cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آنارشیسم
مسائل کلیدی
از آنجا که آنارشیسم فلسفه‌ای است که بسیاری از نگرش‌ها، گرایش‌ها و تفکرات مختلف را در بر می‌گیرد، اختلاف نظر در مورد ارزش‌های معنوی، ایدئولوژیک و تاکتیک‌ها معمول است. این تنوع منجر به استفادهٔ بسیار متفاوت از اصطلاحات یکسان، در میان سنت‌های مختلف آنارشیست شده‌است، که باعث ایجاد نگرانی‌هایی در تعاریف موجود در نظریه آنارشیست شده‌است. سازگاری سرمایه‌داری، ملی‌گرایی و دین با آنارشیسم به‌طور گسترده مورد اختلاف است. به همین ترتیب، آنارشیسم با ایدئولوژی‌های دیگر، مانند کمونیسم، جمع‌گرایی، مارکسیسم و اتحادیه‌های کارگری، روابط پیچیده‌ای دارد. انگیزهٔ آنارشیست‌ها ممکن است اومانیسم، اقتدار الهی، منافع شخصی روشن‌فکرانه، گیاه‌خواری یا دیگر آموزه‌های اخلاقی جایگزین باشد. پدیده‌هایی مانند تمدن، فناوری (به عنوان مثال درون آنارکو-بدوی‌گرایی) و روند دموکراتیک ممکن است در بعضی از گرایش‌های آنارشیستی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و به‌طور همزمان در برخی دیگر مورد ستایش قرار گیرند.
جنسیت، روابط جنسی و عشق آزاد
آنارشیست‌های کلاسیک اغلب در مورد جنسیت بحث نمی‌کردند. تعداد کمی از آنان بودند که احساس می‌کردند یک جامعهٔ آنارشیستی بخواهد به صورت طبیعی در مسائل جنسی پیشوایی کند. با این حال، نگرانی از خشونت جنسی آنارشیست‌هایی مانند بنجامین تاکر را درگیر کرد؛ او با قوانین سن رضایت مخالفت می‌کرد و معتقد بود این امر به نفع مردان درنده تمام می‌شود. یک جریان تاریخی که طی ۱۸۹۰ و ۱۹۲۰ در درون آنارشیسم به وجود آمد و شکوفا شد، عشق آزاد بود. در آنارشیسم معاصر، این جریان در قالب حمایت از آنارشیست‌های چندمهر و کوئیر باقی مانده‌است. مدافعان عشق آزاد مخالف ازدواج بوده و آن را راهی برای تحمیل اقتدار مردان بر زنان می‌دانستند؛ بیشتر به این دلیل که قانون ازدواج قدرت مردان را بسیار مورد پسند قرار می‌داد. مفهوم عشق آزاد بسیار گسترده‌تر بود و شامل انتقادی از نظم مستقر می‌شد که آزادی و لذت جنسی زنان را محدود می‌کند. جنبش‌های عشق آزاد به تأسیس خانه‌های مشترک همت گماشتند، جایی که گروه‌های بزرگی از مسافران، آنارشیست‌ها و دیگر فعالان در کنار هم به بستر می‌رفتند. عشق آزاد ریشه در اروپا و ایالات متحده داشت. با این حال، برخی از آنارشیست‌ها با حسادت ناشی از عشق آزاد دست و پنجه نرم می‌کردند. فمینیست‌های آنارشیست، علیه ازدواج، طرفدار عشق آزاد و حق سقط جنین بودند و برنامه‌های مشابهی داشتند. فمینیست‌های آنارشیست و غیر آنارشیست در موضوع حق رأی اختلاف داشتند، اما با این وجود از یکدیگر حمایت می‌کردند.
در طول نیمه دوم قرن بیستم، آنارشیسم با موج دوم فمینیسم درهم آمیخت و برخی جریان‌های جنبش فمینیستی را رادیکال کرد و تحت تأثیر قرار داد. در آخرین دهه‌های قرن بیستم، آنارشیست‌ها و فمینیست‌ها از حقوق و استقلال زنان، همجنس‌گرایان، کوئیرها و سایر گروه‌های حاشیه‌ای حمایت می‌کردند و برخی از اندیشمندان فمینیست ادغام دو جریان را مطرح ساختند. با موج سوم فمینیسم، هویت جنسی و دگرجنس‌گرایی اجباری موضوع مطالعهٔ آنارشیست‌ها شد و باعث انتقاد پساساختارگرایانه از عادی بودن روابط جنسی شد. با این حال، برخی از آنارشیست‌ها از این طرز تفکر فاصله گرفتند و معتقد بودند که این روش به سمت فردگرایی متمایل شده‌است و به نوبهٔ خود، عامل آزادی اجتماعی است.
آنارشیسم و آموزش
علاقه آنارشیست‌ها به آموزش، به اولین ظهور آنارشیسم کلاسیک برمی‌گردد. آنارشیست‌ها آموزش صحیح را پایه‌های خودمختاری آینده فرد و جامعه، برای افزایش کمک متقابل، ارزیابی می‌کردند. نویسندگان آنارشیست، مانند ویلیام گادوین (در عدالت سیاسی) و ماکس اشتیرنر (در بنیان اشتباه در آموزش ما)، هم به آموزش دولتی و هم به آموزش خصوصی حمله کردند و آن را ابزاری می‌دانستند که طبقهٔ حاکم بتواند امتیازات خود را حفظ کند.
در سال ۱۹۰۱، آنارشیست و آزاداندیش کاتالان، فرانسیسکو فرر، اسکولا مدرنا (به معنی مدرسهٔ مدرن) را در بارسلونا تأسیس کرد و آن را مخالف با سیستم آموزش و پرورش موجود، که بیشتر مطالبش توسط کلیسای کاتولیک دیکته می‌شد، دانست. رویکرد مدرسهٔ فرر سکولار بود و رخنهٔ دولت و کلیسا در روند آموزشی را رد می‌کرد. در عین حال به دانش‌آموزان استقلال زیادی در برنامه‌ریزی کار و حضورشان می‌داد. فرر قصد داشت طبقه کارگر را آموزش دهد و صریحاً به دنبال افزایش آگاهی طبقاتی بین دانش‌آموزان بود. این مدرسه پس از آزار و اذیت مداوم دولت، تعطیل شد و بعداً فرر دستگیر شد. با این وجود، ایده‌های او الهام بخش مجموعه‌ای از مدارس مدرن در سراسر جهان شد. لئو تولستوی، آنارشیست مسیحی، که مقالهٔ آموزش و فرهنگ را منتشر کرد، مکتبی مشابه را تأسیس کرد با این اصل بنیادین که «برای تأثیر گذاری آموزش باید آزاد باشد». به همین ترتیب، آ.س. نیل آنچه را که در سال ۱۹۲۱ به مدرسهٔ سامرهیل تبدیل شد، تأسیس کرد و همچنین اعلام کرد که این مدرسه از اجبار عاری است.
آموزش آنارشیستی عمدتاً بر این ایده استوار است که باید به حق کودک برای رشد آزاد و بدون دست‌کاری احترام گذاشته شود و عقلانیت کودکان را به نتیجه‌گیری‌های اخلاقی خوبی برساند. با این حال، در مورد معنای دست‌کاری توافق چندانی در بین چهره‌های آنارشیست وجود ندارد. فرر معتقد بود که تلقین اخلاقی ضروری است و به صراحت به دانش‌آموزان می‌آموخت که برابری، آزادی و عدالت اجتماعی در کنار سرمایه‌داری، همراه با سایر انتقادات به دولت و ملی‌گرایی، امکان‌پذیر نیست.
در اواخر قرن بیستم، نویسندگان آنارشیست معاصر (کالین وارد، هربرت ردک و پل گودمن) انتقاد آنارشیسم از آموزش دولتی را شدت بخشیدند و گسترش دادند. آن‌ها عمدتاً خواهان سیستمی متمرکز بر خلاقیت کودکان بودند، به جای این که توانایی آن‌ها برای رسیدن به حرفه یا شرکتی صرف شود، که مولد چیزهایی برای استفاده در جامعهٔ مصرف‌گرا باشد. آنارشیست‌های معاصر مانند کالین وارد، همچنین استدلال کرده‌اند که آموزش دولتی برای تداوم نابرابری اقتصادی-اجتماعی است.
در حالی که تعداد کمی از مؤسسات آموزش آنارشیستی تا به امروز زنده مانده‌اند، اصول بنیادین مکتب‌های آنارشیست، از جمله احترام به خودمختاری کودک و اتکا به استدلال و نه تلقین به عنوان یک روش آموزشی، در میان مؤسسات اصلی جریان آموزشی موجود گسترش یافته‌اند. جودیت سوئسا سه مدرسه را به صراحت مدارس آنارشیست نام‌گذاری کرد: «فری اسکول سانتاکروز» در ایالات متحده که بخشی از شبکه گسترده‌تری از مدارس آمریکایی-کانادایی است، «کالج یادگیری خودمدیریت شونده» در برایتون انگلیس و «مدرسه پایدیا» در اسپانیا.
