cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نیروی هوایی یونان
جنگ جهانی دوم و جنگ داخلی
در خلال جنگ جهانی دوم خلبانان یونانی که در نیروی هوایی بریتانیا پرواز می‌کردند پیروزی‌های بسیاری به دست آوردند. جان اگوراستوس پلاگیس ۱۷ هواپیمای دشمن را بر فراز مالت و اروپای غربی سرنگون کرد. واسیلیوس میخاییل واسیلیادیس پیش از این که در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۴۵ بر فراز آلمان کشته شود دست کم ۱۱ هواپیمای دشمن را بر فراز اروپای غربی سرنگون نمود. استیو پیسانوس که در سال ۱۹۳۸ به ایالات متحدهٔ آمریکا مهاجرت کرده بود به عنوان داوطلب آمریکایی به نیروی هوایی بریتانیا پیوست و در نبردهای اروپای غربی شرکت نمود. او بعداً به نیروی هوایی ایالات متحده پیوست و به عنوان خلبان نیروی هوایی آمریکا توانست ۱۰ پیروزی هوایی در سال ۱۹۴۴ به دست آورد.
پس از آزادسازی یونان در سال ۱۹۴۴ نیروی هوایی یونان به این کشور بازگشت و بعداً نقش تعیین کننده‌ای در جنگ داخلی یونان ایفا نمود. جنگ داخلی یونان تا سال ۱۹۴۹ به درازا کشید و هواپیماهایی که در این جنگ شرکت داشتند عبارت بودند از جنگنده‌های اسپیتفایر ام کی۹، اسپیتفایر ام کی۱۶ و بمب افکن کرتیس هلدایور.
توسعه پس از جنگ
پس از پایان جنگ داخلی یونان برای کمک به سازمان ملل در نوامبر ۱۹۵۰ یونان هفت فروند هواپیمای سی-۴۷ داکوتا به کرهٔ جنوبی فرستاد. هواپیماهای یونانی تا می ۱۹۵۵ در کره فعال بودند. خلبانان یونانی هزاران مأموریت جنگی مانند جابه جایی پرسنل، زندانیان جنگی و کالا، پرتاب ملزومات و مهمات و جمع‌آوری اطلاعات انجام می‌دادند.
در سال ۱۹۵۲ یونان به عضویت ناتو درآمد و نیروی هوایی این کشور طبق استانداردهای ناتو به کمک آمریکا بازسازی و سازماندهی شد و هواگردهای جدید از جمله جت‌ها به خدمت گرفته شد.
از جمله نخستین هواپیماهایی که پس از از عضویت در ناتو به خدمت این کشور درآمدند می‌توان جنگندهُ رهگیر اف-۸۴جی ثاندرجت را نام برد که پس از تقریباً ۲ سال در سال ۱۹۵۴ کنادر سیبر ۲ جانشین آن گردید. از جمله نخستین هواپیماهای آموزشی این دوره لاکهید تی-۳۳ بود که ورژن آرتی-۳۳ آن برای ماموریت‌های شناسایی به کار می‌رفت.
ریپابلیک اف-۸۴اف و ورژن شناسایی آن آراف-۸۴اف در سال ۱۹۵۵ به کار گرفته شد. آراف-۸۴اف از سال ۱۹۵۶ تا تاریخ ۲۹ مارس ۱۹۹۱ در خدمت نیروی هوایی یونان بود.
در اواخر دههُ ۱۹۶۰ نیروی هوایی یونان سه نوع هواپیمای جدید اف-۱۰۴جی استارفایتر، کنور اف-۱۰۲ دلتادگر و اف-۵ فریدام فایتر را به خدمت گرفت.
در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ نیروی هوایی یونان به هواپیمای داسو میراژ اف۱س ژ، ای-۷ ایچ/تی ای-۷ ایچ کرسر ۲ و اف-۴ئی فانتوم ۲ مجهز شد.
مدرنسازی
تا اواخر دههُ ۱۹۸۰ نیروی هوایی یونان موشک‌های نایک-هرکولس مسلح به کلاهک هسته‌ای آمریکایی را مستقر نمود. در پی تنش میان یونان و ترکیه در سال ۱۹۷۴ بر سر تهاجم ترکیه به قبرس آمریکا سلاح‌های هسته‌ای خود را از یونان و ترکیه برچید. یونان این حرکت آمریکا را اقدامی در جهت پشتیبانی از ترکیه در نظر گرفت و نیروهای خود را از ناتو بیرون کشید که این مسئله تا سال ۱۹۸۰ ادامه داشت.
در مارس ۱۹۸۵ دولت یونان خرید ۳۴ فروند اف-۱۶سی و ۶ فروند اف-۱۶دی را اعلام کرد. در همان ماه یونان ۳۶ فروند میراژ ۲۰۰۰اِژِ تک سرنشینه و ۴ فروند میراژ ۲۰۰۰ب ژ دو سرنشینه سفارش داد.
در تاریخ ۲۹ مارس ۱۹۹۱ هواپیماهای آراف-۸۴اف پس از ۳۴ سال و ۷ ماه بازنشسته شدند. در نوامبر ۱۹۹۲ آراف-۴ئی‌های بیشتری به اسکادران شناسایی تاکتیکی یونان افزوده شد.
سدهُ ۲۱
در سال ۱۹۹۸ یونان تصمیم گرفت که با همکاری صنعت هوافضای آلمان ۳۹ فروند اف-۴ئی خود را بهینه‌سازی کند. پس از پشت سر گذاشتن مشکلات فراوان نخستین اف-۴ئی‌های بهینه‌سازی شده در دسامبر ۲۰۰۲ به پایگاه هوایی آندراویرا تحویل شدند. این اف-۴ئی‌ها مجهز به رادار ای ان/ای پی کیو-۶۵وای جی که مشابه رادار اف/ای-۱۸ هورنت بود شد بودند. همچنین مجهز به کامپیوتر کنترل مأموریت، سیستم هاد، نمایشگر چندکاربردی بوده و دارای انواع موشک‌های هوابه‌هوا و هوابه‌زمین پیشرفته از جمله‌ایم-۱۲۰آمرام، ایم-۹ام. ای اف دی اس و بمب‌های هدایت لیزری پیووی ۳٬۲٬۱ بودند. این فانتوم‌ها اف-۴ئی پیس ایکاروس ۲۰۰۰(پی آی۲۰۰۰) یا اف-۴ئی فانتوم ۲ ای یوپی نامیده می‌شدند.
با ورود به سدهٔ بیست و یکم یونان تصمیم گرفت تعداد زیادی جنگنده به عنوان جایگزین اف-۴ئی فانتوم‌های بهینه‌سازی نشده و تعدادی از ای-۷ها و میراژ اف۱س‌ژها خریداری کند.
در سال ۲۰۰۰ یونان ۶۰ فروند اف-۱۶سی/دی و ۱۵ فروند میراژ ۲۰۰۰–۵ام کا. ۲ سفارش داد. اف-۱۶های سفارش داده شده عبارت بودند از ۵۰ فروند ورژن سی تک‌سرنشینه و ده فروند ورژن دی دوسرنشینه. همچنین یونان تصمیم گرفت ده فروند از میراژ ۲۰۰۰اِژِهای خود را مطابق با استانداردهای میراژ ۲۰۰۰–۵ام کی. ۲ بهینه‌سازی کند.
در سپتامبر ۲۰۰۴ پروژه بهینه‌سازی میراژها به وسیلهٔ شرکت فرانسوی داسو و صنعت هوافضای یونان آغاز شد. ۱۵ فروند میراژ ۲۰۰۰ بهینه‌سازی شده تحویل گردید. این میراژها دارای رادار نیرومندتری بوده و تونایی حمل سلاح هوا به زمین را داشتند و همچنین دارای سیستم جدید دفاع از خود و سیستم ناوبری جدید و سیستم سوختگیری هوایی بودند.
در سال ۲۰۰۵ یونان ۳۰ فروند دیگر اف-۱۶سی/دی سفارش داد که از این تعداد ۲۰ فروند تک سرنشینه و ۱۰ فروند دوسرنشینه بودند. نخستین فروند از این هواپیماها در می ۲۰۰۹ به یونان تحویل شد.
سیاست
در سال‌های اولیه نیروی هوایی یونان از نظر سیاسی دست‌راستی و سلطنت‌ی در نظر گرفته می‌شد و نام رسمی آن نیروی هوایی پادشاهی یونان بود، ولی معلوم شد که افسران آن بیشتر گرایش‌های چپگرایانه دارند. در خلال جنگ داخلی یونان افسران نیروی زمینی یونان افسران نیروی هوایی را متهم به چپگرایی و کمونیسم می‌کردند. در زمان رژیم سرهنگ‌ها نیروی هوایی به پادشاه کنستانتین در ضدکودتای دسامبر ۱۹۶۷ کمک کرد. این ضدکودتا شکست خورد و بسیاری از ژنرال‌های نیروی هوایی به وسیلهٔ افراد دیمیتریوس یوانیدیس شکنجه شدند. تنها افسر نیروی هوایی که نقش مهمی در رژیم دیکتاتوری داشت آنتونیوس اسکار مالیوراکیس بود. پس از این که آندرئاس پاپاندرئو و حزب جنبش سوسیالیست پان‌هلنیست(پاسوک)او در سال ۱۹۸۱ به قدرت رسید و به تسلط طولانی محافظه کاران در عرصه سیاست یونان پایان داده شد افسران نیروی هوایی نشان دادند که مشتاق‌ترین متحدان او در ارتش یونان هستند. پاپاندرئو نیز در عوض در سال ۱۹۸۴ یکی از ژنرال‌های نیروی هوایی را رئیس ستاد کل دفاع ملی یونان نمود. این برای نخستین بار بود که فردی از نیروی هوایی این پست را اشغال می‌کرد. در سال ۱۹۹۷ تخمین زده شد که بیشتر از نیمی از افسران نیروی هوایی از هواداران حزب پاسوک بودند.
