cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نادره (شاعر)
وی در خانواده رحمان قلبی، حاکم اَندیجان به‌دنیا آمد و بعدها همسر عمرخان امیری، شاعر و حاکم خوقَند شد. نادره از زمان کودکی با آثار سرایندگان دیرین پارسی و ترکی از جمله حافظ، فضولی، نوایی و بیدل آشنا شد و به آموختن آن‌ها پرداخت.
پس از درگذشت همسرش، پسر چهارده ساله او، محمد علی خان، امیر خوقند شد ولی سررشته کارها در دست نادره بود. چندی بعد نصرالله امیر بخارا (۱۸۶۰–۱۸۲۶ م) از امرای ستمگر بخارا و معروف به «قصاب» درصدد تصرف خوقند برآمد. نادره که از نیت نصراللَّه باخبر شد پنهانی مردم فَرغانه را علیه او برانگیخت. نصراللَّه به دخالت نادره پی برد، از اینرو به خوقند حمله کرد و نادره و امیر محمدعلی خان و درباریانش را به قتل رساند. نادره در مدت سی سال حکمرانی، بسیاری از شاعران، دانشمندان، هنرمندان و صنعتگران را به دربار خود گرد آورد و بازارها، مدارس، مساجد و کاروانسراهای متعددی ساخت.
برای یادبود نادره آرامگاهی به نام آرامگاه مادر خان در خوقند برپا شد. نادره صاحب «دیوان» فارسی و جغتایی است. دیوان او فراگیر بیش از ۱۰ هزار بیت است که بیشترین آن را غزل تشکیل می‌دهد. دیوان کامل او در سال ۱۹۶۳ در تاشکند منتشر شده‌است.
لقب مکنونه
نادره پس از درگذشت شوهرش، امیر عمرخان، والی خوقند دستور تهیه دیوانش را داد، که این دیوان با خط نستعلیق جعلی در کاغذ خوقندی و در ۱۳۲ صفحه است، که در مقدّمه آن شاعر دلیل تهیه و تدوین و انتخاب «مکنونه» را به عنوان تخلّص خود این‌گونه می‌آورد: «در این مثبت منکوهه مستوره مرغوبه او و عفیفه دلپذیر محبوبه پرده عفّت و سلطنت پناهی، سایه‌پرورد خیمه حشمت و پادشاهی، گوهر محیط نسب و کمال، دُرّ نایاب صدف عزّت و اقبال، در شیوه فقراپروری مسلّمه خاص و عام، در ادراک و مشق اشعار دلپذیر ضعیفه‌ای (بود) بهتر از هزار مرد خردمند، اوصاف حمیده و خصلت‌های نکوی او از حد افزون و از شمار بیرون بود. لیکن این غلام نمک‌خوار را از آن مستوره حرم عفّت از این بسیار سخن گفتن از ادب دور بود، مختصر نمودیم. خلاصه الکلام، آن تاج النسا مخدَّره پرده عزّت و الا، گاهی به حسب خوشی اوقات از غزل‌های بسیار جمع گردیده، به فرمان عالی و آن اشعار در این مجموعه جمع نموده شد… به صواب‌دید غلامان معنی پسند و خادمان فطرت بلند تخلّص آن گوهر مستورة صدف عفّت و جهان پناهی مکنونه مقرّر و معیّن گردید.
مارتین شریدان
}}
مارتین شریدان ورزشکار مرد رشتهٔ دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ برنز را کسب کرد.
سیارک ۱۸۵۷۲
سیارک ۱۸۵۷۲ هجده هزار و پانصد و هفتاد و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۲ است.
جستجو در شهر
جستجو در شهر فیلمی به کارگردانی حجت‌الله سیفی و نویسندگی جمال امید، حسن هدایت محصول سال ۱۳۶۴ است.
خلاصه داستان
پس از انقلاب زنی تحت تأثیر تمایلات خانواده پدری از همسر و پسر خردسال خود جدا می‌شود و به خارج از کشور مهاجرت می‌کند…
محمود صادقی
محمود صادقی (زاده ۲ فروردین ۱۳۴۱) سیاستمدار، حقوق‌دان، مدرس دانشگاه ایرانی و نماینده سابق تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان دانشیار رشته حقوق در دانشگاه تربیت مدرس و نیز عضو کانون وکلای دادگستری ایران، فعالیت می‌کند.
وی دانش‌آموخته کارشناسی حقوق قضایی از دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد و دکترای حقوق خصوصی از دانشگاه تربیت مدرس می‌باشد، همچنین تحصیلات حوزوی خارج فقه و اصول را نیز در حوزه علمیه قم گذرانده‌است.
زندگی‌نامه
صادقی در سال ۱۳۴۱ در شهر الیگودرز متولد شد. پدرش محمدحسین صادقی از شاگردان روح‌الله خمینی بود. محمدحسین صادقی پس از انقلاب به وسیله علی مشکینی، به ریاست دادگاه انقلاب شهرستان الیگودرز منصوب شد و پس از مدتی به نمایندگی مردم دورود و ازنا به دوره اول مجلس شورای اسلامی راه یافت. محمدحسین صادقی در انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی در تیرماه ۱۳۶۰ کشته شد.
تحصیلات
وی در مورد سوابق تحصیلی خود می‌گوید:
سوابق شغلی
صادقی دانشیار رشته حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه تربیت مدرس، وکیل پایه‌یک دادگستری، دبیر کمیسیون انجمن‌های علمی ایران، رئیس هیئت مدیره مؤسسه دارایی‌های فکری و فناوری مدرس، نایب رئیس انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران و عضو حقوقدان کمیته نظارت بر نشریات دانشگاهی، و عضو کمیته اخلاق پزشکی چند مؤسسه است.
محمود صادقی داور جشنواره خوارزمی، جشنواره فارابی و چند نشریه است. زمینه‌های پژوهشی او حقوق مالکیت فکری، حقوق قرارداد، حقوق زنان و حقوق خانواده، حقوق زیستی و اخلاق زیستی، حقوق فناوری اطلاعات، حقوق انتقال فناوری است. او دکترای حقوق در گرایش حقوق خصوصی از دانشگاه تربیت مدرس داشته و تحصیلات حوزوی خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم دارد.
درگیری با قوه قضائیه
در آبان ۱۳۹۵، صادقی در نطقی در مجلس از مقامات خواست، در خصوص شایعات موجود دربارهٔ واریز میلیاردها تومان از وجوه قوه قضاییه به حساب‌های شخصی رئیس این قوه، توضیح بدهند.
علی طیب نیا وزیر امور اقتصادی و دارایی در این خصوص ضمن رد بروز تخلف گفت:
صادقی در نطقی در صحن علنی مجلس از لاریجانی درخواست کرد «برای جلوگیری از ادامه سوءاستفاده بیگانگان و به‌منظور شفاف‌سازی» گزارشی از عملکرد حساب‌های مربوط منتشر کند. آملی لاریجانی رئیس قوه قضاییه در واکنش، از رئیس مجلس و رئیس‌جمهور انتقاد کرد که چرا در برابر این تهمت‌ها از رئیس قوه قضاییه حمایت نکرده‌اند. دادستان تهران نیز در توضیح این حساب‌ها گفت که از سال ۱۳۷۳ و در دوره ریاست محمد یزدی بر این قوه، حساب‌هایی با اخذ مجوزهای لازم به نام قوه قضاییه افتتاح شده و مسئولین ارشد نظام از آن‌ها مطلع بوده‌اند.
او همچنین از بازداشت یاشار سلطانی انتقاد کرده بود که باعث شد دادستانی از وی شکایت کند. همچنین سید جواد ساداتی نژاد از دیگر نمایندگان مجلس، به اتهام نشر اکاذیب از صادقی شکایت کرد.
در روز ۸ آذر ماه سال ۱۳۹۵ مأموران دادستانی برای دستگیری صادقی به منزل او مراجعه کردند. این اتفاق، تجمع گروهی از طرفدارانش مقابل منزل او را در پی داشت. مأموران با پیگیری مسئولین، از دستگیری وی منصرف شدند. احضار صادقی به دادسرا با انتقاد برخی از نمایندگان از جمله علی مطهری نایب رئیس مجلس و بهرام پارسایی سخنگوی فراکسیون امید مواجه شد.
حکم جلب
محمود صادقی در تاریخ ۴ خرداد ماه ۱۳۹۵ و قبل از افتتاح مجلس دهم با اتهام به دانشجویان بورسیه گفت:
به دنبال این اظهار نظر وی، تعدادی از دانشجویان بورسیه با شکایت به قوه قضاییه، ادعای وی را اتهام بی‌اساس خوانده و درخواست رسیدگی دادند. پیرو شکایت خصوصی دانشجویان بورسیه از صادقی و عدم مراجعه وی به دادسرا، لزوم حضور صادقی در دادسرا، توسط قوه قضاییه به علی لاریجانی -ریاست مجلس شورای اسلامی- نیز اطلاع‌رسانی می‌شود، اما وی همچنان از حضور و پاسخگویی در خصوص ادعای مذکور خودداری می‌کند. سرانجام در تاریخ ۸ آذرماه حکم جلب سیار وی صادر می‌شود، که مجدد صادقی از همراهی مأمورین خودداری می‌کند. در این خصوص دادستان تهران عنوان کرد اقدامات محمود صادقی در مقاومت در قبال مأمورین و تحریک افراد برای حضور و اجتماع در مقابل منزل وی، اخلال در نظم عمومی، جرم محسوب و بر اتهامات قبلی وی افزوده خواهد شد و نامبرده باید به آن پاسخگو باشد. با این وجود صادقی که در دادسرای فرهنگ و رسانه حضور یافته بود، تأیید کرد که یکی از موارد اتهامی او، طرح سؤال دربارهٔ حساب‌های بانکی رئیس قوه قضاییه بوده‌است.
