cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
زازاکی
زازاکی، زازا، زازایی، یا دیملی (به زازاکی: Dımılki, Kırdki, Kırmancki, Zazaki) یکی از زبان‌های ایرانی شاخهٔ شمال‌غربی و از زبان‌های زازا-گورانی است که در شرق آناتولی (ترکیه) توسط مردم زازایی صحبت می‌شود. شمار زازازبانان را تا حدود ۴ میلیون تن حدس می‌زنند.
زازاکی همانندی‌های نزدیکی با زبان اورامانی و گویش باجلانی دارد و به این خاطر، زبان‌شناسان این سه گویش را درون خانواده‌ای به نام زازا-گورانی قرار می‌دهندو آن را زبانی جدا از کردی در شاخه زبان‌های ایرانی شمال غربی درنظر می‌گیرند. هرچند زازاکی زبانی است که نزد گویشورانش که خود را کُرد می‌دانند اغلب با نام کردی شناخته می‌شود. اکثریت زازاکی‌زبان‌ها، در بین کردهای کرمانج در ترکیه زندگی می‌کنند.
ریشه‌های زبان
دربارهٔ ریشهٔ این زبان، در کنار نظر غالب، دیدگاه‌های دیگری نیز وجود دارد.برخی زبانشناسان، زبان زازاکی را یکی از زبان‌های ایرانیِ شمال غربی می‌دانند که به زبان‌های گیلکی، مازندرانی و تالشی بسیار نزدیک است. این زبان پیشتر، به این دلیل که زازاکی زبان‌ها در بین کردها زندگی می‌کردند به عنوان شاخه‌ای از زبان‌های کردی در نظر گرفته می‌شد. اما امروزه برخی زبانشناسان معتقدند زازاکی جز زبان‌های کردی محسوب نمی‌شود. گلاتولوگ زبان زازاکی را زیرمجموعه زبان آذری معرفی می‌کند. برخی زبان‌شناسان بر این باورند که زازاکی زبانی مستقل در بین زبان‌های ایرانی است و نام اصلی زازاها یعنی «دیملی» نیز شکل دگرگون‌شدهٔ واژهٔ دیلمی است و خاستگاه این مردم نیز منطقهٔ دیلمستان در غرب رشته‌کوه البرز و جنوب گیلان حدس زده شده‌است؛ و زازاکی نیز شکل نوین زبان دیلمی است. این فرضیه از نظر ژنتیک (نسل‌شناسی) تقویت نمی‌شود. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که اصل دیمیلی بومی خاور آناتولی بوده و از نظر نسل‌شناسی از همسایگان کرمانج خود غیرقابل تشخیص و جدایی هستند و تنها از نظر زبانی با جنوب دریای خزر پیوند دارند. به یکی از ریزابه‌های دجله دیاله می‌گفتند که دجله کوچک یا دیله کوک نیز خوانده می‌شد. دهخدا نام دجله را از معجم البلدان دیلکه نقل نموده‌است و گفته‌است در کتیبه‌ها به‌صورت دگلت بوده‌است. نواحی شمالی رود دجله دیلمان نامیده می‌شدند و طبق بندهش دجله رود از دیلمان بیاید و به خوزستان به دریا ریزد.
سکونتگاه
محدودهٔ سکونت زازاها، مناطق غربیِ کردستان ترکیه شامل درسیم، الازیغ، ارزنجان، ملاطیه، سیواس، مرعش و دیاربکر است که البته در بسیاری مناطق با کرمانج‌ها در مناطق مشترکی زندگی می‌کنند، از جمله در دیاربکر. اکثر زازاها قادر به تکلم به کردی کرمانجی نیز می‌باشند. از شاعران معاصر به زبان زازاکی می‌توان از روشان لزگین نام برد.
ویژگی‌ها
نظام آوایی زازا به نظام آوایی گیلکی و تالشی بسیار نزدیک است؛ با این تفاوت که نظام آوایی زازا از تعدادی آواهای دندانیِ تأکیدی نیز برخوردار است و تعداد مصوت‌های آن بیشتر است. در نظام اسمیِ تمامی گویش‌های زازاکی، معمولاً میان دو جنس مذکر و مؤنث تفاوت وجود دارد. در صرف اسم، دو حالت فاعلی و غیر فاعلی وجود دارد. مانند فارسی، فعل دارای بن مضارع و بن ماضی است.
زازاکی جنوبی
زازاکی جنوبی یا دیملی (به زازاکی: Dımıli, Zazakiyê Veroci) گویش جنوبی زبان زازاکی است. این گویش زبان زازاکی در استان‌های دیاربکر، شانلی اورفا و آدی یامان در کردستان ترکیه رواج دارد. شمار گویشوران زازاکی جنوبی یا دیملی نزدیک به ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ میلیون دانسته شده‌است.
منابع
(Classification of Zazaki Language.)
خوان خوسه لوباتو
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم موویستار، تیم دوچرخه‌سواری اندلسیا، تیم دوچرخه‌سواری اندلسیا، ایوسکالتل-ایوسکادی، تیم لوتوان‌ال–یومبو، و نیپو–وینی فانتینی اشاره کرد.
آینووا، پیرنه-آتلانتیک
آینووا (به فرانسوی: Ainhoa) یک کمون در فرانسه است که در پیرنه-آتلانتیک واقع شده‌است.
خصوصیات
آینووا ۱۶٫۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۶۸۳ نفر جمعیت دارد و ۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژوزه ریبیرو
ژوزه ریبیرو (José Ribeiro؛ زادهٔ November 2, 1957) بازیکن فوتبال اهل پرتغال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی فارنسی، باشگاه ورزشی اولیاننسه، باشگاه فوتبال آمورا، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه فوتبال بوآویشتا، و باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال پرتغال و پرتغال بازی کرده‌است.
قهری
قهری نام یکی از طوایفی است که جد آنها به قهرمان خان قهری باز می‌گردد. خاندان‌های قهری و قهری صارمی از نوادگان قهرمان خان قهری می‌باشند. شایان ذکر است که خاندان قهری صارمی که از خویشان خاندان قهری است از آمیزش خاندان قهری با خاندان صارمی، که از نوادگان صارم السلطنه می‌باشند، حاصل شده‌است. اصلیت هر سه خاندان قهری، صارمی و قهری صارمی به شهر ملایر در استان همدان باز می‌گردد.
اسکرانتون، پنسیلوانیا
اسکرانتون قلب جغرافیایی و فرهنگی رود لاکاوانا و شمال شرق پنسیلوانیا است و همچنین بزرگ‌ترین معدن آنتراسیت بود. اسکرانتون در ۱۴ فوریه ۱۸۵۴ به عنوان یک بخشی از شهرستان لوزرن و در ۲۳ آوریل ۱۸۶۶ به عنوان یک شهر ادغام شد. بعدتر این شهر به یک قطب صنعتی و یک مرکز معدن و راه‌آهن شد و مهاجران زیادی را جذب کرد.
ونت‌ها
ونت‌ها مردمانی بودند باستانی که روزگاری در شمال خاوری ایتالیای کنونی در ونتو می‌زیستند. آنها به زبان ونتیک -که از زبان‌های هندواروپایی بود- سخن می‌گفتند. از زبان از میان رفتهٔ آنان پیرامون ۳۰۰ نوشتهٔ کوتاه مربوط به سده‌های ششم تا یکم پیش از میلاد برجای مانده‌است.
به احتمال نخستین باری که در تاریخ از ونت‌ها یادشده از سوی هومر در اثرش ایلیاد بوده‌است. او آنها را باشندهٔ کرانه‌های جنوبی دریای سیاه و همزمان با جنگ تروآ می‌خواند.
حوزه انتخابیه نجف‌آباد، تیران و کرون
حوزهٔ انتخابیه نجف‌آباد و تیران و کرون یکی از حوزه‌های استان اصفهان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت نجف‌آباد ۱ نماینده دارد.
همه کسی (بهار)
همه کسی (بهار)، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان بهار در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان صالح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۸۶ نفر (۶۳۴خانوار) بوده‌است.
دیو لومباردو
دِیو لومباردو (زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۶۵) هنرمند موسیقی هوی متال کوبایی آمریکایی است که بیشتر به‌عنوان درامر گروه ترش متال اسلیر شناخته شده‌است.
لومباردو در ۱۶ فوریه ۱۹۶۵ در شهر هاوانا، پایتخت کوبا به دنیا آمد، جایی که پدرش صاحب سه مغازه قصابی بود. او از طرف پدربزرگ پدری اش که در قرن نوزدهم به کوبا نقل مکان کرد، تبار ایتالیایی دارد. لومباردو زمانی که دو ساله بود با خانواده اش به ساوت گیت کالیفرنیا نقل مکان کرد و هنوز هم اسپانیایی صحبت می کند. او دو برادر بزرگتر و یک خواهر بزرگتر دارد. برادران او قبلاً از طریق عملیات پیتر پن به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند.
