cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تاریخ افغانستان (پیش از اسلام)
شاهنشاهی کوشانیان
بیش از ۱۰۰۰ مجموعه پیکره‌ها در هده در طی سال‌های دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۷۰ کشف شدند و به موزیم ملی افغانستان در کابل و موزیم گیمه در پاریس منتقل شدند. معابد و استوپه‌های بودایی هده به صورت موزیمی آزاد تبدیل شده‌اند که امروزه در معرض خطر جدی قرار دارند. در زمان جنگ شوروی در افغانستان، شمار زیادی از پیکره‌های هده به غارت رفت و به‌سرعت سر از بازارهای بین‌المللی آثار عتیقه درآوردند. بسیاری از این معابد هده در جریان نبردهای تانک بین سربازان شوروی و چزیک‌های افغان که به این منطقه کشیده شده‌بودند تخریب شدند. آنچه که پس از خروج نیروهای شوروی از افغانستان بجای‌مانده بود در طی جنگ‌های داخلی افغانستان بین سال‌های ۲۰۰۱–۱۹۹۱ میلادی تا سرحد نابودی به غارت رفتند. این پایگاه افسانه‌ای، که زمانی تاج جواهرنشان عصر کوشانی بود، اینک به ویرانه‌ای تبدیل شده‌است.
۳۰–۸۰ میلادی: کوجوله کادفیز (Kujula Kadphises)، فرمانروای کوشانی، از طریق فرارود (ماوراءالنهر)، شمال آمودریا (یونانی: Oxus)، گندهارا را فتح کرده، بر هندوپارتیان یورش می‌آورد، و آن‌ها را از هند به‌سوی درهٔ کابل رانده، و به انقراض آن‌ها سرعت می‌بخشد.
۸۰–۱۲۷ میلادی: ویما کادفیز (Vima Kadphises)، جانشین کوجوله، قلمرو کوشانیان را تا جنوب و مرکز افغانستان می‌گستراند.
۱۲۷–۱۴۷ میلادی: کانیشکا یکم (Kanishka I)، شاهنشاهی کوشان را با برگزیدن پایتخت در پیشاور و بگرام استحکام می‌بخشد، جامعهٔ کاسموپولیتنی (Cosmopolitan؛ جهان‌شهری یا بین‌المللی) شکل می‌گیرد، این دوران به سبب بدست‌آوردن ثروت کلان از راه تجارت جاده ابریشم و تبادل فرهنگی بین شرق و غرب، دوران طلایی آسیای میانه به‌شمار می‌رود. خلق آثار هنری بی‌نظیر و تبادل فرهنگی در عهد شاهنشاهی کانیشکا (ح. ۱۰۰ تا ۲۲۵ م) به اوج خود می‌رسد. تشویق کوشانیان به آیین‌های بوداگرایی (در شرق افغانستان در نیایشگاه‌ها و زیارتگاه‌هایی چون هَده) و زرتشتی (در غرب، در بین آنانی که از تبار پارس‌ها هستند، در پایگاه‌هایی چون سرخ‌کوتَل) و ارجحیت‌دادن آن‌ها به سبک نگارگری رئالیسم یونانی (Hellenistic) موجب ظهور دوره‌ای برجسته و باروَر از بروز هنری می‌شود. به‌طور مثال، نخستین تندیس‌گری‌ها و ترسیم شناخته‌شده از بودا به صورت انسان در یک سکهٔ کوشانی از سدهٔ اول میلادی ظهور می‌کند. شواهد هنردوستی و تبادل فرهنگی کوشانیان در هَده (در نزدیکی جلال‌آباد)، سُرخ‌کوتَل (در ولایت بغلان در شمال افغانستان) و بگرام (شمال کابل) و دیگر پایگاه‌های باستان‌شناسی در پاکستان و هند یافت شده‌است.
۱۴۰–۲۲۵ میلادی: پارچه پارچه شدن - در عهد فرمانروایی هوویشکا (Huvishka؛ ۱۸۳–۱۴۰ م)، حکومت کوشانیان رو به ضعف می‌نهد؛ ساسانیان در اواخر سلطنت واسودِوا یکم (Vasudeva I؛ ۲۲۵–۱۹۱ م) سرزمین‌های کوشانیان در افغانستان را می‌گیرند.
۲۴۱ میلادی: تاریخ احتمالی دستیابی ساسانیان بر بگرام. امپراتوری کوشانی که زمانی ابرقدرتی توانگر بود از میان می‌رود و به دولت‌های خُرد و چندتکهٔ کوشانی‌ساسانیان و کوشان‌شاهان هندو تقسیم می‌شود.
شاهنشاهی ساسانیان
کوشان‌شاهان (که به کوشانی‌ساسانیان یا ساسانیانِ هند هم معروف هستند)، شاخه‌ای از امپراتوری ساسانی بودند که در سده‌های سوم و چهارم میلادی، خلاء قدرت را که از سقوط کوشانیان به جای مانده بود، پُر کردند. کوشان‌شاهان قلمرو خود را بر بخشی از سرزمین گندهارای قدیم (شمال‌غرب هند در شرق تا درهٔ کابل در غرب) گستراندند. کوشان‌شاهان در حدود سال ۴۱۰ میلادی توسط هفتالیان رانده شده‌بودند، پس از شکست یفتلیان به‌دست ساسانیان در سال ۵۶۵ میلادی، دوباره حکومتشان را تأسیس کردند. اما فرمانروایی آن‌ها سرانجام با حملهٔ تازیان (عرب‌ها) در اواسط سدهٔ هفتم میلادی سقوط کرد. کالاهای تجاری از قبیل ظروف نقره‌ای و پارچه‌های بجامانده از این دوره، شاهنشاهان ساسانی را در حال شکار یا اجرای عدالت نشان می‌دهند، بنابراین پیداست که فرهنگ کوشانی‌ساسانیان پذیرای بوداگرایی و همچنین هنرهای سکولار دیگر بوده‌است. هنر کوشانییان ساسانی قرن‌ها در افغانستان و شمال‌غرب هند پُرنفوذ بوده‌است. کتاب شهرستان‌های ایرانشهر که یکی از نادرترین منابع جغرافیای تاریخی ایران عصر شاهنشاهی ساسانی است، و اصل سه برگی آن به پهلوی از بین رفته و تنها ترجمهٔ آن به‌وسیلهٔ دانشمند ارمنی عصر ساسانی یعنی موسس خورناتسی (زادهٔ سال ۴۱۰ م) به‌دست آمده، ناحیه‌های تحت فرمان شاهنشاهی ساسانی را نشان می‌دهد. نواحی تحت فرمان شاهنشاهی کوشانی مطابق معمول آن دوران – در چهار جهت جغرافیائی – یا به چهار ناحیهٔ شمال‌شرق، جنوب‌غرب، جنوب‌شرق و شمال‌غرب تقسیم کرده‌است و هر ناحیه را "کوست" می‌نامد. آنها هر کوست را به یک سپاهبد (جنرال) می‌سپاردند. این چهار کوست عبارتند از: کوست خُراسان، رُبعِ شمال‌شرق؛ کوست خاوران، رُبعِ جنوب‌غرب؛ کوست نیمروز، رُبعِ جنوب‌شرق؛ کوست آدوربادَگان، رُبعِ شمال‌غرب؛ که کوست خراسان و کوست نیمروز افغانستان امروزی را دربرمی‌گرفتند.
سَمَرکَند سُگُد بَخل نَوازَگ خوارزم مَرورود مَرو هَری پوشَنگ توس نیوْشابُهْر کایِن گُرگان دهستان کومیس
کابل رَخوَت بَست فراه زاوَلِستان زَرَنگ کرمان وِه‌اردشیر اِستَخر دارابگِرد وِه‌شابُهْر گوراردَشیرخوَره توزاگ اورمزداَردَشیران رام‌اورمَزد شوس شوستَر وَندوی‌شابُهْر ایران‌کَردشابُهْر نَهرفیراگ سیمران اَرهیست آسور وِه‌اردشیر گَی [[ایران‌آسان‌کردقباد| ایران‌آسان-
کردکَواد]] اَشکَر آدوربادگان وَن
گَنزَگ آموی بغداد
کوست آدوربادَگان کوست خُراسان کوست خاوران کوست نیمروز
شهرستان‌های ایرانشهر ( برگرفته از [[شهرستان‌های ایرانشهر (کتاب)|کتاب شهرستان‌های ایرانشهر]، برگردانِ تورج دریایی ])
نیوْشابُهْر: نام شهرستان ( این نام‌ها به زبان پَهلَوی هستند. )
توجه: برای مشاهدهٔ موقعیت صحیح این پایگاه‌ها از تفکیک‌پذیری (resolution) ابعاد ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ و زوم %۱۰۰ در صفحهٔ نمایشگر خود استفاده کنید.
کیداریان
(ح. ۴۶۵–۳۶۰ م. در بلخ، بدخشان، کابل و جلال‌آباد)
پایان فرمانروایی کوشانی‌ساسانیان خلاء قدرتی را در اواخر سدهٔ چهارم میلادی به وجود آورد که بزودی توسط نخستین قبیلهٔ هون‌ها پُر شد. خاستگاه آن‌ها در آسیای میانه یا منطقهٔ دریای سیاه بود و به کیداریان معروف بودند. کیداری‌ها در طی دههٔ بیست از سدهٔ پنجم میلادی (سال‌های ۴۲۰) در شمال افغانستان و قبل از تازش به‌سوی شرق و فتح پیشاور به‌قدرت رسیدند. آن‌ها سپس به‌سوی شمال تاختند تا قسمت‌هایی از شمال‌غرب هند و (آنطرفتر در شمال) سُغد را در طی سال‌های ۴۴۰ تسخیر کنند. آنطور که از سکه‌های بجای‌مانده از دوران آن‌ها پیداست، حکومت‌های کوجک متعددی از کیداری‌ها در این دوره ظهور کردند. نوشته‌های موجود بر روی برخی از این سکه‌ها نشان می‌دهد که کیداری‌ها بازماندگان شاهنشاهی کوشان، که دو سده پیش از آمدن کیداری‌ها ناپدید شده‌بودند، هستند. به هر حال در مورد این قوم هنوز نمی‌توان به‌طور مشخص سخن گفت. پیروز یکم و یزدگرد دوم دو شاه ساسانی بودند که با کیداریان جنگیدند. کیداریان از سال ۴۵۶ میلادی به بعد علیه ساسانیان جنگیدند. پریسکی پونی نوشته‌است که رومیان تعهد کردند که اگر دولت ساسانی علیه هونها و کیداریان محاربه نماید کمک پولی خواهند رسانید زیرا مقابلهٔ آن‌ها باعث می‌شد که این اقوام وارد سرزمین روم نشوند. پیروز یکم (فرمانروایی: ۴۵۹ تا ۴۸۳ میلادی)، پادشاه ساسانی توانست به‌طور قطعی کیداری‌ها را مغلوب کند و آنان به هدایت شاه کیداره هجرت کردند و در قندهار ساکن شدند. اما قوم کوچ‌نشین دیگری موسوم به هفتالیان (هیاطله)، به نواحی تخارستان که تازه کیداری‌ها از آنجا رفته بودند، هجوم آوردند. پیروز با آن‌ها شروع به جنگ کرد. فرمانروایی صدسالهٔ کیداری‌ها در دوران اوج اقتدار خود، از آمودریا تا دریاچه آرال گسترده بوده، و پایتخت آن‌ها در فرارود (ماوراءالنهر)، در منطقه‌ای که متون تاریخی آن را "جنوب هونوک 'سرخ' " (مکان نامعلوم) نامیده‌اند، واقع بوده و در سدهٔ پنجم میلادی به‌سوی غربِ کیوَهٔ "سفید" (مکان نامعلوم) منتقل شده‌بود. در این منطقه کیداری‌ها در سال‌های ۴۵۰ میلادی، با یورش قوم کوچ‌نشین جدیدی بنام هفتالیان مواجه می‌شوند.
هفتالیان
(ح. ۵۶۵–۴۷۵ م. در بلخ و بدخشان؛ ۵۳۵–۴۵۰ م. در حوزه‌های کابل، جلال‌آباد، غزنی و قندهار؛ و ۵۶۵–۴۸۵ م. در حوزهٔ بادغیس)
هفتالیان (یونانی: Ephthalites، اعراب آنان را هیاطله و هندی‌ها آن‌ها را Huna می‌نامیدند، همچنین به «هون‌های سفید» یا خیون‌ها معروف هستند) کنفدراسیونی (اتحادیه) از اقوام کوچ‌نشین آسیای میانه بودند که خاستگاه دقیق آن‌ها نامعلوم است.
آن‌ها از خود شهر یا رسم‌الخطی نداشتند، در خیمه‌های نَمَدی زندگی می‌کردند و در بین آن‌ها دگردیسی جمجمه (برای نشان دادن رتبه و مقام در اجتماع) و چندشوهری (حالتی از چندهمسری است که در آن، زن به‌طور هم‌زمان بیش از یک شوهر داشته باشد) رواج داشت. هفتالیان از سوی آسیای میانه به‌سوی جنوب تاختند و سُغد را در ۴۲۵ میلادی گرفتند و به شاهنشاهی ساسانیان حمله بردند. طبق روایت بعضی از مآخذ، هفتالیان در شهر باستانی بیابانی گیاورقلعه، در نزدیکی دژ نظامی دورهٔ سلوکی مرو) ساسانیان را مغلوب ساخته و شیرازهٔ قدرت نظامی و نخبگان سیاسی ساسانیان را نابود ساخته و داخل مملکت آن‌ها شدند و چندین ایالت را با شهرهای مرو و هرات تصرف کردند و خراجی سالیانه بر ساسانیان تحمیل کردند. (حدود ۴۸۵–۴۸۳ میلادی) تا اینکه یک نسل بعد، هفتالیان در طی چند جنگ (حدود ۵۱۳–۵۰۳ میلادی) بیرون رانده شدند و سرانجام توسط خسرو یکم (انوشیروان)، شاهنشاه ساسانی، در ایران‌شهر شکست می‌خورند. اگرچه هفتالیان، بعد از آمدنشان در حدود سال ۴۰۰ میلادی، برای مدت قریب به دوصد سال بر بخش‌های بزرگی از افغانستان فرمان راندند، اما از خود در افغانستان بجز چند بنا، آثاری زیادی به جای نمانده‌اند. دژهای سنگی و گِلی و بالاحصار کابل و دیوارهای شهر بر روی تپهٔ شیردروازه (متعلق به سدهٔ پنجم میلادی)، تومولی (کورگان‌ها و گورهای سنگی و گِلی) در خارج از قندوز در فلات شاخ‌تپه متعلق به عصر هفتالیان هستند. اگرچه منابع تاریخی از تخریب پایگاه‌های بودایی به‌دست هفتالیان خبر می‌دهند، اما به بامیان آسیبی زیادی نرسیده، در جاییکه دو تندیس بزرگ بودا به احتمال زیاد در اواخر حکومت هفتالیان بنا شده باشند. نسخه‌های خطی که بین دهه‌های هشتاد تا اواخر نود میلادی از دوران هفتالیان و کوشان‌شاهان در افغانستان به‌دست آمده‌اند (که هم‌اکنون در کلکسیون دکتر دیوید خلیلی در لندن موجود هستند) نشان می‌دهند که هفتالیان زبان باختری (بلخی) را به خط یونانی (که از دوران کوشانیان به‌طور سنتی به عنوان خط اداری در این منطقه بکار می‌رفته) می‌نوشتند. در اسناد تازه‌کشف‌شده چندین لقب تُرکی (از قبیل خاقان) آمده، که نشان می‌دهد که ترک‌های آسیای میانه احتمالاً در مقام‌های حکومتی هفتالیان حضور داشتند. از اسناد و سکه‌ها و شواهد بجای‌مانده از دورهٔ هفتالیان، پیداست که آن‌ها در سال ۵۳۱ میلادی به‌دست ائتلافی از تُرک‌های غربی و ساسانیان سقوط کرده‌اند. اشاره‌های گرانبهایی به دوران پُر هرج و مرج بعد از هفتالیان از هُوان‌تسَنگ (Xuán Zàng)، زائر چینی، که بین سال‌های ۶۳۰ تا ۶۴۴ به این منطقه سفر کرده‌بود، به جای مانده‌است. هوان‌تسنگ در سفر خود به کابل در زمستان سال ۶۴۴ میلادی این شهر را اینچنین توصیف کرده:
از این شواهد پیداست که آیین بودایی تا سدهٔ هفتم میلادی در بامیان، کابل، جلال‌آباد، و گندهارا رواج داشته و احتمالاً بعد از اشاعهٔ اسلام و حمله‌های نخست تازیان (اعراب) تا سده‌های هشتم و نُهم دوام پیدا کرده‌است.
حدود ۵۵۰–۳۵۰ میلادی: هفتالیان (هون‌های سفید) از آسیای میانه به‌سوی جنوب می‌تازند، و شاهنشاهی ساسانیان و کوشانی‌ساسانیان را درهم می‌شکنند. فرهنگ بودایی و هنر تندیس‌گری در بامیان، شُتُرک و دیگر پایگاه‌ها علی‌رغم سقوط کوشانیان و نبردهای پیاپی دوام پیدا می‌کند. ستیز بین هفتالیان، ساسانیان و کوشانی‌ساسانیان تا حدود ۵۵۰ میلادی ادامه می‌یابد؛ در این زمان، هفتالیان به‌دست گؤک‌تُرکانِ آسیای میانه در شمال آمودریا (Oxus)، و ساسانیان در افغانستان که دوباره یورش آورده بودند، شکست می‌خورند؛ شورش‌های قبیله‌ای داخلی ادامه پیدا می‌کند.
بامیان: دو تندیس بزرگ از بودا در بامیان به بلندای ۵۵ متر و ۳۸ متر، تا قبل از آنکه توسط گروه بنیادگرای طالبان در سال ۲۰۰۱ تخریب شوند، بزرگ‌ترین تندیس‌های بودا و بلندترین مجسمه‌های سنگی در جهان به‌شمار می‌آمدند، و برای زمانی طولانی از جاذبه‌های اصلی گردشگری در افغانستان بودند. اطراف تندیس‌ها صدها مغاره وجود دارد که گفته می‌شود قبل از اسلام راهبان بودایی در آن‌ها مشغول عبادت و آموزش آموزه‌های بودایی بوده‌اند. شماری از این مغاره‌ها پر از نقاشی‌های مذهبی بوده و در بیشتر این نقاشی‌ها تصویر زنان و مردان نقاشی شده‌است. برخی از این نقاشی‌ها مربوط به لحظاتی از زندگی بودا می‌شود. گفتنی است بامیان در عهد باستان مرکز مهم بوداگرایی بوده، و با قرارگرفتن در قلب جاده ابریشم استراحت‌گاهی برای کاروان‌ها بوده و راهبان بودایی را از سرتاسر منطقه جذب می‌نموده‌است. معابد صخره‌ای متعددی در درهٔ بامیان، در قلب رشته‌کوه‌های هندوکُش، در مسیری صعب‌العبور واقع هستند، که سرزمین‌های باستانی کاپیسا و باختر را به یکدیگر متصل می‌کرده. در بامیان معابد بودایی وجود دارند که در آن پیکره‌های گِلی رنگ‌آمیزی‌شده موجود بوده و احتمالاً در سدهٔ سوم میلادی بنا شده و هنوز تا سده‌های هفتم و هشتم میلادی فعال بوده‌اند. این معابد از هنر ساسانیان ایران و بعدها از فرهنگ هندی گندهارا و پُست-گوپتا تأثیر پذیرفته بودند. گمان می‌رود این نمادها توسط کیداری‌ها (بازماندگان کوشانیان) یا حتی هفتالیان ترویج داده شده باشند، و به‌گفتهٔ زائران چینی همچون هوان‌تسنگ، این‌ها بودائیانی زاهد و پارسا بودند. بر روی تپه‌ای مشرف به جنوب، دو فرورفتگی کنده‌کاری‌شده تندیس‌های بودا را دربرمی‌گیرند. داخل این فرورفتگی‌ها را نقش‌های مذهبی با هاله‌های نوری رنگین فراگرفته‌بود. در زیر تاق قوسی حافظ تندیس ۳۸ متری بودا، ایزد بزرگ خورشید، یا احتمالاً همان میترا، جامه‌ای از خفتان و ردایی آویخته بر تن دارد، که در قسمت سقف آن دو ردیف از شاهان اهداکنندهٔ خیرات دیده می‌شود. در فرورفتگی‌های دیگر، پیکره‌های بوداسف (boddhisattva) با لُنگ‌هایی (dhōtī) بر تن و شال‌هایی آویخته بر سر دیده می‌شوند. ساختار سقف تاق‌ها مشابه همتاهای آن در آسیای میانه است، درحالیکه قوس‌ها تقلیدی از معماری ایرانی است. تزئینات پایگاه‌های مجاور در کَکراک و فولادی مشابه همتاهای خور در دوران واپسین بامیان هستند.
فُندُقِستان: معبدی کوچک در مسیر بامیان است که تندیس‌های زیبای آن از گِل نپختهٔ رنگ‌آمیزی‌شده، با قدمت سدهٔ هشتم میلادی با ویژگی تأثیرپذیری از سبک‌های همزیست‌گونهٔ متعدد ایرانی، هندی و آسیای میانه‌است. در این تندیس‌ها با سبکی ویژه از رئالیزم و خمشی فن‌ورانه، دوشیزهٔ هندی دلربا دستش را بر دست یک شاهزادهٔ محلی گذاشته که جامه‌ای تُرک‌مانند بر تن دارد. نقاشی‌های بوداهای متین و بوداسف‌های سبک باروک با چهره و پوشاک عجیب که بیشتر برای پُر کردن پانتئون (معبد رومی) مساعد بودند. معبد دیگر بودایی در غزنی در تپه‌سردار واقع است که قدمت آن به سده‌های سوم تا هشتم میلادی برمی‌گردد. یک هیئت ایتالیایی آثاری را کاوش کردند که نشان‌دهندهٔ تأثیر سبک‌ها و فرهنگ‌های گوناگون ذکرشده بوده و بک مقایسهٔ دقیق درونمایه‌ها کمک می‌کند. خشت‌های نپخته و گچی و تندیس‌های رنگ‌آمیزی‌شده و زراندودشده (طلایی‌رنگ) نمایانگر هنر تندیس‌نگاری هستند که به مطالعهٔ تحول فرهنگ و گرایش‌های مذهبی طولانی‌مدت و گذر احیای بوداگرایی مهایانای اولیه و برهمن‌گرایی یاری می‌رساند.
کابُل‌شاهان یا رَتبیل‌شاهان
(تُرک‌شاهان-ح. ۸۵۰–۶۵۰ م. در حوزه‌های کابل، جلال‌آباد، غزنی و قندهار؛ ۸۰۰–۶۵۰ م. در حوزهٔ بُست)
(هندوشاهان-ح. ۱۰۰۰–۸۷۰ م. در جلال‌آباد؛ ۹۸۰–۸۷۰ م. در کابل؛ و ۹۶۰–۸۷۰ م. در حوزهٔ غزنی)
دودمان‌های کابل‌شاهان، در بخش‌هایی از درهٔ کابل (در شرق افغانستان) و ولایت قدیم گندهارا (شمال‌شرقی افغانستان، شمال پاکستان و شمال‌غربی هند) فرمانروایی می‌کردند. پایتخت آن‌ها در شهر کاپیسا و کابل بود. کاربرد واژهٔ شاهی لقب سلطنتی متداول در این منطقه بوده که در زمان‌های مختلف توسط هخامنشیان، باختریان، سکاها، کوشانیان و هون‌ها (هفتالیان)، و همچنین بین سده‌های ششم تا هشتم میلادی توسط شاهی‌های کابل و کاپیسا کاربرد می‌شده‌است. تاریخ‌دانان دورهٔ فرمانروایی شاهی‌های کابل و گندهارا را به دو دوره تقسیم می‌کنند: با اینکه منابع، شاهی‌ها را بازماندگان کوشانیان یا بازماندگان تُرکان می‌خوانند، اما فرمانروایان شاهیِ کابل و کاپیسا به‌طور قطع از بازماندگان طبقهٔ جنگجوی اَشواکاها (Ashvaka) (بعقیدهٔ برخی از محققان، واژهٔ افغان از این واژه برگرفته شده‌است) هستند. اَشوَکاها سالیان دراز تحت عنوان کمبوجه‌ها (Kamboja) در مناطق شمال و جنوب هندوکش می‌زیستند.
حدود ۶۵۰–۵۰۰ میلادی: در گردیز و کابل، کابل‌شاهان بر تکه‌هایی از جوامع بودایی، هندو و زرتشتی فرمانروایی می‌کنند. شاهی‌ها چند فرهنگی و پُرمُدارا با تمام عقیده‌ها گوناگون هستند، و تنها وقتی‌که از سوی تازیان (عرب‌ها) از سوی ایران (۶۴–۶۵۲ میلادی) و ترکان مسلمان از سوی آسیای میانه (سدهٔ هشتم میلادی) تهدید می‌شوند به نبرد و دفاع از خود می‌پردازند. زمانی‌که درهم شکسته می‌شوند، به‌سوی گندهارا و پنجاب عقب‌نشینی می‌کنند.
اعراب
(۶۵۰–۸۰۰ م. در سیستان؛ و ۸۲۱–۶۵۰ م. در هرات)
این شاهزادگان نجیب برای دوصد سال ایستادگی کردند. در این مدت مسلمانان سرزمین‌های مجاور، یعنی هرات، سمرقند، و کاشغر را در شمال، و سیستان را در جنوب‌غرب فتح کرده بودند و حکمرانان عرب در اواخر سدهٔ هشتم میلادی فرمان می‌راندند. کابل هم مناطق وسیعی از قلمروش را به هرات باخته بود، و در کابل یک مأمور عرب به باج‌های پرداخته شده به خلفای بغداد رسیدگی می‌کرد. بدین‌ترتیب شاهزادگان کابل با پرداخت باج که همیشه هم صورت نمی‌گرفت توانستند سرزمین خویش تا آمدن یعقوب لیث صفاری، از چنگال تازیان محافظت کنند.
شارلی حمیدو
شارلی حمیدو (Ibrahim Abdel Hamidu Sharli) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
تیم ملی
وی عضو تیم ملی فوتبال مصر در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ بوده است.
ورزشگاه بیلفلدر
ورزشگاه بیلفلدر  ورزشگاهی در شهر بیلفلد در کشور آلمان است.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
مزولا
مزولا (به ایتالیایی: Mesola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فرارا واقع شده‌است.
خصوصیات
مزولا ۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر نراک خواهرخواندهٔ مزولا هست.
