cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خاستگاه آذربایجانی‌ها
پیوندهای تاریخی و زبان باستان آذری
همچنین پروفسور اقرار علیف می‌گوید که تاریخ‌نویسان عرب مانند احمدبن یحیی بلاذری، علی بن حسین مسعودی، ابن حوقل و یاقوت حموی زبان آذری را با اسم در آثار خود قید کرده‌اند. تاریخ‌نویسان و محققان قرون وسطی نیز در نوشته‌های خود ثبت کرده‌اند که مردم منطقه آذربایجان به زبان‌های ایرانی سخن می‌گویند. از این محققان می‌توان اصطخری، المسعودی، ابن ندیم، حمزه اصفهانی، ابن حوقل، احمدبن یحیی بلاذری، محمد مقدسی، یعقوبی، حمدالله مستوفی و محمد بن موسی خوارزمی را نام برد.
ابن ندیم در کتاب معروف خود، الفهرست به نقل از ابن مقفع نوشته که مردم آذربایجان، نهاوند، ری، همدان و اصفهان به زبان پهلوی (فهلوی) سخن می‌گویند و با هم منطقه فهله را تشکیل می‌دهند.
ادعای مشابهی توسط حمزه اصفهانی، تاریخ‌نویس ایرانی دوران قرون وسطی در مورد ایران دوره ساسانیان مطرح شده است. او در کتاب التنبیه علی حدوث التصحیف خود گویش‌ها و لهجه‌های موجود در امپراتوری ساسانی را اینگونه بیان می‌کند: پهلوی، دری، خوزی، سریانی و پارسی. او این گویش‌ها و لهجه‌ها را بدین صورت توضیح می‌دهد:
ابن حوقل می‌گوید:
المقدسی آذربایجان را یکی از هشت منطقه ایران بحاسب آورده و می‌گوید: "زبان هر هشت منطقه ایرانی (عجمی) است. برخی به زبان دری و برخی به زبانی پیچیده سخن می‌گویند ولی در کل همه آن زبان‌ها "پارسی" نام دارند."
المقدسی در مورد زبان غالب آذربایجان، آران و ارمنستان نیز صحبت کرده و می‌گوید:
جام جهانی ۹۸ (بازی ویدئویی)
تیم‌ها
در این بازی تیم‌های راه یافته به جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ به همراه ۸ تیم دیگر حضور دارند.
تیم‌های راه‌یافته:
تیم‌های حضور نیافته:
توماس کوهن
زندگی و آثار
توماس کوهْن در هجدهم ژوئیه ۱۹۲۲ در ایالت اوهایوی آمریکا به دنیا آمد. زندگی دانشگاهی‌اش را در فیزیک آغاز کرد. سپس به مطالعه در تاریخ علم پرداخت و رفته‌رفته به فلسفهٔ علم روی آورد گرچه در این میان علاقه‌اش را به تاریخ فیزیک حفظ کرد. در ۱۹۴۳ از هاروارد فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۴۶ در رشته فیزیک فوق لیسانس و در ۱۹۴۹ دکترا گرفت. کوهن از آن سال تا ۱۹۵۶ برای دانشجویان لیسانس علوم انسانی به تدریس علوم پایه اشتغال داشت. در اوایل این دوره کار کوهن معطوف به نظریهٔ ماده و تاریخ اولیه ترمودینامیک در قرن هجدهم بود. او سپس به تاریخ نجوم روی آورد و در ۱۹۵۷ نخستین کتابش را با عنوان انقلاب کوپرنیکی منتشر ساخت. کوهن در ۱۹۵۶ وارد دانشگاه کالیفرنیا در برکلی شد و به تدریس در تاریخ علم پرداخت، البته در گروه فلسفه آن دانشگاه.
کوهن در ۱۹۶۱ به بالاترین مرتبه استادی رسمی در آمریکا رسید. در ۱۹۶۲ کتاب ساختار انقلاب‌های علمی را در مجموعهٔ «دائرةالمعارف بین‌المللی علوم» که سرپرستی آن را اوتونویرات و رودلف کارناپ بر عهده داشتند منتشر کرد. مفهوم محوری این کتاب پرتأثیر و بحث‌انگیز آن است که بسط و گسترش علم - در دوره‌های متعارف علم - متأثر از یا مبتنی بر آن چیزی است که کوهن از آن به انگاره (Paradigm) تعبیر می‌کند.
مجموعه‌ای از مقالات کوهن در فلسفه و تاریخ علم در سال ۱۹۷۷ با عنوان The Essential Tension منتشرشد. سال بعد دومین تک‌نگاری تاریخی او تحت عنوان نظریهٔ جسم سیاه و گسست کوانتومی به چاپ رسید. در ۱۹۸۳ به سمت استادی در MIT (مؤسسه تکنولوژی ماساچوست) منصوب شد. کوهن در سراسر دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ راجع به مباحث گوناگونی در تاریخ و فلسفه علم کار کرد. از جمله به بسط و شرح مفهوم قیاس‌ناپذیری پرداخت. او در اواخر عمر روی دومین تک‌نگاری فلسفی‌اش کار می‌کرد که مربوط می‌شد به نگرشی انقلابی راجع به دگرگونی‌ها و تحولات علمی. کوهن در هفدهم ژوئن ۱۹۹۶ در اثر بیماری سرطان درگذشت.
سیر و دگرگونی علم
برطبق نظر کوهن سیر دگرگونی و پیشرفت یک علم به صورت یکسان و یک شکل نیست، بلکه دوره‌های هنجارین یا متعارف و انقلابی (یا فوق‌العاده) را از سر می‌گذراند. دوره‌های انقلابی صرفاً دوره‌های پیشرفت سریع و شتابان نیستند بلکه به صورت کیفی با علوم هنجارین و متعارف یا عادی - دست‌کم در سطح - فرق دارند. کوهن علم هنجارین را با اصطلاح حل مسئله و معما (puzzle - solving) توصیف می‌کند.
این اصطلاح به این معناست که علم هنجارین و عادی هدف اصلی‌اش انتقال این اندیشه است که حل‌کنندهٔ معما یا مسئله - مانند کسی که شطرنج بازی می‌کند یا مشغول حل جدول کلمات متقاطع است - انتظار دارد که به شکل معقول و دست‌یافتنی معما را حل کند و اینکه انجام این کار عمدتاً به توانایی خودش بستگی دارد و دیگر اینکه خود معما و روش‌های حل آن تا حد زیادی آشنا و معلوم هستند. یک حل‌کنندهٔ معما به حوزه‌ای کاملاً ناشناخته پا نمی‌گذارد. چون معماها و راه حل‌های آن ها آشنا و مأنوس و نسبتاً سرراست هستند، می‌توان انتظار داشت که علم هنجارین و متعارف، ذخیره‌ای رو به رشد از حل معماها را گردهم آورد. اما علم انقلابی و خلاف هنجار برطبق نظر کوهن خصلت گردآوری، ذخیره‌سازی و افزودن ندارد.
به عقیدهٔ او انقلاب‌های علمی مستلزم تجدیدنظر در باورها و فعالیت‌های علمی موجود است. به دید او چنین نیست که همهٔ دستاوردهای علم هنجارین در یک انقلاب علمی حفظ شود. در واقع دورهٔ علم بعدی ممکن است تبیینی برای پدیده‌ای که در دورهٔ پیشین عقیده بر آن بود که با موفقیت تبیین شده‌است، نداشته باشد. این وجه از انقلاب‌های علمی به (Kuhn- loss) معروف است که بیانگر نوعی فقدان و به اصطلاح کسری است اما اگر - چنان‌که در دیدگاه متعارف چنین تصوری هست - انقلاب‌های علمی مانند علم هنجارین و عادی هستند اما بهتر، پس علم انقلابی همواره امری مثبت و مطلوب محسوب خواهدشد که باید به آن خوشامد گفت و ترویجش کرد. در دیدگاه پوپر نیز مسئلهٔ انقلاب علمی مطرح است اما نه به این دلیل که انقلاب‌های علمی بر دانش مثبت و ایجابی می‌افزایند و حقایق نظریه‌های پیشین را گسترش می‌دهند، بلکه به این دلیل که بر دانش منفی یا سلبی که نشان‌دهندهٔ نادرستی نظریه‌های رقیب‌اند می‌افزایند.
کوهن هم دیدگاه سنتی و هم دیدگاه پوپری در زمینهٔ انقلاب‌های علمی را رد می‌کند و این نظر را پیش می‌نهد که علم هنجارین و متعارف می‌تواند کامیاب باشد و پیشرفت کند. اما فقط در صورتی که در میان یک جمع علمی (یعنی مجموعه دانشمندان و فعالان عرصه یک علم) در مورد ارزش‌ها، ابزارها، تکنیک‌ها و باورهای نظری و حتی دیدگاه‌های متافیزیکی‌شان اجماع و اتفاق نظر وجود داشته باشد. این اجماع و اتفاق نظر یا زمینه مشترک را (که پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد) کوهن با اصطلاح disciplinary matrix معرفی می‌کند. matrix معانی مختلفی دارد از جمله چارچوب، بافت، زمینه، قالب و خاستگاه. در ریاضیات matrix به معنای جدول ارقام و اعداد است. همه این معانی و معادل‌ها به نوعی مقصود موردنظر کوهن را تا حدودی بیان می‌کنند. باری اصطلاح یادشده به معنای زمینه، بستر و چارچوب یک رشته علمی است که در جمع دانشمندان و فعالان یک علم در مورد آنها کم و بیش اتفاق نظر وجود دارد.
انگاره
انگاره یا پارادایم paradigm از واژهٔ یونانی paradeigma ریشه می‌گیرد که به معنای الگو، مدل، طرح و نظایر اینهاست و استفاده از آن را می‌توان در آثار افلاطون هم پی گرفت. دیدگاه کوهن دربارهٔ تحولات علمی، بدیلی در برابر دو دیدگاه سنتی و پوپری ارائه می‌دهد، که در یکی تأکید بر روال عادی و اثباتی متمرکز است و در دیگری بر روند ابطال. از آنجا که بنا بر نظر کوهن پایبندی به چارچوب و زمینه رشته‌ای یا انگاره‌ای، پیش شرط و بستر لازم برای علم هنجارین موفق است پایبندی به آن یک عنصر کلیدی در کاوش علمی است و در شکل‌گیری قالب ذهنی (mindset) یک دانشمند موفق نقش اساسی دارد. کوهن در تئوری خود تحولات دوران تاریخی را محور قرار داده است، برای همین می توان او را یک فیلسوف علم با دیدگاه تاریخی قلمداد کرد.
کشمکش میان تمایل به نوآوری و ابداع و محافظه‌کاری ضروری اکثر دانشمندان، موضوع یکی از نخستین مقالات کوهن در باب تئوری‌های علمی بود که «کشمکش اساسی» (۱۹۵۹) نام داشت و از همان آغاز، دیدگاه او را از دید قهرمان محورانه متداول درباره تحول علمی، از دیدگاه پوپر مبنی بر اینکه یک دانشمند پیوسته در تلاش است تا مهم‌ترین نظریه‌های خود را رد و ابطال کند، متمایز می‌ساخت. این مقاومت محافظه کارانه در برابر رد و ابطال نظریه‌های کلیدی و مهم، بدین معناست که انقلاب‌های علمی جز تحت شرایط بسیار حاد مورد جستجو قرار نمی‌گیرد. دیدگاه پوپر دلالت بر آن دارد که یک پدیدهٔ خلاف هنجار، برای رسیدن به رد و نقض یک تئوری کفایت می‌کند. نظر کوهن این است که در علم هنجارین و متعارف، دانشمندان پدیده‌های خلاف هنجار را منجر به ابطال تئوری‌ها محسوب نمی‌کنند. بلکه موارد خلاف هنجار نادیده گرفته می‌شود یا در صورت امکان، تبیینی از آن‌ها صورت می‌گیرد. تنها در صورت فزونی گرفتن و تراکم موارد خلاف هنجار نگران‌کننده است که برای چارچوب رشته‌ای یا پارادایم موجود مشکل ایجاد می‌شود و تردیدهای جدی به میان می‌آید. یک خلاف هنجار خاص این است که روند عملی علم هنجارین مورد تردید قرار گیرد. مثلاً یک مورد خلاف هنجار ممکن است نارسایی‌هایی را در برخی تجهیزات متداول آشکار کند و این کار را با ایجاد تردید در مورد نظریه زیرساختی و اساسی مربوط به آن انجام دهد. اگر بخش بیشتر علم هنجارین متکی بر این تجهیزات باشد، علم هنجارین این را دشوار می‌یابد که آن مورد خلاف هنجار را نادیده بگیرد و با اطمینان به کار خود ادامه دهد. در واقع علم هنجارین در چنین مواردی ناچار است که به آن امور خلاف هنجار، توجه کند. اگر در این راه، کامیاب نباشد و این موارد به صورت عمده و اساسی درآید، علم هنجارین به نقطه‌ای می‌رسد که کوهن آن را «بحران» می‌خواند.
جالب توجه‌ترین پاسخ به این بحران جستجو برای رسیدن به یک چارچوب رشته‌ای یا انگارهٔ بازنگری شده‌است. بازنگری و تجدیدنظری که امکان حذف دست‌کم بخش اعظم موارد خلاف هنجار و نیز حل بسیاری از مهم‌ترین معماهای حل ناشده را فراهم می‌سازد. چنین بازنگری‌ای، یک انقلاب علمی (scientific revolution) است. بر طبق نظر کوهن هیچ قاعده‌ای برای تصمیم‌گیری راجع به اهمیت یک معما و نیز برای سنجش معماها و راه حل‌هایشان با یکدیگر وجود ندارد. تصمیم‌گیری در مورد اتخاذ یک بازنگری و تجدیدنظر راجع به چارچوب رشته‌ای یا انگاره چیزی نیست که به صورت عقلی انجام شود. انتخاب یک انگاره نیز بنا بر دلایل و عوامل صرفاً عقلی انجام نمی‌شود. به عقیده کوهن عوامل غیرعلمی نیز بر ظهور یک انقلاب علمی اثر می‌گذارد. مثل وضعیت سیاسی و شرایط اجتماعی و جز اینها.
مفهوم قیاس‌ناپذیری
نگرش تجربی متداول راجع به ارزیابی تئوری‌ها، داوری راجع به کیفیت معرفتی یک نظریه را مبتنی بر اعمال قواعدی خاص در مورد تئوری و شواهد مربوط به آن می‌داند، دیدگاه کوهن که در مقابل این دیدگاه قرار دارد آن است که ما کیفیت یک تئوری (و شواهد مربوط به آن) را با مقایسه آن با یک تئوری پارادایمی ارزیابی می‌کنیم؛ بنابراین معیارهای ارزیابی داوری، قواعد ثابت و پایدار و مستقل از تئوری نیستند. آنها مستقل از تئوری نیستند چون مستلزم مقایسه با یک تئوری و پارادایم مربوط به آن هستند. آنها پایدار هم نیستند چون پارادایم طی یک انقلاب علمی دچار تغییر و دگرگونی می‌شود. از باب مثال، در سده هفدهم شرح نیوتن از گرانش و جاذبه در نظر خیلی‌ها در قیاس با مثلاً تبیین بطلمیوس از حرکت سیارات بر حسب آسمان‌های هم‌کانون، یا با تبیین دکارت بر پایه حرکت گردابی (Vortices, vortex) شرحی ناتوان به حساب می‌آمد!
اما بعدها که تئوری نیوتن پذیرفته شد و پارادایم مربوط به آن قبول عام یافت، آنچه پیشتر نوعی کاستی به‌شمار می‌رفت با دیدی دیگر دیده می‌شد و دیگر کاستی به حساب نمی‌آمد. در نتیجه، مقایسه میان تئوری‌ها آنطور که دیدگاه تجربه‌گرای متداول گمان می‌کرد سر راست و سهل نبود زیرا معیارهای ارزیابی، خود دستخوش تغییر و دگرگونی بود. این نوع دشواری در مقایسهٔ میان تئوری‌ها نمونه‌ای از آن چیزی است که کوهن و فایرابند آن را «قیاس‌ناپذیری» (incommensurability) می‌نامند. بر طبق این نظر، تئوری‌ها با یکدیگر قیاس‌ناپذیرند چون مقیاس مشترکی میان آن‌ها وجود ندارد. اگر پارادایم‌ها، سنجه‌های حل معماها باشند پس حل معماها یا حل مسئله‌های بسط یافته در دوره‌های مختلف علم هنجارین بر پایهٔ پارادایم‌های مختلفی مورد مقایسه قرارمی‌گیرند و فاقد یک مقیاس مشترک خواهند بود. البته کوهن تصریح می‌کند مفهوم قیاس‌ناپذیری به این معنا نیست که تئوری‌ها از هیچ جهت با یکدیگر قابل مقایسه نیستند (non comparability). با این حال روشن است که نظر کوهن در مورد قیاس‌ناپذیری، مقایسه میان تئوری‌ها را از آنچه عموماً فرض می‌شود بسیار دشوارتر و حتی در پاره‌ای موارد غیرممکن می‌سازد. می‌توان سه نوع قیاس‌ناپذیری در نظرات کوهن دید: ۱- روش شناختی - یعنی اینکه هیچ مقیاس مشترکی وجود ندارد. چون روش‌های مقایسه و ارزیابی، تغییر می‌کند. ۲- ادراکی یا مشاهده‌ای - به این معنا که شواهد مبتنی بر مشاهده نمی‌تواند مبنای مشترکی برای مقایسه تئوری‌ها فراهم کند زیرا تجربه ادراکی، وابسته به تئوری است.
۳- سومین قیاس‌ناپذیری از نوع زبانی و معناشناختی (semantic) است: این واقعیت که زبان تئوری‌ها در دوره‌های مختلف علم با یکدیگر متفاوت است، مانعی بر سر راه مقایسه میان آن تئوری‌هاست.
نوئل کوئین
نوئل کوئین (Noelle Quinn؛ زادهٔ January 3, 1985) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فینکس مرکوری اشاره کرد.
دره سنگلاخ
سنگلاخ دره‌ای کوهستانی در هفتاد کیلومتری غرب کابل و سه کیلومتری شمال شرق ولسوالی/شهرستان جلریز در درهٔ میدان ولایت میدان وردک افغانستان واقع است.
