cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کد اصالت‌سنجی پیام
امنیت
الگوریتم MAC با امضای دیجیتال تفاوت دارد، چرا که مقادیر MAC تولید شده توسط فرستنده و گیرنده تنها با استفاده از یک کلید ایجاد می‌شود. و این بدان معناست که فرستنده و گیرنده باید پیش از برقرار کردن ارتباط، روی یک کلید یکتا توافق کنند، همان‌طور که در رمزگذاری متقارن انجام می‌شود. به همین دلیل، MAC ویژگی عدم انکار را - که توسط امضای دیجیتال برای کلید رمز به اشتراک گذاشته شده در سطح شبکه ارائه می‌شود، پشتیبانی نمی‌کند: هر کاربر که بتواند یک MAC را راستی آزمایی کند، می‌تواند برای دیگر پیام‌ها نیز MAC تولید کند. در مقابل، یک امضای دیجیتال با استفاده از کلید خصوصی تولید می‌شود، که رمزگذاری نامتقارن می‌باشد. از آنجا که به این کلید خصوصی فقط دارندهٔ آن دسترسی دارد، امضای دیجیتال ثابت می‌کند که یک سند توسط همان دارندهٔ کلید خصوصی امضا شده است؛ بنابراین امضای دیجیتال از ویژگی عدم انکار پشتیبانی می‌نماید.
کدهای صحت پیام
عبارت کد صحت پیام (MIC) اغلب و مخصوصاً در ارتباطات – جایی که MAC به عنوان سرنام Media Access Control استفاده می‌شود - به جای MAC به کار برده می‌شود. گرچه برخی از نویسندگان MIC را با معنایی متفاوت از MAC به کار می‌برند؛ در استفاده آن‌ها از عبارت MIC، از کلیدهای رمز استفاده نمی‌شود. این کمبود بدین معناست که هر MIC مورد نظر برای سنجش صحت پیام باید رمزگذاری شود یا در غیر این صورت در برابر مداخلات محافظت شود. الگوریتم‌های MIC چنین هستند که اگر یک پیام چندین بار به آن‌ها داده شود، با فرض استفاده از همان الگوریتم، همواره یک MIC تولید می‌شود. برعکس، الگوریتم‌های MAC این‌گونه طراحی شده‌اند که برای یک پیام واحد، همان کلید رمز و همان بردار ارزش دهی اولیه، همان الگوریتم MAC یکسان تولید کند.
الگوریتم MIC از کلیدهای رمز استفاده نمی‌کند، بنابراین نسبت به MAC قابلیت اعتماد بسیار کمتری برای صحت پیام ایجاد می‌کند.
از آنجا که MAC از کلیدهای رمز استفاده می‌کند، لزوماً برای ارائهٔ همان سطح از اطمینان، نیاز به رمزگذاری ندارد.
پیاده‌سازی
الگوریتم‌های MAC را می‌توان از روی دیگر بنیان‌های رمزنگاری ایجاد کرد مثل توابع درهم ساز رمزنگاری (HMAC) یا الگوریتم‌های قطعه رمز (OMAC, CBC-MAC, PMAC). اگر چه بسیاری از الگوریتم‌های MAC سریع مانند UMAC و VMAC بر مبنای درهم‌سازی جهانی (universal hashing) ساخته شده‌اند.
استانداردها
استانداردهای ISO/IEC 9797-1 و ISO/IEC 9797-2 مدل‌ها و الگوریتم‌های عمومی را تعریف می‌کنند که با هر قطعه رمز یا تابع درهم ساز و طیف گسترده‌ای از پارامترهای مختلف، می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. این مدل‌ها و پارامترها امکانی را فراهم می‌کنند که الگوریتم‌های بسیار دقیق با انتصاب پارامترها تعریف شوند. برای مثال، الگوریتم FIPS PUB 113 از لحاظ عملی برابر است با ISO/IEC 9797-1، الگوریتم MAC 1 با روش پوشش ۱ و یک الگوریتم قطعه رمز DES.
منابع
پیام به همراه کد به گیرنده مورد نظر ارسال می‌شود.
امیرمحسن ضیایی استرآبادی
سید امیرمحسن ضیائی استرآبادی (زاده ۱۳۴۲ شاهرود ) رئیس اسبق جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران است. وی پس از آنکه محمد فرهادی به عنوان وزیر علوم انتخاب شد، توانست رأی بالای اعضای جمعیت هلال احمر را کسب کرده و از سوی رئیس جمهور برای تصدی این سمت تعیین شود.
زندگی
سید امیر محسن ضیایی، خرداد ماه سال ۱۳۴۲ در شاهرود در خانواده فرهنگی متولد شد. پدر وی معلم پایه‌هایی مختلف تحصیلی در شاهرود بود و همچنین پدر بزرگ او رئیس شیر و خورشید شهرستان شاهرود بود که در دوران فعالیتش توانست خدمات ارزندهٔ انجام دهد. ضیایی پس از انقلاب فرهنگی توانست برای تحصیل در رشته پزشکی، وارد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شود و با نمرات عالیه فارغ‌التحصیل گردد. ضیایی در رشته کلیه و مجاری ادرای (ارولوژیست) موفق به اخذ تخصص و فوق تخصص از دانشگاه شهید بهشتی شد و همچنین به عضویت هیئت علمی تمام وقت این دانشگاه درآمد.
معاونت آموزشی
ضیایی در ادوار مختلف وزارت بهداشت پست‌های مختلف مدیریتی را تجربه نمود. وی در سال 1392 پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی به عنوان معاون آموزشی وزیر بهداشت درآمد و به مدت ۱ سال و چند ماه در این پست فعالیت نمود. ضیایی در زمان معاونت خود علی‌رغم مخالفت بسیاری از نمایندگان مجلس شواری اسلامی، از همان ابتدا سیاست کاهش ظرفیت دانشگاه‌ها را دنبال می‌کرد و توانست در دوره خود کاهش چشم گیری در میزان پذیرش دانشگاه‌ها بدهد. همچنین برای پذیرش دانشجویان خارج از کشور که از کشور فیلیپین قصد ادامه تحصیل در ایران در رشته پزشکی را داشتند، مقاومت بسیاری کرد. تا آنجایی که جمعی از دانشجویان دانشگاه فیلیپین مقابل وزارت بهداشت تجمع کرده و علیه ضیایی شعار دادند. اما درنهایت نتوانستند برای ادامه تحصیل به ایران بیایند.
هلال احمر
پس از انتخاب شدن محمد فرهادی به عنوان وزیر علوم و خالی ماندن صندلی ریاست هلال احمر، ضیایی و موسوی (دبیر کل سابق هلال احمر) به رئیس جمهور به عنوان بالاترین آرا معرفی شدن و پس از یک روز با حکم حسن روحانی ضیایی به عنوان رئیس هلال احمر ایران منصوب شد. ضیایی در هلال احمر طرح هر استان یک بالگرد را مطرح و دنبال نمود، همچنین در این سازمان معاونت جدیدی به عنوان معاونت آموزشی ایجاد کرد. وی در تشکیل تیم های واکنش سریع بسیار مؤثر بود و توانست تحول عظیمی را ایجاد کند.
بلو هیل، مین
بلو هیل شهری در ایالت مین کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۴۳ نفر بوده‌است.
گورستان شحنه و ملاها
قبرستان شحنه و ملاها مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کازرون، بخش کوهمره، دهستان کوهمره، شمال روستای دوسیران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیمیتریوس دریواس
دیمیتریوس دریواس (DΔημήτριος Δρίβας) یک شناگر اهل یونان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز ۱۰۰ متر آزاد ملوانان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
ایلزه هیلن
ایلزه هیلن (Ilse Heylen؛ زادهٔ ) جودوکار اهل بلژیک بود.
بارش شهابی
بارش شهابی یک پیش‌آمد آسمانی در آسمان شب است که در هنگام عبور سیارهٔ زمین در پیمودن مسیر مدار خود از میان توده‌ای از ذرات در فضا که شهاب‌واره خوانده می‌شوند رخ می‌دهد. در جریان حادث شدن این رویداد تعداد زیادی شهاب‌واره در جو زمین می‌سوزند. هر بارش شهابی در ناحیهٔ مشخصی از آسمان اتفاق می‌افتد و به این محل کانون بارش گفته می‌شود. جهت حرکت شهاب‌ها متفاوت است ولی امتداد مسیر آن‌ها به کانون بارش آن رویداد منتهی می‌شود. به دلیل دورنمای سه بُعدی، چنین به نظر می‌رسد که تمام شهاب‌هایی که از یک راستا می‌آیند، از یک نقطه گسیل می‌شوند.
از جملهٔ این بارش‌های شهابی، می‌توان از برساوشی‌ها در ماه اوت و جوزائی‌ها در دسامبر نام برد. این نام‌گذاری بر اساس نام برساوش صورت گرفته که آسمان زمین در آن وقت سال در حوالی آن صورت فلکی این رویداد را در بخشی از زمین نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد نقطهٔ گسیل در آن‌جا قرار دارد. به‌طور میانگین، در هر ساعت می‌توان چند شهاب پراکنده را دید. در یک بارش شهابی شدید، حتی تا چند ده شهاب در دقیقه قابل رؤیت است؛ هر چند که نرخ عادی، چند ده شهاب در ساعت است.
