cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
توماس مونگه
توماس مونگه (Tomás Monje; زاده December 21, 1884 – درگذشته 1884:12:21, July 1, 1954) سیاستمدار، وکیل و قاضی اهل بولیوی بود. او از ۱۵ اوت ۱۹۴۶ تا ۱۰ مارس ۱۹۴۷ رئیس‌جمهور بولیوی بود.
توماس مونگه در ۱ ژوئیه ۱۹۵۴، در سن ۶۹ سالگی در لاپاز درگذشت.
تپوری
تپوری (به اسپانیایی: Tepuy) یک منطقهٔ مسکونی در ونزوئلا است.
مقبره اسکیپیوس
مقبره اسکیپیوس (sepulcrum Scipionum) مقبره مشترک خانواده پاتریسی‌ها و خاندان کورنلیا در دوران جمهوری روم برای دفن بین اوایل قرن سوم پیش از میلاد و اوایل قرن اول پس از میلاد بود. سپس رها شد و ظرف چند صد سال مکان آن از بین رفت.
کلاینزولک
کلاینزولک یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در Expositur Gröbming واقع شده‌است. کلاینزولک ۱۳۲٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر ایلزهوفن خواهرخواندهٔ کلاینزولک هست.
چه جونگ آن
چه جونگ آن (؛ زادهٔ جانگ جونگ آن در ۲۱ اکتبر ۱۹۷۷) بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است.
گبرآباد (سلماس)
گبرآباد، روستایی است از توابع بخش کوهسار و در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان شناتال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۰۰نفر (۷۵ خانوار) بوده‌است.
انفجار مترو ۲۰۱۷ لندن
انفجار مترو لندن صبح روز جمعه ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ ساعت ۸:۲۰ بی‌اس‌تی (۷:۲۰ ساعت هماهنگ جهانی)، در ایستگاه پارسونز گرین(Parsons Green) در جنوب غربی لندن رخ داد، در پی این اتفاق این ایستگاه و خط دستریکت بسته شد. به گفته بی‌بی‌سی، مقامات امنیتی و پلیس لندن این انفجار را به عنوان یک «حمله تروریستی» بررسی می‌کنند. افسر ارشد ضدتروریسم بریتانیا گفت این انفجار توسط یک دستگاه انفجاری دست‌ساز انجام شده‌است. همچنین تأیید کرد که در این حادثه ۲۹ نفر زخمی شدند.
ناحیه الصافیة
ناحیهٔ الصافیة یک ناحیه در یمن است که در صنعا واقع شده‌است. ناحیهٔ الصافیة ۱۰۹٬۱۰۹ نفر جمعیت دارد.
انفجار مترو ۲۰۱۷ لندن
مجروحین
افسر ارشد ضدتروریسم بریتانیا گفت در این انفجار ۲۹ نفر زخمی شدند.
دستگیری مظنونین
سپس پلیس بریتانیا اعلام کرد که مرد دیگری را در این رابطه دستگیر کرده‌است. پلیس لندن در بیانیه ای گفت که این مرد ۲۱ ساله، تحت قوانین تروریسم بریتانیا در حومه غرب لندن هونسلو، قبل از نیمه شب روز شنبه، دستگیر شد.
مسئولت حمله
داعش مسئولیت این حمله را برعهده گرفت، همان‌طور که در سال جاری ۲۰۱۷ نیز مسئولیت حملات دیگر در بریتانیا، از جمله دو نفر در لندن و یکی در کنسرت آریانا گراند، خواننده آمریکایی در منچستر در ماه مه، را برعهده گرفته بود.
واکنش‌ها
ترزا می، نخست وزیر بریتانیا با مجروحان این حادثه ابراز همدردی کرد و اعلام کرد نیروی‌های اضطراری دلیرانه به این «حادثه تروریستی» رسیدگی می‌کنند.
تیخونکایا
تیخونکایا (به لاتین: Tikhonkaya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است.
مارسپند
مارسپند، در پهلوی (مانسر سپند) mansarspand و در اوستا به صورت (مانثَره ثپنتَه) manøara spənta آمده‌است و به معنی کلام مقدس است، که ایزد موکل بر کلام است. سخن دارای نیرویی است که نام آن نیرو، منتره است که می‌تواند دانش را به عمل در بیاورد که نشان‌دهنده کلام مقدس است. او دهمین آفرینش مینویی اورمزد و از یاوران سپندارمد و امشاسپند است. همچنین این ایزد موکل بر بیست و نهمین روز ماه است که مانسرسپند یا مارسپندان نام دارد.
مارسپند در اساطیر ایرانی و در مزدیسنا، ایزدی است که نمود کلام و سخن خدایی، یعنی اوستا به‌شمار می‌آید. این ایزد پاسدار زمان‌ها، خردها، چشم‌ها و گوش‌ها نیز است؛ و همچنین جلوه‌ای از سخن و گفتار ایزدی است؛ و میتوخت که موجودی اهریمنی و دیوی، کلام زشت، دروغ، و نماد گفتار نادرست است که مقابل ایزد گفتار مارسپند قرار می‌گیرد.
نوروز در ایران
کارت شادباش
کاری که پس از شکل‌گیری روش‌های جدید ارتباطی مانند نامه‌نگاری، یا شکل جدیدتر آن نامه‌های الکترونیکی رواج یافته، ارسال کارت شادباش است؛ یک هفته پیش از آغاز سال نو، زمان ارسال کارت‌های شادباش فرا می‌رسد، فرستادن کارت شادباش برای همه دوستان و آشنایان، و اقوامی که در دیگر کشورها یا شهرها زندگی می‌کنند، البته کاری پسندیده‌است، امروزه و بعد از رواج تلفن بیشتر به یک تلفن برای گفتن تبریک سال نو پس از تحویل سال بسنده می‌کنند.
مسافرت نوروزی
از آنجا که در ایران مدارس در ایام نوروز تا ۱۳ فروردین تعطیل است، فرصت خوبی برای سفر کردن به دست می‌آید.
پس گروه کثیری از مردم به شهرهای دیگر و نقاط خوش آب و هوای کشور که در ایام نوروز از آب و هوای معتدل برخوردار هستند، سفر می‌کنند.
اما این سفرها نیز خالی از دید و بازدید نیست. مردم به دیدار یکدیگر می‌روند و دیگران را به شام و ناهار دعوت می‌کنند.
سفرهای زیارتی نیز که از دیرباز مرسوم بوده، همچنان رونق دارد. به این معنی که عده زیادی شب عید به مشهد می‌روند و پس از یکی دو روز به خانه و کاشانه خود باز می‌گردند.
دیگر آیین‌ها
آداب و سنن مربوط به نوروز در گذشته بیش از امروز بوده‌است.
تا چند دهه پیش در برخی نواحی ایران، نوروزی خوانی مرسوم بوده‌است. در گیلان و مازندران و آذربایجان، از حدود یک ماه پیش از فرارسیدن نوروز، کسانی در روستاها راه می‌افتادند و اشعاری دربارهٔ نوروز می‌خواندند. اشعاری که بنا بر تعلقات مذهبی شیعیان با مضامین مذهبی آمیخته بود و ترجیع بند آن چنین بود:
باد بهاران آمده، گل در گلستان آمده / مژده دهید بر دوستان، ...
این پیک‌های نوروزی در مقابل نوروزی خوانی از مردم پول یا کالا می‌گرفتند و سورسات نوروزی خود را جور می‌کردند.
تا چهل پنجاه سال پیش به راه انداختن «میر نوروزی» نیز یکی از آئین‌های رایج بوده‌است. داستان میر نوروزی این است که در پنج روز آخر سال اداره و فرمانروایی شهر را به فردی از پائین‌ترین قشرهای اجتماعی می‌سپردند و او نیز چند تن از مردم عوام را به عنوان خدم و حشم و عامل خود انتخاب می‌کرد و فرمان‌های شداد و غلاظ علیه ثروتمندان و قدرتمندان می‌داد.
آنها نیز در این پنج روز حکم او را کم و بیش مطاع می‌دانستند و تنها در موارد پولی به چانه زدن می‌پرداختند. پس از آن پنج روز نیز میر نوروزی مطابق سنت از مجازات معاف بود و هیچ‌کس از او بازخواست نمی‌کرد که چرا در آن مدت پنج روز چنین و چنان کرده‌است.
حافظ در این بیت به عمر کوتاه آدمی، عمر کوتاه گل و عمر کوتاه سلطنت میر نوروزی اشاره دارد:
ماریام پتروسیان
ماریام پتروسیان (Մարիամ Պետրոսյան؛ زادهٔ ) یک نقاش، کارتونیست و رمان‌نویس به زبان روسی اهل ارمنستان است که بیش از هر چیز بابت نگارش رمان خانهٔ خاکستری (۲۰۰۹) شناخته می‌شود که برندهٔ جایزه شد و به هشت زبان ترجمه شده‌است
زندگی‌نامه
وی در ۱۰ اوت ۱۹۶۹ در ایروان پایتخت ارمنستان به دنیا آمد. پس از فارغ‌التحصیلی از کالج هنری به عنوان کارتونیست در استودیو آرمن‌فیلم مشغول به فعالیت شد. وی بعداً برای کار در سایوزمولتفیلم به مسکو نقل مکان نمود.
زندگی شخصی
ماریام با آرتاشس استامبولتسیان که طراح گرافیک می‌باشد ازدواج نموده‌است و صاحب دو فرزند می‌باشد. وی نوه بزرگ ماردیروس ساریان می‌باشد.
جمهوری خلق موزامبیک
جمهوری خلق موزامبیک یک دولت کمونیست که حیات آن از تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۹۷۵ تا ۱ دسامبر ۱۹۹۰ به طول انجامید و امروزه به جمهوری دموکراتیک موزامبیک تبدیل شده‌است.
کشور موزامبیک تا سال ۱۹۷۵ یکی از مستعمرات کشور پرتغال بود گرچه هسته‌های مبارزات مردمی از اواخر دهه چهل میلادی شکل گرفته بود اما برخورد خشن استعمار گران پرتغالی و سکوت جوامع دمکراتیک غربی خصوصاً ایالات متحده آمریکا که از گسترش کمونیسم در هراس بود باعث شد سال‌ها سرکوب و خفقان و صدها مورد نقض حقوق بشر توسط استعمار گران پرتغالی علیه مردم موزامبیک انجام پذیرد به گونه ای که حد فاصل سال‌های ۱۹۴۵ تا سال ۱۹۷۵ بیش از دو میلیون نفر از مردم موزامبیک به اتهاماتی هم چون ارتباط با کمونیسم، ارتباط با شوروی و اقدام علیه دولت قانونی (دولت استعمار گران) کشته شدند و در سال ۱۹۷۵ حدود ده هزار زندانی سیاسی در زندان‌های استعمار گران پرتغالی در موزامبیک زندانی بودند.
سرانجام در سال ۱۹۷۵ مبارزات مردمی به پیروزی رسید و حزب سوسیالیست انقلابی موزامبیک که سال‌ها تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و کوبا علیه پرتغال مبارزه می‌کرد موفق شد استقلال موزامبیک را به دست آورد گرچه حدود بیست سال بعد حکومت کمونیستی در موزامبیک لغو شد اما هنوز هم این حزب یکی از قدرتمند ترین احزاب موزامبیک است.
جستارهای وابسته
موزامبیک
حادثه (خواننده)
او حرفهٔ خوانندگی را در سال ۲۰۰۴ میلادی و با تک‌آهنگ «Sweat» آغاز کرد. نخستین آلبوم حادیثه در بلژیک جایزهٔ «TMF» و در ترکیه جایزهٔ «پروانهٔ طلایی» را نصیب خود کرد. آهنگ‌های «Prenses» (پرنسس)، «Sıfır Tolerans» (تحمل صفر)، «Farkımız Var» (فرق داریم) ،(düm tek tek )
از معروف ترین آهنگ های حادیثه هستند.
زندگی‌نامه
حادیثه در سال ۱۹۸۵ در شهر مول به دنیا آمد. پدر او تُرک و مادرش از تبار ترک‌های کوموک داغستان است که از شهر سیواس به بلژیک مهاجرت کرده‌اند. نام او قبل از تولد، توسط پدر و مادربزرگش انتخاب شده بود و به معنای واقعه و رویداد است. حادیثه وقتی که ۱۱ ساله بود مادر و پدرش از یکدیگر جدا شدند. او دو خواهر به نام‌های هولیا و دریا و یک برادر به نام مورات دارد و فرزند دوم خانواده‌است. حادیثه با kaan yıldırım رابطه داشت آنها بعد از یک سال رابطه از هم جدا شدند ولی دوباره با هم وارد رابطه شدند
شرکت در یوروویژن
حادیثه در سال ۲۰۰۷ در مصاحبه‌ای گفت پس از آنکه بهترین دوستش، کیت رایان، نتوانسته بود جواز شرکت در مسابقات یوروویژن را به دست آورد، قصد ندارد که در این مسابقات شرکت کند. اما در سال ۲۰۰۸ با ابراز تمایل نسبت به شرکت در این مسابقات اعلام داشت که کرسی نمایندگی ترکیه را در یوروویژن به عهده خواهد گرفت و در آن دوره از رقابت‌ها ثبت نام کرد. حادیثه با آهنگ «Düm Tek Tek» در یوروویژن ۲۰۰۹ شرکت کرد و با امتیاز نهایی ۱۷۷ رتبهٔ چهارم را کسب نمود..
کارهای تلویزیونی
حادیثه در سال ۲۰۰۶ برنامه ستاره پاپ ترکیه (نسخه ترکی Popstar) ارائه کرد که حدود ۲۰ میلیون بیننده در هفته داشت. حادیثه علاوه بر دستاوردهای موسیقایی‌اش نیز نسخه بلژیکی ایکس فکتور را در سال ۲۰۰۸ را ارائه کرد و از سال ۲۰۱۱ تا کنون داور برنامه او سس ترکیه (نسخه ترکی مسابقه صدا) است. حادیثه، مراد بز، ابرو گوندش و بیازیت اوزتورک داوران این مسابقه هستند.
کارهای داوطلبانه
حادیثه به نفع بیماران سرطانی در کشور بلژیک به همراه بعضی از هنرمندان معروف بلژیکی کنسرتی را برگزار کرد که یک میلیون یورو حاصل فروش بلیت آن برنامه شد.
آلبوم‌ها و آهنگ‌ها
{| class="wikitable" ! style="background:#efefef;" | آهنگ‌ها
لئوپولدینا بالانوتسا
لئوپولدینا بالانوتسا (Leopoldina Bălănuță؛ ؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۳۴ - درگذشت ۱۴ اکتبر ۱۹۹۸) بازیگر اهل رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به بلوط، نشان مار و لحظه اشاره نمود.
لولینا بورگوهین
لولینا بورگوهین (زاده ۲ اکتبر ۱۹۹۷) یک بوکسور زن هندی است. او در مسابقات بوکس قهرمانی زنان جهان AIBA 2018 و مسابقات بوکس قهرمانی زنان جهان AIBA سال ۲۰۱۹ مدال برنز کسب کرد. او مدال طلا را در اولین تورنمنت بوکس آزاد هند که در دهلی نو برگزار شد و مدال نقره را در دومین تورنمنت بوکس بین‌المللی هند که در گوآهاتی برگزار شد کسب کرد. وی رتبه سوم را در وزن ۶۹ کیلوگرم سبک‌وزن کسب کرد او اولین زن از آسام است که به بازی‌های المپیک راه یافته‌است و دومین بوکسور ایالتی است که پس از شیوا توپا نماینده کشور هند شد. در سال ۲۰۲۰، او ششمین فردی از آسام بود که جایزه Arjuna را دریافت کرد.
المپیک ۲۰۲۰ توکیو
او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو شرکت کرد. در اولین مسابقه بوکسور آلمانی را شکست داد، در مرحله یک چهارم نهایی بر بوکسور تایوانی غلبه کرد و به نیمه نهایی رسید اما در این مرحله مقابل بوسه ناز سورمنلی بوکسور زن ترکیه شکست خورد و از رسیدن به فینال بازماند و به مدال برنز رسید.
نظرآباد (سلماس)
نظرآباد، روستایی است از توابع بخش کوهسار و در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان شناتال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۱۹نفر (۱۰۷ خانوار) بوده‌است.
تتاس د ماریا گوارا
تتاس د ماریا گوارا (به اسپانیایی: Monumento natural Las Tetas de María Guevara) یک کوه در ونزوئلا است که در ونزوئلا واقع شده‌است. تتاس د ماریا گوارا ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویک ویلد
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
شادیال
شادیال (به انگلیسی: Shadial) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است. شادیال ۱٬۰۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترکتا
ترکتا (به لاتین: Terekta) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی شهرستان چیپوا
فرودگاه بین‌المللی شهرستان چیپوا یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CIU است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۱۹۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
کلوشتر (اشتایرمارک)
کلوشتر یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در دویچلندسبرگ واقع شده‌است. کلوشتر ۲۲٫۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱٬۰۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جان وین گیسی
جان وین گیسی (John Wayne Gacy (17 مارس ۱۹۴۲). – ۱۰ مه ۱۹۹۴) یک قاتل زنجیره ای و مجرم جنسی آمریکایی معروف به دلقک قاتل بود که حداقل ۳۳ مرد و پسر جوان را مورد تعرض و آنها را به قتل رساند. گیسی مرتباً در بیمارستان‌های کودکان و رویدادهای خیریه با عنوان «پوگو دلقک» یا «دلقک وصله‌ای»، شخصیت‌هایی که طراحی کرده بود، برنامه اجرا می‌کرد.
به گفته گیسی، او تمام قتل‌های خود را در خانه مزرعه خود در نزدیکی نوریج، روستایی در شهرستان نوروود پارک، کلانشهر شیکاگو، ایلینویز انجام داد. به‌طور معمول، او قربانی را به خانه‌اش می‌کشاند و سپس به بهانه نشان دادن یک حقه جادویی ، او را فریب می‌داد تا دستبند بزند، سپس به به فرد دست‌بسته تجاوز و شکنجه می‌کرد تا او را با خفگی یا خفه کردن با گاروت بکشد. بیست و شش قربانی در فضای خانه او دفن شدند و سه نفر دیگر در جای دیگری در ملک او دفن شدند. بقایای چهار نفر در رودخانه Des Plaines دور ریخته شدند.
گیسی در سال ۱۹۶۸ به دلیل لواط پسر نوجوانی در واترلو، آیووا، محکوم شد و به ده سال زندان محکوم شد، اما هجده ماه را سپری کرد. او اولین قربانی خود را در سال ۱۹۷۲ به قتل رساند، تا پایان سال ۱۹۷۵ دو بار دیگر را به قتل رساند و حداقل سی قربانی بعدی را پس از طلاق از همسر دومش در سال ۱۹۷۶ به قتل رساند. تحقیقات در مورد ناپدید شدن رابرت پیست، نوجوان دس‌پلینز، منجر به دستگیری گیسی در ۲۱ دسامبر ۱۹۷۸ شد.
محکومیت او برای سی و سه قتل (انجام شده توسط یک فرد) سپس بیشترین قتل در تاریخ حقوقی ایالات متحده بود. گیسی در ۱۳ مارس ۱۹۸۰ به اعدام محکوم شد. درمدت زمان انتظار محکومیت اعدام در کانون اصلاح و تربیت منارد، او بیشتر وقت خود را صرف نقاشی کشیدن می‌کرد. او نهایتاً در ۱۰ می ۱۹۹۴ در مرکز اصلاح و تربیت استیتویل با تزریق کشنده اعدام شد.
اوایل زندگی
جان وین گیسی در شیکاگو، ایلینویز، در ۱۷ مارس ۱۹۴۲، دومین فرزند و تنها پسر جان استنلی گیسی بود. پدرش تعمیرکار ماشین و کهنه سرباز جنگ جهانی اول و مادرش خانه‌دار بود. گیسی تبار لهستانی و دانمارکی بود و خانواده‌اش کاتولیک بودند. پدربزرگ و مادربزرگ پدری او (که نام خانوادگی را «گاتزا» یا «گاکا» می‌نوشتند) از لهستان (در آن زمان بخشی از ایالت پروس آلمان) به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند.
دوران کودکی
گیسی با مادر و دو خواهرش صمیمی بود، اما رابطه مناسبی با پدرش نداشت، پدرش یک فرد الکلی بود که خانواده‌اش را مورد آزار جسمی قرار می‌داد. پدرش او را تحقیر می‌کرد و معمولاً او را «خنگ و احمق» خطاب می‌کرد و او را به نحو نامناسبی با خواهرانش مقایسه می‌کرد. از اولین خاطرات گیسی این بود که پدرش او را با کمربند چرمی به دلیل به هم ریختن تصادفی اجزای موتور ماشینی که او مونتاژ کرده بود کتک زد. مادرش سعی کرد از پسرش در برابر آزار و اذیت پدرش محافظت کند، اما این حمایت مادر منجر به اتهاماتی مبنی بر اینکه او یک " دختر " و یک بچه لوس است که "احتمالاً هم‌جنسگرا خواهد بود، شد.   با وجود این بدرفتاری، گیسی همچنان پدرش را دوست داشت،  اما احساس می‌کرد که از نظر پدرش «هرگز به اندازه کافی خوب نیست».
در سال ۱۹۴۹، به پدر گیسی اطلاع دادند که پسرش و پسر دیگری در حال نوازش جنسی با یک دختر جوان دستگیر شده بودند. پدرش به عنوان مجازات او را با تیغ شلاق زد. در همان سال، یک دوست خانوادگی و پیمانکار گاهی اوقات گیسی را در کامیونش مورد آزار و اذیت قرار می‌داد.  گیسی هرگز در این مورد به پدرش نگفت، زیرا می‌ترسید پدرش او را سرزنش کند.
گیسی کودکی چاق و غیر ورزشکار بود. به دلیل عارضه قلبی، به او گفته شد که از هر گونه ورزش در مدرسه اجتناب کند. در کلاس چهارم، گیسی شروع به تجربه غش کردن کرد. او در مواردی به همین دلیل و همچنین در سال ۱۹۵۷ به دلیل ترکیدگی آپاندیس در بیمارستان بستری شد. گیسی بعدها تخمین زد که بین ۱۴ تا ۱۸ سالگی، تقریباً یک سال را در بیمارستان گذرانده‌است و کاهش نمرات خود را به کمبود مدرسه نسبت داد. پدرش مشکوک بود که این رفتارها تلاشی برای جلب همدردی و توجه بود و آشکارا پسرش را متهم به جعل این وضعیت در حالی که گیسی روی تخت بیمارستان دراز کشیده بود، کرد. اگرچه مادر، خواهران، و تعداد کمی از دوستان نزدیکش هرگز به بیماری او شک نکردند، وضعیت پزشکی گیسی هرگز به‌طور قطعی تشخیص داده نشد.
یکی از دوستان گیسی در دبیرستان چندین مورد را به یاد آورد که پدرش بدون دلیل پسرش را مسخره یا کتک زده‌است. در یک مورد در سال ۱۹۵۷، او شاهد بود که پدر گیسی مست از زیرزمین خانه بیرون آمد و شروع به تحقیر او کرد، سپس پسرش را بدون هیچ دلیلی کتک زد.
ریشه‌های شغلی
در سال ۱۹۶۰، در سن ۱۸ سالگی، گیسی وارد سیاست شد و به عنوان دستیار کاپیتان حوزه برای یکی از نامزدهای حزب دموکرات در همسایگی خود مشغول به کار شد. این منجر به انتقاد بیشتر از سوی پدرش شد که پسرش را متهم به " پتسی " کرد. گیسی بعداً حدس زد که تصمیم او برای درگیر شدن در سیاست در واقع به دنبال پذیرش از سوی دیگران است که هرگز از پدرش دریافت نکرده‌است.
در همان سالی که مشارکت سیاسی گیسی آغاز شد، پدرش برای او ماشین خرید. او سند خودرو را به نام خود نگه داشت تا زمانی که گیسی پرداخت اقساط آن را به پایان رساند. این پرداخت‌های ماهانه چندین سال طول کشید تا اقساط تکمیل شود. اگر گیسی به قولش عمل نمی‌کرد، پدرش کلیدهای خودرو را از او می‌گرفت. در سال ۱۹۶۲، گیسی پس از اینکه پدرش کلیدهای اصلی را از او گرفت، یک مجموعه کلید اضافی خریداری کرد.
قتل تیموتی مک کوی
اولین قتل شناخته شده گیسی در ۳ ژانویه ۱۹۷۲ رخ داد. طبق گزارش بعدی گیسی، پس از یک مهمانی خانوادگی در غروب ۲ ژانویه، او تصمیم گرفت برای تماشای نمایشی از مجسمه‌های یخی در ساعات اولیه صبح روز بعد به مرکز مدنی در لوپ برود. او سپس یک نوجوان ۱۶ ساله به نام تیموتی جک مک کوی را از ترمینال اتوبوس Greyhound شیکاگو به داخل ماشین خود کشاند. مک کوی در حال سفر از میشیگان به اوماها، نبراسکا بود. گیسی مک کوی را به یک تور گشت و گذار در شیکاگو برد و سپس او را به خانه اش برد با این قول که می‌تواند شب را بگذراند و او به موقع به ایستگاه برگردد تا بلیط اتوبوسش را بگیرد. قبل از شناسایی مک کوی، او در رسانه‌ها به عنوان «پسر اتوبوس گری‌هاند» شناخته می‌شد.
گیسی ادعا کرد که صبح روز بعد زود از خواب بیدار شد و متوجه شد مک کوی در حالی که یک چاقوی آشپزخانه در دستش در درب اتاق خوابش ایستاده بود. سپس از تخت خود پرید و مک کوی هر دو دست را به نشانه تسلیم بالا برد، چاقو را به سمت بالا کج کرد و به‌طور تصادفی ساعد گیسی را برید. گیسی چاقو را از مچ مک کوی پیچاند، سرش را به دیوار اتاق خواب کوبید، او را با لگد به کمد لباسش زد و به سمتش رفت. مک کوی سپس لگدی به شکم گیسی زد و او را خم کرد، سپس گیسی مک کوی را گرفت و فریاد زد: «مادر به خطا! من تو را می‌کشم!» سپس مک کوی به زمین خواباند و در حالی که او را دراز می‌کرد، مکرراً به سینه اش ضربه زد.
در حالی که مک کوی در حال مرگ بود، گیسی ادعا کرد که چاقو را در حمام شست، سپس به آشپزخانه خود رفت و یک کارتن تخم مرغ باز شده و یک تخته بیکن تکه‌تکه نشده را روی میز آشپزخانه خود دید. مک کوی نیز میز دو نفره را چیده بود. او به اتاق گیسی رفته بود تا او را بیدار کند در حالی که ناخودآگاه چاقوی آشپزخانه را در دست داشت. گیسی مک کوی را در فضای خانه خود دفن کرد و بعداً قبر او را با یک لایه بتن پوشاند. گیسی در مصاحبه ای چند سال پس از دستگیری خود گفت که بلافاصله پس از کشتن مک کوی، او احساس "کاملاً تخلیه" می‌کرد، با این حال خاطرنشان کرد که در حالی که مک کوی را با چاقو می‌زد و به " غوغاها " و نفس نفس زدن او گوش می‌داد. یک ارگاسم بی‌حس کننده را تجربه کرد. وی افزود: آن زمان بود که فهمیدم مرگ نهایت هیجان است.
