cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
زبان جاوه‌ای
گویشوران
جاوه‌ای در یوگیاکارتا، جاوه مرکزی و شرقی و همچنین ساحل شمالی جاوه غربی و بانتن تکلم می‌شود. این زبان همچنین توسط مردم مهاجر جاوه‌ای در سرتاسر اندونزی، به ویژه در استان‌های لامپونگ، جامبی و سوماترای شمالی، صحبت می‌شود. در سورینام، جاوه‌ای زبان جوامع مهاجر جاوه‌ای‌تبار است که در دوران استعمار هلند در قرن نوزدهم بدانجا مهاجرت کرده‌اند. این زبان همچنین نقش زبان ادبی را در مادورا، بالی، لومبوک، و منطقه سوندای جاوه غربی نیز ایفا می‌کرده‌است. جاوه‌ای همچنین زبان اداری پالم‌بانگ و سوماترای جنوبی تا زمان جایگزینی آن با هلندی در اواخر قرن هجدهم نیز بوده‌است.
جاوه‌ای دهمین زبان جهان بر پایه جمعیت سخنگویان بومی و بزرگترین زبان بدون وضعیت رسمی در جهان است. حدود ۱۰۰ میلیون نفر جاوه‌ای را می‌فهمند و بدان صحبت می‌کنند. حداقل ۴۵٪ از جمعیت اندونزی یا اصالتا جاوه‌ای هستند یا در ماطقی با بیشینه جمعیت جاوه‌ای‌زبان زندگی می‌کنند. از سال ۱۹۴۵ همه رئیس‌جمهورهای اندونزیایی دارای ریشه جاوه‌ای بوده‌اند. به همین دلیل زبان جاوه‌ای نفوذ عمیقی روی اندونزیایی، زبان رسمی کشور، دارد.
ریخت‌شناسی
جاوه‌ای، همچون بیشتر زبان‌های آسترونزیایی یک زبان پیوندی است که در آن کلمات پایه با استفاده گسترده از وندها تغییر پیدا می‌کنند.
بخش شیوهار
بخش شیوهار (به انگلیسی: Sheohar district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش تیرهوت واقع شده‌است. بخش شیوهار ۴۴۳٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۶٬۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
زبان جاوه‌ای
نحو
ترتیب اجزای جمله در جاوه‌ای به صورت نهاد-فعل-مفعول است با این حال در جاوه‌ای باستان گاهی فعل-نهاد-مفعول و فعل-مفعول-نهاد نیز کاربرد داشته‌است. حتی در جاوه‌ای نوین نیز می‌توان جمله‌های کهن را با استفاده از ساختار فعل-نهاد-مفعول ساخت.
فعل‌ها در جاوه‌ای برای شخص یا شمار جمع بسته نمی‌شوند. در این زبان هیچ زمان دستوری وجود ندارد و زمان با کلمات کمکی همچون «دیروز»، «قبلاً» و غیره بیان می‌شود. در جاوه‌ای یک سامانه پیچیده از شناسه‌های فعلی برای بیان تفاوت فاعل و مفعول وجود دارد. در جاوه‌ای نوین، حرف تعریف از بین می‌رود و در صورت لزوم معرفه بودن اسم با روش‌های دیگر بیان می‌شود.
واژگان
جاوه‌ای واژگانی گوناگون و بسیاری دارد و بسیاری از وام‌واژه‌های آن دارای برابرهای اصیل آسترونزیایی هستند. سانسکریت تأثیر عمیق و ماندگاری بر جاوه‌ای گذاشته‌است. فرهنگ لغت جاوه‌ای باستان-انگلیسی شامل تقریباً ۲۵٬۵۰۰ مدخل است که بیش از ۱۲٬۶۰۰ مورد آن از زبان سانسکریت وام گرفته شده‌اند. اگرچه این تعداد واژه سانسکریت در زبان روزمره کاربرد ندارند، اما نشان می‌دهند که وام‌واژه‌های سانسکریت در متون رسمی تا چه حد پذیرفته شده‌است. در یک اثر ادبی معمولی جاوه‌ای باستان، حدود ۲۵٪ از واژگان از سانسکریت است. در بسیاری از نام‌های شخصی جاوه‌ای نیز ریشه‌های سانسکریت را به وضوح قابل تشخیص هستند.
هنوز هم واژگان سانسکریت بسیار کاربرد دارند. گویشوران امروزی به واژگان جاوه‌ای باستان و سانسکریت کاوی (به معنای "ادبی") می‌گوبند؛ اما واژگان کاوی از عربی نیز هستند. زبان‌های هلندی و مالایی نیز در آن مؤثر هستند ولی هیچ‌یک در جاوه‌ای به اندازه سانسکریت تأثیرگذار نبوده‌اند.
گویش‌ها
جاوه‌ای امروزی سه گویش اصلی به نام‌های جاوه‌ای مرکزی، جاوه‌ای شرقی و جاوه‌ای غربی دارد. این سه گویش یک زنجیره گویشی را از شمال بانتن در غربی‌ترین نقطه جاوه تا بانیووانگی در شرقی‌ترین نقشه جزیره می‌سازند. همه گویش‌های جاوه‌ای کمابیش دارای فهم متقابل نسبت به هم هستند. تفاوت گویش‌ها در درجه اول در تلفظ است، ولی در واژگان نیز تفاوت‌هایی وجود دارد.
جاوه‌ای سورینامی تا حدودی متفاوت با جاوه‌ای اندونزیایی است. در این گویش بین گفتار رسمی و غیررسمی تفاوت‌های زیادی وجود دارد. جاوه‌ای سورینامی واژه‌های بسیاری را از زبان‌های هلندی، اسرانان، هندی و اندونزیایی وام گرفته‌است. تأثیر اندونزیایی را که در سورینام صحبت نمی‌شود می‌توان به سفارت اندونزی و معلمان اسلامی اندونزی حاضر در سورینام و همچنین محبوبیت فیلم‌های اندونزیایی نسبت داد.
جاوه‌ای معیار
جاوه‌ای معیار در زمان سلطان‌نشین‌های یوگیاکارتا و سوراکارتا بر پایه گویش جاوه‌ای مرکزی ایجاد شد و به عنوان پایهٔ نوشتار جاوه‌ای نوین درآمد. در جاوه‌ای معیار دو سطح برای احترام وجود دارد، سطح پایین به نام نگوکو و سطح بالا به نام کراما. دیگر گویش‌های جاوه‌ای دارای دو سطح نیستند.
تمایز این‌ دو سطح‌ بیشتر واژگانی‌ است‌ و شامل‌ واژه‌های‌ کامل‌ و برخی‌ وندها می‌شود. تنها تمایز نحوی‌ آن‌ است‌ که‌ جمله‌های امری فقط‌ در سطح‌ پایین دیده‌ می‌شود و در موارد دیگر، جملات‌ امری‌ به‌ صورت‌ جملات‌ درخواستی‌ هستند. هرچه‌ روابط‌ گویندگان‌ رسمی‌تر باشد، صورت‌ کرامای‌ بیشتری‌ به‌کار می‌رود و رفتارهای‌ غیرزبانی‌ آنها نیز تعریف‌شده‌تر می‌باشد. نگوکو بنیادی‌ترین‌ و خودمانی‌ترین‌ سطح‌ زبان‌ است‌ که‌ برای‌ سخن‌ گفتن‌ با خود، گفتگو در هنگام‌ خشم‌، یا به‌ هنگام‌ صحبت‌ با دوستان‌ صمیمی‌ یا کسانی‌ در هر رتبه اجتماعی‌ پایین‌تر به‌کار می‌رود. هر کدام از این سطح‌ها خود دارای سه زیرگروه هستند و علاوه بر آن‌ها، سطحی میانه به نام مادیا نیز وجود دارد.
نوشتار
الفبای لاتین جاوه‌ای در سال ۱۹۲۶ بر پایه الفبای هلندی معرفی شد و در سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ اصلاحاتی روی آن انجام شد شد. این الفبا تا حد زیادی جایگزین خط جاوه‌ای شده‌است. استفاده از الفبای عربی موسوم به الفبای پگون از قرن پانزدهم برای شعر و متون مذهبی (اسلامی) به ویژه برای تفسیر قرآن آغاز شد. امروزه این خط دیگر کاربرد چندانی ندارد.
حروف الفبای جاوه‌ای به شرح زیرند: حروف الفبای لاتین جاوه‌ای به شرح زیرند:
پراکندگی جغرافیایی
جاوه‌ای در سرتاسر اندونزی، کشورهای همسایه در جنوب شرق آسیا، هلند، سورینام، کالدونیای جدید و سایر کشورها سخن گفته می‌شود. بیشتر تمرکز گویشوران در خود جزیره جاوه، و در استان همسایه لامپونگ در سوماترا است.
طبق سرشماری سال ۱۹۸۰، از جمعیت ۱۴۷٬۴۹۰٬۲۹۸ نفری اندونزی، جاوه‌ای تقریباً در ۴۳٪ از خانوارهای به‌طور روزانه استفاده می‌شد. با این حساب در آن زمان بیش از ۶۰ میلیون نفر به زبان جاوه‌ای صحبت می‌کردند. حداقل یک سوم جمعیت جاکارتا از نژاد جاوه‌ای هستند و بنابرین یا به جاوه‌ای سخن می‌گویند یا بدان آشنایی دارند.
