cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سیاست‌های اجتماعی رضاشاه
آموزش، پژوهش و هنر
به‌طور دقیق‌تر، پیش از رضاشاه سوادآموزی در ایران، در جاهایی با نام مکتب‌خانه در مسجدها یا خانه‌های شخصی انجام می‌شده‌است. آموزگاران نیز ملا و ملاباجی بودند و خود اینها نیز تنها سواد خواندن و نوشتن داشته‌اند. در تهران و شهرهای بزرگ نیز، آموزشگاه‌های حرفه‌ای انگشت‌شمار بودند و آموزش‌های ارائه شده نیز در موضوعات محدودی بودند. با آغاز پادشاهی رضاشاه، مکتب‌خانه‌ها همگی بسته شدند و برای نخستین‌بار، مدرسه‌های منظم و رایگان زیادی در سراسر ایران، پدیدار شد. سیستم آموزشی این آموزشگاه‌های نوین، بر پایهٔ کشورهای اروپایی بود و دارای کتاب‌های درسی بودند. نخستین دانشگاه‌ها و دانش‌سراهای مدرن ایرانی پدیدار شدند و ساختمان‌های تازه‌ای چون دانشسرای عالی، هنرستان‌های فنی و حرفه‌ای، هنرستان‌های صنعتی و دانشگاه تهران در شهرها پدید آمدند. مربیان و استادهای خارجی جهت بهبود سطح دانش استخدام شدند و دانشجویانی هم به خارج از کشور اعزام شدند. کم‌کم شمار ایرانیان باسواد، گسترش یافت و این تنها به شهرها محدود نمی‌شد. در بیشتر دهات‌ها نیز دبستان دایر شد و سازمان‌های پیشاهنگی، تربیت بدنی و ورزشی ایرانی پدیدار شدند. در رشته‌های فرهنگی و هنری همچون موسیقی، مجسمه‌سازی، تئاتر، نقاشی و غیره، هنرستان‌هایی بنیان‌گذاری شدند. کتابخانه‌هایی نیز در کشور گشایش یافت و برای حفظ آثار باستانی ایران، اقدام به جمع‌آوری عتیقه‌ها و تأسیس موزه‌ها (همچون موزه ایران باستان) شد.
یکی دیگر از کارهای فرهنگی و پژوهشی رضاشاه، بنیان‌گذاری فرهنگستان ایران و خارج کردن واژگان بیگانه همچون عربی و جایگزینی آنان با فارسی بوده‌است. چیزی که بعدها از سوی گروهی مورد نقد واقع شد.
گسترش زیرساختی و اقتصادی
نیاز به گسترش بازرگانی و تهدیدهای احتمالی از سوی انگلیس و شوروی، رضاشاه را به گسترش روابط تجاری با آلمان نازی در دههٔ ۱۹۳۰ سوق داد.
رضاشاه نخستین پادشاه ایرانی پس از دوران هخامنشیان بود که یک ارتش دائمی را برای کشورش، سازمان داد. وی بهداشت در ایران را نیز سامان داد و در دورانش، بیمارستان‌هایی در تهران و استان‌های ایران، ساخته و تجهیز شدند. ساخت نخستین زیرساخت‌های همگانی مدرن ایران همچون نیروگاه، کارخانه‌های نوین، سیستم ترابری جدید، سیستم ارتباطات انسانی، نهادهای مالی و ادارات نیز در همین دوره انجام شد. فناوری نیز در بسیاری از عرصه‌ها، حتی کشاورزی، دخیل گشت.
بهداشت و سلامت
در دوران او، با بنیان‌گذاری دانشکده‌های داروسازی، پزشکی و دندان‌پزشکی، آموزش پزشک و متخصص، دایرسازی آموزشگاه‌های پرستاری و بهیاری و ساخت صدها بیمارستان و انواع درمانگاه در سراسر ایران، اقدام‌هایی گسترده برای بهداشت و درمان مردم ایران، صورت گرفت. اینها در حالی بود که پیش از روی کار آمدن رضاشاه، به دلیل نبود پزشک و دارو و مراکز بهداشت، بیماری‌های گوناگون و واگیردار، باعث درگذشت بسیاری می‌شد. بیماری‌هایی چون مالاریا، تراخم و کچلی شایع‌ترین بیماری‌هایی بودند که احتمالاً بیش از نیمی از ایرانیان، پیش از این، به چنین بیماری‌هایی مبتلا بودند. با روی کار آمدن رضاشاه افزون بر ایجاد مراکز درمان و بهداشتی، برای ریشه‌کنی بیماری‌های همه‌گیر و درمان بیماران، اقدامات فوق‌العاده‌ای شد.
وضعیت و حقوق زنان
دستیابی به حقوق مدنی و شهروندی زنان ایرانی، در دوران رضاشاه پهلوی و در هنگام پروژه‌های نوسازی ایران نوین، انجام شد. در دوران او برای نخستین‌بار در جامعهٔ سنتی ایران، زنان توانستند از خانه خارج شده و به عرصه‌های اجتماعی پا گذارند. اجباری شدن آموزش برای هم پسران هم دختران و افزایش قشر باسواد نیز موضوع مهم دیگر بود. تغییراتی دیگر نیز رخ داد. اینکه زنان وارد اجتماع شوند و پیشه‌هایی چون آموزگاری، پرستاری، پزشکی و غیره را بگیرند، بدون آن که پوشش‌ها و کارهای سنتی چون روبنده و عدم سخن با نامحرم را کنار بگذارند، ممکن نبود. بنابراین، کشف حجاب از سوی حکومت وی صورت گرفت. با این وجود، دیدگاه دیگری نیز وجود دارد که این اقدام رضاشاه را، در جهت مخالفت با اسلام دانسته‌است. در حالی که دیدگاهی که در برابر آن است، می‌گوید رضاشاه این کار را پیش‌نیاز وارد ساختن زنان به عرصه‌های اجتماعی دانسته بود و از انجام آن، ناگریز بود. در جای دیگر، در برابر این یکی دیدگاه، این نگاه وجود دارد که این کار از اهداف مهم غربی‌ها بر علیه فرهنگ ایرانی اسلامی بوده‌است.
در بهمن ۱۳۱۳ و در آیین گشایش دانشگاه تهران، به دختران گفتند که بدون پوشیدن حجاب سنتی به دانشگاه بروند. در فروردین ۱۳۱۴، یک جشن در آموزشگاه شاپور شیراز برگزار گردید و دختران ایرانی بدون حجاب سنتی، به اجرای مراسمی ورزشی و پایکوبی با حضور علی اصغر حکمت، وزیر معارف و از سیاست‌مداران دوره پرداختند؛ سپس علمای دینی ایران، اعتراض کردند و در تلگرافی به شخص رضاشاه، گفتند رضایت ندارند؛ هرچند که رضاشاه به آنان، پاسخی نداد. در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۴ «کانون بانوان» با فراخوانی علی‌اصغر حکمت و با آرمان‌هایی شامل آزادی زنان از حجاب با ریاست شمس پهلوی و هاجر تربیت شکل گرفت. از دیگر اقدامات مشابه نیز، برای نمونه برای خو گرفتن ایرانیان با آمیختگی زن و مرد، در اوایل ماه خرداد ۱۳۱۴، رضاشاه به وزرا، مدیران، رئیسان و کارمندان دولتی فرمان داد که هفته‌ای یک‌بار با همسرهای خود در کلوپ ایران، حاضر شوند.
مردم مذهبی ایران و به ویژه علمای دینی و روحانیت این کشور از این وضعیت نگران شدند و گهگاه اعتراض می‌کردند؛ اگرچه این اعتراض‌ها، سرکوب شدند. در اعتراضی در شهر مشهد، روحانیان شهر و گروهی از مردم در اعتراض به دگرگونی کلاه مردان و سیاست‌ها در کشف حجاب زنان کشور، در مسجد گوهرشاد به نشان داشتن اعتراض، بست‌نشینی کردند و در این هنگام، بر ضد حکومت، شعار دادند. در پایان، در ۱۷ دی ۱۳۱۴، با حضور شخص رضاشاه و همسر و دختران وی بدون داشتن حجاب سنتی اسلامی در جشن فارغ‌التحصیلی دانشرای مقدماتی دختران، کشف حجاب در ایران، چهره‌ای رسمی گرفت. در تاریخ پهلوی نیز به‌نام «روز آزادی بانوان» ثبت شد. منابع رسمی دولت پهلوی نیز آمارهایی خیره‌کننده از حضور و ورود زنان در عرصه‌های آموزشی، اجتماعی و اقتصادی ارائه می‌دادند. همچنین در ادامه بر پایهٔ گزارشی از خبرگزاری مهر در سال ۱۳۹۲، رضاشاه زنان ایرانی را «به زور» به همکاری‌کردن با دولت «وادار» می‌کرده‌است.
در بخش وضعیت زنان در این دوره، موضوع حجاب سنتی مورد توجه بسیاری بوده‌است؛ بر پایهٔ گفتهٔ حمیده صدقی، «سیاست غربی‌سازی» پیش از سفر شاه به ترکیه نیز شروع شده‌بود. به عنوان نمونه، رضاشاه در سال ۱۹۲۶/۱۳۰۵، شهربانی ایران را وظیفه‌دار کرد که از زنان کشور که مایل به رعایت حجاب سنتی در جای‌های همگانی نبودند، پشتیبانی کند.
