cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
عبدالکریم سروش
از نگاه منتقدان
بندانگشتی|چپ|110px| دعوای سروش و داوری به نیمه‌ها و اواخر دهه شصت می‌رسد، زمانی که سروش مشغول طرح قبض و بسط دین بود، و داوری بر دیدگاه پوپری سروش خرده می‌گرفت، امری که حکومت را خوش می‌آمد زیرا سروش که خود زمانی ایدئولوگ نظام معرفی شده بود، و در نقد اندیشه [[مارکسیسم|مارکسیستی رایج میان روشنفکران در تلاش بود، این بار در مقام منتقد دین ایدئولوژیک شده، در برابر همان نظام ظاهر شد. آقای داوری خطاب به عبدالکریم سروش می‌گوید: «این پوپر کیست که هم دشمنان انقلاب اسلامی در خارج از کشور اثر او را وسیله مخالفت کرده‌اند و هم در داخل جمهوری اسلامی گروهی برایش سر و دست و پا می‌شکنند و مخالفت با او را مخالفت با مقدسات می‌شمارند». سروش در ۲۳ آذر ۱۳۹۱ در نامه‌ای ضمن مذمت اردکانی و توضیح انتقاداتی که او به «پوپرستیزی» تعبیر می‌کند می‌نویسد: چند روز بعد، بیژن عبدالکریمی مقاله‌ای تحت عنوان «رهبری تمدنی و نه رهبری سیاسی» در پاسخ به این نوشته منتشر کرد.
الف) مشاهده تئوری بار است. ب) معنا (تفسیر) تئوری بار است؛ که از مقدمه الف استخراج شده‌است. ج) پیش فرض‌ها (نظریه‌های پیش زمینه) بسته به زمان هستند و بنابراین متغیر هستند.
نتیجه آن که معرفت دینی یا علم دینی دائماً در حال تغییر و سیلان است. می‌نویسد که این مدعا از چند اشکال اساسی رنج می‌برد. نخست این که برهانی غیر معتبر است و مبتنی بر مقدماتی کاذب است. وی با فرض معتبر بودن این استدلال می‌نویسد: این مدعا و استدلال غیر معتبر است چرا که هیچ راهی وجود ندارد تا مقدمه ب را از مقدمه الف استخراج کنیم. حتی اگر بپذیریم که مشاهده سرشار از تئوری است بسختی می‌توان به این نتیجه رسید که معنا نیز چنین است. علاوه بر این بر اساس نظر جری فودور، به نظر وحید، می‌توان این ادعای کوهنی دکتر سروش را به چالش کشید که مشاهده تئوری بار است. از نگاه فودور و بر اساس تز مودولاریتی، ذهن یک سیستم صرف و پردازشگر تنها نیست بلکه خود ذهن از بسیاری زیر سیستم‌ها تشکیل می‌شود که به نسبت مستقل از هم عمل می‌کنند. این زیر سیستم‌ها به ورودی و خروجی و مبدل تقسیم و سیستم‌های مرکزی تقسیم می‌شوند. مبدل‌ها در بینابین ذهن و جهان قرار می‌گیرند. خلاصه نظر فودور بر خلاف کوهن آن است که پردازشگر حسی تحت تأثیر تئوری‌هایی نیست که جسم ما از باورها در سیستم مرکزی می‌سازد.
محله لاتن
مراکز مهم
نقاط مهم و دیدنیِ موجود در این محله عبارتند از:
ویکتوریا ساموئیلوونا توکاروا
زندگی‌نامه
در سال ۱۹۶۲، تحت حمایت شاعر سرگئی میخالکوف، توکاروا وارد VGIK در بخش فیلمنامه‌نویسی شد، که در سال ۱۹۶۷ از آن فارغ‌التحصیل شد. در سال دوم تحصیل در مؤسسه، به توصیه ولادیمیر ووینوویچ، اولین داستان کوتاه خود را با نام «روزی بدون دروغ» (انتشار «گارد جوان») منتشر کرد.
او در تلویزیون به عنوان یک نویسنده کار می‌کرد. در سال ۱۹۷۱ به اتحادیه نویسندگان اتحاد جماهیر شوروی پیوست.
کتاب‌های نوشته شده در دهه ۱۹۹۰ عبارتند از پایان مبارک (۱۹۹۵)، شادترین روز (۱۹۹۵)، به جای من (۱۹۹۵)، و اسب‌های بالدار(۱۹۹۶) که در مجلات «دنیای جدید» و «جوانی» منتشر شده‌اند.
در سال ۱۹۶۸، او جایزه گوساله طلایی باشگاه ۱۲ صندلی Literaturnaya Gazeta را دریافت کرد و یکی از سه نفر اولی شد که این جایزه به او اهدا می‌شود.
خانواده
دختر - ناتالیا توکاروا (متولد ۱۹۶۵)، فیلمنامه‌نویس، روانکاو. او با والری تودوروفسکی ازدواج کرد.
نوه - پیوتر تودوروفسکی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان (متولد ۱۹۸۶).
آثار سینمایی
توکاروا از اواخر دهه ۱۹۶۰ کار خود را با کارگردانان مختلف سینمای شوروی آغاز کرد. بسیاری از فیلمنامه‌های توکاروا اقتباسی ازداستان‌ها یا کتاب‌های او هستند، از جمله ۱۰۰ گرم برای شجاعت (۱۹۷۶)، قبل از امتحان (۱۹۷۷)، و طلسم (۱۹۸۳).
سه فیلم جنتلمن‌های ثروتمند (۱۹۷۱، فیلمنامه با الکساندر سری و گیورگی دانلیا)، میمینو (۱۹۷۷، فیلمنامه با رواز گابریادزه و گیورگی دانلیا) و یک سگ روی پیانو بود (۱۹۷۸) بسیار موفق بودند. میمینو در سال ۱۹۷۸ جایزه دولتی و در سال ۱۹۷۷ مدال طلای جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو را دریافت کرد.
جوایز
نشان افتخار (۱۱ دسامبر ۱۹۸۷) - برای خدمات در ادبیات شوروی
سربرج
منظور سربرج مشهد میباشد
الکساندر آلبرشت (ژنرال)
الکساندر ایوانوویچ آلبرشت (روسی: Александр Иванович Альбрехт; ۳ نوامبر ۱۷۸۸–۱۵ اوت ۱۸۲۸) فرمانده ارتش امپراتوری روسیه در طول تهاجم فرانسه به روسیه بود.
زندگی
او از یک خانواده اشرافی در سن پترزبورگ بود - پدرش سرهنگ هنگ سمیونوسکی بود. در ۱۲ مارس ۱۸۰۳ در یک هنگ سواره نظام وارد ارتش شد. در ۲ دسامبر ۱۸۰۵، با درجه کورنت، در طول نبرد آسترلیتز، قبل از زخمی شدن از ناحیه سر و بازو توسط سابر و اسیر شدن، فرماندهی یک اسکادران را به عهده گرفت. در دسامبر ۱۸۰۹، با ارتقای درجه کاپیتان، به هنگ اژدها دوشس اعظم ماریا پاولونا منتقل شد. در ۱۱ اکتبر ۱۸۱۱ به درجه سرهنگ ارتقا یافت.
در سال ۱۸۱۲ سرهنگ آلبرشت فرماندهی یک هنگ سواره نظام را بر عهده داشت که از اژدهای ذخیره، لنسر و اسکادران هوسار تشکیل شده بود. از ۱۸ تا ۲۰ اکتبر ۱۸۱۲، در جریان پیروزی روسیه بر فرانسوی‌ها و باواریایی‌ها در نبرد دوم پولوتسک، هنگ او ۱۲ اسلحه را ضبط کرد اما او از ناحیه دست راست زخمی شد. در ۲۳ دسامبر ۱۸۱۲ به او نشان درجه ۴ سنت جورج اعطا شد. آلبرشت همچنین در آزار و اذیت گراند آرمی در هنگام عبور از رودخانه برزینا مشارکت فعال داشت. در سال ۱۸۱۲ نیز نشان لئوپولد به او اعطا شد.
در طول جنگ ائتلاف ششم، با فرماندهی یک اسکادران اژدها، آلبرشت در نبردهای لوتزن، باوتزن (جایی که از سمت راست مجروح شد ) و لایپزیگ متمایز شد. او در چندین نبرد لشکرکشی فرانسه در سال ۱۸۱۴ شرکت کرد، از جمله نبرد رفره-شامپنویز، جایی که اسکادران سواره نظام او به شکست فرانسه کمک کرد. در۱۰ مه ۱۸۱۴ آلبرشت به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در سال ۱۸۱۴ همچنین نشان درجه ۱ سنت آنا به او اعطا شد. در ۱۰ مه ۱۸۱۶ او به فرماندهی تیپ ۱ لشکر ۳ کویراسیر منصوب شد. در طول یا پس از جنگ، او همچنین نشان نظامی درجه ۳ ماکس جوزف از باواریا، نشان پور لو مریت و نشان سنت استانیسلاس را دریافت کرد.
در سال ۱۸۲۳ به فرماندهی سواره نظام گارد در لهستان منصوب شد. او پنج سال بعد، قربانی طاعونی که در آن زمان اروپای مرکزی را درنوردیده بود، درگذشت.
ظاهرآباد
ظاهرآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیمه‌عمر (بازی ویدئویی)
نیمه‌عمر یک بازی ویدئویی علمی–تخیلی به سبک تیراندازی اول شخص است که توسط شرکت ولو ساخته شده‌است و اولین قسمت از مجموعه بازی‌های رایانه‌ای نیمه‌عمر است. این بازی توسط شرکت سییرا برای مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است و علاوه بر آن یک نسخهٔ سازگار شده نیز توسط گیرباکس سافتور برای کنسول پلی‌استیشن ۲ نیز عرضه شده‌است. در نیمه‌عمر بازیکن نقش دکتر گوردون فریمن را بدست می‌گیرد، او یک دانشمند فیزیک نظری است که باید راه فراری از یک آزمایشگاه مخفی به بیرون، و همچنین راهی به جبران تحقیقاتی سری که به اشتباه موجب ایجاد پورتالی به جهان موجودات عجیب الخلقه‌ای که قصد نابودی بشر را دارند، پیدا کند.
با انتشار بازی، منتقدان این مجموعه را مورد ستایش قرار دادند. نیمه‌عمر به عنوان بهترین بازی سال توسط مجله بازی، رایانه شخصی در نوامبر ۱۹۹۹، اکتبر ۲۰۰۱ و آوریل ۲۰۰۵ شناخته شد و بیش از ۵۰ جایزه بهترین بازی سال را از آن خود کرد. روندبازی نیمه‌عمر تا چندین سال بعد از انتشار تأثیر بسزایی در بازی‌های سبک تیراندازی اول شخص داشت و همچنین آن را به عنوان یکی از بهترین بازی‌های تمام زمان رایانه می‌پندارند. این بازی تا دسامبر ۲۰۰۸، توانست ۹٫۳ میلیون نسخه در سرتاسر جهان به فروش رساند. این بازی با میانگین امتیاز ۹۴٫۰۲ و ۹۶ از ۱۰۰ به ترتیب در وب‌گاه‌های گیم رنکینگز و متاکریتیک قرار دارد. ادامه‌ای برای این بازی در سال ۲۰۰۴، با نام نیمه‌عمر ۲ منتشر شده‌است.
روندبازی
نیمه‌عمر یک بازی در سبک تیراندازی اول شخص است که بازیباز در آن باید به مبارزه و حل معماها بپردازد تا در بازی پیشرفت کند. در مقایسه با بیشتر بازی‌های سبک تیراندازی اول شخص آن زمان، که برای شرح جزئیات داستان بازی متکی بر میان پرده‌ها بودند، نیمه‌عمر به‌طور کلی داستان بازی را به صورت سکانس‌های داستانی و با دید اول شخصی که بازیباز می‌تواند آن را کنترل کند بازگو می‌شد. در این راستا، بازی دارای هیچ میان پرده‌ای نمی‌باشد و بازیباز به ندرت اختیار کنترل گوردون را از دست می‌دهد و در تمام طول بازی، بازی از چشم‌های او دنبال می‌شود. نیمه‌عمر دارای مرحله نمی‌باشد، در ازای آن بازی به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شود که نام آن بخش با جلو رفتن بازیکن در بازی، بر روی صفحه نمایش داده می‌شود.
بازی دارای معمایی از قبیل استفاده از جعبه‌های اطراف برای درست کردن یک راه‌پله کوچک برای رفتن به بخش بعدی که بازیباز باید به آنجا سفر کند، می‌یاشد. در برخی معماها، از محیط برای کشتن دشمنان استفاده می‌شود، مانند کشیدن سوپاپ بخار آب، برای پاشیدن بخار داغ بر روی دشمنان. غول آخرهای کمی در بازی وجود دارند که بازیباز باید با آن‌ها به‌طور مستقیم روبرو شده و آن‌ها را شکست دهد. در اواخر بازی، بازیباز با پوشیدن لباس HEV، قابلیت پرش بلند را دریافت می‌کند که به هنگام نشستن و پریدن به آن اجازه افزایش سرعت و پرش طولی را می‌دهد. بازیباز باید بر این قابلیت در اواخر بازی برای گذشتن از معماهای پرشی زن تکیه کند.
در بیشتر زمان‌ها بازیباز تنهایی به مبارزه می‌پردازد، اما برخی مواقع نیز بعضی شخصیت‌های انتخاب نشدنی مانند گاردهای امنیتی و دانشمندان به او کمک می‌کنند، هر دوی آن‌ها در کنار شما مبارزه کرده و شما را در رسیدن به منطقه جدید و کشف اطلاعات یاری می‌کنند. دشمنان متعددی در بازی وجود دارند که انگل‌های زن به‌شمار می‌روند و شامل: هدکرب، بول‌اسکوئیدز، زامبی هدکرب و ورتی‌گانتز می‌باشند. بازیباز همچنین با انسان‌ها نیز روبرو می‌شود که می‌توان به HECU و تفنگداران دریایی اشاره کرد. سلاح به‌یادماندنی بازی نیمه‌عمر، دیلم است. اما در بازی سلاح‌های زیادی از قبیل سلاح کمری، شات‌گان فرانکی اسپاس ۱۲، مسلسل دستی ام‌پی۵، مگنوم و سلاح دوش‌پرتاب وجود دارد.
محیط بازی
بیشتر بازی در بیابانی دورافتاده در نیومکزیکو در یک مکان خیالی به نام مرکز تحقیقاتی بلک میسا روایت می‌شود. این مکان از آزمایشگاه ملی لس آلاموس و منطقه ۵۱ الهام گرفته شده‌است. قهرمان بازی، گوردون فریمن، یک دانشمند فیزیک نظری، دانش آموختهٔ ام‌آی‌تی است. فریمن یکی از نجات یافته‌های حادثهٔ بلک میسا می‌شود. حادثهٔ خیالی که سرازیری پرتوهای رزونانس باعث از هم گسیختگی ابعاد در نتیجه تجاوز به دنیاهای دیگر شده‌است. به سبب آن موجودات ناشناخته از دنیایی به نام زن(Xen) به سمت زمین هجوم می‌آورند.
ایده اولیه این بازی الهام گرفته از سری بازی‌هایی همچون رستاخیز و لرزش که هر دو بازی محصول شرکت آی‌دی سافت‌ور هستند، و همچنین رزیدنت ایول کپ‌کام، داستان کوتاه مه نوشته استیون کینگ و یکی از قسمت‌های سریال محدوده بیرونی محصول سال ۱۹۶۳، به نام بردرلند است.
داستان
در مرکز تحقیقاتی بلک میسا، گوردون فریمن توسط یک تراموای زیرزمینی پیشرفته به سر کار می‌رسد. تا در بخش آزمایش مواد ناشناخته کارش را آغاز کند. او وظیفه دارد تا یک گونه مادهٔ ناشناخته را مقابل پرتوهای آنالیز ضد جرم قرار دهد. غافل از اینکه از این کارش بعدها به عنوان «فاجعهٔ بلک میسا» یاد می‌شود. بعد از قرارگیری این مواد در جلوی دستگاه آنالیز، به‌طور اتفاقی توسط پرتوهای رزونانس، پورتالی بین زمین و دنیایی خیالی به نام زن (Xen) ایجاد می‌شود؛ که سیلی از موجودات ناشناخته به آزمایشگاه و زمین سرازیر می‌شوند. فریمن برای لحظاتی به دنیای Xen تله پورت می‌شود و آنجا را مشاهده می‌کند سپس به آزمایشگاه پرتاب شده و بیهوش می‌شود. وقتی به هوش می‌آید در پی فرار از محیط آزمایشگاه بر می‌آید که در این بین با اجساد دانشمندان و بازماندگان حادثه رو به رو می‌شود. فریمن متوجه می‌شود ارتباط این مرکز تحقیقاتی فوق سری زیرزمینی با سطح زمین کاملاً قطع شده‌است. و او باید به تنهایی راهی به سطح زمین پیدا کند. ماجراجویی او برای دیدن قسمت‌های مختلف بلک میسا به منظور پیدا کردن راهی به سطح زمین و البته مبارزه با موجودات فرازمینی آغاز می‌شود. بعد از فراز و نشیب‌ها و مبارزه‌های بسیار او به سطح زمین می‌رسد. اما متوجه می‌شود که ارتش ایالات متحده دستور پاکسازی کامل بلک میسا را دارد. فریمن به ناچار با آنان نیز مبارزه می‌کند یکی از نگهبانان بلک میسا به اطلاع می دهد که موشکی آماده پرتاب است. او باید با استفاده از موشک پورتال را از بین ببرد. فریمن موشک را پرتاب می کند اما متوجه می شود که مانعی وجود دارد که باعث باز ماندن پورتال می شود او پی می‌برد گروهی از دانشمندان بازمانده فاجعهٔ بلک میسا در «مجتمع تحقیقاتی لامبدا» موفق به ساختن تله پورتی به دنیای Xen شده‌اند. او تصمیم می‌گیرد به آنجا برود تا عاملی که سبب بازماندن پورتال بین دو دنیا شده را از بین ببرد. هنگامی که او به مجتمع لامبدا می‌رسد دانشمندان به او می‌گویند که در صورت رفتن به دنیای زن (Xen) راهی برای بازگشت وجود نخواهد داشت. فریمن می‌پذیرد و به دنیای (Xen) می‌رود.
سرانجام او در یک غار بزرگ در Xen موجودی به نام نیهیلیانت را که سبب بازماندن این پورتال شده‌است از بین می‌برد و بیهوش می‌شود. وقتی او دوباره در همان دنیا به هوش می‌آید خود را در برابر فردی مرموز به نام جی‌من (G-man) که از اول بازی او را تعقیب می‌کند، می‌بیند. جی‌من به فریمن پیشنهاد می‌دهد که به خاطر مهارت‌های خارق‌العاده‌اش برای او کار کند همچنین به او می‌گوید او می‌تواند این پیشنهاد را نپذیرد. در اینجا بازیباز می‌تواند انتخاب کند برای جی‌من کار کند یا خیر. در صورت رد پیشنهاد جی من او را تنها در دنیای زن رها می‌کند تا با باقی بیشمار موجودات مبارزه کرده و تلف شود. در صورت قبول پیشنهاد نیز فریمن به یک خواب مصنوعی فرو می رود و بازی تمام می‌شود تا در بازی نیمه‌عمر ۲ داستان دنبال شود.
مراحل بازی
بازی دارای هجده مرحله است که نام‌های آن عبارتند از:
نام‌گذاری
نام نیمه‌عمر و همچنین نام تمامی بسته‌های الحاقی آن از عبارات علمی گرفته شده‌است. خود نیمه‌عمر از کمیتی مشهور در علم فیزیک که برای مواد پرتوزا استفاده می‌شود، گرفته شده‌است. کمیت نیمه‌عمر مدت زمانی است که ماده پرتوزا از طریق واپاشی هسته‌ای به نصف مقدار اولیه خود کاهش یابد؛ و نشان بازی لامبدا λ است که از ثابت واپاشی گرفته شده‌است. نیروی مهاجم به این دلیل نامگذاری شده‌است که بازیکن بر ضد قهرمان اصلی نقش ایفا می‌کند و این نام نیز از نیروی واکنش در قانون سوم نیوتن گرفته شده‌است. بازی تکمیلی بلو شیفت نیز از پدیده‌ای به نام انتقال‌به‌آبی گرفته شده‌است.
موسیقی متن
موسیقی متن بازی اثر کلی بیلی، آهنگساز و طراح ارشد صدا و موسیقی شرکت والو است.
دنباله
بعد از شایعه ساخت دنباله بازی نیمه‌عمر سرانجام به تاریخ مه ۲۰۰۳ در نمایشگاه ای۳، از نیمه‌عمر ۲ پرده برداری شد. بازیباز یکباره دیگر کنترل شخصیت قبلی دکتر گوردون فریمن را بدست می‌گیرد، اما داستان این دفعه ۲۰ سال بعد از فاجعه بلک میسا در پادآرمان‌شهری واقع در اروپای شرقی، به نام "شهر ۱۷" (City 17) اتفاق می‌افتد، جایی که او باید به عنوان یک شورشی علیه رژیم بیگانگان مبارزه را آغاز کند. نیمه‌عمر ۲ بعد از یک سری مشاجرات و تأخیرها در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴، منتشر گردید.
در ۶ ژوئن ۲۰۰۶، نیمه‌عمر ۲: قسمت نخست منتشر شد و یکی از قسمت‌های سه‌گانه‌ای بود که قسمت دوم آن نیز در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۷، به عنوان یکی از قسمت‌های جعبه نارنجی منتشر شد.
بازسازی
در سال ۲۰۱۲ سازندگان نسخه بازسازی شده این بازی با عنوان نیمه‌عمر ۲ بلک میسا را برای علاقه‌مندان در دسترس قرار دادند.
بازتاب‌ها
نیمه‌عمر مورد تحسین قرار گرفت و نقدهای مثبتی از طرف منتقدین دریافت نمود و فروش خوبی نیز داشت و توانست تا دسامبر ۲۰۰۸، ۹٫۳ میلیون نسخه در سرتاسر جهان به فروش رساند. نیمه‌عمر با میانگین امتیازه ۹۴٫۲۸ نسخه رایانه‌شخصی و ۸۳٫۲۳ نسخه پلی‌استیشن ۲ از ۱۰۰، در وبگاه گیم رنکینگز قرار دارد. وب‌گاه گیم‌اسپات به این بازی ۹٫۴ از ۱۰ اهدا کرد و اشاره داشت: این بازی به یک قدمی انقلاب در این سبک بازی نزدیک شده‌است. همچنین گیم‌اسپات آن را در لیست برترین بازی‌های تمام زمان در سال ۲۰۰۷ قرار داد. وب‌گاه آی‌جی‌ان نیز به آن امتیازه ۹٫۵ از ۱۰ را داد و آن را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین بازی‌ها برشمرد.
سوکون
سوکون (Sokon) شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
والتر لینهارد
والتر لینهارد (۱۵ مه ۱۸۹۰ – ژوئن ۱۹۷۳) یک تیرانداز ورزشی سوئیسی بود. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ ،۱۹۲۴ و ۱۹۴۸ شرکت کرد.
پروستین (ناحیه خرودیم)
پروستین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه خرودیم واقع شده‌است. پروستین ۸۰۴ نفر جمعیت دارد.
بزرگراه ۷۶ آسیا
افغانستان
مسی عبور بزرگراه ۷۶ آسیا در افغانستان قرار زیر است: پل‌خمری --> مزارشریف --> میمنه --> هرات
زیرک‌آباد
زیرک‌آباد  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فلک
فَلَک ابزاری است برای تنبیه بدنی یا شکنجه که با آن پاهای فرد مورد تنبیه یا شکنجه را بسته و با شلاق یا ترکه‌ای به کف پاهایش می‌زنند. برای فَلَک بستن یا فَلَک کردن دو سر چوبی را سوراخ می‌کنند و طناب یا تسمه‌ای از ان رد می‌کنند. پاهای فرد مورد نظر را برهنه کرده و بین چوب و طناب قرار می‌دهند و به کف پاهای او می‌زنند.
چگونگی
دو سر تسمه به چوب متصل است و برای چوب زدن پای مجرم را میان تسمه و چوب قرار داده و چوب را می‌گردانند تا تسمه دور آن بپیچد و پا را محکم نگه دارد، دو نفر دو سر چوب را نگه داشته تا پاهای مجرم بالا باشد آنگاه شخص دیگر با چوب بر کف پای مجرم زند. همچنین از این تنبیه در مکتبخانه‌ها استفاده می‌شده و در ساواک و اسناد شکنجهٔ ساواک نیز از آن استفاده می‌کردند.
از چوب و فلک هم برای تنبیه استفاده می‌شده‌است. فلک بیشتر در زندان‌ها، شکنجه گاه‌ها، مکتبخانه، خانه‌های اشرافی برای نوکرها و غلامان و … بوده‌است.
در ایران اولین قانونی که در آن برنامه‌ریزی آموزشی، تعلیمات اجباری، حدود اختیارات وزارت معارف، نحوهٔ شرکت مردم در تأسیس و ادارهٔ مدارس، شرایط و ضوابط مدیریت در دوره‌های مختلف تحصیلی، بودجهٔ مدارس و سرانجام مجازات بدنی در مکاتب و مدارس مطرح شده، قانون اساسی معارف است که پس از انقلاب مشروطه و در سال ۱۲۹۰ ه‍.ش به تصویب رسیده است. طبق ماده ۲۸ این قانون مجازات بدنی در مکاتب و مدارس ممنوع است.
با این حال در مکتبخانه‌ها و حتی در مدارس استفادهٔ زیادی از این نوع تنبیه می‌شد. فَلَک تا وقوع انقلاب اسلامی در ایران کاربرد داشته‌است اما رفته‌رفته منسوخ شد. (البته به جز دو کشور افغانستان و پاکستان که در این دو کشور نیز در حال ریشه‌کن شدن است) می‌توان گفت ایران آخرین کشوری است که این نوع تنبیه بدنی به صورت کامل در آن منسوخ شده‌است. تا نزدیک به ۲ تا ۳ دههٔ پیش در مدارس ایران وجود داشت.
کاربرد چوب و فلک برای تنبیه در کشورهای عرب زبانی همچون مصر و سوریه و لبنان و همچنین کشورهای ترکیه، افغانستان، پاکستان و ایران بیشتر از مناطق دیگر بوده‌است. البته تفاوتی در ظاهر آن دیده می‌شود، مثلاً در ایران پای فرد خاطی را روی چوب می‌بستند در حالی که در ترکیه پا، به زیر چوب بسته می‌شده‌است. در بعضی از این کشورها مانند افغانستان و پاکستان هنوز در برخی اماکن مانند مدارس و مکتب خانه‌ها استفاده می‌شود. با به قدرت رسیدن گروه‌های تندرو در این کشورها مانند طالبان و القاعده این گونه تنبیه حالتی شبه رسمی به خود یافته بود تا این که این گروه‌ها از صحنهٔ قدرت تا حدودی کنار کشیده شدند.
پیامدها
پیامد فلک، بسته به نوع وسیلهٔ مورد استفاده برای تنبیه، شدت ضربات و تعداد ضربات متفاوت است. در مقایسه با درد زیادی که فرد در هنگام تنبیه متحمل می‌شود اثرات طولانی مدت جسمی ناشی از فلک بیش‌تر از دیگر انواع تنبیه بدنی است. اثرات می‌تواند شامل سوزش و قرمزی، تورم، کبودی، جراحت و حتی شکستگی باشد. ابزارهای محکم و غیرقابل ارتجاع مانند چوب ضخیم می‌تواند موجب شکستگی‌هایی در استخوان کف پا شود.
چوب و فلک، نوعی تنبیه بدنی است که در این عصر، هنوز هم وجود دارد. به گفته کسانی که این تنبیه را تجربه کرده‌اند، این تنبیه بسیار دردناک و غیرقابل تحمل بوده‌است. پس از پایان تنبیه، گاهی پاهای دانش‌آموز را از فلک باز نمی‌کردند تا بقیه عبرت بگیرند. اکنون این تنبیه در ایران ممنوع و غیرقابل انجام است. (طبق قانون مصوبه مجلس شورای اسلامی، هر گونه تنبیه بدنی در مدارس ممنوع است).
آسیب‌های جسمی فلک
این بخش با کمک دانشجویان رشته پزشکی و عصب‌شناسی اصفهان تهیه شده‌است.
چوب و فلک موجب آسیب جسمی به بافت کف پا می‌شود.
چوب و فلک می تونه روی بیضه‌ها و آلت تناسلی پسربچه‌ها اثر بگذارد. به گفتهٔ متخصصان، چوب و فلک شرایط جسمی و روحی سختی را برای بچه‌ها به وجود می‌آورد. در نتیجه برای مقابله برای شرایط سخت، بدن هورمون تستسترون ترشح می‌کند. این هورمون برای قوی کردن بدن پسر ترشح می‌شود، اما در عین حال، باعث رشد زودرس بیضه و آلت تناسلی می‌شود و بلوغ زودرس به وجود می‌آورد. بلوغ زودرس سبب می‌شود که دانش‌آموز زودتر به بلوغ جنسی برسد. در حالی که هنوز به بلوغ عقلی کافی نرسیده است. وقتی که به اندازهٔ کافی بچگی نکرده باشد و به بلوغ برسد اصلاً خوب نیست. اعصابی از کف پا به بیضه‌ها کشیده شده. آقایانی که کلاس ورزش‌های رزمی رفتند، می‌دانند که اگر بیضه‌هاشون پیچ بخورد، باید کف پاهاشون رو به زمین بکوبند. این یعنی بیضه با کف پا در ارتباط هست. این ارتباط از ۸ تا ۱۶ سالگی که عمدتاً سن فلک شدن پسر هاست، بیشتر می‌باشد.
تأثیر منفی روی قلب و تنفس: در هنگام چوب و فلک، پاها به سمت بالا قرار گرفته‌است؛ در نتیجه، خون کمی به کف پاها می‌رسد. علاوه بر آن، طناب به دور مچ پاهای دانش‌آموز بسته شده و موجب نرسیدن خون به کف پا می‌شود. از طرف دیگر، برخورد ضربات ترکه موجب آسیب به سلول‌های پوست کف {پا} می‌شود. سلول‌ها برای ترمیم خود، از خود هیستامین ترشح می‌کنند که موجب گشادی مویرگ‌های کف پا می‌شود. اما به دلیل بالا بودن پاها و بسته بودن پا به فلک، امکان خون‌رسانی به کف پا وجود ندارد؛ در نتیجه، قلب برای رساندن خون به کف پا، بیشتر و بیشتر کار می‌کند. در این حالت، امکان دارد سه حالت پیش بیاید: ۱-قلب موفق به خون رسانی به کف پا می‌شود. اما این اتفاق همچندان خوب نیست. چون در این حالت است که کف پاهای دانش آموز به اصطلاح ورم کرده یا باد می‌کند. ۲-قلب موفق به خون‌رسانی به کف پا نمی‌شود. در نتیجه خون به کف پا نرسیده و کف پا کبود می‌شود. این عمل هنگام فلک کردن با کمربند بیشتر اتفاق می‌افتد. ۳-این حالت، بدترین حالت ممکن است که بیشتر برای دانش آموزان ابتدایی پیش می‌آید. در این حالت، قلب موفق به خون رسانی به کف پا نشده اما به تلاش خود ادامه می‌دهد. این اتفاق موجب افزایش تعداد تنفس، افزایش ضربان قلب، عرق کردن و افزایش فشار خون می‌شود. در مواردی که معلم، ضربات را شدیدتر بزند، افزایش فشار خون پاها و برهم ریختن توازن خون در بدن، موجب بیهوشی موقت دانش آموز می‌شود. معلمان نیز اعتراف کردند که چندین دانش‌آموز هنگام فلک شدن از حال رفتند و مدتی پس از باز کردن پاها از فلک، به هوش آمدند.
چوب و فلک حتی برای معلمان نیز مضر است. تحقیقات نشان می‌دهد که معلمانی که زیاد فلک می‌کنند، در طولانی مدت، دچار آرتروز شدید کتف و دست و گردن، از همان دستی که ضربات فلک را می‌زنند می‌شوند. این موضوع کاملاً ثابت شده‌است. به گفتهٔ متخصصان، هر بار که دست برای زدن ترکه به کف پای دانش‌آموز بالا آورده می‌شود، نزدیک به ۱۰ درصد سلول‌های کتف و ۶ درصد سلول‌های ساعد دست فرسوده می‌شوند و به مرور زمان قدرت ترمیم خود را نیز از دست می‌دهند.
چوب و فلک موجب کاهش قد می‌شود (این موضوع در مورد چوب و فلک با شلنگ و کمربند صدق می‌کند). طبق تحقیقات انجام شده، چوب و فلک با کمربند و شلنگ موجب آسیب به سلول‌های بنیادی موجود در کف پا می‌شود و از افزایش قد در سنین کودکی و نوجوانی جلوگیری می‌کند؛ به خصوص این که نوجوانان که در سن رشد هستند، فلک شدن کف پاهایشان آسیب بیشتری به توازن قد پا و دست دانش آموز می‌رساند.
شوره و ریزش مو: در تحقیق انجام شده بین ۵۰ دانش‌آموز پسر دورهٔ متوسطه اول، چوب و فلک شدن دانش‌آموزان به دلیل فشار روحی و استرسی که به او وارد می‌کند، موجب ریزش مو آسیب به پیاز مو می‌شود. این اتفاق بیشتر در نوجوانانی دیده شده‌است که در جلوی هم سن و سال‌هایشان یا سر صف چوب و فلک شده‌اند.
افزایش احتمال اختلال‌های جنسی: طبق تحقیقات، دانش‌آموزان پسری که توسط جنس مخالف خود (خانم معلم) چوب و فلک می‌شوند، تمایل بیشتری به هم جنس‌گرایی دارند؛ زیرا این دسته از دانش‌آموزان از جنس مخالف خود، تنها خشونت و درد و رنج دیده‌اند؛ بنابراین به هم جنس خود که مهربان‌تر است علاقه‌مند شده و از جنس مخالف بیزار می‌شوند.
به دلیل بالا بودن پاها هنگام فلک، احتمال آسیب به نخاع دانش‌آموز زیاد است. طبق تحقیقات، اعصاب سمپاتیک که به نخاع مربوط است، بر اثر چوب و فلک‌های شدید دچار آسیب می‌شود. حتی بی‌اختیاری در ادرار نیز در تعدادی دانش‌آموز پسر ۱۰ و ۱۱ ساله که بسیار فلک می‌شدند دیده شد.
اعصاب کف پا، به ویژه در کودکان و نوجوانان، بسیار حساس هستند. چوب و فلک موجب از بین رفتن اعصاب مربوط به درد در کف پا می‌شود. در نتیجه کف پا، تا حدودی بی‌حس می‌شود اگر بچه روی میخ هم پا بگذارد، به دلیل این که زیاد فلک می‌شده، دردی را حس نمی‌کند و متوجه خون‌ریزی از کف پای خود نمی‌شود.
اعصاب کف پا هم چنین با چشم و کلیه نیز در ارتباط است. در اسناد قاجار آمده که گاهی مجرمان به دلیل فلک شدن با شلاق، دچار ضعیفی چشم می‌شدند. آزادگان سرافراز اسلام نیز که در عراق، در جنگ تحمیلی اسیر بودند و توسط رژیم بعث فلک می‌شدند، دچار سنگ کلیه و نارسایی‌های کلیوی شدند.
علی‌آبادک (بردسکن)
علی‌آبادک، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، دهستان جلگه.
مغالطه بوم‌شناختی
مغالطه بوم‌شناختی (همچنین با عنوان مغالطه استنتاج بوم‌شناختی یا مغالطه جمعیتی) یک اشتباه رسمی در تفسیر داده‌های آماری است که زمانی رخ می‌دهد که استنباط در مورد ماهیت افراد از استنباط‌هایی دربارهٔ گروهی که آن افراد به آن تعلق دارند استنتاج می‌شود. «مغالطه بوم‌شناختی» اصطلاحی است که گاهی برای توصیف مغالطه تقسیم‌بندی به کار می‌رود که یک اشتباه آماری نیست. چهار اشتباه رایج بوم‌شناختی آماری عبارتند از: سردرگمی بین همبستگی‌های بوم‌شناختی و همبستگی‌های فردی، سردرگمی بین میانگین گروهی و میانگین کل، پارادوکس سیمپسون، و سردرگمی بین میانگین بالاتر و احتمال بالاتر.
یوسف حسن
یوسف حسن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
سربالا
سربالا  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گوکان (نام)
گوکان نامی مردانه ترکی به معنی «حاکم و پادشاه آسمان» است. این نام مرتبط با تنگری‌باوری است. ریشه این نام از «gök» به معنی آسمان و «han» به معنی پادشاه گرفته شده‌است، عنوانی که توسط حاکمان موروثی و رؤسای قبایل در میان مردمان آلتایی زبان به کار می‌رود.
سنگ چارک
سنگ چارک  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بیاتان
بیاتان  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
والری بنگیگی
والری بنگیگی (Valérie Benguigui؛ July 8, 1961 – 1961:07:08, September 2, 2013) هنرپیشه اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه سزار شده‌است.
یافه الناصره
یافه الناصره (به لاتین: Yafa an-Naseriyye) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شمال واقع شده‌است.
علی‌محمد پرورش
علی‌محمد پرورش (زادهٔ ۱۳۰۹ در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۴ خرداد ۱۳۸۱) قلم زن ایرانی اهل اصفهان است.
زندگی
پرورش در سال ۱۳۰۹ در محلهٔ چهارسوق شیرازی‌های اصفهان متولد شد. همزمان با تحصیل در دورهٔ ابتدایی نزد استادان آن‌زمان مانند عبدالکریم پرورش واقع در خیابان چهارباغ عباسی و محمود ربیعی به شاگردی و فراگیری فنون قلمزنی مشغول شد. هنر نقاشی را نزد حاج مصور الملکی آموخت. از سال ۱۳۳۲ با الهام از سبک ابراهیم دایی‌زاده شخصاً شروع به کار کرد و آثاری همچون شکارگاه، خارکش، بزم، تنگ گل و پرنده را آفرید. علی محمد پرورش در ۱۴ خرداد ۱۳۸۱ درگذشت و در باغ رضوان به خاک سپرده شد.
اتو هوربر
اتو هوربر (۷مه ۱۹۱۲ – ۱۴ مارس ۲۰۰۳) یک تیرانداز ورزشی سوئیسی بود. او در بازی های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ و المپیک تابستانی ۱۹۵۲ شرکت کرد.
نیگرد
نیگرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هامون در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
هندی‌ها در لبنان
هندی‌ها در لبنان (Indians in Lebanon) گروه کوچکی از مردم هند هستند که در لبنان زندگی می‌کنند. یک جامعه کوچک اما قابل تشخیص هندی ها در لبنان وجود دارد که متشکل از کارگران و مهندسانی است که عمدتا در بخش صنعت کار می کنند. برخی از آنها تجارت خود را باز کرده اند. مهاجران هندی در بخش هایی از اقتصاد لبنان مانند ساخت و ساز ، ساخت و بخش خدمات فعالیت می کنند. در سال ۲۰۰۶ ، به دلیل جنگ اسرائیل و حزب الله ، جمعیت هند در لبنان کاهش یافت. این انتقال توسط کشتی های نیروی دریایی هند از بیروت به لارناکا در قبرس و سپس به هند صورت گرفت.
مگس تالاب
مگس تالاب (نام علمی Eristalinus Aeneus) یکی از گونه‌های متداول تیرهٔ مگس‌های گلزار از فروراسته مگس‌خانگی‌شکلان است. مگس‌های تالاب دارای پراکندگی جهانی هستند، ولی بیشتر در سراسر ایالات متحده آمریکا و اروپا می‌زیند. این مگس‌ها در حالت بالغ به نام مگس گل نیز خوانده می‌شوند، زیرا بیشتر مواقع در نزدیکی گل‌ها دیده می‌شوند که از شهد آنها انرژی و از گرده آنها پروتیین دریافت می‌نمایند. لارو این گونه مگس در کنارهٔ سنگی آبگیرها و دریاچه‌های دارای گیاهان در حال پوسیدن زندگی می‌کند.
از ویژگی‌های این گونه مگس به توانایی درجا ماندن در حال پرواز اشاره کرد.
در ایران نیز این گونه مگس در شهرستان بهبهان دیده شده‌است.
بردبل
بردبل  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وجیه‌آباد
وجیه‌آباد  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایستگاه فریدریش‌اشتراسه برلین
ایستگاه فریدریش‌اشتراسه برلین (Berlin Friedrichstraße station) یک ایستگاه قطار در پایتخت آلمان برلین است که در فریدریش‌اشتراسه (خیابان فردریش) یکی از خیابان‌های اصلی شمالی جنوبی میته و جایی که با رود شپری برخورد دارد، قرار دارد.
شهرک بزرگ
جمعیت
این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۲ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
کاروانه
کاروانه  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خطوط سفید (مجموعه تلویزیونی)
خطوط سفید یک سریال در ژانر هیجان انگیز رمز و راز انگلیسی-اسپانیایی است که توسط الکس پینا ساخته شده‌است. فصل اول ۱۰ قسمتی در ۱۵ مه ۲۰۲۰ در شبکه نتفلیکس منتشر شد.
داستان
جسد یک دی جی افسانه ای منچستر بیست سال پس از ناپدید شدن مرموز او از ایبیزا کشف می‌شود. هنگامی که خواهرش به جزیره زیبای اسپانیا بازمی‌گردد تا دریابد چه اتفاقی افتاده‌است، بررسی‌هایش او را به دنیای هیجان کلوپ‌های رقص، دروغ و پنهان‌کاری، سوق می‌دهد و او را با طرف‌های تاریک تر شخصیت خودش روبرو می‌کند.
هورگلمیر
هورگلمیر (در اسکاندیناوی قدیم: ˈxwerˌɡelmez̠; «به معنی چشمه جوشان حباب دار» ) در اساطیر نورس ،چشمه ای بزرگی است که از آن یاد شده است. همچنین پیرامون هورگلمیر در ادای شاعرانه که در قرن سیزدهم از منابع سنتی قبلی تدوین شده است و نثر ادا، که در قرن سیزدهم توسط اسنوری استورلوسون نوشته شده است گواهی داده شده است. در ادای شاعرانه ، هورگلمیر در بیتی ذکر شده است، که به تفصیل مکانی را بیان داشته است که یک نوع مایع از شاخ نوعی گوزن به نام اِیکیرنیر در آن جاری است، و از این چشمه، «آب های زیادی بر می خیزند» که سرچشمه رودخانه های زیادی است. در ادای شاعرانه با تکرار این اطلاعات، می افزاید که چشمه مذکور در نیفلهایم قرار دارد، که آن را یکی از سه چشمه اصلی در ریشه های اولیه از درخت کیهانی ایگدراسیل می دانند (دو تای دیگر Urðarbrunnr و Mímisbrunnr هستند)، و در داخل چشمه تعداد زیادی مار و اژدهای نیهوگر وجود دارد.
خطوط سفید (مجموعه تلویزیونی)
تولید
در اکتبر ۲۰۱۶ اعلام شد نتفلیکس دستور ساخت یک مجموعهٔ تلویزیونی به کارگردانی کارگردان دزدی پول، آلکس پینا را داده‌است. در ژوئن ۲۰۱۹، لارا هادوک، Marta Milans، خوان دیه‌گو بوتو، Nuno Lopes، دنیل میز، لاورنس فاکس و آنجلا گریفین به بازیگران این مجموعه پیوستند.
هورگلمیر
گواهینامه ها
در آثار زیر به هورگلمیر گواهی داده شده است:
خطوط سفید (مجموعه تلویزیونی)
انتشار
خطوط سفید در ۱۵ مه ۲۰۲۰ در نتفلیکس منتشر شد.
هورگلمیر
ادای شاعرانه
در ادای شاعرانه ، در شعر Grímnismál یک مرتبه به چشمه هورگلمیر اشاره شده است. پس از این بند شعر (شعر بالا)، سه بند دیگر وجود دارد که عمدتاً از نام 42 رود تشکیل شده است. برخی از این رود ها به محل زندگی خدایان منتهی می شوند. (مانند گومول و گیرویمول )، در حالی که حداقل دو رود (گیول و لیپت ) به هل (یکی از نه بخش جهان در کیهان‌شناسی نورس) می رسند.
نثر ادا
هورگلمیر چندین بار در نثر ادا ذکر شده است. درGylfaginning ، Just-as-High (شعری در کتاب نثر ادا) توضیح می دهد که چشمه هورگلمیر در قلمرو مه/غبار آلود Niflheim موقعیت دارد: "قبل از به وجود آمدن زمین، قرن های زیادی بود که Niflheim وجود داشته است، و در آنجا چشمه ای به نام هورگلمیر وجود دارد. که از این چشمه رود خانه هایی به نام های Svol، Gunnthra، Fiorm، Fimbulthul، Slidr و Hrid، Sylg و Ylg، Vid، Leiptr Gioll سرچشمه می گیرند، که این رودخانه ها در کنار دروازه های جهنم است.
بعداً در شعر Gylfaginning ، Just-as-High در کتاب نثر ادا درخت مرکزی Yggdrasil را تشریح و توصیف می کند. در شعر Just-as-High بیان شده است که سه ریشه درخت از آن حمایت می‌کنند و «این ریشه ها تا فاصله بسیار دور امتداد می‌یابند» و سومین ریشه از این سه ریشه روی Niflheim قرار گرفته است. به گفته Just-as-High، زیر این ریشه، چشمه Hvergelmir قرار دارد و پایه ریشه توسط اژدهایی به نام Níðhöggr ساییده میشود. علاوه بر این، High می‌گوید که هورگلمیر نه تنها اژدهای Níðhöggr بلکه به اندازه ای مار دارد که «هیچ زبانی نمی‌تواند آنها را به شمارد».
این چشمه (هورگلمیر) برای سومین بار در Gylfaginning ذکر شده است، جایی که High منبع آن را بازگو می کند: گوزن Eikþyrnir در بالای سالن زندگی پس از مرگ والهالا (جهان پس از مرگ در اسطوره های اسکاندیناوی) ایستاده است و از برگ و شاخه های درخت Yggdrasil تغذیه می کند، و از شاخ گوزن مقدار زیادی مایع به داخل چشمه هورگلمیر می ریزد. در اینجا 26 رودخانه وجود دارد.
هورگلمیر آخرین بار در شاعرانه ادا ذکر شده است جایی که برای سومین بار بحث ناخوشایند ریشه های درخت Naströnd به چشم میخورد (در اساطیر اسکاندیناوی، Nástrǫnd ("ساحل جسد") مکانی در هل است که در آن Níðhöggr زندگی می کند و اجساد را می جود.) برای سومین بار یاد آوری می کند که هورگلمیر از ناستروند پر زهر بدتر است زیرا - با نقل بخشی از یک بیت از شعر ادای شاعرانه Völuspá - "در آنجا نیدوگ اجساد مردگان را عذاب می دهد".
زرزیر
زرزیر (به لاتین: Zarzir) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شمال واقع شده‌است.
ده شیخان
ده شیخان  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
زنان در یونان
زنان در یونان به نقش و جایگاه آنها که بر اساس موقعیت و ویژگی‌های زنان باستانی و کنونی در یونان از وقایع رخ داده در تاریخ یونان شکل گرفته‌است می‌پردازد. وضعیت زنان یونانی با شروع قرن بیستم دچار مشکل و پیشرفت بیشتری شده‌است. در سال ۱۹۵۲، آنها حق رای خود را دریافت کردند، که منجر به مشاغل و موقعیت‌های شغلی آنها در سمت‌های دولت یونان شد و حتی پس از ازدواج نیز توانستند حق ارث خود را حفظ کنند.
وضعیت اجتماعی، حقوقی و سیاسی
اگرچه اکثر زنان در یونان باستان فاقد حقوق سیاسی و برابر بودند، اما تا عصر باستان از آزادی خاصی برخوردار بودند. همچنین سوابقی از مالکیت زنان در دلفی، گورتین، تسالی، مگارا و اسپارت باستان وجود دارد که معتبرترین شکل مالکیت خصوصی در آن زمان بود. با این حال، پس از عصر باستانی، وضعیت زنان بدتر شد و قوانین مربوط به تفکیک جنسیتی اجرا شد.
زنان در آتن کلاسیک هیچ شخصیت حقوقی نداشتند و تصور می‌شد که بخشی از اویکو (خانوار) به ریاست کیریوس (صاحب) مذکر بودند. در جامعه آتن، اصطلاح حقوقی زن را دامار می‌شناختند، واژه‌ای که از ریشه به معنای «تسلیم کردن» یا «رام کردن» گرفته شده‌است.
زنان آتنی حق مالکیت محدودی داشتند و به همین دلیل شهروند کامل به حساب نمی‌آمدند، زیرا شهروندی و استحقاق حقوق مدنی و سیاسی در رابطه با مالکیت و ابزار زندگی تعریف می‌شد. اگر سرپرست خانواری فوت می‌کرد که هیچ وارث مردی برای ارث بردن نداشته باشد، در این صورت یک دختر ممکن بود وارث موقت دارایی شود، که به عنوان اپیکلروس (epikleros) (تقریباً به وارث ترجمه شده‌است) شناخته می‌شود. برای اکثر زنان عادی شد که با یکی از اقوام نزدیک پدرش ازدواج کنند.
با این حال، زنان می‌توانستند از طریق هدایا، مهریه و ارث، حقوقی بر دارایی به دست آورند، اگرچه کیریوس او حق تصرف در اموال زن را داشت. زنان آتنی می‌توانستند قراردادی به ارزش کمتر از یک «مدیمنوس جو» (پیمانه‌ای از دانه) ببندند، که به زنان اجازه می‌داد تا به تجارت خرد بپردازند.
بردگان، مانند زنان، واجد شرایط شهروندی کامل در آتن باستان نبودند، اگرچه در شرایط نادری در صورت آزادی می‌توانستند شهروند شوند. تنها مانع دائمی برای شهروندی و در نتیجه حقوق کامل سیاسی و مدنی در آتن باستان جنسیت بود. هیچ زنی هرگز در آتن باستان تابعیت نداشت و بنابراین زنان در اصل و عمل از دموکراسی آتن باستان حذف شدند.
جنگ استقلال یونان
در میان جنگجویان یونانی در جنگ استقلال یونان، زنانی مانند لاسکارینا بوبولینا نیز حضور داشتند. بوبولینا، همچنین به عنوان kapetanissa (کاپیتان / دریاسالار) در سال ۱۸۲۱ پرچم یونان را بر دکل آگاممنون بلند کرد و با هشت کشتی به نافپلیو رفت تا محاصره دریایی را آغاز کند. بعداً در محاصره دریایی و تصرف مونمواسیا و پیلوس نیز شرکت کرد.
دوره معاصر
در طول دهه‌های گذشته، موقعیت زنان در جامعه یونان به شدت تغییر کرده‌است. افهاریس پتریدو اولین وکیل زن در یونان بود که در سال ۱۹۲۵ به انجمن وکلای آتن پیوست. در سال ۱۹۵۵، زنان برای اولین بار در یونان اجازه قضاوت یافتند. در سال ۱۳۶۲ قانون خانواده جدیدی به تصویب رسید که بر اساس آن برابری جنسیتی در ازدواج پیش‌بینی شده بود و مهریه لغو شد و حقوق مساوی برای فرزندان در نظر گرفته شد. زنای محصنه نیز در سال ۱۹۸۳ جرم زدایی شد. در سال ۲۰۰۶، یونان قانون ۳۵۰۰/۲۰۰۶ - «برای مبارزه با خشونت خانگی» - که خشونت خانگی، از جمله تجاوز به همسر را جرم می‌دانست، تصویب کرد.
قانون ۳۷۱۹/۱۳۸۷ در ادامه به مسائل خانوادگی از جمله ماده ۱۴ این قانون مدت جدایی (الزام قبل از طلاق در شرایط خاص) را از ۴ سال به ۲ سال کاهش داد. یونان همچنین کنوانسیون شورای اروپا در مورد اقدام علیه قاچاق انسان را در سال ۲۰۱۴ تصویب کرد تا سال ۲۰۱۴، حدود ۲۱٫۰ درصد زنان در پارلمان حضور داشتند.
کیفیت زندگی
در یونان باستان، زنان آتنی ناتوانی‌های قانونی خود را با پرورش اعتماد مردان جبران می‌کردند. آنها این کار را با نزدیکترین متحدان خود و ایجاد روابط محبت آمیز انجام می‌دهند. در خانه اکثریت زنان تقریباً هیچ قدرتی نداشتند، همیشه به مرد خانواده پاسخ می‌دادند، زنان اغلب تا زمانی که مهمانی تمام شود پنهان می‌شدند. محل سکونت زنان اغلب در طبقات بالای خانه تعیین می‌شد، به ویژه برای دوری از ورودی خیابان و دوری از فضای نیمه عمومی که در آن کیریوس (صاحب) دوستان خود را سرگرم می‌کرد.
زنان همچنین مسئول نگهداری از خانه، آوردن آب از آبنما، کمک به سازماندهی امور مالی و بافتن پارچه و لباس برای خانواده‌هایشان بودند. شروع بافتن یکی از معروف‌ترین منسوجات آتن، یعنی پپلو (ردای) مجسمه مقدس آتنا در آکروپولیس، از سن هفت سالگی به دختران سپرده شد. این پارچه استادانه و بسیار طرح‌دار بود که طراحی آن به‌طور سنتی شامل نبرد بین خدایان و غول‌ها بود. تکمیل آن نه ماه طول کشید و زنان زیادی در ایجاد آن شرکت کردند. زنان و دختران جوان آتنی بیشتر وقت خود را صرف تولید منسوجات از مواد خام می‌کردند که این مواد معمولاً پشم بود.
رانا (ناحیه خرودیم)
رانا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه خرودیم واقع شده‌است. رانا ۳۸۶ نفر جمعیت دارد.
اوج مواد معدنی
اوج مواد معدنی نقطه‌ای از زمان است که بیشترین تولید یک ماده معدنی در یک منطقه رخ می‌دهد و تولید در سال‌های بعد کاهش می‌یابد. در حالی که بیشتر منابع معدنی در آینده نزدیک تمام نمی‌شود، استخراج و تولید جهانی چالش برانگیزتر شده‌است. معدنچیان در طول زمان راه‌هایی برای استخراج سنگ معدن عمیق‌تر و با عیار پایین‌تر با هزینه‌های تولید کمتر پیدا کرده‌اند. بیش از هر چیز دیگری، کاهش میانگین عیار سنگ، گویای تغییرهای تکنولوژی در حال انجام است که شامل فراوری پیچیده‌تر - از نظر اجتماعی و زیست‌محیطی و همچنین اقتصادی- و تغییرهای ساختاری در صنعت اکتشاف مواد معدنی شده‌است. این وضعیت با افزایش قابل توجه ذخایر معدنی شناسایی‌شده همراه بوده‌است.
معدن نمک ویلیچکا
معدن نمک ویلیچکا (Kopalnia soli Wieliczka) در شهر ویلیچکا، جنوب لهستان و میان منطقه کلان‌شهری کراکوف قرار دارد.
از دوران نوسنگی، در این معدن سدیم کلراید (نمک) از طریق ٓآب‌نمک بالا آمده تهیه می‌شد. معدن نمک ویلیچکا، که از سده ۱۳ میلادی تا سال ۲۰۰۷ همواره نمک تولید می‌کرد و یکی از کهن‌ترین معادن نمک فعال در تاریخ است.
معدن نمک ویلیچکا هم‌اکنون یک بنای تاریخی در لهستان و یک میراث جهانی یونسکو است.
دره چپی
دره چپی  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ناو هواپیمابر کلاس گراف سپلین
ناو هواپیمابر کلاس گراف سپلین کلاسی از چهار ناو هواپیمابر کریگس‌مارینه، نیروی دریایی رایش سوم بود که میانه دهه ۱۹۳۰ در جریان تسلیح مجدد آلمان طراحی شدند. کار ساخت تنها دو مورد از آن‌ها آغاز شد که در پی آغاز جنگ جهانی دوم هیچ‌یک به اتمام نرسید.
پیش‌زمینه
بر مبنای محدودیتهای پیمان ورسای آلمان از طراحی و در اختیار داشتن ناو هواپیمابر منع شده بود. علاوه بر این، با توجه به ممنوعیت به‌کارگیری نیروی هوایی، این کشور همچنین نمی‌توانست هواگرد نظامی داشته باشد. به هر صورت، بسیار پیش از آغاز تسلیح مجدد آلمان در دوره رایش سوم، آلمانی‌ها به ارزش نظامی ناوهای هواپیمابر پی برده بودند. پس از پی‌ریزی لوفت‌وافه، نیروی هوایی جدید آلمان، کریگس‌مارینه، نیروی دریایی این کشور، ساخت این گونه کشتی جنگی را در نظر گرفت.
روز ۱۸ ژوئن سال ۱۹۳۵ توافق‌نامه دریایی بریتانیا و آلمان به امضا رسید که راه را برای ساخت کشتی هواپیمابر در آلمان باز کرد. در میان سایر مسائل، آلمان اجازه یافت دو ناهواپیمابر با مجموع تناژ ۳۸۵۰۰ تن برای خود بسازد. این توافق‌نامه راه را برای پدیداری نخستین ناو هواپیمابر آلمانی باز کرد.
طراحی
بخش ساخت‌وساز نیروی دریایی آلمان به رهبری مهندس ویلهلم هادلر، سال ۱۹۳۴ مأمور به آماده‌سازی یک طرح مطالعاتی برای یک ناو هواپیمابر شد. الزامات مشخصات طرح مذکور شامل وزن حدود ۲۰ هزار تن، سرعت ۳۳ گره، ظرفیت ۵۰ تا ۶۰ هواگرد و تسلیحات هشت توپ کالیبر ۲۰٫۳ سانتی‌متر و توان آتش قدرتمند ضدهوایی بود. زره و محافظت درونی شناور می‌بایست بر مبنای نُرم ناوهای سبک قرار می‌گرفت. این مأموریت مسئله‌ای دشوار به حساب می‌آمد چرا که آلمانی‌ها تجربه‌ای در این زمینه نداشتند و اطلاعات محدودی از ناوهای هواپیمابر سایر کشورها در دسترس بود. از طرفی، با درگیر بودن لوفت‌وافه با شکل‌گیری پر سرعت خود، امکان همکاری بین دو نیرو وجود نداشت. بازدید از ناوهای هواپیما بر بریتانیایی نیز اطلاعات مفید بسیار اندکی نصیب آلمانی‌ها کرد. پاییز سال ۱۹۳۵ امپراتوری ژاپن اجازه مشاهده آکاگی، ناو هواپیمابر نیروی دریایی این کشور، را به فرستاده‌های آلمان داد. اسناد متعددی از طرح این ناو هواپیمابر در اختیار این فرستادگان قرار گرفت اما مجدداً نتیجه به اندازه مورد انتظار سازنده نبود. بر مبنای این مشاهدات، در کنار چند تغییر مختصر دیگر، تنها یک بالابر سوم در مرکز ناو هواپیمابر به طرح آلمانی‌ها افزوده شد. به هر صورت بخش ساخت‌وساز نیروی دریایی آخر سر توانست در عرض یک سال به یک جمع‌بندی نهایی برای یک طرح مطالعاتی برسد. تمامی ملزومات مطرح‌گشته قابل دستیابی تصور می‌شد؛ تنها توپ‌های ۲۰٫۳ سانتی‌متری با تعداد برابری توپ ۱۵ سانتی‌متری جایگزین گردیدند. طرح مذکور دارای ده توپ ضدهوایی ۱۰٫۵ سانتی‌متری و تعداد زیادی مسلسل ضدهوایی بود. به صورت کلی، وزن ناو هواپیمابر ۲۳ هزار تن و سرعت آن ۳۵ گره در نظر گرفته شد. با وجود مشاهده نمونه‌های خارجی، این طرح تا حدود زیادی مستقل و متفاوت از آن‌ها بود. مهم‌ترین نتیجه این طرح مطالعاتی این بود که بخش‌های درگیر نیروی دریایی آلمان در طی چهارده ماه توسعه آن، مفهومی از آنچه می‌یایست از منظر کیفی و کمّی از یک ناو هواپیمابر انتظار داشتند کسب کردند.
بدنه
طبق نرم معمول کشتی‌های جنگی بزرگ آلمانی، بدنه این ناو هواپیمابر به شکل کم‌عرضی به ۱۹ قسمت ضدآب تقسیم شد. به شکل مرسوم در کشتی‌سازی جنگی آلمانی، سینه گراف سپلین در ابتدا تقریباً عمودی بود. این حالت سال ۱۹۴۰ جهت ارتقای قابلیب دریانوردی آن با «سینه آتلانتیکی» جایگزین گشت. این تغییر طول بدنه را ۵٫۲ متر افزایش داد. زیر آب، سینه کشتی به برآمدگی منتهی می‌شد که جهت کاهش مقاومت اصطکاک بود. شناور ساختی به صورت «جزیره‌ای» داشت؛ بدین معنا که تمامی سازه فوقانی در جزیره‌ای در جانب راست شناور متمرکز بود. برای توازن بخشی به وزن کشتی عرشه‌های آشیانه و عرشه پرواز در ۸۰ سانتی‌متری محور طولی در سمت چپ آن قرار گرفت.
زره
گراف سپلین زره نسبتاً زیادی داشت که کم‌وبیش متناظر با ناوهای سبک بود. ضخامت زره از این قرار بود:
نیرومحرکه
ناوهواپیمابر گراف سپلین چهار واحد موتور توربینی هر یک با توان مستقل ۵۰ هزار اسب بخار ساخت شرکت براون، باوری و شرکا، داشت. قرار بود در شناور دوم این کلاس از موتورهای توربین دریایی با توان مشابه ساخت شرکت گرمانیاورفت استفاده شود. دو واحد توربین درون یک اتاقک در جلو در به صورت کنار هم و دو واحد دیگر در اتاقک‌های جدا در پشت شناور به صورت پشت‌سرهم بودند. بخار مورد نیاز موتور در ۱۶ دیگ بخار لوله‌آبی لا مونت که در فشار ۷۵ اتمسفر و دمای ۴۵۰ درجه سلسیوس عمل می‌کردند، تولید می‌شد. هر چهار دیگ بخار در یک موتورخانه مجزا قرار داشت. واحدهای توربین چهار میل کاردان را می‌چرخاندند که هر یک به یک پروانه به قطر ۴٫۴ متر متصل بودند. در ۳۳۰ دور بر دقیقه سرعت شناور می‌بایست به سرعت ۳۴٫۵ گره می‌رسید. نسبت توان به وزن تمامی مجموعه ۱۹٫۲۵ کیلوگرم بر اسب بخار در نظر گرفته می‌شد. با توجه به ارتفاع زیاد در اطراف بدنه سطح مقطع بالایی (حدود ۴۵۰۰ متر مربع) در شناور در برابر وزش باد قرار می‌گرفت. این مسئله خطر کشیدن شدن شناور و برخورد آن با دیواره‌های کانال کیل با عرض کم، را پدیدمی‌آورد. برای شناورهایی در این اندازه امکان هدایت مؤثر به کمک سکان در سرعت ۸ گره وجود نداشت؛ بنابراین دو سامانه هدایت‌کننده وویت اشنایدر هر یک با توان ۳۳۰ کیلو وات به صورت پشت‌سرهم در جلوی کشتی نصب شد تا آن را برابر باد حفظ کند. قدرت این سامانه‌ها برای رساندن کشتی به سرعت ۴٫۵ گره در شرایط آب بدون‌جریان و هوای بدون باد کافی بود.
شناورهای کلاس
گراف سپلین: کارخانه کشتی‌سازی دویچه ورکه در کیل روز ۱۶ نوامبر سال ۱۹۳۵ قراردادی برای ساخت این ناو هواپیمابر دریافت کرد. مازه نخستین ناو هواپیمابر روز ۲۸ دسامبر سال ۱۹۳۶ قرار گرفت. این شناور تقریباً دو سال بعد روز ۸ دسامبر سال ۱۹۳۸ با نام گراف سپلین به آب انداخته شد. ادامه کار در سال ۱۹۳۹ انجام گرفت. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم حدود ۸۵ درصد از فرایند ساخت پیش رفته بود. در ابتدا ساخت‌وساز طبق برنامه پیش می‌رفت اما در ادامه به زودی با نهاده شدن تأکید بر تولید او-بوت‌ها، با تأخیر همراه شد؛ چرا که نزد آلمانی‌ها ناوهای هواپیمابر در انتهای فهرست اولویت ساخت شناورهای جنگی قرار داشت. در نهایت روز ۲۹ آوریل سال ۱۹۴۰ فرمانده نیروی دریایی توصیه توقف کامل کار ساخت نمود.
ناوهواپیمابر ب: قرارداد ساخت دومین ناوهواپیمابر آلمان که اغلب در تالیفات پس از جنگ با عنوان پتر اشتراسر یاد می‌شود، همزمان با مورد نخست امضا شد اما کار ساخت تنها از نیمه دوم سال ۱۹۳۸ آغاز گردید. کار ساخت این ناوهواپیمابر به شکل عامدانه آهسته صورت می‌گرفت تا تجربیات کسب شده از ساخت گراف سپلین در آن اعمال شود. بر اساس طرح‌ریزی دوران صلح به آب انداخته شدن شناور برای ژوئیه ۱۹۴۰ و تکمیل آن برای دسامبر ۱۹۴۱ پیش‌بینی می‌شد. هنگام آغاز جنگ ساخت زیرسازه پایینی تنها تا عرشه سکو رسید. به هر صورت کار ساخت روز ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۳۹ متوقف گردید. مواد به‌کار برده شده در آن از اواخر ماه فوریه سال ۱۹۴۰، برای استفاده در جاهای دیگر، از هم گشوده شد.
ناوهواپیمابر سی و دی: طبق برنامه دوران صلح، دو ناوهواپیمابر دیگر با عناوین سی و دی نیز می‌بایست از ماه آوریل سال ۱۹۴۱ به ترتیب در گرمانیاورفت و دویچه ورکه ساخته می‌شد.
استپان آندریفسکی
استپان استپانویچ آندریفسکی (روسی: Степан Степанович Андреевский; ، استان Tver - ) فرمانده ارتش امپراتوری روسیه در جنگ‌های ناپلئونی بود که دارای درجه سرلشکر بود.
زندگی
استپان آندریفسکی که در ۹ ژوئیه ۱۷۸۲ در خانواده ای اصیل به دنیا آمد، در ۱۲ ژوئیه ۱۷۹۹ به عنوان افسر افسر در سواره نظام گارد، یعنی هنگ اسب گارد نجات، وارد ارتش شد. در مارس ۱۸۰۱ که به کرنت ارتقا یافت، در آسترلیتز جنگید. در ۹ دسامبر ۱۸۰۹ به درجه سرهنگ ارتقا یافت. او خود را در نبرد بورودینو و نبرد کراسنوی متمایز کرد. در طول مبارزات انتخاباتی آلمان در سال ۱۸۱۳ او در باتزن، درسدن و کولم جنگید. او به دلیل شجاعت فراوان در این نبردها در ۵ سپتامبر ۱۸۱۳ به درجه سرلشگری ارتقا یافت. او همچنین به دلیل شجاعت خود در نبرد لایپزیگ و نبرد فر-شامپنواز چندین نشان خارجی دریافت کرد. در سال ۱۸۱۴، پس از نبرد پاریس، شمشیر طلایی به او اعطا شد که روی آن نوشته شده بود «برای اعمال شجاعت».
او در ۲۳ سپتامبر ۱۸۱۴ از ارتش بازنشسته شد اما در ۱۱ مارس ۱۸۱۹ بازگشت و به گارد لنسر متصل شد و هفت ماه بعد فرماندهی بریگاد ۲ لشکر اول اوهلان از اعلیحضرت امپراتور فیودورونا را به عهده گرفت. در ۳۰ آوریل ۱۸۲۱ او فرماندهی گارد لنسر و سپس در ۱۵ ژانویه ۱۸۲۷ تیپ دوم لشکر سواره نظام سبک گارد قرار گرفت. سرلشکر آندریفسکی در ۱۴ ژوئیه ۱۸۲۸ بازنشسته شد.
سیمون برند (کارگردان فیلم)
سیمون برند ، کارگردان فیلم اهل کشور کلمبیاست. برند بیش از ۲۰۰ تبلیغ تلویزیونی برای شرکت‌هایی مانند کوکا کولا، ای‌تی‌اندتی، اپل و ب‌ام‌و کارگردانی کرده‌است.
آنگلو-هندی
آنگلو-هندی (Anglo-Indian) یا اصطلاحاً انگلیسی-هندی می‌تواند حداقل به دو گروه از افراد اشاره داشته باشد: آن‌هایی که دارای نژاد آمیخته هندی و انگلیس (به‌طور خاص انگلیسی) هستند و مردم تبار بریتانیایی / انگلیسی که در هند متولد شده‌اند یا ساکن هستند.
بیمارستان برچمانت
بیمارستان برچمانت (Birchmount Hospital) که با نام «بیمارستان گِـریس» (در لغت به‌معنای: لطف و برکت الهی) هم شناخته می‌شود، نام بیمارستانی در منطقهٔ اسکاربرو در شهر تورنتو است که در محلهٔ اگینکورت، تورنتو و در خیابان برچمانت واقع شده‌است.
این بیمارستان در سال ۱۹۸۵ توسط سپاه رستگاری افتتاح شد و اینک جزء شبکه سلامت اسکاربرو است.
بیمارستان برچمانت در سال ۲۰۰۳ به‌دنبال مرگ «تسه چی کوای» و به‌عنوان یکی از کانون‌های شیوع نشانگان تنفسی حاد (سارس) مورد توجه جهانیان قرار گرفت. نصب دستگاه تصویرسازی تشدید مغناطیسی با کوشش جری فیلیپس که نمایندهٔ مجلس از ناحیهٔ اسکاربرو-اگینکورت بود در سال ۲۰۱۰ به تصویب رسید.
از سال ۲۰۱۹ بخش‌های کودکان و زایمان این بیمارستان تعطیل شد و به‌دنبال تصمیم شبکه سلامت اسکاربرو مبنی بر کاهش بیمارستان‌هایش از سه به دو تا سال ۲۰۳۱ میلادی، احتمال دارد این بیمارستان برای همیشه بسته شود.
شهرک کوچک
شهرک کوچک، روستایی از توابع بخش شیب‌آب شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
دوچرخه‌سواری در ایران
دوچرخه‌سواری در ایران به پیشینه و محدودیت‌های دوچرخه‌سواری در این کشور، می‌پردازد. برای نخستین‌بار، در دورهٔ قاجاریان بود که دوچرخه‌سواری در ایران وارد شد اما در دوران پهلوی و در در سال ۱۳۲۴ بود که نخستین نهاد دوچرخه‌سواری ایران، بنیان‌گذاری شد و فدراسیون دوچرخه سواری‌ای در این کشور، پدید آمد تا کنترل رشته‌های وابسته را در این کشور، به‌دست گیرد.
در دوران جمهوری اسلامی، دوچرخه اسلامی در ایران بسیار مورد توجه بوده‌است و تلاش شد تا در جهت کاهش میل جنسی مردان مسلمان ایرانی به زنان دوچرخه‌سوار، دوچرخه‌هایی، طراحی و تولید شود. کم‌کم، روحانیت ایران، دوچرخه‌سواری زنان را تنها در محیطی بسته و در مکانی که در معرض دید نامحرم نباشد، مجاز اعلام کرد. سامانه‌های دوچرخه اشتراکی نیز در میانه‌های دههٔ ۱۳۹۰، در این کشور راه افتادند که گاه در هنگام تظاهرات، جمع‌آوری شدند؛ این سامانه‌ها، از دید برخی رسانه‌ها، شکست خوردند و چرایی آن نیز، نداشتن زیرساخت شهری مرتبط در ایران، بود. اعلام شده‌است که در این دوران، انگیزه‌ای جدی برای ایجاد چنین زیرساختی، نبوده‌است؛ با این حال، در شهرهایی در ایران نیز، مسیرهایی برای دوچرخه ساخته شده‌است. هرچند که گسترده نیست.
قاجار
برای نخستین‌بار، در دورهٔ قاجاریان بود که کارکنان سفارت انگلیس دوچرخه‌هایی را به ایران آوردند و از آنان، به عنوان وسیلهٔ ترابری بهره‌برداری کردند. مردم ایران، در آن هنگام، کسانی که از دوچرخه بهره می‌بردند را بچه شیطان لقب دادند و عده‌ای از آنان نیز باور داشتن جن و پری‌ها، در جنبش چنین وسیله‌ای، دخالت دارند. نخستین کسی که در این کشور، با ایجاد مغازهٔ فروش دوچرخه و کرایه‌دادن آن وسیله، مردم را رسماً با آن آشنا ساخت، حسین آقا شیخ است که در خیابان شمس العماره، چنین کرد و پس از آن هم یک مسیحی با نام دادیک، دومین فروشگاه دوچرخه‌فروشی را بنیان نهاد.
پهلوی
در سال ۱۳۲۴ بود که نخستین نهاد دوچرخه‌سواری با نام باشگاه دوچرخه سواری، شکل گرفت و در سال بعدی نیز فدراسیون دوچرخه سواری آماتور در ایران، به شکلی رسمی، هدایت و کنترل رشته در ایران را در دست گرفت.
جمهوری اسلامی
دوچرخه اسلامی در ایران بسیار مورد توجه بوده‌است. برای نمونه، در سال ۱۳۸۶، طرح ساخت دوچرخه‌های اسلامی برای بانوان در شهر اراک، ایران، تصویب گردید. یکی از ارائه‌دهندگان این طرح نیز، یک زن ایرانی بود و گفت که: «این دوچرخه به‌گونه‌ای طراحی شده‌است که کابین اطراف آن به‌طور کامل نیمی از بدن بانوان را می‌پوشاند».