دره‌بید
دره‌بید می‌تواند به یکی از مکان‌های زیر گفته شود:
نازوایفسک
شهر نازوایفسک در کشور روسیه و در اوبلاست امسک واقع شده‌است.
سابرینا (فیلم ۱۹۵۴)
سابرینا (Sabrina) فیلمی از بیلی وایلدر با بازی هامفری بوگارت و آدری هپبورن محصول سال ۱۹۵۴ است.
خلاصهٔ داستان
خاندان لارابی سرمایه داران بزرگ لانگ آیلند توجه چندانی به سابرینا، دختر راننده خانوادهٔ لارابی ندارند؛ ولی سابرینای رؤیاپرور و نازنین، پنهانی دل در گرو عشق دیوید، پسر کوچکتر خانوادهٔ لارابی دارد.
پدر سابرینا برای آنکه سابرینا را از بند این عشق دست نیافتنی برهاند، وی را برای فراگیری هنر آشپزی به آموزشکده‌ای در پاریس می‌فرستد. ماندن در پاریس دیری نمی‌پاید و سابرینا پس از دو سال پخته‌تر و باوقارتر به خانه بازمی‌گردد.
بازگشت سابرینا به خانهٔ لارابی این بار همراه با عشق دیوید به سابرینا در روز نامزدی دیوید با دختر یکی از بازرگانان نیشکر می‌شود. لاینس برادر بزرگ‌تر دیوید که برای پیشبرد پروژه‌های اقتصادی خود به ازدواج دیوید با دختر بازرگان نیازمند است.
پس برای دست به سر کردن سابرینا دست به کار می‌شود، و روش‌های گوناگون را برای دور کردن سابرینا از دیوید بکار می‌بندد؛ ولی در این میان پی می‌برد که خود ناخواسته گرفتار عشق سابرینا شده‌است.
بازسازی
نسخه جدیدی از سابرینا در سال ۱۹۹۵ به کارگردانی سیدنی پولاک ساخته شده‌است.
بیکتور کلاویخو
بیکتور کلاویخو (Víctor Clavijo؛ زادهٔ September 28, 1973) بازیگر و عکاس اهل اسپانیا است.
مصادیق (معناشناسی)
در زبان‌شناسی و منطق، منظور از مصداق‌های (Extension) یک مفهوم (یا ایده) مجموعهٔ تمامی نمونه‌هایی است که بر پایهٔ آن مفهوم ساخته شده‌اند. مصداق‌های مفاهیم در برابر معانی (Intension) آن‌ها مطرح می‌شود که منظور از آن‌ها همان مفاد ذاتی قابل درک است.
درویش (زهک)
جمعیت
این روستا در دهستان زهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۶ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است.
سوانتون ابوت
سوانتون ابوت (به انگلیسی: Swanton Abbott) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Norfolk واقع شده‌است. سوانتون ابوت ۴٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۶۵ نفر جمعیت دارد.
سابرینا (فیلم ۱۹۵۴)
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
مصادیق (معناشناسی)
مثال‌ها
۱. پایتخت ایران
مصداق کنونی: تهران
معنی: شهری که مراکز اصلی دولتی و قانون‌گذاری کشور ایران را در خود جای می‌دهد.
بیکتور کلاویخو
وی ابتدا در رشتهٔ حقوق در دانشگاه گرانادا تحصیل کرد، اما آن را نیمه‌کاره رها کرد و به مادرید رفت و در رشتهٔ بازیگری از دانشکده عالی سلطنتی هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به بدترین غیرممکن، ۱۴ آوریل، جمهوری، آنچه چشمانش پنهان می‌کرد، کارلوس، پادشاه امپراتور، قصه‌ای برایم بگو، زنان، کنش، اُبیه‌دو اکسپرس، هولمز و واتسن. روزهای مادرید و ۳۰ سکه اشاره کرد.
کنینیتسه و بوسکوویتس
کنینیتسه و بوسکوویتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بلانسکو واقع شده‌است. کنینیتسه و بوسکوویتس ۱۱٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷۱ نفر جمعیت دارد و ۳۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تیبور تاکاچ
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به دفترچه خاطرات کفش قرمز و سیاه‌چاله اشاره نمود.
۳ درجه تب
۳ درجه تب نام فیلمی سینمایی با درونمایه کمدی است که به وسیلهٔ حمیدرضا صلاحمند کارگردانی شده و یوسف صمدزاده تهیه‌کنندگی آن را بعهده داشته‌است. این فیلم در سال ۱۳۸۹ تولید شده و در آن رضا عطاران، الهام حمیدی، علی صادقی و امیرعلی دانایی به عنوان بازیگران اصلی حضور دارند. مجری طرح و سرمایه‌گذار جواد فرحانی است.
داستان
الهام (الهام حمیدی) در آستانه ازدواج با نامزد پولدارش سهیل (امیرعلی دانایی)، بینی‌اش را به خاطر بزرگ بودن و حساسیتی که مادر سهیل (مهتاج نجومی) نسبت به آن دارد، عمل جراحی می‌کند. او برای تغییر عکس شناسنامه وارد مشکلات جدیدی می‌شود و در شناسنامه المثنی نام فردی به نام عبدالکریم (رضا عطاران) را می‌بیند که ماجراهایی را برایش به‌وجود می‌آورد.
یوسف ارفعی
سوابق نظامی در ایران
وی در ۱۲۹۸ به ایران بازگشت و در ژاندارمری با درجه سلطانی استخدام شد. در ۱۳۰۰ در اثر ابراز لیاقت درجه یاوری گرفت. پس از تشکیل لشکر تبریز به فرماندهی توپخانه لشکر منصوب شد و در همان سمت نایب سرهنگ شد. چندی هم حاکم نظامی ارومیه بود. در سال ۱۳۰۴ به درجه سرهنگ تمامی رسید و فرماندهی پادگاه اشنویه به او سپرده شد. در دوم تیر ۱۳۰۵ مقارن با شورش پادگان سلماس سرهنگ ارفعی فرمانده پادگان بود که پس از درگیری لفظی با متمردین با سرنیزه و شلیک گلوله مورد حمله واقع شد و به قتل رسید.
حشیش (فیلم ۱۹۷۶)
حشیش فیلمی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی راماناند ساگر است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، هما مالینی، آجیت خان، امجد خان، آریونا ایرانی، آسرانی، نظیر حسین ایفای نقش کرده‌اند.
خلاصه داستان
کالیچاران مرد شیاد و خطرناکی است که با سواستفاده از اموال صاحبکارش یک تجارت حشیش به راه انداخته و با مرد مرموزی ملقب به شیخ همکاری میکند.وقتی کالیچاران متوجه میشود که صاحبکارش تصمیم به بازگشت از سفر گرفته، وردست خودش یعنی روبرت را روانه خارج میکند تا صاحبکارش و پسر و دخترش را قتل عام کند.خانه توسط روبرت و افرادش طعمه حریق شده و پدر میمیرد.دختر یعنی مونی توسط روبرت ربوده شده و پسر خانواده یعنی سورج کومار جان سالم بدر میبرد و روبرت تصور میکند که او نیز اسیر مرگ گشته.روبرت مونی را رقاصه یک کلاب میکند و سورج سراغ کالیچاران میرود.کالیچاران به سورج میگوید که پدرش بخاطر قمار و بدهی مجبور شد تمام اموالش را بفروشد و سورج متوجه خیانت و حقه بازی کالیچاران میشود.افراد کالیچاران قصد جان سورج را میکنند و سورج میگریزد.در هنگام تعقیب و گریز وی با دختری بنام سودا آشنا میشود.سودا بازیگر مشهوری است که بخاطر آتویی که کالیچاران از وی دارد مجبور شده در این سوداگری مرگ به او کمک کند.وقتی پلیس شرایط را میبیند به سورج پیشنهاد همکاری میدهد.سورج پس از گذراندن آموزش به نیروهای پلیس ملحق میشود تا بتواند کالیچاران و تجارت حشیش او را قلع و قمع کند و...
مژده بهار
مژده بهار نام یک آلبوم موسیقی اثر پرویز مشکاتیان با خوانندگی ایرج بسطامی، هنرمند ایرانی است که در سبک سنتی تهیه شده و دارای ۱۱ آهنگ است. این آلبوم توسط گروه عارف اجرا شده‌است.
چاک کلوز
چارلز توماس کلوز معروف به چاک کلوز (Chuck Close) (متولد ۵ ژوئیه ۱۹۴۰ در واشینگتن - متوفی در ۱۹ اوت ۲۰۲۱) یکی از مشهورترین نقاشان و عکاسان جنبش فوتورئالیسم ایالات متحده آمریکا در نیمهٔ دوم قرن بیستم بود. بیشتر موضوعات نقاشی‌های کلوز را چهرهٔ اشخاص تشکیل می‌دهند. او مبتلا به خوانش‌پریشی بود و برای کشیدن نقاشی‌هایش از روش خلاقانه‌ای استفاده می‌کرد.
