cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آژانس شیشه‌ای
نقد
ناصر صفاریان نقدهای فراوانی بر آژانس شیشه‌ای در ماهنامهٔ فیلم نوشته‌است. در شمارهٔ نوروز ۱۳۷۷ چنین نوشت: «آژانس شیشه‌ای یک فیلم خوش‌ساخت و حرفه‌ای است. پرویز پرستویی عالی است. کیانیان هم بازی خوبی دارد. فیلم‌برداری خوب است. تدوین فیلم فراتر از حد انتظار است. کارگردانی‌اش هم حرف ندارد. اما اولین بار است که حاتمی‌کیا جانب یکی از آدم‌ها را می‌گیرد؛ هرچند که دیگران را با او همراه نمی‌کند و نشان می‌دهد که آن‌ها در مقابل طرز فکر قهرمان او قرار دارند.» او همچنین در مقدمهٔ پرونده‌ای که فیلم به مناسبت نمایش عمومی آژانس شیشه‌ای منتشر کرد، با تشریح این نکته که جز چند صحنهٔ انگشت‌شمار، بقیه صحنه‌های فیلم، همگی در یک مکان می‌گذرد و بیننده با آدم‌های جدید آشنا نمی‌شود، توانایی کارگردان در فضاسازی مناسب، و ایجاد کشش و تعلیق را منجر به همراه شدن تماشاگران با داستان فیلم دانسته که مانع خستگی آنها خواهد شد. همچنین یک‌دستی و روانی ضرب‌آهنگ فیلم، مانع کش‌دار شدن موضوع و ایجاد کسالت برای بیننده می‌شود به طوری که بیننده با شخصیت‌ها و حوادث درون آژانس درگیر شده و اصلاً گذشت زمان را حس نمی‌کند. وی با ابراز شگفتی از استقبال بی‌نظیر شخصیت‌ها، گروه‌ها و طیف‌های سیاسی و اجتماعی نوشت: «کِی سابقه داشته یک فیلم هم مورد حمایت روزنامهٔ سلام باشد، هم روزنامهٔ رسالت؟ کِی سابقه داشته که هم آدینه از یک فیلم تعریف کند، هم لثارات؟» صفاریان در عین تأکید بر این که ساختار فیلم به گونه‌ای ست که حتی مخالفان هم نمی‌توانند آن را ضعیف بدانند و نادیده بگیرند، اما به انتقاد خشونت، اسلحه کشیدن به روی شهروندان پرداخته، و تأیید حرکت حاج کاظم توسط همسرش، فاطمه، در سکانسی که چفیه و پلاک برای او می‌فرستد را برخلاف دنیای آثار قبلی حاتمی‌کیا دانسته و مذمت کرده‌است. صفاریان همچنین دو سال بعد در مقاله‌ای دیگر، آژانس شیشه‌ای را فیلمی توصیف کرد که مخاطب را ناخودآگاه با مسائل فرامتنی اجتماعی و سیاسی درگیر می‌کند، بنابراین نگاهی که مخاطب فیلم در هنگام اکران پیدا کرده بوده، متفاوت با بینندهٔ خارجی یا بیننده‌ای از سال‌های بعد خواهد بود و همان مخاطب، سال‌ها بعد وقتی فارغ از مناسبات اجتماعی و سیاسی با فیلم روبه‌رو شود، آن را به‌عنوان داستانی جذاب و فیلمی خوش‌ساخت خواهد پذیرفت.
به تعبیر رکسانا ورزی، «آژانس شیشه‌ای» استعاره‌ای از یک خانهٔ شیشه‌ای است که ایرانِ پس از جنگ، در آن قرار دارد و تنش‌های داخلی‌اش، برجسته‌تر از تنش‌های بیرونی و بین‌المللی است. به نوشتهٔ ژیلا بنی‌یعقوب در همشهری، حاتمی‌کیا بین جاذبه‌های قانون و آرمان در نوسان است و در سراسر فیلم، این کش‌وقوس دیده می‌شود. شهاب اسفندیاری نیز آژانس شیشه‌ای را مانیفستِ «مقاومت در برابر جهانی‌شدن» خوانده‌است. تقی آزاد ارمکی، جامعه‌شناس، به همراه اعتمادی‌فرد می‌نویسد، سیر روایی و شخصیت‌پردازی فیلم، عقیده‌گرایی را بر عمل‌گرایی، وظیفه‌محوری را بر نتیجه‌محوری، عشق‌مداری را بر عقل‌مداری، درون‌گرایی را بر برون‌گرایی، و گذشته‌گرایی را بر آینده‌گرایی ترجیح می‌دهد. به گفته وی، با این که تلاش حاتمی‌کیا معطوف به وضعیت «چندصدایی» در روایت بخش‌های مختلف داستان است، می‌توان با رمزگشاییِ برخی از نشانه‌هایی که در فیلم به کار رفته، یک ترجیح را تشخیص داد. تا پیش از این، دغدغهٔ او مربوط به بازنمایی نحوهٔ ارتباط درون‌نسلی بود که مهاجر نمونهٔ بازر آن است اما در آژانس شیشه‌ای، او به روابط بین‌نسلی می‌پردازد. تمایل پیدا کردن شخصیت‌های خاکستری به سمت کمک‌کردن به حاج کاظم، حاکی از گرایش حاتمی‌کیا به سویهٔ ابتدایی تقابل‌هایی است که حاج کاظم، آنها را نمایندگی می‌کند.
محمد ایوبی، آژانس شیشه‌ای را فیلمی خوش‌ساخت، دارای زبانِ روایی و جا افتاده، با بازی‌های درخشان پرویز پرستویی و رضا کیانیان یاد کرده‌است. کارگردان در این اثر، ظرافت‌های سینمایی بیشتری نسبت به آثار قبلی خود به خرج داده، به همین دلیل، فیلم، از هر جهت کامل، یک‌دست و نو است. افشین فرقانی در نقد سینما می‌نویسد که سکوت حاتمی‌کیا در تمام مراحل تولید، که به جهت حذف پیش‌داوری‌ها انجام شده بود، نشان می‌داد که فیلم پرسروصدایی در حال ساخته‌شدن است اما با وجود انتظارها برای تماشای یک فیلم جنجالی، باز هم صراحت بیان فیلم، تکان‌دهنده است. او از جمله منتقدانی است که فیلم را در تقابل با قانون‌مداری دیده‌اند ولی از سوی دیگر، بیان هنرمندانهٔ حاتمی‌کیا، ظرایف شخصیت‌پردازی قهرمانان داستان، گسترش معقول روایت داستان، بازی‌های چشم‌گیرِ برخی از بازیگران و بالاخره تدوین روان را امتیازات مهم فیلم برشمرده‌است.
به گفتهٔ محمد حیدری در مجلهٔ گزارش، فیلم آژانس شیشه‌ای، تصویری از تاریخ تحولات بیست سالهٔ منتهی به سال ساخت فیلم، در جامعه ایرانی است اما بیشتر بر دگرگونی‌های دههٔ پس از جنگ، که جامعه را دستخوش تغییرات همه‌جانبه کرد، تمرکز دارد. قهرمانان فیلم، اگرچه نمادی از هزاران قهرمان گمنام هستند که با انگیزه‌های نیرومند معنوی، هشت سال برای کشور جنگیده‌اند اما در واقع، بهانه‌هایی برای تلنگر به جامعه هستند. از منظری دیگر، این فیلم، ادعانامه‌ای است علیه آنچه که به نام انقلاب، به نام بازسازی، به نام سازندگی، و حتی به نام دفاع از آرمان‌های عقیدتی، در جامعه رخ داده‌است. یکی دیگر از ویژگی‌های فیلم، داشتن پیام صریح، شفاف و بی‌تعارف است اما ایرادی که باعث دشوار شدن فهم این پیام می‌شود، توالی سریع ضرب‌آهنگ‌های فیلم و گفتگوهای سریع و بی‌وقفهٔ بازیگرانِ آن است که فرصت تفکر را از تماشاگر می‌گیرد. در هر صحنهٔ کوتاه، ادعانامه‌ای تکان‌دهنده طرح شده یا اتمام حجتی داده می‌شود و قبل از این که تماشاگر فرصت پیدا کند که مفهوم آن را درک کند، ادعانامه‌ای جدید مطرح می‌شود.
