهر ١٣٨٨) از فرماندهان ایرانی جنگ ایران و عراق بود که در ۲۶ مهرماه ۱۳۸۸ در پیشین بلوچستان همراه نورعلی شوشتری ترور شد. وی معروف به آقا رجب و رجب محمدزاده بود در جنگ ۸ ساله عراق علیه ایران فرمانده گردان نصرالله بود که بارها مجروح و جانباز گردید.
کورشوو
کورشوو یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در ویتنبورگ واقع شده‌است. کورشوو ۷۷۳ نفر جمعیت دارد.
پاک‌کن‌ها
پاک‌کن‌ها (به Les Gommes) رمانی از آلن روب-گریه نویسنده فرانسوی است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد و سال بعد جایزه Fénéon را به دست آورد.
سوزان بسشتا نام گروه راک خود را با اقتباس از نام این رمان، پاک‌کن‌ها گذاشت.
بنت‌الهدی صدر
آمنه بنت‌الهدی صدر شاعر، نویسنده و معلم فقه و اخلاق عراقی بود. بنت‌الهدی در اسفندماه سال ۱۳۱۶ (۱۳۵۶ قمری) در شهر کاظمین به دنیا آمد. سیده‌آمنه صدر، دختر سیدحیدر صدر است. مادرش خواهر محمدرضا آل‌یاسین است. سید اسماعیل صدر و سید محمدباقر صدر برادران اویند.
تحصیلات
وی در یازده سالگی به همراه دو برادر خود، سید اسماعیل و سید محمدباقر صدر به نجف رفت و تحصیلات خود را در زمینهٔ فقه، علم حدیث، اخلاق، تفسیر و سیره نزد برادرش محمدباقر دنبال کرد؛ او همچنین نزد شیخ زهیر الحسون و ام علی الحسون درس آموخت.و به درجه اجتهاد رسید.
جلسات خانگی و مجله الاضواء
بنت‌الهدی، جلساتی را در خانه خود و دیگران برای تبلیغ امور دینی تشکیل می‌داد. آمنه، در «مجله الاضواء» برای دختران عراقی و عرب مطلب می‌نوشت. نوشته‌های او در این مجله حول التزام زنان به آموزه‌های دینی و رد الگوهای غربی بود.او در نشریه الاضواء که گروهی از علمای نجف آن را منتشر می‌کردند، مقاله‌هایی نوشت.
پرورش دختران از طریق برپایی کلاس‌های درسی و همایش‌ها و پیگیری انجام عبادات از سوی دختران تازه به سن تکلیف رسیده و منتشر کردن حجاب در میان آنان. وی در ۱۳۴۴ قمری با نام مستعار «شهیدلر» به نوشتن مطالب دینی پرداخت. همچنین وی بر مدارس الزهرا در شهر کاظمین و نجف نظارت داشت.
سرپرستی مدارس الزهراء
وی از پایه‌گذاران مدارس دخترانه الزهرا در بغداد، نجف، کاظمین، بصره، دیوانیه و حله بود. وی خود سرپرستی مدرسه‌های نجف و کاظمین را بر دوش داشت که روزهای هفته میان این دو شهر درآمد و شد بود. در این مدرسه‌ها افزون بر درس‌های رسمی، دروس اعتقادی هم تدریس می‌شد تا دختران را با تربیت اسلامی آشنا سازند. از دبیران علمی که از دید اعتقادی هم برخودار بودند، استفاده می‌گردید و آن‌ها آموزش‌های مورد نیاز برای پیشرفت سطح علمی و اعتقادی را می‌گذراندند.
همچنین وی بر مدارس الزهرا در شهر کاظمین و نجف نظارت داشت.
حکومت بعثی عراق در ۱۳۵۰ قمری همه مدرسه‌ها را دولتی کرد و بر پایه بخشنامه‌ای این آموزشگاه‌ها از بنت‌الهدی گرفته شد. بنت‌الهدی پس از این تاریخ، او چندداستان با نامهای زیر نوشت: بنت‌الهدی سه روز در مدرسه‌های بغداد و کاظمین و سه روز هم در مدرسه‌های نجف درس می‌داد کتاب‌هایش در دوران حکومت بعثی‌ها و صدام حسین، در شمار کتاب‌های ممنوعه بودند.
نظرات
بنت الهدی با کمک از ابزارهای ادبی همچون شعر و داستان تلاش می‌کرد تا زنان را به هویت و جایگاه دینی خود واقف کند و از نهاد «خانواده» به عنوان یک «مطلوب دینی» دفاع نماید.
او در مقاله نظر زن در ازدواج به ظلم و ستم‌هایی که به زنان از ناحیه بدرفتاری مردان تحمیل می‌شود و این بدرفتاری‌ها و ستم‌ها به اسلام نسبت داده می‌شود؛ اشاره می‌کند. وی اعتقاد دارد که این رفتارها و تضییع حقوق زنان با «روح اسلام و تعالیم حکیمانه آن» بیگانه است.
بنت‌الهدی از رفتار استبدادی برخی مردان که قصد دارند سرنوشت دختران و زنان خود را بدون مشورت با آنان و طبق امیال خود رقم بزنند، به شدت انتقاد می‌کند. او به زنان یادآوری می‌کند که اسلام برای نابودی ظلم و مجازات ظالمین آمده و نه برای ایجاد یک نسل تحت ستم. بنت‌الهدی اعتقاد دارد اسلام بر خلاف سایر اقوام و ملت‌های شرق و غرب که جایگاه تحقیرآمیزی برای زنان در نظر می‌گرفتند، مردان را در کنار زنان قرار داده و حقوق اجتماعی آن‌ها را در نظر گرفته‌است.
بنت‌الهدی صدر همچنین در مقاله زن و فرهنگ با اشاره به «هجوم فرهنگ بیگانه به کشورهای اسلامی»، از محسنات مادی تمدن غرب سخن گفته و در عین حال بر ضرورت حفظ هویت دینی در برابر هجوم این فرهنگ استعماری تأکید کرده‌است. وی در داستان‌هایی که نوشته‌است، به برخی عادات غلط میان زنان اشاره کرده و با زبان هنر درصدد اصلاح آن‌ها برآمده است.
به عنوان نمونه در داستان ملاقات با عروس به برخی عادات و رسوم بیهوده و پرهزینه در مراسم عروسی اشاره می‌کند که تنها به اتلاف وقت و صرف هزینه‌های گزاف منجر شده‌اند. یا در داستان «انتخاب همسر» بنت‌الهدی به جوانان توصیه می‌کند که در ازدواج به دنبال شریک زندگی باشند و نه شریک تجاری، و از نگاه مادی به مسئله ازدواج بپرهیزند.
در دو داستان فضیلت پیروز است و دو زن و یک مرد، خودباختگی فکری و اخلاقی جوانان و زنان را در برابر فرهنگ غرب نکوهش کرده‌است.
صدر در آثار داستانی خود نگاهی هم به مشکلات جهان اسلام دارد. او داستان «آخرین هدیه» را دربارهٔ زنی نوشته که همسرش در جنگ کرامه علیه صهیونیست‌ها کشته می‌شود. وی در این داستان، کاراکتری تأثیرگذار و پویا از شخصیت یک زن مسلمان ارائه کرده‌است.
«دیدار در بیمارستان» آخرین اثر داستانی بنت‌الهدی صدر است که مدتی پیش از کشته‌شدنش نوشته‌است و در آن به رابطه پزشکی با ایمان مذهبی پرداخته و از جدال‌های فکری میان مؤمنان و تجربه‌گرایان و شکاکان سخن به میان آورده‌است.
تألیفات
از بنت‌الهدی نوشته‌های فراوانی به یادگار مانده‌است که برخی از آن‌ها به فارسی هم برگردان شده‌است. مهم‌ترین آن‌ها به شرح زیر است:
وارتنی موسدیچیان
وارتنی موسدیچیان (Վարդենի Մոստիչյան؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است. وی در شهر بوستون فعالیت می‌کند.
زندگی‌نامه
در ۲۴ ژوئن ۱۹۵۳ ‏در استانبول به دنیا آمد.
سوئن الفره ینسن
سوئن الفره ینسن (Søren Alfred Jensen; May 22, 1891 – May 16, 1978) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
کارپو (قمر)
کارپو (ماه) ، یکی از ماه‌های مشتری است. ابعاد آن ۳ کیلومتر، جرم آن ۰٫۰۰۴ ۵ ×۱۰۱۶ کیلوگرم و نیم‌قطر بزرگ آن ۱۷٫۱۴۴۸۷۳ کیلومتر است. این ماه در سال ۲۰۰۳ کشف شد.
شبه‌جزیره آلاسکا
شبه جزیره آلاسکا شبه جزیره‌ای است به طول ۸۰۰ کیلومتر که از جنوب غربی آلاسکا آغاز می‌شود و به جزایر آلیوتی پایان می‌یابد. این شبه جزیره، اقیانوس آرام را از خلیج بریستول جدا می‌کند.
کارپو (قمر)
منابع
Wikipedia contributors, "Moons of Jupiter," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Moons_of_Jupiter&oldid=241747111 (accessed October 1, 2008).
