cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران
گاز طبیعی
حجم ذخایر گاز طبیعی در شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران از موقعیت مناسبی برخوردار است. در نیمه اول سال ۱۳۸۵ در مجموع بیش از ۸۸ میلیارد فوت مکعب گاز همراه و ۱۶۶ میلیارد فوت مکعب گاز گنبدی میدان پازنان، از طریق ۲۲ حلقه چاه مستقر در میادین گچساران و بی‌بی‌حکیمه، تزریق شده‌است.
گاز مایع
علاوه بر تولید نفت و گاز، گاز مایع و نفتا (مایعات سنگین گازی) نیز از دیگر تولیدات شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران است. میعانات گازی تولید شده در کارخانه گاز و گازمایع-۱۲۰۰ گچساران و ۱۳۰۰ بی‌بی‌حکیمه، و همچنین کارخانه گاز و گازمایع-۹۰۰ (پازنان-۲) جهت تأمین بخشی از خوراک شرکت پتروشیمی بندرامام ارسال می‌گردد. نفتا تولید شده در کارخانه گاز و گازمایع-۹۰۰ نیز از طریق خط لوله به پتروشیمی بوعلی سینا فرستاده می‌شود.
میادین نفتی
شرکت نفت و گاز گچساران دارای ۱۸ میدان نفتی است، که ۱۳ میدان آن در مدار تولید می‌باشند. به‌طور متوسط عمده تولید نفت خام این شرکت به‌ترتیب از مخازن میدان نفتی گچساران با ۴۷۸ هزار بشکه در روز، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه با ۱۰۸ هزار بشکه در روز و میدان نفتی رگ‌سفید با ۶۶ هزار بشکه در روز، استخراج می‌شود. مخازن میدان نفتی بینک، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی نرگسی، میدان نفتی چلینگر، میدان نفتی پازنان، میدان نفتی سیاهمکان، میدان نفتی گرنگان، میدان نفتی سولابدر، میدان نفتی رودک و میدان نفتی خویز نیز به ترتیب چهارمین تا سیزدهمین مخزن در مدار شرکت نفت و گاز گچساران، بر پایه میزان تولید شمرده می‌شوند. علاوه بر این مخازن، میدان نفتی کیلورکریم، میدان نفتی زاغه، میدان نفتی چهاربیشه، میدان نفتی منصورآباد و میدان نفتی کوه‌کاکی، جمعاً با ظرفیت تولید ۱۸ هزار بشکه در روز، به عنوان مخازن برنامه‌شده این شرکت تلقی می‌شوند.
در مجموع ۱۸ میدان تحت مدیریت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران عبارتند از:
میدان نفتی گچساران
میدان نفتی گچساران یکی از بزرگترین میدان‌های نفتی ایران است که در محدوده شهرستان گچساران از توابع استان کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد. این میدان، طاقدیسی به طول حدود ۷۰ کیلومتر و عرض متغیر از ۶ تا ۱۵ کیلومتر است که در سال ۱۹۲۸ کشف شد و سال ۱۳۱۸ بهره‌برداری از آن آغاز گردید.
میدان نفتی گچساران از میادین تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است که عملیات تولید نفت در آن، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران انجام می‌شود. این میدان با ذخیره درجای ۶۶٫۷ میلیارد بشکه و ذخیره نهایی ۲۳٫۷ میلیارد بشکه نفت خام، دومین میدان نفتی ایران به‌شمار می‌آید و هم‌اکنون به‌طور متوسط روزانه ۴۸۰ هزار بشکه نفت خام از مخازن آسماری و بنگستان میدان گچساران تولید می‌شود.
میدان نفتی گلخاری
میدان نفتی گلخاری از میدان‌های نفتی ایران واقع در بندر گناوه از توابع استان بوشهر مستقر می‌باشد. میدان نفتی گلخاری دارای ابعادی به طول ۴۲ کیلومتر و عرض متوسط ۶ کیلومتر است، که در حوضه زاگرس و زیر زون فارس ساحلی قرار دارد و میدان نفتی نرگسی، میدان نفتی کیلورکریم و میدان نفتی بینک آن را احاطه کرده‌اند. وجود منابع نفت خام، در سازند آسماری و سازند جهرم میدان گلخاری، نخستین بار در سال ۱۳۴۲ با حفاری چاه اکتشافی شماره۱ گلخاری، به اثبات رسید. چاه شماره۲ گلخاری نیز، با هدف اکتشاف و توصیف مخازن آسماری و خامی این میدان، حفاری شد و چاه شماره۳ به‌عنوان نخستین چاه تولیدی میدان نفتی گلخاری، در سال ۱۳۵۷ به بهره‌برداری رسید.
سازندهای آسماری و جهرم این میدان، به‌دلیل ارتباط فشاری مناسب، به‌عنوان یک مخزن نفتی جداگانه محسوب می‌شوند. نفت خام میدان گلخاری از جمله نفت‌های نمکی محسوب می‌شود، که با هدف بالا بردن کیفیت، نفت استخراج شده از این میدان، به منظور جداسازی نمک، (نمک‌زدایی) از طریق ۷ کیلومتر خط لوله انتقال ۶ اینچ، به واحد تفکیک‌گر شماره۳ گلخاری، منتقل می‌شود.
میدان نفتی بینک
میدان نفتی بینک، از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان بوشهر و در فاصله ۲۰ کیلومتری شمال بندر گناوه، در ساحل خلیج فارس مستقر می‌باشد. این میدان، از شمال با میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه و میدان نفتی سیاهمکان و از جنوب با میدان نفتی خارک، در دریا هم‌جوار است.
حجم نفت درجای میدان بینک بر اساس محاسبات انجام شده توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب معادل ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون بشکه متعارفی پیش‌بینی شده‌است. این میدان در سال ۱۳۲۸ کشف شد و نخستین بار، در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسید. توسعه میدان بینک نخستین بار در سال ۱۳۸۱ انجام شد و تولید نفت این میدان به ۲۶ هزار بشکه در روز رسید. نفت خام میدان گلخاری از جمله نفت‌های نمکی محسوب می‌شود، که با هدف بالا بردن کیفیت، نفت استخراج شده از این میدان، پس از فرآورش در کارخانه نمک‌زدایی بینک، به واحد بهره‌برداری ارسال شده و به منظور انتقال به تلمبه‌خانه گوره، برای صادرات در مخزن، ذخیره می‌شود. در حال حاضر (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام میدان نفتی بینک به‌طور متوسط معادل ۵۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که کلیه عملیات استخراج از این میدان، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران و از طریق ۱۸ حلقه چاه انجام می‌گیرد.
میدان نفتی رگ سفید
میدان نفتی رگ‌سفید در جنوب‌غربی ایران و در فاصله ۱۵۰ کیلومتری جنوب‌شرقی اهواز و در نزدیکی بندر دیلم واقع شده‌است. این میدان در سال ۱۳۴۳ کشف شد و هم‌اکنون پس از میدان نفتی پازنان، دارای بزرگترین حجم کلاهک گازی در میان میادین نفتی ایران است. میزان نفت درجای این میدان ۱۶٫۵ میلیارد بشکه تخمین زده شده‌است، که ۳٫۴۴ میلیارد بشکه از آن قابل برداشت است. ابعاد میدان در حدود ۵۵ در ۷ کیلومتر می‌باشد و تعداد چاه‌های حفاری شده این میدان تا سال ۱۳۸۱ به ۱۰۵ حلقه رسیده‌بود. حجم درجای نفت و گاز سازندهای آسماری و بنگستان این میدان براساس آخرین مطالعات مخزن به ترتیب معادل ۶٫۱۴ میلیارد بشکه و ۸٫۱۷ تریلیون فوت مکعب گزارش شده‌است. میزان تولید نفت و گاز تجمعی از این میدان از ابتدای بهره‌برداری تا پایان سال ۱۳۷۹ که در حدود ۴۰ سال می‌باشد، به ترتیب معادل ۱٫۵۲۱ میلیون بشکه و ۹۷۰ میلیارد فوت مکعب بوده‌است.
میدان نفتی بی‌بی حکیمه
میدان بی‌بی‌حکیمه نخستین بار در سال ۱۳۴۱ کشف شد و در همان سال نیز به بهره‌برداری رسید. ظرفیت تولید نفت خام آن در حال حاضر به‌طور متوسط روزانه ۱۲۰ هزار بشکه است. این میدان دارای مخازن آسماری، بنگستان و خامی است که مخزن خامی آن از سازندهای فهلیان، گدوان و داریان تشکیل شده‌است. میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه از میادین تحت مدیریت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران است.
ورزش
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران به صورت عمده در حال باشگاه داری است.
این شرکت دارای یک ورزشگاه با ظرفیت ۷۰۰۰ در گچساران است.
