cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تپه اطراف شهر سوخته ۳۲۰
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۲۰ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۲/۵۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاواتوره
خصوصیات
کاواتوره ۱۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۹۵ نفر جمعیت دارد.
ولدیمیر ملنیکوف
ولدیمیر ملنیکوف (Мельников Володимир Миколайович (Имир Ельник)!؛ زادهٔ September 14, 1951) شاعر، نویسنده، آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
سیارک ۱۴۲۲۵
سیارک ۱۴۲۲۵ چهارده هزار و دویست و بیست و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳.۵ است.
ویا گرو، ایلینوی
ویا گرو، ایلینوی (به انگلیسی: Villa Grove, Illinois) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۲٬۵۳۷ نفر است که در ایلی‌نوی واقع شده‌است.
ابوماصول
ابوماصول، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان امیدیه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چاه سالم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
شومودی
شومودْیْ یکی از استان‌های مجارستان است و ۶٬۰۶۵٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۷٬۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
تومی‌یاما، آیچی
تومی‌یاما، آیچی (به لاتین: Tomiyama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه چوبو واقع شده‌است. تومی‌یاما ۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
اورنجستاد
اورنجستاد (به لاتین: Oranjestad, Aruba) پایتخت کشور جزیره‌ای آروبا است.
خصوصیات
اورنجستاد ۲۹٬۹۹۸ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گورسفید (فیروزکوه)
گورسفید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است.
حسن بن محبوب سراد
حسن بن محبوب سراد یا به تعبیری زرّاد، کنیه اش ابوعلی از اهالی کوفه و از موالی قبیله بجیله بود. به نوشته شیخ طوسی در الفهرست وی از راویان ثقه حدیث شیعه دوازده امامی است که از امام رضا و نیز شصت تن از اصحاب امام صادق حدیث نقل کرده است و یکی از چهار رکن حدیثی شیعه در زمان خود بوده است. او کتاب‌های فراوان از جمله کتاب المشیخه، کتاب الحدود، کتاب الدیات، کتاب الفرائض، کتاب النکاح، کتاب الطلاق و کتاب النوادر را نگاشته است. وی در سال ۲۲۴ قمری درگذشت. وی از اصحاب اجماع شیعه است که دانشمندان علم رجال در وثوق او هم نظرند. حسن بن محبوب، از اصحاب اجماع و شاگرد و صحابه جواد است. کتاب التقصیر، کتاب النکاح، کتاب الحدود و الدیات از جمله آثار اوست.
فرودگاه تونگهوا سن‌یوانپو
فرودگاه تونگهوا سن‌یوانپو یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا TNH است. این فرودگاه در کشور چین قرار دارد.
کوکا آگ
کوکا آگ، یک شرکت آلمانی در حوزه ربات‌های صنعتی و راهکارهای خودکارسازی کارخانه است. این شرکت از سال ۲۰۱۶ متعلق به شرکت چینی مایدیا است.
شرکت رباتیک KUKA دارای ۲۵ شرکت تابعه در سراسر جهان است که بیشتر شرکت‌های تابعه فروش و خدمات است، که در کشورهایی مانند ایالات متحده، استرالیا، کانادا، مکزیک، برزیل، چین، ژاپن، کره جنوبی، تایوان، هند، روسیه و بیشتر کشورهای اروپایی قرار دارند. نام شرکت، KUKA، سرنام گرفته شده از Keller und Knappich Augsburg است.
KUKA Systems GmbH، بخشی از شرکت KUKA است، که یک تأمین کننده بین‌المللی خدمات مهندسی و راه‌حل‌های تولید خودکار انعطاف‌پذیر با حدود ۳۹۰۰ کارمند در دوازده کشور در سراسر جهان است. کارخانه‌ها و تجهیزات KUKA Systems توسط تولیدکنندگان مختلف خودرو مانند BMW، جنرال موتورز، کرایسلر، فورد، ولوو، فولکس واگن، دایملر آگ، و همچنین تولیدکنندگان دیگر بخش‌های صنعتی مانند ایرباس، آستریوم، زیمنس و دیگران مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مجموعه شامل محصولات و خدمات برای اتوماسیون کار در پردازش صنعتی مواد فلزی و غیر فلزی برای صنایع مختلف از جمله خودرو، انرژی، هوافضا، خودروهای ریلی و ماشین‌آلات کشاورزی است.
غاز خاکستری
غاز خاکستری دسته‌ای از غازها است که در مناطق تالابی، باتلاق‌ها، دشتهای سیلابی، ساحل دریاچه‌ها و رودخانه‌ها به سر برده و در کنار اراضی باتلاقی و روی زمین آشیانه می‌سازد. در ایران، به صورت مهاجر و در بیشتر مناطق زیستگاهی دیده می‌شود.
آبشار رایخنباخ
آبشار رایخنباخ (The Reichenbach Fall) (می‌تواند «سقوط در رایخنباخ» نیز معنا دهد (با توجه به داستان اصلی)؛ نام‌گذاری، الهام‌گرفته‌ای از روی داستان اصلی بوده و «آبشارهای رایخنباخ» (مکانی در سوئیس) که مکان مرگ شرلوک و موریارتی در داستان اصلی بوده با توجه به ژانر نئونویر فیلم، در قالب معمای تابلوی «آبشار رایخنباخ» خلاصه گردیده است.) سومین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی شرلوک می‌باشد.
امیل آنژل
امیل آنژل (Émile Engel; April 5, 1889 – 1889:04:05, September 14, 1914) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
تپه اطراف شهر سوخته ۳۱۹
تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۱۹ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۲۲/۸۰ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دهستان بهنام وسط شمالی
دهستان بهنام وسط شمالی بامرکزیت روستای باغخواص نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ورامین، استان تهران در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸۸۴ نفر (۲۶۳۰ خانوار) بوده‌است.
والریکا گامان
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دینامو بخارست و باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
غویل
غویل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان امیدیه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چاه سالم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
جک رادول
جک کریستین رادول (Jack Christian Rodwell؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است
او تاکنون در تیمهای اورتون، منچسترسیتی، ساندرلند بازی کرده‌است و تاکنون ۳ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داده‌است.
توزیع سبک لینوکس
توزیع سبک لینوکس به توزیعی گفته می‌شود که از حداقل منابع سیستم استفاده کند. بعنوان مثال لوبونتو می‌تواند بر روی سیستمی با حداقل ۱۲۸ مگابایت حافظه اصلی و با پردازنده پنتیوم دو اجرا شود، در حالی که اوبونتو برای اجرا به سیستمی با حداقل یک گیگابایت حافظه اصلی و پردازنده ای با حداقل قدرت یک گیگاهرتز نیاز دارد.
هنوز توضیح قابل قبولی برای یک توزیع سبک ارائه نشده است. بعنوان مثال، پائول شرمن از پروژه Absolute Linux می‌گوید: «به توزیعی می‌توان سبک گفت که دارای دو ویژگی باشد، اول اینکه روی سیستم‌های قدیمی قابل اجرا باشد و بعد از آن رابط کاربری آن از مسیر درست خارج نگردد».
کرمولینو
کرمولینو (به ایتالیایی: Cremolino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
خصوصیات
کرمولینو ۱۴٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۶۶ نفر جمعیت دارد و ۳۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هپتالیان
هپتالیان یا هفتالیان (هیاطله) قوم و دودمانی بودند که از ایالت گانسوی چین به حدود تخارستان حمله کردند. آغاز قدرت هپتالیان از سال ۴۲۰ میلادی و با هجوم به کیداریان بود و در سال ۵۶۷ میلادی به دست قوای مشترک خسرو انوشیروان و گوک‌ترک‌ها از بین رفتند. پس از ۵۶۷ میلادی، آنها شاهزاده‌نشینی را در منطقۀ تخارستان تشکیل دادند که در مناطق شمالی آمودریا تحت نظارت خاقانات غربی ترک و در مناطق جنوبی آمودریا تحت نظارت شاهنشاهی ساسانی بود. دربارهٔ منشأ، زبان، تاریخ و فرهنگ و حدود دولت هپتالیان فرضیات و دیدگاه‌های متفاوتی بین دانشمندان وجود دارد. هپتالیان قومی قبیله‌ای بودند که طبق منابع چینی در شمال دیوار بزرگ چین زندگی می‌کردند و به هوا یا هوادون و در برخی منابع به هون‌های سفید معروف بودند. آنها هیچ شهر یا سیستم نوشتاری نداشتند و در چادرهای نمدی زندگی می‌کردند. این قوم در طی قرن‌های پنج و شش میلادی بارها به ایران و هند حمله کردند از زبان آنها اطلاعات دقیقی وجود ندارد. هپتالیان احتمالاً بخشی از قوم هون بودند با این حال برخی معتقدند که هپتالیان ممکن است قومی ترک یا از ایرانیان شرقی بوده باشند.