اس‌اس-توتن‌کوپف‌فربانده
اس‌اس-توتنکوف‌ورباند (به آلمانی: SS-Totenkopfverbände یا به اختصار SS-TV؛ به معنای نیروهای «جمجمهٔ مرگ») سازمانی از اس‌اس بود که مسئول اداره اردوگاه‌های کار اجباری و مرگ آلمان نازی به‌شمار می‌رفت. اگرچه توتنکوف (جمجمه) نشان رسمی اس‌اس (Schutzstaffel) بود، این نیروها نیز نشان جمجمهٔ مرگ را بر روی سمت راست یقهٔ لباس نظامی خود داشتند تا از نیروهای Schutzstaffel متمایز شوند.
SS-TV در ابتدا در ۱۹۳۳ به عنوان نیرویی مستقل درون اس‌اس شکل گرفت که درجات و ساختار فرماندهی ویژه خود را داشت. این گروه به اداره اردوگاه‌ها در سطح آلمان و بعدها اروپای اشغالی پرداخت. اردوگاه‌های درون آلمان شامل داخائو، برگن-بلزن، و بوخن‌والد می‌شدند؛ و در دیگر نقاط اروپا نیز شامل اردوگاه‌های آشویتس-برکناو در لهستان اشغالی، ماوتهاوزن در آنشلوس در میان بسیاری دیگر اردوگاه ها؛ و نیز اردوگاه‌های مرگ که در نهایت محرمانگی اداره می‌شدند. نقش اردوگاه‌های پاکسازی، کشتار و ریشه‌کن‌سازی نژادی بود: آن‌ها شامل تربلینکا، سوبیبور، خلمنو، مایدانک و آشویتس می‌شدند. کمک‌یار این نیروها در اجرای «راه حل نهایی» اداره اصلی امنیت رایش به ریاست هاینریش هیملر و اداره اصلی اقتصادی و اجرایی اس‌اس بودند.
با آغاز جنگ جهانی دوم در اروپا، لشکر سوم زرهی اس‌اس توتنکوپف از نیروهای SS-TV شکل گرفت. این لشکر به سرعت به بی‌رحمی شهره شد و در جنایاتی جنگی چون کشتار لو پارادی در ۱۹۴۰ در جریان سقوط فرانسه شرکت پیدا کرد. در جبهه شرقی، تیراندازی‌های گسترده به مردم لهستان و غیرنظامیان شوروی در جریان عملیات بارباروسا کار جوخه‌های مرگ متحرک آینزاتس‌گروپن و زیرگروه‌های آن‌ها با نام آینزاتس‌کماندو بودند که با نظارت هیملر و هایدریش شکل گرفته بودند.
شهرستان اوز
شهرستان اِوَز یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است که در فاصلهٔ ۳۴۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر شیراز قرار دارد. مرکز این شهرستان، شهر اِوَز است.
پیشینه
بخش اوز در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۹۸ و با تصویب هیئت دولت، از شهرستان لارستان مستقل شده و به شهرستان ارتقا یافت. فرماندار شهرستان اوز محمد محمدی است.
تقسیمات کشوری
شهر: اوز شهر: کوره
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان اوز در سال ۱۳۹۵ برابر با۴۰٬۷۳۱ نفر ثابت و ۱٬۵۵۰ نفر عشایر سیار بوده‌است.
دهستان بان‌زرده
تاریخچه
بان‌زرده، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو در استان کرمانشاه ایران. منطقه ریجاب و بان زرده در ۱۲۰ کیلومتری شمال غربی شهر کرمانشاه قرار دارد. و به زبان کردی گویش گورانی(هورامی)تکلم میکنند. یکی از زیباترین جاذبه‌های طبیعی تاریخی و فرهنگی استان کرمانشاه منطقه ریجاب و بان زرده می‌باشد. این منطقه از نظر فرهنگ و تمدن دارای سابقه بسیار درخشان است که نظیر آن در سایر نقاط ایران کمتر دیده می‌شود، نشانه‌های فرهنگی و مذهبی، شعر و آداب و روسوم بجای مانده دلالت بر قدمت و دیرینگی فرهنگی و مذهبی مردم منطقه دارد.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۷۰۰نفر (۱۴۱۶خانوار) بوده‌است.
طبیعت
یکی از مناطق زیبای استان کرمانشاه منطقه ریجاب و بان زرده است که در یک صد و بیست کیلومتری شمال غربی شهرستان کرمانشاه قرار دارد. اطراف این منطقه به وسیله کوه‌های سر به فلک کشیده «دالاهو» محصور شده‌است. این کوه‌ها دارای قللی برف‌گیر است و دامنه‌های آن از جنگل پوشیده شده‌است. رودخانه زیبای «سراب ریجاب» ـ سرچشمه رودخانه الوند ـ در این منطقه جریان دارد. دره‌های این منطقه به وسیله درختان انجیر و گردو پوشیده شده‌است. رودخانه زیبای «سراب ریجاب» - سرچشمه رودخانه الوند – در این منطقه جریان دارد.
بناهای تاریخی
مجموعه بناهای تاریخی قلعه یزدگرد در دهستان بان زرده از توابع شهرستان دالاهو قرار دارد، این مجموعه تاریخی در داخل پناهگاه نسبتاً عمیقی به وسعت تقریبی ۴۰ کیلومتر مربع قرار دارد که از سمت جنوب و غرب با پرتگاه تندی به جلگه ذهاب و از طرف شمال و شرق به صخره‌های پلکانی دالاهو و از طرف جنوب شرقی به تپه ماهورهای منطقه بان زرده محدود می‌شود. نام مجموعه برگرفته از نام قلعه ای است که بر روی یکی از قلل مرتفع دالاهو قرار دارد و از دیدگاه باستان‌شناسی این نام بر تمام مجموعه اطلاق شده‌است. بناهای مجموعه مذکور از نظر مکانی در دو بخش مرتفع و کم ارتفاع واقع شده‌اند به طوری که قلعه یزدگرد، برج آشیاب، برج نقاره خانه، آشپزخانه، دیوار دفاعی، دروازه، زندان و بنای معروف کاکاکشیا در ارتفاعات و محوطه‌های قلعه داور، گچ گنبد، جای دار، هشته و تپه رش در قسمت کم ارتفاع قرار دارند. شهربانو- بنای ساسانی:این بنا در بین راه روستای زرده و زیارتگاه بابایادگار قرار دارد و در بین تنگه‌ای قرار گرفته که در نزدیکی زیارتگاه داوود قرار گرفته‌است. این بنا در بالای دره قرار گرفته که اگر از جاده‌ای که به بابایادگار می‌رود نگاه کنید کاملاً بنا را مشاهده می‌کنید. راه ورود به آن کاملاً دشوار است و فقط کسانی که به کوهنوردی آشنایی دارند می‌توانند به آن داخل شوند. قلعه داور- بنای ساسانی:این بنا در محوطه روستای بان‌زرده قرار دارد و در وسط روستا جا گرفته که باستان شناسان با اشیائی که از آنجا به دست آورده‌اند، دوران آن را اواخر زمان اشکانیان و اول ساسانیان نسبت داده‌اند. جای دار- بنای ساسانی:جای دار نیز یکی از اجزاء مجموعه قلعه یزدگرد است که در روستای پایینی زرده قرار گرفته‌است. این بنا در زمان ساسانیان محوطه‌ای برای آموزش نظامیان جنگی بوده‌است.قله آشیوا، بنای ساسانی: این قله در قسمت شمالی روستا قرار دارد که از نظر ارتفاع از قلعه یزدگرد بلندتر است. آشیه وا در زبان محلی و هورامانی به معنی آسیاب بادی است. آثار از دیوارهای یه برج از آن به جای مانده که هنوز در این مکان کاوشی انجام نگرفته‌است.آشپزخانه و دیوار گچی، بنای ساسانی:آشپزخانه یه برج در قسمت جنوبی روستای زرده است که به‌وسیله دیواری تا قلعه یزدگرد امتداد پیدا کرده‌است. این برج فقط یه فضای دالان مانند از آن به جا مانده که به بالای ساختمان ختم می‌شود؛ از دیوار گچی که به طرف قلعه یزدگرد می‌رود، در قسمت جاده آسفالته، اتاق‌های وجود دارد که معماری آن زمان را کاملاً به رخ می‌کشد.محوطه کاکه کوشیا:محوطه در نزدیکی آشپزخانه است که بر فراز تپه‌ای قرار گرفته‌است. آثار معماری این محوطه به کلی خراب شده و فقط آثار سنگ و ملاط گچ به تکه‌های از دیوار به‌جا مانده به چشم می‌خورد.تپه رش:این تپه در انتهای باغات قدیمی روستا و در جوار کانال آب‌رسانی باغات زیتون قرار دارد. از این تپه آثاری از کاشی‌های زمان ساسانیان به دست آورده‌اند که باستان‌شناسان احتمال می‌دهند این تپه کارگاه کاشی‌کاری بوده باشد.
حوادث تاریخی
دهستان بان زرده در زلزله ۲۱ آبان سال ۱۳۹۶ دچار آسیب های فراوانی شد. در این حادثه آثار باستانی زیادی آسیب دیدند مانند قلعه یزگرد ،و.‌.