سازماندهی
نیروی هوایی یونان زیر نظر وزارت دفاع ملی یونان و مستقیماً زیر نظر ستاد کل دفاع ملی یونان قرار دارد.
وزارت دفاع ملی بر رئیس ستاد کل نیروی هوایی نظارت می‌کند و رئیس ستاد کل نیروی هوایی بر سه زیر مجموعهُ زیر: هشت تأسیسات اصلی نیروی هوایی یونان در لاریسا، نئاآنخیالوس (غرب ولوس)، الفسیس، غرب آتن، تسالونیکی، تاناگرا، شمال آتن، خلیج سودا، آراکسوس در شمال پلوپنسه و آندراویدا قرار دارند.
دانشگاه گیلان
بر اساس آخرین رتبه‌بندی شانگهای، دانشگاه گیلان در رتبه‌بندی سال ۱۳۹۳ در رده‌ی هشتم دانشگاه‌های جامع کشور قرار گرفت. همچنین بر اساس رتبه‌بندی تایمز در سال ۲۰۱۹ میلادی، دانشگاه گیلان در رده‌ی ششم دانشگاه‌های جامع کشور رده‌بندی شد.
تاریخچه
تأسیس دانشگاه گیلان در سال ۱۳۵۳ به تصویب شورای گسترش آموزش عالی رسید. در سال‌های ۱۳۵۵–۱۳۵۴ در چارچوب قرارداد بین دولت‌های ایران و آلمان غربی سابق، دانشگاه گیلان تأسیس شد و از سال ۱۳۵۶ فعالیت‌های آموزشی خود را با پذیرش ۱۵۵ دانشجو در ۹ رشته تحصیلی آغازکرد. در سال ۱۳۵۶ مدرسه عالی مدیریت و مدرسه عالی بازرگانی رشت (تأسیس ۱۳۴۶) که تنها مراکز آموزش عالی در استان گیلان بودند با دانشگاه گیلان ادغام و فعالیت‌های آموزشی آن تا پایان سال تحصیلی ۱۳۵۸ با تعداد ۶۰۵ نفر دانشجو در ۱۴ رشته تحصیلی ادامه‌یافت.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، دانشگاه گیلان به‌طور مستقل و بدون وابستگی به آلمان، فعالیت‌های آموزشی خود را در ۸ رشته‌ تحصیلی و با حدود ۵۰۰ دانشجو از سرگرفت و با رشد و گسترش آموزش عالی در کشور، دانشکده‌های علوم پایه، فنی، علوم کشاورزی، علوم انسانی و پزشکی ساخته شد و پس از آن نیز دانشکده‌ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده‌ منابع طبیعی و معماری و هنر تأسیس‌ شدند.
هم‌اکنون
دانشگاه گیلان هم‌اکنون با ۱۱ دانشکده و ۱ واحد پردیس بین‌الملل و ۲ پژوهشکده (حوزه آبی دریای خزر و گیلان‌شناسی) با بیش از ۵۸۰ عضو هیئت علمی، نزدیک به ۲۴۰۰۰ دانشجو دارد. و به عنوان یکی از بزرگ‌ترین مراکز آموزش عالی در منطقه شمال کشور مشغول به فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی می‌باشد. سالانه حدود ۶۰۰۰ نفر دانشجو را در ۳۱۰ رشته - گرایش در مقاطع تحصیلی کارشناسی (۱۱۲ رشته - گرایش)، کارشناسی ارشد (۱۴۸ رشته - گرایش) و دکترا (بیش از ۵۰ رشته- گرایش) برای دوره‌های روزانه، شبانه، پردیس و مجازی پذیرش می‌کند. دانشگاه گیلان از اواخر دهه ۱۳۶۰ پذیرنده دانشجو در مقاطع تحصیلات تکمیلی بوده‌است. این دانشگاه دارای پردیسی زیبا و سرسبز در خطهٔ شمالی کشور است که عموماً کمک زیادی به ایجاد فضایی مناسب برای دانشجویان می‌کند. اغلب استادان این دانشگاه از دانشگاه‌های معتبر داخلی و خارجی فارغ‌التحصیل شده‌اند و برخی دیگر از فارغ‌التحصیلان ممتاز همین دانشگاه هستند.
افتخارات و سوابق
دانشگاه گیلان از لحاظ تولیدات علمی با کیفیت در جایگاه دانشگاه‌های مطرح ایران به‌شمار می‌آید. ثبت تعداد قابل توجهی از مدارک علمی (مانند همکاری‌های بین‌المللی، مقالات علمی، طرح‌های پژوهشی و پژوهش‌های تقاضامحور، پایان‌نامه‌های برتر دانشجویی، اختراعات و اکتشافات و کتب علمی یا هنری چاپ شده) بیانگر این مسئله است. رکورد این اطلاعات در سامانهٔ معاونت پژوهشی دانشگاه گیلان و کارنامهٔ پژوهشی سالیانه این دانشگاه موجوداست.
دانشگاه گیلان از استادان برجسته و همچنین پژوهشگرانی برخوردار است که از وجهه ملی و بین‌المللی برجسته‌ای برخوردار هستند. قرارگیری نام برخی از اعضای هیئت علمی این دانشگاه در بین دانشمندان برجستهٔ ایران و یک درصد برتر تولیدکنندگان علم در جهان مبین این مسئله است.
دانشگاه گیلان بیش از ۲۰ مجلهٔ معتبر در زمینه‌های مختلف علمی و هنری دارد که تعدادی از آن‌ها به زبان انگلیسی است. همچنین همه ساله تعداد زیادی کتب علمی در این دانشگاه به چاپ می‌رسد.
رؤسای دانشگاه
ریاست این دانشگاه هم‌اکنون بر عهده دکتر فرید نجفی است که در آذر ۱۴۰۰ به این سمت منصوب شده‌است. فرید نجفی دارای دکتری تخصصی در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه فنی مسکو و در حال حاضر در مرتبه استادی است.
افراد زیر ریاست این دانشگاه را در طول سالیان گذشته بر عهده داشته‌اند:
مراکز پژوهشی
دانشگاه گیلان هم‌اکنون دارای دو پژوهشکده به نام‌های پژوهشکده حوضه آبی دریای خزر و پژوهشکده گیلان‌شناسی بوده و گروه‌های پژوهشی آزمایش سرزمین و کرم ابریشم به همراه مرکز قطب علمی ورزش و تندرستی  و قطب علمی بهینه‌سازی ریاضی سایر مراکز پژوهشی مستقر در دانشگاه گیلان را تشکیل‌ می‌دهند.
آدرس دانشگاه گیلان
اغلب دانشکده‌های دانشگاه گیلان در پردیس اصلی در کیلومتر ۵ آزادراه قزوین-رشت قرار دارند. دانشکده تربیت بدنی دانشگاه گیلان در نزدیکی پردیس اصلی در آزادراه قزوین-رشت قرار دارد. همچنین دانشکده علوم دانشگاه گیلان در مرکز شهر رشت در خیابان منظریه قرار دارد. دانشکده منابع طبیعی نیز در صومعه سرا واقع شده است.
دانشکده مکانیک
در سال ۱۳۹۶ گروه مهندسی مکانیک دانشکده فنی طی تلاش‌های اساتید، مدیر گروه وقت، "علی جمالی اسکلکی" و تصمیم هیئت امنای دانشگاه گیلان از دانشکده فنی جدا شده و به یک دانشکده مجزا به نام دانشکده مهندسی مکانیک انتقال یافت. ساختمان اصلی دانشکده مکانیک در پشت دانشکده فنی قرار دارد که هنوز در دست ساخت است و کلاس‌های دانشجویان، دفتر ریاست و اساتید دانشکده و آموزش دانشکده مکانیک در ساختمان آزمایشگاه مرکزی دانشگاه گیلان به صورت موقت قرار دارد. ریاست دانشکده مکانیک را از ابتدای سال ۱۳۹۶ تاکنون "نادر نریمان‌زاده" بر عهده دارد. دانشکده مکانیک در تمامی گرایش‌های مهندسی مکانیک (تبدیل انرژی، طراحی کاربردی و دینامیک و کنترل) دانشجو می‌پذیرد. این دانشکده دارای ۳۳ هیئت علمی شامل شش استاد ("نیما امانی‌فرد" در گروه حرارت و سیالات، "نادر نریمان‌زاده"، "احمد باقری" و "فرید نجفی" در گروه دینامیک، کنترل و ارتعاشات و "ابوالفضل درویزه" و "رضا انصاری خلخالی" در گروه طراحی جامدات)، ۱۳ دانشیار، ۱۱ استادیار و سه مربی است.
دانشکده علوم پایه
دانشکدهٔ علوم پایه در سال ۱۳۵۶ فعالیت آموزشی خود را در ۴ گروه فیزیک، ریاضی، زیست‌شناسی و شیمی آغاز کرد و در سال ۱۳۸۲ نیز گروه آموزشی آمار به این دانشکده اضافه شد. در سال ۱۳۸۸ گروه‌های ریاضی و آمار به صورت جداگانه و تحت عنوان دانشکدهٔ علوم ریاضی به فعالیت خود ادامه‌ دادند. دانشکدهٔ علوم در حال حاضر شامل ۳ گروه آموزشی فیزیک، زیست‌شناسی و شیمی می‌باشد. همچنین این دانشکده دارای ۷۸ عضو هیئت علمی است که ۳۲ نفر از آنها متعلق به گروه شیمی، ۲۵ نفر گروه فیزیک و ۲۶ نفر نیز متعلق به گروه زیست‌شناسی هستند.
فیلیس ویتلی
فیلیس ویتلی (Phillis Wheatley؛ حدود ۱۷۵۳ – 1753:05:08, December 5, 1784) نخستین زن آفریقایی-آمریکایی بود که کتاب شعر به چاپ رساند. وی که در غرب آفریقا زاده شد، در سن هفت یا هشت سالگی به عنوان برده فروخته و به آمریکای شمالی برده شد. او توسط خانواده ویتلی از بوستون خریده شد که به او خواندن و نوشتن یاد دادند و وقتی که استعداد او را دیدند، وی را به شعر تشویق کردند.
فیلیس ویت‌لی، نخستین شاعر سیاه‌پوست آمریکایی بود که کتابی از سروده‌های خود به چاپ رسانید. وی در سال ۱۷۵۳ در سنگال آفریقا به دنیا آمد و در سن ۷ سالگی به‌عنوان برده به جان و سوزانا ویت‌لی، اهل بوستون فروخته شد. با این‌که قرار بود رسماً خدمتکار خانم خانه باشد اما به‌زودی به‌خاطر شخصیت خاص خود، ارج و قربی هم‌شأن دو فرزند دیگر خانواده یافت و به‌عنوان یکی از فرزندان آنها پذیرفته شد فیلیس بسیار مستعد بود و خواندن و نوشتن را بسیار زود آموخت. در ۱۲ سالگی متون کلاسیک یونانی و لاتین را می‌خواند و نیز فصولی از کتاب مقدس را در سیزده سالگی نخستین شعر موزون و مقفی خود را نوشت. فیلیس بعد از سرودن مرثیه‌ای برای واعظ کلیسای بوستون، جرج واتیفیلد که در ۱۷۷۰ در گذشت، یکی از شخصیت‌های برجسته ادبی شهر شد. سه سال بعد ۳۹ سروده وی در لندن در کتابی به نام «اشعاری دربارهٔ موضوعات مختلف، مذهب و اخلاق» به چاپ رسید. این نخستین باری بود که کتاب یک سیاه‌پوست به چاپ می‌رسید. بیشتر اشعار فیلیس ویت‌لی منعکس‌کننده تربیت مذهبی و سنتی اهالی نیوانگلند، بخش شمال خاوری ایالات متحده است. مضامین شعر او را اکثراً رستگاری مسیحی یا مراثی مذهبی تشکیل می‌دهند و به شکل مثنوی سروده شده‌اند. اگرچه برابری «نژادی» موضوع هیچ‌یک از اشعار ویت‌لی نیست اما اشاره‌ای به بی‌عدالتی اجتماعی را در آخرین سروده او به نام «اندر حکایت فروخته شدن یک برده» می‌بینیم. وی در سی و یک‌سالگی در گذشت. می‌گویند در ضیافتی که عده‌ای از سفیدپوستان به افتخار او داده بودند مسموم شد.
آخرین سروده فیلیس ویتلی
اندر حکایت فروخته شدن یک برده
و رستگار شد روحم
و دانستم که آفریدگاری هست، نیز نجات‌دهنده‌ای
من که نه خود را می‌شناختم و نه خالقم را،
اما آنها که نژاد سیاه را تحقیر می‌کنند
چه‌بسا این مرید شیطان نیز آمرزیده شده
و به صف فرشتگان بپیوندد؟
خیانت (فیلم ۱۹۵۴)
خیانت یا رکب خورده (Betrayed) فیلمی آمریکایی در سبک درام است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد.
یوتا ارابه‌ران
یوتا ارابه‌ران یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
سامبیکه
طبق گفته برخی از مورخان قباد یکم پس از چند سال با سامبیکه ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پسری به نام کاووس بود؛ طبری او را دختر قباد یکم دانسته است اما ایران‌شناسانی همچون مارکوارت و کریستنسن اثبات کرده‌اند چنین ازدواجی از لحاظ زمان‌بندی تاریخی امکان‌پذیر نمی‌باشد.
اگنس لوم
اگنس لوم (Agnes Lum؛ زادهٔ May 21, 1956) یک خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
عملیات آتیلا
عملیات آتیلا، اسم رمز حمله نظامی ترکیه به قبرس در سال ۱۹۷۴ بود که به تقسیم قبرس، به دو بخش یونانی و ترک‌نشین (قبرس شمالی) منجر شد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
سینمای شیلی
سینمای شیلی به بدنه سینمایی و فیلم‌های تولید شده در آن کشور اشاره دارد. به‌طور مشخص اولین فیلم کوتاه تولید شده در شیلی در سال ۱۹۰۲ و اولین فیلم بلند تولید شده در این کشور محصول ۱۹۱۰ است که البته از هیچ‌کدام اثری باقی نمانده‌است. قدیمی‌ترین فیلم موجود در شیلی سواره نظام مرگ به مدت ۶۵ دقیقه ساخته پدرو سی‌نا است. این فیلم در ۲۴ نوامبر ۱۹۲۵ در سانتیاگو به نمایش درآمد. آخرین فیلم صامت سینمای شیلی نیز گشت‌های پیشرفته (۱۹۳۱) نام دارد.
دهه ۶۰ تا ۹۰
در ۲ دهه ۴۰ و ۵۰ بدنه سینمای شیلی تلاشی نافرجام برای تولید و ساخت فیلم هنری داشت که این مهم به سبب سانسور شدید مرتبط با حکومت دیکتاتوری کمتر با موفقیت همراه بود. با این همه معدود فیلم‌هایی مانند الماس ماهاراجا در گیشه موفق ظاهر شدند.
در اواخر دهه ۶۰ نسل جدید سینمای شیلی با چندین فیلم موفق از جمله سه ببر غمگین (۱۹۶۸) ساخته رائول روئیز، شغال ناهوئلتورو (۱۹۶۹) ساخته میگل لیتین کوکومیده و والپارایسو عشق من (۱۹۶۹) ساخته آلدو فرانسیا شتاب خوبی گرفت اما با کودتای ۱۹۷۳ شیلی دوباره بدنه سینمایی این کشور به محاق فروکرد و تولید فیلم بسیار محدود شد.
بدنه‌ای که در دهه ۶۰ رشد کرده بود و در جشنواره‌های اروپایی به سینمای جهان معرفی شده بودند یا به تبعید خودخواسته تن دادند یا اینکه عملاً کاری برای انجام در سینما نداشتند. با پایان دیکتاتوری نظامی شیلی در ۱۹۹۰ مجدداً تولید فیلم‌های هنری سریعاً سر و شکل گرفت. جانی ۱۰۰ پزویی (۱۹۹۳) ساخته گوستاوو گریف مارینو به عنوان نماینده سینمای شیلی به شصت و ششمین دوره جوایز اسکار معرفی شد که جز نامزدها قرار نگرفت.
سینمای مدرن
از آغاز هزاره سوم سینمای شیلی دارای اعتبار جهانی شده‌است. چندین فیلم موفق مانند تیزر احساسی (۱۹۹۹) ساخته کریستین گالاز، سکس با عشق (۲۰۰۳) ساخته بوریس کوئرشیا و ماچوکا (۲۰۰۴) ساخته آندرس وود در گیشه نیز رونق سینمای شیلی را نوید دادند.
پنج سال بعد یک زن شگفت‌انگیز (۲۰۱۷) ساخته سباستین للیو در نودمین دوره جوایز اسکار به جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی رسید.
در سینمای پویانمایی نیز سینمای شیلی در این دهه سر به عرش سائید. داستان خرس (۲۰۱۵) به کارگردانی گابریل اوساریو وارگاس و فیلمنامه‌نویسی دانیل کاسترو در هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین انیمیشن شد.
از بدنه سینمایی بازیگران شیلیایی نام‌هایی مانند دانیلا وگا، ماریانا دردریان، پائولینا گارسیا، لئونور وارلا، لورنزا ایزو، والنتینا وارگاس، بنخامین بیکونیا، پدرو پاسکال، آنتونیو پریتو، مارکو زارورسانتیاگو کاباررا، کریستیان د لا فوئنته، آلفردو کاسترو و لوییس گنکو قابل اشاره هستند.
از کارگردانان این کشور نیز از افرادی مانند آلخاندرو آمنابار، گابریل اوساریو وارگاس، پابلو لارائین، آلخاندرو خودوروفسکی، خوزه بوهر، رائول روئیز، سباستین للیو، لوئیس سپولودا، پاتریسیو گوسمان و میگل لیتین می‌توان نام برد.
== فیلم‌هایی که تمام یا قسمتی از آن در شیلی فیلم‌برداری شده‌است ==
آسیمینا
آسیمینا نام یک سرده از فرمانرو گیاه است.
امامزاده میر مطهرین میر میکائیل
امامزاده میر مطهرین میرمیکائیل مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره صفوی است و در شهرستان دامغان، بخش امیرآباد، دهستان تویه دروار، روستای دشت بو، جاده اصلی، جنب مخابرات دشت بو، واقع در گورستان دشت بو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اسباخ
اسباخ (به آلمانی: Eßbach) یک شهر در آلمان است که در Ranis-Ziegenrück واقع شده‌است. اسباخ ۲۵۸ نفر جمعیت دارد.
ابوالحسن بکری مصری
ابوالحسن احمد بن عبدالله بکری مؤلف و فقیه امامی است. اطلاعات دقیقی از زندگی او دردست نیست و فقط از راه آثارش شناخته می‌شود. معروف‌ترین اثرش الانوار فی مولد النبی است. دیگر آثاری که به او نسبت داده‌اند، مولد النبی، وفاةالزهراء و مقتل امیرالمؤمنین است. او را شیعهٔ امامی دانسته‌اند. آقابزرگ تهرانی او را شافعی دانسته‌است. بیشتر محققان او را با توجه به این‌که استاد شهید ثانی بوده، از علمای سدهٔ دهم دانسته‌اند. دانشمندان علم رجال او را به قصه‌گویی و دروغ‌گویی می‌شناسند و او را نامیده‌اند.
طیف‌بینی دفع گرمایی
طیف‌بینی دفع گرمایی که با نام دفع فرمان-گرمایی نیز شناخته می‌شود روشی برای مشاهده مولکول‌های دفع شده از سطح در هنگام افزایش دماست. بسیاری از دانشمندان نام دفع فرمان-گرمایی را ترجیح می‌دهند چرا که این روش طیف‌بینی محسوب نمی‌شود.
دفع
وقتی اتم‌ها یا مولکول‌ها در تماس با سطوح قرار می‌گیرند، «جذب» آنها می‌شوند. با تشکیل پیوندی با سطوح، سطح انرژی خود را کیمنه می‌کنند. انرژی پیوند به ماده جذب شده و سطح جاذب بستگی دارد. اگر سطح گرم شود، در نقطه ای، انرژی منتقل شده به ماده جذب شده باعث خواهد شد که ماده «دفع» شود. دمایی که این اتفاق می‌افتد به عنوان دمای دفع شناخته می‌شود. در نتیجه روش دفع فرمان-گرمایی اطلاعاتی در مورد انرژی پیوند به ما می‌دهد.
۱۸ روباه
۱۸ روباه یک ستاره است که در صورت فلکی روباهک قرار دارد.
نائورو
جمهوری نائورو (Nauru) کشور جزیره‌ای و کوچک در منطقه میکرونزی قارهٔ اقیانوسیه است. نائورو در اقیانوس آرام جنوبی واقع شده و پایتخت آن یارن است. نائورو در قدیم «جزیره دلپذیر» (Pleasant Island) نامیده می‌شد و در سال ۱۹۶۸ مستقل شد. نائورو همچنین از تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۹ در سازمان ملل متحد نیز عضو است.
زبان‌های رسمی این کشور انگلیسی و نائورویی هستند و واحد پول رایج در آن دلار استرالیا است. نائورو با ۱۲٬۳۲۹نفر جمعیت، کم‌جمعیت‌ترین کشور جهان پس از واتیکان است. کشور نائورو همچنین با ۲۱ کیلومتر مربع مساحت، کوچک‌ترین جمهوری در جهان است. نزدیک‌ترین همسایه آن جزیره بانابا در کشور کیریباتی است که در ۳۰۰ کیلومتری شرق نائورو واقع شده‌است.
۵۸ درصد از مردم نائورو از قوم نائورویی هستند که آمیزه‌ای است دو نژاد پلینزیایی و میکرونزیایی. ۲۶ درصد از مردم این کشور از تبار جزایرنشینان اقیانوس آرام، ۸ درصد اروپایی‌تبار و ۸ درصد نیز چینی هستند. دین اصلی مردم این کشور مسیحیت است. ۱۰ درصد از مردم نائورو نیز بهایی هستند که با این حساب این کشور بالاترین درصد بهاییان نسبت به جمعیت در میان کشورهای جهان را دارد، ۹ درصد از جمعیت نائورو نیز بودایی و ۲٫۲ درصد مسلمان هستند.
در ۱۸۸۸، به دنبال درخواست حفاظت آلمان ی‌های مقیم این جزیره طی ناآرامی بین ۱۲ طایفهٔ نائورو، آلمان این جزیره را ضمیمه کرد. در ۱۹۱۴، استرالیا نائورو را تسخیر کرد و ادارهٔ آن را - به غیر از مدت اشغال ژاپنی‌ها (۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵) - تا زمان اعطای استقلال در ۱۹۶۸، به عهده داشت.
تاریخ
نائورو دست‌کم سه هزار سال پیش توسط مردمان جزایر میکرونزی و پلینزی مسکونی شد. به‌طور سنتی ۱۲ قبیله یا تیره در نائورو سکونت داشتند که این در ستاره ۱۲-پر که بر روی پرچم این کشور دیده می‌شود بازتاب یافته‌است. نائورویی‌ها سنتاً تبار خود را از سوی مادر مشخص می‌کردند (نظام مادرتباری).
نخستین فرد غربی که از این جزیره بازدید کرد ناخدا و شکارچی نهنگ اهل بریتانیا «جان فرن» بود که در سال ۱۷۹۸ به این جزیره رسید و آن را «جزیره دلپذیر» نامید. از آن پس جزیره‌نشینان رفته‌رفته با اروپایی‌های شکارچی نهنگ و با بازرگانان تماس پیدا کردند و این شکارچیان منابع جزیره را تحلیل برده و آب شیرین جزیره را نیز بیش از اندازه مصرف کردند. در این زمان افراد شورشی جداشده از کشتی‌های اروپایی شروع به زندگی در این جزیره کردند. جزیره‌نشینان بومی نائورو با غربیان به دادوستد پرداخته و در قبال تحویل خوراک، از آن‌ها شراب نخل و اسلحه دریافت کردند. این سلاح‌ها در خلال جنگ ۱۰ساله قبیله‌ای نائورو که در سال ۱۸۷۸ آغاز شد استفاده شد.
نائورو در سال ۱۸۸۸ ضمیمه آلمان شد و به عنوان بخشی از منطقه تحت‌الحمایه جزایر مارشال آلمان درآمد. ورود آلمانی‌ها به جنگ داخلی پایان داد، و پادشاهان به عنوان حاکمان این جزیره استقرار یافتند. نامدارترین پادشاه این دوران، آوویدیا نام داشت. مبلغان مسیحی از جزایر گیلبرت در سال ۱۸۸۸ به نائورو رسیدند. مهاجران آلمانی این جزیره را ناوُدو یا اُناوِرو می‌نامیدند. آلمانی‌ها برای تقریباً سه دهه بر نائورو حکومت کردند. روبرت راش، یک تاجر آلمانی که با یک زن بومی ازدواج کرد، نخستین اداره‌کننده جزیره بود و در سال ۱۸۹۰ منصوب شد.
آلبرت الیس فولر کاوشگر در سال ۱۹۰۰ در نائورو فسفات کشف کرد. شرکت فسفات اقیانوس آرام بهره‌برداری از ذخایر فسفات را در سال ۱۹۰۶ با توافق با آلمان آغاز کرد و اولین محموله خود را در سال ۱۹۰۷ صادر کرد. در سال ۱۹۱۴، با وقوع جنگ جهانی اول، نائورو توسط نیروهای استرالیایی تصرف شد. استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا در سال ۱۹۱۹ «توافقنامه جزیره نائورو» را به امضا رساندند که برپایه آن نهادی به نام کمیسیون فسفات بریتانیا (BPC) ایجاد شد و حق استخراج معادن فسفات به این نهاد اختصاص یافت.
این جزیره در سال ۱۹۲۰ با بیماری همه‌گیر آنفلوانزا روبه‌رو شد که مرگ‌ومیر ۱۸ درصد از بومیان نائورویی را در پی داشت. در سال ۱۹۲۳، جامعه ملل قیمومت نائورور را به استرالیا داد و بریتانیا و نیوزیلند را به عنوان دو قیم همراه استرالیا بر این جزیره اعلام کرد.
در ۶ و ۷ دسامبر سال ۱۹۴۰، دو ناو جنگی کمکی آلمانی به نام‌های کومت و اوریون پنج کشتی تدارکاتی را در آب‌های نزدیک به نائورو غرق کرده و کومت معادن فسفات نائورو، انبارهای ذخیره‌سازی نفت، و بازاندازهای ساحلی جزیره را گلوله‌باران کرد.
سربازان ژاپنی نائورو را در ۲۵ اوت ۱۹۴۲ اشغال کردند. ژاپنی‌ها فرودگاه کوچکی در جزیره ساختند که برای اولین بار در ۲۵ مارس ۱۹۴۳ بمباران شد تا از رسیدن مواد غذایی به نائورو جلوگیری شود. ژاپنی‌ها ۱۲۰۰ نائورویی را برای کار به جزیره چوک تبعید کردند. نائورو که از سوی آمریکایی‌ها کاملاً به حال خود رها شده‌بود سرانجام در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۵، زمانی که «هیاساکی سودا»، فرمانده ژاپنی، جزیره را به ارتش استرالیا و نیروی دریایی سلطنتی استرالیا تسلیم کرد، آزاد شد. پس از آن، ۷۳۷ نائورویی که از اسارت ژاپنی‌ها در جزیره چوک جان سالم به‌در برده‌بودند به وطن خود بازگردانده شدند. در سال ۱۹۴۷، برای این جزیره قیمومتی توسط سازمان ملل متحد ترتیب داده شد که سه کشور استرالیا، نیوزیلند، و بریتانیا به عنوان قیم انتخاب شدند.
نائورو در ژانویه ۱۹۶۶ خودگردان شد و به دنبال یک کنوانسیون مشروطه دو ساله در سال ۱۹۶۸ مستقل شد و «همر دروبورت» نخستین رئیس‌جمهور این کشور شد. در سال ۱۹۶۷، مردم نائورو دارایی‌های کمیسیون فسفات بریتانیا را خریداری کردند، و کنترل آن در ژوئن ۱۹۷۰ به شرکت محلی فسفات نائورو واگذار شد. درآمد معادن فسفات باعث شد تا نائورویی‌ها یکی از بالاترین استانداردهای زندگی در اقیانوس آرام را داشته‌باشند.
در سال ۱۹۸۹، نائورو بر سر شیوه اداره جزیره توسط استرالیا به‌ویژه بی‌اعتنایی استرالیا به مسئله اصلاح آسیب‌های زیست‌محیطی ناشی از استخراج معادن فسفات، از آن کشور به دیوان بین‌المللی دادگستری شکایت کرد. نائورو و استرالیا موفق شدند در یک توافق خارج از دادگاه، در مورد بازسازی مناطق استخراج شده نائورو به توافق برسند.
جغرافیا
نائورو جزیره‌ای بیضی‌شکل با ۲۱ کیلومتر مربع (۸ مایل مربع) مساحت است که در جنوب غربی اقیانوس آرام قرار گرفته‌است. موقعیت آن ۴۲ کیلومتر (۲۶ مایل) در جنوب خط استوا است. این جزیره با آب‌سنگ‌های مرجانی احاطه شده که در هنگام جزر از آب بیرون می‌زنند و پهنه‌ای پر از صخره‌های نوک‌تیز را تشکیل می‌دهند. وجود این صخره‌های مرجانی مانع از ایجاد بندر در نائورو شده اما وجود آبراهه‌هایی در میان آب‌سنگ‌ها اجازه می‌دهد تا قایق‌های کوچک به این جزیره دسترسی داشته‌باشند.
یک نوار ساحلی حاصلخیز با پهنای ۱۵۰ تا ۳۰۰ متر (۴۹۰ تا ۹۸۰ فوت) در خشکی نزدیک به ساحل گسترده‌است. فلات مرکزی نائورو در احاطه تخته‌سنگ‌های مرجانی است. بلندترین نقطه فلات، به نام کامند ریج (ستیغ فرمان) ۷۱ متر (۲۳۳ فوت) بالاتر از سطح دریا قرار دارد. تنها مناطق بارور در نائورو یک کمربند باریک ساحلی، که در آن درختان نارگیل می‌رویند. در زمین‌های پیرامون تالاب بوآدا، موز، آناناس، سبزیجات، درختان پاندانوس، و پهن‌برگ‌های بومی مانند درخت نومانو نیز می‌روید.
نائورو یکی از سه جزیره صخره‌ای بزرگ حاوی فسفات در اقیانوس آرام بود (جزیره بانابا در کیریباتی و ماکتئآ در پلینزی فرانسه، دو جزیره فسفاتی دیگر بودند). ذخایر فسفات در نائورو امروزه تقریباً به‌طور کامل استخراج شده‌است. استخراج فسفات در فلات مرکزی، پهنه‌ای از زمین‌های بی‌ثمر مملو از تیزه‌های دندانه‌دار از جنس سنگ آهک به‌جا گذاشته که بلندی این تیزه‌ها گاه تا ۱۵ متر (۴۹ فوت) می‌رسد. معدنکاری فسفات حدود ۸۰ درصد از زمین‌های نائورو را ویران کرده‌است، و منطقه ویژه اقتصادی پیرامون را نیز تحت تأثیر قرار داده‌است. برآورد می‌شود که ۴۰ درصد از زیست دریایی به خاطر روان شدن گل و لای و رواناب فسفات کشته شده‌اند.
تنها حدود ۶۰ گونه‌های گیاه آوندی بومی‌شده در این جزیره یافت شده‌است که هیچ‌یک از آن‌ها بومی‌زاد نیستند. کشت نارگیل، معدنکاری، و ورود گونه‌های تازه، اختلالی جدی برای گیاهان بومی ایجاد کرده‌است. این جزیره هیچ پستاندار خشکی‌زی بومی ندارد، اما حشرات بومی، خرچنگ زمینی، و پرندگانی چون سسک نیزار از جانوران بومی نائورو هستند. کشتی‌هایی که به نائورو آمده‌اند با خود موش، گربه، سگ، خوک، و مرغ را از جزایر پلی‌نزی به نائورو آورده‌اند.
منابع آب شیرین طبیعی در نائورو محدود است. مخازن ذخیره‌سازی آب باران بر روی پشت بام در بسیاری از خانه‌ها دیده می‌شود، اما جزیره‌نشینان عمدتاً وابسته به سه کارخانه آب‌شیرین‌کن هستند که در بنگاه خدمات شهری نائورو مستقر است.
آب و هوای نائورو به دلیل نزدیکی به خط استوا و اقیانوس در طول سال گرم و بسیار مرطوب است. نائورو بین نوامبر و فوریه شاهد ریزش باران‌های موسمی است، اما به‌طور معمول با توفان روبه‌رو نمی‌شود. میزان بارندگی سالانه بسیار متغیر است و تحت تأثیر پدیده ال نینو و نوسان جنوبی قرار دارد و در این جزیره چند مورد خشکسالی قابل توجه نیز ثبت شده‌است.
دمای هوا در نائورو در محدوده بین ۲۶ درجه سانتی‌گراد (۷۹° فارنهایت) و ۳۵ درجه سانتی‌گراد (۹۵° فارنهایت) در روز و بین ۲۲ درجه سانتی‌گراد (۷۲° فارنهایت) و ۳۴ درجه سانتی‌گراد (۹۳° فارنهایت) در شب قرار دارد.
نائورو به عنوان یک جزیره در برابر تغییرات آب و هوایی و تغییرات سطح دریا آسیب‌پذیر است. نائورو هفتمین کشور مورد تهدید از سوی سیل‌های ناشی از گرمایش زمین است. دست‌کم ۸۰ درصد از سرزمین نائورو در ارتفاعات امن قرار گرفته، اما تا زمانی که برنامه ترمیم آسیب‌های معدن فسفات اجرا نشده. این منطقه غیرقابل سکونت خواهد ماند.
تقسیمات کشوری
نائورو به چهارده استان تقسیم شده‌است که این استان‌ها در هشت حوزه انتخابی قرار دارند.
مرکز پناهندگان
بخش اعظم درآمد نائورو از کمک‌های استرالیا تأمین می‌شود. در سال ۲۰۰۱ یک کشتی نروژی که ۴۳۸ پناهجوی رهسپار استرالیا را از یک کشتی‌شکستگی نجات داده بود با تصمیم مقام‌های استرالیایی و در چارچوب طرح «راه حل اقیانوس آرام» به نائورو تغییر مسیر داد. نائورو نیز در ازای دریافت کمک مالی از استرالیا، بازداشتگاهی را برای نگهداری این پناهندگان که بسیاری‌شان از خاورمیانه بودند برپا کرد. بعدها تنها دو نفر از این پناهجویان که شهروند عراق بودند در نائورو باقی‌ماندند. دولت استرالیا در اواخر سال ۲۰۰۶ و اوایل ۲۰۰۷ گروه‌های بیشتری از پناهجویان را به نائورو فرستاد. اردوگاه پناهندگان در نائورو از سال ۲۰۰۸ بسته شد اما در اوت ۲۰۱۲ تصمیم به بازگشایی این اردوگاه گرفت.
ملوین استوارت
ملوین استوارت (زادهٔ November 16, 1968) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
چارچوب توسعه کاربردی اوراکل
در علوم رایانه، چارچوب توسعه کاربردی اوراکل که به‌طور خلاصه‌ای‌دی‌اف از آن یاد می‌شود، محصولی از شرکت اوراکل است که که بر اساس جاوا چارچوب نرم‌افزاریست را ارائه می‌نماید که برای ایجاد برنامه‌های سازمانی به کار می‌رود. این چارچوب براساس الگوی طراحی آماده-برای-استفاده و مشتق شده از فراداده و ابزارهای بصری، از توسعه سریع برنامه‌کاربردی پشتیبانی به عمل می‌آورد.
تاریخچه
شرکت اوراکل بخشی از ای‌دی‌اف را در سال ۱۳۷۸ به بازار عرضه نمود. این بخش شامل اجزای مربوط به‌ای‌دی‌اف تجاری بود که با نام «جی‌بی‌او» مشهور شد که بعدها به «بی‌سی۴جی» که مخفف Business Components for Java
در سال ۱۳۸۴ اوراکل کتابخانهٔ ای‌دی‌اف فیسرز را به بنیاد آپاچی هدیه نمود. (ای‌دی‌اف اوراکل شامل بیش از ۱۰۰ پیاده‌سازی از اجزای جی‌اس‌اف بود.) جی دولوپر که یک محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار آزاد است محیط بصری را برای مدیریت داده‌های را، با استفاده از ای‌دی‌اف، برای برنامه‌های کاربردی را فراهم می‌نماید. پیاده‌سازان قادرند تا برنامهٔ کاربردی ای‌دی‌اف را بر روی کانتینرهای موافق با سکوی جاوا، نسخه سازمانی را اجرا نمایند.
اجازه‌نامه
اجازه‌نامهٔ برنامه‌های کاربردی اوراکل براساس پرداخت هزینهٔ یک جز است. یعنی اگر کاربران اجازه‌نامهٔ برنامهٔ کاربردی اوراکل را خریداری نماید می‌تواند از ای‌دی‌اف به صورت رایگان استفاده نماید. کاربرانی که می‌خواهند ای‌دی‌اف را در یک نرم‌افزار نصب و استفاده نمایند می‌توانند یک اجازه‌نامهٔ زمان‌اجرا را از فروشگاه محلی اوراکل خریداری نمایند. کابران قادرند تا برنامه‌های کابردی ای‌دی‌اف را به صورت بدون هزینه درون اواراکل جی دولوپر آزمایش و اجرا نمایند.
شرکت اوراکل در سال ۱۳۷۵ شرکت «وبلاجیک» را خریداری نمود که دیگر هیچ برنامه با مجوز شخص ثالث نیاز نباشد، از انی روی ای‌دی‌اف شامل تمام اجازه‌نامه‌های وبلاجیک نیز خواهد بود. مشتریان خاص نیز قادرند تا به به کد مبدا نیز از طریق یک درخواست به اوراکل دسترسی داشته‌باشند.
لامپ نگین‌دار
لامپ نگین‌دار فیلمی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی باسو چاترجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون هما مالینی، گیریش کارناد، ای. کی. هانگال، دیراج کومار ایفای نقش کرده‌اند.
آگوستینو گاروفالو
آگوستینو گاروفالو (Agostino Garofalo؛ زادهٔ September 29, 1984) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
نوبنی
نوبنی، روستایی از توابع بخش اسماعیلی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گنج‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۹ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
جی. ای. تاد
جان آرتور تاد (John Arthur Todd؛ August 23, 1908 – 1908:8:23, December 22, 1994) هندسه‌دان بریتانیایی بود.
آمیتیس (دختر خشایارشا)
آمیتیس، (سده پنج پیش از میلاد) شاهدخت هخامنشی، دختر خشایارشا یکم و شهبانو آمستریس، ‌همچنین خواهر تنی اردشیر یکم بود. او با یک نجیب‌زاده پارسی به نام بغابوخش فرزند زوپیر ازدواج کرد. آمیتیس و مادرش در زمان سلطنت اردشیر یکم زنان قدرتمند دربار بودند.
بغابوخش ساتراپ سوریه بود. وی پس از کشته شدن ایناروس علیه شاه هخامنشی شورش کرد. آمیتیس همراه با آرتاریوس برای آشتی میان بغابوخش و اردشیر راهی سوریه شدند. آمیتیس همسر خود را ترغیب به پایان شورش کرد سپس او را به دربار بازگرداند.
مدتی بعد هنگامی که اردشیر در شکار بود، شیری به سمت وی حمله کرد و بغابوخش شیر را کشت و جان شاه را نجات داد اما کارش توهینی به شاه بود به همین دلیل شاه دستور اعدامش را صادر کرد اما باز هم با میانجی‌گری آمیتیس و مادرش حکم تغییر کرد و بغابوخش به سواحل دریای سرخ تبعید شد. بعداً به واسطه آمیتیس او بخشیده شد و به دربار بازگشت.
آمیتیس بعد از مرگ همسرش با آپولنیدس یونانی، پزشک مخصوص خود وارد رابطه عاشقانه شد اما بعد از فاش شدن آن، اردشیر دستور داد اپولونیوس را شکنجه کنند و او بعد از مدتی درگذشت اما آمیتیس همچنان جایگاه خود را در دربار شاه حفظ کرد.
آمیتیس سرانجام چندی پس از مرگ همسرش درگذشت، دینون از او به عنوان زیباترین زن آسیا یادکرده است. آمیتیس دارای دو پسر به نام‌های زوپیر و ارتوفیوس بود.
بلتیلا اکراسی
بلتیلا اکراسی نام یک گونه از تیره ثعلبیان است.
واش-یازی
واش-یازی (به لاتین: Vash-Yazy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
شاهزاده دانشجو (فیلم)
شاهزاده دانشجو (The Student Prince) فیلمی آمریکایی در سبک موزیکال به کارگردانی ریچارد تورپ است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شده است.
پمپ تصعید تیتانیوم
پمپ تصعید تیتانیوم نوعی پمپ خلاء است که برای حذف گازهای باقی مانده در خلاء فوق-بالا و حفظ این خلاء استفاده می‌شود.
سیگما هشتک
سیگما هشتک یک ستاره است که در صورت فلکی هشتک قرار دارد.
قلعه کافر کوه سفید
بقایای قلعه کافر کوه سفید مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مشهد، بخش رضویه، روستای کوه سفید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ال بار
ال بار (Al Barr؛ زادهٔ September 12, 1968) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اسل
اسل (به آلمانی: Essel) یک شهر در آلمان است که در هایدکرایس واقع شده‌است.
دژ (فیلم)
دژ (The Citadel) فیلمی در ژانر درام و رمانتیک به کارگردانی کینگ ویدور است که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد.
آصف علی (بازیگر)
آصف علی (Asif Ali؛ زادهٔ ۴ فوریه ۱۹۸۶) هنرپیشه، تهیه‌کنند و صداپیشه اهل هند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هدف دوگانه، ترافیک، ویولن، نارگیل لطیف آب عشق، دکتر لاو و کابوی اشاره کرد.
هزووی
هزووی (به لاتین: Həzovi یا Xəzovi) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده‌است.
جمعیت
هزووی ۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
ریشه واژه
هزووی در زبان تالشی از دو جز هَزو (همان هزار-زیاد) و وی (درخت بید) تشکیل شده‌است و معنای کلی ان به‌معنی جایی که در آن درخت بید به فراوانی وجود دارد است.
بالتا نیگرا
اَنْجیدهٔ سیاه یا فراسیون‌آسای سیاه نام یک گونه از تیره نعناعیان است.
خزانه ژنی
خزانهٔ ژنی یا خزانهٔ ژنتیکی ، به کل مواد ژنتیکی (تمامی آلل‌های) افراد درون یک جمعیت گفته می‌شود. از آنجایی که جانداران دیپلوئید دارای حداکثر دو آلل مختلف در هر یک از جایگاه‌های ژنی خود هستند، یک فرد، تنها جزء کوچکی از کل آلل‌های موجود در خزانهٔ ژنی یک جمعیت را داراست؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت، با اینکه افراد، جمعیت‌ها را ایجاد می‌کنند، هیچ‌یک از افراد درون یک جمعیت، تمامی ژن‌های درون خزانهٔ ژنی را دارا نیست.
بیمارستان شهید بقایی ۲ اهواز
بیمارستان شهید بقایی ۲ اهواز بیمارستان تک تخصصی خون و سرطان ،واقع در استان خوزستان، شهرستان اهواز بیمارستانی است درمانی و وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور اهواز و با ۴۰۰ تخت ثابت در سال ۱۳۹۵ خورشیدی تأسیس گردید.
موسسه خیریه طلوع رأفت و بصیرت(طَرَب)
موسسه خیریه طلوع را‌َفت و بصیرت (طَرَب)موسسه غیر تجاری بوده و جهت کمک به بیماران مبتلا به بیماری های خون و سرطان بیمارستان شهید بقایی ۲ اهواز تاسیس گردیده است و تحت نظارت فرمانداری اهواز و دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز می باشد. هزینه‌های انجام این رسالت بزرگ از راه کمکهای مردمی مانند هدایا، اعانات، نذورات و حق عضویت افراد خیّر تأمین می‌گردد.
شورش بزرگ ساتراپ‌ها
شورش بزرگ ساتراپ‌ها یا شورش ساتراپ‌ها (۳۶۶–۳۶۰ پ. م) شورشی در دوران شاهنشاهی هخامنشی بود که ساتراپ‌های هخامنشی در آناتولی علیه حکومت اردشیر دوم به پا کردند. این ساتراپ‌ها داتامش، آریوبرزن و اروند نام داشتند. ماسول، سردودمان کاریا، نیز در این شورش شرکت داشت اما در میانه راه به اردشیر پیوست. این سلسله شورش‌ها همواره از سوی فراعنه دودمان سی‌ام مصر حمایت می‌شد اما در نهایت حکومت مرکزی با وجود سختی بسیار، موفق به سرکوب و فرونشاندن تمامی این شورش‌ها شد.
شورش داتامش (۳۷۲–۳۶۲ پ. م)
داتامش، ساتراپ کاپادوکیه و یک فرمانده نظامی توانا و با استعداد بود که ساتراپی خود را از پدرش کامیسارس پس از ۳۸۴ پیش از میلاد به ارث برده بود، اما مشکلات او با دربار ایران باعث شد که او در سال ۳۷۲ پیش از میلاد به شورش بپردازد. دربار به ساتراپ‌های همسایه، وادفرداد در لیدیه و آرتومپارا در لیکیه دستور داد تا شورش او را سرکوب کنند، اما داتامش با موفقیت در برابر حملات آنها مقاومت کرد. داتامش در سال ۳۶۲ پیش از میلاد، پس از خیانت دامادش میتروبرزنس کشته شد.
شورش آریوبرزن (۳۶۶–۳۶۳ پ. م)
آریوبرزن یکم کیوس که از دودمان فارناکیان و حاکم شهر کیوس بود که بعد از انتصاب پدرش (برادرش) فارناباز دوم به فرماندهی ارتش اعزامی به مصر، به‌طور موقت تا رسیدن آرتاباز دوم به سن قانونی، عهده‌دار اداره ساتراپی فریگیه هلسپونت شد. اما هنگامی که آرتاباز دوم خواست ساتراپی را از برادرش (یا عمویش) بازپس گیرد، آریوبرزن نپذیرفت. در نهایت، در حدود سال ۳۶۷ پیش از میلاد، آریوبرزن در شورشی علیه اردشیر دوم، شاه هخامنشی، به داتامش، ساتراپ کاپادوکیه و کیلیکیه پیوست. اردشیر در مقابل، وادفرداد، ساتراپ لیدیه را فرمان به فرونشاندن این شورش داد و او توانست آریوبرزن را از بخش بزرگی از ساتراپی‌اش بیرون راند. اما آریوبرزن که روابط خوبی با دولت‌شهرهای یونانی داشت مورد حمایت آنان قرار گرفت و یونانیان در سال ۳۶۵ پ. م ۳۰ کشتی و ۸٬۰۰۰ سرباز مزدور را در اختیار او قرار دادند. آریوبرزن به پاس این کمک، شهرهای سستوس و کریتوت در تراکیه خرسونسوس (شبه‌جزیرهٔ گالیپولی) را به یونانیان تقدیم داشت و آنان نیز شهروندی آتن را به او و سه پسرش اعطا کردند. این شورشیان همچنین توسط برخی از دولت‌شهرهای یونان حمایت می‌شدند و پادشاه اسپارتی آگسیلائوس دوم با یک نیروی مزدور به کمک آنها می‌آمد. تئوس، فرعون مصر (از دودمان سی‌ام مصر) نیز به حمایت از ساتراپ‌های شورشی پرداخت و به همراه اسپارت، کمک‌های قابل توجهی برای آنان فرستاد. آریوبرزن در سال ۳۶۶ پیش از میلاد در محاصره آدرامیتیون از سوی ماسول و وادفرداد مقاومت کرد، تا اینکه آگسیلائوس دربارهٔ عقب‌نشینی محاصره کنندگان مذاکره کرد. با وجود این، شورش ساتراپ‌ها در زمستان سال ۳۶۳–۳۶۲ پیش از میلاد شکست خورد و آریوبرزن با خیانت پسرش مهرداد به او، دستگیر و اعدام شد.
شورش اروند (۳۶۲ پ. م)
در سال ۳۶۲ پیش از میلاد، اروند یکم، ساتراپ ارمنستان، پس از اینکه شاه بزرگ به او دستور داد به میسیا نقل مکان کند، شورش کرد. ساتراپ‌های دیگر نیز او را به عنوان رهبر شورش شناختند، اما اروند پس از مدتی به دنبال مصالحه با پادشاه شد و به ساتراپ‌های دیگر خیانت کرد و شورش اندکی پس از آن فروپاشید. اروند بخش زیادی از سواحل دریای اژه را دریافت کرد، درحالی که داتامش پس از خیانت دامادش کشته شد. آریوبرزن نیز کشته شد، اما ساتراپ‌های شورشی دیگر مورد عفو شاه قرار گرفتند و بدین ترتیب شورش پایان یافت.
ترابری دریایی
ترابری دریایی فرایند ترابرد و جابجایی افراد، کالاها و غیره به‌وسیله قایق، کشتی و دیگر شناورها از روی دریاها، اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها، کانال‌ها و رودخانه‌ها است. این جابجایی بیشتر برای مقاصد بازرگانی، تفریحی و نظامی انجام می‌گیرد.
حمل‌ونقل دریایی از مهم‌ترین روش‌های حمل‌ونقل است که در سراسر جهان مورداستفاده قرار می‌گیرد. این روش حمل‌ونقل قرن‌هاست که در حمل کالا و مسافر به انسان یاری رسانده تا علاوه بر سفر، به تجارت نیز بپردازد. به‌دلیل به‌صرفه بودن حمل و ترانزیت دریایی نسبت به حمل‌ونقل هوایی، روش حمل‌ونقل دریایی از مهم‌ترین انتخاب‌های تجار و فعالان اقتصادی است و باوجود توسعه روش‌های حمل‌ونقل، حمل دریایی همچنان در اولویت انتخاب فعالان حوزه کسب‌وکار است و براساس آمارهای موجود بیش از ۸۰ درصد حمل‌ونقل در جهان از طریق دریا انجام می‌شود.
منابع
امور گمرکی ترابری بین‌المللی، انتشارات مراکز آموزشی و تحقیقات گمرک ایران، تیر ۱۳۷۰، چاپ ۱۱۰، نشریه شماره ۷، تیراژ ۳۰۰۰ جلد.
کدنویسی سخت
کدنویسی سخت (Hard coding) یا هارد-کدینگ، از روش‌های توسعه نرم‌افزار است، که برای جاسازی مستقیم داده‌ها در کد منبع یک برنامه یا یک شیء مورد استفاده قرار می‌گیرد و نقطه مقابلِ جمع‌آوری داده‌ها از منابع خارجی یا تولید داده‌ها در زمان اجرا می‌باشد. داده‌های دارای هارد کد، اغلب فقط با ویرایش کد منبع و استفاده از کامپایلر، قابل تغییر هستند، اگر چه می‌توان اینگونه کدها را با انتقال به حافظه فرار یا ذخیره‌سازی در دیسک، با استفاده از دیباگرها یا ویرایش‌گرهای هگز نیز تغییر داد. داده‌های دارای کدگذاری سخت، اغلب بخش‌هایی از اطلاعات غیرقابل تغییر، مانند ثابت‌های فیزیکی، شماره نسخه‌ها و عناصر استاتیک متنی را نمایش می‌دهند.
ورخنه نیکولسکویه
ورخنه نیکولسکویه (به لاتین: Verkhnenikolskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
یاسمین پهلوی
یاسْمین پهلوی (پیش از ازدواج اعتماد امینی؛ زادهٔ ۴ مرداد ۱۳۴۷) به‌عنوان همسر رضا پهلوی، عضوی از دودمان پهلوی است. یاسمین پهلوی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کامیونیتی تهران آغاز کرد و با گسترش اعتراضات و وقوع انقلاب ۱۳۵۷ به همراه خانواده‌اش، ایران را ترک کرد. خانواده اعتماد امینی در سانفرانسیسکو ایالت کالیفرنیا اقامت گزیدند و یاسمین تحصیلات خود را در دبیرستان نوتردام ادامه داد. او در ۲۲ خرداد ۱۳۶۵ با رضا پهلوی، ولیعهد سابق ایران ازدواج کرد.
تحصیلات
یاسمین اعتماد امینی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کامیونیتی تهران آغاز کرد. وی با وقوع انقلاب ۵۷، ایران را ترک کرد و تحصیلات خود را در دبیرستان نوتردام در بلمونت، کالیفرنیا ادامه داد.
یاسمین پهلوی بعد از ازدواج با رضا پهلوی، در سال ۱۹۹۰ مدرک لیسانس علوم سیاسی را از دانشگاه جرج واشینگتن گرفت و در سال ۱۹۹۸ مدرک دکترا در رشته حقوق از دانشگاه جرج واشینگتن دریافت کرد. او عضو کانون وکلای مریلند بود.
سیاست
یاسمین پهلوی در یک استوری در صفحه اینستاگرام خود شعار «مرگ بر سه فاسد، ملا، چپی، مجاهد» را منتشر کرد. مدتی بعد، او در ۱۹ خرداد ۱۴۰۲ در استوری دیگری مارکسیست‌ها و اسلام‌گرایان را «عوامل اصلی» انقلاب ۵۷ و «در نتیجه بانیان فلاکت کنونی ایران و ایرانی» خواند و نتیجه به قدرت رسیدن اندیشه چپ در همه جا را، جز «مرگ و ویرانی و فقر و فلاکت» ندانست. او نوشت «به شدت مخالف ایده چپ و مجاهد و ملا است، اما استوری او هیچگاه به این منظور نبوده و نیست که صاحبان این ایده‌ها باید کشته شوند». حامد اسماعیلیون در جلسه ای در پارلمان کانادا با دیگر اعضای ائتلاف همبستگی، در پاسخ به پرسشی در مورد اعضای سازمان مجاهدین خلق گفته بود «هیچ‌کس نمی‌تواند حق خانواده‌ها برای دادخواهی را نادیده بگیرد و برای کمک به این دادخواهی باید حداکثر تلاش را کرد،» یاسمین پهلوی در واکنش در اینستاگرام خود نوشت «برای من روشن نیست چرا آقای اسماعیلیون، وقت این جلسه را صرف دادخواهی برای خانواده‌های مجاهدین می‌کند. من فکر می‌کنم آقای اسماعیلیون باید روی خانواده‌های قربانیان انقلاب مهسا تمرکز کند.».
شغل و حرفه
یاسمین پس از پایان تحصیلات در بخش حقوقی بانک جهانی مشغول شد، سپس به عنوان دفتردار یکی از قضات دادگاه عالی واشینگتن خدمت نمود و وکیل مرکز حقوق کودکان آسیب دیده و محروم در واشینگتن بوده‌است.
بنیاد خیریه
یاسمین اعتماد امینی در سال ۱۹۹۱ مرکز خیریهٔ «بنیاد کودکان ایران» را به همراه نازی افتخاری تأسیس کرد. این بنیاد تلاش می‌نمود تا منابع مالی و حسن نیت قابل توجه ایرانیان خارج از کشور را با جامعه پزشکی آمریکا مرتبط و در جهت درمان کودکان ایرانی مبتلا به بیماری‌های خاص استفاده کند. این بنیاد با برخورداری از قانون معافیت مالیاتی 501(c)(۳) موفق شد سلامتی را به کودکان ایرانی بسیاری فارغ از نژاد، مذهب و وابستگی سیاسی بازگرداند.
زندگی شخصی
یاسمین پهلوی در آذر ۱۳۹۷ طی یک پیام ویدیویی در اینستاگرام و فیسبوک از ابتلای خود به بیماری سرطان سینه خبر داد.
اسلباخ
اسلباخ (به آلمانی: Esselbach) یک شهر در آلمان است که در ماین-اشپسارت واقع شده‌است.
آق‌بیل
آق‌بیل (به ترکی آذربایجانی: Ağbil) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. آق‌بیل ۱۰۳۶ نفر جمعیت دارد.
ال برنارد
ال برنارد (Al Bernard؛ November 23, 1888 – March 6, 1949) یکی از موسیقی دانان اهل ایالات متحده آمریکا بوده است.
آرامگاه امامزاده شمس‌الدین
بقعه امامزاده شمس الدین مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره صفوی است و در شهرستان دامغان، بخش امیرآباد، دهستان تویه دروار، روستای دروار، روبروی پاسگاه در سمت جنوب، جنب گورستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اقتصاد روستایی در هند
اقتصاد روستایی به شکل گسترده شامل؛ اقتصاد زراعی و غیر زراعی، رشد اقتصادی، توسعه، نحوه توزیع محصولات، واحدهای مسکونی و تجارت بین منطقه ای، میزان مسکونی سازی زمین بر اساس نیاز مردم، مهاجرت و کاهش جمعیت بر اثر مهاجرت، بودجه، سیاست‌های دولت برای توسعه، سرمایه‌گذاری، تصویب قوانین مربوط، حمل و نقل، موازنه عمومی و آنالیز وضعیت رفاهی، به‌طور مثال، استقلال سیستم و مقایسه اختلاف بخش شهری و روستایی.
کشاورزی
«توسعه روستایی» عمدتاً در سال‌های اخیر بر بخش کشاورزی و ایجاد زیرساخت‌ها تمرکز داشته‌است. علی‌رغم رشد تولیدات کشاورزی، بهره‌وری کشاورزی در هند جزء پایین‌ترین نرخ‌های بهره‌وری کشاورزی در دنیا است. اکثریت نیروی کار هند ابتدا در بخش کشاورزی مشغول کار هستند اما این روند در دهه اخیر تغییر پیدا کرده‌است. انتظار می‌رفت که هند با نرخ رشد ۷٪ تا سال ۲۰۱۷ به تقاضای نیروی کار حدوداً ۲۳۹ میلیون در بخش کشاورزی که ۴۴٪ نیروی کار هند را به خود اختصاص می‌دهد برسد. (از ۲۳۲میلیون در سال ۲۰۱۲) هر چند انتظار می‌رود ۹۵٪ نیروی کار در بخش غیر کشاورزی نیاز باشند.
وسعت تجاری کردن کشاورزی در اقتصاد روستایی نشانگر مرحله توسعه این بخش است. بازگشایی بخش عظیمی از اقتصاد روستایی تجاری شدن کشاورزی در هند را ممکن کرده‌است.
اقتصاد روستایی غیر زراعی (RNFE)
هم در کل هند و هم در بخش روستایی، نشانه‌های تغییر ساختار اشتعال به سمت بخش غیر کشاورزی قابل مشاهده است. تقریباً ۷۰٪ جمعیت روستانشین هستند، RNFE تأثیر مثبتی بر تولید ثروت و معیشت دارد.
همچنین باعث رشد موقعیت‌های شغلی همراه با رشد دستمزدها می‌شود که در نهایت منجر به رشد اقتصادی منطقه ای می‌شود.
توسعه انسانی: چالشی بر سر راه اقتصاد روستایی هند
شاخص توسعه انسانی هند در مقایسه با سایر کشورهای در حال توسعه پایین است. هر ساله در هند ۲ میلیون کودک زیر پنج سال می‌میرند. (هر پانزده ثانیه یک کودک). سرشماری سال ۲۰۱۱ نشان می‌دهد که تنها بخش کوچکی از خانوارهای هندی دسترسی آسان به امکانات اولیه همچون آب، برق و بهداشت دارند.
قابلیت رقابتی کارگر و مواد اولیه در روستا: فرصتی بر سر راه اقتصاد هند
جمیعت روستایی هند ۱۲٪ جمعیت کل جهان را تشکیل می‌دهد. این جمعیتی بیش از جمعیت کل اروپا است. مؤسسین شرکت‌ها در روستا موقعیت رقابتی بالایی در زمینه دسترسی به نیروهای کار نیمه ماهر و غیرمتخصص در زمینه‌های غیر کشاورزی به ویژه در فصول تعطیلی کشاورزی دارند. در مقایسه با مناطق شهری، ساخت و ساز روستایی هزینه کمتری دربردارد در نتیجه موقعیت مناسب و کم هزینه ای برای مؤسسین شرکت‌ها و کسب و کارهای جدید ایجاد می‌کند. همچنین در دسترس بودن مواد خام در مناطق روستایی هزینه حمل و نقل را به شکل چشم‌گیری کاهش می‌دهد.
غیک شیخها
غیک شیخها، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است. نام غیک در لغت نامهٔ دهخدا نیز ذکر شده‌است؛ "غیک بخش جبال بارز شهرستان جیرفت که در ۸۷ هزارگزی جنوب خاوری مسکون و۱۶هزارگزی شمال راه مالرو سبزواران به کروک قرار دارد. جلگه و سردسیر است و سکنهٔ آن ۱۰۰ تن شیعهٔ فارسی زبانند. آب آن از چشمه. محصول آن غلات و میوه و شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد. ساکنان آن از طایفهٔ علیپور مشایخی هستند". (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸). این روستا قدمتی به طول تاریخ دارد و از گذشته همواره مورد توجه بوده‌است. ساکنان و بومیان این ناحیه طایفهٔ علیپور مشایخی هستند و از دیر باز نقش بسزایی در آبادانی این جلگهٔ سرسبز داشته‌اند. از آنجایی که این روستا دارای منابع آب و محصولات حاصلخیز بوده و از منبع درآمد عالی برخوردار بوده‌است، مورد توجه عده ای سودجو از دیگر مناطق نیز قرار گرفته‌است به طوریکه چندین دهه پیش شخصی از شهرستان یزد به آنجا می آید و در قبال اعطای شناسنامه به ساکنانش اکثر قنوات و باغات آنجا را تصرف می‌نماید. هم‌اکنون این روستا دارای باغستان‌های خرماست که از طریق قنات و چاه‌های آب تغذیه می‌شوند. خرمای این ناحیه بسیار مرغوب است و در سطح شهرستان شهرت دارد. لازم است ذکر شود که این ناحیه دارای یک امامزاده از نوادگان موسی بن جعفر است. این بقعه زیارتگاه عاشقان و دلدادگانی است که پیوسته برای ادای احترام به آنجا سفر می‌کنند. از دیگر مکانهایی که برای گردشگری مناسب است سد خاکی است که به وسیله رودخانه‌های بالا دست که از کوهستان‌های بارده و رودفرق سرازیر می‌شوند، تأمین اب می‌شود.
جمعیت
این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
دایچی سوزوکی
دایچی سوزوکی (زادهٔ March 10, 1967) شناگر اهل ژاپن است.
بلومئا
بلومئا نام یک سرده از تیره کاسنیان است.
جاده یک‌ساله
جاده یک‌ساله به نمایندگی از سینمای یوگسلاوی در سی و یکمین دوره جوایز اسکار ۱۹۵۹ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی بود. هم‌چنین در شانزدهمین مراسم گلدن گلوب برنده گوی زرین بهترین فیلم خارجی زبان گردید.
داستان
امیل کوزما یک دهقان از منطقه دور افتاده کوهستانی، شروع به ساختن جاده‌ای برای نزدیکی به شهر مجاور می‌کند. با گذشت زمان، سایر روستاییان نیز به کوزما می‌پیوندند. در ادامه اهالی متوجه می‌شوند نه تنها ساخت و ساز این جاده از هیچ‌گونه مجوز و پشتیبانی مقامات محلی برخوردار نیست که کوزما سرخود تصمیم به این کار گرفته‌است. با این همه توقف کار بدین سادگی‌ها نیست.
شیخ‌آباد (عنبرآباد)
شیخ‌آباد (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش جبالبارز جنوبی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گرمسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
یانکیسیاک
یانکیسیاک (به لاتین: Yankisyak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
آلبانو ویکاریوتو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال پیزا، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
اسلبورن
اسلبورن (به آلمانی: Esselborn) یک شهر در آلمان است که در آلزی-ورمز واقع شده‌است. اسلبورن ۳۴۳ نفر جمعیت دارد.
عبدالعزیز بن یحیی جلودی
ابواحمد عبدالعزیز بن‌ یحیی جلودی بصری (وفات ۳۳۰ یا ۳۳۲ هجری) از راویان و فقیهان شیعه بود. به «شیخ بصره» معروف بود. از آثار او تفسیر علی، مسند علی، مجموع قرائات علی، کتاب‌ الجمل، کتاب‌ صفّین‌، کتاب‌ الحکمین، التجارات‌ عن‌ علی است. غلّابی مهم‌ترین استاد او بوده‌است.