cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نئو
ماتریکس
با رسیدن به تلفن ثابت، مورفئوس و ترینیتی به دنیای واقعی بازمی‌گردند، اما نئو توسط مأمور اسمیت به دام می‌افتد. ترینیتی به نئو توصیه می‌کند که بدود، اما او با این باور که ممکن است او «The One» باشد، ایستادگی می‌کند. هر دوی آنها اسلحه می‌کشند و آنها را خالی شلیک می‌کنند، اما می‌توانند بدون زحمت از آتش یکدیگر طفره بروند. نئو به طرز ماهرانه ای اسمیت را در نبرد تن به تن درگیر می‌کند و تقریباً به نظر می‌رسد که با اسمیت برابری کند. در نهایت نئو برای مدت کوتاهی ناتوان می‌شود و با نزدیک شدن قطار مترو توسط اسمیت نگه داشته می‌شود، اما در آخرین لحظه او می‌تواند آزاد شود و روی سکو به عقب برگردد و اسمیت را زیر پا بگذارد. با این حال، مأمور جسد رانندهٔ قطار را در اختیار گرفته و از قطار بیرون می‌آید و نئو، با فهمیدن اینکه توانایی مأموران برای داشتن بدن‌های دیگر باعث می‌شود این مبارزه‌ای باشد که او نمی‌تواند پیروز شود، از ایستگاه مترو فرار می‌کند.
نئو که توسط اسمیت و مأموران همکارش تعقیب می‌شود، می‌تواند از آنها فرار کند و به محل تلفن ثابت برسد، فقط برای اینکه در کمین اسمیت قرار بگیرد و به قفسه سینه‌اش شلیک شود. ترینیتی، با دیدن مرگ نئو در دنیای واقعی در حالی که ذهنش هنوز در ماتریکس است، به بدن آشکارا بی جان او می‌گوید که اوراکل پیش‌بینی کرده بود که او عاشق «The One» خواهد شد. هنگامی که ترینیتی او را می‌بوسد، نئو به زندگی بازمی‌گردد و در نهایت به‌طور کامل به عنوان «The One» ظاهر می‌شود. هنگامی که مأموران دوباره سعی می‌کنند او را بکشند، نئو به سادگی دست خود را بالا می‌برد و گلوله‌ها در هوا یخ می‌زنند، سپس به‌طور بی خطر روی زمین می‌افتند. سپس نشان داده می‌شود که او قادر به درک، تفسیر و تغییر کد کامپیوتری ماتریکس است. او با اعتقاد کامل به قدرت‌های تازه کشف شده خود، قبل از اینکه خود را به زور وارد بدن مأمور کند و آن را از درون نابود کند، بدون هیچ زحمتی از مأمور اسمیت دفاع می‌کند. دو مأمور دیگر به سرعت فرار می‌کنند.
سپس نئو در حال ارسال پیامی برای دستگاه‌ها از طریق تلفن مشاهده می‌شود. هشداری مبنی بر اینکه او قصد دارد با آزاد کردن هرچه بیشتر ذهن انسان‌ها با ماشین‌ها مخالفت کند. او سپس تلفن را قطع می‌کند و به آسمان پرواز می‌کند و اکنون آخرین دگردیسی خود را برای تبدیل شدن به «The One» به‌طور کامل انجام داده‌است.
بارگذاری مجدد ماتریکس
تقریباً شش ماه از وقایع فیلم اول می‌گذرد، و نئو اکنون به توانایی‌های خود به عنوان «The One» کاملاً اطمینان دارد که می‌تواند دنیای مصنوعی درون ماتریکس را تا حد زیادی دستکاری کند. او دیگر نیازی به سلاح گرم ندارد و صرفاً به نبرد تن به تن متکی است. توانایی او در تأثیرگذاری بر کدگذاری ماتریکس به او اجازه می‌دهد تا آتش دریافتی از چندین مهاجم را متوقف کند. او که در وقایع ماتریکس کتی سیاه و بلند و پیراهنی سیاه به تن داشت، اکنون یک قبای بلند با یقه ماندارین به تن دارد که به او ظاهر یک کشیش یا اسقف را می‌دهد. او و ترینیتی اکنون معشوقه هستند. نئو به دنبال مشاوره بیشتر از اوراکل است، زیرا از هدف خود مطمئن نیست، در حالی که زایون برای حمله گسترده توسط ماشین‌ها از بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ سنتینل آماده می‌شود که تعداد آنها دقیقاً به نسبت جمعیت دویست‌وپنجاه‌هزار نفری شهر زایون است. اوراکل او را به جستجوی یافتن کلیدساز هدایت می‌کند، برنامه ای که به درهای پشتی متعددی در سیستم دسترسی دارد. کلیدساز می‌تواند نئو را با خیال راحت به کد منبع، قلب برنامه‌نویسی دنیای ماشین، هدایت کند که شامل برنامه‌هایی است که ماتریکس را حفظ می‌کنند.
پس از خروج اوراکل، مأمور اسمیت ظاهر می‌شود و مشخص می‌شود که نئو اسمیت را با شکستن او از بقیه کد ماتریکس جدا کرده‌است که به او زندگی مستقل از سیستم‌های ماشین داده‌است و اکنون هر دوی آنها با یکدیگر یک «ارتباط» را به اشتراک می‌گذارند. اسمیت دیگر مأمور ماتریکس نیست، بلکه بیشتر شبیه ویروس شده‌است و می‌تواند کد خود را در سیستم‌های دیگر وارد کند و برنامه‌های دیگر و ذهن انسان را آلوده کند تا از خودش کپی کند. نئو صدها نفر از این اسمیت‌ها را دفع کرده و فرار می‌کند. بعداً، او، مورفیوس و ترینیتی کلیدساز را از نگهبانش، مرووینگیان می‌دزدند. در طول این مدت، نئو برای مبارزه با مردان مرووینگیان پشت سر می‌ماند و از دیگران جدا می‌شود و در عمارت مرووینگیان پانصد مایل دورتر در کوه‌ها به دام می‌افتد. او برای کمک به آنها پرواز می‌کند و فقط به موقع می‌رسد تا مورفئوس و کلیدساز را از دست دو مأمور که دو کامیون را با هم تصادف می‌کنند نجات دهد.
معمار به نئو توضیحی کاملاً متفاوت از منشأ و هدفش ارائه می‌دهد و ادعا می‌کند که نئو در واقع ششمین «One»'' است. او ادامه می‌دهد که زایون قبلاً پنج بار توسط ماشین‌ها نابود شده‌است؛ در مواجهه با معضل اجازه دادن به نابودی بشریت یا اجازه دادن به وضعیت موجود ترجیحی ماشین‌ها برای بازسازی، پنج فرد قبل از نئو قبل از اینکه به آنها اجازه داده شود زایون را با تعداد انگشت شماری از انسان‌های آزاد شده بازسازی کنند، به بارگذاری مجدد، یا راه‌اندازی مجدد ماتریکس کمک کرده بودند. او توضیح می‌دهد که ماتریکس بر این چرخهٔ مکرر تخریب و بازسازی استوار است تا ذهن انسان را که به آن نیرو می‌دهد در یک ساختار پایدار نگه دارد، زیرا هر انسانی واقعیت شبیه‌سازی شده را نمی‌پذیرد و اگر تعداد کافی از آنها انباشته شود، می‌تواند منجر به فاجعهٔ بزرگی شود؛ سقوط سیستم ماتریکس و انقراض متعاقب بشریت و ماشین‌ها. او بیان می‌کند که اوراکل و خود معمار بخشی از طراحی خود ماندگار ماتریکس هستند و پیش‌گویی‌ها در مورد «The One» به گونه‌ای طراحی شده‌است که اطمینان حاصل شود که هر بار بدون مشکل اجرا شود.
معمار به نئو هشدار می‌دهد که اگر برای بارگذاری مجدد ماتریکس وارد در منبع نشود، تمام زندگی بشریت در داخل و خارج از ماتریکس نابود خواهد شد، اما برخلاف پیشینیان خود، نئو وارد در منبع نمی‌شود. او تصمیم می‌گیرد هشدارهای وحشتناک معمار در مورد عواقب را باور نکند و در عوض ترینیتی را نجات دهد. با بازگشت به ماتریکس، او ترینیتی را در حالی که از پنجره طبقه بالایی یک نیروگاه می‌افتد، می‌گیرد. ترینیتی بر اثر اصابت گلوله به قلبش که در هنگام سقوط متحمل می‌شود می‌میرد، اما نئو با رسیدن به بدن مجازی‌اش، با برداشتن گلوله و راه‌اندازی مجدد قلبش، او را به زندگی بازمی‌گرداند.
آنها با هم از ماتریکس خارج می‌شوند و به دنیای واقعی بازمی‌گردند. نئو به مورفیوس می‌گوید که پیشگویی صرفاً یک سیستم کنترلی دیگر بود و نابودی زایون قریب‌الوقوع است. گروهی از سنتینل‌ها شروع به همگرایی در هاورکرافت خود می‌کنند، بنابراین نئو و دیگران مجبور می‌شوند آن را رها کرده و با نابودی آن فرار کنند. هنگامی که آنها فرار می‌کنند، نئو ناگهان متوجه می‌شود که اکنون می‌تواند نگهبانان را حس کند و آنها را از طریق تله پاتی خاموش می‌کند. با این حال، تلاش باعث می‌شود او بیهوش شود. او و خدمه توسط هاورکرافت مولنیر (همچنین معروف به هَمِر) نجات می‌یابند، که خدمه آن با معمایی در مورد شخصی به نام بِین، یک خدمه از کشتی دیگر که تنها بازمانده یک حمله است، درگیر هستند. بدون اطلاع کسی، ذهن بین توسط اسمیت در نقطه‌ای از وقایع فیلم نابود شد که طی آن اسمیت روی آواتار بین خود را بازنویسی کرد و عملاً بین را کشت و هنگامی که او از برق خارج شد، او بدن واقعی بین را تصاحب کرد.
انقلاب‌های ماتریکس
انقلاب‌های ماتریکس بلافاصله پس از وقایع فیلم دوم آغاز می‌شود. در نتیجه مبارزه با نگهبانان، نئو به هوشیاری بازمی‌گردد و خود را در برزخ ایزوله مانند ایستگاه قطار می‌بیند که فقط به دستور مرووینگین قابل دسترسی است و ذهنش قادر به رهایی از آن نیست. در اینجا است که او با ساتی، برنامه جوانی که بدون هدف ساخته شده‌است، آشنا می‌شود که توسط والدینش که آنها نیز برنامه‌هایی در دنیای ماشین هستند، به صورت قاچاق وارد ماتریکس می‌شود. نئو تا زمان آزادی توسط ترینیتی (با کمک مورفیوس و سراف) که مرووینگیان را در یک بن‌بست مکزیکی تهدید می‌کند، در دام می‌ماند.
پس از آخرین بازدید از اوراکل، نئو متوجه می‌شود که قدرتی بر ماشین‌هایی دارد که فراتر از ماتریکس هستند و اسمیت در حال گسترش است و تهدید به نابودی ماتریکس و دنیای واقعی می‌کند. با تکیه بر توضیحات قبلی اوراکل در مورد ماهیت انتخاب، نئو متوجه می‌شود که ادعای معمار مبنی بر اینکه انتخاب او برای نجات ترینیتی ذاتاً منجر به انقراض نوع بشر می‌شود نادرست است، زیرا طبیعت او به عنوان یک موجود کاملاً ریاضی، او را از دیدن انتخاب‌های گذشته که توسط انسان‌ها انجام می‌شود ناتوان می‌کند زیرا او آنها را صرفاً متغیرهایی در معادلات می‌داند. اوراکل پس از اینکه به نئو گفت که اکنون قدرت انتخاب برای پایان دادن به جنگ و شکست دادن اسمیت را دارد، می‌گوید: «نئو، هر چیزی که یک آغاز دارد، یک پایان دارد» و به او اطلاع می‌دهد که او باید برای تحقق صلح واقعی، به دنیای واقعی به شهر ماشینی، که به شدت محافظت می‌شود، سفر کند تا با ماشین‌ها به منظور نجات هر دو نژاد از انقراض به دلیل فعالیت‌های اسمیت آتش‌بس کند. بلافاصله پس از خروج نئو، ده‌ها اسمیت می‌آیند و سراف، ساتی و اوراکل را جذب می‌کنند.
به نئو و ترینیتی لوگوس داده می‌شود، یک هواناو که توسط معشوقه سابق مورفیوس، نیوب، فرماندهی می‌شود، در سفری که به نظر دیگران سفری انتحاری به شهر ماشین است. در حالی که زایان تحت حمله و محاصره ماشین‌ها است، کاپیتان رولاند و لینک و مورفیوس، تنها بازماندگان از خدمه نبوکانازر در هواناو همر/ مولنیر به زایان بازمی‌گردند. نئو و ترینیتی توسط بین/اسمیت غافلگیر کمین می‌شوند که نئو را با کابل برقی کور می‌کند، اما زمانی که نئو توانایی «دیدن» برنامه‌ها و ماشین‌ها را مستقل از بینایی خود کشف می‌کند، کشته می‌شود و نشان می‌دهد که «دنیای واقعی» خارج از ماتریکس فقط یک لایه دیگر از شبیه‌سازی است. نئو با ترینیتی به عنوان خلبان، لوگوس را از خط دفاعی شهر ماشین هدایت می‌کند، اما در تلاشی که لوگوس سقوط کند، ترینیتی جراحات مرگباری را متحمل می‌شود و می‌میرد.
جسد نئو توسط ماشین‌ها در شهر ماشین گرفته می‌شود، در حالی که در پایین‌تر در زاین، ماشین‌ها حمله خود را متوقف می‌کنند و به احترام صلحی که نئو مبادله کرده بود، می‌روند. ماتریکس مجدداً راه اندازی می‌شود و طلوع زیبای خورشید در افق ظاهر می‌شود که توسط ساتی به افتخار نئو ایجاد شده‌است.
تپلی (فیلم ۱۳۵۱)
تپلی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رضا میرلوحی بر اساس رمان موش‌ها و آدم‌ها اثر جان استاینبک است.
داستان فیلم
تپلی (همایون) جوانی است چاق و خل‌وضع که همراه پسرخاله‌اش اسی (مرتضی عقیلی) در خدمت خانهٔ اربابی هستند. رفتار تپلی که به نوازش کردن اشیاء نرم علاقه دارد سبب می‌شود آنها از خانهٔ اربابی رانده شوند. آن دو در یک کارگاه چوب‌بری در منطقهٔ جنگلی شمال استخدام می‌شوند و همراه پیرمردی (نعمت‌الله گرجی) برای آیندهٔ خود نقشه می‌کشند. اما همسر (زری خوشکام) صاحب کارگاه (بهرام وطن‌پرست) تپلی را اغوا می‌کند و تپلی ناخواسته، در حالی که از خودبی‌خود شده است زن را خفه می‌کند. تپلی و اسی به جنگل پناه می‌برند، در حالیکه امیر صاحب کارگاه و جمعی از کارگران در پی آن دو هستند. سرکارگر کارگاه، بشیر (زکریا هاشمی) که جانب تپلی و اسی را می‌گیرد قبل از آنکه جلو مهاجمان را بگیرد کشته می‌شود. اسی که نمی‌خواهد تپلی به دست مهاجمان زجرکش شود، با گلوله او را از پا درمی‌آورد. این فیلم اقتباسی از داستان موش‌ها و آدم‌ها،نوشته‌ی جان اشتاین بک است.
ذرات شبه‌ویروس
ذرات شبه‌ویروس یا (وی‌ال‌پی‌ها VLPs)؛ کوتاه‌شدهٔ (Virus-like particles)، مشابه ویروس‌ها با ساختارهای چند پروتئینی هستند، اما عفونی نیستند زیرا آنها مادهٔ ژنتیکی ویروس را ندارند. بیان ویروسی پروتئین‌های ساختاری مانند envelope یا Capsid می‌تواند به خودآرایی ذرات شبه ویروسی (VLPs) منجر شود. نخستین بار ذرهٔ شبه ویروسی مشتق شده از ویروس هپاتیت B و دارای آنتی‌ژن سطح مشتق شده از هپاتیت ب در سال ۱۹۶۸ از سرم بیمار به دست آمد. در حال حاضر ذرات شبه‌ویروس از اجزای طیف گسترده‌ای از خانواده‌های ویروسی ساخته شده‌اند، از جمله (Parvoviridae) (به عنوان مثال آدنو-associated virus) با Retroviridae (به عنوان مثال HIV) و Flaviviridae (به عنوان مثال ویروس هپاتیت C) و هم‌چنین باکتریوفاژها (به عنوان مثال Qß و AP205).
ذرات شبه‌ویروس را می‌توان در سیستم‌های کشت سلولی متعددی از جمله باکتری‌ها، رده‌های سلولی پستانداران، رده‌های سلولی حشرات، سلول‌های مخمر و یاخته گیاهی تولید کرد.
کوه گوگرد
کوه گوگرد در شمال شرقی پارک ملی کویر قرار گرفته‌است. این کوه ۶۰۰ متر بلندتر از کویر پیرامون آن است. این تاقدیس دراز پی‌آمد فشار نیروهای پدیدآور کوههای البرز بر کویر است. بخش میانی این کوه، قدیمی‌ترین بخش و سنگ‌گچ است که خمیدگی صخره‌ای و فرسایش، صخره‌های گلی رسوبی را از روی آن زدوده‌است. بلندترین قلهٔ این رشته با ارتفاع ۱۴۸۹ متر از سطح دریا، در شرق خط‌الرأس گچی قرار دارد. نام تاقدیس شرقی کوه تاغی است و ارتفاع بلندترین قلهٔ آن ۱۲۷۴ متر است. بستر رودخانه‌های شوراب (شورآب)، ورکی (ورگی)، آب دولاتی و گل او (گِلو) در کنارهٔ این کوه قرار گرفته‌اند.
کوههای پیرامون
کوه پایین‌دستی با ارتفاع ۷۷۶ متر کوه تاک و کوه بالادستی با ارتفاع ۱۱۶۰ خاکه کوه یا کوه گچاب نام دارد.کوههای طلحه با ارتفاع ۱۳۹۲ متر و دزدون با ارتفاع ۱۲۰۲ متر در شرق پارک ملی کویر قرار دارند.
گسل
گسل کوه گوگرد با درازای ۸۰ کیلومتر و گسل کوه گچاب با درازای ۴۰ کیلومتر رشته‌هایی از گسل سمنان هستند.
ژان-فرانسوا شامپولیون
ژان-فرانسوا شامپولیون (۲۳ دسامبر ۱۷۹۰ – ۴ مارس ۱۸۳۲) دانشمند، زبان‌شناس و شرق‌شناس فرانسوی بود. شهرت عمده او به خاطر انتشار نخستین ترجمه از سنگ‌نوشته رزتا یا سنگ رشید است. او توانست الفبای زبان مصری، فرهنگ واژگان و سپس دستور زبان هیروگلیف مصر باستان را رمزگشایی کند.
یافته‌های او بعدها به انجمن ملی فرانسه فرستاده شد و با عنوان شناسه‌های زبان هیروگلیفی مصر باستان به چاپ رسید. شامپولیون را از بنیان‌گذاران مکتب مصرشناسی خوانده‌اند.
زندگی
از سال ۱۸۰۱ میلادی، برادر بزرگ‌تر وی ژاک‌ژوزف که خود پژوهشگر بود با هاژش بُندک آموزش او را به عهده گرفت. این آموزش تا دوازده سال ادامه پیدا کرد. او موفق شد تا در ۱۳ سالگی به شش زبان دنیا مسلط شود. از سال ۱۸۰۴ ژان‌فرانسوا به یافتن رمز زبان هیروگلیف مشغول شد و دریافت که برای این کار باید با زبانهای شرقی آشنا شود. به همین خاطر او پس از فراگرفتن یونانی و رومی به آموختن زبان‌های عبری، قبطی، عربی و سریانی پرداخت.
در شانزده سالگی، رساله او دربارهٔ نام‌های گیتی‌شناختی مصر باستان مورد تحسین و تأیید اعضای دانشگاه گرونوبل قرار گرفت. وی سپس به پاریس رفت و به پژوهش‌های روش‌مند خود در زبان‌های مصری به ویژه زبان قبطی ادامه داد. او کوشید تا از راه شناخت این زبان، زبان هیروگلیف مصری را رمزگشایی کند. در سال ۱۸۰۹ در نوزده سالگی استاد رشته تاریخ در دانشگاه گرونوبل شد. اما پس از مدتی کار را رها کرد و به پاریس بازگشت. او پس از بازگشت از سفر مصر در سال ۱۸۳۰ افتخار عضویت در فرهنگستان سنگ‌نوشته و ادبیات را یافت و یک سال بعد، استاد کولژ دوفرانس شد. او سرانجام در ۴ مه ۱۸۳۲، در چهل‌ودو سالگی درگذشت.
فعالیت‌های پژوهشی
او توانست الفبای زبان مصری، سپس فرهنگ واژگان و پس از آن، دستورزبان مصر کهن را آماده کند. شامپولیون ستون ابلیسکی یافت که بر آن از این نقوش مقدس مصری دیده می‌شد، ولی در زیر آن نقوش، نوشته‌ای یونانی بود که نشان می‌داد این نگارش‌ها به بطلمیوس و کلئوپاترا ارتباط دارد. وی چنان حدس زد که دو واژه‌ای که در این کتیبه‌ها فراوان تکرار شده و با شعار پادشاهی همراه است، ناچار باید اسم شاه و ملکه باشد؛ با این حدس، در سال ۱۸۲۲ توانست یازده حرف از حروف زبان مصری قدیم را تشخیص دهد؛ این خود دلیلی بود بر این که مصر قدیم حروف الفبایی داشته‌است. وی این حروف را با علامت سنگ بزرگ سیاهی که سپاهیان ناپلئون در نزدیکی مصب شاخه‌ای از رود نیل موسوم به سنگ روزتا یافته بودند تطبیق داد. بر سنگ روزتا نقوشی دیده می‌شد که به سه زبان نوشته بودند؛ هیروگلیفی، دموتی یا زبان رایج میان توده مردم، و یونانی. شامپولیون که یونانی می‌دانست با استفاده از یازده حرفی که از ابلیسک نخستین شناخته بود، در نتیجه بیست سال کوشش مداوم، توانست تمام رموز این نقشه را حل کند و آن را بخواند و تمام حروف الفبای مصری را بشناسد و راه را برای اکتشاف جهان گمشده بزرگی باز کند. اکربلاد، سیاستمدار سوئدی (۱۸۰۲) و تامس یانگ، عالم فیزیک و ذوفنون انگلیسی (۱۸۱۴) نیز در حل بعضی از رموز سنگ روزتا دخیل بوده و به شامپولیون کمک کردند. این یکی از بزرگ‌ترین اکتشافات در تاریخ علم تاریخ است. او یافته‌های خود را در سال ۱۸۳۲ برای انجمن ملی فرانسه فرستاد. سال بعد، این یادداشت‌ها با هزینه دولت فرانسه و با نام شناسه‌های زبان هیروگلیفی مصر باستان منتشر شد. در سال ۱۸۲۴، برای خواندن بازمانده‌های جمع‌آوری‌شده مصری موزه تورن، به ایتالیا رفت و تا سال ۱۸۲۶ در آن‌جا بود. پس از بازگشت، به فرمان شارل دهم پادشاه فرانسه، به ریاست بخش مصری موزه لوور انتخاب شد.
سفر به مصر
از سال ۱۸۲۸ تا ۱۸۳۰ او و استادی ایتالیایی به نام ایپولیتو روسلینی، خاک مصر را بررسی کرده و با گردآوری طرح‌ها، نگاره‌ها و کنده‌کاری‌های بازمانده از سرزمین فراعنه و یادداشت‌هایی که به آن افزوده بودند، کتابی در چهار جلد با نام یادبودهای مصر و نوبی منتشر کردند. ژان فرانسوا در بازگشت از مصر دو ستون یادبود لوکسور را به فرانسه فرستاد؛ ستون‌هایی که مصری‌ها به دولت فرانسه هدیه کرده بودند. اما دو ستون یادبود در ۱۱ مه ۱۸۳۲ و چند روز پس از مرگ وی به بندر تولون رسید.
منابع
جارویس مک گراو، الویس، حالت، ابوالقاسم، فرعون، نشر دُرسا، ۱۳۷۶، علی حکیمی نژاد
عملیات داردانل
عملیات داردانل (Dardanelles Operation 1807) تلاش ناموفق نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا برای تحمیل خواسته‌های انگلیس به امپراتوری عثمانی به عنوان بخشی از جنگ انگلستان و عثمانی (۱۸۰۹-۱۸۰۷) بود.
در سال ۱۸۰۶، سباستيانی فرستاده فرانسوی‌ها با پیغامی برای ورود مجدد ترک‌ها به جنگهای ناپلئونی به قسطنطنيه اعزام شد و سلطان سلیم سوم مقدمات جنگ با روسیه را آغاز كرد. امپراتور روسیه، الكساندر اول، از این تحولات نگران شد زیرا او پیش از این نیز یک نیروی قابل توجه را به لهستان و پروس شرقی برای جنگ با نیروهای پیشروی فرانسوی در زمان امپراتور ناپلئون اول اعزام كرده بود. الکساندر برای دفاع در برابر حمله ترکها از انگلیس درخواست كمک كرد.
ارتش انگلیس برای تحمیل اراده ائتلاف به امپراتوری عثمانی، بسیار كوچک و ناكافی بود، بنابراین طبیعتاً برای پاسخگویی به درخواستهای روسیه به نیروی دریایی سلطنتی برتانیا درخواست کمک داد. کشتی‌های جنگی بلافاصله برای انجام این عملیات تحت فرماندهی دریاسالار کالینگ‌وود، فرمانده کل ناوگان مدیترانه‌ای انگلیس، به سمت دردانل حرکت کردند و مقدمات حمله بعدی را فراهم شد.
همزمان با این حرکت، سفیر انگلیس در قسطنطنیه (پایتخت عثمانی)، خواستار اخراج فرستاده فرانسه از دولت عثمانی شد و افزود اگر عثمانی‌ها در برابر اولتیماتوم بریتانیا مقاومت کنند، ناوگان مدیترانه به عثمانی حمله خواهد کرد.
نیروی واقعی که توسط کالینگ وود برای انجام عملیات انتخاب شده بود اندک بود - فقط هشت کشتی خط و چهار ناوچه. علاوه بر این، چهار کشتی خط روسی تحت فرماندهی دریاسالار دیمیتری سنیاوین برای حمایت از انگلیسی ها اعزام شدن ، اما پس از خروج از دردانل به داكورث ملحق نشدند. دریاسالار داکورث، که فرماندهی انگلیس را بر عهده داشت، تحت بمباران از سوی قسطنطنیه و تصرف ناوگان جنگی ترکها قرار گرفت.
پاپکاسل
پاپکاسل (به انگلیسی: Papcastle) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در الیردال واقع شده‌است. پاپکاسل ۳۸۵ نفر جمعیت دارد.
نورما واردن
نورما واردن (Norma Varden؛ January 20, 1898 – 1898:1:20, January 19, 1989) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جرالد پی. نای
'''جرالد پی. نای''' سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۵ میلادی سناتور ایالت داکوتای شمالی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
دیرین‌گرمسیری
پادشاهی دیرین‌گرمسیری یک پادشاهی گیاگانی است که شامل مناطق گرمسیری آفریقا، آسیا و اقیانوسیه (به استثنای استرالیا و نیوزیلند) است که توسط رونالد گود و آرمن تختاجان پیشنهاد شده‌است. بخشی از گیاگان آن، که از ابرقاره باستانی گندوانا به ارث رسیده یا بعد مبادله شده‌است (مثلاً فلفل‌سیاهیان با پراکندگی سراسرگرمسیری و اما چند معتدله گرم، با پادشاهی نوگرمسیری مشترک است که شامل مناطق گرمسیری آمریکای مرکزی و جنوبی است. افزودن بر این، گیاگان دیرین‌گرمسیری بر گیاگان گرمسیری پادشاهی استرالیا تأثیر گذاشت. پادشاهی دیرین‌گرمسیری به پنج زیرمجموعه گیاگانی بر اساس تختجان (یا سه، به گفته گود) و حدود ۱۳ منطقه گیاگانی تقسیم می‌شود.
فوجی دریم ایرلاینز
فوجی دریم ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا JH است که در  میلادی تأسیس شده و در  فعالیتش را آغاز کرده‌است. دفتر مرکزی فوجی دریم ایرلاینز در ماکینوهارا، شیزوئوکا، استان شیزوئوکا، ژاپن واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه شیزوکا قرار دارد و به ۹ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
زورکی ۱
زورکی ۱ یک دوربین عکاسی فیلم ۱۳۵ تک‌لنزی غیربازتابی ساخت شرکت زورکی است.
برنامه‌های به‌سازی آینده فناوری هواپیما
برنامه‌های به‌سازی آیندهٔ فناوری هواپیما (اف‌اِی‌تی‌ای FATE به معنی سرنوشت)، برنامه‌ای به منظور ایجاد و توسعهٔ فناوری‌های تازه در فنون پرواز است. این پروژه توسط آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی (ایالات متحده آمریکا) (اِی‌اف‌آرال AFRL) و سازمان پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفتهٔ دفاعی آمریکا (دارپا DARPA) اجرا می‌شود. طراحی هواپیماهای ایکس ۳۹ برای استفادهٔ (اف‌اِی‌تی‌ای FATE) توسط نیروی هوایی ایالات متحده اختصاص بافته است.
تنک
نام یکی از شخصیت‌های فیلم ماتریکس می‌باشد.
یکی از اعضای خدمه مورفیس. تنک در زایان به دنیا آمده است. او هرگز بنده‌ای برای ماتریکس و ماشین‌ها نبوده. برادر او نیز روی این هاورکرافت کار می‌کند. تنک نقشه سایفر را بی‌نتیجه می‌گذارد؛ ولی نه قبل از آنکه سایفر بیشتر خدمه را به نیستی بکشد.
مل کانتس
مل کانتس (Mel Counts؛ زاده October 16, 1941) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
سیارک ۱۲۵۷۷
سیارک ۱۲۵۷۷ دوازده هزار و پانصد و هفتاد و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
برآفتاب اکبر
جمعیت
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۴ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۲۵۷۷
قدر مطلق سیارک برابر ۱۹.۵ است.
اکواتو گینه
اکواتو گینه یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 8Y است که در ۱۹۸۶ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی اکواتو گینه در مالابو، گینه استوایی واقع شده‌است.
بوئینگ ئی‌ای-۱۸جی گرولر
بوئینگ ئی‌ای-۱۸جی گراولر یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۴ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
این پرنده بر مبنای جنگنده ی سوپر هورنت نسخه اف ساخته شده و ایرفریم و اویونیک یکسان با ان دارد
جایزه آکوتاگاوا
جایزه آکوتاگاوا جایزه ادبی ژاپنی است که سالی دو بار از ۱۹۳۵ به یاد ریونوسوکه آکوتاگاوا داستان کوتاه نویس معروف ژاپنی اهدا می‌شود.
از معروف‌ترین برندگان این جایزه می‌توان به کوبو آبه (۱۹۵۱) و کنزابورو اوئه (۱۹۵۸) اشاره کرد.
برینک، ویرجینیای غربی
برینک (به انگلیسی: Brink) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برینک ۴۳۰٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پار، کورن‌وال
پار (به انگلیسی: Par) یک شهرک در بریتانیا است که در Tywardreath and Par واقع شده‌است.
بالگردگاه بیمارستان ایمنیول
بالگردگاه بیمارستان ایمنیول یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در شهر پورتلند، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
کارلوس ویدال
کارلوس ویدال (Carlos Vidal؛ February 24, 1902 – 1902:2:24, June 7, 1982) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده است.
بوئینگ مدل ۲
بوئینگ مدل ۲ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
سیارک ۱۹۵۷۵
سیارک ۱۹۵۷۵ نوزده هزار و پانصد و هفتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۹ ژوئن ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰.۲ است.
سیدآباد (طالقان)
سیدآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میان طالقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۹ نفر (۲۳۳خانوار) بوده‌است.
زبان
مردم این روستا و حسنجون به تاتی طالقانی سخن میگویند
تختخواب سه‌نفره
تختخواب سه‌نفره فیلمی به کارگردانی و نویسندگی نصرت‌الله کریمی محصول سال ۱۳۵۱ است. این فیلم نیز در مسیر سایر آثار نصرت کریمی، یک کمدی در نقد خرافات و جنسیت‌زدگی در فرهنگ عامیانه‌ی ایرانی است.
موسیقی متن
مجتبی میرزاده، آهنگساز و ویولنیست ایرانی، در ساخت موسیقی متن این فیلم از ترانه عامیانه «عروسک قشنگ من» الهام گرفته است و از آن به عنوان موتیف تکرارشونده‌ی فیلم استفاده کرده است.
شورین
شورین مرکز ایالت مکلنبورگ-فورپومرن آلمان است. این شهر جزء شهرهای مهم و پر جمعیت این ایالت است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است.
منابع
اطلس جامع گیتاشناسی
جزینان
جزینان، روستایی بسیار خوش آب و هوا واقع در بخش میان طالقان، شهرستان طالقان در استان البرز ایران است.
مشخصات عمومی روستا
روستای جزینان واقع درعرض جغرافیایی ۳۶ ۱۲ ۱۶ و طول جغرافیایی ۵۰ ۴۷ ۱۳ و ۲۰۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا روستاهای بخش میان طالقان از شهر طالقان بوده و از سمت شمال با کوهای البرز و الموت روستای دینه رود از سمت شرق با روستای خسبان از سمت جنوب با روستای پردسر و شهرک و از سمت غرب با روستای کولج بالا همجوار است.روستای جزینان یکی از روستاهای بزرگ طالقان است. مساحت روستا به انضمام زمین‌های کشاورزی اطراف آن حدود ۷۷ هکتار است و تعداد خانه‌های موجود در این روستا حدود ۱۸۰ باب خانه است. ار محسنات این روستا وجود زمین‌های هموار و بزرگ و باغ‌های فراوان است که باعث تلطیف هوای آن و ایجاد چشم‌اندازهای عالی در آن گردیده است.راه آسفالته جزینان از شهر طالقان و در محل بانک ملت این شهر جدا گردیده و از دره مشترک جزینان و خسبان عبور نموده و پس از طی مسافت ۴ کیلومتر به جزینان می‌رسد.
زبان جزینان،طبری طالقانی (زبان مازندرانی) است.
روستای جزینان از به هم پیوستن چند بخش اصلی از جمله: ده ،نازرو، باغان و اون دست باغان و... تشکیل شده‌است که در ده، قسمتی از نازرو و باغان جمعیت ساکن هستند و خانهایی ویلایی وجود دارد.
این روستا دارای زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های خنکی است و به همین واسطه برخی ترجیح می‌دهند که تابستان را در این روستا سپری کنند.
مزار امامزادگان اسماعیل(ع) و محمدباقر(ع) در این روستا قرار دارد.
شهرت(نام فامیل) اکثر ساکنان بومی جزینان عقبائی، اسحاقی و عظیمی است .در گذشته های دور طایفه ی عظیمی از روستای ارنگه واقع در جاده جالوس کرج به این روستا کوچ کردند.
روستای جزینان دارای ۱۷ شهید والا مقام دفاع مقدس است.
از سال ۱۳۹۵به بعد این روستا به دلیل هم جواری با شهرک(مرکز اداری وتجاری طالقان)از بافت روستایی خارج و به یکی از ۵ محله ی مرکزی شهری طالقان مبدل شد.
تاریخچه
این روستا یکی از قدیمی‌ترین روستاهای شهرستان طالقان است که به دلیل وجود رودخانه، از طبیعت بکر و شرایط ویژه برای زندگی برخوردار بوده‌است. تغیرات عمده این روستا را در سه محل تاریحی میدانند
۱-درمنطقه در مزارعه نازرود که به نام عری سر روبروی خسبان
۲-در منطقه روبروی فعلی روستا که به نام آندست و محلی به نام ورگه گل
۴-محل فعلی که تا سال ۱۳۳۲ کمی بالاتر بوده که در رانش زمین در سال ۱۳۳۲ تمام روستا تخریب شد و خدارو شکر هیچ آسیبی به ساکنین وارد نشد
۵-روستای فعلی که خود از سه قسمت تشکیل شده است
۱-۵ محله اصلی روستا که مرکزین روستا را شامل می شود در همان محلی که سال ۳۲ در اثر رانش تخریب شده بود ساخته شده است
۵-۲ با رشد جمعیت و برخورداری از آب و هوای بهتر و استفاده از زمین های کشاورزی برای خانه سازی به سمتشما جزینان یعنی منطقه زیبا و دلنشین باغان روی آورده اند
۵-۳ همچنین تعدادی از مردم روستا هم به منطقه دیم زار عسل عسلک که در قسمت جنوب غربی روستا واقع شده ساختمان سازی نموده اند و با نام محلی منطقه نازرود می شناسند
در گذشته اهالی روستا که تعداد کمتری نسبت به امروزه بوده‌اند در نقطه ای دیگر از روستا که به نام باغان شناخته می‌شود زندگی می‌کردند که وجود سنگ قبرهای قدیمی در آن مناطق شاهدی بر این مدعاست. اما به مرور زمان و تغییر شرایط آب و هوایی و محیط زندگی و به دلایلی چون طغیان رودخانه, ریزش کوه و زلزله مجبور به تغییر محل اقامت خود شده بودند. ازآنجایی که در گذشته مسیر مبادلاتی بین روستا و مناطق دیگر به مانند امروز نبود، مردم روستا مجبور به گذشتن از کوه‌ها و دره‌های اطراف بوده که این امر راه مبادلاتی بین این روستا و روستاه‌ها و شهرهای دور و نزدیک به وجود آورده بود به گونه ای که از سمت شمال با الموت, قزوین و شهسوار مازندران و از جنوب با کرج و تهران و روستاهای دیگر در ارتباط بوده‌است.
امکانات
این روستا دارای برق، آب شرب بهداشتی، گاز و تلفن ، اینترنت وجاده آسفالته می باشد در گذشته دارای مدرسه ابتدایی بوده است. که هم اکنون دانش آموزان برای گذراندن تحصیل دوره دبیرستان دوره اول و دوم مجبورند با طی مسافت با وسیله ی نقلیه به شهرک( مرکز طالقان) بروند.
جاذبه‌های گردشگری
با توجه به اینکه این روستا در دامنه کوه واقع شده‌است و باغ‌های سیب و آلو و گیلاس و گلابی و... بعلاوه درختان بسیار بزرگ گردو آن را احاطه کرده‌است منظره بسیار زیبا و بدیعی را به وجود آورده، این شرایط به اضافه هوای بسیار لطیف و نسبتاً خنک و رودخانه ای دائمی در طی تابستان جذب‌کننده افراد غیر بومی زیادی به این روستا در ایام تعطیلات به ویژه تابستان شده‌است.که در وصف طبیعت این روستا گفته شده جزینان کوه و دشتش مانده بر جا.....
روستای جزینان مبدا صعود تابستانه  قله سات به ارتفاع 4000 متر و شروع یکی از مسیر های قله شاه البرز در فصول گرم میباشد.
قلعه منصور با ارتفاع حدود 3200 متر در شمال این روستا قرار دارد.
صنایع دستی
قالیچه، نَمَد، گلیم، جاجیم و چادرشب بافی است.
نان های سنتی
نان بالی، نان کولاس،فنسجون از غذای محبوب و نان گاگالی از نان‌های سنتی روستای جزینان است.
فرمانداری نظامی آلمان در فرانسه اشغالی در جریان جنگ جهانی دوم
فرمانداری نظامی آلمان در فرانسه اشغالی در جریان جنگ جهانی دوم (به آلمانی: Militärverwaltung in Frankreich؛ به فرانسوی: Occupation de la France par l'Allemagne) یک فرمانداری موقت اشغالی بود که توسط آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم برای اداره منطقه‌های اشغالی در شمال و غرب فرانسه تأسیس شد. این نواحی به اصطلاح زون اوکوپه (در پارسی: منطقه اشغالی) در نوامبر ۱۹۴۲ به زون نُر (منطقه شمال) تغییر نام یافتند، و این هنگامی بود که منطقه‌های پیشتر اشغال نشده در جنوب معروف به زون لیبر (منطقه آزاد) نیز اشغال شدند و به زون سود (منطقه جنوب) تغییر نام یافتند.
نقش این فرمانداری در فرانسه تا حدی تاثیرگرفته از شرایطی بود که پس از موفقیت حمله برق‌آسای ورماخت به سقوط فرانسه و آتش‌بس دوم در کومپین منجر شد؛ در آن هنگام فرانسوی‌ها و آلمانی‌ها تصور می‌کردند که اشغال موقتی بوده و تنها تا هنگامی که بریتانیا به توافق می‌رسید، که احتمال داده می‌شد قریب‌الوقوع باشد، ادامه می‌داشت. برای نمونه، فرانسه پذیرفت تا سربازان اسیرشده‌اش تا هنگام پایان همه درگیری‌ها در اسارت جنگی باقی بمانند.
جمهوری سوم فرانسه که در جریان شکست فرانسه برچیده شده بود، جای خود را به «دولت فرانسوی» (به فرانسوی: État français) داد که حاکمیت و اقتدار آن محدود به منطقه آزاد بود. از آنجا که پاریس در منطقه اشغالی قرار داشت، دولت آن در شهر تفریحی ویشی در اوورنی مستقر شد و از این رو اغلب با عنوان فرانسه ویشی نامیده می‌شد.
در حالی که حکومت ویشی تنها در نام متولی کل فرانسه بود، اما فرمانداری نظامی در منطقه اشغالی یک دیکتاتوری دفاکتو نازی بود. حکومت نازی‌ها هنگامی به منطقه آزاد نیز گسترش یافت که در جریان عملیات انتان در ۱۱ نوامبر ۱۹۴۲، در پاسخ به عملیات مشعل و پیاده‌سازی نیروهای متفق در آفریقای شمالی فرانسه در ۸ نوامبر ۱۹۴۲، توسط آلمان و ایتالیا مورد حمله قرار گرفت. اگرچه حتی پس از اشغال توسط آلمانی‌ها دولت ویشی پابرجا بود، اما اختیارات آن به شدت محدود شد.
جعفر شجونی
جعفر جوادشجونی (۱۳۱۱ فومن–۱۶ آبان ۱۳۹۵ تهران) روحانی ایرانی و عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز بود که تصاویر رابطه‌ جنسی او با زنان در سال ۱۳۴۷ در خانه امن ساواک در آن زمان خبرساز شد.
او بنابه گفته خود، از همراهان سید مجتبی نواب صفوی (رهبر تشکیلات جمعیت فدائیان اسلام) در دوران مبارزه با نظام پهلوی بوده‌است. وی پس از انقلاب مسئول اداره کاخ شمس پهلوی و نماینده کرج در دوره نخست مجلس شورای اسلامی و به گفته خودش از بازجویان زندان اوین بوده‌است. در دوران دولت اول محمود احمدی‌نژاد از حامیان وی به‌شمار می‌رفت. او سابقاً رئیس جامعه وعاظ تهران بود که منجر به انشعاب جامعه وعاظ ولایی شد.
ماجرای اموال کاخ مروارید
وی در جریان غارت و فروش اموال کاخ مروارید متعلق به شمس پهلوی در مهرشهر کرج، با اتهاماتی مواجه شد به گونه‌ای که خبرگزاری‌های خارجی عکسی از او منتشر کردند در وضعیتی که یک لباس خواب را در حراجی کاخ مروارید سر دست گرفته تا بفروشد.
وی در پاسخ به این اتهامات چنین می‌گوید: «وقتی که حکم امام به دستم رسید و برای بررسی به کاخها رفتیم، دیدیم تمام شیشه‌های بزرگ شکسته شده و دزدها کاخ را غارت کرده بودند. تنها جعبه‌ها و چمدانهای خالی، مقداری لباس (شلوارهای لی و لباسهای مردانه و زنانه) که غالباً مال کارگرهای کاخ بود مانده بود. چند سگ به جای مانده بود که فقط فیله می‌خوردند و ما پول نداشتیم که به آن‌ها بدهیم. مسؤولین شورای اداره کاخ تصمیم گرفتند که برای جلوگیری از اتلاف بیت المال تعدادی گلدان، چند سگ و چند دست لباس باقی‌مانده را حراج کنند و بفروشند. این اموال به قیمت هفتصدهزار تومان فروخته شد. خدا شاهد است که در آن زمان سی و پنج هزار تومان از جیب خودم که خرج خانواده‌ام بود و آنوقت این مبلغ خیلی عزیز بود را برای خدا خرج کردم.
در حضور مسوولین دو گاو صندوق را شکافتیم. خدا شاهد است که به قدر دویست تومان در گاو صندوقها نبود که بتوانیم مزد کلید ساز را بدهیم. یک بار یکی از پاسدارها به من گفت: حاج آقا شما که نماینده امام هستید به ما مقداری پول برسانید والا مجبورم که اسلحه‌ام را در کردستان بفروشم. بنیاد مستضعفان هم بارها گفته بود که ما دو سه تا دویست و پنجاه هزار تومان به آقای شجونی دادیم که ایشان مصرف نکرد و به ما برگرداند.
این یک نقطه ضعفی برای روزنامه‌ها بود که بیکار و بی عار بودند و از این چیزها می‌نوشتند. بنده ادعا می‌کنم که خوشنام‌ترین روحانی هستم و به قدر یک هزار تومان به این جمهوری اسلامی ناخنک نزده‌ام.»
انتخابات ریاست جمهوری دهم و پیامدهای آن
شجونی از حامیان محمود احمدی‌نژاد به‌شمار می‌رود. وی در زمینه دهمین انتخابات ریاست جمهوری گفت: «مهندس موسوی فقط می‌تواند آرا زنان خیابانی را جذب کند.».
شجونی در ۲۱ آذر ۱۳۸۸ در تجمعی که در مدرسهٔ مروی و تحت عنوان اعتراض به پاره کردن عکس سید روح‌الله خمینی برگزار شد به افرادی که آن‌ها را «دشمنان جنایتکار انقلاب» خواند هشدار داد که «اگر آقا لب تر کند خرخره‌شان را می‌جویم».
وی همچنین در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۸ در یک برنامهٔ تلویزیونی در صداوسیما، خواستار محاکمه سران جنبش سبز شد. او روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی مخالف دولت را «جاسوس غرب» نامید. وی در این برنامه خود را منبری اوین معرفی کرد.
در مورد عملکرد احمدی‌نژاد
شجونی در سال ۱۳۹۱ در پاسخ خبرنگاری که از او در مورد عملکرد هشت‌ساله دولت احمدی‌نژاد پرسید، گفت: «خداوکیلی من نفهمیدم این سوالات ریشه‌زنی، این سوالات نمی‌دانم زیر سؤال بردن، این سوالات شما چیه. شما خبرنگارها خیلی انگشت می‌کنید به بلاملاها. تو به این کارها چیکار داری. برو کارت رو بکن و پولت رو بگیر. اگر زن داری که برو به زندگیت برس اگر هم نداری برو بگیر. به همکارت هم گفتم بره شوهر کنه. برید پی زندگیتون. دنبال چی می‌گردین آخه شماها. مگه حتماً باید دربارهٔ همه چی سؤال بکنید شماها».
انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ و عملکرد روحانی
شجونی در سال ۱۳۹۳ در پاسخ به خبرنگار روزنامه اعتماد که از او در مورد انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ پرسیده بود، گفت: «روحانی هم فقط رای نصف مردم را دارد و یک مشت زن بدحجاب به امید آنکه بی‌حجابی شود رفتند و به او رای دادند و پیشنهاد داد که حسن روحانی باید استعفا بدهد و به خانه برود و پس از او دوباره انتخابات آزاد برگزار می‌کنیم و یک آدم حسابی می‌آوریم». او همچنین حسن روحانی را به دلیل آنکه گفته بود بعد از۱۰۰ روز ارزانی می‌آید، اما نیامد به دروغ گویی متهم کرد.
درگذشت
او در صبح روز یکشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۵ (۶ صفر ۱۴۳۸ قمری) در سن ۸۴ سالگی درحالی که در بیمارستان فیروزگر بستری بود بر اثر سکته قلبی درگذشت.
ترینیتی (ماتریکس)
ترینیتی نام یکی از شخصیت‌های اصلی سه‌گانه ماتریکس می‌باشد که توسط کری-ان ماس ایفا شده‌است. اولین حضور این شخصیت در فیلم ماتریکس می‌باشد.
او دست راست مورفیس است. مورفیس سال‌ها پیش او را آزاد کرده و از آن وقت تا به حال او قابل اعتمادترین هم پیمان او شده‌است. پیشگو به او گفته که عاشق «شخص یگانه» خواهد شد.
نمای کلی شخصیت
مانند دیگر شخصیت‌های اصلی سریال، ترینیتی یک برنامه‌نویس کامپیوتر و یک هکر است که از ماتریکس، یک برنامه کامپیوتری پیچیده که اکثر انسان‌ها در آن زندانی هستند، فرار کرده‌است. اگرچه جزئیات کمی در مورد زندگی قبلی او در داخل ماتریکس فاش شده‌است، اما گفته می‌شود که او یک پایگاه داده به قدری امن (درامدخدمات‌داخلی IRS) را شکسته که در بین هکرها مشهور است و مورفیوس، یکی از از فرماندهان هاورکرافت در دنیای واقعی، ابتدا او را شناسایی کرد و به او کمک کرد تا از ماتریکس فرار کند. او برای اولین بار در نبوکدنزار مورفیوس شریک است و به‌طور عمده به عنوان یک واسطه برای او و افرادی که مورفیس می‌خواهد از ماتریکس رها کند عمل می‌کند. با پیشرفت سریال، اهمیت اصلی او به عنوان یک شخصیت به رابطه نزدیک او با نئو تبدیل می‌شود. او در کار با کامپیوتر، وسایل نقلیه در داخل و خارج از ماتریکس و هنرهای رزمی مهارت دارد.
اگرچه نئو هر کاری می‌کند تا او را زنده نگه دارد، اما او مرگ را به عنوان بخشی ضروری از کار نئو برای نجات جهان می‌پذیرد. این تمایل به مردن برای نئو نشانه یک اراده ضعیف یا اشتیاق برای قربانی شدن نیست بلکه مرگ او نشان دهنده تعهد کامل او به هدفی است که به آن اعتقاد دارد. او به اندازه نئو مصمم است جهان را نجات دهد، نقش او در این تلاش متفاوت است.
انتخاب بازیگران
تعداد معینی از بازیگران زن برای نقش ترینیتی در نظر گرفته شدند. آنها عبارتند از: جنیفر کانلی، جادا پینکت اسمیت، جانت جکسون، ماریسا تومی، اشلی جاد، سلما هایک، آنجلینا جولی، میشل یئو، جنیفر لوپز، کاترین زتا جونز، درو بریمور، کیت هادسون، اوما تورمن، جنیفر بیلز، ماریشکا هارگیتی، لوسی لیو، کورتنی کاکس، انجی هارمون، مینگ-نا ون، الیزابت هرلی، ساندرا بولاک، جیلیان اندرسون، هدر گراهام، وینونا رایدر و همچنین مدونا که فاش کرد نقش را رد کرده و اعتراف کرده که از این تصمیم پشیمان شده‌است.
نام
یکی از باورهای بنیادین در مسیحیت، اعتقاد به حلول خدای یگانه در سه شخص خدای پدر، خدای پسر و خدای روح القدس است که به این باور تثلیث یا سه‌گانه باوری می‌گویند. هنگامی که او پایگاه داده IRS را قبل از انتشار از ماتریکس می‌شکند، دسته هکر «ترینیتی» را انتخاب می‌کند تا به این معنا باشد که او به اندازه مفهوم «سه در یک موجود» مبهم است. ترینیتی نیرویی است که نئو را به «رستگاری» خود راهنمایی می‌کند، و همچنین به او دستور می‌دهد تا از مرگ ظاهری خود در فیلم اول برخیزد، که دلالت بر شباهت بیشتر بین شخصیت او و خدا دارد.
محبوبیت نام ترینیتی به عنوان نامی برای نوزادان دختری که پس از انتشار ماتریکس در سال ۱۹۹۹ به دنیا آمدند، افزایش یافت. در ایالات متحده، این نام در دهه ۱۹۹۰ محبوبیت بیشتری داشت و تا سال ۱۹۹۸، پانصدوبیست‌وسومین نام محبوب بود. در سال ۱۹۹۹. ۲۰۹ و در سال ۲۰۰۰ هفتاد و چهارمین بود. در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ به عنوان چهل‌وهشتمین نام محبوب به اوج رسید و تا سال ۲۰۱۲ در میان ۱۰۰ نام برتر نوزادان دختر باقی مانده‌است.
توانایی‌ها و مهارت‌ها
در سراسر فرنچایز ماتریکس، ترینیتی دارای مهارت‌های زیادی در داخل و خارج از ماتریکس است، از جمله هنرهای رزمی، هک کامپیوتر، استفاده از سلاح گرم و سایر سلاح‌ها، و کنترل طیف وسیعی از وسایل نقلیه. برخی از این مهارت‌ها را می‌توان در صورت نیاز از خارج از ماتریکس دانلود کرد، مانند زمانی که ترینیتی در طول فیلم اول با هلیکوپتر پرواز می‌کند. سایر مهارت‌ها آموزش دیده یا ذاتی هستند.
به نظر می‌رسد که ترینیتی در استفاده از اتومبیل، موتور سیکلت و سایر وسایل نقلیه حتی در مقایسه با سایر هکرها مهارت خاصی دارد. در فیلم اول، او یک هلیکوپتر بل۲۱۲ را برای کمک به نجات مورفیوس هدایت می‌کند. حتی پس از آسیب دیدن سیستم هیدرولیک آن، او به اندازه کافی کنترل خود را حفظ می‌کند تا نئو و مورفیوس را به جای امنی برساند، سپس قبل از سقوط به بیرون می‌پرد. در بارگذاری مجدد ماتریکس، او در حالی که توسط دوقلوهای مرووینگ، مأموران ماتریکس و پلیس تعقیب می‌شود، به راحتی یک سدان کادیلاک را می‌راند. حتی در حالی که به مورفیوس کمک می‌کند تا از کلیدساز در برابر یکی از دوقلوها محافظت کند، می‌تواند رانندگی کند. او همچنین کلیدساز را با موتورسیکلت دوکاتی۹۹۶ در یک تعقیب و گریز وحشتناک از طریق ترافیک روبرو می‌برد.
توضیح
<references group="توضیح"/>
تاریخ ایران
این مقاله به تاریخ ایران بزرگ (همچنین ایران‌زمین یا ایرانشهر) شامل محدودهٔ جغرافیایی و حوزه تمدنی فلات ایران و جلگه‌های مجاور آن، شامل ایران، بخش بزرگی از قفقاز و آسیای مرکزی می‌پردازد. کاربرد تاریخی ایران تمام مرزهای سیاسی کشوری که تحت تسلط ایرانیان بود همچو میانرودان و اغلب ارمنستان و جنوب قفقاز را هم در بر می‌گیرد.
هگل فیلسوف بزرگ آلمانی، ایرانیان را نخستین ملت تاریخی و شاهنشاهی ایران را اولین امپراتوری تاریخ می‌داند. هنگامی که سخن از تاریخ ایران می‌رود، باید به این نکته توجه داشت که آیا منظور تاریخ اقوام و مردمانی است که از آغاز تاریخ تاکنون در مرزهای سیاسی ایران امروزی زیسته‌اند یا تاریخ اقوام و مردمانی است که خود را به نحوی از انحاء ایرانی می‌خوانده‌اند و در جغرافیایی که دربرگیرندهٔ ایران امروز و سرزمین‌هایی که از دیدگاه تاریخی بخشی از ایران بزرگ (ایرانشهر) بوده‌است زیسته‌اند. ایران گاه تاریخ ایران را از ورود آریایی‌ها که نام ایران نیز از ایشان گرفته شده‌است، به فلات ایران آغاز می‌کنند؛ ولی این به این معنی نیست که فلات ایران تا پیش از ورود ایشان خالی از سکنه یا تمدن بوده‌است. پیش از ورود آریاییان به فلات ایران تمدنهای بسیار کهنی در این محل شکفته و پژمرده شده بودند و تعدادی نیز هنوز شکوفا بودند. برای نمونه تمدن نوشیجان در ملایر شهر سوخته (در سیستان و بلوچستان)، تمدن ساکنان تپه سیلک (در کاشان)، تمدن ایلام (در شمال خوزستان)، تمدن منائیان (در بوکان، کردستان و جنوب آذربایجان غربی)، تمدن پارسوا (در پیرانشهر)، تمدن جیرفت (در کرمان)، پادشاهی الیپی (در کرمانشاه (پایتخت) و کردستان)، تمدن لولوبیان (در کرمانشاه (پایتخت)، کردستان و آذربایجان)، گوتیان (در کردستان و کرمانشاه و آذربایجان)، تپه حسنلو در جنوب آذربایجان غربی تمدن گنج دره (در هرسین کرمانشاه)، تمدن زیویه (در سقز کردستان)، تمدن تپه گوران (در گیلانغرب کرمانشاه) تمدن تپه‌های شیخی آباد و جانی (در دینور کرمانشاه)، تمدن گودین تپه (در کنگاور کرمانشاه)، تپه علی کش در ایلام، اسکندری (در هفشجان)، تمدن اورارتو (در آذربایجان)، تپه حصار (در دامغان سمنان)، تپه شهداد (در کرمان)، تپه گیان (در نهاوند همدان)، تمدن کاسی‌ها (ابتدا در بین رودان و سپس در زاگرس)، تپورها در تبرستان (مازندران) و… در سرزمین ایران بودند.
ایران پیش از تاریخ
دوران پیش از تاریخ یا ما قبل تاریخ به محدودهٔ زمانی پیش از ثبت و ضبط تاریخ یا اختراع سامانهٔ نوشتاری گفته می‌شود. در این دوره هنوز انسان به ثبت و گزارش زندگی و دستاوردهای خود توانا نشده بود و تجربه‌ها و دستاوردهای انسان به سرعت از بین می‌رفت. طی صد و پنجاه سال کاوش‌های باستان‌شناسی در ایران، دوران پیش از تاریخ ایران به‌طور یکسان مورد کاوش قرار نگرفته‌است؛ در حالی که در مناطق غربی و جنوبی کاوش‌های وسیعی انجام شده‌است، مناطق شمالی و شرقی نسبتاً کشف ناشده مانده‌است. دوران پارینه‌سنگی نادیده گرفته شده‌است. در مقابل، دوره نوسنگی به منظور مطالعه شکل‌گیری یک‌جانشینی به‌طور قابل ملاحظه‌ای مطالعه شده‌است. به دوره مس‌سنگی اولیه و میانی هم کم توجهی شده‌است. حال آنکه، دوره مس سنگی پسین به منظور بررسی شکل‌گیری دولت به خوبی بررسی شده‌است. مطالعه عصر برنز اولیه نیز دچار همین ناهمگونی است. درحالی که دوره پیش‌ایلامی موضوع مورد علاقه در کاوش بوده‌است، فرهنگ یانیک در شمال غرب ایران نادیده گرفته شده‌است. فرایند شهرنشینی و مبادلات بین مناطق در عصر برنز میانی بررسی شده‌است، اما عصر برنز پسین و عصر آهن پیشین، مورد بررسی قرار نگرفته‌است. ادوار پس از آن، دوره شکل‌گیری دولت‌های ماد و هخامنشی است، که بسیار بررسی شده‌است.
پارینه سنگی زیرین
هرچند کاوش‌های مربوط به دوره پارینه‌سنگی در ایران (تا ۱۲۰۰۰ سال پیش) ناچیز است، اما با توجه به موقعیت جغرافیایی فلات ایران، این سرزمین تنها پلی بوده‌است که انسان شکارچی-گردآورنده در مهاجرت از آفریقا به جنوب آسیا می‌توانسته از آن عبور کند. آثار یافت شده از این دوران در ایران، محدود به غارها و پناهگاه‌های صخره‌ای در زاگرس میانی، چند منطقه در ساحل دریای خزر و مناطق پراکنده‌ای در کویرهای مرکزی می‌شود. یافت شدن سکونتگاهی با قدمت هشتصد هزار سال در آسیای میانه این گمان را طرح کرده که در ایران نیز در آن زمان انسان‌هایی می‌زیسته‌اند.
برخی از قدیمی‌ترین آثار باستانی کشف‌شده در ایران، همانند نمونه‌های کاوش شده در کشف‌رود و گنج پر در شمال این کشور، گواهی‌دهندهٔ حضور انسان در ایران از دوران پارینه‌سنگی زیرین هستند. در این دوره دو سنت ساخت ابزار وجود دارد که یکی نوعی تبر ساخته شده از تراشه سنگی است و در شرق رودخانه فرات از جمله ایران اثری از آن یافت نشده‌است. دیگری ابزارهای خردکننده از تراشه سنگی است که در مناطق شرقی اوراسیا از جمله ایران یافته شده‌است.
پارینه سنگی میانی
سکونتگاه‌های انسان اولیه در پارینه‌سنگی میانی، اغلب در غارهای ناحیه زاگرس شامل غار قبه، غار خر و پناهگاه سنگی ورواسی کشف شده‌است. این مکان‌ها نزدیک منابع ساخت ابزار سنگی موستری می‌باشد و نوع ابزارها نشانه غلبه روش زندگی شکارگری است. غار شنیدار در کردستان عراق مهم‌ترین سکونتگاه کاوش شده می‌باشد که به انسان‌های نئاندرتال تعلق داشته‌است و یافته‌های بسیار شبیه غار حاضرمرد در سلیمانیه و سکونتگاه‌های زاگرس در ایران است، با این حال هیچ نئاندرتالی در سکونتگاه‌های واقع در ایران یافته نشده‌است. شناخته شده‌ترین سکونتگاه‌ها در ناحیه زاگرس در ایران عبارتند از شامل غار کوبه، غار خار و پناهگاه سنگی وارواسی نزدیک بیستون و نیز غار کنجی و غار ارجنه نزدیک خرم‌آباد. همه این سکونتگاه‌ها دربردارنده تراشه‌های سنگی، استخوان‌های حیوانات و خاکسترهای اجاق است. اما در هیچ‌یک سازه دیگری نظیر ابزارهای چوبی و استخوانی نیست. به نظر می‌رسد که انسان‌ها در زمان‌های گرم تر در این مناطق سکونت گزیده‌اند.
پارینه سنگی پسین
در پارینه‌سنگی پسین، فرهنگ‌هایی چون برادوستی و زرزی در منطقه جان گرفتند. در این دوران، سکونتگاه‌های زاگرس در فضای باز بوده‌اند و ابعاد آن‌ها، نظامی سلسله‌مراتبی را نشان می‌دهد. فرهنگ برادوستی یا اوریگنیشن زاگرسی قدیمی‌ترین فرهنگ دورهٔ پارینه‌سنگی پسین در ناحیه زاگرس است، که بین ۱۹۰۰۰ تا ۳۸۰۰۰ سال پیش در این سرزمین رواج داشته‌است. در این دوره سکونتگاه‌های ناحیه زاگرس در فضای باز واقع شده‌است و ابعاد مختلف آن‌ها نشان دهنده یک نظام سلسله مراتبی است، به‌طوری‌که گویا سکونتگاه‌های بزرگتر گنجایش پنجاه نفر را دارد. سکونتگاه‌هایی نیز برای دسته‌های کوچک شکارچیان تعبیه شده که دو تا پنج نفر گنجایش دارد و مناسب اقامت کوتاه مدت است. این سکونت گاه‌ها به دو فرهنگ برادوستی(Baradostian) و زارزی(Zarzian) تعلق دارد. در قیاس با فرهنگ موستری دوره میانی، فرهنگ برادوستی (۴۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سال پیش) توان ساخت انواع بیشتری از ابزارها را داشته و تکنیک‌های پیشرفته تری برای ابزارسازی به کار گرفته‌است. ساخت ابزارهای تیغه‌ای نشانه بهره‌گیری بیشتر از گیاهان است. همچنین تیغه‌های سنگی برای استفاده در نوک پیکان و نیزه ساخته شده‌است. هرچند، نوع شکارها نسبت به دوره قبل تغییر نکرده‌است، اما سلاح‌ها متنوع تر شده‌است. همچنین از استخوان برای ساخت درفش و ابزارهای سنگی برای آسیا کردن قطعات اخرا و دانه‌های گیاهان استفاده شده‌است. هرچند وجود رنگدانه‌های اخرا گواه بر رنگ آمیزی بدن یا ابزارهاست، اما غارنگاره‌ای یافت نشده‌است.
فرهنگ زارزی که از ۲۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ قبل رواج داشته‌است، احتمالاً از فرهنگ برادوستی برآمده باشد، یا با فاصله زمانی از آن شکل گرفته باشد. در این دوره ابزارهای کوچکتری نظیر میکرولیت و میکروبرین ساخته شده‌است. در اواخر این دوره از سنگ برای آسیا کردن دانه گیاهان وحشی استفاده می‌شود.
در پایان دوره زارزی انقطاعی در نشانه‌های باستان شناختی پدید می‌آید، که احتمال دارد ناشی از آب و هوای نامناسب موسوم به یانگر درایاس در فاصله ۱۳۰۰۰ تا ۱۱۰۰۰ سال پیش باشد. در این دوره که سردتر یا خشک‌تر بوده‌است، ناحیه زاگرس، با ارتفاع بین ۶۰۰ تا ۱۵۰۰ متر، تقریباً فاقد پوشش درختی بوده‌است. در نتیجه، انسان‌ها مجبور شدند برای یافتن غذا به ارتفاعات پایین‌تر بیایند و با اجداد وحشی بزسانان مواجه شدند. سکونت‌گاه قره‌کمر، در شمال شهر اَیبَک در ولایت سمنگان افغانستان، کشف شده که آثار بدست‌آمده از آن از سنخ فرهنگ اوریگنیشن است، اما به فرهنگ برادوستی شباهت ندارد. سکونتگاه‌های دشت ناور، در ولایت غزنی، که قدمتی بین ۳۰٫۰۰۰–۵۰٫۰۰۰ سال دارد و آثار یافت شده در آن شبیه آثار موجود در درهٔ کور بدخشان است.
دوره نوسنگی و عصر مس
دوره نوسنگی در ایران از ۱۰۰۰۰ سال پیش تا ۷۵۰۰ سال پیش را دربرمی گیرد. به علت سردی آب و هوا، تقریباً هزار سال طول کشید تا عصر نوسنگی از هلال حاصل‌خیز به فلات ایران برسد و امکان کشاورزی مهیا شود. سکونتگاه‌های نوسنگی یافت شده در ایران همگی در محل‌هایی هستند که امکان کشت دیم فراهم بوده‌است. از سوی دیگر، احتمالاً دامپروری از سرزمین کردستان آغاز شد و سپس به دیگر نواحی گسترش یافت. البته تاکنون فقط نواحی غرب و جنوب غرب ایران در کوه پایه‌های زاگرس و دشت خوزستان مورد کاوش قرار گرفته‌است. سکونتگاه‌های نوسنگی یافت شده در ایران، در مکان‌هایی با امکان دیم‌کاری قرار دارند. از هزارهٔ دهم تا هفتم پیش از میلاد، نخستین جوامع کشاورزی، در منطقهٔ زاگرس در غرب ایران، از جمله چغاگلان، چغابنوت و چغامیش به شکوفایی رسیدند.
اختراع خط
پیش از تاریخ به زمانی گفته می‌شود که انسان هنوز موفق به اختراع خط (نوشتار) نگردیده بود. از حدود ۳۶۰۰ سال ق.م. انسان موفق به اختراع خط گردید. پیش از این پنداشته می‌شد نخستین مخترعان خط ابتدا سومریان (۳۶۰۰ پ. م) و سپس ساکنان نواحی جنوبی میان‌رودان و تمدن ایلام در خوزستان باشند. با کاوش‌های جدید مشخص شد اختراع خط و نوشته، مربوط به تمدن جیرفت در ایران است بر اساس سنگ نوشتهٔ جدیدی که در نوامبر سال ۲۰۰۷ در کاوشگاه جیرفت یافت شد.
عصر برنز
آغاز عصر برنز با تحولات عظیم در ساختار جوامع ایران همزمان بود. در این دوره جمعیت فلات ایران به‌شدت افزایش یافت. در مطالعهٔ معماری و سکونت‌گاه‌های ایران در اوایل عصر برنز، دو حوزهٔ فرهنگی شاخص در ایران پدیدار می‌شود: در اواسط عصر برنز، فلات ایران صحنهٔ شکوفایی گسترده ولی کوتاه‌مدت شهرنشینی بود. مراکز شهری‌ای چون شهر سوخته، تپه حصار، تپه یحیی، شهداد، و جیرفت بخشی از شبکهٔ بازرگانی‌ای بودند که آسیای مرکزی را به سواحل جنوبی خلیج فارس و دریای عمان، ایلام، و میان‌رودان پیوند می‌داد. مهم‌ترین کالاهای تجارتی در این شبکه مس (از مرکز و جنوب‌شرقی ایران و عمان) و لاجورد (از بدخشان در افغانستان و کویته در پاکستان) بود که بخش عمدهٔ آن به سرزمین‌های غربی (به‌ویژه میان‌رودان) صادر می‌شد و در تزئینات ابنیهٔ اداری و آیینی طبقهٔ حاکم به کار می‌رفت. در عصر برنز، مناطق پیرامون دشت‌های فلات ایران از میانهٔ هزارهٔ چهارم پیش از میلاد تا اوایل هزارهٔ سوم پیش از میلاد، دستخوش پیدایش مراکز شهری شد که نتیجهٔ گسترش بازرگانی به‌ویژه در زمینهٔ فلز بود. این فرایند، غالباً شاخه‌ای از پیدایش تمدن در دوران اوروک میانرودان دانسته می‌شود. در دوران برنز، جمعیت فلات ایران به شکلی قابل توجه افزایش یافت.
اقوام و حکومت‌های محلی
پدیداری شوش به عنوان یک شهر کهن، که با تاریخ‌گذاری رادیوکربن تعیین شده‌است، به اوایل سال ۴۳۹۵ پیش از میلاد بازمی‌گردد. شمار زیادی سایت‌های پیش از تاریخ در سراسر فلات ایران وجود دارد که به وجود فرهنگ‌های باستانی و سکونت‌گاه‌های شهری در هزاره چهارم پیش از میلاد گواهی می‌دهند. در دوران برنز، قلمروی ایران کنونی، جایی برای بالندگی تمدن‌های گوناگون، از جمله ایلام، جیرفت و زاینده‌رود بود. ایلام، برجسته‌ترین این تمدن‌ها، در جنوب غربی کشور در کنار میان‌رودان توسعه یافت و تا زمان پدیداری امپراتوری‌های ایرانی، وجود خود را ادامه داد. پیدایش نگارش در ایلام با سومر موازی بود و خط میخی ایلامی، از هزارهٔ سوم پیش از میلاد توسعه یافت. از حدود ۳۳۵۰ تا ۲۵۰۰ سال پیش از دوران مشترک نیز، شمال باختری ایران بخشی از تمدن کورا–آراکس بود.
تمدن ایلام
ایلامیان از آغاز دوره پیش‌ایلامی تا پایان دوره ایلام نو، حدود ۲۶۶۱ سال در جنوب غربی ایران زندگی و حکومت می‌کردند. در ۲۷۰۰ پیش از میلاد، نخستین امپراتوری ایلامی در شوش (در جنوب غربی ایران) تشکیل شد.
سفالینه‌های نقاشی شده متعلق به حدود ۳٬۵۰۰ پیش از میلاد در شوش واقع در ایلام بیانگر دوره‌ای پیشرفته از طرح‌های هندسی، ایجاد سبک خاص از انسان و شکل‌هایی از جانوران در آن‌ها می‌باشد.
در حدود ۲٬۷۰۰ پیش از میلاد پادشاهی ایلام به پایتختی شوش تشکیل گردید. همچنین در حدود ۲٬۰۹۴ تا ۲٬۰۴۷ پیش از میلاد ایلام توسط شولگی، پادشاه دوم سلسله سوم اور تسخیر گردید و بعداً در سال ۲٬۰۰۴ پ. م سلسله سوم اور توسط ایلام واژگون می‌شود. پایان دوران ایلام، در سال ۶۳۹ پیش از میلاد با حمله آشوربانیپال شاه آشور به ایلام رقم خورد. او در این یورش، ایلامیان شکست داد و شوش را غارت کرد. پس از این جنگ، ایلام هرگز به عنوان یک قدرت مستقل ظاهر نگردید.