محمود جم، رئیس‌الوزرای وقت، در خاطراتش به موضوع خواست رضاشاه برای کشف حجاب در ایران، اشاره دارد که پس از دیدن کردن از ترکیه، شاه به وی گفت: «نزدیک دو سال است که این موضوع سخت فکر مرا به خود مشغول داشته‌است؛ خصوصاً از وقتی که به ترکیه رفتم و زن‌های آنها را دیدم که «پیچه» و «حجاب» را دور انداخته و دوش‌به‌دوش مردهایشان در کارهای مملکت به آنها کمک می‌کنند». رضاشاه افزوده بود که «چادر و چاقچور دشمن ترقی و پیشرفت مردم است. درست حکم یک دمل را پیدا کرده که باید با احتیاط به آن نیشتر زد و از بینش برد.» او انزجار خویش را از چادر، به گونه‌ای اعلام کرده بود. با این وجود، رفع مسئلهٔ حجاب در ایران آن دوره، به آسانی ممکن نبود؛ حتی نزدیکان شاه نیز نخست، در این کار آسوده نبودند. دولتشاهی آخرین همسر رضاشاه، در خاطراتش از دورهٔ کشف حجاب در ایران، گفته‌است که «در آن ایام مسئله چادر نبود، بلکه بیشتر زنان چاقچور داشتند که با روبنده همراه بود». جم نیز در خاطراتش از روز هفدهم دی، نوشت که «رضاشاه لباس و آرایش زنان را تحسین کرد و گفت که اگر هم عیب و نقصی هست، خودشان باید رفع کنند». او از نخست‌وزیر نیز درخواست کرد که شمار این مجلس‌ها، افزایش یابد تا «خانم‌ها مرتب در آنها حضور یابند و بیشتر به آداب و رسوم اجتماع و معاشرت عادت کنند». رضا شاه در دانشسرای مقدماتی نطقی ایراد کرده‌است؛ وی گفت: «تاکنون نیمی از جمعیت کشور، به‌حساب نیامده و خانم‌ها را از هرگونه حقی، محروم کرده بودند… در صورتی که صرف نظر از وظایف مادری، آن‌ها می‌توانند دوشادوش مردها، خدماتی را عهده‌دار باشند».
عده‌ای از کارشناسان و فعالان حقوق زنان، قانون کشف حجاب در ایران را سرآغاز و شروع حضور زنان این کشور در عرصه‌های اجتماعی، پدیداری نسلی تحصیل کرده در میان زنان و حضور آن‌ها در پست‌های مدیریتی می‌دانند. بر پایهٔ گزارشی در کیهان لندن، «تاریخ واقعی آزادی پوشش زنان در عصر رضاشاه پهلوی، فراتر از اعلان رسمی آن توسط پادشاه، در تأسیس مدارس دخترانه، فعالیت‌های اجتماعی زنان نوگرا، حضور بانوان در اجتماع با پوشش‌های مدرن، مقالات نشریات نوگرا، ایجاد کانون‌های زنانه و مطبوعات زنانه، قرار دارد؛ اعلام رسمی آزادی پوشش زنان -که به غلط «کشف حجاب» نامیده شد- نتیجهٔ کوشش‌ها و افکار آزادیخواهانه و حق هویت مدرن زنان و مردان نوگرای ایران در کنار مدرنیزاسیون ایران و در آستانهٔ پدیداری هویت مدرن ایرانیان قرار داشت». این رسانه همچنین می‌نویسد: «رضاشاه پهلوی در برابر زنان آزاد از حجاب سنتی و بیان خواسته‌های حقوق اجتماعی- اخلاقی، ضمن تأیید و تأکید برخواسته زنان، فرمان آزادی پوشش را اعلام کرد».
زنان در ارتش
نخستین سرتیپ زن ایرانی، تیمسار سرتیپ مرضیه ارفعی بوده‌است. در سال ۱۳۱۲ بود که او به فرمان رضاشاه با درجهٔ هم‌ردیف سروانی در خدمت ارتش شاهنشاهی ایران درآمد. این رویداد، آغاز کار رسمی زنان، در ارتش ایران نیز بود.
رسانه‌ها
به گزارش تسنیم، «با کودتای رضاخان، فصل تازه‌ای از دوران سیاه سکوت (منظور رسانه‌ها) آغاز شد که تا شهریور ۱۳۲۰ ادامه یافت». همچنین این رسانه باور دارد که رضاشاه به گونه‌ای از مطبوعات برای تبلیغات به سود حکومت مرکزی بهره برده‌است.
دین و روحانی‌گرایی
پذیرش و تحمل‌کردن همهٔ نوگرایی و دگرگونی‌های این دوره، برای جامعهٔ ایران، آسان نبود. با این حال، در نخستین سال‌های پادشاهی وی، آزادی بیان و انتقاد، تا اندازه‌ای وجود داشت اما کم‌کم، اعمال قدرت برای پیشبرد کارها، نظامی‌گری و تحمل نکردن انتقاد، بر فضای سیاسی ایران، حکم راند. همچنین سفر وی به ترکیه و مشاهداتی که در آنجا داشت، باعث شد بپندارد که نیاز است موانع پیشرفت را با سرعت بیشتری از پیش رو بردارد و به اقدامات خود، سرعت بخشد؛ حتی اگر به قیمت سختگیری‌های بیشتری باشد. نخستین تصمیم وی، چادربرداری و در پیامد آن، یک رویارویی خشونت‌آمیز با روحانیان بود. پس از این رویارویی، وی هرگز نقشی حتی تشریفاتی، برای روحانیت در ادارهٔ کشور، قائل نشد. در مسلمان بودن وی، تردیدی نبوده‌است اما وی رسوم مذهبی را رعایت نمی‌کرد و در مواردی با روحانیت شیعهٔ ایران، با خشونت برخورد کرد. با وجود این خشونت علیه روحانیت شیعه (پس از مخالفت‌های شدید آنان با تغییرات فرهنگی و غیرهٔ پیشنهادی رضاشاه) و حالت استبدادی که در دوره‌هایی حاکم شد، مردم عادی ایران در امنیت کامل بودند و این دوره با وجود استبداد، پر از خونریزی مخالفان یا دگراندیشان نبوده‌است. همین باعث شد که سرمایه‌گذاری خصوصی در آن دوره همواره در حال گسترش باشد و ایران، رونق ویژه‌ای داشته باشد.
ملی‌گرایی
رضاشاه در جایی به لورین می‌گوید که: «نفوذ خارجی‌ها باعث شده‌است تا یک ایرانی به‌جای اتکا به دولت خودش، به یک دولت بیگانه متکی باشد و (این وضعیت) باید از بین برود». در هنگامی که وی قصد داشت به قدرت برسد، بخش قابل توجهی از جمعیت ایران، به‌جای وابستگی ملی، به ایل، قوم یا قبلیهٔ خود وفادار بودند یا به دولت‌های خارجی دلدادگی داشتند؛ در جنوب این کشور نیز عشایر ایرانی برای جلب پشتیبانی بریتانیا، با یکدیگر رقابت داشتند. رضاشاه باور داشت که برای رسیدن به نظم و استقلال، نیاز است عشایر خلع سلاح شوند و قدرت فیزیکی (احتمالاً منظور نظامی) دست دولت مرکزی باشد. بعد دیگر گرایش‌های ملی‌گرایانهٔ او، تأکید وی بر ساخت هویت ملی ایرانی بر پایهٔ فرهنگ، زبان، پرچم، آیین و سنن واحد است. در کل، وی ایرانی یکپارچه و واحد می‌خواست. مخالفت‌ها و ضدیت او با خارجی‌ها رنگ‌وبویی ناسیونالیستی و بیگانه‌ستیزانه داشت. به گونه‌ای که در دوران حاکمیت وی، به جز آلمانی‌ها آن هم تنها در بخش صنعتی، ایران در عمل، با هیچ کشور اروپایی مهم یا آمریکا، روابط گسترده‌ای نداشت.
میهن‌دوستی
«شبی که قرار بود «روشنک» دختر «داریوش سوم» از سپاهان به سرزمین پارس نزد اسکندر برود، اسکندر اصرار داشت که مردم، پیش از حرکت او چراغانی کنند؛ در حالی که مردم اصفهان مانند همهٔ شهرها لباس ماتم بر تن داشتند و عزای ملی اعلام کرده بودند. مردم ایران، کشور و شاه و اینک شاهدخت را نیز از دست می‌دادند و فردوسی طی یک شعر، این چشم‌انداز را نمودار کرده…»
بارانی (فیلم ۲۰۰۴)
بارانی (Raincoat) فیلمی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اجی دیوگن و آیشواریا رای اشاره کرد.
سیاست‌های اجتماعی رضاشاه
میهن‌دوستی
در این‌جا رضاشاه بی‌اختیار شروع به گریستن کرد و ده دقیقه اشک می‌ریخت. تا آن زمان کسی گریه او را ندیده بود. پس از این اتفاق رضا شاه فوراً دستور ساختن آرامگاه فردوسی به شیوهٔ معماری هخامنشی را صادر کرد.
