cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پس‌بازار دامنه
پس‌بازارِ دامنه  یک بازار ثانویه برای نام‌های دامنه اینترنتی است که در آن افراد علاقه‌مند به کسب یک دامنه پیشنهادها را ثبت کرده یا دربارهٔ قیمت با صاحب دامنه بحث می‌کنند تا آن را به دست آورند.
وشترهاوزن
وشترهاوزن (به آلمانی: Westerhausen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در تاله واقع شده‌است. وشترهاوزن ۲٬۰۹۲ نفر جمعیت دارد.
هاوس بیلدینگ فایننس
هاوس بیلدینگ فایننس (House Building Finance) شرکت خدمات مالی و بانکداری پاکستانی است، که در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد.
کوسنومه
کوسنومه یک روستا دهستان سارما، شهرستان ساره واقع در غرب کشور استونی است.
قبل از اصلاحات اداری در سال ۲۰۱۷، این روستا جز منطقه Lääne-Saare بود.
فرودگاه بین‌المللی شانگهای هونگچیائو
فرودگاه بین‌المللی شانگهای هونگچیائو یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا SHA است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۴۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر شانگهای کشور چین قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
یواس ویکلی
یواس ویکلی موضوعاتی از روابط افراد مشهور گرفته تا آخرین روند مد، زیبایی و سرگرمی را پوشش می‌دهد. از سال ۲۰۱۷، تیراژ آن به‌طور متوسط به بیش از ۱٫۹۵ میلیون نسخه در هفته و مجموع خوانندگان بیش از ۵۰ میلیون مصرف‌کننده رسید.
این مجله در حال حاضر دارای سبکی کاملاً متفاوت با قالب اصلی ۱۹۷۷–۲۰۰۰ است. این مجله که در اصل یک مجله ماهانه اخبار و بررسی صنعت در امتداد خطوط پریمیر (مجله) یا انترتینمنت ویکلی بود، در سال ۲۰۰۰ قالب خود را به موضوعات فعلی خود از اخبار و سبک افراد مشهور تغییر داد.
یواس ویکلی هر ساله چندین شماره خاص دارد، از جمله شماره‌های ویژه هالیوود، در بهار و پاییز که هالیوود جوان موضوع بهترین بدن‌ها و موضوع بهترین آرایش‌ها را جشن می‌گیرد. جلد ۵ ژوئن ۲۰۰۶، یواس ویکلی جانت جکسون در حال حاضر رکورد بیشترین فروش این نشریه را در تاریخ دارد.
تاریخچه
به عنوان یک نشریه دو هفته‌ای در سال ۱۹۷۷، توسط شرکت نیویورک تایمز منتشر شد. این مجله قبل از اینکه اولین سود خود را در سال ۱۹۸۰ به دست آورد ضرر کرد. در اواخر همان سال به Macfadden Media فروخته شد. سپس توسط Jann Wenner در سال ۱۹۸۵ خریداری شد و بخشی از Wenner Media LLC شد که همچنین Rolling Stone و Men's Journal را منتشر می‌کند. در سال ۱۹۹۱، یواس ویکلی به یک نشریه ماهانه تبدیل شد.
آبراهام لینکلن
آبراهام لینکُلن ؛ تلفظ انگلیسی: ؛ (۱۲ فوریهٔ ۱۸۰۹ – ۱۵ آوریل ۱۸۶۵) یک دولتمرد و وکیل آمریکایی بود که از سال ۱۸۶۱ تا زمان ترور وی در سال ۱۸۶۵ به عنوان شانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا خدمت می‌کرد. لینکلن کشور را در زمان جنگ داخلی آمریکا، بزرگترین بحران اخلاقی و سیاسی کشور، رهبری کرد. در دوران ریاست‌جمهوری‌اش وی موفق به حفظ اتحادیه، الغای برده داری، تقویت دولت فدرال و مدرن‌سازی اقتصاد ایالات متحده شد.
لینکلن در خانواده‌ای تهی‌دست در یک کلبه چوبی واقع در ایالت کنتاکی متولد شد و در ایالت ایندیانا بزرگ شد. او خود تحصیل کرده بود و به یک وکیل، رهبر حزب ویگ و نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از ایالت ایلینوی تبدیل شد. در سال ۱۸۴۹، او سیاست را ترک کرد و به وکالت پرداخت، اما پس از حدود ۵ سال در سال ۱۸۵۴ دوباره به دنیای سیاست بازگشت و به عنوان رهبر حزب تازه تأسیس جمهوری‌خواه شناخته شد. لینکلن در سال ۱۸۶۰ کاندیدای ریاست جمهوری شد و با پیروزی در تمامی ایالات شمالی به عنوان اولین رئیس‌جمهور از حزب جمهوری‌خواه برگزیده شد. عناصر طرفدار برده داری در جنوب پیروزی وی را با رد خواسته‌هایشان توسط شمال برای اعمال برده داری برابر دانستند و در نتیجه تجزیه ایالات متحده آمریکا (اتحادیه) را آغاز کردند. ایالات تجزیه طلب جنوبی، ایالات مؤتلفه آمریکا (کنفدراسیون) را تشکیل دادند و به منظور تحکیم استقلال‌شان از اتحادیه، با نبرد فورت سامتر، جنگ داخلی آمریکا را آغاز کردند. لینکلن نیروهای خود را برای سرکوب تجزیه‌طلبان و احیای اتحادیه فراخواند.
به عنوان جمهوری‌خواهی میانه‌رو، لینکلن مجبور بود که با گروهی از جناح‌های مختلف حزب خود و حزب‌های دیگر در مورد سیاست‌هایش در قبال جنگ مدارا کند. «دموکرات‌های جنگ» جناح بزرگی از دموکرات‌ها که سابقاً مخالف جمهوری‌خواهان بودند از سیاست‌های میانه‌رو او حمایت کردند، اما «جمهوری‌خواهان تندرو»، که خواستار برخورد سخت‌تری با ایالات جنوبی بودند، به مخالفت با او پرداختند. «دموکرات‌های ضدجنگ» نیز او را مورد انتقادات شدیدی قرار دادند. لینکلن با استفاده از خصومت متقابل جناح‌ها، توزیع دقیق حمایت سیاسی در میانشان و توسل به مردم ایالات متحده، مخالفت آن‌ها را مدیریت کرد. سخنرانی او در گتیسبرگ به یک نطق تاریخی و تأثیرگذار در زمینه ملی‌گرایی، جمهوری‌خواهی، حقوق برابر، آزادی و دموکراسی تبدیل شد.
لینکلن درزمینه استراتژی و تاکتیک‌های جنگ، شخصاً ژنرال‌ها را انتخاب می‌کرد و تصمیم محاصره دریایی تجارت جنوبی‌ها را اتخاذ کرد. او قانون قرار احضار زندانی را لغو کرد و با خنثی سازی قضیه ترنت جلوی مداخله بریتانیا در جنگ داخلی را گرفت. او در میانه جنگ با صدور اعلامیه آزادی بردگان و دستور خود مبنی بر این‌که ارتش اتحادیه از بردگان سابق محافظت خواهد کرد و حتی آن‌ها را در ارتش استخدام می‌کند، پایان برده داری در ایالات متحده را تدوین و مهندسی کرد. وی همچنین ایالت‌های مرزی (ایالت‌هایی که در میان شمال و جنوب قرار داشتند و در جنگ داخلی در جبهه اتحادیه جنگیدند، ولی هنوز برده داری را ملغی نکرده بودند) را به غیرقانونی کردن برده داری تشویق کرد و از متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده، که برده داری در سراسر کشور را غیرقانونی اعلام کرد، حمایت کرد.
لینکلن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۸۶۴ با اختلاف بالای آرای الکترال برای دور دوم انتخاب شد. وی به دنبال متحد کردن ملتی که با جنگ داخلی از هم جدا شده بودند، بود. در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵، تنها چند روز پس از پایان جنگ، لینکلن با همسرش مری به دیدن یک نمایش در تئاتر فورد رفته بود، که توسط جان ویلکس بوث هوادار کنفدراسیون ترور شد. از لینکلن به عنوان قهرمان ایالات متحده یاد می‌شود و او به‌طور مداوم به عنوان یکی از بهترین رهبران در تاریخ آمریکا و جزو تاثیرگذارترین افراد تاریخ بشریت رتبه‌بندی می‌شود. هرساله یادبود لینکلن میزبان هزاران بازید کننده است. ناو هواپیما بر آبراهام لینکلن ، اسکناس پنج دلاری امریکا ، پنی ، پایتخت ایالت نبراسکا و ۱۹ شهرستان دیگر به یاد او نامگذاری شده است. مجسمه لینکلن در بیش از ۴ کشور دیگر یافت می شود و در ایران نیز کتابخانه آبراهام لینکلن به یاد او نامگذاری شده است.
دوران آغازین
آبراهام لینکلن در ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ (هم‌روز با چارلز داروین) در کلبه‌ای چوبی در مزرعهٔ سینکینگ اسپرینگ، به مساحت یک چهارم کیلومتر مربع، به دنیا آمد. پدرش توماس لینکلن و مادرش ننسی هانکز بود. او از نوادگان ساموئل لینکلن انگلیسی که در سال ۱۶۳۸ از هینگهام، نورفک به شهر همنامش هینگهام، ماساچوست مهاجرت کرد، بود. خانواده وی آنگاه به غرب مهاجرت کردند و از نیوجرسی، پنسیلوانیا و ویرجینیا گذشتند.
اولین استخدام
در هفده سالگی، آبراهام برای مدتی خانه خانواده را ترک کرد و در کشتی در تقاطع اندرسون و اوهایو کار کرد. در نوزده سالگی، خواهرش سارا را از دست داد که در هنگام به دنیا آوردن اولین فرزندش درگذشت. در آوریل ۱۸۲۸، او قراردادی را با جیمز جنتری، ساکن منطقه خودش امضا کرد، طبق آن قرار بود یک قایق محصولات کشاورزی را به نیواورلئان بیاورد. این سفر سه ماه به طول انجامید و در این مدت او با یکی از پسرانش جنتری به اوهایو و سپس به می‌سی‌سی‌پی سفر کرد جایی که آنها مجبور بودند با جریانات شدید و حمله به محموله‌های خود روبرو شوند. در بازگشت به ایندیانا، آبراهام ۲۵ دلاری را که درآمد این قرارداد برایش بود به پدرش داد.
انتخابات
لینکلن در سال ۱۸۵۵ برای حضور در مجلس سنای آمریکا نامزد شد و یک سال پس از آن به حزب جدید جمهوری خواه پیوست. وی توانست با وجود شکست از فریمونت نامزد این حزب در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۸۵۶، در سمت معاون بالقوه وی به محبوبیت فراوانی در میان افکار عمومی آمریکا دست یابد. وی توانست در کنوانسیون جمهوری خواهان برای رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۶۰ به کسب نامزدی این حزب نایل آید و بالاخره در این انتخابات به پیروزی برسد.
دوران ریاست جمهوری
لینکلن از آغازین ماه‌های زمامداری‌اش نشان داد که به رغم نظر جیمز بوکانان، معتقد است که دولت ملی قدرت مواجهه با شورشیان را داراست. او گرچه با نظام برده‌داری مخالفت نمی‌ورزید، اما به سرعت دریافت که جنگ داخلی، در کشورش، نمی‌تواند بدون آزادی برده‌ها، به سرانجامی مطلوب برسد. او از یک سو با مخالفت جمهوریخواهان تندرو مواجه بود و از سوی دیگر باید تلاش می‌کرد تا دموکرات‌های طرفدار صلح را با خود همراه کند. تلاش‌های وی برای یافتن راهی میانه در سال ۱۸۶۴ به ثمر نشست و وی برای بار دوم سمت ریاست جمهوری در کشورش را بر عهده گرفت. لینکلن در مراسم تحلیف بر مسامحه با جنوب صحه گذاشت، اما پیش از اینکه این اندیشه وی به بوته آزمایش گذاشته شود، درگذشت.
آبراهام لینکلن در خانواده‌ای فقیر در کنتاکی به دنیا آمد. پدرش، در حالی که تنها تبری برای گذران زندگی بهمراه داشت، از آنجا به همراه خانواده خود مهاجرت کرد، و بسوی شهر ایندیانا پیش رفت، پس در شهر ایندیانا، کلبه‌ای چوبی، بدون در و پنجره ساخت که کف آن پر از علف‌های وحشی بود. او برای آنها، رختخواب‌هایی، که تشک آن را با برگ خشک پرکرده بودند به همراه، یک یا دو چهارپایه، یک میز و یک کتاب مقدس فراهم آورد، که همه اثاثیه و دارایی آن‌ها را تشکیل می‌داد.
انتصابات، مصوبات و کابینه
لینکلن در دوران ریاست خود بیشتر توجه خود را به مسائل نظامی و سیاست معطوف کرد، اما با حمایت شدید او بود که دولت آمریکا نظام بانک ملی فعلی را از طریق قانون بانک ملی راه‌اندازی نمود. دولت لینکلن تعرفه موریل را برای افزایش درآمد افزایش داد و برای نخستین بار مالیات بر درآمد را اعمال کرد، صدها میلیون دلار اوراق بهادار و اسکناسهای کاغذی چاپ کرد، مهاجرت از اروپا را ترغیب نمود، نخستین راه‌آهن میان قاره‌ای را به راه انداخت، وزارت کشاورزی آمریکا را بنا نهاد و از طریق قانون همستید مصوب ۱۸۶۲ مالکیت زمین‌های کشاورزی را ترویج کرد. در دوران جنگ، وزارت دارایی او به شیوه‌ای کارآمد تجارت پنبه را در نواحی اشغال شده جنوب تحت کنترل گرفت.
دولت و کابینه
از مشخصه‌های بارز لینکلن این بود که به رقیبان سیاسی اش در کابینه پستهای مهم می‌داد تا تمامی گروه‌های حزب را در یک جهت نگه دارد و به آن‌ها امکان دهد تا با یکدیگر مبارزه کنند، اما علیه لینکلن متحد نشوند. تاریخ نویسان معتقدند که کابینه او به استثنای کامرون، گروهی بسیار کارآمد بود.
مصوبات مهم رئیس‌جمهور
با امضای لینکلن موارد زیر تصویب شد:
ترور
لینکلن توسط یک بازیگر تئاتر به نام جان ویلکس بوث در آمفی‌تئاتر فورد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در صبح روز ۱۵ آوریل ۱۸۶۵ درگذشت. جان ویلکس بوث بازیگر مشهور و جاسوس متفقین از مریلند بود. اگرچه او هرگز به ارتش کنفدراسیون ملحق نشد، اما با سرویس مخفی کنفدراسیون تماس داشت.
پانویس
<references group="persian-alpha"/>
ولادیمیر شویستر
ولادیمیر شویستر (Vladimir Šujster؛ زادهٔ May 26, 1972) بازیکن هندبال اهل کرواسی بود.
یک مرد خوشبخت
یک مرد خوشبخت (Lykke-Per) یک فیلم دانمارکی درام به کارگردانی بیله آگوست است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
نائوکی هیاکوتا
نائوکی هیاکوتا رمان‌نویس اهل ژاپن است. او نویسنده رمان مردی که او را با لقب دزد دریایی می‌نامیدند است.
کتاب مردی که او را با لقب دزد دریایی می‌نامیدند یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های سال ژاپن است که توانسته در مدت یک سال حدود یک میلیون و پانصد و سی هزار نسخه بفروشد.
بروخهاوزن-فیلزن
بروخهاوزن-فیلزن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در دیفولتس واقع شده‌است. بروخهاوزن-فیلزن ۶٬۰۲۳ نفر جمعیت دارد.
اکالاتوم
اکالاتوم (اکدی: 𒌷𒂍𒃲𒈨𒌍، URUE2.GAL.MEŠ, Ekallātum، به معنای «کاخ‌ها») یک شهر باستانی میانرودان شمالی بود. محل دقیق آن هنوز مشخص نشده‌است، اما جایی در امتداد ساحل سمت چپ دجله، جنوب شهر آشور واقع شده‌است.
اکالاتوم، که به معنی «کاخ‌ها» است، پایتخت یک سلسله اموری مربوط به بابل شد، که در دوره‌های قرن نوزدهم و هجدهم پیش از میلاد مهم بود. تاریخ میانرودان شمالی در این دوره در بایگانی ماری، سوریه ثبت شده‌است.
پیشینه
اولین پادشاه شناخته شده آن ایلا-کبکبو بود که به نظر می‌رسد با ایاگیتلیم حاکم ماری وارد درگیری شده‌است. پسرش شمشی-ادد یکم که در حدود سال ۱۸۱۰ پیش از میلاد به تخت سلطنت نشست، درگیری را ادامه داد و تلاش کرد تا به دره حاشیه رودخانه خابور امتداد یابد. پیشروی وی توسط پسر یاگیتلیم، یاهدون-لیم متوقف شد، و پس از مدت کوتاهی توسط نارام-سین آشوری شکست خورد، که باعث فرار او به بابل، شهری که توسط هموطنان اموری‌اش تأسیس و اداره می‌شد، گردید. او پس از مرگ نارام سین بازگشت. به زودی پس از آن، یک سری پیروزی‌های نظامی توسط شمشی-ادد دنبال شد، و او تمام میانرودان را تصرف کرد، و آنچه را که مورخان اکنون پادشاهی میانرودان شمالی می‌نامند، تأسیس کرد. وی پایتخت خود را در شوبات-انلیل تأسیس کرد و اکالاتوم را به پسر بزرگش ایشمه-داگان سپرد. (پسر دیگر او، یاسماه-ادد، در آن زمان بر تخت سلطنت ماری قرار گرفت) بنظر می‌رسد ایشمه داگان یک رهبر نظامی توانا بوده‌است، اما وقتی پدرش در حدود سال ۱۷۷۵ درگذشت، ثابت کرد که قادر به حفظ کل پادشاهی نیست. با این وجود او اکالاتوم را نگه داشت در حالی که برادرش، ماری را از دست داده و کشته شد.
سلطنت ایشمه داگان بی‌نظم بود. او علی‌رغم تلاش‌های فراوان نتوانست قدرت را به شهر بازگرداند، هدف جنگ‌سالاران مجاور، به ویژه زیمری لیم ماری قرار گرفت. هنگامی که ایلامی‌ها در سال ۱۷۶۵ پ. م اکالاتوم را گرفتند، او به متحد سنتی خود - حمورابی بابل پناه برد - که به او کمک کرد تا تاج و تخت خود را بازپس گیرد. در نتیجه، اکالاتوم به یک حکومت خراجگزار تابع پادشاه بابل تبدیل شد، که به کنترل همه میانرودان رسید. با مرگ ایشمه داگان، پسرش مت-آشور جانشین او شد. وی آخرین پادشاه شناخته شده اکالاتوم بود و پس از آن، شهر از تاریخ میانرودان ناپدید شد.
وشترهایم (بایرن)
وشترهایم (به آلمانی: Westerheim) یک شهر در آلمان است که در اونترالگوی واقع شده‌است. وشترهایم ۲٬۰۷۶ نفر جمعیت دارد.
