cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
صبحانه روان‌گردان آلن
بخش نخست
بخشت نخست که «Rise and Shine» نام دارد. در این قسمت صدای آلن قابل شنیدن است که با خود زیر لب سخن می‌گوید و خودش را آماده می‌کند که یک صبحانه آماده کند.
بخش دوم
بخش دوم «Sunny Side Up» نام دارد و تماماً توسط دیوید گیلمور با دو گیتار آکوستیک و استیل گیتار ساخته و اجرا شده است.
بخش سوم
بخش سوم با عنوان «Morning Glory» توسط همه اعضای گروه به اجرا درآمده و عمدتاً شامل پیانوی ریچارد رایت است که در سه کانال مختلف چپ، وسط و راست روی هم سوار شده است. در پایان آهنگ، آلن پس از گفتن جمله «My head's a blank» سوئیچ ماشین را بر می‌دارد و خارج می‌شود. صدای ماشین و رفتنش کمی ضعیفتر در پایان آهنگ قابل شنیدن است.
لغی‌زار ماغر
لغی‌زار ماغر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
آیماوییس
آیماوییس (به ایتالیایی: Aymavilles) یک کومونه در ایتالیا است که در واله دائوستا واقع شده‌است.
خصوصیات
آیماوییس ۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۳۲ نفر جمعیت دارد و ۶۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گلوریا گوئیدا
گلوریا گوئیدا (Gloria Guida؛ ؛ زادهٔ November 19, 1955) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از جمله فیلم‌های او می‌توان به سکس و لذت، پرستار شب، دختر دبیرستانی در کلاس رفوزه‌ها، خانم صاحبخانه، چگونه معلم‌تان را از راه بدر کنید، دختر دبیرستانی، شیطان و آب مقدس و کلافه و ملول از محبت خانواده اشاره کرد.
فهرست فرودگاه‌های کامبوج
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کامبوج است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
انکاد
خصوصیات
انکاد ۱٬۲۵۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۹٬۹۴۶ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ارنست کرنک
ارنست هاینریش کِرِنِک (Ernst Krenek؛ ؛ ؛ ۲۳ اوت ۱۹۰۰ – ۲۲ دسامبر ۱۹۹۱) یک آهنگساز، رهبر ارکستر و مدرس موسیقی اهل اتریش و ایالات متحده آمریکا و اصالتاً از مردمان چک بود.
ارنست کرنک از شاگردان «فرانتس شِره‌کر» بود و مطالعات مهمی در زمینهٔ آتونالیته و سایر سبک‌های موسیقی مدرن داشت و کتاب‌های فراوانی در زمینه موسیقی به نگارش درآورد. او دو اثرش را با نام مستعار «ثورنتون وینسلو» نوشته است.
وی برندهٔ جوایز گوناگونی از جمله «نشان گوته»، «جایزه هنر و ادبیات اتریش»، «جایزه بزرگ دولتی اتریش برای موسیقی» و «نشان لیاقت جمهوری فدارال آلمان» شده بود.
فرودگاه بیلدودالور
فرودگاه بیلدودالور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BIU است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۴۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایسلند قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
لموآ
لموآ (به اسپانیایی: Lemona) یک دهستان در اسپانیا است که در Arratia-Nerbioi واقع شده‌است. لموآ ۱۵٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۱۲ نفر جمعیت دارد و ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایوان کراسکو
ایوان کراسکو (Ivan Krasko; July 12, 1876 – March 3, 1958) شاعر، مترجم، و نماینده مدرنیسم اهل کشور اسلواکی بود. نام واقعی او «یان بوتو» بود.
مسجد مجتهد
مسجد مجتهد (۶۳ ستون) مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، جنب غربی بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آدرس: تبریز، جانب غربی مسجد جامع، روبروی بازار تجاران
لامبورگینی کونتاش
لامبورگینی کونتاش (به Lamborghini Countach) (تلفظ: ) یک خودروی اسپرت وی۱۲ است که توسط خودروساز ایتالیایی لامبورگینی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰ تولید می‌شد. این خودرو در نسخه مفهومی دارای طراحی بسیار عجیب و غریبی بود که توسط گروه برتونه انجام شده بود. این خودرو برای بار نخست در سال ۱۹۷۰ به نمایش عموم درآمد.
این خودرو در مستند خودروهای اسپورت بین‌المللی دو بار در بخش‌های دهه ۱۹۷۰ و دهه ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفته‌است.
در ایران چندین دستگاه کونتاش وجود دارند که معمولاً یا به خارج برده شده‌اند یا نابود شده‌اند. از جمله یک کونتاش طلایی که از قضا در خارج است و به رنگ قرمز درآمده یا کونتاش پهلوی که اکنون در موزه ملی خودرو ایران در سلامت به سر می‌برد. همچنین در اواسط دهه ۱۳۸۰ شمسی یک دستگاه کونتاش با ظاهری شبیه به مدل‌های سالگرد ۲۵ سالگی و با رنگ نارنجی که در کارت آن نامی از لامبورگینی برده نشده و فقط در آن نام کونتاش ذکر شده‌است وارد ایران شد که در آن سال‌ها در نمایشگاه‌های خودرو با قیمتی نزدیک به ۴۰۰ میلیون تومان (که در آن زمان با قیمت یک مرسدس-بنز کلاس-اس برابر بود) قیمت گذاری شده بود. این خودرو اولین خودروی لامبورگینی بود که درهای قیچی‌وار داشت.
شهریار (تهران)
شهریار، مرکز شهرستان شهریار در استان تهران است. این شهر، مهم‌ترین شهر در غرب استان تهران است که کیفیت هوای آن از تهران به علت وجود باغات بهتر است. این شهر دارای باغات بسیار بوده محصولات باغی این شهر معروف است.
تاریخچه
در جلد نخست کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حسینعلی رزم‌آرا که در تیرماه ۱۳۲۸ به چاپ رسیده‌است، دربارهٔ شهریار (علیشاه عوض سابق) اینگونه آمده‌است که نشان دهنده وضعیت این منطقه در آن دوران است: علیشاه عوض قصبه‌ای مرکز بخش شهریار تابع شهرستان تهران است که در ۳۰ کیلومتری باختر تهران واقع است. در جلگه واقع است و آب و هوایی معتدل دارد. ۲۹۶۴ سکنه شیعه مذهب و فارسی و ترکی زبان دارد. دارای قنات جدید و آب از رودخانه کرج. شغل مردم زراعت و باغداری است و محصولات این قصبه غلات، انگور، چغندر قند، سیب زمینی و انواع میوه‌جات است. ۳۰ باب دکان مختلفه دارد. ادارات دولتی این ده عبارتند از بخشداری، امین صلح، دامپزشکی، شعبه بانک کشاورزی، آمار، بهداری، فرهنگ، دفتر پست، دفتر ژاندارمری، بیمارستان و دبستان. کارخانه برق کوچک و آسیاب موتوری دارد. راه فرعی شوسه به تهران دارد که در کیلومتر ۱۵ از جاده تهران به قزوین جدا شده. از طریق بابا سلمان - بادامک و سیدآباد، همه روزه اتوبوس بین تهران و این قصبه رفت و آمد می‌نماید.
واژه‌شناسی
واژهٔ (شهریار) از لحاظ اصطلاح‌شناسی (واژه‌شناسی) برخلاف پنداشت همگان به معنای یاری‌دهندهٔ شهر نمی‌باشد، بلکه این لغت از واژهٔ شهردار در دستور زبان پهلوی به معنای دارنده و مالک کشور یعنی فرمانروا و پادشاه به دست آمده‌است. همچنین در فرهنگنامه‌های بزرگ زبان فارسی معنای واژهٔ شهریار را برابر با (کلان‌شهر یا بزرگ شهر یا فرمانروای شهر) آورده‌اند. در کتب تاریخی از شهریار با عناوینی چون دی شهر، ولایت روستایی تاریخی در حوزه ری و منطقه ای حاصلخیز در مسیر رودخانه‌های غرب تهران یاد شده‌است.
پیشینه شهرداری شهریار
شهرداری شهریار در سال ۱۳۳۱ بنیان‌گذاری شد. هنگام بنیان‌گذاری این سازمان، شهر شهریار ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته‌است. از هنگام بنیان‌گذاری تا کنون ۳۳ نفر مقام شهردار را بر عهده داشته‌اند.
وجه تسمیه
در خصوص واژه شهریار تاکنون تعاریف و تعابیر گوناگونی شده، از جمله این تعابیر: یاری دهنده، شهردار، خشتره دار در فارسی باستان، شتر دار، دارنده و مالک کشور یعنی فرمانده و پادشاه و شهر بزرگ و کلانشهر می‌باشد، با این وجود سابقه چنین تعابیری از شهریار از قرار معلوم متأثر از برخی نواحی مجاور است. از نظر تاریخی، رونق، شهرت، وسعت و جایگاه اجتماعی و سیاسی هیچ‌یک از آبادی‌های استان تهران به پای شهر ری نمی‌رسد، از این رو سایر سکونت گاه‌های منطقه تهران را باید روستاها و شهرکهای کم سابقه تر و بعضاً از جمله نواحی ری به‌شمار آورد. نام‌هایی چون ورامین، تهران و قصران بعد از ری، برگ‌هایی از جغرافیایی تاریخی منطقه را به خود اختصاص می‌دهند.
در این میان از شهریار با عناوینی مثل ولایت، روستایی تاریخی در حوزه ری، یکی از بلوکهای تهران، از جمله مناطق حاصل خیز واقع در کنار مسیر رودخانه‌های غرب تهران یاد شده‌است.
تقسیمات شهری
شهر شهریار یکی از هفت شهر شهرستان شهریار و مرکز شهرستان می‌باشد. ساختمان فرمانداری ویژه شهرستان شهریار و ادارات مرکزی در این شهر قرار دارند و از نظر موقعیت در غرب استان تهران و در قسمت شمال غربی با شهرهای ملارد و اندیشه، در شرق و شمال شرقی با شهرهای باغستان و شهرستان قدس، در جنوب و جنوب شرقی با شهرهای فردوسیه و صباشهر و در جنوب غربی با شهر وحیدیه و امیریه همسایگی دارد.
محله‌های شهر
شهر شهریار دارای مناطق و نواحی پنج‌گانه می‌باشد؛ و همچنین مساحت شهر شهریار: بالغ بر۸۰۰۰ هکتار است. علیشاه عوض، کرشته، عباس‌آباد، محمدآباد، شهرک مخابرات فاز۱ و فاز۲، کردزار، شهرک کمیته
کهنز، اسدآباد، دینار آباد، شهرک پارسیان
دهشاد بالا، دهشاد پایین، رزکان، اسکمان، الورد
نصیر آباد، خادم آباد، سعید آباد شهرک امیریه، حصارزیرک، شهرک بهاران، شهرک جانبازان (فازهای ۲تا۶ دارای شهرداری مجزی می باشد.)
آب و هوا
شهریار دارای باغات میوه متنوع و فراوان و آب و هوای فرحبخش و مطبوعی است. این شهر به دلیل وجود درختان و فضای سبز بسیار به عنوان نگین سبز و ریه استان تهران نامیده می‌شود.
شهریار دارای یک جریان هوایی است که به نام باد شهریار شهرت یافته‌است. جهت وزش این باد در منطقه از غرب به شرق با اندکی تمایل به سمت جنوب است.
همچنین در تاریخ آمده‌است که بادهای موسمی شهریار، دارای شدت بوده و با برخورد با چهره افراد آن را سیاه می‌نموده‌است اما امروزه نه از آن بادها خبری است و نه از مردمی که چهره‌هایشان بر اثر وزش باد سیاه شده باشد.
اقتصاد و کسب و کار
بیشتر ساکنان بومی این شهر در باغات و مراتع به کشاورزی و دامداری مشغول هستند که در اطراف خارج از شهر گسترده‌است و این شهر از دیر باز یکی از قطب‌های اصلی در تولید انواع میوه و محصولات کشاورزی، دامی و لبنی به‌شمار می‌آید. وجود شهرک‌های صنعتی بسیار و کارگاه‌های تولیدی در این شهر مهاجران بسیاری را به خود جذب نموده که در بخش تولید و صنعت مشغول هستند. از جمله تولیدی تجهیزات ورزشی، همچنین در بخش شمالی این شهر نیز معادن شن و ماسه دایر و شرکت‌های بسیاری فعالیت می‌نمایند. نوسازی و شهرک سازی نیز یکی دیگر از فعالیت‌های ساکنان این شهر در بخش مسکن و تجاری است و وجود شهر بزرگ اندیشه با فازهای ۶ گانه بستر مناسبی برای فعالیت در این بخش فراهم نموده‌است.
مشاع ۴ گزآباد
مشاع ۴ گزآباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان گرمسار واقع شده‌است. مشاع ۴ گزآباد ۳۰۵ نفر جمعیت دارد.
ترینیداد، اروگوئه
ترینیداد، اروگوئه شهری در کشور اروگوئه، استان فلورس است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۲۰٬۹۸۲ نفر بوده‌است.
ژاپن و هولوکاست
اگرچه ژاپن عضوی از نیروهای محور بود و در نتیجه متحد آلمان نازی، به‌طور فعال در هولوکاست شرکت نکرد. در ژاپن در طول جنگ جهانی دوم علاقه کمی به مسئله یهود وجود داشت که به عنوان یک موضوع اروپایی تلقی می‌شد. علاوه بر این، آلمان نازی ژاپن را در این مورد تحت فشار قرار نداد.
زمینه
همچنین ببینید: هولوکاست و روابط آلمان و ژاپن
در سال ۱۹۳۶، پیمان ضد کمینترن، بین آلمان نازی و ژاپن علیه انترناسیونال کمونیست یا کمینترن، منعقد شد و اجرا شد. این پیمان توسط سفیر آلمان، یواخیم فن ریبنتروپ و سفیر ژاپن در آلمان کینتومو موشانوکوجی امضا شد. علیه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، که مطمئناً شوروی‌ها آن را درک می‌کردند. پس از اوت ۱۹۳۹، ژاپن در نتیجه پیمان مولوتوف-ریبنتروپ از آلمان فاصله گرفت. پیمان ضد کمینترن توسط پیمان سه‌جانبه در سپتامبر ۱۹۴۰ دنبال شد، که ایالات متحده آمریکا را به عنوان تهدید اصلی به جای اتحاد جماهیر شوروی معرفی می‌کرد، اما تا دسامبر ۱۹۴۱ این پیمان نیز عملاً ناکارآمد بود. پیمان ضد کمینترن متعاقباً در نوامبر ۱۹۴۱ تمدید شد و شاهد ورود چندین عضو جدید به این پیمان بود.
در طول جنگ جهانی دوم
در ۶ دسامبر ۱۹۳۸، دولت ژاپن تصمیمی مبنی بر ممنوعیت اخراج یهودیان در ژاپن، مانچوکوئو و بقیه چین تحت اشغال ژاپن گرفت. این امر به عنوان «غیراخلاقی» توصیف شد، که اساساً بر اساس در نظر گرفتن اجتناب از دشمنی با ایالات متحده است. حتی پس از اینکه ژاپن و ایالات متحده درگیر جنگ علیه یکدیگر شدند، بی‌طرفی دولت ژاپن در قبال یهودیان ادامه یافت.
رسانه‌های ژاپنی در مورد افزایش یهودستیزی در آلمان گزارش دادند، اما هنگامی که ژاپن به محور پیوست، اخباری که آلمان را در نور منفی قرار می‌داد، تحت سانسور قرار گرفت. در حالی که برخی از رسان‌های غربی در نهایت مطالبی را در مورد وضعیت اسفبار یهودیان در زمان جنگ منتشر کردند، این موضوع توسط رسانه‌های ژاپنی مطرح نشد. آلمان نازی نیز ژاپن را در این زمینه تحت فشار قرار نداد و دولت ژاپن علاقه ای به این موضوع نداشت که اکثر اعضای آنان مانند عموم مردم به سادگی از آن بی‌خبر بودند.
در سال ۱۹۴۱، اس‌اس - سرهنگ جوزف مایزینگر، رابط گشتاپو در سفارت آلمان در توکیو، تلاش کرد ژاپنی‌ها را تحت تأثیر قرار دهد تا حدود ۱۸۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ یهودی فراری از اتریش و آلمان و کسانی که در شهرک بین‌المللی شانگهای تحت اشغال ژاپن زندگی می‌کردند را نابود کنند. پیشنهادهای او شامل توقیف] و ایجاد اردوگاه کار اجباری در جزیره چونگمینگ در دلتای [[یانگ‌تسه یا گرسنگی در کشتی‌های باری در سواحل چین بود. دریاسالار ژاپنی که مسئول نظارت بر شانگهای بود، تسلیم فشار مایزینگر نشد. با این حال، ژاپنی‌ها یک محله یهودی نشین در همسایگی گتوی شانگهای ساختند که قبلاً توسط توکیو در سال ۱۹۳۹ برنامه‌ریزی شده بود: یک محله فقیر نشین با تراکم جمعیت بسیار این محله یهودی نشین به شدت توسط سربازان ژاپنی تحت فرمان کانو گویا، مقام رسمی ژاپنی، منزوی شده بود، و یهودیان تنها با اجازه خاص می‌توانستند آن را ترک کنند. حدود ۲۰۰۰ نفر از آنها در گتوی شانگهای در دوران جنگ جان باختند. با این حال، شرایط در گتو به‌طور کلی خوب توصیف شده‌است، زیرا مقامات ژاپنی بیشتر از سایر اروپاییان در شهر اشغالی علیه یهودیان تبعیض قائل نشدند. یک دیپلمات چینی در وین، هو فنگ شان، که از مافوق خود اطاعت نکرد و هزاران ویزا برای پناهندگان یهودی برای رفتن به شانگهای در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۹ صادر کرد، در نهایت عنوان درستکار در میان ملل را دریافت کرد.
در سال‌های ۱۹۴۰–۱۹۴۱، دیپلمات ژاپنی چیئونه سوگیهارا در کنسول جمهوری شوروی سوسیالیستی لیتوانی، بیش از ۲۰۰۰ روادید ترانزیت اعطا کرد و ۶۰۰۰ پناهنده یهودی را نجات داد و به آنها اجازه داد تا لیتوانی را قبل از تسخیر آلمان‌ها ترک کنند. پس از جنگ، او به عنوان [درستکار در میان ملل]] شناخته شد، تنها شهروند ژاپنی که این افتخار را دریافت کرد.
بسیاری از دانشمندان یهودی در پروژه منهتن شرکت داشتند؛ مرون مدزینی خاطرنشان کرد که آنها با پرتاب بمب اتمی به جای آلمان مخالفتی ندارند. و اینکه "ما نمی‌دانیم که آیا دانشمندان [یهودی] می‌دانستند که ژاپن در هولوکاست دست نداشته‌است یا خیر"، همچنین مشاهده می‌کنیم که بسیاری از اطلاعات آنها در مورد ژاپن باید از پروپاگاندای تبلیغات زمان جنگ آمریکا باشد، که به دنبال این بود که " مردم ژاپن را اهریمن و غیرانسانی جلوه دهند».
بعد از جنگ
از سوی دیگر، دیدگاه‌های انکار هولوکاست نیز گسترش یافت، به‌ویژه از دهه ۱۹۸۰ که با آثار «ماسامی اونو» در میان دیگران رایج شد. در فوریه ۱۹۹۵، مجله‌ای به نام مارکوپولو (マルコポーロ)، ماهنامه‌ای با ۲۵۰۰۰۰ تیراژ که هدف آن مردان ژاپنی بود، مقاله‌ای در انکار هولوکاست منتشر کرد. مورد انتقاد قرار گرفت و مجله مدت کوتاهی پس از آن تعطیل شد. مقام‌های و محققان ژاپنی اغلب اردوگاه‌های بازداشت آمریکایی ژاپنی‌ها را با اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی مقایسه می‌کنند، که به عنوان بخشی از تلاش برای به حداقل رساندن نقش ژاپنی‌ها به عنوان متجاوز در جنگ جهانی دوم مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
محمدتقی ماغر
محمدتقی ماغر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
رایان دریلر
رایان دریلر (Ryan Driller؛ زادهٔ August 17, 1982 ) بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.
ریپلی
ریپلی شرکت هلدینگ خرده‌فروشی شیلیایی است، که در زمینه مدیریت، مراکز خرید، بوتیک‌های زنجیره‌ای و فروشگاه‌های چندمنظوره، همچنین ارائه خدمات مالی و بانکداری فعالیت می‌نماید.
شرکت ریپلی در سال ۱۹۵۶ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۷ مرکز خرید و ۷۹ فروشگاه چندمنظوره در کشورهای شیلی، مکزیک، کلمبیا و پرو می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر سانتیاگو، شیلی قرار دارد و سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار سانتیاگو معامله می‌شود.
جولیوس اسکریبا
جولیوس اسکریبا (Julius Scriba؛ ۵ ژوئن ۱۸۴۸ – 1848:06:05, January 3, 1905) پزشک، آموزگار، عضو مشاوران خارجی دولت میجی در ژاپن اهل آلمان بود.
نوو مون (استان اوپوله)
نوو مون (استان اوپوله) (به لاتین: Nowy Młyn) یک روستا در لهستان است که در گمینا ستژلچکی واقع شده‌است.
مسجد میرمحمدآقا
مسجد میر محمد آقا مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان ششگلان و شهید بهشتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۲۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پرچم سوریه
پرچم سوریه برای اولین بار در ۱۹۸۰ به رسمیت شناخته شد.به عنوان پرچم ملی و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد.
تاریخچه
پرچم رسمی سوریه که تا پیش از کودتای سال ۱۹۶۳ مورد استفاده قرار می‌گرفت دارای سه رنگ سبز، سفید و سیاه بود و سه ستاره سرخ در میان آن بود.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
آزونو دو آستی
آزونو دو آستی (به ایتالیایی: Azzano d'Asti) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
خصوصیات
آزونو دو آستی ۶٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
بالگردگاه ایتککرتورمییت
بالگردگاه ایتککرتورمییت یک فرودگاه همگانی با کد یاتا OBY است. این فرودگاه در کشور گرینلند قرار دارد.
بوفالی
بوفالی (به اسپانیایی: Bufali) یک شهرستان در اسپانیا است که در Vall d'Albaida واقع شده‌است.
خصوصیات
بوفالی ۳٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۹۱ نفر جمعیت دارد و ۲۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
السید عبدالحمید مبارک
السید عبدالحمید مبارک (El-Sayed Abdel Hamid Mobarak؛ زادهٔ April 17, 1947) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
یبرود
یبرود شهری در سوریه واقع در استان ریف دمشق است و حدوداً در ۸۰ کیلومتری شمال دمشق قرار دارد. این شهر به خاطر غارها و معبد باستانی اش شهرت دارد.
انکوتا
انکوتا (به اسپانیایی: Ancuta) یک منطقهٔ مسکونی در شیلی است که در منطقه آریکا و پاریناکوتا واقع شده‌است.
سیارک ۳۹
سیارک ۳۹ سی و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ فوریه ۱۸۵۶ و در پاریس کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۶٫۱۰ است.
پرچم سری‌لانکا
پرچم سری‌لانکا برای اولین بار در ۲۲ مه ۱۹۷۲ به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیرنظامی و پرچم استان و نشان غیرنظامی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۱:۲ می‌باشد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
فوفائو
فوفائو (Fofão؛ هلیا روجریو د سوزا زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل برزیل است. فوفائو از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۸ عضو تیم ملی والیبال زنان برزیل بود. فوفائو از بازیکنان باسابقه برزیل به شمار می‌رود و در پنج المپیک عضو تیم ملی برزیل بوده است که در المپیک ۱۹۹۶ مدال برنز، المپیک ۲۰۰۰ مدال برنز و المپیک ۲۰۰۸ مدال طلا را به دست آورده است. سه نایب قهرمانی جهان در ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۲۰۱۰ چهار قهرمانی جایزه بزرگ جهان و دو نایب قهرمانی جام جهانی و یک مدال طلا بازی‌های پان امریکن از دیگر افتخارات او در حضور ملی او است. در رده باشگاهی نیز دو قهرمانی سری آ و دو قهرمانی سوپرلیگ برزیل و دو قهرمانی باشگاه‌های جهان از دست‌آوردهای او است. فوفائو در المپیک ۲۰۰۸ نیز به عنوان بهترین پاسور رقابت‌ها انتخاب شد.
ریکارد نرداک
یکی از دلایل مهم شهرت او، ساخت آهنگ برای «سرود ملی نروژ» است.
ورونیکا لاریو
ورونیکا لاریو (Veronica Lario؛ زادهٔ July 19, 1956) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ریکارد نرداک
شاعر و نویسندهٔ مشهور نروژی «بیورنستیرن بیورنسون»، پسرعمهٔ او بود.
ریکارد نُرداک در سن ۲۳ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری سل درگذشت.
نوو ووپکوو
نوو ووپکوو (به لاتین: Nowy Łupków) یک روستا در لهستان است که در گمینا کومانگچا واقع شده‌است. نوو ووپکوو ۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
میلت کمپل
میلت کمپل (Milt Campbell; – ۱۹۳۳:۱۲:۹, ) ورزشکار دهگانه، بازیکن فوتبال آمریکایی و جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کلیولند براونز اشاره کرد.
لاپاز، اروگوئه
لا پاز، اروگوئه شهری در کشور اروگوئه، استان کنلونس است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۱۹٬۸۳۲ نفر بوده‌است.
ویرنا لیزی
ویرنا لیزی (Virna Lisi؛ زاده ۹ سپتامبر ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴) هنرپیشه ایتالیایی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشت، می‌توان به ساعت بیست و پنج، نوبت عاشقی، زیبایی زنان، دختران زیبا، دوشیزه‌ای برای شاهزاده، بال‌های زندگی و فیلیپه دربلی اشاره کرد.
وی یکی از چهره‌های سینمای اروپا بود که در سال ۱۹۹۴ جایزه بهترین بازیگر نقش اول را برای بازی در فیلم فرانسوی «ملکه مارگو» از جشنواره کن دریافت کرد. لیزی سال ۲۰۰۲ آخرین بازی خود را در فیلمی ایتالیایی به نمایش گذاشت.
به گزارش هالیوود ریپورتر، لیزی در سال ۲۰۰۴ جایزه یک عمر دستاورد هنری گلدن گلوب ایتالیا را دریافت کرد. او بازیگری را در دهه ۱۹۵۰ با ایفای نقش در فیلم‌های ایتالیایی شروع کرد. ویرنا لیزی در طول عمر حرفه‌ای‌اش موفق به کسب هفت جایزه «دیوید دی دوناتلا» شد.
خانه نقشینه
خانه نقشینه مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان دارایی، کوچه مجتهدی پلاک ۱۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۲۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عوض عبدالنبی
عوض عبدالنبی (Awad Abdel Nabi؛ زادهٔ May 9, 1953) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
انکوتی
انکوتی (به لاتین: Ancuty) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Narew واقع شده‌است.
فونتانار
فونتانار (به اسپانیایی: Fontanar) یک دهستان در اسپانیا است که در استان گوادالاخارا واقع شده‌است. فونتانار ۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
تابستان لغی‌زار
تابستان لغی‌زار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
خاندان نیتا
خاندان نیتّا یکی از چندین خاندان بزرگی است که از سیوا گنجی منشعب شده‌اند. این خاندان به عنوان دشمن خاندان هوجو و بعدها شوگون‌سالاری آشیکاگا شمرده می‌شود.
نوو یادوو-لتنگسکو
نوو یادوو-لتنگسکو (به لاتین: Nowy Jadów-Letnisko) یک روستا در لهستان است که در گمینا یادوو واقع شده‌است.
آزانو دسیمو
آزانو دسیمو (به ایتالیایی: Azzano Decimo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوردنونه واقع شده‌است.
اوراق قرضه دولتی
اوراق قرضه دولتی، اوراق قرضه‌ای است، که توسط دولت منتشر می‌شود و سررسید طولانی دارند. دولت برای تأمین کسری بودجه یا تأمین سرمایه مورد نیاز طرح‌های عمرانی خاص یا عام، اقدام به انتشار اوراق قرضه دولتی می‌کند. معمولاً نرخ بهره این اوراق، برای کل دوره ثابت است، در نتیجه در شرایط تورمی، خریداران این اوراق، نه تنها سود نمی‌کنند، بلکه ضرر نیز می‌نمایند.
آزانو دسیمو
خصوصیات
آزانو دسیمو ۵۱٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۷۱۱ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمین‌لرزه ۱۳۷۶ قائن
زمین‌لرزهٔ قائن یا اَردِکول زمین‌لرزه‌ای مهیب بود که در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۷۶ ساعت ۱۲:۲۷ به وقت محلی ( ساعت ۰۷:۵۷ به وقت هماهنگ جهانی)، استان خراسان در شرق ایران را لرزاند. بزرگای گشتاوری این زمین‌لرزه که شدیدترین زمین‌لرزهٔ منطقه از سال ۱۳۵۸ تا آن زمان بود، ۷٫۳ اندازه‌گیری شد و مرکز آن در روستای اردکول در ۲۷۰ کیلومتری جنوب مشهد قرار داشت. بر اثر این زمین‌لرزه منطقهٔ بیرجند–قائن ویران گشت؛ ۱٬۵۶۷ نفر کشته، بیش از ۲٬۳۰۰ نفر مجروح و ۵۰٬۰۰۰ نفر آواره شدند؛ ۱۵٬۰۰۰ واحد مسکونی تخریب شد یا آسیب دید. سازمان زمین‌شناسی آمریکا زمین‌لرزهٔ قائن را مرگ‌بارترین زمین‌لرزهٔ سال ۱۹۹۷ در کل جهان توصیف کرد. ۲۱۵ پس‌لرزه بر شدت خرابی‌ها افزود و بسیاری از بازماندگان را مجبور به ترک منطقه کرد. بعدها مشخص شد که زمین‌لرزه بر اثر گسیختگی در امتداد گسل زیر خط مرزی ایران–افغانستان رخ داده‌است. در نهایت میزان خسارت‌ها ۱۰۰ میلیون دلار آمریکا برآورد شد، و بسیاری از کشورها با اهدای پتو، چادر، لباس، و مواد غذایی به یاری زلزله‌زدگان شتافتند. گروه‌های نجات به منطقه اعزام شدند تا داوطلبان محلی را در یافتن بازماندگانی که زیر آوارها مدفون شده بودند، یاری کنند. میزان تخریب‌ها در اطراف رومرکز زمین‌لرزه تقریباً ۱۰۰ درصد اعلام شد که عمدتاً ناشی از شیوهٔ ناصحیح ساخت‌وساز در مناطق روستایی بود.
پیشینه و زمین‌شناسی
ایران همواره در معرض زمین‌لرزه‌های متعدد قرار دارد؛ به گونه‌ای که از ۱۳۵۹ تا ۱۳۸۸ با ۶۲ زمین‌لرزه با بزرگی بین ۷٫۳ تا ۹ پس از چین و اندونزی، سومین کشوری بوده که در معرض زمین‌لرزه‌های فاجعه‌آفرین قرار گرفت. ایران در منطقهٔ زمین‌ساختی پیچیده‌ای واقع شده‌است. ورقهٔ عربستان در جنوب آن و ورقهٔ اوراسیا در شمال آن قرار دارند. ورقهٔ عربستان به آرامی در جهت شمال به سوی ورقهٔ اوراسیا حرکت می‌کند و ایران در منطقهٔ برخوردی این دو ورقه جای گرفته‌است. این منطقه خود به چندین بلوک کوچک‌تر موسوم به خردقاره تقسیم می‌شود که تحت تأثیر حرکت ورقهٔ عربستان قرار دارند. اکثریت فعالیت‌های لرزه‌ای ایران در امتداد مرزهایش به وقوع می‌پیوندند، به این دلیل که اغلب مساحت این کشور بر روی یک خردقاره قرار گرفته‌است. همان‌طور که ورقهٔ عربستان به سمت شمال حرکت می‌کند، ایران به سمت شمال شرقی رانده و فشرده می‌شود. این امر باعث می‌شود که رشته‌کوه‌های متعددی در امتداد مرزهای شمالی و شرقی ایران به وجود آید. وجود گسل‌های امتدادلغز در امتداد مرزهای شمالی و شرقی ایران شاهدی بر این مدعاست.
ویژگی‌ها
ساعت ۱۲ و ۲۷ دقیقه و ۲۹ ثانیه به وقت ایران روز ۲۰ اردیبهشت ۱۳۷۶ خورشیدی مطابق با ساعت ۷ و ۵۷ دقیقه و ۲۹ ثانیه به وقت هماهنگ جهانی روز ۱۰ مهٔ ۱۹۹۷ زمین‌لرزهٔ قائن به وسیلهٔ حدود ۲۹ دستگاه شتاب‌نگار نگاشته شد. مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران بزرگای موج سطحی زمین‌لرزه را Ms=۷٫۱، و شدت آن را IX+ در مقیاس مدودف–شپونهویر–کارنیک برآورد و گزارش کرد. اما سازمان زمین‌شناسی آمریکا و دانشگاه برکلی زمین‌لرزه را با مشخصات بزرگای گشتاوری Mw=۷٫۳، بزرگای موج سطحی Ms=۷٫۲، بزرگای انرژی Me=۷٫۷ و شدت X یا فجیع در مقیاس مرکالی گزارش کردند. این زمین‌لرزه از سال ۱۳۵۸ که دو زمین‌لرزهٔ کُریزان و کولی به فاصلهٔ زمانی کمتر از دو هفته منطقهٔ قائنات را به لرزه درآوردند تاکنون مهیب‌ترین زمین‌لرزه در منطقه بوده‌است. گسترهٔ بیشترین شدت زمین‌لرزه به صورت یک بیضی کشیده‌شده‌است که بخش جنوب شرقی گسلش سطحی را در بر می‌گیرد و از جنوب غربی روستای آهنگران تا جنوب روستای آبیز گسترش می‌یابد. محور بزرگ این بیضی بر گسلِ مسببِ زمین‌لرزه منطبق است و درازایی افزون بر ۵۰ کیلومتر دارد و محور کوچک بیضی در جهت عمود بر گسل درازایی حدود ۱۰ کیلومتر دارد.
زمین‌لرزهٔ قائن نیز همچون زمین‌لرزهٔ دشت بیاض (بزرگی ۷٫۳ و تلفات ۱۲٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰) بر اثر گسل‌های امتدادلغز رخ داد؛ بدین معنی که قطعات پوسته‌ای در دو طرف گسل در جهت خلاف یکدیگر به موازات راستای گسل (سطح افق) جابه‌جا شدند. زمین‌لرزهٔ قائن احتمالاً بر اثر یک گسیختگی در امتداد گسل آبیز که جزئی از زون‌درزهٔ سیستان در شرق ایران محسوب می‌شود به وقوع پیوست. این احتمال از آنجا نشأت می‌گیرد که منحنی‌های هم‌شدت زمین‌لرزهٔ قائن با گسل آبیز هماهنگی کامل دارد. گسل آبیز گسلی است راست‌لغز راست‌گرد بزرگ‌زاویه که راستای عمومی آن شمال شمال غرب–جنوب جنوب شرق (N15–25W) بوده و در دو پایانه به‌ویژه در پایانهٔ شمال غربی راستای آن به N15W نزدیک می‌شود اما در بخش میانی راستای آن به N25W نزدیک‌تر است. گسل آبیز از شمال کریزان تا نزدیکی گزیک کشیده شده و احتمالاً در زمین‌لرزهٔ ۱۳۵۸ کریزان ایجاد شده‌است.
افزون بر جابه‌جایی غالب امتدادلغز، نشانه‌هایی حاکی از گسلش معکوس نیز وجود داشت به‌گونه‌ای که سازوکار ژرفی زمین‌لرزه، راست‌لغز راست‌گرد با مؤلفهٔ معکوس کوچکی است. گسلش سطحی‌ای که موجب بروز زمین‌لرزه شد، ۱۲۵ کیلومتر طول داشت که با حداکثر جابه‌جایی ۲۳۰ سانتی‌متری نمود پیدا کرده بود. مؤلفهٔ قائم گسل نسبت به مؤلفهٔ افقی آن کوچک‌تر است، اما تأثیر توپوگرافی، قائم بودن گسل، و عملکرد مؤلفهٔ افقی باعث می‌شد که در برخی موارد جابه‌جایی قائم کاذب تا حدود نیم متر نیز مشاهده شود. اما در مجموع پهلوی غرب–جنوب غربی گسل نسبت به پهلوی دیگر بالا آمده‌است. گروهی از پژوهشگران ژاپنی که برای مطالعه و بررسی زمین‌لرزه به منطقه اعزام شده بودند درازای گسلش سطحی را ۱۱۰ کیلومتر و جابه‌جایی افقی آن را بین ۱ تا ۲٫۱ متر اندازه‌گیری کردند. درازای گسلش سطحی با توجه به بزرگی زمین‌لرزه، از آنچه انتظار می‌رفت طویل‌تر بود. با فرض جابه‌جایی افقی متوسط دو متری، نسبت جابه‌جایی افقی به درازای ۱۲۵ کیلومتری گسلش سطحی بسیار کم است و این نشان‌دهندهٔ افت تنش ایستایی اندکی در حدود ۵ بار می‌باشد؛ در نتیجه زمین‌لرزهٔ قائن بیشتر با یک زمین‌لرزهٔ بین‌ورقه‌ای جور در می‌آید تا یک زمین‌لرزهٔ درون‌ورقه‌ای. بیشینهٔ شتاب افقی جنبش زمین به هنگام زمین‌لرزه تقریباً برابر ۶٫۹ متر بر ثانیه—تقریباً سه چهارم شتابی که یک جسم به هنگام سقوط آزاد دارد—و در نزدیکی رومرکز زمین‌لرزه بود. لایهٔ پوسته‌ای که درگیر گسیختگی بود ۲۰ تا ۲۵ کیلومتر ضخامت داشت.
ژرفای کانونی این زمین‌لرزه توسط مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران ۱۸ کیلومتر، توسط سازمان زمین‌شناسی آمریکا ۱۰ کیلومتر، و توسط دانشگاه هاروارد ۲۷ کیلومتر برآورد شد. بررسی پس‌لرزه‌ها، درازای گسلش، و گسترهٔ بیشترین شدت زمین‌لرزه حاکی از آن است که ژرفای کانونی زمین‌لرزه می‌تواند بین ۱۰ تا ۱۲ کیلومتر باشد. رومرکز زمین‌لرزه در روستای اردکول در جنوب استان خراسان (امروزه در استان خراسان جنوبی) قرار داشت. روستای اردکول محصور در کوه‌ها و تپه‌هاست. اگرچه دولت ایران بیش از ۸۰۰ لرزه‌نگار را در سرتاسر کشور توزیع کرده بود اما به سبب اقلیم بیابانی منطقهٔ قائنات و دورافتادگی‌اش، تعداد معدودی لرزه‌نگار در این منطقه نصب شده بود. مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران و مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن به صورت جداگانه لرزه‌نگارهایی موقت را در منطقه نصب کردند و طی دو ماه ۲۱۵ پس‌لرزه را به ثبت رساندند که شدیدترینشان با بزرگای گشتاوری ۵٫۹ در ۲۵ مه ۱۹۹۷ به وقوع پیوست. اکثر پس‌لرزه‌ها در امتداد گسیختگی و در گستره‌ای به طول ۱۰۰ کیلومتر و عرض ۳۰ کیلومتر به وقوع پیوست. فعالیت‌های پس‌لرزه‌ای عمدتاً در پایانهٔ جنوبی گسل گسیخته متمرکز بود اما بزرگ‌ترین پس‌لرزه در پایانهٔ شمالی گسل روی داد. مطالعات بر روی ژرفای پس‌لرزه‌ها حاکی از آن است که فعالیت‌های پس‌لرزه‌ای در ۲۵ کیلومتری بالایی پوسته متمرکز بوده‌اند و میانه‌ای با عمق ۱۱ کیلومتر داشته‌اند.
خسارات و تلفات
این زمین‌لرزه در منطقه‌ای به وسعت ۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع از جمله در شهرهای مشهد، کرمان، و یزد احساس شد. روزنامهٔ نیویورک تایمز در گزارش اولیهٔ خود دربارهٔ زمین‌لرزه از ایسنا نقل کرد که بیش از ۲٬۰۰۰ نفر در روستاهای اطراف قائن، ۳۹۴ نفر در بیرجند، و ۲ نفر در شهر کوچک خواف جان خود را از دست داده‌اند. میزان تلفات این زمین‌لرزه در افغانستان ۵ نفر اعلام شد. با ادامهٔ عملیات امدادرسانی این ارقام مورد تجدیدنظر قرار گرفت؛ سازمان زمین‌شناسی آمریکا اعلام کرد که بر اثر این زمین‌لرزه ۱٬۵۷۲ نفر شامل ۱٬۵۶۷ نفر در ایران و ۵ نفر در هرات افغانستان کشته و بیش از ۲٬۳۰۰ نفر مجروح شده‌اند. همچنین این سازمان، زمین‌لرزهٔ قائن را مرگ‌بارترین زمین‌لرزهٔ سال ۱۹۹۷ در سطح جهان توصیف کرد. روستای کوچک آبیز در ۹۰ کیلومتری شرق قائن شدیداً آسیب دید به گونه‌ای که یک سوم ساکنان این روستا بر اثر زمین‌لرزه کشته شدند. در روستای اردکول، ۱۱۰ دانش‌آموز دختر بر اثر فروریختن سقف دبستانشان جان باختند.
اجساد جان‌باختگان حادثه همزمان با عملیات جستجو و امداد و نجات، در گورهای دسته‌جمعی به خاک سپرده می‌شد. مسئولان نگران بودند که نوسانات دمای هوا—از ۵ تا °۲۹ سانتی‌گراد در روز وقوع زمین‌لرزه—روند فاسد شدن اجساد را سرعت بخشد و باعث شیوع بیماری‌های عفونی در منطقه شود. بر اثر زمین‌لرزه آب و برق بسیاری از روستاهای منطقه قطع شد. فاصلهٔ نزدیک‌ترین بیمارستان تا اکثر مجروحین حادثه در حدود ۱۴۰ کیلومتر بود. یک پزشک، ضمن تأکید بر نیاز مبرم به پزشکان بیشتر برای درمان مجروحان، گفت: «نمی‌دانم امروز چند تا گچ‌گرفتگی انجام دادم، اما فکر کنم صدها مورد باشد.» پس‌لرزهای شدید بازماندگان را وادار کرد حومهٔ محل سکونتشان را ترک کنند و در چادرها پناه گیرند.
شدیدترین ویرانی‌ها در نواری به طول ۹۰ کیلومتر میان بیرجند و قائن رخ داد. بنا بر گزارش رادیو تهران، ۲۰۰ روستا متحمل خسارات سنگین شده یا به‌کلی ویران گشتند. سازمان زمین‌شناسی آمریکا تخمین زده‌است که بر اثر این حادثه ۱۰٬۵۳۳ خانه ویران و ۵٬۴۷۴ خانهٔ دیگر نیز متحمل درجات مختلفی از خسارت شده‌اند و پنجاه هزار نفر بی‌خانمان گشته‌اند. مقامات محلی در ابتدا میزان خسارات وارده را معادل ۶۷ میلیون دلار آمریکا (به ارزش سال ۱۹۹۷) تخمین زدند. اما این برآورد بعدها به ۱۰۰ میلیون دلار معادل ۳۰۰ میلیارد ریال افزایش یافت.
زمین‌لرزهٔ قائن باعث سنگ‌لغزش، سنگ‌ریزش، زمین‌لغزش، نشست‌های دینامیکی، روانگرایی در بستر رودخانهٔ کالشور، تغییر در سطح آب‌های زیرزمینی، ترک خوردن بدنه و هستهٔ رسی سد خاکی نیمه‌تمام داشگران، نشست موضعی سد سنگریزه‌ای رحیم‌آباد، و وارد آمدن آسیب‌های جدی به قنات‌های ۶۰ روستا شد.
غول آهنی
غول آهنی (The Iron Giant) یک پویانمایی در سبک اکشن، علمی–تخیلی، کمدی-درام و فانتزی به کارگردانی برد برد است که در سال ۱۹۹۹ میلادی منتشر شد.
زمین‌لرزه ۱۳۷۶ قائن
خسارات و تلفات
زندگی ساکنان فقرزدهٔ منطقه بر پایهٔ کشاورزی دیم، دامپروری، و پرورش محصولاتی نظیر گندم و زعفران می‌چرخد. به هنگام وقوع زمین‌لرزه، اکثر جمعیت منطقه در حال کار بر روی زمین‌های کشاورزی بودند؛ در نتیجه بر اثر ریزش ساختمان‌ها مجروح نشدند و جان سالم به در بردند. به همین دلیل میزان تلفات زمین‌لرزه بسیار کمتر از آنی است که از چنین زمین‌لرزه‌ای با این حجم وسیع خرابی‌ها انتظار می‌رفت. اگر زمین‌لرزه به‌جای ظهر در شب به وقوع می‌پیوست، میزان تلفات آن می‌توانست تا ۱۰ برابر افزایش پیدا کند. همچنین تراکم پایین جمعیت در منطقهٔ بیابانی و دورافتادهٔ قائنات و وقوع پیش‌لرزه‌ای حدوداً ۱۰ ثانیه پیش از لرزهٔ اصلی در پایین بودن میزان تلفات مؤثر بود.
غول آهنی
صداپیشگان
<!-- === موفقیت‌ها ===
زمین‌لرزه ۱۳۷۶ قائن
خسارات و تلفات
با وجود آنکه در اغلب مناطق روستایی ایران سبک ساخت‌وساز متأثر از عواملی چون مصالح محلی در دسترس، تکنولوژی ساخت سنتی–تجربی، و اقلیم منطقه است و اغلب واحدهای ساختمانی از نوع چینه‌ای و از جنس خشت سنتی، در منطقهٔ زلزله‌زدهٔ قائنات سبک ساخت‌وساز چهرهٔ کاملاً متفاوتی با دیگر روستاهای ایران دارد. در این روستاها علاوه بر واحدهای ساختمانی سنتی که با گل، خشت یا سنگ ساخته شده‌اند، ساختمان‌های آجری بدون کلاف یا با کلاف‌های بتنی یا تک میل‌گردی و حتی ساختمان‌های مسلح‌شده با قاب بتن مسلح و اسکلت فلزی دیده می‌شود. علت این تفاوت، لرزه‌خیز بودن این مناطق است که موجب شده مسئولان نسبت به ساخت محله‌های جدید در روستاهای منطقه پس از زمین‌لرزه‌های ۱۳۵۸ کریزان و کولی، اعطای وام مسکن، و انبوه‌سازی اقدام کنند.
غول آهنی
صداپیشگان
The جایزه هوگو nominated The Iron Giant for Best Dramatic Presentation, while the Science Fiction and Fantasy Writers of America honored برد برد (کارگردان) and Tim McCanlies with the جایزه نبولا nomination. The بفتا gave the film a Children's Award as Best Feature Film. In addition The Iron Giant won nine جایزه آنی and was nominated for another six categories, with another nomination for Best Home Video Release at جایزه ساترن. آی‌جی‌ان ranked The Iron Giant as the fifth favorite animated film of all time in a list published in 2010. In 2008, the بنیاد فیلم آمریکا nominated The Iron Giant for its Top 10 Animated Films list.
-->
زمین‌لرزه ۱۳۷۶ قائن
خسارات و تلفات
عمده‌ترین نقص مصالح مصرفی در روستاهای منطقه استفاده از مواد اولیهٔ نامرغوب و نیز عدم آشنایی روستاییان با اصول و دانش فنی لازم برای ساخت مصالح مصرفی است؛ به گونه‌ای که آجرهای مصرفی که نسبت به سایر مصالح بیشترین استفاده را داشته‌است، همگی از نوع توکار بوده‌اند که فاقد مقاومت خمشی، کششی، و برشی لازم می‌باشند. در اغلب ساختمان‌هایی که برای ساختشان از بتن استفاده شده‌است، کیفیت بتن مورد استفاده در سطح پایینی می‌باشد که موجب شده‌است بتن مصرفی مقاومت و چسبندگی لازم را نداشته باشد. پروفیل‌های فولادی نیز اگرچه در کارخانه تولید شده‌اند و عموماً از کیفیت مناسبی برخوردارند، اما استفاده از جوش نامناسب و ضعیف در اتصال آن‌ها به یکدیگر موجب شده‌است که کارایی بهینه نداشته باشند.
امدادرسانی
مقامات ایران برای امدادرسانی به ده‌ها هزار تن از آوارگان حادثه، از مردم ایران و کشورهای خارجی درخواست کمک کردند. اکثر کمک‌های کشورهای غربی، سه تا چهار روز طول کشید تا به منطقه برسد؛ حال آنکه ۲۴ ساعت نخست پس از وقوع زمین‌لرزه که اغلب توأم با قطع آب و برق است، حیاتی‌ترین و حساس‌ترین بازهٔ زمانی است که زلزله‌زدگان نیازمند کمک می‌باشند. اکثر کمک‌رسانی‌ها توسط خود روستاییان منطقه صورت گرفت و بسیاری از روستاییان، آوارگان و بی‌خانمان‌ها را در خانهٔ خود پناه دادند.
چندین هزار داوطلب برای پیوستن به عملیات جستجوی بازماندگانی که زیر توده‌های آجر و سیمان، مدفون شده بودند رهسپار منطقه شدند. بسیاری از داوطلبان بدون داشتن هیچ‌گونه تجهیزات و تنها با دستان خالی خود به جستجوی بازماندگان پرداختند. سازمان‌های محلی، از جمله هلال احمر ایران ۹٬۰۰۰ چادر، بیش از ۱۸٬۰۰۰ تخته پتو، مواد غذایی کنسروشده، برنج، و خرما را به منطقه فرستادند. دولت وقت ایران نیز بیش از ۸۰ تن مایحتاج را به مشهد که مرکز هماهنگی اقدامات امدادی بود ارسال کرد.
کوفی عنان دبیرکل وقت سازمان ملل متحد از جامعهٔ جهانی خواست نسبت به این حادثه «فوراً و سخاوتمندانه واکنش نشان دهند». فرانسه یک هواپیمای باری محتوی پتو، چادر، لباس، و غذا به ایران فرستاد و مقامات سوئیس نیز یک تیم نجات به همراه سگ‌های آموزش‌دیده برای جستجو و نجات به منطقه اعزام کردند. نمایندهٔ ارشد آمریکا در سازمان ملل این فاجعه را «موضوعی انسانی» قلمداد کرد. یکی از سخنگویان دولت وقت بیل کلینتون اظهار داشت که علی‌رغم وجود اختلافات شدید با ایران، آمریکا حاضر است در صورت تقاضای کمک، نسبت به اهدا و ارسال مایحتاج و سایر کمک‌های امدادی از طریق یک واسطه اقدام نماید. کمیتهٔ مرکزی منونایت، آژانسی امدادی مستقر در آکرون پنسیلوانیا، ۴۰۰ تن روغن خوراکی و عدس را که برای پناهندگان مهاجر به ایران جمع‌آوری کرده بود، به زلزله‌زدگان ایرانی اختصاص داد. یک سازمان بریتانیایی متخصص در زمینهٔ نجات و مقابله با بلایای طبیعی موسوم به سپاه بین‌المللی امداد و نجات برای اعزام یک تیم ۱۵ نفرهٔ نجات اعلام آمادگی کرد که ایران به دلیل «کافی بودن تعداد نیروهای امدادرسان در محل فاجعه» از صدور ویزا برای اعضای این تیم سر بار زد. همچنین پیشنهاد سوئیس برای اعطای کمک‌های بیشتر از جانب ایران رد شد. چندین کشور حاشیه خلیج فارس با ارسال پیام، همدردی خود را با خانواده‌های قربانیان حادثه و دولت ایران اعلام داشتند.
دورافتادگی بسیار زیاد مناطق زلزله‌زده، موجب شده بود توزیع کمک‌های امدادی به‌دشواری صورت پذیرد. برای دسترسی به برخی از روستاهای محل حادثه گاهی لازم بود بیش از ۵ ساعت در جاده‌های خاکی رانندگی کرد. برخی از این مسیرها نیز سقوط کرده یا بر اثر رانش زمین با ریزش حاشیهٔ جاده کاملاً پوشیده شده بودند. در برخی مناطق دسترس‌ناپذیر منطقه نیز، از بالگرد برای تأمین مایحتاج زلزله‌زدگان استفاده شد.
ماجرای حره
نبرد حره یا ماجرای حَرّه اشاره به نبردی میان سپاه شامی یزید بن معاویه،که خود را خلیفه مسلمانان می خواند، به رهبری مسلم بن عقبه ، و بزرگان مدینه از انصار و مهاجرین دارد. این نبرد در روز ۲۶ اوت سال ۶۸۳ میلادی (۶۳ هجری) روی داد. بزرگان مدینه به دلیل مخالفت با جانشینی ارثی یزید به جای پدرش (که تا آن زمان در تاریخ اسلام بی سابقه بود)، سبک زندگی ناشایست خلیفه و تحمل فشارهای بسیار زیر سایه‌ی سیاست‌های اقتصادی بنی‌امیه، اعلام طغیان کرده و امویان ساکن مدینه را محصور کردند. آنان سپس برای دفاع از شهر، خندقی دور مدینه حفر کردند. یزید نیروهای خود را به سمت مدینه فرستاد و آنان به همراه نیروهای اموی که از حصر آزاد شده بودند، در شمال شرقی مدینه با انصار و مهاجرین روبرو شدند. با وجود برتری اولیه اهل مدینه در جنگ، به دلیل خیانت یکی از گروه‌ها، سواره نظام سوری به رهبری مروان بن حکم توانست از عقب به ارتش آن‌ها حمله کند و انصار و مهاجرین در این جنگ شکست خوردند.
پس جنگ مدینه به مدت سه روز غارت شد، هرچند گزارش‌ها از این غارت بسیار متفاوت هستند. ابن‌کثیر در کتاب البدایه و النهایه می‌گوید یزید به مسلم بن عقبه دستور داد "سه شبانه روز، مردم را به اطاعت فراخوان، اگر نپذیرفتند با آنان بجنگ و اگر بر مردم مدینه چیره شدی، مردم آن شهر سه شبانه روز برای شامیان حلال باشند". شهر به سرعت و برای سه شبانه روز بر سپاه شام حلال شد. پس از این مدت، مسلم در جایی نشست و از نجات یافتگان به شرط این که جزئی از غنائم و بندگان یزید باشند، بیعت خواست. مردم بیعت کردند و هرکس خودداری کرد، کشته شد.
علی بن حسین، چهارمین امام شیعیان، با این قیام همراهی نکرد.
اوپل آدام
اوپل آدام (Opel Adam) یک خودروی شهری است که توسط شرکت آلمانی اوپل عرضه می‌شود که نام آن از آدام اوپل مؤسس شرکت اوپل گرفته شده‌است. این خودرو در بریتانیا نیز با نام واکسول آدام و توسط شرکت واکسول ارائه می‌شود. این خودرو برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ در فرانسه و در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۱۲ معرفی شد. شروع عرضه آن نیز از سال ۲۰۱۳ بود.
پرویز وکیلی
پرویز وکیلی (۲۷ مهر ۱۳۱۱ در تهران - ۱۳۶۳ پاریس) شاعر و ترانه‌سرای ایرانی بود.
زندگی‌نامه
پرویز وکیلی زادهٔ ۲۷ مهر ۱۳۱۱ در تهران بود، وی از بنیان‌گذاران تصنیف‌های قصه‌ای بود و تمام داستان‌هایی که در شعرها می‌گفت از این قصه‌ها بود. تحصیلات او دیپلم ادبیات فارسی بود و پس از تکمیل تحصیلش به استخدام بانک ملی ایران درآمد، او پس از ارائه چند کار به رادیو توسط رئیس وقت رادیو هدایت الله نیرسینا مورد توجه قرار گرفت و به استخدام رادیو ایران درآمد.
آثار
پرویز وکیلی برای هنرمندانی چون ویگن، محمد نوری، منوچهر سخایی، عارف، مهرپویا، روانبخش، آرتوش، گروه اعجوبه‌ها، الهه، ایرج، فرامرز پارسی، پروین، پوران، پونه، رامش، امیر رسایی، دلکش، ضیاء، عهدیه، گوگوش، مرضیه، مهستی و هایده ترانه سروده‌است.
در گذشت
پرویز وکیلی سال ۱۳۶۳ در پاریس درگذشت.
منابع
لیست ترانه‌های برگرفته از دفتر شعر به کوشش ن. وکیلی صفحه رسمی پرویز وکیلی https://www.facebook.com/parviz.vakili.7
صباشهر
صباشهر از ادغام شهرهای اسلام آباد ، قاسم‌آباد، قندیشاد، شهرک مصطفی خمینی، کبودین، شهرک آسمان و ویره تشکیل شده‌است. تصویب‌نامه تأسیس این شهر در تاریخ ۱۳۷۵٫۶٫۲۶ به تأیید ریاست جمهوری وقت رسید.
این شهر ورزشگاهی به نام ورزشگاه درخشان دارد. در جریان زمین‌لرزه بم تیم امدادرسانی شهرداری صباشهر بیشترین حجم آوار منطقه پنج بم را به خارج از شهر انتقال داد.
لازم است ذکر شود که تیم فوتبال صبای قم که اکنون در لیگ دسته دو کشور بازی می‌کند، باشگاه فوتبالی است که از شهر صباشهر به استان قم واگذار شده‌است.
صباشهر که از نظر وسعت پس از باغستان دومین شهر شهرستان شهریار است، با قرار گرفتن در موقعیت ممتاز جغرافیایی من جمله نزدیکی به پایتخت و فرودگاه بین‌المللی امام خمینی، دسترسی مناسب به شهرستانهای بهارستان، رباط کریم و مرکز شهرستان شهریار و هم‌مرزی با آزادراه تهران-ساوه مستعد سرمایه‌گذاری به نظر می‌رسد. صباشهر همه ساله در مباحث علمی و ورزشی فعال بوده است.مهدی مهدوی بازیکن سابق تیم ملی والیبال نیز،بزرگ شده همین شهر است.
دیدنی‌ها
بقعه امامزاده عبدالله در محله قاسم‌آباد صباشهر واقع شده‌است. گفته شده که وی از نوادگان موسی بن جعفر است. این بنا فعلاً در حال بازسازی و تعمیرات می‌باشد. بنا دارای الحاقات جانبی شامل مسجد، دفتر هیئت امنا و آبدارخانه است. قبرستانی در بخشی از محوطه وجود دارد. بنای امامزاده فرخنده خاتون که تنها اثر ثبتی جنوب شهرستان شهریار در فهرست اماکن تاریخی سازمان میراث فرهنگی است در محله ویره صباشهر واقع گردیده‌است. گنبد خشتی دو پوشه این بنای تاریخی-مذهبی از معدود گنبدهای خشتی در نوع خود است که تقریباً سالم مانده‌است. شواهد حاکی از این است که بنای اولیه این بقعه در دوران صفوی احداث شده‌است.
مرقد مطهر شهدای گمنام صباشهر واقع در بوستان شهدای گمنام شهرک مصطفی خمینی: در سال ۱۳۹۶ پیکر مطهر دو شهید گمنام دوران دفاع مقدس با حضور بی نظیر مردم صباشهر در این محل به خاک سپرده شد.
مناطق گردشگری:
قندیشاه: قندیشاه در گذشته روستای متمرکز بوده که اغلب خدماتی دهی به سایر روستاهای اطراف را انجام می‌داده، حتی شهریار در گذشته از قندیشاد کوچکتر بوده و برا ی خدمات آموزشی (دبستان) از روستای قندیشاد استفاده می‌کرده‌است. قندیشاد دارای قدمت تاریخی زیادی است و سابقه سکونت در آن به حدود ۷۰۰ سال قبل بر می‌گردد. در مورد وجه تسمیه قندیشاد (قندی شاه) چند روایت وجود دارد: روایت اول اینکه” جندی شاپور” یا «گندی شاپور» بوده‌است. «جند» در فارسی باستان به معنی شهر و «جندی شاپور» به مهنای شهر شاه بوده‌است. قندیشاد دارای قدمت تاریخی زیادی است و سابقه سکونت در قندیشاد کنونی به حدود ۷۰۰ سال قبل بر می‌گردد. در گورستان قدیم قندیشاد قلعه ای وجود داشته که تاریخ آن نشان دهنده سابقه پیش از اسلام این منطقه می‌باشد قبرستان قدیم قندیشاد از ۴۰ سال پیش تاکنون بلااستفاده مانده‌است و قبرستان فعلی حدود ۳۰۰ سال قدمت دارد. روایت دوم در مورد قندیشاد این گونه بیان شده که سلطان سنجر از این منطقه به مقصد همدان در حال گذر بوده، در اطراف گورستان کنونی جنب رودخانه ای که شاه چای نامیده شد اتراق می‌کند. یکی از کشاورزان خربزه ای برای سلطان می‌برد، چون خربزه خیلی شیرین بوده سلطان اسم محل را از کشاورز می‌پرسد، می‌گوید “سیم بر ” یا “سیم بن ” سلطان به علت شیرینی خربزه این محل را قندیشاه می‌نامد. در مورد اسم “سیم بر ” روایت شده که در محل معدن نقره وجود داشته‌است.
قاسم‌آباد: مزرعه ای بوده زیر مجموعه قندیشاد با قدمت حدود ۳۰۰ سال که احتمالاً وجه تسمیه آن به اسم مالک مزرعه برمیگردد.
کبودین: مزرعه ای بوده جوز قندیشاد با قدمت حدود ۲۰۰ الی ۲۵۰ سال اسلام‌آباد: اسلام‌آباد یا ترک آباد منطقه ای که پس از انقلاب (بعد از سال ۱۳۵۷) احداث شده‌است. چون ترک نشین بوده آن را ترک آباد نام نهاده‌اند و بعدها به اسلام‌آباد تغییر نام یافته‌است.
صحرا خرک: منطقه صحرا خرک دشتی از قاسم‌آباد با قدمت ۱۰۰ ساله و قلعه ای ارباب نشین با ۱۰ خانوار بوده که ارباب آشتیانی داشته‌است و به علت داشتن خار زیاد سابقاً صحرا خارک نامیده می‌شد. در حال حاضر این منطقه با اسلام‌آباد ادغام شده‌است.
ویره: ویره دارای قدمتی در حدود ۳۰۰ سال می‌باشد. بنا به اظهارات معتمدین ویره، محل سکونت اولیه اهالی در نزدیکی امامزاده فرخنده خاتون قرار داشته که در حدود ۱۵۰ سال پیش به کنار رودخانه شاه چای نقل مکان کرده‌اند. بنا به قولی، اهالی ویره قبل از سکونت در محل فعلی در قلعه آشتیانی در جنوب ویره سکونت داشته‌اند و سپس به محل فعلی آمده‌اند. مهاجرین ویره از ایالات استان فارس و طوایف قشقایی و همچنین طوایف بختیاری بوده‌اند، در گذشته‌های دور تعدادی مهاجر از قره قان قزوین و ساوجبلاغ و کرمانشاه به این مکان مهاجرت کرده‌اند. ویره به معنای رونده است. گیاهی که ساقه ندارد و روی زمین پهن می‌شود مانند خربزه و هندوانه یا بر تنه درخت بالا می‌رود مانند عشقه و کدو.
شهرک شهید مصطفی خمینی: شهرک قدمتی در حدود ۳۵ سال دارد. در ابتدا حدود سال ۱۳۶۳ ساخت و سازهای شهرک به صورت خیلی پراکنده بوده‌است. ساخت و ساز نظام یافته شهرک با ساخت خیابان اصلی و خیابانهای فرعی منشعب از آن و حدود ۳۰۰ واحد مسکونی در سال ۱۳۶۸ شکل گرفته‌است. نام شهرک از نام شهید مصطفی خمینی فرزند ارشد آیت اله خمینی گرفته‌است. بیشتر مهاجران به این محل از ترکهای آذربایجانی وگیلانیها می‌باشند. وجود آثار وبقایای قلعه ای قاجاری در انتهای این شهرک می‌تواند دلیلی بر اسکان انسان در دو سده پیش در این محل تلقی گردد.
اسلام‌آباد بابااحمد
اسلام‌آباد بهمئی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
مزرعه عبدالحمید تمری
مزرعه عبدالحمید تمری یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان ماهیدشت واقع شده‌است.
اسلام‌آباد بابااحمد
جمعیت
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۶ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
پرچم اوکراین
پرچم اوکراین برای اولین بار در January ۲۸ ۱۹۹۲ (originally in 1918) به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم ملی و نشان غیرنظامی و نشان استان شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم از دو نوار آبی و زرد رنگ افقی تشکیل شده‌است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
چهار عمل اصلی
چهار عمل اصلی (یا حساب مقدماتی: Elementary Arithmetic) به چهار عمل پایه‌ای حساب یعنی جمع، تفریق، ضرب و تقسیم گفته می‌شود. چهار عمل اصلی برروی اعداد طبیعی، کسرها و اعداد منفی اعمال می‌شوند.
جمع
جمع به فرایند تعیین نتیجهٔ کل حاصل از روی هم گذاشتن دو یا چند عدد اطلاق می‌شود. به هر کدام از اعدادی که عمل جمع بر روی آن‌ها انجام می‌گیرد، جَمع‌وَند (در انگلیسی: addend یا summand) گفته‌شده و نتیجهٔ نهایی حاصل از انجام عمل جمع را مجموع یا حاصل جمع (Sum) می‌نامیم. برای نمونه:
تفریق
تفریق یکی از دیگر چهار عمل اصلی در حساب و جبر مقدماتی است، که به فرایند تعیین تفاوت میان دو عدد اطلاق می‌گردد. برای نمونه:
ضرب
به چند بار جمع کردن یک عدد با خودش ضرب می‌گویند. ابداع و به‌خدمت‌گیری این عملگر توسط بشر، برای سهولت فرایند محاسبه، و نیز کوتاهی و صرفه‌جویی در کار نوشتن صورت پذیرفته است. برای نمونه:
تقسیم
تقسیم یکی دیگر از چهار عمل اصلی و وارونهٔ عمل ضرب است. برای نمونه:
استانداردهای آموزشی
استانداردهای محلی معمولاً روش‌ها و محتوای آموزشی موجود در سطح آموزش ابتدایی را تعریف می‌کنند. در ایالات متحده و کانادا، میزان استفاده از ماشین حساب در مقایسه با محاسبه دستی موضوع بحث‌برانگیزی است و این اختلاف بخشی از مسئله گسترده‌تر بین انتخاب ریاضیات سنتی یا ریاضیات اصلاح‌شده است. در ایالات متحده، استانداردهای «شورای ملی آموزگاران ریاضیات» در سال ۱۹۸۹ منجر به ایجاد برنامه آموزشی شد که بخش عمده‌ای از آنچه که در ریاضی ابتدایی در این کشور تدریس می‌شد، از تأکید خارج یا کاملاً حذف شد و با مباحثی از قبیل جبر، آمار و حل مسئله که در دانشگاه‌ها تدریس می‌شد، جایگزین شد.
الکترومکانیک
الکترومکانیک  یک رشته میان‌رشته‌ای تلفیقی از مهندسی مکانیک و مهندسی الکترونیک است.
در سال ۲۰۱۰ بیش از ۱۶ هزار نفر تکنسین الکترومکانیک در ایالات متحده مشغول به کار بوده‌اند که نسبت آن‌ها به کل تکنسین‌های این کشور رقمی در حدود ۱ به ۹۰۰۰ بوده‌است.
انکویا
انکویا (به اسپانیایی: Ancuya) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش نارینیو واقع شده‌است.
بیس (تری متیل سیلیل) آمین
بیس (تری متیل سیلیل) آمین یک ترکیبات آلی سیلیسیم با شناسه پاب‌کم ۱۳۸۳۸ است.
مسجد قره‌باغی
مسجد قره باغی مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، غرب محدوده بازار قدیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۴۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ویلی هولدورف
ویلی هولدورف (Willi Holdorf؛ زادهٔ ۱۷ فوریه ۱۹۴۰ ، درگذشتهٔ ۵ ژوئیه ۲۰۲۰) ورزشکار دهگانه اهل آلمان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع ۱ مدال طلا کسب کرد.
پرواز ۵۲۲ هلیوس ایرویز
پرواز ۵۲۲ هلیوس ایرویز یک پرواز مسافربری برنامه‌ریزی شده از مبدا لارناکا، قبرس، به پراگ، جمهوری چک، با توقف در آتن، یونان بود که اندکی پس از برخاستن در ۱۴ آگوست ۲۰۰۵، ارتباطش با مرکز کنترل ترافیک هوایی (ATC) قطع شد و در نزدیکی Grammatiko، یونان سقوط کرد. تمام ۱۲۱ مسافر و خدمهٔ این هواپیما کشته شدند. این سانحه مرگبارترین سانحهٔ هوایی در تاریخ یونان است.
پیش‌زمینه
هواپیمای این حادثه که ابتدا با نام D-ADBQ ثبت شده بود اولین بار در ۲۹ دسامبر ۱۹۹۷ پرواز کرد و از سال ۱۹۹۸ توسط خطوط هوایی DBA اداره شد. در ۱۶ آوریل ۲۰۰۴ این هواپیما توسط هلیوس ایرویز اجاره شد و پس از آن مجدداً با رجیستر 5B-DBY و با نام مستعار المپیا به ثبت رسید.
در روز حادثه این هواپیما ساعت ۰۱:۲۵ دقیقه به وقت محلی به فرودگاه بین‌المللی لارناکا رسیده بود و قرار بود ساعت ۹:۰۰ لارناکا را ترک کند و پس از یک توقف در فرودگاه بین‌المللی آتن به سمت فرودگاه بین المللی پراگ رازیون پرواز کند. کاپیتان این پرواز هانس یورگن مرتن، یک خلبان آلمانی ۵۸ ساله بود که توسط هلیوس برای انجام پروازهای تعطیلات استخدام شده بود. این خلبان پیش از این پرواز ۳۵ سال برای شرکت اینترفلاگ پرواز کرده بود و در مجموع ۶۹۰۰ ساعت پرواز (شامل ۵۵۰۰ ساعت پرواز با بوئینگ ۷۳۷) را در سابقه‌ٔ خود داشت. کمک‌خلبان نیز یک خلبان ۵۱ ساله اهل قبرس با نام پامپوس کارالامبوس که در پنج سال گذشته به طور انحصاری برای هلیوس پرواز کرده بود و ۷۵۴۹ ساعت پرواز در طول دوران کاری خود داشت. (شامل ۳۹۹۱ ساعت پرواز با بوئینگ ۷۳۷). لوئیزا ووتری، یک تبعه یونانی ۳۲ ساله که در قبرس زندگی می‌کرد نیز در این پرواز به عنوان سرمهماندار هواپیما جایگزین یکی از همکاران خود شده بود که به دلیل بیماری نتوانسته بود در این پرواز حضور داشته باشد.
پرواز و سقوط
هنگامی که هواپیما در اوایل همان صبح از لندن به لارناکا رسید، خدمه پرواز قبلی از یخ‌بندشدن درِ هواپیما و شنیدن صداهای غیرعادی از در عقب سمت راست خبر داده بودند. آن‌ها خواستار بازرسی کامل درها شدند. بازرسی توسط یک مهندس زمینی انجام شد و سپس نشت فشار را بررسی کرد. برای انجام این بررسی بدون نیاز به موتور هواپیما، سیستم فشار بر روی حالت «دستی» تنظیم شد. با این حال، مهندس پس از اتمام آزمایش نتوانست آن را به حالت «خودکار» بازنشانی کند. پس از بازگشت هواپیما به خدمت، خدمه پرواز در سه نوبت وضعیت سیستم فشار را نادیده گرفتند: قبل از پرواز، پس از شروع پرواز و پس از برخاستن. در طول این بررسی‌ها، هیچ کس در هواپیما متوجه تنظیم نادرست سیستم فشار نشد. هواپیما در ساعت ۹:۰۷ بلند شد در حالی که سیستم فشار هنوز روی حالت «دستی» تنظیم شده بود و دریچهٔ خروجی عقب تا حدی باز مانده بود.
با ارتفاع گرفتن هواپیما، فشار داخل کابین به تدریج کاهش یافت. در این ارتفاع 12040 ft، بوق هشدار ارتفاع کابین به صدا درآمد. این هشدار باید خدمه را وادار به توقف صعود و کاهش ارتفاع کند، اما خدمه آن را به‌عنوان یک هشدار پیکربندی برخاستن شناسایی کردند که نشان می‌دهد هواپیما برای برخاستن آماده نیست و فقط می‌تواند روی زمین صدا کند. صدای این هشدارها یکسان هستند.