cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تام کمبل
حرفه کنگره و سنای ایالتی
کمبل برای نامزدی جمهوری‌خواه در حوزه انتخابیه ۱۲م کالیفرنیا شرکت کرد که شامل خانه او در کمبل و کمپ دانشگاه استنفورد می‌شد. حوزه انتخابیه ۱۲م به‌طور سنتی جزو استحکامات میانه‌روی جمهوری‌خواهی بود، اما طی سال‌ها روابط دوستانه‌اش با دموکرات‌ها افزایش یافته بود. کمبل متصدی دوره اول گزینه اولیه جمهوری‌خواهان، ارنی کانیو را شکست داده و به فاصله کمی معارض دموکرات خود، ناظر شهرستان سن مائتو، آنا اشو را شکست داد. او دو دوره قبل از تلاش ناموفق برای نامزدی کرسی جمهوری‌خواه سنا که توسط آلن کرانستون خالی شده بود، خدمت کرده بود. او گزینه اولیه جمهوری‌خواهان را از یک جمهوری‌خواه که به میزان قابل توجهی محافظه‌کارتر بود، یعنی بروس هرشنسون باخته بود. خود بروس هرشنسون از عضو زن دموکرات کنگره، باربارا باکسر باخته بود. حرفه سیاسی در هر صورت در معرض خطر بود. حوزه او به عنوان حوزه ۱۴م شماره گذاری مجدد شده بود و به میزان قابل توجهی دموکرات تر از سلفش بود. اشو کرسی را برد و هنوز هم آن را در اختیار دارد؛ هیچ جمهوری‌خواهی که در این حوزه شرکت می‌کرد (اکنون به حوزه ۱۸م شماره گذاری شده)، پس از ترک سمت از سوی کمبل، با درصدی بیش از ۳۹ درصد پیروز نشده.
سناتور ایالت کالیفرنیا در ۱۹۹۳، بکی مورگان، در میان‌دوره کنار کشید و کمبل انتخابات مخصوص میان‌دوره ای را پیروز شد. حوزه سنای ایالتی به میزان قابل توجهی با حوزه کنگره‌ای سابق او همپوشانی داشت. در سنای ایالتی کالیفرنیا، کمبل رئیس کمیته مسکن و نایب رئیس کمیته آموزش بود و در کمیته بودجه خدمت کرد. ژورنال کالیفرنیا او را به عنوان بهترین حلال مسائل در سنای ایالتی رتبه‌بندی کرد و او را اخلاقی‌ترین سناتور ایالتی و بهترین سناتور ایالتی همه دوران‌ها توصیف نمود.
گردهمایی بدشت
پیوند به بیرون
مقدمه ای بر آثار حضرت باب
خوش‌نما (سرده)
خوش‌نما نام یک سرده از تیره کاسنیان است.
گردهمایی بدشت
پیوند به بیرون
جنبش بابی (پیوندی دیگر از جنبش بابی)
۲۶ ربیع‌الثانی
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و پانزدهمین روز سال است.
سبزقبای دم‌پارویی
سبزقبای دم‌پارویی نام یک گونه از تیره سبزقبا است.
وسیولایا گریوا
وسیولایا گریوا (به لاتین: Vesyolaya Griva) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
فرمان امپراتوری برای سربازان و ملوانان
فرمان امپراتوری برای سربازان و ملوانان ، کد اخلاقی رسمی پرسنل نظامی بود و اغلب به همراه متن آموزشی امپراتوری به عنوان مبانی ایدئولوژی ملی ژاپن قبل از جنگ جهانی دوم ذکر شده‌است. همه پرسنل نظامی موظف بودند که این متن را که دارای ۲۷۰۰ کانجی بود، را حفظ کنند.
این متن را امپراتور میجی ژاپن در تاریخ ۴ ژانویه ۱۸۸۲ صادر کرد. این متن به عنوان مهمترین سند در توسعه نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در نظر گرفته می‌شود.
اندی پلمارد
اندی پلمارد (Andy Pelmard؛ زادهٔ March 12, 2000) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۸ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه، و زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
خانه علی باز فاضلی
خانه علی باز فاضلی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کهگیلویه، بخش چرام، دهستان چرام، روستای فشیان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لئونارد، مینه‌سوتا
لئونارد، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Leonard, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در Clearwater County واقع شده‌است.
خصوصیات
لئونارد ۱٫۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۴۱ نفر جمعیت دارد و ۴۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جی.آر. ایلینگورث
جان ریچاردسون ایلینگورث (زاده ۱۸۴۸–درگذشته ۱۹۱۵)، کشیش، الهی‌دان و فیلسوف انگلیسی انگلیکان بود. از سال ۱۸۲۷ تا ۱۸۸۳ مدرس کالج مسیح دانشگاه آکسفورد بود و در سال ۱۸۷۶ به مقام کشیشی کلیسای انگلستان نائل آمد. از سال ۱۸۸۳ تا پایان عمرش به عنوان پیشوای کلیسای سنت ماری فعالیت کرد. او همچنین از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۱ مبلّغ منتخب دانشگاه آکسفورد و از سال ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۵ مبلغ منتخب دانشگاه کمبریج بود.
۲۷ ربیع‌الثانی
۲۷ ربیع‌الثانی، بیست و هفتمین روز از ماه ربیع‌الثانی در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و شانزدهمین روز سال است.
درگذشتگان
1441 قمری - نورعلی تابنده، قطب سی و نهم سلسله نعمت‌اللهی سلطانعلیشاهی گنابادی.
۲۹ ربیع‌الثانی
۲۹ ربیع‌الثانی، بیست و نهمین روز از ماه ربیع‌الثانی در تقویم هجری قمری است.
امیرآباد (ماهان)
امیرآباد روستایی در دهستان ماهان بخش ماهان شهرستان کرمان استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
سیارک ۷۸۰۳
سیارک ۷۸۰۳ هفت هزار و هشتصد و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۴ مارس ۱۹۹۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۳۲.۳ است.
سدیک آدامیان
سِدیک آدامیان (Սեդիկ Ադամյան) شاعر ارمنی ایرانی است. او به زبان‌های فارسی و ارمنی شعر می‌گوید.
زندگی
او دارای لیسانس زبان و ادبیات ارمنی است و البته همان‌طور که خود می‌گوید دلبستهٔ زبان و ادبیات فارسی است چرا که تحصیلاتش از کودکی در مدارس فارسی‌زبان بوده‌است.
آدامیان از ۱۲ سالگی شروع به شعرگفتن کرد. بنا به گفتهٔ وی در مورد اولین شعرش، وقتی کلاس ششم ابتدایی بود انشایی دربارهٔ فقر نوشت که ناخودآگاه و غیرارادی شعری آزاد از کار درآمد؛ شعری به زبان فارسی. این شعر او همان موقع مورد تحسین قرار گرفت و در مجلهٔ دانش‌آموز به چاپ رسید و همین او را به شعرگفتن تشویق کرد.
بعدها به‌مرور پس از گرفتن دیپلم ادبی‌اش در کنار شعر به‌طور جدی به نقاشی هم پرداخت. دو سال شاگرد یکی از معروف‌ترین نقاشان اصفهان یعنی آقای وزیر بود و پس از آن به مدرسهٔ کمال‌الملک رفت و چهار سال آن‌جا آموزش دید و پس از آن یک دورهٔ دوساله را هم در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران گذراند. در دانشگاه شاگرد هانیبال الخاص و منصور فلامکی بود.
در همان دوره‌ای که به‌طور جدی‌تر به نقاشی پرداخت، شروع کرد به نوشتن داستان‌های کوتاهی که اغلب در مجلهٔ تهران مصور چاپ می‌شد. اولین داستانی که برای تهران مصور فرستاد، مثل اولین شعر وی، دربارهٔ فقر بود و نامش «کفش بزرگتر از پا» بود. او این داستان را هم همانند اولین شعرش تحت تأثیر یکی از همکلاسی‌های فقیرش نوشته بود. پس از آن، نوشتن داستان کوتاه را همراه با شعر و نقاشی ادامه داد و داستان‌هایش در تهران مصور و اطلاعات هفتگی و اطلاعات بانوان و نشریه‌ای که به دو زبان ارمنی و فارسی درمی‌آمد، چاپ می‌شد.
بعد کم‌کم شروع کرد به تدریس ادبیات و نقاشی در مدارس. در مدرسه‌ای به نام ودادی تدریس می‌کرد و یک سال هم کلاسی که وی در آن ادبیات درس می‌دادم، بالاترین نمره را آورد و از وزارت فرهنگ برای وی تشویق‌نامه فرستادند. دوره‌ای هم در کودکستان مربی بود.
بعدها پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران خود وی کلاس خصوصی گذاشت و در خانه به تدریس ادامه داد. در این دوره، کارگاهی تأسیس کرد به نام «للساب» که عنوانش از حرف اول نام فرزندان وی تشکیل می‌شد: لئونارد، لئونتینا، سروژ، آلیس و برنارد. این کلاس خصوصی را تا وقتی که به آمریکا رفت داشت و هر دو سال یک‌بار هم از کارهایشان نمایشگاه می‌گذاشت.
فعالیت ادبی
سدیک آدامیان شاعری ارمنی است که به فارسی هم شعر می‌گوید. او سرودن شعر را از سال‌های نوجوانی آغاز کرده و دو کتاب شعر، یکی به زبان ارمنی با عنوان «سکوت در فریاد» و دیگری به زبان فارسی با عنوان «صدتا صدف و یک مروارید» دارد. مجموعه شعر تازه‌ای را هم با عنوان «سدای بی‌صدا» آمادهٔ چاپ دارد که آن هم به زبان فارسی است.
