cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ماجرای اشپیگل
این رسوایی شامل یک درگیری میان فرانتس یوزف اشتراوس، وزیر دفاع وقت، و رودولف آوگشتاین، صاحب و سردبیر ارشد مجله اشپیگل، می‌شد. این رسوایی باعث شد که استراوس منصب خود را از دست بدهد و مردم سالاری پسا جنگ آلمان غربی را از اولین آزمایش خود در زمینه آزادی مطبوعات سربلند بیرون آورد.
علت
در سال ۱۹۶۱، پس از آن که اشپیگل اتهاماتی مبنی بر روشوه‌خواری به نفع شرکت ساخت و ساز فیباگ مطرح کرد، اشتراوس و آوگشتاین با یکدیگر درگیر شده بودند. این شرکت قراردادی برای ساخت تأسیسات نظامی دریافت کرده بود. با این حال یک تحقیقات پارلمانی مدرکی علیه اشتراوس نیافت.
درگیری میان دو طرف زمانی افزایش یافت که مجله اشپیگل در شماره ۸ اکتبر ۱۹۶۲ خودم مقاله‌ای به قلم کونراد آلرز با عنوان «تا قسمتی آماده برای دفاع» منتشر کرد که در آن به یک مانور ناتو با نام «فالاکس ۶۲» می‌پرداخت.
ساخت فیلم
شبکه تلویزیون ملی آلمان آ.ار.د در سال ۲۰۱۳ میلادی فیلمی تلویزیونی در شهرهای برلین و هامبورگ با نام ماجرای اشپیگل تهیه کرد. رونالد سوسو ریشتا این فیلم را کارگردانی کرده‌است. این فیلم در ۲ مای ۲۰۱۴ برای نخستین بار از تلویزیون آرته آلمان و هفتم مای همین سال در تلویزیون داس ارسته پخش شده‌است. فرانسیسکا آوگشتاین خبرنگار و دختر بنیان‌گذار نشریه اشپیگل، در مقاله‌ای که در نشریه زوددویچه تسایتونگ چاپ کرده‌است انتقادات زیادی را در راستای خطاهای تاریخی و فقدان دانش کافی سازندگان از ماجرا به این فیلم وارد کرده‌است.
پوچین او ساک
پوچین او ساک (Poutchine au sac) که یکی از غذاهای اقوام متی است که از چربیِ گوشت گوساله، آرد، شکر قهوه‌ای، کشمش، مویز و شیر تهیه می‌شود.
منابع
perfectsmoked
زمین‌لرزه ۱۹۹۲ نیکاراگوئه
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات 11.742°N, -87.34°W و ژرفای آنرا در ۴۴ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۷٫۷ در مقیاس Mw بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «با تلفات» اعلام کرده‌است.دستکم ۱۳۰۰ ساختمان در زمین‌لرزه خراب شده‌است.سونامی نیز در این زلزله گزارش شده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آنرا (°۳۰۳، °۱۲، °۹۱) یا (°۱۲۲، °۷۸، °۹۰) و نوع گسل را «معکوس» فرارسانده‌است.
کندی بکیرجیوغلو
کندی بکیرجیوغلو (Bakırcıoğlu؛ زادهٔ November 2, 1980) یک بازیکن فوتبال آشوری‌تبار اهل سوئد پست هافبک راست است. او در حال حاضر برای تیم هاماربی سوئد بازی می‌کند.
زندگی
خانواده بکیرجیوغلو از آشوریان پیرو کلیسای ارتدوکس سریانی از شهر میدیات ترکیه بودند که در سال ۱۹۷۲ به سوئد مهاجرت کردند.
واقعه ویکو
حادثه وِیْکو محاصره نظامی محوطه‌ای متعلق به فرقهٔ مذهبی فرقه داودیه از سوی مأمورین فدرال آمریکا و ایالتی اجرای قانون در تگزاس و ارتش آمریکا بین ۲۸ فوریه و ۱۹ آوریل ۱۹۹۳ بود. فرقه داویدیان، فرقه‌ای که در سال ۱۹۵۵ از کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم جدا شد، تحت رهبری دیوید کورش قرار داشت و در مزرعهٔ مرکز جبل کارمل در منطقهٔ الک تگزاس،  در نه مایلی (۱۴ کیلومتری) شمال شرقی ویکو، تگزاس سکونت داشت. این گروه مشکوک به نقض قانون در خصوص اسلحه بود که باعث شد دفتر الکل، تنباکو، سلاح گرم و مواد منفجره (ای تی اف) یک حکم قضایی جستجو و دستگیری در خصوص آن دریافت کند.
این واقعه وقتی شروع شد که ای تی اف تلاش خود به منظور یورش به مزرعه را آغاز کرد. یک نبرد مسلحانه شدید درگرفت، که منجر به مرگ چهار مأمور حکومتی و شش داویدی شد. پس از ناکامی ای تی اف در یورش به محوطه اف‌بی‌آی شروع به محاصرهٔ آن کرد، وضعیتی که ۵۱ روز با بلاتکلیفی ادامه یافت. نهایتاً اف‌بی‌آی در تلاش برای بیرون کردن داویدیان از مزرعه حمله‌ای با گاز اشک‌آور را صورت داد. در جریان حمله مرکز جبل کارمل دچار آتش‌سوزی شد. ۷۶ نفر، از جمله دیوید کورش کشته شدند.
در خصوص وقایع رخ داده در محاصره ادعاهای ضدونقیضی وجود دارد. یک مجادله مشخصاً بر سر منشأ آتش بروز کرد؛ تحقیقی از سوی دولت در سال ۲۰۰۰ نتیجه گرفت خود اعضای فرقه آتش را شروع کرده بودند. وقایع ویکو و محاصره‌ای ۱۲ ماه قبلتر در روبی ریج به وقوع پیوسته بودند هر دو به عنوان انگیزه‌های بمبگذاری ذکر شده‌اند که دو سال بعدتر در اکلاهماسیتی به وقوع پیوست.
شرح حادثه
پس از ۵۱ روز مقاومت و محاصره توسط اف‌بی‌آی و کشته شدن ۴ تن و زخمی شدن ۲۰ تن از مأموران توسط افراد مسلح فرقه داویدیان، در روز ۱۹ آوریل سال ۱۹۹۳، در جریان یک آتش‌سوزی، ۷۶ تن از اعضای این فرقه در آتش جان باختند. در میان کشته‌شدگان ۲۱ کودک و دو زن باردار نیز بودند.
گزارش نهایی تحقیقات پیرامون این واقعه ادعا می‌کند که افراد مسلح در درون این فرقه به‌طور عمد آتش‌سوزی را به راه انداختند و زنان و کودکانشان را بهمراه خود کشتند، گرچه اعضای این فرقه معتقدند آتش‌سوزی را نیروهای دولتی مرتکب شدند و بر همین اساس بعضی از اعضای این فرقه از جمله تیموتی مک‌وی، دولت بیل کلینتون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را مسبب این کشتار معرفی کردند. مک وی به تلافی این حادثه، ساختمان فدرال اوکلاهما سیتی را در روز ۲۰ آوریل سال ۱۹۹۵ منفجر کرد که ۱۶۸ کشته (از جمله چندین کودک) و ۸۰۰ زخمی بر جای گذاشت.
مه جان
مه جان، روستایی از توابع بخش سده شهرستان اقلید در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در نزدیکی دهستان آسپاس و 140 کیلومتری شهرستان شیراز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۳ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
تئاتر حماسی
تئاتر اپیک گونه‌ای از ساختار تئاتر است که از لحاظ اجرایی ابتدا توسط اروین پیسکاتور ابداع شد ولی از لحاظ نوشتن متن توسط برتولت برشت صورت گرفت.
مفهوم تئاتر اپیک
اصطلاح «اپیک» واژه ای قدیمی است که در زمان‌ها و مکان‌های مختلف معانی متفاوتی در برداشته است: در اصطلاح ارسطویی، کلمهٔ اپیک به نوعی حکایت اطلاق می‌شود که به وحدت‌های ارسطویی زمان و مکان پایبند نیست. برشت واژهٔ اپیک را دقیقاً به همان معنای آلمانیِ «روایی» یا «داستانی» به کار می‌برد: یک رشته اتفاقات و رویدادهایی که بی هیچ محدودیت تصنعی زمانی و مکانی و بی هیچ التفاتی به طرح و توطئهٔ رسمی داستان بیان شود؛ البته هدف همراه آن یعنی آموزش و تذهیب به آن کیفیتی نو قرون وسطایی می‌بخشد و حذف عنصر دلهره و انتظار آن را به نمایش‌های مذهبی _ انجیلیِ قرون وسطی و نیز قالب تعزیه نزدیک می‌کند. دیدگاه تئاتر اپیک، دیدگاهی اجتماعی است و برشت معتقد است که باید به جای غرق ساختن تماشاگر در نمایش، به او کمک کرد تا بتواند تار و پود اقتصادی و سیاسی هر بافت اجتماعی را تشخیص دهد.
