cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آورو ۶۸۴
آورو ۶۸۴ یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ آورو در کشور بریتانیا است.
کارنگشوو
کارنگشوو یک روستا در لهستان است که در گمینا میلشن واقع شده‌است.
استیو اسکالیس
استیو اسکالیس نمایندهٔ حوزه انتخابیه اول لوئیزیانا از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و ویپ اکثریت مجلس است که برای نخستین‌بار در ۳ مه ۲۰۰۸ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
جارباس فائوستینو
جارباس فائوستینو هافبک اهل برزیل است که در شهر ریودو ژانیرو و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
جارباس فائوستینو در تیم‌های فوتبال ناپولی سابقهٔ حضور دارد.
حسین‌آباد خوارزو
حسین‌آباد خوارزو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لامرد در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیگار قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
هنرآموز
هنرآموز، از مراتب علمی آموزش و پرورش در کشور ایران است. به افرادی که در هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای یا مراکز کاردانش تدریس می‌کنند، هنرآموز گفته می‌شود. بسیاری از هنرآموزان، مهندسانی هستند که وظیفه‌ی آموزش و تربیت نیروهای فنی را در کارگاه‌های تخصصی بر عهده دارند. در حال حاضر فارغ‌التحصیلان دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران در رشته‌هایی چون معماری، معماری منظر، معماری داخلی، ارتباط تصویری و... به عنوان هنرآموز برای وزارت آموزش و پرورش بورسیه می‌شوند.
البته واژه هنرآموز کمی گسترده تر شده است و اکنون یک سایت آموزش خیاطی است که مرجع آموزش برای بانوان است و آموزش های رایگان مربوط به خیاطی و دوخت سرویس آشپزخانه در آن بارگذاری می شود.
مانوئل پوییگ
خوان مانوئل پوییگ دیدونه (زاده ۲۸ دسامبر ۱۹۳۲ در شهرک خنرال ویگاس آرژانتین - در گذشته ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۰) نویسنده آرژانتینی که با سه رمان لبان غنچه‌ای بزک کرده، بوسه‌ی زن عنکبوتی و استخوان شرمگاهی فرشته‌سان به شهرت رسید.
از رمان‌های دیگر او می‌توان نفرین ابدی بر خواننده این برگ‌ها را نام برد.
باغ‌های المناره
باغ‌های المناره (حدائق المنارة) در عصر یکتاپرستان ساخته و درست شده‌است. این مکان عبارت بوده‌است از یک سربازخانه (پادگان) برای تمرینات شنای سربازان در ابتدای قرن دوازدهم که مزین به درختان زیتون بوده‌است.
موقعیت و ویژگی‌ها
باغ‌های المناره حدوداً ۳ کیلومتر بیرون از دیوارهای دفاعی شهر مراکش واقع شده‌است، در هنگام تعطیلات در پایان هفته بسیاری از مراکشی‌ها برای گذراندن تعطیلات به این باغها می‌روند. در وسط این باغها یک برکه یا مخزن بزرگ آب المناره قرار دارد که همیشه پر از آب می‌باشد، عمق این مخزن یا برکه دو متر است و محیط آن برابر با ۵۱۰ متر است، آب این برکه یا مخزن از کوه‌های اطلس تأمین می‌گردد و توسط قنات به این برکه ریخته می‌شود.
گوانگ‌دونگ ۲۱۸۵
سیارک ۲۱۸۵ دو هزار و صد و هشتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۰ نوامبر ۱۹۶۵ کشف شد.
انایا (بازیگر)
انایا (زاده January 21, 1988) بازیگر هندی است.
گوانگ‌دونگ ۲۱۸۵
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۳۰ است.
انایا (بازیگر)
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم روزی در چنای و رادیو اشاره کرد.
حفره صماخی
حفره صماخی ساختاری استخوانی و توخالی در بخش قدامی و بیرونی جمجمه در پستانداران جفت‌دار که بخش‌های گوش میانی و درونی را در بر می‌گیرد. در بیشتر جانوران، این حفره توسط بخش صماخی استخوان گیجگاهی تشکیل می‌شود.
به جز در نخستی‌سانان، حفره صماخی در تارسیه‌ها، لمورها، و چشم‌گردها نیز وجود دارد.
بانکسیا عصایی
بانکسیای عصایی نام یک گونه از سرده بانکسیا است.
وانیا رادووانوویچ
وانیا رادووانوویچ (زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۸۲) خواننده صربستانی است.
او در یوروویژن ۲۰۱۸ نماینده مونته‌نگرو بود.
ویلو پیل
ویلو پیل (زاده January 22, 1995) زن‌پوش آمریکایی است.
وانیا رادووانوویچ
پیوند به بیرون
Official YouTube channel
اوزدم (شهر)
شهر اوزدم در ایالت مکلنبورگ-فورپومن در کشور آلمان واقع شده‌است.
تپه شوناخالی
تپه شوناخالی مربوط به عصر آهن است و در شهرستان گرمی، بخش موران، دهستان اجارود شرقی، روستای پرمهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۴۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پال توئیچل
پل توئیچل (جان پل توئیچل) یا پال توئیچل (جان پال توئیچل) (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۰۸ - درگذشتهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۱) نویسنده و مؤلف معنویِ آمریکایی و بنیان‌گذار گروه اکنکار بود. او توسط اعضای آن گروه به‌عنوان ماهانتا یا استاد زندهٔ اکنکار در زمان خود پذیرفته شد. او توسعهٔ این گروه را تا زمان مرگش ادامه داد. نام معنوی او که اِکیست‌ها (دانش‌آموزان اکنکار) به آن اعتقاد دارند پدار زاسک است.
تولد و اوایل زندگی
بخش عمده‌ای از زندگی توئیچل در پرده‌ای از ابهام و تردید پیچیده شده‌است و در مورد تاریخ تولد وی اختلاف نظر وجود دارد. هیچ گواهی تولدی برای وی ثبت نشده‌است. در دو کتاب انجیل خانوادگی نیز سال‌ها و روزهای تولد متناقضی گزارش شده‌است (۱۹۰۸ و ۱۹۱۰، ۲۲ اکتبر و ۲۳ اکتبر). یک گواهی تولد، که دیرتر از موعد و توسط پدرش در سال ۱۹۴۱ پر شده‌است، ادعا می‌کند که سال تولد او ۱۹۱۲ است. پل توئیچل خودش حاضر نبود در مورد سن یا زمان تولدش صحبت کند. گواهی مرگ او توسط همسرش پر شد. گیل می‌گوید او در سال ۱۹۲۲ متولد شده‌بود؛ بنابراین، تاریخ تولد او از روزی که متولد شده تا روزی که فوت کرد به‌طور نادرست گزارش شده‌بود. داگ مارمن نویسنده، از سوی دیگر برپایهٔ اطلاعات سرشماری که برای اولین بار توسط دین مک‌ماکین کشف شد، با سال ۱۹۰۹ موافق بوده‌است. سرشماری سال ۱۹۱۰ نشان می‌دهد که توئیچل در ماه آوریل ۱۹۱۰ شش‌ماهه بوده‌است. او احتمالاً در شهر پادوکاه، ایالت کنتاکی متولد شده‌است، اگرچه این هم کاملاً مشخص نیست. گزارش شده‌است که پل توئیچل درست پس از یک زلزلهٔ بزرگ به‌دنیا آمده‌است، که ازنظر منتقدانِ وی ادعای ماجراجویانه‌ای است. به‌هرحال، ولکر دورمان اولین نفری بود که کشف کرد که زلزله‌ای به بزرگی ۴٫۶ در حدود ۳۰ مایل دورتر از پادوکاه را لرزانده‌بود، مرکز این زلزله بر روی رودخانه می‌سی‌سی‌پی بود که کمی بعد از نیمه‌شب ۲۲ اکتبر ۱۹۰۹ رخ داده‌بود. بعدها، توئیچل در کالج ایالت مورای و کالج معلمان ایالت غربیِ کنتاکی در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی حضور داشت اما هرگز از هیچ‌کدام فارغ‌التحصیل نشد. او برای اولین بار در سال ۱۹۴۲ ازدواج کرد. او در نیروی دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا در طول جنگ جهانی دوم خدمت کرد و پس از جنگ خبرنگارِ «آور نِیوی» شد. او بعدها کارش را ادامه داد تا یک روزنامه‌نگار مستقل شد. او همچنین تعدادی از جنبش‌های معنوی را بررسی کرد. در سال ۱۹۵۰، او به کلیسای خودشکوفایی سوامی پرماناندا گیری پیوست، که شاخه‌ای از یاران خودشکوفای پاراماهامسا یوگاناندا را تشکیل می‌داد. او در محوطهٔ کلیسا زندگی کرده، و ماهنامهٔ کلیسا، صلیب عرفانی، را ویرایش می‌کرد. در سال ۱۹۵۵، از او خواسته شد تا کلیسا را ترک کند، همان سالی که از همسر اولش، کامیل بالو، جدا شد. اواخر همان سال (۱۹۵۵) او توسط سنت کرپال سینگ با یوگا سورت شابد آشنا شد و همچنین در کلیسای ساینتولوژی مشغول شد، و یکی از اعضای کارکنان کلیسا و یکی از اولین ساینتولوژیست‌هایی بود که توانست به «وضعیت روشن‌بینی» برسد. در سیاتل، واشینگتن، او با گیل اتکینسون ملاقات کرد. توئیچل بعدها این زن را به کرپال سینگ معرفی کرد و بعدها با او ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۱۹۶۴ به سان فرانسیسکو نقل مکان کردند، جایی که توئیچل شروع به نوشتن در مورد آموزش‌های جدیدش، تحت عنوان اکنکار نمود. در اواخر ۱۹۶۴، او یک سری کارگاه‌های آموزشی در مورد حضور در دو مکان متفاوت در آنِ واحد ارائه داد که بعدها آن را «سفر روح» نامید. این کارگاه‌ها در بنیاد فراروانشناسی کالیفرنیا در سن دیگو، طرفدار پیدا کرد و نشان داد که مردم می‌توانند با استفاده از تکنیک‌های او تجربهٔ معنوی داشته‌باشند.
