cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
براک لزنر
فعالیت حرفه ای
لزنر در سال۲۰۰۱ وارد کمپانی WWF شد و درگیری را با ریکیشی شروع کرد. لزنر و ریکیشی در راو۲۰۰۱ با هم مسابقه دادند که در آن مسابقه لزنر پیروز شد. و بعد از آن درگیری را با گروه هاردی بویز شروع کرد. لزنر به همراه پل هیمن در شوی جاجمنت دی سال ۲۰۰۱ به مصاف یکدیگر رفتند که در آن مسابقه لزنر و هیمن پیروز شدند. بعد ازاینکه نام کمپانی از wwf به wwe تغییر کرد لزنر در سال ۲۰۰۲ به برند اسمکدان منتقل شد. لزنر در یکی از شوهای اسمکدان با راک درگیری پیدا کرد و این درگیری منجر به ثبت دو مسابقه این نفر در سامراسلم شد. لزنر در سامراسلم توانست راک را شکست دهد و قهرمانwwe شود. بعد از آن لزنر در سروایور سریز ۲۰۰۲ از بیگشو شکست خورد و کمربنددwwe را به بیگشو واگذار کرد و سر انجام لزنر در مسابقه رویال رامبل سال ۲۰۰۳ پیروز شد. لزنر در رسلمانیا ۱۹ به مصاف کرت انگل رفت و توانست انگل را شکست دهد و برای دومین بار قهرمان کمربند wwe شد. لزنر در سامر اسلم ۲۰۰۳ کمربند را به کرت انگل واگذار کرد و انگل در سامر اسلم توانست لزنر را با سابمیشن شکست دهد. لزنر در یکی از شوهای اسمکدان سال۲۰۰۳ توانست انگل را شکست دهد و تایتل wwe را از انگل پس بگیرد. بعد از آن در یکی از شوهای اسمکدان سال۲۰۰۴ ادی گررو در یک بتل رویال۲۰نفره پیروز شد و رقیب لزنر در شوی نو وی اوت شد. ادی و لزنر در نو وی اوت مساف به هم رفتند که ادی گررو با کمک گلدبرگ توانست لزنر را شکست دهد و قهرمان تایتلwweشود. درگیری لزنر و گلدبرگ شروع شد. و سر انجام لزنر و گلدبرگ در رسلمنیا۲۰که به سال۲۰۰۴معروف بود مساف به هم رفتند داور مسابقه لزنر و گلدبرگ استون کلد استیو استین بود در این مسابقه گلدبرگ توانست لزنر را در یک مسابقه۱۲دقیقه ای شکست دهد. بعد آن لزنر بعد از رسلمنیا۲۰کمپانی را ترک کرد در تاریخ ۱۷ اوت ۲۰۱۴ در پی-پی-وی سامر اسلم (۲۰۱۴) لزنر با در هم شکستن جان سینا موفق به کسب کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان شد. او در این مسابقه ۳۲ سوبلکس به جان سینا زد که رکورد بیشترین تعداد سوبلکس در یک مسابقهٔ کشتی کج است. او در پی پر ویو رویال رامبل (۲۰۱۵) توانست در مسابقه تریپل ترید مچ از سد جان سینا و سث رالینز بگذرد و از کمربند خود دفاع کند. وی دردررسلمانیا ۳۱ به مصافرومن رینز رفت که در لحظات پایانی میستر مانی این د بنک سث رالینز وارد شد و چمدان خود را کش کرد وبا پین کردن رومن رینز قهرمان شد. پس از مدتی دوری از کمپانی، لزنر دوباره در راو ۱۵ ژوئن بازگشت و تریپل اچ اعلام کرد که او باید در رزمگاه (۲۰۱۵) به مصاف سث رالینز برود. لزنرابتدادرلایو ایونت کوفی کینگستون را شکست دادوسپس هم گروهی‌های کوفی راداغون کرد. لزنر در بتل گراند بالاخره به مصاف سث رالینز رفت ودرحال پیروزی بودکه آندرتیکر برای انتقام شکستن استریکش درمسابقه دخالت کرد و به براک لزنر حمله کرد. در شو راو آن دو به شدت باهم درگیرشدندکه مأموران امنیتی لزنررا دستگیرکردند. آندرتیکر و لزنر در سامر اسلم (۲۰۱۵) به مصاف هم رفتند که آندرتیکر برنده مسابقه شد اما بعداً اعلام شد او در هِل این اِ سِل دوباره به مصاف آندرتیکر خواهد رفت. همچنین اعلام شد لزنر قبل از مبارزه با آندرتیکر در هل تور به مصافبیگ شو خواهد رفت. لزنر سرانجام در هل تور بیگ شو را شکست داد. شب بعد در راو هنگامی که مدیر برنامه‌های براک لزنر پل هیمن طبق معمول در حال تعریف و تمجید از او بود بیگ شو به رینگ آمد و خواستار دست دادن با او شد که براک آن را رد کرد. پس از بیرون آمدن او از رینگ بیگ شو به او گفت که امیدوار است در هل این ا سل از آندرتیکر شکست بخورد. براک پس از شنیدن این حرف به رینگ برگشت و به بیگ شو ابتدا یک سوبلکس و سپس یک اف فایو زد. لزنر در هل این ا سل از سد آندرتیکر گذشت.
در راو ۱۱ ژانویه ۲۰۱۶، لزنر بازگشت و به نو دِی، اتحادیه ملل، کِوین اُوِنز و رومن رینز حمله کرد. در راو هفته بعد هم لزنر وارد شد و با رینز درگیر شد تا اینکه هردو آن‌ها توسط خانواده وایت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در رویال رامبل، لزنر که ورودی ۲۳ بود، بعد از اینکه توانست اریک روئن، لوک هارپر و حتی براون استرومن را از رینگ به بیرون بیندازد و حذف کند، آن‌سه باز هم وارد رینگ شده به کمک بری وایت آمدند و لزنر را حذف کردند. شب بعد در راو، استفنی مک‌ماهون اعلام کرد که در رویداد فست‌لین، یک مسابقه تریپل ترت بین دین امبروز، قهرمان قبلی دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان یعنی رومن رینز و همین‌طور لزنر برگزار خواهد شد و برنده مسابقه در رسلمانیا ۳۲ برای قهرمانی کمربند مقابل تریپل اچ قرار خواهد گرفت. امااو در این مسابقه برنده نشد. اوشب بعد در راو بادین آمبروز درگیری پیدا کردواو را مصدوم کرد و در همان شب دین آمبروز درخواست مبارزه با لزنر در رسلمانیای ۳۲را خواست وبراک لزنر آن را پذیرفت
براک لزنر در رسلمنیای ۳۲ توانست بر دین امبروز غلبه کند، وی پس از مسابقه اش در رسلمنیا برای مدتی از مسابقات دبلیو دبلیو ای کناره‌گیری کرد تا در رویداد یو اف سی ۲۰۰ برابر مارک هانت مبارزه کند. او در این رویداد با تکیه بر پیشینه‌اش در کشتی آزاد توانست مارک هانت را با اجماع رأی داورن شکست دهد. پس از مسابقه تست دوپینگ براک لزنر مثبت درآمد و سازمان یو اف سی پیروزی اش را لغو کرد و آن مسابقه بی‌نتیجه اعلام شد.
براک لزنر پس از رویداد یو اف سی ۲۰۰ به دبلیو دبلیو ای برگشت و رندی ارتن را به مبارزه در رویداد بزرگ سامراسلم طلبید، رندی ارتن در اولین شب بازگشت دوباره لزنر به دبلیو دبلیو ای در شوی راو هنگام اجرای پروموی لزنر و هیمن وارد رینگ شد و فینیشر خود را به روی لزنر انجام داد و رینگ را ترک کرد، در شب بعد در شوی اسمکداون در حین مسابقه رندی ارتن در برابر فاندانگو با وجود نیروهای امنیتی در اطراف رینگ لزنر از بین تماشاچیان وارد رینگ شد و فینیشر خود را به روی رندی ارتن انجام داد و او را نقش بر زمین کرد و پس از ان توسط شین مکمن و نیروهای امنیتی به خارج سالن هدایت شد
لزنر در سامر اسلم ۲۰۱۶ در یک مسابقه جذاب پس از اف ۵ با ضربات متعدد مشت و آرنج به سر رندی ارتن او را ناک اوت کرد و رینگ را به خون کشید و توانست به پیروزی برسد، وی پس از پایان مسابقه باز هم رندی ارتن رامورد ضربات مشت قرار داد و هنگام خروج از رینگ با شین مکمن روبرو شد و پس از کمی بحث با فینیشر خود شین مکمن را نقش بر زمین کرد و رینگ را ترک کرد، شین مکمن در پاسخ به این حرکت لزنر در توییتر او را یک مین اونتر خوب دانست که پارا از حد فراتر گذاشته‌است.
سرانجام در شوی لایو اونت شیکاگو در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۶ رندی ارتن در ریمچ خود برابر لزنر پس از استفاده متعدد از صندلی هم نتوانست در برابر او به برتری برسد و باز هم بازنده میدان شد. سپس با بازگشت دوباره بیل گلدبرگ به شوهای راو لزنر برای بار دوم او را برای مسابقه در سوروایور سریس به مبارزه طلبید که در نهایت گلدبرگ توانست در کمتر از دو دقیقه برای بار دوم لزنر را شکست دهد
لزنردر رویال رامبل ۲۰۱۷ شروعی طوفانی داشت اما با ورود گلد برگ به رینگ پس از درگیری با او توسط گلدبرگ حذف شد، دلیل درگیری آنها این بود که گلدبرگ مربی قدیمی لزنر بود ولی پاول هیمن به لزنر می‌گفت: گلدبرگ هیچ کاری برای تو نکرده و اگر با او کار کنی دیگر طرفداری نداری، که لزنر هم به حرف او گوش کرد و گلدبرگ هم گفت:من اگر شاگرد قدیمی خودم را نتوانم ببرم دیگر گلدبرگ نیستم، که وی در شوی راو از گلدبرگ آخرین مبارزه را در رسلمنیای ۳۳ خواست که گلدبرگ در پاسخ به این مبارزه ان راقبول کرد
پس از این اتفاق در رویداد رویال رامبل براک لزنر و پاول هیمن درشوی راو گلدبرگ را برای بار آخر در رویداد رسلمنیای ۳۳ به چالش کشیدند که این چالش از سوی گلد برگ پذیرفته شد، گلدبرگ در رویداد فستلین باغلبه بر کوین اونز توانست در یک مسابقه کوتاه(۳۰ ثانیه ای) قهرمان یونیورسال شود و در شوی راو بعد از رویداد فستلین لزنر وارد شد و پس از رجز خوانی‌های هیمن لزنر فینیشر خود راروی گلدبرگ اجرا کرد که در راو بعد این حرکت لزنر از سوی گلدبرگ با فینیشر اسپیر پاسخ داده شد، که بعد گلدبرگ گفت:من مرد همیشه طوفانی هستم و بعد رینگ را ترک کرد
براک لزنر در تاریخ ۲ آوریل در رویداد رسلمنیا به مصاف گلدبرگ رفت که علی‌رغم قدرت نمایی گلدبرگ پس از انجام ۱۰ سوپلکس و یک اف۵ گلدبرگ توانست قهرمانی یونیورسال را دوباره ازآن خودکند و بعد درگیری آنها تمام شد. براک لزنر در رویداد رویال رامبل۲۰۱۸ توانست کین و بران استرومن را شکست دهدتا یکی از رکوردداران حفظ کمربند یونورسال باشد. براک لزنر در حال حاضر در شوهای راو کم حضور پیدا می‌کند. براک لزنر همچنین در رسلمنیا ۳۴ توانست رومن رینز را شکست دهد و کمربند خود را حفظ کند. لزنر همچنین در بزرگ‌ترین رویال رامبل تاریخ wwe در شهر جدّه عربستان سعودی توانست برای بار دوم رومن رینز را در steel cage match شکست دهد و کمربند خود را حفظ کند. او در ماه ژوئن۲۰۱۸ توانست رکورد طولانی‌ترین دارنده کمربند جهانی در دوران مدرن که قبل از آن در اختیار سی ام پانک بود را بشکند. براک لزنر و رومن رینز در سامراسلم ۲۰۱۸ به مصاف هم خواهند رفت
ولی براک این بار موفق به پیروزی نشد زیرا هم با استرومن و هم با رومن درگیر بود (چون استرومن صاحب کیف مانی این ده بنک بودمیتوانست در مسابقه دخالت کند) و کمربند خود را به رومن رینز واگذار کرداو نیز پس از واگذاری کمربند یونورسال با بران استرومن مسابقه داد و او را شکست داد براک نیز هم‌اکنون صاحب کمربند یونورسال است. او دررویال رامبل قرار شد از کمربندش در مقابل براون استرومن دفاع کند اما چون استرومن لیمو زین وینس مک من را نابود کرد از مسابقه با لزنر محروم شد فین بالور در شو راو در یک مسابقه سه نفره درو مک‌اینتایر و جان سینا را شکست و حریف براک لزنر بر سر کمربند شد در رویداد رویال امبل لزنر از کمربندش در مقابل بالور دفاع کرد اما در رسلمانیا از برنده رویال رامبل سث رالینز باخت و کمربندش را به سث رالینز واگذار کرد او در مانی این د بنک به‌طور ناگهانی حضور یافت و در سابقه نردبانی با هل دادن علی از روی نردبان یف مانی این دبنک لقب مستر مانی این دبنک را از ان خود کرد. براک لزنر بعد از به دست آوردن کیف در شو راو بعد آن قرار شد که یک قهرمان را به چالش بکشد و کیف را بر روی او کش کند. کوفی کینگستون قهرمان دبلیو ای یا ست رالینز قهرمان یونیورسال و او مسلماً ست رالینز را به چالش کشید و در سوپر شو دادن ۲۰۱۹ سعی کرد کیف رو بر روی کش کند که ناگهان حواس لزنر پرت شد و ست رالینز با ضربه ناگهانی مانع از دست دادن قهرمانی یونیورسال شد. لزنر بعد از آن اتفاق به شدت عصبانی شد و در اکستریم رولز ۲۰۱۹، هنگامی که ست رالینز و بکی لینچ در مقابل بارون کوربین و لیسی ایوانز به پیروزی رسیدند، ناگهان وارد شد و با کش کردن کیف مانی ایند بنک، کمربند یونیورسال را که حقش بود، پس گرفت. پس از آن، در مسایقه بین ست رالینز و دولف زیگلر، به ست رالینز حمله کرد و به او چند F5 و سوپلکس زد که باعث مصدومیت رالینز شد. اما ست رالینز با اینکه شکمش آسیب دیده بود، تسلیم نشد و در سامر اسلم ۲۰۱۹ کمربند یونیور سال خود را به ست رالینز باخت. وی در شو اسمکدان کوفی کینگستون را ظرف ۹ ثانیه شکست داد و قهرمان کمربندwwe شد. وی همچنین در crown jewel 2019 مقابلCain Velasquez توانست از کمربند خود دفاع کند. در یکی از قسمت‌های راو به ری میستریو و پسرش حمله کرد و در سروایور سریز ۲۰۱۹ نیز توانست از کمربند خود در مقابل ری میستریو دفاع کنداما سرنجام در رسلمنیا مقابل درومکنتایر شکست خورد و کمربند wwe را واگذار کرد بعد از آن قرارداد لزنر با کمپانی به پایان رسید. او در سامراسلم ۲۰۲۱ برگشت و با رومن رینز فیس تو فیس شد بعد جان سینا و رومن رینز را چلنچ کرد برای اینکه کمیربند wwe بدست بیاورد. و اخیراً براک لزنر در کمپانی به نام wua فعالیت می کند. فینیشرها (ضربات تمام کننده) Suplex City (سوپلکس سیتی) F-5 (اف فایو) Kimura Lock (کیمورا لوک)
صادق‌آباد
صادق‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اتم (کمیک)
اتم یک شخصیت خیالی قهرمان است که در کتب کامیک دی سی کامیکس وجود دارد؛ و برای اولین بار، در شمارهٔ ۳۴ مجلهٔ کمیک ویترین (Showcase) در اکتبر ۱۹۶۱ معرفی شد.
فرودگاه بین‌المللی گلاسگو
فرودگاه بین‌المللی گلاسگو (به زبان بومی: Port-adhair Eadar-nàiseanta Ghlaschu) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا GLA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۶۶۵ متر است. این فرودگاه در شهر گلاسکو کشور اسکاتلند قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
حوادث
در ۳ سپتامبر ۱۹۹۹، یک هواپیمای سسنا ۴۰۴ که ۹ نفر از کارمندان Airtours را از گلاسگو به آبردین با یک پرواز جابجا می‌کرد، پس از برخاست در حوالی شهر لینوود، رنفروشایر دقایقی سقوط کرد. هشت نفر کشته و سه نفر به شدت زخمی شدند. هیچ‌کس روی زمین آسیب ندید. بعداً یک تحقیق مرگبار در مورد تصادف نشان داد که هواپیما هنگام برخاست دچار نقص عملکرد موتور شده‌است. اگرچه کاپیتان تصمیم به بازگشت به میدان هوایی گرفت، وی به اشتباه موتور کار را به عنوان موتور معیوب شناسایی کرد و آن را خاموش کرد و باعث سقوط هواپیما شد. در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۷، یک روز پس از حملات ناموفق خودرو بمب‌گذاری شده در لندن، حمله به فرودگاه بین‌المللی گلاسگو رخ داد. یک جیپ چروکی شعله‌ور به ورودی ترمینال اصلی رانده شد. دو نفر، یک نفر سوار، قبل از دستگیری توسط ترکیبی از افسران پلیس، افسران امنیتی فرودگاه و شاهدان، از وسیله نقلیه فرار کردند. یکی از این افراد در ماه‌های بعدی به دلیل جراحات وارده در این حمله درگذشت. موانع جدید و اقدامات امنیتی برای جلوگیری از وقوع حادثه مشابه اضافه شده‌است.
منابع
[./https://en.m.wikipedia.org/wiki/Glasgow%20Airport https://en.m.wikipedia.org/wiki/Glasgow_Airport]
جورجیا بول
جورجیا بول (Georgia Bohl؛ زادهٔ April 11, 1997 ) ورزشکار ورزش شنا اهل استرالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
سافک
سافک (تلفظ: ) یکی از شهرستان‌های کشور انگلستان است که در ناحیه شرق انگلستان قرار دارد.
شبنم عرب
شبنم عرب خابوری گل شکانانی (زاده ۴ اردیبهشت ۱۳۷۶) بازیکن راست دست هاکی روی یخ اهل ایران است.
عرب عضو تیم آیس باکس ایران مال و مدافع تیم ملی هاکی روی یخ بانوان ایران است. وی در مسابقات هاکی روی یخ بانوان قهرمانی آسیا و اقیانوسیه ۲۰۲۳ به مدال تیمی نقره دست یافت.
آرنولد تروایی
آرنولد تروایی (Arnau de Torroja; Unknown – ۳۰ سپتامبر ۱۱۸۴)، نهمین پیشوا و رهبر فرقه شوالیه‌های معبد در بین سال‌های ۱۱۸۱ تا ۱۱۸۴ بود.
آرنولد یکی از اعضای خاندان‌های پرنفوذ بود که روابط بسیار خوبی با خاندان سلطنتی آراگون داشتند. او در سال ۱۱۶۳، به فرقه شوالیه‌های معبد پیوست و ه سال بعد به‌عنوان پیشوا و رهبر فرقه در اسپانیا و پرووانس برگزیده شد. آرنولد بارها از سوی پادشاهان ایبری برای ماموریت‌های دیپلماتیک اعزام شد و سرانجام در سال ۱۱۸۰، به‌عنوان پیشوای اصلی این فرقه انتخاب گردید. ظاهراً به‌نظر نمی‌رسد که او در شرق از حمایت گروه‌ها و هیئت‌های نظامی برخوردار بوده؛ اگرچه که بارها در منازعات نقش میانجی برعهده داشت. در سال ۱۱۸۴، او به همراه رهبر فرقه شوالیه‌های هوسپیتالر، راجر لمولین و اسقف اراکلیوس اورشلیمی به غرب اعزام شد اما در ۳۱ اکتبر در ورنا و پیش از رسیدن به مقصد درگذشت.
میشل وانو
میشل وانو (Michele Vano؛ زادهٔ October 5, 1991) بازیکن فوتبال است.
پول آزاد (فیلم ۱۹۹۸)
پول آزاد فیلمی در ژانر کمدی سیاه به کارگردانی ایو سیمونو در سال ۱۹۹۸ است.
داستان
اسون سورنسون رئیس زندانی است که به‌طور غیرقانونی برخی از زندانیان خود را اعدام می‌کند همه در شهر از او متنفر بوده و وحشت دارند بجز دختران دوقلویش…
ویتگندورف
ویتگندورف (به آلمانی: Wittgendorf) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در شناودرتال واقع شده‌است. ویتگندورف ۶۸۶ نفر جمعیت دارد.
ونوم (ابهام‌زدایی)
ونوم ممکن است به موارد زیر اشاره کند:
فریدوارت وینتربرگ
فریدوارت وینتربرگ (Friedwardt Winterberg؛ زاده ) یک فیزیک‌دان در زمینه فیزیک نظری اهل آلمان و استاد پژوهش در دانشگاه نوادا در رینو است.
دورفلس-سباخ
دورفلس-سباخ یک شهر  در آلمان است که در کوبورگ واقع شده‌است. دورفلس-سباخ ۳٬۸۴۴ نفر جمعیت دارد.
اوا یوزفیکووا
اِوا یوزفیکووا (Eva Josefíková؛ زادهٔ February 3, 1990) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به بازی جوانمردانه (۲۰۱۴) اشاره نمود.
کریستیانه کناکه
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
دیانا فرزام‌نیا
فرزام‌نیا عضو تیم مستر آیس هاکی کلاب و فوروارد تیم ملی هاکی روی یخ بانوان ایران است. وی در مسابقات هاکی روی یخ بانوان قهرمانی آسیا و اقیانوسیه ۲۰۲۳ به مدال تیمی نقره دست یافت.
دست‌نیافتنی
دست‌نیافتنی (Hard to Get) یک فیلم کمدی صامت به کارگردانی ادوارد اف کلاین است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
گلاسیوس دوم
پاپ گلاسیوس دوم یکی از پاپ‌های کلیسای کاتولیک رم بود که در گیتا به دنیا آمد و از ۱۱۱۸ تا ۱۱۱۹ میلادی پاپ بود.
منابع
Wikipedia contributors, "List of popes," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_popes&oldid=268921163 (accessed February 9, 2009).
باکتاپور
باکتاپور (به لاتین: Bhaktapur) یک منطقهٔ مسکونی در نپال است که در Bhaktapur District واقع شده‌است. باکتاپور ۱۶٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱٬۷۲۸ نفر جمعیت دارد.
وارنر رکوردز
وارنر رکوردز (Warner Records) ناشر موسیقی امریکایی که مقر اصلی آن کالیفرنیا می باشد. نام سابق این شرکت برادران وارنر رکوردز بوده است و به عنوان وارنر میوزیک گروپ امروزی تحت مالکیت همان شرکت اداره می‌شد.
مایکل ماسو
مایکل ماسو (Maykel Massó؛ زادهٔ May 8, 1999) ورزشکار پرش طول اهل کوبا است.
کوه تالکوت
کوه تالکوت (به انگلیسی: Talcott Mountain) یک کوه در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده‌است. کوه تالکوت ۲۸۹٫۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمب‌گذاری ۱۹۹۲ منچستر
بمب‌گذاری ۱۹۹۲ منچستر (1992 Manchester bombing) بمب گذاری توسط ارتش موقت جمهوریخواه ایرلند در دسامبر ۱۹۹۲ صورت گرفت. طی این حمله دو بمب منفجر شد. ۶۵ نفر زخمی شدند و ساختمان‌های بسیاری در شهر منچستر تخریب شد.
بمب گذاری
اولین انفجار بمب در داخل خودرویی بود که در پارسونگ باغ در منطقه تجاری این شهر پارک شده بود. خودروی بمب گذاری شده پشت یک خانه در موقعیت (۵۳٫۴۸۲۶۹ ° N 2.248658 ° W) در ساعت ۸:۴۰ منفجر شد. ۶ نفر در این بمبگذاری زخمی شدند. بمب دوم در ۱۰:۵۵ صبح در خیابان کاتتون بین بازار و کلیسای جامع منچستر (۵۳٫۴۸۴۵۴ درجه شرقی N 2.244714 درجه شرقی) منفجر شد و ۵۸ نفر را زخمی کرد. بسیاری از ساختمان‌ها در این بمب گذاری‌ها آسیب دیده‌اند. تعداد کل زخمی‌ها در انفجارها ۶۵ نفر بود.
مجرمان
ارتش موقت جمهوریخواه ایرلند مسئولیت بمبگذاری را بر عهده گرفت.
ویتگندورف (تورینگن)
ویتگندورف (به آلمانی: Wittgendorf) یک شهر در آلمان است که در زارفلد-رودلشتات واقع شده‌است. ویتگندورف ۲۱۰ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه صنعتی گلاسگو
فرودگاه صنعتی گلاسگو یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۴۱۱۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۴۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
حدیثه پورهاشمی
حدیثه پورهاشمی (زاده ۱۱ شهریور ۱۳۷۷) بازیکن چپ دست هاکی روی یخ اهل ایران است.
پورهاشمی عضو تیم مستر آیس هاکی کلاب و فوروارد تیم ملی هاکی روی یخ بانوان ایران است. وی در مسابقات هاکی روی یخ بانوان قهرمانی آسیا و اقیانوسیه ۲۰۲۳ به مدال تیمی نقره دست یافت.
پورهاشمی در این بازی‌ها در هر ۶ مسابقه به میدان رفت.
تزیته دوم
تَزیتَه دوم یا دازیتِه  یا تازیتا یکی از شاهان ایرانی در دورهٔ ایلام بود. بر پایه فهرست شاهان سیماشکی که در شوش به دست آمده است، تَزیتَه دوم چهارمین شاه سیماشکی بوده‌است. ولی نام این شاه در اسناد به دست آمده از میانرودان ذکر نشده‌است. با توجه به اینکه در سال ۲۰۳۳پ.م گیرنمه دوم و در سال ۲۰۲۸پ.م لوراک لوهان به عنوان فرمانروایان شوش و سیماشکی یاد شده اند، تزیته دوم باید بین این دو زمان به فرمانروایی رسیده باشد.
آسکانیو سوبررو
آسکانیو سوبررو (Ascanio Sobrero؛ زاده ۱۲ اکتبر ۱۸۱۲ درگذشته 1812:10:12, May 26, 1888) یک دانشمند در زمینه شیمی آلی اهل ایتالیا بود.
گتو ووچ
گتو ووچ یا گتو لیتزمانشتات (نامی که آلمانی‌ها برای شهر ووچ گذاشته بودند) گتویی نازی ایجاد شده توسط مقامات آلمان نازی برای یهودیان لهستانی و مردم کولی پس از تهاجم آن کشور به لهستان بود. این گتو دومین گتوی بزرگ در سرتاسر اروپای تحت اشغال آلمان نازی پس از گتو ورشو بود. گتو که در شهر ووچ بر پا شده بود در آغاز بخشی از طرحی بزرگتر برای عاری از یهود ساختن استان تازه‌تاسیس وارته‌گائو بود. بعدها اما گتو به مرکز عمده‌ای برای تولید صنعتی و کمک به ماشین جنگی نازی‌ها و به ویژه ورماخت شد. تعداد ساکنان گتو با افزایش تبعید یهودیان از قلمروهای آلمان نازی به رو فزونی گذاشت.
در ۳۰ آوریل ۱۹۴۰ و هنگامی که دروازه‌های گتو بسته شدند، گتو جمعیتی بالغ بر ۱۶۳٬۷۷۷ تن داشت. به دلیل بهره‌وری بالای آن، گتو تا اوت ۱۹۴۴ پابرجا ماند. در دو سال نخست، این گتو تقریباً ۲۰٬۰۰۰ یهودی رانده شده از شهرها و روستاهای نزدیک، همچنین ۲۰٬۰۰۰ یهودی دیگر از مناطق اروپایی دیگر را به خود جذب کرد. با آغاز نخستین موج اخراج‌ها به اردوگاه مرگ خلمنو در اوایل ۱۹۴۲، آلمانی‌ها تصمیم به برچیدن گتو گرفتند و آن‌ها جمعیت باقی مانده را به دو اردوگاه خلمنو و آشویتس فرستادند؛ جاهایی که قربانیان ارسالی در آن‌ها بلافاصله به اتاق‌های گاز فرستاده می‌شدند. در کل، ۲۱۰٬۰۰۰ یهودی به این گتو وارد شدند، اما تنها ۸۷۷ تن هنگامی که نیروهای شوروی گتو را آزاد کردند در آن پنهان باقی‌مانده بودند. تنها نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ یهودی ساکن ووچ که پیش از تهاجم به لهستان در آن شهر زندگی می‌کردند توانستند در دیگر مناطق از هولوکاست جان سالم به در برند.
برپایی
هنگامی که نیروهای آلمانی در ۸ سپتامبر ۱۹۳۹ ووچ را اشغال کردند، جمعیت این شهر ۶۷۲۰۰۰ نفر بود. بیش از ۲۳۰٬۰۰۰ تن از آنها، یا به عبارتی ۳۱٫۱ درصد طبق آمار، یهودی بودند. آلمان نازی ووچ را مستقیماً به منطقه تازه‌تاسیس وارته‌گائو ضمیمه کرد و آن را به افتخار کارل لیتزمان، ژنرالی آلمانی که نیروهای آلمان را در سال ۱۹۱۴ در این منطقه فرماندهی می‌کرد، لیتزمانشتات نامید. مقامات آلمان نازی قصد داشتند شهر را «پاکسازی» کنند؛ همه یهودیان لهستانی می‌بایست در نهایت به قلمرو دولت عمومی تبعید می‌شدند، در عین حال که از جمعیت غیر یهودی مردم لهستان به شدت کاسته می‌شد، و شهر به مکانی برای کار اجباری برای آلمان تبدیل می‌شد.
نخستین مدرک شناخته شده از دستور به تأسیس گتو، به تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۳۹، از سوی فرماندار جدید نازی، فردریش اوبرهور، صادر شد که در آن وی خواستار همکاری ارگان‌های اصلی پلیس در حبس و انتقال گسترده یهودیان محلی شده بود. قرار بود تا ۱ اکتبر ۱۹۴۰، جابجایی زندانیان گتو به پایان رسیده باشد و هسته مرکزی شهر عاری از یهود اعلام شود. با فشار اشغالگران آلمانی، اندازه گتو بیش از حد کوچک شد تا آلمانی‌ها کارخانه‌های خود را در خارج از آن بر پا سازند. پیش از آغاز جنگ، ووچ شهری چندفرهنگی بود با ۸٫۸ درصد جمعیت آلمانی‌نسب به همراه دیگر اقوام و خانواده‌های تجاری اتریشی، چک، فرانسوی، روس و سوئیسی که به اقتصاد پر جنب و جوش آن کمک می‌کردند.
پیش از اطمینان حاصل کردن از برپایی گتو، مقامات آلمانی به اجرای یک سری اقدامات ضدیهودی و ضد لهستانی به منظور برپایی ترس و وحشت دست زدند. یهودیان مجبور به استفاده از نشان زرد شدند. کسب و کارهای آنها توسط گشتاپو مصادره شد. پس از تهاجم به لهستان، بسیاری از یهودیان، به ویژه نخبگان فکری و سیاسی، با پیشروی ارتش آلمان اقدام به فرار به مناطق شرقی تحت اشغال شوروی لهستان و نیز به مناطق دولت عمومی کردند به این امید که لهستان ضدحمله ای از خود نشان دهد. در ۸ فوریه ۱۹۴۰، آلمانی‌ها دستور دادند که محل اقامت یهودیان به خیابان‌های ویژه ای در شهر قدیمی و محلهٔ مجاور بایوتی Bałuty محدود شود؛ مناطقی که آلمانی‌ها قصد داشتند سپس به گتو تبدیل کنند. برای تسریع در جابجایی، پلیس اورپو حمله ای را به نام «پنجشنبه خونین» آغاز کرد که در آن ۳۵۰ یهودی در خانه‌های خود، و در بیرون از آن، در تاریخ ۵ تا ۷ مارس ۱۹۴۰ به ضرب گلوله کشته شدند. طی دو ماه آینده نرده‌های چوبی و مفتولی در اطراف منطقه برداشته شدند تا آن را از سایر نقاط شهر جدا کنند. یهودیان در یکم مه ۱۹۴۰ به‌طور رسمی در پشت دیوارهای گتو محصور شدند.
از آنجا که در زمان راه اندازی گتو تقریباً ۲۵ درصد از یهودیان از شهر فرار کرده بودند، جمعیت زندانیان آن از آغاز ماه مه ۱۹۴۰ نزدیک به ۱۶۴۰۰۰ نفر بود. در طی سال پس از آن، یهودیان از سراسر اروپای تحت اشغال آلمان، حتی از لوکزامبورگ، به گتو تبعید شدند تا سپس راهی اردوگاه‌های مرگ شوند. جمعیت کمی از مردم کولی نیز در آنجا اسکان داده شدند. تا ۱ مه ۱۹۴۱، جمعیت گتو ۱۴۸٬۵۴۷ نفر بود.
اخراج‌ها
ازدحام جمعیت در گتو با ورود حدود ۴۰٬۰۰۰ یهودی لهستانی که از مناطق اطراف وارته‌گائو بیرون رانده شده بودند، و نیز یهودیان خارجی‌ای که با قطارهای باری از وین، برلین، کلن، هامبورگ و سایر شهرهای آلمان نازی، لوکزامبورگ، و بوهم و موراویا – از جمله همهٔ اردوگاه کار اجباری ترزینشتات – به ووچ آورده شده بودند، بیشتر شد. هاینریش هیملر برای نخستین بار از گتو در ۷ ژوئن ۱۹۴۱ دیدار کرد.
در ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۱، پس از یک بازرسی، بیشتر بیماران بیمارستان روانپزشکی گتو از آنجا برداشته شدند و دیگر بازگردانده نشدند. «[ساکنان گتو] برای نمونه متوجه شدند که چرا به این بیماران در شب پیش مواد آرامبخش تزریق شده بود. به درخواست مقامات نازی از تزریق هیوسین استفاده شد.» اردوگاه مرگ خلمنو که در ۵۰ کیلومتری شمال ووچ در شهر خلمنو واقع شده بود، در ۸ دسامبر ۱۹۴۱ عملیات کشتار با گاز را آغاز کرد. دو هفته بعد، در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۱، از طرف آلمانها به رومکوفسکی دستور داده شد که اعلام کند ۲۰۰۰۰ یهودی از گتو بر پایه گزینش توسط یودنرات به اردوگاه‌های نامعلوم تبعید می‌شوند. کمیته ای برای تخلیه به منظور کمک به گزینش گروه اولیه اخراج‌شدگان از میان کسانی که برچسب 'جنایتکار' داشتند تشکیل شد؛ افرادی که یا نمی‌توانستند کار کنند یا حاضر به انجام کار نبودند و نیز افرادی که از پناهجویانی که به گتو می‌رسیدند برای ارضای نیازهای اولیه خودشان استفاده می‌کردند.
تا پایان ژانویه ۱۹۴۲ حدود ۱۰ هزار یهودی به خلمنو تبعید شده بودند. اردوگاه مرگ خلمنو که توسط اس‌اس-اشتورمبانفورر هربرت لانگ برپا شده بود، به عنوان یک پروژه آزمایشی برای عملیات پنهانی راینهارد – کشنده‌ترین مرحله از «راه حل نهایی» – عمل می‌کرد. در خلمنو، زندانیان با دود اگزوز وانت‌های گاز کشته می‌شدند. اتاق‌های ثابت گاز هنوز در اردوگاه‌های مرگ ساخته نشده بودند. تا ۲ آوریل ۱۹۴۲، ۳۴۰۰۰ قربانی دیگر نیز از گتو به آنجا فرستاده شدند، ۱۱۰۰۰ نفر دیگر نیز تا ۱۵ مه ۱۹۴۲، و بیش از ۱۵۰۰۰ نفر دیگر تا اواسط سپتامبر، مجموعاً ۵۵۰۰۰ نفر تخمینی. برنامه آلمانی‌ها این بود که کودکان، افراد پیر و هر کسی که «برای کار مناسب تشخیص داده نمی‌شد» را نیز به دنبال آن‌ها بفرستند.
در سپتامبر ۱۹۴۲، خائیم رومکوفسکی و یهودیان ووچ به سرنوشت محتوم اخراج‌شدگان پی بردند، چرا که همه چمدان‌ها، لباس‌ها و مدارک شناسایی هم‌بندان آنها برای «پردازش» به گتو بازگردانده می‌شدند. کارگران به برده گرفته شده شدیداً به این که اخراج به معنای مرگ است مشکوک شدند؛ اگرچه آنها هرگز استنتاج نکرده بودند که نابودی یهودیان همه‌جانبه و با نیت پیشین بوده‌است. آنها شاهد حمله آلمانی‌ها به بیمارستان کودکانی بودند که در آن همه بیماران به‌صف کشیده شدند و سوار کامیون شدند و دیگر هرگز برنگشتند. در همین حال، دستور جدیدی از سوی آلمانی‌ها خواستار تحویل ۲۴۰۰۰ یهودی برای اخراج شد. بحث در گتو بر سر اینکه چه کسانی باید تحویل داده شوند بالا گرفت. به نظر می‌رسید که رومکوفسکی در این هنگام بیش از هر زمان دیگری متقاعد شده بود که تنها شانس زنده ماندن یهودیان کار کردن هر چه بیشتر و بدون تأخیر برای رایش است. او بر این باور بود که بهره‌وری برای زنده ماندن ضروری است، از این رو آنها باید ۱۳۰۰۰ کودک و ۱۱٬۰۰۰ کهنسال خود را تحویل آلمانی‌ها بدهند. او پدران و مادران ووچ را اینگونه خطاب قرار داد:
از اواخر سال ۱۹۴۲ به بعد، تولید ادوات جنگی توسط هیئت مدیره خودمختار آلمان (Gettoverwaltung) هماهنگ می‌شد. در این هنگام گتو به یک اردوگاه کار بزرگ تبدیل شد که بقا در آن تنها به توانایی کار بستگی داشت. دو بیمارستان کوچک در سال ۱۹۴۳ بر پا شدند، اما با این وجود ماهانه صدها زندانی به دلیل کار بیش از حد جان می‌باختند. در آوریل همان سال، ۱۰۰۰ یهودی به دیگر اردوگاه‌های کار در آلمان منتقل شدند. در سپتامبر ۱۹۴۳ هیملر به گرایزر دستور داد تا برای جابجایی گسترده نیروی کار به ناحیه لوبلین آماده شود. بدین منظور، ماکس هورن از Ostindustrie آورده شد تا ارزیابی خود را از وضعیت ارائه دهد؛ ارزیابی‌ای که تبعاتی بسیار تاریک در پی داشت. از نظر او گتو بیش از حد بزرگ بود، بد مدیریت می‌شد، و سودآوری چندانی نداشت و محصولاتی بی‌ربط به نیازها می‌ساخت. از دیدگاه او همچنین نیازی به حضور کودکان نبود. پس از این ارزیابی ایده جابجایی کنار گذاشته شد، اما نتیجهٔ فوری گزارش وی دستور کاهش اندازهٔ گتو بود. تا ژانویه ۱۹۴۴، حدود ۸۰٬۰۰۰ کارگر یهودی هنوز در ووچ زندگی می‌کردند. در ماه فوریه، هیملر هانس بوتمان را بازگرداند تا عملیات در خلمنو را از سر گیرد.
برچیده شدن
در اوایل سال ۱۹۴۴، سرنوشت نهایی گتو ووچ در میان مقام‌های عالی‌رتبه نازی مورد بحث قرار گرفت. موج نخستین اخراج‌ها به خلمنو در پاییز سال ۱۹۴۲ با فرستاده شدن بیش از ۷۲۰۰۰ نفر که برچسب «دورریختنی» خورده بودند به این اردوگاه مرگ به پایان رسید. هیملر خواستار برچیده شدن نهایی گتو شد. میان ۲۳ ژوئن تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۴، نخستین قطار از ۱۰ قطار ترابری با حدود ۷۰۰۰ یهودی توسط گرایزر از ایستگاه قطار رادوگوچ به خلمنو فرستاده شد. اگرچه بخشی از این مرکز کشتار در آوریل ۱۹۴۳ در اثر بمباران تخریب شده بود، اما عملیات کشتار با گاز را به ویژه برای این منظور از سر گرفت. در همین حال، آلبرت اشپر وزیر تسلیحات آلمان پیشنهاد داد که گتو به عنوان منبعی برای نیروی کار ارزان برای جبهه‌ها به کار خود ادامه دهد.
در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۴ انتقال زندانیان به مدت دو هفته متوقف شد. در ۱ اوت ۱۹۴۴، خیزش گتوی ورشو آغاز شد و خود باعث محتوم شدن سرنوشت ساکنان باقی ماندهٔ گتو ووچ شد. در آخرین مرحله از دوران فعالیت خود، حدود ۲۵۰۰۰ زندانی در خلمنو کشته شدند و بدن آنها بلافاصله پس از مرگ سوزانده شد. با پیشروی و نزدیک شدن نیروهای متفق، مقام‌های آلمانی تصمیم گرفتند یهودیان باقیمانده را، از جمله رومکوفسکی، در قطار گذاشته و به آشویتس-بیرکناو تبعید کنند. در ۲۸ اوت ۱۹۴۴، خانواده رومکوفسکی به همراه هزاران نفر دیگر مورد گازگرفتگی قرار گرفتند.
قطار شهری کاوهسیونگ
قطار شهری کاوهسیونگ (Kaohsiung Mass Rapid Transit) سیستم قطار شهری در شهر کاوهسیونگ، تایوان است.
این مترو که در تاریخ ۹ مارس ۲۰۰۸ تأسیس شده، دارای ۳ خط، ۴۵ ایستگاه و ۴۷٫۳ کیلومتر طول می‌باشد.
گتو ووچ
برچیده شدن
تعداد اندکی از مردم در گتو زنده باقی گذاشته شدند تا به پاکسازی آن بپردازند. عده دیگری نیز با کمک نجاتگران لهستانی توانستند در مخفی‌گاه بمانند. هنگامی که ارتش شوروی در ۱۹ ژانویه ۱۹۴۵ وارد ووچ شد، تنها ۸۷۷ یهودی هنوز زنده بودند که ۱۲ نفر از آنها کودک بودند. از ۲۲۳۰۰۰ یهودی سکن پیش از جنگ در ووچ، تنها ۱۰ هزار تن در جاهای دیگر از هولوکاست جان سالم به در بردند.
شکل‌های گوناگون مقاومت
وضعیت خاص گتو ووچ مانع از مقاومت مسلحانه‌ای شد که مانندش در دیگر گتوهای لهستان اشغالی اتفاق افتاده بود، همچون خیزش گتوی ورشو، خیزش گتوی بیاویستوک، شورش در گتو ویلنا، خیزش گتوی چنتستوخووا یا شورش‌های مشابه در سایر شهرهای لهستان. خودکامگی طاقت‌فرسای رومکوفسکی از جمله سرکوب‌های دوره‌ای وی، و در نتیجه شکست تلاش‌های یهودیان برای قاچاق غذا و اسلحه به گتو، و نیز اطمینان گمراه کنندهٔ او به ساکنان در مورد تضمین بقا در صورت ادامهٔ بهره‌وری، همگی مانع از تلاش برای شورش مسلحانه شدند.
باغ ارم
باغ ارم یک باغ ایرانی تاریخی در شهر شیراز است و شامل چند بنای تاریخی و باغ گیاه‌شناسی می‌شود.
گتو ووچ
شکل‌های گوناگون مقاومت
اشکال گوناگون سرکشی اما شامل مقاومت نمادین، جدلی و دفاعی بودند. در طول دوره آغازین، مقاومت نمادین در زندگی فرهنگی و مذهبی غنی‌ای که مردم در گتو حفظ می‌کردند، مشهود بود. در آغاز، ساکنان اقدام به ایجاد ۴۷ مدرسه و مهد کودک کردند که علی‌رغم شرایط سخت به کار خود ادامه دادند. بعدها و هنگامی که ساختمان‌های مدارس تبدیل به محل زندگی برای حدود ۲۰٬۰۰۰ زندانی اضافی که از بیرون از لهستان اشغالی آورده شده بودند، شدند، گزینه‌های دیگری برای کودکان کم‌سن‌وسال‌تر که مادرانشان ناچار به کار بودند ایجاد شد. مدارس تلاش می‌کردند علی‌رغم جیره‌بندی ناچیز، غذای کافی برای کودکان تأمین کنند. پس از تعطیل شدن مدارس در ۱۹۴۱، بسیاری از کارخانه‌ها همچنان به نگهداری مراکز غیرقانونی نگهداری از کودکانی که مادرانشان کار می‌کردند، ادامه دادند.
باغ ارم
تاریخچه
تاریخ ساخت و بنیان‌گذار اولیه باغ ارم شیراز، به‌درستی مشخص نیست؛ ولی توصیف‌هایی از آن در سفرنامه‌های متعلق به سده دهم و یازدهم هجری آمده‌است. این باغ در روزگار سلجوقیان و آل اینجو پابرجا بوده‌است. هرچند هیچ اطلاعاتی راجع به آن وجود ندارد؛ به غیر از یکی از غزلیات حافظ که از روی آن می‌توان فهمید آل اینجو اختیار باغ را در دست داشته‌اند.
برخی تاریخ ساخت این باغ را دوره سلجوقی می‌دانند؛ زیرا در آن روزگار، اتابک قراچه، حکمران فارس، اقدام به ساخت باغ تخت و چند باغ دیگر در شیراز کرده بود و ممکن است این باغ نیز به درخواست وی ساخته شده باشد.
گتو ووچ
شکل‌های گوناگون مقاومت
عکاسان بخش آماری یودنرات علاوه بر کار رسمی خود، به‌طور غیرقانونی از صحنه‌ها و جنایات روزمره عکس می‌گرفتند. یکی از آنها، هنریک راس، موفق شد نگاتیوها را در زیر خانه شماره ۱۲ خیابان ژاگیه‌لونسکا دفن کرده و پس از آزادسازی گتو آن‌ها را از زیر خاک بیرون بیاورد. به دلیل این بایگانی، واقعیت گتو ثبت و حفظ شد. آرشیویست‌ها همچنین اقدام به نوشتن دانشنامه‌ای دربارهٔ گتو و یک واژگان از زبان روزمرهٔ درون گتو کردند. جمعیت یهودی همچنین چندین رادیوی غیرقانونی را نگهداری می‌کردند که با آنها از رویدادهای جهان بیرون آگاه می‌شدند. در آغاز، رادیو تنها می‌توانست فرکانس‌های آلمانی را دریافت کند، به همین دلیل با نام رمز «دروغگو» در دفترچه‌های خاطرات از آن یاد شد. از جمله اخباری که به سرعت در اطراف گتو منتشر شد، حمله متفقین به نرماندی در روز وقوع آن بود.
از آنجا که تولید برای ماشین جنگی آلمان ضروری بود، کاهش سرعت کار نیز نوعی مقاومت به‌شمار می‌رفت. در سالهای پسین، کارگران چپ شعار P.P. (به لهستانی: pracuj powoli یا «به آرامی کار کنید») سر می‌دادند تا از تولید خود به سود ورماخت کم کنند.
باغ ارم
تاریخچه
به گفته مرحومه فرخ بی بی، دختر صولت الدوله قشقایی باغ ارم را میرزا قاسم خان خلج بواناتی به پدر زنش، جانی خان ایلخانی قشقایی تقدیم کرد.که بنای اولیه عمارت باغ ارم توسط جانی خان قشقایی و پسرش محمد قلی خان قشقایی در زمان فتحعلی شاه قاجار احداث شده است. معماری بنا نیز توسط شخصی بنام حاج محمد حسن که از معماران معروف بوده صورت گرفته است. در کتاب خاطرات ملک‌منصور خان قشقایی نیز ذکر شده‌است که باغ ارم محل اقامت خان قنقری بوانات بوده‌است. در زمان قاجاریه و پهلوی این باغ مقر سران ایل قشقایی بود تا اینکه به علت طرفداری آن‌ها از مصدق، خوانین قشقایی تبعید شده و باغ ارم مصادره گردید.
در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار عمارتی دیگر توسط حسین علی خان نصیرالملک پی ریزی شد که با مرگ وی خواهر زاده او ابوالقاسم خان نصیرالملک امور باغ ارم را به دست گرفت و عمارت نیمه کاره را تکمیل کرد. این باغ پس از فوت ابوالقاسم خان نصیر الملک به پسرش عبدالله خان قوامی رسید و بعد از مدتی یکی از خوانین قشقایی بنام محمد ناصر پسر بزرگ صولت الدوله قشقایی خریداری کرد و مالکیت باغ مجددا به قشقایی ها رسید. بعدها این باغ مصادره و به مالکیت دولت درآمده و به دانشگاه شیراز واگذار شد. این باغ تنوع گیاهی بسیار بالایی دارد و گیاهان بسیاری از اقصا نقاط جهان در این باغ کاشته شده‌است؛ به شکلی که باغ در قالب یک نمایشگاه از انواع گل‌ها و گیاهان درآمده‌است. در حال حاضر این باغ در اختیار دانشگاه شیراز است؛ باغ گیاه‌شناسی آن در اختیار دانشکده کشاورزی و ساختمان باغ در اختیار دانشکده حقوق قرار دارد. در تاریخ ۶ تیرماه ۱۳۹۰ در سی و پنجمین اجلاس کمیتهٔ میراث جهانی یونسکو باغ ارم شیراز به همراه هشت باغ دیگر ایرانی در فهرست میراث جهانی ثبت گردید.
ویژگی بناها
عمارت وسط، هسته مرکزی این باغ محسوب می‌شود. این ساختمان در زمان قاجاریه و با تقلید از سبک معماری زندیه ساخته شده‌است. این عمارت از نظر معماری، نقاشی، کاشی کاری و گچ بری از شاهکارهای معماری زمان قاجار است. این عمارت، از سه طبقه، با تزئینات فراوان تشکیل شده‌است. اتاق‌های طبقه زیرین که تقریباً زیرزمین هستند، محلی است برای استراحت در روزهای گرم تابستان. تزئینات این اتاق‌ها، کاشی‌کاری‌های رنگین است. دو طبقه بالایی دارای ستون‌هایی است که از تخت جمشید الهام گرفته شده‌اند.
در پیشانی بنا، دو نیم‌دایره در دو طرف، و یک تابلو بزرگ در وسط قرار گرفته که از ۳ هلال روی هم تشکیل شده‌است. این تابلو، تصاویری از شاهنامهٔ فردوسی و نبرد شاهان قاجار را نشان می‌دهد.
این بنا بیش از هفتاد سال به خوانین قشقایی تعلق داشته که در دوران پهلوی مصادره شده‌است.
طبقه دوم
طبقه دوم دارای ایوانی با دو ستون است که سردیس های این ستون ها را مردانی با لباسهای قاجاری تزئین کرده اند، این ایوان که به ایوان دو ستونی معروف است به دلیل گچ بری ها و تزئیناتی که دارد به یکی از منحصر به فرد ترین بناهای بازمانده از دوره قاجاریه تبدیل  شده است. این ایوان از دو طرف به دو ایوان کوچک دیگر با دو ستون سنگی ساده منتهی می‌ شود و در پشت این ایوان سالنی بسیار بزرگ وجود دارد که به نظر می رسد محل و محفل مهمانی های شاهانه بوده است. یکی از قدیمی ترین پنجره ها نیز در همین ایوان دو ستونی واقع شده است. این پنجره ها که به نظر می رسد از زمان بنای جانی خان باقی مانده فلزی هستند که تعداد آنها به سه عدد می رسد و مدخل سردابه درون عمارت هستند.
طبقه سوم
در طبقه سوم سه اتاق و یک سالن بزگ با پنجره هایی که به ایوان اصلی باز می شوند دیده می شود و مشابه طبقه دوم در دو طرف آن دو ایوان کوچک، درست در بالای ایوان های طبقه پایین تعبیه شده است. سقف این طبقه با چوب هایی که به طور منظم چیده شده اند پوشیده شده و بر روی این چوبها نقاشی هایی از چهره زنان، گل و بوته و طرح های اسلیمی دیده می شود. به هنر نقاشی بر روی دیوار و سقف مرجوک گفته می شود که این هنر در شیراز به خصوص در دوره قاجاریه به شدت طرفدار داشته و هنر ظریف و زیبای معماران و نقاشان ایانی را نشان می دهد.
توصیف محوطه
در شمال باختری شهر شیراز و در کنار شهر باغ زیبایی از دوره قاجاریه باقی‌مانده که به باغ ارم مشهور است. در سمت جنوب باغ مذکور رودخانه خشک شیراز از شرق به غرب امتداد دارد. وسعت باغ بیش از سه هکتار و از درختان مرکبات و سرو پوشیده شده‌است.
خریداری باغ برای دانشگاه شیراز
باغ ارم به وسیلهٔ دولت وکمک‌های مادی شاهنشاه و شهبانو خریداری و تعمیر و به دانشگاه شیراز اهدا گردیده‌است. ساختمان آن به علت عوامل طبیعی به صورت مخروبه درآمده بود و دیوارهای باغ نیز از چینه بود که به‌طور کلی خراب شده بود. ضمن طرح تعمیراتی دیوار چینه آن برداشته شد و یک دیوار کوتاه سنگی با نرده آهنی در اطراف آن احداث گردید. تزیینات قسمت‌های مختلف ساختمان تعمیر و تکمیل و مجدداً به صورت آبرومندی درآمد.
سنگ‌نبشته‌ها
اشعار کتیبه دوم مربوط به شوریده شیرازی شاعر دوره قاجاریه می‌باشد. کتیبه سوم بیت اول آن تاریخ بنای ساختمان را مشخص می‌سازد چنین است. ز وزیر شه نصیرالملک راد / دائمش باغ ارم آباد باد
در کتیبه ششم که در سمت چپ و پای ایوان جنوبی نصب شده‌است، چنین خوانده می‌شود: "خادم اهل بشارت خان بنده درگه نصیرالملک ۱۳۴۰" کتیبه‌های مذکور مربوط به تعمیراتی است که به‌تدریج در این بنای با ارزش صورت گرفته‌است. جالبترین تعمیرات در سال‌های اخیر در این بنای ارزنده انجام پذیرفت که به کلی آن را از وضع خراب گذشته خارج نموده‌است.
شش کتیبه سنگی در نمای شرقی ساختمان باغ ارم دیده می‌شود. کتیبه‌های سنگی مذکور بر نمای جرزهای طبقه اول نصب و خط همه کتیبه‌ها نستعلیق است. دو کتیبه در زیر ایوان دو ستون سمت راست و دو کتیبه در زیر ایوان دو ستونی بزرگ و دو کتیبه دیگر زیر ایوان دو ستونی سمت راست نصب گردید و به ترتیب کتیبه‌های مذکور را از سمت راست مورد بررسی قرار می‌دهیم. اولین کتیبه سمت راست در پای ستون سمت راست ایوان سمت راست نصب شده علینقی الشریف عمل استاد باشی حجار ۱۳۳۹. اشعار مربوط به فصیح‌الملک شوریده شیرازی است.
کتیبه مذکور در دو طرف ایوان قرینه‌سازی است ولی به هر حال با آنکه تقلید از نقوش برجسته تخت جمشید شده جذابی و فرم زیبای نقوش برجسته نیزه داران پارسی تخت جمشید را ندارد. سه پنجره آهنی در پای ایوان مرکزی دیده می‌شود که دو پنجره آهنی طرفین بزرگتر و قرینه‌سازی است. پنجره وسط دو پنجره دارای اندازه بزرگتری است، پنجره‌های آهنی مذکور قدیمی و مربوط به زمان احداث ساختمان است. سپس کتیبه‌ای با خط نستعلیق نصب شده. کتیبه بعد نیز به خط نستعلیق نقر شده‌است.
کتیبه بعدی نظیر کتیبه سمت راست یک سرباز هخامنشی را نشان می‌دهد که به همان فرم نقش برجسته سمت راست حجاری گردید و سپس کتیبه سنگی دیگری است که با خط نستعلیق حجاری و نصب شده‌است. سر در شمال شرقی باغ ارم: این سرا در سمت شمال شرقی باغ ارم و در انتهای آن قرار دارد و از نمونه‌های جالب و ارزنده از نظر فرم و تزئینات محسوب می‌شود.
کاشی کاری‌های سر در منحصر به چند کتیبه و چند قطعه کاشی کاری است ولی از نظر فرم ساختمان از نمونه‌های منحصر به فرد محسوب می‌شود، در بالا و در پیشانی سر در کتیبه‌ای به خط نستعلیق بر روی کاشی معرق نصب گردید. نصر من الله و فتح قریب در زیر کتیبه کاشی کتیبه‌ای از سنگ مرمر لیمویی رنگ قرار دارد که در سطر اول آن کلمه شریفه بسم الله الرحمن الرحیم و سپس یک بیت شعر با خط نستعلیق در زیر آن بر روی سنگ حجاری شده که چنین خوانده می‌شود: از وزیر شه نصیرالملک راد / دائماً باغ ارم آباد باد
تاریخ مذکور مربوط به دوره سلطنت مظفرالدین‌شاه قاجار و زمانی است که نصیرالملک حکمران فارس بوده‌است، در هر سمت در دو طاق‌نما در طرفین دیده می‌شود که بالای آن‌ها در هر طرف یک کتیبه کاشی کاری نصب گردید. کتیبه‌های کاشی کاری طرفین در با خط نستعلیق با زمینه سرمه‌ای است و نوشته آن به صورت معرق است که آیه‌ای از قرآن مجید است.
علاوه بر کتیبه‌های فوق چند کتیبه کاشی کاری معرق برجسته در اطراف سر در مذکور دیده می‌شود که جلوه خاصی به سر در داده‌است. در جلو ساختمان اصلی باغ در سمت مشرق حوض وسیعی قرار دارد. روی هم رفته ساختمان باغ ارم را از نظر نقاشی‌های رنگ و روغن، درهای چوبی نفیس و منبت کاری‌های روی آن، پنجره‌های مشبک آهنی، ازاره سنگی بنا، مقرنس‌ها و گچبری و کاشی کاری‌های نما و پیشانی ساختمان و ستون‌های سنگی از نمونه‌های جالب هنری دوره قاجاریه باید محسوب داشت.
تالار آینه
آینه کاری تالار آینه و نقاشی‌های جالب رنگ و روغن سقف اتاق‌ها و ایوان‌ها ترمیم گردید. محوطه باغ که به صورت مخروبه‌ای درآمده بود مجدداً تعمیر و با همان طرح اصلی خود ترمیم گردید. قسمت عمده از کاشی کاری نمای جرزها که فرو ریخته بود، مجدداً با همان سبک اولیه در محل نصب گردید.
یکی از قسمت‌های بسیار جالب این بنا پنجره‌های آهنی است که در طبقه اول ساختمان در پای ایوان بزرگ دو ستونی در مدخل سردابه قرار دارد و از نمونه‌های جالب پنجره‌های آهنی در دوره قاجاریه محسوب می‌شود. قسمت عمده درهای چوبی از چوب ساج تهیه گردید و به همین جهت با گذشت سال‌ها سالم باقی‌مانده و هیئت اصلی خود را حفظ نموده‌اند.
ایوان
از جمله قسمت‌های بسیار جالب این بنای با ارزش سردابه‌ای است که در طبقه زیرین این ساختمان قرار دارد و آب جاری از وسط آن می‌گذرد و به همین جهت سردابه مذکور از نظر زندگی در تابستان محل بسیار مناسبی بوده‌است. گچبری‌های بسیار زیبایی در قسمت‌های مختلف و از جمله در ایوان‌های نمای شرقی دیده می‌شود که منظره جالبی به این بنای با ارزش داده‌است.
موزه سنگ و گوهر دریای نور
موزه سنگ و گوهر دریای نور در طبقه همکف ساختمان اصلی باغ ارم قرار دارد. این موزه بیش از ۱۴۰ نوع گوهر و سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی را به نمایش گذاشته‌است. برخی از این سنگ‌ها و گوهرها بسیار کمیاب هستند؛ از سنگ‌های قیمتی این مجموعه می‌توان نمونه‌های زیبایی از کهربا، الماس، یاقوت و زمرد را دید. از بین سنگ‌های نیمه قیمتی نیز فیروزه، عقیق و جاسپر به نمایش گذاشته‌اند.
پیوند به بیرون
https://web.archive.org/web/20140922071450/http://www.eramgarden.org/ https://web.archive.org/web/20131219025742/http://eramgarden.shirazu.ac.ir/
دورفپروتسلتن
دورفپروتسلتن یک شهر  در آلمان است که در میلتنبرگ واقع شده‌است.
میشل ولپ
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فروزینونه اشاره کرد.
فریتس-آلبرت پوپ
فریتس-آلبرت پوپ (Fritz-Albert Popp؛ زاده - درگذشته ) یک زیست‌فیزیکدان و فیزیک‌دان اهل آلمان بود.
جان ماگیوایر
جان ماگیوایر (Jon Maguire؛ زادهٔ 1988 (age 35)) ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی اهل بریتانیا است.
پاپ کالیکتوس دوم
پاپ کالیکتوس دوم (تولد:۱۰۶۵ -درگذشت:۱۳ دسامبر ۱۱۲۴) یکی از پاپ‌های کلیسای کاتولیک رم بود که در فرانسه به دنیا آمد و از ۱۱۱۹ تا ۱۱۲۴ میلادی پاپ بود.
منابع
Wikipedia contributors, "List of popes," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_popes&oldid=268921163 (accessed February 9, 2009).
آرنولف شوک
آرنولف شوک ، اسقف شهر اورشلیم در بین سال‌های ۱۱۱۲ تا ۱۱۱۸ بود. وی عضو یکی از فرقه‌های کوچک نظامی مذهبی بود که به همراه دوک رابرت کورتوس نورماندی در نخستین جنگ صلیبی حضور یافت. آرنولف احتمالاً مربی خواهر رابرت، سیسیلیا، رئیس صومعه زنان کان بود. آرنولف در ۱ اوت ۱۰۹۹، به‌عنوان اسقف اورشلیم منصوب شده اما آدهمار، نماینده پاپ در سرزمین‌های شرق، از تأیید مقام اسقفی او خودداری کرد؛ از این‌رو، او به‌عنوان معاون اسقف انتخاب شد. او طی این مدت به سه اسقف در کلیسای اورشلیم خدمت کرد تا سرانجام بار دیگر در سال ۱۱۱۲، به مقام اسقفی رسید. اگرچه روابط نزدیک وی با بالدوین اول، پادشاه اورشلیم داشت اما تصمیم وی دربارهٔ ازدواج بالدوین با آدلاید سیسیلی در سال ۱۱۱۵، که با جدایی آنها مخالف کرد، منجر به خلع او از مقام اسقفی از سوی بالدوین شد لذا او برخلاف عقیده و میل باطنی‌اش به دستور پاپ پاسکال دوم در سال ۱۱۱۷ ازدواج آنها را باطل اعلام کرد. اگرچه او سال‌ها صادقانه و لایق در خدمت امپراتوری نوخاسته اورشلیم بود اما قربانی کردن آدلاید در این توطئه، خصومتی دیرپای را میان نزدیک‌ترین قدرت‌ّای غربی با شرق لاتین برانگیخت. آرنولف سرانجام در سال ۱۱۱۸، اندکی پس از حمایت از جانشینی بالدوین دوم، درگذشت.
دیوید راس لدرمن
دیوید راس لدرمن (David Ross Lederman; زاده December 12, 1894– درگذشته 1894:12:12, August 24, 1972) یک کارگردان و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۶۰ میلادی فعالیت می‌کرد و در این مدت، بیش از یکصد فیلم کارگردانی نمود.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌های او می‌توان به گردباد (فیلم ۱۹۳۳) (۱۹۳۳)، انتقام تارزان (۱۹۳۸)، بازگشت سوت‌زن (۱۹۴۸) اشاره نمود.
بازیلیکای نتردام (مونترآل)
بازیلیکای نُتِردام مونترآل بازیلیکایی کاتولیک در شهر مونترآل، کانادا است. بازیلیکای نوتردام در سال ۱۸۲۳ میلادی، با معماری نئوگوتیک در خیابان نوتردام در بخش مونترآل قدیم بنا شد. این کلیسا امروزه یکی از لندمارک‌های مونترآل محسوب می‌شود.
دانشگاه پنجاب
دانشگاه پنجاب ، نام قدیمی‌ترین دانشگاه در کشور پاکستان است که در سال ۱۸۸۲ توسط حاکمین بریتانیایی شبه‌جزیره هند در شهر لاهور تأسیس شد.
دانشگاه پنجاب، دانشگاهی دولتی است و زبان درسی در این دانشگاه، اردو و انگلیسی می‌باشد.
زبان روندی
زبان روندی یکی از زبان‌های بانتو است که بیش از ۸ میلیون گویشور دارد که در کشورهای بوروندی، اوگاندا، تانزانیا و جمهوری دموکراتیک کنگو می‌زیند. روندی زبان رسمی کشور بوروندی است. بیشتر گویشوران این زبان وابسته به قومیت هوتو (۸۴٪) و بقیه از قومیت‌های توتسی و توا هستند.
گویش‌وران این زبان با گویش‌وران زبان زبان رواندایی در کشور همسایه رواندا، فهم دوطرفه از زبان یک‌دیگر دارند. در واقع این دو زبان، دو لهجه از یک زبان واحد می‌باشند.
منابع
Wikipedia contributors, "Kirundi," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kirundi&oldid=623225661 (accessed September 8, 2014).
جوزپه وارنی
جوزپه وارنی (Giuseppe Varni؛ ۲۰ مارس ۱۹۰۲ – ۲۵ فوریه ۱۹۶۵) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مؤسسه ریکوردی، تاکسی شب، جادوی سیاه، مادالنا، نمره اخلاق صفر، کجا می‌روی، نیروی سرنوشت، اودسا در میان شعله‌ها، نخستین عشق، معشوقه پنهانی، نغمه‌های جاویدان، عشق‌های حزن‌انگیز، تمام رم در برابر او لرزید، تمام رم در برابر او لرزید، بر رنگین‌کمان می‌رقصیم و مسالینا اشاره کرد.
ترویز ۲: جعبه پاندورا
ترویز ۲: جعبه پاندورا (به انگلیسی: Trois 2: Pandora's Box) یک فیلم سینمایی آمریکایی تریلر وابسته به عشق شهوانی محصول سال ۲۰۰۲ که توسط راب هاردی کارگردانی شده و با بازی مونیکا کلهون، مایکل جی وایت و کریستوف سنت جان همراه است. اگرچه این فیلم نظرات ضعیفی از منتقدین دریافت کرد، اما مورد توجه طرفداران قرار گرفت. این فیلم نامزد دریافت جایزه بلاکباستر برای بهترین فیلم بلند شد و مونیکا کالهون با دریافت جایزه بازیگری در جشنواره فیلم سیاه آمریکا در سال ۲۰۰۲ نشان بهترین بازی را دریافت کرد.
دنباله
در تاریخ ۲۸ دسامبر ۲۰۰۴ سومین فیلم با عنوان ترویز: اسکورت منتشر شد.
دفتر عقل و آیت عشق
کتاب دفتر عقل و آیت عشق رساله‌ای جامع است که دربارهٔ بحث تقابل عقل و عشق در تاریخ فلسفه جهان و اسلام. این کتاب نوشته فیلسوف معاصر غلامحسین ابراهیمی دینانی است که در سه مجلد و توسط انتشارات طرح نو منتشر شده‌است و جایزه کتاب سال ۱۳۸۴ نیز به این کتاب تعلق گرفته‌است.
نقدها
محمدجواد اسماعیلی، به اهمیت این اثر در «پیوند میان شعر و حکمت» در ادبیات فارسی اشاره کرده و آوردن نام شاعران در کنار فیلسوفان و عارفان در این سه‌گانه را پدیده‌ای کمیاب دانسته‌است. به گزارش وی، دینانی در این کتاب برخی مفاهیم نظیر «نور»، «سیمرغ» و «مرغ سخنگو» را که ریشه در آثار فلسفی، عرفانی و ادبی ایران دارند به کار بسته و «به اهمیت گنجینه حکمت و معنویت در ایران باستان اشاره کرده و بعضی شواهد آن را در آثار اندیشمندان ایرانی خاطر نشان کرده‌است.» وی در مواردی به اهمیت زبان فارسی در امر گسترش معارف و حکمت ایرانی و اسلامی اشاره کرده‌است. .
مرتضی هاشم پور نیز به هم به موضوعات مطرح شده در فصل‌های مختلف کتاب پرداخته و چنین نگاشته‌است: «پس از مقدمه مفصل و پرمحتوا، نخستین فصل اختصاص به تبیین «قلمرو فلسفه» دارد. در ابتدای این فصل فلسفه و عرفان به عنوان دو طریقه معرفت معرفی می‌شوند که در مسیر تاریخ و دگرگونی اندیشه‌ها نقش مهمی ایفاء کرده‌اند. مولف در ادامه به بررسی ویژگی‌های انسان می‌پردازد بطوری‌که جستجوی معنی را منحصر به انسان می‌داند و اینکه انسان با تکیه بر قدرت اندیشه و عقل خود می‌تواند از قید زمان و مکان رها شود و به خلوت خود راه یابد نیز انسان برخلاف حیوان نه تنها زندگی می‌کند بلکه به این زندگی آگاهی دارد...»
به گزارش هاشم‌پور، دینانی در پایان فصل اول به موضوع جایگاه فلسفه در جهان مدرن پرداخته و ریشه دانش جدید بشر را در فلسفه دانسته‌است. «فلسفه اساس و زیر بنای علوم است، نیازمندی علوم به نوعی فلسفه همواره به قوت خود باقی می‌ماند.».
عبدالله صلواتی، نیز متذکر شده‌است که دینانی بر خلاف اعتقاد بسیاری که «عقل را زبان فلسفه و عشق را زبان عرفان» می‌دانند، عشق و عقل را یکی معرفی می‌کند و عشق را «مرتبه عالیه عقل» می‌داند. به اعتقاد وی در آثار عرفاً و اهل تصوف اندیشه‌های عمیق حکمی و فلسفی وجود دارد که تاکنون به قدر کفایت مورد بررسی قرار نگرفته‌اند. صلواتی از قول دینانی نقل می‌کند که «زمانی که عقل مست می‌گردد، عشق نام می‌گیرد.».
فهرست کتاب
- «جلد اول» - «جلد دوم» - «جلد سوم»
سازمان جوانان مترقی
«سازمان جوانان مترقی» نخستین سازمان جنبش مارکسیستی افغانستان بود که خط فکری آن را اندیشه مائوتسه دون تشکل می‌داد و در اواسط سالهای ۶۰ هم‌زمان با ایجاد «حزب دموکراتیک خلق افغانستان» به وجود آمد.
رهبری این جریان را عمدتاً اکرم یاری، از شخصیت‌های بزرگ و آزادیخواه کشور به عهده داشت و خانوده محمودی و سایرین نیز با وی همگام بودند.
اساساً می‌توان گفت که سازمان مذکور به خاطر دفاع از مارکسیزم – لنینیزم – اندیشه مائوتسه دون در مقابل آنچه آنان «رویزیونیزم» و «سازشکاری» حزب دموکراتیک خلق (به رهبری تره‌کی و ببرک کارمل) می‌خواندند، تأسیس شد. وقتی رژیم ظاهرشاه در همین سالها دموکراسی را در حد آزادی بسیار محدود مطبوعات و اجتماعات پذیرفت، سازمان جوانان هم نشریه‌ای بنام «شعله جاوید» بیرون کشید با «تمرکز روی پخش اندیشه مائوتسه‌دون و افشاء و طرد مواضع حزب دموکراتیک خلق و رویزیونیزم شوروی». به موازات آن گردهمایی‌هایی نیز در کابل و شهرهای بزرگ دیگر برپا می‌کرد که عده کثیری از روشنفکران در آنها شرکت می‌جستند. تظاهرات و میتینگ‌ها به رهبری «شعله‌ای‌ها» (طرفداران شعله جاوید به این نام یاد می‌شوند) از نظر کمیت از حزب دموکراتیک خلق (که معروف‌ترین و قدیمی‌ترین تشکل بشمار می‌رفت) پیشی می‌گرفت و با گروه کوچک بنیادگرایان که «سازمان جوانان مسلمان» نامیده می‌شدند قابل مقایسه نبود. طرفداران این جنبش در مجموع تا امروز به نام «شعله‌ایها» یاد می‌گردند.
در آن سالها این گروه ارتجاعی (سازمان جوانان مسلمان) از سوی سازمان‌های دیگر جدی گرفته نمی‌شد تا اینکه بعد از کشته شدن سیدال سخندان یکی از کادرهای معروف سازمان جوانان به دست شخص گلبدین حکمتیار (رهبر کنونی حزب اسلامی افغانستان) تضاد بین این گروه و شعله‌ای‌ها شدت کسب کرده و به زدوخوردهای خونین منتهی گشت. با آنکه «شعله جاوید» به هزاران هواخواه پرشور و شوق دست یافته بود ولی رهبری سازمان نتوانست نیروی آنان را جهت بسیج توده‌های میلیونی دهقانان که بیش از ۹۰ درصد جمعیت افغانستان را تشکیل می‌دهند، بکار گیرد. نفوذ انقلابیون مذکور بین روشنفکران، اهالی مراکز ولایات و تعداد کمی کارگران محدود ماند.
طرفداران این جریان تظاهرات وسیع را در شهر کابل به راه می‌انداختند که بعد در سوم جوزا در جوار پوهنتون کابل در منطقه ده‌بوری به‌وسیله حکام وقت به خون کشیده شد. این روز خونین بعدها به نام روز جوانان تجلیل می‌گردید.
در اوایل سالهای ۷۰ گروه‌های مختلف درون «شعله جاوید» متوجه اشتباهات سازمان جوانان مترقی شده و با طرح انتقادات شان مبارزه ایدئولوژیک وسیعی از بالا تا پایین جریان درگرفت. این امر منجر به جدایی و کار مستقلانه تشکل‌های دیگر نیز گردید که مارکسیزم - لنینیزم - اندیشه مائوتسه‌دون را قبول داشتند.
اولین شماره «شعله جاوید» به تاریخ ۴ آوریل ۱۹۶۸ انتشار یافت و آخرین شماره آن به تاریخ ۱۳ جون ۱۹۶۸. مدیر مسئول و صاحب امتیاز این جریده دکتر رحیم محمودی بود.
«شعله جاوید» بعد از انتشار یازده شماره به‌وسیله حکام وقت توقیف شد که هم‌زمان با آن «سازمان جوانان مترقی» نیز به بخش‌های کوچک‌ترین تجزیه گردید که گروه‌هایی از آن تا امروز موجود اند هرچند ضعیف و گسسته از هم.
دکتر فیض احمد بنیانگذار «سازمان رهایی افغانستان» و تئوریسین جنبش چپ انقلابی در افغانستان.]]