آنارشیسم و دولت
اعتراض به دولت و نهادهای آن شرط لازم در آنارشیسم است. آنارشیست‌ها دولت را ابزاری برای سلطه می‌دانند و معتقدند که وجود حکومت، صرف نظر از گرایش‌های سیاسی، نامشروع است. به جای این که افراد بتوانند جنبه‌های زندگی خود را کنترل کنند، گروه قلیلی از نخبگان تصمیمات اساسی می‌گیرند. اقتدار در نهایت صرف نظر از باز یا شفاف بودن این قدرت، فقط به طبقهٔ حاکمه تعلق دارد، زیرا همچنان توانایی مجبور کردن مردم را دارند. یک استدلال دیگر آنارشیستی علیه دولت‌ها، این است که افراد تشکیل‌دهندهٔ یک دولت، حتی نوع‌دوست‌ترین افراد در بین مقامات، به ناچار بایستی دنبال کسب قدرت بیشتر باشند و این منجر به فساد می‌شود. آنارشیست‌ها این تفکر را که دولت ارادهٔ جمعی مردم است، به دلیل متمایز بودن طبقهٔ حاکم از بقیهٔ جامعه، یک افسانهٔ غیرقابل تحقق می‌دانند.
نگرش‌های خاص آنارشیست نسبت به دولت متفاوت است. رابرت پائول ولف معتقد بود که تنش بین اقتدار و خودمختاری به این معنی است که دولت هرگز نمی‌تواند مشروع باشد. باکونین دولت را «به مثابه اجبار و سلطهٔ با زور، که در صورت امکان در لفافه است، اما در صورت لزوم غیر متعارف و آشکار می‌شود» توصیف کرده. ا. جان سیمونز و لسلی گرین که به آنارشیسم فلسفی گرایش داشتند، معتقد بودند که اگر دولت با اجماع اداره شود، می‌تواند مشروعیت داشته باشد؛ اگرچه آن‌ها این امر را بعید می‌دانستند. عقاید در مورد چگونگی الغای دولت نیز متفاوت است.
آنارشیسم و هنر
سایر آنارشیست‌ها از هنر به عنوان وسیله‌ای برای دستیابی به اهداف آنارشیستی حمایت، یا از آن استفاده می‌کردند. کریس روبه در کتاب خود شکستن طلسم: تاریخچه فیلمسازان آنارشیست، گریلاهای نوار ویدئویی و نینجاهای دیجیتال، ادعا می‌کند که «شیوه‌های تحریک شده توسط آنارشیسم، به‌طور فزاینده‌ای فعالیت‌های ویدیویی مبتنی بر جنبش را ساختار می‌بخشد». در طول قرن بیستم، بسیاری از آنارشیست‌های برجسته (من‌جمله پتر کروپوتکین، اما گلدمن، گوستاو لانداور و کامیلو برنری) و نشریاتی مانند آنارشی دربارهٔ موضوعات مربوط به هنر می‌نوشتند.
سه ویژگی همپوشانی، هنر را برای آنارشیست‌ها مفید ساخته‌است. هنر می‌تواند نقد بر جامعهٔ موجود و سلسله‌مراتب را به تصویر بکشد و به عنوان ابزاری پیش‌ساخته، برای انعکاس جامعهٔ ایدئال آنارشیسم استفاده شود و حتی همچون اعتراضات، تبدیل به ابزاری برای اقدام مستقیم شود. هنر از آنجا که هم احساسات و هم عقل را به خود درگیر می‌کند، می‌تواند انسان را کاملاً مجذوب خود کند و تأثیر مهمی داشته باشد. در قرن نوزدهم، نئو امپرسیونیسم جنبشی با زیبایی زیست‌محیطی و یک نمونه از درک آنارشیستی بود که به سوی سوسیالیسم نیل می‌کرد. به‌طور مثال، در نقاشی درختان شاه‌بلوط در اوسنی (Les chataigniers a Osny) که نقاش آنارشیست، کامی پیسارو، کشیده‌است، آمیختگی هماهنگ زیبایی‌شناختی و سوژهٔ اجتماعی، ایدهٔ آنارشیستی را ارجح جلوه می‌دهد.
نقدها
اندرو جی فیالا، مدرس فلسفه، نیز معتقد بود که انسان‌ها نمی‌توانند خود را اداره کنند و آن را در لیست استدلال‌های خود علیه آنارشیسم قرار داد. از انتقادات دیگر فیالا، این بود که آنارشیسم نه تنها در دنیای عملگرا، یعنی در اعتراضات، بلکه در دنیای اخلاق نیز رابطه ذاتی با خشونت و تخریب دارد. ثانیاً، آنارشیسم غیرقابل تحقق یا بسیار آرمانی ارزیابی می‌شود، زیرا عملاً نمی‌توان دولت را نابود کرد. این استدلال غالباً خواستار اقدام سیاسی درون سیستم، برای اصلاح آن است. ثالثاً، آنارشیسم با خود تناقض دارد؛ اگر این که هیچ قانون و حکومتی نباید باشد، توسط عدهٔ کثیری پذیرفته هم شود، این باز خودش یک نظریهٔ سیاسی و نوعی از حکومت خواهد بود. در این خط انتقاد، تناقض شخصی نیز مطرح می‌شود که آنارشیسم خواستار اقدام جمعی است؛ در حالی که به استقلال فردی تأیید می‌کند، از این رو نمی‌توان اقدام جمعی انجام داد. سرانجام، فیالا از نقدی در مورد بی‌اثر بودن آنارشیسم فلسفی (همه گفتگوها و عقاید) یاد می‌کند و اشاره می‌کند که در این بین سرمایه‌داری و طبقه بورژوازی همچنان پابرجاست.
آنارشیسم فلسفی پس از انتشار کتاب‌های طرفدار آنارشیست مانند اصول اخلاقی و تعهدات سیاسی اثر آ. جان سیمونز، با انتقادات جامعهٔ علمی روبرو شد. ویلیام ادموندسون، استاد حقوق، مقاله‌ای نوشت که بر خلاف سه اصل مهم آنارشیست فلسفی استدلال می‌کند و آن را مغالطه‌آمیز می‌داند. ادموندسون ادعا می‌کند که گرچه فرد وظیفهٔ اطاعت به دولت ندارد، اما این بدان معنا نیست که آنارشیسم نتیجه‌ای اجتناب‌ناپذیر است و دولت همچنان از نظر اخلاقی مشروع است. در مسئلهٔ اقتدار سیاسی، مایکل هومر از آنارشیسم فلسفی دفاع می‌کند و ادعا می‌کند که «اقتدار سیاسی یک توهم اخلاقی است».
جمهوری شراب
جمهوری شراب (simplified Chinese) رمانی طنز نوشته مو یان است. این رمان به بررسی روابط بین مردم چین و غذا و نوشیدنی می پردازد و اظهاراتی دربارهٔ فساد و زیاده‌خواهی دولت می‌کند. این کتاب را هوارد گلدبلات به انگلیسی ترجمه کرده‌است.
منتقدان
جمهوری شراب تقریباً مورد تحسین همه منتقدان ادبیات غربی قرار گرفت.
آراپوویچه
آراپوویچه یک روستا در صربستان است که در توتین، صربستان واقع شده‌است. آراپوویچه ۶۱ نفر جمعیت دارد.
لوئیس بریانت
لوئیس بریانت (زاده ۱۸۸۵ - درگذشته ۱۹۳۶) نویسنده و انقلابی آمریکایی از پشتیبانان حکومت شوروی بود.
او از تاریخ نویسان انقلاب اکتبر بود و در آمریکا برای جلوگیری از تهاجم آمریکا به شوروی تلاش می‌کرد.
لوییس بریانت، همسر جان رید، انقلابی و روزنامه‌نگار آمریکایی، بود.
اشلی رنی
اشلی رنی (Ashley Renee) ؛ (زاده ۲۲ می ۱۹۶۵) یک بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.
چارلتن ایگل
چارلتن ایگل (Charlton Eagle؛ زاده November 30, 1963) یک تنیس‌باز اهل استرالیا است.
هویشه (روستا)
هویشه  به عربی ( الهویشة )، روستایی است در دهستان المقاطر از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن ( ۸۸) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
سلام سلام سلام!
«سلام سلام سلام!» تک‌آهنگی از هنرمند اهل آلمان ساندرا کرتو است که در سال ۱۹۸۶ میلادی منتشر شد.
فرودگاه صحرایی هاسکینز
فرودگاه صحرایی هاسکینز یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر المپیا (ایالات متحده) کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
کارلوس بوئنو
کارلوس بوئنو (Carlos Bueno؛ زادهٔ May 10, 1980) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بوکا جونیورز، اسپورتینگ لیسبون، سن لورنزو، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، باشگاه فوتبال کرتارو، یونیورسیداد شیلی، بوکا جونیورز، آرژانتینوس جونیورز و پاری سن ژرمن اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
قمار عاشقانه
قمار عاشقانه، عنوان کتابی‌ست نوشته عبدالکریم سروش، نویسنده و فیلسوف ایرانی، دربارهٔ سلوک و منش مولانا جلال‌الدین محمد بلخی و آشنایی‌اش با شمس تبریزی.
این کتاب به شرح زندگانی و سلوک معنوی مولانا می‌پردازد، دراین کتاب، سروش با قلمی تحلیلگرانه به تشریح مقاطع معرفتی مولانا در طی زندگانی‌اش می‌پردازد. آن‌چنان‌که نویسنده «زاهد با ترس» و «سجاده‌نشین باوقار» و «شیخ زیرک» و «مرده گریان» و «شمع جمع منبلان» قصه را پس از «طلوع شمس عشق» در «افق اقبالش»، «زنده‌ای خندان»، «عاشقی پران»، «یوسفی یوسف‌زاینده» و «آفتابی بی‌سایه» وصف می‌کند و او را به توصیف خود مولانا قمارباز عاشق می‌خواند.
لووپ (آلمان)
لووپ یک شهر در آلمان است که در رندسبورگ-اکرنفورده واقع شده‌است. لووپ ۱۸۵ نفر جمعیت دارد.
اکرم یاری
اکرم یاری سیاستمدار و سازمان‌دهنده سیاسی مائوئیست‌های افغانستان بود. او بنیان‌گذار سازمان جوانان مترقی، سازمانی مائوئیستی بود که در ۶ اکتبر ۱۹۶۵ در افغانستان آنرا تأسیس کرد.
زندگی
اکرم یاری در ولسوالی جاغوری واقع در ولایت غزنی افغانستان به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی را در محل تولد خویش ادامه داد. سپس به کابل رفت و تحصیلات عالی خود را تمام کرد. وی معلم لیسه عالی خوشحال خان و لیسه عالی محمود طرزی بود. اکرم یاری در سال ۱۳۴۴ (خورشیدی) سازمان جوانان مترقی افغانستان را تأسیس کرد. خط فکری وی را مارکسیسم، لنینیسم و مائوئیسم تشکل می‌داد و در اواسط سال‌های ۶۰ هم‌زمان با ایجاد «حزب دموکراتیک خلق افغانستان» (وابسته به اتحاد جماهیر شوروی سابق) با همفکرانش سازمان جوانان مترقی افغانستان را تأسیس نمود. رهبری سازمان جوانان مترقی افغانستان را عمدتاً اکرم یاری به عهده داشت و خانواده محمودی و سایرین نیز با وی همگام بودند. به رهبری اکرم یاری، PYO حامیان قوی بین طبقه کارگر و دانشجویان در شهرهای مختلف افغانستان بدست آورد. پسانترها آنها به شعله یی ها، بنام نشریه شان «شعله جاوید» در میان مردم مشهور شدند.
دستگیری و ترور
در ۱۹۷۸ حزب دموکراتیک خلق افغانستان بقدرت رسید، و به زانو درآوردن کادرهای شعله یی‌های را آغاز نمود اکرم یاری در زادگاه خود در جاغوری دستگیر شد، به کابل انتقال داده شد و پسانتر توسط حزب دموکراتیک خلق افغانستان کشته شد. دلیل قتل وی هنوز معلوم نیست.
فرید دوسایف
فرید دوسایف (زادهٔ March 6, 1933) شناگر اهل شوروی است.
پامپه‌پاتو
پامپه‌پاتو (Panpepato) یک کیک گرد و شیرین ایتالیایی است. معمولاً در تعطیلات کریسمس خورده می‌شود. زمانی در هر خانواده ای با دستور العمل‌هایی تهیه می‌شد که کمی با یکدیگر متفاوت بودند، در حالی که امروزه اساساً یک محصول دست‌ساز است.
تام هادلستون
تام هادلستون زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۸۶در انگلستان است و تاکنون در تیمهای دربی کانتی، ولورهمپتون ، تاتنهام بازی کرده‌است و ۳ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داده‌است. .
رس پابلیکا
رِس پابلیکا (به res publica) (برای نشان دادن طول حروف صدادار، به شکل rēs pūblica نگاشته می‌شود) یک اصطلاح لاتینی بوده که تقریباً به معنی «امور مردم» می‌باشد. این اصطلاح ریشه واژه «republic» بوده و واژه «مشترک‌المنافع» به صورت سنتی به عنوان مترادف آن به کار رفته‌است، با وجود آنکه ترجمه این دو واژه از نظر محتوا بسیار فرق دارد. «رِس – res» حالت فاعلی اسم مفرد لاتین برای یک جسم عینی است. در مقابل «spes» به معنی یک جسم غیر حقیقی یا روحانی به‌کار می‌رود. و «پابلیکا» یک صفت وصفی به معنی «منوط با مردم». ازین‌رو ترجمه تحت اللفظی آن «امور عامه» یا «امور مردم» است.
مالکیت عامه
رس پابلیکا معمولاً چیزی است که میان عدهٔ از مردم مشترک باشد. به‌طور مثال یک پارک یا باغ در شهر روم یا «ملک خصوصی» بوده یا تحت مدیریت دولت می‌بود که در آن صورت بخشی از رس پابلیکا شناخته می‌شد.
دولت یا مشترک المنافع
اگر تمام مواردی که منوط به منافع عامه است را یک‌جا کنیم، ما را به صورت ضمنی به «رِس پابلیکا» هدایت می‌کند که در کل معادل «دولت» است. برای رومی‌ها، دولت معادل امپراطوری روم و تمام منافع آن بود، بنابراین Res Publica می‌تواند به تمام امپراطوری روم اطلاق گردد، صرف نظر از این که نوع نظام آن‌جا جمهوری بود یا امپراطوری. در این بستر، پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند که اصطلاح مشترک‌المنافع ترجمه دقیق‌تر و بی‌طرف تر اصطلاح لاتینی است چون این واژه نه به حاکمیت جمهوری دلالت می‌کند و نه امپراطوری، بلکه این‌جا به معنی کلیت دولت است. از سوی دیگر، حتی در حالاتی که رس پابلیکا به صورت واضح به امپراطوری روم تحت حاکمیت امپراطوری اطلاق می‌گردد نیز به معنی «جمهوری» ترجمه گردیده‌است (نقل قول‌های پایین را ببینید).
جمهوری روم
نویسندگان رومی از اصطلاح رس پابلیکا در محتوای عصری استفاده می‌کنند که روم توسط نظام جمهوری اداره می‌شد: عصری میان پادشاهی روم و امپراطوری روم. بنابراین در این مورد، رس پابلیکا به صورت خاص به امپراطوری روم اشاره نمی‌کند، بلکه به جمهوری روم دلالت دارد.
امور یا نهادهای عامه
رس پابلیکا هم‌چنین می‌تواند به معنی کلی آن که «امور مردم» یا سیستم کلی دولت یک کشور است نیز استفاده گردد. در این نوع استفاده رس پابلیکا به مفهوم یونانی politeia ترجمه می‌گردد (که اساساً به معنی اداره دولت‌شهر است). هم‌چنین، برای یک سیاست‌مدار رومی که خودش را مصروف رس پابلیکا کرده بوده، ترجمه آن می‌تواند کلی‌تر و به صورت «مشغول به سیاست» ارائه گردد.
سایر کاربردها
بعد از این‌که امپراطوری روم در غرب فروپاشید، ایدهٔ رس پابلیکا از آن‌جایی که با بربرهای عصر مهاجرت بیگانه بود، ناپدید شد: هر زمانی که گریگوری تور به رس پابلیکا اشاره می‌کند، منظور او امپراطوری شرقی است.
نقل قول‌ها
نقل‌قول‌های آتی از منابع غیر کپی‌رایتی آورده شده‌اند و با سایر ترجمه‌ها ممکن است فرق داشته باشند، اما تمام آن‌ها جوانب متعدد مفهوم رس پابلیکا در روم باستان را نشان می‌دهند. متون اصلی لاتینی هم‌زمان با ترجمه آورده شده‌است تا نشان دهد که تنها محتوای متن اجازه می‌دهد رس پابلیکا را در هر مورد تعبیر کنیم.
از این مثال‌ها هم‌چنین بر می‌آید که احتمالاً مفهوم رس پابلیکا در امتداد عصر رومی‌ها به صورت تدریجی تغییر یافته‌است: معنی «جمهوری (رومی‌ها)» رس پابلیکا چیزی است که با نگاه به یک زمان بسته در گذشته اتفاق افتاده‌است (بنابراین در زمان سیسرون کمتر آشکار است، کسی که هیچ‌گاهی در مورد عصر امپراطورها نمی‌دانست، و تنها می‌تواند با عصر پادشاهان مقایسه گردد)؛ از سوی دیگر ترجمه مفهوم یونانی «politeia» در اواخر عهد عتیق، در شرف از بین رفتن بوده‌است.
سیسرون
De re publica اثر سیسرون، یک اثر علمی قرن اول قبل از میلاد در قالب مکالمات سقراط، رس پابلیکا را موضوع خود قرار داده است. تفاسیر و ترجمه‌های مختلف عنوان اثر یاد شده در مقاله «De re publica» بحث شده و عبارت رس پابلیکا نیز در این اثر چندین بار ذکر شده‌است. نقل قول‌های پایین برآنند تا نشان دهند که در تمام ترجمه‌های اثر سیسرون، باید بسته به زمینه‌ی متن از ترجمه‌های متنوع انگلیسی رس پابلیکا استفاده شود تا متن‌ها قابل فهم گردند. نقل قول‌ها از متن لاتینی «کتابخانه لاتین» (شماره فصل‌ها پس از این متن ذکر گردیده)، از ترجمه «سی.دی. یونگ» از گوتنبرگ (ستون دوم) و ترجمه «فرانسس بارهام» از «کتابخانه آنلاین آزادی» (ستون سوم) گرفته شده‌اند.
هنگامی که سیسرون به مؤلفان یونانی اشاره می‌کند (با اشاره به مفهوم «پولیتیا»):
ادبیات شهری
ادبیات شهری (Urban fiction) یا ادبیات خیابانی، گونه‌ای ادبی است که خاستگاه آن چشم‌انداز و فضای شهری است. لحن داستان‌ها و ادبیات شهری معمولاً تیره و تار است و تمرکز عمدهٔ آن بر سطح زیرین یا زیرپوستی زندگی معمولاً نادیدنی شهری است. جنسیت، خشونت و اعمال ناشایست از مولفه‌های آشکار این ژانر ادبی است. اغلب نویسندگان این گونهٔ ادبی، برای ترسیم خط داستانی خود از تجربیات گذشتهٔ خودشان استفاده می‌کنند. الیور توئیست اثر چارلز دیکنز، برجسته‌ترین مثال در رابطه با این ژانر ادبی است.
پیشگو (تاک شو)
پیشگو نام یک مجموعه شبکه نمایش خانگی با اجرای پژمان جمشیدی و کارگردانی رضا بهاروند و امین انتظاری است که از نماوا پخش شد. این برنامه دو قسمت گذشته و آینده دارد که بخش گذشته مربوط به خاطرات مهمان و سوالات مختلف و بخش آینده نیز در مورد آمال و آرزوهای مهمان و آیتم های دیگر است که نسبت به سایر برنامه های تاک شو جدید می باشند. در هر قسمت از این برنامه مهمانی که دعوت شده‌ و با پژمان جمشیدی به گفتگو می پردازد.
ضبط این برنامه در برج آزادی انجام شده است.
ساختار برنامه
این برنامه بخش های مختلفی تشکیل شده است از جمله موسیقی زنده و مهمان
موسیقی زنده
موسیقی زنده این برنامه بر عهده گروه دارکوب است.
در قسمت هشتم بابک جهانبخش که خود او مهمان برنامه بود، دو قطعه چی شده و زندگی ادامه داره را به صورت زنده می خواند.
سانسور شدید و حذف یک قسمت
انتهای برنامه تنها زمانی است که حضور مهمان را به درستی و به صورت واضح در تصویر می‌بینیم که آن هم موقع خداحافظی و تنها چند دقیقه است.
امین تارخ با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود از این برنامه انتقاد کرد و نوشت: «حداقل اسم مهمان را زیرنویس می‌کردید!
مجری برنامه «پیشگو» هنرمند گرامی پژمان جمشیدی است و میهمان، یک بازیگر… ای کاش حداقل نام میهمان زیرنویس می‌شد.
چرا که چهره ایشان را مطلقا ندیدیم و چنانچه مجری نامشان را ذکر نمی‌کرد، نمی‌دانستیم با کدام هنرمند روبرو هستیم!
آخر چه لذتی دارد سانسوری که سازندگان برنامه را وادار کند نمای نزدیک از آن مجری و نمای دور از آن‌ میهمان باشد، تنها به دلیل زن بودن؟؟؟
''‏ زن از نماى اکستریم لانگ شات قد نقطه و مرد در نماى بسته مجلسى نشان داده میشوند! ‏به خدا آن پوششى که میخواهید در سیاره صداوسیما براى زن جوان امروزى نشان دهید وجود خارجى ندارد! ‏نمیخواهید اطرافتان را ببینید؟"''
قسمت الناز حبیبی در نهایت حذف شد تا این مجموعه بیست قسمتی نوزده قسمت باقی بماند.
شارل پی‌یر آنری ریو
شارل پیر آنری ریو (زادهٔ ۸ ژوئن ۱۸۲۰ - مرگ ۱۹ مارس ۱۹۰۲) خاورشناس سوئیسی بود.
زندگینامه
وی زادهٔ ژنو بود. در دانشگاه بن دانش اندوخت و در ۱۸۴۳ دکترایش را گرفت. در ۱۸۴۷ به استخدام موزه بریتانیا درآمد و پس از بیست سال خدمت به نگهبانی از دستنوشته‌های خطی گمارده شد.
در ۱۸۷۱ او کار دستنوشته‌های عربی کاتالوگوس کودیوم مانوسکریپتوروم اورینتالوم را که ویلیام کیوریتن آغاز کرده‌بود به انجام رساند و در ۱۸۹۴ آن را با فزوده‌هایی به چاپ رساند. او همچنین در ۱۸۸۸ فهرست دست‌نوشته‌های ترکی و میان سال‌های ۱۸۷۹-۱۸۹۵ فهرست دست‌نوشته‌های فارسی را در چهار جلد مرتب نمود. در پایان آرشیوی از آگاهی‌های کتاب‌ها و نویسندگان آنها فراهم‌آورد. در ۱۸۹۵ او استاد عربی دانشگاه کمبریج شد. او در شهر لندن درگذشت.
متون کهن ایرانی
محققین ایرانی مانند ایرج افشار، در تلاش برای یافتن نسخ خطی متون کهن ایرانی و تهیه میکروفیلم از آنها، از یادداشت‌های و کتاب‌های وی، بسیار سودجسته‌اند.
لایاتیکو
لایاتیکو (به ایتالیایی: Lajatico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پیزا واقع شده‌است.
خصوصیات
لایاتیکو ۷۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۵۳ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داریو روسی
داریو روسی (Dario Rossi؛ زادهٔ November 14, 1972) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مودنا، باشگاه فوتبال اسپال، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال پیزا، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
باشگاه فوتبال بهمن شیراز
باشگاه فوتبال بهمن شیراز یک باشگاه فوتبال ایرانی بود که در سال ۱۳۷۸ در شیراز بنیان‌گذاری شد و در سال ۱۳۹۴ به علت مشکلات مالی منحل و امتیاز آن به باشگاه فوتبال خونه به خونه بابل واگذار شد.لازم به ذکر است این باشگاه پس از فروش امتیاز تیم بزرگسالان خود ،در رده های پایه هنوز فعالیت دارد و هم اکنون در رده های سنی نوجوان و جوانان در لیگ برتر ایران حضور دارد. سر مربی تیم نوجوان بهمن، علی نصیری و سر مربی تیم جوانان بهمن ، یاشا تقی زاده میباشند. استاد و پیشکسوت فوتبال شیراز حسین حسین زاده نیز مدیر فنی کلیه رده های سنی بهمن شیراز است.
این تیم که معمولاً در لیگ دسته دوم حاضر بود در آخرین سال حیات خود به لیگ آزادگان صعود کرد اما با فروش حق امتیاز خود، فرصت حضور در بازی‌های این لیگ را از دست داد.
اشاهبه (یمن)
اشاهبه  به عربی ( الأشاهبة )، روستایی است در دهستان المقاطر از توابع استان شبوه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن ( ۱۰۰ ) نفر ( ۹ خانوار) می‌باشد.
جیمز ترنر (تنیس‌باز)
جیمز ترنر (James Turner؛ زاده July 2, 1965) یک تنیس‌باز اهل بریتانیا است.
ایگور زاسدا
ایگور زاسدا (زادهٔ September 12, 1932) شناگر اهل شوروی است.
لورین (ترانه)
«لورین» تک‌آهنگی از هنرمند اهل آلمان ساندرا کرتو است که در سال ۱۹۸۶ میلادی منتشر شد.
پانفورته
پانفورته (Panforte) یک دسر سنتی جویدنی ایتالیایی حاوی میوه‌ها و آجیل است. پختن آن یک سنت کریسمس است که در سراسر ایتالیا شناخته شده‌است، به ویژه در استان سیه‌نا
لووز (آلمان)
لووز یک شهر در آلمان است که در رندسبورگ-اکرنفورده واقع شده‌است. لووز ۸۲۴ نفر جمعیت دارد.
آگوستا شولتز
آگوستا شولتز (Augusta Schultz؛ زاده ۸ آوریل ۱۸۷۱ درگذشته ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۵) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کارین اشلوتر
کارین اشلوتر (زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۳۷ میلادی) یک سوارکار زن اهل کشور آلمان است که موفق به دریافت مدال المپیک نیز شده‌است. او در شهر هامبورگ متولد شده‌است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ مونیخ و در رشتهٔ درساژ شرکت کرد و مدال نقرهٔ تیمی را به همراه تیم آلمان و در کنار لیزلوت لینزنهاف و یوزف نکرمان بدست آورد.
مفهوم (منطق)
مفهوم چیزی است که بتوان آن را تصور کرد، و در اصطلاح منطقیان چیزی است که در عقل حاصل شود، چه حصول بالقوه باشد چه حصول بالفعل.
مفهوم عبارت است از صورت ذهنی، خواه در مقابل آن لفظی وضع شده باشد خواه وضع نشده باشد.
در اصطلاح اصولیان، مفهوم در مقابل منطوق است و چیزی است که لفظ دال بر آن است و به دو قسمت موافق و مخالف تقسیم می‌شود:
مفهوم موافق مفهومی است که به طریق مطابقت از کلام حاصل شود و مفهوم مخالف مفهومی است که به طریق التزام از کلام حاصل شود.
همچنین مفهوم به مجموع صفاتی اطلاق می‌شود که در تصوّر شیء مندرج است. مثلاً تصور انسان متضمّن تصور حیات، نطق، پستاندار و مهره‌دار و … است. یعنی شامل مجموع تصوراتی است که بر او حمل می‌شود. اما مصداق چنین نیست زیرا مصداق شامل مجموع افرادی است که بر آنها صدق می‌کند. به همین جهت نسبت بین مفهوم و مصداق شیء نسبت معکوس است. هر چه مفهوم شیء غنی‌تر باشد، مصداق آن فقیرتر (یعنی تعداد مصادیق آن کمتر) است و هر چه مفهوم فقیرتر باشد تعداد مصداق آن بیشتر است.
مفهوم دارای چند معنی است که از آن جمله است:
بیشتر منطق دانان ارسطویی مفاهیم را به کلی و جزئی تقسیم و تمایز آن‌ها را تبیین می‌کنند؛ اما برخی معتقدند مفهوم جزئی وجود ندارد و تمام مفاهیم کلی اند.
بعدازظهر یکشنبه در جزیره گراند ژات
جزیره گراند ژات که در فرانسوی به معنای دیس بزرگ است، در رودخانه سن در پاریس قرار گرفته‌است و در اواخر قرن نوزدهم میلادی، تفرجگاهی محبوب برای ساکنین پاریس به حساب می‌آمد. نقاش در این کار با پیروی از سبک استادانی چون کلود مونه و پیر آگوست رنوار در انتخاب محدوده و موضوعی معمولی برای نقاشی که نه شامل رویدادی تاریخی و نه سرشار از احساس باشد، همچنان در خط قرمزهای امپرسیونیسم حرکت می‌کند اما چیزی که این اثر را در زمره شاهکارهای هنری قرار داد، نقاش جوانی بود با یک تئوری علمی در نورشناسی و اثبات این که نقاشی به صورت نقطه نقطه، سطحی روشن‌تر از نقاشی با ضربات کلاسیک قلم مو به وجود می‌آورد.
سورا تنها ۲۶ سال داشت وقتی این اثر در هشتمین و آخرین نمایشگاه امپرسیونیست‌ها به نمایش گذاشته شد. ابعاد نجومی کار (تقریباً دو در سه متر)، تکنیک منحصر به فرد رنگ آمیزی و چیدمان موضوعی اثر، بلافاصله باعث به وجود آمدن شکاف در جامعه شکننده امپرسیونیست‌ها شد طوری که محققین سیر تکامل آثار هنری، ایجاد نئوامپرسیونیسم را با تاریخ آخرین نمایشگاه امپرسیونیسم و نمایش این اثر هم‌زمان می‌دانند. سورا تنها ۵ سال پس از خلق این اثر در سال ۱۸۹۱ میلادی از دنیا رفت.
این اثر هم‌اکنون در مؤسسه هنر شیکاگو نگهداری می‌شود.
آرباناشکا (پروکوپیه)
آرباناشکا یک روستا در صربستان است که در پروکوپلیه واقع شده‌است. آرباناشکا ۵۱ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه هسکینس
فرودگاه هسکینس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HKN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۸۹ متر است. این فرودگاه در کشور پاپوآ گینه نو قرار دارد و در ارتفاع ۲۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
روبرتو براون
روبرتو براون (Roberto Brown؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل پاناما است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به مونترال ایمپکت، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال شریف تیراسپول، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، و تیم ملی فوتبال پاناما اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال پاناما بازی کرده‌است.
داریو شاریچ (بازیکن فوتبال)
داریو شاریچ (Dario Šarić؛ زادهٔ May 30, 1997) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Bosnia and Herzegovina national under-17 football team و Bosnia and Herzegovina national under-19 football team بازی کرده‌است.
نیکو پیروسمانی
نیکالا پیرُسْماناشْویلی معروف به نیکُ پیرُسْمانی (زادهٔ ۵ مهٔ ۱۸۶۲، درگذشت ۹ آوریل ۱۹۱۸ میلادی)، یک نقاش خودآموخته گرجی است که بدوی گرا بوده و یک هنرمند نائیف به شمار می‌آید. او عمر خود را در تهیدستی گذرانده و پس از مرگ، به شهرت جهانی رسیده است.
زندگی‌نامه
نیکو پیروسمانی در ۵ مهٔ ۱۸۶۲ میلادی، در خانواده‌ای دهقان، در روستای میرزاآنی، در استان کاختی گرجستان به دنیا آمده بود. والدین او، آسلان پیروسماناشویلی و تکلا توکلیشویلی، که کشاورز و صاحب یک تاکستان کوچک و چند گاو بودند، چند سال بعد از تولد نیکو، از دنیا رفتند و او را در مراقبت از دو خواهر بزرگترش، ماریام و پپه، تنها گذاشتند. نیکو و خواهرانش در سال ۱۸۷۰ به تفلیس نقل مکان کردند، و دو سال بعد، زمانی که آن‌ها در یک آپارتمان کوچک در نزدیکی ایستگاه راه آهن تفلیس زندگی می‌کردند، پیروسمانی به عنوان خدمتکار، در خانه‌های ثروتمندان کار می‌کرد و خواندن و نوشتن به دو زبان گرجی و روسی را فرا گرفت. در سال ۱۸۷۶، او به زادگاهش بازگشته و به عنوان یک چوپان مشغول فعالیت شد.
پیروسمانی به تدریج، خودآموختهٔ نقاشی شد. یکی از تخصص‌های او نقاشی روی برزنت مشکی بود. در سال ۱۸۸۲، او به همراه نقاش خودآموختهٔ دیگری به نام گیورگی زازیاشویلی، یک کارگاه نقاشی برپا کردند که تابلوهای خود را در آنجا ساختند. در سال ۱۸۹۰، پیروسمانی به عنوان راهنمای راه آهن کار می‌کرد. او در سال ۱۸۹۲، شراکتاً یک مزرعهٔ تولید لبنیات در تفلیس بر پا کردند، که در سال ۱۹۰۱، پیروسمانی آن را رها کرد. پیروسمانی که در طول عمرش تهیدست بود، مایل به فعالیت در مشاغل معمولی از قبیل نقاشی ساختمان و سفیدکاری منازل بود. او همچنین برای مغازه داران تفلیس، تابلو، نقاشی و پرتره‌هایی طبق سفارش‌های خودشان می‌ساخت. با اینکه آثار او شهرت موضعی دارد، روابط او با هنرمندان حرفه‌ای به سختی می‌ماند؛ برای او، عایدی معیشت مهم تر از انتزاعات زیبایی‌شناسی بود.
نیکو پیروسمانی در ۹ آوریل ۱۹۱۸ میلادی، در سن ۵۵ سالگی، بر اثر سوءتغذیه و نارسایی کبد از دنیا رفت و در آرامستان نینو به خاک سپرده شد؛ محل دقیق دفن او ثبت نشده بود و تا کنون شناسایی نشده‌است.
کار
نقاشی‌های پیروسمانی تحت تأثیر شرایط اجتماعی زمان و مکان خودش بوده‌است. تعداد زیادی از آثار موجود او، دربارهٔ گروه‌های اشراف، کارگران، مغازه داران و بازرگانان است. پیروسمانی شیفتهٔ طبیعت و زندگی روستایی بوده و به ندرت مناظر شهری را نقاشی کرده‌است. او تصاویر زیادی از حیوانات کشیده است؛ می‌توان گفت که او تنها هنرمند گرجی نقاش حیوانات بوده‌است. پیروسمانی همچنین مجذوب شخصیت‌های تاریخی، از جمله: روستاولی، ملکه تامار و گیورگی ساآکادزه بوده و تصاویر آن‌ها را به خوبی تصاویر مردم عادی معاصرش و زندگی روزمره‌شان نقاشی کرده‌است.
پیروسمانی معمولاً روی برزنت نقاشی می‌کرد. او بر خلاف هنرمندان دیگر، در تقلید محض از طبیعت پیشروی نکرده و توجهی به جزئیات نداشته‌است. بعضی از نقاشی‌های او تک رنگ هستند. نقاشی‌های او، توجه زیرکانهٔ پدیدآورنده را اثبات می‌کند. قرارگیری اشخاص به سمت بیننده بوده، در حالی که صورت آن‌ها هیچ حالت خاصی را نشان نمی‌دهد.
