cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بی‌تو
نمآهنگ
این نماهنگ در اتریش فیلمبرداری شده‌است و در آن اعضای گروه در حال کوهنوردی نشان داده می‌شوند. خوانندهٔ گروه، تیل لیندمان سقوط می‌کند و به سختی مجروح می‌شود. سپس در قسمتی که اعضای گروه در چادرشان نشسته‌اند و تیل با پای مجروح و سرمازده‌اش با حسرت به قله خیره شده، موسیقی قطع می‌شود. زمانی‌که اعضای گروه در حالی‌که تیل را بر دوش خود حمل می‌کنند از کوه بالا می‌روند موسیقی دوباره پخش می‌شود. در پایان، به قله می‌رسند، تیل می‌نشیند، نگاهی به اطراف می‌اندازد و رضایت‌مندانه می‌میرد.
کلیسای جامع تورنه
کلیسای جامع تورنه (Notre-Dame de Tournai) نام یک کلیسای کاتولیک در تورنه بلژیک است و به عنوان یکی از میراث‌های اصلی والونی (از سال ۱۹۳۶) و میراث جهانی یونسکو (از سال ۲۰۰۰) شناخته می‌شود.
آر-۱۱ زملیا
آر-۱۱ زملیا (R-11 Zemlya) یک موشک بالستیک تاکتیکی متعلق به شوروی بود. این موشک همچنین با نام اس‌اس-۱بی اسکاد-آ (SS-1b Scud-A)، نام گزارشی آن در ناتو، شناخته می‌شود. این موشک یکی از نخستین موشک‌های شوروی بود که نام گزارشی اسکاد به آن داده می‌شد. گونهٔ آر-۱۱ام (R-11M) از این موشک برای خدمت مورد تأیید قرار گرفت.
هوکسئوک-دونگ
هوکسئوک-دونگ (به لاتین: Heukseok-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در Dongjak District واقع شده‌است.
ماتسودا سیکو
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آرماگدون، تایرا نو کیوموری (مجموعه تلویزیونی تایگا)، استخوان‌ها (مجموعه تلویزیونی)، آخر خوشگل‌ها اشاره کرد.
عبدالرحمان بن عزالدین
عبدالرحمان بن عزالدین (Abderrahman Ben Azzedine؛ زادهٔ December 25, 1933) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
پسوئلو
پُسوئلو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
آلن کانینگهام
آلن گوردون کانینگهام (Alan Cunningham; May 1, 1887 – 1887:05:01, January 30, 1983) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
قلملو
قلملو یک روستای کوچک از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کیوان بخش خداآفرین شهرستان کلیبر واقع شده‌است. طبیعت این روستا بکر و زیباست. در این روستا ۹۴ نفر زندگی میکنند. همچنین این روستا یک چشمه دارد که به آن « بولاخ » میگویند. در این روستا دامداری و کشاورزی انجام میشود. واژه « قلملو » یک کلمه ارمنی میباشد.
بی دوان‌ارپنا
بی دوان‌ارپنا، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دره‌کاید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بینوایان (فیلم ۱۹۱۷)
بینوایان (Les Misérables) یکی از چندین نسخه فیملی که بر اساس معروف رمانی به همین نام نوشته ویکتور هوگو ساخته شده است. این فیلم در سبک رمانتیک توسط فرانک لوید کارگردانی شده است. این فیلم محصول سال ۱۹۱۷ کشور ایالات متحده آمریکا است.
دومیتیوس مودستوس
دومیتیوس مودستوس ( دوران شکوفایی ۳۵۸–۳۷۷) سیاستمدار امپراتوری روم بود. او در زمان امپراتورهای کنستانتیوس دوم ، ژولیان و والنس قرارهایی داشت و در سال ۳۷۲ کنسول بود. او که قبلاً یک بت پرست بود، تحت رهبری والنس به آریانیسم گروید و توسط والنس برای میانجیگری بین گروه های آریان و نیسنه با بازیل قیصریه فرستاده شد.
زندگی
او تبار عربی داشت مودستوس از سال ۳۵۸ تا ۳۶۲ اورینتیس از دیوسس شرق می‌آید و جانشین نبریدیوس می‌شود و تحت فرمان امپراتورهای کنستانسیوس دوم و ژولیان خدمت می‌کند. در سال ۳۵۹ او رئیس کمیسیونی در بیت‌شئان بود و در این دفتر با ظلم متهمان را قضاوت کرد.
زمانی که او در انطاکیه بود، ژولیان مودستوس را به عنوان پرافکتوس اوربی شهر قسطنطنیه منصوب کرد، منصبی که او از سال ۳۶۲ تا ۳۶۳ بر عهده داشت.
در سال ۳۷۱ به ریاست کمیسیونی منصوب شد که قرار بود برخی از افسران عالی رتبه را که متهم به انجام سحر و جادو بودند، به ویژه به دلیل مشورت با یک فالگیر برای یادگیری نام جانشین امپراتور والنس، قضاوت کند. مودستوس بسیار ظالمانه عمل کرد و مردم بیگناه را شکنجه کرد و به این ترتیب از آنها اعتراف گرفت. کنسولگری او در سال بعد، احتمالاً پاداشی برای مدیریت او در این روند بود.
علیرغم این واقعیت که او به شدت با افسران بت پرست ارتباط داشت و در زمان امپراتور بت پرست ژولیان یک بت پرست بود، در زمان والنس به آریانیسم ، مذهب امپراتور گروید. والنس مودستوس را برای ملاقات با اسقف نیقیه بازیل قیصریه فرستاد تا میان دو مذهب مخالف مسیحی میانجیگری کند، اما باسیل نپذیرفت. سپس والنس به مودستوس دستور داد تا علیه اسقف خشونت آمیز استفاده کند، اما او این کار را نکرد.
مجتبی عسگری
مجتبی عسگری (زاده ۲۸ مرداد ۱۳۵۷ در اصفهان) خواننده و مدرس موسیقی اصیل و سنتی ایران است.
زندگی‌نامه
مجتبی عسگری ۲۸ مرداد سال ۱۳۵۷ در اصفهان متولد شد. وی از شاگردان رضا طباطبایی، حسین عمومی و محمدرضا شجریان بوده‌است.
استادان
از ۱۵ سالگی دوره‌های آواز را در هنرستان موسیقی اصفهان نزد قاسم معمارزاده آغاز کرد.
به مدت ۴ سال ردیف آوازی مکتب اصفهان را نزد سید رضا طباطبایی (از شاگردان تاج اصفهانی) فرا گرفت.
دورهٔ صداسازی را نزد حمیدرضا نوربخش گذراند. و از محضر محمدعلی کیانی نژاد بهره جست.
طی سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۲ نزد حسین عمومی (از شاگردان تاج اصفهانی و ادیب خوانساری) که به گفته عسگری از بهترین و پربارترین دوران آموزش و کسب تجربه اش بوده‌است بهرهٔ فراوان گرفت.
از سال ۱۳۸۶ با شرکت در کارگاه تخصصی آواز به شاگردی محمدرضا شجریان درآمد.
آلبوم‌ها
آلبوم‌های موسیقی منتشر شده:
دومیتیوس مودستوس
زندگی
او مخاطب ۳۷ نامه توسط لبیانیوس بوده است.
عبدالمجید بن بلقاسم
عبدالمجید بن بلقاسم (Abdelmajid Ben Belgacem؛ زادهٔ February 4, 1986) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
تیم ملی فوتبال زنان سوریه
تیم ملی فوتبال زنان سوریه (Syria women's national football team) نماینده فوتبال زنان این کشور در رده ملی است و تحت نظارت فدراسیون فوتبال سوریه قرار دارد.
هونگجی-دونگ
هونگجی-دونگ (به لاتین: Hongji-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در منطقه جونگنو واقع شده‌است.
ریپار
ریپار دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۴۷۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۰٫۷۶ کیلومتر مربع است.
عبدالله بن جندب
عبدالله بن بجدب کوفی، یکی از اصحاب و وکلای امامان شیعه است که در سده دوم می‌زیسته و روایات بسیاری را در منابع شیعی از او نقل کرده‌اند. او از وکیلان موسی کاظم، جعفر صادق و علی بن موسی الرضا بوده‌است.
وکالت
وی وکیل سه امام شیعه، جعفر صادق، موسی کاظم و علی بن موسی الرضا بوده‌است. این وکالت نشانه اعتماد امامان شیعه به او است.
جایگاه رجالی
عبدالله بن بجدب، با وجود آنکه یکی از وکلای مورد اعتماد امامان شیعه بوده‌است، اما با بررسی برخی روایات همچون آنچه کشی در رجال خویش از برخی اصحاب جعفر صادق نقل می‌کند، او متهم به فساد عقیده بوده‌است. با این حال جعفر صادق در همان روایت منقول در رجال کشی، او را ستوده‌است. او از اهالی کوفه بود و در منابع رجالی شیعه، ثقه معرفی شده‌است. همچنین کشی روایتی را نقل می‌کند که بر اساس آن، علی بن موسی الرضا عقاید وی را تأیید کرده‌است.