آنجلوس باسیناس
آنجلوس باسیناس (متولد ۳ ژانویه ۱۹۷۶ در کالسیس) بازیکن بین‌المللی فوتبال اهل یونان است که در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد. او سال‌ها عضو تیم ملی فوتبال یونان نیز بوده است. وی کاپیتان تیم ملی یونان نیز بوده است. باسیناس ۱۰۰ بازی ملی و هفت گل ملی در کارنامه دارد.
تیم ملی یونان
آنجلوس باسیناس اولین بازی ملی خود را در تاریخ ۱۸ اوت ۱۹۹۹ مقابل تیم ملی السالوادور به انجام رساند که با برد سه بر یک یونان همراه بود. وی اولین گل ملی خود را در دومین بازی ملی خود در تاریخ ۲۰ اوت ۱۹۹۹ مقابل تیم ملی السالوادور و دو روز بعد از اولین بازی ملی خود به ثمر رساند.
باسیناس نقش کلیدی در قهرمانی تیم ملی یونان در مسابقات یورو ۲۰۰۴ داشت که یک گل هم در بازی افتتاحیه و در مقابل تیم ملی پرتغال به ثمر رساند.
پس از بازنشستگی تئودوروس زاگوراکیس٬ بازوبند کاپیتانی تیم ملی یونان به باسیناس رسید.
آخرین بازی ملی وی در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۹ در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ رقم خورد.
باشگاهی
پاناتینایکوس
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 پورتسموث
ملی
یونان
پارکور
در پارکور اصلاً نباید مسیر مشخص باشد، یعنی که موانع و مسیر از قبل تعریف شده نیستند اما مبدأ و مقصد مشخص است. این فرد است که تصمیم می‌گیرد با استفاده از توانایی‌های خود از کدام مسیر برود و از کدام شیوهٔ حرکتی برای عبور از موانع استفاده کند و چگونه از مبدأ به مقصد برسد. در پارکور فرد به هیچ‌وجه دنبال موانع نمی‌گردد، این مسیر است که موانع را در مقابل راه فرد می‌گذارد. به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود.
تاریخچه پارکور
پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته؛ وجود داشته‌است. انسان‌ها به‌طور طبیعی گستره‌ای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود می‌آورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت می‌کنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه می‌کنیم، آن ویژگی را از دست می‌دهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کرده‌اند.
اما پارکور به معنای خاص آن، توسط رموند بل (Raymond Belle) که یک سرباز فرانسوی در جنگ ویتنام بود پایه‌گذاری شد. او و همراهانش به‌دنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیت‌ها، سرانجام توسط فرزندش دیوید بل (David Belle) به‌صورت مدوّن درآمد. دیوید بیشتر عمر خود را صرف سامان‌دهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستین فوکو (Sebastien Foucan) که مشهورترین آن‌هاست، با آموزش‌های رمون بل این ورزش را کامل کردند.
پارکور چه چیزی نیست؟
پارکور به معنی انجام دادن حرکات ژیمناستیک، آکروباتیک، تریکینگ، بدل کاری، رقص نیست. هم چنین پارکور مجموعه ای از حرکت‌های دلخواه یا ترفندها نیست، بلکه پایه و هدف مشخص دارد. پارکور در واقع هرگونه تکنیکی است که به فرد کمک می‌کند تا به آسان‌ترین شکل ممکن از موانع عبور کند و جابه‌جا شود. این تکنیک‌ها به‌طور مرتب مورد استفاده قرار می‌گیرد اما حرکاتی مشخص و تعریف شده نیستند و آنها می‌توانند متناسب با محیط تغییر کنند، مانند وضعیت خاص یا محیط زیست آنها طراحی شده‌اند. با بیرون رفتن و نوآوری هر فردی می‌تواند روش خود را برای انجام پارکور پیدا کند. تا زمانی که کاربرد سرعت و کارایی باشد مشاهده می‌کنید که شما در حال اعمال اصول پارکور هستید. " به یاد داشته باشید، پارکور چیزی بیش از جنبش است، فلسفه‌ای که آن را منحصر به فرد می‌کند. " در پارکور خبری از کلکل و رقابت هم نیست. بلکه افراد در کنار یکدیگر و فقط برای کمک به دیگران تمرین می‌کنند. پس پارکور نمی‌تواند تبدیل به یک رشتهٔ " کل کلی " یا " رقابتی" شود، مگر آن که اساس وجودی آن یعنی ‏ «پرورش خود و کمک به دیگران» نادیده گرفته شود.
حرکات پایه
قابل توجه‌است که برای بسیاری از این حرکت‌ها در فارسی نیز از کلمهٔ فرانسوی آن استفاده می‌شود. هم‌چنین تمامی این حرکت‌ها به صورت تنها یک تکنیک خاص نیستند، بلکه زیر مجموعهٔ یک تکنیک می‌باشند که در شرایط متفاوت اجرا می‌شوند.
برخی از حرکات
تراسورها با توجه به سبک حرکت و نوع تمرین‌های خود پارکور را تجزیه می‌کنند. پارکور به دو بخش فکر و جسم اتکا دارد. برای انجام حرکات به بهترین شکل باید این دو امر را باهم برابر ساخت تا این ورزش به خوبی اجرا شود؛ فقط برای حفظ اصل پارکور بایستی در زمان و مکان بهترین حرکت را انجام داد. هدف، رد کردن موانع است و در کل همه چیز در مورد سرعت از مبدأ به مقصد است.
محل تمرین
بر خلاف بسیاری ورزش‌های دیگر پارکور تاکنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمی‌شود، البته تلاش‌هایی در این رابطه صورت گرفته‌است. تراسورها در محیط‌های شهری مانند سالن‌های ورزشی، پارک‌ها، زمین‌های بازی و سازه‌ها و ساختمان‌های رها شده تمرین می‌کنند که باعث به وجود آمدن نگرانی‌هایی مانند تجاوز به حریم شخصی، آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکان‌های نامناسب شده‌است.
وسایل و تجهیزات
پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولاً لباس‌های ورزشی یا معمولی سبک و راحت می‌پوشند. تنها چیزی که توصیه شده‌است یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است.
خطرات و محدودیت‌های پارکور
خطرات پارکور انکار ناپذیرند. پیچ خوردگی، زخم‌ها و خراشیدگی‌ها رایج‌ترین آسیب‌های ورزش پارکور هستند. در سال ۲۰۱۲ ممنوعیت پارکور در موزه هنرهای مدرن و معاصر استراسبورگ به صورت رسمی اعلام شد. پارکور به صورت گسترده به مکان‌های عمومی اختصاص ندارد. گرچه تلاش‌هایی برای ایجاد مکانی برای تمرین پارکور انجام شده‌است، اما بسیاری از تراسورها این ایده را دوست ندارند، زیرا این امر با انعطاف‌پذیری، خلاقیت و آزادی مخالف است. تراسورها پارکور را در مناطق روستایی و شهری مثل ورزشگاه‌ها، پارک‌ها، زمین‌های بازی، دفاتر و ساختمان‌های رها شده تمرین می‌کنند. نگرانی نیروهای انتظامی و مسئولان آتش‌نشانی برای نجات انسان‌های در معرض خطر هنگام پریدن از ساختمان‌های بلند افزایش یافته‌است. در حال حاضر نظر بر این است که تمرین‌کنندگان بایستی تمرین کردن در ارتفاعات، مکان‌های در معرض آسیب و در پشت بام‌های بلند را ترک کنند، بعضی از تمرین‌کنندگان پارکور موافقند که چنین رفتار نابهنجاری باید ترک شود و بعضی دیگر از تراسورها این کار را به عنوان یک سبک می‌شناسند و به آن پایبند هستند.
یک پارکورکار اگر با اصول تمرین کند، کمتر دچار آسیب‌دیدگی می‌شود.
تصورات غلط دربارهٔ پارکور
با توجه به اینکه پارکور به صحنهٔ بین‌المللی وارد شده و طرفداران بسیار زیادی را در کشورهای مختلف به خود جلب کرده‌است، چندین تصور غلط و اطلاعات غلطی وجود دارد که در حال گسترش یافتن است. تمرین کنندگان پارکور تراسور نامیده می‌شوند و تمرین کنندگان فری رانینگ “Freerunning” فری رانر “Freerunner” نامیده می‌شوند.
فیلم‌هایی با موضوع پارکور
۲- فیلم Brick Mansions ۲۰۱۴ - دیوید بل: موضوع فیلم مربوط به یک پلیس است که به کمک یک خلافکار سابقه‌دار برای نجات یک شهر از نابودی و نقشه‌های شوم تلاش می‌کند. ۵- فیلم (۱٬۲) یاماکاسی Yamakasi ۲۰۰۱: داستان مربوط به ۷ جوان جسور است که عاشق کمک به دیگران هستند.
نفتگورسک، اوبلاست سامارا
شهر نفتگورسک، اوبلاست سامارا در کشور روسیه و در اوبلاست سامارا واقع شده‌است.
دیلان (زبان برنامه‌نویسی)
دیلان (به انگلیسی: Dylan) یک زبان برنامه‌نویسی چند پارادایم است که از برنامه‌نویسی ایستا و پویا و از هر دو پارادایم برنامه‌نویسی تابعی و شیءگرا پشتیبانی می‌کند.
تاریخچه
دیلان در اوایل سال ۱۹۹۱ توسط گروهی از مهندسان زیرنظر اپل توسعه داده شد. اساس طراحی دیلن از زبان برنامه‌نویسی لیسپ الهام گرفته شده بود، اما در زمانی که منتشر شد، شباهت بیشتری به نحو زبان برنامه‌نویسی الگول داشت زیرا توسعه دهندگان تصور می‌کردند که استفاده از این نحو، زبان را آسان‌تر می‌کند. ویژگی‌های شیءگرایی آن از گویش CLOS گرفته شده و در دیلن تمام مقادیر اشیاء، درجه یک هستند.
دیلن در اوایل دهه 1990 توسط گروهی از مهندسان به زیرنظر اپل ایجاد شد. این زبان برای استفاده رایانه اپل نیوتن در نظر گرفته شده بود، اما پیاده‌سازی دیلن در زمان مشخص شده تکمیل نشد و اپل نیوتن به جای آن از پیاده سازی والتر اسمیت که ترکیبی از زبان C و نیوتن اسکریپت بود استفاده کرد. اپل در سال 1995 به تلاش خود برای توسعه Dylan پایان داد، اگرچه اپل یک نسخه "انتشار فناوری" (Apple Dylan TR1) را در دسترس قرار داد که شامل محیط توسعه یکپارچه (IDE) نیز بود.
بعد از آن دوگروه دیگر پیاده‌سازی‌ها را توسعه دادند: هارلکین یک محیط توسعه یکپارچه تجاری برای مایکروسافت ویندوز منتشر کرد و دانشگاه کارنگی ملون یک کامپایلر متن باز برای سیستم‌های یونیکس به نام گویدیون دیلان منتشر کرد. هر دوی این پیاده سازی ها اکنون متن باز هستند. پیاده‌سازی هارلکین اپن-دیلان نامیده می شود و توسط گروهی از داوطلبان به نام دیلان-هکرز نگهداری می شود.
جیمز واکین نام دیلان (Dylan) را بر اساس اول کلمات «DYnamic LANguage» (زبان پویا) انتخاب کرد.
نمونه کد دیلن
برنامهٔ برنامه «سلام، دنیا!»
هنگ لانگ پراپرتیز
هنگ لانگ پراپرتیز شرکت املاک و مستغلات هنگ کنگی است، که در زمینه مدیریت، سرمایه‌گذاری و توسعه املاک و مستغلات فعالیت می‌کند.
شرکت هنگ لانگ پراپرتیز در سال ۱۹۴۹ راه‌اندازی شد و در سال ۱۹۸۷ توسط گروه هنگ لانگ خریداری شد و هم‌اکنون بازوی املاک این گروه می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در هنگ کنگ قرار دارد و سهام آن در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ، بورس شنژن و بورس تایوان معامله می‌شود.
محمد حسن (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۰۵)
محمد حسن (Mohammed Hassan؛ February 13, 1912 – ۵ نوامبر ۱۹۸۶) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود.
وی عضو تیم ملی فوتبال مصر در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ بوده است.
روسپی‌گری در یونان باستان
روسپی گری در یونان باستان (Prostitution in ancient Greece) امری رایج در یونان باستان و به‌ویژه در شهر پولیس (یونان) بود و افراد زیادی از زنان و مردان را در روسپی‌خانه‌ها به دور خود جمع‌کرده بود.
شهرستان ایوالوفگراد
شهرستان ایوالوفگراد یک شهرستان در بلغارستان است که در استان خاسکوو واقع شده‌است. شهرستان ایوالوفگراد ۸۱۳٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۴۲۶ نفر جمعیت دارد.
دماغه کاد
دماغه کاد  که در محل به آن معمولاً «the Cape» می‌گویند دماغه‌ای است در شرقی‌ترین قسمت ایالت ماساچوست واقع در شمال شرقی ایالات متحده. دماغه کاد در اصل شبه جزیره بوده‌است که امروزه کانالی که آن را از خشکی اصلی جدا می‌کند آن را به صورت یک جزیره درآورده است.
بر روی این کانال دو پل برای جاده و پلی نیز برای گذر راه آهن ساخته شده‌است. اروپایی‌ها در اوایل سده ۱۷ یعنی زمانی که هنوز از استعمار منطقه خبری نبود نام «ماهی روغن» را به این شبه جزیره دادند. در آن زمان هم در نیوفاندلند و هم در دماغه کاد منابع بسیار غنی از ماهی روغن وجود داشت و هر ساله ناوگان‌های ماهیگیری بزرگی از اروپا به اینجا |می‌آمد. بعدها، برخی از ماهیگیران در طول سال در این منطقه مستقر و ماندگار شدند. امروزه هنوز ماهیگیری تجاری در آب‌های این دماغه وجود دارد اما این صنعت به دلیل صید بی‌رویه ماهی روغن با دشواری روبه‌رو شده‌است. زیست‌شناسان دریایی حتی از احتمال برگشت‌ناپذیر بودن جمعیت ماهی‌های روغن در این آب‌ها سخن می‌گویند.
امروزه بیشتر درآمد منطقه دماغه کاد از گردشگری، از جمله از طریق جذب گردشگران بسیاری از نیویورک و بوستون به سواحل شنی گسترده این دماغه در تابستان است. محصولات معروف دماغه کاد، زغال‌اخته، صدف و خرچنگ هستند.
دماغه کاد زمانی که یخچال‌های طبیعی عصر یخ عقب‌نشینی می‌کردند به عنوان یک دشت یخ‌رُفته‌ای تشکیل شد که از آن این شبه جزیره در اقیانوس اطلس به‌جا مانده‌است.
منابع
Wikipedia contributors، "Cape Cod،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cape_Cod&oldid=492744314 (accessed May 15, 2012).
میرطاهر مظلومی
میرطاهر مظلومی (زادهٔ ۷ اسفند ۱۳۵۳) صداپیشه و بازیگر اهل ایران است.
ملک حیدری
ملک حیدری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت9570
این روستا در دهستان زهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۷۵ نفر (۲۶۲خانوار) بوده‌است.
پایان خوش (فیلم ۲۰۱۷)
پایان خوش عنوان فیلمی درام به نویسندگی و کارگردانی میشائل هانکه که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم برای رقابت در بخش نخل طلا هفتادمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد.
شهرستان کینگز، نوا اسکوشیا
شهرستان کینگز، نوا اسکوشیا (به انگلیسی: Kings County, Nova Scotia) یک سکونتگاه مسکونی در کانادا است که در نوا اسکوشیا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان کینگز، نوا اسکوشیا ۶۰٬۵۸۹ نفر جمعیت دارد.
خاویر بودالو
خاویر بودالو (Javier Bódalo؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۹۲) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ۳۰ سکه، عقاب سرخ، ستون فقرات شیطان، فارغ‌التحصیلی روح اشاره نمود.
پاتریشا کرنول
پاتریشا کُرنوِل (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۵۶) نویسنده داستان‌های جنایی آمریکایی است که بیشتر برای داستان‌های دنباله‌دار پرفروش دکتر کِی اسکارپتا شناخته می‌شود.
سال‌های آغازین
پدر دنیلز زمانی که او ۵ سال داشت خانواده را ترک کرد. چندین سال بعد مادرش که از افسردگی رنج می‌برد او را به یکی ازهمسایگان به نام بیلی گراهام (که مبلغ مسیحی باپتیستی بود) و همسرش روث سپرد. دنیلز در مدتی که مادرش تحت درمان بیماری افسردگی بود، نزد دوستان خانواده گراهام زندگی کرد. چنین تجربه‌هایی تأثیرهای خود را بر کودک گذاردند. در طول سال‌های تحصیل در کالج داویدسن در کارولینای شمالی (لیسانس ۱۹۷۹) از اختلال‌های تغذیه‌ای رنج برد و مدتی کوتاه نیز در بیمارستان روانپزشکی بستری بود. در ۱۹۷۹ با یکی از استادانش به نام چارلز کرنول ازدواج کرد (آن‌ها یک دهه بعد از یکدیگر جدا شدند). پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان گزارشگر پلیس در روزنامهٔ شارلوت آبزرور مشغول به کار شد.
از آنجایی که این شغل او را در تماس نزدیک با جنبه‌های زیادی از جرم و جنایت قرار می‌داد، تلاش کرد تا با پیچیدگی‌ها و جنبه‌های رفتار مجرمانه آشنایی یابد. با پزشکانی که به عنوان پلیس جنایی داوطلبانه خدمت می‌کردند مصاحبه‌هایی انجام داد، ساعت‌های زیادی را نیز در کتابخانه پزشکی مرده‌شور خانه سپری کرد، وی همچنین در کلاس‌های پزشکی قانونی شرکت نمود. دنیلز مدتی را نیز در ریچموند ویرجینیا نزد پزشک پلیسی کار کرد و به مشاهده کالبدشکافی‌ها پرداخت.
