cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مغز زنانه (کتاب)
دربارهٔ کتاب
فصل هفت کتاب دربارهٔ مغز زن بالغ است. تغییرات مغزی زن در طی یائسگی در این فصل آمده‌است. نویسنده چنین می‌گوید: مغز زنانه بالغ هنوز هم قلمرو نسبتاً ناشناخته‌ای است، اما برای زن‌ها عرصه گسترده‌ای است برای این که کشف کنند، بیافرینند و به دیگران کمک کنند و راه‌های مثبتی پیش روی نسل‌های آینده باز کنند. حتی ممکن است این دوره خوش‌ترین سال‌های زندگی شان باشد. بخش پایانی کتاب با عنوان «کلام آخر» به آینده مغز زنانه می‌پردازد. نویسنده می‌گوید درسی که در طول نوشتن این کتاب گرفته و باید به زن‌ها منتقل کند، این است که «درک زیست‌شناسی، این قدرت ذاتی را به زن‌ها می‌دهد که برای آینده خود بهتر برنامه‌ریزی کنند.»
منابع
وبسایت مهرخانه
وبسایت انتشارات رشد
ادلاید، کیپ شرقی
ادلاید، کیپ شرقی (به لاتین: Adelaide, Eastern Cape) یک شهرک در آفریقای جنوبی است که در کیپ شرقی واقع شده‌است.
خصوصیات
ادلاید ۴۰٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۱۹۱ نفر جمعیت دارد.
اولیوکمینسک
شهر اولیوکمینسک در کشور روسیه و در جمهوری یاقوتستان واقع شده‌است.
بنش
بنش (به عربی: بنش) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان ادلب واقع شده‌است.
خصوصیات
بنش ۴۱٬۸۴۸ نفر جمعیت دارد و ۳۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یادبود ملی میستی فیوردز
یادبود ملی میستی فیوردز یک پارک ملی در ایالت آلاسکا در آمریکا است. این پارک ملی ۹۲۴۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
غارنشینان (کتاب)
غارنشینان یا ساکنین غار نمایش‌نامه‌ای است از ویلیام سارویان، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا. این کتاب توسط عباس امامیان به فارسی ترجمه شده‌است
تاج‌الدین الحسنی
تاج الدین الحسنی (زاده ۱۸۸۵ در شهر دمشق سوریه – درگذشته ۱۹۴۳)
از تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۳۴ – ۲۲ فوریه ۱۹۳۶ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
کانی ابراهیم
کانی ابراهیم، روستایی از توابع بخش الوت شهرستان بانه در استان کردستان ایران است.
معره نعمان
معرة النعمان ، شهری در استان ادلب در کشور سوریه است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ میلادی، ۸۳٬۶۸۳ نفر بوده‌است.
جغرافیا
این شهر در جنوب شهر ادلب و در فاصلهٔ ۸۴ کیلومتری شهر حلب و ۶۰ کیلومتری شهر حماه واقع شده‌است. ارتفاعش از سطح دریا در حدود ۴۹۶ متر است و دارای هوای معتدل است. در روزگاران قدیم و به سبب هوای لطیف آن مردم در این مکان استقرار یافتند و سکنی گزیدند.
وجه تسمیه
در مورد وجه تسمیه معره نعمان روایت کنندگان عرب مختلف القول اند، در حالی که مورخ الحجری می‌گوید: «معره نعمان» نسبتاً به نعمان بن بشیر یکی از صحابه نام‌گذاری شده‌است، «نعمان بن بشیر» بعد از مهاجرت به اینجا در گذشت، گویند قبر وی در آن مکان است. در ضلع جنوبی شهر محوطه‌ای (سور) وجود دارد که گویند قبر یوشع بن نون در آن وجود دارد. همچنین قبر صحابی عبدالله بن عمار بن یاسر در این شهر قرار دارد. اما دیگران تسمیت این شهر به نعمان الساطع بن عدی بن غطفان بن قضاعه نسبت می‌دهند. . روایت است که اول کسی در آنجا ساکن شده‌است «نعمان الساطع بن عدی بن غطفان بن قضاعه» بوده‌است، بنا براین آن را معره نعمان نامیده‌اند.
اقتصاد
شهر «معره نعمان» در آغاز بر روی مجموعه‌ای کوچک از تپه‌ها در دره وسیع و حاصلخیزی ساخته شد.
این شهر به زارعت انگور مشهور است، و دارای باغ‌های مرکبات و باغ‌های میوه است، محصول این باغ‌ها عبارت‌اند از: سیب، هلو، انار، پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، نارنج، بالنگ، به اضافه خربزه، هندوانه، گوآوا، پاپایه و خیار است، و همچنین دیگر محصول‌های صیفی و زمستانی نیز می‌کارند.
دوران جنگ داخلی سوریه
در دوران جنگ داخلی سوریه شهر معره نعمان در ۲ ژوئن ۲۰۱۱ در کانون اعتراضات خیابانی علیه بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه قرار گرفت. در آن زمان این شهر چندین بار میان ارتش سوریه و ارتش آزاد سوریه، دست به دست شده بود. ارتش آزاد سوریه کنترل این شهر را در دسامبر ۲۰۱۱ به دست گرفت. اما دولت سوریه این شهر را در ژانویه ۲۰۱۲ از مخالفان پس گرفت. در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۲، ارتش آزاد سوریه مجدداً شهر را به کنترل خود درآورد اما بار دیگر ارتش سوریه در ماه اوت ۲۰۱۲ شهر را بازپس گرفت. سرانجام ارتش آزاد سوریه در ماه اکتبر ۲۰۱۲ پس از درگیری شدید با نیروهای دولتی، دوباره این شهر را به تصرف خود درآورد.
شهر معره النعمان و روستاهای پیرامون آن منطقه ای استراتژیک است، زیرا بزرگ‌راه معروف "ام ۵" در آن واقع شده‌است. این بزرگراه شهر حلب را به شهرهای مهم بزرگی در شمال سوریه و به پایتخت این کشور، دمشق پیوند می‌دهد. از ۸ اکتبر ۲۰۱۲، نبرد معره نعمان بین ارتش آزاد سوریه و دولت سوریه آغاز شد و باعث تلفات غیرنظامی و خسارات شدید مادی شد. این شهر همچنین مقر لشکر ۱۳ ارتش آزاد سوریه نیز بوده‌است.
در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۹ بازار معره نعمان هدف بمب‌گذاری قرار گرفت. در جریان این حمله، ۴۳ غیرنظامی کشته و ۱۰۹ تن دیگر نیز زخمی شدند.
در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۰، در جریان تهاجم به شمال غرب سوریه، ارتش سوریه کنترل معره نعمان را به دست گرفت.
چهرهٔ برجستهٔ شهر
از شخصیت‌های برجسته‌ای که از این شهر برخاسته‌اند می‌توان به ابوالعلاء معری شاعر و فیلسوف معروف اشاره کرد، وی در سال ۴۴۹ هجری (۱۰۵۸ میلادی) در همین شهر درگذشت. وی در مورد «معره النعمان» چنین می‌گوید:
همچنین قاضی قضاء «ابوالقاسم الحسن بن عبدالله بن محمد الساطع» از همین شهر بودند، وی در سال ۴۱۹ هجری قمری در (وادی مرّ) در گذشت و در بقیع به خاک سپرده شد.
آثار تاریخی معره نعمان
در گوشه و کنار این شهر آثار مختلفی از دوران بسیار دور باقی مانده‌است و به چشم می‌خورد. و مشهورترین آن‌ها یک مناره اثری است که تاریخ آن به دوران قرن ششم هجری بر می‌گردد. آرامگاه عمر بن عبدالعزیز (زاده صفر ۶۳ هجری قمری - وفات در رجب ۱۰۱ هجری قمری)، خلیفه عادل اموی، در جنوب شرقی این شهر قرار دارد.
مرکز تحقیقات پیو
پروژه نگرش‌های جهانی پیو یک سری نظرسنجی‌ها و گزارش‌های افکار عمومی در سراسر دنیاست که هدف آن فهم نگرش‌های جهانی دربارهٔ موضوع‌های مختلف است.
کورنیتسه
کورنیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کولین واقع شده‌است.
گیم آواردز ۲۰۲۲
جوایز بازی ۲۰۲۲ (به The Game Awards 2022) نام مراسم اهدا جوایز به بهترین بازی‌های سال ۲۰۲۲ که در ۸ دسامبر ۲۰۲۲ برگزار شد. میزبان این مراسم همانند دوره‌های قبل جف کیلی می‌باشد و این مراسم در تئاتر مایکروسافت در لس آنجلس برگزار می‌شود. نامزدهای هر بخش در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ اعلام می‌شود. نتایج رای‌گیری ۹۰٪ آرا توسط هیئت داوران که شامل تیم سازندگان سخت‌افزاری در شرکت‌های سونی، ماکروسافت، نینتندو و ای‌ام‌دی، منتشر کنندگان بازی‌های کامپیوتری، ۵۰ فرد خبره در صنعت بازی کامپیوتری و ۱۹ نشریه انگلیسی زبان و ۱۰٪ باقی آرا توسط مردم در رسانه‌های مجازی شامل فیس‌بوک، توئیتر و بیلیبیلی انتخاب می‌گردند. رای‌گیری‌های عمومی از طریق وب سایت و شبکه اجتماعی دسکورد صورت گرفته که حدود ۳۵ میلیون رای ثبت شد که بیش از دوبرابر تعداد آرا بیشتر از سال گذشته بوده‌است. هالزی در این مراسم اجرای زنده داشت و از آل پاچینو، پدرو پاسکال و بلا رمزی به‌عنوان مهمان ویژه جهت اهدای جوایز دعوت شد. خدای جنگ: رگناروک با ۱۱ نامزدی، بیشترین نامزدی را دریافت کرد. در پایان بازی الدن رینگ به‌عنوان بهترین بازی سال اعلام شد.
ادی سیبرین
ادی سیبیران (Eddie Cibrian، زاده ) بازیگر آمریکایی است.
گیم آواردز ۲۰۲۲
بازی‌های معرفی شده
در این مراسم، بازی‌هایی که قصد انتشار در آینده را دارند، به صورت پیش‌نمایش معرفی شدند که به شرح زیر است:
کلیسای مسیح منجی، گیومری
کلیسای مسیح منجی، گیومری کلیسایی متعلق به سده نوزدهم میلادی که در شهر گیومری ارمنستان واقع. آن در بین سال‌های ۱۸۵۸ تا ۱۸۷۲ ساخته شده‌است. معمار این کلیسا توسط تادئوس آندیکیان انجام شده‌است. وی این بنا را به سبک Domed basilica طراحی کرده است.
دریابدها
زیرخانواده  دریابُدها جزء تیره فرچه‌پایان و عضو بالاخانواده پروانه‌وارها می‌باشد.
دهستان خیبر
دهستان خیبر نام دهستانی در بخش چغامیش شهرستان دزفول، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳۲۰ نفر (۲۴۹۰ خانوار) بوده‌است.
کلیسای مسیح منجی، گیومری
در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی، آن توسط حکومت شوروی مصادره شد و اندکی بعد در سال ۱۹۳۲ ویران شد. دیرتر در سال ۱۹۶۴، اندکی مرمت شد
ساخت مهاتما
ساخت مهاتما فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی شیام بنگال است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجیت کاپور، پالاوی جوشی و شان کامرون مایکل ایفای نقش کرده‌اند.
رامبد شکرآبی
رامبد شکرابی (زادهٔ ۱۷ فروردین ۱۳۵۱ در تهران) بازیگر فیلم اهل ایران است.
زندگی‌نامه
شکرآبی متولد سال ۱۳۵۱ در تهران است. او بازیگری را از سال ۱۳۷۳ با فیلم ترانزیت ساختهٔ علی سجادی حسینی آغاز کرد. شکرآبی در این سال‌ها در تلویزیون هم فعالیت داشته‌است. او بازیگری در تلویزیون را از سال ۱۳۷۵ با مجموعهٔ تلویزیونی تنگنا شروع کرد. وی در سال ۱۳۸۹ در زمان پيش توليد فيلم عنكبوت به كارگرداني مانى ارمغان با حدیث فولادوند كه نقش مقابلش را در آن فيلم بازي مي كرد ازدواج کرد که در سال ۱۴۰۰ به طلاق انجامید.
منابع
https://www.farsnews.ir/amp/8908011169
لیسار
لیسار یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران و مرکز بخش کرگان‌رود در شهرستان تالش است.
این شهر با جمعیت ۲۸٬۴۵۶ نفر (برآورد ۱۳۹۵) در بخش کرگان‌رود شهرستان تالش قرار دارد. این شهر بر سر راه ترانزیت تهران - رشت - آستارا قرار داشته و به واسطه قلعه تاریخی صلصال شهرت دارد. فاصله این شهر از تهران در حدود ۴۴۱ کیلومتر می‌باشد. مردم لیسار و بخش کرگان‌رود به زبان‌های تالشی و ترکی آذربایجانی  سخن می‌گویند.
علت نامگذاری
وجه تسمیه این شهر را که در ریشه در زبان تالشی دارد، به دلیل وجود درختان نارون در آن می‌دانند. نارون در زبان تالشی لی گفته می‌شود و نام لیسار از وجود فراوان این درختان در این محل بوده‌است.
در لغت نامه دهخدا از لیسار به دهستانی یاد می‌شود که در شهرستان طوالش واقع شده و در ۱۸ هزار گزی شمال هشتپر بین شوسه انزلی به آستارا قرار دارد.
موقعیت و آب و هوا
شهر لیسار به‌دلیل حضور قلعه تاریخی صلصال و به‌دلیل واقع شدن در میان شالیزارهای برنج و باغ‌های گیلاس و نزدیکی به دریای خزر، دارای آب و هوای خاص با قابلیت بالای جذب گردشگر است. اجرای یک طرح گردشگری - اقامتی در این منطقه، بخشی از نوار ساحلی دریای خزر واقع در شهر لیسار، قلعه تاریخی صلصال، منطقه ییلاقی سوباتان (سووتن) و روستای قدیمی اگری‌بوجاق به‌عنوان طرح جامع ملی گردشگری صلصال لیسار به تصویب دولت رسیده‌است.
منابع
*اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳خ.
تورشام
تورشام (به انگلیسی: Teversham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کمبریج‌شر جنوبی واقع شده‌است. تورشام ۲٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد.
آیگاباتس
آیگاباتس (به ارمنی: Այգաբաց) یک روستا در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است. آیگاباتس در ۱۰ کیلومتری جنوب شرق گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده‌است.
خصوصیات
آیگاباتس ۷۶۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
کانی بید
کانی بید، روستایی از توابع بخش الوت شهرستان بانه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پشت آربابا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
شهرستان پوپووو
شهرستان پوپووو یک شهرستان در بلغارستان است که در استان ترگوویشته واقع شده‌است. شهرستان پوپووو ۸۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۴۷۹ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر کمپولون خواهرخواندهٔ شهرستان پوپووو هست.
آگاموتو
آگاموتو یک شخصیت تخیلی و ابرقهرمانانه در کتاب‌های کامیک می‌باشد. این کاراکتر در قصه‌های عجیب شماره ۱۱۵ام معرفی شد.
جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از آگاموتو در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده است.
این شخصیت بیشتر به خاطر آن معروف است که منبع چشم آگاموتو - یک ابزار روشن‌بینی جادویی که دکتر استرنج از آن استفاده می‌کند- می‌باشد.
آگاموتو پدر هنرهای عرفانی است.
رابرت ویزدم
رابرت ویزدم بازیگر آمریکایی زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۳ است. وی از والدینی جامائیکایی متولد شد و تحصیلات خود را در دانشگاه کلمبیا به پایان رساند. اولین فیلم رابرت ویزدم در سال ۱۹۹۴ به نام لوح پاک بود. او در سال ۲۰۰۷ در سریال فرار از زندان در نقش لچرو یک قاچاقچی مواد بازی کرد. وی همچنین در سوپرنچرال نقش یوریل را داشت. او همچنین برای بازی در نقش هاوارد کالوین در سریال وایر شناخته می‌شود.
استوارت گیلارد
استوارت گیلارد (Stuart Gillard؛ زادهٔ April 28, 1950) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ویروس و پردیس اشاره کرد.
اوموتنینسک
شهر اوموتنینسک در کشور روسیه و در استان اوبلاست کیروف واقع شده‌است.
محمد حیدری
محمد حیدری (زادهٔ دوم دی ماه ۱۳۱۶ در تهران – درگذشت ۳ شهریور ۱۳۹۵ در کالیفرنیا) ردیف‌دان و آهنگساز سرشناس موسیقی پاپ و اصیل ایران و نوازندهٔ سنتور ایرانی مقیمِ آمریکا بود. از جمله ترانه‌های ماندگارش می توان به «قلبم گرفت»،«سوغاتی» و «بهار بهار» با صدای هایده، «میخونه بی شراب»،«چراغ» و «بیا بنویسیم» با صدای مهستی، «گذشته» و «دیوونتم» با صدای حمیرا، «صبحت بخیر عزیزم» با صدای معین و «دل من» با صدای داریوش اشاره کرد.
زندگی‌نامه
محمد حیدری در دوم دی‌ماه ۱۳۱۶ در تهران متولد شد. وی در ۱۳سالگی مقدمات نوازندگی سنتور را از ابوالحسن صبا فراگرفت. مدتی نیز از تجربیات عبدالله دوامی و محمد ایرانی مجرد بهره برد. از سال ۱۳۳۴ به مدت یک سال با ارکستر شماره یک هنرهای زیبا به سرپرستی ابوالحسن صبا همکاری داشت و از ۱۳۳۶ با گروه دیگری در ادارهٔ هنرهای زیبا به سرپرستی نصرت‌الله گلپایگانی وارد همکاری هنری شد و از همین دوران تا سال ۱۳۵۷ برنامه‌های متعددی در داخل و خارج کشور اجرا کرد.
فعالیت هنری
در کتاب موسیقی‌دانان ایرانی نوشتهٔ پژمان اکبرزاده آمده‌است: «محمد حیدری از سال ۱۳۴۰ به تدریس در هنرستان موسیقی ملی و کلاس‌های شبانهٔ هنرستان اشتغال داشت. وی توانست شاگردان چیره‌دستی را به موسیقی ایرانی معرفی کند. او سرپرستی «گروه نوازندگان» را نیز عهده‌دار بود و همراه با نوازندگان و خوانندگان مختلف، برنامه‌هایی را نیز در رادیو به اجرا درآورد. اسماعیل واثقی، که از شاگردان حیدری بوده‌است، و اکنون یکی از نوازندگان برجستهٔ سنتور است، در مورد استاد خود چنین می‌گوید: «سنتور ایران به حیدری بدهکار است.»
محمد حیدری پس از انقلاب ۱۳۵۷ ابتدا به ایتالیا و سپس به آمریکا کوچ کرد و فعالیت هنری خود را در زمینه‌های ساخت ترانه، تدریس و نوازندگی سنتور در جنوب کالیفرنیا ادامه داد.
درگذشت
محمد حیدری در ۳ شهریور ۱۳۹۵ در جنوب کالیفرنیا و در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
عطا الایوبی
عطا الایوبی (متولد ۲۵ مارس ۱۸۷۷ – متوفی ۲۱ دسامبر ۱۹۵۱) در شهر دمشق سوریه از تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۳۶–۲۱ دسامبر ۱۹۳۶ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
لوندویل
لَوَندِویل یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ این شهر دارای جمعیت ۱۱۲۳۵ نفر (۳۳۱۸ خانوار) بوده‌است. شهر لوندویل مرکز بخش لوندویل شهرستان آستارا است.
موقعیت
شهر لوندویل مرکز بخش لوندویل در شهرستان آستارا، گیلان قرار دارد. این شهر در طول جغرافیایی ۴۸ درجه و ۵۲ دقیقهٔ شرقی و عرض جغرافیایی ۳۸ درجه و ۱۸ دقیقهٔ شمالی واقع است؛ و ارتفاع متوسط آن از سطح دریاهای آزاد ۱۰- متر است. محدوده قانونی شهر لوندویل از جنوب به حاشیه شمالی رود چلوند و در شمال تا نزدیکی روستای سیبلی و در شرق به دریای خزر و در غرب در امتداد خیابان آبشار تا سه راهی باباحسن محدود است. محدوده قانونی شهر لوندویل ۷٫۵ کیلومتر مربع وسعت دارد. بخش لوندویل ۱۴۸ کیلومترمربع وسعت دارد؛ که محدوده آن از جنوب از سه راهی دانشور قره سو تا کانال دربند در نزدیکی پلیس راه در شمال است. بخش لوندویل مشتمل بر یک نقطهٔ شهری شهر لوندویل و دو دهستان (دهستان‌های چلوند و لوندویل)، ۲۳ روستای دارای سکنه و ۱۰ روستای با جمعیت فصلی است.
محیط طبیعی
بخش لوندویل شامل سه قسمت جلگه‌ای، کوهپایه‌ای و کوهستانی است و هوای جلگهٔ آن در تابستان، گرم و مرطوب و در زمستان ملایم و هوای کوهستان در تابستان معتدل و در زمستان سرد است. میانگین بارندگی آن ۱۴۰۰ میلی‌متر است و تعداد روزهای یخبندان به‌طور متوسط در طول سال ۲۱ روز است. کوه خانبلاغی با ارتفاع ۲٬۱۶۷ متر بلندترین نقطهٔ کوهستانی این منطقه‌ است و سواحل دریای خزر با ارتفاع ۲۷-، پایین‌تر از سطح آب‌های آزاد است. در محدودهٔ شهرستان آستارا رودهای پرآبی چون چلوند، لوندویل و کانرود جریان دارند.
محیط انسانی
با محاسبه علمی رشد سالانه جمعیت، جمعیت شهری لوندویل در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۱۳۲۵ نفر می باشد که طبق نتایج سرشماری عمومی نفس و مسکن سال ۱۳۹۰، شهر لوندویل دارای ۱۰٬۶۱۷ نفر بوده‌است رشد جمعیت آن در طی دورهٔ ۵ سالهٔ ۸۵ تا ۹۰ معادل ۴٫۵۱ درصد بوده‌است. شهر لوندویل مرکزیت بخش لوندویل را دارا است. بخش لوندویل دارای ۲۳٬۴۲۱ نفر جمعیت است؛ که ۱۳٬۲۰۴ نفر در مناطق روستایی این بخش ساکن هستند.زبان رایج در کوچه و بازار این شهر ترکی آذربایجانی   است و بیشتر مردم به این زبان سخن می‌گویند، و زبان عده‌ای از مردم این شهر در قسمت غربی شهر تالشی است. در محدودهٔ شهری لوندویل ۸ مسجد وجود دارد که ۶ مسجد مربوط به اهل تشیع و ۲ مسجد مربوط به اهل سنت است.
به لحاظ محصولات کشاورزی در محدودهٔ بخش لوندویل کشت برنج، گندم، ذرت، توتون، صیفی‌جات و حبوبات رواج دارد در سال‌های اخیر کشت کیوی نیز رواج یافت است.
جاذبه‌های گردشگری
بخش لوندویل دارای جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی فراوانی برای گردشگری است که به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
موقعیت
پناهگاه حیات وحش لوندویل بین ۳۸٫۱۹ تا ۳۸٫۲۸ عرض شمالی و ۴۸٫۵۲ تا ۴۸٫۵۴ طول شرقی و در استان گیلان و بین بخش لوندویل و بخش مرکزی شهرستان آستارا واقع شده‌است. مساحت آن در حدود ۱۰۲۶ هکتار است.
پستانداران: سمور آبی، گورکن، فوک دریای خزر و شغال.
پرندگان: قوی گنگ، قوی فریادکش، فیلوش، اردک سیاه کاکل، اردک چشم طلایی، باکلان کوچک و باکلان بزرگ، عقاب‌ها، کاکائی‌ها، پرستوهای دریایی، آبچلیک‌ها، حواصیل‌ها، سهره‌ها، چرخ‌ریسک‌ها، گیلانشاه خالدار، پری شاهرخ، درنا و قرقاول.
پناهگاه حیات وحش امیر لوندویل با مساحتی بالغ بر ۱۰۷۴ هکتار، در موقعیتی قرار دارد که از جنوب به شهر لوندویل و از شمال به شهر آستارا و از شرق به دریای خزر و از غرب به جاده آستارا به لوندویل منتهی می‌شود. این منطقه در سال ۱۳۵۲ به عنوان منطقهٔ حفاظت‌شده اعلام شد و طی مصوبهٔ شمارهٔ ۶۳ مورخ ۲۵ مرداد ۱۳۵۴ شورای عالی محیط زیست به مجموعهٔ مناطق تحت مدیریت سازمان پیوست. ارتفاع متوسط منطقه ۲۰ متر پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد است. پناهگاه حیات وحش لوندویل دارای اقلیم خیلی مرطوب و معتدل با میانگین بارندگی ۱۱۰۰ میلی‌متر و دمای سالانهٔ ۱۵ درجهٔ سانتی‌گراد است.
ویژگی‌های منطقه پناهگاه حیات وحش
این منطقه نمونه‌ای منحصربه‌فرد از باقی‌ماندهٔ جنگل‌های جلگه‌ای هیرکانی است. حدود ۱/۳ منطقه از برکه، آب بندان و تالاب‌های مشجر تشکیل شده‌است. از گونه‌های مهم گیاهی می‌توان از نی، لویی، انار وحشی، توسکای قشلاقی، ازگیل، لرگ، لیلکی، تمشک و غیره نام برد. این پناهگاه شامل زیستگاه‌های متنوع آبی و خشکی برای جانوران است. ۱۲۵ گونهٔ جانوری در منطقه شناسایی شده‌است که مهمترین آن‌ها عبارتند از روباه معمولی، گراز، سمور آبی، سیاه کاکل، پری شاه رخ، درن فک، قوی فریاد کش، انواع اردک، حواصیل، گیلانشاه خالدار و درنا.
عوامل تهدیدکنندهٔ پناهگاه حیات وحش
۱–۲۵ هکتار محل جمع‌آوری زباله پشت امامزاده و در وسط حیات وحش که جدیداً حصار کشیده شد. در سال ۱۳۶۹ طبق مصوبه اداری برای دفن زباله بخاطر شرایط خاص زمان ۵ هکتار از بهترین حیات وحش ملی در حیات وحش را در اختیار شهرداری آستارا قرار گرفت که تخریب و دفن زباله کند و با کمال تاسف شهرداری آستارا وسعت آن را به ۲۵ هکتار وسعت داده‌است اسماعیل اسدی دارستانی از فعالان حقوق بشر و محیط زیست با فراخوانی در وبلاگها و سایت و نشریات و دعوت از صدا و سیما درخواست جلوگیری از وسعت پیدا کردن و تغییر مکان دفن زباله شده‌است بخاطر این موضوع بارها تهدید و اذیت و آزار قرار گرفته و حتی از ایشان شکایت و دادگاهی شده‌است.. اما ایشان و فعالان محیط زیست ساکت نشسته‌اند و در اقدامی موقعیت فعلاً مسئولان را مجبور کردند همین ۲۵ هکتار را دورش را حصار کشی تا بقیه حیات وحش تخریب نشود و فعالان حقوق بشر و محیط زیست تا تخلیه ۲۵ هکتار از حیات وحش از زباله به مبارزه بین‌المللی و ملی خود ادامه خواهند داد.
امراستدال، ویرجینیای غربی
امراستدال شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۵۰ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
بیت یاشوط
بیت یاشوط (به عربی: بیت یاشوط) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان جبله واقع شده‌است.
خصوصیات
بیت یاشوط ۶٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوندویل
عوامل تهدیدکنندهٔ پناهگاه حیات وحش
۲-به عنوان مهمترین عوامل تهدید می‌توان از وجود مستثنیات، تغییر کاربری اراضی، تعارضات به اراضی حاشیهٔ تالاب، چرای دام، شکار و صید غیرمجاز، تأسیسات جهانگردی و برداشت صدف نام برد.
۳- مهم‌ترین تخریب حیات وحش برداشت بی‌رویه شن و ماسه و صدف از ساحل دریا و رودخانه‌ها است و همچنین تخریب کنندگان محیط زیست به بهانه جمع‌آوری شن و صدف جنگل را تخریب و نابود می‌کنند و بعضی از متعرضین با حمایت بعضی از رجال سیاسی اقدام به تصرف حیات وحش و محیط زیست منطقه کردند و می‌کنند.
۴– ۱۷ هکتار بهترین زمین‌ها و مناطق حیان وحش در ساحل آستارا که توسط سازمان محیط زیست حصار کشیده شده‌است سالهاست بدون مدرک و سند در اختیار شرکت سرمایه‌گذاری جهانگردی (شرکت غیردولتی) است با رها سازمان محیط زیست و مدافعان محیط زیست اعتراض و فراخوانی دادند که تأثیری نداشته‌است. شرکت غیردولتی موردنظر درصدد است با اعمال نفوذ در زمن حیات وحش و ساحل سیبلی هتل بین‌المللی بسازد و حیات وحش و درختان در حال تخریب است.
غرور و آزادی
غرور و آزادی نام یک کتاب ادبی است که توسط هوارد فاست، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا نوشته شده‌است.
نورثروپ وای‌بی-۳۵
نورثروپ وای‌بی-۳۵ ، یک هواپیمای بال‌دیس آمریکایی ساخت نورثروپ بود. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت و در سال ۱۹۴۹ پروژه ساخت و توسعه آن منحل شد.
ناشکیبا
ناشکیبا نام یکی از آلبوم‌های موسیقی همایون شجریان با آهنگسازی اردشیر کامکار می‌باشد که در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۳ توسط دل آواز منتشر شد. این آلبوم در سبک سنتی ایرانی و شامل ۸ عدد قطعه موسیقی می‌باشد که ترانه‌های آن توسط مولانا و سعدی و حافظ و فریدون مشیری سروده شده‌است.
دربارهٔ آلبوم
آلبوم «ناشکیبا» ساخته «اردشیر کامکار» نخستین آلبومی است که همایون شجریان به‌طور مستقل آن را خوانده‌است؛ هرچند که این اثر پس از انتشار آلبوم «نسیم وصل» به بازار نشر راه یافت. ناشکیبا سال ۱۳۸۳ توسط مؤسسه دل آواز منتشر شده‌است. تا این سال این آلبوم تنها مستقلی است که طی آن اردشیر کامکار، کار آهنگسازی برای خواننده انجام داده و بررسی ساخته‌های او نشان می‌دهد که بیشتر آثار وی شامل کارهایی هستند که برای کمانچه یا ارکستر، بدون حضور خواننده نوشته‌است.
تصویر روی جلد آلبوم توسط محمدرضا شجریان گرفته شده و طراحی آن توسط مژگان شجریان انجام شده‌است.
قطعات آلبوم
در قطعه «ناشکیبا» اردوان کامکار و در قطعه «داغ دوستی» اردشیر کامکار همنواز آواز هستند. آهنگسازی تصنیف «پنهان چو دل» ساخته همایون شجریان متأثر از موسیقی خراسان و آهنگسازی قطعه «رقص چوب» براساس نغمه‌های خراسانی است. ضبط و میکس دو قطعه «می عشق» و «پنهان چو دل» توسط ریموند موسسیان و تدوین و مسترینگ دیجیتال آلبوم توسط ریموند موسسیان و همایون شجریان صورت گرفته‌است. همچنین در این آلبوم اردوان کامکار ضبط صدا را انجام داده و اردشیر کامکار ناظر ضبط بوده‌است.
تولم‌شهر
تولم‌شهر یا مرجِقَل شهری از توابع و مركز بخش تولم، شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان و در شمال ایران است. تولم‌شهر در گذشته بازارجمعه نام داشت. این شهر با جمعیت ۶٬۴۷۱ نفر (برآورد ۱۳۹۰خ) مرکز بخش تولم است. شهرداری این شهر در سال ۱۳۷۲ تأسیس شده‌ است.
بازار هفتگی
تولم شهر كه در گذشته به بازارجمعه نيز معروف بوده و محل تشكيل بازارهفتگي بزرگي است كه يك بار در هفته، روز هاي پنجشنبه در اين شهر تشكيل مي شود. این بازار تقریبا تا مرکز شهر ادامه دارد و شامل ميوه و سبزيجات ، برنج و جو ، انواع لباس ،کیف ، کفش و وسایل دیگر است.
پرندگانی از جمله مرغ، اردک، غاز محلی و پرندگان شکاری از جمله مهم‌ترین و شناخته شده ترین جنس معامله شده در پنج شنبه بازار هستند که کشاورزان و محلی ها از همه نقاط گیلان برای فروش به این بازار می‌آیند، در کنار  آن شکارچی‌ها هم برای فروش در کوچه ها و معابر بازار دیده می‌شوند. دام‌ها و طیور و ماهی سه محصول اصلی و مهم بازار هستند که بیشتر از هر محصولی در اين بازار به فروش می‌رسند و جمعیت زیادی از مردم هم از همه نقاط گیلان برای خرید به این شهر و این بازار مراجعه می‌کنند.
در قدیم
لغت‌نامه دهخدا به قول فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲ می‌نویسد: مرجغل دهی است از دهستان تولم بخش مرکزی شهرستان فومن، در ۷هزارگزی شمال فومن بر کنار راه صومعه سرا به رشت، در جلگه مرطوب معتدل هوائی واقع و دارای ۲۷۸ تن سکنه‌است. آبش از رودخانه شفت و استخر و محصولش برنج، توتون، سیگار و شغل مردمش زراعت است.
دلاور (ایالت)
دلاوِر ایالتی در شمال شرقی آمریکا و یکی از ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس آمریکا است. پایتخت آن دوور و شهر مهم آن ویلمینگتن است.
بومیان آمریکا
پیش از آنکه دلاور توسط مستعمره نشینان اروپایی اشغال شود، موطن قبیلهٔ آلگونکیان شرقی بود که به نام اونامی لینِیپ یا دلاور نیز شناخته می‌شوند و عمدتاً در نوار ساحلی مسکن داشتند. مردم مانتیکاک نیز در بخش جنوبی شبه‌جزیره دیلماروا زندگی می‌کردند. به گفتهٔ جان اسمیت مردمی از ایروکوئیان، به نام کوسکاراواک و تاکوو، در نواحی شمالی‌تر از مردم مانتیکاک مسکن داشتند. آن‌ها احتمالاً پیش از مهاجرت به خلیج چساپیک، در بخش کوچکی از زمین‌های غربی ایالت زندگی می‌کردند.
مردم اونامی لینیپ در درهٔ دلاور خویشاوندی نزدیکی با مردم مونسی لینیپ داشتند که در امتداد رود هادسن زندگی می‌کردند. آن‌ها از راه شکار و کشاورزی ارتزاق می‌کردند.
این مردم از دست دادن زمین‌هایشان در حاشیهٔ رود دلاور و نابودی مینکووا به دست اتحادیهٔ پنج ملت ایروکوا در سال‌های ۱۶۷۰، سعی کردند بقایای قومشان را با ترک منطقه و ساکن شدن در کوه‌های آلگانی نجات دهند.
عمدهٔ مردمی که زمین‌های ایالت دلاور را ترک نکردند، تعمید داده شدند و به دین مسیح گرویدند. سپس با مردم رنگین‌پوست دیگر علیه همسایگان غیربومی خود متحد شدند.
دلاور مستعمره
هلندی‌ها نخستین اروپایی‌هایی بودند که به دلاور امروزی پا گذاشتند و در ۱۶۳۱، منطقهٔ بازرگانی زوانندیل را نزدیک لوز در منطقهٔ میانی برپا کردند. تمام استعمارگران مستقر در این ناحیه ظرف یک سال در یک نزاع قبایل سرخپوست بومی آمریکا کشته شدند. در سال ۱۶۳۸، سوئد نو، توسط پیتر مینوئیت، سرپرست مردم سوئدی، فنلاندی و هلندی، یک مستعمره و منطقهٔ بازرگانی سوئدی را در فورت کریستینا (ویلمینگتون امروزی) برپا کرد. این مستعمرهٔ سوئدی ۱۷ سال دوام آورد. در ۱۶۵۱، هلندیان با فرماندهی پیتر استویوِسانت برگشته و یک قلعه در نیوکاسل امروزی بنا نمودند و در ۱۶۵۵، مستعمرهٔ سوئد نو را ضمیمهٔ هلند نو کردند. تنها نه سال بعد، در ۱۶۶۴، این مستعمرات مورد حملهٔ ناوگان بریتانیایی قرار گرفته و توسط سر رابرت کار تحت سلطنت جیمز، دوک یورک تسخیر شدند. در ۱۶۸۲، دوک مقداری از زمین‌هایی که توسط سیسیل کالورت، بارون دوم بالتیمور، فرماندار مریلند، ادعا شده بود، به ویلیام پن واگذار کرد. پن به شدت علاقه داشت که استان پنسیلوانیای تحت فرمانش را به دریا متصل کند، به همین دلیل زمین‌هایی که امروزه به «زمین‌های پست دلاور» شهرت دارد را از دوک اجاره کرد.
پن در ۱۶۸۲، یک نماینده برای این متصرفات تعیین کرد و به‌طور خلاصه دو سرزمین تحت حاکمیتش را با هم تلفیق نمود. اگرچه در ۱۷۰۴، استان پنسیلوانیا بسیار بزرگ شد و نمایندگان این ایالت خواستند تا بدون رضایت نمایندگان سرزمین‌های پست دلاور تصمیم‌هایشان را عملی کنند؛ به همین دلیل گروهی از نمایندگان در نیوکاسل و عده‌ای دیگر در فیلادلفیا دور هم جمع شدند. پن و وارثان او مالکین هر دو منطقه ماندند و فرمانداران استان پنسیلوانیا و قلمرو سرزمین‌های پست را تعیین می‌کردند. در اصل به‌طور رسمی دلاور و پنسیلوانیا یک فرماندار داشتند. همان‌طور که از ۱۷۰۳ تا ۱۷۳۸ نیویورک و نیوجرسی یا در دوره‌ای ماساچوست و نیوهمپشایر یک فرماندار داشتند.
محمد محمدزاده تیتکانلو
محمد محمدزاده تیتکانلو (متولد ۱۳۴۳ در بجنورد)، عکاس، داگریّن، نقاش، محقق تاریخ عکاسی و هنر می‌باشد و مهم‌ترین فعالیت‌های هنری و علمی وی در باب عکاسی و نقاشی به قرار ذیل می‌باشد:
دلاور (ایالت)
دلاور مستعمره
با رشد کار و نیاز به کارگر، دلاور نسبت به مهاجران انگلیسی که وضع اقتصادی کشورشان رو به پیشرفت بود، بردگان بیشتری جذب کرد. مستعمره یک جامعهٔ بردگانی شد و کشت تنباکو رشد کرد. اگرچه مهاجران انگلیسی هنوز به این ایالت می‌آمدند.
محمد محمدزاده تیتکانلو
ابداع شیوه نقاشی «کهن نگاری» در دهه ۶۰ با مجموعه «مشروطه خواهان» و «ریز نقش‌های باستانی» (توضیحات اختصاری دربارهٔ این شیوه در انتهای این صفحه آمده‌است)
دلاور (ایالت)
انقلاب آمریکا
مانند دیگر مستعمرات میانه، قلمرو پست دلاور اشتیاق کمی به قطع وابستگی به بریتانیا داشتند. شهروندان با فرمانداران استعمارگر ارتباط خوبی داشتند و عموماً از دیگر مستعمرات در اجتماع‌ها و روابطشان آزادی عملشان بیشتر بود. بازرگانان بندر ویلمینگتون نیز روابط تجاری مستحکمی داشتند.
محمد محمدزاده تیتکانلو
احیای شیوة عکاسی داگرئوتیپ در ایران، برگزاری نمایشگاه‌ها و گارگاه با شیوة داگرئوتیپ برای نخستین بار در کشور، تألیف و نشر کتاب و مقالات دربارة داگرئوتیپ و ارتقاء این فرایند با ابداعات و اختراعات نو از جمله ابداع شیوه عکاسی "میم داگ" که دارای چهار گام و فرایند مستقل با عنوان "دیجیتال داگرئوتیپ"، "آنالوگ داگرئوتیپ"، " تری دی داگ 3D dag" و "پولاریزه یا قطبش داگرئوتیپ" می‌باشد.
اولین نمایشگاه داگرئوتیپ ایران در موزة عکسخانه شهر تهران، بهار ۱۳۹۲ برگزار گردید و داگهایی از معماری باستانی ایران در نمایشگاهی با عنوان «داگرئوتیپ‌های شرقی» پاییز ۱۳۹۲ در نگارخانة «آذر نور» مشهد به نمایش عموم درآمد. نخستین کارگاه داگرئوتیپ نیز در بهار ۱۳۹۲ در موزة عکسخانة شهر تهران برگزار شد و داگرئوتیپی از روی تصویر ستارخان، با شیوة ابداعی «میم داگ» در جمع حاضران به ثبت رسید. هم‌اکنون نیز عکس «سعدیة شیراز» از مجموعة داگهای «معماری باستانی» از محمدزاده در موزة ملی عکس ایران موجود است که با شیوة میم داگ در گام قطبی برداشته شده‌است. تألیفات محمدزاده عبارتند از: کتاب «کُهن پرتره‌های تاریخ عکاسی ایران» ۱۳۸۸، کتاب عکس «رستاخیز درارمنستان» ۱۳۸۸، کتاب «نخستین داگرئوتیپ‌های معاصر ایران» ۱۳۸۹، کتاب «سیاحان عکاس در خراسان» ۱۳۹۳، کتاب تاریخ داگرئوتیپ ایران ۱۳۹۳ همچنین تألیف بیش از ۶۰ مقاله با موضوع «تاریخ عکاسی»، «هنر» و چاپ آنان در نشریات معتبر مختصری از فعالیت‌های ایشان می‌باشد.
دلاور (ایالت)
انقلاب آمریکا
در این شرایط، توماس مک‌کین، وکیل اهل نیوکاسل، قانون تمبر را به شدت محکوم کرد، و
ورزشگاه احمد بن علی
ورزشگاه احمد بن علی (ملعب أحمد بن علی) معروف به ورزشگاه الریان یک ورزشگاه چند منظوره در الریان قطر است که در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می‌شود؛ این ورزشگاه همچنین محل بازی باشگاه ورزشی الریان و باشگاه ورزشی الخریطیات می‌باشد.
محمد محمدزاده تیتکانلو
ابداعات نو در حیطه عکاسی داگرئوتیپ و ادغام تکنولوژی باستانی عکاسی با عکاسی مدرن یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های محمدزاده در کشور و حتی در جهان می‌باشد این ابداعات اگر در کشور بین اصحاب هنر عکاسی و حتی متصدیان عکاسخانه‌ها باب شود، عکاسی فاخر خاص کشورایران می‌تواند بصورتی بی نظیر جهانی شود.
ابداعات نو در عرصه داگرئوتیپ
احیای داگرئوتایپ در ایران و همچنین ابداع عکاسی داگرئوتیپ به روش «میم داگ» (دیجیتال داگرئوتیپ و ابداع مایع و فیلم محافظ داگرئوتیپ به جای گلدینگ و ابداع «دستگاه داگ‌ساز» (Exposure Unit) برای استفاده در روش میم داگ.
آثار داگرئوتیپ
تألیفات استاد محمد محمدزاده تیتکانلو: ۵ کتاب با موضوع تاریخ عکاسی از جمله «نخستین داگرئوتیپ‌های معاصر ایران»، به همراه تألیف و نگارش بیش از ۶۰ مقاله در رابطه با عکاسی و عکاسی داگرئوتیپ از فعالیت‌های او در زمینهٔ عکاسی است. از مقاله‌های وی در حوزه داگرئوتیپ می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
وی همچنین ۴ نمایشگاه انفرادی عکس و بیش از ۲۰ نمایشگاه گروهی شرکت کرده‌است.
ورزشگاه احمد بن علی
این ورزشگاه یکی از میزبانان جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ و فیفا عرب کاپ ۲۰۲۱ بوده‌است.
موقعیت
این استادیوم در خارج از شهر الریان و در شرق شهر دوحه واقع شده‌است. فاصله استادیوم احمد بن علی تا شهر دوحه به‌طور تقریبی ۲۰ کیلومتر است.
گنجایش
این ورزشگاه برای جام جهانی گنجایش ۴۰۰۰۰ صندلی را دارا می‌باشد، به گفته مسئولان قطری پس از جام جهانی صندلی‌های ان به نصف کاهش میابد و ظرفیتی ۲۱۰۰۰ نفری خواهد داشت.
طراحی بدنه بیرونی ورزشگاه
معماری این ورزشگاه نمادهای فرهنگی قطر را در نمای مواج خود نشان می‌دهد. این ورزشگاه به منظور رعایت این موارد از مصالح و روش‌های ساختمانی سازگار با محیط زیست ساخته شده‌است. در طراحی بخش‌های بیرونی اضافه شده به این استادیوم از فرم تپه‌های شنی الهام گرفته شده‌است که در بیابان‌های اطراف این استادیوم موجود هستند. در نمای این استادیوم نیز از نقوش سنتی مانند: جانوران بومی، کویر، اهمیت خانواده، سپرهای جنگی و گیاهان این کشور که هر یک ریشه در میراث تاریخی این کشور دارد استفاده شده‌است.
ویژگی‌های اصلی ورزشگاه جدید
این استادیوم دارای سیستم خنک‌کننده مصنوعی و سازگار با محیط زیست است که ازطریق یک ایستگاه مرکزی با ظرفیت خنک‌کننده ۱۶۰۰ تن تأمین می‌شود. این ایستگاه آب سرد را از طریق نیروگاه به ورزشگاه و از آنجا به تعداد زیادی واحد تصفیه هوا که در محل مستقر شده‌اند منتقل می‌کند تا دمای مورد نیاز جایگاه و محوطه زمین را تأمین کند. سکوهای ورزشگاه با سقف پوشیده شده تا از تابش مستقیم نور خورشید جلوگیری کند، دو صفحه ال ای دی بالای سالن در پشت دروازه‌ها آویزان شده‌اند و پروژکتورها نیز در سایبان تعبیه شده‌است. ورزشگاه احمد بن علی علاوه بر این زمین فوتبال، شش زمین تمرین فوتبال، یک زمین کریکت، پیست اسب سواری، پیست دوچرخه سواری و دویدن، تجهیزات بدنسازی و یک پیست دو و میدانی نیز دارد که تنها بخشی از امکاناتی است که برای استفاده‌کنندگان در نظر گرفته شده‌است.
سیستم حمل و نقل
این ورزشگاه توسط ایستگاه مترو «الرفاء» که در امتداد خط ایستگاه مرکزی دوحه «البیدا» قرار دارد سرویس دهی می‌شود.
جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲
ورزشگاه احمد بن علی میزبان هفت مسابقه جام جهانی۲۰۲۲ خواهد بود.
دلاور (ایالت)
انقلاب آمریکا
و جان دیکنسون نیز بدل به «نویسندهٔ انقلاب» شد و دوازده متن تحت عنوان «نامه‌ای از یک دهقان پنسیلوانیایی» را به رشتهٔ تحریر درآورد. با پیشبینی اعلام استقلال، رهبران میهن‌دوستان، توماس مک‌کین و سزار رُدنی، مجلس استعماری را متقاعد کردند که جدایی خود را از بریتانیا و اعلام نماید.
تیپ نظامی دلاور به نام «آبی‌ها دلاور » و نام مستعار «جوجه مرغ‌های آبی»، تحت رهبری جان هاسلت، در ارتش قاره‌ای خدمت می‌کرد. در اوت ۱۷۷۷، ارتش بریتانیا تحت رهبری ژنرال ویلیام هاو، برای نبرد براندی‌وین وارد دلاور شد و شهر فیلادلفیا را تسخیر نمود. تنها اشغال حقیقی خاک دلاور در نبرد پل کوچ، در ۳ سپتامبر ۱۷۷۷، رخ داد.
پس از نبرد براندی‌وین، ویلمینگتون توسط ارتش بریتانیا تسخیر شده و فرماندار ایالت، جان مک‌کینلی، زندانی‌ها را به آن‌جا آورد. برای بقیهٔ جنگ، بریتانیا کنترل رود دلاور را در دست داشت. بریتانیا از این راه در تجارت مستعمرات اخلال ایجاد می‌کرد و وفادارماندگان را، به ویژه در شهرستان ساسکس، تشویق می‌کرد. چونکه بریتانیا به بردگان شورشی قول داده بود که اگر برای آن‌ها بجنگند، آزاد خواهند شد. به همین دلیل بردگان فراری به سمت جبهه‌های آن‌ها در شمال سرازیر بودند.
برده‌داری و نژادپرستی
بسیاری از مردم مریلند و ویرجینیا به دلاور مهاجرت کردند و رشد جمعیت بسیار سریع شد. اقتصاد این مستعمره‌ها عمدتاً بر کشاورزی تنباکو متمرکز بود و رشد جمعیت باعث می‌شد تا میزان وابستگی به بردگان آفریقایی بیشتر شود. بسیاری از استعمارگران انگلیسی نیز در ابتدا تحت قراردادهای کار اجباری برای خدمتگزاری به آمریکا آمدند و به همین دلیل در سال‌های ابتدایی مرز میان خدمتگزار و برده شکننده بود.
بسیاری از خانواده‌های آفریقایی-آمریکایی در دلاور، پیش از انقلاب، برای یافتن زمین‌های مقرون به صرفه از مریلند وارد ایالت شده بودند. فرزندان این خانواده‌ها معمولاً حاصل رابطهٔ یک زن خدمتگزار یا بردهٔ سفید و یک آفریقایی یا آفریقایی-آمریکایی خدمتگزار یا آزاد بودند. طبق قوانین برده‌داری، بچه‌هایی که از زن خدمتگزار سفید به دنیا می‌آمدند، بدون در نظر گرفتن صفات پدری، دارای امتیازهای اجتماعی مادرش می‌شد، اما بچه‌ای که از یک زن سفید برده متولد می‌شد، در طبقهٔ بردگان جای می‌گرفت. با بهتر شدن وضعیت اقتصادی انگلستان، همان‌طور که نیاز ایالت به کارگر بیشتر می‌شد، بردگان بیشتری وارد می‌شدند که جابجایی مرزهای طبقهٔ آن‌ها بسیار مشکل بود.
در پایان دورهٔ استعماری، شمار بردگان در دلاور رو به کاهش رفت. اقتصاد کشاورزی از کشت تنباکو به کشت مختلط رفت که نیاز به بردگان کارگر کمتری داشت. به علاوه، پیروان محلی متدیسم و کوئیکرها صاحبات برده را تشویق می‌کردند که آن‌ها را همزمان با انقلاب آمریکا آزاد کنند و در پی این افکار ایدئالیسم، آزادی فردی گسترش بیشتری یافت. در ۱۸۱۰، سه چهارم سیاهان دلاور آزاد بودند. تا پیش از ۱۷۷۷، زمانی‌که جان دیکنسون بردگانش را آزاد می‌کرد، با ۳۷ برده، بزرگترین برده‌دار دلاور بود. در ۱۸۶۰، تعداد بردگان بزرگترین برده‌دار ایالت به ۱۶ نفر می‌رسید.
اگرچه تلاش‌ها برای لغو قانون برده‌داری، به خاطر کم‌کاری قوهٔ مقننهٔ دلاور، شکست می‌خورد اما در عمل برده‌داری تا حد زیادی در ایالت از بین رفته بود. در سرشماری سال ۱۸۶۰، در نزدیکی جنگ داخلی آمریکا، ۹۱٫۷٪ از مردم سیاه آزاد بودند؛ ۱۷۹۸ نفر برده در مقابل ۱۹۸۲۹ نفر آزاد.
در ۱۸۱۳، یک بردهٔ آزاد شده به نام پیتر اسپنسر، گروهی مستقل به نام «اتحاد کلیسای مردم آفریقایی» برای سیاه‌پوستان ایجاد کرد. این فرقه در پی ایجاد گروه «کلیسای متدیست اسقاط آفریقایی‌ها» که در ۱۷۹۳، توسط ریچارد آلن در فیلادلفیا، تأسیس شد. اسپنسر در ویلمینگتون یک کلیسا برای فرقهٔ خود ساخت. این گروه بعدها نامش را به «کلیسای متحد مردم رنگین‌پوست متدیست پروتستان و گروه‌های وابسته» تغییر یافت، که بیشتر به نام کلیسای ای.یو.ام. پی شهرت دارد. در ۱۸۱۴، اسپنسر نخستین گردهمایی گروهش را که یک جشنوارهٔ مذهبی-فرهنگی بود و باعث می‌شد اعضای جدید و قدیمی و بچه‌هایشان با یکدیگر آشنا شوند، تحت عنوان «چهارگانهٔ بزرگ اوت» ترتیب داد.
۳ ژانویهٔ ۱۸۶۱، دلاور علیه تجزیه‌طلبی، رأی داد و در دولت متحد باقی ماند. در حالی که بیشتر ساکنان دلاور تحت عنوان ارتش دولتی در جبهه‌ها می‌جنگیدند، برخی از آن‌ها در کارخانه‌های مؤتلفهٔ مریلند و ویرجینیا خدمت می‌کردند. دلاور تنها ایالت برده‌ای بود که به شبه‌نظامیان مؤتلفه نپیوست. دلاور کمی پس از شروع جنگ داخلی بردگان باقیمانده را نیز مرخص کرد، اما متمم‌های سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم قانون اساسی را رد کرد. متمم سیزدهم در ۸ فوریه ۱۸۶۵، متمم چهاردهم ۸ فوریهٔ ۱۸۶۷ و متمم پانزدهم در ۱۸ مارس ۱۸۶۹ رد شدند اما به‌طور رسمی در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۰۱ همهٔ آن‌ها را تصویب نمودند.
نام
نام این ایالت از رود دلاور گرفته شده که خود نامش از توماس وست، بارون سوم د لا وار (۱۶۱۸–۱۵۷۷)، نخستین فرماندار زمان استعمار انگلیس پس از کشف رود توسط اروپاییان، مشتق شده‌است. اروپاییان نخست از دلاور برای نامیدن مردم بومی و سرخپوست قوم لناپ استفاده می‌کردند.
این ایالت را «ایالت اول» می‌نامند چرا که نخستین ایالتی بود که در انقلاب آمریکا قیام کرد.
جغرافیا
دلاور ۹۶ مایل (۱۵۴ کیلومتر) طول دارد و عرض آن از ۹ مایل (۱۴ کیلومتر) تا ۳۵ مایل (۵۶ کیلومتر) متغیر است. به‌طور کلی مساحت این ایالت ۱۹۵۴ مایل مربع (۵۰۶۰ کیلومتر مربع) است و دومین ایالت کوچک آمریکا بعد از رود آیلند به حساب می‌آید. با این وجود تراکم جمعیت بالایی دارد و هفتمین ایالت متراکم آمریکا می‌باشد.
هوای این ایالت معمولاً معتدل است. این ایالت هم‌مرز با ایالت‌های پنسیلوانیا از شمال، مریلند از جنوب و غرب، و نیوجرسی و اقیانوس اطلس از شرق می‌باشد. بخش کوچکی از اراضی دلاور در سمت شرقی رود دلاور قرار دارد که مرز مشترکی با نیوجرسی تشکیل می‌دهد. این ایالت در کرانه شرقی مریلند و کرانه شرقی ویرجینیا، از شبه‌جزیره دیلماروا تا بخش آتلانتیک میانی کشیده شده‌است.
مرز شمالی این ایالت یکی از نامتعارف‌ترین مرزهای ایالات متحده است. مرز دلاور و پنسیلوانیا با یک کمان به طول ۱۲ مایل (۱۹٫۳ کیلومتر) از گنبد کاخ دادگستری شهر نیوکاسل، دلاویر کشیده شده‌است. این مرز معمولاً با نام دایرهٔ دوازده مایلی شناخته می‌شود. اگرچه این مرز تنها مرزی در ایالت متحده است که شکل کمانی کامل دارد، امّا مرز مکزیک و تگزاس در جنوب دارای چندین کمان هستند. همچنین شهرهایی بالاخص در جنوب ایالات متحده مرزهای کمانی شکل دارند. (مانند پلینز، جورجیا)
مرزهای این ایالت تا پایین‌ترین نقطهٔ کرانهٔ نیوجرسی کشیده می‌شود و سپس دوازده مایل (۱۹ کیلومتر) به سمت جنوب کشیده می‌شود. پس از آن مرز تعریف شده براساس اصول ژرفگاه در کانال اصلی رود دلاور ادامه می‌یابد. در شرق مرز از ادامهٔ دایرهٔ دوازده مایلی، که در شرقی‌ترین نقطهٔ ایالت است، به سمت جنوب، به صورت مایل در همسایگی ایالت مریلند، کشیده می‌شود. در شمال شرقی، زمینی به مساحت ۱٫۰۶۸ مایل مربع (۶۸۴ هکتار، ۲٫۷۷ کیلومتر مربع) وجود دارد که مالکیتش تا سال ۱۹۲۱ میان دلاور، پنسیلوانیا و مریلند مورد اختلاف بود. در سال ۱۹۲۱ با توافق انجام شده، این بخش به ایالت دلاور اضافه گشت.
مکان نگاری
دلاویر بر روی یک سطح جلگه‌ای قرار گرفته‌است. ارتفاع این ایالت از سطح دریا پایین‌تر از تمام ایالات دیگر است. بلندترین نقطهٔ دلاویر در ایبرایت آزیمورث در نزدیکی دبیرستان کنکورد قرار دارد که ارتفاعش کمتر از ۴۵۰ فوت (۱۴۰ متر) از سطح دریاست.
شمالی‌ترین بخش ایالت بخشی از فلات پیدمونت می‌باشد و دارای تپه‌ها و سطوح حرکت‌کننده‌ست. یک برآمدگی ۷۵ تا ۸۰ فوتی (۲۳–۴ متری) در حد غربی ایالت کشیده می‌شود و حوضه آبریز ی که رود دلاور را تغذیه می‌کند در شرق و خلیج چساپیک را در غرب از یکدیگر جدا می‌نماید.
آب و هوا
از آنجایی که دلاور عمدتاً بخشی از صفحهٔ ساحلی آتلانتیک است آب و هوای معتدل اقیانوسی در آن جریان دارد. این ایالت به نوعی متعلق به اقلیم نیمه‌گرمسیری مرطوب است. با این حال بخش کوچکی از ایالت (تقریباً ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) از شمالی‌ترین نقطه تا جنوبی‌ترین نقطه)، دمایی متغیر دارد و میان شهرستان ساسکس و نیوکاسل گاهی بارش برف نیز مشاهده می‌گردد. آب و هوای ملایم متأثر از اقیانوس اطلس و خلیج دلاویر باعث شده که بخش جنوبی آب و هوایی ملایم‌تر و فصول گرم طولانی‌تری نسبت به بخش شمالی داشته باشد. بالاترین دمای ثبت شده در این ایالت مربوط به ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۰ در میلسبرو است با ۱۱۰ درجهٔ فارنهایت (۴۳ درجهٔ سانتیگراد) و پایین‌ترین دما نیز در ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۹۳، باز هم در میلسبرو، با -۱۷ درجهٔ فارنهایت (-۲۷ درجهٔ سانتیگراد) ثبت شده‌است.
محیط زیست
دلاور از یارانه دولتی برای دفع و پاکسازی مواد زائد خطرناک استفاده می‌کند. این یارانه از مالیات بر درآمد حاصل از فروش نفت حاصل می‌شود.
جمعیت‌شناسی
تا سال ۲۰۱۴، اغلب جمعیت ایالت (۴۶٪) پروتستان بودند و در جایگاه بعدی، بی‌دینان و مسیحیان کاتولیک قرار دارند که به ترتیب ۲۳ و ۲۲ درصد جمعیت ایالت را شامل می‌شوند. دیگر ادیان مثل یهودی، هندو، مورمون، مسلمان، ارتدوکس و… کمتر از ۳ درصد پیرو دارند.
اقتصاد
این ایالت در سال ۲۰۱۲ میلادی، تولید ناخالص داخلی برابر با ۷۰٫۲۹۳ میلیارد دلار داشت، که بیشتر از تولید ناخالص داخلی کشور عمان (۶۹٫۹۷۲ میلیارد دلار) بود. دفتر مرکزی و بسیاری از واحدهای تولیدی و اداری کارخانه مواد شیمیائی دوپانت در این ایالت قرار دارند. طبق تحقیقات بازاریابی بین‌المللی فونیکس در سال ۲۰۱۳، سرانهٔ افراد میلیونر در ایالت دلاور، ۶٫۲٪ است که آن را از این لحاظ د رتبهٔ نهم در بین ایالت آمریکا قرار می‌دهد.
کشاورزی و دامداری
محصولات کشاورزی و دامداری در دلاور، عمدتاً شامل ماکیان، تولیدات گلخانه ‌ای، دانهٔ سویا، فراورده لبنی و ذرت می‌شود.
صنعت
اکتبر ۲۰۱۹، نرخ بیکاری در ایالت به ۳٫۷٪ رسید. بیشترین استخدام‌ها در حوزه‌های زیر صورت گرفته‌است:
از اواسط دههٔ ۲۰۰۰ میلادی، دلاور شاهد عزیمت صنعت خودروسازی (شرکت مونتاژ ویلمینگتون جنرال موتورز و شرکت مونتاژ نیوآرک متعلق به کرایسلر) از ایالت بود. شرکت‌های بزرگ ترکیب شده و هلدینگ ام‌بی‌ان‌اِی را به وجود آوردند؛ شرکت‌های صنعت فولادسازی مانند اوراز از ایالت رفته و شرکت‌های موادغذایی فیبردار مثل نشنال ولکانیزد فیبر، ورشکست شدند. فعالیت‌های آسترازنکا نیز در ویلمینگتون کاهش یافت.
اواخر ۲۰۱۵، دوپون اعلام کرد که ۱۷۰۰ نفر، نزدیک به یک سوم کارکنانش در دلاور را در اوایل ۲۰۱۶ مرخص می‌نماید. در ۱ سپتامبر ۲۰۱۷، دوپون و شرکت داو کمیکال ادغام و شرکت داو دوپون را تشکیل دادند.
سهام‌داری
بیش از نیمی از مبادلات عمومی ایالات متحده و ۶۳٪ مبادلات فورچون ۵۰۰ در دلاور شروع شده‌است. دلیل این بهشت مبادلاتی، به خاطر قوانین بورسی آسان ایالت است. مالیات حق امتیاز انحصاری شرکت‌ها در دلاور، حدود یک پنجم درآمد ایالت را تشکیل می‌دهند. در دلاور بیش از یک میلیون شرکت ثبت شده وجود دارد. این بدین معنی‌ست که جمعیت شرکت‌های ایالت از جمعیت آن بیشتر است.
غذا و نوشیدنی
فصل هفتم از سرفصل چهارم قانون دلاور تصریح می‌کند نوشیدنی الکلی تنها با مجوزها و مقررات خاصی می‌تواند به فروش برسد. تا سال ۲۰۰۳ این مقررات تعیین می‌کرد از ۹ صبح تا ۱ صبح حق فروش مشروبات الکلی وجود دارد. دلاور جز ایالاتی است که طبق قانونی آبی فروش نوشیدنی الکلی را در روزهای یکشنبه، ممنوع اعلام کرده‌است.
ترابری
سیستم ترابری دلاور زیر نظر دولت محلی و نظارت ویژهٔ ادارهٔ ترابری دلاور است. که به نام دلدات ‌شهرت دارد. منابع مالی دلدات از صندوق ترابری ایالت تأمین می‌شود که در ۱۹۸۷ برای تثبیت بودجهٔ ترابری تشکیل شد. دلدات بر روی پروژه‌هایی همچون برنامهٔ بزرگراه‌های بدون زباله، برف‌زدایی جاده‌های بزرگ، زیرساخت کنترل ترافیک (تابلوها و علامت‌ها)، مدیریت عوارض جاده‌ای، بخش ایالتی کنترل وسایل نقلیهٔ موتوری (دی‌ام‌وی)، سهام‌داری شرکت ترابری برون‌شهری دلاور (دارت ایالت نخست)، ساماندهی ترابری عمومی دولت محلی و… را برعهده دارد. در سال ۲۰۰۹، ۱۳۵۰۷ مایل، که ۸۹٪ سیستم جاده‌ای ایالت را در برمی‌گیرد، تحت نظارت دلدات و بقیه در اختیار بخش نظارتی شهرداری‌های محلی بود. این در حالیست که میانگین نظارت سازمان‌های ایالتی در ایالات متحده، حدود ۲۰٪ است.
جاده‌ها
یکی از بخش‌های اصلی سامانه بزرگراه‌های میان ایالتی ایالات متحده، بزرگراه شمارهٔ ۹۵ ‌است، که از جنوب غربی دلاور تا شهرستان نیوکاسل کشیده شده‌است. جز این، شش بزرگراه فدرال یو.اس. ۹، یو.اس. ۱۳، یو.اس. ۴۰، یو.اس. ۱۱۳، یو.اس. ۲۰۲، یو.اس. ۳۰۱ در دلاور فعالند. همچنین چندین بزرگراه ایالتی نیز در دلاور وجود دارد. یو.اس. ۱۳ و بزرگراه ایالتی دلاور ۱، شمالی-جنوبی هستند و ویلمینگتون را به پنسیلوانیا و مریلند متصل می‌کند. بزرگراه ایالتی شمارهٔ ۱، مسیر اصلی ویلمینگتون و سواحل دلاور است. بزرگراه ایالتی شمارهٔ ۹، شمالی-جنوبی است و دوور و ویلمینگتون را به خلیج دلاور متصل می‌کند.
مسیر دوچرخهٔ ایالتی شمارهٔ ۱، به صورت شمالی-جنوبی، از مرز ماریلند در جزیرهٔ فنویک تا مرز پنسیلوانیا در مونت چانین امتداد می‌یابد. این نخستین مسیر دوچرخهٔ طرح‌ریزی شده در دلاور بود.
دلاور حدود ۱۴۵۰ پل دارد که ۹۵٪ آن‌ها تحت نظارت دلدات می‌باشد. ۳۰٪ پل‌های ایالت پیش از ۱۹۵۰ ساخته شده‌است. پل‌هایی که تحت نظارت دلدات نیستند از جمله چهار پل کانال دلاور و چیسپیک، تحت نظارت سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده قرار دارد. پل دلاور مموریال نیز تحت نظارت انجمن رود و خلیج دلاور قرار دارد.
کشتی‌رانی
سه مسیر دریایی اصلی در ایالت دلاور وجود دارد:
راه‌آهن
امترک در خط نورث‌ایست کوریدور، در دو ایستگاه در دلاور توقف می‌کند. این دو ایستگاه در نیوآرک و ویلمینگتون قرار دارد، که دومی ایستگاهی پر رفت و آمدتر است. همچنین سپتا در کورید نورث‌ایست و خط ویلمینگتون/نیوآرک فعالیت می‌کند و در کلایمنت، ویلمینگتون، گذر چرچمنس و نیوآرک ایستگاه دارد.
خطوط هوایی
از سال ۲۰۱۶، هیچ پرواز برنامه‌ریزی شده‌ای در هیچ‌یک از فرودگاه‌های دلاور انجام نمی‌شود. شرکت‌های هواپیمایی مختلفی پروازشان را از فرودگاه ویلمینگتون انجام می‌دادند اما آخرین آن‌ها پرواز شرکت فرانتیر ایرلاینز بود که در آوریل ۲۰۱۵ پرواز کرد.
دلاور در بخش مرکزی مگالاپلیس شمالشرق، در امتداد بزرگراه میان‌ایالتی ۹۵، قرار دارد. همچنین مسافران دلاور عمدتاً از فرودگاه بین‌المللی فیلادلفیا، فرودگاه بین‌المللی ثرگود مارشال بالتیمور واشینگتن و فرودگاه بین‌المللی دالس واشینگتن برای پروازهای داخلی و خارجی‌شان استفاده می‌کنند. همچنین ساکنان شهرستان ساسکس، می‌توانند از فرودگاه منطقه‌ای سلیسبوری‌اوشن سیتی ویکمیکو، در ایالت مریلند که ۱۰ مایل (۱۶کیلومتر) با مرز دلاور فاصله دارد، استفاده کنند. فاصلهٔ فرودگاه بین‌المللی اتلنتیک سیتی، فرودگاه بین‌المللی لیبرتی نیوآرک و فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن با شهرستان نیوکاسل حدود ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) است.
پایگاه نیروی هوایی دوور، یکی از بزرگترین پایگاه‌های ایالات متحده است که خانهٔ بال هوایی ۴۳۶ و بال هوایی ۵۱۲ محسوب می‌شود. همچنین اعضای کشته‌شدهٔ ارتش ایالات متحده در بیرون مرزها و برخی اوقات افراد عادی، پس از ورود به کشور به این پایگاه آورده می‌شوند.
قانون و دولت
چهارمین و آخرین قانون اساسی دلاور، در تاریخ ۱۸۹۹۷ تصویب شد که قوانین مربوط به قوهٔ اجرایی، قضایی و مقننهٔ ایالت را تعیین می‌نماید.
شاخهٔ قانونگذاری
مجمع عمومی دلاور شامل مجلس نمایندگان با ۴۱ نماینده و مجلس سنا با ۲۱ سناتور است که در دوور، پایتخت ایالت، کنار هم قرار می‌گیرند. نمایندگان هر دو سال انتخاب می‌شوند اما سناتورها دوره‌های چهار ساله را پشت سر می‌گذارند. سنا رئیس قضایی و دیگر لایحه‌های پیشنهادی دولت را باید تصویب کند.
سناتورهای دلاور در مجلس سنای ایالات متحده، تام کارپر (دموکرات) و کریس کونز (دموکرات) و تنها عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده، لیسا بلات روچستر (دموکرات) هستند.
شاخهٔ قضایی
قانون اساسی دلاور چند نوع دادگاه را تعیین می‌کند:
دادگاه‌های غیررسمی کم‌تعدادی در دلاور وجود دارند که در قانون اساسی نیامده‌اند و به نام‌های عدالت برای صلح و دادگاه‌های آلدرمن شهرت دارند.
دلاور یکی از معدود ایالات باقیمانده‌ایست که دادگاه صدارت عظمی، صلاحیت در پرونده‌های انصاف دارد و طیف گسترده‌ای از اختلافات شرکت‌ها و ادغام‌ها و اکتساب‌ها را قضاوت می‌نماید. دادگاه صدرات عظمی و دادگاه عالی دلاور در تفسیر قوانین دربارهٔ قوانین شرکت‌ها شهرتی جهانی دارد که اغلب (نه همیشه) اختیارات گسترده‌ای را به هیئت مدیره و مدیران می‌دهد. همچنین قانون ادغام عمومی دلاور، که اساس رأی دادگاه‌هاست، بسیار دربارهٔ شرکت‌ها و مدیریت امورشان انعطاف‌پذیر است. به همین دلیل دلاور به عنوان تجارت‌دوست‌ترین سیستم قضایی ایالات متحده شناخته می‌شود. همچنین بسیاری از شرکت‌ها در دلاور ادغام می‌شوند، از جمله ۶۰٪ سهام معامله شده در بورس نیویورک.
دلاور آخرین ایالتی بود که تا سال ۱۹۵۲ از مجازات بدنی استفاده می‌کرد.
شاخهٔ اجرایی
شاخهٔ اجرایی توسط فرماندار دلاور، رهبر می‌شود. فرماندار کنونی دلاور جان کارنی (دموکرات) است که در تاریخ ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۷ انتخاب شده‌است. بتانی هال-لانگ معاون فرماندار است. فرماندار سالانه در جلسهٔ مشترک مجلسین ایالت، سخنرانی معروف دولت ایالت را انجام می‌دهد.
مالیات
مالیات توسط ادارهٔ مالیات دلاور جمع‌آوری می‌شود. دلاور شش نوع مالیات بر درآمد دارد که میزانشان از ۲٫۲، تا ۵٫۹۵٪ متغیر است. ایالت هیچ مالیات فروشی را برای مصرف‌کنندگان تعیین نکرده‌است. دلاور همچنین برای تولیدات ناخالص شرکت‌ها قوانین مالیاتی دارد. نرخ مالیات کسب و کار یا تجارت بسته به نوع فعالیت، از ۰٫۰۹۶٪ تا ۱٫۹۲٪ می‌رسد.
دلاور بر روی مستغلات شخصی نیز در سطح ایالتی مالیاتی دریافت نمی‌کند اما شهرستان‌ها در قالب مالیات بر دارایی، مالیات بر دارایی منطقهٔ آموزشی، مالیات بر مناطق آموزشی فنی و حرفه‌ای و در مواردی، مالیات بر اموال شهری از مردم مالیات دریافت می‌نمایند.
مکان‌های ثبت‌نشده
بزرگترین شهرهای ایالت دلاور بدین شرح است.
مراکز آموزشی
در اوایل دههٔ ۱۹۲۰، پیر اس دوپونت به عنوان ریاست هیئت آموزشی ایالت خدمت می‌کرد. در آن زمان قانون ایالتی استفاده از مالیات سفیدپوستان برای حمایت از مدارس بچه‌های سیاهپوست را ممنوع می‌کرد.
بر خلاف بسیاری از ایالات، نظام آموزشی در دلاور تحت نظارت سرپرست آموزشی ایالت است که باعث می‌شود کنترل مدارس محلی به شکلی غیرمستقیم تحت نظر مالیات‌دهندگان و برنامه‌های تحصیلی باشد. این سیستم متمرکز، به همراه اندازهٔ کوچک ایالات باعث شده باز هم دلاور نخستین ایالتی باشد که پس از گذشت سه سال، تمام کلاس‌های مدارسش را به اینترنت تبدیل نماید.
از سال ۲۰۱۱ ادارهٔ آموزش دلاور مجار است که ۲۵ مدرسه با امتیاز و حمایت دولتی اما با حفظ استقلال (مدارس چارتر) ایجاد نماید، که یکی از آن‌ها تماماً دخترانه است.
تمام معلمان مدارس عمومی ایالت یک اتحادیه دارند. از ژانویهٔ ۲۰۱۲، هیچ‌کدام از مدارس چارتر ایالت در این اتحادیه جایی ندارند. یکی از این اتحادیه‌های دبیران، انجمن ایالتی آموزش دلاور نام دارد، که ریاستش را از ژانویهٔ ۲۰۱۲، فردریکا جنر برعهده دارد.
تلویزیون
ایالت دلاور هیچ ایستگاه تلویزیونی انحصاری‌ای ندارد. بخش شمالی ایالت توسط ایستگاه‌های فیلادلفیا و بخش جنوبی توسط ایستگاه‌های سالزبری، مریلند پوشش داده می‌شود. دفتر دبلیوپی‌وی‌آی-تی‌وی، وابسته به شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا ی فیلادلفیا، در مرکز شهر ویلمینگتون قرار دارد. دفتر دبلیوبی‌اوسی-تی‌وی نیز که به سی‌بی‌اس وابسته است، در دوور و میلتون قرار گرفته‌است.