علایق موسیقایی او با اولین اجرای موسیقی او در هشت سالگی تقویت شد. او برای آهنگ «همه چیزِ هرکس» ریتم سانتانا را با ساز بانگو (نوعی ساز کوبه ای کوبایی-آفریقایی) نواخت. لومباردو به گروه موسیقی مدرسه خود پیوست و طبل مارش را نواخت. پدر لومباردو پس از توجه به علاقه همیشگی پسرش به موسیقی، هنگامی که لومباردو ده ساله بود، یک درام پنج تکه Pearl Maxwin را به قیمت ۳۵۰ دلار برای او خرید. او کم کم از طریق گوش دادن به ریتم ها، مهارت خود را بالا بُرد تا اینکه توانست تکنوازی درام را به طور کامل انجام دهد.
لومباردو از پدر و مادرش خواست تا او را در کلاس های تدریس درامز ثبت نام کنند. اگرچه آنها موافقت کردند، اما درس ها کوتاه مدت بود. لومباردو خسته شد زیرا درس ها تکراری بود و او را به چالش نمی کشید. دوستان لومباردو او را با دیسکو آشنا کردند که به علاقه او به سبک فانک، لاتین و سول ختم شد. والدین لومباردو که از بازگشت پسرشان به خانه در ساعت 4:00 صبح تحت تأثیر قرار نگرفتند، او را تحت فشار قرار دادند تا کنسرت دی جی را رها کند، وگرنه باید به مدرسه نظامی برود.
لومباردو در سال ۱۹۷۸ به نواختن موسیقی راک بازگشت و با چندین نوازنده همفکر در اطراف شهر ساوت گِیت دوست شد. لومباردو پس از کلاس هشتم نقل مکان کرد. او قطعه «جانی بی گود» چاک بری را با گیتاریستی به نام پیتر فاشینگ در جریان نمایش استعدادهای مدرسه اجرا کرد. لومباردو که روز بعد به نام "دیوید درامِر" معروف شد، گفت: "هیچ‌وقت غرش جمعیت در حین تکنوازی درام را فراموش نمی‌کنم. ما منزل را شُخم زدیم." لومباردو مدت کوتاهی بعد، گروهی به نام Escape را با دو گیتاریست تشکیل داد. لومباردو پس از انتقال به دبیرستان ساوت گیت در سال ۱۹۷۹، خواننده ای برای پیوستن به گروه پیدا کرد. گروه در چندین اجرا تحت نام Sabotage هنرنمایی کرد، اما عمر گروه کوتاه بود.
والدین لومباردو او را متقاعد کردند که گروه را ترک کند زیرا او از همه چیز به جز موسیقی کناره گیری می کرد. مادر لومباردو که می‌دانست پسرش به دنبال زندگی روی صحنه است، از او خواست حداقل از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود. لومباردو به آرزوی مادرش احترام گذاشت و در ژوئن ۱۹۸۳ از دبیرستان ساوت گیت فارغ التحصیل شد. بلافاصله پس از آن، لومباردو توسط معلم پیش نویس فنی خود به شرکت سیستم های انرژی دیزل معرفی شد. مهارت لومباردو که آنها را تحت تأثیر قرار داده بود، باعث شد که در همانجا استخدام شود. تقریباً در این زمان، حرفه موسیقی لومباردو آماده برای شروع به کار بود.
هنگامی که او ۱۶ ساله بود، دوستان لومباردو در مورد یک نوازنده گیتار به نام کری کینگ، که چند بلوک آنطرفتر زندگی می کرد، برایش تعریف کرده بودند. لومباردو برای ملاقات با کینگ به منزلش آمد. لومباردو خود را معرفی کرد، اشاره کرد که درام می نوازد و به وی گفت که می خواهد یک گروه راه اندازی کند. کینگ با لومباردو موافقت کرد و بعداً مجموعه گیتار خود را به لومباردو نشان داد. آن دو به سرعت متوجه شدند که در برخی از علایق موسیقی، مشترک هستند. پس از چندین بار تمرین در گاراژ لومباردو، کینگ او را به گیتاریست دیگری به نام جف هانمن معرفی کرد. این سه نفر قبل از اینکه تصمیم به تشکیل یک گروه بگیرند به یک خواننده و نوازنده باس نیاز داشتند. کینگ قبلا با " تام آرایا " در گروهی به نام Quits همنوازی کرده بود و تصمیم گرفت آرایا را به لومباردو و هانمن معرفی کند.
با تکمیل اعضای این تیم، گروه Slayer، شکل گرفت و گروه شروع به توسعه صدای پیشگامانه خود کرد. Slayer اولین آلبوم خود را به نام Show No Mercy به سرعت ضبط کرد. لومباردو تهیه کننده ای به نام ریک روبین را برای آلبوم سوم خود Reign in Blood (1986) استخدام کرد. لومباردو در حین برگزاری تور سوم آنها، گروه را ترک کرد تا Reign in Blood را تبلیغ کند و اظهار داشت: "من هیچ درآمدی نداشتم. فکر می کردم اگر قرار بود این کار را به صورت حرفه ای انجام دهیم، اجاره خانه و آب و برق من پرداخت شود." تونی اسکالیونه از گروه ویپلش به جای لومباردو جایگزین شد. ریک روبین که از این تغییر ناراضی بود، بارها و بارها با لومباردو تماس گرفت و خواستار بازگشت او شد. لومباردو ابتدا نپذیرفت و سرانجام در سال ۱۹۸۷ به گروه بازگشت.
لومباردو در آلبوم‌های Slayer South of Heaven (1988) و Seasons in the Abyss (1990) نوازندگی درامز را انجام داد. او دوباره گروه را در سال ۱۹۹۲ ترک کرد. لومباردو Slayer را ترک کرد زیرا می خواست برای تولد اولین فرزندش حضور داشته باشد. لومباردو در ابتدای بارداری همسرش به هم گروه خود گفت که نمی تواند در دو هفته آخر سپتامبر تور برگزار کند. او یک تماس تلفنی از مدیر Slayer، ریک سیلز دریافت کرد و گفت که آنها در حال رزرو جشنواره در ماه سپتامبر هستند. با این حال، لومباردو در تصمیم خود ثابت قدم بود و اصرار داشت که تولد فرزندش را از دست نخواهد داد.
ده سال پس از ترک Slayer، لومباردو در سال ۲۰۰۱ یک تماس تلفنی از گروه دریافت کرد و از او پرسید که آیا می‌خواهد چند برنامه اجرا کند. هانمن مشتاق بازگشت دیو بود، اما کینگ کمتر مشتاق بود. کینگ فکر می‌کرد که لومباردو صلاحیت لازم را ندارد، اما با اجرای لومباردو در تمرین‌ها، نظرش کاملاً عوض شد. کینگ بعداً گفت: «پاها را دارد و دست‌هایش را دارد، حتی یک گام هم از دست نمی‌دهد».
لومباردو تصمیم گرفت تا وظایف نوازندگی را از سر بگیرد. اولین نمایش او در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۲ در Toad's Place در نیوهیون، کانکتیکات بود. در آغاز نمایش گروه در مرکز رویداد The 7 Flags در نزدیکی Des Moines، آیووا در ۲ فوریه ۲۰۰۲، آرایا از بازگشت لومباردو استقبال کرد و نمایش را به پاول بالف، خواننده Exodus، که اوایل همان روز درگذشت، تقدیم کرد. لومباردو با Slayer به عنوان بخشی از Ozzfest، H82k2، Summer Tour و جشنواره سال ۲۰۰۴ تور برگزار کرد. در حالی که برای اجرا در جشنواره در انگلستان آماده می شد، لارس اولریش درامر متالیکا به دلیل یک بیماری مرموز در بیمارستان بستری شد. جیمز هتفیلد، خواننده متالیکا، به دنبال داوطلبانی برای جایگزینی اولریش بود. جوی جردیسون درامر Slipknot، فلمینگ لارسن (تکنسین درام اولریش) و لومباردو داوطلب شدند. لومباردو آهنگ‌های «باتری» و «چهار سوارکار» را اجرا کرد، در حالی که جوردیسون و لارسن بقیه آهنگ‌ها را اجرا کردند.
لومباردو در سال ۲۰۰۶ در آلبوم Christ Illusion توسط Slayer نوازندگی درام را انجام داد و آلبوم را در تور The Unholy Alliance تبلیغ کرد. کینگ گفت لومباردو یکی از جذابیت های اصلی برای طرفداران و یکی از دلایل افزایش محبوبیت آنها بود. کینگ و سایر اعضای گروه، لومباردو را برای نوازندگی درام ترجیح می‌دادند. آرایا گفت: "این دقیقاً همان جایی است که ما شروع کردیم. او یک نوازنده شگفت‌انگیز است. ما از همان جایی که او گروه را ترک کرد متوقف شدیم، می‌دونی چیه؟ مثل این میمونه که او هرگز نرفته است. او با کری روی آهنگ‌هایش کار می‌کند. او کمک زیادی کرده است! "
آلبوم " توهم مسیح " نقدهای مطلوب با منتقدانی که بازگشت لومباردو را ستایش کردند، دریافت کرد. کریس استفن از رولینگ استون نوشت: " توهم مسیح این است که خدا از همه ما متنفر است بدون ریف‌های به یاد ماندنی، حداقل درامر فوق‌العاده آن‌ها، دیو لومباردو، برخی از آهنگ‌ها را به نمایش می‌گذارد، با برتری قاطعانه ". Kaye نوشت: "یک چیز مسلم است: تاثیر لومباردو بر این گروه کاملا غیرقابل انکار است. وجود او برای صدای Slayer ضروری است. او یکی از بهترین درامرهای متال است، شاید بهترین در زمینه thrash/speed metal باشد. و قدرت، سبک، و ریزه کاری های او - صرف نظر از پرواز پاهای شگفت انگیز وی - عملکرد کلی، شدت و موسیقی Slayer را به سطح بالاتری می رساند. "
لومباردو طی بیش از ۲۵ سال فعالیت‌اش در زمینهٔ موسیقی در ضبط ۲۹ اثر از ژانرهای مختلف مشارکت داشته و با گروه‌هایی هم‌چون گریپ اینک.، فانتوماس و تستمنت همکاری کرده‌است. او به‌عنوان یک درامر هوی متال پرتکاپو شهرت دارد و از شیوهٔ اجرای‌اش با عنوان «به‌طرز حیرت‌انگیزی نوآورانه» یاد شده‌است. وب‌گاه دامروُرلد از لومباردو با عنوان «پدرخواندهٔ دابل باس درامینگ» یاد کرده‌است. او طی سال‌های فعالیت موسیقی‌اش تاثیر قابل توجهی بر هوی متال داشته و الهام بخش بسیاری از نوازندگان پس از خود بوده‌است.