لغو برده‌داری
در دوران سلطنت قاجاریان، شمار برده‌های سیاه‌پوستی که هر سال به ایران وارد می‌شده‌است، گاهی به ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ تن نیز می‌رسید. بیشتر بردگان نیز حبشی یا زنگباری بوده‌اند. موضوع برده‌داری توسط انگلیس در دوران قاجاریان چندین‌بار به ایران اعلام و آگاهی‌رسانی شد اما تا ۱۸ بهمن ۱۳۰۷، در دورهٔ رضاشاه که مجلس ایران ممنوعیت رسمی برده‌داری را در کشور اعلام نمود، هرگز منع رسمی برای این مورد، داده نشده‌بود و این نخستین ممنوعیت رسمی کشوری بود. گزارشی در دنیای اقتصاد می‌گفت که پس از اعلام رسمی ممنوع بودن برده‌داری در ایران، این افراد همچنان در ایران بودند و احتمالاً بخشیده و آزاد شدند. به شکلی کلی، رضاشاه و وزیرانش، می‌دانستند که برده‌داری در ایران بدون یک منع قانونی به پایان نخواهد رسید. در نتیجه، مادهٔ واحدهٔ «قانون منع خرید و فروش برده در خاک ایران و آزادی برده در موقع ورود به مملکت» در ۱۸ بهمن ۱۳۰۷ در مجلس شورای ملی به تصویب رسید.
گو دو-شیم
گو دو-شیم (؛ زادهٔ May 22, 1951) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به رام کردن مادر شوهر (۲۰۱۵) و آقای من (۲۰۱۸) اشاره کرد.
حرفه
گو دو-شیم که اهل جزیرهٔ ججو است،  فعالیت بازیگری خود را در سال ۱۹۷۲ آغاز کرد و از آن زمان حرفهٔ پرکاری در زمینهٔ تلویزیون، فیلم و تئاتر داشته‌است.
دریسوم
دریزوم (به هلندی: Driesum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دانتومادیل واقع شده‌است. دریزوم ۸۵۰ نفر جمعیت دارد.
سلیمان‌لی (جبراییل)
سلیمان‌لی (به لاتین: Süleymanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جبراییل واقع شده است.
بخش ویچوگسکی
بخش ویچوگسکی (به لاتین: Vichugsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان ایوانوف واقع شده‌است.
استیون سیدمن
استیون سیدمن ؛ (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۴۸) جامعه‌شناس است، در حال حاضر پروفسور دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی است. او یک نظریه‌پرداز اجتماعی است که در زمینه‌های نظریه اجتماعی، فرهنگ، تمایلات جنسی، جامعه‌شناسی تطبیقی، نظریه دموکراسی، ناسیونالیسم و جهانی شدن کار می کند.
شغل
پس از اخذ مدرک دکترا، او از سال 1980 تا 1983 به عنوان استادیار در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو کار کرد و سپس به دانشگاه ایالتی نیویورک در شهر آلبانی ایالت نیویورک نقل مکان کرد. در سال 1986 دانشیار و در سال 1992 استاد تمام شد. تا به امروز کتاب های او به زبان های فرانسوی، چینی، کره‌ای، رومانیایی، فارسی، ترکی، اسپانیایی، لهستانی ترجمه شده است.:
پونالور
پونالور (به انگلیسی: Punalur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کولام واقع شده‌است. پونالور ۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد و ۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لائورا مائیستگی
لائورا مائیستگی (Laura Maiztegui؛ زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۸) بازیکن هاکی روی چمن اهل آرژانتین است.
زرکش (خوسف)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
لائورا مائیستگی
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
خوب‌یارلی (جبراییل)
خوب‌یارلی (به لاتین: Xubyarlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جبراییل واقع شده است.
رایانه لامپ خلأ
رایانه لامپ خلأ؛ یا رایانه‌ای که اکنون به عنوان یک رایانه نسل اول نامیده می‌شود، رایانه‌ای است که برای ایجاد دروازه‌ها و مدار الکترونیکی خود، از لامپ‌های خلاء استفاده می‌کند. هرچند که این رایانه به زودی توسط رایانه ترانزیستوری نسل دوم جایگزین شد، رایانه‌های لامپ خلأ همچنان تا دههٔ ۱۹۶۰ ساخته شدند. این رایانه‌ها اکثراً تنها نمونهٔ موجود زمان خود بودند.
شکل‌گیری و توسعه
استفاده از آمپلی‌فایرهای با لامپ خلأ متقاطع برای تولید قطاری از پالس‌ها توسط «جردن و اکسلز» در سال ۱۹۱۸ تشریح شد. این مدار که به پایه و اساس فلیپ‌فلاپ تبدیل شد؛ مداری دارای دو حالت که به صورت قطعهٔ اساسی رایانه‌های دیجیتال باینری الکترونیکی تبدیل شد.
رایانهٔ آتاناسف - برری، نمونهٔ اولیه‌ای از رایانه دیجیتال الکترونیکی اتوماتیک بود که در سال ۱۹۳۹ بیرون داده شد، اکنون به عنوان نخستین رایانه لامپ خلأ شناخته شده‌است. با این حال، این یک رایانه با داشتن قابلیت انجام امور کلی نبود و تنها قادر به حل سیستم معادلات خطی بوده و همچنین چندان مطمئن هم نبوده‌است.
در طول جنگ جهانی دوم، از رایانهٔ دیجیتالی لامپ خلأ مخصوص بنام کلوسوس (Colossus) برای شکستن رمزهای آلمانی و ژاپنی استفاده شد. اطلاعات نظامی جمع‌آوری شده توسط این سیستم‌ها برای تلاش‌های متفقین در جنگ ضروری بود
در هر رایانه ی کلوسوس بین ۱۶۰۰ تا ۲۴۰۰ لامپ خلاء استفاده می‌شود. وجود این دستگاه مخفی نگه داشته شده بود و عموم مردم تا دههٔ ۱۹۷۰ از کاربرد آن بی‌خبر بودند.
همچنین در طول جنگ، رایانه‌های باینری الکترو مکانیکی توسط کنراد تسوزه نیز تولید می‌شدند. در طول جنگ، برای ارتش آلمان، توسعهٔ رایانه یک اولویت نبود. مدار یک رایانهٔ الکترونیکی آزمایشی با حدود ۱۰۰ لامپ خلاء در سال ۱۹۴۲ ساخته شد، اما در یک حملهٔ هوایی نابود شد.
در ایالات متحده، کار روی رایانهٔ انیاک در اواخر جنگ جهانی دوم آغاز شد. این دستگاه در سال ۱۹۴۵ به پایان رسید. اگرچه یکی از برنامه‌های کاربردی که باعث ایجاد انگیزه در توسعه آن می‌شد، تولید جدول شلیک برای توپخانه بود، اما یکی از نخستین کاربردهای انیاک انجام محاسبه‌های مربوط به توسعهٔ بمب هیدروژنی بود.
Ferranti Mark 1 (1951) نخستین رایانهٔ تجاری رایانه لامپ خلأ محسوب می‌شود. اولین رایانه تولید انبوه IBM آی‌بی‌ام ۶۵۰ (۱۹۵۳) بود.
بارباروسا (فیلم)
بارباروسا (Barbarossa) یک فیلم درام است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به روتخر هاور، راز دگان و فهرید موری آبراهام اشاره کرد.
گزن لومب
گزن لومب، روستایی در دهستان کشتگان بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۶ نفر (۲۴ خانوار) بوده‌است.
دونکربروک
دونکربروک (به هلندی: Donkerbroek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اوست‌استلینگ‌ورف واقع شده‌است. دونکربروک ۱٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
حراج دولتی (فیلم)
حراج دولتی و  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی پاراسورام است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماهش بابو، کرتی سورش، ساموتیراکانی و ماهش مانجرکار ایفای نقش کرده‌اند.
ایستگاه راه‌آهن گبزه
ایستگاه راه‌آهن گبزه (Gebze garı) یک ایستگاه راه‌آهن در شهر گبزه، ترکیه است که در مسیر قطار تندرو آنکارا–استانبول قرار دارد.
بخش یوریفتسکی
بخش یوریفتسکی (به لاتین: Yuryevetsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان ایوانوف واقع شده‌است.
ایستگاه راه‌آهن گبزه
این ایستگاه که در سال ۱۸۷۳ تاسیس شده در قسمت شرقی تونل مارمارای واقع شده و شهرهای آنکارا، قونیه، ازمیت و اسکی‌شهر سرویس‌دهی قطار تندرو دارد.
موغنی
موغنی (به ارمنی: Մուղնի) یک روستا در ارمنستان است که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده است.
