cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سیستان
مناطق سیستان
منطقهٔ سیستان در ایران کنونی شامل شهرستان‌های زابل، زَهَک، نیمروز، هامون و هیرمند در استان سیستان و بلوچستان و شهرستان نهبندان در استان خراسان جنوبی است.
در کتاب تاریخ سیستان، از ۱۶ کوره (ولایتِ) متعلق به سیستان نام برده شده است:
جغرافیا
سیستان در شرق ایران و در شمال استان سیستان و بلوچستان در دشت پست و همواری در ۳۰ درجه و ۱۸ دقیقه تا ۳۱ درجه و ۲۰ دقیقه عرض شمالی و ۶۱ درجه و ۱۰ دقیقه تا ۶۱ درجه و ۵۰ دقیقه طول شرقی، نسبت به نیمروز گرینویچ قرار دارد. از شمال به استان خراسان جنوبی، از جنوب به زابل، از شرق به کشور های پاکستان و افغانستان و از غرب به بیابان لوت محدود است. در ضمن مساحت زابل، زهک، هیرمند، هامون و نیمروز ۵۲۱۳۱ کیلومتر مربع است که ۵۵۶۰ کیلومتر مربع آن را دریاچه هامون و اراضی مشرف به دریاچه هامون تشکیل می‌دهد.
رودخانهٔ هیرمند در استان سیستان و بلوچستان بارها تغییر مسیر داده و دلتای جدیدی ایجاد کرده است. به همین دلیل هم در گوشه و کنار این منطقه آثار حیات انسانی و خرابه‌های باقی‌ماندهٔ باستانی دیده می‌شوند که توسط سیلاب یا تغییر مسیر آب متروک شده‌اند و مردم آنجا را ترک گفته‌اند.
دریاچهٔ هامون
سومین دریاچه بزرگ ایران پس از دریاچه مازندران و دریاچه ارومیه، هفتمین تالاب بین‌المللی جهان و یکی از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره در ایران است. دریاچه و تالاب هامون در استان سیستان و بلوچستان واقع شده‌اند. این دریاچه از سه دریاچه کوچک به نام‌های هامون پوزک، هامون سابوری و هامون هیرمند تشکیل شده‌است که در زمان فراوانی آب به هم می‌پیوندند و دریاچه هامون را تشکیل می‌دهند. رودخانه هیرمند شریان اصلی ورود به هامون و رودخانه‌های خاش‌رود، فراه، هاروت‌رود، شوررود، حسین‌آباد و نهبندان به هامون می‌ریزند.
زمین‌شناسی
سیستان از منظر زمین‌شناسی یک دشت آبرفتی هموار و نسبتاً مسطح از رسوبات رودخانه‌ای است. کف رسوبات از سنگ‌های کرتاسه و کنگلومرای اواخر دوره ترشیاری شکل گرفته‌است.
تاریخ و ادبیات
سیستان در اساطیر ایران و آئین زرتشت، اهمیت بسزایی دارد. در داستانهای قدیم ایرانی، زابلستان از این جهت واجد شهرت و اهمیت است که موطن زال، پدر رستم، پهلوان نامدار ایران باستان می‌باشد. در یک متن پهلوی به نام شهرهای ایران، ساخت سیستان و بنای آتشکده کرکویه، به افراسیاب تورانی نسبت داده شده‌است.
مورخین قدیم یونان، سرزمین واقع در مسیر سفلای هیرمند را درانگیانا می‌خواندند که ضبط‌های دیگرش زرنگای و سرنگای می‌باشد. از این منطقه در کتیبه‌های داریوش اول در بیستون و تخت جمشید، تحت عنوان زرنک یاد شده‌است.
سیستانی ها آمیخته ای از اقوام سکایی هستند که با ورود آخرین دسته از آریایی ها در حدود سال 2500 ق.م. که سکه نامیده می شدند و از شمال فلات ایران به طرف  مرکز ایران و سپس به طرف غرب راه پیمودند تا به ایالت زرنک (زابلستان) و کناره های دریاچه زره (هیرمند) رسیدند و نام زرنک به واسطه ورود سکاها به سکستان تبدیل گردید و عربها به آنجا سجستان می گفتند و بالاخره به سیستان تغییر نام یافت که امروزه به همین نام خوانده و شناخته می‌شود.
در سال ۷۵۸ هجری شمسی، تیمور با لشکریان خود در جلو حصار سیستان ظاهر شد و قلعه آن را با خاک یکسان نمود. پس از مقاومت مردم، تیمور اهالی سیستان را مورد قتل‌عام قرار داد.
در سایه ظهور حکومت صفویه، سیستان مجدداً جان گرفت و مدنیتی به هم زد.
خانه آقایی‌زاده
خانه آقایی زاده مربوط به دوره قاجار است و در یزد، خیابان گل سرخ، کوچه شهید عباس کربلایی، پلاک ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیستان
تاریخ و ادبیات
در قرن نوزدهم میلادی، ولایت سیستان مایه بحث و منازعه بین حکمرانان هرات و قندهار واقع شد. پس از اتحاد افغانستان توسط دوست‌محمد خان، محارباتی جهت تصرف سیستان بین ایران و افغانستان روی داد. سرانجام تحدید سرحدات در سال ۱۸۷۲ به دست کمیسیون انگلیسی به ریاست سرلشکر فردریک گلدسمید صورت پذیرفت و قسمتی از سیستان به وسیلهٔ عهدنامه پاریس از سیستان جدا گردید و در آن سوی مرز ماند، که به مهاجرت گسترده مردم سیستان بخش افغانستان به ترکمن صحرا ایران انجامید. و بنیاد نیمروز خانه فرهنگ و هنر سیستانیها در تلاش است که به همت محققین ومدیران فرهیخته اش به گفته محمد آذری سنت‌های نیک نیاکان خویش را حفظ و اشاعه دهد
از سال ۱۳۲۵ تا ۱۳۱۶ شمسی، سیستان جزو قلمرو خاندان خزیمه علم درآمد. در این زمان، سیستان بر اساس ترتیبات اداری و سیاسی نوین کشور، به عنوان بخشی از استان کرمان درآمد در حال حاضر سیستان جزئی از استان سیستان و بلوچستان کنونی ایران است.
مرکز فعلی سیستان، زابل خوانده می‌شود. اگرچه در گذشته تحت عناوین نصرت آباد، نصیرآباد و سیستان نیز خوانده می‌شده‌است. شهر فعلی سیستان در اواخر دهه ۱۸۶۰ میلادی و توسط امیرعلم خان سوم خزیمه بنا شد.
جغرافیای تاریخی
بعد از عهدنامهٔ پاریس و گلدسمید به سه بخش سیستان ایران و سیستان افغانستان و سیستان پاکستان تقسیم شده‌است که ولایات هلمند، فراه، نیمروز، قندهار جزو سیستان افغانستان و شهرستان‌های زابل، زهک، هیرمند، هامون، نیمروز، نهبندان، شوسف، سربیشه و توابعشان سیستان ایران محسوب می‌شوند
در پایان سال ۱۹۰۵ میلادی یا ۱۲۸۴ خورشیدی با هیئت اعزامی به رهبری هنری مک‌ماهون و نقشه‌برداری جُرج پَسمَن تِیْت صاحب‌منصب نقشه‌برداری که جزو هیئت اعزامی بود با همکاران خود اراضی ایالت سیستان و زمین‌های اطراف آن را نقشه‌برداری کردند که جمعاً قریب ۱۰۰۰ مایل مربع مساحی شد. وسعت اراضی ایالت سیستان امروزه ۷٬۰۰۶ مایل مربع است که ۲٬۸۴۷ مایل مربع آن در خاک ایران و ۴٬۱۵۹ مایل مربع آن در خاک افغانستان است.
گویش
گویش سیستانی یکی از گویش های زبان فارسی است که مردم سیستانی به آن تکلم می‌کنند. بلوچهای سیستان هم به زبان بلوچی تکلم می کنند. لهجه زابلی و زبان بلوچی هم‌اکنون به صورت‌گسترده در شهرهای زابل، زهک، نیمروز، نهبندان، هامون، هیرمند، شهرنو، گنبدکاووس، آزادشهر، علی ابادکتول، گرگان، سرخس، گالیکش و بعضی از قسمت‌های دیگر استان های سیستان و بلوچستان و خراسان جنوبی و رضوی و گلستان و جاهای دیگر ایران تقریباً جاری می‌باشد.
این لهجه از یک سو بیشترین خویشاوندی واژگانی و دستوری را با گویش موجود و گذشته خراسانی و فراتر از آن با لهجه‌های مرده ماوراءالنهری و تاجیکی کنونی دارد و از سوی دیگر واژه‌های مشترک بسیار با زبان بلوچی دارد که با توجه به پیوندهای تاریخی و پیوستگی‌های جغرافیایی و مهاجرتهای قومی و خویشاوندی طایفه ای، امری طبیعی می‌باشد.