نقش توئیچل در اکنکار
بعضی از مردم معتقدند که این ایدهٔ گیل بوده‌است که توئیچل برخی از آموزش‌های معنوی خود را به یک مذهب جدید، یعنی اکنکار تغییر دهد. اگرچه، توئیچل سه کتاب برجستهٔ خود در مورد اکنکار را چندین سال قبل از ملاقات با گیل نوشت. آنچه به نظر درست می‌رسد آن چیزی است که پل در زندگی‌نامهٔ خود (کتابی با عنوان در روحم من آزاد هستم) می‌گوید؛ گویی تشویق‌های گیل جرقه‌ای برای او بود تا به وسیلهٔ نوشته‌هایش کار بیشتری را به انجام برساند. منتقدان می‌گویند که در ابتدا توئیچل مدعی شد که آموزه‌هایش جدید بودند، اما او در نهایت به آن‌ها به‌عنوان یک علم باستانی که قبل از همه نظام‌های اعتقادی و دینی وجود داشته‌است اشاره کرد. اگرچه، این تفسیر بر اساس توضیحاتی است که پل قبل از اینکه رسماً اکنکار را آغاز کند آن را ارائه داده بود -یعنی همان زمانیکه فلسفه‌اش را (که خود آن را داستان بی‌انتها و معلق می‌نامید) ترویج می‌داد. این فلسفه در حقیقت یک چشم‌انداز خارج از گود بر جامعه مدرن بود. آن‌ها در واقع دیدگاه‌ها و ایده‌های خود او بودند. اگرچه هنگامی که او اکنکار را در اکتبر ۱۹۶۵ آغاز کرد همیشه از آن به‌عنوان آموزش باستانی یاد می‌کرد. در واقع او در کتابش با عنوان «اکنکار: کلید اسرار» مثال‌های بسیاری از تعالیم تاریخی را در کتاب خود مطرح نموده‌است، در حالی که همچنین تجارب شخصی خود با معلمش، استاد اکنکار، ریبازار تارز را توضیح می‌داد. پس از اینکه طریقت مذکوربنا نهاده شد، توئیچل یک سری کتاب، و مطالعات شخصی اش را به چاپ رسانید، و در همان زمان به به‌طور فعال در سراسر جهان سخنرانی می‌کرد. او هزاران نامه به شاگردان می‌نوشت و به نوشتن مقالات برای مجلات مشغول بود. در مدت کوتاهی پس از شروع اکنکار یک سری مقالات نوشت که توجه برخی از منتقدان را به خود جلب کرد. در یکی از این مجموعه‌ها که در آن از پل به‌عنوان "مردی که با خدا حرف می‌زند " اشاره شده، او در مورد خود و گوروهای دیگرمزاح می‌کند. او می‌گوید در زمانی که استطاعت مالی نداشته این کتاب را در ازای چاپ رساله اکنکار خود نوشته‌است در آن ستون او پند و اندرزهای معنوی ارائه داده و ادعا می‌کرد که با خدا در مورد مشکلات کسانی که به او می‌نویسند ارتباط دارد. او همچنین پیش‌بینی‌های دربارهٔ وقایع آینده داشت که ازجمله در این باره که جنگ ویتنام در سال ۱۹۶۸ تمام می‌شود و لیندون جانسون به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده برای بار دوم انتخاب می‌شود. بسیاری از جواب‌های او با کلمات «من صحبت کرده‌ام» خاتمه پیدا می‌کرد.
مرگ
بنا به گفتهٔ بعضی، توئیچل در ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۷۱ بر اثر یک حملهٔ قلبی فوت کرد (اندکی پس از اینکه با دانش‌آموزان دیرین اکنکار در شامی در سینسیناتی دیدار کرد) «مرگ» او همانند زندگی‌اش با بحث و مجادله همراه بود. برخی از منتقدان به نظر لوئیس بلوت استناد می‌کنند، وی یکی از رهبران برجسته در اکنکار بود. پس از ترک اکنکار، بلوت گفت که به نظر او «مرگ» توئیچل از زمانی که استادان قبلی اکنکار را به مبارزه طلبیده بود- لازم بود. هر چند او، این نظرات را بعد از اینکه به مقام رهبری (که به ان امیدوار بود نرسید) عنوان کرد؛ مقامی که به داروین گراس داده شد. در واقع، اولین توضیحات بلوت در مورد مرگ توئیچل این بود که او شاهد خروج توده سماوی توئیچل از بدنش بوده‌است. علاوه بر این، افراد دیگری که امید داشتند که جانشین توئیچل شوند ولی رد شدند، پس از مرگ او صداقت توئیچل را زیر سؤال بردند به این دلیل که او پیش‌بینی کرده بود که برای یک دهه و نیم دیگر به رهبری کردن ادامه می‌دهد این مسئله بیشتر به وسیلهٔ دیوید لین و افراد خارج از اکیست‌ها مطرح شده بود و بنابراین دغدغه‌ای در میان اکیست‌ها ایجاد نکرد. دلیلش این است که توضیحات پل در مورد ماهانتای بعدی (که در عرض پانزده سال آینده قرار بود بیاید) بود نه دربارهٔ جانشین بعدی خودش، که صرفاً باید یک استاد اکنکار باشد و نه یک ماهانتا. پل به سادگی به سطوح مختلف استادی اشاره می‌کرد زیرا همان‌طور که او توضیح داد، تعداد زیادی از مردم وجود داشتند که ادعا می‌کردند که جانشین بعدی او هستند ولی آنچه که آن‌ها می‌گفتند درست نبود. البته «مرگ» او نگرانی‌هایی را ایجاد کرد، چون توئیچل نام جانشین خود را نگفته بود. در نهایت همسر او، گیل، داروین گراس را انتخاب کرد. بنا به گفتهٔ گیل، در واقع انتخاب پل توئیچل، گراس بود چرا که گیل در رؤیایی پال را ملاقات کرده بود و همسرش جانشینی گراس را تأیید کرده بود منتقدان رؤیای گیل را کم‌اهمیت جلوه دادند و اظهار کردند که گیل خودش این انتخاب را انجام داده‌است. اگرچه، گیل اعلام کرد که او مایل نبوده جانشین را انتخاب کند و از این کار سر باززد. او مطمئن بود که پل خودش این انتخاب را روشن خواهد کرد. سپس او رؤیایی داشت، که در آن پل به او نشان داد که داروین گراس «استاد سیت» بعدی است و در عین حال به او گفت که گیل ازجانب دو تن دیگر یعنی ران پل و هیلاری کلینتون (که از رهبران پیشین اکنکار بودند) نیز دو تاییدیه دریافت خواهد کرد. در این ائناء آن‌ها نیز تجاربی درونی داشتند که گواه بر جانشینی داروین گراس بود.
پال توئیچل به‌عنوان یک نویسنده
توئیچل چندین کتاب و برنامه‌های آموزشی دربارهٔ اکنکار نوشت، سخنرانی‌های عمومی در سراسر جهان انجام داد و همچنین هزاران نامه نوشت. برخی از منتقدان ادعا می‌کنند که نامه‌ای که پال توئیچل به کرپال سینگ فرستاد با عنوان کتاب دندان ببر به چاپ رسید. این سوء تفاهم با توضیحات عمومی کرپال سینگ آغاز شد. به نظر می‌رسد احتمالاً سینگ قبل از این توضیحات حتی کتاب را نخوانده باشد چون به نظر می‌رسد که او آن را با کتاب دیگری به نام گفتگو با استاد که از تجربیات اولیه توئیچل تشکیل شده بود اشتباه گرفته‌است. سینگ ادعا می‌کند که او دندان ببر را به توئیچل در سطوح درونی القا کرده‌است و سپس آن را مورد انتقاد قرار داد چون آن به جای تجارب معنوی واقعی از تجاربی در رؤیا ساخته شده بود. همه این توضیحات، اگر چه، به دلیل اشتباه گرفتن او با کتاب دیگری فقط یک سوء تفاهم بودند، چرا که هیچ‌یک از نظرات او با آنچه در کتاب دندان ببر آمده بود متناسب نبود. بعدها، منتقدان ادعا کردند که کرپال سینگ انتقادات خود از «نیش ببر» را به توئیچل گفت اما پال آن را نپذیرفت و همین باعث فاصله گرفتن پال از کرپال سینگ شد. اگرچه، این نیز یک سری از سوء تفاهمات است. حتی دیوید لین باور خویش را در مورد آنچه در دندادن ببر ادعا شده بود پس گرفت چرا که یادداشت‌های خود او نشان می‌دهد که توئیچل و سینگ پس از سال ۱۹۶۳ رابطه دوستانه طولانی داشتند، زمانی که رویداد دندان ببر قرار بود اتفاق بیفتد. توئیچل به زندگی‌نامه‌نویسی با نام براد استیگر گفت که او انتظار داشت که دندان ببر بحث‌برانگیز باشد، و اظهار داشت که این کتاب پایه و اساس تعالیم ادیان ارتدکس، فلسفه و مفاهیم متافیزیکی را تکان خواهد داد. «توئیچل حتی ادعا کرد که مطلع شده که پاپ کتاب را دیده‌است و بسیار آشفته شده و شاید آن را محکوم کند.»