آغاز نویسندگی
نخستین کتاب کرنول به نام «زمانی برای یادآوری» (۱۹۸۳) در واقع زندگی‌نامه روث گراهام بود که جای خالی مادرش را برای او پر کرده بود. کرنول که در آن زمان برای آبزرور کار می‌کرد بر روی دومین کتاب جنایی خود تمرکز کرد. نخستین نوشته‌های او برای چاپ رمانی جنایی توسط ناشرها رد شده بود. اما یکی از ویراستاران او را تشویق کرد که شخصیت خیالی کی اسکارپتا را که نقشی فرعی داشت، پرورش دهد. اسکارپتا با ظاهر و طرز فکری شبیه به کرنول، به عنوان پزشک جنایی پلیسی در «کالبدگشایی» (۱۹۹۰) حضور یافت. با انتشار این کتاب حرفه نویسندگی کرنول نیز آغاز گشت. او در سال‌های بعد به انتشار این مجموعه داستان ادامه داد. «بدن مدرک» (۱۹۹۱)، «همه آنچه باقی می‌ماند» (۱۹۹۲)، دلیل مرگ (۱۹۹۶)، «یادداشت سیاه» (۱۹۹۹)، «مگس» (۲۰۰۳)، «کتاب مرگ» (۲۰۰۷)، «اسکارپتا» (۲۰۰۸)، «عامل اسکارپتا» (۲۰۰۹)، «بندر سردخانه» (۲۰۱۰)، «مه قرمز» (۲۰۱۱)، «تخت استخوانی» (۲۰۱۲) و «غبار» (۲۰۱۳) تعدادی از آن‌ها هستند.
کرنول در آغاز به شیوه اول شخص داستان‌ها را روایت می‌کرد که به خواننده بینشی از افکار اسکارپتا می‌داد. او در رمان‌های بعدی شیوه روایت سوم شخص را در پیش گرفت. این مجموعه رمان‌ها طرفدارن زیادی دارند و تاکنون بیش از صد میلیون نسخه از آن‌ها به فروش رفته است.
زندگی شخصی
پاتریشیا کرنول علناً همجنس‌گراست. او در فوریه ۲۰۰۵ با دکتر استیسی گروبر (استادیار روان‌پزشکی دانشگاه هاروارد) ازدواج کرد. آن‌ها در ایالت ماساچوست زندگی می‌کنند. جایی که ازدواج همجنس‌گرایان در آن قانونی است.
ارتش هفت ملت
«ارتش هفت ملت» ترانهٔ شماره ۱ از آلبوم فیل گروه گاراژ راک آمریکایی وایت استرایپس است. «ارتش هفت ملت» در سال ۲۰۰۳ در قالب یکی از تک‌آهنگ‌های آن آلبوم منتشر شد و برای ۳ هفته جایگاه نخست جدول ترانه‌های مدرن راک بیلبورد را در اختیار داشت. این تک‌آهنگ در زمان انتشارش در آمریکا در بیلبورد هات ۱۰۰ هم تا ردهٔ ۷۶اُم صعود کرد.
«ارتش هفت ملت» با ریف تکرارشونده‌ای که در سراسر ترانه زیر صدای جک وایت شنیده می‌شود شناخته شده‌است. اگرچه این بخش‌ها برای شنونده صدای گیتار باس را تداعی می‌کند(سازی که در تنظیم آهنگ‌های وایت استرایپس استفاده نمی‌شد) اما واقعیت این است که جک وایت آن را با یک گیتار هالو بادی اجرا کرده‌است. به گفتهٔ جک وایت «Seven Nation Army» تلفظ اشتباه نام جنبش «The Salvation Army» در دوران کودکی‌اش بوده‌است.
الیسا مایناردی
الیسا مایناردی (Elisa Mainardi; July 27, 1930 – 1930:07:27, May 8, 2016) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به ستیریکون، رم، کازانووای فلینی، مالابیمبا – بدکاره بدخواه، زنان زندانی بند ۷، زنان روستایی کم‌حرف و کاترین و من اشاره کرد.
با دیدلز آشنا شوید
با دیدلز آشنا شوید یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر کمدی محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی استیو بویام است. در این فیلم بازیگرانی همچون پل واکر، استیو ون ورمر، ای جی لانگر، جان اشتون، رابرت انگلوند، دنیس هاپر، اریک برادن، ام. سی. گینی، آنا گستایر، مگان کاوانا و هتی وینستون ایفای نقش کرده‌اند.
سنبل‌زاده وهبی
سنبل‌زاده وهبی (۱۷۱۸؟ میلادی در مرعش - ۲۸ آوریل ۱۸۰۹ استانبول) شاعر و واژه‌نامه‌نویس عثمانی بود که به ترکی، فارسی، و عربی شعر می‌سرود. او دیوان اشعار خود که به سه زبان یادشده بود را به سلطان سلیم سوم تقدیم کرد. هم‌عصران او به وی لقب «سلطان‌الشعرا» داده‌بودند اما کیفیت اشعار او، امروزه، چندان در سطحی بالا ارزیابی نمی‌شود.
شب رؤیایی
شب رؤیایی رمانی از اشتفان تسوایگ، نویسندهٔ اهل اتریش است که سال ۱۹۲۲ منتشر شده‌است.
چالاتا (تاجیکستان)
چالاتا (تاجیکستان) (به لاتین: Chalata) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
نفتکامسک
شهر نفتکامسک در کشور روسیه و در جمهوری باشقیرستان واقع شده‌است.
ادیهالی، حسن
ادیهالی، حسن (به انگلیسی: Addihalli, Hassan) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
امیرفضلی
امیرفضلی ممکن است به یکی از اشخاص زیر اشاره داشته باشد:
شاه بهرام
شاه بهرام  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هاتسیک
هاتسیک (به ارمنی: Հացիկ) یک شهرک در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است.
خصوصیات
هاتسیک ۱٬۱۲۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
فرانکلین، آیداهو
فرانکلین شهری در شهرستان فرانکلین ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۶۴۱ نفر بوده است.
چی شده
چی شده نام یک آلبوم موسیقی اثر بابک جهانبخش، هنرمند ایرانی است که در سبک پاپ تهیه شده و دارای ۱۱ آهنگ است.
سوانتون نوورز
سوانتون نوورز (به انگلیسی: Swanton Novers) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Norfolk واقع شده‌است. سوانتون نوورز ۵٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۹ نفر جمعیت دارد.
کنوویتسه
کنوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پریبرام واقع شده‌است.
شهرستان ماسال
ماسال یکی از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی، ۵۲٬۶۴۹ نفر بود و مرکز آن شهر ماسال است. این شهر دارای ۲ بخش و چند دهستان است.
این شهر دربرگیرنده ماسال و شاندرمن است که دارای ۹۴ روستا و وسعت جغرافیایی ماسال ۴۸۶ کیلومترمربع است. از این میزان حدود ۷۰ هزار هکتار آن جنگل و مرتع و ۷۲۵۰ هکتار زیر کشت برنج و ۳ هزارو ۹۸۳ هکتار اراضی باغی می‌باشد. میزان بارش سالانه باران در این منطقه ۱۰۰۰ الی ۱۴۰۰ میلی‌متر است. جاده کوهستانی ماسال به خلخال از این منطقه شروع می‌شود و جز مسیرهای جذاب برای طبیعت گردان محسوب می‌شود.
ماسال با مساحت ۶۳۳ کیلومتر مربع و ارتفاع ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا، مرتفع ترین منطقه استان گیلان پس از رودبار محسوب می‌گردد.
ماسال که قبلا جزئی از منطقه وسیع تالش بود در سال ۱۳۷۶ مستقل و به شهر تبدیل شد، که شامل دو بخش: مرکزی و شاندرمن، چهار دهستان: شاندرمن، شیخ نشین، حومه و ماسال و نیز ۹۸ آبادی است که از این تعداد ۱۲ آبادی خالی از سکنه است. براساس سر شماری ۱۳۹۵جمعیت این شهرستان بالغ بر ۵۲٬۶۴۹ نفر است که از این تعداد ۲۳،۶۳۰ نفر در شهر و بقیه ساکن روستاها هستند.
ماسال با دارا بودن ۷۲۵۰ هکتار اراضی شالیزاری و ۴۵۹ هکتار اراضی باغی از نظر کشاورزی و تنوع محصول از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا مستعد بودن خاک سبب شده‌است که انواع محصولات باغی و زراعی در آن کشت گردد؛ که مهمترین محصول این منطقه برنج - باقلا - مرکبات - آلوچه (گوجه سبز کلمه درستی برای جایگزینی نیست) - سبزیجات و غیره می‌باشد. در ضمن مردم این منطقه پس از برداشت برنج به کشت دوم تمایل زیادی داشته و محصولاتی چون شبدر و … جهت تمکن اقتصادی کشت می‌نمایند. ضمناً در ماسال بازار هفتگی در روز شنبه و در بخش شاندرمن روز پنج شنبه برگزار می‌گردد که دارای رونق فراوان است. علاوه بر کشاورزی، دامداری ماسال با دارا بودن بیش از ۲۵۰ هزار واحد دامی سنگین و سبک یکی از مهمترین تولیدکنندگان فرآورده‌های دامی از جمله گوشت قرمز، گوشت مرغ، پنیر، کره، شیر، لر (ماده غذای بسیار خوشمزه و پر کالری که ترکیبی از شیر و آب پنیر می‌باشد)، ماست و پشم و پوست و … که در سطح استان از شهرت خوبی برخوردار است، می‌باشد. همچنین پرورش زنبور عسل در ماسال رایج و عسل طبیعی این شهر نیز معروف است. آب و هوای این منطقه به دلیل کوهستانی بودن دارای زمستانهای گرم و با درصد رطوبت بیشتر از ۷۵ درصد می‌باشد. بیشترین رطوبت در شهریور ماه مشاهده می‌شود.
در ماسال بیش از ۱۷ غار بزرگ و کوچک وجود دارد که بزرگ‌ترین آن‌ها غار آویشو است که بین مناطقی همچون تالی بنه، انده چو و خماسون در بستر دره‌ای کم‌آب قرار دارد. این غار شگفت‌انگیز که در حوزه جغرافیایی بخش شاندرمن واقع شده و همچنین از بزرگترین غارهای گیلان و در نوع خود یکی از کم نظیرترین غارها در سطح کشور است. تا کنون تا ۲۰۰۰ متری این غار پیمایش شده‌است
این شهر دارای محدوده‌های کوه پایه‌ ای، جنگلی و مرتعی می‌باشد. آب و هوای آن در ناحیه جلگه ای، مرطوب و در ناحیه کوهستانی، نیمه مرطوب کوهستانی است.
مردم ماسال از قوم تالش هستند و به زبان تالشی  سخن می‌گویند.
حافظ کسیب
حافظ کسیب (Hafez Kasseb) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است.
تیم ملی
وی عضو تیم ملی فوتبال مصر در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ بوده است.
نفتکومسک
شهر نفتکومسک در کشور روسیه و در کرای استاوروپول واقع شده‌است.
مزوراکا
مزوراکا (به ایتالیایی: Mesoraca) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کروتون واقع شده‌است.
خصوصیات
مزوراکا ۹۲٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۱۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر لاونا پونت ترسا خواهرخواندهٔ مزوراکا هست.
کاترین کارور
کاترین کارور (Kathryn Carver; August 24, 1899 – 1899:08:24, July 17, 1947) بازیگر اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. او به مدت شش سال همسر بازیگری به نام آدولف منژو بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی بازی کرده می‌توان به زندگی خصوصی او اشاره نمود.
پایشگاه درازمدت بوم‌سازگان
پایشگاه درازمدت بوم‌شناختی پروژه‌ای در سواحل نیوجرسی، ایالات متحده است که فرآیندهای اقیانوس را با سیستم‌های برخط فناوری اطلاعات پایش و نظارت می‌کند که توسط مؤسسه علوم دریایی و ساحلی در دانشگاه راتگرز هدایت می‌شود. در حال حاضر سنسورهایی برای دما، شوری ، انتقال، نور، تضعیف نور، فلورسانس، فشار و سرعت نصب شده‌اند.
جان جیمز
جان جیمز (John James؛ زادهٔ April 18, 1956) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
چهارراه دیران
چهارراه دِیران (به لاتین: Chorroha-Deyron) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
جان جیمز
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به یخ‌شکن و دودمان اشاره کرد.
خورشیدگرفتگی ۲۴ آبان ۱۳۹۱
خورشیدگرفتگی ۲۴ آبان ۱۳۹۱ روز چهارشنبه (۱۳ نوامبر ۲۰۱۲م) به صورت کلی خواهد بود. این گرفت از ایران قابل مشاهده نیست. این گرفت هنگامی روی می‌دهد که خاورمیانه و ایران شب را می‌گذراند و در نیمروز مقابل در نیمکره جنوبی این گرفت تحقق می‌یابد.
این گرفتگی در بخشی از شمال استرالیا و جنوب اقیانوس آرام به صورت کلی و در استرالیا، زلاندنو، جنوب اقیانوس آرام، بخشی از جنوبگان و جنوب آمریکای جنوبی به صورت جزئی قابل مشاهده است.
این گرفت تقریباً از ۱۹:۳۰ روز ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ به وقت جهانی از منتهی‌الیه جنوب شرق آسیا و شمال استرالیا آغاز شده تمام استرالیا را دربرگرفته و اقیانوس آرام جنوبی و نیمه‌ای از مدار قطبی جنوب را شامل شده و با رسیدن به نوار غربی آمریکای جنوبی و در نهایتاً در آب‌های اقیانوس آرام در حدود ساعت ۰۰:۵۰ روز ۱۴ نوامبر به پایان می‌رسد.
شهرستان کاردژالی
شهرستان کاردژالی یک شهرستان در بلغارستان است که در استان کرجالی واقع شده‌است. شهرستان کاردژالی ۵۷۴٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷٬۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
احمدسرگوراب
اَحمَدسَرگوراب شهری از توابع بخش بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان در شمال ایران است.
زبان آستوری
زبان آستوری زبان رایج در استان خودمختار آستوریاس اسپانیا است که در میان مردم آن منطقه رواج دارد. شمار گویشوران این زبان را تا پانصد و پنجاه هزار نفر دانسته‌اند. این زبان در اسپانیا حالت زبان رسمی را ندارد و فقط در محاوره‌ها بکار می‌رود. در شرق استان آستوریاس زبانی دیگر بنام زبان اوناویایی تکلم می‌شود که بر سر اینکه گویشی از زبان آستوری یا گالیسایی می‌باشد مناقشاتی ایجاد شده‌است. بتازگی در دانشگاه اویدو اسپانیا امکان تحصیل در زمینه واژه شناسی آستوری میسر شده‌است.
احمدسرگوراب
کوهستان جنگلی سیاهمزگی که میان روستاهای سیاهمزگی و خره‌کش واقع شده از نقاط دیدنی این شهر است. بقعه امامزاده اسحاق و خواهر او خیرالنسا بر نوک قله سیاه‌کوه بخش احمدسرگوراب از نقاط دیدنی دیگر در پیرامون این شهر است.
دومین کتابخانه شهرستان شفت در شهر احمدسرگوراب قرار دارد. این کتاب‌خانه در سال ۱۳۸۰ با ۲۵۸۰ جلد کتاب تأسیس شد. مردم این شهر گیلک هستند و به گویش بیه‌پس زبان گیلکی سخن می‌گویند. خواننده و نوازندهٔ موسیقی سنتی ایرانی، سعید جعفرزاده احمدسرگورابی (پرواز همای) (زادهٔ ۱۳۵۸) متولد احمدسرگوراب است. وی دوران کودکی و نوجوانی خود را در آن‌جا سپری کرد.
سوانویک، داربی‌شر
سوانویک (به انگلیسی: Swanwick) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دره امبر واقع شده‌است. سوانویک ۵٬۰۸۴ نفر جمعیت دارد.
مولوی خدارحم رودینی
خدارحم رودینی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است..
جمعیت
این روستا در دهستان زهک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
قضیه گرین
فرض کنیم که C منحنی ساده و بسته در صفحهٔ XY بوده و D ناحیه محدود و کراندار بین منحنی C باشد.اگر L و M توابعی از دو متغیر x و y بوده و در میدان D پیوسته و دارای مشتق جزئی مرتبه اول باشند، داریم:
کارت داده‌برداری
به فرایند دریافت و جمع‌آوری سیگنال از یک یا چند سنسور که در حال اندازه‌گیری شرایط محیط پیرامون هستند داده‌برداری گفته می‌شود. داده‌برداری معمولاً با هدف تبدیل اطلاعات سنسورها به داده‌های دیجیتال بمنظور انجام پردازش‌های بعدی در کامپیوتر صورت می‌گیرد. سیستم‌های داده برداری یا به‌صورت مخفف شده DAS ،DAQ یا DAU عموماً وظیفه تبدیل امواج آنالوگ به مقادیری دیجیتال و قابل فهم برای کامپیوتر را بر عهده دارند. اجزای سیستم های داده‌برداری شامل موارد زیر است:
کالای مکمل
کالای مکمل مفهومی در علم اقتصاد است که در برابر کالای جانشین بیان می‌شود. کالای مکمل به کالاهایی گفته می‌شود که به صورت تکمیلی و با هم مصرف شوند تا یک نیاز مشخص را برطرف سازند.مانند قند و چای،مسواک و خمیر دندان،تفنگ و گلوله تفنگ ، اتومبیل و بنزین. گفتنی است که افزایش قیمت یکی از کالای های مکمل باعث کاهش در میزان تقاضا برای کالای دیگر خواهد شد و برعکس کاهش قیمت یکی از کالاهای مکمل باعث افزایش در میزان تقاضا برای کالای مکملش خواهد شد. به عنوان مثال افزایش قیمت بنزین باعث کاهش تقاضا برای اتومبیل خواهد شد. یا کاهش قیمت انرژی الکتریکی باعث افزایش استفاده از لوازم برقی می گردد.