روایات
جعفر صادق در سفارشی طولانی، او را به مسائلی اخلاقی و اعتقادی فراخوانده است و به اجر شهادت، حج، عبادت الهی و پرهیز از غفلت در نماز را گوشزد نموده‌است. متن کامل این توصیه را محمدباقر مجلسی در بحارالانوار و به نقل از تحف العقول آورده‌است. از دیگر روایات مهمی که از او نقل شده‌است، روایتی از علی بن موسی الرضا در تفسیر آیه نور است. در این روایت که در قالب نامه نقل شده‌است، به عبدالله بن جندب تأکید شده‌است که این نامه را به خاطر بسپارد.
اولگ گریگوریف
اولگ گریگوریف (Олег Георгиевич Григорьев؛ زادهٔ December 25, 1937) بوکسور اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
استفانو دل سانته
استفانو دل سانته (Stefano Del Sante؛ زادهٔ January 13, 1987) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال یووه استابیا، باشگاه فوتبال فیورنتینا، و باشگاه فوتبال وارزه اشاره کرد.
فوجیوارا نو تادازانه
فوجیوارا نو تادازانه ; January 1, 1078 – July 31, 1162) نویسنده، پسر فوجیوارا نو موروماچی و نوه فوجیوارا نو موروزانه اهل ژاپن بود. وی پدر فوجیوارا نو تادامیچی بود. وی در ۱۱۱۲–۱۱۱۳ دایجو دایجین بود.
فوجیوارا نو تادازانه یک ویلا در نزدیکی معبد بیودواین در سال ۱۱۱۴ ساخت.
ویلر، اورگن
ویلر شهری در شهرستان تیلموک ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۴۱۴ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۲۴ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
بینوایان (فیلم ۱۹۰۹)
بی‌نوایان (Les Misérables) یک درام صامت کوتاه و تاریخی آمریکایی به کارگردانی جیمز استوارت بلکتون است که در سال ۱۹۰۹ بر اساس رمانی به همین نام (۱۸۶۲) نوشته ویکتور هوگو ساخته شد.
کابل‌آباد
کابل‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کیوان بخش خداآفرین شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
اوپه‌یه
اوپَه‌یَه (به لاتین: Ypäjä) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در تاواستیای اصلی واقع شده‌است.
گورکانی‌ارپنا
گورکانی‌ارپنا، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دره‌کاید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اصلاح نژاد جهشی
اصلاح نژاد جهشی ، فرایند قراردادن بذرها در معرض مواد شیمیایی یا اشعه به منظور ایجاد جهش با صفات مطلوب برای دورگ‌گیری با سایر ارقام است. گیاهان ایجادشده با استفاده جهش‌زایی گاهی به نام گیاهان جهش‌یافته یا بذرهای جهش‌یافته شناخته‌می‌شوند. از سال ۱۹۳۰ تا ۲۰۱۴ بیش از ۳۲۰۰ گیاه جهش‌یافته عرضه‌شده‌است.
دوغ‌آباد
دوغ‌آباد  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ماتسودونو موتوفوسا
ماتسودونو موتوفوسا، فوجیوارا نو موتوفوسا ; January 1, 1144 – February 1, 1231) یک نایب‌السلطنه (فهرست کانپاکو و سشو در ژاپن) در خدمت امپراتور روکوجو و امپراتور تاکاکورا در اواخر قرن دوازدهم میلادی اهل ژاپن بود.
ربلدو
ربلدو دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۴۵۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۰٫۶۱ کیلومتر مربع است.
عبدالقادر بلحسن
عبدالقادر بلحسن (Abdelkader Ben Hassen؛ زادهٔ September 24, 1969) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
غنی بلوریان
غنی بلوریان، معروف به کاک غنی(زادهٔ ۱۳۰۳ در مهاباد - درگذشته ۱۸ اسفند ۱۳۸۹ در کلن آلمان) از بنیان‌گذاران و رهبران حزب دموکرات کردستان و یکی از با نفوذترین شخصیت‌های کرد ایرانی است، که در میان کردهای عراق نیز شهرت عام دارد. او سال‌ها همراه با قاضی محمد و مصطفی بارزانی، پدر مسعود بارزانی در یک صف برای حقوق مردم کردستان ایران و کردستان عراق مبارزه کرد. غنی بلوریان یکی از مخالفان سرسخت جمهوری اسلامی ایران بود و بارها به آیت الله خمینی و آیت الله خامنه ای به حالت لفظی تاخته بود.
دوران جوانی
بلوریان در جوانی یکی از مؤسسین حزب (ژیان جوانان کرد) بود (ژیان در کردی به معنای زندگی است). چند سال بعد که حزب دموکرات کردستان تأسیس شد(۲ آبان ۱۳۲۴ خورشیدی، ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ میلادی)، بلوریان به همراه سازمانی که از جوانان تأسیس کرده بود به این حزب پیوست.
مدتی بعد، به پیشنهاد قاضی محمد رئیس دولت خود مختار کردستان ایران، به همراه تعدادی جوانان دیگر مهابادی به جمهوری آذربایجان برای تعلیمات نظامی اعزام شد. آن‌ها در یک پادگان نظامی و به صورت بسیار فشرده آموزش نظامی دیدند که هدف از چنین عجله‌ای نیاز جمهوری تازه تأسیس به نیروی مسلح بود. هنگامی که ارتش شاه به مهاباد رسید و قاضی محمد اعدام شد، آنان همچنان در جمهوری آذربایجان بودند. پس از اعلام خبر سقوط جمهوری کردستان، تعداد زیادی از آن جوان‌ها به تدریج به ایران بازگشتند.
بازسازی حزب دموکرات کردستان
غنی بلوریان بعد از سرکوب دولت خود مختار کردستان ایران، (۱۳۲۵) و اعلام حکومتی انحلال حزب دموکرات کردستان، به همراه عزیز یوسفی، کریم حسامی، حسن قزلجی، سلیمان معینی، قادر شریف و دیگر فعالان کرد، کمر همت برای احیای سازمان حزب دموکرات کردستان و ازسرگیری فعالیت آن بستند. یکی از کارهای مهم بلوریان در این دوره انتشار روزنامه ریگا* به همراهی عزیز یوسفی، کریم حسامی، سلیمان معینی، حسن قزلجی و همکاری عده‌ای از جوانان کرد: جلیل گادانی، حسن رستگار، عبدالله حسن‌زاده، فتاح کاویان و قادر شریف بود. *(ریگا در کردی به معنای راه است)
کودتای ۲۸ مرداد
بعد از کودتای ۲۸ مرداد و سقوط دولت مصدق در سال ۱۳۳۲ که آزادی‌های سیاسی در سراسر ایران سرکوب شد، فعالیت حزب دموکرات کردستان نیز دچار اختلال شد و فعالیت آن به صورت مخفی ادامه یافت.
غنی بلوریان که درجوانی بارها بازداشت و زندانی شده بود، سرانجام در سال (۱۳۳۷) دستگیر و در محکمه نظامی شاه به اعدام و سپس به حبس ابد محکوم شد. او نزدیک به۲۵ سال در زندان شاه ماند و با انقلاب ایران از زندان بیرون آمد و بلافاصله از تهران عازم سرزمین مادری خود کردستان شد و عده‌ای به استقبال او آمدند.
انقلاب ایران
در اولین انتخابات مجلس شورای اسلامی، مردم مهاباد او را با ۲۶۶۳۲ رای از مجوع ۲۹۳۸۶ رای ماخوذه به عنوان نماینده خود برای این مجلس انتخاب کردند اما حکومت مانع راه یافتن بلوریان به مجلس شد. قاسملو نیز به عنوان نماینده مردم کردستان برای مجلس خبرگان انتخاب شده بود اما حکومت قصد دستگیری و ترور او در تهران را داشت.و به همین دلیل قاسملو به تهران نیآمد و در این مجلس شرکت نکرد. این توطئه‌ای بود که تدارک دیده بودند و حتی مانع حضور بلوریان در مجلسی شدند که مردم مهاباد او را به عنوان نماینده خود برای این مجلس انتخاب کرده بودند.
جنگ در کردستان ایران
آغاز جنگ در کردستان ایران که غنی بلوریان تا حد جدائی از عبدالرحمان قاسملو دبیراول وقت حزب دمکرات کردستان ایران سعی کرد جلوی آن را بگیرد، در سال‌های ۱۳۵۹ و ۱۳۶۴ ضربات سنگین و خونینی به جنبش ملی در کردستان و به ویژه حزب دمکرات کردستان ایران زد. غنی بلوریان که با سیاست نظامی وقت حزب دمکرات کردستان ایران مخالف بود، به تهران بازگشت. گفته می‌شود در این جنگ بیش از ۳۰۰ تن از رهبران و کادرهای فعال حزب دمکرات کردستان ایران کشته یا اعدام شدند. بسیاری اعتقاد دارند که فروتنی بیش از حد غنی بلوریان موجب شد تا در کنگره چهارم حزب دموکرات کردستان، قاسملو دبیرکل حزب شود، درحالیکه تمام شرایط برای غنی بلوریان جهت در دست گرفتن رهبری حزب دمکرات کردستان ایران فراهم بود. بلوریان نقش مهمی در مذاکرات با دولت مرکزی برای جلوگیری از جنگ داخلی در کردستان داشت اما از دو سو این تلاش با شکست روبرو شد. از یک‌سو بخشی از جناح حاکم در جمهوری اسلامی که از همان ابتدای پیروزی انقلاب ایران در سرنگونی نظام شاهنشاهی در پی حل هر مسئله کوچک و بزرگ با اعدام و جنگ بود و از سوی دیگر، گروهی از ماجراجویان که کردستان را جزیره‌ای جدا از مجمع‌الجزایر ایران تصور کرده و خواست‌های خود را می‌خواستند با تفنگ به حکومت مرکزی و حاکمیت چند پارچه آن تحمیل کنند. در چارچوب همین فعالیت‌ها بود که یک‌بار غنی بلوریان در رأس یک هیئت برای مذاکره با ابوالحسن بنی‌صدر اولین رئیس‌جمهور ایران عازم تهران شد اما این مذاکرات نیز راه به جائی نبرد. بلوریان یک‌بار نیز در رأس یک هیئت مذاکره‌کننده پیش از برگزاری همه‌پرسی ۱۲ فروردین به همراه دکتر قاسملو به دیدار آیت الله خمینی و مهندس بازرگان نخست‌وزیر موقت رفت تا خواست‌های مردم کرد را با امید گنجانده شدن آن‌ها در قانون اساسی به دیدار آن‌ها رفت. بلوریان بعدها در کتاب خاطراتش یکی از نتایج این دو دیدار را تصمیم برای شرکت در رفراندوم جمهوری اسلامی برشمرد.
سیاست و مشی مسلحانه عبدالرحمان قاسملو سرانجام موجب شد تا غنی بلوریان و ۶ تن از رهبران حزب از قاسملو جدا شوند. این ۶ نفر عبارتند از: فاروق کیخسروی، فوزیه قاضی نوه قاضی محمد، رحیم سیف قاضی از خانواده قاضی محمد، احمد عزیزی، هیمن شاعر ملی کردستان و نوید معینی برادر جوان‌تر سلیمان و اسماعیل معینی از جمله این کادرها بودند که همراه با بلوریان از قاسملو جدا شدند. قاسملو که از مشی مذاکره با حکومت مرکزی فاصله گرفته بود، سال‌ها بعد در کشور اطریش هنگام مذاکره با نمایندگان حکومت و از جمله سپاه پاسداران، گرفتار ترور تیم مذاکره‌کننده شد.
خروج از ایران
غنی بلوریان، پس از یورش به حزب توده ایران در سال ۱۳۶۱–۱۳۶۲ از ایران خارج شد و برای چند سال در کشور چکسلواکی زندگی کرد و پس از فروپاشی اتحاد شوروی به مهاجرتی دوباره تن سپرد و راهی آلمان شد. او در کنفرانس ملی حزب توده ایران (۱۳۶۴) عضو هیئت سیاسی حزب توده ایران شد اما به‌تدریج و به همراه تنی چند از اعضای هیئت سیاسی حزب - از جمله سیاوش کسرایی و حبیب فروغیان و … در برابر سیاست‌های حمید صفری دبیر دوم حزب در آن سال‌ها ایستاد. او علاوه بر آنکه با روشی که صفری در برخورد با کادرهای مهاجر توده‌ای در اتحاد شوروی و اروپای غربی داشتند مخالف بود، با سیاست جدائی از مشی حزب توده ایران در برابر انقلاب ایران که توسط صفری هدایت می‌شد نیز مخالف بود و بزرگترین انتقادش سپردن اختیارات به صفری بود. همچنان که معتقد بود رهبری حزب توده ایران در ارتباط با کردستان ایران، دچار فلج کامل شده‌است.
بلوریان در کتاب خاطرات خود که با نام برگ سبز (ئاله‌کوک) منتشر شده سرگذشت خویش در چند دوران پرفراز و نشیب رویدادهای سیاسی ایران و همچنین خاطرات فراموش نشدنی اش از زندان‌های شاه را منتشر کرده‌است.
مرگ
غنی بلوریان سرانجام در روزچهارشنبه ۱۸ اسفند سال ۱۳۸۹در سن ۸۶، بدنبال یک سکته مغزی در کلن آلمان در گذشت. دولت کردستان عراق پیکر غنی بلوریان را با هواپیما به کردستان منتقل کرد. در فرودگاه «اربیل» (هولر) طی تشریفاتی با حضور شخصیت‌های دولت کردستان عراق تابوت غنی بلوریان تحویل گرفته شده و برای تدفین در محل ویژه‌ای که در یکی از گورستان‌های شهر در نظر گرفته شده بود منتقل شد. در فرودگاه اربیل، علاوه بر مسعود بارزانی، رئیس دولت کردستان عراق، ایاد علاوی رقیب انتخاباتی نخست‌وزیر کنونی عراق، فاضل می‌رانی رئیس هیئت سیاسی حزب دمکرات کردستان عراق، گروهی از شخصیت‌های ملی و هنری کرد، خانواده بلوریان و… با دسته‌های گل حضور داشتند و شخص مسعود بارزانی تاج گلی را بر تابوت بلوریان نهاد. خاکسپاری ساعت ۴ بعد از ظهر انجام شد و در جریان آن، فاضل می‌رانی، حسین یزدانی، جلیل گادانی و حامد گوهری دربارهٔ شخصیت، دوران مبارزه و زندان و تأثیر غنی بلوریان بر مبارزان خلق کرد برای احقاق حقوق ملی خویش سخن گفتند. مراسم انتقال جسد بلوریان به کردستان عراق از فرودگاه اربیل تا محل خاکسپاری او، به صورت گزارش تصویری از تلویزیون اربیل پخش شد.
منابع
غنی بلوریان: برگ سبز (ئاله‌کوک)، کتاب خاطرات غنی بلوریان. (ئاله کوک (تلفظ: ala kok) نام گیاهی است که در ادبیات کردی هدیه چوپان شناخته می‌شود. نسخه اصلی این کتاب به زبان کردی است. نام آن در ترجمه فارسی برگ سبز انتخاب شده‌است)
سرود هورست وسل
سرود هورست وِسِل یا پرچمها را بِیَفرازید!  «دی فَنه هُخ»، نام ترانه‌ای است که از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ به عنوان سرود رسمی حزب سوسیالیست ملی کارگران آلمان و همچنین سرود ملی دوم آلمان نازی شناخته می‌شد. این ترانه و ملودی پس از شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ در آلمان و اتریش ممنوع شده‌است؛ مگر برای اهداف آموزشی. این ترانه توسط هورست وسل ساخته شد که در سال ۱۹۳۰ به ضرب گلوله یک کمونیست کشته شد و تبدیل به یکی از قهرمانان آلمان نازی شد. این سرود در رژهٔ بزرگ ارتش نازی پخش شد.
منابع
درسال ۱۹۴۵ پس از نابودی ناکازاکی این سرود در ژاپن پخش شد
مدل‌سازی سه‌بعدی
مدل‌سازی سه‌بعدی ( به انگلیسی: 3D Modeling ) فرآیند توسعۀ یک ارایه مبتنی بر مختصات ریاضی از هر رویه یا سطح یک شیء (بی‌جان یا جاندار) به صورت سه‌بعدی از طریق نرم‌افزارهای تخصصی با دستکاری اضلاع، رئوس و چند‌ضلعی‌ها در یک فضای سه‌بعدی شبیه‌سازی شده است.
مدل‌های سه‌بعدی (3D) یک جسم فیزیکی را با استفاده از مجموعه‌ای از نقاط در فضای سه‌بعدی نشان می‌دهند که توسط عناصر هندسی مختلف مانند مثلث‌ها، خطوط، سطوح منحنی و غیره به هم متصل می‌شوند. به عنوان مجموعه‌ای از داده‌ها (نقاط و سایر اطلاعات)، مدل‌های سه‌بعدی می‌توانند به صورت دستی، الگوریتمی (مدل‌سازی رَویه‌ای) و یا با اسکن سه‌بعدی ایجاد شوند. سطوح آن‌ها ممکن است بیشتر با نگاشت بافت تعریف شود.
طرح کلی
این محصول مدل سه‌بعدی نام دارد. شخصی که با مدل‌های سه‌بعدی کار می‌کند ممکن است به عنوان یک هنرمند سه‌بعدی یا یک مدل‌ساز سه‌بعدی شناخته شود.
یک مدل سه‌بعدی همچنین می‌تواند به عنوان یک تصویر دو بعدی از طریق فرآیندی به نام رندرینگ سه‌بعدی نمایش داده شود یا در شبیه‌سازی کامپیوتری از پدیده‌های فیزیکی استفاده شود.
مدل‌های سه‌بعدی ممکن است به صورت خودکار یا دستی ایجاد شوند. فرآیند مدل‌سازی‌ دستی، تهیۀ داده‌های هندسی برای گرافیک‌های کامپیوتری سه‌بعدی شبیه به هنرهای پلاستیکی چون مجسمه‌سازی است. مدل سه‌بعدی را می‌توان با استفاده از دستگاه‌های چاپ سه‌بعدی که لایه‌های دوبعدی مدل را با مواد سه‌بعدی، لایه به لایه در یک زمان تشکیل می‌دهند، به صورت فیزیکی ایجاد کرد. بدون مدل سه‌بعدی، چاپ سه‌بعدی امکان‌پذیر نیست.
نرم‌افزار مدل‌سازی سه‌بعدی یک گروه از نرم‌افزارهای گرافیک کامپیوتری سه‌بعدی هستند که برای تولید مدل‌های سه‌بعدی استفاده می‌شوند. برنامه‌های منحصربفرد از این گروه، مانند اسکچ‌آپ، برنامه‌های کاربردی مدل‌سازی نامیده می‌شوند.
تاریخچه
در گذشته، بسیاری از بازی‌های رایانه‌ای از تصاویر از پیش رندر شده مدل‌های سه‌بعدی به‌عنوان اسپرایت استفاده می‌کردند، قبل از اینکه رایانه‌ها بتوانند آن‌ها را در زمان واقعی ارائه دهند. بنابراین طراح می‌تواند مدل را در جهت‌ها و نماهای مختلف ببیند، این می‌تواند به طراح کمک کند تا ببیند آیا شیء همانطور که در نظر گرفته شده است در مقایسه با دید اصلی‌اش ایجاد شده است، یا خیر. دیدن طرح به این صورت می‌تواند به طراح یا شرکت کمک کند تا تغییرات یا بهبودهای مورد نیاز محصول را کشف کند.
بازنمایی
تقریباً تمام مدل‌های سه‌بعدی را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:
مدل‌سازی صُلب و پوسته می‌تواند اشیاء یکسانی را ایجاد کند. تفاوت بین آن‌ها عمدتاً تغییرات در نحوۀ ایجاد و ویرایش آن‌ها و قراردادهای استفاده در زمینه‌های مختلف و تفاوت در انواع شباهت میان مدل و واقعیت است.
مدل‌های پوسته باید خمینه باشند (بدون سوراخ یا ترک در پوسته) تا به عنوان یک شی واقعیِ معنادار باشند. در مدل پوسته‌ای از یک مکعب، سطح پایین و بالای مکعب باید دارای ضخامت یکنواخت و بدون سوراخ یا ترک در اولین و آخرین لایۀ چاپ شده باشند. شبکه‌های چندضلعی (و به میزان کمتری سطوح تقسیم‌بندی شده) رایج‌ترین نوع بازنمایی هستند. مجموعهٔ تراز نیز یک بازنمایی مفید برای تغییر شکل سطوحی هستند که دستخوش تغییرات توپولوژیکی زیادی مانند سیالات می‌شوند.
فرآیند تبدیل نمایش اجسام، مانند مختصات نقطۀ وسط یک کره و یک نقطه در محیط آن به یک نمایش چندضلعی‌ از یک کره، تسلاسیون نامیده می‌شود. این مرحله در رندر مبتنی بر چندضلعی‌ استفاده می‌شود، جایی که اشیاء از بازنمایی‌های انتزاعی ("اولیه") مانند کره‌ها، مخروط‌ها و غیره، به اصطلاح مش‌ها (meshes)، که شبکه‌هایی از مثلث‌های به هم پیوسته هستند، تجزیه می‌شوند. مش‌های مثلث‌ها (به جای مربع‌ها) محبوب هستند، زیرا ثابت شده‌ است که شطرنجی‌کردن آن‌ها آسان است (سطح توصیف شده توسط هر مثلث مسطح است، بنابراین برآمدگی همیشه محدب است). بازنمایی‌های چندضلعی‌ در همه تکنیک‌های رندر استفاده نمی‌شوند، و در این موارد، مرحله تسلاسیون در انتقال از بازنمایی انتزاعی به صحنۀ رندر شده گنجانده نمی‌شود.
روند
سه روش رایج برای بازنمایی یک مدل وجود دارد:
هونگدئوک-گو
هونگدئوک-گو (به لاتین: Heungdeok-gu) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در چئونگ‌جو واقع شده‌است. هونگدئوک-گو ۱۹۸٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۴٬۳۲۹ نفر جمعیت دارد.
آرزوهای بزرگ (فیلم ۱۹۱۷)
«آرزوهای بزرگ» (Great Expectations) یک فیلم صامت درام به کارگردانی «رابرت وینولا» و «پل وست» است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد.
این فیلم، نخستین اقتباس سینمایی، از رمانِ مشهورِ «آرزوهای بزرگ» اثرِ چارلز دیکنز است.
پلاگیا دنیلووا
پلاگیا دنیلووا (Пелагея Александровна Данилова؛ ۴ مه ۱۹۱۸ – 1918:5:4, July 31, 2001) ژیمناست هنری اهل روسیه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
فوجیوارا نو ناریچیکا
فوجیوارا نو ناریچیکا ; January 1, 1138 – January 1, 1178) پسر فوجیوارا نو ایه‌ناری یک کوگه در دوره هی‌آن اهل ژاپن بود. وی به همراه پسرش فوجیوارا نو ناریتسونه در حادثه شیشیگاتانی علیه خاندان تایرا شرکت داشت.
پس از شورش دستگیر شد و به ولایت بیزن تبعید شد. به علت ندادن غذا در محل تبعید به قتل رسید.
نیکلای خانیکوف
نیکولای ولادیمیروویچ خانیکوف، خاورشناس، جغرافیدان و مردم‌شناس روسی است که به تاریخ ۱۸۱۹ در سن پترزبورگ به دنیا آمد.
سرگذشت
او به تاریخ ۱۸۱۹ یا به روایتی در ۱۸۲۲ میلادی در سن پترزبورگ یا در حوالی آن به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی خود را در همان شهر سپری و برای ادامه تحصیل به پاریس مهاجرت کرد.وی در نهایت پس از فارغ‌التحصیلی به روسیه بازگشت و به استخدام دولت درآمد. به سال ۱۸۳۸ در ایالات مختلف روسیه مشغول به خدمت شد و در لشکرکشی روسیه به خان‌نشین خیوه، منشی فرمانده سپاه بود. وی به تحقیق در زمینه خان نشین خیوه و بخارا پرداخت و تحقیقاتش به کتابی مفصل در زمینه جغرافیا مبدل شد. معاصران خانیکوف، اثر مذکور را که در حکم «دائرةالمعارف بخارا» بود می‌ستودند. خانیکوف به سبب علاقه‌مندی به مطالعات دربارهٔ خاور زمین، به فراگیری زبانهای شرقی به‌طور خودآموز ادامه داد. وی از جانب حکومت تزاری روسیه، مأمور به جمع‌آوری اطلاعاتی از کشورهای مسلمان شد و در این راه، سفرهایی به ایران داشت. او به نواحی کردنشین ایران سفری کرد و تحقیقات خود را به عنوان «سفر به کردستان ایران» ارائه نمود. او سالهای پایانی زندگی را در پاریس گذراند و سرانجام در ۱۸۷۸ میلادی در همان شهر درگذشت.
اقدامات و فعالیت‌ها
خدمات و اقدامات وی به صورت فهرست وار عبارتند از:
آثار
از جمله آثار او علاوه بر مقالات متعددش در مجلات زمانه خود؛ کتاب ارزشمند «سفرنامه خانیکوف: گزارش سفر به بخش جنوبی آسیای مرکزی» است که علاوه بر ترجمه به زبان‌های مختلف، توانست مدال طلای انجمن جغرافیایی پاریس را از آن او کند. کتاب دیگرش «یادداشتهای مردم‌شناسی ایران» است که به دنباله کتاب قبلی او منتشر شده‌است.
ویکتور (نظامی رومی)
ویکتور ( ۳۶۲–۳۸۳) یک افسر نظامی و سیاستمدار رومی بود که به امپراتورهای کنستانتیوس دوم ، ژولیان ، ژوویان و والنس خدمت می کرد. او در سال ۳۶۹ پس از میلاد در کنار والنتینیانوس گالاتس به عنوان کنسول منصوب شد.
اوایل کار و کمپین ایرانی ژولیان
ویکتور که در خانواده ای سرمی به دنیا آمد، در دربار امپراتور کنستانتیوس دوم به عنوان یک مقام کاخ خدمت کرد. در زمان ژولیان مرتد ، ویکتور به عنوان همراه منصوب شد، سمتی که او از سال ۳۶۲ تا ۳۶۳ پس از میلاد داشت. در انتظار لشکرکشی به امپراتوری ساسانی ، ژولیان ویکتور را به لشکر کشی ارتش روم از قسطنطنیه به انطاکیه وا داشت. هنگامی که ژولیان برای به دست گرفتن فرماندهی اکسپدیشن وارد شد، ویکتور مسئول نگهبان عقب شد. در جاده تیسفون ، او پیشرو بود تا مطمئن شود که ایرانی‌ها تله‌ای نگذاشته‌اند، و در نبرد تیسفون ، پیشتازان را در آن سوی رودخانه هدایت کرد و نیروهای ایرانی را به رهبری پسر شاه شاپور دوم پراکنده کرد.
ویکتور و ژنرال‌های دیگرش سعی کردند ژولیان را متقاعد کنند که از کانال عبور نکند، اما ژولیان به او دستور داد که عبور کند و با دشمن درگیر شود، در نتیجه ویکتور پس از مواجهه با مقاومت شدید مجبور به عقب‌نشینی شد. درگیری دوم ایرانیان را وادار کرد تا به دیوارهای تیسفون برگردند که طی آن ویکتور از ناحیه کتف مجروح شد. او از ورود سربازانش به شهر در تعقیب ایرانیان در حال عقب نشینی جلوگیری کرد.
پس از مرگ ژولیان در پی نبرد سامرا ، ویکتور و تعدادی دیگر از مقامات درباری که زیر نظر کنستانسیوس خدمت کرده بودند، شروع به جستجو در میان تعداد خود برای جانشینی کردند، اما افسران گلی ژولیان با آنها مخالفت کردند. در نهایت ویکتور و بقیه با ارتقای سالوتیوس موافقت کردند که نامزدی را رد کرد و آنها مجبور شدند ارتقای ژویان را بپذیرند. ژوویان ویکتور را در سال ۳۶۳ پس از میلاد به رتبه فرمانده سواره‌نظام ارتقا داد، پستی که او تا سال ۳۷۹ پس از میلاد داشت.
کارگران (خداآفرین)
کارگران یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کیوان بخش خداآفرین شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
سالبره
سالبره دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۶۱۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۹٫۵۳ کیلومتر مربع است.
باپل‌ارپنا
باپل‌ارپنا، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دره‌کاید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دنباله‌دار سی/۲۰۱۵ جی۲ (مستر)
دنباله‌دار سی/۲۰۱۵ جی۲ (مستر) یک ستاره دنباله‌دار است که در ۷ آوریل ۲۰۱۵ توسط سیستم تلسکوپی مستر در رصدخانه آفریقای جنوبی کشف شد. در طول ۳۵ سال این نخستین دنباله‌دار کشف شده در آفریقای جنوبی است. در ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ مرکز بررسی ریزسیاره‌ها این دنباله‌دار را تایید کرد.
آزمون میدان شهر
آزمون میدان شهر یک آزمون برای سنجش آزادی در جوامع است که توسط یک مخالف سابق اتحاد جماهیر شوروی و فعال حقوق بشر و سیاستمدار کنونی، ناتان شارانسکی، در اسرائیل مطرح شد.
کاربرد
این آزمون پس ازآن که جورج دبلیو بوش از آن حمایت کرد مشهور شد، کاندولیزا رایس نیز برای بیان «جامعه مرعوب» طی سخنرانی‌اش در کمیته روابط خارجی سنا در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۵ به آن اشاره کرد:
جهان باید چیزی را که ناتان شارانسکی به آن «آزمون میدان شهر» می‌گوید را بپذیرد: اگر شخصی نتواند بدون ترس از بازداشت شدن، عواقب یا آسیب فیزیکی، در میدان اصلی شهر، دیدگاه‌ها و عقاید خود را بیان کند، پس آن فرد در یک جامعه مرعوب زندگی می‌کند، نه جامعه‌ای آزاد. ما نمی‌توانیم مادامی که فردی در یک جامعه مرعوب زندگی می‌کند آرام بگیریم مگر این که او آزادی‌اش را بازستاند.
رایس در ادامه بلاروس، برمه، کوبا، ایران، کره شمالی و زیمبابوه را به عنوان نمونه ای از پایگاه‌های ستمگری قلمداد کرد.
تیم ملی فوتبال زنان امارات متحده عربی
تیم ملی فوتبال زنان امارات متحده عربی نماینده فوتبال زنان این کشور در رده ملی است و تحت نظارت فدراسیون فوتبال امارات متحده عربی قرار دارد.
حسینعلی ترکی هرچگانی
حسین‌علی ترکی هرچگانی (۶ مهر ۱۳۲۷ هرچگان - ۶ بهمن ۱۳۶۰ شوش) نظامی ایرانی بود، که در سالهای نخست جنگ ایران و عراق، از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به‌شمار می‌آمد و فرماندهی لشکر ۱۷ علی بن ابی‌طالب را در اوایل جنگ ایران و عراق برعهده داشت. وی پس از انقلاب مسئولیت‌هایی را در سپاه چهارمحال و بختیاری عهده‌دار بود و با آغاز جنگ به شوش رفت و فرماندهی محور عملیاتی شوش را برعهده گرفت. ترکی در بهمن ۱۳۶۰ در منطقه شوش بر اثر اصابت ترکش خمپاره نیروهای عراقی کشته شد.
زندگی‌نامه
حسینعلی ترکی در ششم مهرماه سال ۱۳۲۷، در خانواده‌ای مذهبی در روستای هرچگان از توابع شهرستان شهرکرد زاده شد. پدرش عبدالمناف؛، کشاورز و مادرش معصومه؛ خانه‌دار بود. ترکی دوران تحصیلات ابتدایی را در روستای خود به اتمام رساند و بعلت نبودن مدرسه راهنمایی در روستا برای ادامه تحصیل به شهر نافچ رفت. با توجه به عدم امکانات ایاب و ذهاب و مشکلات اقتصادی، بیشتر از یک سال درس را ادامه نداد و برای کمک به خانواده در تأمین معاش زندگی، ترک تحصیل کرد و به کارگری و کشاورزی مشغول شد.
پس از انقلاب
پس از وقوع انقلاب، حسینعلی ترکی در ۳ خرداد ۱۳۵۸ به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. او از بنیانگذاران سپاه شهرکرد بود. ترکی مدتی پس از عضویت در سپاه، به همراه گروهی به منطقه بازفت رفت و سپاه بازفت را نیز تشکیل داد.
در جنگ
با آغاز جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ با درخواست سپاه خوزستان برای اعزام نیرو به آنجا، ترکی در اوایل مهرماه همراه با کاروانی سیزده نفره که خود فرماندهی‌شان را برعهده داشت، به خوزستان رفت و ابتدا در اهواز و بعد در شوش مستقر شد و پس از مدتی با همراهی مجید بقایی و مرتضی صفاری، محور عملیاتی شوش را تشکیل داد و فرماندهی محور شوش را برعهده گرفت. بیشتر نیروهای ترکی که در شوش حضور داشتند، بعدها تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم را تشکیل داده‌اند. برخی معتقدند تلاش‌های ترکی و نیروهایش باعث جلوگیری از سقوط شوش شد. ترکی در طول فرماندهی‌اش بر محور شوش چندین عملیات بر علیه ارتش عراق انجام داد.
کشته شدن
پس از عملیات طریق القدس و با تشکیل تیپ ۱۷ علی ابن ابی طالب، ترکی در اواسط دی ۱۳۶۰ با پیشنهاد حسن باقری فرمانده تیپ ۱۷ علی ابن ابیطالب شد و سرانجام در ششم بهمن ۱۳۶۰، با سمت فرمانده تیپ ۱۷ علی‌ابن ابیطالب و محور شوش، در حالی که سوار بر موتور برای تدارک آماده‌سازی عملیات فتح‌المبین به قرارگاه کربلا می‌رفت. در جاده دزفول به شوش، مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان نظام مافی شوش بر اثر شدت جراحات کشته شد.
هونگها
هونگها (به لاتین: Heunghae) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در Buk-gu واقع شده‌است. هونگها ۱۰۵٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۲۰۰۶
لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۲۰۰۶ (2006 Armenian Premier League) پانزدهمین فصل از زمان تأسیس آن بود.
جدول لیگ
Pld = Matches played; W = Matches won; D = Matches drawn; L = Matches lost; GF = Goals for; GA = Goals against; GD = Goal difference; Pts = Points
نفی تالی
در منطق کلاسیک، قاعدهٔ نفی تالی (که معمولاً Modus tollens خوانده می‌شود)، یکی از اَشکال استدلال صوری است.
قاعدهٔ نفی تالی به این صورت بیان می‌شود:
به عنوان مثال:
به‌صورت صوری:
منابع
.S.Epp, S. S. E. (2004). Discrete Mathematics with Applications. Belmont: Bob Pirle
سرایت (پزشکی)
سرایت در پزشکی، بهداشت عمومی و زیست‌شناسی به انتقال عامل بیماری واگیر از فرد یا گروه میزبان آلوده به فرد خاص یا گروه دیگر، صرف نظر از اینکه آن افراد قبلاً آلوده بوده‌اند یا نه گفته می‌شود.
این اصطلاح به انتقال مستقیم میکروارگانیسم از یک فرد به فرد دیگر توسط یک یا چند راه زیر اشاره دارد:
الیا کازان
الیا کازان (Elia Kazan) با نام کامل الیاس کازان‌اوغلو (Elias Kazantzoglo) (۱۹۰۹–۲۰۰۳) کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی-یونانی بود. همچنین وی مؤسس اکتورز استودیو در نیویورک است.
کازان در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۳ در ۹۴ سالگی درگذشت.
آغاز زندگی
الیا کازان، با نام اصلی الیا کازان‌اغلو، از کارگردانان مشهور سینما و تئاتر، ۱۹۰۹ از پدر و مادری یونانی در کنستانتینوپل ﴿استانبول امروزی﴾ زاده شد.
در ۴ سالگی با پدر و مادرش به آمریکا مهاجرت کرد و در نیویورک مقیم شد. پدرش تاجر فرش بود. کازان پس از پایان دبیرستان، به کالج ویلیامز در دانشگاه ییل رفت و در درام‌نویسی تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیلی در دهه ۱۹۳۰ به کار با یک گروه تئاتر پرداخت.
کازان نخستین نمایشنامه اش را در ۱۹۳۵ روی صحنه برد و در دهه ۱۹۴۰، از مستعدترین کارگردانان برادوی بود. از معروف‌ترین نمایشنامه‌های او می‌توان پوست دندان‌های ما ﴿۱۹۴۲﴾، تمام پسران من ﴿۱۹۴۷﴾ و چای و سمپاتی ﴿۱۹۵۳﴾ را برشمرد.
دوره حرفه‌ای
سینمای الیا کازان از شخصیت‌هایش معنا می‌گرفت؛ نشان دادن آدمی روی مرز پرمخاطره خیر و شر مهم‌ترین دغدغه وی در فیلم‌هایش بود و کازان با خلق آن، فضای دراماتیک خاص خود را شکل می‌داد. فیلم‌های وی بازتابی از اجتماع و شرایطی بود که در آن زندگی می‌کرد. در یک‌کلام، سینمای کازان روایت انسان در تناقض‌ها و مسائل حل‌نشده زندگی است.
کازان، فیلم‌سازی را با فیلم‌های مستند آغاز کرد: اهالی کامبرلندز در ۱۹۳۷ و به تو بستگی دارد در ۱۹۴۱ از آن جمله‌اند.
نخستین فیلم بلند داستانی کازان، درختی در بروکلین می‌روید (۱۹۴۵) بود. این فیلم برگرفته از رمانی به همین نام اثر بتی اسمیت بود. درختی در بروکلین می‌روید، در بارهٔ یک خانوادهٔ بروکلینی در سال‌های آغاز قرن بیستم بود که الیا کازان مایه‌های دراماتیک آن را بیشتر کرد. فیلم برای هنرپیشهٔ مرد نقش اولش، جیمز دان یک اسکار و برای کازان، فرصتی برای ۹ سال کار در کمپانی فوکس به ارمغان آورد. در ۱۹۴۷ کازان در تأسیس مؤسسه اکتورز استودیو، یکی از مهم‌ترین کلاس‌های بازیگری آن زمان که بازیگری متدی را آموزش و رواج می‌داد، مشارکت کرد و بعدها از همین بازیگران آموزش‌دیده برای بازی در فیلم‌هایش بهره برد، از جمله مارلون براندو، جیمز دین.
کازان در این سال‌ها بیشتر برای کارگردانی قدرت‌مند و واقع‌گرای نمایش‌نامه‌های تنسی ویلیامز مانند اتوبوسی به نام هوس ﴿۱۹۴۷)، و آرتور میلر مانند مرگ دستفروش ﴿۱۹۴۸﴾ تحسین می‌شد. او در ۱۹۴۷ با ساخت سه فیلم به موفقیت‌هایش افزود و خود را بیش از پیش به عنوان چهره‌ای سینمایی معرفی کرد: دریای علف‌ها (بر اساس رمانی از کنراد ریشتر)، بومرنگ، و توافق یک جنتلمن.
توافق‌های شفاهی نخستین اسکار کارگردانی را برای کازان به همراه داشت. در این فیلم گریگوری پک در نقش یک خبرنگار اصول‌گرا ظاهر شده بود که داستانی با مضامین ضد نژادپرستانه می‌نویسد و همین داستان ماجراهایی را برای او به همراه دارد. کازان در فیلم بعدی اش، پینکی (۱۹۴۹) هم به مسائل سیاه‌پوستان در آمریکا می‌پردازد. پینکی دربارهٔ بحران هویت یک دختر سیاه‌پوست است، رنگ پوست این دختر چنان روشن است که به راحتی می‌تواند با سفیدپوستان اشتباه گرفته شود. کازان در ۱۹۵۰، وحشت در خیابان‌ها را ساخت که تریلری بود تماماً فیلم‌برداری‌شده در خیابان‌های نیواورلئان.
الیا کازان و مارلون براندو
کازان در ۱۹۵۱ تصمیم گرفت نمایش‌نامه معروف تنسی ویلیامز، اتوبوسی به نام هوس، را که خود بارها با موفقیت روی صحنه برده‌بود جلوی دوربین ببرد. کازان برای ساخت این فیلم به‌سراغ مارلون براندو رفت تا نقش استنلی کوالسکی را بازی کند. براندو پیش از این در تئاتر در این نقش بازی کرده‌بود و با بازی درخشانش، برگرفته از متد اکتینگ، در بازیگری انقلاب کرده‌بود. اتوبوسی به نام هوس، بازیگران بسیار خوبی داشت و مارلون براندو (در نقش استنلی کوالسکی)، ویوین لی (در نقش بلانش) کیم هانتر (در نقش استلا) و کارل مالدن (در نقش خواستگار بلانش) فوق‌العاده ظاهر شدند. کازان با بازیگران توانایی که در اختیار داشت، فضای سرد، غم بار و وهم‌آلود نمایش‌نامه ویلیامز را به‌خوبی به تصویر کشید و اثری خلق کرد که پس از سال‌ها هنوز جذاب، اثرگذار و منقلب‌کننده است.
کازان در ۱۹۵۲ در برابر کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی مک‌کارتی حاضر شد و به عضویت سابق خود در حزب کمونیست آمریکا اقرار کرد. کازان در این کمیته، رفقای سینمایی‌ کمونیست‌ش را لو داد، که نام آن‌ها را به لیست سیاه افزود. این کار کازان در حق دوستان و لطمه‌ای که مک کارتیسم به استناد گفته‌های او به بسیاری از اعضای جامعه سینمایی آن زمان آمریکا زد، لکه سیاهی در کارنامه و زندگی او شد. گرچه بسیاری معتقدند این کار او در آینده کاری‌اش اثری مثبت داشت، در موقعیتی که کازان در آن گیر افتاده بود، تنها دو راه داشت؛ یکی راهی که انتخاب کرد و دیگری سکوت، که نابودی محض کاری و سینمایی او را به همراه داشت، چون در اوج خلاقیت دیگر نمی‌توانست به کار در هیچ استودیویی امیدوار باشد.
کازان در ۱۹۵۲، زنده باد زاپاتا را ساخت. این فیلم بر اساس داستان جان اشتاین بک ساخته شد، و براندو در نقش زاپاتا ظاهر شد. کازان در اوج مک‌کارتیسم، این فیلم را بااین‌که مبارزاتِ به‌حقِ قهرمانی انقلابی را در برابر نظام حاکم نشان می‌داد، فیلمی ضدکمونیستی معرفی کرد.
والری برومل
والری برومل (Валерий Николаевич Брумель؛ ۱۴ آوریل ۱۹۴۲ – ۲۶ ژانویه ۲۰۰۳) ورزشکار دو و میدانی اهل روسیه بود که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است. وی در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
الیا کازان
الیا کازان و مارلون براندو
مردی روی طناب بند بازی (۱۹۵۳)، فیلم بعدی کازان بود، فیلمی هیجان‌انگیز و ضدکمونیستی دو آتشه که ماجرایش در چکسلواکی پس از جنگ می‌گذرد که یک گروه سیرک می‌خواهند از پرده آهنین (اصطلاحی برای مرزهای شوروی سابق) بگریزند.
فوجیوارا نو نوبویوری
فوجیوارا نو نوبویوری ; January 1, 1133 – February 6, 1160) یکی از متحدان اصلی میناموتو نو یوشیموتو در شورش هیجی در سال ۱۱۵۹ میلادی اهل ژاپن بود.
الیا کازان
الیا کازان و مارلون براندو
فیلم بعدی کازان که یکی از مهم‌ترین و بهترین فیلم‌هایش است، در بارانداز (۱۹۵۴) است، که آن را بر اساس داستانی از باد شولبرگ ساخت. در این فیلم براندو نقش اصلی دارد. کازان در این فیلم، یک باج‌خور اتحادیه کارگری را همچون استعاره‌ای از جاسوسان کمونیست‌ها نشان داد و آشکارا جاسوسی کردن برای صاحب‌کار را اخلاقی جلوه داد. این فیلم ۸ سکار برد، از جمله اسکار بهترین کارگردانی. این فیلم هم‌چنین موفقیت تجاری بسیاری به همراه داشت.
پایان هم‌کاری کازان و براندو
آخرین همکاری کازان و براندو در فیلم ستودۀ «در بارانداز» (۱۹۵۴) بود. پانزده سال بعد، کازان می‌خواست فیلمی بر اساس رمان پرفروش خود، «سازش»، بسازد. او دوباره به براندو فکر کرد. این فیلم بر اساس زندگی خود کازان بود. در واقع کازان از براندو می‌خواست تا در این فیلم، خودِ او باشد. البته کازان نگرانی‌هایی هم داشت. آن زمان، دوران افول براندو بود. فیلم‌هایش دیگر در گیشه خریداری نداشتند. بازیگر طلایی دهه قبل، اضافه وزن داشت و بی‌تفاوتی‌اش به پروژه‌های سینمایی روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد. فیلم‌های دهه ۶۰ او بازتاب بازیگری بودند که از خودش در مقام بازیگر وحشت داشت. بازیگری که در فیلم‌های متوسط آمریکایی ظاهر می‌شد. فیلم‌هایی با موضوع پول و فساد، دروغ و تقلب. او دیگر آن بازیگر پرخواهان دهه قبل نبود.
به‌هرحال کازان فیلم‌نامه را برای براندو فرستاد. شاید براندو به این فیلم‌نامه علاقه‌مند می‌شد، شاید هم نه؛ معلوم نبود. براندو کازان را مدتی در بلاتکلیفی نگاه داشت. سرانجام از کازان دعوت کرد تا به ملاقاتش بیاید. قرارشان در خانه براندو بود.
ملاقات‌شان از همان ورودی خانه فراتر نرفت. کازان بعدها نوشت: «او آنقدر مشتاق و متقاعدکننده بود که در ابتدا متوجه نشدم. آرام مرا به اتومبیلم برگرداند. در را برایم باز کرد و کمک کرد تا سوار اتومبیل شوم.»
کازان که در اتومبیل نشست، براندو گفت نمی‌تواند در این نقش بازی کند. کازان هم رفت و همان‌طور که می‌دانیم، این دو بعد از آن، هیچ‌گاه همدیگر را ندیدند. نقش به کرک داگلاس رسید و کازان اذعان داشت: «من او را فوق‌العاده باهوش و بی‌نهایت مشتاق یافتم. کرک مایه آسودگی خاطر هر کارگردانی است».
ارتباطی حیاتی (با کازان) در زندگی خلاقانه براندو از میات رفت. نفرتی متقابل شکل گرفت. براندو می‌توانست فکر کند که کازان او را ترک کرده و کازان هم می‌توانست باور کند که بودنش (به عنوان کارگردان) برای براندو (در مقام بازیگر) ضروری بوده‌است. دیگر جایی برای احساسات‌گرایی یا قدردانی نبود. حتی در ۱۹۹۹ و زمانی که کازان اسکاری افتخاری از آکادمی علوم و هنرهای سینمایی گرفت، براندویی در شب مراسم حضور نداشت. دیگر دیداری صورت نگرفت. هیچ.
۱۹۵۵، کازان به سراغ رمان دیگری از جان استاین‌بک به نام شرق بهشت رفت، رمانی درباره عشق، احساسات و عصیان نسل جدید آمریکا که نمی‌توانند جای‌گاهی برای خود در خانواده‌هایشان بیاین. در این فیلم جیمز دین در نقش پسری احساساتی و سرکش ظاهر شد. جیمز دین، جذاب و زیبا بود و آن زمان، بت جوانان آمریکا شده‌بود، اما کازان از سپردن این نقش به او ناراضی بود زیرا چهره او بیش از حد جذاب بود و به نقش این پسر نمی‌خورد. به نوعی می‌توان شرق بهشت را یک فیلم اجتماعی نیز نامید زیرا این فیلم تا حدی بیانگر اوضاع اجتماعی جامعهٔ آمریکا در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم و اعزام نیروهای آمریکایی به نبرد است. سادگی آدم‌ها در این فیلم، تعیین‌کننده بود و به جذاب بودنش کمک می‌کرد.
در این زمان کازان کمپانی فیلم‌سازی‌اش، نیوتاون پروداکشن، را تأسیس کرد و فیلم‌های بعدی اش را در آن ساخت، از جمله فیلم عروسک بچه (۱۹۵۶)، فیلم نامتعارفی که برگرفته از دو نمایش‌نامه تک پرده‌ای تنسی ویلیامز بود. ایلای والاک که از دیگر هنرآموختگان اکتورز استودیو بود در این فیلم بازی کرد. سیمایی در میان جمع (۱۹۵۷) بر اساس داستان کوتاهی از باد شولبرگ دربارهٔ فرصت‌طلبی و سوءاستفاده از شهرت یک شخصیت معروف تلویزیونی- بود. رودخانه وحشی (۱۹۶۰) که به صاحبان قدرت در دره‌های تنسی می‌پرداخت که سعی داشتند با جاری کردن سیل در منطقه، سدی در آنجا بسازند.
شکوه علفزار
شکوه علفزار (۱۹۶۱)، اقتباسی از نمایش‌نامه ویلیام اینگ، دربارهٔ آسیب‌های اجتماعی و زندگی منحرف جوانان در آمریکا بود، که به موفقیت تجاری بسیاری رسید. شکوه علفزار داستان زن و شوهری است که دیوانه‌وار همدیگر را دوست دارند. فیلم با سکانس نسبتاً طولانی‌ای از بوسهٔ عشاق آغاز می‌شود و مادر که با ورود دخترش به خانه و پی بردن به رابطه‌اش با پسر، نگران باردار شدن اوست. در ادامه متوجه چنین نگرانی‌ای در خانواده پسرک نیز می‌شویم. دو خانواده که روشن‌فکر و خوش‌رفتار هستند، اما از طرفی نگران رابطه جنسی آن‌ها هستند و مدام به آن‌ها هشدار می‌دهند. در ادامه رابطه عاشقانه این زن و شوهر به جایی می‌رسد که دیگر نمی‌توانند خود را به بوسه راضی کنند و جز هم‌خوابی به چیزی راضی نمی‌شوند. گرچه این دو به شدت یکدیگر را دوست دارند و هم‌خوابی را گناه و ناشایست نمی‌دانند، خانواده‌شان می‌خواهند به آن‌ها بفهمانند که اگر چنین کنند، گناه‌کارند. این است که پسرک که دیگر نمی‌تواند خود را کنترل کند، سعی می‌کند تا پیدا کردن راهی برای این مشکل دختر را نبیند. از طرفی پدرش که برای زندگی موفق، معیارهایی خاص دارد اصرار می‌کند که پسر باید برای پیشرفت ادامه تحصیل دهد. اینجاست که نیروی عشق آن‌ها به جای اینکه با گذراندن یک شب ساده، نیرویی زیبا و قدرت‌مند شود، منحرف شده و هر دو را به هرزگی و دیوانگی می‌کشد. دختر دست به خودکشی می‌زند، خود را تسلیم مردان دیگر می‌کند و دست آخر دیوانه می‌شود. پسر نیز با چالش روحی بزرگی روبه‌رو شده و از ادامه تحصیل نیز بازمی‌ماند. اینگ برای نگارش فیلم‌نامه شکوه علفزار برنده اسکار بهترین فیلم‌نامه اصلی و ناتالی وود برای بازی در این فیلم نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
آخرین کارهای الیا کازان
در این سال‌ها کازان تئاتر را رها نکرده بود و هر از گاه نمایش‌نامه‌ای را بر صحنه می‌برد. او همچنین به نوشتن رمان هم روی آورد و حتی در فیلم‌های بعدی از نوشته‌های خودش استفاده کرد، مانند، آمریکا، آمریکا (۱۹۶۳) که سرگذشت یک مهاجر یونانی جوان را نقل می‌کرد و سازش (۱۹۶۹).
گاوآهن (خداآفرین)
{{درستی|تاریخ=اوت ۲۰۱۶} گاوآهن یا (گاوایین) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کیوان بخش خداآفرین شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
الیا کازان
آخرین کارهای الیا کازان
کازان در دهه هفتاد دو فیلم ساخت؛ ملاقات کنندگان (۱۹۷۲)، دربارهٔ دو سرباز سابق ویتنام است که به خانهٔ هم‌رزم‌شان حمله می‌کنند، و آخرین قارون (۱۹۷۶) دربارهٔ هالیوود دهه ۱۹۳۰ که بر اساس رمان اف. اسکات فیتزجرالد ساخته شد. در این فیلم رابرت دنیرو نقش تهیه‌کننده فیلمی که شخصیتش براساس ایروینگ تالبرگ معروف پرداخت شده بود، را بازی می‌کرد. هر دو فیلم با نقدهای متفاوتی روبه‌رو شدند. بازدیدکنندگان یک شکست مطلق تلقی شد، و نشریه نیویورکر دربارهٔ آخرین ثروتمند نوشت:
‹‹چنان سست است که گویی فیلمی خون‌آشامی بعد از رفتن خون‌آشامان است. ››
کازان پس از این بیشتر وقت خود را صرف نوشتن و انتشار رمان‌های دیگر خود کرد. از جمله، زندگی‌نامه‌اش را نوشت.
مک‌کارتیسم، الیا کازان و واکنش‌ها به او
الیا کازان کارگردان بزرگی بود اما واکنش اهالی سینما به او به دنبال ماجرای ۱۹۵۲ همواره متفاوت بوده‌است. برخی او را بخشیدند و برخی به او روی خوش نشان ندادند، و این نام او در لیست سیاه هالی‌وود قرار داد.
۱۹۹۹، زمانی که می‌خواستند به کازان اسکار دستاورد عمر بدهند، تظاهراتی بیرون از محل مراسم به یک خائن در جریان بود و وقتی کازان وارد شد افراد کمی به احترام او برخاستند.
او که بعد از ماجرای مک‌کارتی، «زنده باد زاپاتا» را ساخت، راستی‌ها متهمش کردند که هنوز در دل خود کمونیست مانده، و چپ‌ها او را ضدانقلاب خواندند. «هاوارد هیوز» میلیاردر معروف آمریکایی (مؤسس استودیو R.K.O) بعد از «زنده باد زاپاتا» گفت: «کازان از یک راه‌زن یک بابانوئل ساخته …» و کازان در جوابش گفت: «جناب میلیاردر! آیا کسی را راه‌زن‌تر از خودتان می‌شناسید؟»
ساموئل فولر فیلم‌ساز نیز در انتقاد از «زنده باد زاپاتا» نوشت: «آقای کازان! شما از یک ایده‌آلیست یک آدم‌کش ساخته‌اید» و کازان این بار جواب داد: «آقای فولر شما به من یاد دهید که ایده‌آلیسم چیست و ایده‌آلیست کیست؟»
گفته‌ها دربارهٔ کازان
مارلون براندو دربارهٔ کازان گفته‌است:
«کازان، برای بازیگران بهترین کارگردانی است که می‌توانید بیابید، چون خودش بازیگر بوده، البته بازیگری به‌خصوص. او چیزهایی را درک می‌کند که کارگردانان دیگر نمی‌توانند. او به شما الهام می‌بخشد... کازان چیزهای بسیاری برای بازیگران به ارمغان آورده‌است، او شما را دعوت به بحث با خود می‌کند. او از اندک کارگردانان خلاق و فهیمی است که می‌داند بازیگر به کدام سو می‌رود. او به شما اجازه می‌دهد تا آن‌گونه که می‌خواهید بازی کنید.»
گزیده جوایز و افتخارات
فیلم‌های کازان، برندۀ ۲۲ اسکار شدند و ۶۲ بار نیز کاندیدای اسکار شدند. از آن‌ها، ۲ اسکار کارگردانی به کازان رسید.- اسکار بهترین کارگردانی برای توافق مردان در ۱۹۴۸ و در بارانداز در ۱۹۵۵
- گلدن گلاب بهترین کارگردانی برای در بارانداز در ۱۹۵۵ و گلدن‌گلاب بهترین فیلم برای توافق مردان در  ۱۹۴۸، در بارانداز در ۱۹۵۵، عروسک بچه در ۱۹۵۷ و آمریکا، آمریکا در ۱۹۶۴
- نخل طلای کن بهترین فیلم دراماتیک برای شرق بهشت در ۱۹۵۵.
جوایز
گلدن گلوب
رودولف پلیوکفلدر
رودولف پلیوکفلدر (Рудольф Владимирович Плюкфельдер؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۲۸) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
سیمو لیو
سیمو لیو (Simu Liu؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۸۹) بازیگر کانادایی زادهٔ چین است. او از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است و نامزد دریافت جایزهٔ اکترا و جایزهٔ هنرهای تصویری کانادا نیز شده‌است.
او در سال ۲۰۲۱ نقش شانگ-چی را در فیلم شانگ-چی و افسانه ده حلقه از دنیای سینمایی مارول به تصویر کشید. از دیگر فیلم‌هایی که در آن ایفای نقش کرده می‌توان به حاشیه اقیانوس آرام (۲۰۱۳) و باربی (۲۰۲۳) اشاره کرد.
هوهیئون-دونگ
هوهیئون-دونگ (به لاتین: Hoehyeon-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در Jung District واقع شده‌است.
مسابقات شمشیربازی قهرمانی آسیا
مسابقات شمشیربازی قهرمانی آسیا یک رقابت شمشیربازی منطقه ای است که توسط کنفدراسیون شمشیربازی آسیا برای منطقه آسیا و اقیانوسیه در رده‌های سنی نوجوانان، جوانان، امید، بزرگسالان و پیشکسوتان برگزار می‌شود. مسابقات شمشیرزنی معلولان آسیا زیر نظر فدراسیون جهانی معلولان قطع عضو (آیواز) برگزار می‌شود.
اولین دوره مسابقات در دو بخش مردان و زنان، در سال ۱۹۷۳ در تهران برگزار شد.
جنگ گوتیک (۳۷۶–۳۸۲)
میان سال‌های ۳۷۶ و ۳۸۲، جنگ گوتیک علیه امپراتوری روم شرقی، و به‌ویژه نبرد آدریانوپل، معمولاً به عنوان یک نقطه عطف بزرگ در تاریخ امپراتوری روم تلقی می‌شود که نخستین مورد از یک سری رویدادها در سده آینده که شاهد فروپاشی امپراتوری روم غربی بود می‌باشد، اگرچه اهمیت پایانی آن برای سقوط نهایی امپراتوری هنوز مورد بحث است. این یکی از بسیاری از جنگ‌های گوتیک با امپراتوری روم بود.
زمینه
در تابستان ۳۷۶، شمار بزرگی از گوتی‌ها به رود دانوب می‌رسند، جایی که مرز امپراتوری روم به حساب می‌آمد و از هون‌ها در خواست پناهندگی می‌کنند. آنها دو گروه بودند: تروینگ‌ها که توسط فریتیگرن رهبری می‌شد و آلاویووس و گرتونگی که توسط آلاتئوس و سافراکس رهبری می‌شد. یوناپیوس بیان می‌کند که شمار آنها به ۲۰۰٬۰۰۰ تن که شامل غیر نظامیان بود می‌رسید، در حالیکه پیتر هیتر برآورد می‌کند که احتمالاً تروینگ‌ها جنگجویانی به تعداد ۱۰٬۰۰۰ و ۵۰٬۰۰۰ مردم در مجموع داشتند که با شمار گرتونگی برابری می‌کرد. تاریخ باستان دانشگاه کمبریج این برآورد را نزدیک به ۹۰٬۰۰۰ مردم می‌داند.
گوتی‌ها سفیران خود را به نزد والنس، امپراتور روم شرقی می‌فرستند تا از او اجازهٔ اسکان مردم خود در داخل امپراتوری را بگیرد. برای آنها کسب این اجازه اندکی به طول انجامید، چرا که امپراتور در انطاکیه در حال آماده شدن برای لشکرکشی علیه شاهنشاهی ساسانی بر سر تلسط بر ارمنستان و ایبری بود. بیشتر سپاه او در شرق مستقر شده بودند، جایی که از دانوب مسافت بیشتری داشت. مدارک باستانی همه یکزبان این حقیقت را حکایت می‌کنند که والنس به‌طور کلی از ظاهر گوتی‌ها رضایت داشت، زیرا فرصت سربازانی نو با هزینه ای کم برای او فراهم می‌کرد. از آنجایی که والنس در شرف اقدام در مرزهای شرقی بود، ظهور تعداد زیادی از بربرها به این معنی بود که نیروی انسانی او در شبه جزیره بالکان در حال افزایش است. والنس می‌بایست متوجه خطری که همراه با صدور اجازه به گوتی‌ها برای گذر به داخل امپراتوری، سکونت در آن و بخشیدن امتیازات به شدت مطلوب به آنها وارد امپراتوری شده بود می‌شد. این نخستین باری نبود که مردم بربر داخل مرزهای امپراتوری ساکن می‌شدند؛ روال عادی کار این بود که برخی از این مردمان به ارتش فراخوانده می‌شدند و سایرین به گروه‌های کوچکی تقسیم شده و در مناطق مختلف امپراتوری و به اختیار امپراتور سکنا می‌گزیدند. چنین تصیمی آنها را از هر تهدیدی همچون اتحاد و ایجاد خطر برای امپراتوری بازمی‌داشت و آنها را در جمعیت بزرگی از مردم رم همگون یا آسیمیله می‌کرد. توافقنامه برای تروینگ‌ها از این جهت با سایر توافقنامه‌ها تفاوت داشت که به آنها اجازه می‌داد تا محل مورد نظر خود برای سکونت، که همان تراکیه باشد، را برگزینند و به آنها این امتیاز را می‌داد که متحد بمانند. اما در خصوص گرتونگی‌ها، ارتش روم و نیروی دریایی رودخانه را مسدود کرد و آنها را از گذر بازداشتند.