cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
وال استریت
اهمیت در اقتصاد نیویورک
برآوردها در مورد تعداد و کیفیت مشاغل مالی در شهر متفاوت است. یک تخمین این بود که شرکت‌های وال استریت در سال ۲۰۰۸ نزدیک به ۲۰۰۰۰۰ نفر را استخدام کرده بودند. برآورد دیگر این بود که در سال ۲۰۰۷، صنعت خدمات مالی که ۷۰ میلیارد دلار سود داشت، ۲۲ درصد از درآمد شهر شد. برآورد دیگر (در سال ۲۰۰۶) این بود که صنعت خدمات مالی ۹ درصد از نیروی کار شهر و ۳۱ درصد از پایه مالیاتی را تشکیل می‌دهد. برآورد اضافی از سال ۲۰۰۷ توسط استیو مالانگا از مؤسسه منهتن این بود که صنعت اوراق بهادار ۴٫۷ درصد از مشاغل در شهر نیویورک اما ۲۰٫۷ درصد از دستمزد آن را تشکیل می‌دهد و او تخمین زد که ۱۷۵۰۰۰ شغل در صنعت اوراق بهادار در نیویورک وجود دارد (هر دو). منطقه وال استریت و مرکز شهر) به‌طور متوسط سالانه ۳۵۰۰۰۰ دلار پرداخت می‌کند. بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۵، این بخش با نرخ سالانه حدود ۶٫۶ درصد رشد کرد که نرخ قابل قبولی بود، اما سایر مراکز مالی با سرعت بیشتری در حال رشد بودند. برآورد دیگری که در سال ۲۰۰۸ انجام شد این بود که وال استریت یک چهارم کل درآمد شخصی به دست آمده در شهر و ۱۰ درصد از درآمد مالیاتی شهر نیویورک را تأمین می‌کرد.[۷۹] صنعت اوراق بهادار شهر، با برشمردن ۱۶۳۴۰۰ شغل در آگوست ۲۰۱۳، همچنان بزرگ‌ترین بخش بخش مالی شهر و یک موتور مهم اقتصادی را تشکیل می‌دهد و در سال ۲۰۱۲، ۵ درصد از مشاغل بخش خصوصی در شهر نیویورک، ۸٫۵ درصد (۳٫۸ میلیارد دلار آمریکا) را تشکیل می‌دهد) از درآمد مالیاتی شهر، و ۲۲ درصد از کل دستمزد شهر، از جمله حقوق متوسط ۳۶۰۷۰۰ دلار آمریکا.
هفت شرکت بزرگ وال استریت در دهه 2000 Bear Stearns, JPMorgan Chase, Citigroup, Goldman Sachs, Morgan Stanley, Merrill Lynch و Lehman Brothers بودند. در طول رکود ۲۰۰۸–۲۰۱۰، بسیاری از این شرکت‌ها، از جمله Lehman، از کار افتادند یا توسط سایر شرکت‌های مالی با قیمت‌های آتش‌فروشی خریداری شدند. در سال ۲۰۰۸، Lehman اعلام ورشکستگی کرد، Bear Stearns توسط JPMorgan Chase توسط دولت ایالات متحده خریداری شد، و Merrill Lynch توسط Bank of America در عروسی مشابهی با تفنگ ساچمه ای خریداری شد. این شکست‌ها کاهش فاجعه بار وال استریت را نشان می‌دهد زیرا صنعت مالی در حال تغییر ساختار و تغییر است. از آنجایی که صنعت مالی نیویورک تقریباً یک چهارم کل درآمد تولید شده در شهر را تأمین می‌کند و ۱۰ درصد از درآمد مالیاتی شهر و ۲۰ درصد از ایالت را تشکیل می‌دهد، رکود عواقب زیادی برای خزانه‌های دولت داشته‌است.[۷۴] مایکل بلومبرگ، شهردار نیویورک، بنا به گزارش‌ها، طی یک دوره چهار ساله، بیش از ۱۰۰ میلیون دلار مشوق‌های مالیاتی برای متقاعد کردن گلدمن ساکس به ساخت یک دفتر مرکزی ۴۳ طبقه در منطقه مالی در نزدیکی سایت ویران شده مرکز تجارت جهانی، متقاعد کرد. در سال ۲۰۰۹، همه چیز تا حدودی تیره و تار به نظر می‌رسید، با یک تحلیل توسط گروه مشاوره بوستون نشان می‌داد که ۶۵۰۰۰ شغل به دلیل رکود برای همیشه از بین رفته‌است. اما نشانه‌هایی وجود داشت که قیمت املاک منهتن با افزایش قیمت سالانه ۹ درصد در سال ۲۰۱۰ افزایش یافت و پاداش‌ها یک بار دیگر با میانگین پاداش‌های بیش از ۱۲۴۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۰ پرداخت شد.
بناهای تاریخی
کلیسای تاریخی ترینیتی که در مسیحیت به معنای سه اقنوم در خدای واحد است، در تقاطع خیابان برادوی و خیابان وال در دان‌تاون منهتن قرار دارد.
کاربرد واژه وال استریت
در طول زمان، نام وال استریت به عنوان «مکان افراد دارای نفوذ اقتصادی در آمریکا» شهرت گرفته‌است. روزنامه مشهور اقتصادی وال استریت ژورنال، نام خود را از «خیابان وال استریت» وام گرفته‌است.
مهندسی ساخت و تولید
مهندسی ساخت و تولید ؛فوق رشته‌ای از مهندسی است ( زیر شاخه مکانیک )که به تحصیلات و تجاربی نیازمند است تا رویه‌های مهندسی را در پروسه‌های تولید (قالب‌سازی، جوشکاری، ماشین کاری، تعمیرات و نگهداری و غیره) در همهٔ زمینه‌ها آموخته، بکار برده و کنترل کند. این به توان برنامه‌ریزی در فرایندهای تولید نیازمند است تا دربارهٔ ابزارها، روندها و ماشین‌آلات و تجهیزات تحقیق کند و آن‌ها را بهبود بخشد و امکانات و سیستم‌ها را برای تولید فراورده‌های با کیفیت و هزینهٔ بهینه یکی کند. یکی دیگر از ظرفیت‌های این رشته در این است که مقرون به صرفه بودن پروژها را نیز مورد ارزیابی قرار می‌دهد.
وال استریت
جنبش وال استریت
برخی از جوانان امریکایی در خیابان وال مقر بورس نیویورک در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۱ در اعتراض به اوضاع وخیم اقتصادی و اختلاف طبقاتی آمریکا و سیاست کنونی این کشور دست به تظاهرات گسترده زدند.
در این تجمع که آرام و بدون هیچ گونه ابراز خشونتی از سوی معترضان بوده، معترضان از مردم آمریکا می‌خواهند برای اعتراض به سیاست‌های دولت آمریکا، به آن‌ها بپیوندند. معترضین در این تجمعات در پارک خصوصی «زوکوچی» در نیویورک، کمپی برای اقامت برقرار کردند که چند خیابان با بورس اوراق بهادار، واقع در ساختمان وال استریت فاصله دارد. بررسی گفته‌های معترضین نشان می‌دهد که دلایل این اعتراضات، «طرح نجات بانک‌ها»، «بحران وام مسکن» و «اعدام تروی دیویس»(Troy Davis)، سیاهپوست آمریکایی است که چندی پیش، توسط دستگاه قضایی آمریکا اعدام شد. معترضان معتقدند که مدل تجمع آنها، استقرار شبانه‌روزی در مقابل ساختمان وال استریت با هدف افزایش تعداد تظاهرات کنندگان و رسیدن به خواسته‌هایشان است و آن‌ها این مدل را از تظاهرات مصر و اسپانیا الهام گرفته‌اند.
مهندسی ساخت و تولید
مهندسان ساخت و تولید سنسورهای به کار رفته در کیسهٔ هوای خودروها، کلید اپتیک در تلفن همراه و نوک چاپ در چاپگر را می‌سازند. آن‌ها همچنین در زمینهٔ تولید موتورهای جت کوچک، تلسکوپ‌های پیشرفته، ریزپردازنده‌ها، سمعک‌های درون گوشی، پمپ‌های آب آتش‌نشانی و ساخت انواع خودروها و ساخت هواپیما، موشک‌ها و نیز تولید سبز مشغول به فعالیتند.
اهمیت
تمامی فراورده‌ها از هواپیما و خودرو تا رایانه و اسباب بازی باید تولید شوند. مهندسی ساخت و تولید دانش و هنر ساختن فراورده‌های با کیفیت با هزینهٔ منطقی است. مهندسی ساخت و تولید شامل اجزایی از مهندسی مکانیک، مهندسی برق، مهندسی مواد و مهندسی صنایع است. در بین رشته‌های مکانیک جامع‌ترین رشته بوده و تمامی بخش‌های اصلی ساخت و تولید، روندهای تولید، برنامه‌ریزی، کنترل کیفیت، طراحی ابزار، رباتیک، طراحی به کمک کامپیوتر و تولید به کمک کامپیوتر را شامل می‌شود.