۸۶۰ (میلادی)
۸۶۰ (میلادی) هشتصد و شصتمین سال تقویم میلادی است.
جوزف آگیمانگ-گیائو
جوزف آگیمانگ-گیائو (Joseph Agyemang-Gyau; ۳ ژوئن ۱۹۳۹ –  ۱۴ مه ۲۰۱۵) بازیکن فوتبال اهل غنا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به واشینگتن دارتز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
تخت ابونصر (داستان کوتاه)
«تخت ابونصر» داستان کوتاهی از نویسندهٔ ایرانی، صادق هدایت است که نخستین بار در سال ۱۳۲۱ خورشیدی، همراه با هفت داستان دیگر در مجموعهٔ سگ ولگرد منتشر شد.
خلاصهٔ داستان
گروهی از باستان‌شناسان آمریکایی به‌رهبری دکتر وارنر در محوطهٔ تخت ابونصر مومیایی به‌نام سیمویه را می‌یابند. سیمویه توسط زن و خواهرش، گوراندخت، همراه با زن جدیدش خورشید خانم، به‌دلیل حسادت، با شرابی خواب‌آلود به خواب کاذب یا بوشاسپ فرو رفته است و گوراندخت نیز به‌خواست خود همراه با آنان زنده‌به‌گور شده است. سیمویه با کشف رمز طلسمی توسط دکتر وارنر، از خواب چندهزارساله بیدار می‌شود و به سراغ زن مطربی به‌نام خورشید می‌رود که هم‌نام معشوق او است و ...
نقدها و دیدگاه‌ها
به‌گفتهٔ محمد علی همایون کاتوزیان، «تخت ابونصر» از آن دسته داستان‌های صادق هدایت است که علاقهٔ وی به فرهنگ و آیین‌های باستانی ایرانی را نشان می‌دهد.
به‌گفتهٔ شریفی ولدانی و چهارمحالی، صادق هدایت در داستان «تخت ابونصر» آیین قدیمی سگ‌دید را بازتاب داده است و نظیر این رسم در صحنهٔ زنده کردن سیمویه که «اینگا»، سگ قهوه‌ای گروه هم حضور دارد، دیده می‌شود.
به‌گفتهٔ محمد بهارلو «تخت ابونصر» تجربهٔ ممتازی در داستان‌نویسی هدایت است و در آن وحدتی میان واقعیت و رؤیا، بیداری و خواب، و جریان زندگی و ظهور مرگ برقرار است. به‌باور بهارلو در این داستان نشانهٔ تعابیر فرویدی را می‌توان یافت. مثلاً وقتی اعضای گروه باستان‌شناس دکتر وارنر را که به اجرای وصیت‌نامهٔ سیمویه اصرار می‌ورزد متهم به خرافه‌پرستی می‌کنند، او در پاسخ می‌گوید: «من اعتقادی به خرافات ندارم ولی در بی‌اعتقادی خودم هم متعصب نیستم، فقط در عقاید آن زمان [گذشتگان] کنجکاو شده‌ام.» و این گفته به‌نوعی نوشتهٔ فروید در پایان کتاب آیندهٔ یک وهم را واخوانی می‌کند: «نه، علم ما وهم نیست. اما این تصور که آن‌چه را علم نمی‌تواند به ما بدهد می‌توانیم از جایی دیگر گیر بیاوریم وهم است.»
مجید رزاز
مجید رزاز(زاده ۱۳۳۸ تهران) یک مجری و بازیگر ایرانی تئاتر، تلویزیون و سینماست وی دارای دو مدرک لیسانس مدیریت و کارگردانی از دانشگاه تهران می‌باشد.
زندگی‌نامه
وی در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در شهر تهران و در خیابان آبشار در انتهای خیابان ایران زاده شد. مجید رزاز در رشتهٔ کارگردانی و بازیگری در دانشکده هنرهای زیبای تهران تحصیل کرده‌است. نخستین اثر تلویزیونی وی پس از انقلاب، «بزبز قندی» نام دارد.
سرور کسمایی
سرور کسمایی رمان‌نویس و مترجم اهل ایران است که از سال ۱۳۶۲ خورشیدی در فرانسه زندگی می‌کند. او که از دوران تحصیل در ایران زبان فرانسه را آموخته، نوشته‌های خود را به دو زبان فارسی و فرانسه منتشر می‌کند. همچنین در کارنامهٔ او چندین ترجمه از نویسندگان معاصر ایرانی موجود است.
زندگی‌نامه
کسمایی در خانواده‌ای ایرانی و دوستدار زبان و ادبیات فرانسه در تهران زاده شد و تحصیلات خود را در دبیرستان فرانسوی‌زبان رازی به پایان رساند. او در سال ۱۳۶۲ خورشیدی، در حالی‌که دانشگاه‌های ایران تعطیل شده‌بود، به‌همراه خانواده‌اش به فرانسه رفت و تحصیل در رشتهٔ زبان و ادبیات روسی را در آنجا آغاز کرد. پس از دورهٔ سه ساله، در کنکور اعزام دانشجو شرکت کرد و موفق به اخذ بورسی یکساله از دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه مسکو شد.
اقتصاد گرجستان
اقتصاد کشور گرجستان به دلیل برخورداری از امتیازاتی مانند موقعیت جغرافیایی و آب و هوای مناسب، دارای کشاورزی پیشرفته، معادن، بهره‌برداری از صنایع و صنعت گردشگری از ثروتمندترین جمهوری‌های شوروی سابق به‌شمار می‌آمد؛ و مردم آن از استاندارد زندگی بالایی برخوردار بودند. اما پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ میلادی، وقوع جنگ‌های داخلی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ میلادی، اقتصاد گرجستان را به عنوان یک کشور تازه استقلال یافته با بحرانی شدید مواجه ساخت.
کشاورزی
تا قبل از سال ۱۹۹۱ میلادی گرجستان حجم وسیعی از فراورده‌های غذایی و کشاورزی را صادر می‌کرد و یکی از عرضه‌کنندگان اصلی سبزیجات، میوه، چای، مشروبات الکلی و مرکبات به سایر جمهوری‌های شوروی بوده‌است. بعد از استقلال گرجستان، بازارهای سنتی این کشور از دست رفت و سطح کلی تولیدات نیز به دلیل مشکلات سیاسی و اقتصادی کاهش یافت.
به علت واقع شدن در منطقه جنب مداری مرطوب، در این کشور کشت مرکبات و چای رونق دارد.
در بخش زراعت این کشور، غلات، نباتات صنعتی، سیب زمینی، سبزیجات و نباتات علوفه‌ای کشت می‌شود.
در سال ۲۰۰۵ میلادی، ۴۷٫۲٪ از مجموع نیروی کار کشور گرجستان در بخش کشاورزی مشغول به فعالیت بوده‌است. و
صنعت
صنعت شاخه اصلی اقتصاد گرجستان محسوب می‌شود و نقش زیادی در تولید مجموعه اقتصادی این کشور دارد. صنایع گرجستان ارتباط نزدیکی با اقتصاد دیگر جمهوری‌های شوروی داشت و به لحاظ تأمین مواد خام، انرژی و لوازم یدکی وابستگی زیادی به روسیه و دیگر جمهوری‌های شوروی داشت و به همین دلیل در سال‌های پس از استقلال، صنایع این کشور خسارات زیادی را متحمل گردید. به گونه‌ای که تا سال ۱۹۹۴ میلادی، تقریباً یک سوم کارخانجات گرجستان دست از تولید کشیدند.
در بین محصولات صنعتی گرجستان، صنایع غذایی ۴۰٪، صنایع سبک ۲۰٫۸٪، ماشین‌سازی و صنایع فلزی ۱۳٫۸٪ از حجم تولید صنعتی را به خود اختصاص می‌دهند.
همچنین موسسات صنعتی تولید مصنوعات چوبی در این کشور فعالیت دارند. تولید ظروف شیشه‌ای و بلوری، مصنوعات سرامیک از دیگر رشته‌های فعالیت صنعتی گرجستان است.
در گرجستان، صنایع سبک گسترش زیادی داشته‌است. در تفلیس، کوتائیسی، باتومی، سوخومی و بعضی شهرهای دیگر، موسسات تولیدی کالاهای مصرفی ازقبیل پارچه‌های پشمی، ابریشمی و نخی، تولید لباس، کفش، تریکو و لوازم خرازی، اشتغال به کار دارند. از موسسات صنایع غذایی، می‌توان از کارخانه‌های چای خشک کنی، شراب سازی، تولید کنسرو و کمپوت، تولید عطر و ادکلن، توتون، شیرینی، گوشت، شیر و تعدادی دیگر نام برد. و
معادن
گرجستان دارای معادن متعددی است که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: زغال سنگ، منگنز، خاک نسوز، فلزات آهنی باریت، عقیق، مرمر، سنگ آهن، آرسنیک، مولیبدان، تنگستن و جیوه. علی‌رغم وجود معادن قابل توجه در گرجستان، به دلایل مختلف از جمله: ضعف تکنولوژی و منابع مالی، شناسایی کامل این معادن و بهره‌برداری از آن‌ها در زمان اتحاد جمهوری‌های شوروی سابق امکان‌پذیر نبود.
