cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جک قاتل
قربانی‌ها
پلیس به شدت به پرونده‌ها رسیدگی می‌کرد و نویسندگان و تاریخ نویسان دربارهٔ قتل‌های وایتچپل کتاب می‌نوشتند. تعداد مقتول‌هایی که شبیه به هم کشته شده بودند پنج نفر بودند.
نوشته روی دیوار
بعد از قتل الیزابت استراید و کاترین ادواردز در شب ۳۰ سپتامبر، پلیس محدوده جنایت را بررسی کرد. آلفرد لانگ توانست دو دکمه خونی از دامن مقتول در نزدیکی پلکان آپارتمانی در خیابان گلستن کشف کند. نوشته‌ای با گچ روی دیوار نوشته شده بود. نوشته روی دیوار "یهودی‌ها مقصر هستند" بود. نوشته به دست کارآگاه دانیل هالز رسید و از روی نوشته کپی برداشته شد.
زنان در تاریخ کلیسا
زنان در تاریخ کلیسا نقش‌های مختلفی را در زندگی مسیحیت بازی کرده‌اند - به ویژه به عنوان متفکر، مراقب بهداشت، آموزش دهنده و مبلغ. تا اواخر قرن اخیر، زنان به‌طور کلی از مناصب اسقفی و روحانیت در کلیساهای خاص مسیحی مستثنی بودند. با این حال، تعداد زیادی از زنان در زندگی کلیسا تأثیرگذار بوده‌اند، از معاصران عیسی مسیح تا مقدسین بعدی، متکلمان، پزشکان کلیسا، مبلغین، آموزگار کلیسا، راهبه‌ها، عرفاً، بنیانگذاران مؤسسات مذهبی، رهبران نظامی، سلطنت‌ها و شهدا.
مسیحیت از درون جوامع مردسالار پیرامونی ظهور کرد که مردان را در مقامات ازدواج، جامعه و دولت قرار می‌دادند و، در حالی که این دین عضویت کشیش را فقط به مردان محدود می‌کرد، در قرن‌های اولیه خود موقعیت اجتماعی پیشرفته تری به زنان ارائه می‌داد و به سرعت پیروان گسترده در میان زنان یافت. در بیشتر فرقه‌ها، زنان از اوایل دوران مسیحی تاکنون اکثر شرکت کنندگان در کلیسا بوده‌اند. بعداً، به عنوان خواهران و راهبه‌های مذهبی، زنان از طریق مجالس مذهبی و عبادتگاه‌ها نقش مهمی در مسیحیت داشتند و در طول تاریخ به فعالیت خود ادامه دادند - به ویژه در ایجاد مدارس، بیمارستان‌ها، خانه‌های سالمندان و سکونتگاه‌های خانقاهی. زنان اکثریت عمده اعضای زندگی مقدس در کلیسای کاتولیک، بزرگترین کلیسای مسیحی را تشکیل می‌دهند. در دهه‌های اخیر، ترتیب دادن زنان در برخی از کلیساهای پروتستان به‌طور فزاینده ای معمول شده‌است. زنان لایک همچنین در زندگی گسترده کلیساها بسیار فعال بوده و از کار اجتماعی کلیساها حمایت می‌کنند.
در کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی، مکان ویژه‌ای برای احترام به مریم، مادر عیسی اختصاص داده شده‌است، که یک الگوی فضیلت مادرانه را در نگاه آنها به مسیحیت حفظ کرده‌است. ، به‌طور کلی از ویژگی‌های پروتستانیسم نیست.
سیزاب ایرانی
سیزاب ایرانی (با نام علمی: Veronica persica)، که در انگلیسی با نام‌های دیگری همچون سیزاب بزرگ دشت (large field speedwell)، چشم پرنده (bird's-eye) و سیزاب زمستانی (winter speedwell) نیز شناخته می‌شود گیاهی گلدار و بومی اوراسیا است. ابتدا در سال ۱۸۲۵ میلادی در بریتانیا نامگذاری شد و سپس به آمریکای شمالی، شرق آسیا (ژاپن و تایوان) برده شد.
سیزاب ایرانی گیاهی یکساله است که با دانه تولیدمثل می‌کند.این گیاه ممکن است با گیاه خانوداه پامچال یعنی anaghalis arvensis اشتباه گرفته شود طرز تشخیص این دو گیاه این است که گیاه سیزاب دارایه کرک بر رویه برگها میباشد
ویژگی‌ها
لپه‌های آن مثلثی‌شکل هستند. برگ‌های آن دُمبرگ کوتاه دارند و بیضی‌شکل هستند و طولی بین ۱ تا ۲ سانتی‌متر و لبه‌هایی دندانه‌دندانه و زبر دارند. برگ‌های آن دوبه‌دو به ساقه متصل می‌شوند. ساقه‌های ضعیفی دارد و معمولاً به‌طور فشرده رشد می‌کنند و بر زمین پهن می‌شوند.
بیستون یکم
بیستون پس از آن به حکومت پادوسپانی دست یافت که اسپهبدان باوندیان، که پیشتر پادوسپانان از آن‌ها تبعیت می‌کردند، به دست خوارزمشاهیان نابود شده بودند. اهل گیلان و دیلم که متوجه این مسئله شدند، برای استقلال از پادوسپانیان شوریدند ولی بیستون آن‌ها را سرکوب کرد. وی همواره مسلح بود و حتی در جشن‌ها لباس رزم به تن می‌پوشید. بیستون برای مدتی پایتخت و محل اقامت خود را به کوهستان‌های لاهیجان منتقل کرده‌بود.
دوران کوتاه پنج‌سالهٔ بیستون مقارن با حمله مغول به ایران است. پس از مرگ او، پسرش ناماور که در خوارزم ملازم سلطان بود، به رویان بازگشت و صاحب تخت پدر شد. مادلونگ درگذشت او را در سال ۶۲۰ هجری و ۱۲۲۳ میلادی ثبت کرده‌است.
سیزاب ایرانی
ویژگی‌ها
گل‌هایش کمتر از یک سانتی‌متر پهنا دارند و به رنگ آبی آسمانی به همراه خط‌های تیره و مرکز سفید هستند. گل‌ها در انتهای دم‌برگ‌های تنها، بلند و پوشیده از کرک‌های نرم قرار دارند. دانه‌های آن بین ۱ تا ۲ میلی‌متر درازا دارند و در هر سلول بین ۵ تا ۱۰ دانه قرار دارد.
فرق سیزاب ایرانی با گونه‌های مشابه‌اش در این است که دانه‌هایش در کپسول‌هایی به شکل قلب قرار دارند.
با اینکه گونه‌های مشابه بسیاری در باغچه‌ها کاشت می‌شود اما اینگونه را غالباً به عنوان علف هرز می‌شناسند.
گشتاور برداری
گشتاور بُرداری یک فناوری است که در دیفرانسیل خودروها مورد استفاده قرار می‌گیرد. دیفرانسیل در خودروها وظیفهٔ انتقال گشتاور به چرخ‌ها را بر عهده دارد؛ فناوری گشتاور برداری این قابلیت را برای دیفرانسیل فراهم می‌کند تا مقدار متفاوتی از گشتاور را به‌طور جداگانه به هر چرخ خودرو منتقل کند. امروزه این روش انتقال قدرت در خودروهای چهارچرخ محرک کاربرد بسیاری پیدا کرده‌است. بعضی خودروهای محورجلوی جدیدتر نیز از نوع ساده‌ای از دیفرانسیل‌هایی با فناوری گشتاور برداری بهره‌مند هستند، و با پیشرفت فناوری در صنعت خودروسازی، خودروهای بیشتری به این فناوری مجهز می‌شوند. این فناوری امکان دست‌یابی به فرمان‌پذیری بهتر و چسبندگی بیشتر به سطح مسیر در شروع حرکت و در پیچ‌های مسیر را برای خودروها فراهم می‌کند.
چم صیدی وسطی
چَم صیدی وُسطی روستایی است کوهستانی در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان همت‌آباد از توابع بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد و آب و هوای آن سرد و کوهستانی است.
مردمشناسی
اهالی روستای چم صیدی میانه گویش لری دارند و دامپروری شغل اصلی آنان است.
جمعیت
بنا بر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت چم صیدی میانه در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۵ نفر بوده‌است که از این میان ۴۳ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. ۷۸٪ ساکنان چم صیدی وسطا باسوادند. این روستا ۱۵ خانوار دارد.
وندی بیتلستون
وندی بیتلستون (زادهٔ۴ آوریل ۱۹۶۱ میلادی) یک قاضی فدرال ایالات متحده از دادگاه ناحیه ای ایالات متحده برای ناحیه شرقی پنسیلوانیا است.
زندگی‌نامه
بیتلستون مدرک بی‌ای خود را در سال ۱۹۸۴ و از دانشگاه لیورپول دریافت کرد. او مدرک جی دی خود را در سال ۱۹۹۳ و از دانشکده حقوق دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد. وی کار قانونی خود را به عنوان کارمند قانون برای قاضی رابرت اس. گاوترپ سوم از دادگاه ناحیه ای ایالات متحده برای ناحیه شرقی پنسیلوانیا و از سال ۱۹۹۳ آغاز کرد و برای مدت یکسال تا سال ۱۹۹۴ در آنجا مشغول به کار بود. از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲ وی در مؤسسه حقوقی اشنادر هریسون سگال اند لوئیس کار می‌کرد.
الکسی نیکانچیکوف
الکسی نیکانچیکوف (Алексей Владимирович Никанчиков؛ July 30, 1940 – 1940:7:30, January 28, 1972) ورزشکار شمشیربازی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
بیکون، نیویورک
بیکون شهری در شهرستان داتچیز ایالت نیویورک است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۸۰۸ نفر جمعیت داشته است. بیکون، به‌طور رسمی در تاریخ ۱۹۱۳ میلادی به‌عنوان یک شهر شناخته شد.
پارک ملی سوئیس
پارک ملی سوئیس در ایالت (کانتون) گراوبوندن در سوئیس واقع شده‌است. این تنها پارک ملی سوئیس به شمار می‌رود.
علی عادل‌شاه دوم
علی عادل‌شاه دوم هشتمین سلطان بیجاپور از دودمان عادل‌شاهی پس از پدرش محمد عادل‌شاه بود و پس از مرگ او، پسرش سکندر عادل‌شاه بر تخت نشست.
شنبلیله
شَنبَلیله یا به فارسی دری شینبل گیاهی است از تیره باقلائیان (Fabaceae) و به همین دلیل توانایی هم‌زیستی با باکتری‌های تثبیت‌کننده ازت را داشته و می‌تواند بخش زیادی از از نیتروژن مورد استفاده خود را تولید کند.
گیاهی است علفی به ارتفاع ۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر با گل‌هایی منفرد و به رنگ روشن که رنگ میوه‌های آن زرد تا قهوه‌ای است.
این گیاه بومی ایران بوده و در بیشتر نواحی ایران از جمله آذربایجان، اصفهان، فارس، خراسان، سمنان و دامغان می‌روید و به عنوان سبزی خوراکی کاشته شده و مصرف می‌شود.
شنبلیله در کنار راه‌ها نیز می‌روید و به این خاطر در قدیم به آن گل راه‌رو هم می‌گفتند.
کاربردهای خوراکی
شنبلیله به عنوان یکی از سبزیها در تهیه خوراک‌های ایرانی مثل قرمه سبزی و کوفته برنجی همینطور اشکنه و دلمه استفاده می‌شود. از خواص شنبلیله میتوان به تولید شیر مادر، افزایش سطح تستوسترون و کنترل قند خون اشاره کرد.
کاربرد در قورمه سبزی
قورمه سبزی غذایی ایرانی و اصیل می باشد که با نکات پخت بسیار بسیار زیادی پخت خواهد داشت و یکی از این نکات استفاده از شنبلیله در این غذا می باشد که نکته استفاده از آن تفت دادن جداگانه این سبزی با لیموترش می باشد.
فرانک تساجوت
فرانک تساجوت (Frank Tsadjout؛ زادهٔ July 28, 1999) بازیکن فوتبال اهل کامرون است.
استان ایتنز
استان ایتنز (به اسپانیایی: Provincia de Iténez) یکی از استان‌های بولیوی در بولیوی است که در استان بنی واقع شده‌است. استان ایتنز ۳۶٬۵۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
کرناتکه
کَرناتَکه (کانارا:ಕನಾ೯ಟಕ) یکی از ایالت‌های جنوبی کشور هند است. مرکز این ایالت شهر بنگالورو (یا همان بنگلور) است، بنگالورو شهری با جمعیت تقریباً ۶ میلیونی در هندوستان است. بسیاری از مردم این ایالت به زبان کانارا گفتار می‌کنند. این ایالت در گذشته ایالت میسور نام داشته که در سال ۱۹۷۳ به‌طور رسمی به کرناتکه تغییر نام پیدا کرده‌است.
منابع
Wikipedia contributors, "Karnataka," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
پترساوراخ
پترساوراخ یک شهر در آلمان است که در آنسباخ واقع شده‌است. پترساوراخ ۵٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
ویندورنیالاک
ویندورنیالاک یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه کست‌هی واقع شده‌است. ویندورنیالاک ۴٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵ نفر جمعیت دارد.
ناماور دوم
فخرالدوله استندار ناماور پور بیستون یا نماور دوم بیست و چهارمین فرمانروای دودمان پادوسپانیان بود که میان سال‌های ۶۱۵ تا ۶۴۰ هجری در رویان و گیلان حکومت داشت. در ابتدای حکومت او اسماعیلیان الموت علیه پادوسپانیان اقدام کرده و او را منهزم ساختند. ناماور به خوارزم گریخت و از سلطان محمد کمک طلبید. سلطان لشکری در اختیارش گذاشت و ناماور توانست ملک خود را پس بگیرد و تمامی رویان و گیلان را باج‌گزار خود کند.
پس از حمله مغول به ایران، خوارزمشاهیان شکست خورده و سلطان محمد در آبسکون پناه گرفت. یکی از پسرانش، غیاث‌الدین، پس از مرگ سلطان گریخت و به رویان آمد. ناماور از او استقبال کرده و یکی از خواهران غیاث‌الدین را به ازدواج خود درآورد که اسکندر حاصل این ازدواج است. غیاث‌الدین پس از آن بر مازندران، خراسان و عراق استیلا یافت و توان لازم برای مبارزه را نداشت و جلال‌الدین خوارزمشاه، برادرش، در سال ۶۲۱ هجری، امور را به دست گرفت.
استندار ناماور همچنان فرمانروای «رویان و تمامت دیالم تا حدود گیلان» ماند و پس از ۲۵ سال حکومت، در سال ۶۴۰ درگذشت.
استانداری لرستان
استانداری لرستان یک نهاد مرتبط سازمان امور اداری کشور و نماینده دولت جمهوری اسلامی ایران در استان لرستان است که در شهر خرم آباد واقع است.
ویلیام تیندل
ویلیام تیندل (William Tyndale; fl. ۱۴۸۴–۱۴۹۶ – ح. ۶ اکتبر ۱۵۳۶) یک محقق، مترجم کتاب مقدس و کشیش کلیسای کاتولیک رومی اهل انگلستان بود.
از آنجایی که کار او مورد تایید پادشاه انگلیس و کلیسای کاتولیک نبود، انگلستان را ترک کرد و در مناطق آلمانی‌زبان به کار ترجمه پرداخت. تیندل در ترجمهٔ خود از متن اصلی یونانی عهد جدید و متن اصلی عبری عهد عتیق، وُلگات و انجیل لوتری استفاده کرد. در سال ۱۵۲۵ او عهد جدید را در کلن چاپ کرد. با این حال، چاپ به دلیل خطر بازداشت وی متوقف شد. در سال ۱۵۲۶، تیندل در شهر ورمس موفق شد برای اولین بار عهد جدید خود را به‌طور کامل چاپ کند. چندی بعد در ۱۵۳۰ ترجمهٔ خود از عهد عتیق و در ۱۵۳۱ ترجمهٔ خود از کتاب یونس را برای اولین بار چاپ کرد. در ادامه در سال ۱۵۳۴ ترجمهٔ عهد جدید خود را با بازنگری و افزودنِ پیش‌گفتار دوباره منتشر کرد. یک سال بعد بازداشت و در ۱۵۳۶ اعدام شد. او در نهایت نتوانست ترجمهٔ کتاب مقدس را کامل کند.
او از مارتین لوتر و اراسموس تأثیر پذیرفته‌است.
ماهی‌گیرک شاخ‌بینی
ماهی‌گیرک شاخ‌بینی (نام علمی: Cerorhinca monocerata) نام یک گونه از تیره ماهی‌گیرک است.
بوریس شلکوونیکوف
بوریس مارتینویچ شلکوونیکوف (Բեհբուտ Մարտիրոսի (Բորիս Մարտինովիչ) Շելկովնիկով (Շելկովնիկյան, Մետաքսյան); Борис Мартынович Шелковников؛ زاده ۱۸۳۷ – درگذشته ۱۰ فوریه ) ژنرال روس ارتش امپراتوری بود.
دریاچه بازالتی
دریاچه بازالتی (ბაზალეთის ტბა) دریاچه‌ای در شرق گرجستان در حدود ۶۰ کیلومتری شمال غربی پایتخت این کشور تفلیس و ۵ کیلومتری جنوب شهر دوشتی است. مساحت دریاچه ۱/۲۲ کیلومتر مربع است. بیشیته ژرفای آن ۳۰ متر است. از دریاچه برای پرورش ماهی، آبیاری و تفریح ​​استفاده می‌شود.
درگیابان (ایرانشهر)
درگیابان (ایرانشهر)، روستایی از توابع بخش بزمان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بزمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
تطاوین
تطاوین شهری در استان تطاوین کشور تونس است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۵۹٫۳۴۶ نفر بوده‌است.
گو چون فانگ
گو چون فانگ (Goh Choon Phong) (زاده ۱۹۶۳) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی سنگاپوری است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت سنگاپور ایرلاینز فعالیت می‌کند.
موشک اریکس
اریکس یک موشک ضد تانک هدایت‌شونده سیمی پیشرفته فرانسوی است که توسط MBDA فرانسه ساخته‌شده و توسط MKEK تحت مجوز ساخته شده‌است. این سلاح می‌تواند در مقابل مخازن و پناهگاه‌ها مورد استفاده قرار گیرد. این موشک همچنین دارای قابلیت لازم در نقش ضدهوایی برای ساقط کردن هلیکوپترها و هواپیماهای ارتفاع پایین به دلیل دارا بودن سیستم هدایت سیمی است. در سال ۱۹۸۹ توافق‌نامه‌ای بین دولت‌های فرانسه و کانادا برای تولید سیستم موشکی اریکس منعقد شد.
این موشک در سال ۱۹۹۴ وارد خدمت ارتش فرانسه شد و در آینده با موشک AT4 F2 جایگزین خواهد شد.
توسعه
اریکس به عنوان پروژه‌ای در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط وزارت دفاع فرانسه برای جایگزین کردن راکت L-RAC در ارتش فرانسه آغاز شد. این طرح برای یک سلاح ضد تانک کم هزینه بود که می‌توانست هر تانک جنگی موجود یا تانک‌های نسل آینده را در حداکثر محدوده ۶۰۰ متر با دقت قابل‌توجه، از جمله در روزهای طوفانی، شکست دهد.
اولین نمونه برای آزمایش در سال ۱۹۸۲ به وزارت دفاع فرانسه تحویل داده شد.
در اوایل سیستم از یک نسخه کوچک شده از سیستم ردیابی و هدایت MILAN استفاده می‌کرد، اما در آزمایش‌های شرایط صحرایی مشخص شد که هم از نظر فنی و هم از نظر هزینه غیرعملی است.
در سال ۱۹۸۹، فرانسه و کانادا یک سرمایه‌گذاری مشترک برای تولید مشترک موشک اریکس امضا کردند. شرکتی کانادایی نوعی تصویر ساز حرارتی را برای غلاف موشک اریکس توسعه داد.
شرح
این موشک با استفاده از یک موتور با قدرت بسیار کم که در دم قرار دارد از لوله پرتاب خود به بیرون پرتاب می‌شود. موتور پرتاب سوختگی خود را قبل از خروج از غلاف کامل می‌کند و از شلیک کننده در برابر سوختن محافظت می‌کند. پس از عبور موشک از فاصله ایمن، موتور اصلی موشک مشتعل می‌شود تا زمانی که به هدف برخورد کند یا به حداکثر برد خود یعنی ۶۰۰ متر برسد. موتور اصلی موشک در وسط بدنه با دو اگزوز در کناره قرار دارد (مشابه موشک ضد تانک BGM-71 TOW ایالات متحده). بر خلاف اکثر موشک‌های ضد تانک هدایت سیمی، اریکس با سرعت نسبی کم تقریباً ۲۴۰ متر در ثانیه در حداکثر برد خود رانده می‌شود. این موشک در حین پرواز توسط دو پره واقع در وسط بدنه هدایت می‌شود که در برابر رانش موتور اصلی موشک عمل می‌کند. همان‌طور که موشک به آرامی می‌چرخد، واحدهای پرتاب سیگنال‌هایی را ارسال می‌کنند که دستور اصلاح توسط یکی از دو پره را می‌دهند تا در برابر رانش موتور موشک حرکت کنند. به عنوان مثال، اگر موشک باید به سمت چپ حرکت کند، پره بردار رانش سمت راست در زمان مناسب فعال می‌شود. علاوه بر این، "پرتاب نرم" چیزی است که اریکس را قادر می‌سازد از فضاهای محدود شلیک شود (مثلاً ساختمان‌ها) و باعث ایجاد امضای پرتاب عظیمی نشود که موقعیت شلیک کننده‌های اریکس را برای آتش متقابل خصمانه نشان دهد. Aérospatiale ادعا می‌کند که این ویژگی "پرتاب نرم" به تیم ضد تانک اریکس این امکان را می‌دهد که به‌طور مؤثر در جنگ شهری ضد تانک استفاده شود.
خدمات رزمی
در طول جنگ داخلی یمن، اریکس توسط نیروهای سعودی علیه نیروهای حوثی مورد استفاده قرار گرفت.
الکسی وادوین
الکسی وادوین (Aleksey Vdovin؛ زادهٔ 17 june 1963) ورزشکار واترپلو اهل روسیه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
راگا
راگا می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
هلو (شرکت هواپیمایی)
هلو یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا MM است که در تاریخ  میلادی تأسیس شده و در تاریخ  فعالیتش را آغاز کرده‌است. دفتر مرکزی هلو در فرودگاه بین‌المللی کانزای، ایزومی‌سانو، اوساکا، ژاپن واقع شده‌است و به ۱۶ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
دوران‌دره
دوران‌دره یکی از روستاهای شهرستان بروجرد در استان لرستان است. این روستا در دهستان همت‌آباد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد و آب و هوای آن سرد و کوهستانی است.
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت دوران دره در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۴ نفر بوده‌است که از این میان ۱۳ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا تنها ۵ خانوار جمعیت دارد.
الگادئو
الگادئو (Algodão; March 1, 1925 – March 10, 2001) بازیکن بسکتبال اهل برزیل بود.
دره کشکین
دره کشکین، روستایی از توابع بخش بزمان شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بزمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
لیلند، آیووا
لیلند شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۸۹ نفر بوده‌است.
اسلام بایراموکوف
اسلام بایراموکوف (زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۷۱) کشتی‌گیر سابق اهل قزاقستان است که در دسته‌های ۹۰ و ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می‌کرد. او برندهٔ مدال نقرهٔ المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و نیز مدال برنز بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ است. او همچنین قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در ۲۰۰۰ و نایب‌قهرمان سه دورهٔ این مسابقات در ۱۹۹۳، ۱۹۹۶ و ۱۹۹۹ است. او در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و ۲۰۰۴ آتن نیز شرکت کرد اما به دور پایانی نرسید.
ویگالانتی
ویگالانتی (Vigalantee؛ زاده ) یک خواننده رپ اهل آمریکا است.
ویلاجیو مال
ویلاجیو مال یک مرکز خرید است که در منطقه اسپایر در منطقه غربی دوحه، پایتخت قطر واقع شده‌است. این مرکز که دارای بیش از ۲۰۰ فروشگاه می‌باشد بسیاری از مارک‌های معروف در بازارهای ایالات متحده، انگلستان، ایتالیا و آلمان را در خود جای داده‌است.
لبنان، ایندیانا
لبنان شهری در بون کانتی، ایالت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا است.
جغرافیا
لبنان در موقعیت 40.05222°N, -86.47167°W قرار گرفته است. این شهر مساحتی در حدود ۱۸٫۹ کیلومتر مربع دارد. در سرشماری سال ۲۰۱۰، جمعیت این شهر ۱۵٬۷۹۲ نفر اعلام شد.
پترسبرگ (هسن)
پترسبرگ یک شهر در آلمان است که در فولدا واقع شده‌است. پترسبرگ ۱۴٬۵۶۸ نفر جمعیت دارد.
بادبادک (فیلم ۱۹۷۱)
بادبادک فیلمی محصول سال ۱۹۷۱ و به کارگردانی شاکتی سامانتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، آشا پارک، پریم چوپرا، بیندو، نظیر حسین، دایسی ایرانی ایفای نقش کرده‌اند.
اردشیر دوم پادوسپانی
استندار حسام‌الدوله اردشیر پور ناماور یا اردشیر دوم بیست و پنجمین فرمانروای دودمان پادوسپانیان بود که میان سال‌های ۶۴۰ تا ۶۴۳ هجری در رویان و گیلان حکومت داشت. حکومت کوتاه اردشیر همزمان با سربرآوردن دوبارهٔ باوندیان و تأسیس سومین شاخهٔ این خاندان توسط حسام‌الدوله اردشیر باوندی بود. دو اردشیر با یکدیگر متحد شده و امور طبرستان را منظم ساختند. بنا بر شواهدی که اولیاءالله آملی در کتابش ثبت کرده، اردشیر در گیلان تخت داشته و اسکندر، برادرش، اقلاً تا ۶۶۲ هجری در ناتل حکومت می‌کرد. همچنین اولیاءالله شعر زیر را در وصف اردشیر پادوسپانی ضبط کرده‌است:
دروموندویل
دروموندویل شهرکی در منطقه شهری درومون ناحیه سانتر-دو-کبک در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۶۸٬۰۹۱ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۴۹٫۸ کیلومتر مربع است.
بن قردان
بن قردان شهری در استان مدنین کشور تونس است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۵۸٫۱۰۱ نفر بوده‌است.
اوی‌وارفالوا
اوی‌وارفالوا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کاپوشوار واقع شده‌است. اوی‌وارفالوا ۱۲٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹۰ نفر جمعیت دارد.
خاچماز
خاچماز شهری در منطقه‌ٔ شهرستان خاچماز کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۲۸٫۹۹۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۸٫۲۰۰ بوده‌است.
تاریخ و ریشه واژه
تاریخ‌نگاران امروزه بر این باورند که نام خاچماز از قبیله خاچماتکی که از مردمان هون بودند گرفته شده است که در نیمه‌های سده هفتم میلادی به خاچماز تبدیل شد. در نیمه دوم قرن هفتم بخشی از قبیله به مناطقی از شهرستان اوغوز امروزی کوچ کردند و یک آبادی به این نام را ساختند و قلعه خاچماز نامیدند. بیش‌تر ساکنان خاچماز و مناطق پیرامون آن در سده ۱۸ میلادی ارمنی بودند.
اقتصاد
اقتصاد خاچماز تا حدی کشاورزی و تا حدی توریستی است. برخی صنایع و کارخانه‌ها هم در آن در حال فعالیت هستند.
گردشگری
شهر خاچماز و پیرامون آن به ویژه شهرک نابران یک مقصد گردشگری محبوب به حساب می‌آیند. آب و هوای گرم تابستانی، جنگل‌های کنار ساحل و سواحل طولانی با ساخت شمار فراوانی هتل و آپارتمان در خاچماز آن را به یکی از مقاصد گردشگری محبوب در منطقه قفقاز کرده است.
راه‌بند سفلی
دره‌احمد روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان همت‌آباد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد.
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت دره احمد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱ نفر بوده‌است که از این میان ۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۲ خانوار دارد.
جاده ۳۰ ایالات متحده آمریکا
جاده ۳۰ ایالات متحده آمریکا (U.S. Route 30) یکی از بزرگراه‌های اصلی سیستم بزرگراهی ایالت متحده آمریکا است که به طول ۴۹۴۶ کیلومتر از آتلانتیک سیتی، نیوجرسی شروع و در آستوریا، اورگن به پایان می‌رسد. این بزرگراه شرق آمریکا را به شمال غربی این کشور متصل می‌کند.
تیم ملی بسکتبال زنان ایرلند
تیم ملی بسکتبال زنان ایرلند، نماینده ایرلند در سابقات بین‌المللی بسکتبال زنان است.
فرانکلین آکامادو
فرانکلین آکامادو (Franklyn Akammadu؛ زادهٔ August 11, 1998) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد.
استان خوزه بالیویان
استان خوزه بالیویان (به اسپانیایی: Provincia del General José Ballivián Segurola) یکی از استان‌های بولیوی در بولیوی است که در استان بنی واقع شده‌است. استان خوزه بالیویان ۴۰٬۴۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱٬۵۷۸ نفر جمعیت دارد.
ساوث ایست اژین ایرلاینز اینترنشنال
ساوث ایست اژین ایرلاینز اینترنشنال یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا XO است. دفتر مرکزی ساوث ایست اژین ایرلاینز اینترنشنال در فرودگاه بین‌المللی کلارک، پامپانگا، فیلیپین واقع شده‌است و به ۳ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
ونستان (نائین)
ونستان درخت زبان گنجشک در اروپا ، شمال اسکاندیناوی و جنوب شبه جزیره ایبری
درختی خزان پذیر بوده و بسیار مقاوم به بی ابی
بعد از سال اول و مراقبت از درخت اگر سالی یکبار هم ابیاری نماییم این درخت سبز خواهد ماند
فوق العاده مقاوم به گرماست
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
هاروی جیکبسن
هاروی جیکبسن (Harvey Jacobson؛ زاده ۱۹۵۶) تاجر و کارآفرین اهل انگلستان است.
بینگهمتون، نیویورک
بینگهمتون شهری در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بروم، نیویورک واقع شده‌است. بینگهامتون ۲۸٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷٬۹۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۳٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بینگهامتون، به‌طور رسمی در تاریخ ۱۸۶۷ میلادی به‌عنوان یک شهر شناخته شد.
دانشگاه بینگهمتون در حومه این شهر در منطقه ای به نام وستال واقع است.
زمین‌لرزه ۱۷۵۵ لیسبون
زمین‌لرزه ۱۷۵۵ لیسبون که همچنین از آن به عنوان زلزله بزرگ لیسبون یاد می‌شود، زلزله‌ای بود که در پادشاهی پرتغال در روز شنبه یک نوامبر ۱۷۵۵ برابر با تعطیلی عید مقدسان در ساعت ۹:۴۰ رخ‌داد. این زمین‌لرزه و سونامی‌های متعاقب آن و آتش‌سوزی پدیدآمده در اثر آن، لیسبون پایتخت پرتغال و به خصوص ساحل لیسبون را ویران ساخت و یک سوم جمعیت آن را از میان برد. در این زلزله ۶۰ تا ۱۰۰ هزار نفر کشته شدند. پس از این زلزله، مارکی دو پومبال، صدراعظم پرتغال در تمام کشور تحقیقی را در مورد پیش نشانه‌های زلزله در پیش گرفت. این نخستین بار بود که برای بروز زمین لرزه‌ها به جستجوی یک توضیح علمی می‌پرداختند.
این زمین‌لرزه اثرات گسترده‌ای بر زندگی مردم و روشنفکران اروپایی داشت.
جستار های وابسته
زمین لرزه 1960 والدیویا
لوسین کاپه
لوسیَن کاپه (به فرانسوی: Lucien Capet) (زاده: ۸ ژانویهٔ ۱۸۷۳ –مرگ: ۱۸ دسامبر ۱۹۲۸) نوازندهٔ ویولن، مربی موسیقی، و آهنگ‌ساز اهل فرانسه بود. او از سال ۱۸۸۷، یعنی از حدود چهارده‌سالگی، تا پایان عمرش سال‌های ۱۸۸۷ تا ۱۹۲۸ میلادی فعالیت می‌کرد. کاپه از پانزده‌سالگی و با نوازندگی در مشروب‌فروشی‌ها و کافه‌ها، به‌تنهایی خرج خود را درمی‌آورد.
او در سال ۱۸۹۳ را تشکیل داد و همراه با سایر اعضای آن، در سال‌های ۱۹۲۵–۱۹۳۰، بسیاری از آثار آهنگ‌سازان بزرگ، به‌ویژه کوارتت‌های زهی بتهوون را اجرا و ضبط کرد. تکنیک نوازندگی و آرشه‌ایِ کاپه در میان اهل فن زبانزد بود.
کاپه لقبِ لژیون دونور (شوالیه) را از دولت فرانسه دریافت کرد.
مکتب سقاخانه
مکتب سقاخانه جریانی هنری بود که در دههٔ ۱۳۴۰ شمسی با استفاده از عنصرهایی از هنر مدرن و برخی از عنصرهای تزیینی هنرهای سنتی و دینی، در ایران شکل گرفت. در جریان نوسازی ایران و درگیری‌های سنت‌گرایان و هواخواهان مدرنیته، عده‌ای از هنرمندان نوآور، مکتب جدیدی را بنیان نهادند که تأثیر شگرفی بر دگرگونی‌های هنر نوگرای ایران و حتی نوآوری‌های عرصه خوشنویسی از خود باقی گذاشت، این مکتب یا جنبش هنری بعدها به‌نام مکتب سقاخانه شهرت یافت.
نام صادق تبریزی به سبب طرح این مهم‌ترین سبک هنر نوگرای ایران، ماندگار شده‌است. به احتمال زیاد، او این اصطلاح را نخستین بار در حدود سال ۱۳۴۱ به کار برد. در نوشتاری با نام «یک مکتب نو ایرانی» (ژوئن ۱۹۶۳) در روزنامه کیهان اینترنشنال امامی پس از برشمردن هنرمندان مشهور و تثبیت‌شده، به معرفی «چهار جوان می‌پردازد که بر تارک آخرین و قدرت‌مندترین جریان نقاشی ایران می‌درخشند». او در معرّفی این مکتب چندان روشن سخن نمی‌گوید به‌جز این‌که مشخّصاً از این گروه چهار نفره نام می‌برد که همه هم‌چون خود تبریزی، دانشجو یا آموزگار مدرسهٔ تازه بازشدهٔ هنرکدهٔ هنرهای تزیینی (۱۹۶۱) بوده‌اند.
به‌جز صادق تبریزی، فرامرز پیل‌آرام و بهزاد گلپایگانی عضوهای دیگر مکتب بودند.
این هنرمندان در جستجوی تعریف دوباره‌ای از زیبایی‌های ملی و سنّتی برآمدند و حتی شاید بدون تمهیدی اولیه و به صورتی طبیعی به سوی تأسیس مکتب فوق کشانده شدند رویکرد اینان به اشیاء و عناصر بصری محیط اطراف زندگی مردم که در سقاخانه و زیارتگاه‌ها و اماکن مذهبی وجود داشت، باعث شد که از این اشیاء در فضای معاصر تعریف مجددی به‌عمل آید و در سامان‌دهی تازه و بدیعی، به مکتبی جدید و قابل قبول و سرشار از نوآوری تبدیل شود.
خاستگاه
گروهی از هنرمندان که در سال‌های دههٔ سی خورشیدی و پس از آن به دنبال شیوه‌ای مؤثر برای پاسخ به ایرانیزه کردن هنر مدرن بودند جستجویی را آغاز کردند تا عناصر و ابزاری از منابع بومی و ملی را بیابند که بتوان با استفاده از این ابزار و عناصر فرم ایرانی بسازند تا بتوان رنگ و بوی ایرانی را در کارهایشان احساس کرد. بخش عمده‌ای از این گروه، هنرجویان دانشکده هنرهای تزیینی آن زمان بودند که به واسطهٔ تحصیل در این دانشکده امکان آشنایی و موضوع قرار دادن هنرهای تزیینی را به‌دست آورده بودند. آشنایی با هنرهای تزیینی از جمله واحدهای درسی آن‌ها بود. از همین رو اینان زمینه‌ای مناسب داشتند تا عناصر تزیینی ملی را که ریشه در فرهنگ بومی و مذهبی داشت مانند آنچه که در سقاخانه و اماکن همگون وجود داشت، بجویند و به عنوان منابع کاری به کار گیرند.
فضای کوچک سقاخانه — غالباً در محلات قدیمی — برای مسلمانان شیعه مکانی نمادین و به یاد آورنده واقعه عاشورا و حسین بن علی است، سقاخانه‌ها هر یک شکل و هیاتی خاص دارند و با یکدیگر متفاوت اند اما در همه آن‌ها عناصر و اشیایی پی در پی تکرار می‌شوند. در سقاخانه همه چیز به‌رغم ظاهر ساده و بی‌پیرایه آن معنایی خاص دارد: پنجره‌های مشبک آهنی، شمع‌های روشن و خاموش، آب، پارچه‌های رنگین، پنجه مسی، شمایل‌های گوناگون با رنگ‌های درخشان، گنبدهای بزرگ و کوچک بر روی منبع آب، همه آکنده از معنای سمبلیک‌اند. سقاخانه‌ها را غالباً در معابر عمومی می‌ساخته‌اند و قصد از آن در اختیار نهادن آب برای رفع عطش تشنگان بوده‌است. اما علاوه بر آن، به اعتقاد شیعیان، آب این سقاخانه‌ها متبرک شمرده می‌شود. خطوط نوشته شده بر روی دیواره‌های سقاخانه و مخازن آب و جاهای دیگر آن بیشتر آیات قرآنی و اشعار و عباراتی در مدح حسین و یاران او خصوصاً عباس بن علی است. شبکه فلزی نمادی است از ضریح‌های پیشوایان بزرگان دین. قبه‌های روی مخزن آب نیز بقعه حرم امام حسین را تداعی می‌کند. بدین گونه سقاخانه‌ها و حتی حسینیه‌ها و تکیه‌ها، در عین سادگی مجموعه‌ای غنی از نماد و تصویرند. کتیبه‌های سقاخانه با نوشته‌های رنگین و نقوش تزیینی، پرچم‌های رنگین که بر آن شعارهای مذهبی نوشته شده، قبه‌های کوچک بر فراز دسته پرچم‌ها، علم‌ها، که سمبلی است از علم حسین که عباس در روز عاشورا به دست داشت و در مراسم عزاداری محرم به‌طور سمبلیک مبدل به علم فلزی بزرگ می‌شود که روی آن عناصر تزیینی خاصی همچون پر طاووس، مجسمه‌های کوچک فلزی پرندگان مختلف و پره‌های فلزی نسبتاً بلند که به هنگام حرکت علم به پیش و پس نوسان می‌کند، تعبیه شده، ماکت‌های نمادین ظروف مشبک فلزی همگن عناصر مختلف این مجموعه مذهبی-مردمی را تشکیل می‌دهند.»
این همان گنجینه‌ای بود که این هنرمندان به‌دنبال آن بودند، گنجینه‌ای که فرم‌های ایرانی را به‌همراه داشت و این هنرمندان می‌توانستند هویت گمشده خود را در این فرم‌ها بیابند و از این طریق هویتی ایرانی به آثار خود دهند. ناصر اویسی یکی از نقاشان سقاخانه به صراحت در این مورد می‌گوید: «من به‌عنوان نقاش معاصر همیشه سعی داشته‌ام که کارهایم شناسنامه ایرانی داشته باشد.» وی همچنین دربارهٔ ترکیب فرم و هویت ملی اشاره می‌کند: «من از بیست سال پیش فکر می‌کردم که نباید جیره‌خوار فرهنگ غرب باشم و نمی‌خواستم همراه با تکنولوژی غرب که وارد ایران می‌شد فرهنگ غربی هم وارد شود. عقیده دارم که ما می‌توانیم از تکنولوژی غرب استفاده کنیم اما شخصیت هنری خود را حفظ کنیم.»
جنبش هنری سقاخانه را می‌توان نوعی واکنش بی‌اختیار روشنفکران و هنرمندان دهه چهل شمسی، علیه مدرنیسم و گسترش دامنه نفوذ فرهنگ غرب دانست.
پیشگامان مکتب سقاخانه
آغاز کار مکتب سقاخانه را می‌توان با کارهای حسین زنده‌رودی قلمداد کرد و در کنار آن به کسان دیگری نظیر، رضا مافی، منصور قندریز، مسعود عربشاهی، فرامرز پیلارام، صادق تبریزی و پرویز تناولی اشاره کرد. «برخی نیز ژازه طباطبایی و ناصر اویسی را نیز در گروه سقاخانه جای می‌دهند. شاید دلیل آن مطالعات این دو هنرمند در هنرهای عامیانه و تزیینی ایران باشد. اگرچه خود آن‌ها انتساب خویش را به نقاشان سقاخانه‌ای چندان خوش ندارند.» به گفته کریم امامی:
اینان کسانی بودند که پس از «پیشتازان نقاشی معاصر ایران»، خود را از «نسل دوم هنرمندان نوگرای ایران» می‌دانستند. دربارهٔ تلاش این گروه و چگونگی کندوکاوهای سقاخانه‌ای‌ها، پرویز تناولی از مهمترین بنیانگذاران این جریان چنین نقل می‌کند: «روزی، حدود سال ۱۳۴۰، من و زنده‌رودی به حضرت شاه عبدالعظیم رفتیم و آنجا توجه‌مان به تعدادی تصویر چاپی مذهبی که برای فروش عرضه شده بود، جلب شد. در آن وقت ما هر دو در جستجوی انواعی از مواد و مصالح ایرانی بودیم که بتوانیم از آن‌ها در کار خود استفاده کنیم؛ و آن تصاویر را خریدیم و به خانه بردیم. از سادگی فرم آنها، از تکرار نقش‌ها در آنها، و از رنگ‌های چشمگیر آن‌ها خوشمان آمد. اولین طرح‌هایی که زنده رودی با الهام از آن تصاویر کشید در واقع اولین کارهای سقاخانه‌ای هستند.» عبدالمجید حسینی راد استاد دانشگاه از هنرمندان نقاش و از پژوهشگران هنر در ارتباط با نمایشگاه مروری بر آثار جنبش سقاخانه در هنر معاصر ایران گفت: این حرکت را مکتب سقاخانه نمی‌توان گفت که به اعتقاد من جنبش است چون ویژگی‌های یک مکتب را ندارد با توجه به شرایط اجتماعی خاص که در آن دوره وجود داشت و توجهی که رژیم گذشته به بازنگری برخی از هنرهای قدیمی ایران داشت و همین‌طور تأسیس دانشگاه هنرهای تزیینی و همچنین شرایط اقتصادی خاص ایران زمینه‌ای فراهم شد تا این جنبش شکل بگیرد. حسینی راد همچنین به شروع حرکتی تحت عنوان بی ینال تهران از سال ۱۳۳۷ که نیاز به نوعی بازنگری در هنر آن روز ایران احساس می‌شد را عنوان کرد: این شرایط که به نحوی ادامه مسیر تحول نوگرایی در هنر ایران بود که از اواخر دوره پهلوی اول به وجود آمده بود، موجب شکل‌گیری جنبش و بازگشت به ویژگی‌های هنر ایران و اساس توجه به تحولات مدرنیسم در هنر ایران شد. نباید فراموش کنیم که جنبش فکری، نظری، سیاسی واجتماعی ایران هم عوامل تأثیرگذار به این رویکرد به هنر ملی بوده‌اند؛ که این نمایشگاه می‌تواند آثار بیشتری از این گرایش به هنر ملی را دربرگیرد.
فارسی افغانستان
پارسی افغانستان یا فارسی دری گونه رایج زبان پارسی در افغانستان است که معمولاً به گویش تاجیک‌ها و هزاره‌ها در این کشور اطلاق می‌شود. فارسی رایج‌ترین زبان در افغانستان و زبان مادری بیش از ۳۵ میلیون نفر (۸۰٪-۸۹٪) از مردم افغانستان است. به‌دلیل اینکه پارسی زبان میانجی افغانستان نیز به‌شمار می‌رود، در کل بیش از ۳۰ میلیون نفر یا ۷۸٪ از شهروندان این کشور بدان تسلط دارند. تاجیک‌ها، هزاره‌ها و ایماق‌ها گویشوران بومی پارسی در افغانستان هستند. این زبان در کنار پشتو یکی از دو زبان رسمی افغانستان است.
دری اصطلاحی سیاسی است که از سال ۱۳۴۳ خورشیدی توسط دولت افغانستان برای نامیدن زبان فارسی استفاده می‌شود. این کار برای افزایش هویت ملی مستقل از ایرانیان انجام شد و در پی آن نام «پارسی» در قانون اساسی افغانستان به «دری» تغییر یافت. گرچه برخی فارسیِ رایج در افغانستان را زبانی مستقل و با نام «دری»، جدا از دیگر گونه‌های پارسی می‌دانند اما تفاوت این گویش با پارسی ایرانی و پارسی تاجیکی به اندازه‌ای نیست که بتوان آن‌ها را زبان‌های جداگانه‌ای پنداشت. به‌هرحال، پارسی افغانستان را می‌توان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گونه‌های زبان پارسی شمرد. مردم افغانستان عموما زبان خود را پارسی می خوانند و از واژه ی دری استفاده ی آنچنانی نمی شود.
اخیراً دولت افغانستان قانون‌هایی برای پالایش زبان فارسی در افغانستان گذاشته‌است. همچنین، گاه جنجال‌هایی بر سر استفاده از برخی واژه‌ها، مانند «دانشگاه» (با «پوهنتون») و «پارلمان» (با «مجلس»)، پیش آمده‌است. همچنین دیدگاه‌های متفاوتی دربارهٔ آسیب‌شناسی زبان پارسی در افغانستان وجود دارد.
مکتب سقاخانه
اصطلاح مکتب سقاخانه
هرچند شاید این نام برای تمام گروه جامع و کامل نباشد اما به گفته امامی: «ولی در هر حال این نام به کار رفت، و کدام نام است که در آغاز جامع و کامل باشد و همه را راضی کند. هر نام در ابتدا صرفاً وسیله ایست برای یاد کردن و مشخص و ممتاز ساختن شخصی یا چیزی از اشخاص و چیزهای دیگر و در پایان می‌شود در برگیرنده همه صفات نیک و بد صاحب نام.»
فارسی افغانستان
نام
دری نامی است که از سدهٔ دهم میلادی به زبان فارسی نو داده می‌شده و در آثار کسانی همچون اصطخری، شمس‌الدین مقدسی و ابن حوقل از آن یاد شده‌است. در مورد ریشهٔ دری نظرهای متفاوتی وجود دارد. بیشتر پژوهشگران ریشهٔ این واژه را در واژه فارسی در یا دربار می‌دانند چرا که این زبان، زبان رسمی دربار ساسانیان بود. ابن ندیم در الفهرست دربارهٔ ریشه دری از ابن مقفع نقل می‌کند که دری زبان درباریان مدائن (تیسفون) بود و به همین دلیل این گونه نامیده می‌شود. او دری را زبان خراسان و مردم بلخ نیز برمی‌شمرد.
مکتب سقاخانه
اصطلاح مکتب سقاخانه
گروه سقاخانه نخستین گروه به معنای واقعی در نقاشی معاصر ایران بود، گروهی که هرکدام با ویژگی‌های خاص، منحصر به فرد و علایق شخصی خود اما در مسیر منسجم در جستجوی هنری ملی بودند. در این راه ویژگی‌های مشترکی را در پیش گرفتند. این گروه که همگی در سفرهای متعدد خود، مکاتب هنری غرب را در زمانه خویش دریافته بودند، پژوهشی وسیع و همراه را در نشانه‌های تصویری گذشته آغاز کرد و هر یک بخشی از این نشانه‌ها را در تجربه‌های نوین و مدرنی چون کوبیسم درآمیختند. آنان بر این اعتقاد بودند که استفاده از موتیف‌های تزیینی گذشته امکان بیان احساسشان را دارد و می‌توانند آن‌ها را به خدمت «نیاز درونی» خود بگمارند بی‌آنکه آن‌ها را صرفاً بخاطر خود آن‌ها روی پرده آورده باشند. از آن گذشته همین نقش‌ها، که هر کدام پرداخته و پدیده دورانی از دوره‌های هنری پیشین ایران بودند نقاشی آن‌ها را به گذشته پیوند می‌دادند. استفاده از نقاشی دوره قاجار و حتی دوره‌های پیشتر و بکارگیری نگاره‌های تزیینی و نقش‌هایی چون تصاویر اسب‌ها، چهره‌های زنان و تصاویر افسانه‌ای مانند دیو و خورشید خانم به فرم و شیوه گذشته یکی از مشخصه‌های بارز این گروه‌است که می‌توان در آثار بخش عمده‌ای از آنان همچون اویسی، قندریز، تبریزی و ژازه طباطبایی مشاهده کرد.
فارسی افغانستان
نام
از سال ۱۳۴۳ خورشیدی، نامِ «دَری» به‌عنوان نام رسمی گونهٔ فارسی رایج در افغانستان برگزیده شد هرچند این زبان تا پیش از این تاریخ، در افغانستانِ معاصر هم «فارسی» نامیده می‌شد. ‌ این کار برای افزایش هویت ملی مستقل از ایرانیان انجام شد.
مکتب سقاخانه
اصطلاح مکتب سقاخانه
برخی از آن‌ها چون قندریز در تکامل شیوه خویش عناصر انسانی و اشیاء را آنقدر ساده کرد که به شکل‌های هندسی و نقش‌های تزیینی تبدیل شدند. «نقاشی که از پرداخت آدمهای اولیه به نوعی سورئالیسم می‌رسد. بعد از طرح به نقش، و از نقش به تلفیق نقش‌ها می‌گراید، هیچ‌گاه چشم از آسمان و آفتاب و ابر و باد برنمی‌دارد. دلش به خاطر آن جوهر اثیری پنهان در آسمان می‌زند.»
فارسی افغانستان
پراکندگی جغرافیایی
دری یکی از دو زبان رسمی افغانستان در کنار پشتو است. این زبان در عمل نقش زبان میانجی را در بین سایر گروه‌های قومی و زبانی بازی می‌کند.
دری زبان مادری بیش از ۱۶ میلیون نفر (۴۸–۵۲٪) از مردم افغانستان است و در کل بیش از ۲۵ میلیون نفر یا ۸۰٪ از باشندگان این کشور بدان تسلط دارند. تاجیک‌ها، هزاره‌ها و ایماق‌ها گویشوران بومی فارسی در افغانستان هستند. حدود ۲٫۵ میلیون افغانستانی در ایران و پاکستان، که بخشی از گروه بزرگ‌تر افغان‌های مقیم خارج هستند، نیز به دری به‌عنوان زبان نخست خویش سخن می‌گویند.
مکتب سقاخانه
مکتب سقاخانه و سنت‌های خوشنویسی
یکی دیگر از ویژگی‌های مشترک و فراگیر در آثار هنرمندان سقاخانه استفاده از خوشنویسی و خط فارسی است. سنت خوشنویسی ایرانی که در طول سالیان متوالی شکل خاص خود را گرفته و با مضامین فرهنگ ایرانی همبسته شده‌است، عنصر مناسبی بود تا به عنوان یک شناسهٔ هویتی در آثار نقاشی به کار گرفته شود. برای این دسته از هنرمندان، خط تنها یک عنصر بصری بود و به مفاهیم نهفته در پس کلمات چندان توجهی نداشتند. استفاده از خط را به‌طور مشترک در آثار اکثر هنرمندان گروه می‌توان به تماشا نشست. پیشتازترین فرد از این گروه در استفاده از خط حسین زنده‌رودی بود: «او کارش را با بازی با خطاطی شروع کرد؛ نرم نرم و از سر جستجو. کارهای اولیه‌اش از سطح‌های ساده هندسی شکل می‌گرفت که از نوشته‌ها و نقش و نگارها و رنگ‌های درخشان پوشیده می‌شدند. روشی که بعدها در کار فرامرز پیلارام ماندگار شد و او مدت‌ها با همین سطوح ورمی‌رفت و بسیار خوش خط‌تر از زنده‌رودی، جاهایی را از نوشته پر می‌کرد. اما زنده‌رودی همین‌جا نماند و پیش‌تر رفت. کم‌کم شکل‌های محدودکننده هندسی را – که از طلسم‌های جدول کشی شده می‌آمدند – رها کرد و به عنصر خطاطی روی آورد. خطاطی را اما نه در بعد خوشنویسی اش که در حال و هوای کلی ترکیب‌بندی حروف منفرد و کلمات و جملات بی‌آنکه بخواهد معنا و مفهومی ادبی را در آن میان تعقیب کند، دنبال کرد و دورادور سرسپرده سیاه‌مشق‌های قدیمی شد.»
فارسی افغانستان
پراکندگی جغرافیایی
بیشتر فارسی‌زبانان افغانستان در شمال، شرق، غرب و مرکز کشور زندگی می‌کنند. فارسی زبان بیشینهٔ مردم ولایت‌های بَدَخشان، تخار، کاپیسا، بَلخ، جوزجان، پروان، کابل، بغلان، پنجشیر، کندز، سَمَنگان، بامیان، سرپل، دایکَندی، غزنی، بادغیس، غور، فراه و هرات به‌شمار می‌رود. اقلیت‌های بزرگ فارسی‌زبان نیز در ولایت‌های لغمان، ننگرهار، پکتیا، پکتیکا، اروزگان، جوزجان، قندهار، فاریاب، زابل، کنر، نیمروز، هلمند، لوگر و میدان وردک این کشور یافت می‌شوند.
مکتب سقاخانه
مکتب سقاخانه و سنت‌های خوشنویسی
این برخورد با نوشتار را هنرمندان سقاخانه و از جمله زنده‌رودی از او را در نوشته بر طلسم‌ها و زیارتگاه‌ها برگرفته بودند، عدم توجه این دسته از هنرمندان به معانی کلمات برای برخی از منتقدان قابل پذیرش نبود. «در نمایشگاهی همین نوشته‌ها بودند که کفر جلال آل احمد را درآوردند تا آن مقاله تند و تیز را نوشت. آل احمد پرت و پلاهایی را که زنده‌رودی برای پر کردن متن کارش نوشته بود زیادی جدی گرفت و برای او که نقاشی را از زیرمجموعه‌های ادبیات می‌شمرد و جای پایین‌تری برایش قائل بود هضم این نکته که زنده‌رودی ادبیات – یعنی کلام – را مجموعه درهم و برهمی فرض کند که فقط به درد پرکردن فضاهای خالی یک تابلو نقاشی می‌خورد آسان نبود.» البته گاهی نیز علاوه بر خاصیت بصری کلام، مفاهیم آن‌ها نیز برای هنرمندان این گروه مورد توجه قرار می‌گرفت تا آثار ارزشمندی را پدیدآورند از جمله می‌توان به حجم‌های «هیچ» پرویز تناولی اشاره کرد. ادامه همین نگاه تصویری به خطوط و تداوم تلاش گروه دیگری از هنرمندان سبب پیدایی نقاشیخط شد. رضا مافی در هنر نقاشیخط به حق پیشگام بود و در این زمینه به موفقیت بزرگی نائل آمد و برخی او را اولین هنرمند خوشنویسی می‌دانند که بر بوم نقاشی، خط نوشته‌است. او از نخستین کسانی بود که به هنر «نقاشیخط» روی آورد. او تحت تأثیر از مکتب سقاخانه اولین خطاطی بود که با رعایت اصول سنتی خط، آن را در نقاشی مدرن ایران مورد استفاده قرار داد.
فارسی افغانستان
واج‌شناسی
جدول‌های زیر واکه‌ها و همخوان‌های فارسی افغانستان را نشان می‌دهند.
مکتب سقاخانه
عناصر مورد توجه مکتب سقاخانه
عناصر مورد علاقه این هنرمندان درها، قفل‌ها و کلیدها، ضریح‌های اماکن متبرکه و سقاخانه‌ها، نگین‌های انگشتری و حرزها و کاسه‌ها و الواح شمایل‌هایی بود که در مجموع از دیرباز مورد استفاده مردم جامعه سنتی بوده‌است بدون اینکه مردم یا هنرمندان با جنبه‌های بصری و زیباشناختی آن توجه خاصی کرده باشند. در حقیقت زیبایی با گوشت و پوست و خون جامعه سنتی عجین شده و مصرف‌کنندگان غرق در آن بودند. در این میان خط، هم به عنوان عنصری مستقل که در این اماکن پیوسته وجود داشته و هم به صورت حکاکی‌هایی، بر روی ظروف و نگین‌های انگشتری، مورد توجه هنرمندان قرار گرفت. آنان همان‌طور که ساخت و ساز و ترکیب‌بندی مجددی بر روی همه اشیاء و تصاویر مذکور انجام دادند با نگاه مجدد خلاقانه بر خط نیز، آن را تعریف جدیدی کرده و طراحی مجدد، ترکیب‌بندی و ساخت‌وساز نوینی بدان بخشیدند و بدین ترتیب نگاه بصری تازه‌ای به خط، در قلب سقاخانه متولد شد و خط کوفی این بار، پس از تحویل و تحولاتی هزار و چهارصد ساله، به سوی زبان و بیان جدیدی حرکت کرد.
فارسی افغانستان
لهجه‌ها
لهجه‌های مختلفی از فارسی در افغانستان متداول است. از جمله هزارگی، قندهاری، هراتی، کابلی و … گویش فارسی متداول در هرات، بادغیس و فراه که با نام لهجه هراتی شناخته می‌شوند، به گویش فارسی‌زبانان شمال خاوری ایران شباهت زیادی دارد و با گویش مرزنشینان ایران تقریباً یکی است. این گویش با گویش‌های رایج در استان‌های خراسان ایران در یک رده‌بندی قرار می‌گیرند.
مکتب سقاخانه
عناصر مورد توجه مکتب سقاخانه
در واقع علاوه بر استفاده از خط و عناصر خوشنویسی، استفاده از نشانه‌های مذهبی و عناصر نهفته در فرهنگ شیعه که مشهورترین آن‌ها نمادهای عاشورا بود وجه مشترکی میان سقاخانه‌ای‌ها می‌باشد. حتی استفاده از زیبایی‌شناسی این فرهنگ همچون استفاده از رنگ‌های سنتی قدیمی، چنان‌که با دیدن بسیاری از کارهای آن‌ها مخاطب به یاد، حسینیه، تکیه و عزاداری‌های ماه محرم می‌افتاد. بکارگیری دستمایه‌هایی چون پنجه، علم، ضریح، دخیل، پرچم و حتی طلسم، اسطرلاب، جام چهل کلید و… که هر کدام نشانگر مفاهیم تاریخی – فرهنگی بودند و ترکیب این نمادهای انتزاعی، جدای از فرم واقعی آنها، فضایی نوین را پدیدمی‌آورد.
فارسی افغانستان
لهجه‌ها
لهجه‌های خاور افغانستان از جمله لهجهٔ بدخشی به لهجه‌های فارسی تاجیکی شباهت دارند.
مکتب سقاخانه
عناصر مورد توجه مکتب سقاخانه
یکی از هنرمندانی که در این راه بسیار کوشش کرد پرویز تناولی است. او بیشتر از جنبه نقاشی به‌عنوان مجسمه‌ساز شهرت بسیار دارد. او بیش از ۱۰ سال را به مطالعه وسیعی دربارهٔ فرش، ظروف و گلیم‌های ایرانی پرداخت و علاوه بر اینها از آهن و در و پنجره فلزی مساجد، قفل و کلید و ضریح سقاخانه و امثال این اشیاء در کار مجسمه‌سازی استفاده و آن‌ها را به شیوه خاص خود فرمالیزه کرد. او یکسره دل‌مشغول شرق و کشور شرقی اش بوده‌است: «آنچه کمتر از همه برایم مطرح است، چیزهایی است که در گذشته مطرح بوده و حالا بال و پرش ریخته‌است. آنچه دیگر مطرح نیست غرب است. هر اتفاقی که در غرب بیفتد برایم مهم نیست. حالا بیشتر به شرق هرچیز فکر می‌کنم، چیزهایی شرقی، مثلاً شرق شعر یا شعر شرقی.»
فارسی افغانستان
واژگان
در فارسی افغانستان، از واژگان ترکی، پشتو، روسی و انگلیسی تا حدودی استفاده می‌شود. به‌ویژه برای مفاهیم نو استفاده‌ای از واژه‌های فارسی نمی‌شود و بیشتر از زبان‌های انگلیسی، عربی، ترکی، پشتو و اردو وام گرفته می‌شود.
مکتب سقاخانه
عناصر مورد توجه مکتب سقاخانه
«هنرمندان سقاخانه را در واقع می‌شد نوادگان استادان صنعتگر قرن‌های پیشین دانست؛ تذهیب‌کاران و زرکوب‌ها و قلمزن‌ها و خوشنویسانی که هزار و یک شی کاربردی را به کمک نقش و نگارهای ظریف در هم پیچیده یا کتیبههایی از خط خوش زیباتر می‌کردند.» این توصیف همان هدف بود که هنرمندان سقاخانه آرزویش را داشتند. اما اینکه چقدر به آن دست یافتند مسئله دیگری است، بسیاری از منتقدان به خصوص در همان زمان و در دوسالانه‌ها به سرسختی با آن‌ها مخالفت داشتند، «بیش‌ترین اتهامی که بر افراد گروه وارد می‌شد عدم صداقت، تقلید و تکرار بود.»
فارسی افغانستان
واژگان
در بسیاری موارد گویشوران در مواردی که واژهٔ فارسی مناسبی هم برای مفهوم مورد نظر وجود دارد از واژه انگلیسی استفاده می‌کنند. استفاده از واژگانی مانند پرابلم (بجای مشکل) و پالیسی (بجای سیاست) در بین دولت مردان بسیار رواج دارد.
مکتب سقاخانه
تداوم مکتب سقاخانه
اگر بخواهیم تداوم مکتب سقاخانه را با معیارهای شاخص و مشترک تلاش هنرمندان و به ویژه تکیه بر میراث‌های مذهبی – هنری شناسایی کنیم این مکتب کمتر از دو دهه به طول نینجامید و هنرمندان گروه با تکیه بر همان تجربه‌ها به شیوه‌هایی دیگر گونه و شخصی پرداختند. هرچند که منصور قندریز در حادثه تصادف اتومبیل درگذشت و فرامرز پیلارام نیز بعد از انقلاب جهان فانی را ترک کرد و خط – نقاشی‌های مهر خورده‌اش را تا هنگام مرگش ادامه داد. باقی ماندگان نیز هرکدام در گوشه‌ای از جهان کوچک جدای از وطن، همچنان هویت گمشده خود را اما در قالبی دیگر می‌جویند. مکتب یا جریان سقاخانه با شناسنامه هنرمندان گروه متوقف شد ولی تلاش، تجربه و مسیر آن‌ها تأثیر ماندگاری بر نقاشی معاصر ایران داشت. چنان‌که هنرمندان دیگری همچون جعفر روحبخش، پرویز کلانتری، منصوره حسینی، رحیم ناژفر، شهلا حبیبی، محمدعلی ترقی جاه، زهرا رهنورد و چند تن دیگر این تفکر را به شیوه‌های دیگر دنبال کردند و موجب شکل‌گیری مکاتب و جریان‌های هنری دیگری در عرصهٔ هنرهای تجسمی ایران شدند.
فارسی افغانستان
نوشتار
فارسی در افغانستان همانند ایران به الفبای فارسی نوشته می‌شود که یک گونهٔ اصلاح‌شده از الفبای عربی و دارای چند حرف اضافی است. الفبای فارسی دارای ۳۲ حرف (۳۳ با در نظر گرفتن همزه ) است. حروف الفبای فارسی به شرح زیر می‌باشند:
دستور خط رسمی فارسی در افغانستان تفاوت بسیار جزئی با دستور خط فارسی در ایران دارد. این دستور خط سال‌ها پیش در وزارت فرهنگ افغانستان ترتیب یافته‌است. پیرو این دستور خط، واژه‌هایی نظیر «زندگی» به صورت «زنده گی» نوشته می‌شوند. با این وجود، این دستور خط چندان در نشریات استفاده نمی‌شود. وضعیت یای میانجی و یای نکره مبهم است. برای نمونه، ترکیباتی نظیر «خانه‌ای زیبا» به صورت‌های «خانه‌یی زیبا» و «خانهٔ زیبا» نوشته می‌شوند.
دیدگاه‌ها
در افغانستان گاه جنجال‌هایی بر سر زبان فارسی و نیز استفاده از برخی واژه‌ها مانند «دانشگاه»، «دانشجو» و «پارلمان» پیش آمده‌است.
محمدکاظم کاظمی مهم‌ترین تهدیدها و آسیب‌های فارسی افغانستان را مواردی همچون: ورود بی‌رویّهٔ واژگان خارجی در سدهٔ کنونی، جایگزین شدن تدریجی زبان انگلیسی در نظام اداری این کشور، شیوع و گسترش غلط‌های بسیار در سطح آوایی زبان، ضعف شدید زبان در سطح دستوری، زوال تدریجی گویش‌های غنی و اصیل محلی و غلبهٔ گویش پایتخت به‌دلیل گسترش رسانه‌های گروهی، می‌داند. او دلایل این نابسامانی را چنین برمی‌شمارد: ضعف سواد و دانش عمومی به دلیل چند دهه جنگ و نابسامانی‌های اجتماعی و سیاسی، برخورد ناگهانی و همه‌جانبهٔ افغانستان با جهان خارج، به‌ویژه جهان انگلیسی زبان و کاربرد زیاد زبان انگلیسی در مؤسسه‌های گوناگون، کم‌توجهی نهادینه‌شدهٔ حاکمیت پشتو زبان افغانستان نسبت به زبان فارسی که گاه به‌صورت خصومت با این زبان نیز بروز می‌کند، قطع ارتباط نسبی فارسی‌زبانان افغانستان با فارسی‌زبانان خارج از کشور در این چند دهه و دور ماندن آن‌ها از تحولات زبان فارسی در کشورهای همسایه.
به‌عقیدهٔ مایل هروی، به‌خاطر سیاست پشتون‌سازی حکومتی در افغانستان، در متون اداری این کشور واژه‌های بسیاری بر زبان فارسی افغانستان تحمیل شده‌است. تحمیل واژه‌های نوپای پشتو در نامه‌های اداری افغانستان به اندازه‌ای است که روانی زبان فارسی در آن به خطر افتاده‌است. در افغانستان، امروزه برای مفاهیم نو، ملغمه‌ای از واژگان بیگانه استفاده می‌شود و سیاست آشفته‌سازی فارسی و تضعیف آن از سوی حکومت آن کشور هم‌چنان ادامه دارد.
اخیراً دولت افغانستان قانون‌هایی برای پالایش زبان فارسی در افغانستان گذاشته‌است. شورای وزیران افغانستان پس از جلسه‌ای با حضور حامد کرزی رئیس‌جمهوری، اعلام کرد استفاده از «زبان‌ها و لهجه‌های بیگانه» در رادیو و تلویزیون ممنوع است. به‌گفتهٔ دین‌محمد راشدی، معاون وزارت اطلاعات و فرهنگ، «اگر ما از واژه‌هایی استفاده کنیم که در کشورهای فارسی‌زبان مفهوم است ولی برای مردم افغانستان مفهوم نیست، درست نیست… این حق مردم افغانستان است که از واژه‌هایی استفاده کنیم که در زبان مردم افغانستان موجود است.» این قانون با نقدهایی مواجه شده‌است و آن را مبهم و سلیقه‌ای خوانده‌اند.
پاورقی‌ها
<references group="پاورقی"/>
الگیرداس لوریتنس
الگیرداس لوریتنس (Algirdas Lauritėnas; November 5, 1932 – 1932:11:5, August 7, 2001) ورزشکار بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
زنان در کلیسای کاتولیک
در تاریخ کلیسای کاتولیک، زنان نقش‌های مختلفی را ایفا کرده‌اند و کلیسا از طرق قابل توجهی بر نگرش جامعه نسبت به زنان در سراسر جهان تأثیر گذاشته‌است. زنان اکثریت اعضای زندگی مقدس در کلیسای کاتولیک را تشکیل می‌دهند: در سال ۲۰۱۰، حدود ۷۲۱٬۹۳۵ زن خود را مذهبی معرفی کردند.
چشم‌انداز کتاب مقدس
زنان برجسته زندگی کلیسا شامل شخصیت‌های عهد عتیق، مریم مادر عیسی و مریدان زن عیسی از انجیل‌ها بوده‌اند. به مادری که در مسیحیت کاتولیک دارای مقام والایی است، با مریم مادر عیسی که به‌طور رسمی به عنوان ملکه آسمان شناخته می‌شود، جایگاه والایی پیدا می‌شود. نقش و ارادت ویژه ای که به ارادت مریم و ماریان اعطا شده‌است، موضوع اصلی هنر کاتولیک بوده‌است. برعکس، نقش حوا در باغ بهشت و دیگر داستان‌های کتاب مقدس بر توسعه تصور غربی از زن به عنوان «وسوسه انگیز» تأثیر گذاشت.
دیدگاه آموزشی
افراد با نفوذ از متکلمان، رئیسان صومعه زنان تارک دنیا، پادشاهان، مبلغان مذهبی، عرفا، شهدا، دانشمندان، پرستاران، مدیران بیمارستان‌ها، تربیت کنندگان و خواهران مذهبی هستند که بسیاری از آنها به عنوان مقدسین کاتولیک مقدس شناخته شده‌اند. کلیسای کاتولیک از طریق حمایت از یادگیری نهادینه، بسیاری از اولین زنان برجسته و دانشمند جهان را تولید کرد - از جمله پزشکان Trotula of Salerno (قرن یازدهم) و Dorotea Bucca (درگذشته ۱۴۳۶)، فیلسوف النا کورنارو پیسکوپیا (درگذشته ۱۶۸۴)) و ریاضیدان ماریا گائتانا آنیزی (متوفی ۱۷۹۹). از ۳۶ آموزگار کلیسای شناخته شده، چهار نفر زن هستند (که همه آنها پس از سال ۱۹۷۰ به رسمیت شناخته شدند): عرفان آلمانی هیلدگارد بینگنی، عارف اسپانیایی سانتا ترسا، عارف ایتالیایی کاترین سیه‌نا و راهبه فرانسوی تیریز دو لیزیو. سایر زنان کاتولیک با کارهای مأموریت خیریه و کارزارهای عدالت اجتماعی به شهرت جهانی رسیده‌اند. مانند پیشگامان بیمارستان‌ها ماریان کوپه و مادر ترزا که با خدمت به تهی دستان در حال مرگ در هند شروع کردند.
اندروید وان
اندروید وان در ۲۰۱۴ روانه بازار شد و تمرکز خود را بر روی دستگاه‌های سطح ورودی برای بازارهای نوظهور قرار داد ولی بعدها به برنامه اصلی گوشی همراه گوگل تبدیل شد.
== تاریخچه اندروید وان == پروژه اندروید وان در سال ۲۰۱۴ از طرف گوگل معرفی شد. این نسخه از اندروید در اصل بدین منظور طراحی شده بود تا استفاده از سیستم عامل اندروید را در کشورهای در حال توسعه گسترش دهد. در آن زمان فیچر فون‌ها در کشورهای فقیر هنوز عمومیت خود را حفظ کرده بودند.
موج اول گوشی‌های مبتنی بر اندروید وان عمدتاً برای بازار کشور هندوستان هدف گذاری شد و طوری طراحی شده بود تا بتواند بر روی گوشی‌های رده پایین اجرا شود. برای سال‌ها کوچک‌ترین حرفی از حضور چنین گوشی‌هایی در بازار ایالات متحده و بریتانیا در میان نبود.
اما حالا این مساله تغییر کرده است. اندروید وان دیگر یک سیستم عامل محدود به گوشی‌های رده پایین نیست. این اندروید گو است که نقش مذکور را بر عهده گرفته است، سیستم عاملی که در سال ۲۰۱۷ رونمایی شد.
در حال حاضر اندروید وان برای انواع مختلف گوشی‌ها در دسترس است. از گوشی‌های رده پایین با میزان حافظه رم کافی برای اجرای اندروید دستکاری نشده، تا برخی گوشی‌های رده بالاتر می‌توانند از اندروید وان استفاده کنند.
جذابیت اصلی اندروید وان این است که تجربه کار با یک اندروید تمیز و دست نخورده را به ارمغان می‌آورد. اندروید وان برای کاربرانی که اندروید خالص و به‌روزرسانی‌های سریع گوشی‌های پیکسل گوگل را می‌خواهند اما نمی‌خواهند پول زیادی صرف خرید گوشی‌های پیکسل کنند یا گوشی‌های برند دیگری را ترجیح می‌دهند، می‌تواند گزینه مناسبی باشد.
== اندروید وان چه مفهومی دارد؟ == در واقع اندروید وان به دستگاه‌هایی اطلاق می‌شود که توسط شرکای گوگل تولید می‌شوند و از نسخه‌ی خالص اندروید بهره می‌برند. برای شناسایی چنین گوشی‌هایی، برچسبی با نوشته‌ی «AndroidOne» در قسمت پشتی گوشی قرار می‌گیرد تا کاربر از صلاحیت سیستم‌عامل و نبودِ اپلیکیشن‌ها و سرویس‌های غیر گوگلی اطمینان حاصل کند.