cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مقام (موسیقی)
مقام‌های سیزده‌گانه
به نت محل اتصال جنس پایین و جنس بالا، عموماً «نت قوی» گفته می‌شود. با این حال برخی مقام‌ها نت قوی‌شان روی درجهٔ سوم مقام شناخته می‌شود و از همین رو برخی نظریه‌پردازان به اجناسی که متشکل از تنها سه نت باشند نیز قائل هستند اگر چه کماکان مقام‌های مربوط به آن‌ها را با کمک جنس‌های چهار و پنج‌نتی توصیف می‌کنند. نمونه‌هایی از مقام‌هایی که نت قوی‌شان در درجهٔ سوم قرار دارند عبارتند از سه‌گاه، مستعار، حُزام، و نیشابور، که همگی جزو «مقام‌های ترکیبی» محسوب می‌شوند و در زمرهٔ ۱۳ مقام اصلی قرار نمی‌گیرند.
تعریف و طبقه‌بندی مقام‌های ترکی به شکل ۱۳ مقام اصلی، محصول نظریه‌پردازی‌های رئوف یکتا بی از یک سو و حسین سعدالدین آرل و صوفی ازگی از سوی دیگر بود. رئوف یکتا که در فاصلهٔ ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۵ رئیس «کمیتهٔ تثبیت و تصنیف» در دارالالحان بود مقام راست را مبنا قرار داده بود اگر چه در نت‌نویسی آن را با آرل و ازگی اختلاف نظر داشت؛ از نظر رئوف یکتا مقام راست باید به صورت G A B C D E F G نوشته می‌شد (که در آن نمایانگر «بمل یک کما» است و نت را به اندازهٔ یک کمای هلدری بم می‌کند، ر.ک. ریزپرده). اما آرل و ازگی به اندازه‌های دیگری برای فواصل مقام راست قائل بودند و نهایتاً رئویف یکتا آن را به شکلی G A B C D E F G در نظر گرفت. مهم‌تر آن که در روش نت‌نویسی پیشنهادی یکتا، مقام راست بدون علامت عرضی نوشته می‌شد و در واقع ماهیت پنج خط حامل تغییر می‌یافت تا با مقام راست سازگار باشد. هشت سال پس از درگذشت رئوف یکتا، وقتی آرل رئیس دارالالحان شد (که در آن زمان نامش به «کنسرواتوار محلی استانبول» تغییر کرده بود)؛ همزمان ازگی ریاست کمیتهٔ تثبیت و تصنیف را بر عهده داشت. در این زمان بود که آرل سبک نت‌نویسی را مجدداً تغییر داد به شکلی که معنای نت‌های حامل با آنچه در موسیقی غربی است مطابقت داشته باشد. او مقام چهارگاه را به عنوان مقام اصلی معرفی کرد، اگر چه آنچه او مقام چهارگاه نامید، با چیزی که در تاریخ موسیقی مقام با این نام شناخته می‌شده مطابقت نداشت. مقام چهارگاه خود در طول زمان تغییر کرده بود، و همینک در موسیقی ایرانی و عربی نیز وجود دارد، اما آنچه آرل به عنوان مقام چهارگاه معرفی کرد در واقع همان گام بزرگ موسیقی غربی بود. به بیان دیگر، او گام بزرگ از پایهٔ نت دو (نت موسیقی) را در قالب یک مقام اختراعی ارائه کرد، و برای این مقام اختراعی، نام «چهارگاه» را به کار گرفت که در آن زمان در موسیقی ترکی منسوخ شده بود. اگر چه این مقام جدید به خودی خود مورد استقبال قرار نگرفت، اما از آنجا که پایهٔ نت‌نویسی مقام‌ها به روشی شد که تا امروز هم رایج است، هنوز هم جزو مقام‌های سیزده‌گانه برشمرده می‌شود.
درجات نت‌های یک مقام لزوماً همیشه ثابت نیست. برای مثال در مقام عشاق در حالت بالارونده نت دوم زیرتر اجرا می‌شود تا در حالت پایین‌رونده (یعنی در زمان فرود به نت پایه). همین حالت برای نت‌های اوج و عجم هم ذکر شده‌است. این تغییر یک پرده‌گردانی نیست؛ هر دو (هم حالت زیرتر و هم حالت بمتر) متعلق به یک مقام دانسته می‌شوند اما زمان اجرای آن‌ها تفاوت دارد (یکی در زمان اوج گرفتن و دیگری در زمان فرود اجرا می‌شود). به حالت پایین آوردن (بم‌تر اجرا کردن) نت در زمان فرود، اصطلاح «جاذبه» گفته می‌شود.
سایر تقسیم‌بندی‌ها
اریک برنارد ادرر، در پایان‌نامهٔ دکترایش در رشتهٔ موسیقی از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا به بررسی مقام‌های موسیقی ترکی در یک فرم خاص این موسیقی موسوم به «تقسیم» پرداخته و مجموعاً ۵۳ مقام در هشت خانوادهٔ مقام به شرح زیر برمی‌شمرد:
با این حال نویسنده تأکید می‌کند که تقسیم‌بندی او از مقامات، با روشی که حسن سعدالدین آرل به کار برده سازگار نیست، چرا که ۱۴ مورد از این مقام‌ها از نظر آرل حاصل بالاتر یا پایین‌تر بردن یکی دیگر از مقام‌ها هستند (مثلاً عجم عشیران و چهارگاه فواصل یکسان دارند و با بالا یا پایین بردن یکی دیگری به دست می‌آید). از سوی دیگر، این ۵۳ مقام احتمالاً تنها بخشی از تمام مقام‌هایی هستند که در طول تاریخ موسیقی ترکی شناخته شده بوده‌اند. برای مثال، مجموعهٔ مقام‌هایی که «فکرت کوتلوغ» فهرست کرده و توسط بسیاری از نظریه‌پردازان به عنوان کامل‌ترین فهرست موجود شناخته می‌شود، حاوی جزئیاتی در مورد ۲۱۹ مقام است. با این حال ادرر حدس می‌زند که احتمالاً تمام این مقام‌ها در یک زمان متداول نبوده‌اند و برخی در طول زمان در هم ادغام یا از هم منشعب شده‌اند، و در هر دوره تنها چیزی حدود ۳۰ تا ۶۰ مقام رایج بوده و عده‌ای مقام نادر نیز شناخته می‌شده‌است.
موسیقی عربی
پیدا کردن منبعی که مقام‌هایی که مطلقاً عربی هستند (و مثلاً ترکی یا ایرانی نیستند) را ذکر کرده باشد دشوار است و بین منابع در مورد نامگذاری و طبقه‌بندی مقام‌ها اختلاف است. تا اواخر قرن هجدهم، طبقه‌بندی مقام‌ها به صورت شفاهی تدریس می‌شد و شامل هفت مقام اصلی و بیست مقام مختلف بود. در اوایل قرن نوزدهم تئوری موسیقی عربی وارد عصر نوین خود شد و طبقه‌بندی‌های جدیدی از مقام‌ها ارائه شد. در مفصل‌ترین طبقه‌بندی که در حوالی ۱۸۴۰ میلادی در سوریهٔ امروزی تألیف شد، نود و پنج مقام برشمرده شده‌است و گمان می‌رود که بزرگی این عدد ناشی از آن باشد که موسیقی سوریه هم از موسیقی عربی و هم از موسیقی ترکی اثر پذیرفته بود. در اواخر قرن نوزدهم، در تئوری نوین موسیقی در مصر نیز تعداد مقام‌ها افزایش یافت، که برخی از مقام‌های «جدید» از موسیقی ترکی وارد شده بودند.
گام پایه
در طی تحولات تئوری موسیقی عربی که در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم میلادی رخ داد، یک گام پایه برای موسیقی عربی تعریف شد که در آن نت‌های سوم و هفتم گام، هر کدام یک ربع پرده پایین‌تر از گام ماژور غربی هستند؛ به این نت‌ها اصطلاحاً «نیم بمل» (به عربی: ، به انگلیسی: half-flat) گفته می‌شود. برای نت‌های این گام که به «هفت نت اصلی» نیز شناخته می‌شدند، نام‌هایی به قرار زیر به کار گرفته می‌شد: راست، یکاه، دوکاه، ، ، نوا، حسینی، و اوج. از این میان پنج نام اول ریشه در زبان فارسی دارند (دوگاه، سه‌گاه و چهارگاه) و الباقی ریشه در زبان عربی. نام چهار نت اول اشاره به موقعیت دست روی ساز دارد (موقعیت اول که یک‌گاه باشد را راست می‌نامند، و موقعیت‌های پنجم به بعد را که پنج‌گاه، شش‌گاه و هفت‌گاه باشند در موسیقی عربی نامی دیگر می‌دادند). در متون قرن نوزدهم، مفهوم «گاه» (موقعیت دست روی ساز) و مفهوم «مقام» در موسیقی عربی یکی دانسته می‌شد.
جالب توجه است که در مصر، به نت هفتم به جای «اوج»، «عراق» می‌گفتند؛ برخی نیز از نام «مقلوب» برای توصیف آن استفاده می‌کردند. بعدها نام «اوج» تبدیل به نام رسمی برای نت هفتم شد، و از نام «عراق» برای توصیف نتی که قبل از راست می‌آید (نت زیرپایه) استفاده کردند. همچنین برای برخی نت‌های درجه‌های بالاتر یا پایین‌تر هم نام‌های متفاوتی استفاده می‌شد، مثلاً برای نتی که دو درجه پایین‌تر از نت اول گام است، نام عشیران، و برای نتی که یک اکتاو بالاتر از دوکاه بود نام مُحَیَّر به کار می‌رفت. اولین درجاتی که به جای نام شماره‌ای، نام دیگری برایشان استفاده شد، «راست» و «حسینی» بودند.
بر اساس درجات گام پایهٔ موسیقی عربی، هفت مقام اصلی تعریف می‌شدند که همنام درجه‌ای بودند که از آن شروع می‌شدند (مثلاً مقامی که از درجهٔ ششم شروع می‌شد، مقام حسینی نام می‌گرفت). در این میان، مقام راست مقامی بود که درجاتش دقیقاً با گام پایهٔ موسیقی عربی مطابقت داشت. به این مقام در متون معاصر، «گام راست» نیز گفته می‌شود. به نت پایه در این گام‌ها، اصطلاحاً «قرار» یا «اساس» گفته می‌شود و عموماً این نت، جایی بود که ملودی به آن بازمی‌گشت و در آن متوقف می‌شد (نت ایست).
با این حال برخی نظریه‌پردازان، شروع گام پایه از درجهٔ «راست» را نمی‌پسندیدند بلکه گام را از سه درجه پایین‌تر شروع می‌کردند. به بیان دیگر، برخلاف گام پایه که از نت دو شروع می‌شد، گامی دیگر تعریف می‌کردند که از نت سل قبل از آن شروع می‌شد. در این روش برای سه نتی که قبل از درجهٔ «راست» می‌آمدند (سی، لا و سل) به ترتیب نام‌های عراق، عُشَیران و یکاه استفاده می‌شد (که یعنی معنای «یکاه» تغییر می‌یافت تا با درجهٔ اول این گام جدید، یعنی نت سل مطابقت کند). در این روش، گام پایه از سمت دیگر نیز ادامه داده می‌شد تا به نت سل بعدی برسد و مجموعاً دو اکتاو را پوشش بدهد؛ به اکتاو اول «» گفته می‌شد و به اکتاو دومی «». هدف از این کار آن بود که گسترهٔ صوتی بیشتری پوشش داده شود و این گستره با صدای بیشتر خوانندگان هم مطابقت داشته باشد. با این حال، احتمال دارد که این تغییرات بیشتر متأثر از موسیقی ترکی باشند، چرا که نام‌های یکاه، عشیران و عراق پیش از این دوره در موسیقی ترکی به کار می‌رفت.
به جز تعریف رایج گام پایه که در آن درجهٔ اول گام یا راست، معادل نت دو دانسته می‌شد، تعریف دیگری از آن نیز تا اوایل قرن بیستم وجود داشت که در آن درجهٔ اول گام را برابر نت سل می‌دانستند. برخی نظریه‌پردازان این روش را متأثر از موسیقی ترکی می‌دانستند که در آن درجهٔ پایه معادل سل دانسته می‌شد. اما در نهایت این روش در میانهٔ قرن بیستم منسوخ شد و تنها روشی که درجهٔ راست را برابر نت دو می‌دانست باقی ماند.
مقام‌های فرعی
همچنان که بالاتر گفته شده گام پایه هفت درجه داشت؛ به این درجات «بَردَه» (معرب واژهٔ فارسی «پرده») هم گفته می‌شد و هفت مقام اصلی نیز تعریف می‌شد که هر کدام از یکی از این درجات شروع می‌شد. اما به جز این هفت مقام، مقام‌های دیگری نیز در تئوری موسیقی عربی تعریف می‌شدند. این مقام‌ها معمولاً در یک یا چند نت با یکی از مقام‌های هفت‌گانهٔ بالا تفاوت داشتند؛ مثلاً مقام بیاتی مانند مقام دوکاه است جز آنکه نت ششمش یک ربع پرده پایین‌تر است (مثلاً در گام بیاتی ر، نت ششم به جای آن که «سی نیم بمل» باشد، «سی بمل» است). یا مقام کرد و مقام بیاتی تنها تفاوتشان در این است که در مقام کرد درجهٔ دوم یک ربع پرده پایین‌تر است (مثلاً در گام کرد ر، نت دوم به جای «می نیم بمل»، «می بمل» است). در این قبیل موارد، نام نتی که وجه مشخصهٔ آن مقام است نیز معمولاً همنام مقام مربوط دانسته می‌شد مثلاً به نت می بمل «کرد» می‌گفتند چون وجه مشخصهٔ مقام کرد بود. در مجموع هفت مقام از این طریق تعریف می‌شد که به نت‌های مربوط به آن‌ها «» (جمع «ارابه») یا «انصاف» (جمع «نصف») می‌گفتند.
برخی نت‌ها چند نام داشتند و از این رو مقام‌هایی مشابه با دو نام مختلف از آن‌ها به دست می‌آمد. در بعضی موارد دلیل اینکه دو نام برای یک نت استفاده می‌شد آن بود که بین نت‌های همصدا تمیز داده شود؛ مثلاً دو نت همصدای فا دیز و سل بمل، دو نام مختلف می‌گرفتند: به فا دیز حجاز گفته می‌شد و به سل بمل صبا نام می‌دادند. مقامی که از سل بمل شروع می‌شد هم طبعاً نام مقام صبا را می‌گرفت.
اگر چه در مورد بیشتر این درجات و مقام‌ها بین نظریه‌پردازان موسیقی عربی توافق بوده اما در دو مورد اختلاف نظر وجود داشته. درجه‌ای که بین «سی نیم بمل» (اوج) و نت دو (یک اکتاو بالاتر از راست، که به آن کِردان می‌گفتند)، و اسمش «ماهور» بود را برخی دو ربع پرده بالاتر از درجهٔ قبلی در گام پایه تعریف می‌کردند (دو ربع پرده بالاتر از سی نیم بمل، که می‌شود سی نیم دیز)، اما برخی تنها یک ربع پرده بالاتر (که می‌شود سی بکار). به همین شکل، درجهٔ بین (می نیم بمل) و  (فا) با نام «بوسلیک» (و گاهی با نام «عشاق») شناخته می‌شد و برخی آن را معادل می نیم دیز می‌دانستند و برخی دیگر معادل می. در طول تاریخ، روش دوم (که این نت‌ها را به صورت بکار تعریف می‌کرد) فراگیر شد و روش اول منسوخ گشت.
تمام آنچه در بالا گفته شد تنها چهارده نت از بیست و چهار نتی را که در هر اکتاو هست شامل می‌شد. ده نت باقی‌مانده نام مخصوص به خود نداشتند و بر اساس نت‌های مجاور تعریف می‌شدند: اگر از نزدیک‌ترین نت نامدار، ربع پرده بمتر بودند آنگاه پیشوند «نیم» می‌گرفتند و اگر از آن ربع پرده زیرتر بودند، پیشوند «تیک». مثلاً نتی که از حجاز (فا دیز) ربع پرده پایین‌تر بود «نیم حجاز» نام می‌گرفت و نتی که از حجاز ربع پرده بالاتر بود «تیک حجاز» نامیده می‌شد. این نت‌ها به اندازهٔ دو دسته نت قبلی (هفت نت گام پایه، و هفت نت ارابه) مهم نبودند و برخی نظریه‌پردازان معتقد بودند که فقط آن چهارده نت در عمل استفاده می‌شوند. نام و درجهٔ این چهارده نت در جدول زیر آمده‌است:
برخلاف مقام‌های اصلی که هم از نظر فواصل با هم تفاوت دارند و هم از نظر درجه‌ای از گام پایه که در آن شروع می‌شوند، این دو شرط برای تمام مقام‌های فرعی مصداق ندارد؛ مثلاً مقام هزام به صورت «می نیم بمل، فا، سل، لا بمل، سی، دو، ر» تعریف می‌شود؛ ولی اگر همین فواصل، اگر از نت «سی نیم بمل» شروع شوند، نام راحت الارواح برای آن مقام به کار می‌رود. مثال دیگر مقام حجاز کار است که بر پایهٔ نت دو تعریف می‌شود، اما اگر از ر آغاز شود شهناز، اگر از سل آغاز شود شت عربان، اگر از لا آغاز شود سوز دل، اگر از فا آغاز شود چهارگاه ترکی، و اگر از سی نیم بمل آغاز شود اوج آرا نامیده می‌شود.
اجناس
در موسیقی عربی، هر یک از مقام‌ها در واقع ترکیبی از دو دانگ است که به آن‌ها جنس می‌گویند. به دو دانگی که یک مقام را تشکیل می‌دهند اصطلاحاً «جنس پایین» و «جنس بالا» گفته می‌شود. در عین حال، هر مقام می‌تواند شامل اجناس فرعی نیز باشد که از برهم کنش دو جنس اصلی به دست می‌آیند. در طبقه‌بندی‌های رایج در دوران معاصر، بین نه تا یازده جنس اصلی تعریف می‌شود. به جز این‌ها، اجناس دیگری هم وجود دارند که ندرتاً در مقام‌های نارایج استفاده می‌شوند؛ جمعاً بین ۱۷ تا ۳۰ جنس در طبقه‌بندی‌ها مختلف ذکر شده‌است.