بارش‌های شهابی معروف
در طول سال زمین در زمان‌های مشخّصی از میان توده‌های ذرات عبور می‌کند. این توده ذرات معمولاً بجا مانده از عبور سیارک‌ها و دنباله‌دارها است. برخی بارش‌های شهابی مشهور عبارت‌اند از:
پیوند به بیرون
ویژه نامهٔ بارش شهابی در سایت رصدگاه
فردریک میدزو
فردریک میدزو (Fredrik Midtsjø؛ زادهٔ August 11, 1993) بازیکن فوتبال اهل نروژ است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال روزنبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده‌است.
کوشلیکی
کوشلیکی یک روستا در لهستان است که در گمینا مینزژتس پودلاسکی واقع شده‌است.
بایرام فضلی
بایرام فضلی (زاده ۱۳۴۷ در میاندوآب) فیلم‌بردار ، نویسنده و تهیه کننده اهل ایران است.
بوئینگ سونیک کروزر
بوئینگ سونیک کروزر یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هواپیماهای تجاری بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است.
بایرام فضلی
زندگی‌نامه
متولد شهرستان میاندوآب واقع در آذربایجان غربی است. او فارغ‌التحصیل رشته سینما در مقطع کارشناسی سینما از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. وی همچنین عضو رسمی انجمن فیلمبرداران سینمای ایران و مجمع فیلمسازان ایران است و بیشتر به عنوان مدیر فیلمبرداری در سینمای ایران فعالیت می‌کند. تاکنون در بیش از ۱۲۰ فیلم کوتاه و بلند و مستند و داستانی به عنوان فیلمبردار و تصویر بردار همکاری داشته‌است.
دل ریو، تنسی
دل ریو (به انگلیسی: Del Rio) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوک، تنسی واقع شده‌است. دل ریو ۲٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد.
کی. وی. نارایاناسوامی
'''کی. وی. نارایاناسوامی''' (K. V. Narayanaswamy; November 15, 1923 – 1923:11:15, April 1, 2002) موسیقی‌دان اهل هند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
ویکاف، نیوجرسی
ویکاف شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶٬۶۹۶ نفر بوده‌است.
لوری کریستالدو
لوری کریستالدو (Laurie Cristaldo؛ زادهٔ May 4, 1997 ) بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیبرتاد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Paraguay women's national under-17 football team, Paraguay women's national under-20 football team، و Paraguay women's national football team بازی کرده‌است.
فلسفه در عصر تراژیک یونانیان
فلسفه در عصر تراژیک یونانیان (Philosophie im tragischen Zeitalter der Griechen) کتاب ناقصی از فریدریش نیچه است. این کتاب یک نسخه پاک از یادداشت‌های نیچه بود و به قصد انتشار تهیه کرده بود. این یادداشت‌ها در حدود سال ۱۸۷۳ نوشته شده‌است. در این کتاب فریدریش نیجه دربارهٔ پنج فیلسوف یونانی از قرن ششم و پنجم قبل از میلاد بحث کرد. آنها تالس، آناکسیماندر، هراکلیتوس، پارمنیدس و آناکساگوراس هستند. وی در یک زمان قصد داشت شامل دموکریتوس، امپدوکلس و سقراط باشد. این کتاب پس از توضیح و بحث در مورد جهان‌شناسی آناکساگوراس به‌طور ناگهانی پایان می‌یابد.
مقدمه اولیه
نیچه اظهار داشت که می‌خواهد چشم‌انداز افراد بسیار شایسته‌ای را که از ۶۰۰ سال قبل از میلاد تا ۴۰۰ سال قبل از میلاد در یونان باستان نشأت گرفته‌اند، ارائه دهد. "وظیفه این است که آنچه را که باید همیشه دوست داشته و از آن احترام بگذاریم، در معرض دید قرار دهد. نیچه می‌خواست که انسان‌های آینده بتوانند بگویند: بنابراین این وجود داشته‌است؛ که حداقل یک بار، و به شکل انسان شباهت دارد.
آناکسیماندر
آناکسیماندر اولین یونانی بود به ارائه یک اخلاقی یا اخلاقی تفسیر از وجود است. برای در حال ظهور از کهن وحدت، هر قطعی فردی چیزی که باید یک قیمت با بازگشت پرداخت. این بدان معناست که وجود جداگانه و جداگانه هر یک از افراد ناعادلانه است. به خودی خود توجیه و ارزشی ندارد.
شیوه زندگی او مطابق با اندیشه او بود. او به روشی موقر و موقر لباس پوشید و صحبت کرد. این وحدت سبک معمول فیلسوفان قبل از افلاطون بود.
هراکلیتوس
هراکلیتوس به عنوان نقطه مقابل آناکسیماندر، در ظهور و ناپدید شدن اشیا دنیوی هیچ بی عدالتی، گناهی، شرارت و توبه نمی‌دید. برای او، مستمر شدن و از بین رفتن نظم طبیعت است. یک نظم، قاعده و قطعیت ثابت فوق‌العاده ای وجود دارد که خود را در همه تغییر و تحولات نشان می‌دهد. هراکلیتوس فکر نمی‌کرد که یک نامعین متافیزیکی و غیرقابل تعریف (آپایروم) وجود دارد که همه چیزهای قطعی از آن به وجود می‌آیند. همچنین، او را تکذیب کرد این است که هر دائمی وجود دارد بودن. نیچه با گفتن عبارت خود گفت: «شما از نامها برای چیزهایی استفاده می‌کنید که گویا آنها سخت و مداوم تحمل کرده‌اند؛ با این وجود حتی جریانی که برای بار دوم وارد آن می‌شوید، همان جریانی نیست که قبلاً در آن قدم گذاشته‌اید.»
طرز تفکر هراکلیتوس نتیجه ادراک و شهود بود. او اندیشه منطقی، منطقی، مفهومی را تحقیر می‌کرد. اظهارات وی عمداً با خود تناقض داشتند. "ما هستیم و در عین حال نیستیم." "بودن و عدم وجود در همان زمان یکسان است و یکسان نیست." این تفکر بصری مبتنی بر دیدن جهان در حال تغییر تجربه است که با تغییرات بی پایان در زمان و مکان مشروط می‌شود. هر شیئی که از طریق زمان و مکان درک می‌شود، وجودی دارد که نسبت به سایر اشیا است. طبیعت و واقعیت به عنوان یک عمل مداوم دیده می‌شود که در آن وجود دائمی وجود ندارد.
نزاع پایان ناپذیر بین موارد متضاد، که به دنبال اتحاد مجدد هستند، برای هراکلیتوس نوعی عدالت قانونی است. مطابق با فرهنگ مسابقه یونان، درگیری بین همه چیز از یک قانون یا استاندارد داخلی پیروی می‌کند.
از نظر هراکلیتوس، یکی از آنها بسیار است. هر چیزی واقعاً آتش است. درگذشت، چیزهای جهان تمایل به مصرف شدن در آتش نابود کننده کیهانی را نشان می‌دهند. هنگامی که آنها دوباره بخشی از آتش هستند، تمایل آنها به‌طور خلاصه برآورده می‌شود. اما به زودی و در نتیجه انگیزه آتش برای انجام یک بازی با خودش، اوضاع به زودی دوباره به وجود می‌آید.
نیچه سخنان هراکلیتوس، «من به دنبال خودم می‌گشتم» را چنین تفسیر کرد که نشان می‌دهد او از عزت نفس و اعتقاد زیادی برخوردار است. بدون نگرانی در مورد اینکه آیا افکار او برای کسی غیر از خودش جذاب است، او اظهار داشت که قانون ثابت را در تغییر مداوم شدن می‌بیند. همچنین، او شهود کرد که تغییرات خاصی که با شدت ضروری اتفاق می‌افتد، در کل، بازی یک بازی است. هراکلیتوس می‌خواست که بشریت آینده حقایق بی‌انتهای خود را بداند.
پارمنیدس
بسیاری از خصوصیات پارمنیدس مخالف مستقیم هراکلیتوس بود. هراکلیتوس از طریق شهود حقایق خود را درک کرد. او دنیای تبدیل شدن را دید و شناخت. اما پارمنیدس با منطقی ناب به حقایق خود رسید. وی آموزه هستی خود را محاسبه و استنباط کرد.
پارمنیدس یک آموزه اولیه و تعالیم متاخر و متفاوتی داشت. نیچه ادعا کرد که دو طرز تفکر پارمنیدس نه تنها زندگی خودش را به دو دوره تقسیم کرده بلکه همه تفکرات پیش سقراطی را به دو نیمه تقسیم کرده‌است. روش قبلی دوره آناکسیماندروس بود. این امر با دو جهان سروکار دارد: دنیای شدن و جهان هستی. دوم پارمنی بود. در این جهان، هیچ تغییر، تغییر و ناپایداری وجود ندارد. فقط وجود است.
