cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ساخت اجتماعی واقعیت
ذخیره اجتماعی دانش
نظریه‌های پیشین (برای مثال، ماکس شلر، کارل مانهایم، ورنر استارک، کارل مارکس و ماکس وبر) اغلب به دانش علمی و نظری توجه بسیاری می‌کردند ولی این تنها بخش کوچکی از دانش اجتماعی است که مربوط به گروه بسیار محدودی است. آداب و رسوم، تفاسیر رایج، نهادها، روال‌های مشترک، عادت‌سازی‌ها، در فرآیندهای اجتماعی و تقسیم کار، چه کسی چه کاری می‌کند، بخش بسیار بزرگ‌تری از دانش در جامعه را تشکیل می‌دهند. دانش نظری تنها بخش کوچکی است و به هیچ وجه مهم‌ترین بخش آن چیزی است که برای دانش در یک جامعه می‌گذرد. دانش اولیه در مورد نظم نهادی دانش است… مجموع «آنچه همه می‌دانند» در مورد یک جهان اجتماعی، مجموعه ای از اصول، اخلاق، ضرب‌المثل خرد، ارزش‌ها و باورها، اسطوره‌ها، و غیره است.» (ص ۶۵)
ساریگو
در این دهستان ۱٬۳۷۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۵٫۷۳ کیلومتر مربع است.
ساخت اجتماعی واقعیت
حوزه‌های معنایی
مجموعه کلی دانش به صورت اجتماعی توزیع و در زمینه‌های معنایی طبقه‌بندی شده است. توزیع پویا و وابستگی‌های متقابل این بخش‌های دانش ساختاری را برای ذخیره اجتماعی دانش فراهم می‌کند: مجموعه اجتماعی دانش واقعیت را با درجاتی از آشنایی متمایز می کند... دانش من از شغل خودم و دنیای آن بسیار غنی و خاص است، در حالی که من فقط دانش بسیار مختصری از جهان شغلی دیگران دارم (ص ۴۳). بنابراین توزیع دانش با این واقعیت ساده آغاز می‌شود که من همه چیزهایی را که برای همنوعانم می‌دانم نمی‌دانم و بالعکس، و به نظام‌های تخصصی بسیار پیچیده و باطنی ختم می‌شود. آگاهی از نحوه توزیع دانش موجود در جامعه، حداقل در طرح کلی، عنصر مهمی از همان ذخیره دانش است. (ص ۴۶)
زبان و نشانه‌ها
زبان همچنین نقش مهمی در تحلیل ادغام واقعیت روزمره دارد. زبان دانش عامیانه را با استان‌های محدود معنا پیوند می‌دهد، بنابراین افراد را قادر می‌سازد، برای مثال، رویاها را از طریق درک‌های مربوط به روز تعبیر کنند. ''زبان قادر است از واقعیت زندگی روزمره به طور کلی فراتر رود. می‌تواند به تجربیات مربوط به استان‌های محدود معنا اشاره کند، می‌تواند حوزه‌های گسسته‌ای از واقعیت را در برگیرد... زبان به مناطقی سرازیر می‌شود که نه تنها بالفعل، بلکه به طور پیشینی برای تجربه روزمره در دسترس نیستند.'' (ص ۴۰) در مورد کارکرد زبان و نشانه‌ها، برگر و لاکمن مدیون جورج هربرت مید و دیگر چهره‌های این حوزه هستند که به عنوان کنش متقابل نمادین، به ویژه در مورد امکان ساخت عینیت، اذعان می‌شود.
نشانه‌ها و زبان قابلیت همکاری را برای ساخت واقعیت روزمره فراهم می‌کنند: «یک نشانه قصد آشکاری دارد که به عنوان شاخصی از معانی ذهنی عمل کند… زبان می‌تواند به مخزن عینی انباشته‌های گسترده معنا و تجربه تبدیل شود که می‌تواند در زمان حفظ کند و به نسل‌های بعدی منتقل کند… زبان همچنین تجربیات را نشان می‌دهد و به من اجازه می‌دهد تا آنها را در دسته‌های گسترده‌ای قرار دهم که نه تنها برای خودم بلکه برای همنوعانم معنا دارند.» (صص ۳۵-۳۹)
واقعیت روزمره اجتماعی
افراد این ظرفیت را دارند که در مورد این واقعیت‌ها، از جمله واقعیت اجتماعی روزمره خود، تأمل کنند. این نوع بازتاب اغلب به عنوان بازتابندگی شناخته می‌شود ولی بسیار مهم، حتی بازتاب باید از برخی از ماده منبع استفاده کند یا ریشه در بین‌الاذهانی داشته باشد. بنابراین، پیشنهاد شده است که: همان طور که کارگزاران ظرفیت‌های بازتابی خود را اعمال می‌کنند، گذشته‌ای متشکل از تجربیات اجتماعی انباشته شده یا ته‌نشین شده در ذخایر دانش را با خود می‌آورند که راهنمایی لازم برای ادامه زندگی آنها و تفسیر واقعیت اجتماعی آنها را فراهم می‌کند.
نصف‌النهار ۱۰۹ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۰۹ درجه غربی ۱۰۹مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۷ ساعت و ۱۶ دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
پورنو هولوکاست
پورنو هولوکاست (Porno Holocaust) یک فیلم ترسناک ایتالیایی به کارگردانی جو داماتو است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
پورنو هولوکاست یکی از نخستین فیلم‌های ایتالیایی حاوی پورنوگرافی هاردکور بود که در سینماها اکران شد.
کوه نورک
کوه نورک، روستایی از توابع بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ایرندگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
باغ آب
این گونه از باغ‌ها که نمونه‌های نادری از آن در حال حاضر موجود است ، باغ‌هایی هستند که دارای یک آبگیر بزرگ اند و این آبگیر بزرگ گاه بخشی از باغ و گاه تمامی سطح آن را پوشانده به‌طوری‌که کوشک اصلی در میان آبگیر و بر روی آن ساخته شده‌است. از جمله نمونه‌های موجود می‌توان به باغ ائل گلی (شاه گولی ) در تبریز و کوشک چشمه علی در دامغان اشاره کرد. با توجه به منظر ویژه این نوع باغ‌ها در سرزمین کم آب ایران ،کارکرد اصلی باغ آب‌ها ، سکونت موقت برای تشریفات یا تفریح است.
کنترل جریان
جریان کنترل (Control flow) در علوم کامپیوتر، روشی در برنامه‌نویسی است، که ترتیب اجرا و ارزیابی عبارات، دستورالعمل‌ها یا رویه‌ها را در یک برنامه کامپیوتری، تعیین می‌نماید. تأکید بر رعایت کنترل جریان، زبان‌های برنامه‌نویسی دستوری را از برنامه‌نویسی اعلانی متمایز می‌کند. در برنامه‌نویسی دستوری، اجرای عبارت کنترل جریان، منجر به انتخاب و پیگیری یکی از دو یا چند مسیر موجود در برنامه خواهد شد.
گمبا
گمبا (現場 با تلفظ اصلیِ گِنبا، که در انگلیسی و دیگر زبان‌ها معمولاً gemba نوشته می‌شود)، اصطلاحی ژاپنی است به معنای «مکان اصلی». برای مثال کارآگاهان ژاپنی به محل وقوع جرم، گمبا می‌گویند.
در دیدگاه مدیریتیِ تولید ناب، اصطلاح گمبا برای توصیف محل کار واقعی به کار می‌رود. از این دیدگاه، مشکلات در محل کار واقعی (مثلاً در خط تولید یک محصول) رخ می‌دهند و بهترین راه حل‌ها را هم در همان محیط می‌توان کشف کرد (و نه مثلاً در یک جلسهٔ مدیریتی پشت درهای بسته).
اصطلاح گمبا در مدیریت کیفیت و مهندسی صنایع نیز کاربرد دارد.
مارینا پوروشنکو
مارینا آناتولییونا پوروشنکو (Мари́на Анато́ліївна Пороше́нко ; متولد ۱ فوریه ۱۹۶۲) یک متخصص قلب اوکراینی است که از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ بانوی اول اوکراین بود. او با پترو پوروشنکو رئیس‌جمهور سابق اوکراین ازدواج کرده‌است. پس از پایان دوره ریاست جمهوری همسرش در سال ۲۰۱۹، مارینا یک نامزد سیاسی محلی برای انتخابات در کیف بود.
زندگی‌نامه
مارینا پوروشنکو با نام مارینا پرودنتسوا (Марина Анатоліївна Переведенцева) در سال ۱۹۶۲ در کیف، شوروی اوکراین به دنیا آمد. پدرش آناتولی (متولد ۱۹۳۳) معاون وزیر بهداشت جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین بود. مادرش لیودمیلا در توپخانه کیف کار می‌کرد.
او در سال ۲۰۰۷ از آکادمی ملی مدیریت دولتی فرهنگ و هنر در رشته هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد.
در یک مصاحبه تلویزیونی در ژوئن ۲۰۱۴، مارینا گفت که قصد دارد در مسائل اجتماعی و فرهنگی که در حال حاضر اوکراین با آن مواجه است، مشارکت کند. در اواخر ژوئن ۲۰۱۴، او با ایرینا هراشچنکو، فرستاده طرح صلح برای شرق اوکراین و میانجی در مناقشه طرفدار روسیه در اوکراین در سال ۲۰۱۴ ملاقات کرد. آنها در مورد کمک‌های احتمالی به مردم در شرق اوکراین بحث کردند.