در تقسیم‌بندی نه‌گانه، خانواده‌های مقام عبارتند از: راست، بیاتی، سکاه (سه‌گاه)، صبا، عجم، نهاوند، کرد، نوا اثر، و حجاز. سه مورد اول به‌طور طبیعی در گام پایه دیده می‌شوند (با شروع از درجات اول تا سوم گام پایه). همچنین این سه جنس در درجات بعدی گام پایه نیز تکرار می‌شوند (با شروع از درجهٔ پنجم). تمام این دانگ‌ها متشکل از چهار نت هستند، به جز سکاه که متشکل از سه نت است، و نوا اثر که متشکل از پنج نت است.
در تقسیم‌بندی یازده‌گانه، آنچه به عنوان سکاه با دانگ سه نتی تعریف شده بود، به سه دانگ چهارنتی شکسته می‌شود که یکی کماکان سکاه نامیده می‌شود و دو تای دیگر هزام و عراق نام می‌گیرند.
در هر دوی این تقسیم‌بندی‌ها، بیشتر اجناس اندازه‌ای برابر با ۱۰ ربع پرده، یا همان چهارم درست دارند. به این‌ها اصطلاح «» (اجناس درست) گفته می‌شود. به اجناسی که اندازه‌شان کمتر از چهارم درست است لفظ «» اطلاق می‌شود و به بقیه که اندازه‌شان بزرگتر از چهارم درست است «» نام داده می‌شود.
مانند گوشه‌ها در مقام‌های ایرانی، اجناس در مقام‌های عربی توالی‌هایی از چند نت متوالی هستند؛ اما برخلاف گوشه‌ها که شامل دو تا هشت نت می‌شوند، اجناس با استفاده از سه تا پنج نت تعریف می‌شوند. در حالت کلی اجناس با سه نت تعریف می‌شوند مگر زمانی که سه نت برای تعریف‌شان کافی نباشد (برای نمونه تفاوت عجم و چهارگاه را نمی‌توان فقط با سه نت فهمید و باید نت چهارمی به کار رود، یا نوا اثر را نمی‌توان با کمتر از پنج نت تعریف کرد). اجناس پنج نتی را «عقد» (یا در حالت جمع، «عقود») هم می‌نامند.
خانواده‌های مقام
در تقسیم‌بندی‌های معاصر، مقام‌های موسیقی عربی ذیل نه تا یازده خانواده برشمرده می‌شوند. در تقسیم‌بندی‌های رایج، هر خانواده شامل مقام‌هایی است که همگی در دانگ اولشان (جنس پایین) با هم مشترک هستند، و نام آن خانواده بر اساس آن مقام اصلی انتخاب می‌شود که با چنین جنسی آغاز می‌شود. اهمیت جنس پایین در تعریف مقام چنان است که به آن یا  نیز گفته می‌شود. تقسیم‌بندی مقام‌ها بر اساس جنس پایین، از سال ۱۹۳۳ در متون ثبت شده‌است.
در تقسیم‌بندی نه‌گانه، خانواده‌های مقام عبارتند از: راست، بیاتی، سکاه، صبا، عجم، نهاوند، کرد، نوا اثر، و حجاز. هر خانواده شامل چند مقام دیگر نیز می‌شود و برای تعریف این مقام‌ها، هم یک گام کامل ارائه می‌شود و هم آن گام به اجناس تشکیل دهنده‌اش تجزیه می‌شود؛ مثلاً مقام بیاتی متشکل از جنس بیاتی + جنس نهاوند است.
دلیل کاهش مقام‌ها به چند خانوادهٔ اصلی، آن دانسته می‌شود که آموزش مجموعه‌ای بزرگ از مقام‌ها برای هنرجویان در دوران معاصر دشوار و خسته‌کننده بوده و روحیهٔ فراگیری موسیقی در آنان را تضعیف می‌کند. حتی در حوزهٔ مقام‌های فرعی هم بسیاری از مدرسان موسیقی عربی به جای این که تمام مقام‌ها را پوشش بدهند، به بیست و چند تا سی و چند مقام اکتفا می‌کنند.
برخی از نظریه‌پردازان، تعداد کمتر یا بیشتر از نه خانوادهٔ مقام بر می‌شمرند. یک تقسیم‌بندی متداول، تقسیم‌بندی مقام‌ها در یازده خانواده‌است که ناشی از جدا کردن سکاه، هزام و عراق به سه خانوادهٔ جداگانه است. از سوی دیگر، حبیب حسن توما مقام‌های صبا و بیاتی را که به هم نزدیک هستند، در یک خانواده قرار می‌دهد و کلاً هشت خانوادهٔ اصلی برمی‌شمرد؛ بسیاری از نوازندگان خاورمیانه نیز به نزدیکی این دوم مقام اعتقاد دارند. همچنین برخی برای مقام‌های نارایج نیز خانواده‌هایی جداگانه تعریف می‌کنند که تعداد کل خانواده‌ها را از ۱۱ بیشتر می‌کند؛ مثلاً برخی خانواده‌ای برای مقام مستعار (که جنس اول آن «می نیم بمل، فا دیز، سل» است) تعریف می‌کنند، یا برای مقام سازکار (با جنس اصلی «دو، ر دیز، می نیم بمل، فا») یک خانوادهٔ جدا تعریف می‌کنند.
اگرچه تمام اعضای یک خانوادهٔ مقام از نظر جنس اول با هم مشترک هستند، اما گاهی در ترتیب اجرای نت‌ها در همین جنس نیز با هم تفاوت دارند؛ مثلاً مقام‌های محیر، عشاق ترکی و بیاتی، همگی از نظر ساختار و فواصل مثل هم هستند اما در گذشته عشاق ترکی معمولاً در درجهٔ اول مقام آغاز می‌شده، محیر در درجهٔ هشتم (یک اکتاو بالاتر) و بیاتی در درجهٔ چهارم. با این حال، این نوع تقسیم‌بندی مقام‌ها از نظر مسیر اجرای نت‌ها، در تئوری مدرن موسیقی عربی کمابیش کنار گذشته شده‌است. (همچنین ببینید: گوشه (موسیقی) § ساختار) به جای آن، موسیقی‌دان‌های معاصر معمولاً فقط یک مقام برای هر ترکیب فواصل ریزپرده‌ای معرفی می‌کنند، و مقام‌هایی را که ساختار فواصلشان یکسان است در هم یک‌کاسه می‌کنند.
تعداد مقام‌ها
بین منابع مختلف در مورد اینکه تعداد کل مقام‌ها در موسیقی عربی چند تاست اتفاق نظر وجود ندارد. اگر چه اکثرشان نه تا یازده مقام اصلی (منطبق بر اجناس نه تا یازده‌گانهٔ اصلی) بر می‌شمرند، اما برخی منابع تا ۱۱۹ مقام مختلف را نام می‌برند و برخی دیگر معتقدند که فقط ۸ تا از مقام‌ها در عمل کاربرد دارند. همچنین بین تعداد مقام‌هایی که خوانندگان بر می‌شمرند، با تعدادی که نظریه‌پردازان تئوری موسیقی بر می‌شمرند، تفاوت هست.
عامل دیگری که تعیین تعداد کل مقام‌ها را دشوار می‌کند آن است که این تعداد در طول تاریخ ثابت نیست. برای مثال میخائیل مشاقه از ۴۵ مقام نام می‌برد که زمانی در موسیقی سوریه متداول بوده اما امروزه دیگر به کار نمی‌رود. همچنین مقام‌های جدیدی نیز در طول زمان از موسیقی ترکی به موسیقی عربی راه یافته‌اند. برخی از این مقام‌ها، در موسیقی ترکی «اختراع» شده‌اند، یعنی یا پیش از آن وجود نداشته‌اند یا موسیقی‌دان‌ها ترک مقام‌هایی را که مهجور بوده‌اند دوباره زنده کرده‌اند. برای مثال، اختراع مقام‌های فرح‌افزا و سوزناک را به وارداکوستا احمد آقا، ایجاد مقام‌های نوا اثر، صبا بوسلیک و سلطانی یکاه به اسماعیل دده افندی و ابداع مقام‌های سوزدلارا، شوق‌افزا، پسندیده، حجازین و اوج آرا به سلیم سوم نسبت داده می‌شود.
دست آخر این که تمام مقام‌ها در همه‌جای سرزمین عرب و برای همهٔ انواع موسیقی به کار نمی‌روند. برای مثال، قاریان قرآن معمولاً به گروهی از مقام‌ها با نام «مقام‌های مکّی» اشاره می‌کنند که تنها شامل دوگاه، سه‌گاه، چهارگاه، پنج‌گاه، رکبی و مایه است.
تپه گوی جلو
تپه گوی جلو مربوط به عصر برنز تا سدهٔ ۱۰ ه.ق است و در شهرستان اورمیه، روستای گوی جلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مقام (موسیقی)
جابه‌جایی بین مقام‌ها
مبحث پرده‌گردانی (مدولاسیون) بین مقام‌های مختلف تقریباً توسط تمام نظریه‌پردازان موسیقی عربی نادیده گرفته شده‌است. مقام‌ها بیشتر به عنوان یک مفهوم مستقل و جدا تعریف می‌شوند و در مورد روش‌هایی که می‌توان از یک مقام به مقامی دیگر رفت مستندات زیادی موجود نیست. در معدود مواردی که این موضوع مورد بحث بوده، از نام‌هایی نظیر «انتقال»، «تحویل» یا «تغییر» مقام برای توصیف آن استفاده شده‌است. با این حال متون مربوط به تئوری موسیقی عربی از سدهٔ سیزدهم به این سو همگی راجع به اهمیت تغییر مقام در موسیقی عربی بحث کرده‌اند، و اجرای آن را نشانه‌ای از توانمندی یک خواننده دانسته‌اند، تا آنجا که حتی برخی آن را مهم‌ترین جنبهٔ زیبایی‌شناختی موسیقی عربی نامیده‌اند. در آثار خوانندگان معاصر نیز تغییر مقام بسیار دیده می‌شود؛ برای مثال ترانهٔ «رباعیات خیام» به خوانندگی ام کلثوم در مقام راست خوانده شده اما در بخشی‌هایی به مقام‌های سوزناک، بیاتی، حجاز، و هزام نیز ورود می‌کند.
به‌طور کلی، تغییر مقام در دو شکل می‌توان رخ بدهد. شکل اول، تغییر بین مقام‌هایی است که نت پایه مشترک دارند (مثلاً از مقام راستِ دو به مقام سوزناکِ دو، که هر دو درجهٔ اولشان نت دو است). این شکل خود می‌تواند بین دو مقام باشد که جنس اولشان کاملاً برهم منطبق است (مثال راست و سوزناک)، یا بین دو مقام که جنس اولشان با هم تفاوت‌هایی دارد (مثلاً بین راستِ دو و نهاوندِ دو). شکل دوم، تغییر بین دو مقام است که درجهٔ اولشان برهم منطبق نیست. این شکل معمولاً از طریق درجهٔ پنجم مقام اول (که با نام غماز نیز شناخته می‌شود) رخ می‌دهد؛ این نت که درجهٔ اولِ جنس دوم مقام مبدأ است، می‌تواند درجهٔ اولِ جنس اول مقام مقصد نیز باشد.
نت‌نویسی
تحولاتی که در تئوری موسیقی عربی از سدهٔ هجدهم تا بیستم میلادی رخ داد، منجر به ایجاد روش‌های مناسب برای نت‌نویسی مقام‌ها در موسیقی عربی شد. یکی از این تحولات، به کار گرفتن نمادهایی برای ریزپرده‌های «نیم بمل» و «نیم دیز» است؛ برخی منابع ابداع این نشان‌ها را به منصور عوض، موسیقی‌دان مصری نسبت می‌دهند که در سال ۱۹۲۰ در کتابی این دو نشان را پیشنهاد کرده بود، اما برخی منابع دیگر نشان می‌دهد که ریشهٔ حقیقی این نشان‌ها در متون فرانسوی یا ترکی باشد.
برای نوشتن علایم عرضی در سر کلید، روش‌های مختلفی رایج است. محمد صلاح الدین در این زمینه نقش مهمی ایفا کرد، چرا که روشی پیشنهاد کرد که برای نمایش تمام مقام‌ها تنها از چهار علامت سر کلید استفاده می‌کرد. این چهار مورد عبارتند بودند از علایم سر کلید راست (سی نیم بمل و می نیم بمل)، بیاتی (سی بمل و می نیم بمل)، عجم عشیران (سی بمل و می بمل)، و نهاوند (سی بمل، می بمل، و لا بمل). در این روش برای بقیهٔ مقام‌ها، نزدیک‌ترین کلید استفاده می‌شود و بقیهٔ علایم عرضی لازم در کنار هر نت نوشته می‌شوند. این روش در کشورهای مختلف رواج گسترده‌ای داشته‌است، اما گاهی کلیدهای دیگری نیز در موسیقی عربی معاصر دیده می‌شود (مثلاً سی بمل، می بمل و فا دیز برای مقام حجاز).
جورج جکسون مید
جورج جکسون مید (George J. Mead؛ ۲۷ دسامبر ۱۸۹۱ – ۲۰ ژانویه ۱۹۴۹) یک مهندس هوافضا اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از مدیران ناکا و از مهندسین شرکت پرت اند ویتنی بود.
ادر (بازیکن فوتبال پرتغالی)
ادرزیتو آنتونیو ماسدو لوپس (Ederzito António Macedo Lopes؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست مهاجم بازی می‌کند.وی هم‌اکنون برای باشگاه فوتبال الرائد عربستان سعودی بازی می‌کند.
وی در سال ۲۰۱۶ فرشته نجات پرتغالی ها بود.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آکادمیکا، براگا، سوانزی سیتی، لیل و لوکوموتیو مسکو اشاره کرد.
تضعیف (ابهام‌زدایی)
تضعیف ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ادر (بازیکن فوتبال پرتغالی)
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده‌است. او در فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ گل قهرمانی تیمش را برابر فرانسه به ثمر رساند.
شهرستان مستقل بریجند
شهرستان بریجند (Pen-y-bont ar Ogwr) شهرستانی مستقل واقع در جنوب کشور ولز است که ۱۳۹٬۲۰۰ نفر جمعیت این شهرستان می‌باشد. مرکز این شهرستان شهری به همین نام است. این شهرستان در سال ۱۹۹۶ طی قانونی که از سوی مجلس شورای ملی ولز به تصویب رسید ، از اوگور جدا شد و به عنوان شهرستانی مستقل در ولز رسمیت یافت.
پل گل کن
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۶۱ نفر (۱۹۱ خانوار) بوده‌است.
ناحیه جونیاتا، میشیگان
ناحیه جونیاتا (به انگلیسی: Juniata Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تاسکولا، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه جونیاتا ۹۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلیسای جامع مکزیکو سیتی
کلیسای جامع مکزیکو سیتی یک کلیسای جامع واقع در مکزیکو سیتی، مکزیک می‌باشد. ارتفاع آن 67 m است.
چاهرو
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۴ نفر (۸۹ خانوار) بوده‌است.
رافائل فریرا سیلوا
رافائل فریرا سیلوا (Rafa Silva؛ زادهٔ May 17, 1993) یک بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده‌است. (
دودمان جاقلی
دودمان جاقلی (ჯაყელი) (House of Jaqeli) از خاندان‌های حکومت‌گر گرجستان بود که سال‌های به عنوان اتابکان سامتسخه بر منطقه‌ای که امروزه به نام سامتسخه-جاواختی شهرت دارد، حکمرانی می‌کردند. در سال ۱۳۳۴ میلادی، گیورگی پنجم پادشاه گرجستان، منطقه سامتسخه را که به‌طور مستقل تحت حکمرانی دودمان جاقلی بود، به قلمروی خود ملحق کرد و به دایی خود سرکیس دوم جاقلی، فرمانروای سامتسخه، منصب اتابک داد که تا قرن هفدهم به عنوان یک منصب موروثی در این دودمان باقی ماند.
تولید قهوه در کوبا
قهوه در کوبا از اواسط سده ۱۸ام میلادی تولید می‌شده است. پس از انقلاب در هائیتی کشاورزان فرانسوی زیادی به کوبا فرار کردند و مزارع قهوه از جلگه‌های غربی تا حدود کوهستان‌های مجاور گسترش یافتند.
تاریخچه
تولید قهوه در شرق کوبا در طی قرن ۱۹ام و ۲۰ام منجر به ایجاد یک زمینه فرهنگی ویژه گردید و صحنه مهمی از توسعه این نوع کشاورزی را به نمایش گذاشت. از این رو، یونسکو در سال ۲۰۰۰ استان‌های سانتیگو و گوانتانامو در ناحیه جنوب شرقی را به عنوان میراث جهانی اعلام کرد. پیش از دورهٔ کاسترو، صنعت قهوه کوبا رشد چشمگیری داشت. در میانهٔ دههٔ ۱۹۵۰، کوبا سالیانه بیش از ۲۰۰۰۰ تن دانهٔ قهوه صادر می‌نمود.
تولید
در قرن ۲۱ام، ۹۲ درصد قهوه کشور در ناحیه کوهستان Sierra Maestra تولید شده است. قهوه در ماه‌های سپتامبر تا ژانویه برداشت می‌شود.
بنا به آمار فائو مجموع زمین‌های کشت قهوه از ۱۷۰،۰۰۰ هکتار در سال ۱۹۶۱ به ۲۶،۹۳۵ هکتار در سال ۲۰۱۱ کاهش یافته است.
مسجد جامع ارگ
مسجد جامع ارگ  مربوط به صدر اسلام تا دوره قاجار است و در بم، داخل ارگ بم، کوچه مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کودک کار در فیلیپین
کودک کار در فیلیپین (Child labor in the Philippines) به خردسالان زیر ۱۸ ساله این کشور گفته می‌شود، که به کار گمارده می‌شوند، یا بدون تأمین شرایط و الزامات برای کودکان زیر ۱۵ سال، تحت اجبارات به کار وادار می‌شوند تا هزینه زندگی خود و خانواده را تأمین کنند و در نتیجه از خدمات تحصیلی و اجتماعی محروم می‌گردند. اداره آمار فیلیپین تعداد کودکان کار در سنین بین ۵ تا ۱۷ ساله را ۵٫۵ میلیون نفر برآورد کرده‌است که ۲٫۱ میلیون نفر از این کودکان در شرایط خطرآفرین کار می‌کنند. سازمان بین‌المللی کار گزارش کرده‌است که ۵۵٫۳ درصد این کودکان در کارهای کشاورزی خطرناک بکار گرفته می‌شوند.
علتها و دلایل
دلایل مختلفی برای وجود کودکان کار در فیلیپین ذکر شده‌است که مهمتر از همه فقر مردم است. برحسب اداره آمار دولت در سال ۲۰۰۹ از جمعیت این کشور ۲۶٫۵ درصد آنها یعنی ۲۳٫۱ میلیون نفر زیر خط فقر زندگی می‌کنند. خانواده‌ای که درآمد آن زیر ۷٫۸۹۰ پزو است در زیر خط فقر قرار دارد. این مبلغ حداقلی است که یک خانواده ۵ نفری برای تأمین غذا و سایر مایحتاج اولیه نیاز دارد؛ بنابراین طبیعی است که در چنین خانواده‌هایی کودکان برای کمک به معیشت خانواده به کار کردن روی بیاورند، و این مخصوصا در مواقعی است که به‌دلایلی (نظیر تورم) درآمد خانواده باز هم کمتر می‌شود. بکارگیری کودکان کار موجب افزایش چرخه فقر در نسلهای پیاپی بعدی می‌گردد زیرا در امر تحصیلات آنها اخلال ایجاد کرده و آسیب‌پذیری آنها را در برابر استثمار بیشتر می‌کند.
آثار و عوارض کار کودکان
مهمترین تأثیر کار کودکان محروم شدن آنها از رفتن به مدرسه است. گرچه برخی سعی دارند هردو را با هم انجام دهند، اما عموماً کودکی که هم کار می‌کند و هم مدرسه می‌رود نمی‌تواند هردو را با هم به خوبی انجام دهد و عملاً تأثیر کار بر درس موجب عقب ماندگی او از تحصیلش می‌گردد. موضوع دیگری که کودکان کار با آن مواجه هستند آسیب‌پذیری سلامت آنهاست. مخصوصاً کودکانی که در شرایط خطرناک، نظیر محیطهای دارای گرد و خاک، سموم شیمیائی و سایر سموم نامرئی و بدون بو کار می‌کنند، در معرض اسیبهایی نظیر جراحت یا ابتلاء به انواع بیماریها قرار دارند.
اقدامات و پیشگیری‌ها
برای جلوگیری از ازدیاد کودکان کار، چند مؤسسه در فیلیپین مشترکاً برنامه‌هایی را پیش می‌برند تا از گسترش کودکان کار جلوگیری کنند و از خردسالان در جامعه حمایت نمایند، که علامت اختصاری اسامی آنها عبارتست از: DOLE, DSWD, CWC
فعالیتهای سازمانهای غیردولتی
در سالهای ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ با کمک سازمان بین‌المللی کار (ILO) و صندوق کودکان سازمان ملل، یونیسف (UNICEF) بنیاد توسعه کمالیان با هدف جلوگیری از استخدام کودکان در چند شهر فیلیپین از جمله داوائو سیتی، سبو سیتی و اورموک سیتی شروع به فعالیت کرد، و ابتکارات متعددی برای جلوگیری از استخدام کودکان بکار برد. این سازمان عملیات نجات کودکان را بنیاد نهاد و در فعالیتهای دولتی و بین‌المللی و اقدامات وکالتی، با هدف جلوگیری از کار کودکان در مزارع، کارخانجات، تن‌فروشی و سایر مؤسسات استثمارگر شرکت کرد. بنیاد توسعه کمالیان در صدد گسترش و جهانی کردن فعالیتهای خود از طریق سازمان بین‌المللی کار (ILO) می‌باشد. از جمله سازمانهای غیردولتی دیگر بنیاد فوروم ویسایان است، که با در دست داشتن برنامه‌هایی برای جلوگیری از قاچاق انسان و استثمار کودکان در فیلیپین تأسیس شد.
سیارک ۱۱۹۲۸
سیارک ۱۱۹۲۸ یازده هزار و نهصد و بیست و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۳ ژانویه ۱۹۹۳ کشف شد.
کودک کار در فیلیپین
اقدامات دولتی
شعبه کار و استخدام (DOLE) در دولت فیلیپین مسئولیت نظارت بر کار کودکان را بعهده دارد، و طبق برنامه‌ای که دارد، در صدد حفاظت کودکان و بیرون کشیدن آنها از کارهای خطرناک و در صورت لزوم درمان آسیبهای آنها و برگرداندن آنها به جامعه می‌باشد.
سیارک ۱۱۹۲۸
قدر مطلق سیارک برابر ۳۰.۹ است.
کودک کار در فیلیپین
اقدامات بین‌المللی
در سال ۱۹۴۸ فیلیپین به سازمان بین‌المللی کار(ILO) پیوست و یکی از شرکای فعال آن شد؛ و با مواجه شدن کشور با موضوع استخدام و بخصوص در مورد کودکان، شرکت فعال فیلیپین در این سازمان بین‌المللی، راه پیشبرد طرح‌های عدم بکارگیری کودکان را هموار نمود. برنامه بین‌المللی حذف کودکان کار(IPEC) با هدف بیرون کشیدن کودکان از کار در رشته‌های مختلف در فیلیپین فعال است. در سال ۱۹۷۱ بنیاد کودک با شراکت سازمانهای مذهبی و مجامع دیگر در فیلیپین شروع به کار کرد. هدف این بنیاد تأمین آینده کودک و جلوگیری از استثمار کودکان کار است، و گروهی را تشکیل می‌دهد تا با پیگیری آن از حمایت و سلامت کودکان مطمئن گردد.
مدرسه عماد
مدرسه عماد، اواخر دوره قاجار در شهر بم ساخته شد. اثر تاریخی مزبور با بيش از يك قرن عمر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۵۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
یلویل (آرکانزاس)
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
ناحیه کالکاسکا، میشیگان
ناحیه کالکاسکا (به انگلیسی: Kalkaska Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالکاسکا، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه کالکاسکا ۴٬۷۲۲ نفر جمعیت دارد و ۳۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاظم رضا
کاظم رضا (زادهٔ ۱۳ تیر ۱۳۲۴ در تهران – ۱۷ آبان ۱۳۹۵ ) داستان‌نویس و سردبیر مجله «لوح» دفتری در قصه بود.
نورت‌ویل، شهرستان سافک، نیویورک
نورت‌ویل (به انگلیسی: Northville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سافک، نیویورک واقع شده‌است. نورت‌ویل ۱۹٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۴۰ نفر جمعیت دارد.
میهمانی خصوصی
میهمانی خصوصی فیلمی به کارگردانی حسن هدایت و نویسندگی حسن قلی‌زاده، حسن هدایت، بهنام دیانی و محمد بزرگ نیا محصول سال ۱۳۶۵ است.
خلاصه داستان
پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سه محکوم سیاسی عضو حزب توده ایران و یک محکوم عادی، هنگام انتقال به زندان می‌گریزند و به خانه یکی از اعضای وزارت امور خارجه، که میهمانی ای در آن برگزار است، هجوم می‌برند و همه را به گروگان می‌گیرند. قرار می‌شود میهمانان به حکم قرعه دو تن را از میان خود انتخاب کنند تا محکومان فراری به پشتوانه آن دو از کشور خارج شوند. در این فاصله در جمع میهمانان و محکومان اختلاف می‌افتد. نظامیان به خانه یورش می‌برند و زندانیان فراری را، به جز یکی که به حزب و رژیم بی اعتقاد است، از پا درمی‌آورند.
گلونگو آلتو، آنگولا
گلونگو آلتو شهری در استان کوانزای شمالی واقع در کشور آنگولا است که در سال ۲۰۰۹ میلادی ۷٬۱۴۲ نفر جمعیت داشته است.
الزام
الزام ((اِ) [ع .] (مص م)۱ - وادار کردن، به عهده کسی قرار دادن .۲ - لازم گردانیدن، واجب کردن. ). الزام در حقوق: الزام یک رابطه حقوقی است که به موجب آن انجام عملی یا عدم انجام عملی، بر کسی، نسبت به دیگری واجب می‌گردد. به موجب این علاقه حقوقی که فی‌مابین برقرار می‌شود، شخص اول دائن و شخص دوم مدیون نامیده می‌شود. این ارتباط، اگر از جهت دائن لحاظ شود، الزام نامیده می‌شود زیرا حق دائن است که مدیون را ملزم کند که دین خود را اداء کند. اما اگر از جهت مدیون لحاظ شود، التزام نامیده می‌شود، زیرا شخص مدیون بر خود واجب می‌داند که دین خود را اداء کند. پس دائن، ملزم، مدیون ملتزم، و دین ملزوم است. اما بیشتر حقوق‌دانان، فقط از ناحیه شخص مدیون، این نسبت را مورد توجه قرار می‌دهند، زیرا در نظر آنان شخص مدیون پذیرای الزام است، نه فقط پذیرا، بلکه موظف به اجرا و ادای دین، در صورت استحقاق، است.
درحقوق، خواسته (فسخ) فرع بر الزام خوانده به انجام تعهدات قراردادی می‌باشد، بدواً خواهان بایستی دعوی الزام به انجام تعهدات را درخواست نماید.
فلایر ایرلاینز
فلایر ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا F8 است که در ۲۰۰۵ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی فلایر ایرلاینز در کلونا، بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی کلونا فرودگاه بین‌المللی کالگری قرار دارد.
موریس کلوش
موریس کلوش (Maurice Cloche؛ June 17, 1907 – ) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و عکاس اهل فرانسه بود.
فیلم آقای ونسان به کارگردانی او در سال ۱۹۴۸ میلادی، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد.
زبان گزارشگری تجاری گسترش پذیر
زبان گزارشگری تجاری برچسبی، زبان گزارشگری تجاری گسترش‌پذیر یا اکس.بی.آر.ال (XBRL) یک زبان گزارشگری الکترونیکی است که با آن شرکت‌ها می‌توانند داده‌های مالی خود را مخابره کنند. به عبارت دیگر یک طرف می‌تواند داده‌های بنگاه را به طرف مقابل (گیرنده )در یک چشم بر هم زدن ان داده ها را به سامانهٔ خاص خود انتقال دهد .در اصل ایکس بی ار ال به این منظور طراحی شد که به رایانه ها این امکان را بدهد که اطلاعات مالی را مبادله کنند .بخوانندوپردازش کنند در سراسر دنیا نهادهای دولتی وقانونی وبنگاه‌های تجاری وبازرگانی از ایکس ار ال برای گرد اوری و به اشتراک‌گذاری داده‌ها استفاده می‌کنند .با این حال ایکس بی ار ال برای انتقال داده‌ها بین رایانه‌ها طراحی شده‌است وخواندن ان برای بشر اسان نیست.
ixbrl چیست؟
ای ایکس بی ار ال فناوری توسعه یافته‌ای است که ساختار مستندات ارائه شده را حفظ می‌کند وبرون داداین کار داده‌های ایکس بی ار ال خوانش پذیر توسط انسان است برای دستیابی به این گونه داده‌ها بسته به نوع گزارشگری اجزای مشخصی از مستندات مالی وحساب‌ها باید بر چسب‌گذاری شوند.
مزیت اصلی ای ایکس بی ار ال نسبت به ایکس بی ار ال این است که خوانا توسط انسان است .طیق ایکس بی ار ال داده‌های گزارش مالی می‌تواند به صورت الکترونیکی استخراج ومخابره شود .طبق ای ایکس بی ار ال خود گزارش می‌تواند با همهٔ محتوا به شکل وفرمت اولیه ونیز همراه با هر گونه داده‌های استخراجی از ایکس بی ار ال مخابره شود.به این دلیل ای ایکس یب ار ال برای انتقال مستندات تجاری موجود کامل نیست. چند گاهی است که در کشور بحث عملیاتی کردن ایکس بی ار ال مطرح شده‌است و حتی سازمان بورس اوراق بهادارتهران بارها بر جدی بودن ان تأکید گذاشته است ولی هنوز هیچ اقدام عملیاتی مشاهده نشده‌است گرچه در از دو سال گذشته سازمان امور مالیاتی نیز با اجرای طرح جامع مالیاتی شرکت‌ها ومشاغل وافراد را ملزم کرده‌است اظهار نامه مالیاتی خود را از راه سامانهٔ عملیات الکترونیکی مودیان ارسال کنند.
رایت ایرلاینز
رایت ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا FW بود که دفتر مرکزی آن در کلیولند، اوهایو، ایالات متحده آمریکا قرار داشت.
شاپرکان جغدی
شاپرکان جغدی (نام علمی: Noctuidae) نام یک تیره از بالاخانواده جغدی‌واران است. این خانواده با بیش از ۲۵ هزار گونه از بزرگترین خانواده‌های راسته پولک‌بالان به‌شمار می‌آید. در میان پولک‌بالان حدود ۶ هزار گونه از لحاظ اقتصادی مهم شمرده شده‌اند که تقریباً یک چهارم این گونه‌ها متعلق به خانواده شاپرکان جغدی هستند.
ویژگی مشترک اعضای این خانواده داشتن قلابچه (clasper) قرارگرفته در میانه کفه (valve) و غدد تولید تار دارای شیارهای پشتی در لاروهاست.
چاه صحاری
چاه صحاری، روستایی در دهستان خمیر بخش مرکزی شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴۵ نفر (۱۱۸ خانوار) بوده‌است.
عباسقلی سهم‌الملک
حاج عباسقلی خان بیات ملقب به سهم‌الملک ( ۱۲۳۵ - آذر ۱۳۰۶) نماینده اراک در سومین دوره مجلس شورای ملی بود.
سهم‌الملک سالخورده‌ترین نماینده در مجلس بود و هنگام افتتاح آن (هفدهم محرم ۱۳۳۳ قمری آذر ۱۲۹۳ خورشیدی) ریاست سنی مجلس را عهده‌دار شد. این دوره از مجلس بیش از یک سال نپایید و با حرکت ارتش روسیه بسوی تهران در جریان جنگ جهانی اول و مهاجرت نمایندگان از پایتخت، تعطیل شد.
سهم الملک شوهر خواهر دکتر مصدق و پدر مرتضی قلی خان سهام‌السلطان بیات بود که در دوران محمدرضا شاه پهلوی به نخست‌وزیری رسید. پسر دیگرش مصطفی قلی صمصام الملک بیات در دوران رضا شاه مدیرکل فلاحت (کشاورزی) شد و از بنیانگذاران دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران بود. پسر دیگرش نصرت‌الله شیخ‌العراقین بیات روحانی بود و در دوره رضاشاه نماینده مجلس شد.
تیم دوچرخه‌سواری ویتال کونسپت
تیم دوچرخه‌سواری ویتال کونسپت (Vital Concept Cycling Team) یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور فرانسه است.
این تیم که در سال ۲۰۱۸ تأسیس شده در تورهای قاره‌ای دوچرخه‌سواری شرکت می‌کند.
جان اولسن
جان اولسن ورزشکار مرد رشتهٔ شنا اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ برنز را کسب کرد.
هشت و نیم شب
هشت و نیم شب فیلمی به کارگردانی و نویسندگی اسماعیل رحیم زاده محصول سال ۱۳۶۵ است.
خلاصه داستان
فيلم، بازسازي واقعه انفجاري است كه نهم آبان ماه 1361 در خيابان ناصر خسرو رخ داد. خانواده اي همداني به قصد زيارت به تهران مي آيند تا با قطار عازم مشهد شوند. آنها در مسافرخانه «زيبا پارك» اقامت مي كنند. خانواده اي نيز به قصد ملاقات فرزند مجروحشان، كه در بيمارستان بستري است، در همان مسافرخانه اقامت دارند. با انفجار بمب تعدادي از آنها كشته مي شوند.
خانه عبدالله مسعود ابراهیمی
خانه عبدالله مسعود ابراهیمی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان کرمان زنگی‌آباد، خیابان باهنر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۵۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آندره آلمیدا
آندره آلمیدا (André Almeida؛ زادهٔ September 10, 1990) یک بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده‌است.
ان‌جی‌سی ۴۱۲۵
ان‌جی‌سی ۴۱۲۵ (NGC 4125) نام یک کهکشان در صورت فلکی اژدها است.
جرج ازرا
جرج ازرا (George Ezra؛ زادهٔ June 7, 1993) موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. ترانه بوداپست از وی بسیار مشهور است.
ازرا پیش از آنکه نخستین آلبومش را با عنوان "wanted on voyage" که معادل فارسی آن «در سفری طولانی» معنا می‌دهد، روانه بازار کند، چندین تک آهنگ از خود در یوتیوب گذاشت.
دومین آلبوم ازرا در مارس ۲۰۱۸ با عنوان "Staying at Tamara's" منتشر شد.
وسیم بن طاره
وسیم بن طاره (Wassim Ben Tara؛ زادهٔ August 3, 1996) بازیکن والیبال اهل تونس است.
گری شیخ
گری شیخ، روستایی در دهستان خمیر بخش مرکزی شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳۹ نفر (۱۶۵ خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۸۵۴۲
سیارک ۱۸۵۴۲ هجده هزار و پانصد و چهل و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ دسامبر ۱۹۹۶ کشف شد.
ردوود، نیویورک
ردوود (به انگلیسی: Redwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، نیویورک واقع شده‌است. ردوود ۶٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال آ. ث. لومتزانه
'''آ. ث. لومتزانه''' یک باشگاه فوتبال در ایتالیا و در شهر لومتزانه، لمباردی واقع شده‌است. این باشگاه هم‌اکنون در لیگ دسته سوم ایتالیا (Lega Pro Prima Divisione) بازی می‌کند. ماریو بالوتلی در فصل ۰۷-۲۰۰۶ در این تیم بازی می‌کرد.