نام‌های متعدد هپتالیان
در منابع گوناگون هیتالیان به جز نام هون‌های سفید باز نام‌های متعددی دارند که همین امر به تنهایی مشکلات زیادی را به وجود آورده‌است. در مآخذ سریانی نام آن‌ها اِپتالیت است در مآخذ یونانی زبان اِفتالیت در مآخذ ارمنی هَپتل در زبان فارسی میانه هِفتالان در زبان عربی هیطل در زبان تاجیکی و فارسی هِتل و هیتل و هیتال در مآخذ چینی یِه- دَه و یِه- دی- یِن به جز این باید گفت که در مآخذ اوستایی خئیواونا، در زبان پهلوی پارتی خیون، در لاتین Chionitae, در هندی هونا نامیده‌اند و مآخذ عربی آن‌ها را با ترک‌ها و مآخذ ارمنی با کوشانیان آمیخته کرده‌اند.
در متون پهلوی و مآخذ هندی هم سرخ‌خیونان و هم سفیدخیونان وجود دارند. به باور دانشمندان سرخ‌خیونان، از سرخ بودن کلاه، زره و جوشن و پرچم آن‌ها بر می‌آید. در تصاویر روی دیوار افراسیاب در سمرقند نیز دو رنگ متفاوت از هپتالیان دیده می‌شود، یکی سرخ‌روی و دیگری سفیدروی است و می‌توان دلیل آن را موجودیت سرخ‌خیونان و سفیدخیونان به‌شمار آوریم.
قدرت گرفتن هپتالیان
شاهنشاهی ساسانی دولتی متمدن و ثروتمند بود که بر سرزمین‌های زیادی فرمان می‌راند. گستردگی قلمروی ساسانیان گذشته از ثروت و قدرتی که برای شاهنشاهان ساسانی به ارمغان می‌آورد، در زمینهٔ حفظ یکپارچگی ایران مشکلاتی را باعث می‌شد. نواحی شرقی ایران که با پایتخت و مرکز حکومت فاصله داشت، بیشتر از نواحی دیگر در معرض ناآرامی بود. هجوم اقوام بیابانگرد و دست‌اندازی آنها به ایالات شرقی ایران بخش عمده‌ای از این ناآرامی‌ها را به وجود می‌آورد.
بخش اعظم تاریخ عصر ساسانی و به‌خصوص از زمانی‌که ایالات شرقی در حوزهٔ اداری خراسان و نیمروز قرار گرفتند، نفوذ عمیق فرهنگی و سیاسی ساسانیان در آن مناطق جریان داشته‌است. باوجوداین، مناطق مذکور آسیب‌پذیرترین بخش ایران بودند؛ زیرا ازیک‌سو ثروت آن نواحی طمع همسایگان را برمی‌انگیخت و ازسوی‌دیگر، در دورترین مسافت از پایتخت ساسانیان، یعنی تیسفون، قرار داشتند؛ بنابراین قبل از آنکه سپاهیان ساسانی در مقابل مهاجمان مهیا شده و صف‌آرایی کنند، بخش‌های وسیعی از شرق ایران دستخوش غارت می‌شد و گاه تا مدت‌ها جولانگاه اقوام و طوایف بیگانه بود. ورود مهاجمان به سرزمین‌های شرقی و اشغال خراسان به معنای تهدید ایران بود. ازاین‌رو متقدمان، خراسان را ترکش (تیردان) خداوند پنداشته‌اند که هرگاه خداوند بر مردم خشم گیرد از جانب خراسان به آنها تیر افکَنَد.
در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم میلادی، هپتالی‌ها حوزهٔ تسلط خود را در شرق از یلدوز (Yelduz) علیا، واقع در شمال‌غربی قره‌شهر در شمال‌غرب چین، و حوضهٔ ایلی (Ili) تا دریاچهٔ بالخاش (Balkhash) و حوضهٔ ایسیک کول (Issyk Kul) و شنزارهای چو (Chu) و تالاس (Talas) و حوضهٔ سیحون تا دریاچه آرال گسترش دادند
هپتالیان در زمان سلطنت بهرام پنجم (۴۲۱–۴۳۸ میلادی) و با تصرف بخشی از شمال‌شرق خراسان در قالب دشمنان اصلی ساسانیان وارد صحنهٔ تاریخ شمال‌شرق ایران شدند. این مهاجمان که تا مرو پیشروی کرده بودند، درنهایت در نبردی با بهرام پنجم مغلوب شده و پراکنده شدند و سرکردهٔ آنها به قتل رسید. پس از بازپس‌گیری مرو، بهرام در تعقیب مهاجمان به ماوراءالنهر وارد شد و آن دیار و ترکستان را تصرف کرد و مرز شمال‌شرق ایران را ازیک‌سو تا خوارزم و ازسوی‌دیگر تا طالقان تخارستان رساند. وی دستور داد در آن محل مناری بسازند که مرز را مشخص سازد و یکی از سران سپاه خویش را به حکومت مناطق مفتوحه گمارد. بهرام پس از تثبیت مرزهای شمال‌شرق و سرکوب هپتالیان، با غنایم بسیار به آذربایجان بازگشت و پس از آن به تیسفون رفت. وی برای حفظ امنیت شمال‌شرق، برادر خود یعنی نرسه را به فرمانداری خراسان منصوب کرد و به او فرمان داد: «تا آنجا رود و در بلخ مقر گیرد». نبرد بهرام با مهاجمان شمال‌شرق در گچبری‌های محوطهٔ بندیان درگز، در شمال استان خراسان رضوی تصویر شده‌است. شکل و شمایل افرادی که در زیر سم اسبان ساسانیان به خاک افتاده‌اند، با چشم‌های کشیده و اندک موهای رسته بر چانه، یادآور چهرهٔ صحرانوردان آسیای‌مرکزی و ماوراءالنهر است.
آرامشی که بهرام پنجم در مرزهای شمال‌شرق برقرار کرده بود، دیری نپایید و با پیمان‌شکنی صحرانوردان آشفته شد. در زمان یزدگرد دوم (۴۳۸–۴۵۷ میلادی)، فرزند و جانشین بهرام پنجم، اقوامی که به‌احتمال همان هپتالیان بودند، دوباره به شمال‌شرق ایران یورش آوردند و در حدود سال ۴۴۰ میلادی، علاوه‌بر سغد و ماوراءالنهر، بخش‌هایی از تخارستان را به قلمرو خویش افزودند در مقابله با تجاوز این اقوام، یزدگرد دوم سپاهی از ایالات مختلف گرد آورد و آنها را به عقب‌نشینی وادار کرد. و همچنین در سال ۴۴۴ میلادی، به‌تلافی حمله به یکی از ایالات ایران، به قصد جنگ با هپتالی‌ها لشکرکشی کرد و عده‌ای از مسیحیان ارمنی را همراه خود برد و آنها را در نیشابور و هرات سکنی داد. در آغاز، ایرانیان به پیروزی رسیدند؛ ولی یک سال بعد، یکی از متحدان هپتالی آنها خیانت کرد و دشمن موفق شد پیروز جنگ شود.
مارکوارت اعتقاد دارد اقوامی که در زمان بهرام پنجم و یزدگرد دوم به مرزهای شمال‌شرق هجوم آوردند، هپتالی نبودند؛ بلکه خیونی‌هایی بودند که در شمال مرو به صحرانوردی مشغول بودند. ازطرف‌دیگر، در دوران حکمرانی بهرام پنجم و نیز تا پایان زندگی یزدگرد دوم، در مآخذ پارسی و تازی از هپتالیان سخن به میان نیامده است و به هنگام شاهنشاهی پیروز یکم، فرزند یزدگرد دوم، برای اولین‌بار در نوشته‌های تاریخی از قوم هپتال یاد شده‌است. زیمال نیز به‌صراحت، اقوام درگیر با یزدگرد دوم در شرق را کیداریان دانسته‌است (Zeimal, 1996: 130). به‌نظر می‌رسد تاریخ‌نگاران مسلمان، بدون آنکه تفکیکی میان هپتالی‌ها و دیگر اقوام قائل شوند، همهٔ اقوامی را که از شمال‌شرق به سمت ایران سرازیر می‌شدند، هیاطله نامیده‌اند و به همین علت، تعیین دقیق هویت آن اقوام با تکیه‌بر تواریخ اوایل دورهٔ اسلامی مشکل است.
هپتالیان که با به‌قدرت رسیدن متحد سابق خود، یعنی پیروز، قصد تجاوز به ایران را نداشتند، در سال ۴۶۰ میلادی به‌سوی جنوب‌شرق پیش راندند و با غلبه بر کیداریان، شمال پاکستان امروزی را به قلمرو خویش افزودند در حدود سال ۴۶۷ میلادی نیز پیروز با کمک هپتالیان بلخ را از کیداریان پس گرفت و سکه‌هایی به سبک کیداری ضرب کرد که وی را با تاج جدیدش نشان می‌داد. همچنین سندی باختری بر تسلط ساسانیان بر مناطق شمالی هندوکش در سال ۴۷۱ میلادی را اثبات می‌کند. در این زمان با تحرکات سیاسی و نظامی ساسانیان در شرق و شمال‌شرق فلات ایران، پادشاهان ساسانی به تحکیم روابط سیاسی خویش با امپراتوران چین پرداختند. در دوره‌ای که هپتالیان مشکلاتی را برای مرزهای شرقی ساسانیان باعث شده بودند، تناوب رابطهٔ ایران با چین افزایش یافت؛ به‌نحوی که در فاصلهٔ سال‌های ۴۵۵ و ۵۲۲ میلادی، دربار سلسلهٔ وی شمالی، ده مرتبه پذیرای سفیرانی از ایران بود.
با آغاز درگیری و اختلاف با هپتالیان، پیروز در لشکرکشی اول به‌سوی شرق به موفقیت دست یافت؛ ولی نبرد دوم و سوم وی در شرق نتایج ناگواری در پی داشت. ساسانیان در حدود سال‌های ۴۷۴ و ۴۷۵ میلادی و به رهبری پیروز، این بار در برابر متحدان پیشین خود، یعنی هپتالیان، صف‌آرایی کردند. هپتالی‌ها چون لشکریان ساسانی را دیدند، براساس سنت جنگی رایج در میان صحرانوردان شمال‌شرق، به ظاهر عقب‌نشینی کرده و به نقطه‌ای فرار کردند که از هر طرف با کوه‌های مرتفع و جنگل‌های انبوه احاطه شده بود. لشکریان ایران در تعقیب آنها وارد دره‌هایی شدند که در میانهٔ کمینگاه هپتالیان بود. درنهایت هپتالی‌ها از کمین بیرون جسته و راه برگشت را بر ایرانیان بستند. به‌این‌ترتیب، هپتالیان به رهبری خوشنواز شکست سختی بر ساسانیان وارد کرده و پیروز را به اسارت گرفتند. اما پیروز به بهای پرداخت غرامت، آزادی خود را خرید و پسرش قباد دو سال در دربار پادشاه هپتالیان گروگان ماند تا تمام مبلغ غرامت پرداخت شد. پس از شکست ساسانیان، هپتالیان که شرق را جولانگاه خویش ساخته بودند، مرزهای جنوبی خود را تا سیستان گسترش دادند و در حدود سال ۴۸۰ میلادی، گندهارا را نیز به تصرف خود درآوردند.
در سال ۴۸۴ پیروز برای بار سوم به قصد جنگ با هپتالی‌ها از اهواز به راه افتاد، او از مسیر جرجان به خوارزم رفت و همان مسیری را در پیش گرفت که جدش، بهرام پنجم، پیموده بود تا اینکه به ماوراءالنهر رسید و به برجی رفت که پیشتر بهرام پنجم برای نشان مرز ایران بنا کرده بود. خوشنواز چون از اصرار پیروز بر جنگ آگاهی یافت، در نبرد هرات، با حیله‌ای شکست سنگینی بر ارتش ساسانیان وارد کرد. در روایت پروکوپیوس، هپتالیان برای شکست دادن ساسانیان از یک خندق استتار شده استفاده کردند، اما خوانساری نژاد و همکاران (۲۰۲۱) استدلال می‌کند که داستان خندق مشکوک است. در این جنگ پیروز یکم به همراه چهارتن از فرزندان و بزرگان ساسانی کشته شدند.
لازار، مورخ ارمنی، نیز به‌نقل از شاهدی عینی جریان شکست هولناک و کشته‌شدن پیروز به دست هپتالیان را نقل کرده‌است. به‌گزارش وی، بازماندگان آن جنگ خود را به ورکان رساندند و وقایع را شرح دادند؛ بنابراین چنین به‌نظر می‌رسد که در این زمان، هپتالیان هنوز به ورکان دست نیافته بودند. هرچند نباید از نظر دور داشت که منظور از ورکان، شاید گرگانج خوارزم باشد.
به‌هرحال، پس از هزیمت و قتل پیروز، هپتالی‌ها از جیحون که مرز سنتی شمال‌شرق ایران شناخته می‌شد، گذر کرده و تخارستان را به‌طور کامل تصرف کردند. از شواهد تاریخی پیداست که پس از شکست پیروز، هرات و پوشنگ و بادغیس به تصرف هپتالیان درآمد و یکی از شاخه‌های هپتالی به نام کادیشیر (Kādishaer) در این سرزمین سکونت یافتند. علاوه بر شهرهای مذکور، ناحیهٔ طالقان که زمانی سرحد شمال‌شرق شاهنشاهی ساسانی به‌شمار می‌رفت نیز به تسخیر هپتالیان درآمد. در این زمان از چهار ناحیهٔ عمدهٔ خراسان، یعنی بلخ، مرو، هرات و نیشابور، سه ناحیهٔ نخست در تصرّف هپتالیان بود. حکایت حضور قباد در نیشابور، پیش از رسیدن به سرزمین هپتال‌ها گویای آن است که فقط ناحیهٔ نیشابور که از شمال به کوه‌های هزارمسجد محدود می‌شد، از اشغال هپتالیان در امان مانده بود.
چیرگی هپتالیان بر ایران، خسارت‌های مادی و معنوی جبران‌ناپذیری به بار آورد. به همین مناسبت سردار ایرانی به نام گشنسب‌داد ملقب به نخوارک که از طرف زرمهر مأمور مذاکره با شورشیان ارمنی شده بود، در ضمن صحبت خود با واهان مامیکونیان رئیس شورشیان ارمنیان چنین گفت «او (یعنی پیروز) کشوری چندان بزرگ و آبادان و مستقل را تسلیم هپتالیان کرد و تا تسلط این طایفه باقی‌است، کشور ایران از قید عبودیت و زنجیر هولناک اسارت نجات نخواهد یافت.» بهترین افراد سپاه هلاک شده بودند و دولت در خزانهٔ خود پولی که حقوق سپاهیان را کافی باشد نداشت. مورخان ایرانی نوشته‌اند که زرمهر از پادشاه هپتالیان انتقام گرفت و عاقبت با آن طایفه صلحی شرافتمندانه کرد و پادشاه هپتالیان تمام غنائمی را که در جنگ اخیر از پیروز گرفته بود، پس داد و دختر او را نیز پس فرستاد. اما این موضوع درست به‌نظر نمی‌آید زیرا پادشاه هپتالیان از او دختری پیدا کرد که بعدها همسر قباد یکم پادشاه ساسانی گردید.
بلاش (۴۸۴–۴۸۸ میلادی)، برادر و جانشین پیروز، در ابتدای پادشاهی خود به مجبور به انعقاد صلحی با هپتالی‌ها شد که بر اساس آن ساسانیان متعهد می‌شدند که سالیانه خراج سنگینی به هپتالیان بپردازند. مقرر بود که ایرانیان مبلغ این خراج را به سکه‌ای بپردازند که با الفبای کوشانی‌هپتالی مضروب باشد.
قباد، برای آنکه تاج‌وتخت را از عموی خویش بگیرد به پادشاه هپتالی‌ها پناهنده شد و از وی طلب یاری کرد. پادشاه هپتالی‌ها بیست‌هزار نفر از بهترین مردان جنگی خود را تحت فرمان قباد قرار داد و وی را با سازوبرگ شاهانه روانه کرد پیش‌از آنکه قباد به نبرد بلاش بتازد، بلاش درگذشت و قباد سپاهیانی را که همراه خود آورده بود به اطراف فرستاد تا دشمنان را سرکوب کنند و خود در سال ۴۸۸ میلادی به تخت سلطنت نشست.
گرایش قباد به مزدک باعث شد که به حکم موبدان‌موبد و گروهی از بزرگان، درسال ۴۹۶ میلادی وی را از پادشاهی خلع کنند و به زندان اندازند و تاج شاهی را بر سر جاماسب پسر دیگر پیروز و برادر قباد، گذارند. قباد به چاره‌ای که خواهرش اندیشیده بود از زندان گریخت، چند روزی مخفی شد و پس از آنکه از احتمال تعقیب آسوده‌خاطر شد، از مدائن خارج شد و به قصد سرزمین هپتالی‌ها راه اهواز به اصفهان را در پیش گرفت. قباد و هیئت همراهش به‌صورت مخفیانه، شب راه می‌پیمودند و روز استراحت می‌کردند تا اینکه به سرزمین هپتالی‌ها رسیدند. قباد نزد پادشاه هپتالی‌ها رفت و از او خواست تا لشکری همراهش کند تا تاج و تخت خویش را بازستاند. شاه هپتالی خواهش قباد را پذیرفت؛ ولی با این شرط که قباد منطقهٔ چغانیان را به وی واگذار کند و به پرداخت خراجی ادامه دهد که از زمان پیروز برقرار شده بود. پادشاه هپتالی یکی از دختران خود را به ازدواج قباد درآورد و قباد را به‌همراه سه‌هزار تن از هپتالی‌ها راهی مدائن کرد. آنان که خلع قباد را باعث شده بودند، نزد وی آمدند پوزش طلبیدند. قباد عذرشان را پذیرفت و جاماسپ را بخشید و در سال ۴۹۹ میلادی دوباره به تخت سلطنت نشست.
شناسایی سکه‌هایی از قباد با سجع هپتالی از آن نشان دارد که در دورهٔ قباد، ساسانیان همچنان به هپتالی‌ها خراج سالیانه پرداخت می‌کردند در اسناد باختری، از این سکه‌ها اغلب با نام «درهم‌های کواد» یاد شده‌است قباد برای اینکه خراج عهدشده را به هپتالیان بپردازد، از قیصر روم مبلغی وام درخواست کرد. آناستاسیوس (Anastasius) که در این زمان قیصر روم بود به امید آنکه پرداخت‌نکردن وام، اتحاد ساسانیان و هپتالیان را سست کند، خواهش قباد را رد کرد. پس قباد در سال ۵۰۲ میلادی به روم لشکر کشید هپتالیان که در این زمان به متحدان قباد ساسانی تبدیل شده بودند، در هجوم به ارمنستان، قباد را همراهی کردند. درحالی‌که قباد در جبهه غرب به پیروزی‌های پیاپی دست می‌یافت، خبر رسید که گروهی از چادرنشینان به شمال‌شرق ایران هجوم آورده‌اند. قباد ناگزیر شد که کشورگشایی خود را در غرب متوقف کند و به غائلهٔ شمال‌شرق بپردازد. به این منظور تصمیم گرفت که صلحی هفت‌ساله با قیصر روم منعقد کند. این صلح در سال ۵۰۵ یا ۵۰۶ میلادی بسته شد. قباد پس از آسودگی در غرب، به دفع مهاجمان شمال‌شرق پرداخت و آنان را به عقب‌نشینی مجبور کرد.
هم‌زمان با حکومت قباد ساسانی، هپتالیان در اوج قدرت خود به سر می‌بردند و بر سرزمین وسیعی شامل سمرقند، ختن، کاشغر و مرگیانه حکم می‌راندند. چیرگی هپتالیان بر سمرقند به احتمال در سال ۵۰۹ میلادی روی داد؛ چراکه پس از این زمان بود که سفرای سمرقند، خویش را با نام هپتالی معرفی می‌کردند. آن‌گونه‌که در تاریخ دودمان وی (Wei) آمده‌است، هپتالی‌ها یکبار در سال ۵۰۷ میلادی و بار دیگر در سال ۵۱۸ میلادی، سفیران خود را با هدایایی به دربار چین فرستادند. در همین زمان، قباد یکم نیز به مبادلهٔ سفیر و ارسال هدایا به دربار چین همت گماشت.
در دورهٔ صلح میان ساسانیان و هپتالیان، هپتالی‌ها تلاش کردند به‌منظور برخورد کمتر با ساسانیان، قلمرو خود را به سمت شرق و جنوب بگسترانند. ازاین‌رو تورامانا (Toramana)، پادشاه هپتالی، روی به هندوستان گذارد و تا پنجاب پیش رفت. در محوطهٔ کهیوره (Khewra)، در سلسله جبال نمک (Salt Range) واقع در جنوب تکسیلا، حدفاصل جهلم (Jhelum) و سرچشمه‌های رود سند، کتیبه‌ای به خط سانسکریت شناسایی شده‌است که در آن نام تورامانا درج شده‌است. این نام به‌احتمال به همان تورامانای هپتالی اشاره می‌کند. وجود آثار هپتالیان در بخش‌های شرقی افغانستان، شمال‌غرب هندوستان و شمال پاکستان امروزی شواهدی از پیشروی ایشان به سمت شبه قارهٔ هند را به نمایش می‌گذارد؛ ازآن‌جمله باید به یافته‌های محوطهٔ مس‌عینک اشاره کرد که در ۳۸ کیلومتری جنوب‌شرق کابل و در مسیر راه اصلی منتهی به هندوستان واقع شده‌است. از این محوطه علاوه‌بر انبوهی از آثار کوشانی و ساسانی، قطعه سفال‌ها و سکه‌هایی مربوط به حاکمان هپتالی نیز به دست آمده‌است.
مجموعهٔ دیگری از آثار هپتالی نیز از محوطهٔ غار کشمیر (Kashmir Smast) در ۸۵ کیلومتری شمال‌شرق پیشاور کشف شده‌است. در کنار آثار متعدد بودایی، در این محوطه چندین سکهٔ هپتالی یافت شده‌است که از نخستین نشانه‌های حضور هپتالیان در ناحیهٔ گندهارا به‌شمار می‌رود. پسر و جانشین تورامانا، مهراکولا (Mihirakula)، نیز روش پدر را در پیش گرفت و در جنگ‌های متعدد، دولت قدرتمند گوپتاهای هندوستان را مغلوب کرد و قلمرو ایشان را تجزیه کرد. شاهد حضور مهراکولا در شمال‌غرب هندوستان، مجموعه سکه‌های نقره‌ای است که در کاوش‌های سال ۱۹۱۱ میلادی در محوطه‌ای بودایی در نزدیکی پیشاور به دست آمده‌است همچنین سونگ‌یون (Song Yun)، زائر بودایی که در سال ۵۱۷و ۵۱۸ میلادی به امر ملکه هو عازم شمال‌غرب هندوستان و پامیر شد. از گولاس با عنوان پادشاه هپتالی نواحی شرق افغانستان کنونی یاد کرده‌است که با تکیه بر لشکری مجهز به هزار فیل جنگی با استبداد حکم می‌رانده‌است. براساس توصیف سونگ‌یون، هپتالی‌ها با نوشتار آشنایی نداشتند، فاقد شهرهای حصاردار بودند و در چادر زندگی می‌کردند. آنها در جستجوی آب و چراگاه مناسب، تابستان به محلی ملایم می‌رفتند و زمستان را در سرزمینی معتدل می‌گذراندند. سونگ‌یون مرزهای قلمرو سیاسی هپتالیان را با نام‌هایی نامشخص ذکر کرده‌است. به گزارش وی، جمعیت ساکن در سرزمینی که مرزهای آن از جنوب به تیه‌لو (Tie-lo)، از شمال به چه‌له(Tch’e-le)، از شرق به ختن (Yu-ťien) و از غرب به پارس (Po-sseu) می‌رسید، همگی به هپتالی‌ها خراج می‌پرداختند. شاه هپتالی در چادر مجللی اقامت می‌کرد که به فرش‌های پشمی مزین بود و بر تختی زرین تکیه می‌زد که بر پایهٔ چهار ققنوس استوار بود. همسر اصلی شاه نیز با لباسی ابریشم و تاجی که با سنگ‌های قیمتی رنگارنگ تزیین شده بود بر تختی به شکل فیل سپید با شش عاج و پایه‌هایی زرین به شکل شیر می‌نشست.
سونگ‌یون به اقتدار سیاسی این سرزمین اشاره‌هایی کرده‌است که از آن استنباط می‌شود که ادارهٔ سرزمین‌های شرقی افغانستان امروزی، از مجاری جیحون تا ارغنداب، در دست حاکمان هپتالی بوده‌است. یک نفر حکمران تابع ایشان بر گندهارا حکم می‌راند که نامش لی‌لی (Lea-Lih) یا فردی از این دودمان بود. هپتالیان پس از آنکه بر گندهارا تسلط یافتند، لی‌لی را به حکومت آنجا گماشتند. لی‌لی هفتصد فیل جنگی داشت که هر فیل حامل مردی مسلح به شمشیر و نیزه بود درنهایت، امرای کوچک محلی هندوستان اتحادیه‌ای قدرتمند در برابر هپتالی‌ها تشکیل دادند و در حدود سال ۵۲۸میلادی، در جنگی بزرگ مهراکولا را مغلوب کردند و به طرف سند و کشمیر عقب راندند. شکست مهراکولا در این جنگ خروج هندوستان را از قلمرو دولت هپتالی منجر شد. بااین‌حال، در گزارشی که در فاصلهٔ سال‌های ۵۵۱ تا ۵۵۴ میلادی نوشته شده‌است وی‌شو، مورخ چینی، ۳۰ شاهک‌نشین را خراجگزار هپتالی‌ها معرفی کرده‌است و قلمروی هپتالی‌ها را که شامل سغد و تخارستان (T’u-hu-lo) می‌شده‌است، از غرب به کانگ‌کی (سغدیانا، K’ang-ki)، یوتین (ختن، Jü-t’ien)، شاله (کاشغر، Ša-leh) و آسی (پارسی‌های جانشین اشکانیان، A-si) محدود دانسته‌است.
معلوم نیست شرق ایران تا چه زمانی در تصرف هپتالی‌ها باقی ماند؛ ولی به‌نظر می‌رسد که ساسانیان تا پایان حکومت قباد به هپتالیان خراج می‌پرداخت. پس از قباد، در عصر خسرو انوشیروان (۵۳۱–۵۷۹ میلادی)، هپتالیان کاروانی را غارت کردند که حامل هدایای خاقان چین برای خسرو بود. به‌دنبال این واقعه، نبردی سهمگین به فرماندهی غاتفر، فرمانده نیروهای خاقان، میان خاقان و هپتالیان درگرفت. به‌گزارش فردوسی، در این زمان مرکز فرماندهی هپتالیان بخارا بود و آنها نیروهای خود را از نواحی بلخ، شگنان، آموی، زم، ختلان، ترمذ و ویسه گرد (واشجرد) گرد آوردند. در این نبرد هپتالیان شکست خوردند و خاقان فردی به نام فغانیش را به جانشینی غاتفر و به حکومت هپتالیان گماشت. اخبار این مصالحه به گوش خسروانوشیروان رسید. خسرو که حضور هپتالیان و گسترش قدرت خاقان را در مرزهای شرقی و شمال‌شرقی ایران خوش نداشت، به قصد تارومارکردن آنها به خاقان چین و فغانیش اعلام جنگ کرد. خاقان، خسرو را به آشتی فراخواند و سغد و سمرقند و چاچ را به او داد. خسرو در سال‌های ۵۵۳ و ۵۵۵ میلادی نیز نمایندگانی به دربار چین اعزام کرد تا بیش از پیش بر نفوذ خویش در چین بیفزاید و باعث انزوای هپتالیان شود.
به‌هرحال با شکست هپتالیان در حدود سال ۵۶۰ میلادی، خراسان آزاد شد و سرزمین‌های پایین‌دست جیحون تا فرغانه به شمال‌شرق ایران ضمیمه شد. سندی متعلق به همان سال‌ها از شمال هندوکش به دست آمده‌است که نشان می‌دهد حاکمی محلی توأمان به ایرانیان و به هپتالیان خراج می‌پرداخته‌است. براساس‌این سند، به‌نظر می‌رسد در این سال‌ها هپتالیان هنوز به‌طور کامل از شرق ایران خارج نشده بودند؛ ولی حذف نام آنها از اسناد بعدی، بیان‌کنندهٔ تسلط کامل ساسانیان بر آن نواحی است.
بار دیگر بین سال‌های ۵۶۳ و ۵۶۷ میلادی، ترک‌های غربی در اتحاد با ایرانیان به بقایای پادشاهی هپتالی یورش بردند و قلمرو آنها را بین خود تقسیم کردند. این بار، ایالات سغد و فرغانه به تسلط ترکان درآمد و قسمت جنوبی جیحون شامل نواحی باختر و تخارستان سهم ایران شد. پس از این واقعه، برای مدتی کوتاه، جیحون سرحد بین ایران و ترکان محسوب می‌شد.
زمینه‌های اتحاد
دولت هیاطله در حد فاصل مرزهای ایران و مرزهای گسترش یابندهٔ دولت نوظهور گوک‌ترک قرار داشت و در حقیقت گذشته از تهدید مرزهای شرقی ایران، منافع این کشور از بابت تجارت ابریشم را تهدید می‌کرد. از سوی دیگر دولت نوظهور گوک‌ترک هم که به شرقی‌ترین بخش این جادهٔ مهم کاروان روی بین شرق و غرب دست یافته بود، می‌خواست این جاده را تحت نظارت خود بگیرد و این خواست تنها با پیروزی بر هیاطله که راه پیشروی و توسعهٔ آن را به سوی غرب سد کرده بود، ممکن می‌گردید. همین موقعیت خاص دولت هیاطله زمینهٔ لازم را برای نزدیکی خسرو انوشیروان و ایستمی خان فراهم آورد.
اتحاد ایستمی‌خان و خسرو انوشیروان
ایستمی خان برای تحقق خواست خود که از میان برداشتن دولت هیاطله بود، به متفق نیرومندی نیاز داشت و انوشیروان هم که در صدد خاتمه بخشیدن به تجاوزات و تهدیدهای هیاطله و اعادهٔ اعتبار دولت ساسانی بود، به دنبال متحد توانایی می‌گشت و این دو خیلی زود از بالای سر هیاطله متوجه وجود یکدیگر شدند و علایم و پیام‌های تفاهم را رد و بدل کردند و به سرعت به هم نزدیک گشتند. سفیران ایستمی برای مذاکره به دربار انوشیروان رفتند و انوشیروان نیز آن‌ها را به گرمی استقبال کرد و اتفاق لازم برای برانداختن دولت هیاطله به زودی صورت گرفت. یکی از مظاهر این نزدیکی، ازدواج انوشیروان با دختر ایستمی بود. به نوشتهٔ مسعودی نام این دختر که مادر هرمزد چهارم می‌شد، فاقم و به ثبت ابن بلخی قاقم و به نوشتهٔ یک اثر متأخر تاکوم بوده‌است.
سقوط دولت هپتالیان
در این هنگام گوک‌ترک‌ها به سیحون نزدیک شده بودند و به نظر می‌رسید که هیاطله را از همین منطقه مورد تعرض و حمله قرار دهند. هیاطله هم که شاهد نزدیک شدن دو رقیب نیرومند خویش بودند و خود را در میان دو آسیاسنگ تحت فشار می‌دیدند، برای جلب حمایت دولت چین به خاقان آن کشور روی آوردند؛ اما اقدام سریع ترک‌ها و ایرانیها، امپراتوری چین را در مقابل عمل انجام یافته قرار داد. به قول خواندمیر: «انوشیروان از این جانب و سپاه ترکان از آن طرف متوجه استیصال پادشاه هیاطله گشتند.» در اندک مدتی ترکان تحت فرمان ایستمی خان، سرزمین‌های سغد و تاشکند و فرغانه و سمرقند و بخارا را به تصرف درآوردند و بر راه کاروان روی آسیای داخلی مسلط شدند. نیروهای دولت ساسانی هم از جانب غرب به حرکت درآمدند و دولت هیاطله در فاصلهٔ سال‌های ۶۵–۵۶۳ م. برافتاد و قلمرو آن بین متفقان تقسیم گردید و به قولی رود جیحون و به قولی دیگر رود مرغاب مرز بین دو کشور شناخته شد.
جامعۀ هپتالیان
هپتالیان قومی بودند که در آسیای میانه و باختر چین به دامداری و کوچ‌روی مشغول بودند اما به تدریج توسط اقوام بیابانگرد ترک-مغول (آلتایی زبان) به جنوب و جنوب‌غربی محل سکونتشان رانده شده و در آنجا حکومت‌هایی تأسیس کردند. طبق روایت بعضی از مآخذ، هپتالیان مردمانی شهری بودند. اما مآخذ چینی به کلی حرف دیگری می‌زنند. طبق خبر آن‌ها «هپتالیان شهر ندارند و در جاهای پرآب و علف در خانه‌های سیاه زندگی می‌کنند.» چینی‌ها می‌گویند آن‌ها در چادرهای پوستی زندگی می‌کرده و کوچ‌نشین بوده‌اند. از سوی دیگر آمده که در گذشته آن‌ها ممالک بسیاری را به تصرف خود درآوردند. فئوفان بیزانسی می‌گوید که هپتالیان، ایرانیان را مغلوب ساخته و شهرها و بنادر آن‌ها را تصاحب کردند. مؤلفان غربی هپتالیان را مردمان شهری گفته‌اند که آن‌ها صاحب شهرها بودند و در دوره‌های بعدی اعیان و اشراف هپتالیان در شهرها سکونت اختیار می‌نمودند.
گیرشمن، باستان‌شناس فرانسوی، پس از مشاهدهٔ نام HIONO بر روی سکه‌های ایرانی شرقی این نام را به خیون‌ها نسبت می‌دهد. افزون بر این، او عبارت دیگر ĒPTLA ĒIONO بر روی این سکه‌ها را سندی بر حاکمیت نخبگان هفتالی بر خیون‌ها می‌داند و آن‌ها را با هون‌های سفید یکی می‌داند، و براین باور است که خیون‌ها نه از نژاد ترک بودند و نه از نژاد مغول.
به نوشتۀ منابع، هپتالیان در ابتدا خدایان خود مثلاً خدای آتش را می‌پرستیدند. آن‌ها هر صبح از چادر خود بیرون آمده و نماز می‌گزارده‌اند. شاید آن‌ها آفتاب را هم پرستش می‌کرده‌اند؛ ولی در جامعه هپتالیان، کم‌کم ادیان قوم‌هایی که سرزمینشان تحت تصرف هپتالیان بود، رواج می‌یابد؛ مثلاً دین بودایی رفته‌رفته گسترش پیدا کرد و برپایهٔ یک سند دیگر دین نصرانی نیز معمول بوده‌است.
ژیل لو مویزی
ژیل لو مویزی شاعر و مورخ قرن سیزدهم میلادی اهل فرانسه است. او نویسنده وقایع و روزنگار به زبان فرانسه‌است که (به علت داشتن آب مروارید در کهن سالی از طرف او دیکته شده‌است) یک مرجع بسیار ارزشمند از تاریخ قرون وسطی است .وی همچنین نویسنده اشعار دینی است. وی در سپتامبر سال ۱۳۵۱ با عمل برداشتن آب مروارید چشمانش توسط ژان دو میانس موافقت کرد که این عمل با موفقیت همراه بود و بدین ترتیب به نقل از خودش می‌توانست دوباره آسمان ، خورشید ، ماه و ستاره‌ها را ببیند.