برشت بیشتر در پی برانگیختن یک واکنش بود تا در پی تشویق آن خمودی منفعلانه ای که بر تئاتر فرتوت بورژوایی حاکم بود. به هنگام اجرای یک نمایشنامه، برشت غالباً آن را به اقتضای واکنش تماشاگران بازنویسی می‌کرد بدینسان نمایشنامه تبدیل به یک "رویارویی " و یک "تجربه" می‌شد که تماشاگر در آن هم نقش مفسر را داشت و هم نقش منتقد را و متن اجرایی همیشه " موقتی" بود زیرا متن نهایی عملاً نمی‌توانست به وجود بیاید. برشت نیز مانند پیسکاتور به خودمختاری نویسنده و کارگردان عقیده نداشت.
دریافت برشت از استانیسلاوسکی سرشار از تصاویر اعمال فشار است. از نظر برشت، تئاتر استانیسلاوسکی وار" به گونه ای نظام مند، همدلی تماشاگر را برمی‌انگیزد" تماشاگری که در پیامد این همدلی " قربانی تجربهٔ هیپنوتیزم می‌شود و کلا در کنش گرفتار می‌شود " برشت به روشنی می‌گوید این " فشار همدلی" باید متوقف شود چرا که به زعم او " چگونه تماشاگر می‌تواند بر زندگی مسلط شود حال آنکه تمام رویدادها بر او مسلط هستند؟" در این پرسش اشاره ای به هدف سیاسی بزرگ‌تری وجود دارد که رویارویی با استانیسلاوسکی، مقیاس بسیار کوچک آن است. بنابر این دستاورد برشت، تعریف دوبارهٔ کارکرد تئاتر برحسب سودمندی اجتماعی است. برشت می‌پذیرد که کشف حقایقی که استانیسلاوسکی در پی آن بود، دشوار است و ضمناً ستودنی. اما پرسش برشت این است که عامهٔ مردم با چنین تئاتری چه باید بکنند؟ برشت می‌گوید: من می‌خواستم قواعدی را به کار گیرم که موضوع آن فقط تفسیر جهان نیست، بلکه تغییر آن است و می‌خواستم آن را در تئاتر مورد استفاده قرار دهم.
تئاتر اپیک
منبع:
شهرستان اسکات، آرکانزاس
شهرستان اسکات، آرکانزاس (به انگلیسی: Scott County, Arkansas) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان اسکات ۲٬۳۲۵٫۸۲ کیلومترمربع مساحت دارد.
سیارک ۲۱۹۲۵
سیارک ۲۱۹۲۵ بیست و یک هزار و نهصد و بیست و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۷ است.
ساعد هدایتی
ساعد هدایتی (زادهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۳۴) بازیگر ایرانی است.
او کارش را از سال ۱۳۴۹ با استودیو پارس فیلم شروع کرد و در فیلم‌هایی چون آب نبات چوبی و جنگجویان کوچولو نقش‌هایی را ایفا کرد. بعد از وقفه‌ای طولانی در فعالیتهای هنری، در سال ۱۳۷۸ و به دنبال بستری شدنِ پدرِ مهران مدیری در بیمارستان محل کارش با مهران مدیری آشنا شد و در آنجا از سابقه کار خود در دهه پنجاه گفت سپس مهران مدیری او را به مشاور اول خود یعنی دانیال شهیدی معرفی کرد که این آشنایی به همکاری طولانی آنها از جمله در سریال‌های پاورچین، نقطه چین، شب‌های برره، مرد هزار چهره، قهوه تلخ و در حاشیه انجامید.
محمدرضا ترکی
رضا ترکی (زادهٔ ۱۷ خرداد ۱۳۴۱، آبادان) شاعر، نویسنده، مترجم، محقق ادبی، دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، و عضو وابستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.
گزینش و ویرایش کتاب
=== مقالات ===
جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
جنگ در افغانستان درگیری بود که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ در افغانستان ستیزه شد. این جنگ با حمله ایالات متحده و متحدانش، پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر، آغاز شد که امارت اسلامی افغانستان تحت حاکمیت طالبان را سرنگون و القاعده را از یک پایگاه امن عملیات در این کشور محروم کرد. این جنگ، بیشتر بین طالبان که مخالف ناتو و نیروهای مسلح افغانستان بودند، درگرفت. طالبان ۱۹ سال و ۸ ماه بعد پس از شکست نیروهای مسلح افغانستان پس از عقب‌نشینی بیشتر نیروهای ناتو قدرت را به دست آوردند. این طولانی‌ترین جنگ در تاریخ آمریکاست که از جنگ ویتنام (۱۹۷۵–۱۹۵۵) تقریباً پنج ماه پیشی گرفت.
ائتلافی بیش از ۴۰ کشور (از جمله همه اعضای ناتو) پس از دستیابی به اهداف ابتدایی یک مأموریت امنیتی در این کشور به نام نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) تشکیل دادند، (مأموریت حمایت قاطع در سال ۲۰۱۴ جایگزین آن شد) که در آن برخی از اعضا به همراه حکومت افغانستان درگیر رزم نظامی بودند. این جنگ بیشتر بین طالبان و نیروهای مسلح افغانستان و نیروهای همپیمانش بود؛ اکثریت سربازان و کارکنان آیساف/آراس از نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا هستند. آمریکا نام رمزی جنگ را «عملیات آزادی بلندمدت» (۲۰۱۴–۲۰۰۱) و «عملیات دیده‌بان آزادی» (۲۰۲۱–۲۰۱۵) تعیین کرد. **
به دنبال کشته شدن اسامه بن لادن در سال ۲۰۱۱ (علت اصلی بهانه جنگ)، رهبران ناتو استراتژی خروج نیروهای خود را آغاز کردند. در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۴، ناتو به‌طور رسمی عملیات رزمی آیساف در افغانستان را پایان داد و مسئولیت امنیتی کامل را به‌طور رسمی به دولت افغانستان واگذار کرد
نیروهای ائتلاف که نتوانستند طالبان را از طریق نظامی ریشه کن کنند، برای پایان دادن به درگیری به دیپلماسی روی آوردند. این تلاش‌ها در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ به اوج خود رسید، زمانی که ایالات متحده و طالبان توافقنامه صلح مشروطی را در دوحه امضا کردند که بر اساس آن نیروهای آمریکایی تا ۱۴ ماه از افغانستان خارج می‌شدند و طالبان برطبق شرایط توافق تعهد می‌کرد «به هیچ‌یک از اعضا، افراد یا گروه‌های دیگر، از جمله القاعده، اجازه ندهد از خاک افغانستان برای تهدید امنیت ایالات متحده و متحدانش استفاده کنند». با این حال، شورشیان وابسته به القاعده در شبه قاره هند و داعش-خراسان به فعالیت خود در مناطقی از این کشور ادامه دادند. دولت افغانستان طرف معامله نبود و مفاد آن را در مورد آزادی زندانیان رد کرد. جو بایدن پس از رئیس‌جمهور شدن، تاریخ خروج را از ۱ مه ۲۰۲۱ به ۱۱ سپتامبر همان سال و سپس به ۳۱ اوت منتقل کرد. طالبان این تغییر زمانی را رد کرد و پس از پایان مهلت اولیه، و همزمان با خروج نیروها، حمله گسترده‌ای را آغاز کرد که در آن بیشتر افغانستان، و سرانجام کابل را در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ تصرف کردند. در همان روز، اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان از کشور فرار کرد و طالبان پیروزی و پایان جنگ را اعلام کرد. در ۱۶ اوت، بایدن تسلط طالبان را تأیید کرد و در ۳۰ اوت، آخرین هواپیمای نظامی آمریکایی از افغانستان خارج شد و به ۲۰ سال حضور نظامی غربی در این کشور پایان داد.
طبق پروژهٔ هزینه‌های جنگ در دانشگاه براون، این جنگ ۱۷۶۰۰۰ نفر را در افغانستان کشته‌است. ۴۶٫۳۱۹ غیرنظامی، ۶۹٫۰۹۵ نظامی و پلیس و حداقل ۵۲٫۸۹۳ جنگجوی طالبان. همچنین این جنگ برای آمریکا مبلغی نجومی - ۲٫۲۶ تریلیون دلار هزینه دربرداشته است.
مشروعیت جنگ
منشور ملل متحد که توسط ایالات متحده و دیگر کشورهای هم‌پیمان به تصویب رسیده، بیان می‌کند که تمام اعضاء سازمان ملل متحد باید بیانیه‌های بین‌المللی خود را با اهداف صلح‌جویانه مطرح کنند و هیچ‌یک از اعضا حق استفاده از نیروی نظامی را غیر از دفاع شخصی ندارد. قانون اساسی ایالات متحده آمریکا بیان می‌دارد که عهدهای بین‌المللی مانند منشور سازمان ملل متحد توسط تمامی کشورها از جمله ایالات متحده تصویب شده و جزئی از قانون اعلی در آمریکا می‌باشد. شورای امنیت سازمان ملل متحد هیچ وقت اجازه فعالیت نظامی و حمله به افغانستان (عملیات بلندمدت آزادی) را به ایالات متحده آمریکا نداده بود.
