cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کلوزآپ (فیلم)
تولید و شخصیت‌ها
کلوزآپ براساس یک واقعه واقعی است که در اواخر دهه ۱۹۸۰ در شمال تهران رخ داده‌است. کیارستمی نخستین بار در سال ۱۹۸۹ پس از خواندن ماجرا در مقاله‌ای در مجله سروش که توسط حسن فرازمند روزنامه‌نگار آن نوشته شده بود، در مورد داستان حسین سبزیان آگاه شد. نکتهٔ جالب در مورد این فیلم این است که تمامی بازیگران در نقش اصلی خود بازی می‌کنند. به‌طور مثال سربازی که سبزیان را در فیلم دستگیر می‌کند همان سربازی است که واقعاً سبزیان را دستگیر کرده‌است.
شخصیت اصلی در فیلم کلوزآپ که خود را به خانوادهٔ آهن خواه به عنوان محسن مخملباف معرفی کرد و همین منجر به دستگیری او و کشیده شدن پای خبرنگار ماهنامهٔ سروش به ماجرا شد که در پی آن عباس کیارستمی مایل به ساختن فیلم کلوزآپ شد. او که مبتلا به آسم بود، در سال ۱۳۸۴ در شلوغی متروی تهران به مشکل حاد تنفسی دچار شد و چندی بعد در شهریور ماه در سن ۵۲ سالی در بیمارستان درگذشت.
قطعنامه ۱۹۱۶ شورای امنیت
قطعنامه ۱۹۱۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۱۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ جیبوتی-اریتره-سومالی است. این قطعنامه طی نشست ۶۲۸۹ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
کلوزآپ (فیلم)
نمایش و انتشار
کلوزآپ در سال ۱۹۹۰ در ایران و در ۳۰ اکتبر ۱۹۹۱ در فرانسه و کانادا اکران شد. این فیلم در سال ۱۹۹۹ در آمریکا نشان داده شد و در سال ۲۰۱۰ به شکل دی‌وی‌دی در آمریکا توزیع یافت. کلوزآپ در سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام، جشنواره بین‌المللی فیلم تسالونیکی، جشنواره فیلم پوسان، جشنواره بین‌المللی فیلم ریکیاویک، جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری، جشنواره بین‌المللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان، جشنواره بین‌المللی فیلم دیدار، جشنواره بین‌المللی فیلم شانگهای، جشنواره بین‌المللی فیلم خیخون، جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و جشنواره لوکارنو به نمایش درآمد. در روتردام استقبال از فیلم به حدی بود که بلیت‌ها در فاصله چند ساعت به نمایش به فروش رسید. همچنین در سال ۲۰۱۷ فیلم کلوزآپ در بخش نمایش‌های ویژه شصت و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به روی پرده رفت.
جزو ۲۵ فیلم برتر غیرانگلیسی زبان تاریخ سینما
مجله فرهنگی فار اوت انگلیس با بررسی شاهکارهای سینمای جهان، فهرستی را از برترین و تاثیرگذارترین فیلم‌های غیرانگلیسی زبان تاریخ سینما گردآوری کرده‌است. در بین ۲۵ فیلم این فهرست نام کلوزآپ نیز به چشم می‌خورد.
ایستگاه راه‌آهن ناروا
ایستگاه راه‌آهن ناروا (Narva raudteejaam) یک ایستگاه راه‌آهن در شهر ناروا، استونی است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۷۰ ساخته شده اولین ساختمان آن در جنگ استقلال استونی ۱۹۱۹ نابود شد، دومین ساختمان این ایستگاه نیز در سال ۱۹۲۲ در دوران جنگ جهانی دوم تخریب شد و پس از پایان جنگ ساختمان فعلی با معماری نوکلاسیسیسم ساخته شد.
پورن انتقامی
پورنوگرافی انتقامی (Revenge pornography) یا به بیان غیررسمی پورن انتقامی (Revenge porn) انتشار تصاویر جنسی صریح از یک یا چند نفر است که بدون هیچ ربطی و بدون رضایت آنها از طریق هر نوع رسانه توزیع شده باشد. پورن انتقامی نوعی آزار و اخاذی از طریق انتشار یا تهدید به انتشار تصاویر خصوصی عمدتاً برهنه یا جنسی واقعی یا گاهی ساختگی افراد است. این تصاویر پورنوگرافی یا هرزه‌نگاری ممکن است توسط یک شریک زندگی از یک رابطه صمیمی با آگاهی و رضایت قربانی یا بدون آگاهی او تهیه شده باشد. مجرمان با در اختیار داشتن این تصاویر و با سوء استفاده از این اطلاعات ممکن است با تهدید به بدنام کردن قربانی از آن برای باج خواهی از افراد، اجبار به انجام اعمال جنسی دیگر یا ادامه یک رابطه یا به عنوان مجازاتی برای پایان دادن به یک رابطه استفاده کنند. پورن انتقامی معمولاً از سوی شریک جنسی افراد و بعد از آن استفاده می‌شود که رابطه زوج به دنبال بروز اختلاف به پایان رسیده‌است.
به عبارت دیگر پورن انتقامی نوعی سوءاستفاده از تصاویر شخصی است که با هدف انتقام، آزار یا اخاذی انجام می‌شود. این تصاویر ممکن است واقعی یا ساختگی باشد که بدون اجازه شخصی که در تصویرها حضور دارد، منتشر می‌شود. اغلب شخص در حالت برهنگی یا عمل جنسی است. انتشار تصویر ممکن است به شکل دیجیتال در فضای اینترنت باشد، با ایمیل فرستاده شود یا به شکل سنتی تصاویر چاپی پست شود. استفاده از فوتوشاپ و ساختن تصویرهای غیرواقعی از دیگر انواع سوءاستفاده تصویری است.
سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰
سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ که در شهر مسکو اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد، کاروان سوئد با ۱۴۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۲ مدال (۳ طلا، ۳ نقره، ۶ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۱۱ مسابقات قرار گرفت.
نگاشت نرمال
نگاشت نرمال (Normal Mapping) تکنیکی برای تقلید نورپردازی برجستگی‌ها و فرورفتگی است. این تکنیک برای افزودن جزئیات بدون اضافه کردن اضلاعی بیشتر به چندضلعی استفاده می‌شود. استفادهٔ رایج این تکنیک بهبود شایان ظاهر یک مدل چندضلعی ساده‌شده به کمک ایجاد نقشه‌ای از یک مدل با کیفیت یا نقشهٔ ارتفاع است.
پورن انتقامی
اگر هدف از انتشار تصاویر انتقامگیری شخصی باشد، این کار اغلب ممکن است از سوی دوست یا شریک زندگی سابق شخص، انجام شود که می‌خواهند با این کار شخص را آزار دهند. در بعضی موارد مانند خشونت خانگی، این کار می‌تواند به شیوه‌ای برای تهدید و ارعاب تبدیل شود. اخاذی از طریق تهدید به انتشار این تصاویر یا درخواست پول در ازای حذف این تصاویر از سایت‌های «پورن انتقامی» که برای آزار و اذیت افراد درست شده‌است.
در مواردی هم به ویژه در گروه‌های سنی پایین، انتشار تصاویر خصوصی از سوی دوستان و بدون هدف خاصی انجام می‌شود. مانند یک شوخی که ممکن است تبعات آزاردهنده بسیاری به دنبال داشته باشد.
گستردگی
افزایش انتشار تصاویر شخصی در فضای اینترنت و استفاده همگانی از گوشی‌های تلفن هوشمند مجهز به دوربین باعث افزایش چنین جرائمی شده‌است.
یک تحقیق مفصل بر روی «پورن انتقامی» که توسط پژوهشگران دانشگاه موناش استرالیا و مؤسسه سلطنتی تکنولوژی ملبورن انجام شده نشان می‌دهد که از هر پنج شهروند این کشور یک نفر آزار و اخاذی از طریق تصاویر و فیلم‌های خصوصی را تجربه کرده‌است. بر اساس نتایج این نظرسنجی جامع که بر روی بیش از ۴۲۰۰ نفر از شهروندان استرالیا انجام شده‌است، زنان و مردان به اندازه مساوی هدف پورن انتقامی قرار گرفته‌اند. در میان افرادی که دراین مطالعه بررسی شده‌اند ۲۰ درصد گفته‌اند که شریک آنها بدون رضایتشان تصاویر برهنه یا جنسی از آنها گرفته‌است و ۱۱ درصد نیز گفته‌اند که تصاویرشان بدون اجازه آنها منتشر شده‌است. این مطالعه نشان می‌دهد که ۷۶ درصد قربانیان پورن انتقامی هیچ اقدامی نمی‌کنند، چون بیشتر آنها نمی‌دانند باید چه کار کنند. بر اساس این تحقیق مردان با احتمال بیشتری عاملان پورن انتقامی بوده‌اند در حالی که زنان احتیاط بیشتری برای حفظ امنیت شخصی و حریم خصوصی خود داشته‌اند. ۲۰ درصد استرالیایی‌هایی که بین ۱۶ تا ۴۹ سال دارند تجربه سوء استفاده از تصاویرشان را داشته‌اند.
وضعیت حقوقی
در بسیاری از کشورهای جهان، سوءاستفاده از عکس‌ها و فیلم‌های خصوصی افراد و «پورن انتقامی» جرم است و مجازات‌های سنگین دارد. در سال‌های اخیر قوانین ممنوعیت انتقام‌گیری از پورنوگرافی به سرعت در حال گسترش بوده‌اند. برخی عوامل مرتبط عبارتند از فقدان درک شدت مسئله، نگرانی‌های آزادی گفتار در این باره و اعتقاد به اینکه قوانین موجود بتواند حفاظت کافی را از قربانیان فراهم آورد.
به عنوان مثال در یک مورد نچندان جنجالی در آوریل ۲۰۱۸ دادگاهی در کالیفرنیای آمریکا یک زن قربانی پورن انتقامی را مستحق دریافت ۶ میلیون و ۴۰۰ هزار دلار غرامت دانست.
ایران
گزارش‌های متعددی از تجربه‌های اخاذی در فضای آنلاین و پورن انتقامی در افغانستان و ایران منتشر شده‌است. در ایران مجازات سوءاستفاده از عکس و فیلم‌های خصوصی بر اساس فصل پنجم ماده ۱۷ قانون جرایم رایانه‌ای، حبس از ۹۱ روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج تا چهل میلیون ریال یا هر دو مجازات همزمان تعیین شده‌است.
سایت پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات ناجا (فتا) گزارش داده که در حال حاضر سوءاستفاده از فیلم و عکس‌های خصوصی و خانوادگی افراد «یکی از جرائم قابل توجه» در ایران است و بخشی از پرونده‌های محاکم قضایی ایران را به خود اختصاص داده‌است.
برخورد با قربانی
اگر یکی از نزدیکان شما قربانی سوءاستفاده تصویری شد پیش از هر چیز به او اطمینان دهید که او در این جریان مقصر نبوده‌است. قربانی سوءاستفاده از تصاویر، معمولاً غمگین، وحشتزده و عصبانی است. سعی کنید در کنار آنها باشید حتی اگر آنها شما را از خودشان دور می‌کنند، مطمئن شوید که حالشان خوب است. انتقام و اخاذی در اینترنت با انتشار تصاویر برهنه، گاهی قربانیان را وادار به خودکشی کرده‌است. قربانی را تشویق کنید که از حمایت‌های قانونی و مشاوره‌های روانی استفاده کند.
کیلوگرم
کیلوگرم (به انگلیسی: Kilo-gram) یکای جرم در سیستم متریک و یکای اصلی اس‌آی است که دقیقا برابر با هزار گرم یا ۲ پوند مِتریک یا ۲٬۲۰۵ پوند انگلیسی است.
صلخ
صلخ یا سلخ، روستایی در دهستان صلخ بخش حرا شهرستان قشم در استان هرمزگان ایران است.
کیلوگرم
یک کیلوگرم برابر با جرم IPK (نمونه بین‌المللی کیلوگرم) است، یک میلهٔ استاندارد ساخته‌شده از آلیاژ پلاتینیوم یا ایریدیوم است
صلخ
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳٬۱۰۹ نفر (۷۷۷ خانوار) بوده‌است.
کیلوگرم
این میله در داخل مجموعه‌ای حفاظ‌های تودرتو که آن را از آلودگی و استفادهٔ نامناسب حفظ می‌کند و در اداره بین‌المللی اوزان و مقیاس‌ها در شهرِ سور، در حومهٔ پاریس نگهداری می‌شود. پس از مدتی، دانشمندان دیدند که از جِرم این میله کاسته می‌شود، به همین دلیل، دانشمندان در حال ساخت کُره از جنس کریستال هستند که جِرمش یک کیلوگرم باشد.
گرَم و کیلوگرم برای اولین بار در سال‌های اولِ انقلاب فرانسه و برای یکسان‌سازی واحدهای اندازه‌گیری در سراسر کشور ابداع شدند. با توجه به این‌که چگالی آب حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب است، بنابراین، یک کیلوگرم جِرم یک لیتر آب خالص در شرایط عادی (هوای ۴ درجه) می‌باشد.
ولی در روز دوشنبه ۲۰ مِی ۲۰۱۹، «لو گران کا» موقعیت ویژه خود را از دست داد و دیگر معیار اندازه گیری واحد جرم کیلوگرم در جهان نخواهد بود. چرا که سیلندری که مرجع اندازه گیری کیلوگرم است یک جسم فیزیکی است و به مرور زمان جرم آن تغییر می‌کند.
از این به بعد، کیلوگرم - همراه با واحدهای دیگر کلوین، آمپر، مول، و شمع - به جای استفاده از مرجع ساخته دست انسان، با مبانی فیزیک و خواص اتمی توصیف خواهد شد.
ثابت پلانک - که یکی از مفاهیم اساسی در فیزیک کوانتوم و یک ثابت پایدار دقیق و قابل دسترس جهانی است - جایگزین «لو گران کا» خواهد شد.
بلغور
بَلغور ترکی به پارسی گِمنِه به خود غله‌ای که پخته و خشک کرده در آسیاب آن را بشکنند چنان‌که آرد نشود گویند، همچنین آش و خوراکی است که از گندم یا جوی پخته خشک شده نیم‌کوب تهیه می‌شود. این خوراکی نباید با جریش که گندم یا جوی شکسته شده است اشتباه گرفته شود چون در تهیه جریش از گندم یا جو بدون پختن استفاده میشود.
برای تهیه بلغور یا گمنه گندم پخته را پس از خشک شدن با آسیاب خرد می‌کنند، نه به نرمی آرد بلکه به درشتی لپهٔ ماش و کوچکتر و بزرگتر. قدما از برنج کمتر و شاید سالی یک یا دو بار استفاده می‌کردند و بیشتر از غذاهایی مانند شب چره، به جای شام و پلوی بلغور یاگمنه آش بلغور همدان استفاده می‌کردند. از آنجا که نمی‌توان گندم یا جو را به مدت طولانی نگاه داشت، گندم یا جو را پس از پوست گرفتن با آب یا شیر نیم پخت کرده و سپس خشک می‌نمودند و در هاون نیم‌کوب کرده و نگاه می‌داشتند.
بلغوریاگمنه را می‌توان مدت‌ها نگاهداری کرد بدون آنکه کپک بزند یا بوی رطوبت بگیرد و در مواقع ضرورت می‌توان با آن آش یا پلو تهیه کرد. هر کیلوگرم بلغور یاگمنه پخته شده حاوی ۸۰ میلی‌گرم کلسیم، ۴۰۰ میلی‌گرم فسفر، ۱۰ میلی‌گرم آهن، ۶۰۰ میلی‌گرم پتاسیم است و حدود ۸۵۰ کالری انرژی تولید می‌کند.
از نظر لغوی، بُلغوریا گمنه به‌طور عام به معنی هرچیز درهم‌شکسته و درهم‌کوفته است و در اصطلاح، بلغوریا گمنه کردن یعنی نامفهوم، غلط و شکسته حرف زدن.
فواید بلغور یا گمنه
بلغور یاگمنه عطر و طعمی همانند آجیل (مغزهای موجود در آجیل) دارد و بسیار مغذی است. این نوع از غلات کالری و چربی کمی دارد اما سرشار از پروتئین و فیبر می‌باشد. این امر آن را به یک غذای ایده‌ آل برای جایگزینی غلات تصفیه شده نظیر برنج سفید ـ که دارای شاخص قند خون بالا می‌باشد ـ تبدیل نموده‌است. بلغوریا گمنه مزایای متعددی دارد که در قسمت پایین برخی از آن‌ها را که مربوط به سلامتی فرد می‌باشند مورد بررسی قرار می‌دهیم.
ـ کاهش وزن: همان‌طور که گفته شد بلغوریا گمنه چربی و کالری کمی دارد اما سرشار از پروتئین و فیبر است به همین علت گزینه مناسبی برای کاهش وزن می‌باشد. ۱۰۰ گرم بلغور پخته شده حاوی ۸۳ کالری است. پس اگر قصد کاهش وزن دارید بهتر است غلات را جایگزین مواد پروتئینی با چربی بالا ـ همانند گوشت قرمز ـ نمایید. فیبر موجود در بلغوریا گمنه باعث می‌شود که شما احساس سیری کامل نمایید و همچنین سرعت جذب مواد غذایی را پایین می‌آورد. این ماده دارای شاخص قند خون پایین است و در نتیجه ممکن است به ثبات سطح انسولین نیز کمک نماید.
ـ جلوگیری از کمبود آهن: بدن ما برای تولید هموگلوبین به آهن نیاز دارد. هموگلوبین پروتئینی است که در سلول‌های قرمز خون که مسئول انتقال اکسیژن در بدن هستند، وجود دارد. علاوه بر این آهن نقش مهمی را سلامت بدن ما ایفا می‌کند از جمله اینکه دما و متابولیسم بدن را تنظیم می‌کند و سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند. خستگی بیش از حد، احساس سبکی سر، ضعف، دست و پاهای سرد و عفونتهای مکرر از جمله علائم کمبود آهن به‌شمار می‌آیند. بلغوریاگمنه علت اینکه منبع غنی آهن به‌شمار می‌آید می‌تواند مانع از کمبود این ماده اساسی در بدن شود.
ـ کاهش خطر ابتلا به سنگ کیسه صفرا: با توجه به اینکه بلغور یا گمنه منبع غنی از فیبر نامحلول است پس مصرف آن سبب کاهش ابتلا به سنگ کیسه صفرا می‌شود. فیبر نامحلول عبور ضایعات از میان روده را بهبود می‌بخشد و همچنین ثبات صفرا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همین‌طور به کم شدن ترشح صفرا نیز کمک می‌کند. اکثریت سنگ‌های کیسه صفرا سنگ کلسترولی هستند که بعلت تولید بیش از حد صفرا و میزان زیاد کلسترول موجود در صفرا به وجود می‌آیند. فیبر نامحلول موجود در بلغورگمنه از شکل‌گیری سنگ کیسه صفرا جلوگیری می‌کند.
در آخر بدانید که بلغوریا گمنه جهت گنجانده شدن در وعده غذایی یک ماده سالم و خوشمزه به‌شمار می‌آید. راه‌های مختلفی برای تهیه غذا از بلغوریا گمنه وجود دارد از جمله اینکه می‌توانید آن را در سالاد تبوله استفاده کنید یا می‌توانید آن را به‌شکل برنج بپزید یا در سوپ از آن استفاده نمایید.
پیتر ویلی (خاورشناس)
پیتر ویلی (درگذشت ۲۳ آپریل ۲۰۰۹) نویسنده کتاب مشهور قلعه‌های اسماعیلیه در ایران و سوریه است. او کتاب‌هایی شامل قلعه حشاشین (۱۹۶۳) نوشته است. او در نوشته مدخل آثار تاریخی اسماعیلی با دانشنامه ایرانیکا همکاری کرده‌است. . او بهترین منبع برای شناخت قلعه‌های دست نیافتنی اسماعیلیان در ایران و سوریه است که در مقاله‌ها و کتاب‌‌هایش منتشر کرده‌است
آرون سیلادیی
پیوند به بیرون
{شمشیرباز-خرد}}
مرتع بلکرون
مرتع بلکرون، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
رصدخانه هواشناسی بلوهیل
رصدخانهٔ هواشناسی بلوهیل یا رصدخانهٔ بلوهیل در میلتون ماساچوست نخستین بنا در تاریخ رصدخانهٔ هواشناسی ایالات متحده است. این بنا در بالای گریت بلوهیل در تقاطع اینترستیت ۹۳ و روت ۱۳۸ در ۱۶ کیلومتری جنوب بوستون واقع است. این بنا کهن‌ترین بنا در آمریکای شمالی است که در آن وضع هوا مرتباً ثبت گردیده‌است و نخستین بادبادک هواشناسی در آمریکای شمالی نیز در دههٔ ۱۸۸۰ از این بنا به پرواز درآمده است. همچنین ساخت رادیوسوند نیز برای نخستین بار در دههٔ ۱۹۳۰ در این مکان انجام شد.
رصدخانهٔ هواشناسی بلوهیل در سال ۱۸۸۴ به وسیلهٔ ابوت لارنس روچ بر پا گردید. این رصدخانه پیشگام علم هواشناسی بود و نخستین اندازه‌گیری‌های علمی وضع هوا در ارتفاعات بالای جو با استفاده از بادبادک برای حمل ابزارهای هواشناسی در این رصدخانه انجام گردید. سرعت باد، دمای هوا و رطوبت نسبی در سطوح مختلف به عنوان عناصر حیاتی در پیش بینی وضع هوا برای نخستین بار در این مکان اندازه‌گیری شد و تا سال ۱۸۹۵ منبع دقیق‌ترین پیش بینی‌های وضع هوا بود.
هیجانان
هیجانان روستایی از توابع بخش مرکزی در شهرستان سقز است که در استان کردستان ایران قرار دارد. یاخوا کاول بیت
شنو شو مکه بوی
جمعیت
این روستا در دهستان تموغه واقع شده و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۵ نفر (۱۰۱ خانوار) بوده‌است.
الزبدانی
الزبدانی ۴۰٬۶۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا در مرکز دره‌ای سبز که توسط کوه‌های بلند احاطه گردیده واقع شده‌است.
. این شهر در جنگ داخلی سوریه یکی از دروازه‌های اصلی ورود تسلیحات و مخالفان دولت اسد از لبنان به قلمون به‌شمار می‌رود. شهر «الزبدانی» از اهمیت ویژه‌ای برای ارتش سوریه برخوردار است، زیرا این شهر راه ارتباطی دمشق با بیروت به‌شمار می‌رود.
سهیلی (قشم)
جاذبه‌های گردشگری
جنگل حرا یکی از منابع طبیعی و گردشگری جزیره قشم و همچنین روستای سهیلی به حساب می‌آید که در خود انبوهی از درختان و پرندگان زیادی جای داده‌است و مردم روستا در آنجا مشغول صیادی و اشتغال زایی هستن و همواره یکی پربازدیدترین منطقه جزیره قشم به‌شمار می‌آید. بام سهیلی یا همان کوه سموران یکی دیگر از مناطق جذاب و گردشگری جزیره قشم و روستای سهیلی به‌شمار آید که امکان دیدن دریا را از هردو سوی جنوبی و شمالی جزیره را به شما می‌دهد. همچنین جزیره هنگام از بالای کوه قابل مشاهده می‌باشد. در بالای آن معمولاً بادهای خنکی می‌وزد که از سمت دریا می‌آیند و دمای آن را ۲ الی ۳ درجه خنک تر می‌کند.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۸۹۹ نفر (۴۴۰ خانوار) بوده‌است.
هانس ریشتر (رهبر ارکستر)
هانس ریشتر (Hans Richter؛ June 2, 1843 – December 5, 1916) که با نامِ یانوش ریشتر (János Richter) موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل اتریش-مجارستان بود.
پدر او یک رهبر ارکستر محلی و مادرش خوانندهٔ اپرا بود. هانس دانش‌آموختهٔ دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین بود و ارتباط نزدیکی با ریشارد واگنر داشت؛ به نحوی که در سال ۱۸۷۶ میلادی، او نخستین رهبرِ ارکستری بود که نسخهٔ کاملِ حلقه نیبلونگ را در تالار اپرای بایرویت اجرا کرد.
شهرستان ولیکا اولکسندریفکا
شهرستان ولیکا اولکسندریفکا (به لاتین: Velyka Oleksandrivka Raion) یک سکونتگاه مسکونی در اوکراین است که در استان خرسون واقع شده‌است.
قطعنامه ۱۹۱۷ شورای امنیت
قطعنامه ۱۹۱۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ مارس ۲۰۱۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ اوضاع در افغانستان است. این قطعنامه طی نشست ۶۲۹۰ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
رئو الهاندرو
رئو آلهاندرو (Rauw Alejandro؛ زادهٔ January 10, 1994) خواننده رپ، خواننده، رقصنده، تهیه‌کننده موسیقی و آهنگساز اهل پورتوریکو است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او به عنوان "پادشاه رگاتون مدرن" شهرت دارد، و از مایکل جکسون، الویس پریسلی، ریکی مارتین، ددی یانکی و کریس براون در موسیقی خود الهام گرفته است. اولین آلبوم استودیویی وی به نام Afrodisíaco در سال ۲۰۲۰ منتشر شد و نامزد دریافت جایزه گرمی شده است. دومین آلبوم استودیویی او به نام Vice Versa در سال ۲۰۲۱ منتشر شد که در صدر جدول برترین آلبوم های لاتین بیلبورد قرار گرفت و شامل تک آهنگ موفق «Todo De Ti» بود.
کتابخانه دانشگاه ییل
کتابخانه دانشگاه ییل نام یک سامانه کتابخانه‌ای در آمریکا است. این مؤسسه متعلق به دانشگاه ییل است.
سیستم کتابخانه این دانشگاه با بیش از دوازده میلیون عنوان کتاب در زمره بزرگترین مخازن کتب کشور آمریکا محسوب می‌شود.
عباس‌آباد (الیگودرز)
عباس‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
الزهرا الجادیدا
ال-زهرا ال-جادیدا یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان دمشق واقع شده‌است.
تیلر همیلتون
تیلر همیلتون (Tyler Hamilton؛ زادهٔ March 1, 1971) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ شرکت کرده‌است.
گامبرون
گامبرون، روستایی در دهستان صلخ بخش حرا شهرستان قشم در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷۰ نفر (۱۵۷ خانوار) بوده‌است.
سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶
سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که در شهر مونترال کانادا برگزار شد، کاروان سوئد با ۱۱۶ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۵ مدال (۴ طلا، ۱ نقره، ۰ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۱۲ مسابقات قرار گرفت.
نسیه (روستا)
نَسیه، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان سجادرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۹ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
گوردون گولوب
گوردون ماکس گولوب (۱۶ ژوئن ۱۹۱۲–۷ سپتامبر ۱۹۸۷) نظامی بلندپایه و خلبان تک‌خال آلمانی زاده اتریش در دوره رایش سوم بود که در طول جنگ جهانی دوم در لوفت‌وافه خدمت کرد. او بیش از ۳۴۰ پرواز رزمی خود ۱۵۰ پیروزی هوایی تأیید شده کسب کرد که بیشتر آن‌ها در جبهه شرقی حاصل گشت. گولوب به جهت این موفقیت‌ها جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند بود.
سال‌های اولیه
گوردون گولوب روز ۱۶ ژوئن سال ۱۹۱۲ در وین در اتریش زاده شد. اصالت پدری او به اسکاتلند بازمی‌گشت و نام خانوادگی آن‌ها مک‌گولوب بود. خانواده او اهل گراتس و پدر و مادرش هر دو هنرمند بودند. گودرون از کودکی به مهندسی و هوانوردی علاقه داشت و سال ۱۹۳۱ در دوران دبیرستان نخستین گلایدر خود را در تیرول ساخت و در یک فرودگاه قدیمی در نزدیکی اینسبروک به پرواز درآورد. مدرک آ و ب گلایدررانی را اخذ کرد و خود به یک مربی تبدیل شد. در این زمان مشغول به تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه گراتس بود.
ورماخت
گولوب سال ۱۹۳۸ با درجه ستوان یکمی وارد لوفت‌وافه، نیروی هوایی رایش سوم شد. او از حامیان معتقد حاکمیت حزب ناسیونال سوسیالیست بر آلمان به حساب می‌آمد. در این هنگام پیشوند «مک» را از نام خانوادگی خود زدود اما همچنان به «مک» ملقب بود.
لهستان و جبهه غربی
گولوب از روز نخست جنگ جهانی دوم با جنگنده سنگین دوموتوره مسرشمیت ب‌اف ۱۱۰ در قالب جناح ۷۶ جنگنده سنگین در نبرد لهستان شروع به پرواز رزمی کرد و نخستین پیروزی هوایی خود را روز ۵ سپتامبر سال ۱۹۳۹ با ساقط کردن یک هواگرد دوباله پ‌وواس-۵۶ در ارتفاع پایین حاصل نمود. همان روز با حمله به یک پایگاه هوایی لهستانی، چندین هواگرد را بر روی زمین منهدم نمود. در تقدیر از این عملکرد نشان درجه دو صلیب آهنین به او اعطا گردید. با انتقال یگانش به جبهه غربی جهت مقابله با حملات بریتانیایی‌ها، روز ۱۸ دسامبر دومین پیروزی هوایی خود را نیز با ساقط کردن یک بمب‌افکن ولینگتون رقم زد. گولوب تا اوایل نبرد فرانسه همچنان خلبان جنگنده سنگین بود و در جریان آن یک قایق پرنده ساندرلند را در نزدیکی ساحل نروژ ساقط کرد. در همین هنگام نشان درجه یک صلیب آهنین را نیز دریافت نمود. پس از گذراندن یک دوره کوتاه جنگنده شبانه، داوطلب خلبانی جنگنده در روز گردید. سپس به عنوان فرمانده اسکادران ۴ جناح ۳ جنگنده خلبان جنگنده مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ شد و در نبرد بریتانیا مشارکت نمود. گولوب روز ۷ مه سال ۱۹۴۱ ششمین پیروزی هوایی خود را بر فراز کانال مانش کسب کرد.
جبهه شرقی
مدت کوتاهی پیش از انتقال جناح ۳ جنگنده به جبهه شرق جهت مشارکت در تهاجم به شوروی، گولوب روز ۲۷ ژوئن به فرمانده گروه ۲ این جناح منصوب گشت. در این محیط پر درگیری موفقیت‌های گولوب شروع به رشد فزاینده کرد؛ به وجهی که تنها در ماه اوت ۱۹ هواگرد شوروی را ساقط کرد. گولوب با رساندن شمار پیروزی‌های هوایی خود به ۴۲ مورد، روز ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. ماه بعد موفقیت‌های بیشتری حاصل نمود و توانست ۳۷ هواگرد دشمن را سرنگون نماید. بدین شکل تنها پس از یک ماه تعداد پیروزی‌های هوایی او به ۸۵ مورد رسید و گیره برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را روز ۲۶ اکتبر برای او به ارمغان آورد. با وجود متعدد بودن قربانیان، مقدار مصرف مهمات گولوب بسیار کم بود. او معمولاً از فاصله‌های نزدیک اقدام به تیراندازی می‌نمود و اغلب با کمتر از ۲۰ گلوله توپ خودکار به نتیجه می‌رسید. بدین ترتیب سوخت هواگرد زودتر از مهمات آن تمام می‌شد.
گولوب اواخر ماه نوامبر با درجه سروانی به مرکز آزمایش لوفت‌وافه در رشلین منتقل شد تا به آزمایش سامانه‌های جدید تسلیحاتی بپردازد. او در این مرکز بر روی توسعه هواگردهایی چون مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۲، مسرشمیت ام‌ئی ۱۶۳ و هاینکل هائی ۱۶۲ کار کرد.
سرهنگ آدولف گالانت، بازرس نیروهای جنگنده، اوایل سال ۱۹۴۲ شخصاً توصیه کرد گولوب به فرماندهی جناح ۷۷ جنگنده منصوب گردد. بدین شکل گولوب به جبهه شرقی بازگشت و برای مدتی در ستاد جناح ۵۴ جنگنده تحت نظر سرگرد هانس تراوتلوفت بدین منظور آموزش دید. او روز ۱۶ مه سال ۱۹۴۲ با درجه سرگردی فرماندهی جناح ۷۷ جنگنده را در دست گرفت. با حضور در کارزار کریمه رشد قابل ملاحظه‌ای در موفقیت‌های او پدید آمد و تا روز ۲۰ مه پیروزهای هوایی او به ۱۰۰ مورد رسید. گولوب در خاطرات خود آورده‌است که از ترس این که پس از رسیدن به صدمین پیروزی هوایی توسط مافوقانش زمین‌گیر شود، از گزارش چهار مورد از پیروزی‌های خود خودداری کرده‌است. به هر صورت روز ۲۴ ژوئن با دستیابی به صد و هفتمین پیروزی هوایی گیره شمشیرها نیز به او اعطا گردید. با مفقود شدن سرهنگ دوم فریدریش بک در روز ۲۱ ژوئن، گولوب موقتاً برای هشت هفته فرماندهی جناح ۵۲ جنگنده را بر عهده گرفت. در طول ماه اوت چهل پیروزی هوایی دیگر حاصل کرد تا روز ۲۹ اوت سال ۱۹۴۲ به نخستین خلبان جنگنده با ۱۵۰ پیروزی هوایی بدل گردد و به عنوان سومین فرد در ورماخت، گیره الماس‌های صلیب شوالیه را دریافت کند. او یکی از تنها ۹ خلبان جنگنده لوفت‌وافه بود که این گیره‌ها را دریافت می‌نمود. گولوب این مقدار پیروزی را در ۳۴۰ مأموریت رزمی به دست آورد.
امور ستادی
به هر صورت، طبق معمول، این دستاورد به معنای توقف پروازهای رزمی گولوب بود. به عنوان افسر ستاد به قرارگاه فرماندهی جنگنده ۵ با مسئولیت کانال مانش منتقل شد. تا سال ۱۹۴۴ در این جایگاه بود تا این که ستاد جنگنده‌های وزارت هوانوردی رایش رفت. او با نوشتن گزارشی در ارتباط با توانایی عملیاتی آن‌ها، هواگردهای مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ و فوکه-وولف اف‌وه ۱۹۰ را بسیار ضعیف‌تر از جنگنده‌های دشمن توصیح نمود که دیگر قابل استفاده نیستند. گولوب حامی تولید انبوه هواگرد ام‌ئی ۲۶۲ بود و در ارائه نظر خود به رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل لوفت‌وافه، آن را تنها راه حل پس گرفتن برتری هوایی دانست. به هر صورت به گزارش و پیشنهاد او هیچ پاسخ مساعدی دریافت نکرد. گولوب چندین بار درخواست کرد به پروازهای رزمی بازگردد اما هیچگاه مجدداً این اجازه به او داده نشد. با این حال خود بدون مجوز پروازهایی با هواگردهای در حال توسعه صورت می‌داد. سرهنگ دوم گولوب تنها افسر با درجه بالاتر از سرگرد بود که با هواگرد ام‌ئی ۱۶۳ پرواز کرد. تا حدودی به جهت پدیدار شدن روابط تنش‌آلود با سرتیپ گالانت، دیگر خلبان تک‌خال لوفت‌وافه، ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ به مرکز آزمایش رشلین بازگشت. گولوب ستاد ویژه شکاری با مأموریت پشتیبانی جنگنده از تهاجم بی‌ثمر آردن را در ماه دسامبر هدایت کرد که در جریان آن سیصد خلبان جنگنده لوفت‌وافه از بین رفتند. در پی عزل گالانت از مقام بارزس نیروهای جنگنده، گولوب به عنوان افسری از منظر سیاسی مطمئن، با درجه سرهنگی روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۵ به این جایگاه منصوب گردید. به هر صورت گولوب که از مشکلات سلامتی در ناحیه شکم رنج می‌برد و همچنین در برابر مقاومت مقامات بالا نمی‌توانست ایده‌های خود را عملی کند، روز ۷ آوریل با نوشتن نامه‌ای به گورینگ، ضمن ارائه تحلیل جامعی از شرایط، خواهان مرخص شدن از این جایگاه شد. با عدم تأیید این درخواست او تا پایان جنگ در این مقام باقی ماند. گولوب پس از عزیمت ستادش، روز ۱۰ آوریل برلین را به مقصد جنوب آلمان ترک کرد. هشت روز در بیمارستان ایگلس در نزدیکی اینسبروک، مورد عمل جراحی قرار گرفت. روز ۲۴ آوریل به بیمارستان لوفت‌وافه در کیتسبوهل در میانه استحکامات موسوم به قلعه آلپ، منتقل شد. در این مکان با فیلدمارشال روبرت ریتر فن گرایم، جانشین گورینگ در مقام فرماندهی کل لوفت‌وافه که خود در پرواز به برلین در محاصره مجروح شده بود، دیدار کرد. گولوب در نهایت در کیتسبوهل به اسارت نیروهای آمریکایی درَآمد.
پس از جنگ
گولوب روز ۱ ژوئن توسط ژاندارمری اتریش که تحت امر آمریکایی‌ها بود، دستگیر و در لباس غیرنظامی به زندان کیتسبوهل برده شد. او را به پس از جابه‌جایی در چند اردوگاه، به لودویکسبورگ و از آن جا به انگلستان منتقل کردند. سال ۱۹۴۶ از اسارت آمریکایی‌ها آزاد شد. به محض رسیدن به کیتسبوهل این بار توسط فرانسوی‌ها که ناحیه تیرول شمالی را تحت اشغال خود داشتند، بازداشت شد. گولوب در ارتباط با مسائل فنی لوفت‌وافه مورد بازجویی قرار گرفت. پس از گذراندن یک نیم سال در فرانسه مجدداً آزاد گردید و به وطن بازگشت.
گولوب برای گذران زندگی ابتدا برای مجلات هوانوردی نگارش می‌کرد و سخنرانی می‌نمود. سال ۱۹۴۸ دبیرکل حزب فدراسیون مستقلین اتریش شد. سال ۱۹۵۱ از این مقام کناره گرفت و به نیدرزاکسن در آلمان مهاجرت کرد تا در یک شرکت تولید خودرو فعالیت نماید. گولوب به مدیر فروش این شرکت در شمال آلمان بدل گشت. گولوب تا سن ۷۵ سالگی که دچار یک حمله قلبی شد، همچنان با هواگردهای موتوردار و گلایدر پرواز می‌کرد.
سرهنگ گوردون گولوب پس از بازنشستگی روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۸۷ در زولینگن در آلمان درگذشت.
زندگی شخصی
گولوب و همسرش دو پسر و یک دختر داشتند.
قطعنامه ۱۹۱۸ شورای امنیت
قطعنامه ۱۹۱۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۱۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در سومالی است. این قطعنامه طی نشست ۶۳۰۱ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
اچ‌ام‌اس استورجن
اچ‌ام‌اس استورجن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲
سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ که در شهر مونیخ آلمان غربی برگزار شد، کاروان سوئد با ۱۳۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۶ مدال (۴ طلا، ۶ نقره، ۶ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۱۱ مسابقات قرار گرفت.
کادوسیان
کادوسیان مردمانی ایرانی‌تبار        با ریشه ماد  یا سکایی   بودند که در دورهٔ باستان در گیلان می‌زیسته‌اند. به نظر رودیگر اشمیت در دانشنامهٔ ایرانیکا، آن‌ها از اقوام ایرانی‌تبار بودند. به‌گفتهٔ استفانوس بیزانتیوس در بین دریای کاسپین و دریای سیاه سکونت داشتند و بنا بر گفتهٔ استرابو، در کرانهٔ جنوب غرب دریای کاسپین و جنوب رود ارس، بین آلبانی در شمال و ماردی در شرق یعنی در بخش کوهستانی مادیه پیرامون پاراچوآتراس می‌زیستند. به گفته اعتمادالسلطنه منطقه کدوسرا در غرب رود سپیدرود برگرفته از نام قوم کادوسی می‌باشد.
ریشه تاریخی
کادوسی‌ها در اصل یک قبیله اولیه ماد بودند که در سواحل جنوب غربی دریای خزر ساکن بودند. به گفته تیتوس لیویوس مورخ عهد باستان کادوسی‌ها و مادها قومی یکسان بودند. بطلمیوس کادوس را بخشی از ماد معرفی می‌کند. به گزارش بطلمیوس کادوسی‌ها در کنار اقوام دربیک‌ها و گلائه در منطقه مارگیانا (جنوب قفقاز) سکونت داشتند. به گفته کتزیاس سرزمین کادوسیان بخشی از پادشاهی ماد بود ولی در اواخر سلطنت ماد در دوران حکومت آرته‌یِس (Arties) این ناحیه توسط فردی پارسی به نام پارسُد (Parsode) از سلطه دولت ماد جدا شد.
به اعتقاد جورج راولینسون کادوسی‌ها قومی آریایی هستند. به گفته برخی نویسندگان، کادوسی‌هایی که توسط هرودوت ذکر شده، به بربرهایی با منشأ سکایی اشاره دارد. ویلیام اسمیت و برخی دیگر از نویسندگان منشأ قوم کادوسی را سکایی دانستند.
این مردمان در کنار گلائه‌ها، آماردها، ویتی، آناریاکه و دیگران ذکرشده و پرشمار، مهاجرت‌کننده و یغماگر توصیف شده‌اند. استرابو همچنین ذکر می‌کند که مارکوس آنتونیوس، در یک اردوکشی علیه پارتیان فهمید کادوسیان زوبین‌اندازها و پیاده‌نظامی عالی دارند و بنابراین با کسنوفون که آن‌ها را جنگاورترین می‌خواند هم‌نظر است. به نظر می‌رسد که فرضیهٔ غیر ایرانی و حتی ترک یا تاتار بودن کادوسی‌ها ناشی از خلط آن‌ها با آناریاکه‌ها بود که توسط استرابو و دیگران در کنار کادوسیان ذکر شده‌اند و به‌سبب ریشه‌شناسی نام آن قبیله غیر آریایی بود.
استرابون از اقوام کادوسی در کنار اقوام آماردها و تپوری به عنوان اقوام کوهستان نشین در شمال کشور یاد می‌کند. استرابو می‌نویسد: تمام مناطق این کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و ناهموار و سرد است و محل زندگی کوهنشینانی به نام کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و سایر مردمان دیگراست، حاصلخیز است.
پلوتارک، نویسندهٔ یونان باستان، کادوس را سرزمینی کوهستانی با راه‌های دشوار معرفی نمود که همیشه ابر آسمانش را پوشانده و در جنگل‌هایش سیب و گلابی خودرو می‌روید. استرابون، جغرافی‌دان یونانی زیستگاه کادوسیان را بلندی‌های کوهستانی بخش غربی و نیز قسمت جلگه ای گیلان می‌دانست. به گزارش سرهنری راولینسون کوهستان‌های شمالی و جنوبی درهٔ سپید رود، زیستگاه طوایف کادوسی به‌شمار می‌رفت.
به نظر می‌رسد که کادوسیان با دولت مرکزی هخامنشی، پیوسته مشکل داشته‌اند: می‌دانیم که در سال ۴۰۵ پیش از میلاد، در اواخر حکومت داریوش دوم شورشی رخ داده بود که تا شورش کوروش کوچک ادامه داشت و نیز موارد دیگر رخ داده‌است. به‌طور خاص، در مورد اردوکشی اردشیر دوم علیه کادوسیان در جریان شورش بزرگ ساتراپی در حدود سال۳۸۰ پیش از میلاد، شواهدی موجود است. این اردوکشی شکستی مفتضحانه بود و تنها مذاکرات دیپلماتیک توسط ساتراپ تیریبازوس عقب‌نشینی را ممکن کرد و خود شاه پیاده راه پیمود.
کادوسیان در زمان کورش بزرگ بخشی از سپاهیان هخامنشی را تشکیل می‌دادند و به کورش وفادار بودند. به گزارش پلوتارک اینان در میانهٔ پادشاهی هخامنشیان بر ایشان شوریده‌اند. در زمان چیرگی سلوکیان بر ایران اینان را در سپاه سلوکی نیز می‌بینیم. برای نمونه در نبرد رافیا با مصر کادوسیان بخشی از جنگجویان سلوکی بوده‌اند.
واپسین نشانه‌های از کادوسیان در زمان اشکانیان در تاریخ دیده می‌شود. می‌نماید که اینان در دیگر تیره‌های کرانهٔ دریای کاسپین حل شده‌باشند.
کادوسیان در دوره آشوریان
کتزیاس از قوم کادوسی در کنار تپوری و هیرکانی به عنوان یکی از نواحی نام می‌برد که توسط نینوس پادشاه آشور فتح شدند. به گزارش کتزیاس: از سرزمین‌های واقع در دریا و دیگر سرزمین‌های هم‌مرز با آن‌ها، نینوس مصر و فنیقیه را تحت سلطه خود درآورد، سپس سیلسیرا، کیلیکیه، پامفیلیه و لیکیه، و همچنین کاریا، فریگیه و لیدیه. بعلاوه، او ترود، فریگیه را در هلسپونت، پروپونتیس، بیتینی، کاپادوکیه و همه ملل بربر که در سواحل پنتوس تا تنائیس ساکن هستند تحت کنترل خود قرار داد. او همچنین خود را حاکم سرزمین‌های کادوسی، تپوری، هیرکانی، درانگی، دربیکی، کارمانی، کورمنایی و بورکانی و پارت کرد. او هم به پارس و هم به سوزیانا و کاسپین حمله کرد، همان‌طور که می‌گویند، گذرگاه‌های بسیار تنگی وارد آن می‌شوند، به همین دلیل به عنوان دروازه‌های کاسپین شناخته می‌شوند. بسیاری از ملل کوچکتر دیگر را نیز تحت سلطه خود درآورد، که صحبت دربارهٔ آنها کار طولانی خواهد بود. اما از آنجا که حمله به باکتریا دشوار بود و شامل بسیاری از مردان جنگجو بود، پس از زحمت و تلاش بیهوده، او جنگ با باکتریا را به زمان دیگری موکول کرد و نیروهای خود را به آشور بازگرداند و مکانی را برای تأسیس یک شهر بسیار بزرگ انتخاب کرد.
کادوسیان در دوران ماد
به گفته کتزیاس مادی‌ها در ابتدا سرزمین کادوسیان را در اختیار داشتند ولی در اواخر سلطنت ماد در دوران حکومت آرته‌یِس (Arties) این ناحیه توسط فردی پارسی به نام پارسُد (Parsode) از سلطه دولت ماد جدا شد چنان‌که در اواخر سلطنت هخامنشیان کادوسیان به نیم استقلالی رسیدند. به گفته کتزیاس آرته‌یِس (Arties) حاکم ماد چهل سال به حکومت پرداخت. در دوران سلطنت آرته‌یس جنگی بزرگ بین مادها و کادوسیان پیش آمد که منشأ این واقعه چنین است: فردی پارسی به نام پارسُد (Parsode) که از حیث دلاوری شجاعت معروف بود، نفوذی در دربار ماد یافت. بعد، چون از حکم شاه دربارهٔ خود رنجید، با سه هزار پیاده و هزار سوار نزد کادوسی‌ها رفت و خواهرش را به یکی از متنفذین کادوسی داد و مورد توجه کادوسیان قرار گرفت. پس از آن او مردم کادوسی را تحریک کرد که بر ماد شوریده و مستقل شوند و چون شنید شاه قشونی به قصد او فرستاده با دویست هزار تنگی را اشغال کرد. خود شاه به قصد سرکوب او با قشونی مرکب از هشتصد هزار نفر بیرون رفت و در جنگ شکست خورد و پنجاه هزار نفر در این جنگ کشته شدند و مابقی ارتش ماد را پارسُد (Parsode) از ولایت کادوسیان براند. پس از آن کادوسی‌ها او را شاه کادوس کردند و او همواره به ممالک ماد تجاوز کرده و به تاخت و تاز و غارت می‌پرداخت. بدین سبب کادوسیان هیچگاه مطیع اوامر ماد نگشته در این حال تا زمان کوروش که دولت ماد را منقرض کرد، باقی ماندند. بنابر گفتهٔ کسنوفون، او هنگام مرگ، پسرش تانااوکسارس را به ساتراپی مادها، ارمنیان و کادوسیان گمارد.
کادوسیان در دوران هخامنشی
کادوسیان در نبرد هخامنشیان و یونانیان شرکت داشتند و به همراه سکایی‌ها و مادها در یک جناح قرار داشتند و تحت فرماندهی آتروپات بودند. آریان مورخ یونانی ترکیب سپاه هخامنشی در جنگ گوگمل را چنین آورده‌است: باختری‌ها، سغدی‌ها و هندی‌های مجاور باختر به فرماندی بسوس والی باختر بودند. ساک‌ها که از سکاهای آسیایی و مستقلند ولی متحد داریوش می‌باشند و تحت فرماندهی ماباسس هستند. هندی‌های کوهستان تحت فرماندهی برسائت والی رخج بودند. سوارهای پارتی، هیرکانی و تپوری تحت فرماندهی فراتافرن بودند. مادی‌ها، کادوسی‌ها و سکاها تحت فرماندهی آتروپات بودند. سکنه دریای سرخ را اُرُن‌توبات و آریوبرزن و اکسی‌نِس اداره می‌کردند. بر شوشی‌ها و اوکسیان اُگزاتر پسر آبولیتاس ریاست داشت و بر بابلی‌ها، سی‌تاکیان و بر کاریان، بوپار ریاست داشت. ارمنی‌ها به سرداری اُرونت و میثروس‌تِس بودند و کاپادوکی‌ها به سرداری آری‌آرسِس بودند و سل سوریان و بین‌النهرینی‌ها به فرماندهی مازه والی بابل بودند.
آریان در مورد آرایش جنگی چنین آورده‌است: در جناح چپ سواره نظام غربی و دهایی و رخجی صف بسته بودند و نزدیک آن سواره نظام و پیاده‌نظام پارسی که با هم مخلوط بودند. در جناح راست سل سوریان، اهالی میانرودان، مادی‌ها، پارتی‌ها، سکاها و پس از آن تپوری‌ها و هیرکانی‌ها ایستاده بودند. در قلب، داریوش با تمام خانواده و نجبای ایران قرار گرفته بود و هندی‌ها و کاریان و آناپاست‌ها و تیراندازان آمارد در اطراف او بودند.
اسلام‌آباد گاماسیاب علیا
اسلام‌آباد گاماسیاب علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خاوه جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۹ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
روبرت آرزومانیان
روبرت نورایری آرزومانیان (متولد ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ در شهر ایروان)، بازیکن بازنشسته فوتبال اهل ارمنستان می‌باشد.
باشگاهی
این بازیکن سابقه بازی در تیم‌های باشگاهی پیونیک، راندرس، یاگلونیا بیاویستوک، زسکا-انرگیا خاباروفسک، آکتوبه، آرتساخ، شاختار قراغندی و آمکار پرم را نیز در کارنامه دارد.
تیم ملی
وی همچنین در زیر ۲۱ سال ارمنستان و تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۰۵ در العین امارات متحده عربی در مقابل کویت انجام داده‌است.
باشگاهی
پیونیک
آکتوبه
خیدر
خیدر روستایی از توابع بخش مرکزیِ شهرستان سقز است که در استان کردستان ایران قرار دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان تموغه واقع شده و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۲ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است.
اچ‌ام‌اس استیوت
اچ‌ام‌اس استیوت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نامه (ابهام‌زدایی)
نامه وسیله ارتباطی سنتی برای ارتباط میان دو شخص یا گروه است.
نامه همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
اچ‌ام‌اس اسفینکس
اچ‌ام‌اس اسفینکس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ولیکا پیسریوکا رین
ولیکا پیسریوکا رین (به لاتین: Velyka Pysarivka Raion) یک سکونتگاه مسکونی در اوکراین است که در استان سومی واقع شده‌است.
خصوصیات
ولیکا پیسریوکا رین ۸۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۰۹۹ نفر جمعیت دارد.
قطعنامه ۱۹۱۹ شورای امنیت
قطعنامه ۱۹۱۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در سودان است. این قطعنامه طی نشست ۶۳۰۴ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
روری رید (روزنامه‌نگار)
روری رید (Rory Reid؛ زادهٔ October 12, 1979 )، مجری تلویزیونی و روزنامه‌نگار و خبرنگار اهل انگلستان است که تخصصش در زمینهٔ اتومبیل و تکنولوژی است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او مدتی مجری شبکه‌های اسکای و سی‌نت بود و هم‌اکنون یکی از مجریان برنامهٔ «تخت‌گاز» است.
نوک‌نهنگ هابز
نوک‌نهنگ هابز آب‌بازی عضو سرده میان‌دندان‌ها از خانواده نوک‌نهنگان است که در مناطق شمالی اقیانوس آرام زندگی می‌کند.
توصیف ظاهری
بدن یک نوک‌نهنگ هابز همانند بدن دیگر اعضای میان‌دندان‌ها است؛ با این تفاوت که ظاهری گوشتالو دارد و بدن در انتها به شکل یک دوک باریک می‌شود. طول نوک متوسط است و فک پایینی بخش بزرگی از پوزه را در بر گرفته است. چنین چیزی در نوک‌نهنگ بلنویل نیز دیده می‌شود ولی در هابز به میزان کمتر. دندان‌های اندکی بزرگ هستند و دندان‌های عاج کمی بالای پوزه قرار گرفته‌اند.
رنگ بدن نرها خاکستری تیره تا سیاه است بی سایه‌های روشن. نهنگ‌های نر رنگ سفید بر نوک و ملون توپ‌شکل دارند و تعداد زیادی زخم بر روی بدنشان دیده می‌شوند. ماده‌ها اما رنگ خاکستری روشن‌تری دارند با سایه‌های سفید بر زیر شکم و گاه نیز رنگ سفید بر نوک. طول بدن و وزن آن در هر دو جنس به بیشینه ۵٫۴ متر و ۱٫۵ تن می‌رسد. بچه‌ها در هنگام تولد طولی برابر ۲٫۴ متر دارند که بیشترین طول نوزاد تازه متولد شده در میان نوک‌نهنگ‌ها است و نزدیک نیمی از طول بدن مادر.
با توجه به تعداد زیاد زخم‌های روی بدن، گمان بر این می‌رود که نرهای این گونه بیشتر از دیگر گونه‌های سرده میان‌دندان‌ها با هم رقابت و درگیری داشته باشند. به نظر می‌آید که نوک‌نهنگ هابز از ماهی مرکب تغذیه کند.
گستره و جمعیت
گستره نوک‌نهنگ هابز در شمال اقیانوس آرام قرار دارد و محدوده آن در شرق از ژاپن آغاز می‌شود و در غرب به منطقه میان بریتیش کلمبیا در کانادا و کالیفرنیا در ایالات متحده می‌رسد. با آنکه احتمال دارد که آن‌ها در آب‌های آزاد اقیانوسی میان دو ناحیه گفته شده شنا کنند، مشاهده‌ای از آن‌ها در این نواحی گزارش نشده است. به دلیل گستره احتمالاً محدودشان، به نظر می‌آید جانوران کمیابی باشند؛ با این حال تخمینی از جمعیت جهانی آن‌ها در دسترس نیست.
عمانیه
عُمانیه روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان گاوبندی  در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. روستای عمانیه در ۸ کیلومتری سمت مغرب شهرستان گاوبندی واقع شده‌است.
محدوده عُمانیه
از شمال بنی دکان، از جنوب اغویرزه، از مغرب کوشکنار، و از سمت مشرق به میلکی محدود می‌گردد.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۱٬۲۰۰ نفر هستند که اکثراً از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی ونیز فارسی  به گویش  محلی تکلم می‌کنند. دارای سه مسجد، برق، لوله‌کشی آب، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت و دبستان و دو مدرسه راهنمایی دخترانه و پسرانه‌است. و همچنین داری دو فرستنده وایرلس اینترنت که مشترکین می‌توانند بر حسب سلیقه یکی از آن‌ها را انتخاب کنند.
شغل مردم روستا
شغل مردم این روستا : اکثراً فرهنگی  هستند و بعضی‌ها هم ملوانند و به  کارهای زراعت هم مشغول هستند، چاه‌هایش کم عمق و آبش بسیار شیرین است و در زمین‌های آن کشت جو و گندم، خیار، خربزه، هندوانه، پیاز، و غیره از سبزیجات صیفی و شتوی می‌کارند.
در این روستا مزارع نخیل و نخلستان‌های وسیعی وجود دارد. آب زیر زمینی اش شیرین است و محاصیل زراعتی فراوانی مانند: جو و گندم، و عدس، و نخود، و غله کشت می‌شود، همچنین در حدود ۶۰۰ اصله نخل  دیم   وجود دارد.
آرامگاه سید شمس‌الدین
بقعه سید شمس الدین مربوط به سدهٔ ۸ است و در یزد، محله چهار منار، جنب حوض ملتکیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه سید شمس الدین باقیمانده یک مجموعه بناست که در محله چهار منار یزد قرار دارد و به صورت زیارتگاهی نیمه ویران گاه به گاه محل عبادت پیرزنان محله و به ندرت مورد بازدید علاقه‌مندان به آثار تاریخی و مسافران خارجی واقع می‌شود.
بانی آن سید شمس الدین فرزند سید رکن الدین است. پدر، از سادات محترم شهر و بانی مدرسه است و دستگاه علمی و ستاره‌شناسی به جای گذاشت که شرح و تفصیل آن در کتاب مفصل وقفنامه به نام جامع‌الخیرات (چاپ تهران، ۱۳۴۱) مضبوط است.
چون خود سید رکن الدین را پس از درگذشت (سال ۷۳۲) زیر گنبد اصلی مدرسه به خاک سپردند در سده‌های بعد مدرسه به مزار تبدیل می‌شود. اکنون منحصراً زیارتگاهی است از زیارتگاه‌های مشهور و محترم شهر یزد.
سید رکن الدین در قضیه قتل تاجری نصاری که در یزد اتفاق می‌افتد مورد غضب و اتهام سلطان یزد واقع می‌شود و به زندان می‌افتد. فرزندش سید شمس الدین برای خلاصی پدر راه تبریز را پیش می‌گیرد تا به دستور شاه پروانه آزادی پدر را اخذ کند.
سید شمس الدین یکی از دختران خواجه رشیدالدین فضل‌الله طبیب همدانی وزیر مشهور عصر مغول را در عقد زوجیت خود درآورد و دستور آزادی پدر را نیز گرفت. اما در تبریز در گذشت. پس از وفات جسدش را به یزد فرستادند و زیر گنبد مدرسه‌ای که خود بنا کرده بود در خاک گذارده شد. سید شمس الدین با تأسی پدر در محله خارج از شهر آن روزگار یزد به ایجاد مدرسه و بازار و حمام و مسجد و خانقاهی پرداخت که اکنون بنای اصلی و به اصطلاح قدیم گنبد آن باقی مانده‌است و همانجاست که مقبره اوست.
این بنا از دیدگاه تزئینات یکی از شاهکارهای هنر معماری یزدست و نقشه آن را سید شمس الدین در تبریز طرح می‌کند و به یزد می‌فرستد که این حکایت از آن دارد که معماران ایرانی طرح ساختمان‌ها را بر روی کاغذ می‌آورده‌اند و سپس بروی زمین رنگ می‌ریخته‌اند و پی می‌کنده‌اند.
تزئینات باقی مانده این بنا عبارت است: کتیبه گچ‌بری به خط جلی زیبا در پیش درگاه ورودی، کاشیکاریهای معرق در همین پیش درگاه، طرحها و گل اندازیها و رسمهای هندسی و ترنج‌ها و شمسه‌ها و حاشیه‌ها به رنگ و روغن در داخل صحن زیر گنبد (که موریانه آسیب بسیار شدید به آنها وارد کرده‌است و به دشواری می‌توان روزگاری این آثار را مرمت کرد).
از تزئینات دیگر این بنا دوره سنگ مرمر محراب آن است که زن سید شمس الدین آن را در تبریز دستور فرمودند تا تراشیدند و به یزد فرستاد.
روی این دوره سنگ آیات ۱۷–۲۰ سوره آل عمران را کنده‌کاری کرده‌اند. بر روی بخش‌های دسترس این سنگ‌های مرمر که در دو سوی محراب است در طی سده‌ها مقداری یادگار به خط اشخاص مختلف به مرکب نوشته شده‌است که خود آثاری با ارزش است. البته مقداری هم از یادگارها به علت سائیدگی و کمرنگی ناخواناست و قابل خواندن نیست.
قهوه‌خانه خران
قهوه‌خانه خران معروف به قهوه‌خانه حاج عباسعلی، قهوه‌خانه‌ای در سرای ایکی قاپی‌لی در راسته‌بازار تبریز بود که طنزگویان و بذله‌گویان تبریز در آن جمع شده و انواع طنز، جوک، بذله و شوخی‌ها را با موضوعات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و فلسفی در میان مشتریان قهوه‌خانه مطرح می‌کردند. این قهوه‌خانه نخست به نام دَبَه‌ْلر قهوه‌سی (Dabah lar) (قهوه‌خانه بی‌خیالان یا لوده‌ها) شهرت داشت؛ ولی بعدها که نشریه طنز توفیق سوژه حزب خران را درست کرد، این قهوه‌خانه هم به نام اِشَّک‌لَر قهوه‌سی مشهور شد.
در سال ۱۳۵۵ کارت مخصوصی همراه با آرم مخصوص و عکس صاحب کارت، برای هر یک از اعضای قهوه‌خانه چاپ شد. «ماشاالله رزمی»، در مقاله‌ای که در آن به قهوه‌خانه‌های تبریز پرداخته، دربارهٔ این قهوه‌خانه چنین نوشته است: «این قهوه‌خانه، جای هر کسی نبود و رفتن به آنجا مستلزم آن بود که تحمل هر توهین و حتی تحقیری را داشته باشد.» این قهوه‌خانه تا چند سال پس از انقلاب ۱۳۵۷ دایر بود که در نهایت از ادامه فعالیت آن جلوگیری به عمل آمد. با این حال، بعدها در گوشه و کنار شهر، قهوه‌خانه‌هایی به این نام شکل گرفته و بعد از مدتی از بین رفت. با توجه به اینکه ارتباطات در آن دوره مثل دوره امروزی ما قوی و با سرعت انجام نمی گرفت. حتی آن ها در زمان اشغال آذربایجان توسط روس ها حتی قهوه خانه ای و محفلی تشکیل دادند در محله «ایکی قاپیلی» یا ایکی قالا به نام «ائششک لر قهوه سی» و خیلی ها هم فرض کرده بودند، کسانی که به این قهوه خانه می روند، افرادی بی شعور و لمپن هستند. در حالی که اقتضای زمان ایجاب کرده بود که آنها برای انتقال پیام خود به جامعه در کسوت چنین اسمی کار خود را انجام دهند. آنها سیاستمداران و افراد متفکری بودند که به دلیل اختناق حاکم در جامعه در این محفل از طریق طنز و ماجراهای طنز افکار و عقاید را در جامعه تبریز انتشار می دادند.
پیشینه
اسفندیار قره‌باغی، فرزند «قلی خان سالار» (مشهور به ساری قلی خان)، که از طنزپردازان این قهوه‌خانه بود، در مورد پدرش و این قهوه‌خانه چنین گفته است: «پدر من و دوستانش تفکرات روشنفکری خود را از طریق جملات طنز در جامعه نزج و نسخ می‌دادند. با توجه به اینکه ارتباطات در آن دوره مثل دوره امروزی ما قوی و با سرعت انجام نمی‌گرفت. حتی آن‌ها در زمان اشغال آذربایجان توسط روس‌ها حتی قهوه‌خانه‌ای و محفلی تشکیل دادند در محله «ایکی قاپیلی» یا ایکی قالا به نام «ائششک‌لر قهوه‌سی» و خیلی‌ها هم فرض کرده بودند، کسانی که به این قهوه‌خانه می‌روند، افرادی بی‌شعور و لمپن هستند. در حالی که اقتضای زمان ایجاب کرده بود که آنها برای انتقال پیام خود به جامعه در کسوت چنین اسمی کار خود را انجام دهند. آنها سیاستمداران و افراد متفکری بودند که به دلیل اختناق حاکم در جامعه در این محفل از طریق طنز و ماجراهای طنز افکار و عقاید را در جامعه تبریز انتشار می‌دادند. حتی پس از اتمام دوره اشغال و عقب‌نشینی روس‌ها باز این کار ادامه یافت و در نشریه توفیق صفحه‌ای اختصاص داده شد به حزبی به همین نام حزب خران که فکر می‌کنم حتی عضوگیری هم کردند.»
حضور جلال آل احمد در کافه
در روزگاری که طنز و شوخی آذربایجان در ادبیات ایران جایی برای خود باز کرده بود، نویسندگانی چون جلال آل احمد، منوچهر هزارخانی، عمران صلاحی، صمد بهرنگی و غلامحسین ساعدی، گاهی به این قهوه‌خانه آمده با طنزگویان تبریز گپ می‌زدند و تبریزی‌های شوخ‌طبع نیز سر به سر آنها می‌گذاشتند.
بهروز دولت‌آبادی، در مورد سفر جلال آل احمد به تبریز در اردیبهشت ۱۳۴۶ و حضور وی در کافه خران، چنین نوشته است: «بچه‌ها پیشنهاد کردند که به «قهوه‌خانه میتچی‌لار» برویم. جلال بی‌درنگ قبول کرد. بین راه از اوضاع و احوال قهوه‌خانه کلی برایش تعریف کردیم. دراین قهوه‌خانه همه نوع آدم، کارگر و تاجر و روشنفکر و با هر طرز تفکر جمع می‌شدند و با طنز تلخ و گزنده و نیش‌دار هیچ تازه واردی را بی نصیب نمی‌گذاشتند. شاید طنز زهرآلود طنازان این قهوه‌خانه واکنشی بود به اعمال رژیم گذشته که خود را زیاد جدی گرفته بود. با وارد شدن ما به قهوه خانه، اینک ما برایشان شکار خوبی بودیم...»
غلامحسین ساعدی سخنان تبریزی‌ها را به آل احمد ترجمه می‌کرد و او نیز از شوخی آن‌ها خنده‌اش می‌گرفت. جلال بارها گفته بود «از کلام طنز و شوخی قهوه‌خانه لذت می‌برم.» او می‌گفت: «اگر عمری باشد، این قهوه‌خانه را در کتابی معرفی خواهم کرد.» بدین ترتیب این قهوه‌خانه بر سر زبان‌ها افتاد و از همه نقاط کشور که راهی تبریز می‌شدند سراغ قهوه‌خانه بذله‌گویان را می‌گرفتند.
طنزپردازان برجسته
از جمله مهم‌ترین طنزپردازان و بذله‌گویان این قهوه‌خانه می‌توان به اشخاص زیر اشاره کرد:
جزایر گلوریوسو
جزایر گلوریوسو از جزیره‌های فرانسه در اقیانوس هند است. Glorioso Islands نام فارسی آن دخیل از انگلیسی است. یا Glorieuses نامش رااز نمای باشکوهش (glorious) گرفته.
جزایر گلوریوسو از جزیره‌های فرانسه در اقیانوس هند است. این جزایر گروهی از جزایر و صخره‌های فرانسوی کلاً به مساحت ۵ کیلومتر مربع در شمال کانال موزامبیک می‌باشد و در حدود ۱۶۰ کیلومتری شمال غرب ماداگاسکار قرار دارد.
جزایر گلوریوسو دارای منطقه انحصاری اقتصادی به وسعت ۴۸۳۵۰ کیلومتر مربع می‌باشد. این جزایر از دو جزیره به نام گرند گلوریوسو و لی دو لیس و هم چنین هشت جزیره صخره‌ای با نام‌های مشخص تشکیل شده‌است. گرند گلوریوسو تقریباً دایره‌ای و ۳ کیلومتر اندازه دارد. دارای پوشش گیاهی متراکم اساساً از نارگیل و درختان Casuarina می‌باشد.
لی دو لیس نیز در حدود ۸ کیلومتر و در شمال شرق گرند گلوریوسو می‌باشد و از توده‌های ماسه‌ای تشکیل شده‌است. آب و هوای جزایر حاره‌ای و زمین‌های جزایر نیز پست و کم ارتفاع و هموار می‌باشد؛ از سطح دریا تا ۱۲ متر متفاوت است. لی دو لیس مکان مناسبی برای پرندگان مهاجر و لاک پشت‌ها جهت تخم‌گذاری در سواحل می‌باشد.
این جزیره نخستین بار توسط اعراب شناخته شده‌است و بعداً در ۱۸۸۰ توسط فردی فرانسوی به نام ایپولیت کالتوکس نام گذاری شد و مورد سکونت قرار گرفت. وی هم چنین به کاشت نارگیل دست زد.
این جزایر در ۱۸۹۲ تحت مالکیت فرانسه درآمد. در ۱۹۱۴ تا ۱۹۵۸ بهره‌برداری از این جزایر به عهده کمپانی‌های سیشل واگذار شد. این جزایر اکنون به حفاظت گاه‌های طبیعی به همراه ایستگاه‌های هواشناسی تبدیل شده‌اند. ماداگاسکار هنوز ادعای حاکمیت بر این جزایر را دارد.
جستارهای ویژه
سرزمین‌های جنوبی و جنوبگانی فرانسه
منابع
http://en.wikipedia.org/wiki/Glorioso_Islands
مارک مزوینسکی
مارک مزوینسکی (Marc Mezvinsky؛ زادهٔ ) بانکدار سرمایه‌گذاری آمریکایی و از مؤسسین صندوق پوشش ریسک ایگلویل پارتنرز، و شوهر چلسی کلینتون، دختر وزیر امور خارجه سابق هیلاری کلینتون و رئیس جمهور سابق بیل کلینتون است.
اوایل زندگی
مزوینسکی در فیلادلفیا، پنسیلوانیا زاده شد و حین بزرگ شدن به یک کنیسهٔ یهودیت محافظه‌کار می‌رفت. والدین او هر دو نمایندگان سابق دموکرات مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا هستند. پدرش ادوارد مزوینسکی (م. ۱۹۳۷) است، که با ترفند پانزی و کلاهبرداری ایمیلی ۱۰ میلیون دلار از مردم اختلاس کرد، و در سال ۲۰۰۱ مجرم شناخته و محکوم شد. مادرش نماینده حوزه انتخابیه سیزدهم پنسیلوانیا از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ بود. آنها کوتاه مدتی پیش از محکومیت مزوینسکی اعلام ورشکستگی کرده و طلاق گرفتند.
واسیلی شوکشین
واسیلی ماکاروویچ شوکشین (زاده ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۹ - درگذشته ۲ اکتبر ۱۹۷۴) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان هنرپیشه اهل شوروی/روسیه بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به کمیسر اشاره نمود.