«سکوت در فریاد» اولین مجموعه شعری است که از وی چاپ شده. این کتاب در سال ۱۹۸۵ به زبان ارمنی چاپ شد. بعدها وقتی قرار بود کتاب «زنان شاعر معاصر» چاپ شود، از خلیفه‌گری ارامنه خواستند که زنان شاعر مسیحی و ارمنی را هم معرفی کند تا نامشان در این کتاب بیاید. خلیفه‌گری هم که می‌دانست آدامیان تنها شاعر زن ارمنی که به فارسی شعر می‌گوید است و اسم او را دادند؛ بنابراین سدیک آدامیان تنها زن شاعر ارمنی است که نامش در آن کتاب آمده‌است. پس از آن پوران فرخزاد هم در کتاب «زنان همیشه» شعر او را چاپ کرد. در این کتاب هم او به عنوان تنها زن ارمنی‌زبان آمده که شعر فارسی گفته.
او دومین مجموعه شعرش به نام «صدتا صدف یک مروارید» را به زبان فارسی سرود. آدامیان از نوجوانی به شعر فارسی علاقهٔ زیادی داشت و اشعار حافظ و فردوسی را همان زمان خوانده بود. بیشتر شعرهای وی نیز فارسی است. او در شعرهای فارسی‌اش اوایل بسیار تحت تأثیر سیمین بهبهانی بود و مقداری هم تحت تأثیر نیما یوشیج؛ اما به‌تدریج زبان خود را در شعر پیدا کرد. او علاوه بر شعر نو، شعر کلاسیک هم دارد که بیشتر در قالب غزل و دوبیتی است.
آدامیان علاوه بر شعر به نقاشی و داستان‌نویسی هم پرداخته و داستان‌هایش در سال‌های دور، اغلب در مجلات تهران مصور و اطلاعات هفتگی و نشریات ارمنی–فارسی به چاپ رسیده‌است. او داستان را بیشتر از این‌که از کتاب‌ها بیاموزد از رفتن میان اجتماع و به‌خصوص طبقات پایین جامعه آموخت و تحت تأثیر مشاهداتش از زندگی سخت این طبقات داستان‌هایش را نوشت و به همین دلیل همهٔ داستان‌های وی دربارهٔ فقر بود. او در شعر و نقاشی بیشتر به ساده‌نویسی گرایش دارد زیرا دوست دارد آن را بفهمند.
جی شینپنگ
جی شینپنگ (Ji Xinpeng؛ زادهٔ December 30, 1977) بدمینتون‌باز اهل چین است.
اهلیت
اهلیّت به طور مطلق عبارتست از توانایی قانونی شخص برای دارا شدن یا اجرای حق.
اقسام اهلیّت
اهلیّت تمتّع: اصولاً هر شخصی دارای اهلیّت تمتّع است و می تواند صاحب حق باشد، حتی صغار و مجانین می توانند طرف حق واقع گردند. مثلاً صغیر یا مجنون می تواند مالک یا طلبکار باشد. ماده ۹۵۶ قانون مدنی در این زمینه مقرر می دارد: "اهلیّت برای دارا بودن حقوق با زنده متولد شدن انسان شروع و با مرگ او تمام می شود."اصولاً هر شخص می‌تواند صاحب حق باشد و با توجه به از میان رفتن بردگی، نداشتن اهلیت تمتع جنبه استثنائی دارد و محدود به موارد مشخص شده در قانون است. اما برخی از اشخاص با وجود آنکه می‌توانند طرف حق وارد شوند اما از اعمال آن حق محروم شده‌اند. نداشتن اهلیت استیفا «حَجر» و کسی که فاقد این اهلیت است «محجور» نامیده می‌شود. محدوده افراد فاقد این حق در نظام‌های قضائی مختلف متفاوت است اما معمولاً مجنونین و دیوانگان، سفها و کم‌خردان و کودکان قبل از رسیدن به سن قانونی از اهلیت برای اعمال بخشی یا تمامی حقوق خود برخوردار نیستند.
اهلیّت استیفاء: ممکن است شخص توانایی قانونی برای دارا شدن حق داشته باشد و بتواند طرف حق واقع گردد، اما نتواند شخصاً و بدون دخالت دیگری حق خود را اعمال کند؛ مثلاً صغیر و مجنون، چنین اشخاصی فاقد اهلیّت استیفاء یا اجرای حق هستند. عدم اهلیّت استیفاء اصطلاحاً حجر (در لغت به معنی منع و بازداشتن است) و کسی که فاقد این اهلیّت است محجور نامیده می شود و قانونگذار او را از دخالت مستقیم و تصرف در امور خود و انجام اعمال حقوقی، مانند بیع و اجاره و اقامه دعوی، بدون مداخله‌ی نماینده‌ی قانونی خود، منع کرده است.
شرایط اهلیّت استیفاء
ماده‌ ۲۱۱ قانون مدنی در مورد شرایط اهلیت :"«برای این که متعاملین اهل محسوب شوند باید بالغ و عاقل و رشید باشند»."بلوغ: بلوغ در حقوق فعلی ایران، چنان که گفتیم، با رسیدن به سن ۱۵ سال تمام قمری در مورد پسر و سن ۹ سال تمام قمری در مورد دختر حاصل می شود. کسی که به سن بلوغ نرسیده است از نظر قانون صغیر محسوب می شود و نمی تواند آزادانه بدون دخالت دیگری امور خویش را اداره کند و اعمال حقوقی انجام دهد.
عقل: منظور از عقل این است که قوای دماغی شخص سالم باشد. کسی که فاقد قوه‌ی عقل و مبتلا به اختلال قوای دماغی باشد مجنون نامیده می شود. تشخیص جنون که یک مفهوم عرفی و پزشکی است همیشه کار آسانی نیست و قانون نمی تواند در این باره یک ضابطه‌ی قطعی به دست دهد.
رشد: رشد عبارت است از اینکه تصرفات شخص در اموالش عاقلانه باشد. کسی که دارای رشد است، رشید نامیده می شود.
ماده ۱۲۱۰ قانون مدنی مقرر می دارد: «هیچ کس را نمی توان بعد از رسیدن به سن بلوغ به عنوان جنون یا عدم رشد محجور نمود مگر آنکه عدم رشد یا جنون او ثابت شده باشد.
تبصره۲: اموال صغیری را که بالغ شده است در صورتی می توان به او داد که رشد او ثابت شده باشد». با توجه به تعارض صدر و ذیل این ماده و با توجه به رأی وحدت رویه شماره ۳۰ مورخ ۱۳۶۴/۱۰/۳ با رسیدن صغیر به سن بلوغ، از حجر خارج می شود جز در امور مالی، که خروج از حجر و استقلال صغیر در اعمال حقوقی منوط به احراز رشد است و صرف رسیدن به سن بلوغ موجب اهلیّت و استقلال در امور مالی نیست.
براندسهاگن
براندسهاگن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Sundhagen واقع شده‌است. براندسهاگن ۱٬۲۶۴ نفر جمعیت دارد.
مقیاس بزرگی ریشتر
مقیاس ریشتر (Richter magnitude scale) مقیاسی برای اندازه‌گیری بزرگی زمین‌لرزه است که میزان انرژی آزاد شده در کانون زمین‌لرزه را نشان می‌دهد. مقیاس ریشتر بین ۱ تا ۱۰ است. زلزله مقیاس ۱ را که اصلاً هیچ‌کس احساس نمی‌کند و مقیاس ۱۰ که می‌تواند آن منطقه را نابود کند. از این مقیاس دیگر برای بیان بزرگی زمین‌لرزه استفاده نمی‌شود. ریشتر برای متخصصان زلزله‌شناس حذف نشده‌است، بلکه تنها یک معیار از معیارهای سنجش زلزله است که بزرگی محلی زلزله را به صورت الگوریتم بیشترین دامنه ثبت شده روی زلزله نگار برحسب میکرون نسبت به دامنه استاندارد و برای فاصله ۱۰۰ کیلومتری از سرچشمه زلزله تعریف می‌کند.
پیدایش
در سال ۱۹۳۵ جهت تعیین انرژی آزاد شده توسط هر زمین‌لرزه، معادله‌ای توسط چارلز فرانسیس ریشتر و بنو گوتنبرگ ارائه شد که میزان انرژی آزاد شده در کانون زمین‌لرزه را بر اساس لگاریتم بیشترین مقدار جابه‌جایی افقی ثبت شده توسط لرزه‌سنج مشخص می‌کرد.
