cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
میانه قدر مطلق انحراف
در علم آمار، میانه قدر مطلق انحراف (MAD)، معیاری مقاوم از میزان تغییرات یک نمونه از داده تک متغییره کمّی است. برای داده تک متغیره مثل  X1, X2, ..., Xn کمیت MAD به صورت میانه قدر مطلق انحراف از میانه کل داده تعریف می‌شود: به بیان دیگر ، ابتدا فاصله نمونه‌ها با میانه آنها را به دست می‌آوریم. سپس میانه قدر مطلق این فاصله‌ها را به عنوان خروجی آزمون اعلام می‌کنیم. کاربرد این آزمون در محاسبه میزان پراکندگی داده است. به عبارت دیگر، MAD یک آماره مقاوم نسبت به داده‌های پرت است. این آزمون در زمینه داده‌های پرت مقاوم تر از انحراف استاندارد عمل می‌کند. در انحراف استاندارد مجذور فاصله‌ها از میانگین محاسبه می‌شوند و در نتیجه داده‌های دورتر وزن بیشتری می‌گیرند. از این روست که داده‌های پرت تاثیر فراوانی بر آن می‌گذارند. ولی در آزمون MAD انحراف تعداد کمی از داده‌های پرت بی تاثیر خواهد بود. از آنجایی که آزمون MAD از انحراف استاندارد یا واریانس مقاوم تر است، با توزیع‌هایی که میانگین یا واریانس ندارند همچون توزیع کوشی بهتر عمل می‌کند.
شاهان‌دشت
شاهاندشت از ییلاقات بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران، ایران قرار دارد. از جمله مواهب طبیعی این روستا میتوان به آبشار شاهاندشت و همچنین اثر تاریخی قلعه ملک بهمن اشاره کرد. خاک حاصلخیز و همچنین چشمه های متعدد و هوای مناسب، موجب گشته تا طیف وسیعی از محصولات انواع درختان سیاه ریشه در این روستا ببار بنشیند. از جمله با کیفیت ترین محصولات باغی شاهاندشت میتوان به گردو، شاه‌توت، سیب و انگور اشاره کرد.
قدمت
شاهاندشت با قدمتی ۳۵۰۰ ساله یک روستا و دهکده تاریخی و دیدنی است که در شمال ایران در شهرستان آمل قرار دارد. این روستا با دارا بودن ۴ اثر ثبت شده ملی در آثار ملی ایران یکی از روستاهای اکوتوریسم و از روستاهای دیدنی و تاریخی ایران محسوب می‌شود.
تکیه شاهاندشت
تکیه شاهاندشت مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان آمل، بخش لاریجان، روستای شاهاندشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
برج سی شاهاندشت
برج سی شاهاندشت مربوط به پیش از اسلام است و در شهرستان آمل، بخش لاریجان، روستای شاهاندشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه ملک بهمن
قلعه ملک بهمن یا ملک قلا مربوط به پیش از اسلام است و در شهرستان آمل، بخش لاریجان، روستای شاهاندشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این قلعه از قلعه‌های عظیم البرز و ایران است که در جاده هراز بخش لاریجان شهرستان آمل و مشرف به قریه شاهاندشت در ۷۵ کیلومتری جنوب آمل قرار دارد این قلعه متعلق به حکام پادوسبانیان است که به رویان، نور، کجور و رستمدار حکومت داشت‌اند. بنای قلعه بر روی صخره‌ای حدود۲۲۰متر بالاتر از سطح اراضی شاهاندشت از لاشه سنگ‌های بزرگ و کوچک و ملات گچ و ساروج ساخته شده که به صورت طبقه طبقه و شامل اتاق‌ها و قسمت‌های مختلف ساختمانی است. این قلعه به دستور شاه عباس صفوی در ۱۰۰۵ فتح شد.
جاذبه‌های دیگر
غار کبوتر کلی و دشت شونا و تخته سنگی و خانه‌های تاریخی و گلی و همچنین دخمه‌های سه طاق و امامزاده الیاس و چشمه خوزک و تکیه شاهاندشت از مهم‌ترین جاذبه‌های دیدنی و گردشگری این روستا می‌باشد. در طی سال‌های قبل هم کتیبه‌های سنگی بسیاری با خط کوفی در این روستا پدیدار شد. این روستا گوشه‌ای از قدمت چندین هزار ساله آماردها و آمل است.
پردیس شاهاندشت
باغ گردوی پیوندی شاهاندشت در اراضی بالادست روستای شاهاندشت در مساحتی حدود ۶۰ هکتار توسط شرکت توسعه و عمران شاهاندشت در سال ۸۸ احداث گردید. این باغ اولین باغ گردوی پیوندی در اراضی شیبدار در کشور بوده‌است.
سوغات
سوغات این روستا به دلیل کوهستانی بودن آن گیلاس، آلبالو، سیب، گردو، تمشک، شاه توت، گلابی، زردآلو می‌باشد. نان کوهی و نان مخصوص مردمان مازندران هم در این روستا به گردشگران داده می‌شود.و گردو شاهاندشت در منطقه لاریجان به عنوان بهترین گردو شناخته می شود
جمعیت
این روستا در دهستان بالا لاریجان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۰ صورت گرفته، جمعیت آن۴۵۰ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
فرودگاه لوکی‌تائونگ
فرودگاه لوکی‌تائونگ یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در کشور کنیا قرار دارد و در ارتفاع ۵۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
امیرحسین طهرانچی
امیرحسین تهرانچی/طهرانچی در ۲۵ بهمن در پی اصابت گلوله در تهران جان باخت. پیکر وی توسط نیروهای امنیتی ربوده شد و در ۴ اسفند تحت تدابیر امنیتی بالا در بهشت زهرا در قطعه ۳۰۱ ردیف۶۳ و شماره۷۳ به خاک سپرده شد.
خبر کشته شدن این جوان ۲۲ ساله را دوستان وی منتشر کرده و در ادامه آورده‌اند:
تکذیب خبر کشته‌شدن
پس از ادعای برخی رسانه‌های مخالف حکومت ایران مبنی بر کشته شدن امیرحسین تهرانچی در ۲۵ بهمن شخصی با نامی متفاوت اعلام کرد که وی ایشان و زنده هست. از سوی دیگر عباس جعفری دولت‌آبادی دادستان عمومی و انقلاب تهران گفت که تهرانچی در آن روز به‌طور عادی فوت کرده‌است. شایان ذکر است که اکنون اطلاعات این فرد با تغییر تاریخ فوت در تارنمای بهشت زهرا موجود می‌باشد. علی‌رغم ثبت تاریخ ۲۵ بهمن به عنوان تاریخ وفات بر پلاک فلزی اولیه، سنگ قبر وی اکنون تاریخ ۲۹ بهمن را نشان می‌دهد.
حسینیه نوآباد
حسینیه نوآباد مربوط به اواخر دوره قاجار است و در نائین، شمال بافت قدیم شهر، مرکز محله نو آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلرید دی‌متیل‌دی‌اکتادسیل‌آمونیوم
کلرید دی‌متیل‌دی‌اکتادسیل‌آمونیوم یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۸۷۹ است.
گولیاته
گولیاته (به لهستانی: Goliaty) یک روستا در لهستان است که در گمینا لوبوویز واقع شده‌است.
مولیر
ژان باتیست پوکلن (Jean-Baptiste Poquelin؛ تعمید داده شده ۱۵ ژانویه ۱۶۲۲ – درگذشته ۱۷ فوریه ۱۶۷۳) یا مولیر یکی از سه نمایشنامه‌نویسِ برترِ قرن هفدهم در فرانسه و یکی از بزرگترین کمدی‌نویسِ‌ها و هنرپیشه‌های تئاتر در اروپا به همراه پیر کورنی و ژان راسین بود. در زمینه کمدی‎نویسی پس از نویسندگان معروف یونان قدیم مانند آریستوفان و مناندر و کمدی سازهای روم قدیم از قبیل پلوتوس و ترنتیوس کسی تا به امروز به پای او نرسیده‌است.
زندگی‌نامه
مولیر ده ساله بود که مادرش را از دست داد. ابتدا در مدرسه‌ای که بیشتر اختصاص به اشراف داشت درس می‌خواند و سپس بعد از مدتی در نزد یک نفر از دوستان پدرش موسوم به پی‌یر گاسندی کشیش معروف مشغول به تدریس بود. پدرش اهل کسب و کار و تجارت بود و اسباب و اثاثیه خانه می‌فروخت و چنانچه مرسوم آن زمان بود عنوان جنس فروش سلطنتی و «پیشخدمت حضور» شاهی را داشت. مولیر نیز در ابتدای جوانی نزد پدر خود به کار و کاسبی می‌پرداخت ولی عاقبت روزی فرا رسید که میان پدر و پسر جدایی افتاد و تا پایان عمر نزدیکی حاصل نگردید. وی همچنین علاوه بر شغل پدری دارای سمت «پیشخدمت حضور» پادشاه نیز بود.
مولیر جوان در ابتدا کمی در کار خود متردد و دودل بود و نمی‌دانست که آیا بهتر است شغل و پیشه پدر را دنبال کند یا به شغل قضاوت و وکالت بپردازد ولی سرانجام روزگار و تقدیر کار را بر او آسان نمود و با خانواده‌ای آشنا شد که کارشان بازیگری در تئاتر بود؛ و در سن بیست و یک سالگی ورق برای او برگشت و تا آخر عمر در کار صحنه مشغول گشت. خانواده بژار ابتدا به‌طور دوره‌گردی مشغول اجرای نمایش بودند و مولیر به دختر آنها مادلن بژار بازیگر معروف علاقه‌مند شد. وی به پدرش نامه‌ای نوشت که دیگر حاضر به ادامه پیشه پدری اش نیست و از وی مطالبه میراث مادری اش را کرد. از آن زمان رابطه با پدرش قطع شد و وی به خانواده بژار ملحق گردید. دسته خانواده بژار نامش «دسته خانواده» بود که بعد از الحاق مولیر به تئاتر ایلوستر تغییر نام داد. پس از آنکه مولیر به دسته خانواده بژار ملحق گردید در پاریس مشغول به کار شد اما چندان موفقیت‌آمیز نبود؛ بنابراین مولیر و همکارانش تصمیم گرفتند از پاریس بیرون رفته و راه غرب و جنوب فرانسه را پیش بگیرند. حدود سیزده سال مشغول این دوره‌گردی‌ها بود و در سن سی شش سالگی به پاریس برگشت.
در سال ۱۶۵۹ طنز زن‌های فضل‌فروش مضحک را نوشت و بسیار مشهور گردید و همین باعث شد که مشمول الطاف مخصوص لویی چهاردهم قرار بگیرد که در آن زمان پادشاهی بیست و یک ساله بود و نه سال بود که بر تخت سلطنت نشسته بود. این علاقه مسبب این شد که مولیر در آن جامعه بسته با آزادی بیشتر، به بیان انتقاد و مشکلات جامعه با زبان طنز بپردازد.
مولیر منتقدین بسیاری داشت. آنها به بهانه دفاع از مذهب کارشکنی‌هایی در مسیر فعالیت او انجام دادند. آنها می‌گفتند که مولیر بی‌دینی را به روی صحنه تئاتر آورده‌است. نمایشنامه مکتب زنان در حقیقت بی عفتی و بی عصمتی است و تارتوف نمایشنامه‌ای است شیطانی و دون ژوان سراپا کفر است. به‌طور خلاصه منتقدین می‌گفتند که مولیر خناسی است که به لباس انسان درآمده. یکی از دوستان و دوستداران وی بوالو ی جوان بود که مقام وی را بالاتر از کورنی و حتی راسین می‌دانست و معتقد بود مولیر از هر کس دیگری بهتر توانسته طبیعت را بفهمد. حتی بعد از مرگ مولیر در محضر لویی چهاردهم در آنجایی که از بوالو پرسیده می‌شود که چه کسی بزرگترین شخص این عصر است وی در پاسخ می‌گوید: مولیر
از علت تغییر نام وی از ژان باتیست پوکلن به مولیر اطلاعات دقیقی در دست نیست، اما احتمال داده می‌شود که زمانی به عنوان پیشخدمت مخصوص در رکاب لویی سیزدهم پادشاه فرانسه در ایالت لانگداک مسافرت می‌کرد، در دهکده‌ای به نام مولیر اولین بار با معشوقه خود مادلن بژار آشنا شد. به همین مناسبت و به یاد راز و نیازهای شبانه اسم آنجا را برای خود اختیار نمود
مولیر پس از شکست در زندگی زناشویی و بعد از موج بیرحمانه منتقدین به نگارش کارهای سطحی روی آورد. وی پس از آنکه از بی مهری معشوقه اش مادلن رنج بسیار برد، سرانجام در سال ۱۶۶۲ میلادی با آرماند (دختر یا خواهر جوان مادلن) که بیست و یک سال از مولیر جوان تر بود ازدواج کرد. او بین سال‌های ۱۶۲۲ –۱۶۷۳ در پاریس زندگی کرد. این دختر هم موجبات تلخکامی شوهر بیچاره خود را از هر جهت فراهم ساخت و کار به جایی کشید که بی وفایی او ورد زبان‌ها گردید. دشمنان مولیر که روز به روز زیادتر می‌شدند مدام بر بدخواهی و و سعادت و کینه‌توزی خود می‌افزودند و شهرت دادند که اساساً آرماند دختر معشوقهٔ قبلی اش مادلن است، حتی برخی می‌گفتند که دختر خود مولیر است و در نزد لویی چهاردهم زبان به تعرض و پرخاش گشودند که چگونه پادشاه اجازه می‌دهد که چنین کسی در دربار راه داشته باشد. معروف است که پادشاه فرانسه به این سخنان بی اعتنا بود و حتی وقتی زن جوان مولیر اولین فرزندش را آورد لویی چهاردهم پدر خوانده نوزاد گردید.
نظرات و انتقادات
مولیر برخلاف بسیاری از نمایش‌نامه‌های خود به شعر، خسیس را به نثر نوشت. به همین سبب هموطنانش که معتاد به نمایشنامه‌های منظوم او بودند از تماشای خسیس در ابتدا لذتی نمی‌بردند. ایراد دیگری به مولیر وارد بود که می‌گفتند خسیس تقلیدی از نمایشنامهٔ آئولولاریا از آثار پلوتوس کمدی نویس مشهور رومی است.
لاهارپ شاعر و منتقد فرانسوی در سال ۱۷۹۹ دربارهٔ این نمایشنامه گفته‌است:
ژان-ژاک روسو فیلسوف معروف دربارهٔ مضمون نمایشنامهٔ خسیس گفته‌است:
گوته حکیم و شاعر آلمانی در سال ۱۸۲۵ در تمجید و ستایش از خسیس گفته‌است:
ژان روستان فیلسوف معاصر در این خصوص چنین گفته‌است:
مرگ
در شب هفدهم فوریه سال ۱۶۷۳ در حالی که خود نقش «ارگان» در نمایش بیمار خیالی را برعهده داشت، در حین اجرا دچار تشنج و ضعف شدیدی گردید و از سکوی نمایش به پایین سقوط کرد، اما نمی‌خواست نمایش را ناتمام بگذارد. علی‌رغم تلاشش برای ادامهٔ نمایش مجدداً پس از رفتن روی سکو سقوط کرد و جراحت‌هایی دید و دیگر از ادامه کار عاجز بود. او را به منزلش بردند و سرفه شدیدی بر او عارض گردید و یکی از رگهایش قطع شد و سه ربع بعد در سن ۵۱ سالگی بر اثر بیماری سل درگذشت. کشیش از حاضر شدن به بستر بازیگر سست عقیده‌ای که تارتوف را نوشته امتناع کرد و کلیسا از خاک‌سپاری او در گورستان رسمی شهر جلوگیری کرد. سرانجام همسرش به لویی چهاردهم توسل جست تا پادشاه از رئیس روحانیان یعنی اسقف پاریس تقاضا کرد که اجازه بدهند. اجازه صادر گردید، مشروط به اینکه مراسم تدفین در ساعتهای روز نباشد و هیچ تشریفاتی برگزار نشود؛ بنابراین در حین خاکسپاری‌اش به صدا درآوردن ناقوس کلیساها و زمزمه دعاهای حاضران ممنوع گردید. در روز بیست و یکم فوریه ۱۶۷۳ او را در قبرستان «سنت ژوزف» دفن کردند، در جایی که کودکانی را دفن می‌کردند که غسل تعمید نشده بودند. در سال ۱۷۹۲ باقی‌مانده خاکش به موزه تاریخی فرانسه آورده شد و در سال ۱۸۱۷ در پاریس به گورستان پرلاشز منتقل شده و در کنار ژان دو لافونتن دفن شد.
سیصد سال بعد مؤلف کتاب تاریخ ادبیات جهان در حق مولیر می‌نویسد: فرانسوی‌ها باید آنچه به مولیر مدیونند در میزان سنجش بگذارند تا وزن آن مشخص گردد. دین آنها عبارت است از یک افتخار و مباهات دنیایی. از برکت وجود مولیر شجاع و بی پروا و در پرتو کمک‌هایی که لویی چهاردهم پادشاه مظفر و پیروز بدو نمو همچنان‌که اهرام در صحراهای پرگرد و خاک مصر و بنای پارتنونبر فراز تپهٔ شهر آتن بر پا ایستاده، کاخ کمدی نیز در کشور فرانسه زندگی و استقرار جاوید یافته‌است.
قطره‌چکان
قطره‌چکان وسیله‌ای ‌شیشه‌ای یا پلاستیکی است که یک طرف آن دارای حباب لاستیکی قابل ارتجاع و طرف دیگر آن یک میلهٔ شیشه‌ای (یا پلاستیکی) با نوک بسیار باریک است. طول لولهٔ قطره‌چکان با ارتفاع دهانهٔ ظرف محتوای مایع مورد استفاده متناسب است و از چند سانتی‌متر تجاوز نمی‌کند.
کاربرد
معمولاً از قطره‌چکان برای ریختن معرف‌ها (فنل فتالئین، تورنسل، متیل اورانژ) یا برداشتن محلول‌هایی که بخار سمّی تولید می‌کنند (مانند اسید کلریدریک غلیظ، آب برم، آمونیاک و…) یا محلول‌هایی که احتمال خطر آن‌ها هنگام ریختن به دست و لباس زیاد است (مانند محلول اسید سولفوریک غلیظ یا اسید نیتریک غلیظ) استفاده می‌کنند.
رودیانو
رودیانو (به ایتالیایی: Rudiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است.
خصوصیات
رودیانو ۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۹۱۷ نفر جمعیت دارد و ۱۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرایا د اکا
آرایا د اکا (به اسپانیایی: Arraya de Oca) یک شهرستان در اسپانیا است.
قدم‌جا
قَدَم‌جا (پیشتر: کاراساکول) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی بالتی
فرودگاه بین‌المللی بالتی (به زبان بومی: Aeroportul Internațional Leadoveni) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BZY است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۲۴۰ متر است. این فرودگاه در شهر بالتی کشور مولداوی قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
تذکره
معنای لغوی
تذکره در لغت به معنای «به یاد آوردن»، «پند دادن»، «یادگار»، «یادداشت» و «کتابی که در آن احوال شعرا نوشته شده باشد» آمده‌است.
در تمام کتب ادبی فارسی پیش از زمان صفویه (غیر از تذکرهٔ دولتشاه سمرقندی)، کلمهٔ تذکره به معنای یادگار، یادداشت و یادآوری به کار رفته و به‌تدریج در دورهٔ صفویه به کتابی که حاوی شرح حال و آثار شعرا است اطلاق شده‌است. بعد از عصر صفوی در تمام تذکره‌هایی که در ایران تألیف شده، کلمهٔ تذکره به معنای «تذکرة الشعرا» — یعنی کتابی که در آن ترجمهٔ احوال و نمونهٔ اشعار شعرا باشد — آمده‌است و امروزه نیز به همین معنا به کار می‌رود.
تذکره کتابی است که در آن شرح حال و آثار یک شاعر، یا عده‌ای از شعرا آمده باشد. معمولاً تذکره‌نویس علاوه‌بر معرفی شاعر و نقل اشعار او، به شرح حال وی نیز پرداخته و گاه دربارهٔ آثار و اشعار او به بحثی انتقادی می‌پردازد.
دیرینه
به درستی روشن نیست که تذکره‌نویسی دقیقاً از چه زمان در ایران رایج شده‌است و از ایران پیش از اسلام، کتاب و نوشته‌ای که در شرح حال شاعران و شعر آنان باشد، سراغ نداریم. در زبان فارسی تا قرن ششم کتابی که به‌طور مستقل به ترجمهٔ حال شاعران اختصاص داشته باشد، باقی نیست، اگرچه در زبان عربی کتاب‌هایی در این زمینه وجود دارد، از جمله «یتیمة الدهر» ابومنصور ثعالبی که به ترجمهٔ حال شاعران حجاز، عراق، شام، ری، اصفهان، کرمان و... پرداخته‌است.
شاید بتوان قدیم‌ترین تذکرهٔ شاعران فارسی‌زبان را که به زبان فارسی تألیف شده، مقالهٔ دوم کتاب «مجمع النوادر یا چهار مقالهٔ» نظامی عروضی سمرقندی دانست. این کتاب در سال ۵۵۰ هجری قمری تألیف شده و مقالهٔ دوم آن در «ماهیت شاعری» است و در آن به طریق حکایت، ذکری از شاعران رفته و برخی اشعار آنان به تناسب ذکر شده‌است.
قدیمی‌ترین، جامع‌ترین و معتبرترین تذکرهٔ شاعران فارسی‌زبان، تذکرهٔ «لباب الالباب» تألیف «نورالدین یا سدیدالدین محمد عوفی» تذکره‌نویس و محقق نامی نیمهٔ دوم قرن ششم و آغاز قرن هفتم هجری است که کتاب خود را در سال ۶۱۸ به پایان رساند. این کتاب ترجمهٔ احوال تمام شاعران پس از اسلام تا زمان مؤلف را دربر دارد و از دیرباز مأخذ و سند معتبر تذکره‌نویسان و تاریخ‌نویسان ایران بوده‌است.
پس از تألیف این کتاب بود که تذکره‌نویسی و فراهم آوردن مجموعه‌هایی از شعر شاعران گذشته و معاصر مرسوم شد. از دیگر تذکره‌های معروف «تذکرة الشعرای» دولتشاه سمرقندی است، این کتاب در سال ۸۹۲ تحریر شده ولی به دلیل اشتباهات و لغزش‌های فراوان مؤلف، چندان مورد اعتماد و اعتبار نیست.
از جمله دیگر تذکره‌ها، تذکرهٔ «آتشکدهٔ آذر» تألیف «لطف‌علی بیک آذر بیگدلی» (۱۱۳۴ – ۱۱۹۵ هـ. ق) و «مجمع الفصحا» از رضاقلی‌خان هدایت است که در سال ۱۲۸۴ هـ. ق تألیف شد.
انواع تذکره‌
تذکره‌ها مهمترین منبع برای پی بردن به خصوصیات شعر، سبک شاعری، آثار، هم‌عصران و اوضاع و احوال زمان زندگی شاعران است و به‌طور کلی به دو دسته تقسیم می‌شود:
در «تذکره‌های عمومی»، تذکره‌نویس شرح حال شعرای پیش از روزگار خود را می‌آورد؛ اما در «تذکره‌های اختصاصی» فقط شرح حال بخش خاصی از شعرا بیان می‌شود و به چند گونه تقسیم می‌شود:
پژوهش بر روی تذکره‌ها
اولین کسی که در ایران به بررسی انتقادی تذکره پرداخت، بدیع‌الزمان فروزان‌فر مؤلف کتاب «سخن و سخنوران» بود. وی در مقدمهٔ خود به اشتباهات تذکره‌نویسان اشاره می‌کند.
تذکره‌های موجود بسیار است و هر کدام با نگرش خاص نوشته شده‌اند و تا به امروز متداول است. امروزه عنوان «یادنامه» را بعضاً برای تذکره جایگزین کرده‌اند. احمد گلچین معانی در کتابی با عنوان «تاریخ تذکره‌های فارسی» به تفصیل به این نوع نثر پرداخته‌است.
تذکره‌ها — به‌خصوص تذکره‌هایی که در سده‌های پیش‌تر نوشته شده‌اند — اگرچه منابع مهمی در احوال و آثار شاعران گذشته به‌شمار می‌روند، اما متأسفانه بعضاً از خطا و لغزش دور نبوده‌است.
ماساتوشی ناگاسه
ماساتوشی ناگاسه (زادهٔ July 15, 1966) هنرپیشه اهل ژاپن است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به گناه نخستین و لاسیدن و و شمشیر پنهان و پترسون، درخشندگی و مهمانخانه ماه نو اشاره کرد.
زکیه خطابی
زکیه خطابی (زکیة الخطابی؛ زادهٔ January 15, 1976) سیاست‌مدار بلژیک-مراکشی است.
او در سن-ژوس-تان-نود در بروکسل و از پدر و مادر مراکشی به دنیا آمد. او در دانشگاه آزاد بروکسل تحصیل کرد. او به بوم شناسی سیاسی اعتقاد دارد و یک فعال فمینیسم است که منجر به پیوستن او به حزب اکولو شد. در اکتبر ۲۰۲۰، او به عنوان وزیر فدرال آب و هوا، محیط زیست، توسعه پایدار و قرارداد سبز در دولت دی کرو به رهبری نخست وزیر الکساندر دی کرو خدمت می‌کند.
ساوت کست
آب و هوا
آب و هوای این منطقه معتدل و در شرایطی گرم است و درجه حرارت در بیشترین دما تا ۲۶ درجه سانتیگراد در فصل تابستان و در کمترین دما تا ۱۷ درجه سانتیگراد در فصل زمستان اندازه گیری شده است. اما با این حال بارش باران در این ناحیه نامنظم است و در هر زمانی از سال احتمال دارد رخ بدهد هر چند اغلب در اواخر پائیزر و اوایل زمستان اتفاق می افتد.
لوسی برنز
لوسی برنز (۲۸ ژوئیه ۱۸۷۹ در بروکلین، نیویورک — ۲۲ دسامبر ۱۹۶۶ در بروکلین، نیویورک) مبارز جنبش حق رأی زنان در ایالات متحده، فعال حقوق زنان در آمریکا و بریتانیا، و بنیانگذار حزب ملی زنان آمریکا همراه با آلیس پال بود.
آنها استراتژی‌های مدنی و بی‌خشونت را به کار گرفتند تا زنان را برای جنبش حق رأی زنان بسیج کنند، با پارلمان و رئیس‌جمهور مذاکره کردند، کارناوال و راهپیمایی برگزار کردند، روبروی کاخ سفید تحصن کردند، زندان رفتند، در مطبوعات نوشتند، و سرانجام در ۲۶ اوت ۱۹۲۰، در نوزدهمین اصلاح قانون اساسی آمریکا حق رأی زنان را به دست آوردند.
شب قوزی
خلاصه داستان
قوزی یک گروه شادمانی پس ازاجرای یکی از برنامه‌هایش هنگام غذا خوردن خفه می‌شود. اعضای گروه از ترس، جسد او را به خانه‌ای می‌برند که موجب دردسرهایی در آنجا می‌شود و از آن پس این جسد، دست به دست کسانی می‌گردد که هر یک به نحوی در ماجرایی گناهکار می‌باشند و هر کدام سعی می‌کنند به شیوه‌ای از شر این جسد خلاص شوند، تا اینکه سرانجام پلیس، جسد را کشف کرده و خاطیان را دستگیر می‌کند.
اقتباس
فیلم‌نامه شب قوزی از داستان حکایت خیاط، احدب، یهودی، مباشر و نصرانی از شب بیست و چهارم هزار و یکشب اقتباس و نگاشته شده‌است. فرخ غفاری و جلال مقدم مکان و زمان هزار و یک شب را به تهران معاصر تغییر داده و در قالب یک کمدی سیاه بخشی از فضای دهه چهل جامعه ایران را به نمایش می‌گذارند.
نقد و نظر
هژیر داریوش، پیرامون این فیلم و جوّ سینمایی آن زمان چنین نوشت: در ایران، صرفنظر از فیلمفارسی، به قول [هوشنگ]کاووسی که همه کس می‌داند جزو سینما به هیچ صورت حسابشان نمی‌کنیم، در سالهای اخیر یک سری فیلمهای کوتاه، توسط شفتی و فرخزاد و طیاب و غفاری و گلستان و فاروقی و خود من به وجود آمد که در سطح بالاتری از سینمای فیلمفارسی قرار داشتند. اما ما خودمان جایز نشمردیم که در مقابل این آثار فریاد سینمای ایران به‌وجود آمد: یعنی همان فریادی را که سالها در ستاره سینمای آنوقت مثلاً وعده داده بودیم، از گلو بر آوریم. با شکیبایی بی حد منتظر اولین فیلم طویل ایران شدیم، که بتوان اولاً امروز، در مقابل شب قوزی اثر فرخ غفاری (سومین فیلم طویل کارگردانی که قبلاً ۹ فیلم کوتاه مستند نیز ساخته) با جمعیت خاطر کامل اعلام می‌کنیم که سینمای ایران شروع شد اما آنچه مهمتر است، آنچه بیشتر خوشحالمان می‌کند این است که این شروع خوبی است. در شب قوزی یک سلسله بی دقتیهای فنی در فیلمبرداری و بازی و صدا و مونتاژ به چشم می‌خورد، اما خوانندگان می‌دانند که من، در هنر و سینما تا چه حد به جنبه‌های عملی کار فیلمسازی بی اعتنایم و گفتگو دربارهٔ فیلمبرداری درخشان و بازی خارق‌العاده یا برعکس، آکتوری که در تجسم رلش موفق نمی‌شود را به اهلش واگذار می‌کنم. بعلاوه اینها شب قوزی در ایران ساخته شده و ما از شرایط تهیه اش کم و بیش مطلع هستیم و می‌دانیم که کارگردان، که خودش تهیه‌کننده هم بوده، در هرمرحله از کارش با فقدان وسیله روبرو شده. پس نقایص فنی و عملی شب قوزی در قضاوتمان تأثیر نمی‌گذارد، ولی آنچه دچار هیجانمان می‌کند، این است که خیلی از چیزهایی را که اصولاً در سینما دوست داریم در اثر فرخ غفاری می‌یابیم. ژرژ سادول منتقد نامدار فرانسوی نوشت: «شب قوزی یک کمدی پرنشاط و به منزله کشف یک سینمای نوین است. داستان با روانی و شیرینی پیش می‌رود و دنیایی با این فیلم آشکار می‌شود. سازنده فیلم دارای قریحه واقعی سینمایی است و اثرش مملو از اشاره‌های شیرین و پرحرارت است. تازگی‌اش موجب موفقیت تجاریش در فرانسه می‌شود.»
محمدحسین باخرزی
محمدحسین باخرزی یا میر محمدحسین رزه‌ای باخرزی یا میر محمد حسین هروی از خوشنویسان و نستعلیقنویسان برجسته و از شاعران سدهٔ دهم هجری است. اودر قزوین خوشنویسان می‌کرد و تذکره‌نویسان قدیمی‌تر او را از رزهٔ باخرز از نواحی نیشابور و تذکره‌های جدیدتر وی را از اسفراین دانسته‌اند.
خط میر محمدحسین در کتابت را پخته و حتی بعضی در نهایت کمال ذکر کرده‌اند. وی در قزوین با اکثر بزرگان دربار شاه طهماسب همنشین بود اما پس از مرگ شاه به خراسان رفت و به کشاورزی پرداخت. قاضی احمد قمی مولف «خلاصه التواریخ» با او دیدار کرده و او را آراسته به کمالات و شعرش را نیکو دانسته است. در اوان ترکتازی ترکمانان و تحولات خراسان، پریشان حال و بی‌سامان شده و در همان اوان درگذشته است.
میر خلیل الله شاه خوشنویس نامدار دربار ابراهیم عادل‌شاه ثانی امیر دکن ملقب به «پادشاه قلم» برادرزاده میر محمدحسین بود.
اساتید
برخی منابع او را شاگرد سلطان محمد خندان و شاه‌محمود نیشابوری دانسته‌اند و برخی او را شاگرد محمدقاسم شادیشاه ذکر کرده‌اند که از تعلیم شاه محمود نیشابوری و سلطان محمد خندان نیز بهره‌مند شده‌است.
امضا
به قلم کتابت حمدحسین باخرزی چنین رقمی وجود دارد: «کاتبها الفقیر (محمدحسین) الحسینی غفر ذنوبه و ستر عیوبه. تحریرا فی شهر رجب المرجب سنهٔ ۹۷۶ بمقام رزه من اعمال باخرز».
چنگ برمه‌ای
چنگ برمه‌ای (ビルマの竪琴) یک فیلم جنگی و درام ژاپنی به کارگردانی کن ایچیکاوا که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی کودکانه به همین نام نوشته میچیو تاکه‌یاما داستان سربازان ژاپنی را روایت می‌کند که در جنگ جهانی دوم در نبرد برمه جنگیدند. یکی از اعضای گروه پس از جنگ ناپدید می‌شود و سربازان امیدوارند کشف کنند که آیا دوستشان زنده مانده‌است یا خیر، و اگر او همان راهب بودایی باشد، می‌بینند که چنگ می‌نوازد. این فیلم جزو اولین فیلم‌هایی بود که تلفات جنگ را از منظر یک سرباز ژاپنی نشان داد.
این فیلم در سال ۱۹۶۵ نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد. در سال ۱۹۸۵، ایچیکاوا چنگ برمه‌ای را به صورت رنگی با بازیگران جدید بازسازی کرد و بازسازی آن یک موفقیت بزرگ باکس آفیس بود و تبدیل به فیلم شماره یک ژاپنی در سینمای داخلی شد. در بازار سال ۱۹۸۵ و دومین باکس آفیس ژاپنی تا آن زمان اکران شد.
داستان
سرباز میزوشیما، سرباز ژاپنی، نوازنده چنگ گروه کاپیتان اینویه می‌شود که از سربازانی تشکیل شده‌است که برای بالا بردن روحیه در جنگ جهانی دوم برمه می‌نوازند و آواز می‌خوانند. وقتی به آنها در دهکده‌ای پناه داده می‌شود، در نهایت متوجه می‌شوند که توسط سربازان بریتانیایی و هندی تحت نظر هستند. آنها مهمات خود را پس می‌گیرند، سپس نیروهای پیشرو را می‌بینند. کاپیتان به مردان می‌گوید که آواز بخوانند، بخندند و کف بزنند تا انگلیسی‌ها این تصور را ایجاد کنند که از حضور آنها بی‌خبرند. با این حال، سربازان بریتانیایی به جای شلیک به آنها، شروع به خواندن همان ملودی می‌کنند و…
فیلمبرداری
ایچیکاوا امیدوار بود که فیلم را رنگی بسازد، اما دوربین‌های رنگی برای انتقال به برمه بسیار بزرگ و پرهزینه بودند. بیشتر فیلم در یاسویی، هاکونه و شبه‌جزیره ایزو در ژاپن فیلمبرداری شده‌است.
انتشار
در ژاپن، نیک کاتسو، استودیویی که فیلم را سفارش داده بود، قسمت اول فیلم را در ۲۱ ژانویه ۱۹۵۶ به مدت ۶۳ دقیقه منتشر کرد. قسمت دوم، ۸۰ دقیقه، در ۱۲ فوریه منتشر شد، با هر دو بخش به عنوان ویژگی‌های دوگانه با فیلم B نمایش داده شد. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در اوت ۱۹۵۶ به نمایش درآمد و مورد تشویق قرار گرفت.
دانشگاه مهرالبرز
دانشگاه آموزش عالی مهرالبرز، نخستین دانشگاه آموزش عالی الکترونیکی غیرانتفاعی ایران با هدف تربیت نیروی انسانی متخصص در سطح تحصیلات تکمیلی در گرایشهای مختلف با رویکرد اعتلای آموزش و پژوهش در بستر فناوری ارتباطات و اطلاعات از اوایل سال۱۳۸۲ شروع به کار نمود و خدمات آموزشی خود را در قالب آموزش الکترونیکی و دوره‌های کارشناسی ارشد با هدف تأمین نیازمندیهای حرفه‌ای جامعه به انجام می‌رساند. برنامه‌های آموزشی نوین این دانشگاه براساس بومی سازی تجارب و تخصص دانشگاههای معتبر الکترونیکی پیشگام جهان بوده که با متناسب سازی آن‌ها با ظرفیتها، توان و نیازهای کشور به اجرا در آمده است.
پیشینه
دانشگاه مهرالبرز به همت جمعی از مدیران مجرب و اساتید متخصص حوزه‌های مدیریت و فناوری اطلاعات کشور پس از دو سال کار تحقیقاتی و مطالعاتی در سال ۱۳۸۳ با دریافت موافقت قطعی خود از شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم و تحقیقات تأسیس شد. اساسنامه دانشگاه در جلسه مورخ ۸۵/۱/۱۹ شورای گسترش مورد تأیید و تصویب قرار گرفت و با تکمیل و استقرار ارکان آن به ویژه فعال نمودن هیئت امناء که با حضور نماینده محترم وزیر علوم تحقیقات و فناوری تشکیل می‌گردد و همچنین تدوین برنامه راهبردی ۵ ساله، به عنوان نخستین موسسه آموزش عالی الکترونیکی غیر دولتی جمهوری اسلامی ایران فعالیت خود را آغاز نموده است. محور اصلی برنامه‌های آموزشی دانشگاه در مقطع تحصیلات تکمیلی در برنامه پنج ساله اول راه اندازی ۵ دوره کارشناسی ارشد و از مجموعه رشته‌های مدیریتی بود که در ابتدا دو رشته مدیریت فناوری اطلاعات MITM و مدیریت MBA اجرا گردید که پس از آن به تدریج و در طول هرسال با تأمین زیرساخت های آموزشی و فنی، رشته‌های مختلف مدیریت به مجموعه دوره‌های دایر مهرالبرز اضافه گردیده است. در برنامه ۵ ساله دوم استراتژیک دانشگاه نیز با افزایش توانمندی، ایجاد ظرفیت های جدید و تجارب به دست آمده دانشگاه،رشته‌های فنی و مهندسی نیز به دوره‌های دایر اضافه گردید. همچنین در سال ۱۴۰۲ با تشکیل دانشکده علوم انسانی، هم‌اکنون ۲۹ رشته در ۴ دانشکده مدیریت، علوم مهندسی،فناوری اطلاعات، علوم انسانی به دانشجویان ارائه می‌گردد.
فهرست رشته های مقطع کارشناسی ارشد دایر به شرح زیر است:
دانشکده مدیریت:
مدیریت صنعتی گرایش تولید و عملیات
مدیریت کسب و کارMBA گرایش بازاریابی
مدیریت بازرگانی گرایش بازاریابی
مدیریت بازرگانی گرایش مدیریت استراتژیک
مدیریت بازرگانی گرایش تجارت الکترونیکی
مدیریت بازرگانی گرایش بازرگانی بین المللی
مدیریت بازرگانی گرایش کارآفرینی
مدیریت دولتی گرایش توسعه منابع انسانی
مالی بانکداری
مالی بیمه
--
مهندسی صنایع گرایش کیفیت و بهره وری
مهندسی صنایع گرایش مدیریت مهندسی
مهندسی صنایع گرایش گرایش سیستم های تولید و خدمات
مدیریت پروژه و ساخت
مهندسی عمران گرایش مدیریت ساخت
مهندسی عمران گرایش محیط زیست
مهندسی ایمنی، بهداشت و محیط زیست HSE
مهندسی نفت گرایش مدیریت مخازن هیدروکربوری
دانشکده فناوری اطلاعات:
مهندسی فناوری اطلاعات گرایش معماری سازمانی
مهندسی فناوری اطلاعات گرایش مدیریت سیستم های اطلاعاتی
مهندسی فناوری اطلاعات گرایش تجارت الکترونیکی
علوم کامپیوتر گرایش علوم تصمیم و دانش
مدیریت فناوری اطلاعات گرایش مدیریت دانش
مدیریت فناوری اطلاعات گرایش سیستم های اطلاعاتی پیشرفته
مدیریت فناوری اطلاعات گرایش مدیریت منابع اطلاعاتی
دانشکده علوم انسانی:
تکنولوژی آموزشی
یادگیری الکترونیکی
روانشناسی عمومی
منابع
↑سایت وزارت علوم ↑ خبرگزاری دانشجویان ایران - ایسنا
↑ خبرگزاری مهر - جمهوری اسلامی ایران
جنبش انقراض اختیاری انسان
جنبش انقراض اختیاری انسان (به اختصار: VHEMT) جنبشی زیست‌محیطی است که خواستار خودداری تمام انسان‌ها از تولید مثل برای انقراض نسل بشر به شکل تدریجی و اختیاری است. این جنبش در اصل از انقراض انسان به این دلیل حمایت می‌کند که این اتفاق مانع تخریب محیط زیست می‌شود. این گروه اظهار می‌کند که کاهش جمعیت انسان‌ها به‌طور قابل توجهی باعث جلوگیری از خسارت به‌وجود آمده از طرف انسان‌ها می‌شود. انقراض گونه‌های غیر انسان و کمبود منابع مورد نیاز بشر همواره توسط این گروه به عنوان مدرکی برای آسیب ناشی از ازدیاد جمعیت انسان‌ها ذکر می‌شود.
این جنبش در سال ۱۹۹۱ توسط لس یو. نایت، کنشگر آمریکایی، برپا شد که در جنبش زیست‌محیطی دهه هفتاد میلادی در آمریکا وارد شد و پس از آن استنتاج کرد که انقراض انسان بهترین راه برای حل مشکلات پیش روی نوع بشر و زیست‌کره زمین است. نایت خبرنامه این گروه را چاپ و به عنوان سخنگوی این گروه فعالیت می‌کند. با اینکه این گروه توسط یک وبسایت پشتیبانی می‌شود و در برخی گردهمایی‌های زیست‌محیطی معرفی می‌شود، برای انتشار پیامش تا حد زیادی بر پوشش رسانه‌های بیرونی متکی است. بسیاری از مفسران، ایده این جنبش را به طرز غیرقابل قبولی تندروانه می‌دانند؛ گرچه، برخی نویسندگان دیگر دیدگاه آن را تحسین کرده‌اند. در پاسخ به این جنبش، برخی روزنامه‌نگاران و افراد دانشگاهی استدلال کرده‌اند که انسان‌ها می‌توانند شیوه‌های پایداری را برای زندگی توسعه دهند یا اینکه جمعیتشان را به سطوح پایداری کاهش دهند. برخی دیگر بر این عقیده هستند که این ایده هر مزایایی هم که داشته باشد، میل بشر به تولید مثل مانع از این می‌شود که انسان به‌طور داوطلبانه به دنبال انقراض باشد.
تاریخچه
این جنبش توسط لس یو. نایت برپا شد  که آموزگار موقت دبیرستان در پورتلند، اورگن است. وی در دهه هفتاد میلادی وقتی که دانشجو بود، پس از ورود به جنبش زیست‌محیطی بیشتر خطرات پیش روی زمین را به جمعیت فراوان انسان‌ها نسبت داد. وی به سازمان رشد جمعیت صفر پیوست و در سن بیست و پنج سالگی وازکتومی کرد. او بعدتر نتیجه‌گیری کرد که انقراض انسان بهترین راه حل برای مشکلات زیست‌محیطی است. وی معتقد است که در تاریخ نیز برخی به این ایده رسیده‌اند.
در سال ۱۹۹۱ نایت شروع به انتشار خبرنامه این جنبش کرد که با نام این دوران خروج شناخته می‌شود. در این خبرنامه او از خوانندگان می‌خواست که به انقراض انسان با عدم تولید مثل کمک کنند. این جنبش همچنین کارتون‌هایی منتشر کرده‌است؛ از جمله کمیک استریپی به اسم بچه بونوبو که در آن زنی با نگهداری از یک بونوبو از بچه‌دار شدن صرف نظر می‌کند. در سال ۱۹۹۶ نایت وبسایتی برای این جنبش ایجاد کرد که در سال ۲۰۱۰ به ۱۱ زبان در دسترس بود. لوگوی این جنبش شامل حرف V (ابتدای voluntary) و تصویری از زمین است که شمال آن در پایین قرار دارد.
سازماندهی و ترویج
این جنبش بیشتر به شکل شبکه‌ای بدون ساماندهی و کنترل دقیق عمل می‌کند تا سازمانی رسمی و فهرستی از اعضای خود تهیه نمی‌کند. دنیل متس از دانشگاه ویلامت در سال ۱۹۹۵ اظهار کرد که فهرست پستی این جنبش تنها کمتر از ۴۰۰ مشترک دارد. شش سال بعد، فاکس نیوز گفت که این فهرست تنها ۲۳۰ مشترک دارد. نایت می‌گوید که هر کسی که موافق ایدئولوژی اوست، عضوی از این جنبش است و اینکه این شامل «میلیون‌ها نفر» می‌شود.
نایت سخنگوی این جنبش است. وی در کنفرانس‌ها و گردهمایی‌های زیست‌محیطی حضور می‌یابد و اطلاعات موضوع رشد جمعیت را به اطلاع عموم می‌رساند. با این حال، پیام‌های این جنبش بیشتر از طریق پوشش رسانه‌ها پخش شده‌است تا گردهمایی‌ها و خبرنامه آن. این جنبش تی‌شرت و نشان و همچنین سپرچسبان‌هایی می‌فروشد که روی آن‌ها نوشته «از اینکه بچه نمی‌آورید، متشکریم».
ایدئولوژی
نایت استدلال می‌کند که جمعیت جهان بسیار بیشتر از آنی است که زمین توانایی تحملش را داشته باشد و بهترین چیز برای زیست‌کره زمین این است که انسان‌ها به شکل اختیاری تولید مثل نکنند. او می‌گوید که «انسان‌ها با زیست‌کره ناسازگار هستند» و وجود انسان‌ها دارد باعث آسیب به محیط زیست می‌شود که در نهایت منجر به انقراض انسان‌ها (و همچنین دیگر موجودات زنده) می‌شود. به گفته نایت، اکثریت وسیع جامعه‌های انسانی به شکل پایدار زندگی نکرده‌اند و تلاش برای زندگی به شیوه‌های سازگار با محیط زیست، این حقیقت که وجود انسان در نهایت برای محیط زیست و بسیاری از موجودات غیر انسان مخرب بوده را تغییر نمی‌دهد. انقراض اختیاری انسان به این دلیل ترویج داده می‌شود که مانع از رنج کشیدن انسان و انقراض سایر گونه‌ها می‌شود. نایت اشاره می‌کند که جمعیت زیاد انسان‌ها بسیاری از گونه‌ها را تهدید می‌کند.
جیمز اورمراد، روانشناسی که شرح این گروه را در نشریه روانکاوی، فرهنگ و جامعه نوشته‌است، اشاره می‌کند که «بنیادی‌ترین باور» این گروه این است که «انسان‌ها باید تولید مثل را متوقف کنند» و اینکه برخی از مردم خود را از اعضای این گروه می‌دانند اما در حقیقت از انقراض انسان حمایت نمی‌کنند. نایت در هر حال معتقد است که حتی اگر انسان‌ها بیش از پیش با محیط زیست سازگار شوند، می‌توانند دوباره به شیوه‌های زندگی مخرب برای محیط زیست بازگردند و بنابراین باید خود را از بین ببرند. به گفته نایت، ساکنان کشورهای جهان اول بیشترین مسئولیت را برای تغییر بر عهده دارند؛ زیرا آن‌ها بیشترین سهم منابع را مصرف می‌کنند.
نایت باور دارد که ارگانیسم‌های غیر انسان در زمین ارزش کلی بالاتری نسبت به انسان‌ها و دستاوردهایشان مانند هنر دارند: «نمایشنامه‌های شکسپیر و کارهای اینشتین نمی‌توانند با یک ببر برابری کنند.» او استدلال می‌کند که گونه‌هایی که بالای زنجیره غذایی قرار دارند، نسبت به گونه‌های پایین اهمیت کمتری دارند. ایدئولوژی وی تا حدودی از بوم‌شناسی ژرف‌نگر منشأ گرفته‌است و او گاهی به زمین با عنوان گایا اشاره می‌کند. او ذکر می‌کند که انقراض انسان غیرقابل اجتناب است و بهتر است برای جلوگیری از انقراض حیوانات دیگر زودتر منقرض شود. قابلیت تکامل دیگر موجودات زنده نیز به عنوان یکی از مزایای این اتفاق ذکر می‌شود.
نایت خودداری از تولید مثل را انتخابی ایثارگرانه می‌داند — راهی برای ممانعت از زجر کشیدن غیرعمدی انسان‌ها — و مرگ کودکان از عوامل قابل اجتناب را به عنوان مثالی از رنج کشیدن نالازم ذکر می‌کند. نایت ادعا می‌کند که عدم تولید مثل در نهایت باعث می‌شود که انسان‌ها سبک زندگی اعلایی قابل قیاس با باغ عدن داشته باشند و باور دارد که واپسین انسان‌های بازمانده به دستاوردهایشان می‌بالند. از جمله دیگر مزایای دست کشیدن انسان از تولید مثل که او ذکر می‌کند، پایان یافتن سقط جنین، جنگ و گرسنگی است. نایت استدلال می‌کند که «زایش امروزه در واقع کودک‌آزاری است». او باور دارد که مصرف شدن منابع توسط جمعیتی رو به رشد و به جای اینکه صرف حل کردن مشکلات کنونی شوند، باعث می‌شود که استاندارد زندگی انسان کاهش یابد. او فکر می‌کند که اگر انسان‌ها تولید مثل نکنند، می‌توانند انرژی خود را صرف سرگرمی‌های دیگر کنند و فرزندپذیری و نگهداری موقت فرزند را راهکارهای پاسخ دادن به نیاز کسانی می‌داند که تمایل به داشتن بچه دارند.
این جنبش برنامه‌های اجبار شده از سوی دولت برای کنترل جمعیت را نمی‌پذیرد و در عوض کاهش اختیاری جمعیت را توصیه می‌کند و تنها از پیشگیری از بارداری و نیروی اراده، برای ممانعت از تولید مثل حمایت می‌کند. نایت اظهار می‌کند که کاهش جمعیت انسان‌ها به‌طور دائمی توسط روش‌های اجباری نامحتمل است و به این نکته اشاره می‌کند که بشریت از جنگ‌های فجیع، قحطی‌ها و ویروس‌ها جان سالم بدر برده‌است. با اینکه نام خبرنامه آن‌ها کتاب راهنمای خروج نهایی را یادآور می‌شود، ایده خودکشی دسته‌جمعی را نمی‌پذیرند و شعار «باشد که عمری طولانی داشته باشیم و منقرض شویم» را اتخاذ کرده‌اند. بررسی سال ۱۹۹۵ نشان داد که عده زیادی از اعضای این جنبش وظیفه اخلاقی شدیدی برای محافظت از زمین در خود احساس می‌کردند؛ به توانایی رویه‌های سیاسی برای جلوگیری از آسیب به محیط زیست اعتقاد نداشتند و مایل به چشم‌پوشی از برخی حقوقشان برای آرمانشان بودند. اعضایی از این جنبش که باور داشتند که «تمدن به سوی سقوط پیش می‌رود»، بیشتر از همه متمایل به قبول داشتن این ایده‌ها بودند. با این وجود، این جنبش هیچ موضع آشکار سیاسی‌ای نمی‌گیرد.
این جنبش در مقایسه با اقدام بین‌المللی جمعیت، گروهی که معتقد است انسان‌ها باید جمعیتشان را کاهش دهند — نه اینکه از بین ببرند — تا از زمین محافظت کنند، ایدئولوژی افراطی‌تری را ترویج می‌دهد. با این حال، ایده این جنبش ملایم‌تر و جدی‌تر از کلیسای یوتنیژا است که از کاهش جمعیت با خودکشی و هم‌نوع‌خواری طرفداری می‌کند. طبق یک بررسی در سال ۱۹۹۵ مشخص شد که ۳۶ درصد خود را از اعضای اول زمین! می‌دانستند یا در پنج سال گذشته به گروه کمک مالی کرده بودند.
واکنش‌ها
نایت اظهار می‌کند که ایدئولوژی گروهش مخالف تولدگرایی جامعه در عصر کنونی می‌باشد. او باور دارد که این فشار بسیاری از مردم را از حمایت یا حتی به بحث گذاشتن کنترل جمعیت بازداشته‌است. او قبول دارد که موفقیت گروهش نامحتمل است اما ادعایش این است که تلاش برای کاهش جمعیت زمین تنها گزینه اخلاقی است.
واکنش‌ها به ایده نایت در رسانه‌های جریان اصلی متفاوت بوده‌است. در روزنامه سان فرانسیسکو کرونیکل گرگوری دیکم می‌نویسد که «منطقی غیرقابل انکار» پشت برهان‌های این جنبش هست اما او شک دارد که ایده‌های نایت موفقیتی در پی داشته باشند و استدلال می‌کند که بسیاری از مردم علاقه به داشتن فرزند دارند و نمی‌توان آن‌ها را به خودداری از تولید مثل ترغیب کرد. این شکاکیت را استیون جارویس در ایندیپندنت بازتاب می‌دهد و اشاره می‌کند که این جنبش با دشواری بزرگی روبروست و این دشواری را مرهون میل بنیادی بشر به تولید مثل می‌داند. گای دمن از روزنامه گاردین هدف این جنبش را تحسین می‌کند و آن را «از بسیاری جهات ستودنی» می‌داند اما استدلال می‌کند که باور داشتن به اینکه انسان‌ها داوطلبانه به دنبال انقراض باشند، مسخره است. ابی اورایلی، نویسنده آزاد، می‌نویسد که چون به بچه داشتن اغلب به عنوان ملاکی برای موفقیت نگاه می‌شود، دستیابی به هدف این جنبش دشوار است. نایت در پاسخ به این استدلال‌ها ادعا می‌کند که گرچه میل جنسی چیزی طبیعی‌ست اما میل بشر به داشتن بچه حاصل فرهنگ‌آموزی است.
سراسقف‌نشین کاتولیک رومی نیویورک از ایده نایت انتقاد کرده و استدلال می‌کند که وجود انسان از سوی خداوند مقدر گشته‌است. اورمراد ادعا می‌کند که نایت «مسلماً بوم‌شناسی ژرف‌نگر را حمایت نمی‌کند و مردم‌ستیزی صریح را بجایش برمی‌گزیند». او ذکر می‌کند که ادعای نایت که واپسین انسان‌ها در سناریوی انقراض منابع فراوانی در اختیار خواهند داشت، آرمان خود را بر اساس «افزایش منافع انسان‌ها» ترویج می‌دهد. اورمراد چنین استدلالی را بر خلاف انتظار می‌بیند و استدلال می‌کند که این ادعا از زبان «جوامع مصرف‌کننده اواخر عصر مدرن» استفاده می‌کند. او از نایت به خاطر چیزی که آن را شکست خوردن در ارائه یک ایدئولوژی منسجم و غیرمبهم می‌بیند، ایراد می‌گیرد. ایکانمیست این گفته نایت که انقراض انسان صلاح است، چون منابع محدودند را «چرند مالتوسی» توصیف می‌کند. این روزنامه همین‌طور اظهار می‌کند که شفقت برای کره زمین لزوماً نیازمند پیگیری انقراض انسان نیست. جامعه‌شناسی به نام فرانک فوردی نیز این جنبش را گروهی مالتوسی می‌پندارد و ایشان را سازمانی زیست‌محیطی می‌داند که «بدترین [ظن] را نسبت به گونه انسان دارد». جوسی اپلتون در مجله اسپایکت می‌نویسد که این گروه بیشتر نسبت به بشریت بی‌تفاوت است، تا اینکه «ضد انسان» باشد.
کاترین میشکوفسکی از وبسایت سلان پیشنهاد می‌کند که کسانی که فرزند ندارند، وقتی با «سوالات کاوشگرانه» در مورد بچه نداشتنشان مواجه می‌شوند، استدلال‌های این جنبش را برمی‌گزینند. کارمن دل‌اورسانو در مجله مطالعه حیوانات انتقادی ذکر می‌کند که این جنبش به دنبال دوری جستن از بچه‌ها به عنوان سمبلی از پیشرفت مداوم بشر است. او این جنبش را نوعی «سیاست اوپوزیسیون همجنس‌گرایانه» می‌بیند؛ چون مخالف تولید مثل مستدام به عنوان نوعی انگیزه است. او استدلال می‌کند که این جنبش به دنبال رسیدن به تعریفی جدید از «نظام مدنی» است؛ همان‌طور که لی ادلمن پیشنهاد کرد که نظریه کوئیر باید این کار را بکند. دل‌اورسانو اعتقاد دارد که این جنبش به اختیار ادلمن دست می‌یابد؛ زیرا آن‌ها به‌جای ایده‌هایی که روی بازآفرینی گذشته تمرکز می‌کنند، رانه مرگ را ارائه می‌دهند.
با اینکه سازمان نایت در کتابی با عنوان خل‌وضع‌ها: راهنمایی به محدوده‌های بیرونی باور انسان جای دارد، روزنامه‌نگار گاردین، الیور برکمن، اشاره می‌کند که در یک مکالمه تلفنی نایت فردی «در عوض معقول و فروتن» به نظر می‌رسد. وایزمن این عقیده را بازگو می‌کند و نایت را «بافکر، دارای صدایی ملایم، بلیغ و کاملاً جدی» توصیف می‌کند. استیون بست و داگلاس کلنر که فیلسوف هستند، موضع این جنبش را افراطی می‌دانند اما ذکر می‌کنند که این جنبش در پاسخ به موضع‌های افراطی «انسان‌گرایی مدرن» شکل گرفته‌است.
در فرهنگ عامه
در سال ۱۹۷۳ دی. کیث مانو رمانی علمی تخیلی با عنوان پل را به چاپ رساند که در آن نوع بشر به این نتیجه رسیده بود که وجودش از لحاظ زیست‌محیطی غیرقابل تحمل است و اینکه انسان‌ها باید بمیرند.
چاغاتای اولوسوی
چاغاتای اولوسوی (به Çağatay Ulusoy؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و خواننده اهل ترکیه است. چاغاتای (تلفظ گفتاری: چائاتای) اولوسوی حرفه بازیگری را با بازی در مجموعه تلویزیونی فریحا (۲۰۱۲–۲۰۱۱) شروع کرد. سپس در نقش اصلی مجموعه تلویزیونی جزر و مد (۲۰۱۵–۲۰۱۳) که اقتباسی از مجموعه تلویزیونی آمریکایی او. سی است به ایفای نقش پرداخت. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان بهترین بازیگر مرد سال ترکیه برای مجموعه تلویزیونی جزر و مد انتخاب شد. همچنین او در سال ۲۰۱۰ به عنوان بهترین مدل ترکیه انتخاب شد. از دیگر سریال‌های درخشان او می‌توان به نفوذی و محافظ اشاره کرد.
اولوسوی جوایز متعددی از جمله جایزه پروانه طلایی، جوایز استایل ال، مرد سال جی‌کیو ترکیه و ستاره تلویزیونی خاورمیانه جی‌کیو را دریافت کرده است.
زندگی و تحصیلات
اولوسوی در منطقه باقرکوی، استانبول، ترکیه متولد شد. خانواده مادری او از ریشه بوسنیایی و خانواده پدری‌اش ریشه ترک دارد که از بلغارستان مهاجرت کرده‌اند (اقلیت قومی ترک در بلغارستان که به ترکیه مهاجرت کرد). او یک برادر کوچکتر به نام آتالای دارد. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، اولوسوی ابتدا در رشته طراحی منظر در دانشگاه استانبول به تحصیلات خود را ادامه داد؛ و در دوران دانشجویی از سن ۱۹ سالگی به عنوان یک مدل شروع به کار کرد.
حرفه
در سال ۲۰۱۰، برنده مسابقه مدلینگ در ترکیه شد و به عنوان بهترین مدل ترکیه در این سال لقب گرفت و در همین شب به عنوان بهترین مدل سال نیز انتخاب شد. در همان زمان نیز در کلاس‌های بازیگری که توسط آیلا آلگان برگزار می‌شد، شرکت نمود. او اولین پیشنهاد بازیگری اش را برای بازی در نقش اصلی مجموعه تلویزیونی فریحا دریافت کرد. در همان سال، اولین فیلم سینمایی اش به نام عقاب‌های آناتولی در نقش مکمل به ایفای نقش پرداخت. اولوسوی در مجموعه تلویزیونی فریحا در نقش امیر صراف اوغلو به عنوان بازیگر نقش اصلی مرد ظاهر شد. در حالی که دو فصل اول موفق بودند، پس از فصل دوم به علت جدایی بازیگر نقش اصلی زن مجموعه تلویزیونی، هازل کایا بیننده‌های این مجموعه تلویزیونی به شدت کاهش یافتند. فصل سوم تحت عنوانی دیگر به نام راه امیر (Emir'in Yolu) بر روی آنتن رفت که به موفقیت کمتری دست پیدا کرد و پس از ۱۳ قسمت، ادامه ساخت این مجموعه تلویزیونی در سال ۲۰۱۲ لغو شد.
از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷، اولوسوی در مجموعه تلویزیونی نفوذی (بر اساس فیلم سینمایی از دست رفته) در نقش اصلی ظاهر شد.
او در سال ۲۰۱۱ با پروژه ″اسمت را فریحا گذاشتم″ با نقش امیر صراف اوغلو در شبکه شو تی‌وی ظاهر شد که دو فصل به طول انجامید. این مجموعه تلویزیونی در پایان فصل اول به علت جدایی بازیگر نقش اصلی زن مجموعه تلویزیونی هازل کایا با اُفت بیننده مواجه شد و در فصل دوم، با تغییر اسم مجموعه تلویزیونی و تغییر مسیر داستان به کارش ادامه داد و اولوسوی با گیزم کاراجا همبازی شد که پس از مدت کوتاهی به دلیل اُفت شدید بیننده به پایان رسید. وی همچنین در همان سال، در فیلم سینمایی ″عقاب‌های آناتولی″ نیز در کاراکتر احمد اونور ایفای نقش کرد و مورد توجه قرار گرفت.
وی پس از توافق با شرکت فیلم سازیِ ″آی پاپیم″ با مجموعه تلویزیونی جزر و مد از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در شبکه استار تی‌وی جلوی بینندگان ظاهر شد. اولوسوی در مجموعه تلویزیونی جزر و مد با سرنای ساریکایا هم‌بازی شد و با ایفای نقش کاراکتر یامان کوپر مورد توجه همگان قرار گرفت و با بازی تحسین برانگیزش همه نگاه‌ها را به سوی خود جذب کرد. چاتای در سال ۲۰۱۵ در مراسم جوایز پروانه طلایی به عنوان بهترین بازیگر مرد سال ترکیه انتخاب شد. طبق گفته خبرنگاران، اولوسوی و سرنای ساریکایا در سر فیلم‌برداری مجموعه تلویزیونی عاشق هم شده و مدتی با هم رابطه داشته‌اند.
چاتای در سال ۲۰۱۵ مجدداً با کمپانی " آی یاپیم" به توافق رسید و این بار در فیلم دلیبال با کاراکتر باریش آیاز که در این فیلم هم‌بازیش لیلا توغوتلو بود در پرده سینما ظاهر شد. او همچنین با خواندن ترانه mutlu sonsuz (خوشبختی بی پایان) در فیلم دلیبال مورد محبوبیت و توجه بسیاری قرار گرفت.
چاتای اولوسوی با دریافت پانصد هزار لیر ترکیه برای هر قسمت چهل و پنج دقیقه‌ای مجموعه تلویزیونی محافظ گران‌ترین بازیگر ترکیه است. این مجموعه تلویزیونی، اولین مجموعه تلویزیونی ساخت نتفلیکس در ترکیه است.
او هم‌اکنون نقش سمیح آتش در مجموعه تلویزیونی Yeşilçam را از شبکه Blu Tv بازی می‌کند.
در سال ۲۰۱۶، اولوسوی به عنوان چهره تبلیغاتی برند پوشاک کالینز در ترکیه معرفی شد و در اولین فیلم تبلیغاتی‌اش با تیلور هیل مدل ویکتوریا سیکرت در آگهی تبلیغاتی این برند به نام Bize Uyar (به ما هشدار میده) هم بازی شد.
زندگی شخصی
اولوسوی در سال ۲۰۱۶ اولوسوی خانه‌ای در سانتا مونیکا، کالیفرنیا خرید.
سفره عقد
سفره عقد یکی از سفره‌های سنتی ایرانی است که در مراسم عقد یا هنگام عروسی پهن می‌شود و عروس و داماد بر سر آن می‌نشینند و به خطبه عقد گوش فرا می‌دهند. سفره عقد در اکثر شهرهای ایران رواج دارد و در آن شش ظرف که هر کدام محتوی چیزی است که بیانگر آرزویی برای عروس داماد است، قرار دارد. این ظروف معمولاً شامل: گردو، بادام، فندق، نان و نبات و تخم‌مرغ می‌باشند. در میان اینها ظرف‌هایی از شیرینی و نان پنیر و سبزی، جام‌هایی از عسل و ماست که کنایه‌ای از شیرینی و ترشی در کنار هم در زندگی مشترک می‌باشند قرار دارد. تخم‌مرغ نمادی است برای باروری و زایش اولاد توسط عروس و نان نمادی برای برکت و رزق و روزی است. نبات برای شیرین کامی و…
اندیس قلوری
قلوری یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر بهاباد استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، سرب و روی است.
کوئنجی
کوئنجی یکی از محله‌های توکیو پایتخت ژاپن است که در منطقهٔ سوگینامی واقع شده‌است. این محله به ۵ محلهٔ کوچکتر تقسیم می‌شود. در کوئنجی مراکز خرید بسیاری وجود دارد. در این محل دانشجویان بسیاری در آپارتمان‌های تک‌اتاقه زندگی می‌کنند.
جشن در کوئنجی
هر ساله آخرین شنبه و یکشنبه ماه آگوست در خیابان روبروی ایستگاه رقص اواودوری به صورت دسته جمعی برگزار می‌شود.
برنارد لاما
برنارد لاما متولد ۷ آوریل ۱۹۶۳ بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال فرانسه است که اصلیت گینه‌ای دارد. وی مدت کوتاهی مربی تیم ملی فوتبال کنیا بود که به دلیل بی‌نظمی حاکم بر فدراسیون این کشور استعفا داد.
لیونل لابوردا
لیونل لابوردا (Lionel Laborda؛ زادهٔ March 3, 1999) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد.
مالی کوئین
مالی کوئین (Molly Quinn؛ زاده October 8, 1993) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سرود کریسمس، من یکی و تنها و ما میلرها هستیم اشاره کرد.
نوکیا ئی۷۳
نوکیا ئی۷۳ یک‌نمونه از گوشی‌های تلفن همراه سری ئی شرکت نوکیا می‌باشد که توسط همین شرکت به بازار عرضه شده‌است.
زیباکنار
زیباکنار، روستایی که مرکز دهستان علی‌آباد زیباکنار در بخش لشت نشا شهرستان رشت در استان گیلان است.
مرکز صدا و سیمای زیباکنار
مرکز صدا و سیمای زیباکنار یک مرکز مخابراتی است که تا پیش از ساخت برج میلاد بلندترین سازه ایران بود و هم‌اکنون با ارتفاع ۳۶۵ متر دومین سازه بلند ایران است. این سازه در منطقه تفریحی صدا و سیمای جمهوری اسلامی واقع شده است.
فرزندان آفتاب
فرزندان آفتاب سریال پویانمایی(انیمیشن) سه بعدی از نوع تلفیقی به کارگردانی علی احمدی و به تهیه‌کنندگی علی نوری اسکویی در قالب چهار فصل ۲۶ قسمتی و در مجموع ۱۰۴ قسمت در حال تولید است و تولید قسمت اول و دوم آن به پایان رسیده و از شبکه دوم سیما و شبکه پویا در حال پخش می‌باشد.
داستان فیلم
این فیلم به داستان زندگی چند همکلاسی در دهه ۵۰ می‌پردازد که بسیار هیجان انگیز و شنیدنی است. در فصل اول، ما شاهد روایت برخی حوادث قبل از پیروزی انقلاب هستیم؛ حوادثی تلخ و شیرین در بیرون از مدرسه، صمیمیت و رفاقت این چند همکلاسی که در جریان انقلاب کم‌کم بزرگ می‌شوند و به جوان‌هایی تبدیل می‌شوند که از جانِ خود گذشته و برای هدف برترشان تلاش می‌کنند و نیز درگیری‌های مردمِ آن زمان با دولت شاه که به فعالیت‌های بچه‌های مدرسه کشیده شده بود، تا بازگشت روح الله خمینی علیه به ایران و پیروزی انقلاب اسلامی ...
در فصل دوم، چهار کودک قصه، تبدیل به جوانانی شده‌اند که انقلاب از آن‌ها مردانی بزرگ و با مسئولیت ساخته است. دشمنانِ وطن که دست از کار نکشیده‌اند اکنون به خاک میهن دست درازی کرده‌اند. جوانان سلحشور ما مثل سایر جوانانِ ازجان‌گذشته راهی جبهه‌ها می‌شوند... داستانِ این فصل تا آزادی اُسرای جنگی ادامه پیدا می‌کند.
این مجموعه با تکنیک سه بعدی کامپیوتری کار شده که خروجی آن به صورت رندر دو بعدی انجام شده‌است و در ۴ فصل ۲۶ قسمتی در حال ساخت است که تاکنون تولید فصل اول و دوم آن به پایان رسیده‌است.
مجموعهٔ «فرزندان آفتاب» در مرکز پویانمایی صبا با همکاری بنیاد فرهنگی روایت برای گروه سنی نوجوان و بزرگسال تهیه شده‌است. نوجوانان دههٔ ۵۰ حس و حال و روایات این مجموعه را به راحتی درک می‌کنند.
کیوستی کالیو
کیوستی کالیو (Kyösti Kallio؛ April 10, 1873 – 1873:4:10, December 19, 1940) یک سیاست‌مدار اهل فنلاند بود.
ویگینس، میسیسیپی
ویگینس شهری در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۳۹۰ نفر بوده‌است.
بال هشتاد و هشتی کرامر
بال هشتاد و هشتی کرامر گونه‌ای پروانه‌است که در تیره فرچه‌پایان قرار دارد. زیستگاه این گونه از مکزیک تا پرو و برزیل گسترده‌است. پهنای بال این گونه ۳۰ تا ۴۰ میلی‌متر است. پروانه‌های بزرگسال، سیاه رنگ با نوارهای آبی و زیر بال قرمز رنگ با نوارهای مشکی با پیراخط و طرح عدد 88 لاتین می‌باشد.
گولیانکی
گولیانکی (به لاتین: Golianki) یک روستا در لهستان است که در گمینا بوندوو واقع شده‌است. گولیانکی ۹۰ نفر جمعیت دارد.
اوگاواماچی
اوگاواماچی یکی از محله‌های توکیو پایتخت ژاپن است که در منطقهٔ چیودا واقع شده‌است. این محله به ۳ محلهٔ کوچکتر تقسیم می‌شود. خیابان یاسوکونی در این محل مرکزی برای خرید کالاهای ورزشی است.
خانه صمصام نظام
خانه صمصام نظام مربوط به اواخر دوره قاجار است و در نهاوند، خیابان فجر اسلام، کوچه حیدری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سهراب خان ملقب به صمصام نظام فرزند حسین خان سرهنگ اولین سرهنگ فوج نهاوند بوده و معاصر با ناصرالدین شاه ،مظفرالدین شاه ومحمدعلی شاه قاجار می زیسته است. سهراب خان صمصام نظام پس از پدرش فرماندهی فوج نهاوند را برعهده داشته است.
ماسایوکی سوئو
ماسایوکی سوئو (زادهٔ ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است که دو بار برندهٔ جایزه آکادمی فیلم ژاپن شده‌است.