هانا تتر
هانا تتر (Hannah Teter؛ زادهٔ January 27, 1987) اسنوبردسوار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
خدای عزیز (ترانه ایکس‌تی‌سی)
«خدای عزیز» ترانه‌ای از گروه راک انگلیسی ایکس‌تی‌سی است که اولین بار در سال ۱۹۸۶ به‌عنوان بی‌ساید تک‌آهنگ «علف» منتشر شد. «خدای عزیز» ابتدا به‌دلیل ملاحظات شرکت پخش‌کننده حتی در یک آلبوم هم گنجانده نشد اما همه چیز-از ویدئویش گرفته تا حادثه‌ای که طی آن دانش‌آموزی یکی از کارکنان دبیرستانش را گروگان گرفت و مسئولان مدرسه را مجبور کرد ترانه را از سیستم صوتی پخش کنند- دست به دست هم داد تا این قطعه به یکی از شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌های مربوط به الحاد تبدیل شود.
محتوا
اندی پارتریج (گیتاریست ایکس‌تی‌سی) «خدای عزیز» را با الهام از مجموعه کتابی با همین نام نوشت که نامه‌های کودکان به خدا در آن‌ها منتشر می‌شد و به نظر او حرکتی سودجویانه بود. ترانه که در قالب نامه‌ای به خدا نوشته شده‌است با اشاره به درد و رنج‌های بشر روی کرهٔ زمین، وجود خدا را زیر سؤال می‌برد. در بخشی از ترانه پارتریج با لحنی طعنه‌آمیز می‌گوید: «"نمی‌دونم تابه‌حال متوجهش شدی یا نه / اما اسم تو روی تعداد زیادی از نقل‌قول‌های این کتاب وجود داره / ما آدمای احمق اونارو نوشتیم / حتماً یه نگاهی بهش بنداز».
پیامدها
این ترانه ابتدا به صورت محدود و فقط در قالب تک‌آهنگ بریتانیایی منتشر شد که تا حدی توجه‌ها را به‌خود جلب کرد، اما زمانی که در ایالات متحدهٔ آمریکا منتشر شد آشوب به‌پا کرد. شنوندگان خشمگین، از لس آنجلس تا هیوستون و نَشویل با ایستگاه‌های رادیویی پخش موسیقی تماس می‌گرفتند و حتی یکی از رادیوها در پاناما سیتی فلوریدا به بُمب‌گذاری تهدید شد. به گفتهٔ جان برودی از گفن رکوردز «بیشتر دی‌جی‌ها می‌ترسیدند این ترانه را از رادیوی‌شان پخش کنند».
پس از این اتفاقات، گفن رکوردز که پخش آلبوم Skylarking در آمریکا را به عهده داشت، با افزودن «خدای عزیز» به آلبوم آن را دوباره منتشر کرد و در نتیجه طی شش ماه، آلبوم سه برابر همهٔ کارهای قبلی ایکس‌تی‌سی در ایالات متحده فروش کرد.
در ۴ مه ۱۹۸۹ یکی از دانش‌آموزان دبیرستان بینگهمتون نیویورک در حالی که چاقویی به‌همراه داشت، با تهدید مسئولان مدرسه را وادار کرد «خدای عزیز» را از بلندگوهای مدرسه پخش کنند. این ماجرا حدود ۶ دقیقه طول کشید و طی آن به کسی آسیبی نرسید.
در سال ۲۰۱۱ یک معلم اهل انتاریو پس از آن‌که ترانهٔ «خدای عزیز» را برای دانش‌آموزان کلاسش پخش کرد و از آن‌ها خواست شعر آن را تحلیل کنند، با شکایت یکی از والدین و توسط مسئولان مدرسه از کار معلق شد.
تروبردز
تروبردز یا اصیل‌ها یک فیلم کمدی سیاه مهیج آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی کوری فینلی است که نخستین تجربه کارگردانی وی نیز به‌شمار می‌رود. در این فیلم بازیگرانی همچون اولیویا کوک، آنیا تیلور-جوی، آنتون یلچین، پاول اسپارکس و فرانسی سوئیفت ایفای نقش می‌کنند.
داستان فیلم دربارهٔ دختری دبیرستانی به نام لی‌لی (تیلور-جوی) است که به همراه دوستش آماندا (کوک) سعی در کشتن پدرخوانده لی‌لی دارند و در این راه با یک دلال مواد مخدر ارتباط برقرار می‌کنند. نخستین نمایش اصیل‌ها در تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۱۷، و در طی جشنواره فیلم ساندنس بود و سپس توسط فوکس فیچرز در ۹ مارس ۲۰۱۸ در ایالات متحده اکران شد. با وجود اینکه فیلم با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، اما تبدیل به بمب گیشه شد.
جمع بلومزبری
جمع بلومزبری (به انگلیسی: Bloomsbury Group) حلقه‌ای از نویسندگان، هنرمندان و متفکران بود که در دهه‌های ابتدای قرن بیستم درمحله بلومزبری در غرب لندن کار و زندگی می‌کردند و معمولاً در خانه کلایو و ونِسا بِل، خواهر و برادر ونسا یعنی آدریان استفن و ویرجینیا استفن (وولف) برای مطالعه، مباحثه و معاشرت گرد می‌آمدند. از جملهٔ موضوعات مورد توجه این حلقه زیبایی‌شناسی، پرسش‌هایی دربارهٔ روح ندانم‌گرایی و همچنین اخلاق روابط اجتماعی بود. تقریباً تمامی مردان عضو این حلقه دارای پیشینه حضور در کیمبریج و زنان عمدتاً از کالج کینگز بوده‌اند.
اعضای اصلی
=== اعضای دیگر بر اساس فهرست لئونارد وولف ===
بعدتر:
=== افراد غیرعضو در جمع بلومزبری که به آن‌ها نزدیک بوده‌اند ===
روابط
همچنان که از فهرست اعضاء و افراد مرتبط با جمع بلومزبری می‌شود برداشت کرد این افراد به واسطه ازدواج‌های رسمی و روابط غیررسمی و گاه پیچیده با یکدیگر مرتبط بوده‌اند. همچنان که لیتن استریچی و دانکن گرنت، پسردایی و معشوقش، با خواهران استفن، یعنی ویرجینیا وولف و وانِسا بل، دوست شدند، دانکن گرنت با وانسا و برادرش آدریان استفن، همچنین با دیوید گارنت، مینارد کینز، و جیمز استریچی روابطی داشت. کلایو و وانسا در ۱۹۰۷ ازدواج کردند و لئونارد وولف بعد از بازگشت از خدمت در سیلان در ۱۹۱۲ با ویرجینیا استفن (ویرجینیا وولف بعدی) ازدواج کرد. بعد از ازدواج آن‌ها حلقه دوستان حواریون کیمبریج (در انگلیسی: Cambridge Apostles) از جمله دزموند مک‌کارتی، مسرش مولی و ادوارد فورستر به آن‌ها اضافه شدند. اعضاء و افراد حاضر در جمع بلومزبری هیچ‌گاه تعداد ثابتی نداشتند، همچنین دربارهٔ افرادی که عملاً به عنوان عضو شناخته می‌شوند همواره تردیدهایی وجود داشته‌است. باید توجه کرد که اعضای خانواده و شرکای اعضای اصلی لزوماً عضو این جمع نبوده‌اند. به عنوان مثال لیدیا لوبوکووا، همسر کینز، نسبت به پذیرفته‌شدنش در این جمع بی‌میل بود.
عقاید مشترک
زندگی و دغدغه‌های این جمع نشان‌دهندهٔ اشتراکات و شباهت در ایده‌ها و گرایش‌هایی است که عامل حفظ دوستی و ارتباط اعضاء با یکدیگر بوده و تا حد زیادی تحت تأثیر افکار جرج ادوارد مور، فیلسوف انگلیسی، قرار داشته‌است. «جوهرهٔ آنچه بلومزبری از مور بیرون می‌کشد در بیانیهٔ آن حاضر است: اعیان اصلی فرد در زندگانی‌اش عشق، خلق و لذت از تجربهٔ زیبایی‌شناختی و دنبال‌کردن معرفت بوده‌است».
فلسفه و اخلاقیات
در میان حواریون کیمبریج، این جمع همچنین با فیلسوفان تحلیلی‌ای از جمله جرج ادوارد مور و برتراند راسل مواجه بودند که فلسفهٔ بریتانیا را در ابتدای قرن بیستم متحول کرده بودند. تفکیک میان هدف‌ها و وسائل نیل به آن‌ها از مفاهیم مشترک اخلاق برای آن‌ها بود اما پرینکیپیا آتیکا (کتاب اصول اخلاق) مور و مفهوم ارزش غریزی (intrinsic worth در تمایز از ارزش ابزاری یا instrumental value) که در آن شرح داده شده بود یکی از مفاهیم اصولی برای جمع بلومزبری بود. تمییز مور میان ارزش ابزاری و غریزی این امکان را به جمع بلومزبری می‌داد که در ارتباط با تمایز عشق (به عنوان یک وضعیت غریزی) و تک-همسری (یک رفتار)، یک موضع اصولی مبتنی بر شایستگی غریزی، مستقل و بدون ارجاع به نتایج رفتارشان اتخاذ کنند. برای مور، ارزش غریزی به یک شهود نامتعین از خیر وابسته است و مفهومی از حالت‌های پیچیدهٔ ذهن آن کس که چونان یک کل ارزشمند است در تناسب با برآند اجزایش نیست. هم برای مور و هم برای جمع بلومزبری «شأن روابط فردی و زندگی شخصی» همچنین محسنات زیبایی‌شناختی یعنی «هنر برای نفس هنر» والاترین خیر اخلاقی بوده‌است.
نفی عادات بورژوایی
جمع بلومزبری علیه رسوم اجتماعی حاضر یا به قول خودشان «عادات بورژوایی و عرف‌های زندگی ویکتوریایی» موضع می‌گرفتند. اعتقاد ایشان به اهمیت بیشتر موفقیت‌های اجتماعی در خدمت قِسمی تأکید خصوصی بر روابط شخصی و لذت فردی بود. همهٔ جمع به لذت اعتقاد داشتند. آن‌ها می‌کوشیدند به اعلی‌درجهٔ لذت در روابط شخصی‌شان برسند، حتی اگر این امر در روابط سه‌ضلعی یا پیچیده‌تر محقق می‌شد، چه باک اگر فرد آن را پذیرفته باشد.
سیاست
به‌طور کلی موضع سیاسی جمع بلومزبری چپ-لیبرال بود، اگرچه ماهیت سیاسی نداشت و حتی اعضای اصلی نسبت به سیاست‌زدگی افرادی که در دههٔ ۱۹۳۰ به جمع پیوستند گلایه داشتند. با این حال جنبش حق رأی زنان از موارد سیاسی‌ای بود که اثرش را بر فضای جمع گذاشت. ویرجینیا وولف در دو کتاب سال‌ها و شب و روز بخشی از این تأثیر را بازنموده‌است.
کلر هولت
کلر رینون سرینتی هولت (متولد ۱۱ ژوئن ۱۹۸۸) بازیگر استرالیایی است. عمده شهرتش بخاطر بازی در نقش «چَستی میر» در فیلم دختران بدجنس ۲ و «ربکا مایکلسون» در سریال‌های خاطرات خون‌آشام و اصیل‌ها می‌باشد.
اوایل زندگی
کلر رینون ریکی هولت متولد ۱۱ ژوئن ۱۹۸۸ در بریزبن کویینزلند استرالیا است. وی فرزند آن و جان هولت است. پدر او ناظر مصالح ساختمان در بیمهٔ استرالیا و مادرش مربی یوگا بود او بزرگ شدهٔ بریزبن و گلد کوست است، او فارغ‌التحصیل از مدرسهٔ استار هولم در توانگ استرالیا است و فارغ‌التحصیل رشته مدیریت بازرگانی است. او دو خواهر به نام‌های مادلین و ریچل دارد. ریچل از او کوچکتر و مادلین بزرگتر از کلر است همچنین وی دارای یک برادر بزرگتر از خودش به نام دیوید است.
زندگی شخصی
وی در سال ۲۰۱۵ با کارگردان و بازیگر امریکایی-یونانی متیو کاپلان بعد از ۶ سال نامزد کرد و در ۲ آوریل ۲۰۱۶ با وی در بورلی هیلز آمریکا با وی ازدواج کرد. در سال ۲۰۱۷ متیو کاپلان به دادگاه و درخواست طلاق کرد و دلیلش را اختلافات غیرقابل توافق عنوان کرد چون متیو خواستار کناره‌گیری کلر از بازیگری بود ولی کلر راضی نبود و به گفتهٔ دوست صمیمی کلر فیبی تانکین مدام در خانه دعوا می‌کردند و کلر نیز مبتلا به بیماری افسردگی شده بود. کلر نیز بعد از این کار متیو خواستار تغیر نامش از کلر رینون کاپلان به هولت شد او به پاول وسلی گفته بود :(این کار متیو من را بسیار ناراحت کرد و مانند توهین به من و شغلم بود من در طی ۶ سال رابطه به او درمورد شغلم توضیح داده بودم و نمی‌خواستم کناره‌گیری کنم ولی موقعی که با درخواست بی رحمانه و ظالمانهٔ متیو روبه رو شدم فهمیدم که این جرقه ای است که او ایجاد کرده و دیگر نمی‌توانم تحمل کند حتی اگر از درخواست کناره‌گیری از بازیگری بگذرم) این دو به صورت توافقی در ۲۷ آوریل ۲۰۱۷ بعد از گذشت ۱ سال زندگی و ۶ سال رابطه از هم جدا شدند. در ۳ دسامبر سال ۲۰۱۷، هولت نامزدی خود را با مدیر عامل املاک و مستغلات اندرو جابلون اعلام کرد. در ۴ مارس ۲۰۱۸ کلر با پستی در اینستاگرام اعلام کرد فرزند دخترش بعد از به دنیا آمدن بر اثر ایست قلبی سقط شد، همچنین قرار بود نامش به افتخار مادرش آن لیلی پاتریشیا هولت جابلون (Ann Lily Patricia Holt Joblon)گذاشته شود. کلر و اندرو در ۱۸ اگوست ۲۰۱۸ باهم در نیویورک آمریکا ازدواج کردند، هولت برای اقدام به بارداری در مؤسسهٔ زنان ava women بستری و شروع به درمان کرد، در ۱۱ اکتبر همسر کلر، اندرو به صورت رسمی اعلام کرد همسرش باردار است و در ۱۹ نوامبر این دو اعلام کردند که منتظر پسرشان هستند حاصل این ازدواج پسری متولد ۲۸ مارس ۲۰۱۹ در سان فرانسیسکو کالیفرنیا آمریکا به اسم جیمزی دنیل جان نیکولاس هولت جابلون (Jamesy Daniel John Holt Joblon)شد. در ۱۶ آوریل ۲۰۲۰ کلر هولت اعلام کرد منتظر فرزند دومش است که در ۱۶ آوریل ۲۰۲۰ منتظر فرزند دخترشان است. وی فرزندش را در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۰ با نام ال هولت جابلون به دنیا آورد.
جمع بلومزبری
پیوند به بیرون
}
کلر هولت
تابعیت
کلر نیز موقع بدنیا آمدن تابعیت استرالیا را داشت زیرا متولد این کشور بود او برای اینکه بتواند به بازیگری بپردازد به آمریکا مهاجرت کرد ولی تابعیت آنجا را نگرفته. بعد از ازدواج و بدنیا آمدن فرزندش جیمزی در آمریکا او شهروند قانونی آمریکا را از دولت آمریکا گرفت و دو تابعیتی امریکایی- استرالیایی شد
روابط دوستانه
کلر دوست صمیمی نینا دوبرو, پاول وسلی و فیبی تانکین است که روابط بسیار نزدیکی با آنها دارد مخصوصاً فیبی که همکاری‌های زیادی با او داشته. همچنین موقعی که فرزند اولش جیمزی بدنیا آمدن پاول، نینا و فیبی به عیادت و دیدن فرزندش در لس آنجلس رفتند
حرفه
او به غیر از بازیگری به فعالیتهای ورزشی مثل: شنا، والیبال و واترپلو می‌پردازد و دارای کمربند سیاه در تکواندو است.
گکوی ایرانی
گکوی ایرانی نام یک گونه از سرده گکوی انگشت‌برگی است.
گابریل اسپاهیو
گابریل اسپاهیو (Gabriel Spahiu؛ ؛ زادهٔ March 21, 1968) بازیگر اهل رومانی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به عروسی بی سروصدا، ماریلنا از پی۷، کالاس جاودان، آمین.، مرگ آقای لازارسکو، مرد سایه‌ای، بونراکو، آفریم!، باقی سکوت است، سگ‌های جنگی، سلام! چطوری؟، غرب، ایستگاه بعدی بهشت و اهمیتی نمی‌دهم که در تاریخ مانند بربرها ثبت شویم اشاره کرد.
جانیس مین
جانیس بیونگ مین (زاده ۱۳ اوت ۱۹۶۹) یک مدیر رسانه آمریکایی است. او کار خود را در روزنامه‌نگاری آغاز کرد و در مجله پیپل و این استایل کار کرد و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹ سردبیر مجله یواس ویکلی بود. او به عنوان یک مدیر، نشریات صنعت سرگرمی هالیوود ریپورتر و بیلبورد را اصلاح کرد.
اوایل زندگی
جانیس مین، کوچک‌ترین فرزند از سه فرزند خانواده اش بود که در آتلانتا بدنیا آمد. والدینش نونسون مین، یک مأمور IRS، و هنگ مین، یک استاد جانورشناسی بودند. پدرش در دانشگاه جورجیا تدریس کرد و بعداً مدیر اجرایی یک شرکت تجهیزات پزشکی شد. والدین مین از سئول، کره جنوبی به ایالات متحده مهاجرت کردند.
مین بیشتر در لیتلتون، کلرادو، جایی که خانواده‌اش درست قبل از شروع کلاس اول نقل مکان کردند، بزرگ شد. او در مدرسه عالی کار کرد و در سن ۱۶ سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. مین در کودکی از طرفداران روزنامه‌نگار کانی چانگ بود. مین گفت که پدر و مادرش به طرز عجیبی نسبت به علاقه او به روزنامه‌نگاری برای مهاجران آسیایی-آمریکایی «سهل گیر» بودند. مین همچنین از زمانی که دختر کوچکی بود به مد علاقه داشت.
زمانی که مین ۱۳ ساله بود، در مورد سن خود به دروغ گفت که ۱۴ ساله است تا در مک دونالد شغلی پیدا کند. در دوران راهنمایی و دبیرستان هریتیج، در روزنامه‌های دانش آموزی مدارس همکاری می‌کرد. مین در یک فروشگاه لباس در یک مرکز خرید محلی کار می‌کرد، در تارگت صندوقدار شد و در طول تعطیلات تابستانی در کالج در فولی لوازم آرایشی فروخت. او یک تابستان در ساعت خبری پی‌بی‌اس کارآموزی کرد.
مین در ۱۶ سالگی برای حضور در دانشگاه کلمبیا به شهر نیویورک نقل مکان کرد او در آنجا با همسر آینده‌اش، پیتر شیهی، آشنا شد و در سال ۱۹۹۰ با مدرک تاریخ فارغ‌التحصیل شد. او همچنین مدرک کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری را از همان دانشگاه گرفت.
اوایل کار
مین حرفه روزنامه‌نگاری خود را در سال ۱۹۹۱ به عنوان خبرنگار روزنامه The Reporter-Dispatch در شهرستان وستچستر نیویورک آغاز کرد. او ضرب و شتم جنایت و همچنین جلسات شورای محلی مدرسه و کمیته برنامه‌ریزی را در کنار موضوعات دیگر پوشش داد.
مین در سال ۱۹۹۳ به عنوان نویسنده کارمند به مجله پیپل پیوست. او علاقه ای به شایعات افراد مشهور نداشت، اما به دنبال کار بود و دوستی داشت که در آنجا کار می‌کرد. در ابتدا، مین با پیپل مشکل داشت. به گفته یکی از همکاران سابقش، او یک «نویسنده ضعیف» بود. پائولا چین، سردبیر ارشد آن زمان مجله، او را راهنمایی کرد. وقتی پیپل شروع به تمرکز بر داستان‌های سبک‌تر کرد، مین برای این موقعیت مناسب تر شد. او مد را برای بخش "Style Watch" پوشش داد، که به یک برنامه هفتگی عادی تبدیل شد. مین در سال ۱۹۹۷ به سردبیری ارشد ارتقا یافت
پس از پنج سال در پیپل، مین روزنامه را ترک کرد و برای مدت کوتاهی به عنوان دستیار سردبیر به مجله لایف پیوست. به گفته Adweek، او در لایف به دلیل سرعت پایین‌تر انتشار ماهانه"بی حوصله " بود. مین در سال ۱۹۹۸، پس از کمتر از یک سال در لایف، آنجا را ترک کرد تا با همان عنوان شغلی برای این استایل کار کند. در آنجا او توسعه InStyle Weddings و InStyle Makeover را رهبری کرد. در سال ۲۰۰۱، مین از InStyle خارج شد و به دنبال موقعیت دیگری گشت.
یواس ویکلی
در سال ۲۰۰۲، مین برای پست سردبیر در Us Weekly درخواست داد و در عوض به عنوان سردبیر اجرایی زیر نظر بانی فولر، که سردبیر شد، استخدام شد. ژوئیه بعد، فولر استعفا داد و مین به جای او منصوب شد.
به گزارش نیویورک تایمز، مین هفته نامه یواس ویکلی را به یکی از «داستان‌های موفقیت بزرگ» صنعت مجله تبدیل کرد. علاقه عمومی به اخبار افراد مشهور و همچنین تیراژ مجله در حال افزایش بود. مین در نقش خود در یواس ویکلی تأثیر قابل توجهی بر فرهنگ عامه داشت و در ایجاد صنعتی برای شایعات افراد مشهور اثرگذار بود. به عنوان مثال، یواس ویکلی تا حد زیادی مسئول محبوبیت برنامه تلویزیونی در مورد زوجی با هشت فرزند بود، پس از اینکه جان و کیت را روی جلد هشت شماره متوالی نشان داد. مین بیشتر سرمقاله نشریه را به جای بازیگران و خوانندگان، بر روی ستاره‌های تلویزیون متمرکز کرد. طبق گفته Adweek، مین افراد مشهور را به عنوان دوست خواننده قرار می‌دهد که «می‌تواند کمی خوش اخلاق باشد» و روابط همکاری بیشتری را با افراد مشهور تقویت می‌کند. به گفته الی، مین افراد مشهور را به عنوان افرادی به تصویر می‌کشد که «ممکن است حرکات احمقانه و حتی هوس‌باز انجام دهند، اما هرگز شرور نیستند». به گفته لس آنجلس تایمز، مین «لحن را ملایم کرد و آن را با ستاره‌ها بسیار دوستانه تر کرد». مین همچنین محیط آرام تری را در محل کار ایجاد کرد که قبلاً دراماتیک و بحث‌برانگیز بود. در زمان تصدی مین، تیراژ این نشریه از ۸۰۰هزار نسخه در هفته در سال ۲۰۰۰ به ۱٫۹ میلیون در سال ۲۰۰۹ افزایش یافت.
مین برای قراردادی مذاکره کرده بود که تا حدی دریافتی او را به تعداد مجلات فروخته شده مرتبط می‌کرد. با افزایش توزیع، حقوق او به ۲ میلیون دلار در سال رسید. او در اوت ۲۰۰۹ آنجا را ترک کرد زیرا قراردادش برای تمدید در حال اتمام بود و درآمدهای تبلیغاتی در نشریه در حال کاهش بود. مین برای کارش در یواس ویکلی به عنوان سردبیر سال مجله AdWeek انتخاب شد. در حالی که مین در بین مشاغل، پیشنهادهای کاری از مجلات زنان دریافت کرد، اما علاقه ای نداشت. ده ماه را با خانواده اش گذراند.
مین از طریق کارش در یواس ویکلی در ایجاد علاقه به بارداری افراد مشهور در فرهنگ عامه اثرگذار بود. مدت کوتاهی پس از رفتن، مین با سنت جیمز پرس قراردادی برای نوشتن کتابی با عنوان «چگونه در یک مینی ون جذاب به نظر برسیم: راهنمای یک زن واقعی برای کاهش وزن، زیبا به نظر رسیدن و شیک پوشیدن در عصر مادران مشهور»، منعقد کرد. در اوت ۲۰۱۲، او ستونی در نیویورک تایمز نوشت و از انتظارات غیرواقعی وزن و زیبایی برای مادران جدید شکایت کرد که توسط افراد مشهور تنظیم شده بود. او در وبلاگ‌ها و رسانه‌های اجتماعی به دلیل انتقاد از جنبه‌ای از فرهنگ عامه که به ایجاد آن کمک کرد مورد انتقاد قرار گرفت. مین گفت که مجله به علایق خوانندگان پاسخ می‌دهد، نه ایجاد آنها.
هالیوود ریپورتر و بیلبورد
در دسامبر ۲۰۰۹، مدیر عامل Prometheus Global Media، ریچارد بکمن، هالیوود ریپورتر را خریداری کرد. به گزارش دیلی بیست، هالیوود ریپورتر «در یک مارپیچ مرگ» قرار داشت. با افراد مشهوری که پوشش می‌داد بسیار دوستانه شده بود و در حال از دست دادن خوانندگان به رقیبش Daily Variety بود. بعد از اینکه بکمن در نیویورک پست مشاهده کرد که مین به لس آنجلس نقل مکان می‌کند، شروع به خواهش از او کرد تا او را رهبری کند. او در می ۲۰۱۰ مدیر تحریریه هالیوود ریپورتر شد
چهار ماه پس از اینکه مین این سمت را به دست گرفت، هالیوود ریپورتر مجدداً به عنوان یک مجله هفتگی و درخشان راه اندازی شد. او سرمقاله نشریه را بر داستان‌های ویژه و تصاویری عمیق متمرکز کرد. به گفته نیویورک تایمز، «او پروفایل‌های ۳۰۰۰ کلمه ای از هالیوود و در مورد هالیوود، به علاوه گالری‌های عکس شاداب و آیتم‌های سبک تر» را در مقابل «تعریف‌های سریع دربارهٔ آمدن و رفتن» منتشر کرد. او از بازنویسی‌های مطبوعاتی و اصطلاحات تخصصی صنعتی که در شماره‌های قبلی رایج بود اجتناب کرد. برخی از موضوعاتی که او بر روی آنها تمرکز کرد شامل اعداد باکس آفیس، جنجال‌ها، مد و اخبار افراد مشهور بود. مین دپارتمان‌های هنری و عکاسی ایجاد کرد و روزنامه نگاران بیشتری را استخدام کرد. این نشریه همچنین میزبانی مهمانی‌های جوایز اسکار و امی را برای نامزدها آغاز کرد.
مین، نوسازی وب سایت این نشریه را نیز رهبری کرد. ترافیک وب هالیوود ریپورتر در دوران تصدی او در این نشریه ۸۰۰ درصد افزایش یافت و درآمد ۵۰ درصد افزایش یافت.
در ژانویه ۲۰۱۴، مین به عنوان رئیس مشترک / مدیر خلاق گروه سرگرمی رسانه گوگنهایم ارتقا یافت. در این نقش او رئیس هر دو هالیوود ریپورتر و بیلبورد شد. بیلبورد هنوز به عنوان معتبرترین مجله در صنعت موسیقی به حساب می‌آمد، اما به دلیل آشفتگی در صنعت موسیقی، خوانندگان و نویسندگان خود را از دست می‌داد. مین برای رهبری چرخش مشابهی که در هالیوود ریپورتر انجام داد منصوب شد.
کوییبی
در سال ۲۰۱۸، جانیس مین به کوییبی، کسب‌وکار استارت‌آپ ویدیویی جفری کاتزنبرگ، پیوست تا نمایش‌های خبری روزانه‌اش به نام Daily Essentials را رهبری کند. در سپتامبر ۲۰۱۹، قبل از راه اندازی آن در آوریل ۲۰۲۰، مین از کوییبی خارج شد.
رسانه انکلر
در سال ۲۰۲۱، مین با ریچارد راشفیلد همکاری کرد تا Ankler Media را راه اندازی کند، که خبرنامه Substack را با تمرکز بر اخبار سرگرمی به نام The Ankler به یک تجارت رسانه ای بزرگتر گسترش دهد تا شامل پادکست‌ها و رویدادها شود، همچنین کسب و کار سرگرمی را پوشش دهد. مین در حال حاضر به عنوان مالک مشترک، مدیر عامل و سردبیر Ankler Media فعالیت می‌کند.
زندگی شخصی
جانیس مین در حال حاضر به همراه همسرش پیتر شیهی که مدیر یک سازمان غیرانتفاعی به نام KidUnity و معلم تاریخ در مدرسه هاروارد-وستلیک است در لس آنجلس زندگی می‌کند. آنها سه فرزند دارند - لیلا، تیت و ویل. در سال ۲۰۱۹، گزارش شد که مین عمارت ۸ میلیون دلاری واقع در برنت وود، لس آنجلس را خریداری کرده‌است. او قبلاً در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۷ دو ملک را در پسیفیک پلسیدس، لس آنجلس خریداری کرد.
فلسفه گایا
فلسفه گایا (Gaia philosophy) Peter Beyer, 1998. (به نام گایا (اسطوره)، اسطوره‌شناسی یونانی ایزدبانو از زمین) اصطلاحی است فراگیر برای ارتباط دادن مفاهیمی دربارهٔ انسانیت به عنوان اثری از زندگی این سیاره.
فرضیه گایا] معتقد است که همه موجودات موجود در یک سیاره حیات بخش [[زیست‌کره را به گونه‌ای تنظیم می‌کنند که قابلیت سکونت‌پذیری آن را افزایش دهند. مفاهیم گایا ارتباطی بین بقای یک گونه (از این رو سیر فرگشت آن) و مفید بودن آن برای بقای گونه‌های دیگر ایجاد می‌کند. در حالی که تعدادی پیش‌ساز برای فرضیه گایا وجود داشت، اولین شکل علمی این ایده به عنوان [فرضیه گایا]] توسط جیمز لاولاک، شیمیدان بریتانیایی، در سال ۱۹۷۰ ارائه شد. فرضیه گایا به این مفهوم می‌پردازد. بیولوژیکی هم‌ایستایی، و ادعا می‌کند که اشکال زندگی ساکن یک سیاره میزبان همراه با محیط خود مانند یک سیستم واحد و خودتنظیم عمل کرده و عمل می‌کنند. این سیستم شامل سنگ‌های نزدیک به سطح، خاک و جو می‌باشد. امروزه بسیاری از دانشمندان چنین ایده‌هایی را بدون پشتوانه یا در تضاد با شواهد موجود می‌دانند (نگاه کنید به فرضیه گایا). این نظریه‌ها، اما در سیاست‌های سبز قابل توجه هستند.
ماریام مکرتچیان
ماریام مکرتچیان (Մարիամ Մկրտչյանը زاده ۲۷ فوریه ۲۰۰۴ در ایروان) شطرنج‌باز اهل ارمنستان است که در سال ۲۰۲۲ در مسابقات قهرمانی شطرنج نوجوانان جهان (زیر ۱۸ سال) که در مامایا، رومانی برگزار شد در بخش دختران به مقام قهرمانی رسید
آمیگا ۲۰۰۰
آمیگا ۲۰۰۰ یا به اختصار A2000 یک رایانه شخصی است که در مارس ۱۹۸۷ توسط شرکت کمودور تولید گردید. این محصول ابتدا به عنوان یک آمیگا ۱۰۰۰ با قابلیت ارتقاهای متفاوت معرفی شد، اما بلافاصله توسط شرکت کمودور و جهت کاهش هزینه‌ها و هماهنگی با مدل آمیگا ۵۰۰ دوباره طراحی شد. قابلیت‌های گسترش سیستم آمیگا ۲۰۰۰ شامل دو محل برای گرداننده فلاپی دیسک ۳٫۵ اینچ (که یکی از آن‌ها هنگام تولید بر روی دستگاه نصب می‌شد) و یک محل برای قرارگیری گرداننده فلاپی ۵٫۲۵ اینچ (جهت هماهنگی با رایانه‌های سازگار با آی‌بی‌ام)، یک دیسک سخت یا سی دی رام که قابل تهیه می‌باشند.
شهرک لاریان
شهرک لاریان، روستایی از توابع بخش آسمینون شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان نودژ قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۹۵ نفر (۹۴ خانوار) بوده‌است.
آمیگا ۲۰۰۰
ویژگی‌ها
مدل‌های جدید آمیگا ۲۰۰۰ با طراحی تازه سخت‌افزاری از چیپست‌های سازگار با آمیگا ۵۰۰ بیشتری استفاده می‌کرد به اضافه یک کنترلر باس با نام "باستر" که با سیستم فرعی کارت‌های «زورو» هماهنگی کامل دارد. این قابلیت همچنین باعث فعال شدن کنترل سیستم بر روی اسلات کمک پردازنده و امکان اضافه نمودن دستگاه‌های ویدئویی اضافه شونده را می‌دهد.
آمیگا ۲۰۰۰ مانند آمیگا ۱۰۰۰ و بسیاری از رایانه‌های سازگار با آی بی ام زمان خود و برخلاف آمیگا ۵۰۰، به صورت یک بدنه جدا از صفحه کلید و به شکل رومیزی تولید گردید. به جهت هماهنگی با کارت‌های ارتقاء، دو گرداننده ۳٫۵ و یک گرداننده ۵٫۲۵ اینچ که در داخل دستگاه نصب می‌شوند، بدنه آمیگا ۲۰۰۰ بلندتر از مدل آمیگا ۱۰۰۰ طراحی شده. بدنه آمیگا ۲۰۰۰ برخلاف آمیگا ۱۰۰۰ جایی برای قرار گرفتن صفحه کلید در مواقع بیکاری ندارد، اما فضای کافی برای پنج اسلات «زورو ۲»، دو اسلات ۱۶ بیت و دو اسلات ۸ بیت ISA، یک اسلات ارتقاء سی پی یو و یک اسلات ویدئو را دارا می‌باشد. برخلاف آمیگا ۱۰۰۰، مادربورد آمیگا ۲۰۰۰ مجهز به یک باتری برای نگهداری زمان به صورت واقعی می‌باشد.
آمیگا ۲۰۰۰ رایانه‌ای بود که در دوره خودش یکی از قدرتمندترین گرافیک‌های زمان خود را ارائه می‌داد و تنها رایانه «مکینتاش ۲» بود که با قیمتی حدود دو برابر از نظر گرافیکی بر آمیگا ۲۰۰۰ برتری داشت، ضمن اینکه آمیگا ۲۰۰۰ دارای یک برد Bridge سازگار با رایانه‌های شخصی آی بی ام بود و یک گرداننده فلاپی دیسک ۵٫۲۵ اینچ داشت. آمیگا ۲۰۰۰ نیز مانند آمیگا ۱۰۰۰ فقط در فروشگاه‌های مخصوص عرضه کامپیوتر فروخته می‌شد. قیمت این سیستم به صورت اورجینال ۱۴۹۵ دلار آمریکا بود.
راه موفقیت‌آمیز آمیگا ۲۰۰۰ در سال ۱۹۹۰ و با عرضه آمیگا ۳۰۰۰ ادامه یافت. آمیگا ۳۰۰۰ ویژگی‌های کمتری برای ارتقاء شخصی کاربران نسبت به آمیگا ۲۰۰۰ داشت، به همین دلیل شرکت کمودور در سال ۱۹۹۱ رایانه «آمیگا ۳۰۰۰ تی» را برای تکمیل توانایی‌های آمیگا ۳۰۰۰ عرضه نمود.
مدل‌های مختلف
ساختار آمیگا ۲۰۰۰ در اصل به صورت «معماری باز» طراحی شده بود. مهندسان شرکت کمودور متوجه شده بودند در صورتی که بخواهند سیستم‌های بسته ارائه نمایند به احتمال زیاد موفق نخواهند بود، به همین دلیل تصمیم به ارائه یک سیستم با ساختار واحد گرفتند که بتوان با توسعه و ارتقاء قطعات آن، مدل‌های مختلفی را ایجاد کرد. براساس اظهار نظر مجله «Info»، آمیگا ۲۰۰۰ در این را موفق بود و این سیستم تا پایان قرن گذشته همچنان فعال و به روز بود.
طراحی نهایی سیستم، نتیجه کشمکش داخلی در شرکت کمودور بود. بخش آمریکایی این شرکت طرح ساخت یک سیستم شبیه آمیگا ۳۰۰۰ و (آمیگا ۱۰۰۰) را داشت در حالیکه بخش آلمانی شرکت کمودور، ساخت و طراحی اولین رایانه کمودور سازگار با «پی سی» را مد نظر داشتند و قصد داشتند این توانایی را از ابتدا روی آمیگا ۲۰۰۰ پیاده کنند. و در نهایت ایده و طرح بخش آلمانی به‌طور عملی اجرا گردید و سیستم آمیگا ۲۰۰۰ علاوه بر داشتن اسلات «زورو ۲» جهت ارتقاء سی پی یو، مجهز به اسلات استاندار «پی سی» (اسلات‌های ISA) نیز بود.
این ساختار یک بازبینی بزرگ در سری آمیگا بود، مادربورد «B2000-CR» اولین اصلاحیه بزرگ سخت‌افزاری بود که عرضه شد. این مادربورد توسط «دِیو هاینی» و «تری فیشر» طراحی گردید (البته نام هایشان نیز بر روی مادربورد چاپ شده بود) و در واقع یک مادر بورد اصلاح شده با استفاده از بعضی تکنولوژی‌های پیشرفته آمیگا ۵۰۰ بود که نتیجه آن منجر به کم شدن قیمت تمام شده مادربورد گردد. (پسوند CR در نام مادربورد اشاره به Cost Reduction دارد به معنی کاهش هزینه)
آمیگا ۲۰۰۰ در ابتدا با یک گرداننده فلاپی دیسک عرضه شد که بعد از مدت کوتاهی توسط «آمیگا ۲۰۰۰/اچ‌دی» ادامه پیدا کرد. این باندل شامل کنترلر دیسک سخت آمیگا ۲۰۹۰ و یک دیسک سخت بر پایه SCSI بود. در سال ۱۹۸۵ میلادی کمودور رایانه «آمیگا ۲۵۰۰/۲۰» را عرضه کرد که شامل کارت ارتقاء سی پی یو آمیگا ۲۶۲۰، یک سی پی یو ۶۸۰۲۰ با سرعت ۱۴٫۳ مگاهرتز، یک کمک پردازنده ریاضی ۶۸۸۸۱، و یک پردازنده واحد مدیریت حافظه ۶۸۸۵۱ به علاوه ۲ مگابایت حافظه ۳۲ بیتی بود که به آمیگا ۲۰۰۰ اصلی اضافه شده بود. سی پی یو اصلی آمیگا ۲۰۰۰ (موتورولا ۶۸۰۰۰) همچنان بر روی مادربورد نصب شده بود ولی استفاده نمی‌گردید. در سال ۱۹۸۹ این سیستم با مدل «آمیگا ۲۵۰۰/۳۰» جایگزین گردید که شامل کارت سی پی یو ۲۶۳۰ (موتورولا ۶۸۰۳۰ با سرعت ۲۵ مگاهرتز) و کمک پردازنده ریاضی ۶۸۸۸۲ با ۴ مگابایت حافظه ۳۲ بیتی بود. کارت ۲۶۳۰ همچنین قابلیت افزایش حافظه رَم را بر روی خود کارت دارا بود که حداکثر ۶۴ مگابایت حافظه را پشتیبانی می‌کرد. البته شرکت کمودور این مدل را به صورت پیش تولید طراحی نموده بود ولی هرگز آن را عرضه نکرد.
آمیگا ۱۵۰۰
در سال ۱۹۹۰ کمودور یک مدل از آمیگا ۲۰۰۰ را با عنوان آمیگا ۱۵۰۰ و به قیمت ۹۹۹ پوند عرضه نمود. طراحی این مدل توسط شرکت کمودور اینترنشنال مورد حمایت قرار نگرفت. آمیگا ۱۵۰۰ همراه با دو گرداننده فلاپی دیسک و یک مگابایت چیپ رَم استاندارد عرضه شد. این محصول با «کیک استارت» ۱٫۳ (و البته سیستم عامل آمیگا او اس ۱٫۳) همراه بود. تولیدات اولیه این محصول به صورت باندل با یک نمایشگر 1084SD1 به فروش می‌رفت. در تولیدات بعدی این سیستم با چیپست «ایی سی اس» و آمیگا او اس ۲٫۰۴ عرضه شد. فلاپی دیسک دوم این سیستم با یک هارد سخت جایگزین شد، این در حالی بود که آمیگا ۱۵۰۰ اولیه دارای دیسک سخت نبود.
آمیگا ۱۵۰۰ به راحتی و با اضافه کردن یک کنترلر دیسک سخت و برداشتن لیبل آمیگا ۱۵۰۰ قابل تبدیل به مدل آمیگا 2000 HD بود (در زیر لیبل A1500، لیبل A2000) قرار داشت.
تنها دلیلی که این مدل فقط در انگلستان عرضه شد، بنا به اظهار نظر «Checkmate Digital» شاید وجود یک کیت قابل آپگرید برای آمیگا ۵۰۰ بود که اتفاقاً با نام A1500 شناخته می‌شد و کمودور سعی داشت این نام را برای خودش محفوظ نگه دارد.
آمیگا ۲۵۰۰
آمیگا ۲۵۰۰ یا A2500 یک مدل مجزا و متفاوت نبود، در واقع فقط یک نام بازاریابی برای باندل آمیگا ۲۰۰۰ بود که به همراه یک کارت شتاب دهنده موتورولا ۶۸۰۲۰ یا ۶۸۰۳۰ عرضه می‌شد. کارت‌های شتاب دهنده‌ای که توسط آمیگا ۲۵۰۰ استفاده می‌شدند، به صورت جداگانه هم برای استفاده در آمیگا ۲۰۰۰ قابل تهیه بودند. آمیگا ۲۵۰۰هایی که با کارت ۶۸۰۳۰ عرضه می‌شدند، در بازار با نام A2500/30 به فروش می‌رسیدند.
به دلیل اینکه آمیگا ۲۵۰۰ها همراه با یک پردازنده غیرفعال موتورولا ۶۸۰۰۰ عرضه می‌شدند، تأثیری بر قیمت نهایی نداشت و به همین علت پروژه‌ای جهت جایگزینی پردازنده ۶۸۰۲۰ بر روی مادربورد و به جای ۶۸۰۰۰ آغاز شد که در آینده به یک سیستم با کارت «زورو ۲» برپایه ۶۸۰۲۰ تبدیل شود، اما در نهایت هنگامی که «دِیو هاینی» تولیدات جدید باس «زورو ۳» را دید، این پروژه تبدیل به طرح تولیدی آمیگا ۳۰۰۰ گردید.
آمیگا ۲۵۰۰ پس از تولید آمیگا ۳۰۰۰ همچنان در خط تولید باقی ماند و تنها دلیل آن عدم قرار گرفتن کارت‌های «ویدئو توستر» (کارت‌های مخصوص ویرایش ویدئو در حالت ان تی اس سی) در بدنه تغییر یافته آمیگا ۳۰۰۰ بود. تا زمان عرضه «ویدئو توستر ۴۰۰۰» دستگاه آمیگا ۲۵۰۰ سریعترین رایانه جهت استفاده از کارت‌های «توستر» بود.
اطلاعات فنی
اکثر سیستم‌های آمیگا ۲۰۰۰ با چیپست «او سی اس» و یک مگابایت حافظه رَم (۵۱۲ کیلوبایت چیپ رَم و ۵۱۲ کیلوبایت رَم اضافه شونده) و سیستم عامل آمیگا او اس ۱٫۲ یا ۱٫۳ عرضه گردیدند. بعد از مدتی در سیستم‌های بازبینی شده، تراشه «او سی اس» جای خود را به تراشه‌های جدیدتری با نام «ایی سی اس» (ECS یا Enhanced Chip Set) دادند و حافظه رَم سیستم به‌طور یکپارچه دارای یک مگابایت چیپ رَم و سیستم عامل آمیگا او اس ۲٫۰ گردید.
آمیگا ۲۰۰۰ با یک ریزپردازنده موتورولا ۶۸۰۰۰ به عنوان پردازنده مرکزی و در سرعت‌های ۷٫۱۶ مگاهرتز (ان تی اس سی) یا ۷٫۰۹ مگاهرتز (پال) عرضه می‌گردید که قابلیت ارتقاء با پردازنده ۶۸۰۱۰ به صورت جایگزینی مستقیم را داشت. شرکت‌های سخت‌افزاری تولیدکننده کارت‌های ارتقاء دهنده، همچنین اقدام به عرضه کارت‌های ارتقاء سی پی یو با استفاده از پردازنده‌های ۶۸۰۲۰، ۶۸۰۳۰، ۶۸۰۴۰ یا ۶۸۰۶۰ نمودند که در شیارهای موجود بر روی مادربورد نصب می‌گردید. این ارتقاءها محدود به سی پی یو نبود و دامنه تولید آن‌ها به حافظه‌های رَم، کمک پردازنده‌ها و حتی کنترل‌کننده‌های SCSI می‌شد.
تفاوت ظرفیت حافظه‌های این مدل بستگی به نسخه‌های اصلاح شده سیستم داشت. تعدادی از نسخه‌های اصلاح شده خاص آمیگا ۲۰۰۰ جهت هماهنگی با یک مگابایت چیپ رَم خود، قابلیت ارتقاء به وسیله نصب کردن چیپست «8372A آگنس» را داشت. علاوه بر این حافظه ۲ مگابایت نیز قابل سازگاری با اضافه نمودن چیپست «8372B آگنس» بود. در عمل و با توجه به توانایی آدرس دهی «سی پی یو» اورجینال آمیگا ۲۰۰۰ (موتورولا ۶۸۰۰۰)، این سیستم توانایی حداکثر داشتن ۸ مگابایت حافظه رَم را دارد.
آمیگا ۲۰۰۰ یک قابلیت جدید به سری رایانه‌های آمیگا اضافه نمود و آن باس «زورو ۲» بود. این گذرگاه باس جدید اجازه نصب سخت‌افزارهای سازگار با استاندارد «کانفیگ خودکار» آمیگا را می‌داد، از جمله این سخت‌افزارها می‌توان به کارت‌های گرافیک، صدا، شبکه، درگاه موازی، SCSI و کنترلرهای یواس‌بی را نام برد.
«ایزا اسلات‌ها» با استفاده از یک bridgeboard قابلیت فعال شدن را داشتند، این بردها امکان ارتباط بین گذرگاه‌های باس «زورو ۲» و «ایزا» را فراهم می‌کرد. وجود bridgeboardها به صورت استاندارد که شامل سخت‌افزار سازگار با رایانه‌های آی بی ام (از جمله اینتل ۸۰۲۸۶، ۸۰۳۸۶ یا ۸۰۴۸۶) بودند، این امکان را به آمیگا می‌دادند که کل سیستم «آی بی ام» را به صورت سخت‌افزاری شبیه‌سازی کند. بقیه اسلات‌های ایزا می‌توانستند توسط سخت‌افزارهای استاندارد آن زمان شامل کارت‌های شبکه، کارت‌های گرافیک و کنترل‌کننده‌های دیسک سخت، استفاده شوند. علاوه بر موارد بالا در بعضی از مدل‌های آمیگا ۲۰۰۰ دو عدد اسلات ایزای ۸ بیتی، قابل ارتقاء به اسلات ۱۶ بیت بودند.
نکته
مدل A (اصلاح شده ۳٫۰ و ۴٫۰) سال ۱۹۸۶ مدل B (اصلاح شده ۳٫۰ و ۴٫۰) سال ۱۹۸۶ مدل C (اصلاح شده ۴٫۱ و ۵٫۰) سال ۱۹۹۱
ضربه مغزی
ضربهٔ مغزی  هنگامی رخ می‌دهد که یک نیروی بیرونی ترومایی را بر قشر مخ وارد کند. ضربهٔ مغزی برپایهٔ شدت، سازوکار یا دیگر ویژگی‌ها طبقه‌بندی می‌شود. ترومای سر به دلیل شمول آسیب‌های وارد بر جمجمه و فرق سر مفهومی گسترده‌تر از ضربه مغزی دارد. ضربهٔ مغزی یکی از مهمترین و معمول‌ترین دلایل مرگ یا ناتوانی در سراسر جهان به‌شمار می‌رود. TBI در مردان بیشتر از زنان و در کودکان و نوجوانان بیشتر از بزرگسالان است و عموماً به سبب تصادف، افتادن از ارتفاع و زد و خورد روی می‌دهد.
وشترهفر
وشترهفر (به آلمانی: Westerhever) یک شهر در آلمان است که در ایدرشتدت واقع شده‌است. وشترهفر ۱۳۱ نفر جمعیت دارد.
اسپایک و تایک
اسپایک و تایک (Spike and Tyke) یک مجموعه فیلم کوتاه پویانمایی بر اساس تیم پدر و پسر بولداگ آمریکایی از کارتون‌های تام و جری مترو گلدوین مایر است. . این شخصیت‌ها نخستین بار در مجموعه تام و جری، در سال ۱۹۴۲ در فیلم دردسر سگ ظاهر شدند.
ماکس رینتالر
ماکس رینتالر (Max Reinthaler؛ زادهٔ March 22, 1995) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اودینزه و باشگاه فوتبال آگسبورگ اشاره کرد.
زک روئریگ
زاکاری جورج "زک" روئریگ بازیگر آمریکایی است که عمده شهرتش بخاطر ایفای نقش مت داناوان در سریال خاطرات خون‌آشام می‌باشد.
کودکی
روئریگ در مونتپلیر، اوهایو به دنیا آمد. او یک خواهر کوچکتر به نام امیلی دارد که متولد ۱۹۸۹ است. روئریگ در کلیولند، اوهایو به مدرسه مدلینگ و بازیگری باربیزون رفت و در "انجمن جهانی مدل و استعداد" حضور پیدا کرد. او در دبیرستان مدرسه مونتپلیر در تیم فوتبال و کشتی شرکت می‌کرد. درابتدا همراه پدر و پدربزرگش در فکلر مونومنت سنگ قبر می‌ساخت.
زندگی شخصی
دختر روئریگ در ژانویه ۲۰۱۱ متولد شد. در ژوئن ۲۰۱۳، او در جورجیا برای حضانت کامل دخترش درخواست قانونی داد؛ زیرا دوست دختر سابقش، آلانا ترنر، در زندان فدرال بود.
فرودگاه گابریل وارگس سانتس
فرودگاه گابریل وارگس سانتس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TME است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور کلمبیا قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
جان ام. چو
'''جان ام. چو''' (Jon M. Chu؛ زاده November 2, 1979) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
بروخموهلباخ-مایزاو
بروخموهلباخ-مایزاو یک شهر در آلمان است که در کایزرسلاوترن واقع شده‌است. بروخموهلباخ-مایزاو ۷٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
لوماندا
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> لوماندا (به انگلیسی: Lümanda) یک روستا در دهستان سارما، شهرستان ساره در غرب کشور استونی است.
سی و پنجمین دوره جوایز اسکار
سی و پنجمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار در تاریخ ۸ آوریل ۱۹۶۳ در سالن اجتماعات سنتا مونیکا سنتا مونیکا برگزار شد.
فرانک سیناترا مجری این مراسم بود.
لوماندا
قبل از اصلاحات اداری در سال ۲۰۱۷، این روستا جز منطقه Lääne-Saare بود.
موونتاینایر، نیومکزیکو
موونتاینایر شهری در ایالت نیومکزیکو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۹۶ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
حزب دموکراتیک ملی (عراق)
این حزب در انتخابات ۲۰۰۵ عراق شرکت کرد و ۳۶۷۹۵ رأی کسب کرد که برای کسب یک کرسی کافی بود. این حزب نماینده خود در انتخابات دسامبر ۲۰۰۵ نمایندگی پارلمان را از دست داد، اما هاشم عبدرحمان الشبلی یکی از اعضای برجسته از طرف فهرست ملی عراق به عنوان وزیر دادگستری معرفی شد.
در انتخابات فرمانداری ۲۰۰۹ در بصره، این حزب در لیست «گرایش ملی» همراه با حزب کمونیست عراق، گردهمایی مردم سالار دموکراتیک و پسران مستقل عراق رقابت می‌کند.
کانون وکلای بین‌المللی
کانون وکلای بین‌المللی (IBA) که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شده‌است، یک کانون وکلا متشکل از وکلا، متخصصان بین‌المللی حقوقی، کانون‌های وکلا و انجمن‌های حقوقی است. IBA در حال حاضر عضویت بیش از ۸۰٬۰۰۰ وکیل و حقوقدان انفرادی و ۱۹۰ کانون وکلا و انجمن‌های حقوقی را دارد. دفتر مرکزی آن در لندن، انگلیس واقع شده‌است و دفاتر منطقه ای در واشینگتن، دی سی، سئول و سائوپائولو دارد.
تاریخچه IBA
نمایندگان ۳۴ کانون وکلا در ۱۷ فوریه ۱۹۴۷ در نیویورک جمع شدند و کانون وکلای بین‌المللی را ایجاد کردند. عضویت اولیه محدود به کانون‌های وکلا و انجمن‌های حقوقی بود، اما در سال ۱۹۷۰، عضویت در آن به وکلا نیز اختصاص یافت. اعضای حرفه‌های حقوقی شامل وکلای دادگستری، اعضای دادگستری، کانون وکلای داخلی، وکلای دولت، دانشگاهیان و دانشجویان حقوق، عضویت در IBA را تشکیل می‌دهند.
روابط با سایر سازمان‌های بین‌المللی
IBA از سال ۱۹۴۷ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (ECOSOC) دارای جایگاه ویژه مشاوره ای بوده‌است. در ۹ اکتبر ۲۰۱۲، تفاهم نامه ای را با سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) امضا کرد. همچنین با سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC) در استراتژی مبارزه با فساد همکاری می‌کند. همچنین با سازمانهای دیگری از جمله فدراسیون بین‌المللی حسابداران (IFAC) و سازمان بین‌المللی کارفرمایان (IOE) همکاری کرده‌است.
ساختار IBA
کانون وکلای بین‌المللی به دو بخش تقسیم می‌شود - بخش تمرین حقوقی (LPD) و بخش منافع عمومی و حرفه ای (PPID). در هر بخش کمیته‌ها و انجمن‌های مختلفی وجود دارد ک این کمیته‌ها و انجمن‌ها نشریات منظمی را منتشر می‌کنند که به رویه حقوقی بین‌المللی متمرکز است. PPID شامل کمیسیون امور وکالت (BIC) و مؤسسه حقوق بشر (IBAHRI) است. BIC در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد و متشکل از نمایندگان کانون وکلا و انجمن‌های حقوقی در سراسر جهان است. مدیر اجرایی فعلی IBA مارک الیس (وکیل) است.
مؤسسه حقوق بشر (IBAHRI)
مؤسسه حقوق بشر بین‌المللی (IBAHRI) در سال ۱۹۹۵ به ریاست افتخاری نلسون ماندلا تأسیس شد. رسالت آن «ترویج، محافظت و اجرای حقوق بشر تحت یک قاعده عادلانه قانون» است. IBAHRI پروژه‌های مختلفی را در زمینه حقوق بشر و حاکمیت قانون به ویژه در رابطه با استقلال وکلا و حقوق محاکمه منصفانه در دست می‌گیرد.
آیین‌نامه‌ها و راهنمایی‌های مربوط به عمل قانونی
کانون وکلای بین‌المللی آیین‌نامه‌ها و راهنمایی‌هایی را دربارهٔ عمل حقوقی بین‌المللی صادر می‌کند. قوانین IBA در مورد شواهد در داوری بین‌المللی، مصوب ۱۹۹۹ و اصلاح شده در سال ۲۰۱۰، توسط طرفین در داوری تجاری بین‌المللی استفاده می‌شود. همچنین دستورالعمل‌های IBA در مورد تضاد منافع در داوری بین‌المللی، دستورالعمل‌های برای تهیه بندهای داوری بین‌المللی، و اصول رفتار حرفه ای (۲۰۱۱) صادر کرده‌است.
نیروهای وظیفه و گروه‌های اقدام
گروه اقدام حاکمیت قانون
کارگروه بحران مالی
کارگروه تروریسم بین‌المللی
جایزه وکالت بین‌المللی زن برجسته IBA
کانون وکلای بین‌المللی جوایزی دارد که به یک وکیل زن برجسته اعطا می‌شود. این جایزه هر سال اهدا می‌شود و توسط لکسیس‌نکسیس حمایت مالی می‌شود. شامل اهدا ۵۰۰۰ دلار آمریکا به برنده است.
دریافت کنندگان قبلی این جایزه شامل موارد زیر هستند: