cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
غلام حسن گران
نهاد‌های بین المللی
گران از سال ۱۳۷۹ تا سال ۱۳۸۳ بحیث مشاور حقوقی کمیته بین المللی صلیب سرخ در افغانستان ایفای وظیفه نموده و دراین سمت بر علاوه وظایف محوله حقوقی در وظایف مرتبط به پالیسی گواهی و طرزالعمل ادای گواهی کمیته بین المللی صلیب سرخ بر خاسته از قرار قضایی دیوان جزایی محکمه بین المللی یوگوسلاویای سابق ایفای وظیفه نموده است.
نهاد‌های آکادمیک
گران برای یک سال در سال ۱۳۸۲ بحیث مشاور حقوقی پوهنتون آمریکایی افغانستان ایفای وظیفه نموده و یکی ازبنیان گزاران این پوهنتون بوده و از سال ۱۳۸۳ تا سال ۱۳۸۹ عضویت هيئت مدیره دانشگاه آمریکایی افغانستان را به عهده داشته است.
اوایل زندگی و آموزش
گران در چهارم ماه جدی ۱۳۳۶ در ولایت فراه جائیکه پدرش بحیث قوماندان یک قطعه نظامی ایفای وظیفه مینمود چشم به جهان گشوده ؛ باشنده اصلی ولایت لغمان و از قوم سهاک قبیله پشتون میباشد. از لیسه ظاهرشاهی ولایت کندهار در سال ۱۳۵۳ فارغ شده است و لیسانس خویش را در حقوق و علوم سیاسی با رشته اصلی تحلیل کمی سیاست ازکنیون کالج آیالات متحده آمریکا بدست آورده است. آموزش های دارای گواهی نامه و برنامه های فیلوشیپ به شمول حقوق اساسی ِ در مکتب اداره ملی فرانسه ( اینه) پاریس – فرانسه ، قانون نگاری را در فاکولته حقوق پوهنتون تولن – نیواورلیان ایالات متحده آمریکا ، قوانین بین المللی جنگ و قربانیان جنگ ، امور پارلمانی ، روابط بین المللی ، حل منازعات در کشور های مختلف چون سریلانکا ، جاپان ، آیالات متحده آمریکا ، فرانسه ، جرمنی ، ایتالیا ، هند و همچنین بودجه سازی و نظارت پارلمانی بالای آن را در بانک جهانی – واشنگتن دی سی آیالات متحده آمریکا فرا گرفته است.
فعالیت‌های سیاسی و مدنی
گران یکی از اعضای موسس انستیوت مطالعاتی قانون اساسی افغانستان از سال ۱۳۹۵ به اینسو می باشد. این انستیوت پژوهش ها و کار های را در راستای اصلاح قانون اساسی ، و نظم سیاسی و قانون اساسی افغانستان انجام داده است ، از جمله کتاب پژوهشی « طرح : بسوی محکمه قانون اساسی در افغانستان » که توسط این نهاد تدوین و چاپ شده است.
گران عضویت انجمن حقوق دانان افغانستان را دارد. از سال 1389 به این‌طرف عضو شبکه پارلمانی انستیوت شرق – غرب بروسل – بلجیم می باشد.
او عضویت انستیوت افغانستان برای قانون و جامعه در افغانستان را دارد. (مرکز انستیوت برلین-جرمنی)
زندگی شخصی
گران متآهل بوده خانمش لیلا گران معلمه زبان انگلیسی میباشد ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍، دو پسر بنام های راشد گران و خوشحال گران ویک دختر بنام لمرزلا دارد. گران به مطالعه ، شکار ، کوهگردی ، آب بازی ، و موزیک علاقه دارد.
پیتون پلیس (فیلم)
پیتون پلیس (Peyton Place) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی مارک رابسون است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
میتکیانا
ماییتکینا (به لاتین: Myitkyina) شهری در میانمار است که در ایالت کاچین واقع شده‌است. ماییتکینا ۲۱۰٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلاویا
کلاویا (Clavia) شرکت تجهیزات موسیقی سوئدی است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد.
اینچه سابلاغ
اینچه سابلاغ، روستایی است از توابع بخش باجگیران شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان دولتخانه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۹۸ خانوار) بوده است.
جان کینسلا (شناگر)
جان کینسلا (زادهٔ August 26, 1952) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
دریاسالار
دریاسالار درجه‌ای نظامی در نیروی دریایی ارتش و نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران است که از نظر سلسله مراتب نظامی بالاتر از دریابان و پایین‌تر از دریابد است.
دریاسالار هم‌سنگ سپهبد در نیروی زمینی و هوایی است. دریاسالار همانند Vice Admiral در نیروی دریایی آمریکا و بریتانیا است.
در نیروی دریایی شاهنشاهی ایران شمار اندکی از جمله فرج‌الله رسائی (که بعدها دریابد شد)، ابوالحسن فاطمی، شمس‌الدین صفوی، جعفر کوروس، ناصر رأفت، ابوالفتح اردلان، کمال‌الدین میرحبیب‌اللهی و اسدالله محسن‌زاده توانستند به این درجه ترفیع یابند. در نیروهای دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تا کنون کسی به این درجه ترفیع نیافته‌است.
سلامکتین
سِـلامکتین (Selamectin) با نام‌های تجاری ری‌وُلت و رِولوشن یک داروی پادانگل و ضد کِرم موضعی است که برای سگ و گربه به کار می‌رود. این دارو جهت پیشگیری و درمان کرم قلب، کک، هیره گوش، جرب و برخی انواع کنه در سگ‌ها و همچنین پیشگیری از کرم قلب، کک، هیره گوش، کرم قلابدار و کرم‌های لوله‌ای در گربه‌ها تجویز می‌شود. این دارو از لحاظ ساختمانی با آیورمکتین تشابه دارد، اما قابل تجویز به انسان نیست.
نحوه مصرف
این دارو یک‌بار در ماه و به‌طور موضعی تجویز می‌شود و در ترکیب خود ایزوپروپیل الکل دارد و قابل امتزاج در آب نیست.
نحوهٔ اثر
سِـلامکتین سبب اختلال در کشش ماهیچه و فلج کامل عضلات کرم‌ها و انگل‌ها و مرگ نهایی آنها می‌شود و به‌راحتی از پوست و فولیکول موهای سگ و گربه جذب می‌شود و به خون، روده‌ها و غدد چربی پوست حیوان می‌رود و انگل‌ها را می‌کشد.
هانس رادماخر
هانس رادماخر (Hans Rademacher؛ April 3, 1892 – February 7, 1969) یک ریاضی‌دان اهل آلمان بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
شمنیتس (منطقه)
شمنیتس یک رگیرونگسبتسیرک در آلمان است که در زاکسن واقع شده‌است. شمنیتس ۱٬۵۲۶٬۰۹۱ نفر جمعیت دارد.
والدمار پابست
ارنست یولیوس والدمار پابست (۲۴ دسامبر ۱۸۸۰ در برلین - ۲۹ مه ۱۹۷۰ در دوسلدورف) یک نظامی و فعال سیاسی آلمانی بود، که در آلمان و اتریش با راستگرایان و ضد کمونیست‌ها همکاری می‌کرد. وی فرمانده شبه‌نظامیان راست‌گرای فرای‌کورپس بود و نقش اصلی در صدور دستور اعدام کارل لیبکنشت و رزا لوکزامبورگ در ژانویه ۱۹۱۹ و سرکوب انقلاب آلمان داشت. وی قبل از اخراج از اتریش در ساماندهی گروه‌های راست‌گرا در آن کشور نقش مؤثری داشت. پابست در محافل عمومی در دوره آلمان نازی چندان ظاهر نشد و با حکومت نازی همکاری چندانی نداشت.
اوایل زندگی
پابست که فرزند مدیر یک موزه بود در برلین متولد شد. وی در آکادمی تربیت افسران ارتش پروس تحصیل کرد و در این آکادمی هم‌دوره فرانتس فون پاپن بود و در سال ۱۸۹۹ به عنوان افسر به خدمت مشغول شد.
در شروع جنگ جهانی اول، پابست عمدتاً در جبهه غربی بلژیک و به ویژه در نبرد وردون ، به خدمت مشغول شد. در سال ۱۹۱۶ از جبهه جنگ خارج شد و سپس به عضویت ستاد کل ارتش آلمان درآمد.
چهارسو (جماعت)
چهارسو  جماعت و شهرکی در کشور تاجیکستان است که در ناحیهٔ وحدت ناحیه‌های تابع جمهوری قرار دارد. جمعیت این جماعت ۲۸۷۱ است.
والدمار پابست
عقاید ضد کمونیسم
به دستور ژنرال اریش لودندورف در اواخر جنگ در مارس سال ۱۹۱۸ پابست به هنگ سواره‌نظام‌های نگهبان ملحق شد. سپس به عنوان رئیس این هنگ، آن را از سواره نظام به پیاده‌نظام تبدیل کرد. هنگ پیاده‌نظام به عنوان سرسخت‌ترین مخالف انقلاب آلمان در آن زمان شناخته می‌شد.
پابست اولین بار در جریان شورش‌های کمونیست‌ها و چپگرایان مشهور شد. به عنوان فرمانده گارد پیاده‌نظام، پابست در اقداماتی مانند بازپس‌گیری ساختمان روزنامه حزب سوسیال دموکرات در ۱۱–۱۲ ژانویه ۱۹۱۹ نقش داشت. اقدامات وی باعث ارتقا شغلی وی به سمت رئیس ستاد کل ارتش و سپس فرماندهی دیوزیون اسب‌سواران شد که یک واحد مهم از شبه‌نظامیان فرای‌کورپس بود. تعهد پابست به این واحد نظامی، احساسات شدید ضد کمونیستی وی، بی‌اعتمادی عمومی وی به افسران فرمانده ارتش و این واقعیت که ژنرال فون هوفمان به دلیل بیماری قلب قادر به ادامه فعالیت نبود باعث شد که پابست در مرکز فعالیت‌های ارتش قرار بگیرد و رهبر بالفعلی برای آن بشود. او بلشویسم را یک خطر جهانی می‌دانست و در فعالیت‌های ضدانقلابی در سراسر آلمان شرکت می‌کرد. وی همچنین با مهاجران روسی همکاری می‌کرد و کمیته سیاسی ملی روسیه را به ریاست ژنرال واسیلی بیسکوپسکی تأسیس کرد.
این پابست بود که دستور اعدام رهبران انقلابی دستگیر شده در شورش ژانویه ۱۹۱۹ رزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت را صادر کرد. او در مواردی بعدها با مباهات اعلام می‌کرد که «من آنها را اعدام کردم». در آن زمان، در گزارش رسمی او ادعا شد که او آنها را تحت بازداشت مورد محافظت قرار داده بود، اما یک گروه تندرو و خشمگین ضدانقلابی در بین شبه‌نظامیان زندانیان را ربوده بودند، داستانی که سپس به سرعت تکذیب شد. با این حال بعداً پابست ادعا می‌کند که قصد اولیه وی این بوده‌است که لیبکنخت را به دلیل آلمانی بودن در مقابل جوخه آتش اعدام کند اما لوکزامبورگ را به ضدانقلاب‌های خشمگین بسپارد تا او را در حد مرگ کتک بزنند زیرا لوکزامبورگ به عنوان یک یهودی شایسته چنین مرگی است. در نهایت هر دو قربانی مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدند.
برخی از افسران زیردست پابست، از جمله هورست فون پفلوگ-هارتونگ و کورت وگل به دلیل قتل رهبران کمونیست‌ها مورد پیگرد قضایی قرار گرفتند، هرچند که پابست موفق شد ویلهلم کاناریس متحدش را مسئول رسیدگی به پرونده افسران مظنون به قتل کند و در نتیجه سخت‌ترین مجازات صادر شده برای افسران اخراج از خدمت بود. کورت فوگل که شواهد پرتاب جسد لوکزامبورگ به کانال لندوهر را در اختیار داشت نیز به دو سال حبس محکوم شد. کلاوس گیتینگر در تحقیقی که روی دادگاه قاتلین رزا لوکزامبورگ انجام داد از مدارک بایگانی شده پابست استفاده کرد که در آرشیو فدرال نظامی آلمان نگهداری می‌شدند و به این نتیجه او در راس فرایند سرپوش گذاشتن بر قتل رهبران کمونیست‌ها بود. پابست خود هیچگاه به دادگاه نظامی فرا خوانده نشد.
کودتای کاپ
پابست مدت کوتاهی آلمان را ترک کرد و به عنوان مشاور سرگرد آلفرد فلچر، فرمانده ارتش ایالتی بالتیک در لتونی به خدمت مشغول شد. با این حال او کمی بعد به آلمان بازگشت و در Nationale Vereinigung (اتحادیه ملی)، یک اندیشکده راست‌گرا که توسط ولفگانگ کاپ، اریش لودندورف و دیگران تشکیل شد، شرکت کرد و در توطئه این گروه برای ایجاد یک دیکتاتوری راست‌گرا نقش اساسی داشت. وی به عنوان دبیر و ناظر امور اداری در خدمت این گروه بود. در ژوئیه ۱۹۱۹ هنگامی که پایست متوجه شد که مافوقش ژنرال فون هوفمان قصد قدرت‌نمایی نظامی در برلین برای مقابله با شورش کمونیست‌ها را دارد کودتایی را طرح‌ریزی کرد. با این حال ژنرال مرکر که یکی دیگر از ژنرال‌ها ارتش بود، با دیدن حضور نیروهای ارتش در حومه برلین به توطئه کودتا پی‌برد و ژنرال فون هوفمان را متقاعد کرد که رژه نظامیان در برلین ایده خوبی نخواهد بود. با خنثی شدن این طرح، پابست و توطئه گران توجه خود را از ارتش آلمان برگردانده و به شبه‌نظامیان فرایکورپس معطوف کردند.
اتریش
سرانجام پابست به اتریش رفت و در شهر اینسبروک اقامت گزید. در اتریش او باهایم وهر در تیرول ارتباط برقرار کرد و نقشی اساسی در اطمینان از وحدت رهبری دوگانه ریچارد استیدل و والتر پفریمر داشت. پابست در اتریش در سازماندهی و نظم بخشیدن به پیروان‌هایم وهر نقشی اساسی ایفا کرد. مهارت سازمانی وی به حدی بود که وقتی پس از فرار به اتریش خود را سرگرد اعلام کرد، در واحدهای‌هایم وهر به عنوان والدمار کبیر شناخته شد. وی در اول مه ۱۹۲۲ به سمت رئیس ستاد هایم‌وهر تیرول منصوب شد. در این نقش پابست توانست چندین گروه شبه نظامی راست‌گرای متفرق را تحت لوای واحدهایم وهر سازماندهی کند، اگرچه در نهایت در از بین بردن کامل اختلافات ناموفق بود. با این وجود پابست قادر به برقراری ارتباط با بنیتو موسولینی بود و توانست بودجه‌هایم وهر را توسط وی تأمین کند.
پابست در ابتدا به یوهان شوبر صدراعظم اتریش نزدیک بود و در سال ۱۹۲۹، هنگامی که پیشنهاد تغییر موقعیت هایموهر به عنوان یک حزب سیاسی طرفدار دولت را داد، توانست حمایت وی را جلب کرد. با این حال تلاش شوبر به تبدیل هایم‌وهر به یک نیروی میانه‌روی طرفدار دولت به زودی با چالش روبرو شد و او دستور اخراج پابست از اتریش به آلمان را صادر کرد. با برکناری پابست، شوبر ارنست رودیگر استارهمبرگ را به صدر هایم‌وهر منصوب کرد. آخرین ناموفق پابست در اتریش هنگامی بود که می‌کرد بودجه‌های پرداخت نشده هایم‌وهر را از موسولینی دریافت کند که با توجه به اخراجش از هایم‌وهر در این امر توفیقی نداشت و سرانجام به آلمان برگردانده شد.
در اواخر زندگی
با بازگشت به آلمان، پابست به همراه افراد دیگری مانند فردریش مینو به عضویت انجمن مطالعات فاشیسم درآمد. در سال ۱۹۳۱ وی جزوه ای نوشت که در آن مانیفیستی را برای ایجاد یک «بین‌الملل سفید» تنظیم کرد. وی در این راستا خواستار جایگزینی ارزشهای آزادی، برابری، برادری با نظم جدیدی در سطح اروپا مبنی بر «تثلیث جدید: اقتدار، نظم، عدالت» شد. او رابطه مبهمی با حزب نازی داشت. بدون اینکه هیچگاه به این حزب بپیوندد یا در آن به فعالیت بپردازد، در پی ایجاد روابطی سه جانبه بین هایم‌وهر، ورماخت و دوستش والتر فانک بود. با این حال، این واقعیت که هایم‌وهر به دنبال اخراج پابست به شدت رو به زوال رفته بود، چنین تلاشهایی را با مشکل روبرو کرد. بعد از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر، پابست با وی درمورد اوضاع اتریش صحبت کرده بود و هیتلر به او اطمینان داده بود که پس از در اختیار گرفتن آلمان، بیشتر تلاش خود را برای انتشار ایدئولوژی نازی در اتریش متمرکز خواهد کرد.
پابست بعد از کنار گذاشتن فعالیت‌های نظامی وارد دنیای صنعت شد و سرانجام مدیر شرکت راین‌متال در برلین شد. عدم فعالیت پابست در دوره نازی‌ها، با توجه به سابقه وی در جناح راست افراطی، باعث ایجاد سوءظن‌هایی در مورد نیات او شد و شایعاتی را ایجاد کرد مبنی بر اینکه او با ویلهلم کاناریس و چهره‌های مشابه در مقاومت آلمان در ارتباط است. چنین شایعاتی هرگز اثبات نشد، اما پابست مدت زیادی قبل از توطئه ۲۰ ژوئیه آلمان را ترک کرد، و گفته شده‌است که وی ممکن است از تلاش‌ها برای سوء قصد به جان آدولف هیتلر مطلع بوده باشد.
پابست که آلمان را ترک کرده بود، در سوئیس اقامت گزید. پس از جنگ جهانی دوم، پابست تا حدی وارد فعالیت‌های سیاسی شد و در هماهنگ‌کردن گروه‌های کوچک برادران نئو نازی نقش داشت او در سال ۱۹۵۵ به آلمان بازگشت و در دوسلدورف اقامت گزید و در گروه‌های کوچک راست‌افراطی همانند دویچه گمنشافت (اجتماع آلمانی) به فعالیت پرداخت. این گروه بعدها جزئی از حزب رایش آلمان شد. پابست در سال ۱۹۷۰ در ۸۹ سالگی در دوسلدورف درگذشت.
برج سبز
برج سبز (Tower Green) عنوان یک محوطه مشهور در درون برج لندن می‌باشد که علت شهرت آن مرتبط با اعدام چند ملکه و تعدادی از شاهزادگان برجسته در آنجا می‌باشد. سه نفر از مشهورترین ملکه‌هایی که در این نقطه سر از پیکرشان جدا و گردن زده شدند عبارت هستند از، کاترین هاوارد، آن بولین و جین گری. برج سبز یک فضای باز در جنوب چپل‌رویال کلیسای سنت پیتر اد وینکولا است. گردن‌زده شدن یا اعدام در محوطه برج سبز، یک امتیاز ممتاز (لطف یا مرحمت پادشاه) و مختص نجیب‌زادگان بود چرا که اصولاً در مقابل دیدگان عموم نبود و به طبع آن، توهین یا دشنام و شرم از حضور در مقابل عوام هم منتفی می‌گردید. سایر زندانیان و محکومین برج لندن، در تاور هیل و درست در خارج از استحکامات در مقابل دیدگان عموم اعدام شدند. تعدادی نیز در قسمت دیگری از شهر و در منطقه‌ای به نام تایبرن معدوم شدند. در این منطقه یک لوح گرانیتی بر روی داربستی وجود دارد که بیانگر اسامی افراد مشهور و اعدامی در این منطقه است. سنگ موصوف به سفارش ملکه ویکتوریا نصب گردیده‌است.
در دوران قرون وسطی از این محوطه به عنوان محل دفن استفاده می‌گردید. نقشه‌های تاریخی برج لندن موقعیت ساختمانی را در محوطه برج سبز نشان می‌دهد که در سال ۱۶۸۴ تخریب شد، هر چند در سال ۱۶۸۵ میلادی بازسازی شد. سپس در مدت زمان کوتاهی پس از آن این ساختمان دوباره حذف شد. چنین به نظر می‌رسد که این ساختمان تحت تملک محافظان مخصوص زندانیان و جواهرات سلطنتی بوده‌است که با نام بی‌فیترس شهره بودند. این گروه طبقه‌ای منفک از گارد ملکه محسوب می‌گردیدند. غالب اعدام‌های درون برج سبز صرفاً به جهت حفظ حریم خصوصی نجبا صورت می‌پذیرفت.
معدومین برج سبز
۷ نفر از مشهورترین افراد اعدامی در برج سبز عبارت هستند از ویلیام هاستینگ، نخستین بارون هاستینگ به فرمان ریچارد سوم در سال ۱۴۸۳. آن بولین، دومین همسر هنری هشتم در ۱۹ مه ۱۵۳۶ مارگارت پول، کنتس سالزبری به تاریخ ۲۷ مه ۱۵۴۱ کاترین هاوارد، پنجمین همسر هنری هشتم به اتهام زنای با محارم در ۱۳ فوریه ۱۵۴۲ جین بولین به فرمان هنری هشتم در تاریخ ۱۳ فوریه ۱۵۴۲ جین گری، مشهور به ملکهٔ ۹ روزه در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۵۵۴ و در نهایت رابرت دوروکس به اتهام خیانت در تاریخ ۲۵ فوریه ۱۶۰۱ میلادی. به استثنای آن بولین که با شمشیر سر از پیکرش جدا شد، هر کدام از این محکومین به وسیلهٔ تبر گردن‌زده شدند. اجساد هر ۷ نفر در نمازخانه سنت پیتر اد وینکولا دفن گردید.
چکری (کهنوج)
چکری، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۰۴ نفر (۱۳۹ خانوار) بوده‌است.
کازواکی کامیزونو
کازواکی کامیزونو (Kazuaki Kamizono؛ زادهٔ November 28, 1981) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
شارلوت سوزا
شارلوت سوزا (Charlotte Susa; زاده March 1, 1898 – درگذشته 1898:3:1, July 28, 1976) هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۴۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
لامبرتن، کارولینای شمالی
لامبرتن شهری در ایالت کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱٬۵۴۲ نفر بوده‌است.
یارک اشمیتانا
یارک اشمیتانا (Jarek Śmietana؛ March 29, 1951 – 1951:03:29, September 2, 2013) آهنگساز، موسیقی‌دان، نوازندهٔ گیتار جاز و رهبر گروه موسیقی اهل لهستان بود. وی دانش‌آموختهٔ «آکادمی موسیقی کارول شیمانوفسکی» در کاتوویتسه است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به همبستگی، همبستگی... اشاره نمود.
گچین
گچین ممکن است نام یکی از مکان‌های زیر باشد:
پارک ملی ناراچانسکی
این پارک زیستگاه جانوران مختلف است. از پستانداران آن می‌توان به سمور آبی، رودک، مرال و سگ‌راکون اشاره کرد. هم‌چنین گونه‌های مختلف ماهی هم‌چون ماهی سیم و کاراس و ۲۱۸ گونه پرنده مانند درنا، عقاب ماهی‌گیر و بوتیمار در آن زندگی می‌کنند.
سیارک ۸۱۴۶
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۸۰ است.
بخش مرکزی شهرستان کهک
تقسیمات کشوری
شهر: کهک
جمعیت
جمعیت بخش مرکزی شهرستان کهک بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۷٬۱۰۶ نفر بوده‌است.
تغییر نام بخش
همچنین نام این بخش مدتی نوفل لوشاتو بود که برگرفته از روستای نوفل‌لوشاتو در نزدیکی پاریس بوده که اقامگاه سید روح‌الله خمینی برای چند ماه بوده‌است. در تاریخ ۹۷/۱۲/۲۶ با تصویب هیئت دولت دوباره اسم این بخش از نوفل لوشاتو به کهک بازگشت.
لی‌لی الباکیان
لی‌لی آرمنی اِلباکیان (Լիլի Արմենի Էլբակյան؛ ) یک هنرپیشه هنرپیشه سینما و تئاتر و کارگردان تئاتر اهل ارمنستان بود. الباکیان. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون فعالیت می‌کند.
زندگی‌نامه
وی در ۱۱ مه ۱۹۸۶ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۲۰۰۸ از دپارتمان کارگردانی انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده‌است.
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سوپر مامای ۲ (۲۰۱۷) اشاره کرد.
خولیو ریکاردو کروز
خولیو ریکاردو کروز (Julio Ricardo Cruz؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
اسلته
اسلته (Esselte) شرکت تجهیزات اداری سوئدی است، که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد.
توستن آکرمن
توستن آکرمن (Tusten Ackerman; october 7, 1901 – may 17, 1997) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آلبا وینگز
هواپیمایی آلبا وینگز متعلق به کشور آلبانی است که دفتر اصلی آن در تیرانا و مرکز فعالیتش فرودگاه بین‌المللی مادر ترزای تیرانا است.
تاریخ
آلبا وینگز در فوریه ۲۰۱۵ توسط دو کارآفرین،با نام‌های جنشن کل و دیمیتر تولا تأسیس شد. آلبا وینگز گواهی اپراتور هوایی (AOC) را توسط سازمان هواپیمایی کشوری آلبانیایی در ۴ فوریه سال ۲۰۱۶ گرفت. اولین هواپیمای این شرکت، یک بوئینگ ۷۳۷-۵۰۰،بود که با نام "روح تیرانا" مشهور شده‌است.
در ۲۰۱۶ دسامبر ۱۱، هواپیما اجاره ای بوئینگ ۷۳۷-۴۰۰ از حمل و نقل هوایی کاردیف اجاره شد.
مقصد ها
لیست مقصدهای آلبا وینگز در نوامبر ۲۰۱۶
ناوگان
ناوگان متشکل از هواپیما زیر در دسامبر ۲۰۱۶:
ما متأهل نیستیم!
ما متأهل نیستیم! (We're Not Married!) فیلمی آمریکایی در سبک کمدی رمانتیک به کارگردانی ادموند گولدینگ است که در سال ۱۹۵۲ منتشر شد.
پایگاه سام هیوستون
پایگاه سام هیوستون تأسیس ۱۸۷۶، واقع در سن آنتونیو در تگزاس از پایگاه‌های بزرگ نیروی زمینی ایالات متحده آمریکاست. نام پایگاه به افتخار سام هیوتسون است و در مجاورت مرکز پزشکی ارتشی بروک قرار دارد. این پایگاه محل استقرار سپاه پنجم ارتش آمریکا است.
جوشوا لیکا برنر
جوشوا لیکا برنر (زادهٔ September 14, 1976) شناگر اهل مکزیک است.
کهورنارنجک
کهورنارنجک، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
لی گوین
لی گوین (Nguyễn Thế Anh؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
کهورنارنجک
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۱۷ نفر (۱۷۲ خانوار) بوده‌است.
اینچه شهباز
اینچه شهباز، روستایی است از توابع بخش باجگیران شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران.
لی گوین
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
اینچه شهباز
جمعیت
این روستا در دهستان دولتخانه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۲۸ خانوار) بوده‌است.
یخچال چشمه گاه
یخچال چشمه گاه مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مانه و سملقان، بخش مانه، دهستان اترک، روستای چشمه گاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۶۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فیل در تاریکی
جلال امین شخصیت اصلی داستان، گاراژداری قدیمی است که برادرش حسین در آلمان تحصیل می‌کند. حسین در بازگشت برای جلال یک اتومبیل بنز آخرین مدل می‌آورد. شبکه‌ای تبهکار بدون اطلاع حسین در ماشینش هروئین جاسازی کرده‌اند و پس از ورود اتومبیل به ایران به دنبال آن هستند. حسین به دست تبهکاران به قتل می‌رسد و جلال برای گرفتن انتقام او، به مقابله با آنها می‌پردازد.
عنوان داستان هاشمی‌نژاد اشاره مستقیم به تمثیل فیل در تاریکی مولوی در مثنوی معنوی دارد. نثر هاشمی‌نژاد نثری است حساب‌شده و شاعرانه که حاصل سال‌ها مصاحبت او با ادبیات فارسی و پرسه‌زدن در متون قدیمی و عرفانی است. هاشمی‌نژاد در این رمان، به خلق لهجه‌های مختلف در زبان فارسی دست زده‌است و تصویری مدرن اما ترسناک از تهران به دست داده‌است.
نوشته‌شدن فیل در تاریکی واکنش و توصیهٔ هاشمی‌نژاد به اصحاب اصفهان و نویسندگانی چون هوشنگ گلشیری دانسته شده‌است چراکه برخلاف اصحاب اصفهان او فرم را مهم‌تر از محتوا نمی‌دانست و به اندام‌واری و درآمیختگی آنها قائل بود. از آنجا که در سال‌های پس از نوشته‌شدن فیل در تاریکی در داستان‌نویسی ایران غلبه با فرم‌گراهای اصفهان بوده‌است، می‌توان فیل در تاریکی و پیشنهادش به ادبیات فارسی مبتنی بر درآمیختگی فرم و محتوا و اهمیت پلات را شکست‌خورده دانست. فیل در تاریکی به خاطر وجود دو نوع سانسور پیش از انقلاب ۱۳۵۷، نادیده گرفته شده و دیده نشد: یکی سانسور حکومتی و دیگری سانسوری در سوی دیگر طیف سیاسی از سوی روشنفکران چپ که هر اثری را که به زعم آنان در خدمت توده‌ها نبود، برنمی‌تافتند. پس از انقلاب نیز به گفته خود نویسنده، با ممنوعیت انتشار آثار پلیسی عملاً شانس کتاب برای دیده شدن، از بین رفت.
چاپ دوم این رمان قرار بود در دهه ۱۳۹۰ خورشیدی از سوی نشر هرمس منتشر شود اما نویسنده به دلیل مشکلاتی از جمله نارضایتی از ویراستار کتاب، از چاپ مجدد کتاب صرف نظر کرد. این کتاب سرانجام در سال ۱۳۹۸ خورشیدی از سوی نشر هرمس تجدید چاپ شد.
زمینه
به عقیدهٔ حسن میرعابدینی ادبیات پلیسی در ایران گونهٔ مستقلی نیست و داستان‌نویسان در ابداع قاعده‌ها و چارچوب‌های معتبر نگارش این‌گونه داستان‌ها، چندان موفق نبوده‌اند. رشد ادبیات پلیسی در ایران، مدیون پاورقی‌نویسانی است که برای جذب هرچه بیشتر خواننده از هیجان‌آفرینی جنایی در داستان‌هایشان استفاده کرده‌اند؛ کسانی مانند ابراهیم مدرسی در رمان دلشاد خاتون از این گروه هستند. در ادبیات پیشرو معاصر نیز با آثار پلیسی به معنای رایج مواجه نیستیم و نویسندگان تنها از ویژگی‌های این گونه در داستان‌هایشان استفاده کرده‌اند. به گفته او اگر این تعبیر قابل پذیرش باشد که درون‌مایهٔ ادبیات پلیسی جستجو و حیرت است، بسیاری از آثار ادبیات فارسی را می‌توان به‌نحوی در این گونه دسته‌بندی کرد. داستان‌هایی مانند تنگسیر و سنگ صبور از صادق چوبک، ملکوت از بهرام صادقی، شراب خام از اسماعیل فصیح، و انسان، جنایت و احتمال اثر نادر ابراهیمی از این نوع هستند. با این‌همه آثاری که ادبیات پلیسی را به معنای امروزی در زبان فارسی نمایندگی می‌کنند و جریان‌ساز بوده‌اند، محدودند و از میان آنها می‌توان به فیل در تاریکی و درد سیاوش (۱۳۶۴) اثر اسماعیل فصیح اشاره کرد.
علیرضا محمودی تلاش نویسندگان ایرانی پیش از انقلاب را برای خلق داستان جنایی معطوف به استفاده از چهار روش داستان جعلی، داستان خارجی، قهرمان ایرانی در فرنگ و استفاده از پیرنگ ایرانی دانسته‌است. در داستان جعلی، نویسندگان داستانی جنایی را درست مشابه نمونه‌های خارجی و در همان جغرافیا و با شخصیت‌های خارجی خلق می‌کردند و حتی کتاب را به نام نویسنده مشهور خارجی و به شکل ترجمه منتشر می‌کردند. در روش داستان خارجی، نویسندگان داستانی جنایی خارج از جغرافیای ایران خلق می‌کردند. در روش قهرمان ایرانی در فرنگ آنها یک شخصیت معروف خارجی را به ایران می‌آوردند یا یک شخصیت ایرانی را در فرنگ به‌تصویر می‌کشیدند و در پیرنگ ایرانی، نویسندگان تلاش کردند قواعد گونه جنایی را در ایران و با قهرمانی ایرانی پیاده کنند. به عقیده علیرضا محمودی اسماعیل فصیح در شراب خام و قاسم هاشمی‌نژاد در فیل در تاریکی با توجه عمیق به عنصر پیرنگ در داستان جنایی و استفاده از تخیل، بهترین روش خلق ادبیات جنایی ایرانی را یافتند. او می‌افزاید گرچه این داستان‌ها ربطی به جریان غالب ادبیات جنایی عامه‌پسند نداشت و در این جریان طبقه‌بندی نمی‌شد، بااین‌حال به دلیل علاقه نویسندگان آنها به خلق داستان جنایی ایرانی و استمرار در آن، به موفقیت دست یافتند.
محمدحسن شهسواری نوشته‌شدن فیل در تاریکی را واکنش و توصیه‌ای به اصحاب اصفهان و هوشنگ گلشیری دانسته چراکه برخلاف اصحاب اصفهان او فرم را مهم‌تر از محتوا نمی‌داند و به اندام‌واری و درآمیختگی آنها قائل است. به عقیده او از آنجا که در سال‌های پس از نوشته‌شدن فیل در تاریکی در داستان‌نویسی ایران غلبه با فرم‌گراهای اصفهان بوده‌است، می‌توان فیل در تاریکی و پیشنهادش به ادبیات فارسی مبتنی بر درآمیختگی فرم و محتوا و اهمیت پلات را شکست‌خورده دانست؛ گرچه شهسواری این ایراد را به جریان ادبی و نه اثر هاشمی‌نژاد مربوط می‌داند.
قاسم هاشمی‌نژاد (زادهٔ ۱۳۱۹ در آمل – درگذشتهٔ ۱۳ فروردین ۱۳۹۵ در تهران) نویسنده، شاعر روزنامه‌نگار، مصحح و مترجم ایرانی بود. هاشمی‌نژاد از پیش از انقلاب ۱۳۵۷ رمان و داستان می‌نوشت و در نقدنویسی هم توانایی خود را نشان داد. او برای مدتی کوتاه در دههٔ ۱۳۴۰ و در سال ۱۳۵۱ در روزنامهٔ آیندگان نقدهای ادبی می‌نوشت و در صفحه‌ای با عنوان «عیارسنجی کتاب» به تحلیل محتوا و ساختار آثار داستانی می‌پرداخت. نقدهایی که او بر آثار هوشنگ گلشیری نوشت نقدهای مهمی محسوب می‌شوند. هاشمی‌نژاد از منتقدانی بود که هم در زمینهٔ نقد ادبی و هم نقد سینمایی و زمینه‌های دیگر آثار قابل‌ملاحظه‌ای نوشت، اما زود از صحنهٔ ادبی خارج شد و با وجود امکانات زیاد، کتابی از مجموعه آثار خود منتشر نکرد. گفت‌وگوهای هاشمی‌نژاد با نویسندگانی چون ابراهیم گلستان و هوشنگ گلشیری که سال‌ها پیش انجام شده، هنوز از بهترین گفت‌وگوهایی‌ست که با این نویسندگان شده‌است. در اولین دوره جایزهٔ داستان تهران از او به عنوان نویسندهٔ پیشکسوت و کسی که در فیل در تاریکی تصویری ناب و ماندگار از شهر تهران ارائه داده، تقدیر شد.
داستان
داستان فیل در تاریکی در مدت هشت روز (چار-چار زمستانی)، از یک روز یکشنبه تا یکشنبه بعدش، رخ می‌دهد.
یکشنبه– جلال امین گاراژداری در چهارراه سیروس است، دو فرزند به نام‌های زهرا و علی دارد و نام همسرش عصمت است. او منتظر است برادرش حسین از آلمان برسد. صبح همان روز، دزد پیکانش را جلوی خانه زده‌است. تلفنی به زنش می‌گوید برادرش در راه است و دارد از راه زمینی به ایران می‌آید.
سه‌شنبه– یک ستوان با پلیسی که شب دزدی به گاراژ آمده به دفتر جلال می‌آیند و در مورد اتفاقات دیروز سؤال می‌پرسند. کمی بعد زنی به نام مهستی گنجوی با یک آلفا رومئو ۲۰۰۰ زرد که از کاپوتش بخار بلند می‌شود، وارد گاراژ می‌شود. نیکلا می‌گوید ماشین تا فردا کار دارد و مهستی به بنز اشاره می‌کند و می‌پرسد فروشی است یا نه. در همین زمان یک فولکس واگن پرسروصدا وارد گاراژ می‌شود. نام راننده علی میرزاده است که خودش را سعدی شیرازی معرفی می‌کند. جلال متوجه می‌شود زن در فاصله بیرون رفتن او از دفتر، از گاراژ خارج شده‌است. سعدی از جلال می‌پرسد آلفا رومئو فروشی است یا نه و بعد از دانستن اینکه نمی‌تواند ماشین را با فولکسش معاوضه کند می‌رود. مهستی به دفتر جلال زنگ می‌زند و می‌گوید سعدی یک سال است برای او مزاحمت ایجاد می‌کند. عصر حسین می‌آید گاراژ و با جلال قرار می‌گذارند آخر هفته بروند طالقان و پدرشان را ببینند. حسین که در آلمان در رشتهٔ کشاورزی تحصیل کرده، می‌خواهد در طالقان کشاورزی کند.
چهارشنبه– جلال صبح ماشین تعمیرشدهٔ مهستی را به خانه‌اش در دروس می‌برد. مهستی او را به داخل دعوت می‌کند و دوباره پیشنهاد خرید بنز جلال را مطرح می‌کند اما جلال جواب قطعی نمی‌دهد. زن سعی می‌کند با اغواگری خودش را در دل جلال جا کند. بعد به اتاق خواب می‌روند و درهم می‌آمیزند. جلال برمی‌گردد دفتر. کسی زنگ می‌زند و به جلال می‌گوید مهستی زنی نیست که به درد او بخورد. بعد مرد شیرازی دوباره به گاراژ می‌آید تا ماشین‌اش را تعمیر کند و باز سراغ بنز را می‌گیرد. آخر وقت، کسی پیغام می‌آورد که جلال باید برود دیدن رئیس او. جلال جواب رد می‌دهد. در راه برگشت به خانه سرنشینان یک بلیزر تعقیبش می‌کنند و زمانی که در یک کوچه بن‌بست گیر می‌افتد، سه‌نفری کتکش می‌زنند. او به خانه نیکلا می‌رود و کلید بنز را به نیکلا می‌دهد تا ماشین را جابه‌جا کند و به او سفارش می‌کند تا به او نگفته از خانه بیرون نیاید.
پنجشنبه– حسین زنگ می‌زند به دفتر و می‌گوید کی می‌رویم طالقان؟ جلال می‌گوید او نمی‌تواند بیاید و حسین باید تنهایی برود. جلال نامه‌های حسین را که از آلمان فرستاده به قصد یافتن نکته‌ای، مرور می‌کند. مهستی زنگ می‌زند و خودش را لوس می‌کند و تلفن را قطع می‌کند. تلفن دوباره زنگ می‌زند و جلال گوشی را برمی‌دارد به هوای مهستی اما مردی پشت خط می‌گوید پیغام من به دست‌تان رسید؟ او به خاطر درگیری در کوچه عذر می‌خواهد و درخواست می‌کند با هم دیدار کنند. جلال قبول می‌کند و قرار می‌شود جمعه صبح در گیشا ملاقات کنند. مهستی دوباره زنگ می‌زند و به اغواگری‌اش ادامه می‌دهد. سعدی دوباره می‌آید گاراژ دنبال ماشینش. جلال می‌گوید نیکلا رفته شمال. سعدی می‌گوید ماشینش که اینجاست. جلال می‌گوید با بنز من رفته. جلال در ذهنش کسانی را که خواهان ماشین هستند برمی‌شمرد: سه نفر دزد، یک شیرازی، یک صدای نکره، یک زن، یک پیغام‌آور، سه‌تا یکه‌بزن؛ جمعاً ده‌نفر. جلال کمی ابزار می‌گذارد توی پیکانش و پیاده از گاراژ می‌رود بیرون و متوجه می‌شود چند نفر در یک پیکان تعقیبش می‌کنند. بعد برمی‌گردد دفتر. مصیب دربان می‌خواهد برود طالقان و جلال می‌گوید عصر جمعه برگردد. بعد زنگ می‌زند به مهستی و قول می‌دهد یکشنبه بنز را برایش ببرد. شب از خانه می‌رود انبار حاجی و تمام بنز را وارسی می‌کند و توی درِ ماشین، چند کیلو هروئین پیدا می‌کند.
جمعه– عصمت زن جلال از او می‌پرسد که پای زن دیگری در میان است یا نه چون اخیراً رفتارش تغییر کرده‌است. جلال از سر نگرانی زن و بچه‌اش را می‌برد خانه پدرزنش بعد می‌رود گیشا سر قرار. مردی به شیشه ماشین می‌زند و می‌گوید دنبالش برود. کنار یک باغ می‌ایستند و می‌روند داخل اتاق مردی که جلال با او تلفنی صحبت کرده بود. اسم مرد گلباد است. گلباد مشروب می‌ریزد و با جلال می‌خورند بعد به جلال می‌گوید مایل است بنز را بخرد و به او وعده می‌دهد باهم یک کارواش راه بیندازند. جلال می‌گوید تا شنبه خبر می‌دهد و گلباد یک چک به عنوان پیش‌پرداخت به او می‌دهد. گلباد به او می‌گوید مهستی جزء دسته دیگری است که ماشین را از آلمان فرستاده ایران. جلال از او می‌خواهد بگذارد با کسی که او را زده، تسویه‌حساب کند. گلباد قبول می‌کند و می‌گوید اسمش افندی است.
یکشنبه– جلال ماشین را بالاتر از خانه‌اش می‌گذارد و کلت را می‌گذارد توی داشبورد. دم خانه می‌بیند در باز است. می‌آید توی خانه و کسی ضربه‌ای محکم به سرش می‌زند. وقتی به هوش می‌آید می‌بیند گلباد روبرویش نشسته‌است و سراغ جنس‌ها را می‌گیرد. جلال می‌گوید قول جنس‌ها را به سعدی داده‌است اما می‌توانند با هم معامله کنند. جلال شماره تلفن گلباد را می‌گیرد و به او می‌گوید پانصدهزارتا پول نقد و بنز را بیاورد به جایی که فردا تلفنی به او می‌گوید. بعد به مهستی زنگ می‌زند و می‌گوید از جریان ماشین و همدستی مهستی خبر دارد و او باید برای گرفتن جنس‌ها با سیصدهزارتا پول نقد سر قرار بیاید. بعد به سعدی زنگ می‌زند و جریان را می‌گوید و از او می‌خواهد افندی را که با بلیزر فرار کرده، دستگیر کند. جلال دوباره به مهستی و گلباد زنگ می‌زند تا مطمئن شود پول را آماده کرده‌اند. بعد وصیت‌نامه‌اش را می‌نویسد و در پاکت می‌گذارد و تلفنی به گلباد و مهستی آدرس و ساعت قرار را می‌دهد. بعد به سعدی زنگ می‌زند و آدرس را می‌دهد و ساعت قرار را کمی دیرتر به او می‌گوید. جلال می‌رود انبار حاجی و پاکت وصیتش را به کرامت نگهبان انبار می‌دهد و او را می‌فرستد پاکت را تحویل حاجی بدهد. گلباد سرمی‌رسد و جلال کمی او را معطل می‌کند تا مهستی هم بیاید. بعد مهستی و گلباد با هم روبرو می‌شوند و گلباد به رویش هفت‌تیر می‌کشد. سعدی می‌رسد و گلباد را با تیر می‌زند، مهستی را دستگیر کرده و جنس‌ها را ضبط می‌کند. جلال از انبار درمی‌آید و می‌بیند پیکانش را دزدیده‌اند. کلید ماشین را می‌اندازد توی جوی آب و پیاده درحالی‌که برف می‌بارد، می‌رود.
نگارش و چاپ
هاشمی‌نژاد این اثر را در بهار سال ۱۳۵۵ و ظرف پنج روز نوشت. چند هفته بعد این اثر به صورت پاورقی در روزنامه رستاخیز جوان منتشر شد. رستاخیز جوان یکی از روزنامه‌های حزب رستاخیز بود. خود نویسنده در مورد نگارش این رمان گفته پنج روز در ویلایی اجاره‌ای در محمودآباد به نوشتن پرداخته و اثر را بدون اصلاح یا ویرایش به صورت پاورقی منتشر کرده‌است. در سال ۱۳۵۸ انتشارات کتاب زمان رمان را منتشر کرد. ابوالحسن نجفی در ویرایش این رمان دست داشته‌است.
به گفته سالار عبده فیل در تاریکی به خاطر وجود دو نوع سانسور پیش از انقلاب ۱۳۵۷، نادیده گرفته شده و دیده نشد. یکی سانسور حکومتی و دیگری سانسوری در سوی دیگر طیف سیاسی از سوی روشنفکران چپ که هر اثری را که به زعم آنان در خدمت توده‌ها نبود، برنمی‌تافتند. پس از انقلاب نیز به گفته خود نویسنده، با ممنوعیت انتشار آثار پلیسی عملاً شانس کتاب برای دیده شدن، از بین رفت.
چاپ دوم این رمان قرار بود در دهه ۱۳۹۰ خورشیدی از سوی نشر هرمس منتشر شود. هاشمی‌نژاد پیشگفتاری برای چاپ دوم نوشت و مجله تجربه آن را در شماره ۴۳ خود (۱۳۹۵) منتشر کرد. هاشمی‌نژاد در کتاب راه ننوشته چنین اظهار داشته که به دلیل مشکلاتی از جمله نارضایتی از ویراستار کتاب، از خیر چاپ مجدد کتاب گذشته‌است. فیل در تاریکی سرانجام در سال ۱۳۹۸ خورشیدی توسط نشر هرمس تجدیدِ چاپ شد.
ویژگی‌ها و عناصر داستانی
عنوان داستان هاشمی‌نژاد اشاره مستقیم به تمثیل فیل در تاریکی مولوی در مثنوی معنوی دارد. براساس این داستان چهارنفر در تاریکی فیلی را لمس می‌کنند و هرکدام براساس روایت خودشان، تصویری از فیل می‌سازند. با اینکه فیل تمام این تصورات را در ویژگی‌هایش دارد اما هیچ‌یک از این تصورها، فیل نیستند. کاوه میرعباسی معتقد است هاشمی‌نژاد در فیل در تاریکی فقط به معنای کلی پنهان بودن حقیقت در این تمثیل نظر داشته و در داستانش روی چهار تصور مختلف از واقعیت مانند تمثیل مولوی، کار نکرده‌است.
جلال امین شخصیت اصلی داستان، گاراژداری قدیمی است که برادرش حسین در آلمان تحصیل می‌کند. حسین در بازگشت برای جلال یک اتومبیل بنز آخرین مدل می‌آورد. شبکه‌ای تبهکار بدون اطلاع حسین در ماشین هروئین جاسازی کرده‌اند و پس از ورود اتومبیل به ایران به دنبال آن هستند. حسین به دست تبهکاران به قتل می‌رسد و جلال برای گرفتن انتقام او، وصیت‌نامه‌اش را می‌نویسد و به مصاف آنها می‌رود.
شخصیت جلال امین قهرمانی است تلخ‌اندیش که برخلاف شمایل رایج قهرمان‌های گونه نوآر، سنتی و خانواده‌دار است، گذشته تاریکی ندارد و به جای گریختن از گذشته، دلتنگ آن است. او از تنهایی گریزان است، لوطی‌صفت است و زن‌ستیز نیست. با این‌همه، در کله‌شق بودن با نمونه‌های گونه نوآر، اشتراک دارد. جمشید برزگر معتقد است شخصیت جلال امین، شباهت‌های زیادی با جلال آل‌احمد دارد؛ گذشته از نامش، مانند آل‌احمد اهل طالقان است و سرتق و یک‌دنده. به برادرش که در غرب تحصیل کرده، علاقه دارد اما نمی‌تواند از او در برابر حوادث محافظت کند. هم دلش در مسجد آرام می‌گیرد و هم گاهی هوس می‌کند لبی تر کند و به مهستی علاقه‌مند می‌شود. پرویز جاهد اما معتقد است براساس علائق عارفانهٔ هاشمی‌نژاد، شخصیت جلال می‌تواند به جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) نیز اشاره داشته باشد. خصوصیات شخصیتی جلال امین از جمله نترسی، میل به یافتن حقیقت، یک‌دندگی و میل به اجرای عدالت در او و همین‌طور تیزبینی، هوش، نکته‌سنجی و پختگی‌اش او را به کارآگاه‌های خصوصیِ گونهٔ نوآر نظیر «سَم اسپید» و «فیلیپ مارلو» شبیه کرده‌است و باعث می‌شود او پرده از راز گروه‌های تبهکار بردارد و هروئین جاسازی‌شده در ماشین را کشف کند و بتواند این باند تبهکار را متلاشی کند.
شخصیت مهستی گنجوی نیز بی‌شباهت به زنان افسونگر گونه نوآر نیست. او زیباست، جذاب و اغواگر است و همزمان، مرموز، شیطانی، غیرقابل اعتماد و خطرناک است. او از جذابیت‌اش استفاده می‌کند تا مردان تنها و بی‌پناه داستان را اغوا کرده و وامی‌دارد در راستای نقشه‌های غیرقانونی و تبهکارانه‌اش به او کمک کنند.
نثر هاشمی‌نژاد نثری است حساب‌شده که آرایه‌های کهنه‌نما سنگینش نکرده‌است. نویسنده به فارسی مسلط است و نثر پخته‌ای دارد که هم از عهدهٔ شخصیت‌پردازی و هم از عهدهٔ خلق دیالوگ‌های پرکشش برآمده است. این نثر و زبان غنی و شاعرانهٔ هاشمی‌نژاد حاصل سال‌ها مصاحبت او با ادبیات فارسی و پرسه‌زدن در متون قدیمی و عرفانی است. هاشمی‌نژاد در این رمان، به خلق لهجه‌های مختلف در زبان فارسی دست زده‌است که در ادبیات فارسی کم‌سابقه بوده و شاید بتوان آن را در کنار فارسی شکر است از محمدعلی جمال‌زاده به عنوان یکی از آثار موفق در این زمینه قرار داد.
تصویر تهران به عنوان بستر وقوع رخدادهای فیل در تاریکی، تصویری است از شهری مدرن اما ترسناک که شخصیت‌های تبهکاری چون مهستی، گلباد و افندی به راحتی در آن زندگی می‌کنند اما شخصیت‌های پاک و بی‌گناه داستان چون حسین یا جلال در آن شانسی برای نجات ندارند.
بازخورد
بسیاری از منتقدان فیل در تاریکی را یکی از بهترین آثار ادبیات پلیسی ایران می‌دانند. ابراهیم گلستان معتقد است از آنجا که اثر درخور دیگری در ادبیات فارسی پیش و پس از فیل در تاریکی در این گونه نوشته نشده، به‌کار بردن لفظ بهترین یا مهم‌ترین درست نیست. او فیل در تاریکی را در گونه پلیسی اثری جبهه‌شکن ندانسته‌است. حسن میرعابدینی گفته‌است هاشمی‌نژاد «خشونت باندهای مواد مخدر را با احساس شاعرانه‌ای دربارهٔ زندگی» که رابطهٔ اجتماع و خشونت را آشکار می‌کند، درآمیخته است و «بنیان‌های پوسیدهٔ یک دوران رفاه و افتخار» را نشان می‌دهد. او معتقد است فیل در تاریکی رمانی است خوش‌خوان و کشش داستانی مناسبی دارد که نمونهٔ منحصربه‌فردی در ادبیات ایران است.
جعفر مدرس صادقی در نقدی که سال ۱۳۵۸ در روزنامه آیندگان منتشر شد فیل در تاریکی را حائز تمام عناصر مرسوم رمان‌های پلیسی دانسته اما معتقد است مثل همه رمان‌های پلیسی چیزی کم دارد که اتفاقاً غرض هاشمی‌نژاد از نوشتن در سبک پلیسی، همان کمبود است. به همین دلیل است که هاشمی‌نژاد مجبور می‌شود جاهایی از روال عادی این‌گونه رمان‌ها، خارج شود و این به زعم مدرس صادقی، به رمان آسیب رسانده‌است؛ او اطلاعات مربوط به زندگی خصوصی جلال و کودکی‌اش با حسین را از این دست می‌داند و معتقد است در رمان پلیسی باید اطلاعاتی از زندگی شخصیت‌ها داده شود که کارکردی در رمان داشته باشند. او بر این باور است که نقشه‌هایی که جلال برای معامله با تبهکاران و به‌دام انداختن آنها می‌کشد، بیشتر از ظرفیت شخصیت اوست که یک آدم عادی است و بیشتر یک کاراگاه یا پلیس خبره از پس‌شان برمی‌آید. همین‌طور آغاز رمان را ضعیف، بخش هماغوشی با مهستی را زائد و رفتن به خانه جلال در شب قرار را خلاف رفتارهای محتاطانه او می‌داند.
محمدحسن شهسواری فیل در تاریکی را برای هاشمی‌نژاد یک «موفقیت بزرگ» دانسته چراکه پس از ۴۰ سال هنوز با این اثر شناخته می‌شود و برای ادبیات فارسی «بسیار بد» چون رمانی به زعم او دارای «ضعف‌های مشهود»، همچنان بهترین رمان جنایی فارسی دانسته می‌شود. او قوت این اثر را زبان آن دانسته و یکی از بزرگ‌ترین ضعف‌هایش را وجود شخصیت‌های منفی بدون «پس‌زمینه اجتماعی» شمرده‌است.
علیرضا محمودی فیل در تاریکی را اثری در گونه جنایی و زیرگونه تریلر (دلهره‌آور) می‌داند اما تبعیت اثر از قواعد این گونه را ضعیف و پلات آن را «بسیار نامنظم و شلخته» دانسته‌است چنان‌که به زعم او بخش زیادی از ابتدای اثر بدون هیچ‌گونه اتفاق جنایی پیش می‌رود و تنها تمهیدی است برای زمینه‌سازی رخدادهای بعدی و در عین حال از این زمینه‌سازی در ادامه داستان به‌خوبی استفاده نمی‌شود. او یکی از علل ناکامی اثر در زمینه پلات را تلفیق با آثاری چون شاهین مالت می‌داند؛ به‌عوض اینکه پلات در ادامه تجربه جنایی‌نویسی در ایران باشد. او مورد گفتگو بودن اثر هاشمی‌نژاد پس از ۴۰ سال را نه به دلیل «شاهکار» بودن آن بلکه به‌خاطر برخی ویژگی‌های سبکی او دانسته‌است.
کریم اسدسنگابی فیل در تاریکی را رمانی پلیسی به سبک داستان‌های جیمز باند دانسته‌است که نویسنده آن در شکل‌دادن به حوادث، چیره‌دست بوده و تصویری از تهرانی مدرن و پر از تبهکاری به‌دست می‌دهد که با هدف ایجاد دکوپاژی سینمایی در داستان تعبیه شده‌اند. او معتقد است فیل در تاریکی به دلیل قدرت‌های تکنیکی‌اش می‌تواند دست‌مایه رمان‌هایی شود که بازتابی از فضای سیاسی (برای نمونه ارائه تصویری از جامعه‌ای پلیسی) به‌دست می‌دهند.
کاوه میرعباسی فیل در تاریکی را رمانی در گونه تریلر می‌داند و معتقد است فیل در تاریکی در قیاس با آثار پلیسی پیش از خود که عمدتاً پاورقی‌های پلیسی کم‌ارزش بودند، می‌تواند با اغماض اولین رمان پلیسی ایرانی دانسته شود. او فیل در تاریکی را راهگشای ادبیات پلیسی ایران می‌داند.
محمدحسن خدایی فیل در تاریکی را واکنشی به زمانه روبه‌زوال سیاسی، درهم و درحال‌گذار دانسته که در آستانه انقلاب قرار دارد و جنبش‌های اجتماعی و سیاسی در آن در حال گسترش هستند. او بر این باور است که گرچه فیل در تاریکی در دوران پرتلاطم و فضای انقلابی چندان خوانده نشد و توجهی برنیانگیخت، اما این نابهنگامی بعدها عیاری شد برای شناخت زمانه‌ای که هاشمی‌نژاد در آن دست به نوشتن زد و تلاش کرد واقعیت‌های پیرامونی‌اش را در قالب داستانی معمایی، ضبط کند.
اقتباس‌ها
نعمت حقیقی در سال ۱۳۶۸ و براساس فیلم‌نامه‌ای که خودش از فیل در تاریکی اقتباس کرده بود، فیلمی با بازی فرامرز قریبیان ساخت که تولید آن هیچ‌گاه به پایان نرسید. علت توقف این پروژه شرایط نامناسب جسمانی نعمت حقیقی و افزایش هزینه‌های فیلم دانسته شده‌است. بعدها کارگردان دیگری کار حقیقی را به پایان رساند و فیلم از تلویزیون پخش شد. به گفته قاسم هاشمی‌نژاد او با این ساخت مجدد مخالف بوده و طی نامه‌ای مراتب اعتراضش را به صداوسیما ابلاغ کرده چراکه طبق قراردادش با نعمت حقیقی، برای ادامه کار توسط فرد دیگری، نیاز به اجازهٔ نویسنده رمان بوده‌است. پرویز جاهد از هاشمی‌نژاد خواست فیلم‌نامه‌ای براساس فیل در تاریکی بنویسد اما پس از پایان کار فیلم‌نامه، موفق به ساخت فیلم نشد.
محمد زارعی نمایش‌نامه «فیل در تاریکی» را براساس رمان هاشمی‌نژاد نوشت و مهرداد مصطفوی آن را کارگردانی کرد. این نمایش در شهریورماه ۱۳۹۷ روی صحنه رفت.
رحیم‌زاده (جماعت)
رحیم‌زاده  جماعت و شهرکی در کشور تاجیکستان است که در ناحیهٔ رشت ناحیه‌های تابع جمهوری قرار دارد. جمعیت این جماعت ۶۶۵۱ است.
سیارک ۸۱۴۷
سیارک ۸۱۴۷ هشت هزار و صد و چهل و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۹۰ است.
کارولا هون
کارولا هون (Carola Höhn; – 1910:1:30, November 8, 2005) هنرپیشه اهل آلمان بود.
بمب بالونی فو-گو
بمب بالونی فو-گو (Fu-Go balloon bomb)، بالون آتش سلاحی بود که توسط ژاپن در جریان جنگ جهانی دوم به فضا پرتاب شد. یک بالون هیدروژنی با بار متغیر از یک بمب ضد نفر ۳۳ پوندی (۱۵ کیلوگرمی) تا یک بمب آتش‌زا ۲۶ پوندی (۱۲ کیلوگرمی) (تسلیحات آتش‌زا) و چهار ۱۱ پوندی (۵٫۰ کیلوگرم) دستگاه‌های محترقه متصل شده، این سلاح به عنوان سلاحی ارزان جهت استفاده از جریان جتی بر فراز اقیانوس آرام و پرتاب بمب بر روی شهرهای آمریکا، جنگل‌ها و زمین‌های کشاورزی طراحی شده‌است.
کازواکی کوئزوکا
کازواکی کوئزوکا (Kazuaki Koezuka؛ زادهٔ February 10, 1967) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
اوواتانا، مینه‌سوتا
اوواتانا، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Owatonna, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان استیل واقع شده‌است.
گلستان (کهنوج)
گلستان، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
اوواتانا، مینه‌سوتا
خصوصیات
اوواتانا ۳۷٫۸۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۵۹۹ نفر جمعیت دارد و ۳۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گلستان (کهنوج)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۲۲۱ نفر (۳۱۱ خانوار) بوده‌است.
چوینلی
جمعیت
این روستا در دهستان دولتخانه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۲۸ خانوار) بوده است.
رادامس پرا
رادامس پرا (زاده ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۰) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم سپیده‌دم سرخ اشاره کرد.
دیوید ریموند کورتیس
دیوید ریموند کورتیس (زاده ۱۲ ژانویه ۱۸۷۸-درگذشته ۲۹ آوریل ۱۹۵۳) ریاضیدان اهل آمریکا بود.
زندگی و کارنامه
کورتیس در دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۸۹۹ دانش آموخته شد و درجه کارشناسی ارشد را در سال ۱۹۰۱ در همان دانشگاه به دست آورد. سپس به دانشگاه هاروارد رفت و تحت سرپرستی ویلیام ازگود و ماکسیم بوچر درجه دکتری ریاضیات را کسب نمود و به عنوان پژوهشگر پسادکتری به اکول نرمال سوپریور در فرانسه رفت. وی در دانشگاه نورت وسترن به درجه استادی رسید. کورتیس همچنین مدتی معاون انجمن ریاضی آمریکا بود. زمینه کاری کورتیس بیشتر هندسه بود و او کتاب‌های درسی درباره هندسه تحلیلی و مثلثات به چاپ رساند.
حسنعلی شیبانی
حسنعلی شیبانی (۱۲۹۷–۱۳۸۲) مترجم ایرانی بود. او برای ترجمهٔ کتاب کتاب الاسرار یا رازهای صنعت کیمیا در سال ۱۳۴۹ برندهٔ جایزه کتاب سال سلطنتی شد.
یاسوتاکا موراتا
یاسوتاکا موراتا، (زاده ۱۹۴۷) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی ژاپنی است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت موراتا فعالیت می‌نماید. وی فرزند ارشد آکیرا موراتا، بنیانگذار شرکت موراتا می‌باشد.
فیستا سن آنتونیو
فیستا سن آنتونیو نام یک جشن سالیانهٔ یازده روزه است که هر ساله در سن آنتونیو در تگزاس برگزار می‌گردد.
فیستا سن آنتونیو از اواسط سده ۱۸۰۰ تا به کنون برگزار شده و سالیانه ۳٫۵ میلیون میهمان از این طریق ۲۸۴ میلیون دلار درآمد نصیب اقتصاد شهر می‌کنند.
در این جشن، مراسم فراوانی از رقص و آواز، فستیوالها، مسابقات، نمایش‌ها، و رژه‌ها در اقصی نقاط شهر برگزار می‌گردد.
مرحله حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸
مرحله حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ مرحله دوم و نهایی مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ است که بعد از مرحلهٔ گروهی و راه‌یابی ۴۰ تیم به مرحله یک‌هشتم نهایی از ۳۰ ژوئن تا ۱۵ ژوئیه، که فینال رقابت‌ها در ورزشگاه ورزشگاه لوژنیکی شهر مسکو برگزار می‌شود، ادامه خواهد یافت.
دو تیم برتر هر گروه در مرحلهٔ گروهی (در مجموع ۱۶ تیم) به مرحلهٔ حذفی راه پیدا کردند و پای در مسابقاتی که به صورت تک‌حذفی می‌باشد نهادند. یک بازی رده‌بندی نیز برای تیم‌های بازنده مرحلهٔ نیمه نهایی وجود خواهد داشت.
تمامی زمان‌ها طبق زمان محلی می‌باشد.
سازوکار
در این مرحله اگر بازی‌ها در ۹۰ دقیقه معمول مساوی شد، بازی به وقت اضافه کشیده می‌شود که در دو نیمه ۱۵ دقیقه‌ای بازی برگزار می‌شود و اگر در وقت اضافه هم نتیجه مساوی شد، برنده در ضربات پنالتی مشخص خواهد شد.
تیم‌های راه‌یافته
دو تیم برتر هر هشت گروه جام جهانی توانستند به مرحله حذفی راه یابند.
نمودار
–
توده‌کوه راین
توده‌کوه راین (Rheinisches Schiefergebirge، ) یا ماسیف راین یا ارتفاعات راین در غرب آلمان، شرق بلژیک، لوکزامبورگ و شمال شرقی فرانسه قرار دارد. زهکش اصلی آن در جهت جنوب به شمال، رود راین و برخی شاخه‌های آن است. کوه‌های آیفل و آردنس در غرب و تپه‌های هونزروک در جنوب غربی آن هستند. در شرق آن کوه وستروالد و در جنوب شرقی، تاونوس قرار دارد.
زمین‌شناسی
توده‌کوه راین از سنگ‌های دگرگونی به ویژه سنگ لوح تشکیل شده‌است. تغییر شکل و دگرگونی آن در دوره کوه‌زایی واریسکی (حدود ۳۰۰ میلیون سال پیش) رخ داده است.
بیشتر سنگ‌های راین در ابتدا رسوب بوده‌اند و عمدتاً در دورهٔ دوونین و کربنیفر در حوضهٔ آبریز هرسینینی راین ته‌نشین شده‌اند. در برخی نقاط آردنس سنگ‌های کهن‌تری مربوط به دوره‌های کامبرین تا سیلورین دیده می‌شود. در شرق توده‌کوه برخی رخنمون‌های مخدود از سنگ‌های اردویسین و سیلورین پایین وجود دارد. سنگ‌های اردویسینی در بخشی از جنوب تاونوس هم بیرون زده‌اند.
سنگ‌های نوع دوم، سنگ‌های آذرین دوره‌های ترشیاری و کواترنری هستند که بیشتر در فولکان‌آیفل، وستروالد و فوگلسبرگ دیده می‌شوند. سنگ‌های آتشفشانی مربوط به یک ستون گوشته‌ای هستند که به دلیل سبک و شناور بودن در چندصدهزار سال اخیر بالا آمده‌است.
Fdb.pl
Fdb.pl یک پایگاه داده اینترنتی لهستانی است که در گذشته IMDb.pl نام داشت و اختصاص به فیلم‌ها و اهالی سینما دارد. این وبگاه تا تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۱۵، اطلاعات جامعی در مورد ۳۱۸٬۰۶۲ فیلم و ۱۴٬۱۵۲ مجموعهٔ تلویزیونی داشت.
ال سید
رودریگ دیاز ملقب به ال سید یا سید (به اسپانیایی: El Cid) یا شناخته‌شده با عنوان قهرمان (اسپانیایی: El Campeador) متولد ۱۰۴۳ میلادی در اسپانیا و درگذشته به سال ۱۰۹۹ میلادی در والنسیا، قهرمان ملی و رهبر نظامی کستیلی بود که با عنوان سید (از عربی: ارباب) یا ارباب نظامی شناخته می‌شد.
سال‌های نخستین
ال سید از اشراف درجه دو کستیل بود و در جوانی به دربار فردیناند یکم کستیل فرستاده شد. وقتی فرزند فردیناند ـ سانچو دوم ـ به تخت پادشاهی کستیل رسید، سیدِ بیست‌ودو ساله را برای فرماندهی گارد پادشاهی نامزد کرد. این ترقیِ زودهنگام نشان می‌دهد که سید پیش از آن هم در امور نظامی به دلاوری شناخته شده بود.
در سال ۱۰۶۷ میلادی، او نمایندگان سانچو را در مواجهه با پادشاهی ساراگوسا همراهی کرد و در مذاکراتی شرکت نمود که پادشاه ساراگوسا ـ المقتدر ـ را خراج‌گزار کستیلی‌ها نمود.
فردیناند، پیش از مرگ، قلمرو پادشاهیِ خود را میان فرزندانش تقسیم کرده‌بود؛ بنابراین، لئون را برای پسر دومش ـ آلفونسو ششم ـ باقی گذاشته‌بود. در سال ۱۰۶۷ م سانچو به‌قصد تصرف لئون با برادرش وارد جنگ شد. سید نقش مؤثری در پیروزی کمپین سانچو برعهده داشت، اما این موضوع بعداً در سال ۱۰۷۲ م برایش مایهٔ شرمساری شد.
در سال ۱۰۷۲ م سانچو بر اثر حادثه‌ای کشته شد، و از آنجا که فرزندی نداشت، برادرش آلفونسو به جایش نشست و در نتیجه سید مرتبهٔ سابق خود را در جایگاه فرمانده گارد شاهی از دست داد، اما کماکان توانست در دربار پادشاه باقی بمانَد.
در سال ۱۰۷۴ م احتمالاً به‌خواستِ آلفونسو با خواهرزاده‌اش جیمنا، دختر کنت اویدو، ازدواج کرد. با این ازدواج، سید با پادشاهی باستانیِ لئون متحد شد. از این ازدواج، یک پسر و دو دختر بر جای ماند که پسرش در جریان یک درگیری با مهاجمان مسلمان مرابطان به‌قتل رسید.
در خدمت مسلمانان
سید در تبعید به پادشاهی مسلمان ساراگوسا که از سال ۱۰۶۵ م با آن‌ها آشنایی یافته بود، پیشنهاد داد که او را به خدمت بپذیرند. پادشاه ساراگوسا در شمال شرقی اسپانیا، الموتمن، درخواست این جنگاور ارزشمند مسیحی را برای دفاع از پادشاهی آسیب پذیرش پذیرفت. سید از این زمان برای مدت یک دهه به الموتمن و جانشین او وفادارانه خدمت کرد. در نتیجه این تجربه با پیچیدگی‌های سیاست عرب و اسپانیایی و قوانین اسلام بهتر آشنا شد و همین موضوع بعدها به او برای تسخیر و نگهداری والنسیا کمک کرد.
در همین دوران او به عنوان ژنرالی شناخته شد که هیچگاه در هیچ نبردی شکست نخورده‌است. در سال ۱۰۸۲ م او شکستی را بر پادشاه لریدا وارد کرد که نتیجتاً از اربابان مسلمانش پاداش بسیاری گرفت.
اشغال والنسیا
نخستین اقدام سید برای اشغال والنسیا، حذف قدرت کنت‌های بارسلونا در این منطقه بود. این اتفاق در می ۱۰۹۰ م، زمانی که رمون دوم، کنت بارسلونا، شکست تحقیر آمیزی خورد، به وقوع پیوست.
در طول سال‌های بعد سید قدرت خود را بر والنسیا و حکمران آن، القادر، به عنوان خراجگزار خود، گسترش داد. لحظه سرنوشت‌ساز او در سال ۱۰۹۲ م پیش‌آمد؛ زمانی که قاضی ابن جحاف با پشتیبانی سیاسی مرابطان، شورش کرد و القادر را کشت. سید بلافاصله شهر را در محاصره گرفت. محاصرهٔ شهر ماه‌ها به طول انجامید و شکستن آن ممکن نشد تا اینکه در سال ۱۰۹۴، سید والنسیا را به تصرف درآورد. برای تسهیل در تصرف شهر ابتدا به ابن جحاف امان نامه داد اما به محض اینکه او را دستگیر کردند، زنده در آتش سوزاندند. بنابراین از این تاریخ سید به‌طور مستقیم بر مسیحیان و مسلمانان این منطقه حکومت می‌کرد و اگرچه در ظاهر این حکومت با نام آلفونس ششم بود اما در حقیقت حکمرانی مستقلی داشت. مسجد بزرگ شهر هم در سال ۱۰۹۶ م یک کلیسای مسیحی شد و یک اسقف مسیحی را بر آن گماردند.
پس از مرگ
پس از مرگ ال سید، بار دیگر والنسیا توسط مرابطان محاصره شد. آلفونس ششم مجبور شد شخصاً برای دفاع از شهر مداخله کند. اما او به خوبی می‌دانست که شهر بی‌دفاع است و تنها در صورتی می‌توان از آن دفاع کرد که یا خود او شخصاً در آنجا حضور دائمی داشته باشد، یا تعداد زیادی سرباز را بر آن بگمارند. نتیجتاً شهر را تخلیه کرد و دستور داد تا آن را بسوزانند. در سال ۱۱۰۲ م، مرابطان بر شهر دست یافتند و تا سال ۱۲۳۸ م بر آن منطقه حکومت کردند.
جسد سید به کستیل برده شد و او را در صومعهٔ سن پدرو مجدداً دفن کردند.
بخش مرکزی شهرستان جعفرآباد
تقسیمات کشوری
شهرها: جعفریه
جمعیت
جمعیت بخش مرکزی شهرستان جعفرآباد براساس سرشماری روستای محمودآباد در سال ۱۴۰۲ برابر با ۸۰۰ نفر بوده‌است.
توشمال (منصب حکومتی)
توشمال یا تُشمال از مناصب حکومتی ایران از دوره صفوی است که با عنوان امیر نیز آمده‌است.