بزرگترین معدن منگنز جهان در گرجستان قرار دارد. وسعت این معدن که در نزدیکی شهر «چیاتورا» نزدیک بندر پوتی واقع شده، ۱۴۰ کیلومتر مربع است و ذخایر منگنز آن ۲۵۰ میلیون تن برآورد شده‌است.
گرجستان در سال ۲۰۰۲ میلادی، ۶ هزار تن زغال سنگ، ۱۲ هزار تن مس، ۳۴۵ هزار تن سیمان، ۲۰۰۰ تن طلا تولید کرده‌است. و
گردشگری
گردشگری یکی از بخش‌های مهم خدمات کشور گرجستان می‌باشد که نقش مهمی دراقتصاد این کشور دارد. این بخش مهم در طی دوره قبل از استقلال، از رونق مناسبی برخوردار بود.
در سال ۲۰۰۳ میلادی، تعداد گردشگران وارد شده به کشور گرجستان ۳۶۸٬۳۱۲ نفر گزارش شده‌است. درآمد حاصله از این بخش در سال ۲۰۰۵ میلادی، ۲۴۲ میلیون دلار بوده‌است. و
گرجستان از آن‌دست مقاصدی است که برنامهٔ ویژه‌ای، برای جذب گردشگران ایرانی تدارک دیده‌است.
خدمات
اقتصاد گرجستان تا اندازه زیادی به بخش خدمات وابسته‌است و نقش این بخش در ساختار اقتصادی کشور گرجستان به تدریج افزایش یافته‌است. یکی از مصادیق مهم این بخش توریسم می‌باشد که نقش مهمی در بخش خدمات به عهده دارد.
کلیترو
کلیترو (به انگلیسی: Clitheroe) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
کلیترو ۱۴٬۶۹۷ نفر جمعیت دارد.
کوردل
کوردل یک شهر در آلمان است که در Trier-Land واقع شده‌است. کوردل ۲٬۱۷۲ نفر جمعیت دارد.
ژلونیتسه
ژلونیتسه (به لاتین: Žlunice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
شب من نزد مود
شب من نزد مود (Ma nuit chez Maud) یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی اریک رومر محصول سال ۱۹۶۹ است که چهارمین فیلم از سری شش حکایت اخلاقی به شمار می‌رود. از بازیگران آن می‌توان به ژان-لویی ترنتینیان، فرانسواز فابیان، ماری-کریستین بارو، و لئونید کوگان اشاره کرد.
اسا مسن
اُسا مِـسن (Osa Massen؛ January 13, 1914 – 1914:1:13, January 2, 2006) یک هنرپیشه اهل دانمارک بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ایسلند و جک لندن اشاره کرد.
آنه یوئنسن
آنه یوئنسن (Arne Jørgensen; July 15, 1897 – February 16, 1989) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ایتامونته
ایتامونته (به پرتغالی: Itamonte) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. ایتامونته ۴۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۷۱۴ نفر جمعیت دارد.
۸۶۲ (میلادی)
۸۶۲ (میلادی) هشتصد و شصت و دومین سال تقویم میلادی است.
سان پنگ
سان پنگ (Sun Peng؛ زاده October 19, 1983) یک تنیس‌باز اهل جمهوری خلق چین است.
ویلترود اورزلمان
ویلترود اوزرمن (زادهٔ May 12, 1942) شناگر اهل آلمان است.
یوکاری‌چاریکچی (ایغدیر)
یوکاری‌چاریکچی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در ایغدیر واقع شده‌است. یوکاری‌چاریکچی ۷۴۲ نفر جمعیت دارد و ۸۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جاش هلمن
جاش هلمن بازیگر استرالیایی و متولد February 22, 1986 است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم جک ریچر ، اقیانوس آرام ، چشم بند و ویوارد پینز اشاره کرد.
صبح بخیر پدر
صبح بخیر پدر (Buongiorno papà) یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی ادواردو لئو است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
آنه نیلسون
آنه نیلسون (Arne Nielsson؛ زادهٔ May 11, 1962) قایقران کانو اهل دانمارک است.
چناران (جیرفت)
چناران2، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
کولن، لانکاشر
کولن، لانکاشر (به انگلیسی: Colne) یک بلوک شهری در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
کولن ۱۸٬۸۰۶ نفر جمعیت دارد.
۸۶۶ (میلادی)
۸۶۶ (میلادی) هشتصد و شصت و ششمین سال تقویم میلادی است.
ژلوتاوا
ژلوتاوا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان زلین واقع شده‌است. ژلوتاوا ۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد و ۲۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیا (ابهام‌زدایی)
سیا سازمان اطلاعاتی مرکزی آمریکااست. سیا همچنین می‌تواند به یکی از موردهای زیر اشاره داشته باشد:
راجا جانی
راجا جانی فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی موهان سگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، هما مالینی، پریم نات، پریم چوپرا، دورگا خوته ایفای نقش کرده‌اند.
حقوق اساسی، یعنی آداب مشروطیت دول
حقوق اساسی، یعنی آداب مشروطیت دول رساله‌ایست نوشتهٔ محمدعلی فروغی که یک سال پس از فرمان مشروطیت چاپ شده است. این رساله بیان به‌سامانی از مفاهیم کلی حقوق اساسی به دست می‌دهد. بسیاری از واژگان جاافتادهٔ حقوق در فارسی ریشه در این نوشته دارند.
مقدمه‌ای در معرفی حقوق اساسی و دو فصل دربارهٔ اختیارات دولت و حقوق ملت این رساله را شکل می‌دهند. تمایز میان قانون اساسی و سایر قوانین، شکل‌ها مختلف حکومت، شکل‌گیری دولت مدرن مشروطه، نقش پارلمان در احقاق حقوق شهروندان، و جایگاه قانون در نظم‌بخشی به جامعه از موضوعات این رساله‌اند.
کوردورف
کوردورف یک شهر در آلمان است که در Verbandsgemeinde Katzenelnbogen واقع شده‌است. کوردورف ۵۷۳ نفر جمعیت دارد.
اتزیو بروی
اتزیو بروی (Ezio Brevi؛ زادهٔ January 20, 1970) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال کاتانیا، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال تریستیانا، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال کومو، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
پلو (ابهام‌زدایی)
پلو می‌تواند به یکی از موردهای زیر اشاره داشته باشد
وادی رم
وادی رُم که با نام دره ماه نیز شناخته می‌شود در ۶۰ کیلومتری شرق عقبه قرار دارد و بزرگترین وادی در اردن است. نام رم احتمالاً از زبان آرامی گرفته شده و به معنی بالا یا بالاتر است. ارتفاع این وادی از سطح دریا ۱۸۰۰ متر است. در این مکان آثاری از انسان‌ها و فرهنگ‌های پیش از تاریخ از جمله مردم نبطی شامل نقاشی‌های روی سنگ، پرستشگاه و سنگ‌نگاره به جا مانده‌است. این مکان در سال ۲۰۱۱ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. وادی رم در کنار "شهر سنگی پترا" و "شهر ساحلی عقبه" ضلع سوم مثلث طلایی گردشگری اردن را تشکیل دهد.
امروزه در وادی رم چند طایفه از اعراب بیابان‌نشین زندگی می‌کنند و سرچشمه اصلی درآمد آن‌ها گردشگری است. این بادیه‌نشینان در سیاه‌چادر زندگی می‌کنند و امروزه نیز بر شتر سوار می‌شوند.
در اروپا وادی رم به‌ویژه در ارتباط با افسر بریتانیایی معروف به لورنس عربستان شهرت دارد. او به هنگام خیزش عرب‌ها در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ سپاهیان عرب خود را در وادی رم برای تاختن به عقبه آماده کرد. فیلم لورنس عربستان درباره زندگی او نیز در همین وادی ساخته شده‌است.
جغرافیا
وادی رم صحرایی بسیار خشک است مملو از کوه‌ها و تپه‌ها که در جنوب اردن قرار دارد. وادی رم به خاطر مناظر زیبا و چشمگیری که دارد و نیز به خاطر گونه‌های مختلف ورزش که در آن انجام می‌شود، از قبیل صخره‌نوردی، شهرت یافته‌است.
وادی روم بخشی از منطقه حسمی است. ویژگی این منطقه وجود کوه‌های صخره‌ای پراکنده در یک دشت گسترده شنی است که خاک آن رنگی سرخ‌مانند دارد. حسمی نام رایج میان بادیه‌نشینان منطقه است و به کل این منطقه اشاره دارد. حسمی منطقه‌ای است مستطیل‌شکل که از بلندی‌های جنوبی «شرات» و رأس النقب در اردن تا جنوب باختری تبوک در عربستان سعودی گسترده است. کوه‌های این منطقه کوه‌های ماسه‌سنگی است که بر اثر فرسایش پیاپی از دوران باستان شکل‌های ویژه‌ای به خود گرفته‌است.
