میان‌دره_(کردکوی)
'''قبرستان تاریخی روستا: '''روستای میاندره را باید از جمله قراء قدیمی ایالت استراباد سابق دانست که به همراه دنگلان جزو تیول خان های بزرگ محسوب می شدند. قبرستان قدیمی و بقایای چند سنگ باقی مانده، حکایت از سابقه حداقل 600 ساله این روستا دارد. که هم اکنون در حدود 20 کیلومتری غرب گرگان در نزدیکی امامزاده روشن آباد و روستای دنگلان واقع گشته است. از منظر استاد تاریخی نیز در بعضی از اسناد نام میاندره را کردچمن ذکر نموده اند. در چند متن زیر که بخش هایی از این اسناد هستند، به این موارد اشاره شده اند. در وقفنامه ذیحجه 903 ه ق واقف آن سید شهاب الدين فضل الله قاضی استرابادی در زمان ذکر محدوده های جغرافیائی قرای روشن آباد، زینل آیاد و سیاه دارستان، در مورد روشن آباد می نویسد: «... کاریز مشهور جناب مرحوم امیر سید نظام الدين عبد الخالق أشرف که داخل قريه روشن آباد است و از آنجا منتهی می شود به کتکرچی وال مشهور و متصل به قریه کسوان که در تصرف عالی جناب مرحوم امیر سید نظام الدین است...غريبا بعضی متصل به قریه نامن که در تصرف سیادت ماب مرتضی زاده اعظم امیر سید عبد العزيز بن سید مرحوم میر سید عزیز بن امیر سيد عز الدين کردچمنی و بعضی متصل به قريه داده که در تصرف شركا از جمله ملت شهاب الدين ابن ملك محمد بن ملك شهاب الدين نوشیروانی است. در این متن از سید عبد العزیز کردچمنی نوه سيد عز الدين در سال 903 نام می برد، ولی خود سيد عز الدين يك قرن قبل از این تاریخ می زیسته است. با توجه به آنکه کردچمن نام قبلی میاندره (قبل از صفویان و در دوره تیموری) بوده، بنابراین بطور مستند با استناد به این متن کردچمن با میاندره حداقل 600 سال قدمت دارد. برای اثبات این مسئله هم که آیا میاندره قطعا همان کردچمن بوده به اسناد تاریخی دیگر در زیر استناد می کنیم. در وقفنامه مربوط به مدرسه صالحیه شهر استراباد که متعلق به تاريخ ذيحجه 1232 ه است، واقف يعنی حاجی محمد صالح استرابادی، مدرسه صالحيه خود تاسیس کرده را وقف بر طلاب کرده، سپس نیم دانگ از كل 6 دانگ قریه کردچمن و 11 باب دکان واقع در بازار کهنه و سه باب دکان واقع در بازار تو استراباد را وقف مدرسه نموده است. در مورد میان دره بطور صریح جنين ذكر کرده: «...و تمامی نیم دانگ از 6 دانگ قریه کردچمن مشهور به میان دره واقع در بلوك سدن رستاق از اعمال استراباد که از غایت شهرت مستغنی از توصیف است با جميع متعلقات از حسن آباد، کلامو و متضیمات آن از حقابه رودخانه و اراضی و آوشات و شیوارات و تلال و جبال و انارستان و توتستان را هم وقف نموده ام و...» اما در مصالحه تامه مورخ شعبان 1291 ه بطور صریح از خود میان دره نام برده شده است. در این سند: «محمد اسماعیل خان پسر محمد صالح خان کیاء کرد محله ای 6 سهم از 7 سهم از 2 سهم از 24 سهم از یکدانگ از 6 دانگ قریه میاندره و كلامو و حسن آباد را به مال المصالحه مبلغ 54 تومان وجه رایج فضی سلطانی به حاجی میرزا هاشم خان پسر آقا میرزا عبد الوهاب دیلمی استرابادی مصالحه نمود». ضرورت دارد که به وجود يك مكان ينام «اراضی خانقاهه» هم بین روستاهای میان دره، دنگلان و گرجی محله اشاره کرد که در اسناد تاریخی سال 1290 از آن نام برده شده است. خانقاه های در حاشیه روستای اتراجال در نزدیکی استراباد هم وجود داشته اما در این میان آنچه مورد نظر نگارنده می باشد، قبرستان قدیمی میاندره است که به فاصله يك کیلومتری جنوب شرقی ده قرار داشت و در طی 4 دهه اخیر بطور کلی نابود شد و اراضی آن به زیر کشت محصولات کشاورزی رفته است. «آبادکنندگان» این اراضی مقداری از سنگ های نفیس را به قعر دره حاشیه اراضی پرتاب و یا دفن نموده اند. به گفته راویان مسن این دهکده، قبرستان یادشده سنگ مزارهای بسیار قدیمی و 700 ساله فراوانی را در خود جای داده بود که از نظر شکوه و کار هنری به سنگ قبرهای امامزاده روشن آباد پهلوی می زده اند. متاسفانه جز چند قطعه سنگ مزار شکسته و فرسوده چیزی از این محوطه تاریخی باقی نماند، ولی همین چند سنگ هم این استدلال نگارنده را مبتنی بر تاریخی بودن این روستا مدلل می نماید. گورستان قدیمی میاندرہ -سنگ مزار ایستای خاکستری تیره. دارای نقوش و خطوط هندسی و بدون نام و نشان، فقط متن صلوات کبیر در حواشی آن حلق شده است. گورستان قدیمی میاندره - یکی از سنگ مزارهای ایستا(عمودی) مراقی، بسیار مجلل، پرنقش و نگار و دارای کنده کاری های زیبا که متاسفانه متلاهی شده است و از ته دره بدست آمده است. از نگاشته های حکاکی شده فقط بخش انتهایی آیه الکرسی و شهر (ماه)...ثمانمائه (800 ه-عصر تیموری) خوانده می شوند.