اتهامات دزدی ادبی از آثار دیوید لِین
مقایسهٔ آثار اکنکارِ توئیچل نشان می‌دهد که احتمالاً توئیچل از آثار نویسندگان مختلف سرقت ادبی (کپی‌برداری) کرده‌است. دیوید. سی. لین، استاد و پژوهشگر هنر لیبرال همراه با دیگران مدارکی را افشا کرد در مورد این‌که توئیچل بسیاری از آثارش را از آثار جولیان جانسون، سنت کرپال سینگ، لاما آناگاریکا گوویندا، والتر راسل، ال ران هوبارد، هلنا بلاواتسکای و دیگران سرقت ادبی کرده‌است. اما یکی از اعضای روحانیتِ اکنکار به نام داگلاس مارمن اطلاعاتی ارائه داد که نقدهای دیوید لِین و فورد جانسون را با چالش مواجه کرد؛ مثلاً از طریق ارائهٔ نمونه‌هایی ازجمله کتابخانهٔ کنتاکی در شهر پادوکاه (به‌عنوان مرجع تاریخی مربوط به حرفهٔ توئیچل و اطلاعات شخصیِ وی). رسالهٔ لِین و بحث‌های او با اکیست‌ها و مقامات اکنکار به‌صورت آنلاین در دسترس هستند. همچنین نقدهای داگ مارمن از یافته‌های دیوید لِین.
آلن ریچ
آلان ریچ (آلن ریچ) (Allan Rich؛ زادهٔ - درگذشته ۲۲ اوت ۲۰۲۰) هنرپیشه، پدیدآور، و کنشگری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تا ۲۰۲۰ مشغول فعالیت بود.
یکی از معروف‌ترین آثار ریچ، بازی در فیلم کوه‌نشین ۲، ظهور و کاش من اینجا بودم است.
ارمیتن
ارمیتن جماعت و شهرکی در ناحیهٔ عینی ولایت سغد است که در شمال غربی تاجیکستان قرار دارد.
ارمیتن بزرگ‌ترین جماعت این کشور است و ۱۴٬۸۴۹ نفر جمعیت دارد.
والدرون، کانزاس
والدرون شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱ نفر بوده‌است.
نجارکلای قدیم
نجارکلای قدیم، روستایی از توابع شهرستان سیمرغ در استان مازندران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تالارپی شهرستان سیمرغ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۴۷نفر (۲۶۲خانوار) بوده‌است. این روستا در تقاطع سه راهی مهمی قرار دارد که محل تقاطع راه سه شهر بابل و سیمرغ و قائمشهر به هم می‌باشد. همچنین یک پل دارد که از فراز رودخانه تالار عبور می‌کند این پل فلزی در زمان رضاشاه درست شده هست و قدمت ۱۰۰ ساله دارد. از افراد سرشناس روستا می‌توان به خانواده بزرگ اکبری، قاسمی، حسینی، رحیم نژاد، عمرانی، ترابی، اسکندری، فرجی و محمودی‌ها اشاره کرد که نقش مهمی در معرفی روستای نجارکلا قدیم داشتند، از مهم‌ترین محصولات تولیدی این روستا میوه کیوی و تامسون بسیار مرغوب می‌توان اشاره کرد که هرساله صدها تن میوه با کیفیت بسیار بالا روانه بازارهای داخلی و خارجی می‌شود روستای نجارکلا قدیم از فرهنگ بسیار غنی و با مردمانی فهیم و با دانش روز برخوردار می‌باشد.
گترینین استریگین
گترینین استریگین (Getriin Strigin؛ زادهٔ July 7, 1996) بازیکن فوتبال اهل استونی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Estonia women's national under-17 football team, Estonia women's national under-19 football team، و Estonia women's national football team بازی کرده‌است.
آورو ۷۲۰
آورو ۷۲۰ یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ آورو در کشور بریتانیا است.
خط‌الرأس
خط الرأس یا میان‌آب یا آب پخشان به خط اصلی یا بلندترین یال واسط دو قله گفته می‌شود. خط‌الرأس محل برخورد دو دامنه در بالاست که محل تقسیم آب باران است. خط الرأس یک چین خطی فرضی است و بالاترین نقاط یک چین را به‌هم وصل می‌کند. خط الرأس (میان‌آب) همیشه رأس مشخصی ندارد. امکان دارد به‌صورت گنبدی یا هموار و به صورت یک دشت باشد. گاهی خط الرأس و لولای چین به صورت خط واحدی هستند و در پاره‌ای موارد این دو خط با یکدیگر متفاوت‌اند.
خط‌الرأس اصلی محل تقسیم دو حوضه آبریز جداگانه است، در حالی که خط‌الرأس فرعی با این که محل تقسیم آب باران است اما آب‌های هر دو بخش آن به یک حوضه آبریز ریخته می‌شود.
بخش مرکزی شهرستان خرمدره
بخش مرکزی شهرستان خرمدره تنها بخش شهرستان خرمدره در استان زنجان ایران است.
تقسیمات کشوری
شهر: خرمدره
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خرمدره ۷۸،۵۶۷ نفر بوده است.
جی‌ای پاور
جی‌ای پاور (به انگلیسی : GE Power; پیشین جی‌ای انرژی، به انگلیسی : GE Energy) شرکت آمریکایی در حوزه‌های صنعتی نفت‌وگاز و انرژی است، که شرکت تابعه‌ای از جنرال الکتریک به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت، در شهر آتلانتا، ایالت جورجیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
تاریخچه
در سال‌های نخست از دهه ۲۰۰۰ میلادی، گستردگی بیش از حد فعالیت‌های شرکت خوشه‌ای جنرال الکتریک، این شرکت را به سوی ورشکستگی سوق می‌داد. سرانجام زیان‌های مالی منجر به جدا شدن واحد انرژی جنرال الکتریک گردید. در سال ۲۰۰۸ "جی‌ای انرژی"، از بخش‌ها و زیرمجموعه‌های تولید، انتقال و توزیع انرژی الکتریکی، صنایع نفت و گاز و صنایع آب، به عنوان یک شرکت تابعه از جنرال الکتریک، تشکیل شد.
در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۱۱، جی‌ای انرژی اعلام کرد که ۹۰٪ درصد از سهام "شرکت کانورتیم" را، با قیمت ۳٫۲ میلیارد دلار آمریکا خریداری کرده‌است.
عملیات
جی‌ای انرژی در حوزه‌های تولید تجهیزات توزیع برق، انتقال برق و تولید برق، توربین‌ها، و موتورهای گازی، ژنراتورها، سامانه‌های اندازه‌گیری و کنترل کیفیت، رآکتورهای هسته‌ای، تجهیزات تولید و حفاری نفت و گاز، تجهیزات خط لوله، پنل‌های خورشیدی، توربین‌های بخار، توربین‌های بادی و تجهیزات تصفیه آب و دفع پساب‌ها فعالیت می‌کند.
الاحکام الدینیة فی تکفیر قزلباش
الاحکام الدینیة فی تکفیر قزلباش عنوان کتابی است از حسین عبدالله شروانی که در نقد صفویان و عقائد آنان نوشته شده‌است. این کتاب به چهار باب تقسیم‌بندی می‌گردد. نویسنده این اثر را به سلطان سلیمان عثمانی تقدیم کرده است.
نخستین صعود
نخستین صعود، ، در کوهنوردی به نخستین بار رسیدن موفق و مستند به یک قله گفته می‌شود.
نخستین صعود، از این جهت قابل توجه‌است که مستلزم کاوش و چالش‌های بیشتر است و ریسک بیشتری نسبت به مسیری در بر دارد که قبلاً صعود شده‌است.
کلینت باجاکیان
کلینت باجاکیان ( Clint Bajakian؛ زادهٔ ۱۹۶۲) آهنگساز بازی ویدیویی و موسیقی‌دان ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.
زندگی‌نامه
در ۱۹۶۲ در برین مار، پنسیلوانیا به دنیا آمد و از دانشگاه میشیگان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان هنر و علوم تعاملی می‌باشد.
خالو محمدعلی
خالو محمدعلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لامرد در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیگار قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۸ نفر (۱۰۳ خانوار) بوده‌است.
