cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تلمبه محمدرضا توکلی
جمعیت
این آبادی در دهستان معزیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
وقف کوه دماوند و جنگل‌های هیرکانی
وقف کوه دماوند و جنگل‌های هیرکانی در ۵ مرداد ۹۹ براساس وقف‌نامه‌ای به ادعای سازمان اوقاف انجام شد. روزنامه همشهری در شماره یکشنبه ۵ مرداد خود خبر داد که «ظاهراً سازمان اوقاف برای یک پلاک از ۱۱ پلاک ثبتی (از دامنه تا قله دماوند) سند وقفی گرفته‌است.»
دماوند
کوه دماوند در تیرماه ۱۳۸۷ به عنوان یک اثر طبیعی در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده‌است و جزء مناطق تحت مدیریت وزارت میراث فرهنگی، سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری به شمار می‌رود. طبق قانون، آثار طبیعی ثبت شده متعلق به همه مردم ایران است. وقف‌نامه متعلق به سال ۱۳۲۵ بازمی‌گردد که از نوک قله تا دامنه که شامل مراتع ملار می‌شود را وقف کرده‌است.
در جریان ثبت سند برای قله دماوند و ۱۸ هزار هکتار از اراضی کوهپایه‌ای آن، برای یک بخش از این اراضی «سند وقفی» به نام اداره اوقاف صادر شده‌است. در این گزارش اشاره نشده که این بخش شامل چند هکتار است. به نقل از مدیران اداره منابع طبیعی استان مازندران، «اداره اوقاف با اخذ رأی از دیوان عالی کشور و بدون توجه به نظرات سازمان جنگل‌ها و مراتع یک پلاک به‌عنوان موقوفه ثبت کرده‌است».
معاون سازمان ثبت اسناد با تأیید واگذاری برخی اراضی به سازمان اوقاف گفت این اراضی در محدوده روستای ملار از توابع بخش لاریجان شهرستان آمل است و «با قله دماوند فاصله زیادی دارد».
جنگل‌های هیرکانی
فردی با استناد به سندی که گفته می‌شود به دوره قاجار بازمی‌گردد مالک بخش وسیعی از جنگل‌های بکر کشور در روستای آق مشهد ساری شده‌است و از سازمان جنگل‌ها مجوز قطع درخت می‌خواهد. مدیرکل دفتر حقوقی سازمان جنگل‌ها می‌گوید که ملکیت برای جنگل خلاف فقه، شرع و قانون است و ما از رئیس قوه قضاییه می‌خواهیم که به این پرونده ورود کنند. سازمان جنگل‌ها با استناد به قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع کشور که در سال ۱۳۴۱ تصویب شده‌است، جنگل‌های مورد مناقشه در آق‌مشهد ساری را برابر مقررات به عنوان اراضی ملی اعلام کرده بود.
قاچاق خاک
خاک جنگل های هیرکانی به دلیل وجود مواد آلی مورد توجه کسانی است که در امور باغبانی و فضای سبز و گل فروشی‌ها فعالیت می‌کنند.
روز ۲۶ مرداد ۱۳۹۹، محمدرضا عبدالهی، معاون امور جنگل گیلان، گفت: «در گذشته شاهد استفاده افراد از خاک جنگل برای مصارف شخصی در باغچه و گلخانه بودیم، اما در حال حاضر این برداشت ها به صورت سیستمی و قاچاقی انجام می شود».
شهرستان لونگهوا
شهرستان لونگهوا (به لاتین: Longhua County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در چنگده واقع شده‌است.
وقف کوه دماوند و جنگل‌های هیرکانی
جزئیات
با استناد به نقشهٔ اجرای مقررات ملی پلاک‌های ۶۷ و ۶۸ و ۶۹ بخش ۷ ثبت لاریجان از دامنه تا قله را شامل می‌شود؛ و پلاک ۶۷ (قریه‌ملار) و پلاک ۶۸ (مرتع ملارعلیا) و پلاک ۶۹ (مرتع ملار سفلی) با مساحت ۲۴۸۶ هکتار در تاریخ ۲۱ دی ۱۳۴۸ آگهی شده و در ۱۵ تیر ۱۳۴۹ و ۱۶ آبان ۱۳۴۹ توسط «کمیسیون ماده ۵۶ قطعیت قانونی» می‌یابد اما با وجود گواهی ۱۳ و ۳۹ برای دریافت سند این پلاک‌ها، اداره ثبت لاریجان به دلیل «موقوفه دانستن» این پلاک‌ها، سندی را صدور نمی‌کند. در نهایت در سال ۱۳۸۵ اعلام می‌کند که سند پلاک‌ها به اسم سازمان اوقاف صادر شده‌است.
تشکیل کارگروه
سه‌شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۹، معاون امور املاک و کاداستر سازمان ثبت اسناد و املاک ایران، از تشکیل کارگروهی برای رسیدگی به پرونده «وقف» یال جنوب شرقی قله دماوند خبر داد. آن‌طور که او ادعا کرده، «یال مربوط به منطقه یخ کر یا همان یال جنوب شرقی قله دماوند»، به نام وقف در سامانه کاداستر سازمان ثبت اسناد «تثبیت نشده‌است». وی در ادامه گفته: «پلاک ثبتی‌ای که این روزها در مورد آن سخن گفته می‌شود در منطقه ملار و با فاصله دورتری از اراضی دماوند است». این گروه شامل افرادی از «اداره منابع طبیعی» و «ثبت اسناد مازندران» است و از «سازمان اوقاف» برای حضور دعوت خواهد شد.
چهارشنبه ۸ مرداد ۱۳۹۹، معاون امور املاک سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ادعا کرد سند مالکیت اراضی آخرین یال قله دماوند (یال جنوب شرقی) به نام دولت (یا همان منابع طبیعی) ثبت شده و با این اقدام، کل اراضی قله دماوند به نام دولت سنددار شد و حتی یک سانتی‌متر از اراضی این منطقه وقف نیست. وی در عین حال گفته که «مورد اختلاف پلاک‌های ثبتی ۶۸ و ۶۹» در دست بررسی است و «قطعاً با حکم قضایی حفظ خواهد شد».
برکناری مدیر کل منابع طبیعی مازندران منطقه ساری
دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹، رسانه های ایران خبر دادند که رئیس سازمان جنگل‌ها مراتع و آبخیزداری کشور، طی حکمی، محسن موسوی تاکامی، مدیر کل منابع طبیعی مازندران منطقه ساری، را برکنار کرده است. اسحاق عطایی جایگزین محسن موسوی تاکامی شده است. خبرگزاری‌ها می‌گویند، در جریان جنجال بر سر «دو پرونده پنج هزار و ۶۰۰ هکتاری از جنگل‌های آق‌مشهد ساری» و همچنین ماجرای «موقوفه قله دماوند» محسن موسوی تاکامی حضور پررنگی در رسانه‌ها داشت و اظهارنظرهای متعددی از او در مورد این دو پرونده در رسانه‌ها منتشر شد.
محسن موسوی تاکامی ۹ مرداد به ایرنا گفته بود:
ناحیه وایدهوفن آن در تایا
ناحیه وایدهوفن آن در تایا یک ناحیه در اتریش است که در نیدراسترایش واقع شده‌است. ناحیه وایدهوفن آن در تایا ۲۸٬۱۹۷ نفر جمعیت دارد.
دولورس کلامن
دولورس اولگا کلامن (Dolores Olga Claman؛ July 6, 1927 – 1927:7:6, July 17, 2021) آهنگساز و نوازنده پیانو اهل کانادا بود. شناخته‌شدگی او بیشتر به دلیل ساختن موزیک متن نمایشنامه «شب هاکی» در سال ۱۹۶۸ برای شرکت پخش کانادا سی‌بی‌سی (CBC) می‌باشد، که بسیاری آن را دومین سرود ملی غیررسمی کانادا می‌دانند. او همچنین به دلیل ساختن آهنگ «مکانی برای ایستادن» شناخته شده‌است، که با فیلمی به همین نام در غرفه اکسپو ۶۷ مونترآل در انتاریو همراه بود. این آهنگ به عنوان سرود استانی استان انتاریو در نظر گرفته می‌شود.
حرفه
در دهه ۱۹۵۰، کلامن در حالی که در بریتانیا زندگی می‌کرد، برای آی‌تی‌وی آهنگ ساخت و همچنین آهنگ‌هایی برای تجدید نظرهای موسیقی وست اند لندن نوشت. او بعداً با شریک نویسندگی و همسرش، ریچارد موریس، ترانه‌سرا به تورنتو نقل مکان کرد. آنها با هم بیش از ۳۰۰۰ محصول تجاری را در یک دوره ۳۰ ساله ساختند و بیش از ۴۰ جایزه بین‌المللی را برای کارهای خود به دست آوردند. دو آهنگ شناخته شده کلامن، «مکانی برای ایستادن» و «موضوع هاکی» توسط جری توث که به همراه برادرش رودی توث و آهنگساز ریچارد موریس، همگی با هم در کوارتت پروداکشنز از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ کار کردند، تنظیم شدند.
کلامن در سال ۲۰۰۴ علیه CBC اقدام قانونی کرد و ادعا کرد که این شبکه از «لیگ ملی هاکی» در برنامه‌های مختلف از جمله لیگ ملی هاکی NHL استفاده غیرمجاز کرده و از آن در خارج از کانادا استفاده کرده‌است. در ۹ ژوئن ۲۰۰۸ اعلام شد که کلامن حقوق این آهنگ را به پخش کننده خصوصی شبکه تلویزیونی سی‌تی‌وی CTV فروخته‌است. مالک اکثریت شبکه ورزش، که بازی‌های هاکی را نیز پخش می‌کند، پس از اعلام CBC مبنی بر عدم توافق، حقوق این آهنگ را برای همیشه به دست آورد.
محبوبیت «موضوع هاکی» منجر به ارسال نامه‌ها و تصاویر بسیاری از کودکان به کلامن در طول سال‌ها شد. در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۶، کلامن جایزه تأثیر فرهنگی را برای «موضوع هاکی» در جوایز SOCAN در تورنتو دریافت کرد.
زندگی شخصی
کلامن در سال ۱۹۵۷ با ریچارد موریس ازدواج کرد. آنها زمانی که او در لندن زندگی می‌کرد با هم آشنا شدند و تا زمان مرگ او ازدواج کردند، هرچند از هم جدا شدند. همسر وی در اسپانیا اقامت داشت و کلامن همچنان در لندن اقامت داشت. آنها صاحب یک دختر به نام مادلین و یک پسر به نام مایکل شدند. کلامن در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۱ در اسپانیا درگذشت. او ۹۴ ساله بود و در دو سال قبل از مرگش از زوال عقل رنج می‌برد.[
فرانک ادوارد کیتسون
فرانک ادوارد کیتسون (Frank Kitson؛ زادهٔ December 15, 1926) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
بخش سانزبری، مونرو، اوهایو
بخش سانزبری (به انگلیسی: Sunsbury Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونرو، اوهایو واقع شده‌است. بخش سانزبری ۷۳٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۲۵ نفر جمعیت دارد و ۳۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماداهاپولاکاندا
ماداهاپولاکاندا (به لاتین: Madahapolakanda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
چیار یاکی (کوزکو)
چیار یاکی (به اسپانیایی: Ch'iyar Jaqhi) یک کوه در پرو است. چیار یاکی ۴٬۶۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اودوسودان
اودوسودان (به لاتین: Oddusuddan) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه مولایتیوو واقع شده‌است.
آرائیک هاروتیونیان (زاده ۱۹۷۹ (میلادی))
آرائیک ادواردی هاروتیونیان (Արայիկ Էդուարդի Հարությունյան؛ زادهٔ ) یک عرب‌شناس و سیاست‌مدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۱ مه ۲۰۱۸ تا ۲۳ نوامبر ۲۰۲۰ در دولت اول و دولت دوم نیکول پاشینیان سمت وزارت آموزش و پرورش جمهوری ارمنستان را بر عهده داشت.
زندگی‌نامه
وی از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شده‌است.
بوبیان
بوبیان بزرگ‌ترین جزیره کشور کویت و دومین جزیره بزرگ در خلیج فارس بعد از قشم است. این جزیره در شمال خاوری کویت و شمال باختری خلیج فارس قرار گرفته و با پلی به خاک اصلی کویت پیوند دارد.
جزیره بوبیان غیرمسکونی است. ۶۰ درصد از این جزیره منطقه محافظت‌شده‌است. امروزه چندین پروژه برای ساخت بندر و فرودگاه و شهرک مسکونی در این جزیره جریان دارد. پروژه‌ای نیز وجود دارد که کویت، عراق، عربستان سعودی و ایران را با یک راه‌آهن که از این جزیره عبور خواهد کرد، به هم پیوند بدهد.
بوبیان در جنوبی‌ترین نقطه خود (۵٫۴ کیلومتری شمال غرب راس البرشه) با یک پل بتنی بر روی خور صبیه به خاک اصلی کشور وصل شده‌است. این پل ۲٫۳۸ کیلومتر طول دارد و در سال‌های ۱۹۸۱–۱۹۸۳ ساخته شده و در فوریه ۱۹۸۳ افتتاح شده‌است. کاربرد این پل که فقط برای امور نظامی است.
در جریان جنگ ۱۹۹۱ خلیج فارس، چهار دهنه این پل نابود شد. این دهنه‌ها در سال ۱۹۹۹ بازسازی شدند. این جزیره از سال ۱۹۹۱ به یک پایگاه نظامی تبدیل شده و از آن زمان تاکنون همین حالت را دارد. در نوامبر ۱۹۹۴، عراق به‌طور رسمی مرز مشخص شده سازمان ملل با کویت را پذیرفت که در قطعنامه‌های ۶۸۷ شورای امنیت (۱۹۹۱) تعریف شده بود و رسماً ادعای قبلی خود بر جزیره بوبیان را پس گرفت.
منابع
ویکی‌پدیای عربی.
کالوتوواوا
کالوتوواوا (به لاتین: Kalotuwawa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
شهرستان لونگهوی
شهرستان لونگهوی (به لاتین: Longhui County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در شاویانگ واقع شده‌است. شهرستان لونگهوی ۲٬۸۵۵٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیه وین-اومگه‌بونگ
ناحیه وین-اومگه‌بونگ یک ناحیه در اتریش است که در نیدراسترایش واقع شده‌است. ناحیه وین-اومگه‌بونگ ۱۲۰٬۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
تلمبه محمد شرکتی
تلمبه محمد شرکتی، یک آبادی از توابع بخش چترود، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان معزیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
کلاچ
کِلاچ یکی از قطعات خودرو است. ریشه لغوی کلاچ یک واژه زبان آلمانی به معنی اتصال است. معنی رایج آن به وسیله‌ای گفته می‌شود که عمل اتصال یا قطع کردن را انجام می‌دهد. در زبان محاوره‌ای به آن کِلاژ یا کلاج نیز می‌گویند.
کلاچ وسیله‌ای است که به کمک آن راننده هر زمان که بخواهد می‌تواند اتصال موتور را از جعبه‌دنده جدا نماید، بدین معنی که موتور روشن باشد بدون اینکه چرخ دنده‌ها در جعبه‌دنده بچرخند و خودرو حرکت نماید. کاربرد کلاچ در مواقع تعویض دنده یا متوقف کردن خودرو است آن هم برای اینکه موتور خاموش نشود.
دستگاه کلاچ به وسیله پدال کلاچ که زیر پای چپ راننده قرار گرفته بکار می‌افتد. برای بکار انداختن کلاچ، راننده می‌بایست با پای چپ پدال کلاچ را تا انتها فشار بدهد. به هنگام شروع حرکت، پس از آنکه جعبه دنده در دندهٔ یک گذاشته شد، می‌بایست پای چپ راننده به آرامی از روی پدال کلاچ برداشته شود تا از جستن خودرو به سمت جلو جلوگیری به عمل آید. به حالتی که کلاچ گرفته می‌شود حالت خلاصی و به حالتی که کلاچ رها می‌شود حالت درگیر شدن کلاچ گفته می‌شود.
فنر صفحه کلاچ
یکی از قطعاتی که در هر نوع صفحه کلاچی وجود دارد قطعه «فنر صفحه کلاچ» است. این قطعه می‌تواند با ضخامت یا تعداد متفاوتی در صفحه کلاچ وجود داشته باشد. بعضی افراد گمان می‌کنند هرچه تعداد این فنرها در صفحه کلاچ بیشتر باشد صفحه کلاچ مرغوب تر و با کیفیت تر است اما به هیچ عنوان این گونه نیست. تعداد فنر به طراحی شرکت تولیدکننده و قدرت موتور خودرو بستگی دارد. مهم‌ترین وظیفه فنر صفحه کلاچ گرفتن ارتعاشات وارده از سمت موتور به گیربکس است. چراکه اگر این ارتعاشات توسط موتور به سمت گیربکس خنثی نشوند به‌صورت چکشی ضربه وارد می‌کنند.
ساختار ساده و اساس کار یک کلاچ صفحه‌ای
این نوع کلاچ یک اتصال اصطکاکی میان موتور اتومبیل به عنوان منبع تولید توان و جعبه دنده اتومبیل برقرار می‌کند. در حالی که کلاچ اتومبیل درگیر است توان از موتور به جعبه دنده و از آنجا به چرخ‌ها انتقال می‌یابد. لیکن گاهی لازم می‌شود که دنده مورد استفاده در جعبه دنده خودرو بر حسب شرایط جاده و سرعت حرکت تغییر یابد. برای آنکه بتوان این تغییر را به راحتی انجام داد، ابتدا لازم است که توان موتور از چرخ دنده‌های موجود در جعبه دنده جدا شود. برای قطع کردن این ارتباط توانی میان جعبه دنده و موتور از کلاچ استفاده می‌شود. این کار برای راننده اتومبیل می‌تواند به راحتی فشار دادن یک پدال به کمک پای چپ خویش باشد. لیکن فشار دادن این پدال پایی باعث فاصله گرفتن محور جعبه دنده از صفحهٔ در حال چرخش موتور (فلایویل) خواهد شد. همانطوری که پیشتر توضیح داده شد، به‌وجود آمدن فاصله، معادل است با قطع ارتباط و انتقال توان میان موتور و جعبه دنده. در این حالت راننده برای مدت کوتاهی پدال کلاچ را فشرده نگه می‌دارد و در حالی که جعبه دنده تحت تأثیر هیچ نیروی خاصی قرار ندارد یا به اصطلاح خلاص است، دنده مناسب را انتخاب کرده و جعبه دنده را در دنده مطلوب قرار می‌دهد و سپس پدال کلاچ را رها می‌کند. در این لحظه انتقال توان از موتور به جعبه دنده دوباره از سر گرفته خواهد شد.
قطعات کلاچ
به صفحه‌کلاچی که با مایع روغنی روغن‌کاری شده باشد اصطلاحاً صفحه‌کلاچِ خیس و درغیراین‌صورت به آن صفحه‌کلاچِ خشک می‌گویند.
۱ کلاچ ایمنی
کلاچ ایمنی (به انگلیسی: Safety clutch) گونه ای از کلاچ است که برای حفاظت از ابزارهایی از قبیل دریل و پیچ گوشتی برقی و شارژی و فرز و بکس و … در برابر بار اضافی به کار می‌رود. هنگامی که بار اضافی بر روی ابزار وارد شود یا گشتاور ابزار بیش از حد معمول بالا رود دستگاه را محافظت کرده و جلوی کار کردن دستگاه را می‌گیرد تا به آن آسیبی نرسد.
کلاچ ایمنی به عنوان یک واسطه یا کوپلینگ بین دو شفت یا یک شفت و یک جزء دیگر عمل نموده و دو بخش را به هم متصل می‌کند، در صورت وارد شدن بار اضافی یا بالا رفتن بیش از حد معمول گشتاور، (هنگام گیر کردن مته دریل درون سوراخ یا گیر کردن صفحه فرز درون شیار این حالت‌ها ایجاد می‌شود) اتصال دو بخش را قطع کرده و به این ترتیب از آسیب دیدن دستگاه ممانعت به عمل می‌آورد.
در چنین حالتی دستگاه در حالت خلاص قرار می‌گیرد و به این ترتیب قطعه درونی ابزار می‌چرخد اما قسمت بیرونی ابزار ثابت می‌ماند.
به کلاچ‌های ایمنی محدودکننده گشتاور(torque limiter) نیز می‌گویند. محدود کننده‌های گشتاور بر پایه خاصیت گریز از مرکز کار می‌کنند.
مزیت کلاچ ایمنی
در افزایش طول عمر ابزار بسیار مؤثر است چرا که بیشترین خرابی‌های ابزار هنگام بار اضافی به وجود می‌آید و با کلاچ ایمنی بسیاری از صدمات و خسارات از بین می‌رود.
منابع
صفحه کلاچ و اجزای کاربردی و مهم آن
فردوس، قدرت‌الله: رانندگی اتوموبیل، چاپ یازدهم، تهران، کتابخانه ابن سینا ۱۳۳۹.
برایان چارلز هانام کیمینز
برایان چارلز هانام کیمینز (Brian Kimmins؛ 30 July 1899 – ) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
بخش Superior، شهرستان ویلیامز، اوهایو
بخش Superior (به انگلیسی: Superior Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویلیامز، اوهایو واقع شده‌است. بخش Superior ۱۱۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۷۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوین وید
کوین وید (Kevin Wade؛ زادهٔ March 9, 1954) هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
شهرستان لونگجیانگ
شهرستان لونگجیانگ (به لاتین: Longjiang County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در چیچیهار واقع شده‌است.
نورمن وولند
نورمن وولند (Norman Wooland; March 16, 1910 – 1910:3:16, April 3, 1989) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. اوهمچنین سابقهٔ فعالیت در رادیو بی‌بی‌سی به عنوان گویند اخبار را داشته‌است.
فیلم‌شناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هملت، سقوط امپراتوری روم، آیوانهو، توپ‌های ناوارون، کجا می‌روی، باراباس، ریچارد سوم، ولوت بین‌المللی و قبل از عاشقی، حواست را جمع کن اشاره کرد.
ناحیه وینر نوی‌اشتات-لاند
ناحیه وینر نوی‌اشتات-لاند یک ناحیه در اتریش است که در نیدراسترایش واقع شده‌است. ناحیه وینر نوی‌اشتات-لاند ۷۱٬۹۰۹ نفر جمعیت دارد.
خیابان امام خمینی
خیابان امام خمینی، ممکن است، به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پروانه مستندات آزاد گنو
پروانهٔ مستندات آزاد گنو نوعی پروانهٔ کپی‌لفت برای محتویات آزاد است که بنیاد نرم‌افزارهای آزاد آن را برای پروژه‌های گنو طراحی کرده‌است. این پروانه شبیه گنو جی‌پی‌ال است که همان حقوق تکثیر، پخش و تغییر اثر را به خوانندگان می‌دهد. تمام نسخه‌های تکثیرشده و مشتق‌های آن‌ها باید تحت همان پروانهٔ موجود باشند. امکان استفادهٔ تجاری از نسخه‌های تکثیرشده وجود دارد، اما اگر در تعداد بالا تکثیر شود (بیشتر از ۱۰۰) آنگاه سند یا مبدأ کد اصلی باید در دسترس دریافت‌کنندهٔ اثر قرار گیرد.
این پروانه برای راهنماها و دستورالعمل‌ها، کتاب‌ها و مراجع و مطالب آموزشی که معمولاً با نرم‌افزارهای جی‌پی‌ال همراه می‌شوند، طراحی شد. با این وجود امکان استفاده از آن در هر نوع اثر متنی، بدون در نظر گرفتن موضوع آن، وجود دارد. در گذشته دانشنامهٔ همه‌منظورهٔ ویکی‌پدیا از این پروانه برای تمامی متن‌های خود استفاده می‌کرده‌است.
بخش‌های جانبی
این اجازه‌نامه به‌طور واضح هر گونه سند را از «بخش‌های جانبی»، که امکان یکپارچه‌سازی آن با سند وجود ندارد و به شکل ضمیمه و جلد همراه آن می‌آید، جدا می‌سازد. بخش‌های جانبی می‌تواند شامل اطلاعاتی در مورد ارتباط پدیدآورنده یا منتشرکنندهٔ با موضوع باشد، ولی نمی‌تواند در برگیرندهٔ بخشی از خود موضوع باشد. با وجود این که سند به‌طور کامل قابل ویرایش است و لازم است با اجازه‌نامه‌ای منطبق با جی‌پی‌ال منتشر شود، محدودیت‌هایی در بعضی بخش‌های جانبی تعریف شده‌است که یادکرد مناسب پدیدآورندگان قبلی را تضمین می‌کند.
به‌ویژه باید از پدیدآورندگان نسخه‌های اولیه قدردانی شود و «بخش‌های جانبی» ای که پدیدآورندهٔ اصلی مشخص کرده‌است، قابل تغییر نیست. اگر مطالب تغییر یابد، عنوان آن نیز باید تغییر پیدا کند (مگر اینکه پدیدآورندهٔ اصلی اجازهٔ نگاه داشتن عنوان را بدهد).
تاریخچه
اف‌دی‌ال برای دریافت نظرات و عکس‌العمل‌ها در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. بعد از چند تجدید نسخه، نسخهٔ ۱٫۱ آن در مارس ۲۰۰۰ و نسخهٔ ۱٫۲ آن در نوامبر ۲۰۰۲ و سرانجام نسخهٔ ۱٫۳ در نوامبر سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
هوانتنا
هوانتنا (به لاتین: Hewanetenna) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
چیار یاکی (موکگوا-پونو)
چیار یاکی (به اسپانیایی: Ch'iyar Jaqhi) یک کوه در پرو است که در منطقه موکگوا واقع شده‌است. چیار یاکی ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلیام هنری کر
ویلیام هنری کر (William Kerr, 4th Marquess of Lothian; January 1, 1710 – April 12, 1775) نظامی و سیاستمدار اهل اسکاتلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان گل خار شده‌است.
یان ده فریس
یان ده فریس (Jan de Vries; – April 19, 1939) بازیکن فوتبال و ورزشکار دو و میدانی اهل هلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پک زووله اشاره کرد.
بنه ده‌زرگر
بنه ده‌زرگر، یک آبادی از توابع بخش چترود، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
سوت (ترانه بلک‌پینک)
اعتبارات و پرسنل
اعتبارات برگرفته از ملون و انجمن کپی‌رایت موسیقی کره است.
روبی بارنهیل
روبی بارنهیل (Ruby Barnhill؛ زادهٔ ) یک بازیگر سینما، و هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به غول بزرگ مهربان و کلوپ ساعت ۴
اشاره کرد.
گوناداها
گوناداها (به لاتین: Gunadaha) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
اتو مارلینگ لوند
اتو مارلینگ لوند (Otto Marling Lund؛ ۲۸ نوامبر ۱۸۹۱ – 1891:11:28, August 15, 1956) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
والتر گوتل
والتر گوتل (Walter Gotell؛ March 15, 1924 – 1924:3:15, May 5, 1997) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می‌کرد. بیشتر شهرت وی به خاطر ایفای نقش ژنرال آناتول گوگول ، رئیس بخشی از سازمان اطلاعات شوروی ، در ۶ فیلم جیمز باند است که اولین آنها جاسوسی که مرا دوست داشت و آخرین شان روشنایی‌های پایدار روز است.
فیلم‌شناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به از روسیه همراه با عشق، روزهای روشن زندگی، ملکه آفریقایی، پسران برزیل، توپ‌های ناوارون، جاسوسی که دوستم داشت، به پیش یا بمیر ، مونریکر (فیلم) ، فقط به خاطر چشمان تو (فیلم) ، اختاپوسی ، نمایی به یک قتل و روشنایی‌های پایدار روز اشاره کرد.
بخش ساتن، شهرستان میگس، اوهایو
بخش ساتن (به انگلیسی: Sutton Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میگس، اوهایو واقع شده‌است. بخش ساتن ۸۱٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیام امروز
پیام امروز یک ماهنامه خبری تحلیلی بود. صاحب امتیاز و مدیر مسئول آن محمد زاهدی اصل بود و سردبیری نشریه را عمید نائینی برعهده داشت. آقای نائینی از اعضای شورای سردبیری روزنامه آیندگان بود. پیام امروز در سال ۱۳۷۹ با حکم سعید مرتضوی توقیف و انتشار آن متوقف شد. این ماهنامه در زمان فعالیت حرفه‌ای‌ترین مجله ماهانه خبری و تحلیل‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در تهران بود. این مجله با نظام سیاسی خودش نماد آزادی رسانه در کشور بود. این مجله تعداد قابل توجهی تبلیغات از شرکت‌ها و موسسات خارجی داشت و تعداد بسیاری از دانشجویان، روشنفکران و مردم طبقه متوسط (به علاوه مقامات رسمی) در بین خوانندگان آن بودند.
تینوس فن بوردن
تینوس فن بوردن (Tinus van Beurden; April 30, 1893 – 1893:4:30, May 29, 1950) بازیکن فوتبال اهل هلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویلم دوم اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده‌است.
استخروئیه (چترود)
استخروئیه، یک آبادی از توابع بخش چترود، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان معزیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
دیرین‌هوبره
دیرین‌هوبره نام یک سرده از فراراسته دیرین‌آروارگان است.
گوداتاله
گوداتاله (به لاتین: Godatale) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
پاتریک لئونارد مک‌دوگال
پاتریک لئونارد مک‌دوگال (Patrick Leonard MacDougall; August 10, 1819 – 1819:8:10, November 28, 1894) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
چویا رینری
چویا رینری (به اسپانیایی: Ch'ulla Rinri) یک کوه در پرو است که در منطقه پونو واقع شده‌است. چویا رینری ۴٬۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الوبی گرانده
الوبی گرانده (Elobey Grande) یا الوبی بزرگ جزیره‌ای در گینه استوایی است که در دهانه رودخانه میتمله قرار دارد. این جزیره کم‌سکنه است. الوبی چیکو یک جزیره کوچکتر در آن نزدیکی است که اکنون خالی از سکنه است اما زمانی پایتخت استعماری ریو مونی بوده‌است. این جزایر در خلیج گینه واقع شده‌اند.
هارولد جانسون
هارولد جانسون (زادهٔ ۹ اوت ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۱۹ فوریه ۲۰۱۵) ملقب به «هرکول» بوکسور حرفه ای بود. از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ وی در مسابقات قهرمانی نیمه سنگین‌وزن جهان شرکت کرد.
یوهانس بادر
یوهانس بادر (Johannes Baader؛ ۲۱ ژوئن ۱۸۷۵ – ۱۴ ژانویه ۱۹۵۵) معمار، نویسنده و عکاس اهل آلمان بود.او و رائول هاوسمان، به چهره‌های تأثیرگذار در مکتب دادائیسم برلین تبدیل شدند.او رساله‌ای به نام Vierzehn Briefe Christi (چهارده نامه مسیح) دربارهٔ یگانه‌انگاری منتشر کرد.بادر برای مجلات Die freie Straße (خیابان آزاد) و Der Dada مقاله نوشته‌است.
ناحیه هالاین
ناحیه هالاین یک ناحیه در اتریش است که در ایالت زالتسبورگ واقع شده‌است. ناحیه هالاین ۵۴٬۲۸۲ نفر جمعیت دارد.
اثر کواندا
اثر کوآندا عنوان پدیده‌ای در مکانیک شاره‌ها است که مطابق آن شاره‌های جتی که در راستای خط راست از نزدیکی یک سطح خمیدهٔ کوژ می‌گذرند، به سمت آن سطح متمایل می‌شوند. علت این پدیده آن است که بر اثر انتقال تکانهٔ تلاطمِ جت به هوایِ بین سطح و جت، این بخش از هوا شتاب می‌گیرد، اما به علت وجود سطح و مانع‌شدن آن از جایگزین‌شدن هوا، فشار در آن ناحیه کاهش می‌یابد که خود منجر به کشیده‌شدن شارهٔ جت به سمت این ناحیه می‌شود.
این پدیده در سال ۱۹۱۰ میلادی توسط آنری ماری کواندا شناخته شد.
آنری کواندا
آنری کواندا (Henri Coandă؛ June 7, 1886 – 1886:6:7, November 25, 1972) یک فیزیک‌دان، و مهندس اهل رومانی بود. او کاشف اثر کواندا در مکانیک شاره‌ها و طراح هواپیمای آزمایشی کواندا-۱۹۱۰ است.
نکرکوه
نکرکوه، یک آبادی از توابع بخش چترود، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان معزیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
کوکاویل
کوکاویل (به لاتین: Kokavil) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه مولایتیوو واقع شده‌است.
مؤسسه انرژی اتمی ژاپن
مؤسسه انرژی اتمی ژاپن (به ژاپنی: 日本原子力研究所) که سابقاً با نام JAERI هم شناخته می‌شد؛ یک سازمان نیمه دولتی بوده که برای توسعهٔ قدرت هسته‌ای در ژاپن تأسیس شد. این سازمان در ژوئن سال ۱۹۵۶ ایجاد شد.
انقلاب ۱۹۳۶ اسپانیا
تاریخچه
در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۶، کودتای ژوئیه ۱۹۳۶ اسپانیا آغاز شد. در ۱۸ ژوئیه، قیام نظامی مداوم منجر به فروپاشی دولت جمهوری شد (چهار دولت در یک روز جانشین یکدیگر شدند) و ساختارهای قهری دولت در مکان‌هایی که کودتاچیان قدرت را به دست نگرفتند منحل یا فلج شد. . تا آن زمان، CNT تقریباً ۱۵۷۷۰۰۰ عضو و UGT 1447000 عضو داشت. در ۱۹ ژوئیه، قیام به کاتالونیا رسید، جایی که کارگران اسلحه به دست گرفتند، به پادگان‌ها حمله کردند، سنگرها را برپا کردند و در نهایت ارتش را شکست دادند.
اتحادیه‌های CNT و UGT در پاسخ به قیام نظامی و بی‌تفاوتی آشکار دولت نسبت به آن، از ۱۹ تا ۲۳ ژوئیه اعتصاب عمومی را فراخواندند. علیرغم اینکه در روزهای گذشته سوابق خاصی از توزیع سلاح بین بخش‌های غیرنظامی وجود داشت، در جریان اعتصاب عمومی بود که گروه‌هایی از اتحادیه‌های کارگری مرتبط با اتحادیه‌های تشکیل دهنده و گروه‌های کوچکتر، به بسیاری از انبارهای اسلحه ایالت حمله کردند. نیروها، فارغ از اینکه علیه حکومت شورش کرده باشند یا نه.
هم‌اکنون در همین هفته‌های اول، دو گروه در بخش‌های انقلابی آنارکو سندیکالیست تأسیس شدند: گروه رادیکال، که اساساً با فدراسیون آنارشیست ایبری (FAI) مرتبط بود و از طریق آن به CNT، که پدیده‌ای را که در آن مشارکت داشت به‌عنوان یک پدیده سنتی درک می‌کرد. انقلاب؛ و گروه احتمال گرا، متشکل از اعضای بخش معتدل تر CNT، که سهولت شرکت در یک جبهه گسترده‌تر را که بعدها جبهه ضد فاشیست مردمی (FPA) نامیده شد، که نتیجه افزودن اتحادیه‌ها به ائتلاف انتخاباتی مردمی بود، بیان کرد.
کمون‌ها بر اساس اصل اساسی «از هرکدام بنا به تواناییشان، به هر کدام بر حسب نیازشان» اداره می‌شدند. در برخی جاها، پول به‌طور کامل حذف شد و با کوپن جایگزین شد. تحت این سیستم، بهای تمام شده کالا اغلب کمی بیشتر از یک چهارم هزینه قبلی بود. در طول انقلاب، ۷۰ درصد مناطق روستایی در کاتالونیا، حدود ۷۰ درصد در آراگون شرقی، ۹۱ درصد در بخش جمهوری اکسترمادورا، ۵۸ درصد در کاستیا-لامانچا، ۵۳ درصد در اندلس جمهوری، ۲۵ درصد در مادرید، ۲۴ درصد از مناطق روستایی مصادره شد. درصد در مورسیا، و ۱۳ درصد در جامعه والنسیا. بر اساس داده‌های IRA، ۵۴ درصد از منطقه مصادره‌شده اسپانیا جمهوری‌خواه جمع‌آوری شد. استان‌هایی که کمون‌های روستایی بیشترین اهمیت را داشتند استان سیوداد رئال - جایی که ۱٬۰۰۲٬۶۱۵ هکتار (۹۸٫۹٪ از زمین‌های زیرکشت) در سال ۱۹۳۸ جمع‌آوری شد - و Jaén - که در آن ۶۸۵٬۰۰۰ هکتار (۷۶٫۳٪ از زمین‌های زیرکشت) جمع‌آوری شد، باقی مانده‌است. استان‌های جمهوری بسیار عقب ترند. بسیاری از کمون‌ها تا پایان جنگ مقاومت کردند. کمون‌های آنارشیستی با نرخ کارآمدتری نسبت به قبل از جمع‌آوری تولید می‌کردند، با افزایش بهره‌وری ۲۰ درصد. مناطق تازه آزاد شده بر اساس اصول کاملاً آزادی خواهانه کار می‌کردند. تصمیمات از طریق شوراهای شهروندان عادی و بدون بوروکراسی گرفته می‌شد.
الوبی چیکو
الوبی چیکو (Elobey Chico) یا الوبی کوچک جزیره کوچکی در سواحل گینه استوایی است که در نزدیکی دهانه رودخانه میتمله قرار دارد. این جزیره در حال حاضر خالی از سکنه است، اما زمانی پایتخت استعماری قلمرو اسپانیایی ریو مونی بود. به‌طور رسمی، این جزیره با فرناندو پو (بیوکو) مرتبط بود، اما به نظر می‌رسید که این ارتباط بیشتر حالت داستانی داشته باشد. اکثر کارخانه‌های جزیره متعلق به بازرگانان هامبورگ بود.
ریچارد اسکاری
ریچارد مک کلور اسکاری (به انگلیسی: Richard McClure Scarry؛ ۵ ژوئن ۱۹۱۹– ۳۰ مارس ۱۹۹۴) یک نویسنده و تصویرگر محبوب کتاب کودک اهل ایالات متحده آمریکا بود. از او بیش از ۳۰۰ کتاب منتشر شده که در مجموع افزون بر ۱۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان آثار او را خریده‌اند.
در ۵ ژوئن ۲۰۱۱ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۹۲مین سالروز تولد ریچارد اسکاری و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در ایالات متحده آمریکا تغییر داد.
چونچونی
چونچونی (به اسپانیایی: Ch'unch'uni) یک کوه در پرو است که در منطقه موکگوا واقع شده‌است. چونچونی ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گانواتا
گانواتا (به لاتین: Ganewatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در کورونیگالا واقع شده‌است.
آورو والکان
آورو والکان (نام رسمی از ژوئیهٔ ۱۹۶۳: هاوکر سیدلی والکان   ) یک بمب‌افکن استراتژیک بال‌دلتای جت بود که از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۴ در خدمت نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا بود. کارخانهٔ طراح این هواپیما آورو بود. از میان سه بمب‌افکن سری وی تولید شده، والکان از نظر فنی پیشرفته‌ترین و به همین دلیل نیز پرریسک‌ترین هواپیما بود. چندین هواپیمای آزمایشی با نام آورو ۷۰۷ برای آزمایش و بهبود اصول طراحی بال دلتا تولید شد.
والکان فاقد جنگ افزار دفاعی بود زیرا سرعت بالا و پرواز در ارتفاع بالای آن قرار بود از هر گونه رهگیری جلوگیری کند. پادکار الکترونیکی به وسیلهٔ بی.۱ و بی.۲ از حدود سال ۱۹۶۰ به کار گرفته شد. در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ نه فروند والکان برای انجام عملیات شناسایی راداری دریایی سازگار شدند که این ۹ فروند ورژن بی.۲ نام گرفتند. در اواخر سال‌های خدمت ۶ فروند ولکان برای سوخت‌رسانی هوایی به تانکر کی.۲ تبدیل شدند.
از زمان بازنشستگی والکان یک نمونه از آن، ورژن بی.۲ با سریال XH558 که "روح بریتانیای کبیر" نام گرفت برای نمایش‌های هوایی فعال نگه‌داشته می‌شود و دو فروند بی.۲ دیگر با سریال‌های XL426 و XM655 در وضعیت قابل‌تاکسی برای حرکت روی زمین و انجام نمایش در فرودگاه جنوبی لندن و پس از آن فرودگاه فرودگاه ولزبورن ماونتفورد نگه‌داشته می‌شوند.
پیشینه
پیشینهٔ والکان و دیگر بمب‌افکن‌های سری وی با نخستین برنامه‌های جنگ‌افزار اتمی بریتانیا و سیاست‌های بازدارندهٔ هسته‌ای این کشور پیوند دارد. برنامهٔ بمب اتمی بریتانیا با نیاز عملیاتی ستاد هوایی با شمارهٔ اوآر.۱۰۰۱ مورخ ۱۹۴۶ آغاز شد. این پیش‌زمینه‌ای بود برای تصمیم دولت در ژانویهٔ ۱۹۴۷ تا دستور انجام کار پژوهش و ساخت جنگ‌افزار اتمی را صادر کند. قانون ۱۹۴۶ انرژی اتمی ایالات متحدهٔ آمریکا (معروف به خانوادهٔ مک‌ماهون) صدور دانش اتمی را حتی به کشورهایی که در پروژهٔ منهتن همکاری داشتند ممنوع کرده بود. اعلام نیاز شمارهٔ اوآر.۱۰۰۱ جنگ‌افزاری را درخواست کرده بود که بیشینهٔ طول آن ۷٫۳۷ متر، بیشینهٔ شعاع آن ۱٫۵ متر و بیشینهٔ وزن آن ۴۵۰۰ کیلوگرم باشد و برای پرتاب از ارتفاع ۶۱۰۰ متری تا ۱۵۰۰۰ متری مناسب باشد.
در ژانویهٔ ۱۹۴۷ وزارت تجهیزات بریتانیا مشخصهٔ شمارهٔ بی.۴۶/۳۵ را به شرکت‌های هوانوردی بریتانیا اعلام نمود تا نیاز عملیاتی اوآر.۲۲۹ ستاد هوایی برای یک بمب‌افکن میانبرد با توانایی حمل یک بمب ۴۵۰۰ کیلوگرمی برای پرتاب بر روی هدفی که ۲۸۰۰ کیلومتر از پایگاه فاصله دارد برآورده کند. از دیگر ویژگی‌های مورد نیاز این بمب‌افکن سرعت کروز ۹۳۰ کیلومتر در ساعت در ارتفاع ۱۱۰۰۰ متری تا ۱۵۰۰۰ متری بود. حداکثر وزن آن پس از بارگیری کامل نباید بیش از ۴۵۰۰۰ کیلوگرم می‌بود. علاوه بر حمل بمب اتمی این هواپیما می‌بایست توانایی حمل ۹۱۰۰ کیلوگرم بمب معمولی را داشته باشد. اعلام نیاز مشابه شمارهٔ اوآر.۲۳۰ خواستار یک بمب‌افکن بلندبرد با شعاع عملیاتی ۳۷۰۰ کیلومتر با بیشنهٔ وزن ۹۱۰۰۰ کیلوگرم پس از بارگیری کامل بود. پاسخ به این اعلام نیاز به نظر خیلی دشوار می‌آمد. ۶ شرکت می‌بایست بروشورهای فنی خود را در رابطه با این ویژگی‌ها تحویل دهند و آورو نیز یکی از این ۶ شرکت بود. در اواخر آوریل ۱۹۴۹ پس از دریافت مشخصه‌های بی.۴۶/۳۵ آورو با مدیریت فنی روی چادویک و طراح ارشد استورات دیویس آغاز به کار کرد. هواپیمای مورد نظر آورو ۶۹۸ نام گرفت. برای تیم طراح آشکار بود که یک هواپیمای معمولی نمی‌توانست این نیازها را برآورده سازد. با آگاهی از پروازها در سرعت بالا و به خاطر ناتوانی از گرفتن دانش مورد نظر از ایالات متحده آن‌ها آغاز به بررسی و پژوهش روی بال‌های پسگرا در هواپیماهای جنگ جهانی دوم آلمان نمودند. تیم مورد نظر تخمین زد که یک هواپیمای سنتی با بال پسگرای ۴۵ درجه وزن هواپیما را دو برابر می‌کند. با علم به این که بال‌های پسگرا پایداری طولی هواپیما را افزایش می‌دهند تیم طراح دم و بدنهٔ پشتیبان دم حذف نمود؛ در نتیجه طرح تبدیل به یک بال‌دیس پسگرا با یک بدنهٔ کوچک در جلو و یک پایدارساز عمودی بر سر هر کدام از بال‌ها گردید. وزن تخمین‌زده‌شده اکنون فقط ۵۰٪ بیشتر از بیشینهٔ وزن اعلام نیاز بود. با کاهش پهنای بال و حفظ مساحت بال و با پر کردن فضای میان دو نوک بال بال دلتا پدید آمد که در نتیجه مشخصه‌های مورد نیاز را پوشش می‌داد. گرچه دکتر الکساندر لیپیش به‌طور کلی به عنوان پیشگام در بال دلتا شناخته می‌شد، ولی تیم چادویک روند طراحی منطقی خود را طی نمود. طراحی نخستین دارای چهار موتور بزرگ توربوجت بود که جفت‌جفت در درون بال جاسازی شده بود. بیرون موتور دو محفظه بمب بود.
در اوت ۱۹۴۷ روی چادویک در سانحهٔ پیش‌نمونهٔ دوم آورو تودر کشته شد و سر ویلیام فرن جایگزین او گردید. کاهش کلفتی بال‌ها سبب شد تا محفظه‌های بمب و موتور نتواند درون بال‌ها جای بگیرند و در نتیجه بدنه کمی بزرگتر شد و موتورها پهلو به پهلو در کنار هر کدام از محفظه‌های بمب قرار داده شدند. شرکت رقیب هندلی پیج قرارداد تولید پیش نمونهٔ بال هلالی اچ پی۸۰۰ با مشخصهٔ بی.۴۶/۳۵ را در نوامبر ۱۹۴۷ دریافت کرد. سفارش ساخت دو پیش‌نمونهٔ آورو ۶۹۸ در ژانویهٔ ۱۹۴۸ دریافت شد. برای اقدام احتیاطی در صورت شکست این دو طرح انقلابی با شرکت برادران شورت قراردادی برای ساخت پیش نمونهٔ اس ای.۴ که دارای مشخصه‌های بی.۴۶/۱۴ بود امضا شد. پارامترهای این مشخصه دارای سختگیری کمتری نسبت به دو مشخصهٔ دیگر بود. در آوریل ۱۹۴۸ شرکت ویکرز نیز اجازهٔ پیشبرد طرح ۶۶۰ خود را یافت گرچه این طرح نتوانست به مشخصه‌های بی.۳۵/۴۶ دست یابد، ولی از آن جایی که سنتی‌تر بود، زودتر می‌توانست به نتیجه برسد. این هواپیما با نام ولیانت وارد خدمت شد.
آورو ۷۰۷ و آورو ۷۱۰
چون شرکت آورو هیچ تجربهٔ پروازی با بال دلتا نداشت تصمیم به برنامه‌ریزی برای ساخت دو هواپیمای آزمایشی کوچکتر بر پایهٔ ۶۹۸ گرفت. مقیاس مدل ۷۰۷ یک سوم بود و برای سرعت پایین در نطر گرفته شده بود و مقیاس مدل ۷۱۰ یک دوم بود و برای سرعت بالا در نظر گرفته شده بود. دو فروند از هر کدام سفارش داده شد. پروژهٔ ۷۱۰ کنسل شد، زیرا ساخت آن بیش از اندازه زمان می‌برد و به جای آن یک ورژن سرعت بالای ۷۰۷ به نام ۷۰۷آ طراحی شد. نخستین ۷۰۷ با شماره سریال VX784 در سپتامبر ۱۹۴۹ پرواز کرد، ولی بعداً در همان ماه سرنگون شده و تست‌پایلوت آن اریک اسلر کشته شد. دومین ۷۰۷ سرعت پایین با شماره سریال VX790 با بخش دماغهٔ کامل‌نشدهٔ ۷۰۷ای ساخته شد که دارای صندلی‌پران بود و ۷۰۷بی نام گرفت. ۷۰۷بی در سپتامبر ۱۹۵۰ با خلبانی رولند فالک پرواز کرد. ۷۰۷ای سرعت بالا با شماره سریال WD480 در ژوئیه ۱۹۵۱ پرواز نمود.
با توجه به تاخیر برنامهٔ ۷۰۷ تأثیر ۷۰۷بی و ۷۰۷ای در طراحی نخستین ۶۹۸ قابل توجه نبوده‌است، گرچه برنامهٔ ۷۰۷ نشان داد که طرح نیاز به افزایش طول چرخ دماغه برای ایجاد زاویهٔ ۳٫۵ درجه با زمین و بهتر کردن وضعیت برخاست هواپیما دارد. ۷۰۷ای و ۷۰۷بی اعتبار طرح را ثابت کرده و پلنفرم دلتا را مطمئن نشان دادند. یک فروند ۷۰۷ای با شماره سریال WZ736 و یک فروند ۷۰۷سی دوسرنشینه با شماره سریال WZ744 نیز ساخته شد، ولی هیچ تأثیری در توسعهٔ ۶۹۸ نداشت.
پیش نمونه‌ها
تاثیرگذارتر از ۷۰۷ها در طراحی ۶۹۸ آزمایش تونل باد به وسیلهٔ تأسیسات هوانوردی پادشاهی بریتانیا بود که در فرودگاه فارنبورو انجام شد. این آزمایش نشان داد بال نیاز به طراحی دوباره دارد تا ضریب تراکم‌پذیری همدما نیروی پساری که بیشینهٔ سرعت را محدود می‌کند کاهش دهد. پیش نمونهٔ ۶۹۸ با شماره سریال VX770، دارای رنگ سفید براق، برای نخستین بار در ۳۰ اوت ۱۹۵۲ به خلبانی روی فالک پرواز نمود. روی فالک در این پرواز سولو بود. پیش نمونهٔ ۶۹۸ سپس با صندلی‌پران خلبان اول و فرمان کنترل سنتی مجهز شد. موتور این پیش‌نمونه چهار دستگاه رولز-رویس آرای.۳ ایون بود. هیچ تانک سوختی برای بال در نظر گرفته نشد و تانک موقت سوخت و محفظهٔ بمب حمل می‌شد. این پیش‌نمونه به شماره سریال VX770 در سال ۱۹۵۲ در انجمن شرکت‌های هوافضای بریتانیا در فارنبورو به نمایش درآمد. پس از نمایش هوایی فارنبورو نام آیندهٔ آورو ۶۹۸ موضوع بحث قرار گرفت. آورو به افتخار ارتباط این شرکت با آورو کنادا روی نام "اتاوا" پافشاری می‌کرد. مجلهٔ هفتگی فلایت پس از رد شدن نام‌های اونجر، آپولو و آسگای نام آلبیون را پیشنهاد کرد. رئیس ستاد هوایی یک سری از بمب‌افکن‌های سری وی را ترجیح می‌داد و در پی آن شورای هوایی ماه بعد اعلام کرد که ۶۹۸ به نام خدای رومی آتش و ویرانی "ولکان" نامگذاری خواهد شد. در ژانویهٔ ۱۹۵۳ VX770 برای نصب تانک‌های سوخت زیر بال، موتورهای آرمسترانگ سیدلی ای‌اس‌اس‌ای.۶ سفایر و دیگر سیستم‌ها زمینگیر گردید و دوباره در ژوئیهٔ ۱۹۵۳ به پرواز درآمد.
پیش‌نمونهٔ دوم آن به سریال VX777 در سپتامبر ۱۹۵۳ به پرواز درآمد. در این پیش نمونه پایهٔ ارابهٔ فرود بلندتر شد و نشانگر دیداری هدفگیر بمب زیر کابین و موتورهای بریستول الیمپوس ۱۰۰ نصب گردید. به پیشنهاد فالک به جای فرمان کنترل یک جویستیک به سبک جنگنده نصب گردید. هر دو پیش‌نمونه بال‌های کاملاً دلتا با لبه‌های صاف داشتند. در خلال آزمایش ژوئیهٔ ۱۹۵۴، VX777 به هنگام یک فرود سنگین در فارنبارو آسیب جدی دید، ولی بعداً تعمیر گردیده و متورهای الیمپوس ۱۰۱ روی آن نصب گردید و آزمایش دیگری در اکتبر ۱۹۵۵ با این موتور روی آن انجام شد. به هنگام بررسی سرعت و ارتفاع بالا به هنگام نزدیک شدن به سرعت صوت کوبشی ملایم و چند مشکل دیگر پروازی از قبیل میل به شیرجهٔ کنترل‌نشدنی مشاهده گردید که قابل چشم‌پوشی نبود. راه حل آن تغییر شکل بال و خمیده کردن و گره‌دار کردن در نظر گرفته شد که این شکل بال بال مرحلهٔ دوم بود.
در این خلال نخستین تولید ورژن بی.۱ در سپتامبر ۱۹۵۵ فالک در نمایش هوایی فارنبورو دومین بی.۱ به شماره‌سریال XA890 را به پرواز درآورد و جمعیت حاضر را با اجرای یک غلت بشکه‌ای در عبور دوم خود از جلوی چادر رئیس انجمن شرکت‌های هوافضای بریتانیا شگفت زده کرد. او دو روز بعد به حضور مقامات هوانوردی کشوری فراخوانده شد و به او دستور داده شد تا از انجام چنین مانورهای خطرناکی خودداری کند. بال‌های مرحلهٔ دوم روی شماره سریال XA889 نصب شد و در مارس ۱۹۵۶ برای آزمایش گواهی اولیهٔ آمادگی پرواز به بنیاد آزمایش هواپیما و جنگ‌افزار تحویل داده شد و ماه بعد این گواهی را دریافت کرد.
توسعهٔ بیشتر
۱۵ فروند اول بی.۱ دارای موتور الیمپوس ۱۰۱ بود. تصمیم برای تولید ورژن بی.۲ والکان در مه ۱۹۵۶ گرفته شد. پیش‌بینی می‌شد که نخستین ورژن بی.۲ تقریباً ۴۵مین فروند از ۹۹ فروند سفارش داده شده باشد. علاوه بر توانایی پرواز در ارتفاع بالاتری از هدف‌ها گمان می‌رفت که این ورژن می‌تواند با تجهیزات سوختگیری در هوا انعطاف‌پذیری عملیاتی بیشتری داشته باشد. پیچیدگی فزایندهٔ دفاع هوایی شوروی سازندگان را بر آن داشت که والکان را مجهز به تجهیزات پادکار الکترونیکی کنند و آسیب پذیری آن را با تجهیز آن به موشک بازدارنده بلو استیل که در آن زمان در حال ساخت بود کاهش دهند. پیش‌نمونهٔ دوم والکان با شماره سریال VX777 با بال مرحلهٔ دوم پهن‌تر و نازکتر بازسازی شد و موتور الیمپوس ۱۰۲ برای آن در نظر گرفته شد. این پیش‌نمونه در اوت ۱۹۵۷ به پرواز درآمد. برنامه این بود که از شانزدهمین هواپیمای تولیدی به بعد همهٔ والکان‌ها مجهز به تجهیزات سوختگیری هوایی باشند. چهل و ششمین هواپیمای تولیدی و نخستین بی.۲ با شماره سریال XH533 برای نخستین بار در سپتامبر ۱۹۵۸؛ یعنی شش ماه پیش از تحویل آخرین بی.۱ در ارس ۱۹۵۹، به پرواز درآمدند. موتور این بی.۲ الیمپوس ۲۰۰ بود. بازسازی بی.۱ها و بی.۲ها به بحث گذاشته شد، ولی به خاطر هزینه‌بری این پروژه رد گردید. با وجود این برای افزایش عمر خدمت بی.۱ بیست و هشت فروند از آن بین سال‌های ۱۹۵۹و ۱۹۶۳ طبق استاندارد بی.۱ای و افزودن ویژگی‌های بی.۲ مانند داشتن تجهیزات پادکار الکترونیکی، تجهیزات سوخت‌گیری هوایی و رادیویی یواچ اف بهینه‌سازی شد. بی.۲ی دوم با سریال XH534 در ژانویهٔ ۱۹۵۹ پرواز نمود. موتور این هواپیما الیمپوس ۲۰۱ بود و یک برآمدگی مخروطی شکل که محل تعبیهٔ پادکار الکترونیکی بود داشت. برخی از بی.۲ها در آغاز بدون تجهیزات سوختگیری در هوا و مخروط دم پادکار الکترونیکی بودند، ولی بعداً این تجهیزات به آن‌ها افزوده شد. برای تجهیز به موتورهای نیرومندتر از یازدهمین فروند ورژن بی.۲ به بعد هواگیرها دارای عمق بیشتری شدند. بسیاری از این هواپیماهای اولیه برای آزمایش نگه داشته شدند و تازه از دوازدهمین بی.۲ با شاره سریال XH558 به بعد بود که قرار بود در ژوئیهٔ ۱۹۶۰ به نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا تحویل داده شود.
آستروپالس
پروژهٔ آستروپالس یک پروژهٔ محاسباتی رایانش میان‌همگانی است که به صورت سراسری جهانی که از مازاد ظرفیت رایانه‌های داوطلبان، برای جستجوی سیاهچاله‌های نخستینی، تپ‌اختر‌ها و هوش فرازمینی (ETI) استفاده می‌کند. منابع داوطلبانه از طریق زیرساخت شبکه برکلی برای شبکه کامپیوتری (BOINC) مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۱۹۹۹، آزمایشگاه علوم فضایی، پروژهٔ ستی در خانه را؛ که بر محاسبات گستردهٔ رایانه‌های رومیزی موازی پراکنده در سراسر جهان متکی بود، راه اندازی کرد. ستی در خانه با استفاده از داده‌های ثبت شده از تلسکوپ رادیویی رصدخانه آرسیبو و جستجو برای سیگنال‌های رادیویی با پهنای باند باریک از فضا، نشان دهندهٔ حضور فناوری‌های فرازمینی است. به زودی معلوم شد که این داده‌ها می‌تواند منشأ سیگنال‌های دیگری؛ ارزشمند برای جامعهٔ اخترشناسی و فیزیک نیز مورد استفاده قرار گیرد.
سیر توسعه
برای نزدیک به ۶ سال، آستروپالس در مرحلهٔ آزمایشی بتا خود در دسترس بود؛ اما نه در دسترس در جامعه عمومی. در ماه ژوئیهٔ ۲۰۰۸، آستروپالس و ستی در خانه در هم ادغام شدند، به طوری که شبکهٔ عظیم و گستردهٔ شرکت کنندگان SETI نیز قادر به اجرای سهم خود در جستجو برای سایر سیگنال‌های اختری درخور توجه کمک کند. آستروپالس همچنین در کمک به جستجو برای هوش فرازمینی ET همکاری دارد: نخست، طرفداران پروژه بر این باورند که توانند نوع دیگری از سیگنال ET را شناسایی کنند، که توسط الگوریتم اصلی ستی در خانه مشخص نشده‌است؛ دوم، طرفداران بر این باورند که پروه می‌تواند حمایت‌های قاطع بیشتری را برای SETI، با فراهم آوردن دومین نتیجهٔ احتمالی، برای پروژهٔ کلی ایجاد کنند.
جرمی مکنزی
جرمی مکنزی (Jeremy Mackenzie؛ زادهٔ February 11, 1941) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
سوخت
سوخت ماده‌ای است که در اثر تغییرات (معمولاً شیمیائی) تولید انرژی مفید می‌کند که بعداً می‌تواند تبدیل به انرژی مکانیکی شود. این تغییرات معمولاً با سوختن (یعنی ترکیب با اکسیژن) همراه است. فرایندهای مورد استفاده برای تبدیل سوخت به انرژی عبارتند از: واکنش‌های شیمیایی مختلف و گرمازا واکنش‌های هسته‌ای مانند شکافت هسته‌ای یا گداخت هسته‌ای. هیدروکربن‌ها تا حد زیادی شایع‌ترین منبع سوخت مورد استفاده توسط انسان است، اما در بسیاری از موارد فلزات رادیو اکتیو نیز استفاده می‌شوند.
تاریخچه
اولین استفاده از سوخت توسط بشر، احتراق و سوزاندن تکه‌های چوب در حدود ۲ میلیون سال پیش توسط انسان راست قامت (homo erectus) بود. به صورت کلی در طول تاریخ زندگی بشر که تا به حال با آن آشنا شده‌ایم، تنها سوخت‌هایی که بیشترین استفاده را داشته‌است از گیاهان یا چربی حیوانات بدست می‌آمده‌است و مورد استفاده انسان قرار گرفته‌است. انسان‌ها از ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برای ذوب آهن از زغال چوب و مشتقات چوب استفاده می‌کردند. بعدها این سوخت‌ها جای خودشان را با کُک عوض کردند. به دلیل اینکه در حوالی قرن ۱۸ جنگل‌های اروپا در حال نابودی بودند. در حال حاضر زغال چوب تنها برای اعمالی مانند باربیکیو (کباب کردن)، استعمال قلیان و دیگر کارها استفاده می‌شود.
اولین بار روغن خام (نفت خام) توسط شیمی دانان پارسی تقطیر شد که کاملاً واضح توضیح آن در دست نوشته‌های عربی نوشته شده‌است که به محمد بن زکریا رازی اشاره دارد. او فرایند تقطیر نفت خام / نفت را به نفت سفید و همچنین سایر ترکیبات هیدروکربن را در کتاب الاسرار توضیح داده‌است.
نفت سفید به همان روش قیر از سنگ نفت بدست می‌آید که در این روش با گرما دادن به سنگ نفت و سپس تقطیر آن نفت سفید به دست می‌آید. زکریا رازی همچنین اولین توضیح را دربارهٔ چراغ نفتی توسط نفت خام داد که البته آن را نفتا نامیده‌است که هم‌اکنون به آن نفت می‌گویند.
خیابان‌های بغداد به صورت کامل با غیر پوشانده شده‌است. که منبع بدست آوردن این غیرها میادین طبیعی نفتی است.
در قرن نهم میلادی میادین نفتی در مناطق اطراف باکو ی امروزی مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این میادین برای اولین بار توسط جغرافی‌دان عرب علی بن حسین مسعودی در قرن ۱۰ میلادی معرفی شد و سپس توسط مارکو پولو در قرن ۱۳ میلادی اینگونه توصیف شد که خروجی این میادین در حدود صدها بار کشتی است.
با وجود در اختیار بودن انرژی‌های شیمیایی که می‌توان انرژی آن‌ها را با احتراق آزاد کرد، امّا توسعه مفهموم موتور بخار در انگلستان در سال ۱۷۶۹، با استفاده زغال سنگ به عنوان انرژی همراه بود که بخش عمده ای از سوخت‌ها را در آن زمان تشکیل می‌داد.
بعداً از زغال سنگ برای به حرکت درآوردن کشتی‌ها و لوکوموتیو استفاده شد. در قرن نوزدهم، گاز استخراج شده از زغال سنگ برای روشنایی خیابان‌ها در لندن مورد استفاده قرار می‌گرفت. در قرن‌های ۲۰ و ۲۱ میلادی، اولویت استفاده از زغال سنگ تولید برق است که ۴۰ درصد از سهم منبع برق جهانی در سال ۲۰۰۵ را تأمین می‌کرد.
سوخت‌های فسیلی در طی انقلاب صنعتی به سرعت مورد استفاده قرار گرفتند، زیرا از غلظت و انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به منابع انرژی سنتی مانند انرژی حرکتی آب برخوردار بودند. سوخت‌های فسیلی در حال حاضر محور اصلی پیشرفت جامعه امروزی است. به شکلی که اکثر کشورهای جهان از سوخت‌های فسیلی به عنوان منبع تأمین انرژی استفاده می‌کنند. که البته خطرهایی را مانند گرمایش جهانی و خطرات اقلیمی را با خود به همراه دارد.
شیمیایی
سوخت‌های شیمیایی موادی هستند که باعث آزاد شدن انرژی از طریق واکنش با مواد اطراف آنها است که مهمترین آنها توسط فرایند اکسیداسیون می‌باشد.
سوخت‌های زیستی
سوخت‌های زیستی می‌تواند به عنوان سوخت مایع، جامد یا گاز متشکل یا حاصل از زیست توده تعریف شود. زیست توده نیز می‌تواند برای گرم کردن یا تولید برق استفاده شود. سوخت‌های زیستی را می‌توان از هر منبع کربن مثل گیاهان که به سرعت جایگزین می‌شود بدست اورد. بسیاری گیاهان مختلف و مواد مشتق شده از گیاهان برای تولید سوخت زیستی استفاده می‌شود.
شاید اولین سوخت کار گرفته شده توسط انسان چوب است. شواهد نشان می‌دهد آتش کنترل شده تا ۱٫۵ میلیون سال پیش مورد استفاده قرار گرفت در Swartkrans، آفریقای جنوبی است. چوب به عنوان یک سوخت تا به امروز باقی مانده‌است. چوب دارای چگالی انرژی ۱۰–۲۰ MJ / به ازای هر کیلوگرم اخیرا سوخت‌های زیستی برای استفاده در حمل و نقل خودرو (برای مثال Bioethanol و بیودیزل) مورد توجه واقع شده.
سوخت‌های فسیلی
سوخت‌های فسیلی شامل هیدروکربن‌ها، عمدتا زغال سنگ و نفت (نفت خام یا گاز طبیعی)، که از بقایای فسیل شده گیاهان و حیوانات قرار گرفته در حرارت بالا و فشار بالا در غیاب اکسیژن در داخل پوسته زمین طی میلیون‌ها سال تشکیل می‌شوند.
هسته‌ای
سوخت هسته‌ای، هر گونه ماده‌ای است که به منظور مصرف انرژی هسته‌ای استخراج شده‌است.
چرخه سوخت هسته‌ای، ارتباط به تولید برق هسته‌ای و سلاح‌های هسته‌ای دارد.
استفاده در طول زمان
اولین استفاده از سوخت احتراق چوب یا میله‌های هومو ارکتوس در نزدیکی ۲ میلیون سال پیش است.
زغال سنگ برای اولین بار به عنوان یک سوخت حدود ۱۰۰۰ پیش از میلاد در چین مورد استفاده قرار گرفت. با توسعه موتور بخار در سال ۱۷۹۹، زغال سنگ را به استفاده بیشتر رایج است به عنوان یک منبع قدرت است. زغال سنگ بعد به درایو کشتی و لوکوموتیو مورد استفاده قرار گرفت. قرن ۱۹ میلادی، گاز استخراج شده از زغال سنگ برای روشنایی خیابانی در لندن مورد استفاده قرار گرفت. در قرن ۲۰، استفاده اصلی از زغال سنگ برای تولید برق، به ۴۰ درصد از عرضه برق جهان در سال ۲۰۰۵ رسیده‌است.
تبدیل زباله به سوخت راه حلی جدید برای تولید گاز طبیعی می‌باشد.
منابع
Wikipedia contributors, "Fuel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Fuel&oldid=190758336 (accessed February ۱۹، ۲۰۰۸).
راکر (فیلم)
راکر (The Rocker) فیلمی در ژانر موزیکال و کمدی به کارگردانی پیتر کاتانیو است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
فرهاد نفرزاده
فرهاد نفرزاده (زادهٔ دی ماه ۱۳۴۹، ایران) مربی والیبال است. وی در حال حاضر سرمربی باشگاه خاتم اردکان است. وی به مدت ۴ سال متوالی سرمربی تیم سایپا بود و در سال ۱۳۸۹ با هدایت وی سایپا به مقام نایب قهرمانی لیگ برتر والیبال ایران دست یافت. نفرزاده از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ به عنوان سرپرست تیم ملی نوجوانان فعالیت می‌کرد. وی در سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۴ به عنوان سرمربی تیم ملی زیر ۲۱ سال ایران منصوب شد و توانست این تیم را به مقام قهرمانی آسیا و پنجمی قهرمانی جهان برساند.
فرهاد نفرزاده به عنوان سرمربی جدید آذرباتری ارومیه انتخاب شد.
لاغی
جمعیت
این آبادی در دهستان معزیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
شاه ولی‌الله ادیب
شاه ولی‌الله ادیب (زادهٔ ۱۹۶۹) سیاست‌مدار اهل افغانستان است. وی والی سابق بدخشان از ۲ نوامبر ۲۰۱۰ تا ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵ بود. وی علاوه‌بر زبان فارسی و پشتو عربی و انگلیسی نیز آگاهی دارد. حزب سیاسی او جمعیت اسلامی افغانستان است.
چورا
چورا (به اسپانیایی: Ch'ura) یک کوه در پرو است که در منطقه لیما واقع شده‌است. چورا ۵٬۰۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سهیلا حجاب
سهیلا حجاب بیدسرخی (زادهٔ ۱۳۶۹) شناخته‌شده به سهیلا حجاب، فعال مدنی مخالف حجاب اجباری وکیل،   فعال سیاسی و حقوق بشر و از طرفداران نظام پادشاهی مشروطه اهل ایران است. این زندانی سیاسی به دلیل فعالیت‌های سیاسی و مدنی خود با اتهام‌های مختلف مجموعاً به ۱۸ سال حبس محکوم شده که ۵ سال حبس تعزیری برای وی قابل اجرا است.
کنشگری سیاسی و محکومیت
سهیلا حجاب از سال ۱۳۹۷ به این سو، به دلیل انتقاد و کنشگری سیاسی و مدنی بر ضد نظام جمهوری اسلامی چندین بار بازداشت و زندانی شده‌است.
وی اولین‌بار در دی ۱۳۹۷ در شیراز بازداشت و پس از طی مراحل دادرسی به ۲ سال حبس محکوم شد. او پس از تحمل ۵ ماه حبس در زندان عادل‌آباد شیراز مشمول عفو و از زندان آزاد شد. حجاب در خرداد ۹۸ بار دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در بند زنان زندان اوین زندانی شد. او در ۲۴ اسفند همان سال با تودیع قرار وثیقه ۳ میلیارد تومانی، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد اما ۴ روز بعد با اتهام‌هایی هم‌چون «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی»، «اخلال در نظم عمومی از طریق بلوا و آشوب»، «تشکیل گروهی برای دفاع از حقوق زنان» و «درخواست برگزاری همه‌پرسی و تغییر قانون اساسی» به ۱۸ سال حبس محکوم شد.
این حکم که در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمد مقیسه صادر شد، به تأیید دادگاه تجدیدنظر هم رسید و پنج سال آن قابل اجراست. حجاب در ۳ خرداد ۱۳۹۹ و در پی مراجعه به دادگاه تجدیدنظر، توسط مأموران اطلاعات سپاه (قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) بازداشت و به زندان زنان شهر ری منتقل شد. او با انتشار یک فایل صوتی از داخل زندان، توضیح داد که مأموران بدون هیچ توضیح و دلیلی، با کتک‌کاری و گرفتن موهایش او را روی آسفالت خیابان کشیدند و پس از ضرب و جرح، با صورتی خون‌آلود و بدون کفش و جوراب، بازداشتش کرده و به زندان قرچک منتقلش کرده‌اند. به گفتهٔ حجاب، او علاوه بر تهدید به حذف فیزیکی، از سوی بازجویی با نام (اصلی یا مستعار) شفیعی، تهدید شده که در صورت کوتاه نیامدن از مواضعش، اتهام نگهداری سلاح را هم به پرونده‌اش می‌افزایند.