باشگاه ها و... ورزشگاه ها
حمل و نقل
یک پایانه مسافربری برون شهری ویژه کارکنان شرکت نفت و گاز گچساران
جری وال
جری وال (Jerry Vale؛ July 8, 1930 – 1930:7:8, May 18, 2014) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ملکه سوندوک
ملکه سوندوک یک درام تاریخی ساخته شده توسط کشور کره جنوبی در سال ۲۰۰۹ است، که توسط اِم‌بی‌سی و تایم باکس پروداکشن برای چهل و هشتمین سالگرد تأسیس شبکه تهیه شده‌است. در این مجموعه لی یو وون، گو هیون-جونگ، پارک یه-جین، اوم ته وونگ و کیم نام گیل نقش‌آفرینی کرده‌اند. این سریال داستان زندگی ملکه سوندوک از شیلا را شرح می‌دهد. این مجموعه از ۲۵ مه تا ۲۲ دسامبر ۲۰۰۹ روزهای دوشنبه‌ و سه‌شنبه‌ هرهفته، ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) برای ۶۲ قسمت از اِم‌بی‌سی پخش شد.
میزان تماشاگران این برنامه تقریباً هر هفته در طول پخش آن در صدر جدول های تلویزیونی قرار داشت و به ۴۳٫۶ درصد رسید. که باعث شد این مجموعه جوایز درامای ام‌بی‌سی ۲۰۰۹ را بگیرد؛ اجرای بازیگر گو هیون-جونگ و برنده شدن جایزهٔ بعدی آن، با استقبال جهانی روبرو شد.
خلاصهٔ داستان
این سریال در پایان سلطنت پادشاه جین هئونگ شروع می‌شود و تا پایان سلطنت ملکه سئوندوک ادامه می‌یابد. دوکمان به عنوان یکی از دو دختر دوقلوی پادشاه جینپیونگ و ملکه مایا متولد شد، اما به دلیل پیشگویی، پادشاه جینپیونگ مجبور شد دخترش را با کمک خادم وفادارش سئوهوا از قصر دور کند تا بتواند ملکه مایا را نجات دهد زیرا برکناری ملکه مایا آرزوی میشیل برای ملکه شدن بود. سئوهوا دوکمان را مثل دختر خودش بزرگ کرد، اما وقوع حوادثی سرانجام باعث شد تا دوکمان به هویت واقعی خود پی ببرد اما خانواده او یکبار دیگر او را رها کردند تا تاج‌ وتخت را از دست میشیل نجات دهند؛ به جزء خواهر دوقلوی دوکمان، شاهزاده خانم چئونمیونگ که او را رها نکرد و در تلاش برای کمک به فرار دوکمان جان خود را از دست داد.
موریس لابری
موریس لابری (Maurice Labeyrie; ۱۸۸۹ – نامشخص) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه بود. او در سال ۱۹۲۰ به همراه تیم فرانسه مدال نقره مسابقات المپیک را کسب کرد.
تاه (شیمی)
تاه در شیمی مرحله‌ای است که در آن یک مولکول شکل گرفته یا صورت‌بندی می‌شود. این مرحله را می‌توان با خودگردهم‌آیی درون مولکولی یا نوعی از خودگردهم‌آیی مولکولی هم توصیف کرد، جایی که مولکول از طریق تعاملات غیر-کووالانسی مثل پیوند هیدروژنی و نیروی واندروالسی برای تشکیل شکل بخصوصی هدایت می‌شود.
برایان استین نیلسن
برایان استین نیلسن (Brian Steen Nielsen؛ زادهٔ December 28, 1968) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده‌است.
بخش سانتا روزا (مندوزا
بخش سانتا روزا (به اسپانیایی: Departamento Santa Rosa) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان مندوسا واقع شده‌است. بخش سانتا روزا ۸٬۵۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۸۱۸ نفر جمعیت دارد.
شاهین (ستاره)
شاهین یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
ناحیه میلو، شهرستان بورا، ایلینوی
ناحیه میلو، شهرستان بورا، ایلینوی (به انگلیسی: Milo Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بورا، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه میلو ۲۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دریتیمان چاترجی
دریتیمان چاترجی (ধৃতিমান চট্টোপাধ্যায়؛ زادهٔ May 30, 1945) بازیگر اهل هند است.
مرسانژ
مرسانژ (به فرانسوی: Meursanges) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۴۶۹ نفر است که در Canton of Beaune-Sud واقع شده‌است.
الین شپارد
الین الیزابت شپرد (زاده ۲ آوریل ۱۹۱۳ – درگذشته ۶ سپتامبر ۱۹۹۸) هنرپیشه تئاتر برادوی و سینما در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بود. او همچنین نویسنده کتاب The Doom Pussy (روایتی نیمه تخیلی از هوانوردی در جنگ ویتنام) بود. شپرد با جورج هارتمن ازدواج کرده بود.
گوندرسهاوزن
گوندرسهاوزن یک شهر در آلمان است که در راین-هونسروک واقع شده‌است. گوندرسهاوزن ۱٬۲۷۰ نفر جمعیت دارد.
منیش (یمن)
منیش  روستایی است در عزلهٔ (قری باقم صعدة)، در ناحیهٔ (بنی معافی)، از توابع استان صَعده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۳۳۷) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
جانکشن سیتی، کنتاکی
جانکشن سیتی شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۲۴۱ نفر بوده‌است.
گری داکری
گری داکری (Gary Dockery)(October 15, 1953 – April 15, 1997) افسر پلیس در ولدن، تنسی بود. او بعد از آسیب دیدن در سال ۱۹۸۸ به یک کما و زندگی نباتی هفت و نیم ساله رفت. در سال ۱۹۹۶ از کما بیدار شد و با هیجان به سخن گفتن لب‌گشود، دوستانش را شناخت و خاطرات گذشته را به یاد آورد. فردای آن روز او باز به کما رفت و یک سال بعد درگذشت.
آرمسترانگ ویتورث ای. دابلیو.۱۶
'''آرمسترانگ ویتورث ای. دابلیو.۱۶''' یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ ویتورث ایرکرفت در کشور بریتانیا است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گری داکری
زندگی
در سپتامبر ۱۹۸۸ وقتی او برای بررسی تماس اختلال و مزاحمت محلی رفته بود، یک فرد مست به پیشانی‌اش تیر زد. پس از آن او به زندگی نباتی رفت و تنها می‌توانست گاهی پلکش را تکان بدهد و چشمک بزند. گرچه او می‌توانست با چشمک پاسخ بدهد ولی هوشیار نبود.
او به شدت سینه‌پهلو کرد و ریه‌اش جراحی شد و در فوریه ۱۹۹۶ حرکت کرد و دوباره سخن گفت. دوستانش را شناخت، نام قهرمانانش و خاطرات اردوهایش را یادش آمد. ولی روز بعد او دوباره ساکت شد.
یک سال بعد در آوریل ۱۹۹۷ او در ۴۳ سالگی بر اثر لخته شدن خون در سینه‌اش درگذشت.
محوطه بان میان
محوطه بان میان مربوط به عصر آهن - دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان چله، ۵۰۰ متری جنوب شرقی روستای بان میان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۶۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یوکیکو تاکاهاشی
یوکیکو تاکاهاشی (高橋 有紀子؛ زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۶۷) بازیکن والیبال سالنی و بازیکن والیبال ساحلی زن اهل ژاپن بود.
بیل هالیکن
بیل هالیکن (زادهٔ August 27, 1939) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
پیست آسن
پیست آسن (TT Circuit Assen) یک پیست ورزش‌های موتوری در آسن، هلند است.
این پیست که در سال ۱۹۲۵ ساخته شده‌است بیشتر برای مسابقات موتورسواری استفاده می‌شود و ظرفیت آن ۱۰۰٬۰۰۰ نفر است.
حمله‌های مغول به هند
حملات مغول، قتل‌عام‌ها و قساوت‌های بسیاری را به شبه‌قاره هند وارد کرد، اما حکومت آن بیشتر به پاکستان غربی محدود بود. بعضی اوقات، مغول‌ها حكومت خود را در مناطق هم‌مرز با هند شمالی گسترش دادند اما هيچ گاه فراتر از دهلی نبودند. مغولان نیز از سال ۱۲۳۵ تا ۱۳۰۵ بر کشمیر حکومت کردند. مغولان با سپاهی ۳۰ هزار نفری به لاهور پاکستان حمله کردند. آنها بیشتر ساکنان آن را قتل عام کردند و از سال ۱۲۴۱ تا سال ۱۲۶۶ که سلطان بالبان منطقه را دوباره تسخیر کرد، بر سرزمین حاکم بودند. لاهور در سال ۱۲۸۷ دوباره به حکومت مغول بازگشت. از سال ۱۲۹۶ تا ۱۳۰۵، مغولان پنجاب را تسخیر کردند و پنجاب را اشغال کردند و مجدداً علیه اهالی منطقه دست به جنایاتی زدند. مغولان بعداً به استان سند حمله کردند و به سمت دهلی حرکت کردند و در آنجا ساکنان را غارت و قتل عام کردند. مغولان مدت کوتاهی شهر را اشغال کردند، اما به سرعت توسط مالک کافور، یکی از سرداران سلطان شکست خوردند. حملات متعددی از مغول، عمدتاً در شمال هند انجام شد، اما سرانجام مغولان در پی چندین شکست از دهلی، مجبور به عقب‌نشینی شدند.
زمینه
چنگیز خان پس از تعقیب جلال‌الدین از هند از سمرقند و شکست دادن وی در جنگ سند، 12 تومنی (20000 سرباز) را به فرماندهان دوربی سهمگین و بالا برای ادامه تعقیب فرستاد. فرمانده مغول جلال الدین را در سراسر منطقه لاهور تعقیب کرد و به استان دورافتاده مولطان حمله کرد و حتی حومه لاهور را نیز غارت کرد. جلال الدین مجدداً جمع شد ، و سپاهی كوچك از بازماندگان نبرد تشكیل داد و با حاكمان ترک‌زبان سلطنت دهلی به دنبال اتحاد یا حتی پناهندگی بود ، اما رد شد. جلال الدین در پنجاب علیه حاکمان محلی جنگید. وی پس از شکست توسط بسیاری از آنها در فضای باز ، به دنبال پناه بردن به مولتان به حومه پنجاب عقب نشینی کرد.
جلال الدین در حالی که علیه فرماندار محلی سند می جنگید ، خبر قیامی در استان کرمان در جنوب ایران را شنید و بلافاصله عازم آن مکان شد و از جاده بلوچستان جنوبی عبور کرد. به جلال الدین نیز نیروهایی از غور و پیشاور از جمله اعضای قبایل خلجی ، ترکمان و غوری پیوستند. وی با یاران جدید خود به غزنی لشکر کشید و یک لشکر مغول را زیر نظر تورتای که وظیفه شکار وی را بر عهده داشت ، شکست داد. متحدان پیروز بر سر تقسیم غنیمت دستگیر شده نزاع کردند. متعاقباً قبایل خلجی ، ترکمان و غوری جلال الدین را ترک کرده و به پیشاور بازگشتند. در این زمان اوگدئی خان ، پسر سوم چنگیز خان ، به خان بزرگ امپراتوری مغول تبدیل شد. یک ژنرال مغول به نام چورماقان که خان فرستاده بود جلال الدین را مورد حمله قرار داده و شکست داد و بدین ترتیب سلسله خوارزم - شاه پایان یافت.
نفوذ به سلطنت دهلی
شاهزاده دهلی ، جلال الدین مسعود ، به پایتخت مغول در Karakorum سفر کرد تا از منگکه خان در تصاحب تخت سلطنت از برادر بزرگتر خود کمک بگیرد. هنگامی که مونگکه به عنوان خان بزرگ تاجگذاری کرد ، جلال الدین مسعود در در این مراسم از مونگکه کمک خواست. مöنگکه به سالی دستور داد تا به او کمک کند تا قلمرو اجدادی خود را بازیابد. سالی حملات پی در پی به مولتان و لاهور انجام داد. شم الدین محمد کارت ، مالک مشتری (شاهزاده حاکم) هرات ، مغولان را همراهی می کرد. جلال الدین به عنوان حاکم مشتری لاهور ، کوجا و سودرا نصب شد. در سال 1257 فرماندار سند تمام استان خود را به هولاگو خان ​​، برادر مونگكه ، پیشنهاد كرد و خواستار محافظت مغول از رئیس ارشد خود در دهلی شد. هولاگو نیرویی نیرومند را زیر نظر سالی بهادر به سند هدایت کرد. در زمستان سال 1257 - آغاز سال 1258 ، سالی نویان با قدرت وارد سند شد و استحکامات ملتان را برچید. نیروهای وی همچنین ممکن است در قلعه جزیره بخکار در سند سرمایه گذاری کنند.
اما هولاگو از تحریم حمله بزرگ به سلطنت دهلی امتناع ورزید و چند سال بعد مکاتبات دیپلماتیک بین دو حاکم میل فزاینده صلح را تأیید کرد.
مشغله جذب غیاث الدین بالبان (سلطنت: 1266–1287) خطر حمله مغول بود. به همین منظور او ارتش خود را به بالاترین سطح کارآیی سازمان داد و نظم داد. به همین دلیل او با ر chiefسای ناراضی یا حسود کنار رفت و مرتباً از واگذاری اختیار به هندوها امتناع ورزید. به همین دلیل او در نزدیكی پایتخت خود ماند و درگیر كارزارهای دور نمی شد.
حملات گسترده مغول به هند متوقف شد و سلاطین دهلی با استفاده از این مهلت ، شهرهای مرزی مانند مولتان ، اوچ و لاهور را بازیابی کردند و Ranas و Rais محلی را كه با مهاجمان خوارزیم یا مغول دست به دست هم داده بودند مجازات كردند
تحول سلطنت دهلی
هنگامی که قدرت با خشونت از اشراف ترک به یک اشرافیت جدید هندو-مسلمان تغییر یافت ، توازن قدرت در شمال هند تغییر سریعی داشت. یک خانواده خلجی ، که یک قرن پیش با همراهی غوری به هند مهاجرت کرده بودند ،خود را با مسلمانان هند معرفی می کردند و به دلیل افزایش تعداد مسیحیان ، خلجی ها و گروه های هند و مسلمان آنها قدرت می گرفتند. آنها با یک سری ترور ، سرانجام در سال 1290 تاج و تخت را غصب کرده و متحدان هند و مسلمان خود را مانند ظفر خان (وزیر جنگ) ، نصرت خان (وزیر دهلی) ، عین ال ملک مولتانی ، [17] مالک کارفور ، مالک توغلق ، و مالک نایک (استاد اسب) که از جنگجویان مشهور اما غیر ترک بودند که منجر به ظهور یک کشور هندو مسلمان شد. تغییرات در این دوره امکان فتح سریع دهلوی به سایر مناطق هند را فراهم کرد.در همین زمان حملات مغول به هند نیز تجدید شد (1300)
پس از شروع جنگ داخلی در امپراتوری مغول در دهه 1260 ، خاندان چاگاتای کنترل آسیای میانه را بر عهده گرفت و رهبر آن از دهه 1280 دووا خان بود که دومین فرماندهی کایدو خان ​​بود. Duwa در افغانستان فعال بود ، و تلاش کرد تا حکومت مغول را به هند گسترش دهد. منابع قرون وسطایی ادعای حمله صدها هزار مغول را دارند ، تعداد تقریبی (و احتمالاً بر اساس) اندازه کل ارتش سواره نظام قلمروهای مغول در آسیای میانه یا خاورمیانه: حدود 150،000 مرد. شماری از فرماندهان مغول که در منابع به عنوان شرکت کنندگان در حملات مختلف نام برده شده اند ، می تواند نشانه بهتری از اعداد مربوطه باشد ، زیرا این فرماندهان احتمالاً منجر به تومن ها می شوند ، واحدهایی که اسمی آنها 10 هزار نفر است. [22] این تهاجمات یا توسط فرزندان مختلف چنگیز خان و یا توسط فرماندهان لشکر مغول انجام می شد. اندازه این ارتشها همیشه بین 10000 سواره بود هرچند كه تواریخ نگاران دهلی تعداد آنها را به 100000 تا 200000 سواره مبالغه می كردند.
عبدالله فرماندار مسلمان نگوداری ، که فرزند نوه بزرگ چاگاتای خان بود ، [24] در سال 1292 با نیروی خود به پنجاب حمله کرد ، اما نگهبان پیشروی آنها تحت فرماندهی اولغو شکست خورد و به دست سلطان خلجی جلال الدین اسیر شد. 4000 اسیر مغول گارد پیشرو به اسلام گرویدند و به عنوان "تازه مسلمانان" برای زندگی در دهلی آمدند. حومه ای که در آن زندگی می کردند به طور مناسب Mughalpura نامگذاری شد. [25] [26] توماسهای چاگاتای توسط سلطنت دهلی چندین بار در سالهای 1296–1297 مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
نبرد جاران-منجور
برخلاف حمله های قبلی ، حملات در زمان سلطنت علا Alaالدین جانشین جلال الدین ، فتوحات بزرگ مغول بود. در زمستان 1297 ، Chagatai noyan Kadar لشکری را هدایت کرد که منطقه پنجاب را ویران کرد و تا کاسور پیشروی کرد. [28] ارتش علاudالدین به رهبری اولوخ خان و احتمالاً ظفرخان در تاریخ 6 فوریه 1298 در جنگ جاران منجور مهاجمان را شکست داد که تعداد زیادی از آنها به اسارت درآمدند.
محاصره سهوان
بعداً در سال 1298–99 ، ارتش مغول (احتمالاً فراریان نگودری) به سند حمله کرد و قلعه سیستان را به اشغال خود درآورد. این مغولان از ظفر خان شکست خوردند: تعدادی از آنها دستگیر و به عنوان اسیر به دهلی آورده شدند. در این زمان شاخه اصلی ارتش علاالدین به رهبری اولوق خان و نصرت خان مشغول حمله به گجرات بود. هنگامی که این ارتش در حال بازگشت از گجرات به دهلی بود ، برخی از سربازان مغول آن بر سر پرداخت خمس (یک پنجم سهم غارت) شورش کردند. این شورش خرد شد و خانواده های موتوری در دهلی به شدت مجازات شدند.
نبرد کیلی
در اواخر سال ۱۲۹۹ ، دووا پسرش قطلوغ خواجه را برای فتح دهلی اعزام کرد.علاالدین ارتش خود را به كلی در نزدیكی دهلی هدایت كرد و كوشید تا جنگ را به تأخیر بیندازد ، به این امید كه مغولها در میان كمبود مواد عقب نشینی كنند و از استانهای خود كمك بگیرند. اما ژنرال وی ظفرخان بدون اجازه او به ارتش مغول حمله کرد. مغولان با تظاهر به عقب نشینی ، نیروهای ظفرخان را فریب دادند و آنها را دنبال كردند. ظفرخان و افرادش پس از وارد آوردن تلفات سنگین به مهاجمان کشته شدند. مغولها چند روز بعد عقب نشینی کردند: رهبر آنها قطلوغ خواجه به شدت زخمی شد و در سفر بازگشت درگذشت.
محاصره دهلی
در زمستان ۱۳۰۲–۱۳۰۳ ، علاالدین لشكری را برای غارت پایتخت كاكاتیا وارانگال اعزام كرد و خود به سمت چیتور لشكر كرد. مغولان که دهلی را بدون محافظت یافتند ، حمله ای دیگر را حدود اوت ۱۳۰۳ آغاز کردند. علاالدین قبل از مهاجمان توانست به دهلی برسد ، اما وقت کافی برای آماده شدن برای دفاع قدرتمند را نداشت. او در اردوگاهی با محافظت شدید در قلعه سیری در حال ساخت پناه گرفت. مغولان دهلی و محله های آن را غارت کردند ، اما در نهایت پس از اینکه نتوانستند سیری را زیر پا بگذارند ، عقب نشینی کردند. این برخورد نزدیک با مغولها علاالدین را بر آن داشت تا قلعه ها و حضور نظامی را در مسیرهای خود به هند تقویت کند. وی همچنین یک سری اصلاحات اقتصادی را برای اطمینان از ورود درآمد کافی برای حفظ ارتش قدرتمند انجام داد.
اندکی پس از آن ، دعوا خان به دنبال خاتمه دادن به درگیری مداوم با یوان خاقان Temür jljeytü بود و در حدود سال ۱۳۰۴ صلح عمومی بین خان های مغول اعلام شد و به درگیری بین سلسله یوان و خان ​​های غربی خاتمه داد بخشی از نیم قرن اندکی بعد ، وی پیشنهاد حمله مشترک به هند را داد ، اما این کارزار عملی نشد.
گیباکسان
گیباکسان (به لاتین: Gibaeksan) یک کوه در کره جنوبی است که در Gyeongsangnam-do, South Korea واقع شده‌است. گیباکسان ۱٬۳۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مگس‌گیر سینه‌سرخ
مگس‌گیر سینه‌سرخ نام یک گونه از سرده انجیرخورک‌ها است.
لاندینی
لاندینی یک شرکت تولید تجهیزات و ماشین‌آلات کشاورزی است که مقر آن در فاببریکو، ایتالیا است و توسط جووانی لاندینی در سال ۱۸۸۴ تأسیس شده‌است.
این شرکت در سال ۱۹۲۵ طراحی تراکتور را آغاز کرد اما با درگذشت جووانی تکمیل تراکتور اولیه متوقف شد. پسران جووانی لاندینی کسب و کار را به‌دست گرفتند و تکمیل پروژه تراکتور را ادامه دادند. کل سهام لاندینی پیش‌تر متعلق به مسی‌فرگوسن بود.
جری وکسلر
جری وکسلر (Jerry Wexler؛ January 10, 1917 – 1917:1:10, August 15, 2008) یک تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یارسلاو ویتا
یارُسلاو وُیتا (December 27, 1888 – 1888:12:27, April 20, 1970) بازیگر اهل اتریش-مجارستان (جمهوری چک کنونی) بود. او بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۷۰ در بیش از ۹۰ فیلم ظاهر شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به قصه‌های چاپک اشاره کرد.
مورخه (یمن)
مورخه  به عربی ( المُورخة )، روستایی است در ناحیهٔ (شعب)، در ناحیهٔ (الشرحیب)، از توابع استان صَعده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۰۵) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
ایپالا
ایپالا شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۴۸ نفر است.
هونینگ، نورفک
هونینگ (به انگلیسی: Honing) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Norfolk واقع شده‌است. هونینگ ۸٫۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۲ نفر جمعیت دارد.
پیر دوفور داستافور
پیر دوفور داستافور (Pierre Dufour d'Astafort; February 6, 1886 – November 11, 1957) سوارکار پرش اهل فرانسه بود.
مالیشکا
مالیشکا (به ارمنی: Մալիշկա) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس‌جور واقع شده‌است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده است.
خصوصیات
مالیشکا ۴٬۴۶۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
بیلل ایت ملک
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس و باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد.
اچ‌دی ۲۱۴۴۷
اچ‌دی ۲۱۴۴۷ یک ستاره است که در صورت فلکی زرافه قرار دارد.
توگیاتی سیندی
توگیاتی سیندی (Tugiyati Cindy؛ زادهٔ July 21, 1985) بازیکن فوتبال اهل اندونزی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان اندونزی و Indonesia women's national futsal team بازی کرده‌است.
فلوت اسپرینگز، اکلاهما
فلوت اسپرینگز شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۰ نفر بوده‌است.
ویکی (وبگاه)
ویکی یک شرکت سنگاپوری است که پخش جریانی ویدئو در پلتفرم وب را انجام می‌دهد. مقر ویکی در سان فرانسیسکو قرار دارد. این شرکت همچنین در توکیو و سئول دفاتری دارد.
نام ویکی برگرفته از بازی با کلمات ویدئو و ویکی است٫ علت این نامگذاری شباهت ویکی به شرکت‌هایی که از داوطلبان برای مدیریت محتوا استفاده می‌کنند است. ویکی جایزه تک کرانچ را برای بهترین آغاز به کار شرکت در رده بین‌المللی در ژانویه سال ۲۰۱۱ کسب کرده‌است.
تاریخچه
رازمیک هواگیمیان٫ چانگ سونگ هو و جی‌وون مون در سال ۲۰۰۷ ویکی را تأسیس کردند.
حسینیه تایباد
حسینیه تایباد مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان تایباد، خیابان شهید رجایی، کوچه حسینیه آقا، پلاک ۲۴ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بخش سانتا کاتالینا
بخش سانتا کاتالینا (به اسپانیایی: Departamento de Santa Catalina) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان خوخوی واقع شده‌است.
موسم (یمن)
موسم  به عربی ( المُوسَم )، روستایی است در عزلهٔ (زیدان بنی زهیر)، ناحیهٔ (أرحب)، از توابع استان صَعده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
گوندورف
گوندورف یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
منتانی-ل-بن
منتانی-ل-بن (به فرانسوی: Montagny-lès-Beaune) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۶۶۰ نفر است که در Canton of Beaune-Sud واقع شده‌است.
خوش‌نویسی در جهان اسلام
خوش‌نویسی در جهان اسلام را می‌توان شاخص‌ترین هنر در پهنهٔ سرزمین‌های اسلامی و به مثابهٔ زبان هنری مشترک برای تمامی مسلمانان دانست. هنر خوشنویسی همواره برای مسلمانان ارزش ویژه داشته‌است. چرا که در بنیاد، آن را هنر تجسم کلام وحی می‌دانسته‌اند. آن‌ها خط زیبا را نه تنها در نسخه‌پردازی قرآن، بلکه در بیشتر هنرها به‌کار می‌بردند. تکامل و تبدیل خط به هنر خوشنویسی بیش از هرکجا در میان مسلمانان به چشم می‌خورد. در قرآن در آیه‌های «ن، والقلم و ما یسطرون» و «الذّی علّم بالقلم» به قلم و نگارش اشاره شده‌است.
پیشینه
پس از گسترش اسلام در سراسر شبه جزیرهٔ عربستان، ایران، ماوراءالنهر، بخش‌هایی از هند، شمال آفریقا و اندلس، یا زبان عربی جایگزین زبان اقوام ساکن دراین مناطق شد (مانند مصر)، یا دست کم خط عربی جای خطوط قدیمی را گرفت (مانند ایران)، و بدین سان خطی واحد در تمام قلمرو اسلام پدیدار گردید. خط عربی که پیش از ظهور اسلام نگارشی ساده و کاربردی محدود داشت، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.