گادفری چشایر، منتقد آمریکایی، ظرفیت جامعه‌شناختی فیلم را مهم‌تر از هیجان‌های بزرگ سینمایی می‌داند چرا که به جای پرداختن به صحنه‌های حادثه‌ای و تیراندازی، بر روی گفتگوی شخصیت‌ها متمرکز است. روبرت صافاریان نیز می‌نویسد که قالبِ گروگان‌گیری، قالب مناسبی برای طرح پیام‌های این فیلم نیست لذا فیلم‌ساز، حرف‌هایش را از خلال دیالوگ‌های بازیگران بیان می‌کند و به همین سبب، آژانس شیشه‌ای فیلم پُرحرفی است. همچنین هدف از طراحی واقعهٔ گروگان‌گیری در فیلم‌ها، ایجاد هیجان از راهِ دامن زدن به حدس‌های تماشاگران است اما این هیجان در آژانس شیشه‌ای ایجاد نمی‌شود، چون معلوم است که حاتمی‌کیا نمی‌تواند قهرمانش را به کشتن کسی وادارد. وقتی در اواخر فیلم، حاج کاظم تهدید می‌کند که هر پنج دقیقه، یک نفر را خواهد کشت، تماشاگر می‌داند که او کسی را نخواهد کشت. از سوی دیگر، او با شناختی که از شرایط جامعه دارد، می‌داند که حاج کاظم نیز به دست نیروهای امنیتی، از پای درنخواهد آمد؛ بنابراین گروگان‌ها و گروگان‌گیر، خطر جانی ندارند. اما سعید عقیقی معتقد است که آژانس شیشه‌ای، اصلاً یک فیلم در گونهٔ حادثه‌ای نیست؛ هرچند که از نشانه‌های این‌گونه فیلم‌ها بهره برده باشد. وقتی در یک فیلم که ظرفیت قانع‌کننده‌ای برای ایجاد چند صحنه پُر تعلیق دارد، تنها یک تیر هوایی شلیک می‌شود یا تعداد نماهای مربوط به صحنه‌های درگیریِ فیزیکی، در مقایسه با کل فیلم نزدیک به صفر است، می‌توان نتیجه گرفت که فیلم در پشتِ ظاهر غلط‌انداز خود، به دنبال طرح یک مسئله است.
با وجود تمام انتقاداتی که درخصوص نمایش گروگان‌گیری توسط قهرمان فیلم وارد شده، حاتمی‌کیا چنین پاسخ می‌دهد: «می‌گویند آژانس شیشه‌ای به مردم، راه اشتباه می‌دهد که اگر گرفتارِ بن‌بست شُدید، [مشکل‌تان را] با گروگان‌گیری حل کنید. ابداً، بلکه یک فرضیه‌ای را طرح می‌کند که آیا این راهِ حاج کاظم، جواب می‌دهد یا نمی‌دهد. اتفاقاً حاج کاظم، عباس را به مرگش تسریع می‌دهد. تماشاگر هم این را می‌فهمد، ولی به خاطر همدلی، او را می‌بخشد چون به صدق عمل حاج کاظم ایمان دارد.» او در گفتگو با مثلث گفته‌است که زیباترین اتفاق در اکران فیلم، روزی بود که وی در سینما آفریقا متوجه شده بود که یک سمتش فرج سرکوهی و سمت دیگرش، یک جانباز به تماشای فیلم نشسته‌اند و پس از پایان فیلم، هر دوی آنها که دارای جهان‌بینی متفاوت بودند، از شدت احساسات، وی را در آغوش گرفتند.
رتبه‌بندی منتقدان
در هفتمین نظرخواهی بهترین‌های تاریخ سینما از نگاه منتقدان ایرانی که در آبان ۱۳۸۱ از ۵۵ منتقد و توسط نقد سینما انجام شد، فیلم‌های متعددی از حاتمی‌کیا توسط منتقدان مختلف در فهرست ده فیلم برتر تاریخ سینمای ایران نام برده شده بود که آژانس شیشه‌ای از سوی سعید عقیقی، محمدتقی فهیم، جابر قاسمعلی و آرش معیریان در این فهرست جای داشت. یک سال قبل از آن، عقیقی و قاسمعلی، فیلم‌نامهٔ آژانس شیشه‌ای را جزو ده فیلم‌نامهٔ برتر تاریخ سینمای ایران معرفی کرده بودند. در نظرسنجی دیگری که شهریور ۱۳۹۲ از ۵۰ منتقد رسانه‌های جبههٔ انقلاب اسلامی انجام شد، آژانس شیشه‌ای با اختلاف بسیار، در جایگاه نخست رده‌بندی فیلم‌های پس از انقلاب قرار گرفت.
حاشیه‌ها
جنجال پیرامون آژانس شیشه‌ای، از همان آغاز نمایش در جشنواره فجر آغاز شد؛ جایی که نیروی انتظامی، دادخواستی را علیه این فیلم به علت «نمایش چهرهٔ نامناسب از پلیس» آغاز کرد. سیف‌الله داد، معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، برای حل و فصل مشکل با فرماندهان نیروی انتظامی وارد مذاکره شد اما آنها حاضر به سازش نبودند. در نهایت، سیف‌الله داد، توانست آنها را قانع کند که هیچ‌کدام از کسانی که فیلم را به همراه او به‌تماشا نشسته‌اند، چهرهٔ پلیس را منفی نیافتند، بدین ترتیب نیروی انتظامی نیز دادخواست خود را پس گرفت؛ هرچند که تا پایان جشنواره فجر، همچنان وضعیت اکران، قطعی نبوده و تحت تأثیر این شکایت بود.
یکی دیگر از حاشیه‌های آژانس شیشه‌ای، طعنه‌زنی به عباس کیارستمی در قالب یکی از مسافران آژانس مسافرتی و با اشاره به پاریس، جشنوارهٔ سینمایی، علاقه به واقعیت، و به‌ویژه عینک تیره است که همهٔ این مشخصات، یادآور چهرهٔ کیارستمی است. او (با بازی مجید مشیری) در میان غائلهٔ گروگان‌گیری و هنگام صحبت از مرگ و زندگی، آرام و خونسرد جلو می‌آید و می‌پرسد: «آقا ببخشید، ساعت چنده؟» گویی که در خلأ زندگی می‌کند. حاتمی‌کیا از بی‌مسئولیتی برخی روشنفکران نسبت به وقایع پیرامون‌شان انتقاد داشت و به‌طور مشخص، روی صحبتش با عباس کیارستمی بود که چرا در فیلم‌هایش به گونه‌ای حرف می‌زند که هیچ زمان و مکانی را در بر نگیرد و به کسی و به جایی برنخورد. او با به چالش کشیدنِ هنر از برای هنر، به طرفداری از هنر متعهد می‌پردازد. اما به زعم صفاریان، این نگرش، اشتباه است چون هر هنرمندی حق دارد همان‌گونه بیندیشد که دوست دارد و می‌پسندد.
تأثیرگذاری
به گفتهٔ سعید عقیقی، یکی از تأثیرگذاری‌های آژانس شیشه‌ای، در گونهٔ سینمای دفاع مقدس رخ داد. الگوهای فکری این گونه فیلم‌ها تا نیمهٔ دههٔ ۱۳۷۰ را می‌توان در آثار شاخصی همچون کیمیا (احمدرضا درویش، ۱۳۷۳)، لیلی با من است (کمال تبریزی، ۱۳۷۴) و سفر به چزابه (رسول ملاقلی‌پور، ۱۳۷۴) مشاهده کرد که در هرکدام، فیلم‌ساز با طرز تلقی مخصوص‌به‌خود سراغ رزمندگان سال‌های جنگ رفته تا نگرش خود نسبت به مقولهٔ جنگ را بیان کند و به بازیابی هویت خویش در سال‌های پس از جنگ بپردازد. اما آژانس شیشه‌ای از هیچ‌کدام از الگوهای فکری پیشین تبعیت نکرد چون برای یافتن هویت خود، آدم‌های زمان حال و رزمندگان سال‌های جنگ را رودرروی هم قرار داد و در نهایت نیز در نزاع تراژیک و پایان‌ناپذیر گروه دوم غرق شد. بدین ترتیب، آژانس شیشه‌ای الگوی فکری جدیدی در نسل فیلم‌سازانی که به پشتوانهٔ انقلاب و از دلِ جنگ، وارد سینما شده بودند ایجاد کرده‌است.
به گفتهٔ حمیدرضا صدر، آژانس شیشه‌ای نخستین فیلمی بود که تنش‌های اجتماعی دههٔ ۱۳۷۰ را از نگاه بنیادگرایان و تندروهای سیاسی نقد کرد. این فیلم توانست به مدلی کارآمد برای ساخت فیلم‌های منتقدِ اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران تبدیل شود. اگرچه آژانس شیشه‌ای در درجه اول، به عنوان هجوِ تندروی عمل می‌کرد اما توانست نوعی از درامِ روز را محبوب کند که هنوز بر [دورانِ] جنگ متمرکز است، کسانی را که آن سال‌ها را به یاد ندارند را مخاطب قرار داده، و بر روی تنش‌هایی که از زمان‌های گذشته باقی مانده — اما به دلیل عادی‌شدن، غیرقابل تشخیص هستند — متمرکز است. این گونه بود که آژانس شیشه‌ای یکی از جنجالی‌ترین و سیاسی‌ترین فیلم‌های دورانِ خود شد. حمید نفیسی، آژانس شیشه‌ای را یکی از محبوب‌ترین و در عین حال، جنجالی‌ترین فیلم‌های سینمای ایران پس از انقلاب یاد کرده‌است. به گفتهٔ او، بعضی‌ها مدعی هستند که آژانس شیشه‌ای، قصد احیای ارزش‌های واقعیِ اسلامی را دارد در حالی که برخی دیگر، فیلم را متهم به تشویق به تروریسم و خودسری کرده‌اند. نفیسی معتقد است که این تضاد دربرداشت‌ها از فیلم، نمادی از تنش‌های جامعه‌ای است که با انتخاب سید محمد خاتمی به ریاست جمهوری، قصد حرکت به سوی اصلاحات اجتماعی را داشت. امیر قادری یک دهه پس از نمایش فیلم، آژانس شیشه‌ای را در کنار هامون (داریوش مهرجویی، ۱۳۶۸)، ماندگارترین فیلم‌های بیست سال اخیر سینمای ایران یاد کرده بود. به نظر محمدتقی فهیم، آژانس شیشه‌ای نه‌تنها فیلمِ زمان خودش، بلکه فیلمِ دههٔ آتی نیز بود. فیلم، اثری هشداردهنده به سکان‌داران و تازه‌به‌صندلی‌رسیده‌ها است که فراموش نکنند از کجا به این مقام رسیدند و برای چه رسالتی آمدند. حاج کاظم، قهرمانِ آژانس شیشه‌ای، در بادیگارد (۱۳۹۴) هم با بازی پرویز پرستویی اما این بار در شمایلی جدید، به طرح همان هشدار به مسئولان می‌پردازد. انتقادهای شدیدِ دیدن این فیلم جرم است! به مسئولان سیاسی، اقتصادی و نظامی هم بازتولید جدیدی از آژانس شیشه‌ای است.
ایمسبوتل
ایمسبوتل یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در هامبورگ واقع شده‌است. ایمسبوتل ۲۴۶٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد.
ادگار شاین
ادگار شاین (Edgar Schein؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۲۸ - ۲۶ ژانویه ۲۰۲۳) یک دانشمند در زمینه روان‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود. او استاد سابق مدرسه مدیریت اسلون ام‌آی‌تی بود. وی تاثیر قابل‌توجهی در زمینه توسعه سازمانی در بسیاری موضوعات از جمله توسعه شغلی، مشاوره فرایند گروهی و فرهنگ سازمانی داشته‌است.
نو اژدها
نو اژدها یک ستاره است که در صورت فلکی اژدها قرار دارد.
سینه کوییه
سینه کوییه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان راور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
کوهی دوی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
توماس فلمینگ
توماس فلمینگ (زادهٔ July 14, 1967) شناگر اهل آلمان شرقی است.
ملت (آلبوم سپولترا)
«ملت» آلبومی از سپولترا است که در سال ۲۰۰۱ میلادی منتشر شد.
جک کلاگمن
جاکوب یواخیم «جک» کلاگمن (زاده ۲۷ آوریل ۱۹۲۲ – درگذشته ۲۴ دسامبر ۲۰۱۲) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون آمریکایی بود. کلاگمن که حرفه خود را از ۱۹۵۰ آغاز کرد، بیشتر برای نقشش به عنوان تصمیم‌گیرنده شماره ۵ در فیلم مشهور ۱۲ مرد خشمگین معروف است. او همچنین نقشی در فیلم فریاد ترس محصول ۱۹۵۸ و نقش‌های متعدد دیگری به عنوان بازیگر مهمان در مجموعه‌های تلویزیونی داشت. او اولین جایزه امی خود را برای حضور افتخاری‌اش در مجموعه مدافعان گرفت.
تکیه محله کوثر خیز
تکیه محله کوثر خیز مربوط به دوره قاجار ۸۰ تا ۱۰۰ سال است و در شهرستان کرمان، بخش ماهان، شهر جوپار، آستانه شاهزاده حسین، کوچه محله کوثر خیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۳۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زنبق‌های وحشی
داستان
جمال (که نقش آن را عمار تفتی ایفا کرده است) جوانی است که در گلخانه آقا نظام (با بازی: حبیب الله حداد) کار می‌کند او جمال را بزرگ کرده و سرپرستی گلخانه خود را به او واگذار کرده است نظام ، برادری به نام صوفی (با بازیگری: منوچهر علی پور) دارد. این ۲ برادر، فرزندانی دارند که از کودکی با هم بزرگ شده‌اند بانو (با بازی: آرزو آفرین) دختر نظام و حمید (با بازی: علی عبادت طلب)، پسر صوفی است بانو علاقه‌ای به حمید ندارد و به جمال علاقه مند است و این مساله، باعث می شود حمید با نقشه هایی جمال را معتاد کند و در ادامه ماجراهایی در داستان به وجود می‌آید.
کوسیه فن فورن
کوسیه فن فورن (Koosje van Voorn; January 15, 1935 – 1935:01:15, August 5, 2018) شناگر اهل هلند بود.
زنبق‌های وحشی
بازیگران
بازیگران اصلی این سریال عبارتند از: عمار تفتی، حبیب‌الله حداد، منوچهر علی پور، آرزو آفرین، علی عبادت طلب، هما خاکپاش، الهام حمیدی، سعیده عرب.
دینر
دینر (Denner) شرکت خرده‌فروشی سوئیسی است، که در سال ۱۸۶۰ توسط هانریش ریف-شوارتس تأسیس شد.
فارغان
فارغان شهری در بخش فارغان شهرستان حاجی‌آباد استان هرمزگان ایران است.
تاریخچه
فارغان را می‌توان همانند برزن دیرینه، در راه (جاده)مسیر شاهی جنوب ایران مانند انشان، تپه یحیی، سوغان بطرف بندر کوهستانی یا هرمز قدیم وشرق ایران که در این مورد همه ی محققین براین  امر واقف ومنابع بسیار هست  ضرب سکه منصوب بوده،  کرد. این منطقه با وجود تپه‌های باستانی مورد کاوش‌های باستان‌شناسی قرار نگرفته‌است. کوره‌های تولید انواع فلزات باستانی در این منطقه وجود دارد. کوره تولید شیشه در این منطقه یافت شده. ساختمان‌های باستانی در این محل وجود دارد که می‌توان به :اشکفت‌هایی که با ملات ساروج اندود یا سنگ چین شده و محلی موسوم به شاه شکن آتشکده زردشت یا (گاهشمار) در ورودی بُخوان (بخو) یا بُخون آتشکده وگاه  محلی موسوم به شاه شکن وچاپارخانه، چارتاقی آبگرم ده شیغ و میل آتشی لمُوشوکُو ( میل آتشی) راهنمای کاروان ها اشاره کرد. شیر برنزی (شیر طلا بسته، فارغان) توسط کشاورزی درباغی نزدیک قنات پیدا می‌کنند ۱۳۶۳ به علت نگهداری در بندر عباس ممکن نبود موقت در موزه کرمان نگهداری میشود. وجودانواع سفال با رنگ‌های متفاوت از جمله سفال شوش( سبک شُوشیِ) در این منطقه هست اطراف تپه گشنوُ تپه های باستانی منطقه حفاری ممنوع هست.
معنای نام
پریتکانی، پارکان، فارغان (فارغانات) فارغان زمین و تارم زمین و سیرمند سه بخش جدا ناپذیر فرهنگی، قومی، گویشی، هست. در سنگ نبشته بیستون فارغان به صورت پارگان یا پری کان ونقش شورش ویزاته زادگاه ان تارم است در دوران هخامنشیان چندین جنگ اشاره شده ونام کوه (بخو) بخوان … اشاره شده‌ اما درکتاب فارس نامه ناصری صفحه۱۳۵۴ بلوک سبعه فارغان به راحتی نگارش نموده. کتاب نگاهی اجمالیِ برجغرافیایِ تاریخیِ فارغان زمین شماره کتاب شناسی ۷۵۷۰۳۴۰ وشابک ۹۷۸-۶۲۲-۷۶۶۱-۰۹-۵ نام تارم به معنی محل جمع شدن آب است. نام سیرمند به معنی سرزمین پر از رزق و روزی است.
بناهای تاریخی
بقعه شریف بی بی که نسب او به جعفر صادق می‌رسد در این منطقه وجود دارد.
دو بنا و قلعه‌ای بزرگ از جنس خشت گل خام درنظام آباد ومیمند وجود داشت که به علت بروز اختلافات قومی با خاک یکسان و تنها پی‌های ساروجی آن مانده‌است اما قلعه گلشن با ساروج ومجهز بوده بنا اغالی بزرگ که در دوران اوخر نادرشاه شکوه ومنزلت داشته.
پیش از حمله اعراب در این محل بنایی به نام دروازه دوزخ و بهشت وجود داشته که تخریب شده‌است نسخ مسجع و آثار آن در تنب گوشنوئیه مشرف بر شهر فارغان که در دوران رئیس عبدالجلیل مرمت نموده باقی مانده‌است. نگاهی اجمالی بر تاریخ جغرافیایی فارغان زمین نویسنده ازین معتضدکیوانی درادامه جنوب میمند قبرها و دخمه‌هایی وجود دارد که در زبان محلی به آن سنگریا خرفت خانه می‌گویند و مردم محلی برای ساخت خانه‌های خود از سنگ‌های موجود در آن‌ها استفاده می‌کردند.
چاه‌های با بدنه ساروجی و باستانی در این منطقه وجود دارند.
کوره آجرپزی باستانی در این محل وجود دارد. معدن گچ درکناره غربی این منطقه وجود دارد. سد باستانی نارمند در این محل وجود دارد.
پوشش گیاهی
گیاهان گلسرخ و کنجد و عدس و ماش به هندوستان حمل می‌شد فارسنامه ناصری ۱۳۴۶ همانا ونک. درکتاب هفت اقلیم ومجمع الانسان آمده است که ایاز نامی ملوک "جرون" راساخت و درسال ۶۸۵ رئیس نورالدین بعدها از این ناحیه بر تخت سلطنت تکیه زده صفحه ۵۳ و۵۲ هفت اقلیم امیناحمدرازی بسال ۱۰۱۰ هجری قمری در ادامه...هرمز در جزیره هرمز در تابستان یخ وجود داشته وبفروش می‌رفته واین یخ از کوه فارغان تأمین می شد. چون نزدیک‌ترین محل به هرمز کوه تشگرد (بخون- فارغان)می باشد.
انواع داروهای گیاهی سنتی صحار ایرانی وشورای زیست کوه فارغان منبع: کتاب نگاهی اجمالی بر جغرافیایی تاریخ فارغان زمین نویسنده آزین معتضدکیوانی این محل هوم نوش است که از شیره خرما معجونی درست میکردن و برای بهبودی و تسکین یا بیهوش کردن در طب استفاده داشته‌است.
صنعت و کشاورزی
باغات این ناحیه مرکبات و گردو می‌باشد. کشت (کولک) پنبه شلتوک در این منطقه رواج دارد. صنعت‌هایی که از قدیم در این ناحیه وجود داشته سفالگری و کوره‌های ذوب فلز و پارچه بافی و و تولید چرم با رنگ طبیعی و دباغی مشک آبخوری با پوست و پارچه و تولید زیورآلات بوده‌اند. وکالت درخت نارنگی از دوران رئیس غریبشاه بزرگ صورت گرفته ومادر این درخت به سیاهو انتقال داده.
فرهنگ و گویش (فارغنی)
گویش فارغنی
فرهنگ و گویش تمام این ناحیه یکسان بوده و این امر موجب می‌شود که به کل این ناحیه فارغانات
(فارغان زمین) گفته شود. همه آیین هاتمام مراسم و سنت‌های این ناحیه ریشه کاملاً ایرانی دارد. آیین تعزیه خوانی از دوران صفوی در این ناحیه وجود دارد.
سنت‌های محلی
داستان محلی گوهر شب چراغ از داستان‌های محلی این ناحیه است. سنت ههل مشو برای درخواست باران و بازی های بومی محلی کَلموچ، دارچلکا، لپنگ، دار توُپا، وعروسکی بنام گاروُک چمکی(برای دختران) ومهم ترین بازی درخواست باران بنام ( هَلل مِشو) سه یا شبانه شب اول جمع آوری آرد، وهیزم هست آخرین شب کُماچ نانی درآن پنهان می‌کنند که میر وبزرگ بازی می داند سهم چه کسی میفتد وان شخص باید به بزرگ وپیری پناه ببرد وعده بارندگی بدهد مثل پنچ روز و وپیر آن محل ضامن او می‌شود البته کمالات زیادی در این بازی هست که در این صفحه جای نشود....در این منطقه جریان دارد.
منابع
۷ - کتاب نگاهی اجمالیِ برجغرافیایِ تاریخیِ فارغان زمین شماره کتاب شناسی ۷۵۷۰۳۴۰ وشابک ۹۷۸-۶۲۲-۷۶۶۱-۰۹-۵
الکساندر اسویتلیچنی
الکساندر اسویتلیچنی (Oleksandr Svitlychniy؛ زادهٔ August 23, 1972) ژیمناست هنری اهل اوکراین است.
زومکالگا
زومکالگا شهری در شهرستان بورزانگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۴۱ نفر است.
اسکاتلند نک، کارولینای شمالی
اسکاتلند نک شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۵۹ نفر بوده‌است.
مایک واکر
مایک واکر (Mike Walker؛ زادهٔ November 28, 1945) بازیکن فوتبال سابق و مربی فوتبال فعلی، اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به من و ارل و دختر در حال مرگ اشاره کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، و باشگاه فوتبال ردینگ اشاره کرد.
الدخیله (اسکندریه)
الدخیله (به عربی: الدخیلة) یک محله در مصر است که در استان اسکندریه واقع شده‌است.
یوسف‌آباد (راور)
یوسف‌آباد (راور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان راور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۹ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
فریدریش گوتلیب کلپشتوک
فریدریش گوتلیب کلپشتوک (Friedrich Gottlieb Klopstock؛ July 2, 1724 – 1724:7:2, March 14, 1803) یک شاعر و نمایش‌نامه‌نویس اهل آلمان بود.
دن (رود)
دُن (روسی: Дон) یکی از رودخانه های اصلی روسیه است. این رود از شهر نومسکوفسک در ۶۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر تولا شروع شده و پس از طی مسیر ۱۹۵۰ کیلومتری به دریای آزوف که بخشی از دریای سیاه است، می‌ریزد.
بخش‌هایی از این رود قابل کشتیرانی است. در جایی که رود دن در نزدیکترین فاصله به رود ولگا قرار می‌گیرد (تقریباً ۱۰۵ کیلومتر) کانال دن - ولگا احداث شده‌است. این کانال باعث شده تا دریای خزر و دریای سیاه به یکدیگر متصل شوند.
کرانه‌های رود دن در گذشته زیستگاه اقوام سکایی بوده‌است. نام این رود نیز از واژه سکایی دانو به معنای رودخانه آمده‌است. در دوره‌های بعد خزرها، تاتارها و کازاکهای دن در سواحل این رود زندگی می‌کرده‌اند. رمان دن آرام اثر شناخته شده میخائیل شولوخف نیز در مورد زندگی مردمان ساکن کناره این رودخانه است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
دهستان خورمیز
خورمیز، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران. این روستا از پنج بخش خورمیز سفلی و خورمیز علیا و مدوار و عصمت آباد و میرک آباد تشکیل شده است.
واژه شناسی
بنظر می رسد واژه ی خورمیز معرّب و تغییریافته ی حورمیز و یا هورمیز باشد و در نهایت به هورمزد یا اهورامزدا خدای خوبیها در آیین زرتشت برمی گردد. ضمنا واژه ی هرمز هم از همین ریشه مشتق شده است(هورمزد).
برخی نیز خورمیز را معرب کلمه هرمز، پسر انوشیروان ساسانی بنیان گذار این دهستان میدانند
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۷۸۴ نفر (۲٬۱۰۲ خانوار) بوده‌است.
تاریخچه
بنا به روایتِ تاریخ، این روستا در روزگار فرمانروایی انوشیروان ساسانی به دست پسر او، هرمز شاه، بنا شده است. در کتاب تاریخ یزد به چگونگی پیدایش خورمیز اشارت داشته و این‌گونه نقل می‌کند: «که انوشیروان را دختر خاقان ترک، پسر و دختری به وجود آمد که پسر را هرمز و دختر را مهرنگار نامید و یزد را به مهرنگار بخشید. ازاین‌رو مهرنگار معماران و مقنّیانِ چند به یزد فرستاد دستور اجرای قنوات و احداث دهاتی به نام خودش و برادرش هرمز داد. گویند هرمز را بسیار دوست می‌داشت؛ چه او یگانه یادگاری بود از مادرش خاقان، عملاً معماران و مقنیان، نخست کاریز مهریز را احداث کردند و قریه خودش طرحی در مجرای آن ساختند به نام خودش مهرگرد مشهور شد. آنگاه قنات و قریه‌ای دیگر در یک‌فرسخی آنجا احداث کرد به نام هرمز (هرمیز) نامیدند و در تعریفات بعدی خورمیز نامیده شد...
و هرمز در آنجا قلعه‌ای ساخت و قناتی جاری کرد که هنوز قلعهٔ آن وجود دارد.
در مورد شکل‌گیری مجموعه‌بناهای تاریخی خورمیز مستندات تاریخی نشان‌دهندهٔ قدمت خورمیز بیش از ۱۵۰۰ سال است که به مرور زمان به شکل امروزی درآمده است.
پیست اسپا-فرانکورشان
این پیست، که با نام اسپا نیز شناخته می‌شود، محل دائمی برگزاری گراند پری بلژیک، مسابقه ۲۴ ساعته اسپا، و مسابقه استقامتی ۶ ساعته اسپا است. پیست اسپا به توجه به طبیعت پرپیچ‌وخم، سریع و کوهستانی خود، یکی از چالش‌برانگیزترین میدان‌های مسابقه در سطح جهان بوده و همچنین پیست مورد علاقهٔ بسیاری از رانندگان و طرفداران مسابقات اتومبیل‌رانی است.
موقعیت جغرافیایی این پیست، برخلاف نام آن، در اسپا نیست، بلکه در مجاورت شهر فرانکورشان و در محدودهٔ شهرداری ستوولو واقع شده‌است، و بخشی از آن نیز در محدودهٔ شهرداری ملمودی قرار دارد.
تاریخچه
پیست اولیهٔ اسپا، که در سال ۱۹۲۰ توسط ژول د تیر و هنری لانگلویس فون اوپم طراحی شد، از جاده‌های عمومی میان شهرهای فرانکورشان، ملمودی و ستوولو استفاده می‌کرد. این پیست برای میزبانی مسابقهٔ گشایشی خود در اوت ۱۹۲۱ در نظر گرفته‌شده‌بود، اما بدلیل حضور تنها یک شرکت‌کننده، این مسابقه لغو شد. اولین مسابقه‌ای که در این پیست برگزار شد، یک مسابقهٔ موتورسواری در سال ۱۹۲۲ بود، و پس از آن مسابقهٔ شناخته‌شدهٔ ۲۴ ساعته اسپا نیز اولین بار در سال ۱۹۲۴ در این پیست برگزار شد. پیست اسپا در سال ۱۹۲۵ برای نخستین بار میزبان مسابقات موتوری جایزه بزرگ شد که آنتونیو اسکاری قهرمان آن شد.
این پیست در ابتدا شامل پیچ‌های سریع و تغییرات قابل توجه در ارتفاع بود، و تنها سه پیچ کند در آن وجود داشت: «لا سورس»، «لانشنه دوانه» و «ستوولو»، که از میان آن‌ها تنها پیچ لا سورس در پیکربندی کنونی باقی مانده‌است. در سال ۱۹۳۹ جهت بالاتر بردن میانگین سرعت در پیست اسپا، پیچ لانشنه دوانه از پیکربندی حذف شد و جای خود را به پیچ به راست جدیدی با نام «رِیدیلن» داد. پیچ ریدیلن امروزه به اشتباه «او روژ» نامیده می‌شود؛ در حالی که پیچ او روژ یک پیچ کوتاه است که پیش از ریدیلن قرار گرفته و جهت آن به‌سمت چپ است. پس از این دو پیچ، که یکی از مشهورترین پیچ‌ها در میان پیست‌های اتومبیل‌رانی جهان هستند، مسیر مستقیمی در ارتفاع بالا قرار دارد که نام آن «کِمِل» است.
در زمان جنگ جهانی دوم، هیچ مسابقه‌ای در پیست اسپا برگزار نشد. در سال ۱۹۴۷، و پس از تعمیر خرابی‌های به‌بار آمده بر اثر جنگ جهانی، پیست اسپا میزبان اولین مسابقهٔ پس از جنگ خود شد. در آن سال پیکربندی پیست دستخوش تغییراتی شد؛ پیچ ستوولو با پیج جدید و سریعی جایگزین شد و روند افزایش میانگین سرعت پیست با این تغییرات ادامه یافت. چیکان ملمودی عمدتاً در دوران پیش از جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت، و پس از جنگ برای افزایش سرعت پیست، از پیکربندی پیست حذف شد. در پایان دههٔ ۱۹۶۰ بحث ایمنی در مسابقات به‌طور جدی‌تری مطرح شد و با توجه به این موضوع، و انتقادهایی که متوجه سطح ایمنی اسپا بود، پیچ ملمودی دوباره در مسابقات کلاس‌های مهم در سال ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار گرفت.
برگزارکنندگان مسابقهٔ ۱۰۰۰ کیلومتری اسپا در سال ۱۹۷۵ برای کاهش خطری که در پیچ سریع «ماستا کینک» رانندگان را تهدید می‌کرد، تصمیم به ساخت یک چیکان جدید گرفتند، اما پس از آزمایش این چیکان دریافتند که خطر آن از پیچ سریع قبلی بیشتر است و آن را از پیکربندی پیست حذف کردند. امروزه این چیکان تنها به‌عنوان پارکینگ در جادهٔ عمومی کاربرد دارد.
در سال ۱۹۷۹، و پس از تغییراتی که برای افزایش ایمنی، و متعاقباً بازگشت مسابقهٔ گراند پری بلژیک به این پیست در پیکربندی آن اعمال شد، همچنان جای بهبود بیشتر برای این پیکربندی احساس می‌شد. در سال ۱۹۸۱ جهت کاهش شرعت خودروهای پیش از پیچ قدیمی «کلاب‌هاوس»، چیکان جدیدی احداث شد که بلافاصله نام «ایستگاه اتوبوس» برای آن انتخاب شد.
در سال ۱۹۹۴ و پس از تصادف الکس زاناردی در پیچ ریدیلن در مرحلهٔ تمرینی گراند پری سال ۱۹۹۳، یک چیکان جدید در پیچ او روژ ساخته‌شد، اما سال بعد این چیکان نیز با یک منطقهٔ فرار جدید جایگزین شد.
از سال ۲۰۰۰ میلادی مسیر ورود و خروج جدیدی برای مسیر پیت رونمایی شد و پیکربندی جدید از حالت پیست جاده‌ای خارج شد و به یک میدان مسابقهٔ دائمی تبدیل شد و جاده‌ای به‌منظور دسترسی عمومی در اطراف این پیست احداث شد و نام «روت دو سرکیوت» به معنی «مسیر پیست» برای آن برگزیده‌شد. در اواسط و اواخر دههٔ ۲۰۰۰ تغییرات عمده‌ای با بودجهٔ دولتی در مجموعهٔ پیت فرمول یک اعمال شد و این مجموعه از نو ساخته شد؛ پیچ ایستگاه اتوبوس نیز چندین بار دستخوش بازبینی و بازسازی واقع شد و در نهایت به شکل دو پیچ تنگ «گیرهسری» دوگانه بدل شد که در پیکربندی امروزی نیز دیده می‌شود.
میزبانی مسابقات فرمول یک
مسابقهٔ گراند پری بلژیک، که از سال ۱۹۵۰ جزئی از مسابقات قهرمانی فرمول یک جهان بود، از آن سال تا سال ۱۹۷۰ در پیست اسپا برگزار می‌شد. اما پس از چندین حادثهٔ مرگبار در این پیست، و اعتراض رانندگان به خطرناک بودن آن، گراند پری بلژیک به پیست‌های زولدر و نیول-بوله منتقل شد. پس از آن، تغییراتی در این پیست اعمال شد تا دوباره بتواند میزبان مسابقات فرمول یک باشد. بخش جدیدی میان مجموعه پیچ‌های «له کومب» و پیچ سریع «بلاشیمو» افزوده شد و مسافت کلی پیست به حدود 7 km کاهش یافت. در این میان بخش کمل که مجموعه‌ای بود از مارپیچ‌های ملایم و سریع، به یک مسیر کاملاً مستقیم تبدیل شد که امروزه با نام مسیر مستقیم کمل شناخته می‌شود. همچنین در مسیر مستقیم پیش از پیچ لا سورس نیز مجموعهٔ جدید اختصاصی برای گاراژها و مسیر پیت مسابقات فرمول یک احداث شد. این پیست جدید در سال ۱۹۷۹ بازگشایی شد و در سال ۱۹۸۳ اولین مسابقهٔ فرمول یک جایزه بزرگ بلژیک در این پیست با پیکربندی جدید برگزار شد. در ابتدای بازگشایی این پیست قرار بود که گراند پری بلژیک در دو پیست زولدر و اسپا-فرانکورشان برگزار شود؛ اما از سال ۱۹۸۵ این مسابقات تنها در پیست اسپا برگزار شد.
تا پیش از سال ۱۹۸۳ خط شروع مسابقات فرمول یک در مسیر مستقیم میان پیچ‌های لا سورس و او روژ قرار داشت، اما به‌دلیل شیب زیاد، خط شروع به مسیر مستقیم قبل از لا سورس منتقل شد.
قضیه نوتر درباره رویه‌های گویا
در ریاضیات و بویژه در هندسه جبری، قضیه نوتر درباره رویه های گویا، قضیه ای است کلاسیک درباره رده بندی رویه ها که شرایطی را برای گویا بودن رویه ها به دست می دهد. این قضیه می گوید که اگر S یک رویه ناتکین و نگاشتی به خط تصویری باشد به گونه ایکه تار عمومی آن خط تصویری باشد، آنگاه رویه S یک رویه گویا است. به زبان دیگر، اگر برای هر t در مجموعه باز ناتهی ، آنگاه :. توجه شود که همه یکریختیها در اینجا، یکریختیهای دوسوگویا هستند.
قضیه نوتر درباره رویه های گویا، در واقع از یک قضیه بسیار کلیتر نوتر مشهور به لم نوتر درباره رده بندی رویه های گویا نتیجه می شود. این قضیه می گوید:
لم نوتر: یک رویه جبری S، گویا است اگر و تنها اگر یک خم تحویل ناپذیر گویای C را شامل باشد که.
برهان قضیه نوتر با بهره گیری از لم نوتر: برای یک t\in U قرار دهید. آنگاه بنابر فرض، و چون تارهای این نگاشت با هم هم ارز خطی هستند ( هر دونقطه روی  با یکدیگر هم ارز خطی هستند)،. اکنون از لم نوتر نتیجه می‌شود که S یک رویه گویا است.
ویکتور اسپاسانین
ویکتور اسپاسانین (Víctor Espasandín؛ زادهٔ March 16, 1985) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اومانیا، باشگاه فوتبال رئال وایادولید، باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال کامپوستلا، باشگاه فوتبال پومفرادینا، و باشگاه فوتبال بارسلونا بی اشاره کرد.
دورتموند
دورتموند یکی از شهرهای آلمان، بزرگترین شهر در ناحیه رور و هفتمین شهر پرجمعیت آلمان است.
اطلاعات این شهر
جمعیت این شهر در ۲۰۰۵ برابر ۵۸۷٬۸۳۰ نفر بوده‌است.
شهرهای خواهر خوانده
دورتموند با شهرهای زیر خواهر است:
اچ‌دی ۱۳۹۳۵۷
اچ‌دی ۱۳۹۳۵۷ یک ستاره است که در صورت فلکی اژدها قرار دارد.
ابرکرومبی، آلاباما
ابرکرومبی (به انگلیسی: Abercrombie) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده است که در شهرستان بیب، در ایالت آلاباما واقع شده‌است.
تاریخچه
این منطقه در قرن نوزدهم به‌وجود آمد و به نام خانواده آلفورد ابرکرومبی نامگذاری شد. یک اداره پست در این منطقه در سال ۱۸۸۱ تأسیس شد و تا سال ۱۹۰۶ به فعالیت خود ادامه داد.
سام بیرام
سام بیرام (Sam Byram؛ زادهٔ September 16, 1993) یک بازیکن فوتبال است.
شب‌یار مارپیچی
شَب‌یار مارپیچی نام یک گونه از گیاهان گلدار متعلق به سرده سگل‌ها (آلوئه) است. این گیاه در ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ متری در کوه‌های لسوتو می‌روید.
استودیوهای ادیسون
استودیوهای ادیسون (Edison Studios) یک استودیو و شرکت فیلم‌سازی در ایالات متحده آمریکا بوده‌است.
این شرکت که در سال ۱۸۹۴ تأسیس و در سال ۱۹۱۸ منحل شده متعلق به توماس ادیسون بوده، فیلم‌های این استودیو به صامت ساخته می‌شده‌است.
مسجد کهنه (قدیمی)
مسجد کهنه (قدیمی) مربوط به دوره قاجار ۱۵۰ تا۲۰۰ سال است و در شهرستان رفسنجان، بخش نوق، ، روستای قائمیه، خیابان اصلی (شهدا)، منتهی الیه شمالی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۲۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پیشینه نام کرمانشاه
در مورد واژهٔ کرمانشاه (کرمانشان، کرماشان) باورهای مختلفی وجود دارد:
نام کرمانشاه در متون پهلوی
نخستین جایی که به نام کرمانشاه اشاره شده، کتاب بندهشن است. در این کتاب که تدوین نهایی آن در سدهٔ سوم هجری (از ۳ اوت ۸۱۶ تا ۱۱ اوت ۹۱۳ میلادی) توسط فرنبغ دادگی (یا فرنبغ دادویه) صورت گرفته‌است، در بخشی که در توصیف کوه بیستون است نوشته‌شده:
مهرداد بهار که این کتاب را از زبان پهلوی ترجمه کرده‌است، در حاشیه‌نویسی‌های خود در پاورقی اظهار داشته که در سه نسخهٔ خطی مورد استفادهٔ وی، این واژه به‌صورت گلمینشن glmynš'n به کار رفته‌است. اما تأکید کرده که املای درست این واژه می‌باید به صورت کلمینشن klmynš'n بوده‌باشد. چون معادل عربی آن قرمیسین است و /ق/ تبدیلی است از /ک k/ در فارسی میانه (پهلوی ساسانی). بهار اضافه می‌کند که شباهت این واژه با لقب بهرام چهارم سبب شده تا دربارهٔ نام این شهر اشتباهی رخ داده و تلفظ نادرست کرمانشاه در ادوار اخیر رسمیت بیابد. او تأکید می‌کند که مردم این شهر خود را کرمانشانی می‌نامند و نام‌واژهٔ کرمانشاه محتملاً تبدیلی است از کرمینشان، کرمیشان و کرمانشان که نام کهن این سرزمین در دورهٔ میانهٔ تاریخ نیز بوده‌است. بهار دربارهٔ معنای این واژه توضیحی نداده‌است.
نام کرمانشاه در متون دورهٔ اسلامی
نام این شهر در متون عصر اسلامی نویسندگان ایرانی و عرب به گونهٔ قرمسین، کرمانشاه و کرمانشاهان آمده‌است. یاقوت حموی در ذیل واژهٔ روذه گوید:
مترجم کتاب اصطخری در قرن پنج می‌گوید:
در کتاب حدود العالم نیز آمده
سمعانی نیز می‌گوید:
باورها در مورد نام کرمانشاه
در مورد نامگذاری کرمانشاه باورهای متفاوتی وجود دارد:
بر این اساس این باور وجود دارد که چون بهرام چهارم در سدهٔ سوم تا چهارم میلادی پادشاه شهر کرمان بوده، پس از تأسیس کرمانشاه این شهر را با نام او می‌خوانند. این دیدگاه، معنای این واژه و نیز خود واژهٔ کرمان را توضیح نمی‌دهد و تنها به استناد همین جملهٔ مجمل‌التواریخ بسنده می‌کند.
نام‌های دیگر کرمانشاه
کرمانشاه در دوره‌های مختلف دارای نام‌های مختلفی بوده که معمولاً با تغییر از حکومتی به حکومتی دیگر صورت می‌گرفته‌است، در قدیمی‌ترین شکل خود اولین بار در دوران باستان و در زمان فرمانروایی کاسی‌ها کرمانشاه را با نام الیپی می‌خوانند و در دوران هخامنشیان از کرمانشاه با نام‌های کامبادن، کارمیسین، کارمیشین، کرمینشان و غیره یاد می‌شود.
قرمیسین و قرماسین
گفته می‌شود که پس از اسلام، نام کرمانشاه در زبان عربی به قرماسین تغییر پیدا کرده‌است، اما در دوره‌های بعدی مجدداً از نام‌های کرمانشاهان و کرمانشاه استفاده شده‌است. با این حال هنری راولینسون در سفرنامهٔ خود که به سال ۱۸۳۶ مربوط می‌شود، واژهٔ قرمسین را با نام رودخانهٔ قره‌سو مرتبط می‌داند و معتقد است که نام این رودخانه در نام شهر قرمسین که در امتداد ساحل آن قرار داشته، حفظ شده‌است. او همچنین معتقد است که قرمیسین نه نامی دیگر برای شهر کرمانشاه، بلکه شهری متمایز از آن است که شهر جدید با نام کرمانشاه بر روی خرابه‌های آن شکل گرفته‌است. همچنین زکریای قزوینی در قرن هفتم هجری از قرمیسین نام برده و آن را شهری نزدیک کرمانشاهان دانسته، چنان‌که گویی هر دو یک شهر هستند. صفی‌الدین عبدالمؤمن بن عبدالحق بغدادی نیز در کتاب «مراصد الاطلاع علی اسماء الامکنه والبقاع» که فشرده‌ای از معجم‌البلدان یاقوت حموی است، قرمیسین را با فتح قاف شهری نامور دانسته که در نزدیکی کرمانشاهان و در همسایگی دینور، در میانهٔ همدان و حلوان بر کنار راه عراق قرار داشته‌است.
قهرمانشهر و باختران
نام کرمانشاه پس از پیروزی انقلاب ۵۷ به قهرمانشهر و چندی بعد به باختران تغییر پیدا کرد؛ ولی از آن‌جایی که این امر با اعتراضات گستردهٔ مردم همراه شد، در نتیجه چندی بعد با تلاش‌های اسماعیل ططری و با تصویب قانونی نام شهر به نام قدیمی خود تغییر یافت.
آثاری در رابطه با نام کرمانشاه
در رابطه با ریشه و پیشینهٔ نام کرمانشاه پژوهش‌های متعددی شده و علاوه بر کتاب مجمل‌التواریخ و القصص که به صورت غیر پژوهش به بیان ریشه‌شناسی این واژه پرداخته‌است، نظریات مختلف دیگری در این رابطه بیان شده‌است.
دهستان بهادران
بهادران، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
این دهستان متشکل از چهار روستا به نام های کریم‌آباد٬ علی‌آباد٬ بهادران و مهدی‌آباد است
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت نفر ۷۰۰۰ (۱٬۱۱۱ خانوار) بوده‌است.
ایمسبوتل (کوارتر)
ایمسبوتل یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در ایمسبوتل واقع شده‌است. ایمسبوتل ۵۴٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد.
خجالت از دوربین
خجالت از دوربین به حالتی اطلاق می‌شود که شخص تمایلی برای حضور جلوی دوربین و ثبت عکس یا فیلم ندارد و گاهی اوقات چنین موقعیتی برای اون آزاردهنده است. صحبت در جمع برای چنین افرادی معمولاً مشکل است. این افراد معمولاً از هر گونه جلوی دوربین قرارگرفتن چه عکاسی یا فیلمبرداری طفره می‌روند.
گزوئیه
گزوئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان راور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کلیم چوریوموف
کلیم ایوانوویچ چوریوموف  (۱۹ فوریه ۱۹۳۷ – ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶) اخترشناس اوکراینی و از اعضاء اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی و آکادمی علوم نیویورک بود. وی در سال ۱۹۶۹ به همراه سوتلانا ایوانونا گراسیمنکو موفق به کشف دنباله‌دار تناوبی ای گردید که در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴ طی عملیاتی پیچیده سفینهٔ فیلی که با فضا پیمای روزتا به فضا پرتاب شده بود با موفقیت روی آن فرود آمد.
زندگی‌نامه
وی در ۱۹ فوریهٔ ۱۹۳۷ در میکولائیف در اوکراین دیده به جهان گشود. پدرش ایوان ایوانوویچ چوریوموف طی جنگ جهانی دوم کشته شد. در ۱۹۴۹ خانوادهٔ چوریوموف از میکولایف به کیف نقل مکان نمودند. وی پس از کلاس هفتم وارد کالج راه آهن کیف گردید و در ۱۹۵۵ با درجه عالی از آن فارغ‌التحصیل شد و برای ادامه تحصیلات عالی معرفی نامه دریافت نمود.
وی در دانشکدهٔ فیزیک دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کیف پذیرفته شد. زمانیکه در سال سوم تحصیلات اش بود از اینکه بجای دپارتمان اپتیک (نورشناسی) وارد دپارتمان فیزیک نظری شده پشیمان گشت اما با اینحال به تحصیلات اش در رشتهٔ فیزیک تئوریک ادامه داد ولی سرانجام وارد دانشکدهٔ اخترشناسی شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه کیف وی به ایستگاه ژئوفیزیک قطبی در تیکسی بای در استان یاکوتای شوروی فرستاده شد و در آنجا به مطالعه شفق قطبی و جریانهای مغناطیسی زمین و یونوسفر پرداخت.
وی پس از اینکه دورهٔ دکترا را با تمرکز روی اخترفیزیک در دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کیف به پایان رسانید، در دپارتمان فیزیک همین دانشگاه شروع بکار و فعالیت نمود. به عنوان بخشی از فعالیت‌هایش، وی در رصد خانهٔ اخترشناسی دانشگاه شروع به رصد و مطالعه بر روی دنباله دارها پرداخت. در سال ۱۹۶۹ به همراه سوتلانا ایوانونا گراسیمنکو که به تازگی در این دانشگاه وارد دورهٔ دکترایش در زمینهٔ اخترشناسی شده بود از جانب دانشگاه طی مأموریتی اکتشافی برای رصد دنباله دارهای متناوب به آلماتی فرستاده شدند که حاصل آن کشف دنباله‌دار ۶۷ پی/چوریوموف-گراسیمنکو بود که به افتخار وی و سوتلانا ایوانونا گراسیمنکو به این اسم نامگذاری شد.
در سال ۱۹۷۲ وی از اولین رسالهٔ خود را با موضوعیت دنباله‌دار تناوبی Comet Ikeya–Seki, Honda (С/1968), Tago-Sato-Kosaka (C/1969 T1) و دنباله‌دار تناوبی جدید ۶۷ پی/چوریوموف-گراسیمنکو دفاع نمود. او به همراه اخترشناس دیگری به نام و؛ و سولاداونیکف ستارهٔ دنباله‌دار غیر تناوبی دیگری را نیز کشف نمود که C/1986 N1 Churyumov-Solodovnikov نام گرفت.
در ۱۹۹۸ وی به عنوان پروفسور در دانشگاه دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کیف به فعالیت‌های خود ادامه داد.در سال 2002 اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی به پاس خدمات دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کیف در ارتقاء سطح علم و فرهنگ و آموزش در اوکراین و با پیشنهاد کلیم چوریوموف این سیارک را به اسم «4868 Knushevia» نامگذاری نمود که مخفف انگلیسی نام Taras Shevchenko National University of Kyiv می‌باشد.
مرگ
چوریوموف در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶ در سن ۸۰ سالگی در بیمارستانی در شهر خارکیف اوکراین دیده از جهان فروبست.
افتخارات
نشان لیاقت (Ukrainian: Орден «За заслуги»[//en.wikipedia.org/wiki/Order_of_Merit_(Ukraine)]
نامگذاری دنباله‌دار متناوبی ۶۷ پی/چوریوموف-گراسیمنکو به افتخار او و سوتلانا گراسیمنکو.
نامگذاری دنباله‌دار غیر تناوبی C/1986 N1 Churyumov–Solodovnikov به افتخار او.
سیارک ۲۶۲۷ که در ۸ اوت ۱۹۷۸ که توسط نیکلای استپانوویچ چرنیخ کشف شد به افتخار کلیم چوریوموف « 2627 Churyumov » نامگذاری گردید.
خرده سیارهٔ ۳۹۴۲ که در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۷ توسط نیکلای استپانوویچ چرنیخ کشف شد به افتخار ایوان ایوانوویچ چورنیوف که نام پدر و برادر کلیم چورنیوف بودند به نام «3942 Churivannia» نامگذاری شد.
خرده سیارک «6646 Churanta» که در ۱۴ فوریه ۱۹۹۱ توسط هلن الینور فرانسیس کشف شد به افتخار او نامگذاری شد.
کوهی شیمودا
کوهی شیمودا (Kohei Shimoda؛ زادهٔ April 8, 1989) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
اومرو بونولی
اومرو بونولی (Omero Bonoli; September 17, 1909 – March 1, 1934) ژیمناست هنری اهل ایتالیا بود.
در واقع عشق
در واقع عشق (Love Actually) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی ریچارد کرتیس است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
السیوف (اسکندریه)
السیوف (به عربی: السیوف) یک محله در مصر است که در استان اسکندریه واقع شده‌است.
سوپر جام فوتبال اسپانیا ۲۰۱۸
سوپر جام فوتبال اسپانیا ۲۰۱۸ ۳۲امین دوره سوپر جام فوتبال اسپانیا است که بین قهرمان لا لیگا ۱۸–۲۰۱۷ و نایب‌قهرمان کوپا دل ری ۱۸–۲۰۱۷ برگزار می‌شود.
بر خلاف دوره‌های قبل، این دوره به صورت تک‌بازی و در کشور ثالث برگزار می‌شود.
نشر اکاذیب (آلبوم)
«نشر اکاذیب» یا «دروغ پراکنی» آلبومی از سپولترا است که در سال ۲۰۰۳ میلادی منتشر شد.
ایپاک‌لی
ایپاک‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است.
سایوز۱۱
سایوز ۱۱ (به معنی اتحاد ۱۱) نخستین و تنها مأموریت انسانی بود که به مقصد ایستگاه فضایی سالیوت ۱ انجام شد و به واسطهٔ آن افراد وارد ایستگاه فضایی شدند (با وجود اینکه سایوز ۱۰ موفق به پهلو گرفتن در ایستگاه فضایی شده بود، اما نتوانست فضانوردان را به علت مشکلاتی در چفت‌شدن با ایستگاه فضایی در آن پیاده کند).
سایوز ۱۱ در ۷ ژوئن ۱۹۷۱ به ایستگاه فضایی رسید و در ۳۰ ژوئن آن را ترک کرد. با این وجود مأموریت برگشت به فاجعهٔ سایوز ۱۱ منجر شد که در آن فشار کپسول سرنشینان هنگام آماده‌شدن برای بازگشت به زمین از دست رفت و به مرگ سه خدمهٔ آن انجامید. سرنشینان سایوز ۱۱ ولادیسلاف وولکوف، گئورگی دوبروولسکی و ویکتور پاتسایف بودند. این سه فضانورد، تنها انسان‌هایی هستند که در خارج از جو زمین جان خود را از دست داده‌اند (بقیه سوانح منجر به مرگ فضانوردان در جو زمین اتفاق افتاده‌اند).
نکات مهم مأموریت
پرتاب سایوز ۱۱ در ۷ ژوئن ۱۹۷۱ از پایگاه فضایی بایکونور در جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی انجام شد. سرنشینان موفق شدند ۲۲ روز در ایستگاه فضایی بمانند که رکوردی بود که تا زمان مأموریت اسکای‌لب ۲ در مه تا ژوئن ۱۹۷۳ که توسط آمریکا انجام شد باقی ماند.
در زمان ورود به ایستگاه فضایی فضانوردان با هوایی دودآلود مواجه شدند که در پی آن مجبور به تعویض بخشی از سیستم تهویه شدند و تا صاف شدن هوا یک روز را در سایوز گذراندند. خدمه در مدت حضورشان در سالیوت با زمین ارتباط زندهٔ تلویزیونی داشتند. در روز یازدهم، حریقی در سالیوت رخ داد که طراحان مأموریت را به فکر ترک زودهنگام ایستگاه انداخت. یکی از اهداف مأموریت مشاهدهٔ پرتاب راکت ان۱ بود که پرتاب آن به تأخیر افتاد.
در این مأموریت مشخص شد که هنگام استفادهٔ سرنشینان ایستگاه از تردمیلهای داخل آن که باید مطابق برنامه دو بار در روز انجام می‌شد منجر به لرزش کل ایستگاه می‌شود.
در طول مأموریت پراودا اخبار آن را به‌طور منظم گزارش می‌کرد.
مرگ خدمه
ورود به جوِ سایوز ۱۱ نرمال گزارش شده بود اما پس از بازکردن کپسول تیم بازیابی سرنشینان را در حالی یافت که جان خود را از دست داده بودند. تماس صوتی سایوز با تیم روی زمین پیش از ورود به جو قطع شده بود. گزارش شده‌است که روی صورت سرنشینان کبودی و در بینی و گوش‌هایشان خون‌ریزی مشاهده شد. بدن دوبروولسکی هنوز گرم بوده‌است و به همین خاطر پزشکان به او تنفس مصنوعی می‌دهند که مؤثر نبود. علت مرگ خفگی گزارش شد.
پس از بررسی بیشتر مشخص شد که علت بروز آسفیکسی در خدمه عملکرد نادرست یکی از شیرهای کپسول بوده‌است که باعث از دست رفتن فشار داخل آن شده. این اتفاق در ۱۶۸ کیلومتری زمین باعث مرگ خدمه در طول چندین ثانیه شده‌است. از آنجایی که شیر مربوط در زیر صندلی‌ها تعبیه شده بوده سرنشینان فرصت کافی برای بستن آن پیش از دست رفتن هوای تنفسی‌شان را نداشته‌اند. جسد پاتسایف نزدیک به همان شیر پیدا شد و احتمال دارد او تلاش کرده باشد شیر را ببندد یا جلوی نشت را بگیرد اما هوشیاری خود را از دست می‌دهد. داده‌های ثبت شده از حسگرهای حیاتی فضانوردان نشان از ایست قلبی در ۴۰ ثانیه پس از بین رفتن فشار داخل کپسول داشت. صفر ماندن فشار داخل کابین تا زمان بازگشت به جو زمین ادامه داشته‌است.
بررسی‌ها نشان داد که پوستهٔ کپسول هیچ صدمه‌ای ندیده است و هیچ ترک و پارگی‌ای در آن وجود ندارد. کالبد شکافی علت مرگ کیهان‌نوردان را خون‌ریزی رگ‌های مغزی آن‌ها تشخیص داد که در نتیجهٔ تبخیر اکسیژن و نیتروژن موجود در خون آن‌ها بر اثر فشار پایین رخ داده است. در خون آن‌ها مقادیر زیادی اسید لاکتیک دیده شد که نشان از استرس شدید و ترس در لحظات پایانی زندگی‌شان دارد. با وجود اینکه امکان دارد آن‌ها تا حدود ۱ دقیقه پس از شروع کاهش فشار هوشیار مانده باشند، اما تنها ۲۰ ثانیه پس از کمبود اکسیژن کنترل بر اعضای بدن خود را از دست داده‌اند.
سیبرد، کارولینای شمالی
سیبرد شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۳۲ نفر بوده‌است.
سایوز۱۱
رویدادهای پس از حادثه
رسانه‌های شوروی تلاش کردند بیشتر روی دست‌آوردهای مأموریت تمرکز کنند و کمتر به سرانجام تلخ آن بپردازند. آن‌ها علت اصلی مرگ را گزارش نکردند و به همین علت طراحان برنامهٔ فضایی اسکای‌لب آمریکا نگران این بودند که شاید شرایط بی‌وزنی دراز مدت باعث مرگ بوده‌است. اما این فرضیه رد شد. فیلمی که بعدها از حالت محرمانه خارج شد نشان داد که برای کیهان‌نوردان احیای قلبی ریوی انجام شده‌است.
فضانوردان سایوز ۱۱ در آرامگاه دیوار کرملین در میدان سرخ و در کنار مقبرهٔ یوری گاگارین دفن شدند و مدال قهرمان اتحاد شوروی به آن‌ها تعلق گرفت. سه دهانهٔ ماه به نام‌های پتساو، ولکوف و دبرول‌سکی به یاد آن‌ها نامگذاری شد.
ریچارد نیکسون رییس‌جمهور وقت آمریکا در پیامی رسمی ابراز همدردی مردم آمریکا را بیان کرد.
در محل فرود کپسول سایوز ۱۱ در مختصات 47.35663°N, 70.12142°W یک محوطهٔ یادبود ساخته شده‌است. در مأموریت‌های ناوهای کیهانی سایوز ۱ تا ۱۱، جز در موارد ضروری مانند راهپیمایی‌های فضایی از لباس فضایی استفاده نمی‌شد. پس از فاجعهٔ سایوز ۱۱، در سایوزهای ۱۲ تا ۴۰ با حذف یک صندلی، استفاده از لباس فضایی در شرایط ویژه و اضطراری ممکن شد. با پیشرفت فناوری، در سایوز-تی تعداد سرنشینان دوباره به ۳ نفر افزایش یافت که در آن هر سه می‌توانستند از لباس فضایی استفاده کنند.
دهستان مهرآباد
دهستان مهرآباد به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
دهستان بفروئیه
بفروئیه، دهستانی از توابع بخش بفروئیه شهرستان میبد در استان یزد ایران است.
قطار بوسان
قطار بوسان یک فیلم اکشن و دلهره‌آور دربارهٔ مردگان متحرک به کارگردانی یان سنگ-هو محصول سال ۲۰۱۶ سینمای کره جنوبی است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. ادامه این فیلم با عنوان شبه‌جزیره در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
دهستان بفروئیه
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳٬۱۹۷ نفر (۲٬۲۹۶ خانوار) بوده‌است.
قطار بوسان
داستان فیلم
زمانی که یک ویروس مرگبار زامبی در کره جنوبی شیوع پیدا می‌کند، تعدادی از مسافران قطار سئول به بوسان برای زنده ماندن با موانع سر راهشان دست و پنجه نرم می‌کنند و باید تلاش کنند که زنده بمانند تا به بوسان که پاک‌سازی شده، برسند. سوآن برای تولد خود از پدرش می‌خواهد که به بوسان بروند و با مادرش‌دیدار کندکه در همین حین این ویروس در کره پخش می‌شود و کل کره را در بر می‌گیرد
کازاک‌های دن
کازاک‌های دُن (روسی: донские казаки) کازاک‌ های ساکن کرانه‌های میانه و پایین رودخانه دن هستند. کازاک‌های دن قدرت نظامی مهمی محسوب می‌شدند. ایشان نقش مهمی در شکل‌گیری امپراتوری روسیه داشته و در تمامی جنگ‌های مهم این کشور شرکت داشتند.
رمان معروف دن آرام اثر میخائیل شولوخف به زندگی این مردمان اختصاص دارد.
منابع
[//en.wikipedia.org/wiki/Don_Cossacks ویکی‌پدیای انگلیسی]
محوطه ویل جنوبی
محوطه ویل جنوبی مربوط به عصر آهن I است و در شهرستان طوالش، بخش مرکزی، روستای ویل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نصل
نَصْل (به معنی: سوفار ) یا گاما کمان یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
توطئه‌گران (فیلم ۲۰۱۶)
توطئه گران یک فیلم سینمایی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۶ در ژانر مهیج، اکشن و جنایی به کارگردانی استیون سی میلر است. بازیگران اصلی این فیلم بروس ویلیس، کریستوفر ملونی، دیوید باتیستا و آدریان گرنیر هستند.
خلاصه داستان
زمانی که چند سارق مسلح و بی رحم به یک بانک دستبرد می‌زنند، تمام شواهد و مدارک به صاحب بانک و مشتریان رده بالایش ختم می‌شود. اما وقتی گروهی از مأموران FBI پرونده را با جِدیت بیشتری دنبال می‌کنند و سارقان نیز مستمر به کار خود ادامه می‌دهند، کاشف به عمل می‌آید که یک توطئهٔ بزرگ در جریان است…
منابع
https://en.m.wikipedia.org/wiki/British_Board_of_Film_Classification http://deadline.com/2015/09/bruce-willis-christopher-meloni-dave-bautista-marauders-crime-thriller-1201519470/
لادیسلاو آدامک
لادیسلاو آدامک (Ladislav Adamec؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۱۴ آوریل ۲۰۰۷) یک سیاست‌مدار اهل چکسلواکی که از ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹ نخست‌وزیر این کشور بود.
برزول
بَرزول از شهرهای ایران در استان همدان است. این شهر در بخش زرین‌دشت شهرستان نهاوند قرار دارد.
مردم این شهر لُر هستند و به زبان لری تکلم می‌کنند برزول دارای آب و هوایی بسیار مطبوع است، این شهر از سرد ترین شهر های ایران است.
نام
برزول در زبان لری به معنای مکان مرتفع و بلند است، که با خصوصیات جغرافیایی برزول مطابقت دارد.
پیوند به بیرون
تصویر ماهواره‌ای برزول
زون
زون شهری در شهرستان بورزانگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۶۲۰ نفر است.
ویکتور افونسو
ویکتور افونسو (Víctor Afonso؛ زادهٔ August 27, 1971) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرکولس اشاره کرد.
ریچارد تاد
ریچارد اندرو پالتروپ-تاد (Richard Andrew Palethorpe-Todd؛ زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۱۹ درگذشته ۳ دسامبر ۲۰۰۹) یک فرد نظامی، بازیگر و کارگردان اهل بریتانیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به ژان مقدس و منفجرکننده‌های سد اشاره نمود.
ایمسهایم
ایمسهایم یک شهر در آلمان است که در ماینتس-بینگن واقع شده‌است. ایمسهایم ۵۹۳ نفر جمعیت دارد.
اسکات گولدبلات
اسکات گولدبلات (زادهٔ July 12, 1979) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
برآفتاب (راور)
برآفتاب (راور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان راور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جنگ نرتوا (فیلم)
جنگ نرتوا (Bitka na Neretvi / Битка на Неретви) یک فیلم در ژانر جنگی، درام، و اکشن به کارگردانی ولکو بولائیچ است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.