cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
استدمان، کارولینای شمالی
استدمان شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۲۸ نفر بوده‌است.
واکنش هوکر
واکنش هوکر (Hooker reaction) واکنشی آلی است که طی آن شاخه کربنی یک naphthoquinone به وسیله پتاسیم پرمنگنات کاهیده شده و یک گروه متیلن جایگزین می‌شود.
پاور متال (آلبوم)
پاور متال چهارمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال پنترا است که در May 1988 منتشر شد.
این اولین آلبوم پنترا بود که فیل انسلمو به‌عنوان خواننده با آن‌ها همکاری می‌کرد. ترکیب نفرات گروه از این آلبوم تا زمان فروپاشی پنترا در سال ۲۰۰۳ به همین صورت باقی ماند.
پک‌منیجر
پک (متصل‌کننده خودکار پرل) منیجر نرم‌افزاری است آزاد که نوعی شبیه‌ساز ترمینال برای لینوکس است. این نرم‌افزار تحت گنوGPL نسخه ۳ است.
۹۹ دلو
۹۹ دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد.
کیمری‌ها
کیمِری‌ها یا سیمِری‌ها یا کیمریان (به یونانی: Κιμμέριοι، در آشوری:Gimirri)، مردمان کوچ‌نشین و سوارکار از تبار ایرانی  در دوران باستان بودند.
در فاصلهٔ قرن‌های هشتم و هفتم پ.م. عامل سیاسی جدیدی در آسیای مقدم پدید آمد که تناسب نیروها را سخت دگرگون ساخت. این عامل نوین قبایل سوارکار و صحرا نشین کیمریان و ترریان و اسکیت‌ها بودند که از نواحی کرانهٔ دریای سیاه کوچ کرده و در آسیای غربی نفوذ نمودند.
بر پایه نوشته‌های هرودوت خاستگاه اینان شمال قفقاز و دریای سیاه بوده‌است و میان سده‌های سده هشتم و سده هفتم (پیش از میلاد) پیش از زایش مسیح، در آن سامان می‌زیسته‌اند. بر پایه نوشته‌های آشوری کیمری‌ها از مردمی ایرانی‌زبان بودند.
کیمریان در آثار مؤلفان باستان
هرودوت نام کیمری را به معنی عامیانهٔ آن تودهٔ مردم بدون شاه آورده‌است. این معنی حتّی به نویسندگان بخش وندیداد اوستا رسیده بوده که در آنجا این مردم را تحت نام تئوژیه قوم بدون سرور معرفی نموده‌اند.
مطابق منابع کهن آشوری و یونانی، کیمریان اعم از کیمریان کردوخی و کپادوکی رعایای سکاییان پادشاهی شمال دریای سیاه یعنی اسکیتان به‌شمار می‌آمده‌اند و در اثر فشار همینان از سرزمین‌های خود در شمال دریای سیاه به کوهستان‌های شمال عراق و کوهستان زاگرس و کاپادوکیهٔ آناتولی مهاجرت نموده‌اند.
منشأ کیمریان
در کهن‌ترین منابع یونانی، یعنی منظومات هومر، از اسکیت‌ها سخنی گفته نشده‌است. در ایلیاد از سرزمین فراکیان سوارکار … و میسیان که از نزدیک جنگ می‌کنند و دوشنگان مادیان و نوشندگان شیر. آبیان که مستمندند ولی از جمیع مردمان منصف‌ترند صحبت می‌دارد.
در اُدیسه قهرمانان داستان از جزیرهٔ «ائه» به کشور افسانه‌ای ظلمات شمالی در مرز اقیانوسی که در ژرفا جاریست قدم می‌نهند. آنجا مردم و شهر کیمریان بوده و همیشه تاریکی و ابر آن را فرا گرفته و هرگز خورشید رخشنده به ایشان نظر نمی‌کند. به گفتهٔ مؤلف منظومهٔ مزبور مدخل کشور مُردگان در اینجاست.
کیمریان در آثار مؤلفان یونان باستان
هرودوت از بوسپورکیمری، گذرکیمری، ناحیهٔ‌کیمری و استحکامات کیمری یاد می‌کند. مؤلفان بعد نیز چند محل دیگر را بنام شهر کیمری (کیمرید) و کوه کیمریه می‌خوانند و … با این حال به احتمال قوی بوسپور کیمری فقط به منظور تشخیص و تمیز آن از بوسپور فراکیه به نام کیمری یا شمالی نامیده شده‌است. این تسمیه اصطلاحاً با لغاتی که هومر بکار برده و مربوط به قرن هشتم پ.م. است مطابقت دارد و کشف شبه جزیرهٔ کریمه و تنگه کرچ را هم توسط یونانیان باید مربوط به آن عصر دانست. به هر تقدیر مردم محلی این تنگه را «پنتی‌کپه» یعنی راه ماهی می‌نامیدند، نه تنگهٔ کیمری؛ و این خود از نام شهری که در آنجا ساخته شد پیداست؛ و منشأ اشتقاق اسکیتی این کلمه روشن می‌باشد؛ ولی باید آن را فقط مربوط به تنگه دانست نه شهر. لااقل در آغاز چنین بوده‌است. اما دیگر نام‌ها - از قبیل «کیمریک»، «استحکامات کیمری»، «گذر کیمری» … ممکن است از نام تنگه مأخوذ باشد. کلمهٔ «کوه‌کیمری» فقط یکبار در تألیفات عهد عتیق دیده می‌شود و اطمینان نیست که در این مورد استرابون اشتباه نکرده باشد.
این نکته نیز شایستهٔ تذکر است که تسمیهٔ فلان نقطهٔ مسکون یا محل بنام گروه یا قبیله‌ای دلیل بر آن است که گروه یا قبیلهٔ مزبور در آن محل تودهٔ اصلی ساکنان را تشکیل نمی‌داده. والا نام وی نمی‌توانست علامت مشخصه باشد و بس. باقی می‌ماند موضوع سرزمین کیمریان؛ ولی نمی‌دانیم محل آن کجاست. با این حال از روی مسیر حرکت کیمریان بسوی آسیای مقدم می‌توان حدس زد که مسکن بدوی ایشان بخش غربی قفقاز شمالی بوده‌است و شاید شبه جزیره تامان را نیز در بر می‌گرفته. البته ممکن است که در شبه جزیره کریمه نیز عده‌ای کیمری در میان ساکنان اصلی آنجا وجود داشته. اما هنگامیکه یونانیان کریمه را مستعمرهٔ خویش ساختند به کیمریان برنخوردند.
به هر حال برای اثبات اینکه کیمریان ساکنان بَدَوی سراسر سرزمین ساحل شمالی دریای سیاه تا فراکیه بوده‌اند و این نام مشترکی است که قبایل ساکن آن محل قبل از اسکیت‌ها خود را بدان می‌خواندند دلایل کافی در دست نیست.
استرابون که مؤلفی متأخر نسبت به آن زمان بوده ولی فوق‌العاده از روی صداقت و دقّت از منابع گوناگون قدیمی استفاده کرده، دربارهٔ مسیر هجوم کیمریان به آسیا و بالنتیجه مسکن بدوی ایشان، نظر دیگری ارائه می‌دهد. نظرهای استرابون به قرار زیر است: منقول است که در زمان هومر یا اندکی پیشتر کیمریان تا ائولید و یونیه پیش تاختند. ائولید بخش شمالی و ایونیا بخش مرکزی کرانهٔ دریای اژه در آسیای صغیر است.
گزارش هومر دربارهٔ کیمریان
اینکه هومر از کیمریان اطلاع داشت … در تاریخ وقایع مربوط به دوران هجوم کیمریان - اندکی قبل از زمان او - ثابت شده‌است.
کیمریان به ساکنان داخل کشور واقع در طرف راست پونت تا یونیه دستبرد می‌زدند. کالیسفن می‌گوید که سارد پایتخت لیدی را نخست کیمریان و بعد ترریان و لیکیهها گرفتند. و به قول او این نکته را کالین شاعر غزل‌سرا نیز تأیید می‌کند.
در عهد قدیم ماگنت‌ها بالکل توسط قوم کیمری یا تررها … معدوم شدند. کالین می‌گوید که ماگنت‌ها هنوز در آن زمان زندگی سعادت‌مندی داشته با موفقیت علیه افستیان و آرخیلوخیان می‌جنگیدند. ظاهراً وی در آن زمان از مصیبتی که به ایشان روی آورده بود اطلاع داشت … کالین از یک هجوم دیگر کیمریان، در زمان قدیمتر وقوع یافته بود سخن می‌گوید. وی می‌نویسد: اکنون لشکریان خطرناک کیمریان هجوم کرده‌اند۰ و مقصودشان تصرف سارد است است.
دربارهٔ مهاجرت کاریان و ترریان و توکرویان و گالات‌ها و سفرهای دور و دراز و جهانگشایی پیشوایانی از قبیل مادیا رهبر اسکیت‌ها و تئارکوی حبشی و کوبای ترری و سسوستریس و پسامتیخ مصری یا پارسیان از کوروش گرفته تا خشایارشاه کمتر کسی اطلاع دارد…
کیمریان که گاهی ترریان نیز نامیده می‌شود غالباً به طرف راست پونت و نواحی مجاور آن حمله می‌کردند و گاهی وارد پافلاگونیه یا حتی فریجیه می‌شدند … اغلب هم کیمریان و هم ترریان این‌گونه حملات را به عمل می‌آوردند. می‌گویند کیمریان را سرانجام مادیا پیشوای اسکیت‌ها از فریجیه بیرون راند.
لیگدامیس دوّمین پیشوا
لیگدامیس یا لوگدامیس منقول در منابع یونانی و توگدامی منقول در منابع آشور، پیشوا و رهبر نخست قبایل مهاجر و مهاجم کیمری در رأس لشکریان خویش تا لیدی و یونیه به پیش راند و سارد پایتخت لیدی را مسخّر ولی در کیلیکیه کشته شد.
چنان‌که از مستخرجات بالا مشهود است استرابون معتقد بود که حملات کیمریان از جهت شمال غربی و از طریق بغاز بسفر صورت می‌گرفته و کیمریان از آنجا در ائولید و یونیه و پافلاگونیه و حتی فریجیه نفوذ می‌کردند؛ ولی واضح است که استرابون چنان‌که باید و شاید تفاوت میان قبایلی را که در قرن‌های هشتم و هفتم پ.م. به آسیای صغیر دستبرد می‌زدند نمی‌دانسته؛ و سبب اینکه استرابون گاهی کیمریان و فراکیان و ترریان را یکی می‌داند و گاهی ایشان را با اسکیت‌ها اشتباه می‌کند، همین است؛ و حال آنکه نویسندگان متقدّم این خطا را مرتکب نمی‌شدند.
استنتاج کُلی از هویت کیمریان
با استفاده از نوشته‌های مؤلفان قرن هفتم پ. م؛ که در اثر استرابون و دیگران منقول است چنین می‌توان استنتاج نمود: کیمریان در قرن هشتم پ.م. زمان هومر به فریجیه، پافلاگونیه، ویفینیه، میسیا، لیدی، ائولید، و یونیه در آسیای صغیر دستبرد می‌زدند. ظاهراً کیمریان در قلع‌وقمع پادشاهی فریگیه که میداس آخرین شاه آن که حدود سال ۶۷۶ تا ۶۷۴ پ.م. درگذشت، شرکت جستند. نخستین بار سارد را در عهد ژیگس در حدود سال ۶۵۴ پ.م. مسخّر ساختند گویا در همان زمان افس را نیز تصرف کردند. بعدها، در زمان آردیس پسر ژیگس یعنی احتمالاً در حدود سال‌های ۶۴۶ و ۶۴۵ پ.م. لیکیان و ترریان سارد و ماگنسیا را مسخّر ساختند.
سرانجام کیمریان با اسکیت‌ها مصادف شدند و محتملا مانند ترریان مغلوب مادیا پیشوای اسکیت‌ها گشتند. چنان‌که بعد مشاهده می‌شود رونق کار مادیا در حدود دهه‌های پنجم و چهارم قرن هفتم پ.م. بود. پس از آن به‌طوری‌که هرودوت می‌گوید در سواحل شمالی آسیای صغیر نزدیک سینوپ متمکّن گشتند. در پایان قرن هفتم پ.م. به‌طور قطع مغلوب آلیات شاه لیدی شدند.
از آنجاییکه استرابون دو هجوم را به آسیای صغیر قبول دارد می‌توان چنین فرض کرد که یکی از این دو حمله - یعنی حملهٔ اولی سال ۶۷۶ تا ۶۷۴ - از طرف کیمریان انجام گرفته و بر خلاف آنچه استرابون معتقد است نه از مغرب به مشرق، بلکه در امتداد کرانهٔ قفقازی دریای سیاه در همان جهتی که هرودوت ذکر می‌کند صورت گرفته باشد. استرابون و کالیماخ نیز از نام پیشوای مزبور «لیگدامیس» مطلع بودند. نویسندهٔ اخیرالذکر می‌نویسد که وی نتوانست افس و گسیخا را تصرّف کند.
خاستگاه
خاستگاه واقعی کیمریان آشکار نیست، می‌نماید که از تبار هندواروپایی بوده باشند و زبانشان هم از شاخه زبان‌های ایرانی یا تراکیه‌ای بوده‌است. آن‌ها به اسکیت‌ها از دید زبان و فرهنگ بسیار نزدیک بوده‌اند و برخی هردوی اینان را یکی پنداشته‌اند، در منابع شرقی که مهم‌ترین‌شان الواح میخی آشور و سنگ‌نبشته بیستون است گزارش متفاوتی دارند. منابع آشوری و بابِلی بین این دو تفاوت قائل است اما سنگ نبشتهٔ بیستون این دو را یکی دانسته است همچنین برخی گزارش‌ها کیمریان را از تبار آریایی می‌دانند. مدارک شرق باستانی به‌طور غیرمستقیم وجود قبایل کیمری را تأیید می‌کنند، گذشته از تذکر مشکوکی که در نبشته‌های هیروگلیف هیتی کارکمیش دربارهٔ کیمریان دیده می‌شود گزارش‌های جاسوسان آشوری از اورارتو قدیمترین اطلاعات را در دسترس می‌گذارند. جاسوسان مزبور از شکست فاحشی که در طی لشکرکشی روسای یکم پادشاه اورارتو به کشور گامریان به وی وارد آمده سخن می‌گویند.
مسیر حرکت و یورش کیمریان
در سال ۶۷۹/۶۷۸ پ.م. بنا به تاریخ بابلی، کیمریان وارد خاک آشور شدند ولی تئوشپا پادشاه کیمری مغلوب اسرحدون پادشاه آشور گشت و ظاهراً این شکست در آسیای صغیر به تئوشپا وارد آمد؛ ولی در همان سال به کیمریانی برمی‌خوریم که در لشکر آشور به سِمت سپاهی مزدور خدمت می‌کرده‌اند. در حدود سال‌های ۶۷۴/۶۷۶ پ.م. بنا به مدارک باستانی که به مدد منابع اورارتویی مکشوف گردیده کیمریان دولت فریجیه را که در مرکز آسیای صغیر قرار داشت تارومار کردند.
اتحاد میان روسای دوم پادشاه اورارتو و کیمریان و فرمانفرمایان دیگر چندی بعد از وقایع بالا نیز بر جا بود و موجب نگرانی آشور گشت. آشوریان بیم داشتند که اورارتوییان و کیمریان از قرارگاه خویش به ناحیهٔ شوباریو در کوه‌های ساسون - در بخش غربی تاور ارمنستان - که در سال ۶۷۳ پ.م. بدست آشوریان افتاده بود حمله کنند.
در حدود سال ۶۶۰ پ.م. لیدی و تابال در مقابل خطر کیمریان به کمک آشور متوسل شدند، نزدیک سال ۶۵۴ پ.م. گوگو (گیگ) پادشاه لیدی در پیکار با کیمریان کشته شد.
بطوری‌که مشاهده می‌شود حرکت کیمریان از مشرق به طرف مغرب - بر خلاف گفتهٔ استرابون که معتقد بود از مغرب به مشرق رفته‌اند - می‌تواند تا حدودی مورد بررسی قرار گیرد. ظاهراً قرارگاه بدوی کیمریان در آسیا، مشرق آسیای صغیر بوده‌است و بعد به بخش‌های شمال غربی آن رفتند. گمان می‌رود که کیمریان مدتی نیز در آسیای صغیر فرمانروایی کردند و فقط پس از سقوط ایشان که در سال ۶۴۵ پ.م. وقوع یافت حکومت آسیای صغیر بدست لیدی افتاد.
اقامت کیمریان در آذربایجان
اگر فرضی که مکرراً اظهار شده - دایر بر اینکه کیمریان از طریق داریال و آلاگیر به قفقاز رفتند - درست باشد به احتمال قوی قبل از اقامت در مشرق آسیای صغیر در قفقاز مرکزی سُکنا گزیده بوده‌اند. اکنون این سؤال پیش می‌آید؛ آیا کیمریان به نواحی شرقی‌تر و از آنجمله به آذربایجان وارد شدند یا نه؟
یک گواه مشکوک وجود دارد که کیمریان در قرن هشتم پ.م. در آذربایجان اقامت داشته‌اند. این نامه‌ای است از طرف شخصی بنام آراد سین به عنوان منادی دولتی (سخنگوی دولت) و ظاهراً مربوط است به زمان جنگ کیمریان با اورارتو در فاصلهٔ سال‌های ۷۲۰ تا ۷۱۴ پ.م. در این نامه نویسنده گزارش می‌دهد که پیشوای کیمریان از طریق سرزمین ماننا وارد خاک اورارتو شده‌است. اگر فرض کنیم که کیمریان در آن زمان هنوز در قفقاز مرکزی استوار بوده‌اند چنین حمله‌ای کاملاً ممکن بوده‌است؛ ولی در عین حال قسمت ستردهٔ این نامهٔ ناقص را - که لفظ ماننا به جای آن گذاشته شده - به نحو دیگری هم می‌توان استنباط کرد.
یادکرد کیمریان در منابع میخی
در تمام مواردی که متون باستانی شرقی از گامیر، گومر، گیمی‌ری و گیمی‌رای سخن می‌گویند آیا کمیریان را در نظر دارند یا نه؟ قبلاً می‌توان گفت، احتمال اینکه آشوریان امکان تشخیص یا تمایل به تمیز فلان یا بهمان قبیلهٔ مهاجم را داشته بودند، اندک است. بنابراین دلیلی نداریم که بگوییم آشوریان در تشخیص منشأ قومی و لسانی قبایل دقیق‌تر بوده‌اند؛ و اگر چه در زبان اکدی برای وحشیان شمالی به لفظ فصیح یک کلمه و تعریف عمومی و کلی یعنی اومن مندا وجود داشت ولی در گفتگوی عادی کلمهٔ کیمریان نیز همان مفهوم عمومی را می‌رسانده. به هر حال در لهجهٔ بابِلی وضع چنین بوده‌است. گواه در این مورد روایت بابلی سنگ نبشته‌های هخامنشی است که اصطلاح گیمی‌ری در آن‌ها به‌طور کلی برای همهٔ صحرانشینان و از آنجمله اسکیت‌ها و سکایان آسیای میانه بکار رفته‌است. بدین سبب هیچ تضمینی وجود ندارد که متون آشوری و بابلی تحت عنوان «کیمریان»، گاهی ترریان و اسکیت‌ها را نام نبرده و ایشان را به اسمی که برای آشوریان و بابلیان آشناتر بوده‌است نخوانده باشند. همچنانکه پارسیان تمام صحرانشینان را بنام سکایان که به گوش ایشان آشناتر بود می‌خواندند و یونانیان بر روی هم قبایل چادرنشین را اسکیت می‌نامیدند.
کیمریان از دید آشوریان و بابلیان
با اینکه آشوریان و بابلیان مفهوم و محتوای لفظ «کیمّری» را بسط دادند، در آغاز «کیمّریان» واقعاً قبیله‌ای بوده‌اند و حتی این نامی بود که قبیلهٔ مهاجم به آسیا، خود خویشتن را بدان می‌خوانده. زیرا که چون این قبیله قبلاً بر آشوریان بالکل مجهول بوده‌است ممکن نیست بنام دیگری جزء آنکه خود خویشتن را بدان می‌خواندند به اسم دیگری خوانده باشند. بدین سبب اصطلاح «کیمّریان» از لحاظ منشأ نام یک قبیله یا گروه کوچکی از قبایل است که واقعاً وجود داشته‌اند و صحرانشین بوده‌اند و در قرن هشتم پ.م. به آسیای مقدم هجوم کردند و به ظن غالب مبدأ حرکت‌شان شبه جزیره تامان یا نواحی غربی قفقاز شمالی بوده‌است. بنابراین اگر این اصطلاح را در مورد تمام ساکنان دوران ماقبل اسکیت سرزمین‌های ساحلی دریای سیاه، بکار ببریم صحیح نیست، به ویژه که اسکیت‌هایی که متعاقب کیمریان به آسیا هجوم کردند از نظرگاه باستانشناسی قبیله‌ای «ما قبل اسکیت» بودند.
اختلاف یا تشابه قومی کیمریان و اسکیت‌ها
از لحاظ حل مشکل اختلاف یا تشابه قومی کیمریان و اسکیت‌ها موضوع زبان ایشان اهمیت شایان دارد، زیرا که دربارهٔ زبان اسکیت‌ها نظر روشنی هست؛ ولی متأسفانه برای داوری در زبان کیمریان تنها منبع اطلاع، نام سه پیشوا و رهبر ایشان است که در متون میخی آشور باقی مانده: تئوشپا، توگدامی و سانداک شاترو.
اگر نظرهای فوق را قبول کنیم می‌توان کیمریان قرن هفتم پ.م. را قبیله‌ای ایرانی زبان دانست که از لحاظ فرهنگ و تمدن و شاید زبان و غیره نیز با اقوام آسیای صغیر سخت مخلوط بودند. این خود به‌طور ضمنی می‌تواند اندیشهٔ ما را مبنی بر اینکه کیمریان واقعاً نام یکی از گروه‌های بزرگ قبایل بوده تأیید کند و معلوم سازد که لفظ کیمریان معرف ساکنان غیر اسکیتی و «ماقبل اسکیت‌های» ناحیهٔ ساحل شمال دریای سیاه نبوده‌است. به هر تقدیر دلیلی نداریم که کیمریان آسیای مقدم را از لحاظ منشأ و تبار به فراکیان منتسب نماییم. گرچه ظاهراً زمانی عهد اتحادی با ترریان فراکیه بسته بودند و بدین سبب در ذهن اقوام مجاور با فراکیان مخلوط و مشتبه شدند.
متأسفانه باید اذعان نمود که استنتاج‌های یاد شده از حدود فرضیه‌های کمابیش محتمل تجاوز نمی‌کند. زیرا مدارک زبانی ناچیزی که در اختیار هست ممکن است به نحو دیگر نیز تعبیر شود. با این حال بر روی هم مجموع مدارک و مطالب موجود استنتاج‌های فوق را از دیگر فرضیه‌های مربوط به قومیّت و مسکن بدوی و مسیر حرکت کیمریان محتمل‌تر جلوه‌گر می‌سازد.
این استنتاج که غرض متون اکدی از الفاظ «گیمی‌ری» و «گامیّرا» و «گی‌میرای» همیشه و حتماً و منحصراً کیمریان - به معنی محدود کلمه - نبوده، بلکه شاید گاهی به‌طور کُلی اسکیت‌ها و دیگر قبایل صحرانشین چون ترریان و سکایان را در نظر داشته‌اند… این استنتاج واجد اهمیت خاص است و از لحاظ ارزیابی وقایع پیرامون دههٔ هفتم پ.م. در سرزمین ماد مهم است. عجالتاً کافی است که گفته شود مهاجمان کیمری در قرن هشتم پ.م. از کنار خاک ماد گذشتند. گرچه منقول است که ایشان موقتاً بر سر راه اورارتو و هنگام هجوم به آن مُلک وارد خاک ماننا شدند؛ ولی این امر مشکوک به نظر می‌رسد.
کاوش‌های باستانشناسی
قبور مکشوف از ناحیه کوریجان استان همدان یا همان کشور باستانی ماد. حدس زده می‌شود قبرها متعلق به کیمریان باشد.
بر پایه کاوش‌های باستانشناسی و نوشته‌های یونانیان آن‌ها پیش از اسکیت‌ها به آسیا رسیده‌اند و اسکیت‌ها در آینده جای ایشان را در سرزمین‌شان گرفته‌اند.
امروزه کاوش‌های باستانشناسی در شمال دریای سیاه و قفقاز انجام گرفته‌است، در اوکراین چیزهایی را مربوط به کیمریان یافته‌اند.
پیوند به بیرون
کیمری‌ها
کیم سونگ-سون
کیم سونگ-سون (Kim Song-sun؛ زادهٔ December 31, 1995) بازیکن فوتبال اهل کره شمالی است.
قنات‌نو (عنبرآباد)
قنات‌نو (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جهادآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
محوطه کلارخاج
محوطه کلارخاج مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، دهستان بوغداکندی، ۳ کیلومتری غرب روستای تلخاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۳۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
هکتور فیگروا
هکتور فیگروا (Héctor Figueroa؛ زادهٔ October 30, 1988) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئسکا و باشگاه فوتبال لاس پالماس اشاره کرد.
دوره ادوارد
دوره ادوارد (Edwardian era) یا عصر ادوارد، عنوان دوره‌ای است در تاریخ انگلستان که دوران سلطنت کوتاه ادوارد هفتم از ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۰ را شامل می‌گردد. پس از مرگ ملکه ویکتوریا در ژانویهٔ ۱۹۰۱، دوره ویکتوریا نیز به پایان رسید و پادشاه جدید، ادوارد هفتم وارث عصر جدید و مدرنی گردید که تحت تاثیر شیوه‌هایی از هنر و سبک‌های مختلف در قارهٔ اروپا بود.
پیست خیابانی مارینا بی
پیست مارینا بی استریت (Marina Bay Street Circuit) یک پیست ورزش‌های موتوری در سنگاپور است.
این پیست که معمولاً برای مسابقات فرمول یک استفاده می‌شود در سال ۲۰۰۸ افتتاح شده و ظرفیت آن ۹۰٬۰۰۰ نفر است.
السنیگ
السنیگ (به آلمانی: Elsnig) یک شهر در آلمان است که در نوردزاکسن واقع شده‌است. السنیگ ۱٬۶۷۴ نفر جمعیت دارد.
کلاغ بانگایی
کلاغ بانگایی نام یک گونه از سرده کلاغ است.
داروهای ضد پلاکت
داروهای ضد پلاکت در داروشناسی به گروهی از داروهای کاهش دهنده پلاکت گفته می‌شود که از تشکیل ترومبوز جلوگیری می‌کنند. این داروها در پیشگیری از انواع بیماری‌های انعقادی قلبی-عروقی و نیز مغزی نقش دارند.
داروهای شناخته‌شده
برخی از داروهای این گروه شامل این موارد است:
عوارض مسمومیت
از عوارض مسمومیت با این گروه داروها به ویژه هنگامی‌که چند نوع گوناگون داروی ضد پلاکت با هم مصرف شود٬ خونریزی‌های داخلی و به ویژه خونریزی در دستگاه هاضمه است.
آپادانا (مجله)
آپادانا مجله ‌ای بود ادبی-هنری که فقط دو شماره، در خرداد و تیر ۱۳۳۵، منتشر شد. گردانندگان اصلی «آپادانا» همان افراد خروس جنگی بودند که با فروکش‌کردن تب و تاب جامعهٔ انقلابی و پر شر و شور، خروس جنگی‌ها هم، با آن‌که میانه‌ای با انقلاب سیاسی نداشتند و تمام همّ‌شان متوجه مسائل هنری بود، سردتر شده، و ملایم‌تر به ادامهٔ کار پرداخته بودند.
آپادانا
«آپادانا» در واقع تلفیقی از خروس جنگی و «جام جم» بود. در شمارهٔ اول آن، که در اول خرداد منتشر شد، مقالهٔ «منظری از قدمت نهصدسالهٔ تجرید در عرفان ایران» از هوشنگ ایرانی در کنار آثاری از جلیل ضیاپور، سهراب سپهری، نیما یوشیج، هانری میشو، غلامحسین غریب و دیگران به چاپ رسید.
شمارهٔ دوم «آپادانا» در تیرماه ۱۳۳۵ منتشر شد و شامل مقالات «راه برهمن و شرنگ شیخ»، «آفرینش»، «پیام جنگل» از هوشنگ ایرانی در کنار آثاری از سهراب سپهری، نصرت رحمانی و دیگران بود.
در دورهٔ «آپادانا» مجموعاً سه شعر چاپ شد از سهراب سپهری، نصرت رحمانی و ابوالقاسم مسعودی که هر سه شعر منثور بود. خروس جنگی و «آپادانا» پیشگام شعر منثور بوده‌اند.
هنر نو
شمارهٔ سوم و آخر «آپادانا» - در آذر ۱۳۳۵ با نام «هنر نو» منتشر می‌شود. در این شماره شعر «چهارشنبهٔ خاکستر» تی. اس. الیوت به ترجمهٔ هوشنگ ایرانی در کنار آثار دیگران منتشر می‌شود. با توجه به این‌که در نیمهٔ دوم دههٔ سی، به سبب تعمیق یأس ناشی از شکست سیاسی و جوّ تیرهٔ حاکم بر زندگی روشنفکران، الیوت از جذاب‌ترین شاعران اروپایی برای شاعران و شعردوستان ایرانی بوده، و ترجمهٔ شعرهای او اثر انکارناپذیری بر روند شکل‌گیری شعر نو پس از کودتا داشته‌است. همین‌طور مقدمهٔ ایرانی بر این ترجمه، از مقالات خواندنی این مجله‌است. ایرانی در پایان مقدمهٔ مفیدش یادآوری می‌کند که: «در ترجمهٔ این اثر کوشیده شده‌است که نظم درونی کلمات و نقشه‌های ذهنی نگهداری شود.»
کوراییم
کوراییم شهری دربخش کوراییم واقع درشهرستان نیر یکی از شهرستان های استان اردبیل است.فاصله این شهر تا اردبیل مرکز استان ۵۱ کیلومتر و تا نیر مرکز شهرستان ۴۰ کیلومتر است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸۳۱ نفر (در ۲۳۲ خانوار) بوده است.
زنبق غربی
زنبق غربی یک آهنگ محلی ایرلندی است که امروزه بیشتر به عنوان یک آهنگ محلی آمریکایی شناخته می‌شود. نسخه آمریکایی دربارهٔ مردی است که به لوئیزویل سفر می‌کند و عاشق زنی به نام مری، فلورا یا مولی، همان لیلی غرب می‌شود. او ماری را که به او خیانت نمی‌کند، گرفت و در خشم عصبانیت، مردی را که با او است چاقو زد، و سپس زندانی شد. با وجود این، او خودش را هنوز عاشق او می‌بیند. در نسخه اصلی، لیلی در دفاع از خود شهادت می‌دهد و او آزاد می‌شود، هرچند آنها رابطه خود را از سر نمی‌گیرند.
بخش اول شعر به شرح زیر است:
ترجیع بند این شعر «فلورا، زنبق غربی» است.
آهنگ ایرلندی
این آهنگ اغلب به عنوان استعاره ای از انگلیسی، اسکاتلندی-ایرلندی و به‌طور کلی تجربه انگلیسی و ایرلندی در غرب اوایل و استعمار غرب تفسیر می‌شود، با اشاره به تجربیات قبلی خود در حاشیه ایرلند، اسکاتلند و مرزها.
انواع و هجوها
در "نسخه‌های گردآوری شده از آواز! مجله آهنگ‌های عامیانه جلدهای ۷–۱۲، در سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۷۳ (در صفحه ۶، قبل از نت و متن آهنگ)، گفته شده‌است:
«این تصنیف قدیمی در طول قرن‌ها با استفاده از سنت چاپی و شفاهی زنده مانده‌است. این ترانه در اصل تصنیف خیابانی انگلیسی (یا بورساید) بود، به ویژه در ایالات متحده توسط خوانندگان سالن و چاپگران تصنیف محبوب شد. در طول قرن نوزدهم در سراسر کشور شناخته شده بود و به مرور، بخشی از میراث عامیانه شد. محبوبیت آن به حدی بود که در کانزاس، مجریان محلی از این آهنگ برای تمسخر استفاده می‌کردند:»
نظم‌آباد (عنبرآباد)
نظم‌آباد (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جهادآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۵ نفر (۱۱۱ خانوار)، بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۵۳۵ نفر (۱۴۲ خانوار) و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۶۵ نفر (۲۲۱ خانوار) بوده‌است.
تپه چغاسفید ۲
تپه چغاسفید ۲ مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکز ی، دهستان بالادربند، ۱/۳ کیلومتری شمال شرق روستای سفید چغا دوده، ساحل جنوبی رودخانه قره سو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۸۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شاخص رفاه اقتصادی پایدار
شاخص رفاه اقتصادی پایدار (به انگلیسی:Index of Sustainable Economic با سرواژه: ISEW) یک شاخص اقتصادی است که از آن می‌توان به عنوان جایگزینی برای تولید ناخالص داخلی (GDP) استفاده کرد. این شاخص شاخص اصلی و کلان سیستم حساب‌های ملی (SNA) است. به جای اینکه صرفاً تمام مخارج مانند تولید ناخالص داخلی را با هم جمع کنیم، مخارج مصرف‌کننده با عواملی مانند توزیع درآمد و هزینه‌های مرتبط با آلودگی و سایر هزینه‌های ناپایدار متعادل می‌شود. این محاسبه هزینه‌های دفاعی را مستثنی می‌کند و طیف وسیع‌تری از اثرات مضر رشد اقتصادی را در نظر می‌گیرد. این شاخص شبیه به شاخص واقعی پیشرفت (GPI) می‌باشد.
شاخص رفاه اقتصادی پایدار (ISEW) را می‌توان به‌طور کلی با فرمول زیر تعریف کرد:
- مخارج دفاعی خصوصی
+ تشکیل سرمایه
- هزینه‌های تخریب محیط زیست
- استهلاک سرمایه طبیعی
۴۹ بره
۴۹ بره یک ستاره است که در صورت فلکی برج حمل قرار دارد.
باس طاووس خالدار
سیچلا تمنسیس ، پاون خالدار ، باس طاووس خالدار ، پاون رنگ شده یا باس طاووس سه لکه، یک سیچلاید بسیار بزرگ بومی آمریکای جنوبی است. این گونه بعنوان یک ماهی خوراکی ارزشمند و یک ماهی بسیار محبوب در بین ماهیگیران ورزشی میباشد. این گونه با طول تقریباً 1 m و 13 kg وزن، بزرگترین سیچلاید قاره آمریکا، و شاید بزرگترین سیچلاید موجود در جهان است. تنها سیچلاید غول پیکر دریاچه تانگانیکا در قاره آفریقا به اندازه های مشابهی می رسد.
گریشه (بندر لنگه)
گریشه  روستای کوچکی از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. این روستا در ۴ کیلومتری جنوب روستای مرباغ (مرباخ) واقع شده‌است. این روستا (قریشه) نیز نامیده می‌شود.
جمعیت
دارای256نفر جمعیت می‌باشد که اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، مدرسه، []، وبرکه (آب‌انبار) می‌باشد. و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
هکتور گرانادو
هکتور گرانادو (Héctor Granado؛ زادهٔ March 20, 1987) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
کورمورن استرایک
کورمورن استرایک نام شخصیت اصلی مجموعه کتاب‌های داستان جنایی اثر نویسندهٔ انگلیسی جی.کی. رولینگ است که تحت نام مستعار رابرت گالبریث منتشر شده‌است. داستان‌های این مجموعه شرح وقایع پرونده‌های جنایی استرایک و دستیارش رابین است. در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴ اعلام شد که یک سریال تلویزیونی تحت همین عنوان برای شبکهٔ بی‌بی‌سی یک از این رمان‌ها اقتباس می‌شود.
داستان
کورمورن استرایک، کارآگاه خصوصی، بازرس ویژه‌ی ارتش بریتانیاست که حالا بازنشسته شده. وظیفه‌ی او شناسایی سربازان خطاکار جنگی و سپردن آن‌ها به دادگاه‌های نظامی انگلستان بوده است. حاصل آخرین ماموریتش در افغانستان معلولیت و از دست دادن یک پاست. اسم عجیب کورمورن درشت‌هیکل و نخراشیده را که اغلب مایه‌ی سرگرمی دور و بری‌هایش می‌شود از روی یکی از غول‌های افسانه‌ای محل زندگی‌اش، کورنوال، انتخاب کرده‌اند. اگرچه پدرش راک‌استاری است که در سطح جهان شناخته شده اما این شهرت هیچ فایده‌ای به حالش نداشته. مادر کورمورن هم یک طرفدار دو‌آتشه‌ بوده و تولد کورمورن نتیجه‌ی یک ارتباط ناخواسته است. مادر که به شدت اعتیاد دارد پس از مدت‌ها آوارگی و زندگی نکبت‌بار در خانه‌های متروکه، در حالی‌که هنوز دست از دیوانه‌بازی‌هایش برنداشته و با خواننده مطرح دیگری ارتباط برقرار می‌کند (و نتیجتاً خواهری ناتنی برای کورمورن می‌آورد)، در اثر مصرف بیش از اندازه‌ی هرویین می‌میرد. هرچند کورمورن باور ندارد این مرگ طبیعی بوده است و در رمان سومش دوباره به آن برمی‌گردد. در هر حال کورمورن بعد از مرگ مادرش هرگز به سراغ پدرش نمی‌رود و پدر هم او را به رسمیت نمی‌شناسد. کورمورن به خانه‌ی دایی‌اش می‌رود در حالی که خواهر ناتنی‌اش تحت حمایت پدر پولدار و مشهورش قرار می‌گیرد.
کورمورن در جوانی با دختری بسیار زیبا و ثروتمند به نام شارلوت آشنا می‌شود. شارلوت شیفته‌ی کورمورن اما در عین‌حال با مشکلات روانی شدید خودتخریبی و فریبکار است. سرانجام کورومون در یک چالش دیوانه‌وار پس از ده سال از شارلوت جدا می‌شود.
حالا او مردی است یک‌پا، بی‌پول و تنها که در اتاقک کوچکی بالای دفتر حقیرانه‌ی محل کارش زندگی می‌کند؛ تصمیم گرفته کارآگاه خصوصی شود ولی هیچ پرونده به‌درد بخوری به پستش نمی‌خورد.
رابین الاکوت کاملاً تصادفی وارد زندگی استرایک می‌شود. او قرار است منشی دفتر کارآگاهی استرایک باشد ولی در هر سه جلد کورمورن و رابین مدام در حال جنگ و جدل هستند تا بلکه کورمورن، ارتشیِ زمخت و مغرور، او را به‌عنوان دستیار به رسمیت بشناسد. باز هم رولینگ است که تلاش می‌کند نشان دهد یک زن مشتاق چطور راه سخت خودش را بین مردهای دور و بر باز می‌کند تا به خواسته‌اش برسد. از این دریچه، شاید بشود گفت رولینگ سعی کرده داستانش منطبق با جهان امروز باشد. رابین الاکوت، زیبا، حساس و شکننده است. نامزدش مایل نیست او منشی یک کاراگاه شکست‌خورده باشد برعکس ترجیح می‌دهد رابین در یک شرکت معتبر و پولدار منشی‌گری کند. متیو بعدتر رابین را به خیانت زناشویی و رابطه با استرایک متهم می‌کند.
استرایک در ابتدا رابین را جدی نمی‌گیرد ولی پس از مشاهده اشتیاق او به کارآگاه شدن و کاردانی او در جستجوی مدارک، او را ابتدا به عنوان دستیار استخدام می‌کند و سپس به عنوان شریک کاری می‌پذیرد. با پیشرفت داستان‌ و در کتاب پنجم، استرایک و رابین به یکدیگر علاقمند می‌شوند ولی هر دو احساسات خود را سرکوب می‌کنند زیرا نگران هستند احساسات عاشقانه آنها به کار و شراکت‌شان لطمه بزند.
اقتباس سینمایی
در سپتامبر ۲۰۱۶، تأیید شد که تیم برک برای ایفای نقش کورمورن استرایک انتخاب شده‌است و فیلمبرداری هفت قسمت یک ساعتهٔ سریال کورمورن استرایک در پاییز ۲۰۱۶ آغاز می‌شود. تاکنون چهار فصل از سریال استرایک که داستان چهار کتاب اول را پوشش می‌دهد، منتشر شده است. حق پخش این مجموعه در ایالات متحده و کانادا توسط شبکهٔ اچ‌بی‌او خریداری شد.
استیو لاول
استیو لاول (Steve Lovell؛ زادهٔ December 6, 1980) یک بازیکن فوتبال است.
استم، کارولینای شمالی
استم شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۶۳ نفر بوده‌است.
حنا فاخوری
حنا فاخوری (۱۹۱۴ - ۴ اکتبر ۲۰۱۱) کشیش ملکیتی لبنانی ، عضو مبلغین جامعه سنت پل، فیلسوف و زبان شناس بود. وی در زاهله ، لبنان متولد شد ، جایی که خانواده اش از روستای مجدالون در نزدیکی بعلبک بعلبک به آنجا نقل مکان کردند. در سال 1927 وی به "Séminaire Sainte-Anne de Jérusalem" (حوزه علمیه سنت آن بیت المقدس ) پیوست و در آنجا تحصیلات مقدماتی خود را در سال 1936 به پایان رساند. وی در سال 1943 به مقام روحانیت منصوب شد.
وی بیشتر برای کتاب "تاریخ الادب العربی" ، تاریخ ادبیات عرب ، معروف است که اولین بار در سال 1951 منتشر شد ، سپس توسط نویسنده چندین بار تجدید نظر و ویرایش شد. این کتاب بسیار مورد استقبال قرار گرفت به طوری که به چندین زبان از جمله روسی و فارسی ترجمه شد .پروفسور فاخوری بیش از 140 کتاب در زمینه ادبیات عرب ، دستور زبان ، شعر ، فرهنگ لغت و غیره نوشت.
ژرار براش
ژرار براش (Gérard Brach; July 23, 1927 – 1927:7:23, September 9, 2006) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل فرانسه بود که بیشتر با همکاری‌هایش با رومن پولانسکی و ژان-ژاک آنو شناخته می‌شود. از فیلم‌هایی که خود او کارگردانی کرده می‌توان قایقی بر علفزار را نام برد.
لائودیس کوماژن
لائودیس کوماژن (به یونانی باستان: η Λαοδίκη، مرگ در ۳۸ پیش از میلاد) شاهدختی کوماژنی در قرن یکم پیش از میلاد بود. او تبار یونانی و ارمنی داشت. او با ارد دوم اشکانی ازدواج کرد و شهبانوی ایران زمین شد.
زندگی‌نامه
لائودیس اولین دختر پادشاه آنتیوخوس اول تئوس کوماژن و ملکه ایسیاس فیلوستورگوس بود
وی با پادشاه ارُد دوم اشکانی ازدواج کرد. از طریق این ازدواج، وی ملکه امپراتوری اشکانی شد. در سال ۳۸ قبل از میلاد، لائودیس و ارُد به همراه فرزندان خود، تحت یک سوءقصد از جانب فرهاد چهارم اشکانی قرار گرفته و کشته شدند.
هنگامی که لائودیس درگذشت، برادرش، پادشاه مهرداد دوم کوماژن، جسدش را به کوماژن بازگرداند. او کنار مادرش ایسایس، خواهرش آنتیاخیس کوماژن و خواهر زاده اش آکا اول کوماژن به خاک سپرده شد. مهرداد یه یاد او برای او یک آرامگاه ساخت.
مقبره
گورپشته آرامگاه لائودیس ۲۱ متر یا ۶۹ پا اندازه دارد. فقط یک ستون با یک بنای یاد بود در بالای آن باقی مانده‌است. کتیبه ای در آن قرار دارد کتیبه آن تا سال ۱۹۳۸ مورد توجه قرار نگرفته‌است. تا سال ۱۹۷۹ نهایتاً کتیبه‌نگاری نهایتاً ضبط و رمز آن آشکار شد:
این کتیبه که به لائودیس اختصاص داده شده‌است، بر روی یک گور یادبود قرار گرفته و در آن مهرداد دوم در حال خداحافظی از خواهرش لائودیس است. محفظه قبر لائودیس در داخل غار قرار داشت. پس از آنکه پادشاهی کوماژن در سال ۷۲ توسط امپراتور روم وسپاسیان ضمیمه شد، مقبره وی به غارت رفت. رومی‌ها بلوک‌های سنگی را از مقبره او بیرون آورده و از این سنگ‌ها برای پروژه‌های ساختمانی در کوماژن استفاده می‌کردند.
محمدرضا بیگ
محمدرضا بیگ از نخستین سفیران ایران در اروپا و سفیر حکومت صفویان در زمان شاه سلطان حسین (۱۶۹۴-۱۷۲۲ میلادی) در فرانسه در زمان لوئی چهاردهم بود. او شهردار (کلانتر) ایروان بود و مسئولیت مذاکرات دیپلماتیک با لوئی چهاردهم را به عهده داشت.
اعزام به فرانسه
محمدرضا بیگ شهردار ایروان و یکی از مقامات عالی‌رتبهٔ حاکم چخور سعد بود. در ۱۹ فوریۀ ۱۷۱۳ (۲۵ محرم ۱۱۲۵) به دستور شاه سلطان حسین به دربار لوئی چهاردهم در فرانسه فرستاده شد تا برای بیرون راندن مردم عرب از خلیج فارس درعوض تسخیر مسقط با فرانسویان به مذاکره بنشیند. فرانسوی‌ها علاقۀ زیادی به جنگ در مشرق‌زمین نداشتند و درعوض گسترش بازرگانی بین دو کشور را پیشنهاد می‌کردند و در این بین امتیازات زیادی از طرف ایرانی گرفتند.
دستگیری و آزادی
محمدرضا بیگ شهردار مجبور شد که با ظاهر یک زائر از قسطنطنیه که تحت حکومت امپراتوری عثمانی بود عبور کند؛ زیرا ایران صفوی و امپراتوری عثمانی اغلب در جنگ بودند و روابط ناپایدار بود. به‌هرحال به زندان افتاد، ولی به‌کمکِ سفیر فرانسه در قسطنطنیه، پی‌یِر دزالر و مترجم کارکشتۀ او، اِتین پَدِری  از زندان آزاد شد. محمدرضا بیگ در ۲۳ اکتبر ۱۷۱۴ به مارسِی و پس از آن به کاخ ورسای همراهی شد. در آنجا با شکوه و جلال به او خوشامد گفته شد.
ورود به کاخ ورسای
در ساعت ۱۱ صبح روز ۱۹ فوریۀ ۱۷۱۵، محمدرضا بیگ سوار بر اسب و با همراهان بسیار، با پیشواز نمایندهٔ سُفَرا و ستوان ارتش پادشاه وارد کاخ ورسای شد. گفته شده که جمعیتی فراوان خیابان پاریس و محوطهٔ اطراف را برای مشاهدهٔ رسیدن سفیر و همراهانش پر کرده بودند. درباریان در تالار آیینه‌ها جمع شدند که چهار ردیف صندلی برایشان گذاشته شده بود. تالار آیینه‌ها با حضور مضاعف غیر فرانسوی‌ها لبریز از جمعیت شد.
بستن قرارداد
محمدرضا بیگ در ۱۳ آگوست ۱۷۱۵ به عهدنامهٔ تازه‌ای با دولت لوئی چهاردهم دست یافت که بیشتر به نفع تجارت فرانسه بود. پیامد دیگر این مذاکرات، بازشدن کنسولگری دائمی ایران در مارسی برای تبادلات با شرق، در ساحل مدیترانه فرانسه بنیان‌گذاری شد. به‌زودی یِگوپجان دو دریتچان در این دفتر آغاز به کار کرد.
رفتار نسنجیده
موریس اربت در پژوهشی که بر پایۀ اسناد بایگانی‌های فرانسه انجام داده به چگونگی قراردادی که مسئولیت آن بر عهدۀ محمدرضا بیگ بوده پرداخته و باتوجه‌به آن، به رفتار ناشایست سفیر و جهل او نسبت یه مناسبات بین‌المللی آن هنگام جهان اشاره می‌کند.
ازدواج
محمدرضا بیگ در پاریس با دوشیزه‌ای درباری ۱۷ ساله به‌نام کنتس آدلایید لسپینوی از خاندان گاردان آشنا شد. اما علی‌رغم مخالفت سخت دربار لویی و خانواده، آدلایید به این رابطه ادامه داد. تا جایی که در جواب اطرافیان در مقابل بدقیافه بودن محمدرضا بیگ گفت: «من این مرد را که بد و بدقیافه می‌خوانید با همۀ وجود دوست دارم و به کسی ارتباط ندارد». بارداری آدلایید از محمدرضا بیگ موجب فرار مخفیانۀ آنها با کشتی شد. محمدرضا بیگ در راه ایلچی برای وضع حمل همسرش مدتی توقف می‌کند و به‌دلیل تنگ‌دستی بخشی از هدایای لوئی چهاردهم را می‌فروشد.
مرگ
در بازگشت به ایران هنگامی که فهمید دولت ایران از کارهای او در فرانسه و قرارداد بسته‌شده ناراضی است در ایروان در سال ۱۱۲۹ هجری قمری (۱۷۱۷ میلادی) با خوردن تریاک، خودکشی کرد.
گوگره
گوگره شهری در شهرستان گوئیباره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۴۴ نفر است.
سلمان‌آباد (عنبرآباد)
سلمان‌آباد (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جهادآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۸ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
السنیگک
السنیگک (به آلمانی: Elsnigk) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Osternienburger Land واقع شده‌است. السنیگک ۷۱۹ نفر جمعیت دارد.
استووکس، کارولینای شمالی
استووکس شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۷۶ نفر بوده‌است.
حسین امین
حسین امین (حسين أمين؛ زادهٔ April 15, 1985) بازیکن فوتبال اهل لبنان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الانصار لبنان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
اسماعیل حمدانی
اسماعیل حمدانی (Smail Hamdani؛ زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۳۰ – درگذشته ۷ فوریه ۲۰۱۷) یک سیاست‌مدار اهل الجزایر بود.
کیم سونگ-گی
کیم سونگ-گی (Kim Song-gi؛ زادهٔ October 23, 1988) بازیکن فوتبال اهل کره شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه و باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کره شمالی بازی کرده‌است.
شیمی محاسباتی
شیمی محاسباتی شاخه‌ای از دانش شیمی است که از روش‌های ریاضی و مفاهیم فیزیکی برای توجیه و تفسیر پدیده‌ای شیمی استفاده می‌کند. هدف اصلی در این رشته بدست آوردن ساختارهای بهینه، خواص شیمی فیزیکی و واکنش‌پذیری ترکیبات شیمیایی با استفاده از روش‌های نظری است. محاسبات با روش‌های آغازین و روش‌های مبتنی برا اطلاعات آزمایش‌های تجربی است. محاسبات در این رشته علمی به کمک رایانه انجام پذیر است. از این رشته به‌گستردگی در تمامی شاخه‌های شیمی، بیو شیمی و داروسازی استفاده می‌شود.
روش‌های محاسباتی تاکنون روش‌های محاسباتی بسیاری برای حل مسائل شیمی ابداع شده‌است. این روش‌ها از قوانین مکانیک کوانتوم، مکانیک کلاسیک یا ترکیبی از آن‌ها برای حل مسائل استفاده می‌کنند. انتخاب روش مناسب برای انجام محاسبات به نوع و بزرگی ساختار مورد مطالعه و همچنین نوع اطلاعاتی که مورد نیاز است بستگی دارد. اغلب این روش‌ها را می‌توان به صورت زیر طبقه‌بندی کرد:
منابع
وب سایت نیکوپردازش
توینتی
توینتی نام گروهی از گویش‌های هلندی ساکسن پایین است و تقریباً ۶۲ درصد از اهالی منطقه توینته (در استان افریسل هلند) به آن سخن می‌گویند.
خانه اشرفی‌نیا
خانه اشرفی نیا مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، روستای ریاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلاغ خوزی
کلاغ خوزی یا کلاغ میان‌رودان نام یک زیرگونه از زیرگونه کلاغ ابلق است. این گونه کلاغ بومی میان‌رودان و پیرامون آن در جنوب عراق و جنوب غربی ایران است. نام دیگر او کلاغ ابلق عراقی است و از پرهای دورنگ سیاه و سپیدش شناخته‌می‌شود.
اچ‌دی ۲۱۷۱۰۷
اچ‌دی ۲۱۷۱۰۷ یک ستاره است که در صورت فلکی ماهی قرار دارد.
هلالی (یمن)
هلالی به عربی ( الهلالی )، نام روستایی است در عزلهٔ (ربع السویق)، در ناحیهٔ (حیس)، از توابع استان اِب در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۶۲ نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
سازمان زنان ایران
سازمان زنان ایران (تأسیس ۱۳۴۵) سازمانی دولتی در ایران بود که به مسایل زنان در سطح کشور می‌پرداخت.
تاریخچه
در دوره انقلاب مشروطه انجمن‌های زنان زیادی به‌طور مخفیانه شکل گرفتند که فقط در جنبش مشروطه شرکت می‌کردند و بعدها، در سالهای پس از تشکیل مجلس و جنگ جهانی دوم انجمن‌هایی تأسیس شدند که به حقوق زنان می‌پرداختند. در دوره رضاشاه به تدریج سازمان‌های زنان مستقل حذف شده و سازمان‌هایی وابسته به دولت یا حزب‌های سیاسی تشکیل شدند مانند کانون بانوان که انجمنی بسیار میانه‌رو و خیریه زیر نظر رضاشاه بود. در دوره محمدرضاشاه نیز از دهه ۱۳۳۰ متمرکزسازی جدی سازمان‌های زنان آغاز شده بود. سازمان زنان جایگزین «شورای عالی جمعیت زنان ایران» شد که خود از پیوستن انجمن‌های مستقل زنان در سال ۱۳۳۷ تشکیل شده بود. ایجاد این سازمان‌های متمرکز، فعالیت‌های هماهنگ و برنامه‌ریزی شده‌ای بود که موجب از بین رفتن سازمان‌های مستقل جنبش زنان شد.
سازمان زنان علاوه بر ساختار آن که قابل نظارت دولت بود، مانند سایر سازمان‌های ایران از رخنه جاسوسان مخفی بی‌بهره نبود؛ و اغلب با هشدارهای ساواک مواجه بود که از آنها می‌خواست مواضع خود را تعدیل کنند و عناصر ضدرژیم را تحریک نکنند.
سازمان زنان در طول فعالیتش با انتقادات هم سنت‌گرایان و هم اصلاح‌طلبان منتقد دولت روبرو بود. اصلاح‌طلبان معتقد بودند این سازمان کم‌کار است و کمکی به حقوق زنان نمی‌کند، محافظه‌کاران سنت‌گرا معتقد بودند سازمان بسیار لیبرال و لائیک است. هر دو گروه سازمان زنان را بازیچه‌ای در دست دولت می‌دانستند.
هدف
هدف این سازمان طبق آخرین اساسنامه آن (سال ۱۳۵۴) بالا بردن دانش سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی زنان بود که از روش‌های زیر پی‌گیری می‌شد:
ساختار
تصمیم‌گیری‌های سازمان با ریاست عالیه، مجمع عمومی، کمیته عالی همکاری، شورای مرکزی و دبیرکل بود.
مجمع عمومی: از نماینده‌های انجمن‌های عضو سازمان زنان و نمایندگان شعبه‌های سازمان در شهرستان‌ها تشکیل می‌شد. در سال ۱۳۵۱ تعداد انجمن‌های عضو سازمان ۳۲ انجمن بود. وظیفه مجمع عمومی انتخاب پنج عضو از یازده عضو شورای مرکزی و تصویب تغییرات در اساسنامه سازمان بود.
کمیته عالی همکاری: هدف این کمیته هماهنگی مسئولان وزارتخانه‌های مختلف با برنامه‌های سازمان زنان بود و از ۱۱ نفر تشکیل می‌شد که حداقل هر شش ماه در حضور ریاست عالیه سازمان جلسه داشتند: نخست‌وزیر، وزیران آموزش و پرورش، کار و امور اجتماعی، بهداری و بهزیستی، دادگستری، کشاورزی و عمران روستایی، صنایع و معادن. همچنین نماینده سازمان‌های برنامه و بودجه، رادیو و تلویزیون، سازمان امور اداری و استخدامی، کمیته پیکار با بی‌سوادی، و دبیرکل خود سازمان زنان.
شورای مرکزی: این شورا حداقل ماهی یک‌بار جلسه داشت و به کارهایی مانند بررسی و تصویب بودجه سازمان می‌پرداخت. کار اعضای شورا داوطلبانه بود و از ۱۱ نفر، شامل ۵ عضو انتخابی مجمع عمومی و ۶ عضو انتخابی ریاست عالیه تشکیل می‌شدند.
دبیرکل: دبیرکل از طرف ریاست عالیه انتخاب می‌شد و به آن پاسخگو بود. وظایف دبیرکل نظارت بر کلیه فعالیت‌های سازمان بود و در جلسه‌های مجمع عمومی و شورای مرکزی شرکت می‌کرد.
بودجه
اطلاعات مختلف و متضادی دربارهٔ بودجه سازمان زنان وجود دارد. بتی فریدان در بازدید از ایران در سال ۱۳۵۳ نوشت خزانه این سازمان ۵۰ میلیون دلار بود. فیلیپ دوپولس *، گزارشگر نیویورک تایمز بودجه آن را ۲۰ میلیون دلار گزارش کرد. در مصاحبه پژوهشی یکی از مقامات مهم سازمان زنان بودجه سازمان را مختصر توصیف کرده و به جز پروژه‌های خاص و مورد علاقه دولت، از هدایا، حق عضویت‌ها و برگزاری کلاس‌های آموزشی ذکر می‌کند که بیشتر فعالیت اعضا داوطلبانه بوده‌است. به گفته وی بودجهٔ پروژه‌هایی مانند سوادآموزی، مراکز تنظیم خانواده، و مهدکودک‌ها بر اساس برنامه‌ای که سازمان زنان طراحی می‌کرد از طرف دولت تأمین می‌شد و برای حقوق کارمندان همین پروژه (پرستاران، آشپزها، نظافتچیان، کارکنان مهدکودک، کارکنان دفتری، کتابداران و مددکاران) مصرف می‌شد. بودجه سازمان برای شعبه‌های شهرستان‌ها، پست، انتشارات و ارتباطات عمومی میان اعضا تخصیص می‌یافت.
منابع
سازمان‌های حکومتی ایران در دوران پهلوی
سامرزبای
سامرزبای یک فیلم رمانتیک-دراماتتیک آمریکایی به کارگردانی جان امیل است.
سی و هفتمین دوره جوایز اسکار
باب هوپ مجری این مراسم بود.
کته دورش
کته دورش (Käthe Dorsch; December 29, 1890 – 1890:12:29, December 25, 1957) یک بازیگر سینما اهل آلمان بود.
سی و هفتمین دوره جوایز اسکار
جوایز
برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند.
سامرزبای
خلاصه داستان
داستان فیلم دربارهٔ زندگی زوجی با نامهای جک سامرزبای (ریچارد گی‌یر) و ویدو لورل (جودی فاستر) در خلال جنگ داخلی آمریکا ست.
کته دورش
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کمدین‌ها اشاره کرد.
سی و هفتمین دوره جوایز اسکار
فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی
These films had multiple نامزدی:
The following films received multiple awards.
درباره طبقه‌بندی وزن‌های شعر فارسی
دربارهٔ طبقه‌بندی وزن‌های شعر فارسی کتابی از ابوالحسن نجفی راجع به وزن شعر فارسی است که در سال ۱۳۹۴ از سوی نشر نیلوفر منشتر شد. این کتاب، صورت تفصیل‌یافتهٔ یک مقاله است که در سال ۱۳۵۹ منتشر شده بود. نجفی در این کتاب، شیوه‌های مختلف طبقه‌بندی سنتی وزن شعر فارسی را از شیوهٔ پرویز خانلری گرفته تا مسعود فرزاد و حتی عروضیان اروپایی بررسی می‌کند.
نقد
مهدی شعبانی در مقاله‌ای این کتاب را مفصلاً نقد و بررسی کرده‌است.
وودویل
وُدویل گونه‌ای برنامه نمایشی سرگرم‌کننده و تفریحی بود که از دهه ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۰ در آمریکا و کانادا رواج داشت. معادل آن در انگلیس موزیک هال نامیده می‌شد. ودویل شامل هشت تا ده نمایش جداگانه بود که گرچه تک تک و مجزّا از یکدیگر تهیه می‌شد امّا روی هم رفته و بر روی هم یک برنامهٔ سرگرم‌کنندهٔ خانوادگی را به وجود می‌آورد.
انواع برنامه‌های سرگرم‌کننده‌ای در ودویل رواج داشت مانند: اجرای برنامه توسط نوازندگان آهنگ‌های محبوب مردم (موزیک پاپ) و نیز توسط موزیسین‌های موسیقی کلاسیک، انواع رقص، برنامه‌های کمدی، برنامه‌های اجرا شده توسط حیوانات دست‌آموز، شعبده بازی، اجرای برنامه توسط زنان و مردهایی که تقلید مردم را درمی‌آوردند و با جعل هویت به شوخی می‌پرداختند، عملیات آکروبات، اجرای انواع آهنگ‌ها (ترانه‌های درخواستی)، عملیات تردستی و چشم‌بندی، بازی‌های فردی و بازی‌های صحنه‌ای و گروهی و دست جمعی، اجرای عملیات توسط ورزشکاران، ارائهٔ سخنرانی‌های مشهور و خطابه‌های مذهبی، و سرانجام [بعد از اختراع و همه گیر شدن صنعت سینما] نمایش فیلم‌های سینمایی.
ودویل در گونه‌های نمایشی پیش‌تر از آن در آمریکا مانند کنسرت سالون، مینسترل شو، فریک‌شو، موزه ده‌سنتی و بورلسک ریشه داشت. وودویل به نام «قلب تپندهٔ نمایش‌های تجاری آمریکا» نامیده می‌شد و برای چندین دهه یکی از محبوب‌ترین انواع موجود سرگرمی در شمال آمریکا به‌شمار می‌آمد.
این نوع از نمایش اساساً دارای سرشتی هجایی و طنزآمیز و غالباً با آوازهای گهگاهی همراه است. همچنین به شکلی از اپرای سبک و کمیک نیز اطلاق می‌شود. احتمال می‌دهند که این کلمه از عبارت chansons du vaude vire (آوازهای دره ویر) گرفته شده باشد. از این قرار که در قرن پانزدهم کارگری از اهالی نورماندی فرانسه به نام اولیویه باسلن، ابیاتی هجایی و عامه پسند ضد مهاجمان انگلیسی سرود و کار او در منطقه‌ای که زندگی می‌کرد محبوبیت یافت و مورد تقلید قرار گرفت. موفقیت فراوان قطعات وودویل از اواسط قرن نوزدهم راه را برای پیدایش نوعی اپرای سبک هموار کرد که اشخاصی چون اوژن اسکریب نویسندگانش بودند. بعدها با کاهش محبوبیت این نوع اپراها کلمه وودویل منحصراً به نمایش‌هایی گفته شد (به خصوص در آمریکا) که در واقع مجموعه‌ای از قطعات فکاهی، عملیات آکروباتیک، آواز و رقص، پانتومیم و غیره است؛ تقریباً معادل چیزی که در ایران به نام واریته شهرت دارد.
ازوالد فرایسلر
ازوالد فرایسلر (زاده ۲۹ دسامبر ۱۸۹۵ در هاملن - درگذشته ۴ مارس ۱۹۳۹ در برلین) یک وکیل در آلمان نازی و برادر رئیس دادگاه خلق آلمان نازی، رولاند فرایسلر بود.
زندگی‌نامه
وی دانش‌آموخته حقوق بود.در فوریه ۱۹۲۴ به همراه برادرش رولاند فرایسلر یک اداره حقوقی در شهر کاسل باز کرد.در سال ۱۹۲۷ به حزب نازی پیوست و در ۱۹۳۶ ریاست یک اداره حقوقی متعلق به یک وکیل یهودی که از آلمان گریخته بود را برعهده گرفت.
فرایسلر گرچه خود یک نازی بود، اما در دادگاه‌های سیاسی نمایشی برگزارشده در آلمان نازی همواره نقش وکیل متهم را بازی می‌کرد.وی حتی نشان حزب را همواره با خود داشت که همین موضوع موجب سردرگمی برخی قاضیان می‌شد.وی در سال ۱۹۳۷ وکالت سه تن از اعضای مقاومت آلمان را برعهده گرفت و حتی موفق شد یکی از آنان را از اتهاماتش تبرئه کند که این امر موجب ناخشنودی حزب شد.در نتیجه یوزف گوبلز از آدولف هیتلر درخواست کرد که فرایسلر را از حزب اخراج کنند.در ۳۰ آوریل ۱۹۳۷ گوبلز با رضایت نوشت:"فرایسلر توسط پیشوا از حزب اخراج شد."
وی در نهایت در ۴ مارس ۱۹۳۹ به طرز مشکوکی در برلین خودکشی کرد.سه روایت مختلف از او مرگ او وجود دارد:روایت اول این است که او خود را از پنجره اداره‌اش به بیرون پرتاب کرده است.روایت دوم می‌گوید که او از پنجره زندان خود را به بیرون پرتاب کرده و روایت سوم که بیان می‌کند که وی با تزریق بیش از حد انسولین به خودش خودکشی کرده است.
کلاودارا ایمپالا
کلاودارا امپایلا نرم‌افزار متن بازی است که شرکت کلاودارا برای پردازش موازی سنگین ارائه نموده‌است. این محصول یک موتور SQL برای ذخیره‌سازی داده‌های در کلاستر رایانه‌ایی مبتنی بر هادوپ است.
توصیف
کلاوداِرا ایمپالا موتور «پرسش» است که بر روی هادوپ اجرا می‌شود. پرژه در اکتبر ۲۰۱۲ به صورت عمومی معرفی و توزیع شد. این توزیع به شکل «نسخهٔ آزمایشی بتا» صورت گرفت. امپالا، پروژه‌ایی تحت اجازه‌نامه آپاچی است. ایپالا که فناوری پایگاه دادهٔ مقیاس وسیع را به هادوپ آورده و کاربران را قادر به ارائه پرسش و دریافت پاسخ در کمترین زمان ممکن می‌نماید. این پرسش، در قالبِ اس‌کیوال و بر روی داده‌های مستقر شده در اچ‌دی‌افٰ‌اس (سیستم‌فایل توزیعی هادوپ) و اچ‌بیس (پایگاه دادهٔ توزیعی هادوپ) صورت می‌گیرد. در هنگام پرسش، داده‌های بر روی ادی‌اف‌اس جابجا یا منتقل نمی‌شوند. امپالا با هادوپ تجمیع شده تا از فایل‌ها، اَبَرداده‌ا، حفاظت و مدیریت منابع به صورت مشترک بهره برد. در قالب این اشتراک، امپایلا امکان کار با چارچوب‌های «نگاشت‌کاهش»، «آپاچی هایو»، «آپاچی پیگ» را فراهم می‌کند
امپالا برای تحلیل‌گران داده و پژوهشگران علمی که بر روی داده‌های ذخیره‌شده بر روی هادوپ کار می‌کنند مناسب اعلام شده‌است. این داده‌ها را می‌توان از طریق SQL یا ابزارهای تجازی هوشمند مورد استفاده قرار داد. نتایج حاصله خوراک اولیه را برای پردازش در حجم وسیع را که برای نگاشت‌کاهش فراهم می‌کند. همچنین می‌توان به پرسش‌های تعاملی در همان سیستم دست‌یافت. بدین ترتیب داده‌های و ابر داده‌ها بدون نیاز به مهاجرت داده‌ها به سیستم‌های دیگر را فراهم می‌کند.
امپایلا شامل ویژگهای:
در اوایل ۲۰۱۳، پایگاه‌داده‌ایی مبتنی بر ستون به نام Parquet که ارائه شد که می‌توان در امپالا از آن استفاده نمود. در دسامبر ۲۰۱۳ آمازون وب سرویس (AWS) اعلام کرد که از امپالا پشتیبانی می‌نماید.
نخل خلفان
نخل خلفان روستای بزرگی از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. این روستا در ۸ کیلومتری شمال غربی روستای گریشه واقع شده‌است. این روستا در دوران گذشته مقر حکم «قبیله العبیدلی» بوده‌است. در روستا مرد بزرگسالی زندگی می‌کند که «۱۱۰» سال از عمر ایشان می‌گذرد و به نام «حمد عبدالجبار العبیدلی» معروف است.
محدوده نخل خلفان
از شمال کوه سنگجو، از جنوب گریشه، از مغرب بوجراش، و از سمت مشرق به رستاق محدود می‌گردد.
جمعیت
دارای ۵۵۰نفر جمعیت می‌باشد که اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای ۳ مسجد و یک مسجد جامع، مدرسه دبستان و مدرسه راهنمایی مختلط، خانه بهداشت، وبرکه (آب‌انبار) می‌باشد. و بزبان عربی تکلم می‌کنند.
گذران زندگی
در این روستا فرهنگیان زیادی وجود دارد که از این طریق امرار معاش می‌کنند و عدهٔ اندکی از مردم به دامداری و کشاورزی مشغول‌اند. حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود.
کلاغ لاشه‌خوار خاوری
کلاغ لاشه‌خوار خاوری نام یک زیرگونه از گونه کلاغ لاشه‌خوار است.
هندوانه (یمن)
هندوانه  به عربی ( الهندوانة ) نام روستایی است در عزلهٔ (قیقة)، ناحیهٔ (رداع) از توابع استان حَجّه در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. جمعیت آن ۷۱ نفر (۵ خانوار) می‌باشد. در این روستا آثار گوناگونی از دوران ملک سبا برجای مانده‌است.
السوف
السوف (به آلمانی: Elsoff) یک شهر در آلمان است که در وستروالدکرایس واقع شده‌است.
روی من تلفش کن
«روی من تلفش کن» یا «عشق رو صرف من کن» ترانه‌ای از موسیقی‌دان آمریکایی، استیو آئوکی با همکاری گروه پسرانهٔ کره‌ای بی‌تی‌اس است که در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد. این آهنگ پس از همکاری استیو آئوکی و بی‌تی‌اس در ترانه‌های «مایک دراپ» و «حقیقت ناگفته» است. این ترانه در پنجمین آلبوم استودیویی استیو آئوکی به نام Neon Future III که در ۹ نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد، ارائه شده‌است.
مهتاری زیارت
مهتاری زیارت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جهادآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۳ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
بتا سکستان
بتا سکستان یک ستاره است که در صورت فلکی سکستان قرار دارد.
هکتور لادرو
هکتور لادرو (Héctor Ladero؛ زادهٔ May 13, 1989) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتاویگو و باشگاه فوتبال نومانسیا اشاره کرد.
مقداد سیفی
مقداد سیفی (Mokdad Sifi؛ زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۴۰) یک سیاست‌مدار اهل الجزایر است.
یازدهمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران
مراسم یازدهمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در بهمن ۱۳۷۲ در تهران برگزار شد.