زنان در مراکش
تاریخ زنان در مراکش شامل زندگی آنها از قبل، حین و پس از ورود اسلام به کشور شمال غربی آفریقا، مراکش است. از دهه ۱۹۴۰ تا زمان اعلام استقلال مراکش از قیمومیت فرانسه در سال ۱۹۵۶، زنان مراکشی در واحدهای خانوادگی زندگی می‌کردند که «خانواده‌های محدود» یا حرمسرا هستند، که در آن خانواده‌های بزرگ به عنوان یک واحد با هم زندگی می‌کردند و در آن زنان منزوی هستند و نیاز به اجازه از طرف خانواده دارند. علاوه بر این، در این مدت با زنان متأهل بهتر از زنان مطلقه رفتار می‌شد. سلسله مراتب و اهمیت زنان بر اساس سن و موقعیت در خانواده و جامعه طبقه‌بندی شد. از جمله فعالیت‌های آنها در آن دوره انجام کارهای خانه، گلدوزی و صنایع دستی، حضور در مدارس قرآن و رفتن به حمام بود. سنت سبک زندگی حرمسرا برای زنان به تدریج پس از استقلال مراکش از فرانسه در سال ۱۹۵۶ پایان یافت.
موغنی
خصوصیات
موغنی ۸۳۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
زمان‌آباد (بیرجند)
زمان‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان باقران واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، زمان‌آباد ۷۱ نفر جمعیت دارد.
زنان در مراکش
پس از استقلال مراکش از فرانسه، زنان مراکشی توانستند شروع به رفتن به مدارسی کنند که بر آموزش بیشتر از مذهب تمرکز داشتند و آموزش خود را به علوم و موضوعات دیگر گسترش دادند. در سال ۲۰۰۴، با وضع قوانین قانونی معروف به مدونه (به عربی: مدونة الأسرة المغربیة)، زنان مراکشی حق طلاق از شوهران خود، حضانت فرزند، نفقه فرزند و مالکیت و ارث بردن دارایی را به دست آوردند.
زنان بربر در مراکش
قبل از گسترش اسلام در مراکش، که با فتح اعراب آغاز شد، مراکش بخشی از منطقه ای بود که اکثراً جمعیت غیر عرب بربر در آن زندگی می‌کردند. قبایل مختلف بربر در طول قرن ۴، ۵ و ۶ میلادی مانند قبایل طوارق در شمال آفریقا، به عنوان قبایل خانوادگی شناخته شدند.
زنان بربر در فولکلور و باور سنتی مراکشی جایگاه ماندگاری داشته‌اند که مربوط به پیش از فتح اعراب و مسلمانان بر منطقه مغرب است. اعتقاد بر این است که داستان عایشه قندیشا حداقل از قرن هفتم وجود داشته‌است. انواع مختلفی از نام عایشه قندیشا وجود دارد که شامل لالا آیچا و آیچا حمدوچیا می‌شود. اعتقاد بر این است که عایشه قندیشا که از دوران پیش از اسلام در مراکش سرچشمه می‌گیرد، یک شیطان زن است که شکل موجودات متعددی از جمله یک‌نیمه بز را به خود می‌گیرد.
تأسیس مؤسسات اسلامی (۶۸۰–۹۰۰)
پس از گسترش اعراب و مسلمانان به منطقه مغرب، زنان نقش‌های مهمی در بنیاد نهادی نقاط عطفی که امروزه به کار خود ادامه می‌دهند، بر عهده گرفتند. به عنوان مثال، فاطمه الفیهری به دلیل تأسیس مسجد الکرائوین در سال ۸۵۹ شناخته می‌شود، که در قرون بعدی به «اولین مؤسسه آموزش عالی اعطاکننده مدرک دانشگاهی در جهان» در فاس، مراکش تبدیل شد. خواهر او مریم الفیهری، نیز مسجد اندلس را در فاس تأسیس کرد.
زنان در سیاست
علاوه بر هنر و ادبیات، زنان مراکشی در شکل‌دادن به سیاست معاصر به‌طور علنی حضور داشته‌اند. در سال ۱۹۶۱، اتحادیه Progressiste des Femmes Marocaines به عنوان یکی از اولین سازمان‌های منحصراً زنانه در مراکش تأسیس شد. للا عایشه، خواهر حسن دوم (پادشاه مراکش)، رئیس سازمان زنان دیگری به نام اتحادیه ملی زنان ماروکائین بود. سازمان‌های مختلف زنان دیگر در مراکش پس از استقلال با هدف پیشبرد اهداف حقوق زنان ایجاد شدند، انجمن دموکراتیک زنان مراکش و اتحادیه عمل زنانه از این دست هستند.
آزار و اذیت
زنان در مراکش اغلب هنگام بیرون رفتن در انظار عمومی مجبور به تحمل آزار و اذیت می‌شوند. اغلب آزار و اذیت جنسی به شکل زبانی صورت می‌گیرد. برای مبارزه با این فرهنگ توهین آمیز و زن ستیز، تعدادی از زنان مراکشی در مقابل سوء استفاده‌کنندگان خود ایستادگی به خرج دادند. در سال ۲۰۱۸ قانونی در سرتاسر مراکش به اجرا گذاشته شد که به نام قانون هاکائویی شناخته می‌شود که توسط باسیما هاکائویی تهیه شده بود. این قانون شامل ممنوعیت آزار و اذیت جنسی در مکان‌های عمومی و همچنین ممنوعیت ازدواج اجباری و مجازات‌های سخت‌تر برای انواع خاصی از خشونت است. اما به دلیل عدم الزام قربانیان به تشکیل پرونده برای تعقیب کیفری برای دریافت حمایت مورد انتقاد قرار گرفت.
عارف رسول‌آباد
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
زوج شماره ۱۰
زوج شماره ۱۰ فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی آماردیپ سیگ گیل است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، دیپ سیدهو، موکول دو و ماکش تیواری ایفای نقش کرده‌اند.
عربی مراکشی
در مراکش عربی نوین معیار به ندرت در زندگی روزمره صحبت می‌شود و صرفاً در موقعیت رسمی مانند موعظه‌های مذهبی، کتاب‌ها، روزنامه‌ها، ارتباطات دولتی، پخش خبرها یا گفتگوهای سیاسی با درجات متفاوتی کاربرد دارد ولی عربی مراکشی بسیار رایج است و در سرگرمی‌های تلویزیونی، سینما و تبلیغات تجاری در مراکش حضور پررنگی دارد.
نمودار بخشی
در ایالات متحده آمریکا نمودار بخشی گونه‌ای نمودار هوانوردی است که برای ناوبری تحت قوانین پرواز دیداری استفاده می‌شود.
عربی مراکشی
عربی مراکشی دارای گویش‌ها و لهجه‌های منطقه ای بسیاری نیز هست. گویش‌های عمدهٔ آن مربوط به کازابلانکا، رباط و فاس هستند و بر گویش شهرهای دیگری همچون طنجه و وجده برتری دارند. حدود ۵۰٪ تا ۷۵٪ از جمعیت مراکش از عربی مراکشی به عنوان زبان اول استفاده می‌کنند. نیمهٔ دیگر با یکی از زبان‌های بربری سخن می‌گویند. گویشوران بربری‌زبان تحصیل‌کرده، می‌توانند به راحتی با عرب‌زبانان ارتباط برقرار کنند.
نمودار بخشی
در استرالیا، کانادا و برخی دیگر کشورها نمودارهای مشابهی برای پرواز دیداری استفاده می‌شود که "نمودار ناوبری قوانین پرواز دیداری" نامیده می‌شوند.
اطلاعات
یک نمودار بخشی، ویژگی‌های مکان‌نگاری و دیگر اطلاعات مورد نیاز برای هوانوردانی که به شکل دیداری پرواز می‌کنند را نشان می‌دهد. این ویژگی‌ها بلندی ناهمواری ها، و عوارض قابل دید از بلندای زیاد مانند رود، سد، پل، ساختمان و مانند آنها و ویژگی‌های زمینی مناسب برای استفاده خلبان مانند فرودگاه، برج دیدبانی، دیدنی‌ها، و مانند آنها هستند. نمودار بخشی همچنین اطلاعاتی را درباره کلاس مرز هوایی، کمک‌رسانی ناوبری بر روی زمین، فرکانس‌های رادیویی، طول جغرافیایی و عرض جغرافیایی، نقطه مسیر ناوبری، و مسیرهای ناوبری ارائه می‌دهد.
سنجه
سنجه نمودارهای بخشی ۱:۵۰۰،۰۰۰ است و نام شهری که نشان می‌دهند به آنها داده می‌شود. اداره هوانوردی فدرال آمریکا بیش از ۵۰ نمودار منتشر کرده که سرزمین اصلی ایالات متحده آمریکا، آلاسکا، و هاوایی را پوشش می‌دهند. نمودارهای بخشی در آمریکا توسط گروه خدمات ناوبری هوانوردی ملی زیر مجموعه اداره هوانوردی فدرال ساخته و نگهداری می‌شوند. برخی شرکت‌های بازرگانی نیز (بیشتر شرکت جپسن) نمودارهای بخشی سازگار و گواهی شده تهیه می‌کنند.
تاریخچه
نخستین نمودار بخشی در سال ۱۹۳۰ (میلادی) منتشر شد. در سال ۱۹۳۷ (میلادی) گروه کاملی از نمودارهای ۴۸ ایالت آمریکا منتشر شدند. این نمودارهای بخشیِ نخستین با نقشه‌ای در گوشه، کوچک بودند؛ زیرا بیشتر آنها دو درجه از عرض جغرافیایی و شش درجه از طول جغرافیایی را نشان می‌دادند. پس از ۱۹۵۰ (میلادی) راهنما و شاخص نمودارهای همسایه با یکدیگر جابجا شدند. نخستین نمودارهای دوطرفه موجود در اواخر دهه ۱۹۶۰ (میلادی) تهیه شدند.