کانتون مرا
کانتون مرا (به اسپانیایی: Cantón Mera) یک منطقهٔ مسکونی در اکوادور است که در Pastaza Province واقع شده‌است.
خاص‌دره
خاص‌دره یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌سو واقع شده‌است.
سن-لامبر-دو-لوزون، کبک
سَن-لامبِر-دو-لوزون قصبه‌ای در منطقه شهری لا نوول-بوس ناحیه شودییر-آپالاش در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۵٬۳۸۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۰۷٫۳۲ کیلومتر مربع است.
بوئینگ سی-۱۷ گلوبمستر ۳
سی-۱۷ گلوبمستر ۳ پس از لاکهید سی-۵ گالکسی بزرگ‌ترین و مجهزترین هواپیمای باربری موجود در نیروی هوایی آمریکا است. این هواپیما توانایی رساندن انواع بار و نیروها را با سرعت بالا به پایگاه‌های منطقهٔ نبرد دارد. این هواپیما در عین حال می‌تواند نیروهای تاکتیکی را از جایی به جایی دیگر جابه‌جا کند. دیگر ویژگی آن توانایی جابه‌جایی مجروحان جنگی در شرایط سخت است. این توانایی‌های متفاوت باعث افزایش قدرت ناوگان باربری نیروی هوایی آمریکا در سراسر جهان شده‌است. اثرگذاری حمل نیروها با هواپیما به توانایی آن‌ها در انتقال سریع و مداوم نیروها به نزدیک‌ترین مکان ممکن در میدان جنگ مربوط است.
تجهیزات
این هواپیما دارای ضریب اطمینان بالایی است، به طوری که موفقیت آن در ماموریت‌ها در حدود ۹۲ درصد است. برای هر ساعت پرواز به ۲۰ ساعت/خدمه تعمیر احتیاج دارد و همیشه حدود ۷۴ تا ۸۲ درصد آماده به پرواز است. ضمانت بوئینگ، اطمینان به این ارقام را بالاتر می‌برد.
طول این هواپیما حدود است و گسترهٔ بال‌های آن در حدود  است. این هواپیما از ۴ موتور، با قابلیت چرخش معکوس و دارای گواهی‌نامهٔ اداره هوانوردی فدرال، پرت اند ویتنی اف-۱۱۷-پی‌وی۱۰۰ (نام نظامی موتور تجاری پرت اند ویتنی پی‌وی۲۰۴۰) بهره می‌برد. این موتورها روی بوئینگ ۷۵۷ هم نصب هستند. رانش هر موتور در حدود است. رانشگرهای معکوس برای جلوگیری از ورود قطعات هواپیما یا گردوخاک به درون موتور، جریان هوا را به سمت بالا و پایین هدایت می‌کنند. از نرم‌افزارهای منحصر تجاری در سیستم پرواز هواپیما بسیار استفاده شده‌است، از آن‌ها می‌توان نرم‌افزار اونیک نیروی هوایی ایالات متحده نام برد.
هواپیما توسط گروه ۳ نفره اداره می‌شود (یک خلبان، یک کمک خلبان و یک مسئول انبار)، همین میزان نیروی انسانی مورد نیاز و در نتیجهٔ آن هزینه‌های اضافی را کاهش می‌دهد. بار در هواپیما از طریق درهای بزرگ انتهای هواپیما وارد آن می‌شود. سی-۱۷ توانایی حمل تمامی ابزارهای قابل حمل هوایی ارتش ایالات متحده را دارد.
حداکثر وزن بار برای این هواپیما حدود است و بیشترین وزن آن برای بلند شدن می‌تواند حدود  باشد. با باری با وزن و ارتفاعی برابر ، سی-۱۷ بدون سوخت‌گیری دوباره می‌تواند حدود  پرواز کند. سرعت آن در حال کروز (بهترین حالت پرواز) حدود است. این هواپیما می‌تواند حدود ۱۰۲ چترباز به همراه وسایلشان را به هدف برساند.
طراحی این هواپیما به صورتی است که امکان نشست و برخاست آن را در باندهای کوچک فراهم می‌کند. این هواپیما توانایی نشستن و بلند شدن در باندی با طول و با عرض  را دارد. حتی در این باند بسیار باریک این هواپیما با توجه به امکاناتی که دارد می‌تواند دور بزند.
تاریخچه در نیروی هوایی ایالات متحده
هواپیمای سی-۱۷ پرواز آزمایشی خود را ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۱ انجام داد و در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۳ اولین مدل ساخته‌شدهٔ آن به پایگاه نیروی هوایی چارلستون تحویل داده‌شد. اولین اسکادران سی-۱۷، با نام اسکادران باری هفدهم، در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۹۵ به بهره‌برداری رسید. نیروی هوایی ایالات متحده ابتدا تصمیم به خرید ۱۲۰ فروند از این هواپیماها را گرفت. این ۱۲۰ فروند تا پایان نوامبر ۲۰۰۴ به نیروی هوایی آمریکا تحویل داده شد. بودجهٔ کنونی خرید ۲۰۵ هواپیما از این مدل را پیش‌بینی کرده‌است.
این ۱۲۰ هواپیما در پایگاه نیروی هوایی چارلستون، مک‌کورد (اولین هواپیما در ژوئیهٔ ۱۹۹۹)، آلتوس و حفاظت ملی هوایی در جکسون قرار دارند. در اوت ۲۰۰۵ پایگاه ذخیره هوایی مارس در کالیفرنیا اولین از ۸ هواپیمای مورد نیاز خود را تحویل گرفت و در فوریهٔ ۲۰۰۶ اولین هواپیمای سی-۱۷ به پایگاه هیکام در هاوایی تحویل داده‌شد.
کشورهای استفاده‌کننده از این هواپیما
در سطح جهان، بوئینگ حدود ۲۷۷ فروند سی-۱۷ را به برخی کشورها تحویل داده‌است. قرارداد بوئینگ با نیروی هوایی آمریکا به بهره‌برداری از ۲۲۳ هواپیما تا پایان سپتامبر ۲۰۱۲ ختم می‌شود. تا فوریهٔ ۲۰۱۱ بوئینگ حدود ۲۰۷ سی-۱۷ را تحویل نیروی هوایی داده‌است. ۲۰ فروند از سی-۱۷ها هم در خدمت ۵ مشتری بین‌المللی هستند. در نوامبر ۲۰۱۰، رئیس‌جمهور اوباما اعلام کرد که هند خواهان به خدمت گرفتن ۱۰ فروند سی-۱۷ است. کنگرهٔ آمریکا در اواخر اکتبر ۲۰۱۰ نامهٔ کویت برای داشتن یک سی-۱۷ را قبول کرد. در ژانویهٔ ۲۰۱۰ امارت متحدهٔ عربی و بوئینگ برای خرید ۱۰ فروند سی-۱۷ برای سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ به توافق رسیدند. نیروی هوایی سلطنتی کانادا و استرالیا هر کدام ۴ فروند از این هواپیماها را در اختیار دارند. نیروی هوایی بریتانیا ۷ سی-۱۷ را تا کنون خریداری کرده‌است. گروه صلح بین‌المللی دوازده ملیتی و ناتو نیز ۳ سی-۱۷ دریافت کرده‌اند. قطر هم تاکنون تنها کشور خاورمیانه است که از سال ۲۰۰۹ از دو فروند از این هواپیماها بهره می‌برد.
والترشن
والترشن (به آلمانی: Walterschen) یک شهر در آلمان است که در راینلاند-فالتس واقع شده‌است.
خصوصیات
والترشن ۱۵۵ نفر جمعیت دارد.
تیم سولسا
تیم سولسا (زاده ۵ مارس ۱۹۴۷) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که اکنون به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت جنرال موتورز فعالیت می‌نماید. وی پیش از این، برای مدت ۱۱ سال مدیر عامل اجرایی شرکت خودروسازی کامینز بود.