معادله
در این روش دامنه حرکات زمین در فاصله ۱۰۰ کیلومتری محل وقوع زمین‌لرزه توسط دستگاه لرزه‌سنج وود-اندرسون ثبت می‌شود؛ بنابراین بزرگای محلی ریشتر به صورت لگاریتم مبنای ۱۰ دامنه لرزه‌سنج در فاصله ۱۰۰ کیلومتری تعریف می‌شود. اگر بزرگی زمین‌لرزه‌ای M در مقیاس ریشتر باشد. انرژی آزاد شده آن زمین‌لرزه E در یکای اِرگ خواهد بود:
LogE = 11.8 + 1.5M
معادله بالا نشان می‌دهد که اضافه شدن هر یک درجه به بزرگی زمین‌لرزه، انرژی آزاد شده آن تقریباً ۱٫۵^۱۰ یا ۳۱٫۶ برابر بیشتر می‌شود. انرژی یک زمین‌لرزه ۸ ریشتری برابر با انرژی انفجار یک میلیارد تن تی‌اِن‌تی (تری‌نیتروتولوئن) برآورد شده‌است. به عبارتی می‌توان توان ۰٫۵ عدد۱۰۰۰ را برای هر بزرگی نسبت به عدد کمتر در نظر گرفت. برای نمونه: انرژی آزاد شده ۷ ریشتری * رادیکال ۱۰۰۰ = انرژی آزاد شده ۸ ریشتری
زمین‌لرزه‌های با ابعاد کمتر از ۴ ریشتر، بارها در طول سال اتفاق می‌افتند. اما توسط انسان حس نمی‌شوند و خطری نیز به همراه ندارند. در مقابل، زمین‌لرزه‌های با ابعاد بالای ۷ ریشتر چندان شایع نیستند و با افزایش شدت زمین‌لرزه، اثر تخریبی آن نیز افزایش می‌یابد.
ایرادها و راه حل
میزان انرژی رسیده به هر نقطه از سطح زمین علاوه بر میزان انرژی آزادشده در کانون زمین‌لرزه به مجموعه عواملی نظیر عمق زمین‌لرزه (فاصله کانون زمین‌لرزه از مرکز روزمینی زمین‌لرزه)، جنس خاک و … بستگی دارد. به بیان دیگر ریشتر تنها از روی دامنه بلندترین موج لرزه‌ها، بزرگی زمین‌لرزه را محاسبه می‌کند و هیچ مشخصه فیزیکی اساسی دیگری از امواج زمین‌لرزه برای محاسبه در نظر گرفته نمی‌شد. ایرادی که خود ریشتر نیز به آن اذعان داشت. این دو پژوهشگر، معادله ریشتر را با بررسی گسل‌های منطقه جنوب ایالت کالیفرنیا ارائه کرده بودند. با بیشتر شدن ایستگاه‌های لرزه‌نگاری در جهان مشخص شد که مقیاس ریشتر تنها برای زمین لرزه‌هایی با فرکانس مشخص و در جغرافیایی با فواصل محدود کاربرد دارد. در نتیجه ریشتر مقیاس کاملی برای توصیف همه‌جانبه زمین‌لرزه نیست. از همین رو خسارت‌های وارده در زمین‌لرزه‌های دارای درجه یکسان، ممکن است بسیار متفاوت باشد و پرسش و بیان مقاومت ساختمان‌ها در برابر زمین‌لرزه با بزرگی خاصی در مقیاس ریشتر از نظر فنی بی‌معناست. برای حل مشکل سنجش بزرگی زمین‌لرزه، در سال ۱۹۷۰ سازمان زمین‌شناسی آمریکا، یکای مقیاس بزرگای گشتاوری را ارائه کرد. نتایج این یکا برای زلزله‌های متوسط (با بزرگای گشتاوری تقریباً ۵) مشابه ریشتر است. اما برای زلزله‌های بزرگ‌تر از ۵ بزرگای گشتاوری، مقیاس بزرگای گشتاوری بسیار دقیق‌تر است.
مقیاس مقدار تخریب
در دانش و مهندسی لرزه‌شناسی معیارهای دیگری برای بیان سایر خصوصیات زمین‌لرزه وجود دارد. برای بیان مقدار شدت (قدرت تخریب) زمین‌لرزه از مقیاس شدت مرکالی استفاده می‌شود. توجه شود که بزرگی زمین‌لرزه همیشه با شدت (قدرت تخریب) زمین‌لرزه رابطه مستقیم ندارد؛ مثلاً در زمین‌لرزه ۲۰۱۰ شیلی با بزرگای گشتاوری ۸٫۸، ۷۰۸ نفر کشته شدند. در حالی که در همان سال در زمین‌لرزه ۲۰۱۰ هائیتی به بزرگای گشتاوری ۷ بیش از ۲۰۰ هزار نفر کشته شدند.
زمردی دم‌پارویی
زمردی دم‌پارویی نام یک گونه از تیره زمردآسیابکان است.
اشورک (سرده)
اشورک، گیش برگ نام یک سرده از تیره خرزهره‌ایان است.
اسحاق جهانگیری
اسحاق جهانگیری (نام کامل: اسحاق جهانگیری کوهشاهی) (زادهٔ ۲۰ دی ۱۳۳۶ بافت) سیاست‌مدار و مدیر ارشد اجرایی است که به‌عنوان معاون اول رئیس‌جمهور در دولت یازدهم و دوازدهم فعالیت می‌کرد. دو برادر دیگر اسحاق جهانگیری نیز کمابیش در فعالیت‌های سیاسی حضور دارند، که برادر کوچکتر؛ مهدی جهانگیری، در زمان ریاست اسفندیار رحیم مشایی بر سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، معاونت سرمایه‌گذاری این سازمان را بر عهده داشت و در سال ۱۳۸۷ پس از یک اتفاق، مجبور به استعفاء شد، سپس مهدی جهانگیری اقدام به تأسیس شرکت سرمایه‌گذاری میراث فرهنگی و گردشگری ایران و بانک گردشگری نمود و هم‌اکنون به عنوان نایب‌رئیس اتاق بازرگانی تهران فعالیت می‌کند.
زندگی‌شخصی و تحصیلات
جهانگیری پس از پایان تحصیلات متوسطه، در دانشگاه کرمان به تحصیل پرداخت و موفق به اخذ مدرک کارشناسی فیزیک و کارشناسی ارشد مهندسی صنایع از دانشگاه صنعتی شریف شد. وی همچنین دارای دکترای مدیریت صنعتی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران است. وی دانش‌آموخته کارشناسی فیزیک از دانشگاه کرمان، کارشناسی ارشد مهندسی صنایع از دانشگاه صنعتی شریف و دکترای مدیریت صنعتی از دانشگاه آزاد اسلامی تهران (واحد علوم و تحقیقات) است و فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۵۸ در جهاد سازندگی آغاز نمود. اسحاق جهانگیری فرزند حسن جهانگیری کوه‌شاهی است، که در سال ۱۳۳۶ در روستای آشین از توابع جنوب شهرستان بافت، کرمان زاده شد. پدر وی حسن جهانگیری، ابتدا کارگر معدن کرومیت آبدشت (از معادن توابع اسفندقه) بود، که بعدها به سیرجان نقل مکان کرد و تا پایان بازنشستگی، کارمند اداره کشاورزی سیرجان بود. اسحاق جهانگیری دومین فرزند پسر خانواده جهانگیری است.
اسحاق جهانگیری دارای دو پسر با نام‌های محمدحسین جهانگیری و حسام جهانگیری و همچنین دو دختر با نام‌های فائزه جهانگیری و هدی جهانگیری است. همسر اسحاق جهانگیری، منیژه جهانگیری است. برادر اسحاق جهانگیری، مهدی جهانگیری بنیانگذار و مؤسس بانک گردشگری است. شرکت سرمایه‌گذاری میراث فرهنگی و گردشگری ایران مشهور به سمگا نیز که بخشی از حوزه تحت مدیریت جهانگیری است، که تیرماه ۱۳۸۸ با سرمایه ۲۰ میلیارد تومانی به ثبت رسیده، ظرف مدت کوتاهی توانست شش شرکت اقماری بزرگ تأسیس کند.
بزرگ بودن دماغ
موضوع بزرگ بودن سایز بینی اسحاق جهانگیری دستاویز لطیفه‌های سیاسی در ایران است و در کاریکاتورها مورد توجه قرار می‌گیرد.
فعالیت سیاسی
جهانگیری دارای گرایش اصلاح‌طلبی است و از مؤسسان حزب کارگزاران سازندگی ایران به‌شمار می‌آید. وی هم‌اکنون عضو شورای مرکزی این حزب می‌باشد. او همچنین از اعضای بنیاد باران است. جهانگیری در ادوار دوم و سوم مجلس شورای اسلامی، به عنوان نمایندهٔ جیرفت در مجلس حضور داشت. در فاصله سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۶ استاندار اصفهان بود. وی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ در کابینه نخست سیدمحمد خاتمی؛ وزیر معادن و فلزات بود و از سال ۱۳۷۹ در پی ادغام این وزارتخانه با وزارت صنایع و تشکیل وزارتخانه جدید، تا سال ۱۳۸۴ در جایگاه وزیر صنایع و معادن فعالیت نمود.
اسحاق جهانگیری پس از انقلاب ۱۳۵۷، در سال ۱۳۵۸ در جهاد سازندگی ریگان بم کار خود را شروع کرد و بعد از مدتی به‌عنوان مسئول جهاد سازندگی جیرفت مشغول به کار شد. وی پس از آن به عضویت شورای مرکزی استان کرمان منصوب شد و تا اواسط ۱۳۶۳ در جهاد کشاورزی مشغول بود. او در فاصله سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۰ در دوره‌های دوم و سوم مجلس شورای اسلامی، نمایندهٔ جیرفت بود. وی در سال ۱۳۷۱ در دولت هاشمی رفسنجانی به سمت استانداری اصفهان منصوب و جایگزین محمدرضا واقفی امامزاده شد. جهانگیری در سال ۱۳۷۶ در دولت سیدمحمد خاتمی به‌عنوان وزیر معادن و فلزات انتخاب شد و بعد از ادغام وزارت صنایع با وزارت معادن و فلزات، به‌عنوان وزیر صنایع و معادن منصوب گردید. حسن روحانی. رئیس‌جمهور ایران در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۹۲، اسحاق جهانگیری را به‌عنوان معاون اول رئیس‌جمهور منصوب کرد. ماهنامهٔ صنعت و توسعه در حال حاضر به صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی او منتشر می‌شود. جهانگیری کسی است که تصمیم به توقف تولید پیکان گرفت؛ او در این باره می‌گوید: «تولید پیکان متوقف شد، چون جرئت نمی‌کردم زن و بچه ام را با آن به مسافرت ببرم.»
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶)
بیشتر رسانه‌ها که پیشتر از ثبت‌نام گزینه‌ای پوششی برای حمایت از روحانی در انتخابات خبر می‌دادند، اسحاق جهانگیری را که در آخرین ساعت ثبت‌نام در انتخابات در وزارت کشور حضور به هم رساند، نامزد پوششی روحانی معرفی کردند.
دلار جهانگیری
جهانگیری در روز دوشنبه بیستم فروردین ۱۳۹۷ و در پایان جلسه فوق‌العاده ستاد اقتصادی دولت برای مدیریت بازار ارز به ریاست حسن روحانی، اعلام کرد که عرضه دلار بالاتر از ۴۲۰۰ تومان، قاچاق است. از آن تاریخ این نرخ به عنوان دلار جهانگیری شناخته می‌شود. این تصمیم باعث به‌وجود آمدن چالش‌های فراوانی در اقتصاد ایران شد و صدمات جبران ناپذیری وارد نمود.
انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۴۰۰)
جهانگیری در روز ۲۵ اردیبهشت با ورود به ساختمان وزارت کشور، به صورت رسمی برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ ثبت کاندیداتوری کرد.
وی بعد از ثبت نام در سخنرانی خود در وزارت کشور در پاسخ به سؤال خبرنگار مبنی بر (منظورتان از مافیا در کلاب هاوس به آن اشاره داشتید، چه کسانی هستند) پاسخ داد: «مافیا کسی است که مردم را نسبت به آینده ناامید می‌کند.»
سرانجام صلاحیت او توسط شورای نگهبان احراز نشد و در بیانیه ای اعلام کرد: «به خدا پناه می‌برم و عدم احراز صلاحیت بسیاری از شایستگان را تهدیدی جدی برای مشارکت همگانی و رقابت عادلانه گرایش‌ها و جریان‌های سیاسی بویژه اصلاح گرایان می‌دانم.»
فرمان رئیس‌جمهور روسیه
فرمان رئیس‌جمهور روسیه یا دستور اجرایی (فرمان) رئیس‌جمهور روسیه یک عمل قانونی با وضعیت آیین‌نامه ای است که توسط رئیس‌جمهور روسیه ساخته شده‌است.
به عنوان اعمال حقوقی هنجاری، در سلسله مراتب اعمال حقوقی دارای آیین‌نامه قانونی هستند (به همراه مصوبات دولت فدراسیون روسیه و دستورالعمل‌ها و راهنمایی‌های سایر مقامات). احکام ریاست جمهوری ممکن است قوانین موجود با تقدم بالاتر را تغییر ندهد - توافق‌نامه‌های بین‌المللی روسیه، قانون اساسی روسیه، قوانین قانون اساسی فدرال، قوانین فدرال و قوانین مناطق روسیه - و ممکن است توسط هر یک از این قوانین برکنار شود. به عنوان مثال، به دلیل ماده ۱۵ قانون اساسی روسیه، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، به عنوان یک سند بین‌المللی، وضعیت بالاتری نسبت به هر قانون روسیه یا دستورالعمل اجرایی ریاست جمهوری دارد.
جیمز واتسون
جیمز دیویی واتسون (زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۲۸ میلادی در شیکاگو، ایلینوی) زیست‌شناس مولکولی، زیست‌فیزیک‌دان، جانورشناس و متخصص علم ژنتیک آمریکایی و برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۱۹۶۲ است.
او به همراه فرانسیس کریک و موریس ویلکینز و روزالیند فرانکلین نقشی مهم در کشف ساختار مولکولی دی‌ان‌ای بازی کرد. ماده‌ای که اساس انتقال موروثی و اطلاعات ژنتیکی در جانداران به نسل‌های بعدی به‌شمار می‌رود. واتسون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را در سال ۱۹۶۲ میلادی به همراه دو دانشمند دیگر (کریک و ویلکینز) دریافت کرد.
او در سن ۱۵ سالگی وارد دانشگاه شیکاگو شد.
فروش جایزه نوبل
جیمز واتسون جایزه نوبل خود را که در سال ۱۹۶۲ به همراه فرانسیس کریک به خاطر کشف ساختار دی‌ان‌ای دریافت کرده بود را با قیمت پایه دو و نیم میلیون دلار در یک حراجی به فروش گذاشت، گفته می‌شود این تصمیم با کاهش درآمد واتسون پس از سخنان نژادپرستانه او در سال ۲۰۰۷، ارتباط دارد.
فعالیت سیاسی
واتسون در دورهٔ فعالیت خود به عنوان استاد در هاروارد در اعتراضات سیاسی گوناگونی شرکت کرد.
نظرات در مورد تفاوت نژادی
واتسون در سال ۲۰۰۷ در مصاحبه‌ای با روزنامه تایمز گفت: «ذاتاً نسبت به آینده آفریقا بدبین‌ام» زیرا «تمام سیاست‌های اجتماعی ما بر اساس این واقعیت بنا شده‌است که هوش آفریقایی‌ها هم سطح ماست در حالی که تمام تست‌ها نشان می‌دهد که واقعاً اینطور نیست.» او با اشاره به اینکه امیدوار بوده‌است که همه برابر باشند گفته بود افرادی که با کارکنان سیاهپوست کار می‌کنند فهمیده‌اند که این فکر نادرست است. دیدگاه‌ها و نظرات واتسون توجه و انتقادهایی بیشتر در انگلستان به خود جلب کرد. واتسون عنوان نموده که هدف او برای ترویج دانش است و نه نژادپرستی، اما برخی از آمفی‌تئاترهای انگلستان حضور وی را لغو نمودند و او در ادامه مجبور به لغو بقیه تور علمی خود شد.
پروپاگاندای ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن و جنگ جهانی دوم
پروپاگاندای ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن و جنگ جهانی دوم، قبل و در زمان جنگ جهانی دوم، برای کمک به دولت حاکم ژاپن در آن زمان طراحی شده بود. بسیاری از عناصر آن در ادامه عناصر قبل از جنگ دولت‌گرایی شووا بود، از جمله اصول کوکوتای، هاکو ایچیو و بوشیدو. برخی از اشکال جدیدی از تبلیغات پروپاگاندا نیز برای ترغیب کشورهای اشغالی از مزایای حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ، برای تضعیف روحیه نیروهای آمریکایی و برای مقابله با ادعاهای جنایات جنگی ژاپن ایجاد شد و جنگ را به عنوان یک پیروزی به مردم ژاپن ارائه داد. این تبلیغات با جنگ دوم چین و ژاپن آغاز و در جنگ جهانی دوم ادغام شد. ژاپن برای ارسال پیام‌های تبلیغاتی خود از رسانه‌های متنوعی استفاده می‌کرد.
پلیمپتن ۳۲۲
پلیمپتُن ۳۲۲ نام یکی از معروف‌ترین لوح‌های رسی شامل ریاضیات بابلیان است. این لوح به خط میخی نوشته شده است و قدمتی بین ۱۹۰۰ تا ۱۶۰۰ ق.م. دارد. ۳۲۲ در نام این کتبیه از آن جهت آمده است که این لوح در مجموعه ج.ا. پلیمپتن در دانشگاه کلمبیا شماره ۳۲۲ را دارد.
این لوح یک جدول، ۴ ستون و ۱۵ ردیف عدد است. این جدول فهرستی از اعداد سه‌تایی فیثاغورثی را در خود جای داده است. یعنی اعدادی که طبق قضیه فیثاغورث در معادله صدق می‌کنند...
اعداد جدول
همه اعداد جدول در دستگاه اعداد پایه ۶۰ آمده‌اند. ستون اول از سمت راست این جدول اعداد ۱ تا ۱۵ را نشان می‌دهد و صرفاً برای شمارش سطرها به کار رفته است. ستون‌های وسطی از لوح بدست آمده کاملاً قبل تشخیص بودند ولی تکه‌ای در گوشه بالای سمت چپ، از ستون آخر، و تکه‌ای از ستون اول ناقص بوده است و با حدسیات محققان تکمیل شده است. اعداد داخل پرانتز طبق دستگاه ده‌دهی هستند و پرانتزهایی که دو عدد دارند عدد دوم عدد صحیح را نشان می‌دهد. این خطا ممکن است ناشی از اشتباهات محاسباتی یا نوشتاری باشد.
در هر ردیف عدد واقع در ستون سوم، کوچک‌ترین ضلع مثلث (s)، و عدد واقع در ستون دوم وتر مثلث (d) هستند. ستون چهارم هم را نشان می‌دهد که در آنها l ضلع بلندتر (بعد از وتر) همان مثلث را نشان می‌دهد. این عدد در واقع مجذور Sec زاویه مقابل ضلع کوچک‌تر است. در این اعداد نظم شگفت‌انگیزی قابل مشاهده است بدین ترتیب که وقتی از سطری به سطر دیگر جدول می‌رویم اندازه Sec زاویه مقابل ضلع کوچک‌تر به اندازه ۱/۶۰ کاهش می‌یابند و زاویه متناظر از ۴۵ درجه به ۳۱ درجه کاهش می‌یابد. بنابراین جدولی در دست داریم که Sec زاویه را از ۴۵ تا ۳۱ به ما می‌دهد و مثلث‌هایی با اضلاعی به طول صحیح در اختیار می‌گذارد.
عباس شفیعی
عباس شفیعی (زاده ۳ مهر ۱۳۱۶ – درگذشته ۲۶ خرداد ۱۳۹۵)، داروساز، شیمیدان، استاد دانشگاه و ملقب به پدر داروسازی نوین ایران، در تهران است. وی استاد دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران، رئیس سابق دانشکده داروسازی (از ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۸)، رئیس مرکز تحقیقات علوم دارویی (از سال ۱۳۸۲) و یک چهره ماندگار علم پزشکی ایران بود.
زندگی‌نامه
عباس شفیعی در ۳ مهر سال ۱۳۱۶ هجری خورشیدی در خانواده‌ای مذهبی در جنوب تهران چشم به جهان گشود. تحصیلش را در دبستان ترقی آغاز نمود. دوره دبیرستان را در دبیرستان‌های بدر و دارالفنون گذراند و در سال ۱۳۳۶ وارد دانشکده داروسازی دانشگاه تهران شد. در سال ۱۳۴۱ دکتری عمومی داروسازی را دریافت کرد. برای تحصیلات تکمیلی به آمریکا رفت و فوق لیسانس شیمی و دکترای تخصصی علوم دارویی را در دانشگاه کلمبیا اخذ نمود و در سال ۱۳۴۷ از دانشگاه شیکاگو فوق دکتری شیمی گرفت.
در دوران جنگ عراق و ایران، پس از شروع حملات شیمیایی عراق، او به مطالعه و آزمایش بر روی این گازهای شیمیایی و راه خنثی‌سازی آن‌ها پرداخت.
جوایز و افتخارات
دکتر عباس شفیعی موفق به دریافت جوایز و عناوین علمی متعددی گشته‌است که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
کتاب‌شناسی
تألیف:
تألیف انگلیسی:
یرواند ناهاپتیان
پیش‌نویس:یرواند ناهاپتیان
یرواند ناهاپتیان (Երուանդ Նահապետյան; Yervand Nahapetian; زاده ۱۲۹۲ خورشیدی، جلفای نو، اصفهان - درگذشته ۱۳۸۵، جلفای نو، اصفهان)، نقاش ایرانی ارمنی‌تبار بود. یرواند ناهاپتیان یکی از پایه‌گذاران آب‌رنگ ایران است.
زندگی‌نامه
یرواند تحصیلات ابتدایی را در یکی از مدارس جلفای اصفهان به پایان رسانید. و تحصیلات متوسطه را در کالج اصفهان (دبیرستان ادب) آغاز کرد و تا سال چهارم ادامه داد و آنگاه ترک تحصیل کرد و در شرکت نفت استان خوزستان مشغول به کار شد و سپس برای انجام خدمت سربازی به اصفهان بازگشت و پس از پایان خدمت نظام به کار نقاشی پرداخت.
زندگی حرفه‌ای
یرواند نقاشی را از هفت سالگی آغاز کرد. زمانی‌که سارگیس خاچاتریان را برای نقاشی به اصفهان دعوت کردند و در دوران جنگ جهانی، الکساندر نرسسیان هنرمند ارمنی ایتالیایی به ایران آمد؛ نهاپتیان از حضور این دو نقاش برجستهٔ ارمنی بهره برد و پس از آموزش نقاشی به‌طور تخصصی به نقاشی با آبرنگ پرداخت. او یکی از شخصیت‌های مؤثر در شکل‌گیری مکتب نقاشی آبرنگ معاصر اصفهان بود.
در آثار آغازین خود و باتوجه به تعلیمات و آموزش‌هایی که دیده بود، به شیوهٔ امپرسیونیسم قلم می‌زد، اما چون این شیوه برای اجتماع اطافش شناخته شده نبود از آثار اولیهٔ او استقبال چندانی نشد؛ بنابراین یرواند درادامه شیوهٔ رئالیسم را برگزید و پس از شکوفایی هنری‌اش به مدتت سه سال نزد حاج مصورالملکی می‌رفت و آموزش مینیاتور دید و از این رو رد پای نقاشی ایرانی و قلم‌گیری‌هایی به شیوهٔ مصورالملکی را نیز در آثار آبرنگ یرواند می‌توان دید.
طبیعت بی‌جان، مناظر اصفهان، کارگاه‌های سنتی، مسگری‌ها، عصارخانه‌ها، کوچ عشایر، کاروان‌های رفته در کویرها، مساجد، کلیساها و بازارهای شهر بخشی از سوژه‌های او هستند که بسیاری از آنها در موزه‌های ایران و جهان نگهداری می‌شوند. آثار ایشان تا به حال ۲ بار در حراج تهران فروخته شده‌است. یرواند پیوندی با طبیعت داشت و در آثارش حقیقت زندگی اطرافش را بیان می‌کند. او بیش از دیگر هم‌نسلانش دلبسته شیوه طراحی و رنگ‌گذاری با شکوه نقاشی‌های کلاسیک ایرانی شد، هرچند علاوه بر مینیاتور، درکشیدن مناظر و به خصوص دورنماهایی از فضاهای شهری، معماری و زندگی مردم نیز مهارت چشمگیری یافت.
درگذشت
یرواند ناهاپتیان در نخستین روزهای بهار سال ۱۳۸۵ در اصفهان درگذشت.
آثار
مشخصه اصلی کارهای یرواند ناهاپتیان را باید در رنگ‌های روشن و درخشانی که برمی‌گزید و نیز سوژه‌هایش جستجو کرد.
طومارها به کاخ آبی
دادخواست ملی کره جنوبی یک تلاش ارتباطات سیاسی برای رفع نگرانی‌های شهروندان در کره جنوبی است. رئیس‌جمهور مون جه-این یک بستر ارتباطی را برای برقراری ارتباط مستقیم با مردم تحت این فلسفه گشود که «دولت در صورت درخواست مردم پاسخ خواهد داد». طومار ملی از سیستمی تشکیل شده‌است که در آن دولت و مقامات کاخ آبی به طوماری که در ۳۰ روز بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر توصیه شده باشد پاسخ می‌دهند.
معنی و کاربرد
دادخواست ریاست جمهوری کاخ آبی یکی از وسایل ارتباط مستقیم است که دفتر ریاست جمهوری برای تأمل در فلسفه امور ایالتی معرفی کرده‌است که دولت هنگام درخواست مردم پاسخ می‌دهد. برای تجلیل از ۱۰۰ روزگی دولت مون جه-این در ۱۹ اوت، «وب سایت ارتباط عمومی» در ۱۷ اوت ۲۰۱۷ در وب سایت کاخ آبی ایجاد شد. یک سربرگ جدید با عنوان «ارتباطات مردم» در ابتدا با اتاق‌های بحث و گفتگو، دبیرستان روزنامه کوکمین، توصیه استعدادها و موزه عکاسی Hyoja-dong معرفی شد. از ۲۳ فوریه ۲۰۱۸، بیش از ۱۲۴٫۵۰۰ طومار ارسال شده‌است که میانگین آن روزانه ۶۵۸ است. ایم جونگ سوک، دبیرکل ریاست جمهوری، گفت: «مانند کاخ سفید، ما نیز باید به درخواست‌های مردم پاسخ دهیم.» این کار در حمایت از رئیس‌جمهور مون جه-این ساخته شده‌است. این طومار در ۱۷ گروه طبقه‌بندی شده‌است: اصلاحات سیاسی، دیپلماسی / اتحاد / دفاع، مشاغل، آینده، موتورهای رشد، روستاهای کشاورزی و ماهیگیری، بهداشت و رفاه، مراقبت از کودک / آموزش و پرورش، تولد پایین / پیری، اقدامات کم تولد / پیری، اداری، حیوانات اهلی، حمل و نقل / ساختمان / سرزمین ملی، دموکراتیک سازی اقتصادی، حقوق بشر / برابری، فرهنگ / هنر / ورزش / رسانه و برابری سیاسی در میان دیگران که بالاترین آنها در بین آنهاست. علاوه بر دریافت طومار، اگر بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ رضایت نامه در ۳۰ روز جمع‌آوری شود، پاسخ‌های رسمی از سوی مقامات دولتی از جمله وزرا و دبیران ارشد مجاز است ظرف ۳۰ روز شنیده شود. سیستم دادخواست ما مردم کاخ سفید به بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در طی یک دوره ۳۰ روزه پاسخ می‌دهد، بنابراین استاندارد بسیار بالا است، اما به اشتراک جداگانه ای نیاز ندارد.
در ماه مه سال ۲۰۱۸، تجزیه و تحلیل از تمام ۱۶۰٬۰۰۰ دادخواست عمومی پیشنهادی تا ۱۳ آوریل (برای حدود ۸ ماه) نشان داد که بیشترین بحث در مورد «کودک»، «زنان» و «سیاست» بود. بیشترین موارد «رئیس‌جمهور»، «مجازات» و «سیاست» بود، اما دادخواست عمومی به عنوان کانالی عمل می‌کرد که از طریق آن درخواست‌های مربوط به افراد ضعیف اجتماعی تحویل داده می‌شود. در حقیقت، از بیش از ۲۰ پاسخ، بخش «حقوق بشر / برابری جنسی» محبوب‌ترین بود. یون یانگ-چن دبیر ارشد ارتباطات عمومی با بیان اینکه «ما توانسته‌ایم به‌طور خاص بررسی کنیم که خواست مردم کجاست»، افزود: دولت تلاش‌های خود را برای بهبود کیفیت زندگی مردم ادامه خواهد داد.