همچنین پس از بررسی پرونده صادقی در هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان مجلس شورای اسلامی، نایب‌رئیس این هیئت نظارت گفت: پرونده شکایت قاضی یاشار سلطانی، از محمود صادقی، در این هیئت بررسی و اظهارات نماینده تهران دربارهٔ قاضی این پرونده، در راستای ایفای وظایف نمایندگی دانسته نشد. از سوی دیگر اظهارنظرهای محمود صادقی در مورد موضوع دانشجویان بورسیه در راستای ایفای وظایف نمایندگی وی نیست و قوه قضائیه به موضوع رسیدگی کند.
محکومیت به زندان
محمود صادقی، به دنبال شکایت صادق آملی لاریجانی، در دادگاه بدوی به ۲۱ ماه حبس تعزیری و ۱۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد.
این حکم در اواخر ۲۷ بهمن ماه ۱۳۹۸ صادر شده بود و به گفته خودش اوایل اسفند ماه به او ابلاغ شده بود.
او دربارهٔ عدم اطلاع‌رسانی دربارهٔ این حکم گفته:
«با توجه به این‌که امروز که کشور درگیر بحران کرونا است، برای این‌که انتشار این رأی ممکن بود موجب تنش در فضای جامعه شود و نیز باتوجه به اقدامات اصلاحی رئیس قوه قضاییه، نمی‌خواستم مفاد رأی رسانه‌ای شود، در حال حاضر درخواست تجدیدنظر داده‌ام و امیدوارم ادله من مورد توجه دادگاه تجدیدنظر قرار گیرد».
در این نامه علی مطهری گفته، محمود صادقی آذر سال ۹۵ و پس از مجادلات لفظی رسانه‌ای با صادق لاریجانی دربارهٔ حساب‌های قوه قضاییه، در یک سخنرانی در دانشگاه شیراز گفت که پاسخ لاریجانی دربارهٔ ابهامات مربوط به این حساب‌ها «مزخرفات» بوده‌است. صادق لاریجانی در آن زمانی رئیس قوه قضاییه بود.
به نوشته علی مطهری، ۱۴ ماه از حکم حبس محمود صادقی نیز به دلیل « «تمرد در برابر عوامل امنیت دادستانی تهران» صادر شده‌است.
اتهام به مکارم شیرازی
محمود صادقی در پیامی، فردی از بدهکاران میلیاردی بانک سرمایه، بنام مدلل را به ناصر مکارم شیرازی منتسب دانست، که با واکنش پایگاه اطلاع‌رسانی وی مواجه شد بعد از گذشت مدتی، صادقی این رابطه را تکذیب کرد.
ادعای ابتلا به کرونا و تکذیب آن
وی در تاریخ سوم اسفند ۱۳۹۸ در توییتی جنجالی و با لحنی ناامیدانه ادعا نمود که دچار بیماری کرونا گشته و امید چندانی به ادامه حیات ندارد، وی حتی سه روز بعد نیز فیلمی از قرنطینه خود به اشتراک گذاشت و ادعا نمود که تست ابتلای او به کرونا مثبت بوده، اما چند روز بعد به ادعای مشرق، با اشتراک گذاشتن پستی از وضعیت ماسک و دستکش در سطح شهر مشخص شد که وی از قرنطینه خارج شده و در سطح شهر رفت و آمد می‌کند که این مسئله موجب ایجاد واکنش‌ها و تردیدهایی در مورد ابتلای او به ویروس کرونا شد و سرانجام سه هفته بعد او اذعان نمود که هرگز دچار بیماری کرونا نگشته بوده و تنها چند روز به علت داشتن تب تصور کرده که به این بیماری مبتلا گشته‌است که این موضوع با واکنش رسانه‌ها و اتهاماتی به وی مواجه گردید.
زبان کنعانی
در گذشته به مناطق یهودی‌نشین خاور رود البه کنعان می‌گفتند و نام این زبان نیز از همین منطقه گرفته شده‌است. نام آن منطقه به نوبه خود به سرزمین قدیمی کنعان در خاورمیانه اشاره دارد.
تونی کرتیس
تونی کرتیس (زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۲۵ – درگذشتهٔ ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰) بازیگر آمریکایی بود که در بیش از ۱۰۰ نقش متفاوت بازی کرد.
زندگی‌نامه
تونی کرتیس با نام حقیقی برنارد شوارتز در سال ۱۹۲۵ در نیویورک متولد شد. در زمان جنگ جهانی دوم به خدمت سربازی رفت. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۹ اولین نقش سینمایی خود را به عهده گرفت.
او در سال ۱۹۵۱ با جانت لی، هنرپیشه فیلم روح هیچکاک، ازدواج کرد. دختر آنها جیمی لی کرتیس از ستاره‌های موفق هالیوود است.
تونی کرتیس پس از جدا شدن از جانت لی با کریستین کاوفمان، هنرپیشه آلمانی ازدواج کرد.
تونی کرتیس در اواخر دهه ۱۹۴۰ به سینما راه یافت و در بیش از ۱۲۰ فیلم ظاهر شد.
تونی کرتیس در فیلم ستیزه‌جویان محصول ۱۹۵۸ به کارگردانی استنلی کریمر نامزد جایزه اسکار شد. او در این فیلم به همراه هم زنجیر سیاهپوست خود (سیدنی پوآتیه) از زندان فرار می‌کنند، اما سرانجام دستگیر و به زندان عودت داده می‌شوند.
تونی کرتیس در سال ۱۹۵۹ با فیلم کمدی بعضی‌ها داغشو دوست دارن به کارگردانی بیلی وایلدر به شهرت جهانی رسید. او در این فیلم در کنار جک لمون و مریلین مونرو بازی می‌کرد.
او در فیلم اسپارتاکوس به کارگردانی استنلی کوبریک که در نقش یک برده آرام و مهربان در کنار رهبر بردگان (کرک داگلاس) ظاهر شد.
تونی کرتیس از اوایل دهه ۱۹۷۰ به بازی در سریال‌های تلویزیونی پرداخت و به ویژه با سریال ترغیب‌گران! که در آن در کنار راجر مور ظاهر شد محبوبیت فراوان پیدا کرد.
تونی کرتیس در بیست سال آخر زندگی در کنار بازیگری، به عنوان نقاش نیز مطرح شد. او در سال ۲۰۰۵ کتاب خاطرات خود را منتشر کرد به عنوان: یک شاهزاده آمریکایی. او در این کتاب از کودکی ناشاد و ماجراهای عشقی معدود خود گزارش داده‌است.
درگذشت
تونی کرتیس ۲۹ سپتامبر۲۰۱۰ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
یورومانی
مؤسسه معتبر یورومانی Euromoney یک نهاد بین‌المللی است که حدود ۲۶ سال است که بانک‌ها را در سه سطح کشوری، منطقه‌ای و جهانی براساس عملکرد سال مالی قبل، ارزیابی و با یکدیگر مقایسه می‌کند.
ارزیابی‌های مؤسسه Euromoney براساس انتخاب برترین بانک‌های جهان و بهترین بانک هر کشور در رشته‌های تخصصی مالی مختلف در سطوح جهانی و مناطق جغرافیایی جهان (خاورمیانه، آسیا، اروپا، آمریکای جنوبی، آمریکای شمالی و آفریقا). در کشورهای مختلف جهان، ارزیابی مؤسسه بین‌المللی Euromoney مورد توجه حرفه‌ای بانک‌ها، مؤسسات مالی و سهامداران می‌باشد.
استراتژی گروه یورومانی مدیریت پرتفویی از کسب‌وکارها در بازارهایی است که در آن داده‌ها، اطلاعات و شرکت‌کنندگان ارزیابی می‌شوند. به این منظور انتخاب برترین بانک‌ها از دیدگاه موسسه یورومانی از سال ۱۹۹۲ پایه‌ریزی شد و از آن زمان تلاش برای کسب این جایزه زمینه‌ساز رقابت بین بانک‌های بزرگ و معتبر جهان به‌شمار می‌رود.
درطول تاریخ بانکداری ایران، برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ میلادی بانک تجارت توانست برنده جایزه بهترین بانک ایران  ازسوی مؤسسه بین‌المللی Euromoney در سطح ملی شود.
مؤسسه یورومانی، بانک آینده را به عنوان «برترین بانک ایران» (Best Bank In Iran) برای سال ۲۰۱۸ میلادی، انتخاب کرد.
علاوه براین بانک آینده بر اساس ارزشیابی این موسسه در سال ۲۰۱۷ میلادی نیز به عنوان برترین بانک تحول‌ساز خاورمیانه  توسط یورومانی انتخاب شده بود.
رتبه‌بندی یورومانی
فهرست زیر توسط Euromoney تنظیم شده، که بزرگترین ارائه‌کنندگان خدمات بانکداری اختصاصی در جهان را، در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ رتبه‌بندی کرده‌است.
تسالی
تسالی استان و منطقه‌ای جغرافیایی در مرکز کشور یونان است.
جغرافیا
در مشرق جبال پند جلگه حاصل‌خیز وسیع و زیبای تسالی قرار گرفته‌است؛ رودخانه پنه در این سرزمین جاری است که کوه‌های المپ و اوسا و پلیون را قطع کرده به دریا می‌ریزد، این رودخانه در مسیر خود دره عظیم و هولناکی را به وجود آورده که از لحاظ دفاعی اهمیت خاصی دارد و مانند تنگه کرنت و ترموپیل در طول تاریخ نقش مهمی به عهده داشته‌است.
پیشینه
تسالی در پی حملات فرانک‌ها، کاتالان‌ها، ناوارها، صرب‌ها و آلبانیایی‌ها در اواخر سده‌ها وسطا و استقرارشان در آنجا، اهمیت اقتصادی و سوق‌الجیشی عمده‌ای یافت تا اینکه عثمانی‌ها در اواخر سده ۱۴م برای اولین بار در پی شورش ترکمانان آیدین اوغوللری (بنی آیدین)، به فرماندهی اُمور (عمر) بیگ در ۱۳۳۴_۱۳۳۶م بر آنجا استیلا یافتند.
استیلای تدریجی عثمانی‌ها، در پی پیمان‌هایی مسالمت‌آمیز، در سه مرحله صورت گرفت: ۱۳۸۶م؛ از حدود ۱۳۹۲م تا ۱۳۹۶م و از حدود ۱۴۱۴م تا ۱۴۲۳م به بعد ۱۴۵۴م تا ۱۴۷۰م.
تسالی منبع پایدار تأمین غله برای ونیز و از سده ۱۵م برای امپراتوری عثمانی بود. تسالی از نظر اداری، در داخل ولایت یا بیگلربیگی روم ایلی که مرکز آن در مناستر بود، قرار داشت که با مرکزیت ترحاله به سنجق تبدیل شد.
پراکندگی جمعیت در این ناحیه باعث شد که فاتحان، بخشی از سکنه آناطولی، به ویژه قونیه را به آنجا بکوچاندند که با اخلاف و فرزندان فاتحان در دره‌ها سکونت گزیدند و نیروهای مقاومت محلی مسیحی به نواحی کوهستانی المپوس و کیسابوس در شمال، پیندوس در غرب و پلیون در شرق رانده شدند؛ بنابراین، در حالی که تسالی میان مسلمانان و مسیحیانِ مسلمان شده (سپاهی‌ها) و گروه‌های یهودی به تیمارها و زعامت‌ها یا به وقف‌ها یا تأسیسات دینی تقسیم شده بود، حکومت برخی از نواحی ثروتمند را به عنوان املاک سلطنتی برای خود نگه داشته بود. دفترهای آمار مالیات‌های عثمانی متعلق به سال‌های ۸۵۸–۸۵۹م و ۹۱۲م دربارهٔ ابتدای چیرگی عثمانی بر تسالی اطلاعات مهمی می‌دهند.
جنگ اقیانوس آرام
جنگ اقیانوس آرام نام کلی برای جبههٔ اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم است که بین نیروهای محور مانند امپراتوری ژاپن و نیروهای متفقین به‌خصوص ایالات متحده آمریکا، انگلستان و هلند در اقیانوس آرام، جزایر آن و در شرق آسیا که در آن زمان خاور دور خوانده می‌شد، به وقوع پیوست. این لفظ جبهه اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم، جبههٔ جنوب غربی اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم، جبههٔ جنوب شرقی اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم و جنگ دوم چین و ژاپن و همچنین جنگ روسیه-ژاپن را در بر می‌گیرد.
به‌طور کلی شروع جنگ اقیانوس آرام از ۷ (یا ۸ به وقت ژاپن) دسامبر ۱۹۴۱ آغاز شد، هم‌زمان با تهاجم نظامی ژاپن به تایلند و حمله به مستعمرات انگلیس، حمله به مالایای بریتانیا، نبرد سنگاپور و نبرد هنگ کنگ و همچنین حمله به پایگاه‌های نظامی و دریایی ایالات متحده آمریکا، حمله به پرل هاربر، نبرد جزیره ویک، نبرد گوام و نبرد فیلیپین (۴۲–۱۹۴۱) توسط امپراتوری ژاپن در نظر گرفته می‌شود. برخی از نویسندگان نیز آغاز آن را ۷ ژوئیه سال ۱۹۳۷، با شروع دومین جنگ چین و ژاپن بین امپراتوری ژاپن و جمهوری خلق چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)، یا ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۳۱، با شروع با تهاجم ژاپن به منچوری در نظر می‌گیرند. با این حال، آنچه که به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده‌است اینست که خود جنگ اقیانوس آرام در اوایل دسامبر ۱۹۴۱، با جنگ چین و ژاپن آغاز شده و سپس به بخشی از صحنهٔ بزرگ جنگ جهانی دوم تبدیل شد.
در جنگ اقیانوس آرام، نیروهای متفقین علیه امپراتوری ژاپن جنگیدند. ژاپن به‌طور خلاصه توسط تایلند و به میزان کمتری توسط متحدانش، آلمان و ایتالیا پشتیبانی شد. جنگ با وقوع هم‌زمان بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی، و دیگر بمباران هوایی بزرگ توسط نیروی هوایی ارتش ایالات متحده، حمله شوروی به منچوری در ۸ اوت ۱۹۴۵ به اوج خود رسید و در نتیجه تسلیم ژاپن و پایان جنگ جهانی دوم در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۴۵ را به دنبال آورد و سرانجام تسلیم رسمی ژاپن بر روی عرشهٔ کشتی جنگی یواس‌اس میزوری در خلیج توکیو در تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ اعلام شد.
کشورهای بی‌طرف
کشورهای بی‌طرفی که به شدت تحت تأثیر جنگ قرار گرفتند عبارتند از:
شعله‌ور شدن جنگ در اقیانوس آرام (۱۹۴۱)
در اوایل سال ۱۹۴۰ نیروهای چین ملی ضدحمله وسیعی را آغاز نمودند. در اوت نیز کمونیست‌های چینی در چین مرکزی حملات خود را شروع کردند که در پاسخ به آن نیروهای ژاپنی سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای را اجرا کردند تا از رسیدن ملزومات به کمونیست‌ها جلوگیری نمایند. اما اختلاف میان کمونیست‌ها و ملی‌گرایان در ژانویه سال ۱۹۴۱ به اوج رسید و منجر به درگیری مسلحانه میان ایشان گشت و همکاری مشترک آنان برای اخراج نیروهای اشغالگر ژاپنی پایان یافت. در ماه مارس سپاه ۱۱ ژاپن حمله به سرفرماندهی سپاه ۱۹ چین آغاز نمود که در نبرد شانگو پس زده شد. در سپتامبر ژاپنی‌ها یکبار دیگر سعی کردند تا طی نبرد دوم چانگشا این شهر را اشغال کنند و نیروهای چین ملی را شکست بدهند.
موفقیت‌های آلمان در اروپا باعث تشویق ژاپن به فشار بیشتر بر قدرت‌های اروپایی نسبت به جنوب شرقی آسیا گشت. دولت هلند موافقت نمود تا از هند شرقی هلند مقداری نفت به ژاپنی‌ها بفروشد اما مذاکرات دربارهٔ دیگر منابع در ژوئن ۱۹۴۱ بدون موفقیت پایان گرفت. در ژوئیه ۱۹۴۱ ژاپن نیروهای خود را به سمت جنوب هندوچین گسیل داشت تا موقعیت نیروهای بریتانیایی و هلندی در شرق دور را تهدید کند. در پاسخ به این تهدید ایالات متحده، بریتانیا و دیگر دولت‌های اروپایی تمام سرمایه‌ها ژاپن را توقیف نموده و تحریم همه‌جانبه نفتی را علیه ژاپن آغاز کردند. در همان زمان برنامه تهاجمی ژاپن علیه شرق دور شوروی که برای بهره‌برداری از وضعیت جنگی در غرب برنامه‌ریزی گشته بود به واسطه همین تحریم‌ها کنار گذاشته شد.
از اوایل ۱۹۴۱ ژاپن و ایالات متحده درگیر مذاکراتی جهت بهبود فضای سیاسی پرتنش میان خود و پایان جنگ در چین بودند. در طول این مذاکرات علی‌رغم تلاش ژاپن برای ابراز پیشنهادهای جدید ایالات متحده که این پیشنهادهای را کافی نمی‌دید از پذیرش آن سر باز می‌زد. در همین زمان و به صورت مخفیانه مذاکراتی میان ایالات متحده، بریتانیا و هلند جهت طرح دفاع مشترک در صورت تهاجم ژاپن به متصرفات از یکی از کشورها در جریان بود. رئیس‌جمهور روزولت نیروهای آمریکایی را در فیلیپین را تقویت نمود و به ژاپنی‌ها اخطار کرد ایالات متحده در برابر تهاجم به کشورهای همسایه واکنش نشان خواهد داد.