پیشینه
پژوهش‌ها نشان می‌دهد که پیش از ۱۰ هزار سال پیش این منطقه دارای درختان بیشتر و آب فراوان بود و همین مسئله سبب شده بود که اقوام مختلفی در آن سکنی گزینند. در تاریخ این منطقه آمده‌است که نخستین بار یک جغرافیدان رومی به نام "تولمی" در کتاب خود (جغرافیا) از این منطقه با نام "اراماو" یاد کرده‌است. این منطقه در فاصله سال‌های ۶۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد، منطقه استقرار و سکونت اقوام زیادی بوده و در همان زمان نیز به آن نام "ارام" گفته می‌شد. برخی این نام را با نام ارم که در قرآن آمده مرتبط پنداشته‌اند. اعراب از دوران پیش از تاریخ در این منطقه استقرار یافتند و اعراب نبطی در سده چهارم میلادی نوشته‌هایی نیز از خود در این منطقه به جای گذاشتند که شامل سنگ‌نگاره‌های مربوط به همان دوران می‌شود. دره خزعلی در وادی رم محل سنگ‌نگاره‌هایی است از انسان و بز کوهی مربوط به دوران ثمودیان. در گذشته‌های دور این منطقه بر سر راه کاروان‌های عربی که از "شبه جزیره" و "یمن" به سوی سرزمین شام حرکت می‌کردند قرار داشت و این امر سبب شده تا نقوش و خطوط بسیاری از آن دوران در این منطقه برجای بماند.
نام این منطقه علاوه بر کتب تاریخ و جغرافیا در اشعار شاعران پیش از اسلام عرب از جمله "نابغه ذبیانی"، "جمیل بثینه" و پس از آن در اشعار شعرای عصور اسلامی همچون "متنبی" شاعر پرآوازه دوره عباسی نیز ذکر شده‌است.
گردشگری
دولت اردن در اواخر دهه هشتاد میلادی با انجام طرحی بزرگ، باعث رونق این منطقه و ضمن جذب سالانه هزاران گردشگر به "وادی رم" شد. امروزه جاذبه‌های این منطقه و میزان استقبال گردشگران خارجی از آن سبب شده که "وادی رم" در کنار "شهر سنگی پترا" و "شهر ساحلی عقبه" ضلع سوم مثلث طلایی گردشگری اردن را تشکیل دهد.
به دلیل نزدیکی این مکان به یک منطقه حفاظت شده طبیعی، دولت اردن اجازه ساخت هتل در آن را نمی‌دهد و گردشگران می‌توانند جهت اقامت، از چادرهای ویژه‌ای که توسط وزارت گردشگری این کشور در نظر گرفته شده استفاده کنند. بسیاری از تورهای گردشگری که از کشورهای دیگر به اردن سفر می‌کنند، به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنند که در هنگام کامل شدن قرص ماه در وادی رم باشند.
هرساله گردشگران بسیاری برای خوابیدن در چادرهای توریستی بادیه‌نشینان و شترسواری و جیپ‌سواری به وادی رم می‌آیند. امروزه هر ساله در پایان ماه ژوئیه جشنواره رقص بزرگی با موسیقی تکنو نیز در وادی رم برگزار می‌شود که در آن دی‌جی‌های معروفی مانند تییستو و آرمین ون بورن صحنه‌گردانی می‌کند.
۸۶۷ (میلادی)
۸۶۷ (میلادی) هشتصد و شصت و هفتمین سال تقویم میلادی است.
زاره موسکوفیان
زاره موسکوفیان (Զարեհ Մոսքոֆեան؛ Zareh Moskofian؛ ۱۸۹۸ - ۱۹۸۷) یک نقاش ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
زندگی‌نامه
وی در یک خانواده ارمنی در شهر ازمیت به دنیا آمد. وی در مدرسه محلی ارمنی حضور یافت. پس از بازگشت از سفری از حلب به نقاشی مشغول شد. وی با نقاشی از مناظر کنستانتینوپل کار خود را آغاز کرد. سپس به لیون فرانسه نقل مکان نمود. در فرانسه، موسکوفیان فعالیت هنری خویش را همچنان ادامه داد و معلم نیز شد. وی در ۱۹۸۷ درگذشت. پیکر وی یک ماه پس از مرگش کشف شد. همچنین وی در طی جنگ جهانی دوم به یهودیان فراری از هولوکاست پناهگاه و مامن داد
کبوتر میوه‌خوار نارنجی
کبوتر میوه‌خوار نارنجی با نام علمی Ptilinopus victor که به نام کبوتر آتشین نیز شهرت دارد کبوترسانی کوچک و دم‌کوتاه از سردهٔ کبوتران میوه‌خوار و بومی جزایر فیجی است.
مشخصات
این پرنده تقریباً ۲۰ سانتی‌متر طول داشته و یکی از رنگی‌ترین گونه‌های کبوتر به شمار می‌رود. پرندهٔ نر سری به رنگ طلایی زیتونی دارد و پرهای بلند و مومانند بدنش به رنگ نارنجی درخشان است. پاها و منقار پرنده سبز متمایل به آبی بوده و عنبیه‌اش به سفیدی می‌گراید. پرندهٔ ماده در مقابل به رنگ سبز تیره است و پرهای دمش سیاه و پرهای زیر دمش نارنجی-زرد است. پرندگان جوان از نظر ظاهری به پرندهٔ ماده شباهت دارند.
میوه‌های کوچک گوناگون غذای اصلی این پرنده را تشکیل می‌دهند و درعین‌حال از حشرات و کرم‌های کاترپیلار نیز تغذیه می‌کند.
پرندهٔ ماده در فصل جفتگیری معمولاً تنها یک تخم سفیدرنگ می‌گذارد.
ایتانا
ایتانا (به پرتغالی: Itaúna) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. ایتانا ۴۹۵٫۸۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۸۴۷ نفر جمعیت دارد و ۸۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسن‌آباد دهنو
حسین آباددهنو (حسین آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خنامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
زبان‌های نیلوصحرایی
زبان‌های نیلوصحرایی گروهی از زبان‌های آفریقایی هستند که توسط ۵۰–۶۰ میلیون انسان در بخش‌های شمالی رود شاری و نیل، شامل منطقه تارخیی نوبه، شمال جایی که دو شاخه نیل به هم می‌پیوندند می‌شود، گویش می‌شوند. زبان‌های این خانواده در ۱۷ کشور در بخش شمالی آفریقا از الجزایر تا بنین در غرب، از لیبی تا جمهوری دموکراتیک کنگو در مرکز و از مصر تا تانزانیا در شرق پراکنده هستند. بزرگترین شاخه‌های این در کشورهای نوین سودان و سودان جنوبی رایجند.
شاخه‌ها
شاخه‌های نیلوصحرایی مطابق نظرات ژوزف گرینبرگ به شرح زیرند:
واژگان
نمونه واژگان اساسی در شاخه‌های مختلف نیلوصحرایی:
یادداشت: در خانه‌های دارای خط مورب، شکل مفرد پیش از آن و شکل جمع پس از آن است.
حسین تبریزی
حسین تبریزی (زادهٔ ۱۳۴۹) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است. یکی از آثار مهم این هنرمند فیلم صبح آخرین روز است.
زندگی هنری
حسین تبریزی ۱ شهریور ۱۳۴۹ در تهران متولد شد. او فیلمسازی را از اوایل دهه ۷۰ در سن ۲۱ سالگی با کارگردانی فیلم ۱۶ میلی‌متری «روز مریم» آغاز کرد.وی فارغ‌التحصیل فیلم‌سازی از انجمن سینمای جوان و مرکز اسلامی آموزش فیلمسازی است و فیلم‌نامه‌نویسی را از کارگاه فیلم‌نامه‌نویسی حوزه هنری فرا گرفته‌است.
فریدون حمدالله‌پور
فریدون حمدالله‌پور (Feridun Hamdullahpur) رئیس دانشگاه واترلو کانادا است. وی هفتمین رئیس این دانشگاه به شمار می‌رود. حمدالله از پدری ایرانی تبار و مادری ترک در ترکیه به دنیا آمد. پدر را در کودکی از دست داد. مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خویش را از دانشگاه فنی استانبول در رشته مهندسی مکانیک اخذ کرد و در سال ۱۹۸۱ برای ادامه تحصیل به کانادا نقل مکان کرد و توانست مدرک پی‌اچ‌دی خود را در رشته مهندسی شیمی از دانشگاه فنی نوا اسکوشیا بگیرد. وی پیش از آن که در دانشگاه واترلو مشغول به کار شود در دانشگاه کارلتون اتاوا کانادا مسئولیت‌های مختلفی را به عهده داشت.
زبان سبوانو
زبان سِبوانو (Sinugboanon, Binisayang Sinugboanon, Cebuano, Sebwano) از زبان‌های بومی فیلیپین و دارای حدود ۲۰ میلیون گویشور است. این زبان از خانواده زبان‌های آسترونزیایی است.
کورله
کورله یک شهر در آلمان است که در شوالم-ادر واقع شده‌است. کورله ۲٬۹۴۳ نفر جمعیت دارد.
۸۶۸ (میلادی)
۸۶۸ (میلادی) هشتصد و شصت و هشتمین سال تقویم میلادی است.
کونگلتون
کونگلتون (به انگلیسی: Congleton) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر تخپ خواهرخواندهٔ کونگلتون هست.