پاسخ‌های ۱–۱۰
اولین پاسخ به دادخواست، دادخواست برای اصلاح " قانون خردسالان و نوجوانان " بود. در اول سپتامبر، یک مورد حمله گروهی به دانش آموز دبیرستانی شهر متروپولیتن بوسان رخ داد و عاملان طبقه‌بندی شده به عنوان "زیر سن قانونی" زیر ۱۴ سال از مجازات کیفری محروم شدند و خشم عمومی را خریدند. طوماری برای اصلاح "قانون نوجوانان" به گونه ای که حتی یک پسربچه نیز به دلیل ارتکاب جرم مجازات شود، در تاریخ ۳ مه در وب سایت دادخواست مردم منتشر شد و بیش از ۲۰۰۰۰۰ رضایت نامه جمع‌آوری شد تا با پاسخ یک مقام رسمی دولت روبرو شود. در تاریخ ۲۵ ماه مه، چو کوک، دبیر ارشد ریاست جمهوری در امور مدنی، موضع خود را از طریق حساب رسمی وب سایت دفتر ریاست جمهوری و SNS اعلام کرد. وی ضمن بیان اینکه درخواست عمومی جنبه ای مشروع از درخواست است، گفت: جلوگیری از جرم و جنایت به جای پایین آمدن سن خردسالان بسیار مهم است. وی ادامه داد: مشکل دفع حمایت و محافظت از قربانیان بهتر خواهد بود اگر سعی کنیم دو یا سه سال با اراده تمرکز کنیم؛ و دولت به این وعده متعهد خواهد بود و به طور پیوسته کار خواهد کرد. "
علینقی وزیری
علینقی وزیری مشهور به کلنل وزیری (۹ مهر ۱۲۶۵ – ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ ه‍.خ)، موسیقی‌دان ایرانی و از پیشگامان آهنگسازی برای اجرای ارکستری موسیقی ایرانی بود. وی به جهت تأثیرات عمده‌ای که بر موسیقی سنتی ایران گذاشت، از جمله ایجاد روشی برای نت‌نویسی و شیوهٔ تدوین ردیف شهرت دارد.
وزیری در تهران به دنیا آمد و به واسطهٔ پدرش در نوجوانی وارد ارتش شد و از همین طریق با موسیقی نظامی آشنا شد. اگر چه در باقی عمرش مدت‌ها در مناصب مختلف نظامی کار کرد و حتی به درجهٔ کلنلی هم رسید، اما علاقهٔ او به موسیقی نهایتاً بر علاقه‌اش به امور نظامی چیره شد و بیشتر عمرش را صرف موسیقی کرد. او که از دانش‌آموختگان مدرسه سن لوئی در تهران بود، در حوالی سی‌سالگی به اروپا رفت و در آلمان و فرانسه آموزش موسیقی به روش غربی دید. وزیری پس از بازگشت به تهران، «مدرسه عالی موسیقی» را برای آموزش موسیقی به روش غربی بنا کرد. وی همچنین نت‌نویسی را در موسیقی سنتی ایران ترویج و دو علامت عَرَضیِ سُری و کُرُن را برای همین منظور ابداع کرد. وزیری برای اولین بار ردیف موسیقی ایرانی را به صورت مکتوب به نت درآورد و از این طریق و نیز به واسطهٔ شاگردان بسیاری که تربیت کرد، تأثیراتی ماندگار بر موسیقی سنتی ایران گذاشت.
وزیری چندین کتاب مهم در زمینهٔ موسیقی ایرانی (از جمله کتاب دستور تار و کتاب موسیقی نظری) و نیز راجع به زیبایی‌شناسی نوشت. از وزیری چند قطعهٔ ضبط شده (روی صفحه) باقی مانده‌است. به جز خلق آثار موسیقی و سرودهای متعدد، وی چندین تئاتر نیز نوشت و روی صحنه برد. او همچنین باشگاهی به نام کلوپ موزیکال برای فعالیت‌های هنری (موسیقی و نمایش) ایجاد کرد. وزیری به عنوان اولین کسی که اعتدال مساوی را در موسیقی سنتی ایرانی ترویج کرد شناخته می‌شود. ابداعات وزیری و علاقه‌اش به ترویج روش غربی آموزش موسیقی، مورد انتقاد موسیقی‌دانان هم‌عصر او و پس از او بوده‌است، اما منتقدان در این که وزیری تأثیری ماندگار بر موسیقی ایرانی گذاشته هم‌نظر هستند.
کودکی و نوجوانی
علینقی وزیری در سال ۱۳۰۵ ه‍.ق (برابر با ۱۲۶۵ یا ۱۲۶۶ ه‍.ش) در تهران به دنیا آمد. پدرش موسی‌خان وزیری معروف به موسی‌خان میرپنج، سرتیپ قزاق‌خانه بود و مادرش بی‌بی‌خانم وزیری (با نام اصلی بی‌بی‌خانم استرآبادی) مؤسس «مدرسهٔ نسوان» (اولین دبستان دخترانه در تهران) بود. خانوادهٔ مادر وزیری اهل بندر گز بودند. وزیری چهار برادر با نام‌های حسنعلی، علی‌اصغر، علیرضا و فتحعلی، و سه خواهر با نام‌های مولود، خدیجه و مریم داشت (که این کوچکترین خواهرش، بعدها همسر غلامحسین بنان شد). به عقیدهٔ هوشنگ شهابی، وزیری استعداد موسیقی را از مادرش به ارث برده بود چرا که بی‌بی خانم خودش تنبک می‌نواخت و برادرش نوازندهٔ تار بود.
آشنایی با موسیقی غربی و شروع فعالیت‌های سیاسی
وزیری پس از بازگشت از سفر، نزد «یاورآقاخان» رفت تا از او نت‌نویسی موسیقی فرا بگیرد. او همچنین از حسین هنگ‌آفرین ساز ویولن و نت‌نویسی موسیقی غربی را فراگرفت. در این مدت وزیری پیشرفت چشمگیری داشت و به سازهای کمانچه، سنتور و ماندولین نیز مسلط شد؛ سپس به واسطهٔ یکی از دوستانش (محمد حجازی که ویولن می‌نواخت) نزد کشیشی فرانسوی به نام «پِر ژِفرُوا» که از معلمان مدرسه سن لویی تهران بود به تعلیم تئوری موسیقی و هارمونی پرداخت. وزیری پس از آن که این کشیش از ایران رفت نیز مدتی نزد «سلیمان‌خان ارمنی» (که خود از شاگردان سابق آلفرد لومر بود) به تکمیل آموخته‌های خود پرداخت و به اصرار او نواختن پیانو را فراگرفت تا مفاهیمی نظیر هارمونی، آکورد و مدولاسیون را درک کند.
در سال ۱۲۸۸ وزیری از سوی ارتش برای مأموریتی به کرج فرستاده شد. او که در خانواده‌ای مشروطه‌خواه بزرگ شده‌بود در این زمان اندیشه‌هایی انقلابی پیدا کرده بود که نهایتاً منجر به درگیری او با فرماندهٔ روس قشون کرج شد؛ و پس از آن برای فرار از محاکمه مدتی زندگی پنهانی در پیش گرفت. در این مدت او با آزادی‌خواهان آن دوران همکاری می‌کرد و برایشان اسلحه و فشنگ جمع‌آوری می‌کرد. سپس به همراه آنان و مشروطه‌خواهان در تهران به مبارزه با قزاق‌ها پرداخت.
بازگشت به ارتش
پس از دورهٔ استبداد صغیر، وزیری دوباره به ارتش بازگشت و در سال ۱۲۸۸ به او درجهٔ کلنل (سرهنگ) اعطا شد و کنترل استرآباد، سمنان و دامغان به وی سپرده شد. اما وقتی در سال ۱۲۸۹ قوام السلطنه به وزارت جنگ منصوب شد و دستور داد که تمام افسران نظامی خلع درجه شوند و برای کسب مجدد درجه مجبور به قبولی در امتحانات نظامی‌باشند، وزیری در این امتحانات مردود شد و نتوانست درجهٔ کلنلی را دوباره به دست یابد و با تنزلِ سه درجه، به درجهٔ سلطانی (سروانی) رسید و به معاونت یکی از فوج‌های سواره‌نظام تهران منصوب شد. با این حال او نزد دوستانش به «کلنل وزیری» مشهور باقی ماند.
وزیری تا سال ۱۲۹۰ در ارتش باقی ماند و در این مدت در عملیاتی برای مقابله با لشگرکشی سالارالدوله به سمت تهران نیز نقش داشت؛ ولی در سال ۱۲۹۰ پیرو ماجرای اخراج مورگان شوستر از ایران، از شرایط کشور دل‌زده شد و برای مدتی طولانی فعالیت در ارتش را کنار گذاشت و به کارهای علمی و هنری مشغول شد.
