cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سیاست انرژی در کانادا
مقررات استانی
مقررات استانی در خصوص فعالیت‌های نفت و گاز طبیعی، خط لوله و سیستم‌های توزیع برق تحت نظارت موسسات خدمات عمومی استانی وضع می‌شود. استان‌ها حق امتیاز و مالیات نفت و گاز طبیعی را مشخص می‌کنند و مسئولیت ارائه مشوق‌های حفاری و کمک‌های مالی و مجوز برای ساخت و راه‌اندازی تجهیزات را بر عهده دارند.
گروه ایدونا
گروه ایدونا (Signal Iduna) شرکت خدمات مالی آلمانی است، که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد.
دانداسانا
دانداسانا (दण्डासन ; IAST: Daṇḍāsana) یا Staff Pose «نشستن صحیح» یک آسانای نشسته در یوگای مدرن به عنوان ورزش است.
ریشه‌شناسی
این نام از کلمات سانسکریت दण्ड daṇḍa به معنای «چوب» و आसन āsana به معنای «حالت» گرفته شده‌است.
این حالت در متون هاتا یوگای قرون وسطایی یافت نمی‌شود.
شرح
این آسانا از حالت نشسته با پاهای کشیده به جلو شروع می‌شود. کف دست‌ها در دو طرف بدن روی زمین قرار گیرند. بالاتنه باید از تاج سر به سمت بالا امتداد داشته باشد و پشت باید کاملاً عمود بر زمین باشد. پاها باید به هم فشرده شوند و انگشتان پا باید به سمت داخل و به سمت بدن باشند. حتی ممکن است بتوان با فعال کردن عضلات پا، بین پاشنه و زمین فاصله ایجاد کرد.
بخش پلیزنت، شهرستان پری، اوهایو
بخش پلیزنت (به انگلیسی: Pleasant Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پری، اوهایو واقع شده‌است. بخش پلیزنت ۴۲٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹۴ نفر جمعیت دارد و ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تی‌یووی نورد
تی‌یووی نورد (TÜV Nord) شرکت مهندسی آلمانی است، که در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد.
توماس استیلتیس
توماس یوآنس استیلتیس (به هلندی: Thomas Joannes Stieltjes)؛ (۲۹ دسامبر ۱۸۵۶ - ۳۱ دسامبر ۱۸۹۴) یک ریاضیدان هلندی بود. او در زمینه مسائل گشتاور در آمار ریاضی پیشگام بود و در مطالعه کسرهای مسلسل مشارکت داشت. انتگرال ریمان-استیلتس به نام او و ریمان نامگذاری شده است.
حسین‌آباد دو (کرمان)
حسین‌آباد دو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان سرآسیاب فرسنگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
گامبی شاه
گامبی شاه (King's Gambit) یا قربانی کردن سرباز فیل در جناح شاه، یکی از تئوری‌های محبوب گشایش در بازی شطرنج است که با حرکات زیر آغاز می‌شود:
ارتش سفید یک پیاده خودش را برای منحرف کردن پیاده سیاه طعمه قرار می‌دهد. اگر سیاه قربانی را بپذیرد، سفید دو نقشه اصلی خواهد داشت. اولین نقشه این است که سفید d4 و سپس Bxf4 را بازی کند و با این حرکت علاوه بر جبران پیاده قربانی شده، سلطه بر مرکز بازی را نیز به دست آورد. نقشه جایگزین برای سفید بازی Nf3 و Bc4 و سپس رفتن شاه سفید به قلعه کوچک 0–0 خواهد بود که مسیر نیمه باز ایجاد شده در ستون f به سفید اجازه می‌دهد تا به ضعیف‌ترین نقطه در موقعیت سیاه، یعنی پیاده f7 حمله کند.
گامبی شاه یکی از قدیمی‌ترین گشایش‌های مستند شده‌است که در یکی از قدیمی‌ترین کتاب‌های شطرنج که ترجمه تقریبی عنوان آن «عشق دوباره و هنر شطرنج» اثر لوئیس رامیرز دی لوسینا است؛ در سال ۱۴۹۷ منتشر شده‌است. این گشایش توسط شطرنج‌باز ایتالیایی قرن هفدهم جولیو سزاره پولریو مورد بررسی قرار گرفت. گامبی پادشاه تا اواخر قرن ۱۹ یکی از محبوب‌ترین گشایش‌ها بود اما به تدریج پیشرفت در تکنیک‌های دفاعی مهره سیاه منجر به کاهش محبوبیت آن شد. امروزه به ندرت در سطح استادان شطرنج دیده می‌شود، زیرا سیاه چندین روش برای به دست آوردن تساوی دارد، اما گامبی شاه همچنان در سطح آماتور محبوب است.
ری دون
ری دون (زاده ۷ اوت ۱۹۳۷) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم شوالیه‌های شانگهای اشاره کرد.
لوبوش هوشک
لوبوش هوشک (Luboš Hušek؛ زادهٔ January 26, 1984) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باومیت یابلونتس، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، و باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
حسین‌آباد یک (کرمان)
حسین‌آباد یک، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان سرآسیاب فرسنگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ویندر سینگ
ویندر سینگ (Vijender Singh؛ زادهٔ October 29, 1985) بوکسور اهل هند است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز وزن Middleweight در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ اشاره کرد.
جمال‌آباد علیا
جمال‌آباد علیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان سرآسیاب فرسنگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ویلیام استیگ
ویلیام استیگ (William Steig؛ ۱۴ نوامبر ۱۹۰۷ — ۳ اکتبر ۲۰۰۳) کارتونیست، تصویرگر و نویسنده آمریکایی کتاب‌های کودکان بود. او بیشتر با اثر کتاب تصویری خود به نام شرک! شناخته می‌شود که الهام‌بخش ساخت مجموعه‌فیلم‌هایی به همین نام بود و دیگر آثار وی شامل سیلوستر و سنگ جادویی، جزیره آبل و دکتر دسوتو است. او توانست برای دو بار نامزد ایالات متحده برای دریافت جایزه جهانی دوسالانه هانس کریستیان آندرسن در سال‌های ۱۹۸۲ به‌عنوان تصویرگر کتاب کودکان و در سال ۱۹۸۸ به‌عنوان نویسنده شود.
اوایل زندگی
استیگ در سال ۱۹۰۷ در بروکلین، نیویورک به دنیا آمد و در برانکس بزرگ شد. پدر و مادرش هر دو سوسیالیست و از مهاجران یهودی لهستانی از اتریش بودند. پدرش، ژوزف استیگ نقاش ساختمان و مادرش، لورا ابل استیگ خیاط بود که گرایش هنری او را تشویق می‌کرد.
حرفه
استیگ که به‌عنوان «پادشاه کارتون‌ها» مورد ستایش قرار گرفت، در سال ۱۹۳۰ شروع به طراحی تصویرها و کارتون‌ها برای نیویورکر کرد و بیش از ۱۶۰۰ طراحی و ۱۱۷ جلد برای این مجله تهیه کرد.
او زمانی که ۶۱ سال سن داشت، نگارش کتاب‌های کودکان را آغاز کرد. اولین اثر استیگ برای کودکان در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. سومین کتابش، سیلوستر و سنگ جادویی او را برنده نشان کالدکوت کرد.
هاینز هایزه
هاینز هایزه (Heinz Heise) شرکت رسانه‌ای آلمانی است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
بخش پلیزنت، شهرستان پوتنام، اوهایو
بخش پلیزنت (به انگلیسی: Pleasant Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاتنم، اوهایو واقع شده‌است. بخش پلیزنت ۹۴٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۵۵ نفر جمعیت دارد و ۲۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ادیت زرتال
ایدیت زرتال (متولد ۱۹۴۵) مورخ اسرائیلی است که یکی از «مورخان نوین» به‌شمار می‌رود.
پاویون نولکها
پاویون نولکها یک خانه شخصی از سنگ مرمر سفید با سقفی منحنی است که در کنار حیاط شیش محل، در قسمت شمالی قلعه شاهی در لاهور، پاکستان واقع شده‌است. این بنای تاریخی یکی از ۲۱ بنای یادبودی است که در قلعه لاهور واقع شده‌است، نمای غربی آن منظره ای سراسرنما از شهر باستانی لاهور را ارائه می‌دهد. این سازه در ابتدا با سنگهای قیمتی و نیمه قیمتی منبت کاری شده و مشرف به رودخانه راوی بوده‌است. در سال ۱۹۸۱، نولکها به عنوان بخشی از مجموعه بزرگتر قلعه لاهور، در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. این عمارت هم‌اکنون یکی از دیدنی‌ترین مکان‌های گردشگری لاهور است و بر طراحی معماری ساختمان‌های برجسته از جمله سفارت پاکستان در واشینگتن دی سی تأثیر گذاشته‌است.
ریشه‌شناسی
هنگامی که پاویون در سال ۱۶۳۳ توسط شاه جهان ازپادشاهان گورکانی هند به عنوان یک خانه تابستانی کوچک ساخته شد، هزینه آن حدود ۹۰۰۰۰۰ روپیه بود، که در آن زمان مبلغ گزافی بود. به آن Naulakha می گویند زیرا در زبان اردو این کلمه به معنای «ارزش ۹ لپه روپیه» است. همچنین کلمه Naulakha را برای استفاده از چیزهای گرانبها می‌توان به کار برد.
آغاچ‌اورن
آغاچ‌اورن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آق‌سرای واقع شده‌است. آغاچ‌اورن ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرناندو دی لئو
فرناندو دی لئو (Fernando Di Leo; January 11, 1932 – 1932:1:11, December 2, 2003) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده اهل ایتالیا بود که آثارش بر کارگردانانی همچون کوئنتین تارانتینو و جان وو تأثیر گذاشت. او بیشتر به نویسندگی فیلمنامه آثار وسترن اسپاگتی و کارگردانی فیلمهای پلیسی-جنایی موسوم به Poliziotteschi می‌پرداخت.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به به خاطر چند دلار بیشتر، هتل اسلاتر، کالیبر ۹، الماس‌های آغشته به خون، تپانچه‌های پُر و هفت تپانچه برای خانواده مک‌گرگور اشاره کرد.
زو شیمینگ
زو شیمینگ (Zou Shiming؛ زادهٔ ۱۸ مه ۱۹۸۱) بوکسور اهل چین است. از افتخارات وی میتوان به کسب دو مدال طلا و یک برنز در بازی‌های المپیک تابستانی اشاره کرد.
کریستیان پوتنزا
جورجینا چاپمن (زاده ۱۴ آوریل ۱۹۷۶) بازیگر کانادایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم تاکسیدو اشاره کرد.
جمال‌آباد سفلی
جمال‌آباد سفلی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان سرآسیاب فرسنگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم ان کمتر از سه خانوار بوده‌است.
کیمبرلی موتلی
کیمبرلی موتلی (Kimberley Motley) وکیل بین‌المللی، نویسنده کتاب طنز، فعال حقوق بشر بشردوستانه، مؤلف و شیفته موسیقی از همه ژانرها اهل ایالات متحده آمریکا است. او یک فعال، نویسنده و زن شایسته سابق ویسکانسین-آمریکا ۲۰۰۴ است. موتلی اولین وکیل خارجی است که از سال ۲۰۰۸ در افغانستان فعالیت می‌کند و به عنوان یکی از موثرترین وکلای بین‌المللی حقوق بشر و وکلای مدافع فعال در افغانستان شناخته می‌شود. در حالی که فعالیت حقوق بشر بین‌المللی موتلی در افغانستان آغاز شد، او همچنین وکالت طیف گسترده‌ای از افراد برجسته در کشورهای دیگر را برعهده داشته. موکلین وی عبارتند از انور ابراهیم معاون سابق نخست‌وزیر مالزی، متیو روزنبرگ روزنامه‌نگار نیویورک تایمز در اخراجش از افغانستان، نیلوفر رحمانی اولین خلبان زن افغان و هنرمند کوبایی دانیلو مالدونادو ماچادو جایی که موتلی به دلیل وکالت او دستگیر شد.
در سال ۲۰۱۴، ریچارد برانسون، که کارهای حقوقی موتلی را انجام می‌داد، او را به عنوان یکی از الهام‌بخش‌ترین افراد معرفی کرد و به‌عنوان یک قاضی الهام‌بخش با پیامی قدرتمند توصیف نمود: «قوانین متعلق به ما می‌باشند- فارغ از قومیت، ملیت، جنسیت، نژاد افراد - آنها متعلق به ما هستند.»
شهرت منحصر به فرد موتلی به عنوان یکی از موثرترین وکلای بین‌المللی حقوق بشر توجهات را جلب کرده‌است. او در مورد فلسفه حقوقی خود در سخنرانی‌ای که در TED داشت قریب به یک میلیون بازدید کننده داشته‌است. او بارها در گوگل در مورد مسئولیت شرکت‌ها و افراد برای ارتقای حقوق بشر به «سرمایه گذاران جهانی در حقوق بشر» صحبت کرده‌است.
زندگی‌نامه
پدر موتلی آفریقایی-آمریکایی و مادرش اهل مناطق روستایی کره شمالی است. پدر و مادرش زمانی که پدرش در ارتش بود با هم آشنا شدند. موتلی در محله‌ای «فقیرنشین» در میلواکی بزرگ شد. پدر و مادر او «بسیار مراقب پرورش» او بودند، اما بیرون از خانه، محیط برای او سخت و خشن بود، حتی با وجود اینکه بین خانواده روابط بسیار صمیمی برقرار بود، خارج از خانه جنایات زیاد، فقر زیاد، بی‌اعتمادی زیادی بر جامعه چیره بود.
او از سنین پایین شروع به کار کرد. در اوایل کودکی هر تابستان موتلی و خواهران و برادرانش را به مزرعه‌ای می‌بردند و در آنجا مجبور بودند «شلغم بکارند و لوبیا سبز و توت فرنگی بچینند» تا در زمستان برای خانواده خشک و منجمد کرده و مورد استفاده قرار دهند. موتلی و برادرش روزنامه فروشی می‌کردند. علاوه بر این، او در ۱۳سالگی در یک بستنی فروشی و همچنین در یک مرکز نگهداری نوجوانان که خواربارفروشی مرکز جوانان بود کار می‌کرد.
او از کودکی به حقوق علاقه‌مند بود. اگرچه والدینش معمولاً به او اجازه تماشای تلویزیون نمی‌دادند، اما موتلی معلمی داشت که در کلاس تکلیف می‌کرد تا شاگردانش قانون و نظم را تماشا کنند. موتلی می‌گوید: «من آنقدر تماشای نظم و قانون را دوست داشتم که به مدت سه سال مدام به پدر و مادرم می‌گفتم، معلم به تماشای قانون و نظم نیاز دارد.» در یک حادثه پدرش در یک تصادف رانندگی مجروح شد و در نتیجه از کار بیکار گردید. او به یاد می‌آورد: «پدرش درخواست معلولیت کرد و مجبور شد سال‌ها را سپری کند و از وکلای زیادی عبور کند اما در نهایت نتوانست موفق شود.» این موضوع علاقه او را به قانون برانگیخت، موتلی گفته‌است که در واقع «من می‌خواستم دکتر و دی جی شوم. اما قانون مرا انتخاب کرد.»
تحصیلات
موتلی در ۱۹۹۷ مدرک فوق دیپلم خود را ار مؤسسه هنر و علوم از دانشگاه ویسکانسین در میلواکی دریافت کرد. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۲۰۰۰ از دانشگاه ویسکانسین در میلواکی اخذ کرد و در سال ۲۰۰۳ مدرک کارشناسی ارشد خود را از همان دانشگاه دریافت نمود. در همان سال، او مدرک دکترای حرفه‌ای خود را از دانشکده حقوق دانشگاه مارکت کسب کرد.
فعالیت حرفه‌ای
در سال ۲۰۰۴، موتلی به عنوان ملکه زیبایی ویسکانسین انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۸، پس از پنج سال کار به عنوان وکیل مدافع عمومی در میلواکی، موتلی به عنوان بخشی از یک برنامه آموزش حقوقی نه‌ماهه که توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا برای آموزش وکلای افغان راه‌اندازی شد، به افغانستان رفت. او هرگز به خارج از ایالات متحده سفر نکرده بود. موتلی بعدها در یک سخنرانی TED در سال ۲۰۱۴ از خاطراتش گفت: در آن ۹ ماه، من به سراسر کشور رفتم و با صدها نفر که در قفل بودند صحبت کردم و با بسیاری از افراد و اصناف که در افغانستان نیز فعالیت می‌کردند صحبت کردم. من شروع به شنیدن ارتباط بین مشاغل و مردم کردم و اینکه چگونه قوانینی که برای حمایت از آنها در نظر گرفته شده بود به درستی مورد استفاده قرار نمی‌گرفتند، این درحالی بود که از اقدامات تنبیهی شدید و غیرقانونی بیش از حد استفاده می‌شد. برای من معنای استفاده از قوانین با هدف حمایت از آنها صورت می‌گرفت. نقش قوانین محافظت است؛ در نتیجه تصمیم گرفتم یک دفتر خصوصی باز کنم و اولین خارجی بودم که در دادگاه‌های افغانستان اقامه دعوی می‌کردم.
مشتریان
موتلی با موفقیت به تعدادی از پرونده‌های مطرح در سراسر جهان رسیدگی کرده‌است، از جمله اما نه محدود به.
رانیناگر
رانیناگر (به لاتین: Raninagar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه نوگان واقع شده‌است. رانیناگر ۲۵۸٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۴٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
کیمبرلی موتلی
کتاب‌ها و گزارش‌ها
ارزیابی عدالت نوجوانان در افغانستان، سرزمین مردان، ۲۰۱۰.
چیل سانن
چیل سانن (Chael Sonnen؛ زادهٔ April 3, 1977) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی، پادکست‌ساز و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
نیروی برشی
نیروی بُرشی به نیرویی گفته می‌شود که در جهت ایجاد بُرش در جسم داشته باشد. نیروی برشی به صورت جمع جبری نیروهای عرضی وارد بر دو طرف سطح مقطع تعریف می‌شود.
تاش‌پینار (آق‌سرای)
تاش‌پینار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آق‌سرای واقع شده‌است. تاش‌پینار ۲٬۷۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توکل‌آباد (سرآسیاب فرسنگی)
توکل‌آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان سرآسیاب فرسنگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
کارا هوی
کارا هوی (Kara Hui؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۶۰) بازیگر هنگ کنگی است که بیشتر برای نقش هایش در فیلم های wuxia تولید شده توسط استودیو برادران شاو در دهه های 1970 و 1980 در سطح بین المللی شناخته شده است. وای از آن زمان تا به حال طیف گسترده ای از نقش ها را روی صفحه نمایش و تلویزیون با موفقیت بسیار به تصویر کشیده است.
زندگی شخصی
او که در هنگ کنگ به دنیا آمد، چهارمین فرزند بزرگ‌تر از شش فرزند است. او از تبار منچو است. برادر بزرگتر او آستین وای بود. در سال‌های اولیه زندگی، خانواده وای در شهرک فقیرنشین رنی‌ز میل زندگی می‌کردند. او از زمانی که مدرسه ابتدایی را به پایان رساند به مطالعه ادامه نداد. وای در مصاحبه‌اش در برنامه مهمان من باش، فاش کرد که خانواده‌اش پس‌انداز خود را به دلیل آشنایی‌های کاری پدرش از دست داده‌اند. مادر وای، خودش و خواهر و برادرش که بی پول مانده بودند، مجبور شدند در خیابان های هنگ کنگ کالا بفروشند. او در نوجوانی اغلب آدامس و سوغاتی در وان چای به ملوانان می فروخت.
در سن 14 سالگی، او شروع به گذراندن کلاس های رقص در کلوپ شبانه منقرض شده Miramar و درس های سلاح به سبک شمالی از مادر دانی ین، Bow-sim Mark کرد. وای به مدت سه سال رقص چینی انجام داد.
کارگردان چانگ چه پدرخوانده اوست.
در سال 1999، او از افسردگی رنج می برد، و زندگی حرفه ای او در حال افت بود. او در سن 40 سالگی اقدام به خودکشی کرد.[6] در سال 2003، با کمک دوستان و بستگان، وای شروع به بهبودی کرد.
در مارس 2021، وای حمایت خود را از پنبه تولید شده در سین کیانگ پس از اینکه چندین شرکت اعلام کردند به دلیل نگرانی از کار اجباری از سوی اویغورها، خرید پنبه از این منطقه را متوقف خواهند کرد، ابراز کرد. حرکتی که توسط اکثر سلبریتی های چینی تکرار شد.[9]
ایمانمون
ایمان نصیرپور (زادهٔ ۱۷ فروردین ۱۳۷۷) که با نام هنری ایمانمون شناخته می‌شود، خواننده و رپر ایرانی-انگلیسی ساکن لندن است. وی در سال ۱۳۹۷ به گروه پایدار پیوست.
زندگی هنری
او در ۱۴ سالگی، گروهی را به‌نام جی کش با دوستانش از جمله دنیا دادرسان، راه اندازی کرد که چندین تک‌آهنگ از این گروه منتشر شد. در سال ۲۰۱۶، پس از منحل شدن جی‌کش، کار خود را به‌عنوان ایمانمون آغاز کرد که اولین حضورش در آلبوم "۷۰" از جیدال بود.
او در سال ۲۰۱۸، توسط جیدال و مهتا به عرفان معرفی شد و درنهایت پس از موافقت عرفان، عضو گروه پایدار شد.
او در سال ۲۰۱۹ اولین آلبوم رسمی خود را با نام "یانگ پاچینو" منتشر کرد که حاصل همکاری با عرفان پایدار، جیدال، پایا، مدگل و پویان اردلان بود و آهنگسازی این آلبوم را نیز دارا کلاهی، آهنگساز پایدار برعهده داشت. ایمانمون در سراسر آمریکای شمالی و کانادا، بلژیک، قبرس، ترکیه، روسیه، بریتانیا و سایر کشورها، اجراهای بین المللی داشته است.
ناحیه کوفستاین
کوفستاین یک ناحیه در اتریش است که در ایالت تیرول واقع شده‌است. کوفستاین ۱۰۱٬۳۲۱ نفر جمعیت دارد.
پورشا
پورشا (به لاتین: Porsha) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه نوگان واقع شده‌است. پورشا ۲۵۲٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۲٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد.
آل یاکوینتا
آل یاکوینتا (Al Iaquinta؛ زادهٔ April 30, 1987) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
یوزف هوشباور
یوزف هوشباور (Josef Hušbauer؛ زادهٔ March 16, 1990) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
آب‌بیدو
آب‌بیدو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
مجموع اعداد متوالی
در ریاضیات، ۱ + ۲ + ۳ + ۴ + … یک سری نامتناهی واگرا از اعداد طبیعی متوالی است. مجموع عبارت‌های این سری تا عبارت nاُم (جمع ناقص) عدد مثلثی نام دارد و با فرمول زیر محاسبه می‌شود:
که با میل کردن n به بی‌نهایت، بدون حد بزرگ می‌شود. از آنجا که دنباله بی‌حد است، این سری حاصل‌جمعی ندارد.
محاسبه
اعداد متوالی: به عبارتی دیگر پشت سر هم.
مانند :۱٬۲٬۳٬۴، الی آخر
فرمول پیدا کردن تعداد اعداد متوالی: (بزرگترین عدد- کوچکترین عدد) -۱
فرمول پیدا کردن مجموع اعداد متوالی: ((اولین عدد +اخرین عدد) ضربدر تعداداعداد/۲
فرمول پیدا کردن تعداد اعداد زوج متوالی: بزرگترین عدد زوج --کوچکترین عدد زوج /۲
فرمول مجموع اعداد متوالی مانند فرمول مجموع اعداد متوالی است. با این حساب که به هر کلمه یک کلمهٔ زوج اضافی می‌شود و در مورد اعداد فرد نیز صدق می‌کند
فرمول جمع ناقص
فرمول ساده و کاربردی‌ای که برای محاسبهٔ n عدد اول وجود دارد را می‌توان با استقرای ریاضی ثابت کرد. بنابر این فرمول: . برای اثبات این فرمول، نخست باید توجه کرد که فرمول برای ۱ صادق است. سپس فرض می‌شود که فرمول برای k عدد طبیعی اول صادق باشد:
آن‌گاه:
(تجزیهٔ دوجمله‌ای صورت) بنابراین فرمول برای k+1 صدق می‌کند. بنابر استقرای ریاضی این امر نشان‌دهندهٔ این است که فرمول فوق برای هر کدام از اعداد طبیعی صادق است.
صلیب آزادی
نشان صلیب آزادی (فنلاندی: Vapaudenristin ritarikunta؛ سوئدی: Frihetskorsets orden) به همراه نشان رز سفید فنلاند و نشان شیر فنلاند یکی از سه نشان رسمی دولتی در فنلاند است.
پیشینه
رئیس‌جمهور فنلاند با موقعیت فرمانده کل قوا دارای هر سه نشان است. برای هر فرد حائز شرایط یک کمیته مشترک دائمی وجود دارد که صلاحیت نامزدها برای دریافت نشان صلیب آزادی را بررسی می‌کنند.
جنگ جهانی دوم
این نشان در طول جنگ جهانی دوم به تعداد زیادی از نظامیان اعطا شد، بخشی از این امر به دلیل صدور حکمی از سوی مارشال مانهرهایم بود که به سربازان زخمی به خاطر فداکاری آنها اعطا شد چون فنلاند نشان رسمی و تقدیر جداگانه‌ای برای مجروحان نداشت. صلیب آزادی معمولاً برای افسران مأمور رزرو اختصاص دارد و مدال آزادی برای سربازان رده‌های بالاتر و درجه‌داران و افسران اعطا می‌شود.
صلیب آزادی وقتی در زمان جنگ اعطا می‌شود یک روبان قرمز دارد و وقتی در زمان صلح اهدا می‌شود یک روبان زرد دارد. صلیب مانرهیم با صلیب آزادی مرتبط است.
نام دا-روم
نام دا-روم (؛ زادهٔ ۱۳ ژوئن ۲۰۰۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر کودک آغاز کرد و در نقش جوانی شخصیت‌های اصلی در درام‌های محبوب کره‌ای بازی کرده‌است. او به خاطر ایفای نقش اصلی در دنیای زیبا (۲۰۱۹) شناخته می‌شود.
از نقش‌های دیگر او برای به تصویر کشیدن ورژن کودکی و نوجوانی شامل این موارد است: پسران فراتر از گل‌ها (۲۰۰۹)، پینوکیو (۲۰۱۴)، گابلین (۲۰۱۶)، وقتی تو خواب بودی (۲۰۱۷) و استارت آپ (۲۰۲۰).
لیو شیشی
لیو شیشی (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۸۷)، همچنین با نام سیسیلیا لیو (Cecilia Liu) نیز شناخته می‌شود، بازیگر، خواننده و بالرین اهل چین است.
ساندرا ام. سواین
'''ساندرا ام. سواین''' (متولد ۱۹۵۴) انکولوژیست، متخصص سرطان سینه و محقق ترجمه بالینی آمریکایی است. او در حال حاضر استاد دانشکده پزشکی دانشگاه جورج تاون و معاون توسعه تحقیقات در مرکز پزشکی دانشگاه جورج تاون (GUMC) و همچنین استاد کمکی پزشکی در دانشکده F. Edward Hébert است. او همچنین رئیس سابق انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) بوده که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ خدمت کرده‌است.
تمرکز تحقیقات ساندرا شامل آزمایش‌های بالینی و تحقیقات ترجمه‌ای در سرطان سینه متاستاتیک و التهابی، درمان کمکی سرطان سینه، درمان‌های متاستاتیک سرطان سینه HER2+، سمیت قلبی و همچنین نابرابری‌های مراقبت‌های بهداشتی است. ، ، او بیش از ۲۷۵ مقاله در مورد تحقیقات خود در چندین مجلات پزشکی، از جمله ژورنال پزشکی نیوانگلند و مجله انکولوژی بالینی (JCO) نوشته‌است. علاوه بر این، او در نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال مصاحبه داشته‌است.
آرامگاه شاه رکن عالم
آرامگاه شاهرکن عالم واقع در مولتان، پاکستان، مقبره صوفی رکن الدین ابوالفتح است. این مکان مقدس یادمان اولین نمونه از معماری تغلق‌شاهیان در نظر گرفته می‌شود و یکی از چشمگیرترین زیارتگاه‌های شبه قاره هند به‌شمار می‌آید. این آرامگاه بیش از ۱۰۰۰۰۰ زائر را سالانه در گردهمایی عرس که بزرگداشت مرگ رکن‌الدین است، جذب می‌کند.
محل
این مقبره در شهر باستانی مولتان، در مرکز پاکستان واقع شده‌است. این مقبره در لبه شمال غربی قلعه مولتان قرار دارد.
تاریخ
این مقبره بین سالهای ۱۳۲۰ و ۱۳۲۴ میلادی توسط غیاث الدین تغلق به سبک معماری قبل از امپراتوری گورکانی ساخته شده‌است. این مقبره اولین نمونه از معماری تغلق در نظر گرفته شده‌است و قدمت بناهای تاریخی طغلوق در دهلی را دارد.
چیدمان
چیدمان این آرامگاه به‌طور معمول برای مقبره‌های سهرآوادی است که دارای سه ورودی، محراب رو به غرب و یک ورودی اصلی در محور جنوبی است که دارای یک دهلیز کوچک است. ورودی اصلی از آن زمان به شرق تغییر یافته‌است.
معماری
مولتان پیوندهای محکمی با ایران و افغانستان داشت. پیوندهایی که در تأثیر سنگین سبک‌های معماری آسیای میانه و ایرانی که در مقبره یافت می‌شود، مانند استفاده از آجر، کاشی‌های لعاب دار و سقف‌های چوبی، بازتاب داده شده‌است. این معبد نمایانگر اوج معماری تدفین مولتی است که با زیارت خالد ولید در نزدیکی کبیر والا آغاز شد.
مقبره
مقبره سازه ایی سه طبقه است. ردیف هشت ضلعی دوم معمولاً برای مولتان است، ردیف اول به شکل هشت ضلعی با حرم نزدیک بهاالدین زکریا و دیگر عبادتگاه‌های قبلی که بر پایه قاعده ای شکل قرار دارد که متفاوت است. فضای داخلی وسیع حرم فاقد پشتیبان داخلی و هیچ عنصر ساختار داخلی برای پشتیبانی از فضای داخلی است که منجر به ایجاد فضای داخلی گسترده می‌شود. فضای داخلی ابتدا با کاشی کاری دقیق تزئین شده بود که بعداً با گچ پوشانده شد، اگرچه فضای داخلی مقبره در حال حاضر به‌طور عمده خالی است. طاقچه‌ها در سطح زمین برای بزرگتر شدن فضای داخلی عمل می‌کنند.
بخش پلیزنت، شهرستان سنکا، اوهایو
بخش پلیزنت (به انگلیسی: Pleasant Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنکا، اوهایو واقع شده‌است. بخش پلیزنت ۹۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۳۵ نفر جمعیت دارد و ۲۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تلمبه ارگاسیا
تلمبه ارگاسیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جایزه صلح نوبل ۲۰۱۸
جایزه صلح نوبل ۲۰۱۸ به نادیا مراد و دنیس موک‌وگه رسید. کمیته نوبل در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۱۸ در اسلو اعلام کرد که این دو به خاطر تلاشهایشان برای پایان دادن به خشونت جنسی در مناطق جنگی جایزه صلح نوبل ۲۰۱۸ را برنده شدند. هردوی برندگان این جایزه سهم بسزایی در متمرکز کردن توجهات روی مبارزه بر جنایات جنگی داشته‌اند. بعد از بیانیه کمیته نوبل، رئیس این کمیته، برت ریس اندرسون به خبرنگاران گفت که جایزه امسال برای افزایش آگاهی در مورد سوء استفاده جنسی بود و هدف اینست که حکومت‌ها در تمامی سطوح برای پایان به این جنایت بیشتر مسئولیت پذیر باشند. وی افزود که این جایزه در سال ۲۰۱۸ در حالی اهدا می‌شود که یک دهه از تصویب قطعنامه ۱۸۲۰ شورای امنیت دربارهٔ خشونت علیه زنان می‌گذرد. مجموعه برنامه اهدای جوایز، کنفرانس مطبوعاتی و سخنرانی‌ها از ۹ تا ۱۱ دسامبر طول کشید. نادیا مراد و دنیس موک‌وگه در روز ۱۰ دسامبر جوایزشان را دریافت کردند.
دنیس موک‌وگه
دکتر دنیس موک وگه یک متخصص زنان و فعال زنان قربانی خشونت جنسی در جمهوری دموکراتیک کنگو است. نام او پیشتر در سال ۲۰۱۳ هم برای بردن جایزه صلح نوبل بر زبان‌ها بود. موک وگه اولین کنگویی است که جایزه صلح نوبل را دریافت می‌کند.
نادیا مراد
نادیا مراد زن ایزدی مدافع حقوق زنان است از زندان دولت اسلامی در عراق جان سالم به در برده و مصائب ایزدیان را در رسانه‌ها و جامعه بین‌الملل مطرح کرد. نادیا مراد هفدهمین زن و اولین زن از عراق بود که برنده این جایزه شد.
سوناتالا
سوناتالا (به لاتین: Sonatala) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه بوگرا واقع شده‌است. سوناتالا ۱۵۶٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۶٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
میخال هوبنیک
میخال هوبنیک (Michal Hubník؛ زادهٔ June 1, 1983) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
انتسو آندرونیکو
انتسو آندرونیکو (Enzo Andronico؛ May 13, 1924 – 1924:05:13, September 26, 2002) بازیگر اهل کشور ایتالیا بود. وی با نام اصلی «وینچنتسو آندرونیکو» در شهر پالرمو متولد شد. این هنرمند در تئاتر، سینما و تلویزیون دورهٔ حرفه‌ای پرباری داشت و در بیش از ۱۰۰ فیلم بازی کرد.
از فیلم‌های او می‌توان به یک پلیس زن در نیویورک، بیوه دل‌ربا، معصومیت و هوس، پوکر در رختخواب، ضعف اخلاقی خانوادگی، خانم پرستار در تیمارستان نظامی، فارفالون و چیچو و فرانکو در سال اختلاف نظر اشاره کرد.
باغ‌لی (آق‌سرای)
باغ‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آق‌سرای واقع شده‌است. باغ‌لی ۵۳۷ نفر جمعیت دارد.
مساوات
مساوات ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کریم‌آباد (کورین، دو)
کریم‌آباد روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۸ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
پارس جنوبی بوشهر
باشگاه فوتبال ساحلی پارس جنوبی بوشهر یک باشگاه فرهنگی ورزشی ایرانی است که در شهر بوشهر واقع شده‌است. این باشگاه در رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ساحلی مردان ایران حضور دارد.
این تیم در لیگ برتر فوتبال ساحلی مردان ایران با حریفان خود به رقابت می‌پردازد و با ۷ قهرمانی پرافتخارترین تیم لیگ برتر فوتبال ساحلی می‌باشد. و مالک آن منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس می‌باشد.
افتخارات
کشوری: بین‌المللی:
کتی تیلور
کتی تیلور (Katie Taylor؛ زادهٔ ) بوکسور سابق و بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است.
ازافتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا وزن Lightweight در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد، تیلور همچنین در تیم ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
وندلپلا
وِندِلْپلا (Ventdelplà) یک مجموعهٔ تلویزیونی درام به زبان کاتالان است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اما بیلاراسائو، اورسولا کوربرو و کارلوس کوئباس اشاره کرد.
این سریال در کشورهای دیگر هم دوبله و پخش شد؛ از جمله در کشور بلغارستان که در زمان پخش بسیار محبوب بود و سهم پخش آن بین ۳۸ تا ۴۰ درصد بود.
تلمبه اسلام‌آباد خالصه
تلمبه اسلام‌آباد خالصه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
کاراکویو (آق‌سرای)
کاراکویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آق‌سرای واقع شده‌است.
سون لی
سون لی (Sun Li؛ زادهٔ ۱۹۸۲) یک هنرپیشه اهل جمهوری خلق چین است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بی‌باک و فرشته و شیطان اشاره کرد.
شیبگانج
شیبگانج (به لاتین: Shibganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه نواب‌گنج واقع شده‌است. شیبگانج ۵۲۵٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۱٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد.
بخش پلیزنت، شهرستان ون ورت، اوهایو
بخش پلیزنت (به انگلیسی: Pleasant Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وان ورت، اوهایو واقع شده‌است. بخش پلیزنت ۹۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۱۲۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دبلیودبلیوئی ۲کی۱۴
دبلیودبلیوئی ۲کی۱۴ (به انگلیسی: WWE 2K14) یک بازی ویدئویی کشتی حرفه‌ای است که با همکاری دو شرکت ویژوال کانسپت و یوکس توسعه یافته‌است و توسط شرکت ۲کی اسپورتز برای پلی‌استیشن ۳ و اکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده‌است. این بازی اولین بازی کشتی حرفه‌ای منتشرشده توسط شرکت ۲کی اسپورتز می‌باشد که لایسنس ساخت بازی خود را در پی ورشکستگی شرکت تی‌اچ‌کیو از آن‌ها خرید. این بازی در تاریخ‌های ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳ (در آمریکای شمالی)، ۳۰ اکتبر ۲۰۱۳ (در ژاپن) و ۱ نوامبر ۲۰۱۳ (در اروپا) منتشر شد. این بازی آخرین بازی‌ای بود که لوگوی شرکت دبلیودبلیوئی در آن به صورت خط‌خطی بود چراکه در سال ۲۰۱۴ این شرکت لوگویی جدید را برای خود اختیار نمود. روند داستانی این بازی اشاره به ۳۰ سال رویداد های رسلمنیا دارد.
این بازی از اولین رسلمنیا ۱ تا رسلمنیا ۲۹ شروع میشود که در اولین مرحله این بازی کیفیت پایین دوربین و تصویر خاکستری که همان حال و هوای آن دوران را به مخاطب منتقل میکند.
تاریخ رقص در ایران
رقص در ایران، پیشینه‌ای طولانی دارد. رقص و موسیقی همواره برای شادی و خوشی در بزم‌ها و انگیزش حس‌های رزمی و شهوانی در میان ایرانیان در همهٔ دوران، رواج داشته‌است. رقص در این کشور در جشن‌های مناسبات تقویمی، ملی، سیاسی، مذهبی و کشاورزی و در مراسم طایفه‌ای و همچنین در مراسم‌های دیگری چون ختنه و عروسی انجام می‌شود.
تونل لردال
تونل لردال (Lærdalstunnelen) طولانی‌ترین تونل جاده‌ای جهان با طولی بالغ بر ۲۴/۵۱ کیلومتر است.
تاریخ رقص در ایران
پیشینهٔ رقص در ایران، به هزارهٔ پنجم و ششم پیش از میلاد می‌رسد. ایران، یکی از امپراتوری‌های باستانی بود که به گسترش رقص پرداخت. در ایران باستان، رقص در دربار پادشاهان ماد در نوشتار تاریخی یونانی گزارش شده‌است. نخستین اشاره به رقص نزد پارسیان نیز در کتاب‌هایی از گزنفون، تاریخ‌نگار اهل یونان بود. در دوره شاهنشاهی هخامنشی رقص، آواز و موسیقی برای دلخوشی و شادی در بزم‌های طبقه‌های گوناگون مردم ایران وجود داشته‌است و در این دوران افزون بر آموزش خواندن، اصول رقص نیز در ایران آموزش داده می‌شده‌است. پس از یورش اسکندر به ایران تمدن یونانی در سراسر سرزمین‌های هخامنشی گسترش یافت و بر رقص در شاهنشاهی نیز اثر گذاشت. ساسانیان به موسیقی و همراهان آن بسیار احترام می‌گذاشتند. شاهان این دوره به موسیقی علاقه داشتند که باعث توجه به رقص نیز شد. نقش‌های دیواری قرن ششم از پنجکنت شواهدی از نمود تشریفاتی رقص در شرق ایران ارائه می‌دهند. ممنوعیت مذهبی رقص در ایران با گسترش اسلام به وجود آمد و با رخدادهای تاریخی گوناگون تحریک گردید. در دورهٔ صفوی، حرام بودن موسیقی، این هنر را از پیشرفت بازمی‌داشته‌است اما به شکل محدود گاه موسیقی و رقص مورد توجه قرار می‌گرفتند. در دوران قاجار و صفویه، به پسربچه‌ها پوشاک دخترانه پوشانده می‌شد و از آن‌ها برای رقص و آواز بهره می‌بردند.
در اوایل دورهٔ پهلوی گونه‌ای از رقص ایرانی پدیدار شد و با توسعهٔ سینمای تجاری ایران، فراگیر شد تا زمینهٔ ساخت ژانرهای گوناگونی همانند روحوضی، مطربی، بابا کرم، تهرونی و شاطری را فراهم آورد. در طول دههٔ ۱۹۶۰ اقدامات جدی پژوهشی رقص در ایران انجام شد. سازمان معتبر بالهٔ ملی ایران در سال ۱۹۶۷ در تالار رودکی گشایش یافت. تهران میزبان تولیدات سطح بالایی شد و با کسب جایگاه معتبر بین‌المللی، کم‌کم هنرمندان سرشناس خارجی برای اجرا به ایران می‌آمدند. رقص حرفه‌ای در این کشور در دوران پادشاهی محمدرضاشاه احترام و محبوبیت خود را بازیابی کرد. اجراهای رقص غیر سنتی بر پایهٔ نمونه‌های اروپایی در سالن‌های نمایش این دوره ارائه می‌شد. جدا از رقص‌های غیر بومی، برنامه‌ها برای رقص بومی ایرانی و سنتی نیز بسیار بودند و رقص سنتی نیز احیا گردید. سیستم نوین آموزشی ساخته‌شدهٔ این دوره، به‌خدمت رقص ایران درآمد و انواع سازمان‌ها و گروه‌های دولتی و خصوصی رقص ایجاد شدند. زیرساخت نوین این دوره در کنار پژوهش‌ها، توانست دوره‌ای موفق را برای رقص ایرانی رقم زند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، حکومت جدید رقص را در ردهٔ هنرهای ممنوعه گذاشت اما رقص‌های محلی گاه به مناسبت‌های گوناگون، شانس تنفس داشتند. اعلام جرم ضد رقصنده، دستگیری آموزش‌دهندگان رقص، شلاق‌زنی و ممنوعیت نمایش رقص، در این دوره تبدیل به محل کشمکش گردید. انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ پایان دوران موفق رقص و باله در ایران بود. به قدرت رسیدن حکومت اسلامی، حاصل چندین دهه تلاش ایران در رقص را از میان برد و کارکنان این بخش را از این کشور فراری داد یا باعث دست کشیدنشان از کار شد.
نام
رقص واژه‌ای عربی برای اشاره به این هنر در ایران است و کم‌کم توانست جای خود را به انحصار در زبان فارسی باز کند. واژهٔ فارسی رقص، پایکوبی، کاربرد همگانی‌اش را از دست داده‌است.
نخستین رقص‌ها
نمایش در شکل رقص، خنیاگری، بازی یا آیین و ابزارهای نمایشی چون سیماچه، پوشاک مبدل جانوران یا گیاهان، سازهایی برای آفرینش ریتم و دیگر موارد، دست کم از هزاره ششم پ. م در ایران شناخته شده و مورد بهره‌برداری بوده‌اند. نمونه‌های پرشماری از نقش‌های رقصندگان را می‌توان بر روی آثار یافت‌شده از تپه‌های باستانی این کشور همانند تپه سبز، جعفرآباد، چغامیش، تل جری، چشمه علی، اسماعیل‌آباد، تل باکون، سیلک، موسیان، تپه یحیی، شهداد، شوش و… یافت. قدیمی‌ترین اثری که چگونگی و گسترش رقص در ایران را آشکار می‌سازد، نگارهٔ ساده و سیاه روی کاسهٔ گلی پخته‌ای است که از تپه خزینهٔ شوش به دست آمده‌است. این کاسه، تنها پیکر شش رقصنده را در دو دستهٔ سه‌تایی نشان می‌دهد. قدمت آن به ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. با وجود چنین سندهایی، پیشینهٔ رقص در ایران، به هزارهٔ پنجم و ششم پیش از میلاد می‌رسد. اثرهایی دیگر در نزدیکی تخت جمشید نیز به رقص اشاره داشته‌اند.
از سال‌های پایانی هزارهٔ پنجم و آغاز هزارهٔ چهارم پیش از میلاد نیز یک سفال در تپه سیلک، نزدیک کاشان، یافت شد که چهار زن را در هنگام رقص دسته‌بند (با گرفتن دست هم) نشان می‌دهد؛ این رقص، به شکل احتمالی وابسته با باورهای دینی آن دوره دانسته شده‌است.
گونه‌ای رقص جنگی مردانه در سفالی در تپه‌حصار دامغان (سمنان) یافت شده‌است که به ۴۵۰۰ تا ۳۸۰۰ پیش از میلاد می‌رسد و مردانی برهنه را به نمایش کشیده‌است. گونه‌ای رقص دسته‌بند دایره‌وار زنان از ۴۵۰۰ تا ۳۵۰۰ پیش از میلاد نیز در نهاوند پیدا شده‌است که موزه لوور آن را در اختیار دارد. از رقص ۵۰۰۰ تا ۳۶۰۰ پیش از میلاد یک تکه سفال دیگر که چند رقصنده را نشان می‌دهد در چشمه‌علی یافت شده و نگهداری‌اش نیز با موزه لوور بوده‌است.
گونه‌ای نوآوری در رقص در تکه سفال دیگری از سیلک (مرکز ایران) که از ۳۶۰۰ سال پیش از میلاد دانسته شده، آشکار گردیده‌است؛ سازندگان حلقهٔ رقص روی این سفال، به آشکارا چیزی را در دست دارند که برخی آن را پارچه دانسته‌اند. به دست داشتن پارچه در رقص، در دوران نوین ایران نیز دیده شده‌است.
تاریخچه اولین رقص در ایران
اولین رقص تحقیق شده در تاریخ ایران مربوط به رقص پرستش میترا ( کیش میترا ) است که در آن گاو نر قربانی می‌شد. این فرقه بعداٌ در امپراتوری روم بسیار مورد توجه قرار گرفت. این رقص برای نشاط و سرزندگی و شادابی در زندگی بود. رقص پارسی توسط مورخ یونانی هرودوت هالیکارناسوس در کتاب خود که در آن شرح تاریخ امپراتوری‌های آسیا و جنگ‌های ایرانی تا سال 478 قیل میلاد است تحقیق و نوشته است. ایران باستان توسط قدرت‌های خارجی ابتدا یونانیان، سپس عرب‌ها، سپس مغول‌ها اشغال شد و به ترتیب در کدام یک از این دوره‌ها دچار بی‌ثباتی سیاسی و جنگ‌های داخلی شده است و در طول این تغییرات سنت‌های رقص آهسته و آرام آرام از بین رفتند. مردم فلات ایران رقص را در قالب موسیقی، بازی، نمایش و آیین‌های مذهبی می‌شناسند و حداقل از هزاره 6، قبل از میلاد از ابزارهایی مانند ماسک، لباس حیوانات یا گیاهان و آلات موسیقی برای ریتم استفاده می‌کردند. اشکال ترکیبی رقص، بازی و نمایش را در جشن‌ها، عزاداری وپرستش اجرا می‌کردند.
آثاری با تصاویر رقصنده‌ها در اماکن باستانی پیش از تاریخ ایران مانند: تپه سبز، جعفرآباد، تپه چغامیش، تل جاری، چشمه علی، اسماعیل آباد، تل باکون، تپه سیلک، تپه موسیان، تپه یحیی، شهداد، تپه گیاهان، کل فرح، شوش، کوک تپه ، گورستان‌های لرستان و … وجود دارند.
ایران باستان
از رقص در دوران پادشاهی ماد و شاهنشاهی هخامنشی و اشکانی، داده‌های کمی در دسترس است که ممکن است به دلیل یک دگرگونی فرهنگی پس از ورود آریایی‌ها باشد. دست کم در روزگار هخامنشیان و اشکانیان، نمونه‌هایی از رقص آیینی دینی (مهری) دیده شده‌است. رقص و موسیقی همواره برای شادی و خوشی در بزم‌ها و انگیزش حس‌های رزمی و شهوانی در میان ایرانیان در همهٔ دوران، رواج داشته‌است و در داستان‌ها و روایت‌های این دوره‌ها نیز اشاره‌هایی به چنین کاربردهایی در رقص، انجام شده‌است.
پادشاهی ماد
رقص در دربار پادشاهان ماد در نوشتار تاریخی یونانی گزارش شده‌است و به پایکوبی شاه در کنار نزدیکان اشاره‌هایی وجود دارد. در دربار آنان، رقص‌های تفریحی و شادی‌انگیز به اجرا درمی‌آمدند و می‌توان نتیجه گرفت که در میان مردم نیز گسترش داشته‌است. داده‌های رقص از این دوره با توجه به میزان پژوهش‌ها تاکنون، بسیار ناچیز است.
شاهنشاهی هخامنشی
نخستین اشاره به رقص نزد پارسیان، در کتاب‌هایی از گزنفون، تاریخ‌نگار اهل یونان بود. در جشن مهر رقصی توسط ایرانیان برگزار می‌شده‌است و در این دوران افزون بر آموزش خواندن، اصول رقص نیز در ایران آموزش داده می‌شده‌است؛ چیزی که نشانی از اهمیت رقص نزد مردم این دوره دارد. در تاریخ شاهنشاهی هخامنشی نوشته آلبرت اومستد آمده‌است که «سالی یک بار در جشن مهرگان، فرمانروای هخامنشی مجبور بود با هوم سکرآور مست شود و رقص پارسیانه کند که بازمانده‌ای از رقص جنگی روزگار پیشین بود». رقص پارسیانه گونه‌ای رقص باوری دینی و رزمی بود. مهرگان از جشن‌های برجستهٔ آن دوره بود که میزبان رقص شاهان نیز می‌شد. در مجموع، با توجه به نوشتار تاریخی موجود، در دوره شاهنشاهی هخامنشی رقص، آواز و موسیقی برای دلخوشی و شادی در بزم‌های طبقه‌های گوناگون مردم ایران وجود داشته‌است اما این سندها ناکافی هستند و دربارهٔ چگونگی رقص‌ها و جزئیات حرکت‌ها، داده‌ای ارائه نمی‌دهند. در کل، هنر هخامنشی ناب‌ترین شکل هنر خاورمیانهٔ باستان و اوج آن بوده‌است.
پذیرش فرهنگ یونانی و پدیداری شاهنشاهی اشکانی
جرج راولینسون، تاریخ‌نگار، دربارهٔ اشکانیان می‌نویسد: «گفته شده‌است که جشن‌ها و بزم‌های خود را با رقص پایان می‌دهند و رقص یکی از ابزار سرگرمی و شادمانی بوده و نسبت به آن، بسیار دلبسته بودند».
در کل در دوران هلنیستی تئاتر و رقص یونانی به سلیقه و سنت‌های ایرانی، به ویژه توسط اشکانیان سازوار شد.
شاهنشاهی ساسانی
ساسانیان به موسیقی و همراهان آن بسیار احترام می‌گذاشتند. برخی از شاهان این دوره، به شدت به موسیقی علاقه نشان می‌دادند که باعث توجه به رقص نیز شد. رقصندگان زن از جمله رخ‌نگاشت‌های موزاییکی شدند که کاخ شاپور یکم را تزئین می‌کردند. در نمونه‌ای، دختران رقصنده در اثری دیگرِ به جا مانده از این دوره دارای ویژگی‌های نیک هستند. همچنین نقش‌های دیواری قرن ششم از پنجکنت شواهدی از نمود تشریفاتی رقص در شرق ایران ارائه می‌دهند.
تا زمان فروپاشی شاهنشاهی ساسانی و استیلای اعراب بر ایران، رقص یک پدیدهٔ پذیرفته شدهٔ اجتماعی و بخشی جدائی‌ناپذیر از فرهنگ ایران محسوب می‌شد.
ورود اسلام تا قاجار
ممنوعیت مذهبی رقص در ایران با گسترش اسلام به وجود آمد اما با رخدادهای تاریخی گوناگون تحریک گردید.
در دورهٔ صفوی، حرام بودن موسیقی، این هنر را از پیشرفت بازمی‌داشته‌است. در این دوره، مقام و جایگاه موسیقی‌دانان بسیار کاهش داشت. اما کامل حذف نشد. در مهمانی‌های درباری و هنگامی که سفیرها نیز حاضر بودند، موسیقی و رقص مورد توجه قرار می‌گرفت. در نمونه‌ای دیگر، در دوران قاجار و صفویه، به پسربچه‌ها پوشاک دخترانه پوشانده می‌شد و از آنان برای رقص و آواز استفاده می‌کردند.
شاهنشاهی پهلوی
در دهه‌های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ گونه‌ای از رقص ایرانی شامل حرکت‌هایی برگرفته از رقص عربی، فولکلور و رقص‌های دورهٔ قاجار پدیدار شد که بیشتر در مجلس‌های خصوصی و به شکل یک‌نفره و بداهه‌ای اجرا می‌گردید. بعدها این گونهٔ رقص با توجه به جذب هوادار و توسعهٔ سینمای تجاری ایران، آوازه یافت و فراگیر شد تا زمینهٔ ساخته شدن ژانرهای گوناگون رقص ایرانی چون روحوضی، مطربی، بابا کرم، تهرونی و شاطری را فراهم آورد. گونه‌ای دیگر از رقص‌های ایرانی هم در این روزگار با توجه و پایهٔ بیشتری بر تکنولوژی رقص، مد گردید که «رقص سنتی ایرانی» نام گرفت؛ رقصی که پیوندی از رقص‌های فولکلر ایران و رقص‌های درباری قاجار که با موسیقی سنتی ایرانی اجرا می‌شود، است. در طول دههٔ ۱۹۶۰ نیز کارشناسانی برای پایه‌ریزی زیرساخت گونه‌هایی از رقص در ایران به این کشور آورده شدند و گروهی نیز به غرب فرستاده شدند تا آموزش ببینند. در اواسط دههٔ ۱۳۴۰ (حدود ۱۹۶۵)، استودیوهای ایرانی با همراهی بارها و باشگاه‌های شبانه، به گسترش موسیقی جدید رایج در ایران کمک کردند. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، گروهی از جامعه در کلوب‌های شبانه‌ای حضور می‌یافتند که رقصندگان حرفه‌ای در آنان اجرا داشتند. سازمان بالهٔ ملی ایران در سال ۱۹۶۷ در تالار رودکی به شکل رسمی گشایش یافت که در سال‌های پسین به یکی از معتبرترین و در سطح جهانی، شناخته‌شده‌ترین سازمان‌های هنری کشور تبدیل گشت. صحنهٔ تالار رودکی تهرانِ پایتخت، با سطح بالای تولیدش و به دلیل امکانات ویژهٔ تکنیکی قرار داده شده در آن، در همهٔ خاورمیانه دارای جایگاهی ویژه برای اجرای برنامهٔ هنرمندان جهانی باله و اپرا شد. کم‌کم، هنرمندان سرشناس خارجی برای اجرا به ایران می‌آمدند و محتواهایی اختصاصی برای ایران تولید می‌کردند.
رقص حرفه‌ای در این کشور در دوران پادشاهی محمدرضاشاه احترام و محبوبیت خود را بازیابی کرد. اجراهای رقص غیر سنتی بر پایهٔ نمونه‌های اروپایی در سالن‌های نمایش این دوران ارائه می‌شد. آنها شامل طراحی رقص و صحنه‌آرایی مفصلی بودند؛ عناصری که بخشی از شکل‌های رقص قدیمی‌تر ایران نبودند.
در سال ۱۹۶۷، یک بنیان‌گذاری رقص با پشتیبانی دولتی، با نام سازمان ملی فولکلور ایران، تأسیس شد تا هم رقص محلی ایرانی را به شکل اصولی روی صحنه ببرد و هم نسخه‌های بالهٔ داستان‌های حماسی و شعر فارسی را به اجرا بگذارد. در همین حدود، گروه‌های رقص با پشتیبانی خصوصی نیز بنیان نهاده شدند؛ از جمله گروهی حرفه‌ای با نام بالهٔ ملی پارس. جدا از رقص‌های غیر بومی، برنامه‌ها برای رقص بومی ایرانی و سنتی نیز بسیار بودند و رقص سنتی نیز احیا گردید. برگزاری جشنواره‌های بین‌المللی گوناگون همانند جشن هنر شیراز در بیرون از پایتخت، در طول دههٔ ۱۹۷۰ رقص را به قشر گسترده‌تری از مردم ساکن ایران شناساند. سیستم نوین آموزشی ساخته‌شدهٔ این دوره، به‌خدمت رقص ایران درآمد. در واپسین دورهٔ دههٔ ۱۹۷۰ گروه‌های رقص دیگری نیز کارشان را شروع کردند؛ همانند گروه رقص مجموعه فرهنگی نیاوران که با رخداد انقلاب ۱۳۵۷، هیچ‌کدام از این گروه‌ها شانسی برای رشد و توسعه یافتن به دست نیاوردند.
تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، سازمان ملی رقص فولکلور ایران به عنوان برترین گروه فولکلور منطقهٔ خاورمیانه شناخته می‌شد و از همین رو در بسیاری از سفرهای هیئت‌های سیاسی به این کشور، اجرا داشت. پیش از انقلاب، متولی اصلی باله در ایران، سازمان باله ملی ایران بود و در سال ۱۳۲۰، نخستین هنرستان بالهٔ ایرانی راه‌اندازی شده بود. هنرستان ملی باله ایران نیز بعدها در سال ۱۳۳۴ بنیان نهاده شد.
افزون بر آموزش نوین، سازمان‌های رقص، جشنواره‌ها و غیره، در مجموع در این دوره تلاش‌های بسیاری نیز برای گردآوری و توسعه دادن سبک‌های مختلف رقص انجام شد؛ از رقص‌های محلی پیش از تاریخ که از رقص اصیل ایرانی به جا مانده‌است، تا باله کلاسیک و رقص‌های معاصر با الهام از فرهنگ و میراث ایرانی. همچنین در این دوره رقص به عنوان یک شکل هنری به‌طور فزاینده‌ای محبوب شد و با شکستن انحصارهای پیشین، میان طبقه‌های گوناگون جامعهٔ ایرانی گسترش یافت.
جمهوری اسلامی
پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، حکومت جدید رقص را در ردهٔ هنرهای ممنوعه گذاشت. با این وجود، رقص در این کشور با عنوان «حرکات موزن» به زندگی‌اش ادامه داد و رقص‌های محلی قوم‌های ایرانی گاه موفق شدند به مناسبت‌های گوناگون، شانس تنفس داشته باشند. در دوران جمهوری اسلامی، رقص یا ورزش‌های دارای همانندی به آن، با مخالفت یا مجازات‌هایی چون شلاق همراه شدند و دستگیری آموزش‌دهندگان رقص نیز رخ داد. همچنین کلاس‌های رقص نیز پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ممنوع شدند. در گزارشی در بی‌بی‌سی فارسی دربارهٔ رقاص بیابان در سال ۱۳۹۴ نوشته شد: «درک مفهوم ممنوعیت رقص و رقصیدن در ایران پس از انقلاب اسلامی، برای تماشاگر غربی مشکل و گاه حتی غیرممکن به نظر می‌رسد». نمایش رقص نیز دارای ممنوعیت شد؛ ممنوعیت نمایش رقص در ایران پس از انقلاب، در نمونه‌ای، بهرام بیضایی را مجبور ساخت که در گفت‌وگو با باد به جای رقص از جنبش دستان بهره ببرد. ایرانی‌ها همچنین با توجه به حساسیت جمهوری اسلامی به رقص، از آن به عنوان یک ابزار برای نشان دادن اعتراضشان به حکومت بهره برده‌اند.
انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ پایان دوران موفق رقص و باله در ایران بود. به قدرت رسیدن حکومت اسلامی، حاصل چندین دهه تلاش ایران در رقص را از میان برد و کارکنان این بخش را از این کشور فراری داد یا باعث دست کشیدنشان از کار شد.
علی خامنه‌ای، مرجع تقلید شیعی و رهبر جمهوری اسلامی، فتوا های بسیاری دربارهٔ رقص داشته‌است. او اعلام کرده‌است که «رقص به‌طور کلی اگر بگونه‌ای باشد که شهوت را تحریک کند یا مستلزم کار حرام یا ترتب مفسده‌ای باشد، حرام است» و فتوا داد که «رقص زن در برابر بیگانگان مطلقاً حرام است». همچنین شادی‌بخش بودن و طربناکی نیز ممکن بوده‌است به حرام‌سازی رقص انجامیده شود. به حکم او همچنین در رقصی که «به صورت بازی ورزشی تفریحی باشد… به‌کارگیری آلات موسیقی به نحو لهوی و طرب‌آور، به هیچ وجه جایز نیست». خامنه‌ای در جای دیگری فتوا داد که «ایجاد مراکز تعلیم (آموزش) و ترویج رقص، با اهداف نظام اسلامی منافات (ضدیت) دارد».
دستگیری یک دختر ۱۷ ساله که در سال ۱۳۹۷ در اینستاگرام، ویدئوهایی از رقص خود منتشر کرده بود و پخش اعترافش علیه خود از تلویزیون ملی ایران، نمونه‌ای از محدودیت‌های رقص در این کشور را به نمایش گذاشت. در جمهوری اسلامی ایران، ممکن است در قالب اتهاماتی چون «خلاف عفت عمومی»، علیه افرادی که برقصند، اعلام جرم شود. یکی از واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی به بازداشت‌شدن مائده هژبری، پخش‌شدن ویدئوهایی از رقص کاربران با هشتگ برقص تا برقصیم بود و برخی نیز به جدیت رسیدگی به پرونده‌های رقص و عدم پیگیری پرونده‌های مفسدان اقتصادی در این دوره کنایه زدند. در سال ۱۳۹۷ همچنین اینستاگرام مربی‌های رقص در این کشور با حکم قضایی مسدود گردید و اعلام شد که «حسب دستور مقام محترم قضایی به علت انتشار محتوای مجرمانه مسدود گردید».
در این دوره رقص گاه جنجال‌برانگیز شد؛ در نمونه‌ای در سال ۱۳۹۸، پس از پخش شدن ویدئویی از رقص کردی آموزگاران و دانش‌آموزان یکی از آموزشگاه‌های غیرانتفاعی در مهاباد، مقامات قضایی و مدیرهای آموزش و پرورش این شهر از «برکناری مدیر این مدرسه، تجدید نظر در گزینش آموزگاران و احتمال لغو مجوز مدرسه» خبر دادند. در سال ۲۰۲۱ نیز در برنامه‌ای برای شب یلدا در صدا و سیما، میهمان برنامه به رقص اشاره کرد و مجری در قسمت بعدی، به این خاطر عذرخواهی کرد و خبر ممنوع‌التصویری‌اش بعدها منتشر شد.
جایگاه
گواه‌های تاریخی نمایانگر این هستند که در ایران، رقص و موسیقی از دیرباز، بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ این کشور بوده‌اند و هنری والا به‌شمار می‌رفته‌اند. فردوسی، شاعر حماسه‌سرای ایرانی، از رامشگرانی چون آزاده یاد کرده‌است که چنگ می‌نواختند، چامه می‌خواندند، ساقی بودند و می‌رقصیدند. به شکل کلی، ایران، یکی از امپراتوری‌های باستانی بود که به گسترش هنر رقص پرداخت. برای این ملت کهن، رقص یک پدیدهٔ مهم اجتماعی و یک آیین مذهبی بوده‌است. پیشینهٔ رقص ایرانی به عنوان یک شکل هنری مستقل، دست کم از دوران مهرپرستی تخمین زده می‌شود و منابع تاریخی دوران باستان، به آن اشاره کرده‌اند. رقص ایرانی بسیار متداول بوده‌است و کتب تاریخی یونانی از اهمیت آن در نزد ایرانیان، نوشته‌اند. اگرچه که پس از انقلاب ۱۳۵۷، محدودیت‌ها برای رقص نیز وضع گردید.
رقص و موسیقی همواره برای شادی و خوشی در بزم‌ها و انگیزش حس‌های رزمی و شهوانی در میان ایرانیان در همهٔ دوران، رواج داشته‌است.
رقص در این کشور در جشن‌های مناسبات تقویمی، ملی، سیاسی، مذهبی و کشاورزی و در مراسم طایفه‌ای و همچنین در مراسم‌های دیگری چون ختنه و عروسی انجام می‌شود. در دوران مدرن، رویدادها و گونه‌های رقص را می‌توان بر این پایه که آیا شرکت‌کنندگان در رویداد در آن‌ها شرکت می‌کنند یا تنها به تماشا می‌پردازند، رده‌بندی کرد. در این کشور رقص برای زوجین، به ویژه زوج‌های غیر هم‌جنس، در میان مسیحیان بیش از مسلمانان گسترش دارد.
در فرهنگ خیابان
برگزار شدن نخستین کارناوال‌ها در ایران به سال ۱۳۱۱ و دورهٔ پادشاهی رضاشاه پهلوی می‌رسد و در این جشن‌ها، رقص نیز انجام می‌شد.
تاریخ آموزش
سرکیس جانبازیان کار آموزش باله را در قزوین آغاز و در سال ۱۳۲۰، نخستین هنرستان بالهٔ ایران را راه‌اندازی کرد.
جران (آق‌سرای)
جران یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در آق‌سرای واقع شده‌است.
کریم‌آباد (چشمه زیارت، سه)
کریم‌آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
کارلوس کوئباس
کارلوس کوئباس (Carlos Cuevas؛ زادهٔ December 27, 1995) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است و نخستین بار در سن ۹ سالگی با بازی در سریال تلویزیونی وِندِلْپلا نامش بر سر زبان‌ها افتاد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مرلی، تابستانی که گذراندیم، وِندِلْپلا و بی‌کران اشاره کرد.
واسیل لوماچنکو
واسیل لوماچنکو (Василь Анатолійович Ломаченко؛ زادهٔ ) بوکسور اهل اوکراین است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
رابرت هروبی
رابرت هروبی (Robert Hrubý؛ زادهٔ April 27, 1994) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
کمال‌آباد (نصرت‌آباد)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۵ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
تلمبه اسلامی
تلمبه اسلامی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
تلمبه رحمت‌آباد (کرمان)
تلمبه رحمت‌آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم ان کمتر از سه خانوار بوده‌است.
پل لالی
پل کابلی لالی در استان خوزستان و بر روی رود کارون است. این پل در جنوب شهر لالی در خوزستان قرار دارد و با دهانه مرکزی ۲۵۶ متر بزرگ‌ترین پل کابلی ایران است. پل کابلی لالی برای اتصال دو شهر لالی و مسجد سلیمان و همچنین برقراری ارتباط بین میدان‌های نفت و گاز در دو سوی دریاچه سد گتوند ساخته شده‌است.
تاریخچه
پل لالی که از جمله پروژه‌های جانبی طرح سد و نیروگاه گتوند عليا به شمار می‌آید برای عبور سواره‌رو و همچنین دو متر عرض در هر طرف برای عبور لوله‌های نفت و گاز ساخته شده است. ساخت این پل با هدف جایگزین کردن پل قدیمی لالی انجام شد که با آبگیری دریاچه سد گتوند به زیر آب رفت. پل فلزی قدیمی در سال ۱۳۲۹ خورشیدی بر روی رودخانه کارون بنا شد و ارتباط دو شهر لالی و مسجد سلیمان را برقرار می‌ساخت. این پل در ۳ کیلومتری پل کابلی لالی قرار داشت. این پل از نوع کابلی و دارای عرشه فلزی با پایه‌ها و پایلوت‌های بتنی و کابل‌های ترکه‌ای با روش نصب تلفیقی «پیشرانی ـ طره‌ای» است.