cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
معاونت مالی و اقتصاد شهری شهرداری تهران
تشخیص و وصول درآمد
مستند قانونی این کمیسیون هم ماده ۷۷ قانون شهرداری‌ها - اصلاحیه مصوب بهمن‌ماه ۱۳۴۵ است. این ماده تصریح دارد؛
رفع هرگونه اختلاف بین مودی و شهرداری در مورد عوارض به کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت کشور و دادگستری و انجمن شهر ارجاع می‌شود و تصمیم کمیسیون مزبور قطعی است. بدهی‌هایی که طبق تصمیم این کمیسیون تشخیص داده شود، طبق مقررات اسناد لازم‌الاجرا به وسیله اداره ثبت قابل وصول می‌باشد. اجرای ثبت مکلف است بر طبق تصمیم کمیسیون مزبور به صدور اجرائیه و وصول طلب شهرداری مبادرت نماید. در نقاطی که سازمان قضایی نباشد، رئیس دادگستری شهرستان یک نفر را به نمایندگی دادگستری تعیین می‌نماید و در غیاب انجمن شهر انتخاب نماینده انجمن از طرف شورای شهرستان به عمل خواهد آمد.
اداره کل تشخیص و وصول درآمد از معاونت‌های «تشخیص منابع»، «نوسازی»، «فنی و ممیزی»، «درآمدهای عمومی»، «مالی و اداری» و همچنین دو حوزه مطالعات کارشناسی و مدیریت و روابط عمومی تشکیل شده‌است. جزئیات شرح مأموریت این اداره کل از طریق پرتال سازمانی در دسترس است. برخی از وظیفه‌های کلی اداره تشخیص و وصول درآمد شهرداری تهران به شرح زیر است.
امور مجامع و شوراهای سازمان‌ها
نهاد مدیریت شهری، همزمان با رشد و گسترش شهر و تحولات شهری نیز طی چند دهه بسط و گسترش یافت؛ تعدد و تنوع سازمان‌های مدیریت شهری به دلیل عدم بهره‌وری مؤثر و موازی‌کاری بدل به چالشی برای مدیریت شهری شد. از همین‌رو ضرورت افزایش بهره‌وری و همچنین اجتناب از موازی‌کاری و الزام سازمان‌ها به فعالیت در حوزه‌های تعریف شده در اوائل دهه هشتاد خورشیدی مدیران وقت شهرداری را به صرافت تأسیس دبیرخانه‌ای برای سامان‌دهی و بهره‌وری امور مجامع و شوراهای سازمان‌ها انداخت. این نهاد در نیمه دهه هشتاد خورشیدی با بسط و گسترش حوزه مأموریت و فعالیت‌هایش به «اداره کل» امور مجامع و شوراهای سازمان‌ها ارتقاء یافت و مأموریت حسابرسی نهادهای مدیریت شهری هم به آن سپرده شد.
اداره کل امور مجامع و شوراهای سازمان‌هاو حسابرسی از معاونت‌های «بررسی‌های مالی و بودجه»، «سیستم‌ها و روش‌ها»، «امور مجامع و ارزیابی عملکرد»، «مشاوران مالیاتی، بیمه‌ای و حقوقی» تشکیل شده‌است. شرح تکالیف هر یک از معاونت‌ها به تفکیک از طریق پرتال سازمانی معاونت مالی و اقتصاد شهری تهران در دسترس است. برخی از وظایف مصوب این نهاد به شرح زیر است.
برنامه‌ریزی و هماهنگی اقتصادی
دفتر برنامه‌ریزی و هماهنگی امور اقتصادی تازه‌ترین نهاد تأسیس شده در شهرداری تهران است که سال ۱۴۰۰ بنیاد گذاشته شده‌است. این اداره متشکل از دو معاونت پایش و بهسازی سیاستهای اقتصادی، برنامه‌ریزی و هماهنگی امور اقتصادی است.
پشتیبانی
اداره کل پشتیبانی در شهرداری تهران ذیل معانت مالی و اقتصاد شهری تعریف شده‌است؛ از تلفیق دو اداره کل تدارکات و خدمات ایجاد شده‌است. این نهاد مسئولیت تأمین اقلام سرمایه‌ای شهرداری تهران و خرید اقلام مصرفی واحدهای ستادی و همچنین تأیید آن را در سایر مجموعه‌های وابسته را برعهده دارد. وظیفه نگهداشت از حدود شصت ساختمان ستادی شهرداری تهران و ارائه خدمات نظافت، پذیرایی و موتوری این واحدها نیز برعهده این اداره کل است. انجام امورات فنی، تأسیساتی و فضای سبز ساختمان‌های شهرداری تهران از دیگر تعهدات این اداره کل عنوان شده‌است. این اداره کل از معاونت‌های «خدمات»، «مالی و پشتیبانی»، «برنامه‌ریزی و منابع انسانی»، «اداره حقوقی و تنظیم قراردادها»، «ایمنی، بهداشت و محیط زیست»(HSE) تشکیل شده‌است. برخی از تکلیف آن به شرح زیر است.
خزانه داری
اداره کل خزانه‌داری نهادی برای تجمیع درآمدهای شهرداری تهران است. این نهاد از سه معاونت «منابع و تأمین مالی»، «حسابداری خزانه و مدیریت نقدینگی»، «تعهدات مالی و پرداخت‌ها» تشکیل شده‌است. از این نهاد انجام کارهای زیر انتظار می‌رود.
سازمان‌ها و شرکت‌ها
سازمان‌های «سرمایه‌گذاری و مشارکت‌های مردمی» و «املاک و مستغلات» و شرکت «سرمایه‌گذاری شهر» از دیگر واحدها و نهادهای تابعه معاونت مالی و اقتصاد شهر، شهرداری تهران است.
سرمایه‌گذاری و مشارکت‌های مردمی
تحقق حداکثری ماموریت‌های مدیریت شهری، همیاری و مشارکت و سرمایه‌گذاری مردم و بخش خصوصی را نیز می‌طلبد. به طو کلی نخستین تلاش و پویش برای جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی در مناسبات اقتصادی ایران به نیمه دهه پنجاه بازمی‌گردد که سازمان سرمایه‌گذاری و کمک‌های فنی ایران در دوره پهلوی دوم به سال۱۳۵۴ تأسیس شد. فارغ از این تبیین کلی جذب سیاست‌گذاری‌های خارجی در اقتصاد ایران ذیل یک سازمان، در مجموعه شهرداری تهران ایده جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و مشارکت‌هتی مردمی به نیمه دهه شصت خورشیدی بازمی‌گردد و در فاصله سال‌های ۱۳۶۶–۱۳۷۷ شماری قراردادهای مشارکتی با افراد حقیقی و حقوقی در عمران و نوسازی شهر تهران منعقد شد در حالی که سازد و کاری اداری و حقوقی برای این نوع همکاری‌های تعریف نشده بود. سال ۱۳۸۲ به خواست شهردار وقت تهران، برای تحقق سیاست خودکفایی و جلب مشارکت شهروندان و سرمایه گذاران داخلی و خارجی، مجوز تأسیس سازمان سرمایه‌گذاری و مدیریت پروژه‌های مشارکتی صادر شد. در همان زمان بود که اساسنامه سازمان نیز تدوین و به شهرداری تهران ابلاغ شد.
کلیه امور مشارکتی در قالب طرح‌های مختلف توسعه شهری، عمرانی و خدماتی بر عهده این سازمان است. در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۴ پس از تثبیت جایگاه سازمان سرمایه‌گذاری در مجموعه شهرداری تهران و فرآیندهای مربوط به سرمایه‌گذاری و مشارکت بر روی املاک متعلق به شهرداری و نیز بخش خصوصی تدوین و تصویب شد. دستورالعملی در راستای تبیین فرایند انجام کار و نحوه تشکیل هیئت‌های اجرایی مناطق به منظور مدیریت یکپارچه و ساماندهی پروژه‌های مشارکتی در حوزه سرمایه‌گذاری مناطق، ابلاغ شد که موجب ایجاد وحدت در سازمان و مناطق بیست و دوگانه شد.
سازمان سرمایه‌گذاری و مشارکت‌های مردمی به صورت شورایی و زیر نظر هیئت مدیره فعالیت می‌کند و ریاست شورای سازمان سرمایه‌گذاری و مشارکت‌های مردمی به عهده شهردار تهران است. این سازمان به ریاست مدیرعامل و معاونت‌های «مالی و اداری»، «امور مهندسی و مدیریت پروژه»، «مشارکت‌ها و خدمات سرمایه‌گذاری»، «برنامه‌ریزی و توسعه مشارکت‌ها» فعالیت می‌کند. برخی ماموریت‌های این سازمان به شرح زیر است.
املاک و مستغلات
سازمان املاک و مستغلات شهرداری، همچنان که از نام آن بر می‌آید بر املاک شهرداری نظارت دارد و هم نیازهای این نهاد مدیریت شهری برای ملک تأمین می‌کند. سابقه تأسیس این نهاد به سال ۱۳۵۲ خورشیدی بازمی‌گردد. در اوائل دهه نود خورشیدی، تشکیلات پیگیری امور نهادها و سازمان‌های معاونت امور مناطق هم با این نهاد یکی شد و سرانجام با همین عنوان کنونی به فعالیتش ادامه داد. این نهاد طی قریب شصت سال فعالیت (۱۳۵۲–۱۴۰۱) در حوزه ماموریت‌ها و فعالیت‌های متنوعی را از سرگذرانده است.
این سازمان از چهار معاونت «املاک و بهره‌برداری»، «حقوقی و قراردادها»، «هماهنگی امور نهادها و مناطق» و «مالی و پیشتیبانی» تشکیل شده‌است. همچنین در هر یک از مناطق بیست و دوگانه شهرداری تهران یک اداره املاک و مستغلات فعالیت می‌کند. برخی از مهمترین وظایف این سازمان به شرح زیر است.
شرکت سرمایه‌گذاری شهر
شرکت سرمایه‌گذاری شهر نهاد متولی سرمایه‌گذاری در مدیریت شهری است. این نهاد در حوزه‌های سرمایه‌گذاری، بازرگانی، توسعه پروژه‌های عمرانی شهرداری تهران فعالیت دارد. شرکت، سال ۱۳۷۱ با عنوان «بازار شهر» تثب و فعالیتش را آغاز کرد، از سال ۱۳۸۲ تاکنون (۱۴۰۱) هم با همین نام فعالیت می‌کند.
این نهاد به صورت هیئت امنایی و با ریاست، مدیرعامل فعالیت می‌کند؛ از دو معاونت «مالی و اداری» و «بازرگانی» تشکیل شده‌است و همچنین دو کمیسیون معاملات و کمیته فنی و بازرگانی از دیگر ارکان شرکت سرمایه‌گذاری شهر است. برخی از ماموریت‌های این نهاد به شرح زیر است.
برگهولن
برگهولن یک شهر در آلمان است که در الب-دانو-کریس واقع شده‌است. برگهولن ۱٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد.
آگاستا، مونتانا
آگاستا شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۰۹ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
بن کوردی
بن کوردی (Ben Corday؛ ۱۸۷۵ –۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سیمین‌پهلوهای باله‌بادبانی
سیمین‌پهلوهای باله‌بادبانی نام یک تیره از راسته گل‌آذین‌ماهی‌سانان است.
لوک پگلر
لوک پگلر (Luke Pegler؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به شر نبین و محکوم شده اشاره کرد.
هیل‌هاوس کپیتال
هیل‌هاوس کپیتال (高瓴资本) شرکت خدمات مالی چینی است، که در سال ۲۰۰۵ توسط لی ژانگ تأسیس شد.
زرنه (بوئین میاندشت)
زرنه، روستایی است در دهستان ییلاق که در شهرستان بوئین میاندشت استان اصفهان قرار گرفته است.
این روستا در ۸ کیلومتری شهر بوئین میاندشت قرار گرفته است
روستای زرنه تنها روستای کاملاً ارمنی‌نشین ایران است.
گردشگری
در این روستا یک کلیسای تاریخی به نام «غوکاس» با قدمت ۲۵۰ سال وجود دارد که تاکنون چندبار مورد مرمت قرار گرفته‌است و هنوز هم از این کلیسا ارمنیان این روستا برای دعا و برگزاری اعیاد مذهبی همچون «عید آب‌پاشان»، «عید تبرک انگور» و «عید قربان مسیحیان (ماتاغ)» استفاده می‌کنند.
یکی دیگر از ظرفیت‌های گردشگری روستای زرنه وجود بیشه‌زار «پِلیستون» است که جاذبه طبیعی محسوب می‌شود.
جمعیت
جمعیت این روستا تحت تأثیر ییلاق و قشلاق است، به طوری که در تابستان جمعیت روستای زرنه بیشتر می‌شود و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۰ ۳۵ خانوار در این روستا زندگی می‌کنند و کل جمعیت آن ۱۰۲ نفر و شغل ساکنان آن دامداری و کشاورزی است.
یلوه راه‌راه
یلوه راه‌راه نام یک گونه از تیره یلوگان است.
لوکا بیگاتسی
لوکا بیگاتسی (Luca Bigazzi؛ زادهٔ December 9, 1958) یک فیلم‌بردار، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
گزا کیش
گزا کیش (Géza Kiss; October 22, 1882 – August 23, 1952) شناگر اهل مجارستان بود.
چوکینیک (لسکوواتس)
چوکینیک یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لسکواس واقع شده‌است. چوکینیک ۶۳۶ نفر جمعیت دارد.
فلورنس (بازی ویدئویی)
«فلورنس» (Florence) یک بازی ویدئویی در سبک بازی ماجراجویی است که توسط Annapurna Interactive و در سال ۲۰۱۸ و در پلت‌فرم‌های آی‌اواس، اندروید، مایکروسافت ویندوز، و مک‌اواس منتشر شده‌است.
هلنا، آلاباما
هلنا شهری در شهرستان شلبی ایالت آلاباما است که مساحت آن ۵۳٫۵۵ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶٬۷۹۳ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۳۱۳٫۵۹ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است. هلنا یکی از حومه‌های بیرمنگام و بخشی از منطقه شهری بیرمنگام-هوور می‌باشد. هلنا بیشتر به عنوان یک محل برای زندگی و افزایش کودکان در نظر گرفته شده است. هلنا در سال ۲۰۰۷ به عنوان بهترین مکان برای رشد کودکان و زندگی کردن معرفی شد.
میرکا فدرر
میرکا فدرر (Mirka Federer؛ زاده April 1, 1978) یک تنیس‌باز اهل سوئیس است. او همسر راجر فدرر است. میرکا که حدود سه سال از راجر بزرگتر است در رقابت‌های المپیک سیدنی عضو تیم تنیس زنان سوئیس بود و آشنایی راجر با وی به همین بازی‌ها بر می‌گردد. بالاترین رتبه میرکا در رنگینک جهانی تنیس عنوان هفتاد و ششمی است که در اول سپتامبر ۲۰۰۱ به آن دست یافت. او در سال ۲۰۰۲ به علت مصدومیت از ناحیه پا بازنشستگی اش را اعلام کرد.
جویبار ایو
جویبار ایو (Eve's Bayou) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی کیسی لمونز است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. ساموئل ال. جکسون در این فیلم در نقش دکتر لوئی باتیست به ایفای نقش پرداخته است.
خلاصه داستان
اِیو باتیست (جرنی اسمالت)، دختر ده سالهٔ لوئی (ساموئل ال. جکسون)، پزشک موفق و محبوب در جامعهٔ آفریقائی ـ آمریکایی لوئیزیاناست. لوئی پدر خوبی است و زندگی خانواده‌اش را به‌خوبی تأمین می‌کند. با اینکه او با رز زیبا ازدواج کرده است، اما نقطه ضعفی در برابر بیماران جذاب دارد. شبی در مهمانی خانوادهٔ باتیست، ایو، خواهر بزرگترش، سیزلی (مگان گود) و مادرشان، رز (لین ویتفیلد)، همگی متوجه می‌شوند که لوئی وقت زیادی را صرف خوش‌وبش با یکی از مهمان‌ها می‌کند. بعدتر لوئی ادعا می‌کند که مسئله‌ای غیرعادی اتفاق نیفتاده است. این ندانم‌کاری‌های پدر، تأثیر منفی بر روی اعضاء خانواده می‌گذارد: سیزلی، دختر چهارده ساله‌شان که وارد دوران بلوغ شده، افسرده و سردرگم شده است: رز دق دل خود را سر کسانی که دوست دارد، خالی می‌کند؛ و ایو هر از گاه به سراغ الزورا (دایان کارول) ـ که اهل جادو است ـ می‌رود و از او برای زندگی و احتمالاً انتقام‌گیری، مشاوره می‌طلبد. در همین حال، موزل (دبی مورگان) عمهٔ ایو که به تازگی همسر سومش را از دست داده و معتقد است توانائی غیب‌گوئی دارد، به خانهٔ آنان می‌آید تا مدتی با خانواده بماند. یک شب لوئی با «متی مرکس» متأهل و زیبا قرار می‌گذارد اما نمی‌داند که دختر کوچک او «ایو» آنها را مشاهده می‌کند و…
میلینا
میلینا منطقه‌ای مسکونی در صربستان است که در لوزنیسا واقع شده‌است. میلینا ۲۲۸ نفر جمعیت دارد.
لوکا کاوالو
لوکا کاوالو (Luca Cavallo؛ زادهٔ May 19, 1973) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال ترنانا، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال مونتسا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
عشق آنتوشا
عشق آنتوشا (به انگلیسی: Love، Antosha) یک فیلم مستند آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ که با تمرکز بر زندگی و حرفه بازیگر فقید آنتون یلچین به کارگردانی و تهیه کنندگی گرت پریس است.
جاناتان (فیلم ۲۰۱۸)
جاناتان یا همشکل  فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی بیل اولیور است. در این فیلم بازیگرانی همچون انسل الگورت، سوکی واترهاوس، پاتریشا کلارکسون، مت بامر، داگلاس هاج و جو ایجندر ایفای نقش کرده‌اند.
رشت (ابهام‌زدایی)
رشت دارای معانی و کاربردهای زیر است.
یونیت (دکتر هو)
یونیت یک سازمان نظامی است که در سریال دکتر هو و سارا جین اسمیت وجود دارد.
ایته‌وون
ایته‌وون (به لاتین: Itaewon) یک محله در کره جنوبی است که در Yongsan District واقع شده‌است.
یلوه زاپاتا
یلوه زاپاتا نام یک گونه از تیره یلوگان است.
نور آرماویر
نور آرماویر (به ارمنی: Նոր Արմավիր) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
خصوصیات
نور آرماویر ۱٬۷۳۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
شترسوو
شترسوو یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در موکرن واقع شده‌است. شترسوو ۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
اشترایت‌هاوزن
شترایتاوزن (به آلمانی: Streithausen) یک شهر در آلمان است که در وستروالدکرایس واقع شده‌است. شترایتاوزن ۵۷۰ نفر جمعیت دارد.
پیوند به بیرون
رده:بازبینی گمر شهرهای شهرهای وستروالدکرایس}} {{آلمان
سرسردآب علیا
سرسردآب علیا، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
گری ریموند
گری ریموند (Gary Raymond؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۳۵) هنرپیشه اهل انگلستان است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به جیسن و آرگونات‌ها، ال سید، دامبی و پسر و ناگهان تابستان گذشته اشاره کرد.
گیاهان گوشتی
گیاهان گوشتی (انگلیسی: Succulent plants)، که در گیاه‌شناسی به آن‌ها گیاهان آب‌دار، ساکولنت‌ها و گیاهان شیره‌دار نیز گفته می‌شود، گیاهانی هستند که قسمت‌هایی از آن‌ها ضخیم، گوشتی و محکم شده‌است تا بتوانند در اقلیم خشک یا شرایط بد خاک، آب را در خود نگه دارند. البته در بیشتر موارد، از این ویژگی برای طبقه‌بندی علمی این‌گونه گیاهان استفاده نمی‌شود چرا که این ویژگی هنگامی باعث طبقه‌بندی درست می‌شود که گیاهان یک گونه خاص را بررسی کنیم.
کلمه ساکولنت (Succulent) از کلمه لاتین sucus به معنی شیره یا آب گیاه، گرفته شده‌است. گیاهان گوشتی ممکن است آب را در ساختارهای مختلف مانند برگ و ساقه ذخیره کنند. ساقه و برگ در برخی ساکولنت‌ها ممکن است حاوی ۹۰ تا ۹۵ آب باشد. برخی از تعاریف شامل ریشه نیز می‌شود، بنابراین زمین‌گیاهان، گیاهانی که در شرایط ناسازگار از بالا شروع به مردن می‌کنند تا در نهایت تنها ریشه زنده بماند و سپس در شرایط مناسب اقلیمی دوباره رشد می‌کنند، به عنوان ساکولنت در نظر گرفته می‌شوند. در باغبانی، اصطلاح ساکولنت برای گیاهانی مانند کاکتوس‌ها که در گیاه‌شناسی آن‌ها را ساکولنت می‌نامند به کار نمی‌رود. ساکولنت‌ها به دلیل ظاهر چشمگیر و غیرمعمول و همچنین توانایی رشد با حداقل مراقبت، غالباً به عنوان گیاهان زینتی پرورش می‌یابند.
تعریف
برخی از کسانی که به عنوان سرگرمی گیاهان گوشتی پرورش می‌دهند ممکن است این کلیدواژه را به روشی متفاوت از گیاه‌شناسان به کار برند. در استفاده باغبانی، بیشتر وقت‌ها کلیدواژه گیاه گوشتی، کاکتوس‌ها را دربر نمی‌گیرد. برای نمونه، کتاب سه جلدی گیاهان آبدار نوشته جاکوبسن (Jacobsen) شامل کاکتوس‌ها نیست. بسیاری از کتاب‌هایی که در مورد کشت اینگونه گیاهان نوشته شده‌است، «کاکتوس‌ها و گیاهان آب‌دار» را در یک عنوان همراه با هم بیان می‌کنند. با این حال، در کلیدواژه‌های گیاه‌شناسی، کاکتوس‌ها گیاه گوشتی هستند، اما برعکس آن درست نیست زیرا بسیاری از گیاهان آبدار، کاکتوس نیستند. کاکتوس‌ها یک گروه تک‌تبار را تشکیل می‌دهند و جدا از یک گونه، فقط بومی بر جدید (نیم‌کره غربی) هستند، اما در طی فرگشت موازی، گیاهان مشابه ظاهری در خانواده‌های کاملاً متفاوت مانند خرزهره‌ایان در دنیای قدیم فرگشت یافتند.
تفاوت اصلی کاکتوس‌ها با سایر گیاهان گوشتی، وجود توپچه است. سایر گیاهان آب‌دار با وجود داشتن خار (در برخی گونه‌ها) فاقد توپچه هستند.
یک مشکل دیگر برای طبقه‌بندی این‌گونه گیاهان این است که خانواده گیاهی (سرده) آن‌ها، نه گیاه گوشتی و غیرگوشتی است بلکه هردو را شامل می‌شود. در بسیاری از سرده‌ها و خانواده‌ها، گیاهان به ترتیب از گیاهانی با برگ‌های نازک و ساقه‌های متوسط تا آن‌هایی که برگ یا ساقه کاملاً ضخیم و گوشتی دارند طبقه‌بندی می‌شوند، بنابراین ویژگی «ساکولنت» برای تقسیم گیاهان به سرده و خانواده بی‌معنی می‌شود. یک گونه یکسان ممکن است در منابع گوناگون، به‌طور متفاوتی طبقه‌بندی شود.
باغبانان بیشتر از کلیدواژه‌های تجاری پیروی می‌کنند و ممکن است سایر گروه‌های گیاهان مانند آناناسیان را که از نظر علمی ساکولنت محسوب می‌شوند را کنار بگذارند. یک تعریف غیر علمی و کارامد باغبانان این است: «یک گیاه آب‌دار، گیاهیست که در کویر بروید و یک گرد آورنده ساکولنت، بخواهد آن را در کلکسیون خود جای دهد». دنیای تجارت گیاهان آبدار در طبقه‌بندی ساکولنت‌ها پیرو نظر خریداران است. در بازار گیاهانی که با نام «ساکولنت» ارائه می‌شوند، کمتر شامل زمین‌گیاهان می‌شوند اما شامل گیاهان تنه خرمایی (گیاهانی که اندام ذخیره‌سازی مواد خوراکی آن‌ها از جنس ریشه، ساقه یا هردو است و به صورت بادکرده، در سطح خاک و بیرون از زمین هستند).
رخسار
به خاطر ذخیره آب در گیاهان آبدار، ظاهر آنان بادکرده‌تر و گوشتی‌تر از گیاهان دیگر است. این ویژگی در گیاهان، 'گوشتی بودن' یا 'Succulence' نامیده می‌شود. افزون بر گوشتی بودن، تعدادی از گونه‌های ساکولنت دارای ویژگی‌هایی برای صرفه‌جویی در مصرف آب نیز هستند. این ویژگی‌ها دربردارنده:
کشت
ساکولنت‌ها به دلیل رخسار فریبنده و آسانی در نگهداری، در جایگاه گیاهان آپارتمانی مورد علاقه هستند. اگر گلدان مناسب باشد، ساکولنت‌ها برای نگهداری در خانه به مراقبت کمی نیاز دارند. این‌ها گیاهان خانگی بسیار سازگاری هستند. در محیط سرپوشیده می‌توانند در دامنه گسترده‌ای از شرایط سازگاری داشته باشند. برای بیشتر پرورش‌دهندگان این گیاه، آبیاری بیش از حد و عفونت‌های ناشی از آن، دلیل اصلی مرگ‌و میر است.
لکه‌های قهوه‌ای خشک
دلیل آن آبیاری ناکافی است. باید به یاد داشت که گیاهان گوشتی در تابستان به آب فراوان نیاز دارند.
ساقه، دراز و بد شکل است
دلیل آن، آبیاری در زمستان یا کمبود نور در تابستان است. گاهی گلدان بچرخانید تا رشد گیاهان یک نواخت شود.
برگ‌ها پژمرده و بی‌رنگ‌اند
دلیل آن آبیاری بیش از اندازه در زمستان است.
لکه‌های قهوه‌ای نرم
گیاه به بیماری لکه برگی دچار است. با افزودن قارچ کش‌های سیستمیک، آبیاری کنید. تهویه گیاهان ضرورت دارد.
پایه گیاه می‌پوسد و ساقه می‌میرد
گیاه دچار بیماری پوسیدگی پایه ناشی از رطوبت زیاد در زمستان است. از قسمتهای بالای گیاه برای تکثیر استفاده و در زمستان از آبیاری زیاد پرهیز کنید.
ریزش ناگهانی برگ
دلیل این مسئله آبیاری با آب خیلی سرد است. از این پس با آب ولرم آبیاری کنید. احتمال دیگر ناکافی بودن آبیاری در تابستان است.
مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۳ – ۱۲۰ کیلوگرم فرنگی مردان
مسابقات کشتی ۱۲۰ کیلوگرم فرنگی مردان که بخشی از مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۳ بود در ۲۲ سپتامبر در بوداپست، مجارستان برگزار شد.
حق اختراع
اختراع
اختراع در لغت به معنی نوآوری می‌باشد. (معین، محمد، فرهنگ فارسی، ص۱۶۵)درعلم حقوق اختراع محصول یا فرایندی است که در نتیجه سعی و تلاش از تراوش‌های فکری «مخترع» حاصل می‌شود قانونگذاران کشورهای مختلف برای حمایت از مخترعان و مبتکرین و تشویق آن‌ها برای ایجاد محصولات و فرایندهای جدید مبادرت به حمایت از اشخاص مذکور می‌نمایند؛ این حمایت تحت عنوان حق اختراع صورت می‌گیرد.
باشگاه فوتبال آلمیره سیتی
باشگاه فوتبال آلمیره سیتی (Almere City FC) یک باشگاه فوتبال هلندی است که هم‌اکنون در لیگ دسته اول فوتبال این کشور، سطح دوم فوتبال در هلند، مشغول به فعالیت است و در شهر آلمیره قرار دارد.
تاریخچه
این باشگاه بر اساس باشگاه‌های سابق آمستردام ساخته شده‌است و نتیجه جاه طلبی های شورای شهر آلمیره برای ایفای نقش فعال در ورزش های برتر است. به همین منظور، باشگاه ورزشی اومنیورلد تشکیل شد که شامل یک شاخه والیبال، یک شاخه بسکتبال و یک شاخه فوتبال است.
قبل از فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۰، نام این باشگاه به آلمیره سیتی تغییر یافت.
حق اختراع
ثبت اختراع
برای ثبت اختراع تشریفات شکلی و ماهوی خاصی لازم است که باید از سوی متقاضی ثبت اختراع و حسب مورد اداره ثبت اختراع رعایت گردد. شرایط ثبت اختراع به دو دسته شرایط شکلی و شرایط ماهوی تقسیم می‌گردد. نحوه تنظیم تقاضانامه ثبت اختراع، افشا و توصیف اختراع در تقاضانامه و… از شرایط شکلی ثبت اختراع محسوب می‌شوند؛ شرایط ماهوی عبارت‌اند از: # تازگی داشتن اختراع؛
امروزه در دنیا برای ثبت اختراع دو نظام وجود دارد.
ورقهٔ اختراع
اداره ثبت اختراع بعد از انجام تشریفات خاص و در کشورهایی که نظام ماهوی ثبت اختراع را پذیرفته‌اند بعد از انجام تحقیقات لازم مبادرت به صدور ورقهٔ اختراع می‌نماید. طبق بند یک ماده یک پیش نویس لایحه ثبت اختراع ایران «ورقهٔ اختراع سندی است که برای حمایت از اختراع صادر می‌شود.» دریافت‌کننده ورقهٔ اختراع با استناد به آن می‌تواند هرگونه تصرفی در اختراع خود بنماید و دیگران را از تجاوز به حقوق اختراعی خود منع نماید.
حقوق مخترع
بعد از صدور ورقهٔ اختراع مخترع حقوقی را کسب می‌نماید که عبارت‌اند از: کلیه حقوق بالا انحصاری و متعلق به مالک اختراع یا قائم مقام وی بوده و اشخاص مذکور حق ممانعت دیگران را از تجاوز به حقوق اختراعی خود دارا می‌باشند.
برگلن
برگلن یک شهر در آلمان است که در رمس-مور واقع شده‌است. برگلن ۶٬۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای Krögis و کبشوتستال خواهرخوانده‌های برگلن هستند.
سیستم پردازش داده
سیستم پردازش داده (Data processing system) یا سیستم پردازش دیتا، ترکیبی از ماشین‌ها، افراد و فرایندهایی است که برای مجموعه‌ای از ورودی‌ها، مجموعه مشخصی از خروجی‌ها را پردازش و تولید می‌کند. در سیستم‌های پردازش داده، ورودی‌ها و خروجی‌ها، بسته به ارتباط پردازشگر با سیستم، داده‌ها، وقایع و اطلاعات، تفسیر می‌شوند. یک سیستم پردازش داده اغلب از بخش‌های؛ تبدیل‌داده، اعتبارسنجی، مرتب‌سازی و خلاصه‌سازی داده‌ها، تجمیع داده، آنالیز و گزارش‌دهی تشکیل می‌شود. نخستین ماشین‌هایی که سیستم پردازش داده در آنها نصب و بکار گرفته شد، دستگاه‌های پانچ کارت بود.
میناموتو نو یوشی‌کاتا
میناموتو نو یوشی‌کاتا ؛ زمان تولد نامشخص – September 14, 1155) دومین پسر میناموتو نو تامه‌یوشی، برادر ناتنی میناموتو نو یوشیموتو، سامورایی از خاندان کاواچی گنجی یک شاخه از خاندان میناموتو در اواخر دوره هی‌آن اهل ژاپن بود. وی پدر میناموتو نو یوشی‌ناکا بود. در سن ۳۰ سالگی در حمله میناموتو نو یوشی‌هیرا در جنگ اوکورا کشته شد. پسر بزرگش به فرزند خواندگی میناموتو نو یوریماسا درآمد و پسر دومش یوشی‌ناکا که در آن زمان دو سال داشت در ولایت شینانو، «روستای کیسو» به ناکاهارا نو کانه‌توئو سپرده شد و توسط وی پرورش یافت. یوشی‌ناکا خاندان کیسو را در بنیانگذاری کرد. نوه وی؛ پسر ارشد میناموتو نو یوشی‌ناکا نیز میناموتو نو یوشی‌تاکا نام داشت.
دانکن جیمز
ابتدای زندگی
پدر جیمز قبل از اینکه وی متولد شود خانواده خود را ترک کرد، به همین خاطر جیمز دوران کودکی خود را در پیش مادر، پدربزرگ و مادربزرگش گذراند.
بلو
مقاله اصلی: بلو (گروه موسیقی)
در اوایل سال ۲۰۰۰، جیمز به همراه دوستش آنتونی کاستا، لی رایان و سایمون وب را متقاعد کردند تا گروهی به نام بلو(Blue) تشکیل دهند.
موسیقی پاپ گروه بلو که تحت تاثیر ریتم و بلوز قرار گرفته بود، موفقیت تجاری گروه را در بریتانیا و چندین کشور اروپایی دیگر همچون ایتالیا، پرتغال، بلژیک، فرانسه، استرالیا و نیوزیلند، تضمین کرد.
گروه موسیقی بلو توانست ۱۰ تک‌آهنگ برتر که سه‌تای آن‌ها شماره یک شدند را از خود ارائه دهد.
حرفه انفرادی
در اکتبر سال ۲۰۰۴، جیمز با همکاری Keedie تک‌آهنگی به نام "من قلبم را باور دارم" ارائه داد که این تک‌آهنگ در جدول تک‌آهنگهای برتر بریتانیا شماره ۲ شد.
جیمز اولین تک‌آهنگ انفرادی خود، به نام "زودتر یا دیرتر" را در ماه ژوئن سال ۲۰۰۶ بیرون داد. با این وجود این تک‌آهنگ در بریتانیا هیچ موفقیتی نداشت و تنها توانست تا جایگاه ۳۵ام جدول موسیقی بریتانیا بالا بیاید. جیمز دومین تک‌آهنگ خود به نام Can't Stop a River را در اوت سال ۲۰۰۶ منتشر کرد. این تک‌آهنگ هم همانند تک‌آهنگ قبلی‌اش هیچ موفقیتی نداشت. آلبوم او به نام Future Past (گذشته آینده) در سال ۲۰۰۶ در جدول موسیقی بریتانیا شماره ۵۵ شد که در همانجا ۱۵٬۰۰۰ کپی از آن به فروش رفت. او در ایتالیا موفقیت بیشتری به دست آورد، جایی که آلبوم او به مقام دوم صعود کرد.
در نهایت به دلیل عدم علاقه به کارهای انفرادی او، جیمز اعلام کرد که حرفه موسیقی انفرادی را کنار می‌گذارد.
تئاتر
جیمز بعد از اعلام ترک حرفه موسیقی، در کارهای تئاتر از جمله Legally Blonde و West End production of Chicago ظاهر شد.
تلویزیون
جیمز گهگاهی به عنوان مجری تلویزیونی کار می کند. او در برنامه‌های تلویزیونی از جمله Don't Stop Believing و Scream if you know the answer، ظاهر شده است.
زندگی شخصی
جیمز در حال حاضر در هتفیلد هردفوردشایر زندگی می‌کند. او یک دختر کوچک از دوست‌دختر سابق خود، کلر گرنجر دارد. گرنجر بعد از رابطه کوتاه عاشقانه‌اش با جیمز از او حامله شد و در سال ۲۰۰۵ وضع حمل کرد. جیمز گفته اگرچه با مادر دخترش بهم زده است، ولی هنوز هم رابطه دوستانه‌ای با او دارد.
جیمز در یک مصاحبه با نشریه "خبرهای جهان" اعلام کرد که دوجنس‌گرا است. او نواده هربرت چپمن، مدیر باشگاه فوتبال آرسنال در دهه ۱۹۳۰ میلادی است.
کمونیسم
کمونیسم یا مرام اشتراکی، یک ایدئولوژی و جنبش فلسفی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است که هدف نهایی آن ایجاد یک جامعه کمونیستی است؛ جامعه‌ای که در آن مالکیت خصوصی بر ابزار تولید لغو شده و طبقات اجتماعی، پول و دولت وجود ندارد.
قدیمی‌ترین اشاره‌ها به یک جامعه آرمانی کمونیستی را می‌توان در جمهور اثر افلاطون دید. طی قرون افراد زیادی نظیر مزدک، تامس مور، شارل فوریه و غیره به طرق مختلف خواستار اشتراکی‌سازی منابع جامعه شدند. در دوره مدرن متفکرانی نظیر کلودهانری سن سیمون، شارل فوریه و پیر-ژوزف پرودون به کمونیسم پرداختند، با این حال اندیشه‌های کارل مارکس و فریدریش انگلس شالوده اصلی کمونیسم را شکل داد. آن دو، که از اوضاع طبقه کارگر در جوامع صنعتی آزرده‌خاطر بودند، اعتقاد داشتند تاریخ همه جوامع، تاریخِ مبارزهٔ طبقاتی است و با انقلاب صنعتی و دگرگونی کلان اقتصادی فقط دو طبقهٔ پرولتاریا (کارگران) و بورژوازی (سرمایه‌داران) باقی مانده‌اند که دوّمی اوّلی را استثمار می‌کند. در نتیجه طبقه کارگر وقتی که به آگاهی طبقاتی برسد، به صورت انقلابی ابزارهای تولید و نهادهای دولتی را تسخیر و دولتی سوسیالیستی موسوم به دیکتاتوری پرولتاریا تأسیس خواهد کرد. زمانی که خطر ضدانقلاب بورژواها رفع شد، این دولت از بین میرود و جامعه‌ای کمونیستی به وجود خواهد آمد. مارکس و انگلس معتقد بودند تاریخ باید روند دیالکتیکی خود را طی کند و برپایی جامعه کمونیستی فقط در کشورهای پیشرفته صنعتی ممکن است.
در سده بیستم ولادیمیر لنین، با اعتقاد به این که انقلاب در کشورهای توسعه‌یافته نشدنی است، انقلاب کمونیستی را از روسیه — که پیشرفته و صنعتی نبود — آغاز کرد؛ زیرا روسیه را شکننده‌ترین حلقه در زنجیر کشورهای سرمایه‌دار می‌یافت. لنین اولین حکومت کمونیستی را در پی انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه تحت عنوان اتحاد جماهیر شوروی بنا نهاد و بعد از مرگ وی، ژوزف استالین سیاست سوسیالیسم در یک کشور را پیش گرفت تا تمرکز اتحاد شوروی بر تقویت خود در درون مرزهایش باشد. این سیاست با هدف نهایی لنین که خواستار انقلاب در کشورهای صنعتی و پیوستن روسیه به آن‌ها بود، تضاد داشت. در عهد استالین اتحاد شوروی کشوری صنعتی شد و نیز میلیون‌ها نفر در اثر پاکسازی بزرگ کشته شدند. پایان جنگ جهانی دوم که شوروی در جناح پیروز آن قرار داشت، با آغاز جنگ سرد همراه بود؛ همچنین تعداد کشورهای کمونیستی از ۲ به ۱۳ رسید و بر بخش‌های وسیعی از شرق اروپا، بالکان و شرق و جنوب شرق آسیا از جمله چین حاکمیت کمونیستی برقرار شد. دیگر مکتب مهم مارکسیست–لنینیستی، مائوئیسم است که بر پایه تفکرات مائو زدونگ شکل گرفته و علاوه بر انقلاب کارگری، بر انقلاب دهقانی تأکید دارد. کمونیسم مکاتب غیر مارکسی مثل آنارکو کمونیسم نیز دارد. با مرگ استالین در ۱۹۵۳، اختلافاتی میان دولت‌های کمونیستی پدید آمد که از مهم‌ترین پیامدهای آن جدایی چین و شوروی بود. در همین دوره، چین در اثر برنامه یک گام بزرگ به جلو از مائو قحطی بزرگی را تجربه کرد که با مرگ ۱۵ تا ۳۰ میلیون، یکی از بزرگ‌ترین کشتارهای جمعی در حکومت‌های کمونیستی را سبب شد. اصلاحات اقتصادی چین بعد از مرگ مائو در سال ۱۹۷۶، اقتصاد آن کشور را به اقتصادی کاپیتالیستی تبدیل کرد. شوروی در ۱۹۷۹ (۱۳۵۷ شمسی) افغانستان را اشغال کرد که مقاومت محلی و دخالت غرب در آن منازعه، باعث شد هزینه‌های زیادی برایش به همراه داشته باشد. میخائیل گورباچف، آخرین رهبر شوروی که در ۱۹۸۵ زمام امور را در دست گرفت، برای پایان دادن به «دوره رکود» اصلاحاتی اقتصادی و سیاسی اعمال و نیز نیروهای نظامی کشورش را از افغانستان خارج کرد که او را در داخل و خارج از کشور محبوب کرد. اصلاحات گورباچف همچنین زمینه‌ساز سقوط رژیم‌های کمونیستی شرق اروپا در ۱۹۸۹ و نهایتاً فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱ شد. امروزه چین، لائوس، کره شمالی، ویتنام و کوبا از جهاتی تنها کشورهای کمونیستی جهان هستند، هر چند فقط کره شمالی است که به شیوه دولت‌های بلوک شرق قرن ۲۰ اداره می‌شود.
کشورهای کمونیستی معمولاً تک‌حزبی هستند و توسط حزب کمونیست اداره می‌شوند. دولت از حزب جدا است و وظایفی چون اجرای قانون و دفاع از کشور را بر عهده دارد. کشورهای کمونیستی عمدتاً، اقتصادهایی دستوری دارند و مالکیت تشکیلات بزرگ اقتصادی در انحصار دولت است. این کشورها همچنین سیاست‌های رفاهی گسترده‌ای چون مراقبت‌های پزشکی و تحصیل رایگان نیز دارند که البته بی‌نقص اجرا نمی‌شد و مشکلاتی هم دارد. دولت‌های کمونیستی به‌طور رسمی جامعه خود را دارای دو طبقه «کارگر» و «کشاورز» می‌دانستند و خود را متعهد به برابری جنسیتی معرفی می‌کردند و در مواردی چون حضور زنان در مجلس آمار بالایی داشتند. همچنین، دولت‌های کمونیستی، عمدتاً موضعی ضدمذهبی دارند و مذهب را به عنوان عامل ارتجاعی جهت استمرار استثمار طبقاتی مضر می‌دانند.
وجه تسمیه
کمونیسم کلمه‌ای فرانسوی است. این عبارت از کمون (به معنی مشترک، آزاد یا عمومی) و پسوند ایسم تشکیل شده‌است. بدین ترتیب از نظر لغوی می‌تواند «حالت مشترک‌بودن» یا «گرایش به مشترک‌بودن» تعبیر شود. مطابق گفته دیکشنری انگلیسی آکسفورد کلمه «کمونیسم» اولین مرتبه در سال ۱۸۴۰ توسط اتین کابه، سوسیالیست تخیلی فرانسوی، به کار برده شد اما پیشتر نیز به اشکال و معانی گوناگون به کار گرفته می‌شد، که نمونه‌ای از آن در آثار نیکولا ادم رستیف دیده می‌شود.
کمونیست به معنای «پیرو کمونیسم» است. این کلمه قرن‌ها سابقه دارد، اما در گذشته معانی متفاوتی داشته‌است. در قرن چهاردهم میلادی آن را به معنی «چیزی که تحت پوشش قانون ارث قرار نمی‌گیرد»، مثلاً یک صومعه، به کار می‌بردند. ویکتور دوپای، متفکر فرانسوی قرن ۱۸، چهار سال قبل از انقلاب فرانسه خود را «نویسنده کمونیست» (auteur communiste) لقب داده‌است، که به معنای امروزی نزدیک‌تر است. بعد از انتشار مانیفست حزب کمونیست توسط کارل مارکس و فریدریش انگلس، در سال ۱۸۴۸ بود که «کمونیست» معنای تازه «مخالف کاپیتالیسم» به خود گرفت.
کمونیسم، به عنوان یک نظریه
کمونیسم یکی از اشکال سوسیالیسم است. آرمان این مکتب آن است که مالکیت خصوصی و اقتصاد سودمحور را با مالکیت عمومی و اشتراکی جایگزین کند. مانند مکاتب بسیار دیگر، تعریف یکسانی از کمونیسم وجود ندارد. سبب این تعابیر و تفاسیر مختلف آن است که متفکران و نظریه‌پردازان بسیاری در اعصار گوناگون در شکل‌گیری و تکامل کمونیسم نقش داشته‌اند. نیز در تفکرات و نظریات برخی از مشهورترین کمونیست‌ها ابهامات، تفاوت‌ها و حتی تناقض‌هایی وجود دارد که باعث شده از آن‌ها تعبیرهای نایکسانی شود. علی‌رغم این، اتفاق نظر کافی بین آن‌ها وجود دارد که ترسیم تصویری منسجم را ممکن کند.
قبل از مارکس
کارل مارکس امروزه پدر کمونیسم به‌شمار می‌رود اما او در واقع مبدع این تفکرات نبود و اسلافی چون کلودهانری سن سیمون و شارل فوریه و معاصرانی نظیر پیر-ژوزف پرودون داشت. ولی میان نظریات متفکران قبل از مارکس و ایدئولوژی‌های رژیم‌های کمونیستی قرن بیستم شباهت‌های کمی دیده می‌شود و این‌ها از مفاهیم مارکسیستی چون مبارزه طبقاتی پیروی نمی‌کردند. افلاطون در جمهور مالکیت خصوصی را عامل فاسد شدن دانسته‌است و معتقد بود طبقه محافظ جامعه باید چون یک خانواده بزرگ با مالکیت اشتراکی ثروت و نیز زن و فرزند زندگی کند. اصلاح‌گران اجتماعی قرون وسطی مسیحیان اولیه را اعضای جامعه‌ای اشتراکی به حساب می‌آوردند. آنان به بخشی از اعمال رسولان مشتمل بر «حواریون عیسی یک قلب و یک روح بودند و هیچ‌کدام آنچه داشت را مال خود نمی‌دانست، بلکه همه‌چیز مشترک بود» استناد می‌کردند. اصلاح‌گر ایرانی مزدک نیز در قرن پنجم طالب اشتراکی‌سازی منابع جامعه شد. جان ویکلیف، الهی‌دان انگلیسی قرن ۱۴ میلادی، معتقد بود در گذشته همه چیز «پاک و اشتراکی» بود. در مناطق دیگر اروپا چون آلمان و بوهم گرایش‌های رادیکال‌تری وجود داشت. تابوریتیان، شاخه‌ای رادیکال از مسیحیان هوسی، از نوعی کمونیسم پیروی می‌کردند. در برخی متون از قرن ۱۶ آلمانی راهکارهای خون‌باری برای مقابله با دشمنان جامعه اشتراکی احتمالی وجود دارد. در یک مورد، نویسنده ناشناسی که مورخان «انقلابی راین علیا» خطابش می‌کنند، نوشته‌است که در هر روز باید ۲٬۳۰۰ روحانی در حمامی از خون کشته شوند و این کار برای ۴ سال و نیم ادامه پیدا کند. او معتقد بود لازم است که «همه اموال، یکی شوند و در آن صورت واقعاً فقط یک گله و یک چوپان وجود خواهد داشت.» او این را راهی برای رسیدن به هزاره نهایی و بازگشت دوباره عیسی می‌دانست. یک دهه بعد، توماس مونتسر با عقاید مشابه در مورد بازگشت عیسی و رفتار با فئودال‌ها، جنگ رعایای آلمان را رهبری کرد اما شکست خورد و در سال ۱۵۲۵ بعد از شکنجه کشته شد. اتوپیا، کتابی از تامس مور به سال ۱۵۱۶ م، یکی از قدیمی‌ترین آثاری است که در آن جامعه‌ای اشتراکی توصیف شده‌است. راوی در اتوپیا می‌گوید که «تا زمان الغای مالکیت خصوصی، هرگز سهم منصفانه‌ای از منابع نصیب تو نخواهد شد.» مور خود تردیدهایی در مورد این جامعه داشت، اما علی‌رغم این، جامعه‌ای اشتراکی را به جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کرد ترجیح می‌داد. نزدیک به یک قرن بعد، فیلسوف ایتالیایی توماسو کامپانلا در شهر خورشید (چاپ ۱۶۰۲) آرمانشهر مشابهی را به تصویر کشید.
در عصر روشنگری تفکرات دربارهٔ جامعه آینده دستخوش تغییراتی شد. در این دوره متفکرانی چون مونتسکیو، تورگو و آدام فرگوسن نظریاتی در ربط با مراحل توسعه یک جامعه ارائه دادند و این نظریات بر کارل مارکس اثرگذار بودند. انقلاب فرانسه رهگشای تفکرات رادیکال‌تری شد که نه به دنبال درک، بلکه به دنبال تغییر بودند. این انقلاب مورد توجه ویژه انقلابیون بعدی، از مارکس تا لنین، بوده‌است. گروهی از انقلابیون فرانسوی، معروف به بابوویست‌ها، نزدیک‌ترین تفکرات به کمونیسم را داشتند زیرا آن‌ها برابری را بالاترین ارزش می‌دانستند. نظریه‌پرداز فرانسوی کلودهانری سن سیمون، برخلاف باوویست‌ها، به برابری معتقد نبود. او که «پدر سوسیالیسم نظری» به حساب می‌آید، باور داشت که رقابت آزاد اقتصادی منجر به فقر و بحران می‌شود و جامعه لاجرم به سمتی می‌رود که امور آن تنها بر اساس نیازهای اجتماعی پیش برده خواهد شد. تفکرات سیمون اولین شکل سوسیالیسمی بود که کارل مارکس جوان با آن آشنا شد اما به دلیل آن‌که سیمون معتقد به دوری از خشونت و همکاری میان طبقات (و نه مبارزه طبقاتی اجتناب‌ناپذیر) بود، مارکس طرفداران مکتب او را جدی نمی‌گرفت.
از چهره‌های مهم در شکل‌دهی به تفکرات سوسیالیستی قرن نوزدهم، شارل فوریه و پیر-ژوزف پرودون بودند. فوریه طالب لغو مالکیت خصوصی نبود اما آینده‌ای را دوست می‌داشت که در آن کارگران به صورت تعاونی مالک شرکت خود باشند و نقش دولت تنها به مدیریت اقتصاد کاهش پیدا کند. او معتقد بود نیروی کار حقوق‌بگیر در واقع برده کارفرماست و بدین شیوه از بردگی آزاد می‌شود. پرودون کسی بود که اولین بار لفظ «سوسیالیست علمی» را به کار برد. او به مبارزه طبقاتی باور نداشت زیرا تحقق تفکرات خود را برای همه انسان‌ها می‌خواست. مارکس به هر دو شدیداً تاخته‌است؛ او حتی کتابی در نقد فلسفه فقر از پرودون با عنوان فقر فلسفه نوشت. اتین کابه کتابی به نام سفر به ایکاری نوشت و جامعه‌ای تخیلی فاقد مالکیت خصوصی را توصیف کرد. رابرت اوون، کارخانه‌دار ولزی، تحت‌تأثیر عقاید کابه در ایالات متحده کومون‌هایی بنیان گذاشت و این چنان شهرتی برایش ایجاد کرد که در راه سفر به ایندیانا، پنج رئیس‌جمهور آمریکا به ملاقاتش رفتند. جنبش ایکاریایی تأثیری بر عقاید کارل مارکس نداشت.
مارکسیسم
تفکرات کارل مارکس و فریدریش انگلس بخش اعظم مارکسیسم را تشکیل می‌دهند، هر چند مارکس از انگلس اثرگذارتر بود. کارل مارکس در آلمان متولد شد اما بیشتر سال‌های بزرگسالی خود را در انگلستان، در دوره انقلاب صنعتی و شکل‌گیری سرمایه‌داری، سپری کرد. انگلس پسر یک کارخانه‌دار آلمانی بود. او که مانند مارکس، از آنچه بی‌عدالتی‌های یک جامعه طبقاتی به حساب می‌آورد، آزرده‌خاطر بود، در اثری به نام وضعیت طبقه کارگر انگلیس (چاپ ۱۸۴۴) شرایط طبقه کارگر را به صورت تاریک و کابوس‌واری توصیف می‌کند. مارکس و انگلس فقر، بیماری و مرگ در سن کم که پرولتاریا با آن درگیر بودند را از امراض ساختاری سرمایه‌داری می‌دانستند و معتقد بودند جایگزینی این سیستم با کمونیسم — نظامی بر پایه مالکیت عمومی ابزار تولید نظیر کارخانه‌ها، معادن و غیره — تنها راه برای حل مشکلات مذکور است. ماتریالیسم تاریخی، انتقاد از سرمایه‌داری و براندازی انقلابی آن (و جایگزینی نهایی‌اش با کمونیسم) سه رکن اصلی تفکرات کارل مارکس را تشکیل می‌دهند.
در آن عهد هنوز پژواک‌های انقلاب فرانسه در اروپا حس می‌شد و نیز مارکس در طول زندگی خود چند دوره انقلابی، ۱۸۳۰، ۱۸۴۸–۹ و ۱۸۷۱، را تجربه کرده بود. او باور داشت الگویی تاریخی در این انقلاب‌ها وجود دارد؛ در هر دوره از مراحل توسعه جوامع، اعضای آن جامعه «نیاز» های متفاوتی دارند و به صورت اجتماعی با یکدیگر برای دستیابی به آن همکاری می‌کنند و این همکاری در هر دوره به «مناسبات تولید» آن عهد بستگی دارد. نتیجتاً، تاریخ انسان باید با در نظر گرفتن تاریخ صنایع مطالعه شود. مارکس انتقال از یک مرحله به مرحله دیگری از توسعه جامعه را با توجه به این جنبش‌ها و همچنین نحوه تقسیم کار در آن جامعه تعیین می‌کرد. به گفته او، آگاهی تعیین‌کننده زندگی نیست، بلکه زندگی تعیین‌کننده آگاهی است؛ در نتیجه، برداشت ماتریالیستی از تاریخ می‌گوید انسان‌ها نه آنند که تصور می‌کنند هستند، بلکه کسانی هستند که تفکراتشان را از جهان پیرامون خود گرفته‌اند و همین آگاهی‌شان را شکل می‌دهد و ایده از عمل گرفته می‌شود، نه برعکس. به بیان دیگر و به عنوان مثال، الغای برده‌داری بدون دستیابی به ماشین بخار غیرممکن است. به همین صورت، آزادی انسان تنها با دستیابی به نیازهای روزانه زندگی ممکن است و نیروهای مولد باید به مرحله بالایی از توسعه برسند. با این حال، پیشرفت نیروهای مولد سبب می‌شود طبقه‌ای شکل بگیرد که با روابط تولید موجود در ستیز است؛ اینان که پرولتاریای بین‌المللی نام دارند تمام بار جامعه را به دوش می‌کشند اما از مزایای آن بهره نمی‌برند و به همین دلیل توانایی دستیابی به آگاهی کمونیستی را دارند؛ آن‌ها سرانجام طبقه حاکمه را سرنگون می‌کنند و جامعه را از نو شکل می‌دهند.
مارکس رابطه فرد با ابزار تولید را فاکتور تعیین‌کننده طبقه او می‌دانست. به عبارت ساده‌تر، مالکیت — به خصوص مالکیت چیزی که بتواند تولید ثروت کند — طبقه فرد را مشخص می‌کند. به عنوان مثال، در نظام ارباب‌رعیتی، بزرگ‌ترین شکاف طبقاتی میان زمین‌داران و کسانی که برای زمین‌داران کار می‌کردند، بود. با انقلاب صنعتی، این شکاف به شکاف بین کارخانهداران و کسانی که برای کارخانه‌داران کار می‌کردند، تبدیل شد. مارکس اینان را به دو گروه «سرمایه‌دار» (کاپیتالیست) یا «بورژوازی» و «پرولتاریا» تقسیم کرده‌است. او، چنان‌که در مانیفست حزب کمونیست اشاره کرده، معتقد بود «تاریخ همه جوامع تا این عصر، تاریخ مبارزه طبقاتی است.» نیز عقیده داشت که تنش میان طبقات در نهایت منجر به تغییرات انقلابی خواهد شد. در نظر مارکس، با ظهور سرمایه‌داری از پیچیدگی رابطه بین طبقات کاسته شده، و تنها دو طبقه اصلی بورژوازی و پرولتاریا باقی مانده‌اند. مبارزه طبقاتی نیز میان این دو، و نه بین دو طبقه اقلیتی که بر سر قدرت مبارزه می‌کنند، اتفاق می‌افتد و سرانجام آن یک انقلاب سوسیالیستی است. مارکس تا حدی تحت تأثیر هگل بود، اما تفاوت بزرگ این دو در ایدئالیست‌بودن هگل و ماتریالیست‌بودن مارکس است.
مارکس گذر از یک دوره سرمایه‌داری را ضروری می‌دانست، دوره‌ای که با تغییرات عظیم علمی و فنی سلطه انسان بر طبیعت را افزایش داده و ثروت بیشتری تولید کرده‌است. اما مشکل، در نظر مارکس، این بود که این ثروت به شیوه ناعادلانه‌ای تقسیم شده‌است. بورژواها بخش اعظم ثروت را تصاحب می‌کنند و در ازای ساعت‌ها کار سخت مبلغ کمی به نیروی کار می‌پردازند؛ مارکس سودی که بعد از پرداخت هزینه تولید و دستمزد کارگران برای سرمایه‌داران باقی می‌ماند را ارزش اضافی نامیده و این تفاوت را «نرخ استثمار» خوانده‌است. نتیجتاً، بورژوازی ثروت عظیمی را انباشته می‌کند، در حالی‌که کارگران فقیر و فقیرتر می‌شوند. نیز این ثروت به بورژوازی امکان کنترل دولت را می‌دهد. به علاوه، مارکس اعتقاد داشت، استثمار یک طبقه توسط طبقه‌ای دیگر حتی دیده هم نمی‌شود، همان‌طور که در جوامع برده‌دار، برده‌داری معمول، طبیعی و عادلانه توصیف می‌شد. بدین شیوه به توزیع ناعادلانه ثروت و قدرت سیاسی مشروعیت داده می‌شود. حتی ممکن است طبقه کارگر نیز این را بپذیرد. مارکس این وضعیت را «آگاهی اشتباه» توصیف می‌کند که یکی از ابزارهای آن دین، افیون توده‌ها، است زیرا سبب می‌شود کارگران وضعیت خود را بخشی از مشیت الهی بدانند. مارکس «ازخودبیگانگی» طبقه کارگر را از دیگر مشکلات ناشی از سرمایه‌داری به حساب می‌آورد.
بخش سوم براندازی سرمایه‌داری و جایگزینی نهایی آن با کمونیسم است. مارکس معتقد بود نظام اقتصادی مبتنی بر سرمایه‌داری محکوم به بی‌ثباتی و بحران ادواری است و دچار شدن به مشکلاتی چون رکود باعث افزایش بیکاری، کاهش حقوق و افزایش فقر میان پرولتاریا می‌شود؛ نتیجتاً آنان قانع خواهند شد که منافعشان با منافع بورژواها در تضاد است. آنان که به آگاهی طبقاتی رسیده‌اند، ابزارهای تولید و نهادهای دولتی را تسخیر می‌کنند و دولتی سوسیالیستی — که مارکس دیکتاتوری پرولتاریا می‌خواندش — تأسیس خواهند کرد تا از انقلاب در برابر ضدانقلاب بورژوازی حفاظت کند. زمانی که این خطر رفع شد، نیاز به دولت از بین می‌رود و آن دولت جای خود را به یک جامعه کمونیستی بدون طبقه خواهد داد.
منظور دقیق مارکس از دیکتاتوری پرولتاریا مشخص نیست. او تنها دو بار از این عبارت استفاده کرده‌است، بدون ارائه جزئیات؛ زیرا معتقد بود «وظیفه من نیست که برای آشپزخانه های آینده دستورالعمل آشپزی بنویسم.» اما کمون پاریس در ۱۸۷۱ او را تحت تأثیر قرار داد و ممکن است منظور چنین چیزی باشد. مارکس معتقد بود دیکتاتوری پرولتاریا چون پلی بین جامعه سرمایه‌داری و جامعه کمونیستی عمل می‌کند و در نتیجه، انتقال دموکراتیک از سرمایه‌داری به کمونیسم ممکن نیست. نیز اعتقاد داشت تنها جوامع صنعتی می‌توانند انقلاب سوسیالیستی داشته باشند و همچنین باور نداشت انقلاب سوسیالیستی در یک کشور به تنهایی کارساز باشد. در سال ۱۸۶۴، انجمن بین‌المللی کارگران (که به بین‌الملل اول مشهور است) با محوریت تفکرات مارکس تأسیس و مارکس نیز به عضویت شورای عمومی آن انتخاب شد. مارکس در بین‌الملل اول درگیر نزاعی با آنارشیست‌های حاضر در آن به رهبری میخائیل باکونین گردید. این انجمن نهایتاً با انتقال مقر مرکزی آن به نیویورک رو به زوال گذاشت و سرانجام منحل شد.
مارکس معتقد بود جامعه کمونیستی دو مرحله خواهد داشت. در مرحله اول، جامعه که به تازگی خود را از سرمایه‌داری رها کرده، دچار نابرابری اجتناب‌ناپذیری خواهد شد اما در مرحله نهایی مشکلات رفع خواهد شد و آن زمان است که شعار معروف سوسیالیسم، «از هرکس به اندازه توانایی‌اش، به هرکس به اندازه نیازش»، رنگ حقیقت خواهد گرفت. برخی از مطالبات جامعه کمونیستی مارکس، مثل تحصیل همگانی و مالیات بر پایه قدرت پرداخت، امروزه تقریباً در همه جهان وجود دارد، اما بخش‌های دیگر نظیر مالکیت عمومی حتی در جهان حاضر، مانند دوران زندگی مارکس، مطالباتی رادیکال به حساب می‌آیند.
تجدیدنظرطلبان
بعد از مرگ انگلس در ۱۸۹۵، مارکسیست‌ها به دو گروه اصلی تقسیم شدند: تجدیدنظرطلبان و انقلابی‌ها. تجدیدنظرطلبان ترجیح می‌دادند که انتقال به جامعه سوسیالیستی به صورت صلح‌آمیز انجام شود. از جمله آن‌ها، ادوآرد برنشتاین رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان و از دوستان انگلس بود. برنشتاین مارکسیسم را از چهار نظر مورد تجدیدنظر قرار داد. اول، یک بعد اخلاقی به آن اضافه کرد، مبنی بر اینکه انسان‌ها هدف هستند و نباید با آنان چون وسیله رفتار کرد؛ چه توسط سرمایه‌داران و چه توسط کمونیست‌ها. دوم، با ظهور اتحادیه‌های تجاری و احزاب سیاسی کارگری، فرصت‌هایی ایجاد شده که تجدیدنظر در تفکرات مارکس را امری ضروری کرده‌است. سوم، با افزایش قدرت این اتحادیه‌ها و احزاب، وضعیت پرولتاریا — برخلاف پیش‌بینی مارکس — رو به بهبود است؛ و چهارم، دیکتاتوری پرولتاریا مستعد تبدیل‌شدن به دیکتاتوری سخنوران و نویسندگان است. برنشتاین مورد حمله مارکسیست‌های وفادار به اصل تفکرات مارکس، قرار گرفت و آنان او را بورژوا و ضدانقلابِ خائن به آرمان لقب دادند. از جمله منتقدان او، انقلابی روس ولادیمیر لنین بود.
لنینیسم
ولادیمیر لنین در شهر کوچکی در نزدیکی رود ولگا متولد شد. والدین او هر دو معلم بودند و این حس مسئولیت اجتماعی را در او تقویت می‌کرد. در نوجوانی، برادر بزرگ‌تر لنین به اتهام تلاش برای ترور تزار الکساندر سوم اعدام شد. دو مورد یادشده در تفکرات او تأثیرگذار بودند. او مدت کوتاهی بعد از اعدام برادرش شروع به مطالعه آثار کارل مارکس و سوسیالیست‌های رادیکال روس نظیر نیکلای چرنیشفسکی کرد. نیز رهبران حزب سوسیال دموکرات آلمان نظیر کارل کائوتسکی بر او تأثیر گذاشتند. برخلاف مارکس، لنین شدیداً در سیاست کشور خود دخیل و نتیجتاً بزرگ‌ترین تأثیراتش بر نظریه کمونیسم حاصل تجربیات شخصی، واکنش جهان اطراف و اختلافاتش با دیگر مارکسیست‌ها بود. تعریف نقش حزب انقلابی، نظریه امپریالیسم و تمایز سوسیالیسم و کمونیسم از یکدیگر، مهم‌ترین اثرات لنین بر کمونیسم هستند.
مارکس اشارات کمی به نقش احزاب کرده‌است. اما لنین اعتقاد داشت شکل‌گیری آگاهی سیاسی در طبقه کارگر روسیه، امری زمان‌بر است و در نتیجه، وجود یک حزب «پیش‌قراول» ضروری است. در چه باید کرد؟ لنین می‌نویسد که انقلاب نباید توسط پرولتاریا به تنهایی انجام شود، بلکه باید توسط آنان و به رهبری پیش‌قراولان به پیروزی برسد. اینان سپس توده را راهنمایی و هدایت خواهند کرد. وجود چنین حزبی ضرورت دارد زیرا توده به دلیل رنج‌بردن از آگاهی اشتباه نمی‌تواند به خودی خود حکومت کند و دموکراسی باید امری درون‌حزبی باشد. این نظریات نخبه‌گرایانه او با استدلال افلاطون مبنی بر حکومت یک پادشاه فیلسوف مقایسه می‌شود.
رساله امپریالیسم، بالاترین مرحله سرمایه‌داری اثری است که لنین در ۱۹۱۷ برای توضیح دلایل آغاز جنگ جهانی اول نوشته‌است. در این رساله، لنین که امپریالیسم را بالاترین مرحله سرمایه‌داری می‌داند، استدلال می‌کند که قدرت‌های بزرگ همه جهان را بین یکدیگر تقسیم کرده‌اند و فتح مستعمرات یکدیگر تنها راه باقی‌مانده برای به دست آوردن منابع، بازارهای جدید و نیروی کار ارزان است. نیز آنان از منابع مستعمراتشان برای «رشوه‌دادن» (مانند کاهش ساعات کار و افزایش حداقل دستمزد) به طبقه پرولتاریا استفاده می‌کنند و در نتیجه انقلاب نمی‌تواند از این کشورها آغاز شود. اهمیت این اثر این است که لنین از آن برای توجیه در دست‌گرفتن قدرت در روسیه استفاده کرد؛ که بدعتی در مارکسیسم به حساب می‌آید زیرا آن کشور هنوز صنعتی نبود و در واقع بیشتر فئودالی می‌مانست تا کاپیتالیستی، در نتیجه آمادگی یک انقلاب سوسیالیستی را نداشت. لنین معتقد بود که روسیه شکننده‌ترین حلقه در زنجیر کشورهای سرمایه‌دار است و با شکستن این حلقه، فروریختن زنجیر آغاز خواهد شد و آن زمان روسیه به کشورهای صنعتی چون آلمان، فرانسه و بریتانیا خواهد پیوست. انقلابیون بسیاری در سراسر جهان از این نظریه لنین برای توجیه در دست‌گرفتن قدرت در کشورهای غیرصنعتی استفاده کرده‌اند.
سومین تأثیر مهم لنین بر نظریه کمونیسم، ایجاد تمایز بیشتر بین سوسیالیسم و کمونیسم بود. مارکس گاه از هر دو عبارت به یک معنی استفاده کرده، مگر در برخی موارد که سوسیالیسم را پیش‌زمینه‌ای برای کمونیسم دانسته‌است. اما لنین به صراحت مشخص کرده که توزیع درآمد تحت سوسیالیسم و کمونیسم متفاوت باید باشد. به عقیده او، تحت کمونیسم هر کس به اندازه توانایی‌اش کار خواهد کرد و به اندازه نیازش داده خواهد شد، اما تحت سوسیالیسم هرکس به اندازه توانایی‌اش کار خواهد کرد، حال آن‌که به اندازه کاری که انجام می‌دهد، سهم خواهد برد. کشورهای کمونیستی در برخی موارد این نظریه لنین را برای توجیه اختلاف میان درآمدها در کشورهای خود به کار برده‌اند. همچنین لنین تأکید بیشتری بر اهمیت یک دولت قدرتمند در پیامد انقلاب سوسیالیستی داشت.
مارکسیسم–لنینیسم
مارکسیسم–لنینیسم ایدئولوژی سیاسی رسمی اتحاد شوروی و دیگر کشورهای بلوک شرق بود. ولادیمیر لنین خود این عبارت را به کار نبرده و آن را بعد از مرگش ابداع کردند. مارکسیسم–لنینیسم در ابتدا بدان معنا به کار می‌رفت که مارکسیسم به وسیله لنینیسم با شرایط روز وفق داده شده‌است. این تفکر در آغاز دیدی جهانی داشت اما با اتخاذ سیاست سوسیالیسم در یک کشور توسط استالین، به عبارتی جهت مشروعیت‌بخشی به این سیاست تبدیل شد و حتی پس از استالین‌زدایی نیز ایدئولوژی دولتی شوروی باقی ماند. برخی رژیم‌های کمونیستی دیگر مواردی بدان افزودند؛ در چین تا سال ۲۰۰۲ از آن با عنوان «مارکسیسم–لنینیسم و تفکر مائو» زدونگ نام برده می‌شد و در آن سال نام جانشینان مائو را نیز اضافه کردند. همچنین در کره شمالی «مارکسیسم–لنینیسم و ایده جوچه» می‌خوانندش و با ویژگی‌هایی مثل خودکفایی، شباهت آن به سیاست سوسیالیسم در یک کشور آشکار است.
استالینیسم
لنین در ژانویه ۱۹۲۴ درگذشت. مرگ او یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های رژیم‌های کمونیستی – ناتوانی یا بی‌میلی برای ایجاد شیوه مشخص انتقال قدرت – را آشکار کرد. به هر روی ژوزف استالین تا اواخر دهه ۱۹۲۰ قدرت خود را مستحکم و رقبا را از میدان به در کرده بود. استالین نظیر مارکس یا لنین نظریه‌پرداز بزرگی نبود، اما تأثیراتی بر نظریه کمونیسم گذاشت. مهم‌ترین این تأثیرات، تبدیل «سوسیالیسم در یک کشور» به سیاست رسمی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در ۱۹۲۵–۶ بود.
مبتکر سوسیالیسم در یک کشور، نیکلای بوخارین بود. هدف از این نظریه آن بود که محدود کردن سوسیالیسم به مرزهای اتحاد شوروی توجیه شود، آن هم در شرایطی که لنین شخصاً معترف بود روسیه آماده سوسیالیسم نیست و باید به کشورهای صنعتی بپیوندد. در نتیجه سوسیالیسم در یک کشور با دو اصل از اصول مارکسیسم در تضاد بود. این همچنین زیربنایی شد برای توجیه دیگر سیاست‌های دولت استالین، به خصوص جمعی‌سازی کشاورزی و صنعتی‌سازی مداوم بر پایه یک اقتصاد دستوری. دو فاکتور مهم دیگر حکومت استالین — حکومت وحشت و کیش شخصیت — اثر ماندگاری بر رژیم‌های کمونیستی نگذاشتند.
مائوئیسم
مانند لنین، مائو زدونگ نیز به دلیل نارضایتی از وضع موجود در کشور خود جذب مارکسیسم، به خصوص نظریه امپریالیسم لنین و سوسیالیسم در یک کشور، شد. در آن زمان چین تحت حکومت ناسیونالیست‌ها و جنگ‌سالاران بود و مائو شیوه حکومت آنان را مناسب نمی‌یافت. جمهوری خلق چین تنها ابرقدرت جهان است که در حال حاضر تحت حکومت یک حزب کمونیست است.
بنا به گفته نظریه‌پردازان معاصر چینی، بزرگ‌ترین اثر مائو بر نظریه کمونیسم، ایجاد توجیهی برای حکومت حزب کمونیست بر یک جامعه «نیمه‌استعماری و نیمه‌فئودالی که از جمعیت روستایی و بورژوازی خرده‌پا تشکیل شده» بود. در واقع استالین هم که در مارکسیسم کلاسیک بدعت‌هایی ایجاد کرده بود، قبول داشت که مدل مارکسیستی بر پرولتاریای شهرنشین استوار است و نه جمعیت روستایی. نیز مارکس و انگلس در مانیفست حزب کمونیست از «حماقت زندگی روستایی» نوشته‌اند. در نتیجه مائو که در چین — کشوری با اکثریتی کشاورز — قدرت را در دست داشت، ضروری می‌دید که توجیهی مبنی بر اینکه حکومت او کماکان در چارچوب مارکسیسم است، ارائه کند. او مدعی بود که «خلاقانه» مارکسیسم را اصلاح کرده‌است تا با وضعیت چین سازگار شود. وی ابتدا از نظریه امپریالیسم لنین استفاده کرد تا عقب‌افتادگی چین را توضیح دهد و انقلاب در جامعه فقیر مبتنی بر کشاورزی را توجیه کند. سپس طبقه پرولتاریای استثمارشده توسط طبقه سرمایه‌دار حاکم را با ملتِ پرولتاریایی استثمارشده توسط کشورهای سرمایه‌دار مثل ایالات متحده جایگزین کرد. مائوئیسم بیش از مارکسیسم کلاسیک، به مارکسیسم–لنینیسم نزدیک است.