روور لایت سیکس
روور لایت سیکس (Rover Light Six) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۲ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته‌است.
موتور آن ۲۰۲۳ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
امیر عشیری
امیر عشیری (زاده ۱۳۰۳ در تهران – درگذشته ۲۷ خرداد ۱۳۹۵) نویسنده ایرانی بود. برخی وی را پایه‌گذار ادبیات پلیسی در ایران می‌دانند. او همچنین در موضوعات تاریخی می‌نوشت. امیر عشیری، شهرت خود را با نوشتن پاورقی در دهه‌های سی تا پنجاه خورشیدی به دست آورد. پاورقی‌های عشیری در مجلاتی چون سپید و سیاه، روشنفکر و تهران مصور به چاپ می‌رسید، اما عمده پاورقی‌های او در اطلاعات هفتگی منتشر می‌شد.
زندگی‌نامه
امیر عشیری در سال ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. او جزو نسل دوم پاورقی‌نویسان ایرانی و از پیروان سبک حسینقلی مستعان بود. عشیری از دورهٔ نوجوانی به مسائل جاسوسی علاقه‌مند بود و ظاهراً همین موضوع وی را به سمت نوشتن داستان‌های جنایی کشاند. از زندگی عشیری اطلاعات چندانی در دست نیست. او یک دختر به نام «یگانه» داشت. عشیری در دورهٔ نخست‌وزیری محمد مصدق از کشور خارج شده و مدتی در آلمان تحصیل کرد. اما پس از کودتای ۲۸ مرداد به کشور بازگشت.
فعالیت حرفه‌ای
عشیری فعالیت مطبوعاتی‌اش را در «مجله آسیای جوان» به سردبیری علی حافظی آغاز کرد و نخستین پاورقی خود را در ۱۵ صفحه و با موضوع «اعدام یک جوان ایرانی در آلمان» در سال ۱۳۲۷ در این مجله منتشر نمود. او کارمند وزارت صنایع و معادن بود، اما عمدهٔ درآمد خود را از راه روزنامه‌نگاری و نویسندگی تأمین می‌کرد.
امیر عشیری گاهی هم‌زمان در دو، سه مجله پاورقی‌های شبه جنایی - پلیسی و جاسوسی منتشر می‌کرد و طرفداران خاص خود را داشت.
نشریهٔ اصلی محل فعالیت او اطلاعات هفتگی بود و مدتی نیز با مجلات سپید و سیاه و مجله روشنفکر و تهران مصور همکاری کرد، اما زمانی که عباس مسعودی (مدیر و پایه‌گذار مؤسسه اطلاعات) با حضور او در دیگر نشریات مخالفت کرد، او همکاری با نشریات دیگر را متوقف و صرفاً در اطلاعات هفتگی به نوشتن پرداخت.
بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، با تغییر کادر سردبیری، عشیری همکاری خود با مجله اطلاعات هفتگی را متوقف کرد و تنها برای یک سال با مجله جدول و مجله سرگرمی خانواده به همکاری پرداخت و پس از آن به کلّی نوشتن برای نشریات را متوقف کرد. او در گفتگویی که در سن ۹۰ سالگی (۲ سال پیش از مرگش) با روزنامهٔ ایران داشت، وضعیت خود در سال‌های پس از انقلاب را چنین توصیف کرده بود: «در سال‌های قبل از انقلاب من در هفته چهار پاورقی می‌نوشتم. حالا دیگر بساط پاورقی‌نویسی جمع شده و مجلات عموماً ماهانه چاپ می‌شوند. آن‌ها باید برای همکاری دنبال من می‌آمدند که این اتفاق نیفتاد و من هم نمی‌توانستم بلند شوم بروم از آن‌ها تقاضای کار بکنم. حالا که دیگر بازنشسته شدم. آن موقع مگر چند نفر پاورقی‌نویس داشتیم؟ من بودم و آقای رسول ارونقی کرمانی که امروز در امریکاست، دو سه نفر دیگر هم بودند که فوت کردند. یک سال بعد از انقلاب کارم در مطبوعات تمام شد یعنی دیگر نخواستند».
با وجود این، برخی از آثار امیر عشیری پس از انقلاب نیز منتشر شد و همچنان پرفروش بود. او در سال‌های اخیر برای مدتی در مرکز تحقیقات راه، مسکن شهرسازی فعالیت می‌کرد.
سبک نگارش
نظرات متعدد و بعضاً متعارضی دربارهٔ سبک و شیوهٔ نگارش عشیری ابراز شده‌است. برخی او را نویسنده‌ای بومی که ذاتاً از استعداد نویسندگی برخوردار بود دانسته‌اند و بعضی او را نویسنده‌ای مقلّد و پیرو آثار غربی‌ها خوانده‌اند. همچنین در خصوص اینکه او را می‌توان «پدر ادبیات پلیسی» ایران خواند یا خیر، دیدگاه‌های متعارضی ابراز شده‌است.
محمدعلی جمالزاده، پس از خواندن کتاب «سیاه‌خان»، آنچنان شیفته قلم او شده بود که او را «الکساندر دوما» ی ایران نامیده بود.
کاوه میرعباسی (مترجم و نویسنده) در گفتگو با روزنامه ابتکار عشیری را نویسنده‌ای غریزی اما بدون مطالعات دقیق دانسته است. میرعباسی در این مصاحبه ادامه می‌دهد: «شیوه نوشتن او، الهام گرفته از فیلم‌های سینمایی پلیسی مانند جیمز باند بود. او به واسطه تخیل خوبی که داشت، داستان‌های سرگرم‌کننده‌ای می‌نوشت و بعداً بخشی از این آثار به صورت کتاب‌های جیبی به چاپ رسیدند… آثار این نویسنده ویژگی تمام عیار پاورقی‌نویسی در دهه‌های ۳۰ تا ۵۰ خورشیدی است که رواج بسیاری نیز داشتند و به عنوان ادبیات تفننی از آن‌ها یاد می‌شود. این دست نوشته‌ها مشخصا داستان‌هایی بود که فرانسوی‌ها، آن‌ها را «کتاب‌های ایستگاه راه آهن» می‌خوانند و ویژگی عمده آن‌ها خاصیت مفرح و سرگرم‌کنندگی است».
مهرداد مراد (نویسنده داستان‌های پلیسی) در واکنش به سخنان میرعباسی، در گفتگو با خبرگزاری مهر گفته‌است: «امیر عشیری نویسنده ادبی نبود. اما در نوشتن ژانرهای پلیسی، جنایی، جاسوسی و تاریخی بسیار خلاقیت داشت و چیره‌دست بود. خلاف نظر بعضی از پیشکسوتان که ایشان را نویسنده پلیسی نمی‌دانند، باید گفت که تریلر به خودی خود سبک نیست بلکه مکمل است و با یک ژانر ادبی خاص معنا می‌گیرد. اگر داستان تریلر پلیسی، در زمره ادبیات پلیسی قرار نگیرد، پس چه نام دیگری می‌توان بر آن گذاشت؟ ما در ایران برای این گونه ادبیات طبقه‌بندی خاصی نداریم، وگرنه می‌توانستیم انواع رمان پلیسی را به معمایی، کارآگاهی، تریلر، هارد بویل، جنایی یا حقوقی تقسیم‌بندی کنیم و آن وقت بگوییم این اثر معمایی است یا تریلر. ولی در حال حاضر که حتی به رمان جنایی نیز رمان پلیسی اطلاق می‌شود، پس می‌توان مرحوم عشیری را نه فقط جزو نویسندگان بلکه جزو پایه گذاران این ژانر ادبی دانست».
رسول ارونقی کرمانی، سردبیر مجله اطلاعات هفتگی، می‌نویسد: «امیر عشیری در قصه‌های خود به‌طور دقیق محل رفت‌وآمد قهرمانان را می‌نوشت. فی‌المثل اگر قهرمانان قصه راهشان به پاریس یا هر شهر و دیاری می‌افتاد او از کوچه‌ها، خیابان‌ها و رستوران‌های واقع در آن نام می‌برد. غالباً هنگام نوشتن داستان، نقشهٔ شهر محل گذر و سکونت قهرمان را پیش رو داشت و یادداشت می‌کرد. یک بار شهربانی مرکز از او دعوت کرد که کلاسی در شهربانی تشکیل دهد و مسایل پلیسی و جنایی را تدریس نماید».
علیرضا طبایی (شاعر) کار شاخص عشیری را «پایه‌گذاری ژانر تازه‌ای در ادبیات ایران» دانسته و معتقد بود فضایی که عشیری در آثار پلیسی، کارآگاهی و جنایی خود خلق کرده بود به قدری تازه و جذاب بود که بعدها بسیاری از نویسندگان به تقلید از ایشان آغاز به نوشتن در این سبک کردند.
طبایی دربارهٔ فضای حاکم بر آثار عشیری گفته بود: «همواره آثار عشیری به عنوان یکی از آثار شاخص پلیسی که در آن فضای ایرانی حس می‌شد، شناخته می‌شود. در آثار پلیسی دیگری که می‌خواندیم، معمولاً فضا خارجی بود، اما شخصیت‌های آثار او ایرانی بودند و در فضایی نفس می‌کشیدند که برای خواننده ملموس بود. ادبیات ما مدیون نویسندگانی مثل عشیری است. جذابیت قلم آقای عشیری باعث می‌شد خواننده‌ها یک هفته منتظر ادامه اثرشان در نشریات بمانند ».
