cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۴۰۰–۱۳۹۹
نیم‌فصل دوم
اما در قالب هفته ۲۵ لیگ برتر، استقلال مهمان آلومینیوم اراک بود و در یک بازی سرد و کسل کننده، دو تیم به تساوی ۰–۰ رضایت دادند. شاگردان مجیدی در این مسابقه عملکرد خوبی از خودشان به جا نگذاشتند، ولی نمی‌توان گل سالم ارسلان مطهری را نادیده گرفت که داور به اشتباه آن را مردود اعلام کرد.
استقلال در بازی بعدی میزبان تراکتور تبریز بود که با گل به خودی هادی محمدی و مهدی قایدی ستاره جوان این تیم، ۲ بر ۱ سرخپوشان تبریزی را شکست دادند. البته آبی‌ها هم مثل همیشه یک پنالتی هم از داور طلبکار شدند.
در روز نوزدهم تیرماه آبی پوشان موفق به شکست دو گله ساپیا قعرنشین در دقایق پایانی شدند و توانستند سهمیه آسیایی خود را با برد در این بازی قطعی کنند. همچنین در قالب هفته ۲۸ لیگ دوستاره‌های ایران، نفت مسجد سلیمان را با تک گل سبحان خاقانی و در نبود بازیکنان اصلی و ستاره‌ها در ورزشگاه آزادی مغلوب کردند.
آبی‌ها نیز در بازی بعدی خود مقابل نساجی مازندران در قائم شهر توانستند ۳–۱ این تیم را شکست بدهند. فرهاد مجیدی در این بازی به بازیکنان اصلی خود از جمله قایدی، یزدانی، حسینی و اسماعیلی استراحت داد و از بازیکنان ذخیره استفاده کرد.
در نهایت تیم استقلال در آخرین دیدار خود در لیگ بیستم و در یک بازی نسبتاً تشریفاتی ۱–۲ مغلوب زردپوشان اصفهانی شد. گل زیبای مهدی مهدی پور از روی ضربه کاشته، تک گل آبی‌ها را در این مسابقه رقم زد.
در این فصل استقلال نتایج بسیاری بدی کسب کرد و نتوانست هوادارن خود را راضی کند.
جام حذفی
استقلال از مرحله یک شانزدهم نهایی وارد جام حذفی ۱۴۰۰–۱۳۹۹ شد. قرعه‌کشی این مرحله در تاریخ هشتم اسفند انجام شد و طبق قرعه انجام شده استقلال در ۲۱ اسفند در ورزشگاه شهدای شهرقدس به مصاف تیم پیکان رفت. این بازی که دومین بازی استقلال با هدایت کادر فنی جدید بود با حساب ۱–۲ به سود استقلال به پایان رسید. برای استقلال دیاباته از روی نقطه پنالتی و دانشگر در نیمه اول گل زدند و تک گل میزبان نیز در نیمه دوم توسط ابراهیم صالحی به ثمر رسید. در صحنه حطای بازیکن پیکان که منجر به اعلام پنالتی شد داور ابتدا مجید عیدی را به دلیل خطا بر روی دیاباته در محوطه جریمه اخراج کرد ولی پس از مشورت با کمک خود کارت قرمز را پس گرفت و به بازیکن خاطی پیکان کارت زرد داد. پس از این بازی فرهاد مجیدی دانشگر را به دلیل مسائل انضباطی از حضور در تمرینات تیم منع کرد و در اختیار باشگاه قرار داد.
در قالب مرحله یک چهارم نهایی استقلال به مصاف رقیب سنتی اش، پرسپولیس رفت. استقلال با وجود ارائه یک بازی برتر نسبت به حریف، نتوانست گلی در طول ۱۲۰ دقیقه به ثمر برساند و در نهایت در ضربات پنالتی با درخشش دروازه بانش سید حسین حسینی به مرحله بعدی صعود کرد. در مرحله نیمه نهایی مقابل گل گهر قرارگرفت که در نهایت ۲–۱ از سد این تیم عبور کرد. در دیدار پایانی این رقابت‌ها در ضربات پنالتی مقابل فولاد باخت درحالی که حسینی و دانشگر را به علت محرومیت در اختیار نداشت. پس از این باخت محمد نادری از این تیم جدا شد و به تیم آلتای اسپور ترکیه پیوست. باخت استقلال مقابل فولاد مورد انتقاد بسیاری از پیشکسوت‌های این تیم قرار گرفت و بیشتر آنها مدیریت را مقصر می‌دانستند.
لیگ قهرمانان آسیا
پس از پایان مرحله گروهی آبی‌های ایرانی حریف آبی‌های عربستانی یعنی تیم الهلال شدند که گفته می‌شود که این بازی در قالب فصل آینده تیم استقلال قرار می‌گیرد.
نمایش بازیکنان
اعداد آبی رنگ: تعداد حضور در ترکیب اصلی استقلال
آلبرت واتسون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۵)
آلبرت واتسون (Albert Watson؛ زادهٔ September 8, 1985) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۴۰۰–۱۳۹۹
نمایش بازیکنان
منبع: IPLstats Esteghlal TEH - IPLstats Matches played
آلبرت واتسون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۵)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینفیلد اشاره کرد.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۴۰۰–۱۳۹۹
گل‌زن‌ها
اعداد آبی رنگ: تعداد گلهای زده شده از نقطه پنالتی
منبع: گزارش بازی‌ها
پاس گل
منبع: گزارش بازی‌ها
گل‌های لیگ برتر بر حسب شش بازه زمانی
منبع: IPLstats Goals for/against
کاپیتان‌های فصل
* عددهای آبی رنگ: نشان دهنده دفعاتی است که آن بازیکن پس از تعویض کاپیتان اول، کاپیتان شده‌است و این کاپیتانی‌ها در ستون جمع محاسبه نشده‌است.
ورزش‌های دیگر
استقلال در ابتدای این فصل و از مرداد ۱۳۹۹ مجدداً دست به تشکیل تیم کشتی آزاد زد و در بیستمین دوره لیگ برتر کشتی آزاد ایران نیز حاضر شد. تیم استقلال در گروه الف این مسابقات در کنار تیم‌های دانشگاه آزاد اسلامی، پالایش نفت کرمانشاه، هیئت کشتی گلستان و شهرداری بجنورد قرار گرفت.
استقلال در پایان مرحله گروهی به عنوان صدرنشین گروه صعود کرد. در ادامه این رقابت‌ها در مرحله نیمه‌نهایی با برتری مقابل هیئت کشتی قائمشهر به فینال این مسابقات صعود کرد.
استقلال در دیدار پایانی نتوانست حریف بازار بزرگ ایران شود و با نتیجه ۷ بر ۳ نتیجه را واگذار کرد. در این دیدار استقلال با ترکیب کامل بر روی تشک نرفت و دو جای خالی در ترکیب استقلال وجود داشت. دیدار پایانی با حواشی فراوانی برای تیم استقلال همراه بود؛ رضا یزدانی مربی این تیم فدراسیون کشتی را به حمایت از تیم رقیب متهم کرد و افزود فدراسیون نمی‌خواست تیم کشتی استقلال قهرمان شود.
سناگازی
سناگازی (به لاتین: Sonagazi) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه فنی واقع شده‌است. سناگازی ۵٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
چهوتا چائولاکاتی
چهوتا چائولاکاتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
مالبورگتو والبرونا
مالبورگتو والبرونا (به ایتالیایی: Malborghetto-Valbruna) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
خصوصیات
مالبورگتو والبرونا ۱۲۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۲۵ نفر جمعیت دارد.
کلارنس گیلیارد
کلارنس گیلیارد (Clarence Gilyard؛ زادهٔ December 24, 1955 – درگذشتهٔ نوامبر ٢٠٢٢) استاد دانشگاه و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به جان‌سخت، تاپ گان، و بچه کاراته‌کا، قسمت دوم'' اشاره کرد.
کودی کش
کودی کش (Cody Kasch؛ زادهٔ August 21, 1987) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مانگای ورزشی
مانگای ورزشی (به ژاپنی: ス ポ ー ツ 漫画) ژانری از مانگا و انیمه ژاپنی است که بر داستان‌هایی با ورزش و سایر فعالیت‌های ورزشی و رقابتی تمرکز دارد. اگرچه آثار انیمیشن ژاپنی که ورزش را در اوایل دهه ۱۹۲۰ منتشر می‌کردند، مانگای ورزشی تا اوایل دهه ۵۰ میلادی به عنوان یک دسته گسسته ظاهر نمی‌شد. این ژانر در زمینه اشغال ژاپن پس از جنگ جهانی دوم به شهرت رسید و در طول و پس از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ در توکیو به چشم می‌خورد. مانگای ورزشی که به عنوان محبوب‌ترین ژانرهای مانگا و انیمه شناخته می‌شود، معرفی ورزش‌های جدید به ژاپن و محبوبیت بخشیدن به ورزش‌های موجود است.
