cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حسن صباح
تالیفات
آیین اسماعیلی در قاهره تحول پیدا کرد و داعیان و سایر مقامات در خصوص تعلیم و تعالیم توده‌ای در آن نقش داشتند. معارف جدیدی در رابطه با این نهضت شکل گرفت، که قابل مقایسه با معارف کهن نبود. این مسئله به معنای ایجاد سیستم جدیدی نبود، بلکه به معنای تغییر و تحول آیین جاافتادهٔ قبلی اسماعیلیان، آیین تعلیم، بوده‌است. سنی مذهبان که با نهضت اسماعیلی آشنا بودند، این آیین را تئوری اصلی اسماعیلیان می‌دانستند و نوشته‌های اسماعیلی نیز نشان از آیینی است، که با زمان قیام پیوند داشته‌است. این آیین را به حسن صباح منسوب کرده‌اند، که طی یک رسالهٔ کلامی- فارسی به نام «فصول اربعه»، آن را شرح داده‌است؛ شهرستانی نیز این کتاب را تلخیص کرده، اما نمی‌توان گفت که او به تنهایی آن را متحول کرده‌است؛ مثلاً در آن زمان عبدالملک عطاش هم از لحاظ فکری فعال بوده و در برههٔ مطرح شدن این آیین، او نیز از صباح مهم‌تر بوده‌است، اما نوشته‌ای از او باقی نمانده‌است. «سیدنا» کتاب دیگری است که توسط مؤلفی ناشناس در هفت باب در رابطه با فرقهٔ اسماعیلیه و حسن صباح نوشته شده‌است. مورخان در آغاز عقیده داشتند، قسمت مقدمهٔ این کتاب به دست صباح به رشته تحریر درآمده، اما با توجه به قدمت کتاب که مربوط به ۸۰ سال پس از مرگ اوست، این احتمال رد شده‌است.
آرای حسن صباح
شیعیان معتقد بودند، سنیان واقعیت‌های مذهبی، به خصوص شریعت را از دیدگاه خود تفسیر کرده‌اند؛ آن‌ها پس از درگذشت محمد، ابوبکر را به جانشینی او برگزیدند، اما درک شیعه از واقعیت‌های مذهبی و شریعت بر اساس تعالیمِ ائمه واقعی بود؛ یعنی کسانی که با تأیید الهی انتخاب می‌شدند. آن‌ها معتقد بودند، علی از جانب خدا به عنوان جانشین انتخاب شده‌است. پس شیعیان در برابر تعبیر و تفسیر خودسرانهٔ سنیان، آیین ویژهٔ خود را ایجاد کردندٔ که براساس این آیینٔ مرجعیت معارف (تعلیم) را باید بر عهدهٔ ائمهٔ علوی گذاشت. حسن صباح در این رابطه چنین بیان می‌کند:
امام راستین، امامی است که برای اثبات خود نیازی به دلایل خارجی و عارضی نداشته‌باشد، بلکه وجودش به عنوان برآوردهٔ این نیازها کفایت کند. این تعلیم، موقعیت امام را نشأت گرفته از مقام پیامبر نمی‌دانست، بلکه نبوت را حاصل مقام امام می‌دانست؛ به این ترتیب آموزهٔ اسماعیلی، مستقل از دیگر آموزه‌های جامعه و دقت آن منطبق با جنبشی در حال قیام بوده‌است. می‌توان گفت تکیهٔ این آموزه بر قیام بود نه بر هدفی که جنبش وسیله‌ای برای آن به حساب می‌آمد. تعدادی از منتقدان می‌گویند معلم نهایی چیزی جز صلاحیت خود را آموزش نمی‌داده، اما برای مردم در حال طغیان دقیقاً همین وفاداری به امام که وفاداری به قیام بود، اهمیت داشته‌است. زمانی که افراد درگیر جنبش شدند، مجالی برای اندیشیدن به اختلافات یا پرسش‌های مابینشان نداشتند و در واقع همین آموزهٔ تعلیم حسن صباح بود که توانست آن‌ها را از تفرقه دور کند و وحدت بخشد.
رشد فرهنگی در دوران حسن صباح
رشد و شکوفایی علم و ادب در هر دوره به نظر حاکمان بستگی دارد. نزاریان ایران بیش از هشت دهه بود که جنبش سیاسی، اجتماعی و فرهنگی خود را به رهبری حسن صباح آغاز کرده‌بودند. کانون‌های بسیاری در پی شکل‌گیری قدرت‌های محلی پدید آمد و آنان دربار حاکمان را به محلی برای فعالیت‌های روشن‌اندیشانه تبدیل کردند. این کانون‌ها در اصفهان، ری، شیراز و همدان پراکنده بود و فعالیت گروه‌های مختلف، از جمله حنفی و اسماعیلی را ممکن ساخت. در این دوران، کتاب‌خانه‌ها و دارالعلم‌های بسیاری تشکیل شد که کتابداران آن از فرهیختگان بودند و این امر باعث شد دانشمندان مختلف برای جلوگیری از نابودی کتاب‌هایشان، آن‌ها را به کتاب‌خانه و دارالعلم‌ها اهدا کنند. دستورالمنجمین از نسخه‌های نجات یافته الموت است، که به دلیل دقت و امانت‌داری نویسندهٔ ناشناس، در ذکر منابع و نام مؤلفان کتب موجود در الموت اهمیت بسیاری دارد. نویسندهٔ این اثر، از اتباع حسن صباح بوده، که بین سال‌های ۴۸۷_۵۱۳ ه‍.ق آن را نوشته‌است.
نگرش و جهت‌گیری منابع پیرامون اسماعیلیان
پژوهشگران تاریخ اسماعیلیه در مسیر شناخت آنان، با شرایطی روبرو هستند که برای پژوهشگران سایر سلسله‌های پادشاهی ناشناخته است، زیرا تمامی سالشمارهای اسماعیلی در طول تاریخ دستخوش تغییرات گوناگونی قرار گرفته‌اند و پژوهشگران در این زمینه باید به سالنامه‌نویسان سنی مذهبی متکی باشند که دشمنی با اسماعیلیان را پیشهٔ خویش ساخته و چشمانشان را بر تحولات جامعهٔ اسماعیلی بسته بودند. اگرچه در این میان استثنایی همچون رشیدالدین فضل‌الله وجود دارد که از جهت‌گیری و غرض‌ورزی دوری گزید و با در پیش گرفتن انصاف، حتی شالودهٔ مطالب خویش پیرامون آنان را بر اطلاعات موجود در سالنامه‌های اسماعیلی استوار کرد. به عبارت دیگر، دشمنی وقایع‌نگاران با این گروه، همچون سدی در برابر آگاهی محققان امروزی قرار گرفته‌است و منجر به عدم تسلط و شناخت بر نهادها و پیش‌فرض‌های فکری اسماعیلیان گشته‌است. برای آگاهی از اوضاع جاری در میان مسلمانان سنی مذهب، به منبع گسترده‌ای از منابع و آثار به‌جای مانده دسترسی داریم که متأثر از سنت و تواتر فرهنگی سنیان است، اما سنت اسماعیلی تنها قادر به ضبط مقدار اندکی از نوشته‌های ادوار گذشته در گذر زمان شده‌است، که دایرهٔ آن، محدود به چند کتاب و رسالهٔ تعلیمی می‌شود. این شرایط موجب شده که حتی در مواقعی که بر تاریخ یک رویداد مشخص به همراه سیما و نشانه‌های آن وقوف داریم، قادر به درک و معنا کاوی آن در قالب اسماعیلی نباشیم. آشنایی اولیهٔ جهان غرب با اسماعیلیان نیز بر روایت‌ها و تفاسیر جنگجویان صلیبی و سنی مذهبان استوار بود، که منجر به شکل‌گیری تصویری منفی از اسماعیلیان شد. تصویری که نمایانگر فرقهٔ آدمکشانی بود که شرارت و دژخویی از صفاتشان بود و تحت رهبری پیر کوهستان که رییسی مرموز اما بلند همت و قدرتمند بود و وفاداری به وی، منش و خصلت انسانی را از یاد برده‌بودند. اما دیگر بر این زاویهٔ دید نمی‌توان تکیه کرد و آن را جدی گرفت، زیرا زمانی که به تحقیق و تفحص در اسناد اسماعیلی به‌جای مانده می‌پردازیم و از زاویه‌ای انتقادی به سالنامه‌ها می‌نگریم، هویت پیش‌ساخته و افسانه‌ای تصویر مذکور بر ما آشکار می‌گردد. اگرچه لازم است ذکر شود که حتی وقایعی که با بهره‌گیری از این منابع، پیش روی مخاطب قرار می‌گیرد، باعث شگفتی بوده و رنگی افسانه‌ای دارد. واقعیتی به رنگ افسانه که در آن روستانشینان و تهیدستان با تکیه بر تفکری که در مواجهه با عالم اسلام در اقلیت است و استواری بر اندیشه‌ها و خیالات و اهداف بلند خویش، دهه‌ها در برابر سیل فشارها و تهاجمات از تمامی قلمرو اسلامی مقاومت کردند و تفکرات خویش را همواره بازسازی نمودند. تصویری که منابع از حسن صباح ارائه می‌کنند، وی را برتر از رهبری عادی به تصویر می‌کشد که شخصیتش برای دیگر اسماعیلیان الهام‌بخش بوده‌است، به نحوی که سرسختی و مقاومت را با قاطعیت و به وسیلهٔ تکیه بر شخصیت رهبرشان، پیشهٔ خویش ساخته‌بودند. پیرامون شخصیت صباح نیز اسناد و مدارک نسبتاً دقیقی در دست می‌باشد.