نگارش کتاب دستور تار و به نت درآوردن ردیف
در حد فاصل سال ۱۲۹۰ که وزیری از ارتش کناره‌گیری کرد تا سال ۱۲۹۷ که به اروپا رفت، یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های او نگارش چند کتاب موسیقی بود. او یک شیوهٔ نت‌نویسی برای موسیقی سنتی ایرانی ابداع کرد و قصد کرد که با استفاده از آن ردیف موسیقی ایرانی را مکتوب‌سازی کند. ابتدا به سراغ آقاحسینقلی رفت اما به توصیهٔ او نزد برادرش میرزاعبدالله رفت و ظرف مدت یک سال و نیم تمام ردیف میرزاعبدالله را به نت درآورد. سپس به نزد آقاحسینقلی بازگشت تا ردیف او را هم به نت درآورد اما به خاطر خلق و خوی خاص او (که با بی‌حوصلگی همراه بود) پس از نت‌نویسیِ سه دستگاه از ردیف او (شورِ وسط دسته، ماهور و همایون) از این کار دست کشید. با توجه به این که وزیری در سال ۱۲۹۲ به روسیه سفر کرد، گمان می‌رود که او تنها دو سال (۱۲۹۰ تا ۱۲۹۲) روی نت‌نویسی ردیف‌ها کار کرده باشد. روح‌الله خالقی نیز عمدهٔ فعالیت‌های موسیقایی وزیری در این دوران را در سه سال منتهی به سفر اروپا توصیف می‌کند که به معنای فاصلهٔ سال‌های ۱۲۹۰ تا ۱۲۹۲ است. به گفتهٔ خالقی در این سه سال وزیری زندگی درویشانه‌ای گزیده بود و با فروش اثاث منزلش زندگی می‌گذراند.
وزیری همچنین در این دوره شروع به نگارش کتابی کرد که بعدها با نام دستور تار منتشر شد. از شواهد بر می‌آید که وزیری طرح کلی این کتاب را زمانی که روی نت‌نویسی ردیف میرزاعبدالله و آقاحسینقلی کار می‌کرد، تنظیم کرده باشد. اما او این کتاب را پس از سفرش به اروپا و تحت تأثیرات تعلیماتش در آنجا تکمیل کرد. کتاب دستور تار نهایتاً در سال ۱۳۰۱ ه‍.خ در برلین منتشر گردید.
بازگشت مجدد به ارتش و سفر به روسیه
در سال ۱۲۹۲ وزیری یک بار دیگر به ارتش پیوست. این بار او مسئول تعلیم سواره‌نظام قشون قائنات شد. در همین سال دخترش «بَدرآفاق» نیز متولد شد و در ابتدا وزیری به همین دلیل از پیوستن به ارتش سر باز زد اما نهایتاً پس از دیدار با شوکت الملک (حاکم قائنات) با این امر موافقت کرد. در همان سال به پیشنهاد شوکت الملک و به همراه او به روسیه سفر کرد و در این سفر که جمعاً دو ماه طول کشید، از ترکمنستان و خراسان نیز گذر کرد و دست آخر در بیرجند ساکن شد. در این مدت او به تمرین تار نیز ادامه داد اما پس از شش ماه سکونت در بیرجند، دلتنگ خانواده شد و درخواست کرد که به تهران بازگردد. شوکت الملک به جای این کار، همسر و فرزند وی را از تهران به بیرجند آورد و وزیری تا حدود دو سال در بیرجند ماند.
سفر به اروپا
وزیری به واسطهٔ علاقه‌ای که به موسیقی غربی داشت مایل به سفر اروپا بود اما برنامهٔ سفرش به خاطر شروع جنگ جهانی اول لغو شد. در سال ۱۲۹۵ وزیر داخلهٔ وقت، شوکت الملک را به تهران احضار کرد و وزیری و خانواده‌اش نیز به همراه او بیرجند را ترک کردند و به تهران بازگشتند. اگر چه شوکت الملک پس از آن دوباره به بیرجند بازگشت و برای وزیری هم درخواست ارتقای درجه به سرتیپی کرده بود، اما وزیری در تهران ماند و از فعالیت‌های نظامی برای همیشه کناره گرفت تا برای تحصیل موسیقی به اروپا برود. در این زمان جنگ جهانی اول به تازگی تمام شده بود. تاریخ دقیق سفر وزیری به اروپا مشخص نیست اما با توجه به قرائن موجود، حدس زده می‌شود که در زمستان سال ۱۲۹۷ بوده باشد. مصطفی‌قلی بیات وزیری را در این سفر همراهی می‌کرد؛ بیات همچنین در تأمین هزینه‌های آموزش موسیقی وزیری در اروپا کمک کرد.
وزیری از طریق روسیه و ترکیه به اروپا رفت و در پاریس مستقر شد. در آنجا وزیری ابتدا به «مدرسه عالی موسیقی» رفت اما از آنجا که او در ۳۱ سالگی از تمام دانش‌آموزان آن مدرسه مسن‌تر بود، تنها به عنوان مستمع آزاد در کلاس‌ها شرکت کرد. در آنجا او در زمینهٔ هارمونی و کنترپوان تعلیم دید و دوره‌هایی نیز برای ویولن، پیانو و آواز گذراند. همچنین مدتی نزد پل آنتونین ویدال آهنگساز و رهبر ارکستر بنام فرانسوی دوره دید. پس از صرف سه سال در فرانسه، در سال ۱۹۲۱ میلادی او به برلین رفت و در «مدرسه عالی موسیقی» پذیرفته شد و دوره‌هایی در زمینهٔ آهنگسازی و آموزش موسیقی گذارند. مدت حضور وی در آلمان دو سال بود.
در مدتی که وزیری در برلین بود، با گروهی از روشنفکران ایرانی آشنا شد که مجله‌ای با نام ارمغان منتشر می‌کردند. او اولین مقاله‌اش را با نام «صنایع مستظرفه» در همین مجله منتشر کرد. در همین زمان بود که او کتاب دستور تار را نیز منتشر کرد. وی تا سال ۱۳۰۲ در اروپا بود و در تیر ماه آن سال به ایران بازگشت.
تأسیس مدرسه عالی موسیقی و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی
در اسفند ۱۳۰۲ وزیری «مدرسه عالی موسیقی» را در تهران تأسیس کرد که یک آموزش موسیقی بود. در این مدرسه مباحث نظری موسیقی ایرانی و غربی آموزش داده می‌شد و به نت‌نویسی، سلفژ، وزن‌خوانی و هارمونی توجه ویژه‌ای می‌شد. تدریس تمام مباحث توسط خود وزیری انجام می‌شد ولی برای مسائل دفتری از سلیمان سپانلو که نوازندهٔ تار بود کمک می‌گرفت. از جمله اولین شاگردان این مدرسه می‌توان به اسماعیل مهرتاش، مهدی برکشلی، حسین سنجری، حسین گل‌گلاب و عبدالعلی وزیری (برادرزادهٔ علینقی وزیری) اشاره کرد.
در سال ۱۳۰۴ وزیری یک آموزشگاه تئاتر موزیکال با نام «کلوپ موزیکال» تأسیس کرد که در این کلوپ هفته‌ای یکبار با شاگردان خود کنسرت می‌داد. تعدادی از هنرمندان برجستهٔ معاصر وزیری که با دیدگاه‌های سیاسی انقلابی او همسو بودند در این کلوپ عضو بودند، از جمله علی دشتی، محمد حجازی، علی‌اکبر دهخدا، سعید نفیسی، رشید یاسمی، نصرالله فلسفی و عباس اقبال. یکی از مهم‌ترین شرکت‌کنندگان در کنسرت‌های کلوپ نیز رضاخان بود که در آن دوران نخست‌وزیر احمدشاه قاجار بود، و بعدها به همین جهت از وزیری حمایت کرد. به جز اجرای موسیقی، این کلوپ محلی برای سخنرانی‌های وزیری در مورد موسیقی نیز بود. شرکت در این سخنرانی‌ها برای هر دو جنس آزاد بود و مصداقی از تلاش‌های وزیری برای ترویج فعالیت‌های فرهنگ نزد زنان دانسته می‌شود. در سال ۱۳۰۵ هم کلاس دختران را در مدرسه عالی موسیقی راه‌اندازی کرد و کلوپ خانم‌ها را نیز به راه انداخت. مدتی بعد مدرسه‌های موسیقی پسران و دختران به منطقهٔ لاله‌زار تهران منتقل شدند؛ در این ساختمان جدید، مدرسه با سالن کنسرت تجهیز شده بود. در یکی از شب‌هایی که خانم‌ها کنسرت می‌دادند، آتشی بر پا شد که خسارت بسیار به بار آورد. این آتش‌سوزی که در سال ۱۳۰۸ رخ داد، بهانه‌ای به دست صاحب ملک کلوب موزیکال داد تا وزیری را از آنجا براند. وزیری کلوب را به مکانی در خیابان پهلوی آن زمان (خیابان ولی‌عصر امروزی) منتقل کرد اما صاحب این ملک نیز مدتی بعد به طمع اجارهٔ بیشتر و با بهانهٔ حرام بودن موسیقی، وی را از آنجا راند. وزیری بعدها این ماجرا را در گفتگویی برای مصطفی فاتح نقل کرده بود که از آن نواری ضبط‌شده موجود است.
