cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ریچارد شوسترمن
تعاریف هنر
او می‌گوید که دیویی اشتباه کرده‌است که تعریف خود از هنر را به‌عنوان تجربه‌ای از یک تعریف پوشش مفهومی سنتی تلقی می‌کند؛ بنابراین آن را در برابر نقدهای معتبر آسیب‌پذیر می‌کند، که هم بسیار محدود و هم بسیار گسترده‌است (برخی آثار هنری هستند که تجربیات زیبایی‌شناختی ایجاد نمی‌کنند و برعکس، در برخی موارد تجربه زیبایی‌شناختی با پدیده‌هایی همراه است که به سادگی نمی‌توان آن‌ها را به‌عنوان هنر بازتعریف کرد، مانند زیبایی طبیعی). او همچنین می‌گوید، کاری که دیویی باید به جای آن انجام می‌داد این بود که نقش هدایت‌کننده و دگرگون‌کننده‌ای را که در بالا ذکر شد به آن اختصاص می‌داد. شوسترمن بیان می‌کند که با این تصور، تعریف هنر به‌عنوان تجربه، دارای ارزش غیرقابل انکاری است، زیرا اگرچه نمی‌تواند کل بسط مفهوم هنر را دربرگیرد، اما «بر شرایط زمینه، جهت و هدف ارزشمند هنر تأکید می‌کند» (یعنی زیبایی‌شناسی). و همچنین به گسترش قلمرو هنر با به چالش کشیدن تقسیم سفت و سخت بین هنر و کنش کمک می‌کند، که توسط تعاریفی پشتیبانی می‌شود که هنر را به‌عنوان تقلید، پوئیسیس (در نشانه‌شناسی، پوئیسیس فعالیتی است که در آن شخص چیزی را به وجود می‌آورد که قبلاً وجود نداشته‌است) یا عمل محدود تعریف‌شده توسط دنیای هنر نهادی تعریف می‌کند.
استان هنان
چندی از پایتخت‌های باستانی چین از جمله شهرهای لوئویانگ، کایفنگ و آنیانگ در این استان قرار دارند.
ریچارد شوسترمن
تعاریف هنر
شوسترمن همچنین از تعریفی از هنر به‌عنوان نمایشنامه‌سازی حمایت می‌کند، که مکمل تعریفی است که او از دیویی تأثیر گرفته‌است. نه تنها با روشن کردن ماهیت هنر از زاویه‌ای متفاوت، بلکه با خدمت به هدفی متفاوت، و در عین حال به همان اندازه مهم. با پیوند روایت‌هایی از زیبایی‌شناختی متضاد هنر: تاریخ‌گرایی و طبیعت‌گرایی. از آن‌جایی که مفهوم نمایش‌نامه دو لحظه مهم را در بر می‌گیرد و آن را هماهنگ می‌کند: قرار دادن چیزی در یک قاب رسمی (مثلاً قاب اجرای تئاتر ) و محتوای تجربی‌ای که قاب می‌شود، خود را به‌عنوان یک ترکیب بالقوه نشان می‌دهد؛ فرمولی برای تاریخ‌گرایی و طبیعت‌گرایی که، شوسترمن آن را بیان می‌کند. می‌توان این فرمول را به تأکید بر چارچوب نهادی رسمی هنر (تاریخ‌گرایی) یا شدت تجربی، که هنر را چنین توصیف می‌کند (ناتورالیسم) تقلیل داد.
هر دو تعریف شوسترمن موضوع تفسیرها و انتقادات بسیاری شده‌است.
تأویل
از میان بسیاری از مباحثی که علوم انسانی معاصر را برانگیخته‌است، یکی از مهم‌ترین آن‌ها به مسئله تأویل اختصاص دارد. شوسترمن با ویرایش «چرخش تفسیری» و همچنین اعلام نظرات خود در این موضوع شرکت کرده‌است. گزارش شوسترمن از تأویل در تقابل با زیبایی‌شناسی تحلیلی و ساختارشکنی، که اغلب گفته می‌شود دو قطب مخالف نظریه تفسیری معاصر را تشکیل می‌دهند، ساخته شده‌است. همان‌طور که او ادعا می‌کند، هر دوی آن‌ها "تصویری از درک، به‌عنوان بازیابی (یا بازتولید یک معنا) شیء خاص را به اشتراک می‌گذارند، اما در مورد امکان چنین عملی با هم اختلاف دارند. ساختارشکنی‌ها، که دیدگاه خود را از زبان به‌عنوان "بازی سیستماتیک تفاوت‌ها فرض می‌کنند، ادعا می‌کنند که این‌طور نیست، و از این رو هر خوانشی را یک «نادرست خواندن» می‌دانند، در حالی که زیبایی‌شناسان تحلیلی خلاف این فکر می‌کنند، و معمولاً معنای کار عینی را به‌عنوان "تثبیت متافیزیکی در اثر هنری" و شناسایی آن با نیت هنرمند یا «ویژگی‌های معنایی خود اثر» می‌دانند.
برای اجتناب از افراط، شوسترمن مفهومی از معنای متنی را با الهام از ویتگنشتاین (و مفهوم او از بازی‌های زبانی) پیشنهاد می‌کند، که در آن معنا به‌عنوان رابطه‌ای از درک در نظر گرفته می‌شود، و اصطلاح اخیر به‌عنوان «توانایی برای رسیدگی یا پاسخ به [چیزی]، و به روش‌های پذیرفته‌شده خاصی» است، که اگرچه توسط جامعه به اشتراک گذاشته شده و مشروعیت می‌یابد، اما می‌تواند کاملاً متفاوت باشد و «بازی‌های تفسیری» متنوعی را تشکیل دهد.
بنابراین، تفسیر عملی (چه موفقیت‌آمیز باشد و چه محکوم به شکست) برای کشف معنای متن نیست، بلکه ساختن آن، یا به قول شوسترمن، «معنا بخشیدن» به متن است. یکی از پیامدهای این روایت این است که صحت تفسیر همیشه به «قوانین» (معمولاً ضمنی) یک بازی تفسیری معین مربوط است. از آن‌جایی که بسیاری از بازی‌های غیرقابل قیاس مختلف به‌طور هم‌زمان وجود دارند، و از آن‌جایی که برخی از آن‌ها در طول تاریخ دست‌خوش تغییرات قابل‌توجهی شده‌اند (و برخی از آن‌ها ممکن است خارج از استفاده شده باشند)، می‌توان از تعدد تفسیرهای صحیح از یک متن صحبت کرد. ابعاد هم‌زمان و دیاکرونیک (دیاکرونیک مطالعه یک زبان در دوره‌های مختلف تاریخ است) پیامد دیگر این نظریه، کثرت‌گرایی منطقی شوسترمن است، که ادعا می‌کند نه تنها می‌توان تفاسیر متفاوت (حتی متناقض) و در عین حال به همان اندازه درست (که فقط یک کثرت‌گرایی شناختی خواهد بود) وجود داشته باشد، بلکه ادعا می‌کند که اشکال مشروعی از نزدیک شدن به متون وجود دارد که چنین نیست. حتی حقیقت یا معقول بودن تفسیری را هدف قرار دهید، بلکه اهداف مفید دیگری را هدف قرار دهید (مثلاً ایجاد لذت یا مرتبط‌تر کردن متن قدیمی برای خوانندگان معاصر).
یکی دیگر از مشارکت‌های شوسترمن در نظریه تأویل، نقد دیدگاهی است که او آن را «جهان‌شمولی هرمنوتیک» می‌نامد و به هانس گئورگ گادامر، الکساندر نهاماس و استنلی فیش و دیگران نسبت می‌دهد. شوسترمن با موافقت با محور اساسی ضدبنیادگرایی موضع جهانی‌گرایان هرمنوتیک، تز آن‌ها را که «درک، خواندن، فهمیدن یا اصلاً رفتار هوشمندانه … همیشه باید تفسیر باشد» را رد می‌کند و می‌کوشد آن را با بسیاری از استدلال‌ها رد کند. او همچنین اصرار دارد که مفهوم تأویل به مقوله‌ای متضاد نیاز دارد تا معنای خود را تضمین کند. اگر همه چیز تأویل باشد، مفهوم خود را از دست می‌دهد. شوسترمن استدلال می‌کند که درک فوری و غیر تفسیری می‌تواند نقش تضاد را ایفا کند. شوسترمن با الهام از نظریه دایره هرمنوتیک ویتگنشتاین و هایدگر پیشنهاد می‌کند:"بی واسطه بودن درک بی‌وقفه از زبان (مانند زمانی که من فوراً عبارات ساده و مناسب زبانی را که به خوبی می‌شناسم می‌فهمم) و واسطه بودن تفسیرها (مانند زمانی که با یک گفته یا متنی روبرو می‌شوم که از نظر معنای آن را نمی‌فهمم، ارتباط متنی دارد و سپس باید بفهمیم که منظور از آن چیست)."در میان دست‌آوردهای شوسترمن در نظریه تأویل، گزارش‌هایی از نقد ادبی او در دوره تحلیلی اولیه‌اش و همچنین استدلال‌های عمل‌گرایانه‌اش علیه نیت‌گرایی تفسیری و نقد تبارشناسی او از ساختارشکنی (هارولد بلوم، جاناتان کالر) وجود دارد. نظریه‌های ادبی تحلیلی (جوزف مارگولیس) و نئوپراگماتیست (ریچارد رورتی، استنلی فیش، والتر بن مایکلز و استیون کنپ) که همه در هسته آرای خود توسط ایدئولوژی اداره می‌شوند.
هنر عامه‌پسند
به گفته شوسترمن، یکی از مبرم‌ترین مشکلات اجتماعی-فرهنگی امروز، مشروعیت بخشیدن به هنر عامه‌پسند است. او احساس می‌کند که اگرچه هنر عامه‌پسند اکنون ممکن است از نظر اجتماعی توجیه‌پذیر به نظر برسد، اما ارزش هنری آن هنوز مورد تردید است، که منجر به مشکلات زیر می‌شود:
شوسترمن که مدافع صادق زیبایی‌شناسی عامه‌پسند است، مراقب است که موضع خود را از عذرخواهی یک‌طرفه متمایز کند و ترجیح می‌دهد آن را به‌عنوان «بهبودباوری» (این باور که جهان تمایل به بهبود دارد و انسان‌ها می‌توانند به بهبود آن کمک کنند) توصیف کند، که "نقایص و سوء استفاده‌های هنر عامه را تشخیص می‌دهد، اما همچنین شایستگی‌های آن را می‌شناسد [در حالی که معتقد است] هنر عامه باید به‌صورت «بهبود یافته» وجود داشته باشد، زیرا می‌تواند به شایستگی‌های زیبایی‌شناختی واقعی دست یابد و در خدمت اهداف اجتماعی باشد. شوسترمن با به کار بستن مهارت‌های خود، از دو طریق به دنبال مشروعیت زیبایی‌شناختی برای هنر عامه‌پسند است:
تن‌زیبایی‌شناسی
تن‌زیبایی‌شناسی اصطلاحی است که توسط شوسترمن برای نشان دادن رشته فلسفی جدیدی که او به‌عنوان راه حلی برای مشکلات زیر ابداع کرده‌است ابداع کرد:
شرایط فوق، ماهیت تن‌زیبایی‌شناسی را به‌عنوان پروژه‌ای فیلسوفانه-زیبایی‌شناختی، و در عین حال بین‌رشته‌ای، نظریه و عمل تعیین کرده‌است که می‌توان آن را این‌گونه تعریف کرد:"«مطالعه انتقادی و بهبودبخش از تجربه و استفاده از بدن خود، به‌عنوان منبع قدردانی حسی-زیبایی‌شناختی و خودسازی خلاقانه …، اختصاص داده شده [همچنین] به دانش، گفتارها و رشته‌هایی که چنین مراقبت‌های جسمی را ساختار می‌دهند، یا می‌توانند آن را بهبود بخشند.»"برای روشن شدن اصطلاحات، لازم به‌ذکر است که شوسترمن عمداً واژه «سوما» (به جای «بدن») را پیشنهاد می‌کند، تا بر یکی از ویژگی‌های مهم برداشت خود از جسمانی بودن تأکید کند. برای شوسترمن (که از این نظر شاگرد واقعی دیویی است) ابعاد جسمانی و ذهنی (و همچنین فرهنگی و بیولوژیکی) انسان اساساً جدایی‌ناپذیر است، و برای دلالت بر این وحدت (این ادراک حساس «بدن-ذهن») است. او ترجیح می‌دهد از اصطلاح «سوما» استفاده کند که بر خلاف «بدن» به‌طور خودکار به معنای گوشت منفعل در تقابل با روح یا ذهن پویا نیست.
تن‌زیبایی‌شناسی، قبلاً بر بسیاری از محققانی که در زمینه‌های مختلفی مانند فلسفه، آموزش هنر، تئوری رقص، مطالعات سلامت و تناسب اندام کار می‌کنند، تأثیر گذاشته‌است.
تن‌زیبایی‌شناسی و هنر
شوسترمن استدلال کرده‌است که تن‌زیبایی‌شناسی می‌تواند به عمل‌کرد حیاتی معماری کمک کند. بدن (سوما)، همان‌طور که در علم زیبایی‌شناسی فهمیده می‌شود، دارای ویژگی‌های متعددی با معماری است و به این ترتیب، انعکاس جسمانی می‌تواند منبعی روشن‌گر باشد.
هولوکاست در دولت مستقل کرواسی
هولوکاست در دولت مستقل کرواسی به نسل‌کشی یهودیان، صرب‌ها، و مردم کولی در محدودهٔ دولت مستقل کرواسی در جریان جنگ جهانی دوم گفته می‌شود. دولت فاشیست مستقل کرواسی گه توسط اوستاشه رهبری می‌شد و بخش‌هایی اشغال‌شده از یوگسلاوی را نیز – از جمله کرواسی امروزین، بوسنی و هرزگوین، بخش شرقی صربستان – شامل می‌شد. از ۳۹٬۰۰۰ یهودی که در ۱۹۴۱ در دولت مستقل کرواسی زندگی می‌کردند، با بر تخمین موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده بیش از ۳۰ هزار تن کشته شدند. در میان ایشان، ۶٬۲۰۰ تن به آلمان نازی فرستاده شدند، و باقی نیز توسط اوستاشه در اردوگاه‌های کار اجباری آن، از جمله اردوگاه یاسنواتس، کشته شدند. اوستاشه تنها نیروی همدست نازی‌ها در اروپا بود که اردوگاه‌های مرگ خود را برای پاکسازی یهودیان و دیگر گروه‌های قومیتی برپا ساخت.
ریچارد شوسترمن
تن‌زیبایی‌شناسی و هنر
در عکاسی، مهارت جسمانی در تنظیم عکس و ژست گرفتن نقش دارد. دوربین به خودی خود، در سادگی و ثبت فوری یک سوژه با فشار دکمه، ژست فردی در یک رابطه پرتنش با دوربین قفل می‌شود، زیرا «این خودنمایی را مضمون می‌کند و با تمرکز بر کادربندی، آن را واضح می‌سازد. یک لحظه خاص از چنین خودنمایی و تثبیت آن در تصویری دائمی که خود را برحسب آن لحظه تجربی عینیت می‌بخشد و تعریف می‌کند، تصویری که می‌تواند به‌طور نامحدود بازتولید شود و به‌عنوان بازنمایی از آنچه خود واقعاً هست، پخش شود.»
هولوکاست در دولت مستقل کرواسی
از میان اقلیت ۹٬۰۰۰ نفری یهودیان جان‌به‌دربرده، نیمی از ایشان موفق به پیوستن به گروه‌های پارتیزانی یا فرار به مناطق تحت کنترل این پارتیزان‌ها شدند. بر خلاف دیگر گروه‌هایی چون ارتش میهنی لهستان که یهودیان را در صفوف خود نمی‌پذیرفتند، پارتیزان‌های یوگسلاوی یهودیان را پذیرفتند و ۱۰ یهودی یوگسلاو بعدها به عنوان قهرمانان ملی معرفی شدند.
ریچارد شوسترمن
تن‌زیبایی‌شناسی و هنر
شوسترمن جنبه آموزشی رقص را مشخص می‌کند و می‌گوید: «این یک آموزش در حرکات منظم، ماهرانه، ژست‌های زبانی و رفتاری ظریف است، که تجربه آن در اجرا می‌تواند شادی‌ها و هارمونی شفابخش لذت زیبایی‌شناختی را به رقصنده بدهد، و تسلط در آن نیز در زندگی واقعی خارج از صحنه، کاربردهای مفیدی دارد." شوسترمن همچنین از هنرهای غیرغربی مانند تئاتر نو و نظریه‌های زآمی موتوکیو استفاده کرده‌است. تئوری‌های رقص زآمی، آگاهی جسمی گسترده و عمیق را از طریق آموزش تشویق می‌کند.
انجمن دکترای علوم آزمایشگاهی تشخیص طبی ایران
انجمن دکترای علوم آزمایشگاهی تشخیص طبی ایران نام انجمن علمی در حوزهٔ علوم آزمایشگاهی است.
تام جونز (ابهام‌زدایی)
تام جونز می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کریگ هاچینسون
کریگ هاچینسون (زاده ۲۳ ژوئن ۱۸۹۱ - درگذشت فوریه ۱۹۷۶) یک کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود. او بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۸، ۸۱ فیلم را کارگردانی کرد. او همچنین در بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۷، ۳۳ فیلمنامه نوشت.
استرلینگ موریسون
استرلینگ موریسون (Sterling Morrison؛ August 29, 1942 – 1942:8:29, August 30, 1995) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کریگ هاچینسون
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به باغ‌وحش کی؟ اشاره نمود.
زاوتی ایلیچا (سرزمین آلتای)
زاوتی ایلیچا (به لاتین: Zavety Ilyicha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
هفت روانی
هفت روانی (Seven Psychopaths) فیلمی در ژانر کمدی سیاه به کارگردانی مارتین مک‌دونا است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
خلاصه داستان
مارتین یک فیلم‌نامه‌نویس الکلی، در تلاش است تا فیلم‌نامه جدیدش با نام «هفت روانی» را به پایان برساند. او برای نوشتن این فیلم‌نامه نیاز به طراحی شخصیت هفت بیمار روانی دارد. بیلی دوست صمیمی مارتین یک بازیگر ناموفق است و با دزدیدن سگ‌ها و دریافت مژدگانی (به همراه دوستش هانس، که یک مسیحی معتقد است) گذران زندگی می‌کند. بیلی به شدت علاقه‌مند است که در مسیر نوشتن فیلم‌نامه «هفت روانی» به مارتین کمک کند. به همین دلیل خبری را در روزنامه به مارتین نشان می‌دهد در مورد قاتل زنجیره‌ای که تنها اعضای ارشد مافیا را به قتل می‌رساند. از سوی دیگر بیلی و هانس یک سگ شیتزو به نام بانی را در پارک می‌دزدند. در حالی که این سگ متعلق به رئیس یک باند مافیایی به نام چارلی است که علاقه شدیدی به این سگ دارد…
تاس‌های ناگذرا
به مجموعه‌ای از تاس‌ها ناگذرا می‌گوییم اگر شامل سه تاس، A, B و C باشد، به صورتی که عدد تاس A به احتمال بیش از نیم، بیشتر از عدد B بوده و عدد تاس B نیز به احتمال بیش از نیم، بیشتر از C باشد، با این حال نتوان نتیجه گرفت که عدد تاس A به احتمال بیشتر از نیم از تاس C بزرگ‌تر است.
به عبارت دیگر، اگر رابطهٔ “ در یک آزمایش، تاس X با احتمال بیشتر از نیم عددی بزرگ‌تر از تاس Y دارد “ را R بنامیم، مجموعه‌ای از تاس‌ها ناگذرا است اگر رابطهٔ R بر روی زوج مرتب‌هایی از تاس‌های مجموعه دارای خاصیت تراگذری نباشد. نام این مجموعه از تاس‌ها نیز از همین تعریف گرفته شده‌است.
با استفاده از چنین مجموعه‌هایی از تاس‌ها، می‌توان بازی‌هایی اختراع کرد که نتیجهٔ آن‌ها به‌طور متوسط به نفع یکی از بازیکنان باشد.
این تاس‌ها در دستهٔ جامع تناقض‌های ناگذرا قرار می‌گیرند که مطالعات بسیاری حول آن انجام می‌گیرد. به عنوان مثال یکی از معروف‌ترین مسائل در ناگذرایی، پارادوکس رای‌گیری است که اولین بار توسط مارکی دو کندورسه مطرح شد. مسئله برای جامعه‌ای با سه انتخاب A و B و C است که افراد در این جامعه A را به B, B را به C و C را به A ترجیح می‌دهند.
ثابت شده‌است که اگر احتمال برد تاس A از B را با p، احتمال برد B از C را با q و احتمال برد C از A را با r نمایش دهیم خواهیم داشت:‌ و برای q, p و r برابر در حالت بیشینه هر کدام \frac{2}{3}هستند. اما ثابت می‌شود که این حالت ممکن نیست. بنابراین نمی‌توان به طور دقیق از تاس‌های ناگذرا برای مدل‌سازی مسئله انتخابات استفاده کرد.
مثال
فرض کنید یک بازی با قواعد زیر تعریف شده‌است:
اگر این بازی با مجموعه‌ای از تاس‌های گذرا انجام شود، بازی یا عادلانه است یا به نفع اولین بازیکن، زیرا می‌تواند تاسی را انتخاب کند که بیشتر از نیمی از مواقع ببرد.
اما اکنون مجموعه تاس‌های زیر را در نظر بگیرید:
در این مجموعه از تاس‌ها، احتمال برد A از B، برابر با احتمال برد B از C، برابر با احتمال برد C از A و برابر با \frac{5}{9} است؛ بنابراین این مجموعه تاس‌ها ناگذرا هستند. در این صورت بازی به نفع نفر دوم خواهد بود، زیرا که می‌تواند تاسی را انتخاب کند که به احتمال \frac{5}{9} تاس اول را شکست دهد.
تمام پیشامدهای ممکن از این بازی در جدول‌های زیر آمده‌اند:
بازی دو نفره
فرض کنید شما و دوستی بازی شرح داده شده را با سه تاس زیر انجام می‌دهید. پس از چند شکست، دوستتان مشکوک می‌شود بنابراین شما استراتژی بازی را برای او توضیح می‌دهید. اکنون می‌توانید به دوست خود شانس دیگری دهید و ابتدا شما تاسی را انتخاب نمایید. با این حساب دوست شما می‌تواند تاسی را انتخاب کند که با احتمال بیشتر از نیم از شما می‌برد. اما در این دور از بازی هر شخص دوبار تاس می‌ریزد و مجموع مقایسه می‌شوند. انتظار می‌رود دوست شما شانس بیشتری در برنده شدن داشته باشد درحالی که چنین نیست! با دوبار تاس ریختن زنجیره برعکس می‌شود و این گونه همچنان شما برنده خواهید بود. احتمالات برنده شدن به شرح زیر هستند:
تاس‌های افرون
ایدهٔ تاس‌های ناگذرا از اوایل دهه ۷۰ میلادی مطرح بوده‌است. یکی از مجموعه تاس‌های ناگذرا معروف، تاس‌های افرون هستند که توسط دانشمند آماری بردلی افرون مطرح شده‌اند. این مجموعه شامل چهار تاس به صورت زیر می‌باشد:
احتمالات
برای هر زوج متوالی میان تاس‌های بالا احتمال برد را محاسبه می‌کنیم: پس به صورت خلاصه داریم:
بهترین انتخاب
اکنون با فرض این که تاس دوم به صورت تصادفی انتخاب می‌شود، احتمال برد هر تاس و درنتیجه بهترین انتخاب ممکن را بررسی می‌کنیم: بنابراین بهترین شانس برنده شدن برای تاس C با احتمال ۰٫۵۱۸۵ می‌باشد.
تاس‌های ناگذرا برای بیشتر از دو بازیکن
انواعی از تاس‌های ناگذرا پیشنهاد شده‌اند که می‌توانند همزمان با بیش از یک حریف رقابت کنند.
حالت سه بازیکن
در این بازی، اگر نفرات اول و دوم هر کدام تاسی انتخاب کنند، شخص سوم با توجه به خصوصیت تاس‌ها همچنان می‌تواند تاسی بردارد که شانس بیشتر در برنده شدن داشته باشد.
تاس‌های اسکار
پازل ساز هلندی اسکار ون دونتر مجموعه‌ای از هفت تاس ناگذرا، با مقادیر ۱ تا ۲۱ پیشنهاد داده‌است. این تاس‌ها هرکدام با احتمال \frac{5}{9} تاسی دیگر را به صورت ناگذرا شکست می‌دهند. اگر تاس‌ها عادی بودند احتمال شکست دادن همزمان هر دو رقیب چیزی حدود ۲۵٪ می‌شد. اما احتمال شکست دادن هر دو رقیب با تاس‌های اسکار حدود ۳۹٪ است. مسئله یافتن حالت بیشینه برای احتمال برد تاس‌ها همچنان قابل بحث است و راه حلی به جز جستجوی فراگیر تا برای آن ارائه نشده است.
تاس‌های گریم
دکتر جیمز گریم مجموعه‌ای از ۵ تاس به شرح زیر را ارائه کرده‌است: فرض کنید رابطهٔ  تاس A تاس B را شکست می‌دهد  با A->B نشان دهیم. در این مجموعه، اگر یک بار تاس بریزیم: هرچند اگر دو بار تاس بریزیم زنجیره اول تغییری نمی‌کند اما زنجیره دوم معکوس می‌شود (A -> D -> B -> E -> C -> A). بنابراین مستقل از این که دو رقیب دیگر چه تاسی انتخاب می‌کنند، نفر سوم می‌تواند تاسی بردارد که هر دو را شکست دهد. تنها باید پس از انتخاب تاس مشخص کند که یک بار تاس ریخته می‌شود یا دو بار.
وارن بافت
وارن بافت از علاقه‌مندان به تاس‌های ناگذرا است. بافت یک بار تلاش کرد تا در یک بازی با تاس با استفاده از تاس‌های ناگذرای افرون، از بیل گیتس ببرد. بافت پیشنهاد داده بود که گیتس اول تاس خود را انتخاب کند. این پیشنهاد فوراً موجب کنجکاوی گیتس شد بنابراین خواست تا تاس‌ها را بررسی کند، پس از آن اصرار کرد تا بافت اول انتخاب کند. شاید اگر بافت با مجموعه‌ای دارای خاصیت وارونگی بازی را ترتیب می‌داد، می‌توانست گیتز را شکست دهد، زیرا کافی بود تک مرحله‌ای یا دو مرحله‌ای بودن بازی را پس از انتخاب تاس‌ها اعلام نماید.
آکسبریج بلوز
آکسبریج بلوز (Oxbridge Blues) یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی است که در سال ۱۹۸۴ از شبکهٔ بی‌بی‌سی دو پخش شد.
کریستین ژان
کریستین ژان (Christine Jean؛ زادهٔ ) زیست‌شناس وفعال محیط زیست اهل فرانسه و کسی است که مطبوعات فرانسوی به وی لقب «مادام لوآر» داده‌اند. وی در سال ۱۹۹۲ به دلیل تلاش‌های خود در زمینه جلوگیری از ساختن سد جهت حفاظت از لوآر (رود)، طولانی‌ترین رودخانه فرانسه، جایزه محیط زیست گلدمن را دریافت کرد.
تحصیلات
کریستین ژان، در رشته زراعت در «دانشکده ملی صنایع زراعی وغذایی»، تحصیلاتش را به پایان رسانید و دارای مدرک کارشناسی ارشد زیست‌محیطی، در حوزه آب‌شناسی از دانشگاه پاول ورلین - متز است.
فعالیتها
وی پس ازمبارزات موفقیت‌آمیز خود علیه پروژه سد، برروی رودخانه لوآر، فعالیت خود را ادامه داد. به عنوان مثال وی علیه بزرگ شدن خیابان St. - Nazaire دربندر نانت که در مجاورت رودخانه لوآرقراردارد و قرار بود یک نیروگاه هسته ای را در خود جای دهد، مبارزه کرد.
سرود روحانی
هیم یا سرود مذهبی نوعی سرود است که جنبهٔ مذهبی داشته و مشخصاً برای حمد، ستایش، پرستش یا عبادت نوشته‌شده باشد و به‌طور معمول به وصف خدا یا خدایان یا یک شخصیت برجسته بپردازد. واژه هیم کلمه‌ای یونانی (ὕμνος) مشتق‌شده از hymnos می‌باشد که به معنی «ترانهٔ ستایش» می‌باشد. در زبان انگلیسی مجموعه‌ای از سرودهای مذهبی را Hymnals یاد می‌کنند و گاهی با عنوان Hymnbooks (کتاب هیم) نیز از آن یاد می‌شود.
امیش، کرواسی
اُمیش شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۵٬۳۸۸ نفر بوده‌است.
سرود روحانی
ریشه
پدران کلیسا شروع به استعمال واژهٔ ὕμνος، یا همنوس hymnus در لاتین به‌جای سرودهای مسیحی نمودند، و غالباً به عنوان کلمهٔ مترادف از «Psalm» استفاده می‌کردند.
سرخرگ لوزالمعدی‌دوازدهه‌ای پایینی
این سرخرگ بلافاصله به شاخه‌های پیشین و پسین (قدامی و خلفی) تقسیم می‌شود که از دو سوی سر لوزالمعده صعود می‌کنند. این سرخرگ‌ها در بالا با سرخرگ‌های لوزالمعدی‌دوازدهه‌ای (پانکراتیکودئودنال) بالایی پیشین و پسین بازپیوسته می‌شوند. این شبکه شریانی سر و زائده قلابی لوزالمعده و دوازدهه را خونرسانی می‌کنند.
سرود روحانی
سرودخوانی مسیحی
مسیحیان از ابتدا «سرودهای مذهبی و هیم و روحانی» می‌خواندند، که در دعاهای شخصی و جداگانه یا در عبادت‌های دسته‌جمعی سروده و خوانده می‌شد.
دهمین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم
دهمین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم به افتخار بهترین بازیگران فیلم و تلویزیون سال ۲۰۰۳ برگزار شد.
جوایز فیلم ام‌تی‌وی در سال ۲۰۰۶
جوایز فیلم ام‌تی‌وی در سال ۲۰۰۶ در روز شنبه ۳ ژوئن ۲۰۰۶ برگزار شد و مجری آن جسیکا آلبا بود و در ۸ ژوئن با تاخیر پخش شد. اجراهایی توسط کریستینا آگیلرا، گروه موسیقی ای‌اف‌آی و نارلز بارکلی به نمایش درآمد. علاوه بر جوایز زیر، ام‌تی‌وی جوایز یک عمر دستاورد را به جیم کری (جایزه نسل ام‌تی‌وی) و اسپایک لی (سطل نقره ای عالی، برای فیلم کار درست را بکن) اهدا کرد. MTV پانزدهمین دوره جوایز سالانه خود را در روز شنبه، ۳ ژوئن، در استودیوی سونی پیکچرز در کال‌ور سیتی، کالیفرنیا برگزار کرد. این آخرین باری بود که تنث پلنت پروداکتشنز جوایز را تولید کرد و جوئل گالن برای دوازدهمین و آخرین سال متوالی تهیه کننده و کارگردان اجرایی شد.
این دومین نمایش جوایز سینمایی ام‌تی‌وی است که مجری برنده جایزه می شود. اولین نمایش در سال ۲۰۰۴ با لیندزی لوهان برنده جایزه بود. مجری جوایز سینمایی ام‌تی‌وی در سال ۲۰۰۶ جسیکا آلبا بود. کریستینا آگیلرا برای اولین‌بار، تک آهنگ اصلی خود را از آخرین انتشار خود، بازگشت به اصول، مرد دیگری نیست اجرا کرد و از پیش ضبط شده‌ها عبارت بودند از: رمز داوینچی، مأموریت: غیرممکن ۳ و کینگ کونگ.
شاه سیاه‌پوشان
شاه سیاه‌پوشان نام رمانی نوشتهٔ هوشنگ گلشیری، نویسندهٔ معاصر ایرانی است.
سابقهٔ انتشار
این کتاب در ابتدا به دلیل مسائل امنیتی با نام نویسنده‌ٔدیگری منتشر شد و غیررسمی منسوب به گلشيری بود ولی بعدتر به نام خود او انتشار يافت. پیش از انتشار به فارسی منتشر شود، این رمان در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۵ میلادی) در امریکا به زبان‌ انگلیسی با نام مستعار منوچهر ایرانی و با ترجمه‌ٔعباس میلانی و نیز به زبان آلمانی انتشار یافت. این نام گویا در آن زمان بر اساس توافقی بین نویسندگان معترض برای آثاری که ممکن بود دردسرهای جدی برای‌شان ایجاد کند، به‌طور مشترک به‌کار گرفته می‌شد. پس از درگذشت هوشنگ گلشیری، نشر باران در سوئد برای نخستین بار در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱ میلادی) نسخهٔ فارسی این کتاب را با نام واقعی نویسنده منتشر کرد. طرح روی جلد این چاپ کتاب اثر طاهر جام‌برسنگ است.
در بهار ۱۴۰۱، باربد گلشیری در توییتی اعلام کرد که «در حال اصلاح و مقابله‌ی نسخ ‹شاه سیاه‌پوشان› [هستیم]. فهمیدیم که هم چاپ‌ خارج از کشور و هم نسخه‌های زیرزمینی کم غلط نداشته‌اند. به زودی نشر باران آن را بی‌غلط و دقیق تجدید چاپ می‌کند. به امید روزی که در ایرانی دور از گزند سانسور نیز منتشر شود.»
خلاصهٔ داستان
شاه سیاه‌پوشان روایت چند ماه از زندانی شدن یک نویسنده در دست عناصر اطلاعاتی است. در همان مدت راوی یا نویسندهٔ روشنفکر داستان با در هم آمیختن روایتهای کهن ایرانی به بیان درد و رنج و تباهی چریک‌ها و مبارزان سیاسی می‌پردازد. داستان در فضای سال ۶١ شکل می‌گیرد. شخصیت اول داستان، نویسنده‌ای است که همیشه مورد سانسور بوده و نوشته‌هایش به جز دورهٔ کوتاه انقلاب که جزو «کتاب‌های جلد سفید» در بساط‌های خیابانی ارائه می‌شد، در کتابفروشی‌ها یافت نمی‌شود. ولی نوشته‌ها و اشعارش طرفدار دارد، در خارج از کشور منتشر می‌شود، و مخفیانه دست‌به‌دست می‌گردد. اراوی داستان او نیست، اما گلشیری مشاهدات و سرگذشت او را که به تجربه‌های خودش هم ‌شباهت دارد، درونمایهٔ داستان قرار می‌‌دهد. فضای این رمان از سیاهی و خوف آکنده ‌است. سر کوچه‌ها حجله‌های چراغانی‌شده جوانانی که در جبهه‌ها کشته شده‌اند، مرگ و اندوه بر شهر می‌پاشد. آدم‌ها سیاه‌پوش‌اند. پس او هم «باید یک لباس سیاه بخرد» و این فکر مدام در طول داستان تکرار می‌شود. در چاردیواری خانه هم امنیت وجود ندارد. روی فرشتهٔ کنار حوض را که بالش هم ترک‌ خورده با پلاستیک پوشانده‌اند. زنگ تلفن فقط برای تهدید به صدا درمی‌آید. نویسنده می‌نشیند پشت میز کارش ولی کلمه‌ای به روی کاغذ نمی‌آید. او می‌داند سراغ او هم خواهند آمد. می‌آیند. در یک روز سرد ٢۵ دی ۶١، کتاب‌هایش را در کارتون می‌گذارند، گونی بر سرش می‌کشند و می‌برند.
ویژگی‌های رمان
شاه سیاه‌پوشان را باید اثری مهم و ماندگار در ادبیات پش از انقلاب و به ویژه در ادبیات زندان به‌حساب آورد. این داستان در سال ۱۳۶۶ انتشار یافته و به نوعی شرح حال زندگی روشنفکران و نویسندگان ایرانی در دهه‌های پایان جنگ است. در حکایت‌ها و افسانه‌ها زمان معنایی دیگر دارد و آن چیزی نیست که ما امروز درک می‌کنیم. در «شاه سیاه‌پوشان» که یکی از افسانه‌های هفت‌پیکر نظامی با فضای واقعی زمستان ۶١ درهم ‌می‌آمیزد، زمان شتاب ندارد، رو به جلو نمی‌رود و حرکتی هم اگر دارد، دورانی است. زمان حاوی بُعد دیگری است. سرمد نوزده‌ساله عمری به قدمت تاریخ و حکایات دارد. او در مورد سنش می‌گوید: «نوزده سالم است یا هیجده سال، اما چرا دورغ بگویم؟ من هزار و نوزده سال و سه روزم است.» (شاه سیاه‌پوشان، ص٣٨)
بخشی از متن کتاب
«می‌ایستادم در گوشه‌ای و بعد که آن‌ها می‌ریختند روی زمین، یکی یکی تیر توی سرشان، یعنی روی روسری‌هایشان خالی می‌کردم و بعد که با شلنگ آب آن‌ها را می‌شستم بغل می‌کردم می‌انداختم توی نعش‌کش که ببرند.» (شاه سیاه‌پوشان، ص ٧١)
شباهت شاه سیاه‌پوشان با کلنل
فضای رمان کلنل اثر محمود دولت‌آبادی شباهت‌هایی با فضای داستان شاه سیاه‌پوشان نوشته هوشنگ گلشیری دارد. کلنل داستان خانواده‌ای است که ثمره‌اش از انقلاب ۵٧ مرگ و نابودی است. هر دو داستان فضای سال‌های اول دهه ۶٠ را ترسیم می‌کنند. در هر دو جز رنگ‌های سیاه و خاکستری رنگ دیگری نیست. کوچه‌ها در حجله جوانانی که در جنگ کشته شده‌اند، سوگوارند و درون خانه‌ها پنهانی عزای جوانانی است که اعدام شده‌اند. در شاه سیاه‌پوشان روز، آبستن سیاهی است، در کلنل اما تاریکی شب و باران بستر فاجعه می‌شود. یکی از تکان‌دهنده‌ترین صحنه‌های «کلنل» صحنه‌ای است که پدر در کنار دو مأمور تابوت دختر اعدام‌شده‌اش را به سوی گورستان می‌برد. شب است و بارانی که یک‌ریز می‌بارد، غم و تنهایی را بر زمین می‌پاشد. به دستور مأموران پدر باید شبانه گوری بکند و دخترش را دفن کند، پیش از آنکه روز راز جنایت قاتلان را برملا کند.
کلاشینکف (فیلم ۱۹۹۹)
کلاشنیکف (به انگلیسی: AK 47) یک فیلم سینمایی هندی به زبان کانارا در ژانر فیلم اکشن به کارگردانی ام پراکاش رائو با بازی شیوا راجکومار، اوم پوری و گیریش کارناد است. این فیلم به‌طور همزمان به زبان تلوگو و هندی با همین نام با بازی سایکومار ساخته شد و بیشتر بازیگران و عوامل فیلم (به جز سایکومار) از نسخه کانارا حفظ شدند. گفته می‌شود این فیلم اولین فیلم کانارایی است که در هفته اول اکران ۲ کرور (ناخالص) فروش کرده‌است. این اولین فیلمی بود که از دی‌تی‌اس در صنعت فیلم کانارا استفاده شد.
کلاته خواجه‌علی
کلاته خواجه‌علی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سبزوار در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قصبه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر(۶۳ خانوار)بوده‌است.
انجمن ویروس‌شناسی ایران
انجمن ویروس‌شناسی ایران نام انجمن علمی در حوزهٔ ویروس‌شناسی و علوم آزمایشگاهی است. این انجمن از سال ۱۳۷۸ آغاز به کار کرده‌است.
تونی وایلدینگ
تونی وایلدینگ (Tony Wilding؛ زاده October 31, 1883 درگذشته 1883:10:31, May 9, 1915) یک تنیس‌باز اهل نیوزیلند بود.
پاشنه‌کش
پاشنه‌کش وسیله‌ای است که کمک می‌کند راحت‌تر کفش پوشیده شود. اگر از پاشنه‌کش استفاده نشود ممکن است پشت کفش خم شود و آسیب ببیند. اگر پاشنه‌کش بلند باشد بهتر است زیرا باعث می‌شود بدن کمتر خم شود و البته باید به اندازهٔ کافی تُرد نیز باشد تا در اثر فشار خم نشود. پاشنه‌کش‌ها در انواع فلزی، چوبی و چرمی یافت می‌شوند. البته نوع فلزی بهتر است چون به راحتی لیز می‌خورد و به جوراب آسیب نمی‌زند در نتیجه استفاده از آن راحت‌تر است. پاشنه‌کش نباید خیلی صاف یا خیلی گود باشد بلکه باید انحنای آن دقیقاً مانند انحنای پشت پا باشد.
در قدیم برخی از پاشنه‌کش به عنوان وسیله‌ای برای ایجاد خنده در فیلم استفاده می‌کردند و برخی نیز به جمع آوری آن دست می‌زدند.
ودرفرد، اکلاهما
ودرفرد شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۸۳۳ نفر بوده‌است.
حمیدرضا یراقچیان
زندگی‌نامه
حمیدرضا یراقچیان دارای سابقه فعالیت فرهنگی و هنری از قبیل نوازندگی، آهنگسازی، بازیگری و تهیه‌کنندگی در بسیاری آثار سینمایی و تلویزیونی می‌باشد، از جمله این آثار می‌توان به سریال کارآگاه علوی۲ اشاره نمود که علاوه بر بازیگری و آهنگسازی، تهیه‌کنندگی این مجموعه تلوزیونی را نیز عهده‌دار بود. عضو کانون آهنگسازان سینمای ایران و ساز تخصصی وی پیانو است. وی همچنین دارای تخصص در زمینه موسیقی الکترونیک است.
فعالیت‌های هنری
برخی از فعالیت‌های وی در زمینه آهنگسازی موسیقی فیلم، سریال تلویزیونی، تهیه‌کنندگی و بازیگری بدین شرح است:
مارسلا کوبالچیکوا
مارسلا کوبالچیکوا (زادهٔ April 23, 1973) شناگر اهل جمهوری چک است.
سفر به شرق (رمان)
سفر به شرق عنوان کتابی از هرمان هسه نویسنده و نقاش آلمانی-سوییسی می‌باشد. هرمان هسه یک فیلسوف و روان‌شناس است که ایده‌های خود را در قالب رمان و داستان به مخاطبان بیان می‌کند. تاثیرپذیری نویسنده کتاب «سفر به شرق» کاملاً متأثر از فرهنگ ایرانیان، زبان فارسی، اندیشه‌های ایرانی و شرق است
خلاصه داستان
سفر به شرق عجیب‌ترین و خیال‌انگیزترین رمان هرمان هسه است که از عالم واقع به دنیای خیال می‌رود و ظرایف روح انسان را بیان می‌دارد. در قالب رومانتیسم عرضه شده، بنیان اصلی این داستان بر کشف ظرایف روح انسان قرار دارد، ولی نمی‌توان آن را یک اثر فلسفی دانست. در جستجوی عارفانه‌ای که در کالبد این اثر وجود دارد، پای استدلال و عقل به دلیل نااستواری به حقیقت راه ندارد. این داستان سرانجام با یادآوری این نکته به پایان می‌رسد که در طریق حقیقت، بی‌دلیل راه، نمی‌توان به مقصود رسید و هر اهتمامی بی‌حاصل می‌شود. این نکته که شواهد آن را در عرفان ایرانی، می‌توان بسیار یافت، یادآور قواعد پذیرفته شده مرید و مراد در دنیای عرفان است.
گلپرک (سرده)
گلپرک نام یک سرده از تیره چتریان است.
خانواده دکتر ارنست
خانواده دکتر ارنست با نام اصلی خانواده سوئیسی رابینسون: جزیره اسرارآمیز فلون  یک مجموعه انیمهٔ ۵۰ قسمتی است که توسط استودیو نیپون انیمیشن ساخته شده‌است. پخش آن از ۴ ژانویه ۱۹۸۱ در شبکه فوجی تلویژن آغاز شده و تا ۲۷ دسامبر ۱۹۸۱ ادامه داشته‌است. این انیمه بر اساس رمان خانواده سوئیسی رابینسون که در سال ۱۸۱۲ توسط نویسنده‌ای سوئیسی به نام یوهان داوید ویس به زبان آلمانی نوشته شده ساخته شده‌است. همچنین شخصیت فلون در رمان اصلی موجود نیست، در رمان اصلی خانواده رابینسون فقط شامل پدر، مادر و چهار پسر (بدون دختر) است. احتمالاً فلون توسط نیپون انیمیشن به عنوان شخصیت جدیدی برای نسخه انیمه معرفی شده‌است تا دختران بیشتری را به عنوان بیننده جذب کند. همچنین در نسخه انیمه، بزرگ‌ترین فرزند خانواده رابینسون، فرانس، نامگذاری شده‌است و شخصیت جک یک شخصیت سه ساله است در حالی که در رمان یک شخصیت ده ساله است.
منابع
https://web.archive.org/web/20070214142941/http://www.nipponanimation.com/catalogue/033/index.html
آغجه‌کند (ابهام‌زدایی)
آغجه‌کند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آغجه‌کند پایین
آغجه‌کند پایین (به لاتین: Aşağı Ağcakənd، پیش‌تر شاهومیان Շահումյան و نرکینشن Ներքինշեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گورانبوی واقع شده‌است. آغجه‌کند پایین ۲۰۷ نفر جمعیت دارد. این روستا به‌همراه آغجه‌کند بالا و خارخاپوت (میشه‌لی) جز جمهوری خودمختار قره‌باغ بودند که جمعیت آن پس از جنگ اول قره‌باغ و عملیات حلقه همگی به ارمنستان اخراج شدند و به اشغال جمهوری آذربایجان درآمد.
هوهنهاملن
هوهنهاملن (به آلمانی: Hohenhameln) یک شهر در آلمان است که در Peine واقع شده‌است. هوهنهاملن ۹٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای برندیس، آلمان، لوپرسوم و Gmina Unisław خواهرخوانده‌های هوهنهاملن هستند.
استیو فیسک
استیو فیسک (Steve Fisk؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بن مسترز
بن مسترز (Ben Masters؛ زادهٔ May 6, 1947) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم ساختن آقای مطلوب بازی کرده‌است.
آلن مارگاریان
آلن لِوونی مارگاریان (Ալեն Լևոնի Մարգարյան؛ Alen Margaryan؛ February 11, 1999 – 1999:2:11, September 30, 2020) سرباز وظیفه ارمنی که در ارتش تدافعی جمهوری آرتساخ خدمت می‌کرد.
زندگی‌نامه
وی در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۹۹ در ایروان به دنیا آمد و با مدرک کارشناسی در رشته فیلم‌سازی از دانشگاه دولتی آموزشی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. مارگاریان در مرکز نوآورانه فناوری‌های تومو تدریس می‌کرد. وی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۰ در جریان جنگ ناگورنو قره‌باغ در سن ۲۱ سالگی در ماداغیس در حمله پهپادی کشته شد و در روز ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰ در گورستان نظامی یرابلور به خاک سپرده شد. با فرمان آرائیک هاروتیونیان رئیس‌جمهور جمهوری آرتساخ در سال ۲۰۲۱ پس از مرگ وی نشان نظامی قهرمان آرتساخ و مدال عقاب طلایی به وی اعطا شد. در روز ۸ مه ۲۰۲۱ آئین روزنمایی از کتابی درباره آلن مارگاریان تحت عنوان آلن تمامی ما (Բոլորիս Ալենը) صورت گرفت.
زلیونیایا پولیانا (شهرستان آلیسکی، سرزمین آلتای)
زلیونیایا پولیانا (به لاتین: Zelyonaya Polyana) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
آندریا گواتلی
آندریا گواتلی (Andrea Guatelli؛ زادهٔ May 5, 1984) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال زوریخ، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، و باشگاه فوتبال کیاسو اشاره کرد.
عدد برینکمن
رابطه
که در این رابطه: همچنین این عدد از حاصل ضرب اعداد پرنتل و اکرت نیز به دست می‌آید.
انجمن ژنتیک ایران
انجمن ژنتیک ایران نام انجمن علمی در حوزهٔ ژنتیک و علوم آزمایشگاهی است. این انجمن از سال ۱۳۴۵ آغاز به کار کرده‌است.
کوت دازور
کوت دازور (Côte d'Azur؛ Còsta d'Azur؛ به معنای لفظی ساحل لاجوردی) یا ریویرای فرانسه خط ساحلی در گوشهٔ جنوب شرقی فرانسه، بر کنارهٔ دریای مدیترانه است که همچنین حکومت مستقل موناکو را در بر می‌گیرد. هیچ مرز رسمی برای این منطقه وجود ندارد ولی معمولاً از مرز ایتالیا (ریویرای ایتالیا) در شرق تا سن-تروپه، ایئر، تولون، یا کاسی در غرب لحاظ می‌شود. بزرگترین شهر آن نیس با جمعیت ۳۴۷٬۰۶۰ است. پس از جنگ جهانی دوم این منطقه به یکی از مقاصد مطرح گردشگری و برگزاری مجامع تبدیل شد و بسیاری از ستاره‌ها نظیر التون جان و بریژیت باردو در آن خانه دارند.
کلاته چاپارقلعه
کلاته چاپارقلعه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کنویست قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
استیون فرای در آمریکا
استیون فرای در آمریکا (Stephen Fry in America) یک سریال شش قسمتی بی‌بی‌سی است که در سراسر آن استیون فرای در ایالات متحده آمریکا سفر می‌کند.
متکویچ
مِتکُویچ شهری در شهرستان دوبروونیک نرتوا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۴٬۸۷۲ نفر بوده‌است.
فریبرز رئیس‌دانا
فریبرز رئیس‌دانا (زاده در تهران – درگذشته  در تهران) نویسنده، اقتصاددان سوسیالیست و سندیکالیست، استاد دانشگاه در رشته اقتصاد، کنشگر حقوق بشر، زندانی سیاسی و عضو کانون نویسندگان ایران بود.
رئیس‌دانا اقتصاددانی چپ‌گرا و دانش آموختهٔ مدرسه اقتصاد لندن بود. او علاوه بر کار تخصصی در زمینهٔ پژوهش و تدریس رشتهٔ اقتصاد، به کارهای سیاسی، اجتماعی، ادبی و مطبوعاتی نیز می‌پرداخت. او در جنبش روشنفکری ایران به دموکراسی، عدالت اجتماعی و سوسیالیسم علاقه‌مند بود. رئیس‌دانا نویسنده بیش از پانزده کتاب دربارهٔ مسائل اقتصادی و سیاسی مانند آزادی و سوسیالیسم، اقتصاد سیاسی توسعه و منش روشنفکری بود.
آغاز زندگی
فریبرز رئیس‌دانا در ۲۹ دی ۱۳۲۳  در تهران زاده شد. اصالت خانوادگی او به روستای ابراهیم‌آباد (بوئین‌زهرا) در دشت قزوین بر می‌گردد. نام خانوادگی او در اصل (رئیس‌دانائی) بود اما ثبت احوال در آن زمان به اشتباه رئیس‌دانا ثبت کرد و فریبرز هم بخاطر زیبا بودن نام رئیس‌دانا، آن را تغییر نداد. پدرش (حاجی خان) دکتر آزمایشگاه در تهران و یکی از خان‌های منطقهٔ بوئین‌زهرا بود و فریبرز، تابستان‌های دوران کودکی را در ابراهیم‌آباد می‌گذراند. او دوران تحصیل را در دبستان مولوی در محله شاپور تهران و دبیرستان حکیم نظامی در محله خانی‌آباد سپری کرد. در تابستان‌های دهات، جایگاه او به عنوان خان‌زاده‌ای تهرانی با زندگی مرفه که حتی در روستا در خانه‌ای آجری زندگی می‌کرد و حمام روستا برایش قُرُق می‌شد در تضاد با وضعیت زندگی، بیماری‌ها، فقر و بدبختی‌های اهالی روستا بود. همین تجربه‌ها نخستین جرقه‌های تفکر و پرسش دربارهٔ نابرابری‌های اجتماعی را در او روشن کرد. به گفتهٔ خودش در مقاله «درسی از قصهٔ بوق حمام»، «از این اختلاف پتانسیل اجتماعی، ناخواسته، نیرویی زیادی ذخیره می‌کردم تا نوبت به پاسخ فراخوان‌های سیاسی زمانه‌ام برسد». او بعدها زمین‌های پدر را به کشاورزان بخشید و وصیت کرد که در امام‌زاده طاهر یا در روستای ابراهیم‌آباد به خاک سپرده شود و سرانجام در روستای اجدادی اش آرام گرفت.
نوجوانی و جبههٔ ملّی
نوجوانی فریبرز رئیس‌دانا همزمان با نهضت ملی‌شدن نفت و کودتای ۲۸ مرداد بود. او در سال ۱۳۴۰ در ۱۶ سالگی به عضویت جبهه ملی دوم درآمد. فریبرز رئیس‌دانا به دلیل عضویت در سازمان جوانان جبهه ملی ایران بود چند بار بازداشت شد. رئیس‌دانا به محمد مصدق علاقه و احترام زیادی پیدا کرد. این علاقه و احترام، بعدها نیز با وجود نقد کارهای مصدق ادامه یافت. او شعر «قطعه‌ای آرام، از درون بی‌تاب» را هم در سال ۱۳۴۵ دربارهٔ مصدق سرود. کم‌کم طی دوره دانشگاه و پس از آن، گرایش فکری و سیاسی رئیس‌دانا تغییر کرد.
دانشگاه و چپ‌گرایی
در انگلستان رشته اقتصاد را در مدرسه اقتصاد لندن خواند. در آن دوره، این دانشگاه، پایگاه دانشجویان چپ‌گرا بود. یکی از استادان رئیس‌دانا به نام آمارتیا سن نظریه‌پرداز اثرگذار مفهوم عدالت اجتماعی در دوران معاصر بود. پایان‌نامه رئیس‌دانا دربارهٔ «مهاجرت کارگران از روستا به شهر در کشورهای توسعه نیافته» بود. او مدتی هم در مدرسه اقتصاد لندن به عنوان استادیار ریاضیات اقتصادی کار کرد و چند دورهٔ تکمیلی از جمله «اقتصاد فناوری» گذراند. همچنین مدتی رشته جمعیت‌شناسی اقتصادی (جامعهٔ کارگری و کشاورزی) را در دانشگاه لندن سیتی خواند اما آن را نیمه‌کاره رها کرد.
رئیس‌دانا در لندن به همکاری با کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی و سپس یکی از سازمان‌های چپ‌گرا مشغول شد. در همین دوران با گیتی امامی ازدواج کرد.
بازگشت به ایران
فریبرز رئیس‌دانا پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به ایران بازگشت. او در ایران به کارهای دانشگاهی و پژوهشی در رشته اقتصاد و همچنین کنشگری اجتماعی و سیاسی خود ادامه داد. برای نمونه او یکی از اعضای اصلی کانون نویسندگان ایران به‌ویژه در دهه‌های شصت و هفتاد بود و سهم چشمگیری در مبارزه برای آزادی بیان و آزادی رسانه داشت. سوسیالیست‌ها نخستین گروهی بودند که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران از جبهه ملی جدا شدند. دهه‌های ۶۰، ۷۰ (که خود در لیست قتل‌های زنجیره‌ای بود) و ۸۰ مخصوصاً زمانی که رفیقش ناصر زرافشان ۵ سال اوین بود او لحظه ای سکوت نکرد و تمام تلاشش را برای آگاهی رسانی برای پرونده او و قتل‌ها زنجیره ای کرد.
احمد شاملو
فریبرز رئیس‌دانا همواره در برگزاری مراسم مهم نقش داشت. از جمله این کارها خاکسپاری احمد شاملو در مرداد ۱۳۷۹ از روبروی بیمارستان ایران‌مهر، و همچنین تلاش برای برگزاری مراسم سالانه سالگرد شاملو در امامزاده طاهر بود که گاه با ممانعت نهادهای امنیتی روبرو می‌شد و گاه همراهی نهادهای رسمی را داشت.
استادی دانشگاه
فریبرز رئیس‌دانا مدتی در دانشگاه تهران، شهید بهشتی، علامه طباطبایی و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران دعوت به آموزش رشته اقتصاد شد. او استاد راهنما و مشاور چند پایان‌نامه بود. اما جریان غالب و ساختار رسمی با طرز فکر او سازگاری نداشت. همکاری رئیس‌دانا با دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی بیشتر از همه دوام آورد. در سال ۱۳۷۸ به همراه پرویز پیران و ژاله شادی طلب و سایر اساتید، مسئول شورای علمی سمینار «فقر در ایران» شد و سال بعد انتشارات دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مجموعه مقالات این سمینار را در کتاب فقر در ایران منتشر کرد. در سال ۱۳۷۹ رئیس «گروه پژوهشی رفاه اجتماعی» دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران تأسیس شد. رئیس‌دانا در این گروه آموزشی به پژوهش، آموزش اقتصاد و اقتصاد رفاه و مشاوره و راهنمایی چند پایان‌نامه پرداخت. فریبرز رئیس‌دانا همچنین رئیس هیئت گروه کارشناسان علمی ماهنامه صنعت حمل‌ونقل بود. رئیس‌دانا در سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۵ عضو شورای پژوهشی مؤسسه داریوش بود. او در این مؤسسه دربارهٔ اقتصاد مواد مخدر و جنبه‌های دیگر آن با رویکرد انتقادی، پژوهش‌های ارزشمندی انجام داد. او از هنگام آغاز به کار فصلنامه رفاه اجتماعی تا پایان عمر خود از اعضای اصلی تحریریه بود و علاوه بر آن در حوزه‌های فقر، رفاه و آسیب‌های اجتماعی مقاله‌های مهمی در این نشریه نوشت.
۱۳۹۰
در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰ برابر با ۲۸ آذرماه ۱۳۸۹ رئیس‌دانا در گفتگویی با تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی دربارهٔ طرح هدفمندی یارانه‌ها با انتقاد از این سیاست و «نئولیبرالی» خواندن آن گفت: «دولت آقای احمدی‌نژاد از طریق شوک درمانی وارد نشده، از طریق توهّم درمانی وارد شده. یارانه‌ها را در واقع و به تدریج و قطعه‌قطعه حذف کرده‌اند و حالا دارند به جای آنها مقداری پول به حساب مردم می‌ریزند تا از توهّم پولی مردم محروم [سوء]استفاده کنند. دولت‌های هاشمی و خاتمی هم می‌خواستند یارانه‌ها را حذف کنند. اما توان و نیروی نظامی نداشتند. من از یارانه برای طبقات محروم دفاع می‌کنم. اما این جور که یارانه‌ها را قطع کنی و به جای آن پولی بدهی، به رفاه همگانی نمی‌انجامد.» سپس در نیمه شب، رئیس‌دانا در منزل شخصی‌اش بازداشت شد و به مکان نامعلومی انتقال یافت. او یک ماه در بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین در بازداشت به سر برد. شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی محمد مقیسه، او را به یک سال زندان تعزیری محکوم کرد.
در متن حکم دادگاه، «عضویت در کانون نویسندگان، صدور بیانیه علیه سانسور، مصاحبه با رسانه‌های بی‌بی‌سی و بخش فارسی صدای آمریکا و متهم کردن جمهوری اسلامی ایران به آزار و تجاوز و شکنجه زندانیان» از دلایل صدور حکم اعلام شده بود. پس از سخنرانی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران در پشتیبانی از جنبش اشغال وال استریت در ۷ آذر ۱۳۹۰ احضارها و بازجویی‌های او بیشتر شد.
واکنش‌ها به دستگیری
انجمن اقتصاددانان خاورمیانه که خود را نهادی بین‌المللی، متشکل از بعضی از اقتصاددانان علاقه‌مند به مسائل خاورمیانه معرفی می‌کند در بیانیه‌ای نوشت: «در حالی که در جوامع دموکراتیک، دانشمندان و دانشگاهیان آزادند و حتی تشویق می‌شوند تا در گفتگو دربارهٔ مسائل مربوط به امور سیاست‌های عمومی مشارکت کنند، رئیس‌دانا به دلیل بیان دیدگاه تخصصی‌اش در مورد وضعیت اقتصادی ایران و سیاست‌های دولت بازداشت شده‌است.» کانون مدافعان حقوق کارگر که رئیس‌دانا یکی از اعضای آن به‌شمار می‌رود در بیانیه‌ای نوشت که دستگیری این اقتصاددان چند ساعت پس از آن صورت گرفت که او اعلام کرد که اجرای هدفمندسازی یارانه‌ها، به معنای «فشردن گلوی کارگران و زحمتکشان و حمله همه‌جانبه به سفره خالی آنان است.» کانون مدافعان حقوق کارگر با اشاره به اینکه بازداشت رئیس‌دانا به منزله تلاش برای ایجاد فضای قبرستانی و اجحاف بر مردم است، خواستار آزادی بی‌قید و شرط و فوری او شد و افزود رئیس‌دانا هیچ جرمی جز بیان خواسته‌های کارگران و زحمتکشان مرتکب نشده‌است.
ناصر ملک‌نیا
ناصر ملک‌نیا (زاده ۲۷ مرداد ۱۳۱۰ - درگذشته تیر ماه ۱۳۸۶)، استاد بیوشیمی و از بنیان‌گذران دورهٔ دکترای بیوشیمی در ایران بود. او پس از پایان دورهٔ مهندسی شیمی در ایالات متحده آمریکا، به فرانسه رفت و دورهٔ پزشکی و بیوشیمی را در آنجا ادامه داد. او پس از بازگشت به ایران در دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس و آزاد به تدریس درس بیوشیمی پرداخت. بیشتر پژوهش‌های او دربارهٔ ساختمان هموگلوبین و عوامل درگیر در فرایند پروتئین‌سازی بوده است. کتاب بیوشیمی عمومی که با همکاری پروفسور پرویز شهبازی نوشت، به عنوان کتاب مرجع در بیشتر دانشگاه‌های ایران تدریس می‌شود.
فریبرز رئیس‌دانا
واکنش‌ها به دستگیری
همچنین ۴۰ استاد ایرانی دانشگاه‌های خارج از کشور با محکوم کردن بازداشت فریبرز رئیس‌دانا، که به گفته آنان، به‌طور پیگیر، سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی حکومت اسلامی را به نقد کشیده‌است، نوشتند «دولت محمود احمدی‌نژاد، در برابر بحران روزافزون اقتصادی و سیاسی ایران و در تدارک اجرای سیاست بحث‌انگیز حذف یارانه‌ها، تلاش می‌کند تا منتقدانی همچون رئیس‌دانا را خاموش کند.» آنان خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط رئیس‌دانا و دیگر زندانیان سیاسی و کنشگران مدنی شدند. از جمله امضاکنندگان این بیانیه، یرواند آبراهامیان، سهراب بهداد، رامین جهانبگلو، رضا براهنی، منصور فرهنگ، رضا قریشی، احمد کریمی حکاک، فرهاد خسروخاور، حسن منصور، فرهاد نعمانی و نیره توحیدی هستند. بیش از ۲۳۰ کنشگر سیاسی و مدنی در نامه دیگری از بازداشت رئیس‌دانا انتقاد کردند. از امضاکنندگان این نامه می‌توان به داریوش آشوری، مرتضی محیط، سیروس آرین پور، جمشید اسدی، کمال اطهاری، جلال ایجادی، سعید پیوندی، احمد سیف، رضا علامه‌زاده، کاظم علمداری و رضا فانی یزدی اشاره کرد. کانون نویسندگان ایران نیز در بیانیه‌ای نوشت: در کشوری که به‌تازگی نماینده‌اش در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرد ایران آزادترین کشور جهان است، اقتصاددانی را ظاهراً به اتهام اظهارنظر دربارهٔ «طرح تعدیل اقتصادی و حذف یارانه‌ها» بازداشت می‌کنند.
ناصر ملک‌نیا
زندگی‌نامه
ملک‌نیا در ۲۷ مرداد ۱۳۱۰ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. پدرش کارمند بانک بود. آموزش ابتدایی و متوسطه را در دبستان خاقانی و دبیرستان ۱۵ بهمن (دبیرستان رهنما) گذراند. پدر و مادرش تمایل داشتند که او پزشکی بخواند ولی سرانجام او به نیویورک رفت و مهندسی شیمی خواند. ملک‌نیا در سال ۱۳۳۳ به پاریس رفت و چون دوره‌ی پیش‌پزشکی را در آمریکا گذرانده بود، در رشته پزشکی پذیرفته شد. ملک‌نیا در پاریس تحت‌تاثیر استادش، پروفسور شاپیرا، به بیوشیمی علاقه‌مند شد. ملک‌نیا در پاریس همچنان به کارهای فنی علاقه نشان می‌داد و به همین دلیل در سال چهارم پزشکی در دوره‌ی شبانه‌ی کارشناسی فنی رادیو و تلویزیون نام‌نویسی کرد.
فریبرز رئیس‌دانا
واکنش‌ها به دستگیری
ناصر زرافشان، وکیل مدافع رئیس‌دانا گفت تا مدت‌ها به رغم تلاش‌های بسیار و مراجعه‌های بسیار به دادستان تهران، موفق به ملاقات با موکلش، به تأیید رساندن وکالت نامه‌اش، و خواندن پرونده نشده‌است. فرشین کاظمی نیا، سخنگوی کمپین آزادی فریبرز رئیس‌دانا گفت: «آقای رئیس‌دانا به دلیل ابراز عقیده و نگاه کارشناسی‌اش به مسائل، مشکلات و اقتصاد ایران بازداشت شد» و افزود: «بر حسب مبانی حقوق بشر و آزادی بیان، ایشان هیچ جرمی مرتکب نشده‌است و بنابراین، ما خواستار آزادی فوری سریع ایشان هستیم.»
۱۳۹۱
فریبرز رئیس‌دانا در ۱ خرداد ۱۳۹۱ برای اجرای حکم یک سال زندان خود بازداشت و به زندان اوین فرستاده شد. او ۲۶ فروردین ۱۳۹۲ از زندان اوین آزاد شد. اما از آن پس تدریس و کارهای دانشگاهی‌اش محدود شد.
او از سال ۱۳۸۵ امکان تدریس دانشگاهی نداشت اما دانشجویانی بودند که همچنان از او به عنوان استاد مشاور کمک می‌گرفتند. رئیس دانا همیشه برای سخنرانی در دانشگاه‌های سراسر کشور از تبریز تا اهواز و اصفهان … آماده بود.
۱۳۹۶
فریبرز رئیس‌دانا در تاریخ هشتم مرداد ماه ۱۳۹۶ پیش از سخنرانی در سندیکای رانندگان اتوبوس استان تهران توسط نیروی‌های انتظامی و امنیتی بازداشت شد و از ورود وی به جلسه جلوگیری کردند.
دهه پایانی و مرگ
پس از آزادی از زندان، تدریس و کارهای دانشگاهی رئیس‌دانا محدود شد؛ همچنین از سال ۱۳۹۵–۱۳۹۴ درگیر سرطان پروستات بود.
او شب ۱۹ اسفند به وسیله آمبولانس اورژانس به بیمارستان منتقل شد و ۲۶ اسفند ۱۳۹۸ (در خواب مصنوعی) در بیمارستان درگذشت.
مزار وی در روستای پدری اش ابراهیم‌آباد قرار دارد.
یادنامه فریبرز رئیس دانا
ماهنامه صنعت حمل و نقل شماره ۳۷۷ خود را در اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ به وی اختصاص داد.
دیدگاه‌ها
رئیس‌دانا که اقتصاددانی چپ‌گرا بود علاوه بر کار تخصصی در زمینهٔ پژوهش و تدریس رشتهٔ اقتصاد، به کارهای سیاسی، اجتماعی، ادبی و مطبوعاتی نیز می‌پرداخت و در جریان‌های روشنفکری در ایران به حوزه دموکراسی، عدالت اجتماعی و سوسیالیسم علاقه‌مند بود. با سیاست‌های لیبرالی و نولیبرال مخالف بود و آنها را مغایر با منافع کارگران و زحمت‌کشان می‌دانست. نگاه او معطوف به قدرت نبود و با صاحب منصبان معاشرت نداشت. رئیس‌دانا هوادار همه‌جانبه کارل مارکس، فیلسوف بی‌اعتقاد به مالکیت خصوصی بود. او همزمان با داشتن دانش اقتصادی بالا، مسائل جهانی را بسیار خوب می‌شناخت و همچنین در حوزه‌های هنر و فرهنگ مانند نقاشی، شعر، ادبیات، سینما و مسائل علوم اجتماعی نیز بااطلاعات بود.
سرمایه‌داری
رئیس‌دانا منتقد سرشناس و جدی سیاست‌های تعدیل اقتصادی در دوران سازندگی و خصوصی‌سازی در ایران بود. او خودش را از مدافعان عدالت اجتماعی معرفی می‌کرد و در پاسخ به این پرسش الشرق الاوسط که سرمایه‌داری را نفی می‌کند یا نه، گفته بود: «سرمایه‌داری را نه یک‌سره می‌توان نفی کرد نه یک سره پذیرفت. من از آن دسته آدم‌های افراطی نیستم که یا عاشق بازار باشم یا عاشق استالین. من از عدالت اجتماعی صحبت می‌کنم. افراطی نباید فکر کرد. سرمایه‌داری ارزش‌های فراوانی را هم ایجاد کرده و هنوز دارد به وجود می‌آورد.» از نظر او «آزادسازی اقتصادی همان آزادی در اقتصاد و سیاست نیست» و از این رو منتقد «انتقال منابع و سرمایه‌ها به گروه‌های خاص» بود.
دولت‌ها در ایران
رئیس‌دانا بر این نظر بود که «اقتصاد ایران، گروگان گروه‌های خاص است و تنها دست‌به‌دست می‌شود» و دولت‌ها را تنها لایهٔ رویی می‌دانست. معیاری که رئیس‌دانا برای ارزیابی دولت‌ها داشت، شیوه برخورد هر دولت با سندیکاها و تشکل‌ها و بهایی که به آنها می‌دادند بود. به همین دلیل منتقد جدی سیاست‌های دولت هاشمی رفسنجانی، احمدی‌نژاد و حسن روحانی بود. او بنا به همین معیار معتقد بود دولت احمدی‌نژاد راست‌ترین دولت بود. تفاوت رئیس‌دانا با اقتصاددانان نهادگرا مانند فرشاد مؤمنی و محمد ستاری‌فر (اقتصاددانان مسلمان و حلقهٔ پیرامون میرحسین موسوی) در این بود که نهادگراها از دولت حسن روحانی پشتیبانی کردند. اما رئیس‌دانا موافق دولت روحانی نیز نبود. هر دو گروه مخالف دولت محمود احمدی‌نژاد بودند.
رئیس‌دانا مشکل ذاتی خصوصی‌سازی را این می‌داند که «آن بخش خصوصی که می‌خواهد از هیچ و پوچ ساخته شود، از یک سری رانت‌ها بهره می‌برد» و با اجرای سیاست تعدیل ساختاری به جای آن که منابع ملی در اختیار مردم قرار بگیرد، به بخش‌هایی «تحت عنوان خصوصی» منتقل می‌شود.
وی مخالف تجارت خارجی، عضویت در سازمان تجارت جهانی، خصوصی‌سازی، گسترش بانک‌ها و حذف نظارت بر آنها و موافق دادن کوپن حمل و نقل رایگان به کارگران و بالا بردن دستمزد کارگران بود.
سیاست‌های اقتصادی ایران
رئیس‌دانا منتقد معروف و جدی سیاست‌های تعدیل اقتصادی در دوران سازندگی و خصوصی‌سازی در ایران بود. رئیس‌دانا معتقد بود سیستم ایران نولیبرالیسم است و با فساد در ایران پیوند خورده‌است. به عبارتی، نولیبرالیسم «به جان جامعه ایران افتاده» و در حال نابود کردن آن است. همچنین همه روندهای اجتماعی – انسانی در جامعه ایران را کالایی‌شده می‌دید. همچنین او معتقد بود جامعه ایران به فضای باز سیاسی و اجتماعی نیاز دارد.
رئیس‌دانا دولت احمدی‌نژاد را راست‌گراترین دولت می‌دانست و گفته‌است «زمان احمدی‌نژاد اتحادیه‌های کارگری بیشترین ضربه را خوردند. بیشترین واردات در دوران او انجام شد. سندیکاها در این دوره تعطیل شدند. نظارت‌ها در این دوره برداشته شد و بیشترین خصوصی‌سازی در این زمان انجام شد و صندوق بین‌المللی پول به خاطر خصوصی‌سازی از احمدی‌نژاد تشکر کرد.» رئیس‌دانا در انتقاد از طرح هدفمندی یارانه‌ها در دوره احمدی‌نژاد گفته بود: «دولت آقای احمدی‌نژاد از طریق شوک درمانی وارد نشده، از طریق توهّم درمانی وارد شده. یارانه‌ها را در واقع و به تدریج و قطعه‌قطعه حذف کرده‌اند و حالا دارند به جای آنها مقداری پول به حساب مردم می‌ریزند تا از توهّم پولی مردم محروم استفاده کنند. دولت‌های هاشمی و خاتمی هم می‌خواستند یارانه‌ها را حذف کنند اما توان و نیروی نظامی نداشتند. من از یارانه برای طبقات محروم دفاع می‌کنم اما این جور که یارانه‌ها را قطع کنی و به جای آن پولی بدهی به رفاه همگانی نمی‌انجامد.»