cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فتوسنتز مصنوعی
فتوسنتز مصنوعی یک فرایند شیمیایی بیومیمتیک است که از فرایند طبیعی فتوسنتز برای تبدیل نور خورشید، آب و دی‌اکسید کربن به کربوهیدرات‌ها و اکسیژن به صورت طبیعی استفاده می‌کند. اصطلاح فتوسنتز مصنوعی معمولاً برای اشاره به هر طرحی برای جذب و ذخیره انرژی از نور خورشید در پیوندهای شیمیایی یک سوخت (سوخت خورشیدی) استفاده می‌شود.
شکافت آب فوتوکاتالیستی (Photocatalytic water splitting) آب را به هیدروژن و اکسیژن تبدیل می‌کند و موضوع اصلی تحقیق در مورد فتوسنتز مصنوعی است.
کاهش دی‌اکسید کربن ناشی از نور فرایند دیگری است که مورد بررسی قرار می‌گیرد و تثبیت کربن طبیعی است.
تحقیق در مورد این موضوع شامل طراحی و مونتاژ دستگاه‌هایی برای تولید مستقیم سوخت‌های خورشیدی، فوتوالکترو شیمی (photoelectrochemistry) و کاربرد آن در سلول‌های سوخت و مهندسی آنزیم‌ها و میکروارگانیسم‌های فتوآتروفیکیک برای سوخت‌های زیستی میکروبی و تولید بیو هیدروژن از نور خورشید است.
تاریخ
فتوسنتز مصنوعی برای اولین بار توسط شیمیدان ایتالیایی گیاکومو لوئیجی چامیجیان در سال ۱۹۱۲پیش‌بینی شده بود. در یک سخنرانی که بعد از آن در ساینس منتشر شد او پیشنهاد جایگزینی بهره‌مندی از سوخت‌های فسیلی به انرژی تابشی تولید شده خورشید و گرفته شده توسط دستگاه‌های فتوشیمی را داده بود. در این تغییر وی امکان کاهش اختلاف بین ثروتمند شمال اروپا و جنوب فقیر را مشاهده کرد و گمان کرد که این تغییر از زغال سنگ به انرژی خورشیدی برای پیشرفت و خوشبختی انسان مضر نیست.
در اواخر دهه ۱۹۶۰ ،آکیرا فوجیشیما ویژگیهای فوتوکاتالیستی تیتانیوم دی‌اکسید، به اصطلاح اثر هوندا-فوجیشیما را کشف کرد که می‌تواند برای هیدرولیز مورد استفاده قرار گیرد.
تحقیق در حال جریان
از نظر انرژی، فتوسنتز طبیعی را می‌توان در سه مرحله تقسیم کرد:
کاتالیزور هیدروژن
هیدروژن ساده‌ترین سوخت خورشیدی برای سنتز است، زیرا تنها انتقال دو الکترون به دو پروتون است. با این حال، باید با تشکیل آنیون هیدرید میانی به صورت گام به گام انجام شود:
مارسلین بارتلو
پیر یوگین مارسلین برتلوت (Pierre Eugène Marcellin Berthelot) (۱۸۲۷–۱۹۰۷)، شیمی‌دان و سیاستمدار فرانسوی بود که به دلیل کارهایش در زمینه اصل تامسن-برتلوت در ترموشیمی شناخته می‌شود. او بسیاری از ترکیبات آلی را از مواد غیرآلی سنتز کرد و مقادیر زیادی از شواهد نقض نظریه یاکوب برسلیوس در مورد این که ترکیبات آلی نیازمند موجودات زنده جهت سنتزشان اند، ارائه نمود. برتلوت متقاعد شده بود که سنتز شیمیایی صنعت غذا را تا سال ۲۰۰۰ میلادی متحول خواهد کرد و غذاهای سنتز شده جایگزین زمین‌های کشاورزی و مراتع خواهند شد. او پرسید: «اگر اثبات شود که این روش با استفاده از همان مواد ارزان‌تر از رشد محصولات است» … «چرا که نه؟».
او را به عنوان «یکی از معروف‌ترین شیمیدانان جهان» در نظر می‌گرفتند. هنگامی که در سمت وزیر امور خارجه دولت فرانسه در ۱۸۹۵ میلادی گماشته شد، او را در فرانسه به عنوان «والاترین شیمیدان زنده» در نظر می‌گرفتند. در ۱۹۰۱ میلادی، او در فرهنگستان فرانسه به عنوان یکی از «چهل فناناپذیر» انتخاب شد. او نه تنها تمامی کشفیاتش را به دولت فرانسه، بلکه به بشریت ارائه نمود.
ژول دالو
ژول دالو (Jules Dalou; December 31, 1838 – 1838:12:31, April 15, 1902) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده)، لژیون دونور (افسر)، و لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
فرودگاه گلتی
فرودگاه گلتی یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۱۰۲۵ متر است. این فرودگاه در کشور نیوزلند قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
هایاتو ماتسوئو
هایاتو ماتسوئو (松尾早人؛ زادهٔ August 13, 1965) یک موسیقی‌دان، آهنگساز، ارکستراتور و تنظیم‌کننده اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به مجموعهٔ بینوایان اشاره نمود.
حمص (ابهام‌زدایی)
حمص شهری در سوریه است. همچنین حمص می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برکلوم
برکلوم یک شهر در آلمان است که در نوردفرایسلند واقع شده‌است. برکلوم ۲٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
رودولف کریستف یوکن
رودولف کریستف یوکن فیلسوف آلمانی و برنده جایزه ادبی نوبل (۱۹۰۸) بود
تنها سپاری
تنهاسپاری که بیشتر با عنوان مجازات تنهاسپاری هم شناخته می‌شود، عبارت است از رها کردن شخصی در یک منطقه خالی از سکنه مثل جزیره‌ای متروک. به‌طور کلی، تنهاسپاری شامل قرار دادن فرد در مکانی بود که امکان فرار از آنجا مهیا نبوده‌است. کاربرد این واژه از سال ۱۶۹۹ مستند شده‌است. واژه تنهاسپاری (در انگلیسی مارونینگ) در اصل، برگرفته از واژه مارون بود که مختص آن دسته بردگان سیاه‌پوست آمریکایی بود که از بردگی فرار کرده و برای خود یک زندگی به دور از تمدن تشکیل می‌دادند.
تنهاسپاری گاهی برای اِعمال تنبیه علیه خدمه صورت می‌پذیرفت. همچنین، برخی از ملوانان در هنگام شورش و پس از دستگیری کاپیتان (ناخدا)، از جان او می‌گذشتند و صرفاً وی را مشمول تنهاسپاری می‌نمودند. اجرای این مجازات معمولاً چنین بود که فرد تنهاسپاری شده را در جزیره‌ای متروک قرار می‌دادند که اغلب اوقات، تنها یک سد ساحلی باریک ماسه‌ای و حاصل از جزر دریا بود. به فرد تنهاسپاری شده همچنین، مقداری غذا، یک ظرف آب و یک تپانچه می‌دادنند تا در صورت لزوم و به صلاحدید خودش، خودکشی نماید. فرجام فرد تنهاسپاری شده معمولاً چیزی جز مرگ نبود به استثنای موارد اندکی از زنده ماندن و نجات یافتن که در تاریخ مستند شده‌است. در اواخر قرن ۱۸ میلادی و در مناطق جنوب ایالات متحده، واژه تنهاسپاری گونه‌ای لفظ عامیانه و طنز هم یافت و به افرادی اطلاق می‌گردید که در یک کمپینگ طولانی‌مدت به سر می‌بردند.
الکساندر سلکرک، دزد دریایی اسکاتلندی که بعدها منبع الهام دانیل دفو برای خلق کارکتر و نوشتن کتاب رابینسون کروزوئه گردید، یکی از مشهورترین افراد تنهای‌سپاری شده در فرهنگ عامه است.
ژان‌پل وینه
ژان‌پل وینه (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۰ پاریس – درگذشت ۱۰ آوریل ۱۹۹۹ در ویکتوریا، ایالات متحده) زبان‌شناس و نظریه‌پرداز در ترجمه بود. شهرت او بیش از همه مدیون روشهای هفتگانهٔ ترجمهٔ متون ادبی است که با همکاری ژان داربلنه در کتاب «سبک‌شناسی تطبیقی فرانسه و انگلیسی: روش ترجمه» مطرح می‌کند. این هفت روش عبارتند از: تحت‌اللفظی، وامگیری، گرته‌برداری، تغییر صورت، تغییر بیان، معادل‌یابی و همانندسازی.
مری‌کارویا
مِری‌کارْویا (به لاتین: Merikarvia) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در ساتاکونتا واقع شده‌است.
توماس دادلی کابوت
توماس دادلی کابوت (Thomas Dudley Cabot) (زادهٔ اول مه ۱۸۹۷- درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۹۵)، تاجری آمریکایی بود. او همچنین به‌عنوان مدیر دفتر امور امنیت بین‌الملل وزارت امور خارجه ایالات متحده فعالیت کرد.