به دلیل محدودیت نسبی سایر هنرها همچون نقاشی، مجسمه‌سازی، موسیقی، و حتی گاهی، حرام شمردن آن‌ها، هنر خوشنویسی یا خطاطی، همواره، و در کلیهٔ کشورهای اسلامی، به عنوان والاترین هنر مورد توجه بوده‌است.
هنر اسلامی بسیار محدودتر از هنر مسیحی یا بودایی است که مشخصاً فرم‌هایی از هنر - اعم از مجسمه، نقاشی، موسیقی یا رقص - را به کلیسا یا معابد می‌کشاند.
عمدهٔ مسلمانان تصویرگری چهره پیامبر اسلام را مردود می‌شمردند و حتی گاهی تصویرگری جانداران و انسان نیز مورد قبول بخشی از مسلمانان نبود. افزون بر منع تصویرسازی چهره پیامبر، مفهوم و تصویر ذهنی خداوند به صورتی که در آیین هندو و مسیحیت رایج است، در اسلام مرسوم نبود. پیام بسیار مهم‌تر از پیامبر بود؛ بنابراین در مواردی که در تمدن بیزانس از تصاویر پیکره‌ای بهره گرفته‌اند، در جهان اسلام از فرم‌های غیر پیکره‌ای استفاده شده‌است. در غالب موارد کلمه و نوشتار نوعی حس فخر و شکوه به اماکن می‌دهد. به‌عنوان مثال می‌توان به تأثیر شکوهمند خوشنویسی در کتیبه‌های یک محراب، یا خطوط نگاشته شده بر روی سکه ‌ها توجه کرد. از ویژگی‌های مهم هنر اسلامی برتری یافتن خوشنویسی و جایگزینی نسبی آن با نقاشی و پیکره‌سازی است. این همه به علاوهٔ دلایل اقلیمی، اجتماعی و فرهنگی و رقابت با تمدن‌های دیگر موجب شد تا هنرمندان و هنرپروران در سراسر سرزمین‌های اسلامی به هنر خوشنویسی توجه ویژه داشته باشند. از این رو ذوق زیبایی شناختی مردمان این سرزمین‌ها به‌ویژه ایرانیان در اوج قدرت و نهایت ظرافت در این هنر تجلی یافت و خوشنویسی همواره به مانند محوری در میان سایر هنرهای بصری درخشیده‌است.
عرب‌ها پیش از ظهور اسلام از شیوه معینی در نگارش پیروی نمی‌کردند. ذوق هنری هنرمندان در سرزمین‌های اسلامی و طی ادوار مختلف، شیوه‌ها یا قلم‌های مختلفی را به‌وجود آورد که کم و بیش همواره در کنار یکدیگر کاربرد داشته‌اند و عمده‌ترین آن‌ها تا به امروز همچنان رواج دارند. در صدر اسلام زیبانویسی امری ناشناخته بود. در قرون اولیه هجری، خطی به نام کوفی برای تحریر قرآن پدید آمد که متشکل از عناصر مدور، عمودی‌های کوتاه و افقی‌های کشیده بود. خط کوفی در جریان تحولش تا سده پنجم هجری صورت هندسی و تزئینی یافت و تا حدی ناخوانا شد و به روشی برای تزئینات و خوشنویسی بدل گشت.
سیر تحولات
اغلب نسخه‌های قدیمی قرآن به نوعی خط کوفی اولیه است. پس از سدهٔ پنجم هجری، خط کوفی به‌کلی جای خود را در نگارش متن قرآن به خط نسخ و محقق داد که حروف آن‌ها بر خلاف حروف زاویه‌دار کوفی، منحنی و قوس‌دار است. در اسپانیای مسلمان، نوعی خط به‌وجود آمد که حاصل تماس اندلس با مسیحیان غربی است.
خط عربی در آغاز به نوعی از خط نسخ که برگرفته از شیوه نگارش خط نبطی بود، نوشته می‌شد. خط کوفی نیز بر آن اضافه شد که گفته می‌شود در کوفه رایج شد و این همان خطی است که کاتبان اصلاحات خود را بر آن اعمال کردند که بزودی در خط نسخ نیز انجام شد. سریانی‌ های مقیم شام خط عربی را با چند شکل می‌نوشتند که از آن میان، خط سطرنجیلی ویژه کتابت تورات و انجیل بوده‌است. خط کوفی تحت تأثیر خط سطرنجیلی برای نگارش قرآن پدید آمد.
بعدها در دوران عباسیان، خط‌های دیگری نیز برای نگارش الفبای عربی رواج یافت از جمله قلم جلیل، قلم سجلات، قلم دیباج، قلم اسطور مار بزرگ، ثلاثین، قلم زنبد، قلم مفتح، قلم حرم، قلم مد مرآت، قلم عمود، قلم قصص و قلم حرفاج و برخی خطوط دیگر.
در زمان مأمون عباسی نویسندگی، ترجمه و امور دیوانی اهمیت زیادی پیدا کرد و کاتبان در نیکو ساختن خط به رقابت پرداختند و چندین قلم دیگر به نام قلم مرصع، قلم نساخ، قلم رقاع، قلم غبارالحلیه، قلم ریاسی و مانند آن‌ها پدیدار شد. در نتیجه خط کوفی به بیش از بیست شکل درآمد؛ ولی قلم نسخ اولیه، کم و بیش به همان شکل در میان مردم و برای تحریر مطالب غیررسمی رایج بود تا آنکه ابن مقله خوشنویس نامی (درگذشت: ۳۲۸ه‍. ق با نبوغ خود نیاز به بازبینی خطوط را درک کرد و خطوط مشخص و قواعد معینی را مطرح کرد.
خطوط شش‌گانه
وجه تمایز آن‌ها اختلاف در شکل حروف و کلمات و نسبت سطح و دور (حرکت‌های مستقیم یا منحنی در شکل حروف) در هر کدام می‌باشد.
اصول دوازده‌گانه خوشنویس
ابن مقله همچنین برای خطوط مختلف خوشنویسی اسلامی قواعدی وضع کرد که به اصول دوازده‌گانه خوشنویسی معروفند و عبارتند از: یک سده پس از ابن مقله، ابن بواب برای خط نسخ قواعدی تازه ایجاد کرد و این خط را کامل نمود در سده هفتم جمال‌الدین یاقوت مستعصمی به این خط جان تازه‌ای بخشید و قرآن کریم را برای چندین بار کتابت نمود. او خط ثلث را به حدی از کمال رساند که شایستگی کتیبهنگاری را پیدا کرد. کاربرد خط کوفی در نگارش متن قرآن از سده پنجم هجری به بعد توسط خط نسخ اشغال شد و در کتیبه‌نگاری خط ثلث جایگزین کوفی شد.
خوشنویسی در ایران
پیش از اسلام در ایران خطوط مختلفی مانند میخی، پهلوی و اوستایی رایج بود ولی پس از ظهور اسلام ایرانیان الفبا و خطوط اسلامی را پذیرفتند. در ایران پس از فتح اسلام، خطّاطی به شیوهٔ نسخ وجود داشت. در پرتو حمایت ابوبکر بن سعد زنگی در فارس، ده‌ها نسخه قرآن خطی به وجود آمد. در زمان حکومت ایلخانیان، به دلیل نفوذ چینی‌ها و مغول‌ها، اوراق مذهّب کتاب‌ها نخستین بار با نقش‌های تزیینی زینت یافت. در زمان حکومت تیموریان در ایران، خط و خوشنویسی به اوج کمال خود رسید. میرعلی تبریزی با ترکیب خط نسخ و تعلیق، خط نستعلیق را بنیان نهاد. مشهورترین خطاط قرآن در این دوره بایسنقر میرزا بود. و بزرگترین استاد نستعلیق‌نویس در طول تاریخ میرعماد حسنی بود.
اوایل قرن هفتم خط تعلیق که ترسل نیز نامیده می‌شد از ترکیب خطوط نسخ و رقاع به وجود آمد که بیشتر به عنوان خط تحریر برای نوشتن نامه‌ها و فرمان‌های حکومتی به‌کار می‌رفت. این خط حدود یکصد سال دوام داشت. تعلیق را خواجه تاج سلمانی قانونمند کرد؛ که بعدها به وسیله خواجه عبدالحی منشی استر آبادی بدان قواعد و اصول بیشتری بخشیده شد. خط تعلیق دارای دوایر زیاد، حروف مدور و قابلیت بسیاری در ارائهٔ ترکیب‌های متنوع است و بیشتر در بین کسانی رواج داشته که از نظر سواد و میزان آشنایی با خط در سطح بالایی بوده‌اند. از این رو این خط به تدریج کاربرد خود را از دست داد. خط تعلیق را می‌توان نخستین خط کاملاً ایرانی دانست.
دومین خط ایرانی در سده هشتم توسط میرعلی تبریزی (۸۵۰ ه‍. ق) از ترکیب و ادغام دو خط نسخ و تعلیق شکل گرفت و به‌نام نسختعلیق نامیده شد که در اثر کثرت استفاده به نستعلیق تغییر پیدا کرد. این خط بسیار مورد اقبال واقع شد و موجب تحول عظیمی در هنر خوشنویسی گردید. نستعلیق حدود یک دانگ سطح و مابقی آن دور است. (یک ششم حرکت‌های مستقیم و پنج ششم حرکت‌های مدور دارد) در میان خطوط ایرانی و عربی، خط نستعلیق به گواه آثار آفریده شده به‌عنوان زیباترین خط و برتر از خطوط اسلامی شناخته شده و آن را «عروس خطوط اسلامی» نامیده‌اند. نستعلیق در دوره تیموری کامل‌تر شد و در دوران صفوی به اوج رسید که سر آمد همه خوشنویسان میرعماد در این دوره ظهور کرد. همزمان به هند و عثمانی راه یافت و خوشنویسان بزرگی به ویژه در هند در این عرصه خوش درخشیدند. در ایران پس از یک دوره رکود دوباره در دوران قاجار آثار درخور توجهی از نستعلیق و شکسته پدیدار گشت.
در اواسط قرن یازدهم سومین خط خالص ایرانی، یعنی شکسته نستعلیق به دست مرتضی قلی خان شاملو حاکم هرات با تغییر دادن خط نستعلیق ابداع شد. علت پیدایش آن را می‌توان به سبب نیاز به تندنویسی و راحت‌نویسی در امور منشی‌گری و بیش از آن ذوق و خلاقیت ایرانی دانست. همان‌طوری که بعد از پیدایش خط تعلیق، ایرانیان به‌خاطر سرعت در کتابت، شکسته تعلیق آن را نیز به وجود آوردند. خط شکسته نستعلیق به‌دست میرزا شفیعا هراتی کاملتر شد و درویش عبدالمجید طالقانی قواعد جدیدی برای آن وضع کرد و آن را به کمال رساند. درویش عبدالمجید شکسته نستعلیق را به جایی رساند که میرعماد در نستعلیق انجام داده بود.
استادان خوشنویسی
در سراسر کشورهای اسلامی و در طول چهارده قرن تاریخ آن هنرمندان زیادی در ارائه آثار ارزشمند خوشنویسی درخشیدند که عمده آن‌ها برخاسته از تمدن‌های ایران، عثمانی و هند بودند.
چهار تن از خوشنویسان نامی که در چهار خط ثلث، نسخ، نستعلیق و شکسته نستعلیق سرآمد بوده‌اند و به «ارکان اربعه هنر» خوشنویسی مشهور گشته‌اند عبارتند از:
فابین کارینی
فابین کارینی (Fabián Carini؛ زادهٔ December 26, 1979) یک بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
آرمسترانگ ویتورث اسکیمیتار
آرمسترانگ ویتورث اسکیمیتار یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ ویتورث ایرکرفت در کشور بریتانیا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نروژ بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۵ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
موشح (یمن)
موشح  به عربی ( المُوَشَح  )، روستایی است در عزلهٔ (بنی الموشح)، ناحیهٔ (دیار الهمدان)، از توابع استان
جمعیت
جمعیت آن (۲۱۶) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
وینس تیلور
فعالیت‌های ورزشی
تیلور در طول دوران حرفه‌ای خود ۲۲ عنوان فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام را به دست آورد که در رکورد جهانی گینس ثبت شد تا اینکه رونی کلمن با ۲۶ برد این رکورد را شکست.
او که یک نماد و اسطورهٔ بدنسازی بود، در سن ۵۰ سالگی با شرکت در مسابقات حرفه ای استرالیا در سال ۲۰۰۶ به این ورزش بازگشت و در آنجا مقام سوم را کسب کرد. او سپس به مستر المپیا ۲۰۰۶ رفت و یازدهم شد.
تیلور هم‌اکنون در پمبروک پاینز، فلوریدا زندگی می‌کند.
کنتن ویل، کنتاکی
کنتن ویل شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱۰ نفر بوده‌است.
ایل‌راه
به مسیر کوچ ایل‌ها و عشایر، ایل‌راه گفته می‌شود.
ایل‌راه‌ها محورهای ارتباطی میان ییلاق و قشلاق عشایر است و به فراخور شرایط طبیعی هر منطقه شاید از یک یا چند گله‌گاه نیز عبور کند.
کوچندگان معمولاً در مسیر ایل‌راه با گروهی از ایلیاتی‌ها و روستائیان همسایه ارتباط و دادوستد برقرار می‌کنند. دام‌ها در هر کوچ، در جریان پیمایش ایل‌راه‌ها بخشی از وزن خودرا از دست می‌دهند.
ایلات چهارمحال و بختیاری
هر ایل ممکن است در فصل کوچ، از چندین ایل‌راه برای رسیدن به مقصد خود استفاده کند. برای نمونه، عشایر چهارمحال و بختیاری برای کوچ خود از پنج ایل‌راه اصلی عبور می‌کنند تا به خوزستان برسند. در قدیم هر یک از شاخه‌های هفت‌لنگ و چهارلنگ بختیاری ایل‌راه مشخص و معینی داشتند. طولانی‌ترین ایل‌راه طایفه بختیاری حدود چهارصد کیلومتر است که از چناررود در سرحد آغاز می‌شود و به سردشت گرمسیری می‌رسد. ایل‌راه پلکانی در کوهرنگ از ایل‌راه‌های دیدنی ایران است.
ایلات خراسان شمالی
ایل‌راه‌های خراسان شمالی از سه ایل‌راه اصلی تشکیل شده‌است: ایل‌راه شمالی مسیر شمال شهرستان‌های قوچان، فاروج، شیروان، گیفان، راز و جرگلان و مراوه‌تپه است. ایل‌راه میانی از قوچان تا مانه و سملقان در اطراف رودخانه اترک و کالیمانی و مراوه‌تپه است.. ایل‌راه جنوبی در مسیر جنوب شهرستان‌های قوچان، فاروج، شیروان، اسفراین، جنوب بجنورد، قوره‌میدان و مراوه‌تپه قرار دارد.
ایلات فارس
ایل راه‌ها در استان فارس مسیری شمال به جنوب دارند و توسط باصری‌ها ، قشقایی‌ها و سایر ایلات استفاده می‌شوند که طولانی‌ترین آن‌ها مربوط به ایل باصری است.
میدان نفتی اهواز
میدان نفتی اهواز بزرگ‌ترین میدان نفتی ایران است، که در محدوده شهر اهواز در جنوب غربی ایران مستقر می‌باشد. میدان اهواز پس از میدان نفتی غوار و میدان نفتی بورقان، سومین میدان بزرگ نفتی جهان محسوب می‌شود.
این میدان در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه اهواز-۶ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و تاسیسات بهره‌برداری آن نیز در فاصله سال‌های ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ احداث و راه‌اندازی گردید. تاکنون بالغ بر ۵۰۰ حلقه چاه در مخازن میدان اهواز حفاری و تکمیل شده‌است. این میدان دارای ۵ مجتمع بهره‌برداری در مدار تولید می‌باشد. ظرفیت تولید نفت خام میدان اهواز به‌طور میانگین معادل ۸۰۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گاز آن (گاز همراه نفت) بیش از ۱۳ میلیون متر مکعب در روز است. حجم ذخیره درجای نفت خام این میدان بیش از ۶۵ میلیارد بشکه برآورد می‌شود، که به‌طور میانگین، در حدود ۳۷ میلیارد بشکه از آن قابل برداشت می‌باشد.
حبوس
الحبوس  یا  حُبُوس  نام قبیلهٔ بزرگی است در شرق امارات متحده عربی، و همچنین در شمال کشور پادشاهی عمان. این قبیله در مناطق کوهستانی رأس‌الخیمه به ویژه رؤوس الجبال شبه جزیره مسندم در سلسلهٔ کوه حجر سکونت دارند. شکل مفرد نام ایشان «حَبسی» است.
میدان نفتی اهواز
طول این میدان ۶۷ کیلومتر و عرض آن در حدود ۶ کیلومتر است، که از شمال با میدان رامین، از جنوب با میدان‌های شادگان و منصوری، از شرق با میدان مارون و از غرب با میدان‌های آب‌تیمور و سوسنگرد همجوار است. میدان نفتی اهواز از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد.
پیر پتیتو
پیر پتیتو (Pierre Petiteau; May 14, 1899 – April 9, 1974) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه بود.
پل هایت
پل هایت (زادهٔ May 25, 1949) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
حبوس
نسب قبیله الحبوس
از نظر ریشهٔ تاریخی قبیلهٔ «الحبوس»، این قبیله فرعی از قبیلهٔ بزرگ «نزار» یا (النزاریه) است، ایشان از آل مسیب وریشه آنان به:( شهاب بن نویره بن عمرو بن الحارث بن زهیر بن ابی النویره بن ربیعه بن مره بن زهیر بن جشم بن بکر بن حبیب بن غنم بن تغلب بن وائل بن قاسط بن هنب بن افطن بن دعمی بن جدیله بن اسد بن ربیعه بن نزار بن معن بن عدنان ) می‌رسد.
میدان نفتی اهواز
تاریخچه
اولین چاه اکتشافی در میدان اهواز، در مرداد ۱۲۹۱ توسط کنسرسیوم دارسی، تا عمق ۱۱۰۰ متری از سطح زمین حفاری شد، که در پی اقتصادی نبودن میزان تولید نفت، عملیات اکتشاف در این میدان متوقف شد. چاه شماره ۲ اهواز نخستین چاهی بود، که در میدان اهواز به سازند آسماری رسید، این چاه تا کلاهک گازی مخزن آسماری حفاری گردید، اما برای دومین بار عملیات حفاری اکتشافی در این میدان، به‌علت اقتصادی نبودن میزان نفت و با فرض گازی بودن مخزن، متوقف شد. در فاصله سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۶ نیز ۳ حلقه چاه اکتشافی دیگر توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت، در میدان اهواز حفاری شد، که هیچ‌یک به نتیجه مورد نظر نرسید.
جسی کرمیچیئل
جسی کرمیچیئل (Jesse Carmichael؛ زادهٔ April 2, 1979) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
میدان نفتی اهواز
تاریخچه
مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه اهواز-۶ و اثبات وجود ذخایر عظیم نفت و گاز در این مخزن، توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف گردید. یک سال بعد در سال ۱۳۳۸ در پی احداث تأسیسات اولیه، تولید نفت از میدان اهواز با میزان متوسط ۳۵ هزار بشکه در روز آغاز شد. مخزن بنگستان میدان اهواز نیز در سال ۱۳۴۸ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت کشف شد و بهره‌برداری از این مخزن نیز از سال ۱۳۵۰ آغاز گردید. مخزن خامی میدان اهواز نخستین بار در سال ۱۳۵۶ در پی اثبات ذخایر گاز طبیعی در سازند فهلیان از گروه خامی این میدان، توسط شرکت خاص خدمات نفت ایران (آسکو) کشف شد. وجود ذخایر نفت خام در سازند داریان مخزن خامی میدان اهواز نیز در سال ۱۳۸۳ با حفاری چاه-۳۰۷ اهواز، در عمق ۵٫۱۵۸ متری، توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به اثبات رسید.
حبوس
نسب قبیله الحبوس
شاعر معروف نجدی «ناصر الفراعنه» قصیده‌ای بلند بالا در مدح قبایل (یمانی) و (نزاری) و مناطقی همچون: تهامه، نجد، حجاز، و شبه‌جزیره عربستان سرود که قسمتی از آن چنین بود:
میدان نفتی اهواز
تاریخچه
تاکنون بیش از ۶۰۰ حلقه چاه نفت در مخازن آسماری، بنگستان و خامی این میدان حفاری و تکمیل شده‌است. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت خام میدان اهواز بیش از ۸۰۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، که عملیات تولید از این میدان، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد.
حبوس
داستان
«حبس» و «مسیب» لقب دومرد بود، که بعداً به «آل حبس» و «آل مسیب» معروف گشتند. این دومرد جنب در جنب و در جوارهم در صحرای پهناوری به نام (الدهنا) که سرسبز و زیبا بود نشستند، سالیان متمادی باهم بودند، منطقه شان پر از غلات وفیر، و چراگاه‌های وافری برای دام‌های دو فریق بود، در صراء و ضراء یار ویاور هم بودند، تا اینکه حادثه أی اتفاق افتاد وبین دو قوم جنگ خونینی رخ داد و بسیاری از دو طرف کشته شدند، بعد از این حادثه، قوم متفرق شدند وهرکس رو بدیاری نمود. (الحبوس) از «آل حبس» هستند، و از نزاد شهاب بن النویره التغلبی الشیبانی هستند، که اصل الحبوس است، وحبوس از سلالهٔ (عبس) می‌باشند، که یکی از بزرگترین قبایل شبه جزیره عربستان است، عدد افراد این قبیله از ۲۵ هزار نفر تجاوز می‌کند، که در ۱۰ فرقه تقسیم شده أند. بیشتر آنان بدوهای متنقل بودن ، أما حالا هر قبیلهٔ در مکانی استقرار یافته‌است و به زراعت وفلاحت اشتغال دارند. باضافهٔ شغل اصلی بداوه که دام پروری و دامداری و شتر داری است. در بعضی دراسات آمده‌است که قبیلهٔ «الحبوس» ساکن (دیرة الحبوس) غرب (دیرة الحرث) و الحجرین، و کوه‌های رأس‌الخیمه هستند، عشائر این قبیله تحت رایات الشیخ رحمه بن مطر گرده آمده بودند، و از بارزترین شیوخ وزعماء الحبوس می‌توان از القائد ناصر بن عبدالله بن احمد الحبسی نام برد. وی بمعیت الشیخ رحمه بن مطر أولین برخوردی که با اشغالگران هولندی‌ها داشته أند در سال ۱۹۱۷ میلادی در رأس مسندم بوده‌است.
میدان نفتی اهواز
مخازن
میدان اهواز از نظر حجم ذخایر قابل برداشت نفت خام، بزرگ‌ترین میدان نفتی ایران است، که پس از میدان نفتی غوار (مستقر در عربستان سعودی) و میدان نفتی بورقان (مستقر در کویت) سومین میدان بزرگ نفتی جهان به‌شمار می‌آید. این میدان دارای ۲ مخزن نفتی بنام‌های آسماری و بنگستان، همچنین یک مخزن گازی به نام خامی است. حجم ذخیره درجای نفت خام میدان اهواز بالغ بر ۶۶ میلیارد بشکه و ذخیره درجای گاز طبیعی آن در حدود ۱۰ تریلیون فوت مکعب برآورد می‌شود.
حبوس
تاریخ بطون و عشائر الحبوس
گفتاره‌است که «الحبوس» فخذی از قریش است، چنانکه علامه: حمد الجاسر آن را تأیید کرده‌است و می‌گوید: (الحبوس از قریش از المجایشه از الحسکان از ناصره از بالحارث) هستند، ومسکن ایشان «وادی میسان» در عربستان سعودی بوده‌است. همچنین جمعی از مؤرخین عرب گفته أند که «الحبوس» قبیله‌ای أصیل عدنانی است که از مکه مهاجرت نموده أند، و از دورانی بسیار دور در کوه‌های رأس الخیمه ساکن شده‌اند. ودارای لهجه وعادات وتقالید خاصی می‌باشند.
جرج روی هیل
جرج روی هیل (George Roy Hill؛ زادهٔ December 20, 1921 درگذشتهٔ 1921:12:20, December 27, 2002) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حبوس
عشایر الحبوس در رأس‌الخیمه
الحبوس  در چند مناطق مختلف من جمله: کوه‌ها، دره‌ها (وادی)، روستاها وقله کوه‌ها منتشر هستند.
میدان نفتی اهواز
آسماری
مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره ۶ اهواز کشف شد. اولین چاه این مخزن در مرداد ۱۲۹۱ تا عمق ۱۱۰۰ متری حفاری شد. چاه شماره ۲ اهواز نخستین چاهی است که به سازند آسماری رسید، این چاه تا کلاهک گازی حفاری گردید، اما ادامه حفاری آن، با فرض گازی بودن مخزن، متوقف شد. بین سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۶ سه حلقه چاه دیگر نیز حفاری شد، اما حفاری چاه شماره ۶ اهواز، نوید تولید نفت از مخزن آسماری را به دنبال داشت.
حبوس
عشایر الحبوس در رأس‌الخیمه
قبیله «الحبوس» تاریخ درازایی دارند، مناطق: البطون، ودره‌های کوهستانی، و رؤوس الجبال که مسکن أصلی این قبیله‌است، شاهد بر این تاریخ است.
میدان نفتی اهواز
آسماری
حفاری این چاه در شهریور ۱۳۳۶ آغاز شد و در حین حفاری، قسمت فوقانی سازند آسماری در فروردین ۱۳۳۷ دچار فوران گردید، اما سرانجام در سال ۱۳۳۸ به عنوان چاه نفت آسماری، تکمیل شد و تولید از آن تا میزان ۳۵ هزار بشکه در روز افزایش یافت. در ابتدای تولید، فرآورش نفت در مجموعه‌های تفکیک سرچاهی به‌طور موقت صورت می‌گرفت، که با استمرار و افزایش تولید از چاه‌های این میدان، واحدهای بهره‌برداری پنج‌گانه فعلی (اهواز یک تا پنج) به مرور، احداث و در مدار فرآورش نفت و گاز قرار گرفتند. مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در حال حاضر با تعداد ۲۹۰ حلقه چاه تولیدی، تزریقی و مشاهده‌ای و تولید ۶۲۰ هزار بشکه در روز، یکی از قدیمی‌ترین مخازن در دست بهره‌برداری و در عین حال بزرگ‌ترین مخزن نفتی ایران می‌باشد.
بنگستان
مخزن بنگستان میدان نفتی اهواز تقریباً در عمق ۳ هزار متری از سطح دریا قرار دارد، که سازندهای ایلام و سروک در این مخزن، حاوی ذخایر هیدروکربوری قابل‌توجه می‌باشند. مخزن بنگستان میدان اهواز در سال ۱۳۳۷ کشف گردید و بهره‌برداری از آن در سال ۱۳۵۰ آغاز شد. حجم ذخیره درجای اولیه نفت خام مخزن بنگستان میدان اهواز، بالغ بر ۳۷ میلیارد بشکه برآورد می‌شود.
با توجه به نقش مخزن بنگستان میدان اهواز، در مجموعه مخازن تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب، پس از پایان جنگ ایران و عراق، حجم بسیار بالایی از فعالیت‌های حفاری چاه‌های جدید، بر روی این مخزن متمرکز شد و از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۳ با حفاری ۹۶ حلقه چاه جدید، مجموع چاه‌های تکمیلی در مخزن بنگستان میدان نفتی اهواز، به ۱۵۰ حلقه رسید. تا سال ۱۳۹۴ در مجموع شمار ۲۲۱ حلقه چاه نفت در مخزن بنگستان میدان اهواز حفاری و تکمیل شد و هم‌اکنون (سال ۱۳۹۵) با بهره‌برداری از ۱۸۲ حلقه چاه فعال تولیدی، ظرفیت تولید مخزن بنگستان میدان اهواز با در اختیار داشتن ۳ واحد بهره‌برداری و ۳ کارخانه نمک‌زدایی، به حدود ۱۸۰ هزار بشکه در روز افزایش یافته‌است.
ظرفیت تولید
در سال ۱۳۵۶ ظرفیت تولید میدان اهواز ۱ میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه در روز بوده‌است. این میدان که از سال ۱۳۴۰ وارد مدار تولید شده، تا سال ۱۳۵۷ به‌طور تجمعی بالغ بر ۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون بشکه نفت تولید نموده‌است. تعداد چاه‌های حفاری شده در این میدان تا سال ۱۳۸۸ در مجموع ۴۵۰ حلقه اعلام شد.
در میدان اهواز ۵ واحد بهره‌برداری برای فراورش نفت آسماری و ۳ واحد بهره‌برداری برای فراورش نفت بنگستان وجود دارد. واحدهای بهره‌برداری میدان اهواز در فاصله سال‌های ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ احداث و راه‌اندازی شده‌اند. در حال حاضر ظرفیت تولید نفت میدان اهواز ۸۰۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گازهای همراه نفت در این میدان نیز بیش از ۱۳ میلیون متر مکعب (معادل ۴۵۰ میلیارد فوت مکعب) در روز می‌باشد، که عملیات بهره‌برداری از آن، توسط شرکت نفت و گاز کارون انجام می‌شود.
مشخصات زمین‌شناسی
میدان نفتی اهواز در استان خوزستان، در بخش مرکزی شهرستان اهواز، در جنوب غربی ایران، در منطقه فروافتادگی دزفول قرار دارد و دارای روند شمال‌غربی به جنوب‌شرقی، به موازات رشته کوه زاگرس می‌باشد. به‌طور متوسط طول میدان اهواز ۶۷ کیلومتر و عرض آن در حدود ۶ کیلومتر است. میدان نفتی اهواز از شمال با میدان نفتی رامین، از شرق با میدان نفتی مارون، از جنوب با میدان نفتی شادگان و میدان نفتی منصوری و از غرب با میدان نفتی آب تیمور و میدان نفتی سوسنگرد مجاور است. میدان اهواز ساختار تاقدیسی دارد و تقریباً از آخرین بخش‌های ناحیه چین‌خورده زاگرس به حساب می‌آید. این تاقدیس بر روی یک بالا آمدگی (هورست) که در طبقات قدیمی‌تر اتفاق افتاده‌است، قرار دارد و به صورت نابرجا در زیر تاقدیس سطحی اهواز، از سازند آغاجاری واقع است. تاقدیس اهواز کم و بیش متقارن می‌باشد. سطح این تاقدیس در سر سازند آسماری در حدود ۲۵۰۰ متری در زیر سطح دریا قرار دارد و این سازند در میدان اهواز، مرکب از ماسه سنگ و سنگ آهک می‌باشد و تخلخل متوسط آن برابر ۱۸ درصد است. نفت آسماری حدود ۳۲٫۶ درجه API، نفت ایلام ۲۹ درجه API و نفت سروک ۲۶ درجه API می‌باشد.
مجتمع بهره‌برداری اهواز دو
مجتمع بهره‌برداری شماره دو اهواز، در سال ۱۳۴۲ در فاصله ۵ کیلومتری از شمال شرقی اهواز، با ظرفیت اسمی ۴۷۵ هزار بشکه در روز احداث و راه‌اندازی شد. هدف از تأسیس این واحد، جمع‌آوری و فرآورش نفت خام تولیدی از مخازن آسماری و بنگستان میدان اهواز (بخش‌های ۲، ۳ و ۴) و چاه‌های فعال میدان نفتی آبتیمور بود. هم‌اکنون خوراک مورد نیاز این واحد در حدود ۲۰۲ هزار بشکه در روز نفت سبک، از تعداد ۶۱ حلقه چاه مخزن آسماری این بخش از میدان و ۵۰ هزار بشکه نفت سنگین نیز از ۵۰ حلقه چاه مخزن بنگستان تأمین می‌شود. در حال حاضر روزانه معادل ۲۷۲ هزار بشکه نفت فرآورش شده در واحد بهره‌برداری اهواز ۲ به پایانه صادراتی خارک و پالایشگاه تهران ارسال می‌شود، همچنین گاز همراه مرحله اول آسماری به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰، گاز سایر مراحل آسماری به ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۲ و گازهای مراحل اول تا چهارم بنگستان نیز به پالایشگاه شیرین‌سازی کارون ارسال می‌گردد.
مجتمع بهره‌برداری اهواز سه
مجتمع بهره‌برداری شماره سه اهواز در سال ۱۳۵۱ در فاصله ۲۰ کیلومتری از شمال اهواز، با ظرفیت اسمی ۳۳۰ هزار بشکه نفت خام در روز راه‌اندازی شد. هم‌اکنون نفت خام ورودی این واحد ۱۴۴ هزار بشکه از ۵۱ حلقه چاه آسماری و ۵۰ هزار بشکه در روز، از ۴۳ حلقه چاه بنگستان تأمین می‌شود. ظرفیت تولید فعلی نفت این واحد حدود ۱۹۸ هزار بشکه در روز می‌باشد، که حدود ۱۴۷ هزار بشکه نفت آسماری و ۵۱ هزار بشکه نفت بنگستان می‌باشد. گاز همراه مرحله اول آسماری به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰ و گاز مراحل دوم، سوم و چهارم نفت آسماری نیز به ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۳ منتقل می‌شود. گازهای مراحل اول تا چهارم نفت بنگستان نیز به تأسیسات شیرین‌سازی آماک ارسال می‌گردد.
مجتمع بهره‌برداری اهواز چهار
مجتمع بهره‌برداری شماره چهار اهواز در سال ۱۳۵۴ در فاصله ۱۸ کیلومتری از شرق شهرستان اهواز، با ظرفیت اسمی ۲۷۵ هزار بشکه نفت خام در روز راه‌اندازی شد. نفت خام ورودی این واحد حدود ۱۲۸ هزار بشکه در روز، از تعداد ۵۰ حلقه چاه مخزن آسماری میدان اهواز تأمین می‌شود. نفت فرآورش شده این واحد به پایانه‌های صادراتی خارگ و پالایشگاه آبادان انتقال می‌یابد، گاز خروجی مرحله اول که در حدود ۷۰ میلیون فوت مکعب در روز می‌باشد، به کارخانه ان‌جی‌ال ۶۰۰ و گاز همراه مراحل دوم، سوم و چهارم نیز پس از فشار افزایی در ایستگاه تقویت فشار گاز اهواز ۵، جهت انجام عملیات نم‌زدایی و مایع‌گیری، به کارخانه گاز و گازمایع ۷۰۰ و ۸۰۰ منتقل می‌شود. ظرفیت تولید فعلی (سال ۱۳۹۵) این واحد ۱۲۸ هزار بشکه نفت در روز می‌باشد.