در سورینام (مستعمره سابق هلند) در آمریکای جنوبی، تقریباً ۱۵٪ از جمعیت حدود ۵۰۰٬۰۰۰ نفر از نژاد جاوه‌ای هستند، در این میان ۷۵٬۰۰۰ نفر نیز به زبان جاوه ای صحبت می‌کنند.
هارتس (ناحیه)
هارتس یک ناحیه در آلمان است که در زاکسن-آنهالت واقع شده‌است. هارتس ۲۴۱٫۰۱۷ نفر جمعیت دارد.
شهرک‌ها و شهرداری‌ها
The district Harz consists of the following subdivisions:
نو عقاب
نو عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
حلفایه قبلی
حلفایه قبلی ، روستایی از توابع نجع حمادی در استان قنا و کشور مصر است.
گونی قشلاق
گونی قشلاق (به ترکی آذربایجانی: Güneyqışlaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خیزی واقع شده‌است.
احمد مؤید بالله
ابوالحسین احمدبن حسین بن هارون اقطع آمُلی فقیه، ادیب و شاعر و محدث و امام شیعهٔ زیدی معروف به سید مؤید باالله بود. وی برادر یحیی ملقب به ناطق بالحق و از پیشوایان زیدیه ایران، طبرستان و معاصر صاحب بن‌عباد بود؛ و با برادر کوچکتر خود به برادران هارونی معروف بودند. این دو از خانواده بطحانی بودند. پدر وی شیعهٔ اثنی‌عشری بود و خود او برادر او نیز نخست دارای این مذهب بودند و بعد به فرقهٔ زیدیهٔ پیوستند. آملی در پی کسب دانش به بغداد رفت و نزد دایی خود ابوالعباس احمد بن ابراهیم درس خواند. بعد به همدان رفت و نزد قاضی‌القضات عبدالجبار همدانی درس خود را به پایان رسانید و در فقه و اصول و نحو و لغت عربی و حدیث و درایت تبحر یافت و آراء فقهی او از سوی زیدیان ایران و کوفه و حجاز و یمن پذیرفته شد. وی در فصاحت شهره بود، چنان‌که نثر وی را در کتابی که در پاسخ قابوس بن وشمگیر دربارهٔ فضائل علی بن ابی طالب نوشت معجزه مانند دانسته‌اند. در دیلمستان با او به خلافت بیعت کردند و مدت حکومت او بیست سال طول کشید.
زندگی‌نامه
نام کامل او ابوالحسین احمد بن حسین بن هارون الاقطع بن حسین بن محمد بن هارون بن محمد بن قاسم بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب (ع) بوده‌است. وی در سال ۳۳۳ هجری قمری در آمل زاده شد. مادرش هم زنی علوی از فرزندان علی بن عبدالله حسینی عقیقی بود. نزد احمد بن ابراهیم علوی به تحصیل علم پرداخت و پس از آن بود که تغییر مذهب داد و از امامیه به زیدیه رسید. فقه زیدیه و حنفیه را نیز نزد ابوالحسن علی بن اسماعیل بن ادریس، از دانشمندان معروف طبرستان، فرا گرفت. از برخی اطلاعات مربوط به احوال او، مثلاً شاگردیش نزد قاضی عبدالجبار مشخص است که پیش از قیام و حکومت، مدتی در ری بوده‌است. او در ری و سپس در گیلان به مقابله با اسماعیلیان شتافت. پس از ری مدتی هم به اهواز نزد قاضی‌القضات ابو احمد بن علان رفت.
المؤید دو بار در شرق گیلان قیام کرد. یکی در ایام صاحب بن عباد در سال ۳۸۰ هجری و دیگری چند سال بعد. مشخص نیست چه زمانی در ری قیام کرده، ولی در گیلان و دیلم قیامش موفق به جمع کردن مردم شد ولی ابوالفضل الناصر علوی به رقابتش برخاست و چون از نوادگان ناصر کبیر بود، گیلانی‌ها به او پیوستند. المؤید توانست شیرزیل (شیر دل)، از امرای محلی هوسم، را شکست دهد. یک سال بعد شیرزیل با لشکری برگشت و او را اسیر و تبعید کرد و نهایتاً با پرداخت فدیه المؤید آزاد شد. المؤید به ری و سپس آمل رفت. در آمل مردم به او اقبال نشان دادند و او مجدداً به هوسم رفت و این بار به نبرد با ابو زید الثائری پرداخت و باز هوسم را گرفت. چون نتوانست مقرری سربازان را بپردازد و از نسل ناصر کبیر هم نبود، مردم او را رها کردند و دوباره به ابو زید پیوستند. او به گیلان گریخت ولی تلاش ناموفق دیگری هم در این دوره داشت که به شکست انجامید.
او در سومین بازگشت به ساحل دریای خزر این بار لنجا را  که در قلمروی دیلمیان قاسمی بین هوسم و چالوس قرار داشت را به عنوان اقامتگاه خود برگزید. نبرد دیگری به ابوالفضل الناصر و ابو زید ثائری درگرفت که ثائری پس از شکست در آن نزد مؤید آمده و از او کمک خواست. المؤید به دیلمان آمد و همان‌جا بماند و با استندار صلح کرد و آنگاه روی به طبرستان نهاد. این بار کیا ابوالفضل (ابوالفضل الناصر) که صاحب هوسم بود، استندار ابوجعفر و پسر او خسروشاه، امیر پادوسپانیان رویان و والیان دشت و کوهستان کلار و دیلمان به او پیوستند. آمل در آن وقت در قلمرو قابوس بن وشمگیر بود و مؤید به والی علوی آن حمله کرد گرچه در ابتدا موفق بود ولی نهایتاً شکست خورد و باز هم گریخت. ابوعبدالله الحناطی پس از قتل‌عام طرفداران المؤید توسط قابوس بن وشمگیر این افراد را شهید خواند و المؤید را امام زمان پس از ناصر کبیر دانست و گفت در هر ۱۰۰ سال امامی از اهل بیت قیام می‌کنند.
دوباره به دیلم رفت و قصد داشت مجدداً قیام کند ولی ضمن شکست‌هایی، وقتی موفق به جمع‌آوری سپاه درخوری شد، فخرالدوله دیلمی از آل بویه قصد برانداختن او کرد و صاحب بن عباد را به آن نواحی فرستاد. صاحب او را امان داد و به ری برد و در درگاه فخرالدوله ماند. مؤید نهایتاً به دیلمان بازگشت و اندکی بعد در روز عرفهٔ سال ۴۱۱ هجری در ۷۹ سالگی همان‌جا در گذشت و روز عید قربان در روستای لنجا دفن شد. مقبره‌اش مشهور و مزار مردم آن نواحی بود.
آثار
از آثار مهم او عبارتند از:
میراث
از المؤید پسری به نام و کنیهٔ ابوالقاسم حسین بر جای ماند. ابوطالب یحیی دوم که در دههٔ ۵۷۰ هجری در گیلان خروج کرد، نوادهٔ این ابوالقاسم است. همچنین ابوطالب یحیی الناطق بالحق برادر المؤید نیز شخص برجسته‌ای در میان علویان بوده‌است.
گورستان امیرآباد۱
گورستان امیرآباد۱ مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان کوهرنگ، بخش مرکزی، دهستان دشت زرین، ۱/۵ کیلومتری جنوب غرب روستای امیرآباد، ۱۰ کیلومتری جنوب شرق چلگرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۳۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اشفیلد
اشفیلد (به انگلیسی: Ashfield) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در ناتینگهام‌شر واقع شده‌است.
نبرد کوکب هوا
نبرد کوکب هوا (به لاتین: Battle of Belvoir Castle)، نبردی است در سال ۱۱۸۲ بین صلاح‌الدین و بالدوین چهارم که در آخر منجر به قرارداد ترک مخاصمه به مدتی مشخص بین مسلمانان و صلیبیون شد.
توکانچه نوک‌بلوطی
توکانچه نوک‌بلوطی نام یک گونه از سرده توکانچه سبز است.
یوآنا شچربیتس
یوآنا شچربیتس (Joanna Szczerbic؛ ۱۳ ژوئن ۱۹۴۱–۸ مارس ۲۰۱۴) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به روزگار ماتئوش، فریاد، دست‌ها بالا! و مانع اشاره نمود.
سان میونگ مون
سان میونگ مون (نام زمان تولد:یونگ میونگ مون ۶ ژانویه ۱۹۲۰–۳ سپتامبر ۲۰۱۲) یک رهبر مذهبی کره ای بود که به دلیل سرمایه‌گذاری‌های تجاری و حمایت از اهداف سیاسی نیز شناخته شده‌است. او که مدعی مسیحیت بود، بنیانگذار جنبش اتحاد بود (اعضای آن او و همسرش هک جاهان را «والدین واقعی» خود می‌دانستند)، و نویسنده کتاب الهیات منحصر به فرد خود اصل الهی است. او یک ضد کمونیست و مدافع اتحاد مجدد کره بود که به خاطر آن توسط دولت‌های کره شمالی و جنوبی به رسمیت شناخته شد.
فیتزکارالدو
فیتزکارالدو (Fitzcarraldo) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد.
برجک شیخی
برجک شیخی، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جنت‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۶ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
سومساک تونگ-آر-رام
سومساک تونگ-آر-رام (สมศักดิ์ ทองอร่าม، متولد ۱ ژانویه ۱۹۳۴) یک دونده دو سرعت تایلندی است. وی در المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در ۴۰۰ متر مردان شرکت کرد.
انگلیسی پایه
انگلیسی پایه یا انگلیسی بنیادین یا انگلیسی بیسیک یک زبان کنترل‌شده برپایهٔ زبان انگلیسی است که چارلز کی آگدن، زبان‌شناس، نشانه‌شناس، و نویسندهٔ بریتانیایی، آن را در سال ۱۹۲۵، به‌عنوان یک زبان کمکیِ بین‌المللی ایجاد کرد، و در کمک به آموزش انگلیسی به‌عنوان زبان دوم مطرح ساخت.
انگلیسی پایه در اصل، یک زیرمجموعهٔ ساده از زبان انگلیسی رایج است.
مدرسه نادر دیوان‌بیگی
مدرسه نادر دیوان‌بیگی بخشی از مجموعه معماری لب حوض در بخارا است.
سازهٔ مدرسه و همچنین خانقاهی که در نزدیکی آن جای دارد به اسم وزیر نامداری که دستور ساخت آنها را داده نامگذاری شده‌است. وزیرْ نادر در دربار یکی از نیرومندترین فرمانروایان دودمان اشترخانی؛ امام‌قلی‌خان، که در سال‌های ۱۶۱۱–۱۶۴۲ در بخارا فرمان می‌راند، کار می‌کرد. کابینهٔ امام‌قلی‌خان یکی از پایدارترین و کمابیش آرام‌ترین کابینه‌ها در تاریخ اشترخانیان بخارا بود. در این دوره فرمانداران نه تنها به جنگ‌های پیوسته، بلکه به شهرسازی نیز توجه داشتند.
در آغاز نادر دیوان‌بیگی دستور داد خانقاه (جایی برای زندگی درویشان) بسازند و بعدها کاروانسرایی به آن افزوده‌شد. ولی در آیین گشایش، امام‌قلی‌خان گفت که کاروانسرا برای نشان دادن شکوه خداوند ساخته شده‌است، پس وزیر ناچار شد آن مدرسه را به بازسازی کند.
مدرسهٔ نادر دیوان‌بیگی به سبکی که برای همه سازه‌های تاریخی مسلمانان آسیای میانه معمول است، آذین شده‌است. با این همه از نگاره‌های پرندگان، جانوران و انسان - خورشید نیز در آذین بهره‌وری شد که چنین کاری برای سازه‌های اسلامی معمول نبود. مدرسهٔ نادر دیوان‌بیگی به الگوی مدرسه شیردار در سمرقند ساخته شد، ولی شیرهای پرآوازهٔ سردر با پرندگان افسانه‌ای شاد جایگزین شدند. وزیر پس از آنکه کاروانسرا، مدرسه شد، دستور داد یک ایوان، سردر و برج‌های گوشه‌دار را به نمای اصلی آن بچسبانند و طبقهٔ دوم برای افزودنِ اتاق‌های نشیمن (حجره) در نظر گرفته شود.
در مورد خانقاه، این سازه شکلی از ساختمان چند اتاقکی با تالار گنبدی کانونی داشت. حجره‌ها نه در طبقهٔ دوم بلکه در طبقهٔ یکم و در دیوارهای جانبی و گوشه‌های ساختمان جای داشتند. ورودی اصلی پهناور بود که برای آسیای میانه غیرمعمول بود.
نادر دیوان‌بیگی دستور داد در نزدیکی خانقاه و مدرسه، حوضی بسازند. پس از آن، این آب‌انبار یا حوض دست‌ساز، لب حوض نام گرفت و یکی از شناخته‌شده‌ترین دیدنی‌های بخارا شد.
رالستون، اکلاهما
رالستون شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۰ نفر بوده‌است.
هارتس (لاندکرایس گوتینگن)
هارتس (به آلمانی: Harz) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Osterode واقع شده‌است. هارتس ۰ نفر جمعیت دارد.
درب، قنا
درب ، روستایی از توابع نجع حمادی در استان قنا و کشور مصر است.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۱۶۷۶۴ نفر(۸۶۲۶ مرد و ۸۱۳۸ زن) بوده است.
الساندرو دی لیدی
الساندرو دی لیدی (Alessandro De Leidi؛ زادهٔ April 23, 1991) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فوجا، باشگاه فوتبال چیتادلا، و باشگاه فوتبال آتالانتا اشاره کرد.
زبان ویتویی
زبان ویتویی (Vitu) یک زبان اقیانوسی است که توسط ۷۰۰۰ نفر در جزایر شمال غرب سواحل بریتانیای نو غربی در پاپوا گینه نو صحبت می‌شود.
ارین پوپویچ
ارین پوپویچ (زادهٔ June 29, 1985) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
تداخل‌سنج فیزو
از طرف دیگر جمله "تداخل‌سنج فیزو" به چیدمان تداخل سنجی اشاره می‌کند که توسط ایپولیت فیزو در یک آزمایش معروف در سال ۱۸۵۱ مورد استفاده قرار گرفت که به طور کلی فرضیه نسبی اتر آگوستین فرنل را حمایت می‌کرد. این چیدمان در نهایت نقش وسیله‌ای را بازی کرد که موجب به وجود آمدن بحران‌هایی در فیزیک شد که نتیجه آن پیدایش نظریه نسبیت خاص انیشتین شد
کاربردها
تداخل‌سنج فیزو امروزه به صورت رایجی برای اندازه‌گیری شکل سطوح اپتیکی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. معمولاً لنز یا آیینه ساخته شده با یک قطعه مرجع که شکل دلخواه و مناسب مورد نظر ما را دارد، مقایسه می‌شود. شکل ۱ چیدمان تداخل سنج فیزو را برای اندازه‌گیری میزان صافی سطح اپتیکی نشان می‌دهد. سطح صاف مرجع در بالای سطح مورد آزمایش قرار گرفته‌است و بین آنها فاصله کمی وجود دارد. سطح مرجع کمی به صورت مورب ساخته می‌شود (به اندازه چند دهم درجه) تا از تولید فرانژهای تداخلی ناشی از صفحات پشتی همان قطعه جلوگیری کند؛یک پرتو تکفام به این سطوح تابیده می‌شود و سپس نور بازتابیده از آنها توسط یک جداکننده نوری، به سمت دیگری هدایت می‌شود و الگوی تداخلی قابل رؤیت می‌شود.
در بعضی موارد سطح مرجع توسط یک عنصر پراش دهنده اپتیکی مطالعه می‌شود، که این عناصر پراش دهنده (computer-generated hologram or CGH) می‌توانند با روش لیتوگرافی دقیق ایجاد شوند.
فاصله بین خطوط این المان بین ۱ تا ۱۰ میکرون می‌باشد. زمانی که پرتو لیزر از این المان عبور می‌کند پراش مرتبه صفرم آن تغییری در جبهه موج نمی‌بیند، ولی جبهه موج پراش مرتبه اول پرتو طوری تغییر می‌کند که شکل سطح تست را به خود بگیرد. در این چیدمان پراش مرتبه صفرم به سمت سطح مرجع حرکت می‌کند و پراش مرتبه اول مستقیماً به سمت سطح تست هدایت می‌شود. سپس هر دو پرتو بازتابیده با هم ترکیب شده و تشکیل فرانژهای تداخلی می‌دهند.
تداخل‌سنج فیزو در سنسورهای فیبر نوری مانند اندازه‌گیری فشار، دما، تنش سطحی و غیره، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اهمیت
در سال ۱۸۵۱، ایپولیت فیزو از یک تداخل‌سنج متفاوت برای اندازه‌گیری سرعت اجسام در مقابل سرعت نور، استفاده کرد.(شکل ۲) بر طبق تئوری، نوری که از یک جسم متحرک عبور می‌کند توسط ماده دچار کشیدگی می‌شود. در نتیجه سرعت نور به صورت مجموع سرعت عبور آن از ماده به علاوه سرعت حرکت ماده، به دست می‌آید. در واقع فیزو اثر کشیدگی را آشکار کرد، اما مقداری که او اندازه گرفت از مقدار مورد انتظار بسیار کوچک تر بود. نتیجه او تأییدی بر فرضیه کشیدگی نسبی اتر فرنل بود که این نتایج باعث مبهوت شدن اغلب فیزیکدانان شد. این اندازه گیری‌های دور از انتظار فیزو، بعد از حدود ۵۰ سال توسط نظریه نسبیت خاص انیشتین توضیح داده شد.
چیدمان آزمایش
نور منحرف شده توسط یک جداکننده اپتیکی، با استفاده از یک عدسی موازی می‌شود و سپس توسط دو شکاف به دو قسمت تقسیم شده و از یک محفظه حاوی آب که با سرعتی مشخص حرکت می‌کند، عبور می‌کند. هر پرتو از بازوهای مختلف محفظه عبور کرده و طوری توسط یک آیینه بازتاب می‌یابد که هر پرتو از بازوی دیگر برمی‌گرد. هر دو پرتو مسیر یکسانی را طی می‌کنند ولی یکی در جهت حرکت شاره و دیگری در خلاف جهت حرکت شاره مسیر خود را طی کرده‌است.