او از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ به عنوان رئیس بنیاد فرهنگی اوکراین خدمت کرد.
در انتخابات محلی کیف ۲۰۲۰، پوروشنکو در فهرست انتخابات شورای شهر کیف حزب همبستگی اروپایی (حزب ملی) که توسط همسرش پترو پوروشنکو رهبری می‌شود، در رتبه اول قرار گرفت. در انتخاب شهردار کیف (در طول انتخابات محلی کیف ۲۰۲۰) همبستگی اروپا از شهردار فعلی ویتالی کلیچکو (که توسط حزب UDAR نامزد شده بود) حمایت کرد. همبستگی اروپایی در انتخابات محلی کیف ۲۰۲۰ ۳۱ کرسی شورای شهر کیف را به دست آورد. کلیچکو بار دیگر به عنوان شهردار کیف انتخاب شد.
کمک‌های انسان دوستانه
مارینا پوروشنکو برای خانواده‌های دارای نوزاد در منطقه خارکف کمک‌های بشردوستانه ارسال کرد. او این موضوع را در صفحه فیسبوک خود اعلام کرد. مارینا پوروشنکو نوشت: «مانند هر روز در این سال بسیار طولانی، امروز هم همه ما به کمک به غیرنظامیان اوکراین، به ویژه در مناطق نزدیک به خصومت‌های فعال و در شهرک‌های غیر اشغالی ادامه می‌دهیم. امروز یک محموله بشردوستانه دیگر توسط تیم همبستگی اروپا و ایرینا فریز برای مادران و نوزادان در خارکف و منطقه خارکف تحویل داده خواهد شد. به هر حال، در این شرایط، بسیاری از زنان اوکراینی مجبورند به تنهایی بچه به دنیا بیاورند، زیرا شوهران آنها از اوکراین در برابر دشمن دفاع می‌کنند. مارینا پوروشنکو می‌گوید: کیت‌های عالی برای نوزادان و مادران آنها از دوستان لهستانی ما و همچنین غذای کودک و آنتی‌بیوتیک‌های تزریقی از تیم ما وجود دارد.» وی تأکید کرد: «امسال واقعاً به تک تک ما نشان داد که دوست واقعی ما کیست؛ بنابراین از مدافعان اوکراین به خاطر شجاعت و قدرتشان تشکر می‌کنم، از همه شرکای بین‌المللی خود برای کمک و حمایتشان تشکر می‌کنم و از همه کسانی که با آنها این سال سخت را پشت سر گذاشتیم تشکر می‌کنم.»
خانواده
مارینا و پترو پوروشنکو چهار فرزند دارند: پسر اولشان اولکسی (متولد ۱۹۸۵)، دو دختر دوقلو به نام‌های یوهنیا و الکساندرا (متولد ۲۰۰۰) و پسر آخرشان میخایلو (متولد 2001). این خانواده در خانه شخصی خود در محله تاریخی Koncha-Zaspa زندگی می‌کنند. اولکسی نماینده پارلمان منطقه ای وینیتسیا بود. در نوامبر ۲۰۱۴ معاون خلق اوکراین شد.
ویکتور یوشچنکو رئیس‌جمهور سابق اوکراین پدرخوانده فرزندان آنهاست.
تزاث یکم لازستان
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> تزاث اول ( წათე تزاتیوس یا تزاتیوس  Τζάθιος)   در منابع بیزانسی از سال ۵۲۲/۵۲۱ تا تاریخ نامعلومی پادشاه لازستان بوده است. او فرمانروایی ایرانیان را رد کرد و برای کمک به امپراتور بیزانس، ژوستین یکم (متوفی ۵۱۸–۵۲۷) متوسل شد. او اولین پادشاه مسیحی لازستان بود.
تزاث پسر دمنازس بود که تقریباً چیزی از او در دست نیست. پس از مرگ پدرش، در سال ۵۲۱ یا ۵۲۲، او از به رسمیت شناختن حاکمیت سنتی حاکم ایرانی بر لازستان خودداری کرد، از زرتشتیگری خارج شد و در عوض به امپراتوری بیزانس روی آورد. او به قسطنطنیه رفت، جایی که امپراتور ژوستین یکم از او پذیرایی کرد، به عنوان یک مسیحی غسل تعمید گرفت و با همسری نجیب به نام والریانا ازدواج کرد. پس از دریافت نشان و لباس سلطنتی که هم نشان دهنده مقام سلطنتی و هم تسلیم شدن او به امپراتور بیزانس بود، به لازستان بازگشت.
تزاث برای آخرین بار با شروع جنگ ایبری در سال ۵۲۷، زمانی که لازستان توسط ایرانیان مورد حمله قرار گرفت، که به راحتی بر ایبری های سرکش غلبه کرده بودند، ذکر شده است. او برای کمک به امپراتور ژوستینین یکم (حکومت ۵۲۷–۵۶۵)، که به تازگی جانشین عمویش جاستین شده بود، فرستاد. ژوستینین با فرستادن ارتشی پاسخ داد که به لازستان اجازه داد تا با موفقیت در برابر ایرانیان مقاومت کند.
پروفسور کیریل تومانوف حدس زده است که سلطنت تزاث حدوداً تا سال ۵۴۰ ادامه داشت، زمانی که پسر احتمالی او، گوبازس دوم ، جانشین او شد. پروکوپیوس ، مورخ بیزانسی قرن ششم، اوپسیتس ، عموی گوبازها، در یک مورد به عنوان "پادشاه لازی‌ها" و از سوی دیگر به عنوان شاهزاده عباسگیه شرقی نام برده است. اگر واقعاً یک پادشاه باشد، سلطنت اوپسیتس ممکن است بین تزاث و گوبازس قرار گیرد. با این حال، تومانوف بیشتر فرض می‌کند که اپسیتس عضوی از خانواده سلطنتی لازستان و شاهزاده عباسگیا بود، اما هرگز پادشاه لازستان نبود، بنابراین گوبازس را جانشین مستقیم تزاث اول کرد.
آنتی‌ژن‌های توموری
آنتی ژنهای اختصاصی تومور دسته ای از آنتی‌ژنها هستند که به‌صورت اختصاصی در سلولهای توموری بیان می‌گردند اما در سلولهای طبیعی بیانی ندارند. آنتی ژنهای توموری که درسطح سلولهای طبیعی هم بیان می‌شوند آنتی‌ژنهای همراه با تومور یا Tumor Associated antigens نامیده می‌شوند. بیشتر اطلاعات ما در مورد این آنتی ژنها محدود به آنتی ژنهایی است که بوسیله سلولهای T سایتوتوکسیک + CD8(کشنده) شناسایی می‌شوند. آنتی ژنهای توموری شناسایی شونده توسط این سلولها پپتیدهایی هستند که از پروتئین‌هایی منشأ می‌گیرند که در سیتورول هستند و همراه مولکولهای MHC-I بر سطح سلول تومور بیان می‌شوند. بیشتر تومورهای انسانی میزان زیادی از گلیکوپروتئین‌ها یا گلیکولیپیدهای سطحی را بیان می‌کنند که می‌توانیم از آنها به عنوان مارکرهای تشخیصی اختصاصی استفاده نماییم. این مولکولهای تغییر یافته شامل: موسین‌ها ، آنتی ژنهای گروه‌های خونی، گانگلوزیدها می‌باشند. برخی جنبه‌های فنوتیپ بدخیم تومورها و تهاجم بافتی به علت وجود گلیکولپیدها و گلیکوپروتئین غیرعادی در سطح این سلولها است. بیشتر آتنی بادی‌های تولید شده توسط بر ضد همین گروه‌های کربوهیدراتی یا هسته‌های پپتیدی این آنتی ژنها می‌باشد. اما مشکل آنجاست که اپی توپ‌های قابل شناسایی توسط این آنتی بادی‌ها به‌طور ویژه فقط برروی آنتی ژنهای سطح تومور بیان نمی‌شوند بلکه در سلولهای توموری به میزان بیشتری بیان می‌شوند. این نوع از آنتی ژن‌های همراه تومور هدف بیشتر آنتی بادیهای درمانی ضد سرطان قرار می‌گیرند.
سونیکاس
سونیکاس ( Σουνίκας ) یک هون بود که در ارتش بیزانس در طول جنگ ایبری ، در اوایل سلطنت امپراتور ژوستینیانوس اول (ح. ۵۲۷-۵۶۵) خدمت کرد.
آنتی‌ژن‌های توموری
منابع
Zigler M1, Shir A, Levitzki A, (2013). Targeted cancer immunotherapy.curr opin Pharmacol,13(4):504-510
سونیکاس
زندگینامه
به گفته زکریا اهل میتیلن ، سونیکاس یک هون بود که به امپراتوری بیزانس گریخت و در آنجا غسل تعمید یافت. در سال ۵۲۷ او به همراه سیماس در دژ دارا در بین النهرین مستقر شد و از آن در برابر حملات ایرانیان ساسانی دفاع کرد. در سال ۵۳۰ او به عنوان یک دوکس ظاهر می شود، اگرچه مشخص نیست که آیا او فرماندهی سرزمینی بین‌النهرین را بر عهده داشت یا اینکه به تازگی این عنوان را دریافت کرده است. در این مقام، او در پیروزی بزرگ بیزانس در نبرد دارا در ژوئن ۵۳۰ شرکت کرد، جایی که همراه با آیگان ، یک واحد ۶۰۰ نفری از سواره نظام هون مستقر در جناح چپ بیزانس را فرماندهی کرد. در طول نبرد، هون های سونیکاس حمله ایرانیان به سمت چپ بیزانس را دفع کردند و سپس توسط بلیزاریوس ، فرمانده بیزانس، برای تقویت جناح راست در معرض تهدید فرستاده شدند. در آنجا، سونیکاس فرمانده دوم ایرانی، بارسمانس ، و همچنین پرچمدار او را کشت و ایرانیان با وحشت شروع به عقب نشینی کردند و پیروزی بیزانس را تثبیت کردند.
