cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
رادرفوردیم-۲۵۸
رادرفوردیم-۲۵۸ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه عمر آن معادل ۱۲ میلی ثانیه تخمین زده شده‌است و با شکافت خود به خودی و واپاشی آلفا تجزیه می‌شود.
در سال ۱۹۶۹، پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا در برکلی این ایزوتوپ را با ترکیب کالیفرنیم و کربن و از طریق برخورد با یک منبع انرژی قوی تولید کردند.
گروه مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای در سال ۲۰۰۰ اعلام کردند که از یک واکنش همجوشی هسته‌ای برای ساخت رادرفوردیم استفاده کردند. آن‌ها ۲۵۶No را مشاهده کردند که محصول واپاشی ۲۶۰Rf بوده‌است؛ و یک اتم ۲۵۹Rf را — که خود تجزیه شد — نیز رصد کردند. از این رو آزمایش را بارها تکرار کردند ولی نتایج متفاوتی به‌دست آمد. این امر باعث مداخلهٔ آزمایشگاه ملی لارنس برکلی برای تکرار آزمایش نیز شد تا محصول این آزمایش مشخص شود. در نهایت ۴ ایزوتوپ متفاوت ۲۶۱Rf, ۲۶۰Rf، ۲۵۹Rf, ۲۵۸Rf به‌دست آمد.
باریالی
باریالی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
جان هلم
جان هَـلَم (John Hallam؛ October 28, 1941 – 1941:10:28, November 14, 2006) بازیگر اهل بریتانیا بود.
تراجهش گونه‌ها
تراجهش گونه‌ها یا تغیّرگرایی، اصطلاحاتی هستند که برای اشاره به ایده‌های فرگشتی مربوط به سده ۱۹ میلادی به کار می‌روند؛ ایده‌هایی که به حدس زدن سازوکار چگونگی تغییر یک گونه به گونه دیگر، پیش از ارائه مفهوم انتخاب طبیعی توسط چارلز داروین، می‌پرداختند. تغیرگرایی واژه‌ای بود که ژان-باتیست لامارک در ۱۸۰۹ برای نگره خود به کار برد. اندیشمندان پیشاداروینی ایده‌های فرگشتی شامل اتین ژفروا سن ایلر، رابرت گرنت، و رابرت چمبرز که کتاب شواهدی بر تاریخ طبیعی آفرینش را به صورت ناشناس چاپ کرد، از دیگر فعالان گسترش نگرهٔ تراجهش بودند. مخالفت جامعه علمی با این اندیشه‌ها، که از سوی دانشمندان مطرحی همچون ژرژ کوویه و ریچارد اوون (هر دو کالبدشناس) و چارلز لایل زمین‌شناس، بسیار سخت بود و باعث بحث‌های مهمی شد که تاریخ اندیشه فرگشتی را تحت تأثیر قرار داد و بعدها منجر به واکنش‌ها به نگره داروین شدند.
از دیدگاه تاریخی
ژان باتیست لامارک نگره‌ای درباره تراجهش گونه‌ها در کتاب فلسفه جانورشناختی (۱۸۰۹) ارائه داد. لامارک به این باور نداشت که همه جانداران دارای نسبی مشترک هستند. به جای آن، وی باور داشت که ساختارهای ساده حیات به صورت پیوسته توسط پیدایش آنی به وجود می‌آیند. او همچنین باور داشت که نیرویی حیاتی ذاتی، گونه‌ها را به سوی پیچیده‌تر شدن در طی زمان، و حرکت بر نردبانی که با زنجیره عظیم هستی در ارتباط بود، پیش می‌راند. او همچنین متوجه شد که گونه‌ها با محیط زندگی خود سازگار می‌شوند. او به توضیح این مشاهده با گفتن این پرداخت که همان نیرویی که باعث پدید آمدن پیچیدگی‌های بیشتر می‌شود، اندام‌های جانوران و گیاهان را بر حسب به درد بخور بودن یا نبودنشان تغییر می‌دهد؛ درست همان جوری که ماهیچه‌ها با تمرین بزرگ می‌شوند. او عنوان می‌کند که چنین دگرگونی‌هایی توسط نسل بعدی به ارث می‌رسند و سازگاری آرام با طبیعت را نتیجه می‌دهند. این سازوکار ثانویه سازگاری از راه وراثت صفات اکتسابی با نام لامارک گره خورد و بحث‌های مربوط به فرگشت را در سده ۲۰ میلادی متأثر ساخت.
مکتبی بریتانیایی رادیکال در زمینه کالبدشناسی تطبیقی، که شامل رابرت ناکس جراح و رابرت گرنت کالبدشناس بود، در رابطه نزدیک با مکتب فرانسوی تغیرگرایی لامارک داشت. گرنت با پژوهش‌هایش در زمینه هم‌ساخت‌شناسی در اثبات یک نیای مشترک، به ایجاد ایده‌های تراجهشی لامارک و اراسموس داروین کمک کرد. به عنوان دانشجویی جوان، چارلز داروین در پژوهش‌های مربوط به چرخه حیات جانوران دریایی به گرنت پیوست. او همچنین زمین‌شناسی را نزد رابرت جیمسون آموخت؛ کسی که مجله اش به چاپ مقاله‌ای بی نام پرداخت که در آن «آقای لامارک» برای توضیح دادن «فرگشت» جانوران پیچیده، از «کرم‌های ساده»، مورد تقدیر قرار گرفته بود. این مقاله از جمله نخستین متن‌هایی بود که در آن از واژه «فرگشت» بهره گرفته شد. در پایان درس جیمسون، مطلبی با عنوان «خاستگاه گونه‌های جانوری» قرار داشت.
آزمون‌های تحلیلی
در این آزمون ها از پانلیست های نیمه آموزش دیده تا آموزش دیده استفاده می شود. البته این پانلیست ها ابتدا در آزمون هایی که برای سنجش تیزفهمی حسی آن ها در رابطه با مشخصات مهم محصولات (مزه، بو، بافت و ...) طراحی شده شرکت نموده و در این آزمون ها نمرات متوسط تا خوب کسب کرده اند. پانلیست هایی که در آزمون های تحلیلی شرکت می کنند، باید یک چارچوب ذهنی تحلیلی اتخاذ نموده و بر جنبه های خاصی از محصول که توسط مقیاس های مندرج در پرسشنامه مشخص شده تمرکز نمایند. در آزمون های تحلیلی، پانلیست ها باید ترجیحات شخصی خود را کنار گذاشته و فقط بر ویژگی های موردنظر تمرکز کنند.
منابع
Lawless, Harry T. amd Heymann, Hildegarde. (2010). Sensory Evaluation of Food: Principles and Practices. New York: Springer. Second Edition
ارکستر مجلسی تلویزیون ملی ایران
ارکستر مجلسی تلویزیون ملی ایران در ۲۹ آذر ۱۳۴۵ تشکیل شد و اولین تمرین خود را در اوایل دی همان سال آغاز کرد. تشکیل این ارکستر کوششی بود برای متمرکز کردن نوازندگان طراز اول و همچنین فراهم آوردن وسیله‌ای برای شناساندن موسیقی جهان به دوست‌داران موسیقی ایرانی و نیز اجرای آثار آهنگسازان ایرانی.
فعالیتها و برنامه‌ها
ارکستر مجلسی تلویزیون ملی ایران پس از ضبط چند برنامه تلویزیونی، نخستین کنسرت عمومی خود را در برنامه افتتاحیه اولین جشن هنر شیراز در بیستم شهریور ۱۳۴۶ در تخت جمشید اجرا کرد. رهبر ارکستر واهه خوجایان و تک‌خوان برنامه نسرین آزرمی بود. ضمن اجرای آثاری از پرگولزی، جمینیانی، مارچلو و ناج، یکی از ساخته‌های مرتضی حنانه به نام کاکوتی ـ رقص برای او با رهبری خود آهنگساز اجرا شد.
چندی بعد توماس کریستیان داوید، آهنگساز اتریشی، به رهبری ارکستر مجلسی تلویزیون ملی ایران انتخاب شد. در سال ۱۳۴۷ ارکستر مجلسی تلویزیون برای اولین بار کنسرت‌هایی در تهران داد و در شهریور همان سال در دومین جشن هنر شیراز شرکت کرد و دو کنسرت مختلف در آن اجرا کرد. در کنسرت نخست که با رهبری توماس کریستیان داوید اجرا شد، آثاری از هرمز فرهت (سینفونیا)، پل آنگر (کنسرتو برای پیانو و سازهای زهی)، ایگور استراوینسکی (کنسرتو در ر) و آرتور اونگر (سمفونی برای ارکستر زهی و ترومپت) به اجرا درآمد. کنسرت دوم ارکستر مجلسی را فرهاد مشکات رهبری کرد که شامل اجرای دیورتیمنتو از موتسارت، فانتزی برای سازهای زهی از محمدتقی مسعودیه، و کنسرتو برای ویولن و سازهای زهی از توماس کریستیان داوید بود.
در بهمن ۱۳۴۸ حشمت سنجری برای اولین بار ارکستر مجلسی تلویزیون ملی ایران را رهبری کرد. در این کنسرت که در تالار فردوسی دانشکده ادبیات برگزار شد، سنجری آثاری از مندلسون، رسپیگی، دورژاک و محمدتقی مسعودیه را رهبری کرد. تک‌نوازان برنامه لوست مارتیروسیان (پیانو) و ژرژ مارتیروسیان (ویولن) بودند.