تاریخچه
این باشگاه در تاریخ ۱۹۴۸ تاَسیس شد. در۲۶ نوامبر ٢٠٠٩ تیم لومتزانه با غلبه بر تیم لیگ برتری آتالانتا در خانه حریف در رقابت‌های جام حذفی ایتالیا یکی از بزرگترین پیروزی تاریخ خود را رقم زد
رنگ و نشان
رنگ پیراهن تیم آبی و قرمز می‌باشد.
مسجد عطاء الله خان
مسجد عطاء الله خان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان بیرجند، بخش مرکزی، روستای بجد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تجاوز به زنان اهل سابین
تجاوز به زنان اهل سابین، بخشی از تاریخ افسانه‌ای رم باستان است که طی آن، نخستین نسل از مردان رومی، برای خویشتن همسرانی از خانواده‌های سرزمین سابین، که در همسایگی آن‌ها قرار داشته، می‌ربایند (در این زمینه باید توجه داشت که کلمه تجاوز در اینجا، از ریشه raptio در زبان لاتین گرفته شده که بیشتر به معنای ربودن است و از آن، به جای معنای متداول امروزی کلمهٔ تجاوز که به مفهوم تعرّض جنسی می‌باشد، استفاده شده‌است).
داستان
ماجرای تجاوز به عنف به زنان سابینی، در نخستین ادوار تاریخ رم، و طی مدت کوتاهی پس از تأسیس رم، توسط رومولوس و پیروان او که عمدتاً از مردان بوده‌اند، رخ داده‌است. به همین دلیل این مردان به منظور اینکه برای خود خانواده تشکیل بدهند، در صدد جستجوی زنانی برآمدند. بدین ترتیب، رومی‌ها وارد مذاکراتی با سابین‌ها شدند، که تنها جمعیت حاضر در آن منطقه را تشکیل می‌دادند. مذاکراتی که البته ناموفق بود، چراکه سابین‌ها از ترس ظهور یک جامعه رقیب در جوارشان، از پاسخ مثبت به خواست رومی‌ها خودداری کردند و به زنان اهل سابین اجازه ندادند که به ازدواج با رومی‌ها تن در دهند، در نتیجه، رومی‌ها شروع به برنامه‌ریزی برای ربودن زنان اهل سابین نمودند.
بدین منظور، رومولوس جشنواره‌ای موسوم به نپتون اکوئیستر ابداع نمود و برگزاری این جشنواره در میان همسایگان رم را، به آنان اعلام نمود. بر طبق نوشتهٔ لیوی، در این جشنواره بسیاری از افراد سرزمین‌های همسایه رم حضور به هم رسانیدند، از جمله از کانیننزها، کروستومینی‌ها، و آنتی منی‌ها، و همین‌طور بسیاری از سابین‌ها. در حین برگزاری جشنواره، رومولوس علامت داد و مردان رومی با دیدن علامت رومولوس، زنان سابین را برداشته و ربودند و به مبارزه مردان سابین پرداختند. زنان ربوده شده، که از بابت ربوده شدن خویش خشمگین شده بودند، با خواهش و التماس رومولوس مواجه شدند، که از آنان می‌خواست که شوهران رومی خویش را بپذیرند.
رومولوس به زنان امکان انتخابی آزاد را داد و وعده کرد که این زنان سابینی از حقوق مدنی و اموال و دارایی برخوردار خواهند شد. بر طبق نوشته لیوی، او با تک تک زنان صحبت نمود، «و به این نکته اشاره کرد که آن‌ها در ازدواج خویش با همسایگانشان، به خاطر انکار حق والدین خویش، مدیون نخواهند بود. آن‌ها پس از ازدواج، به صورت زنانی محترم زندگی خواهند کرد، و در تمامی اموال و حقوق مدنی با سایر شارمندان مشترک خواهند بود، و اینکه: عزیزترین افراد، در میان تمامی طبایع بشری، مادران فرزندان مردان آزاد خواهند بود.
روایت ویل دورانت
در داستانهای کهن آمده‌است که رومولوس برای اینکه ساکنان رم را صاحب زن کند، مسابقاتی ترتیب می‌داد و سابین‌ها و طوایف دیگر را به آن مسابقات دعوت می‌کرد. در طی این مسابقات، رومیان زنان سابینی را به زور نگاه می‌داشتند و مردان را تار و مار می‌کردند. تیتوس تایتوس، پادشاه طایفهٔ سابینی کوریایی، به رم اعلان جنگ داد و به شهر تاخت. تارپیا، دختر یکی از سرداران رومی که پاسدار قلعه‌ای به روی تپهٔ کاپیتولینوس بود، [به خاطر عشق به سردار سپاه سابین]، دروازه قلعه را به روی مهاجمان گشود. رومیان او را به سزای این خیانت، میان سپرهای خود خرد کردند، و نسل‌های بعدی به صخره‌ای که محکومان را از آنجا به پرتگاه فرو می‌انداختند، نام صخره تارپیایی دادند. چون سپاهیان تاتیوس، به نزدیک پالاتینوس رسیدند، زنان سابینی که اسارت را خوش نداشتند، به این بهانه اسباب ترک جنگ را فراهم کردند که: اگر کوریاییان جنگ را ببرند، آنان شوهران خویش را از دست خواهند داد، و اگر ببازند، پدرانشان را. بدین ترتیب، رومولوس، تاتیوس را برانگیخت که هردو با هم حکومت کنند و، با پیوستن طایفهٔ خود به لاتین‌ها، مملکت واحدی را پدیدآورند؛ از آن پس آزادگان رومی را، کوریایی یا کویریایی نامیدند. این افسانه شاید تا حدی به حقیقت نزدیک باشد. همچنین ممکن است که رومیان، به انگیزهٔ میهن‌پرستی، آن را برای پرده پوشی غلبه سابین‌ها بر رم، ساخته باشند.
روایاتی دیگر
در یکی از روایات کهن نقل شده که ژانوس، با معجزه‌ای رم را از تهاجم سابین‌ها نجات داد و این اشاره به موضوع تجاوز به زنان سابین است، چراکه از زمانی حکایت دارد که رومولوس و یاران او زنان سابین را ربودند، و در مقابل تیتوس تاتیوس [که فرمانروای سابین بود] و سابین‌ها به شهر رم تاختند و در شبیخونی دختر نگهبان کاپیتول، یعنی تارپیا، شهر را به سابین‌ها تسلیم کرد. در این روایت، هنگامی که سابین‌ها (سابن) با بالا رفتن از بلندای کاپیتول، نزدیک بود که مدافعان را شکست دهند، به ناگاه به فرمان ژانوس، چشمه آب گرمی رو در روی آنان فوران می‌کند و سربازان سابین وحشت زده می‌گریزند و چنین بود که به یاد این اعجاز، درب معبد ژانوس، همیشه در طی جنگ‌ها گشوده می‌شد تا ژانوس بتواند هر دم که ضروری بود، به یاری رومیان بشتابد و فقط درب معبد، به هنگام صلح بسته بود.
نمایش‌های هنری
افسانه تجاوز به زنان اهل سابین، در طول دوران رنسانس به عنوان نمادی از نقش و اهمیت اساسی پدیدهٔ ازدواج، در تداوم روند شکل‌گیری خانواده‌ها و فرهنگ‌ها درآمد، و به موضوع یا سوژه‌ای محبوب تبدیل شد. این موضوع همچنین نمونه‌ای نادر و کمیاب در میان موضوعات مرتبط با ژانر جنگ، که ژانری بسیار محبوب بود، محسوب می‌شد که در عین حال به هنرمندان اجازه می‌داد تا مهارت خویش را در توصیف بدن و اندام زنان، به نمایش بگذارند و آن‌ها را همان‌طور که مردان را به تصویر می‌کشیدند، در نهایت افراط به تصویر بکشند. افزون بر این، چنین موضوعی، می‌توانست هم مزایای ترسیم یک موضوع مذهبی را به همراه داشته باشد و هم در عمل مزیت‌های یک تم تحریک‌کنندهٔ جنسی را ارزانی کند. بدین ترتیب، موضوع تجاوز به زنان سابینی، به‌طور منظم در طی قرن پانزدهم، مضمون نقاشی‌های کازونی‌های ایتالیایی قرار گرفت و توسط هنرمندان متعددی به تصویر کشیده شد، و همچنین در اعصار بعد نیز، نقاشی‌های بزرگتر بدان اختصاص یافت. به عنوان موضوعی از موضوعات عهد جدید که با موضوع تجاوز به زنان سابینی، به لحاظ فرصت فراهم کرده برای هنرمندان، قابل مقایسه باشد، می‌توان به موضوع کشتار بی گناهان اشاره نمود.
هنرمندان مهمی که بر روی این موضوع کار کرده‌اند، عبارتند از:
نیکولاس پوسین
نیکولا پوسین، دو نسخه اصلی و بزرگ از این موضوع خلق نمود، که این دو اثر، به وی توانایی دادند که شناخت دقیق و کامل خود از این واقعهٔ باستانی را به گونه‌ای بی نظیر، به نمایش بگذارد. وی در این تابلوها همچنین، تسلط خویش بر روابط پیچیده موجود میان شخصیت‌ها، طی برخورد دراماتیک با یکدیگر را نیز، نشان داده‌است. از دو تابلوی معروف نیکولاس پوسین، در حال حاضر یکی در موزه هنر متروپولیتن واقع است، که در فاصله سالهای، ۱۶۳۴ تا ۱۶۳۵ در رم خلق شده‌است. در این تصویر، رومولوس در سمت چپ تابلو، و در حالیکه مشغول علامت دادن برای ربودن زنان سابینی است، ترسیم شده‌است.
ادبیات و هنرهای نمایشی
استفان وینسنت بنت، داستان کوتاهی به نام «زنان سابین» نوشت که در واقع تقلیدی طنزآمیز از این افسانه بود. بعدها اقتباسی از این نوشته به نام هفت عروس برای هفت برادر شکل گرفت، که اثری موزیکال بود. این اثر، داستان هفت برادر [هیزم شکن]، که در اراضی جنگلی اطراف شهر، [با فقر و فلاکت] زندگی می‌کردند، اما افراد صادق و نیکوکاری بودند. از این هفت نفر، یکی از آن‌ها ازدواج می‌کند، و در عین حال به تشویق دیگران می‌پردازد که به دنبال شرکای زندگی خویش بگردند. پس از این آن‌ها در جریان یک تجمع رعیتی، با دخترانی ملاقات می‌کنند که توجه آن‌ها را به خود جلب می‌نمایند، و جذب آن‌ها می‌شوند. آن‌ها شانس خود برای عشقبازیشان با دخترها را، از طریق تعقیب آنها، بخاطر مداخله بعدی مردان بومی، از دست می‌دهند. پس همانند آنچه که در رم رخ داده بود، آن‌ها نیز دختران را می‌ربایند. همان‌طور که در داستان اصلی نیز آمده، زنان ربوده شده در ابتدا از این بابت خشمگین می‌شوند، اما در نهایت آن‌ها برنده ماجرا هستند.
این داستان بوسیلهٔ لیدی کارلوتا نیز، به گونه‌ای طنزآمیز و با اعمال دگرگونی‌های تمسخرآمیز در شخصیت سازی، در داستانی کوتاه به نام ساکی مورد تقلید قرار گرفته و از روش شارتز - مترکلوم در پرورش آن بهره برده شده‌است.
در سال ۱۹۶۱ میلادی نیز، یک فیلم اسپانیایی با عنوان: «شمشیر و صندل»، بر اساس داستان تجاوز به زنان سابینی، ساخته شد که کارگردانی آن را آلبرت گات بر عهده داشت.
آخرین اثر اقتباسی که بر مبنای این افسانه ساخته شد، یک فیلم ویدئوی با عنوان: تجاوز به عنف به زنان اهل سابین بود، که فیلمی فاقد دیالوگ بود و در سال ۲۰۰۵، توسط اوا سوزمن و برای کمپانی روفوس تولید گردید.
زمینه فرهنگی
پژوهشگران به وجود تشابهاتی میان افسانه تجاوز به زنان سابین، با جنگ إآسیر-وانیر در اساطیر نورس، و همین‌طور مهاباراتا در اساطیر هندو اشاره کرده‌اند، که این تشابهات شواهدی در حمایت از ریشه‌های مشترک فرهنگ‌های نیا - هند و اروپایی، ارائه می‌کند، که بدان «جنگ توابع» گفته می‌شود[یعنی جنگ میان توابع و اجزای یک فرهنگ، که بعد به یکدیگر ملحق شده و فرهنگ و تمدن واحدی را پدیدمی‌آورند]. با توجه به این تشابهات، جی.پی. مالوری، اظهار می‌دارد که:
در واقع، به موازات حضور اولین شرکت‌کننده در جنگ (که همچون رومیان و رومولوس در این داستان ماهیتی سحرانگیز- منصفانه دارد) و دومین طرف آن (جنگجویان، که در اینجا جنگجویان سابین هستند)، حاصل نهایی جنگ این‌گونه نمایانده می‌شود که طرف پیروز جنگ، در نهایت مطیع و مقهور شخصیت و کارکرد گروه سومی می‌گردد، که به عنوان مثال، در این داستان، زنان سابین، یا در داستان دیگر، وانیرهای اهل نورس هستند. در حقیقت، در خود ایلیاد نیز، با چنین وضعیت مشابهی مواجه هستیم. ساختار نهایی این اسطوره‌ها، سپس چنان شکل می‌گیرد که سه طبقه اجتماعی از جوامع مرتبط با دودمان‌های اولیه هند و اروپایی، تنها پس از جنگ میان دو تا از آن‌ها و در مواجهه با طرف سوم، در یکدیگر ادغام می‌گردند.
رستگاری
رستگاری در دین به معنی نجات انسان از گناه و عواقب گناه است. هرچند معنای رستگاری در ادیان گوناگون یکی نیست، اما در ادیان کتاب‌بنیاد مانند یهودیت، مسیحیت و اسلام - رستگاری مسئله‌ای کانونی است.
رستگاری در قرآن
در قرآن حدود ۴۰ بار از واژه فلاح (رستگاری) سخن گفته شده و در ضمن آیات مربوط از صفات و علائم رستگاران و سعادتمندان واقعی و اخروی سخن رانده‌است که البته رستگاری از هر دو بعدش هم دنیوی و هم اخروی مدنظر بوده و از آنجا که حیات اخروی جاودانی و ابدی است از اهمیت بیشتری برخوردار می‌باشد.
رستگاری در مسیحیت
اصطلاح رستگاری (salvation) در مسیحیت دارای معنایی ویژه‌است. رهایی از قدرت گناه، حالت و وضعیتی که در آن انسان از گناه و مرگ آزاد می‌شود، تحقق برتری خدای نامتناهی بر تباهی‌های پدید آمده از گناه، بیماری و مرگ؛ و سرانجام، به «آن عمل خداوند گفته می‌شود که برای بازگرداندن انسان به موقعیت اولی اش انجام گرفته است؛ موقعیتی که از آن به سبب گناه آدم هبوط کرده‌است». به اعتقاد مسیحیان، انسان در آغاز آفرینش در کمال راستی و درستی بود، اما آدم (نخستین نمونه انسانیت) به معصیت خدا وسوسه شد و دامن خود را به گناه آلوده ساخت. بدین سبب، از آن جایگاه بلند هبوط کرد و در دنیایی خاکی گرفتار آمد. این امر تبار او را نیز به گناه ذاتی مبتلا نمود.
رستگاری در مزدیسنا
در مزدیسنا رستگاری هم دنیوی است و هم اخروی و از راه پیروی از قانون اشا حاصل می‌شود.
رستگاری در ادیان هندی
در ادیان هندی، به رستگاری موکشه یا موکتی(Mukti) می‌گویند که بمعنای رهایی فرد از چرخه زایش‌های دوباره (سمساره) اشاره دارد.
بودا بار
مجموعه موسیقی بودا بار مجموعه‌ای از چند آلبوم موسیقی است که توسط شرکت George V Records منتشر شده و حاوی موسیقی‌های آرامش بخش است. این مجموعه توسط کلود شال ایجاد شد و توسط دی‌جی‌های دیگر تولید آن ادامه یافت.
دره‌شوری
درهٔ شوری، بزرگترین طایفه در ایل قشقایی می‌باشد. نام دره شوری از نام محل ییلاق آن‌ها(درهٔ شور) در بخش وردشت در شهرستان سمیرم گرفته شده‌است.
ایشان را بازماندگان جنگاوران قزلباشی می‌دانند که در زمان شاه عباس بزرگ به منطقه آورده شده‌اند و در دورهٔ کریم‌خان زند به اتحادیهٔ ایلی قشقایی پیوسته‌اند. ایشان بزرگ‌ترین پرورش‌دهندگان و صاحبان اسب در میان قشقایی‌ها هستند و با سیاست‌ها و حمایت های پادشاهان پهلوی در این کار بسیار موفق شدند.
درهٔ شوری، یکی از طوایف مشهور ایل قشقایی است که طبق آمار دولتی، دارای ۶۴ تیره و ۵٬۱۶۹ خانوار (۲۷٬۳۹۶ نفر) بوده‌است.
فیروز نادری معاون پیشین مدیرکل تنظیم راهبردهای آزمایشگاه پیش‌رانش جت در ناسا از طایفه‌ی دره‌شوری بود.
قشلاق و ییلاق
تعدادی از مردم این طایفه «تخته قاپو» گردیده و بقیه هم در حال «اِسکان» می‌باشند.
وجه تسمیه
بعد از قدرت یافتن خوانین دره شوری که نسبتی با ایلخان های قشقائی نداشتند، بسیاری از طوایف اطراف خود را به اطاعت واداشتند و به صورت یک واحد یکپارچه ایلی درآوردند و خود قدرتی در مقابل ایلخان ایجاد کردند.
در حال حاضر طایفه «دره شوری» متشکل از تیره‌های مختلف است که طی قرن‌ها زندگی کنار یکدیگر با هم خویشاوند و متحد شده و از نظر تشکیلاتی و سیاسی یک واحد هستند.