در سال بعد، در لشکرکشی جدید خود علیه ایران ساسانی، دوباره زیر نظر بلیزاریوس خدمت کرد. او به ابتکار خود، نیرویی را به سمت عقب ایرانیان هدایت کرد، جایی که بسیاری از ایرانیان و متحدان عرب آنها را برای جستجوی غذا دستگیر کرد. برخی از آنها را کشت و برخی دیگر را برای بازجویی اسیر کرد. با این حال، از آنجایی که او بدون دستور عمل کرده بود، بلیساریوس به شدت او را توبیخ کرد و تنها با وساطت فرمانده همکار بلیساریوس، هرموژنس ، این دو با هم آشتی کردند. در نبرد کالینیکوم (۱۹ آوریل ۵۳۱)، سونیکاس و سیماس فرماندهی چپ بیزانسی را بر عهده گرفتند. اگرچه آنها حملات پی در پی ایرانیان را دفع کردند، اما بقیه ارتش شکست خوردند و مجبور به عقب نشینی شدند. سونیکاس و افرادش که عمدتاً پیاده نظام بودند، با این وجود به جنگ ادامه دادند و از تعقیب بیزانسیان شکست خورده توسط ایرانیان ساسانی جلوگیری کردند. پس از آن چیزی از او معلوم نیست.
بیست‌چهارده
بیست‌چهارده یک برنامه تلویزیونی زنده ویژه پوشش جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل بود. این برنامه به تهیه‌کنندگی عادل فردوسی‌پور و مجری‌گری عادل فردوسی‌پور، رضا جاودانی و محمدحسین میثاقی روی آنتن رفت. این برنامه پربیننده‌ترین برنامه رسانه ملی برای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بود. بیست‌چهارده از ۱۹ خرداد ۱۳۹۳ شروع به کار کرد و در ۲۲ تیر ۱۳۹۳ با پایان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴، به کار خود پایان داد.
مهمان اولین قسمت بیست‌چهارده، دونگا کاپیتان سابق برزیل بود. این برنامه از هنگامه عصر تا حوالی صبح به نمایش درمی‌آمد. البته همه وقت این برنامه مختص پخش مسابقات نبود و بخش‌های دیگری همچون اخبار، تفسیر، حواشی، طنز، قرعه‌کشی مسابقه پیامکی و… نیز در آن گنجانده شده‌بود. همچنین کارلوس کی‌روش، بعد از اتمام کار تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴، در این برنامه حاضر شد.
این برنامه به صورت زنده به موضوعاتی چون اخبار مربوط به جام جهانی، کارشناسی فنی مسابقات، معرفی کشورها، حواشی مربوط به بازی‌ها و پخش زنده مسابقات می‌پرداخت.
پخش
برنامه بیست‌چهارده به مدت ۱ ماه هر روز روی آنتن می‌رفت.
اجرا
مجریان این برنامه عادل فردوسی‌پور، رضا جاودانی و محمدحسین میثاقی بودند.
روند برنامه
برنامه بیست‌چهارده هر روز به پخش، پوشش، مرور و تحلیل جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ و رویدادهای مرتبط به آن می‌پرداخت. به‌طور معمول، این برنامه بازی‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ را پخش می‌کرد، اخبار آن را پوشش می‌داد و به تحلیل مسائل مربوط به بازی‌ها با حضور کارشناسان و بررسی حواشی جام جهانی ۲۰۱۴ می‌پرداخت.
بخش‌های برنامه
در این برنامه بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۴ پخش می‌شد. در هر برنامه یک کارشناس دربارهٔ بازی‌ها اظهار نظر می‌کرد. هر روز در این بخش، آیتم‌هایی از تیم‌ها، بازیکنان و مربیان جام جهانی و مسائل مربوط به آن پخش می‌شد. در هر قسمت از برنامه مربیان و بازیکنان که برخی از آنان خارجی بودند به برنامه دعوت می‌شدند و دربارهٔ مسایل مختلف با مجری به گفتگو می‌نشستند. خلاصهٔ مهم‌ترین اخبار مربوط به جام جهانی ۲۰۱۴ در این بخش پخش می‌شد. مجری این بخش محمدحسین میثاقی بود. هر روز یک نظرسنجی به عنوان پیش‌بینی بازی‌های جام جهانی مطرح می‌شد و در آن از بینندگان خواسته می‌شد تا پاسخ را به شمارهٔ ۲۰۰۰۲۰۱۴ بفرستند. این بخش از برنامه با مشارکت میلیونی بینندگان همراه شد. در این بخش بازی‌های جام جهانی (از بعد فنی یا کیفیت) توسط یک تیم چند نفره آنالیز می‌شد و ماحصل آن با تصاویر مربوط به بازی و صدای عادل فردوسی‌پور پخش می‌گردید. در این برنامه به تناسب اتفاقات رخ داده در جام جهانی مستندهایی کوتاه و با متنی ادبی پخش می‌شد. معمولاً این مستندها علاوه بر موضوعات فوتبالی، دربرگیرنده موضوعات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هم می‌شدند. پیش‌بازی مسابقات: در این بخش بررسی شرایط تیم‌های برگزارکنندهٔ بازی در بازی‌های قبل، بررسی آماری همراه با نگاه تاریخی صورت می‌گرفت.
ابسویند
ابسویند (به آلمانی: Abtswind) یک شهر بازاری در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
ژروم گری
ژروم گری (Jérôme Guery؛ زادهٔ July 24, 1980) سوارکار اهل بلژیک است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
نصف‌النهار ۱۱۰ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۱۰ درجه غربی ۱۱۰مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۷ساعت و ۲۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
پریری سیتی، داکوتای جنوبی
پریری سیتی شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳ نفر بوده‌است.
باب سوتر
باب سوتر (Bob Suter; May 16, 1957 – 1957:5:16, September 9, 2014) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ابتویلر
ابتویلر (به آلمانی: Abtweiler) یک شهر در آلمان است.
تیونتیوگور
تیونتیوگور (به لاتین: Tyuntyugur) یک دریاچه در قزاقستان است که در حوضه تورگای واقع شده‌است.
عبدالحسین خسروپناه
عبدالحسین خسروپناه دزفولی (زاده ۱۳۴۵) مدرس فلسفه اسلامی و دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی است. وی در حال حاضر استاد فلسفهٔ پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی، و امام جمعهٔ موقت دزفول نیز هست.
زندگی‌نامه
عبدالحسین خسروپناه در بهمن ۱۳۴۵ در شهر دزفول زاده شده‌است و در دزفول، یزد و قم به تحصیلات حوزوی پرداخته‌است. در «زیست‌نامهٔ فکری» او ادعا شده که او سال ۱۳۷۴ او از مؤسسهٔ امام صادق (با دانشگاه امام صادق اشتباه گرفته نشود) مدرک دکتری کلام اسلامی دریافت کرده‌است. با این حال احمد مطلب‌نیا ادعا کرده مؤسسهٔ امام صادق تنها مدرک سطح چهار حوزه اعطا می‌کند و نه مدرک دکتری. مطابق زندگی‌نامهٔ او در وبگاه شخصی‌اش، او «همهٔ کتب متعارف حوزهٔ علمیه» را تدریس کرده‌است. خسروپناه همچنین سابقهٔ حضور در جنگ ایران و عراق را دارد. وی در ۲۱ دی ماه ۱۴۰۱ با حکم سید ابراهیم رئیسی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی شد.
انتصاب
مردادماه سال ۱۳۹۰، غلامرضا اعوانی، رئیس مؤسسهٔ حکمت و فلسفهٔ ایران، به‌طور ناگهانی و با ارسال فکس توسط کامران دانشجو، وزیر علوم وقت، برکنار شد و عبدالحسین خسروپناه در جای او قرار گرفت. این انتصاب با واکنش اهل فلسفه روبرو شد و عده‌ای از آن‌ها نامه‌ای دسته‌جمعی به محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران، ارسال کردند. به گفتهٔ کاوه لاجوردی، در زمان این انتصاب مؤسسهٔ حکمت و فلسفه، بزرگ‌ترین مرکز آموزش و پژوهش فلسفهٔ تحلیلی در ایران بوده‌است. در همین زمان ترکیب هیئت امنای مؤسسه نیز با حکم وزیر علوم تغییر کرد و ضیاء موحد، تنها عضو هیئت علمی مؤسسه در هیئت امنا، کنار گذاشته شد.
اخراج، استعفا و بازنشستگی اعضای هیئت علمی مؤسسه
در زمان ریاست او محسن کدیور و سروش دباغ از مؤسسه اخراج شدند و لاله قدکپور، مهدی نسرین، نصرالله موسویان، سعید انواری، امیراحسان کرباسی‌زاده و حسین شیخ‌رضایی به درخواست خود از مؤسسه رفتند. حسین معصومی همدانی در همین دوره با ابراز نارضایتی از مدیریت مؤسسه درخواست بازنشستگی کرد و بازنشسته شد. ضیاء موحد نیز بالاجبار بازنشسته شد. در زمان ریاست خسروپناه همچنین شعبهٔ قم مؤسسهٔ حکمت و فلسفه تأسیس شد که اولین اعضای هیئت علمی آن، همکاران خسروپناه در نگارش مقاله‌ها و کتاب‌هایش بوده‌اند.
جنجال نشریهٔ جاویدان‌خرد
او علاوه بر ریاست بر مؤسسهٔ حکمت و فلسفه، مدیر مسئول نشریهٔ علمی-پژوهشی جاویدان‌خرد (وابسته به مؤسسهٔ حکمت و فلسفه) نیز بوده‌است. اولین شمارهٔ این نشریه با مدیر مسئولی خسروپناه به جای تابستان ۹۰، پاییز ۹۱ منتشر شد و با این حال شامل هیچ مقاله‌ای از سال ۹۰ یا قبلتر نبوده‌است. همچنین، کاوه لاجوردی در پستی وبلاگی، جمله‌هایی بی‌معنا از مقاله‌های فارسی و انگلیسی این شماره نقل کرده‌است.
جنجال انتشار نامه به مدیر آموزش و پرورش قم و برکناری
در آذرماه سال ۱۳۹۷، نامه‌ای از او با سربرگ مؤسسهٔ حکمت و فلسفه درز کرد که در آن از مدیر آموزش و پرورش قم درخواست شده بود به خواهر او پستی در زیرمجموعهٔ خود بدهد. این نامه در فضای مجازی جنجال‌آفرین شد. یک ماه پس از انتشار نامهٔ جنجالی خسروپناه او توسط وزیر وقت علوم برکنار شد. پس از برکناری، علی‌اکبر ولایتی او را به عنوان معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی منصوب کرد. با توجه به اینکه یک ماه قبل خسروپناه ولایتی را به عنوان مدیر گروه «فلسفه و علوم در تمدن اسلامی» مؤسسهٔ حکمت و فلسفه منصوب کرده بود برخی تعامل خسروپناه و ولایتی را «تهاتر شغلی» نامیدند.
انتقادها
در زمان ریاست او بر مؤسسهٔ حکمت و فلسفه، انتقادهای زیادی توسط اهالی فلسفه به جایگاه علمی و کتاب‌ها و مقاله‌های او وارد شد که او آن‌ها را ناشی از این دانسته که «یک معتقد و مدافع تئوری‌های نظام جمهوری اسلامی بر منصب مؤسسه ای نشسته که زمانی دیگران بر آن تکیه زدند» و منتقدان را «اپوزیسیون» خوانده‌است. او همچنین ادعا کرده یکی از دلایل مخالفت‌ها با او، تلاش او برای حضور اعضای هیئت علمی مؤسسه در مؤسسه بوده‌است. در واکنش به این ادعا، اعضای هیئت علمی مؤسسه نامه‌ای اعتراضی منتشر کردند.
مدافعان
حمید پارسانیا، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، از عملکرد خسروپناه در مؤسسهٔ حکمت و فلسفه دفاع کرده‌است. به گفتهٔ او خسروپناه «یک پاتوق فرهنگی برای اساتید» ایجاد کرده و «نشاط علمی مؤسسه را نمی‌توان انکار کرد.» رضا برنجکار، رئیس وقت انجمن کلام حوزهٔ علمیه، در دفاع از خسروپناه گفته «مؤسسه‌ای که به جمهوری اسلامی ایران منتسب است نمی‌تواند دربارهٔ معارف دینی و دفاع از آن که وظیفهٔ کلام است، بی‌تفاوت یا کم توجه باشد» و بنابراین اقدامات او برای گسترش گروه کلام مؤسسه را مثبت ارزیابی کرده. دیگر اقدام مثبت خسروپناه از نظر برنجکار توجه به کرسی‌های آزاداندیشی بوده‌است. خبرگزاری دانشجو علت انتقادها به خسروپناه را این دانسته که پیش از انتصاب او، مؤسسهٔ حکمت و فلسفه به «کانون تجمع بسیاری از عناصر ضدانقلاب و ضد دین تبدیل شده بود» و بنابراین «انتصاب روحانی انقلابی، فاضل و ضد فلسفه غرب باعث ترس شدید ضدانقلاب شد.»
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی
ابراهیم رئیسی در دی ۱۴۰۱ او را به عنوان دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی منصوب کرد. عباس آخوندی وزیر سابق و مدرس دانشگاه در واکشن به انتخاب او خواستار انحلال شورای انقلاب فرهنگی شد او گفت «سمت ایشان فاقد بنیان قانونی و کارکردش عقب نگاه داشتن نظام دانشگاهی و اغتشاش فرهنگی بوده‌است. بنابراین، به‌عنوان یک خواست ملی انحلال شورای انقلاب فرهنگی را خواهان شویم».
اتهام دستبرد فکری و انتقادها به جایگاه علمی
خسروپناه بیش از ۵۰ کتاب و بیش از ۱۷۰ مقاله منتشر کرده‌است. تمام کتاب‌های او توسط ناشران دولتی چاپ شده‌اند. امیرحسین خداپرست، عضو هیئت علمی مؤسسهٔ حکمت و فلسفهٔ ایران، نشان داده‌است فصولی از چند کتاب خسروپناه تقریباً مطابق با یکدیگرند. او همچنین نشان داده بخش قابل توجهی از فصل چهاردهم کتاب مسائل کلامی جدید و فلسفهٔ دین خسروپناه، تلخیص و رونویسی از کتاب جاودانگی رضا اکبری، استاد دانشگاه امام صادق است. او همچنین نوشته اکثر ارجاعات خسروپناه در همین کتاب، به منابع بی‌ارزش و کم‌ارزش است و همچنین بسیاری از ارجاعات او از عرف ارجاع پیروی نمی‌کنند. او همچنین این احتمال را در نظر گرفته که خسروپناه ارجاع‌های باواسطه را به ارجاع بی‌واسطه تبدیل کرده‌است. دستبرد فکری از نوشته‌های دیگران، کپی‌برداری از ویکی‌پدیای فارسی، نقل‌قول‌های مستقیم طولانی (در یک مورد ۳۳ صفحه)، و آشفتگی‌های نگارشی و ویرایشی در کتاب او با عنوان جریان‌شناسی ضدفرهنگ‌ها نیز دیده می‌شود. انتقادهایی مشابه به کتاب‌ها و مقاله‌های دیگر او توسط نصرالله موسویان، حسین شیخ‌رضایی و سروش دباغ وارد شده‌است.
تحریم‌ها
۶ ژوئیه ۲۰۲۳ دولت بریتانیا ۱۳ مقام و نهاد جمهوری اسلامی از جمله عبدالحسین خسروپناه را در فهرست تحریم‌های خود قرار داد. این تحریم‌ها به دلیل نقض حقوق بشر در ایران و هدف قرار دادن شهروندان بریتانیا در خاک این کشور است. وزارت خارجه آمریکا از این تحریم‌ها در مقابله با گسترش ارسال تسلیحات، سرکوب وحشیانه و تهدید افراد در سراسر جهان حمایت کرد.
دیدگاه‌ها
خسروپناه از مدافعان علم دینی است و معتقد است همان‌طور که علوم انسانی مدرن اولاً سازنده و ثانیاً حاکی از جامعهٔ مدرن‌اند، علوم انسانی اسلامی سازنده و حاکی از جامعهٔ اسلامی‌اند. از نظر او مدیریت علم ممکن و «زاییدهٔ عقلانیت نخبگانی» است. مطابق دیدگاه خسروپناه، نظام‌های اقتصادی دارای عقبهٔ فلسفی‌اند و بنابراین پذیرش اقتصاد سرمایه‌داری مستلزم پذیرش دئیسم است. او معتقد است می‌توان از منابع دینی مکتب اقتصادی اسلام را استخراج کرد. خسروپناه منتقد پزشکی مدرن است و رویکرد آن را تهاجمی می‌داند. از نظر او «غلبه طبیعت‌گرایی و تجربه‌گرایی در طب مدرن، باعث شده نه تنها تصرف بلکه به تعبیر هایدگر، تعرض و تهاجم بر طبیعت بالا رود و طبیعت هم جنگ جهانی علیه بشریت راه بیندازد.» او مدعی شده سه بار به کووید ۱۹ ابتلا یافته و با مصرف «داروی امام کاظم» و «داروی جامع امام رضا» بهبود پیدا کرده‌است.
عبدالحسین خسروپناه در مصاحبه با خبرگزاری فارس گفت «بنده تاکنون به سینما نرفته‌ام! به فرزندانم هم توصیه نمی‌کنم به سینما بروند.»
من از بالکن مغازه با تیرکمان به پاهای خانم‌های بدحجاب می‌زدم که چرا پالُخت بیرون آمده‌اند. پدرم نسبت به حجاب حساس بود، اما گفت اگر ضربه‌ای بخورند شرعاً ضامن هستی و از این رو تیروکمان را گذاشتم کنار و روی آن‌ها آب می‌ریختم.