سابقه تاریخی
فرهنگ نویسان، سیستانی را یکی از چهار لهجه متروک پارسی یاد کرده‌اند. ابوریحان بیرونی در الصیدنه، چند لغت از زبان قدیم سیستانی آورده‌است. بسیاری از واژگان سیستانی از هزار سال پیش تاکنون تفاوت چندانی نکرده‌است. اگرچه اصل زبان که احیاناً همان سگزی است، پیش از این منقرض شده و تنها گویش آن باقی مانده‌است.
یک سرود دینی به لهجه سیستانی باقی مانده‌است که به اواخر دوره ساسانی نسبت داده می‌شود. سرود آتشکده کرکویه یکی از زیباترین سرودهای مذهبی زرتشتیان سیستان بوده‌است که به هنگام روشن کردن آتشگاهها، به آواز بلند خوانده می‌شده‌است.
خاستگاه
لهجه سیستانی از لهجه های وابسته به زبان‌های ایرانی غربی و از شاخه جنوبی آن است که به گروه زبان‌های ایرانی تعلق دارند.
دکتر محمد معین در مقدمه کتاب برهان قاطع، گویشهای سگزی و زاولی را زیرمجموعه زبان‌های ایرانی قید کرده‌است.
گونه‌های زبانی
چهار گونه فرعی می‌توان برای لهجه سیستانی متصور شد که شامل گونه‌های زرگری، ادبی (ملّایی)، سیّدی و عربی می‌شود.
زرگری
در گونه زرگری، ساخت هجایی یک اصل زیربنایی بوده و گویش به هجاهای سازنده تقسیم می‌شود و پس از هر هجای اصلی، یک هجای تبعی با ساخت «ز+مصوت» ظاهر می‌شود. به عنوان مثال واژه پو (به معنی پا) به صورت پوزو تلفظ می‌شود.
سیدی
در گونه سیدی، واج «س» به جای واج نخست قرار گرفته و در پایان عبارت «واج نخست حذف شده + اِدی» افزوده می‌شود. مثلاً کتاب به ستابکدی تبدیل می‌شود.
عربی
گونه عربی تنها در میان طایفه شیخ (از طوایف سیستانی) دیده می‌شود و غالباً برای ایجاد ارتباط میان اعضای خانواده در حضور مهمان بیگانه به کار برده می‌شود و حالت خصوصی دارد. این‌گونه از لغات عربی بیشتری بهره می‌جوید.
دین مردم ساکن سیستان در طول تاریخ
با توجه به آنچه در تاریخ آمده‌است گرشاسب، بناکننده سیستان و اولین حاکم آن خداپرست بود و این آیین تا زمان فرامرز پور رستم ادامه داشت در زمان آفرین از جانشینان وی نیز که دین مجوسی رواج یافته بود، وی مردم را از آن بازمی‌داشت و بر شریعت داوود تحریض می‌کرد. آمده‌است که پس از پیکار رستم و اسفندیار بود که زرتشت دین مزدیسنان را آورد؛ اما رستم آن را نپذیرفت. خداپرستان بامداد و شبانگاه نماز می‌خواندند؛ پیش از آغاز شغل دنیایی خود، چه اندک و چه بسیار نماز می‌گزاردند و سپس بدان شغل می‌پرداختند؛ زنا، لواط، دزدی و خون ناحق ریختن در بین آنان حرام بود؛ مردار نمی‌خوردند و تنها آنچه ذبح شده بود برایشان حلال بود؛ صدقه بسیار می‌دادند؛ همیشه میزبان بوده، مهمان را نیکو می‌داشتند و دختر، خواهر و مادر را به زنی اختیار نمی‌کردند. گفته می‌شود در زمان کیخسرو، وی به آیین زردشتی گروید.
به لحاظ مذهبی این منطقه نزد زردشتیان جایگاه ویژه‌ای دارد. آنها معتقدند سیستان یازدهمین سرزمین نیک است که توسط اهورامزدا آفریده شده‌است. با توجه به کتب زردشتی این منطقه نه تنها محل تولد خاندان کیان بلکه محل ظهور سه موعود زردشتی است. به همین علت آنها برای دریاچه‌های هامون و هیرمند ارزش ویژه‌ای قائل هستند. در وندیداد آمده‌است که موعودهای زردشتی از کنار دریاچه کیانسیه (هامون) ظهور خواهند کرد. بنا به تفصیلی که در کتب پهلوی مندرج است ایزد نریوسنگ نطفه پیغمبر (موعودهای زرتشت) را به فرشته آب یعنی ناهید سپرد تا نگهداری کند و مادران آنها با نوشیدن آب این دریاچه فرزندان خود را به دنیا خواهند آورد. موعود اول، هوشیدر است که سی سال مانده به پایان سده دهم از هزاره زرتشت از دوشیزه‌ای به نام نامیگ پد؛ دومین موعود هوشیدر ماه، سی سال مانده به پایان هزاره هوشیدر از دوشیزه‌ای دیگر به نام وه پد و سومین موعود مزدیسینی سوشیانت، سی سال مانده به پایان دهمین سده از هزاره هوشیدر ماه از دوشیزه‌ای پانزده ساله به نام گواگ پد که همگی از نسل زرتشت هستند متولد می‌شوند. در دوره هخامنشان، اشکانیان و ساسانیان سیستان بسیار آباد بوده و یکی از مهمترین مراکز عمده دین زردشتی محسوب می‌شده‌است. همچنین در بیان علت نبرد رستم و اسفندیار چنین آمده‌است که چون زرتشت دین مزدیسنان را آورد با نپذیرفتن این آیین توسط رستم، بین این دو جنگ واقع شد. همچنین در عصر ساسانیان، سیستان به عنوان یکی از مراکز مسیحیان نسطوری معرفی گردیده‌است. در حال حاضر مردم بلوچ (مهاجر در سیستان) در سیستان اهل سنت و مردم زابلی(بومیان سیستان) شیعه هستند.
شناسه
مردم سیستانی از نژاد آریایی و زبانشان فارسی  و لهجه ی زابلی می باشد. راولینسون به لحاظ نژادی، سیستانی‌ها را همراه با جمشیدی‌های هرات، نمونه خالص نژاد آریایی می‌داند؛ هر چند آریایی‌ها در آستانه ورود، درگیری‌هایی با بومیان اصیل ایرانی داشتند که البته بعدها با هم اختلاط پیدا کردند. از این رو نمی‌توان از نژاد یکدست صحبت به میان آورد.
زبان‌هایی که مردم سیستان بدان صحبت می‌کردند لهجه‌های میانه ایرانی چون پهلوی اشکانی، پارسی میانه یا پهلوی ساسانی بود. جمعیت سیستان را شیعیان تشکیل می‌دهند.
فردوسی قصه‌های تاریخی شاهنامه خود را از سرزمین سیستان و قهرمانان آن را از مردم این خطه انتخاب کرده‌است.
یعقوب لیث صفاری سیستانی که در سیستان حکومت می‌کرد در ماندگاری زبان فارسی نقش مهمی ایفا کرد
مرکز تحقیقات هسته‌ای نگو
مرکز تحقیقات هسته‌ای نِگِو (קריה למחקר גרעיני – נגב) واقع در حاشیه شهر دیمونا در کشور اسرائیل که در ایران و کشورهای عربی به نیروگاه اتمی دیمونا معروف است.
گروه فلسطینی حماس بارها تلاش کرده است که این مجموعه هسته‌ایی را با راکت، هدف قرار دهد ولی با توجه به لایه‌های امنیتی و محافظت از موشک مرکز، تاسال۲۰۲۲ موفق به انجام این امر نشده است.
حمله به نیروگاه اتمی
منابع محلی بامداد پنجشنبه ۲۲ اوریل از به‌ صدا درآمدن آژیر هشدار حمله ی موشکی در شهرک‌های اطراف نوار غزه خبر دادند.خبرگزاری فلسطینی شهاب گزارش داد: «آژیرهای هشدار در نقب به صدا درآمدند. پس از به صدا درآمدن آژیرهای هشدار دهنده در شهرک‌های نزدیک نوار غزه، صدای انفجار مهیبی شنیده شده است.»
این خبرگزاری نوشت: «شهرک‌نشینان در شبکه‌های اجتماعی نوشته‌اند، پس از به صدا درآمدن آژیرهای هشدار در اطراف نوار غزه، انفجاری در جنوب کرانه ی باختری شنیده شده است.»
شبکه ۱۲ تلویزیون اسرائیل گزارش داد: «صدای آژیرها در منطقه ی ابو قرینات، نزدیک دیمونا در نقب پخش می‌شود... به نظر می‌رسد یک موشک از نوار غزه به سمت منطقه ی دیمونا شلیک شده است.»
خبرگزاری شهاب به نقل از ساکنان جوامع بادیه‌نشین در نزدیکی دیمونا نوشت: «خانه های ما به دلیل انفجاری که پس از به صدا درآمدن آژیرهای هشدار رخ داد، لرزید. شاهدان نیز می‌گویند پس از به صدا درآمدن آژیرهای هشدار، صدای انفجار شدیدی در سراسر مناطق الخلیل، اورشلیم (قدس) و رام‌الله شنیده شده است.»
ضیاء مدرس
ضیا مدرس(۱۳۰۵ تبریز- ۱۳۶۰ تهران) وکیل دادگستری و فعال سیاسی و از رهبران گروه ناسیونالیست و حزب رستاخیز و مشارکت کنندگان در کودتای نوژه بود.
ضیا مدرس در سال ۱۳۰۵ در تبریز به دنیا آمد. وی در دوره دبیرستان از مخالفین حکومت فرقه دموکرات بود و علیه همکاری این گروه با شوروی و تلاششان برای تجزیه آذربایجان در گروهی بنام جبهه مقاومت آذربایجان عضویت داشت.
وی پس از پایان تحصیلات دوره متوسط وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شده و پس از دریافت مدرک لیسانس حقوق به پاریس رفته و دکترای حقوق خود را از دانشگاه پاریس دریافت کرد. وی فعالیت خود را از گروه ناسیونالیست آغاز کرده و در ادامه به حزب سومکا وارد شده و سپس از همواداران حزب پان ایرانیست گردید.
او قبل از انقلاب مسئول حزب رستاخیز استان تهران بود و پس از انقلاب ۵۷ از مخالفین این دولت جدید شد. او از رهبران گروه سامان و فعال در کودتای نوژه بود که پس از شکست این کودتا و دستگیری در دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام مفسد فی‌الارض و محارب با خدا محاکمه و به اعدام محکوم شد. حکم اعدام وی در ۳۰ آذر ۱۳۶۰ اجرا گردید.
کوسو
کوسو شهری در شهرستان سانابا در استان بانوا در بورکینافاسوی غربی است و جمعیت آن ۴۳۵ نفر است.
۲۰۰۸
۲۰۰۸ (سال دو هزار و هشت، در عددنویسی رومی:MMVIII) میلادی هشتمین سال از سده ۲۱ میلادی و نیز هشتمین سال از هزاره سوم میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری این سال از ابتدای روز سه شنبه ۱ ژانویه ۲۰۰۸ شروع شده و در پایان چهارشنبه ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸ به پایان رسید. در تقویم چینی این سال سال موش بود. در تقویم ایرانی سال ۲۰۰۸ از ۱۱ دی ۱۳۸۶ شروع شده و در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۷ پایان یافت. سال ۲۰۰۸ مطابق سال‌های ۱۴۲۸، ۱۴۲۹، و ۱۴۳۰ هجری قمری بود.
مهم‌ترین رویدادهای این سال را می‌توان، ادامه بحران مالی بین‌المللی، اعلان استقلال کوزوو از صربستان، انتخابات ریاست جمهوری در روسیه و انتخاب دیمیتری مدودف، وقوع چرخند پر تلفات نرگس در برمه، حل بحران سیاسی لبنان و امضای توافقنامه دوحه، رکورد شکنی قیمت نفت خام، بازداشت رادوان کاراجیچ به اتهام نسل کشی در دهه ۹۰ میلادی، جنگ گرجستان و روسیه، برگزاری المپیک تابستانی در پکن، انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده و انتخاب باراک اوباما به عنوان چهل و چهارمین رئیس جهور این کشور، حملات تروریستی در بمبئی و جنگ اسرائیل و غزه دانست
رویدادها
مهم‌ترین رویدادهای این سال را می‌توان، ادامه بحران مالی بین‌المللی، اعلان استقلال کوزوو از صربستان، انتخابات ریاست جمهوری در روسیه و انتخاب دیمیتری مدودف، وقوع چرخند پر تلفات نرگس در برمه، حل بحران سیاسی لبنان و امضای توافقنامه دوحه، رکورد شکنی قیمت نفت خام، بازداشت رادوان کاراجیچ به اتهام نسل کشی در دهه ۹۰ میلادی، جنگ گرجستان و روسیه، برگزاری المپیک تابستانی در پکن، انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده و انتخاب باراک اوباما به عنوان چهل و چهارمین رئیس جهور این کشور، حملات تروریستی در بمبئی و جنگ اسرائیل و غزه دانست، در ادامه این مقاله بجز موارد بالا به تفضیل به موارد بسیار دیگری نیز پرداخته شده‌است.
تنها چهار روز پیش از شروع سال ۲۰۰۸ میلادی، بی‌نظیر بوتو به قتل رسیده بود و این موضوع باعث افزایش نگرانی از دست رفتن ثبات سیاسی دولت حاکم در پاکستان شده بود. این موضوع باعث افزایش حضور نظامیان خارجی در افغانستان شد. افزایش میزان خشونت‌ها در هفته‌های اول سال ۲۰۰۸ در عراق خوش‌بینی‌های قبلی نسبت به محدود شدن خشونت در عراق که پس از افزایش شدید نیروهای آمریکا در عراق به دست آمده بود را کمرنگ کرد. اما به صورت تصور عمومی‌ای که دولت بوش توجهش را از عراق به سمت افغانستان برده وجود داشت.
محمود کشفیان
محمود کشفیان(۱۳۰۹ تهران-) سیاستمدار و وزیر راه و وزیر مشاور در دوره پهلوی بود.
محمود کشفیان در سال ۱۳۰۹ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات اولیه را در تهران و سپس دوره دکتری حقوق خود را در دانشگاه پاریس به پایان برد. کشفیان در دوره تحصیل در فرانسه با حسنعلی منصور آشنا شده و با او در کانون مترقی ایران همراهی داشت. پس از انتصاب منصور به نخست‌وزیری، او در دولت منصور مدتی سمت وزیر راه را بر عهده داشت. و بعد از آن در سالهای ۴۲ الی ۴۴ مدیر عامل و رئیس هیدت مدیره شرکت بیمه ایران بود. وی پس از اتمام دوره فعالیتش در بیمه ایران به سمت وزیر مشاور و رئیس سازمان امور اداری و استخدامی کشور منصوب شد و تا سال ۱۳۵۳ در این مقام باقی ماند.
ورخ-ژیلینو
ورخ-ژیلینو (به لاتین: Verkh-Zhilino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
سید محمدرضا خراسانی
سید محمدرضا خراسانی، فرزند سید محمدجواد، (زاده ذیحجه ۱۳۱۱ / خرداد-تیر ۱۲۷۳ در اصفهان - درگذشته ۲۹ تیر ۱۳۵۶ در اصفهان) از روحانیون مشهور اصفهان بود.
او در فراگیری علوم الهی نزد استادانی چون آخوند ملا عبدالکریم گزی، آقا سید محمدباقر درچه‌ای، شیخ محمدرضا مسجدشاهی، و آخوند ملا محمد کاشانی به درس نشست. وی قبل از ۳۰ سالگی به مقام اجتهاد نائل آمد و اهتمام فراوان در حفظ و ادامه فعالیت مدارس علمیه اصفهان از خود نشان داد، که از آن جمله می‌توان به جلوگیری از تخریب مدرسه صدر بازار، احداث کتابخانه مدرسه صدر بازار به نام کتابخانه رضویه، و تشکیل درس خارج فقه و اصول در مدرسه چهارباغ اشاره نمود.
تالیفات
از جمله آثار قلمی او می‌توان از حاشیه بر فرائد شیخ مرتضی انصاری و حاشیه بر مکاسب آن نام‌برد.
شاگردان
شيخ مصطفي فقيه شيخ اسدالله جوادي سيد حسن علوي ملا هاشم جنتي شيخ محمود سالك شيخ محمدباقر صديقين شيخ محمد علي اعتزازيان سيد عبدالحسين روضاتي
درگذشت
وی در ۲۹ رجب ۱۳۹۷ / ۲۹ تیر ۱۳۵۶ درگذشت. وی همراه با سید یوسف خراسانی و فاضل هندی در مقبره مشترکی در تخت فولاد اصفهان مدفون است.
سوکون آی
سوکون آی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۴۱٬۶۴۷ نفر اعلام شده‌است.
بخش رایچور
بخش رایچور (به انگلیسی: Raichur district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش گولبرگا واقع شده‌است. بخش رایچور ۸٬۳۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۲۸٬۸۱۲ نفر جمعیت دارد و ۴۰۰٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دینا کاروی
دِینا کاروی (زاده ۲ ژوئن ۱۹۵۵) بازیگر آمریکایی است.
وهسودان بن مملان
امیر منصور وهسودان بن مَملان، حکمران کُرد روادی تبریز از آل مسافر شاخهٔ آذربایجان و ممدوح قطران تبریزی بین سال‌های ۴۲۰ و ۴۵۰ ه‍.ق در تبریز حکومت داشت.
ابراهیم‌آباد (شهداد)
ابراهیم‌آباد، روستایی از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۱۳نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
کالیدو سیسوخو
کالیدو سیسوخو (Kalidou Cissokho؛ زادهٔ August 28, 1978) یک بازیکن فوتبال اهل سنگال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده‌است.
پاویون کوالالامپور
پاویون کوالالامپور (Pavilion Kuala Lumpur) ساختمان اداری ۲۰ طبقه مستقر در شهر کوالا لامپور، مالزی است، که در سال ۲۰۰۷ احداث گردید.
نقش‌برجسته تنگ بتان
نقش برجسته تنگ بتان در شهرستان اندیکا، دهستان للر وکتک و یک کیلومتری جنوب روستای مورت پادلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تنگ ۱۳ رخ که در دوران‌های گذشته تنگ بتان نامیده شده در دره‌ای محصور در کوه دلا در جنوب دشت شیمبار جای دارد که شامل یک یادمان ۱۲ پیکره‌ای ۸٫۵ متری و یک یادمان تک‌نفرهٔ ۱۴۰ سانتی‌متری است.
این نگاربرجسته را نخستین بار در سال ۱۸۴۱ سر هنری لایارد با راهنمایی مردم محلی، پیدا کرد.
مریس، اکلاهما
مریس شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۷۹ نفر بوده‌است.
نقش‌برجسته تنگ بتان
نود سال پساتر با گرفتن نخستین عکس‌ها از این نگاربرجسته در سال ۱۹۲۹ توسط مونی پنی، کنسول انگلیس در اهواز و چاپ آن توسط ارنست هرتسفلد باستان‌شناس نامدار در سال ۱۹۳۰، این اثر، در میان تاریخ‌نگاران و باستان‌شناسان شناخته شد. نخستین شرح دربارهٔ این نگاربرجسته و بررسی ریزه‌کاری‌ها و سنگ نوشته‌ها توسط بیوار و شکد در سال ۱۹۶۲ که به شیمبار آمدند انجام شد. در سال ۱۹۶۳ نیز در چهارچوب «برنامهٔ توسعهٔ ملی ایران» هانسمن به این مکان آمد. و سرانجام لویی واندن برگ و کلاوس شیپمان در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۸۶۸ و سال ۱۹۷۵ از این نگاربرجسته دیدن کردند. این نگاربرجسته در ابعاد ۸٫۵۰ در ۲ متر است که دوازده پیکره شامل ۹ نفر بزرگ و سه کودک، روی آن کنده شده‌است. گرچه در نگاه نخست مانند یک گروه پشت سر هم است اما این نگاربرجسته به پنج گروه بخش‌بندی می‌شود که جدای از هم هستند که چهار گروه نخست، ترکیب همانندی دارند. هر کدام از گروه‌های یک، سه و چهار شامل دو چهره‌اند؛ در دومین گروه، سه چهره دیده می‌شود. گروه پنجم شامل سه پیکرهٔ کوچک است که دنبال گروه چهار حکاکی شده‌اند. همه چهره‌ها (شخصیت‌ها) به‌جز پاهایشان که نیم رخ نشان داده شده‌اند، کاملاً تمام رخ هستند. چهره‌ها همگی با هم همسان هستند و بیشتر مانند کنده‌کاری‌های پارتی (اشکانی) در دورهٔ الیمائی است.
ویژگی‌های گروه‌های پنج‌گانه
گروه یک: نخستین فرد سمت چپ برهنه است. وی سر گرزی که بر روی زمین جای دارد را در دست گرفته و در دست چپ پیاله‌ای شیاردار دارد و این دستش به سوی سینه یا به‌سوی دهان، بالا آمده‌است. او نیم‌تاجی بر سر دارد که نوارهای افتاده‌اش در پشت سر، به‌خوبی نمایان است و همانند دیگر افراد در نگاربرجسته گردن‌بندی حلقوی به گردن دارد. تبری نیز در گوشهٔ بالایی سوی چپ دیده می‌شود. نفر دوم پوشاکی به سبک پارتیان بر تن دارد. او پیراهنی چیندار که تا زیر زانوها پایین آمده و با کمربندی به کمر بسته شده و شلواری گشاد پوشیده‌است. این شلوار گشاد را امروزه شلوار دبیت می‌گوییم. او همچنین شنلی را همانند دیگر کسان پوشیده شده و در سه گروه به دور شانه پیچیده‌است. این مرد، دست راست خود را رو به بالا خم کرده اما کف دستش رو به چهرهٔ نخست است. آتشدانی نیز میان این دو تن است. سنگ‌نوشته‌ای نیز میان سر آنان کنده شده‌است.
گروه دوم: همانندی‌های زیادی با گروه یک دارد. وانگهی در این دسته سه چهره دیده می‌شود. نخستین نفر سمت چپ همچنان برهنه است و همانند وی سر گرز (گرز نماد فرهنگی بختیاری از دوران کهن بوده‌است) در یک دست و پیاله در دست دیگر دارد. پوشاک نفر دوم و سوم نیز به سبک پارتی‌ها ست؛ یعنی پیراهن بلند چین دار تا زیر زانوان، شلوار گشاد و شنلی که دور شانه‌ها پیچیده‌است. آتشدانی کوچک نیز میان مرد برهنه و نفر کناری او هستی دارد. همچنین میان سرهای دو تن نخست سنگ نبشته ای کنده شده‌است و دو سنگ نبشته دیگر یکی میان سرهای دو نفر دوم و دیگری میان شانه‌های آنها کنده شده‌است.
گروه سوم: همانند گروه یکم دو تن هستند؛ نفر یکم برهنه و گرزی در دست راست و پیاله ای در دست چپ دارد. نفر دوم که پوشاکی پارتی (بهتر است بگوییم بختیاری در روزگار پارت) به تن دارد و دست راستش را به سوی مرد برهنه بلند کرده‌است. آتشدانی ستونی شکل میان آنها جای گرفته‌است. در این گروه موهای فرفری مرد برهنه هنوز کاملاً آشکار است و سنگ نبشته ای نیز میان سرهای آنها کنده شده‌است.
گروه چهارم: درست همانند گروه سوم است اما سنگ نبشته ای ندارد. گروه پنجم: دربردارنده سه پیکر کوچک اندام است که پیراهن بلند چین دار پوشیده‌اند، اما شلوار گشاد و شنل بر تن ندارند. آنها دست راست خود را بالا برده و دست چپ را بر کمر زده‌اند.
همچنین یک یادمان کوچک‌تر با فاصله‌ای تقریباً ۲۵ متر از نگاربرجستهٔ اصلی، مردی را نشان می‌دهد که دست راست را بالا برده و دست چپ را روی دسته شمشیرش گذاشته‌است.
یادمان اصلی که چهار گروه (به‌جز گروه کودکان) را نشان می‌دهد همگی یک یادمان را نشان می‌دهند که فردی برهنه که گرز و پیاله ای در دست دارد و جایگاهی افسانه‌ای یا خدایی (احتمالا هراکلس یا ایزد بهرام) دارد. هر چهار گروه این مجموعه، مقامات محلی را نشان می‌دهند که نسبت به آن شخصیت، ادای گرامی‌داشت و ارج می‌کنند و او را همراه با قربانی کردن در محرابی کوچک پرستش می‌کنند.
باستان‌شناسان این چهار گروه را به چهار دورهٔ متوالی نسبت می‌دهند که چهار فرمانروای بومی در چهار دورهٔ تاریخی، پیکره خود و ایزد بهرام را که به سبک برهنگی یونانی است حکاکی کرده‌اند. از نمادهای فرهنگی کنونی بختیاری که می‌توان در این یادمان شناسایی کرد عبارت‌اند از: شلوار گشاد که امروزه آن را دبیت می‌نامیم و گرز که ابزار مردان بختیاری بوده‌است. افزون بر آسیب‌های طبیعی که این اثر تاریخی به خود دیده، صورت‌های همه پیکره‌ها نیز چکش‌کاری و تخریب شده‌اند و افرادی نیز با رنگ، بر روی این اثر، یادگاری نوشته‌اند.
ذهنت را رها کن (ترانه)
«ذهنت را رها کن» ترانه‌ای از گروه اِن وُگ و سومین تک‌آهنگ از آلبوم دیواهای فانکی بود که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. شعر ترانه در مورد پیش‌داوری، جنسیت‌زدگی و نژادپرستی است.
ترانه از زبان یک زن سیاه‌پوست روایت می‌شود و مخاطب آن قضاوت‌کنندگان جنبه‌های ظاهری و رفتاری او هستند. او برای توصیف بی‌اهمیت بودن رنگ پوست می‌گوید: «کوررنگ باش، آنقدر سطحی نباش». به گفتهٔ تری الیس شعر «ذهنت را رها کن» بیان‌گر تجربیات واقعی اعضای گروه از تبعیض نژادی است.
در سال ۱۹۹۳، اِن وُگ برای «ذهنت را رها کن» نامزد دریافت هشت جایزهٔ ام‌تی‌وی و دو جایزهٔ گرمی بودند که در نهایت سه جایزهٔ «بهترین ویدئوی رقص آراندبی»، «بهترین طراحی رقص» و «بهترین ویدئوی آراندبی» را از سری جوایز ام‌تی‌وی دریافت کردند. در سال ۲۰۱۷ مجلهٔ بیلبورد در گزینش «۱۰۰ آهنگ برتر گروه‌های دخترانهٔ همهٔ زمان‌ها» جایگاه ۴۱ فهرستش را به «ذهنت را رها کن» اختصاص داد.
فرمانرو
سلسله یا فرمانرو ، در زیست‌شناسی یک رتبه آرایه‌شناختی است، که در برخی رده‌بندی‌ها بالاترین رتبه و در سامانه سه‌دامنه‌ای جدید یک رتبه پایین‌تر از دامنه قرار دارد. فرمانروها به گروه‌های کوچک‌تری به نام شاخه (در جانورشناسی) و دسته (در گیاه‌شناسی) تقسیم می‌شوند. توالی کامل طبقه‌های اصلی از این قرار است: اندامگان، دامنه، فرمانرو، شاخه، رده، راسته، خانواده، سرده و گونه.
تعدادی از کتاب‌های مرجع در آمریکا و کانادا از سیستم تقسیم‌بندی شش فرمانرویی بهره می‌گیرند (جانوران، گیاهان، قارچ‌ها، آغازیان، باستانیان/آرکیا و باکتری‌ها) درحالی که در دیگر نقاط همچون بریتانیا سیستم پنج فرمانرویی به‌کار می‌رود (جانوران، گیاهان، قارچ‌ها، آغازیان، و پروکاریوت یا مونرا)
از نظر تاریخی، شمار فرمانروهای پذیرفته‌شده از دو به شش افزایش یافته‌است. هرچند، پژوهش‌های فیلوژنتیک از ۲۰۰۰ به این طرف هیچ‌کدام از این سامانه‌های سنتی را تأیید نمی‌کند.
گوتنتسل-هوربل
گوتنتسل-هوربل یک شهر در آلمان است که در Biberach واقع شده‌است. گوتنتسل-هوربل ۱٬۸۸۳ نفر جمعیت دارد.
فرمانرو
پیشینه
تا آوریل ۲۰۱۰ هنوز پژوهشی طبقه‌بندی درست یوکاریوت‌ها را در هیچ‌یک از این سامانه‌ها تأیید نمی‌کند. وضعیت به این صورت به نظر می‌رسد که هیچ‌کدام از دسته فرمانروها توسط پژوهش‌های اخیر مقبولیت عام نیافته‌است؛ بطوریکه راجر و سیمپسونز می‌گویند: «با سرعت تغییر کنونی فهم ما از درخت زندگی یوکاریوتی، ما بایستی که با احتیاط جلو برویم.»
میک جکسون (کارگردان)
میک جکسون (Mick Jackson؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۴۳) یک کارگردان سینما و تلویزیون و تهیه‌کننده اهل بریتانیا است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده شده است.
تئاتر اودئون
سالن تئاتر اودئون : یکی از ۶ سالن تئاتر ملی کشور فرانسه است. این سالن در کنار کاخ لوکزامبورگ و در محله لاتین واقع است.
این سالن تئاتر در طی سال‌های ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۲ توسط شارل دوویلی و ماری ژوزف پیر به سبک نئوکلاسیک به عنوان خانه کمدی فرانسه ساخته شده‌است. این سالن در سال ۱۷۸۲ توسط ماری آنتوانت افتتاح شد.
در سال ۱۹۹۰ نام رسمی این سالن به سالن تئاتر اروپا تغییر کرد. این سالن عضو اتحادیه سالن‌های تئاتر اروپا است.
در کنار این سالن تئاتر ایستگاه مترو اودئون واقع است.
امیلی سیلور
امیلی سیلور (زادهٔ October 9, 1985) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
بسک (تربت حیدریه)
بسک (تربت حیدریه)، روستایی از توابع بخش بایگ شهرستان تربت حیدریه در استان خراسان رضوی ایران است. وجود ۹۹ کارگاه ابریشم کشی و اشتغال نیمی ازمردم روستا به این شغل از مهمترین عوامل ثبت ملی روستای بسک در مرداد 97 است. ظرفیت بسیاربالای این روستا به همراه بایگ درتولید ۷۰درصد ابریشم کشور نقش مهمی در انتخاب بسک به عنوان تنها روستای ملی درخراسان داشته است. این روستا هم اکنون جزء 6 روستا درکشور است که درحوزه صنایع دستی به عنوان روستای ملی ثبت شده است.
مستندی برای معرفی این خطه با عنوان "سپید پایتخت ایران" با حمایت اداره میراث فرهنگی،صنایع‌دستی و گردشگری و همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تربت‌حیدریه در حال تهیه بوده و از چندی پیش رسماً ساخت این مستند به کارگردانی میرزا حسین شعبانی در محل روستای بسک شهر بایگ تربت‌حیدریه آغازشده است.
جمعیت
این روستا در دهستان بایک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۰ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است. روستای بسک به روستای بدون دخانیات و طلاق مشهور است.
آدولف مایر (ابهام‌زدایی)
آدولف مایر می‌تواند اشاره به افراد زیر داشته باشد:
اوئبالوس
در اسطوره‌های یونانی، پادشاه اوئبالوس یا اویبالوس (به یونانی: Οἴβαλος) نام یکی از پادشاهان اسپارت است. وی فرزند سینورتاس و شوهر دوم گورگوفونه محسوب می‌شد. اوبالئوس همچنین پدر ایکاریوس، تیندارئوس و هیپپوکون معرفی می‌شود. (و یا برطبق نوشتهٔ آپولودوروس، وی به همراه نایاد و باتیا پدر آنان به‌شمار می‌آمد). اوئبالوس اغلب با شوهر اول گورگوفونه یعنی پری یرز، که فرزند آئولوس بود، اشتباه گرفته می‌شود. این دو افرادی جداگانه و متمایز از یکدیگر هستند، هرچند که گاهی دربارهٔ این دو فرد معمولاً نامرتبط گفته می‌شود که اوئبالوس، پسر پری یرز می‌باشد.
ولایت ناگاتو
ولایت ناگاتو یکی از ولایت‌ها در تقسیم‌بندی کشوری قدیم ژاپن بود. این ولایت استان یاماگوچی کنونی یکسان است.
سوتیسلاو استانچیچا
سوتیسلاو استانچیچا (Svetislav Stančić؛ July 7, 1895 – January 7, 1970) آهنگساز، مربی موسیقی، و نوازنده پیانو اهل کرواسی بود.
استانچیچا ابتدا در زاگرب پیانو خواند و سپس به برلین نقل مکان کرد و در آنجا نزد کارل هاینریش بارت، کنراد آنسورژ، و فروچو بوزونی که آهنگسازی را نیز به او آموختند، تحصیل کرد. استانچیچا که عنوان نوازنده پیانو در کنسرت را داشت، بعدها استاد افسانه ای پیانو در آکادمی موسیقی زاگرب شد. او عضو آکادمی علوم و هنر یوگسلاوی و عضو متناظر آکادمی علوم و هنر صربستان بود. در سال ۱۹۶۰ او جایزه ولادیمیر نازور را به پاس یک عمر دستاورد موسیقی دریافت کرد.
دونده (جانور)
یک جاندار دونده ، موجودی است که به‌طور خاص برای دویدن سازگار شده‌است. اگر جانوری توانایی دویدن سریع را داشته باشد (مانند یوزپلنگ) یا اگر بتواند سرعت خود را برای مسافت طولانی ثابت نگه دارد (استقامت بالا) را می‌توان دونده در نظر گرفت. «دونده» اغلب برای طبقه‌بندی یک حالت حرکتی خاص استفاده می‌شود، که برای زیست‌شناسانی که رفتارهای جانوران مختلف و شیوه حرکت آن‌ها را در محیطشان بررسی می‌کنند، سودمند است. سازگاری‌های حرکتی را می‌توان با ویژگی‌های ریخت‌شناسی (مانند از دست دادن انگشت‌های جانبی همانند گونه‌های سم‌داران)، ویژگی‌های فیزیولوژیکی، حداکثر سرعت، و تعداد دفعات استفاده از دویدن در زندگی شناسایی کرد. بحث‌های زیادی در مورد چگونگی تعریف ویژه یک جانور دونده وجود دارد. پذیرفته‌شده‌ترین تعریف شامل این است که یک جاندار دونده را می‌توان سازگاری دویدن در مسافت‌های طولانی با سرعت‌های بالا در نظر گرفت یا توانایی شتاب گرفتن سریع در مسافت‌های کوتاه را دارد. در میان مهره داران، جانوران زیر ۱ کیلوگرم جرم به ندرت دونده در نظر گرفته می‌شود و تصور می‌شود که رفتارهای جزئی و ریخت‌شناسی تنها در توده‌های نسبتاً بزرگ بدن در پستانداران رخ می‌دهد. تعداد کمی از پستانداران وجود دارند که به آنها «ریزدونده» گفته می‌شود که وزن توده آنها کمتر از ۱ کیلوگرم است و توانایی دویدن سریع‌تر از دیگر جانوران کوچک با اندازه‌های مشابه را دارند.
برخی از گونه‌های عنکبوت‌ها نیز به صورت دونده در نظر گرفته می‌شوند، زیرا بیشتر روز را راه می‌روند و به دنبال طعمه می‌گردند.
مهره‌داران خشکی
سازگاری‌ها برای جابجایی در مهره‌داران خشکی عبارتند از:
آرایه‌های دونده
چندین گونه قابل توجه دونده هستند، از جمله برخی از پستانداران (مانند دله‌ها و گرگ‌ها، آگوتی‌ها، سم‌داران و کانگوروها) و پرندگان (مانند شترمرغ)، و همچنین برخی از دایناسورها (مانند ددپایان و دیاناسور ناجوردندان). چندین شاه‌خزنده منقرض‌شده نیز دونده بودند، از جمله تمساح‌ریختان لیمنوسورها، Hesperosuchus، و چندین سرده در جنوب‌سوسماران.
عنکبوت‌های جهنده و سایر عنکبوت‌های بدون شبکه معمولاً در طول روز راه می‌روند، به طوری که شانس گرفتن خود را به حداکثر می‌رسانند، و عنکبوت‌های مبتنی بر شبکه در صورت تهدید فرار می‌کنند.
بسیاری از سوسک‌ها پاهای بسیار حساسی دارند که می‌توانند آنقدر تخصصی باشند که در اثر باد فرار کنند، مانند سوسک حمام آمریکایی.
در نظریه فرگشت (تکامل)
ماهیت فرضی دوندگی در دایناسورهای ددپا بخش مهمی از نظریه اولیه تکامل پرواز پرندگان است (که نظریه دوندگی نیز نامیده می‌شود)، نظریه‌ای که با این ایده که اجداد پیش از پرواز پرندگان، گونه‌های درخت‌پیما بوده‌اند در تضاد است. به عنوان مثال، دستگاه پرواز ممکن است برای بهبود شکار با طولانی‌تر کردن جهش‌ها و بهبود مانورپذیری سازگار شده باشد.
یوبلدو
یوبلدو (به ایتالیایی: Uboldo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
خصوصیات
یوبلدو ۱۰٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۱۸۲ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زیرسرده
زیرسرده زیربخشی از یک سرده است که یک یا تعداد بیشتری گونه یک سرده را در برمی‌گیرد. این گونه‌ها از نظر برخی ویژگی‌ها با دیگر گونه‌های سرده تفاوت دارد. برای نمونه آزالیا زیرسرده‌ای از گل صدتومانی است.
کاگایان د اورو
کاگایان د اورو (به لاتین: Cagayan de Oro) یک منطقهٔ مسکونی در فیلیپین است که در میسامی شرقی واقع شده‌است. کاگایان د اورو ۱۰٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر اولونگاپو خواهرخواندهٔ کاگایان د اورو هست.
سرخرگ درشت‌نئی پسین
سرخرگ درشت‌ئنی پسین یا شریان تیبیال خلفی یکی از دو شاخه تنه درشت‌نئی‌نازک‌نئی بوده که از سرخرگ پشت‌زانویی (پوپلیتئال) جدا می‌شود. این سرخرگ خون‌رسانی کُمپارتمان خلفی ساق پا و سطح کف‌پایی (پلانتار) پا را برعهده دارد. دو سیاهرگ درشت‌نئی پسین در سطح داخلی ساق پا این سرخرگ را همراهی می‌کنند.
سرخرگ درشت‌ئنی پسین بین طبقه سطحی و عمقی عضلات خلف ساق همراه عصب درشت‌ئنی حرکت کرده و نهایتاً در عقب قوزک داخلی زیر نگهدارنده خم‌کننده پا (فلکسور رتیناکولوم پا) به دو شاخه کف‌پایی داخلی و خارجی تقسیم می‌شود.
کالمودولین
کالمودولین مخفف پروتئین تنظیم‌کننده کلسیم است. این پروتئین که در سلول تمام یوکاریوتها دیده می‌شود پس از پیوند شدن با یون کلسیم اعمال متفاوتی را موجب می‌شود.
عملکرد
کالمودولین در بسیاری از اعمال سلولها مانند التهاب، متابولیسم، آپوپتوز، انقباض عضلات صاف، حرکات داخل سلولی، حافظه، رشد اعصاب و پاسخهای ایمنی دخالت دارد.
دیازپام
دیازپام در سلول به کالمودین پیوند می‌شود و باعث تداخل عمل طبیعی آن شده و تأخیر میوزی و توقف غیرقابل برگشت در متافاز I اووژنز پستانداران را باعث می‌شود. کالمودین برای عملکرد صحیح قطبهای دوک در تقسیم سلولی و تفکیک کروموزوم اساسی است.
جنبش میهنی آزاد
جنبش میهنی آزاد (به التیار الوطنی الحر), که با نام جنبش عونی (به التیار العونی) نیز شناخته می‌شود، یکی از احزاب سیاسی لبنان به رهبری جبران باسیل است. این حزب حقوق مهاجران لبنانی و سقف حداقل دستمزد را به نسبت بالایی ارتقا بخشیده‌است. محبوبیت این حزب در جامعه مسیحی لبنان بسیار زیاد است.
ایدئولوژی
جنبش میهنی آزاد دنباله رو ایدئولوژی ناسیونالیسم مسیحی است.
استحکام (شهداد)
استحکام، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۳۸نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
جاریة بن قدامه
در سال ۳۸ هجری، معاویه کوشید از شرایط بصره بهره داری کند و عبدالله بن عمرو حضرمی را به بصره اعزام کرد تا کنترل آنجا را در دست گیرد. هرچند وی با مقاومت زیاد بن ابیه ـ عامل علی در بصره ـ و جمعی از بصریان مواجه شد، اما با حمایت جمعی دیگر توانست به عنوان حاکم عمل کند و از اتباعش برای معاویه خراج بگیرد. با این حال علی به درخواست زیاد جاریه بن قدامه را با سپاهی به بصره فرستاد و جاریه با حمایت بصریان حامی علی، ابن حضرمی را شکست داد و با به آتش کشیدن خانه‌ای که عبدالله بن عمرو حضرمی در آنجا پناه گرفته بود، وی را کشت.
در سال های آخر خلافت علی، زمانی که بسر بن ارطات، از فرماندهان سپاه معاویه، به حجاز و یمن لشکر کشید و آنجا را غارت کرد و ناامن ساخت، علی، جاریه را با سپاهی به مقابله با وی فرستاد. جاریه موفق شد، بسر را فراری دهد و امنیت را به عربستان بازگرداند.
پس از مرگ علی، وی با حسن بیعت کرد و پس از به خلافت رسیدن معاویه، همچنان از علی حمایت می‌کرد. علمای رجال وی را جزو محدثین معتبر شمرده‌اند.
گوترگلوک
گوترگلوک یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در تسبرست واقع شده‌است. گوترگلوک ۷۳۵ نفر جمعیت دارد.
برج ارجنان
برج ارجنان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اردکان، بخش مرکزی، روستای ارجنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رزگ (تربت حیدریه)
رزگ (تربت حیدریه)، روستایی از توابع بخش بایگ شهرستان تربت حیدریه در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بایک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۳ نفر (۱۱۷خانوار) بوده‌است.
پناهگاه حیات وحش سلکه
پناهگاه حیات وحش سلکه با وسعت ۳۶۰ هکتار در قسمت جنوبی تالاب انزلی و در محدوده شهرستان صومعه سرا، بخش تولمات و روستای صوفیانده قرار گرفته‌است. پاسگاه محیط بانی سلکه دهستان هندخاله در این منطقه حفاظت شده قراردارد. منطقه سلکه طی مصوبه شماره ۶۳ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۵۴/۵/۲۱ بعنوان پناهگاه حیات وحش به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته‌است. سلکه در قسمت جنوبی تالاب انزلی و در محدوده شهرستان صومعه سرا قرار دارد که از شمال به تالاب از جنوب به حاشیه مزارع روستاهای هنده خاله و صوفیانده از غرب به رودخانه هنده خاله و از شرق به رودخانه تراب خاله محدود است.
این منطقه حفاظت شده سالانه میزبان پرندگان مهاجر است و یکی از تالاب‌های با ارزش شمال کشور است که پرندگان هر ساله برای تخم‌گذاری و تولید مثل به این تالاب زیبا می‌آیند.
تنها مرکز آموزشی زیست محیطی تالاب انزلی در این منطقه واقع شده است.
شرف‌الدین تقی
شرف‌الدین تقی سیاستمدار اهل افغانستان است. وی از تاریخ نوامبر ۲۰۲۱ معاون اداره ملی مبارزه با حوادث افغانستان و از اکتبر ۲۰۲۱ فرمانده قول اردوی (سپاه) ۲۱۵ افغانستان به عهده دارد.
گونزلی
گونزلی (به ترکی آذربایجانی: Günzəli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. گونزلی ۶۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
مورانلی
مورانلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یوبمبو
یوبمبو (به لاتین: Ubombo) یک شهرک در آفریقای جنوبی است که در Jozini Local Municipality واقع شده‌است.
بخش رایگار
بخش رایگار (به انگلیسی: Raigarh district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Bilaspur Division واقع شده‌است. بخش رایگار ۷٬۰۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۹۳٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد.
ولایت کی
ولایت کی یکی از ولایت‌ها در تقسیم‌بندی کشوری قدیم ژاپن بود.
حیران علیشاه
حیران علیشاه ( ۱۸۳۴ در ماهیدشت - ۱۵ اوت ۱۹۰۵ در کرمانشاه) با نام کامل سید محمد صالح صارم السلطنه (به کردی: سه‌ی ساڵێ مایشتی) از شاعران کرد سده سیزدهم و چهاردهم و از پیروان سلسلۀ نعمت‌الهی است. وی در سال ۱۲۵۳ قمری به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۳ درگذشت. مقبره‌اش در شهر کرمانشاه است. اشعارش عاشقانه و عارفانه و شامل مثنوی به سبک گورانی و غزل است. اشعارش توسط خوانندگان بسیاری در موسیقی استفاده شده‌است. از جمله مشهورترین این آثار آلبوم حیرانی شهرام ناظری است.
زندگی
سید صالح ماهیدشتی در سال ۱۸۳۴ (۱۲۵۰ هجری قمری) در ماهیدشت در کرمانشاه به دنیا آمد. پس از آنکه با آمدن معصوم‌علیشاه دکنی از هندوستان به ایران و کرمانشاه طریقت نعمت‌اللهی بار دیگر در ایران احیا شد، تعدادی از کردها نیز به این طریقت گرویدند. در این میان سید صالح ماهیدشتی نیز که از سادات حسنی بود، در سن جوانی به این طریقت وارد شد. غلامرضا کیوان سمیعی با اشاره به سفر وی به شیراز در اوایل جوانی برای دیدار و سرسپاردن به منورعلی‌شاه شیرازی، این سفر را مایۀ‌آشنایی وی با دیگر مشایخ نعمت‌الهی همچون محمدحسن عبدالعلیشاه و رحمت‌علیشاه دانسته‌است. منورعلیشاه سرسپاردن او را به عبدالعلیشاه واگذار می‌کند و سیدصالح به دنبال وی از شیراز به کاشان می‌رود و چندین بار به این شهر سفر کرده و آنقدر می‌ماند تا سرانجام موفق به اخذ اجازۀ دستگیری از او می‌شود. علینقی میرزا در مقدمه‌ای که بر دیوان سید صالح نگاشته، نوشته که وی در این سفر مدام این شعر را زمزمه می‌کرد:
سیدصالح دربارۀ این سفر و دست ارادت دادن به محمدحسن عبدالعلیشاه که اهل کاشان بوده گفته‌است:
سید صالح با نام طریقتی حیران‌علیشاه از کاشان به کرمانشاه بازمی‌گردد و در کنار مشایخی همچون سیداسماعیل اجاق (صادق‌علیشاه) و حاج سیدآقابزرگ در آن شهر یه استقلال به دستگیری از مریدان مشفول می‌شود. از جمله مریدان سرشناس سید صالح می‌توان به افرادی مانند ابوالقاسم لاهوتی، میرزا حسین‌خان فرهنگ زنگنه (ملقب به نظام‌الدیوان و متخلص به نظامی)، ناصری کرمانشاهانی، نواب احمد میرزا صارم، شاهزادۀ‌ قاجار امیرمحترم دولتشاهی، محمدحسن‌خان صارم‌السلطنه امیرتومان، میرزا ابوالقاسم‌خان مستوفی صدیق‌السلطنه، سهیلی خوشنویس، مصطفی‌خان سهیلی وکیل دفتر خوشنویس، عزیزالله‌خان مطفرزنگنه، سعیدنظام، محمدخان سعیدنظام، میرزا فیض‌الله‌جان مستوفی (متخلص به وفا)، صارم همایون، مقرب‌الخاقان علی‌آقابیگ، و آقاسیدکریم اشاره کرد.
مریدان سید صالح برای وی در کرمانشاه در مسیر دروازه اصفهان و بر مزار آقامحمدتقی کرمانی (مطفرعلیشاه) خانقاهی ساختند که بعداً خود سید صالح نیز در آن به خاک سپرده‌شد. درویشان در مراسم و اعیاد مذهبی و نیز هر شب جمعه در خانقاه اجتماع کرده و به خواندن اشعار کردی سید صالح می‌پرداختند. فریدالملک قراگوزلو کارگزار مهام خارجه که در زمان حیات سید صالح به کرمانشاه آمده، دربارۀ این خانقاه در خاطرت خود می‌نویسد:
سید صالح دست‌کم دو بار به عتبات مسافرت کرد. بار نخست به وصیت منورعلیشاه تدفین وی را در عتبات عالیات انجام داد؛ و بار دوم به همراه اسدالله‌خان ظهوری زنگنه که وی نیز از مریدان عبدالعلیشاه بود به آن منطقه رفت. وی همچنین یک سفر نیز به مشهد داشته‌است.
سید صالح ماهیدشتی در ۱۵ اوت سال ۱۹۰۵ (۱۳ جمادی‌الثانی ۱۳۲۳ هجری قمری، ۲۴ مرداد ۱۲۸۴ خورشیدی) در کرمانشاه درگذشت. او پس از مرگش کسی را به‌عنوان جانشین خودش انتخاب نکرد.
غائلۀ حمله به خانقاه سید صالح
سید صالح نسخۀ دستنویس دیوان خود را برای تجلید به یکی از مریدانش به نام میرزا رضاقلی مشرف قورخانه که به صحافی اشتفال داشته می‌دهد و تذکر می‌دهد که کسی از محتوای آن خبردار نشود. اما او به سبب اشتغال بیش از حد، کتاب را به صحاف دیگری می‌سپارد و آن فرد کتاب را خوانده و به مصرعی برخورد می‌کند که سید صالح می‌گوید: «پیرو استاد روح‌الامینم». او تصور می‌کند که حرف «واو» کلمۀ پیرو جدا از این واژه بود و آن را بدین‌گونه می‌جواند: «پیر و استادِ روح‌الامینم». او دیگران را از این امر آگاه می‌کند و خبر به گوش حاکمان و علمای شیعۀ شهر می‌رسد. جمعی خواهان تبعید او می‌شوند و عده‌ای به سمت خانقاه به راه می‌افتند. انوشیروان میرزا ضیاءالدوله نایب‌الحکومۀ وقت کرمانشاه توسط خازن نظام و صارم‌السلطنه برای او پیغام می‌فرستد که تا رفع بلوا از شهر خارج شود. اما سید صالح مخالفت می‌کند و می‌گوید «نه من بدان درجه از سعادت رسیده‌ام و نه مردم بدان پایه از شقاوت.» در نهایت یکی از علمای شهر جلوی جمعیت متعصبین را گرفته و به‌بهانۀ استجازه از آیت‌الله میرزا محمدحسن شیرازی آنان را متفرق می‌کند. سپس به میرزای شیرازی نامه می‌نویسد و او نیز در پاسخ می‌گوید که: «شما سعی کنید اگر بدی در میان شما هست، او را به راه راست هدایت کنید، وگرنه کشتن یک نفر سید منزوی و وارسته به توهم الحاد و ارتداد کار پسندیده‌ای نیست.»
چاپ کتاب
اشعار سید صالح ماهیدشتی نخستین بار در سال ۱۹۱۷ (۱۳۳۶ هجری قمری) در چاپخانۀ شرافت احمدی در کرمانشاه در کتابی با نام کنز العرفان به چاپ رسیده‌است. محمدعلی سلطانی از این کتاب به عنوان دومین کتاب چاپی به زبان کردی در ایران پس از رسالۀ نه‌زانی سعیدخان کردستانی یاد کرده‌است. این کتاب در سال ۱۳۲۴ خورشیدی به کوشش و با مقدمۀ حسن حیرانی تجدید چاپ شده‌است.
محمدعلی سلطانی با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است:
تصحیح‌ها
سید صالح ماهیدشتی با میرزا عبدالقادر پاوه‌ای رابطۀ نزدیکی داشت و به سبب همین نزدیکی و معاشرت، دیوان خود را برای تصحیح به وی سپرد. این تصحیح مبنای نخستین چاپ کتاب بوده که به کوشش محمدحسن‌خان صارم‌السلطنه انجام شده‌است و غلط‌ها فراوانی نیز داشته‌است. دومین تصحیح کتاب را محمدعلی سلطانی انجام داده که در انجام آن علاوه بر نسخۀ چاپی، چندین نسخۀ خطی نیز مبنا قرار داده‌است و خوشنویسی آن را فریبا مقصودی بر عهده داشته‌است.
مقبره
قبر سید صالح ماهیدشتی در شهر کرمانشاه و در خیابان رشیدی در مکان خانقاه مظفریه قرار دارد. این قبر در گورستان قدیمی شهر کرمانشاه، در مسیر یکی از دروازه‌های قدیمی شهر کرمانشاه که به دروازه اصفهان معروف بوده‌است، در کنار مقبرۀ ملاعبدالجلیل زنگنه کرکوکی، مظفرعلیشاه کرمانی و نیز شاه تیمور بانیارانی واقع شده‌است.
جایگاه در موسیقی
بسیاری از اشعار سید صالح ماهیدشتی توسط موسیقیدانان آهنگ‌سازی شده و خوانده شده‌است که از آن‌جمله می‌توان به اشعار زیر اشاره کرد:
یادبود
آلبوم موسیقی بانگ اهورایی با آهنگسازی و خوانندگی رامین کاکاوند توسط مرکز موسیقی حوزۀ هنری در یادبود سید صالح ماهیدشتی منتشر شده‌است.
آدولف مایر
آدولف ادوارد مایر (۹ اوت ۱۸۴۳ – ۲۵ دسامبر ۱۹۴۲) شیمی‌دان کشاورزی اهل آلمان بود که کارهایش در زمینه بیماری موزائیک تنباکو منجر به کشف ویروس و به خصوص ویروس موزائیک تنباکو گشت. مایر در سال ۱۸۴۳ در خانوادهٔ یک معلم دبیرستان در شهر اولدنبورگ به دنیا آمد. مادرش دختر یک شیمیدان معروف آلمانی به نام لئوپولد گملین بود. از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۲، وی به تحصیل ریاضی و شیمی در مؤسسه فناوری کارلسروهه پرداخت. در ۱۸۶۲ به دانشگاه هایدلبرگ رفت و مدرک پی‌اچ‌دی خود را در شیمی، ریاضی و فیزیک دریافت نمود. در ۱۸۷۹ مایر رهبری یک گروه تحقیقات کشاورزی را در واخنینگن هلند عهده‌دار بود. کشاورزان از وی خواستند تا روی بیماری‌های مخصوص گیاه تنباکو کار کند. مایر در ۱۸۸۶ مقاله ای دربارهٔ بیماری که آن را بیماری موزائیک تنباکو گذاشته بود، منتشر کرد و در آن علائم بیماری را توضیح داد. وی نشان داد که این بیماری از طریق تلقیح شیره گیاهان آلوده به گیاهان سالم قابل انتقال است. در آن زمان تصور می‌شد که این بیماری توسط باکتری‌ها یا سموم بسیار کوچک گسترش می‌یابد، اما چند سال بعد ویروس موزائیک توتون و تنباکو (TMV) عامل آن شناخته شد. مایر از میکروسکوپ نوری برای یافتن قارچ یا باکتری موجود در شیرهٔ آلوده استفاده کرد اما چیزی نیافت. زیرا این ویروس بسیار کوچک‌تر از آن است که با میکروسکوپ نوری دیده شود. مایر هنوز فکر کی کرد که که عامل عفونی نوعی باکتری است و به اشتباهاً ادعا می می‌کرد که می‌تواند با استفاده از کاغذ فیلتر در چندین تکرار شیره «تصفیه شده» را از شیره آلوده را بدست آورد. آزمایش‌های فیلتراسیون با فیلتر چمبرلند در سال ۱۸۹۲ توسط دیمیتری ایوانفسکی و در سال ۱۸۹۸ توسط مارتینوس بایرینک تکرار شد و نشان داده شد که عامل این بیماری درواقع غیرقابل فیلترشدن است. مارتینوس بایرینک برای اولین بار واژه ویروس را به کاربرد تا به ماهیت غیرباکتریایی این بیماری اشاره کند. ویروس موزائیک تنباکو اولین ویروس بود که در سال ۱۹۳۵ تبلور یافت. اقدامات پیشرو مایر زمینه‌ساز کشف ویروس و ایجاد علم ویروس‌شناسی بود.
۲۰۰۹
سال ۲۰۰۹ (دوهزار و نه، در عددنویسی رومی:MMIX) میلادی، نهمین سال از سده ۲۱ میلادی و همچنین نهمین سال از هزاره سوم میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری این سال از ابتدای روز پنجشنبه ۱ ژانویه ۲۰۰۹ شروع شد و در پایان پنجشنبه ۳۱ دسامبر ۲۰۰۹ به پایان رسید.
رویدادها
ژانویه
فوریه
مرگ‌ها
ژانویه
فوریه
مارس
آوریل
ژوئن
ژوئیه
اوت
سپتامبر
اکتبر
نوامبر
دسامبر
عاص بن وائل
عاص بن وائل بن هاشم سهمی قرشی، از فرمانروایان جاهلیّت بود.
پنیر چر
پیشگامان پنیر کون
ادوارد دبلیو.کون از فیلادلفیا روشی با نام روند کونیگ Cooning process در پنیر سازی ارائه کرد با دما و نم بالا.
عاص بن وائل
او در جنگ فجار ریاست بنی‌سهم را بر عهده داشت.
عاص در سوره کوثر نکوهش شده است؛ زیرا او پیامبر اسلام را با عنوان «ابتر» یاد کرد.
مرگ او در حدود سال ۶۲۰ (میلادی) (برابر با ۳ (قمری)) در ابواء جایی میان مکّه و مدینه روی داد.
اکسچنج ۱۰۶
اکسچنج ۱۰۶ (The Exchange 106) ساختمان اداری ۹۵ طبقه مستقر در شهر کوالا لامپور، مالزی است، که در سال ۲۰۱۹ احداث گردید.
خورش‌بر
خورش‌بر، روستایی از توابع بخش بایک شهرستان تربت حیدریه در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بایک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.
غاز جلبک‌خوار
غاز جلبک خوار نام یک گونه از زیرخانواده تنجه‌ایان است. این گونه پرنده در آمریکای جنوبی در پاتاگونیا، شیلی، تیرادلفوئگو، وجزایر فالکلند یافت می‌شود.
مرسن، اکلاهما
مرسن شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۳۳ نفر بوده‌است.
ماچی مورافسکی
ماچی مورافسکی (Maciej Murawski؛ زادهٔ February 20, 1974) یک بازیکن فوتبال و ورزشکار اهل لهستان است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده‌است.
اکبرآباد بحری
جمعیت
این روستا در دهستان تکاب قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
ولایت آواجی
ولایت آواجی یکی از ولایت‌ها در تقسیم‌بندی کشوری قدیم ژاپن بود.
هری کلورک
هری کلورک (Harry Clork؛ ۳۱ اوت ۱۸۸۸ – ۱۸ ژوئن ۱۹۷۸) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
خیابان سپاهیان
خیابان سپاهیان بین کاخ دروازه کشورها و دروازه ناتمام جای دارد. پس از دروازه ناتمام در قسمت غرب آن و در پشت دروازه کشورها خیابان سپاهیان که ۹۲ متر طول و نزدیک به ۱۰ متر عرض دارد قرار دارد. این خیابان دروازه کشورها را به دروازه ناتمام و ایوان شمالی کاخ صدستون پیوند می‌دهد. در دو طرف خیابان دیوارهای خشتی قطور قرار دارد که در طول آنها و با فاصله‌های ۷ متر طاقچه‌هایی (گوشواره) تعبیه کرده‌اند که احتمالاً محل استقرار سربازان و افسران گارد به هنگام تشریفات بوده‌است. دیوار سمت راست (جنوبی) دیوار اتاق‌هایی است که حیاط آپادانا را از خیابان سپاهیان جدا می‌کند که احتمالاً محل استقرار نگهبانان کاخ بوده‌است. دیوار سمت راست (شمالی) دیوار اتاق‌هایی است که محل استقرار حجاران و بخشی از کارگاه حجاری بوده‌است. در انتها خیابان قطعات ستون‌هایی که برای دروازه ناتمام در حال حمل بوده‌است مشاهده می‌شود. در سمت راست (شمال) خیابان سپاهیان سرستون دو عقاب نیز کشف شده‌است.
هری کلورک
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به و یکی زیبا بود، دایموند جیم و دیشب را به‌خاطر داری؟ اشاره نمود.
یوسفلی (آق‌دام)
یوسفلی (به ترکی آذربایجانی: Yusifli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌دام واقع شده‌است.
بردگوری ۲ سوسن و سرخاب
بردگوری ۲ سوسن و سرخاب در شهرستان مسجد سلیمان، بخش اندیکا، دهستان چلو، ۱/۲ کیلومتری جنوب غرب روستای سربازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فلورنس استنلی
فلورنس استنلی (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۲۴-درگذشته ۳ اکتبر ۲۰۰۳) بازیگر آمریکایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم به‌دام‌افتاده در بهشت و زندانی خیابان دوم اشاره کرد.
کیث لی
کیث لی برای نخستین بار در مه سال ۲۰۱۸ به کمپانی دبلیو دبلیو ای پیوست و در شوی ان اکس تی کشتی گرفت. او در این شو موفق به کسب عناوین قهرمانی ان اکس تی و قهرمانی آمریکای شمالی ان اکس تی شده است. او همچنین اولین مرد تاریخ دبلیو دبلیو ای محسوب می شود که توانسته به طور همزمان قهرمان عناوین ذکر شده در بالا شود. او در تاریخ اوت سال ۲۰۲۰ به مین راستر دبلیو دبلیو ای منتقل شد. او در فیلم رویداد اصلی بازی کرده است.
سیکلید غول‌پیکر
سیکلید غول‌پیکر (Boulengerochromis microlepis)، که به عنوان سیکلید امپراتور نیز شناخته می‌شود، یک گونه ماهی از خانواده سیکلیدها است که بومی دریاچه تانگانیکا در آفریقا است. سیکلید غول‌پیکر تنها عضو از جنس Boulengerochromis و تبار Boulengerochromini است.
اندازه نرها به 90 cm می‌رسد ولی ماده‌ها حداکثر تا 75 cm می‌رسد که احتمالاً آنها را به بزرگترین گونه موجود از خانواده سیکلیدها تبدیل می‌کند. فقط باس طاووس خالدار ( Cichla temensis ) گونه‌ای سیکلید در آمریکای جنوبی از لحاظ اندازه با این گونه قابل مقاسیه است.