اوایل زندگی
کابوت در کمبریج، ماساچوست چشم به جهان گشود. پدرش، گادفری لاون کابوت، بنیان‌گذار شرکت کابوت و فردی نوع‌دوست بود. مادرش، ماریا مورز کابوت بود. کابوت را به افتخار توماس دادلی، فرماندار مستعمرهٔ خلیج ماساچوست به این نام نهادند که امضاکنندهٔ منشور تأسیس کالج هاروارد بود. دوتا از خواهران و برادرانش، جان مورز کابوت (زادهٔ ۱۹۰۱)، سفیر ایالات متحده در سوئد، کلمبیا، برزیل و لهستان در طول دوران ریاست‌جمهوری آیزنهاور و کندی و الینور کابوت از املاک الینور کابوت برادلی بودند.
کابوت در سال ۱۹۱۳ از مدرسهٔ براون و نیکولز فارغ‌التحصیل شد. او بعضی از دوره‌های آموزشی را در بوستون تک (که اکنون به‌نام مؤسسهٔ فناوری ماساچوست شناخته می‌شود) و مدرسهٔ پرواز کورتیس گذراند و مربی پرواز در طول جنگ جهانی اول در کلی فیلد در سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده شد. کابوت در سال ۱۹۱۹ با درجهٔ عالی کارشناسی مهندسی از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد.
حرفه
کابوت به‌محض فراغت از تحصیل، فعالیت خود را در شرکت کابوت که پدرش پایه‌گذاری کرده بود، آغاز کرد. او از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۶۰، مدیرعامل کابوت بود و در این سال، از کنترل فعال و مستمر این شرکت دست کشید و به‌عنوان مدیر بازنشسته به دفتر خود در بوستون رفت و تا زمان وفات در آنجا فعالیت کرد.
در سال ۱۹۵۱، کابوت در دولت ترومن، مدیر دفتر امور امنیت بین‌الملل وزارت امور خارجه ایالات متحده بود؛ او برای وزارت امور خارجه دربارهٔ فعالیت‌های ناتو سخنرانی کرد، مسئول یکی از برنامه‌های ایالات متحده برای مسلح‌نمودن هم‌پیمانان در سراسر جهان بود و بر پرداخت ۶ میلیارد دلار کمک اقتصادی و نظامی خارجی نظارت داشت. در سال ۱۹۵۳، او همچنین در مقام مشاور در یک هیئت سیاسی توسعهٔ ویژه در مصر خدماتی ارائه داد.
در سال ۱۹۶۰، یک مجموعهٔ پوششی سازمان اطلاعات مرکزی، به‌نام شرکت کشتی بخار جبل‌الطارق (که اصلاً هیچ کشتی بخاری نداشت و کابوت ریاستش را برعهده داشت)، رادیو سوان را در جزیرهٔ سوان خریداری و پایه‌گذاری کرد. این رادیو، عملیاتی سیاه و پنهانی برای جذب پشتیبانانی برای سیاست‌های ایالات متحده و بدنام‌کردن فیدل کاسترو بود.
کابوت، برادرش جان مورز کابوت، یکی دیگر از اعضای خانواده به‌نام هنری کابوت لادج جی آر و پسر کابوت، لویس ولینگتون کابوت، همگی اعضای شورای روابط خارجی بودند که در سال ۱۹۹۲ منصوب شدند.
فعالیت بشردوستانه
کابوت روابط تنگاتنگی با شرکت MIT داشت. او بیشترین سابقهٔ شغلی در شرکت MIT داشت و ۴۹ سال متوالی در آنجا فعالیت کرد. در سال ۱۹۵۱، کابوت به‌عنوان یکی اعضای مادام‌العمر و در سال ۱۹۷۲ به‌عنوان عضو بازنشستهٔ مادام‌العمر این شرکت انتخاب شد. او در بسیاری از کمیته‌های دائمی و موقتی شرکت MIT فعالیت داشت.
در سال ۱۹۶۰، او صندوق بورس تحصیلی توماس دادلی کابوت را در MIT پایه‌گذاری کرد و در سال ۱۹۷۷، اعضای خانواده‌اش با اعطای کرسی مؤسسهٔ توماس دادلی کابوت، از او تقدیر کردند. در سال ۱۹۸۶، او و همسرش کرسی توماس دی و ویرجینیا دبلیو. کابوت را به‌دنبال میراث خوانوادگی‌اش در مشارکت در MIT پایه‌گذاری کردند. پدربزرگ او، دکتر ساموئل کابوت، شهروند بوستون بود که از تأسیس MIT پشتیبانی کرد. پدرش، گادفری ال کابوت، در سال ۱۸۸۱ از MIT فارغ‌التحصیل شد. گادفری ال کابوت همچنین با پایه‌گذاری صندوق انرژی خورشیدی گادفری ال کابوت از این مؤسسه پشتیبانی کرد.
زندگی شخصی
کابوت به مدت ۷۵ سال، از سال ۱۹۲۰ تا زمان وفاتش در سال ۱۹۹۵، با همسرش ویرجینیا ولینگتون زندگی کرد. آن‌ها هفتادوپنج سال در وستون ماساچوست ساکن بودند و صاحب پنج فرزند شدند: لوئیس ولینگتون کابوت، تاجر، بشردوست، رئیس پیشین بانک فدرال رزرو بوستون، توماس دادلی کابوت جی. آر، رابرت مورز کابوت، دکتر ادموند بیلینگز کابوت، ستاره آندوور و جراح بازنشسته، و لیندا کابوت بلک، بنیان‌گذار شرکت اپرای بوستون و اپرای نیوانگلند. او در دههٔ نهم زندگی‌اش به‌دلیل بروز حادثه‌ای در اسکی در فضای باز، بینایی یکی از چشم‌هایش را از دست داد، اما اشتیاقش برای ادامهٔ زندگی هیجان‌انگیز فروکش نکرد. او و همسرش هنگام کوه‌پیمایی در کلرادو، هفتادوپنجمین سالگرد ازدواج خود را جشن گرفتند. آن‌ها همچنین ۲۹ نوه و ۲۳ نتیجه داشتند. در سال ۱۹۹۷، ویرجینیا کابوت در ساختمان فیلیپس در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون درگذشت. او در زمان فوت ۹۷ سال داشت.
بیدان (لاشار)
بیدان، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۹ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.
وزلبرگ
وزلبرگ (به آلمانی: Weselberg) یک شهر در آلمان است که در زودوستپفالتس واقع شده‌است. وزلبرگ ۱٬۳۹۴ نفر جمعیت دارد.
ماسیمیلیانو جیاکوبو
ماسیمیلیانو جیاکوبو (Massimiliano Giacobbo؛ زادهٔ July 15, 1974) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال فوجا، باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال چیتادلا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو اشاره کرد.
گابریل داویود
گابریل داویود (Gabriel Davioud؛ October 30, 1823 – April 6, 1881) معمار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
گابریل در ۶ آوریل ۱۸۸۱ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
برمک (اسلوهه)
برمک یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در اسلوهه واقع شده‌است. برمک ۶۱۵ نفر جمعیت دارد.
اوکه موچی
اوکه موچی (به ژاپنی: 保 食神؛ به معنای: «الههٔ دارندهٔ مواد غذایی»)، ایزدبانوی غذا در مذهب شینتو در ژاپن است. وقتی اوکه موچی با تسوکویمی ملاقات کرد، بود او یک مهمانی در مقابل اقیانوس برگزار کرد و از آب دهان خویش، ماهی آماده کرد، سپس او در برابر جنگل، از مقعد خویش جانوران شکاری خارج ساخت، در نهایت وی ضمن تبدیل زمین به شالیزار، سرفه زد و برنج از سرفه او پدید آمد (یا یک کاسه برنج). تسوکویمی از وی تنفر پیدا کرد و او را کشت. اما حتی جسد او غذا به وجود می‌آورد: ارزن، برنج، و لوبیا. ابروهای او نیز به ابریشم تبدیل شد.
این ایزدبانو گاهی اوقات نیز با نام اوگتسوهیمه-نو-کامی نامیده می‌شود. (大 宜 都比 売 神؟).
همچنین اوکه موچی در برخی افسانه‌ها به عنوان همسر ایناری و در بعضی از افسانه‌های دیگر خود ایناری معرفی شده‌است.
افسانه
آماتراسو، برادر خویش خدای ماه را به زمین فرستاد تا کار اوکه موچی (خدابانوی تغذیه) را بررسی و حاصل کار را به خواهر گزارش دهد. خدای ماه به زمین آمده و اوکه موچی را دید که وظیفه خود را چنین انجام داد:
اوکه موچی رودرروی مزارع می‌ایستاد و با گشودن دهان از کامش، برنج پخته به مزارع سرازیر می‌شد، به دریا می‌نگریست و با گشودن دهان از کامش گیاهان مأکول [=قابل خوردن] و ماهی به دریا می‌ریخت، به تپه‌ها و جنگل‌ها نگاه می‌کرد و جانوران و حیوانات قابل صید از دهانش به جانب تپه و جنگل سرازیر می‌شدند. خدای ماه ناخشنود از این روال کار چندان خشمگین شد که اوکی موچی بیچاره را کشت و حاصل کار را به آماتراسو گزارش کرد. می‌گویند تن اوکه موچی بعد از مرگ نیز وظایف خود را به نیکی انجام می‌داد و چنین بود که از سر او اسبان و گاوها، از ابروانش کرم ابریشم، از پیشانیش ارزن و از معدهٔ او برنج پدید آمد.
در برخی افسانه‌های ژاپنی، ابروان اوکه موچی از جنس ابریشم نوشته شده‌است.
نیکولای پاشالوف
نیکولای پاشالوف (Николай Славев Пешалов؛ زادهٔ May 30, 1970) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
لی اسمیت
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به پلیس آهنی ۲، نمایش ترومن، دونکرک، راه بازگشت، تلقین، مردان ایکس: کلاس اول، شوالیه تاریکی برمی‌خیزد، ایلیسیم، بازی اندر، بین ستاره‌ای، اسپکتر، شوالیه تاریکی، پرستیژ، بتمن آغاز می‌کند، ناخدا و فرمانده: آخر دنیا، سیاه و سفید، ریسک و بی‌باک اشاره نمود.
تافاب
تافاب، روستایی از توابع بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حسینیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.
پشت تمب
پشت تمب، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷۱ نفر (۷۶ خانوار) بوده‌است.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در یونان
این مقاله مربوط به فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در یونان است.
سی. وی. سریرمن
چروتوروتی ولاپان سریرمن (زاده ۷ فوریه ۱۹۳۱ – درگذشته ۱۱ اکتبر ۲۰۰۷) نویسنده هندی بود که داستان‌های کوتاه و رمان‌هایی به زبان مالایالام نوشت. وی نایب رئیس کرالا ساهیتیا آکادمی بود. داستان‌های سی.وی. سریرمن بیش از کل هسته اصلی موضوع را ایجاد می‌کند، همان‌طور که در آنایاسنامارانام (مرگ آسان) و میوه‌های راه‌آهن یا (راه‌آهن‌ها) نمونه‌ای از آنها می‌باشد. او برنده جایزه معتبر آکادمی کندرا ساهیتیا در سال ۱۹۹۹ برای مجموعه داستان کوتاه سریرامانته کاداکال و جایزه آکادمی کرالا ساهیتیا برای مجموعه بی شی شده‌است.
زندگی‌نامه
سریرمن درروز ۷ فوریه ۱۹۳۱ در چروتوروتی کرالا در ولاپان و جانکی متولد شد و بخشی از دوران کودکی خود را در سریلانکا گذراند. او در دبیرستان دولتی، کوننام کولام تحصیل کرد. تی ام اچ اس، تقسیم بزرگ؛ دانشکده سنت توماس، تریسور و دانشکده سنت آلویسیوس، مانگالور و مدرک حقوق را از دانشکده حقوق مدرس گرفت.
سریرمن به مدت ۷ سال در قسمت نوتوانی جزایر آندامان و نیکوبار کار کرد که موضوع بعضی از داستان‌های او را فراهم نمود. سریرمن که از دوره‌های دانشجویی کمونیست بود، به مدت ۷ سال به نام رئیس پانچایات چووانور کار کرد و به شکل فعال با گروه فرهنگی طرفدار کمونیست هند (مارکسیست) پوروگامانا کالا ساهیتیاسانگهام ارتباط داشت. سریرمن از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ عضو کمیته اجرایی آکادمی کرالا ساهیتیا بود. مکان سکونت او در کنگونور در نزدیکی کوننام کولام، تریسور مرکز نویسندگان مالایالام از منطقه بود.
سریرمن در روز ۱۰ اکتبر ۲۰۰۷ در بیمارستان مأموریت جشن در تریسور درگذشت. او به دلیل مشکل‌های کبدی و کلیوی تحت درمان بود. او ۷۶ ساله بود و از همسر و ۳ فرزندش به یادگار ماند.
از کارهای می‌توان می‌توان به پوتوما ایلاتوارود ناگارام، چیدامبارام، خشوراسیاهارا، ثیرتاکاوادی، دوخیتارود دوخام، پورامکاژچاکال، واستوهارا، چاکشو سرواناگالاستهام، پوندان مادا، شیما تامپوران و انتوسی والیاما اشاره نمود. داستان‌های می‌توان به زبان انگلیسی و آلمانی و چندین زبان هندی از غبیل زبان‌های هندی، بنگالی، تامیلی، کانادایی، تلوگو، مراتی و اوریا ترجمه گردیده شده. کیفیت بصری داستان وی باعث جذب فیلم ساهایی شد. واستوهارا، چیدامبارام (جی. آراویندان)، پوروشارتهام (ک.آر. موهانان) و پونتان مادا (تلویزیون چاندران) طبق حکایت‌های سریرمن آماده گردیده‌اند.
بعدها گلچینی از داستان‌های کوتاه او به اسم «موکشارتهام» منتشر شد.
حاصل ضرب بهره در پهنای‌باند
حاصل‌ضرب بهره در پهنای‌باند (به عنوان GBWP ,GBW ,GBP یا GB) برای یک تقویت‌کننده، حاصل‌ضرب پهنای‌باند تقویت‌کننده و بهره در آن پهنای‌باند است.
برای قطعاتی مانند تقویت‌کننده‌های عملیاتی که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که پاسخ فرکانسی یک قطب داشته باشند، حاصل‌ضرب بهره در پهنای‌باند تقریباً مستقل از بهره‌ای است که در آن اندازه‌گیری می‌شود. در چنین قطعاتی حاصل‌ضرب بهره در پهنای‌باند نیز برابر است با پهنای‌باند در بهره واحد تقویت‌کننده (پهنای‌باندی که در آن بهره تقویت‌کننده حداقل ۱ است). برای یک تقویت‌کننده که بازخورد منفی باعث افزایش بهره به زیر بهره حلقه باز می‌شود، حاصل‌ضرب بهره در پهنای‌باند تقویت‌کننده حلقه بسته تقریباً برابر با تقویت‌کننده حلقه باز آن خواهد بود. با توجه به اس سیرینی‌واسان، «پارامتر مشخصه وابستگی فرکانس از بهره تقویت‌کننده عملیاتی حاصل‌ضرب بهره در پهنای‌باند محدود است.»
مثال‌ها
اگر GBWP یک تقویت‌کننده عملیاتی ۱ مگاهرتز باشد، به این معنی است که بهره قطعه در فرکانس ۱ مگاهرتز به مقدار واحد افت می‌کند. از این رو، هنگامی که قطعه برای به دست آوردن بهره واحد سیم‌بندی شود، حداکثر در ۱ مگاهرتز (GBWP = بهره × پهنای‌باند، بنابراین اگر پهنای‌باند = ۱ مگاهرتز، سپس به دست آوریم، بهره = ۱) بدون اعوجاج بیش از حد سیگنال کار می‌کند. همان قطعه وقتی که برای بهره ۱۰ سیم‌بندی شود، مطابق با فرمول حاصل‌ضرب GBW، حداکثر در فرکانس ۱۰۰ کیلوهرتز کار می‌کند. علاوه بر این، اگر کمینه فرکانس کاری ۱ هرتز باشد، پس از آن به دست آوردن حداکثر بهره که می‌تواند از قطعه استخراج کرد است.
ما همچنین می‌توانیم به‌طور تحلیلی نشان دهیم که برای، GBWP ثابت است.
اگر A_1(\omega) یک تابع انتقال مرتبه اول باشد که توسط:
ترانزیستورها
برای ترانزیستور، حاصل‌ضرب بهره جریان در پهنای‌باند به عنوان یا فرکانس قطع شناخته شده‌است. معمولاً، ترانزیستور باید در فرکانس‌های خیلی زیر بکار رود تا برای تقویت‌کننده و نوسان‌ساز مفید باشد.
ماسیمیلیانو روزا
ماسیمیلیانو روزا (Massimiliano Rosa؛ زادهٔ October 12, 1970) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال سالرنیتانا، باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال کالیاری، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
وزنبرگ (شلسویگ-هولشتاین)
وزنبرگ (به آلمانی: Wesenberg) یک شهر در آلمان است که در شتورمارن واقع شده‌است. وزنبرگ ۱٬۱۵۲ نفر جمعیت دارد.
افغانستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸
افغانستان به رقابت در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ در سئول پس از تحریم بازی‌های سال ۱۹۸۴ بازی‌های المپیک تابستانی در لس آنجلس بازگشت.
برمسنیتس
برمسنیتس یک شهر در آلمان است که در زاله‌هلتسلاند واقع شده‌است. برمسنیتس ۱۳۶ نفر جمعیت دارد.
وایروس
وایروس (Vyrus) شرکت موتورسیکلت‌سازی ایتالیایی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
نائومی گراسمن
نائومی گراسمن (Naomi Grossman؛ زادهٔ February 6, 1975) یک تهیه‌کننده فیلم، هنرپیشه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به داستان ترسناک آمریکایی: نمایش عجایب و داستان ترسناک آمریکایی: تیمارستان اشاره کرد.
حمام قلعه
حمام قلعه یکی از حمام‌های قدیمی استان همدان است که با معماری ایرانی اسلامی در شهر همدان واقع شده‌است. حمام قدیمی قلعه که به حمام حاج محمد سعید نیز معروف است در یکی از محله‌های قدیمی و اصیل همدان به نام محله قلعه یا قاشق تراشان در خیابان شریعتی، کوچه مهر قرار گرفته‌است. این حمام احتمالاً در اواخر دوره قاجار بنا شده و دارای مساحتی حدود ۱۵۰۰ مترمربع است. این بنا در تاریخ ۱۳۸۰/۱۲/۲۵ به شماره ۵۰۲۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام قلعه پس از انجام مرمت‌های اساسی، تعمیر دیواره‌ها و جداره‌های خارجی و مرمت قسمت‌های داخلی به موزه حمام تغییر کاربری داد و این حمام به نوعی به موزه مردم‌شناسی شهر همدان تبدیل گردید. روند بازسازی و تاریخ این تحولات به اوایل دهه هفتاد بازمی‌گردد. حمام قلعه متعلق به فردی به نام حاج محمد حسین بوده که در دهه هفتاد از سوی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان خریداری و اوایل دهه ۸۰ مرمت آن آغاز شد و از سال ۱۳۸۷ به عنوان موزه مردم‌شناسی فعالیت خود را آغاز کرد.
در داخل این موزه یک سفره خانه سنتی نیز قرار دارد؛ گروه‌های موسیقی نیز با حضور در سفره خانه حمام قلعه به شکل زنده برنامه اجرا می‌کنند که استقبال زیاد مردم را به همراه داشته‌است.
معماری
حمام قلعه به شکل سرد و گرم بوده‌است؛ در بازدید از این حمام بعد از اینکه از هشتی ورودی به داخل حمام آمدید مجسمه ای را در کنار ورودی می‌بینید که در حال شبیه‌سازی کسی است که در گذشته همین‌جا می‌نشست و از مردم پول می‌گرفته‌است. از کنار مجسمه که رد شوید اول به حمام سرد و بعد هم به حمام گرم برمی‌خورید. در همه جای حمام ترکیبی از معماری ایرانی و اسلامی به کار رفته که فضایی دیدنی را به وجود آورده‌است. در حمام ۴ ستون سنگی هست و سقف طاق نماهایی زیبا دارد که همه و همه معماری ناب قدیمی ایران را نشان می‌دهند.
پیپ (لاشار)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۵۰ نفر (۴۴۱ خانوار) بوده‌است.
بافت‌برداری مایع
بافت برداری مایع (به انگلیسی: Liquid Biopsy) تستی است که بر روی نمونهٔ خونی انجام می‌شود و هدف آن یافتن سلول‌های سرطانی یا تکه‌هایی از DNA از تومور در گردش در جریان خون است. بافت برداری مایع می‌تواند برای یافتن سرطان در مراحل اولیه استفاده شود. همچنین می‌تواند برای برنامه‌ریزی درمان یا پیگیری روند درمان یا بررسی بازگشت سرطان استفاده شود. همچنین نمونه برداری‌های خونی متعدد در طول زمان می‌تواند به پزشکان کمک کند تا متوجه شوند چه تغییرات مولکولی در طول روند بیماری در تومور اتفاق می افتند.
موارد نیاز
هنگامی که بیماری با علائم مشکوک به سرطان به پزشک مراجعه می‌کند، یکی از اولین اقداماتی که پزشک ممکن است انجام دهد، نمونه برداری بافتی است. پروسه‌ای که در آن سلول‌ها برای بررسی دقیق تر جمع‌آوری می‌شوند. بررسی ظاهر سلول‌ها زیر میکروسکوپ می‌تواند حضور سرطان را نشان دهد و نوع آن را تعیین کند و اطلاعاتی راجع به مسیر بیماری به پزشک بدهد. علاوه بر این، بررسی مولکولی نمونه بافتی می‌تواند به برنامه‌ریزی [//en.wikipedia.org/wiki/Personalized_medicine روند درمان شخصی‌سازی شده] کمک کند. با وجود اینکه نمونه‌برداری بافتی برای مراقبت از بیمار مهم است، انجام آن ممکن است به یک سوزن بزرگ، آندوسکوپی، یا جراحی باز نیاز داشته باشد که ممکن است تهاجمی، خطرناک، گران قیمت و دردناک باشند. همچنین بعضی از بیماران ممکن است به دلیل نوع تومورشان یا دیگر شرایط بیماریشان نتوانند به بافت برداری دسترسی داشته باشند. این موارد انجام بافت برداری‌های متعدد را دشوار می‌کنند و در نتیجه این تست‌ها می‌توانند به روش نامناسب و غیر کاربردی برای دنبال کردن تومورها در طول زمان تبدیل شوند. با این وجود، این روش‌ها همچنان استاندارد طلایی برای تشخیص و به دست آوردن اطلاعات راجع به سرطان هستند. روش جدیدی در حال بررسی است که می‌تواند بالقوه به بافت برداری کمک کند و یا در شرایطی جایگزین آن باشد. این روش که معمولاً بافت برداری مایع نامیده می‌شود بر پایه آنالیز مولکول‌های تومور و همچنین سلول‌های آن که در مایعات بدن از جمله خون یا ادرار یافت می‌شوند است. با وجود اینکه به‌طور کلی این اعتقاد وجود دارد که بافت برداری مایع در نهایت می‌تواند تأثیر شگرفی بر مراقبت از بیمار داشته باشد، بیشتر محققان این حیطه معتقدند که دانش این زمینه هنوز در حال تکامل است و سوالات مهمی هنوز بدون پاسخ‌اند. یکی از کاربردهای بافت برداری مایع، تست‌هایی است که DNA تومور در خون یا [//en.wikipedia.org/wiki/Circulating_tumor_DNA Circulating tumor DNA ctDNA] را آنالیز می‌کنند.
دو نوع مختلف بافت برداری مایع وجود دارد؛ نمونه برداری از سلول‌های توموری در جریان و DNA توموری در جریان فاقد سلول. این روش‌ها جایگزین غیر تهاجمی برای تکرار بافت برداری هستند تا جهش‌های ژنی که در سرطان اتفاق می افتند را مورد بررسی قرار دهند و از آن‌ها برای برنامه‌ریزی درمان شخصی استفاده می‌شود. علاوه بر آن به دلیل طبیعت متغیر و هتروژن سرطان و سرعت زیاد تغییر آن، بافت برداری‌های معمول فقط می‌توانند روند بیماری در یک بازه زمانی مشخص را نشان بدهند و نمی‌توانند برای بررسی تغییراتی که به سرعت در تومور اتفاق می افتند مورد استفاده قرار بگیرند. با تشخیص و شمارش تغییرات ژنی در CTC و cell-free DNA در خون، بافت برداری مایع می‌تواند اطلاعات در لحظه‌ای راجع به میزان پیشرفت تومور، میزان اثر بخشی درمان و احتمال متاساتاز دادن تومور به ما بدهد. این توسعه‌های تکنولوژیکی می‌توانند این امکان را به وجود بیاورند که سرطان را به جای یک بافت برداری معمولی، به کمک نمونه‌های خونی متعدد تشخیص بدهیم و کنترل کنیم. آنالیز DNA توموری در گردش بدون سلول cfDNA این برتری را به سول‌های توموری در گردش دارد که در نمونهٔ سول‌های توموری در گردش حدوداً 100 برابر DNA فاقد سلول بیشتری از DNA وجود دارد. این تست‌ها قطعاتی از DNA سلول‌های توموری را آنالیز می‌کند که مداوما توسط تومورها به داخل جریان خون ریخته می‌شوند. از تست‌هایی که cfDNA را آنالیز می‌کنند هنگامی استفاده می‌شود که بافت برداری معمولی مواد کافی برای انجام تست‌های DNA ندارد یا هنگامی که استفاده از یک فرایند تهاجمی DNA ایمن نیست. کاربرد دیگر این تست‌ها هنگامی است که بیماری به تازگی جراحی برای خارج کردن تومور بدخیم انجام داده است. در حدود 30 درصد موارد انتظار بازگشت تومور را داریم چرا که تعدادی از سلول‌های بدخیم حتی پس از جراحی در بدن باقی می‌مانند و بعداً دوباره رشد می‌کنند. مطالعات اولیه در حدود نیمی از بیماران موفق به تشخیص بازگشت تومور بدون نتایج مثبت کاذب شدند.
تاریخچه
اولین قدم در جهت توسعه بافت برداری مایع با انتشار مقاله‌ای برداشته شد که در آن DNA آزاد در گردش یا circulating free DNA cfDNA و RNA در خون انسان توصیف شده بودند. علاوه بر آن، میزان cfDNA در افراد بیمار از افراد سالم بیشتر بود که نشان می‌داد می‌توان با استفاده از یک نمونهٔ خون ساده، به دنبال حضور بیماری گشت. با توسعه تکنیک‌های حساسی که می‌توانند جهش‌های نادر را تشخیص دهند، اکنون می‌توانیم به درک ابعاد تومور با استفاده از نمونهٔ خون بپردازیم. با این وجود مشکلاتی بر سر راه وجود دارند و همهٔ نتایج به‌طور مستمر کاربرد بالینی ctDNA را تأیید نمی‌کنند. CTCها نخستین بار در خون بیمار مبتلا به سرطان در سال 1869 مشاهده شدند ولی بیش از یک قرن طول کشید تا وارد عرصه تجارت شدند یعنی در سال 1994 توسط یک کمپانی به نام Immunicon. اولین تست بافت برداری مایع تجاری به نام CellSearch در سال 2000 معرفی شد. حیطهٔ بافت برداری مایع اکنون از نظر حساسیت و دقت در تشخیص و جداسازی CTC پیشرفت زیادی کرده‌است. در سال‌های اخیر گسترهٔ بافت برداری مایع فراتر از CTC رفته‌است و شامل ctDNA و EVها می‌شود. ctDNA بخش کوچکی از DNA آزاد در گردش موجود در خون هر فرد را تشکیل می‌دهد. EV که اکنون عمدتاً از اگزوزوم تشکیل شده‌اند جدیدترین ابزار استفاده شده در بافت برادری مایع است.
کشف و تشخیص ctDNA
حداقل دو مکانیسم وجود دارند که بر پایهٔ آن‌ها DNA وارد گردش خون می‌شود. این مکانیسم‌ها به فعال و غیر فعال تقسیم می‌شوند. روش غیر فعال پیشنهاد می‌کند که سلول‌های آپوپتوزی و نکروزی، DNA هسته‌ای و میتوکندریایی را حین انجام فرایند مرگ سلولی به داخل گردش خون آزاد می‌کنند. در شرایط سالم و طبیعی، بدن به‌طور خودکار با کمک فاگوسیت‌ها باقی‌ماندهٔ نکروز شدهٔ سلول‌ها را پاک‌سازی می‌کند و در نتیجه مقادیر cfDNA در افراد سالم، پایین باقی می‌ماند. با این وجود، در شرایط خاص، مثلاً وجود تودهٔ سلولی یا التهاب، پاکسازی به درستی اتفاق نمی‌افتد و باقی مانده‌های سلولی، شامل DNA، به جا می‌مانند و در نهایت وارد گردش خون می‌شوند. در کنار این، آزادسازی فعالانه DNA به داخل گردش خون نیز گزارش شده‌است. نظریه‌های مختلفی برای توضیح اینکه چرا سلول‌های سرطانی فعالانه DNA را به داخل خون آزاد می‌کنند وجود دارد. ctDNA همچنین ممکن است توسط سلول‌های توموری در جریان circulating tumour cells CTC موجود در خون آزاد شود. شواهد قطعی برای این مکانیسم ارائه نشده‌است و بین تعداد CTC و cfDNA موجود در خون اختلاف توجیه نشده‌ای وجود دارد. در حال حاضر، معمول‌ترین روش برای به دست آوردن cfDNA احتیاج به تقریباً 1 میلی لیتر سرم یا پلاسما (3 میلی لیتر خون) دارد و آماده‌سازی نباید بیشتر از 4 یا 5 ساعت پس از خون‌گیری انجام شود. برای آماده‌سازی پلاسما، خون باید داخل لوله‌ای جمع‌آوری شود و به آن موادضد لخته اضافه شود. سپس سلول‌ها با کمک سانتریفیوژ خارج می‌شوند. سرم پس از لخته شدن خون جمع‌آوری می‌شود و در نهایت DNA در جریان با کمک روش‌های موجود از پلاسما یا سرم استخراج می‌شود. آنالیز ctDNA از خون کاربرد کلینیکی برای بیماران دارد. این کاربرد تشخیص ناهنجاری‌های مختص تومور در ژن است. مطالعات داخل بدن انسان نشان داده‌اند که بین بار بیماری و تعداد ctDNA آزاد شده، هم بستگی مستقیم وجود دارد.
کاربرد بالینی
سنجش مرحلهٔ بیماری یکی از قابل اطمینان‌ترین روش‌های پیش‌بینی پیش آگهی بیماری است و رابطه بین سطح تغییرات ژنتیکی مربوط به تومور و مرحله بیماری نیازمند بررسی‌های کامل برای همهٔ انواع سرطان است. مطالعات، هم بستگی قابل توجهی بین مرحله بیماری و حضور تغییرات ژنتیک وابسته به تومور (شامل جهش در TP53، KRAS و APC) در خون بیماران مبتلا به سرطان‌های قابل برداشت سینه، تخمدان، پانکراس و کولورکتال و سرطان بافت سنگفرشی دهان را نشان داده‌اند. کاربرد بافت برداری مایع در تعیین پیش آگهی بیماران مبتلا به سرطان‌های قابل برداشت محدود خواهد بود و در سرطان‌های غیرقابل برداشت و سرطان‌هایی که در مراحل نهایی قرار دارند کاربرد بیشتری دارند. کاربرد دیگر در تشخیص زودهنگام بازگشت بیماری پس از انجام درمان‌هایی که احتمالاً مؤثر خواهند بود است. به دلیل اینکه روش‌های معمول برای تخشیص بازگشت بیماری هزینهٔ زیادی دارند یا در تشخیص میکرو متساتازها ضعیف عمل می‌کنند. کاربرد دیگر این روش در تشخیص سرطان‌هایی است که تشخیص آن‌ها با روش‌های موجود دشوار است برای مثال سرطان استخوان متاستاتیک و یا بعضی از فرم‌های سرطان پانکراس.
گاوازی
گاوازی، روستایی از توابع بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک در استان خوزستان ایران است.
جان بولدینگ
جان بولدینگ (Jan Boldingh؛ زاده ۳ ژانویه ۱۹۱۵ - درگذشته ۴ اوت ۲۰۰۳) یک شیمی‌دان اهل هلند بود.
فرودگاه تک‌بانده گاکابا
فرودگاه تک‌بانده گاکابا یک فرودگاه همگانی است. این فرودگاه در کشور سورینام قرار دارد.
ادوارد دپرت
ادوارد دپرت (Édouard Deperthes؛ ۳۱ ژوئیه ۱۸۳۳ – ۲۳ ژوئیه ۱۸۹۸) معمار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
ادوارد دپرت در ۲۳ ژوئیه ۱۸۹۸ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
نیل آدامز
نیل آدامز (Neal Adams؛ زادهٔ June 15, 1941 – ۲۸ آوریل ۲۰۲۲) نویسنده و یک هنرمند کمیک بوک اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینکپات شده بود.
پس از ترسیم کمیک استریپ بر اساس درام تلویزیونی بن کیسی در اوایل دهه ۱۹۶۰، آدامز در سال ۱۹۶۷ به عنوان یک مترجم آزاد در دی سی کامیکس استخدام شد. در اواخر همان سال، او شخصیت ابرقهرمانی ددمن (کمیک) را خلق کرد، در کتاب علمی تخیلی ماجراهای عجیب (ددمن (کمیک)) را نوشت. در اوایل دهه ۱۹۷۰آدامز و دنیس اونیل در فیلم‌های بتمن (کامیک بوک) و گرین لنترن (شخصیت کمیک) با یکدیگر همکاری کردند و توانستند دو شخصیت بتمن را که با مجموعه تلویزیونی بتمن در دهه ۱۹۶۰ شکل گرفت، آنرا به ریشه‌های گوتیک خود بازگرداندند. اونیل و آدامز در طول همکاری خود در فانوس سبز/پیکان سبز، تصویری واقع‌گرایانه و بالغی را در قصه‌هایی مانند «پرنده‌های برفی پرواز نمی‌کنند» معرفی کردند،
آدامز در سال ۱۹۸۹وارد تالار مشاهیر کتاب مصور ویل آیزنر و جوایز آیزنر شد، وی همچنین تالار مشاهیر جک کربی و جوایز هاروی را کسب کرد و در ۱۹۹۹ جایزه اینکول را در تالار مشاهیر جو سینوت به دست آورد.
امتیاز سوپرمارکت
امتیاز سوپرمارکت (Imtiaz) شرکت خرده‌فروشی پاکستانی است، که در سال ۱۹۵۵ توسط امتیاز عباسی تأسیس شد.
چای رسول‌لو
چای رسول‌لو (به لاتین: Çay Rəsullu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ واقع شده است. چای رسول‌لو ۱۲۳۹ نفر جمعیت دارد.
عزت (فیلم ۱۹۳۷)
عزت (Izzat) یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی فرانتس اوستن است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دویکا رانی و آشوک کومار اشاره کرد.
ابوطالب کازرونیان
سید ابوطالب کازرونیان (۱۲۶۰ - ۲۸ فروردین ۱۳۴۵) بازرگان و نماینده مجلس شورای ملی بود.
حاج سید ابوطالب کازرونیان، فرزند حاج سید محمود از بازرگانان شیراز بود. در انتخابات دوره نهم مجلس شورای ملی که در شیراز از دوازدهم تا ۲۶ آذر ۱۳۱۱ برگزار شد، با کسب ۳۸۷۷۲ رأی از مجموع ۶۲۰۰۸ رأی که به صندوق ریخته شد، به نمایندگی انتخاب شد.
اولین پاساژ مدرن و سرباز در خیابان داریوش به نام پاساژ کازرونیان توسط ایشان ساخته شد و همچنین پارک بعثت کنونی شیراز در مجاورت باغ عفیف‌آباد تفرجگاه تابستانی ابوطالب کازرونیان و معروف به باغ اناری بود که فرزندان او در دهه هفتاد خورشیدی به شهرداری واگذار کردند.
اشتفان نیمکه
اشتفان نیمکه (Stefan Nimke؛ زادهٔ March 1, 1978) دوچرخه‌سوار سابق اهل آلمان است.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۱۰ مدال برنز شده‌است.
اشتر علوی
عبدالله بن محمد نفس زکیه ملقب به اشتر علوی، از رجال مشهور علوی است. وی متولد مدینه بود پس از همراهی با نفس زکیه در قیامش و پس از شکست نفس زکیه به سند رفته و در آنجا به دست مأمورین منصور کشته شد. از او نسلی به نام بنواشتر باقی ماند که بعدها منقرض شدند.
سرگذشت
به گزارش طبری، پس از قیام نفس زکیه در مدینه به سال ۱۴۵ ه.ق، عبدالله اشتر از سوی پدرش با جمعی از زیدیان به نزد عمر بن حفص صفری رفتند؛ عمر بن حفص از جانب منصور والی سند بود و به طالبیان گرایش داشت. عمر دعوت این گروه را پذیرفت و با عبدالله برای نفس زکیه بیعت کرد. او بعدها از خاندان و سران و بزرگان ولایتش نیز برای نفس زکیه بیعت گرفت. این بیعت چندان دوامی نداشت و خبر شکست و کشته شدن نفس زکیه به وی رسید و در نتیجه عبدالله اشتر را نزد یکی از ملوک سند یا راجگان فرستاد در در آن ناحیه در امان باشد. کمی بعد گروهی از زیدیان به عبدالله پیوستند و گفته‌اند که از این اقدام، تشیع در سند گسترش یافت. چون خبر عبدالله به منصور رسید، خلیفه از عمر بن حفص درخواست توضیح دادن کرد و چون عمر پاسخ درستی برای اقداماتش نداد، منصور هشام بن عمر تغلبی را به جایش گماشت. هشام نیز گرچه پس از ورود به سند از دستگیری عبدالله طفره می‌رفت و سرانجام روزی برادر هشام با عبدالله و جمعی از یارانش جنگید و همگی را به قتل رسانید. پس از اطلاع منصور از اقدامات هشام،‌ او را ستود.
ابوالفرج اصفهانی روایتی متفاوت از رفتن عبدالله به سند گزارش می‌کند و بر اساس آن گزارش، عیسی بن عبدالله بن مسعده، گوید که پس از کشته شدن نفس زکیه، اشتر از کوفه و بصره به سند گریخت و منصور، هشام بن عمرو را مأمور سرکوب او کرد. در نهایت عبدالله کشته شد و سرش نزد منصور فرستاده شد. به گزارش برخی منابع، اشتر در کابل و در کوهی به نام علج کشته شد. خاندان نفس زکیه از وی به بنواشتر یا اشتریه شهرت یافتند و در کوفه و اطرافش ساکن بودند و بعدها نسلشان منقرض گردید.
تی‌تی‌ال تفاضلی
تی‌تی‌ال تفاضلی نوعی سیگنال‌دهی الکتریکی باینری است که مبتنی‌بر مفهوم تی‌تی‌ال (منطق ترانزیستور-ترانزیستور) است. استانداردهای اجرای تی‌تی‌ال تفاضلی شامل RS-422 است. تی‌تی‌ال تفاضلی سیستم‌های الکترونیکی را قادر می‌سازد نسبتاً در برابر نویز مصون باشند.
سیگنال‌های تی‌تی‌ال عادی تک-انتهایی (یک پایه برای خروجی) هستند، به این معنی که هر سیگنال متشکل از یک ولتاژ در یک سیم است، نسبت به یک سیستم زمین. سطح ولتاژ «پایین» (منطق صفر) از صفر تا ۰٫۸ ولت، و سطح ولتاژ «بالا» (منطق یک) از ۲ ولت تا ۵ ولت است. یک سیگنال تی‌تی‌ال تفاضلیی متشکل از دو سیم است که به یک سیستم زمین نیز ارجاع داده می‌شوند. سطح منطقی روی یک سیم همیشه مکمل دیگری است. در اصل شبیه به سیگنال‌دهی تفاضلی ولتاژ-پایین (LVDS) است، اما با سطح ولتاژ متفاوت.
استفاده از تی‌تی‌ال تفاضلیی برای سیگنالینگ فواصل طولانی نسبت به تی‌تی‌ال تک انتهایی دارای اولویت است. در یک کابل طولانی، میدان‌های الکترومغناطیسی مزاحم در محیط، یا جریان‌های مزاحم در سیستم زمین، می‌توانند ولتاژ ناخواسته‌ای ایجاد کنند که موجب ایجاد خطا در گیرنده شود. با وجود سیم‌های زوج تفاضلی، تقریباً ولتاژ ناخواسته یکسانی در هر سیم القا می‌شود. گیرنده ولتاژ بر روی هر دو سیم را از هم کم می‌کند، بنابراین ولتاژ ناخواسته از بین می‌رود و فقط ولتاژ ایجاد شده توسط راه‌انداز باقی می‌ماند.
دومین مزیت تی‌تی‌ال تفاضلیی این است که در آن سیم‌های تفاضلی می‌توانند یک حلقه جریان تشکیل‌دهند. به این معنی که هیچ جریان خالصی مجبور نیست از طریق اتصال زمین (در صورت وجود) در بین دو انتها برگردد. به این ترتیب مانع از تزریق جریان سیگنال در اتصال به زمین می‌شود که ممکن است سایر مدارهای متصل به آن را آشفته‌کند.
برندلورنتسن
برندلورنتسن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در باد نوی‌اشتات آن در زاله واقع شده‌است. برندلورنتسن ۴٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
پاول هایزه
زندگی‌نامه
او در برلین به دنیا آمد. پدرش زبان‌شناس برجسته‌ای بود و مادرش جواهرساز دربار و از خویشاوندان فلیکس مندلسون بود.
وزندورف
وزندورف (به آلمانی: Wesendorf) یک شهر در آلمان است که در گیفهورن واقع شده‌است. وزندورف ۵٬۰۱۷ نفر جمعیت دارد.
پاول هایزه
زندگی‌نامه
پل تحصیلات خود را در برلین و بن در رشته زبان‌های یونانی و لاتین انجام داد. چندین شعر از ایتالیایی ترجمه کرد. بیش از ۶۰ نمایشنامه و چند رمان و داستان کوتاه نوشت.
در سال ۱۹۱۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. یکی از داوران جایزه نوبل دربارهٔ او گفت «از گوته به بعد چنین نابغه‌ای نداشته‌ایم.»
ژان داربلنه
ژان داربلنه (زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۰۴، پاریس – درگذشت ۱۲ مارس ۱۹۹۹، کانادا) زبان‌شناس و نظریه‌پرداز در فن ترجمه بود. شهرت او بیش از همه مدیون روشهای هفتگانهٔ ترجمهٔ متون ادبی است که با همکاری ژان‌پل وینه در کتاب «سبک‌شناسی تطبیقی فرانسه و انگلیسی: روش ترجمه» مطرح کرده است. این هفت روش عبارتند از: تحت‌اللفظی، وامگیری، گرته‌برداری، تغییر صورت، تغییر بیان، معادل‌یابی و همانندسازی.
ایزتوک پوک
ایزتوک پوک (Iztok Puc; September 14, 1966 – 1966:9:14, October 20, 2011) بازیکن هندبال اهل اسلوونی-کرواسی بود.
اسپرینگر، نیومکزیکو
اسپرینگر شهری در ایالت نیومکزیکو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۴۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
باشگاه چرچیل
باشگاه چرچیل یکی از اولین گروه‌های مقاومت بود که در دانمارک تشکیل شد. این گروه تحت رهبری کنود پدرسن ۱۶ ساله عمل می‌کرد و فعالیت آنها در پایان سال ۱۹۴۱ آغاز شد، زمانی که آنها شروع به هدف قرار دادن نیروهای اشغالگر آلمان در آلبورگ برای تقلید از مقاومت سربازان نروژی کردند. آنها قبل از دستگیری توسط پلیس در می ۱۹۴۲ موفق به انجام ۲۵ عمل خرابکارانه شدند. برخی از این اقدامات خرابکارانه شامل سرقت سلاح و تخریب وسایل نقلیه، نقشه‌ها و قطعات هواپیما بود. پسران به خاطر اموال ویران شده نازی‌ها به جریمه ۱۸۶۰ میلیون کرون متهم شدند. احکام آنها از یک و نیم تا پنج سال زندان بود. پس از زندان نیز تعدادی از پسران شبانه موفق به فرار شدند تا مدتی به فعالیت‌های خرابکارانه خود ادامه دهند.
نبرد استالینگراد
نبرد استالینگراد (۱۲ سپتامبر ۱۹۴۲ – ۲ فوریه ۱۹۴۳) یکی از طولانی‌ترین، مهلک‌ترین و سرنوشت سازترین نبردهای جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود. در این نبرد نیروهای ورماخت و متحدانش که در جریان تهاجم آلمان به شوروی، به منظور سلطه بر شهر استالینگراد در کرانه رود ولگا، به آن یورش برده بودند، پس از چندین ماه درگیری خونین، با ضد حمله ارتش سرخ به محاصره درآمدند تا در نهایت روز ۳ فوریه سال ۱۹۴۳ میلادی شکست خورده و فیلدمارشال فریدریش پائولوس، فرمانده ارتش ششم ورماخت به همراه ۲۵۰۰ افسر عالی‌رتبه از جمله ۲۴ ژنرال و بیش از صد هزار نفر دیگر تسلیم ارتش سرخ شدند. از این نبرد به عنوان یکی از بزرگ‌ترین (۲٫۲ میلیون سرباز) و خونبارترین (۱٫۲ تا ۲ میلیون کشته و زخمی) درگیری‌های نظامی تاریخ و نقطه بازگشت جبهه شرقی یاد می‌شود.
استالینگراد در کرانه رود ولگا از منظر صنعتی و ارتباطی از اهمیت راهبردی ویژه‌ای برخوردار بود. تهاجم آلمانی‌ها برای سلطه بر این شهر از ماه اوت سال ۱۹۴۲ با استفاده از ارتش ششم و برخی یگان‌های ارتش چهارم زرهی و پشتیبانی هوایی لوفت‌وافه آغاز شد. درگیری‌ها درون شهر به مبارزه خانه‌به‌خانه تبدیل شد که دو طرف را مجبور به اعزام نیروهای کمکی کرد. تا میانه ماه نوامبر آلمانی‌ها به قیمتی گران، مدافعان را به نواری باریک در کرانه غربی رود ولگا عقب راندند و بر بیشتر قسمت‌های شهر مسلط شدند. نوزدهم نوامبر ارتش سرخ عملیاتی موسوم به عملیات اورانوس را از دو طرف علیه جناحین ضعیف‌تر دشمن که توسط نیروهای رومانیایی‌ها و مجارستانی‌ها محافظت می‌شد، آغاز کرد. جناحین نیروهای آلمانی به سرعت در هم کوبیده شد تا ارتش ششم ورماخت به‌طور کامل در ناحیه استالینگراد به محاصره دربیاید. آدولف هیتلر، پیشوای آلمان دستور به پایداری این نیروها در همان موضع و عدم هرگونه اقدام از طرف آن برای شکستن محاصره داد. در عوض مقرر شد به یگان‌های تحت محاصره، از طریق هوایی تدارکات رسانده شود و از بیرون برای شکستن محاصره تلاش گردد. بدین ترتیب نبرد برای دو ماه دیگر ادامه یافت. پس از شکست تلاش ورماخت برای شکستن حلقه محاصره از بیرون، در نهایت ماه فوریه سال ۱۹۴۳ درحالیکه آذوقه و مهمات محاصره‌شدگان رو به پایان بود، تمامی نیروهای باقی‌مانده در پی وخامت اوضاع خود را تسلیم دشمن کردند.
پیش‌زمینه
تا بهار سال ۱۹۴۲ با وجود ناکامی عملیات بارباروسا، آلمان توانسته بود بخش گسترده‌ای از اراضی شوروی از جمله بلاروس، اوکراین و کشورهای حوزه بالتیک را به سلطهٔ خود درآورد. جبهه شرقی در تمامی طول آن از لنینگراد در شمال تا روستوف-نا-دونو در جنوب تثبیت شده بود.
با توجه به فرسایش و تلفات وارد آمده به ورماخت در نبردهای قریب به یک سال گذشته، نیروی زمینی آلمان دیگر قادر به تهاجم راهبردی در تمامی طول جبهه شرقی نبود. از این رو تنها گزینه واقع‌بینانه برای آلمان تهاجم صرفاً از یک بخش جبهه بود. ژوزف استالین، رهبر شوروی و استاوکا، فرماندهی این کشور تصور می‌کردند تهدید اصلی متوجه قسمت مرکزی خط مقدم خواهد بود و هر گونه تهاجم گسترده به سمت مسکو صورت خواهد گرفت. با این حال آلمانی‌ها تصمیم گرفتند این تهاجم را به دنبال دستیابی به منابع نفتی، متوجه بخش‌های جنوبی شوروی بکنند. تمرکز بر این هدف دربردارنده اهداف کوتاه‌مدت و بلندمدت در قطع منابع نفتی شوروی و تأمین نیاز شدید آلمان به این ماده بود. به هر صورت با وجود ضربه شدیدی که تحقق این هدف به شوروی وارد می‌آورد، هیتلر و ژنرال‌های آلمانی دیگر بر خلاف سال ۱۹۴۱، تصور نمی‌کردند که موفقیت در این اقدام باعث پیروزی در کل جنگ یا حتی در جبهه شرقی می‌شود و لزوماً انتظار نداشتند در پی آن جنگ در سال ۱۹۴۲ به پایان برسد. بلکه آلمان از این طریق در تلاش بود ابزار و امکان لازم برای ادامه جنگ در بلندمدت را کسب کند.
عملیات ورماخت در جنوب
هیلتر با صدور فرمان شماره ۴۱ پیشوا در روز ۵ آوریل سال ۱۹۴۲ خواهان تمرکز تمامی قوای در دسترس برای عملیات‌های اصلی در اراضی جنوبی جهت انهدام نیروهای دشمن پیش از رود دن به منظور گذر از کوه‌های قفقاز و دستیابی به میدان‌های نفتی آن شد. طرح پایه شامل تصرف ناحیه دونتس و تمامی اراضی غرب رود دن بود. نیروهای شوروی در این نواحی محاصره و منهدم می‌گشتند و یک خط دفاعی در طول رود دن بر قرار می‌گردید. پس از تحقق این موضوع، نیروهای آلمانی در جنوب روستوف از رود گذر می‌کردند و به سمت کوبان و قفقاز پیش می‌رفتند. تصرف استالینگراد در ابتدا جزو اهداف اصلی عملیات به حساب نمی‌آمد. به هر صورت فرمان شماره ۴۱ پیشوا بر عمل به هر اقدامی جهت دستیابی به این شهر یا دست کم قرار دادن آن زیر آتش توپخانه سنگین جهت جلوگیری از کاربرد آن به عنوان یک مرکز صنعتی و ارتباطی تصریح نموده بود. استالینگراد با واقع شدن در ناحیه خمیدگی رود ولگا، با شرقی‌ترین نقطه خمیدگی رود دن ۸۰ کیلومتر فاصله داشت. بدین ترتیب از منظر دفاع از خط دن، سلطه بر نقاط کلیدی ساحل غربی ولگا در مجاورت استالینگراد منطقی به نظر می‌رسید و امکان ایجاد یک پل خشکی دفاعی بین دو رود را فراهم می‌آورد. زیر آتش گرفتن این شهر همچنین می‌توانست جریان انتقال نفت از طریق ولگا به مرکز و شمال روسیه را متوقف سازد.
گروه ارتش جنوب، به فرماندهی فیلدمارشال فدر فون بک مسئول اجرای این عملیات با اسم رمز «مورد آبی» بود. تعداد زیادی از لشکرهای ایتالیایی، مجارستانی و رومانیایی نیز از آلمانی‌ها پشتیبانی می‌کردند. در مجموع حدود ۲ میلیون نفر قوای آلمانی و نیروهای محور در قالب ۸۹ لشکر از جمله ۹ لشکر زرهی به این عملیات اختصاص یافت.
درحالیکه آلمانی‌ها برای مورد آبی آماده می‌شدند، شوروی نیز طرح‌ریزی خود را می‌کرد. پیش از این که عملیات آلمانی‌ها آغاز شود، شوروی روز ۱۲ مه عملیات بزرگی در ناحیه صنعتی دونباس در شرق اوکراین برای بازپس‌گیری شهر خارکوف آغاز نمود. این منطقه دقیقاً همان نقطه‌ای بود که ارتش‌های یکم زرهی و ششم ورماخت در حال بسیج و تمرکز بودند. بدین شکل آلمانی‌ها دفاع بسیار مؤثری از خود نشان دادند و اقدام به ضد حمله کردند. ارتش سرخ نه تنها نتوانست خارکوف را پس بگیرد بلکه سه ارتش میدانی شوروی که درگیر این عملیات بودند، در نبرد دوم خارکوف به محاصره ورماخت افتادند و تا حدود زیادی منهدم شدند. شوروی در این درگیری که تنها تا روز ۲۸ مه به درازا کشید، متحمل ۲۷۰ هزار تن تلفات گشت و حدود ۶۵۰ تانک و ۵۰۰۰ قطعه توپخانه خود را از دست داد.
مورد آبی روز ۲۸ ژوئن سال ۱۹۴۲ آغاز شد. در ابتدا لشکرهای زرهی و پیاده‌نظام موتوریزه آلمان پیشروی سریعی داشتند اما تلاش آن‌ها برای به محاصره درآوردن دشمن اغلب موفقیت‌آمیز نبود؛ چرا که نیروهای ارتش سرخ در مواجهه با خطر محاصره به سرعت عقب‌نشینی می‌کردند. با این حال، عقب‌نشینی سراسیمه و آشفته ارتش سرخ در حال برهم ریختن انضباط در بین نیروهای آن بود. یگان‌های ارتش سرخ هنگام عقب‌نشینی توپ‌ها و سایر تجهیزات خود را رها می‌کردند. در مواجهه با این بهران حاد و در پی سقوط روستوف، جهت جلوگیری از فروپاشی کامل، استالین به عنوان کمیسار خلق در امور دفاع، روز ۲۸ ژوئیه با صدور فرمان شماره ۲۲۷، ضمن اشاره به شرایط وخیمی که شوروی با آن مواجه بود، از نیروهای مسلح خواست حتی «یک قدم پس نگذارند» و «تا آخرین قطره خون» از هر موضع خود دفاع کنند. بزدلان، هراس‌افکنان، فراریان و کسانی که بدون مجوز عقب‌نشینی کنند، به مجازات‌های سخت از جمله قرار گرفتن در گردان‌های جزایی با خطرناک‌ترین ماموریت‌ها، تهدید شدند. این که عقب‌نشینی‌های ارتش سرخ تا این زمان عامدانه بودند یا نه کاملاً روشن نیست. به نقل از رابرت سیتینو، به نظر می‌رسد این موضوع چیزی بین گریز آشفته و عقب‌نشینی راهبردی برنامه‌ریزی‌شده بود. به هر صورت این فرمان استالین به دنبال نظم بخشیدن به عقب‌نشینی‌های ارتش سرخ و مقاومت در صورت لزوم بود. هدف از آن اداره عقب‌نشینی راهبردی نیروهای شوروی و آماده کردن اذهان برای پایداری نهایی در استالینگراد یا نقاط دیگر بود.
پیشروی گروه ارتش ب به سمت استالینگراد
مدتی پس از آغاز عملیات گروه ارتش جنوب به دو قسمت تقسیم شد. گروه ارتش آ متشکل از ارتش یکم زرهی و ارتش هفدهم و گروه ارتش ب شامل ارتش چهارم زرهی و ارتش ششم می‌شدند. روز ۱۳ ژوئیه به دستور هیتلر ارتش چهارم زرهی ورماخت از گروه ارتش ب به گروه ارتش آ منتقل شد تا رو به روستوف-نا-دونو در جنوب بر سر راه قفقاز، برود. بر مبنای فرمان شماره ۴۵ پیشوا، گروه ارتش ب، مشتکل از ارتش ششم ورماخت با پشتیبانی لشکرهای متحدین محور، موظف به تهاجم به سمت استالینگراد بود تا نیروهای دشمن که در حوالی آن متمرکز شده‌اند را منهدم و این شهر را تصرف کند. استالینگراد لولای خطوط دفاعی آلمان بر رودهای دن و ولگا بود و مهاجمان با سلطه بر آن می‌توانستند از پشت سر و جناح حرکت خود به سمت قفقاز در برابر ضدحملات شوروی محافظت کنند. علاوه بر این آلمانی‌ها از این طریق می‌توانستند مسیر انتقال نفت از طریق رود ولگا به مناطق مرکزی شوروی را قطع کنند. این نیرو پس از تصرف استالینگراد می‌بایست بلافاصله رو به جنوب شرقی به سمت آستاراخان در کرانه دریای خزر پیش می‌رفت. به دستور هیتلر ارتش ششم ورماخت در اولویت دریافت تدارکات و پشتیبانی هوایی قرار گرفت و سپاه ۲۴ زرهی از ارتش چهارم زرهی به این ارتش منتقل شد. بدین ترتیب با وجود این که گروه ارتش ب طبق طرح عملیاتی اولیه صرفاً وظایف دفاعی در جناح شمالی گروه ارتش آ داشت، حرکت آن به خودی خود به یک تهاجم راهبردی بدل گشت.
ارتش ششم ورماخت با تهاجم از ناحیه خارکوف به سمت شرق خود را تا روز ۲۲ ژوئیه به کاچالینسکایا در خم رود دن در ۶۰ کیلومتری شمال غربی استالینگراد رساند. شوروی برای مقابله با پیشروی دشمن و دفع ارتش ششم ورماخت جبهه استالینگراد را با مابقی نیروهای جبهه از هم پاشیده جنوب غربی به علاوه ارتش‌های تازه ایجاد شده یکم‌وچهارم تانک و برخی یگان‌های ارتش‌های بیست‌وهشتم، سی‌وهشتم و پنجاه‌وهفتم شوروی، تشکیل داد. ناوگان رودخانه ولگا نیز تحت امر جبهه استالینگراد شوروی بود. این جبهه روز ۲۲ ژوئیه ۳۸ لشکر داشت. شانزده لشکر از این مقدار در ناحیه اصلی دفاعی مستقر بودند. به هر صورت در این موقعیت در این زمان برتری عددی همچنان با آلمانی‌ها بود. نیروهای ورماخت چهار روز بعد در دفاع ارتش شصت‌ودوم شوروی رخنه کردند و به منطقه کامنسکی رسیدند. دو ارتش یکم و چهارم تانک شوروی مأمور به متوقف کردن دشمن شدند اما با تنها تانک ۲۴۰ تانک دستاورد زیادی نداشتند. در پی طولانی شدن بیش از حد خط مقدم، جبهه جدید جنوب شرقی شوروی به فرماندهی ارتشبد آندری یریومنکو متشکل از ارتش‌های پنجاه‌ویکم، پنجاه‌وهفتم و شصت‌وچهارم و همچنین ارتش یکم محافظ و ارتش هشتم هوایی، از جبهه لنینگراد منفک شد.
ترکیب نیروها
نیروی اصلی تهاجمی آلمان در استالینگراد ارتش ششم آن تحت امر سپهبد فریدریش پائولوس بود که در این زمان بزرگ‌ترین ارتش میدانی در ورماخت به حساب می‌آمد. ارتش چهارم زرهی ورماخت به فرماندهی ارتشبد هرمان هوت، نیز از این تهاجم پشتیبانی می‌کرد. بدین شکل آلمانی‌ها ۲۱ لشکر را برای حمله به استالینگراد به٬کارگرفتند؛ برخی از آن‌ها از پیش به شدت تضعیف شده بودند. پشتیبانی هوایی توسط سپاه ۸ هوایی لوفت‌وافه با قریب به ۱۰۰۰ هواگرد تأمین می‌شد.
در این حال، در طرف مقابل ارتش‌های شصت‌وششم، چهارم تانک، شصت‌ودوم، یکم تانک، شصت‌وچهارم، پنجاه‌ویکم و پنجاه‌وهفتم شوروی از شمال به جنوب در سه خط دفاعی از استالینگراد محافظت می‌کردند که مجموعاً شامل حدود ۹۰ هزار نفر با ۲۰۰۰ قطعه توپ، ۱۲۰ تانک و قریب به ۴۰۰ هواگرد می‌شد. ارتش شصت‌ودوم شوروی نیروی اصلی دفاعی شهر بود که با حدود ۵۲ هزار نفر، ۹۰۰ توپ و ۱۱۰ تانک در خط مقدمی به طول ۴۰ کیلومتر استقرار داشت.
تهاجم به استالینگراد
گروه ارتش ب قصد داشت جهت اجتناب از یک نبرد شهری پر خسارت، استالینگراد را از شمال و جنوب با سپاه‌های زرهی ارتش‌های ششم و چهارم زرهی ورماخت محاصره کند. آلمانی‌ها روز ۱۷ اوت به نخستین خط دفاعی استالینگراد حمله بردند. سپاه ۱۴ زرهی ورماخت تحت امر سپهبد گوستاف آنتون فون ویترسهایم در عرض پنج روز خط دشمن را شکست و در شمال استالینگراد به رود ولگا رسید. این اقدام دفاع شهر را از ناحیه ورتیاچی به دو نیم و اتصال ارتش شصت‌ودوم شوروی را به جبهه استالینگراد قطع کرد. بدین شکل این ارتش به جبهه جنوب شرقی شوروی ملحق شد. در جنوب نیز سپاه ۴۸ زرهی ارتش چهارم زرهی ورماخت توانست خود را به رود ولگا برساند. در این حال محافظت از جناح طولانی چپ نیروهای آلمانی در طول رود دون توسط ارتش‌های هشتم ایتالیا و دوم مجارستان با پشتیبانی تعداد کمی لشکر آلمانی، صورت می‌گرفت. مقرر شد ارتش سوم رومانی نیز که با گروه ارتش آ رو به جنوب می‌رفت، در طول این جناح در ناحیه کلتسکایا در ۱۲۰ کیلومتری شمال غربی استالینگراد، مستقر شود.-
با وجود سرعت اندک پیشروی در اثر مقاومت نیروی ارتش سرخ و شرایط نامساعد جغرافیایی، ارتش چهارم زرهی ورماخت نیز در نهایت روز ۱۰ سپتامبر در حاشیه جنوبی شهر به رود ولگا رسید تا استالینگراد از سه جهت به محاصره آلمانی‌ها درآید. بدین ترتیب تنها راه دسترسی شوروی به این شهر از روی رود ولگا در جانب شرقی آن بود. به هر صورت از روز ۲۵ اوت شرایط محاصره در استالینگراد اعلام و حکومت نظامی در آن شده بود.