محمدحسین فلاح
محمدحسین فلاح (زادهٔ ۱۷ اسفند ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال پیکان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
استقلال
وی نخستین بازی خود در لیگ برتر را در هفته دوازدهم لیگ ۱۴۰۰–۱۳۹۹ مقابل سایپا انجام داد؛ وی در این دیدار در دقیقهٔ ۸۳ به جای داریوش شجاعیان وارد زمین شد.
درون‌یابی در انیمیشن
در زمینه انیمیشن رایانه‌ای و گرافیک متحرک، اینترپولیشن یا درونیابی (interpolation) همان inbetweening، به معنی پر کردن فریم‌ های میانی در بین فریم‌های کلیدی است. این کار در نرم‌افزارهای انیمیشن رایانه‌ای و گرافیک متحرک معمولاً به صورت خودکار انجام می‌شود. یعنی کاربر فریم‌های کلیدی را ایجاد می‌کند و نرم‌افزار بر اساس الگوریتم‌ هایی فریم‌های میانی را تشخیص داده و جایگذاری می‌کند. اینترپولیشن (interpolation) فرایندی است که طی آن، ویژگی‌های فضایی یا بصری یک عنصر، بین دو تا چند لحظهٔ زمانی، متحرک‌سازی شده است. به این لحظه‌های زمانی، فریم‌های کلیدی (keyframe) گفته می‌شود. فریم‌های کلیدی بیشترین تغییرات رخ داده در یک خط زمانی (تایم لاین) را تعیین می‌کنند و حاوی اطلاعاتی دربارهٔ یک شیء، مثل موقعیت، اندازه، جهت، شفافیت یا رنگ آن است. بر خلاف انیمیشن فریم به فریم، اطلاعات مابین فریم‌های کلیدی بدون نیاز به ایجاد تک تکِ فریم‌های میانی، به‌طور خودکار محاسبه می‌شوند. به همین دلیل اینترپولیشن می‌تواند انیمیشن‌هایی را با سرعت بالاتر، و آسان‌تر و با کنترل بیشتر بر چگونگی برنامه‌ریزی حرکات و تغییرات، تولید کند. اینترپولیشن می‌تواند در حرکت اولیه عناصر در یک ترکیب یا حرکت ثانویه دوربین برای دستیابی به قاب‌بندی سیار، بکار گرفته شود.
منابع
۱. کتاب motion graphic design، نویسنده: جان کراسنر، مترجم: حسین میرزاپور،انتشارات دانشگاه صدا و سیما، ۱۳۹۰
مدیریت خشم (فیلم)
مدیریت خشم (Anger Management) فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی پیتر سگال است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
جان دو وولف
جان دو وولف (John de Wolf؛ زادهٔ December 10, 1962) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ (Вита́лий Ла́заревич Ги́нзбург؛ زاده ۴ اکتبر ۱۹۱۶ – درگذشته ۸ نوامبر ۲۰۰۹) فیزیکدان روسی بود. او فیزیکدان نظری، فعال در اخترفیزیک، برنده جایزه نوبل، و یکی از پدران بمب هیدروژنی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. او به عضویت آکادمی علوم روسیه درآمد و جانشین ایگور یوگنیویچ تام به عنوان رئیس بخش فیزیک نظری موسسه فیزیک لبدف آکادمی علوم روسیه (FIAN) شد. در سال ۲۰۰۳ برای کمک‌های پیشگام به تئوری ابررسانایی و ابرشارگی جایزه نوبل فیزیک به او اعطا شد.
گینزبرگ در اواخر عمر خود به یک ملحد آشکار و صریح تبدیل شد و از نفوذ روحانیون در جامعه روسیه انتقاد کرد.
وننپولینکولم
وننپولینکولم (به لاتین: Vannanpuliyankulam) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
حوزه انتخابیه نطنز و قمصر
حوزهٔ انتخابیه نطنز و قمصر  یکی از حوزه‌های استان اصفهان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت نطنز ۱ نماینده دارد.
جهادآباد (بهار)
جهادآباد (بهار)، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان بهار در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان صالح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
خوان خوسه اوروس
خوان خوسه اوروس (Juan José Oroz؛ زادهٔ July 11, 1980) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است. وی در مسابقات تور دو فرانس و جیرو دیتالیا شرکت کرده است.
اینولی
اینولی (به انگلیسی: Ainoli) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
خصوصیات
اینولی ۵٬۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
سنگلان
سنگلان یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ‌سو واقع شده‌است.
اف شارپ
اف شارپ (به اختصار: #F) یک نمونهٔ عالی از زبان‌های تایپ قوی (سریع) و چند الگویی می‌باشد که از تکنیک‌های (یا الگوهای) برنامه‌نویسی تابعی، امری و شیءگرایی پشتیبانی می‌کند. از F# اغلب به عنوان یک زبان CLI کراس‌پلتفرم استفاده می‌شود اما از این زبان می‌توان برای تولید کدهای جاوا اسکریپت و کار با GPU استفاده کرد.
F# توسط بنیاد نرم‌افزاری F# توسعه پیدا کرده‌است که شامل: مایکروسافت و بقیه همکاران می‌باشد. متن‌باز بودن و کامپایلر کراس پلتفرم این امکان را به F# می‌دهد تا از آن برای تولید نرم‌افزارهای بنیادی، اصلی و انواع kernelها و … مورد استفاد قرار بگیرد. یکی دیگر از مزیت‌های این زبان پشتیبانی کامل Visual Studio از این زبان می‌باشد به گونه ای که از نسخه ۲۰۰۸ به بعد در تمامی نسخه‌های ویژوال استودیو از این زبان پشتیبانی کامل به عمل آمده که شامل:
و همچنین از دیگر ابزارهای توسعه دهندگان که از زبان F# پشتیبانی می‌کنند، می‌توان به: Mono, MonoDevelop, SharpDevelop and WebSharper اشاره کرد.
F# الهام گرفته شده از زبان برنامه‌نویسی ام‌ال بوده و تحت تأثیر زبان‌های OCaml, C#، پایتون، Haskell, Scala و ارلنگ توسعه پیدا کرده‌است.
Asynchronous parallel programming sample (parallel CPU and I/O tasks):
آکیرا نیشینو
آکیرا نیشینو بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۰۶ مارس ۱۹۷۷ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۱۲ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. آکیرا نیشینو در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
شارلمانی، کبک
شارلمانی شهرکی در منطقه شهری لسومپسیون ناحیه لانودییر در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۵٬۸۱۵ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱٫۹۵ کیلومتر مربع است.
کوه‌های آتش‌فشانی دایستسوزان
کوه‌های آتش‌فشانی دایستسوزان به یک سری از کوه‌های آتشفشانی در استان هوکایدو در ژاپن اشاره دارد. نام این کوه در کتاب فهرست صد کوه معروف ژاپن آمده‌است.
فهرست کوه های تشکیل دهنده بر اساس ارتفاع
کوه‌های زیر تشکیل دهندهٔ کوه‌های آتش‌فشانی دایستسوزان هستند:
پیتر ویتینگهام
پیتر ویتینگهام (Peter Whittingham؛ زادهٔ September 8, 1984 – درگذشته ۱۹ مارس ۲۰۲۰) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال برنلی و باشگاه فوتبال بلکبرن روورز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده‌است.
او در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۲۰ به دلیل سر خوردن از پله درگذشت.
والمنروت
والمنروت (به آلمانی: Wallmenroth) یک شهر در آلمان است که در راینلاند-فالتس واقع شده‌است.
خصوصیات
والمنروت ۱٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد.
دیواره سبز
در باغ رسمی فرانسه، دیواره سبز (به فرانسوی Bosquet، از ایتالیایی bosco، "بیشه، چوب") رویشگاه رسمی از درختان در شکل‌های مختلف است، برخی از آنها در پایین باز هستند و برخی دیگر نه. حداقل یک دیواره سبز می‌تواند پنج درخت از گونه‌های یکسان باشد که به‌عنوان یک تاس (مانند ۵ تاس) کاشته می‌شوند، یا در مرتبه‌بندی و دسته‌بندی به‌طور منظم تنظیم می‌شوند، به‌گونه‌ای که تنه‌ها هنگام عبور از هر دو وجه در یک ردیف قرار گیرند. در باغ‌های بزرگ، جنگل‌های مصنوعی متراکم بودند که اغلب مناطق وسیعی را می‌پوشاندند، با پرچین‌های بلند در بیرون و درختان دیگر در داخل پرچین‌ها. نماد نظم در باغ‌های انسانی و رام‌شده باغ‌های رسمی رنسانس فرانسه و باروک، این دیواره سبز شبیه باغی منظم است، وسیله‌ای که ارتباط نزدیکی با باغ‌سازی لذت‌بخش از نخستین باغ‌های ایرانی امپراتوری هخامنشی داشته‌است.
شاموکین، پنسیلوانیا
شاموکین شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۳۷۴ نفر بوده‌است.