خاکستر ۲۱۴۸۵
سیارک ۲۱۴۸۵ بیست و یک هزار و چهارصد و هشتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۰ آوریل ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳.۵ است.
نیاق
نیاق، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. این روستا در ۱۱ کیلومتری شمال شهر قزوین و دارای دسترسی محلی از اتوبان قزوین-زنجان می باشد. بنا بر روایات اهالی وجه تسمیه نام این روستا در زمان های کهن نه یاغ بوده که اشاره به نه برادر یاغی داشته که در این روستا سکنی گزیده اند. در طول زمان این نام دستخوش تغییرات شده و به شکل امروزی نیاق درآمده است.
جمعیت
این روستا در دهستان اقبال غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۶ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
جغرافیا
نیاق یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان قزوین در شمال استان قزوین است و در ۱۵ کیلومتری شمال‌ این شهر و در امتداد جاده ای که بعد از دانشگاه بین المللی امام خمینی واقع شده است، قرار دارد. این روستا در دامنه کوه های به هم پیوسته و در دو طرف دره قرار گرفته و خانه‌های قدیمی آن عموماً با سنگ و خشت  ساخته شده است. در ضلع غربی روستا سلسله کوه هایی معروف به ایوان نیاق قرار دارد و در قسمت شرقی آن باغات و معدن بزرگ گل سفید نیاق واقع شده است. از میان روستا رودخانه ای عبور می کند که به سمت شهر قزوین جاری است و سبب رونق کشاورزی در این محل شده است.
محصولات کشاورزی
نیاق یکی از مراکز مهم کشت انگور در استان قزوین است. انواع انگورهای بی دانه، یاقوتی، چفته، میش مستان، یزن دایی، عسکری و ... در باغستان سنتی نیاق کشت می شود و این موضوع سبب شده است که محصولات فرعی فرآوری شده از انگور شامل شیره انگور و کشمش این روستا با پیشینه ای کهن و با کیفیت در میان مردم استان زبانزد باشد. اگر چه انگور مهم ترین محصول کشاورزی روستا می‌باشد، با این حال سایر محصولات کشاورزی از جمله پسته، گردو، شاتوت و بادام نیز به طور گسترده در این منطقه کشت می گردد.
جاذبه‌های دیدنی
ایوان نیاق در قسمت غربی روستای نیاق قزوین قرار دارد و در اصل یک پدیده طبیعی متعلق به دوره دوم زمین شناسی است. این پدیده بر بالای کوهی مشرف به روستا دیواره صخره ای نسبتا مرتفعی وجود دارد که رو به شرق گسترش یافته ونیم طاقی طبیعی از سنگ به ارتفاع تقریبا 10 متر بر روی آن قرار دارد. این صخره در طول تاریخ به عنوان یک قلعه طبیعی نیز مورد استفاده قرار می گرفته است و به همین خاطر در بین محلی ها به قلعه نیاق نیز شهرت دارد. در زیر این نیم طاق دو حفره بزرگ بر اثر عوامل طبیعی پدید آمده و در داخل این حفره ها حوضچه های مستطیل شکل با ابعاد چهار در دو توسط ساکنان احتمالی گذشته آن ساخته شده است. احتمالا از این حوضچه ها در فصول کم باران برای ذخیره آب استفاده می شده است.
راه صعود به بالای ایوان از قسمت دامنه جنوبی دشوار است اما از قسمت دامنه شمالی و پشت آن که دارای شیب ملایم تری است صعود آسانتر است.
در مورد ایوان سنگی نیاق و علت وجودی آثار موجود در آن داستان ها و افسانه های زیادی گفته شده است. در قسمت فوقانی و بر روی طاق ایوان استوانه هایی در زمین حفر شده است که شبیه سیلوهایی برای نگه داری مواد غذایی به نظر می رسد، همچنین حوضچه ای نیز در داخل طاق برای ذخیره آب وجود دارد با این شواهد برخی از ساکنان معتقدند که برادران یاغی در این قلعه تاریخی سکنی داشته اند. از بالای ایوان دورنمای کاملی از محیط اطراف قابل مشاهده است. در این مورد روایاتی دیگری نقل می شود که بیشتر جنبه مذهبی دارد و سابقه تاریخی کهن این محل را در استان قزوین نشان می دهد. حتی بعضی از حفاری ها قدمت عناصر دست ساز آن را به دوره هخامنشی نسبت می دهند. عده ای دیگر بر این باورند که روزگاری برفراز این کوه ، قصری وجود داشته که محمد حنفیه از نوادگان امام اول شیعیان آن را ساخته و امروز جز تکه های سفال چیزی از آن باقی نمانده است.
وقتی از سمت مقابل به کوه نگاه می کنید حفره های زیادی در سراسر کوه مشاهده می کنید که انگار صورتک هایی شبیه اجنه و ارواح هستند و به همین دلیل به آن « ایوان دیو» هم گفته اند. بنا به افسانه های محلی اجنه و دیوها به هنگام شب به داخل حفره های ایوان می خزند.
از دیگر جاذبه های طبیعی و تاریخی روستا می توان به بند (سد)، چشمه درخت توت، آسیاب و حمام تاریخی (که به ثبت ملی رسیده اند) می توان اشاره کرد. این روستا هر ساله در عید نوروز و فصل تابستان پذیرای گردشگران زیادی می‌باشد.
نیسکو، ریزورت گراند هیرافو
نیسکو، ریزورت گراند هیرافو (به لاتین: Niseko Mt. Resort Grand Hirafu) یک پیست اسکی و هتل در ژاپن است که در Abuta District واقع شده‌است.
پترو پانچ
پترو پانچ (Петро Йосипович Панч؛ July 4, 1891 – 1891:7:4, December 1, 1978) نویسنده، نمایشنامه‌نویس اهل امپراتوری روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده‌است.
توماس هارت بنتون
توماس هارت بنتون سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری‌خواه بود. وی در سال ۱۸۲۱ تا ۱۸۲۴ و ۱۸۲۴ تا ۱۸۵۱ میلادی سناتور ایالت میزوری در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
نعش‌کش خالی
نعش‌کش خالی (The Empty Hearse) اولین قسمت از فصل سوم مجموعه تلویزیونی شرلوک می‌باشد.
سرقت (فیلم ۲۰۲۳)
سرقت (به انگلیسی: Lift) یک فیلم سرقت و دلهره‌آور آمریکایی آماده اکران به کارگردانی اف. گری گری با بازی کوین هارت، گوگو امبتا-را، وینسنت دن آفریو، اورسولا کوربرو، بیلی مگنوسن، جیکوب باتالون، ژان رنو و سم ورثینگتون است. در حال حاضر قرار است این فیلم در ۲۵ اوت ۲۰۲۳ از طریق نتفلیکس منتشر شود.
داستان
یک دزد حرفه‌ای توسط دوست دختر سابق خود و اف‌بی‌آی تشویق می‌شود تا با خدمه بین‌المللی خود در یک هواپیمای ۷۷۷ که از لندن به زوریخ پرواز می‌کند، یک سرقت غیرممکن را انجام دهد.
تولید
در ۱۸ مارس ۲۰۲۱، فیلمنامه دن کونکا "Lift" توسط نتفلیکس خریداری شد و مت ریوز قرار بود این فیلم را تولید کند. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱، اف. گری گری فیلم را کارگردانی کرد و کوین هارت به بازیگری و تهیه کنندگی پیوست. در ۹ ژوئن ۲۰۲۲، بازیگران کامل فاش شد و جرمی دونر به عنوان نویسنده شناخته شد. در ژانویه ۲۰۲۳ مشخص شد، امرالد فنل و کینبرگ در ساخت فیلمنامه نقش داشته‌اند.
استلیانو فلیپ
استلیانو فلیپ (Steliano Filip؛ زادهٔ May 15, 1994) بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دینامو بخارست اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
میزوج
میزوج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اقبال غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
ابدل-کادر زاف
ابدل-کادر زاف (Abdel-Kader Zaaf; January 27, 1917 – 1917:1:27, September 22, 1986) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
خزینه علیا
خزینه علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان امیدیه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چاه سالم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
معادن طلق افغانستان
طلق یا تالک یا سنگ سفید سنگ متحوله است که از ترکیب سلیکیت منگنیزیت و آب [Mg3Si4O10(OH)2] ساخته شده‌است. از جمله نرم‌ترین سنگ طبیعت ما بوده گل سرشور و تباشیر طبیعی نوع از این سنگ می‌باشد. در افغانستان چندین نوع آن به رنگ‌های مختلف بنام گل سرشوی، تلک، سنگ پارچه سنگ سفید و غیره وجود دارد. معادن این سنگ در منطقهٔ کامران خیل ولسوالی سیدآباد میدان وردک، که در جنوب مرکز ولایت موقعیت دارد، تثبیت شده‌است. هکذا معدن تالک در قسمت جنوب غرب کابل در ساحه تنگی للندر موقعیت دارد، هرچند تفصیلات از مقدار ذخیره و سال کشف آن در دسترس نیست؛ اما به اساس معلومات پوهاند دکتور نقیب الله سهاک، این معدن دارای چهار زون معدنی تالک می‌باشد که طول زون‌ها ۱۰۰ الی ۸۰۰ متر است. در زون‌های ذکر شده، اجسام تالکی ۳ضرب ۵ الی ۲۰ضرب ۳۰ متر جدا می‌شوند و به گفتهٔ همین استاد، مواد این ظهور معدنی در سابق توسط مردم محل استخراج می‌گردید. هکذا معادن سنگ تالک در ولسوالی نجراب ولایت کاپیسا، سالنگ در ولایت غزنی و در ۹ ولسوالی ولایت ننگرهار وجود دارد؛ و همین اکنون به هزاران تن قانونی و غیرقانونی استخراج گردیده به پاکستان صادر می‌گردد.
معادن سنگ تالک ولایت ننگرهار
طبق سروی که ریاست معادن جلال‌آباد نموده‌است گفته می‌شود که دامنه کوهٔ سپین غر از ولسوالی حصارک تا ولسوالی دور بابا سرشار از سنگ‌های تالک می‌باشد. تا حال ۲۲ قرار داد استخراجی سنگ تالک (شوکانی) با شرکتهای داخلی گردیده‌است. فعلاً در ولسوالی‌های حصارک، شیرزاد و فعالیت دارند. طی این اواخر ولسوالی اچین بدست داعش قرار گرفته روزانه ۵۰۰ لاری سنگ سفید (تالک) را استخراج و به مافیای معدن می‌فروشند. این سنگ از پاکستان به کشورهای غربی غرض تولید ادویه و مواد آرایش و پودر اطفال صادر می‌شود.
تباشیر (یا طباشیر)
مادّه‌ای عمدتاً سیلیکانی است، شکل بلورمانند، شیری نگ داشته، در آتش نمی‌سوزد. این سنگ نرم در بندهای ساقه‌های میانْ خالی نوع خَیزران (یا بامْبو) که بیشتر در هند می‌روید طبیعتاً ساخته می‌شود که دارای خواصی دارویی می‌باشد. در مورد تولید تباشیر در افغانستان کدام تحقیق نگردیده است. تباشیر موجود که در مکاتب استعمال می‌شود از گچ ساخته می‌شود.
معادن تالک حصارک جلال‌آباد
سنگ‌های مرمر و تالک در مناطق لاجیگر، تورکمر، سورکمر و ناورتنگی ولسوالی حصارک وجود دارد به علت این که در مناطق نا امن قرار دارد، از همین‌رو اندازهٔ مواد آن به شکل دقیق تثبیت نشده. استخراج این معادن طور دیوانه وار از طرف داعش صورت گرفته به پاکستان یعنی جای مال دزدی و قاچاق فروخته می‌شود.
گره‌های لنفای زیربغلی
گره‌های لَنفای زیربغلی یا عُقده‌های لنفاوی آگزیلاری (Axillary lymph nodes) دسته‌ای از گره‌های لنفاوی در زیربغل بدن انسان است.
معادن طلق افغانستان
معدن تالک ولسوالی نجراب
منسوبین ریاست معادن کاپیسا اظهار داشتند که قرارداد استخراج معدن تالک، با یک شرکت خصوصی افغانی برای سه سال امضا شده و این شرکت، به اساس این قرارداد، سالانه در حدود هزار تن تالک استخراج خواهد کرد.
گره‌های لنفای زیربغلی
شمار این گره‌ها ۲۰ تا ۴۹ عدد است که لنف اندام فوقانی دیواره سینه‌ای‌شکمی (توراکوآبدومینال) و ناحیه ناف را دریافت می‌کنند.
معادن طلق افغانستان
معدن تالک ولایت وردک
این معدن در منطقهٔ کامران خیل ولسوالی سیدآباد میدان وردک، که در جنوب مرکز ولایت موقعیت دارد، تثبیت شده‌است. ولسوالی سیدآباد در مسیر شاهراه کابل- غزنی موقعیت دارد؛ اما تا کنون معلومات دقیق در مورد ذخایر معدن تالک مشخص نشده‌است.
گره‌های لنفای زیربغلی
این گره‌ها لنف ربع خارجی غده پستان را نیز دریافت نموده و در بیماری‌های بدخیم دردناک و قابل لمس می‌شوند. ممکن است برخی از عفونت‌های اندام فوقانی نیز منجر به بزرگ شدن این عقده‌ها شوند.
معادن طلق افغانستان
معادن پچیراگام
معادن سنگ‌های تالک و مرمر در ولسوالی پچیراگام ننگرهار وجود دارد نیازمند سروی جدید و تازه می‌باشد.
گره‌های لنفای زیربغلی
گره‌های لنفاوی زیربغلی به ۵ گروه زیر تقسیم می‌شوند:
معادن طلق افغانستان
معادن تالک ولسوالی شیرزاد ننگرهار
معادن تالک در مناطق کودی خیل ولسوالی شیرزاد وجود دارد؛ مقدار سنگ به شکل رسمی تثبیت گردیده با شرکت امین کریمزوی قرارداد گردیده تا به مقدار ۵۰۰۰ تن از این سنگ را استخراج نمایند. هکذا معادن تالک درین ولسوالی در منطقه تور کمرتنگی مرکی خیل ولسوالی شیرزاد ننگرهار وجود دارد؛ که در ۴ ماه به مقدار ۷۰۰۰ تن را استخراج می‌نماید.
گره‌های لنفای زیربغلی
لنف گره‌های لنفاوی از ۴ گروه اول نهایتاً به عقده‌های لنفاوی رأسی می‌ریزند. لنف گره‌های لنفاوی رأسی نیز به تنه لنفاوی زیرترقوه‌ای (سابکلاوین) می‌ریزد، تنه لنفاوی زیر ترقوه‌ای در طرف چپ به مجرای سینه‌ای و در طرف راست به مجرای لنفاوی راست تخلیه می‌شود.
معادن طلق افغانستان
ولسوالی اچین دره مامند
این معدن در مناطق چینکی دره خاندره و سره مینه مامند ولسوالی اچین ننگرهار قرار دارد. مساحت این معدن ۸۷۰۰ بوده شرکت افغان کرومیت به مقدار ۵۰۰۰ تن تالک را در سال استخراج می‌نماید.
معادن تالک ستنکی ناو
این معدن در منطقه مامند ولایت ننگرهار موقعیت دارد. ساحه ۴۳۵۰ مترمربع را این معدن پوشانیده است. مقدار استخر اج سالانه آن ۵۰۰۰ تن می‌باشد.
حسین محمدصالحی
حسین محمدصالحی دارانی مدرس دانشگاه و سیاستمدار اهل ایران است که به عنوان نماینده یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه فریدن، فریدون‌شهر، چادگان و بویین میاندشت انتخاب شد.
معادن طلق افغانستان
معدن تالک تنگی آغوز ولسوالی ده بالاتنگی آغوز
این معدن در ساحه تنگی آغوز ولسوالی ده بلاتنگی آغوز ولایت جلال‌آباد موقعیت دارد. ساحه این معدن ۱۰۰۰۰ متر مربع می‌باشد.
حسین محمدصالحی
سوابق تحصیلی
محمدصالحی دارای دکتری زبان و ادبیات فارسی است و به مدت ۲۸ سال در دبیرستان و دانشگاه‌های استان اصفهان مشغول خدمت بوده‌است.
معادن طلق افغانستان
معادن تالک خوگیانی
معادن تالک و سنگ مرمر در مناطق مختلف ولسوالی خوگیانی وجود دارد؛ اما به شکل رسمی تثبیت نشده که موجودیت تخمینی سنگ‌های معادن معلوم شود.
حسین محمدصالحی
تایید نشدن اعتبارنامه
در روز ۱۱ خرداد ۱۳۹۹ همزمان با آغاز بررسی اعتبارنامه نمایندگان راه یافته به مجلس شورای اسلامی، اعتبار نامه محمدصالحی به همراه دونماینده دیگر یعنی تاجگردون نماینده گچساران و سید کاظم دلخوش نماینده صومعه سرا تأیید نشد. زهره الهیان یکی از معترضان به اعتبارنامه حسین محمدصالحی در این خصوص گفت: «آقای محمدصالحی سابقه محکومیت دارد و صلاحیت وی در هیئت نظارت استان و هیئت مرکزی رد شده‌است. نحوه بررسی صلاحیت آقای محمدصالحی در شورای نگهبان اینگونه بوده که فقط یکی از اعضا صلاحیت وی را تأیید کرده و تأیید صلاحیت وی به منزله تأیید شورای نگهبان نیست.» در نهایت، اعتبار نامه نمایندگی نامبرده در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۳۹۹ تأیید شد. در همین رابطه پایگاه اطلاع‌رسانی این نماینده در تلگرام توضیحاتی را ارائه داد که در بخشی از آن آمده بود: نماینده فریدن‌بزرگ پس از تمام بررسی‌های انجام شده مجوز ورود به صحن علنی مجلس شورای اسلامی و رای‌گیری برای انتخابات هیئت رئیسه مجلس به دست آورده‌است که یعنی مشکلی به هیچ عنوان وجود نداشته‌است. محمدصالحی طی مصاحبه ای در واکنش به اظهارات نماینده تهران گفت:
شطیط
آب این رودخانه برای مصارف کشاورزی مناسب می‌باشد. شطیط با گذر از کنار شهرستان شوشتر علاوه بر سیراب کردن زمین‌های کشاورزی و تأمین آب مردم این شهرستان منظره‌های زیبای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده است.
حسین محمدصالحی
تایید نشدن اعتبارنامه
در ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ امیرحسین قاضی زاده هاشمی نایب رئیس مجلس شورای اسلامی در صفحه شخصی خود در توئیتر اعلام کرد که اعتبارنامه منتخبان فریدن و صومعه سرا در شعب مربوطه تأیید شد.
معادن طلق افغانستان
معدن تالک قریه لاجگر ساجه کلی
این معادن در قریه لاجگر ولسوالی حصارک ننگرهار قرار دارد. این معدن ساحه ۸۲۰۰ متر مربع را پوشانیده است.
منابع
۵. معادن ولایت ننگرهار نوشته وب‌سایت پژواک https://web.archive.org/web/20181216201754/http://mines.pajhwok.com/dr/news/%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%86-%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%AA-%D9%86%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%B1
باشگاه ورزشی الکرخ
باشگاه ورزشی الکرخ (به عربی: نادي الکرخ الریاضي) یک باشگاه فوتبال در شهر بغداد واقع در کشور عراق می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال عراق بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۶۳ بنیان‌گذاری شده است.
ورودی آرامگاه بابالنگر
بنای ورودی آرامگاه بابا لنگر مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان خوشاب، بخش مشکان، روستای بابا لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ترانسدانوبیا
ترانسدانوبیا یا فرادانوب (Dunántúl; Transdanubien و Transdanubia) به ناحیهٔ غرب مجارستان با مساحت ۳۸٬۰۰۰ کیلمتر مربع اطلاق می‌شود. فرادانوب از شمال، غرب و جنوب به مرزهای کشور منتهی می‌شود و از شرق به دانوب (که از شمال به جنوب در حرکت است و از میانهٔ کشور می‌گذرد). این تقسیم‌بندی از زمان رومیها که دانوب سر حد امپراتوری روم بوده، اهمیت داشته‌است.
استانهای دیور-موشون-شوپرون، کوماروم-استرگوم، فیر، وسپرم، واش، زالا، شومودی، تولنا، بارانیا و بخشی از پشت (قسمتِ غرب رودخانه) در فرادانوب قرار می‌گیرند. هِویز بزرگ‌ترین چشمه آب‌گرم جهان و بالاتون بزرگ‌ترین دریاچه اروپای مرکزی هر دو در فرادانوب قرار دارند.
آبراهام اورتلیوس
اورتلیوس با رنگ‌آمیزی نقشه‌های سیاه و سفید برای نخستین بار نقشه‌های رنگی را ارائه کرد. وی در ۱۵۷۵ اطلسی را با قطع کوچک ۱۸ در ۱۰سانتیمتر، که شامل بیش از یکصد نقشهٔ کوچک و زیبا همراه با توضیح مربوط به هر نقشه بود، در دسترس علاقه‌مندان قرار داد.
نظریه زمین‌ساخت صفحه‌ای نخستین بار توسط ابراهام اورتلیوس ارائه شد. او دلیل خود برای این فرضیه را همانندی حاشیه قاره آمریکا و آفریقا بیان کرد و بر این باور بود که جدایی قاره‌ها توسط لرزه‌ها و سیلاب‌ها انجام شده‌است.
اورتلیوس در شهر آنتورپ که در آن زمان در قلمرو هابسبورگی هفده استان قرار داشت به دنیا آمد. خانواده او از شهر آگسبورگ بودند که از شهرهای خودگردان امپراتوری مقدس روم بود.
منابع
Robert J. Karrow, Jr., Mapmakers of the Sixteenth Century and their Maps: Rio-bibliographies of the cartographers of Abraham Ortelius (Chicago, Speculum Orbis Press, ۱۹۹۲)
پیر برسوییر
پیر برسوییر نویسنده قرن سیزدهم میلادی اهل فرانسه است. وی یک راهب و یکی از پیشگامان چهره‌های بشردوست فرانسه بشمار می‌آید. پیر برسوییر در حدود سال ۱۳۵۲ میلادی منشی شاه آینده شارل پنجم فرانسه شد.
ائتلاف ملی سوریه
ائتلاف ملی نیروهای انقلاب و اپوزیسیون سوریه (الائتلاف الوطني لقوى الثورة والمعارضة السورية)، که معمولا ائتلاف ملی سوریه (SNC) (الائتلاف الوطني السوري)، یا ائتلاف ملی انقلابی سوریه (SNRC) گفته می‌شود، ائتلافی از گروه‌های مخالف در جنگ داخلی سوریه است که در دوحه قطر در نوامبر ۲۰۱۲ تأسیس شد.
ایساک دونکور (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۵)
ایساک دونکور متولد ۱۵ اوت ۱۹۹۵ در غنا است. او تاکنون در تیم‌های اینتر میلان و سالزبورگ بازی کرده‌است.
سوئیس ره
سوئیس ره یا سوئیس ری شرکت بیمه سوئیسی است، که از سال ۲۰۰۶ پس از خریداری شرکت بیمه جی‌ای، با ارزش ۷٫۴ میلیارد دلار از جنرال الکتریک، به‌عنوان دومین ارائه‌دهنده خدمات بیمه اتکایی در جهان محسوب می‌شود.
این شرکت در سال ۱۸۶۳ تحت نام شرکت بیمه اتکایی سوئیس تأسیس شد. دفتر مرکزی سوئیس ره در شهر زوریخ قرار دارد و هم‌اکنون در ۲۵ کشور جهان دارای شعبه می‌باشد. بخشی از سهام شرکت سوئیس ره در بازار بورس سیکس سوئیس معامله می‌شود.
هندبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ - مسابقات زنان
مسابقات زنان هندبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل ۶ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ برگزار خواهد شد. این مسابقات در ورزشگاه فیوچر آرنا انجام می‌شود.
سیدبندی
سیدبندی تیم‌ها ۱۰ آوریل ۲۰۱۶ مشخص شده و قرعه‌کشی مسابقات در ۲۹ آوریل ۲۰۱۶ برگزار شده است.
هامورا ۱۴۲۲۶
سیارک ۱۴۲۲۶ چهارده هزار و دویست و بیست و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴.۱ است.
امپومالانگا
امپومالانگا (به Latin (disambiguation): Mpumalanga) یکی از استان‌های آفریقای جنوبی است.
خصوصیات
امپومالانگا ۷۶٬۴۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۰۳۹٬۹۳۹ نفر جمعیت دارد.
دشت بزرگ شمالی (مجارستان)
دشت بزرگِ شمالی یا نورترن گریت پلین (Northern Great Plain) یک منطقه آماری مجارستان به مرکزیت شهر دبرتسن است و ۱۷٬۷۴۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۱۴٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد.
الکسی میشیل
الکسی میشیل (Alexis Michiels; December 13, 1883 – 1883:12:13, November 2, 1976) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود.
میکولا زیروف
میکولا زیروف (Mykola Zerov; April 14, 1890 – November 3, 1937) شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، متخصص ادبیات، و نویسنده اهل امپراتوری روسیه بود.
عدعبیس
عدعبیس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان امیدیه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چاه سالم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
دهستان بن معلی
دهستان بن معلی نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان شوش، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۳۱ نفر (۱۷۹۶ خانوار) بوده‌است.مردم منطقه بیشتر از ایل سکوند هستند.
روابط ایران و اندونزی
روابط ایران و اندونزی (Iran–Indonesia relations) روابط دو جانبه بین جمهوری اسلامی ایران و اندونزی می‌باشد و همواره روابط دو کشور گرم و دوستانه بوده‌است.
روابط ایران و اندونزی بطور خاص دارای اهمیت زیادی است زیرا هر دو کشور از کشورهای با اکثریت مسلمان بوده و علی‌رغم اختلاف در مذهب هر دو کشور مسئول ارائه جهان اسلام به صورت سراسری می‌باشند. اندونزی با ۲۴۲ میلیون پرجمعیت‌ترین کشور اسلامی است در عین حال بزرگترین جمعیت سنی در جهان را دارد در حالی که ایران بزرگترین جمعیت شیعه در جهان را داراست.
پیشینه
دو کشور ایران و اندونزی در سال ۱۳۳۰ (۱۹۵۱ میلادی) در سطح وزیر مختار روابط دیپلماتیک خود را برقرار کردند و در سال ۱۳۳۹ این رابطه سیاسی به سطح سفیر ارتقاء پیدا کرد. در طول سالیان مقامات عالی‌رتبه دو کشور در سفرهای مختلف با یکدیگر دیدار و رایزنی داشته‌اند.