ارکستر مجلسی در سال ۱۳۵۰ در پنجمین جشن هنر شیراز با رهبری فرهاد مشکات دو برنامه اجرا کرد، و در فروردین ۱۳۵۱ کنسرت‌های موفقیت‌آمیزی در جشنواره روایان (فرانسه) و نیز در شهرهای ژنو، پاریس، بروکسل و آمستردام داد. ارکستر مجلسی رادیو تلویزیون ملی ایران تا اواخر سال ۱۳۵۷ به‌طور مرتب کنسرت می‌داد و نیز همه‌ساله در جشن هنر شیراز شرکت می‌کرد.
ژاک دمی
ژاک دمی (Jacques Demy; June 5, 1931 – 1931:6:5, October 27, 1990) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و هنرپیشه اهل فرانسه بود.
زندگی‌نامه
ژاک دمی در سال ۱۹۳۱ در پون شاتو، واقع در سواحل اقیانوس اطلس، متولد شد و در نانت کودکی خود را سپری نمود. فیلم‌های کوتاه انیمیشن و اکشن‌های زنده خود را کارگردانی کرد و به تحصیل در رشته هنرهای زیبا پرداخت. بعد از طی یک دوره آموزشی نزد پویانمای معروف، پل گریمو، با مستندسازی به نام ژرژ روکیه همکاری کرد و با او نخستین مستند کوتاه خود تحت عنوان کلاژ ساز دره لوآر را در سال ۱۹۵۶ ساخت.
ازدواج
ژاک دمی در سال ۱۹۶۲ با آنیس واردا (فیلمساز) ازدواج کرد. این ازدواج، ارتباط دمی را با گروهی از کارگردانان معروف به «ساحل چپ» که واردا از اعضای آن بود، محکم‌تر گردانید. علاوه بر آنیس واردا افرادی هم‌چون کریس مارکر، آلن رنه و آلن روب گرییه نیز از اعضای گروه ساحل چپ به‌شمار می‌رفتند. این گروه وجه تمایز خود را دربرداشت‌های سیاسی از موج نوی سینمای فرانسه قرار داد که عمدتاً برجنبه‌های زیبایی شناختی تأکید می‌کرد.
<!-- اولین فیلم بلندش «لولا» در سال، ۱۹۶۱ ژان لوک گدار را در «کایه دو سینما» مجذوب کرد و بدین ترتیب وی به موج نوی فرانسه پیوست. او با (Lust) و «هفت گناه کبیره» (۱۹۶۱) فصل درخشانی را آغاز کرد. فیلم اخیر در واقع اپیزودی از یک فیلم بود که بخش‌های دیگر آن توسط ژان لوک گدار، روژه وادیم و کلود شابرول ساخته شده بود. فیلم دوم او، «خلیج فرشتگان» (۱۹۶۲)، یک ملودرام با شرکت ژان مورو و کلود مان، بود.
از زمان ساختن «لولا»، دمی پروژه‌ای برای تولید یک موزیکال تجربی را در ذهن داشت. «چترهای شربورگ» (۱۹۶۴)، مسیر قهرمان فیلم «لولا» (رولان کامار) را در شکلی کاملاً جدید ادامه داد. تمام دیالوگ‌های فیلم برای موسیقی میشل لوگران، تنظیم شده بود.
دمی تجربه خود در زمینه موزیکال را با فیلم «دخترخانم‌های روشفور» (۱۹۶۷) ادامه داد. موسیقی فیلم ساخته میشل لوگران بود و در آن هنرمدانی همچون کاترین دونوو، فرانسوا دورلئاک، جورج چاکیریس و جین کلی ایفای نقش کردند. در حالی که «چترهای شربورگ» به عنوان یک اپرای معمولی و روزمره این خطر را پذیرفت که قدم به عرصه جدیدی گذارد، «دخترخانم‌های روشفور» با سنت کمدی موزیکال‌های آمریکایی، موسیقی و دیالوگ را تغییرداد. منتقدین فرانسوی و خارجی دمی را به خاطر جایگزین کردن نمایش به جای جوهر [اثر] سرزنش کردند.
در سال، ۱۹۶۷ دمی قراردادی را با کلمبیا پیکچرز امضاء کرد و به اتفاق همسرش به هالیوود نقل مکان نمود. در آنجا فیلم «مانکن فروشگاه» (۱۹۶۹) را کارگردانی نمود، که با دنبال کردن قهرمان قبلی اش تا لس آنجلس، در واقع مکملی بر لولا است. او برخی فانتزی‌های خود رابا یک قصه شاه پریان گونه، «پوست خر» (۱۹۷۰)، حفظ کرد که سکوی پرتاب دیگری برای دونو و ادای دینی به ژان کوکتو بود. با این وجود، فیلم انگلیسی اش، «نی‌زن سیاه و سفید» (۱۹۷۰)، به موفقیت کمی رسید و اولین کمدی بلند او «مرد تقریباً باردار» (۱۹۷۱)، علی‌رغم حضور کاترین دونو و مارچلو ماسترویانی، در گیشه به موفقیت دست نیافت. این بار دمی به مدت نه سال، در صحنه سینمای فرانسه نادیده گرفته شد. درطی این مدت، مشغول ساختن فیلمی به زبان انگلیسی به نام «لیدی اسکار ژاپنی» (۱۹۷۸) بود، در حالی که پیشنهادی هم برای ساختن فیلمی در اتحاد شوروی به او داده شده بود.
در سال ۱۹۸۰ دمی براساس رمانی نوشته «کولت» فیلمی به نام «متولد روز» را برای تلویزیون فرانسه ساخت، اما سقوط او ادامه یافت و او و واردا مسیرهای جداگانه‌ای را پیمودند. درست یک سال بعد، وقتی واردا از آمریکا برگشت، دمی با فیلم «اتاقی در شهر» (۱۹۸۲) به صحنه سینمای فرانسه بازگشت. این فیلم روح «چترهای شربورگ» را احیا کرد. یک ملودرام اپرایی در مورد یک اعتصاب کارگری با موسیقی میشل کولونیه. فیلم از لحاظ تجاری شکست خورد اما به اتفاق آرا، تحسین منتقدین را به دنبال داشت و یک سال بعد جایزه یک عمر فعالیت هنری «جایزه بزرگ هنر و ادبیات» را برای او به ارمغان آورد. بعد، به عنوان ادای دینی به «اروفه» ژان کوکتو، «پارکینگ» (۱۹۸۵) را ساخت.
او برای ساخت انیمیشن لایو اکشن «میزچرخان» (۱۹۸۸) مجدداً به گریمو پیوست و یک فیلم موزیکال را با شرکت ایومونتان به نام «سه اتاق برای بیست و ششم ماه» (۱۹۸۸)، کارگردانی کرد.
در مصاحبه‌هایی برای ساختن فیلم بیوگرافی خود به نام Jacquot de Nante (۱۹۹۱) به کارگردانی واردا شرکت کرد. این فیلم شرح رؤیاهای کودکی و پروژه‌های فیلمسازی او بود، اما کمی پیش از پخش فیلم، در اکتبر، ۱۹۹۰ بر اثر ابتلاء به لوسمی (سرطان خون) درگذشت. -->
مرگ
ژاک دمی در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۰ در ۵۹ سالگی درگذشت. در آن زمان علت مرگ دمی سرطان اعلام شد اما در سال ۲۰۰۸ آنیس واردا افشا کرد که علت اصلی مرگ دمی ابتلا به ایدز بوده که این موضوع به خواست خود دمی در آن زمان اعلام نشده بود. آرامگاه دمی در گورستان مون‌پارناس واقع شده‌است.
فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به چهارصد ضربه اشاره کرد.
نیروگاه هسته‌ای تسونتن‌دورف
نیروگاه هسته‌ای تسِونتن‌دورف (اتریش، ایالت نیدراسترایش در شهر تسونتن‌دورف، تأسیس ۱۹۷۸)، اولین نیروگاه ساخته شده در اتریش با ظرفیت تولید ۶۹۲ مگاوات که هیچ وقت به بهره‌برداری نرسید. این نیروگاه در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت انرژی EVN گروه خریداری و به یک مرکز آموزش امنیت تبدیل شده‌است.
در یک همه‌پرسی در ۵ نوامبر ۱۹۷۸، با ۵۰٫۴۷ درصد رای، مردم اتریش از راه‌اندازی این نیروگاه جلوگیری کردند. پس از آن هیچ نیروگاه هسته‌ای در اتریش ساخته نشد. با این حال، سه رآکتور هسته‌ای کوچک برای اهداف علمی ساخته شده و مورد استفاده قرار گرفته‌اند. اتریش از سال ۱۹۷۸ قانون منع استفاده از راکتورهای شکافت هسته‌ای را برای تولید انرژی الکتریکی وضع کرد.
ساخت این نیروگاه در آوریل ۱۹۷۲، به عنوان یک رآکتور آب جوشان با ظرفیت ۶۹۲ مگاوات برق شروع شد. هزینه‌های اولیه راه‌اندازی در حدود ۱۴ میلیارد شیلینگ اتریش، معادل ۱ میلیارد یورو امروز بود.
استدلال آماری در علوم رفتاری
استدلال آماری در علوم رفتاری کتابی از ریچارد شیولسون با ترجمهٔ علیرضا کیامنش است که در سال ۱۳۶۷ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
ترگوویشته، بلغارستان
ترگوویشته، بلغارستان یک شهر در بلغارستان است که در Targovishte Municipality واقع شده‌است.
خصوصیات
ترگوویشته ۸۷٫۴۲۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۷٬۳۴۱ نفر جمعیت دارد و ۱۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای کوزانی، ترگوویشته، رومانی، کوتبوس، اسمولنسک، Santa Maria da Feira Municipality، واترلو، آیووا، سورزن و کامپتون، کالیفرنیا خواهرخوانده‌های ترگوویشته، بلغارستان هستند.
عقده خدایی
عقدهٔ خدایی عقیده‌ای تزلزل‌ناپذیر بر توانایی، برتری، یا خطاناپذیری است که شخصی مرتباً از خود بروز می‌دهد.
کسی که به عقدهٔ خدایی دچار است، از پذیرش امکان خطا یا شکست علی‌رغم وجود مدارک انکارنشدنی یا مشکلات لایحنل سر باز می‌زند. او اغلب به جزم‌اندیشی مبتلاست و طوری از باورها و نظرهایش حرف می‌زند که گویی عین واقعیت هستند. کسی که عقدهٔ خدایی دارد احتمالاً برای سنت‌ها و خواسته‌های جامعه ارزش قائل نیست، و خواهان جایگاه ویژه برای خود یا رفتار ویژه با خود است.
عقدهٔ خدایی اصطلاح بالینی نیست و در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی ضبط نشده است.
ارنست جونز (‎۱۹۱۳–۵۱) اولین کسی بود که از این اصطلاح استفاده کرد. تعریف او از اصطلاح عقدهٔ خدایی ساده بود: «کسی که پیش خود فکر می‌کند خداست».
رادرفوردیم-۲۶۱
رادرفوردیم-۲۶۱ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه عمر آن معادل ۶۸ ثانیه تخمین زده شده‌است و معمولاً با واپاشی آلفا تجزیه می‌شود اما واپاشی آن با شکافت خود به خودی و واپاشی بتا نیز رصد شده‌است.
آیدین (کوزان)
آیدین یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
رادرفوردیم-۲۶۱
در سال ۱۹۶۹ یک گروه در دانشگاه کالیفرنیا که توسط آلبرت گیورسو هدایت می‌شد، تلاش کرد که کوریم (۲۴۸Cm) و اکسیژن (۱۶O) را ترکیب کنند و رادرفوردیم-۲۶۱ همان‌طور که در واکنش زیر می‌بینید محصول واپاشی یک ایزوتوپ سنگین تر از رادرفوردیم، به نام رادرفوردیم-۲۶۶ می‌باشد.
امپراتور مینگ هان
امپراتور مینگ هان با نام تولد لیو یانگ (سپس لیو ژوانگ) دومین امپراتور هان شرقی پس از پدرش بود. امپراتور مینگ، چهارمین پسر و دومین ولی‌عهد امپراتور گوانگوو هان، نخستین امپراتور هان شرقی بود.
فلسفه علوم اجتماعی (کتاب)
فلسفه علوم اجتماعی کتابی از الن راین با ترجمهٔ عبدالکریم سروش است که در سال ۱۳۶۷ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
شیمازو تاداهیسا
شیمازو تاداهیسا ; undefined 0, 1179 – August 1, 1227) سامورایی و بنیانگذار خاندان شیمازو اهل ژاپن بود.
هانیه رستمیان
هانیه رستمیان (زادهٔ ۲۰ شهریور ۱۳۷۷ در ساری) عضو تیم ملی تیراندازی بانوان ایران است.او پرچمدار کاروان ورزشی ایران در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ نیز بود. او همچنین اولین سهمیه ورزش ایران را برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بدست آورد
هانیه از ۱۲سالگی تیراندازی را شروع کرد و بعد از دو سال اولین مدال آسیایی خود را گرفت. او رکورددار نوجوانان جهان و نوجوانان و جوانان ایران است. در مسابقات قهرمانی جهان هند ۲۰۱۹ با کسب مدال برنز، نخستین مدال تاریخ بانوان تپانچه را گرفت و تاریخ ساز شد.
نازنین آقاخانی
نازنین آقاخانی (زادهٔ ۲ اردیبهشت ۱۳۵۹ برابر با ۲۲ آوریل ۱۹۸۰، وین) رهبر ارکستر و آهنگ‌ساز اتریشی ایرانی‌الاصل است.
زندگی
نازنین آقاخانی در سال ۱۳۵۹ در خانواده‌ای با نَسَبِ ایرانی متولد شد. از هشت‌سالگی درس‌هایی از پیانو گرفت. از دوازده‌سالگی نواختنِ پیانو کلاسیک را در کنسرواتوار وین با کارل بارت و سپس با مِیرا فارکاس آموخت. در همان سن، هارمونی، کنترپوان، و رهبریِ ارکستر را نزدِ توماس کریستیان داوید فراگرفت و سپس در جوانی، در همین رشته‌ها در دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین و زیر نظر اِروین آتسِل و لئوپلد هاگِر به تحصیل پرداخت. پس از آن، در کالج سلطنتیِ موسیقی در استکهلم، نزدِ یورما پانولا ی فنلاندی شاگردی کرد. آقاخانی در استکهلم نزدِ بیل برونسون و فرِدریک هِدِلین با موسیقی الکتروآکوستیک آشنا شد.
ورود به دنیای حرفه‌ای موسیقی
او در سال ۲۰۰۸ تحصیلات کارشناسی ارشد را در رشتهٔ رهبریِ ارکستر و اپرا، با امتیاز بالا، در آکادمی سیبلیوس و به راهنمایی لَیف سِیِرستام به پایان رساند.
آقاخانی در سوئد، چندی در ارکسترهای جوانان تدریس کرده و قطعاتی از خود را نیز در جاهای مختلفِ اروپا اجرا کرده‌است. او در سال ۲۰۰۷، به‌عنوان رهبر ارکستر، در جشنوارهٔ موزیکا نووا در هلسینکی شرکت کرد و در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ نیز به این جشنواره دعوت شد.
در سال ۲۰۰۸، آقاخانی اولین اجرای آثاری از آهنگ‌سازان جوان اروپایی را در جشنوارهٔ موسیقی معاصرِ «وین مدرن» به انجام رساند. همچنین، او عضو هیئت داوران «جشنوارهٔ موسیقی آونگ نوردیسک» در ارائهٔ آثارِ آهنگ‌سازان جوان اسکاندیناویایی بود. او در اتریش نیز، در اجرای اپرای دون ژوان موتسارت، دستیارِ رهبر ارکسترِ جشنوارهٔ زالتسبورگ بود.
آقاخانی در سال ۲۰۱۰/۱۳۸۹، درحالی که باردار بود به‌عنوان رهبر ارکستر چند جلسه با ارکستر سمفونیک تهران تمرین کرد؛ اما ارکستر سمفونیک تهران به رهبری وی اجازه اجرای عمومی نگرفت.
از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲، او نخستین رهبر ارکسترِ زن در ارکسترسمفونیکِ آکادمیکِ مونیخ آلمان بود.
نازنین آقاخانی، افزون بر رهبری و نوشتن، چندین آلبوم موسیقی از آهنگ‌های خود را، به‌عنوان پیانیستِ تک‌نواز، به‌صورت بداهه‌نوازی ضبط کرده‌است. این آلبوم‌ها عمدتاً توسطِ شرکت پیانوسازیِ بوزندورفر ضبط شده‌اند.
رادرفوردیم-۲۶۶
رادرفوردیم-۲۶۶ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمر آن معادل ۲۳ ثانیه تخمین زده شده‌است و با شکافت خود به خودی تجزیه می‌شود.
در سال ۱۹۶۹ یک گروه در دانشگاه کالیفرنیا که توسط آلبرت گیورسو هدایت می‌شد، تلاش کرد که کوریم (۲۴۸Cm) و اکسیژن (۱۶O) را ترکیب کنند و حاصل رادرفوردیم-۲۶۶ شد.
قوکاس سیرونیان
غوکاس تیگرانی سیرونیان (Ղուկաս Տիգրանի Սիրունյան؛) نویسنده و شاعر اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
وی در سال ۱۹۴۹ در شهر آرتاشات ارمنستان به دنیا آمد. وی از دانشکده ادبیات زبان ارمنی دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شده‌است. مدتی آموزگار بود و سپس به به روزنامه‌نگاری روی آورده و عضو هیئت تحریریهٔ ماهنامهٔ ادبی-فرهنگی بود. او همچنین در تلویزیون ارمنستان فعالیت داشت. از غوکاس سیرونیان بیش از بیست جلد کتاب شعر و داستان منتشر شده‌است. او در زمینه ادبیات کودک نیز فعال بود.
آلن راین
آلن جیمز رایان (متولد 1940) فیلسوف انگلیسی است. وی استاد سیاست در دانشگاه آکسفورد بود. وی همچنین از سال 1996 تا 2009 رئیس دانشگاه نیو کالج آکسفورد بود. وی در سپتامبر 2015 بازنشست شد و در سامرتاون ، آکسفورد زندگی می کند.
شهر دایناسورها (مجموعه تلویزیونی)
شهر دایناسورها یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی به سبک خیال‌پردازی حماسی است که به عنوان دنبالهٔ مینی سریال شهر دایناسورها شاخته شد. این مجموعه برگرفته از داستان فانتزی جیمز گورنی یعنی شهر دایناسورها است. پخش این سریال ۱۳ قسمتی در فاصله ۲۸ نوامبر ۲۰۰۲ تا ۱۷ آگوست ۲۰۰۳ ادامه داشت.
این سریال در پاییز ۱۳۹۲ از شبکه تماشای سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. این سریال از شبکه امید هم اکنون پخش می شود.
داستان
دیوید و کارل اسکات که بصورت اتفاقی از جزیره شهر دایناسورها سر درآورده اند، به عنوان اعضای جدید این جامعه پذیرفته شده اند، اما هنوز مشکلاتی در پیش روی آنهاست...
آندیل (کوزان)
آندیل یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
مدیریت هویت
مدیریت هویت در حوزه فناوری اطلاعات به‌خصوص در امنیت رایانه، مدیریت هویت و دسترسی (مهد) دیسیپلینی است که در آن «به فرد یا سامانه صحیح اجازه دسترسی به منبع‌های صحیح در زمان صحیح و به دلایل صحیح» را می‌دهد. خاصیت زمان را می‌توان به خاصیت‌های دیگر مانند مکان نیز گسترش داد. این دیسیپیلین نیاز به اطمینان از دسترسی صحیح به منابع، در محیط‌های فناوریایی ناهمگون و همچنین پاسخ به نیازهای قانونی سخت گیرانه را برآورده می‌کند. به‌طور خلاصه مدیریت هویت فرآیندی است که به بررسی و مدیریت هویت افراد و گروه‌هایی که در زمینه‌های کاری مختلفی هستند می‌پردازد.
مدیریت هویت به معنای راه حل‌هایی است که چرخه ایجاد، تغییر و حذف هویت را مدیریت می‌کند. مدیریت هویت و دسترسی در سطحی بالاتر علاوه بر «مدیریت هویت»، «مدیریت دسترسی» (AcM) به منابع توسط یک هویت را نیز به عهده دارد. این دو حوزه به دلیل آنکه برای مدیریت دسترسی ابتدا نیاز به شناخت و هویت سنجی است به یکدیگر بسیار نزدیک هستند و در برخی موارد این دو اصطلاح به جای یکدیگر به کار برده می‌شوند. هویت سنجی و کنترل دسترسی زیر مجموعه امنیت اطلاعات شمرده می‌شوند.
سامانه‌های «مدیریت هویت» مسئولیت مدیریت هویت و داده‌های مربوط به موجودیت دیجیتال اشخاص، سخت‌افزارها، نرم‌افزارها و میان افزارها را به عهده دارند. این مجموعه همراه با پروسه‌ها و موارد دیگر مربوطه به عنوان راه حل، مسایلی مانند چگونگی تشخیص یا اختصاص هویت به یک کاربر، محافظت از آن هویت و تکنولوژی‌ها و پروسه‌های تکمیل و پشتیبانی کننده آن محافظت مانند پروتکل‌های شبکه، مجوزهای دیجیتال، گذرواژه‌ها و هویت نامه‌ها را به عهده دارند.
فلسفه علوم اجتماعی
فلسفه علوم اجتماعی عبارت است از مطالعه منطق، روش‌ها و مبانی علوم اجتماعی از جمله روان‌شناسی، اقتصاد و علوم سیاسی. فلاسفه علوم اجتماعی به تفاوت‌ها و شباهت‌های علوم اجتماعی و طبیعی، روابط علی بین پدیده‌های اجتماعی، وجود احتمالی قوانین اجتماعی و اهمیت هستی شناختی ساختار و اختیار توجه دارند.
آگوست کنت و پوزیتیویسم
کنت را می‌توان اولین فیلسوف علم به معنای امروزی این اصطلاح در نظر گرفت.
عزه عزیز
شریفه عزه سید محمد الساقف/نورازه عبدالعزیز / (به مالایی: Sharifah Azah Syed Mohammad Alsagoff / Norazah Abdul Aziz) یا عزه عزیز (Azah Aziz)، و معروف به ماک اونگکو (Mak Ungku) (۲۱ اوت ۱۹۲۸ – ۹ ژوئیه ۲۰۱۲) یک زن نویسنده و شخصیت فرهنگی مالایی در مالزی بود. او زندگی خود را صرف کمک به حفظ هنر و سنت مالزی کرد. با توجه به میراث او، به «توکوه بودایوان ملایو» (Tokoh Budayawan Melayu) یا شخصیت فرهنگی مالزی نامیده شده‌است.
زندگی
عزیز منشی سردبیر روزنامه شد و سرانجام در عرصه روزنامه‌نگاری پله‌های ترقی را طی کرد. او «آکاز»، شرکت انتشاراتی خود را راه‌اندازی کرد، در آنجا هنرهای مالزیایی را ارتقا داد و در تعدادی از نشریات از جمله اولین روزنامه روزانه بعد از ظهر مالایی «هاریان مترو» و قدیمی‌ترین روزنامه مالزی نیو استریتز تایمز مشارکت داشت.
عزیز همچنین کتاب‌ها و آهنگ‌ها و شعرهای کودکانه منتشر کرد و اولین زنی در مالزی شد که این کار را انجام داد. در پایان ۱۰ سال فعالیت خود به عنوان روزنامه‌نگار، انجمن روزنامه نگاران زنان مالزی را تأسیس کرد و رئیس انجمن ملی نویسندگان مالزی شد.
در طول سال‌ها، او لباس‌ها و پارچه‌های عتیقه را از دنیای قدیمی مالایی جمع‌آوری می‌کرد. او با دانش عمیق خود در مورد لباس، جواهرات و منسوجات، در مورد فرهنگ مالایی سخنرانی کرد و آن را به جشنواره‌های هنری و سمینارهای بین‌المللی معرفی کرد. علاوه بر این، او در سال ۲۰۰۶ کتابی در این زمینه با عنوان «ظاهر و سبک: مد مالایی» (Rupa dan gaya: Busana Melayu) نوشت.
او زندگی خود را صرف ارتقای آداب و رسوم مالزی کرد تا فرهنگ آن بتواند در سراسر جهان به رشد خود ادامه دهد.
عزیز برای حفظ میراث مالایی، مدرک دکترای افتخاری هنر و آموزش دریافت کرد.
او همسر پروفسور سلطنتی اونگکو عبدالعزیز اونگکو عبدالحمید و مادر تان سری دکتر زتی اختر عزیز، هفتمین رئیس بانک مرکزی مالزی بود.
حقوق بین‌المللی کار
حقوق بین‌المللی کار کتابی از عزت‌الله عراقی است که در سال ۱۳۶۷ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
فهرست سیارک‌ها (۲۲۰۰۰۱–۲۲۱۰۰۱)
فهرست سیارک‌ها (۲۲۰۰۰۱ - ۲۲۱۰۰۱) فهرست سیارک‌ها از ۲۲۰۰۰۱ تا ۲۲۱۰۰۱ است.
شیمازو ناری‌اوکی
شیمازو ناری‌اوکی ; December 1, 1791 – October 7, 1859) سامورایی، دایمیو پسر شیمازو نارینوبو و بیست و هفتمین رهبر خاندان شیمازو در قلمروی ساتسوما اهل ژاپن بود. وی پدر شیمازو ناری‌آکیرا، شیمازو هیسامیتسو و ایکدا ناری‌توشی بود.
انتخابات ۲۰۱۶ سنای ایالات متحده آمریکا
انتخابات ۲۰۱۶ سنای ایالات متحده آمریکا در ۸ نوامبر ۲۰۱۶ برابر با ۱۸ آبان ۱۳۹۵ به منظور تعیین نمایندگان ۳۴ کرسی از ۱۰۰ کرسی مجلس سنا برگزار شد. هر سناتورِ انتخابی به مدت شش سال یعنی تا ۳ ژانویه ۲۰۲۳ در کنگره ایالات متحده خدمت خواهد کرد. در این دوره سناتورهای طبقه سوم انتخاب شدند. انتخابات مرحله‌ی پیشین این طبقه در ۲۰۱۰ برگزار شد که در آن جمهوری‌خواهان توانستند با ۶ کرسی خالص جلو بیفتند. دموکرات‌ها از ۱۰ کرسی دفاع کردند در حالی که جمهوری‌خواهان از ۲۴ کرسی دفاع کردند. تا پیش از این انتخابات جمهوری‌خواهان توانسته بودند در انتخابات ۲۰۱۴ با اکثریت ۵۴ کرسی کنترل این مجلس را در اختیار داشته باشند. دموکرات‌ها دو کرسی خالص بردند و یک کرسی دیگر به برندهٔ انتخابات در لوییزیانا مشروط شد. با این وضع جمهوری‌خواهان کنترل ۱۱۵امین کنگره ایالات متحده را در دست خواهند داشت. تنها دو سناتور کرسی‌های خود را از دست دادند؛ کلی آیوت از نیو همپشایر و مارک کرک از ایلینوز کرسی‌های خود را به ترتیب به دو دموکرات به نام‌های مگی حسن و تمی داکورت باختند. هر چند در این دوره جمهوری‌خواهان باز هم کنترل سنا را در دست خواهند داشت اما سال ۲۰۱۶ نخستین سال پس از ۱۹۸۶ است که در آن دموکرات‌ها توانسته‌اند در انتخابات طبقه سوم، کرسی به دست آورند.
شرط‌بندی بر صفر
شرط‌بندی بر صفر (Betting on Zero) مستندی پیرامون بازاریابی شبکه‌ای است. این مستند به هرمی بودن شرکت هربالایف می‌پردارد و اتهامات بیل آکمن را علیه آن دنبال می‌کند. این فیلم همچنین با قربانیان این شرکت که پول خود را از دست داده‌اند مصاحبه می‌کند. مستند شرط‌بندی روی صفر، امتیاز ۱۰۰ را از راتن تومیتوز دریافت‌کرده و مورد ستایش منتقدان قرار گرفته‌است.
جان الگزاندر فولر میتلند
جان الگزاندر فولر مِیتلَند (زادهٔ ۷ آوریل ۱۸۵۶ – ۳۰ مارس ۱۹۳۶) منتقد موسیقی، مقاله‌نویس، و پژوهشگر تأثیرگذار بریتانیایی در دهه‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ بود. او دانش‌آموختهٔ کالج ترینیتی در دانشگاه کمبریج بود.
فولر مِیتلَند در کشفِ دوبارهٔ موسیقی انگلیسیِ قرن‌های شانزدهم و هفدهم میلادی مؤثر بود؛ به‌ویژه در معرفی موسیقی هنری پرسل و موسیقی بکر انگلستان تلاش کرد. او همچنین مفهوم نوزاییِ موسیقی انگلستان در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم را مطرح کرد؛ به‌ویژه، موسیقی چارلز ویلی‌یرس استنفورد و هیوبرت پَری را ستود.
منتقدان از فولر مِیتلَند برای ناکامی‌اش در شناخت استعدادهای آهنگسازان انگلیسی، آرتور سالیوان، ادوارد الگار، و فردریک دلیوس انتقاد کرده‌اند، به‌خصوص این‌که نشان داده‌اند که او حقایقی را در نقدِ سالیوان جعل کرده‌است. همچنین، گفته‌اند که او در بازنمایاندنِ ارزش آهنگسازان اروپاییِ معاصرِ خود، مانند کلود دبوسی و ریشارد اشتراوس کاهلی کرده‌است.
فولر مِیتلَند در سال ۱۹۲۸ به دریافت دکتری عالی ادبیات از دانشگاه دورام نائل آمد.
اساطیر پروسی
اساطیر پروسی دین چندخداپرستی از آن مردم پروسی باستان، مردمان بومیِ پروس پیش از جنگ صلیبی پروسی از سوی شوالیه‌های تتونیک بود. این دین به دیگر ایمان‌های بالتیک مانند اساطیر لیتوانیایی و لتونیایی نزدیک بود. افسانه‌ها و اساطیر پروسی زنده نماندند زیرا فرهنگ پروسی‌ها در سرآغاز سدهٔ ۱۸ میلادی آلمانی‌سازی شدند و فرهنگشان سرنگون شد. اطلاعات پاره‌پاره و ناقص پیرامون خدایان و تشریفات مذهبی آنان در رویدادنامه‌های قرون وسطایی گوناگون وجود دارد، اما بیشترشان نامعتبر هستند. هیچ منبع نوشتاری دربارهٔ دین پاگان پیش از مسیحی‌سازی اجباری در سدهٔ ۱۳ میلادی وجود ندارد. بیشتر آنچه که دربارهٔ دین پروسی وجود دارد از منابع مشتبه سدهٔ ۱۶ به دست آمده‌است.
پیشینه و منابع تاریخی
شوالیه‌های تتونیک، یک فرقه نظامی، در دهه ۱۲۲۰ جنگ صلیبی پروسی را آغاز نمود. هدف آن‌ها فتح کردن پروس و تبدیل کردن دین پروسی‌های پاگان به مسیحیت بود. شوالیه‌ها دژهای چوبی و سنگی ساختند، که برای پروسی‌ها غیرقابل‌تسخیر بود. با وجود اینکه پروسی‌ها پنج بار شورش کردند، تا دهه ۱۲۸۰ پروس کامل به‌دست شوالیه‌های تتونیک افتاد. استعمارگران آلمانی، لیتوانیایی، لتونیایی و لهستانی ساکن این منطقهٔ نابودشده شدند. تخمین زده می‌شود که در سال ۱۴۰۰ جمعیت پروسی‌ها ۱۰۰٬۰۰۰ تن بود و نیمی از جمعیت کل پروس را تشکیل می‌دادند. پروسی‌ها قربانی آلمانی‌سازی و همگون‌سازی فرهنگی شدند و به مرور زمان، حدود سدهٔ ۱۶ میلادی منقرض شدند. شوالیه‌ها دین پاگانیسم را اهریمنی می‌دانستند و آن را سزاوار نابودی کامل می‌دانستند و آن را مورد بررسی قرار نمی‌دادند؛ بنابراین آن‌ها علاقه‌ای به رسم و رسوم محلی نداشتند و گزارش دقیقی از اساطیر پروسی ارائه ندادند. تکه‌ها و قطعات قابل‌اعتماد اما تصادفی و پراکنده از خدایان و روایات را می‌توان در اسناد رسمی و رویدادنامه‌های تتونی یافت.
تحت تأثیر اصلاحات پروتستانی، پناهگاه کاتولیک پیشین دولت شوالیه‌های تتونیک در سال ۱۵۲۵ به دوک‌نشین پروس لوتریان تغییر یافتو اختلافات دینی علاقهٔ تازه‌ای به دین پاگان پروسی به ارمغان آورد. همان موقع، دو اثر از مطالعات بنیادی فرهنگ پروسی ساخته شدند: کتاب سودوی و رویدادنامهٔ سیمون گروناو. در رابطه با نویسندگی، تاریخ و قابل اعتماد بودن کتاب سودوی بحث‌های دانشگاهی قابل‌توجهی وجود دارد.
فهرست‌های نخستین
پیمان کریستبورگ در سال ۱۲۴۹ از کورخه، یک بت که در طول جشن‌های درو کردن و برداشت پرستیده می‌شد نام برده‌است. چندین کاربرد پیشنهادی شامل خدای خوراک (سیمون گروناو)، خدای آهنگری (مشابه اسواروگ اسلاوی و هفائستوس یونانی)، خدای آفریننده (گرفته شده از واژه لیتوانیایی kurti - به معنای ساختن) و خدای برداشت و تراشیدن، روح اهریمنی و خدای آتش می‌شود. برخی حتی خدا بودن آن را زیر سؤال بردند و پیشنهاد دادند که شاید نام یک عروسک ذرتی باشد.
یک منبع قابل اعتماد دیگر تفاهم‌نامهٔ ۱۴۱۸ (Collato Episcopi Varmiensis) نوشته‌شده توسط اسقف وارمیا به پاپ مارتین پنجم است. این نامه به پاپ دربارهٔ دستاورد شوالیه‌های تتونی در مسیحی‌سازی پروسی‌ها بود که دیگر پاتولو و ناتریمپه را نمی‌پرستیدند. بیشتر پژوهشگران این دو را خدایان جدا می‌پندارند، اما پاتولو (اهریمنی، جهنمی) همچنین می‌تواند یک صفت برای توصیف کردن ناتریمپه باشد. با اقتباس از آثار پسین، پاتولو معمولاً به عنوان پکولس، خدای خشمگین جهان مردگان و ناتریمپه به عنوان پوتریمپو، خدای دریاها یا غلات شناخته می‌شوند.
فرشید یوسفی
یدالله یوسفی‌پور معروف به فرشید یوسفی (زادهٔ ۱۳۲۰ در کرمانشاه) شاعر، معلم و تاریخ‌نگار است که بیشتر به واسطهٔ آثارش در زمینهٔ نامداران تاریخی منطقهٔ کرمانشاه شناخته شده‌است.
زندگی
فرشید یوسفی در سال ۱۳۲۰ در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. در یک سالگی پدرش را از دست داد. در همان شهر درس خواند و معلم شد. یوسفی به سرودن شعر به دو زبان فارسی و کردی جنوبی پرداخت و همچنین به پژوهش در رابطه با تاریخ شهر کرمانشاه و نامداران این منطقه پرداخت و ۱۴ کتاب را در این باره به چاپ رساند. او بیش از هر چیز به خاطر کتاب شعر «ئاگرواران» شناخته شد که مجموعه‌ای از غزل‌های کردی جنوبی و فارسی کرمانشاهی بود که از شاعران کرمانشاهی گلچین کرده‌بود.
او همچنین کتابی را با عنوان «زندگینامهٔ بزرگان کرمانشاه» به چاپ رساند که جلد دوم آن چهاردهمین اثر وی به‌شمار می‌رود. یوسفی از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۹۰ حدود ۴ دهه بر روی این کتاب کار کرده و بزرگان کرمانشاه را از قرن اول هجری تا سال ۱۳۰۰ مشخص و معرفی کرده‌است. این افراد از گروه‌های مختلف از جمله هنرمندان، ادیبان، فضلا، دانشمندان و روحانیون اهل کرمانشاه بودند. در جلد نخست این اثر حدود ۲۰۰ نفر از این بزرگان را از قرن اول تا سیزدهم معرفی شده‌اند. جلد دوم نیز نامداران شهر کرمانشاه را از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۹۳ معرفی می‌کند.
نمونه اشعار
ترجمۀ فارسی: چشمان خُمار و خط و خالش آبادان باد؛ شوخ‌طبعی و ناز و شور و حالش آبادان باد؛ بارک‌الله، نور علی بر قامتت بتابد؛ این تحفۀ کدام باغ است، خانه‌اش آبادان باد.
یادنامه
یادنامۀ فرشید یوسفی به نام «هزار دستان باغ هزار گل» به کوشش حجت‌الله مولایی‌فر تألیف شده که در آن مقالاتی دربارۀ زندگی، فعالیت‌ها و آثار وی نوشته شده‌است. این کتاب با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است.
دفتر خاطرات روزانه الن
دفتر خاطرات روزانه الن (Էլենի Օրագիրը) یک مجموعه تلویزیونی درام نوجوانانه ارمنستانی می‌باشد. این مجموعه از روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۷ به صورت روزانه در ساعت ۹ شب از شبکه شانت تی‌پی شروع به پخش نمود بیشتر داستان این مجموعه در ایروان اتفاق می‌افتد.
اصول تجزیه دستگاهی
اصول تجزیهٔ دستگاهی کتابی از داگلاس اسکوگ و دونالدوست با ترجمهٔ ژیلا آزاد است که در سال ۱۳۶۷ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
ارسلان‌لی (کوزان)
ارسلان‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
پترولوژی تجربی و کاربردهای آن
پترولوژی تجربی و کاربردهای آن کتابی از علی درویش‌زاده است که در سال ۱۳۶۷ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
دستاس
دستاس  یا دسداس گونه ای آس دستی است که از یک سنگ گرد متحرک و یک سنگ ثابت تشکیل شده است  سنگ متحرک معمولا دایره ای و گرد است و در وسط سوراخی دارد و همچنین بر کناره آن دسته ای از چوب وصل شده است و آن را با دست می‌گردانند و برای خرد/آرد کردن مواد مختلف استفاده می‌شود. سنگ زیرین ثابت است و سنگ دیگر روی آن می گردد.
واژه شناسی
واژه آس در زبان فارسی به معنی دستگاهی است که برای خرد کردن مواد غذایی استفاده می‌شود. دستاس به معنی آس دستی است. آسیاب آسی است که با نیروی آب به چرخش در می آید و آسباد به آس بادی گفته می‌شود.
رابرت ولدرز
رابرت ولدرز (Robert Wolders; September 28, 1936 – 1936:09:28, July 12, 2018) بازیگر تلویزیون، و بازیگر سینما اهل پادشاهی هلند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بو ژست اشاره کرد.
انتخابات ریاست‌جمهوری کلمبیا (۲۰۱۸)
انتخابات ریاست‌جمهوری کلمبیا (۲۰۱۸) در ۲۷ مه ۲۰۱۸ برگزار شد.
اگر هیچ نامزدی اکثریت آرا را در دور نخست دریافت نکند، دور دوم در ۱۷ ژوئن برگزار خواهد شد. خوان مانوئل سانتوس، رئیس‌جمهور کلمبیا، که بیش از این دو دوره رئیس‌جمهور بوده شرایط لازم برای انتخاب مجدد را ندارد.
ایوان دوکه با پیروزی در این انتخابات به ریاست جمهوری انتخاب شد.
نظام انتخاباتی
رئیس‌جمهور کلمبیا با استفاده از نظام انتخاباتی دومرحله‌ای انتخاب می‌شود. اگر هیچ‌کدام از نامزدها نتوانند اکثریت آرا را در دور نخست به دست آورند، دو نفر از دو نامزدی که بیشترین رأی را آورده‌اند به دور بعدی خواهند رفت.
آزمون‌های عاطفی
در ارزیابی حسی، "آزمون های افکتیو" به ارزیابی ترجیحات و یا پذیرش/عدم پذیرش یک محصول توسط طیف وسیعی از مصرف کنندگان محصول می پردازند. بنابراین، این دسته از آزمون ها تحت تاثیر سلایق و احساسات مصرف کنندگان هستند. برخلاف آزمون های تحلیلی، در آزمون های افکتیو شرکت کنندگان درباره محصول به صورت کلی نظر می دهند. گرچه گاهی اوقات ممکن است که توجه آن ها به ویژگی خاصی از محصول جلب شود (به خصوص اگر بد، ناخواسته یا نامطلوب باشد)، واکنش های آن ها به محصول مبتنی بر یک الگوی یکپارچه تحریک حسی از محصول است و به صورت دوست داشتن یا دوست نداشتن بیان می شود.
در آزمون های افکتیو شرکت کنندگان باید با دقت و از بین کسانی انتخاب شوند که به طور مکرر از محصول موردنظر استفاده می کنند. چون به احتمال زیاد آن ها بازار هدف محصول هستند و با محصولات مشابه آشنایی دارند. بعلاوه، آن ها دارای انتظارات معقول و یک چارچوب مرجع هستند که می توانند درباره آن ها نسبت به محصولات مشابهی که امتحان کرده اند، نظر بدهند.
منابع
Lawless, Harry T. amd Heymann, Hildegarde. (2010). Sensory Evaluation of Food: Principles and Practices. New York: Springer. Second Edition
نخستین درس در جبر مجرد
نخستین درس در جبر مجرد کتابی از جان ب فالی با ترجمهٔ مسعود فرزان است که در سال ۱۳۶۷ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
بند (شعر)
در شعر، بند مجموعه‌ای از یک سری خطوط در شعر است که معمولاً این مجموعه از دیگر بندها توسط یک خط خالی یا تورفتگی جدا می‌شود. بند می‌تواند قافیه و وزن داشته باشد، هرچند می‌تواند هیچ‌یک را نداشته باشد.
مثال
این شعر کوتاه از امیلی دیکنسون دو بند دارد که هر کدام از ۴ خط تشکیل شده‌است.
دیدارهای فوتبال ایران و ترکیه
تیم‌های ملی فوتبال بزرگسالان ایران و ترکیه تاکنون ۶ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این ۶ بازی، ۲ مساوی و ۴ پیروزی برای تیم ملی ترکیه بوده‌است
در این بازیها جمعاً ۱۵ گل به ثمر رسیده‌است که سهم ایران فقط ۲ گل بوده و سهم ترکیه ۱۳ گل می‌باشد.
علاوه بر مسابقات میان تیم‌های ملی دو کشور، چندین بازی بین تیم‌های ایران و ترکیه برگزار شده که در آن یکی از دو تیم با ترکیب باشگاهی یا منتخب در مسابقه حضور یافته‌ و لذا معمولا در آمار دیدارهای رو در روی دو کشور به حساب نمی‌آیند.
اولین بازی
اولین بازی میان ایران با تیمی از ترکیه در روز ۴ آبان ۱۳۲۶ برگزار شد که تیم ترکیه‌ای در واقع منتخبی از استانبول بود و نه تیم ملی ترکیه اما اولین بازی بین تیم‌های ملی ایران و ترکیه که هر دو تیم با ترکیب اصلی و بزرگسالان خود در آن حضور داشتند در تاریخ هفتم خرداد ۱۳۲۹ در استانبول برگزار شد که ترکیه با حساب ۶ بر ۱ برنده از زمین خارج شد. ضمن این که این بازی، نخستین مسابقه‌ای بود که ایران پس از عضویت در فیفا انجام داد.
بهترین برد
بهترین برد تیم ملی ترکیه در برابر تیم ملی ایران کسب نتیجه ۶ بر ۱ می‌باشد که در یک بازی دوستانه در تاریخ هفتم خرداد ۱۳۲۹ حاصل شده‌است
دیدارهای دوستانه رسمی
این جدول نتایج دیدارهایی است که ایران و ترکیه هر دو با تیم‌های ملی اصلی و بزرگسالان خود در مسابقه حضور داشته‌اند.
دیدارهای دوستانه غیر رسمی
این جدول نتایج دیدارهایی است که یکی از دو تیم ایران و ترکیه، با تیمی منتخب یا باشگاهی در مسابقه حضور داشته‌اند که معمولا در آمار دیدارهای رو در روی دو تیم لحاظ نمی گردد.
گلزنان
کلا ۴ بازیکن ایرانی با پیراهن تیم ملی ایران موفق به زدن گل به تیم ملی ترکیه شده‌اند
ریها ایکن با سه گل و جنک توسان با دو گل زده از بهترین گلزنان ترکیه در برابر ایران هستند
در شهر (مجموعه تلویزیونی)
در شهر (Քաղաքում Qaghaqum) یک مجموعه تلویزیونی کمدی درام ارمنستانی می‌باشد. این مجموعه از روز ۱ اکتبر ۲۰۱۲ از شانت تی‌وی شروع به پخش نمود. داستان این مجموعه در ایروان ارمنستان اتفاق می‌افتد.
کرایسلر دریفتر
کرایسلر دریفتر یک خودرو است که از سال 1977 تا 1978 توسط کرایسلر استرالیا تولید شده‌است. این خودرو در سبک‌های بدنه پنل‌ون و کوپه‌یوتیلیتی ارائه شده است.
شورش ایونیان
شورش ایونیان و شورش‌های مرتبط در آئولیس، دوریس، قبرس، و کاریا، یک شورش نظامی علیه سلطهٔ ایرانی‌ها در آسیای کوچک بود، که از ۴۹۹ تا ۴۹۳ پیش از میلاد دیرپایید. دلیل اصلی این ناآرامی‌ها، نارضایتی شهرهای یونانی در آسیای کوچک از حاکمان ستمگری بود که ایرانیان برگمارده بودند، به خصوص دو ستمگر میلتوسی، هیستیائوس و آریستاگوراس. شهرهای ایونیا در سال ۵۴۰ پیش از میلاد توسط ایرانی‌ها فتح شدند، و سپس حاکمانی بومی که توسط ساتراپ‌های ایرانی در سارد تعیین می‌شدند، بر آن‌ها حکم می‌راندند. در ۴۹۹ پیش از میلاد حاکم میلتوس، آریستاگوراس، حملهٔ مشترکی را با مگاباتس سردار ایرانی، و تحت نظارت ساتراپ ایرانی لیدی آرتافرنه یکم، برای فتح جزیرهٔ ناکسوس انجام داد تا موقعیت خود را مستحکم کند. مأموریت به سختی شکست خورد و آریستاگوراس که موقعیت خود را متزلزل می‌دید، شهرهای ایونیا را علیه داریوش بزرگ، شاهنشاه ایران، شوراند.
بنا بر دانشنامه ایرانیکا در سال ۴۹۴ پیش از میلاد ایونیان با تحریک و حمایت دولت‌شهرهای آتن و اسپارت در آسیای صغیر علیه حکومت هخامنشی شورش می‌کنند و شهر سارد را به آتش می‌کشند.
مستعمرات یونانی در آسیای صغیر
در دورهٔ تاریک، یعنی پس از سقوط تمدن میسنی، تعداد چشمگیری از یونانیان به آسیای صغیر مهاجرت کردند و در آنجا ساکن شدند و مستعمراتی را ایجاد کردند. این یونانیان از سه گروه قبیله‌ای بودند: ۱) یُنیان‌ها ۲) اِئولیان‌ها ۳) دوریان‌ها. ینیان‌ها در امتداد سواحل لیدیه و کاریه سکونت گزیدند. اسم یونان در زبان فارسی از اسم همین قوم گرفته شده‌است، چون اهمیت آنها در این مستعمرات بیشتر بود. هرودوت اوضاع این مستعمرات را چنین توصیف می‌کند (کتاب اول، بندهای ۱۴۱–۱۷۱): «ینیان‌هایی که شهر پانیونیون (Panionion) متعلق به آنهاست، شهرهای خود را در جاهایی بنا کرده‌اند که از حیث خوبی آب و هوا در هیچ‌جا نظیر ندارد؛ نه شهرهای بالا می‌توانند با اینها برابری کنند و نه شهرهای پایین، نه صفحات شرقی و نه صفحات غربی. ینیان‌ها به چهار زبان تکلم می‌کنند [مقصود، گویش است]. اول شهر ینیانی، میلت است که در مغرب واقع است. پس از آن، موئوس (Myus; Myos, Myous) و پری‌ین. این شهرها در کاریه واقع‌اند و اهالی آنها به یک زبان حرف می‌زنند. شهرهای ینیانیِ واقع در لیدیه، اینهاست: اِفِسوُس، کولوفون، لِبِدوس، تِئوس، کلازُمِن و فوکایا (Phocaea). اینها به یک زبان تکلم می‌کنند، ولی زبان آنها شبیه زبان شهرهای مذکور در فوق نیست. از سه شهر دیگر ینیانی، دو شهر در جزیرهٔ ساموس و خیوس واقع است و سومی، شهر اِروُترای (Erythrae; Erythrai) است که در خشکی بنا شده‌است. اهالی خیوس و اروترای به یک زبان تکلم می‌کنند و اهالی ساموس به زبانی دیگر. این است چهار لهجهٔ اهالی ینیانی». بعد هرودوت می‌گوید: «ینیان‌های متحد زمانی از سایر ینیان‌ها جدا شده بودند. جهت جدایی از اینجا بود که در آن زمان ملت یونانی در مجموع ضعیف به نظر می‌آمد و ینیان‌ها در میان اقوام یونانی از همه ضعیف‌تر بودند و جز آتن، شهر مهمی نداشتند؛ بنابراین چه آتنی‌ها و چه سایر ینیان‌ها، احتراز داشتند از اینکه خود را ینیانی بنامند، و تصور می‌کنم که حالا هم غالب ینیان‌ها این نام را شرم‌آور می‌دانند. دوازده شهر متحد ینیانی، به‌عکس به اسم خود افتخار می‌کردند. آنها معبدی برای خود ساختند که پانیونیون نامیدند؛ از ینیان‌های دیگر کسی را بدانجا راه نمی‌دادند و کسی هم جز اهالی ازمیر طالب نبود که در اتحاد آنها داخل شود. پانیونیون در دماغهٔ میکال واقع است، و این معبد برای خدای دریاها، پوسِیدون هِلیکون (Hélicon) ساخته شده‌است. در عیدی، ینیان‌های شهرهای متحد در اینجا جمع می‌شوند و این عید را پانیونیون می‌نامند. شهرهای ینیانی این است که ذکر شد». از نوشته‌های هرودوت معلوم می‌شود که دوریان‌ها هم اتحادی از شش شهر دوریانی داشتند، ولی بعدها هالیکارناسوس را از آن جهت که یکی از اهالی آن برخلاف عادت قدیم رفتار کرد، از اتحاد خارج کردند. اِئولیان‌ها هم اتحادیه‌ای متشکل از دوازده شهر داشتند، ولی ینیان‌ها شهر ازمیر را از آنها انتزاع کردند و یازده شهر در اتحادیهٔ مزبور باقی ماند. زمین‌های ائولیانی حاصلخیزتر از زمین‌های ینیانی بود، ولی از حیث خوبی آب و هوا با شهرهای ینیانی برابری نمی‌کرد. از توصیفی که هرودوت از شهرهای سه‌گانهٔ این اقوام یونانی به دست می‌دهد، اینطور مستفاد می‌شود که یونانیان مزبور یکپارچگی و اتفاقی کلی نداشتند و هر یک از آنها به دسته‌هایی تقسیم شده و اتحادیه‌های کوچکی تشکیل داده بودند، و بین این اتحادیه‌ها هم رقابت و منازعه وجود داشت.
این شهرها و مستعمرات یونانی‌نشین تا زمان تصرف شدن به‌وسیلهٔ کرزوس، پادشاه لیدیه در حدود سال ۵۶۰ پیش از میلاد مستقل ماندند. کرزوس، پادشاه لیدیه پس از رسیدن به سلطنت درصدد بسط و توسعهٔ قلمرو حکومتی خود برآمد. او نخست شهر میلتوس را، که از مهم‌ترین مستعمرات یونانی در آسیای صغیر بود، به قلمروش افزود، و سپس به سایر شهرها و سکونتگاه‌های یونانی در آسیای صغیر که در غرب رود هالیس واقع بودند (به‌استثنای لیکیه و کیلیکیه) چنگ انداخت. طبق نوشتهٔ هرودوت، لیدیایی‌ها نخستین ملت غیریونانی بودند که توانستند به این مناطق تسلط پیدا کنند. به این ترتیب، فریگی‌ها، میسی‌ها، ماریاندی‌ها، پافلاگونی‌ها، کاری‌ها، بیتینی‌ها و بسیاری اقوام و مردمان دیگر به اطاعت لیدیایی‌ها درآمدند.
نخستین تماس ایرانیان و یونانیان
نخستین ارتباط و تماس یونانیان با ایرانیان در زمان کوروش بزرگ هخامنشی اتفاق افتاد. با گسترش یافتن قلمرو کوروش، پادشاهی پارس با لیدیه همسایه و هم‌مرز شد و بین دو پادشاهی جنگ درگرفت. کرزوس بنا به پاسخی که پیتی معبد دلفی به او داده بود، درصدد جلب نظر و حمایت دول یونانی برآمد. اوضاع داخلی آتن به دلیل حکمرانی پیسیستراتوس در آن شهر به گونه‌ای نبود که آتنیان بتوانند کمکی به لیدیه بکنند، این بود که پادشاه لیدی سفیری به اسپارت فرستاد و خواهان کمک شد. سابقاً کرزوس مقدار زیادی طلا برای ساختن مجسمهٔ آپولون به اسپارت داده بود و حالا از اسپارتی‌ها توقع داشت که این خدمتش را جبران کنند. اسپارتی‌ها سفیر را خوب پذیرفتند و هدایایی را که کرزوس فرستاده بود، قبول کردند، اما راجع به اتحاد با او ضد کوروش جواب مبهمی دادند و گفتند که در تهیهٔ فرستادن لشکری خواهند شد و کاسهٔ بزرگی از مس برای پادشاه لیدیه فرستادند، ولی این کاسه به مقصد نرسید، زیرا چنان‌که فرستادگان گفتند، اهالی جزیرهٔ ساموس آن را ربودند. نیز کرزوس به این عنوان که می‌خواهد عقیدهٔ غیبگوی معبد دلفی را راجع به جنگ با پارسیان بپرسد، شخصی به نام اوریبات را به یونان فرستاد. این فرد در باطن مأموریت داشت تا با وجوه فراوانی که همراهش داشت، از میان یونانی‌ها سربازانی را به‌طور مزدور برای جنگ با پارس اجیر کند. اما اوریبات گریخت و نزد کوروش رفت و او را از نیت و نقشهٔ پادشاه لیدی آگاه ساخت. دیودوروس سیکولوس در قطعه‌ای از کتاب نهمش به ماجرای اوریبات اشاره می‌کند و می‌نویسد: این خبر در تمام یونان منتشر شد، و هنوز هم اگر بخواهند کسی را بی‌شرف بخوانند، می‌گویند اوریبات است. بدخواهان، ولو از دست کسی که به او خیانت کرده‌اند مجازات نبینند، رسوایی‌شان پس از مرگ هم به دنبال آنهاست.
تلاش کوروش برای ارتباط برقرار کردن با دولت‌شهرهای یونانی و جلب نظر آنان، اقدامی کاملاً منطقی و سنجیده بود، چون او از طریق ارتباط داشتن با یونانیان، یکی از این دو کار را می‌توانست انجام دهد: ۱) یا در پشت جبههٔ دشمن، ناآرامی و اغتشاش ایجاد کند و به این ترتیب او را به خود مشغول سازد، ۲) یا اینکه حداقل کروزوس نتواند از سرزمین‌هایی که به‌تازگی با پیاده‌نظام زرهی خود فتحشان کرده بود، سرباز مزدور برای جنگ اجیر کند؛ چنان‌که ادوارد مه‌یر تأکید دارد، و این هشداری بود به تصورات باطل پادشاهی‌های شرقی که در شناخت جغرافیایی خود بسیار ابتدایی بودند.
کوروش قبل از اینکه با کرزوس وارد جنگ شود، فرستادگانی نزد یُنیان‌ها گسیل کرد و از آنها خواست که علیه لیدیایی‌ها بشورند، ولی ینیان‌ها این تکلیف را نپذیرفتند. از طرفی، سپاهیان اجیر یونانی هم به کار کرزوس نیامد، چون کوروش قبل از رسیدن آنها، موفق به تسخیر سارد و برانداختن پادشاهی لیدیه شد.
باید توجه داشت که روایت ژوستن از این جنگ متفاوت است. او می‌نویسد که عطوفت و رأفت کوروش در حق کروزوس، هم برای لیدیایی‌ها و هم برای پارسی‌ها مفید بود، چون یونانیان با کروزوس صمیمی بودند، و همین که از جنگ کوروش با لیدیه آگاه شدند، قوایشان را شتابان به آنجا فرستادند؛ چنان‌که گویی نایرهٔ جنگ خود آنان را هم تهدید می‌کرده‌است. اگر کوروش نسبت به کروزوس رفتار بدی نشان می‌داد، جنگی وحشت‌انگیز برای او با یونان پیش می‌آمد. این نوشته‌های ژوستن (که از کتب و مطالب تروگ پومپه بهره برده‌است) با گفته‌های هرودوت، کتزیاس و گزنفون همخوانی ندارد، چون آنها اعتقاد دارند که یونانیان در این جنگ دخالت (حداقل دخالت نظامی و فیزیکی مستقیم) نکرده‌اند.
پارسی‌ها و حکومت بر ایونی‌ها
پارسی‌ها در حکومت کردن بر ایونی‌ها به مشکل برخوردند. کوروش بزرگ در جاهای دیگر می‌توانست از طبقهٔ نخبه و گروه‌های ممتاز و برگزیدهٔ بومی هر قوم و جامعه برای حکومت بر آن توده‌ها و اجتماعات به عنوان اتباع خود استفاده کند (مثلا دربارهٔ یهودیه در جنوب فلسطین، که از کارگزاران و عوامل دینی و مذهبی محلی بهره برد)؛ حال آنکه دربارهٔ یونانیان چنین چیزی عملاً امکان نداشت و چنین گروه‌هایی در آن سرزمین وجود نداشتند. در شهرها و مناطق یونانی‌نشین طبقهٔ آریستوکرات و اشرافی وجود داشت که به‌ناچار به دسته‌هایی مخالف و معارض هم تقسیم می‌شدند. به همین سبب پارسی‌ها در هر شهر یونانی آسیای صغیر یک تیران گماشتند که این عمل متعاقباً آنها را وارد درگیری‌ها و جبهه‌بندی‌های داخلی یونانیان کرد. علاوه بر این، یک تیران ممکن بود گاهی اوقات به دنبال کسب استقلال و خودمختاری و گردن‌فرازی برآید و لازم شود او را با فرد و گزینهٔ دیگری تعویض کرد. همچنین تیران بودن هم کار آسانی نبود؛ چه آنها نمایندگان و گماردگان حکومت ایران به‌شمار می‌رفتند و همین کافی بود تا مورد نفرت و انزجار عمیق توده‌های مردم خود واقع شوند. از دیگر سو بین جباران و حاکمان یونانی آسیای صغیر هم اختلافات و منازعاتی وجود داشت. هرودوت در این باره می‌گوید:
داریوش بزرگ و مناسبات او با یونانیان
بی‌شک فرمانروای کاردان و سیاسی مانند داریوش از همان ابتدای مواجه شدن با عنصر یونانی در آسیای صغیر و مناطق و سرزمین‌های غربی قلمرو خود، به حساسیت ویژهٔ این مناطق و مشکلات و ظرافت‌های حکم راندن بر چنین مردمانی پی برده بود. او ناچار می‌بایست رویکرد محتاطانه‌ای در قبال این اقوام در پیش بگیرد، اما به هر صورت سیاست فتح و تصرف را در مواجهه با عنصر یونانی اتخاذ کرد. او پیش از لشکرکشی خود به سکاییه (اسکیتیا) در سال ۵۱۲ ق.م. (که گفته می‌شود از تراکیه و حاشیهٔ شمالی دریای اژه هم عبور کرد)، (و یا شاید بلافاصله پس از آن) جاسوسان و کشتی‌هایی برای شناسایی و کاوشگری و تهیهٔ نقشه از سواحل یونان و سپس جنوب ایتالیا به آن مناطق اعزام داشت. این کشتی‌ها ظاهراً تمام غرب را کاوش نکردند و از این رو داریوش هرگز نتوانست تصویر درستی از جهان پهناور مدیترانه‌ای ـ اروپایی و چگونگی این سرزمین‌ها و اقوام آنها به دست آورد. با این حال، آنچه او قبلاً دربارهٔ حاشیه‌های شرقی این جهان می‌دانست، برای آگاهی از منابع طبیعی غنی و مساعد این منطقه برای تصرف کافی بود. کشتی‌های پارسی هنگام مراجعت، گرفتار طوفان شدند و به ساحل افتادند و به اسارت درآمدند، اما سرانجام آزاد شدند و نجات یافتند و توانستند به موطن خود بازگردند. اینها نخستین پارسی‌هایی بودند که از آسیا به یونان و ایتالیا برای دیدن آن مناطق مسافرت کردند، و پس از آن این امر دیگر تعقیب نشد. خود داریوش هنگام لشکرکشی به سکاییه، از نزدیک با بخش‌هایی از سرزمین‌های یونانی‌نشین آشنا شده بود، و چه‌بسا همین مسئله او را کنجکاو به تتبع و کاوش و دانستن بیشتر دربارهٔ این مناطق کرده‌باشد.
داریوش در این لشکرکشی، سپاهی هشتاد هزار نفری را به سرداری مگابیزوس در اروپا گذاشت و این سپاه توانست اهالی هلس پونت ـ یعنی پِرینتوسی‌ها ـ را مطیع کند. سپس مگابیز موافق دستور داریوش وارد تراکیه شد و مردم آنجا را هم یکایک مطیع شاهنشاه پارس کرد. در حالی که مگابیز مشغول به جا آوردن فرمان‌های شاهانه بود، داریوش با عجله از هلس پونت به سوی سارد بازگشت. پس از بازگشت، خدماتی که هیستیایوس، جبار میلتوس کرده بود و پیشنهادی که کوئس (Koës; Coes) دریاسالار میتیلنی داده بود، به خاطرش آمد و آن دو را به سارد خواست و به آنها گفت: پاداشتان را خودتان انتخاب کنید. چون هیستیایوس جبار میلتوس بود و احتیاجی به خواستن سمت جباری نداشت، خواهش کرد که حکومت ولایت مورکینوس در ساحل رود استرومون (استرومای امروزی) را به او بدهند تا در آنجا شهری بنا کند. کوئس هم درخواست کرد که او را جبار میتیلن کنند. داریوش خواستهٔ هردویشان را اجابت کرد و هر دو به محل‌هایی که انتخاب کرده بودند، عزیمت کردند. در همین زمان تراکیه، مقدونیه، پایونیا (پیونیه) و جزایر دریای اژه و از جمله جزیرهٔ سامس هم به تصرف ایرانیان درآمدند. سامس از این نظر اهمیت داشت که نخستین دولت یونانی بود که تابع شاهنشاهی هخامنشی گردید.
مگابیز پس از انجام مأموریت‌هایی که بر دوشش گذاشته شده بود، همراه مردم پایونیا (پیونیه‌ای‌ها) از هلس پونت گذشت و به سارد رفت و در آنجا به داریوش گفت: «شاها، این چه کاری بود که کردی؟ به هیستیایوس اجازه دادی شهری در تراکیه بنا کند. این شهر در جایی است که جنگل زیاد و معدن نقره دارد. در اطراف این محل یونانی‌ها و خارجی‌ها زیادند. اگر تحت ریاست او این مردم شب و روز کار کنند، باعث جنگ داخلی خواهند شد. برای احتراز از چنین پیش‌آمدی، به بهانه‌ای او را بخواه و مگذار دیگر بدانجا برگردد». سخنان مگابیز مورد پسند داریوش قرار گرفت، به همین جهت قاصدی با این پیغام به مورکینوس فرستاد که: «هیستیایوس، داریوش شاه به تو چنین گوید: پس از تفکر، می‌بینم که کسی بیش از تو دوست من نیست و بیش از تو در کارهای من همراهی ندارد. این نکته را تو با عمل ثابت کرده‌ای، نه با حرف. چون اکنون در تدارک کاری بزرگ هستم، لازم است که نزد من آیی تا طرف شور من واقع شوی». هیستیایوس باور کرد و مستشاری شاه را مقام ارجمندی دانست و نزد داریوش به سارد آمد، و همین که نزد داریوش رفت، شاه به او گفت: من تو را احضار کردم؛ از این جهت که دیدم تو فردی عاقل و نسبت به من صمیمی هستی و گنجی گران‌بهاتر از دوست عاقل و صمیمی وجود ندارد. تراکیه و شهری را که می‌سازی، رها کن، بیا به شوش برویم و در آنجا سر سفرهٔ من رفیق و مستشار من باش. پس از آن، داریوش اوتانس را به جای مگابیز مأمور فتوحات در سواحل و مناطق دریایی کرد و خود با هیستیایوس به شوش رفت.