قتل دوم
گیسی گفت که دومین باری که مرتکب قتل شد حدود ژانویه ۱۹۷۴ بود. این قربانی همچنان ناشناس باقی مانده‌است. گیسی او را خفه کرد و سپس جسد را قبل از دفن در کمد خود قرار داد. وی بعداً اظهار داشت که مایعات بدن از دهان و بینی مقتول نشت کرده و فرش او را لکه دار کرده‌است. در نتیجه، گیسی به‌طور مرتب پارچه‌های پارچه ای، لباس زیر خود قربانی یا یک جوراب را در دهان قربانیان بعدی پر می‌کرد تا از تکرار این نشتی جلوگیری کند.
قتل جان بوتکوویچ
در ۳۱ ژوئیه ۱۹۷۵، جان بوتکوویچ، یک کارمند ۱۸ ساله PDM از لومبارد، ناپدید شد. ماشین بوتکوویچ در گوشه شریدان و لارنس پارک شده با کاپشن و کیف پولش در داخل و کلیدها هنوز بر روی ماشین بودند پیدا شد.
یک روز قبل از ناپدید شدن، بوتکوویچ با گیسی با حقوق معوقه دو هفته ای روبرو شده بود. پدر بوتکوویچ، یک مهاجر یوگسلاوی، با گیسی تماس گرفت، او ادعا کرد که از کمک به جستجوی پسرش خوشحال است اما متأسف است که بوتکوویچ «فرار کرده‌است». هنگامی که توسط پلیس مورد بازجویی قرار گرفت، گیسی گفت که بوتکوویچ و دو دوستش به خانه او آمدند و خواستار پرداخت حقوق عقب افتاده بودند، اما آنها به مصالحه دست یافتند و هر سه آنها را ترک کردند. در طول سه سال بعد، والدین بوتکوویچ بیش از ۱۰۰ بار با پلیس تماس گرفتند و از آنها خواستند که دربارهٔ گیسی بیشتر تحقیق کنند.
گیسی بعداً اعتراف کرد که با بوتکوویچ در حال خروج از ماشینش در گوشه خیابان لارنس غربی روبرو شده و برای جلب توجه او دست تکان می‌دهد. به گفته گیسی، بوتکوویچ به ماشین خود نزدیک شد و گفت: «می‌خواهم با شما صحبت کنم.» گیسی بوتکوویچ را به ماشینش دعوت کرد، سپس او را به خانه اش دعوت کرد تا ظاهراً مشکل دستمزد عقب افتاده اش را حل کند.
گیسی علاوه بر سالی که کارش گسترش یافت، اعتراف کرد که سال ۱۹۷۵ نیز زمانی بود که او شروع به افزایش دفعات سفرهای خود برای سکس با مردان جوان کرد. او اغلب از این سفرها به عنوان " کروز " یاد می‌کرد. گیسی بیشتر قتل‌های خود را بین سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۸ انجام داد، زیرا پس از طلاق خود عمدتاً به تنهایی زندگی می‌کرد. او بعداً از این سال‌ها به عنوان «سال‌های سفر» یاد کرد.
اگرچه گیسی اجتماعی و مدنی بود، چندین همسایه پس از طلاقش در سال ۱۹۷۶ متوجه تغییرات نامنظم در رفتار او شدند. این شامل دیدن او با مردان جوان، شنیدن آمدن یا خروج ماشینش در ساعات اولیه صبح، یا دیدن چراغ‌های خانه‌اش در ساعات اولیه روشن و خاموش می‌شود. یکی از همسایه‌ها بعداً به یاد آورد که برای چندین سال، صدای جیغ، فریاد و گریه‌های خفه‌کننده، او و پسرش را در ساعات اولیه صبح به‌طور مکرر از خواب بیدار می‌کرد. او تشخیص داد که صداها از خانه ای مجاور خانه آنها در خیابان سامردیل غربی منتشر می‌شود.
۱۹۷۶
یک ماه پس از قطعی شدن طلاق، گیسی، دارل سامسون ۱۸ ساله را ربود و به قتل رساند. او آخرین بار در آوریل ۶، ۱۹۷۶. زنده در شیکاگو دیده شد گیسی او را زیر اتاق ناهار خوری دفن کرد، با یک بخش از پارچه را در گلوی قرار داد. پنج هفته بعد، در بعدازظهر ۱۴ می، رندال رفت ۱۵ ساله در حالی که از دبیرستان سن به خانه می‌رفت ناپدید شد. ساعاتی پس از ربودن رفت توسط گیسی، ساموئل استپلتون ۱۴ ساله در حالی که از آپارتمان خواهرش به خانه می‌رفت ناپدید شد. آنها با هم در فضای خانه دفن شدند، و بازرسان معتقدند هر دو قربانی در همان شب به قتل رسیدند.
در ۳ ژوئن، گیسی یک نوجوان ۱۷ ساله به نام مایکل بونین را کشت. او هنگام سفر از شیکاگو به واکگان ناپدید شد. گیسی بونین را با بند خفه کرد و زیر اتاق خواب دفن کرد. ده روز بعد، گیسی به قتل جوانی به نام ویلیام کارول اقدام کرد.
در ۵ آگوست، یک جوان ۱۶ ساله از مینه سوتا به نام جیمز هاکنسون آخرین بار با خانواده خود، احتمالاً از خانه گیسی، تماس گرفته‌است. هاکنسون بر اثر خفگی درگذشت. د
گمان می‌رود گیسی دو مرد ناشناس دیگر را بین اوت و اکتبر ۱۹۷۶ به قتل رسانده باشد. در ۲۴ اکتبر، گیسی دوستان نوجوان کنت پارکر و مایکل مارینو را ربود و کشت: این دو آخرین بار در بیرون رستورانی در خیابان کلارک در شیکاگو دیده شدند. دو روز بعد، یک کارگر ساختمانی ۱۹ ساله، ویلیام باندی، پس از اطلاع خانواده اش که قرار است در یک مهمانی شرکت کند، ناپدید شد. باندی بر اثر خفگی درگذشت. گیسی جسد را در زیر اتاق خواب اصلی خود دفن کرد. او ظاهراً برای گیسی کار کرده بود.
دستگیری
گیسی پس از اطلاع از اینکه پلیس بقایای انسانی را در فضای خانه او پیدا کرده‌است و او اکنون با اتهام قتل مواجه خواهد شد، به افسران گفت که می‌خواهد هوا را پاک کند و افزود که از عصر گذشته می‌دانست دستگیری او اجتناب‌ناپذیر است. روی کاناپه دفتر وکالتش سپری کرده بود.
وقتی از گیسی به‌طور خاص در مورد پیست سؤال شد، اعتراف کرد که او را در غروب ۱۱ دسامبر به خانه اش برده و خفه کرده‌است. او همچنین اعتراف کرد که در آن شب در کنار جسد پیست خوابیده‌است، قبل از اینکه جسد را در رودخانه Des Plaines در ساعات اولیه ۱۳ دسامبر از بین ببرد. در راه رفتن به پاسگاه پلیس، پس از دفع پیست، دچار یک حادثه رانندگی جزئی شده بود. وسیله نقلیه او از جاده پوشیده از یخ خارج شده بود و باید از محل خود یدک می‌کشید.
گیسی با همراهی پلیس، وکلای خود و خواهر بزرگترش در ۲۳ دسامبر به پل I-55 رانده شد تا محل دقیقی را که در آن اعتراف کرد جسد رابرت پیست و چهار قربانی دیگر را به رودخانه Des Plaines انداخته‌است، مشخص کند. سپس گیسی را به خانه‌اش بردند و به او دستور دادند که کف گاراژ خود را با اسپری رنگ نارنجی علامت‌گذاری کند تا نشان دهد فردی را که ظاهراً در دفاع از خود کشته بود، که او را جان بوتکوویچ می‌نامید، کجا دفن کرده‌است.
دادگاه
گیسی در ۶ فوریه ۱۹۸۰ به اتهام ۳۳ قتل به دادگاه آورده شد. او در شهرستان کوک، ایلینوی، در برابر قاضی لوئیس گاریپو محاکمه شد. هیئت منصفه از راکفورد به دلیل پوشش مطبوعاتی قابل توجه در شهرستان کوک انتخاب شد.
به درخواست وکیل مدافع خود، گیسی در سال قبل از محاکمه، بیش از سیصد ساعت را با پزشکان مرکز اصلاح و تربیت منارد در چستر گذراند. او آزمایش‌های روان‌شناختی مختلفی را در مقابل هیئتی متشکل از روان‌پزشکان انجام داد تا مشخص شود آیا او از نظر ذهنی برای محاکمه صلاحیت دارد یا خیر. گیسی تلاش کرد تا پزشکان را متقاعد کند که او دارای اختلال شخصیت چندگانه است. او مدعی شد که چهار شخصیت دارد: پیمانکار سخت کوش و مدنی، دلقک، سیاستمدار فعال و پلیسی به نام جک هانلی که از او به عنوان «جک بد» یاد می‌کند. زمانی که گیسی به پلیس اعتراف کرد، ادعا کرد که جنایات جک را که از همجنس‌گرایی متنفر بود و روسپی‌های مرد را «ضعف، احمق و پست» می‌نگریست، بازگو می‌کند. وکلای او تصمیم گرفتند که گیسی را به دلیل جنون نسبت به اتهامات علیه او بی گناه بدانند. با ارائه گیسی به عنوان یک شخصیت جکیل و هاید، دفاع چندین متخصص روان‌پزشکی را تشکیل داد که گیسی را بررسی کرده بودند. سه کارشناس روان‌پزشکی در محاکمه گیسی شهادت دادند که او را یک اسکیزوفرنی پارانوئید با شخصیت‌های متعدد تشخیص دادند.
دادستان‌ها این پرونده را ارائه کردند که گیسی عاقل بود و کنترل کامل بر اعمال خود داشت. برای حمایت از این ادعا، آنها چندین شاهد برای شهادت به عمد از اقدامات گیسی و تلاش‌های او در زمان برای فرار از تشخیص آوردند. آن پزشکان ادعای پزشکان دفاعی مبنی بر چند شخصیتی بودن و جنون را رد کردند. کرام و روسی شهادت دادند که گیسی آنها را وادار کرده بود سنگرهای زهکشی حفر کنند و کیسه‌های آهک را در فضای خانه او پخش کنند. هر دو گفتند گیسی به‌طور دوره‌ای به آنها نگاه می‌کرد تا مطمئن شود که آنها و سایر کارمندان تحت نظارت از مکان‌های دقیقی که او علامت‌گذاری کرده بود منحرف نمی‌شوند.
محکوم به اعدام
پس از محکومیت، گیسی به مرکز اصلاح و تربیت منارد منتقل شد، جایی که او به مدت ۱۴ سال در محکومیت اعدام باقی ماند.
تجدید نظر
پس از زندانی شدن، گیسی کتاب‌های حقوقی متعددی خواند و درخواست‌های گسترده‌ای ارائه کرد، اگرچه در هیچ‌یک از آنها پیروز نشد. درخواست‌های او به موضوعاتی مانند اعتبار اولین حکم بازرسی صادر شده به پلیس دپلین در ۱۳ دسامبر ۱۹۷۸ و اعتراض او به دفاع از جنون وکلایش در دادگاهش مربوط می‌شد. گیسی همچنین مدعی شد که اگرچه او از پنج قتل (قتل مک کوی، بوتکوویچ، گودزیک، شیک و پیست) «مقداری اطلاعات» داشته‌است، اما ۲۸ قتل دیگر توسط کارمندانی انجام شده‌است که کلید خانه او را در زمانی که او به دلیل سفرهای کاری غایب بود، در دست داشتند.
اعدام
در صبح روز ۹ می ۱۹۹۴، گیسی از مرکز اصلاح و تربیت منارد به مرکز اصلاح و تربیت Stateville در کرست هیل منتقل شد تا اعدام شود. بعدازظهر آن روز به او اجازه داده شد با خانواده اش یک پیک نیک خصوصی در محوطه زندان داشته باشد. گیسی برای آخرین وعده غذایی خود یک سطل KFC، یک دوجین میگو سرخ شده، سیب زمینی سرخ کرده، توت فرنگی تازه و یک کوکای رژیمی سفارش داد. در آن شب، او قبل از اینکه برای دریافت یک آمپول کشنده به اتاق اعدام استیتویل اسکورت شود، با یک کشیش کاتولیک دعا خواند
قبل از شروع اعدام، مواد شیمیایی مورد استفاده برای اجرای اعدام به‌طور غیرمنتظره ای جامد شدند و لوله IV مورد استفاده برای تجویز مواد شیمیایی را در بازوی گیسی مسدود کرد و این روند را پیچیده کرد. پرده‌های ناظرین اعدام به از طریق پنجره‌ها نگاه می‌کردند پایین آمد، تیم اعدام لوله گرفته شده را تعویض کردند. پس از ده دقیقه، پرده‌ها دوباره باز شد و اعدام از سر گرفته شد. کل مراحل ۱۸ دقیقه طول کشید. متخصصان بیهوشی علت این مشکل را کم‌تجربه‌ای مسئولان زندان در اجرای حکم اعدام می‌دانند و می‌گویند که اگر مراحل صحیح اعدام رعایت می‌شد، هیچ‌گاه این عوارض پیش نمی‌آمد. این خطا ظاهراً منجر به اتخاذ روش جایگزین برای تزریق کشنده توسط ایلینوی شد. در مورد این موضوع، یکی از دادستان‌های دادگاه گیسی، ویلیام کانکل، گفت: «او خیلی راحت‌تر از هر یک از قربانیانش می‌میرد».
بر اساس گزارش‌های منتشر شده، گیسی یک روانپریش تشخیص داده شده بود که از جنایات خود ابراز پشیمانی نکرد. آخرین اظهارات او به وکیلش قبل از اعدامش این بود که کشتن او جبران خسارت دیگران نیست و دولت او را می‌کشد. آخرین سخنان او این بود «باسنم را ببوس».
در ساعات منتهی به اعدام گیسی، جمعیتی بیش از ۱۰۰۰ نفر در خارج از کانون اصلاح و تربیت جمع شدند. اکثریت صریح از اعدام حمایت کردند، اگرچه تعدادی از معترضان ضد مجازات اعدام نیز در آن حضور داشتند. برخی از طرفداران اعدام تی شرت‌هایی به تن داشتند که به خدمات اجتماعی قبلی گیسی به عنوان یک دلقک گوش فرا می‌داد و شعارهای طنزآمیزی مانند «اشک برای دلقک نیست» را در خود داشتند. معترضان ضد مجازات اعدام حاضر به شمع روشنی خاموش پرداختند.
بعد از اینکه مرگ گیسی در ساعت ۱۲:۵۸ تأیید شد صبح ۱۰ اردیبهشت ۹۴ مغزش را از بدن او خارج کردند. این مغز در اختیار هلن موریسون، یکی از شاهدان دفاع در دادگاه گیسی است، که با گیسی و دیگر قاتلان زنجیره‌ای در تلاش برای تشخیص ویژگی‌های شخصیتی مشترک افراد جامعه‌گرای خشن مصاحبه کرده‌است. در نهایت جسد او سوزانده شد.
۷ مه
۷ مه در تقویم گرگوری، صد و بیست و هفتمین (در سال‌های کبیسه صد و بیست و هشتمین) روز سال است. ۲۳۸ روز تا پایان سال باقی است.
مائورو دی للو
مائورو دی للو (Mauro Di Lello؛ زادهٔ March 12, 1978) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال بیرکیرکارا، و باشگاه فوتبال پیستویزه اشاره کرد.
کریستوفر لندون (فیلم‌ساز)
کریستوفر لندون (انگلیسی: Christopher Landon)، (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۷۵ در لس آنجلس) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل آمریکااست.
عمده سرشناسی لندون برای نویسندگی و ساخت مجموعه فیلم‌های فعالیت فراطبیعی شامل: مانند فعالیت فراطبیعی ۲(۲۰۱۰)، فعالیت فراطبیعی ۳(۲۰۱۱)، فعالیت فراطبیعی ۴ (۲۰۱۲) و فعالیت فرا طبیعی: نشانه گذاری شده‌ها (۲۰۱۴) است. وی فرزند بازیگر سینمای آمریکا مایکل لندون است.
ناحیه التحریر
ناحیهٔ التحریر یک ناحیه در یمن است که در صنعا واقع شده‌است. ناحیهٔ التحریر ۶۶٬۸۹۸ نفر جمعیت دارد.
والاحضرت
والاحضرت که والاحضرت همایونی نیز گفته می‌شود عنوانی است که در اشاره به برخی اعضای خانواده سلطنتی،  معمولاً شاهزادگان (ازجمله ولیعهد) به غیر از فرمانروایان و همسرانشان به کار می‌رود. برای اشاره به شخص اول مملکت در نظام‌های پادشاهی، معمولا از لقب اعلیحضرت استفاده می‌شود.
اوگون تمیزکان‌اوغلو
اوگون تمیزکان‌اوغلو (Ogün Temizkanoğlu؛ زادهٔ October 6, 1969) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
دان کوندوراکه
دان کوندوراکه (Dan Condurache؛ ؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۲) بازیگر اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به بلوط، خیلی دیر، عروسی بی سروصدا و خواب جزیره اشاره نمود.
تتنولدی
تتنولدی (به لاتین: Tetnuldi) یک کوه در گرجستان است که در سامگرلو-زمو سوانتی واقع شده‌است. تتنولدی ۴٬۸۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دی‌اسلم
دی‌اسْلَم که سرنام ترکیب Digital Subscriber Line Access Multiplexer می‌باشد، از سری تجهیزات شبکه است که به کاربران این اجازه را می‌دهد تا به‌وسیله خطوط تلفن با سرعت بیشتری نسبت به تکنولوژیِ قدیمی‌تر Dial-Up به اینترنت متصل شوند. دی‌اسلم معمولاً در مراکز مخابراتی نصب شده و سیگنالها را از چندین مشترک خطوط دی‌اس‌ال (به انگلیسی: DSL) دریافت می‌نماید. سپس این سیگنال‌ها را به صورت ترکیبی (مالتی‌پلکس) درآورده و بر روی یک خط فوق‌سریع ATM که ستون فقرات می‌باشد قرار می‌دهد.
هرچقدر تعداد تجهیزات دی‌اسلم در یک مرکز مخابراتی بیشتر باشد کاربران بیشتری را می‌تواند تحت پوشش قرار دهد.
کرفس کوهی
کرفس کوهی (به انگلیسی: Celeriac)، که با نام‌های کرفس بیابانی و کرفس قمری نیز شناخته می‌شود،‌ نوعی کرفس با ریشه‌ای شلغم مانند است. این گیاه به خاطر ریشه و ساقه خوراکی آن کشت می‌شود. برخلاف ظاهر کرفس کوهی، این گیاه خویشاوندی نزدیکی به شلغم ندارد. کرفس کوهی مانند سبزیجات ریشه‌ای است، با این تفاوت که دارای یک هیپوکوتیل پیازی و تعداد زیادی ریشه کوچک متصل به آن است.
کرفس کوهی در حوزهٔ مدیترانه و شمال اروپا به‌طور گسترده کشت می‌شود. این گیاه هم چنین در شمال آفریقا، سیبری، جنوب غربی آسیا و شمال آمریکا نیز کشت می‌شود.
تاریخچه
منشأ این گیاه حوضهٔ مدیترانه است. در کتاب ادیسه از این گیاه به عنوان کرفس نام برده شده‌است. مشخص نیست که این گیاه برای اولین بار چه زمانی کشت شده اما برخی منابع اولین کشت این گیاه را مربوط به سدهٔ هفدهم میلادی می‌دانند. در خارج از اروپا این گیاه به‌طور گستره مصرف نمی‌شود. این گیاه در کشور فرانسه پرطرفدار است و در غذایی فرانسوی به نام céleri rémoulade و نوعی سس مایونز از آن استفاده می‌شود.
استفاده در آشپزی
معمولاً کرفس کوهی را وقتی برداشت می‌کنند که قطر ریشه تقریباً بین ۱۰ تا ۱۴ سانتیمتر باشد. این گیاه را می‌توان هم خام و هم به صورت پخته‌شده مصرف کرد. و مزه آن شبیه به ساقه کرفس معمولی است. کرفس کوهی را می‌توان به صورت کباب شده، له شده یا در خورشت استفاده کرد. از خلال‌های کرفس کوهی در انواع سوپ و کسرول استفاده می‌شود. از برگ و ساقه این گیاه نیز برای تزئین غذا استفاده می‌شود.
عمر انباری این گیاه اگر در دمای بین ۰ تا ۵ درجه سانتیگراد نگهداری شود و از خشک شدن آن جلوگیری شود، بین شش تا هشت ماه است. اگر ریشه‌های ریز متصل به ریشه قطع نشوند ریشه تمایل بیشتری به فاسد شدن از درون خواهد داشت. تازه بودن کرفس کوهی را می‌توان از داخل ریشه آن تشخیص داد، داخل یک ریشه تازه نباید توخالی یا گود باشد. طراوت این گیاه همچنین از مزه آن نیز قابل تشخیص است، هرچه گیاه تازه تر باشد مزه آن نیز قوی‌تر است.
پرواز شماره ۸۶۴ اجیپت‌ایر
پرواز شماره ۸۶۴ هواپیمایی مصر یک پرواز از رم به مقصد توکیو با توقفی در قاهره ، هندوستان و بانکوک که حامل ۴۳ مسافر و ۹ خدمه بود، در تاریخ ۲۵ دسامبر ۱۹۷۶ (آذر ۱۳۵۵) دچار سانحه شد و ۵۲ مسافر (از جمله یک خانواده سه نفره ازایران) و خدمه  و همچنین ۱۹ نفر روی زمین (در یک کارگاه صنعتی در بانکوک) کشته شدند.
نمازخانه هریپسیمه مقدس، نوراشن
نمازخانه هریپسیمه مقدس، نوراشن (Սուրբ Հռիփսիմե մատուռ (Նորաշեն)) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
ساری‌سو (پلدشت)
ساری سو، روستایی است در شهرستان پلدشت استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان چایپاسار شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۳۴نفر (۴۲ خانوار) بوده است.
کنزبک
کنزبک یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در ویتینگن واقع شده‌است. کنزبک ۲٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد.
تالدا (شهرستان اوست-کوکسینسکی، جمهوری آلتای)
تالدا (به لاتین: Talda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است.
۸ مه
۸ مه در تقویم گرگوری، صد و بیست و هشتمین (در سال‌های کبیسه صد و بیست و نهمین) روز سال است. ۲۳۷ روز تا پایان سال باقی است.
سراج خیل
سراج خیل (به انگلیسی: Siraj Khel) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه کرک واقع شده‌است.
تیلموک، اورگن
تیلموک  شهری در شهرستان تیلموک ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۴٬۹۳۵ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، −۰٫۶۱ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
هیتومی (صداپیشه)
هیتومی (Hitomi؛ زادهٔ February 15, 1967) صداپیشه، و پرستار اهل ژاپن است.
ناحیه الثورة
ناحیهٔ الثورة یک ناحیه در یمن است که در صنعا واقع شده‌است. ناحیهٔ الثورة ۱۷۰٬۱۴۵ نفر جمعیت دارد.
آسویگوو، کارولینای جنوبی
آسویگوو شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۴ نفر بوده‌است.
اسلام‌آباد (بهبهان)
اسلام‌آباد (بهبهان)، روستایی از توابع بخش زیدون شهرستان بهبهان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا درشهرستان بهبهان،بخش زیدون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۷ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
الکترو ژیروکیتور
الکترو ژیروکیتور (Electro Gyrocator) یک سامانه ناوبری خودرو است که گفته می‌شود که اولین سامانهٔ خودکار ناوبری خودرو است که به‌صورت تجاری در دسترس قرار گرفت. این دستگاه به‌طور مشترک توسط هوندا، آلپاین و شرکت استنلی الکتریک توسعه یافته‌بود.
برخلاف بیشتر سامانه‌های ناوبری امروزی، این دستگاه برای تشخیص موقعیت خود و حرکت وسیلهٔ نقلیه از جی‌پی‌اس ماهواره‌ای استفاده نمی‌کرد؛ این دستگاه در واقع یک سامانهٔ ناوبری مبتنی بر نیروی اینرسی بود؛ چرا که شامل یک چرخش‌نمای گاز هلیوم بود که توانایی تشخیص حرکت و چرخش را دارا بود. یک چرخ‌دندهٔ خودمهار ویژه نیز برای رساندن اطلاعات به ژیروکیتور، و کمک به آن برای تشخیص موقعیت، سرعت حرکت و مسافت طی شده، به محفظهٔ جعبه‌دنده متصل می‌شد.
ورق‌های نقشه‌های شفافی که در داخل دستگاه قرار می‌گرفتند، همزمان با حرکت وسیلهٔ نقلیه، توسط دستگاه در سطح یک صفحه نمایش مونوکروم پرتوی کاتدی روشن حرکت داده می‌شدند. نمایشگر این دستگاه از مجموعه‌ای از دایره‌ها (یا نشانه‌های صلیبی) بر روی صفحه برای نمایش موقعیت کنونی، و نمایش خطوط برای مشخص کردن مسیر حرکت استفاده می‌کرد. یک قلم مخصوص علامت‌گذاری نیز همراه با این دستگاه عرضه می‌شد تا در صورت نیاز بتوان از آن برای درج نشانه‌های شخصی استفاده کرد. خصوصیات قابل تنظیم این دستگاه شامل مقیاس، موقعیت، چرخش، روشنایی و تضاد رنگ صفحه نمایش می‌شدند. الکترو ژیروکیتور که تنها در سال ۱۹۸۱ عرضه شد، به عنوان یک گزینهٔ انتخابی در اختیار خریداران خودروهای هوندا آکورد و هوندا ویگور قرار گرفت؛ اما با توجه به قیمت در نظر گرفته شده معادل ۳۰۰٬۰۰۰ ین (حدود ۲٬۷۰۰ دلار)، هزینهٔ خریداری آن تقریباً معادل یک چهارم قیمت خودرو بود. حق ثبت اختراع طراحی ژیروسکوپ با شماره پتنت D274332 در ایالات متحده آمریکا به ثبت رسید.
وزن به‌ثبت رسیده برای این دستگاه برابر با 9 kg است. یک نمونهٔ نمایشی از الکترو ژیروکیتور به‌صورت برش‌خورده برای نمایش ژیروسکوپ داخلی اکنون در سالن کلکسیون هوندا در تویین رینگ موتگی، ژاپن در معرض بازدید عموم قرار دارد.
دیو ئه مون دروآ
دیو ئه مون دروآ (Dieu et mon droit; ) به معنای خدا و حق من شعار پادشاهی بریتانیا بیرون از اسکاتلند است. این شعار در نسخه‌ای از نشان پادشاهی بریتانیای کبیر که بیرون از اسکاتلند مورد استفاده قرار می‌گیرد ذکر می‌شود. گفته می‌شود نخستین بار ریچارد یکم (۱۱۵۷–۱۱۹۹) آن را به عنوان شعاری در موقع نبرد در اشاره به حق الهی پادشاهان برای حکومت مورد استفاده قرار داد. هنری پنجم (۱۳۸۶–۱۴۲۲) آن را به عنوان شعار رسمی پادشاهی انگلستان قرار داد که «حق من» در آن اشاره به ادعای او نسبت به تاج فرانسه داشت.
شبکه پرسپولیس
شبکه پرسپولیس (Persepolis TV) یک شبکه اینترنتی است که توسط باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس مختص تیم فوتبال ایران فعالیت می‌کند. این کانال در زبان فارسی در دسترس است.
این شبکه در سال ۱۳۹۲ در ماهواره هات‌برد فعالیت می‌کرد.
پرواز شماره ۳۴۵ ترکیش ایرلاینز
پرواز شماره ۳۴۵ ترکیش ایرلاینز یک پرواز از ازمیر به مقصد استانبول بود که با ۳۸ مسافر و ۴ خدمه بودند، در تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۹۷۵ دچار سانحه شد و ۴۲ نفر جان باختند.
اوست-کوکسا
اوست-کوکسا (به لاتین: Ust-Koksa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است.
پیامبر، طلا و اهالی ترانسیلوانی
پیامبر، طلا و اهالی ترانسیلوانی یک فیلم کمدی وسترن به کارگردانی دان پیتسا است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
درجه‌بندی نشریات علمی در ایران
درجه‌ها
مجله‌ای است که دارای نمایه بین‌المللیِ Scopus (با شاخص ISI ،(SJR (با شاخص JCR) یا دارای مجوز علمی–پژوهشی از وزارتین (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، و وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی) یا حوزه علمیه (برای مجلات داخلی) باشد. مطابق تعریف، یک مقاله علمی–پژوهشی دنبال «جستجوی حقایق و کشف بخشی از معارف» است یا به «بیان اندیشه‌ای در موضوعی علم از طریق مطالعه‌ای «نظام‌مند» و برای یافتن روابط اجتماعی میان پدیده‌های طبیعی» می‌پردازد. این مقالات باید از اصالت و ابداع برخوردار باشند و مرزهای علم و فناوری را درمی‌نوردند. مخاطبان این نشریات، استادان دانشگاه، دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی و پژوهشگران مؤسسات تحقیقاتی هستند.
مقاله‌ی علمی-پزوهشی مقاله‌ای است که در مجله‌ی علمی-پژوهشی یا مجله‌ی همسطح علمی-پژوهشی پذیرشِ قطعی یا چاپ شده باشد. مقالات کنفرانسی یا علمی-ترویجی، مقاله‌ی علمی-پژوهشی محسوب نمیشود. مجله‌ی هم‌سطح علمی-پژوهشی مجله‌ای است که فاقد نمایه Scopus یا ISI است و دارای مجوز علمی-پژوهشی از وزارتین یا حوزه علمیه نیست؛ ولی اعتبار و امتیاز عددی آن برای بعضی گروههای آموزشی، به تصویب هیئت ممیزه دانشگاه رسیده است.
یک مقاله علمی–ترویجی برای ارتقای سطح اطلاعات خواننده موضوعی علمی را ترویج می‌کند. اصولاً این مقالات می‌توانند ترجمه یا تألیف باشند. مخاطب این نشریات، افراد دارای تحصیلات دانشگاهی، و همچنین صنعت‌گران، مخترعان یا دیگر افراد «دارای تحصیلات» اما غیررسمی هستند.
گروه مسیه ۱۰۹
گروه مسیه ۱۰۹ (یا گروه ان‌جی‌سی ۳۹۹۲) یک خوشه کهکشانی با فاصله ۵۵ میلیون سال نوری در صورت فلکی خرس بزرگ است. درخشان‌ترین عضو این خوشه کهکشان مارپیچی مسیه ۱۰۹ می‌باشد.
درجه‌بندی نشریات علمی در ایران
درجه‌ها
آئین‌نامه دانشگاه آزاد اسلامی، درجه پائین‌تری از مجلات را که علمی–پژوهشی ویا علمی–ترویجی نیستند را نیز، زیر عنوان علمی–عمومی به رسمیت می‌شناسد که مطابق تعریف عبارتند از مجلاتی که «هر شماره آن با تأکید بر یک رشته علمی یا یک گروه آموزشی منتشر می‌شود» و از کمیسیون مجلات این دانشگاه دارای مجوز باشند، اما از وزارت علوم درجه مصوبی نداشته باشند.
شوربلاغ سفلی
شوربلاغ سفلی، روستایی است از توابع بخش پلدشت و در شهرستان ماکو استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان چایپاسار شرقی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱۶نفر (۹۷ خانوار) بوده است.
کلوئه کیم
کلوئه کیم (Chloe Kim؛ زادهٔ ) اسنوبردسوار اهل ایالات متحده آمریکا است.
هیرومی کنو
هیرومی کنو (Hiromi Konno; September 13, 1975 – ) صداپیشه اهل ژاپن بود. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
۱۰ مه
۱۰ مه صد و سیمین (در سال‌های کبیسه صد و سی و یکمین) روز سال در گاه‌شماری است. ۲۳۵ روز تا پایان سال باقی است.
مائورو ریزو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم و باشگاه فوتبال لچه اشاره کرد.
روان‌شناسی تفاوت‌های فردی
روان‌شناسی تفاوت‌های فردی یا روانشناسی افتراقی شاخه‌ای از روان‌شناسی است که به بررسی شیوه‌هایی‌های که در آن‌ها افراد در رفتار با یکدیگر متفاوتند می‌پردازد. این زیرشاخه از روان‌شناسی از سایر ابعاد این علم متمایز شده‌است٬ هرچند که روان‌شناسی علم مطالعه انسان‌ها است٬ اما روان‌شناسان نوین بیشتر به مطالعه گروه‌های انسانی یا پایه‌های بیولوژیکی شناخت اقدام می‌کنند. به عنوان مثال، در ارزیابی اثربخشی هر درمان جدیدی ، متوسط عملکرد درمان در یک گروه درمانی ممکن است با متوسط اثر دارونما ( یا یک درمان شناخته شده ) در گروه شاهد دوم مقایسه شود. در این زمینه، در حقیقت تفاوت بین افراد در واکنش خود نسبت به آزمودنی و به دستکاری تجربی بیشتر به عنوان اشتباهات آزمون محاسبه شده تا پدیده‌ای در خور مطالعه و دلیل آن این است که پژوهش‌های روان‌شناختی وابسته به کنترل‌های آماری‌ای است که تنها بر گروه‌هایی از مردم تعریف می‌شوند. روان‌شناسان تفاوت‌های فردی٬ معمولاً به بررسی اشخاص٬ به شکل مطالعه گروه‌هایی برپایه اشتراک تفاوت‌هایی که با دیگران دارند می‌پردازد.
سرسنای
سرسنای (به انگلیسی: Sirsanai) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است. سرسنای ۹۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واراز سامولیان
وارازدات سامولی "واراز" سامولیان (Վարազդատ Սամվելի "Վարազ" Սամվելյան؛ ۱۹۱۷ – ۷ نوامبر ۱۹۹۵) یک نویسنده، نقاش و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
والدین وی از نجات‌یافتگان نسل‌کشی ارمنی‌ها بودند. وی در سال ۱۹۱۷ میلادی در ایروان به دنیا آمد. وی در فرانسه اسکان گزید. سامولیان در پاریس به همراه نقاشان برجسته ای همچون اتون فریس، آندره لوته و فرنان لژه آموزش دید. در زمان جنگ جهانی دوم زندانی آلمان نازی بود. وی در ۷ نوامبر ۱۹۹۵ در سن ۷۸ سالگی در فرزنو، کالیفرنیا درگذشت.
نیکلائه مارجینانو
نیکلائه مارجینانو (Nicolae Mărgineanu) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به پیامبر، طلا و اهالی ترانسیلوانی اشاره نمود.
ان‌جی‌سی ۶۸۲۲
ان‌جی‌سی ۶۸۲۲ (یا کهکشان بارنارد یا IC 4895) یک کهکشان مارپیچی میله‌ای در فاصله ۱.۶ میلیون سال نوری و در صورت فلکی کمان است. که در گروه محلی قرار داشته و در سال ۱۸۸۱ توسط ای. ای. بارنارد و با یک تلسکوپ شش اینچی بازتابی کشف شد. و یکی از نزدیک‌ترین کهکشان‌ها به زمین است.
عملیات دسترسی درخور
دفتر عملیات دسترسی درخور، با نام کنونی عملیات شبکه رایانه‌ای با ساختار S32  یک واحد جنگ‌افزار سایبری گردآوری اطلاعات در آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا است. این واحد از سال ۱۹۹۸ (میلادی) کار می‌کرده است. کار عملیات دسترسی درخور، شناسایی، نظارت، نفوذ، و گردآوری اطلاعات سامانه‌های رایانه‌ای است که نهادهای خارج از آمریکا استفاده می‌کنند.
کارکرد
بر پایه‌گذارش‌ها عملیات دسترسی درخور، بزرگترین و احتمالاً مهمترین مولفه اداره شنود الکترونیک آژانس امنیت ملی است. عملیات دسترسی درخور از بیش از ۱۰۰۰ رخنه‌گر به رایانه‌های نظامی و شخصی، تحلیل‌گر اطلاعاتی، متخصص هدف‌گیری، طراح نرم‌افزار و سخت‌افزار رایانه، و مهندس برق تشکیل شده است.
یکی از اسناد افشا شده بدست ادوارد اسنودن در توضیح کار عملیات دسترسی درخور می‌گوید که این واحد دارای قالب‌های نرم‌افزاری است که اجازه ورود به سخت‌افزارهای متداول شبکه رایانه‌ای مانند رهیاب، سوئیچ شبکه، و دیوار آتش را می‌دهد که چند شرکت سرشناس تولید می‌کنند. مهندسان عملیات دسترسی درخور، ترجیح می‌دهند که به جای رایانه‌های جدا افتاده، شبکه‌های رایانه‌ای را شنود کنند. زیرا معمولاً دستگاه‌های زیادی در یک شبکه وجود دارند.
سازمان
ستاد عملیات دسترسی درخور به نام «مرکز عملیات از راه دور» در ستاد آژانس امنیت ملی در فورت جورج جی. مید، مریلند است. اما پایگاه‌های خود را در دیگر دفترهای آژانس امنیت ملی مانند هاوایی (واهیاوا، اوآهو)، جورجیا (فورت گوردون)، مرکز رمزنگاری تگزاس (سن آنتونیو)، و کلرادو (پایگاه نیروی هوایی باکلی در دنور) گسترش داده است.
مکان‌های فرضی
جزئیات برنامه‌ای به نام QUANTUMSQUIRREL نشان می‌دهد که آژانس امنیت ملی، توانایی تظاهر به هر پروتکل اینترنت نسخه ۴ یا پروتکل اینترنت نسخه ۶ میزبان وب را دارد. این کار به رایانه‌های آژانس امنیت ملی امکان می‌دهد تا موقعیت جغرافیایی و گواهی هویتی نادرستی را در اینترنت نشان دهند.
فهرست‌نامه NSA ANT
فهرست‌نامه فناوری شبکه پیشرفته آژانس امنیت ملی، یک سند طبقه‌بندی‌شده ۵۰ صفحه‌ای از فناوری‌های در دسترس عملیات دسترسی درخور و تهیه شده در سال ۲۰۰۸ (میلادی) است که واحد فناوری شبکه پیشرفته برای کمک به نظارت بر رایانه و شبکه ارائه می‌کند. بیشتر دستگاه‌های معرفی شده در این فهرست، در حال استفاده توصیف شده و برای جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا و متحدان آن در فایو آیز در دسترس هستند. بر پایه مجله اشپیگل که این فهرست‌نامه را در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳ منتشر کرد "این فهرست، مانند کاتالوگ پست سفارشی است. هر یک از کارکنان آژانس امنیت ملی می‌تواند فناوری‌های واحد فناوری شبکه پیشرفته را سفارش دهد تا داده ارتباطی هدف مورد نظر خود را شنود الکترونیک کند." همزمان با چاپ فهرست‌نامه اشپیگل و توضیح روش کار این دستگاه‌ها پژوهشگر امنیتی، جیکوب اپلبام، در سخنرانی خود در گردهمایی ارتباط بی‌نظم در هامبورگ آلمان همان مطالب را توضیح داد.
حمله‌های QUANTUM
خدمات زیادی وجود دارند که FOXACID می‌تواند به آنها دسترسی داشته باشد. برخی از آنها:
در همکاری با ستاد ارتباطات دولت بریتانیا در پیشبرد برنامه ماسکولار، می‌توان به خدمات گوگل، مانند جی‌میل نیز حمله کرد.
یافتن دستگاه‌هایی که قابل بهره‌برداری هستند و ارزش حمله را دارند با جستجو در پایگاه داده‌هایی مانند ایکس‌کی‌اسکور ممکن می‌شود. یک روش ویژه برای یافتن دستگاه‌های آسیب‌پذیر، رهگیری ترافیک گزارش‌های خطای ویندوز است که به ایکس‌کی‌اسکور وارد می‌شود.
حمله‌های QUANTUM پایگاه‌های آژانس امنیت ملی به خاطر ترکیب اهداف و خدمات، می‌توانند بسیار کُند باشند. زیرا این حمله‌ها اصولاً از وضعیت رقابتی، سوء استفاده می‌کنند. یعنی سرور آژانس امنیت ملی، تلاش می‌کند با بازخوردهای خود، سرور قانونی را از کار بیندازد. در میانه سال ۲۰۱۱ (میلادی) آژانس امنیت ملی، تلاش کرد نمونه نخست توانایی با نام رمز QFIRE را معرفی کند که شامل پنهان‌سازی سرورهای سوءاستفاده‌گر در ماشین‌های مجازی بود (که در وی‌ام‌ویر ای‌اس‌ایکس‌آی اجرا می‌شوند) که دستگاه‌های نزدیک‌تر به به هدف را میزبانی می‌کردند. این شبکه جهانی، سایت‌های گردآوری ویژه نامیده می‌شود. آرمان QFIRE کاهش تاخیر در پاسخ فریب‌دهنده بود که شانس موفقیت را بالا می‌برد.
QUANTUMCOOK شیوه پیچیده‌تری از حمله است که می‌تواند علیه کابران سامانه نرم‌افزاری تور استفاده شود.
اهداف و همکاران شناخته شده
بر پایه نوشته‌ای که در سال ۲۰۱۳ (میلادی) در نشریه فارن پالیسی منتشر شد عملیات دسترسی درخور "تا اندازه زیادی در رسیدن به آرمان خود موفق بوده است. این موفقیت تا اندازه‌ای به همکاری سطح بالا و مخفیانه سه شرکت رساننده خدمات مخابراتی (ای‌تی اند تی، ورایزن کامیونیکیشنز، و اسپرینت)، بیشتر رساننده‌های خدمات اینترنتی آمریکایی، و بسیاری از شرکت‌های برتر سازنده نرم‌افزارهای امنیتی، و شرکت‌های مشاور است." گزارش بودجه سال ۲۰۱۲ (میلادی) عملیات دسترسی درخور نشان می‌دهد که این شرکت‌ها به دستور دفتر عملیات دسترسی درخور، "آسیب‌پذیری‌هایی را به سامانه‌های رمزنگاری تجاری، سامانه‌های فناوری اطلاعات، شبکه‌ها، و دستگاه‌های ارتباطی پایانی که افراد یا سازمان‌های هدف از آنها استفاده می‌کنند وارد می‌کنند." در پی افشای این اطلاعات، شماری از شرکت‌های آمریکایی، مانند سیسکو، و دل، در بیانیه‌هایی هرگونه قرار دادن دسترسی در پشتی در محصولات خود را رد کردند.
رهبری
از سال ۲۰۱۳ تاکنون رئیس عملیات دسترسی درخور، راب جویس بوده است. او بیش از ۲۵ سال سابقه کار دارد که پیشتر، در اداره آگاهی اطلاعات آژانس امنیت ملی کار می‌کرده است. وی بسیار کم در برابر همگان دیده می‌شود. در ژانویه ۲۰۱۶ راب جویس با سخنرانی در گردهمایی انیگمای یوزنیکس در برابر دیدگان مردم قرار گرفت.
موتور تی‌یو پی‌اس‌ای
موتورهای تی‌یو پی‌اس‌ای یک خانواده کوچک از موتورهای چهارسیلندر مورد استفاده در دامنه گسترده‌ای از خودروهای پژو و سیتروئن است. این موتور در سال ۱۹۸۶ در خودروی سیتروئن ای‌اکس به عنوان جایگزین موتور ایکس‌یو پی‌اس‌ای معرفی شد. اگر چه بسیاری از قطعات این موتور با پیشین خود برابر است. این گونه موتور دو نسخه دارد: نسخه بنزین و نسخه دیزل. که گونه‌های دومی به نام تی‌یودی شناخته می‌شوند.
موتورهای سری تی‌یو در خودروهای زیر از خانواده پژو و سیتروئن مورد استفاده قرار گرفته‌است:
تی‌یو۹
تی‌یو۹ نخستین مدل از این موتورها بوده و حجمی معادل ۹۵۴ سانتیمتر مکعب دارد. قطر سیلندر آن ۷۰ میلی‌متر و کورس آن ۶۲ میلیمتر است. نسخه اولیه سوخت رسانی کاربراتوری داشت و ۴۴ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد که در سال ۱۹۹۲ با مجهز شدن به سوخت رسانی انژکتوری قدرت آن به ۴۹ اسب بخار رسید. با معرفی استاندارد یورو ۳ در سال ۲۰۰۱ تولید این موتور متوقف شد.