همچنین در سال ۱۳۰۴، رضا خان (که در آن زمان نخست‌وزیر بود) در یکی از کنسرت‌های وزیری و گروهش شرکت کرد و از کار او بسیار خوشش آمد. وی از وزیری خواست که طرحی برای موسیقی به دربار ارسال کند، و وزیری در طرحش چند پیشنهاد ارائه کرد که عبارت بودند از: آموزش موسیقی در مدارس دولتی، آموزش موسیقی به بچه‌های یتیم (احتمالاً به این دلیل که این بچه‌ها والدینی نداشتند که مانع از تعلیم موسیقی توسط آنان بشوند)، تأسیس یک تالار اپرا، و آموزش سرودهای فارسی به گروه‌های موسیقی نظامی به جای آموزش مارش‌های غربی.
نزدیک شش دهه پیشتر شاخه‌ای در دارالفنون برای آموزش موسیقی نظامی به ارتشیان تشکیل شده بود، و در سال ۱۲۹۷ از دارالفنون جدا شده بود و با نام «مدرسه موزیک» شناخته می‌شد. در سال ۱۳۰۷ ریاست مدرسهٔ موزیک به وزیری محول شد و نام آن به «مدرسهٔ موسیقی دولتی» تغییر یافت و به جای تمرکز بر موسیقی نظامی، مکانی برای آموزش موسیقی به همگان شد. چند سال بعد این مدرسهٔ دولتی، با مدرسهٔ عالی موسیقی که خود وزیری تأسیس کرده بود (و خصوصی بود) ادغام شدند و حاصل آن یک کنسرواتوار موسیقی بود که دوره‌ای پنج‌ساله ارائه می‌کرد که در انتهای آن هنرجویان مدرکی معادل پایان تحصیلات متوسطه دریافت می‌کردند. تعدادی از برجسته‌ترین شاگردان پیشین وزیری، در این کنسرواتوار تدریس می‌کردند. همچنین در همین دوران وزیری به وزیر آموزش و پرورش دولت وقت پیشنهاد کرد که تئوری موسیقی و آواز جزو مفاد آموزشی دوران دبستان قرار بگیرد؛ این پیشنهاد اگر چه بلندپروازانه بود، اما چون با دیدگاه غرب‌گرایانه رضاشاه سازگار بود مورد تأیید قرار گرفت اما نهایتاً به خاطر این که به تعداد کافی معلم برای آموزش این مباحث وجود نداشت فقط در چند مدرسه در تهران اجرا و سپس ملغی شد. در این دوره وزیری مجموعه‌ای از سرودها برای اجرا در مدارس تهیه کرد؛ او این مجموعه را در ژانویهٔ ۱۹۳۴ م. (دی ماه ۱۳۱۲ ه‍.ش) منتشر کرد، که مصادف بود با جشن هزاره‌ای که دولت برای بزرگداشت فردوسی تدارک دیده بود، و اوج احساسات ملی‌گرایانه مردم. بسیاری از سرودهایی که وزیری برای مدرسه تهیه کرد برپایهٔ نیز اشعاری از فردوسی بودند و خود وزیری نیز هدفش از ساخت این سرودها را تهییج احساس ملی‌گرایی و گسترش اخلاق عمومی توصیف کرده بود.
وزیری در مدتی که مشغول به تدریس در مدارس موسیقی بود، از اجرای موسیقی خارج از کنسرت‌های کلوپ موزیکال پرهیز می‌کرد. در سال ۱۳۱۲ و در پی آن که وی از اجرای موسیقی همزمان با یک مراسم شام در دربار رضاشاه خودداری کرد، خانه‌نشین شد و به کار تحقیقی و دانشگاهی روی آورد. وزیری در همین سال رساله‌ای با عنوان «آرمونی موسیقی ربع پرده» نوشت و به واسطهٔ آن صلاحیتش برای تدریس در دانشگاه تهران تأیید شد و به تدریس در دانشسرای عالی پرداخت. او در این مدت کتاب‌های مختلفی در زمینهٔ عروض، تاریخ موسیقی، تلفیق شعر و موسیقی، آیین نمایش و زیبایی‌شناسی تألیف کرد. همچنین مؤسسه باستان‌شناسی را تأسیس کرد که خود نیز تا پایان فعالیت دانشگاهی‌اش رئیس آن بود.
همزمان با جنگ جهانی دوم و به حکومت رسیدن محمدرضا پهلوی، وزیری نیز مجدداً به مناصب برجسته‌ای گماشته شد. او ضمن حفظ مقام استادی دانشگاه، به ریاست اداره موسیقی کشور نیز منصوب شد و مدیریت بخش موسیقی رادیو تهران نیز به او تفویض گردید. همچنین مدرسهٔ موزیک (که در این زمان نامش به «هنرستان عالی موسیقی» تغییر کرده بود) در هفت سال پیش از آن توسط غلامحسین مینباشیان اداره می‌شد و موسیقی ایرانی از برنامه‌های آموزشی آن حذف شده بود، اما وزیری در سال ۱۳۲۰ برای بار دوم به مدیریت این هنرستان گمارده شد و این تغییرات را واگردانی کرد و موسیقی و سازهای ایرانی را به این هنرستان بازگرداند. در سال ۱۳۲۴ او به ریاست اداره کل موسیقی کشور (در وزارت آموزش و پرورش) منصوب شد اما یک سال بعد از این منصب کنار گذاشته شد و پرویز محمود جای او را گرفت. در همین سال (۱۳۲۵) دوران مدیریت او بر هنرستان عالی موسیقی نیز خاتمه یافت.
ضبط موسیقی و سمفونی نفت
وزیری چند صفحه گرامافون از اجراهای موسیقی خودش (به ویژه تصنیف‌ها و سرودها) را در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی برای فروش منتشر کرد. همچنین پس از ملی شدن صنعت نفت ایران در اسفند ۱۳۲۹، وزیری شروع به ساخت یک سمفونی به همین مناسب کرد که با نام «سمفونی نفت» منتشر شد. او این سمفونی را با ساز تار آهنگسازی کرد. سمفونی نفت آخرین اثر موسیقی ساختهٔ وزیری دانسته می‌شود.
بازنشستگی و مرگ
آخرین مقام دولتی وزیری ریاست شورای عالی موسیقی رادیو در سال ۱۳۴۲ بود و در سال ۱۳۴۴ از خدمات دانشگاهی نیز بازنشسته شد. در دههٔ پایانی عمرش، وزیری شاهد تحولات سیاسی ایران و وقوع انقلاب اسلامی بود اما پیش از آن که موسیقی ایران پس از انقلاب دوباره رونق بگیرد، در ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ (۹ سپتامبر ۱۹۷۹) در سن ۹۲ سالگی در خانه‌اش در دامنهٔ رشته‌کوه البرز در شمال تهران (و یا بنا بر روایتی در بیمارستان جم تهران) درگذشت.
ابداعات، تأثیرات
وزیری اولین موسیقی‌دان ایرانی (در تاریخ معاصر) بود که برای تحصیل موسیقی به اروپا رفت و پس از بازگشتش به ایران تا مدت‌ها تنها موسیقی‌دانی بود که با تئوری موسیقی کلاسیک غرب آشنا بود و آن را ترویج می‌داد. همچنین وی با نگارش کتاب دستور تار اولین کسی بود که ردیف موسیقی ایران را به صورت مکتوب به نت درآورد.
وزیری اولین کسی بود که در موسیقی ایرانی اعتدال مساوی را معرفی کرد و ترویج داد؛ در این روش، هر اکتاو به ۲۴ ربع پرده مساوی تقسیم می‌شود. این روش امکان ایجاد هارمونی در موسیقی را فراهم می‌کرد. او این دیدگاه را اولین بار در کتاب دستور تار به‌طور مختصر شرح داد و سپس در کتاب موسیقی نظری به‌طور مفصل‌تری توضیح داد. وزیری همچنین دو علامت عَرَضی جدید برای نت‌نویسی موسیقی ایرانی ابداع کرد که آن‌ها را سُری و کُرُن نامید؛ اولی زیرایی یک نت را یک ربع پرده بالاتر می‌برد و دومی آن را یک ربع پرده پایین می‌آورد.
علینقی وزیری شاگردانی را تربیت کرد که چندی از آن‌ها در موسیقی ایران نامدار گشتند، از جمله: ابوالحسن صبا، روح اله خالقی، موسی معروفی، جواد معروفی، حسین سنجری، حشمت سنجری، عبدالعلی وزیری، علی‌محمد خادم میثاق، حسینعلی ملاح و احمد فروتن راد. او با دعوت از برخی هنرمندان هم‌دوره‌اش (نظیر علی دشتی، علی‌اکبر دهخدا، غلامرضا رشید یاسمی، بدیع‌الزمان فروزانفر و سید حسن تقی‌زاده) یک «آکادمی هنرهای زیبا» تأسیس کرد که هدفش جمع‌آوری فرهنگی از واژگان موسیقایی بود و به عقیدهٔ برخی پیش‌زمینه‌ای شد برای تشکیل فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
نقد
دیدگاه وزیری برای تقسیم گام به ۲۴ ربع پردهٔ مساوی مورد نقد بسیاری از موسیقی‌دانان معاصر او و پس از او بود. برای نمونه محمد مددپور در مقاله‌ای آن را مصداق «غربزدگی در موسیقی سنتی ایران» توصیف کرد. با این حال، برخی از موسیقی‌شناسان با اشاره به این که استفاده از اعتدال مساوی در موسیقی عربی نیز از زمان میخائیل مشاقه رو به رواج بوده‌است این انتقادها را پاسخ گفته‌اند. هرمز فرهت نیز این روش را کاملاً با موسیقی ایرانی ناسازگار نامیده‌است.