cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سیل ۱۳۹۶ شمال غرب ایران
حادثه پل غله‌زار
در آذرشهر، چند خودرو در جاده ورودی روستای پل غله‌زار در نزدیکی پل سئل‌چایی، در جاده ۲۱، با آمدن موجی از سیل، گرفتار سیل شده و پس از مدتی به همراه سرنشینان‌شان توسط جریان سیل برده شدند. بر خلاف مقامات رسمی که ادعا نمودند این خودروها برای تماشای سیل و گرفتن عکس وارد بستر رودخانه شده بوند، شاهدان عینی و افراد محلی اظهار کردند که ورودی روستا در مسیر سیلاب قرار داشته و تا دقایقی قبل از وقوع سیل رفت‌وآمد به این روستا از همین مسیر انجام می‌شد و مسولان امر در مسدود کردن این راه ارتباطی کوتاهی نموده‌بودند. به دنبال وقوع سیل، چندین دستگاه از خودروهای عبوری به ناگاه با موج جدیدی از سیل گرفتار شدند.
حادثه روستای چنار
پرتلفات‌ترین حادثه سیل شمالغرب ایران در روستای چنار اتفاق افتاد که در طی آن ۲۱ نفر از مردم روستا در غافلگیری کامل قربانی سیل شدند. جسد ۱۷ نفر از قربانیان در روزهای بعد پیدا شد. مردم و مسولان این روستا بر خلاف ادعای مسولان استان آذربایجان شرقی مبنی بر خبر رسانی برای تخلیه از بی اطلاعی خود از وقوع سیل خبر داده‌اند.
تلفات
در اثر این سیل بیش از۴۴ نفر جان خود را از دست دادند. تعداد قربانیان در استان آذربایجان شرقی در مجموع ۴۲ نفر بودند که از این تعداد ۲۲ نفر در آذرشهر و ۲۰ نفر در روستای چنار عجب‌شیر دچار حادثه شدند. در شهرستان اشنویه آذربایجان غربی یک نوجوان، جان خود را بر اثر سیل از دست داد. یک تن نیز در یکی از روستاهای تابع بانه به دلیل جاری شدن سیل جان خود را از دست داده و چهار نفر نیز در پی رانش زمین در پارک کوثر سقز جان خود را از دست دادند.
خسارات
بر اساس برآوردها این سیل در استان آذربایجان شرقی، ۲۹۵ میلیارد تومان خسارت به بار آورد که از این میزان در بخش راه‌ها ۲۵ میلیارد تومان، در کشاورزی حدود ۲۵۰ میلیارد تومان و در بخش مسکن حدود ۲۰ میلیارد تومان برآورد خسارت شده‌است. در استان اردبیل نیز ۱۴ میلیارد تومان خسارت وارد شد. در سه استان آذربایجان غربی، شرقی و اردبیل بر اساس آمارهای اعلام شده ۴۶۸ میلیارد تومان خسارت به حوزه کشاورزی، باغی، دامی و پرورش ماهی بر اثر سیل اخیر وارد شده‌است و این در حالی است که به‌طور کلی ۵۵ درصد خسارت متعلق به آذربایجان شرقی ۴۰ درصد خسارت متعلق به آذربایجان غربی و ۵ درصد نیز متعلق به استان اردبیل است.
سمیریتسه
سمیریتسه (به لاتین: Smiřice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هرادتس کرالووه واقع شده‌است. سمیریتسه ۲٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
سیل ۱۳۹۶ شمال غرب ایران
عزای عمومی در استان آذربایجان شرقی
در پی حوادث مرگبار ناشی از این سیل، در آذربایجان شرقی که بیشترین قربانیان از این استان بودند، استانداری آذربایجان شرقی یک روز عزای عمومی در سراسر این استان اعلام شد.
افزایش سطح آب دریاچه ارومیه
پیش‌بینی شده‌است در نتیجه وقوع این سیل که باعث افزایش آب روان از حوزه آبریز دریاچه ارومیه شده‌است، سطح آب این دریاچه تا ۱۲ سانتی‌متر افزایش یابد. بارش‌های چند روز منتهی به جاری شدن سیل، باعث شد تا به میزان تخمینی ۸۰ میلیون متر مکعب آب وارد این دریاچه در معرض خشکیدن شود.
پورتیسهد، سامرست
پورتیسهد، سامرست (به انگلیسی: Portishead) یک شهرک در بریتانیا است که در پورتیشد و نورث وستون واقع شده‌است.
خصوصیات
پورتیسهد ۲۳٬۶۹۹ نفر جمعیت دارد.
سو (سنندج)
سو یک روستا در ایران است که در استان کردستان واقع شده‌است. سو ۵۶۶ نفر جمعیت دارد.
ایا
ایا (به اسپانیایی: Aia) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان گیپوسکوا واقع شده‌است.
ایلیا دیاکوف
ایلیا دیاکوف (Iliya Dyakov؛ زادهٔ September 29, 1963) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود.
اشتاین هورینگ
اشتاین هورینگ (به آلمانی: Steinhöring) یک شهر در آلمان است که در ابرسبرگ واقع شده‌است.
خصوصیات
اشتاین هورینگ ۳۶٫۲۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چاووش (ابهام‌زدایی)
چاووش بانگ پیشقراول سپاه را گویند و به موارد زیر هم اطلاق می‌شود:
جستارهای وابسته
چاووشی (ابهام‌زدایی)
قصور، پاکستان
قصور شهری در ایالت پنجاب (پاکستان) کشور پاکستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۶ میلادی، ۲۹۷٫۰۸۴ نفر جمعیت داشته است.
مرکوری مونتری
مرکوری مونتری (Mercury Monterey) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۴در سنت‌لوئیس تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
پیکوا، اوهایو
پیکوا شهری در ایالت اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰٬۵۲۲ نفر بوده‌است.
ائتلاف شمال
جبهه متحد اسلامی ملی برای نجات افغانستان معروف به ائتلاف شمال یا اتحاد شمال یک ائتلاف نظامی به رهبری احمد شاه مسعود علیه حکومت طالبان بود که در زمستان ۱۳۷۴ پس از تصرف کابل توسط طالبان تأسیس شد. جبهه‌ متحد در ابتدا توسط رهبران سابق دولت اسلامی افغانستان، برهان‌الدین ربانی رئیس جمهور و احمد شاه مسعود وزیر دفاع تشکیل شد. در ابتدا بیشتر تاجیک‌ها را شامل می‌شد اما بعدا رهبران سایر گروه‌های قومی به جبهه متحد پیوستند.
تأسیس این جبهه با ائتلاف احمدشاه مسعود و عبدالرشید دوستم محقق شد. آنها که از دو سال قبل با یکدیگر در حال جنگ بودند برای جلوگیری از نابودی خود توسط طالبان با یکدیگر متحد شدند. علاوه بر نیروهای عمدتاً تاجیک‌تبار مسعود و عمدتاً ازبک‌تبار دوستم، نیروهای هزاره‌تبار محمد محقق و چند گروه پشتون‌تبار از جمله نیروهای تحت فرماندهی عبدالحق و حاجی عبدالقدیر نیز در ائتلاف شمال حضور داشتند. ائتلاف شمال بین سال‌های ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ حداکثر چیزی در حدود ۳۰ درصد از خاک افغانستان از جمله ولایت‌های بدخشان، پنجشیر، کاپیسا، تخار، و بخش‌هایی از پروان، نورستان، کنر، لغمان، سمنگان، کندوز، غور و بامیان را در تصرف خود داشت.
ائتلاف شمال در سال ۱۳۸۰ با کمک حملات هوایی ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا در عملیات آزادی بلندمدت موفق شد تا کابل و اغلب نقاط افغانستان را از طالبان پس بگیرد.
کشورهای حامی
پس از کمک رسانی و اتحاد کشور پاکستان با طالبان، کشورهای ایران، تاجیکستان، روسیه و بعدها ازبکستان، هند و ایالات متحده آمریکا به حمایت از این ائتلاف پرداختند.
فرماندهان و جناح‌ها
مهمترین گروه‌های عضو ائتلاف شمال: عبدالله عبدالله به عنوان وزیر امور خارجه ائتلاف شمال فعالیت می‌کرد و اسماعیل خان، عطا محمد نور، شاه جهان نوری، بسم‌الله خان محمدی، محمدقسیم فهیم، محمد داوود داوود، سید حسین انوری، سید مصطفی کاظمی، سید حسن صفایی، محمد بشیر جبلی و عبدالمنیر یوسفی به‌عنوان پزشک از دیگر فرماندهان و رهبران ائتلاف شمال در نقاط مختلف افغانستان بودند. حامد کرزی رئیس‌جمهور افغانستان پس از سقوط طالبان نیز مدتی ماموریت‌های دیپلماتیکی را به نمایندگی از ائتلاف شمال انجام می‌داد.
پوئینگ
پوئینگ (به آلمانی: Poing, Bavaria) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
پوئینگ ۱۲٫۸۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سرور اینترنتی شطرنج
سرور اینترنتی شطرنج ، که بطور خلاصه به آن آی‌سی‌اس (ICS) می‌گویند، یک سرور خارجی برای شطرنج است که امکان بازی، تماشای بازی‌ها و بحث بر سر آن‌ها را در اینترنت فراهم می‌کند. این اصطلاح در اصل برای نامیدن امکاناتی به کار می‌رود که بازیکنان از طریق آن‌ها می‌توانند با کلاینت‌های گرافیکی شطرنج در دستگاه‌های خود با یکدیگر شطرنج بازی کنند.
پروتکل
پروتکل آن فرم سادهٔ متن‌محور پروتکل تلنت است. بسیار کم مستندسازی شده و استاندارد نشده‌است و پیاده‌سازی‌های مرجع اندک و چندین کلاینت از آن وجود دارد. در تئوری،یک سرور اینترنتی شطرنج می‌تواند از هر کلاینت تلنت مورد دسترسی قرار گیرد و کاربران نیز معمولاً از رابط‌های کاربری گرافیکی برای این کار استفاده می‌کنند.
سرورهای در دسترس
در طول سال‌ها، سرورهای اینترنتی شطرنج متعددی ساخته شده‌اند که برخی از محبوب‌ترین آن‌ها چنین‌اند: چس‌دات‌کام، آی‌سی‌سی،‌پلی‌چس‌دات‌کام، اف‌آی‌سی‌اس و چس‌کیوب. در برخی از سایت‌های بازی نیز، بازی‌های غیر حرفه‌ای شطرنج وجود دارد. (همچون یاهو! گیمز)
شعر
شِعر، سُرود، چامه یا چکامه شاخه‌ای از ادبیات است  که از ویژگی‌های زیبایی‌شناختی و اغلب ریتمیک زبان استفاده می‌کند. دهخدا در یادداشت‌های خود دربارهٔ شعر چنین می‌نویسد: «چکامه، چغامه، چامه، نَشید، نظام، سخن منظوم، منظومه، قریض. ظاهراً ایرانیان را قِسمی سرود یا شعر بوده و خود آنان یا عرب آن را «هَنَیمَه» می‌نامیده‌اند. قدیم‌ترین شعر ایران که به دست است گاتاهای زرتشت می‌باشد که نوعی شعر هجایی محسوب می‌شود».
شاعران و منتقدان، تعریف‌های گوناگون و بی‌شماری از «شعر» ارائه داده‌اند. در تعریف‌های سنتی دربارهٔ شعر کهن فارسی، ویژگی اصلی شعر را موزون و آهنگین بودن و ادای حق مطلب به زیباترین شیوه ممکن آن دانسته‌اند. در تعریف‌هایی دیگر، با دانش، فهم، درک، ادراک و وقوف یکی انگاشته شده‌است. دهخدا در فرهنگ لغت خود به تعاریف علمای عرب نیز اشاره کرده و می‌نویسد: «نزد علمای عرب کلامی را شعر گویند که گویندهٔ آن پیش از ادای سخن قصد کرده باشد که کلام خویش را موزون و مقفی ادا کند و چنین گوینده‌ای را شاعر نامند ولی کسی که قصد کند سخنی ادا کند و بدون اراده سخن او موزون و مقفی ادا شود او را شاعر نتوان گفت». به قول ملک الشعرای بهار " شعر دانی چیست؟ مرواریدی از دریای عقل شاعر، آن افسونگری کاین طرفه نروارید سفت" در هزاره دوم پیش از میلاد؛ ریگ‌وِدا، که از قدیمی‌ترین اشعار و سرودهای مذهبی هندی به زبان سانسکریت ودایی است، سروده شد.
تاریخچهٔ سرایش شعر
قدیمی‌ترین سروده‌های به‌جامانده به وِداهای هندوان باستان بازمی‌گردد. از تاریخ سرایش وِداها اطلاع دقیقی دردست نیست و تاریخ قدیمی‌ترین سرودهٔ ریگ‌ودا را از هزار تا پنج‌هزار سال پیش از میلاد مسیح پنداشته‌اند. همان‌گونه که اشاره شد گاتاهای زرتشت نیز از سروده‌های کهن هستند. دیگر سرودهٔ قدیمی، گیلگمش نام دارد. حماسه گیلگمش نخستین منظومهٔ حماسی جهان است. آن‌جا که تاریخ تمام می‌شود اسطوره آغاز می‌شود؛ حماسه‌های بزرگ مبتنی بر اسطوره هستند و اسطوره‌های بزرگ بر پایهٔ شرایط تاریخی بنا می‌شوند. جهان چندین حماسهٔ بزرگ را به‌خود دیده‌است: که تمامی این حماسه‌ها در بزنگاه‌های خطیری از تاریخ هر ملت ساخته شده‌اند». چینی‌های باستان نیز به شعر علاقه نشان داده‌اند و آثاری در این زمینه خلق کرده‌اند. شی چینگ یا کتاب شعر یا کتاب سرودها، از جمله آثار به‌جامانده از چین باستان در زمینهٔ شعر است.
دیدگاه ارسطو
در میان منطق‌دانان و فلاسفهٔ قدیم، کسی که به‌طور مدوّن و مشروح به شعرشناسی منطقی پرداخته، ارسطو است. اگرچه کسانی قبل از او نیز همچون بقراط، اریستوفانس و افلاطون دربارهٔ شعر، سخن گفته‌اند. اما فن شعر ارسطو تنها رسالهٔ مستقل و منطبق بر منهج نقد در این باره می‌باشد. ارسطو نظریهٔ ادبی خود را بر پایهٔ «محاکات» (تقلید واقعیت) بنا می‌کند و سه عنصر وزن (ایقاع)، لفظ و هماهنگی را رکن‌های شعر و ابزارهای محاکات می‌شمارد. بر این اساس در طبقه‌بندی ارسطو، انواع اصلی شعر، یعنی حماسه، تراژدی، کمدی، و انواع وابسته به آن مانند آواز دیتیرامب، موسیقی و شعر غنایی و رقص، همگی در جوهر هنریِ تقلید مشترک هستند و تمایز آن‌ها از یکدیگر به سبب تفاوت در ابزارهای تقلید (عناصر سه‌گانه)، مضمون تقلید و شیوهٔ تقلید است.
دیوید سی. ویلسون (فیلمنامه‌نویس)
دیوید کمپبل ویلسون (به انگلیسی: David C. Wilson) یک فیلمنامه‌نویس آمریکایی که احتمالاً بیشتر برای نگارش فیلمنامه سلاح بی نقص (۱۹۹۱) و ابرنواختر (۲۰۰۰) شناخته شده‌است. او همچنین در فیلم تبلیغاتی اولیه به فیلمنامه ترمیناتور۴: رستگاری حضور داشته، اما نه برای قطعه نهایی فیلم.
شعر
دیدگاه ارسطو
ارسطو در بخشی از توضیحات خود دربارهٔ ماهیت شعر و عملکرد شاعر چنین می‌گوید: «کار شاعر آن نیست که امور را آن‌چنان ‌که روی داده‌ است به دقت نقل کند، بلکه کار او این است که امور را به روشی که ممکن است اتفاق افتاده باشد، روایت کند. تفاوت شاعر و مورخ در این نیست که یکی روایت خود را در قالب شعر درآورده است و آن دیگری در قالب نثر، زیرا ممکن است تاریخ هرودت به رشته نظم درآید. اما همچنان تاریخ خواهد بود. شعر، فلسفی‌تر از تاریخ است و بیشتر از امر کلی حکایت می‌کند؛ در صورتی که تاریخ از امر جزئی حکایت می‌کند. مقصود از امر کلی در شعر این است که شخص چنین و چنان فلان کار یا فلان کار دیگر را به حکم احتمال یا بر حسب ضرورت در شرایط و احوالی خاص انجام دهد. در تاریخ هدف همین است اما امر جزئی، مثلاً کاری که شخص معینی چون الکیبیادس کرده ‌است یا ماجرایی برای او اتفاق افتاده ‌است».
دیوید سی. ویلسون (فیلمنامه‌نویس)
منابع
ویکپدیای انگلیسی
شعر
دیدگاه‌های سنتی دربارهٔ شعر
پس از نهضت ترجمه و انتقال نظریهٔ شعری یونانی به حوزهٔ اسلامی، رساله‌های شعری یونانیان موجی از نظریه‌پردازی را در میان فیلسوفان مسلمان ایجاد کرد؛ چنان‌که فارابی، ابن‌سینا، ابوالبرکات بغدادی، ابن رشد و خواجه نصیر طوسی هرکدام بخشی از آثارشان را به نظریهٔ شعر اختصاص دادند. نظرگاه فیلسوفان از طریق کسانی چون حازم قرطاجنی وارد آثار مدرسه بلاغیون مسلمان هم شد.
اختلاف نظر در تعریف شعر
در حقیقت باید گفت که تعاریف بسیاری در این زمینه وجود دارد که از همان گذشته‌های دور، گاه با هم در تضادند و یکدیگر را نقض می‌کنند. افلاطون، شعر را از جهت اخلاقی زیان‌آور و ویران‌گر می‌دانست و از دیدگاه معرفت‌شناسانه آن را دور از حقیقت و فاقد ارزش علمی می‌پنداشت. او ارزش زیبایی‌شناسانی ادبیات را در نظر نمی‌گرفت یا ناچیز می‌شمرد و به جای آن از دیدگاه ارزش اخلاقی به ادبیات نگاه می‌کرد. ارسطو برای پاسخ دادن به این شبهات و انتقادات، رسالهٔ فن شعر را به رشتهٔ تحریر درآورد. از دید ارسطو ادبیات، اعم از نثر و نظم و شعر، همچون سایر هنرهای دیگر، بر مبنای دو شالودهٔ اساسی بنیان گرفته‌است. یکی از این شالوده‌ها طبیعت تقلیدگر ذهن و روح انسان است و دیگری نیاز طبیعی‌اش به توازن، هماهنگی و ریتم است. ارسطو عقیده دارد که تکامل هجوسرایی منجر به پیدایش سبک و اوزان خاصی در ادبیات شد که آن را «اوزان ایامبیک» نامیدند و تکامل بعدی آن سبب پیدایش کمدی در ادبیات شد؛ تکامل ستایش‌سرایی منجر به «اوزان هروییک» شد که تکامل بعدی آن به پیدایش حماسه انجامید و سپس شاخه‌ای از حماسه‌سرایی به گونه‌ای خاص رشد کرد و به پیدایش تراژدی منجر شد.
همان‌طور که اشاره شد، در هر دوره‌ای شاعران و منتقدان و پژوهش‌گران سعی در ارائهٔ تعریفی از شعر بوده‌اند و با این همه تفاوتی کلی بر سر تعریف شعر وجود ندارد.
کوروش صفوی در گفتگویی به دشواری برای یافتن تعریفی برای شعر اشاره کرده و می‌گوید: سقراط و افلاطون هردو شعر را نتیجه الهام می‌دانستند، اما ارسطو نخستین کسی بود که سعی کرد قواعدی برای ادب و شعر و آفرینش‌های ادبی کشف کند. «بر اساس تعاریف سنتی» «شعر کلامی است مخیل و موزون» و از دید آن‌ها که حضور وزن را در شعر ضروری نمی‌دانند و اصل موزون بودن را از شعر حذف می‌کنند، شعر کلام مخیلی است که متضمن هنجارگریزی‌های شاعرانه است». اما واقعیت این است که امروز دیگر نمی‌توان «شعر» را به درستی تعریف کرد تا جایی که شاعری چون احمد شاملو معتقد است: «نمی‌توان یک تعریف کلی از شعر به دست داد. تعریفی که بر اساس آن اثیر الدین اخسیکتی و صائب تبریزی و عارف قزوینی و مهدی حمیدی و مهدی اخوان ثالث و نیما یوشیج یکجا شاعر شناخته شوند».
تاریخچهٔ شعر پارسی پیش از اسلام
آنچه می‌توان گفت و باید گفت این است که شعر ایرانی براساس سندهای موجود به روزگار زردشت می‌کشد و از گاتاها که سرودهای مذهبی ایران باستان است و در انتساب آن‌ها به زردشت هیچ تردیدی نیست آغاز می‌شود و پس از آن دیگر قسمت‌های اوستاست و منظومه‌های دیگری که به زبان پهلوی ساسانی و پهلوی اشکانی پیدا شده‌است؛ مانند درخت آسوریک و یادگار زریران و جاماسب‌نامه.
پیدایش شعر پارسی در دوره اسلامی
نخستین شاعران پارسی‌سرا (مراد از پارسی در اینجا فارسی دری و در مقابل فارسی میانه است) در دربار یعقوب لیث صفاری پدیدار شدند. اگرچه نمونه‌هایی از شعر به زبان پارسی دری، پیش از این دوران وجود دارد؛ ولی بررسی آن‌ها مشخص می‌کند که در زمان سروده شدنشان شعر پارسی هنوز قوام نیافته‌بود؛ چرا که وزن آنان به‌طور مطلق عروضی نیست. در اینجا نمونه‌ای از این‌گونه اشعار (که تعدادشان انگشت شمار است) می‌آوریم. این قطعه شعری نگاشته‌شده در آتشکده کرکوی واقع در سیستان است:
محمد سگزی و بسام کرد از سرایندگان دربار یعقوب و از جمله نخستین سرایندگان شعر پارسی هستند. باید گفت شعر در دوره اسلامی پس از وقفه‌ای چند صد ساله با الفبای عربی پدید آمد. ادبیات فارسی دری بیشتر در مناطق شرقی و شمال شرقی؛ یعنی در سیستان و خراسان و فرارود (ماوراءالنهر) پا گرفت و در دوره سامانی در قلمرو شعر و نثر استقرار و گسترش یافت. در قلمرو شعر و شاعری، شاعران بزرگی چون رودکی، شهید بلخی، ابوشکور بلخی و اندکی بعد فردوسی نقش‌آفرینی کردند.
سبک‌های شعر کهن پارسی
این تقسیم‌بندی از ملک الشعرای بهار است و هنوز هم نزد ادیبان رایج است و معتبر. سعید نفیسی نیز در برابر این تقسیم‌بندی، سبک‌های شعر پارسی را برمبنای مکاتب ادبی اروپا طبقه‌بندی کرده‌است. تقسیم‌بندی‌های دیگر نیز می‌توان یافت که در آن رون شعر نو و معاصر نیز مورد توجه قرار گرفته‌است.
شعر نو
موسیقی و آهنگ شعر محدود به قالب عروضی و بحر شعر نیست بلکه در نوع پیوستگی کلمات با یکدیگر و ایقاع‌های شعر، موسیقی شگفت‌انگیزی احساس می‌شود که کم از موسیقی و وزن شعر نیست. زیرا شعر دو موسیقی دارد: خاستگاه این دگرگونی در شعر پارسی را باید پیرو تحولات اجتماعی در دوران جنبش مشروطه‌خواهی دانست که بنیاد جامعه را دگرگون ساخت.
بعدها احمد شاملو با ایجاد تغییراتی در شعر نو سبک جدیدی ایجاد کرد که به شعر سپید یا شعر شاملویی معروف گردید، با این تفاوت که در این سبک از شعر، وزن به‌طور کلی حذف گشته:
از نمونه‌های قدیمی و جدید این اشعار می‌توان به نمونه‌های زیر اشاره کرد:
دهانت را می‌بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم
دلت را می‌پویند مبادا شعله‌ای در آن نهان باشد
روزگار غریبی است نازنین…
از احمد شاملو
منابع
آنات اولین پایگاه تخصصی شعر ایران آنات
بلاستولاسیون
بلاستولاسیون ، مرحله‌ای از تکوین اولیه رویانی است که منجر به تولید بلاستولا می گردد. بلاستولا (از یونانی βλαστός با تلفظ blastos به معنای جوانه‌زنی) کره توخالی از سلول‌ها به نام بلاستومر است که حفره پر از مایع بلاستوسل را دربر می‌گیرد. تکوین رویانی از بارورسازی سلول تخم توسط اسپرم آغاز شده، سپس سلول تخم به زیگوت تبدیل شده و زیگوت نیز با تسهیم تبدیل به مورولا می گردد. تنها زمانی که تشکیل شده، رویان اولیه تبدیل به بلاستولا می گردد. بلاستولا قبل از گاسترولا که لایه‌های زایا را تشکیل میدهد، به‌وجود می آید.
طی بلاستولاسیون، فعالیت قابل توجهی در رویان اولیه رخ می دهد تا قطبیت سلولی، تمایز سلولی، تشکیل محور و تنظیم بیان ژن صورت پذیرد. در بسیاری از جانورانی چون دروزوفیلا و زنوپوس، گذار میان بلاستولایی (MBT)، مرحله‌ای حیاتی در تکوین است که طی آن، mRNA مادری تجزیه شده و کنترل تکوین به رویان سپرده می گردد. بسیاری از برهمکنش‌های بین بلاستومرها به بیان کادهرین، به‌خصوص E-کادهرین در پستانداران و EP-کادهرین در دوزیستان وابسته است.
مطالعه‌ی بلاستولا و تمایز سلولی، پیامدهای زیادی در تحقیقات سلول‌های بنیادی و فناوری کمک‌باروری دارد. در زنوپوس (Xenopus)، بلاستومرها به صورت سلول‌های بنیادی پرتوان رفتار کرده که در چندین مسیر، بسته به نوع پیام‌رسانی سلولی، به سمت پایین مهاجرت می کنند. با دستکاری پیام‌های سلولی طی مرحله بلاستولای تکوین، بافت‌های مختلفی ممکن است شکل بگیرند. این توانایی را می توان در پزشکی ترمیمی، برای درمان بیماری ها و آسیب‌ها به کار برد. لقاح in vitro شامل کاشت (لانه گزینی) یک بلاستولا در رحم مادر است. لانه‌گزینی سلولی بلاستولایی را می توان جهت درمان ناباروری بکار برد.
سرخ گزی (ایرندگان)
سرخ گزی روستایی در دهستان کهنوک بخش ایرندگان شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۴۷ نفر (۸۹خانوار) بوده‌است.
اداره معاضدت قضائی
ادارهٔ معاضدت قضائی یکی از زیرمجموعه‌های کانون وکلای دادگستری در ایران است که وظیفهٔ آن ارائهٔ خدمات وکالتی و مشاورهٔ حقوقی رایگان به افراد نیازمندی است که توانائی پرداخت حق‌الوکالهٔ وکیل دادگستری را ندارند. این اداره که بدون دریافت بودجهٔ دولتی و با هزینه و توسط وکلای دادگستری اداره می‌شود، از سال ۱۳۱۵ و هم‌زمان با تصویب قانون وکالت صورت قانونی به خود گرفته و در حال فعالیت می‌باشد.
تاریخ‌چه
با تصویب قانون وکالت در سال ۱۳۱۵، ارائهٔ خدمات معاضدتی در بند ۲ ماده ۱۹ قانون مزبور رسماً از جمله وظایف کانون وکلای دادگستری پیش‌بینی گردید:
همچنین مطابق بند ۲ مادهٔ ۱۹، مقرر گردید سازوکار معاضدت قضائی در نظام‌نامه‌ای (آئین‌نامه) که وزارت عدلیه تنظیم و تصویب می‌نماید مشخص شود؛ نظام‌نامه مذکور در خرداد ماه ۱۳۱۶ رسماً تصویب گردید و مطابق مواد ۳۴ تا ۴۹، خدمات معاضدتی در قالب مؤسسه (اداره) معاضدت قضایی در تهران و ذیل کانون وکلای دادگستری مرکز شکل رسمی به خود گرفت.
خالق‌وردی
خالق وردی، روستایی از توابع بخش گل‌تپه شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران است.شغل اصلی مردم این روستاکشاورزی فرش بافی ودامداری است.کشاورزی این روستا شامل کشت گندم ،جو،سیب زمینی و...می باشد.زبان تکلم دراین روستازبان ترکی آذربایجانی با لهجه همدان می باشد.همسایه های این روستا،روستاهای مخور،انصار،کیتو،  وچور مق می باشندفاصله این روستاتامرکزاستان (شهرهمدان)حدود80کیلومتروتاغارمعروف وزیبای علیصدرحدود40کیلومترمی باشد وهم چنین درفاصله تقریبی 40کیلومتری ازپایتخت قراردارد.0این روستادارای مردمانی بسیار خونگرم،مهربان  ومهمان نوازست. خواهشمند است از حذف، اضافه و تغییر مطالب به طور سلیقه ای خودداری و اضافه کردن مطالب صرفا توسط افراد بومی که اطلاعات آنها موثق می باشد انجام پذیرد.(محمود سعادتی)
جمعیت
این روستا در دهستان مهربان سفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۱۱۳خانوار) بوده‌است.
رمزریال
رمزریال ، رمز ریال ملی ،  رمز پول ملی یا رمزارز ملی یا به اشتباه ارز دیجیتال ملی نوعی رمزارز است که با اعلام مسئولان بانک مرکزی جمهوری اسلامی، انتشار آن بر پایه ریال است، در سال ۱۴۰۱ خورشیدی رونمایی و جایگزین اسکناس خواهد شد.
تاریخچه
در اوایل پاییز ۱۴۰۰ از سوی مسئولان دولتی راه‌اندازی رمز ارز ملی بر پایه ریال مطرح شد و رئیس کل بانک مرکزی نیز اعلام کرد: رمز پول ملی از جمله موارد مهم در دستور کار بانک مرکزی است که زیرساخت و دستورالعمل‌های مربوط به آن تدوین شده و در آینده نزدیک به صورت آزمایشی راه اندازی خواهد شد.
با توجه به اینکه در سال‌های اخیر توجه سرمایه‌گذاران و مردم به رمز ارزها و سرمایه‌گذاری در این بازار به‌منظور حفظ ارزش پول و سرمایه جلب شد و افراد زیادی جلب این حوزه شدند.
ساختار
معاون فناوری‌های بانک مرکزی در تشریح ویژگی‌های رمز ریال ملی می‌گوید که رمز پول ریالی در داخل گوشی قرار می‌گیرد، بانک به عنوان واسط امکان انتقال وجه را فراهم می‌کند، حذف فیزیکی پول و اسکناس از جیب مردم و انتقال آن به ساختار دیجیتالی هدف اصلی است.
البته یکی از ویژگی‌های مهم رمز ریال در مقایسه با اسکناس، سطح امنیت بالای آن است و برخلاف رمز ارزهای معمول مانند بیت کوین طراحی رمز ریال به صورتی است که ردیابی وجوه به‌طور دقیق قابل انجام است و حتی در صورت سرقت اطلاعات رمز ریال و هک گوشی تلفن هوشمند توسط سارقین و هکرها امکان ردیابی آن وجود دارد!
قرار است بانک مرکزی در سال ۱۴۰۱ رمز ریال را منتشر کند.
انتقاد
ریال دیجیتالی هم‌اکنون در کارت‌های بانکی ایرانیان وجود دارد.
قابل ردیابی بودن این رمزارز ویژگی رمزارزهای جهانی را به چالش کشیده و نکته منفی در برابر رمزارزهایی مانند بیت کوین خواهد بود که اصل ایجاد آن را زیر سؤال خواهد برد.
ایالات متحده آمریکا در المپیک
ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک توانسته‌است که تاکنون ۲۴۰۰ مدال در بازی‌های المپیک تابستانی و ۲۵۳ مدال در بازی‌های المپیک زمستانی کسب کند. بیش‌ترین ورزش‌هایی که تاکنون آمریکا توانسته از طریق آن‌ها مدال کسب کند به ترتیب دو و میدانی و شنا بوده‌است.
ایاهول
ایاهول (به انگلیسی: Aiahole) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
مسجد کبود (مزار شریف)
مسجد علی بن ابی‌طالب، معروف به مسجد کبود در مزار شریف در شمال ولایت بلخ افغانستان واقع شده و یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی در افغانستان و مرکز جشن نوروز در شمال افغانستان است. با وجود اینکه به اعتقاد اکثر شیعیان مقبرهٔ علی بن ابی‌طالب در شهر نجف عراق به خاک سپرده شده، اما روایاتی اسطوره‌ای حکایت از آن دارند که پیکر وی پنهانی به شمال بلخ منتقل شده و توسط ملایی در قرن ششم هجری به کشف رسیده‌است. در ۵۳۰ هجری، احمد سنجر بارگاهی را در این مکان بنا کرده که احتمالاً در زمان حمله مغول در ۶۱۷ تخریب شده‌است. حرم فعلی توسط سلطان حسین بایقرا در ۸۸۵ هجری ساخته و پس از آن بارها مورد مرمت و نوسازی قرار گرفته و موجب پیشرفت چشمگیر شهر و تبدیل آن به مرکز ولایت شده‌است. همه ساله صدها هزار زائر برای ادای احترام به این بارگاه می‌روند.
پترزبورگ (رمان)
«پترزبورگ» یا «پطرزبورگ» (Petersburg) یک کتاب از نوع رمان است. داستان پطرزبورگ در دوره‌ی کوتاه اما پرفراز و نشیبی در سال ۱۹۰۵ میلادی و در پایتخت روسیه، سن پطرزبورگ، شکل می‌گیرد. رمان پطرزبورگ نمایی است از تصاویر و احساسات؛ پنجره‌ای است در غرب و رو به شرق؛ نمادی است از ابهام و تناقض شخصیت‌های روسی داستان. در این رمان تاریخ، فرهنگ و سیاست در کنار هم قرارگرفته و درهم آمیخته‌اند. پطرزبورگ تلاشی است برای کشف هویت یک شهر و درنهایت پی بردن به هویت یک کشور و در آن هم گزارش‌های هواشناسی، اخبار روز، اخبار دنیای مد و فن و نیز مسائل روان‌شناختی را می‌توان یافت.
مسجد کبود (مزار شریف)
جابه‌جایی پیکر علی بن ابی‌طالب از نجف به بلخ
چون ابومسلم مروزی خراسانی در رمضان سال ۱۲۹ برابر بهار سال ۱۲۶ خورشیدی، به طرفداری خاندان نبوت از روستای سفید مرو، قیام نموده و با کارگزاران بنی‌امیه جنگید، مرتب پیش می‌رفت و چون بنی‌امیه داشتند می‌شکستند، او به امام جعفر صادق پیشنهاد کرد که اگر صادق به مسند خلافت راغب باشد، ابومسلم می‌تواند شرایط آن را برایش مهیا کند.
جعفر صادق در پاسخ گفت: «که از ما هر کس خروج کرده، به درجهٔ شهادت رسیده بنابراین ما را به فرمان‌روایی و خلافت رغبتی نیست، و به پیک فرمودند به ابومسلم بگو اگر می‌خواهد در این خاندان خدمت شایسته‌ای به‌جا آورَد، کالبد مبارک جد بزرگوارم را که در صندوقی در نجف اشرف مدفون است، به بلخ برَد، تا پس از آن که فتنهٔ بنی‌امیه فرونشیند و دولتشان ورافتَد، به مدینهٔ برده شود، و مقصود حضرت این بود که اگر جنگ به درازا کشد و برخی شهرها دست به دست بگردد، پیکر مطهر از دست‌برد بنی‌امیه محفوظ باشد و در جای دور امنی گذاشته شود».
پترزبورگ (رمان)
نوشتن شدن پترزبورگ توسط بلی
نکته‌ی حائز اهمیت درباره‌ی این رمان آن است که دو نسخه از آن وجود دارد؛ نسخه‌ی اصلی که در سال ۱۹۱۶ انتشار یافت و نسخه‌ی دیگری که در سال ۱۹۲۲ روانه‌ی بازار شد. نسخه‌ی دوم این رمان به‌طورجدی توسط نویسنده ویرایش شد و بخش‌های قابل‌توجهی از آن حذف گردید تا مطالعه‌اش برای خواننده راحت گردد. آندی بیه‌لی بخش زیادی از قسمت‌های تجربی کتاب را حذف نمود و در عوض ساختارهای واضح‌تر را به متن افزود. نسخه‌ی کوتاه‌تر کتاب چیزی حدود ۳۸۰ صفحه طول دارد و نسخه‌ی طولانی‌تر آن ۵۷۰ صفحه است. به همین دلیل مطالعه‌ی نسخه‌ی اصلی رمان پترزبورگ بیشتر توصیه می‌شود.
مسجد کبود (مزار شریف)
جابه‌جایی پیکر علی بن ابی‌طالب از نجف به بلخ
چون این دستور به ابومسلم رسید، به عیاران کارآزموده‌اش فرمود که به این کار بشتابند و ایشان آن صندوق را پنهانی از نجف برداشته با شتر به مرو شاه‌جهان بردند و در محلی موسوم به کوه نور گذاشته و از آنجا به کلف آورده و بعداً وارد بلخ کردند، و در آبادی خواجه خیران -که در خاور بلخ و سه فرسنگی‌اش واقع است- مخفیانه به خاک سپردند، و لوحی نیز رویش نهادند.
بعدها به واسطهٔ سرگرمی ابومسلم به جنگ، و قلع‌وقمع بنی‌امیه و سرانجام دادن امور خلافتی در ابتدای دولت بنی‌عباس و قتل نابهنگامش موضوع انتقال جسد یا اظهار و اعلان جای دفن در بلخ ممکن نشد، و مدفن پنهان بود.
پترزبورگ (رمان)
دورنمایه این رمان پترزبورگ
گرچه رمان با لحنی کلاسیک و هزل گونه آغاز می‌شود، داستان خانواده‌ی آلبئوخوف در سال ۱۹۰۵ در شهر سنت پترزبورگ به‌مرور تغییر می‌کند و با دست گذاشتن بر تناقض‌ها دمدمی‌مزاجی‌های شخصیت‌ها تبدیل به داستانی می‌شود که هدف اصلی‌اش کاویدن روان انسان‌هاست. اتفاقات دنیای حقیقی و بیرون از کتاب به‌تدریج در غباری از سردرگمی و غوغای درونی شخصیت‌های داستان، محو می‌شود. شاید کمی درگیر شدن با داستان برای خواننده دشوار باشد و مطالعه‌اش زمان زیادی طلب کند. دلیل، آن است که نباید در جستجوی ساختاری منسجم باشیم و سعی کنیم اتفاقت داستان را در ذهن خود به یکدیگر پیوند دهیم؛ تنها در این صورت است که متوجه استعداد و هنر نویسنده می‌شویم و آن را تحسین می‌کنیم.
مسجد کبود (مزار شریف)
هویدا شدن آرامگاه
هنگامی که در زمان هارون‌الرشید طبق گفتهٔ پیر معمر که به هارون اظهار داشت، معلوم شد که جسد در نجف مدفون بوده، هارون بارگاهی در آن‌جا ساخت و مردم متوجه بدانجا گردیدند، از این رو نام بلخ ظهوری نیافت، و آن روی‌داد فراموش شد.
پس از پیدایش دفتر ابومسلم و کشف خواب بزرگان، سلطان سنجر از مرو پایتخت خود به امیر قماج، والی بلخ، دستور داد که موضوع را بپژوهَد و کنج کاوَد، او نیز با وجود مخالفت برخی دانایان بلخ و انکار وجود نسا در آن‌جا به قریهٔ خیران آمده و در روی پشته‌ای که به نام تل علی معروف بود، شروع به کاوش کردند. پس از اندکی کندوکاو به گنبد کوچکی با دریچهٔ پولادین و قفل نقره برخوردند و خیلی شادمان شدند، و با جمعیت علما گشودندش و توی حجره رفتند، صندوقی پولادین دیدند که رویش قرآنی به خط کوفی بر پوست آهو همراه با شمشیری بزرگ و سنگی بود و بر سنگ نوشته‌بودند: «هذا قبر ولی‌الله علی اسدالله». سپس صندوق را باز کردند، بدن علی را دیدند تر و تازه، حتی ناخنها و مویها کاملاً صحیح و آثار زخم نیز بر پیشانی نمایان بود. برخی که مشاهده و زیارتش کردند از هوش رفتند.
مردم از این قضیه مهم غریو و فریاد تکبیر و شادی بلند نمودند و نذرها و نیازها تقدیم کردند و چون خبر به سلطان سنجر رسید او نیز برای عتبه‌بوسی حرکت کرد و پنجاه هزار دینار زر سرخ پیش‌کش آن‌جا و خادمانش نمود. وی خواست صندوق را با خود به مرو برد و آن‌جا به خاک سپارد و بارگاهی بسازد، ولی دانایان و همهٔ مردم جدّاً مانع شده و درخواستند در همان‌جا بماند. او هم از تصمیمش منصرف شد و ساختمان کوچکی خشتی در آن‌جا نموده تصمیم داشت بارگاه بسیار باشکوهی برایش بسازد، ولی به واسطهٔ گرفتاری به جنگ و اسارت در دست غزان و کدورت بسیار نتوانست و در سال ۵۳۵/۳۶ خورشیدی درگذشت.
ویران شدن بارگاه
در زمان چنگیزخان که در همهٔ شهرهای ایران کشتار و تاراج زیادی کردند و به اماکن مذهبی توهین‌ها وارد آوردند و حرمت‌ها شکستند، مردم بلخ را هم کشتار جمعی نمودند. بعضی از اهالی آن‌جا برای این که توهینی به محل دفن علی وارد نشود، ساختمان سنجر را ویران نموده و آثار و نشاه‌ها را از میان بردند و آن مکان را به نام پیشینش، تل علی یاد می‌کردند و به این ترتیب باز نامش محو شد، و شهر بلخ هم بعداً روی آبادی ندید.
باز آشکار شدن آرامگاه و بنای شهر مزار شریف
سال ۸۵۹/۶۰ ه‍.ش طبق آنچه در حبیب‌السیر و روضةالصفا نیز نوشته شده، هنگام پادشاهی سلطان حسین بایقرا که امیر بایقرا برادرش حکومت بلخ را داشت، شمس‌الدین محمد از نوادگان بایزید بسطامی از کتاب‌خانهٔ ملتان هند تاریخی بدست آورد که زمان سلطان سنجر نوشته شده و ماجرای مدفن علی را نیز شرح داده بود. شمس الدین محمد به میرزا بایقرا ارایه‌اش داد و او مِهان را گرد آورد. او با حضورشان آغاز به کاویدن کردند تا آن که در همان تل آثار را دیدند و سپس سنگ قبر نمایان شد که نوشته بود: «هذا قبر اسدالله الغالب اخ رسول‌الله علی ولی‌الله» و فریاد و غریو شادی مردم بلند شد.
میرزا بایقرا خدمت سلطان حسین پیکی فرستاد. سلطان نیز وزیر خود امیر علیشیر را برای پژوهیدن فرستاد واو پس از زیارت آن مکان و برگشتش به هرات موضوع را تأیید نمود و سلطان حسین به زیارت آن‌جا حرکت کرد و غلتان غلتان و با گریه‌وزاری برای زیارت آمد و اشعاری که سروده‌بود، خواند که تَهَش این است:
و بیماری بادکُنجش برطرف شد، سپس خواست صندوق را به هرات برد ولی استخاره موافقت نکرد و دانایان هم نقل آن را توهین و حرمت‌شکنی دانسته، اجازه ندادند. در پی آن سلطان حسین آغاز به ساختن گنبد و بارگاهی در آن‌جا کرد، و ابتدای وضع ساختمان کنونی را او انجام داد. او برای آبادانی آن‌جا ساختمان‌هایی کرد و بازاری درست کرد و صد خانوار از مِهان هرات را بدان‌جا فرستاد، و جویی از رودخانهٔ بلخ جدا ساخته و بدان‌جا آورد که «نهر شاهی» نامیده گردید و آن را وقف بر روضهٔ فرخنده نمود و تولیت و سرپرستی را به سید تاج‌الدین اندخوئی واگذار کرد، و نهر خضرآباد هم که سلطان سنجر وقف کرده‌بود و پس از آن از بین رفته‌بود را باز کنده و آب آورد. مردم نیز از اطراف بدان‌جا روی آورده و ساختمان‌های زیادی ساختند و شهر بزرگی شد و به مزار شریف مشهور گردید.
تعمیرات پسین
سپس نیز شاهان تعمیرات و موقوفاتی کردند، از جمله عبدالمؤمن خان بن عبدالله خان ازبک یازدهمین امیر شیبانی، گنبدی ساخت. ولی محمد خان بن جانی خان دومین امیر دودمان جانی که حدوداً از ۱۰۱۴ تا ۱۰۱۷ پادشاهی کردند، آرایش‌هایی در ساختمان‌ها و داخل روضه و نیز باغ‌هایی ساختند. در زمان محمد مقیم خان بن سبحانقلی خان -حاکم بلخ- زمین‌لرزه‌ای رخ داد و گنبد واپاشید و او باز به حالت کنونی‌اش درست کرد. کاشی کاری‌اش نیز از سال ۱۲۸۷ در زمان حکومت امیر علم خان به دست استاد سمیع سمرقندی آغاز شد، و امیر به گونه‌ای که آمده، می‌نویسند، شیعه بوده و تاریخش را نیز نوشته و ماده‌تاریخ در شعر آخر و این است:
ولی بکش «دل» از او زان‌که دل به جانان داد
عبارت «علم غلام علی» در شمار ابجد، ۱۳۲۱ بوده، و «دل» که ۳۴ است باید از آن کم شود برابر ۱۲۸۷ می‌شود. چند ماده‌تاریخ دیگر نیز در اطراف نوشته شده‌است.
امیر عبدالرحمن خان نیز تعمیراتی در آن نمود و با خود نذر کرده‌بود که اگر پادشاهی بش رسد، نشان پادشاهی و رسمی خود را شکل مسجد و روضهٔ خجسته بگزیند، و در پس نیز که به زیارت رفت، زیارت‌نامهٔ مفصلی خواند و دستور داد همان را روی دو تخته مس تراشیدند و جلو درهای ورودی نصب کردند -که اکنون نیز در آن‌جا هست-.
محمد ظاهرشاه پادشاه اخیر افغانستان نیز سال ۱۳۱۹ نوسازی‌ها و تزییناتی در ایوان ورودی و دیگر بخش‌ها انجام داد.
کلاً همهٔ شاهان و میران افغان و همهٔ مردم افغان تا کنون نسبت بدان مکان ابراز علاقه کاملی کرده‌اند، چنان‌که حاج ملا علی گنابادی نورعلیشاه ثانی پس از مسافرت و گردش هفت ساله‌اش -که مدتی هم در آن‌جا به سر برده‌بود- نقل کرده که زنان ترکمن از پیرامون بچه‌های بیمارشان را بر پشت گرفته و برای زیارت و طواف می‌آمدند و می‌گفتند: سخی شاه مردان اوقلیم شفا وردی یعنی '''ای سخی شاه مردان! فرزندم شفا ده!''' و اتفاقاً شفا هم داده می‌شد!
سطور فوق نگاشته‌ای است از حاج سلطان حسین تابنده گنابادی (رضا علیشاه) قطب صوفیان نعمت‌اللهی سلطانعلی شاهی (وفات ۱۳۷۱ شمسی) که در اواخر دههٔ چهل خورشیدی به مزار شریف سفری داشته‌است و حاصل سفر و مطالعات خود را طی یک گزارش در اردی‌بهشت ماه سال ۱۳۳۹خورشیدی در شمارهٔ نخست از دورهٔ چهارم نشریهٔ «مجموعهٔ حکمت» که در شهر قم نشر می‌یافته، منتشر کرده‌است. او کتابی نیز به نام گردش در افغانستان و پاکستان دارد.
در سال ۱۳۹۶ با تصمیم مقامات محلی بلخ و کمیسیون ساخت مسجد نو، مسجد قدیمی روضه شریف که در سال ۱۳۳۶ و با گنجایش ۲ هزار نفر ساخته شده بود برای افزایش گنجایش به هفت هزار نفر تخریب شد. آغاز ساخت مسجد نو به مساحت ۴۵۰۰ متر مربع و با گنجایش ۷۵۰۰ نفر در آغاز سال ۱۳۹۶ از سوی رئیس‌جمهور افتتاح شد. مقامات ادعا کرده‌اند که محراب این مسجد که در واقع دروازه غربی روضه شریف هست و بیش از ۱۴۰ سال قدمت دارد نگهداری می‌شود.
مسجد کبود کنونی
بارگاه از کاشی ساخته شده و در میان صحن فراخی با چهار در بزرگ قرار دارد که همه از کاشی است. صحن هم چهار در، در هر چهار سو و روبه‌روی هم دارد، که هر کدام رو به خیابانی گشوده می‌گردد. توی روضه نیز با ایوانش نقاشی دارد که به فرمان محمد ظاهرشاه انجام شده و در جلو درهای ورودی رواق فراخ سقف پوشیده‌ای است که برای مسجد بنا شده، و نماز جماعت آن‌جا گزارده می‌گردد. ضریح هم خیلی بزرگ و دراز است و زیارت کنندگان با نهایت فروتنی و افتادگی برای زیارت بدان‌جا می‌آیند. در قسمت قبلهٔ ضریح قرآن‌های فراوانی برای قاریان گذاشته شده‌است و هنجار روضه این است که سر مغربی، پس از گزاردن نماز مغرب درها را می‌بندند و پگاه باز می‌کنند، و کل شب بسته‌است.
آندرا دی
کاساندرا مونیک (Cassandra Monique) شناخته شده با نام آندرا دی یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
مسجد کبود (مزار شریف)
آرامگاه نجف اشرف
از قول اول هم معلوم می‌شود که ظهور قبر در زمان منصور بوده نه پیش از بنی‌عباس و در آن هنگام بنی‌امیه ورافتاده‌بودند، و خطر نبش گور در میان نبود؛ همچنین انتخاب بلخ که از مدینه بسیار دور است، با قصد این‌که باز نسا را به مدینه برگردانند، بعید به نظر می‌رسد.
نظرات دیگر
گفته‌های دیگری هم در این باره یاد شده، چنان‌که در سلطنةالحسین آمده، بعضی گمان کردند که در دارالاماره کوفه دفن شده و بعضی از عامه گفتند که جنازه را در تابوتی با شتر به طرف مدینه حمل کردند که در آن‌جا دفن کنند ولی شبی شتر در راه گم شد و کسی بر او دست نیافت و گفتند که در پس ابرها پنهان شد و بعضی ذکر کردند که حضرت را در صندوقی نهاده و بر شتر سوار کردند و شتر را رها نمودند و او به بلاد طی رفت، مردم که آن را دیدند گمان مالی به صندوق بردند و آن را دفن نمودند که اگر صاحبش پیدا شود به او مسترد دارند و شتر را نحر کردند و خوردند و این قول را بنی‌امیه معتقد بوده و آن را شهرت دادند که ولید در این باب گفته:
و نیز یاد کنند که در تازگی مزاری برای علی در چهارجوی بخارا بعض عامه می‌ساختند و بیست سال است که پیدا شده و چند سال قبل مشغول عمارت صحن بودند و در هند نیز مزار علی هست و بعضی هم مزار بابانانک را از آن علی دانند.
آورده‌اند که امام عبدالله از فقهای مسلم بلخ، در این مسئله مخالفت کرده و گفته‌بود که: «آوردن جسد حضرت شاه مردان با این همه راه دور، از امکان بعید بوده و چنان‌که مشهور است قبر حضرت شاه در کوفه یا در آمل یا در کرخ بغداد یا در نجف یا در عدن خواهد بود.».
در پاورقی آن می‌نویسند: «غیر از این مقامات در بعضی مواضع دیگر هم به نام حضرت شاه آثار و عمارات موجود است، و مسلمین از اعتقاد راسخی که به جناب شاه ولایت دارند، آن مقامات را به اسم قدمگاه شاه مردان یا زیارت سخی و غیره احترام می‌کنند. از آن جمله یک موضع در شمال مغرب شهر حالیهٔ کابل نیز موجود و موسوم به زیارت شاه مردان است» و بعداً می‌نویسد: «ولی این مقامات در حقیقت مربوط به شاه مردان نیست بلکه خرقهٔ حضرت رسول (ص) را هنگام عبور از کابل در سال ۱۱۸۲ توسط شاه بابا در آن‌جا گذاشته‌بودند و بعداً شرح آن را در آن‌جا ذکر می‌کند.»
پیتر پل روبنس
پتر پل روبنس (Sir Peter Paul Rubens ؛ ۲۸ ژانویه ۱۵۷۷–۳۰ مه ۱۶۴۰) نقاش مشهور سبک باروک فلمانی در سدهٔ ۱۷ میلادی بود.
زندگی‌
او در وستفالی در آلمان امروزی به دنیا آمد و بیشتر دوران کارش را در شهر آنتورپ (در ناحیهٔ فلاندر، در بلژیک کنونی) به سر برد. موضوع کارهای او بیشتر پرتره، منظره و صحنه‌های تاریخی-مذهبی را در بر می‌گیرد. کشتار بی‌گناهان، یکی از نقاشی‌های او که برگرفته از داستانی از انجیل متی است، در سال ۲۰۰۲ به مبلغ ۴۹٫۵ میلیون پوند به فروش رفت که بالاترین قیمت برای آثار استادان قدیم نقاشی است.
دوران کودکی
یتر پل روبنس در سیگن در وستفالیا ، در امپراتوری مقدس روم ، در 300   کیلومتری آنتورپ  به دنیا آمد. او ششمین فرزند یان روبنس ( 1530 - 1587 )، یک وکیل پروتستان موفق بود که در سال 1562 به عنوان رئیس شهر آنتورپ منصوب شد ، و ماریا پیپلینکس ( 1537 - 1608 )، دختر یک تاجر ملیله بود. پدر و مادرش در سال 1568 آنتورپ ( هلند اسپانیایی ) را ترک کردند تا از آزار و شکنجه پروتستان ها در هلند اسپانیا توسط دوک آلبا در طول دوره 2017 بگریزند.شورش گدایان ، مظنون شدن یان روبنس به همدردی کالوینیست ها  . یان روبنس مشاور حقوقی ویلیام اورنج شد و بنابراین در سال 1570 به دربار زیگن نقل مکان کرد. به دلیل رابطه او با آن از ساکسونی ، همسر دوم ویلیام اورنج که با او یک دختر به نام کریستین فون دیز (که گیوم او را نخواهد داشت) داشت. تشخیص)، متولد شده در22 اوت 1571یان روبنس تا سال 1573 در قلعه دیلنبورگ زندانی بود و آزادی او به دلیل  همسرش بود.
روبنس ده سال اول خود را در زیگن گذراند. یان روبنس پس از انکار پروتستانتیسم برای کاتولیک ، احتمالاً پسرش را قبل از مرگش در سال 1587 به مذهب کاتولیک تعمید داد. ماریا و سه فرزندش پیر پل، بلندین ( 1564 - 1606 ) و فیلیپ ( 1574 - 1611 ) سپس در کلن ساکن شدند. در سال 1589 ، دو سال پس از مرگ پدرش، روبنس و مادرش به آنتورپ بازگشتند. مادرخوانده او کریستین دپینوی ، کنتس لالاینگ و همسر فرماندار تورنای است.، جایی که او پس از تحصیل در مدرسه لاتین Rumoldus Verdonck به عنوان صفحه وارد شد و در آنجا لاتین و یونانی را  . در خانه مادرخوانده اش بود که روبنس شروع به کپی کردن نقاشی های موجود در خانه او، به ویژه ورونزها کرد، و امید خود را به لباس و بازوهای وکالت رها کرد.
زندگی اولیه
باغ Rubenshuis در آنتورپ طراحی شده توسط Rubens روبنس در سیگن در خانواده یان روبنس و ماریا پایپلینکس به دنیا آمد. پدرش که یک کالوینیست بود و مادرش در سال 1568 پس از تشدید آشفتگی مذهبی و آزار و شکنجه پروتستان ها در دوران حکومت هابسبورگ هلند توسط دوک آلبا از آنتورپ به شهر کلن گریختند. روبنس در کلن در کلیسای سنت پیتر غسل تعمید داده شد.
یان روبنس مشاور حقوقی (و معشوقه)  از ساکسونی ، همسر دوم ویلیام اول اورنج شد و در سال 1570 در دربار او در سیگن مستقر شد و پدر دخترش کریستین بود که در سال 1571 به دنیا آمد. پیتر پل روبنس در سال 1577 به دنیا آمد. خانواده در سال بعد به کلن بازگشتند. در سال 1589، دو سال پس از مرگ پدرش، روبنس به همراه مادرش ماریا پیپلینکس به آنتورپ نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان یک کاتولیک بزرگ شد.
مذهب نقش برجسته ای در بسیاری از آثار او داشت و روبنس بعداً به یکی از صداهای برجسته سبک نقاشی کاتولیک ضد اصلاحات تبدیل شد  (او گفته بود "شور من از آسمان می آید، نه از تفکرات زمینی"). [ نیازمند منبع ]
کارآموزی
پرتره یک محقق جوان ، 1597 در آنتورپ، روبنس تحصیلات اومانیستی رنسانس را دریافت کرد و ادبیات لاتین و کلاسیک را مطالعه کرد. در چهارده سالگی شاگردی هنری خود را نزد توبیاس ورهات آغاز کرد. متعاقباً زیر نظر دو تن از نقاشان برجسته شهر، آدام ون نورت و اتو ون وین ، نقاشان متوفی منریست مطالعه کرد. بسیاری از اولین آموزش های او شامل کپی کردن آثار هنرمندان قبلی، مانند حکاکی های هانس هلبین جوان و حکاکی های مارکانتونیو ریموندی پس از رافائل بود. روبنس تحصیلات خود را در سال 1598 به پایان رساند و در آن زمان وارد دانشگاه شدانجمن سنت لوک به عنوان یک استاد مستقل.
ایتالیا (1600–1608)
در سال 1600 روبنس به ایتالیا سفر کرد. او ابتدا در ونیز توقف کرد ،  و در آنجا نقاشی‌هایی از تیتیان ، ورونز ، و تینتورتو را دید ، قبل از اینکه در مانتوآ در دربار دوک وینچنزو اول گونزاگا مستقر شود. رنگ‌آمیزی و ترکیب‌بندی‌های ورونز و تینتورتو تأثیر فوری بر نقاشی روبنس گذاشت و سبک متاخر و بالغ او عمیقاً تحت تأثیر تیتیان قرار گرفت. با حمایت مالی دوک، روبنس در سال 1601 از راه فلورانس به رم سفر کرد. او در آنجا هنر کلاسیک یونانی و رومی را مطالعه کرد و از آثار استادان ایتالیایی کپی کرد. رامجسمه‌سازی هلنیستی لائوکون و پسرانش و همچنین هنر میکل آنژ ، رافائل و لئوناردو داوینچی بر او تأثیرگذار بود. او همچنین تحت تأثیر نقاشی‌های اخیر و بسیار ناتورالیستی کاراواجو قرار گرفت. سقوط فایتون ، 1604، گالری ملی هنر ، واشنگتن، دی سی
روبنس در سال 1603 برای یک مأموریت دیپلماتیک به اسپانیا سفر کرد و هدایایی را از گونزاگاها به دربار فیلیپ سوم تحویل داد. در آنجا، او مجموعه های گسترده رافائل و تیتیان را که توسط فیلیپ دوم جمع آوری شده بود، مطالعه کرد. او همچنین یک پرتره سوارکاری از دوک لرما را در طول اقامتش (پرادو، مادرید) کشید که تأثیر آثاری مانند چارلز پنجم تیتیان در مولبرگ (1548؛ پرادو، مادرید) را نشان می‌دهد. این سفر اولین سفری بود که در طول زندگی حرفه ای او ترکیبی از هنر و دیپلماسی بود.
او در سال 1604 به ایتالیا بازگشت و چهار سال بعد در آنجا ماند، ابتدا در مانتوا و سپس در جنوا و رم. در جنوا، روبنس پرتره های متعددی مانند مارکسا بریگیدا اسپینولا دوریا (گالری ملی هنر، واشنگتن دی سی)، و پرتره ماریا دی آنتونیو سرا پالاویسینی، به سبکی کشید که بر نقاشی های بعدی آنتونی ون دایک ، جاشوا تأثیر گذاشت. رینولدز و توماس گینزبرو. مدونا بر روی تاج گل ، همراه با یان بروگل بزرگ، 1619 او کتاب‌هایی را مصور کرد که در سال 1622 با عنوان Palazzi di Genova منتشر شد. از سال 1606 تا 1608، او عمدتاً در رم بود که با کمک کاردینال جاکوپو سرا (برادر ماریا پالاویسینی)، مهمترین مأموریت خود را تا به امروز برای محراب عالی شیک‌ترین کلیسای جدید شهر، سانتا ماریا در سال 2018 دریافت کرد. والیچلا که با نام Chiesa Nuova نیز شناخته می شود.
موضوع قرار بود سنت گرگوری بزرگ و قدیسان مهم محلی باشد که نمادی از باکره و کودک را می پرستند. نسخه اول، یک بوم منفرد (اکنون در موزه هنرهای زیبا، گرنوبل)، بلافاصله با نسخه دوم بر روی سه صفحه تخته سنگ جایگزین شد که اجازه می دهد تصویر مقدس معجزه آسای "سانتا ماریا در والیچلا" در تاریخ نمایان شود. روزهای مهم جشن توسط یک پوشش مسی قابل جابجایی که توسط هنرمند نیز نقاشی شده است.
تجربیات روبنس در ایتالیا همچنان بر کار او تأثیر می گذارد. او همچنان به نوشتن بسیاری از نامه ها و مکاتبات خود به زبان ایتالیایی ادامه داد، نام خود را به عنوان "پیترو پائولو روبنس" امضا کرد و با حسرت از بازگشت به شبه جزیره صحبت کرد - امیدی که هرگز محقق نشد.
آنتورپ (1609–1621)
روبنس و ایزابلا برانت ، پیچ امین الدوله ، ج. 1609. Alte Pinakothek روبنس با شنیدن بیماری مادرش در سال 1608 تصمیم گرفت از ایتالیا به آنتورپ برود. با این حال، او قبل از رسیدن او به خانه درگذشت. بازگشت او مصادف بود با دوره شکوفایی مجدد در شهر با امضای معاهده آنتورپ در آوریل 1609، که آتش بس دوازده ساله را آغاز کرد. در سپتامبر 1609، روبنس توسط آلبرت هفتم، آرشیدوک اتریش ، و اینفانتا ایزابلا کلارا یوجنیا از اسپانیا ، حاکمان کشورهای پایین ، به عنوان نقاش دربار منصوب شد. او مجوز ویژه ای دریافت کرد تا استودیوی خود را به جای دادگاه در بروکسل در آنتورپ مستقر کند و همچنین برای سایر مشتریان کار کند. او تا زمان مرگ آرشیدوشس ایزابلا در سال 1633 نزدیک بود و نه تنها به عنوان یک نقاش بلکه به عنوان یک سفیر و دیپلمات نیز از او دعوت شد. روبنس زمانی که در 3 اکتبر 1609 با ایزابلا برانت ، دختر شهروند برجسته آنتورپ و اومانیست، یان برانت، ازدواج کرد، پیوندهای خود را با شهر تقویت کرد. فرود از صلیب ، 1618. موزه ارمیتاژ
در سال 1610 روبنز به خانه و استودیو جدیدی نقل مکان کرد که او طراحی کرده بود. اکنون موزه روبنشویس ، ویلای تحت نفوذ ایتالیایی در مرکز آنتورپ، کارگاه او را در خود جای داده است، جایی که او و شاگردانش بیشتر نقاشی‌ها را می‌سازند، و مجموعه هنری شخصی و کتابخانه‌اش، که هر دو از گسترده‌ترین آثار در آنتورپ هستند. در این مدت او یک استودیو با تعداد زیادی دانش‌آموز و دستیار ساخت. مشهورترین شاگرد او آنتونی ون دایک جوان بود که به زودی به چهره‌پرداز برجسته فلاندری تبدیل شد و مکرراً با روبنس همکاری می‌کرد. او همچنین اغلب با بسیاری از متخصصان فعال در شهر، از جمله فرانس اسنایدرز نقاش حیوانات ، که عقاب را به پرومتئوس باند کمک کرد، همکاری می کرد.(حدود 12-1611، تکمیل شده در سال 1618)، و دوست خوبش، نقاش گل، یان بروگل بزرگ. خانه دیگری توسط روبنس در شمال آنتورپ در روستای پولدر دوئل، " هوغویس " (1613/1643)، شاید به عنوان سرمایه گذاری ساخته شد. «خانه بلند» در کنار کلیسای روستا ساخته شده است. خانواده یان بروگل بزرگ ، 1613-1615. موسسه هنر کورتال محراب هایی مانند برافراشتن صلیب (1610) و فرود از صلیب (1611-1614) برای کلیسای جامع بانوی ما به ویژه در تثبیت روبنس به عنوان نقاش برجسته فلاندر در مدت کوتاهی پس از بازگشتش اهمیت داشتند. برای مثال، برافراشتن صلیب ، ترکیب هنرمند از مصلوب شدن تینتورتو برای Scuola Grande di San Rocco در ونیز، چهره‌های پویا میکل آنژ و سبک شخصی روبنس را نشان می‌دهد. این تابلو به عنوان نمونه بارز هنر مذهبی باروک برگزار شده است.
روبنس از تولید چاپ و صفحات عنوان کتاب، به ویژه برای دوستش بالتاسار مورتوس ، صاحب انتشارات بزرگ پلانتین-مورتوس ، استفاده کرد تا شهرت خود را در این بخش از زندگی حرفه ای خود در سراسر اروپا گسترش دهد. در سال 1618، روبنس با درخواست یک امتیاز سه گانه غیرمعمول (شکل اولیه حق چاپ ) برای محافظت از طرح های خود در فرانسه، هلند جنوبی و استان های متحد، یک شرکت چاپ را آغاز کرد. او لوکاس ورسترمن را به خدمت گرفتبرای حکاکی تعدادی از نقاشی‌های اساطیری برجسته‌اش، که روبنز تقدیم‌های شخصی و حرفه‌ای را به افراد برجسته در جنوب هلند، استان‌های متحد، انگلستان، فرانسه و اسپانیا ضمیمه کرد. به استثنای چند قلم کاری ، روبنس چاپ را به متخصصانی سپرد که شامل لوکاس ورسترمن، پائولوس پونتیوس و ویلم پانلز بودند. او تعدادی حکاکی را که توسط کریستوفل جگر آموزش دیده بودند، به خدمت گرفت ، و آنها را با دقت به سبک قوی تر مورد نظر خود آموزش داد. روبنس همچنین آخرین نقوش برجسته چوبی را قبل از احیای این تکنیک در قرن نوزدهم طراحی کرد.
چرخه ماری دو مدیچی (1621-1630)
نوشتار اصلی: چرخه ماری دو مدیچی در سال 1621، ماری دو مدیچی ، مادر فرانسه، به روبنس دستور داد تا دو چرخه تمثیلی بزرگ را برای جشن گرفتن زندگی او و همسرش، هنری چهارم ، برای کاخ لوکزامبورگ در پاریس نقاشی کند. چرخه Marie de' Medici (اکنون در موزه لوور) در سال 1625 نصب شد، و اگرچه او کار روی سری دوم را آغاز کرد، اما هرگز تکمیل نشد. ماری در سال 1630 توسط پسرش لوئی سیزدهم از فرانسه تبعید شد و در سال 1642 در همان خانه ای در کلن که روبنس در کودکی در آن زندگی می کرد درگذشت. پرتره آنا از اتریش ، ملکه فرانسه، c. 1622-1625 پس از پایان آتش بس دوازده ساله در سال 1621، حاکمان اسپانیایی هابسبورگ تعدادی مأموریت دیپلماتیک را به روبنس سپردند. در حالی که در سال 1622 در پاریس برای بحث در مورد چرخه ماری دو مدیچی بود، روبنس درگیر فعالیت های مخفیانه جمع آوری اطلاعات بود که در آن زمان وظیفه دیپلمات ها بود. او برای کسب اطلاعات در مورد تحولات سیاسی فرانسه بر دوستی خود با نیکولا کلود فابری دو پیرس تکیه کرد. بین سال‌های 1627 و 1630، کار دیپلماتیک روبنس به‌ویژه فعال بود، و او در تلاش برای برقراری صلح بین هلند اسپانیا و استان‌های متحد بین دادگاه‌های اسپانیا و انگلیس نقل مکان کرد.. او همچنین به عنوان هنرمند و دیپلمات چندین سفر به شمال هلند داشت.
در دادگاه‌ها گاهی با این نگرش مواجه می‌شد که درباریان نباید در هیچ هنری و حرفه‌ای از دست خود استفاده کنند، اما بسیاری از او به عنوان یک هنرمند استقبال می‌کردند. روبنس در سال 1624 توسط فیلیپ چهارم اسپانیا به مقام هنرمند خصوصی برگزیده شد و در سال 1630 توسط چارلز اول انگلستان به عنوان هنرمند انگلیس شناخته شد. فیلیپ چهارم چند ماه بعد وضعیت روبنس را به عنوان یک شوالیه تأیید کرد. روبنس در سال 1629 مدرک افتخاری کارشناسی ارشد هنر را از دانشگاه کمبریج دریافت کرد. روبنس در سال های 1628-1629 به مدت هشت ماه در مادرید بود. او علاوه بر مذاکرات دیپلماتیک، چندین کار را برای فیلیپ چهارم و حامیان خصوصی انجام داد. او همچنین با کپی برداری از آثار متعدد از جمله سقوط انسان مادرید (1628-1629) شروع به مطالعه مجدد نقاشی های تیتیان کرد. در طول این اقامت، او با دیگو ولاسکز نقاش دربار دوست شد و هر دو قصد داشتند سال بعد با هم به ایتالیا سفر کنند. اما روبنس به آنتورپ بازگشت و ولاسکز بدون او سفر کرد. سقوط انسان ، 1628-29. پرادو، مادرید
اقامت او در آنتورپ کوتاه بود، و او به زودی به لندن سفر کرد و تا آوریل 1630 در آنجا ماند. یک اثر مهم از این دوره تمثیل صلح و جنگ (1629؛ گالری ملی ، لندن) است. این نشان دهنده نگرانی پر جنب و جوش هنرمند برای صلح است و به عنوان هدیه به چارلز اول داده شد.
در حالی که شهرت بین‌المللی روبنس نزد کلکسیونرها و اشراف خارج از کشور در طول این دهه رو به افزایش بود، او و کارگاهش همچنین به کشیدن نقاشی‌های یادبود برای مشتریان محلی در آنتورپ ادامه دادند. تصور مریم باکره (6-1625) برای کلیسای جامع آنتورپ یکی از نمونه های برجسته است.
دهه گذشته (1630-1640)
دهه آخر روبنس در آنتورپ و اطراف آن سپری شد. کارهای عمده برای حامیان خارجی همچنان او را مشغول می کرد، مانند نقاشی های سقفی برای خانه ضیافت در کاخ اینیگو جونز در وایت هال ، اما او همچنین جهت های هنری شخصی تری را کاوش کرد.
در سال 1630، چهار سال پس از مرگ همسر اولش ایزابلا، این نقاش 53 ساله با خواهرزاده همسر اولش، هلن فورمنت 16 ساله ازدواج کرد. هلن در بسیاری از نقاشی‌های خود از دهه 1630، از جمله جشن زهره (موزه Kunsthistorisches، وین)، سه لطف و داوری پاریس (هر دو در پرادو، مادرید) الهام‌بخش چهره‌های جذاب بود. در نقاشی اخیر که برای دربار اسپانیا ساخته شده بود، همسر جوان هنرمند توسط بینندگان در شکل زهره شناخته شد. در پرتره‌ای صمیمی از او، هلن فورمنت در پوشش خز ، همسر روبنس حتی تا حدی از مجسمه‌های کلاسیک الگوبرداری شده است.ونوس پودیکا مانند ناهید مدیچی. جشن زهره
در سال 1635، روبنس ملکی در خارج از آنتورپ به نام Steen خریداری کرد ، جایی که بیشتر وقت خود را در آنجا گذراند. مناظر، مانند Château de Steen با شکارچی (گالری ملی، لندن) و کشاورزان بازگشته از مزارع (گالری پیتی، فلورانس)، ماهیت شخصی‌تر بسیاری از آثار بعدی او را منعکس می‌کنند. او همچنین از سنت‌های هلندی پیتر بروگل بزرگ برای الهام گرفتن در آثار بعدی مانند کرمیس فلاندری (حدود 1630؛ لوور، پاریس) استفاده کرد.
زبان راجستانی
راجستانی یک زنجیره گویشی هندوآریایی است که پیرامون بیست میلیون گویشور آن در راجستان و ایالت‌های همسایهٔ آن در هند و نیز بخش‌هایی از پاکستان می‌زیند.