صراحی (ساز)
صراحی سازی‌ست از خانوادهٔ سازهای زهی آرشه‌ای بم‌خوان که اندازه آلتو آن صدایی نزدیک به سازهای خراسان است. صراحی از خانوادهٔ کمانچه و قیژک بوده و امکانات سازهای خانوادهٔ ویلن را از نظر نوازندگی و وسعت صدا داراست. این ساز در شهریور ۱۳۸۷ توسط محمدرضا شجریان طراحی و ساخته شد و به‌دلیل شباهت آن به صراحی، شجریان این نام را برای این ساز برگزیده‌اند. این ساز را نوازندگان کمانچه، قژک، ویولن، ویولنسل و کنترباس به‌راحتی می‌توانند بنوازند. این ساز برای اولین بار در در کنسرت مهرماه ۱۳۸۷ گروه شهناز و محمدرضا شجریان رونمایی و استفاده شد. ویژگی ارزندهٔ «صراحی» نسبت به سازهای هم‌خانوادهٔ این ساز امکان تعویض محفظهٔ پوست و چوب آن به‌صورت یک طبلای کوچک است که همین امر، رنگ‌آمیزی خاص و متفاوتی را از جهت صدادهی به این ساز می‌دهد. سینا جهان‌آبادی در بخش شور و مهرداد ناصحی در بخش همایون برای نخستین بار این ساز را نواختند.
شکل ظاهری و ویژگی‌ها
این ساز آرشه‌ای است و از لحاظ شکل ظاهر، دستهٔ آن مانند ویلن طراحی شده، ولی فرم صفحه و کاسهٔ آن حالت خاصی دارد و در زیر خرک، حالت گلدانی‌شکل است که روی آن را می‌توان با پوست و گاه با پوست و چوب طراحی کرد. ویژگی قابل توجه این ساز، تغییر رنگ آن با تعویض پوست گلدانی‌شکل است که در مدت کمتر از دو دقیقه امکان‌پذیر است، و این ویژگی تغییر رنگ در هیچ سازی دیده نمی‌شود. هنگامی‌که پوست زیر خرک است، سونوریته و رنگ ساز برای تک‌نوازی مناسب بوده و صدای آن به سازهای محلی موسیقی خراسان نزدیک می‌شود و ساز لهجهٔ موسیقی مناطق را به خود می‌گیرد و وقتی‌که چوب روی پوست اضافه می‌شود، ساز بیشتر حالت آنسامبل به خود گرفته و رنگ‌آمیزی ارکستر را تنوع می‌بخشد. از دیگر ویژگی‌های آن می‌توانم به اریب بودن دستهٔ آن اشاره کنم که به نوعی شبیه دستهٔ ویلن‌سل است و به بدن تکیه می‌کند، همین‌طور تخت بودن پشت دسته که این موارد حرکت در پوزیسیون‌های بالاتر را برای نوازنده آسان‌تر می‌کند. در کنار این موارد، امکان تعویض آسان کاسهٔ گلدانی‌شکل به نوازنده این اجازه را می‌دهد تا با انتخاب گلدان‌هایی که بر آن پوست‌های متفاوتی کشیده شده، رنگ‌های صوتی متنوعی متناسب با فضای موردنیازش را در اختیار داشته باشد. این گستردگی از صداهایی نزدیک به صدای شفاف ویلن‌آلتو تا صدای سازهایی چون کمانچه یا حتی قیچک‌آلتو را دربرمی‌گیرد.
نظر محمدرضا شجریان دربارهٔ ساز
این ساز به‌علت کمبود صدای بم در سازهای آرشه‌ای طراحی و ساخته شده‌است. این ساز با همان گستره صوتی کمانچه، رنگ صوتی جدیدی را به ارکستر سازهای ایرانی اضافه می‌کند. این ساز را می‌توان در ارکسترهای زهی مانند ارکستر مجلسی نیز به‌کار گرفت.
منابع
https://web.archive.org/web/20130407044028/http://www.persianartmusic.com/content/view/3223/92
وب‌گاه آوای دل
کانتون اسمرلدس
اسمرلدس (به اسپانیایی: Cantón Esmeraldas) یک منطقهٔ مسکونی در اکوادور است که در استان اسمرالداس واقع شده‌است.
شرکت دخانیات ایران
شرکت دخانیات ایران، یکی از قدیمی‌ترین شرکت‌های تهیه، تولید و توزیع تنباکو و دخانیات در ایران است که از سال ۱۳۱۶ هجری خورشیدی در ایران فعالیت می‌کند. این شرکت در چندین شهر غیر از تهران نیز دارای کارخانجات است. از مهم‌ترین مراکز تولید این شرکت «مجتمع‌های دخانیات تهران، گیلان، گلستان، آذربایجان غربی، اصفهان، کردستان و مازندران» می‌باشد. سیگارهای تیر، بهمن و فروردین از شناخته‌شده‌ترین برندهای ایرانی این شرکت هستند.
تاریخچه
نخستین دخالت ایران در امور مربوط به دخانیات به سال ۱‍۲۹۴ خورشیدی باز می‌گردد. پیش از آن، تجارت داخلی و خارجی دخانیات آزاد بود. بنابر آمار سال ۱۹۱۰ (۱۲۸۹ خورشیدی)، سالیانه معادل ۲۵۰ تا ۲۶۰ هزار تومان توتون و تنباکوی فرآوری شده و فرآوری نشده به کشور وارد می‌شد و مالیات و عوارض گمرکی آن مانند کالاهای دیگر بود. تولید توتون و تنباکو در داخل نیز در سال ۱۲۹۴ حدود سه هزار تن برآورد می‌شد. در سال ۱۲۹۴ دولت میرزا حسن خان مشیرالدوله تصمیم به وضع مالیاتی بیش از کالاهای دیگر بر توتون و تنباکو گرفت و لایحه‌ای به مجلس شورای ملی داد که در ششم مهر ۱۲۹۴ به تصویب رسید و بر توتون و تنباکوی تولید شده در ایران، سی درصد مالیات بست.
در سال ۱۳۰۳ دولت رضاخان سردارسپه تصمیم به اصلاح قانون دخانیات گرفت و ذکاءالملک فروغی لایحه‌ای در ۲۷ اسفند به مجلس داد تا مالیات مستقیم از زارعان توتون و تنباکو گرفته نشود، بلکه فروشندگان این کالا برای تنباکو منى چهار قران، برای توتون چپق منى یک تومان و برای توتون سیگار منی پانزده قران مالیات بپردازند. توتون و تنباکوی صادراتی از مالیات معاف و در مورد توتون و تنباکوی مالیاتی قرار شد مالیاتى معادل تفاوت بین حقوق گمرکى دخانیات و مالیات داخلى گرفته شود.
موسسه انحصار دخانیات
برنامه‌های عمرانی دوران پادشاهی رضاشاه نیازمند هزینه‌ها و اعتباراتی بود که دولت برای تآمین آن، تجارتهای سودآور را به انحصار خود در می‌آورد، مانند تجارت قند و شکر که هزینه احداث راه‌آهن با آن تآمین شد. در همین راستا در سال ۱۳۰۷ دولت مخبرالسلطنه هدایت در صدد برآمد تجارت دخانیات را نیز دولتی کند. نصرت‌الدوله فیروز وزیر مالیه در سیزدهم دی آن سال «قانون انحصار دولتی دخانیات» را به مجلس شورای ملی داد تا ورود و صدور، خرید و فروش، تهیه و نگاهدارى و حمل‌ونقل دخانیات و کاغذ سیگار را در کشور به انحصار دولت درآورد. دولت استدلال کرد که مالیات و عوارض گمرکی که از از دخانیات گرفته می‌شد در اجرا با اشکال روبرو بود و تا آن زمان نتوانسته بود به‌درستی اجرا شود. همچنین، پایین بودن کیفیت دخانیات تولیدی در کشور و نداشتن بازار کافى در خارج، مداخله دولت را ناگزیر می‌کرد تا محصول تنباکوی کشت شده در کشور را بهبود بخشد و برای آن در خارج بازار فراهم کند. در همین لایحه برای اعمال انحصار دولت بر تجارت دخانیات، دو میلیون تومان از مجلس برای تأسیس «موسسه انحصار دخانیات» خواسته شد. این لایحه در ۲۹ اسفند ۱۳۰۷ به تصویب مجلس رسید.
اهداف و فعالیت‌ها
شرکت دخانیات ایران برای تأمین نیاز داخلی ایران فعالیت می‌کند. این شرکت بنابر قانون انحصار دخانیات فعالیت می‌کند. شرکت دخانیات ایران انواع سیگارت بهمن، فروردین، تیر، و محصولات تحت لیسانس شرکت‌های بزرگ دخانیاتی جهان را تولید و عرضه می‌کند. شرکت دخانیات ایران دارای هفت مجتمع بزرگ در استان‌های تهران، کردستان، آذربایجان غربی، اصفهان، گیلان، مازندران و گلستان و چندین اداره کل و اداره در ایران است. از سال ۱۳۸۱ هجری خورشیدی پس از امضاء قراردادهایی با شرکت‌های JTI و BAT سامانه تولید خود را متحول و به روز کرد. ورود فناوری‌های مختلف همانند کشت فلو سیستم توتون از دستاورد این همکاری بود.