عبدالعلی دستغیب (منتقد ادبی) در مقاله‌ای با عنوان «نویسندگان نیمه از یاد رفته» در «کتاب ماه ادبیات»، امیر عشیری را از یکی از پیروان حسینقلی مستعان، مترجم و پاورقی‌نویسی که آثارش در سال‌های پس از شهریور ۱۳۲۰ خوانندگان زیادی داشت، معرفی می‌کند.
رسول یونان (شاعر) ضمن اشاره به اینکه از خوانندگان آثار عشیری بوده، دربارهٔ او گفته‌است: «باید با احترام از نویسنده‌های عامه‌پسند در ایران یاد کنیم. هنوز فردی مانند «امیر عشیری» در ایران پلیسی‌نویس نداریم. باید پای صحبت این مرد نشست تا به شما بگوید ایراد فیلم‌های پلیسی ایران و جهان از نظر کارشناسی چه مشکلاتی دارند… من با خواندن «آخرین طناب» نوشتهٔ امیر عشیری، کتابخوانی را یادگرفتم».
رامین آذربهرام (مترجم رمان‌های پلیسی) آثار عشیری را «تقلیدی سطحی و بی‌ریشه از آثار خارجی» دانسته و گفته‌است: «در جامعه ما کارآگاه خصوصی وجود ندارد و فعالیت‌های باندهای مافیایی ذی‌نفوذ و تبهکار به صورتی که در ادبیات پلیسی توصیف می‌شود، برای خواننده ایرانی متصور نیست، به همین دلیل کتاب‌های پلیسی نوشته‌شده به زبان فارسی و بر مبنای مؤلفه‌های غربی اغلب تقلیدی سطحی و بی‌ریشه از آثار خارجی است، مثل آثار پرویز قاضی‌سعید و امیر عشیری».
مجید غلامی جلیسه (مدیرعامل خانه کتاب) در پیام تسلیت خود به مناسبت درگذشت عشیری، «عبدالله بهرامی» را «پایه‌گذار ژانر پلیسی - جنایی» دانسته بود.
فریدون صدیقی در یادداشتی در روزنامه اعتماد پس از مرگ عشیری او را «یکی از نخستین پلیسی‌نویس‌های مطبوعات ایران» دانسته است.
شهریار زرشناس عشیری را از برجسته‌ترین نمودهای «گرایش مبتذل پلیسی‌نویس و ماجرایی که مکمل رمانتیسم بازاری بی‌مایه بود» دانسته است.
علی جنتی، وزیر ارشاد دولت یازدهم، در مردادماه سال ۹۲ طی مصاحبه‌ای با هفته‌نامه آسمان گفته بود: «در جوانی خیلی رمان می‌خواندم. رمان‌های امیر عشیری را پیش از انقلاب بارها خوانده‌ام».
روزنامه ایران در تاریخ ۲۳ آذرماه ۱۳۹۲ با عشیری مصاحبه‌ای انجام داد که در فضای رسانه‌ای کشور واکنش‌هایی را برانگیخت. از جمله روزنامه جمهوری اسلامی در واکنش به این مصاحبه آن را «رپرتاژ آگهی» نامیده و عشیری را «حامی کودتای ۲۸ مرداد» «هرزه‌نگار پلیسی» دانست و نوشت: «روزنامه ایران، که با تغییر مدیریت به سوی تحولات مثبت در حرکت است، متأسفانه هفته گذشته (شنبه ۲۳ آذر) به مصاحبه‌ای با امیر عشیری پاورقی‌نویس مجلات زرد دوران طاغوت و به سیاق رپرتاژ آگهی‌ها پرداخت. در بخشی از مصاحبه به خروج وی از کشور در دوران مصدق و سپس بازگشت از آلمان بعد از کودتا با دیدی مثبت تلقی گردیده و تفکر و دیدگاه حمایتی وی از رژیم کودتا مخفی داشته می‌شود. امیر عشیری از هرزه‌نگاران پلیسی‌نویس بود که در یک داستان پلیسیِ معمولی، خوانندگانِ نوجوان و جوان معصوم هم‌وطن را با صحنه‌های اروتیک و شهوانی زشت مواجه می‌ساخت. او و هم‌فکرانش همچون رجب علی اعتمادی سال‌ها در تلاش برای به انحطاط کشانیدن و تشویق دختران به فرار از خانه و سوق دادن تفکر نوجوانان به مسائل جنسی در مجلات هفتگی و کتاب‌های جیبی قلم‌فرسایی کردند».
روزنامه کیهان در واکنش به ابراز تأسف روزنامه ایران نسبت به مرگ عشیری در سکوت خبری، او را «مبتذل‌نویس شاهنشاهی» خوانده و در یادداشتی نوشته بود: «لابد دست‌اندرکاران «روزنامه ایران» و خبرگزاری وابسته به دولت (ایرنا) اطلاع دارند که امیر عشیری و پرویز قاضی‌سعید فراری مقیم آمریکا در شمار مبتذل‌نویسانی بودند که قهرمان داستان آن‌ها مأموران سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا انگلیس یا CIA آمریکا بودند که یک‌تنه و در اوج جنگ سرد، تشکیلاتی را که برای بدست گرفتن قدرت در سراسر کره زمین فعالیت می‌کرد، نابود می‌کردند و به نوعی کاریکاتورهایی از شخصیت «جیمز باند» خلق کرده بودند که برای حفظ صلح و آزادی و آبادی در جهان به جنگ دشمنان بی‌رحم می‌رود و در نهایت تشکیلات پیچیده آن‌ها را نابود می‌سازد».
درگذشت
امیر عشیری حدود دو ماه پیش از درگذشتش در پی زمین‌خوردن دچار شکستگی پا می‌شود و چندین بار تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد و سرانجام روز پنج‌شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۵ به خاطر ایست قلبی درگذشت و روز جمعه ۲۸ خرداد در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار
عشیری بیش از ۵۰ عنوان داستان نوشته‌است. ترجمه‌هایی هم به نام عشیری منتشر شده‌است که او در گفتگویی آن‌ها را «ساختگی» خوانده است.
شخصیت‌های محوری داستان‌های عشیری
یکی از معروف‌ترین شخصیت‌های داستان‌های عشیری که در چندین اثر او حاضر است، شخصیتی به نام «سروان رامین» است. این قهرمان یک ایرانی منضبط و دقیق است که هوش و قدرت بدنی و زیبایی چهره در حل معماها کمکش می‌کند. رامین از سوی ایران برای همکاری با پلیس بین‌الملل معرفی شده‌است ؛ با این حال، ویژگی‌های این کارآگاه با واقعیت پلیس بین‌المللی تطبیق ندارد. این شخصیت در دوره‌ای چنان شهرتی پیدا می‌کند که فردی برای ازدواج با او طی نامه‌ای اعلام آمادگی کرده و دیگری از گمرک خراسان به تهران می‌آید تا وی را از نزدیک ببیند و عشیری مجبور می‌شود سفر به اروپا را بهانه ممکن نبودن این دیدار کند. شخصیت «رامین» در برخی داستان‌های پلیسی عشیری (مانند: لبخند در مراسم تدفین، خون و تصویر، یک گلوله برای تو، راهی در تاریکی)حضور دارد. همچنین شخصیت ثابت دیگری به نام «طاهر» نیز در برخی رمان‌های جاسوسی عشیری (مانند: نبرد سایه‌ها، در مرز وحشت، دیوار اقیانوس) حاضر است.
آثار منتشر شده پس از انقلاب
این کتاب توسط انتشارات سمیر بازنشر شده و دربردارندهٔ دو رمان با عنوان‌های: «قسطنطنیه در آتش» و «شلیک خاموش» است. رمان نخست، رمانی است که در آن رویدادهای ایران با انقلاب قسطنطنیه ـ که به رهبری «پاترونا» شعله‌ور شد ـ به تصویر کشیده می‌شود، و رمان بعدی، رمانی پلیسی است که در آن فصلی از تاریخ عملیات جاسوسی انگلستان در جنگ جهانی دوم، به ویژه به استخدام گرفتن زنان در عملیات جاسوسی، ترسیم می‌گردد. لازم است ذکر شود نام اشخاص و مکان‌های اشاره شده در رمان «شلیک خاموش» ساختهٔ ذهن نویسنده است.
این کتاب نیز توسط انتشارات سمیر بازنشر شده‌است. عشیری در ابن کتاب با طرحی داستانی به روایت داستان‌هایی می‌پردازد که طی آن‌ها انقلاب فرانسه شکل می‌گیرد. در دورهٔ «لوئی پانزدهم»، معشوقهٔ رسمی وی ـ «مارکیز دوپمپادور» ـ دارای چنان قدرت و اختیاراتی است که در تمامی مسائل جامعه و حتی سیاست خارجی فرانسه نیز دخالت می‌کند. مارکیز دشمنان بسیاری دارد ولی به راحتی توسط فردی به نام «شوالیه دوبومان»، که سرکردهٔ جاسوسان مارکیز است، توطئه‌ها را خنثی می‌کند. مردم، مارکیز را دلیل و عامل اصلی شکست فرانسه در جنگ‌های هفت ساله می‌دانند. وی بر اثر بیماری برونشیت پس از ۲۰ سال دخالت در امور کشور از دنیا می‌رود. پس از وی شخصی به نام «کنتس دوباری» به عنوان معشوقهٔ رسمی لوئی پانزدهم انتخاب می‌شود. لوئی پانزدهم در ۱۷۷۴ در ۶۴ سالگی بر اثر بیماری آبله درمی‌گذرد. پس از وی «لوئی شانزدهم» به پادشاهی می‌رسد. همسر وی، «ماری آنتوانت»، فرزند ملکهٔ اتریش است. در زمان لوئی شانزدهم فرانسه درگیر مسائل مالی شده و مردم زیادی دچار فقر می‌شوند. ماری آنتوانت بدون توجه به امور به ولخرجی‌های درباری خویش ادامه می‌دهد. در ۱۷۸۴ مجلس مبعوثان طبقات سه‌گانه بازگشایی می‌شود ولی شاه به درخواست ماری آنتوانت با آن مخالفت می‌کند. سرانجام مردم ناراضی در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۷۸۹ قلعۀ باستیل را تصرف می‌کنند و در واقع حرکت به سوی انقلاب آغاز می‌شود. در ۱۷۹۱ شاه و ملکه با دیدن نارضایتی‌ها و خشم مردم به‌طور پنهانی از قصر خارج شده و قصد خروج از کشور را دارند ولی در میانهٔ راه توقیف شده و به قصر تویلری بازمی‌گردند. در ۱۷۹۲ شاه و ملکه آنتوانت با رأی دادگاه انقلاب به مرگ محکوم می‌شوند. اجرای حکم آن‌ها توسط گیوتین به وسیلهٔ جلاد پاریس ـ «شارل هنری سانسون» ـ صورت می‌گیرد. در ۱۷۹۳ کنتس دوباری نیز توسط شارل اعدام می‌شود. شارل پس از اعدام متوجه می‌شود که معشوقهٔ سابق لوئی پانزدهم کسی جز «ژن بکو» معشوقه و زن غیرقانونی سابق خویش نیست. با اعدام شاه، انقلاب فرانسه شکل گرفته و در کشور، جمهوری اعلام می‌شود. «ماکسیمیلیان روبسپیر»، جانشین لوئی شانزدهم، نیز در ۱۷۹۴ به اعدام محکوم می‌شود و پس از آن «ناپلئون» روی کار آمده و به امپراتوری فرانسه دست می‌یابد.
این کتاب توسط انتشارات دبیر باز نشر شده و روایت ماجرای انفجار سقوط یک هواپیمای مسافربری در دریای مدیترانه است. با سقوط این هواپیما، سازمان «کاگ‌ب» به تکاپو می‌افتد تا جسد «کنستانتین»، مأمور دوجانبهٔ آن‌ها را بیابد که برای سازمان جاسوسی فرانسه کاری کرده‌است و جزو مسافران آن هواپیما بوده‌است. اما تلاش آن‌ها بی‌نتیجه مانده و جسد بدست نمی‌آید. «رامین» (قهرمان داستان) از طرف سازمان جاسوسی فرانسه مأموریت می‌یابد «کنستانتین» را بیابد. او با پشت سرگذاشتن ماجراهایی که در فرانسه و هلند برایش رخ می‌دهد، سرانجام موفق می‌شود، «کنستانتین» را در آلمان بیابد. اما…
در این رمان که توسط انتشارات دبیر بازنشر شده، دو تن از مأموران پلیس بین‌الملل ایران در پی ردیابی قاتل یا قاتلان زنی به نام «شرکت السلطنه» که جواهرات گرانبهایش در جریان قتل به سرقت رفته، ردپای قاتلان را در استانبول می‌یابند. «ابوالفتح میرزا» که متهم به قتل بوده در ایستگاه راه‌آهن استانبول به شکل مرموزی به قتل می‌رسد و مأموران پلیس بین‌الملل ایران متوجه می‌شوند عتیقه فروشی به نام «انور بیک» در این ماجراها دست دارد. با کشته شدن «انور بیک» در جریان فرار از خاک ترکیه وقایعی پیش می‌آید که منجر به شناخت قاتل اصلی «شرکت السلطنه» و کشیده شدن ماجرا به خاک ایران می‌گردد…
در این رمان که توسط انتشارات دبیر بازنشر شده، دانشجویی ایرانی به نام «فاروق»، پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشتهٔ روزنامه‌نگاری از دانشگاه «تورینو» ی ایتالیا، دربارهٔ مافیا و اعمال خلاف قانون آن‌ها تحقیق می‌کند. آشنایی او با «لوئیچی دوگان»، رئیس شاخهٔ مافیا، منجر به همکاری او با سازمان مافیا می‌شود. «فاروق»، در جریان مأموریتی در «پالرمو» درگیر ماجراهایی می‌شود که سبب برقراری ارتباط و همکاری وی با سازمان مبارزه با مواد مخدر «تورینو» می‌گردد و از این طریق پای پلیس بین‌الملل نیز به میان می‌آید. در حالی که فاروق از طرف مافیا مأموریت می‌یابد تا به تهران و سپس به کراچی برود، او در ایران با پلیس بین‌الملل ایران ارتباط برقرار کرده و ضمن همکاری با پلیس ایران و حضور در مافیای مواد مخدر درگیر ماجراهایی می‌شود…
این کتاب در دو جلد توسط انتشارات دبیر منتشر شده و در قالب یک داستان به روایت دورهٔ سلطنت شاه عباس صفوی پرداخت است. دست مایه رمان، عشقی است میان «ریحان»، دختر زیبای «علی بیک» ـ کدخدای لاهیجان ـ و پسر عمویش «ابراهیم» که نامزد یکدیگرند. اما حاکم گیلان با دیدن ریحان در او طمع می‌کند و او را از علی بیک می‌طلبد. علی بیک این توهین را برنمی‌تابد و در درگیری با حاکم گیلان، او را به قتل می‌رساند. پس از آن، «فرهاد خان»، مباشر حاکم، وقایع را چنان به عرض شاه می‌رساند که وی حکم قتل همه اهالی لاهیجان را صادر می‌کند و…
در این رمان تاریخی که توسط انتشارات دبیر منتشر شده، بر سر جانشینی «شاه طهماسب» درگیری‌هایی بین طرفداران دو پسرش ـ حیدر میرزا و اسماعیل میرزا ـ صورت می‌گیرد. اسماعیل میرزا که به مدت ۱۵ سال است در «قلعهٔ قهقهه» زندانی شده به کمک خواهر ناتنی‌اش «پری خان خانم» آزاد می‌شود. از طرف دیگر «حیدر میرزا» و مادرش «سلطانزاده خانم» با همدستی پزشک مخصوص دربار، شاه طهماسب را به قتل می‌رسانند. در نتیجه، درگیری بین طرفداران اسماعیل میرزا و حیدر میرزا شدت می‌گیرد و سرانجام اسماعیل میرزا به حکومت می‌رسد.
او در دهه‌ی هفتاد خورشیدی و روزهای خانه‌نشینی چهار کتاب دیگر را هم از طریق «نشر مجموعه» ارایه می‌دهد که به چاپ‌های بعدی هم می‌رسند: پرتگاه، پاترونا، گذرکاه کوراک، رد پای مقتول.
آثار منتشر شده دربارهٔ عشیری
یوسف علیخانی در کتابی با نام معجون عشق با برخی از نویسندگان عامه‌پسند ایرانی، از جمله امیر عشیری به گفتگو پرداخته است.
دونا ادواردز
دونا ادواردز نمایندهٔ حوزه انتخابیه چهارم مریلند از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
پازیک‌خیل
پازیک‌خیل، روستایی از توابع شهرستان سیمرغ در استان مازندران ایران است.
جمعیت
این روستا در تالارپی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۱نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
کارنگشویتسه
کارنگشویتسه یک روستا در لهستان است که در گمینا شانوو واقع شده‌است. کارنگشویتسه ۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
اوزینگن
شهر اوزینگن در ایالت هسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
گرگ راترفورد
گرگوری جیمز راترفورد (Greg Rutherford؛ زادهٔ ) یک دونده اهل بریتانیا است که در رشتهٔ پرش طول فعالیت می‌کند. راترفورد در مسابقات المپیک ۲۰۱۲ به مدال طلا و در المپیک ۲۰۱۶ به مدال برنز پرش طول دست یافت. او هم‌چنین در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۵ مدال طلا را کسب کرد.
کلدیش ۲۱۸۶
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۳۰ است.
فریدا دو فا
فریدا دو فا (Freda Du Faur; September 16, 1882 – 1882:09:16, September 13, 1935) کوهنورد اهل استرالیا بود.
هفت اورنگ ابراهیم میرزا
هفت اورنگ ابراهیم میرزا، یا جامی فریر، یک نسخهٔ خطی مصور ارزشمند است، از منظومهٔ هفت‌اورنگ جامی، مشتمل بر ۲۸ نگاره، که در دوران صفوی، میانهٔ سالهای ۹۶۳ تا ۹۷۳ قمری، به دستور سلطان ابراهیم میرزا صفوی، برادرزادهٔ شاه تهماسب، و حاکم وقت خراسان، کتاب‌آرایی و خوشنویسی گردیده، و هم‌اینک در نگارخانه هنر فریر واشینگتن نگهداری می‌شود.
تاریخچه
ابراهیم میرزا برادرزادهٔ شاه تهماسب، که بسیار مورد توجه وی بوده و خود نیز دستی در شعر و نقاشی و خطاطی داشت، پس از وی بانی کتابخانه یا کارگاه سلطنتی کتاب‌آرایی در مشهد بود. در کارگاه او علاوه بر خوشنویسان و نگارگران مشهدی، نگارگران مکتب تبریز نیز حضور داشتند. یکی از برجسته‌ترین آثار برجای مانده از کارگاه وی، هفت‌اورنگ جامی است، که نگارگرانی چون مظفر علی، میرزا علی (فرزند سلطان محمد نگارگر)، شیخ محمد و آقا میرک در کتاب‌آرایی آن نقش داشته‌اند. خوشنویسی این اثر نیز توسط خطاطان بنام عصر در طی نه سال و در شهرهای مختلف صورت گرفته‌است. محب‌علی نایی، کتابدار کتابخانهٔ سلطان ابراهیم میرزا، که سرپرست خوشنویسانی چون مولانا مالک دیلمی و شاه محمود نیشابوری بود، به اتفاق ایشان و خوشنویسانی دیگر، چون ملا عیشی هروی و مولانا رستم علی، خطاطان هفت اورنگ جامی بودند. پس از مرگ شاه تهماسب، ابراهیم میرزا مورد غضب شاه اسماعیل دوم قرار گرفته و به دستور وی کشته شد. کتابخانه و مجموعهٔ هنری ابراهیم میرزا نیز از میان رفت، چنانچه مؤلف گلستان هنر روایت می‌کند که همسرش برای آن که گنجینهٔ کتاب‌های خطی به دست شاه اسماعیل دوم نیفتد، همهٔ را به آب شست. جامی فریر از این حادثه به سلامت رسته و بعدها در کتابخانهٔ شاه عباس اول و سپس به عنوان موقوفه در مقبرهٔ شیخ صفی و چندی نیز در اختیار سلاطین گورکانی هند بوده، و در پایان به نگارخانه هنر فریر واشینگتن رسیده‌است.
شرحی بر نگاره‌ها و نگارگران
میرزا علی نگارگر فرزند سلطان محمد نگارگر، که نگارگری آثاری چون «کشتن اژدها توسط گشتاسب» در شاهنامهٔ تهماسبی، «نوازندگی باربد در دربار خسرو» و «نمودن شاپور صورت خسرو» در خمسهٔ تهماسبی به وی منسوب است، مجلس‌های «سلامان و آبسال در جزیرهٔ خوشبختی» و «فروش خر» را در هفت اورنگ ابراهیم میرزا ترسیم کرده‌است. مظفر علی نگارگر که در مکتب تبریز دوم، زیر نظر کمال‌الدین بهزاد نگارگری نموده، و آثاری در شاهنامهٔ تهماسبی به وی منسوب است نیز مجلس‌های «نجات یوسف از چاه» و «دیدار مجنون از لیلی» را در هفت اورنگ نقاشی کرده‌است.
ریسک‌پذیری
ریسک‌پذیری سطح ریسکی است که یک سازمان برای دستیابی به اهدافش آماده پذیرش آن است، قبل از اینکه اقدامی برای کاهش ریسک ضروری تلقی داده شود. این نشان دهنده تعادلی بین مزایای بالقوه نوآوری و تهدیدهایی است که تغییر، ناگزیر به همراه دارد. استاندارد مدیریت ریسک ایزو ۳۱۰۰۰ به ریسک‌پذیری به عنوان «مقدار و نوع ریسکی که یک سازمان آماده پیگیری، حفظ یا پذیرش است» اشاره دارد. این مفهوم به هدایت رویکرد سازمان در مورد ریسک و مدیریت ریسک کمک می‌کند.
نواحی اصلی
در منابع شش حوزه اصلی ریسک‌پذیری وجود دارد:
محمد صدری
محمد صدری (زاده ۱۳۴۲ در تهران) تهیه کننده و کارگردان ایرانی است. او فارغ‌التحصیل رشته سینما از دانشگاه هنر و کارشناس ارشد پژوهش هنر از همان دانشگاه می‌باشد. او ۲۰ سال سابقه کار در زمینه تولید برنامه‌های مستند در اقصی نقاط جهان دارد. محمد صدری بازنشسته سازمان صدا و سیما است.
فعالیت‌های اجرایی و هنری
از جمله فعالیت‌های اجرایی و هنری محمد صدری به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: چندین مجموعه سریال تلویزیونی، جُنگ تلویزیونی، برنامه‌های مناسبتی، برنامه‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی
سوار در بهار جوانی
سوار در بهار جوانی یک مجموعه مانگای شوجو ژاپنی است که توسط Io Sakisaka نوشته و تصویرسازی شده‌است. سریال سازی آن در شماره فوریه ۲۰۱۱ مجله Margaret Shueisha آغاز شد و در فوریه ۲۰۱۵ به پایان رسید.
گرده تپه
گرده تپه مربوط به عصر آهن است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش ارشق، دهستان ارشق مرکزی، روستای برگ چای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۳۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آورو ۷۳۰
آورو ۷۳۰ یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ آورو در کشور بریتانیا است.
راسموسن (خواننده)
راسموسن (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۸۵) خواننده، بازیگر دانمارکی است.
توکستلا چیکو
توکستلا چیکو (به اسپانیایی: Tuxtla Chico) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در چیاپاس واقع شده‌است.
خصوصیات
توکستلا چیکو ۸۵۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۳٬۴۶۷ نفر جمعیت دارد.
جرمی بروکی
جرمی بروکی (Jeremy Brockie؛ زادهٔ October 7, 1987) یک بازیکن فوتبال اهل نیوزیلند است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیوزیلند بازی کرده‌است.
ژان کارلوس دونده
ژان کارلوس دونده مدافع اهل برزیل است که در شهر Canoinhas و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
ژان کارلوس دونده در تیم‌های فوتبال Atlético Paranaense سابقهٔ حضور دارد.
اورجونیکیدزه (ابهام‌زدایی)
اورجونیکیدزه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
محمد اعظم شاه
محمد اعظم شاه (June 28, 1653 – 1653:6:28, June 8, 1707) پادشاه امپراتوری گورکانیان هند فرزند اورنگ زیب و دلرس بانو بیگم بود. او بعد از پدرش به سلطنت رسید اما به فرمان برادرش بهادر شاه یکم کشته شد.
جیمی نیکول
جیمی نیکول (Jimmy Nicholl؛ زادهٔ February 28, 1956) یک بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد.
آدیسون ریچاردز
آدیسون ریچاردز (Addison Richards؛ October 20, 1902 – 1902:10:20, March 22, 1964) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
خره (لامرد)
خره (لامرد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لامرد در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیگار قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲۸ نفر (۱۳۱ خانوار) بوده‌است.
لین برتولت
لین برتولت (زاده July 14, 1959)مدیر اجرایی بانکی و مدل سوئیسی است.
او یک زن ترنس است.
دوروتی چندلر پاویون
دوروتی چندلر پاویون (Dorothy Chandler Pavilion) یکی از چهار سالن مرکز موسیقی لس آنجلس است.
سنگ‌تاب (سیمرغ)
سنگتاب، روستایی است از توابع شهرستان سیمرغ در استان مازندران ایران. این روستا مرکز بخش تالارپی می‌باشد.
دوروتی چندلر پاویون
این سالن که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شده دارای ۳٬۱۵۶ نفر ظرفیت می‌باشد، سالن دوروتی چندلر پاویون یکی از سه سالن بزرگ نمایش در کشور ایالات متحده آمریکا است.
سنگ‌تاب (سیمرغ)
جمعیت
این روستا در تالارپی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۳۶نفر (۳۵۰خانوار) بوده‌است.
سهام‌الدین میرفخرایی
سهام‌الدین میرفخرایی (زاده ۱۵ بهمن ۱۳۲۹) بازیکن سابق فوتبال ایران است. وی سابقه بازی در باشگاه فوتبال هما را دارد.
وی سابقه ۷ بازی ملی نیز در کارنامه دارد.
کارنگوک
کارنگوک یک روستا در لهستان است که در گمینا پوکژونگتسا واقع شده‌است. کارنگوک ۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
فهرست آثار ملی استان فارس
فهرست آثار ملی استان فارس شامل تمام آثار ملی ثبت شده (۲۹۸۵ اثر تا سال ۱۴۰۰) در این استان از ابتدا تا کنون می‌باشد. فارس رتبه نخست کشور را در تعداد آثار ثبتی به خود اختصاص داده‌است. استان فارس غنی‌ترین و متنوع‌ترین ذخایر تاریخی در دوره‌های مختلف را در بین استان‌های کشور داراست، همچنین وجود جاذبه‌های طبیعی و گردشگری به اهمیت این موضوع می‌افزاید. این استان ۱۰ درصد از آثار ملی ایران را شامل می‌شود. بیشترین آثار تاریخی استان به ترتیب در شهرستان‌های شیراز، مرودشت، کازرون و لارستان ثبت شده‌است. شهر شیراز با بافتی بالغ بر ۳۶۰ هکتار یکی از منسجم‌ترین این بافت‌ها محسوب می‌شود.
استان فارس یکی از استان‌های جنوبی است که با وسعت بیش از ۱۲۲ هزار کیلومترمربع در جنوب ایران واقع شده و کهن پیشینه ای از دوران هخامنشی داشته‌است و شهر شیراز، از سده سوم هجری به تدریج جای شهر اصطخر به عنوان مرکز استان قرار گرفته و در ادوار مختلف تاریخی از جمله دوران اتابکان، دیلمیان، آل اینجو، آل مظفر و زندیه پایتخت ایران بوده‌است.
۳۰ درصد از آثار تاریخی کشور و ۱۲ اثر از جمله تخت جمشید، پاسارگاد و باغهای پاسارگاد، باغ ارم، شهر تاریخی بیشاپور، تنگ چوگان، غار و مجسمه شاپور، کاخ ساسانی سروستان، قلعه دختر، کاخ اردشیر و شهر تاریخی گور و نقش برجسته‌های تنگاب به فهرست جهانی پیوسته‌اند و آثار درخشان دوران اسلامی که در نوع خود بی نظیر و گویای اوج هنر معماری این سرزمین می‌باشند از جمله مسجد نصیرالملک، مسجد جامع عتیق، مسجد وکیل و مسجد جامع نی ریز در این دیار و مهد تاریخ، فرهنگ و هنر ایران زمین قرار دارند.
فارس با ۲۹۸۵ اثر ثبت ملی و علاوه بر آن با ۴۰۰ جاذبه طبیعی منحصر به فرد همچون آبشار مارگون، هر ساله پذیرای تعداد بیشماری از دوستداران طبیعت است. فارس از مهمترین مناطق عشایری کشور محسوب می‌شود و وجود ایلات عشایری در این استان خود جاذبه‌های بی بدیل برای گردشگران داخلی و خارجی به‌شمار می‌آید. این استان هنر پرور و هنر دوست از دیر باز مهد پرورش اساتید، هنرمندان و صنعتگران به نام بوده به طوری که علاوه بر ثبت هنر منبت شهرستان آباده در شورای جهانی صنایع دستی، ۴ اثر خاتم شیراز، گلیم عشایری و ۲ نمونه قالیچه عشایری استان، مهر اصالت یونسکو را دریافت نموده‌اند.
پیشینه
در سال ۱۳۹۸ علاوه بر قلات، مسجد سیف گراش، خانه برکت شیراز، خانه عادل یزدی شیراز، کارخانه نساجی (گالری تار و پود) شیراز، مسجد جامع مرودشت، موقوفه معدل الملک شیراز، پنج برکه گراش، تل خندق کهنویه خنج، تل قلعه خدومی خنج، تمب گلی خنج، خانه حاجی باقر آقا غفوری لارستان، خانه شاکری شیراز، قبرستان جاماسب حکیم جهرم، قلعه گبری جهرم، گورستان‌های توده سنگی کفترک شیراز، آب انبارهای سعیدا گراش، تپه قربانقلی پاسارگاد، تپه لفا خنج، خانه حاج میرزا رحیم دهقان ایچ استهبان، خانه خوشخو شیراز، خانه معتمدی نی ریز، قلعه قزل ارسلان شیراز، قنات باشا شبانکاره- میرشکاری میمند- فیروز آباد، گورستان جوادیه شیراز، مسجدالزهراء نی ریز، قلعه کهنه و قبرستان فیشورلارستان، اشکفت فاروق مرودشت، استودان فاروق مرودشت، پل آسعدی مرودشت و خانه احمد علی پاکباز استهبان نیز در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده‌است. با ثبت این ۳۰ اثر و روستای قلات، تعداد آثار تاریخی فارس در فهرست آثار ملی کشور به ۲ هزار و ۹۸۵ اثر رسید که با این تعداد، فارس همچنان رتبه نخست کشور را در تعداد آثار ثبتی به خود اختصاص داده‌است.
مرداد ۱۴۰۰ وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی در نامه‌های جداگانه به استاندار فارس مراتب ثبت ملی شش اثر فرهنگی‌تاریخی زیر را ابلاغ کرد.
در سوم مهر ۱۴۰۰ فلکه گاز شیراز در فهرست آثار واجد ارزش تاریخی-فرهنگی ایران به ثبت رسید.
<!--== فهرست == -->
تورهان پاشا پرمتی
تورهان پاشا پرمتی (Turhan Pasha Përmeti؛ ۱۹ دسامبر ۱۸۴۶ – ۱۸ فوریه ۱۹۲۷) سیاستمدار اهل آلبانی-عثمانی بود. وی از مارس تا سپتامبر ۱۹۱۴ میلادی نخست‌وزیر آلبانی بوده‌است.
گرگ‌بازی
گرگ‌بازی فیلمی به کارگردانی عباس نظام‌دوست و تهیه‌کنندگی محمدعلی نجفی محصول سال ۱۳۹۶ است.
داستان فیلم
چند دوست قدیمی یک شب در خانه‌ای که سال‌ها کسی در آن زندگی نکرده و به صورت موروثی به یکی از دوستانشان به نام پرستو ارث رسیده، جمع می‌شوند.
آنها از یک دکتر ثروتمند و همسرش دعوت کرده‌اند به آن خانه بیایند چون دکتر خود را سرمایه گذاری معرفی کرده که میخواهد بر روی یک بازی دورهمی که آنها ادعا می‌کنند خودشان اختراع کرده‌اند، سرمایه گذاری کند.
بازی در واقع همان بازی معروف مافیا است که در فیلم آن را گرگ بازی اطلاق میکنند.
در ادامه داستان با ماجراهای عجیب و نسبتا ترسناک پیش میرود و با یک نتیجه اقتباسی و تقریبا نامعلوم به پایان میرسد.
جشنواره‌ها
در آستانه برگزاری سی و ششمین جشنواره جهانی فجر این فیلم برای اولین بار به نمایش درآمد ، در بخش رقابتی جایزه بهترین فیلم اول، بازار جهانی و بخش غیر رقابتی «فانوس خیال» این دوره از جشنواره جهانی فجر حضور داشت.
عنوان «گرگ بازی» برای حضور در جشنواره‌های جهانی A Bigger Game است.
سیخوته-آلین
سیخوته-آلین Сихотэ́-Али́нь یک رشته کوه در سرزمین پریمورسکی و سرزمین خاباروفسک در روسیه است که حدود ۹۰۰ کیلومتر طول دارد و از شمال شرق روسیه ولادی‌وستوک شروع می‌شود. بلندترین قله‌های آن توردوکی یانی (۲٬۰۷۷ متر)، کوه کو (۲٬۰۰۳ متر) در سرزمین خاباروفسک و کوه آنیک (۱٬۹۳۳ متر) در سرزمین پریمورسکی است.
منطقه سیخوته آلین زیستگاه 90 درصد از ببرهای سیبری جهان می باشد.
سیارک ۲۱۸۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۹۰ است.
فورد اج
فورد اج (Ford Edge) خودرویی است که از سال ۲۰۰۶ تاکنون در کانادا تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو و خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت خودکار است.
والیس، کانزاس
والیس شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۷ نفر بوده‌است.
فورد اج
فورد اج در ۳ مدل بیس؛ لیمیتید و اسپورت وارد ایران شد.
جری گیل
وی همچنین در تیم ملی فوتبال England National Game XI بازی کرده‌است.
رساکا، جورجیا
رساکا، جورجیا (به انگلیسی: Resaca, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۵۴۴ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
بستگان سببی (فیلم ۱۹۷۹)
بستگان سببی یک فیلم کمدی و اکشن آمریکایی محصول سال ۱۹۷۹  با بازی آلن آرکین و پیتر فالک، نویسندگی اندرو برگمن و کارگردانی آرتور هیلر است.
داستان
دکتر دندانپزشک، شلدون کورنپت، برای انجام آمادگی ها برای عروسی دخترش با وینس ریکاردو که پدر داماد است ملاقات می‌کند. وینس، فردی دیوانه که ادعای مأمور دولت بودن را می‌کند، در سدد بر می آید که شلدون را به مجموعه ای از تعقیب و گریز ها و حوادث ناگواری از نیویورک تا آمریکای مرکزی بکشاند...
آوه
آوه  شهری است در بخش مرکزی که در جنوب شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران قرار دارد.طبق برخی روایات این شهر پس از حملهٔ مغول به ایران متروک گشت.
مردم
مردم آوه به فارسی صحبت می‌کنند. و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آوه ۳۹۰۶ نفر (۱۱۰۱ خانوار) است.
پیشینه مذهبی
پیش از اسلام :