باربیکیو (فیلم)
«باربیکیو» (Barbecue (film)) یک فیلم به کارگردانی Éric Lavaine است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فرانک دوبوسک، لمبرت ویلسون، و لیونل آبلانسکی اشاره کرد.
پولیانگودی
پولیانگودی (به انگلیسی: Puliyankudi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش تیرونلولی واقع شده‌است. پولیانگودی ۶۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
آباده (سراوان)
آباده، روستایی در دهستان کشتگان بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۵ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
بارگیری (فیلم)
«بارگیری» (Downloaded (film)) فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی الکس وینتر است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
VH1 برای توزیع گسترده فیلم با AOL شریک شد و در اواخر سال 2014 به عنوان یک ویژگی VH1 Rock Docs پخش شد.
دونیاخا
دونیاگا (به هلندی: Doniaga) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ده‌فریسکه مارن واقع شده‌است. دونیاگا ۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
پارک جی-هو
پارک جی هو (؛ زادهٔ November 7, 2003) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر نقش‌های اصلی‌اش در فیلم مورد تحسین منتقدان، خانه مرغ مگس‌خوار در سال ۲۰۱۸ و مجموعهٔ اصلی نتفلیکس، ما همه مرده‌ایم (۲۰۲۲) شناخته می‌شود.
خولیو سیبورگر
خولیو سیبورگر (Julio Sieburger; March 5, 1892 – نامشخص) قایقران قایق بادبانی اهل آرژانتین بود.
فهرست قنات‌های شهرستان اصفهان
جدول زیر بر اساس آمار وزارت جهاد کشاورزیتهیه شده‌است. فهرست زیر قنات‌های شهرستان اصفهان در استان اصفهان را نشان می‌دهد.صفحه فهرست مادی های اصفهان وجود دارد.
تالین (ورین تالین)
تالین (به ارمنی: Թալին) یک روستا در ارمنستان است که در ورین تالین، استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده است.
تقدیس (فیلم)
تقدیس یک فیلم ترسناک و مهیج فراطبیعی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی کریستوفر اسمیت بر اساس فیلمنامه ای است که او با همکاری لوری کوک نوشته‌است و با بازی جنا مالون، دنی هیوستون و جانت سوزمن. این فیلم که در اسکاتلند در جزیره اسکای فیلمبرداری شده‌است، در ۱۰ فوریه ۲۰۲۳ در بریتانیا و ایالات متحده اکران شد.
خلاصه داستان
یک زن انگلیسی به صومعه ای در جزیره اسکای می‌رسد و به دنبال یافتن حقیقت در مورد مرگ برادر کشیشش است، اما متوجه می‌شود که او نیز مظنون در تحقیقات قتل بوده‌است.
تولید
این پروژه برای اولین بار در ژوئیه ۲۰۲۱ در ورایتی گزارش شد و برنامه فیلمبرداری آن برای اواخر همان تابستان تنظیم شده بود، و هدف آن ارائه فیلم برای فروشندگان در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ بود. در اکتبر ۲۰۲۱، جنا مالون، دنی هیوستون و جانت سوزمن بازیگر شدند.
تصویربرداری اصلی در اکتبر ۲۰۲۱ در لندن و اسکاتلند انجام شد.
انتشار
آی‌اف‌سی فیلمز فیلم را به صورت تئاتر در ایالات متحده توزیع کرد و شودر اولین پنجره پخش را داشت. تقدیس در ۱۰ فوریه ۲۰۲۳ در بریتانیا و ایالات متحده منتشر شد. ۳ مارس ۲۰۲۳ در وی‌اودی؛ و ۱۹ مه ۲۰۲۳ در. این فیلم در ۱۱ مارس ۲۰۲۳ در جشنواره فیلم گلاسکو به نمایش درآمد
خورخلینا ریمولدی
خورخلینا ریمولدی (Jorgelina Rimoldi؛ زادهٔ ۶ اکتبر ۱۹۷۱) بازیکن هاکی روی چمن اهل آرژانتین است. او به عنوان یک مهاجم در تیم ملی هاکی زنان آرژانتین بازی می‌کند. ریمولدی در سال ۱۹۹۲ و با سن ۲۱ سالگی وارد تیم ملی هاکی زنان آرژانتین شد و در ادامه با تیم ملی در رقابت‌های بین‌المللی شرکت کرد. او در تیم ملی آرژانتین در مسابقات المپیک تابستانی ۲۰۰۰ سیدنی، استانبول ۲۰۰۱ و جام جهانی هاکی روی چمن زنان ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ نیز حضور داشته است.
ریمولدی در دوران حرفه‌ای خود به عنوان بازیکن هجومی در تیم‌های هاکی روی چمن مختلفی بازی کرده است و همچنین در سطح بین‌المللی به عنوان یک بازیکن حرفه‌ای شناخته می‌شود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
تازیان عشق
تازیان عشق فیلمی است در ژانر جنایی-هیجانی به نویسندگی و کارگردانی بن یانگ، محصول ۲۰۱۶ استرالیا. اما بوث، اشلی کامینگز و استیون کاری در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
اما بوث برای بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه بهترین هنرپیشهٔ زن در هفتمین دورهٔ جایزه اکتا شده‌است. همچنین اشلی کامینگز هم برای ایفای نقشش جایزهٔ فئودورا را برای بهترین بازیگر زن جشنوارهٔ فیلم ونیز از آن خود کرده است.
داستان
فیلم دربارهٔ زوجی است که در حومهٔ پرت زندگی می‌کنند. اینان دختران جوان را می‌ربایندو پس از آزار جنسی به قتل می‌رسانند. شبی این دو دختری جوان به نام ویکی را، که پدر و مادرش از هم جدا شده‌اند و پنهانی به قصد رفتن به پارتی از خانه خارج شده است، به خانهٔ خود کشیده و وی را بیهوش می‌کنند. دختر که به دام اینان افتاده متوجه رابطهٔ عاشقانهٔ پیچیدهٔ این زوج می‌شود. زن رباینده از دختر می‌خواهد که نامه‌ای به خانواده‌اش بنویسد و دختر با رمزی که تنها دوست پسرش از آن آگاه است نامه را می‌فرستد و در آن آدرس حدودی مکانی که او در آنجا زندانی است می‌دهد. خانواده برای یافتن او کوشش می‌کنند و دختر هم در آنجا مورد آزار زوج مورد نظر قرار می‌گیرد. آنان در اندیشهٔ قتل اویند، ولی اختلافات زن و مرد فرصتی را برای رهایی او پدید می‌آورد.
منابع
Wikipedia contributors, "Hounds of Love (film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hounds_of_Love_(film)&oldid=925682321 (accessed November 30, 2019).
قانون ژاپن
قانون ژاپن (Law of Japan) به سیستم حقوقی ژاپن اشاره دارد که اساساً بر اساس قوانین حقوقی است و سوابق نیز نقش مهمی دارند. ژاپن یک نظام حقوق سنتی مدنی با شش کد حقوقی دارد که بسیار تحت تأثیر آلمان و تا حدودی فرانسه و همچنین با شرایط ژاپن تطبیق داده شده‌است. قانون اساسی ژاپن تصویب شده پس از جنگ جهانی دوم قانون عالی ژاپن است. یک قوه قضائیه مستقل این اختیار را دارد که قوانین و قوانین دولت را از نظر قانون اساسی بررسی کند.
روتوروی هلیکاپتر
روتوروِی هلیکاپتر نام یک شرکت بالگردسازی آمریکایی است که در چندلر، آریزونا قرار دارد. این شرکت که در گذشته «روتوروِی اینترنشنال» نامیده می‌شد به دست مهندس بی‌جی شرام در سال ۱۹۶۱ بنیانگذاری شد. در سال ۲۰۰۷ گروهی از سران و کارکنان سابق شرکت گرد هم آمدند و با تأمین بودجه کافی، شرکت روتوروی اینترنشنال را از خانوادهٔ شرام خریدند. مالکین جدید در سال ۲۰۱۵ نام شرکت را به «روتوروی هلیکاپتر» تغییر دادند.
بارنابی روج (فیلم)
«بارنابی روج» (Barnaby Rudge (film)) یک فیلم به کارگردانی سسیل هپوورت است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به تام پاورز اشاره کرد.
روتوروی هلیکاپتر
دهه ۹۰ تا کنون
روتوروی در دهه ۹۰ میلادی محصول معروف خود اِکسِک را طراحی و تولید کرد که خط تولید آن تا سال ۲۰۱۱ میلادی ادامه داشت. در سال ۲۰۰۷ هنگامی‌که مالکین اولیه دیگر امیدی به این شرکت نداشتند، کارکنان این شرکت گرد هم آمدند و آن را خریدند و با تغییر نام این شرکت وعدهٔ ساخت یک بالگرد جدید به نام روتوروی ای۶۰۰ تالون را به بازار دادند که در سال ۲۰۱۹ روانه بازار شد.
پولگاون
پولگاون (به انگلیسی: Pulgaon) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش ورده واقع شده‌است. پولگاون ۳۳٬۹۲۵ نفر جمعیت دارد و ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خاندان ادو
خاندان ادو ، یک خاندان سامورایی ژاپنی بود که ابتدا سکونتگاه معروف به ادو را مستحکم کردند که بعداً به توکیو تبدیل شد. کاخ امپراتوری توکیو اکنون در این مکان قرار دارد.
این خاندان شاخه ای از خاندان تایرا بود. در طول دوره آزوچی–مومویاما، این خاندان به خاندان کیتامی تغییر نام داد.
للانتوس
للانتوس (به انگلیسی: Lelantos یا Lelantus؛ Λήλαντος) یک شخصیت اساطیری است که در اواخر حماسه دیونیزیاکا (شعر حماسی یونان باستان) اثر نونوس (برجسته‌ترین شاعر حماسی یونانی دوران امپراتوری روم) نوشته شده‌است.
دیونیزیاکا
للانتوس پدر تیتان نیمف آئورا (نسیم)، است که همراه آرتمیس و مادرش، و به واسطه دیونوسوس و ایاکوس، خدای مرتبط با اسرار الئوسی بود. للانتوس با نیمف اقیانوس پریبوئا ازدواج کرده بود، که به‌نظر می‌رسد که مادر ائورا بوده‌است، اگرچه او در جاهای دیگر، او را «دختر سیبل (اسطوره)»، الهه فریگیه می‌نامد. و به اصل و نسب خود للانتوس اشاره نشده‌است.
پیوند به بیرون
LELANTOS از پروژه Theoi
نور-آپاران
نور-آپاران یک روستا در ارمنستان است که در ایروان واقع شده‌است.
مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۱۹۹۰
مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۱۹۹۰، دهمین دوره مسابقات کاراته قهرمانی جهان بود که به میزبانی مکزیکو سیتی، مکزیک از ۸ تا ۱۱ نوامبر ۱۹۹۰ برگزار شد.
نرگسی (جم)
نرگسی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان جم واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، این روستا کمتر از سه خانوار جمعیت داشته‌است.
بخش زافولژسکی، استان ایوانوف
بخش زافولژسکی (به لاتین: Zavolzhsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان ایوانوف واقع شده‌است.
امیلیو اومپس
امیلیو اومپس (Emilio Homps; September 28, 1914 – November 2, 2012) قایقران قایق بادبانی اهل آرژانتین بود.
استان توکیو (۱۹۴۳-۱۸۶۸)
استان توکیو (Tokyo Prefecture) یا توکیو فو یک نهاد دولتی ژاپنی بود که بین سال‌های ۱۸۶۸ و ۱۹۴۳ وجود داشت.
عربی حسانی
عربی حسانی (به عربی: حسانیة) گویشی از عربی مغربی است که عرب-بربرها و صحرانشینان موریتانی بدان سخن می‌گویند. عربی حسانی در اصل زبان بادیه‌نشینان بنی حسان بود که بین قرن پانزدهم تا هفدهم میلادی در موریتانی، جنوب شرق مراکش و صحرای غربی زندگی می‌کردند. این زبان در منطقه تاریخی شنقیط نیز رایج بود.
حسانی امروزه در الجزایر، لیبی، مراکش، موریتانی، مالی، نیجر، سنگال و صحرای غربی رایج و کاملاً جای زبان‌های بربری که پیش از آن در این مناطق تکلم می‌شدند را گرفته‌است. اگرچه حسانی به‌طور واضح یک گویش عربی مغربی است اما نسبت به سایر انواع عربی مغربی تفاوت زیادی دارد.
انتخابات سراسری برزیل (۲۰۲۲)
انتخابات سراسری برزیل (۲۰۲۲) (Brazilian general election, 2022) در دوم اکتبر ۲۰۲۲ برای انتخاب رئیس‌جمهور، معاون رئیس‌جمهور، کنگره ملی، فرمانداران، معاونان فرمانداران و مجامع قانونگذاری همه واحدهای فدرال و شورای ناحیه فرناندو د نورونا در کشور برزیل برگزار شد. از آنجایی که هیچ نامزدی برای ریاست‌جمهوری یا فرمانداری در برخی ایالت‌ها بیش از نیمی از آرای معتبر را در دور اول کسب نکرد، مرحله دوم انتخابات برای گزینش این مواضع در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شد. سرانجام دادگاه عالی انتخابات، لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا رئیس‌جمهور سابق، را که بر رئیس‌جمهور فعلی راست افراطی ژایر بولسونارو غلبه کرد را به عنوان برنده انتخابات اعلام نمود.
بولسونارو کاندیدای انتخاب مجدد بود. او در سال ۲۰۱۸ به عنوان نامزد حزب سوسیال لیبرال انتخاب شده بود اما در سال ۲۰۱۹ از آن حزب خارج شد و به دنبال آن استعفا یا برکناری بسیاری از وزرای وی در دوره ریاست جمهوری او کناره‌گیری کردند. پس از یک تلاش ناموفق برای ایجاد اتحاد برای برزیل، او در سال ۲۰۲۱ به حزب لیبرال پیوست. برای انتخابات ۲۰۲۲، او والتر براگا نتو از همان حزب را به عنوان نامزد معاون ریاست جمهوری خود انتخاب کرد تا جایگزین معاون فعلی خود همیلتون مورائو شود. بولسونارو در واکنش به برتری لولا در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات، چندین اتهام پیش از موعد را مبنی بر تقلب در انتخابات مطرح کرد. بسیاری از ناظران این ادعاها را نادرست و محکوم کردند و ابراز نگرانی نمودند که بولسونارو می‌تواند از آنها برای به چالش کشیدن نتیجه انتخابات یا اجرای یک کودتای شخصی استفاده کند، الگوی استراتژی‌ای که منعکس کننده تلاش‌های دونالد ترامپ برای براندازی انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده است.
لولا داسیلوا از حزب چپ‌گرای کارگران، که در سال ۲۰۰۲ انتخاب شد و در سال ۲۰۰۶ دوباره انتخاب گردید، برای سومین دوره غیر متوالی نامزد شده بود. جانشین وی از همان حزب، رئیس‌جمهور سابق دیلما روسف، در سال ۲۰۱۰ انتخاب شد و در سال ۲۰۱۴دوباره انتخاب گردید، اما در سال ۲۰۱۶ به دلیل سوء رفتار اداری استیضاح و از سمت خود برکنار شد. نامزد مورد نظر لولا در سال ۲۰۱۸ به دلیل محکومیت وی به اتهامات فساد در سال ۲۰۱۷ و دستگیری وی متعاقباً رد شد و سرانجام مجموعه‌ای از احکام دادگاه منجر به آزادی وی از زندان در سال ۲۰۱۹ و به دنبال آن لغو محکومیت و احیای حقوق سیاسی وی تا سال ۲۰۲۱ شد. لولا برای انتخابات ۲۰۲۲، جرالدو آلکمین را که نامزد ریاست جمهوری حزب سوسیال دموکراسی برزیل در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۱۸ بود، به عنوان نامزد معاون ریاست جمهوری انتخاب کرد، اما او در سال ۲۰۲۲ وابستگی خود به حزب سوسیالیست برزیل را تغییر داد.
دونگ‌یوم
دونگ جوم (به هلندی: Dongjum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در فرانکرادیل واقع شده‌است. دونگ جوم ۳۲۶ نفر جمعیت دارد.
چوللو (آق‌دام)
چوللو (به لاتین: Çullu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌دام واقع شده است.
بیت ملات
بیت ملات (به عربی: بیت ملات) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده‌است. بیت ملات ۲٫۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۵۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برنامه هسته‌ای مصر
عدلی منصور، رئیس‌جمهور مصر در ۷ نوامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که این کشور در حال راه‌اندازی دوبارهٔ برنامهٔ انرژی هسته‌ای خود در الضبعه است؛ همچنین با ساکنین این منطقه نیز توافقی جهت ساخت یک منطقه مسکونی صورت گرفت. احمد امام، وزیر برق مصر، به‌دلیل مقدار کم منابع انرژی تجدیدپذیر و کمبود سوخت، این پروژه را «لازم» خواند.
تاریخچه
برنامهٔ انرژی هسته‌ای مصر در سال ۱۹۵۴ آغاز شد و نخستین رآکتور تحقیقاتی ئی‌تی‌آرآر-۱ در سال ۱۹۵۸ از سوی اتحاد جماهیر شوروی تحویل داده‌شد و توسط جمال عبدالناصر در انشاص واقع در دلتای نیل افتتاح شد.
در سال ۱۹۶۴ یک ایستگاه انرژی هسته‌ای با توان ۱۵۰ مگاوات الکتریکال راه‌اندازی شد و پس از آن نیز در سال ۱۹۷۴ یک ایستگاه دیگر با توان ۶۰۰ مگاوات الکتریکال به این شبکه اضافه شد. همچنین ادارهٔ نیروگاه‌های انرژی هسته‌ای (NPPA) نیز در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۸۳ کارگاه الضبعه واقع در ساحل مدیترانه‌ای این کشور برای احداث نیروگاه انتخاب شد. پس از شکست مصر در مقابل اسرائیل در جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷ و ضعیف شدن اقتصاد مصر، برنامهٔ هسته‌ای این کشور متروک شد. در سال ۱۹۶۸ کشور مصر پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای را امضا کرد اما با اشاره به شواهدی مبنی بر راه‌اندازی برنامه سلاح‌های هسته‌ای توسط اسرائیل، تصویب این پیمان را به تعویق انداخت. در نتیجه مصر بسیاری از متخصصان و دانشمندان هسته‌ای خود که برای جستجوی موقعیت‌های شغلی باید به خارج از کشور سفر می‌کردند را از دست داد. بعضی از این دانشمندان و متخصصان به برنامه هسته‌ای عراق پیوستند و سایر آنان نیز به کانادا مهاجرت کردند؛ برنامه‌های هسته‌ای مصر پس از وقوع فاجعه چرنوبیل متوقف شدند.
مصر در سال ۱۹۹۲ یک رآکتور تحقیقاتی چندمنظوره ئی‌تی‌آرآر-۲ با قدرت ۲۲ مگاوات را از آرژانتین تحویل گرفت.
در سال ۲۰۰۶ مصر اعلام کرد که قصد دارد برنامهٔ هسته‌ای غیرنظامی خود را احیاء کرده و در مدت ۱۰ سال یک ایستگاه انرژی هسته‌ای ۱٬۰۰۰ مگاواتی را در الضبعه بنا کند. برآورد شده بود که هزینهٔ ساخت این نیروگاه معادل ۱٫۵ میلیارد دلار خواهد بود و با مشارکت سرمایه‌گذاران خارجی احداث خواهد شد. در مارس ۲۰۰۸ توافقنامه‌ای با موضوع استفاده‌های صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را با روسیه به امضا رساند.
در سال ۲۰۱۲ منطقهٔ الضبعه هدف معترضینی قرار گرفت که مدعی بودند زمین‌های آن‌ها به اشتباه برای جا بازکردن جهت نیروگاه هسته‌ای توسط دولت گرفته شده‌است. تا سال ۲۰۱۲ مجموعهٔ الضبعه در نتیجهٔ این اعتراض‌ها تعطیل شده بود. از آنجا که احداث این نیروگاه متوقف شده بود، دولت محمد مرسی دربارهٔ برنامه‌هایش برای این نیروگاه هیچ بیانیه‌ای منتشر نکرد.
مصر در ۲۹ آوریل ۲۰۱۳ از مذاکرات دربارهٔ اجرا و تأثیرگذاری پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای (NPT) در ژنو کنار کشید، اما به‌عنوان تصویب‌کنندهٔ این پیمان باقی ماند.
مصر در نوامبر ۲۰۱۵ و مارس ۲۰۱۷ توافقنامه‌های مقدماتی برای آغاز به کار نخستین رآکتور انرژی آبی-آبی|رآکتور وی‌وی‌ئی‌آر-۱۲۰۰ در نیروگاه انرژی هسته‌ای الضبعه در سال ۲۰۲۴ را با شرکت هسته‌ای روسیه‌ای روس‌اتم امضا کرد. گفتگو برای تأیید نهایی ادامه خواهد داشت.
فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده
آژانس بین‌المللی انرژی اتم (IAEA) در اوایل سال ۲۰۰۴ و اواخر سال ۲۰۰۵ تحقیق بررسی در مورد آزمایش‌های کشف‌نشده را آغاز کرد که نتایج آن توسط کارکنان سابق و کنونی این آژانس در منابع آزاد منتشر شد. این تحقیقات به نمایان شدن مواد، فعالیت‌ها و تأسیسات هسته‌ای مرتبط با استخراج، واگردانی، پرتوافکنی و غنی‌سازی که به آژانس گزارش نشده بودند، منجر شد و یک تیم از بازرسان آژانس از ۹ تا ۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ از مرکز پژوهش‌های هسته‌ای در انشاص بازدید کردند.
مصر، با بیان اینکه دولت این کشور و آژانس دارای «تعابیر متفاوت» از تعهدات پادمانی مصر هستند، و نیز تأکید بر اینکه «فعالیت‌های هسته‌ای [این کشور] اکیداً با اهداف صلح‌آمیز» هستند، قصور خود در گزارش‌دهی به آژانس را توجیه کرد. بر همین اساس مصر اقدامات اصلاحی را انجام داد و مبادرت با همکاری کامل در طول تحقیق سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ نمود. این تحقیقات زمانی پایان یافت که آزانس بین‌المللی انرژی اتمی هیچ تفاوتی میان یافته‌های آژانس و آنچه در زمان تحقیق اعلام شده بود کشف نکرد، و هیچ شواهدی مبنی که نشانگر استخراج پلوتونیم یا غنی‌سازی اورانیوم یافت نشد، و بازرسی مختومه شد.
طبق یک گزارش محدود منتشر شده توسط آژانس انرژی اتمی در مهٔ ۲۰۰۹ (گزارش پیاده‌سازی پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (SIR) برای سال ۲۰۰۸) و جمع‌آوری شده از سوی رویترز، نگهبانان هسته‌ای سازمان ملل متحد در آن زمان در حال تحقیق دربارهٔ کشف مقادیری از اورانیوم بسیار غنی‌شده (HEU) در تأسیسات پژوهشی هسته‌ای بوده‌اند. تشخیص این مقادیر بواسطهٔ نمونه‌های زیست‌محیطی برداشت‌شده در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ از مرکز پژوهش هسته‌ای صورت گرفت که نتیجهٔ آزمایش آن‌ها هم برای اورانیوم کمتر غنی‌شده (LEU) و هم برای اورانیوم بسیار غنی‌شده مثبت بوده و اینکه این ذره‌های اورانیوم بسیار غنی‌شده در درجهٔ تسلیحاتی بوده‌اند یا خیر تأیید نشد.
مصر علت کشف مواد HEU را اینطور ذکر کرد که این موارد «می‌توانند از طریق آلودگی مخازن حمل رادیوایزوتوپ وارد کشور شده‌باشند»، و بازرسان آژانس انرژی اتمی نیز منبع این ذرات را وارسی نکرده بوده‌اند، و همچنین شواهدی مبنی بر اشتباه بودن توضیحات مصر موجود نبود. علاوه بر این، این گزارش استنتاج می‌کند که مسائل قبلی در مورد فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده و مواد گزارش‌شده به شورای حکام در فوریه ۲۰۰۵ دیگر حل‌نشده محسوب نمی‌شوند و تمامی مواد هسته‌ای اعلام‌شده در فعالیت‌های صلح‌آمیز باقی ماندند.
آزمایش‌های واگردانی اورانیوم
در طول بازرسی‌های دسامبر ۲۰۰۴ و ژانویه ۲۰۰۵، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی کشف کرد که مصر در گزارش اولیه در سال ۱۹۸۲ در ارائه گزارش برخی مواد کوتاهی کرده‌است؛ این موارد عبارت بودند از ۶۷ کیلوگرم اورانیوم تترافلورید (UF4) وارداتی، ۳ کیلوگرم فلز اورانیوم وارداتی و تولیدشده به‌صورت بومی، ۹٫۵ کیلوگرم ترکیبات توریم وارداتی و مقادیر کمی از اورانیوم دی‌اکسید (UO2)، تری‌اکسید اورانیوم (UO3) و اورانیوم تترافلورید انبارشده در زیرزمین ساختمان شیمی هسته‌ای واقع در انشاص. مصر گزارش کرد که مواد هسته‌ای را وارد کرده و پیش از ورود اجباری خود به توافق پادمانی، با استفاده از این مواد واگردانی اورانیوم را به پیش برده‌است و سپس امکان دسترسی به ساختمان شیمی هسته‌ای، که آزمایش‌ها بر روی واگردانی اورانیوم در چارچوب توسعهٔ کارکنان برای بخش نخست چرخهٔ سوخت در آن انجام گرفته بود را برای آژانس فراهم کرده و فهرستی از مواد هسته‌ای وارداتی و موادی که متعاقباً تولید شده بودند و در گزارش اولیه در سال ۱۹۸۲ گزارش نشده بودند را در اختیار آژانس قرار داد.
مصر به آژانس اعلام کرد که ادارهٔ مواد هسته‌ای (NMA) پروژه‌ای را جهت بازیابی چگالهٔ سنگ معدن اورانیوم از فعالیت‌های پالایشگاه اسید فسفریک در انشاص به‌عنوان یک محصول جانبی آغاز کرده اما در جداسازی اورانیوم موفق نبوده‌است. مصر برنامهٔ خود برای فروشویی توده‌ای سنگ معدن اورانیوم سینا و بیابان‌های شرقی کشور را به آژانس ارائه کرد و اعلام کرد که هیچ مقداری از چگالهٔ سنگ معدن اورانیوم تولید شده در نتیجهٔ فعالیت‌های فروشویی در سطح از خلوص و ترکیبی که نیازمند گزارش باشند، نبوده‌اند.
فعالیت‌های مرتبط با بازفرآوری
آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مارس ۲۰۰۱ و ژوئیه ۲۰۰۲ در حال تحقیق بر روی نمونه‌های محیطی گرفته‌شده از تابشگردانهای رآکتور ئی‌تی‌آرآر-۱ بود و مقادیری از آکتینیدها و فراورده‌های شکافت را کشف کرد که مصر در مورد آن‌ها در ژوئیه ۲۰۰۳ توضیحاتی ارائه کرد. طبق توضیح مصر، وجود این ذرات به یک پوشش فلزی سوخت هسته‌ای صدمه‌دیده مربوط بود که به آلودگی آب رآکتور، که از مخازن نمونهٔ پرتوافکنی‌شده به داخل تابشگردان‌ها نفوذ کرده‌بود، منجر شده بود.
پودوپاتینام
پودوپاتینام (به انگلیسی: Pudupattinam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کانچی‌پورم واقع شده‌است. پودوپاتینام ۲۰٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد.
نور کوخپ
نور کوخپ یک روستا در ارمنستان است که در ایروان واقع شده‌است.
بخش فورمانوفسکی
بخش فورمانوفسکی (به لاتین: Furmanovsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان ایوانوف واقع شده‌است.
زیارت (بم‌پشت)
زیارت، روستایی در دهستان کشتگان بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۹۹ نفر (۲۰۳ خانوار) بوده‌است.
چوللو (جبراییل)
چوللو (به لاتین: Çullu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جبراییل واقع شده است.
جعفرآباد (بخش مرکزی بهاباد)
جعفرآباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در استان یزد واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جعفرآباد ۱۰۴ نفر جمعیت دارد.
نور بوتانیا
نور بوتانیا (به ارمنی: Նոր Բութանիա)یک روستا در ارمنستان است که در ایروان واقع شده‌است.
زنان در مالی
موقعیت و نقش‌های اجتماعی زنان در مالی با تأثیر متقابل پیچیده سنت‌های گوناگون در جوامع قومی، ظهور و سقوط ایالت‌های بزرگ ساحلی، حکومت استعماری فرانسه، استقلال، شهرنشینی و درگیری‌ها و پیشرفت‌های پسااستعماری شکل گرفته‌است. زنان مالی تنها کمتر از نیمی از جمعیت مالی را تشکیل می‌دهند، اما همیشه برای ساختار اقتصادی و اجتماعی این جامعه عمدتاً روستایی و کشاورزی بسیار مهم بوده‌اند.
تحصیلات
تحصیل در مالی از شش تا ۱۵ سالگی اجباری است. با این حال، بسیاری از کودکان دختر به مدرسه نمی‌روند و به دلیل عواملی مانند فقر، ترجیحات اجتماعی به تحصیل پسران، ازدواج کودکان و آزار جنسی، ثبت نام دختران کمتر از پسران در همه سطوح است. نرخ باسوادی زنان (۱۵ سال و بالاتر) به‌طور قابل توجهی کمتر از مردان است: زن ۲۲٫۲ درصد، در مقایسه با مردان ۴۵٫۱ درصد (۲۰۱۵ ارزیابی شده).
مراقبت‌های بهداشتی
مالی یکی از فقیرترین کشورهای جهان است و به شدت تحت تأثیر وضعیت بهداشتی و بهداشت نامناسب قرار دارد. سلامت زنان به طور منفی تحت تأثیر قرار می‌گیرد، اگرچه دولت مراقبت‌های پزشکی یارانه ای را به کودکان و همچنین بزرگسالان هر دو جنس ارائه می‌دهد. با این وجود قانون اساسی مالی حق سلامتی را تضمین کرده‌است. خط مشی مراقبت‌های بهداشتی مبتنی بر مشارکت جامعه، بازیابی هزینه‌ها و در دسترس بودن داروهای ضروری است و توسط وزارت بهداشت تدوین شده و توسط اداره بهداشت ملی اجرا می‌شود.
ازدواج
ازدواج کودکان در مالی رایج است که ناشی از قوانین ضعیف و عدم اجرای قوانین موجود می‌باشد. در این کشور حداقل سن ازدواج بدون رضایت والدین برای دختران ۱۶ سال و برای پسران ۱۸ سال است. در صورت تاییدیک قاضی دیوان‌های حقوقی در مالی، دختر ۱۵ ساله می‌تواند با رضایت والدین ازدواج کند.
قانون خانواده
زنان به ویژه در مورد طلاق و ارث از جایگاه و حقوق برابری برخوردار نیستند. قانون تعدد زوجات را مجاز می‌داند. زنان قانوناً موظف به اطاعت از شوهران خود هستند و به ویژه در موارد طلاق، حضانت فرزند و ارث آسیب‌پذیر تلقی می‌شوند. حتی حقوق محدودی که زنان دارند اغلب به دلیل عدم آموزش و اطلاعات و همچنین دیدگاه‌های فرهنگی که زنان را پست‌تر می‌دانند، اجرا نمی‌شود. بر اساس این قانون، وزارت حمایت از زنان، خانواده و اطفال مسئول تأمین حقوق قانونی زنان است.
حقوق زنان بر اساس قانون
مشکلات معاصری که زنان در مالی با آن مواجه هستند عبارتند از میزان بالای خشونت علیه زنان، ازدواج کودکان و ختنه زنان. ماده ۲ قانون اساسی مالی می‌گوید: «تمامی مردم مالی آزاد به دنیا می‌آیند و آزاد زندگی می‌کنند و در حقوق و وظایف خود برابر هستند. هر گونه تبعیض بر اساس منشأ اجتماعی، رنگ، زبان، نژاد، جنسیت، مذهب یا عقاید سیاسی ممنوع است.
ختنه زنان
ختنه زنان (FGM) به ویژه در مناطق روستایی در مالی رایج است و در دختران بین شش ماه تا شش سال انجام می‌شود. تخمین زده می‌شود که حدود ۷۵ درصد از دختران تا سن ۱۴ سالگی و ۸۹ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله ختنه شده‌اند. دختران اغلب در سنین ۱۳ تا ۱۵ سالگی ازدواج می‌کنند، بنابراین ختنه زنان قبل از این سن انجام می‌شود. دولت مالی یک طرح دو مرحله‌ای را برای حذف ختنه زنان در ابتدا تا سال ۲۰۰۸ اجرا کرده‌است. به گفته سازمان‌های حقوق بشر محلی که با ختنه زنان مبارزه می‌کنند، مرحله آموزشی در شهرها ادامه دارد و گزارش شده‌است که ختنه جنسی در بین فرزندان والدین تحصیل‌کرده به میزان قابل توجهی کاهش یافته‌است. در همین راستا، کمیته ملی خشونت علیه زنان، همه سازمان‌های غیردولتی مبارزه با ختنه زنان را به هم مرتبط کرده‌است. مالی یکی از بالاترین نرخ‌های ختنه زنان در جهان را دارد، تا حدی که حمایت مداومی از جانب اهالی سنتی مالی برای این عمل صورت گرفته‌است و تنها ۲۰ درصد از زنان مالی و ۲۱ درصد از مردان فکر می‌کنند این عمل باید پایان یابد.
زنان در سیاست
سیدیبه آمیناتا دیالو، استاد دانشگاه باماکو، رهبر حزب سیاسی جنبش برای آموزش محیط زیست و توسعه پایدار است و در سال ۲۰۰۷ اولین زنی شد که به عنوان یکی از هشت نامزد ریاست جمهوری مالی در انتخابات ریاست جمهوری آوریل ۲۰۰۷ نامزد شد. دیالو بیش از ۱۲۰۰۰ رای در انتخابات به دست آورد که ۰٫۵۵ درصد از کل رای‌های این انتخابات بود.
مستر بانک
مستر بانک (Мастер-банк) یک بانک خصوصی در مسکو بود. از سال ۲۰۱۲، این بانک شصت و نهمین بانک بزرگ روسیه بود. مجوز بانکی مستر بانک در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۳ توسط بانک مرکزی روسیه پس گرفته شد. در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴، دادگاه داوری مسکو ورشکستگی مستر بانک را اعلام کرد.
فعالیت‌ها
مستر بانک در زمینه اعطای وام شرکتی، اعطای وام به مشاغل کوچک و متوسط، وام به اشخاص حقیقی، خدمات رسانی به مشتریان تجاری، تجارت و امور مالی پروژه، عملیات بین‌المللی، صدور و خدمات کارت‌های اعتباری، بانکداری خرد، سپرده گذاری، عملیات در بازارهای مالی و … فعال بود.
پائولو دو گاما
پائولو دو گاما حدود ۱۴۶۵ در الیبنسا، پادشاهی پرتغال تا ژوئن یا ژوئیه ۱۴۹۹ در آنگرا دو هروئیسمو، آزور، پادشاهی پرتغال قرزند استاوا دا گاما و ایزابل سدو و برادر بزرگ واسکو دو گاما یک اکتشاف گر پرتغالی بود. او عضو سفر نخستین از اروپا به هند به رهبری برادرش بود که بعدها در سفر برگشت به مقصد رسیده بود. او به کشتی سائو گابریل پیوست. برادرش او را به جزیره‌ای آزور آورد و با او تا زمان مرگش قبل از بازگشت به پرتغال در سپتامبر ۱۴۹۹ باقی ماند. پائولو دو گاما در صومعه‌ای در سائو فرانسیسکو در شهر آنگرا دو هروئیسمو دفن شده است.
الاهایزن
الهوایزن (به هلندی: Elahuizen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در گاسترلند واقع شده‌است. الهوایزن ۳۴۵ نفر جمعیت دارد.