اگرچه در دفاع از مشروعیت این جنگ، آمریکا اعلام نمود که اجازه جنگ از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد از آنجا که این جنگ براساس نوعی دفاع شخصی زیر ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد حساب می‌شود، نیاز نیست و این یک حمله متجاوزانه نیست. همچنین انتقادهای وجود داشت که حمله به افغانستان و تجاوز آن تحت ماده ۵۱ به هیچ وجه قانونی نیست و توجیه آن برای حملات ۱۱ سپتامبر به دلیل آنکه این حمله یک «حمله مسلحانه» (Armed Attack) از طرف کشوری نبود بلکه حمله‌ای تروریستی از جانب گروه‌ها بود غیرقابل قبول است.
دولت جرج بوش در این مورد نیز هیچ‌گاه به دنبال تهیه بیانیه‌ای برای شروع جنگ و علت آن مطرح نکردند و دولت طالبان را حامیان تروریست معرفی کرده و به نقض قوانین و حقوق بشر محکوم کردند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد به آمریکا اجازه تشکیل نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت را در شرایطی صادر کرد که آیساف موظف به سنجیدن تمام تدابیر ممکن و یاری کردن به دولت موقتی افغانستان هستند. دستورها آیساف بعدها در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۰۳ به ناتو واگذار شد.
جنگ‌های داخلی ۱۹۹۲–۹۶ (جنگ‌های کابل)
پس از خارج شدن اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ از خاک افغانستان، دولت کمونیست جمهوری دموکراتیک افغانستان به دست مجاهدین افغان در سال ۱۹۹۲ سقوط کرد. بعد از آن، در بین مجاهدین منازعات مختلفی برای گرفتن کنترل قدرت از دست یکدیگر باعث جنگ‌هایی در بین خود آن‌ها شد که سال‌ها به طول انجامید.
جنگ‌های داخلی ۱۹۹۶–۲۰۰۱ (طالبان)
حادثه بمبگذاری اوت ۱۹۹۸ سفارت آمریکا به بن لادن از سوی رئیس‌جمهور بیل کلینتون نسبت داده شده بود که او نیز دستور حمله موشکی کمپ‌های تعلیمی القاعده را در افغانستان صادر کرد. در همان زمان آمریکا از طالبان خواستار تحویل بن لادن در سال ۱۹۹۹ شده بود که طالبان این خواسته را رد کرد. آژانس اطلاعات مرکزی در دهه ۹۰ در افغانستان فعالیت‌هایی داشت که به دنبال دستگیری یا کشتن بن لادن بودند. این تیم چندین عملیات را انجام دادند اما هیچ‌وقت دستور قتل او را از طرف رئیس‌جمهور دریافت نکردند. البته این مأموریت‌ها باعث روابط بسیار خوبی شد که در سال ۲۰۰۱ ورود آمریکا به خاک افغانستان را تسریع بخشید.
حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱
حملات ۱۱ سپتامبر دلیل اصلی شروع جنگ افغانستان می‌باشد. این طرح به صورت رسمی در سال ۱۹۹۹ توسط بن لادن تصویب شد و او خودش دو نفر از هواپیما رباها را انتخاب کرده بود و به آن‌ها تعلیمات مخصوص را در کمپ مس عینک داده بود. بعد از آن در همان سال، چهار نفر از دیگر هواپیما رباها در شهر قندهار به دیدار بن لادن رفتند که آن‌ها نیز همان‌جا تعلیمات خویش را دیدند. هواپیما ربای دیگری در سال ۲۰۰۰ به کمپ الفاروق رفت و به جمع دیگران ملحق شد. ۱۳ نفر برای هواپیما ربایی سال ۲۰۰۱ توسط بن لادن انتخاب شدند و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ در حال تعلیم دیدن بودند. در ژوئیه ۲۰۰۱ تمامی ۱۳ نفر وارد ایالات متحده آمریکا شدند.در حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، حدوداً ۳٬۰۰۰ نفر غیرنظامی به علاوه هواپیما ربایان کشته شدند. هواپیمای دیگری هنگامی که خدمه آن درتلاش برای بازپس‌گیری کنترل آن بودند، به زمین سقوط کرد. در کمتر از یک هفته بعد از این حادثه، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا جرج واکر بوش، اسامه بن لادن مسئول این کار به عنوان مظنون اصلی شناسایی کرد. بن لادن در همان زمان در افغانستان به سر می‌برد و به همین دلیل در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۱، در یک کنفرانس بین کنگره آمریکا، رئیس‌جمهور بوش با صلاحدید کنگره ۵ نقطه نهایی برای طالبان در افغانستان مشخص نمود:
جرج بوش اظهار نمود که: «آنها باید تروریست‌ها را در اختیار ما بگذارند، وگرنه در سرنوشت آن‌ها سهیم خواهند شد.» چیز مشخصی در آن تهدید ضمیمه نشده بود، غیر از بیانیه‌ای که از جنگ صحبت می‌کرد: «جنگ ما با ترور با القاعده آغاز اما همان‌جا تمام نمی‌شود.» همچنین هیچ‌کدام از ۱۹ مردی که در این حملات شرکت داشتند افغان نبودند (۱۵ مرد از عربستان، ۲ مرد از امارات متحده عربی و دو مرد دیگر از مصر و لبنان بودند. هیچ‌کدام تبعه افغانستان در همان زمان نبودند (بیشتر آن‌ها در هامبورگ زندگی می‌کردند). هیچ‌کدام در مدرسه‌های آموزش فنون هوایی در افغانستان تعلیم ندیده بودند (تعلیمات در ایالات متحده انجام شده بود). دولت افغانستان در همان زمان از طریق سفارت خود در پاکستان بیان نمود که ایالات متحده تاکنون هیچ سندی مبنی بر شرکت بن لادن در حملات ۱۱ سپتامبر نداده‌است و خود این دولت هم چنین اسنادی ندارد. دولت افغانستان همچنین اعلام نمود که بن لادن به عنوان مهمان در کشورش بوده‌است و گفت که طبق قوانین طالبان و پشتونها مهمان باید همیشه مهمان‌نوازی شود و دارای حق پناهندگی می‌باشد. طالبان سه بار پیشنهاد محاکمه اسامه بن لادن را به دولت ایالات متحده به خاطر حوادث یازده سپتامبر دادند که هر سه بار از سوی ایالات متحده این درخواست‌ها رد شد.
۲۰۰۱: حمله اولیه
بعد از رد طالبان مبنی بر قطع کردن پشتیبانی از القاعده، دولت ایالات متحده عملیات نظامی خود را در ۷ اکتبر ۲۰۰۱ در افغانستان آغاز نمود. تیم‌هایی از بخش عملیات‌های خاص (Special Activities Division)، سیا اولین نیروهای آمریکایی بودند که پای به خاک افغانستان برای جنگ گذاشتند. آن‌ها بعداً همراه با نیروهای ویژه (نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا) که با نام مستعار «کلاه سبزها» (Green Berets) نیز شناخته می‌شوند، گروه نیروهای ویژه ۵ام و دیگر واحدهای نظامی از ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا ادغام شدند. این نیروهای بیشتر همراه با نیروهای افغان مخالف طالبان (بیشتر اتحاد شمال) کار می‌کردند. بریتانیا و استرالیا نیز بعداً نیروهای ویژه‌ای را برای حمایت از نیروهای آمریکایی و افغان وارد افغانستان کردند که با حمایت بسیاری از کشورها روبرو شد.
در ۷ اکتبر ۲۰۰۱، حملات هوایی به شهرهای کابل، جلال‌آباد و فرودگاه بین‌المللی قندهار در شهر قندهار که مرکز اصلی رهبر اصلی طالبان ملا عمر بود شروع شد. شبکه سی‌ان‌ان اجرای منحصربه‌فردی را از بمباران کابل به رسانه‌های آمریکایی در ساعت ۵:۰۸ دقیقه روز هفتم اکتبر ۲۰۰۱ عرضه کرد.
در ساعت ۱۷:۰۰ به وقت جهانی، رئیس‌جمهور بوش حملات را در تلویزیون ملی آمریکا تأیید کرد و نخست‌وزیر پادشاهی متحده تونی بلر بریتانیا را در این جنگ خاطرنشان کرد. بوش اعلام کرد که مراکز نظامی و تربیت تروریستی طالبان را هدف قرار خواهند و همچنین برای زنان، مردان و کودکان افغانستان نیز غذا، دارو و نیازهای عمومی انداخته خواهد شد. ویدئوی از پیش ضبط شده‌ای از اسامه بن لادن پیش از شروع این حملات نیز عرضه شده بود که حملات به افغانستان را محکوم کرده بود. شبکه خبری عربی الجزیره اعلام کرد که این ویدئوها را کمی پیش از شروع حملات دریافت نموده بودند.
حملات هوایی
بمب‌افکن‌ها از ارتفاع بسیار بالایی توسط ایالات متحده رهبری می‌شدند که اینکار به خاطر بیرون رفتن آن‌ها از گستره تسهیلات ضدهوایی طالبان بود. حملات اولیه ساحه‌هایی را در شهرهای کابل، جلال‌آباد و قندهار پوشش می‌داد. در طول چندین روز بیشتر ساحه‌های نظامی طالبان تخریب جدی دیدند و تسهیلات ضدهوایی آنان به‌طور کامل از بین رفت. این مبارزه بیشتر روی اهداف فرماندهی، کنترل و اطلاعاتی تمرکز کرده بودند که استفاده طالبان از اطلاعات را بسیار ضعیف کرد. دو هفته بعد از حملات، نیروهای مجاهدین از آمریکا تقاضا کردند که این حملات را بیشتر روی خط اول جنگ متمرکز کنند. در همین حال حامیان بسیار زیادی از طالبان که غالباً پشتون بودند وارد کشور شده و به تقویت طالبان در مقابل ایالات متحده پرداختند.
در اوایل نوامبر، خطوط اول طالبان توسط هواپیمای C-130 و به وسیله بمب‌های BLU-82 بمباران شدند. جنگجویان طالبان هیچ تجربه‌ای قدیمی از جنگ با ایالات متحده نداشتند تا جایی که گاهی در سر کوه‌ها به صورت آشکار می‌ایستادند و نیروهای ویژه به راحتی می‌توانستند آن‌ها را شناسایی و نزدیکترین پشتیبانی هوایی را باخبر کرده و ساحه بمباران می‌گردید. در دوم نوامبر، خطوط مقدم طالبان کاملاً تخریب گشتند و حمله نیروهای بخش اتحاد شمال به شهر کابل برای اولین بار کاملاً میسر به نظر می‌رسید.
نیروهای خارجی از القاعده کنترل امنیتی شهرها را از طالبان گرفته بودند و اظهار کردند که طالبان قادر به انجام اینکار نیستند. در همین حال، مجاهدین همراه با نیروهای همتایان‌شان در آژانس اطلاعات مرکزی/نیروهای ویژه نقشه‌های تهاجمات آینده خویش را گرفتند. نیروهای مجاهدین به مزار شریف حمله کردند و خطوط تدارکاتی طالبان را روی آن‌ها بستند و واردات تدارکات از کشورهای شمالی به داخل کشور را میسر ساختند که بعدها با حمله‌ای به کابل همراهی شد.
بیشترین مناطق مورد هدف
در طول ماه‌های اولیه جنگ، نیروهای ایالات متحده دسترسی بسیار کمی از طریق زمین داشتند و بیشترین حملات آن‌ها هوایی بود. نقشه این بود که نیروهای ویژه به همراه افسران باتجربه و ارشد CIA، به عنوان رابط بین ایالات متحده و نیروهای افغان ضد طالبان باشند.
کوه‌های تورابورا از مرکز افغانستان، کابل به سوی نزدیکی مرزهای پاکستان موقعیت دارند. نیروهای اطلاعاتی آمریکایی اعتقاد داشتند که طالبان و القاعده غارهایی بسیار مستحکم همراه با امکانات عالی و مخازن زیرزمینی دارا می‌باشند. این مناطق به همین دلیل مورد حمله بمباردمانی بسیار حجیمی توسط بمب‌افکن‌های بی-۵۲ قرار گرفت.
سقوط طالبان
پس از حدود یک ماه جنگ رژیم طالبان سقوط کرد و با برگزاری کنفرانس بُن حامد کرزی به قدرت رسید و در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان به مقام ریاست جمهوری برگزیده شد.
نیروهای قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جریان شورش ۲۰۰۱ هرات، به نیروهای نظامی آمریکایی در فتح هرات و ساقط کردن رژیم امارت اسلامیِ طالبان در آن شهر، یاری رساندند. فرماندهی نیروی‌های ایرانی بر عهده سرلشکر ایرانی، رحیم صفوی بود. مأمورانی از سیا در کنار نیروهای کنترل عملیات، در تهران، به‌طور مستقیم، عملیات را زیر نظر داشتند.
طبق نظر کارشناسان نظامی بسیاری از هزاران نیروی نظامی مستقر در افغانستان حضوری طولانی مدت در پایگاه‌های دائمی خواهند داشت.
برای مثال در ژانویهٔ ۲۰۰۹ صدها میلیون دلار صرف ایجاد زیرساخت‌های دائمی برای پایگاه‌های نظامی در افغانستان شد. از جملهٔ این هزینه‌ها بودجهٔ ۱۶ میلیارد دلاری برای تأسیسات نظامی در فرودگاه بین‌المللی قندهار است. همچنین پایگاه هوایی بگرام نیز توسط ایالات متحده در حال ساخت و گسترش است و به گفته مقامات نظامی با خرید زمین‌های اطراف از مردم محلی در حال گسترش است.
آمار کشته شده‌ها
در طول جنگ در افغانستان بیش از ۴۷٬۲۴۵ غیرنظامی کشته شدند. علاوه بر آن حدود ۶۶٬۰۰۰ تا ۶۹٬۰۰۰ نفر در ارتش و پلیس افغانستان و بیش از ۵۱٬۰۰۰ مبارز طالبان تا آوریل ۲۰۲۱ کشته شده‌اند. به‌طور کلی این جنگ ۱۷۱٬۰۰۰ تا ۱۷۴٬۰۰۰ نفر کشته در افغانستان بر جا گذاشته‌است.
با این حال، این تلفات با توجه به مرگ و میر حساب نشده در پی «بیماری، نداشتن دسترسی به مواد غذایی، آب، زیرساخت، یا دیگر عواقب غیر مستقیم از جنگ» احتمالاً بالاتر است. پروژهٔ هزینه جنگ تخمین زده‌است که بر اساس یک نسبت غیر مستقیم به مستقیم کشته‌شده‌گان در درگیری‌های معاصر، تعداد کسانی که غیر مستقیم در این جنگ کشته شده‌اند ممکن است به عنوان بیش از ۳۶۰٬۰۰۰ نفر باشد. این اعداد کسانی را که در پاکستان در جنگ در شمال غرب پاکستان کشته شده‌اند را شامل نمی‌شود.
جنگ راه‌اندازی شده توسط ایالات متحده با عنوان «عملیات آزادی بلندمدت» در ۲۰۰۱، با یک کمپین هوایی اولیه آغاز شد، که بلافاصله موجب نگرانی در مورد تلفات غیرنظامیان افغان شده و موجب تظاهرات بین‌المللی شد. افزایش حملات هوایی و تعداد کشته‌شده‌گان غیرنظامی افغان توسط عملیات نظامی خارجی، تنش را بین کشورهای خارجی و دولت افغانستان افزایش داد. در ماه مه ۲۰۰۷، رئیس‌جمهور حامد کرزی فرمانده‌های نظامی خارجی را احضار کرده و به آنها هشدار داد از عواقب مرگ و میر غیرنظامی بیشتر در افغانستان آگاه باشند و از آن جلوگیری کنند. البته تلفات در این دوره از جنگ، ادامهٔ تلفات غیرنظامی بسیار بالا در طول جنگ شوروی و افغانستان در دهه ۱۹۸۰ و سه دوره جنگ داخلی پس از آن: ۱۹۸۹–۱۹۹۲, ۱۹۹۲–۱۹۹۶ و ۱۹۹۶–۲۰۰۱ است.
آغاز مذاکره برای خروج آمریکا از افغانستان (۲۰۱۸)
براساس گزارش سالانه سازمان ملل متحد، در ۱۵ فوریه، نیویورک تایمز از افزایش تلفات غیرنظامیان افغان توسط طالبان خبر داد. این گزارش ارزیابی مفصلی از جنگ ۱۶ ساله افغانستان ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که عملیات پیچیده بمب‌گذاری عمداً غیرنظامیان را در سال ۲۰۱۷ هدف قرار داده و ۱۰۴۵۳ غیرنظامی افغان زخمی یا کشته شده‌اند. از آنجا که ایالات متحده و دولت افغانستان آمارهای کمتری منتشر می‌کنند، گزارش سازمان ملل متحد یکی از معتبرترین شاخص‌ها در مورد تأثیر جنگ تا سال ۲۰۱۸ است. این گزارش بر افزایش، حملات انتحاری که در حال مرگبارتر شدن است، تأکید می‌کند، که نیویورک تایمز آن را نشانه بارز جنگ در سال ۲۰۱۸ توصیف کرده‌است. این حملات به عنوان واکنش طالبان به استراتژی جدید جنگی رئیس‌جمهور آمریکا ترامپ (افزایش سرعت بمباران هوایی علیه طالبان و شبه نظامیان داعش) نامیده می‌شود و این پیام را می‌دهد که طالبان می‌تواند به دلخواه حتی در پایتخت نیز حمله کند. طالبان آمریکا و متحدانش را مسئول جنگ در افغانستان می‌دانست و هدف قرار دادن غیرنظامیان را رد می‌کرد. نیویورک تایمز به نقل از عتیق الله امرخل، ژنرال بازنشسته و تحلیلگر نظامی مستقر در کابل، گفت که گزارش سازمان ملل متحد شکست مذاکرات صلح را ثابت کرد، زیرا طالبان و دولت ایالات متحده هر دو برای پیروزی به جای مذاکره مصمم هستند. او گفت «حملات هوایی بیشتر به معنای حملات انتحاری بیشتر است»، که شدت جنگ را تا سال ۲۰۱۸ ثابت می‌کند. در ماه سپتامبر، سازمان ملل متحد نگرانی خود را از افزایش تلفات غیرنظامیان در اثر حملات هوایی آمریکا در افغانستان ابراز داشت. نیروی هوایی آمریکا در شش ماه نخست سال جاری حدود ۳۰۰۰ بمب پرتاب کرد تا شبه نظامیان طالبان را مجبور به مذاکرات صلح کند. در بیانیه یوناما، این سازمان به همه طرف‌های درگیر در «رعایت تعهدات خود برای حفاظت از غیرنظامیان در برابر آسیب» یادآور شد.
در ۱۷ دسامبر۲۰۱۸، دیپلمات‌های آمریکایی با طالبان در امارات متحده عربی دربارهٔ احتمال پایان جنگ مذاکره کردند. طالبان پیش از هرگونه مذاکره با دولت کابل، شرایط خروج نیروهای تحت رهبری آمریکا را اعلام کرده و از واشینگتن خواسته‌است که با استقرار حکومت اسلامی مخالفت نکند. با این حال، مقامات آمریکایی بر حفظ برخی نیروهای و حداقل چند پایگاه در این کشور اصرار دارند. مقامات آمریکایی این دیدار را «بخشی از تلاش‌های ایالات متحده و سایر شرکای بین‌المللی برای ترویج گفتگوی بین الافغانی با هدف پایان دادن به درگیری در افغانستان» توصیف کردند.
مذاکرات صلح سال ۲۰۱۹
در ۲۵ فوریه ۲۰۱۹، مذاکرات صلح بین طالبان و ایالات متحده در قطر آغاز شد و عبدالغنی برادا ، بنیانگذار طالبان، در آن حضور داشت. زلمی خلیلزاد ، فرستاده ویژه آمریکا گزارش داد که این دور از مذاکرات «بازدهی بیشتری نسبت به گذشته داشته‌است» و در مورد نسخه پیش نویس توافقنامه صلح توافق شده‌است. این توافق شامل خروج نیروهای آمریکایی و بین‌المللی از افغانستان بود و طالبان اجازه نمی‌داد گروه‌های جهادی دیگر در داخل کشور فعالیت کنند. طالبان همچنین گزارش دادند که پیشرفت‌هایی در مذاکرات صورت گرفته‌است. تا ماه اوت، طالبان بیشتر از هر زمان دیگری از سال ۲۰۰۱ قلمرو را کنترل کردند. واشینگتن پست گزارش داد که ایالات متحده نزدیک به دستیابی به توافق صلح با طالبان است و در حال آماده‌سازی برای خروج ۵۰۰۰ سرباز از افغانستان است. اما در همان ماه، برخی از رهبران طالبان، از جمله برادر هیبت‌الله آخونزاده، امیر طالبان، حافظ احمدالله و برخی دیگر از بستگان در انفجار بمب در مسجد خیر المداره، که در کویته واقع شده بود، کشته شدند. در سپتامبر، ایالات متحده مذاکرات را لغو کرد.
از سرگیری مذاکرات در سال ۲۰۲۰
مذاکرات صلح در دسامبر ۲۰۱۹ از سر گرفته شد. این دور از مذاکرات منجر به آتش‌بس جزئی ۷ روزه شد که در ۲۲ فوریه آغاز شد. در ۲۹ فوریه، ایالات متحده و طالبان توافقنامه صلح مشروطی را در دوحه قطر که طی آن ده روز خواستار مبادله زندانیان شد و قرار بود تا ۱۴ ماه آینده نیروهای آمریکایی از افغانستان خارج شوند. با این حال، دولت افغانستان طرف معامله نبود و روز بعد رئیس‌جمهور غنی در یک کنفرانس مطبوعاتی از این قرارداد به دلیل «امضای پشت درهای بسته» انتقاد کرد. وی گفت که دولت افغانستان «هیچ گونه تعهدی برای آزادی ۵۰۰۰ زندانی طالبان» نداده‌است و چنین اقدامی «اختیار ایالات متحده نیست، بلکه از اختیارات دولت افغانستان است». غنی همچنین اظهار داشت که هرگونه تبادل زندانیان «نمی‌تواند پیش شرط مذاکرات باشد» بلکه باید در چارچوب مذاکرات صورت گیرد. در ۲ مه، مقامات افغان دست کم ۱۰۰ عضو طالبان را از زندان در کابل آزاد کردند. این امر در واکنش به توافق صلح با ایالات متحده صورت گرفت با اینکه دولت افغانستان آزادی و هرگونه اختیار ایالات متحده در قبال این تصمیم را رد کرده بود، اکنون با آزادی ۱۵۰۰ عضو این سازمان شبه نظامی موافقت کرده‌است.
در ماه نوامبر، کاخ سفید به پنتاگون گفت که برنامه‌ریزی برای کاهش تعداد سربازان خود در افغانستان و عراق را تا ۲۵ ژانویه به ۲۵۰۰ نفر، چند روز قبل از خروج دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا آغاز کند.
خروج نیروهای آمریکایی ۲۰۲۱
در ژانویه ۲۰۲۱، تعداد سربازان ایالات متحده به ۲۵۰۰ پرسنل در افغانستان رسید. این پایین‌ترین سطح نیرو از سال ۲۰۰۱ بود. در ماه مارس، اشرف غنی، رئیس‌جمهور تأیید کرد که دولتش آماده است تا مذاکرات مسالمت آمیز با طالبان را پیش ببرد. وی خطاب به نمایندگان مجلس گفت که در مورد انتخابات جدید و تشکیل دولت از طریق یک روند دموکراتیک بحث و گفتگو کنید.
در ۲۹ مارس، نیروی دفاعی نیوزلند نیروهای خود را از افغانستان خارج کرد و به دخالت نیوزلند در جنگ پایان داد.
در ۱۳ آوریل، جو بایدن ، رئیس‌جمهور آمریکا، خروج تمام نیروهای باقی مانده در افغانستان را تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ اعلام کرد. (تاریخی که بعداً ۳۱ آگوست تعیین شد)
در ۱۵ آوریل، نخست‌وزیر استرالیا، اسکات موریسون ، اعلام کرد که ۸۰ سرباز باقی مانده که در افغانستان مستقر شده‌اند، تا سپتامبر ۲۰۲۱ مطابق خروج آمریکا از این کشور خارج می‌شوند.
تا ۵ ژوئیه، طالبان تقریباً دو سوم افغانستان را تحت کنترل خود داشت و نیروهای ناتو در حال تکمیل خروج خود بودند. و گزارش‌هایی مبنی بر فرار دسته جمعی سربازان ارتش افغانستان وجود داشت.
در ۱۱ ژوئیه، وزیر دفاع استرالیا، پیتر داتون ، گفت که کشورش به دخالت خود در افغانستان پایان داده‌است.
جرائم جنگی
جنایات جنگی (نقض جدی قوانین و آداب و رسوم جنگ که منجر به مسئولیت کیفری فردی می‌شود) توسط هر دو طرف انجام شده‌است از جمله کشتار غیرنظامیان، بمباران اهداف غیرنظامی، ترور، استفاده از شکنجه و قتل اسرای جنگی به علاوه جنایات متداول دیگر شامل سرقت، آتش‌سوزی و تخریب اموال.
طالبان
بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، طالبان با هدف قرار دادن غیرنظامیان از جمله کشتن معلمان، ربودن امدادگران و آتش زدن ساختمان‌های مدرسه جنایت جنگی انجام می‌دهند. عفو بین‌الملل می‌گوید که در سال ۲۰۰۶ بالغ بر ۷۵۶ غیرنظامی بر اثر انفجار بمب‌ها کشته شدند که بیشتر آنها در جاده‌ها یا توسط مهاجمان انتحاری متعلق به طالبان حمل شده بودند.
ائتلاف شمال
در دسامبر ۲۰۰۱، کشتار دشت لیلی رخ داد، جایی که بین ۲۵۰ تا ۳۰۰۰ جنگجوی طالبان که تسلیم شده بودند، در حین حمل و نقل توسط نیروهای ائتلاف شمال در ظروف فلزی کامیون مورد اصابت گلوله قرار گرفتند یا خفه شدند. گزارش‌ها نیروهای زمینی آمریکایی را در محل حادثه نشان می‌دهد. مستند ایرلندی قتل‌عام افغان: کاروان مرگ این ادعاها را بررسی کرد و مدعی شد که گورهای دسته جمعی هزاران قربانی توسط بازرسان سازمان ملل پیدا شده‌است و ایالات متحده تحقیقات در مورد این حادثه را مسدود کرده‌است.
ناتو و متحدانش
در نوامبر ۲۰۱۴، عفو بین‌الملل پنتاگون را متهم کرد که مدارک مربوط به جنایات جنگی، شکنجه و کشتارهای غیرقانونی در افغانستان را مخفی کرده‌است.
در ۳ اکتبر ۲۰۱۵، یک حمله هوایی USAF به بیمارستانی که توسط پزشکان بدون مرز در قندوز در جریان نبرد قندوز اداره می‌شد، حمله کرد. در این حمله هوایی ۴۲ نفر کشته و ۳۰ نفر زخمی شدند. زید رعد الحسین، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد گفت که حمله هوایی ممکن است جنایت جنگی باشد. یازده روز پس از حمله هوایی، یک تانک آمریکایی وارد محوطه بیمارستان شد. مقامات پزشکان بدون مرز گفتند: «ورود ناگهانی و اجباری آنها به اموال آسیب رساند، شواهد احتمالی را از بین برد و باعث استرس و ترس تیم MSF شد.»
استفاده فسفر سفید از سوی سازمان‌های حقوق بشری به دلیل بی رحمی و غیرانسانی محکوم شده‌است زیرا باعث سوختگی شدید می‌شود. سوختگی فسفر سفید بر روی اجساد غیرنظامیان زخمی شده در درگیری‌ها در نزدیکی بگرام تأیید شد. ایالات متحده ادعا می‌کند که حداقل ۴۴ مورد وجود دارد که در آن شبه نظامیان از فسفر سفید در سلاح‌ها یا حملات استفاده کرده‌اند. در ماه مه ۲۰۰۹، ایالات متحده تأیید کرد که نیروهای نظامی غربی در افغانستان از فسفر سفید برای روشن کردن اهداف یا به عنوان یک محترقه برای از بین بردن پناهگاه‌ها و تجهیزات دشمن استفاده می‌کنند. نیروهای آمریکایی از فسفر سفید برای غربالگری عقب‌نشینی در نبرد گنجگل هنگامی که مهمات دودی معمولی در دسترس نبود، استفاده کردند.
هزینه‌های جنگ
بنا بر گزارش‌ها، هزینه جنگ عامل مهمی بوده‌است که مقامات ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ تصمیم گرفتند نیروهای خود را کاهش دهند. برآورد متوسط هزینه اعزام تنها یک سرباز آمریکایی در افغانستان بیش از ۱ میلیون دلار آمریکا در سال است.
در مارس ۲۰۱۹، وزارت دفاع ایالات متحده تخمین زده‌است که ۷۳۷٫۵۹۲ میلیارد دلار در طول سال مالی ۲۰۰۱ تا سال مالی ۲۰۱۸ در افغانستان هزینه شده‌است و به ازای هر مالیات دهنده ۳۷۱۴ دلار هزینه شده‌است. با این حال تحقیقات دانشگاه براون رقم بالاتری را ۹۷۵ میلیاردمیلیارد دلار برای سال مالی ۲۰۰۱ تا سال مالی ۲۰۱۹ را به دست آورده‌است
در مارس ۲۰۱۳، لیندا بیلمز، مدرس ارشد سیاست عمومی در مدرسه کندی هاروارد، تخمین زد که هزینه‌های کل جنگ‌های آمریکا در افغانستان و عراق حداقل ۴ تا ۶ تریلیون دلار آمریکا خواهد بود. این دو جنگ به دلیل وقوع همزمان و استفاده از تعداد زیادی از نیروهای آمریکایی به عنوان یک هزینه در نظر گرفته شد. در مجموع، انتظار می‌رود که جنگ عراق و افغانستان به گران‌ترین جنگ در تاریخ ایالات متحده تبدیل شود.
هزینه ۴ تا ۶ تریلیون دلار شامل هزینه‌های طولانی مدت پزشکی و از کار افتادگی برای اعضای خدمت، جبران سربازی و هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی است. انتظار می‌رود هزینه‌های مزایای جانبازان در ۴۰ سال آینده افزایش یابد. بخش قابل توجهی از هزینه نهایی مورد انتظار ناشی از «تأثیر بودجه جنگی است که تا حد زیادی از طریق استقراض تأمین می‌شود» و هزینه‌های اضافی ناشی از آن - از ۹ تریلیون دلار بدهی ایالات متحده از سال ۲۰۰۱، حدود ۲ تریلیون دلار بوده‌است. برای تأمین مالی جنگ افغانستان و عراق وام گرفته‌است.
تا سال ۲۰۲۱، دانشگاه براون تخمین زده‌است که جنگ در افغانستان ۲٫۲۶۱ تریلیون دلار هزینه داشته‌است که از این میان ۵۳۰ میلیارد دلار برای پرداخت سود و ۲۹۶ میلیارد دلار برای مراقبت از جانبازان هزینه شده‌است.
موریس لو گییو
موریس لو گییو (Maurice Le Guilloux؛ زادهٔ May 14, 1950) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
سانتانا لوپز
سانتانا لوپز یک شخصیت داستان در مجموعه متعلق به شبکه رسانه‌ای فاکس گلی می‌باشد. این شخصیت توسط نایا ریورا, بازی می‌شود و اولین بار در قسمت اول گلی پایلوت معرفی شد. سانتانا یک هلهله‌چی و عاشق بریتنی اس. پیرز است.
منابع
Wikipedia contributors, "Santana Lopez," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Santana_Lopez&oldid=495244205 (accessed June 7, 2012).
توری کیوناگا
توری کیوناگا نقاش ژاپنی سدهٔ ۱۸ میلادی در سبک اوکی‌یوئه و از پیروان مکتب توری در نقاشی سنتی ژاپنی بود.
شهرستان اسکات، ایلینوی
شهرستان اسکات، ایلینوی (به انگلیسی: Scott County, Illinois) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده‌است.
نصرت‌آباد (نظرآباد)
جمعیت
این روستا در دهستان تنکمان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
جهی
دیوِ جَهی از دیوهای شناخته‌شده در آیین زردشتی است و نمادی از پلیدی‌های زنانه و روسپی‌گری به شمار می‌رود. این دیو در اسطورهٔ آفرینش نقش تخریبی عمده‌ای داشته است.
باشگاه فوتبال آستراس تریپولی
باشگاه فوتبال آستراس تریپولی باشگاه فوتبالی است که در شهر تریپولی یونان واقع شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۳۱ میلادی بنیان نهاده شد و در فصل ۲۰۰۷–۰۸ به سوپر لیگ فوتبال یونان صعود کرد و از آن فصل تا کنون در این لیگ بازی می‌کند. واژه آستراس در زبان یونانی به معنای ستاره است. ورزشگاه خانگی این تیم تئودوروس کولوکوترونیس نام دارد که گنجایش ۷٬۶۱۶ نفر را دارد.
اسماعیل رنگرز
اسماعیل جعفرزاده معروف به اسماعیل رنگرز قاتل زنجیره‌ای و کودک‌آزار ایرانی بود که در ۲۹ شهریور ۱۳۹۶ اعدام شد.
قتل‌های پیشین
غیر از قتل آتنا اصلانی وی به دو قتل دیگر نیز اقرار کرد. در سال ۱۳۹۱ خانمی مفقود می‌شود و با توجه به سرنخ‌هایی که وجود داشته اسماعیل به اتهام آدم‌ربایی وی دستگیر می‌شود و دو هفته در بازداشت به سر می‌برد ولی از آن‌جا که دلیلی مبنی بر این‌که این خانم به قتل رسیده به دست نمی‌آید او با صدور قرار منع تعقیب آزاد می‌شود؛ اسماعیل در آخرین دستگیری و بازرسی، به قتل وی اعتراف کرد.
در سال ۹۳ جسدی کشف شد که قاتل آن نامشخص بود. پس از قتل آتنا و بررسی تحقیقات، خودروی اسماعیل مورد بازرسی قرار گرفت و چکی به نام مقتول کشف شد. وی به این قتل نیز اقرار و اعتراف کرد او را به قتل رسانده‌است.
ماجرای قتل آتنا
آتنا اصلانی دختر هفت‌سالهٔ ایرانی اهل پارس‌آباد یکی از شهر های اردبیل است   که آتنا در ۲۸ خرداد ۱۳۹۶، توسط قاتل زنجیره‌ای معروف به اسماعیل رنگرز به قتل رسید. دادستان شهرستان پارس‌آباد گفت «آتنا در زمان‌هایی که کنار بساط پدرش بود، برای خوردن آب به جلوی مغازهٔ رنگرزی که در نزدیکی بساط پدرش بود، می‌رفت. صاحب مغازه مردی ۴۰ ساله بود که آتنا و پدرش را از مدت‌ها قبل می‌شناخت و برای او نقشه کشیده بود.» همچنین، به گفتهٔ دادستان اردبیل، انگیزه او از این کار اذیت و آزار جنسی بوده‌است.
اسماعیل رنگرز در اعترافات خود گفت: «دو سه روزی بود که با دیدن آتنا وسوسه شده بودم. روز حادثه جلوی مغازه‌ام آمد که آب بخورد و چون کسی آنجا نبود، به طرفش رفتم. خواستم نقشه‌ام را اجرا کنم، اما او شروع کرد به فریاد زدن. برای همین دستم را روی دهانش گذاشتم و وقتی به‌خودم آمدم دیدم که دیگر نفس نمی‌کشید. ترسیده بودم و جسدش را داخل ساکی گذاشتم و آن را به پارکینگ بردم و در بشکهٔ پلاستیکی مخفی کردم تا سر فرصت در محلی خلوت رها کنم اما چند روز بعد به‌عنوان مظنون دستگیر شدم و رازم فاش شد.»
دستگیری و برملا شدن قتل
با بررسی دوربین‌های مداربسته مشخص شد که آتنا در محدودهٔ مغازهٔ قاتل ناپدید شده‌است اما لحظهٔ ورود او در هیچ دوربینی به ثبت نرسیده بود. در این زمان اسماعیل به‌عنوان مظنون دستگیر و جهت بازجویی روانهٔ زندان شد. منزل او مورد بازرسی قرار گرفت، اما پلیس از وجود پارکینگی که قاتل در مکانی نزدیک در اختیار داشت باخبر نبود. به گفتهٔ برادر قاتل، او از زندان با همسرش تماس گرفت و خواست که نسبت به امحای مواد مخدر نگهداری شده در پارکینگ اقدام نماید. همسر اسماعیل رنگرز، پس از پیدا کردن بشکه‌ای که جسد در آن قرار داشته و بوی تعفن می‌داد، برادر قاتل را در جریان قرار می‌دهد و او نیز جسد را از درون بشکه کشف می‌کند و به پلیس خبر می‌دهد.
هرم‌های نخاعی (ساقه مغز)
هرم‌های نخاعی ساختارهای جفت شده ساقه بصل النخاع اند که الیاف حرکتی راه هرمی و مسیرهای قشری-پیازی را دربر گرفته که همراه با هم به مسیرهای هرمی (یا راه‌های هرمی) معروفند. حد پایینی هرم‌ها، جاییست که الیاف تقاطع پیدا می کنند.
علی خان تپه
علی خان تپه مربوط به هزاره ۱و ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان ارومیه، بخش نازلو، دهستان نازلو چای، روستای ساریجایلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اتاقک زیرآبی
اتاقک زیرآبی اتاقکی است برای انتقال غواصان به نقاط عمیق‌تر اقیانوس‌ها. این اتاقک‌ها دارای لولهٔ هوارسانی هستند و غواصان در آن کار می‌کنند. اتاقک‌های زیرآبی در قدیم معمولاً به شکل ناقوس ساخته می‌شدند و به آن‌ها ناقوس غواصی گفته می‌شد.
کف این اتاقک‌ها نیمه‌باز است و ساختاری شبیه حوض ماه دارد و بالای اتاقک به کابلی متصل است. اصول کاری آن مانند فروکردن یک لیوان وارو نه به درون آب است که مقداری هوا در آن ذخیره می‌شود. فشار آب باعث می‌شود که هوایی که در درون اتاقک مانده از آن خارج نشود.
از آنجایی که زیر این اتاقک‌ها نیمه‌باز است هوای درون آن‌ها فشار آب عمیق را به خود می‌گیرد و به این خاطر پس از خروج غواص از اتاقک ممکن است بیماری تراکم‌زدایی برای او پیش بیاید.
برخلاف زیردریایی‌ها، اتاقک‌های زیرآبی تحت کنترل سرنشینان خود قرار ندارد و کنترل آن تنها با کابل یا طنابی که به آن متصل است انجام می‌گیرد.
پیشینه
ناقوس غواصی که در خلال سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی تکمیل شد و مورد استفاده قرار گرفت به غواصان اجازه می‌داد تا ساعت‌ها زیر آب باقی بمانند. ناقوس غواصی دارای وزن زیاد بود و به حالت عمودی داخل آب فرو می‌رفت و به قدر کافی هوا را برای غواصی که بتواند چندین ساعت زیر آب بماند، در خود نگهداری می‌کرد.
مقدار هوای محدود درون ناقوس غواصی انسان را به این فکر انداخت تا با ابداع روش‌هایی گوناگون به تأمین هوای مورد نیاز خود در آن عمق بپردازد. سرانجام در سال ۱۳۶۵۰ میلادی تلمبه‌های تغذیه از سطح، ساخته شد. این تلمبه‌ها کاملاً ابتدایی بود و صرفاً به صورت دمنده‌ای ساده هوای سطح را به درون زنگ غواصی می‌دمید. هر چه زمان باقی ماندن در عمق بیشتر می‌شد، انسان نیز به بیماری‌های ناشناخته مبتلا می‌گردید. سرانجام در سال ۱۶۶۷ میلادی رابرت بویل به این معما پی برد که حباب‌های نیتروژن مسبب اصلی بیماری‌های غواصی می‌باشند. این اولین بار بود که بشر با بیماری تراکم‌زدایی روبرو شد و به چاره‌جویی در این زمینه پرداخت.
توسی (ایزد)
توسی (در زبان ناهواتل به معنای: «مادر بزرگ ما»)، از خدایان برجسته مطرح شده در مذهب و اساطیر ِتمدن پیش کلمبیایی آزتک‌ها، در مزوآمریکا به شمار می‌آید. در اساطیر آزتک، وی به عنوان «مادر خدایان» (تتئوایننان یا تتئو ایننان)، مورد انتساب قرار می‌گیرد، و با الهه مادر (که همچنین با نام تلالی آیولو، به معنای «قلب زمین» است نیز، نامیده می‌شود)، همراهی دارد.
کولیما ۱۵۲۶۷
سیارک ۱۵۲۶۷ پانزده هزار و دویست و شصت و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۹.۵ است.
نهان‌سازی اطلاعات
نهانسازی اطلاعات یکی از شاخه های علوم کامپیوتر است که هدف آن تفکیک تصمیمات طراحیِ در معرضِ تغییرِ یک برنامهٔ رایانه‌ای، (تصمیماتی که به احتمال زیاد دست‌خوش تغییر خواهند شد)، و در نتیجهٔ آن، اگر یک تصمیم طراحی دچار تغییر شود، قسمت‌های دیگر برنامه از تغییرات قابل ملاحظه، در امان می‌مانند.
این جلوگیری از تغییرات، شامل فراهم آوردن یک رابط(interface) به منظور در امان ماندن قسمت‌های دیگر برنامه از پیاده‌سازی می‌باشد. (جزئیات (پیاده‌سازی) به احتمال زیاد دچار تغییر خواهند شد) به عبارت دیگر، نهانسازی اطلاعات جلوگیری از دسترسی کارخواه‌ها(client) به بخش‌هایی از کلاس یا کامپوننت نرم‌افزاری است و این کار یا از طریق امکاناتی که زبان برنامه‌نویسی در اختیار برنامه‌نویس قرار می‌دهد (مانند متغیرهای اختصاصی(private variable)) انجام می‌گیرد
توضیح اجمالی
کلمهٔ کپسوله‌سازی گاهی به جای نهانسازی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Information_hiding
بن سس
بنجامین ئی سَس (Benjamin Eric "Ben" Sasse؛ زادهٔ ) سناتورجمهوریخواه ایالات متحده آمریکا از نبراسکا است.
او با پیروزی در انتخابات سنای ایالات متحده، ۲۰۱۴ در نبراسکا به سنا راه یافت. او از سال ۲۰۱۰ ریاست دانشگاه میدلند را برعهده داشته‌است.
سس لیسانس حکومت را از دانشگاه هاروارد، و فوق لیسانس و دکترای خود را از دانشکدهٔ تاریخ دانشگاه ییل دریافت کرده‌است.
باشگاه والیبال تعاون گنبد
باشگاه فرهنگی ورزشی تعاون گنبد یک باشگاه والیبال ایرانی است که سال ۱۳۹۲ در گنبد تأسیس شد و در حال حاضر در لیگ برتر والیبال ایران حضور دارد. تیم تعاون گنبد زیر نظر بانک توسعه تعاون است.
اثر پرتوهای گاما بر روی گل‌های همیشه‌بهار ساکنین کره ماه
اثر پرتوهای گاما بر روی گل‌های همیشه‌بهار ساکنین کره ماه نخستین نمایشنامه پاول زیندل نمایشنامه‌نویس و مدرس علوم آمریکایی است. زیندل در سال ۱۹۷۱ جایزه پولیتزر برای نمایش‌نامه و جایزه حلقه منتقدان درام نیویورک را برای این اثر دریافت کرد.
داستان
این نمایش‌نامه روایت تیلی دختری نوجوان است که با مادری آشفته‌حال و خواهری مبتلا به صرع زندگی می‌کند. نگهداری از خرگوش‌ها، پرورش گل و گیاه و جالب‌تر از همه این‌‌ها پروژه‌ای علمی است که او بر روی آن تمرکز کرده، تنها نقطه امیدواری و لحظه‌های خوب او در زندگی هستند. او در این پروژه، تاثیر پرتوهای گاما بر گل‌های همیشه ‌بهار را بررسی می‌کند. این سرگرمی‌ها تا حدودی می‌توانند درد زیستن در محیط پرتنش خانه و جامعه را برای تیلی التیام بخشند و به او کمک می‌کنند در زندگی پرآشوب‌اش، با مادر تلخ خود کنار آمده و در عین حال از تبدیل شدن به زنی شبیه او اجتناب کرده و آرزوهایش را زنده نگه دارد.
اجرا و اقتباس سینمایی
این نمایش در سال ۱۹۷۰ در خارج از برادوی و در سال ۱۹۷۱ در برادوی اجرا شد. در سال ۱۹۷۲ فلیمی با همین نام به تهیه‌کنندگی و کارگردانی پل نیومن ساخته و منتشر شد.
انتشار و اجرا در ایران
این نمایش‌نامه در ایران با ترجمه شهرام زرگر توسط نشر بیدگل در سال ۱۳۸۸ منتشر شد. این نمایش برای نخستین بار در ایران به کارگردانی فتح‌الله نیازی در سال ۱۳۹۲ اجرا شد. پس از آن اجراهای دیگری هم به روی صحنه رفته‌اند که اجرایی با کارگردانی مهتاب نصیرپور در سال ۱۳۹۸ از جمله آنها است.
ماکسیم کام
ماکسیم کام (Maxime Cam؛ زادهٔ July 9, 1992) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
ندای وظیفه ۴: جنگاوری نوین
ندای وظیفه ۴: جنگاوری نوین یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی اول شخص است که توسط اینفینیتی وارد توسعه یافته و در سال ۲۰۰۷ به‌وسیلهٔ اکتیویژن منتشر شده‌است. این چهارمین قسمت اصلی در مجموعهٔ ندای وظیفه است. این بازی از محیط قسمت‌های قبلی که در جنگ جهانی دوم بود فاصله می‌گیرد و داستان آن در دوران جنگ مدرن جریان می‌یابد. با بیش از دو سال توسعه، جنگاوری نوین در نوامبر ۲۰۰۷ برای پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰ و مایکروسافت ویندوز منتشر شد و در سال ۲۰۰۹ با نام ندای وظیفه: جنگاوری نوین – نسخه رفلکس برای نینتندو وی در دسترس قرار گرفت.
داستان بازی در سال ۲۰۱۱ اتفاق می‌افتد که در آن زمان یک رهبر رادیکال به نام خالد الاسد،که دومین مرد قدرتمند خاورمیانه است، رئیس‌جمهور یک کشور گمنام خیالی را در خاورمیانه را وسط برنامه زنده می کشد و یک جنبش میهن‌دوستی افراطی، جنگ داخلی را در روسیه شعله‌ور می‌سازد. درگیری‌ها از منظر یک تفنگدار نیروی شناسایی سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا و یک کماندو از سرویس هوایی ویژه بریتانیا دیده می‌شود و داستان در مناطق مختلفی مانند بریتانیا، خاورمیانه، آذربایجان، روسیه و اوکراین جریان دارد. بخش چندنفره بازی شامل حالت‌های مختلف و یک سیستم تسطیح است که به بازیکن اجازه می‌دهد قفل سلاح‌های اضافی، ضمائم اسلحه و طرح‌های استتار را هنگام پیشرفت در بازی باز کند.
این بازی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در زمینهٔ گیم‌پلی و داستان ستایش شد، اما عدم موفقیت بازی در نوآوری ژانر تیراندازی اول شخص مورد انتقاد قرار گرفت. این بازی جوایز گسترده‌ای از وبگاه‌های بازی دریافت کرد که از جملهٔ آن‌ها «بهترین بازی ایکس باکس ۳۶۰» از آی‌جی‌ان بود. این بازی در سال ۲۰۰۷ پرفروش‌ترین بازی ویدئویی در سراسر جهان بود که تا ژانویهٔ ۲۰۰۸ حدود ۷ میلیون نسخه فروش داشت و تا نوامبر ۲۰۱۳ به ۱۶ میلیون نسخه فروش رسید. دو دنباله از این بازی که خط داستانی را ادامه می‌دهند، عرضه شده‌است: ندای وظیفه: جنگاوری نوین ۲ و ندای وظیفه: جنگاوری نوین ۳.
یک نسخه بازسازی‌شده از بازی با نام ندای وظیفه: بازسازی‌شده جنگاوری نوین، به عنوان بخشی از بسته‌های نسخهٔ محدود ندای وظیفه: جنگ‌های بی‌نهایت در نوامبر ۲۰۱۶ و به عنوان یک بازی مستقل در ژوئن ۲۰۱۷ منتشر شد. همچنین ندای وظیفه: جنگاوری نوین که یک بازراه‌اندازی از بازی‌های جنگاوری نوین است، در اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد.
گیم‌پلی
برخلاف بازی‌های قبلی سری ندای وظیفه، این بازی دارای تجهیزات مدرن و ویژگی‌های جدیدی است که بسیاری از آنها شامل قسمت چند نفره بازی مانند «کیلزاستریکس» می‌شوند؛ که کشتن تعدادی از دشمنان بدون این که بازیکن در این بین بمیرد، امکان دسترسی به دارایی‌های مختلف از جمله حملات هوایی و پشتیبانی از بالگرد را امکان‌پذیر می‌سازد. یک شخصیت می‌تواند در یکی از سه حالت قرار گیرد: ایستاده، خمیده، یا درازکش، هر یک بر میزان حرکت، دقت و پنهان‌کاری شخصیت تأثیر می‌گذارد. استفاده از کاور به بازیکن کمک می‌کند تا از شلیک دشمن جلوگیری کند یا پس از وارد شدن آسیب قابل توجه، سلامتی خود را بازیابی کند. به همین ترتیب، هیچ زره پوش یا قدرت بهبودی با منبع تغذیه بدون وقفه وجود ندارد. وقتی که به شخصیت آسیب وارد شود، لبه‌های صفحه نمایش بازیکن قرمز می‌شود و ضربان قلب شخصیت افزایش می‌یابد. اگر شخصیت از شلیک تفنگ‌ها دور بماند، می‌تواند بهبود یابد. وقتی که این شخصیت در شعاع انفجار یک نارنجک زنده قرار دارد، یک نشانگر جهت نارنجک را نشان می‌دهد و به بازیکن کمک می‌کند تا یا فرار کند یا آن را به سمت دشمن پرتاب کند. و برای اولین بار در این بازی می‌توان دوید یعنی سرعت بیشتر در حالت عادی.
عملیات جنگی
بازیکن در طی یک عملیات جنگی تک نفره، نقش شخصیت‌های مختلف را به عهده می‌گیرد. مشارکت شخصیت‌ها در این طرح به‌طور همزمان روی می‌دهد و رویدادها را در بازی هم‌پوشانی می‌کند. به همین ترتیب، چشم‌انداز بازیکن بین ماموریت‌ها از یک شخصیت به شخصیت دیگر تغییر می‌کند. هر مأموریت مجموعه‌ای از هدف‌ها را مشخص می‌کند؛ بازیکن با نمایشگر هشیارانه، به هر هدفی هدایت می‌شود، که جهت و فاصله آن را مشخص می‌کند. برخی از هدف‌ها نیازمند این هستند که بازیکن به ایست بازرسی برسد، درحالی که سایر هدف‌ها از بازیکن می‌خواهد تا دشمنان را در یک مکان مشخص از بین ببرد، برای دفاع از یک هدف بایستند یا مواد منفجره را در تأسیسات دشمن نصب کنند. پس از پایان مبارزات عملیات جنگی، یک بخش پایانی ویژه برای بازی گشوده می‌شود. این مأموریت هیچ تأثیری در طرح عملیات جنگی ندارد و روی یک گروه سازمان اس‌آاس که در حال مبارزه با تروریست‌هایی است که هواپیمایی را ربوده و یک شخص مهم را به گروگان گرفته‌اند، متمرکز می‌شود. فعالیت‌های اصلی بازی شامل ۳۰ قطعه قابل جمع‌آوری اینتل است که به بازیکن با تقلب‌های بازی و فیلترهای بصری مانند مهمات بی‌نهایت، نارنجک‌های خوشه‌ای و افزایش کنتراست اعطا می‌کند.
بخش چندنفره
ندای وظیفه ۴: جنگاوری نوین حالت‌های چندنفره مبتنی بر تیم و مبتنی بر بازی مرگ را روی نقشه‌های مختلف ارائه می‌دهد. هر حالت یک هدف دارد که نیازمند استراتژی‌های منحصر به فرد برای تکمیل آن است. بازیکنان می‌توانند در صورت دستیابی به خطوط کشتار سه، پنج و هفت دشمن، به ترتیب اسکن‌های شناسایی پهپاد، حمله هوایی و هلی‌کوپترهای تهاجمی را فراخوانی کنند. یک بازی زمانی پایان می‌رسد که تیم یا بازیکن به تعداد امتیازات از پیش تعیین شده رسیده باشد یا یا زمان اختصاص یافته منقضی می‌شود که در این صورت تیم یا بازیکنی که بیشترین امتیاز را در اختیار دارد، برنده می‌شود. اگر امتیازها حتی وقتی که زمان به پایان می‌رسد مساوی باشد، حالت مرگ ناگهانی فعال می‌شود که در آن هیچ گونه بازگشت دوباره از مرگ وجود ندارد و تیمی که آخرین فرد ایستاده را داشته باشد یا به هدف اول برسد، برنده هستند. اگر بازیکن در هر یک از دو مسابقه نبرد حضور داشته باشد، یک بازی اضافه کار وجود دارد که در آن تیم بعدی که برنده می‌شود، به پیروزی می‌رسد و به آن پاداش داده می‌شود.