فراری ۲۹۶
فراری ۲۹۶ جی‌تی‌بی (به انگلیسی: Ferrari 296 GTB) (نوع F171) یک خودروی اسپورت اتصال برقی دوگانه‌سوز است که توسط شرکت خودروسازی ایتالیایی فراری طراحی و ساخته شده‌است که قرار است در سال ۲۰۲۲ عرضه شود. این خودرو در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱ رونمایی شد.
کوه ایساروگ
کوه ایساروگ (به لاتین: Mount Isarog) یک کوه و آتشفشان در فیلیپین است که در منطقه بیکل واقع شده‌است. کوه ایساروگ ۲٬۰۱۱٫۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رناته فوگل
رناته فوگل (زادهٔ June 30, 1955) شناگر اهل آلمان است.
حیدری
حیدری، ممکن است به موارد زیر اشاره نماید:
لشکر ششم زرهی (ورماخت)
لشکر ششم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در ابتدا با عنوان لشکر یکم سبک در ماه اکتبر سال ۱۹۳۷ تشکیل شد و سپس در ماه اکتبر سال ۱۹۳۹ به این عنوان نامیده شد. این لشکر در جریان جنگ جهانی دوم در جبهه‌های شرقی و غربی به نبرد پرداخت.
تشکیل و سازمان
برنامه مدرن‌سازی سواره‌نظام نیروی زمینی آلمان منجر به تشکیل تیپ ۱ سبک در الگو برداری از سازمان «لشکر سبک مکانیزه» فرانسه، در ۱۲ اکتبر سال ۱۹۳۷ در ووپرتال به فرماندهی سرتیپ اریش هوپنر به عنوان بخشی از سپاه ۱۵ شد. هدف این تیپ بدون شمول وظایف تهاجمی، عمل به نقش سنتی سواره‌نظام در عملیات‌های شناسایی راهبردی و امنیتی بود. هسته این تیپ یک هنگ پیاده‌نظام موتوریزه متشکل از چهار گردان پیاده‌نظام و یک هنگ شناسایی با دو گردان بود. این تیپ همچنین شامل هنگ ۷۶ توپخانه با دو گردان موتوریزه هر یک با ۱۲ هویتزر ۱۰۵ میلی‌متری، گردان مستقل ۶۵ زرهی با ۷۰ تانک سبک پنزر ۱ و ۲ و یگان‌های مختلف پشتیبانی دیگر می‌شد. با توجه به عدم کفایت ستاد تیپ ۱ سبک در کنترل ساختار این آرایش، این تیپ در بهار سال ۱۹۳۸ با تغییرات کوچک سازمانی به لشکر یکم سبک تغییر عنوان داد.
در جریان بحران سودتنلند، این لشکر ماه سپتامبر سال ۱۹۳۸ ابتدا عازم زاکسن و سپس مرز چکسلواکی شد. در این موقعیت، امکان وقوع عملیات‌های تهاجمی ضعف بخش زرهی این لشکر را هویدا ساخت. بدین منظور هنگ ۱۱ زرهی از تیپ ۶ زرهی متشکل از دو گردان هر یک با دو گروهان تانک سبک و یک گروهان تانک متوسط، موقتاً به لشکر یکم سبک ملحق شد تا این لشکر در جریان ورود نیروهای آلمانی به سودتنلند، اساساً به یک لشکر زرهی با توان کمتر از معمول بدل شود. بیشتر تانک‌های این لشکر را تانک پنزر ۱ تشکیل می‌داد. این لشکر در تصرف مابقی چکسلواکی در ماه مارس سال ۱۹۳۹ مشارکت نداشت اما پس از دستیابی ورماخت به تانک‌های اشکودا ۳۵ در چکسلواکی در ماه آوریل که پنتسر ۳۵(تی) نامیده شدند، حدود ۱۳۰ دستگاه از این تانک‌ها به لشکر یکم سبک و تیپ ۱۱ زرهی سپرده شد تا با کنار نهاده شدن تانک‌های پنزر ۱ و بخشی از تانک‌های پنزر ۲ در ماه ژوئیه، به ستون فقرات آن بدل شوند. در این زمان لشکر دارای یک تیپ زرهی با سه گردان هر یک با یک گروهان تانک متوسط و دو گروهان تانک سبک با ۶۵ تانک پنزر ۲، ۱۱۴ تانک پنتسر ۳۵(تی) و ۴۲ تانک پنزر ۴ و مجموعاً ۲۲۱ تانک بود. در همین مدت آرایش نیروهای پیاده‌نظام لشکر نیز با ایجاد تیپ ۶ پیاده‌نظام مجدداً سازماندهی شد. این تیپ شامل گردان ۶ موتورسوار و هنگ ۴ سواره‌نظام با سه گردان و یک گروهان توپخانه پشتیبانی، می‌شد.
لهستان
این لشکر در میانه ماه اوت سال ۱۹۳۹، با ترک قرارگاه خود و راهی شدن به سمت سیلزی تحت عنوان پوششی «رزمایش پاییزه»، روز ۲۶ اوت با آمادگی عملیات تهاجمی، در مرز لهستان مستقر شد.
در جریان تهاجم آلمان به لهستان که به آغاز جنگ جهانی دوم منجر گردید، این لشکر تنها آرایش زرهی ورماخت بود که از آمادگی کامل رزمی برخوردار بود. لشکر یکم سبک در ابتدا به عنوان نیروی ذخیره ارتش دهم، سپاه ۱۱ را تعقیب می‌کرد اما با ناتوانی پیاده‌نظام در شکستن خط دفاعی دشمن، وارد میدان شد. این لشکر به عنوان بخشی از سپاه ۱۴، با بهره‌گیری از پشتیبانی هوایی با عبور از ویلون خود را به رود وارتا رساند و گذرگاهی بر آن به سمت لودز ایجاد کرد. شرایط بد راه‌ها و تحرک پایین خارج از جاده خودروهای چرخ‌دار، مدت زمان گذر از رود را طولانی کرد. در این موقعیت لشکر مأموریت یافت با پیشروی به سمت رود ویستولا جلوی عقب‌نشینی نیروهای لهستانی از رادوم و کیلتس به سمت ورشو را بگیرد. لشکر یکم سبک بدین منظور می‌بایست خود را در شرق کوژینیتسه به رود ویستولا می‌رساند. این لشکر با طی ۳۱۰ کیلومتر در عرض ۵۰ ساعت و با عبور از رادومسکو، وشچووا و رادوم، روز ۹ سپتامبر به رود ویستولا رسید تا حلقه محاصره کیلتس-رادوم، اولین محاصره جنگ جهانی دوم، را حول نیروهای دشمن تکمیل کند. لشکر یکم سبک نقش ویژه‌ای در به اسارت گرفتن ۶۰ هزار نفر از قوای دشمن در این منطقه ایفا نمود. روز ۱۵ سپتامبر این لشکر به سپاه ۱۵ منتقل شد و دستور به پیشروی به جانب شمال گرفت. لشکر یکم سبک می‌بایست در جنگل‌های حومه غربی ورشو در کرانه رود ویستولا از نفوذ نیروهای لهستانی در حال عقب‌نشینی از مناطق غربی، به شهر جهت شکستن حلقه محاصره آن، جلوگیری می‌کرد. در این شرایط لشکر باید در جغرافیایی نامناسب برای تانک‌ها در دو جبهه به نبرد دفاعی در مقابل نیروهای قدرتمندتر دشمن می‌پرداخت. با شدت گرفتن سختی شرایط، این لشکر مجبور به عقب نشستن از مواضع خود گردید که به رسیدن ۳۰ هزار نفر نیروهای لهستانی از خارج از ورشو به داخل آن شد. با سپردن شدن موقعیت به پیاده‌نظام در ۲۱ سپتامبر، لشکر به گرویچ در جنوب ورشو منتقل شد. حضور این لشکر در نبرد لهستان مجموعاً به کشته شدن ۲۲ افسر و ۲۰۲ سرباز، زخمی شدن ۳۵ افسر و ۵۴۰ سرباز و مفقود شدن ۸۱ سرباز آن انجامید که بیشتر آن نتیجه درگیری‌های مناطق جنگی اطراف ورشو بود.
با وجود ادامه نبردها در لهستان لشکر یکم سبک به آلمان بازگشت. نهایتاً روز ۱۸ اکتبر سال ۱۹۳۹ این لشکر با ضمیمه‌سازی دائمی هنگ ۱۱ زرهی و انحلال تیپ ششم پیاده‌نظام، به لشکر ششم زرهی تغییر عنوان داد.
فرانسه
لشکر ششم زرهی به فرماندهی سرتیپ ورنر کمپف، روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۴۰، برای آماده‌سازی جهت تهاجم به فرانسه، راهی اویسکیرشن در غرب بن شد و روز ۲ فوریه در آن ناحیه مستقر گشت. قرارگاه لشکر در مونسترایفل بر پا گردید. لشکر روز ۱ مارس به ناحیه وستروالت منتقل گردید و یک هفته بعد، در این موقعیت، به بخشی از سپاه ۴۱ سپهبد گئورگ-هانس راینهارت از گروه زرهی کلایست، بدل گشت. لشکر ششم زرهی در قالب این سپاه، مأمور به مشارکت در عملیات سیشل‌اشنیت (برش داس)، تهاجم زرهی ورماخت از طریق جنگل‌های آردن، بود. عملیات گذر از رود موز چندین بار بر رود لان در نزدیکی لیمبورگ تمرین شد. روز ۹ ماه مه هنگ ۱۱ زرهی این لشکر به مایِن در ۸۰ کیلومتری غرب، منتقل گشت اما بدنه اصلی لشکر همچنان در وستروالت در شرق رود راین باقی ماند.
روز نخست تهاجم آلمان به فرانسه و کشورهای سفلی در ۱۰ ماه مه سال ۱۹۴۰، لشکر ششم زرهی نقشی بر عهده نداشت. تا این که دو روز بعد با گذر از مرز در ویاندن وارد خاک لوکزامبورگ شد. نیروهای لشکر ششم زرهی در کنار لشکر هشتم زرهی، توانستند در عرض ۲۴ ساعت از طریق جنگل‌های آردن از سه مرز بین‌المللی عبور کنند. هدف لشکر عبور از رود موز در مونترمه بود. بدین منظور، سرگرد هلموت اشتتکه، افسر ستاد لشکر درخواست «پشتیبانی هوایی قدرتمند» کرد. پشتیبانی هوایی درخواست‌شده ارسال گردید اما یک یگان از بمب‌افکن‌های هائی ۱۱۱ لوفت‌وافه به اشتباه بخشی از بمب‌های خود را بر روی آتشبارهای ۴ و ۸ هنگ ۷۶ توپخانه لشکر ریخت که به کشته شدن ۲۰ تن و زخمی شدن ۲۶ تن دیگر انجامید. این حادثه نخستین تلفات لشکر در نبرد فرانسه را رقم زد.
نخستین اقدام برای گذر از رود بعد از ظهر ۱۲ مه با پیاده‌نظام صورت گرفت که با وجود آتش تانک‌ها بر مواضع آن سوی رود دشمن، موفقیت‌آمیز نبود. به هر صورت بخشی از هنگ ۴ پیاده‌نظام موفق شد تا پیش از تاریکی از رود عبور کند. سرتیپ کمپف فرمان به باز کردن راه برای گذر مابقی نیروها داد. یکی از گروهان‌های زرهی لشکر به فرماندهی ستوان یکم فرانتس باکه، در نهایت تا سپیده دم روز بعد خود را به آن سوی رود رساند و مسیر گذر را هموار ساخت. تانک‌ها و توپ‌های تهاجمی لشکر استحکامات توپخانه و جایگاه مسلسل‌های فرانسوی را از بین بردند. تانک‌های لشکر از محل کم عمقی از رود عبور کردند. لشکر ششم زرهی یکی از نخستین لشکرهای زرهی آلمان بود که وارد فرانسه شد. سرتیپ کمپف دستور به پیشروی بلافاصله داد. خط دفاعی مون ایده عصر روز ۱۳ مه شکسته شد.
وو دن-یی
وو دن-یی (؛ زادهٔ January 30, 1948) یک سیاست‌مدار اهل تایوان که از ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ تا ۶ فوریه ۲۰۱۲ نخست‌وزیر این کشور بود.
لشکر ششم زرهی (ورماخت)
فرانسه
در نهایت، ژنرال ژیرو، فرمانده جدید ارتش نهم فرانسه که به محاصره افتاده و در یک آغل پنهان شده بود، نیز روز ۱۹ مه توسط یگان آشپزخانه صحرایی یکی از گروهان‌های لشکر به اسارت درآمد. لشکر ششم زرهی روز ۱۹ ماه مه بر گذرگاهی بر کانال دو نورد در آوراکور نیز دست یافت و در ۲۰ ماه مه در موندیکور و دولو با شمار دیگری از قوای دشمن از جمله نیروهای بریتانیایی برخورد کرد که نبرد با آن‌ها تا شب‌هنگام به طول انجامید. در ادامه پیشروی، با چرخش به سمت شمال، لشکر ششم زرهی با رسیدن به روژفه، پس از ۳۵۰ کیلومتر پیشروی در عرض تنها ۹ روز، با خط ساحلی تنها ۲۰ کیلومتر فاصله داشت. در جریان محاصره نیروهای بریتانیایی و فرانسوی در شمال فرانسه، روز ۲۱ ماه مه گردان ۵۷ شناسایی زرهی به عنوان نخستین یگان لشکر به کانال مانش رسید. همان روز در مقابل مقاومت سبک دشمن، دستیابی به گذرگاه رود آ نیز محقق شد. روز ۲۳ ماه مه لشکر ششم زرهی در حال نزدیک شدن به کاسل بود که فرمان توقف آن صادر شد تا نیروهای بریتانیایی فرصت آماده‌سازی استحکامات دفاعی جهت خریدن وقت برای نیروهای متفقین در حال عقب‌نشینی به سمت دریا، را بیابند. سه روز بعد یورش به سمت این شهر مجدداً آغاز شد. تانک‌های لشکر بدون پشتیبانی کافی پیاده‌نظام، کاسل را از جنوب و شرق مورد هجوم قرار دادند که منجر به تلفات سنگین در بین آن‌ها و توقف حمله ناموفق در میانه شب شد. نهایتاً با اقدام به عقب‌نشینی شبانه مدافعان در ۲۹ ماه مه، تعدادی از آن‌ها به اسارت و شهر به سلطه درآمد. روز بعد لشکر ششم زرهی برای ادامه عملیات به مناطق جنوبی منتقل شد. روز ۳ ژوئن سرتیپ کمپف، فرمانده لشکر مفتخر به دریافت صلیب شوالیه صلیب آهنین گشت.
عملیات‌های لشکر با پیوستن به گروه زرهی گودریان با عبور از رود ان در نزدیکی رتل در ۱۰ ماه ژوئن، از سر گرفته شد و پرت نیز در همان روز به سلطه درآمد. این لشکر روز بعد در مواجهه با مقاومت سرسختانه دشمن که موجب تأخیر در پیشروی آن شد، از منطقه شامپانی و روز ۱۵ ژوئن از کانال راین-مارن گذر کرد. در این موقعیت با برخورد به قوای مستعمراتی فرانسه، لشکر ششم زرهی وادار به توقف شد. در ادامه، این لشکر پس از تغییر جهت، با تعقیب لشکر یکم زرهی، پس از طی صد کیلومتر، از راه لانژر خود را به ژوسی رساند. لشکر در این موضع مأمور به تسخیر قلعه اپینال گردید. پس از نبردهای شدید، ۲۱ ژوئن اپینال و قلعه آن نیز به تصرف درآمدند. با امضای پیمان ترک مخاصمه در ۲۵ ژوئن، نبرد رسماً در فرانسه به پایان رسید.
نخستین سازمان‌دهی مجدد
پس از پایان نبرد فرانسه، هنگام سازمان‌دهی مجدد لشکرهای زرهی و دو برابر شدن تعداد آن‌ها، شمار یگان‌های زرهی این لشکر کاهش پیدا کرد. به هر صورت، بر خلاف سایر آرایش‌های زرهی، توان لشکر ششم زرهی از طریق یگان‌های پیاده‌نظام آن تقویت شد. بدین ترتیب تیپ ۶ پیاده‌نظام لشکر مجدداً سازمان یافته و شامل گردان ۶ موتورسوار و دو هنگ ۴ و ۱۱۴ پیاده‌نظام هر یک با دو گردان موتوریزه و یک گروهان توپخانه با توپ‌های ۷۵ میلی‌متری شد تا این لشکر در کنار سه گردان زرهی خود مجموعاً پنج گردان پیاده‌نظام داشته باشد. نفربرهای نیمه‌شنی زرهی جدید تنها به یکی از گروهان پیاده‌نظام‌های لشکر تعلق یافت. سومین گردان نیز به هنگ توپخانه آن اضافه گردید. البته این گردان از ماه مارس سال ۱۹۴۰ در کنار این هنگ بود. گردان ۴۱ ضد تانک تیز تعدادی توپ ضد تانک ۵۰ میلی‌متری دریافت نمود که آن را قادر ساخت یک دسته از گروهان خود را به آن‌ها مجهز کند. مابقی یگان‌های ضد تانک همچنان از توپ‌های ۳۷ میلی‌متری قدیمی استفاده می‌کردند.
شوروی
<div style="float: left; margin-right: 1em; margin-left: 0em; padding: 1em; border: solid darkgray 1px; font-size: 130%; background:#F5F5F5; max-width: 30%;"> روز شمار سلطه بر شهرها در شوروی:
پیش از آغاز آماده‌سازی برای عملیات تهاجم به شوروی، این لشکر از منطقه بین ترون و دویچ‌آیلائو به منطقه بین ریزنبورگ و اوستروده منتقل شد. در جهت آماده‌سازی و انتقال به مناطق مرزی، راهپیمایی‌ها به صورت شبانه و در چهار شب متوالی صورت پذیرفت. تراکم بالای سایر یگان‌ها در پروس شرقی و تلاقی مسیر آن‌ها با یکدیگر، این امر را بسیار دشوار ساخته بود. به هر صورت کل فرایند انتقال بدن توقف بزرگی، انجام گرفت و قرارگاه لشکر در عصر روز ۲۱ ژوئن در ستسوگکن بر پا گردید. نیروهای لشکر در دو لایه در مرز لیتوانی مستقر شدند. یگان‌های جلودار لشکر در روز ۲۱ ژوئن در مواضع خود آرایش دفاعی گرفتند. تنها در شب پیش از آغاز عملیات بود که تمامی نیروها در جایگاه تهاجمی خود مستقر گشتند.