تغییرات پی‌درپی در مدیریت عامل شرکت و برنامه‌های استراتژیک آن در سال‌های اخیر، روند روبه رشد فعالیت‌های شرکت دخانیات را متوقف و در بسیاری موارد معکوس نموده‌است. از آثار برنامه‌ریزی‌های غیرکارشناسی از سال ۱۳۸۹ به بعد، افزایش سطح قاچاق سیگارهای خارجی به داخل و کاهش سهم از بازار محصولات شرکت دخانیات ایران و نیز عدم رضایت وزارت بهداشت می‌باشد. اکنون این شرکت محصولات خود را با قیمت بسیار ارزان وارد بازار نموده و در سطح سیگارهای لوکس و گران‌قیمت هیچ گونه محصولی تولید نمی‌نماید. عدم فعالیت شرکت دخانیات همانند سال‌های اولیه دهه هشتاد هجری، موجب افزایش سود و فروش محصولات شرکت‌های خارجی در بازار رقابت داخلی شده‌است. در سال ۱۳۹۱ وزارت صنایع تصمیم به خصوصی‌سازی بخش‌های عمده‌ای از شرکت دخانیات ایران گرفت که به گونه‌ای با قانون انحصار دخانیات که از نود سال پیش وضع و اجرا گردیده، منافات داشت.
بحث مهم سال ۱۳۹۱ شرکت دخانیات علاوه بر خصوصی‌سازی افزایش قیمت محصولات تولیدی این شرکت بدون از دست دادن مشتریان خاص خود می‌باشد. اصولاً بحث قیمت در مدیریت قیمت‌گذاری محصولات شرکت‌های صنعتی بحثی کاملاً تخصصی بوده که برای انجام آن نیاز به طراحی و اجرای طرح‌های دقیق مطالعاتی و اجرائی می‌باشد. تورم در ایران در ماه‌های آخر سال ۱۳۹۱ بطور گسترده‌ای اقتصاد کشور را ناپایدار کرد. مبحث انتخاب مدیران و رؤسای کارآمد که با اصول اساسی مدیریت و اخلاق حرفه‌ای آشنا بوده و شایستگی لازم و کافی برای احراز پست‌های مختلف داشته باشند از بحث‌های مهم شرکت دخانیات می‌باشد که به آن توجه مناسبی نشده‌است. وجود افراد مختلف ناآشنا با اصول مورد اشاره منجر به افت بهره‌وری و ایجاد ضرر وزیان برای شرکت دخانیات و ایجاد انحصار در بخش‌های مختلف و ساخت موانع گوناگون بر سر راه متخصصان و کارشناسان خدمتگزار شرکت شده‌است.
در اواخر سال ۱۳۹۱ بنابر تصویب هیئت وزیران ۵۵ درصد از سهام شرکت دخانیات ایران به همراه سهام چندین شرکت دیگر دولتی به صندوق بازنشستگی فولاد واگذار گردید و این صندوق به وزارت رفاه و تأمین اجتماعی منتقل گردید.
در سال ۱۳۹۲ بازار کالاهای دخانی پس از رشدی مختصر با رکود و کاهش قیمت و فروش مواجه شد. در این میان مرکز نظارت بر صنعت دخانیات وابسته به وزارت صنایع متولی اصلی تنظیم و کنترل بازار کالاهای دخانی بوده و شرکت دخانیات ایران همانند دیگر شرکت‌های بخش خصوصی، تنها در زمینه تولید و فروش انواع سیگار نقش دارد.
برند شرکت دخانیات ایران
برند شرکت دخانیات ایران در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
جنسیس جی۹۰
جنسیس جی۹۰ (제네시스 G90) یک خودروی فول سایز چهاردر و پنج صندلی است. این‌خودرو در کلاس لوکس سدان قرار می‌گیرد و توسط هیوندای با نشان تجاری جنسیس به‌عنوان جانشین هیوندای سنتیال از سال ۲۰۱۵ تولید می‌شود.
این خودرو تا پیش از فیس‌لیفت نسل اول در کره جنوبی با نام جنسیس ئی‌کیو۹۰۰ عرضه می‌شد.
پالو
پالو (Kota Palu) یکی از شهرهای اندونزی است که در جزیرهٔ سولاوسی قرار گرفته‌است. این شهر در ۱۶۵۰ کیلومتری شمال شرق جاکارتا و در مختصات جغرافیایی ۰ درجه و ۵۴ دقیقهٔ جنوبی و ۱۱۹ درجه و ۵۰ درجهٔ شرقی واقع شده‌است.
پالو در دهانهٔ رودخانهٔ پالو و در ساحل خلیج کوچکی قرار گرفته‌است. آب و هوای این شهر بسیار خشک است و به وسیلهٔ برآمدگی کوه‌های پیرامونش محافظت می‌شود.
پالو پایتخت استان سولاوسی مرکزی است. مساحت این شهر ۳۹۵٫۰۶ کیلومتر مربع بوده و جمعیت آن در حدود ۲۷۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است.
کشاد
کشاد یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌سو واقع شده‌است. کشاد ۱٬۰۹۶ نفر جمعیت دارد.
جنگ داخلی روسیه
جنگ داخلی روسیه (روسی: Гражда́нская война́ в Росси́и, تلفظ، گراژدانسکایا ووینا و راسیی؛ نوامبر ۱۹۱۷ – ۲۵ اکتبر ۱۹۲۲) یک جنگ داخلی چند حزبی در قلمرو امپراتوری روسیه سابق بود که بلافاصله پس از انقلاب روسیه آغاز شد که درآن جناح‌های سیاسی برای به‌دست گرفتن قدرت بایکدیگر به رقابت پرداختند. از دوره ۱۹۲۰–۱۹۱۷ معمولاً به‌عنوان جنگ کمونیسم یاد می‌شود که در طی آن، رژیم جدید علاوه بر کشمکش با نیروهای ضدانقلاب داخلی و متحدان خارجی آنها، کوشش کرد تا کنترل دولت را بر تمام فعالیت‌های اقتصادی برقرار سازد. دو گروه بزرگ نظامی به نام ارتش سرخ، که برای منافع بلشویک‌های کمونیست به رهبری ولادیمیر لنین می‌جنگیدند، و نیروهای متحدی که اتحادیه ناپایداری از گروه‌های بلشویک ستیز بودند. آنها در اصطلاح عامه ارتش سفید خوانده می‌شدند که دارای منافع مختلفی مانند سلطنت طلبی، اقتصاد سرمایه‌داری و فرم‌های دیگری از نوع سوسیالیسم، هرکدام با عقاید دموکراسی و ضد دموکراسی بودند. علاوه برآن ارتش‌های غیرایدئولوژی موسوم به ارتش سبزها با بلشویک‌ها و سفیدها مبارزه می‌کردند. هشت کشور خارجی علیه ارتش سرخ و حمایت از سفیدها که عمدتاً از کشورهای متفقین جنگ جهانی اول بودند که پیروز جنگ شده بودند، در جنگ داخلی مداخله می‌کردند. ارتش سرخ سفیدها را در سال ۱۹۱۹ در اوکراین و شرق سیبری که تحت رهبری الکساندر کولچک بودند شکست می‌دهد. باقی‌مانده سفیدها تحت رهبری پیتر نیکولاویچ ورنگل در شبه جزیره کریمه در اواخر سال ۱۹۲۰ شکست می‌خورد. جنگ البته تا دوسال دیگر ادامه یافت و نبردهای کوچک با باقی مانده‌های سفیدها در خاور دور تا سال ۱۹۲۳ ادامه داشت. جنگ درسال ۱۹۲۳ به دلیل تحکیم جایگاه دولت جوان بلشویک اسما پایان یافت ولی مقاومت علیه بلشویک‌ها تا سال ۱۹۳۴ در آسیای میانه همچنان ادامه داشت. تلفات این جنگ حدود ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود که اغلب آن از غیرنظامیان بودند. جنگ داخلی روسیه به عنوان یکی از بزرگترین فاجعه ملی تلقی می‌شود که اروپا تابه حال بخود دیده بود.
بسیاری از جنبش‌های استقلال طلبانه بعداز فروپاشی امپراتوری روسیه ظاهر شدند و برای حفظ استقلال خود در این جنگ شرکت کردند. چندین بخش از امپراتوری روسیه که شامل فنلاند، استونی، لیتوانی و لهستان می‌شدند، با جنگ‌های داخلی و استقلال کشورهای مستقل خودرا تأسیس کردند. اما مدت کوتاهی بعد این کشورها (جز فنلاند) توسط شوروی در خلال جنگ داخلی اشغال گردیدند تا زمان فروپاشی شوروی که باری دیگر مستقل شدند.
جنگ جهانی اول
امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۴ در جنگ جهانی اول در کنار فرانسه و انگلستان علیه قدرت‌های مرکز که شامل امپراتوری آلمان، اتریش-مجارستان و امپراتوری عثمانی جنگید که تلفات بسیاری در جنگ داد و صدمات بسیاری خورد و دچار شکست‌های بیشتر گشت که باعث رنجش مردم از تزار گشت. در این جنگ ضعف اقتصادی و نظامی امپراتوری روسیه به طرز تکان‌دهنده‌ای به اثبات رسید و همراه با جنگهای داخلی پس از انقلاب ۱۹۱۷ اقتصاد ویرانی را برجای گذاشت.
انقلاب فوریه
انقلاب فوریه سال ۱۹۱۷ منجر به استعقای نیکولای دوم و سپردن سلطنت به برادرش میخائیل گشت که وی از پذیرفتن سلطنت خودداری کرد و در نتیجه دولت موقت روسیه تشکیل می‌شود. سپس در سپتامبر همان سال رژیم سلطنتی واژگون و جمهوری اعلام می‌شود.
انقلاب اکتبر
دولت موقت از سروسامان دادن به اوضاع آشفته روسیه ناتوان بود و حمایت آنها از تداوم جنگ باعث خشم مردم روسیه می‌گشت. سپس در شب ۲۲ اکتبر سال ۱۹۱۷ بلشویک‌ها کنترل پل‌ها، خطوط راه آن و خطوط تلفن را به‌دست گرفتند و رهبر دولت موقت فرار می‌کند و اعضای دولت موقت بازداشت می‌شوند و قدرت به‌دست بلشویک‌ها می‌افتد.
تشکیل ارتش سرخ
از اواسط سال ۱۹۱۷، ارتش روسیه، جانشین سازمان ارتش روسیه امپریالیستی شروع به تجزیه کرد؛ بلشویک‌ها از نیروهای گارد سرخ مستقر به عنوان نیروی نظامی اصلی خود استفاده کردند که بعدها بخش امنیتی خفی به نام چکا به آن اضافه شدکه بعدها به کا گ ب تغییر نام کرد. لئون تروتسکی در ژانویه ۱۹۱۸، برای سازماندهی مجدد ارتش از کارگران و دهقانان روسیه استفاده کرد تا ارتش قدرتمندتری دربرابر سفیدها ایجاد کند. بلشویک‌ها کمیساریای سیاسی را به فرماندهی هر واحد از ارتش سرخ منصوب کردند تا سربازان روحیه خودرا حفظ و وفاداریشان تأمین شود.
در ژوئن ۱۹۱۸، زمانی که معلوم شد که این ارتش انقلابی تنها از کارگران تشکیل شده و جمعیت کافی ندارد، تروتسکی قانون خدمت اجباری دهقانان در ارتش سرخ را وضع کرد. بلشویک‌ها با گرفتن گروگان‌ها و تیراندازی به آن‌ها در صورت لزوم برای وادار کردن به اطاعت، دقیقاً همان کارهایی که افسران ارتش سفید از آن استفاده کردند، بر مخالفان خدمت در ارتش سرخ غلبه کردند. ارتش سرخ از افسران تزار به عنوان «متخصصان نظامی» استفاده کرد؛ گاهی خانواده‌های آنهارا گروگان میگرفتن تا خطایی از آنها سرنزند. در آغاز جنگ داخلی، افسران سابق تزار، سه چهارم افسران ارتش سرخ را تشکیل دادند. در نهایت، ۸۳ درصد از تمام فرماندهان سپاه ارتش سرخ، سربازان سابق تزار بودند.
جنبش ضد بلشویک
در حالی که مقاومت در برابر گارد سرخ در روز بعد از قیام بلشویک شروع شد، انعقاد پیمان برست - لیتوفسک و ساخت یک حکومت یک حزب به عنوان یک کاتالیزور برای تشکیل گروه‌های ضد بلشویک در داخل و خارج از روسیه شد تا آنها را در مقابل دولت جدید شوروی قرار دادند. کنفدراسیون فشرده نیروهای ضد بلشویک در مقابل دولت کمونیست، از جمله مالکان، جمهوری خواهان، محافظه کاران، شهروندان طبقه متوسط، مرتجع‌ها، طرفداران سلطنت ، لیبرالها، ژنرالهای ارتش، سوسیالیستهای غیر بلشویک که همچنان هم به استقرار بک حکومت کومونیستی معتقد بودند و فقط برای مقابله با بلشویک‌ها به جنبش پیوستند. نیروهای نظامی آنها با کمک ترور و وحشت گسترده و همچنین نفوذ خارجی و کمک‌های آنها مستقر شدند. آنها تحت رهبری ژنرال نیکولای یودنیچ، دریاسالار الکساندر کالچاک و ژنرال آنتون دنیکنین، به عنوان جنبش سفید شناخته می‌شوند (گاهی به عنوان «ارتش سفید») و قسمت عمده ای از امپراتوری سابق روسیه را در کنترل خویش داشت.
در طول جنگ یک حکومت ناسیونالیسمی در اوکراین برقرار شد. مهمتر از آن ظهور یک جنبش سیاسی و نظامی به نام ارتش شورشی انقلابی اوکراین یا ارتش سیاه آنارشیسمی تحت رهبری نستور ماخنو بود. این ارتش که بخش اعظمش را یهودیان و دهقانان اوکراینی تشکیل می‌داد، نقش کیلدی در توقف تهاجم ارتش سفید دنکین دربرابر مسکو در سال ۱۹۱۹، و بعدها کمک در بیرون انداختن سفیدها از کریمه داشت.
مناطق دورافتاده ولگا، منطقه اورال، سیبری و شرق دور برای نیروهای ضد بلشویکی مکان مناسبی بود وسفیدها تعدادی تشکیلات در این شهرها ایجاد کردند. برخی از نیروهای نظامی به‌صورت تشکل‌های سری در این شهرها تأسیس شدند.
لژیونهای چکسلواکی بخشی از ارتش روسیه بوده و تا اکتبر ۱۹۱۷ حدود ۳۰ هزار سرباز داشتند. آنها با دولت بلشویک توافق‌نامه ای داشتند تا از جبهه شرقی به فرانسه فرستاده شوند. حمل و نقل از جبهه شرقی به ولادی وستوک در هرج و مرج تضعیف شد و سربازان همگی در طول مسیر راه‌آهن سیبری پراکنده شدند. تروتسکی تحت فشار متنفین دستور خلع سلاح و دستگیری لژیونرها را که موجب تنش با بلشویک‌ها بود، صادر کرد. متحدان غربی نیروهای مسلح و مخالف بلشویک‌ها را پشتیبانی می‌کردند. آنها نگران اتحاد شوروی و آلمان بودند و همین‌طور گسترش اقاید کمونیستی رد اروپا و گهان که یکی از بزرگترین نگرانی متفقین بود. از این رو، بسیاری از این کشورها حمایت خود را از سفیدها، از جمله تأمین نیروها و منابع، ابراز داشتند. وینستون چرچیل دربارهٔ این گفت که بلشویسم باید «در گهواره خود» خفه شود. انگلیس و فرانسه در طول جنگ جهانی اول از روسیه با کمک تسلیحاتی حمایت کردند. پس از پیمان، به نظر می‌رسید که بیشتر این تسلیحات به دست آلمانی‌ها خواهد افتاد. تحت این بهانه، مداخله متفقین به‌خصوص بریتانیا و فرانسه در جنگ داخلی روسیه با اعزام سرباز به بندرها روسیه آغاز شد و درگیری‌های خوشنت آمیز با سربازان وفادار به بلشویسم افزایش یافت.
امپراتوری آلمان پس از پیمان برست - لیتوفسک چندین کشور حائل چند ساله ای را ایجاد کرد که در حوزه نفوذ خود قرار داشتند: دوک‌های متحد بالتیک، دوک‌های کورلند و سمیگالیا، پادشاهی لیتوانی، پادشاهی لهستان، جمهوری خلق بلاروس، و دولت اوکراین، پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول در نوامبر ۱۹۱۸، این ایالت‌ها لغو شد. فنلاند اولین جمهوری بود که استقلال خود را از روسیه در دسامبر ۱۹۱۷ اعلام کرد و کشور مستقل خود را در ژانویه و مه ۱۹۱۸ در جنگ داخلی بعدی فنلاند تأسیس کرد. جمهوری دوم لهستان، لیتوانی، لتونی و استونی ارتش خود را بلافاصله پس از لغو پیمان برست - لیتوفسک و حمله شوروی به سمت غرب در نوامبر سال ۱۹۱۸ تشکیل دادند.
آغاز درگیری‌ها
در آغاز، بلشویک‌ها در شهر سن پترزبورگ به قدرت رسیدند ولی سپس به تدریج چیرگی‌شان را بر سرتاسر سرزمین روسیه گسترش دادند. دو سوی اصلی این درگیری عبارت بودند از: ارتش سرخ و ارتش سفید. ارتش سرخ توسط بلشویک‌ها سازماندهی شده‌بود و در برخی زمان‌ها با دیگر گروه‌های چپ‌گرای پیش از انقلاب متحد می‌شد. این در حالی بود که ارتش سفید، اتحادی ناپایدار از گروه‌های بلشویک‌ستیز بود. بسیاری از نیروهای بیگانه نیز در این جنگ دخالت کردند. نیروهای بیگانه و سربازان خارجی عمدتاً به ارتش سفید کمک می‌کردند. نبرد لهستان-شوروی، نقطه‌ای بحرانی از این ستیز دانسته می‌شود. ارتش سبز ملی‌گرایان اوکراینی، ارتش سیاه آنارشیست اوکراین، گاردهای سیاه و نیز جنگ‌سالارانی چون رومان فون اونگرن-اشترنبرگ نیز در این جنگ دخالت کردند.
شروع مداخله خارجی
مداخله خارجی، عملاً در فوریه ۱۹۱۸ میلادی آغاز شد و آن هنگامی بود که نیروهای آلمانی، اتریشی و ترک، قسمت‌های بزرگی از خاک روسیه را تصرف کردند. علاوه بر این سه کشور، چهارده کشور دیگر نیز، در اعزام نیرو و تدارکات دست داشتند. این کار، به منظور مهار انقلاب روسیه و جلوگیری از گسترش آن صورت گرفت. امپراتوری ژاپن، جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری بریتانیا، آمریکا، پادشاهی مجارستان، پادشاهی صربستان، پادشاهی رومانی، پادشاهی ایتالیا، پادشاهی یونان و جمهوری دوم لهستان از جمله این چهارده کشور بودند.
تسلط ارتش سرخ بر شهر ساحلی ولادی‌وستوک
پس از تسلط ارتش سرخ بر شهر ساحلی ولادی‌وستوک در اکتبر ۱۹۲۲ میلادی، از تب و تاب این جنگ به طرز قابل ملاحظه‌ای کاسته شد. بخش آیانو-مایسکی در کرانهٔ اقیانوس آرام، واپسین بخش از سرزمین‌های پیشین تزارها بود که تا ۱۷ ژوئن ۱۹۲۳ در دست جنبش سفید قرار داشت.
وننسینکولم
وننسینکولم (به لاتین: Vannansinnakkulam) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
هیساو سکیگوچی
هیساو سکیگوچی بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۳ مه ۱۹۷۸ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۳ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. هیساو سکیگوچی در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
باباعلی (بهار)
باباعلی (بهار)، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان بهار در استان همدان ایران است.
نگار استخر
نگار استخر (زادهٔ ۱۷ مرداد ۱۳۴۹) طراح صحنه و لباس، عروسک‌گردان و بازیگر اهل ایران است.
باباعلی (بهار)
جمعیت
این روستا در دهستان صالح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۱۸ نفر (۱۴۵خانوار) بوده‌است.
نگار استخر
زندگی‌نامه
استخر فارغ‌التحصیل رشته زبان انگلیسی از دانشگاه آزاد اسلامی، طراحی صحنه و لباس از دانشگاه هنر و نیز فوق لیسانس ادبیات نمایشی از دانشگاه تهران است. فعالیت سینمایی استخر با طراحی صحنه و لباس فیلم شهر زنان در سال ۱۳۷۷ آغاز شد. وی در سال ۱۳۸۷ تئاتر «زن غرغرو» را کارگردانی کرد.
استخر با عروسک‌گردانی و صدای شخصیت «سنجد» به شهرت رسید. سنجد از شخصیت‌های محبوب تلویزیونی در زمان خود بود. او همچنین صداپیشه شخصیت عروسکی دختر همسایه در مجموعه کلاه قرمزی و شهر موش‌ها ۲ بوده‌است.
گربه کلاه‌به‌سر (فیلم)
گربه کلاه‌به‌سر (The Cat in the Hat) یا دکتر زوس گربه کلاه‌به‌سر فیلمی در ژانر فانتزی به کارگردانی بو ولچ است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
در ایران، این فیلم با همین عنوان، از شبکهٔ پویا و نهال پخش شده است.
مجلس استرالیا
مجلس استرالیا یا مجلس قلمروهای همسود قوه مقننه حکومت استرالیا به شمار می‌رود. مانند بسیاری از کشورها این کشور مجلس دومجلسی (عوام و سنا) دارد که از کنگره آمریکا تاثیر زیادی می‌گیرد. طبق قانون اساسی استرالیا مجلس آن سه بخش اصلی دارد. پادشاه بریتانیا، مجلس سنا و مجلس نمایندگان
از ۷۶ کرسی مجلس سنا، در ژوئیه ۲۰۰۸ حزب کارگر استرالیا و حزب لیبرال استرالیا ۳۲ کرسی را در اختیار دارند چهار کرسی در اختیار ملی‌گرایان، پنج کرسی در اختیار سبزهای استرالیا و بقیه دست حزب‌های کوچک است.
گروه پنج (آهنگسازان)
«گروه پنج» (The Five؛ Русская пятёрка؛ معنای تحت‌الفظی روسی: گروه توانمند) که با نام‌های دیگری همچون «حلقهٔ بالاکیرف» (Бала́киревский кружо́к) و «پنج روس» (Русская пятёрка)، «پنج توانمند» (The Mighty Five) یا مکتب جدید روسی (New Russian School) شناخته می‌شوند، نام یک گروه از موسیقی‌دانان روسی مشتمل بر ۵ آهنگساز برجسته و بزرگ روسیه در قرن ۱۹ میلادی است که در سن پترزبورگ فعالیت داشتند و تمامی تلاش‌شان ارائهٔ نوعی موسیقی کلاسیک مختص به کشور روسیه بود. اینها نمی‌خواستند موسیقی کلاسیک‌شان، محدود به موسیقی کلاسیک اروپای قدیم باشد و همان روش‌های کهن اروپایی تعلیم موسیقی را پی بگیرند.
این گروه پنج نفره از سال ۱۸۵۶ تا ۱۸۷۰ با یکدیگر مُراوده و همکاری داشتند و شامل «میلی بالاکیرف» (سرپرست گروه)، «سزار کوئی»، «مودست موسورگسکی»، «نیکلای ریمسکی-کورساکف» و «الکساندر برودین» بودند.
گروه پنج خودشان شاخه‌ای از یک جنبشِ روسیِ ملی‌گرایی رمانتیک به همین نام بودند که اهداف هنری مشترک و مشابهی جهت احیاءِ سبک‌های سنتی روسی و اِسلاو داشتند.
سایبرتروریسم
تروریسم سایبری یا سایبرتروریسم استفاده از اینترنت برای انجام اعمال خشونت آمیز، وحشت زا و خسارت ساز است که منجر به از بین رفتن یا تهدید به از دست دادن جان یا آسیب جسمی قابل توجهی، به منظور دستیابی به دستاوردهای سیاسی یا ایدئولوژیکی از طریق فضای مجازی می‌شود. همچنین گاهی عملی تروریسم اینترنتی در نظر گرفته می‌شود که فعالیت‌های تروریستی از جمله اقدامات عمدی، اختلال گسترده در شبکه‌های رایانه ای، به ویژه رایانه‌های شخصی متصل به اینترنت از طریق ابزارهایی مانند ویروس‌های رایانه ای، کرم‌های رایانه ای، فیشینگ و … انجام می‌شود. سایر نرم‌افزارهای مخرب و روشهای سخت‌افزاری و اسکریپت های برنامه‌نویسی. سایبرتروریسم یک اصطلاح بحث‌برانگیز است. برخی از نویسندگان با استفاده از سازمان‌های تروریستی شناخته شده از حملات مختل به سیستم‌های اطلاعاتی، هدف اصلی ایجاد زنگ خطر، هراس یا اختلال جسمی، تعریف بسیار باریکی را برگزیده اند. نویسندگان دیگر تعریف گسترده‌تری را ترجیح می‌دهند، که شامل فضای مجازی نیز می‌شود. شرکت در حمله سایبری بر درک تهدید تروریسم تأثیر می‌گذارد، حتی اگر با رویکردی خشونت‌آمیز صورت نگیرد. با توجه به برخی تعاریف، تشخیص اینکه چه مواردی از فعالیتهای اینترنتی می‌توانند سایبرتروریسم یا فضای مجازی باشند، دشوار خواهد بود.
سایبرتروریسم همچنین می‌تواند به عنوان استفاده عمدی از رایانه‌ها، شبکه‌ها و اینترنت عمومی تعریف شود تا باعث تخریب و آسیب رساندن به اهداف شخصی شود. متخصصان فضای مجازی با تجربه، که از نظر هک کردن مهارت زیادی دارند، می‌توانند آسیب بزرگی به سیستم‌های دولتی، سوابق بیمارستان و برنامه‌های امنیت ملی وارد کنند که ممکن است یک کشور، جامعه یا سازمان را در آشفتگی و ترس از حملات بیشتر ترک کند. اهداف چنین تروریست‌ها ممکن است سیاسی یا ایدئولوژیک باشد زیرا این می‌تواند نوعی ترور تلقی شود.
منابع دولتی و رسانه ای نگرانی‌های زیادی راجع به خسارت‌های احتمالی که می‌تواند در سایبرتروریسم ایجاد شود، ابراز نگرانی می‌کند، و این باعث شده‌است که تلاش آژانس‌های دولتی مانند دفتر تحقیقات فدرال فدرال (FBI) و آژانس اطلاعات مرکزی (CIA) به پایان برسد. حملات سایبری و سایبرتروریسم.
چندین مورد مهم و جزئی از سایبرتروریسم وجود داشته‌است. القاعده از اینترنت برای برقراری ارتباط با حامیان و حتی برای جذب اعضای جدید استفاده کرد. استونی، یک کشور بالتیک که از نظر فناوری دائماً در حال تحول است، پس از اختلافات در مورد حذف مجسمه شوروی جنگ جهانی دوم که در تالین پایتخت استونی است، در آوریل ۲۰۰۷ به یک میدان نبرد برای سایبرتر تبدیل شد.
هدف متمرکز روی منابع موجود در فضای مجازی است.
امروزه سایبرتروریسم خطرناکتر از تروریسم سنتی است این امر به دلیل رشد روزافزون ساختار اقتصادی و خدمات رسانی بسیاری از کشورها مبتنی بر فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی می‌باشد.