در دههٔ ۱۹۱۰، میخائیل-له دانتیو شاعر روس، کیریل زدانِویچ هنرمند گرجی و برادرش ایلیا زدانویچ طرفدار او شدند. ایلیا زدانِویچ نامه‌ای دربارهٔ پیروسمانی به روزنامهٔ «زاکاوکازسکایا رِچ» نوشت، که در تاریخ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۱۳ منتشر شد. او انتشار نقاشی‌های پیروسمانی را در مسکو به عهده گرفت. در ۷ ژانویه، «روزنامهٔ مسکو» (مسکوسکایا گازتا) دربارهٔ نمایشگاه «میسن» نوشت، جایی که نقاشی‌های هنرمندان خودآموخته به نمایش گذاشته شد؛ در بین آنها، چهار اثر از پیروسمانی بود: «گوزن»، «زنی با یک لیوان آبجو»، «زندگی آرام» و «تصویر زدانِویچ». بعدها، همان روزنامه، نوشته‌های کارشناسانی را منتشر کرد که تحت تأثیر استعداد پیروسمانی قرار گرفته بودند.
در همان سال، مقاله‌ای دربارهٔ پیروسمانی و هنر او، در روزنامهٔ گرجی زبان «تِمی» منتشر شد.
در سال ۱۹۱۶، «انجمن نقاشان گرجی» توسط دیتو شواردنادزه بنیان نهاده شد، پیروسمانی را به گردهمایی‌های خود دعوت کرد و شروع به تجلیل او نمود، اما پیروسمانی، همیشه به سختی با انجمن رابطه برقرار می‌کرد. اوهمچنین یکی از تابلوهای نقاشی خود به نام «جشن عروسی گرجی» را به انجمن اهدا نمود. روزی هم یکی از اعضای انجمن کاریکاتوری از او منتشر کرد که باعث رنجش او شد. تهیدستی مداوم پیروسمانی، با مشکلات اقتصادی به وجود آمده در نتیجهٔ جنگ جهانی اول ترکیب شد، و عمر او زمانی به پایان رسید که کارش سرشناسی اندکی داشت.
شهرت پس از مرگ
پس از جنگ، شهرت او در سطح جهانی گسترش یافت، زمانی که او به عنوان یک هنرمند نائیف در پاریس و جاهای دیگر مورد تحسین قرار گرفت. نخستین کتاب دربارهٔ پیروسمانی به زبان‌های گرجی، روسی و فرانسوی، در سال ۱۹۲۶ منتشر شد. پیروسمانی الهام بخش پابلو پیکاسو در طرح یک پرتره شد (سال ۱۹۷۲). نمایشگاه‌های آثار پیروسمانی تا کنون در:
این آثار تا کنون به بازدید بیش از ۳۵۰۰۰۰ بازدیدکننده رسیده است.
تصویر چهرهٔ پیروسمانی بر روی اسکناس‌های ۱ لاری گرجستان است. روزنامهٔ دو زبانهٔ «پیروسمانی» در ترکیه منتشر شده‌است. در مارس ۲۰۱۱، پی برده شد که، نوشتهٔ روی درب انبار شراب «کوریشویلبی» در اوزاآنی، توسط پیروسمانی ساخته شده‌است. طی پژوهشی در ۳۱ مه ۲۰۱۱، کارشناسان، نقاشی ای ایجاد شده توسط پیروسمانی یافتند، که بر می‌آید «سرباز زخمی» باشد. این نقاشی به گالری ملی گرجستان تحویل داده شده‌است.
حسن‌بای رحیم‌اف
حسن‌بای رحیم‌اف یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور ازبکستان است.
مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹
رحیم‌اف در وزن ۱۲۵ کیلوگرم کشتی آزاد مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ نورسلطان حاضر بود که در مسابقه اول و دوم لوئیس ویونس از ونزوئلا و دنیل لیگتی از مجارستان را شکست داد اما در مسابقه بعد به طاها آکگل از ترکیه باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مراحل شانس مجدد الکساندر رومانوف از مولداوی را شکست داد و به دیدار رده‌بندی رسید. وی در این دیدار ژیوی دنگ از چین را شکست داد و مدال برنز وزن ۱۲۵ کیلوگرم را به دست آورد. تست دوپینگ او مثبت اعلام شد و مدال برنز از وی پس گرفته شد.
توکوگاوا مونه‌تادا
توکوگاوا مونه‌تادا ; September 7, 1721 – January 13, 1765 سامورایی اهل ژاپن بود.
نصیب بیگ یوسف بیگلی
نصیب بیگ یوسف بیگلی (Nəsib bəy Yusifbəyli) (زاده ۵ ژوئیه ۱۸۸۱ – درگذشته ۳۱ مه ۱۹۲۰) نویسنده و از چهره‌های سیاسی و اجتماعی آذربایجان بود.
خانواده
او با شفیقه گاسپرینسکایا، دختر اسماعیل گاسپرینسکی ازدواج کرده بود.
عشق ابدی
«عشق ابدی» ترانهٔ مشهوری در سبک سول است که سال ۱۹۶۷ توسط باز کیسن و مک گی‌دن سروده شد و رابرت نایت آن را ضبط و اجرا کرد.
لاسترا آ سینیا
لاسترا آ سینیا (به ایتالیایی: Lastra a Signa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
عشق ابدی
گروه‌ها و خوانندگان پرشماری ترانه را بازخوانی کرده‌اند که از میان مشهورترین‌هایشان می‌توان به اجراهای لاو افیر، کارل کارلتن و ساندرا اشاره کرد.
لاسترا آ سینیا
خصوصیات
لاسترا آ سینیا ۴۳٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۹٬۸۲۹ نفر جمعیت دارد و ۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای جروزیو و Saint-Fons خواهرخوانده‌های لاسترا آ سینیا هستند.
گالینا کامائفا
گالینا کامائفا (زادهٔ ۱۹۳۹) شناگر اهل روسیه است.
لوپتین
لوپتین یک شهر در آلمان است که در Plön (District) واقع شده‌است. لوپتین ۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
مورسنگ‌چشم کاکل‌نواری
مورسنگ‌چشم کاکل‌نواری گونه‌ای از پرندگان خانواده مورچه‌مرغان است و در کلمبیا و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت تخریب شده‌است.
ماریا سانچز
ماریا سانچز (Maria Sanchez؛ زاده November 26, 1989) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
ادبیات فراهنجاری
ادبیات فراهنجاری (Paranormal fiction) یا ادبیات پارانرمال، گونه‌ای از ادبیات داستانی است که کشش اصلی داستان بر پایه و اساس مضامین فراهنجاری است. جن‌گیر پرونده‌های ایکس و چیزهای عجیب از جمله آثاری محسوب می‌گردند که در قالب همین ژانر می‌گنجند.
شارون کین
شارون کین (Sharon Kane؛ زاده February 24, 1956 ) بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.
فرانکو بارزی
فرانکو بارزی ؛ (زاده ۸ مه ۱۹۶۰)، مدافع بازنشستهٔ فوتبال اهل ایتالیا و از برجسته‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه میلان می‌باشد.
جام جهانی فوتبال
بعد از پائولو مالدینی بیشترین بازی را برای تیم میلان انجام داده‌است و به عنوان کاپیتان، موفق به کسب پنج اسکودتو شده و همچنین سه بار جام باشگاه‌های اروپا را بالای سر برده‌است. بارزی همچنین یکی از اعضای ایتالیا در جام جهانی ۱۹۸۲ بود و موفق شد همراه ایتالیا قهرمان جهان بشود. او در آخرین بازی ملی‌اش، در فینال جام جهانی ۱۹۹۴، در مقابل برزیل اولین ضربه پنالتی تیمش را از دست داد. او در جام جهانی ۱۹۹۴ در حالیکه بازوبند کاپیتانی تیم ملی ایتالیا را بر بازو داشت، در مرحله گروهی بازی‌ها دچار مصدومیت شد، اما با صعود ایتالیا، به دیدار نهایی رقابت‌ها، در این دیدار حضور داشت و با رهبری خط دفاع ایتالیا، ۱۲۰ دقیقه زوج خط حمله برزیل روماریو و ببتو را در گلزنی ناکام گذاشت. بارزی در ضربات پنالتی، به عنوان اولین پنالتی‌زن ایتالیا معرفی شد و آخرین ضربه خود برای تیم ملی کشورش را، به بالای دروازه کلودیو تافارل دروازه‌بان برزیل فرستاد. او پس از کسب نائب قهرمانی جام جهانی به همراه ایتالیا، از بازی‌های ملی خداحافظی کرد. بارزی تا سال ۱۹۹۷ در باشگاه میلان حضور داشت و در پایان فصل ۹۷–۱۹۹۶ کفش‌های خود را آویخت.
بهترین مدافع
این مدافع بازیساز همراه فرانس بکن بائر آلمانی، از بهترین لیبروهای تاریخ فوتبال می‌باشد. یک بازیکن کامل با خصوصیات توأم دفاعی، هجومی، بازیسازی، رهبری و هدایت‌کننده تیم که در قلب تیم میلان در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ قرار داشت.
کاپیتان میلان
وی به عنوان کاپیتان میلان دو بار در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا را بالای سر برد. بارزی در نظرسجی مجلهٔ ورلد ساکر در لیست یک‌صد فوتبالیست برتر قرن بیستم در رتبهٔ نوزدهم جای گرفت.
میهمان ویژه شهرآورد تهران
بارزی بازیکن سابق و مدیر آکادمی میلان میهمان ویژه پرسپولیس در شهرآورد هفتاد و ششم تهران بود.
محدث ارموی
سید جلال‌الدین محدث ارموی (زاده ۲ آذر ۱۲۸۳ در ارومیه - درگذشته ۵ آبان ۱۳۵۸)، تصحیح‌کننده و پژوهش‌گر متون کهن و قرآن‌پژوه ایرانی بود.
زندگی‌نامه
او داماد سیّد احمد طالقانی یعنی شوهر خواهر جلال آل‌احمد بود.
مرگ
محدث ارموی نزدیک ساعت ۲ بامداد ۵ آبان ۱۳۵۸ درگذشت. در جوار آرامگاه ابوالفتوح رازی در حرم شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
آثار
تصحیح و تحقیق نزدیک به ۷۰ کتاب از آثار کهن شیعی که از مه‌مترین آن‌ها می‌توان به آثار زیر نام برد.
آرنایوو
آرنایوو یک روستا در صربستان است که در Barajevo واقع شده‌است. آرنایوو ۹٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
یک دقیقه بایست (ترانه ساندرا)
«یک دقیقه بایست» تک‌آهنگی از هنرمند اهل آلمان ساندرا کرتو است که در سال ۱۹۸۸ میلادی منتشر شد.
کیتس لستر
کیتس لستر (Keats Lester؛ زاده درگذشته ۱۹۰۴:۸:۴, ) یک تنیس‌باز اهل بریتانیا بود.
بئاتریچه رانا
او نواختن پیانو را در چهارسالگی آغاز کرد و نخستین بار در نه‌سالگی به اجرای عمومی پرداخت.
خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا
هیتوتسوباشی توکوگاوا یکی از خاندان‌های ژاپنی بود.
شوگون پانزدهم و آخرین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا یوشینوبو از خاندان میتو- توکوگاوا، بعدها به فرزندخواندگی این خاندان درآمد.
لاترینا
لاترینا (به ایتالیایی: Laterina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آرتزو واقع شده‌است.
مدیریت صنعتی
مدیریت صنعتی شاخه‌ای از مدیریت است که مدیران نیروی انسانی سازمان‌های صنعتی را تربیت می‌کنند و دارای سه بعد اصلی: اختلاف۱۲ واحدی با رشته مدیریت دولتی دارد. به بررسی نحوه قرار گرفتن ماشین آلات و بهره وری آن‌ها توجه دارد. توجه اساسی به واحدهای صنعتی و همچنین کارگرها و نحوه انجام کار و چالش‌های کارگری توجه دارد. هدف از این رشته تحصیلی تربیت افرادی می‌باشد که بتوانند با دیدگاهی مدیریتی سازمان‌های صنعتی را مدیریت نمایند. توضیحات بیشتر راجع به هر درس:
روانشناسی صنعتی: مطالعه رفتار آدمی در جنبه‌هایی از حیات که به کار مربوط می‌شود و بهره‌گیری از دانش حاصل از رفتار آدمی جهت به حداقل رسانیدن مشکلات وی در کار.
حسابداری صنعتی: هدف از درس حسابداری صنعتی آشنا ساختن دانشجویان با ماهیت هزینه‌ها و سایر اطلاعات اقتصادی و موارد استفاده مدیریت از این اطلاعات می‌باشد. در این درس مخصوصاً روی بسط و توسعه اطلاعات مربوط به قیمت تمام شده و نحوه استفاده از آن در امر تجزیه و تحلیل، برنامه‌ریزی و کنترل عملیات در مؤسسات صنعتی تأکید گردیده است.
زبان تخصصی: هدف: آموزش لغات، اصطلاحات و متونی از منابع متداول رشته‌های مختلف مدیریت و حسابداری به منظور توسعه معلومات دانشجویان جهت استفاده از منابع علمی و فنی رشته تحصیلی مربوط به زبان انگلیسی به ترتیبی که دانشجویان بتوانند با سرعتی متناسب متون انگلیسی مربوط به رشته تحصیلی خود را بخوانند و در حد مطلوب مفاهیم آن را درک کنند. زبان تخصصی در مدیریت صنعتی شامل زبان تخصصی1 و زبان تخصصی2 می‌باشد.
کنترل کیفیت آماری: هدف: آشنائی دانشجویان با نحوه عملکرد مرغوبیت در واحدهای آماری کنترل کیفیت به منظور بهبود مرغوبیت کالا
سیستم‌های خرید و انبارداری و توزیع : هدف: آشنائی دانشجویان با نحوه خرید کالا،انبار آن و توزیع آن.
کنترل پروژه: هدف: آشنایی دانشجویان با روش‌های کنترل پروژه و هدایت آن با استفاده از تحلیل‌های مقداری
طرح‌ریزی و تعمیرات و نگهداری : هدف: شنایی دانشجویان با مفاهیم اساسی و سیستم‌های طرح ریزی و تعمیرات و نگهداری ماشین آلات و تجهیزات موجود در راه‌های تولیدی
کارسنجی و روش‌سنجی: هدف: آشنایی دانشجویان با مفاهیم اساسی کارسنجی، مطالعه روش‌ها و زمان سنجی، نحوه محاسبه و نگهداری زمان‌های استاندارد و تأثیر آن در بهبود عملکرد سازمان‌های صنعتی و تولیدی
مدیریت کارخانه: هدف:آشنایی با چگونگی مدیریت کارخانجات.
حفاظت صنعتی: هدف:آشنا شدن دانشجویان با عوامل، عناصر، خطرات و عوارضی که در محیط کار وجود دارد و نحوه مقابله با آن‌ها به صورتی که نیروی انسانی شاغل در محیط کار احساس امنیت کرده و کارایی اش را از دست ندهد.
لینکلن کونتیننتال مارک هفت
لینکولن کونتیننتال مارک هفت (Lincoln Continental Mark VII) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۴–۱۹۹۲تولید شده‌است.
مدیریت صنعتی
بررسی اقتصادی طرح‌های صنعتی: هدف: آشنایی دانشجویان با نحوه بررسی اقتصادی طرح‌های صنعتی، مطالعه امکان‌پذیری فنی و اقتصادی به صورت کار گروهی.
لینکلن کونتیننتال مارک هفت
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده وزن آن در حالت طبیعی 3748 lb است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
مدیریت صنعتی
روابط صنعتی: هدف:آشنائی دانشجویان با نحوه رابطه کارگر و کارفرما در صنایع
احمد آذری قمی
زندگی
احمد بیگدلی آذری قمی در سال ۱۳۰۳ در قم زاده شد و از نوجوانی به تحصیل علوم حوزوی روی آورد. او سپس در درس خارج علمای قم و نجف مانند میرزا هاشم آملی، سید ابوالقاسم خویی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید محمد محقق داماد، سیدمحمد حسین طباطبایی، سید روح‌الله خمینی، و سید محمد تقی خوانساری حاضر شد و به اجتهاد دست یافت. احمد آذری قمی در سال ۱۳۳۷ با همکاری عده‌ای از دوستان خود نهادی را در حوزه علمیه قم پی ریزی کردند که به عنوان جامعه مدرسین حوزه علمیه قم شناخته شد. او به سبب مبارزات ضد رژیم پادشاهی بارها به زندان افتاد و تبعید شد. پس از انقلاب اسلامی در مشاغلی از جمله دادستانی انقلاب اسلامی، نمایندگی دوره دوم مجلس شورای اسلامی از قم، نمایندگی دو دوره مجلس خبرگان رهبری از تهران و دبیری جامعه مدرسین پرداخت.
مدیریت صنعتی
فنون تجزیه و تحلیل و طراحی سیستم: هدف: آشنا کردن دانشجویان با ضرورت تجزیه وتحلیل و طراحی سیستم، و همچنین شناخت مفاهیم سیستم، تفکر سیستمی، رویکرد سیستمی، نظریه عمومی سیستم‌ها، علوم کنترل و ارتباطات و کاربرد هریک از آن‌ها در سازمان و سرانجام آشنایی با محتوای فراگردها، و ابزارهای تجزیه و تحلیل و طراحی سیستم
احمد آذری قمی
زندگی
آذری همچنین به زبان‌های عربی، فرانسوی و انگلیسی آشنایی داشته و مدت‌ها درس خارج فقه و اصول ارائه می‌داد.
مدیریت صنعتی
بازاریابی بین‌المللی: هدف:کسب دانش در بازاریابی بین‌المللی به منظور پیشنهاد راه حلهایی برای افزایش صادرات کالاهای غیر نفتی که در حال حاضر در صد کمی از کل صادرات را تشکیل می‌دهد و صدور مطلوب تر فراورده‌های نفتی تا حد مورد نیاز جامعه کنونی کشور
احمد آذری قمی
دوران رهبری روح‌الله خمینی
آذری قمی در تیر ۱۳۵۸ به حکم روح‌الله خمینی، به عنوان دادستان دادگاه انقلاب تهران منصوب شد. اما بعد از دو ماه و نیم استعفا کرد. وی در دههٔ نخست پس از انقلاب علی‌رغم داشتن مقام رسمی در حکومت و پیشینه شاگردی و پشتیبانی از اندیشه‌های روح‌الله خمینی پیرامون حکومت اسلامی و مخالفت با حکومت پهلوی به عنوان یکی از منتقدان پرسروصدای عملکرد خمینی شناخته می‌شد.
او در جلسهٔ رأی اعتماد به دوره دوم نخست‌وزیری میرحسین موسوی در سال ۱۳۶۴ در نطق مخالف خود در انتقاد از اصرار خمینی برای معرفی موسوی دستورات ولی فقیه را به احکام ارشادی و مولوی تقسیم کرد و با توجه به اینکه ولی فقیه در برابر نمایندگان مجلس به‌جز توصیه و نصیحت اختیار دیگری ندارد این حکم را ارشادی دانست. سخنان آذری قمی با واکنش شدید بسیاری از نمایندگان مواجه شد و حتی هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس گفت: آذری قمی با این نطق مخالف به عنوان شاخص‌ترین چهره در میان مخالفان موسوی و حامیان خامنه‌ای معروف به گروه ۹۹ نفر مطرح شد. رفسنجانی در مورد نطق مخالف او در جلسه رأی اعتماد به دولت در خاطرات خود می‌نویسد: «آذری قمی در مورد تأیید امام از دولت، اظهارات بدی کرد که خالی از اهانت به امام نبود و در مجلس مورد اعتراض قرار گرفت».
مدیریت صنعتی
پروژه: هدف: الف. آشنایی عملی دانشجو با مسایل یک سازمان خاص و نحوه کار در آن ب. تطبیق دروس تئوری و تخصصی با مسایل عینی ج. برقراری ارتباط بین جامعه و مرکز آموزش عالی از طریق مبادله اطلاعات علمی و تجارب علمی د. پیدا کردن مشکلات و بیان راه حل برای رفع نارسائی‌ها و هرچه کاراتر کردن سازمان.
احمد آذری قمی
دوران رهبری روح‌الله خمینی
احمد آذری قمی با راه‌اندازی روزنامه رسالت به مخالفت سرسختانه با سیاست‌های اقتصادی دولت می‌پرداخت و از مدافعان بازار آزاد و اجرای احکام فقهی بدون هرگونه دخالت دولتی بود.
انتقادات شدید آذری از تصمیمات دولت و نظرات خمینی در مقاله‌هایش در روزنامه رسالت نیز بازتاب داشت و به موضوع جنجال‌برانگیزی تبدیل شده بود تا جایی که خمینی در سال ۱۳۶۳ دستور عدم ارسال روزنامه رسالت به جبهه را برای جلوگیری از تضعیف روحیه رزمندگان صادر کرد. حتی اسدالله بیات از خمینی نقل قول می‌کند که یک بار گفته بود:
اعتبارنامه آذری قمی در مجلس دوم هم با اعتراض روبرو شد. منشأ اعتراضات نامه‌ای بود که جمعی از فعالان آن زمان به خمینی نوشته بودند و تصور می‌شد آذری قمی یکی از امضاکنندگان این نامه است. این نامه آن‌قدر تند بود که خمینی به پسرش سید احمد گفته بود: «به آقایان بگویید ادب را از رادیو اسرائیل یاد بگیرند». البته اعتبارنامه او نهایتاً با ۱۶۴ رای موافق، ۲۰ رای ممتنع، و ۹ رای مخالف تصویب شد.
انتخاب سید علی خامنه‌ای برای رهبری
محمد امامی کاشانی از نمایندگان مجلس خبرگان که علی خامنه‌ای را به رهبری انتخاب کردند در شهریور ۱۳۹۲ و در برنامه تلویزیونی «شناسنامه» آذری قمی را فقیهی معرفی کرد که از جانب خامنه‌ای به عنوان یکی از گزینه‌های رهبری پس از درگذشت روح‌الله خمینی مطرح بوده‌است. با این وجود در بخشی از نوار منتشر شده از جلسه ۱۴ خرداد مجلس خبرگان مشخص است که احمد آذری قمی، نخستین کسی بوده که در جلسه ۱۴ خرداد نام خامنه‌ای را به عنوان جانشین رهبر بر زبان آورده‌است. از طرفی خامنه‌ای خطاب به احمد آذری قمی از فقهای معروف مجلس خبرگان می‌گوید: "همین آقای آذری که اسم من را نخستین بار آوردند در این جلسه، بنده اگر حکم [فقهی] بکنم ایشان قبول خواهند کرد؟" و صدای پاسخی می‌آید که تصریح دارد: "ما که نمی‌خواهیم از شما تقلید بکنیم."
حصر خانگی و درگذشت
آذری قمی در ۵ آبان ۱۳۷۶ (۱۸ روز پیش از سخنرانی مشهور منتظری) در مورد صلاحیت علی خامنه‌ای برای مرجعیت، نامه‌ای به محمد خاتمی (رئیس‌جمهور وقت) نوشت. این نامه در آبان ۱۳۷۶ بازتاب وسیعی در محافل دینی سیاسی کشور داشت و علت اصلی تعطیل درس، حمله به دفتر و بالاخره حصر غیرقانونی نویسنده از ۲۸ آبان ۱۳۷۶ شد. در بخشی از این نامه آمده بود:
پس از آن افراد لباس‌شخصی آن به منزل و محل درس او حمله کردند و شعارهایی همچون «آذری و منتظری، خوارج زمانند»، «مرگ بر سه خائن دین فروش، منتظری و آذری و سروش» و «مرگ بر آذری» در تجمعات آبان ۱۳۷۶ در قم سر داده شد. همچنین نیروهای سپاه پاسداران در نامه‌ای او را از ورود به مدرسه فیضیه قم منع کردند و پس از چند روز تقریباً همزمان با حصر حسینعلی منتظری، او نیز به حصر خانگی رفت.
متعاقباً محمد مؤمن طی مصاحبه‌ای مطلب عنوان شده به نقل از وی را شایعه و کذب محض دانست و مدعی شد سید علی خامنه‌ای هرگز چنین مطلبی را در خصوص آذری قمی به زبان نیاورده است. وی همچنین دربارهٔ محسن کدیور و نقل قول‌ها از وی گفت: «باید در خصوص کسانی صحبت کنیم که ارزش صحبت کردن داشته باشند».
مواضع آذری‌قمی نسبت به رهبری علی خامنه‌ای به جایی می‌رسد که می‌گوید: «رهبری آقای خامنه‌ای معلول تلاش من بوده که از این سبب و جهات دیگر از خدای خود و از شما جوانان عزیز عذر می‌خواهم». او بارها از نقش نیروهای امنیتی و شماری از روحانیون مانند محمد یزدی در قرار دادن نام علی خامنه‌ای به عنوان مرجع تقلید انتقاد می‌کرد و در یکی از نوشته‌هایش کفت: «نیروهای امنیتی در امور مرجعیت دخالت می‌کنند و اجازه نمی‌دهند مرجع اعلم معرفی شود چرا که با چنین اقدامی آیت‌الله خامنه‌ای به حاشیه می‌رود». احمد آذری قمی فشارها برای جا انداختن مرجعیت رهبر حکومت ایران را ناصواب، خیانت به اسلام و بی‌ارزش و بی‌اعتبار کردن جایگاه مرجعیت می‌دانست و استبداد دینی را بدترین نوع استبداد می‌خواند. احمد آذری قمی دو ماه پیش از مرگ در یادداشتی با عنوان ولایت فقیه در شرع و قانون اساسی دوباره تأکید کرد آنچه دربارهٔ ولایت فقیه نوشته فقط مختص امام معصوم و آیت‌الله خمینی است و اگر کسان دیگری را شامل شده عذرخواهی می‌کند. بر پایه مستندات فراز و فرود آذری قمی نگاه احمد آذری قمی نسبت به علی خامنه‌ای تا پایان عمر تغییر نکرد.
احمد آذری قمی در روز ۲۲ بهمن ۱۳۷۷ در بیمارستان خاتم‌الانبیا ی تهران وابسته به سپاه پاسداران درحالیکه تحت نظارت مأموران امنیتی بود در سن ۷۳ سالگی درگذشت و در صحن حرم معصومه به خاک سپرده شد.
ادعای پشیمانی و واکنش‌ها به آن
نخستین بار در سال ۱۳۹۰ مرجع تقلید قم، سید موسی شبیری زنجانی ادعا کرد احمد آذری قمی در اواخر عمر از کارهای خود پشیمان گشت و از سید علی خامنه‌ای عذرخواهی کرده بود. در این نامه که تاریخ آن ۱۲ خرداد ۱۳۷۵ احمد آذری قمی می‌گوید براساس یک سوءظن و شدت علاقه به نظام مقدس اسلامی، ناخواسته به نظام ضربه زده‌است.
شبیری زنجانی همچنین ادعا کرد که سید علی خامنه‌ای، علی اصغر حجازی، و محمد محمدی گلپایگانی را همواره دعای نیک می‌کند: