صنعت_خودروسازی_کره_جنوبی
۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱
در سال ۱۹۹۸ هیوندایی کیا را خریداری کرد، اما از آن زمان تاکنون فعالیت‌های فروش و بازاریابی این دو برند به‌طور مستقل و جدا مانده است. هیوندای به تأسی از تویوتا و هوندا، در سال ۲۰۰۵ کارخانه تولیدی خود را در ایالت تاسیس کرد؛ کیا هم پنج‌سال بعد در ایالت جورجیا کارخانه‌اش را راه‌اندازی کرد. اگرچه این دو برند از پیشرانه‌ها و پلت‌فرم‌های مشابهی استفاده می‌کردند، اما استراتژی‌های جایگاه‌یابی هریک از آن‌ها مستقل و برای برند دیگر ناشناخته بود.دهیوندای برای برطرف کردن این مشکل در سال ۲۰۰۶ پیتر شرایر، طراح فولکس‌واگن/آئودی را به عنوان طراح ارشد خود استخدام کرد. شرایر ظاهری متمایز به خودروهای کیا بخشید و طراحی محصولات آن را به کلیدی در موفقیت این برند بدل کرد. در حال حاضر او بر طراحی هردو برند کره‌ای نظارت دارد. مهم‌تر از آن تلاش ده ساله هیوندای برای بهبود وضعیتش در بازار جهانی خصوصا آمریکا بود که از دهه ۱۹۹۰ آغاز شده بود و به این غول کره‌ای کمک کرد تا نقایص کیفی خود را برطرف کند. در سال ۲۰۰۶ موسسه تحقیقاتی جی‌دی‌پاور و شرکا در گزارش کیفی خود این برند را به عنوان برترین برند غیرلوکس اعلام کرد. یکی از مهمترین نکات در فرایند خودروساز شدن کره جنوبی این بود که سیاستگذاران این کشور به اصول مهمی همچون ارتقای کیفیت، افزایش بهره وری و در نهایت رقابت پذیری خودروهای تولیدی خود در بازارها؛ اولویت دادند. به گونه ای که به اعتقاد مقام های این کشور هر تعداد خودرو حتی اندک که در این کشور تولید می شود باید قابلیت عرضه به بازارهای جهانی را داشته باشد. در این دوره تلاش کیا و هیوندایی از سال ۲۰۱۱ برای رقابت در بازار جهانی بر پاییه تحقیق و توسعه و ارتقای کیفیت آغاز شد. تولیدکنندگان این کشور در سال ۱۹۶۷ تنها موفق شدند که ۷ هزار دستگاه خودرو تولید کنند، اما توانستند در سال ۱۹۸۸ به تولید یک میلیون دستگاه برسند و این میزان تولید، تنها ۲۰ سال بعد و در سال ۲۰۰۸ به ۳.۸ میلیون دستگاه رسید. در طول ساختار صنعت خودروسازی کره چندین مسئله برای اولیت مرحله بندی شد که متدهای پیشرفت نام داشت: این برنامه در سال ۲۰۱۰ در دستور کار قرار گرفت و باعث پیدایش خودروهای نوین هیوندای-کیا در کلاس جهانی، چون تاسیس برند جنسیس، ساخت خودرو هیوندایی سانتافه، هیوندایی گرنجور، هیوندای وراکروز، هیوندایی سوناتا، یا کیا اپتیما، کیا سراتو، کیا کادنزا، کیا موهاوی و کیا استینگر و سری خودروهای هیبرید و اقتصادی این گروه شد. برنامه توسعه برای مجموعه هیوندای-کیا فقط برای سه سال معادل ۳۳۸ میلیون دلار هزینه به همراه داشت. اما این سرمایه گذاری آن‌ها را تشویق کرد تا به سگمنت پریمیوم اروپایی ورود کرده و هیوندای سنتنیال (هیوندای ایکوئِس) را در جهت رقابت مستقیم با لکسس، بام و و مرسدس بنز وارد میدان کند که به عقیده خود هیوندای، این خودرو جایگاه برند هیوندای را در بازرا جهانی یک سر و گردن بالاتر برد. مجموعه خودرویی هیوندای-کیا بسیارتلاش کرد تا در کنار حفظ خطوط تولید خود در بازار کشورهای مهمی چون ایالات متحده آمریکا و خود کره، در کشورهای در حال پیشرفت نظیر هند، اسلواکی، جمهوری چک، برزیل، چین و ترکیه که نیرو کار ارزان است خط تولید احداث کند. این قضیه موجب می‌شود هزینه نهایی تولید و حمل و نقل محصول حتی با توجه به فاصله زیاد از بازار جهانی ارزان‌تر تمام شود. همچنین داشتن شبکه عرضه جهانی، بهتر می‌تواند کمپانی مادر را از تغییرات نرخ ارز محافظت کند. از بارزترین نقاط قوت هیوندای-کیا، می‌توان به توانایی آن در انطباق سریع با تغییرات بازار اشاره کرد. براساس بیانات مدیرعامل هیوندای آمریکا، این ساختار مسطح نیرو انسانی کمپانی است که فرصت می‌دهد هیوندای با تعداد پرسنل و کاغذ بازی کمتر، در مقایسه با رقبا، با انعطاف و سرعت بسیار بیشتری با تغییرات بازار همراه شود. با وجود این که مرکز فرماندهی و نظارت هیوندای-کیا در کره جنوبی قرار دارد، عملکرد جهانی برند هر لحظه تحت نظارت و بررسی است. هیوندای موتور به همراه کیا موتورز، از زیرمجموعه‌های هیوندای موتور گروپ به‌شمار می‌آیند، که در حال حاضر پس از شرکت‌های جنرال موتورز، گروه فولکس‌واگن و تویوتا، به‌عنوان چهارمین خودروساز بزرگ جهان شناخته می‌شود.