پارمنیدس فکر کرد که خصوصیات جهان به تقابل تقسیم می‌شوند. ویژگی‌های مثبت وجود دارد و نفی‌های مخالف آنها وجود دارد. تقسیم او بر اساس منطق انتزاعی بود و نه بر اساس شواهد حواس. این دوگانگی مثبت و منفی سپس به تفکیک به موجود و عدم تبدیل شد. برای اینکه چیزها تبدیل شوند، باید یک موجود و یک موجود وجود نداشته باشد. آرزو این تقابل‌ها را متحد می‌کند و دنیای شدن می‌سازد. وقتی آرزو برآورده می‌شود، موجود و موجود در برابر یکدیگر قرار می‌گیرند و همه چیز از بین می‌رود.
نیچه فکر نمی‌کرد که یک اتفاق خارجی منجر به انکار شدن شدن توسط پارمنیدس شود. نفوذ گزنفان توسط نیچه قابل اغماض است. حتی اگر هر دو نفر به مفهوم وحدت اهمیت زیادی می‌دادند، گزنفون به طریقی ارتباط برقرار می‌کرد که برای پارمنیدس بیگانه بود. گزنفان شاعری فلسفی بود که نگاهش به وحدت عرفانی به دین مربوط بود. او اخلاقی بود که ارزشهای معاصر یونان را رد می‌کرد. نیچه ادعا کرد که ویژگی مشترک بین پارمنیدس و گزنفان عشق آنها به آزادی شخصی و نامتعارف نه تأکید آنها بر یگانگی بودن است.
واقعه درونی که منجر به انکار شدن شدن توسط پارمنیدس شد، از آنجا شروع شد که وی ویژگی‌های منفی را در نظر گرفت. او از خود پرسید آیا چیزی که هیچ موجودی نیست می‌تواند وجود داشته باشد؟ منطقاً، این همان پرسیدن این بود که آیا A A. نیست. پارمنیدس سپس فهمید که چیست، چیست. همچنین، آنچه نیست، نیست. تفکر قبلی وی در مورد خصوصیات منفی بسیار غیر منطقی تلقی می‌شد. اظهارات ضد و نقیض هراکلیتوس کاملاً غیر منطقی در نظر گرفته شد.
اگر آن چیزی که هست، هست و نیست که نیست، نتیجه‌گیری‌های متعددی دنبال می‌شود. آنچه واقعاً است باید برای همیشه وجود داشته باشد. موجود نیز قابل تقسیم نیست، زیرا موجود دیگری برای تقسیم آن وجود ندارد. همچنین بی حرکت و محدود است. در مجموع، فقط یکتایی ابدی وجود دارد.
حواس ما را وادار می‌کند که خلاف این را باور کنیم؛ بنابراین، از نظر پارمنیدس، حواس توهمی، ذهنی و فریبکارانه است. او فقط نتیجه‌گیری منطقی و منطقی خود را پذیرفت. تمام شواهد نفسانی نادیده گرفته شد. پارمنیدس فقط واقعیت فوق‌العاده انتزاعی و کلی خود را تأیید کرد که کاملاً با واقعیت تجربه مشترک مغایرت داشت.
اگرچه از نظر منطقی قطعی بود، اما مفهوم بودن پارمنیدس از محتوا خالی بود. هیچ ادراک حسی این حقیقت را به تصویر نمی‌کشد. «آنچه هست، هست» قضاوت در مورد اندیشه ناب است نه تجربه. نیچه ادعا کرد که پارمنیدس مفهوم خود را از بودن را از تجربه شخصی خودش مبنی بر احساس زنده بودن ایجاد کرد. وی سپس این مفهوم کلی بودن مطلق را به‌طور غیر منطقی به همه چیز در جهان نسبت داد؛ بنابراین، نیچه وجود را مفهومی ذهنی می‌دانست که به اشتباه گفته می‌شود عینی است. نقل قول نیچه از حقیقت پارمنیدس این بود: «من نفس می‌کشم، بنابراین موجود هستم».
پارمنیدس به همراه شاگرد خود زنو از الئا اظهار داشت که چیزی به نام بی‌نهایت وجود ندارد. اگر بینهایت وجود داشته باشد، این وحدت غیرقابل تقسیم، بی حرکت و ابدی وجود خواهد بود. به عبارت دیگر، متناهی خواهد بود. مثالهای زنو از پرواز با فلش و تعقیب آشیل توسط لاک پشت نشان می‌دهد که حرکت روی یک فضای نامحدود غیرممکن است. اما ما حرکت را تجربه می‌کنیم. جهان بی‌نهایت نامحدود را به نمایش می‌گذارد؛ بنابراین، پارمنیدس دنیای قابل درک حرکت را رد می‌کند و ادعا می‌کند که واقعیت فقط با مفاهیم منطقی او که شامل بی‌نهایت محدود نیست، موافق است. برای او تفکر و بودن یکی است. آنچه او فکر می‌کند همان چیزی است که وجود دارد.
می‌توان علیه اصول پارمنیدس ایراد گرفت که ادراک حسی واقعیت واقعی را نشان نمی‌دهد و تفکر موجودی بی حرکت است. اگر حواس غیر واقعی باشد، چگونه می‌تواند فریب دهد؟ اگر تفکر موجودی بی حرکت است، چگونه از مفهوم به مفهوم می‌رسد؟ در عوض، می‌توان اظهار داشت که بسیاری از چیزهایی که توسط حواس تجربه می‌شوند فریبنده نیستند. همچنین، حرکت می‌تواند وجود داشته باشد. با این حال، هیچ اعتراضی به آموزه اصلی بدیهی پارمنیدس مبنی بر وجود یا عدم وجود آن نیست.
آناکساگوراس
آناکساگوراس علیه پارمنیدس دو اعتراض و شکایت داشت:
با این حال، او به آموزه اصلی پارمنیدس اعتراض نکرد که فقط وجود است، نه شدن. آناکسیماندر و هراکلیتوس ادعا کرده بودند که در حال تبدیل شدن و از بین رفتن است. تالس و هراکلیتوس گفته بودند که دنیای چند کیفیت از یک ماده اصلی بیرون می‌آید. با آناکساگوراس، همه فیلسوفان و دانشمندان بعدی همه موجودات را از هیچ و موجودی را از بین بردند.
اگر بسیاری از چیزهایی که در دنیا تجربه می‌کنیم صرفاً شبیه نیستند بلکه از هیچ حاصل نمی‌شوند و از یک چیز واحد حاصل نمی‌شوند، منشأ آنها چیست؟ از آنجایی که مانند مثل تولید می‌شود، چیزهای مختلف از چیزهای مختلف ناشی می‌شود. به عبارت دیگر، بی‌نهایت مواد اولیه مختلف وجود دارد. کل آنها همیشه ثابت است اما ترتیب آنها تغییر می‌کند.
چرا اشکال و الگوهای این مواد واقعی تغییر می‌کند؟ زیرا آنها در حال حرکت هستند. تغییر و حرکت شباهت ندارند و واقعاً واقعی هستند. آیا حرکت از درون هر چیز ناشی می‌شود؟ آیا چیز خارجی دیگری وجود دارد که هر شی را حرکت دهد؟
حرکت صرفاً ظاهر نیست. حرکت به این دلیل اتفاق می‌افتد که هر ماده ای از این نظر که همه از یک ماده ساخته شده‌اند، شبیه ماده یکدیگر هستند. هیچ انزوای کامل یا اختلاف کاملی بین مواد وجود ندارد. این زیرلایه متداول مواد به آنها امکان تعامل می‌دهد. وقتی دو ماده سعی می‌کنند فضای یکسانی را اشغال کنند، یکی از مواد باید دور شود. این حرکت و تغییر واقعی است.
اگر یقین است که عقاید ما به‌طور پی در پی برای ما ظاهر می‌شوند، پس آنها باید خودشان را حرکت دهند زیرا تحت تأثیر چیزهایی که ایده نیستند تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. این ثابت می‌کند که چیزی در جهان وجود دارد که خودش حرکت می‌کند. ایده‌ها همچنین قادرند چیزهایی را تغییر دهند که با خودشان متفاوت است. آنها بدن را حرکت می‌دهند؛ بنابراین، یک ماده تفکر وجود دارد که خودش و سایر مواد را حرکت می‌دهد. این عقل (ذهن، هوش) از ماده بسیار خوب و ظریف ساخته شده‌است. این یک تحرک منظم، آگاه و هدفمند است. نوس اولین علت هر تغییر مکانیکی بعدی در جهان بود.
در اصل، قبل از اینکه نوس اولین ذره ماده را جابجا کند، مخلوط کاملی وجود داشت که از اجزای بی‌نهایت کوچک چیزها تشکیل شده بود. هر یک از اینها یک هومئومریا بود، قطعات کوچک همان کل بزرگ بودند. به عنوان مثال، یک دندان از دندانهای کوچک ساخته شده‌است. این نتیجه اندیشه ای است که مانند باید از مثل بدست آید. پس از شروع حرکت، اشیاء جداگانه هنگامی که مانند آنها با مانند ترکیب می‌شوند از این مخلوط جدا می‌شوند. وقتی سرانجام یک ماده غالب شد، تجمع به یک چیز خاص تبدیل شد. این فرایند را «آمدن» یا «شدن» می‌نامند.
نوس صرفاً بخشی از ترکیب اصلی نیست. این حرکت انقلابی را آغاز کرد که همه چیز را از مخلوط اولیه جدا می‌کرد. حرکت یک گرداب گریز از مرکز و مارپیچ است که در آن لایک‌ها به امثال آنها متصل می‌شوند. هیچ خدایی نیست که چیزهایی را با هدف در نظر بگیرد. فقط یک گرداب مکانیکی حرکت وجود دارد. آناگاگاسوراس برخلاف حوزه بی حرکت پارمنیدس، جهان را به عنوان یک حلقه متحرک برای تبدیل شدن به خود می‌دید. نوس شروع به چرخیدن کرد. پس از آن، جهان بنا به ضرورت حلال، خود به خود رشد کرد.
برای شروع و تداوم حرکت در برابر مقاومت مخلوط بی‌نهایت، نوس باید از یک نیروی ناگهانی، بی‌نهایت قوی و بی‌نهایت سریع استفاده کند. همچنین باید اولین نقطه را در مسیری دایره ای بزرگتر از اندازه خودش حرکت می‌داد. به این ترتیب، سایر نکات را تحت تأثیر قرار داد. نوس آزادانه شروع به ایجاد گرداب کرد. بدین ترتیب هدف و هدف خاص خود را در یک بازی بازیگوش ایجاد کرد. این یک روند اخلاقی یا اخلاقی نبود. بلکه زیبایی شناختی بود، در آن شهر به راحتی می‌خواست از تماشای خلقت خود لذت ببرد.
فیلسوف بعدی، مانند افلاطون، می‌خواستند ویژگی‌های اخلاقی را به خلق جهان در جهان نوس نسبت دهند. برای آنها، باید به عالی‌ترین، زیباترین و مفیدترین شکل ساخته شود. آناکساگوراس، اما پایان‌شناسی به‌کار نگرفت. نوس برای او یک علت مکانیکی، کارآمد بود. هر هدف آینده می‌توانست یک شروع آزادانه را از بین ببرد.
کتاب نیچه به‌طور ناگهانی در اینجا با توصیف نوس که جهان را به عنوان یک بازی خلق کرده‌است به پایان می‌رسد. آزادی اراده خلاقانه نکس با جبرگرایی لازم در خلقت آن، جهان مخالف است. از نوس به عنوان ذهنی (Geist) یاد می‌شود که دارای انتخاب آزاد و خودسرانه است. دنیای خلق شده، فیزیس، یک قطعه مکانیکی مصمم و مکانیکی است. هر نظم یا کارایی چیزها فقط نتیجه تغییر بی هدف است.
آغوز ترش‌شده
آغوز ترش شده یکی از خوراک‌های مایع است که برای تغذیه گوساله مصرف می‌شود. اغلب آغوز اضافی جمع‌آوری شده از دوشیدن اولیه گاو بعد از زایش را، برای این تهیه آغوز ترش شده‌استفاده می‌کنند. استفاده از آغوز ترش برای دامدارانی که ۵۰ رأس یا بیشتر گاو شیری دارند و گاوهای آن‌ها در طول سال به صورت یکنواخت زایش دارند، مفید است. چنانچه آغوز ترش شده به‌طور صحیح رقیق شود، خوراک عالی خواهد بود. نتایج استفاده از آن بر افزایش وزن روزانه، مانند استفاده از شیر کامل یا جایگزین‌های دیگر شیر است.
طرز تهیه
بهترین درجه حرارت برای تهیه آغوز ترش بین ۸۰ - ۶۰ درجه فارنهایت است. ترش شدن به آهستگی انجام می‌گیرد و دردمای بیش از ۸۰ درجه فارنهایت سریعتر انجام می‌گیرد و در نتیجه میکروبهای نامطلوب می‌توانند سریع رشد کرده و باعث خراب شدن محصول شوند. ظروف حاوی آغوز ترش شده نباید درمعرض تابش مستقیم نور قرار دارد.
نگهداری
درپوش ظرف حاوی آغوز در حال ترش شدن، باید به خوبی محکم وسفت شده باشد، تا ازنشت آغوز به بیرون یا نفوذ حشرات موذی به داخل آن جلوگیری شود. در چنین حالتی نیاز به هم زدن آغوز نیست ولی زمان استفاده از آن برای مخلوط شدن چربی، لخته و آب برای تهیه مخلوط یکنواخت باید هم زده شود.
آغوز ترش شده را نباید بیش از ۳۰ - ۱۴ روز نگهداری کرد. بهترین روش نگهداری آغوز ترش شده، ریختن آن درظرف کوچکی است که در مدت یک ماه خالی بوده‌است.
سیارک ۲۹۷۵
سیارک ۲۹۷۵ دو هزار و نهصد و هفتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ ژانویه ۱۹۷۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۷۰ است.
کن وال
کن وال (Ken Wahl؛ زادهٔ October 31, 1954 یا February 14, 1957 (منابع متفاوت)) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به گانگستر اشاره نمود.
جفرسون داگلاس دوس سانتوس باتیستا
جفرسون داگلاس دوس سانتوس باتیستا هافبک اهل برزیل است که در شهر بلو هوریزونته و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
جفرسون داگلاس دوس سانتوس باتیستا در تیم‌های فوتبال CRB، Democrata-GV سابقهٔ حضور دارد.
کوشلین
کوشلین یک روستا در لهستان است که در گمینا کوشلین واقع شده‌است.
در قصه‌ها زندگی می‌کنند
در قصه‌ها زندگی می‌کنند یک مجموعه آنتولوژی ایرانی به کارگردانی داود بیدل، نویسندگی مصطفی زندی و تهیه‌کنندگی محمدهادی پروین تولید ۱۳۹۵ است که از شبکه دو پخش شد.
شب‌بوی صحرایی (سرده)
شب‌بوی صحرایی، باهوشا نام یک سرده از تیره شب‌بویان است.
انقلاب مخملی چکسلواکی
انقلاب مخملی (Sametová revoluce) یا انقلاب آرام (Nežná revolúcia) یک انتقال قدرت بدون خشونت در چکسلواکی سابق بود که از ۱۷ نوامبر تا ۲۸ نوامبر ۱۹۸۹ به طول انجامید. در تظاهرات مردمی علیه حکومت تک حزبی حزب کمونیست چکسلواکی، دانشجویان و مخالفان میانسال بیش از سایر گروها نقش آفرینی کردند. سرانجام اعتراضات به حکومت ۴۱ ساله حزب کمونیست و سیستم اقتصاد دستوری پایان بخشید. پس از انقلاب، جمهوری پارلمانی برای اداره کشور انتخاب شد.
در ۱۷ نوامبر ۱۹۸۹ (روز جهانی دانشجو)، پلیس ضد شورش تظاهرات دانشجویان در پراگ را سرکوب کرد. این اعتراضات به مناسبت پنجاهمین سالگرد سرکوب اعتراضات دانشجویان دانشگاه پراگ علیه نازی‌ها در سال ۱۹۳۹ برگزار شد که در جریان آن اعتراضات ۱۲۰۰ دانشجو دستگیر و ۹ نفر کشته شده بودند. این رویداد جرقه اعتراضات ضد کمونیستی را زد که تا اواخر دسامبر ادامه یافت. در ۲۰ نوامبر، تعداد معترضان در پراگ به حدود ۵۰۰۰۰۰ افزایش یافت در حالی که در روز قبل تعداد معترضان ۲۰۰۰۰۰ نفر تخمین زده شده بود. همه مقامات ارشد حزب کمونیست، از جمله دبیرکل میلوش یاکش، در ۲۴ نوامبر استعفا دادند. در ۲۷ نوامبر، تمام شهروندان چکسلواکی یک اعتصاب سراسری دو ساعته به راه انداختند.
در واکنش به فروپاشی سایر دولت‌های عضو پیمان ورشو و افزایش اعتراضات خیابانی، حزب کمونیست چکسلواکی در ۲۸ نوامبر اعلام کرد که قدرت را رها می‌کند و به نظام تک‌حزبی پایان خواهد داد. دو روز بعد، پارلمان فدرال رسماً بخش‌هایی از قانون اساسی را که انحصار قدرت را در اختیار کمونیست‌ها قرار می‌داد، حذف کرد. در اوایل دسامبر، سیم خاردار و سایر موانع از مرز چکسلواکی با آلمان غربی و اتریش برداشته شد. در ۱۰ دسامبر گوستاو هوساک (رئیس‌جمهور) نخستین دولت عمدتاً غیر کمونیست از سال ۱۹۴۸ را تشکیل داد و استعفا کرد. الکساندر دوبچک در ۲۸ دسامبر به عنوان رئیس پارلمان فدرال و واتسلاو هاول در ۲۹ دسامبر ۱۹۸۹ به عنوان رئیس‌جمهور چکسلواکی انتخاب شدند.
در ژوئن ۱۹۹۰ و برای نخستین بار از سال ۱۹۴۶ اولین انتخابات آزاد و دموکراتیک در چکسلواکی برگزار شد. در ۱ ژانویه ۱۹۹۳ چکسلواکی به‌طور مسالمت آمیز به دو کشور جمهوری چک و جمهوری اسلواکی تقسیم شد.
پیش از انقلاب
حزب کمونیست در ۲۵ فوریه ۱۹۴۸ قدرت را به دست گرفت. پس از آن به هیچ حزب مخالفی اجازه فعالیت رسمی داده نشد. دگراندیشان (به ویژه منشور ۷۷ و انجمن مدنی) کلوب‌های موسیقی را ایجاد کردند (به صورت محدود و به صورت سازمان‌های غیردولتی مجاز) و نشریات داخلی (سامیزدات) را منتشر کردند. منشور ۷۷ توسط دولت غیرقانونی اعلام شد و امضا کنندگان آن تا زمان سقوط رژیم کمونیستی تحت تعقیب قرار گرفتند. بعدها، با ظهور انجمن مدنی، امیدها برای رسیدن به استقلال افزایش یافت. تا ۱۷ نوامبر ۱۹۸۹، مقامات از طریق پلیس مخفی به آزار و اذیت مردم می‌پرداختند؛ بنابراین، عموم مردم از ترس اخراج از محل کار یا مدرسه آشکارا از مخالفان حکومت حمایت نکردند. ممکن بود آثار نویسندگان و فیلمسازان به دلیل «نگرش منفی به رژیم سوسیالیست» توقیف شود. حکومت به مردم اجازه سفر به کشورهای غیر کمونیستی را نمی‌داد. به دنبال آن توزیع و پخش موسیقی خارجی ممنوع اعلام شد. رژیم کمونیستی اقدام به تهیه لیست سیاه از افراد مختلف از جمله فرزندان کارآفرینان سابق، سیاستمداران غیر کمونیست، افرادی که برخی از خانواده‌شان در غرب بودند، حامیان الکساندر دوبچک در طول بهار پراگ، مخالفان اشغال نظامی توسط شوروی، مبلغان مذهبی، تحریم کنندگان انتخابات پارلمانی (تقلبی خواندن انتخابات)، امضا کنندگان منشور ۷۷ و کسانی که با این افراد معاشرت داشتند کرد. اجرای این قوانین [لیست سیاه] آسان بود، زیرا همه مدارس، رسانه‌ها و مشاغل متعلق به دولت بود. آنها [افراد حاضر در لیست سیاه] تحت نظارت مستقیم قرار داشتند و اغلب اوقات [سیاستمداران] از آنها به عنوان سلاحی برای تهمت زدن به رقبا استفاده می‌کردند.
ماهیت لیست سیاه به تدریج و پس از معرفی سیاست‌های گلاسنوست (فضای باز) و پرسترویکا (تجدید ساختار) توسط میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۵ تغییر کرد. رهبری حزب کمونیست چکسلواکی در کلام از پرسترویکا حمایت می‌کرد، ولی تغییرات اندکی ایجاد کرد. صحبت در مورد بهار پراگ ممنوع بود. اولین تظاهرات ضد دولتی در سال ۱۹۸۸ (برای نمونه تجمع شمع‌به‌دستان) و ۱۹۸۹ رخ داد، اما این اعتراضات سرکوب و معترضان توسط پلیس دستگیر شدند.
در اواخر دهه ۱۹۸۰ نارضایتی از استانداردهای زندگی و نارسایی‌های اقتصادی موجب شد تا مردم خواستار انجام اصلاحات اقتصادی شوند. شهروندان با صراحت بیشتری سیستم را به چالش می‌کشیدند. در سال ۱۹۸۹، شهروندانی که قبلاً نسبت به وضع موجود بی‌تفاوت بودند، مایل بودند آشکارا نارضایتی خود را از رژیم ابراز کنند. بسیاری از شخصیت‌های مهم و همچنین کارگران عادی در سال ۱۹۸۹ طوماری‌هایی را در حمایت از واتسلاو هاول که در زندان به سر می‌برد امضا کردند.
نگرش‌های اصلاح‌طلبانه منجر به امضای طوماری شد که در آن بر پایان سانسور و آغاز اصلاحات اساسی سیاسی تأکید شده بود این طومار در تابستان ۱۹۸۹ منتشر شد. .
انگیزه‌های فوری برای انقلاب از تحولات کشورهای همسایه و پایتخت چکسلواکی نشئت می‌گرفت. در ماه اوت، شهروندان آلمان شرقی سفارت آلمان غربی در پراگ را اشغال کردند و خواستار پناهندگی به آلمان غربی شدند. پس از ۳ نوامبر، هزاران شهروند آلمانی شرقی با قطار از پراگ به آلمان غربی رفتند. با سقوط دیوار برلین در ۹ نوامبر نیاز به مسیرهای انحرافی این‌چنینی از بین رفت.
۱۶ نوامبر
در آستانه روز جهانی دانشجو (پنجاهمین سالگرد دستور ویژه پراگ (آلمانی: Sonderaktion Prag)، یورش نازی‌ها به دانشگاه‌های پراگ در سال ۱۹۳۹)، دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان اسلواکی تظاهرات مسالمت آمیزی را در مرکز براتیسلاوا ترتیب دادند. حزب کمونیست اسلواکی انتظار پیش آمدن مشکلاتی را داشت و سازمان‌دهی شده بودن تظاهرات را به چشم یک مشکل می‌دید. نیروهای مسلح قبل از تظاهرات به حالت آماده باش درآمدند. در پایان، دانشجویان با آرامش از میان شهر گذشتند و نماینده‌ای را برای بحث دربارهٔ خواسته‌های خود به وزارت آموزش فرستادند.
۱۷ نوامبر
جنبش‌های تازه‌ای به رهبری واتسلاو هاول با ایدهٔ جامعه‌ای متحد و با هدف بازسازی سیاسی دولت به راه افتاد. اتحادیه جوانان سوسیالیست (نماینده حزب کمونیست چکسلواکی) تظاهرات گسترده‌ای را در ۱۷ نوامبر برای بزرگداشت روز جهانی دانشجو و پنجاهمین سالگرد قتل یان اوپلتال (دانشجوی کشته شده در جریان یوزش نازی‌ها به دانشگاه پراگ) توسط دولت نازی ترتیب داد.
بیشتر اعضای اتحادیه، در باطن، مخالف رهبران کمونیست بودند، ولی از ترس شکنجه سخنی نمی‌گفتند. این تظاهرات، فرصتی برای دانشجویان معتدل بود تا به دیگران بپیوندند و نظرات خود را بیان کنند. تا ساعت ۱۶:۰۰ حدود ۱۵۰۰۰ نفر به تظاهرات پیوستند. آنها (بر اساس استراتژی بنیانگذاران جنبش استوها، ییرژی دینزبیر و شیمون پانک) به سمت قبر کارل هینک ماخا در گورستان ویشهراد رفتند و - پس از پایان رسمی راهپیمایی - با حمل بنرها و شعارهای ضد کمونیستی به سمت مرکز شهر پراگ رفتند.
حدود ساعت ۱۹:۳۰ پلیس ضد شورش معترضان را در خیابان نارودنی متوقف کرد. همه راه‌های فرار را بستند و به دانش آموزان حمله کردند. هنگامی که همه معترضان متفرق شدند، یکی از مأموران مخفی پلیس به نام لودویک زیفچاک که بین معترضان نفوذ کرده بود نقش زمین شد. زیفچاک از نظر جسمی صدمه‌ای ندیده بود و تظاهر به مرگ نیز نکرده بود. او فقط دچار هیجان شده بود. سپس پلیس او را به آمبولانس انتقال داد.
فضای ترس و ناامیدی، باعث به وجود آمدن شایعه در مورد کشته شدن دانشجویی به نام مارتین اشمید شد. شایعه توسط دراهومیرا دراژسکا ساخته شد ایده این شایعه هنگامی که او در جریان تظاهرات مجروح شده بود و برای مداوا به بیمارستان رفته بود به ذهنش رسید. دراژسکا در کالج کار می‌کرد و روز بعد شایعه خود را با چندین نفر از جمله همسر روزنامه‌نگار پتر اوهل، خبرنگار رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی در میان گذاشت. این حادثه مردم را متأثر کرد و باعث تسریع در روند انقلاب شد. عصر همان روز دانشجویان و بازیگران تئاتر تصمیم به اعتصاب گرفتند.
۱۸ نوامبر
دو دانشجو در خانهٔ شخصی نخست‌وزیر لادیسلاو آدامک با او ملاقات کردند و آنچه در خیابان نارودنی رخ داده بود، برای او شرح دادند. در تئاتر رئالیستی پراگ اعلام اعتصاب شد سایر تئاتر نیز به سرعت به اعتصاب پیوستند. سن تئاترها تبدیل به محل بحث و گفتگو عمومی شد.
پوسترها و اعلامیه‌های خانگی در سطح جامعه توزیع شد. از آنجایی که همه رسانه‌ها (رادیو، تلویزیون، روزنامه‌ها) شدیداً توسط حزب کمونیست کنترل می‌شدند، این تنها راه برای انتشار پیام بود.
شامگاه رادیو اروپای آزاد گزارش داد که یک دانشجو (به نام مارتین اشمید) در تظاهرات روز گذشته توسط پلیس کشته شد. اگرچه این گزارش غلط بود، اما موجب تشدید بحران شد و باعث شد تا شهروندان مردد بر ترس خود غلبه کنند و به اعتراضات بپیوندند.
۱۹ نوامبر
تئاترها در براتیسلاوا، برنو، استراوا و دیگر شهرها دست به اعتصاب زدند. اعضای انجمن‌های هنری و ادبی و همچنین سازمان‌ها و مؤسسات به اعتصاب پیوستند.
اعضای یک ابتکار مدنی با نخست‌وزیر ملاقات کردند، او به آنها گفت که دو بار درخواست استعفا داده اما با آن موافقت نشده‌است او در ادامه گفت ایجاد تغییر مستلزم اعتراضات گسترده‌ای همانند اعتراضات آلمان شرقی (حدود ۲۵۰۰۰۰ دانشجو) است. او سپس گفت انتظار دارد تا در این مسیر تلفات و خسارات به حداقل برسد.
حدود ۵۰۰ هنرمند، دانشمند و رهبر اسلواکیایی در ساعت ۱۷:۰۰ در انجمن هنر (Umelecká beseda) در براتیسلاوا گردهم آمدند. آنها حمله به دانشجویان در ۱۷ نوامبر را محکوم کردند و جنبش «مردم بر ضد خشونت» را تشکیل دادند که تبدیل به یکی از اصلی‌ترین حامیان جنبش اپوزیسیون در اسلواکی شد. اعضای مؤسس آن میلان کینیاژکو، یان بودای و دیگران بودند.
بازیگران و تماشاگران در یکی از تئاترهای شهر پراگ، به همراه واتسلاو هاول و دیگر اعضای برجسته منشور ۷۷ اقدام به تأسیس جنبش انجمن مدنی (Občanské fórum، معادل جنبش مردم بر ضد خشونت اسلواکی) به عنوان یک جنبش مردمی برای ایجاد اصلاحات کردند. آنها خواستار برکناری مقامات ارشد مسئول خشونت و تحقیق مستقل در مورد حادثه حمله به دانشجویان و همچنین آزادی تمام زندانیان سیاسی شدند.
دانشجویان دانشگاه دست به اعتصاب زدند. مسئولان دولتی در تلویزیون خواستار آرامش و بازگشت مردم به سر کار خود شدند. مارتین اشمید در گفتگویی اعلام کرد کسی کشته نشده‌است. کیفیت ضبط تصویر پایین بود و همین باعث ادامهٔ شایعات شد. چند روز طول کشید تا سخن اشمید تأیید شود و تا آن زمان، انقلاب شتاب بیشتری به خود گرفته‌بود.
رهبران ابتکار دموکراتیک در بیانیه‌ای چهار خواسته خود را مطرح کردند: ۱. استعفای اعضای هیئت رئیسه کمیته مرکزی حزب کمونیست که در تهاجم پیمان ورشو به پراگ نقش داشتند ۲. استعفای مقاماتی که در سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز شهروندان نقش داشتند ۳. تشکیل کمیسیونی این موارد را بررسی کند، مقصران را شناسایی و مجازات کند. این کمیسیون باید شامل نمایندگان ابتکار مدنی باشد ۴. آزادی تمام زندانیان سیاسی و معترضان دستگیر شده.
۲۰ نوامبر
دانشجویان و بازیگران تئاتر اعلام کردند تا زمان تحقق خواسته‌هایشان اعتصاب خواهند کرد. پلیس از حرکت معترضان به سمت قلعه پراگ جلوگیری کرد و مانع پیوستن مردم به اعتصاب کنندگان شدند.
نمایندگان انجمن عمومی به صورت غیررسمی و بدون حضور هاول با آدامک مذاکره کردند. آدامک با خواسته‌های دانشجویان اعلام همدردی کرده بود. با این حال، در جلسه ویژه کابینه که در همین روز برگزار شد با درخواست مذاکره و پیش نویس بیانیه نخست‌وزیر، مخالفت شد و او نیز جلسه را ترک کرد. دولت سپس در یک بیانیه رسمی اعلام کرد که امتیازی به مخالفان نداده‌است و نسبت به اعتراضات ابراز نگرانی کرد همچنین در ادامه خواستار بازگشت نظم عمومی به وسیله زور و اقدامات قهری شد.
انجمن مدنی درخواستی دیگری برخواسته‌های قبلی خود افزود: لغو جایگاه حاکمیتی حزب کمونیست از قانون اساسی. اولین روزنامه آزاد و بدون سانسور در این روز شروع به چاپ کرد. اعتراضات گسترده‌ای در پراگ (۱۰۰۰۰۰ نفر) و براتیسلاوا رخ داد.
۲۱ نوامبر
اعتراضات گسترده‌ای در میدان هِویِزدوسلاو در مرکز شهر براتیسلاوا به راه افتاد (در روزهای بعد به میدان قیام ملی اسلواکی منتقل شد). دانشجویان خواسته‌هایشان را مطرح کردند و از مردم خواستند در اعتصاب عمومی ۲۷ نوامبر شرکت کنند. در تجمع جداگانه ای مقابل کاخ دادگستری معترضان خواستار آزادی زندانی سیاسی یان چانوگورسکی (نخست‌وزیر آینده اسلواکی) شدند. الکساندر دوبچک در این تظاهرات سخنرانی کرد - اولین حضور او در طول انقلاب مخملی بود. چانوگورسکی در ۲۳ نوامبر آزاد شد. در روزهای آینده تظاهرات گسترده‌تری در تمام شهرهای بزرگ چکسلواکی به وقوع پیوست.
کاردینال فرانتیشک توماشک، کشیش ارشد کاتولیک سرزمین‌های بوهمی حمایت خود از دانشجویان را اعلام کرد و با صدور بیانیه‌ای از سیاست‌های جاری دولت انتقاد کرد. برای اولین بار در طول انقلاب مخملی، لوبومیر فلدک در جریان نشست جنبش مردم علیه خشونت درخواست لغو ماده‌ای در قانون اساسی که «رهبری» و اداره کشور را به حزب کمونیست می‌سپرد مطرح کرد.
همان شب، میلوش یاکش رئیس حزب کمونیست چکسلواکی نطق ویژه‌ای را در تلویزیون ارائه داد. او گفت که نظم باید حفظ شود، سوسیالیسم تنها آلترناتیو برای توسعه چکسلواکی است و از معترضان انتقاد کرد. مقامات دولتی، به ویژه میلوش یاکش، رئیس حزب کمونیست، موضع تند خود را حفظ کردند. در طول شب، آنها ۴۰۰۰ عضو «شبه نظامیان خلق» (یک سازمان شبه نظامی که مستقیماً تابع حزب کمونیست بود) را به پراگ احضار کرده بودند تا اعتراضات را سرکوب کنند، اما از این کار منصرف شدند.
۲۲ نوامبر
انجمن عمومی اعتصاب سراسری دوساعته‌ای را برای ۲۷ نوامبر اعلام کرد. نخستین گزارش‌های زنده از تظاهرات در میدان ونسسلاس در تلویزیون فدرال پخش شد (اما پس از اینکه یکی از معترضان از دولت فعلی انتقاد و در عوض از الکساندر دوبچک حمایت کرد پخش زنده به سرعت قطع شد).
دانشجویان اعتصاب‌کننده نمایندگان دولت اسلواکی و حزب کمونیست اسلواکی را وادار کردند در گفتگویی شرکت کنند و نمایندگان دولتی به سرعت در موضع دفاعی قرار گرفتند.
کارکنان بخش اسلواک تلویزیون فدرال از رهبران تلویزیون فدرال درخواست کردند که اطلاعات واقعی در مورد رویدادهای کشور ارائه دهند در غیر این صورت دست به اعتصاب خواهند زد. پخش گزارش‌های زندهٔ بدون سانسور از تظاهرات در براتیسلاوا آغاز شد.
۲۳ نوامبر
اخبار عصر نشان داد که کارگران کارخانه لوکوموتیو، میروسلاو اشتپان از مقامات رژیم کمونیست را هو می‌کنند. ارتش رهبری کمونیست را از آمادگی خود برای اقدام علیه معترضان آگاه کرد (در نهایت هرگز عملی نشد). ارتش و وزارت دفاع برای اقدام علیه مخالفان آماده می‌شدند. اما بلافاصله پس از جلسه ویژه مقامات رژیم کمونیستی، وزیر دفاع با ایراد سخنرانی تلویزیونی اعلام کرد که ارتش هرگز اقدامی علیه مردم نخواهد کرد و خواستار پایان یافتن اعتراضات شد.
۲۴ نوامبر
کل هیئت رئیسه، از جمله دبیرکل میلوش یاکش، استعفا دادند و کارل اوربانک، کمونیست میانه‌رو به عنوان دبیرکل معرفی شد. تلویزیون فدرال برای اولین بار تصاویری را از ۱۷ نوامبر پخش کرد و اولین خطابه تلویزیونی واتسلاو هاول را پخش کرد که در آن بیشتر به اعتصاب عمومی برنامه‌ریزی شده روز ۲۷ نوامبر می‌پرداخت. تلویزیون و رادیو چکسلواکی اعلام کردند که به اعتصاب سراسری خواهند پیوست. مناظره و گفتگو بین نمایندگان دولت و مخالفان توسط تلویزیون فدرال اسلواکی پخش شد. اپوزیسیون شامل یان بودای، فدور گال، ولادیمیر اوندروش و نمایندگان دولت نیز شامل اشتفان هودوبا (مدیر شرکت خودروسازی براتیسلاوا)، پتر وایس (دبیر مؤسسه مارکس لنینیسم حزب کمونیست اسلواکی) و مدیر فولاد ورکز کوشیتسه بودند. این اولین گفتگوی آزاد در تلویزیون چکسلواکی از زمان شروع به کارش بود. پس از آن، کارکنان ویراستاری روزنامه‌های اسلواکی پیوستن به اعتصاب را آغاز کردند.
۲۵ نوامبر
پس از پایان نشست کمیته مرکزی حزب کمونیست ازدنیک هوژنی در یک کنفرانس مطبوعاتی از برکناری تعدادی از مقامات از جمله میلوش یاکش و انتصاب کارل اوربانک به عنوان رهبر حزب خبر داد. لادیسلاو آدامک از عضویت در هیئت رئیسه حزب کمونیست کناره‌گیری کرد. میروسلاو اشتپان نیز تحت فشار افکار عمومی از عضویت در هیئت رئیسه حزب کمونیست استعفا داد. در جریان این تغییرات هیچ توجهی به خواسته‌های معترضان نشد. تعداد افراد حاضر در تظاهرات ضد دولتی در منطقه پراگ-لِتنا به ۸۰۰۰۰۰ نفر رسید. اعتراضات در براتیسلاوا نیز با شرکت حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر به اوج خود رسید.
۲۶ نوامبر
نخست‌وزیر آدامک برای نخستین بار با هاول دیدار کرد. کارکنان ویراستاری پراودای اسلواکی (روزنامهٔ مرکزی حزب کمونیست در اسلواکی) به مخالفان پیوستند.
۲۷ نوامبر
اعتصاب عمومی موفق دو ساعته در این روز که توسط جنبش مدنی رهبری شد باعث شد درخواست‌ها برای یک حکومت جدید شدت یابد. این اعتصاب در سراسر کشور بین ساعت ۱۲:۰۰ تا ۱۴:۰۰ به وقوع پیوست و با حمایت ۷۵ درصدی مردم همراه شد. وزارت فرهنگ اجازه قرار گرفتن آثار ادبی و کتاب‌های ضد کمونیستی را در قفسه کتابخانه‌های عمومی صادر کرد و عملاً به دهه‌ها سانسور پایان داد. انجمن مدنی قابلیت خود را برای برهم زدن نظم سیاسی موجود و در نتیجه تثبیت خود به عنوان صدای مشروع ملت در مذاکرات با دولت نشان داد. جنبش‌های مدنی تمام امکانات خود را برای پشتیبانی از این اعتصاب سراسری بسیج کردند.
۲۸ نوامبر
مجلس فدرال ماده «رهبری کشور» توسط حزب کمونیست را از قانون اساسی حذف کرد و رسماً به رهبری کمونیست‌ها در چکسلواکی خاتمه داد.
۱۰ دسامبر
پس از ۴۱ سال حاکمیت حزب کمونیست گوستاو هوساک به عنوان اولین رئیس‌جمهور غیر کمونیست سوگند یاد کرد. او اندکی پس از آن استعفا داد.
پیامدها
تهدید احتمالی و اصلی برای ثبات سیاسی و موفقیت گذار به دموکراسی در چکسلواکی درگیری‌های قومی بین مردم چک و اسلواک بود که در دوره پسا کمونیسم دوباره ظاهر شد. با این حال، اجماع عمومی برای حرکت به سمت اقتصاد بازار وجود داشت، بنابراین در اوایل سال ۱۹۹۰، رئیس‌جمهور و مشاوران ارشد اقتصادی او تصمیم گرفتند قیمت‌ها را آزاد کنند، انحصار زدایی و خصوصی‌سازی اقتصاد را انجام دهند. پایان کمونیسم به معنای پایان کار مادام العمر و متعاقب آن افزایش بیکاری بود. برای مبارزه با این پیامدها، دولت مزایای بیکاری و حداقل دستمزد را اجرا کرد. نتایج گذار به دموکراسی و اقتصاد بازار به تحولات خارج از کشور بستگی دارد چرا که این امر می‌تواند باعث تسهیل یا مانع روند تغییرات شود. یکی از پیشرفت‌های قابل توجه افزایش آزادی‌های مذهبی و تجدید روابط با واتیکان و اسرائیل بود.
نامگذاری و دسته‌بندی
اصطلاح انقلاب مخملی توسط ریتا کلیمووا، مترجم مخالفان که بعداً سفیر چکسلواکی در ایالات متحده شد، ابداع شد. این اصطلاح در سطح بین‌المللی برای توصیف انقلاب چکسلواکی به کار می‌رفت، هرچند مردم چک نیز از این اصطلاح استفاده می‌کردند. پس از تجزیه چکسلواکی در سال ۱۹۹۳، اسلواکی از اصطلاح انقلاب ملایم استفاده کرد، اصطلاحی که اسلواک‌ها از ابتدا برای انقلاب استفاده می‌کردند. جمهوری چک همچنان از این رویداد به عنوان انقلاب مخملی یاد می‌کند.
انقلاب مخملی جزو نخستین «انقلاب‌های رنگی» جهان محسوب می‌شود.
آرمان‌های انقلاب
در ماه‌های منتهی به انقلاب و در طی آن، شهروندان با استفاده از اعلامیه‌هایی که به صورت دسته جمعی توزیع می‌شد، ایده‌های خود را منتشر می‌کردند. صدها بروشور با پیام‌های مختلف چاپ شد، اما بیشتر آنها حاوی ایده‌های مشابهی بودند. در تابستان ۱۹۸۹ «هشت قاعده گفتگو» یکی از پرتیراژترین مطالبی بود که از حقیقت، تفاهم و همدلی، بحث آگاهانه و محترمانه، پرهیز از حملات شخصی و ذهن باز حمایت می‌کرد. مطالب دیگر کمتر بر تکنیک‌های ارتباطی و بیشتر بر ایده‌آل‌ها تمرکز داشتند. دموکراسی، آزادی، خشونت پرهیزی، انصاف و انسانیت وهمچنین خودسازماندهی، نمایندگی سیاسی و بهبود شرایط کاری از جمله این مضامین رایج بودند.
عوامل خارجی
رویدادهای نوامبر ۱۹۸۹ تأیید کرد که عوامل بیرونی کاتالیزورهای مهمی برای سقوط کمونیسم در چکسلواکی بودند؛ بنابراین، وقایع لهستان و مجارستان و فروپاشی رژیم در آلمان شرقی، که هر دو را می‌توان در نگرش جدید شوروی نسبت به اروپای شرقی جستجو کرد، چک‌ها و اسلواک‌ها را تشویق کرد تا برای کسب آزادی خود به خیابان‌ها بیایند. با این حال، عوامل ملی، از جمله بحران اقتصادی و سیاسی و اقدامات گروه‌ها و افرادی که در جهت تحول تلاش می‌کردند، حمایت از نظام سیاسی موجود را کاهش داد.
جرینگ جرینگ کلیدها
یکی از عناصر انقلاب مخملی به صدا درآوردن جرینگ جرینگ کلیدها برای نشان دادن حمایت از اعتراضات بود. این عمل دو معنا داشت - نماد باز شدن قفل درها و روش تظاهرکنندگان برای گفتن: "خداحافظ، وقت رفتن به خانه است" به کمونیست‌ها بود."
یک سکه یادبود ۲ یورویی توسط اسلواکی در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ به مناسبت بیستمین سالگرد انقلاب انتشار یافت. این سکه یک یک کلید را که در داخل یک زنگ قرار دارد به تصویر می‌کشد. اورسولا لو گویین داستان کوتاهی به نام «باز کردن هوا» نوشت که در آن صدای جرینگ جرینگ کلیدها نقش اصلی را در آزادی کشوری خیالی به نام اورسینیا ایفا کرد.
دیوار دفاعی تنگ تیره باغ
دیوار دفاعی تنگ تیره باغ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان مرودشت، بخش درود زن، دهستان ابرج، بین روستای تیره باغ و امامزاده اسماعیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۷۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لایوش کو
لایوش کو (Lajos Kű؛ زادهٔ July 5, 1948) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه سچنیی شده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آپولو ۶
آپولو ۶ قسمتی از پروژهٔ آپولوی ناسا برای آماده‌سازی فرود انسان بر سطح کره ماه بود.
محصول آمیتی‌ویل
محصول آمیتی‌ویل یک فیلم فراطبیعی ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ به نویسندگی و کارگردانی توماس جی. چرچیل با بازی کایل لودر، سدی کاتز، براندون آلن اسمیت و الکسا پلین است.
ولادیمیر اوبروچف
ولادیمیر آفاناسویچ اوبروچف (Влади́мир Афана́сьевич О́бручев؛ September 28, 1863 – 1863:9:28, June 19, 1956) یک زمین‌شناس، سیاح، دیرین‌شناس، جغرافی‌دان، و نویسنده اهل امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین یکی از نخستین نویسندگان آثار علمی تخیلی روسیه بود.
محصول آمیتی‌ویل
داستان
یک گروه مستندساز یک شخصیت عجیب و غریب با قدرت را دنبال می‌کند.
ولادیمیر اوبروچف
اوبروچف در زمینه مطالعات سیبری و آسیای میانه تخصص داشت. وی حدود نیم قرن را به کاوش در این مناطق گذراند و نتیجه مطالعات خود را در سه جلد کتاب تک‌نگاری به‌نام «زمین‌شناسی سیبری» و سپس «تاریخ کاوش‌های زمین‌شناختی سیبری» منتشر کرد. برخی از کارهای وی درباره منشأ بادرفتهای آسیای مرکزی و سیبری، شکل‌گیری یخ و پدیده پرمافروست در سیبری، مسائل زمین‌ساختی سیبری و استخراج طلا در سیبری است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین شده است.
کوره آزمایشگاهی
کوره‌ آزمایشگاهی ابزاری است جهت انواع عملیات حرارتی در مقیاس کوچک. کوره آزمایشگاهی معمولا دارای کنترل دما دقیق و یکنواختی گرمادهی در فضای داخلی می باشد. عملیات حرارتی معمولا شامل پخت قالب ، پخت لعاب سرامیکی، استریل کردن، خاکستر کردن و دیگر کاربردهای آزمایشگاهی می باشد.
ابعاد کوره آزمایشگاهی از یک لیتر تا 1000 لیتر و دما از 500 تا 1200 درجه سانتیگراد (وحتی بالاتر تا 1700 درجه سانتیگراد) می تواند باشد.
برخی کوره های آزمایشگاهی دارای قابلیت اتمسفر کنترل یا اتمسفر خلا ، هواگردشی یا خنک سازی سریع هستند.
آزمایشگاه های پزشکی ، کارگاه های دندانسازی ، آزمایشگاه مواد غذایی و آزمایشگاه های تحقیقاتی دانشگاهی از کوره های آزمایشگاهی استفاده می کنند. همچنین آزمایشگاه‌های مهندسی عمران از کوره‌ها برای خشک کردن آسفالت، خاک، سنگ یا نمونه‌های بتن استفاده می‌کنند.
https://www.metallurg.ir/media/images/Furnace/3Litt/3Lit-3%20ON.jpg
ورزشگاه حمد بن خلیفه
ورزشگاه حمد بن خلیفه که با نام ورزشگاه باشگاه ورزشی الاهلی قطر نیز نامیده می‌شود یک ورزشگاه چندکاربردی در دوحه، قطر می‌باشد. امروزه از آن بیشتر برای برپایی مسابقه‌های فوتبال و به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه ورزشی الاهلی قطر استفاده می‌شود. این ورزشگاه گنجایش ۱۲٬۰۰۰ نفر تماشاچی را دارد.
احمد احمدی (فیلسوف)
احمد احمدی (۱۵ شهریور ۱۳۱۲، ملایر – ۱۹ خرداد ۱۳۹۷، تهران) فیلسوف ایرانی، مؤسس و مدیر سازمان سمت تا هنگام مرگ بود. او در دوره هفتم مجلس شورای اسلامی، نماینده مردم تهران بود و از سال ۱۳۶۰ تا زمان فوت عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی بود. همچنین یکی از برگزیدگان چهارمین دوره جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۳۹۳، و از سال ۱۳۵۲ عضو هیئت علمی دانشگاه تهران بود و فلسفه اسلامی و فلسفه غرب و نیز بیش از دو دهه فلسفه تطبیقی را در مقطع دکتری تدریس کرد.
زندگی
احمد احمدی در سال ۱۳۱۲ در روستای کهکدان در ملایر به دنیا آمد. او پس از فراگرفتن دروس حوزوی مقدماتی به حوزه علمیه بروجرد رفت و به مدت پنج سال دروس دینی را تا اواخر سطح ۲ فرا گرفت. سپس به حوزه علمیه قم رفت و دروس تفسیر و فلسفه اسلامی را در سطوح عالی (اسفار و شفا) نزد سیدمحمد حسین طباطبایی، درس فقه و اصول را نزد کسانی همچون روح‌الله خمینی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سلطانی، علی مشکینی، سیدمحمدمحقق داماد و سید شهاب الدین نجفی مرعشی فرا گرفت و همزمان دکترای فلسفه غرب را از دانشگاه تهران اخذ کرد. احمدی از سال ۱۳۵۲ عضو هیئت علمی دانشگاه تهران بود و فلسفه اسلامی و فلسفه غرب و فلسفه تطبیقی را در مقطع دکتری تدریس کرده‌است. او از مؤسسان دانشگاه تربیت مدرس بود و به مدت چهارده سال رئیس دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس بود.
آرای فلسفی
کتاب او تحت عنوان بن‌لایه‌های شناخت حاوی آرای خاص او در فلسفه و نقد فلسفه کانت و برخی فلسفه‌های غربی و اسلامی است.
پیشنهاد حذف کارشناسی فلسفه
او در مرداد ۱۳۹۳، در اظهاراتی جنجال‌برانگیز، خواستار حذف دوره کارشناسی فلسفه شد و گفت: «دانشجوی مقطع کارشناسی رشته فلسفه بعد از اتمام چهار سال تحصیل نه می‌تواند معلم معارف شود و نه می‌تواند شغل مناسبی پیدا کند به همین خاطر پیشنهاد کردیم اگر رشته‌ای کارایی لازم را ندارد، تغییر کند و در فلسفه این کار انجام خواهد شد».
سید حمید طالب‌زاده، دبیر شورای تحول علوم انسانی، بدون تکذیب سخنان احمدی، آن را نادقیق خواند. جمعی از استادان فلسفه مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران و دیگر دانش‌آموختگان فلسفه در اعتراض به نشر این خبر، واکنش‌هایی نسبت به امکان تحقق این خبر نشان دادند و یک نامه نیز از سوی آنان منتشر شد.
درگذشت
احمد احمدی در ساعت ۷ بامداد ۱۹ خرداد ۱۳۹۷ در بیمارستان امام خمینی تهران بر اثر عارضه قلبی درگذشت.
حوضه آبریز هامون هیرمند
حوضه آبریز هامون هیرمند یکی از حوضه‌های باز ایران است که در تقسیم‌بندی حوضه‌های آبریز ایران، حوضهٔ فرعی به شمار می‌رود و زیرمجموعهٔ حوضهٔ آبریز مرزی شرق است. مساحت این حوضه، ۳۳٬۷۳۱ کیلومتر مربع است و مهمترین رود آن، هیرمند است.
جغرافیا
حوضه هامون هیرمند در شمال سیستان و بلوچستان و جنوب خراسان جنوبی قرار گرفته‌است. چالهٔ این حوضه، مجموعه‌ای از دریاچه‌ها در شمال سیستان و بلوچستان است که شامل هامون هیرمند در غرب زابل، هامون صابری در شمال زابل در مرز ایران و افغانستان و هامون پوزک در شرق هامون صابری در افغانستان هستند. این سه دریاچه در زمان پرآبی به یکدیگر می‌پیوندند.
سد کجکی
مهم‌ترین رود و بزرگ‌ترین تأمین کنندهٔ آب این دریاچه‌ها رود هیرمند است که با احداث سد کجکی روی آن در افغانستان، وسعت این دریاچه‌ها کاهش یافته‌است. رودهای مهمی که از خراسان جنوبی به سوی دریاچه جریان دارند، رود شور نهبندان و رود بندان هستند.
زیرحوضه‌ها
برپایهٔ دستور العمل تقسیم‌بندی حوضه‌های ایران، حوضهٔ آبریز هامون هیرمند به زیرحوضه‌های زیر تقسیم می‌شود:
بویرون
بویرون (Boiron) شرکت تجهیزات پزشکی فرانسوی است، که در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد.