cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آرا گولر
زندگی‌نامه
او با عکاسان مشهوری چون مارک ریبو و آنری کارتیه-برسون آشنا شد و از اواخر دهه ۱۹۵۰ همکاری خود را با آژانس مگنوم فوتوز آغاز کرد.
آرا گولر، که چشم استانبول لقب گرفته بود، روایتگر شهری بود که دوست می‌داشت. عکس‌های سفید و سیاه او این شهر را، آن طور که در دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ میلادی بود، در تاریخ ثبت شده‌است.
گولر یک بار گفته بود:
مدیریت دوره عمر اطلاعات
بهره‌گیری از چنین سامانه‌هایی در سازمان‌ها متوسط و بزرگ به دلیل نرخ رشد اطلاعات و هرج و مرج یا حداقل هزینه بالایی که به دلیل نگهداری از حجم بالایی از اطلاعات حاصل می‌گردند یک ضرورت بوده و تقریباً کلیه سازمان‌ها در سطوح مختلفی از چنین راهکارهایی استفاده می‌نمایند.
آرا گولر
زندگی‌نامه
آرا گولر که او را را به نام عکاس استانبول می‌شناختند، عکس‌های خود را را عمدتاً با دوربین لایکا می‌گرفت.
مدیریت دوره عمر اطلاعات
سامانه‌ای که به ما کمک می‌کند پس از تولید اطلاعات، محل ذخیره‌سازی ٫طول مدت ذخیره‌سازی، سرعت مورد نیاز برای دسترسی‌های آتی ٫امنیت و زمان زدودن اطلاعات را مشخص نماییم و به شکل خودکار آن سیاست‌ها را بر روی اطلاعات و سرورهای ذخیره‌سازی اعمال می‌نماید.
آرا گولر
زندگی‌نامه
از اواخر دهه ۱۹۵۰ همکاری خود با آژانس مگنوم فوتوز را آغاز کرد و خبرنگار مجله‌های تایم و لایف در ترکیه هم بود. کارهای او در موزه‌های بسیاری در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده‌است.
گولر می‌گفت:
او برای عکاسی از آهنگساز معروف ارمنی، آرام خاچاطوریان، به مسکو سفر نمود.
آرا گولر از رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهوری ترکیه هم عکس گرفته‌است.
گولر مانند همه ارامنه ترکیه، به زبان ارمنی غربی صحبت می‌کند که با زبان ارمنی شرقی، که در خود ارمنستان بکار می‌رود، بسیار متفاوت است.
یکی از مهم‌ترین گزارش‌های او، مجموعه‌ای از گزارش‌های ویژه در مورد زندگی روزمره ماهیگیرهای ارمنی محله کومکاپی استانبول بود. این گزارش‌ها در میانه دهه ۵۰ در روزنامه «زمانک» در استانبول منتشر شد.
کارهای او در موزه‌های بسیاری در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده‌است.
درگذشت
آقای گولر، روز چهارشنبه ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸ در سن ۹۰ سالگی در بیمارستانی در استانبول به دلیل سکته قلبی درگذشت وی از نارسایی کلیوی رنج می‌برد و تحت درمان دیالیز بود.
آقای اردوغان با عرض تسلیت به خانواده آرا گولر گفته که وی به خاطر آثارش همیشه در خاطرها باقی خواهد ماند.
جوایز و افتخارات
وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
۸۳۰ (میلادی)
۸۳۰ (میلادی) هشتصد و بسیمین سال تقویم میلادی است.
امرلال هندوجا
امرلال هندوجا تهیه‌کننده فیلم اهل هند بود.
"امرلال هندوجا" و "نارانداس بگواندلاس" دو نفر از سهام‌داران اصلی "سینما آسیا" در تقاطع جمهوری –ولیعصر از اهالی هندی بودند که به عنوان واردکننده فیلم در دهه ۱۳۴۰ خورشیدی در ایران مشغول به کار بودند.
کارولین ادل
کارولین ادل (زادهٔ August 27, 1978) شناگر اهل سورینام است.
۸۳۱ (میلادی)
۸۳۱ (میلادی) هشتصد و بسی و یکمین سال تقویم میلادی است.
ژلبی
ژلبی (به لاتین: Žleby) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کوتنا هورا واقع شده‌است. ژلبی ۱٬۲۹۱ نفر جمعیت دارد.
۸۳۲ (میلادی)
۸۳۲ (میلادی) هشتصد و بسی و دومین سال تقویم میلادی است.
چسترفیلد
چسترفیلد (به انگلیسی: Chesterfield) یک شهر بازاری و شهرک در بریتانیا است که در دربی‌شر واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر استاوانگر خواهرخواندهٔ چسترفیلد هست.
ادوارد آگری-فین
ادوارد آگری-فین (Edward Aggrey-Fynn; November 24, 1934 – ژانویه ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال اهل غنا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
کوه اووار
کوه اووار یک کوه در صربستان است که در چاچاک واقع شده‌است. کوه اووار ۹۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میناموتو نو یوشی‌هیرا
میناموتو نو یوشی‌هیرا ; January 1, 1140 – January 1, 1160) سامورایی از خاندان میناموتو اهل ژاپن بود. وی مقابل پدرش میناموتو نو یوشیموتو در شورش هیجی جنگید.
اسلمز (گوموش‌حاجی‌کوی)
اسلمز یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوموش‌حاجی‌کوی واقع شده‌است.
ادگار شاهین
ادگار پتروسی شاهین (Էդգար Պետրոսի Շահին؛ ۳۱ اکتبر ۱۸۷۴ – ۱۸ مارس ۱۹۴۷) نقاش، گراورساز و تصویرگر ارمنی‌تبار اهل فرانسه بود.
زندگی‌نامه
ادگار شاهین در شهر وین به دنیا آمد اما در سنین جوانی به کنستانتینوپل تقل مکان نمود جایی که با حمایت مالی پدرش که مدیر بانک عثمانی بود شروع به تحصیل نمود. وی سپس به ونیز، ایتالیا نقل مکان نمود جایی که وی در کالج برجسته ارمنیان «موراد-رافائلیان» واقع در جزیره سن لازار شرکت جست. سپس در سال ۱۸۹۵ به پاریس نقل مکان نمود. وی در آکادمی ژولیان ثبت نام کرد و نمایشگاه‌های موفقی در جامعه هنرمندان فرانسوی داشت.
ارتزیوکی
اُرتزیوِکی (به ایتالیایی: Orzivecchi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. ارتزیوکی ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۲۹ نفر جمعیت دارد.
اوا دمارچک
اِوا دمارچک (Ewa Maria Demarczyk؛ زادهٔ January 16, 1941 - درگذشته August 14, 2020) یک خواننده نامدار اهل لهستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی را یکی از مستعدترین و پُرجاذبه‌ترین خوانندگان تاریخ موسیقی لهستان می‌دانند و در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی او را به ادیت پیاف مقایسه می‌کردند. در لهستان او را «فرشتهٔ سیاه» لقب داده‌اند.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور، گلوریا آرتیس و نشان افتخار تولد لهستان شده‌است.
شهرآورد مرزی‌ساید
شهرآورد مرزی‌ساید به رقابت فوتبال میان دو باشگاه بزرگ شهر لیورپول انگلستان، اورتون و لیورپول اشاره دارد. نام آن از شهرستان مرزی‌ساید آمده که لیورپول در آن واقع است. این رقابت طولانی‌ترین شهرآورد در دسته برتر فوتبال انگلستان است و از فصل ۶۳–۱۹۶۲ پیوسته برگزار شده. بخشی از این رقابت به فاصله ناچیز میان ورزشگاه دو تیم برمی‌گردد که از پهنه پارک استنلی برای یکدیگر قابل رویتند.
از دیرباز، از این شهرآورد با عنوان «شهرآورد دوستانه» یاد می‌کنند چرا که خانواده‌های لیورپول از هر دو تیم هوادارانی در خود دارند و از معدود رقابت‌هایی است که تفکیک هواداران در آن اعمال نشده. فینال جام اتحادیه ۱۹۸۴ در ومبلی میان این دو تیم به «فینال دوستانه» ملقب شد چراکه سکوهای ورزشگاه ترکیبی از هواداران آبی و قرمز بود که سرود مرزی‌ساید می‌خواندند. فینال جام حذفی ۱۹۸۴ روایتی مشابه از این اتحاد بود. از اواسط دهه ۱۹۸۰، رقابت‌شان چه در داخل و چه در خارج از زمین تشدید شد و با آغاز لیگ برتر در قیاس با دیگر مسابقات، کارت‌های قرمز بیشتری در آن ثبت شد.
تاریخچه
اورتون در سال ۱۸۷۸ تأسیس شد و از سال ۱۸۸۴، مسابقات خانگی‌اش را در آنفیلد که متعلق به رئیس باشگاه، جان هولدینگ بود، انجام داد. تعدادی از اعضای هیئت مدیره اورتون اعضای حزب لیبرال بودند که با اتحادیه ملی منع مشروبات الکلی مرتبط بودند، در حالیکه هولدینگ عضو حزب محافظه‌کار و آبجوساز بود و منافع تجاریش کاملاً مخالف جنبش منع مشروبات الکلی. اختلافات سیاست و مالی، سبب اختلافی عمیق میان هولدینگ و سایر اعضای هیئت مدیره اورتون شد. تلاش برای حفظ ساختار مالکیت استبدادی در مقابل تقاضا برای ایجاد ساختاری دموکراتیک‌تر اصطکاکی را به وجود آورد که شکاف اجتماعی-سیاسی را به خوبی ترسیم می‌کرد. نتیجه این شد که مدیران اورتون در سال ۱۸۹۲ آنفیلد را تخلیه کردند و زمین جدیدی را در گودیسون پارک در آنسوی استنلی پارک خریداری کردند. هولدینگ نیز باشگاه جدیدی با نام لیورپول ایجاد کرد تا آنفیلد بلااستفاده نماند.
باشگاه‌های فوتبال حرفه‌ای دهه ۱۸۹۰، توجه مردم را چه در داخل و چه خارج از زمین، به خود جلب کردند. قانون اصلاحات ۱۸۶۷، فرصت رای دادن در انتخابات منطقه‌ای و ملی را به فوتبال‌-دوستان داده بود. در یک منطقه محلی با جمعیت ۲۳۰۰۰ نفر، تعداد شرکت‌کنندگان در اورتون و لیورپول به حدود ۱۰ تا ۱۵۰۰۰ نفر می‌رسید. سیاستمداران محلی نیز مشارکت در این دو باشگاه را فرصت و رسانه‌ای برای معرفی خود به رای‌دهندگان محلی می‌دانستند. ریشه‌ها و مذهب ایرلندی هولدینگ نیز گاهی به عنوان تئوری‌هایی برای انشعاب در نظر گرفته می‌شود، چرا که هولدینگ از اعضای برجسته اورِنج اُردر بود، در حالی که رئیس جدید اورتون، جورج ماهون نماینده‌ حزب رقیب و مدافع حاکمیت محلی بود. اعضای اورِنج اُردر، به شدت اتحادیه‌گرا بودند، در حالیکه طرفداران حکومت داخلی ایرلند، خواستار جدایی کامل جزیره ایرلند از بریتانیا بودند. شهر لیورپول نژاد ایرلندی بیشتری نسبت به دیگر شهرهای بریتانیا دارد و جدایی احتمالی گلاسکو و دودستگی بین گروه‌های پروتستان و کاتولیک در ایرلند با اختلافات میان اتحادیه‌گرایی و جمهوری‌خواهی در لیورپول مطابقت داشت. اگرچه، در زمان جدایی اورتون از آنفیلد، جیمز کلمنت باکستر تنها عضو کاتولیک در میان کمیته اورتون بود، در حالیکه باقی اعضا پروتستان بودند.
شهرآورد دوستانه
لقب «دربی دوستانه» دلایل مختلفی دارد. اولاً، هر دو زمین خانگی باشگاه در شمال شهر واقع شده‌اند و بسیار نزدیک به یکدیگرند (کمتر از یک مایل فاصله دارند) و تنها پارک استنلی آنها را از هم جدا می‌کند. از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۳۲، این دو باشگاه حتی برنامه روز مسابقه مشترکی داشتند. امروزه هیچ اختلاف جغرافیایی، سیاسی، اجتماعی یا مذهبی مشهودی میانشان وجود ندارد، آنگونه که در سایر شهرآوردهاست، اگرچه تا سال‌ها، دودستگی حزبی در داخل شهر وجود داشت. مشخص نیست که چگونه، اگر اصلاً این امر بر ریشه‌های طرفداری از دو باشگاه تأثیر گذاشته است، اما تحقیقاتی در سال ۲۰۱۳ نشان داد که به احتمال زیاد، حمایت‌های سیاسی بر طرفداری از این دو باشگاه تأثیر داشته است. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، اورتون به‌عنوان باشگاه کاتولیک شناخته می‌شد، که نتیجه‌ حضور موفق بازیکنان ایرلندی در باشگاه بود؛ تامی اگلینگتون، پیتر فارل، و جیمی اونیل و همچنین جانی کری سرمربی از جمله آنها بودند. همین موضوع باعث شد که لیورپول به عنوان یک باشگاه پروتستان شناخته شود، به خصوص که آنها هرگز بازیکن کاتولیک ایرلندی نداشتند تا آنکه در سال ۱۹۷۹ با رونی ویلان قرارداد بستند. با این حال، این اختلافات هرگز به عنوان ریشه طرفداری از یکی از این دو تیم در نظر گرفته نشد، مانند آنچه مابین طرفداران تیم‌های سلتیک و رنجرز است. در حقیقت، هر دو تیم طرفدارانی سرسخت از همه مذاهب دارند. مهم‌تر از همه، خود باشگاه‌ها تلاشی برای تقویت این اختلافات مذهبی نکردند و هر دو باشگاه، ریشه‌های متدیستی دارند.
برخلاف دیگر شهرآوردهای محلی، خشونت بین هواداران اورتون و لیورپول در شهر نادر است. در نتیجه فاجعه ورزشگاه هیسل، روابط هواداران تیره شد، چراکه اقدامات هولیگان‌های لیورپولی، باعث محرومیت هر دو باشگاه لیورپول و اورتون از رقابت‌های باشگاهی اروپا شد، علیرغم آنکه لیورپول دخالتی در این حادثه نداشت. هنگامی که هواداران دو باشگاه، پس از فاجعه هیلزبورو با هم تجمع کردند، روابطشان بهبود یافت. اورتونی‌ها حتی به تحریم روزنامه سان پیوستند و زنجیره‌ای از شال‌های هواداری درهم‌تنیده آبی و قرمز در سراسر پارک استنلی، بین ورزشگاه‌های دو تیم کشیده شد. پس از قتل ریس جونز ۱۱ ساله اورتونی در سال ۲۰۰۷، لیورپول والدین و برادر بزرگترش را به نشانه احترام دعوت کرد تا برای یک مسابقه از رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا در آنفیلد حضور داشته باشند. آهنگ زمینه در مستند زد-کارز که از دیرباز هنگام ورود بازیکنان اورتون به زمین در ورزشگاه گودیسون پارک پخش می‌شد، زمانی که خانواده جونز با پیراهن و شال اورتون در زمین لیورپول حاضر شدند، برای اولین بار در آنفیلد پخش شد. سپس آهنگ «تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت» در میان تشویق هواداران به اجرا درآمد. در اوت ۲۰۱۲ و پس از اثبات بی‌گناهی هواداران لیورپول در ارتباط با فاجعه هیلزبرو، اورتون در گودیسون پارک میزبان نیوکاسل بود و دو تیم با پیشتازی دو کودک وارد زمین شدند که پیراهن‌های اورتون و لیورپول را با شماره‌های ۹ و ۶ به تن داشتند، شماره‌هایی که یادآور ۹۶ قربانی فاجعه هیلزبرو بود و همزمان اهنگ «او زحمت نیست، او برادر من است» در میان تشویق هواداران اجرا شد.
شهرآورد دوره جدید
در طول دهه ۱۹۶۰، لیورپول و اورتون قهرمانان دائمی جام‌های داخلی بودند، اما در حالی که لیورپول در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ قدرتمندتر شد، اورتون پس از قهرمانی در سال ۱۹۷۰، دوران نسبتاً بی‌حاصلی را پشت سر گذاشت و جام مهمی را در طی ۱۴ سال بعدی کسب نکرد.
با این حال، اورتون پس از انتصاب هوارد کندال به عنوان سرمربی در آغاز فصل ۸۲–۱۹۸۱، تهدیدی جدی شد برای تسلط لیورپول بر صحنه رقابت‌های داخلی. اولین شهرآورد مرسی‌ساید که کندال بر آن نظارت داشت در ۷ نوامبر در آنفیلد بود، اما تیمش، ۳–۱ به لیورپول باب پیزلی باخت. با این نتیجه، لیورپول در رده هفتم لیگ و اورتون در جایگاه سیزدهم ایستاد. در بازی برگشت در گودیسون پارک در اواخر مارس، این نتیجه تکرار شد. در آن زمان، لیورپول شروع بدی در آغاز فصل داشت اما در نهایت، قهرمانی را به دست آورد، در حالیکه اورتون همچنان در میانه جدول بود.
در فصل ۸۳–۱۹۸۲، آخرین فصل مربیگری باب پیزلی قبل از بازنشستگی‌اش و سپردن کار به جو فاگان بود. لیورپول بار دیگر قهرمان شد و اورتون کارش را در میانه جدول پایان داد. به یادماندنی‌ترین شهرآورد در اوایل نوامبر ثبت شد و لیورپول در گودیسون پارک با پنج گل پیروز شد. نتیجه بازی برگشت در آنفیلد در اواسط مارس، یک تساوی بدون گل بود.
۸۴–۱۹۸۳، فصلی بود که اورتون (که در پایان فصل، جام حذفی را به دست آورد) یک تهدید جدی برای لیورپول شد. اگرچه لیورپول عنوان قهرمانی لیگ را به دست آورد و اورتون حتی به جمع پنج تیم برتر راه نیافت. در فینال جام اتحادیه، پس از تساوی بدون گل در بازی اول، لیورپول در بازی تکراری با یک گل پیروز شد و قهرمانی را از اورتون ربود. شهرآورد رفت در اوایل نوامبر، پیروزی ۳–۰ لیورپول را در آنفیلد به همراه داشت و چهار ماه بعد، بازی برگشت در گودیسون پارک با تساوی ۱–۱ به پایان رسید.
فصل ۸۵–۱۹۸۴، با شهرآورد مرسی‌ساید در جام خیریه با میزبانی ومبلی آغاز شد. لیورپول به عنوان قهرمان لیگ به مصاف قهرمان جام حذفی، اورتون رفت و اورتون با گل به خودی بروس گروبلر، ۱–۰ پیروز شد. اولین تقابلشان در لیگ در ۲۹ اکتبر ۱۹۸۴ اتفاق افتاد و اورتونِ هوارد کندال با پیروزی ۱–۰ در آنفیلد، به رده چهارم لیگ رسید و امیدی برای اولین قهرمانی در طی چهار فصل مربیگری او ظهور کرد. لیورپول اما در رده هفدهم بود و تنها ۲ امتیاز با منطقه سقوط فاصله داشت. آخرین بازی لیورپول در این فصل در ۲۳ می برگزار شد و ۱–۰ در خانه اورتون (که هنوز دو بازی تا پایان فصل داشت) شکست خورد. نهایتا، اورتون قهرمان لیگ شد، در حالیکه لیورپول، شروع وحشتناکش در آغاز فصل را با نایب‌قهرمانی به فراموشی سپرد.
فصل ۸۶–۱۹۸۵ شاید هیجان‌انگیزترین فصل برای هواداران هر دو باشگاه بود، چراکه هر دو تیم لیورپول و اورتون، مدعی قهرمانی در لیگ و جام حذفی بودند. اولین شهرآورد این فصل به میزبانی گودیسون پارک در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۵ برگزار شد. لیورپول ۳–۲ پیروز شد و پس از منچستریونایتد در رده دوم ایستاد و اورتون خانه ششم را داشت. پنج ماه بعد در بازی برگشت، اورتون در آنفیلد ۲–۰ پیروز شد. در آن زمان، اورتون به تازگی رهبری لیگ را از منچستریونایتد گرفته بود و لیورپول با هشت امتیاز کمتر از آنها در رده دوم قرار داشت. اوج این رقابت هیجان‌انگیز، تقابل دو تیم در فینال جام حذفی به تاریخ ۱۰ مه ۱۹۸۶ با میزبانی ومبلی بود که اولین شهرآورد مرسی‌ساید در فینال جام حذفی است. گل زودهنگام گری لینه‌کر، اورتون را امیدوار کرد تا انتقام لیگ را از لیورپول بگیرد، اما دو گل از یان راش در نیمه دوم و گل دیگری از کریگ جانستون جام را از دستان آبی‌ها ربود و لیورپول پنجمین باشگاه انگلیسی شد که دوگانه لیگ و جام حذفی را کسب می‌کرد.
با تساوی ۱–۱ در جام خیریه سال ۱۹۸۶، قهرمانی بین لیورپول و اورتون به اشتراک گذاشته شد. اولین شهرآورد لیگ بین دو باشگاه در اواخر نوامبر در گودیسون پارک برگزار شد و تساوی بدون گل نتیجه‌اش بود. هر دو باشگاه در کنار آرسنال پیشتاز، ناتینگهام فارست و رقبای دیگری چون لوتون تاون و کاونتری سیتی، مدعیان قهرمانی در لیگ بودند. در یک‌چهارم نهایی جام اتحادیه در ۲۱ ژانویه ۱۹۸۷، لیورپول با یک گل در گودیسون پارک پیروز شد. شهرآورد دو تیم در آنفیلد در اواخر آوریل، پیروزی ۳–۱ لیورپول را به دنبالش داشت، اما مانع از قهرمانی اورتون در چند هفته آینده نشد. فصل ۸۷–۱۹۸۶، آخرین باری بود که اورتون، فصل را بالاتر از لیورپول تمام کرد تا آنکه در سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴، بار دیگر بر لیورپول مسلط شدند.
در فصل ۹۱–۱۹۹۰، اورتون دچار رکود شد و در ابتدای فصل قعرنشین جدول بود و نهایتا رتبه نهم را به دست آورد، در حالی که لیورپول نایب قهرمان لیگ شد، اما شهرآورد آن فصل همچنان یکی از هیجان‌انگیزترین‌ها بود. در ۱۷ فوریه ۱۹۹۱، دو تیم برای دور پنجم از جام حذفی در آنفیلد به قرعه هم رسیدند. این مسابقه با تساوی بدون گل به پایان رسید و بازی تکراری در سه روز بعد به تساوی ۴–۴ در گودیسون پارک کشید و پیتر بردزلی دو بار گلزنی کرد. آن فصل، آخرین سال حضور کنی دالگلیش بر روی نیمکت مربیگری لیورپول بود، و دو روز پس از این تساوی ۴–۴ مقابل اورتون، استعفا داد. همچنین این آخرین فصلی بود که «تکرار بازی تکراری» برگزار می‌شد و ضربات پنالتی پس از وقت‌های اضافه، قهرمان نهایی رقابت‌ها را از فصل ۹۲–۱۹۹۱ مشخص می‌کرد. دومین بازی تکراری در ۲۷ فوریه انجام شد و اورتون با یک گل پیروزش بود که خط بطلانی بر امید قرمزها برای کسب دوگانه کشید.
در انتهای فصل ۱۹۹۱، پیتر بردزلی از لیورپول به اورتون انتقال پیدا کرد و در عرض یک سال، گری آبلت، مدافع قرمزها هم آبی شد که تنش بیشتر در شهرآورد مرزی‌ساید را به دنبال داشت. هرچند در دو سال اول پس از این نقل و انتقالات، منچستر یونایتد از هر دو تیم لیورپول و اورتون پیشی گرفته بود و تیم‌هایی چون بلکبرن روورز و آرسنال خود را به عنوان بزرگترین رقیب آنها در فوتبال انگلیس معرفی کرده بودند. در ۷ دسامبر ۱۹۹۲، اورتون لیورپول را با نتیجه ۲–۱ در خانه‌اش شکست داد و پیتر بردزلی دومین مرد تاریخ شد که برای هر دو باشگاه در این شهرآورد گلزنی می‌کرد.
شهرآورد فصل ۹۴–۱۹۹۳ در آنفیلد، پیروزی ۲–۱ لیورپول را به همراه داشت که البته این نتیجه تأثیر زیادی برای قرمزها در میانه جدول نداشت اما خطر سقوط را برای اورتون افزایش داد؛ اگرچه نهایتا در لیگ ابقا شد. شاید قابل توجه‌ترین اتفاق در این بازی، گل پیروزی‌بخش رابی فاولر بود که ماه بعد ۱۹ ساله شد و یکی از آینده‌دارترین بازیکنان جوان انگلستان در آن زمان بود. این آخرین دربی مرزی‌ساید در طی پنج سال بود که لیورپول پیروزش بود در زمانی ‌که دوران موفقیت‌های اورتون در لیگ بود. پس از اخراج مایک واکر، جو رویل در نوامبر ۱۹۹۴ به عنوان سرمربی اورتون معرفی شد و کارش را با پیروزی ۲–۰ مقابل لیورپول در گودیسون پارک آغاز کرد و اورتون را از انتهای جدول نجات داد. در این بازی دانکن فرگوسن اولین گل خود را برای اورتون به ثمر رساند. فصل بعد تیم رویل با دو گل از آندری کانچلسکیس در آنفیلد، شهرآورد را برای دومین بار فتح کرد. علیرغم رکود اورتون در بیشتر دهه ۱۹۹۰، فرم تیم برای شهرآورد گودیسون پارک فوق‌العاده بود و از فوریه ۱۹۹۱ تا ده سال، آمار پنج پیروزی را در خانه ثبت کرد و بدون شکست بود.
در فصل ۹۸–۱۹۹۷ اورتون در خانه‌اش با دو گل فاتح شهرآورد شد که این پیروزی نهایتا از سقوط نجاتشان داد و با تفاضل گل بهتر نسبت به بولتون در لیگ ماندگار شدند و خط پایانی بر تلاش‌های لیورپول در مسیر قهرمانی شد. در فصل بعد، لیورپول با پیروزی ۳–۲ مقابل اورتون در آنفیلد به دوران بی‌ثمر خود در شهرآورد پایان داد.
ترانمر روورز
مسابقات بین اورتون/لیورپول و ترانمر روورز، مستقر در بیرکنهد در آن سوی رودخانه مرزی، نیز به عنوان شهرآورد مرزی‌ساید طبقه‌بندی می‌شوند، اما از آنجایی که ترانمر تمام دورانش را خارج از دسته‌های برتر سپری کرده، مسابقات بینشان نادر است. گهگاه در رقابت‌های جام حذفی با اورتون و لیورپول روبرو شده‌اند. آخرین دیدار آنها با هر دو باشگاه در جام حذفی ۲۰۰۱ بود. ترانمر با پیروزی ۳–۰ مقابل اورتون در دور چهارم تا یک‌چهارم نهایی بالا رفت، اما ۴–۲ به لیورپول باخت.
در فصل ۰۱–۲۰۰۰، یکی از هیجان انگیزترین شهرآوردها در دوران لیگ برتر برگزار شد. لیورپول بازی اول را در خانه به سود خود پایان داد و در بازی برگشت در آوریل با پیروزی ۳–۲ مقابل اورتون، دوگانه پیروزی در شهرآورد را تکمیل کرد. گری مک‌آلیستر با گل پیروزی در وقت تلف شده، سه امتیازی را برای لیورپول ثبت کرد که در پایان فصل برای صعودشان به مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا تعیین‌کننده شد.
گذر از پارک
به بازیکنانی که بین باشگاه‌ها جابجا می‌شوند، اصطلاحا گفته می‌شود در حال گذر از پارک هستند. این عبارت اشاره‌ای است به پارک استنلی که میان آنفیلد و گودیسون پارک قرار گرفته. پس از آنکه اورتون، آنفیلد را بر سر اختلاف با مالکش ترک کرد، لیورپول شکل گرفت. دانکن مک‌لین و توماس جی.ویلی از اورتون، دو بازیکنی بودند که در آنفیلد ماندند و به شکل‌گیری تیم جدید کمک کردند، پس به واقع از پارک عبور نکردند. اولین بازیکنی که هم آنفیلد و هم گودیسون‌پارک خانه‌اش شد، پاتریک گوردون بود.
تحریم نقل و انتقالات
لیورپول بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۰ مستقیماً از اورتون خرید نکرد، و در فاصله سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۲، تحریم مشابهی از سوی حریف وجود داشت.
بازی برای هر سه تیم
دیو هیکسون، جان هیدون و فرانک میچل، سه بازیکنی هستند که برای لیورپول، اورتون و ترانمر روورز بازی کرده‌اند؛ سه باشگاه اصلی مرزی‌ساید که ماندگار شدند.
بوتل از دیگر باشگاه‌های پابرجای مرزی‌ساید است که یک فصل (۹۳–۱۸۹۲) را در لیگ بازی کرد، جان وایت‌هد برای لیورپول، اورتون و همچنین بوتل بازی کرد؛ قبل از اینکه رقیب محلی‌شان؛ لیورپول در دسته دوم جایگزین آنها شود.
فهرست نقل و انتقالات
فهرست زیر تاریخ‌ها و هزینه‌های انتقال را که مشخص است نشان می‌دهد.
۸۳۳ (میلادی)
۸۳۳ (میلادی) هشتصد و بسی و سومین سال تقویم میلادی است.
تی جی میدلتون
تی جی میدلتون (T. J. Middleton؛ زاده May 2, 1968) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
وویاگور ایرویز
وویاگور ایرویز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا VC است که در سال ۱۹۶۸ میلادی تأسیس شده است.
دفتر مرکزی وویاگور ایرویز در انتاریو، کانادا واقع شده‌است.
۸۳۴ (میلادی)
۸۳۴ (میلادی) هشتصد و بسی و چهارمین سال تقویم میلادی است.
چلو
چلو یا خشکه برنج غذایی است که از برنج تهیه می‌شود و با کباب یا خورش خورده می‌شود. در چلو برنج خالص با روغن یا کره پخته می‌شود. تفاوت آن با پلو در این است که در چلو، برنج به تنهایی و بدون مخلوط شدن با مواد دیگری از قبیل ماش و عدس و رشته و نظایر اینها پخت می‌شود. منظور از چلو، برنجی است که پس از آب‌کش کردن آن را به تنهایی دم می‌کنند و بعد از دم کشیدن با خورش و انواع گوشت و کباب‌ها مصرف می‌نمایند. اصطلاحاً به چلو، برنج سفید هم می‌گویند؛ ولی منظور از پلو، برنجی است که پس از آب‌کش کردن آن را با سبزی ‌ها و گوشت و مرغ و انواع حبوبات دم می‌کنند. مانند باقلا پلو، سبزی پلو، استامبولی پلو، لوبیا پلو، عدس پلو.
به گزارش پولاک، پزشک ناصرالدین شاه، پخت چلوی ایرانی بسیار سخت است. خصوصیات یک چلو مرغوب به قرار ذیل است. برنج به هیچ وجه نباید به هم بچسبد بلکه باید دانه‌دانه و جدا از هم باشد. دیگر آنکه باید کاملاً سفید و چنان نرم و با انعطاف باشد که پس از وارد آوردن یک فشار مختصر بر آن باز به حال نخستین بازگردد.
ایتالوا
ایتالوا (به پرتغالی: Italva) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو دو ژانیرو واقع شده‌است. ایتالوا ۲۹۶٫۱۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۲۹۹ نفر جمعیت دارد و ۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
۸۳۵ (میلادی)
۸۳۵ (میلادی) هشتصد و بسی و پنجمین سال تقویم میلادی است.
هجا
با هجو اشتباه نشود.هجا یا بخش یا سیلاب ( به انگلیسی: Syllable ) یک یکای سازمان‌دهنده برای رشته صداهای گفتاری است. هجا (بخش) از یک هسته (بیشتر اوقات واکه) همراه با لبه‌های آغازین و پایانی (معمولاً همخوان‌ها) تشکیل می‌شود.
پیشینه
نحو نوشتار هجایی هزاران سال قبل از اولین حروف آغاز شد. قدیمی‌ترین سند هجاها بر روی لوحه‌هایی نوشته شده که مربوط به تقریباً ۲۸۰۰ سال ق. م است که در شهر سومری اور به‌دست آمده. این جهش از پیکتوگرام‌ها به سیلاب‌ها به عنوان «بزرگترین پیشرفت در تاریخ نوشتار» شناخته می‌شود.
واژه‌های تک‌هجایی یا چندهجایی
یک کلمه که از یک هجای واحد تشکیل شده‌است (مانند فارس یا پارس)، یک تک‌هجا خوانده می‌شود (مثل کلمه‌ای که یک بخشی است)؛ درحالی‌که کلمه‌ای که از دو هجا تشکیل شده‌است (مانند گربه) دوهجایی خوانده می‌شود (شبیه کلمهٔ دوبخشی). کلمه‌ای که از سه هجا تشکیل شده باشد (مانند کلمهٔ نوشتار) سه هجایی خوانده می‌شود (شبیه کلمهٔ سه بخشی). کلمه‌ای را که بیش از سه هجا داشته باشد چندهجایی می‌خوانند (مانند نمایشگاه). همچنین، این اصطلاح معمولاً برای تشریح کلماتی که بیش از دو هجا دارند به‌کار می‌رود. کلمات یک هجایی (یک بخشی) معنادار حداکثر از چهار صدا تشکیل شده‌اند که حتماً دو همخوان آن‌ها امتدادپذیر است.
انواع هجا در فارسی
در زبان فارسی شش نوع هجا یا بخش صدایی با مقطع اصوات وجود دارد: مانند: نه، که، دو مانند: با، بی، بو مانند: در، شن، خور مانند: دور، دیر، دار مانند: درد، چهر، برد مانند: داشت، ریخت، پوست
چمک
جمعیت
این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۹ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
الکس استیونسن
الکس استیونسن (Alex Stevenson؛ ۹ اوت ۱۹۱۲ – ۱۹۸۵) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال ترانمره راورز و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
میناموتو نو توموناگا
میناموتو نو توموناگا ; January 1, 1144 – February 8, 1160) یک سامورایی از خاندان میناموتو در دوره هی‌آن بود. وی پسر میناموتو نو یوشیموتو بود.
کلود آجاپونگ
کلود آجاپونگ (Claud Adjapong؛ زادهٔ May 6, 1998) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساسولو اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
زلخوو
زلخوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه اوهرسکه هرادیشتی واقع شده‌است. زلخوو ۶٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۰۸ نفر جمعیت دارد و ۲۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ادوارد آکوا
ادوارد آکوا (Edward Acquah; July 23, 1935 – 1935:7:23, October 5, 2011) بازیکن فوتبال اهل غنا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
لشکر هفتم زرهی (ورماخت)
لشکر هفتم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهات غربی و شرقی جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
فرانسه
لشکر هفتم زرهی به فرماندهی سرتیپ اروین رومل در جریان نبرد فرانسه، از روز ۱۰ مه سال ۱۹۴۰ نقش سرنیزه زرهی ارتش چهارم از گروه ارتش آ، در بلژیک را ایفا کرد. نخستین مقاومت جدی در مقابل این لشکر در رود موز پدیدار شد که انهدام پل‌های روی آن به توقف لشکر در روز ۱۲ مه انجامید. روز بعد، هنگ ۷ پیاده‌نظام لشکر در تلاش برای گذر از رود متحمل تلفات سنگین گشت. با توجه به نبود مهمات دودزا، رومل جهت پوشش عبور نیروها، دستور به به‌آتش کشیده شدن ساختمان‌های آن سوی رود با گلوله‌باران توپخانه داد. همان شب تانک‌های هنگ ۲۵ زرهی لشکر از موز عبور کردند تا تهاجم صبح روز بعد از سر گرفته شود.
شوروی
با آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، در روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، لشکر هفتم زرهی به عنوان بخشی از سپاه ۳۹ موتوریزه از گروه زرهی ۳ از گروه ارتش مرکز، تا میانه روز نخست خود را به الیتاس رساند و دو پل کلیدی بر رود نمان در این شهر را به سلطه خود درآورد. این لشکر هنگام اقدام برای گذر رود، با مواضع آماده نیروهای زرهی دشمن در ارتفاعات شرقی مواجه و متحمل تلفات سنگین گشت. در ادامه با وجود ضد حملات مکرر ارتش سرخ، هر دو گذرگاه حفظ و دشمن عقب رانده شد. پس از سپری شدن شب جهت بازیابی و تعمیر خودروهای آسیب دیده، لشکر هفتم زرهی صبح روز بعد در مقابل حضور ضعیف دشمن، به یورش به سمت ویلنا ادامه داد. گردان شناسایی لشکر در حومه غربی ویلنا با مقاومت شدیدتری روبرو شد اما ضمن دور زدن آن، بر پل‌های این ناحیه چیره گشت. تا هنگام عصر عناصر شناسایی با پشتیبانی تانک‌ها، ارتفاعات جنوب شرقی شهر را پاکسازی کردند. پیش از پایان روز ستون‌های زرهی لشکر با حرکت به سمت شمال، بخش شرقی ویلنا را تصرف نمودند. صبح روز بعد، ۲۴ ژوئن، گردان موتورسوار لشکر بر فرودگاه ویلنا در خارج از شهر مسلط و پیاده‌نظام وارد مرکز شهر شد. نیروهای لشکر درون شهر با استقبال اهالی آن مواجه گشتند. مقادیر قابل توجهی تسلیحات و مواد غذایی در ایستگاه راه‌آهن ویلنا و ۵۰ هواگرد در فرودگاه آن به غنیمت درآمد. تمامی ضد حملات زرهی دشمن از جانب جنوبی شهر نیز دفع گردید.
لشکر هفتم زرهی به جهت بدی راه‌ها خسارات بسیار زیادی در تجهیزات خود متحمل شد و تنها پس از یک هفته نیمی از تانک‌های پنزر ۲ و پنزر ۳ و ۷۵ درصد از تانک‌های پنزر ۴ خود را از دست داد. این لشکر جنگ با شوروی را با ۳۰۰ تانک آغاز کرد اما تا روز ۲۱ ژوئیه ۱۲۱ دستگاه از این مقدار در حال تعمیر و ۷۷ دستگاه دیگر به کلی از دست رفته بودند. بدین ترتیب تا این زمان تنها یک سوم مقدار اولیه تانک‌های این لشکر باقی مانده بود.
مالی تارلاف
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به جی‌بی‌اف و آی کارلی اشاره نمود.
آلیسیا سوباسنابار د لا کوادرا
آلیسیا سوباسنابار د لا کوادرا (Alicia Zubasnabar de De la Cuadra؛ ۱۵ ژوئیه ۱۹۱۵ – ۱ ژوئن ۲۰۰۸) کنشگری اهل آرژانتین بود. وی فعال حقوق بشر بود.
گردون وگنر
گردون وگنر (زادهٔ ۲۸ فوریه ۱۸۵۵) شناگر اهل آلمان است.
ابیراهی کروی
ابیراهی (انحراف) کروی ، اثر اپتیکی مشاهده شده در قطعات اپتیکی (عدسی، آینه وغیره) است. این اثر هنگامی که پرتوهای نور به لبه عدسی برخورد می‌کند یا از لبه آینه بازتاب می‌شود، به دلیل شکست بیشتر نسبت به پرتوهای نوری که نزدیکتر به مرکز قرار دارد، اتفاق می‌افتد. این، انحراف قطعه از حالت عادی را بیان می‌کند و باعث نقص در تصویر ایجاد شده می‌گردد.
عدسی کروی در شعاعی برابر با شعاع کره، نقطه اپلاناتیک (عدم وجود ابیراهی کروی) دارد. مقدار متعارف ضریب شکست شیشه محدب ۱٫۵ است که نشان می‌دهد تنها ۴۳٪ از سطح عدسی کروی (۶۷٪ قطر) مفید می‌باشد. این، اغلب نقص تلسکوپ‌ها وسایر آلات محسوب می‌شود که بواسطه کروی بودن عدسی‌ها و آینه‌ها نسبت به حالت ایده ال، کمتر کانونی می‌کند. به دلیل ساخت آسان‌تر شکل‌های کروی نسبت به غیر کروی، این اثر دارای اهمیت است. در اغلب موارد استفاده از چندین المان کروی برای جبران این ابیراهی نسبت به یک تک عدسی کروی ارزان‌تر است.
ابیراهی کروی مثبت به این معنیست که پرتوهای خروجی خمیدگی زیادی دارنددر حالی که در ابیراهی کروی منفی، پرتوهای خروجی به قدر کافی خم نشدند. ابیراهی کروی متناسب با توان چهارم قطر و مرتبط با عکس توان سوم فاصله کانونی است، این در نسبت‌های کانونی کوچک یعنی لنزهای سریع واضح تر می‌باشد.
همه پرتوهای نوری رسیده از منبع دور نقطه‌ای (مثل ستاره)، در تلسکوپ‌های کوچک متشکل از آینه‌های کروی با نسبت‌های کانونی کوچک‌تر ازf/10، در یک نقطه کانونی نمی‌شود. نوری که به قسمت داخلی آینه برخورد می‌کند نسبت به نور برخوردی به بخش خارجی کمتر کانونی می‌شود. از این رو تصویر دارای وضوح کمتری است نسبت به حالتی که ابیراهی وجود ندارد. به دلیل وجود ابیراهی کروی، تلسکوپ‌های کوچکتر از f/10 معمولاً با آینه‌های غیر کروی یا عدسی‌های تصحیح کننده ساخته می‌شود.
گاهی اوقات درطرح‌های ساده می‌توان با محاسبه پارامترهایی، ابیراهی کروی را کمینه کرد؛ مثلاً در طرحی متشکل از یک تک عدسی با سطوح کروی و فاصله شیئی داده شدهo، فاصله تصویر i وضریب شکست n، می‌توان ابیراهی کروی را با تنظیم کردن نسبت شعاع هایR1وR2 سطوح جلو و عقب عدسی‌ها بدین صورت کاهش داد:
ام‌الرصاص
ام‌الرصاص یک محوطه باستان‌شناسی در اردن است که شامل ویرانه‌هایی از رم، بیزانس و اوایل تمدن مسلمانان است. بیشتر قسمت‌های محوطه هنوز کاوش‌های باستان‌شناسی نشده‌است. در قسمت‌های کاوش شده یک اردوگاه نظامی و کلیساهای متعددی کشف شده‌است یکی از مهم‌ترین این کلیساها، کلیسای سنت استفان است که در سال ۷۸۵ ساخته شده و ۱۹۸۶ کشف شد. این محوطه باستان‌شناسی در سال ۲۰۰۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
برج سبک
ویژگی بارز «ام الرصاص» در حدود ۱ مایلی (۱٫۶ کیلومتری) شمال ویرانه‌های دیوارکشی شده قرار دارد. این سازه مرتفع که گفته می‌شود یک برج استایلیت است، سکویی برای زاهدان مسیحی بود که در آن بالا در انزوا زندگی می‌کردند و همچنین محرابی برای اذان گفتن بود.
فریاد شیری
فریاد شیری شاعر، داستان‌نویس و مترجم زادهٔ ۱۳۵۰ صحنه است. وی به زبان‌های فارسی و کردی شعر می‌سراید و از برگزیدگان و دریافت کنندگان جایزه شعر کارنامه بوده‌است. در زمینه ادبیات کودک و نوجوان فعالیت داشته و ترجمه‌هایی از کردی به فارسی انجام داده‌است که از جملهٔ آنها ترجمه آثار شاعران معاصر کرد مانند شیرکو بیکس، لطیف هلمت و فرهاد پیربال است. اشعار فریاد شیری برنده چندین جایزه متعدد شده‌اند،  همچنین مجموعه شعری از وی با نام «آغوش من پر از سفر است» در سومین دوره جایزه شعر امروز ایران (کارنامه) برگزیده و مورد تقدیر قرار گرفته‌است.
۸۳۶ (میلادی)
۸۳۶ (میلادی) هشتصد و بسی و ششمین سال تقویم میلادی است.
آریل آجمیان
هاروتیون "آریل" استپانی آجمیان (Հարություն "Արիել" Ստեփանի Աճեմյան؛ ۱۹۰۴ – ۱۹۶۳) یک پرتره‌نگار، تذهیب‌کار و نقاش اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
وی در ۱۹۰۴ در بورسا به دنیا آمد و در کالج موراد-رافائلیان واقع در صومعه ارمنی جزیره سن لازار تحصیل نمود. مدال طلا از سوی پاپ پیوس دوازدهم به وی اعطا گردید. وی در ۱۹۶۳ در سن ۵۹ سالگی درگذشت.
کوفی پر
کوفی پر (Kofi Pare؛ زادهٔ November 28, 1938) بازیکن فوتبال اهل غنا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
چیپنهام
چیپنهام (به انگلیسی: Chippenham) یک شهرک در شهرستان ویلتشر از کشور انگلستان است.
خصوصیات
چیپنهام ۱۵۸٫۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۵٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر فریدبرگ، بایرن خواهرخواندهٔ چیپنهام هست.
اسپیتالتو
اُسپیتالتو (به ایتالیایی: Ospitaletto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. اسپیتالتو ۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۲۱۷ نفر جمعیت دارد.
۸۳۷ (میلادی)
۸۳۷ (میلادی) هشتصد و بسی و هفتمین سال تقویم میلادی است.
کونیگسوارتا
کونیگسوارتا یک شهر در آلمان است که در باوتسن واقع شده‌است. کونیگسوارتا ۴٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد.
آرمن واردانیان
آرمن واردانیان (به Արմեն Վարդանյան؛ Армен Фрунзікович Варданян؛ زادهٔ ) یک کشتی‌گیر ارمنی‌تبار اهل اوکراین در دستهٔ ۶۶ کیلوگرم کشتی فرنگی است. او برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۰۸ پکن و نائب قهرمان سه دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ است.
غروب
غروب خورشید یا فروشد خورشید ناپدیدشدن روزانهٔ خورشید در زیر افق در نتیجهٔ چرخش زمین و دیگر سیاره‌های منظومه خورشیدی است. به آن نماشام، شامگاه، ایوار، خورنشین یا خورنشست نیز گفته می‌شود.
شرایط جوی ایجاد شده بر اثر فرورفتن خورشید، که پیش و پس از ناپدیدشدنش در زیر افق روی می‌دهد نیز عموماً غروب گفته می‌شود. زمان غروب در نجوم به عنوان لحظه‌ای تعریف می‌شود که لبهٔ بالایی قرص خورشید در زیر افق در غرب ناپدید می‌شود. بر اثر شکست نور در هواکره، مسیر پرتوهای خورشید در حال فرورفتن به‌شدت در نزدیکی افق منحرف می‌شوند، تا آنجا که در حالی که قرص خورشید نزدیک به یک قطر در زیر افق قرار دارد، باعث غروب نجومی ظاهری می‌گردد. غروب را نباید با گرگ‌ومیش اشتباه گرفت، که لحظهٔ دربرگیری تاریکی در هنگامی است که خورشید در حدود ۱۸ درجه در زیر افق قرار دارد. دورهٔ زمانی بین غروب نجومی و گرگ‌ومیش، شفق نامیده می‌شود.شفق است
پیوند به بیرون
غروب خورشید در روستای چاهستان(هرمزگان)
قره‌قروم
قَرَه‌قُروم(به معنی کوه بزرگ یا کوه سیاه)(در هندی: کریشناگیری)، نام رشته‌کوهی در شمال‌شرق پاکستان و غرب هیمالیا است و به وسیلهٔ رود سند از هیمالیا جدا می‌شود ولی با این حال اغلب بخشی از هیمالیا خوانده می‌شود. شکل کوه‌های قره‌قروم عمدتاً بسیار تیز و صخره‌ای هستند و حتی کوه‌های برفی آن نیز از برج‌های یخی غیرقابل دسترس شکل گرفته‌است. معروفترین قلهٔ این رشته‌کوه، کی۲ است که دومین قلّهٔ مرتفع زمین می‌باشد و به عنوان سرسخت‌ترین کوه برای صعود شناخته می‌شود. از دیگر قلل معروف در این کوهستان می‌توان به قلل کی ۱، کی۳، کی۴، کی۵، کی۶، کی۱۲ و قلل گاشربروم شامل گاشربروم ۱، گاشربروم ۲، گاشربروم ۳، گاشربروم ۴، گاشربروم ۵ و میتر پیک اشاره کرد.
نام
قراقورام (Karakoram - black gravel) به معنای شن سیاه است. تجار آسیای مرکزی در اصل این نام را به گذرگاه قراقورم اطلاق کردند.[6] مسافران اولیه اروپایی، از جمله ویلیام مورکرافت و جورج هیوارد، شروع به استفاده از این اصطلاح برای رشته کوه‌های غرب گردنه کردند، اگرچه از اصطلاح مُزطاق (به معنای «کوه یخی») برای محدوده‌ای که اکنون به نام قراقورم شناخته می‌شود، استفاده کردند.[6] [7] اصطلاحات بعدی تحت تأثیر Survey of India قرار گرفت که نقشه‌بردار آن توماس مونتگومری در دهه 1850 برچسب‌های K1 تا K6 (K برای قراقورام) را به شش کوه مرتفع که از ایستگاه او در کوه هاراموخ در دره کشمیر قابل مشاهده بود، داد.
در جغرافیای سنتی هند، کوه ها به نام های کریشناگیری (کوه های سیاه)، کانهاگیری و کانهری شناخته می شدند.[8]
تا انتهای شب
تا انتهای شب (Jusqu'au bout de la nuit) یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی ژرار بلن با بازی بلن و انیسه آلوینا محصول ۱۹۹۵ است. فیلم داستان مردی شصت ساله را روایت می‌کند که پس از یک محکومیت طولانی از زندان آزاد می‌شود و سعی می‌کند با زنی جوان‌تر رابطه برقرار کند، در حالی که هنوز مصمم است رها از قانون زندگی کند. بلین این فیلم را «نه یک فیلم گانگستری، بلکه یک فیلم عاشقانه و یک تراژدی بی رحمانه» توصیف می‌کند
این فیلم در دسامبر ۱۹۹۴ در لیون، ویلوربان، ونیسیو و ساتونه فیلمبرداری شد و در جشنواره جهانی فیلم مونترال و جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره در سال ۱۹۹۵ نمایش داده شد. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۵ در فرانسه اکران شد.
عمار یاسر
عمّار بن یاسر (نام کامل:عَمَّار ٱبْن یاسر ٱبْن عَامِر ٱبْن مالک ٱلْعَنْسِیّ) ملقب به ابوالیقظان، از صحابیون محمد پیامبر اسلام بود و بعدها از طرفداران علی بن ابی طالب گردید.
دوران کودکی و جوانی
پدرش یاسر، غلام ابو حذیفه مخزومی بود که با زنی به نام سمیه که قبلاً کنیز ابوحذیفه بود و آزاد شده بود، ازدواج کرد و خانواده عمار با ابوحذیفه زندگی می‌کردند. خانواده عمار از اولین مسلمانان بودند و شکنجه‌های زیادی در این راه متحمل شدند. عمار در نتیجه با گروهی به حبشه مهاجرت کرد و پس از هجرت محمد به مدینه، به مدینه آمد.
موضع عمار در جانشینی محمد
دانشنامه ایرانیکا می‌نویسد عمار از مهاجرینی بود که به همراه برخی دیگر از صحابه همچون زبیر، طلحه، عباس بن عبدالمطلب، مقداد، سلمان فارسی و ابوذر غفاری معتقد بودند علی بن ابی طالب وارث مشروع محمد است.
دوران خلافت ابوبکر و عمر
در دوران ابوبکر، عمار در جنگ یمامه حضور داشت و یکی از گوشهایش را در این جنگ از دست داد. در زمان عمر بن خطاب در سال ۲۱ هجری/۶۴۱ میلادی، وی به جای سعد بن ابی وقاص به امارت کوفه منصوب شد.
هنگام تدارک ایرانیان برای جنگ نهاوند عمار به عمر نامه‌ای نوشت و از او چاره جویی کرد:
«اهل طوس و طبرستان و دماوند و گرگان و ری و اصفهان و قم و همدان و ماهین و ماسبذان بر ملک خویش گرد آمده‌اند تا در کوفه و بصره با برادران و یاران شما درآویزند و آنان را از سرزمین خویش برانند و با شما بجنگ آیند. رایی که درین باب دارید با ما بگویید.»
دوران خلافت عثمان
در هنگامی که علی با شورشیانی که به مدینه آمده بودند مذاکره کرد و آنان را راضی کرد که برگردند، عثمان شهادت داد که از این پس، از مروان بن حکم و بنی امیه روی گردانده و از علی حرف‌شنوی کرده و دستور داد که دیگر انصار و مهاجرین به گفت علی بپیوندند. او همچنین از عمار بن یاسر خواست که به این گروه بپیوندد ولی عمار این پیشنهاد را رد کرد.
دوران خلافت علی بن ابی طالب
علقمه بن وقاص لیثی کنانی از مشاوران نزدیک طلحه، روایت می‌کند که تلاشهای بی‌ثمری برای تشکیل یک شورا از میان اصحاب برجسته قریش در مورد بحث بر سر تعیین خلیفه آتی وجود داشته‌است. علقمه جلسه‌ای در خانه مخرمه بن نوفل تشکیل می‌دهد. ابوجهم بن حذیفه در آن مجلس گفت که کسی که ما با او بیعت می‌کنیم باید قصاص خون عثمان را پی‌گیری کند. عمار بن یاسر در آن جلسه حضور داشت و با این موضوع مخالفت کرد. ابوجهم به او می‌گوید که چه طور برای شلاقهایی که خوردی قصاص می‌طلبی اما برای خون عثمان نه؟ و جلسه به هم می‌خورد. از دیگر مشارکت کنندگان در جلسه نامی برده نشده، ولی حضور ابوجهم این احتمال را در ذهن می‌آورد که طلحه در آنجا حضور داشته ولی حضور علی در آن‌جا نامحتمل است. ویلفرد مادلونگ می‌نویسد عمار احتمالاً می‌خواسته که مانع از انتخاب طلحه گردد.
عمار از اولین شیعیان علی بود. از سال ۳۵ هجری/۶۵۶ میلادی به بعد، علی روی او حساب ویژه‌ای باز کرد. عمار قبل از جنگ جمل، به کوفه رفت و موفق شد سپاهیانی از کوفه را به علی ملحق کند. عمار از جمله کسانی بود که پس از اتمام این جنگ، عایشه را به بصره بردند و مراقب وی بودند.
عمار در سال ۳۷ هجری/۶۵۷ میلادی در جنگ صفین و در سن کهولت (۹۰ سالگی) کشته شد. چندین قرن بعد، قتلگاه وی در صفین مشخص گردید. قبر وی در شهر رقه کشور سوریه قرار دارد.
ویژگی‌های عمار
عمار دانش بسیار خوبی از روایات منسوب به پیامبر اسلام داشته‌است و شهرتش در این زمینه را مدیون تقوا و اخلاصش در دین اسلام است. دانشنامه اسلام بر این باور است که در سالهای بعد، نویسندگانی که دشمنان بنی امیه بودند، با ساختن حدیثهایی به نفع وی و با ذکر این که آیاتی از قرآن در مورد وی نازل شده، سعی در تکریم او داشتند، یک پیش گویی مشهور در مورد عمار که به پیامبر اسلام نسبت داده می‌شود، این است که عمار را گروهی منافق می‌کشند که جایشان در جهنم است.
فرزندان
عمار یک پسر به نام محمد داشت که وی نیز در علم حدیث دانش فراوان داشت و یک دختر به نام ام حکم داشت.
مفت‌سواری
مفت سواری یا ترین‌هاپینگ (به انگلیسی train hopping) استفاده مخفیانه از وسایل حمل و نقل ریلی به منظور انتقال مسافراست. در آمریکا ترین‌هاپینگ از زمان جنگ داخلی آمریکا به یک روش متداول برای سفر تبدیل شد. گسترش خط آهن به سمت غرب در محبوبیت این روش به ویژه در میان مهاجرانی که آن‌ها را دوره‌گرد خطاب می‌کردند مؤثر بود. در دوران بحران‌های مالی برای مثال در زمان رکود بزرگ محبوبیت ترین‌هاپینگ رو به افزایش رفت. امروزه به دلایل مختلفی این روش کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال جامعه ترین‌هاپینگ هنوز هم پا بر جاست.
روش‌ها
به‌طور معمول، مفت سواران با اطلاع از مسیر خط آهن و محل تعویض ریل قطار، در محل مناسب مخفی شده و منتظر می‌مانند. اطلاع از محل مناسب می‌تواند از دیگر مسافران اخذ می‌شود. بسته به شکل و فضای پیرامون محوطه خط آهن مفت‌سواران با تنظیم سرعت خود و قطار در لحظه مناسب قطار را گرفته و سوار آن می‌شوند. این روش را «شکار مگس» نیز می‌نامند. به‌طور کلی، آگاهی کامل از نقشه خط آهن و مسیر حرکت قطارها برای مفت‌سواران ضروری است. این کار می‌تواند از طریق تماس با اپراتور شرکت راه‌آهن یا خودآگاهی از مسیرهای خطوط ریلی انجام گیرد. عموماً روش کار چنین است که مفت‌سواران در فضای اطراف ریل راه‌آهن مخفی شده و منتظر می‌مانند تا دو قطار با مسیر حرکت موازی با یکدیگر روبرو شوند. با توقف یا کم شدن سرعت هر کدام از قطارها، امکان سوار شدن میسر خواهد شد.
شرایط فعلی
مفت‌سواری در اقصی نقاط جهان و در هر منطقه در یک قالب انجام می‌شود. در بعضی مناطق این عمل حساس‌تر بوده و می‌تواند جرم تلقی شود در حالی در دیگر مناطق سخت‌گیری در مورد این کار کمتر است.
اومنی اوییشن
اومنی اوییشن یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا OC است که در سال ۱۹۸۸ میلادی تأسیس شده و دفتر مرکزی آن در کشور پرتغال واقع شده‌است.
نیشابور (شهر کهن)
شهر کهن نیشابور به آثار و مانده‌هایی از ابر شهر نیشابور در دوره تاریخی ای از ساسانیان تا حمله مغول به نیشابور با مساحت حدود ۳۵۰ هکتار اطلاق می‌شود. محدوده شهر کهن نیشابور شامل خرابه‌ها یا آثار مدفون در خاک است که طی پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور نمایان می‌شود. این محدودهٔ فرضی که دقیقاً مرزهای آن مشخص نیست با وسعتی بسیار در کنارهٔ جنوب شرقی شهر کنونی نیشابور به‌شکل تپه‌ها و خرابه‌های باستانی به نام‌های کهندژ، محوطه آلب ارسلان، تپه‌های کارجی، تپه سلطان میدان، تپه طلایی، تپه نصیرآباد، تپه کلاته محمد جان، تپه‌حصارنو، سبزپوشان، شادیاخ، تپه مدرسه، بازار، قنات تپه و تپه تاکستان نامور است. این محوطه بزرگ تاریخی و باستانی که تنها باقیمانده ای از نیشابور کهن از دوران ساسانیان تا حمله مغول می باشد، اکنون به دلیل عدم حفاظت و کندوکاوهای غیر قانونی، در حال تخریب است.
در این محوطه تاریخی، خرابه‌ها کاملاً در زیر خاک مدفون گردیده‌اند اما به وسیلهٔ پشته‌ها و فروافتادگی‌های مزارع کشاورزی و مقدار زیادی سفال و آجر شکسته و آثار مختلفی از حفاری‌های غیرقانونی معلوم و مشخص می‌گردند. نقشهٔ‌های توپوگرافی از نیشابور قدیم کاملاً دقیق نیست زیرا باستان شناسان در نیشابور هنوز موفق به تعیین دقیق محل نیشابور قدیم نشده‌اند و همگی بر پایه نیشابور تا پیش از حمله مغول است.
جابجایی شهر
شهر نیشابور بارها توسط زلزله‌ها و جنگ‌ها در طول تاریخ نابود گشته و دوباره بنیان شد. نخست نیشابور شهری ایرانی و ساسانی بود در سده میلادی بنا به منابع تاریخی تأسیس شد. در قرن هفتم توسط مسلمانان فتح شد. سپس شهری اسلامی بود که هم از لحاظ جمعیت و هم از لحاظ مساحت رشد فوق‌العاده‌ای یافت و پس از این رشد بود که در اواسط قرن ششم/دوازدهم میلادی در نتیجه جنگ داخلی و هم در نتیجه هجوم غزها و با انهدام روبرو گردید. آن گاه نیشابور کوچکتری بازساخته شد که به وسیله مغول‌ها در سال ۶۱۸ هجری ۱۲۲۱ میلادی ویران گردید. این شهر مجدداً ساخته شد و باز زلزله سال ۶۶۶ هجری ۱۲۶۸ میلادی به ویرانی کشیده شد. زلزله مجدداً شهر را در سال ۸۰۸ هجری ۱۴۰۶ ظاهراً در محلی که از محل اصلی تا حدی متفاوت بود ویران کرد. تنها بعد از همه این ویرانی‌ها و تغییر محل‌ها بود که شهر فعلی نیشابور در محل فعلی ساخته شد. مسجد جامع شهر فعلی نیشابور در سال ۸۹۹ هجری ۱۴۹۴ ساخته شده.
بنابر این بعد از تخریب شهر به وسیله مغول‌ها در سال ۶۱۸/۱۲۲۱ م شهر بیشتر اهمینش را از دست داد و کم شدن ارج و قدر نسبت به تاریخش شد.
شهر ساسانی (ابرشهر)
شهرساسانی نیشابور قبل از اسلام دارای یک قلعه نظامی (کهندژ=قهندز) و یک خندق اطراف آن بوده‌است و خارج کهندژ یک شهر دارای حصار با یک خندق اطراف آن قرار داشته‌است که این خندق با خندق اطراف دژ بهم متصل می‌شده‌است. هم چنین یک منطقه مسکونی وجود داشته‌است که به آن انبارده Anbar Deh و در کتب و منابع به اشتباه اینگونه گزارش شده که در اوائل قرن چهارم/دهم م به وسیله عمرو بن لیث صفاری برای توسعه یا ساختن بازار شهر ویران گردیده‌است. در حالی که تا پایان آن قرن در زمان سلطان محمود غزنوی پابرجای بوده‌است.
یک محله در شهر و یک قبرستان در مجاورت انبار ده Anbar Deh وجود دارد که شاه عنبر Shahanbar خوانده می‌شود و نام آن چند بار در منابع ذکر شده‌است. شاه عنبر در مراحل بعدی یک نام اسلامی برای «انبار ده» بوده. چرا در فتح نیشابور این محله به دلیل کشته شدن تعداد زیادی از مسلمان به شهید انبار مشهور شد.
کتابخانه
نیشابور یکی از مراکز کتابخانه‌های بزرگ در تمدن اسلامی بوده‌است، از جمله کتابخانه صابونی نیشابور، کتابخانه دانشگاه دارالاسته نیشابور در قرن چهارم بسیار معروف و مشهور بوده‌است. از دیگر کتابخانه‌های معروف نیشابور قدیم کتابخانه نظامیه، کتابخانه شخصی محمد غزالی، کتابخانه مسجد عقیل با پنج هزار کتاب و کتابخانه مدرسه سعدیه نیشابور و کتابخانه مدرسه بیهقیه نیشابور که ابوالحسن بیهقی در قرن چهارم ایجاد کرده‌است، معروف و مشهور بوده‌است. از کتابخانه‌های نیشابور قدیم اثری برجای نمانده‌است. در بین آثار مکشوفه در پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور اثری از ساختمان کتابخانه‌های قدیم نیشابور یا آثار مکتوب تا کنون پیدا نشده‌است.
مسجدها
ایرانیان برای مقابله با بغداد، نیشابور را از جنبه‌های معماری اسلامی بدان پایه رساندند که بیشترین و زیباترین مساجد را در آن ساختند. اولین مسجد را در نیشابور عیدالله بن عامر ساخت. اکنون قدیمی‌ترین مسجد بر جای مانده در نیشابور مسجد جامع (کنونی) است که در دوره تیموری سال ۱۴۹۳ م ساخته شد. مسجدها در نیشابور قدیم به نام «جامع» نیز خوانده می‌شده‌اند و هر کدام معمولاً کتابخانه‌ای بزرگ داشته‌اند مانند جامع منیعی.
مسجد جامع
مسجد جامع نشابور را ابومسلم خراسانی ساخت. این مسجد بنا به گفته الحاکم نیشابوری در زمینی، به گستردگی سی جریب ساخته شد و هزار ستون داشت و یکصد خدمتگزار کارهای آن را انجام می‌دادند. حوض و یخچال بزرگی در میانهٔ سر آن داشت و شصت هزار نفر در آن در هر نوبت نماز می‌گذاردند.
این مسجد دارای دو گلدسته بود که نسبت به دیگر ساختمان‌ها، کوچک می‌نمود و منصور پسر طلحه پسر طاهر آن‌ها را ویران کرد و بر جای ان گلدسته‌ای بلند ساخت؛ ولی پس از چندی آن گلدسته به سویی متمایل گشت و یعقوب لیث، آن را ویران کرد و گلدستهٔ بزرگتری بر جای آن ساخت؛ آن گاه معماران نیشابوری در زمان خمارتکین آن را نیز خراب کردند و گلدسته‌ای بلندتر و باشکوه تر به جای آن ساختند که هنگامی که باد می‌آمد، مانند شاخ درخت، تکان می‌خود بی آن که آجری از آن بیفتد که این گلدسته به منار جنبان نیشابور مشهور بود.
این مسجد دارای منبری بسیار باشکوه نیز بود که بدین روی بدان، مسجد المنبر نیز می‌گفتند؛ که به فرمان عمرولیث در میدان معروف به لشگرکاه ساخته شده بود و سقف آن، بر ستون‌هایی از آجر متکی بود و پیرامون مسجد، سه رواق و دیوار مسجد با کاشی‌های زراندود آراسته بود و یازده در داشت.
مسجد مطرز
مسجد مطرز که بسیاری از بزرگان و دانشمندان در آن تدریس می‌کردند، با چوب‌های منقش و تذهیب شده تزیین شده بود که در هنگام حملهٔ غزان آن را آتش زدند. الحاکم نیشابوری می‌گوید «وسعت این مسجد، چنان بود که در یک نوبت دوهزار نفر در آن نماز می‌گذاردند».
جامع منیعی
جامع منیعی که نامش از مؤسس آن، ابوعلی حسان بن سعید، که به مناسبت جد وی به او منیعی می‌گفتند، برگرفته شده بود نیز مسجدی بزرگ در نیشابور بوده‌است. در قرن پنجم در بعضی شهرهای اسلامی آن زمان رسم بود اگر عالمی بزرگ از دنیا می‌رفت شاگردان او در مقام سوگواری دوات و قلم خود را می‌شکستند. در نیشابور و در این مسجد نیز هنگامی که امام الحرمین جوینی درگذشت «چهار صد تن از شاگردان او، دوات و قلم خود را شکستند و تا یک سال بدون قلم و داوت و وسایل نوشتن گذراندند. منبر او را در مسجد جامع منیعی در نیشابور شکستند، شاگردان دور نیشابور می‌گردیدند و برای او نوحه گری می‌کردند، تا یک سال سرها برهنه بود، و هیچ‌یک از بزرگان و روسای نشابور جرئت پوشانیدن سر خود را نداشت.»
نام کامل مؤسس مسجد جامع منیعی نیشابور، ابوعلی حسان بن سعید بن حسان بن محمد بن احمد بن عبدالله بن محمد بن منیع بن خالد بن عبدالرحمن بن سیف‌الله خالد بن ولید مخزومی، است. این مسجد و کتابخانهٔ آن در پی حملهٔ غزها به نیشابور نابود شد.
کلیساها
بنای کلیسای مسیحیان در قرون اولیهٔ اسلام، هنوز باقی بوده‌است. با حمله مغول، تمام سکنه، از جمله مسیحیان شهر کشته شدند و کلیساها تخریب شد و دیگر جایگزین و بازسازی نشدند. در کتاب اسرارالتوحید نوشته شده که «روزی شیخ ما ابوسعید در نشابور برنشسته بود (سوار بر اسب بود) و با جمع به جایی می‌رفت. به در کلیسایی رسید». روشن است که در نیشابور قدیم کلیسا فراوان بوده‌است که اینجا به یکی از آن‌ها اشاره می‌رود، چنان‌که اگر تنها یک کلیسا در این شهر می‌بود کافی بود که محمد بن منور در اسرار التوحید می‌نوشت «به در کلیسا رسید».
شادیاخ
شادْیاخ یا شادی کاخ یا شادی یاخ یکی از محله‌های نیشابور (شهر کهن) بوده‌است که از اوایل سده سوم هجری مسکونی شده و تا سال ۶۶۹ هجری که زمین‌لرزه آن را در هم درنوردیده، اهمیت ویژه‌ای داشته‌است. این محله به سبب کاخی که عبدالله بن طاهر به نام شادیاخ در آن بنا نهاد به این نام شهرت یافت. این محله یکی از محله‌های اشراف نشین نیشابور در گذشته و محل سکونت و زندگی امیران پادشاهان هنرمندان و نویسندگان درباری بوده. به طوری که امیران سلسله‌های طاهریان و سلجوقیان مرکزشان در نیشابور این کاخ معروف بوده‌است. ویرانی این کاخ با هم‌زمان حمله مغول به نیشابور بود و با زلزله ۱۲۸۱ دیگر کاملاً متروک و مدفون شد. شادیاخ نام کاخ محله باغ اطراف این منطقه در نیشابور نیز بوده‌است.
این محوطه، در شمار آثار تاریخی ملی به‌شمار می‌رود و شماره ثبت آن ۱۰۹۱۰ می‌باشد.
حیره
حیره محله‌ای بزرگ و اشراف‌نشین در نیشابور قدیم بوده‌است. سبب شهرت این محلهٔ بزرگ به حیره سکونت مهاجران عرب از حیره عراق در این‌جا بوده‌است. این محله و بازار آن با دروازه در غرب به راه‌ها متصل بوده‌است. این محله آن چنان در آن زمان بزرگ بوده‌است که به عنوان یکی از شهرهای نیشابور شناخته می‌شده‌است و متصل به شهر بوده.
گورستان حیره نیشابور محل دفن سرشناس‌ترین اهالی نیشابور بوده‌است. از جمله عمر خیام. همچنین این محله امروزه یکی از مکان‌های باستانی‌شناسی در نیشابور به حساب می‌آید.Wilkinson, Charles K پس از پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور به این باور رسید که مسجد این محله همانند مسجد ابن طولون در فسطاط، قاهره بوده‌است.
بوی‌آباد
بویْآباد از محله‌های نیشابور (شهر کهن) بوده‌است. نام این محله جزو چهل و هفت محله معروف نیشابور قدیم در کتاب تاریخ نیشابور (الحاکم) آمده‌است. فضای این محله به سبب درختان و گل‌های بسیاری که داشته به بوی‌های خوش معطر می‌گشته بدین سبب به بوی آباد مشهور بود. این محله محل زندگی سنباد نیز بوده و پس از واقعه‌ای به گندآباد شناخته شد. همچنین ابومسلم خراسانی در ابتدای ورود به نیشابور در کاروان‌سرای این محله فرود آمده‌است.
ایتاماراتی دو میناس
ایتاماراتی دو میناس (به پرتغالی: Itamarati de Minas) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. ایتاماراتی دو میناس ۴٬۳۷۵ نفر جمعیت دارد.
رافائل آربالو
رافائل آربالو (Rafael Arévalo؛ زاده ) یک تنیس‌باز حرفه‌ای اهل السالوادور است.
زلوبیتسه
زلوبیتسه (به لاتین: Zlobice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کرومیه‌رژیژ واقع شده‌است. زلوبیتسه ۶٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۱۷ نفر جمعیت دارد و ۲۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
۸۳۸ (میلادی)
۸۳۸ (میلادی) هشتصد و بسی و هشتمین سال تقویم میلادی است.
۸۳۹ (میلادی)
۸۳۹ (میلادی) هشتصد و بسی و نهمین سال تقویم میلادی است.
آشیکاگا یوشی‌یاسو
میناموتو نو یوشی‌یاسو یا آشیکاگا یوشی‌یاسو ; January 1, 1127 – July 7, 1157) پسر میناموتو نو یوشیکونی و جد خاندان آشیکاگا یک شاخه از خاندان میناموتو سامورایی اهل ژاپن بود. وی در شورش هوگن ۱۱۵۶ میلادی همراه با نیروهای امپراتور گو شیراکاوا در مقابل نیروهای امپراتور سابق امپراتور سوتوکو جنگید.