نام
واژهٔ «سنگلاخ» مرکب از دو کلمهٔ «سنگ» و «لاخ» است. لاخ به معنای مکان است که ترکیب آن با سنگ، می‌شود سنگلاخ، به معنای سنگستان و مکان سنگ (لوح فشرده لغتنامه دهخدا). سنگلاخ به زمین پرسنگ، که در آن سنگ ریزه و سنگ پاره فراوان باشد گفته می‌شود (حسن عمید، ۱۲۳۹). شعرا، عارفان، ادیبان و نویسندگان زبان فارسی از کلمهٔ سنگلاخ در اشعار و نوشته‌های شان فراوان استفاده کرده‌اند. در اشعار فردوسی آمده‌است:
خواجه عبدالله انصاری سروده‌است:
سنگلاخ، در اشعار شاعران بزرگی چون سعدی، مولوی، فردوسی، فرخی، نظامی، خاقانی، جامی و … به معنای زمین و دشتی پر از سنگ، بی‌گیاه، شوره زار، صحرای سنگی و خشک و کوهستان صعب العبور به کار رفته‌است. اما ابوشکور بلخی آن را به معنای خانهٔ سنگی به کار برده‌است، چنان‌که می‌گوید:
سنگلاخ، هم‌چنین نام کتابی است که میرزا مهدی استرآبادی، منشی نادرشاه افشار، آن را به عنوان فرهنگ لغات آثار امیرعلی شیر نوایی، در سال ۱۱۷۳ هجری قمری مصادف با ۱۷۵۹ میلادی تألیف کرده‌است.
جغرافیا
درهٔ سنگلاخ در هفتاد کیلومتری غرب کابل و سه کیلومتری شمال شرق ولسوالی/شهرستان جلریز در درهٔ میدان ولایت میدان وردک واقع شده‌است. سنگلاخ، در موقعیت جغرافیایی ریاضی سی و چهار درجه و سی و سه دقیقه و چهل و چهار ثانیه عرض البلد شمالی و شصت و هشت درجه و چهل و یک دقیقه و چهار ثانیهٔ طول البلد شرقی قرار داشته و مساحت دره و کوه‌های اطراف مربوط به آن حدود ۳۰ کیلومتر مربع است. ارتفاع درهٔ سنگلاخ از سطح دریا در نقطه‌ای بین کوه راقول و ابتدای درهٔ هلمند ۳۵۰۰ متر و در منطقهٔ خشک کرمنج ۲۷۴۵ متر است.
سنگلاخ، مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین حوزه از حوزه‌های پنجگانه ولسوالی/شهرستان جلریز است که بر اساس آمار تخمینی وزارت داخله بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۳ میلادی، حدود ۲۴ درصد کل جمعیت ولسوالی/شهرستان را به خود اختصاص داده‌است؛ در حالی که حوزهٔ سرچشمه ۲۰ درصد، حوزهٔ مرکز جلریز ۲۲ در صد، حوزهٔ تکانه ۱۷ در صد و حوزهٔ زیولات نیز حدود ۱۷ درصد کل جمعیت ولسوالی را تشکیل می‌دهند.
براساس آمارهای متفاوت وزارت امور داخله افغانستان و وزارت زراعت افغانستان تا سال ۱۹۷۳ و نیز اطلاعات سال‌های اخیر، در سنگلاخ بیش از ۶۰ قریه، منطقه و قلعه وجود دارد که البته تغییراتی در آن‌ها به وجود آمده‌است.
اسامی این مناطق و قلعه‌ها از این‌قرار است: درهٔ ذاکر، راست دره، چپ دره، پیوندا، سرخ گلک، قلعهٔ میرزاخان، قلعهٔ نادر، قلعهٔ سادات، درشودیار (دَرشُدیار)، سه قلعه، قلعهٔ اَبغه، دهن اورمون، بلند قلعه، قُتوغ، بغل لِس، سرخ قلعه، درهٔ لکلک‌خانه، راقول، خشک کرمنج، تهٔ (زیر) چنار، ترکرمنج، درسَرای، بالاکوه، دریده، سیاه‌سنگ، سرِسنگ، پل‌شاه (قلعهٔ خیرالله، دردومبا)، قلعهٔ سرخ، ملک خیل (کوتی قاضی، دهن قولک علیا، ملاخیل، قولک پایین، دهن قلات، قلعهٔ طره بازخان، قلعهٔ شاه علم، برج زبردست، بالا جوی، قلعهٔ میرسیدعلی، کوتی قارا)، قلعهٔ شاه، پشته، درهٔ حصار (خواجه مبارک، دوازده امام، شاخل زار و …) سرگردن، قُلته پور، وُته پور، چشمه فتح علی، گیرو، بغلک، کوتی سوخته، قلعهٔ سیدمیرزا، کوتی پوستین دوز، قلعه ملک، کوتی حکومت، بالا قلعه، قلعهٔ بنگی، کوتی علی اکبر، قلعهٔ رجب، تا قلعه، پایین قلعه، قلعهٔ معصوم، سیدخیل، قلعهٔ اسماعیل، قلعهٔ محمد علی‌شاه، آهنگران (درهٔ آهنگران، قول سید میر، قول لکار، سنگ پلک، درهٔ بقاب، قلعهٔ برجک، سینگار).
درهٔ ذاکر، در انتهای درهٔ سنگلاخ غیرمسکونی و متشکل از شانزده قول و قولچهٔ به این شرح است: پشمک، ترشک قول، پیازقول، صادقی، غورنو، شکرتخت، بیکتوت، بغری، توربند، بادرنگ، سنگ مزار، تینه بادرنگ، بلدرغونک بالا، بلدرغونک پایین، کرم کُش و قطار سنگ.
درهٔ ذاکر در گذشته به دلیل برخورداری از منابع مناسب آب و علف در فصل تابستان مورد استفاده کوچی‌ها قرار می‌گرفت و در برابر آن مبلغی به عنوان «باج کوه» به مردم محلی (بازماندگان سیدشاه قباد ولی) پرداخت می‌شد. این روند تاکنون نیز ادامه دارد. مردم محلی بر این عقیده هستند که مسئله باج کوه و استفاده اقوام کوچی از منابع طبیعی منطقه باعث از بین رفتن این منابع و همچنین زمینه‌ساز بروز سیلاب‌های فراوانی در این منطقه شده‌است.
در سال ۱۳۵۳ و در دوران ریاست جمهوری داوودخان مردم به واسطه آسیب‌هایی که از محل استفاده کوچی‌ها از منابع طبیعی منطقه دیده بودند اقدام به جلوگیری از ورود این اقوام به منطقه گرفتند که با برخورد ولسوال/فرماندار منطقه مواجه شد؛ و به سرکوب و حبس ۱۲ تن از مردم محلی انجامید. در پی این واقعه مردم سنگلاخ، به والی/استاندار میدان وردک شکایت کردند؛ با این حال وی در سال ۱۳۵۴، با حمایت از اقوام کوچی و با وجود اعتراض مردم محلی، بخش بزرگی از مناطق پرآب و علف دره ذاکر را در اختیار آن‌ها قرار داد.
کوه‌ها
سنگلاخ، بزرگ‌ترین درهٔ فرعی در سمت راست درهٔ میدان، در شمال شرق حوزهٔ مرکزی ولسوالی/شهرستان جلریز واقع شده‌است. انتهای شمالی مرکز جلریز، بعد از منطقهٔ خروتی علیا، ابتدای درهٔ سنگلاخ محسوب می‌شود. در ابتدای درهٔ سنگلاخ منطقهٔ آهنگران و در انتهای آن درهٔ ذاکر قرار دارد. در انتهای درهٔ ذاکر سلسله کوه‌های پغمان، سنگلاخ را از پغمان و شکردره در ولایت کابل، وند و قتندر در ولسوالی شیخ علی ولایت پروان و کهنه خمار در درهٔ میدان ولایت میدان وردک جدا می‌سازد.
کوه‌های مشهور سنگلاخ قرار ذیل اند: کوه ذاکر در درهٔ ذاکر، کوه راست دره، کوه دَرشودیار (دَرشُدیار) در اورمون، کوه قُتوغ در سرخ قلعه، کوه لکلکخانه در سرخ قلعه، کوه کفتر خانه و بوتاک در اورمون، کوه راقول (سر هلمند)، کوه بند آسیا، کوه کرمنچ، کوه درسرای، کوه سیاه قرخ، کوه قلات، کوه سنگ‌کلان، کوه زنبورک، کوه آهنگران.
رودخانه‌های فرعی و چشمه‌ها
رودخانهٔ اصلی سنگلاخ از منطقهٔ «قُتوغ» به پایین همواره آب دارد، اما مقدار آن در فصل‌های مختلف فرق می‌کند. در اوایل بهار که برف‌ها آب شده و بارندگی زیاد است، رودخانه از انتها تا ابتدای سنگلاخ پر از آب می‌شود که به شدت جریان داشته و به درهٔ میدان سرازیر می‌شود. این فصل را فصل آب خیزی می‌گویند که معمولاً خساراتی هم برای زمین‌های دو طرف رودخانه وارد می‌شود. برخی سال‌ها سیلاب‌های ویرانگر زمین‌ها، باغ‌ها و راه‌های سنگلاخ را تخریب می‌کند و خسارات هنگفتی را بر مردم کم زمین تحمیل می‌کند.
بعد از فصل آب‌خیزی در دو ماه حمل/فروردین و ثور/اردیبهشت، در ماه‌های دیگر آب رودخانهٔ سنگلاخ از چشمه‌های کوچک و بزرگی که در داخل درهٔ اصلی یا دره‌های فرعی آن قرار دارند تأمین می‌شود. آب چشمه‌های «قُتوغ» و «ته‌ای سنگ» در سرخ قلعه و خواجه مبارک در درهٔ حصار تأمین‌کنندهٔ اصلی آب رودخانهٔ سنگلاخ می‌باشند.
اسامی مهم‌ترین رودها و چشمه‌های مشهور سنگلاخ عبارتند: از چشمه‌های قَتوغ، کاریز لکلکخانه، چشمهٔ ته‌ای سنگ (میخانه) و چشمهٔ بارمنج در سرخ قلعه، آبشار درسرای، چشمه خواجه مبارک در درهٔ حصار، چشمهٔ فتحعلی در گردنه و چشمه یخک در کوه قلات.
آب و هوا
درهٔ سنگلاخ به شدت کم زمین است و زمین‌های موجود در واقع دامنه‌های کوه‌ها بودند که مردم به مرور زمان آن را به سختی به زمین کشاورزی تبدیل کرده‌اند. به همین دلیل بیشتر زمین‌ها و باغ‌های سنگلاخ هموار نبوده و دارای شیب تند هستند و خاک کافی نیز ندارند. با آن هم آب و هوای مناسب و معتدل سنگلاخ را برای رشد انواع گیاهان، علوفه و غله و نیز انواع درختان مثمر و غیر مثمر مستعد ساخته‌است. اغلب مردم سنگلاخ بین ۵۰۰ تا هزار متر زمین بیشتر ندارند و این مساحت به سوی صفر شدن در حال تغییر است.
جغرافیای اقتصادی
سنگلاخ با توجه به وضع جغرافیای طبیعی اش از لحاظ اقتصادی به‌طور کلی مستعد کشاورزی، دامداری، باغداری، پرورش ماهی و زنبورداری است.
این ظرفیت به دلیل استفادهٔ نامناسب و بی‌رویه به مرور زمان از بین رفته‌است. به گفته مردم محلی منابع باقی‌مانده مورد استفاده قبیله‌هایی از دیگر مناطق همانند ارغنده، میدان و جلال‌آباد قرار می‌گیرد که با نام کوچی فعالیت می‌کنند. بنابر اظهارات مردم محلی، مردمان خارج از منطقه، کوه‌های خود را قوریغ کرده و مواد سوختی خود را از منابع طبیعی منطقه هلمند و کوه‌های سنگلاخ تهیه می‌کنند. قوریغ، از مادهٔ ترکی قوری گرفته شده به معنای محصور کردن و محافظت کردن است. در دهه‌های گذشته مردم به ایجاد باغ‌های سیب و زردآلوی اصلاح شده روی آورده و برخی زمین‌های شان را به باغ تبدیل کردند. سنگلاخ از مهم‌ترین تولیدکنندگان سیب و زردآلو در افغانستان است که محصولات آن به پاکستان فرستاده می‌شود. در حال حاضر چند محصول کوهی و دشتی برای مردم سنگلاخ سودآور هستند که عبارتند از: رواش، کچالو، سیب، زردآلو، چارمغز و درختان چنار و عرعر (سپیدار). پرورش ماهی و زنبورداری مشاغلی است که در سنگلاخ به خوبی قابل اجرا بوده و سودآور است، اما تاکنون به این مشاغل توجهی نشده‌است.
پیشینه
درهٔ سنگلاخ از گذشته‌های دور مسکونی و راه عبور و مرور کاروان‌های تجارتی و زیارتی بوده‌است. آثار برج‌های دیده‌بانی در مناطق مختلف این دره حکایت از رفت‌وآمد کاروان‌ها در دوره‌های پیش از اسلام دارد. هم‌چنین وسایل زندگی ابتدایی مانند شکسته‌های سفال و ریشهٔ درخت انگور که در منطقهٔ «خشک کرمنج» مردم از گل کنی‌های شان به دست آورده‌اند بیانگر حضور انسان در این منطقه در گذشته‌های دور است.
در دوران موسوم به جهاد و جنگ‌های داخلی افغانستان، از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۵ بار دیگر مسیرهای عبور و مرور کاروان‌های مجاهدین افغانستانی از طریق درهٔ سنگلاخ احیا شد. کاروان‌ها و دسته‌های مجاهدین از مناطق مختلف این دره رفت‌وآمد می‌کردند. مهم‌ترین مسیرهای رفت‌وآمد دسته‌های مجاهدین از طریق درهٔ سنگلاخ عبارت بودند از: مسیر درهٔ ذاکر به دره‌های پغمان، مسیر چپ دره به قتندر، مسیر راقول و ترکرمنج به درهٔ هلمند، درهٔ سرخ، درهٔ ترکمن، بهسود؛ و مسیرهای درهٔ آهنگران، لکلک‌خانه و درشودیار، به ترتیب به درهٔ زیارت و کهنه خمار در درهٔ میدان.
از مشخصات اقوام و طوایف ساکن سنگلاخ قبل از اسلام اطلاعی در دست نیست، اما قدر مسلم آنست که ساکنان سنگلاخ با مردم اطراف این دره به‌خصوص مردم مقیم جلریز و درهٔ میدان مشترکاتی داشته‌اند که حداقل این اشتراکات بعد از مسلمان شدن مردم افغانستان، دین و زبان بوده‌است. زبان مردم این منطقه از ابتدا زبان فارسی بوده و از زمانی که این دره بنام سنگلاخ شهرت یافته ساکنان آن فارسی‌زبان، شیعه مذهب و اکثر آنان از طایفهٔ سادات بوده‌اند.
در حال حاضر مردمان سادات حسینی نسب از فرزندان سید شاه قباد ولی اکثریت مردم سنگلاخ را در داخل و خارج از این دره تشکیل می‌دهند. علاوه بر سادات حسینی، طایفهٔ کوچک دیگری از سادات، به نام فرزندان شاه خیرالله و چند طایفهٔ کوچک از هزاره‌های سنگلاخ در داخل و خارج از این دره زندگی می‌کنند. هم‌چنین طایهٔ کوچکی از سادات حسینی از فرزندان شاه صالح برادر شاه قباد نیز در سنگلاخ زندگی می‌کنند.
سید شاه قباد ولی از جایگاه ویژه‌ای درمیان مسلمانان منطقه برخوردار بوده‌است چنانچه مدفن وی همچنان بازدیدکنندگان فراوانی دارد.
سادات حسینی سنگلاخ
سادات حسینی نسب سنگلاخ از نسل «سید شاه قباد ولی» و برادرانش به‌خصوص «شاه ولی» (شاه والح) و «شاه شریف» هستند. بیشتری اولاد سید شاه قباد ولی در سنگلاخ هستند، اما عده‌ای زیادی از آن‌ها در شمال و مرکز افغانستان پراکنده شده‌اند. چنان‌که «سید خواجه شاه»، جد سادات «تنگی دهن خاکریز» در «درهٔ ترکمن» از سنگلاخ به آنجا رفته‌است. اکثر سادات «دایمیرداد» از اعقاب سید شاه قباد ولی و سنگلاخی‌تبار هستند و در مناطق «موچی»، «بیانات» و «قول گردی» سکونت دارند. در «قول خویش» نیز سادات سنگلاخی‌تبار حضور دارند و سادات «جوقول درهٔ میران»، «باغ لنگگ» و «خاک آغه» از اولاد سید شاه قباد ولی هستند.
سادات موسوی سنگلاخ
قرن‌هاست که اعقاب «سید شاه خیرالله» نیز در درهٔ سنگلاخ زندگی می‌کنند. پسران سید شاه خیرالله به نام‌های سید مضراب شاه، سید زرین شاه و سیدمحمدخان در زمان سید شاه فیروزخان، شاه نوازخان و شاه جعفرخان نوادگان حضرت سید شاه قباد ولی، ساکن درهٔ سنگلاخ شدند. سید شاه خیرالله از نوادگان سیدابراهیم فرزند امام موسی کاظم امام هفتم شیعیان جهان است. از فرزندان سیدشاه خیرالله می‌توان به آیت‌الله العظمی سید میرعلی‌احمد حجت (ره) اشاره نمود که احیاگر شیعه در زمان ظاهر شاه پادشاه سابق افغانستان بود؛ و همچنین برادر وی علامه سید کاظم بلبل، عارف و شاعر معاصر.
هزاره‌های سنگلاخ
هزاره‌های سنگلاخ از ساکنان قدیمی این دره هستند. بنابر روایت‌های شفاهی مردم محلی سنگلاخ که با روایت‌های پژوهشگران سازگاری دارد، ساکنان قدیمی درهٔ میدان از نهر فولاد تا سیاه خاک را هزاره‌ها، تاجیک‌ها و سادات شیعه تشکیل می‌داده‌اند. درهٔ میدان از منطقهٔ ملاخیل تا پل محراب مربوط به سادات بود که در آن محدوده تاجیک‌ها و هزاره‌ها هم در منطقهٔ جلریز و زایمنی سکونت داشتند. در آن زمان در درهٔ سنگلاخ شخصی بنام «دای میرک» نیز با اعوان و انصارش زندگی می‌کرد. هزاره‌ها درسنگلاخ در مناطق قول درهٔ‌حصار، آهنگران و پیوندا، ساکن هستند. هزاره‌های درهٔ حصار متشکل از چهار طایفه می‌باشند که عبارتند از: دایمیرک، نور احمد، سعدالله و جمعه.
تاریخ و تحولات
رویدادهای سنگلاخ به عنوان دره‌ای که سه ولایت میدان وردک، کابل و پروان را به هم وصل می‌کند با ولایت‌های مذکور پیوند تاریخی دارد. تاریخ سنگلاخ، به‌خصوص با تاریخ درهٔ میدان ارتباط مستقیم داشته و از تحولات آن تأثیر پذیرفته‌است. رویدادها و تحولات تاریخی و اجتماعی درهٔ میدان و به تبع آن تحولات درهٔ سنگلاخ آن به دلایل مختلف چندان ثبت نشده و اسناد و منابع کمی برای مطالعه و بررسی آن وجود دارد.
بر اساس نظریه‌هایی که برخی پژوهشگران تاکنون ارائه کرده‌اند، تا قرن هفدهم میلادی (قرن یازدهم هجری) مناطق وسیع میدان وردک و درهٔ میدان به‌طور عمده هزاره‌نشین و مردم آن فارسی‌زبان بوده‌اند. البته در برخی مناطق درهٔ میدان تاجیک‌ها از قدیم سکونت داشتند که هنوز هم حضور دارند مانند، جلریز، تکانه، کهنه خمار و برخی مناطق دیگر. پس از سلطهٔ تدریجی پشتون‌ها در میدان وردک و بخشی از میدان، سادات شیعه و هم مذهبان هزاره‌شان تا قرن پانزدهم میلادی بخش‌های وسیعی از درهٔ میدان، از ملا خیل تا پل محراب، را در اختیار داشتند. اقوام پشتون با حملات متعدد به تدریج بخش‌های باقی‌مانده را نیز به تصرف خود درآوردند، سادات و هزاره‌ها را به کوه پایه‌ها راندند.
در زمان حکومت محلی هوتکی‌ها در قندهار، قبیلهٔ خروتی پل سرخ میدان، با همکاری قبایل دیگر برای تصرف سنگلاخ لشکر کشی کردند. جنگ سختی در ابتدای درهٔ سنگلاخ آغاز شد و لشکر مهاجم که از نظر تعداد و تجهیزات بیشتر از نیروهای بومی سنگلاخ بود، تا منطقه‌ای که هم‌اکنون «خروتی» نامیده می‌شود پیشروی نموده و آنجا را تصرف کردند.
آخرین بار کوچی‌های خماری خیل، از قوم غلجایی، با حمایت پشتون‌های میدان و میدان وردک در قرن هفدهم میلادی (قرن یازدهم هجری) در زمان سید شاه فیروزخان، نوهٔ سید شاه قباد ولی، با لشکر عظیمی به سنگلاخ حمله کردند. در برابر این حملهٔ که کوچی‌ها تا منطقهٔ آهنگران آمده بودند سید شاه نوازخان، برادر سید شاه فیروزخان، با افراد اندکی مقاومت کرد که کشته شد. کوچی‌های خماری خیل سر شاه نوازخان را از تن جدا نموده و با خود بردند. سید شاه فیروزخان برای انتقام برادرش شاه نوازخان، قیام کرد و در دشت «رمه تاله» در منطقهٔ «یورد» بهسود، با غلجایی‌ها جنگید و آن‌ها را شکست داد و با قبول جبران خسارت به رسم افغانی کوچی‌ها یک دختر به شاه فیروزخان داده و تعهد سپردند که بعد از آن از کوه‌های سنگلاخ به عنوان علف‌چر استفاده نکنند، مگر این که بابت آن «باج» دهند.
سنگلاخ در دوره حمله شوروی
درهٔ سنگلاخ که دارای موقعیت راهبردی است در دوران حمله شوروی به افغانستان خسارت‌های زیادی را متحمل شد. در حملات سال‌های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵، نیروهای شوروی سابق سنگین‌ترین حملات خود علیه این منطقه را انجام دادند. ارتش شوروی سابق از سال ۱۳۵۹ تا سال ۱۳۶۶ بیست و دو بار، به درهٔ سنگلاخ حمله کرد. تعدد چنین حملات گسترده، بیانگر اهمیت درهٔ سنگلاخ، است.
تنها پایگاه امام حسین در این مدت هفت بار مورد حمله هوایی قرار گرفت، منطقه خشک کرمنج که پایگاه در آنجا قرار داشت کاملاً ویران شد. بیش از ۴۶ تن از مبارزین و مربوطین پایگاه امام حسین (ع) کشته شدند. یکصد نفر زخمی و ۶۰ خانه، سه مسجد و یک حسینیه تخریب شد. در مناطق دیگر سنگلاخ نیز تعدادی زیادی مردم کشته و زخمی شدند.
سیارک ۴۰۲۲
سیارک ۴۰۲۲ چهار هزار و بیست و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۸ اکتبر ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۷۰ است.
سرگئی نیکولاویچ تروبتسکوی
سرگئی نیکولاویچ تروبتسکوی (زاده ۴ اوت ۱۸۶۳ – درگذشته ۱۲ اکتبر ۱۹۰۵) فیلسوف روسی و رئیس دانشگاه مسکو بود. نیکولای تروبتسکوی فرزند اوست.
منابع
[//en.wikipedia.org/wiki/Sergei_Nikolaevich_Trubetskoy ویکی‌پدیای انگلیسی]
۵۴۱ (پیش از میلاد)
۵۴۱ (پیش از میلاد) ۵۴۱مین سال قبل از تقویم میلادی است.
آی‌اس‌تی‌پی
آی اس تی پی(ادراکی:Perseption-منطقی:Thinking-حسی:Sensing-درونگرایی:Introversion)بیانگر یکی از شانزده تیپ شخصیتی آزمون مایرز-بریگز(MBTI)است که از کار روانپزشک برجسته ای به نام کارل گوستاو یونگ(.Carl GJung) توسعه یافت.
شرح مایرز-بریگز
ممکن است ISTPها در نظر نزدیکانشان خنثی یا ناامیدکننده به نظر برسند. وقتی که آنان در یک کار گروهی که علایق آنان را دنبال می‌کند به راحتی شرکت می‌کنند از جریانات روزمره و تکراری اجتماعی اجتناب می‌کنند.ISTPها اغلب نتیجه می‌گیرند که ارتباطات ممکن است زیادی و بیهوده باشند. برای آن‌ها اتفاقات اجتماعی ای که برایشان سرگرم‌کننده نیست تمام شده‌است. بسیاری از رفتارهایشان از سوی دیگران بد تفسیر می‌شود مانند این که دیگران فکر کنند ISTPها ضداجتماعی هستند در صورتی که آنان تنها از پرحرفی و شرکت در گروه‌های مصاحبه ای که با موضوع بحشان سرگرم نمی‌شوند خوششان نمی‌آید.ISTPها باید بدانند که رفتار سردشان (چه واقعاً سرد باشد یا چه به نظر برسد) می‌تواند تأثیر منفی ای بر روی روابطشان بگذارد.
ISTPها اجازه می‌دهند تا دیگران هر طور که مایلند و طبق قوانین خود زندگی کنند. (تا وقتی که دیگران هم نسبت به آن‌ها همین‌طور باشند) آن‌ها تحمیلات معقولانه را بدون شکایت تحمل می‌کنند ولی اگر به «قلمروشان» تجاوز شود، «قلمروشان» تخریب شود یا به آن بی حرمتی شود، سکوت و آسان گیریشان به ستیزه‌جویی و لجاجت و دفاع نامشخصی از چیزی که فراهم می‌آورند تبدیل می‌شود که سهواً موجب حیرت اطرافیانشان می‌شود.
شرح کیرسی
با توجه به توضیحات وی گروه صنعتگران در استفاده از هر نوع ابزاری مهارت دارند:هنری، فنی، جنگی. با آن که درون‌گرا هستند اما در اثرات متقابل نسبت به مردم و نفوذ اقتدارگرا هستند. آن‌ها نسبت به وظایف متعهد و وفادارند و تمرکزشان روی به پایان رساندن وظایف است.
آن‌ها برای مهارت در ابزارمورد علاقه‌شان نیازمند انزوا و گوشه نشینی برای تمرین آن ابزارها هستند و نتیجهٔ به دست آمده از آن تمرین‌ها هنرهای زیبا و بی نظیری است که سایر تیپ‌های شخصیتی به سختی قادر به رقابت با آنان هستند.
عملکردهای شناختی
با استفاده از تفسیر عملکردهای شناختی ISTP به شرح زیر است:
غالب:منطقی درونگرایی(Ti) این وجه به دنبال دقت و درستی است. متوجه تمایزاتی که ذات چیزی را تعریف و مشخص می‌کنند می‌شود و سپس آنان را بررسی و مرتب می‌کند.Ti تمام جوانب موضوع را می‌آزماید، تلاش و ریسک را کمتر می‌کند تا مشکلی را حل کند. تلاش دارد تا تناقضات ادراکی را ریشه کن کند.ISTPها در دنیای منطقی ای زندگی می‌کنند و می‌توانند در لحظه تصمیم بگیرند. آن‌ها دوست دارند تا سیستم‌های بغرنج را امتحان کنند.
کمکی: حسی برونگرایی(Se) این وجه بر روی احساسات و تجربه‌های فوری و بدیهی و دنیای فیزیکی تمرکز دارد با نوعی زیرکی و آگاهی از دنیای اطراف کنونی که مربوط به حقایق و جزئیات موضوع پیش روست که می‌تواند موجب عملیاتی خود انگیخته شود. این ویژگی سبب می‌شود که ISTP پذیرای فرصت‌هایی باشند که باعث می‌شوند او تجاربی کسب کند.
درجهٔ سوم: شهودی درونگرایی(Ni) مجذوب رفتارها و شعارهای نمادین. این وجه پارادوکسی‌هایی نمادین را ترکیب می‌کند تا چیزی را بسازد که قبل از آن غیرقابل تصور بود. این ادراک با یقینی همراه است که می‌خواهد تا تصویری از آینده، راه حل‌ها، سیستم‌های پیچیده و حقایق دنیوی بسازد.ISTPها این وجه را برای تصور اجزاء دید کلی ای که غیرقابل دیدن و ناملموس است استفاده می‌کنند.
درجهٔ آخر: احساسی برونگرایی(Fe) این وجه روابط اجتماعی و هماهنگ را به‌طور معاشرتی و با ملاحظه می‌طلبد.Fe به خواسته‌های روشن یا التزامی دیگران واکنش نشان می‌دهد و حتی می‌تواند یک تضاد درونی بین نیاز خود فاعل و تمایل برای دانستن نیازهای دیگران به وجود آورد. یکی از نقاط ضعف ISTP این است که ممکن است درجهٔ Fe موجب شود که آنان انتقادهای گرفته شده از افکارشان را اشتباهاً به انتقادهایی از لیاقتشان تفسیر کنند. ISTPها تلاش می‌کنند تا از احکام و قوانین منطقی پیروی کنند و آنان را بفهمند ولی وقتی تحت فشار و استرس اند، عملکرد نامرغوبشان می‌تواند آنان را سرسختانه و به‌طور غیر منطقی ای به افکار و ایده‌های خودشان وفادار کند، که این می‌تواند به ضررشان باشد یا منجر شود که آن‌ها موضوعی را اشتباه درک کنند.
فانکشن‌های سایه
برای فرد(ISTP) تحت فشار و استرس تفسیر می‌شوند: این وجه افکار و محیط را برای اطمینان از کارآمدی و دنبال کردن اهداف، سازماندهی و مرتب می‌کند.Te توضیحاتی منطقی را راجع به افعال، وقایع و نتایج می‌طلبد و به دنبال علت شکست می‌گردد و سعی دارد تا کارها را با نظم و ترتیب خاصی دنبال کند. این وجه اطلاعات زمان کنونی را جمع‌آوری و آن‌ها را با تجارب گذشته مقایسه می‌کند. روندی که گاهی با احساسات خاطرات آمیخته می‌شود هم چنان‌که شخص منظم آن‌ها را احساس می‌کند، از چیزهای آشنا حمایت می‌کند و (از گذشته) اهداف و انتظاراتی که در آینده رخ می‌دهند را شکل می‌دهد. معانی پنهان را با سوالات «چه می‌شد اگر…» برای چاره جویی و بررسی احتمالات کشف و درک می‌کند. این قوهٔ تخیل باعث می‌شود که تجربه و بینش از موقعیت‌های مختلفی کسب شود و به فرد برای سریع تر عمل کردن کمک کند. اطلاعات را مبنی بر ارزش‌ها و داوری با توجه به شاخص‌ها که معمولاً نا هویدا هستند تجزیه می‌کند.Fi به‌طور مداوم بین ارزش‌های درونی خود مانند صحت و تطبیق توازن برقرار می‌کند و فرق‌های نا محسوس را هماهنگ می‌سازد. این وجه ذاتاً متوجه می‌شود که در یک وضعیت چه چیز درست و چه چیز نادرست است.
ارتباط با دیگران
در برقراری ارتباطات گشوده نیستند و در ابراز احساسات خود با مشکل مواجه‌اند و ممکن است که بهای کافی ای به روابط خود ندهند.
آیا می‌توانیم تیپ شخصیتی خود را تغییر دهیم؟
خیر. ما قادر به تغییر دادن تیپ شخصیت خود نیستیم و تیپ ما یک ویژگی ذاتیست. می‌توانیم مهارت‌ها و ویژگی‌ها را گسترش دهیم یا بر نقاط ضعفمان تا حدی غلبه کنیم ولی تمایلات و شخصیت فرد هرگز عوض نخواهند شد.
منابع
سایت مایرز بریگز
[//en.m.wikipedia.org/ ویکی‌پدیای انگلیسی]
خانه قلمبر
خانه در محله میان دره دزفول که قدمت آن به ۲۰۰ سال می‌رسد؛ که به شماره ۷۹۲۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و متعلق به خاندان قلمبر و قلمبر دزفولی است. این خانه که به چهار بخش تقسیم می‌شود. دارای ۴ راهروی بزرگ است. کف پوش این خانه از سنگ مرمر است؛ و همچنین سقف‌های آن با شیشه‌های رنگی تزئین شده‌است. این خانه هم‌اکنون جز میراث فرهنگی ایران است.
این خانه که از آثار دوران قاجاریه است در تاریخ ۵ بهمن ماه ۱۳۷۸ به عنوان اثر ملی ثبت گردید .
بمب‌گذاری‌های ۲۰۰۸ اگرتلا
بمب‌گذاری‌های ۲۰۰۸ اگرتلا (2008 Agartala bombings) در ۱ اکتبر ۲۰۰۸ رخ داد و در این بمب‌گذاری‌ها حداقل یک نفر کشته و ۱۰۰ نفر زخمی شدند.
یک سری از ۵ انفجار در اگرتلا پایتخت ایالت هندی تریپورا در عرض ۴۵ دقیقه بوقوع پیوست و دو بمب انفجاری نیز خنثی گردید.
این سری بمب‌گذاری‌ها از چهار انفجار در هند در عرض یک هفته است.
فرودگاه منطقه‌ای دره ایلنوی
فرودگاه منطقه‌ای دره ایلنوی (به زبان بومی: Walter A. Duncan Field) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا VYS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۲۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سراپیوم
سراپیوم یک پرستشگاه است که وقف خدای یونانی-مصری سراپیس است. چندین کانون از این گونه در جهان باستان وجود داشته‌است.
در واقع سراپیوم پرستشگاهی با درهم آمیخته شدن خدایان یونانی – مصری بوده‌است. یکی از محل‌های این پرستشگاه‌ها در سراپیوم مصر بررسی و اکتشاف شده‌است. گاوها درون گورهای عظیم تراشیده شده از سنگ خارای یکپارچه، تقریبأ به بلندی سه متر و درازای چهار متر با وزنی میان شصت تا هفتاد تن، با دقت دفن می شدند. یکی از برجسته‌ترین اکتشاف‌های تاریخ مصرشناسی بازیابی این گورها به وسیلۀ اوگوست ماریئت در سال 1851 میلادی، در سقاره واقع در سی کیلومتری جنوب غربی قاهره است. آن‌ها را در راهروهای زیرزمینی به درازای بیش از سیصد متر یافتند.
این به اصطلاح زیر زمین‌های کوچک شامل قبرهایی از دورۀ رامسس دوم تا پسامتیک اول هستند؛ زیر زمین‌های بزرگ شامل مهم‌ترین گورهای سنگی از جمله گورهای متعلق به ایرانیان است. مارئیت و جانشین او تنها دو نمونه از این گورها را دست نخورده و سالم پیدا کردند؛ بقیه، در زمانی ناشناخته، غارت شده بودند. او چندین پیکرۀ برنزی از آپیس یافت که بین شاخ هایشان گردی خورشید و اورائوس (مارکبری) نقش شده بود.
ویتور هواس
ویتور هواس در تیم‌های فوتبال باشگاه فوتبال گراس‌هوپر زوریخ سابقهٔ حضور دارد.
دار قالی
دار قالی یکی از مهم‌ترین ابزارهای بافت قالی است.
ساختمان دار قالی عبارت است از چهار چوبه‌هایی به شکل مستطیل از جنس چوب یا فلز و سایر متعلقات آن از قبیل پایه، نیمکت و چرخ دندانه‌های مربوطه. دارهای قالیبافی ابعاد مختلفی دارند، اما از نظر کارایی با یکدیگر متفاوت هستند. از آنجائیکه بافت قالی گره دار، مرحله‌ای پیشرفته تر از سایر دستبافت‌های بی گره است، لذا در ساخت بسیاری از ابزارهای بافندگی آن، از ابزارها و وسایل بافت سایر دستبافت‌ها استفاده شده‌است. دارهای قالیبافی تفاوت چندانی با دارهای بافندگی گلیم، جاجیم و غیره نداشته‌اند، اما به مرور زمان تا حدودی پیشرفته تر و کامل تر گردیدند.
دار عمودی
این دارها که تکامل یافته دارهای ابتدایی هستند از یک چهار چوب مستطیلی شکل با پایه یا بدون پایه تشکیل می‌شوند و به‌طور عمود بر سطح زمین مستقر می‌گردند. دارهای عمودی از هرنوع که باشند دارای ساختمان مشابه‌اند.
دار افقی
دار افقی به موازات سطح زمین و با فاصله تقریباً۳۵-۳۰ سانتی متری زمین نصب می‌گردد. دار افقی قدیمی‌ترین نوع دار قالی است این دار دارای ساختمان ساده از جنس چوب با لوله‌های آهنی است.
فوریه
فوریه دومین ماه سال میلادی در گاهشماری گریگوری است. کوتاهترین ماه گاهشماری میلادی و تنها ماهی که ۲۸ یا ۲۹ روز دارد. این ماه در سال کبیسه، ۲۹ روز دارد.
در سال‌های معمولی، فوریه در همان روزی از هفته آغاز می‌شود که ماه‌های مارس و نوامبر آغاز می‌شوند و در سال‌های کبیسه روز نخست آن همانند روز نخست ماه اوت است. آخرین روز فوریه در سال‌های معمولی مانند آخرین روز اکتبر و در سال‌های کبیسه مانند آخرین روز ژانویه است.
پیشینه
نام فوریه از واژهٔ لاتین februum به معنی پالایش و تطهیر گرفته شده‌است. چون در گاه‌شماری رومی در روز ۱۵ فوریه «مراسم تطهیر» یا Februa برگزار می‌شد. ژانویه و فوریه دو ماه آخری بودند که به گاه‌شمار رومی افزوده شده بودند؛ پیش از آن زمستان به عنوان یک دورهٔ بدون ماه بود. در سال ۷۱۳ پیش از میلاد این دو ماه توسط نوما پمپیلیوس به گاه‌شمار اضافه شد. فوریه تا سال‌ها به عنوان آخرین ماه گاه‌شمار باقی مانده بود تا آنکه در دورهٔ دسمویری Decemviri در سال ۴۵۰ پیش از میلاد در جایگاه دوم قرار گرفت و دومین ماه سال شد. همچنین در برخی دوره‌ها در دوران باستان ماه فوریه را کوتاه می‌کردند و تنها ۲۳ یا ۲۴ روز در سال‌های معمولی و ۲۷ روز در سال‌های کبیسه، برای آن در نظر می‌گرفتند و برای آنکه روزهای سال با تغییرات فصلی هماهنگ باشد پس از فوریه، بدون فاصله یک مِرسِدونیوس قرار می‌دادند.
نام‌های دیگری که برای فوریه وجود داشت عبارت بودند از: در زبان شارلمانی به این ماه Hornung و در فنلاندی به آن helmikuu به «معنی ماه مروارید» گفته می‌شود چون هنگامی که برف‌ها از روی شاخهٔ درختان آب می‌شود قطره‌های کوچک آب روی درخت باقی می‌ماند و هنگامی که دوباره سرد می‌شود این قطره‌ها یخ می‌زند و مانند دانه‌های مروارید یخی می‌شود. به این ماه در لهستانی و اوکراینی به ترتیب luty و лютий گفته می‌شود به معنی ماه یخ یا یخ زدگی شدید و در زبان مقدونی به این ماه «сечко» گفته می‌شود که این عبارت به معنی «ماه بریدن (چوب)» است.
گلیسیریزول
گلیسیریزول با فرمول شیمیایی C۲۶H۲۸O۵ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۵۴۶۲۶۹ است. که جرم مولی آن ۴۲۰٫۵۰ g/mol می‌باشد.
۵۴۲ (پیش از میلاد)
۵۴۲ (پیش از میلاد) ۵۴۲مین سال قبل از تقویم میلادی است.
خرفخانه‌های دشت احمد بیگی
خرفخانه‌های دشت احمد بیگی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، شهر قادرآباد، کیلومتر ۳ جاده قدیم قادرآباد به پاسارگاد (سعادت شهر) ، بر ارتفاعات دشت احمد بیگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
درنده‌ماهیان
درنده‌ماهیان نام یک تیره از راسته تتراسانان است.
زردپره سرخاکستری
زردپره سرخاکستری  پرنده‌ای از گروه زردپره‌ها در تیرهٔ زردپرگان در راستهٔ گنجشک‌سانان است. این پرنده از دریای خزر تا آلتایی در آسیای مرکزی زندگی می‌کند و در بخش‌هایی از آسیای جنوبی زمستان گذرانی می‌کند. در ایران نیز تابستان‌ها فراوان یافت می‌شود. زردپره سرخاکستری مانند سایر زردپره‌ها در گروه‌های کوچک زندگی می‌کند.
محیسن الجمعان
محیسن الجمعان (محيسن الجمعان؛ زادهٔ April 6, 1966) یک بازیکن سابق فوتبال اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی و تیم ملی فوتبال عربستان سعودی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده است.
هانی گرو، تگزاس
هانی گرو، تگزاس (به انگلیسی: Honey Grove, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۷۴۶ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
استیون کونستانتین
استیون کونستانتین (Stephen Constantine؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل انگلستان است.
وی سابقه مربی‌گری در تیم ملی فوتبال نپال، تیم ملی فوتبال مالاوی، تیم ملی فوتبال سودان، باشگاه فوتبال نئا سالامیس فاماگوستا، تیم ملی فوتبال رواندا و تیم ملی فوتبال هند را در کارنامه دارد.
وی به خاطرگرفتن نتایج ضعیف درجام ملت های آسیا ۲۰۱۹ با تیم ملی هند از سمت خود استعفا داد.
کیومرث عباسی
کیومرث عباسی قصری متخلص به قصری (۲۲ آبان ۱۳۲۰ در قصر شیرین – ۲۸ مرداد ۱۴۰۱ در تهران) شاعر کُرد اهل ایران بود که به دو زبان کُردی و فارسی شعر می‌سرود. از وی به عنوان یکی از چهره‌های مطرح سبک هندی در ادبیات معاصر فارسی یاد می‌شود.
زندگی
کیومرث عباسی قصری در ۲۲ آبان ۱۳۲۰ در شهر قصر شیرین در استان کرمانشاه به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و عمومی را در قصر شیرین به پایان رساند. در همان دوران دانش‌آموزی به ادبیات علاقه‌مند شد. با ورود به کلاس هفتم و دورهٔ دبیرستان و انتخاب رشتهٔ ادبی، از پدرش یک دیوان حافظ هدیه گرفت که سبب آشنایی او با شعر و علاقهٔ هرچه بیشتر او به ادبیات و مشخصاً اشعار حافظ شد و از آن پس برای سرودن شعر تلاش کرد. پس از آن در ۱۹ سالگی در شهر کرمانشاه به عضویت یک انجمن ادبی درآمد و با شاعران و ادیبان آن شهر در ارتباط قرار گرفت و به سرودن شعر پرداخت.
کیومرث عباسی در پایان دورهٔ متوسطه شاگرد اول رشته ادبی بود و می‌توانست تحصیلات خود را در رشته‌های مختلف مرتبط با ادبیات و علوم انسانی در دانشگاه‌های آن زمان ادامه دهد، اما در آن زمان امکانات مراکز آموزش نظامی در تهران همچون امکانات اسکان، خدمات رفاهی و نیز موقعیت اجتماعی نظامیان سبب شده‌بود تا بسیاری از دانشجویان شهرستانی تحصیل در دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی نظامی را در اولویت قرار دهند. عباسی نیز پس از پایان تحصیلات عمومی در دانشگاه در رشتهٔ علوم قضایی به تحصیل پرداخت و سپس با عنوان کارشناس علوم قضایی به کار مشغول شد. او به سبب شغل خود به عنوان افسر پلیس راهنمایی و رانندگی در شهرهای مختلفی مثل شیراز، همدان، تویسرکان و کرمانشاه زندگی کرد و مدتی نیز ریاست ادارهٔ پلیس راهنمایی و رانندگی کرمانشاه را بر عهده داشت. قصری در نهایت در سال ۱۳۶۱ با درجهٔ سرهنگی از این اداره بازنشسته شد.
درگذشت
کیومرث عباسی قصری در ۲۸ مرداد ۱۴۰۱ در تهران گذشت. خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، وزیر و معاون امور فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جمهوری اسلامی ایران، رئیس حوزهٔ هنری انقلاب اسلامی، سرپرست فرمانداری شهرستان قصر شیرین، مدیر دفتر شعر و موسیقی و سرود سازمان صدا و سیما، سرپرست ادارهٔ کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کرمانشاه، دبیرکل نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور، استاندار کرمانشاه و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی درگذشت او را تسلیت گفتند. از میان چهره‌های فرهنگی و هنری نیز سید حسن امین و شهرام ناظری اقدام به صدور پیام تسلیت کردند. درگذشت او با بی‌تفاوتی شخصیت‌ها و گروه‌های منتقد و مخالف جمهوری اسلامی همراه بود.
مراسم سوگ کیومرث عباسی قصری صبح روز ۳۰ مرداد ۱۴۰۱ با مدیریت و برنامه‌ریزی حوزهٔ هنری و در ساختمان مرکزی این نهاد در تهران برگزار شد و سپس پیکر او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده‌شد.
مضمون اشعار
مضمون اغلب اشعار کُردی کیومرث عباسی قصری غنایی، عاشقانه و بیان احساساتی از قبیل حسرت، رنج، شادی و غم‌های انسانی است که از طریق پرداختن به موضوعاتی همچون جوانی، عشق، پیری، مستی، رفاقت و نوستالژی بیان شده‌است؛ با این وجود وی به سرودن اشعار مذهبی شیعی به ویژه به زبان فارسی نیز می‌پرداخت و همچنین اشارات فراوانی را دربارهٔ جنگ ایران و عراق در آثار خود به کار می‌گرفت. کیومرث عباسی همچنین در جلسات شعرخوانی که در بیت رهبری در حضور سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران برگزار می‌شود شرکت کرد. علاوه بر این وی همکاری نزدیکی با سازمان‌های عقیدتی و فرهنگی حکومتی مانند حوزهٔ هنری داشت و به همین دلیل مورد تجلیل این نهادها نیز واقع می‌شد. سازمان هنری رسانه‌ای اوج متعلق به سپاه پاسداران در ۲ خرداد ۱۳۹۶ طی سی و ششمین جلسه از مجموعه جلساتی که با عنوان شب شاعر انقلاب اسلامی برگزار می‌کرد از کیومرث عباسی قصری تجلیل کرد. او همچنین در بهمن ۱۳۹۹ در مراسمی که نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور به مناسبت چهل و دومین سالگرد به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی با حضور چهره‌های فعال شعر جمهوری اسلامی با عنوان «راویان بالندگی» برگزار شد مورد تجلیل قرار گرفت.
سبک شعری
رضا اسماعیلی سبک کیومرث عباسی را در شعر تلفیقی از سبک عراقی و هندی می‌داند که به بیانی تلطیف‌شده از سبک هندی تبدیل شده که برای انسان معاصر و عموم مردم قابل فهم شده‌است. او از عباسی با عنوان پرچمدار سبک هندی در غزل معاصر یاد می‌کند و معتقد است که او بیش از بیدل دهلوی، به صائب تبریزی گرایش داشته و به باور او عباسی با غزل‌هایش از طریق پرداختن به سبک صائب، راه را برای فهم بیدل هموار کرده‌است.
سرودن شعر به زبان کُردی
اگرچه کیومرث عباسی قصری کار خود را با سرودن شعر به زبان فارسی آغاز کرد و آثاری بدین زبان سرود، اما در میان مردم عمدتاً با اشعار کُردی‌اش شناخته می‌شود. نخستین مجموعه شعر قصری به زبان کُردی در سال ۱۳۸۶ منتشر شد. وی پس از آن دو مجموعه شعر دیگر به زبان کُردی و گویش کردی جنوبی (کلهری) در سال‌های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۹ منتشر کرد. عباسی نسبت به وضعیت زبان کُردی دغدغه‌مند بود؛ او از رواج زبان فارسی در میان نسل جدید و نابودی تدریجی زبان کُردی انتقاد می‌کرد و معتقد بود که برای زنده نگاه داشتن زبان کُردی باید به فعالیت ادبی دست زد و این زبان را به خدمت ادبیات درآورد. او از جریان ادبی در منطقهٔ جنوب کردستان ایران و انتشار آثار ادبی به کُردی جنوبی که با بازگشت شاعران منطقهٔ کرمانشاه و ایلام به زبان مادری خود و سرودن شعر به کُردی جنوبی استقبال کرد و با این جریان همراه شد و معتقد بود که کُردی جنوبی زبانی زنده است، چرا که در شمار زبان‌هایی است که در ادبیات متجلی می‌شوند. بیژن ارژن اشعار کُردی کیومرث عباسی را «یکی از ماندگارترین اتفاقات زبان کُردی» دانسته و دربارهٔ او گفته که «تا زمانی که زبان کُردی هست، شعر قصری نیز زنده خواهد بود.» صادق شمس پژوهشگر تاریخ اشعار کُردی قصری را که به کُردی جنوبی و لهجهٔ قصری سروده شده‌اند، «تداوم یک تاریخ» و شعر او را «یادگار تاریخ و صدای رسایی از دل گذشتهٔ چند هزار سالهٔ قصر شیرین» دانسته‌است. محمدعلی سلطانی نیز قصری را «قاموسی از واژگان و اصطلاحات ازیادرفتهٔ کُردی» و «یکی از محورهای شاخص و ارکان شعر کُردی در کرمانشاه و از آن‌سوی تا مندلی و زرباطیه و خانقین» نام می‌نهد که با شعر خود که «شبیه معماری هورامان منحصربه‌فرد است»، «کلمات در حال نزع زبان کُردی را زندگی دوباره بخشیده‌است».
اودا نوبوهیرو
اودا نوبوهیرو مرگ در ۱۳ اکتبر ۱۵۷۴، او بزرگترین پسر (نامشروع) اودا نوبوهیده رهبر خاندان اودا بود. برادر او اودا نوبوناگا بود که بزرگترین پسر مشروع پدرش به حساب می‌آمد.
سیارک ۴۰۲۳
سیارک ۴۰۲۳ چهار هزار و بیست و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۵۰ است.
تیسائینوکا
تیسائینوکا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کون‌سنت‌مارتون واقع شده‌است. تیسائینوکا ۱۷٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۰ نفر جمعیت دارد.
فضا (ریاضیات)
فَضا در ریاضیات، مجموعه ‌ایست (گاهی تحت عنوان جهان) با ساختاری افزون بر آن.
فضاهای ریاضی اغلب یک سلسله مراتب را تشکیل می‌دهند؛ یعنی یک فضا ممکن است وارث همه ویژگی‌های یک فضای مادر باشد؛ مثلاً همه فضاهای ضرب داخلی، فضاهای برداری نرمدار نیز هستند، چرا که ضرب داخلیشان یک نُرم روی فضای ضرب داخلی تولید می‌کند به طوری که:
،
که در آن نرم با محصور شدن در خطوط دوتایی عمودی مشخص می‌شود، و ضرب داخلی با قرار گرفتن در براکت‌های زاویه ای مشخص می‌شود.
ریاضیات مدرن رفتار کاملاً متفاوتی با «فضا»، در مقایسه با ریاضیات کلاسیک دارد.
منابع
.
کارولین کوماهارا
کارولین کوماهارا (Caroline Kumahara؛ زادهٔ July 27, 1995) یک بازیکن تنیس روی میز اهل برزیل است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۹ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده‌است.
آدولف فرانک
آدولف فرانک (Adolph Frank؛ January 29, 1834 – May 30, 1916) یک شیمی‌دان اهل آلمان بود.
اومنا، میشیگان
اومنا (به انگلیسی: Omena) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Leelanau County واقع شده‌است. اومنا ۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خانه شیرا نزهی
خانه شیرا نزهی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زابل، بخش شهرکی نارویی، روستای قلعه نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روژه اسکوتی
روژه اسکوتی (Roger Scotti؛ ۲۹ ژوئیه ۱۹۲۵ – 1925:7:29, December 12, 2001) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
۵۴۳ (پیش از میلاد)
۵۴۳ (پیش از میلاد) ۵۴۳مین سال قبل از تقویم میلادی است.
گره جفتی (قالی)
گره جفتی یکی از انواع گره‌ها در قالیبافی است که نوعی تقلب در بافت محسوب می‌شود.
گره جفتی ابتدا در مشهد مورد استفاده قرار گرفت و از آنجا به نقاط دیگر رفت.
گره جفتی در هر دو نوع بافت فرش از جمله ترکی باف و فارسی باف دیده می‌شود. این تقلب را در فرش‌های درشت بافت با کمی دقت می‌توان تشخیص داد ولی در قالی‌های ریز بافت به ویژه هنگامی که در آن‌ها پودهای رنگی به کار رفته باشد بسیار مشکل است. با این نوع گره زنی گرچه از مدت بافت بسیار کاسته می‌شود ولی در عوض حاصلی جز فرش‌های پوک و بی دوام نخواهد داشت.
جستارهای وابسته
قالی
دو و میدانی قهرمانی پیشکسوتان آسیا
دو و میدانی قهرمانی پیشکسوتان آسیا (Asia Masters Athletics Championships) یک رقابت قهرمانی دو و میدانی برای بزرگسالان بالای ۳۰ سال در قاره آسیا است که در ۱۵ رده سنی (از ۳۰ سال تا +۱۰۰ سال به صورت دسته‌بندی‌های ۵ ساله) از سال ۱۹۸۱ برگزار می‌شود.
۵۴۴ (پیش از میلاد)
۵۴۴ (پیش از میلاد) ۵۴۴مین سال قبل از تقویم میلادی است.
سرخیو اگوزا
سرخیو اگوزا (Sergio Aguza؛ زادهٔ September 2, 1992) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید سی، باشگاه فوتبال پومفرادینا، باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز، و باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد.
النا چائوشسکو
النا چائوشسکو (Elena Ceaușescu؛ January 7, 1916 – 1916:1:7, December 25, 1989) یک سیاست‌مدار اهل رومانی و همسر نیکلای چائوشسکو دیکتاتور سابق رومانی بود که همراه با او در دسامبر ۱۹۸۹ در جریان انقلاب رومانی تیرباران شد.
اوایل زندگی
النا چائوشسکو در خانواده‌ای دهقانی در شهرستان دمبوویتسا در شاهزاده‌نشین تاریخی والاخیا در رومانی به دنیا آمد. پدرش یک شخم‌زن ساده بود و النا تنها توانست تحصیلات خود را در سطح ابتدایی در آن‌جا به پایان برساند. بعد از این بود که او تصمیم گرفت تا همراه با برادرش به بخارست نقل مکان کند جایی که او توانست در یک کارخانه‌ی نساجی به کار مشغول شود. در سال ۱۹۳۹ و پیش از شروع جنگ دوم جهانی او به شاخه‌ی بخارست حزب کمونیست رومانی پیوست، جایی که او با همسر آینده‌ی خود نیکلای چائوشسکو آشنا شد. رابطه‌ی آن‌ها به دلیل زندانی شدن مکرر نیکلای چائوشسکو دچار چالش‌هایی بود اما در نهایت آن‌ها در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷ با یکدیگر ازدواج کردند.