cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سقط جنین در روسیه
سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۵۵
این فرمان خشم و مخالفت زنان شهری را برانگیخت و این استدلال را برانگیخت که اغلب اوقات داشتن فرزند در زمانی که آنها در تلاش برای پیشرفت شغلی خود هستند غیرممکن است (از آنجایی که دولت شوروی فعالانه آموزش و کار زنان را به دلیل مسکن و لوازم ناکافی مورد نیاز برای مراقبت کودکان ترویج می‌کرد). قوانین ضد سقط جنین در عمل فقط اندکی قابل اجراتر از دوران تزار بود و بابکی‌ها به تجارت خود ادامه دادند، زیرا می‌دانستند خطر کمی برای دستگیر شدن وجود دارد. اگرچه موارد متعددی از مراجعه زنان به بیمارستان‌ها پس از انجام سقط‌های ناموفق وجود داشت، اما معمولاً نمی‌توان گفت که آیا سقط جنین داشته‌اند، سقط را خود انجام داده‌اند یا بابکا انجام داده‌اند. کد نانوشته همبستگی زنان نیز قوی بود و زنان به ندرت بابکی‌ها را به مقامات می‌گویند.
در عمل، میزان سقط جنین تحت تأثیر فرمان‌های ۱۹۳۶ قرار نگرفت، اگرچه مشاهده شد که میزان مرگ و میر نوزادان بین سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۴۰ به دلیل اینکه زنان ظاهراً خود را در سقط جنین‌های غیرقانونی مجروح می‌کردند افزایش می‌یابد و سپس از تولید فرزندان سالم جلوگیری می‌کرد. خدمات سقط جنین بابکی مانند همیشه باقی ماند: ناامن، گران، و مجبور کردن زنان به دروغگویی به مقامات.
در دوران پس از جنگ، میلیون‌ها مرد مرده بودند و دولت مجبور شد خانواده‌های تک مادر را مشروعیت بخشد. قانون جدید خانواده در سال ۱۹۴۴ با ارائه حمایت مالی برای مادران مجرد، تک مادری را به عنوان محل تولید مثل تأیید کرد. شیوع مادران مجرد در این زمان یک واقعیت بود. تا سال ۱۹۵۷، ۳٫۲ میلیون زن به عنوان مادران مجرد مدعی کمک دولتی بودند.
کاهش سیاست دولت در مورد سقط جنین در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد که با گسترش فهرست علائم پزشکی برای ختم بارداری در سال ۱۹۵۱ آغاز شد و در سال ۱۹۵۴ مسئولیت کیفری برای سقط جنین غیرقانونی لغو شد.
سال ۱۹۵۵ به بعد
پس از مرگ استالین در سال ۱۹۵۳، دولت شوروی قوانین 1936 را لغو کرد و قانون جدیدی در مورد سقط جنین صادر کرد. این فرمان که در سال ۱۹۵۵ صادر شد، بیان داشت که «اقدامات انجام شده توسط دولت شوروی برای تشویق مادری و محافظت از نوزادی و همچنین رشد بی وقفه آگاهی و فرهنگ زنان» امکان تغییر در سیاست را فراهم می‌کند. زبان این فرمان حاکی از آن بود که بیشتر زنان، مادر بودن را به سقط جنین ترجیح می‌دهند و جلوگیری از سقط جنین همچنان هدف دولت است، زیرا همچنان رشد جمعیت را تشویق می‌کند.
در اواخر دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، تخمین زده می‌شود که اتحاد جماهیر شوروی بالاترین نرخ سقط جنین را در جهان داشته‌است. میزان سقط جنین در این دوره به‌طور قطع مشخص نیست، زیرا اتحاد جماهیر شوروی تا قبل از پرسترویکا شروع به انتشار آمار سقط جنین نکرد. بهترین تخمین‌ها که بر اساس نظرسنجی‌های متخصصان پزشکی در این مدت صورت می‌گیرد، حاکی از آن است که سالانه حدود ۶ تا ۷ میلیون سقط جنین انجام شده‌است.
یکی از معدود بینش‌هایی که ما در مورد سقط جنین در اواخر دهه ۱۹۵۰ داریم، نظرسنجی است که بین سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۵۹ بر روی ۲۶۰۰۰ زن متقاضی سقط جنین انجام شد که ۲۰۰۰۰ نفر از مناطق شهری و ۶۰۰۰ نفر از مناطق روستایی بودند. از این نظرسنجی می‌توان حقایق متعددی در مورد اینکه چه نوع زنانی به دنبال سقط جنین بوده‌اند و دلایل آنها برای انجام این کار جمع‌آوری می‌شود. اول از همه، «اکثریت قاطع» زنان متأهل بودند، اگرچه نتایج نظرسنجی درصد دقیقی را ارائه نمی‌دهد. دوم، ما می‌توانیم یاد بگیریم که زنان چند فرزند داشتند. از بین زنان شهری، ۱۰٫۲ درصد بدون فرزند، ۴۱٫۲ درصد دارای یک فرزند، ۳۲٫۱ درصد دارای دو فرزند و ۱۶٫۵ درصد دارای سه فرزند یا بیشتر بوده‌اند که میانگین تعداد فرزندان ۱٫۴۷ است. از بین زنان روستایی، ۶٫۲ درصد فاقد فرزند، ۲۶٫۹ درصد دارای یک فرزند، ۳۰ درصد دارای دو فرزند، و ۳۶٫۹ درصد دارای سه فرزند یا بیشتر بوده‌اند که میانگین تعداد فرزندان ۲٫۰۶ بوده‌است. از میان زنانی که به دنبال سقط جنین بودند، زنان شهری بیشتر احتمال داشت که فرزند کمتری داشته باشند یا اصلاً بچه نداشته باشند. این ممکن است ناشی از کمبود فضا برای زنان شهری باشد.
این نظرسنجی همچنین دلایل زنان برای سقط جنین را بررسی کرد. دلایل را به چهار دسته تقسیم کرد. اولی «قابل حذف بدون قید و شرط» بود، چیزهایی که می‌توان آن را با اقدامات دولتی برطرف کرد، مانند نیازهای مادی، کمبود فضا، نبود کسی در خانه یا نداشتن موسسه‌ای که کودک را در آن قرار دهد. دسته دوم «قابل حذف مشروط» بود، چیزهایی که احتمالاً با اقدامات دولت قابل اصلاح است، مانند نبود شوهر، مشکلات خانوادگی، یا بیماری یک یا هر دو والدین. دسته سوم «غیرقابل حذف» بود، چیزهایی که ناشی از شرایط اجتماعی نبودند، مانند یک نوزاد در خانواده یا بسیاری از فرزندان از قبل. دسته چهارم «علل نامشخص» بود، مانند عدم تمایل یک یا هر دو والدین به داشتن فرزند و دلایل متعدد دیگر.
نتایج برای این سؤال عبارت بودند از: از دلایل ارائه شده توسط زنان شهری، ۳۵ درصد غیرقابل حذف، ۱۶٫۵ درصد غیرقابل حذف، ۱۰ درصد غیرقابل حذف و ۳۷٫۹ درصد نامشخص بود. از دلایل ارائه شده توسط زنان روستایی، ۲۶٫۳ درصد غیرقابل حذف، ۱۸ درصد قابل حذف مشروط، ۱۰ درصد غیرقابل حذف و ۴۵٫۲ درصد نامشخص بوده‌است. بارزترین تفاوت این بود که بیشتر زنان شهری کمبود فضا را دلیل ذکر کردند. نتایج نظرسنجی نشان داد که نرخ سقط جنین در میان زنان شاغل با نرخ ۱۰۵٫۵ سقط در هر هزار حاملگی، در مقابل ۴۱٫۵ در هزار در میان زنانی که کار نمی‌کردند، بسیار بالاتر بود.
اگر میزان سقط جنین در این بررسی معرف در نظر گرفته شود، در این دوره تعداد سقط‌های سالانه بیشتر از تعداد تولدهای زنده بوده‌است. این همچنین به این معنی است که نرخ سقط جنین در اتحاد جماهیر شوروی بالاترین میزان سقط جنین در جهان در آن زمان بود. در پایان دوران برژنف در سال ۱۹۸۲، نرخ زاد و ولد شوروی به جز در جمهوری‌های آسیای مرکزی با اکثریت مسلمان، درست در سطح یا کمتر از حد جایگزین بود.
قانون فعلی
در طول دهه ۲۰۰۰، کاهش پیوسته جمعیت روسیه (به دلیل زاد و ولد منفی و امید به زندگی کم) به منبع اصلی نگرانی تبدیل شد، حتی ارتش را مجبور کرد به دلیل کمبود مردان جوان، خدمت اجباری را کاهش دهد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، پارلمان روسیه قانونی را تصویب کرد که سقط جنین را به ۱۲ هفته اول بارداری محدود می‌کند، به استثنای ۲۲ هفته اگر حاملگی در نتیجه تجاوز جنسی باشد، و برای نیازهای پزشکی می‌توان آن را در هر مقطعی از بارداری انجام داد. قانون جدید همچنین یک دوره انتظار از دو تا هفت روز قبل از انجام سقط جنین را اجباری می‌کند تا به زن اجازه داده شود تا در تصمیم خود تجدید نظر کند. سقط جنین فقط در موسسات دارای مجوز (معمولاً بیمارستان‌ها یا کلینیک‌های زنان) و توسط پزشکانی که آموزش‌های تخصصی دارند انجام می‌شود. پزشک می‌تواند از سقط جنین خودداری کند مگر از سقط‌های ضروری پزشکی. قانون جدید سخت‌تر از قانون قبلی است، زیرا طبق قانون سابق سقط جنین پس از ۱۲ هفته به دلایل اجتماعی-اقتصادی گسترده‌تر مجاز بود، در حالی که طبق قانون فعلی چنین سقط‌هایی فقط در صورتی مجاز است که مشکلات پزشکی جدی مادر وجود داشته باشد.