اراضی در اشغال روسیه
اراضی در اشغال روسیه اراضی ای خارج از مرزهای بین‌المللی به رسمیت شناخته شده روسیه هستند که توسط سازمان ملل متحد و اکثر جامعه بین‌المللی تحت اشغال نظامی روسیه تعیین شده‌اند. این اراضی مشتمل بر اراضی ترانس‌نیستریا (بخشی از مولداوی)، آبخاز و اوستیای جنوبی (مناطقی از گرجستان) و کریمه، لوهانسک، دونتسک، خرسون و زاپوریژیا (مناطقی از اوکراین) هستند. علاوه بر این، جزایر کوریل جنوبی، توسط ژاپن و چندین کشور دیگر، اشغال شده توسط روسیه، تلقی می‌شود.
لیودمیلا یگورووا
لیودمیلا یگورووا (Людмила Борисовна Егорова؛ ۲۴ فوریه ۱۹۳۱ – ۲۱ مه ۲۰۰۹) ژیمناست هنری اهل شوروی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
نصف‌النهار ۱۱۱ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۱۱ درجه غربی ۱۱۱مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 7ساعت و 24دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
سیرو (آستوریاس)
سیرو دهستانی در استان آستوریاس اسپانیا است.
در این دهستان ۴۸٬۵۶۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۱۱٫۶۰ کیلومتر مربع است.
امپراتوری بیزانس
امپراتوری بیزانس که با نام‌های امپراتوری روم شرقی و بیزانتیوم نیز شناخته می‌شود، ادامهٔ امپراتوری روم در سمت شرق یا همان استان‌های شرقی آن در اواخر دوران باستان و قرون وسطی بود، زمانی که قسطنطنیه (استانبول امروزی) پایتخت این امپراتوری به حساب می‌آمد. هر دو اصطلاح «امپراتوری بیزانس» و «امپراتوری روم شرقی»، اصطلاحاتی تاریخ‌نگارانه هستند که پس از دوران حکومت آن‌ها توسط تاریخ‌نگاران وضع شد؛ شهروندان این امپراتوری آن را امپراتوری روم یا رومانیا (Ῥωμανία) می‌خواندند و خودشان را «رومی» می‌دانستند.
سال ۳۹۵ میلادی امپراتوری روم به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شد و بخش غربی در سال ۴۷۶ میلادی فروپاشید. امپراتوری بیزانس از سقوط امپراتوری روم غربی در امان ماند و در زمان ژوستینین یکم بخشی از سرزمین‌های پیشین روم غربی را هم ضمیمهٔ خود کرد و به‌مدت هزار سال به حیات خود ادامه داد تا اینکه در سال ۱۴۵۳ میلادی توسط امپراتوری عثمانی ساقط شد.
این امپراتوری با قرار گرفتن در یک موقعیت راهبردی در آسیای صغیر و جنوب بالکان در محاصره دشمنان بالقوه و بالفعل، تاریخ بلند خود را تقریباً همواره در جنگ با همسایگان کم‌وبیش قدرتمند خود از شاهنشاهی ساسانی و حاکمیت‌های مختلف اسلامی در شرق گرفته تا اسلاوها، بلغارها، صرب‌ها و مجارها در شمال و غرب، گذراند.
کنستانتین یکم (پ. ۳۲۴–۳۳۷ میلادی) امپراتوری را سازمان‌دهی مجدد کرد، قسطنطنیه را به‌عنوان پایتخت برگزید و مسیحیت را به‌رسمیت شناخت. در دورهٔ تئودئوس یکم (پ. ۳۷۹–۳۹۵ میلادی) مسیحیت به دین رسمی امپراتوری تبدیل و پرستش دیگر ادیان ممنوع شد. سرانجام، در دورهٔ امپراتوری هراکلیوس (۶۱۰–۶۴۱ میلادی) نیروهای مسلح و دیوانسالاری امپراتوری بازسازی شد و زبان یونانی به‌جای زبان لاتین، به‌عنوان زبان رسمی امپراتوری مورد استفاده قرار گرفت.
گرچه دولت روم تداوم یافت و سنت‌های آن حفظ شد اما تاریخ‌نگاران این امپراتوری را از روم باستان متمایز می‌دانند زیرا امپراتوری بیزانس در قسطنطنیه مرکزیت و فرهنگ یونانی داشت و کلیسای ارتدکس شرقی نماد بارز آن بود.
مرزهای امپراتوری بیزانس به‌طور قابل‌توجهی فراتر از مرزهای اولیهٔ آن توسعه یافت، همان‌طور که طی چند دوره، زوال و بهبودی آن ادامه یافت. در دورهٔ امپراتوری ژوستینین یکم (پ. ۵۲۷–۵۶۵ میلادی)، امپراتوری به بزرگ‌ترین وسعت خود پس از فتح مجدد سرزمین‌های تاریخی روم غربی رسید که به‌مدت دو سده توانست مدیترانه از جمله شمال آفریقا، ایتالیا و خود شهر رم را تحت حکومت خود نگه دارد.
در دورهٔ امپراتوری موریس (پ. ۵۸۲–۶۰۲ میلادی) مرز شرقی امپراتوری گسترش یافت و مرزهای شمالی تثبیت شدند. با این حال، ترور او باعث آغاز جنگ ایران و بیزانس در سال‌های ۶۲۸ میلادی تا ۶۰۲ میلادی گردید، که در پی آن منابع امپراتوری از بین رفتند و در سدهٔ هفتم در زمان فتوحات مسلمانان، سرزمین‌های زیادی از سیطره امپراتوری خارج شد. در طی چند سال امپراتوری غنی‌ترین استان‌های خود، یعنی مصر و سوریه را از دست داد و این سرزمین‌ها به اعراب رسیدند. بدین ترتیب بخش اعظمی از عواید امپراتوری برای پشتیبانی از دولت و نیازهای اساسی آن همچون نیروهای مسلح، از میان رفت.
در زمان دودمان مقدونی (سده‌های دهم و یازدهم) امپراتوری مجدداً گسترش یافت و دو سده رنسانس مقدونی را تجربه کرد تا اینکه پس از نبرد ملازگرد در سال ۱۰۷۱ میلادی، اکثر آناتولی را به سلجوقیان واگذار کرد. این نبرد راه را برای اسکان ترکان در آناتولی هموار کرد.
امپراتوری در دورهٔ اصلاحات کمنن دوباره ترمیم شد به‌طوری که در سدهٔ دوازدهم قسطنطنیه بزرگ‌ترین و ثروتمندترین شهر اروپا بود. با این حال، جنگ صلیبی چهارم ضربه مهلکی به آن وارد کرد و در سال ۱۲۰۴ میلادی زادار و قسطنطنیه تسخیر و غارت شدند و بخش عمدهٔ امپراتوری بیزانس میان جمهوری ونیز، صلیبیان و دولت‌های بازمانده از امپراتوری بیزانس تقسیم شد.
علی‌رغم بازپس‌گیری و بازسازی نهایی قسطنطنیه در سال ۱۲۶۱ میلادی، امپراتوری بیزانس تنها یکی از چندین دولت رقیب در منطقه بود و هیچگاه نتوانست جغرافیای گستردهٔ پیشین را احیا کند. سرزمین‌های باقی‌ماندهٔ بیزانس به تدریج در طول سده‌های چهاردهم و پانزدهم میلادی به امپراتوری عثمانی ضمیمه شدند. سقوط قسطنطنیه به‌دست امپراتوری عثمانی در سال ۱۴۵۳ میلادی به امپراتوری بیزانس پایان داد.
جانشینان امپراتوری بیزانس که به ترابوزان نقل مکان کرده و امپراتوری ترابوزان را تشکیل داده بودند نیز هشت سال بعد، در سال ۱۴۶۱ میلادی توسط عثمانی‌ها شکست خوردند.
واژه‌شناسی
نخستین استفاده از لفظ بیزانس، به سال‌های پس از سقوط امپراتوری روم ــ ۱۵۵۷ میلادی ــ برمی‌گردد؛ زمانی‌که مورخِ آلمانی هیرونیموس ولف در کار خود، ''تاریخِ بیزانس، که مجموعه‌ای از منابع تاریخی بود، منتشر کرد. این عبارت از کلمه بیزانتیوم که نام شهر قسطنطنیه پیش از انتخاب آن به عنوان پایتخت امپراتوری روم در زمان کنستانتین بازمی‌گردد، ریشه می‌گیرد. با این حال این نام پس از این زمان کمتر در متون ادبی و تاریخی به‌کار رفت. اما انتشار لفظ بیزانس در سال ۱۶۴۸ میلادی در کتاب تاریخ نویسندگان بیزانس  و در سال ۱۶۸۰ میلادی در کتاب تاریخ بیزانس شارل دو کانج سبب شد تا این لفظ از این سده در ادبیات اکثر نویسندگان فرانسوی از جمله مونتسکیو مرسوم شود. با این حال لفظ بیزانس تا سده ۱۹ میلادی به عنوان لفظ رایج در رابطه با بخش شرقی امپراتوری روم در جهان غرب به کار نرفت.
امپراتوریِ بیزانس معمولاً به عنوان‌های امپراتوریِ روم، امپراتوری رومی‌ها،  رومانیا، پس از ۱۸۰۱، این لفظ در متون مرتبط با بیزانس رواج بیشتری یافت. در سال ۱۲۰۴، رهبران جنگ صلیبی چهارم عنوان رومانیا به حکومت تازه تأسیس لاتین دادند. و این لفظ به رومانی امروزی اطلاق نمی‌شود. «رومانیا» یکی از نام‌های مرسوم امپراتوری که معمولاً غیررسمی بود که به معنای سرزمین رومی‌ها بود. جمهوریِ رومی‌ها و رومیس  شناخته می‌شود. ساکنان این امپراتوری خود را رومِیوی می‌نامیدند و حتی تا اواخر سده ۱۹ میلادی به یونانی‌های این منطقه، رومائیکا یا رومائیک شناخته می‌شدند. پس از سال ۱۲۰۴ ــ جنگ صلیبی چهارم ــ زمانی‌که امپراتوری بیزانس بیشتر به استان‌های صرفاً یونانی محدود شد، به جای آن از لفظ «هلنز» استفاده شد.
هرچند که امپراتوریِ بیزانس نهادی چند قومیتی در طی تاریخِ خود و میراث‌دارِ سنت‌های رومی-هلنی بود، اما بیشتر به واسطۀ همسایه بودن از سمت شمال و غرب با عناصر غالب (فرهنگ) یونانی شناخته شد. استفاده گهگاه از عبارت امپراتوری یونانیان  شناخته می‌شود. در غرب اشاره‌ای به امپراتوری روم شرقی و امپراتور بیزانس به‌عنوان امپراتور یونانیان  بود که معمولاً برای جدا کردن این بخش از جایگاه امپراتوری روم محصور در پادشاهی جدید ژرمن بود. و با توجه به قرار گرفتن مرکز حکومت بیزانس در مناطق یونانی زبان، زبان یونانی به عنوان زبان اصلی امپراتوری انتخاب شد. با این حال، ابن موضوع اشتباه به نظر می‌رسد که بیزانس فقط به عنوان یک امپراتوری یونانی دیده شود زیرا که زبان‌های دیگر همچون ارمنی و برخی زبان‌های اسلاوی در محدوده قلمرو بیزانس به‌خصوص در سرحداتِ امپراتوری قرار داشتند و به‌طور گسترده به‌کار می‌رفتند.
قدرتِ امپراتور بیزانس به‌عنوان امپراتورِ مشروع و قانونیِ روم با تاج‌گذاری شارلمانی با عنوان امپراتور آگوستوس یا امپراتور مقدس روم توسط پاپ لئون سوم در سال ۸۰۰ میلادی به چالش کشیده شد. لئو برای مبارزه و شکست دشمنان خود در رم نیازمند حمایت شارلمانی بود بنابراین با بهانه خالی بودن کرسی و تخت امپراتوری روم، مدعی شد که می‌تواند امپراتوری جدیدی را انتخاب کند.
هیچ فرقی در جهان اسلام و اسلاوها بر دیدن امپراتوری بیزانس به‌عنوان ادامه دهنده امپراتوری روم بین جهان اسلام یا جهان اسلاو وجود نداشت. در دنیای اسلام، امپراتوری روم عمدتاً به عنوان روم شناخته می‌شد؛ و نام ملتِ روم در طی قرون بعد توسط ترکان عثمانی برای اشاره مردمان و افراد سابق امپراتوری بیزانس که مسیحی ارتدوکس بودند، به‌کار می‌رفت.
پیشینهٔ اولیه
ارتش روم موفق گردید تا مناطق بسیاری را تسخیر نماید که همهٔ مناطق مدیترانه‌ای، مناطق ساحلی جنوب‌غربی اروپا و همچنین شمال آفریقا را پوشش می‌داد. این مناطق، سرزمین مادری شهرنشینان و روستاییانی بود که دارای فرهنگ‌های گوناگونی بودند. روی هم رفته شهرنشینی در مناطق شرقی مدیترانه بیشتر از مناطق غربی گسترش داشت. کمی پیشتر همهٔ مناطق شرقی به‌وسیلهٔ امپراتوری مقدونیه و هلنیسم یکپارچه گردیده و همچنین زیر نفوذ فرهنگ یونانی قرار گرفته بودند.
غرب نیز گرفتار بی‌ثباتی و درگیری‌های سده سوم میلادی گشته بود. این تمایز ایجاد شده در میان شرق هلنی و غربِ لاتینیِ جوان‌تر، همچنان ادامه یافت و با روندی فزاینده در سده‌های پسین، اهمیت بیشتر یافت که منجر به جدایی این دو جهان گردید.
یک نمونهٔ اولیه از تقسیم امپراتوری میان شرق و غرب در سال ۲۹۳ میلادی رخ داد، زمانی که امپراتور دیوکلسین یک سیستم اداری جدید (tetrarchy) را برای تضمین امنیت در تمام مناطق خطرناک امپراتوری ایجاد کرد.
تمرکززدایی قدرت
برای نگهداری کنترل و بهبود امور حکومتی، تلاش‌هایی برای اجرای برنامه‌های گوناگونی که کارهای امپراتوران رومی را در میان افراد دیگر تقسیم می‌نمود، در میان سال‌های ۲۸۵ و ۳۲۴ م، از ۳۳۷ تا ۳۵۰ م، از ۳۶۴ تا ۳۹۲ م، و دوباره در میان سال‌های ۳۹۵ و ۴۸۰ م، صورت پذیرفت. گرچه عموماً زیربخش‌های گوناگون اجرایی گرفتار دسته‌بندی کار در میان شرق و غرب بودند. هر بخش از تقسیم قدرت به وجود آمده بود (و یا حتی تقسیم کار)، و امپراتوری غیرقابل تقسیمی را شکل می‌دادند و بنابراین از دید قانونی، امپراتوری به عنوان یک دولت یگانه باقی می‌ماند—گرچه در اغلب اوقات، دستیاران امپراتور یکدیگر را به عنوان رقیب و دشمن می‌شناختند.
در سال ۲۹۳ م، امپراتور دیوکلسین سامانهٔ اداری تازه‌ای (حکومت چهارنفره) ایجاد نمود تا امنیت همهٔ مناطق در معرض خطر امپراتوری‌اش را تأمین نماید. او امپراتوری را میان خود و ماکسیمیان تقسیم نمود و لقب (آگوستوس) را برای این سمت انتخاب کرد و برای هر کدام از امپراتورها نیز یک دستیار جوان برگزید تا در انجام وظایفش سهیم شوند و به آنان لقب سزار داد؛ با کنار رفتن اگوستوس‌ها، سزارها جانشین آنان می‌شدند. سرانجام سامانهٔ حکومت چهارنفره، تنها پس از گذشت چند سال از میان رفت و در ۳۱۳ م، کنستانتین یکم به عنوان تنها آگوستوس روم، هر دو بخش امپراتوری را متحد ساخت.
شکاف بین کلیسای غرب و شرق
از میانه سده نهم میلادی کلیسای کاتولیک و ارتدوکس دچار اختلاف شدند. کلیسای ارتدوکس با رسمیت یافتن فیلیوکه (Filioque) در اعتقادنامهٔ رم، موجب انشعاب و اختلاف بیشتر کلیسای ارتدوکس و رم شد. این دو کلیسا از آن پس دو راه کاملاً متفاوت را در این باره در پیش گرفتند.
در سال ۱۰۵۴، پاپ لِئوی نهم که در حال اصلاح نظام پاپی بود، دعوی حکومت جهانی کلیسای رم بر ۵ اسقف، قسطنطنیه، اسکندریه، انطاکیه و اورشلیم کرد که با مخالفت پاتریارک قسطنطنیه روبه‌رو شد که خواهان استقلال پاتریارک قسطنطنیه بود. لئوی، میخائیل سِرولاریوس و پیروانش را آماج تکفیر قرار داد و پاتریارک هم با تکفیری مشابه، تلافی کرد تا در سال ۱۰۵۴ رسماً دو کلیسای ارتدوکس و لاتین از هم جدا شوند. البته دو کلیسا قبلاً هم یکدیگر را تکفیر کرده بودند، ولی جداییِ دائمی پدید نیامده بود. در آن زمان، چنان می‌نمود که هنوز برای آشتی فرصت‌هایی هست، اما شکافِ بین دو کلیسا کم‌کم طی دوره بعدی همچون جنگ صلیبی چهارم بارزتر شد.
دودمان آنجلوس
بعد از درگذشت مانوئل یکم، امپراتور بیزانس، پسر ۱۱ ساله وی، آلکسیوس دوم در سال ۱۱۸۰ به حکومت رسید که به واسطه عدم توانایی در اداره حکومت و دخالت مادرش در امور امپراتوری، بیزانس در معرض خطر شدیدی قرار گرفت. آلکسیوس در طی دوره سه ساله حکومت خود، درگیر شورش نوه آلکسیوس اول، آندرونیکوس یکم، شد که پس از شکست خوردن از وی، مجبور به قبول قیومیت وی بر خود شد. آندرونیکوس در نخستین گام، فرمان کشتار غربی‌های ساکن قسطنطنیه را که بیشترشان را پیزایی‌ها و جنوآیی‌ها تشکیل می‌دادند صادر کرد. وی در ادامه دستور قتل امپراتور جوان سپس با بیوهٔ ۱۳ سالهٔ الکسیوس ازدواج کرد تا وجهه‌ای قانونی به مقام امپراتوری خود ببخشد. همچنین در دوران امپراتوری مانوئل یکم، سیاستی طرفدارانه از مسیحیت غربی اعمال می‌شد اما آندرونیکوس علاوه بر نادیده گرفتن آن، استقلال کلیسای شرق را نیز اعلام نمود که خصومت مسیحیان غربی با او را برانگیخت. تمامی این اقدامات سبب شد در سال ۱۸۵، در شورشی که علیه وی شده بود، از مقام خود خلع شود تا در سال ۱۱۸۵، ایزاک دوم سلسله کومننوس را براندازد و دودمان آنجلوس به قدرت برساند.
ایزاک دوم پس از رسیدن به تخت امپراتوری، با وجود لشکرکشی‌های فراوان، قبرس را از دست داد و با شورش ولاش‌ها و بلغارها در سال ۱۱۸۶، مجبور به رسمیت شناختن دومین امپراتوری بلغارستان شد با این حال در اوایل حکومت وی، بیزانس موفق به شکست نورمن‌ها مهاجم در یونان شد. در ادامه، در ۱۱۸۹ ایزاک درگیر سومین جنگ صلیبی که فرماندهٔ صلیبیون امپراتور آلمان فردریک بارباروسا بود که قصد عبور نیروهای خود از مرز بیزانس را داشت اما ایزاک دوم به‌منظور حفظ موقعیت خود، عهدنامه‌ای را با صلاح‌الدین ایوبی منعقد ساخت اما به واسطه تهدید آلمانی‌ها، دیری نپایید که مجبور به قبول درخواست کمک فردریک یکم شد. وی عهدنامهٔ آدریانوپول را در ۱۱۹۰ با امپراتور آلمان امضا نمود و نیروهای فردریک یک ماه پس از آن از هلسپونت به آسیای صغیر منتقل شدند. در سال ۱۱۹۵، امپراتور بیزانس، ایزاک دوم، در کودتایی به‌وسیلهٔ برادرش عزل گردید. امپراتور جدید، آلکسیوس سوم، برادرش را کور و تبعید کرد. بی کفایتی ایزاک که پیشتر از ضعفش در میدان نبرد مشخص شده بود، با به هدر دادن خزانه و همچنین شکست نیروی دریایی بیزانس از ونیزی‌ها، اثبات گشت. اقدامات او شامل واگذاری گستردهٔ سلاح‌های امپراتوری در بین حامیانش باعث ضعف نیروی دفاعی امپراتوری شد، همچنین او حکومت را ورشکسته و خزانه را خالی نمود. تلاش‌های او برای حفظ پشتیبانی حاکمان نیمه مستقل مرزی، توان و نیروی حکومت مرکزی را کاهش و سهولت تهاجم خارجی را فراهم کرد. او مسئولیت‌های مهمش در امور دفاعی و دیپلماسی را نادیده گرفته‌بود و در همین میان دریاسالار امپراتور (برادرزن همسرش) تجهیزات نظامی و دریایی امپراتوری را برای منافع شخصی خودش به فروش رساند. تا همگی این عوامل ضعف دولت بیزانس را بر همگان آشکار کند و مهاجمان خود را برای آغاز حملات جدید علیه بیزانس آماده کنند.
طی دوره حکومت ایزاک دوم و آلکسیوس سوم، سال‌های ۱۱۸۵ تا شروع جنگ صلیبی چهارم، سازوکارهای متمرکز حکومتی و دفاعی بیزانس را از هم پاشید. در اثر حکمرانی ضعیف آنان، اقتدار امپراتوری به‌شدت تضعیف شد و خلأ قدرتی ایجاد گشت، که منجر به تجزیه امپراتوری شده و وارثان سلسله کومننوس حکومت شبه مستقل امپراتوری ترابوزان را در سال ۱۲۰۴، اندکی پیش از سقوط قسطنطنیه در جنگ صلیبی چهارم، برپا کردند.
جنگ صلیبی چهارم
پس از شکست پادشاهی اورشلیم در برابر صلاح‌الدین ایوبی و ناکامی جنگ صلیبی سوم برای بازپس‌گیری شهر اورشلیم از سال ۱۱۸۹ تا ۱۱۹۲ م، اشتیاق اندکی در اروپاییان برای یک جنگِ دیگر باقی مانده‌بود. اما نهایتاً، بارون‌های فرانسوی پذیرفتند، که در یک جنگ صلیبیِ دیگر شرکت کنند. صلیبیون برای این منظور، مسیر دریایی از راه مدیترانه را برگزیده و برای تأمین کشتی‌های مورد نیاز نیز با اِنریکو داندولو، حاکم جمهوری ونیز، قرارداد بستند. داندولو کشتی‌ها را فراهم کرد، اما صلیبیون قادر به پرداخت هزینه‌های هنگفت آن نبودند ؛ لذا داندولو از آن‌ها خواست که در عوض بدهی‌شان با حمله به شهر بندری زادار آن را تحت اطاعت جمهوری ونیز درآورند. پس از حمله به زادار و غارت آن، صلیبیون دوباره متوجه شدند که از عهدهٔ بازپرداخت اجارهٔ کشتی‌های داندولو برنمی‌آیند. در همین میان اَلِکسیوس چهارم، شاهزادهٔ تبعیدی بیزانسی، به صلیبیون پیشنهاد کرد که در ازای بازپس‌گیری امپراتوری، بدهی جمهوری ونیز را بپردازد. به همین دلیل رهبران صلیبی تصمیم گرفتند تا به قسطنطنیه بروند. آن‌ها پس از حمله به شهر موفق شدند آلکسیوس چهارم را بر تخت بنشانند، اما او حاضر نشد بیش از نیمی از مبلغ را بپردازد. او سپس در اثر مخالفتِ مردمِ قسطنطنیه از امپراتوری خلع گردید. صلیبیون پس از یک‌سری سوءتفاهم‌ها و نبردها، سرانجام قسطنطنیه را در سال ۱۲۰۴ م تسخیر و آن را غارت کردند و بسیاری از اهالی شهر را از دم تیغ گذراندند.
غارت قسطنطنیه به‌دست صلیبی‌ها
بامداد ۱۳ آوریل، بونیفاس هیئتی از افراد بلند مرتبه و روحانیون را به حضور پذیرفت، که شهر را به وی تقدیم کردند. پس از کنترل شهر، صلیبیون به غارت شهر پرداختند، که این غارت ۳ روز طول کشید و سبب شد تا تمام اشیای باستانی یونانی-رومی دزدیده شود یا از بین برود و فقط تعداد معدودی از آن‌ها شامل چهار اسب برنزی و قسمتی از جسد منسوب به جان باپتیست، که در کلیسای سنت مارکو قرار داشت، به دستور انریکو داندلو، به ونیز فرستاده شد. مابقی اشیای باقی مانده برنزی همچون مجسمه‌ها، تندیس و ظروف که میراث هنر یونانی-رومی بودند، طی دوره امپراتوری لاتین ذوب شدند، تا برای ضرب مسکوکات جدید به کار روند. بسیاری از شهروندان بیزانسی کشته و تمامی اموال آن‌ها دزدیده شد. صلیبیون در عبادتگاه‌ها به محراب‌ها حمله‌ور شدند، اشیاء مقدس را ربودند و تمامی تمثال‌های از جنس نقره و سنگ‌های قیمتی را از بین بردند و نان و شراب تبرک‌شده و خون ارزشمند را آلوده کردند. طبق منابع، صلیبیون از غارت شهر، ۹۰۰ هزار مارک نقره به‌دست آوردند، که آن را بین خود تقسیم کردند. ونیزی‌ها ۱۵۰ هزار مارک و صلیبیون ۵۰ هزار مارک به‌دست آوردند و مابقی مبلغ بین نیروهای عادی صلیبی و شوالیه‌ها تقسیم شد.
پیدایش عثمانی و سقوط قسطنطنیه
دو مسئله عمده سیاست خارجی امپراتوری بیزانس یعنی چگونگی رویکرد نسبت به ترکان عثمانی و اتحاد بین دو کلیسای ارتدوکس و کاتولیک، اساساً بر تاریخ سیاسی امپراتوری در طول آخرین سده حیات آن چیره بود. زیر فشار مداوم حملات عثمانی، امپراتوری بیزانس در این زمان به حکومتی کوچک و «مچاله» شده بین عثمانی و قدرت‌های غربی بدل گشت. این حاکمیت با مرزهایی پیوسته در حال کوچک‌شدن، تنها نام «امپراتوری» را با خود یدک می‌کشید. از همین رو مانوئل دوم، امپراتور بیزانس، بقایای بیزانس را مستلزم نه یک «امپراتور» بلکه یک «مدیر» دانست. هنگامی که عثمانی در حدود میانه سده چهاردهم وارد خاک اروپا شد و شروع به باز کردن جای پایی برای خود در بالکان کرد، تمام آنچه برای بیزانس باقی مانده بود، جز قسطنطنیه و حوالی آن، تنها شامل شهر فیلادلفیا در آسیای صغیر، مقداری اراضی در تراس و مقدونیه، شهر تسالونیکی، چند جزیره در دریای اژه و بخشی از پلوپونز می‌شد. تقریباً تمام آسیای صغیر که زمانی ستون فقرات بیزانس برای نیروی انسانی، منابع غذایی و درآمدهای مالیاتی به حساب می‌آمد، به شاهزاده‌نشین‌های ترک باخته شد. بخش زیادی از پلوپونز دست شاهزاده‌های لاتین و جمهوری ونیز بود. اراضی باقیمانده بیزانس در تراس و مقدونیه در اثر حملات صرب‌ها و ترک‌ها، درگیری‌های داخلی و مرگ سیاه، در وضعیتی تخریب‌شده و خالی از سکنه بودند. نبود اراضی کشاورزی بیزانس را به‌طور فزاینده‌ای وابسته به واردات گندم از نواحی تحت سلطه جنوا در دریای سیاه کرد. وضعیت مالی و اقتصادی امپراتوری در نتیجه از دست دادن عایدی‌های مالیاتی به مهاجمان خارجی یا اعطای معافیت به عناصر داخلی، نیز در شرایط وخیمی قرار داشت. در سال‌های پایانی سده چهاردهم قسطنطنیه تقریباً تنها جایی بود که امپراتور از آن عایدی کسب می‌کرد. در نتیجه این شرایط بیزانس دیگر قادر به داشتن ارتش و ناوگان دریایی قدرتمندی نبود. با توجه به منابع مالی محدود و هزینه بالا، گاهی متوسل به استخدام شمار اندکی مزدور نظامی می‌شد.
حکومت و دیوان‌سالاری
در دولت بیزاس، امپراتور یگانه و یکه‌سالار بود، و قدرتش را از منشأ الهی دریافت می‌کرد. سنا دارای اختیارات سیاسی و قانونی بود، ولی این اختیارات به یک شورای افتخاری با اعضایی تشریفاتی محدود شد. با پایان سدهٔ هشتم میلادی، یک دولت مدنی متمرکز در دربار، به‌عنوان بخشی از یک قدرت متمرکز وسیع، در پایتخت شکل گرفت. یک دولت مدنی متمرکز در دادگاه به عنوان بخشی از تثبیت در مقیاس بزرگ از قدرت در پایتخت تشکیل شد. مهم‌ترین اصلاحات اداری، که احتمالاً در میانهٔ سدهٔ هفتم میلادی آغاز شد، ایجاد تِم‌ها بود، که در آن، کلیهٔ اختیارات اداری و نظامی یک ناحیه، توسط یک نفر به‌نام استراتیگوس انجام می‌شد. با وجود استفادهٔ گه‌گاهی از اصطلاح تحقیرآمیز «بیزانس» و «بیزانسیم»، دیوان‌سالاری بیزانس قابلیت متمایزی برای بازسازی خویش در تطابق با موقعیت امپراتوری داشت. مقامات در ترتیب‌های سخت‌گیرانه‌ای در اطراف امپراتور نظم داده شده‌بودند، و از خواست شاهنشاهی برای صفوف خود غافل شدند. مشاغل واقعیِ اداری نیز وجود داشت، ولی قدرت به اشخاص واگذار می‌شد، نه دفترها.
در سده‌های هشتم و نهم میلادی، خدمات اجتماعی واضح‌ترین راه را برای وضعیت اشرافی تشکیل داد؛ ولی با شروع سدهٔ نهم، اشرافیت مدنی رقیب حکومت اشراف بود.
رلشتاب
رِلْشْتاب یک نام خانوادگی آلمانی‌ست و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ویکی‌پدیا:ابهام‌زدایی
متئو سرنی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال امپولی، باشگاه فوتبال سمپدوریا، و باشگاه ورزشی لاتزیو اشاره کرد.
گرگوری واتله
گرگوری واتله (Grégory Wathelet؛ زادهٔ September 10, 1980) سوارکار اهل بلژیک است.
هیتگر
هیتگر، روستایی از توابع بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ایرندگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۵ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
ابستیناچ
ابستیناچ (به آلمانی: Abtsteinach) یک شهر در آلمان است که در برگ‌شتراسه واقع شده‌است.
خصوصیات
ابستیناچ ۱۱٫۰۳ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توماس پدرابیسی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان و باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا و زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
ربکا آلیسون
ربکا ان «بکی» آلیسون (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۴۶) متخصص قلب و عروق آمریکایی و فعال تراجنسیتی است.او یک زن ترنس است. او به عنوان رئیس انجمن پزشکی همجنس گرایان و لزبین‌ها (GLMA) و به عنوان رئیس کمیته مشورتی انجمن پزشکی آمریکا در مورد مسائل لزبین‌ها، همجنس گرایان، دوجنس گرایان و تراجنسیتی‌ها خدمت کرد.
زندگی
آلیسون در گرین‌وود، می‌سی‌سی‌پی از خانواده ارول وارد اتکینسون و میبل بلک‌ول اتکینسون به دنیا آمد. او در سال ۱۹۹۳ در حالی که در جکسون، می‌سی‌سی‌پی زندگی می‌کرد، تغییر وضعیت داد.
حرفه
آلیسون در سال ۱۹۷۱ از مرکز پزشکی دانشگاه می‌سی‌سی‌پی فارغ التحصیل شد. پس از انجام مراقبت‌های اولیه / داخلی، در سال ۱۹۸۵ برای تحصیل در رشته قلب و عروق به مدرسه بازگشت و از سال ۱۹۸۷ در آن رشته مشغول به کار شد. بعداً، او برای سمتی در CIGNA به فینیکس، آریزونا نقل مکان کرد و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲، زمانی که وارد مطب خصوصی شد، به عنوان رئیس قلب و عروق آنها خدمت کرد. مجله فونیکس آلیسون را در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ یکی از «پزشکان برتر» در فونیکس معرفی کرد
فعالیت
در سال ۱۹۹۸، آلیسون drbecky.com را ایجاد کرد، یک سایت منبع با تمرکز بر نیازهای پزشکی، حقوقی و معنوی افراد تراجنسیتی. این وب‌سایت شامل مجموعه‌ای از قوانین اصلاح جنسیت در شناسنامه، بروشور جراحی زنانه‌سازی صورت توسط داگلاس اوسترهات، انتقاد از کتاب بحث‌برانگیز ۲۰۰۳ مردی که ملکه می‌شود نوشته جی. مایکل بیلی، و بخشی در معنویت. وب سایت آلیسون اغلب در دستورالعمل‌های مراقبت‌های بهداشتی LGBT ذکر شده‌است. او علاوه بر GLMA، رئیس کمیته مشورتی انجمن پزشکی آمریکا در مورد مسائل همجنس‌گرایان، لزبین‌ها، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتی‌ها است، و در تصویب قطعنامه 22 AMA، «رفع موانع مالی برای مراقبت از بیماران تراجنسیتی» کمک کرده‌است. آلیسون همچنین در Soulforce فعال است و هر ساله با شریک زندگی خود Margaux Schaffer جشن تراجنسیتی فونیکس را برگزار می‌کند.
ماتریس هسته‌ای
در زیست‌شناسی، ماتریس هسته‌ای (Nuclear matrix) شبکه‌ای از الیاف است که در سراسر هسته سلول یافت می‌شود و تا حدودی شبیه به اسکلت سلولی سلول است. با این حال، ماتریس هسته‌ای به عنوان یک ساختار پویا پیشنهاد شده‌است. همراه با لایه هسته‌ای، در سازماندهی اطلاعات ژنتیکی درون سلول کمک می‌کند.
عملکرد دقیق این ماتریس هنوز مورد اختلاف است و وجود آن نیز مورد سؤال قرار گرفته‌است. شواهدی برای چنین ساختاری تا سال ۱۹۴۸ به دست آمد (Zbarskii و Debov) و در نتیجه بسیاری از پروتئین‌های مرتبط با ماتریس کشف شده‌اند. وجود پروتئین‌های داخل سلولی امری مشترک است و توافق می‌شود پروتئینهایی مانند داربست یا پروتئین‌های مرتبط با ماتریکس (SAR یا MAR) نقش مهمی در سازماندهی کروماتین‌ها داشته باشند. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه ماتریس هسته‌ای در تنظیم بیان ژن در Arabidopsis thaliana نقش دارد.
عروسک خیمه‌شب‌بازی (فیلم)
عروسک خیمه‌شب‌بازی و  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی رانجیت ام.تیواری است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، راکول پریت سینگ، چاندراچور سینگ، سارگون محتا و هیریشتا بهات ایفای نقش کرده‌اند.
تعمیم
تعمیم نوعی انتزاع است که بواسطه آن ویژگی‌های مشترک نمونه‌های خاص، به صورت مفاهیم یا بیانیه‌های همگانی فرمول‌بندی می‌شوند. تعمیم، فرض می‌کند که یک دامنه یا مجموعه‌ای از عناصر وجود دارد، همچنین فرض می کند که یک یا بیشتر ویژگی بین آن عناصر، مشترک است (بنابراین یک مدل مفهومی را می‌سازد). از این رو، تعمیم مبنی اساسی برای همه استدلال‌های استنتاجی (مخصوصا در منطق، ریاضیات و علوم) است، در این موارد برای تعیین آنکه که آیا یک تعمیم برای یک وضعیت داده شده صحیح است یا نه، از یک فرایند راستی‌آزمایی استفاده می‌شود.
از تعمیم برای ارجاع به فرایند تعیین اجزای یک کل می‌توان استفاده کرد، تا تعیین شود که آیا به کل تعلق دارد یا نه. اجزایی که ممکن است هنگام جداسازی، غیر مرتبط تشخیص داده شوند، به صورت یک گروه کنار هم قرار می‌گیرند، تا با ایجاد یک رابطه مشترک به کل متعلق ‌گردند.
با این حال، اجزا نمی‌توانند به یک کل تعمیم شوند مگر آنکه یک «رابطه مشترک» بین همه اجزا بر قرار گردد. این به آن معنی نیست که اجزا با هم مرتبط نیستند، بلکه یعنی تا کنون هیچ رابطه مشترکی برای تعمیم بر قرار نشده‌است.
به صورت کلی، اگر دو مفهوم مرتبط A و B داشته باشیم، آنوقت A یک «تعمیم» از B است (یا به صورت هم‌ارز «B نوع خاصی از A است») اگر و تنها اگر هر دو این بیانیه‌ها برقرار باشد: