cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پیتر براونل
هیئت مدیرهٔ مدرسه
در جریان دورهٔ تصدی در هیئت مدیره مدرسه، به عنوان رئیس کمیته مالی خدمت کرد و در نظر داشتن در سال ۱۹۸۶ کاندید ریاست هیئت مدیره مدرسه شود اما حمایت کافی با خود نداشت.
شورای شهر
دیوید دیلاندر، یکی از اعضای جمهوری‌خواه شورای شهر، در سال ۱۹۸۹ از شورای شهر استعفا کرد و در واشینگتن دی.سی. در کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده به کار مشغول شد. براونل نامزدی حزب جمهوری‌خواه را بدست آورد و در یک انتخابات ویژه گرگ گوما، نامزد حزب دموکرات و حزب ائتلاف ترقی‌خواه را شکست داد. براونل در جریان کمپین انتخاباتی ۲۱۷۰ دلار جمع‌آوری ۴۷۲ دلار هزینه کرد در حالی‌که گوما ۸۷۵ دلار جمع‌آوری و ۶۴۰ دلار هزینه کرد.
براونل در انتخابات سال ۱۹۹۰ بی بوکچین، نامزد حزب سبزها را شکست داد. در سال ۱۹۹۲ بدون مخالفت برندهٔ انتخابات مجدد شد. براونل پس از انتخاب به عنوان شهردار، از شورای شهر استعفا کرد. یک انتخابات ویژه برای پر کردن کرسی خالی در شورای شهر برگزار شد و تام رایان، نامزد حزب جمهوری‌خواه برندهٔ این کرسی شد.
براونل در جریان دورهٔ تصدی در شورای شهر، در کمیتهٔ مالی خدمت کرد. پس از استعفای جان واتسن، یکی از اعضای شورای شهر از حوزهٔ انتخابیه پنجم، علاقمند رقابت بر سر کرسی ریاست شورای شهر شد، زیرا استعفای واتسن سبب شد که دموکرات‌ها رای کافی نداشته باشد، اما بعداً از رقابت در انتخابات خودداری کرد.
انتخابات‌ها
حزب جمهوری‌خواه در انتخاب‌های شهرداری سال‌های ۱۹۸۵، ۱۹۸۷، ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱، کاندید نداشت. براون در ۱۴ ماه ژوئن سال ۱۹۹۳ تصمیم خود را برای رقابت بر سر نامزدی حزب جمهوری‌خواه اعلام کرد و در ۲۰ ژانویه برنده شد. علیرغم این‌که کلاول نسبت به براونل برتری داشت و کلاول ۲۲۰ داوطلب در مقایسه با ۲۰ داوطلب براونل داشت، براونل در حالی‌که صرف در دو ناحیهٔ شورای شهر برنده شده بود، کلاول را شکست داد. برنده شدن براونل، به کنترل حزب ائتلاف ترقی‌خواه بر شهرداری که این حزب از زمان انتخابات سال ۱۹۸۱ کنترل آن را به دست داشت، پایان داد و براونل نخستین جمهوری‌خواه بود که پس از کناره‌گیری ادوارد ای. کینن از سمت شهرداری در سال ۱۹۶۵ این سمت را به‌عهده گرفت. برلینگتون اظهار داشت که به دلیل تصویب قانون پرداخت مزایای مراقبت‌های بهداشتی برای شرکای داخلی کارکنان شهر، در انتخابات شکست خورد.
رابرت کی. بینگ، شهردار پیشین جمهوری‌خواه، نسبت به پیروزی براونل خوشحال بود، در حالی‌که برنی سندرز، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده که از سال ۱۹۸۱ تا سال ۱۹۸۹ شهردار بود، نسبت به شکست کلاول اظهار ناامیدی کرد. پیروزی براونل در انتخابات سال ۱۹۹۳، واپسین پیروزی جمهوری‌خواهان در انتخابات شهرداری شهر برلینگتون است.
براونل در ۹ ژانویه سال ۱۹۹۵، اعلام کرد که برای یک دور دیگر نامزد کرسی سمت شهرداری می‌شود. اما در انتخابات عمومی توسط کلاول شکست خورد. در جریان کمپین انتخاباتی، کلاول ۴۱۰۲۰ دلار جمع‌آوری کرد و ۴۰۶۴۴ دلار هزینه کرد، براونل ۲۲۲۶۳ دلار جمع‌آوری کرد و ۱۶۵۲۷ دلار هزینه کرد و پاول لافایت ۱۶۱۵۲ دلار جمع‌آوری کرد و ۱۶۰۴۰ دلار هزینه کرد.
سارگسیان
سارگیسیان (Սարգսյան)، همچنین سارکیسیان (Sarkissian Western Armenian: Սարգիսեան یا Sarkisyan, املای روسی Саркисян,. برای منشاء به مقاله Սարգսյան بنگرید.یک نام خانوادگی ارمنی می‌باشد و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عمر جمعه
عمر جمعه (Omar Jumaa؛ زادهٔ August 2, 1995) یک بازیکن فوتبال است.
نحمیا بن هوشیل
نحمیا بن هوشیل رهبر یهودیان در شورش علیه هراکلیوس بود.
ارس چینی
ارس چینی نام یک گونه از سرده ارس است.
نحمیا بن هوشیل
پیشینه
در سال ۵۹۰ میلادی راس الجالوت حنینا توسط خسرو دوم پادشاه ساسانی اعدام شد. راس الجالوت مشخص بعدی بوستنای است که در اولین راس الجالوت پس از اسلام است. بر اساس بعضی متون خسرو دوم بعد از کشتن حنینا فردی به نام هوشیل را به راس الجالوتی منصوب کرد. پسر او نحمیا بن هوشیل نام داشت. براساس این متون نحمیا بن هوشیل در زمان حمله ارتش ساسانی به اورشلیم به آنان کمک کرد. نحمیا حاکم اورشلیم شد. او دستور پیدا کردن کاهنین معبد و آماده سازی مقدمات برای ساخت معبد سوم را داد. بعد از چندین ماه مسیحیان شورش کردند. در سال ۶۱۷ میلادی پارسیان سیاست خود را عوض کردند و به مسیحیان ملحق شدند. نحمیا بن هوشیل در این زمان کشته شد.
آزات آرتساخ
آزات آرتساخ، یا آزاط آرتساخ، (به معنی آرتساخ آزاد) نام روزنامه رسمی جمهوری آرتساخ می‌باشد. این روزنامه از ۱۶ ژوئن ۱۹۲۳ تا کنون، به زبان رسمی این جمهوری، زبان ارمنی، چاپ می‌شود.
نامگذاری
نام کنونی این روزنامه، آزات آرتساخ، به معنی آزاد آرتساخ، می‌باشد. در گذشته این روزنامه به نام‌های دیگری خوانده می‌شد:
وورملینگن (روتنبورگ)
وورملینگن (به آلمانی: Wurmlingen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در روتنبورگ آم نکا واقع شده‌است. وورملینگن ۲٬۴۸۷ نفر جمعیت دارد.
بغداد ۷۰۷۹
سیارک ۷۰۷۹ هفت هزار و هفتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ سپتامبر ۱۹۸۶ کشف شد.
آب‌انبار چهاربازار
آب‌انبار چهاربازار مربوط به دوره پهلوی است و در اردکان، کشتزار زردک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خیرآباد (بلورد)
خیرآباد (سیرجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
آکادمی باله واهانوفا
آکادمی باله واگانووا ، یکی از معروفترین و قدیمی‌ترین موسسات آموزشی رقص باله در دنیاست.
این آکادمی در سال ۱۷۳۸ در شهر سن پترزبورگ روسیه و در دوران سلطنت ملکه آنا و به نام «مدرسهٔ امپراتوری باله» (Imperial Ballet School) بنیاد گذاشته شد. بعد از انقلاب بلشویکی روسیه و در دوران اتحاد شوروی به «مؤسسهٔ دولتی رقصپردازی لنینگراد» (Leningrad State Choreographic Institute) تغییر نام داد. در سال ۱۹۵۷ به افتخار استاد و مدرس نامدار باله آگریپینا واهانوفا (Agrippina Vaganova) به «آکادمی باله واگانووا» نامگذاری شد. مادام واگانووا که خود یکی از رقصندگان ممتاز روسیه بود، شیوه آموزشی منحصر بفرد خود را در همین مؤسسه پایه‌گذاری کرد. شیوه و متد آموزشی واگانووا از معتبرترین و محبوبترین شیوه‌های آموزشی باله در دنیاست.
برخی از فارغ التحصیلان آکادمی باله واهانوفا از برجسته‌ترین رقصندگان، رقصپردازان و استادان رقص در طول تاریخ پیدایش این هنر هستند.
آکادمی باله واهانوفا مدرسه وابسته به «باله مارینسکی» است که از پیشروترین سازمان‌های باله کلاسیک در جهان است.
بویس کریک، کارولینای شمالی
بویس کریک شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۹۴۲ نفر بوده‌است.
نیدر-ارلنباخ
نیدر-رلنباخ (به آلمانی: Frankfurt-Nieder-Erlenbach) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در فرانکفورت واقع شده‌است. نیدر-رلنباخ ۴٬۵۷۷ نفر جمعیت دارد.
محمدآباد تزرج
محمدآباد تزرج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
هانس هاینریش اولر
هانس هاینریش اولر (Hans Heinrich Euler؛ زاده October 6, 1909 درگذشته ۳ آوریل ۱۹۴۱) یک دانشمند اهل آلمان بود.
خانه موقوفه حاج علی‌اکبر
خانه موقوفه حاج علی اکبر مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان مهریز، بخش مرکزی، خیابان مهرپادین، کوچه بازار نو (اندیشه ۲)، پلاک ۱۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آبنبات هل‌دار
آبنبات هل‌دار، داستانی طنز دربارهٔ یک خانوادهٔ بجنوردی قشر متوسط جامعه ، اما با اتفاقاتی غیر عادی و طنز می باشد که  نوشته مهرداد صدقی است. این کتاب در شهریور سال ۱۳۹۵ چاپ شده‌است. راوی داستان محسن، پسری نوجوانی است برادر او قرار است به جبهه برود. یکی از ویژگی‌های برجسته این کتاب، توصیف فضای پشت جبهه هاست. این داستان برای کسانی که از دهه ۶۰ خاطره دارند و دوستداران داستان‌های کمدی لذت بخش است. محسن، راوی داستان،  که پسری بسیار بازیگوش و پرشیطنت است و دائما خرابکاری می کند و این باعث ایجاد اتقاقات کمدی می شود ، از روزگاری می‌گوید که مردم با مسائل ساده شادی‌های بزرگی می‌آفریدند، مثلِ اولین تجربه رفتن به سینما؛ دیدنِ اولین تلویزیون رنگی؛ تجربه حضورِ نخستین خوراکی‌های لوکس در خانه مردم.
دیو بویا فابریکالاری
دیو بویا فابریکالاری شرکت صنایع شیمیایی ترکیه‌ای است، که در زمینه تولید انواع مواد شیمیایی، رزین‌ها و انواع رنگ‌های صنعتی، رنگ اتومبیل، رنگ‌های ساختمانی و جوهرهای چاپ، فعالیت می‌نماید.
دانشگاه لیبریا
دانشگاه لیبریا (UL یا LU در نسخه‌های قدیمی تر اختصار) یک مؤسسه آموزش عالی با بودجه عمومی است که در مونروویا، لیبریا واقع شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۸۵۱ از دولت ملی لیبریا مجوز گرفت و در سال ۱۸۶۲ به عنوان کالج لیبریا افتتاح شد. دانشگاه لیبریا دارای چهار پردیس است. این دانشگاه تقریباً ۱۸۰۰۰ دانشجو ثبت نام می‌کند و یکی از قدیمی‌ترین موسسات آموزش عالی در غرب آفریقا است. این مؤسسه توسط کمیسیون آموزش عالی لیبریا تأیید شده‌است.
دیو بویا فابریکالاری
شرکت دیو بویا فابریکالاری در سال ۱۹۵۴ توسط دارموش یاشار و با مشارکت شرکت دانمارکی آکزونوبل تأسیس شد و هم‌اکنون محصولاتش را در ۴۰ کشور جهان عرضه می‌کند.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر ازمیر، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
آبنبات هل‌دار
نسخه صوتی  این اثر  با صداپیشگی میرطاهر مظلومی منتشر شد.
نوش روسی
میکروبیوتا دیکاستا نام یک گونه از تیره دارتالابیان است.
آبنبات هل‌دار
دومین کتاب از این مجموعه با عنوان آبنبات پسته‌ای در نشر چرخ و فلک منتشر شده است. عنوان سومین مجموعه نیز آبنبات دارچینی است. مجلد چهارم هم آبنبات نارگیلی نام دارد.
به نوشته سايت خبرنگاران جوان، اين كتاب در نمايشگاه مجازي كتاب كه در بهمن سال 1400 برگزار شد، جزء كتابهاي پرفروش بوده است.
هزار پا (ترانه ربی جکسون)
«هزار پا» (انگلیسی: Centipede) اولین تک‌آهنگ خوانندۀ آمریکایی ربی جکسون و نام آهنگ از اولین آلبوم او هزار پا است.
میر حیدر آملی
بهاء الدین سید حیدر بن علی بن حیدر معروف به شیخ حیدر آملی یا میر حیدر آملی یا سید حیدر آملی (زاده ۷۲۰ هجری در آمل) عارف و مفسر قرن هشتم است.
شهرت
نام او بیشتر به سبب نظریاتش دربارهٔ عرفان و حکمت مطرح شده‌است. میر حیدر را از بزرگ‌ترین عارفان شیعی می‌دانند. او دارای چهل رساله است که از جمله می‌توان به جامع الاسرار و منبع الانوار که برای تبیین دیدگاه‌های اهل تصوف و شیعیان است، اشاره کرد. وی تشیع و تصوف حقیقی را نزدیک به یکدیگر می‌داند.
زندگی
میر حیدر، در آمل چشم به جهان گشود و تا میان‌سالی به کارهای دیوانی و دولتی مشغول بود. اما در میانه عمر سودای دانش اندوختن در سر گرفت و رهسپار نجف شد.
جوانی و گذر عمر
حیدر آملی بخش بزرگ جوانی درخشان خود را در آمل در ایالت طبرستان گذراند. در اثر پیچ و خم زمانه و یورش مغولان نشانه‌ای از آثار قدیمی باقی مانده‌است. با توجه به وضعیت خانوادگی و مشاغلی که حیدر آملی در جوانی در دربار امیر به عهده داشته، زندگی او با یکی از پرآوازه‌ترین خاندان‌های فرمانروایی مازندران یعنی خاندان باوندیان (موسوم به کینخواریه) پیوند دارد. حیدر آملی با تجدید خاطره امیر که در خدمت او بوده، نسب او را به ساسانیان می‌رساند. در همان سالی که امیر به قتل رسید و خاندان باوندیان از میان رفت (۷۵۰ ه)، حیدر آملی تصمیم می‌گیرد تا به زندگی موفق و این جهانی خود پایان داده و به سوی خدا برود. هانری کربن زندگی سید حیدر را در سه قسم کلی بیان می‌دارد: یک) دوره ایرانی: تا ۳۰ سالگی (سال ۷۵۰)، دو) دوره اول عراقی (از سال ۷۵۲ تا ۷۶۸)، سه) دوره دوم عراقی، (از سال ۷۶۸ تا ۷۸۷). بر این اساس می‌توان تاریخ تولد سید حیدر را در آمل با اختلاف یک سال معلوم کرد:۷۲۰ (شاید ۷۱۹ اما به احتمال زیاد ۷۲۰).
سید حیدر بن علی بن حیدر عبیدلی حسینی آملی به یکی از خانواده‌های بزرگ سید آمل تعلق داشت. شهری که ساکنان آن از همان آغاز عالم بودند. اگر فاصله یک ساله میان حرکت از آمل و ورود به اماکن مقدس در سال ۷۵۱ را به حساب نیاوریم، می‌توانیم بگوییم که دوره ایرانی سید حیدر از سال ۷۲۰ تا ۷۵۰ هجری بوده‌است؛ بنابراین سید حیدر، آمل را در سال ۷۵۰ هجری ترک کرد، یعنی در همان سالی که امیر او به قتل رسید. خود او می‌گوید که در این زمان سی ساله بوده‌است. در این فاصله سید حیدر آموزش‌های اصلی را دیده و نخستین تجربه خود از زندگی را کسب کرده بود. او در جامع الاسرار می‌گوید که از همان آغاز جوانی و حتی کودکی با علاقه فراوان به مطالعه عرفان شیعی دوازده امامی پرداخت. زائر ما با ترک همه چیز، جز خرقه‌ای ژنده از مال دنیا نگه نمی‌دارد و برای زیارت اماکن مقدسه تشیع و سپس بیت‌المقدس و مکه قدم در راه می‌گذارد. بدین ترتیب دوره عراقی یا بهتر بگوییم نخستین مرحله این دوره آغاز می‌شود. سید حیدر به مکه و مدینه می‌رود، اما به علت وضع مزاجی به عراق بازمی‌گردد. تذکره نویسان می‌گویند که در نخستین مرحله این دوره، سید حیدر از تعلیمات دو عالم یعنی، مولانا نصیر الدین کاشانی حلی و فخرالمحققین محمد بن حسن بن مطهر حلی استفاده کرد. فخرالمحققین فرزند علامه حلی بود که در نزد نصیرالدین طوسی و کاتبی قزوینی تعلیم دید و خود یکی از اساتید کلام این دوره بود. سید حیدر از حسن بن حمزه هاشمی روایت می‌کند در سال ۷۶۱ از فخرالمحققین اجازه روایت دریافت کرد و به درخواست او رساله رافعه الخلاف را نوشت و برای مدتی به مکاتبه علمی با او پرداخت. یادآور می‌شویم که آخرین تاریخ تحریر رساله العلوم العالیه یعنی سال (۷۸۷ ه) مربوط می‌شود به زمانی که سید حیدر شصت و پنج سال بود. علامه حسن‌زاده آملی در اینباره می‌فرمایند: «فعلاً در جنب مسجد امام حسن عسکری (ع) در آمل قبری به نام میرحیدر آملی؛ ولیکن مسلم است که غیر از سید حیدر است.» زیرا ایشان خودش می‌نویسد: «من از آمل بیرون رفتم. وی در حله وفات کرده‌است.» پس از سال ۷۸۷ اثری از حیدر آملی در این جهان فانی نمی‌یابیم. این دوره از زمان حمله تیمور لنگ به مازندران دور نیست و دلیلی نداریم که سید حیدر به زادگاه خود بازگشته باشد. یا گفته می‌شود او را بعد مرگش به زادگاه خود آورده‌اند. گفتنی است که سید حیدر آملی، دو معاصر همنام دارد: میر حیدر آملی، عالم قرن هشتم، صوفیان را شیعیان خاص خوانده و می‌گوید: «یکی بر شریعت و دیگری بر حقیقت تمرکز یافته و هر دو در صراط مستقیم است؛ ولو هر یک دیگری را طرد کند؛ زیرا هر یک بخشی از حقیقت را دارد… ضروری است این دو گروه بکوشند از گروه دیگر، بخش دیگر حقیقت را فرا گیرند تا از هر جهت، به کمال دست یابند».
آثار
او آثار متفاوتی از علم تصوف و نگاه به امامان داشته‌است تفسیر قرآن و کتاب‌های بحث در علم و فلسفه از بزرگ‌ترین آثار کتب‌های فلسفه در جهان است که در اکثر دانشگاه‌های معتبر در حال تدریس می‌باشد. آثار گران‌بهایی از وی در موضوع‌هایی چون تفسیر قرآن با عنوان تفسیر محیط الاعظم، نص النصوص و رساله العلوم العالیه بر جای مانده‌است. نص النصوص، در حقیقت، شرحی بر فصوص الحکم ابن عربی است. هانری کربن، مستشرق فرانسوی، دو کتاب دربارهٔ سید حیدر آملی و نگاه عرفانی وی نگاشته که افراد مختلف آن‌ها را در قالب کتابی به‌نام «سید حیدر آملی: شرح احوال، آثار و آراء و جهان‌شناسی» به فارسی ترجمه کرده‌اند. این کتاب به زندگی‌نامه و معرفی سید حیدر آملی می‌پردازد.
رقص‌های آذربایجانی
رقص‌های آذربایجانی از سری رقص‌های فولکلور (بومی/محلی) است که از نسلی به نسل بعد منتقل و در این پروسه توسعه و شکل گرفته‌است. بعضی از این رقص‌ها در اصل جزء مراسم دینی یا جزء از آمادگی‌های جنگی و دفاعی بوده‌است در هر صورت در حال حاضر از این رقص‌ها در مجالس عروسی در منطقه آذربایجان ایران و و در برگزاری برنامه‌های ورزشی و گردهمایی‌های فرهنگی در جمهوری آذربایجان استفاده می‌شود.
ساینا احمدووا، مدرس رقص گروه ملی رقص آذربایجان که در سال ۱۹۳۸ و در دوران حکومت شوروی ایجاد شده می‌گوید: «''برخی از حرکات خاص این رقص‌ها برای رقصندهٔ زن آذری بسیار آشناست، مثلا حرکات سر و گردن و سینه و همچنین کنترل چشم‌ها و ترکیب این حرکات با هم. همچنین رقص‌های استکان و نعلبکی را داریم که گاه با استکان‌های‌ پر در کف دست‌ها انجام می‌شود و حرکت رقصنده باید طوری باشد که مایع از آنها بیرون نریزد''.»
رفعت خلیل‌زاده، طراح صحنه رقص نیز رقص مردانهٔ آذربایجانی را نوعی رقابت توصیف می‌کند و می‌افزاید: «''حرکات رقصندهٔ مرد تصویرگر عقابی است که پروبال گشوده و آمادهٔ پرواز بر فراز کوهستان است، چنان که می‌بینید برخی از حرکات رقصنده روی نوک پا انجام می‌شود که اجرایشان واقعا دشوار است. در کل رقص مردانه آذری نمادی از شجاعت و مردانگی بوده، و رقص کنونی نیز همین‌ها را تصویر می‌کند''.»
آسما کسمه
(به ترکی آذربایجانی: Asma Kəsmə) (به انگلیسی: Asma Kasma) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان و از قدیمی‌ترین رقص‌های مرسوم در عروسی می‌باشد.
نام‌گذاری آن به این دلیل است که عروس را به همراه صدای موسیقی «آسما کسمه» به خانه داماد می‌آورند وبا آن زنان مشایعت‌کننده عروس در مقابل او می‌رقصند. سرعت رقص آرام است. کمی افراط‌آمیز و بشکل پرشی است.
رقص آبایی
(به ترکی آذربایجانی: Abayı) از جمله رقص‌های بومی اهالی آذربایجان است.
آستا قاراباغی
(به ترکی آذربایجانی: Asta Qarabağı) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در قره باغ به وجود آمده‌است. ترتیب حرکات رقص ثابت و سرعت آن آرام است.
آغیر قاراداغی
(به ترکی آذربایجانی: Ağır Qaradağı) (به انگلیسی: Agir Karadagi) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
ملودی رقصی است که در قره داغ آفریده شده‌است. در شکی و زاکاتالا بسیار مرسوم است. سرعت اجرای آن آرام است.
رقص اچ بادام بیر قوز
رقص اچ بادام بیر قوز (سه بادام یک گردو) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
اوچ بادام بیر قوز در زمان‌های قدیم در شکی آفریده شده‌است و همراه با آواز ایفا می‌شود. تصنیف آن را در آن دوره خوانندگان توانایی همچون جبار فرزند قارایاغدی و علی عسگر عبدالله یف خوانده‌اند.
آواری
(به ترکی آذربایجانی: Avarı) (به انگلیسی: Avari) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
منسوب به آواری‌های ساکن آذربایجان می‌باشد. رقص آواری به‌طور گسترده‌ای بین آذربایجانی‌ها متداول است. از سه قسمت تشکیل شده‌است. در ابتدا آرام بوده و به تدریج بر سرعتش افزوده شده و در نهایت به ریتم سریع لزگینکا می‌رسد.
آی بری باخ
در فارسی به معنی مانند ماه نگاه کن (به ترکی آذربایجانی: آی بری باخ/Ay bəri bax) از جمله قدیمی‌ترین رقص‌های بومی آذربایجان است که توسط خانم‌ها اجرا می‌شود.
رقص اوزون دره
(به ترکی آذربایجانی: Uzundərə) (به انگلیسی: Ouzoundara) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقصی است بینهایت جذاب، ظریف و لیریک. در قره باغ و بین آق‌دام و روستای گوی تپه دره‌ای وجود دارد که آن را «اوزون دره» می‌نامند. این رقص صرفاً منحصر به این دره می‌باشد.
رقص اوچ نومره. دورد نومره. بش نومره. آلتی نومره
(به ترکی آذربایجانی: Avarı) (به انگلیسی: Ouch noumra, dourd noumra, besh noumra, alti noumra) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
همه این‌ها ملودی‌های رقص هستند که در نیمه دوم سال‌های ۱۹۲۰ در باکو پا به عرصه ظهور نهاده است. این رقصها بخصوص «بش نومره» و «آلتی نومره» هنوز هم مشهورند. رقص‌های «اوچ نومره» و «بش نومره» را که تمپو آهسته و ملودی حزین دارند خانم‌ها اجرا می‌کنند. «دورد نومره» و «آلتی نومره» نیز تمپو نسبتاً سریعی دارند و رقص‌های سلیسی است که هم توسط مردان و هم توسط زنان رقصیده می‌شود.
رقص انزلی
انزلی ملودی رقصی است که تقریباً در سال‌های۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰ در باکو آفریده شده‌است. نحوه اجرای آن آرام و به دلیل خصوصیت اجرای ملودی، بیشتر برای افراد مسن مناسب است. «انزلی» رقصی سنتی است. در ابتدای عروسی اجرا می‌شود. رقص «انزلی» را در اصل افراد مسن اجرا می‌کنند ولی جوان‌ها هم می‌توانند آن را اجرا نمایند.
آلچا گولو
(به ترکی آذربایجانی: Alça gulu) (به انگلیسی: Alcha gulu) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰ در ناحیه شاماخی و توسط علی کریم اف ساکن روستای کاوالا آفریده شده‌است. در اصل توسط خانم‌ها اجرا می‌شود. سرعت آن کمی سریع است.
رقص بنفشه
رقص بنؤوشه یا رقص بنفشه از جمله رقصهای بومی قدیمی اهالی آذربایجان است و رقصی است بسیار ظریف.
این رقص در اصل توسط خانم‌ها هم به صورت آرام و هم با سرعت تند اجرا می‌شود. در سال ۱۹۱۰ میلادی آفریده شده‌است.
رقص بریلیانت
(به ترکی آذربایجانی: Birilyant) (به انگلیسی: Birilyant) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص دو نوع متفاوت دارد. اولی در سال‌های ۱۹۲۰ الی ۱۹۲۲ در باکو آفریده شده، تمپو آن سریع بوده و ملودی آن بی اندازه پرشور است. توسط مردان اجرا می‌شود.
نوع دیگر آن فقط برای اجرای خانم‌ها است. ملودی آن ظریف و آهنگ دار اجرا می‌شود. سرعت آن آرام است.
رقص پهلوانی
رقص پهلوانی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان و مختص پهلوانان جوان است.
این رقص در کوه‌های منطقه شکی پا به عرصه گذاشته و آهنگساز آن آبیلله جعفراوف بود. رقصی است با حرکات بسیار سریع و بی‌نهایت دینامیک. پهلوانان در این رقص بیش از اینکه قدرت خود را به نمایش بگذارند بیشتر مهارت و چابکی جوانی در معرض دید قرار می‌دهند. این رقص در بیشتر مناطق آذربایجان اجرا می‌شود.
رقص توی
رقص توی یا همان رقص عروسی رقصی قدیمی، سنتی است که در نخجوان رقصیده می‌شود.
اقوام جوان عروس و داماد این رقص را در مقابل درشکه‌ای که عروس را می‌برد می‌رقصیدند. رقص شبیه «یاللی» است، قدم‌ها به سرعت به یکسو برداشته می‌شود. در دست بیشتر کسانی که می‌رقصیدند مشعل سوزان دیده می‌شود.
رقص توراجی
رقص پهلوانی از جمله رقص‌های قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص جنگی
(به ترکی آذربایجانی: Cəngi) (به انگلیسی: Gangi) از جمله رقص‌های بومی مردم آذری است.
گاهی رقص جنگی نحوه راه رفتن جنگاور، همآورد خواهی، دعوت به جنگ را تداعی می‌کند. آفرینش این رقص به گذشته‌های دور برمی‌گردد.
رقص جنگی به لحاظ کاراکتر همانند زمره آثار موسیقی رقص قایتاغی و رقص هالای می‌باشد.
رقص لاله
این رقص که در گنجه آفریده شده‌است رقصی است باسرعت متوسط و مشخصه آن چابکی و سرعت آن است. معمولاً توسط دختران رقصیده می‌شود. حین رقص دستگاه مقامی نیز اجرا می‌شود و مجری رقص در جا با حرکت ظریف و روان دست‌ها آن را اجرا می‌کند.
رقص نازنازی
رقص نازنازی از جمله رقص‌های بومی و قدیمی آذربایجان است.
این رقص، رقصی است ظریف و روان مخصوص زنان. ملودی آن با تکرار سریع اصوات ملایم و زیبا و در بعضی اوقات، با لرزش صداها، غنی شده‌است. این لرزش برای مجری رقص نوعی چرخش آنی در جا را القا می‌کند و در عین حال برای آنان رقص ظریف، و راه رفتن با طنازی یا حرکات مستقیم ظریف را ممکن می‌سازد.
رقص واغزالی
واغزالی از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
ملودی بسیار ظریف و دلچسب، حرکات ظریف و نرم، این رقص را در بین توده مردم به‌طور گسترده‌ای متداول نموده‌است. عروسی را نمی‌توان یافت که در آن واغزالی شنیده نشود.
در حال حاضر ملودی این رقص فامیل عروس را مشایعت می‌کند.
رقص میصری
میصری از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
ملودی رقص میصری شبیه مارش است که در اصل ملودی عاشق‌های آذربایجان است. حرکات اجرا شده در این رقص، فشرده و سنگین، مغرور، کمی مشکل، بسیاری مواقع سریع و جلب نظرکننده است. این رقص مخصوصاً در شکی، زاکاتالا و قره باغ بسیار مشهور است. سرعت رقص سریع و تند است.
میصری نام شمشیر عربی منسوب به کوراوغلو است.
رقص خالاباجی
خالاباجی نامی است زنانه و از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص خالاباجی دو نام دیگر نیز دارد: «جیران بالا» و «قاچآی بالا». اگر چه هر سه یکی است ولی بیشتر با این نام متداول شده‌است. مؤلف ملودی این رقص خانم صونا اهل قره باغ می‌باشد. نحوه ایفای رقص کمی کمیک است. بیشتر، مردان و زنان مسن ایفاگر این رقص هستند. این رقص به‌طور گسترده‌ای متداول بوده و تکامل فراوانی نموده‌است.
رقص چیت تومان
چیت تومان(شلوار از پارچه چیت، گلگلی) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص چیت تومان رقص و آوازی است که به شکل گروهی اجرا می‌شود. این رقص عمدتاً به صورت گروهی توسط خانمها، و در بسیاری موارد توسط خانم‌های جوان رقصیده می‌شود. ساختار حرکات رقص شکل و حرکات تعریف شده و معینی ندارد و هر کس به نسبت استعداد خود می‌رقصد ولی کاراکتر حرکات همه اجرا کنندگان یکسان است.
این رقص در نیمه دوم قرن گذشته در نخجوان آفریده شده و تا این اواخر در این منطقه اجرا شده‌است.
رقص جامیش باغا گیردی
رقص جامیش باغا گیردی(گاومیش وارد باغ شد) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در بسیاری از مناطق آذربایجان مرسوم است.
از نام این رقص چنین برمیاید که نامی تصادفی است. احتمال دارد که اولین مجری آن شخصی چاق بوده و دوستان او به شوخی چنین نامی را به رقص داده‌اند و نام رقص نیز چنین ماندگار شده‌است.
به هر حال وقتی این رقص قدیمی در گنجه رقصیده می‌شد کاراکتر کمیک آن دلیلی بر این فرضیه بود. در نخجوان و شاه بوز نحوه اجرای آن چندان کمیک نیست. در این منطقه معمولاً افراد مسن این رقص را ایفا می‌کنند. حرکات رقص وسیع، و به شکل پرشی است.
رقص ساموخ
رقص ساموخ از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص ساموخ در روستای ساموخ واقع در نزدیکی مینگچویر پا به عرصه ظهور نهاده است. در سال‌های اخیر به ندرت اجرا می‌شود. تمپو رقص آرام بوده و می‌تواند توسط زنان و هم توسط مردان اجرا شود.
رقص مجسمه
رقص مجسمه از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در عصر خود در مناطق جنوبی آذربایجان بسیار مشهور بود. در اصل رقص توسط افراد مسن اجرا می‌شود. مجری رقص با صدای آرام رقص شروع به دور زدن می‌کند. با دست‌ها و بدن خود حرکات مختلف انجام می‌دهد. ناگهان صدای موسیقی قطع می‌شود. مجری رقص نیز ناگهان بی حرکت می‌ایستد و اگر منظور او خنداندن تماشاگران باشد سعی می‌کند در وضعیت عجیبتری متوقف شود.رقص مجسمه فقط توسط آقایان اجرا می‌شود.
رقص میرواری
رقص میرواری از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در سال‌های ۱۹۳۰ آفریده شده‌است و رقصی است بینهایت ملودیک و زیبا.
این رقص فقط توسط زنان اجرا می‌شود.
رقص ترکمه
ترکمه نام قومی است که از دیرباز ساکن آذربایجان بودند و آفریننده این رقص خود ترکمه ای‌ها بودند. می‌توان گفت که ترکمه رقصی بسیار قدیمی است. نحوه اجرای این رقص دو نوع می‌باشد ولی هر دو نوع موسیقی یکسانی دارند. هم‌اکنون این رقص در بسیاری از مناطق آذربایجان متداول بوده و توسط گروه‌های حرف‌های و آماتور رقص آذربایجانی اجرا می‌شود.
رقص جیرانی
رقص جیرانی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
جیرانی رقصی است ظریف، زیبا و آهنگین. به همین دلیل به رقص نام زیباترین و ظریفترین جاندار یعنی جیران (گوزن) را داده‌اند. «جیرانی» از جمله قدیمی‌ترین رقص‌های آذربایجان است. در شوشی پا به عرصه ظهور نهاده است. رقص سرعت متوسطی دارد و در اصل توسط خانم‌ها ایفا می‌شود؛ ولی در برخی مناطق مانند شکی توسط آقایان هم رقصیده می‌شود. این رقص اکنون هم مشهور است.
رقص جهری بی یم
رقص جهری بی یم(جهری به نخریسی از پشم گفته می‌شود) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص رقصی دسته جمعی است که فقط توسط زنان و دختران اجرا می‌شود. رقص در دو صف و توسط دو گروه اجرا می‌شود. گروه‌ها ضمن رقص، بعد از هر بند آواز به نوبت، با صدای بلند و به صورت کر جهری بی یم را تکرار می‌کنند. در رقص، عروس، داماد، خواستگاران، ساغ دوش، سول دوش و دیگران شرکت می‌کنند.
رقص چاتتادی
رقص چاتتادی (چاتتادی در واقع زهره ترکیدگی یا همان در حال بد مردن) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در شکی و زاکاتالا آفریده شده‌است. سرعت رقص آرام و آهسته‌است و در اصل توسط خانم‌ها و در موارد نادر توسط آقایان اجرا می‌شد.
رقص خان‌چوپانی
رقص خان‌چوپانی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
در سده‌های ۱۸–۱۷ قبیله‌ای که از جنوب آذربایجان آمده بود در اراضی شیروان ساکن شد نام خود را «خان چوپانی» نامیدند. این رقص نیز که به افتخار آنان نامگذاری شده بود حال و هوای خاص قبیله را دارد. این رقص تقریباً در اواخر قرن گذشته آفریده شده‌است. «خان‌چوپانی» با تُندای (تمپو) سریع، به نحو پرشور، بسیار سریع، و با ترتیب حرکات هماهنگ اجرا می‌شود. این رقص را فقط مردان ایفا می‌نمایند.
رقص دارچینی
رقص دارچینی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص، رقصی است که ملودی آن آرام و اغراق‌آمیز است. در بخش پرقدرت رقص صدای ضرب‌ها و کوبش‌ها به‌وضوح قابل تشخیص است.
رقص ساری‌باش
رقص ساری باش (مو زرد) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص ساری باش رقصی است قدیمی که با تمپو سریع اجرا می‌شود. در منطقه قاخ بسیار مشهور است. در این منطقه توسط مردان و زنان اجرا می‌شود. رقص از لحاظ ترتیب حرکات پیچیده نمی‌باشد به همین خاطر هم توسط جوانان و هم توسط افراد مسن اجرا می‌شود.
رقص زغالی
رقص زغالی از جمله رقص‌های بومی و بسیار قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در شکی آفریده شده‌است. ملودی آن آرام، حزین و نغمه‌ای است. این رقص را فقط زن‌ها و به‌ویژه زن‌های جوان اجرا می‌کرده‌اند. «زغالی» به همراه تصنیف اجرا می‌شود. امروزه نه متن شعرها و نه ملودی رقص زغالی را کسی به خاطر می‌آورد و فقط نام رقص در اذهان مانده‌است.
رقص شالاخو
(به ترکی آذربایجانی: Şalaxo) (به انگلیسی: Shalakho) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در میان آذربایجانی‌ها پر طرفدارترین رقص مردانه است و همیشه با اشتیاق فراوان ایفا می‌شود. ایفا گران تمام استادی و مهارت خود را در رقص عرضه می‌کنند. رقص شالاخو از جمله قدیمی‌ترین رقص‌های آذربایجان است.
در ردیف دستگاه ماهور موسیقی دستگاهی ایرانی نیز رنگی در ریتم ۶/۸ به این نام وجود دارد.
رقص شاهسونی
رقص شاهسونی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص شاهسونی همانند رقص ترکمه و رقص خان چوبانی مخصوص ایل شاهسون بوده و موسیقی و رقص خاص خود را دارد که در سایر مناطق آذربایجان نیز متداول شده‌است و در نخجوان شهرت فراوانی دارد. ایفاگران این رقص را در مراسم عروسی با علاقه‌مندی می‌رقصند. تمپو رقص آهسته بوده و آن را افراد مسن ایفا می‌نمایند.
رقص شکی
رقص شکی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
شکی در اصل نام بخشی در شمال جمهوری آذربایجان بوده و نام ملودی این رقص است.
رقص عنابی
رقص عنابی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص عنابی مخصوص خانم‌ها بوده و در خانه زنان طبقه اشراف به وجود آمده‌است. در این رقص روسری یا چادر با زیور آلات گران‌قیمت، از جمله سکه‌های طلا، کهربا، مروارید و گردنبند طلا تزئین می‌شد. آهنگ عنابی بی اندازه ملودیک بوده و رقص آن ظریف و زیباست. رقص بر اساس حرکت‌های روان و ظریف مجری رقص در حالی که صورت خود را به حالت شرم پوشانده اجرا می‌شود.
رقص قازاغی
رقص قازاغی از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در منطقه قازاخ آفریده شده‌است. رقصی است با حرکات جدید و پرشور به همین دلیل محبوب‌ترین رقص مردان است. چنین فرض می‌شود که قازاغی رقص جنگجویان است و هنگام رفتن به جنگ و یورش اجرا می‌شد. رقص به دلیل تنوع ترتیب و تکنیک آن، شامل حرکات پیچیده است که هر کدام از مجریان رقص قابلیت‌ها و توانایی‌های خود را نشان می‌دهند.
رقص کسمه
این رقص ملودی ساده و در عین حال جذابی دارد. رقصی کمیک است که فقط توسط مردان اجرا می‌شود. در مناطق جنوبی متداول است. رقص کسمه‌ای که در قره باغ اجرا می‌شود دارای ملودی و نحوه اجرای متفاوتی است.
رقص ولاچولا
رقص وئلاچولا از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این رقص در سال‌های ۱۹۲۰ و در نزدیکی لریک و توسط آهنگساز روستای وئلاچولا آفریده شده‌است. موسیقی وئلاچولا به حدی چالاک و زیباست که حتی در دوردستها نیز متداول شده‌است. سرعت اجرای رقص آرام است.
رقص قوچعلی
رقص قوچعلی از جمله رقص‌های بومی اهالی آذربایجان است.
این رقص به زندگی قوچو یا همان افرادی که باج سیبیل می‌گرفتند پرداخته و صفت مشخصه این رقص کمیک بودن آن است.
رقص قوچعلی مربوط به نحوه زندگی انگل مانند قوچوهای باکو قبل از انقلاب ۱۹۱۷ می‌باشد. این رقص تداعی‌کننده افرادی است که بی‌محابا دست به جنایت و قتل می‌زدند و زندگی بی‌احساس و بی فایده‌ای داشتند.
رقص قوفتا
رقص قوفتا از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که در باکو آفریده شده‌است.
رقص قیزیل گول
قیزیل گول (گل سرخ- محمدی-) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است که مابین سال‌های ۱۹۳۰ الی ۱۹۴۰ در کل آذربایجان مرسوم بوده‌است.
این رقص، رقصی قدیمی است که سرعت آن متوسط بوده و در ترتیب حرکات رقص استواری و حتی کمی شرم وجود دارد. رقص قیزیل گول بیشتر در عروسی‌های شهری و توسط خانم‌ها و دختران جوان اجرا می‌شود.
رقص قیتقیلدا
رقص قیتقیلدا از جمله رقص‌های بومی و قدیمی مردم آذربایجان است.
رقص قیتقیلدا از جمله رقص‌های زنانه است که در باکو بسیار متداول بود. همراه با صدای کف زدن‌های متناسب با ریتم، اجرا کنندگان این رقص در رابطه با موضوع نقش می‌گیرند. یکی از آنان نقش عروسی خجالتی و ترسو را دارد. ناگهان مادرشوهر وارد می‌شود، او از عروس ناراضی است و او را مداوم تهدید می‌کند. برای حمایت از عروس، خانمی وارد میدان می‌شود و سایرین یکی یکی به همین روش هنر خود را به نمایش می‌گذارند. به هر یک از اجرا کنندگان این امکان داده می‌شود که در چهار چوب نقش خود و در حد شایستگی برای رقص و به اندازه دلخواه نقش آفرینی نمایند.
این رقص توسط یک دسته از زنان ایفا می‌شود. منعکس‌کننده وضعیت زنان در زندگی عمومی همراه با طنز، حرکات خنده دار فراوان است. یکی پس از یکی دختران با رقص به نمایش می‌گذارند. از ویژگی‌های اصلی این رقص حرکات خفیف تا شدید و ناگهانی و جایگزینی سریع در حرکت است. همچنین عشوه دادن، حرکات دست و شانه، چشم ابرو شکلک‌ها به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. زمان رقص شما فرصت ایجاد حرکت آزادانه را خواهید داشت
رقص قیزلار بولاغی
رقص قیزلار بولاغی (=چشمه دختران) از جمله رقص‌های بومی قدیمی مردم آذربایجان است.
در نزدیکی نخجوان چشمه‌ای واقع شده‌است که دختران در این محل جمع شده و ضمن خواندن تصنیف و نواختن، می‌رقصیدند. این رقص از این محل پا گرفته و از آن زمان نیز چشمه نام قیزلار بولاغی را به خود گرفته‌است.
سرعت رقص متوسط، بسیار آهنگین و ظریف است. ترتیب حرکات آن دور زدن‌های زیاد یا روانه شدن در طول یک خط می‌باشد.
رقص کچی ممه‌سی
رقص کچی ممه‌سی(=پستان بز یا نمی‌گذرد) از جمله رقص‌های بومی و کهن مردم آذربایجان است.
گاهی اوقات این رقص به‌طور تصادفی "بز پستان" نامیده می‌شود، که با محتوایش مطابقت ندارد. در واقع، رقص "نمی‌گذرد Keç məməsi" نامگذاری شده‌است. ایفاگران رقص با یکدیگر به رقابت پرداخته و حرکات رقص خود را به زیبایی و انعطاف‌پذیری، نشان می‌دهند.
رقص کندیری
رقص کندیری(کندیر= طناب) از جمله رقص‌های بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقصی است سریع و مهیج با ریتم رقص قایتاغی که ملودی رقص در اواخر قرن گذشته در منطقه شکی آفریده شده‌است.
طناب (کندیر) درمراسم شادی مردمی منطقه شکی از جمله لوازم مورد استفاده ضروری است. طناب بازان٬استادی و مهارت‌های حرکتی خود را بر روی طناب نشان داده و عناصر رقص را نیز در حرکات خود داخل می‌نمودند.
رقص کوراغلونون قایتارماسی
این رقص به دلیل اینکه رقص جنگ و جنگاوری است سرعت زیادی داشته و رقصی دینامیک می‌باشد. صدای بلند سرنا و سایر آلات موسیقی مجریان رقص را به سریعترین حرکات تشویق می‌نماید.
رقص گلین آتلاندی
رقص گلین آتلاندی از جمله رقص‌های بومی قدیمی مردم آذربایجان است.
این رقص، رقص سنتی مراسم قدیمی می‌باشد. رقصی است طولانی، با سرعت آرام و در عین حال بینهایت ملودیک. در منطقه جبراییل با آهنگ موسیقی آن عروس می‌رقصید. این رقص در عین زمان در منطقه شکی دارای موسیقی متفاوتی است، آن را دوبار، هم هنگام رفتن برای آوردن عروس و هم هنگام وداع عروس با خانه پدری ایفا می‌کردند.
رقص دسمالی
رقص دسمالی از جمله رقص‌های بومی و دیرین مردمان آذربایجان است.
ملودی این رقص در سال ۱۹۳۲ توسط تار زن اهل نخجوان، نصیر نصیراف ساخته شده‌است. بسیار چالاک، شاد، و با تمپو پرشور نواخته می‌شود. در اصل این رقص توسط دختران اجرا می‌شود. در نخجوان گاهی توسط پسرها نیز اجرا می‌شود. رقص «دسمالی» در زمان خود به‌طور گسترده‌ای در آذربایجان و بخصوص در باکو مرسوم بود.
رقص سمنی
رقص سمنی فقط توسط دختران و زنان اجرا می‌شود که با آواز همراهی می‌شود. رقص سمنی در کل آذربایجان متداول است.
رقص رنگی
این رقص، رقص بسیار قدیمی خانم‌ها است که در گنجه آفریده شده و سرعت آن آرام است. وسعت حرکات و تنوع اشکال رقص، ویژگی خاصی به این رقص می‌بخشد.
گرچه اجرای این رقص به ندرت است ولی هنوز هم این رقص در نخجوان اجرا می‌شود.
رقص دارتما یاخام جیریلدی
رقص دارتما یاخام جیریلدی (نکش
یقه‌ام پاره شد) از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
«دارتما یاخام جیریلدی» آهنگی بود که با ملودی آن می‌رقصیدند.
رقص چال پاپاق
چال پاپاق از جمله رقص‌های بومی کهن مردم آذربایجان است.
پاپاق نام کلاهی است که فقط پیرمردها استفاده می‌کردند. رقص نیز منحصر به آن‌ها است. این رقص توسط پیرها، افراد مسن و زنان رقصیده می‌شود. سرعت رقص خیلی آهسته‌است. حرکات ریتمیک و کمی به نحو مبالغه‌آمیز است.
رقص گلین گتیرمه
رقص گلین گتیرمه (=عروس آوردن) از جمله رقص‌های محلی و بسیار قدیمی مردم آذربایجان است.
رقصی است که در مراسم سنتی عروسی و قبل از اینکه عروس به خانه داماد برده شود در خانه عروس اجرا می‌شد. ریتم رقص بسیار متغیر بوده صدای موسیقی به سختی شنیده می‌شود. رقص گلین گتیرمه رقصی مهیج و وجدآور است.
رقص قایتاغی
قایتاغی از جمله رقص‌های بومی و قدیمی اهالی آذربایجان است.
رقص قایتاغی رقصی است نزدیک به لزگینکا با گستردگی وسیع در منطقه آذربایجان.
حرکات رقص عبارت است از چرخش‌ها و دور زدن‌های فراوان، ترتیبات بی اندازه متنوع، از جمله پرش‌های فراوان در حال ایستاده بر روی انگشتان پا، حرکات روان بدون حرکت شانه‌ها، گرفتن دست‌ها بحالت مشت نیمه بسته، بازکردن یک بازو در حالی که بازوی دیگر نیمه بسته نگهداشته شده و در نهایت شباهت لباسها.
رقص یرلی
رقص یئرلی از جمله رقص‌های بومی کهن مردم آذربایجان و متداول‌ترین رقص در مناطق زاکاتالا، گاخ و بالاکن با ریتم قایتاغی می‌باشد. ملودی آن از چندین بخش تشکیل شده‌است.
رقص تامارا
رقص تامارا از جمله رقص‌های بومی آذربایجان است.
رقص تامارا تقریباً در سال‌های ۱۹۱۷–۱۹۱۶ در باکو آفریده شده‌است. نام‌گذاری این رقص به افتخار هنرمند مشهور اهل سالیان و ایفاگر رقص‌های آذربایجان در عروسی‌ها، خانم تامارا بوده‌است. این رقص بسیار جذاب و با ترانه بوده و در اصل توسط خانم‌ها و در بسیاری از مواقع توسط خانم‌ها و آقایان با تمپو آرام اجرا می‌شود. این رقص با آواز موسیقی مقامی آغاز می‌شود.
رقص گلین هاواسی
رقص گلین هاواسی از جمله رقص‌های بومی و بسیار دیرین مردم آذربایجان است.
رقص گول گز
رقص گول گز از جمله رقص‌های بومی قدیمی و مشهورترین رقص‌های زنانه اهالی آذربایجان است.
موسیقی رقص را نوازنده نی، حسنعلی، اهل نخجوان در سال‌های ۱۹۰۵–۱۹۰۴ آفریده است. «گول گز» نام همسر حسنعلی بود. رقص نیز به افتخار او «گول گز» نامیده شده‌است.
رقص گولمه‌ای
رقص گولمه یی از جمله رقص‌‌‌های بومی کهن اهالی آذربایجان است که در مراسم حنابندان عروسی توسط دوستان و فامیل عروس اجرا شده و فرم این رقص به صورت رقص یاللی است.
رقص هراتی
رقص هراتی رقصی رغبت انگیز و قدیمی است که به لحاظ ریتم مارش مانند و تنوع نحوه اجرا قابل توجه‌است. هراتی در عصر خود از جمله رقص‌های بسیار متداول در گنجه بود. جوانان مطابق ملودی هراتی حرکات موزون مناسب را آفریده‌اند و آن را یاللی نامیده‌اند. کاراکتر رقص، جوانمردی و جسارت است. ریتم سلیس آن باعث معرفی و شناساندن آن در همه آذربایجان شده‌است.
رقص گل به
رقص گل بـِه از جمله رقص‌ه بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
ملودی رقص گل به معاصر بوده و مؤلف آن علی کریم اف است. در سایر مناطق آذربایجان خصوصاً در شاماخی، آستارا و نخجوان بسیار مشهور است. نحوه اجرای رقص سولو (انفرادی) بوده و فقط توسط خانم‌ها ایفا می‌شود. حرکات ملایم، با انعطاف و با معنی است.
رقص اون دورد نومره
رقص اون دورد نومره از جمله رقص‌ه بومی قدیمی اهالی آذربایجان است.
این نام‌گذاری (شماره ۱۴) به دلیل شماره ردیف رقص است. این رقص ملایم، با سرعت آرام و به نحو حزین توسط مردان و زنان اجرا می‌شود.
رقص یالی
رقص یالّی رقص مردمی بسیار قدیمی و بسیار مرسوم اهالی آذربایجان است.
شکل اولیه و ابتدایی یالی به شکل مراسم سنتی بود که در اطراف آتش، منبع گرمی، نور و غذای گرم انجام می‌شد. در چنین مراسمی سنتی آتش را که تبدیل به الهه شده بود، نیایش می‌کردند. یالی با سرعت آرام و سنگین شروع شده و با قدم‌های سریع که به شکل دویدن است، با سرعت سریع پایان می‌یابد. در آذربایجان صدها نوع یالی وجود دارد.
جستارهای وابسته
سایت جامع رقص آذربایجانی سایت رقص آذربایجانی آسلانلار سایت رقص آذربایجانی گنجلیک
راشد احمد
راشد احمد (Rashed Ahmed؛ زادهٔ August 6, 1986) یک بازیکن فوتبال است.
اتحادیه بین‌المللی پیکار خلق‌ها
اتحادیهٔ بین‌المللی پیکار خلق‌ها (به انگلیسی: International League of Peoples' Struggle (ILPS)) سازمانی بین‌المللی است که هماهنگی جنبش‌های دموکراتیک و ضد امپریالیستی را در سراسر جهان دنبال می‌کند. خوزه ماریا سیسون رهبر بنیانگذار حزب کمونیست فیلیپین در سال ۲۰۰۱ اتحادیهٔ بین‌المللی پیکار خلق‌ها را بنیانگذاری کرد.
تاریخچه
اتحادیهٔ بین‌المللی پیکار خلق‌ها در ماه مه ۲۰۰۱ در زوتفن هلند و در موقعیت اولین گردهمایی بین‌المللی تأسیس شد که مشارکت‌کنندگانی به نمایندگی از سازمان‌های توده‌ای از ۴۰ کشور در آن حضور داشتند:
• آرژانیتن
• آلمان
• اتریش
• اسپانیا
• استرالیا
• اسکاتلند
• افغانستان
• اکوادور
• اندونزی
• ایالات متحده آمریکا
• ایران
• برزیل
• بلژیک
• بنگلادش
• بنین
• پاکستان
• پرو
• تایلند
• ترکیه
• جمهوری دومینیکن
• ژاپن
• سوئیس
• فرانسه
• فیلیپین
• کانادا
تشدیدکننده‌های حلقه نوری
یک تشدیدکننده حلقه نوری مجموعه‌ای از موج‌بَر است که در آن حداقل یک حلقه‌ی بسته تزویج شده به نوعی همراه ورودی و خروجی نور است. (اینها می‌توانند باشند، اما محدود به بودن موج‌بر نیستند) مفاهیم موجود در زمینه تشدید حلقه نوری، همان مفهوم پیشین گالری‌های زمزمه‌کننده است، به جز این‌که آنها از نور استفاده می‌کنند و از خواصِ پیشینِ تداخل سازنده و بازتاب داخلی کلی پیروی می‌کنند. هنگامی که نور از طول موج رزونانس از طریق حلقه موج‌بَر ورودی گذشت، به‌ دلیل تداخل سازنده، در طول پیمایش‌های چندگانه به شدت تقویت می‌شود، و به مسیر موج‌برنده خروجی که به صورت یک آشکارساز به کار می‌رود، شدت می‌یابد. از آنجا که فقط چند طول موج انتخابی در داخل حلقه تشدید می‌شوند، تشدیدکننده حلقه نوری به عنوان یک فیلتر عمل می‌کند. علاوه بر این، همانطور که قبلاً مشخص شد، می‌توان دو یا چند موج‌بَر حلقه را به یکدیگر وصل کرد تا یک فیلتر نوری حذف/اضافه تشکیل شود.
اتحادیه بین‌المللی پیکار خلق‌ها
تاریخچه
• کره جنوبی
تشدیدکننده‌های حلقه نوری
زمینه
تشدید‌کننده حلقه نوری بر اصول پیشین بازتاب داخلی داخلی، تداخل سازنده و تزویج نوری کار می‌کند.
اتحادیه بین‌المللی پیکار خلق‌ها
تاریخچه
• کنگو
• لوکزامبورگ
• مالزی
• مکزیک
• نپال
• نروژ
• نیجریه
• هلند
• هند
• یونان
اتحادیه بین‌المللی پیکار خلق‌ها از زمان تأسیس خود دارای ۶ گردهمایی بین‌المللی بوده‌است. آخرین گردهمایی نیز طی روزهای ۲۳ تا ۲۶ ژوئن ۲۰۱۹ در هنگ کنگ برگزار شد.
سیارک ۷۰۸۱
سیارک ۷۰۸۱ هفت هزار و هشتاد و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ اوت ۱۹۸۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۸۰ است.
سرخس شاهی آسیایی
اُسمُندا ژاپُنیکا نام یک گونه از سرده شاه‌سرخس است.
سعید احمد عبد الله
سعید احمد عبد الله (Saeed Ahmed Abdulla؛ زادهٔ January 17, 1994) یک بازیکن فوتبال است.
پنجره‌ای رو به آفتاب
پنجره‌ای رو به آفتاب یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «حسین مروی» است که در سال ۱۳۷۰ تولید و از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.
خلاصه داستان
دختری به نام «سارا» تحت تأثیر احساس خودستایی، در مورد علاقهٔ دیگران به خود دچار سوءظن و دودلی است و با این توهم که دیگران هیچ توجه و علاقه‌ای به او ندارند، به انزوا کشیده می‌شود.
حمام رودآور
حمام رودآور مربوط به دوره زند است و در شهرستان تویسرکان، بخش مرکزی، دهستان حیقوق نبی، روستای رودآور، میدان مرکزی، منزل حاج فرخ سوری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گروه دازن
گروه دازن (DAZN Group) شرکت رسانه‌ای بریتانیایی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
فهرست کشورها بر پایه محدوده ارتفاع
فهرست محدوده ارتفاع از سطح دریا کشورها به شرح زیر است:
بان، کارولینای شمالی
بان شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۴۴ نفر بوده‌است.
باد نیدرناو
باد نیدرناو یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در روتنبورگ آم نکا واقع شده‌است. باد نیدرناو ۵۶۹ نفر جمعیت دارد.
میرعماد (ابهام‌زدایی)
میرعماد می‌تواند به یکی از موارد ذیل اشاره داشته باشد:
چشمه سیف‌الهی
چشمه سیف‌الهی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
بن النویک
بن النویک (Ben Alnwick؛ زادهٔ January 1, 1987) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است.
شورش بارکوخبا
شورش بارکوخبا (عبری:מרד בר כוכבא) شورش یهودیان در استان یهودا به رهبری شمعون بار کوخبا علیه امپراتوری روم بود. این درگیری در بین سال‌های ۱۳۲ تا ۱۳۶ میلادی اتفاق افتاد و آخرین جنگ از سه جنگ بزرگ یهودیان-رومیان بود. از این رو نام دیگر این درگیری جنگ سوم یهودی-رومی است.
درگیری به دلیل مسائل سیاسی و مذهبی رخ داد. شمعون بارکوخبا که توسط یهودیان به عنوان مسیحا شناخته می‌شد رهبر شورشیان بود که بتواند اسراییل را بازسازی کند. اولین بخش‌های شورش باعث خودمختاری استان یهودا به مدت دو سال شد ولیکن ارتش روم موفق شد که تمامی شورشیان را به سختی شکست دهد. نتیجه شورش باعث اخراج یهودیان از استان یهودا شد. این اخراج در حجمی بیشتر از اخراج بعد از شورش سال ۷۰ میلادی بود. رومیان ورود یهودیان را به اورشلیم به غیر از روز تیشا بآو ممنوع کردند. یهودیان به شدت شکست سختی خوردند و شهرهایشان نابود شد، نیم میلیون از آنها کشته شدند و بازماندگانشان به عنوان برده فروخته شدند. با اینکه یهودیان مسیحی شده که عیسی را به عنوان مسیح قبول کرده بودند در شورش نقشی نداشتند و از بارکوخبا پشتیبانی نمی‌کردند آنها نیز به همراه بقیه یهودیان از ورود به اورشلیم منع شدند. نتیجه این جنگ جدا شدن مسیحیت را از یهودیت تسریع کرد.
پیشینه
بعد از شورش سال ۷۰ میلادی رومیان تدابیر خاصی برای کنترل استان شورشی یهودا در نظر گرفتند. آنها سران ارتش خود و یک یگان ویژه را در این استان مستقر کردند. تنش بین یهودیان و رومیان در بین سالهای ۷۰ میلادی تا سال ۱۳۲ شدت یافت. تاریخدانان دلایل مختلفی برای شروع شورش بارکوخبا ذکر کرده‌اند. یک دلیل رایج سرزدن امپراتور رومی هادریان به خرابه معبد دوم اورشلیم بود. او اعلام کرد که با یهودیان همدردی می‌کند و قصد دارد که معبد آنها را بازسازی کند. یهودیان ابتدا از همدردی او خوشحال شدند ولیکن امید آنها بعد از فهمیدن اینکه او قصد دارد معبدی برای ژوپیتر بسازد تبدیل به خشم شد. تنش بین هادریان و یهودیان بعد از اینکه او ختنه کردن را منع کرد شدت بیشتری یافت. ولیکن بعضی محققین اعتقاد دارند این ممنوعیت اتفاق نیفتاده است.
مقدمه
ربی آکیوا به پیروان خود گفت که شمعون بارکوخبا ممکن است مسیح موعود یهودیان باشد. لقب بارکوخبا به معنی فرزند ستاره است که به پیش‌بینی ستاره در اعداد ۲۴:۱۷ اشاره دارد که می‌گوید :یک ستاره از نسل یعقوب خواهد آمد. شمعون بارکوخبا شروع به رهبری اسراییل کرد و در مدت دو سال و نیم رهبری قوم اسراییل را در دست داشت. او اعلام کرد که زمان رستگاری اسراییل فرا رسیده‌است و اعلام به ضرب پول کرد.
واکنش رومیان
رومیان از موفقیت اولیه شورش بسیار شگفت‌زده شدند. آنها سرداران خود را از انگلستان و فرانسه به سرزمین اسرائیل فراخواندند. در نتیجه ابعاد ارتش روم در برابر شورشیان بسیار بزرگ بود. درگیری سه سال طول کشید تا سرانجام شورش بارکوخبا به سختی در سال ۱۳۵ میلادی متلاشی شد. ولیکن رومیان نیز در جنگ آسیب زیادی دیدند. بارکوخبا و پیروانش به شهر بتار عقب‌نشینی کردند. بعد از فروپاشی شهر بر اساس نوشته کاسیوس دیو، ۵۸۰۰۰۰ یهودی در جنگ کشته شدند. در تلمود اورشلیمی نوشته شده‌است که کشته‌های یهودیان بی‌شمار بودند و آن‌قدر خون بر زمین ریخته شده بود که اسب‌ها تا بینی خود در خون بودند. بر اساس نوشته میدراش، علاوه بر بارکوخبا، رومیان هشت عضو سنهدرین را نیز اعدام کردند. فهرست ده شهید یهودیان دارای اسامی این هشت نفر به همراه دو ربی قدیمی‌تر است: ربی آکیبا، حنانیا بن ترادیون، ربی حوسپیت، ربی الیزر بن شموا، ربی حنینا بن حکینای، ربی جشباب، ربی یهودا بن داما و ربی یهودا بن بابا. در نوشته‌های ربی‌ها شکنجه شدید آنها پیش از مرگ نیز ذکر شده‌است: ربی آکیوا پوستش زنده‌زنده کنده شد، ربی اشماعیل پوست سرش را آرام‌آرام کندند، ربی حنانیا زنده‌زنده سوزانده شد در حالی که طومارهای تورات خیس شده بود و دور تنش پیچیده شده بود تا مرگش را طولانی‌تر کند.
نتیجه جنگ
هادریان تصمیم گرفت یهودیت را به‌طور کلی نابود کند زیرا آنرا دلیل شورش می‌دانست. او تورات و تقویم یهودی را منع کرد و دانشمندان یهودی را اعدام کرد. طومارهای تورات در مراسمی در محل معبد سوزانده شدند. در محل معبد دوم اورشلیم رومیان مجسمه ژوپیتر و هادریان را نصب کردند. او در تلاش بر حذف کامل یهودیت نام استان یهودا را از نقشه حذف کرد و آن را با سوریه-فلسطین جایگزین کرد. یهودیان از ورود به اورشلیم منع شدند و تنها اجازه داشتند یکروز در سال در روز تیشا بآو به اورشلیم وارد شوند.
نتایج بلند مدت
بعد از نابودی شورش مرکز مذهبی یهود به بابل منتقل شد و از این رو تلمود بابلی بر تلمود اورشلیمی غلبه کرد. کنستانتین اول به یهودیان اجازه می‌داد که سالی یکبار در روز تیشا بآو به اورشلیم وارد شده و برای شکست خود عزاداری کنند. در سال ۳۵۱ میلادی یهودیان بار دیگر شورش کردند که به سختی شکست خوردند. یهودیان بعدها در سال ۶۱۴ میلادی به پارسیان ملحق شدند که باعث شد مدت کوتاهی در اورشلیم خودمختاری به دست آورند. ولیکن این پیروزی کوتاه مدت بود و رومیان دوباره آنها را شکست دادند. این مسائل ادامه داشت تا سرانجام عمر بن خطاب در سال ۶۳۷ میلادی رومیان را شکست داد. عمر به کمک کعب الاحبار محل معبد دوم اورشلیم را پاکسازی کرد و ساختمان قبه الصخره و مسجد الاقصی را در آنجا ساخت. یهودیان مسلمان شده اجازه یافتند بار دیگر در محل معبد دوم اورشلیم به عبادت مشغول شوند.