ژاپن که در تنگنای تحریم‌های بریتانیا، ایالات متحده و هلند قرار گرفته بود و در مذاکرات نیز راهی برای پیشرفت متصور نبود آماده تهاجم می‌گشت. در ۲۰ نوامبر دولت جدید ژاپن که تحت نخست‌وزیری توجو هیدکی قرار داشت آخرین پیشنهاد خود را به طرف آمریکایی عرضه کرد. به موجب این پیشنهاد ژاپن ضمانت می‌نمود در برابر قطع کمک‌های ایالات متحده به چین و اتمام تحریم‌های نفتی و دیگر تحریم‌ها نیروهای خود را جنوب هندوچین بیرون کشیده و به جنوب شرق آسیا حمله نکند. پاسخ طرف آمریکایی در ۲۶ نوامبر مبنی بر این بود که ژاپن باید بدون هیچ شرطی چین را تخلیه نموده و با دولت‌های غربی پیمان عدم تخاصم امضا نماید. این برای ژاپن بدان معنی بود که یا باید از تمام اهداف و برنامه‌هایش برای چین چشم بپوشد یا آنکه منابع مورد نیاز خود در مستعمرات هلند را با زور تصاحب نماید. نظامیان ژاپنی به هیچ وجه نمی‌توانستند گزینه اول را بپذیرند و تحریم‌های نفتی را به مثابه اعلان جنگ می‌دیدند.
ژاپنی‌ها برنامه‌ریزی نموده بودند تا با تصرف سریع مستعمرات اروپایی در جنوب شرق آسیا یک خط دفاعی که تا میانه اقیانوس آرام ادامه میافت را ایجاد کنند چراکه پس از آن ژاپنی‌ها می‌توانستند منابع مورد نیاز خود را از جنوب شرقی آسیا استخراج نمایند و در عین حال به راحتی در برابر نیروهای متفقین که در سرتاسر اقیانوس آرام پراکنده شده بودند دفاع کنند. مدتی بعد و برای جلوگیری از دخالت آمریکا در این طرح، ژاپنی‌ها برنامه داشتند تا ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده را نابود نموده و آن‌ها را از فیلیپین بیرون برانند. در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ (۸ دسامبر به وقت آسیا) جنگ اقیانوس آرام با تهاجم نیروهای ژاپنی به موقعیت نیروهای بریتانیایی و آمریکایی آغاز شد. این لشکرکشی شامل حمله به پرل هاربر، فیلیپین، مالایا و تایلند و نبرد هنگ کنگ بود.
این تهاجم باعث شد تا ایالات متحده، بریتانیا، چین، استرالیا و چند کشور دیگر به صورت رسمی به ژاپن اعلان جنگ نمایند. اتحاد جماهیر شوروی که به شدت مشغول نبردی عظیم با نیروهای محور در غرب بود به مفاد پیمان عدم تخاصم خود با ژاپن پایبند ماند. آلمان نازی و باقی کشورهای محور نیز برای اعلام همبستگی با ژاپن و به دلیل آنچه که حمله به کشتی‌های آلمانی توسط ایالات متحده به فرمان رئیس‌جمهور روزولت خوانده می‌شد به ایالات متحده آمریکا اعلان جنگ نمودند .
رجا حیدر
رجا حیدر (Raja Hayder؛ زادهٔ August 31, 1948) بازیکن والیبال اهل تونس بود.
وحید آنلاین
وحید آنلاین (Vahid Online) نام مستعار یک شهروند و کنشگر اینترنتی است که برخی رسانه‌ها او را «وحید حقیقت‌طلب» معرفی کرده‌اند. او یک گیک خبری است و بسیاری از دنبال‌کنندگانش از او به عنوان منبع اخبار و اطلاعات روز یاد می‌کنند.
کنشگری
او در هنگام هجوم نیروهای دولتی به ستاد انتخاباتی میر حسین موسوی در روزهای منتهی به انتخابات سال ۸۸ حضور داشت و تصاویر این واقعه را از طریق تلفن همراه در بلاگ خود و در شبکه‌های اجتماعی منتشر نمود. تنها پس از چند ساعت، ۸٬۰۰۰ کاربر تصاویر منتشر شده توسط او را مشاهده کردند و فیلمی که او گرفته بود در بخش خبر شامگاهی تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی پخش شد. در آن زمان، پست‌های او در شبکه‌های اجتماعی دربارهٔ وقایع پس از انتخابات به منبع خبری برای رسانه‌های خارج از کشور تبدیل شد.
خروج از ایران
پس از این‌که او برای فعالیت‌هایش تحت تعقیب قرار گرفت، مخفی و پس از مدتی، به کمک قاچاقچیان به ترکیه رفت و سپس به ایالات متحده پناهنده شد.
بن و بازشدن اکانت گوگل پلاس
سیاست آن زمان «گوگل پلاس» مبتنی بر اجازه ندادن به کاربران برای استفاده از نام مستعار، او را مجبور کرد که حساب خود را در آن شبکه غیرفعال کند. بعدها گوگل متوجه شد که این نام مستعار در میان دنبال‌کنندگانش شناخته شده‌است و حساب او را دوباره فعال نمود.
پوشش رویدادهای خبری در ایران
وحید آنلاین از جمله در کانال تلگرامی‌اش با چند صد هزار دنبال‌کننده، اخبار و تصاویر اعتراضات ۱۳۹۶، اعتراضات آبان و دی ۱۳۹۸ و اعتراضات سال ۱۴۰۱ در ایران را پوشش داد. رسانه‌های متعدد بین‌المللی از این فعالیت او یاد کرده‌اند و به او به عنوان یکی از منابع خبری برای ایرانیان اشاره کرده‌اند؛ از جمله تلاش او بابت راستی‌آزمایی محتوایی که در کوران این اعتراض‌ها به دستش می‌رسید.
وحید آنلاین همچنین منبع اولین انتشار برخی مستندات مربوط به این رویدادهای خبری بوده‌است؛ مثلاً فیلمی که او برای نخستین‌بار منتشر کرد و نشان می‌داد آنچه به نظر می‌رسد کیسه ده‌ها جنازه بود در گورستان معصومه در شهر قم منتظر دفن بودند.
دیدگاه‌ها
وحید آنلاین بارها فرضیه انقلاب توییتری (استفاده انقلابیون و تظاهرکنندگان از توییتر و شبکه‌های اجتماعی برای ارتباط با یکدیگر) و دیدگاه داگلاس راشکاف دربارهٔ «نقش رسانه‌های اجتماعی در تظاهرات مربوط به انتخابات سال ۸۸» را به چالش کشیده و آن‌ها را اغراق‌آمیز خوانده‌است.
او معتقد است مسدود کردن دسترسی به محصولات آنلاین در ایران توسط شرکت‌هایی مانند گوگل، همانند فیلترینگ اینترنت در ایران توسط دولت است.
او دربارهٔ حضور محمدجواد ظریف در رسانه‌های اجتماعی گفته‌است: «ظریف اولین مقام بلندپایه ایرانی است که با انگشتان خودش تایپ می‌کند و اعلام کرده که از فیس‌بوک استفاده می‌کند، سایتی که در دادگاه معترضین اعتراضات ۱۳۸۸ به عنوان «ابزار دشمنان» از آن یاد شده» و همین‌طور: «مردم به موضع حکومت دربارهٔ فیس‌بوک عادت کرده‌اند و امیدوارند که با وجود این وزیر امور خارجه، این سایت رفع فیلتر شود.»
هرکسی می‌داند (ترانه دیکسی چیکس)
«هرکسی می‌داند» تک‌آهنگی از دیکسی چیکس است که در سال ۲۰۰۶ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم پیمودن راه دراز قرار داشت.
آزمایش فکری
آزمایش فکری طرحی است که بدون نیاز به آزمون مستقیم، برای آزمایش یک فرضیه یا نظریه ارائه می‌شود. هدف آزمایش فکری این است که بدون نیاز به آزمایش مستقیم نتایج بالقوهٔ یک نظریه کشف شود یا احیاناً تناقض درونی آن نشان داده شود. این آزمایش‌ها هم در علوم طبیعی و هم در علوم انسانی و هم حوزه‌هایی چون اخلاق کاربرد دارند. میزان مقبولیت این آزمایش‌ها در رد و قبول فرضیه‌ها یا نظریه‌ها یکی از مسائل مورد بحث در حوزهٔ فلسفهٔ علم بوده‌است.
تپه کشاورز ۲
تپه کشاورز ۲ مربوط به هزاره ۱- سدهٔ ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان شاهین دژ، بخش کشاورز، روستای کشاورز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پی پر
پی پر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است. و در حال حاضر طبق سرشماری سال 95دارای سه خانوار میباشد.
جمعیت
این روستا در دهستان کهورستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
رسول پورزمان
رسول پورزمان  (زاده ۱۳۳۲ نقده) نماینده مستقل نقده و اشنویه در مجلس چهارم و مجلس هفتم و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود.
زندگینامه
رسول پورزمان فرزند مهدیقلی و از اشخاص شناخته شده نه تنها در شهرستان نقده و استان آذربایجان غربی می‌باشد بلکه در سطح کشوری نیز شناخته شده میباشد. ایشان قبل از دوران نمایندگی مجلس چهارم در آموزش و پرورش شهرستان نقده مشغول بکار بودند. در جریان انتخابات مجلس هشتم به دلیل پاره ای از مشکلات انصراف دادند. وی پیشتر مدیر کل امور مجلس دانشگاه آزاد اسلامی بوده است.
نبرد سوم خارکوف
نبرد سوم خارکوف نبردی در طی جنگ جهانی دوم بود که در از ۱۹ فوریه تا ۱۵ مارس سال ۱۹۴۳ میان ورماخت و ارتش سرخ رخ داد و در نهایت با پیروزی آلمانی‌ها به پایان رسید.
کامبرلند هد، نیویورک
کامبرلند هد (به انگلیسی: Cumberland Head) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلینتون، نیویورک واقع شده‌است. کامبرلند هد ۹٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۲۷ نفر جمعیت دارد و ۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوکپا، آنگولا
لوکپا شهری در استان لوندای شمالی واقع در کشور آنگولا است که در سال ۲۰۰۹ میلادی ۲۷٬۲۳۶ نفر جمعیت داشته است.
رود آگانوگاوا
رود آگانوگاوا رودی است که از استان فوکوشیما به سمت استان نیگاتا در ژاپن جاری می‌شود. این رود را رودخانهٔ آگا یا در فوکوشیما، رودخانهٔ اوکاوا نیز می‌نامند. ۲۱۰ کیلومتر طول دارد و حوضهٔ آن ۷٬۷۱۰ کیلومترمربع است.
سرچشمهٔ این رودخانه کوه آراکای در حاشیهٔ فوکوشیما و توچیگی است؛ به سمت شمال جاری می‌شود در ادامه به رود نیپاشی از دریاچهٔ ایناواشیرو و رود تادامی از منطقهٔ آلزو می‌رسد، و در نهایت به سمت غرب می‌پیچد و به آب‌های دریای ژاپن سرازیر می‌شود. دهانهٔ این رود، بزرگ‌ترین دهانه در میان تمام رودهای ژاپن است.
در سال ۱۹۶۴ یک کارخانهٔ مواد شیمیایی در روستای کانوز در استان نیگاتا مقدار زیادی متیل مرکوری را در آب این رودخانه ریخت و باعث به وجود آمدن یک فاجعهٔ زیست‌محیطی در منطقه شد.
جیانکارلو باگتی
جیانکارلو باگتی (Giancarlo Baghetti؛ زادهٔ در میلان، لمباردی، درگذشتهٔ  در میلان، لمباری) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل  تا  در مجموع در ۲۱ گراند پری شرکت کرد.باگتی در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک در ۱ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۱ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱ بار به پیروزی دست یافت و ۱۴ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
باگتی در ۲۷ نوامبر ۱۹۹۵ بر اثر ابتلا به سرطان در میلان، لمباردی درگذشت.
زنجیرهای ابریشمی
زنجیرهای ابریشمی فیلمی به کارگردانی حسن کاربخش و نویسندگی نعمان، حسن کاربخش محصول سال ۱۳۶۴ است. خلاصه فیلم: لیلا زنی است تنها که به دنبال ناگواری های بسیار تعادل روانی خود را از دست می دهد و تصمیم به خودکشی می گیرد. یک مددکار اجتماعی به نام فرشته با پی بردن به زندگی گذشته و فهمیدن ناراحتی های روحی او با کوشش فراوان موفق می شود او را با زندگی آشتی دهد.
راه درازتر
«راه درازتر» تک‌آهنگی از دیکسی چیکس است که در سال ۲۰۰۶ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم پیمودن راه دراز قرار داشت.
ان‌جی‌سی ۱۱۵۶
ان‌جی‌سی ۱۱۵۶ (NGC 1156) نام یک کهکشان کوتوله در صورت فلکی بره است.
کمیته تدوین استانداردهای حسابداری
کمیته تدوین استانداردهای حسابداری یکی از سه کمیته استانداردگذاری سازمان حسابرسی است که وظیفه وضع‌کردناستانداردهای حسابداری ملی در ایران را بر عهده دارد.
تاریخچه
سال ۱۳۷۱، این کمیته با نام اولیه کمیته رهنمودهای حسابداری از سوی هیئت عامل سازمان حسابرسی راه‌اندازی شد تااستانداردهای حسابداری ملی ایران را بر اساس استانداردهای معتبر و با توجه به شرایط محیطی ایران و با هدف ایجاد یک‌نواختی و برطرف کردن ناسازگاری‌ها وضع کند. سال ۱۳۷۳، پیش‌نویس ۹ بیانیه «رهنمود حسابداری» و «چارچوب تهیه و ارائه صورت‌های مالی» (نشریه ۹۶ سازمان حسابرسی) از سوی این کمیته برای نظرخواهی عمومی منتشر شد. سال ۱۳۷۵ نیز پیش‌نویس ۵ بیانیه رهنمود حسابداری دیگر (نشریه ۱۰۶ سازمان حسابرسی) از سوی این کمیته برای نظرخواهی عمومی منتشر شد. سرانجام در سال ۱۳۷۸ نخستین مجموعه «رهنمودهای حسابداری» از سوی کمیته منتشر و برای دو سال لازم‌الاجرا شد.
این کمیته بعدها با تصویب هیئت عامل سازمان حسابرسی به عنوان فعلی آن یعنی کمیته تدوین استانداردهای حسابداری تغییر نام یافت. نخستین «استانداردهای حسابداری» ملی ایران که توسط این کمیته وضع شد استانداردهای حسابداری ۱ تا ۲۲ بودند که برای صورت‌های مالی که آغاز دوره مالی آن‌ها از ۱ فروردین ۱۳۸۰ به بعد بود لازم‌الاجرا شد. آخرین استاندارد حسابداری ملی ایران که توسط این کمیته وضع شده‌است استاندارد حسابداری شماره ۳۳: مزایای بازنشستگی کارکنان است که در سال ۱۳۹۲ وضع شده‌است.
چندمرورگری
چندمرورگری به سازگاری یک وبگاه، نرم افزار کاربردی وب، صفحه اچ‌تی‌ام‌ال یا اسکریپت سمت کاربر، با همه مرورگرهای وب اطلاق می‌شود.
کاربرد و ایجاد این اصطلاح در پی پردازش‌های گوناگون مرورگرهای متنوع به وجود آمد که می‌توانند موجب نتایج متفاوتی برای یک منبع واحد شوند. بنابراین یک نمونه چند مرورگری، نمونه ای است که در همه مرورگرها، نتیجه یکسان و مشابهی داشته باشد.
چاه گود چمردان
چاه گود چمردان، روستایی در دهستان کشار بخش مرکزی شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
بوداپست (ترانه جورج ازرا)
«بوداپست» تک‌آهنگی از هنرمند اهل بریتانیا جورج ازرا است.
این تک‌آهنگ در چارت‌های نیوزلند، اتریش در رتبه اول و در چارت‌های ایتالیا، اسکاتلند، فرانسه، استرالیا، سوئیس، فلاندرز، بریتانیا جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
ناحیه لارنس، میشیگان
ناحیه لارنس (به انگلیسی: Lawrence Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ون بیورن، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه لارنس ۹۲٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۴۱ نفر جمعیت دارد و ۲۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریاض هذیلی
ریاض هذیلی (Riadh Hedhili؛ زادهٔ April 2, 1972) بازیکن والیبال اهل تونس بود.
راسل تارگ
تارگ دارای دکترای فیزیک دانشگاه کلمبیا است. او نهایتاً در سال ۱۹۹۷ از بخش مدیریت تحقیقات لاکهید مارتین بازنشسته گردید.
آثار
تارگ از نخستین محققان توسعه سیستم‌های لیزری بود، بطوریکه نوسانگر پلاسما در فرکانس امواج میکروموج اختراع اوست. او همچنین چندین جایزه از آزمایشگاه بل و ناسا نیز دریافت کرد. تارگ همچنین برای سازمان سیا و سایر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا، به همراه هل پوتاف پژوهش‌هایی انجام داد که برخی از نتایج آن در نشریات معتبر به چاپ رسیدند. شهرت وی در زمان همین تحقیقات در مؤسسه SRI دانشگاه استنفورد گسترش یافت. مهم‌ترین آثار او عبارتند از:
سیارک ۱۱۹۴۶
سیارک ۱۱۹۴۶ یازده هزار و نهصد و چهل و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ اوت ۱۹۹۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۹۰ است.
ولا (برند)
ولا (Wella) شرکت لوازم بهداشتی آلمانی است، که در زمینه تولید انواع محصولات آرایشی و بهداشتی و محصولات مرتبط با مو فعالیت می‌نماید.
شرکت ولا در سال ۱۸۸۰ توسط فرانتس اشتروئر تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر دارمشتات، آلمان قرار دارد و تمامی سهام آن در اختیار شرکت کوتی اینکورپوریتد می‌باشد.
چشمه بشر
چشمه بِشِر، واقع در شهرستان نی‌ریز در استان فارس است.
این چشمه که از دامنه کوه سلطان‌شهباز در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی نی‌ریز سرچشمه می‌گیرد، سیراب‌کننده باغات انجیر، انار و بادام اطراف شهرستان و باعث رونق دره پلنگان در نزدیکی شهر نی‌ریز است.
مسیر: ابتدا باید به دره پلنگان رفته و به انتهای آن برسید، سپس باید از جاده خاکی اخر مسیر (پیاده) حدود 15 دقیقه پیاده‌روی کنید ، زیبایی این چشمه زمانی است که بارندگی زیاد باشد
گورستان کلش دره سی
گورستان کلش دره سی مربوط به هزاره ۱- سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای جید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کبگیان
رودخانه کبگیان از رودخانه‌های ایران است که در روستای نقاره خانه در حوالی شهر چیتاب و با فصله ۳۵ کیلومتری از یاسوج فاصله دارد.
نبرد دوم خارکوف
نبرد دوم خارکوف یک نبردی عمده در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم در جنوب و شرق شهر خارکوف بود که بین روزهای ۱۲ تا ۲۸ مه سال ۱۹۴۲ میان ورماخت و ارتش سرخ رخ داد و در نهایت با پیروزی آلمانی‌ها و شکست نسبتاً سنگین شوروی به پایان رسید.
در جریان آماده‌سازی برای کارزار تابستانه سال ۱۹۴۲، آلمان و شوروی هر دو به دنبال صورت دادن عملیات‌های مقدماتی برای فراهم آوردن شرایط مناسب برای عملیات‌های تهاجمی گسترده آینده بودند. آلمانی‌ها عملیات فریدریکوس را برای انهدام برآمدگی در ناحیه ایزیوم به همراه قوایی از دشمن که درون آن بودند، طرح‌ریزی کردند تا خط مقدم خود را به منظور اجرای طرح عملیاتی مورد آبی در اراضی جنوب روسیه، صاف کنند. همزمان جهت جنوبی شرقی شوروی به فرماندهی مارشال سیمیون تیموشنکو نیز طرح عملیاتی برای یک حرکت گازانبری از این برآمدگی و سرپل دیگری بر روی رود دونتس در شمال شرقی خارکوف آماده کرد تا تمامی نیروهای دشمن را در حوالی این شهر به محاصره بیندازد. نیروهای ارتش سرخ تهاجم خود را از روز ۱۲ مه، یک هفته زودتر از آلمانی‌ها، علیه ارتش ششم ورماخت آغاز کردند. با وجود مقداری پیشروی اولیه، تهاجم ارتش سرخ روز ۱۵ مه متوقف و از روز ۱۷ مه زیر ضد حمله آلمانی‌ها قرار گرفت. در پی یورش گازانبری نیروهای ورماخت و بریده شدن دهانه برآمدگی ایزیوم، تعداد زیادی از نیروهای ارتش سرخ به محاصره آلمانی‌ها افتادند. در نهایت با پاکسازی منطقه تحت محاصره تا روز ۲۸ مه سه ارتش میدانی شوروی شامل ۲۹ لشکر منهدم شدند یا به شدت آسیب دیدند. در جریان این نبرد بیش از ۲۰۰ هزار نفر از نیروهای ارتش سرخ به اسارت ورماخت درآمدند و بیش از ۱۲۰۰ تانک آن‌ها از بین رفت.
با توجه به موقعیت راهبردی و مرکزی آن، خارکوف محل چهار نبرد بزرگ در جریان پیشروی و عقب‌نشینی نیروهای ورماخت در خاک شوروی بود که سبب دست‌به‌دست شدن چند باره این شهر بین دو طرف گشت. به هر صورت در نبرد دوم خارکوف درگیری‌ها اصلا وارد این شهر نشد و غالبا با حداقل فاصله ۲۰ کیلومتری، در ناحیه برآمدگی ایزیوم در جنوب شرقی آن به وقوع پیوست.
پیش‌زمینه
در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، گروه ارتش جنوب ورماخت روز ۱۳ اکتبر سال ۱۹۴۱ خود را به رود میوس در شرق اوکراین رساند. این نیرو اواخر ماه اکتبر خارکوف را به تصرف خود درآورد. پس از یک توقف کوتاه، روستوف-نا-دونو در منتهی الیه شمال شرقی دریای آزوف نیز روز ۲۰ نوامبر توسط آلمانی‌ها تسخیر شد. با این حال، با اجرای ضدحملات ارتش سرخ از دو جهت و پدیداری خطر گرفتار شدن در محاصره، روز ۲۸ نوامبر دستور به بازگشت ۸۰ کیلومتری این نیروها به رود میوس داده شد. در قسمت مرکزی خط مقدم، ضد حمله گسترده ارتش سرخ از روز ۵ دسامبر آغاز شد و با مبارزه سنگین یک‌ماهه دشمن را ۱۰۰ تا ۲۴۰ کیلومتر در ناحیه مسکو عقب راند و پایتخت را از سایه تهدید آن‌ها خارج ساخت. روز ۸ دسامبر هیتلر با صدور فرمان شماره ۳۹ پیشوا با اشاره به «زمستان زود هنگام» و مشکلات تدارکاتی حاصل از آن، بر لزوم پایان عملیات تهاجمی و گرفتن حالت تدافعی اذعان نمود. بر این اساس مأموریت از بین بردن توان نظامی شوروی همچنان پابرجا بود و به پس از زمستان موکول شد. با حصول موفقیت در این ضدحملات، شوروی به شکلی بلندپروازانه در عرض چند هفته ضدحملات ابتدایی و محدود را به حملات بسیار گسترده‌تر در تمامی طول خط مقدم جنگ با آلمان، بدل ساخت. به هر صورت، با وجود دستیابی به برخی موفقیت‌های دیگر، در پی فرمان هیتلر بر «استواری» و با افزایش مقاومت نیروهای آلمانی، تا اواخر ماه فوریه سال ۱۹۴۲، شوروی به مرور دست بالا را از دست داد و تهاجم آن رفته‌رفته متوقف شد. در پی فرسودگی دو طرف، نیاز به تجدید قوا و تجدید تدارکاتی و فرا رسیدن فصل گل‌آلودی راه‌ها، فاصله زمانی بین اوایل ماه آوریل تا اوایل ماه مه سال ۱۹۴۲ شاهد یک توقف کلی در عملیات‌های تهاجمی در تمامی طول خط مقدم بود.
برآمدگی ایزیوم
در جریان ضد حمله سراسری، سه ارتش ششم، پنجاه و هفتم و نهم شوروی روز ۱۸ ژانویه سال ۱۹۴۲، به ترتیب از شمال به جنوب، مواضع دفاعی ضعیف آلمانی‌ها در نزدیکی ایزیوم را مورد حمله قرار دادند. این حمله که در تاریخ‌نگاری نظامی شوروی از آن با عنوان «تهاجم بارونکوو-لوزوایا» یاد می‌شود، یک شکاف بزرگ در خط مقدم سپاه ۱۱ ورماخت که از خط رود دونتس دفاع می‌نمود، باز کرد و اتصال بین ارتش‌های ششم و هفدهم ورماخت را شکست. آلمانی‌های گرفتار به بحران زمستان هیچ نیروی ذخیره‌ای پشت خطوط برای بستن این شکاف نداشتند. تا روز ۲۳ ژانویه عرض نیروهای شوروی عرض شکاف در طول رود دونتس را به ۸۰ کیلومتر رساندند. دو روز بعد پایگاه تدارکاتی ارتش هفدهم ورماخت در لوزوایا به تصرف ارتش سرخ درآمد؛ البته پس از رزم زمستانه چیز زیادی در آن باقی نمانده بود. تا روز بعد سرنیزه ارتش سرخ تنها ۳۰ کیلومتر با دنیپروپتروفسک، گذرگاه تدارکاتی تمامی گروه ارتش جنوب بر رود دنیپر، فاصله داشت. به هر صورت تحرک‌پذیری محدود و شرایط بد تدارکاتی امکان بهره‌گیری مؤثر از این رخنه در خطوط دشمن را به ارتش سرخ نداد. آلمانی‌ها در نهایت توانستند با سازمان مجدد نیروهای خود یک خط دفاعی منسجم در مقابل دشمن ایجاد کنند. ضد حمله سپاه ۳ موتوریزه از ارتش یکم زرهی ورماخت از جنوب و سپاه ۱۱ ورماخت در همراهی با چند لشکر رومانیایی از دنیپروپتروفسک در غرب سرنیزه ارتش سرخ را مقداری عقب راند و تا ۲ فوریه به شرایط بهرانی پایان داد. بدین ترتیب تهاجم ارتش سرخ یک برآمدگی در خط مقدم آلمانی‌ها حول ناحیه ایزیوم ایجاد کرد.
اهداف کارزار ۱۹۴۲
اوایل بهار سال ۱۹۴۲ فرماندهی‌های عالی آلمان و شوروی به دنبال پس گرفتن ابتکار عمل و دستیابی به اهداف راهبردی بودند که در سال ۱۹۴۱ محقق نشده بود. با توجه به فرسایش و تلفات وارد آمده به ورماخت در نبردهای قریب به یک سال گذشته، نیروی زمینی آلمان دیگر قادر به تهاجم راهبردی در تمامی طول جبهه شرقی نبود. از این رو تنها گزینه واقع‌بینانه برای آلمان تهاجم صرفاً از یک بخش جبهه بود. بدین شکل آلمانی‌ها تصمیم گرفتند این تهاجم را به دنبال دستیابی به منابع نفتی، متوجه بخش‌های جنوبی شوروی بکنند.
با این حال، اوایل سال ۱۹۴۲ ژوزف استالین و فرماندهی عالی شوروی بر این عقیده بودند که آلمان در تابستان سال ۱۹۴۲ همچنان قادر به اجرای عملیات‌های تهاجمی گسترده‌ای در دو محور راهبردی، به احتمال زیاد در ناحیه مسکو و در جنوب، خواهد بود. نگرانی این افراد بیشتر معطوف بر محور مسکو بود که هفتاد لشکر آلمانی در آن عمل می‌کردند. مارشال بوریس شاپوشنیکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ و ارتشبد الکساندر واسیلیوسکی، رئیس بخش عملیات‌های او، خواهان اتخاذ محتاطانه یک دفاع راهبردی موقت در طول محور مسکو جهت فرسودن نیروی آلمانی‌ها پیش از اجرای تهاجم از طرف شوروی بودند. با این وجود استالین معتقد بود حمله پیش‌دستانه شوروی آلمانی‌ها را در میانه فرایند استراحت و بازسازی بهاره، غافلگیر خواهد کرد. ارتشبد گئورگی ژوکوف، فرمانده جبهه غربی شوروی، نیز تا حدودی با این نظر موافق بود. به هر صورت استالین پیشنهاد ژوکوف برای اجرای این تهاجم پیش‌دستانه در ناحیه مسکو را رد کرد. در نهایت با پذیرش برخی استدلال‌های مشاورین خود، بر مبنای رهنمود استالین استاوکا و ستاد کل ارتش سرخ موظف به آماده‌سازی لازم جهت اجرای یک «دفاع راهبردی فعال» محلی در چندین نقطه از خط مقدم که تصور می‌گردید آلمانی‌ها در آن‌ها ضعیف‌ترین شرایط را دارند، شدند. استالین می‌پنداشت شوروی با این اقدامات اولیه ابتکار عمل راهبردی را به دست خواهد گرفت و آماده‌سازی آلمان برای تهاجم تابستانه را با اختلال مواجه خواهد ساخت. علاوه بر این ارتش سرخ برای ضد حمله اصلی تابستانه در تمامی طول خط مقدم آمده می‌شد. زمان آغاز تمامی این عملیات‌های پیش‌دستانه و انحرافی اواخر ماه آوریل یا اوایل ماه مه مقرر گردید. عملیات در ناحیه خارکوف بزرگ‌ترین و مهم‌ترین آن‌ها بود.
عملیات فریب و آگاهی اطلاعاتی آلمان
عنصر غافلگیری برای تهاجم تابستانه ورماخت ضروری تلقی می‌شد. فیلدمارشال ویلهلم کایتل، رئیس فرماندهی عالی ورماخت، روز ۱۲ فوریه فرمانی جهت فریب دشمن در ارتباط با مقاصد آلمانی‌ها صادر کرد. اطلاعات ذیل می‌بایست توسط مأموران ضداطلاعات آلمان به خورد اطلاعات شوروی داده می‌شد:"در پایان فصل گل‌آلود رهبران نظامی آلمان قصد دارند تهاجم جدیدی را علیه مسکو آغاز کنند. بدین جهت می‌خواهند نیروهای قدرتمندی را با انتقال لشکرهای به‌تازگی تشکیل‌شده در جبهه روسیه متمرکز و لشکرهای فرسوده را با لشکرهای تازه‌نفس از غرب جایگزین کنند. پس از تسخیر مسکو، آلمانی‌ها برای پیشروی به سمت ولگای میانه و تسخیر تأسیسات صنعتی در آن منطقه برنامه‌ریزی کرده‌اند. … نیروهای آلمانی و متحدان آن هم‌زمان حمله ایذایی بزرگی به سمت روستوف صورت می‌دهند."
بر این اساس، «نشت اطلاعاتی» به رسانه‌های خارجی اتفاق افتاد و گروه ارتش مرکز ورماخت آماده‌سازی‌های نه‌چندان پنهانی به منظور القای قصد آن برای تهاجم همه‌جانبه به مسکو صورت داد. این کارزار فریب موسوم به عملیات کْرِمْل مؤثر واقع افتاد. استالین و تقریباً تمامی حاکمیت شوروی تصور می‌کردند مسکو هدف واقعی ورماخت است. از این رو نیروهای زیادی برای مقابله با این شکل از حمله به‌کارگرفته شد. همانند سال ۱۹۴۱ و هشدارهای مربوط به عملیات بارباروسا، رهبران شوروی این بار نیز گزارش‌های اطلاعاتی از قصد واقعی آلمان در تمرکز بر جنوب، مخصوصاً از طرف متفقین غربی، را نادیده گرفتند.
طرح و آماده‌سازی آلمان
بر اساس جزئیات دستورالعمل روز ۱۲ فوریه فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان در جهت آماده‌سازی تهاجم تابستانه، گروه ارتش جنوب می‌بایست رخنه دشمن در ناحیه غرب ایزیوم را از بین می‌برد. موفقیت این عملیات با انتقال خط مقدم به رود دونتس، علاوه بر تسهیل امر استقرار نیرو و تدارکات‌رسانی، تعداد زیادی از آرایش‌های آلمانی را که در این زمان دور این برآمدگی قرار داشتند آزاد می‌کرد. بدین منظور ارتش ششم ورماخت به فرماندهی سپهبد فریدریش پائولوس در شمال بین بلگورود و بلاکلایا و ارتش یکم زرهی آن به فرماندهی ارتشبد ایوالت فون کلایست در جنوب در پاولوگراد مستقر شدند. ارتش هفدهم ورماخت نیز تحت امر فون کلایست قرار گرفت تا قرارگاه او موقتاً «گروه ارتش کلایست» نام بگیرد. بر اساس طرح عملیاتی اولیه موسوم به فریدریکوس ۱، دو انبر آلمانی در عمق مواضع شوروی رخنه می‌کردند؛ بدین منظور ارتش ششم ورماخت رو به جنوب شرقی و ارتش یکم زرهی ورماخت رو به شمال شرقی پیش می‌رفتند تا در جایی آن سوی رود دونتس، احتمالا در طول رود اوسکول، به یکدیگر ملحق شوند. چنین حرکتی مانع رود دونتس را اساسا از پیش روی تهاجم تابستانه برمی‌داشت اما جناح باز شرقی (چپ) ارتش ششم ورماخت را هنگام یورش آن به سمت جنوب، در معرض ضد حمله دشمن قرار می‌داد. طرح فیلدمارشال فدر فون بک، فرمانده گروه ارتش جنوب، حمله بسیار کوتاه‌تری را در نظر داشت. بر این مبنا، ارتش ششم ورماخت با استفاده از خود رود دونتس به عنوان محافظ جناح چپ خود در مقابل دخالت سایر نیروهای دشمن، در طول کرانه غربی آن رو به جنوب حمله می‌برد. به هر صورت با توجه به پیچ‌وخم رود دونتس این حرکت نیز سهولت زیادی نداشت و هر دو ارتش آلمانی برای رسیدن به شهر ایزیوم به هر حال می‌بایست از این رود گذر می‌کردند. طرح فون بک روز ۲۲ آوریل را که رود دونتس در اوج حالت طیغان مانع بهتری در جناح چپ ارتش ششم ورماخت بود، برای آغاز عملیات در نظر گرفت. با این حال فرمانده عالی آلمان از جمله ارتشبد فرانتس هالدر، رئیس ستاد کل نیروی زمینی، خواهان اجرای یک تهاجم عمیق با گذر بیشتر نیروهای ارتش ششم ورماخت به آن سوی رود دونتس، بود تا امکان انهدام مقدار بیشتری از نیروهای دشمن فراهم آید. تصور می‌شد ارتش سرخ فرصت ضد حمله علیه جناح چپ ارتش ششم ورماخت را به دست نخواهد آورد. بدین شکل فون بک با اکراه به این خواسته سر نهاد و طرح جدیدی، موسوم به فریدریکوس ۲، بر اساس آن ریخته شد. با توجه به در جربان بودن آماده‌سازی‌ها برای تهاجم تابستانه، در نهایت زمان آغاز عملیات روز ۱۸ مه مقرر گردید.
فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان اوایل ماه آوریل دو لشکر جدید پیاده‌نظام را به عملیات فریدریکوس اختصاص داد که با ریل و جاده از راه لهستان به منطقه عازم شدند. سه ارتش یکم زرهی، ششم و هفدهم ورماخت با در برگرفتن میزان بالایی از نیروهای متحدان مجارستانی و رومانیایی، مجموعا حدود ۵۰۰ هزار نفر و ۶۰۰ تانک در اختیار داشتند. به هر صورت این قوا به شکل کم‌عرضی در طول خط مقدم کشیده شده بودند و دفاع آن‌ها عمق چندانی نداشت. گروه رزمی کوخ با تنها دو هنگ پیاده‌نظام محل اتصال این دو ارتش را پوشش می‌داد. با این حال، عرض نسبتاً کم خط مقدم در ناحیه عملیاتی امکان انتقال نیرو از ارتش‌های مجاور را برای آلمانی‌ها فراهم می‌آورد. به هر حال، با وجود اطلاع نسبی آلمانی‌ها از قصد شوروی، ورماخت برای یک تهاجم و نه دفاع در مقابل اقدام دشمن برای رخنه در خطوط آن، آماده می‌شد.
طرح، آماده‌سازی و نیروهای شوروی
استالین اوایل ماه مارس از قرارگاه‌های عالی میدانی از جمله جهت جنوب غربی به فرماندهی مارشال سیمیون تیموشنکو، خواست گزارشی از شرایط راهبردی و عملیاتی خود و همچنین پیشنهادهای عملیاتی برای کارزار پیش رو ارائه کنند. تا اواسط ماه مارس ستاد کل ارتش سرخ مفاهیم مقدماتی خود در رابطه با این کارزار را تکمیل کرد که به تأیید استالین رسید. در پایان ماه استاوکا پیشنهادهای مشروح عملیاتی ارائه شده را مورد مطالعه قرار داد. بر مبنای گزارش سرلشکر ایوان باگرامیان، رئیس ستاد آن، جهت جنوب غربی شوروی دفاع آلمان در مناطق جنوبی را ضعیف می‌دانست. پنداشته می‌شد ارتش ششم ورماخت در اثر رزم زمستانه به شدت تضعیف و ذخایر راهبردی کلیدی آلمان به صورت تکه‌تکه به‌کارگرفته شده‌است. بر این اساس از ده لشکر پیاده‌نظام ورماخت که در مقابل جبهه جنوب غربی شوروی قرار داشتند هشت لشکر «پاره‌پاره شده‌اند» و صرفاً وظایف دفاعی داشتند. بدین شکل نتیجه گرفته شد نیروهای آلمانی در ناحیه خارکوف پیش از بازسازی و دریافت مقادیر زیادی ذخایر راهبردی قادر به عملیات فعال نخواهند بود و این مسئله تا پیش از فرا رسیدن فصل گرما، احتمالاً میانه ماه مه، محقق نخواهد شد. به هر صورت گردآوری نیروهای ذخیره آلمانی به‌خصوص قوای زرهی در مناطق پشت خط مقدم مورد شناسایی شوروی قرار گرفته بود. به هر حال پنداشته می‌شد آلمانی‌ها با متمرکز کردن قوای خود در شرق گومل و ناحیه بریانسک مجدداً قصد دارند اقدام به تسخیر مسکو بکنند و از تمرکز قوا در جنوب برای یک تهاجم ثانویه بین نواحی شمالی رود دونتس و تاگانروگ در کرانه دریای سیاه استفاده خواهند کرد. بر این قاعده رهبران جهت جنوب غربی شوروی تصور می‌کردند تهاجم پیش‌دستانه در قسمت جنوبی خطر دشمن را دفع خواهد کرد و اقدامات آن‌ها در جهت مسکو را با اختلال جدی مواجه خواهد ساخت.
طرح تهاجمی جهت جنوب غربی روز ۲۲ مارس برای استاوکا فرستاده شد. این طرح پیشنهاد به یک تهاجم کلی توسط سه جبهه بریانسک، جنوب غربی و جنوبی شوروی برای انهدام دفاع آلمان در مناطق جنوبی و پاکسازی آن‌ها از اراضی شرق خط رود دنیپر می‌کرد. در الحاقیه‌ای به این طرح، شورای نظامی جهت جنوب غربی شوروی از استاوکا خواست مقدار قابل توجهی نیروی کمکی برای آن تأمین کند تا سطح توان این جهت به مقدار لازم برای این عملیات بازگردد. این درخواست شامل ۳۲ تا ۳۴ لشکر تفنگ‌دار، ۲۷ یا ۲۸ تیپ تانک، ۱۹ تا ۲۴ هنگ توپخانه، ۷۵۶ هواگرد رزمی، ۲۵۰ هزار نفر نیروی تازه‌نفس و دو لشکر هوایی برد بلند می‌شد. به هر صورت، بر مبنای راهبرد اتخاذ شده در استاوکا و با توجه به مهیا نبودن این میزان نیروی کمکی مخصوصاً در زمینه یگان‌های تانک، استالین از جهت جنوب غربی شوروی خواست عملیات محدودتری به صورت محلی در ناحیه خارکوف اجرا کند. بر این اساس تیموشنکو و باگرامیان تا روز ۳۰ مارس کلیات طرح عملیات کوچک‌تر و واقع‌بینانه‌تر دیگری در ناحیه برآمدگی ایزیوم تنظیم کردند. این طرح که میزان نیروی کمکی مورد تقاضا را به ۱۰ لشکر تفنگ‌دار، ۲۶ تیپ تانک، ۱۰ هنگ توپخانه و مقدار کافی نیروی جایگزین که توان جهت جنوب غربی را به ۸۰ درصد برساند، تقلیل داد، مورد تأیید استالین قرار گرفت. بدین ترتیب، روز ۱۰ آوریل ارتش به‌تازگی بازتشکیل‌شده بیست‌وهشتم شوروی از ذخیره راهبردی در اختیار جبهه جنوب غربی قرار گرفت و بین دو ارتش بیست‌ویکم و سی‌وهشتم شوروی در ناحیه ولچانسک در خط مقدم مستقر شد.
تیموشنکو روز ۸ آوریل شخصاً فرماندهی جبهه جنوب غربی شوروی را دست گرفت و دو روز بعد جزئیات طرح را ارائه کرد که به تأیید استاوکا رسید. طرح جدید یک حرکت گازانبری علیه مواضع آلمانی‌ها در حوالی خارکوف را پیش‌بینی می‌نمود. حمله در دو مرحله عمده صورت می‌گرفت: ۱- شکستن نخستین و دومین خط دفاعی دشمن و انهدام ذخایر تاکتیکی آن ۲- انهدام ذخایر عملیاتی دشمن و تکمیل محاصره. بر این اساس در جناح راست ارتش بیست‌وهشتم جبهه جنوب غربی شوروی حمله‌ای از سر پل ولچانسک در رود دونتس شمالی در شمال شرقی خارکوف صورت می‌داد. این ارتش گروه شوک خود متشکل از شش لشکر تفنگ‌دار و چهار تیپ تانک را در یک خط مقدم کم‌عرضِ ۲۰ کیلومتری علیه سپاه ۱۷ ارتش ششم ورماخت متمرکز می‌ساخت. پس از شکسته شدن خط دشمن در این قسمت، سپاه ۳ محافظ سواره‌نظام شوروی از لایه دوم وارد میدان می‌شد تا از شکاف ایجاد شده بهره ببرد و با چرخش به سمت جنوب خارکوف را از شمال محاصره کند. همزمان ۶۵ کیلومتر رو به جنوب، جناح چپ این جبهه متشکل از ارتش ششم با هشت لشکر تفنگ‌دار و چهار تیپ تانک با پشتیبانی ۱۴ هنگ توپخانه و گروه عملیاتی بوبکین با دو لشکر تفنگ‌دار، یک سپاه سواره‌نظام و یک تیپ تانک از سر پل بزرگ‌تر بارونکوو بر رود دونتس جنوبی در جنوب خارکوف حرکت می‌کرد. همانند قسمت شمالی، با شکافته شدن مواضع آلمانی‌ها، دو سپاه ۲۱ و ۲۳ تانک از موقعیت بهره می‌گرفتند و با چرخش تند به سمت شمال به سپاه ۳ محافظ سواره‌نظام شوروی که رو به جنوب می‌آمد، متصل می‌شدند. این دو انبر بیشتر نیروهای ارتش‌های یکم زرهی و ششم ورماخت را به محاصره درمی‌آورد. سپاه ۶ سواره‌نظام شوروی نیز با ورود به شکاف ایجاد شده در قسمت جنوبی رو به غرب می‌رفت تا با تصرف کراسنوگراد، حلقه بیرونی را تشکیل دهد و از آن در مقابل هر گونه تلاش آلمانی‌ها از بیرون برای شکستن محاصره محافظت کند. در این حین جبهه جنوبی شوروی با ارتش‌های پنجاه‌وهفتم و نهم، مأمور به مراقبت از جناح چپ (جنوبی) عملیات در برابر حملات دشمن بود. جهت جنوب غربی شوروی قصد داشت ۷۵۶ هزار نفر نیرو و ۹۲۳ تانک را علیه ارتش ششم ورماخت متمرکز کند. تیموشنکو مقدار اندکی نیروی ذخیره شامل دو لشکر تفنگ‌دار، سه لشکر سواره‌نظام و سه گردان مستقل تانک برای خود باقی گذاشت. با وجود این که جبهه بریانسک شوروی در ابتدا بخشی طرح اولیه تیموشنکو بود، در نهایت تصمیم بر باقی ماندن این جبهه در موضع خود برای مقابله با تهاجم احتمالی آلمانی‌ها به سمت مسکو گرفته شد.
بر اساس خاطرات سرتیپ کیریل موسکالنکو، فرمانده وقت ارتش سی‌وهشتم شوروی، او و سایر فرماندهان تصمیم تیموشنکو و باگرامیان برای یک تهاجم گسترده را مورد انتقاد قرار دادند. ضعف یگان‌های شوروی مخصوصاً در زمینه نیروی قدرتمند متحرک، کمبود تانک‌های پشتیبانی پیاده‌نظام، تعداد ناکافی افسر ارشد و میان‌رده باتجربه و آموزش‌دیده و ذخایر اندک به این دو گوش‌زد شد. به هر صورت با جانبداری شورای نظامی جهت جنوب غربی شوروی از تصمیم تیموشنکو و با تأکید آن بر این مسئله که این اقدام در حقیقت تصمیمی از جانب فرماندهی عالی و استالین است، به منتقدان اطمینان داده شد پیش از آغاز تهاجم این کاستی‌ها برطرف خواهند شد. علاوه بر این، متأثر از این انتقادات، عرض خط مقدم در جناح شمالی عملیات فراخ‌تر و قرار بر پشتیبانی ارتش‌های بیست‌ویکم و سی‌وهشتم شوروی به ترتیب از جناحین راست و چپ ارتش بیست‌وهشتم شوروی شد. صورت نهایی طرح عملیاتی روز ۲۸ آوریل صادر شد.