بحث سیاسی
موضوع سقط جنین در سال ۲۰۱۱ در بحثی که نیویورک تایمز می‌گوید «شروع بحثی مشابه با ایالات متحده است» دوباره مورد توجه قرار گرفت. پارلمان تصویب کرد و در سال ۲۰۱۱ ، رئیس‌جمهور دمیتری مدودف، چندین محدودیت در مورد سقط جنین را برای مبارزه با "کاهش نرخ زاد و ولد" و " کاهش جمعیت " امضا کرد. این محدودیت‌ها ارائه دهندگان سقط جنین را ملزم می‌کند که ۱۰ درصد از هزینه‌های تبلیغاتی را به تشریح خطرات سقط جنین برای سلامتی زنان اختصاص دهند و توصیف سقط جنین به عنوان یک روش پزشکی ایمن را غیرقانونی کنند. سوتلانا مدودوا، همسر مدودف، مبارزه با سقط جنین در روسیه را در یک کمپین ملی یک هفته ای علیه سقط جنین به نام "به من زندگی بده!" و "روز خانواده، عشق و وفاداری" توسط بنیاد او برای ابتکارات اجتماعی و فرهنگی در ارتباط با کلیسای ارتدکس روسیه انجام داد.
نظرسنجی‌ها
در سال ۲۰۰۶، تعداد روس‌هایی که سقط جنین را تحت هر شرایطی غیرقابل قبول می‌دانستند تنها ۶ درصد بود. تا سال ۲۰۲۲، این میزان به ۱۳ درصد افزایش یافت.
با وجود کاهش قابل توجه نسبت سقط جنین به تولد از اواسط دهه ۱۹۹۰، کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق بالاترین نرخ سقط جنین را در جهان حفظ کردند. در سال ۲۰۰۱، ۱٫۳۱ میلیون کودک در روسیه متولد شدند، در حالی که ۲٫۱۱ میلیون سقط جنین انجام شد. در سال ۲۰۰۵، ۱٫۶ میلیون سقط جنین در روسیه ثبت شد. بیست درصد از این افراد دختران زیر ۱۸ سال بودند. طبق آمار رسمی تعداد سقط جنین‌ها را در سال ۲۰۲۰ به ۴۵۰ هزار نفر می‌رسد.
تا سال ۲۰۲۱، نرخ سقط جنین ۱۲ سقط در سال به ازای هر ۱۰۰۰ زن ۱۵ تا ۴۴ ساله بود.
آمار سقط جنین تا پایان دهه ۱۹۸۰ در اتحاد جماهیر شوروی اسرار دولتی محسوب می‌شد. در این دوره، اتحاد جماهیر شوروی یکی از بالاترین نرخ‌های سقط جنین در جهان را داشت. نرخ سقط جنین در اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۶۵ به اوج خود رسید، زمانی که ۵٫۵ میلیون سقط جنین انجام شد که بالاترین تعداد در تاریخ روسیه بود. با این وجود، قانونی شدن سقط جنین باعث حذف سقط جنین نشد.
رندی اسمیت (بازیکن هاکی روی یخ)
رندی اسمیت (Randy Smith؛ زادهٔ July 7, 1965) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
چسکر
چسکر گونه ای از چکرز و شطرنج است که توسط سولومون ولف گلومب در سال ۱۹۴۸ اختراع شد.
ارتقا
هنگامی که یک پیاده به ردیف آخر تخته می‌رسد، حرکت آن به پایان می‌رسد، و پیاده می‌تواند به عنوان پادشاه، اسقف یا شتر ارتقا یابد.
شرایط پیروزی
بازیکنی که تمام پادشاهان حریف را اسیر کند برنده بازی است. همچنین بازیکنی که پات شده‌است (نمی‌تواند حرکت کند) بازی را می‌بازد.
لئوپارد
لئوپاردها، گربه‌های وحشی و بزرگی هستند که جثه‌ی آن‌ها، کمی کوچک‌تر از شیر است. آن‌ها در آفریقا و جنوب آسیا زندگی می‌کنند. لئوپاردها، مانند جاگوار، خال‌دار هستند، اما برخی از آن ها تقریبا سیاه هستند که یوزپلنگ نامیده می شوند.
لئوپاردها بسیار درنده، قوی و چالاک هستند. آن‌ها سگ، بز کوهی، بز و گاهی وقت ها انسان را شکار می کنند وغالبا روی شاخه‌ی درختان در انتظار شکار به سر می‌برند. اگر آن‌ها نتوانند شکار خود را به طور کامل بخورند، بقایای آن را با مهارت به بالای درخت حمل می‌کنند. این کار به منظور جلوگیری از خوردن شکار توسط جانورانی مانند شیر و کفتار است.
نوع ماده‌ی آن ها مادرانی بسیار مهربان هستند و تا زمانی که نوزادشان قادر به دفاع از خود شود، از آن‌ها به شدت مراقبت می‌کنند.
لئوپارد در زبان‌های اروپایی به معنی پلنگ است و ممکن است در یکی از این معانی به کار رود:
محمد غزنوی
سلطان محمد غزنوی پسر سلطان محمود غزنوی ، پس از درگذشت پدرش و بنا به وصیت او به سلطنت رسید.
محمد به توطئه مادر و عمه سلطان مسعود در روزهای برگزاری جشن‌های شادی عید رمضان بازداشت شد و او را در دژی زندانی کردند.
ایشگاه (رودبنه)
ایشکا (به گیلکی: ایشکه) روستایی از توابع دهستان رودبنه از بخش رودبنه شهرستان لاهیجان واقع در استان گیلان از کشور ایران است.
محمد غزنوی
برخی تاریخ‌نگاران اعتقاد دارند پس از چندی از بازداشت او مسعود غزنوی کسانی را فرستاد تا به چشمانش میل کشیده ، کورش کردند. ولی در کتاب تاریخ بیهقی یا زین الاخبار گردیزی که نزدیک‌ترین منابع تاریخی به زمان وقوع ماجرا هستند ، هیچ اشاره یا شاهدی بر این ادعا نیامده و نیست ، و بعید می‌نماید که این اتفاق هرگز افتاده باشد.
منابع
خنجی، امیرحسین، فرزندان سبکتکین غزنوی، راهگشایان حاکمیت ترک بر ایران
مقاله بیهقی و ماجرای کوری امیرمحمد غزنوی
ایشگاه (رودبنه)
مردم این روستا جملگی گیلک هستند و به زبان گیلکی صحبت می‌کنند. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵ بالغ بر تن برآورد شده‌است. رشد جمعیت روستا منفی است به طوری که جمعیت آن در سال ۱۳۹۰ به ۴۵۹ نفر تقلیل یافته‌است.
روستا به دو بخش کوچکتر بالا محله ایشکا و پایین محله ایشکا تقسیم شده‌است. گورستان روستا در پایین محله ایشکا در جوار قبر یک امامزاده واقع است.
شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی است. رهاورد اصلی این روستا برنج و انواع سبزی می‌باشد.
مارکو پیساردو
مارکو پیساردو (Marco Pissardo؛ زادهٔ January 8, 1998) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وارزه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
مرکز بین‌المللی دانشوران وودرو ویلسون
مرکز بین‌المللی دانشوران وودرو ویلسون (Woodrow Wilson International Center for Scholars) یا ویلسون سنتر واقع در واشینگتن، دی.سی., یک مرکز یادبود ریاست جمهوری ایالات متحده است که در سال ۱۹۶۸ به عنوان بخشی از مؤسسه اسمیتسونین با لایحهٔ کنگره تأسیس شد. این مرکز همچنین اندیشکده ای بسیار شناخته شده و در زمرهٔ ده اندیشکدهٔ برتر در سطح جهان است.
مأموریت این مرکز که به یاد رئیس‌جمهور توماس وودرو ویلسون (تنها رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا دارای پی‌اچ‌دی) تأسیس شده، «به یاد نگاه داشتن ایده‌آلها و دغدغه‌های وودرو ویلسون از طریق: فراهم آوری پیوندی بین جهان ایده‌ها و جهان خط مشی؛ و تشویق تحقیق، مطالعه، بحث و همکاری بین طیف کاملی از افراد دارای دغدغهٔ خط مشی و دانشوری در امور ملی و جهانی» است.
سعید مهری
سعید مهری (زادهٔ ۲۵ شهریور ۱۳۷۴ در شهرستان میانه) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک میانی برای باشگاه فوتبال استقلال و تیم ملی فوتبال ایران بازی می‌کند.
وی با سرمربیگری فرهاد مجیدی توانست قهرمان لیگ و با سرمربیگری ریکاردو ساپینتو قهرمان سوپرجام فوتبال ایران ۱۴۰۱ شود.
قرارگاه منطقه‌ای جنوب‌غرب نزاجا
قرارگاه منطقه‌ای جنوب‌غرب نزاجا یک سپاه راه‌کنشی زیرمجموعه نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که نظارت و فرماندهی عملیاتی بر کلیه یگان‌های نیروی زمینی ارتش در استان‌های جنوب غربی ایران را برعهده دارد. ستاد فرماندهی این قرارگاه در شهر اهواز قرار دارد.
این قرارگاه، یگان‌های نزاجا در استان‌های خوزستان و لرستان را نظارت می‌کند. هم‌اکنون فرماندهی قرارگاه منطقه‌ای جنوب‌غرب نزاجا برعهده سرتیپ حمزه بیدادی می‌باشد.
مارکو پیزانو
مارکو پیزانو (Marco Pisano؛ زادهٔ August 13, 1981) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
اوبیاک (ژیروند)
اوبیاک (به فرانسوی: Aubiac) یک کمون در فرانسه است که در canton of Bazas واقع شده‌است. اوبیاک ۵٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمورولفین
آمورولفین (Amorolfine) یک داروی ضد قارچی مورفولین است که با مهار Δ14 استرول ردوکتاز و کلستنول Δ-ایزومراز، ارگوسترول را کاهش می‌دهد و باعث تجمع اینگوسترول در غشای سلولی سیتوپلاسمی قارچی می‌شود. آمورولفین که با نام‌های Curanail، Loceryl، Locetar و Odenil به بازار عرضه می‌شود، معمولاً به شکل یک لاک ناخن، حاوی 5٪ آمورولفین هیدروکلراید به عنوان ماده فعال موجود است. برای درمان اونیکومیکوزیس (عفونت قارچی انگشتان پا و انگشتان دست) استفاده می‌شود. لاک ناخن آمورولفین ۵ درصد در هفته ای یک یا دو بار در هفته در مطالعات دو دهه‌ای نشان داده شده است که بین ۶۰ تا ۷۱ درصد در درمان اونیکومیکوزیس ناخن پا موثر است. میزان بهبودی کامل سه ماه پس از قطع درمان (پس از شش ماه درمان) ۳۸% و ۴۶% بود. با این حال، جزئیات تجربی کامل این کارآزمایی‌ها در دسترس نبود، و از آنجایی که برای نخستین بار در سال ۱۹۹۲ گزارش شدند، هیچ کارآزمایی بعدی وجود نداشت.
این دارو یک راه حل موضعی برای درمان عفونت ناخن پا است. ممکن است درمان‌های سیستمیک مؤثرتر در نظر گرفته شوند.
این دارو برای فروش بدون نسخه در استرالیا، برزیل، روسیه، آلمان و بریتانیا تأیید شده است و برای درمان قارچ ناخن پا با نسخه در کشورهای دیگر تأیید شده است. برای درمان اونیکومیکوزیس در ایالات متحده یا کانادا تایید نشده است. با این حال، می‌توان آن را از آنجا از طریق پست از کشورهای دیگر سفارش داد.
آلوا بسی
آلوا بسی (Alvah Bessie; June 4, 1904 – July 21, 1985) فیلم‌نامه‌نویس و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
شهرک امیرالمؤمنین
شهرک امیرالمؤمنین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شمس‌آباد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸۸ نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.
شکرگره
شکرگره (به انگلیسی: Shakargarh) یک شهر در پاکستان است که در ناحیه نارووال واقع شده‌است. شکرگره ۱٬۲۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۶٬۰۹۷ نفر جمعیت دارد.
دندری، آریزونا
دندری (به انگلیسی: Dandrea) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. دندری ۱٬۷۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تریرشاید
تریرشاید یک شهر در آلمان است که در اهرویلر واقع شده‌است. تریرشاید ۶۱ نفر جمعیت دارد.
مارکو پیکولی
مارکو پیکولی (Marco Piccoli؛ زادهٔ October 30, 2001) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
عبدالحسین راجی
عبدالحسین راجی (زاده ۱۲۸۱ - درگذشته نامشخص) وزیر بهداری کابینه منوچهر اقبال و مدیر عامل جمعیت کمک به جذامیان ایران بود. در سالهای دهه پنجاه، مرکزی برای اسکان جذامیان بهبود یافته در دشت گرگان ایجاد شد که بهکده راجی نامیده شد. او در دوره پانزدهم، شانزدهم و نوزدهم مجلس شورای ملی از حوزه انتخابیه خرمشهر، به مجلس راه یافت و در دوره نوزدهم، از نمایندگی به وزارت بهداری رسید. فرزند وی، پرویز راجی آخرین سفیر ایران در لندن قبل از انقلاب بود.
بهرام افضلی
بهرام افضلی (زاده ۱۳۱۷ در قم – درگذشته ۶ اسفند ۱۳۶۲ در تهران) ناخدا یکم نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و فرمانده آن نیرو طی سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲ بود. وی یکی از عاملان پیروزی در نبردهای دریایی خلیج فارس در جنگ ایران و عراق بود و در شصت و هفت روز از آغاز جنگ توانست نیروی دریایی عراق را عملاً تا پایان جنگ از صحنه خارج کند. درجه نظامی او در برخی منابع ناخدا    و در برخی دیگر دریادار      یاد شده‌است. وی به دلیل عضویت در حزب توده اعدام شد.
سال‌های آغازین
بهرام افضلی در سال ۱۳۱۷ در قم متولد شد. پدر او یک روحانی بود. او در سال ۱۳۳۷ به خدمت نیروی دریایی شاهنشانی ایران درآمد و از سوی نیروی دریایی، برای تحصیل به ایتالیا فرستاده شد و در ایتالیا با حزب کمونیست ایتالیا آشنا گردید. افضلی در سال ۱۳۴۱ از آکادمی نیروی دریایی ایتالیا در رشتهٔ مهندسی مکانیک و کشتی‌سازی فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۳۵۰، موفق به دریافت مدرک پی‌اچ‌دی در رشتهٔ طراحی کشتی و زیردریایی از دانشگاه جنوا شد. افضلی با بازگشت به ایران، خدمت خود را در نیروی دریایی شاهنشاهی ایران، به‌عنوان مهندس و با درجهٔ ناخدا، ادامه داد.
فرماندهی نیروی دریایی در جنگ
افضلی پس از انقلاب ۱۳۵۷، به خدمت خود در نیروی دریایی ارتش ایران و در طول جنگ ایران و عراق، ادامه داد. در خرداد ۱۳۵۹، رئیس‌جمهور وقت ایران، ابوالحسن بنی‌صدر، وی را به سِمَت فرماندهی نیروی دریایی ارتش، منصوب کرد. افضلی همچنین، مشاور ارشد اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی بود. دریادار افضلی به‌عنوان فرماندهٔ نیروی دریایی، در تاریخ ۵ تیر ۱۳۶۰، پس از عزل بنی صدر از فرماندهی کل قوا، وفاداری کامل خود به روح‌الله خمینی را اعلام کرد.
طی عملیات مروارید در جنگ ایران و عراق به تاریخ ۷ آذر سال ۱۳۵۹، نیروی دریایی و نیروی هوایی ارتش ایران، ۴ فروند قایق موشک‌انداز کلاس اوسای عراقی و ۷ فروند شناور دیگر عراقی را به قعر دریا فرستاد و نیروی دریایی عراق عملاً فلج و تا پایان جنگ قادر به ایفای نقشی نشد؛ اما افضلی که طراح این عملیات تاریخی بود سه سال بعد، به جرم جاسوسی و انتقال اسناد به‌کلی سری به اتحاد جماهیر شوروی اعدام شد.
ایجاد نخستین دانشکده افسری دریایی ایران
با تلاش شبانه‌روزی نا خدا افضلی، کاخ شاه در نوشهر با تمام تأسیسات وسیع آن به این کار اختصاص داده شد. این دانشکده دارای رشته‌های مختلف تخصصی دریایی است. به این ترتیب اعزام افسران نیروی دریایی که از سال ۱۳۱۱ تا سال ۱۳۵۷ به آمریکا، انگلستان، آلمان، فرانسه، ایتالیا و ترکیه فرستاده می‌شدند پایان پذیرفت و ارزی که بابت اعزام آن‌ها (هر دانشجو بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار دلار) هزینه می‌شد، صرف جویی شد و کشور ایران برای نخستین بار دارای یک دانشکده افسری دریایی گردید.
دستگیری و اعدام
در اواخر سال ۱۳۶۱ تا اوایل ۱۳۶۲ حزب توده ایران به‌عنوان تنها حزب سیاسی باقی‌مانده در کشور، از سوی مقامات وقت، متهم به تلاش برای «کودتا» و سپس «جاسوسی به نفع شوروی» شد و طی دو یورش، اعضای رهبری و بسیاری از کادرهای حزب توده دستگیر شدند و به اتهام «کودتا» مورد بازجویی قرار گرفتند. بیش از ۱۰۰۰ تن از اعضا و بسیاری از رهبران این حزب و حدود ۲۰۰ تن از نظامیان (از افسران ارتش، شهربانی و ژاندارمری) به اتهام عضویت در شبکهٔ مخفی افسران، وابسته به حزب توده، دستگیر و محاکمه شدند. افضلی نیز به اتهام عضویت در شبکهٔ مخفی نظامیان حزب توده ایران دستگیر شد و به همراه ۹ نفر دیگر از افسران بلندپایه ارتش در سال ۱۳۶۲ تیرباران شد.
هادی غفاری بعدها در خاطراتش گفت؛ گزارش توده‌ای بودن بهرام افضلی را نزد روح‌الله خمینی برده بود که سرانجام آن گزارش، اعدام بود.
نورالدین کیانوری در نامه‌ای که سال‌ها بعد به علی خامنه‌ای نوشت، از شکنجه خود، همسر و دخترش و همین‌طور شکنجه سایر دستگیرشدگان برای اعتراف‌گیری خبر داده‌است. در گزارش که به افراد رهبری زیر شکنجه تحمیل شد، درست از همین افراد به عنوان رهبران بخش‌های سیاسی - نظامی - تشکیلاتی و تبلیغاتی کودتا نام برده شده‌است.
میرحسین موسوی در این باره می‌گوید:
پس از اثبات عدم کودتا، اتهام افضلی را به جاسوسی برای شوروی تغییر دادند.
دو دهه بعد هاشمی رفسنجانی در مصاحبه با روزنامهٔ همشهری گفت:
رهبران حزب به زندان‌های طولانی مدت محکوم و در سال ۱۳۶۷ اعدام شدند. اما تعدادی از نظامیان نزدیک به حزب از جمله دریادار افضلی به دنبال یورش به حزب و برپایی نمایش‌های تلویزیونی و سپس تشکیل دادگاه‌های نظامی، در روز ۶ اسفند ماه سال ۱۳۶۲، ده تن از اعضای حزب که در میان آن‌ها برخی از برجسته‌ترین فرماندهان ارتش و به همراه چند تن از کادرهای پرسابقهٔ توده‌ای حضور داشتند، به جوخهٔ اعدام سپرده شدند.
افضلی از اردیبهشت ۱۳۶۲ تحت نظر اطلاعات سپاه پاسداران که زندان کمیتهٔ مشترک ضدخرابکاری و بند ۲۰۹ زندان اوین را اداره می‌کرد، زندانی بود و در یکی از جلسات دادگاه که به‌صورت مستقیم از رادیو پخش می‌شد، گریه کرد.
افضلی سرانجام در آخرین دادگاهی که به ریاست محمدی ری‌شهری برگزار شد، به اعدام محکوم و حکم صادره در اسفند سال ۱۳۶۲ در محوطهٔ زندان اوین، با نظارت اسدالله لاجوردی اجرا شد.
سیاوش کسرایی در سوگ او شعری سروده‌است به نام از انوشه تا افضلی که بخشی از آن در زیر می‌آید: من می‌گریم، اما در غریو مرغک دریا، باز پیامی است گلخند «ناوی انوشه» در دهان تو شکفت ناخدا بمان، بمان که فردا ما بهار را در آغوش می‌کشیم من می‌گریم و دریا همچنان موج بر موج می‌کوبد…
ری کادیو
ری کادیو (Ray Cadieux؛ زادهٔ December 27, 1941) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
ایشکوه
ایشکوه یکی از توابع بخش دیلمان با آب و هوای معتدل و کوهستانی است.
ایشکوه به دو بخش بالا ایشکوه (جور ایشکوه) و پایین ایشکوه (جیر ایشکوه) تقسیم می‌شود. تعداد خانوارهای پایین ایشکوه به ۱۴ خانوار میرسد.
هونتلی، مونتانا
هونتلی شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴۶ نفر بوده‌است.
ایشکوه
مکان‌های تفریحی این روستا کافر قلعه، باغ شاه، توت باغ، تلابون و راه‌روی ورودی روستا است که دارای درختانی سر سبز می‌باشد.
هونتلی، مونتانا
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
ایشکوه
اهالی روستا به کشت گندم، عدس، لوبیا مشغولند و دامداری در این روستا کاملاً از بین رفته و مردم بیشتر به کار کشاورزی مشغولند.
گروه گریکوا
سیارک‌گروه گریکوا یا سیارک شکاف هکیوپا (Hecuba-gap asteroid) که عضوی از یک گروه پویا از سیارک‌های تشدیدی است که در شکاف کرک‌وود در ۳٫۲۷ واحد نجومی واقع شده‌است - یکی از بزرگترین شکاف‌های کرک‌وود در کمربند اصلی سیارک‌ها، که به عنوان مرز جدا کنندهٔ سیارک‌های کمربند اصلی بیرونی از سایبل در نظر گرفته می‌شود. یک سیارک شکاف هکوبا در یک رزنانس مداری متوسط ۲: ۱ با غول گازی مشتری برای مدتی باقی می‌ماند، که ممکن است به تدریج مدارهای آنها در درازمدت با افزایش اوج آنها مختل شود تا اینکه در نهایت یا با مدار مریخ یا با خود مشتری برخورد کنند. بسته به ثبات دینامیکی مدار سیارک‌ها در شکاف هکوبا، سه زیر گروه پیشنهاد شده‌است: یکی سیارک‌های ناپایدار واقع در حاشیه ناپایداری گریکوا، با عمر تخمینی بیش از ۱۰۰ میلیون سال، سیارک‌های پایدار چونگوا با بیش از ۵۰۰ میلیون یا حتی ۱ میلیارد سال پایداری، و یک گروه بی‌نام و به شدت ناپایدار سیارک‌ها با طول عمر پویایی کمتر از ۷۰ میلیون سال.
اوبیاک (لو-ته-گارون)
اوبیاک (به فرانسوی: Aubiac) یک کمون در فرانسه است که در canton of Laplume واقع شده‌است. اوبیاک ۱۳٫۸۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گروه گریکوا
با حرکت بیشتر به خارج از سامانه خورشیدی، سیارک‌های موجود در شکاف هکوبا توسط سایبل‌های رزنانسیِ (۷: ۴)، هیلدا (۳: ۲)، توله (۴: ۳) و تروجان‌های مشتری (۱: ۱) دنبال می‌شوند.
دونگا اوتویا
دونگا اوتویا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه پچینیا واقع شده‌است. دونگا اوتویا ۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
خطر وجودی ناشی از هوش جامع مصنوعی
خطر وجودی ناشی از هوش جامع مصنوعی (Existential risk from artificial general intelligence) یک فرضیه است که پیشرفت قابل توجه در هوش عمومی مصنوعی (AGI) می‌تواند منجر به انقراض انسان یا برخی فاجعه جهانی غیرقابل جبران شود.
مکتب خطر وجودی ("x-risk") به شرح زیر استدلال می‌کند: گونه انسان در حال حاضر بر گونه‌های دیگر تسلط دارد زیرا مغز انسان دارای برخی قابلیت‌های متمایز است که سایر حیوانات به صورت عمومی فاقد آن هستند. اگر هوش مصنوعی از نظر هوش عمومی بتواند از بشریت پیشی بگیرد و به «فوق هوشمند» تبدیل شود، آنگاه کنترل آن برای انسان دشوار یا غیرممکن خواهد بود. همان‌طور که سرنوشت گوریل کوهی به حسن نیت انسان بستگی دارد، سرنوشت بشریت نیز ممکن است به برخی اقدامات یک ابرهوش ماشینی در آینده بستگی داشته باشد.
احتمال وقوع این نوع سناریو به شکل زیادی مورد بحث و گفتگو قرار گرفته‌است، و تا مقدار زیادی به سناریوهای مختلف برای پیشرفت آینده در علوم رایانه بستگی دارد. نگرانی‌هایی در مورد ابر هوش توسط دانشمندان برجسته رایانه و مدیران عامل فناوری مانند جفری هینتون، آلن تورینگ، ایلان ماسک، و مدیر عامل OpenAI سم آلتمن ابراز شده‌است. در سال ۲۰۲۲، یک نظرسنجی از محققان هوش مصنوعی نشان داد که برخی از محققان بر این باورند که احتمال ۱۰ درصد یا بیشتر وجود دارد که ناتوانی ما در کنترل هوش مصنوعی باعث یک فاجعه وجودی شود.
تاریخ
یکی از اولین نویسندگانی که نگرانی جدی خود را از اینکه ماشین‌های بسیار پیشرفته ممکن است خطرات وجودی برای بشریت ایجاد کنند، ابراز کرد، رمان‌نویس ساموئل باتلر بود که در مقاله‌اش در سال ۱۸۶۳ داروین در میان ماشین‌ها موارد زیر را نوشت:
دیستون، اورگن
دیستون (به انگلیسی: Disston) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لین، اورگن واقع شده‌است.
انور پرویز
انور پرویز (انور پرویز) (زاده ۱۹۳۵) کارآفرین، سرمایه‌دار، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی پاکستانی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره گروه بست‌وی فعالیت می‌کند. وی هم‌اکنون (۲۰۱۵) با دارایی خالص بیش از ۱٫۵ میلیارد دلار، ثروتمندترین فرد پاکستان می‌باشد.
تروفئو پیرلی
تروفئو پیرلی یا جام پیرلی یک تورنمنت دوستانه سالانه فوتبال بود که حامی مالی این مسابقات شرکت تایرسازی پیرلی بود. این رقابت‌ها در سال ۱۹۹۶ به عنوان یک مسابقه دوستانه نود دقیقه ای بین اینتر میلان که حامی مالی آن پیرلی بود و یک تیم دیگر که به این تورنمنت دعوت می‌شد ، آغاز شد. از سال ۱۹۹۶ ، ۱۵ نسخه از این تورنمنت به صورت تک مسابقه برگزار شد. آخرین نسخه این تورنمنت در سال ۲۰۱۰ با حضور اینتر میلان و منچستر سیتی در بالتیمور برگزار شد. این مسابقه با نتیجه سه بر صفر و در نتیجه قهرمانی اینتر میلان پایان یافت.
مشارکت بر پایه باشگاه
در جدول زیر شرکت کننده‌ها بر پایه باشگاه ذکر شده‌است ، گروه بندی شده بر پایه کشور.
سودتنلند
سودِتِن‌لند (Sudetenland) (به چکی و اسلواکیایی:Sudety، به لهستانی:Kraj Sudetów) نامی آلمانی است که در زبان انگلیسی در نیمه اول قرن بیستم برای مناطق غربی چکسلواکی که بیشتر محل سکونت اقلیت آلمانی‌تبارها بود، به‌کار می‌رفت. این منطقه مشخصا، نواحی مرزی بوهم، موراویا و بخش‌های مشترک سیلزیای چک و بوهم را شامل می‌شد.
نام این منطقه برگرفته از کوه‌های سودتن است. اگرچه سودتن‌لند گستره‌ای از ورای این کوه‌ها به سوی مرزهای سیلزیا و لهستان امروزی را فرا گرفته بود. آلمانی‌تبارانِ ساکنِ این منطقه را «آلمانی‌های سودتن» (به آلمانی: Sudetendeutsche، به چکی: Sudetští Němci) می‌نامیدند. آلمانی‌های کارپات، اقلیت ساکن در اسلواکی، شامل این گروه نژادی نمی‌شوند.
مایکل کلی (بازیگر آمریکایی)
مایکل کلی (زاده ۲۲ مه ۱۹۶۹) بازیگر آمریکایی است. از جمله فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده می‌توان به اکنون مرا می‌بینی، شهروند مطیع قانون و نشکن، شکست‌ناپذیر اشاره کرد.
از دیگر آثار او می‌توان به تابو، لطافت و با چنگ و دندان اشاره کرد.
شهرک انقلاب (دزفول)
شهرک انقلاب از توابع بخش مرکزی شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
پطرس پاشا غالی
پطرس پاشا غالی رئیس‌الوزرای مصر از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ یعنی مصادف با کوران حوادث مشروطه در ایران بود. وی در سال ۱۸۴۶م متولد شد و در سال ۱۹۱۰ م توسط ابراهیم ناصف وردانی عضو حزب وطنی، به قتل رسید. در همین سال سید عبدالله بهبهانی از رهبران مشروطه ایران نیز به قتل رسید. پطرس غالی دبیر کل سازمان ملل متحد، از اقوام وی است. بوتروس قالی به تحصیل عربی ، ترکی ، فارسی ، انگلیسی و فرانسوی پرداخت.
زندگی‌نامه
پطرس غالی در سال ۱۸۴۶ در خانواده‌ای مسیحیان قبطی در روستای کیمان العاروس از روستاهای بنی سویف ، مصر به دنیا آمد. پدر وی غالی نیروز ، مباشر شاهزاده مصطفی فاضل بود. پطرس غالی به تحصیل زبان‌های عربی ، ترکی ، فارسی ، انگلیسی و فرانسوی پرداخت.
شهرک انقلاب (دزفول)
جمعیت
این شهرک در بخش دهستان شمس‌آباد قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۵۱۵ نفر (۴۹۳ خانوار) بوده‌است.
امیرحسین باقرپور
امیرحسین باقرپور (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۷۶ در بابل) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم بازی می‌کند.
رمشتاین
رامشتاین نام یکی از گروه‌های مطرح آلمانی در زمینهٔ موسیقی اینداستریال متال، هوی متال، و به‌ویژه سبک به‌خصوص خودشان، نویه دویچه هرته یا دنس متال است. آهنگ‌های این گروه بیشتر از روی صدای بم و قوی خواننده‌شان همراه با سبک صنعتی‌شان و البته زبان آلمانی شان شناخته می‌شود. گروه Rammstein (رامشتاین) سال ۱۹۹۴ پا گرفت. نام گروه البته با یک m اضافه برداشتی از حادثه‌ای در آلمان غربی است که تراژدی مرگ ۸۰ نفر از اهالی در آن جا شکل گرفت. در طول سال‌های فعالیت این گروه، اعضای شش نفرهٔ گروه هیچ‌گاه تغییر نکرده‌است. تیل لیندمان که روزگاری قهرمان شنای المپیک بود خوانندهٔ این گروه است. آلبوم اول گروه با عنوان قلب‌درد (Herzeleid) نامشان را مطرح می‌کند و گروه شهرتی به هم می‌زند. گروه در خارج از آلمان هم به شهرت می‌رسد و سراسر اروپا با نام رامشتاین آشنا می‌شود. رامشتاین در طول این سال‌ها دامنهٔ شهرت خود را افزایش داده و سعی کرده با نمایش‌هایی غیرمنتظره وجهه‌ای قابل توجه از موسیقی هوی متال آلمان را به دید عموم بگذارد.
پیشینه
رامشتاین یکی از معروف‌ترین گروه‌های متال و اینداستریال متال دنیاست که در سال ۱۹۹۴ در آلمان تشکیل شد. آغاز کار آن‌ها به سال ۱۹۸۹ بازمی‌گردد جایی که گیتاریست کنونی گروه ریچارد کروسپه با فرار به آلمان غربی گروهی با نام ارگاسم دث گیمیک را تشکیل داد.
در آن برههٔ زمانی او به شدت تحت تأثیر موسیقی آمریکایی و به‌خصوص گروه کیس بود. پس از خراب شدن دیوار برلین او دوباره به شورین بازگشت جایی که تیل لیندمان خوانندهٔ کنونی گروه به کار بافندگی سبد مشغول بود و در گروه فرست آرش درامر بود. در آن زمان ریچارد با آلیور ریدل بیسیست کنونی گروه که آن موقع در گروه The Inchtabokatables بود و کریستف «دُوم» اشنایدر درامر کنونی گروه که آن موقع در گروه Die Firma بود، زندگی می‌کرد. آنجا ریچارد به این نکته رسید که موسیقی که می‌ساخته او را ارضا نمی‌کند و به نظرش مطلوب نیست.
ریچارد کروسپه به‌دنبال صدایی شبیه صدای ماشین کمباین در خیالاتش بود.
این سه نفر با این زمینه‌ها شروع به کار روی پروژه‌ای جدید کردند. ریچارد خیلی زود فهمید که انجام دو کار یعنی نوشتن موسیقی و شعر با هم خیلی سخت و مشکل است. از این رو از لیندمان خواست که به عضویت رامشتاین در آید. ریچارد اولین بار زمانی لیندمان را کشف کرد، که او در حال آواز خواندن هنگام انجام کار بود.
اما نام گروه برگرفته از حادثه‌ایست که در ۲۸ اوت ۱۹۸۸ در شهری کوچک به نام رام‌اشتاین-میزنباخ در نزدیکی کایزرسلاوترن روی داد. در جریان این رویداد در یک نمایش هوایی در برابر چشمان ۳۰۰ هزار بیننده، در یکی از پایگاه‌های هوایی متعلق به ایالات متحده آمریکا در آلمان در حالی که دو گروه از خلبانان ایتالیایی قصد ایجاد تصویر قلب در آسمان را داشتند به هم برخورد کردند. در این حادثه، ۶۷ تماشاگر و ۳ خلبان کشته و ۳۴۶ نفر به‌طور جدی مصدوم شدند. نام گروه با یک m اضافه برداشتی از آن حادثه‌است.
اعضای گروه
اعضای گروه عبارتند از:
سبک
سبک موسیقی این گروه دنس‌متال (متال رقص) است. ترانه‌های این گروه اکثراً به زبان آلمانی نوشته شده‌اند. لیبل این گروه «گروه موسیقی یونیورسال» است که چهارمین لیبل آن‌ها از زمان شکل‌گیریشان تاکنون محسوب می‌شود. با این که ترانه‌های رامشتاین منحصراً به زبان آلمانی است اما گروه در تمام دنیا طرفدار دارد و این نشان دهندهٔ ارزش کار آن هاست.
اگرچه خیلی‌ها ژانر موسیقی رامشتاین را نویه دویچه هرته (شدت جدید آلمانی) می‌دانند، ولی باید گفت، موسیقی رامشتاین ترکیبی از سبک‌های هارد راک صنعتی، هوی‌متال و موسیقی الکترونیک است که تحت تأثیر موسیقی پاپ، راک پانم و راک گوتیک قرار گرفته و در آن از کیبورد و حتی پیانو هم استفاده می‌شود. گروه تحت تأثیر کار گروه اسلوونیایی لایباخ (Laibach) قرار دارد که سبک آن‌ها نوکلاسیک و صنعتی است. همچنین گروه‌های اومف! و مینیستری. اما اگر به آهنگ‌هایی مانند Du riechst so gut, Bestrafe mich, Ohne dich و Te quiero Puta! گوش کنیم و منحصراً آن‌ها را با هم مقایسه کنیم به سختی می‌توانیم سبک رامشتاین را حدس بزنیم. اگرچه حقیقتاً سبک آن‌ها به صنعتی نزدیک‌تر است.
اشعار
تقریباً تمام ترانه‌های رامشتاین به زبان آلمانی سروده شده‌اند. اگرچه گروه تاکنون نسخه‌های انگلیسی Engel (فرشته)، Du Hast (تو داری) و Amerika (آمریکا) هم توسط گروه ضبط شده‌اند. علاوه بر این بعضی آهنگ‌های رامشتاین مانند Amerika (آمریکا)، Stirb nicht vor mir (تا من نمردم نمیر) و Moskau (مسکو) فقط شامل اشعار آلمانی نمی‌شوند و در آن‌ها حتی از اشعار روسی نیز استفاده شده و Te quiero puta! (می‌خواهمت روسپی!) هم کاملاً به اسپانیایی سروده شده‌است. آلیور ریدل بیس‌نواز گروه در این مورد می‌گوید: «زبان آلمانی، به درد موسیقی هِوی متال می‌خورد. فرانسوی زبان عشق است ولی آلمانی زبان خشم و عصبانیت.» اشعار رامشتاین توسط خوانندهٔ آن‌ها سروده می‌شود.
قلعه (مجموعه بازی)
قلعه مجموعه ای از بازی‌های ویدیویی استراتژی هم‌زمان است که توسط استودیو فایرفلای توسعه یافته و داستان‌هایی از قرون وسطی در آنها روایت می‌شود.
هوسون، مونتانا
هوسون شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱۰ نفر بوده‌است.
ابو المنصور احمد
ابوالمنصور احمد (আবুল মনসুর আহমদ، زاده ۳ سپتامبر ۱۸۹۸ – درگذشته ۱۸ مارس ۱۹۷۹) از سیاستمداران، نویسندگان و ژورنالیستهای بنگلادشی بود. او در سال ۱۹۶۰ برندهٔ جایزه جایزه ادبیات آکادمی بنگلا و در ۱۹۷۹ هم از سوی دولت بنگلادش برندهٔ جایزه روز استقلال شد.
تریروایلر
تریروایلر یک شهر در آلمان است که در تریر-زاربورگ واقع شده‌است. تریروایلر ۳٬۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
راد سیلینگ
راد سیلینگ (Rod Seiling؛ زادهٔ November 14, 1944) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیویورک رنجرز اشاره کرد.
تی. رو پرایس
'''تی. رو پرایس''' (T. Rowe Price) شرکت سرمایه‌گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۷ توسط توماس رو پرایس تاسیس شد.
مارکو پیلاتو
مارکو پیلاتو (Marco Pilato؛ زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولونیا اشاره کرد.
سانگهار
سانگهار (به انگلیسی: Sanghar) یک شهر در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
سیم‌سنتر استار-سی‌سی‌ام+
سیم‌سنتر استار-سی‌سی‌ام+ (Simcenter STAR-CCM+) یک نرم‌افزار تجاری شبیه‌سازی بر پایه دینامیک سیالات محاسباتی است که توسط زیمنس پی‌ال‌ام ساخته شده است که اجازهٔ مدل‌سازی و تحلیل بازه‌ای از مسائل مهندسی شامل حرکت سیالات، انتقال حرارت، تنش، الکترومغناطیس و پدیده‌های مشابه را می‌دهد.
اوبیپیر-اوزور-لو-روپو
اوبیپیر-اوزور-لو-روپو (به فرانسوی: Aubepierre-Ozouer-le-Repos) یک کمون در فرانسه است که در سن-ا-مارن واقع شده‌است. اوبیپیر-اوزور-لو-روپو ۲۶٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
گراهام بکل
گراهام بکل (زاده December 22, 1949) بازیگرآمریکایی است.
از فیلم‌های او می‌توان به برق‌آسا، ترک لاس وگاس، تازه شروع شده، جنیفر ۸، هاردبال، به خانه خوش آمدید، آبی تیره و فضانورد کشاورز اشاره کرد.
مدل‌های ریاضی در فیزیک
مدل‌های ریاضی در فیزیک اهمیت زیادی دارند. تئوری‌های فیزیکی تقریباً همواره با استفاده از مدلهای ریاضی بیان می شوند. از هندسه اقلیدسی در فیزیک کلاسیک بسیار زیاد استفاده می شود. اما در موارد محدود مانند نظریهٔ نسبیت و مکانیک کوانتومی مدل‌های ریاضی در همهٔ مواقع صدق نمی‌کنند و نیاز به پالایش بیشتر دارند.
قوانین فیزیک با معادلات ساده مانند قوانین حرکت نیوتن، معادلات ماکسول و معادله شرودینگر نمایش داده می شوند. این قوانین مانند یک اساس برای ساخت مدل‌های ریاضی در شرایط واقعی هستند. بسیاری از شرایط واقعی بسیار پیچیده هستند، بنابراین با استفاده از مدل‌های ریاضی در کامپیوتر که ازقوانین اساسی یا مدل‌های تقریبی از قوانین اساسی ساخته شده، محاسبه می شوند.
در مهندسی، مدل‌های فیزیکی، معمولاً توسط روش‌های ریاضی از قبیل تجزیه و تحلیل المان محدود ساخته شده اند.
آتاراگاما-هونانا-اویا
آتاراگاما-هونانا-اویا (به لاتین: Attaragama Hunnana-oya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
چارلز جی. کوک
'''چارلز جی. کُوْک''' (زاده ۱ نوامبر ۱۹۳۵) تاجر، کارآفرین و نیکوکار آمریکایی است. او یکی از دو مالک، رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل اجرایی شرکت صنایع کوک است. برادرش دیوید اچ. کوک نایب رئیس اجرایی شرکت است، چارلز و دیوید هریک ۴۲٪ از سهام شرکت را دارا هستند. وی فرزند ارشد فرد سی. کوک، بنیانگذار شرکت صنایع کوک، از اعضای خانواده کوک و یکی از ابداع‌کنندگان روش نوین پالایش بنزین می‌باشد.
در سال ۲۰۱۰ بر پایه برآورد مجله فوربز، شرکت صنایع کوک، در فهرست بزرگترین شرکت‌های خصوصی مستقر در ایالات متحده، پس از شرکت کارگیل، در رتبه دوم قرار گرفت.
در اکتبر ۲۰۱۲ در فهرست میلیاردرهای بلومبرگ؛ چارلز کوک، با دارایی بالغ بر ۳۴ میلیارد دلار در رتبه ششم از ثروتمندترین افراد جهان قرار گرفته‌است. همچنین در فهرست ثروتمندترین افراد ۲۰۱۴ فوربز؛ در رتبه ششم، در فهرست فوربز ۴۰۰ نیز در رتبه چهارم جای گرفت. در حال حاضر، دارایی خالص وی بیش از ۴۱ میلیارد دلار برآورد می‌شود، که عمدتأ حاصل از مالکیت ۴۲٪ درصد از سهام او، در شرکت صنایع کوک، می‌باشد.
زندگی‌نامه
چارلز کوک زاده اول نوامبر سال ۱۹۳۵ در شهر ویچیتا در ایالت کانزاس، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل صنایع کوک است.
چارلز فرزند فرد سی. کوک، یکی از مؤسسان شرکت صنایع کوک در سال ۱۹۴۰ است. فرد در آن زمان، یک فرایند نوآورانه پالایش نفت خام را ایجاد کرد. برادر چارلز؛ دیوید نیز، در حال حاضر نایب رئیس شرکت و یکی از صاحبان اصلی آن می‌باشد.
چارلز و دیوید هر کدام مالک ۴۲٪ درصد از صنایع کوک هستند. برادر چارلز همچنین یکی از کاندیداهای آزادی‌خواه در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۸۰ بود.
چارلز کوک و همسرش لیز، در حال حاضر دو فرزند دارند. چارلز و سه برادرش هر سه دچار سرطان پروستات شده‌اند.
کوک از سال ۱۹۸۲ اداره کنندهٔ شرکت مالی انتراست و صنایع کوک بوده‌است. او اداره کنندهٔ شرکت فیبر و رزین اینویستا و جورجیا-پسیفیک LLC, محصولات کاغذ و پالپ بوده‌است. کوک به تأسیس سازمان‌های متعددی کمک کرده یا خود بنیانگذار آن‌ها بوده‌است، از جملهٔ آن‌ها عبارتند از مؤسسه کیتو، مؤسسه مطالعات بشری و مرکز مرکیتس در دانشگاه جرج میسون، مؤسسه منشور حقوق، و مؤسسه مدیریت بازار بنیان. او همچنین عضو انجمن مون پلرن است.
دوران تحصیل
چارلز در مؤسسه فناوری ماساچوست (ام‌آی‌تی) تحصیل کرده و در سال ۱۹۵۷ مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی مکانیک، در سال ۱۹۵۸ مدرک فوق‌لیسانس در رشته مهندسی مکانیک و در سال ۱۹۶۰ مدرک فوق‌لیسانس در رشته مهندسی شیمی را از دانشگاه ام‌آی‌تی دریافت کرد. پدر چارلز نیز، مدرک مهندسی شیمی را از این دانشگاه دریافت کرده بود.
فعالیت حرفه‌ای
چارلز، پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان مشاور در یک شرکت بزرگ مشاوره‌ای، به نام '''آرتور دی. لیتل''' مشغول به کار شد، اما تنها پس از دو سال، پدرش از او خواست، که به خانه بازگردد و شرکت نفتی متوسطی را، که مالک و مدیر آن بود، اداره نماید.
در واقع پدر چارلز، او را تهدید کرده بود، که اگر به خانه برنگردد، شرکت را می‌فروشد! چارلز پس از دریافت این پیغام، به شهر خود برگشت و برای شرکت پدرش، مشغول به کار شد.
او از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ مدیر ارشد شرکت مهندسی کوک بود. وی در سال ۱۹۶۳ به مقام رئیس شرکت مهندسی ارتقاء پیدا کرد و تا سال ۱۹۷۱ در این مقام ماند، اما قبل از به پایان رسیدن ریاستش در آن بخش، سال ۱۹۶۶ پدرش او را در جایگاه مدیرعامل کل شرکت، قرار داد.
دیدگاه‌ها و فعالیت‌های سیاسی
چارلز و دیوید کوک لیبرترین هستند. رؤسای جمهور مورد تحسین کوک عبارتند از جرج واشینگتن، گراور کلیولند و کالوین کولیج. آنان از آنچه از سیاست خارجی و اقتصادی جرج دبلیو بوش دیدند، عمیقاً ناامید شدند. بخشی به این دلیل که احساس می‌کردند این کاستی‌ها بود، که راه را برای هزینه کردن بیش از حد دولت و افول نظام بازار آزاد باز کرد، چیزی که مشابه آن به اعتقاد آنان برای رونق بلند مدت اجتماعی و اقتصادی حیاتی خواهد بود. او به نشنال ژورنال گفت که اصل کلی او «حداقل کردن نقش دولت و حداکثر کردن نقش اقتصاد خصوصی و آزادی‌های فردی است.» او گفت نگران مقررات بیش از حد دولتی است و نوشت «ما با بزرگترین فقدان آزادی و رونق از دهه ۱۹۳۰ مواجه خواهیم بود.»
از جمله تأثیرگذاران بر کوک عبارتند از الکسی دو توکویل، آدام اسمیت، مایکل پولانی، یوزف شومپیتر، جولین سایمن، پال جانسن، تامس سول، چارلز موری، لئونارد رید، و اف.ای. هارپر. کوک در گفتگویی با ژورنال آمریکایی بیزنس گفت او به غول‌هایی که مکتب اقتصادی اتریش را خلق کردند حجم عظیمی از سپاس‌گزاری بدهکار است. آنان اصولی را توسعه دادند، که مرا قادر ساخت فهمی از این پیدا کنم که دنیا چطور کار می‌کند؛ و این ایده‌ها در توسعه مدیریت مبتنی بر بازار راهگشا بود.» به طور خاص او برای کتاب کنش انسانی؛ لودویگ فن میزس و نیز مکتوبات فریدریش آوگوست فون هایک تحسین خود را ابراز می‌کند. کوک گفت «تورم کوتاه مدت با درآمد فصلی در وال استریت پتانسیل درآمدی شرکت‌های سهامی عام فرچون ۵۰۰ را کم می‌کند.» او همچنین شرکت‌های عمومی را «پایگاه تغذیه وکیلان» در نظر می‌گیرد، که با مقرراتی چون قانون ساربنز-آکسلی ۲۰۰۲ تنها پتانسیل درآمدی شرکت‌های خصوصی را زیاد می‌کند.
کوک از دولت بزرگ و طبقه سیاسی خوشش نمی‌آید. او فکر می‌کند میلیاردرهایی چون وارن بافت و جرج سوروس که سازمان‌هایی با ایدئولوژی‌های متفاوت را تأمین بودجه می‌کنند «به ایده‌های آزادی به حد کافی آشنا نبوده‌اند.» کوک فکر می‌کند «رونق مورد حمله» دولت اوباماست و «نسبت به سیاست‌هایی که تهدید می‌کنند آزادی اقتصادی ما را نابود کنند و حجم زیادی از پول را به جکومت منتقل کنند» هشدار می‌دهد.
چارلز نگاه تأیید کننده‌ای به جنبش تی پارتی دارد. او به یک مصاحبه‌کننده گفت: «شیوه‌ای که رشد کرده، شور و شدت آن مافوق انتظار من بود.» او بودجهٔ گروه‌های مخالف با دولت اوباما را تأمین کرده‌است.
صنایع کوک
در سال ۱۹۶۷ فرد سی. کوک، درگذشت و چارلز رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل شرکت صنایع کوک شد. این بنگاه، یک سال بعد، به احترام فرد سی. کوک، به صنایع کوک تغییر نام یافت و تاکنون نیز به همین نام باقی‌مانده است.
در طول این سال‌ها، چارلز مدیریت فوق‌العاده‌ای به ویژه در کمک به رشد صنایع کوک، از خود نشان داده است. زمانی که او برای اولین بار در سال ۱۹۶۷ رئیس شرکت شد، شرکت پدرش یک شرکت نفتی متوسط، با درآمد سالانه‌ای در حدود ۱۸۰ میلیون دلار بود و ارزشی در همین حدود داشت، اما در حال حاضر صنایع کوک به بیش از ۵۰۰ حوزه رشد کرده و ارزش آن به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار افزایش یافته‌است. صنایع کوک در سال ۲۰۰۵، زمانی که شرکت جورجیا-پسیفیک را، از آن خود کرد، بیشترین رشد خود را داشت.
شرکت صنایع کوک، که در حال حاضر دومین شرکت خصوصی ایالات متحده آمریکا از لحاظ میزان درآمد (پس از کارگیل) است، دارای شرکت‌های زیرمجموعه زیادی در صنایع تولیدی، تجارت و سرمایه‌گذاری مثل تجارت کالا، صنایع پتروشیمی، صنایع شیمیایی، انرژی، الیاف، پلیمر، مواد معدنی، کودهای شیمیایی، خط لوله و کاغذ، آسفالت، تجهیزات تکنولوژی شیمیایی، امور مالی و خدمات سرمایه‌گذاری، می‌باشد.
در سال ۲۰۰۸ درآمد این شرکت ۹۸ میلیارد دلار برآورد شده‌است، که آن را در رده شانزدهم فهرست فرچون ۵۰۰ قرار می‌داد. این شرکت همچنین به خاطر حمایت از بنیاد بازار آزاد، شهرت دارد.
مدیریت مبتنی بر بازار
چارلز کوک از پیروان سر سخت مدیریت مبتنی بر بازار (ام‌بی‌ام)، فلسفه‌ای که خود او ایجاد کرده و در کتابش، به نام «چطور مدیریت بر مبنای بازار، بزرگ‌ترین شرکت خصوصی دنیا را ساخت»، آن را به تفضیل توضیح داده است. این کتاب در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسید. چارلز کوک فلسفه ام‌بی‌ام را، عامل موفقیت شرکتش می‌داند.
این فلسفه به فعالیت‌هایی اشاره دارد، که رهبران به‌طور مداوم برای کشف و به کارگیری جنبه‌های سودآور فرایند بازار درون یک سازمان (با استفاده از بازارهای داخلی برای هدایت تبادلات بین واحدهای تجاری) به کار می‌برند.
فعالیت‌های بشر دوستانه
چارلز کوک، مشارکت دست و دلبازانه‌ای، در بسیاری از امور خیریه دارد. او مؤسس یا یکی از مؤسسان تعداد زیادی از بنیادهای خیرخواهانه و بشر دوستانه بوده‌است. او مؤسس و مدیر مؤسسه کاتو، که یک بنگاه غیرانتفاعی تحقیقات در زمینه سیاست عمومی است نیز، می‌باشد. مأموریت این مؤسسه، افزایش درک، نسبت به سیاست‌های عمومی (تصمیمات دولتی برای جامعه) و بر اساس اصول کوچک‌سازی دولت، بازارهای آزاد، آزادی‌های فردی و صلح می‌باشد.
این مؤسسه از روش‌هایی اثر بخش، برای ایجاد حمایت، ارتقاء و انتشار سیاست‌هایی کاربردی برای خلق جوامع آزاد، باز و مدنی در ایالات متحده و دنیا، استفاده می‌کند. بیشترین کمک‌های چارلز به مراکز آکادمیک، مربوط به دانشگاه جرج میسون، در ویرجینیای شمالی بوده‌است.
جوایز و دستاوردها
دریافت جایزه (آدام اسمیت) از رییس شورای قانونی بورس آمریکا در سال ۱۹۹۴.
ویروس ماکرو
ویروس ماکرو ویروس‌هایی هستند که از طریق ماکروها کنترل کامپیوتر در اختیار ویروس قرار می‌گیرد.
چارلز جی. کوک
جوایز و دستاوردها
دریافت جایزه (مدیران برای چشم انداز جهانی) در انرژی از طرف بازار بورس مرکنتایل نیویورک در سال ۱۹۹۹.
ویروس ماکرو
ماکروها
برخی از برنامه‌ها، به فایل‌های داده‌ای، مانند فایل‌های word، اجازه می‌دهند که در داخل خودشان «ماکرو» داشته باشند. ماکروها، تکه کدهای کوچک هستند که یا یک زبان برنامه‌نویسی نوشته می‌شوند ، یک زبانی که توانایی و امکانات کافی برای نوشتن یک ویروس را داراست. بنابراین، ویروس‌های ماکرو، بهتر است آلوده‌کننده‌های فایل‌های داده‌ای نامیده شوند، اما به دلیل اینکه فرمت ماکروی آن‌ها، خیلی مورد توجه و برجسته‌است، نام ماکرو به آن‌ها منتسب شده‌است.
وقتی فایل حاوی ماکرو، توسط برنامه کاربردی بارگیری می‌شود، ماکروها می‌توانند به‌طور اتوماتیک اجرا شوند که با این کار، کنترل به ویروس ماکرو واگذار می‌شود. برخی از برنامه‌ها در مورد وجود ماکروها در فایل به کاربر هشدار می‌دهند، اما این هشدارها ممکن است به سادگی نادیده گرفته شوند. درستی نظریهٔ ویروس‌های ماکرو، در پاسخ به شایعاتی که در خصوص وجود آن‌ها قوت گرفته بود، در سـال ۱۹۸۹ منتشر شد. تا قبل از سـال ۱۹۹۵، زمـانی که ویروس Concept که فـایـل‌های Microsoft Word را بر روی پلتفرم‌های مختلف را هدف می‌گرفت، منتشر شد، ویروس‌های ماکرو به‌طور چشمگیر نمایان نشده بودند
چارلز جی. کوک
جوایز و دستاوردها
دریافت جایزه (عدالت) از طرف بنیاد میراث در سال ۲۰۰۳.
دریافت جایزه (یادبود هرمان دبلیو لی) از طرف بنیاد آموزش کسب و کارهای خصوصی در سال ۲۰۰۵.
دریافت جایزه (ویلیم ای سیمون) برای مدیریت بشر دوستانه از طرف میزگرد بشر دوستانه در سال ۲۰۱۱.
نیروی موشکی ارتش آزادی‌بخش خلق
نیروی موشکی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLARF) با نام پیشین سپاه دوم توپخانه، نیروی موشکی استراتژیک و تاکتیکی جمهوری خلق چین است. این نیرو، چهارمین شاخه نظامی از ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) است و زرادخانهٔ موشک‌های بالستیک زمینی چین، اعم از هسته‌ای و متعارف را کنترل می‌کند. این نیرو، در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ تأسیس شد و اولین حضور عمومی خود را در ۱ اکتبر ۱۹۸۴ نشان داد. مقر اصلی این نیرو در پکن واقع شده و تحت فرماندهی مستقیم کمیسیون نظامی مرکزی چین (CMC) است.
در مجموع تخمین زده می‌شود که چین تا سال ۲۰۲۰ دارای ۳۲۰ کلاهک هسته‌ای باشد که تعداد نامعلومی از آن‌ها فعال و آماده استقرار هستند. در سال ۲۰۱۳، اطلاعات آمریکا تعداد موشک‌های قاره‌پیمای فعال چینی را بین ۵۰ تا ۷۵ موشک زمینی و دریایی تخمین زد. ارزیابی‌های اطلاعاتی جدیدتر در سال ۲۰۱۹ تعداد آن‌ها را حدود ۹۰ نشان داد که این تعداد، به سرعت در حال رشد است. نیروی موشکی ارتش چین، دارای حدود ۱۲۰٬۰۰۰ پرسنل و شش تیپ موشک بالستیک است. این شش تیپ به‌طور مستقل در مناطق مختلف نظامی در سراسر چین مستقر هستند.
نام این شاخهٔ نظامی، در ۱ ژانویه ۲۰۱۶ از سپاه دوم توپخانه به نیروی موشکی ارتش آزادی‌بخش خلق، تغییر یافت. علی‌رغم ادعاهای برخی، به نظر می‌رسد هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد نسل جدید زیردریایی‌های بالستیک چینی تحت کنترل این نیرو قرار خواهد گرفت.
چین دارای بزرگ‌ترین زرادخانه موشکی زمین‌پایه در جهان است. طبق برآورد پنتاگون، این موشک‌ها شامل ۱۲۰۰ موشک بالیستیک کوتاه‌برد متعارف، ۲۰۰ تا ۳۰۰ موشک بالستیک میان‌برد متعارف و تعداد نامعلومی از موشک‌های بالستیک دوربرد متعارف و همچنین ۲۰۰ تا ۳۰۰ موشک کروز پرتاب‌شونده از زمین است. بسیاری از این تجهیزات، بسیار دقیق هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد اهداف را حتی بدون کلاهک هسته‌ای منهدم کنند.
تاریخچه
در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، چین سومین قدرت هسته‌ای بزرگ جهان بود و دارای نیروی راهبردی هسته‌ای کوچک اما توانمند، دارای حدوداً ۱۰۰ تا ۴۰۰ جنگ‌افزار هسته‌ای بود. از اواخر دههٔ ۱۹۷۰، چین طیف کاملی از تسلیحات هسته‌ای را مستقر کرد و به قابلیت حمله دوم هسته‌ای دست یافت. نیروی هسته‌ای نظامی چین توسط نیروی موشکی استراتژیک با ۱۰۰٬۰۰۰ نفر پرسنل، مستقیماً توسط ستاد مشترک ارتش خلق چین، اداره و کنترل می‌شد.
چین در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ با کمک شوروی شروع به توسعه جنگ‌افزارهای هسته‌ای کرد. پس از شکاف چینی-شوروی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰، اتحاد جماهیر شوروی از برنامه‌ها و ارسال داده‌های مربوط به بمب هسته‌ای به چین، خودداری کرد، توافقنامه انتقال فناوری نظامی و هسته‌ای را لغو کرد و خروج مستشاران شوروی را در سال ۱۹۶۰ آغاز کرد. علی‌رغم قطع کمک‌های شوروی، چین توسعه سلاح‌های هسته‌ای را ادامه داد تا «انحصار ابرقدرت‌ها در سلاح‌های هسته‌ای» را بشکند، امنیت ملی چین را در برابر تهدیدات شوروی و آمریکا تضمین کند، و اعتبار و قدرت چین را در سطح بین‌المللی افزایش دهد.
چین در دههٔ ۱۹۶۰ در زمینهٔ تولید تسلیحات هسته‌ای، پیشرفت سریعی داشت. در یک دورهٔ ۳۲ ماهه، چین نخستین بمب اتمی خود را در ۱۶ اکتبر ۱۹۶۴ در لوپ نور با موفقیت آزمایش کرد، نخستین موشک هسته‌ای چین در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۶ پرتاب شد و نخستین بمب هیدروژنی چین نیز در ۱۴ ژوئن ۱۹۶۷ منفجر شد. استقرار موشک بالیستیک کوتاه‌برد متعارف دانگ‌فنگ-۱ و موشک بالستیک میان‌برد دان‌فنگ-۲ (CSS-1) در دههٔ ۱۹۶۰ رخ داد. موشک بالیستیک میان‌برد دانگ فنگ-۳ (CCS-2) در سال ۱۹۶۹ با موفقیت آزمایش شد. اگرچه انقلاب فرهنگی چین برنامه جنگ‌افزار کشتارجمعی و استراتژیک چین را کمتر از سایر بخش‌های علمی و آموزشی در چین مختل کرد، اما در سال‌های بعد، کاهشی در توسعهٔ موشکی این کشور، رخ داد.
استان گانسوی چین، میزبان یک منطقهٔ نظامی پرتاب موشک بود. چین ۹ فروند هواگرد شناسایی لاکهید یو-۲ را در این منطقه منهدم کرد. دو فروند از آن‌ها نیز، هنگام تلاش برای جاسوسی از این منطقه ناپدید شدند.
در دههٔ ۱۹۷۰، برنامه تسلیحات هسته‌ای چین، شاهد توسعه موشک‌های بالستیک میان‌برد، دوربرد و موشک‌های بالستیک قاره‌پیما و ایجاد یک نیروی بازدارنده بود. چین به استقرار موشک‌های میان‌برد ادامه داد، استقرار دانگ‌فنگ-۳ را آغاز و آن را با موفقیت آزمایش کرد و استقرار دانگ‌فنگ-۴ (CSS-4) را نیز با بُرد محدود آغاز کرد.
تا سال ۱۹۸۰، چین بر کندی توسعه هسته‌ای ناشی از انقلاب فرهنگی چین غلبه کرد و در برنامه تسلیحات استراتژیک خود به موفقیت‌هایی دست یافت. در سال ۱۹۸۰، چین با موفقیت موشک دوربرد خود، دانگ‌فنگ-۵ (CCS-4) را آزمایش کرد. این موشک از مرکز چین به سمت اقیانوس آرام غربی پرواز کرد و در آن‌جا توسط یک تیم ویژه از نیروی دریایی چین، بازیابی شد. دانگ‌فنگ-۵ توانایی هدف قرار دادن اهدافی در غرب اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده را دارا بود.