تاریخچه
المپیک حیوانات، یک فیلم کوتاه انیمیشن در سال ۱۹۲۸ به کارگردانی یاسوجی موراتا، توسط منتقدان به عنوان اولین انیمیشن ورزشی در نظر گرفته می‌شود. این فیلم با الهام از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ در آمستردام و نشان دهنده تأثیر غرب در ورزش‌هایی بود که ژانر را شکل می‌دهد، مانند فیلم‌های انیمیشن کوتاه ۲ بعدی« بازی بیس بال ما» (۱۹۳۰) نیز به کارگردانی موراتا و بیس بال در جنگل (۱۹۳۴) به کارگردانی سیچی هارادا.
مجموعه مانگای جودو توسط ایچی فوکویی، که برای اولین بار در سال۱۹۵۲ در مجله مانگا Bōken'ō منتشر شد. بیس بال از طریق عناوینی مانند دوکابن و ستاره غول‌ها که سابق آن بیش از ۴۸ میلیون نسخه فروش داشته‌است، به محبوب‌ترین ورزش در این سبک تبدیل شد. رویدادهای ورزشی در زندگی واقعی که می‌تواند توسط یک دوربین متحرک (مانند کشتی حرفه ای یا سومو) فیلم‌برداری شود، به ورزش‌های تلویزیونی مشهوری تبدیل شدند که سازندگان انیمه و مانگا را از تلاش برای انطباق با آنها منصرف می‌کند. جاناتان کلمنتس و هلن مک‌کارتی متذکر می‌شوند که سازندگان متوجه شده‌اند که «ژانر» توانایی بالقوه واقعی در نمایش مخاطبان چیزهایی است که به راحتی از طریق کنش‌های زنده به دست نمی‌آورند.
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ در توکیو باعث رونق محبوبیت مانگا و انیمه ورزشی شد. مدال طلای ژاپن در والیبال بانوان در این بازی‌ها با افزایش محبوبیت ورزش بانوان در ژاپن و همچنین افزایش محبوبیت مانگای ورزشی در جمعیت شوجو (مانگای دختران) و جوسی (مانگای زنان) همراه بود. محبوبیت مجموعه‌های ورزشی مانگا شوگو مانند حمله شماره ۱ - اولین انیمه ورزشی برای مخاطبان زن - معرفی تنوع بیشتر ورزش در ژانر، از جمله باله و تنیس است. در دهه ۱۹۶۰ ملودرام داستان‌های spo-kon به نفع داستان‌های کمدی و کمیک‌های چهار صفحه ای و همچنین اولین انیمیشن اقتباسی از یک مانگای ورزشی" با ستاره غول‌ها" در سال ۱۹۶۸ کاهش یافت.
در دهه ۷۰ میلادی، بازرگانی به یکی از محرک‌های اصلی فروش انیمه تبدیل شد و منجر به تکثیر مجموعه‌هایی مانند مسابقه سرعت (Speed Racer) شد که به عنوان اسباب بالقوه بودند. بیس بال همچنین به عنوان یک موضوع محبوب برای این سبک دوباره ظهور می‌کند. در دهه ۸۰، محبوبیت مانگای ورزشی کاهش یافت، زیرا علمی تخیلی و فانتزی به عنوان ژانرهای غالب رسانه ظاهر شدند. اکثر مانگاهای ورزشی که در دهه ۱۹۸۰ منتشر شده بودند، تکباره بودند یا فقط در حرکات ورزشی داشتند. مجموعه‌های مانگا مانند Mitsuru Adachi Touch، اولین بار در سال ۱۹۸۱ منتشر شد، پیش زمینه عاشقانه و یک محیط حومه ای است که منعکس کننده رشد طبقه متوسط ژاپن است. برعکس، برخی از مانگاهای ورزشی دهه ۱۹۸۰ مانند کاپیتان سوباسا بر اساس پتانسیل فروش خارجی محبوبیت پیدا کردند؛ این مجموعه برای مخاطبان بین‌المللی به زبان‌های اسپانیایی، پرتغالی، فرانسوی و ایتالیایی و سایر زبان‌های دنیا ترجمه شده‌است.
دهه ۹۰ شاهد گسترش این ژانر به ورزشهای باطنی مانند ماهیگیری و مسابقه قایق بودیم، در حالی که دهه ۲۰۰۰ محبوبیت روزافزون مانگای ورزشی با عناصر فانتزی (Eyeshield 21) یا تمرکز بر فعالیتهای کم‌تحرک مانند گو یا گین رامی افزایش یافت. داستان‌های Spo-kon با اکشن سبک و شخصیت‌های خسته کننده از محبوبیت مجدد در دهه ۲۰۱۰ برخوردار بودند، که توسط مجموعه‌هایی مانند انیمیشن پینگ پنگ(Ping Pong) و بسکتبال کوروکو مشخص می‌شود.
بیرکنده
بیرکنده (به لاتین: Birkende) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در کرتمیند واقع شده‌است. بیرکنده ۶۰۵ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماندوریا
ماندوریا (به ایتالیایی: Manduria) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تارانتو واقع شده‌است.
خصوصیات
ماندوریا ۱۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۱٬۷۲۱ نفر جمعیت دارد و ۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داستان دو قلب (فیلم)
داستان دو قلب یا داستان دو دل فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی ای. سی ترلیوکچاندار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، پادمینی کولاپوری، شاکتی کاپور، کجال کیران و اوم پراکاش ایفای نقش کرده‌اند.
ریچی پولینگ
ریچی پولینگ (Richie Powling؛ زادهٔ May 21, 1956) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بارنت، و باشگاه فوتبال گرایس اتلتیک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان انگلستان بازی کرده‌است.
الکس جکسون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۵)
الکس جکسون (Alex Jackson؛ زادهٔ November 28, 1935) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل اسکاتلند است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال ویموث و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل اشاره کرد.
طوطی‌های طوق‌دار
طوطی‌های طوق‌دار یا طوطی‌های گردن‌طوق‌دار آفریقایی-آسیایی اعضای سردهٔ طوطی‌ها هستند که معمولاً در پرورش پرندگان شناخته می‌شوند، از آفریقا تا جنوب شرق آسیا منشأ می‌گیرند. این یک گروه گسترده با غلظت مشخص از گونه‌ها در جنوب آسیا و همچنین با نمایندگانی در آفریقا و جزایر اقیانوس هند است. این تنها سردهٔ طوطی است که اکثر گونه‌های آن در قاره آسیا هستند. از همه گونه‌های موجود، تنها سه گونهٔ Psittacula calthropae, Psittacula caniceps و Psittacula echo نماینده‌ای در هیچ بخشی از سرزمین اصلی قاره آسیا ندارند. طوطی طوق‌صورتی، Psittacula krameri، یکی از پراکنده‌ترین طوطی‌ها است.
این طوطی‌ها بیشتر دارای پرهای سبز هستند و بزرگسالان دارای سرهای رنگی هستند. نوک تنومند و دم بلند و لوزی‌شکل است.
زمین آسمان (فیلم ۱۹۸۴)
زمین آسمان فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی بهارات رانگاچاری است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، شاشی کاپور، ریکا، آنیتا راج، شیوا شرستا، راکهی گلزار و ساتین کاپو ایفای نقش کرده‌اند.
طوطی‌های طوق‌دار
رده‌بندی کنونی
این سرده شامل ۱۶ گونه است که سه گونه منقرض‌شده هستند.
وایبز کارتل
آدیجا عظیم پالمر (زاده ۷ ژانویه ۱۹۷۶)،  که با نام Vybz Kartel شناخته می‌شود، هنرمند سبک رگی و دنس هال جامائیکایی، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی، کارآفرین و همچنین یک محکوم به قتل می‌باشد. در میان نام‌های مستعار مختلف از او به عنوان «رئیس جهان» یاد می‌شود. همان‌طور که رولینگ استون بیان می‌کند، او با اشعار تحریک آمیز و شخصیت عمومی شیطنت آمیز به مقام قهرمان عامیانه جامائیکا دست یافت و تعداد بسیاری از مخاطبان سبک موسیقی دنس هال را جذب کرد.
تک‌آهنگ‌های کارتل عبارتند از: «Romping Shop» (۲۰۰۹)، «Dancehall Hero» (۲۰۱۰)، و «Summer Time» (۲۰۱۱). وایبز کارتل با تعدادی از هنرمندان هیپ هاپ و آر اند بی مانند Major Lazer، Rihanna، Jay Z، Digga D و Unknown T همکاری کرده‌است، همچنین به عنوان الهام‌بخش آثار رقص‌آلود تعدادی از هنرمندان غربی، از جمله دریک یاد می‌شود که کارتل را یکی از «بزرگترین الهامات» خود ذکر کرده‌است.
در سال ۲۰۱۴، کارتل به دلیل قتل همکارش کلایو «لیزرد» ویلیامز به حبس ابد محکوم شد. او پس از گذراندن حداقل ۳۵ سال در زندان، واجد شرایط آزادی مشروط خواهد بود. با وجود زندانی شدن، کارتل همچنان به انتشار آهنگ‌های جدید به‌طور مداوم ادامه می‌دهد و تنها در سال ۲۰۱۶ بیش از ۵۰ آهنگ جدید را منتشر کرد. ترک موفق او "Fever" در ژوئن ۲۰۲۰ گواهی طلا را دریافت کرد.
پارشرام
پارشرام (به لاتین: Parshuram) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده‌است. پارشرام ۲۲٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۶۹۱ نفر جمعیت دارد.
وایبز کارتل
وایبز کارتل همچنین همکاری‌های موفقیت‌آمیزی با رپرهای زن از جمله نیکی میناژ، اسپایس و لیسا مرسدز داشته‌است.
زنان مدافع حقوق بشر
زنان مدافع حقوق بشر، از جمله می‌توانند زنان بومی باشند که برای حقوق جامعه خود مبارزه می‌کنند، یا زنان مدافع حقوق بشر علیه شکنجه، یا مبارزه برای حقوق ال‌جی‌بی‌تی، یا یک گروه مدافع حقوق کارگران جنسی، یا یک مرد که برای حقوق جنسی و باروری مبارزه می‌کند.
مانند سایر مدافعان حقوق بشر، زنان مدافع حقوق بشر نیز می‌توانند هدف حملات قرار گیرند زیرا آنها خواستار تحقق حقوق بشر هستند. آنها با حملاتی مانند تبعیض، حمله، تهدید و خشونت در جوامع خود مواجه هستند. با این حال، زنان مدافع حقوق بشر بر اساس اینکه چه کسی هستند و حقوق خاصی که از آنها دفاع می‌کنند، طبعاً با موانع بیشتری روبرو هستند. این بدان معناست که آنها فقط به این دلیل که زن هستند با موانع مواجه هستند، افراد دگرباشان جنسی یا به دلیل هم‌ذات پنداری با مبارزاتشان مورد هدف قرار می‌گیرند. آنها همچنین با موانع اضافی مرتبط با تبعیض و نابرابری سیستماتیک و به دلیل اینکه قدرت مردسالارانه و هنجارهای اجتماعی را به چالش می‌کشند یا به نظر چالش‌برانگیز می‌رسند، روبرو می‌باشند. آنها بیشتر در معرض خطر مواجهه با خشونت مبتنی بر جنسیت در خانه، اجتماع و تهدیدات جنسی، زن‌ستیزی، ترس از همجنس، خطرات ناشی از ترس، لکه‌دار کردن و بدنام کردن و همچنین محرومیت از منابع و قدرت هستند.
روز جهانی مدافعان حقوق بشر زنان از سال ۲۰۰۶ هر سال در ۲۹ نوامبر جشن گرفته می‌شود.
برخی از زنان مدافع حقوق بشر (کشته‌شده)
برخی از زنان فعال حقوق بشر که در سال‌های اخیر به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری کشته شدند.
مائیس میناسیان
مائیس میناسیان (Մայիսը Մինասյան؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته فوتبال در پست هافبک ارمنی‌تبار اهل ایران است.
جو پاول
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به زولو اشاره کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
مائیس میناسیان
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاس تهران، باشگاه فوتبال تاج تهران و آرارات تهران اشاره کرد. میناسیان پس از درخشش در تیم پاس به تیم تاج پیوست. در دومین فصل حضورش در تیم تاج با توجه به شرایط آن زمان تیم تاج تصمیم به خداحافظی از فوتبال گرفت تا اینکه حدود یک دهه بعد به پیشنهاد حسن حبیبی مربی سابقش در تیم پاس که مربی تیم آرارات تهران شده بود، به این تیم پیوست تا این تیم را احیا کنند.
بخش باندی پوره
بخش باندی پوره (به انگلیسی: Bandipora district) یک بخش در هند است که در جامو و کشمیر واقع شده‌است. بخش باندی پوره ۳۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۲٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
رودلفو گونزالس
رودولفو "کورکی" گونزالس (۱۸ ژوئن ۱۹۲۸ – ۱۲ آوریل ۲۰۰۵) بوکس‌باز، شاعر، سازمان‌دهنده سیاسی و کنشگر مردمی چیکانوها بود گونزالس یکی از رهبران جنگ صلیبی برای دادخواهی در دنور، کلرادو بود. جنگ صلیبی برای دادخواهی حقوق شهری و جنبش فرهنگی شهری چیکانو در دهه ۱۹۶۰ با تمرکز بر دادخواهی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی برای چیکانوها مورد توجه قرار گرفت. گونزالس نخستین کنفرانس آزادی جوانان چیکانو را در سال ۱۹۶۸ تشکیل داد، که به دلیل زمان و شرایط آب و هوایی در استقبال کمی از آن شد. گونزالس بار دیگر در مارس ۱۹۶۹ با تلاش زیاد آنچه را که به عنوان نخستین کنفرانس آزادی جوانان چیکانو شناخته می‌شود، پایه‌ریزی کرد. در این کنفرانس بسیاری از کنشگران و هنرمندان آینده چیکانو گرد هم آمدند. این کنفرانس همچنین طرح Espiritual de Aztlán، که یک مانیفست هوادارن بومیان را که از ناسیونالیسم انقلابی چیکانو و تعیین سرنوشت برای همه چیاکنوها پشتیبانی می‌کرد را پایه‌گذاری کرد. گونزالس از طریق جنگ صلیبی برای دادخواهی، مردم مکزیکی آمریکایی دنور را برای مبارزه برای حقوق فرهنگی، سیاسی و اقتصادی خود سازماندهی کرد و اثری از خود در تاریخچه چیکانو بر جای گذاشت.
ارتش استقلال برمه
ارتش استقلال برمه یک ارتش انقلابی و همدست با نیروهای محور بود که برای کمک به ژاپنی‌های میانمار (برمه) در سال ۱۹۴۲ در طی حمله ژاپن به برمه و برای پایان سلطه حکومت بریتانیا در برمه جنگید.
این اولین ارتش پسااستعماری در تاریخ برمه بود. ارتش استقلال برمه از گروهی ملی‌گرایان برمه در سال ۱۹۴۱ به نام سی رفیق و تحت نظارت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن تشکیل شد. تلاش‌های ارتش استقلال برمه برای ایجاد یک دولت در طول تهاجم ژاپن منجر به انحلال آن توسط ژاپنی‌ها و تشکیل «ارتش دفاع برمه» که کوچکتر بود به جای آن شد. همان‌طور که ژاپن برمه را به سمت استقلال اسمی هدایت کرد، ارتش دفاع برمه در سال ۱۹۴۳ به ارتش ملی برمه در ایالت برمه تبدیل شد و سپس به صورت یک دولت دست‌نشانده تحت با ماو، گسترش یافت.
پس از تماس مخفیانه با بریتانیا در طول سال ۱۹۴۴، در ۲۷ مارس ۱۹۴۵، ارتش استقلال برمه علیه ژاپنی‌ها شورش کرد. ارتش به عنوان متحد از فرمانده عالی متفقین، لرد لوئیس مونتباتن، که به کمک آنها برای مقابله با نیروهای ژاپنی نیاز داشت، به رسمیت شناخته شد. در حال عقب‌نشینی نیروهای ژاپنی و کاهش فشار بین رهبری ارتش استقلال و بریتانیا به عنوان بخشی از اتحادیه ضد فاشیست آزادی مردم، ارتش استقلال در جریان رژه پیروزی مشترک متفقین و برمه در رانگون در ۲۳ ژوئن ۱۹۴۵، دوباره به عنوان «نیروهای میهنی برمه» نامگذاری شد. پس از جنگ، پس از مذاکرات پرتنش، تصمیم گرفته شد که نیروهای میهنی برمه در ارتش جدید برمه تحت کنترل بریتانیا ادغام شود، اما بسیاری از کهنه سربازان تحت رهبری قدیمی در «سازمان شبه نظامی داوطلب مردمی» در وضعیت ناپایدار برمه پس از جنگ به کار خود ادامه دهند.
آنگ سان و ژاپن
آنگ سان یک ناسیونالیست جنبش دانشجویی بود که برای آرمان یک برمه مستقل کار می‌کرد. زمانی که در دانشگاه بود، به یک رهبر سیاسی بانفوذ تبدیل شد و بستر جدیدی برای دانشجویان ملی‌گرای تحصیل‌کرده ایجاد کرد که قصد تشکیل یک کشور مستقل برمه را داشتند. در سال ۱۹۳۸ او به حزب رادیکال و ضد استعماری دوباما آسیایونه (معروف به «تاکینز») پیوست. پس از شیوع جنگ جهانی دوم، حزب دوباما آسیایونه با حزب بینوایان ترکیب شد و بلوک آزادی را ایجاد کرد که با تلاش‌های جنگی بریتانیا مخالفت کرد، مگر اینکه برمه بلافاصله پس از جنگ استقلال خود را تضمین کند و تهدید کرد که کارزار ضدانگلیسی و ضد جنگ خود را افزایش خواهد داد. بریتانیایی‌ها خواسته‌های بلوک آزادی را رد کردند و بسیاری از رهبری آن تا پس از حمله ژاپن در سال ۱۹۴۲ به زندان افتادند. آنگ سان در سال ۱۹۴۰ به جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) پرواز کرد تا با چینی‌ها تماس برقرار کند تا در مورد سرمایه‌گذاری در ارتش مستقل برمه بحث کند. در سال ۱۹۴۰، علاقه نظامی امپراتوری ژاپن به آسیای جنوب شرقی افزایش یافته بود، بریتانیایی‌ها آشکارا به جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) که ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن علیه آن می‌جنگید، کمک نظامی می‌کردند. مخصوصاً از طریق جاده برمه تازه افتتاح شده، مواد جنگی می‌فرستادند. با دشمنی آشکار ژاپن با بریتانیا و ایالات متحده، اشغال برمه برای ارتش ژاپن اهمیت حیاتی پیدا کرد. اشغال برمه به معنای سرکوب مسیر تدارکاتی به جمهوری چین از بزرگراه برمه بود که یکی از مسیرهای کمک‌رسانی بود. ژاپنی‌ها همچنین لاستیک طبیعی را یکی از معدود منابع نظامی می‌دانستند که ایالات متحده نمی‌توانست برای خود تأمین کند. این ایده وجود داشت که با کنترل عرضه لاستیک طبیعی در آسیای جنوب شرقی، ممکن است یک معاهده صلح به شکلی مطلوب برای ژاپن ایجاد شود.
سرهنگ کیجی سوزوکی، افسر ستاد کل امپراتوری، مأموریت یافت تا استراتژی مقابله با جنوب شرق آسیا را طراحی کند و طرحی برای عملیات مخفیانه در برمه تهیه کرد. ژاپنی‌ها در آن زمان اطلاعات کمی در مورد برمه داشتند و تماس‌های کمی در داخل این کشور داشتند. مأمور ارشد ژاپنی در این کشور، «کوکوبو شوزو»، نیروی ذخیره نیروی دریایی بود که چندین سال در آنجا اقامت داشت و با اکثر گروه‌های سیاسی ضد بریتانیایی ارتباط داشت. سوزوکی به‌طور مخفیانه از برمه دیدن کرد و در سپتامبر ۱۹۴۰ به عنوان یک روزنامه‌نگار برای یومیوری شیمبون تحت نام «ماسویو می‌نامی» و همچنین با رهبران سیاسی تاکین کوداو همائینگ و دوباما آسیایونه ملاقات کرد. ژاپنی‌ها بعداً با آنگ سان در چین تماس گرفتند که به شیامن زمانی که سوزوکی او را بازداشت کرد، رسیده بود. سوزوکی و آنگ سان سپس به توکیو پرواز کردند. پس از بحث و گفتگو در ستاد کل امپراتوری، در فوریه ۱۹۴۱ تصمیم به تشکیل سازمانی به نام «می‌نامی کیکان» گرفته شد که قرار بود از گروه‌های مقاومت برمه حمایت کند و راه برمه به چین را ببندد. در تعقیب این اهداف، جنگجویان بالقوه استقلال در برمه را به خدمت گرفته و آنها را در متحد ژاپن تایلند یا رژیم وانگ جینگ وی آموزش می‌دادند. آنگ سان و ۲۹ نفر دیگر، افسران آینده و هسته اصلی ارتش استقلال برمه، معروف به سی رفیق در آوریل ۱۹۴۱ برمه را ترک کردند و در جزیره هاینان (در چین کنونی) در زمینه رهبری، جاسوسی، تاکتیک‌های جنگ چریکی و سیاسی آموزش دیدند. سرهنگ سوزوکی برای کارش با می‌نامی کیکان نام برمه‌ای «بو مو گیو» («فرمانده صاعقه») را به خود گرفت.
تشکیل و اقدام ارتش استقلال برمه
در ۷ دسامبر ۱۹۴۱، ژاپن به ایالت آمریکا و بریتانیا حمله کرد. در ۲۸ دسامبر، در مراسمی در بانکوک ارتش استقلال برمه (BIA) رسماً تشکیل شد. سی رفیق، و همچنین سرهنگ سوزوکی، خونشان را از بازوهایشان با سرنگ گرفتند، سپس در ظرفی نقره‌ای ریختند و با مشروبی مخلوط می‌کردند که به نشانه تعهد وفاداری ابدی در میان خود و به آرمان استقلال برمه - هر یک از آن‌ها از این مشروب نوشیدند. ارتش استقلال برمه در ابتدا ۲۲۷ برمه ای و ۷۴ ژاپنی عضو داشت. برخی از سربازان برمه ای ساکنان نسل دوم تایلند بودند که نمی‌توانستند برمه ای صحبت کنند.
ارتش استقلال برمه تشکیل شده و به شش واحد تقسیم شد که برای شرکت در حمله ژاپن به برمه در ژانویه ۱۹۴۲، در ابتدا به عنوان جمع‌آوری اطلاعات، خرابکاران و جویندگان اطلاعات گماشته شدند. رهبر ارتش استقلال برمه با کیجی سوزوکی به عنوان فرمانده کل، و آنگ سان به عنوان «افسر ارشد ستاد» اعلام شد. هنگامی که ارتش وارد برمه شد، از ۲۳۰۰ نفر تشکیل شده بود.
با ورود ژاپنی‌ها و ارتش استقلال به برمه، ارتش استقلال برمه از حمایت مردم غیرنظامی برخوردار شد و توسط بسیاری از داوطلبان بامار تقویت شد. این باعث شد که تعداد آنها به حدی افزایش یابد که تا زمانی که نیروهای ژاپنی در ۸ مارس به یانگون رسیدند، تعداد ارتش استقلال برمه به ۱۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ نفر رسید و در نهایت به ۱۸۰۰۰ تا ۲۳۰۰۰ افزایش یافت. با این حال، بسیاری از داوطلبانی که به ارتش استقلال برمه پیوستند، به‌طور رسمی استخدام نشدند، بلکه مقامات یا حتی باندهای جنایتکار بودند که خود را ارتش استقلال برمه نامیدند تا فعالیت‌های خود را پیش ببرند. ژاپنی‌ها سلاح‌های کمی در اختیار ارتش استقلال برمه قرار دادند، اما آنها خود را از سلاح‌های رها شده یا تسخیر شده بریتانیایی مسلح کردند. با کمک یک کمپین تبلیغاتی از سوی ارتش استقلال برمه، سوزوکی مورد استقبال مردم برمه قرار گرفت، زیرا این خبر منتشر شد که «بو مو گیو» (سوزوکی) از نوادگان شاهزاده مایینگون، شاهزاده برمه ای و در خط مستقیم جانشینی است. تاج و تخت برمه که پس از یک شورش ناموفق به هوشی‌مین (شهر) (سایگون) تبعید شده بود، جایی که شاهزاده در سال ۱۹۲۳ درگذشت. تبلیغات مبنی بر اینکه بو مو گیو قرار بود مقاومت را برای بازگرداندن تاج و تخت رهبری کند، به زودی در سراسر برمه گسترش یافت، که به ایجاد قالبی برای روستاییان برمه ای کمک کرد تا مشارکت ژاپنی‌ها در سرنگونی بریتانیا را بپذیرند.
در طول تهاجم، تعداد فزاینده ای از ارتش استقلال در حملات به جمعیت‌های اقلیت (به ویژه کارن‌ها) و شکار پناهندگان هندی که از ژاپنی‌ها فرار می‌کردند، شرکت داشتند. بدترین جنایات علیه کارن‌ها در دلتای ایراوادی در جنوب رانگون را نمی‌توان به دکویت‌ها یا سربازان غیر سازماندهی شده نسبت داد، بلکه اقدامات توسط زیرمجموعه ای از ارتش استقلال معمولی و افسران ژاپنی آنها انجام شد. عناصر ارتش استقلال در ایراوادی ۴۰۰ روستای کارن را با تلفات حدود ۱۸۰۰ نفر ویران کردند. در یک نمونه، که در خاطرات کیاو زاو، یکی از سی رفیق، نیز شرح داده شده‌است، سرهنگ سوزوکی شخصاً به ارتش استقلال دستور داد تا دو روستای بزرگ کارن را ویران کند و پس از کشته شدن یکی از افسرانش در یک حمله مقاومت ضد ژاپنی در یک اقدام تلافی جویانه، همه را به قتل برساند.
تنش بین ژاپن و ارتش استقلال
از آنجایی که تهاجم به سرعت به نفع ژاپن ادامه یافت، قلمروهای بیشتری به دست ژاپنی‌ها افتاد که توافقنامه استقلال برمه را نادیده گرفتند. از آنجایی که صفوف ارتش استقلال با هزاران ارتشی و داوطلب غیرسازمان‌یافته، با سلاح‌های فراوان در سراسر کشور پخش شده بودند، به هرج و مرج گسترده منجر شد، غارت و کشتار رایج بود. فرماندهی ارتش ژاپن اداره ای را بر اساس شرایط خود تشکیل دادند و فرماندهان ارتش پانزدهم (ژاپن) شروع به تضعیف ایجاد دولت مستقل برمه کردند. «تاکین تون اوکه» به عنوان مدیر سیاسی و سازمان دهنده دولتی انتخاب شده بود. ارتش استقلال برای تشکیل دولت‌های محلی در برمه تلاش کرد. تلاش بر سر اداره ماولامیاین که لشکر ۵۵ ژاپن به‌طور قاطع درخواست برمه‌ها را رد کرده بود و حتی آنها را از ورود به شهر منع کرده بود. بسیاری در ارتش استقلال سرکوبشان توسط ژاپنی‌ها را مبتنی بر مفاهیم برترپنداری نژادی می‌دانستند.
انتقال به ارتش ملی برمه
پس از یک سال تصرف برمه توسط ژاپن، در ۱ اوت ۱۹۴۳، ایالت تازه تأسیس ایالت برمه توسط ژاپن، استقلال اسمی اعطا شد و به عضویت حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ درآمد. رئیس دولت آن دکتر با ماو شد، یک سیاستمدار ضد استعماری که قبل از جنگ توسط بریتانیا زندانی شده بود. آنگ سان با درجه جدید سرلشکر و بو لت یا به عنوان معاون وی در رژیم جدید وزیر دفاع شد. نی وین (که بعدها بعد از جنگ جهانی دوم دیکتاتور برمه شد) فرمانده کل ارتش ملی برمه شد. ارتش استقلال در نهایت شامل هفت گردان پیاده و انواع واحدهای پشتیبانی با قدرتی بود که به حدود ۱۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ نفر رسید. اکثر آنها از اکثریت جمعیت بامر بودند، اما یک گردان از اقلیت مردم کارن برخاسته بود.
اگرچه برمه اسماً خودمختار بود، قدرت دولت برمه برای اعمال حاکمیت خود عمدتاً توسط توافقات زمان جنگ با ژاپن محدود شده بود. نیروی زمینی امپراتوری ژاپن علیرغم اینکه ژاپن دیگر کنترل رسمی بر برمه نداشت، حضور گسترده‌ای داشت و به اقدامات خودسرانه ادامه می‌داد. سختی‌های ناشی از آن و نگرش‌های نظامی‌گرایانه ژاپنی، اکثریت جمعیت برمه را علیه ژاپنی‌ها برانگیخت. نگرش غیر حساس ارتش ژاپن به ارتش استقلال نیز کشیده شد. حتی افسران ارتش استقلال موظف بودند که به افراد رده پایین ارتش امپراتوری ژاپن به عنوان مافوق خود سلام کنند. آنگ سان به زودی از وعده‌های ژاپنی مبنی بر استقلال واقعی و توانایی ژاپن برای پیروزی در جنگ ناامید شد. همان‌طور که ژنرال بریتانیایی در نبرد برمه، ویلیام جوزف اسلیم بیان کرد:
تغییر طرفین
در سال ۱۹۴۴، ارتش استقلال با سایر گروه‌های سیاسی در داخل برمه، مانند کمونیست‌ها، تماس برقرار کرد. در اوت ۱۹۴۴، یک سازمان جبهه مردمی به نام سازمان ضد فاشیست با تاکین سوئه، یکی از اعضای مؤسس حزب کمونیست برمه به عنوان رهبر تشکیل شد. از طریق کمونیست‌ها، آنگ سان سرانجام توانست با نیروی بریتانیایی ۱۳۶ در راج بریتانیا تماس برقرار کند. تماس‌های اولیه همیشه غیر مستقیم بود. نیروی ۱۳۶ همچنین توانست با اعضای واحد کارن ارتش استقلال در رانگون از طریق عواملی که با چتر نجات به ایالت کایا، منطقه پرجمعیت کارن در شرق برمه پرتاب شده بودند، تماس برقرار کند. در دسامبر ۱۹۴۴، سازمان ضد فاشیست با متفقین تماس گرفت و آمادگی آنها را برای راه اندازی یک قیام ملی که شامل ارتش استقلال نیز می‌شد، نشان داد. وضعیت بلافاصله توسط بریتانیا برای شورش توسط ارتش استقلال مساعد تلقی نشد و اختلافات داخلی در مورد حمایت از ارتش استقلال بین آنها وجود داشت. بریتانیایی‌ها نسبت به معامله با آنگ سان تردید داشتند. برخلاف نیروی ۱۳۶، افسران امور مدنی لرد لوئیس مونتباتن در فرماندهی جنوب شرق آسیا خواستار محاکمه او برای جنایات جنگی، از جمله یک پرونده قتل ۱۹۴۲ که در آن او شخصاً یک غیرنظامی به نام رئیس روستای تهبیوگون را در مقابل دیدگان جمعیت زیادی اعدام کرد. ژنرال ویلیام اسلیم بعدها نوشت:
«من کمک [آنگ سان] و ارتش او را تنها با درک روشنی که به معنای عدم به رسمیت شناختن هیچ دولت موقتی است، می‌پذیرم… دولت بریتانیا قصد خود را برای اعطای خودمختاری به برمه در داخل کشورهای مشترک المنافع بریتانیا اعلام کرده بود. و بهتر است بحث خود را به بهترین روش بیرون راندن ژاپنی‌ها از کشور به عنوان گام بعدی به سوی خودگردانی محدود کنیم.»
در اواخر مارس ۱۹۴۵، ارتش استقلال در رانگون رژه رفت و ظاهراً برای شرکت در نبردهایی که سپس در برمه مرکزی جریان داشت، کارزار برمه (۱۹۴۵-۱۹۴۴) رژه انجام داد. در عوض، در ۲۷ مارس، آنها آشکارا به ژاپنی‌ها اعلام جنگ کردند و در یک شورش در سراسر کشور قیام کردند. واحدهای ارتش استقلال در سراسر کشور تحت ده فرماندهی منطقه ای مختلف مستقر شدند. کسانی که در نزدیکی خط مقدم بریتانیا در اطراف رود ایراوادی بودند، از واحدهای متفقین که در این منطقه فعالیت می‌کردند، درخواست تسلیحات و تدارکات کردند. آنها همچنین کنترل نهادهای مدنی را در اکثر شهرهای اصلی به دست گرفتند. آنگ سان و دیگران متعاقباً مذاکرات را با مونت‌باتن آغاز کردند و در ۲۳ ژوئن ۱۹۴۵ رسماً به متفقین جنگ جهانی دوم به عنوان نیروهای میهنی برمه (ارتش ملی برمه) پیوستند.
پسایند
ژاپنی‌ها تا ماه مه ۱۹۴۵ از بیشتر مناطق برمه بیرون رانده شدند. سپس مذاکرات با انگلیسی‌ها بر سر خلع سلاح سازمان ضد فاشیست آغاز شد که در اوایل مارس همان سال به یک جبهه متحد متشکل از نیروهای میهنی برمه، حزب کمونیست برمه و حزب سوسیالیست برمه و به اتحادیه ضد فاشیست آزادی مردم تغییر نام داده بود. اگر فرماندار بریتانیایی برمه، رجینالد دورمن اسمیت، هنوز در تبعید در شیملا و ژنرال ویلیام جوزف اسلیم راه خود را پیش گرفته بودند، ارتش استقلال برمه غیرقانونی اعلام می‌شد و منحل می‌شد. آنگ سان به دلیل همکاری با ژاپنی‌ها به عنوان یک خائن دستگیر و به جنایات جنگی متهم می‌شد. با این حال، فرمانده عالی متفقین، لوئیس مونتباتن مشتاق بود که از یک جنگ داخلی اجتناب کند و همکاری آنگ سان را که بر هزاران نیروی بسیار سیاسی شده قدرت داشت، تضمین کند.
هنگامی که بریتانیا با هشدار متوجه شد که نیروهای میهن‌پرست برمه سلاح‌های خود را نگه می‌دارند و آماده فعالیت‌های مخفی، مذاکرات پرتنش در کنفرانسی در کندی (سری‌لانکا)، سیلان، در سپتامبر ۱۹۴۵ برگزار شد. آنگ سان، شش فرمانده نیروهای میهن‌پرست برمه و چهار نماینده سیاسی اتحادیه ضد فاشیست آزادی مردم با فرماندهی جنوب شرق آسیا ملاقات کردند و لرد مونت‌باتن به کمک ارتش ملی برمه در پیروزی در برمه برای کاهش تنش‌ها اذعان کرد. بریتانیایی‌ها پیشنهاد دادند که حدود ۵۰۰۰ کهنه سرباز و ۲۰۰ افسر نیروهای میهن‌پرست برمه هسته ارتش برمه را تشکیل دهند تا پس از جنگ تحت فرمان بریتانیا با گردان‌های استعماری مردم کارن، کاچین و قوم چین ادغام شوند. در پایان، تنها تعداد کمی از نیروهای نیروهای میهن‌پرست برمه برای ارتش انتخاب شدند که اکثر آنها با حقوق دوماهه به خانه فرستاده شدند.
به آنگ سان درجه معاون بازرس کل ارتش برمه پیشنهاد شد، اما او پس از بازگشت دولت فرماندار دورمن اسمیت، آن را رد کرد. بو لت یا در عوض این موقعیت را به دست آورد در حالی که آنگ سان یک رهبر سیاسی غیرنظامی در اتحادیه ضد فاشیست آزادی مردم و رهبر سازمان داوطلبان خلق شد، که ظاهراً یک سازمان کهنه سرباز برای ارتش ملی برمه سابق، اما در واقع یک شبه نظامی نیروهایی که آشکارا در حال تمرین نظامی بودند و تعداد آنها در نهایت به ۵۰۰۰۰ رسید. سازمان داوطلبان خلق قرار بود جایگزین ارتش ملی برمه به عنوان یک عامل بازدارنده بزرگ در برابر بریتانیا و رقبای کمونیست او در اتحادیه ضد فاشیست آزادی مردم شود. آنگ سان در سال ۱۹۴۶ رئیس اتحادیه ضد فاشیست آزادی مردم شد و به مبارزات مسالمت آمیزتر برای استقلال و حکومت بریتانیا در برمه تا زمان ترور آنگ سان پس از پیروزی قاطع اتحادیه ضد فاشیست آزادی مردم در انتخابات مجلس مؤسسان در آوریل ۱۹۴۷ ادامه داد. برمه پس از استقلال (۱۹۶۲-۱۹۴۸) سرانجام در ۴ ژانویه ۱۹۴۸ مستقل شد.
دی ژرمان
دی ژرمان یک ترکیب معدنی با فرمول شیمیایی Ge 2 H 6 است. این ترکیب یکی از معدود هیدریدهای ژرمانیم و یک مایع بی‌رنگ، با هندسه مولکولی شبیه اتان می‌باشد.
سنتز
دی ژرمان برای اولین بار در سال ۱۹۲۴ توسط دنیس، کوری و مور سنتز و مورد بررسی قرار گرفت. روش سنتزی آنها شامل هیدرولیز منیزیم ژرنید با استفاده از اسید هیدروکلریک آبی بود. بسیاری از خواص دی ژرمان و تری ژرمان در دهه بعد با استفاده از مطالعات پراش الکترون مشخص شد. ملاحظات بیشتر در مورد این مرکب شامل بررسی واکنشهای مختلفی از قبیل پیرولیز و اکسیداسیون است.
دی ژرمان با کاهش دی اکسید ژرمانیم با سدیم بوروهیدرید به همراه ژرمانیم تولید می‌شود. اگرچه محصول اصلی ژرمانیم است، اما مقدار کمی از دی ژرمان علاوه بر اثری از تری ژرمان تولید می‌شود. همچنین با هیدرولیز آلیاژهای منیزیم-ژرمانیم به‌وجود می‌آید.
واکنش‌ها
واکنشهای دی ژرمان تفاوتهای زیادی با ترکیبات آنالوگ عناصر گروه ۱۴ کربن و سیلیس نشان می‌دهد. با این حال، هنوز هم برخی از شباهت‌ها دیده می‌شود، به خصوص در مورد واکنش‌های پیرولیز.
اکسیداسیون دیگرمان در دماهای پایین‌تر از مونوژرمان صورت می‌گیرد. محصول واکنش، اکسید ژرمانیم، به نظر می‌رسد که به نوبه خود به عنوان یک کاتالیزور واکنش عمل می‌کند. این یک تفاوت اساسی بین ژرمانیم و سایر عناصر گروه ۱۴ کربن و سیلیکون را نشان می‌دهد (دی‌اکسید کربن و دی‌اکسید سیلیکون همان خصوصیات کاتالیزوری را نشان نمی‌دهند).
در آمونیاک مایع، دی ژرمان واکنش می‌دهد. آمونیاک به عنوان یک کاتالیزور ضعیف اساسی عمل می‌کند. محصولات واکنش هیدروژن، ژرمانیم، و یک هیدرید ژرمانیم پلیمری جامد هستند.
پیرولیز دی ژرمان از چندین مرحله پیشنهاد شده‌است:
Ge 2 H 6 → 2GeH ۳ GeH 3 + Ge 2 H 6 → GeH 4 + Ge 2 H 5 Ge 2 H 5 → GeH 2 + GeH 3 GeH 2 → Ge + H 2 2GeH ۲ → GeH 4 + Ge nGeH 2 → (GeH 2) n پیدا شده‌است که این پیرولیز نسبت به پیرولیز دی سیلان، درون ریزتر است. این تفاوت به استحکام بیشتر پیوند Ge-H در مقابل پیوند Si-H نسبت داده می‌شود. همان‌طور که در آخرین واکنش مکانیسم فوق مشاهده شده‌است، پیرولیز دی ژرمان ممکن است پلیمریزاسیون گروه GeH 2 را در پی داشته باشید. به گونه ای که GeH 3 بعنوان یک مبدل زنجیره ای عمل می‌کند و گاز هیدروژن مولکولی آزاد می‌شود. هیدروژن زدایی دی ژرمان روی طلا منجر به تشکیل نانوسیم‌های ژرمانیوم می‌شود.
مشتقات تری فلوئورو متیل تیو و تری فلوئورو متیل سلنوی دی ژرمان دارای پایداری حرارتی قابل توجهی بالاتر از خود آن هستند.
ورزشگاه کاپیلاو
ورزشگاه کاپیلاو (به انگلیسی: Cappielow) یک ورزشگاه فوتبال در بریتانیا است که در اینورکلاید واقع شده‌است.
آخاخ‌دره
آخاخ‌دره (به لاتین: Axaxdərə، تا ۲۰۰۱ میلادی اوخوخ‌دره Oxoxdərə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است.
داگانبوییان
داگانبوییان (به لاتین: Daganbhuiyan) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در داگنبوییان واقع شده‌است. داگانبوییان ۱۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۵۷۴ نفر جمعیت دارد.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر از موسیقی‌های نواحی ایران شامل مقامات آوازی و رنگ‌ها و ترانه‌ها، موسیقی شادی (آیین‌های عروسی و مولودی خوانی و…)، موسیقی اندوه (تعزیه، سوگ و مویه گری)، موسیقی مذهبی (نوحه‌ها، مراثی و…)، موسیقی کار و موسیقی درمانی است. نغمه‌ها (گوشه‌ها یا مقوم‌ها) در موسیقی شوشتری با نام ۲۴ مقوم شوشتری مصطلح شده و به همین نام در فهرست میراث معنوی سازمان میراث فرهنگی ثبت شده‌است. فراتر از آواز شوشتری (یا گوشه شوشتری در دستگاه همایون)، موسیقی شوشتر عموماً در دستگاه شور یا در مایه دشتی، دستگاه ردیف سنتی خوانده می‌شود. مقوم به معنای نغمه یا گوشه است و با مقام متفاوت است.
سازها
تار، نی‌جفته، تنبک، دف، داره (دایره)، سرنای کوچک و دهل از مرسوم‌ترین سازهای مورد استفاده در موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر هستند.
هنرمندان شاخص
خوانندگان و نوازندگان سرشناسی موسیقی مقامی شوشتر یا آواز شوشتری یا نغمه‌های شوشتری را خوانده یا نواخته‌اند. محمدرضا شجریان،محمدرضا لطفی حسین علیزاده، همایون شجریان، عبدالمحمد برجسته، حسن کسایی و عالیم قاسیموف (از خوانندگان جمهوری آذربایجان) از مشهورترین هنرمندانی هستند که موسیقی مقامی شوشتر یا آواز شوشتری یا نغمه‌های شوشتری را اجرا کرده‌اند.
ثبت ملی
موسیقی مقامی شوشتری با نام ۲۴ مقوم شوشتری مصطلح و در فهرست میراث معنوی سازمان میراث فرهنگی ثبت شده‌است. از جمله ردیف آوازی موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر با شماره ثبت ۸۶۶، تصنیف‌ها و رنگ‌های ۲۴ مقوم شوشتر با شماره ثبت ۸۶۷، مولودی‌خوانی ۲۴ مقوم شوشتر باشماره ثبت ۸۶۸، ذکر خوانی و نوحه‌خوانی ۲۴ مقوم شوشتر با شماره ثبت ۸۶۹، موسیقی درمانی ۲۴ مقوم شوشتر با شماره ثبت ۸۷۰، موسیقی کار ۲۴ مقوم شوشتر با شماره ثبت ۸۷۱، لالایی‌های ۲۴ مقوم شوشتر با شماره ثبت ۸۷۲ و اذان ۲۴ مقوم شوشتر با شماره ثبت ۸۷۳ ثبت شده‌اند. این ثبت ملی طی جشنی ملی گرامی داشته شد.
ماجرای ثبت اشتباه به نام شهر دزفول
در تابستان سال ۱۳۹۱ پنجمین همایش بررسی میراث معنوی کشور توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور در هتل گاجره دیزین برگزار شد. در پی این جلسه خبری مبنی بر ثبت موسیقی ۲۴ مقوم دزفول با شماره ثبت ۷۰۷ منتشر شد.
ثبت موسیقی ۲۴ مقوم به نام دزفول باعث اعتراض هنرمندان جنوب ایران، نمایندهٔ شوشتر در مجلس و همچنین طرح شکایت فعالان موسیقی شوشتر در قوه قضاییه شد. در پی این اعتراض‌ها، سازمان میراث فرهنگی کشور در نشست بعدی خود در سمنان (دی ۱۳۹۱) به بررسی دوباره پرداخت و اعلام کرد موسیقی ۲۴ مقوم متعلق به شهر شوشتر است و حتی نام مقوم‌ها، نام برخی محله‌های شوشتر می‌باشد. ثبت موسیقی شهری به نام شهر دیگر اتفاقی نادر در سازمان میراث فرهنگی بوده‌است. فردی که مسئول تهیهٔ پرونده بوده با حضور در منزل اساتید موسیقی شوشتر به جمع‌آوری اسنادی در خصوص بیست و چهار مقوم این شهر تاریخی اقدام کرده ولی در نهایت این اسناد و مدارک را به نام موسیقی دزفول ارایه داده بود. خبرگزاری سازمان میراث فرهنگی علت این ثبت اشتباه را بی دقتی کارشناسان ادارهٔ ثبت ملی آثار عنوان کرده‌است. و این پرونده در نهایت با نام موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر ثبت ملی شد (شماره ثبت ۸۶۶ تا ۸۷۳). این اشتباه باعث انتقاداتی به آتوسا مؤمنی مدیر کل وقت ثبت آثار ملی هنگام انتصاب به عنوان معاونت سازمان میراث فرهنگی گردید.
دیدگاه‌ها
ایرج افشار سیستانی در کتاب خوزستان و تمدن دیرینه می‌نویسد: «شوشتر بر روی تمام دستگاه‌های موسیقی ایران آهنگ‌های محلی دارد و برای هرکدام از دستگاه‌های ایران یک ردیف محلی در شوشتر اجرا می‌شود، مایه شوشتری را اگر شوشتری‌ها بخوانند اصل آهنگ است، زیرا همان مایه شوشتری با اشعار محلی خوانده می‌شود و گیراتر است. بر هر دستگاه موسیقی ایران، شوشتر یک ردیف محلی موافق همان دستگاه را دارد، جز آذربایجان، به‌ویژه تبریز. گمان نمی‌رود در هیچ‌یک از شهرهای ایران روی دستگاه‌های موسیقی ایران این‌قدر ردیف محلی داشته باشند. در هر شهری تنها بر روی یک یا دو دستگاه از موسیقی ایران ردیف محلی دارند، یعنی آواز محلی را موافق یک یا دو دستگاه می‌خوانند، اما در شوشتر موافق همه دستگاه‌ها آهنگ محلی دارند. اغلب باغبان‌ها، بافنده‌ها، معمارها و بیشتر مردم در شوشتر، موسیقی را خوب می‌دانند و محلی خوب می‌خوانند».
کاظم پوره در کتاب هویت موسیقی شوشتر در مورد نغمه‌ها و ترانه‌های شوشتری می‌نویسد: «این ترانه‌ها از رنج و مشقت در کار، عشق و محبت و… حکایت می‌کند. درواقع هردو جنبهٔ احساسات انسانی یعنی شادی و غم را در برمی‌گیرند؛ اما غمی که در ترانه‌ها وجود دارد، ناشی از سرخوردگی و یاس نیست؛ بلکه نشانگر ناخوشنودی از وضعیت جامعه و تلاش برای دگرگونی و بهبود آن می‌باشد. ترانه‌ها در موسیقی شوشتر تصنعی نبوده و برگرفته از رنج و شادی، مراسم آیینی (چوویشی، اذان، قراء، تعزیه، ثنا و مناجات)، لالایی مادران و مشاغل (برزگری، باغبانی، آسیابانی، جولهری، گلاب‌گیری، قرویی (خرمنگاه)، کلک‌رانی، بنایی و…) که به آن موسیقی کار نیز می‌گویند».
انتشار مقوم‌ها (گوشه‌ها)
پژوهشگران و موسیقیدانان ملی و محلی، نت‌ها، تاریخچه و اجرای گوشه‌های ۲۴ مقوم را منتشر کرده و در دسترس علاقمندان موسیقی قرار داده‌اند.
کاظم پوره پژوهشگر موسیقی ایرانی طی ۲۴ سال پژوهش از سال ۱۳۷۲ گوشه‌ها و نغمه‌های موسیقی موسوم به ۲۴ مقوم را همراه با نت‌ها و توضیحات در کتاب هویت موسیقی شوشتر منتشر کرده‌است.
مهشید نقاش‌پور پژوهشگر موسیقی نغمه‌ها و مقوم‌ها را شامل موسیقی کار، موسیقی درمانی، و… در ۸ سی‌دی (لوح فشرده) و یک کتاب جمع‌آوری کرده و در سال ۱۳۸۵ توسط حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی منتشر کرده‌است.
حسین طارزاری و علی نظروند گوشه‌های ۲۴ مقوم را با عنوان روایت ردیف موسیقی آوازی شوشتر در دو سی‌دی (لوح فشرده) منتشر کرده‌اند.
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
۱- گوشهٔ جولهری
نخستین گوشهٔ موسیقی شوشتر در درآمد ابوعطا است.
۲- گوشهٔ لالا
گوشهٔ لالا دومین گوشه‌ای است که در موسیقی شوشتر در دستگاه شور و ابوعطا اجرا می‌گردد.
- ضربی لالا
ضربی لالا دومین قطعهٔ ضربی است که در دستگاه شور و ابوعطا اجرا می‌گردد. گاه این ضربی برای گوشهٔ شکسته نیز اجرا می‌شود.
۳- گوشهٔ مهردشتی یا راسه
گوشهٔ مهردشتی سومین گوشه در دستگاه شور و ابوعطا است که در موسیقی شوشتر قرار دارد. (منتسب به راسته‌های بازار یا مقان مهردشت).
- قطعه ضربی راسه یا راساً یا مهردشتی
این قطعه شاد و مفرح است که بعد از خواندن آواز خواننده نواخته می‌گردد.
۴- گوشهٔ شکسته یا دشتستانی
گوشهٔ شکسته چهارمین گوشه‌ای است که در موسیقی شوشتر در شور و ابوعطا نواخته می‌شود.
پنجمین گوشه‌ای است که در دستگاه شور و ابوعطا اجرا می‌گردد و بسیار دلنشین است.
- ضربی درفیلی
بعد از اجرای گوشهٔ درفیلی نواخته می‌شود.
۶- گوشهٔ لیلی‌مجنون
گوشهٔ لیلی‌مجنون ششمین گوشهٔ موسیقی شوشتر است که در شور و ابوعطا نواخته می‌شود.
- ضربی لیلی‌مجنون
۷- گوشهٔ کمری
این گوشه، هفتمین گوشه از گوشه‌ها یا گنجینه‌های موسیقی شوشتر است که در شور و ابوعطا نواخته می‌گردد.
- ضربی کمری
۸- گوشهٔ شهنومه
کیزلارسکیسی (کوزان)
کیزلارسکیسی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
این گوشه، هشتمین گوشهٔ موسیقی شوشتر است که در دستگاه شور و ابوعطا نواخته می‌شود که از قطعات حماسی می‌باشد و حالت روایی و نقالی دارد.
- ضربی شهنومه
۹- گوشهٔ برزگری
گوشهٔ برزگری به روایت پیروان استاد برجسته، در شور و ابوعطا نوشته شده‌است که هفتمین گوشه موسیقی شوشتر در شور و ابوعطا است.
۱۰- فایز تنگ سیری
دهمین گوشه از موسیقی شوشتر است که بعد از بیداد برزگری خوانده می‌شود.
۱۱- فایز شوشتری (مکوندی)
AKT1
پروتئین کیناز اختصاصی سرین/ترئونین RAC-آلفا (AKT1) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «AKT1» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین متعلق به خانوادهٔ پروتئین کیناز بی از پروتئین کینازهای اختصاصی سرین/ترئونین است که دارای دومِـین SH2 است و همچون AKT2، توسط فاکتور رشد مشتق از پلاکت تحریک می‌شود.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
این فایز یازدهمین گوشه از موسیقی شوشتر است که بعد از بیداد برزگری خوانده می‌شود.
AKT1
عملکرد و اهمیت بالینی
این مولکول‌ها در طیف گسترده‌ای از فرآیندهای زیستی همچون تکثیر سلولی، تمایز سلولی، آپوپتوز، سرطان‌زایی، و همچنین ساخت گلیکوژن و جذب گلوکز نقش دارند.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
- ضربی فایزها
AKT1
عملکرد و اهمیت بالینی
چندریختی تک-نوکلئوتید در ژن «AKT1» سبب بروز سندرم پروتئوس می‌گردد؛ همان بیماری که احتمالاً جوزف مریک بدان مبتلا بود.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
این قطعه ضربی برای همهٔ فایزها به کار برده می‌شود.
AKT1
تعامل‌های شیمیایی
این پروتئین با مولکول‌های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
این قطعه بسیار زیبا و شیوا است.
۱۳- گوشهٔ شلیل
سیزدهمین گوشه‌ای که در موسیقی شوشتر وجود دارد، شلیل نام دارد که اجرای آن، قدری مشکل‌تر است. شلیل به معنای بالابلند و در وصف یار خوانده می‌شود.
۱۴- چپونی فایز
چپونی فایز گوشه موسیقی شوشتر است که در شور و ابوعطا نواخته می‌گردد.
۱۵- گوشهٔ سرکلکی
این آواز سرکلکی است که آن را با قطعهٔ ضربی اجرا می‌کنند و بسیار شاد و مفرح است و شانزدهمین گوشه موسیقی شوشتر است.
- ضربی سرکلکی (محد خوانی)
این ضربی شاد نوعی از موسیقی کار و تلاش در موسیقی شوشتر محسوب می‌شود. سرعت قطعه نت سیاه نقطه‌دار ۱۸۰ می‌باشد. این قطعه دهمین گوشه از گوشه‌های موسیقی شوشتر است.
۱۶- سوز و گداز یا مارضایی
این گوشه که در غم از دست دادن عزیزان خوانده می‌شود.
۱۷- گوشهٔ گلوپزون
این گوشه بعد از گوشهٔ مؤلف بختیاری خوانده می‌شود و جزئی از موسیقی کار و تلاش شوشتر محسوب می‌گردد و دومین گوشه‌ای است که در موسیقی شوشتر در دستگاه همایون گوشهٔ شوشتری خوانده می‌شود.
۱۸- گوشهٔ بحر کم
این گوشه بی شباهت به گوشه حجاز در ابوعطا نیست و از این گوشه کمتر یاد شده‌است. عده‌ای براین اعتقادند که این گوشه برگرفته از ردیف‌های موسیقی سنتی و ملی مان می‌باشد و عده ای دیگران را از موسیقی شوشتر جدا نمی‌دانند.
۱۹- گوشهٔ منصوری
از دیگر گوشه‌های محلی شوشتر است که در همایون گوشه شوشتری اجرا می‌گردد. بسیاری به این گوشه شوشتری منصوری می‌گویند. گوشه لالایی و شه‌نومه هم در این مقام اجرا می‌گردند که چون در قبل به آن اشاره شد، به نام گوشه‌ای مجزا معرفی نشده‌است.
۲۰- گوشهٔ باقر
پاسرانو مارموریتو
پاسرانو مارموریتو (به ایتالیایی: Passerano Marmorito) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
ابتدا گوشهٔ باقری یا یوسفی، سپس گوشهٔ کتراک و بعد از آن گوشهٔ هزاره یا یارونی اجرا می‌گردد.
پاسرانو مارموریتو
خصوصیات
پاسرانو مارموریتو ۱۲٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۵۱ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
نام گوشه‌ها (مقوم‌ها)
۲۱- گوشهٔ یوسفی
این گوشه بی‌شباهت به کتراک نیست.
- ضربی یوسفی یا باقر
این قطعه نه‌چندان شاد را بعد از آواز گوشهٔ یوسفی می‌نوازند تا علاوه بر تنوع شنیداری به خواننده نیز استراحت صوتی داده باشند.
۲۲- گوشهٔ هزاره یا یارونی
۲۳- کوهکی سرکوهکی بختک
این گوشه در دستگاه سه‌گاه گوشهٔ مویه آغاز می‌شود، سپس به مخالف سه‌گاه می‌رود. آن‌گاه به درآمد برمی‌گردد. عده‌ای آن را بختک و مخالف و عده‌ای دیگر بختک و محد خوانی می‌نامند.
۲۴- مراسم آیینی سَبیل عطشان
دربارهٔ این گوشه دو روایت وجود دارد؛ بعضی بر این اعتقادند که در بیات ترک اجرا می‌شود و عده‌ای دیگر آن را در دستگاه چهارگاه صحیح می‌دانند. سبیل در دستگاه چهارگاه روایت دوم موسیقی شوشتر می‌باشد. (در مراسم روضه‌خوانی، بین دو روضه کسی میان مردم می‌چرخد و در حال آب دادن به مردم این مقام را با صوتی خوش می‌خواند)
۲۵- مراسم آیینی چوویشی یا چاووشی
از دیگر مراسم‌های آیینی شوشتر چوویشی خوانی است؛ که به هنگام برگشت از زیارت، سقا با مشکی پر از آب از آن‌ها پذیرایی می‌کند.
ترانه‌ها
۲۶- ترانهٔ سر زِمین
این قطعه با سرعت ۶۶ و نت سیاه نقطه‌دار اجرا می‌گردد و اولین ترانه در شور و ابوعطا در موسیقی شوشتر است.
۲۷- ترانهٔ عاشق‌کُش
از این ترانه روایتی است که اصل آن در نوا اجرا می‌شده ولی توسط استاد برجسته به دستگاه همایون گوشهٔ شوشتری تبدیل شده‌است.
۲۸- ترانه‌ای حمومی
چار دومورتالا
چار دومورتالا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
موسیقی ۲۴ مقوم شوشتر
ترانه‌ها
این ترانه در دستگاه همایون گوشهٔ شوشتری نواخته می‌شود و از قطعاتی است که به هنگام عروسی برای داماد خوانده می‌شود.
۲۹- ترانهٔ سلام بر علی صلوات بر محمد
این قطعه در موسیقی مذهبی شوشتر جای دارد و در تمامی اعیاد مذهبی خوانده می‌شود.
۳۰- ترانهٔ دایه
دایه به معنای مادر است، این قطعه نیز در وصف مادر و اهمیت ایشان در زندگی سروده شده‌است.
۳۱- ترانه یا تصنیف شو همه شو
این ترانه در دستگاه سه‌گاه خوانده می‌شود و کاظم مهرپور و خانواده آن را به‌خوبی اجرا کردهاند.
۳۲- ترانهٔ سرم زبی کُلَهی
۳۳- تصنیف یا ترانهٔ دندون طلویی
از ترانه‌های قدیمی است که در دستگاه ماهور اجرا می‌گردد.
۳۴- نوحهٔ شام غریبان
این نوحه از نوحه‌های قدیمی شوشتر است و در دستگاه ماهور اجرا می‌گردد.
منابع
کدام مقام‌های موسیقی دزفول ثبت ملی شده‌اند
موسیقی محلی دزفول ثبت ملی شد
دفتر ثبت آثار و حفظ و احیاء میراث معنوی و طبیعی
الکس جونز (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۴)
الکس جونز (Alex Jones؛ زادهٔ November 27, 1964) ورزشکار فوتبال اهل بریتانیا است.
الکساندر فون بونگه
الکساندر گئورگ فون بونگه (Алекса́ндр Андре́евич Бу́нге ; - ) یک گیاه‌شناس روسی بود. او را بیشتر به خاطر سفرهای علمی به آسیا و به ویژه سیبری به یاد می‌آورند.