مهندسان ساخت و تولید روش ساخت فراورده را طراحی می‌کنند. آن‌ها باید به اندازهٔ کافی با روش‌های متنوع تولید مانند برش فلزات، شکل دهی، مونتاژ، بازرسی و تست آشنا باشند تا بتوانند روند تولید را طرح‌ریزی کنند و برای یافتن بهترین شرایط کارکرد تحقیق کنند. ممکن است آن‌ها ابزارها و ماشین‌های مخصوصی طراحی کنند و برای بهبود بخشیدن به روش‌های تولید کنونی نوآوری‌هایی به خرج دهند. آن‌ها استانداردهای کارها را تعیین می‌کنند و مراحل تولید را هماهنگ می‌کنند تا روند همواری را از دریافتن مواد اولیه تا صادر کردن قطعات ساخته شده تضمین کنند. آن‌ها باید تجهیزات، نیروی انسانی و امکانات را در یک سیستم که فراورده‌های با کیفیت را به‌طور کارامد تولید می‌کند، به خوبی متحد کنند.
قابلیت‌ها
از ویژگی‌های یک فارغ‌التحصیل رشتهٔ ساخت و تولید می‌توان به درک وی نسبت به روندهای تولید، اصول طراحی و تولید، آشنایی با مواد و تحلیل مدل‌های تولیدی اشاره کرد. برای توضیح بیشتر می‌توان گفت فارغ‌التحصیل این رشته تأثیر روندهای متفاوت تولید را بر روی ویژگی‌های ماده درک می‌کند. قدرت انتخاب و به‌کارگیری مواد را داراست و در این زمینه، خود مبتکر آزمایش‌ها و پژوهش‌های گوناگون است. او می‌تواند با تهیهٔ نقشه‌های دو بعدی یا مدل‌های سه بعدی و نیز جداول اطلاعات به دست آمده را منتقل کند. به‌طور کلی انتظار می‌رود مهندسان ساخت و تولید بعد از فارغ‌التحصیلی قابلیت‌های زیر را به دست آورده باشند:
ملودی هابسون
ملودی هابسون، (زاده ۳ آوریل ۱۹۶۹) کارآفرین، سرمایه‌گذار و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت دریم‌ورکس انیمیشن فعالیت می‌کند.
سفینه فضایی (آهنگ)
سفینه فضایی یا استارشیبس نام آهنگ خواننده آمریکایی نیکی میناژ در دومین آلبوم استادیویی اش است. به اعتقاد منتقدان این کار الهام گرفته از سبک کارهای بریتنی اسپیرز می‌باشد. نماهنگ این ترانه نیز بین ۱۳ تا ۱۵ مارس ۲۰۱۲ در هاوایی ساخته شد.
نماهنگ
نماهنگ این ترانه زیر نظر آنتونی مندلر بین ۱۳ تا ۱۵ مارس در هاوایی فیلم برداری شد. طی مصاحبه با میناژ، او این ویدئو را «بهترین ویدئوی ساخته شدهٔ خود تا کنون» نامید. پیش نمایش این نماهنگ در ۲۶ آوریل ۲۰۱۲ در ام تی وی پخش شد. نماهنگ شروع می‌شود با یک سفینه فضایی که به سمت جزیره نزدیک می‌شود. مردم محلی به آرامی بیدار می‌شوند و بالای سر خود را می‌بینند. پس از سفینه، میناژ با بیکینی صورتی و موهای سبز بر روی ساحل شروع به آواز خواندن می‌کند. احتمالاً او در این جزیره یک الهه است. در صحنه آخر او با موهای بلوند، و یک بیکینی حاشیه دار سفید در حال مهمانی با اهالی جزیره است.
منابع
[//en.wikipedia.org/wiki/Starships_(song) ویکی‌پدیای انگلیسی] ، [//es.wikipedia.org/wiki/Starships اسپانیایی]
قطعنامه ۱۶۳۴ شورای امنیت
قطعنامه ۱۶۳۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۰۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت مرتبط با صحرای غربی است. این قطعنامه طی نشست ۵۲۹۵ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
زونشینگ
زونشینگ (به آلمانی: Sünching) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
زونشینگ ۱۹٫۴۱ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
درکه نورمراد
درکه نورمراد، روستایی از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کاکاوند غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جایزه پن/فاکنر برای داستان
جایزه پن/فاکنر برای داستان جایزه ۱۵ هزار دلاری خود را از سوی بنیاد فاکنر - که به نام ویلیام فاکنر، نویسنده نوبلیست، نام‌گذاری شده است - به کار بهترین نویسنده سال که تبعه آمریکاست، می‌دهد. چهار نویسنده‌ای هم که به مرحله نهایی این جایزه رسیده‌اند، هر یک ۵۰۰۰ دلار جایزه نقدی دریافت می‌کنند. این جایزه برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ اعطا شده است. جایزه «پن فاکنر» که بخشی از جوایز بنیاد پن محسوب می‌شد، در سال ۲۰۱۲ به جولی اتسوکا برای کتاب «بودای زیر شیروانی» داده شده است. دبورا ایزن‌برگ، شرمن الکسی، جوزف اونیل و کریستین سن از برگزیدگان سال‌های پیش این جایزه ادبی آمریکایی هستند.
نانکلی
نانکلی یا نانکولی (به کردی: نانکلی یا نانه‌که‌لی) نام یکی از ایلات کرد است. بخشی از آن‌ها در سقز، کرمانشاه، خرم‌آباد، کلاباد، شیراز و مناطق اطراف آن ساکن شدند.
به فرمان شاه عباس از کردستان: (رواندوز، ساوجبلاغ، مکری) بخشی از آن‌ها را کوچانیده و در ری و شهریار و (جنت آباد،دشتابی غربی )قزوین سکنی داده شدند. نانکلی از ایلات اطراف تهران و ساوه و زرند و قزوین است، در شهریار مسکن دارند. امروزه در این ایل درنقاط مختلفی از ایران از جمله در تویسرکان و در روستای کلاباد سکنی دارند و به گفته اهالی همگی دارای جدی مشترک اند به نام ابوبکر کلابادی که از علمای اسلام بوده و در ناحیه ماوراءالنهر می‌زیسته‌است و بدین مکان آمده و در اثر زلزله ای که رود آوررا ویران ساخت وی روستایی بناکرد که به نام خویش یعنی کلاباد که در زبان محلی به آن کلَوا یا کلِوا می‌گویند مشهور گشت و مردمان مختلفی در آن زندگی کردند تا اینکه قوم نانکلی نیز از اطراف و از خرم‌آباد بدانجا آمدند و مردمانی دلیر وجنگجو وسوارکار بودند و امامقلی خان نانکلی که از امیران عهد قاجار است نیز از نانکلی‌های کلاباد می‌باشد.
اولین علائم حضور نانکلی‌ها در تاریخ درعهد صفویه و افشاریه می‌باشد.
استان تیزی وزو
استان تیزی وزو نام استان پانزدهم از استان‌های کشور الجزایر است.
این استان ۲۱ شهرستان و ۶۷ ناحیه شهری دارد.
مرکز این استان، شهر تیزی وزو است.
منابع
ویکی‌پدیای عربی.
شهرستان پای‌اریق
ناحیهٔ پای‌اریق (به ازبکی:‌ Payariq tumani، پی‌اریق تومنی) یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در استان سمرقند واقع شده‌است.
هیون-سیلوان غربی، اورگن
هیون-سیلوان غربی (به انگلیسی: West Haven-Sylvan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، اورگن واقع شده‌است. وست هیون-سیلوان ۶٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۰۰۱ نفر جمعیت دارد.
ولیکو سلو (پیرت)
ولیکو سلو (پیرت) (به لاتین: Veliko Selo (Pirot)}} یک عوارض جغرافیایی در صربستان است که در Pirot District واقع شده‌است.
خصوصیات
ولیکو سلو ۳۴۵ نفر جمعیت دارد.
فهرست ستاره‌های ارابه‌ران
این صفحه فهرست ستارههای صورت فلکی ارابه‌ران است
صداهای یانی
صداهای یانی مجموعه‌ای از ۱۴ آلبوم و ۵ دی‌وی‌سی از کنسرت‌های یانی است که به صورت زنده در قاره آمریکا در سال ۲۰۰۹ برگزار شده و در ۲۴ آگوست ۲۰۰۹ منتشر شده‌است.
فرودگاه نورث پام شهرستان بیچ
فرودگاه نورث پام بیچ کانتی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۱۱۲۸ متر است. این فرودگاه در شهر وست پام بیچ، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
لیگ فوتبال ۹۳–۱۸۹۲
لیگ فوتبال ۹۳–۱۸۹۲ پنجمین دوره لیگ فوتبال انگلستان بود. در این فصل لیگ دسته دوم نیز تأسیس شد.
دسته اول
جدول نهایی با تفکیک جدول دور رفت و برگشت و جدول کلی
نتایج
نتایج از وبگاه The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation website and Rothmans و از کتاب "روثمن تاریچه لیگ فوتبال انگلستان" برگرفته شده‌است.
بازی‌های آزمون ۱۸۹۳
بازی‌های آزمون نوعی بازی پلی‌آف بودند که در این بازی‌ها تیم‌های آخر لیگ دسته اول با تیم‌های برتر و نخست لیگ دسته دوم روبرو می شدند. اگر تیم دسته اولی در این بازی پیروز می شد، در لیگ دسته اول باقی می‌ماند. اگر تیم دسته دومی پیروز می شد، برای حضور در دسته اول در نظر گرفته می شد. تیم‌های بازنده نیز به دسته دوم می رفتند.
شفیلد یونایتد و دارون به لیگ دسته اول راه یافتند و نیوتون هیث در دسته اول باقی ماند.
اسمال هیث و نوتس کانتی در لیگ دسته دوم باقی ماند و اکرینگتون از لیگ فوتبال کناره‌گیری کرد.
المعبده
المعبدةê ê یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان حسکه واقع شده‌است.
سهم عادی
سهام عادی سندی است که نشان می‌دهد یک سرمایه‌گذار، مالک درصد معینی از یک شرکت است، و درصد معینی از سود شرکت، و مزایای دیگری که به سهامداران تعلق می‌گیرد را دریافت خواهد کرد.
محیی‌الدین خالف
محیی‌الدین خالف (محيي الدين خالف؛ زادهٔ January 17, 1944) مربی فوتبال اهل الجزایر بود.
سهم عادی
اگرچه دارندگان سهام عادی مالک شرکت هستند ولی در دریافت سود اولویت ندارند و این اولویت در اختیار سهامداران ممتاز است. بر همین اساس، این افراد مالک نهایی شرکت هستند. به این معنی که سهامداران عادی باید پذیرای بیشترین ریسک سرمایه‌گذاری در شرکت باشند.
محیی‌الدین خالف
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، باشگاه فوتبال قنیطره، و باشگاه فوتبال اتحاد خمیسات اشاره کرد.
سهم عادی
حقوق و مزایای سهامداران عادی
دارندگان سهام عادی، مالکان اصلی شرکت بوده، و از حقوق و مزایای زیر برخوردارند:
محیی‌الدین خالف
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
سهم عادی
حقوق و مزایای سهامداران عادی
اکثر سهام شرکت‌ها به صورت سهام عادی است و به همین دلیل، معمولاً صاحبان این نوع سهام کنترل و مدیریت شرکت‌ها را در دست دارند.
قطعنامه ۱۶۳۵ شورای امنیت
قطعنامه ۱۶۳۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۰۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ اوضاع در مورد جمهوری دموکراتیک کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۵۲۹۶ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
امروز آرجون
امروز آرجون یا از جان گذشته فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی کی. سی بوکادیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، جایا پرادا، سورش اوبروی، کیران کومار، آمریش پوری، آسرانی، انوپم کهیر ایفای نقش کرده‌اند.
گرگ هان
گِـرِگ هان (Greg Hahn؛ زادهٔ) کمدین و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی مدت‌ها با درجهٔ سروانی در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد.
مامان (مجموعه تلویزیونی)
مامان ( به کره‌ای 마마 - 세상 무서울 게 없는؛ مامان، چیزی برای ترس وجود ندارد) با بازی سونگ یان آه، هونگ جانگ هیون، جانگ جون هو، مون جانگ هی یک سریال تلویزونی است. این سریال از شبکه ام بی سی از ۲ آگست ۲۰۱۴ تا ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴ روز های شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۴۵ دقیقه در ۲۴ قسمت روی آنتن رفت.
گرگ هان
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به استخدام اشاره نمود.
.ai
.ai دامنه اینترنتی جزایر آنگویلا در دریای کارائیب است.
مامان (مجموعه تلویزیونی)
داستان فیلم
هان سئونگ هی (سونگ یان آه) یک نقاش موفق و یک مادر مجرد خوشحال برای پسرش گیو رو است. اما وقتی می فهمد سرطان پیشرفته بد خیم دارد، به دنبال خانواده خوبی برای پسرش می گردد تا بعد از مرگش از او مراقبت کنند.او به صورت پنهانی به دوست پسر سابقش مون تاا جو (جانگ جون هو) نزدیک می‌شود و با همسر مون تاا جو، سئو جی یئون (مون جانگ هی) دوست می شود. در همین حین یک عکاس خیلی جوان به نام گو جی ساب (هونگ جانگ هیون) عاشق او می شود.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Mama_(2014_TV_series)
پیوند به بیرون
http://www.imbc.com/broad/tv/drama/mama/
تگرنهایم
خصوصیات
تگرنهایم ۱۱٫۴۳ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تدی شرینگهام
ادوارد پل «تدی» شرینگهام (زاده ۲ آوریل ۱۹۶۶) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلیس است. وی پدر چارلی شرینگهام (بازیکن فوتبال) نیز هست. او بهترین دوره فوتبالی خود را در منچستر یونایتد و تاتنهام سپری کرد.شرینگهام زننده یکی از دو گل منچستر یونایند در برابر بایرن مونیخ در دقایق واپسین فینال جام باشگاه های اروپا در سال ۱۹۹۹ بود. بازی خاطره انگیزی که با برد منچستر یونایتد در دقایق واپسین به دست آمد.
توماس بوفل
توماس بوفل بازیکن فوتبال اهل بلژیک و عضو تیم ملی فوتبال بلژیک است که در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۰۲ میلادی اولین بازی ملی‌اش را مقابل تیم ملی فوتبال آندورا انجام داد. او در ۳۵ بازی ملی حضور داشت و جمعاً ۲۵۰۲ دقیقه برای تیم ملی فوتبال بلژیک به میدان رفت. توماس بوفل آخرین بازی ملی خود را در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۱۳ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال اسلواکی انجام داد. وی در بازی‌های ملی‌اش ۵ گل به ثمر رساند.
مارتین ادواردز
چارلز مارتین ادواردز (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۵) از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۲ مدیر باشگاه منچستر یونایتد بود.وی هم‌اکنون مدیر افتخاری این باشگاه است.
قطعنامه ۱۶۳۶ شورای امنیت
قطعنامه ۱۶۳۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست ۵۲۹۷ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
پای‌اریق
پای‌آریق (به ازبکی: Payariq، پی‌اریق) یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان پای‌اریق واقع شده‌است. پای‌اریق ۷٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد.
پتی لین
پتی لین  نمایشنامه‌نویس و تهیه‌کننده امریکایست. وی سابقه همکاری با عوامل سریال دوستان و برکینگ بد را دارد. همکاری او با برکینگ بد از سال ۲۰۰۸ و با فصل اول سریال به عنوان تهیه‌کننده و نویسنده آغاز شد.
پیوند
پتی لین در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
ال پرادو استیتس، آریزونا
ال پرادو استیتس (به انگلیسی: El Prado Estates) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. ال پرادو استیتس ۲٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۴ نفر جمعیت دارد و ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلیام کمپبل
ویلیام "بیل" وی کمپبل رئیس هیئت مدیره شرکت اپل بود. همچنین کمپبل عضو هیئت مدیره و مدیرعامل سابق شرکت اینتوییت بود. کمپبل در گذشته به عنوان نایب رئیس بخش بازاریابی شرکت اپل فعالیت می‌کرد. وی در ۱۸ آوریل ۲۰۱۶ از دنیا رفت. در پنسیلوانیا بزرگ شد و به تیم کلمبیا پیوست، زیرا پدرش مربی فوتبالی را در آنجا می‌شناخت و او می‌خواست که فوتبال بازی کند. بیل دارای مدرک تحصیلی در زمینه‌ی آموزش و پرورش بود و به عنوان مربی فوتبال کالج مشغول به کار شد. جایی در این راه او تغییر مسیر داد و به اپل راه یافت و در آنجا، علاوه بر کارهای دیگر، او شرکت را ترغیب به نگه داشتن تبلیغات مشهور “۱۹۸۴” سوپر بول کرد. او به مسیرش ادامه داد و معاون رئیس شد و جایگاه بالایی در Intuit پیدا کرد و در نهایت به یک مشاور برجسته و قابل اعتماد برای تعداد قابل توجهی از اشخاص مطرح در دنیای تکنولوژی از جمله استیو جابز، اریک اشمیت، لری پیج، جف بزوس، بن هارویتز و دیگران تبدیل شد. درگذشت او واقعه‌ای بسیار تاثربرانگیز بود، هرچند ما هنوز می‌توانیم از خرد او استفاده نماییم.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۹۷–۱۳۹۶
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۹۸-۱۳۹۷   هجدهمین دوره لیگ دسته دوم فوتبال ایران می‌باشد.
سان‌فلاور، ویچیتا، کانزاس
سان‌فلاور (به انگلیسی: Sunflower) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کانزاس واقع شده‌است. سان‌فلاور ۶٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۷٫۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیم فیلبی
هارولد آدریان راسل «کیم» فیلبی (۱۹۱۲–۱۹۸۸) یکی از معروف‌ترین جاسوسهای قرن ۲۰ در جهان بود که در پست ریاست بخش ضد‌جاسوسی شوروی در سازمان جاسوسی خدمات مخفی اطلاعاتی بریتانیا ام‌آی۶ برای شوروی جاسوسی می‌کرد.
زندگی
فیلبی در کتاب خاطرات خود می‌گوید که در دانشگاه کمبریج سوسیالیست بود و بعد از دوره دانشگاه به استخدام روزنامه تایمز لندن درآمد و به عنوان خبرنگار جنگی به اسپانیا در زمان جنگ داخلی اسپانیا فرستاده شد، در اسپانیا به علت مشاهده عملکرد نیروهای فاشیستی به رهبری ژنرال فرانکو علیه مردم اسپانیا و جمهوری خواهان تصمیم به یاری جمهوری خواهان اسپانیا گرفت و در این جریان با نیروهای ارتش شوروی که برای کمک به ارتش جمهوری خواهان در اسپانیا بودند آشنا شد، و این تماس‌ها را بعد از جنگ داخلی اسپانیا نیز در طول جنگ دوم جهانی ادامه داد، وی تا سال ۱۹۶۴ بر راس اداره ضد جاسوسیِ ام‌آی۶ انگلیس در پست رئیس قسمت ضد شوروی «خدمت کرد».
سال ۱۹۶۴ پس از به خطر افتادن وی و خطر کشفش به شوروی فرار کرد، در آنجا رئیس بخش ضد جاسوسی کاگ‌ب در قسمت اداره ویژه انگلیس بود. فیلبی در سال ۱۹۸۸ در مسکو بر اثر حمله قلبی درگذشت.
منابع
Kim Philby, My Silent War, published by Macgibbon & Kee Ltd, London, 1968
ریکوفن
ریکوفن (به آلمانی: Riekofen) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
ریکوفن ۲۴٫۰۰ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال زنان بارسلونا بی
باشگاه فوتبال بارسلونا فمنی بی یک تیم فوتبال اسپانیایی است که در بارسلونا، در منطقه خودمختار کاتالونیا مستقر است.
این تیم که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد، تیم ذخیره باشگاه بارسلونا فمنی است و در حال حاضر در سگوندا دیویسیون بازی می‌کند و مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه خوان گمپر انجام می‌دهد.
تیم‌های ذخیره در اسپانیا به‌جای لیگ مخصوص تیم‌های ذخیره، در همان سیستم لیگ با تیم بزرگسالان، بازی می‌کنند. آنها باید حداقل یک سطح پایین‌تر از تیم اصلی خود بازی کنند و بنابراین بارسلونا فمنی بی واجد شرایط صعود به لیگ برتر نیست و نمی‌تواند در کوپا د لا رینا بازی کند.
تاریخچه
بارسلونا فمنی بی مجبور شد در طول فصل ۰۸–۲۰۰۷ از لیگ برنر ناسیونال زنان به دلیل سقوط تیم اصلی کناره‌گیری کند، اما آنها در فصل بعد پس از صعود بارسلونا به لیگ برتر؛ دوباره به لیگ ناسیونال بازگشتند. در سال ۲۰۱۶ آنها برای اولین بار در تاریخ باشگاه در گروه سوم سگوندا دیویسیون قهرمان شدند. در سپتامبر ۲۰۱۶، هفت بازیکن از زنان بارسا بی برای بازی در تیم ملی جوانان اسپانیا در جام جهانی زنان زیر ۱۷سال دعوت شدند که در مقایسه با دعوت پنج بازیکن در سال ۲۰۱۴ و دو بازیکن در سال ۲۰۱۰، یک رکورد برای باشگاه محسوب می‌شد. این تیم همچنین موفق شد به مقام سوم مسابقات دست یابد.
.al
.al دامنه اینترنتی کشور آلبانی است.
هاربر، اورگن
هاربر (به انگلیسی: Harbor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوری، اورگن واقع شده‌است. هاربر ۵٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۹۱ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه نورث اوماها
فرودگاه نورث اوماها یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۷۵۶ متر است. این فرودگاه در شهر اوماها کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۰۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
رگه نواری
پیشینه
به نظر می‌رسد رگه نواری نخست توسط رابرت هوک که در هنگام کار با عدسی و شمع بود مشاهده گشت.
کاربرد
از اثر رگه نواری در ساخت ویدئو پروژکتورها استفاده می‌شود.
قطعنامه ۱۶۳۷ شورای امنیت
قطعنامه ۱۶۳۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۸ نوامبر ۲۰۰۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت میان کویت و عراق است. این قطعنامه طی نشست ۵۳۰۰ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
ولیکو سردیشت
ولیکو سردیشت (به لاتین: Veliko Središte}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در South Banat District واقع شده‌است.
خصوصیات
ولیکو سردیشت ۱٬۲۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تاریخ مرو
تاریخ مَرو به پیش از میلاد مسیح می‌رسد. مرو از شهرهای باستانی آریاییان و از مراکز فرهنگی ایران بوده‌است. داریوش اول در سنگ‌نبشته بیستون مرو را مَرگَوش نامیده و با غرب اسم برده است. اما جغرافیانویسان قدیم آن را مَرْگیانا نامیده و جداگانه ذکر کرده‌اند. مرگیان یا مرو از سرزمین‌های تابع اشکانیان به‌شمار می‌آمد.
گندمینه
گندمینه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران است.پیشینه مردم این روستا به دو بخش تقسیم میشود طایفه(توشمال تاجمیری)اولاد آ مومن خان فرزند آ علی خان فرزند آ هاشم خان تاجمیری که نوه مومن خان بنای روستا را در سنه ۴۵۰ه‍.ق میگذارد (توشمال نجف شاهزاده احمدی) از جمله طوایف دیگر نیز میتوان بر طوایف موگویی آسترکی موری(هفت لنگ) اشاره کرد از نظر تقسیمات ایلاتی قالب مردم روستا چهار لنگ محسوب میشوند. مشاهیر روستا: آیت الله شیخ فضل الله ناصر بربرودی حجت‌الاسلام والمسلمین شیخ عباس ناصر بربرودی خوانین: مجید خان ایل خان بختیاری حمید خان ایل خان بختیاری تیمور بختیار ایل خانی کد خدا ها: حاج عبدالله احمدی حاج ابوالفضل احمدی حاج میرزا محمد کریمی
تاریخ مرو
مرو در دورهٔ ساسانیان آباد بوده‌است و چنان‌که در تاریخ ثبت است یزدگرد سوم آخرین پادشاه ساسانی پس از شکست جنگ نهاوند (۲۱ هجری/۶۴۲ میلادی) به ری، اصفهان، کرمان، بلخ و سپس مرو رفت و از شاه چین و خاقان ترک کمک خواست اما چون از سوءنیت ماهوی سوری مرزبان مرو نسبت به خود آگاه شد به آسیابانی خسرونام پناه برد و او یزدگرد را به طمع لباس فاخرش کشت (۳۱ ه‍. ق. /۶۵۱ میلادی).
از آن پس سرزمین‌های شرقی ایران یکی پس از دیگری و از جمله مرو بتصرف تازیان مسلمان درآمد و سلسله‌های ایرانی یکی پس از دیگری بر این ناحیه حکومت کردند و اهمیت آن همچنان محفوظ بود.
مرو شایگان یکی از چهار شهر قدیم خراسان بود که زمانی پایتخت این استان بوده‌است سه شهر دیگر خراسان نیشابور و بلخ و هرات بود. شهر مرو بواسطهٔ نزدیکی به خوارزم و ماوراءالنهر از یک طرف و اتصال آن به سرخس و نیشابور از طرف دیگر از نظر نظامی و تجاری موقعیتی خاص داشته‌است به همین جهت در زمان ساسانیان و در دورهٔ تسلط اعراب تا زمان مأمون همیشه این شهر پایتخت خراسان بوده‌است. طاهریان مرکز خراسان را به نیشابور انتقال دادند.
گندمینه
جمعیت
این روستا در دهستان بربرود شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۰۷ نفر (۳۶۷خانوار) بوده‌است.
تاریخ مرو
سامانیان پایتخت را به بلخ و بخارا منتقل کردند ولی در دوران فرمانروائی سلجوقیان شهر مرو که در مجاورت یورت آن‌ها بوده مرکز امپراتوری بزرگ سلجوقیها گردید. در عهد سلطان سنجر مرو پایتخت خراسان بود و از معتبرترین شهرهای ایران. آبادی و اعتبار مردم آن تا آنجا بود که زمین‌داران و دهقانان آن در توانگری با امرا و ملوک اطراف دم همسری می‌زدند و مانند جرجانیهٔ خوارزم اهل فضل در آنجا گرد می‌آمدند و در مدارس و کتابخانه‌های آنجا روزها را به فراگیری دانش می‌گذراندند. این شهر در ۵۵۰ ه‍. ق. ده کتابخانهٔ بزرگ عمومی داشت که یکی از آن‌ها دوازده هزار جلد کتاب داشت. مردم مرو ایرانی و زبانشان فارسی بوده‌است.
یاقوت که مقارن حملهٔ مغول در مرو بوده‌است می‌نویسد از مرو در ۶۱۶ بیرون رفتم در حالی که در حد اعلای نیکویی بود. این شهر در حملهٔ مغول به کلی ویران شد بدین توضیح که پس از فرار سلطان محمد خوارزمشاه مجیر الملک حاکم سابق مرو به حفظ مرو در برابر مغول پرداخت و شیخ الاسلام مرو و قاضی سرخس را که قصد تسلیم شدن داشتند کشت و مغول شهر را محاصره کردند. مرو پنج روز مقاومت کرد اما سرانجام تسلیم تولی پسر چنگیز شد و وی تمام مردم شهر را امر کرد به خارج شهر بروند و خود بر کرسی زرین نشست و سران خوارزمشاهی را دستور داد گردن زدند و مردم را میان لشکریان بخش کرد و مغول همه را از زن و مرد و کودک کشتند و سپس مرو را آتش زد و تربت سنجر را سوخت و قبرها را به طمع دفینه نبش کرد و در این واقعه هفتصد هزار آدمی کشته شدند و هیچ‌کس از ساکنان آنجا باقی نماندند (۶۱۸ ه‍. ق). پیداست که پس از این ویرانی و قتل و سوختن مرو آن رونق و شکوه سابق را نتوانست بیابد خاصه با رونقی که هرات در دورهٔ تیموریان و صفویه یافته بود.
نبرد مرو در سال ۸۸۹ خورشیدی (۹۱۶ قمری) میان سپاه ازبکان به فرماندهی شیبک خان ازبک (بنیانگذار سلسله شیبانیان یا ازبکان) با سپاه قزلباش ایران به فرماندهی شاه اسماعیل یکم (بنیانگذار پادشاهی صفویان) رخ داد. در این جنگ که در نزدیکی مرو روی داد، سپاه ازبک شکست خورد و شیبک خان کشته شد. در پی این جنگ مرزهای ایران از سوی شمال خاوری به رود جیحون رسید و خراسان از دست ازبکان بیرون آمد.
در دورهٔ صفویه و افشاریه و قاجاریه گه گاه سرکشان نواحی مخصوصاً ازبکان و خانهای خیوه، مرو را مورد تاخت و تاز قرار می‌دادند چنان‌که من باب مثال در ۱۲۷۶ ه‍. ق. محمدامین‌خان والی خوارزم به حدود مرو آمده و به تعرض خراسان پرداخته است و فریدون میرزای فرمانفرما او را در سرخس شکست داده و کشته و سر او را به تهران فرستاده است. چون روز ورود سر او به تهران مصادف با روز عید بود در موقع سلام عام مژدهٔ این فتح را به ناصرالدین شاه دادند.
جنگ مرو (دوره قاجار)
اما تعرض ترکمانان و حکام اطراف امری عادی شده بود بدین مناسبت ناصرالدین شاه در اواخر سال ۱۲۷۶ ه‍. ق. حشمت‌الدوله حمزه میرزا به همراهی میرزا قوام‌الدوله آشتیانی با چهل هزار سپاهی روانهٔ حدود مرو کرد. اما این لشکر بسبب بی‌احتیاطی و اختلافی که بین حشمت‌الدوله و قوام‌الدوله بود از ترکمانان شکست خوردند و نزدیک به دو سوم آنان کشته یا اسیر شدند و در این اوان روسها که به حدود شمال دریاچهٔ آرال و مشرق دریای خزر رسیده و به تصرف ترکستان شرقی و غربی و دره‌های سیحون و جیحون شروع کرده بودند به نواحی تحت تابعیت ایران نیز دست انداختند، از جمله خیوه را در ۱۲۷۰ و تاشکند و سمرقند و بخارا را در ۱۲۸۱ و ۱۲۸۵ اشغال کردند و با استیلای بر این نواحی به درهٔ آرال اترک و ترکمن صحرا نزدیک شدند و در ۱۲۹۸ ه‍. ق. در گوگ‌تپه ترکمانان تکه را به کلی از پای درآوردند و سرانجام در محرم ۱۲۹۹ ه‍. ق. خط مرزی کنونی بین دولت ایران و روسیه به موجب معاهده‌ای مقرر شد.
مایکل اسلوویس
مایکل اسلوویس فیلمبردار، کارگردان تلویزیونی و سینمایی آمریکاست؛ ولی فیلمبردار سریال برکینگ بد نیز بوده‌است. مایکل به همراه خانواده‌اش ساکن مونتکلیر، نیوجرسی است و این زوج دارای ۳ فرزند نیز هستند. مایکل اسلوویس دانش‌آموخته دانشگاه نیویورک است.
از دیگر فیلم‌های او می‌توان به بداندیش اشاره کرد.
پیوند
مایکل اسلوویس در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
ضیاءالدین، سمرقند
ضیاءالدین، سمرقند (به لاتین: Ziadin) یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در شهرستان پخته‌چی واقع شده‌است. ضیاءالدین ۱۱٬۶۱۰ نفر جمعیت دارد.
دوناوشتاوف
دوناوشتاوف (به آلمانی: Donaustauf) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
دوناوشتاوف ۹٫۷۲ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژولین کولس
ژولین کولس بازیکن فوتبال اهل بلژیک و عضو تیم ملی فوتبال بلژیک است که در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۷۴ میلادی اولین بازی ملی‌اش را مقابل تیم ملی فوتبال اسکاتلند انجام داد. او در ۳۵ بازی ملی حضور داشت و جمعاً ۲۸۴۷ دقیقه برای تیم ملی فوتبال بلژیک به میدان رفت. ژولین کولس آخرین بازی ملی خود را در تاریخ ۲۲ ژوئن ۱۹۸۰ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال آلمان غربی انجام داد. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
سرود کدمون
سرود کدمون شعر کوتاهی به زبان انگلیسی کهن است که در اصل توسط کدمون برای ستایش خدای خالق سروده شده‌است. ترجمهٔ لاتین این شعر توسط سینت بید در کتاب تاریخچهٔ کلیسایی مردم انگلستان و نسخه‌های محلی دیگری که از کتاب او تهیه شده به دست ما رسیده است.
متن و ترجمه
دست‌نوشته‌هایی که حاوی سرود کدمون هستند از سدهٔ ۸ تا میانه‌های سدهٔ ۱۲ میلادی نوشته شده‌اند. این نسخ نشان از دو فضا دارند. همچنین در طول این پنج سده می‌توان سیر دگردیسی این سرود از سنت شفاهی به ادبی را در این دست‌نوشته‌ها دید. این سرود در ترجمه متن ساکسون غربی با عنوان تاریخ کلیسیایی (Historia ecclesiastica) به عنوان بخشی از متن اصلی آمده است اما در ترجمهٔ زبان لاتین به عنوان شرحی بر تفسیر و ترجمهٔ آن آمده. سرود کدمون از میان چهارده نسخهٔ خطی فقط به دو گویش وجود دارد. اهمیت دو ترجمه در شیوهٔ قالب‌بندی در زبان‌های لاتین و انگلیسی کهن در طول پنج سده است. شکستن واژه‌ها در پایان جملات، بزرگ‌نویسی بعضی از حروف، نقطه‌گذاری‌ها و این مسئله که متن در کجای صفحه نوشته شده می‌تواند به فهم کامل‌تری از زبان انگلیسی کهن که در آن زمان تازه به رشته تحریر درآمده بود در مقایسه با زبان لاتین که در واقع بیشتر زبانی نگارشی محسوب می‌شد منجر شود.
نسخهٔ خطی مربوط به سده ۸ میلادی از کتاب تاریخ کلیسایی شامل نشانه‌های تلفظی برای خواندن صحیح سرود است. این کار با بزرگ کردن حروف و تقطیع متن به چند ستون صورت گرفته. در نسخه‌های بعدی، نخستین حرف هر تکه شعر با رنگ قرمز نوشته شده و پایان همان تکه با رنگی کمرنگتر. رنگ کمرنگ نشانه وقف است در حالی که رنگ تیره‌تر نشان از پایان و آغاز بخشی نو دارد. با وجود اختلافاتی که در نسخه‌های انگلیسی کهن از این سرود وجود دارد اما تمام رونوشت‌ها از لحاظ وزن، مفهوم و قواعد درست هستند. این نسخه‌ها شاهدی بر مدعای وجود دوره‌ای از گذار تاریخی هستند که در آن شعرهای شفاهی تنها به این منظور نوشته می‌شدند تا پیامی از پیش تعیین‌شده به خواننده بدهند.
متن زیر از انگلیسی کهن است. متن سدهٔ ۸ نورثامبریایی جزو کهن‌ترین دست‌نوشته‌های موجود است.
در دامان سرخ کوه
در دامان سرخ کوه اولین فیلم مستند محمدرضا وطن دوست، فیلمی شاعرانه و ضد جنگ، یکی از پرافتخارترین فیلم‌های سینمای مستند ایران است که در سال ۱۳۸۲ در نقطه صفر مرزی ایران و عراق منطقه سرخ کوه کردستان در شرایط سخت فیلمبرداری شده‌ است. این فیلم در جشنواره فیلم مستند کیش ۱۳۸۲ به نمایش در آمده است و لوح زرین، جایزه اول ویژه هیئت داوران و دیپلم افتخار آن را به دست آورد و جوایز بسیاری همچون تندیس و دیپلم افتخار از جشنواره بین‌المللی فیلم EARTH VISION توکیو ۲۰۰۶، و تندیس بهترین فیلم مستند از جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران ۱۳۸۳ را نصیب خود کرده‌است.
خلاصه داستان
۱۵ سال بعد از جنگ عراق علیه ایران ۱۶ تا ۲۰ میلیون مین خنثی نشده در مرز ایران و عراق باقی‌مانده‌است. مردم (بیشتر زنان و کودکان) منطقه سرخ کوه کردستان در میان این مین‌ها زندگی می‌کنند.
ژرژ براک
ژرژ براک  (زاده ۱۳ مه ۱۸۸۲ – درگذشته ۳۱ اوت ۱۹۶۳) نقاش، مجسمه‌ساز و چاپکار فرانسوی از پیشگامان هنر مدرن و یکی از بنیان‌گذاران جنبش کوبیسم به‌شمار می‌آید. آثار فووها در سالن پاییز (۱۹۰۵) او را سخت تحت تأثیر قرار داد. اثرپذیری او از فوویسم را، در منظره‌هایی که او با تکه رنگ‌های خالص نقاشی کرده‌است، می‌توان دید. (بندرگاه آنتورپ- ۱۹۰۶) براک این منظره‌ها را نخستین آثار مورد علاقهٔ خود به‌شمار می‌آورد. او در ایجاد بافت‌های مرمرین و چوبین روی بوم، بر پیکاسو مقدم بود.
براک و پیکاسو با ژرف‌نگری در ساختمان اشیاء تفسیری نو از واقعیتی مرئی عرضه کردند و نمونه‌ای برای تحولات بعدی نقاشی و پیکره‌سازی خلق کردند که در آن‌ها انضباط بصری در قیاس با کارهای پیشین، تخفیف یافته‌است. کیفیت‌هایی که آثار کوبیستی براک را از آثار کوبیستی پیکاسو در مقایسه با کارهای پیشین او متمایز می‌کرد، از جمله خصلت نقاشانه، در برخی از آثار این دوره آشکارتر می‌شوند. (گیتار و پارچ آب ۱۹۲۷)
این مرحله از هنر پالایش یافتهٔ براک، مفهوم زیبایی «کلاسیکی» را بر اساس تعادل و نظم در قالبی نو ارائه می‌دهد.
اوایل زندگی و آثار
براک در ۳۰ می ۱۸۸۲ در ارژانتوی، شهری نه چندان دور از پاریس به دنیا آمد. امروزه ارژانتوی از طریق امدادهای شهری تأمین می‌شود اما در زمان کودکی براک به عنوان شهر کوچکی که امپرسیونیست‌ها در آن نقاشی می‌کردند، به یاد آورده می‌شود.
کلود مونه که در دههٔ ۱۸۷۰ در آن جا زندگی می‌کرد، تصاویری از ارژانتوی آن زمان که در بدو تبدیل شدن به روستایی صنعتی بود اما همچنان با رودخانه‌ای که با قایق‌ها خال خال شده بود و سواحل سرزنده اش به یاد آورده می‌شد، نقاشی کرده‌است. گوستاو کالیبو معمار نیروی دریای پاریسی که از امپرسیونیست‌ها حمایت می‌کرد، آثار آنان را جمع‌آوری و گاهی همراه آنان نقاشی می‌کرد. زمانی که خانواده براک در آنجا زندگی می‌کردند خانه‌ای ساخت و براک آن را به عنوان نقطه عطفی به یاد می‌آورد. وقتی براک هشت ساله بود، خانواده اش به لو آور نقل مکان کردند. این شهر بندری هم امپرسیونیست‌ها را با محتوای اصلی تغذیه می‌کرد.
براک تأکید می‌کند که گذراندن سال‌های کودکیش در مکان‌هایی که با هنر پیشرفته ارتباط نزدیکی دارند در آنچه که او «احساس برای نقاشی» می‌نامد، سهیم بوده‌است. گرچه به نظر بعید می‌آید که امپرسیونیست‌های نوظهور لطف چندانی در خانوادهٔ براک که دستی در نقاشی داشتند، یافته باشند. خلق هنر به‌طور واضح، وظیفهٔ جدی و مشروع به‌شمار می‌رفت. هم پدر و هم پدربزرگ براک هر دو نقاشانی آماتور بودند. پدر براک منظره‌هایی به شیوه ژان باتیست کامیل کورو می‌کشید که با موفقیت کافی برای نمایش هر از چند گاه آن‌ها در سالن حزب محافظه‌کار هنرمندان فراهم می‌شد. پسرش او را در سفرهای نقاشی یکشنبه همراهی می‌کرد و هنگام نقاشی کردن او را تماشا می‌کرد.
تحصیل رسمی براک ناچیز بود، او در سال‌های پایانی زندگی‌اش اظهار می‌کند که در حدود سن دوازده سالگی با کپی‌کردن تصاویر روزنامه محبوب «جیل بلاس»، که پدرش هم در آن اشتراک داشت به خودش نقاشی یاد داده‌است. براک جوان به خصوص طراحی‌های پر حرکت تئوفیل استاینلن و هنری تولوز لوترک را دوست می‌داشت و پوسترهای آرت نووی آن زمان مجذوبش می‌کردند و شبانه طراحی‌های دلخواه لوترک را از دیوار می‌کنده‌است. خانوادهٔ براک علاقهٔ او به هنر را تشویق کردند و به او دوچرخه‌ای هدیه دادند و اجازه دادند که با پول توجیبی‌اش جعبهٔ رنگی بخرد.
فوویسم
اثرپذیری از فوویسم را در منظره‌هایی که او با تکه رنگ‌های خالص نقاشی کرده‌است، به روشنی می‌توان بازشناخت. براک این منظره‌ها را نخستین آثار علاقهٔ خود به‌شمار می‌آورد. انرژی و شدت تصاویر فووها، براک را هیجان زده کرده بود؛ با این وجود با موفقیت آشکار به خلق آثار به شیوه تونال و سرد نقاشی‌های نورماندی ادامه داد. وقتی در بهار ۱۹۰۶ هفت تابلو از مناظر، طبیعت بیجان‌ها و یک برهنه را با این شیوه به سالن مستقل‌ها ارائه داد، همه پذیرفته و آویزان شدند. این اولین نمایشگاه براک بود و قابل درک می‌بود اگر نقاش جوان، هیجان داوران را به عنوان تشویقی برای ادامه دادن سبکی که شروع کرده بود، قبول کند. اما برعکس، او این برنامه را به عنوان جمع‌بندی یک دوره به‌شمار آورد، نه شروع آن.
براک به‌طور واضح برای گونه‌ای تغییر آماده بود و دیدن آثار ماتیس، درن، دافی، فریس و دیگر اعضای فووها در همجواری نزدیک آثار خودش در سالن مستقل‌ها نارضایتی اش را متبلور کرد و او را در تغییر دستیابی اش به صورت افراطی به تفکر واداشت.
سزان
می‌گویند کوبیسم از نقاشی سزان نشأت گرفته و متضمن بازنمایی اشیا از زوایای مختلف است. نقاشی‌های کوبیستی به راستی در مواردی نقاشی‌های رنگ روغن و آبرنگ‌های سزان را تداعی می‌کنند که در آن‌ها گویی سطوح مختلف اشیا به وسیله ضرب قلم‌های درشت و مجاور هم نمایانده شده‌اند. سزان به براک چگونگی زنده‌کردن هیجان و اندازه روی بوم را بدون نیاز به تصویر کردن جزء به جزء توده‌ها نشان داد؛ ولی سزان می‌خواست نقش مایه‌هایش را شفاف و بی ابهام بازنمایی کند و به وجود مادی آن‌ها، و فضاهای بین آن‌ها، ارزش درخورشان را بدهد. او به استثنای مواردی نادر، ساعت‌ها نقش‌مایه‌اش را اتود می‌کرد تا بتواند آن را روی بومش جفت‌وجور کند. پیکاسو و براک برای موضوعات تابلوهایشان چنین وسواسی نداشتند. گویی آن‌ها بیش از شور و احساس، از روی تفنن، سوژه‌هایشان را می‌پرداختند و توجهشان بر گویش تصویری‌شان متمرکز بود. اما هر چه به اواخر ۱۹۰۹ نزدیک می‌شویم، براک به دنبال پیکاسو به اهمیت فضای بین توده‌ها بیشتر از خود توده‌ها علاقه نشان می‌دهد. در آنچه او «این راهی که کسی پیش می‌گیرد تا به سمت شیء برود» می‌نامد.
اگر براک به آن سبک نقاشی کردن ادامه می‌داد، هم‌اکنون به عنوان یکی از مهم‌ترین اعضای نسل خودش به‌شمار می‌آمد، اما همان‌طور که براک حداقل ده سال پس از اولین نمایشگاهش با کان وایلر در دفترچه یادداشتش می‌نویسد: «نباید چیزی را که آرزوی خلقش را داری تقلید کنی.» براک آثار سزان را در سال ۱۹۰۸ تقلید نمی‌کرد. بیشتر از آن سعی در بازآفریدن صادقانهٔ آنچه که در طبیعت می‌دید داشت، اما به خاطر اتفاقات بعدی او احساس می‌کرد که باید فاصلهٔ خودش را با استاد منتخبش بیشتر کند.
مراحل تکاملی در کار براک (۰۹–۱۹۰۸)
در پاییز ۱۹۰۸، هنگامی که براک از استاک به پاریس برگشت مجموعه‌ای از آخرین منظره‌های خود را به سالن پاییز عرضه کرد که هیئت داوران آن‌ها را رد کردند؛ لذا وی در ماه نوامبر این آثار و چند پردهٔ دیگر را در گالری کان وایلر به نمایش گذاشت و به همین مناسبت بود که لوئی ووسل، در مقاله‌ای در ژیل بلا برای اولین بار به روش کار او در تبدیل «همه چیز، منظره، فیگور، و خانه‌ها، به خطوط هندسی و مکعب» اشاره کرد. چند ماه بعد همین منتقد، ضمن نوشته‌ای دربارهٔ نقاشی‌هایی که براک در ماه مارس ۱۹۰۹ در «سالن مستقلین» به نمایش گذاشت، از «شگفتی‌های کوبیک» او سخن به میان آورد؛ و به این ترتیب شیوهٔ جدید نقاشی در نزد مردم به کوبیسم شهرت یافت.
پیشرفت براک به سوی کوبیسم از منظره‌های سزان گونهٔ استاک به بعد پیشرفتی مداوم و سریع بود، اما در حالی که پیکاسو فرم‌ها و حجم‌ها را با سادگی ابتدایی‌شان نشان می‌داد و مکان فضایی‌شان را هموار می‌کرد تا از عقب رفتن و عمق یافتن آن جلوگیری کند، براک اشیاء را در سطح تابلو به گونه‌ای ارائه می‌کرد که عمق فضای پیرامون آن‌ها مبهم می‌شد. او هنوز آن قدر آمادگی نداشت که بدون توسل به پرسپکتیو با مشکل نمایش فضا درآویزد. با این همه او نیز همچون پیکاسو می‌دانست که این امر موکول به زمانی می‌شد که آن‌ها بتوانند هر شیئی را چنان بنمایانند که مجسمه گونه و قابل لمس جلوه کند. براک یک بار کفت: «این کافی نیست که مردم را به دیدن چیزی که کشیده‌ایم وادار کنیم؛ آدم باید بتواند آن‌ها را به لمس کردن وادارد.» لذا در این هنگام جدل میان آن دو واقعیتی که تکامل کوبیسم بدان‌ها وابسته بود - یعنی واقعیت فضایی اشیاء و واقعیت سطح هموار تابلو- درگرفته بود.
در اینجا نگاه به «درختان سبز در استاک» (۱۹۰۸)[۴] اثر رائول دوفی، که مدتی از تابستان را در کنار براک کار کرد، می‌تواند مفید باشد؛ زیرا دوفی، شاید به خاطر آن که بیشتر تحت تأثیر ماتیس بود تا سزان، نسبت به واقعیت گرایی تمایلی نداشته، و برخلاف براک و واقعیتی فضایی یا ملموس رغبت نشان نداده‌است. این ترکیب بندی دوفی مرکب از فرم‌های طبیعی خلاصه شده‌است که با حالت تزیینی در فضایی کم عمق جا گرفته‌اند: لذا تأثیر حاصله را می‌توان با یک پرده دیوارکوب مقایسه کرد. حال آن که براک و پیکاسو در نقاشی‌های خود علاقهٔ مشترکی به نمایش دروس واقعیت نشان می‌دادند و این به‌طور گسترده‌ای آثار آن‌ها را از آثار دوستانشان متمایز می‌کرد[۷ و ۸] نکته قابل توجه این که دوفی لاس زدن با کوبیسم را در همین‌جا متوقف کرد.
براک و پیکاسو
اولین بار گیوم آپولینر بود که ژرژ براک را به کارگاه پیکاسو برد. آپولینر با سمت‌ها و مشاغل مختلفش به عنوان روزنامه‌نگار، منتقد هنری، سخنگو و مدیر نمایشگاه، دارای نفوذ و تأثیر بسیاری بود و نیز با هنرمندان بی‌شماری در پاریس و خارج از پاریس روابط دوستانه‌ای داشت؛ بنابراین برای وی کار ساده‌ای بود که براک جوان را به پیکاسو، که انقلابی را بنیان نهاده بود، معرفی کند. احتمالاً اواخر نوامبر یا اوایل دسامبر سال ۱۹۰۷ بود که براک با همراهی آپولینر به کارگاه پیکاسو رفت. در آن زمان، پیکاسو به تازگی کار بر روی تابلوی دوشیزگان آوینیون را به پایان برده بود و تابلوی سه زن (Trois Femmes) را آغاز کرده بود. واکنش ژرژ براک نسبت به تابلوی دوشیزگان آوینیون پیکاسو غیرعادی بود. به گفتهٔ فرنانده اولیویه، همسر پیکاسو در آن زمان، براک بعد ار دیدن این تابلو با هیجان گفت: «ظاهراً شما با تابلوهایتان می‌خواهید در ما احساسی را برانگیزید که گویی مجبور به بلعیدن طناب یا نوشیدن نفت سفید شده‌ایم.» براک در خود فرورفته بود و در ابتدا این‌طور به نظر می‌رسید که قادر نیست با چیزی که دیده بود رابطه برقرار کند.
وقتی در ۱۹۰۷ دیدارهای این دو جوان نقاش بیشتر شد، تحت تأثیر الهامات متفاوتی قرار داشتند. همچنان که براک در جنوب بررسی‌های جزء به جزء و زیبایی‌شناسانه‌اش از قلمروی سزان را تقویت می‌بخشید، پیکاسو اشیای آفریقایی موزه قوم نگاری تروکادرو را کشف می‌کرد و شروع به کشیدن بدن‌های برهنه‌ای با صورت‌های ماسک مانند و آناتومی‌های عجیبی از زوایا و برآمدگی‌ها کرد.
پابلو پیکاسو و ژرژ براک کمابیش هر روز با یکدیگر ملاقات داشتند و عقایدشان را در مورد مسائل هنری عمیقاً با هم در میان می‌گذاشتند. پیکاسو خاطر نشان می‌سازد: «تقریباً هر شب یا من برای دیدن براک به کارگاهش می‌رفتم یا او نزد من می‌آمد. ما هر دو باید آنچه را دیگری در طول روز انجام داده بود، می‌دیدیم.» ارتباط آن‌ها همراه با اعتماد کامل بود. بحث‌های فشردهٔ میان این دو هنرمند به‌طور خاص زمانی آشکار می‌شد که آن‌ها در طول ماه‌های تابستان و معمولاً در مکان‌های مختلفی خارج از پاریس به اقامت فصلی می‌پرداختند. فقط در این دوران بود که آن‌ها به ارتباط مکاتبه‌ای اکتفا می‌کردند و امروزه این مکاتبات، یا حداقل گزیده‌ای از آن‌ها، ما را به تاریخچه دوستی شان نزدیک تر می‌کند. برای مثال، در سپتامبر سال ۱۹۱۲، ژرژ براک در نامه‌ای به تاجر آثارش، کان وایلر شکایت می‌کند که: «عزیمت پیکاسو خلاء بزرگی را ایجاد کرده‌است.» پیکاسو نیز برای دوست نزدیک اش دلتنگی می‌کرد؛ در ماه مه سال ۱۹۱۲ وی به براک این‌گونه نوشت: «اما من دلتنگ هستم. کجاست آن پیاده‌روی‌ها و احساساتمان؟ من نمی‌توانم در نوشته‌ها بحث‌هایمان را در مورد هنر پیش ببرم.» در اوایل سال ۱۹۱۳ وقتی براک در نامه‌ای به پیکاسو می‌نویسد: «خیلی بد است که تو نمی‌توانی تلفنی با شهر سره ارتباط داشته باشی - این‌جا چه بحث‌های شیرینی در مورد هنر انجام می‌دهیم»، پیکاسو متوجه می‌شود که گفتگوهای پرشوری را با دوست هنرمندش براک از دست داده‌است.
نزدیکی این دو هنرمند منجر به این شد که موضوعات مورد انتخاب آن‌ها، بدون هماهنگی قبلی، همه یکسان باشد؛ بنابراین براک و پیکاسو در زمستان سال‌های ۹–۱۹۰۸ خودشان را سرگرم موضوع طبیعت بیجان کردند و به همین دلیل نیز - در مقایسه با آبتنی کنندگان سزان- به سراغ یکی از موضوعات ابتدایی پل سزان رفتند. در اینجا باتید یه این نکته توجه داشت که ژرژ براک در گذشته عمدتاً با ترسیم مناظر سروکار داشت، در حالی که پیکاسو با هیئت انسانی رابطه احساسی برقرار می‌کرد.
مواجهه با مجسمه‌های آفریقایی در حدود سال ۱۹۰۶، و نمایش مجموعه آثار سزان در سال ۱۹۰۷ عوامل اصلی سوق دادن ژرژ براک و پابلو پیکاسو به ابداع کوبیسم بین سالیان ۱۹۰۷ و ۱۹۱۴ است. این دو هنرمند در دو مرحله تحولی، نقاشی را از پیوندهای قبلی اش به واقعیت بیرونی می‌رهانند و پیش نیازهای نظری و هنری یک هنر خودسامان را به وجود می‌آورند.
از کوبیسم نخستین تا اوج کوبیسم(۱۹۱۲–۱۹۰۹)
نخستین بار در کارهای پیکاسو و براک، به ویزه در نقاشی‌های حدود سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ آن هاست که شکل نمایی [یا فیگوراسیون] در برابر انتزاع [یا آبستراکسیون] قرار می‌گیرد و تقابل آن‌ها، نظرها را به خود جلب می‌کند. این آثار عنوان کوبیسم تحلیلی [یا آنالیتیک] را می‌یابند، و هر چند این اصطلاح [به لحاظ معنا] مانند بسیاری از برچسب‌های کوتاه شدهٔ دیگر گمراه‌کننده است، ارجاع و اشاره به آن دوره یا سبک آثار پدید آمده را تسهیل می‌کند. (روش‌های تشریح و تجزیه و تحلیل عقلانی، نا متکی به مشهودات خود آثار، معنای مستتر در این اصطلاح است)
در مرحله نخست کوبیسم، براک و پیکاسو رهیافت ساختاری سزان را فارغ از شیوه رنگ پردازی اش برمی‌گیرند و با محدود کردن خویش به رنگ‌سایه قهوه‌ای و اخرایی و سبز و خاکستری بیشتر بر فرم کارشان تأکید می‌ورزند. آنان از طریق تجزیهٔ موزون جسم و فضا به تراشه‌های کوبیستی گام به گام شکل چیزها را ساخت گشایی می‌کنند و نوعی ساختار بلورآسای مستقل از شیء می‌آفرینند، چنان‌که نقاشی‌هایشان خوانایی تصویری مرسوم را از دست می‌دهند و به شکل بندی‌های صوری خودسامان تبدیل می‌شوند.
دوشیزگان آوینیون نوعی پیوند و همکاری بین پیکاسو و براک به وجود آورده بود. آن‌ها مدتی در یک محل با هم زندگی می‌کردند، معاشر و همدم یکدیگر بودند و کارهای یکدیگر را با دقت از نظر می‌گذراندند. با وجود آنکه مشرب و مزاجی کاملاً متفاوت از یکدیگر داشتند، ولی حتی امروز هم دشوار بتوانیم از روی ظاهر تابلوهایی که در آن سال‌ها کشیده‌اند، تشخیص بدهیم که کدامشان پدیدآوردهٔ کدام یک از آن‌ها بوده‌اند. براک بعدها گفت که آن‌ها «همچون دو کوهنوردی بودند که طنابی آن دو را به هم متصل می‌کرد.» موضوعات تابلوهای کوبیست تحلیلی ان‌ها تقریباً همیشه موضوعات داخل آتلیه بودند:بیشترشان نقش اشیاء [یا طبیعت بیجان] و گاه مدل‌های نشسته در میان اشیاء. عناوینی که تابلوها را با آن‌ها می‌شناسیم، فروشندگان تابلوها، به قصد سهوت ارجاع به آن‌ها و نیز کمک به مخاطبان، انتخاب می‌کردند. اشیاء واحد یا مشابه، تکی و گروهی، بارها و بارها در نقاشی‌های آن‌ها تکرار می‌شوند. از جمله نمونه‌های اولیهٔ نقاشی این دورهٔ آن‌ها، گیتار و آکاردئون (۱۹۰۸)، کار براک است که شاید نخستین کار از مجموعهٔ تابلوهای نقش اشیاء آن‌ها از آلات موسیقی باشد (شکل ۴۳). هر دو چندین ساز موسیقی داشتند، ولی این تابلو چنین می‌نمایاند که براک آن را به کمک تخیل خویش، و نه از روی مجموعه‌ای از اشیاء که روی میز بدین منظور چیده شده باشند، کشیده‌است؛ بنابراین، این تابلو از روی دانش نقاش، و نه دیده‌های او، کشیده شده‌است، و این دانش، بدون شک آشنایی با نقاشی طبیعت بیجان قرن هجدهم فرانسه و بازتاب آن در نقوش برجستهٔ کنده کاری و قالب‌گیری تزیینی را شامل می‌شده‌است که وجه مشخصهٔ تزیینات داخلی باب روز روکوکو بودند. به‌طور کلی می‌توان گفت که پیکاسو و براک نقاشی‌های کوبیستی شان را بدون نگاه به مدل می‌کشیدند.
تأثیر اتحاد این دو مرد به زودی در کار براک، مخصوصاً در دو طبیعت بیجان عالی «ویولن و پیانو» و «پیانو و ماندولین» که در زمستان ۱۰–۱۹۰۹ ترسیم شده‌اند، ظاهر شد. در اینجا براک به پیکاسو نزدیک شده و در تجزیه و تحلیل فرم‌ها شهامت بیشتری از خود نشان داده‌است، به نحوی که تراش بندی‌های او استادانه نر شده و او تداوم خطوط محیطی را از میان برده و حجم را از طریق مجموعه‌ای از مکعب‌های درهم بافته ارائه کرده‌است. مع‌هذا اشیاء ارائه شده خوانا و روشن باقی‌مانده‌اند. اهمیت این پاره‌پاره کردن را براک بعداً روشن کرد و گفت این کار وسیله‌ای است برای نزدیک تر شدن به اشیاء «در محدوده‌ای که نقاشی اجازه می‌دهد» و همچنین وسیله‌ای است برای ارائهٔ «فضا و حرکت در فضا». به عبارت دیگر، این طریقه‌ای بود برای تلفیق دانش او از نظم سه بعدی طبیعت با این اعتقادش که نظم تصویری معادل آن نباید به حریم سطح دوبعدی تابلو تجاوز کند. اما تذکر این نکته هم اهمیت دارد که نه در کار براک و نه در کار پیکاسو، در فرایند تجزیه و تحلیل کوبیستی هیچگونه محاسبهٔ ریاضی قبلی در کار نبود. تجزیه تحلیل آن‌ها از فرم، که عبارت بود از ترکیب وجوه مختلف یک شیء به‌طوری‌که چشم بتواند حجم کلی آن را دریابد، برخی از نویسندگان را به اشتباه انداخته‌است و آن‌ها این تجزیه و تحلیل را متضمن اشاره‌ای به «بعد چهارم» یا بعد زمان، دانسته‌اند. چنین تعبیری به یقین نادرست است. باید گفت که چنین تعبیری شاید در مورد کارهای کوبیستی دوشان یا آثار برخی از فوتوریست‌ها صادق باشد، ولی در مورد براک و پیکاسو به هیچ روی مصداق ندارد؛ زیرا نه براک و نه پیکاسو، خود یا بیننده آثارشان را در حال قدم زدن در اطراف، یا در میان اشیایی که ارائه می‌نمودند مجسم نمی‌کردند. غرض آن‌ها این بود که تراش‌های مختلف یک فرم، همزمان، به صورت عناصری دیده شوند و موجودیت بیابند که در روی یک سطح هموار قرار گرفته‌اند؛ سطحی که نمی‌خواهند هیچ گونه توهمی از فضا ارائه نماید، مع‌هذا نوعی نمایش در فضا در آن هست. درست است که این دو هنرمند در حذف وحدت موضع ناظر، نقطه گریز، تابش نور، و خط افق از سزان پای فراتر می‌نهند، اما تجزیه فضا و اشیا نتیجهٔ بازنمایی هم‌زمان زوایا و دیدگاه‌های مختلف نیست و ناشی از ملاحظاتی است یکسر متفاوت. این عمل در واقع پیش شرط تعیین‌کنندهٔ «سنکوب» یا تغییر جای اصلی صفحهٔ تصویر است که از طریق آن براک و پیکاسو قلمرو جدیدی را در نقاشی مشخص می‌کنند که جَز بعدها در حوزهٔ موسیقی نشان داد.
دو طبیعت بیجان براک که ذکرش گذشت، و «زن نشسته» ی پیکاسو، مرحله‌ای را نشان می‌دهد که در آن تکامل تکنیک تراش بندی— که آن‌ها به مدد آن می‌توانستند حجم را نشان بدهند و فضا را قابل لمس گردانند— باعث شد که دو هنرمند متوجه شوند می‌باید در مورد استفاده از رنگ ونور تصمیم بگیرند. در این سه تابلو هر دوی آن‌ها از رنگ‌های محدود ولی متنوع سبز، اُکر، و خاکستری استفاده کرده و قسمت‌های مختلف اشیاء را از زوایای مختلف نور داده‌اند. به عبارت دیگر به رنگ واقعی اشیاء اعتنایی ننموده و خاص تصویری خود را به فرم ونور تحمیل کرده‌اند. براک حتی با رفتار طعنه‌آمیزش با میخی که در بالای تابلو ترسیم شده و پالتی از آن آویزان است بر ناهماهنگی‌های حاصله و ابداعات سبک شناختی کوبیسم تأکید کرده‌است. چرا که این میخ را به صورتی کاملاً چشم فریب و طبیعت گرایانه کشیده و با سایه‌ای صحیح و به جا تکمیل اش نموده و بدینوسیله به تضاد میان روش ابداعی خود و روش چشم فریب و آشنای نمایش واقعیت اشاره کرده‌است. باری، تکنیک تراش بندی ترکیب پیچیده‌ای از سطوح ایجاد می‌کرد که در ترازهای مختلف با راستاهای گوناگونی قرار می‌گرفتند. اضافه بر این سطوح، براک شبکه‌ای از سطوح کوچک در هم رفته را نیز به کار می‌گرفت تا به اشیاء و فضای پیرامون آن‌ها یگانگی بدهد. اینجا بود که برای هر دو هنرمند مسئله تفکیک سطوح از یکدیگر جنبه‌ای اساسی پیدا کرد. انجام این کار با کنتراست‌های رنگ‌های قوی ممکن بود ساختمان ظریف فضایی را در هم بریزد؛ و اگر به نور متوسل می‌شدند با مسائل اصلاح رنگ و سائیدگی فرم مواجه می‌شدند. بنابرین براک و پیکاسو ضمن بذل توجه به نمایش اشیاء و تکمیل سیستم یادداشت برداری فضایی کوبیسم، از نقش نور کاستند و رنگ‌های مورد استفادهٔ خود را به رنگ‌های خنثای خاکستری و اکر محدود کردند.