منابع ثانویه
منابع ثانویه که اطلاعات بسیاری دربارهٔ اسماعیلیه و به‌خصوص حسن صباح در اختیار مورخان می‌گذارد، عبارت‌اند از: تاریخ جوینی، جامع‌التواریخ و زبده التواریخ است. این کتاب‌ها که در دوران ایلخانان نوشته شده‌است، از کتابی به نام سرگذشت سیدنا بهره برده‌است که تنها در همان دوره در دسترس بوده و پس از آن از بین رفته‌است. ظفرنامه، تاریخ وصاف، الکامل فی التاریخ و مجمع التواریخ السلطانیه نیز اطلاعات مفیدی از حسن صباح دربردارند. کتب نویسندگانی همچون ابن تغری، ابن ازرق، ابن میسر و ابن خلکان نیز به شکل‌گیری نزاریه و فاطمیان پرداخته‌است.
یاکوب گریم
یاکوب لودویک کارل گریم (زاده ۴ ژانویه ۱۷۸۵ – درگذشته ۲۰ سپتامبر ۱۸۶۳)، حقوق‌دان، زبان‌شناس، نویسنده و اسطوره‌شناس آلمانی بود که به خاطر گردآوری قصه‌های قومی و فولکلور آلمان مشهور است.
یاکوب گریم به کمک برادرش ویلهلم بیش از ۲۱۰ قصهٔ قومی سرزمین آلمان را گردآوری کردند. این داستان‌ها که امروزه به نام قصه‌های برادران گریم شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از دوست‌داشتنی‌ترین قصه‌های کودکان است.
در سدهٔ بیستم این قصه‌ها گاه به دلیل ارائهٔ شخصیت‌های جهانی‌اش ستوده شده‌اند و گاهی به موجب تبعیض جنسیتی و ارزش‌های بورژوازی مورد انتقاد قرار گرفتند. بسیاری از نویسندگان نیز نسخه‌های خود از این داستان‌ها را برای بچه‌ها و بزرگسالان نوشته‌اند.
پژوهش‌هایِ زبان‌شناختی
یاکوب گریم از نخستین دانشمندانی بود که در زمینه‌یِ قانون‌مندی‌هایِ آواییِ زبان‌هایِ ژرمنی دست به پژوهش زد. این پژوهش‌ها در روشن کردنِ روندهایِ آوایی در زبان‌هایِ ژرمنیِ باستان، میانه و نو نقشِ بسزایی داشته‌اند و دارند. در سالِ ۱۸۲۲ میلادی، گریم دست‌آوردهایِ خود در زمینه‌یِ دگرگونیِ همخوان‌ها در برساختنِ بن‌هایِ فعل در زبان هایِ ژرمنی منتشر کرد، و این پدیده را «دگرگونیِ واجی» („Grammatischer Wechsel“) نامید.
دگردیسی در برساختنِ بنِ حال از ریشه‌یِ فعل تنها به همخوان‌ها محدود نمی‌شود و برایِ واکه‌ها نیز به چشم می‌خورد. یاکوب گریم در سالِ ۱۸۱۹ میلادی این پدیده را در ریشه‌هایِ فعل در زبان‌هایِ ژرمنی توصیف کرد و «واکه‌آرایی» نامید. از این رو که این پدیده به زبان‌هایِ ژرمنی محدود نمی‌شود، در زبان‌شناسیِ نوین «واکه‌آراییِ هند و اروپایی» نام گرفته‌است.
میلیکا کوستیچ
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Serbia بازی کرده‌است.
اریل بس
اریل بس (Ariel Besse؛ زادهٔ October 7, 1965) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ناپدری اشاره کرد.
جیمز رندی
جیمز رندی (متولد ۷ اوت ۱۹۲۸ – درگذشته ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰) یک شعبده‌باز صحنه نمایش کانادایی آمریکایی و یک شک‌گرای علمی بود،  که به سبب به چالش کشیدن ادعاهای ماوراطبیعه و شبه‌علم شهرت یافته‌است.
جیمز رندی یک شعبده باز و یک دانشمند شکاک آمریکایی-کانادایی بود که بیش از هر چیز به خاطر به چالش کشیدن ادعاهای فراواقعی و شبه علمی شهرت یافته. رندی پایه گذارِ بنیاد آموزشی فرهنگی جیمز رندی است. رندی فعالیت‌اش را به عنوان یک شعبده‌باز تحت نام «رندی حیرت‌انگیز» آغاز کرد، اما بعد از کناره‌گیری در سن ۶۰ سالگی، او شروع به بررسی ادعاهای فراواقعی، اسرارآمیز و فراطبیعی کرد، که او مجموعاً آن‌ها را «ووو-ووو» می‌نامد گرچه اغلب از او به عنوان یک «روشنگر» نام بردند، رندی مدعی است این عنوان دارای سوگیری است، و در عوض تمایل دارد خود را یک «محقق» توصیف کند. او دربارهٔ رویدادهای فراواقعی، شکاکیت و تاریخ جادو مطلب نوشته‌است. او مکرراً به عنوان میهمان در برنامهٔ «نمایش امشب» با حضور جانی کارسون شرکت کرد و گه گاه در برنامهٔ تلویزیونی «پن و تلر: مزخرف!» حاضر می‌شد. اسپانسرهای بنیادِ فرهنگی جیمز رندی، چالشی یک میلیون دلاری ارائه کرده‌اند. داوطلبان واجد شرایطی که بتوانند، تحت شرایط پذیرفته شده برای دو طرف، شواهدی برای قدرت‌های فراواقعی یا اسرارآمیز اراده دهند، یک میلیون دلار آمریکا برنده می‌شوند.
شغل
حین تور کوپر (۱۹۷۳–۷۴)، رندی به عنوان یک دندان پزشک و جلاد در صحنه نمایش نقش ایفا می‌کرد. و صحنه‌های متعددی را طراحی کرد و ساخت. از جمله ماشین گردن زنی. \ مدت کوتاهی پس از آن، در فوریهٔ ۱۹۷۵، رندی از یک ژاکت مخصوص دیوانگان، در حالی در بالای آبشار نیاگارا در زمستان معلق بود خود را آزاد کرد. این رویداد از طریق برنامهٔ تلویزیونی «جهان نوابغ» پخش می‌شد. رندی یک‌بار متهم به این شد که برای انجام کارهایی نظیر قاشق خم کردن، از قدرتی روانی استفاده می‌کند. جیمز آلکوک این رویداد را چنین نقل می‌کند که در جلسه‌ای که رندی در حال باطل کردن ادعاهای یوری گلر بود، یک پروفسور از دانشگاه بوفالو فریاد زد که رندی یک حقه‌باز است. رندی جواب داد: «البته، همین‌طور است، من یک حقه‌باز و فریب‌کار هستم. این کاری است که خرج زندگی‌ام رو ازش در میارم.». پروفسور جواب داد: منظور من این نیست، تو یک حقه‌باز هستی چون تظاهر می‌کنی که این کارها را از طریق شعبده‌بازی انجام می‌دهی، اما واقعیت این است که تو از نیروی روانی خود استفاده می‌کنی و با عدم پذیرش آن ما راه گمراه می‌کنی.» نویسندهٔ مشهور «آرتور کانون دویل» که به روح گرایی باور دارد چند سال پیش‌تر همین اتهام را به شعبده‌باز دیگری به نام هاری هودینی وارد کرده بود. رویداد مشابهی در مورد سناتور کلیبورن پل پیش آمد. پل به پدیده‌های روحی-روانی باور داشت، و قبول نداشت که کارهای رندی حقه است و می‌گفت: «فکر می‌کنم رندی فردی با قدرت روحی است و خودش از این موضوع خبر ندارد.»
جیمز رندی بنیان‌گذار بنیاد آموزشی جیمز رندی JREF، به منظور ترویج اندیشه انتقادی و بررسی صحت ادعاهای ماوراء طبیعه با روش علمی است.
او شغل شعبده‌بازی را با نام رندی شگفت‌انگیز آغاز کرد، ولی پس از بازنشستگی در ۶۰ سالگی، به چالش کشیدن فراهنجار، ادعاهای فراطبیعی و غیبی که آن‌ها را «جادوجمبل» می‌خواند روی آورد.
او اغلب به عنوان دست‌روکن "debunker" شناخته می‌شود، ولی با رد این لقب، ترجیح می‌دهد یک تحقیق‌گر "investigator" خوانده شود. وی دربارهٔ فراهنجار، شک‌گرایی و تاریخ شعبده‌بازی نوشته‌است. او از اهداکنندگان جایزه یک میلیون دلاری برای اثبات ماوراطبیعه است، که چالشی است که در صورت اثبات ادعای قدرت ماوراطبیعه و فراهنجار متقاضی در شرایط کنترل‌شده علمی مبلغ ۱۰۰۰۰۰۰ دلار آمریکا به او پاداش داده خواهد شد.
کلیسای سنت مری، بنبری
کلیسای سنت مری، بنبری (St Mary's Church, Banbury) یک کلیسای منطقه‌ای در بنبری، آکسفوردشر می‌باشد و یک کلیسای لیست شده در بنای فهرست‌شده می‌باشد. این کلیسا در ۱۷۹۰ ساخته شده‌است که در جنگ‌های داخلی انگلستان خراب شده بود که در سالهای ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۲ بازسازی شده‌است.
گزارش توسعه جهانی
گزارش توسعه جهانی (به انگلیسی: World Development Report با سرواژه WDR) یک گزارش سالانه است که از سال ۱۹۷۸ میلادی توسط بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (IBRD) یا بانک جهانی منتشر می‌شود. هر WDR تجزیه و تحلیل عمیقی از جنبه خاصی از توسعه اقتصادی را ارائه می‌دهد. گزارش‌های گذشته موضوعاتی مانند کشاورزی، جوانان، عدالت، ارائه خدمات عمومی، نقش دولت، اقتصادهای در حال گذار، نیروی کار، زیرساخت‌ها، بهداشت، محیط زیست، مدیریت ریسک و فقر را مورد توجه قرار داده‌اند. این گزارش‌ها شناخته شده‌ترین کمک بانک جهانی به تفکر در مورد توسعه است.
گزارش توسعه جهانی ۲۰۲۱
گزارش توسعه جهانی ۲۰۲۱: داده‌ها برای زندگی بهتر، پتانسیل فوق‌العاده تغییر چشم‌انداز داده‌ها را برای بهبود زندگی مردم فقیر بررسی می‌کند، در حالی که پتانسیل این داده‌ها را برای باز کردن درهای پشتی که می‌تواند به افراد، مشاغل و جوامع آسیب برساند را نیز بررسی می‌کند. این گزارش استفاده‌های مختلف از داده‌ها را به عنوان یک کالای عمومی و همچنین استفاده شده توسط بازیگران خصوصی برای افزایش بهره‌وری مورد مطالعه قرار می‌دهد. این گزارش مکانیسمی را بررسی می‌کند که می‌تواند برای اطمینان از استفاده سودمند و پایدار از داده‌ها ایجاد شود.
دیک هایمن
دیک هایمن (Dick Hyman؛ زادهٔ March 8, 1927) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
برنامه‌سازی سامانه‌های توکار
برنامه‌سازی سامانه‌های توکار (یا برنامه‌سازی سامانه‌های نهفته)، عبارت است از تمام فرایند برپاسازی ابزارها، تنظیم زنجیره ابزار، پرت کردن، برنامه‌نویسی، لینک و دیباگ برای ایجاد کد قابل اجرا بر روی سامانه‌های توکار. همچنین پس از آن با استفاده از ابزارهای جانبی آزمایش و دیباگ برنامه در حال اجرا بر روی سامانه هدف.
سامانهٔ توکار: سخت‌افزار و نرم‌افزار
یک سامانه توکار، صرفنظر از ابزارهای جانبی متناسب با هدف سامانه، در واقع رایانه‌ای است که برای انجام فرایند خاصی ایجاد و برنامه‌ریزی شده‌است. رایانه مزبور معمولاً همراه ابزارهایی است که کنترلشان برعهده‌اش قرار داده شده‌است و غالباً غیر از طریق آن‌ها رابطه‌ای با دنیای بیرون ندارد. یک سامانهٔ توکار معمولاً نیازمندی‌ها و کارکردهای از پیش‌تعریف‌شده خاصی دارد که از این بابت از رایانه‌های همه‌کاره معمولی متمایز می‌شود. با توجه با خاص بودن ویژگی‌های سخت‌افزاری سامانهٔ توکار که عمدتاً با توجه به هدف سامانه تعیین می‌شوند، نرم‌افزاری که بخواهد بر روی چنین سامانه‌ای اجرا شود، باید ویژگی‌های خاصی هم داشته باشد، که از آن جمله‌اند:
پاسخ بی‌درنگ
یعنی زمان‌بندی و برآوری نیازمندی‌ها و محدودیت‌های زمانی در آن از اهمیت خاصی برخوردار است. البته این مسئله بیشتر در مورد سامانه‌های توکار بی‌درنگ صدق می‌کند، وگرنه برای مثال خودپرداز بانک نیازی به پاسخ بی‌درنگ ندارد، اما سامانهٔ جان‌پناه (لایف‌گارد)، یا سی‌ان‌سی حتماً نیاز به پاسخ بی‌درنگ دارد.
قابل اعتماد بودن
از آنجا که معمولاً سامانه توکار باید بتواند در مدت زمان خاصی بدون نیاز به مراقبت انسان کارش را بدون خطا انجام دهد، قابلیت اعتماد نرم‌فزار و سخت‌افزار آن از اهمیت خاصی برخوردار است؛ بنابراین نرم‌افزار این قبیل سامانه‌ها معمولاً با دقت بیش‌تری توسعه داده شده و آزمایش می‌شود.
محدودیت‌های سامانه‌های توکار
معولا با توجه به اینکه سامانه‌های توکار در چه حوضه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند، دارای یک سری محدودیت‌ها می‌باشند. این محدودیت‌ها می‌تواند مربوط به حجم، وزن، قیمت، توان مصرفی و چیزهای دیگر باشد؛ مثلاً در مورد سامانه‌های مبتنی بر باتری (Battery-based)، توان مصرفی یکی از عامل‌های مهم است که در حین طراحی و ساخت سامانه باید مدنظر قرار داده شود.
توسعه نرم‌افزار
توسعه نرم‌افزار برای سامانه‌های توکار دارای شرایط و نیازمندی‌های خاصی است. این شرایط میزان پیچیدگی طراحی و ابزارهای مورد نیاز کار پیاده‌سازی را مشخص می‌کند.
زنجیره ابزار
همانند هر نرم‌افزار دیگری، برای توسعه نرم‌افزارهای توکار به زنجیره ابزارهای خاصی نیاز هست. این زنجیره ابزار، اما تفاوت خاصی با سایر زنجیره ابزارها دارد، با توجه به خاص‌کاربرد بودن سامانه‌های توکار، معمولاً امکان اجرای برنامه کامپایلر، لینکر و دیگر ابزارهای توسعه و بخش‌های مختلف زنجیره ابزار بر روی این سکوها وجود ندارد. در اینجا بحث کراس-کامپایل مطرح می‌شود، یعنی برنامه بر روی یک سامانه برای سامانه دیگر کامپایل می‌شود. این کار نیازمند تهیه مقدمات خاصی و تنظیماتی بر روی ابزارها است. به علاوه پس از توسعه، کدنویسی، کامپایل، لینک و بار کردن کد نهایی بر روی سامانه هدف، مشکل دیباگ آن در حال اجرا پیش می‌آید. برای دیباگ این قبیل برنامه‌ها نیاز به ابزارهای اشکال‌زدایی درون مداری (In Circuit Debugger/Emulator) یا آی‌سی‌ایی وجود دارد. آی‌سی‌ایی عبارت است مجموعه‌ای شامل مبدل سخت‌افزاری که بین رایانهٔ توسعه‌دهنده و سخت‌افزار نهفته قرار می‌گیرد و رابط نرم‌افزاری که روی رایانهٔ میزبان اجرا می‌شود. با آی‌سی‌ای می‌توان برنامه را بر روی سامانه بار کرد، گام به گام اجرا کرد، مقادیر متغیرها را در زمان اجرا دید و …
پرت کردن
پرت کردن فرایند بازطرح سیستم‌عامل برای اجرا روی یک سخت‌افزار خاص، یا بازطرح برنامه یا تکه کدی برای اجرا بر روی سیستم‌عامل دیگری غیر از آنکه برایش طراحی شده را گویند. ایجاد یک سامانه توکار معمولاً توسعه‌دهنده را وادار می‌کند که راه‌اندازها را به سیستم‌عاملش پرت کند، یا سیستم‌عاملش را برای سخت‌افزار در دست طراحی‌اش پرت کند.
حمیدرضا آذرنگ
حمیدرضا آذرنگ (زادهٔ ۱۳۵۱)، بازیگر، نویسنده و کارگردان اهل ایران است. او جایزه بازیگری جشن خانه سینما را برای بازی در فیلم ملکه (۱۳۹۰) به دست آورد و برنده پنج جایزه از جشنواره تئاتر فجر در زمینه‌های متعددی چون نویسندگی و بازیگری شده‌است؛ از جمله برای دو لیتر در دو لیتر صلح و خنکای ختم خاطره. او نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین فیلم اول از سی و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روزی روزگاری آبادان (۱۳۹۹) بود و همچنین نامزد دریافت جایزه‌های دیگری در سایر جشنواره‌های داخلی و خارجی تئاتری و سینمایی نیز بوده‌ است. آذرنگ، عضو هیئت مدیره انجمن بازیگران خانه تئاتر، بوده‌است.
زندگی
آذرنگ دانش‌آموخته کارشناسی در رشته روان‌شناسی بالینی از دانشگاه آزاد رودهن در سال ۱۳۷۶ است. او برنده جوایز متعدد سینمایی بوده‌است که از این جمله می‌توان به جایزه جشن خانهٔ سینما در سال ۱۳۹۳ به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بازی در فیلم ملکه اشاره کرد. او تا کنون برنده پنج جایزه از جشنواره تئاتر فجر در زمینه‌های نویسندگی و بازیگری شده‌است. دو جایزه تئاتر فجر برای بازیگری را (برای بازی در نمایش‌های خون رقصه ۱۳۹۰ و چهار حکایت از چندین حکایت رحمان ۱۳۸۳)، سه جایزه از تئاتر فجر برای بهترین نویسندگی (برای نگارش نمایشنامه‌های خنکای ختم خاطره ۱۳۸۸، دو لیتر در دو لیتر صلح ۱۳۹۰ و خیال روی خطوط موازی ۱۳۸۵) و لوح تقدیر را برای نگارش نمایشنامه ترن در سال ۱۳۹۱ از همین جشنواره، دریافت کرده‌است. نمایش روزی روزگاری آبادان نوشته و کارگردانی او هم در همین جشنواره (سال ۱۳۸۴) مورد تقدیر ویژه قرار گرفت. او در دوره‌های متوالی در جشنواره فجر در رشته‌های مختلف نامزد دریافت جایزه شده. او برای نگارش نمایشنامه مادر مانده در جشن اردیبهشت تئاتر ایران (۱۳۸۸) به عنوان نویسنده برتر انتخاب شد و در هفتمین جشن بازیگر تئاتر برای بازی در نمایش‌های اهل قبور و خنکای ختم خاطره عنوان برترین بازیگر مرد تئاتر سال را از آن خود کرد.
حمیدرضا آذرنگ در برنامه خندوانه ۲۳ تیرماه ۱۳۹۵ گفت: «پدرم اهل گلپایگان است. مادرم هم اهل گلپایگان است. تهران به دنیا آمدم و یک سالم بوده که برای کار پدرم رفتیم خوزستان. اونجا بزرگ شدم توی سومار خدمت کردم، دانشگاهم رودهن بوده» وی در ادامه گفت: «به شدت معتقدم در جنوب شکل گرفته‌ام، من از یک سالگی تا هجده سالگی اندیمشک بودم»
تئاتر
برخی از نمایش‌هایی که آذرنگ نویسندگی، کارگردانی یا بازی کرده‌است عبارتند از:
جایزه‌ها و افتخارات
جایزه‌ها و افتخارات:
منابع
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/سی_و_نهمین_دوره_جشنواره_فیلم_فجر
گئورگ مالیکیان
گئورگ مالیکیان (Գևորգ Մալիքյան; Kevork Malikyan؛ زادهٔ ) هنرپیشه ارمنی‌تبار است. وی برای ایفای نقش کاظم در فیلم ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی (۱۹۸۹) و نقش مکس پاپاندریوس در کمدی تلویزیونی حواست به حرفات باشه (۱۹۷۷–۱۹۷۹) شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه
مالیکیان از والدینی ارمنی در دیاربکر به دنیا آمد.
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
اولیور ماراچ
اولیور ماراچ (Oliver Marach؛ زادهٔ July 16, 1980) یک تنیس‌باز اهل اتریش است.
کیفر مور
کیفر مور (Kieffer Moore؛ زادهٔ August 8, 1992) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال وایکینگ، باشگاه فوتبال ترورو سیتی، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال بارنزلی، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
امضای دیجیتال
امضای رقمی یا امضای دیجیتال نوعی طرح ریاضی‌وار برای راستی‌آزمایی اعتبار پیام‌ها یا اسناد دیجیتال می‌باشد.
یک امضای دیجیتال که پیش‌نیازهای آن برآورده شده‌است، به گیرنده دلیل محکمی ارائه می‌دهد تا معتقد شود که آن پیام:
امضای دیجیتال، نوعی رمزنگاری نامتقارن است. هنگامی که پیغامی از کانالی ناامن ارسال می‌شود، یک امضای دیجیتال که به شکل صحیح پیاده‌سازی شده باشد، می‌تواند برای شخص گیرنده پیام، دلیلی باشد تا ادعای شخص فرستنده را باور کند یا به عبارت بهتر، شخص گیرنده از طریق امضای دیجیتال می‌تواند این اطمینان را حاصل کند که همان شخص فرستنده، نامه را امضا کرده‌است و نامه جعلی نیست. امضاهای دیجیتال در بسیاری از جنبه‌ها مشابه امضاهای سنتی دستی هستند؛ جعل‌کردن امضاهای دیجیتال به شکل صحیح بسیار مشکلتر از یک امضای دستی است. طرح‌ فایل امضای دیجیتال بر مبنای رمزنگاری نامتقارن هستند و می‌بایست به شکل صحیح صورت گیرد تا مؤثر واقع شود. همچنین امضاهای دیجیتال می‌توانند امضاهایی غیرقابل انکار را ایجاد کنند به این معنی که شخص امضاکننده نمی‌تواند تا زمانی که کلید شخصی فرد به صورت مخفی باقی‌مانده‌است، ادعا کند که من این نامه که امضای من را به همراه دارد، را امضا نکرده‌ام؛ ولی در زمانی که کلید شخصی فرد در شبکه افشا گردد، شخص می‌تواند امضای دیجیتال خود را انکار کند هرچند که با اضافه کردن مهر زمانی، امضا معتبر مانده و این مشکل حل می‌گردد. این پیام‌های امضا شده می‌توانند هرچیزی که قابل نمایش به رشته بیتی است، باشد، مانند: پست الکترونیک، قراردادها یا پیام‌هایی که از طریق قواعد رمزنگاری‌های دیگر ارسال شده باشند.
درواقع امضای دیجیتال مکانیزمی است که به یک پیام در فضای تبادل اطلاعات اعتبار می ‌بخشد.امضای دیجیتال امنیت تصدیق هویت، محرمانه بودن، امانتداری و غیرقابل انکار بودن را تأمین می‌کند و از اطلاعات محرمانه در مقابل هرگونه تغییر غیرمجاز محافظت می نماید؛ بنابراین این امضای دیجیتال از دستکاری و خدشه دار کردن اطلاعات جلوگیری می‌کند. این امضای دیجیتال برای هر شخصی منحصر به فرد می ‌باشد. بزرگترین تفاوت امضاهای دستی با امضاهای دیجیتال در آن است که امضاهای دستی ثابت اند و شکل آنها نباید تغییر کند در حالی که امضاهای دیجیتالی ماهیتاً وابسته به پیام اند و به ازای هر پیام تغییر می‌کنند.درواقع امضای دیجیتال یک فرایند رمزنگاری نامتقارن می‌باشد که نوعی مکانیزه امنیتی است که به دو کلید خصوصی و عمومی وابسته است که از این کلیدها برای رمزگذاری پیام در زمان انتقال پیغام و رمزگشایی هنگام دریافت پیام استفاده می نمایند.
امضاهای دیجیتال اغلب برای به انجام رساندن امضاهای الکترونیکی به کار می‌روند. در تعدادی از کشورها، مانند آمریکا و کشورهای اتحادیه اروپا، امضاهای الکترونیکی قوانین مخصوص به خود را دارند. هرچند، قوانین دربارهٔ امضاهای الکترونیکی همواره روشن نمی‌سازند که آیا امضاهای دیجیتال به درستی به کار گرفته شده‌اند یا اهمیت آن‌ها به چه میزان است. در حالت کلی قوانین به شکل واضح در اختیار کاربران قرار نمی‌گیرد و گاهی آنان را به گمراهی می‌کشاند.
امضای دیجیتال در بسیاری از کشورها ازجمله ایران، از لحاظ قانونی پشتیبانی می‌شود. قانون تجارت الکترونیکی که در سال 1382 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است، مهمترین سندی است که امضای دیجیتال را ازنظر قانونی پوشش می دهد. ماده 7 این قانون به‌صراحت بیان می‌کند «هرگاه قانون وجود امضا را لازم بداند امضای الکترونیکی مکفی است». طبق ماده 10 این قانون، امضای الکترونیکی مطمئن باید دارای شرایط زیر باشد:
الف- نسبت به امضاکننده منحصربه فرد باشد.
ب- هویت امضاکننده را معلوم نماید.
ج- به وسیله امضاکننده و یا تحت اراده انحصاری وی صادر شده باشد.
آراوری
آراوری (به اسپانیایی: Araure) یک شهر در ونزوئلا است که در ایالت پورتوگسا واقع شده‌است. آراوری ۱۴۴٫۱۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۹۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امضای دیجیتال
مشخصات امضا دیجیتال
طرح امضای دیجیتال معمولاً سه الگوریتم را شامل می‌شود: ۱- الگوریتم تولید کلید را که کلید خصوصی را به‌طور یکسان و تصادفی از مجموعه کلیدهای ممکن انتخاب می‌کند. خروجی‌های این الگوریتم کلید خصوصی و کلید عمومی مطابق با آن است. ۲- الگوریتم امضا که توسط آن با استفاده از کلید خصوصی و پیام، امضا شکل می‌گیرد. ۳-الگوریتمی که با استفاده از پیام دریافتی و کلید عمومی صحت امضا را بررسی می‌کند و با مطابقتی که انجام می‌دهد یا امضا را می‌پذیرد یا آن را رد می‌کند.
تاریخچه
بر اساس اسناد معتبر «دیدگاه‌های جدید در رمزنگاری» در سال ۱۹۷۶ توسط ویتفید دیفای و مارتین هیلمن برای تشریح ایده‌های اولیه طرح فایل امضای دیجیتال ارائه شد. البته به نظر می‌رسد طرح‌های اولیه دیگری نیز در آن زمان وجود داشته‌است. مدت کوتاهی پس از آن جمع دیگری از محققان به نام‌های ریوست، شمیر و آدلمن، الگوریتم آر اس اِی را ابداع کردند که می‌توانست برای تولید امضای دیجیتال اولیه به کار رود. اول بسته نرم‌افزاری امضای دیجیتال با عنوان لوتوس نت در سال ۱۹۸۹ بر مبنای همین الگوریتم به بازار عرضه شد.
در سال ۱۹۸۴ میشلی، گلدواسر و ریوست با تمام دقت موارد مورد نیاز را برای برقراری امنیت در طرح امضای دیجیتال بررسی کردند. آن‌ها با بررسی مدل‌های مختلف حمله برای امضای دیجیتال توانستند طرح فایل امضای دیجیتال جی ام آر را ارائه کنند که می‌تواند در مقابل حمله به پیام و جعلی بودن آن مقاومت کند.
طرح‌های ابتدایی امضای دیجیتال مشابه همدیگر بودند: آن‌ها از جایگشت (تبدیل) دریچه‌ای استفاده می‌کردند، مانند تابع آر اس اِی یا در برخی موارد از طرح امضای رابین بهره می‌گرفتند. جایگشت دریچه‌ای نوعی از مجموعه جایگشت هاست که به وسیله پارامترها مشخص می‌شود که در محاسبه‌های رو به جلو سریع عمل می‌کند ولی در محاسبه‌های بازگشتی با مشکل مواجه می‌شود. با این وجود برای هر پارامتر یک دریچه وجود دارد که حتی محاسبه‌های بازگشتی را آسان می‌کند. جایگشت‌های دریچه‌ای می‌توانند مانند سیستم‌های رمزگذاری با کلید عمومی باشند. در جایی که پارامتر به عنوان کلید عمومی و جایگشت دریچه‌ای به عنوان کلید پنهان است رمزگذاری مانند محاسبه جایگشت در جهت رو به جلوست و رمز گشایی مانند محاسبه در جهت معکوس است. همچنین جایگشت‌های دریچه‌ای می‌توانند مانند طرح فایل امضا دیجیتال باشند، به این صورت که محاسبه در جهت معکوس با کلید پنهان مانند امضا کردن است و محاسبه در جهت پیش رو مانند بررسی صحت امضاست. به دلیل این همخوانی امضاهای دیجیتال اغلب بر پایه سامانه رمزنگاری با کلید عمومی تشریح می‌شوند اما این تنها روش پیاده‌سازی امضای دیجیتال نیست.
ولی این نوع طرح امضای دیجیتال در برابر حملات آسیب‌پذیر است و شخص مهاجم می‌تواند با دست کاری در روش بررسی صحت امضا، یک امضای دیجیتال جعلی برای خود ساخته و شبکه را با مشکل مواجه سازد. هرچند این نوع امضا به شکل مستقیم به کار گرفته نمی‌شود ولی ترجیحاً ابتدا پیام را با استفاده از روش‌های درهم سازی خلاصه می‌کنند و سپس خلاصه پیام را امضا می‌کنند و در نتیجه با استفاده از همین ترفند، شخص مهاجم فقط می‌تواند یک امضای دیجیتال جعلی برای خود درست کند که این امضا با محتویات مربوط به خروجی تابع درهم سازی از پیام خلاصه شده تطابق ندارد و شخص مهاجم نمی‌تواند به محتویات پیام خدشه‌ای وارد کند.
همچنین دلایل متنوعی وجود دارد تا افرادی که می‌خواهند از امضای دیجیتال استفاده کنند از خلاصه پیام و خروجی تابع درهم‌سازی برای امضا استفاده کنند. اولین دلیل ایجاد بازدهی مناسب برای طرح امضای دیجیتال است زیرا فایل امضا خیلی کوتاهتر خواهد بود و در نتیجه زمان کمتری صرف می‌شود. دومین دلیل برای سازگاری بیشتر است زیرا با استفاده از تابع درهم‌سازی شما می‌توانید خروجی مطابق با نوع الگوریتمی که به کار گرفته‌اید داشته باشید. سومین دلیل برای درستی اجرای امضای دیجیتال است: بدون استفاده از تابع درهم‌سازی ممکن است پیام شما در هنگام امضا به دلیل مشکل فضا به بخش‌های مختلف تقسیم شود و شخص دریافت‌کننده نتواند به درستی منظور فرستنده را دریافت کند بنابراین از این تابع استفاده می‌کند تا خود پیام را به شکل خلاصه و بدون ایجاد مشکل ارسال کند.
نظریه‌های امنیتی در تحقیقات میشلی، گلدواسر و ریوست مراتب متفاوت حمله به امضاهای دیجیتال را برای ایجاد دیوار دفاعی مناسب بررسی کردند و نتایج زیر به دست آمد: در ادامه مراحل نتایج حمله به سامانه امضای دیجیتال از طریق روش‌های مذکور مطرح می‌شود:
معایب امضای دیجیتال
با وجود تمام مزایایی که امضای دیجیتال دارد و در ادامه همین مقاله به بررسی آن می‌پردازیم ولی این طرح همچنان در حل برخی مشکلات که در ادامه آن‌ها را مطرح می‌کنیم ناتوان است. الگوریتم و قوانین مربوط به آن نمی‌توانند تاریخ و زمان امضای یک سند را در ذیل آن درج کنند از همین جهت شخص دریافت‌کننده نمی‌تواند این اطمینان را حاصل کند که نامه واقعاً در چه تاریخ و زمانی به امضا رسیده‌است. ممکن است در محتویات سند تاریخی درج شده باشد و با تاریخی که شخص نامه را امضا کرده باشد مطابقت نداشته باشد. البته برای حل این مشکل می‌توان از یک راه حل با عنوان زمان اعتماد به مهرو امضا استفاده کرد. همان‌طور که در ابتدای تعریف امضای دیجیتال اشاره شد این طرح غیرقابل انکار است و ساختار امضای دیجیتال بر همین اساس شکل گرفته‌است. همان‌طور که می‌دانید تکذیب در لغت به معنی انکار هرگونه مسئولیت نسبت به یک فعالیت است. هنگامی که پیامی ارسال می‌شود و فرستده آن را همراه امضا دریافت می‌کند در واقع این اطمینان در شخص دریافت‌کننده ایجاد می‌شود که نامه را چه کسی امضا کرده‌است و انکار امضا کاری مشکل به نظر می‌رسد. البته تا زمانی که کلید خصوصی به صورت مخفی باقی بماند شخص فرستنده نمی‌تواند چنین ادعایی داشته باشد ولی هنگامی که فایل امضای شخصی مورد حمله قرار بگیرد نه تنها خود فایل امضا اعتبار لازم را از دست می‌دهد بلکه استفاده از زمان اعتبار مهر و امضا نیز دیگر کاربردی نخواهد داشت. البته یادآوری این نکته لازم است هنگامی که شما در سامانه خود از کلید عمومی بهره می‌گیرد دیگر نمی‌توانید امضای خود را انکار کنید و در صورتی این موضوع امکان‌پذیر است که کل شبکه مورد حمله واقع شود و سامانه از اعتبار لازم ساقط شود. بنا براین توجه به انتخاب یک راه حل درست برای پیاده‌سازی طرح امضای دیجیتال از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و همان‌طور که عنوان شد ممکن است با یک مشکل کل اعتبار مجموعه زیر سؤال برود. مطابق اصول فنی امضای دیجیتال که در توضیح‌های ابتدایی آورده شده‌است، فایل امضای دیجیتال رشته‌ای از بیت‌ها را در اجرای این طرح به کار می‌برد. در واقع افراد در این طرح مجموعه‌ای از بیت‌ها را که ترجمه پیام است امضا می‌کنندآن آن‌ها ترجمه معنایی آن‌ها ذره‌ها امضا می‌کنند. مشکل دیگر امضای دیجیتال این است که چون پیام توسط یک تابع مشخص به مجموعه‌ای از بیت‌ها ترجمه و پردازش می‌شود ممکن است در طی مرحله انتقال و دریافت پیام ترجمه پیام دچار خدشه شود و مفهوم دیگری به خود گیرد. برای حل این مشکل از روشی با عنوان دبلیو وای اس آی دبلیو وای اس استفاده می‌شود به این معنا که همان چیزی که مشاهده می‌شود امضا می‌شود. در این روش همان اطلاعات ترجمه شده خود را بدون آن که اطلاعات مخفی دیگری در آن قرار گیرد امضا می‌کند و پس از امضا و تأیید اطلاعات از سوی شخص فرستنده درون سامانه به کار گرفته می‌شود. در واقع این روش ضمانت نامه محکمی برای امضای دیجیتال به‌شمار می‌رود و در سیستم‌های رایانه‌ای مدرن قابلیت پیاده‌سازی و اجرا را خواهد داشت.
مزایای امضای دیجیتال
حال در این بخش مزایای استفاده از امضای دیجیتال را مورد بررسی قرار خواهیم داد.از طریق امضای دیجیتال، دسترسی افراد به حساب هایشان کنترل می‌ شود؛ افراد می توانند اسناد الکترونیکی را امضای دیجیتالی کنند؛ برداشت از حساب و انتقال پول با تایید صاحبان حساب خواهد بود؛ و بسیاری کاربردهای دیگر. در همه این ‌ها، هم کاربر و هم موجودیتی که به کاربر خدمات ارائه می دهد (بانک ها، مراکز دولتی، سازمان ‌ها، فروشندگان و غیره) نسبت به امن بودن فعالیت خود اطمینان می یابند. بنابراین، نه دسترسی ‌های غیرمجاز، امنیت کاربر را تهدید می‌ کند و نه کاربر می تواند عملیاتی را که انجام داده است، انکار نماید.
با داشتن امضای دیجیتال در صورتی که بخواهید در فضای اینترنت، مبادله الکترونیکی با هویت مجازی داشته باشید، می‌توانید خود را به‌ گونه ای معرفی کنید که طرف مقابل به شما اعتماد کند و گیرنده می تواند از ماهیت فرستنده و اینکه اطلاعات حین انتقال تغییر پیدا نکرده مطمئن باشد.
به عبارت دیگر می توان گفت به کارگیری گواهی الکترونیکی امضای دیجیتال در سامانه‌ ها، امضای دیجیتال اسناد و تراکنش های الکترونیکی مزایای زیر را به همراه دارد:
1. احراز هویت دیجیتال(Authentication): اطمینان از این که پیام دریافتی واقعا از منبع مورد انتظار باشد، یعنی اصالت فرستنده و پیام برای گیرنده احراز شود.
2. محرمانگی (Confidentiality): گیرنده می تواند مطمئن باشد که افراد غیر مجاز نمی توانند به محتوای داده دست پیدا کنند.
3. تمامیت (Integrity): اطمینان از این که در متن ارسالی هیچ گونه تغییری رخ نداده است.
4. انکارناپذیری (Non-Repudiation): فرستنده نمی تواند امضای دیجیتال خود را انکار نماید.
یکی از دلایل به‌کارگیری امضاهای دیجیتالی که یک دلیل عادی به‌شمار می‌رود ایجاد اعتبار برای امضاها در یک سامانه تبادل داده و اطلاعات است. در واقع استفاده از امضای دیجیتال سندیت و اعتبار ویژه‌ای به یک سند می‌بخشند. وقتی که هر فرد دارای یک کلید خصوصی در این سامانه است با استفاده از آن می‌تواند سند را امضا کرده و به آن ارزش و اعتبار داده و سپس آن را ارسال کند. اهمیت ایجاد اطمینان قطعی و محکم برای شخص دریافت‌کننده پیام دربارهٔ صحت ادعای فرستنده در برخی از انواع انتقال اطلاعات مانند داده‌های مالی به خوبی خود را نشان می‌دهد و اهمیت وجود امضای دیجیتال درست را بیش از پیش به نمایش می‌گذارد. به عنوان مثال تصور کنید شعبه‌ای از یک بانک قصد دارد دستوری را به دفتر مرکزی بانک به منظور درخواست ایجاد تعادل در حساب‌های خود را ارسال کند. اگر شخص دریافت‌کننده در دفتر مرکزی متقاعد نشود که این پیام، یک پیام صادقانه است و از سوی یک منبع مجاز ارسال شده‌است طبق درخواست عمل نکرده و در نتیجه مشکلاتی را به وجود می‌آورد. در موارد بسیار زیادی، فرستنده و گیرنده پیام نیاز دارند این اطمینان را به دست بیاورند که پیام در مدت ارسال بدون تغییر باقی‌مانده‌است. هرچند رمزنگاری محتوای پیام را مخفی می‌کند ولی ممکن است امضا در یک سامانه از اعتبار ساقط شود و محتویات یک پیام دست‌خوش تغییرات گردد؛ ولی استفاده از امضای دیجیتال به عنوان روشی از رمز نگاری می‌تواند ضامن درستی و بی نقصی یک پیام در طی عملیات انتقال اطلاعات باشد زیرا همان‌طور که در ساختار اجرایی شدن الگوریتم مشاهده کردید از تابع درهم‌سازی بهره گرفته شده‌است و همین نکته ضمانت بهتری را برای درستی و صحت یک پیام ایجاد می‌نماید.
کلید عمومی رمزنگاری
رمزنگاری با استفاده از کلید عمومی روشی است برای ایجاد یک ارتباط پنهان میان دو شخص بدون اینکه نیازی به تعویض کلیدهای خصوصی باشد. همچنین با استفاده از این روش می‌توان امضاهای دیجیتال را ایجاد کرد.رمزنگاری کلید عمومی اساس و بنیاد تبادل اطلاعات در تکنولوژی‌های امروز در جهان گسترده اینترنت است. همچنین این روش به عنوان رمزنگاری نامتقارن نیز مطرح است زیرا کلیدی که برای رمزنگاری به کار می‌رود با کلیدی که برای رمز گشایی به کار می‌رود متفاوت است. در رمزنگاری با کلید عمومی، هر کاربر یک جفت کلید برای رمزنگاری شامل یک کلید عمومی و یک کلید خصوصی است. کلید خصوصی به عنوان یک راز از سوی کاربر باید نگهداری شود و همه کاربران امکان استفاده از کلید عمومی را داردند و در اختیار همه قرار می‌گیرد. از رمز نگاری نامتقارن هم برای رمزنگاری استفاده می‌شود هم برای رمز گشایی استفاده می‌شود. پیام‌هایی که با کلید عمومی رمزنگاری می‌شوند فقط با کلید خصوصی مطابق قابلیت رمزگشایی را دارند. هرچند که کلیدهای عمومی و خصوصی مطابق با یکدیگر هستند ولی با استفاده از کلید عمومی نمی‌توان کلید خصوصی را به دست آورد. در طرح رمزنگاری متقارن فرستنده و گیرنده باید با یک کلید مشترک اضافه باشند تا بتوانند عملیات رمزگشایی و رمز نگاری را انجام دهند و به همین دلیل این طرح قابلیت اجرایی شدن کمتری نسبت به روش نامتقارن دارند زیرا روش متقارن یک پهنای باند ویژه جهت تبادل کلید اضافی نیاز دارد به همین دلیل از کارایی مناسبی برخوردار نیستند.
دو شاخه اصلی رمزنگاری با کلید عمومی عبارتند از: رمزگذاری کلیدی عمومی: پیامی که با کلید عمومی رمزگذاری شده باشد فقط به وسیله صاحب کلید خصوصی مطابق با آن رمزگشایی می‌شود و این موضوع به همکاری فرستنده و گیرنده بستگی دارد و می‌تواند اعتماد را تا اندازه زیادی در این سیستم تأمین کند و همکاری کرد. امضاهای دیجیتال: در مورد امضای دیجیتال پیام با استفاده از کلید خصوصی فرستنده رمزگذاری می‌شود و با استفاده از کلید عمومی فرستنده نیز رمزگشایی می‌شود. رمزنگاری کلید عمومی در مقایسه با صندوق پستی مانند صندوق پستی قفل شده همراه یک دریچه است که این دریچه در دسترس عموم قرار دارد به‌طور مثال اطلاعاتی از قبیل محل خیابان در اختیار عموم قرار می‌گیرد. هرکس با دانستن آدرس خیابان می‌تواند به درب مورد نظر مراجعه کرده و پیام مکتوب را از طریق دریچه می‌تواند ببیند ولی فقط شخصی که کلید باز کردن صندوق پستی را دارا می‌باشد می‌تواند پیام را بخواند. همچنین امضاهای دیجیتال شبیه پلمب یک پاکت نامه است که هرکس می‌تواند پاکت نامه را باز کند ولی پلمی فرستنده بر روی پاکت نامه به عنوان نشانی از فرستنده باقی خواهد ماند. مسئله اصلی برای استفاده از رمزنگاری عمومی ایجاد اطمینان در مسیر ارسال اطلاعات است. با توجه به مثال‌های ذکر شده باید کلید عمومی برای هر شخص به درستی تولید شود تا از سوی شخص سومی مورد تهاجم واقع نشود و سلامت سیستم حفظ شود. یک شیوه مرسوم برای رسیدگی به این مسئله استفاده از یک سازمان کلید عمومی است که بتواند در مورد شخص سومی که وارد سیستم می‌شود یک دسترسی متناسب تعریف کند. تمامی تکنیک‌های قابلیت اجرای سریعتر نسبت به اجرای سیستم کلید خصوصی را دارند و می‌توانند به اندازه کافی برای برنامه‌های متنوع کلید تولید کنند. در عمل اغلب رمز نگاری با کلید عمومی با سیستم کلید خصوصی به کار می‌رود تا بتواند بازدهی بیشتری داشته باشد. چنین ترکیب‌هایی را سیستم رمزنگاری دو رگه می‌نامند. برای رمزنگاری، فرستنده پیام با استفاده از الگوریتم تولید کلید به‌طور تصادفی یک کلید تولید می‌کند و با استفاده از آن کلید تصادفی عملیات رمزنگاری با کلید عمومی را انجام می‌دهد. برای امضاهای دیجیتالی، فرستنده پیام با استفاده از تابع درهم‌سازی پیام را خرد می‌کنند و پس از تأیید محتوای نامه، آن را امضا می‌کند. همچنین گیرنده با استفاده از تابع درهم‌سازی محاسباتی را انجام می‌دهد و کدی را به دست می‌آورد و این کد را با کد حاصل از اعمال تابع درهم‌سازی بر روی امضا، مقایسه می‌کند و بررسی می‌کند که آیا پیام مورد حمله قرار گرفته‌است یا خیر.
پروتکل رمز نگاری
یک پروتکل امنیت (پروتکل رمزنگاری) یک مفهوم انتزاعی است و در واقع تضمینی برای امنیت سیستم به‌شمار می‌رود و امنیت سیستم رمزنگاری به برقراری این قواعد وابسته است. پروتکل تعیین می‌کند که الگوریتم‌ها چگونه می‌بایست به کار روند تا همراه با کارایی لازم، امنیت خود را نیز حفظ کنند. پروتکل‌ها به اندازه کافی و به صورت مفصل جزئیات را دربارهٔ ساختارهای داده‌ها و شکل استفاده از آن‌ها را تعیین می‌کنند. اجرای کامل و درست پروتکل می‌تواند این اطمینان را در کاربر ایجاد کند که امنیت سیستم تا میزان مورد نیاز تأمین می‌شود. پروتکل رمزنگاری معمولاً در ابتدایی‌ترین حالت موارد زیر را شامل می‌شوند: بررسی و تأیید صحت کلید؛ تعیین اعتبار موجود بودن کلید در سیستم؛ در مورد روش متقارن اعتبار لازم را به یک پیام می‌دهد؛ حفظ امنیت داده در سطح برنامه؛ روش‌هایی که اجازه نمی‌دهد کاربر امضای خود را تکذیب کند (ویژگی غیرقابل انکار بودن). به عنوان مثال؛ پروتکل امنیت لایه‌های حمل اطلاعات یک پروتکل رمزنگاری است که برای حفظ امنیت اتصالات در سطح وب را تأمین می‌کند. طرز کار این پروتکل بر مبنای سیستم ۵۰۹X. است که یک مرحله تولید کلید و با استفاده از کلید عمومی و روش رمزنگاری با کلید عمومی داده‌ها را در سطح برنامه‌ها حمل می‌کند؛ ولی این پروتکل نمی‌تواند ویژگی غیرقابل انکار بودن رمزنگاری را تأمین کند. انواع دیگری از پروتکل‌های رمزنگاری وجود دارند که برخی از آن‌ها خود شامل چندین پروتکل مختلف دیگر می‌شوند امروزه تنوع گسترده‌ای در زمینه پروتکل‌ها به وجود آمده‌است و شرکت‌های مختلف برای رفع معایب امضای دیجیتال و ایجاد امنیت هر چه بیشتر در این ساختار تلاش هی چشمگیری انجام داده‌اند. به‌طور کلی، یک پروتکل رمزنگاری، مجموعه‌ای از قواعد و روابط ریاضی است که چگونگی ترکیب کردن الگوریتم‌های رمزنگاری و استفاده از آن‌ها به منظور ارائه یک سرویس رمزنگاری خاص در یک کاربرد خاص را فراهم می‌سازد. معمولاً یک پروتکل رمزنگاری مشخص می‌کند که اطلاعات موجود در چه قالبی باید قرار گیرند. چه روشی برای تبدیل اطلاعات به عناصر ریاضی باید اجرا شود. کدامیک از الگوریتم‌های رمزنگاری و با کدام پارامترها باید مورد استفاده قرار گیرند. روابط ریاضی چگونه به اطلاعات عددی اعمال شوند. چه اطلاعاتی باید بین طرف ارسال‌کننده و دریافت‌کننده رد و بدل شود. چه مکانیسم ارتباطی برای انتقال اطلاعات مورد نیاز است. ─ به عنوان مثال می‌توان به پروتکل تبادل کلید دیفی- هلمن برای ایجاد و تبادل کلید رمز مشترک بین دو طرف اشاره نمود.
جمع‌بندی
با توضیحاتی که دربارهٔ اجرای طرح امضای دیجیتال ارائه شد به نظر می‌رسد این روش می‌تواند نیازهای مجموعه را تأمین می‌کند. هرچند معایبی در این تحقیق برای این روش مطرح شد ولی راهکارهای عملی برای مقابله با آن نیز ارائه شد. نکته مهمی که در متن مقاله بر آن تأکید شد انتخاب روش مناسب برای پیاده‌سازی این طرح و اجرای کامل و درست الگوریتم‌های مربوط به آن است که میزان اعتبار این طرح را تا حدود زیادی افزایش می‌دهد.
منابع
https://www.comptia.org/training/books/security-sy0-601-study-guide
نورعلی بیگ
نورعلی بیگ  روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان نورعلی بیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹۹ نفر (۳۸۲ خانوار) است.
آکسانا پاپکو
آکسانا پاپکو (Aksana Papko؛ زادهٔ 16 november 1988 ) دوچرخه‌سوار اهل بلاروس است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال برنز شده‌است.
محمد یوسف خلف
وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
نزدیک (فیلم ۲۰۲۲)
نزدیک یک فیلم درام بلژیکی به زبان فرانسوی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی لوکاس دونت بر پایهٔ فیلمنامه‌ای از دونت و آنجلو تیجسن است که پس از نخستین فیلم بلند آنها دختر، دوباره با هم همکار شده‌اند. در این فیلم، ادن دامبرین، گوستاو د وائله، امیلی دوکن و لیا دروکر ایفای نقش می‌کنند.
این فیلم برای نخستین بار در هفتاد و پنجمین دورهٔ جشنواره فیلم کن در ۲۶ مهٔ ۲۰۲۲ نمایش داده شد، جایی که جایزهٔ بزرگ این جشنواره را دریافت کرد علاوه بر آن پس از نمایش در جشنواره فیلم سیدنی در ژوئن ۲۰۲۲ جایزهٔ فیلم سیدنی را دریافت کرد. نزدیک توسط لومیر در بنلوکس، توسط دیافانا دستریبیوشن در فرانسه و توسط ای۲۴ در ایالات متحده منتشر خواهد شد.
همچنین این فیلم به عنوان نمایندهٔ رسمی بلژیک برای حضور در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار معرفی شده‌است.
داستان
لئو و رمی سیزده ساله تعطیلات تابستانی طولانی را در صمیمیت معصومانه می‌گذرانند، اما در سال تحصیلی، دوستی نزدیک آنها دچار مشکل می‌شود زیرا رابطه آن‌ها توسط همکلاسی‌هایشان قضاوت می‌شود. لئو در واکنش به این نظرات که گاهی توهین آمیز هم هستند، سعی می‌کند از رمی فاصله بگیرد.
تولید
در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸، اعلام شد که لوکاس دونت در حال ساخت یک فیلم بلند بعدی برای اولین کارگردانی پس از فیلم دختر برنده جایزه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۸ است. آنجلو تیجسنز، یکی از نویسندگان و دِرِک ایمپنس، تهیه‌کننده، برای فیلم بدون عنوان آن زمان، دوباره با دونت همکاری کردند، و دونت اظهار داشت که «این متفاوت اما به سبک دختر خواهد بود» و اینکه در مرکز این فیلم «یک شخصیت عجیب و غریب» قرار دارد.
۲۳ ژوئیه ۲۰۲۰ هیچ پیشرفت دیگری در این پروژه گزارش نشد، تا زمانی که اعلام شد که دونت برای دو نقش اصلی مرد در این فیلم که قرار بود توسط بازیگران آماتور ایفا شود، یک فراخوان باز بازیگری ترتیب داده‌است. علاوه بر این، قرار بود فیلمبرداری از تابستان بعد شروع شود. در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰، اعلام شد که عنوان فیلم «نزدیک» نام خواهد داشت و عامل فروش بین‌المللی مَچ فکتوری به پروژه پیوسته‌است. مایکل دونت، برادر دونت نیز برای تهیه‌کنندگی این فیلم حضور داشت. در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، این فیلم در فهرست سالانه یورایمجز برای تأمین مالی تولید مشترک قرار گرفت و صندوق با ۳۰۰٫۰۰۰ یورو از فیلم حمایت کرد.
تصویربرداری اصلی فیلم در ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ آغاز شد. همزمان با شروع تولید، همچنین اعلام شد که امیلی دوکن و لیا دروکر برای نقش‌های اصلی انتخاب شدند. دونت در مورد این فیلم گفت:
در نوشتن این فیلم، دونت از کتاب «اسرار عمیق» اثر روان‌شناس نیوب وی الهام گرفت که مطالعه او در مورد صمیمیت در میان پسران نوجوان را مستند می‌کند. دونت نام این فیلم را برگرفته از «دوستی نزدیک» نامگذاری کرد، اصطلاحی که در کتاب تکرار می‌شود.
انتشار
نزدیک اولین نمایش جهانی خود را در ۲۶ مه ۲۰۲۲ در رقابت برای نخل طلای هفتاد و پنجمین دورهٔ جشنواره فیلم کن انجام داد، جایی که بعداً جایزه بزرگ جشنواره کن را دریافت کرد. همچنین در مسابقه رسمی جشنواره فیلم سیدنی ۲۰۲۲ شرکت کرد و در آنجا جایزه فیلم سیدنی را نیز از آن خود کرد.
بازخورد
این فیلم در ژوئن ۲۰۲۲ در جشنواره فیلم سیدنی نمایش داده شد؛ هیئت داوران به سرپرستی دیوید ونهام این فیلم را «با تسلط بر خویشتن‌داری، مدیریت ظریف داستان، مشاهدات زیرکانه و توجه دقیق به جزئیات» ستایش کرده و جایزهٔ فیلم سیدنی را به آن اعطا کرد.
کوادریسیکلان
کوادریسیکلان یک مولکول هیدروکربن حلقوی و تحت فشار می‌باشد با فرمول شیمیایی C7H8 یک ترکیب شیمیایی است. به علت فشار ساختاری زیادی که ترکیب تحمل می‌کند، این ترکیب گزینه‌ای خوب به عنوان افزودنی به منظور استفاده در سوخت پیشرانه‌ها و همچنین فرایندهای تبدیل انرژی خورشیدی است. ساختار مولکول به گونه‌ای است که باعث می‌شود در دمای زیر ۴۰۰ درجه‌سانتی‌گراد دچار تخریب شود.
ساختار و خواص
ایزومریزاسیون کوادریسیکلان بدون استفاده از کاتالیزور در دمای پایین، به آرامی پیش‌می‌رود. پایین بودن دمای تخریب این ترکیب (زیر ۴۰۰ درجه سانتی‌گراد) باعث شده است که کاربردهای آن محدود باشد.
سنتز
کوادریسیکلان می‌تواند توسط تابش دهی یک مولکول نوربورنادی‌ان (نام شیمیایی: بی‌سیکلو[۲.۲.۱]هپتا-۲و۵-دی‌ان) در حضور یک کتون میشلر به عنوان عامل پیش‌برنده واکنش (Sensitizer) تهیه شود. به جز کتون میشلر می‌توان از ترکیبات پیش‌برنده دیگری نیز مانند استون، بنزوفنون، استوفنون و مواردی از این دست نیز استفاده کرد با این حال بازده این ترکیبات کم‌تر است. بیش‌ترین میزان راندمان برای ترکیب نوربورنادی‌انی به دست می‌آید که به تازگی تقطیر شده باشد.
مخالفت با جنگ عراق
مخالفت قابل توجهی با جنگ عراق در سرتاسر جهان، هم قبل و هم در طول تهاجم اولیه ائتلاف به رهبری ایالات متحده به عراق در سال۲۰۰۳ و در طول اشغال بعدی، رخ داد. افراد و گروه‌های مخالف جنگ شامل دولت‌های بسیاری از ملت‌ها می‌شوند که در تهاجم شرکت نکردند. و بخش قابل توجهی ازمردم در آنهایی که انجام دادند.
دلایل مخالفت شامل این باور است که جنگ طبق منشور سازمان ملل غیرقانونی است، یا به بی‌ثباتی در داخل عراق و خاورمیانه کمک می‌کند.منتقدان همچنین اعتبار اهداف اعلام شده جنگ، مانند ارتباط احتمالی بین دولت بعثی کشور و حملات ۱۱سپتامبر به ایالات متحده و در اختیار داشتن سلاح‌های کشتار جمعی که توسط جعلیات اورانیوم نیجر «تأیید شده» است، زیر سؤال برده‌اند. مورد دوم توسط ایالات متحده در طول دوره پیش از جنگ ادعا شد، اما از آن زمان تاکنون چنین سلاحی پیدا نشده‌است.
در داخل ایالات متحده، نظرات عمومی در مورد جنگ به‌طور قابل توجهی با زمان متفاوت بوده‌است. اگرچه در ماه‌های قبل از حمله مخالفت قابل توجهی با این ایده وجود داشت، نظرسنجی‌های انجام شده در طول حمله نشان داد که اکثریت شهروندان ایالات متحده از اقدام دولت خود حمایت کردند. با این حال، افکار عمومی تا سال۲۰۰۴ بسمت اکثریتی تغییر یافت که معتقد بودند این تهاجم یک اشتباه بود. و از آن زمان تاکنون بهمین شکل باقی مانده‌است. همچنین انتقادات قابل توجهی از جنگ از سوی سیاستمداران ایالات متحده صورت گرفته‌است و امنیت ملی و پرسنل نظامی، از جمله ژنرال‌ها که درجنگ خدمت کرده‌اند و از آن زمان علیه مدیریت آن صحبت کرده‌اند.
در سراسر جهان، جنگ و اشغال به‌طور رسمی توسط ۵۴کشور و سران بسیاری از ادیان اصلی محکوم شده‌است. احساس ضد جنگ مردمی در اینها قوی است و سایر کشورها، از جمله متحدان ایالات متحده در درگیری، و بسیاری از آنها اعتراضات عظیمی را تجربه کرده‌اند که در مجموع میلیونها شرکت کننده داشته‌است.
مخالفت‌های اولیه
مخالفت با جنگ به وضوح خود را در مجموعه ای از اعتراضات جهانی علیه جنگ عراق در فوریه۲۰۰۳، درست قبل از حمله به عراق در ۲۰ مارس۲۰۰۳ نشان داد. نوام چامسکی گفت: ''نتایج نظرسنجی موجود از گالوپ اینترنشنال و همچنین منابع محلی برای اکثر اروپا، غرب و شرق، نشان داد که حمایت از جنگی که «به‌طور یکجانبه توسط آمریکا و متحدانش» انجام شد، در هیچ کشوری از ۱۱درصد بالاتر نرفت. حمایت از جنگ در صورت دستور سازمان ملل از ۱۳درصد (اسپانیا) تا ۵۱درصد (هلند) متغیر بود. ''
دلایل مخالفت
منتقدان تهاجم ادعا کردند که این تهاجم منجر بخسارات جانبی بکشته شدن هزاران غیرنظامی و سرباز عراقی و همچنین سربازان ائتلاف خواهد شد و علاوه بر این بصلح و ثبات در سراسر منطقه و جهان لطمه خواهد زد.
یکی دیگر از دلایلی که اغلب بیان شده برای مخالفت، مفهوم وستفالیایی است که دولت‌های خارجی هرگز نباید حق مداخله در امور داخلی یک کشور مستقل دیگر (از جمله تروریسم یا هر امر غیر بین‌المللی دیگر) را داشته باشند. جورجیو آگامبن، فیلسوف ایتالیایی نیزنقدی برمنطق جنگ پیشگیرانه ارائه کرده‌است.
همچنین نسبت به ادعاهای ایالات متحده مبنی بر اینکه دولت سکولار عراق هر گونه ارتباطی با القاعده، گروه تروریستی بنیادگرای اسلامی، مسئول حملات ۱۱سپتامبر ۲۰۰۱ به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون دارد، تردید وجود داشت.
برخی ابراز تعجب کردند که ایالات متحده اقدام نظامی علیه عراق را در نظر خواهد گرفت و نه علیه کره شمالی، که ادعا می‌کرد قبلاً دارای سلاح هسته ای است و اعلام کرده بود که مایل است به جنگ با ایالات متحده فکر کند. این انتقاد زمانی شدت گرفت که کره شمالی در ۹ اکتبر۲۰۰۶ یک آزمایش تسلیحات هسته ای انجام داد.
همچنین انتقاداتی از سیاست ائتلاف توسط کسانی وجود داشت که معتقد نبودند اقدامات نظامی به مبارزه با تروریسم کمک می‌کند، و برخی معتقد بودند که در واقع به تلاشهای عضوگیری القاعده کمک می‌کند. دیگران بر این باور بودند که جنگ و دوره بلافاصله پس از جنگ منجر به افزایش شدید خطر سقوط سلاح‌های کشتار جمعی بدست افراد نادرست (از جمله القاعده) می‌شود.
چه در داخل و چه در خارج از ایالات متحده، برخی استدلال کردند که منطق دولت بوش برای جنگ، بدست آوردن کنترل بر منابع طبیعی عراق (عمدتاً نفت) بود. این منتقدان احساس کردند که جنگ بکاهش خطر گسترش سلاح‌های کشتار جمعی کمکی نمی‌کند و دلیل واقعی جنگ حفظ کنترل بر میادین نفتی عراق در زمانی بود که ارتباط ایالات متحده با عربستان سعودی در خطر بود. «نه خون برای نفت» یک فریاد اعتراضی مردمی قبل از تهاجم در مارس۲۰۰۳ بود. مقامات دولتی این اتهامات را رد کردند، و محقق جف کولگان می‌نویسد که «هنوز هیچ اتفاق نظری در مورد میزان نقش نفت» در جنگ عراق وجود ندارد.