منطقه بالتیک
لشکر ششم زرهی به فرماندهی سرتیپ فرانتس لنتگراف به عنوان بخشی از سپاه ۴۱ موتوریزه در جناح شمالی گروه زرهی ۴ از گروه ارتش شمال، با آغاز عملیات بارباروسا منطقه بالتیک را مورد تهاجم قرار داد. این لشکر می‌بایست پس از شکستن خط دفاعی دشمن در جنگل‌های متراکم جنوب تاوراگه و عبور از مرز، از طریق کانگایلیای خود را به راسینیای می‌رساند و به عنوان هدف روز نخست بر گذرگاه رود دوبیسا در شمال شرقی راسینیای مسلط می‌شد. بدین منظور نیروهای جلودار لشکر به دو گروه‌رزمی تقسیم شدند. در جناح راست گروه‌رزمی ضعیف‌تر سرهنگ دوم اریش فرایهر فن زکندورف با هنگ ۱۱۴ پیاده‌نظام موتوریزه، گردان ۶ موتورسوار، گردان ۵۷ شناسایی زرهی و یک گروهان از گردان ۴۱ ضد تانک، وظیفه جلوداری تهاجم و بازکردن راه کانگایلیای را بر عهده داشت. گروه‌رزمی قدرتمندتر سرهنگ ارهارد راوس در جناح چپ با هنگ ۱۱ زرهی، گردان ۱ هنگ ۴ پیاده‌نظام موتوریزه، گردان ۲ هنگ ۷۶ توپخانه، یک گروهان از گردان ۵۷ مهندسی زرهی، یک گروهان از گردان ۴۱ ضد تانک و یک آتشبار از گردان ۲ هنگ ۴۱۱ ضدهوایی، نیز می‌بایست با حرکت پس از گروه‌رزمی دیگر، با شکستن استحکامات مرزی پیشروی خود را بر اساس فرامین بعدی لشکر آغاز می‌کرد. یکی از گروهان‌های تانک لشکر ششم زرهی برای تقویت آن، به لشکر دویست و شصت و نهم پیاده‌نظام ملحق گشته و در عوض دو گردان‌های ۲ هنگ ۵۹ توپخانه و ۲ هنگ ۴۱۱ ضدهوایی از طرف سپاه ۴۱ موتوریزه به لشکر ششم زرهی سپرده شده بود. دلیل الحاق گردان‌های پیاده‌نظام به گردان‌های زرهی لشکر، استفاده آن‌ها از تانک‌های منسوخ و قدیمی پنتسر ۳۵(تی) با زره و تسلیحات ضعیف بود که با وجود برخی مزیت‌ها شامل وزن سبک که عبور آن‌ها از پل‌ها راحت‌تر و تحرک‌پذیری آن‌ها را بیشتر می‌کرد، باعث اجتناب فرمانده لشکر از به‌کارگیری آن‌ها به صورت تجمیع شده و مستقل می‌گردید. در این زمان لشکر ششم زرهی تنها لشکر زرهی نیروی زمینی آلمان بود که همچنان به این تانک‌ها مجهز بود. تأمین قطعات یدکی این تانک‌ها به جهت توقف تولید آن‌ها، رفته‌رفته سخت‌تر می‌شد؛ از همین رو تعداد تانک‌های عملیاتی لشکر با وجود وارد آمدن خسارت اندکی در اثر اقدامات طرف دشمن، مداوما در حال کاهش بود.
عملیات ساعت ۳ بامداد روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد. پس از گلوله‌باران مواضع دشمن توسط توپخانه، لشکر ششم زرهی در برخورد با مقاومت ضعیف، توانست از خط مرزی در جنوب تاوراگه عبور کند اما بلافاصله با مقاومت شدیدی در مناطق جنگی مجاور آن مواجه گشت. گروه‌رزمی زکندورف موفق شد با تصرف آبادی سیلینه، راه کانگالیای را پاکسازی کند و ساعت ۶ صبح بر پل رود ششوویس در کانگالیای در ۴ کیلومتری جنوب تاوراگه مسلط شود. گروه رزمی راوس در شرق کانگالیای با مقاومت شدیدی‌تری توسط دو گروهان شوروی برخورد نمود. عبور از این نقطه برای نیروهای لشکر تا میانه بعد از ظهر به طول انجامید. این لشکر نهایتاً تا عصر همان روز خود را به ارژویلکاس رساند. تصرف این شهر ساعت ۲۲:۳۰ توسط گروه‌رزمی زکندورف انجام گرفت. بدین ترتیب در مواجهه با مشکلات تدارکاتی، کمبود مهمات و شرایط بد راه‌ها، هدف دستیابی به گذرگاه روز دوبیسا در شمال شرقی راسینیای در روز نخست، برای لشکر ششم زرهی محقق نشد. در مجموع از نفرات این لشکر در روز نخست، ۲۰ تن کشته، ۲۲ تن زخمی و دو تن دیگر مفقود شدند.
راسینیای
سرتیپ لنتگراف ساعات پایانی روز ۲۲ ژوئن قرارگاه خود را به مشکای منتقل نمود. روز ۲۳ ژوئن، هر دو گروه‌زرهی بدون مواجهه دیگری با دشمن، با پیشروی سریع به جانب شرق، به دنبال رسیدن به رود دوبیسا و جلوگیری از اتخاذ موضع توسط دشمن در ارتفاعات راسینیای بودند. نهایتاً گزارش استقرار نیروهای پرشمار دشمن در ارتفاعات جنوب راسینیای مخابره شد که راه گروه‌رزمی پیشتاز زکندورف به سمت این شهر را سد کرده بودند. نیروهای زکندورف اندکی بعد تحت حمایت توپخانه، با این قوای دشمن درگیر شدند. مبارزه بر سر این موضع با توجه به باز و مردابی بودن محیط و دشواری در پیشروی و دور زدن دشمن، دو ساعت به طول انجامید. در همین حال گروه‌رزمی راوس که از ارژویلکاس راهی راسینیای بود، در شرق پائیشلینیس با ورود به محیط باز گرفتار کمین دشمن مستقر در جنگل‌های جناح چپ شد. با از پا درآمدن فرمانده گروهان جلودار راوس در اثر برخورد گلوله تک‌تیرانداز دشمن در پیشانی او، نخستین تلفات این درگیری به وقوع پیوست. دو گروهان پیاده‌نظام راوس قصد داشتند با ورود با تسلیحات سبک به این جنگل‌ها، دشمن را به محاصره دربیاورند که فشردگی درختان این اجازه را به آن‌ها نداد تا سربازان کم‌تعداد شوروی با وجود نسبت سه به یک موفق شوند با تحمل تلفات اندک، به جانب شمال عقب بنشینند. البته در نهایت مشخص شد از نیروهای راوس نیز تنها همان فرمانده گروهان کشته و تعداد اندک دیگری زخمی شده‌اند. با وجود این که قصد نیروهای شوروی از ایجاد کمین، به تأخیر انداختن پیشروی آلمانی‌ها بود، به هر صورت این نیروها بدون تأخیر و به موقع خود را به راسینیای رساندند. در ادامه گردان شناسایی لشکر با پیشروی در پیش‌رو، گذرگاه‌های رود دوبیسا را در شمال شرقی راسینیای به سلطه خود درآورد. در مواجه با مقاومت پراکنده و ناهماهنگ دشمن، گروه‌های رزمی پیشروی خوبی انجام دادند و راسینیای را به سرعت تصرف کردند. گردان شناسایی با گذر از رود دوبیسا در کرانه شرقی آن جای پایی برای لشکر باز کرد. زکندورف یگان‌های خود را به جانب پل‌های تحت کنترل گردان شناسایی پیش برد و راوس راه جانب شمالی را برای به دست آوردن گذرگاه‌های بیشتر در نزدیکی کاتائوسکیای، پیش گرفت. تانک‌های راوس با گذر از رود دوبیسا، ناحیه پیرامون کیبارتلیای را پاکسازی کنند. هنگ ۴ پیاده‌نظام این گروه‌رزمی نیز با عبور از رود و استقرار در ارتفاعات آن سوی آن، گذرگاهی برقرار کرد. بدین ترتیب لشکر ششم زرهی تا عصر روز دوم ۵۵ کیلومتر را طی کرد و با گذر از رود دوبیسا هدف اولیه را محقق ساخت. شب‌هنگام نیروهای لشکر با توقف در همان محل، پل‌های تحت سلطه خود را بدون درگیری دیگری، جهت تسهیل ادامه تهاجم، عریض‌تر کرده و بهبود بخشیدند. در همین احوال رسیدن بدنه اصلی لشکر به این موضع، در اثر عبور مکرر قوای لشکر دویست و شصت و نهم پیاده‌نظام از مسیر آن‌ها، با تأخیر قابل توجهی مواجه شده بود.