هر دو پرتو در یک آشکار ساز با هم ترکیب می‌شوند و یک طرح تداخلی می‌سازند که ناشی از اختلاف زمانی دو مسیر است. با تحلیل این طرح می‌توان سرعت نور عبور کرده از بازوها را بدست آورد.
مت جیراد
مت جیراد (Matt Giraud؛ زادهٔ May 11, 1985) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آفرین لاهوری
آفرین لاهوری مشهور به شاه ‎فقیرالله از شاعران پاکستانی قرن دوازدهم قمری بود. وی سه مثنوی به نام راز و نیاز، انبان معرفت، ابجد فکر و تعدادی قصیده و غزل نوشته که در مجموع با عنوان کلیات آفرین گردآوری شده است. بیشتر اشعار او دینی و مذهبی هستند.
زندگینامه
آفرین لاهوری در حدود ۱۰۷۰ (قمری) در لاهور متولد شد. او در نوجوانی، به شعر فارسی علاقه بسیاری نشان داد و بسیاری از اشعار شاعران بزرگ را حفظ می‌کرد. او در سال ۱۱۵۴ قمری در لاهور درگذشت و در خانه‌اش به خاک سپرده شد. آفرین لاهوری در مجالس ادبی شرکت می‌کرد و به دلیل مقام بالایش در صدر می‌نشست.
توت صفر
توت صفر، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
تپه مانگازا
تپه مانگازا مربوط به هزاره اول (پیش از میلاد) است و در شهرستان پیرانشهر، بخش مرکزی، دهستان لاهیجان، روستای گنه دار واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۵۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اچ‌دی ۴۶۲۸
اچ‌دی ۴۶۲۸ یا گلیز ۳۳ یک ستاره است که در صورت فلکی ماهی قرار دارد.
رحیم‌آباد (ریوند، شرق)
رحیم‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان ریوند شهرستان نیشابور واقع شده‌است. رحیم‌آباد ۱۲۹ نفر جمعیت دارد.
شاه سرزمین‌ها
عنوان شاه سرزمین‌ها عنوانی بود که پادشاهان قدرتمند بین‌النهرین ادعا می‌کردند اصطلاح شاه کشورها یا شاه سرزمین ها اولین بار در امپراتوری آشوری نو (۹۱۱ قبل از میلاد تا ۶۰۹ قبل از میلاد) مطرح شده‌است صریحاً به سرزمین‌های خارجی (به عنوان مثال غیر آشوری) اشاره دارد، که اغلب فراتر از محدوده خود بین‌النهرین که به سرزمین آشور اشاره دارد این عنوان نمایانگر این است که پادشاه آشور حق اداره سرزمین‌های خارجی و همچنین سرزمین خود را دارد
زره قفسی
زره قفسی نوعی زره خودرو است که برای مقاومت در مقابل حملات آرپی‌جی طراحی شده‌است. این نوع زره از میله‌های باریک و محکم فلزی تشکیل می‌شود که گرداگرد بخش‌های مهم خودرو نصب می‌شوند و جلوی کارکرد صحیح مهمات انفجار خلاء را که در راکت‌های آرپی‌جی استفاده می‌شود می‌گیرند. این نوع زره در مقابل موشک‌های ضدزره هم مؤثر است اما نمی‌تواند حفاظت کاملی را برای خودرو در مقابل این نوع موشک‌ها به ارمغان بیاورد.
شاه سرزمین‌ها
تاریخ
این عنوان توسط پادشاه آشور-ناصیر-پال دوم معرفی شد. این عنوان، و عنوان مشابه ("شاه همه سرزمین ها") نیز توسط پسر آشورناصیرپال و جانشین او شلمنسر سوم استفاده شد. غیر از این دو پادشاه، این عنوان به ندرت در دوره امپراتوری آشوری نو تصدیق می‌شود فقط در ارتباط با یک پادشاه دیگر آشوربانی‌پال استفاده می‌شود.
کوروش بزرگ پس از فتح بابل در سال ۵۳۹ قبل از میلاد از چندین عنوان سنتی بین‌النهرین استفاده کرد از جمله آنها کوروش و همه شاهان بعدی امپراتوری هخامنشی از عنوان مشابه شاه کشورها (پارسی قدیم: xšāyaθiya dahyūnām) در کتیبه‌های خود استفاده می‌کنند. کاتبان در شهر بابل این عنوان را به šar mātāti ترجمه کردند پادشاهان هخامنشی که صریحاً نوع آکدی زبان را تصدیق می‌کنند (وقتی کاتبان بابلی دربارهٔ آن بحث می‌کنند) شامل کوروش بزرگ ،کمبوجیه دوم و اردشیر یکم است این عنوان همچنین توسط شورشیان در بابل در زمان هخامنشیان استفاده می‌شد که علیه حکومت خشایارشا یکم قیام کرده ادعا کرد که «شاه بابل و سرزمینها» است
عنایت‌الله شهیدی
عنایت الله شهیدی (زاده ۱۳۰۴ خورشیدی در روستای برغان از توابع شهرستان ساوجبلاغ – درگذشته ۱۸ مرداد ۱۳۸۲) استاد فلسفه و تعزیه پژوه بود.
از دهه چهل هجری شمسی به مطالعه جدی درباره هنر تعزیه پرداخت.
تحقیق او با نام «پژوهشی در تعزیه و تعزیه خوانی» با عنوان برترین پژوهش فرهنگی سال ۱۳۷۹ کشور برنده جایزه شد و نمایندگی یونسکو در ایران آن را چاپ کرد.
انجمن دیابت ایران
تاریخچه
انجمن دیابت ایران در سال ۱۳۶۸، ضمن ضرورت تأسیس یا احیا یک انجمن ملی با هدف تحت پوشش قرار دادن بیماران مبتلا به دیابت مطرح و بلافاصله مورد استقبال قرار گرفت و سرانجام در سال ۱۳۷۰ باکمک عده ای از متخصصین و والدین بیماران تأسیس شد که در حوزهٔ علمی فرهنگی تحقیقاتی فعالیت می‌کند. این انجمن مردم نهاد و غیردولتی در شهرهای مختلف شعبه دارد
اعلام تعداد دیابتی‌های کشور
مدیر عامل این انجمن در گفتگوهای مختلفی تعداد دیابتی‌های کشور را حدود ۵ میلیون نفر تخمین زده‌است. وی شیوع دیابت در منطقه خاورمیانه ازجمله ایران حدود ۹۷ درصد اعلام کرد.
طبق برآورد فدراسیون بین‌المللی دیابت، ۴۸ درصد ساکنان منطقه خاورمیانه ازجمله ایران، دیابت بدون تشخیص دارند و به عبارتی از هر ۲ نفر یک نفر از بیماری خود بی‌خبر است.
ماجرای سقف‌گذاری برای دریافت انسولین بیماران دیابتی
در طی رخ داد ماجرایی که در اخبار رسمی ایران از آن با نام بازی انسولین و داروخانه با بیماران قندی و چوب خط تعیین کردن بیمه‌ها یاد شد رئیس انجمن دیابت ایران گفت با وجود تولید انسولین بازالین توسط شرکت فرآورده های پویش دارو هیچ کمبودی در تأمین داروی انسولین گلارژین در سطح بازار وجود ندارد، در حال حاضر مشکل ما کاهش سقف تقبل هزینه داروها توسط بیمه‌ها است که با شروع سال جدید محدودیت‌های تازه‌ای برای بیماران دیابتی در نظر گرفته‌اند. تقاضای ما از بیمه‌ها این است تا با ما جلساتی داشته باشند تا طی هم‌اندیشی با یکدیگر بتوانیم آسیب‌های کم شدن سقف پوششی انسولین توسط بیمه‌ها برای بیماران را کاهش داده و از طرفی جلوی هزینه‌های اضافی سازمان‌های بیمه‌گر را بگیریم؛ و با تأکید بر اهمیت در نظر گرفتن سایر شرایط بیماران دیابتی افزود: به عنوان مثال برای نوجوان دیابتی که در سن بلوغ و رشد قرار دارد، نمی‌توان سقف دریافت انسولین قائل بود؛ چراکه می‌تواند به رشد آنها آسیب برساند.
بازشاپرک فیلی
بازشاپرک فیلی (Deilephila elpenor) بید بزرگی از خانواده بازشاپرکان است. این بید در بریتانیا و ایرلند یافت می‌شود.
ندیمی
ندیمی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
هارتس ناتسیونال پارک
هارتس ناتسیونال پارک (به آلمانی: Nationalpark Harz) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در نیدرزاکسن واقع شده‌است.
نمونه‌برداری (پزشکی)
در پزشکی، نمونه‌برداری عبارت است از جمع‌آوری ماده از بدن برای کمک به فرایند تشخیص پزشکی و/یا ارزیابی نشانه ای برای درمان، آزمایش‌های پزشکی بیشتر یا روش‌های دیگر. در این معنا، نمونه، ماده جمع‌آوری‌شده‌است و ابزار نمونه‌گیری یا نمونه‌بردار، فرد یا ماده‌ای است که نمونه را جمع‌آوری می‌کند.
نمونه‌گیری پیش‌نیاز بسیاری از آزمایش‌های پزشکی است، اما عموماً برای تاریخچه پزشکی، معاینه بالینی و آزمایش‌های رادیولوژی پیش‌نیاز نیست.
با تکنیک نمونه‌گیری
جراحی (برش)، یک روش جراحی برای برداشتن نمونه‌های جامد یا بافت نرم است.
گورستان کوه چشمه اسد ۳
گورستان کوه چشمه اسد ۳ مربوط به دوره هخامنشی - دوره اشکانیان است و در شهرستان کوهرنگ، بخش مرکزی، دهستان شوراب تنگزی، ۶ کیلومتری جنوب و جنوب شرق چلگرد به خط مستقیم، کوه مشرف به روستای چشمه اسد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۲۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
توکانچه دمگاه‌زرشکی
توکانچه دمگاه‌زرشکی نام یک گونه از سرده توکانچه سبز است.
سهک
سهک روستایی در دهستان فخررود بخش قهستان شهرستان درمیان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۱ نفر (در ۲۷ خانوار) بوده‌است.
گرداب (فیلم ۱۳۳۲)
این فیلم در قطع ۱۶ میلی متر که اولین فیلم رنگی در تاریخ سینمای ایران محسوب می‌شود به دلیل نبود لابراتوار رنگی در ایران، نگاتیو فیلم برای چاپ و ظهور به نیویورک، آمریکا فرستاده شده بود. همچنین اولین فیلمبرداری از عوامل پشت صحنه در این فیلم انجام شده‌است.
خلاصه داستان
جوانی که زندگی ساده‌ای دارد گرفتار عده‌ای خوش گذران می‌شود. کسانی که با انواع نیرنگ‌ها نقشهٔ منحرف کردن جوان‌های ساده را دارند. جوان زندگیش بازیچه قمار، زیبایی یک زن و سایر نیرنگ‌های این افراد می‌شود و وقتی به خود می‌آید که سال‌های جوانیش را بیهوده هدر داده‌است.
کاریزنو (صالح‌آباد)
کاریزنو (تربت جام)، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جنت‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
مسیحی جادویی (فیلم)
مسیحی جادویی فیلمی محصول سال ۱۹۶۹ و به کارگردانی جوزف مکگراث است. در این فیلم بازیگرانی همچون رینگو استار، ریچارد اتنبرا، لئونارد فری، لارنس هاروی، کریستوفر لی، اسپیک میلیگان، راکل ولش، ویلفرید هاید-وایت، ایزابل جینز، کارولین بلکیستن، جون بنهام، فردی مین، گراهام استارک، رومن پولانسکی، ترنس الکساندر، کلایو دان، دنیس پرایس، دیوید هاچسون، هتی ژیکس و ادوارد آندرداون ایفای نقش کرده‌اند.
فرانو
شعر فرانو   یک جریان نو در شعر معاصر است که متأثر از شعر دهه هفتاد بوده و پس از افول آن، با درون‌مایه و محتوای طنزگونه به عرصه آمد. فرانو از سال ۱۳۸۱ توسط شاعر آستارایی اکبر اکسیر بنیان شده‌است. فرانو با کلمات ساده، ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات عامیانه بازی می‌کند تا مفهوم خود را ادا کند. فرانو مانیفست دارد که در کتاب بفرمایید بنشینید صندلی عزیز از اکبر اکسیر آمده‌است. جریان شعری پست‌مدرن در کنار سایر جریان‌های نوظهور از اوایل دهه هفتاد تکوین و تاکنون ادامه یافته‌است. رضا براهنی متعاقب ترجمه آثار فلسفی و ادبی غربی در سال‌های نخست دهه هفتاد و داغ شدن مباحث فلسفی و سیاسی جدید، جریان شعری تازه به نام شعر پست‌مدرن مطرح کرد و با تربیت شاگردان جوان و سرودن یک مجموعه شعر به نام «خطاب به پروانه‌ها» به این چریان دامن زد. علی باباچاهی نیز با طرح شعر پسانیمایی (شعر دهه هفتاد)، به عنوان روایت چهارم از شعر معاصر ایران، مدعی رهبری این جریان شد. سرانجام اکبر اکسیر نیز در مجموعه بفرمایید بنشینید صندلی عزیز از «شعر فرانو» سخن گفت. یکی از نقدهای انجام شده بر فرانو، نقد و بررسی ۱۳ سال ترانه‌سرایی اکبر اکسیر در قالب فرانو توسط سعید بیابانکی و ناصر فیض در برنامه نقد شعر شبکه چهار صدا و سیما بوده‌است.
شاعران
از شاعران شعر فرانو می‌توان به منصور بنی‌مجیدی (پدر شعر آستارا و از اعضای حلقهٔ ادبی فرانو)، داوود ملک‌زاده (از اعضای حلقهٔ ادبی فرانو)، محمد رضایی، حمیدرضا اقبال‌دوست کروب رضایی و حامد اشرف زارعی با کتاب تاناکورا اشاره کرد.
اشتراکات فرانو با گلستان سعدی
با بررسی ویژگی‌های سبکی شاخص که در گلستان سعدی موجود است و مقایسه آن با سبک فرانو، می‌توان نسبت تأثیرپذیری این سبک را از آثار کلاسیک دریافت. مهم‌ترین این ویژگی‌ها عبارتند از:
نمونه
/ خطِ فقر/ یک خطِ فرضی است/ که آدم را به دو قسمت تقسیم می‌کند.
حامد اشرف‌زارعی از کتاب تاناکورا
/ صبح کودتا/ ظهر گروگان‌گیری/ عصر بمب‌گذاری/ غروب حملهٔ انتحاری/ شبِ خوشی را برای‌تان آرزو می‌کنیم.
/ من یک نجیب‌زاده‌ام/ پدرم/ پدربزرگم/ و همهٔ اجدادم در طولِ تاریخ/ شلاق خوردند/ و/ سکوت کردند.
اچ‌دی ۱۶۷۹۶۵
اچ‌دی ۱۶۷۹۶۵ یک ستاره است که در صورت فلکی شلیاق قرار دارد.
ژان-ژاک روسو
ژان-ژاک روسو (Jean-Jacques Rousseau) (زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۷۱۲ – درگذشتهٔ ۲ ژوئیه ۱۷۷۸) فیلسوف، نویسنده، آهنگ‌ساز اهل جمهوری ژنو، در سدهٔ هجدهم و اوج دورهٔ روشنگری اروپا می‌زیست.
اندیشه‌های او در زمینه‌های سیاسی، ادبی و تربیتی، تأثیر بزرگی بر معاصران گذاشت. نقش فکری او که سال‌های زیادی از عمرش را در پاریس سپری کرد، به عنوان یکی از راه‌گشایان آرمان‌های انقلاب کبیر فرانسه قابل انکار نیست. اگر چه روسو، از نخستین روشنگرانی است که مفهوم حقوق بشر را به‌طور مشخص به کار گرفت، اما نزد او از این مفهوم تنها می‌توان به معنایی ویژه و محدود سخن به میان آورد. در مجموع باید گفت که وی رادیکال‌تر از هابس و جان لاک و شارل دو مونتسکیو می‌اندیشید. شاید به همین دلیل است که برخی از پژوهشگران تاریخ اندیشه، وی را اساساً در تداوم سنت فکری عصر روشنگری نمی‌دانند، بلکه اندیشهٔ او را بیشتر در نقد فلسفهٔ روشنگری ارزیابی می‌کنند. البته تئو هابسن معتقد است روسو به نوع نگاه روشنگری باور داشت، ولی با چنان شدت غیرطبیعی‌ای که باعث می‌شد طرفدارانش را نیز افرادی از خود راضی، دنیاپرست و صرفاً دنبال منافع ببیند. برای روسو، صرف نظر کردن انسان از آزادی، به معنی صرف نظر کردن از خصلت انسانی و «حق بشری» است. روسو تلاش می‌کند، نوعی هماهنگی میان آزادی فردی و جمعی ایجاد نماید. وی این کار را در اثر معروف خود قرارداد اجتماعی که در سال ۱۷۶۲ میلادی نوشته شد، انجام می‌دهد. این کتاب روسو اولین اثر ترجمه شده به فارسی در سال ۱۳۰۰ شمسی توسط یدالله مایل تویسرکانی است.
یکی دیگر از کتاب‌های مهم روسو به نام امیل در زمینه تربیت کودکان است. تحریر کتاب رویاهای گردشگر او پس از مرگ او ادامه یافت و در سال ۱۷۸۲م. به چاپ رسید.
تولد و دوران زندگی در سوئیس
ژان ژاک روسو در روز ۲۸ ژوئن سال ۱۷۱۲ در ژنو به دنیا آمد.ژنو در آن دوران دولت‌شهر وابسته به کنفدراسیون سوئیس که امروز یکی از کانتون‌های سوییس است، بود. از سال ۱۵۳۶ میلادی ژنو یک جمهوری اوگنو شده بود و مرکز کالونیسم بود. پنج نسل قبل از روسو یکی از نیاکان او به نام دیدیر کتاب فروشی بود که شاید به خاطر انتشار مقالات پروتستان در سال ۱۵۴۹ از آزار و شکنجه‌های کاتولیک‌های فرانسه به ژنو فرار کرده بود و در آنجا به تجارت شراب می‌پرداخت. روسو به اینکه خانواده‌ٔ وی که از طبقه متوسط بودند در آن شهر حق رأی داشتند افتخار می‌کرد. او کتاب‌های خود را با نام ژان ژاک روسو شهروند ژنو امضا می‌کرد. پدر او، ایزاک روسو، همچون پدربزرگش ساعت‌ساز بود. مادر او نه روز پس از تولدش درگذشت، و روسو تا ۹ سالگی نزد پدرش بزرگ شد. در سال ۱۷۲۲، ایزاک روسو برای فرار از زندانی شدن مجبور به ترک پسرش شد و او را به برادرش که یک کشیش پروتستان بود سپرد. خانوادهٔ روسو در اصل فرانسوی بودند، ولی در سال ۱۵۴۹ برای گریز از کشته شدن توسط کاتولیک‌ها به ژنو روی آوردند. پس از چند ماه، عموی روسو او را به کشیش پروتستان دیگری به نام لامبرسیه در دهکده‌ای در جنوب ژنو سپرد، و روسو حدود دو سال را نزد او و خواهرش گذراند.
پس از آن، عموی روسو او را به عنوان یک شاگرد به یک حکاک معرفی کرد، و روسو علی‌رغم میلش تا ۱۶ سالگی نزد او این حرفه را فرا آموخت. روسو در کتاب اعترافات خود نوشته‌است که در این دوران وی دارای تمایلات جنسی مازوخیستی بوده‌است و گاهی خود را در مقابل زنان تنها، به امید تازیانه خوردن از آنها، برهنه می‌کرده‌است. در ۱۴ مارس ۱۷۲۵، بدون اطلاع قبلی به پدر یا عمویش ژنو را ترک گفت و تا انسی پیاده سفر کرد.
در آن‌جا به لوییز دو وارانس که به تازگی از همسر خود جدا و کاتولیک شده بود معرفی شد. مادام دو وارانس (که روسو در اعترافات خود از او با نام «مامان» یاد کرده‌است) از روسو ۱۳ سال بیش‌تر داشت و نه تنها سرپرست، بلکه بعدها معشوقهٔ او نیز شد. روسو که از روز اول دیدارش با مادام دو وارانس به او علاقه‌مند شده بود، در اعترافات خود آورده‌است که بارها عاشق شده‌است، ولی هیچ‌کدام از این عشق‌ها به زیبایی علاقهٔ او به «مامان» نبودند.
مادام دو وارانس ابتدا او را به تورین فرستاد تا کاتولیک شود. پس از آن روسو نزد «مامان» در شارمت ، دهکده‌ای در نزدیکی اَنسی، مستقر شد و موسیقی را نزد سرپرستش آموخت. روسو در کتاب اعترافات خود نوشته‌است که در این دوران وی به پیشنهاد مادام دو وارانس با او چندین بار همبستر شده‌است. روسو از دوران زندگی‌اش در اَنسی به عنوان بهترین دوران زندگیش در اتوبیوگرافی خود یاد کرده‌است. در سال ۱۷۳۰، سفری به نوشاتل کرد که در آن سفر ملاقات کوتاهی با پدرش که دوباره ازدواج کرده بود داشت. او برای تأمین مخارج این سفر به تعلیم موسیقی پرداخت. او در سال ۱۷۳۴ منشی «مامان» شد و در سال ۱۷۳۹ اولین کتاب خود را در وصف دهکده‌ای که در آن زندگی می‌کرد نوشت.
زندگی در پاریس
در سال ۱۷۴۲، در حالی که به دنبال ثبت شیوهٔ جدیدی برای نوشتن موسیقی به پاریس سفر کرده بود، با دنیس دیدرو آشنا شد. او سپس در پاریس ساکن شد، و در سال ۱۷۴۵ با همسرش که در یک مسافرخانه کار می‌کرد آشنا شد. این زن از هوش چندانی برخوردار نبود و روسو نمی‌گذاشت که این زن در سالن‌های پاریس (که محفل زنان و مردان روشنفکر بود) همراه او حضور پیدا کند. روسو کتابچه کوچکی نوشته بود که در آن لغات مورد استفاده همسرش و معنای آن‌ها را ذکر کرده بود. آن‌ها دارای ۵ فرزند شدند، که هر کدام را به یتیم‌خانه سپردند. این موضوع، سال‌ها بعد، هنگامی که روسو کتاب امیل را که در مورد روش مطلوب تربیت کودکان است نوشت، توسط ولتر (که روسو او را از دشمنانش می‌دانست) به جمع اعلام شد. ولتر در نامهٔ تندی که با نام دیگری امضا کرده بود، عمل او، در سپردن فرزندان خود به یتیم‌خانه و نوشتن کتابی در مورد تربیت کودکان را، مورد طعن و سرزنش قرار داد. روسو به این انتقاد در اعترافات خود (که پس از مرگش چاپ شد) پاسخ داد، و در واقع این اولین بهانه‌ای بود که به روسو انگیزهٔ نوشتن اعترافات را داد.
در سال ۱۷۴۹، روسو با دیگر فیلسوفان عصر روشنگری همراه شد و به نوشتن مقالاتی در رابطه با موسیقی در آنسیکلوپدی پرداخت. او با شرکت و برنده شدن در مسابقهٔ آکادمی دیژون در سال ۱۷۵۰ و نوشتن نخستین رساله خود در پاسخ به سؤال « «آیا بسط، توسعه و استقرار علوم و هنر موجب اصلاح اخلاق مردم است یا خیر؟»»، که برنده جایزه اول این آکادمی شد، شهرت یافت. به علت اندیشه‌های احساساتی و نو روسو، کم‌کم موجی از انتقاد و تمسخر از طرف روشن‌فکران و فیلسوفان این عصر همچون ولتر، دیدرو و دالامبر برخاست.
دوران در به دری
در سال ۱۷۵۶ روسو پاریس را ترک کرد و تا سال ۱۷۶۲ زندگی ییلاقی در مونمورانسی، ولدوآز را برگزید. در سال ۱۷۶۱، رمان «رمانتیک» (این صفت حدود یک قرن بعد به سبک روسو داده شد) هلوئیز جدید را با موفقیت منتشر کرد. پس از آن، قرارداد اجتماعی و امیل را در سال ۱۷۶۲ نوشت. این دو اثر خشم پارلمان فرانسه و نیز هلند را برانگیخت، و حتی در ژنو و برن نیز ممنوع شد. امیل در ژنو در برابر جمع عموم پاره و آتش زده شد، و روسو به ناچار شبانه به نوشاتل گریخت و تحت حمایت فریدریک دوم (کبیر) پادشاه پروس درآمد. خشم مردم روسو را ناگزیر به فرار دوباره کرد و در سال ۱۷۶۵ به انگلستان روی آورد و نزد دیوید هیوم ، نویسنده و فیلسوف انگلیسی پناه یافت. او در انگلستان نوشتن اتوبیوگرافی خود، اعترافات را آغاز نمود. انزوا، آوارگی و زندگی پر فشار روح و روان او را چنان پریشان کردند که روسو را تا مرز جنون پیش بردند و او تا پایان زندگی خود دچار اختلالات سادومازوخیسم و پارانویا بود، به‌طوری‌که فکر می‌کرد همه علیه او توطئه می‌کنند. در این هنگام مقاله مشهوری در روزنامه‌ای منتشر شد که مزین به آرم پادشاهی پروس بود و بدون نام نویسنده منتشر شد. در این مقاله به شکل طنز آمیزی نوشته شده بود که اگر روسو طالب درد و رنج است، فردریک کبیر پادشاه پروس از آنجا که دوستدار روشنفکران است می‌تواند این درد و رنج را برای روسو فراهم کند و به روسو پیشنهاد شده بود که به پروس بیاید. این مقاله باعث شد که روسو با هیوم قطع رابطه کند، چرا که می‌پنداشت که او در نوشتن آن مقاله نقش داشته‌است. نامهٔ آخر او به هیوم در پاریس نیز منتشر شد و مورد توجه معاصران او قرار گرفت. روسو در سال ۱۷۷۰ با شرط عدم انتشار کتاب اجازه یافت تا به فرانسه بازگردد.
مرگ
روسو واپسین سال‌های حیاتش را در روستایی در حومه پاریس، با آرامش گذراند و به نگارش زندگانی شخصی و عاطفی خود پرداخت. او سرانجام در روز ۲ ژوئیه ۱۷۷۸ به علت سکته مغزی، در منزل خود در نزدیکی پاریس چشم از جهان فروبست. برخی از معاصران او همچون مادام دو استائل اعتقاد داشتند که او خودکشی کرده‌است. رویاهای گردشگر تنها، اثر خیال‌بافانه ناتمام او، و کتاب مشهور اعترافات، که شرح زندگی ۶۶ سالهٔ اوست، پس از مرگ او منتشر شدند.
طبیعت
در میان متفکران قرن هجدهم دو دیدگاه عام و البته متضاد نسبت به طبیعت وجود داشت. گروهی از متفکران که قریب به اتفاقشان به جنبش روشنگری تعلق داشتند و عقل و تجربه را مایهٔ خوشبختی و سعادت بشر می‌پنداشتند، طبیعت را وحدتی زمانی-مکانی و بی‌جان می‌دانستند که از قوانین جبری فیزیک نیوتونی تبعیت می‌کند. در مقابل روسو و بخشی از متفکران رومانتیک هم‌عصر واکنش شدیدی نسبت به چنین دیدگاهی دارند. روسو در رسالهٔ «گفتاری در باب علوم و هنرها» به سختی و با شدت به علوم جدید و هنرهای مدرن می‌تازد، چرا که دستاوردهای آن‌ها را از دو منظر عامل ایجاد نابرابری در میان ابنای بشر می‌داند. یکی آن‌که پیشرفت علوم طبیعی و رونق هنرهای زیبا، از طرفی نیازهای جدیدی به وجود می‌آورد که هر فرد برای به دست آوردن آن‌ها نیاز به رقابت و استثمار سایر انسان‌ها دارد. این نیازهای به زعم روسو «کاذب» موجب ایجاد طبقات اجتماعی و بندگی و بردگی بخشی از جامعهٔ انسانی می‌شود. دیگر آن‌که پیشرفت علوم و هنرها موجب نمایش تفاوت‌های میان انسان‌ها از حیث استعدادشان در زمینه‌های علمی و هنری می‌شود. آن‌ها که پایه‌گذار این علوم و هنرها هستند یا استعداد بیشتری در آن‌ها دارند بر دیگران چیره می‌شوند. در واقع به گمان روسو تقسیم کار که با پیشرفت علوم و صنعت اجتناب‌ناپذیر است یکی از مهم‌ترین عوامل ایجادکنندهٔ نابرابریست. روسو در مقابل هنرهای مدرن و علوم که آن‌ها را جلوه‌هایی از تمدن و منشأ مالکیت می‌داند، نظریهٔ بازگشت به طبیعت را مطرح می‌کند. بر طبق این نظریه، بشر به عنوان موجودی پاک و یگانه با طبیعت به دنیا آمده‌است، اما قوانین جامعه و اصول تمدن و در رأس آن‌ها مالکیت خصوصی موجب فساد بشر و دوری او از معصومیت اولیه‌اش شده‌است. از این جهت پیشنهاد روسو برای اصلاح جوامع بشری، نظریه‌ای واپسگراست که بازگشت به حالت اولیه را توصیه می‌کند. به قول آیزایا برلین در کتاب ریشه‌های رومانتیسم، روسو هم مانند تمام متفکران رمانتیک دچار پارانویا (بدبینی نسبت به جامعه، عصر خویش و متفکران معاصر) و نوستالژی (ناکجاآبادی که با بازگشت به آن بشر دوباره طعم سعادت را می‌چشد) است. هرچند بسیاری از متفکران معاصر عقاید رادیکال روسو و بینش او از ناملایمات تمدن مدرن آن‌هم در زمان اوج و شکوفایی آن را نشانهٔ نبوغ و تیزبینی او قلمداد می‌کنند و تاریخ اندیشهٔ بشری را از این جهت مدیون او می‌دانند.
مالکیت
روسو در کتاب گفتار دوم ایستار غیر دوستانه‌ای نسبت به مالکیت داشت اما در قرارداد اجتماعی آن را یک نهاد اساسی دانست. اما هیچگاه فکر برابری اقتصادی را رها نکرد. روسو می‌گفت هیچ‌کس نباید بتواند کسی را بخرد و هیچ‌کس نباید ناگزیر به فروش خود باشد. او به روشنی مالکیت را ابزار سلطه بر آن‌هایی دانست که آن را ندارند، بنابراین گفت که مالکیت باید تحت ارادهٔ عمومی باشد. نظریهٔ او نزدیک به نظریه‌های سوسیالیستی است. از نظریهٔ او دربارهٔ مالکیت این‌گونه برداشت شده‌است که روسو، همزیستی مسالمت‌آمیز آزادی سیاسی و نابرابری اقتصادی را در دموکراسی غیرممکن می‌بیند. او از اصل برابری اقتصادی پشتیبانی می‌کرد و خواستار لغو امتیازهای آریستوکراتها و قدرت‌های ثروت بود.
تربیت
شاید بتوان کتاب امیل را مهم‌ترین اثر روسو در تربیت دانست. کتاب در مورد مراحل تربیت پسری به نام امیل بر اساس ایده‌های طبیعت گرایانه روسو است.
برابری و آزادی
بیشترین اهتمام روسو به آزادی و برابری مردم، در کتاب قرارداد اجتماعی بود که محقق شد. روسو گفت که دولت باید بیشترین خیر عمومی و آزادی را تأمین کند. اما آزادی بدون برابری وجود نخواهد داشت؛ بنابراین دولت باید برابری خواه باشد. روسو گفت که برابری به معنای برابری کامل قدرت و ثروت نیست، بلکه به این معنی است که هیچ‌کس نباید آنقدر ثروتمند باشد که دیگری را بخرد یا کسی آن قدر تهیدست که خود را بفروشد. هیچ‌کس نباید قدرتی بیش از آن قدرتی که قانون به او داده‌است، داشته باشد و آنچه به قانون به او داده‌است باید با نیروی طبیعی و روح آن‌ها سازگار باشد. بدون برابری آزادی نیست و اگر هم هست، پوچ است. روسو گفت آزادی انسان در آن است که از معیارهای عالی اخلاقی پیروی کند، حقوق خود و دیگران را رعایت کند و از دولت (قانون) پیروی کند.
دین
روسو در کتاب چهارم قرارداد اجتماعی موضع خود را در مورد دین مشخص می‌کند. او می‌گوید وجود کلیسا به برقراری دو قوهٔ قانونگذاری، دو حکمران، و تقریباً دو میهن منجر می‌شود و این وضع را نتیجهٔ دو وظیفهٔ متضاد دانست و اعلام کرد هر فردی دیر یا زود ناگزیر است بین ایمان به دین و وفاداری به دولت یکی را انتخاب کند. او گفت قوانین صادر شده از طرف کلیسا با قوانین جامعهٔ مدنی در تعارض است و تنها دولت باید مردم را زیر کنترل داشته باشد. روسو به این معتقد بود که کلیسا باید زیر نظر دولت باشد. همان نظری که منتسکیو نیز اعلام داشته بود. روسو در فصل هشتم این کتاب گفت: «آن کس که بگوید غیر از دین من در هیچ دینی رستگاری نیست باید از کشور رانده شود»
روسو دین اومانیستی یا دین مدنی (Civil religion) را در فرانسه پدیدآورد. از مشخصه‌های این دین نداشتن پیامبر با اعتقاد به خدا و معاد است به‌طوری که آدمیان دارای مبدأ و سرانجام نیز هستند.
مجموعه آثار
تفکرات تنهایی رساله ایمان و اعتقاد
اریک پیترسن
اریک پیترسن (Erik Petersen؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹) قایقران روئینگ اهل دانمارک بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
مت تیسون
مت تیسون (Matt Thiessen؛ زادهٔ August 12, 1980) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گرداب (ابهام‌زدایی)
گرداب می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
احمد نبیل
احمد نبیل (Ahmed Nabeel؛ زادهٔ August 25, 1995) بازیکن فوتبال اهل بحرین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده‌است.
تپه بایزید آقا
تپه بایزید آقا مربوط به دوره اسلامی قرن ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان پیرانشهر، بخش مرکزی، دهستان منگور غربی، روستای تیرکش علیا واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۵۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رمونا، اکلاهما
رمونا شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۳۵ نفر بوده‌است.
فندقاع
جمعیت
این روستا در دهستان جوشان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۷نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
بدرینات (فیلم)
بدرینات فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی وی. وی وینیاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون آلو آرجون، تمنا باتیا، پراکاش راج، کلی دروجی، آشوینی کالسکار، سایاجی شینده ایفای نقش کرده‌اند.
توکانچه ابروزرد
توکانچه ابروزرد نام یک گونه از سرده توکانچه سبز است.
حشمتیه (بخش مرکزی نیشابور)
حشمتیه یک روستا در ایران است که در دهستان ریوند شهرستان نیشابور واقع شده‌است.
هارتستور
هارتستور (به آلمانی: Harztor) یک شهر و در آلمان است که در Hohnstein/Südharz واقع شده‌است. هارتستور ۶٬۲۱۱ نفر جمعیت دارد.
تراموا گدانسک
تراموا گدانسک (Trams in Gdańsk) سیستم تراموا در شهر گدانسک، لهستان است.
این تراموا که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شده دارای ۱۱ خط، ۲۱۱ ایستگاه و ۵۸٫۱ کیلومتر طول می‌باشد.
توت سیدمحمد
توت سیدمحمد، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جنت‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۰ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
هنگوییه (سیرجان)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۰ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
هنس رونه
هنس رونه (Hans Rønne; December 30, 1887 – September 15, 1951) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
بارگوشات
بارگوشات (به ارمنی: Բարգուշատ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در سیونیک واقع شده‌است. بارگوشات در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک و در ۵ کیلومتری شمال روستای سیونیک واقع شده‌است.
خصوصیات
بارگوشات ۹۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۲۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
درخت‌پار
‌درخت‌پار یا درخت‌سان به مولکول‌های شاخه‌داری گفته می‌شود که حاوی واحدهای تکرار شونده هستند.
ریشه نام
نام درخت‌پار (دندریمر) از واژه یونانی  δένδρον (دِندِرون) به معنای درخت و مر به‌معنای واحد تشکیل‌دهنده یا پار تشکیل شده‌است.
ویژگی‌ها
درخت‌پارها، عمدتاً نسبت به مرکز خود متقارن هستند. گروهی دیگر از ترکیبات شیمیایی مشابه که درخت‌وار هستند نیز نسبت به یک نقطه کانونی تقارن دارند. تفاوت درخت‌پار و درخت‌وار در شکل روبرو مشخص است.
با اینکه می‌توان منشا درخت‌پارها را بسپارهای خطی و سپس بسپارهای منشعب دانست، اما ویژگی‌های ساختاری شگفت‌انگیز درخت‌پارها و درشت مولکول‌های با شاخه‌های زیاد، کاملاً با ویژگی‌های بسپارهای سنتی متفاوت است. با وجود استفاده بسپارها در سیستم‌های دارورسانی، درخت‌پارها در مقایسه با آن‌ها حائز منافع بیشتری هستند. آن‌ها چند پاشیدگی (polydispersity) محدود و ابعادی در حد نانومتر دارند که موجب عبور آسان‌تر از سدهای زیستی می‌شود. دندریمرها می‌توانند مولکول‌های میهمان را به وسیله گیرنده موجود در سطح خود حمل یا درون حفرات موجود در بین شاخه‌ها کپسوله کنند.
ویژگی‌های بی‌نظیر درخت‌پارها مثل اندازه کنترل شده، تک پاشیدگی (monodispersity) و گروه‌های سطحی تغییرپذیر، این مولکول‌ها را برای کاربردهای بیوپزشکی مطلوب می‌سازد. گروههای انتهایی در درخت‌پارها می‌توانند توسط عامل‌های مختلف درمانی و تصویربرداری، به‌طور خاص و کنترل شده عامل دار شوند، که این خود پتانسیلی برای استفاده آن‌ها دردارورسانی هدفمند محسوب می‌شود. علاوه بر آن از وجود حفرههای خالی در درخت‌پارها برای کپسوله کردن مولکولهای دارویی آبگریز استفاده می‌شود. وجود گروههای آمین نوع سوم در درخت‌پارهای پلی آمیدوآمین (PAMAM= Polyamidoamine) ایجادکننده برهمکنش‌های اسید- باز وپیوندهای هیدروژنی است، همانطور که باعث برهمکنش‌های غیرکوولانسی با مولکول‌های کپسوله شده میزبان می‌شود. همه این ویژگی‌ها باعث می‌شود که درخت‌پارها عامل‌هایی مناسبی برای انحلال‌پذیری داروهای آبگریز باشند. پیدایش درخت‌پارهای عامل دارشده با پلی اتیلن گلیکول(PEG)که درخت‌پارهایی با ابعاد بزرگتر محسوب می‌شوند باعث انحلال‌پذیری در آب و افزایش بارگیری دارو می‌شود. نسل G3 وG4 از درخت‌پارهای "PAMAM" که با آمین عامل دار شده‌اند برای کپسوله کردن داروی ایبوپروفن و بررسی میزان جذب آن‌ها به سلول استفاده شده‌اند.
مطابقت شکل ساختاری درخت‌پار با هندسه نقوش اسلامی درختسانان،نمونه‌های تکامل‌یافته پیوندهای شیمیایی هستند که با انواع شمسه‌ها در زیر طاق و گنبدها مطابقت داشتند. این پیوندهای دست‌‌ساز بشری برای بهبود هر چه تمام‌تر ماده طراحی شده‌اند. با نگاه کلی به این پیوندها درمی‌یابیم که تکاملی در کار بوده و به نظام هندسی خیلی نزدیک شده‌اند. نمود اين قضيه در هنر اسلامي، همان نقوش زير گنبد هستند كه از لحاظ فرمي، كامل‌ترين نقوش هستند. نکته قابل توجه درباره مولکول ها این است که تحت شرایط خاص و با ابزار آلات پیشرفته دست‌ساخته بشر، به سمت تکامل حرکت كرده و آرایش شکلی خود را به صورت دَوَرانی نشان می‌دهند. تداعی حرکت دَوَراني در پیوندهاي مولکولی در تطابق با آجرکاری و کاشیکاری در طرح‌های زیبا و مزین به رنگ‌های شگرف، بارها و بارها در قالب شکل‌ها و فرم‌های بدیع اجرا و تکرار شده است.
انواع دندریمرها
در سال‌های اخیر درخت‌پارهای مختلفی با کارایی‌های گوناگون برای تحقیقات تمرینی و آزمایشگاهی مورد سنتز قرار گرفته ان، به دلیل اینکه آن‌ها ساختاری پر شاخه‌ای، اشکال متقارن و تک پاشیدگی دارند. در ادامه برخی از درخت‌پارها با خواص متفاوت را بررسی می‌کنیم.
درخت‌پارهای کریستال مایع
این دسته از درخت‌پارها شامل مونومرهای مزوژنیک (کریستال‌های مایع) مثل درخت‌پارهای کربوسیلان عامل دارشده مزوژن، هستند. اولین درخت‌پار کریستال مایع با گروههای سین نامویل ساخته شد. به دلیل خصلت ایزومریزاسیون E-Z در آنها، قادر به آزادسازی هدفمند دارو هستند.
تکتو درخت‌پارها
تکتو درخت‌پارها (Tecto-dendrimers) متشکل از یک درخت‌پار مرکزی هستند که با درخت‌پارها پیرامونی احاطه شده‌اند. شکل3، هسته – پوسته تک تو درخت‌پارPAMAM را نشان می‌دهد. تک تو درخت‌پارهای ساخته شده برای اهداف دارویی و بیولوژیتوسط مؤسسه نانوتکنولوژی میشیگان قابلیت‌های زیر را دارند: تشخیص سلول بیمار، تشخیص ناحیه بیماری، دارورسانی، گزارش وضعیت و بازده درمان.
درخت‌پارهای کایرال
کایرالیتی در درخت‌پارها بر اثر وجود شاخه‌هایی که به لحاظ شیمیایی یکسان ولی به لحاظ ساختاری کاملاً متفاوت اند( گونه‌های کایرال)ایجاد می‌شود. با توجه به تمایزهایی که می‌توان با وجود ترکیبات کایرال در این گونه‌ها به کار برد درخت‌پارهای کایرال هم در آزادسازی هدفمند دارو و تشخیص ترکیبات کایرال در بدن مؤثر هستند.
درخت‌پارهای PAMAMOS
درخت‌پارهای پلی(آمیدوآمین-اورگانوسیلیکون) (PAMAMOS= poly(amidoamine-organosilicon) ) که به‌طور شعاعی قرارگرفته‌اند به مایسلی تک مولکولی تبدیل می‌شوند که پلی آمیدوآمین polyamidoamine (PAMAM) هسته دوست در داخل آن و اورگانوسیلیکون (OS= organosilicon) آبدوست در بیرون قرار می‌گیرد.
درخت‌پارهای هیبریدی
درخت‌پارهای هیبریدی ترکیبی از بسپارهای دندریتیک و خطی در قطعات هیبریدی یا در فرم‌های کوبسپار پیوندی هستند.
درخت‌پارهای پپتیدی
درخت‌پارهای حاوی پپتید بر سطح بدنة درخت‌پار سنتی و درخت‌پارهای حاوی اسیدآمینه،به عنوان درخت‌پارهای پپتیدی تعریف می‌شوند. این پپتیدها می‌توانند در واحدهای شاخه‌ای یا هسته، قرارگیرند. به دلیل خصوصیات بیولوژیکی و درمانی،درخت‌پارهای پپتیدی نقش مهمی درحوزه‌های مختلف مثل سرطان، ضدباکتری، ضدویروس، سیستم اعصاب مرکزی، بی‌حس‌کننده، آسم، آلرژی و متابولیسم کلسیمدارند. به خاطر جذب شدن آن‌ها به سلول، پپتیدها برای دارورسانی بسیار مفیداند.
گلیکودرخت‌پارها
واژه" گلیکودرخت‌پار" برای معرفی درخت‌پارهایی استفاده می‌شود که در ساختارشان کربوهیدرات‌ها قراردارند.
PAMAM درخت‌پارها
از میان درخت‌پارها PAMAMها هستند که در دارورسانی خیلی مورد توجه قراردارند. بسیاری از PAMAM درخت‌پارهای با سطوح تغییریافته، محرک سیستم ایمنی نیستند، در آب محلول بوده و حاوی آمین‌های انتهایی قابل تغییری هستند که می‌تواند به مولکول‌های میهمان یا هدف مختلف بپیوندند. حفره درونی PAMAM درخت‌پارها به دلیل ساختار بی‌نظیرش که حاوی اتصالات سه‌گانه آمین و آمیدی است، می‌تواند میزبان مولکول‌های فلزی یا میهمان باشد.
کاربردها
درخت‌پارها از نظر کاربرد در زمینه‌های گوناگونی مورد استفاده قرار می‌گیرند:
کریسی آمان-لیتون
کریسی آمان-لیتون (زادهٔ May 20, 1970) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
بخش صحارسا
بخش صحارسا (به انگلیسی: Saharsa district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کوسی واقع شده‌است. بخش صحارسا ۱٬۷۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۰۰٬۶۶۱ نفر جمعیت دارد.
هنگوئیه
شهر
هنگوئیه (بستک) شهری در دهستان فرامرزان بخش جناح شهرستان بستک استان هرمزگان
احمد مشیمع
احمد مشیمع (Ahmed Mushaima؛ زادهٔ December 13, 1982) بازیکن فوتبال اهل بحرین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منامه اشاره کرد.