cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دیدگاه مسیحیان درباره محیط زیست‌گرایی
مسیحیت سبز، حوزه گسترده‌ای است که شامل تأمل الهیات مسیحی دربارهٔ طبیعت، اعمال مذهبی و روحانی مسیحی با محوریت مسائل زیست‌محیطی، و همچنین فعالیت مبتنی بر مسیحیت در جنبش زیست‌محیطی است. در عرصه کنشگری، مسیحیت سبز به گروه متنوعی از مسیحیان گفته می‌شود که بر مبنای کتاب مقدس یا الهیاتی برای حفاظت و جشن گرفتن محیط‌زیست تأکید دارند. این اصطلاح نشان‌دهنده یک فرقه خاص نیست، بلکه یک قلمرو مشترک نگرانی است.
شهرستان بهردن
شهرستان بهردن (به ترکمنی: Bäherden etraby، بأهردن اترابیٛ) یک شهرستان در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده‌است.
از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۸، نام این شهرستان، شهرستان بهارلی (به ترکمنی: Baharly etraby، باهارلیٛ اترابیٛ) بود.
بیوژنریک
بیوژنریک یا بیوسیمیلار به داروهایی گفته می‌شود که کاملاً مشابه با داروهای بیولوژیک تولید شده توسط سازنده اولیه که برای اولین بار روش تولید آن را ابداع کرده‌است، می‌باشد.
توصیف
سال‌هاست که داروهای شیمیایی توسط کارخانه‌های داروسازی ابداع و تولید می‌شوند. قیمت داروهای اصلی پس از ورود اولیه به بازار معمولاً گران می‌باشد ولی با تمام شدن مدت حق تولید انحصاری آن‌ها سایر کارخانه‌ها می‌توانند از روی روش تولید اصلی کپی‌برداری دقیق نموده و داروی کاملاً مشابه را پس از تأیید مقامات بهداشتی به بازار عرضه کنند. پس از عرضه داروهای بیولوژیک به بازار در سالهای اخیر، قیمت بسیار بالای آن‌ها باعث شده است که زمینه تولید داروهای بیوژنریک بیش از بیش فراهم شود.
موافقان و مخالفان
بیوسیمیلارها دارای موافقان و مخالفانی است که در سالهای گذشته در سطح بین‌المللی با یکدیگر به مباحثه می‌پردازند. عمده‌ترین مخالفان تولید این داروها کارخانه‌های تولیدکننده داروهای اولیه یا اصلی هستند که به نظر می‌رسد علت اصلی مخالفت آن‌ها جنبه اقتصادی آن است. موافقان دلیل می‌آورند که با وجود پیچیده بودن این مولکول‌ها در صورتی‌که روش‌های اصلی تولید، کاملاً مشابه داروی اصلی باشد و آزمون‌های کنترل کیفی کاملاً مشابه داروی اصلی انجام شده و مورد تأیید قرار گیرد، همانند داروهای شیمیایی این داروها نیز کاملاً مؤثر و ایمن هستند.
سابقه
در اروپا سازمان‌های رگولاتوری رویه‌ای را برای تأیید این داروها تعریف کرده‌اند و تا بحال چند داروی بیوسیمیلار به تأیید آن‌ها رسیده و در حال مصرف می‌باشد. در آمریکا سازمان دارو و غذا سخت‌گیری بیشتری داشته و تعداد کمتری دارو را تا بحال تأیید نموده‌اند. در سراسر دنیا تعداد این داروها روز بروز در حال افزایش است. عدم وجود شکایت از کیفیت و اثر بخشی این داروها تا بحال دلیلی است که موافقان برای محکم تر شدن نظر خود از آن استفاده می‌کنند.
لیگ برتر فوتبال انگلستان ۱۶–۲۰۱۵
تیم لستر سیتی دو هفته مانده به پایان پیکارهای این فصل قهرمانی خود را مسجل کرد. این عنوان نخستین قهرمانی در تاریخ ۱۳۲ سالهٔ لستر سیتی در مسابقات لیگ به‌شمار می‌آید. همچنین تیم‌های نیوکاسل، نوریچ سیتی و استون ویلا به رقابت‌های لیگ چمپیونشیپ در فصل ۱۷–۲۰۱۶ سقوط کردند. همچنین در این فصل جیمی واردی مهاجم شماره ۹ باشگاه فوتبال لستر سیتی به عنوان برترین بازیکن فصل انتخاب شد و کلودیو رانیری نیز عنوان برترین سرمربی فصل را از آن خود کرد. هری کین مهاجم تاتنهام نیز با به ثمر رساندن ۲۵ گل عنوان آقای گلی لیگ برتر در این فصل را از آن خود کرد.
هت‌تریک
۴ بازیکنانی که چهار گل زده‌اند۵ بازیکنانی که پنج گل زده‌اند
مموریال درایو (هوستون)
خیابان مموریال درایو یک جاده شریانی در نیمه غربی هوستون، ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا است. این خیابان از جاده بین ایالتی ۴۵ غربی اجرا می‌شود تا بزرگراه ایالتی ششم. فاصله این خیابان ۳۲ کیلومتر است که ۱٫۶ کیلومتر آن از مناطق مسکونی گران قمیت در هوستون، دهکدهٔ بانکر هیل، دهکدهٔ پینی پوینت، و دهکدهٔ نهر شکارچیان می‌گذرد. این خیابان به عنوان یادبود مردانی که در کمپ لوگان خدمت می‌کردند نام گذاری شده‌است.
تاریخچه
در سال ۱۹۴۰ و اوایل ۱۹۵۰، خیابان مموریال درایو در اصل یکی از ده پروژه گسترش بزرگراه‌های خارج از مرکز هوستون است. با وجود رشد جمعیت انفجاری در منطقه هوستون در دهه‌های اخیر، سنگین‌ترین ترافیک در مموریال درایو در اوایل سال ۱۹۶۰ بود. نزدیک به ۴۷۰۰۰ دستگاه خودرو هر روز از این خیابان در سال ۱۹۶۰ عبور می‌کردند. وقتی که آزادراه کتی در سال ۱۹۶۸ افتتاح شد، اهمیت این جاده به عنوان یک خیابان با سرعت بالا کاهش یافت. در مقایسه با روز قبل از آن، بین ۳۰۰۰۰ تا ۳۶۰۰۰ دستگاه خودرو در روز در طول این بخش در سال ۲۰۰۱ تردد کرده‌اند. پالم هولم، عضو شورای شهر هوستون در دهه ۲۰۰۷ اعلام کرد که یک بخش بزرگ، تقریباً یک چهارم از طول جاده، گسترش خواهد یافت و زیباسازی خواهد شد. بخشی از خیابان از پارک جورج بوش به سمت شرق جاده جِنسِر، حدود ۱۰ کیلومتر بازسازی خواهد شد. جهت رونق جمعیت در غرب هوستون، بخش اول گسترش جاده در سال ۲۰۰۹ آغاز شد.
بخش پارک وی
این بخش با دسترسی محدود از خیابان مموریال درایو در سال ١٩٥٦ افتتاح شد. این پارک به طول ٣.٧ کیلومتر بین خیابان هوستون و خیابان شفرد درایو قرار دارد. رانندگان می توانند از قسمت شمالی و جنوبی خیابان هوستون، خیابان دشت و خیابان کاپتول به مموریال درایو وارد شوند. در این قسمت از خیابان مموریال مسیر دوچرخه، مسیرهای پیاده‌روی و آهسته دویدن در امتداد جاده، پارک کلیولند، پارک Spotts و یادبود افسران پلیس وجود دارد.
مموریال پارک
خیابان مموریال درایو تنها جاده ایست ک از تمام پارک عبور می‌کند.مانند بخش پارک وی، مسیر دوچرخه سواری، پیاده‌روی و آهسته دویدن در امتداد جاده هم در این پارک وجود دارد.مسابقه دو ماراتون سالانه شورون هوستون در این بخش از خیابان مموریال درایو، ژانویه هر سال برگزار می‌شود.
دهکده های مموریال
پس از عبور از بزرگراه بین ایالتی ٦١٠، جاده به سمت بادهای آرام شمالی، خیابان‌های پوشیده شده از درخت اما محله‌های پرجمعیت می‌رود.در این منطقه سه دهکده به نام های: دهکدهٔ شکارچیان نهر دهکدهٔ بانکر هیل و دهکدهٔ پینی پوینت وجود دارند.
دهکده‌های مموریال، محله‌های مجللی هستند که جمعیت آن را عمدتاً مدیران شرکت‌ها تشکیل می دهند.برخی از خانه‌های این دهکده‌ها از خانه‌ای مرکز شهر هوستون گران تر است.در قسمت غربی دهکدهٔ بانکر هیل، خیابان مموریال درایو دو لاین است.بین جاده جِنسِر و بزرگراه ایالتی ششم، خیابان مموریال درایو چهار لاین می‌شود.
اسکار ۷۵۰
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۱۳ است.
اوهاوزن
اوهاوزن یک شهر در آلمان است که در دناو-ریس واقع شده‌است.
گمشتر علیا
گمشتر علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان روانسر در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زالوآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
خوشا آن‌کس که می‌گوید که ترکم
چه خوشبخت است آنکه می‌گوید ترکم (به ترکی استانبولی: Ne mutlu Türküm diyene؛ نه مطلو ترکم دیه نه) شعار جمهوری ترکیه است. این عبارت را نخستین بار مصطفی کمال آتاترک در سخنرانی‌اش به مناسبت دهمین سالگرد بنیان‌گذاری جمهوری ترکیه در ۲۹ اکتبر ۱۹۳۳ (روز جمهوری) به کار برد. در سال ۱۹۷۲، وزارت آموزش ملی جمهوری ترکیه این عبارت را به عنوان سوگند دانش‌آموزان تعیین کرد.
نارضایتی مردم غیر ترک و حذف شعار
شعار ملی‌گرایانهٔ «چه خوشبخت است آن کس که می‌گوید ترکم» و نیز شعارهای ملی‌گرایانهٔ افراطی دیگری مانند «یک ترک با تمام دنیا برابر است»، برای سال‌های متمادی بر روی دیوارهای شهرها و بیلبوردهای تبلیغاتی در شهرهای سراسر ترکیه نوشته شده و به عنوان شعار حکومت ترکیه و ناسیونالیسم ترکی در شهرهای غیر ترک‌نشین ترکیه نیز نوشته می‌شد. همچنین دانش‌آموزان سراسر ترکیه بدون توجه به قومیت و زبان مادری‌شان می‌بایست هر روز صبح در مراسم صبح‌گاه پیش از ورود به کلاس‌های درس در صف ایستاده و سرودی را که این جمله بخشی از آن بود بخوانند. این وضعیت، در شرایطی که حکومت ترکیه برای چند دهه هویت و موجودیت مردمان غیر ترک ساکن ترکیه به ویژه کردها و ارمنی‌ها را انکار کرده‌است، همواره مورد اعتراض بوده و احزاب و سازمان‌های سیاسی نماینده مردم غیر ترک خواهان حذف این شعار و لغو اجبار در اجرای سرود مدارس بوده‌اند. از سال ۲۰۱۴، در جریان مذاکرات صلح میان حزب کارگران کردستان و دولت ترکیه، و نیز کسب حدودی از قدرت محلی در شهرداری‌های شهرهای کردنشین توسط حزب دموکراتیک خلق‌ها و حزب مناطق دموکراتیک، کردها به صورت قانونی نسبت به حذف تابلوها و تبلیغات ملی‌گرایی افراطی ترکی در شهرهای خود اقدام کردند.
نخستین بار در روز چهارم ماه مه سال ۲۰۱۴، شهرداری کولپ در منطقه دیاربکر اقدام به حذف تابلوی چه خوشبخت است آن کس که می‌گوید ترکم از ورودی جاده دیاربکر-موش کرد. شهرداران مشترک کولپ، متین دینار و سادیه سورر باران علت حذف این تابلو را درخواست مردم اعلام کردند.
وستبای، ویسکانسین
وستبای، ویسکانسین  شهری در شهرستان ورنان ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۹۲۰ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۲٬۲۰۰ نفر جمعیت داشته‌است.
نقض حقوق بهائیان در جمهوری اسلامی ایران
حقوق شمار چشمگیری از بهائیان ایران توسط نظام جمهوری اسلامی ایران نقض شده‌است که برخی از آن موارد از سوی شماری از رسانه‌های خبری و سازمان‌های پشتیبان حقوق بشر، گزارش شده‌است و در این نوشتار، بخش‌هایی از آن گزارش‌ها آمده‌است. بهائیان بزرگ‌ترین گروه اقلیت مذهبی در ایران‌ همواره در طول تاریخ با آزار و اذیت و سرکوب روبرو بوده‌اند. با روی کار آمدن جمهوری اسلامی آزار و اذیت بهائیان در ایران شدت گرفت. تنها پس از انقلاب ۵۷ در فاصله سال‌های ۱۳۵۷ تا زمان تعطیلی تشکیلات بهاییان در سال ۱۳۶۲، یکصد و شصت و شش بهایی کشته یا اعدام شدند. در کل دورهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران، بیش از ۲۰۰ (دویست) بهائی، کشته شده‌اند. بهائیان در جمهوری اسلامی، از حقوق شهروندی و انسانی، محروم بوده و سرکوب می‌شوند. آن‌ها معمولاً به دو شیوه، کشته می‌شوند، یا به حکم دادگاه انقلاب یا به دست مأموران حکومتی (بدون صدور حکم دادگاه). حکومت ایران آیین بهائیت را به عنوان انحراف از اسلام و ارتداد می‌داند و بر خلاف ادیان مسیحیت، یهود و زرتشتی، آن را به رسمیت نمی‌شناسد. بهایی‌ها در ایران نمی‌توانند آزادانه و بدون مزاحمت اعمال مذهبی خود را در محیط‌های عمومی انجام دهند.
پیشینه
پیروان بهائیت از زمان شکل‌گیری این دین در نیمه دوم قرن ۱۹ میلادی همواره با حمله و خشونت یا سکوت در برابر اعمال خشونت از سوی حکومت‌ها، روحانیون شیعه و مردم ایران روبرو بوده‌اند. نمونه‌های متعددی از پیگرد و حبس و شکنجه و اعدام آنان در تاریخ ثبت شده و نقض حقوق انسانی و شهروندی آنان تا امروز هم ادامه دارد.
اولین هدف انقلابی‌ها پس از بانیان حکومت سابق، بهائیان بودند که روحانیون تازه به قدرت رسیده آن‌ها را دشمنان قدیمی خود می‌پنداشتند. بازداشت و مصادره اموال و اعدام بهاییان و تخریب گورستان‌های آن‌ها در بسیاری از شهرها و روستاهای ایران از نجف آباد اصفهان تا آباده شیراز به صورت سازمان یافته و گسترده آغاز شد.
نقص حقوق در قانون
بهائیان با ۱۵۰ تا ۳۰۰ هزار نفر بزرگ‌ترین گروه اقلیت مذهبی ایران را تشکیل می‌دهند. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بهائیان را به عنوان یک اقلیت دینی به رسمیت نمی‌شناسد. در نتیجه طبق همین قانون جزو اقلیت‌های دینی‌ای نیستند که «در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می‌کنند» به همین دلیل مقامات قضایی ایران فعالیت‌های تشکیلات بهائی در تمامی رده‌ها و نیز هر تشکیلات جایگزین آن غیرقانونی و ممنوع اعلام کرده‌اند.
فتواهای سیدعلی خامنه‌ای
سیدعلی خامنه‌ای در چند نوبت به بهائیان حمله کرده و آن را «فرقه ضالّه مضلّه»، نجس و کافر دانسته‌است و در پاسخ به سوالات پیروان خود از آن‌ها خواسته که از همنشینی با بهاییان بپرهیزند و در برابر آنان مقابله کنند. در روز دوشنبه ۸ مرداد ۱۳۹۲ فرمانی از سوی سیدعلی خامنه‌ای در مورد «عدم معاشرت با بهائیت» صادر شد. خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران، در این فتوا از پیروان خود خواست تا از «هرگونه معاشرت» با بهایی‌ها خودداری کنند.
تخریب گورستان‌ها
می‌توان اولین هجوم گسترده به اجساد و قبرهای مردگان را در فتواهای روحانیون شیعه و حمله پیروانشان به قبرها و اجساد بابی‌ها، بهایی‌ها و یهودی‌ها مشاهده کرد». این نوع برخورد را سال‌ها بعد در واقعه پانزدهم خرداد سال ۴۲ هم می‌توان دید. به گزارش پلیس، یکی از اهداف و اعمال تظاهرکنندگان، تخریب قبور بهاییان و آتش زدن اجساد آنها بوده‌است. از آغاز انقلاب چندین مورد تخریب گورستان‌های بهائیان و درآوردن اجساد مردگانشان در شهرهای مختلف دیده شده‌است. این تخریب‌ها اما تا به امروز ادامه دارد. به گفته سیمین فهندژ، سخنگوی فارسی‌زبان جامعه جهانی بهاییان تنها از سال ۸۳ تا ۹۰، جامعه جهانی بهایی ۴۲ مورد از این حملات به گورستان‌ها را به ثبت رسانده‌است. این حملات گسترده بوده و تقریباً تمامی نواحی کشور را در بر می‌گیرند. به‌طور مثال گورستان‌های شهرهای سنگسر، کوشکک، اهواز، بابلسر، سمنان، یزد، نجف‌آباد، اصفهان، آباده و شهرهای دیگر تخریب شدند. در سال‌های ۹۲ تا ۹۴ و همزمان با ریاست جمهوری حسن روحانی، تخریب گورستان‌ها و اهانت به مردگان بهایی شدت بیشتری پیدا کرد. با توجه به این‌که نقض حقوق مردگان نسبت به نقض حقوق زندگان معمولاً حساسیت کمتری برمی‌انگیزد، دولت جدید از این روش برای ادامه آزار بهاییان و وارد کردن فشار بر آن‌ها استفاده می‌کند.
تخریب گورستان جاوید شیراز توسط سپاه پاسداران
گورستان جاوید شیراز آرامگاه حدود ۹۰۰ بهایی است که بیش از ۹۰ سال قدمت دارد. پیکر شماری از بهاییان که در پی انقلاب بهمن ۱۳۵۷ اعدام شدند نیز در این مکان دفن شده‌است. از سال ۱۳۶۳ جمهوری اسلامی این گورستان را مصادره کرد و دیگر پیکری در آن دفن نشد. در اردیبهشت ۱۳۹۳ بولدوزرهای سپاه پاسداران این گورستان را تخریب کردند و اعلام شد که قرار است در آنجا مجتمع تجاری ساخته شود.
تخریب و مصادره گورستان تهران
در سال ۱۳۶۰ گورستان بهاییان تهران (گلستان جاوید) مصادره و پلمب شد و ۱۳ نفر از کارکنان این گورستان دستگیر شدند و بعد هم حدود ده سال بعد این گورستان تخریب شد و به یک فرهنگسرا تبدیل شد. این گورستان در زمینی بوده که اکنون فرهنگسرای خاوران بر روی آن بنا شده‌است.
تل آهک پزی
تل آهک پزی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان اقلید، بخش حسن‌آباد، روستای لاله گون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نقض حقوق بهائیان در جمهوری اسلامی ایران
تخریب گورستان همدان
در اردیبهشت ۱۴۰۱ گورستان بهاییان در همدان تخریب شد. سخنگوی جامعه بهاییان هدف از این اقدام را «آزار بدون مجازات جامعه بهایی» با هدف «پاکسازی فرهنگی» اعلام کرد.
تخریب گورستان قروه
در ۲۴ تیرماه ۱۳۹۵ گلستان جاوید قروه در استان کردستان با حکم مقام قضایی به عنوان تغییر کاربری با بولدوزر کاملاً تخریب و صاف شد. در عملیات تخریب، تعداد زیادی از قبور، سنگ قبرها، ساختمان غسال‌خانه، فضای سبز و درخت‌ها تخریب و خاک‌برداری شدند. در این محل، قبر یک سرباز شهید به نام «داریوش محمدی» هم وجود داشت. او در ۲۸ سال قبل در آن محل دفن شده بود و یکی از ده‌ها سرباز بهایی است که در طی دوران جنگ ایران و عراق شهید، مفقودالاثر، مجروح و معلول شده‌اند؛ ولی بنیاد شهید هیچ‌گاه این سربازان را به خاطر اعتقادات دینی‌شان با عنوان شهید یا جانباز نپذیرفت.
تخریب گورستان یزد
این گورستان که در سال ۶۲ ایجاد شده بود در سال ۱۳۹۱ تخریب شد. تخریبگران علاوه بر تخریب قبرها، درختان کاشته شده را نیز قطع کردند. نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی شمیم اتحادی، از بهاییان یزد را نیز به اتهام انتشار ویدیوی تخریب این گورستان بازداشت، محاکمه و زندانی کردند.
تخریب گورستان سنندج
در آذر ۱۳۹۲ گورستان بهاییان سنندج با بولدوزر تخریب شد و مأموران نیروی انتظامی غسالخانه، نمازخانه، دیوارها و معابر گلستان جاوید سنندج را به‌طور کامل تخریب کردند.
پلمپ گورستان اهواز
مأموران امنیتی در استان خوزستان در ۱۸ اسفند ۱۳۹۲ گورستان جاوید اهواز را پلمب کردند و اجازه دفن متوفیان در این گورستان را ندادند.
پلمپ گورستان کرمان
مقامات قضایی کرمان در ۲۴ اسفند ۱۳۹۶ گلستان جاوید کرمان را پلمپ کردند و اجازه فعالیت و دفن را در این گورستان ندادند.
تخریب گورستان روستای کتا
در شهریور ۱۴۰۰ بخش‌هایی گلستان جاوید در روستای کتا از توابع در شهرستان دنا واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد به صورت شبانه تخریب شده‌است. در ویدئویی که از محل این آرامستان منتشر شده، گفته می‌شود که افراد ناشناس شبانگاه دیوارها، غسالخانه و سرویس بهداشتی این محل را تخریب کرده‌اند.
قطع درختان گورستان ارومیه
در تابستان ۱۳۹۴ نیروهای بسیجی در هجوم شبانه به گورستان بهاییان ارومیه فضای سبز را تخریب و درختان ۲۰ ساله این قبرستان را قطع کردند.
محرومیت از تحصیل
در مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی آمده‌است: «بهائیان نمی‌توانند در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی ثبت نام کنند لذا در صورت مشاهده ضمن گزارش امر از ثبت نام ایشان جداً خودداری به عمل آورده و در صورت ثبت نام شدن اخراج گردند.» جلوگیری از تحصیل بهائیان در دانشگاه‌ها به مؤسسات دولتی محدود نمی‌شود و شماری از بهائیانی که از محرومیت خود از تحصیلات عالی سخن می‌گویند در مؤسسات آموزش عالی غیردولتی پذیرفته شده بودند.
گزینه «نقص پرونده» که در سال‌های گذشته به «عدم صلاحیت عمومی» تغییر یافته بود، یک ترفند متداول است که از سال ۱۳۸۵ برای محروم کردن شهروندان بهائی از ادامه تحصیل در دانشگاه‌ها به کار گرفته شده‌است.
به گفته یکی از دانشجویان محروم شده بهایی، دانشجویان پس از کنکور وقتی وارد وب‌سایت سنجش می‌شوند که نتیجه کنکورشان را چک کنند، با عبارت نقص در پرونده رو به رو می‌شوند و اشاره شده که با این نقص در پرونده، دانشجوها مراجعه می‌کنند به دفتر گزینش سازمان سنجش، و عمدتاً اجازه ورود به آن بخش را نمی‌دهند اما دانشجوهایی که توانسته بودند مراجعه کنند با این پاسخ روبه‌رو شده‌اند که صرفاً به خاطر مذهب و دینشان از ادامه تحصیل محروم شده‌اند و نمی‌توانند پیگیری کنند، چون در قوانین جمهوری اسلامی حق تحصیل در مقاطع عالی برای دانشجویان بهایی منع شده‌است. این دانشجویان شکایت‌هایی هم انجام داده‌اند و راه‌های مختلفی را پیگیری کرده‌اند اما تا الان هیچ پاسخی نشنیده‌اند.
در سال‌هایی که با حذف آن بخش از برگه ثبت نام آزمون سراسری که در آن از مذهب شرکت‌کننده پرسیده می‌شود، امکان شرکت بهائیان در آزمونهای ورود به دانشگاه‌ها فراهم آمد اما آن دسته از این افراد که بهائی بودنشان بر مسئولان دانشگاه‌ها معلوم شده از تحصیل محروم شده‌اند. یکی از دانشجویان بهایی که در رشته فیزیک دانشگاه بوعلی سینا مشغول به تحصیل بوده‌است در اسفند ۱۳۸۵ در مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی گفته‌است «چند هفته پس از آغاز سال تحصیلی، در سیزدهم آبان او را به ملاقاتی با مسئولان بخش حراست دانشگاه فرامی خوانند که در آنجا سؤالاتی از او می‌شود و موضوعی در ارتباط با اخراج او مطرح نمی‌گردد. اما در سوم دی بار دیگر او را به حراست فرامی خوانند و این بار رئیس حراست به او می‌گوید که بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی از تحصیل در دانشگاه محروم است.»
مؤسسه آموزش عالی بهائی
مؤسسه آموزش عالی بهائی در ایران دانشگاهی است که به شکل مخفی و زیرزمینی فعالیت دارد. دانشگاه بهائیان ایران به عنوان نهادی آموزشی جایی به ثبت نرسیده‌است. چنین امکانی نیز ندارد. اما بهائیان در یک تکاپوی بین‌المللی موفق شدند با دانشگاه ایندیانا آمریکا به توافق برسند تا به پذیرش این دانشجویان به عنوان دانشجویان مکاتبه‌ای اقدام کند. در پی این توافق در اول اردیبهشت ۱۳۶۶ دانشگاه بهائیان کار خویش را آغاز کرد. در شهریور همین سال نخستین کنکور آن با حضور ۱۷۰۰ داوطلب بهایی از سراسر کشور برگزار شد. محل برگزاری آزمون که مخفی بود، در منازل و زیرزمین خانه‌ها در چند شهر بزرگ ایران بود. سرانجام در مهر همان سال نخستین کلاس‌های درس با حضور ۸۰۰ دانشجو آغاز شد. در مهرماه سال ۱۳۷۷ در زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی، عده‌ای از استادان و فعالین آموزشی این دانشگاه در ایران بازداشت شدند و تمامی ابزار و امکانات دانشگاه مصادره شد. حتی منازل شخصی کسانی که گوشه‌ای از خانه خود را در اختیار دانشگاه گذاشته بودند، مصادره شد. در سال ۹۰ جمهوری اسلامی حمله گسترده‌تری را آغاز کرد. تعداد بسیاری بازداشت و مکان‌های درس و آزمایشگاه‌ها توسط اطلاعات تصرف شد. در بازداشتگاه‌ها استادان به اتهام عاملان صهیونیسم محاکمه شدند که «دانشگاه صهیونیستی» راه انداخته‌اند.
ممنوعیت کسب و کار
نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی و قوه قضاییه ایران، محل کسب‌وکار بهاییان را در شهرهای مختلف ایران را پلمب می‌کنند. بهائیان در ۱۶ شهریور ۱۳۹۵ با انتشار نامه‌ای سرگشاده به حسن روحانی، از جمهوری اسلامی خواستند تا به سرکوب اقتصادی بهاییان پایان دهد. در این نامه به آپارتاید اقتصادی علیه بهاییان در ایران اشاره شده و از مقام‌های جمهوری اسلامی خواسته شده بود به تبعیض سازمان‌یافته علیه بهاییان پایان دهند. موضوع پلمب محل کسب و کار بهاییان موضوعی است که دستیار ویژه رئیس‌جمهور ایران در امور حقوق شهروندی، شهیندخت مولاوردی در سال ۱۳۹۶ وعده پیگیری آن را داده بود. اما پلمب محل کسب و کار بهاییان همچنان ادامه داشت و تغییری در این وضعیت رخ نداد.
بییریاس د کامپس
خصوصیات
بییریاس د کامپس ۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۲ نفر جمعیت دارد.
هارولد بیلی دیکسون
هارولد بیلی دیکسون (Harold Baily Dixon; August 11, 1852 – 1852:08:11, September 18, 1930) شیمیدان بریتانیایی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال پادشاهی شده است.
رهبر دانش
رهبر دانش مجله‌ای دولتی به زبان فارسی تاجیکی بود که در سال‌های دهه ۱۹۲۰ در سمرقند منتشر می‌شد. این مجله در آغاز به خط فارسی نوشته می‌شد. پس از مدتی بر پایه تصمیم دولت به تغییر خط، مقاله‌های آن به دو خط فارسی و لاتین نوشته می‌شد.
پرژ زیتونتسیان
پرژ زیتونتسیان (Պերճ Արմենակի Զեյթունցյան؛ زادهٔ - درگذشته ۲۱ اوت ۲۰۱۷) یک فیلم‌نامه‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱ میلادی وزیر فرهنگ جمهوری ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
وی در سال ۱۹۳۸ در اسکندریه مصر به دنیا آمد؛ و پس از جنگ جهانی دوم به همراه خانواده اش به ارمنستان شوروی نقل مکان نمود. زیتونتسیان در سال ۱۹۷۵ به عنوان دبیر اجرایی اتحادیه نویسندگان ارمنستان برگزیده شد و این سمت را تا سال ۱۹۸۱ برعهده داشت. وی برنده جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده‌است. پرژ زیتونتسیان در روز دوشنبه ۲۱ اوت ۲۰۱۷ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
پوپوسور
پوپوسور (نام علمی: Poposaurus) نام یک سرده از رده خزندگان است.
پیچ رکابی
پیچ رکابی گونه‌ای پیچ به شکل حرف لاتین U است که دارای رزوه در دو سر خود می‌باشد.
فهرست پاستا
این فهرستی از پاستای سنتی از سراسر جهان.
برخی از انواع پاستا بسیار محلی هستند و شهرت جهانی ندارد؛ برخی از انواع نیز در زبان‌های گوناگون نام‌های گوناگونی دارند. برای نمونه پاستای روتله (rotelle) در ایتالیا روئوته (ruote) هم نامیده می‌شود و همین نوع پاستا در آمریکا «چرخ گاری» (wagon wheels) نام دارد.
نام‌های ایتالیایی پاستا اغلب به پسوندهای جمع مذکر -ini, -elli, -illi, -etti یا جمع مؤنث -ine, -elle و غیره ختم می‌شوند که همگی معنی کوچک بودن و تصغیر را در خود دارند. پسوندهای دیگری با معنای بزرگ نظیر -otti (گُنده)، و -acci (بی‌قواره) نیز در ساخت این نام‌ها استفاده شده‌است. در ایتالیایی همه نام‌های پاستا معنای جمع دارند.
رشته‌فرنگی‌های دراز
رشته‌فرنگی‌های دراز از طریق قالب‌زنی یا غلتاندن و بریدن تهیه می‌شوند.
رشته‌فرنگی‌های تسمه‌ای
رشته‌فرنگی‌های تسمه‌ای (روبانی) اغلب غلت داده می‌شوند تا به صورت تخت درآیند.
دبلیوآراس (خواننده)
دبلیوآراس (زاده January 16, 1993) رقصنده، خواننده و ترانه‌سرا رومانیایی است.
او نماینده رومانی در یوروویژن ۲۰۲۲ بود.
احمد عبدالمالک
احمد عبدالمالک (Ahmed Abdul-Malik; January 30, 1927 – 1927:1:30, October 2, 1993) نوازنده ی کنترباس و عود اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به خاطر تلفیق عناصر موسیقی خاورمیانه و آفریقا با موسیقی جاز شناخته می شود.
بهیشم
بهیشم یا بهیکم یا دواورت، از شخصیت های اصلی رزمنامه هندی مهابهارت، نیای پاندوان و کوروان است. وی هشتمین پسر شانتانو از گنگا بود. به سبب ازدواج پدرش با ستیوتی، بهیشم ناچار شد پیمان ببندد که از پادشاهی کناره گیری کرده، تا پایان عمر همسر اختیار نکند. بهیشم، همچنین پاندو و دهرتراشت، را پرورد و به ایشان فنون جنگاوری آموخت. در نبرد کرکهیت، بهیشم تلاش نمود میان پاندوان و کوروان را آشتی دهد، اما چون جنگ را ناگزیر داد، به طرفداری از سپاه جرجودهن پرداخت. در جنگ کرکهیت، او به واسطه تیری که ارجن از پشت سیخاندی به طرف وی پرتاب نمود، کشته شد.
اسکایلر فیسک
اسکایلر فیسک (Schuyler Fisk؛ زادهٔ July 8, 1982) هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. از نقش‌های وی می‌توان به بازی در فیلم‌های بی‌قرار، بهترین من، تفنگ آمریکایی، اورنج کانتی و قانون و نظم: واحد قربانیان ویژه اشاره کرد.
سیارک ۷۵۱
سیارک ۷۵۱ هفتصد و پنجاه و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ آوریل ۱۹۱۳ و در رصدخانه سایمیز کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۸٫۶۶ است.
یاکیموویتسه
یاکیموویتسه (به لاتین: Jakimowice) یک روستا در لهستان است که در گمینا رادوشتسه واقع شده‌است. یاکیموویتسه ۵۳۰ نفر جمعیت دارد.
اوموهله
اوموهله یک شهر در آلمان است که در هرتسوگتوم لاونبورگ واقع شده‌است. اوموهله ۳٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد.
تورنادو (فیلم)
تورنادو یا طوفان (The Tornado) فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی جان فورد است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جان فورد اشاره کرد.
فیلم تورنادو اولین ساخته جان فورد است. این فیلم در حال حاضر یک فیلم گمشده است و نسخه‌ای از آن موجود نیست.
بخواهی برنده می‌شوی
اگر بخواهی، می‌توانی برنده شوی دومین آهنگ از نخستین آلبوم گروه آلمانی مدرن تاکینگ در سبک یوروپاپ است. این آهنگ در ۱۳ مارس ۱۹۸۵ منتشر شده و در ۱۳ می ۱۹۸۵ جز ۱۰ آهنگ برتر آلمان شد. بعد از سه هفته، این آهنگ به رتبه ۱ در جدول آلمان صعود کرده و تنها در کشور آلمان بیش از ۲۵۰هزار نسخه به فروش رفت.
رتبه این آهنگ در فرانسه ۸ بوده و بیش از ۵۰۰هزار نسخه از آن در فرانسه به فروش رسید.
ترکانده
ترکانده، روستایی از توابع شهرستان سلطانیه در استان زنجان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سنبل آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۹ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
ویندوز سرور ۲۰۱۲
ویندوز سرور ۲۰۱۲ یک سیستم‌عامل از خانواده مایکروسافت ویندوز و از گروه ویندوز سرور تولید شده از شرکت مایکروسافت و برای سرور است. مهمترین ویژگی این نسخه نسبت به نسخه‌های قبلی رابط کاربری جدید مترو است.
تاریخچه انتشار
اولین نسخه از این سیستم عامل در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۱۱ برای کاربران عرضه شد و پس از آن در ۱ مارس ۲۰۱۲ مایکروسافت نسخه آزمایشی (ساخت ۸۲۵۰) آن را منتشر کرد. در ۱ آگوست ۲۰۱۲ (ساخت ۹۲۰۰) نسخه نهایی سیستم عامل عرضه شد.
ویژگی‌های جدید
یکی از تغییرات عمده‌ای که در ساختار ویندوز سرور ۲۰۱۲ داده شده‌است و در اولین دید قابل مشاهده‌است، بخش مدیریتی ویندوز یعنی Server Manager می‌باشد. به همراه ویندوز ۸ نسخه ۳ از ویندوز پاورشل نیز ارائه می‌شود، در این نسخه از ویندوز فرمان‌های ویندوز پاورشل به بیش از ۲۳۰۰ فرمان افزایش پیدا کرده‌اند. نسخه سوم از Hyper-V نیز به همراه ویندوز سرور ۲۰۱۲ ارائه می‌شود. در این نسخه از Hyper-V پشتیبانی بسیار بهتری از مدیریت حافظه‌های ذخیره‌سازی شده‌است. در ضمن کارایی Hyper-V نیز بالاتر رفته‌است. در این نسخه موارد جدیدی برای مدیریت آدرس IP وجود دارد، که هر دو نسخه پروتکل اینترنت نسخه ۴ (IPv4) و پروتکل اینترنت نسخه ۶ (IPv6) را به‌طور کامل پشتیبانی می‌کند. سیستم پرونده انعطاف‌پذیر سیستم فایل جدیدی است که کار فایل سرورها را بهبود می‌بخشد.
جان آپدایک
جان هویر آپدایک (زاده ۱۸ مارس ۱۹۳۲ – درگذشته ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹) نویسنده رمان و داستان کوتاه، شاعر، منتقد ادبی و هنری آمریکایی بود. از ۱۹۵۵ همکاری‌اش را با مجله نیویورکر آغاز کرد و به سرعت در عرصه نثر و نظم و نقد صاحب‌نام شد. او بیش از همه به خاطر رمان‌های چهارگانه خرگوش‌ها از جمله فرار کن، خرگوش، خرگوش برگرد، خرگوش ثروتمند است و خرگوش در آرامش به شهرت رسید.
زندگی و تحصیلات
آپدایک در ردینگ پنسیلوانیا به دنیا آمد. او تنها فرزند لیندا گریس (نام اصلی او هویر) و وسلی راسل آپدایک بود و در خانهٔ کودکی خود در شهری کوچک در آن نزدیکی به نام شیلینگتن بزرگ شد. خانوادهٔ او بعدها به شهر مهجوری به نام پلوویل نقل مکان کردند. تلاش‌های مادرش برای نویسنده شدن و چاپ آثارش، جان آپدایک جوان را بسیار تحت تأثیر قرار داد.
سال‌های زندگی در شهرستان برکس در پنسیلوانیا، بر محیطی که او در چهارگانهٔ خرگوش و بسیاری رمان‌ها و داستان‌های کوتاه خود خلق کرده، تأثیرگذار بوده‌است. آپدایک از دبیرستان شیلینگتن فارغ‌التحصیل شد و با بورسیه وارد کالج هاروارد شد. در همان‌جا نیز سال اول را هم‌اتاق کریستوفر لش، تاریخدان بنام آمریکایی بود. در این زمان آپدایک به واسطهٔ استعدادش در نویسندگی و دریافت جایزهٔ هنر و نویسندگی دانش‌آموزی، مشهور شده بود و در بین دوستان و همکلاسیان خود به عنوان نویسندهٔ مستعد نشریهٔ هاروارد لمپون شناخته شده بود و در آن زمان سردبیر این نشریه نیز بود.
حرفه
آپدایک بیش از ۶۰ رمان، مجموعه داستان‌های کوتاه، شعر و نقد ادبی منتشر کرد.
چهارگانه خرگوش
آپدایک نگارش مجموعه رمان‌های خرگوش (رَبیت) را با نوشتن رمان خرگوش، بدو در سال ۱۹۶۰ آغاز کرد. نخستین رمان از چهارگانه خرگوش، جایگاه او را به عنوان یک رمان‌نویس برجسته تثبیت کرد. این سری از رمان‌ها دربارهٔ شخصیتی به نام هری «ربیت» انگسترام است که داستان زندگی او در این مجموعه پیگیری می‌شود. قهرمان اصلی این رمان‌ها در قالب یک بسکتبالیست دبیرستانی، فروشنده، خانه‌دار، و شوهر خیانتکار به‌عنوان نمادی از طبقه متوسط جامعه آمریکا، ظاهر می‌شود.
برخی از آثار
جشن نوانخانه(۱۹۵۹)، سانتور(۱۹۶۳)، زوج‌ها(۱۹۶۸)، جادوگران ایست‌ویک(۱۹۸۴)،نسخهٔ راجر(۱۹۸۶) و اس (۱۹۸۸) از جمله رمان‌های اویند. او در سال ۲۰۰۰ در زمینهٔ نقد ادبی کتابی با عنوان مادهٔ بیشتر: مقاله و نقد منتشر کرد.
مضامین
آپدایک در رمان‌هایش به تنش‌ها و سرخوردگی‌های طبقهٔ متوسط جامعه معاصر آمریکا و اثرات این شرایط بر عشق و ازدواج می‌پردازد.
کتباده
کتباده (به اسپانیایی: Cotobade) یک شهرستان در اسپانیا است.
نبرد ترموپیل
نبرد ترموپیل در ۴۸۰ پیش از میلاد نام اولین جنگ از دومین دورهٔ جنگ‌های ایران و یونان در زمان خشایارشا است که بین ارتش شهرهای متحد شدهٔ یونان به فرماندهی لئونیداس، پادشاه اسپارت و امپراتوری هخامنشی به فرماندهی خشایارشا در طول دومین لشگرکشی خشایارشا به یونان به وقوع پیوست. این جنگ در اوت یا سپتامبر سال ۴۸۰ قبل از میلاد مسیح در گذرگاه ساحلی و باریک ترموپیل به وقوع پیوست. تنگهٔ ترموپیل امروز به لیس کُش تُمُس یا بوکادی لوپو معروف است. ترموپیل تنگه‌ای‌ست در تسالی بین کوه آنوپه و خلیج مالیاک. نام ترموپیل به معنای بنادر گرم می‌باشد و دلیل نامگذاری این تنگه، وجود چشمه‌های آب گرم در این مکان ذکر شده است.
در این نبرد، لشکر هخامنشیان پاسخی به پیروزی آتنی‌ها در نبرد ماراتون، در طول لشکرکشی اول هخامنشیان به یونان، در سال ۴۹۰ قبل از میلاد داد. خشایارشا ارتش زمینی و دریایی عظیمی برای فتح تمام یونان تدارک دید، لئونیداس پادشاه اسپارت نیز با سیصد تن از سپاهیان خود و چهار یا پنج هزار نفر یونانی با سپاهیان خشایار‌شا روبه‌رو و خود نیز کشته شد.
منابع
اولین منبع برای جنگ‌های ایران و یونان، مورخ یونانی هرودوت است. مورخ یونانی، دیودور سیسیلی نیز که در قرن اول بعد از میلاد مسیح می‌زیست، شرحی بر جنگ‌های ایران و یونان با بهره‌گیری از نوشته‌های مورخ قدیمی‌تر ایفوروس ارائه کرده‌است. این شرح نامه با آنچه هرودوت در مورد جنگ بیان کرده تا حدی سازگار است. مورخان باستانی دیگری چون پلوتارک نیز جنگ‌های ایران و یونان را با جزئیات کم‌تری بیان کرده‌اند.
تدارکات جنگ
شهرها و ایالت‌های آتن و ارتریا برای شورش ناموفق ایونیان بر ضد امپراتوری هخامنشی در زمان داریوش بین سال‌های ۴۹۹ تا ۴۹۴ قبل از میلاد مسیح مقدمه‌چینی کردند. در آن زمان امپراتوری هخامنشی تا حدودی جوان و به تبع آن برای شورش‌های دوره‌ای مستعد بود. علاوه بر این داریوش فردی قاطع بود و زمان قابل توجهی را برای سرکوب شورش‌ها علیه امپراتوری صرف کرده بود. شورش ایونیان تمامیت ارضی امپراتوری هخامنشی را تهدید کرده بود و داریوش مصمم بود تا عاملان این شورش به خصوص آتنی‌ها را تنبیه سختی کند. داریوش همچنین فرصت را برای وسعت بخشیدن به قلمروی امپراتوری هخامنشی تا یونان باستان مناسب دید. در سال ۴۹۲ قبل از میلاد یک هیئت اعزامی به ریاست مردونیه، داماد داریوش برای امن کردن مناطقی که برای رسیدن به یونان باستان باید از آن‌ها می‌گذشت و همچنین وادار کردن مقدونیه برای مطیع شدن در برابر امپراتوری هخامنشی اعزام شد. داریوش بزرگ سفیران زیادی را به همهٔ شهرهای یونان فرستاد تا از آن‌ها خاک و آب را به عنوان هدیه طلب کنند (توضیح آنکه فرستادن خاک و آب در زمان هخامنشیان به معنای تسلیم شدن یا مطیع شدن یک حکومت در برابر امپراتوری هخامنشی بود). در آتن سفیران داریوش محاکمه شدند و به سیاه چاله‌ها فرستاده و اعدام شدند. در اسپارت نیز، سفیران بدون هیچ محاکمه‌ای به درون چاه انداخته شده و اعدام شدند. این به معنی اعلان جنگ به امپراتوری هخامنشی بود. داریوش بلافاصله قبل از آنکه پیام تسلیم از دیگر جزایر دریافت کند، یک نیروی نظامی به فرماندهی داتیس و آرتافرنس برای فتح ناکسوس فرستاد. پس از آن نیروی عملیاتی داریوش به سمت اریتریا حرکت کرد. در نهایت به آتن حمله کرد و در بندر ماراتون با لشکر عظیم ارتش یونان روبرو شد. در جنگ ماراتون ارتش هخامنشی شکست خورد و به سمت آسیا عقب‌نشینی کرد.
پس از آن داریوش شروع به تدارک ارتش جدید و کارامدتری کرد. داریوش قصد داشت با این ارتش تمام یونان را مطیع خود کند. اما در سال ۴۸۶ قبل از میلاد در مصر شورش بزرگی رخ داد و لشکر کشی داریوش به یونان را به تأخیر انداخت. داریوش در حالی که قصد لشگرکشی به مصر برای سرکوب شورش‌ها را داشت فوت کرد و تخت پادشاهی امپراتوری هخامنشی به پسرش خشایارشاه اول رسید. خشایار شا شورش مصر را سرکوب کرد و بلافاصله شروع به بازسازی ارتش برای لشگرکشی به یونان کرد. از آنجا که این لشگرکشی یک حرکت نظامی عظیم و بی‌مانند بود، نیاز به برنامه‌ریزی بلند‌مدت داشت. خشایار شا تنگهٔ داردانل را به عنوان یک پل برای انتقال ارتشش به اروپا انتخاب کرد. لازمهٔ آن حفر یک کانال در باریکهٔ مونت آتوس بود (این کانال در سال ۴۹۲ قبل از میلاد تخریب شد). تا قبل از سال ۴۸۰ قبل از میلاد تدارکات کامل شد و ارتشی که خشایارشا در سارد جمع کرده بود از طریق دو پل موقتی که داریوش احداث کرده بود راهی اروپا شد.
آتنی‌ها از اواسط سال ۴۸۲ قبل از میلاد از همان زمانی که تصمیم داریوش برای لشگرکشی به یونان قطعی شد در حال آماده‌سازی برای جنگ بودند. آن‌ها تحت فرمان تمیستوکل، سیاستمدار آتنی در حال ساخت ناوگان عظیمی از کشتی‌های جنگی که برای مقابله با ارتش هخامنشی لازم می‌نمود بودند. اما آتنی‌ها نیروی انسانی لازم برای جنگ، هم در دریا و هم در خشکی را نداشتند. از همین رو اتحاد بین شهرهای مختلف یونان برای ایستادن در برابر ارتش خشایارشا لازم می‌نمود. در سال ۴۸۱ قبل از میلاد، خشایارشا سفیران زیادی را برای طلب کردن خاک و آب به شهرهای مختلف یونان فرستاده بود. اما شهرهای اسپارت و آتن را بیش از حد دست کم گرفته بود. بنابراین وقوع اتحاد بین شهرهای یونان حول این دو شهر متمرکز شد. در سال ۴۸۱ قبل از میلاد فرستادگان کنگره‌های این دو شهر در کورنت با هم دیدار کردند. و پیمان اتحادی بین شهرهای یونان منعقد شد. به موجب این پیمان هر کدام از شهرهای‌های یونان می‌توانستند برای درخواست کمک نظامی از دیگر شهرهای یونان فرستاده‌ای اعزام کنند و پس از مشورت در شهر مزبور، نیروهای نظامی مورد نیاز به شهرهایی که درگیر دفاع و جنگ هستند ارسال شوند. این پیمان دستاوردی قابل توجه برای یونان باستان بود. چرا که در آن زمان اکثر شهرهای یونان دچار کشمکش‌های داخلی زیادی در بین خود بودند.
کنگره دوباره در بهار سال ۴۸۰ قبل از میلاد تشکیل جلسه داد. یک هیئت نمایندگی تسالی پیشنهاد داد که شهرهای یونان می‌توانند ارتش خود را در درهٔ تمپ در مرزهای تسال مستقر کنند و جلوی پیشروی خشایارشا را بگیرند. یک نیروی ده هزار نفری از هوپلیت‌ها در درهٔ تمپ احضار شد. مکانی که یقین داشتند ارتش خشایارشا از آنجا گذر خواهد کرد. با این حال اسکندر اول مقدونی به آن‌ها هشدار داد که درهٔ تمپ می‌تواند توسط گذرگاه سارانتوپورو دور زده شود. اندکی بعد به آن‌ها خبر رسید که خشایارشا از داردانل عبور کرده‌است.
استراتژی دوم توسط تمیستوکل به یونانی‌ها پیشنهاد داده شد. ارتش خشایارشا برای حرکت به سمت جنوب یونان باید از مسیر خیلی باریکی در ترموپیل می‌گذشت. آن‌ها می‌توانستند به رغم تعداد زیاد ارتششان نسبت به یونانی‌ها، برای ارتش هخامنشی مشکل بزرگی ایجاد کنند و تنگهٔ آرتمیزیوم را مسدود کنند. این استراتژی در کنگره پذیرفته شد. همچنین شهرهای پلوپونزی‌ها برای دفاع از تنگهٔ کورنت عقب‌نشینی کرده بودند. در حالی که زنان و کودکان آتن را به شهر تروزن انتقال داده و آتن را کاملاً تخلیه کرده بودند.
مقدمه
خشایارشا در سرزمین ملیان اردو زد و یونانی‌ها تنگهٔ ترموپیل را اشغال کردند؛ یعنی قوای متخاصم به مسافت کمی از یکدیگر بودند: ایرانیان از ترموپیل به طرف شمال و یونانی‌ها از آن طرف به جنوب. نیروهای یونانی در اینجا عبارت بود از: سیصد نفر اسپارتی سنگین اسلحه، هزار نفر تژآتی و مان تی نیانی، ۱۲۰ نفر از ارخ من واقع در آرکادی و هزار نفر از سایر قسمت‌های آرکاری. از پلوپونز این عده بود: چهارصد نفر از کرنت، دویست نفر از فلی یونت، هشتاد نفر از می سن. از «ب اسی» هفتصد نفر تسپیانی و از اهالی «تب» ۴۰۰ نفر به پلوپونزی‌ها ملحق شده بودند. علاوه بر این قوه «لکریان اپنتیانی» را با تمام قوای آن‌ها به کمک طلبیده و هزار نفر هم از فوسید خواسته بودند. برای اینکه اینها را تشجیع کنند یونانی‌ها به آن‌ها توسط سفرای خود پیغام داده بودند قوه‌ای که در ترموپیل است پیش قراول قوای یونانی است و از جاهای دیگر قوایی پشت سر هم خواهد رسید. به سفرا گفته بودند برای قوت قلب «لکریات‌ها» و «فوسیدی‌ها» بگویند: «وحشت نداشته باشید، چرا که از طرف دریا شما را آتنی‌ها و سایرین حفاظت می‌کنند و دیگر اینکه شما با بشر خواهید جنگید نه با خدا و بشری نیست که از زمان تولد خود دچار بلایی نشود و هرقدر هم قوی‌تر باشد باشد کمتر از بلایا محفوظ است. بدین جهت دشمن کنونی ما هم ممکن نیست با وجود غرور از سقوط مصون باشد».
یونانی‌ها که در ترموپیل بودند فرماندهان مختلفی داشتند ولی سرشناس تر از همه «لئونیداس لاسدمونی» بود که سمت سرداری داشت. این شخص پسر «آناکساندرید» بود و نژاد خود را به هرکول می‌رسانید. در اسپارت او به‌طور ناگهانی پادشاه شد و اگرچه دو برادر او بزرگتر بودند ولی چون «کل امن» مرد و فرزند پسر نداشت و همچنین «دری یه» در سیسیل فوت کرد و پادشاهی به او (لئونیداس) رسید. لئونیداس سیصد نفر اسپارتی را با خود برداشت، سیصد نفری که فرزند داشتند و از اهالی تب فقط سیصد نفر دعوت کرد تا آن‌ها را بیازماید چراکه شهرت داشت اهالی تب با پارسی‌ها بودند. اسپارتی‌ها لئونیداس را حرکت دادند تا سایر یونانی‌ها هم حرکت کنند؛ ولی خیال نداشتند تمام نیروهای خود را بفرستند، چراکه منتظر بودند عید «کارنی» که نه روز طول می‌کشد بگذرد. سایر یونانی‌ها هم می‌خواستند اعیاد المپی بگذرد و از این جهت فقط دسته‌های کمی از نیروهای خود را فرستادند.
وقتی که خبر پیش آمدن قشون خشایارشا به یونانی‌ها یی که در ترموپیل بودند رسید به وحشت و اضطراب افتاده و مشورت کردند که چه کنند. تمام پلوپونزی‌ها مصمم شدند که عقب‌نشینی کنند و از تنگهٔ کرنت دفاع کنند؛ ولی چون چون "لکری هاً و "فوسیدی هاً این پیشنهاد را با تنفر رد کردند، لئونیداس تصمیم گرفت در محل بماند و فرستاده‌هایی به اطراف فرستاد تا برای او کمک بفرستند. در این حال خشایارشا مفتشی فرستاد تا ببیند دشمن چه می‌کند و تعداد آن‌ها چقدر است. سوار پارسی آمد و به اردوی یونانی نزدیک شده و تفتیش کرد، بی اینکه هیچ یونانی ای مزاحمتی به او برساند و چون عده‌ای در جلو ی دیوار بودند و عدهٔ دیگر در پشت دیوار، سوار پارسی فقط عدهٔ اولی را دید. در این حال یونانی‌ها به ورزش‌های عادی اشتغال داشتند و عده‌ای موهای خود را شانه می‌کردند. وقتی که سوار برگشت و آنچه را که دیده بود به شاه گفت. خشایارشا در حیرت شد که چرا یونانی‌ها می‌خواهد بمیرند و به قدر قوه از طرف بکشند. این رفتار لاسدمونی‌ها را مضحک دانسته، دمارات پسر آریستون را خواست تا تحقیقاتی دربارهٔ لاسدمونی‌ها بکند. دمارات چنین گفت: «شاها، سابقاً هم‌زمانی که ما به عزم این جنگ حرکت می‌کردیم من لاسدمونی‌ها را برای تو توصیف کردم. وقتی که من چیزهایی را از پیش می‌دیدم و می‌گفتم تو می‌خندیدی. سعی من بر این است که در پیشگاه تو حقیقت را بگویم. حرف مرا حالا هم گوش کن. این‌ها آمده‌اند که با ما در سر این تنگه جنگ کنند. عادت این مردم چنین است که چون مصمم شدند بمیرند موهایشان را شانه می‌کنند. اگر تو اینها و آنهایی که در اسپارت مانده‌اند را مطیع کنی دیگر قومی نخواهد بود که با تو ستیزه کند. پس تو حالا یک دولت نیرومند یونانی و شجاعترین مردم یونان را در پیش داری.». این حرف مورد اعتماد خشایارشا واقع نشد و دوباره پرسید چگونه این عدهٔ قلیل با من جنگ خواهند کرد؟ دمارات گفت: «اگر چنین نشد که من گویم با من همان رفتار کن که با دروغگو می‌کنند». با این وجود خشایارشا حرف‌های او را باور نکرد.
تعداد نیروهای سپاه هخامنشی
تعداد نیروهایی که خشایارشا در دومین لشگرکشی‌اش به یونان به گرد هم آورد موضوع بحث و جدل بی پایانی در طول تاریخ بوده‌است. به دلیل آنکه اعداد و ارقامی که در منابع یونانی ذکر شده‌است بسیار اغراق‌آمیز و دور از واقعیت است. هرودوت ادعا کرده که ارتش خشایارشا به همراه خدمه و تدارک چی‌ها و غیره بالغ بر دو میلیون و ششصد هزار نفر بوده‌است. هرودوت در کتاب هفتم، بند ۱۸۴ تا ۱۸۸ می‌گوید: «عدهٔ سپاهیان در این زمان بر حسب اطلاعات من از این قرار بود. دوهزار و دویست و هفت کشتی، در صورتی که برای هر کشتی دویست نفر حساب کنیم، ۲۴۱۴۰۰ نفر سپاهی از مردمان مختلف جا داده بودند و به علاوهٔ این عده، در هر کشتی غیر از افراد مردمان مختلف سی نفر جنگی پارسی و مادی جا داشتند. عدهٔ این اشخاص به سی و شش هزار و دویست و ده سپاهی بالغ می‌شد. به عدهٔ اولی و دومی باید عدهٔ سپاهیان کشتی‌های پنجاه پارویی را بیفزاییم و اگر به حد وسط برای هر یک از این کشتی‌ها هشتاد نفر حساب کنیم، چون شمارهٔ تمام کشتی‌ها چنان‌که سابقاً گفتم سه هزار فروند بود، عدهٔ این قسمت به ۲۴۰ هزار نفر بالغ می‌شد. پس عدهٔ تمام سپاه دریایی که از آسیا آمده بود به پانصد و هفده هزار و ششصد و ده نفر می‌رسید. عدهٔ پیاده‌نظام یک میلیون و هفتصد هزار نفر و تعداد سواره نظام هشتاد هزار نفر بود. به این عده باید اضافه کنیم اعراب شتردار و اهالی لیبیا را که در ارابه‌های جنگی حرکت می‌کردند و عده‌شان به بیست هزار نفر می‌رسید. پس عدهٔ سپاهیان خشکی و دریایی به دو میلیون و سیصد و هفده هزار و ششصد و ده نفر می‌رسید. این بود عدهٔ سپاهیانی که از آسیا حرکت کردند و در این عدد خدمه و کشتی‌های حمل ونقل آذوقه و مردانی که در این کشتی‌ها بودند داخل نیستند. به این عده باید مردمانی را که از اروپا در لشکر ایران داخل شدند اضافه کرد؛ مثلاً یونانی‌های تراکیه و جزایر مجاور تراکیه یکصد و بیست فروند کشتی داده بودند و عدهٔ سپاهیان این کشتی‌ها به ۲۴ هزار نفر می‌رسید. در قشون بری، به عقیدهٔ من از تراکی‌ها، پ انیان، اردها، بوتی ین‌ها، اهالی کالسید، بریگ‌ها، پی یرها، مقدونی‌ها، پررب‌ها، انی یان‌ها، دلپها، ماگنت‌ها، آخیان و اهالی سواحل تراکیه سیصد هزار نفر بودند. این هزاران نفر قشون آسیایی عده را به دو میلیون و ششصد و یک هزار نفر می‌رساندند. هرچند عدهٔ سپاهیان چنین زیاد بود، با این وجود من گمان می‌کنم که عدهٔ خدمهٔ قشون و ارابه‌ها کشتی‌های حمل و نقل آذوقه و کشتی‌های دیگر که با نیروی دریایی همراهی می‌کرد از عدد مزبور می‌گذشت یا به هر حال کم‌تر نبود ولی من فرض می‌کنم که عدهٔ اینها با عدهٔ سپاهیان مساوی بوده. در این صورت خشایارشا به سیپاس و ترموپیل پنج میلیون و هشتاد و سه هزار و دویست و بیست نفر آورد.» مهم‌ترین سؤالی که در ذهن هرکس نقش می‌بندد این است که جابجایی چنین لشکر عظیمی چگونه ممکن بوده‌است؟ بی شک در ارائهٔ چنین ارقامی اغراق بسیاری شده‌است. در نوشته‌های هرودوت تناقضات بسیاری است. مانند اینکه سه هزار کشتی را بالاتر از کشتی دراز و حمل و نقل قلمداد کرده بود و در اینجا آن‌ها را کشتی جنگی و هرکدام را دارای هشتاد نفر سپاهی دانسته. همین ارقام موضوع بحث و جدل طولانی بین مورخان و محققان در طول تاریخ بوده‌است. اما چیزی که مشخص است همواره تاریخ‌نویسان یونان باستان، به خصوص هرودوت غرور و تعصب خاصی بر روی اصلیت خود، یعنی کشور یونان داشته‌اند و همین امر صداقت در انتقال صادقانهٔ شرح وقایع را شدیداً تحت‌الشعاع قرار داده‌است. سیموندس شاعر که تقریباً با جنگ معاصر بوده از رقم چهار میلیون سرباز حرف می‌زند که از همان ابتدا توسط مورخان و کارشناسان نظامی خط بطلان بزرگی بر این ارقام کشیده شد.
محقان امروزی نظریه‌ها و ارقام داده شده توسط هرودوت و دیگر منابع باستانی را رد می‌کنند و آن‌ها را غیر واقعی می‌خوانند و آن‌ها را ناشی از اشتباه حساب کردن یا اغراق کردن طرف شکست خورده جنگ، یعنی یونان می‌دانند. تحقیقات امروزی عموماً رقم هفتاد تا سیصد هزار نفر را برای ارتش خشایارشا تخمین می‌زنند. این ارقام معمولاً از ظرفیت‌های لجستیکی پارسی‌های آن دورهٔ زمانی نشات می‌گیرند. سنگ محک این ظرفیت‌های لجستیکی، مطالعات بر روی جنگ‌های آن دورهٔ پارسی‌ها و همچنین تمام نیروی انسانی در دسترس آن دوران است. صرف نظر از اینکه تعداد نفرات واقعی ارتش هخامنشی چقدر بوده‌است، آنچه روشن است این است که خشایارشا در مورد پیروزی قطعی اش در جنگ نگران بود و قصد داشت با جمع‌آوری ارتشی عظیم با توان لجستیکی بالا و به تبع آن تعداد سربازان بالا، هم از دریا و هم از خشکی از پیروزی قاطعانهٔ خود اطمینان حاصل کند. تعداد نفرات ارتش خشایار شا در جنگ ترموپیل به همان اندازه مبهم است که در کل لشکر کشی‌های هخامنشیان به یونان، تعداد نفرات نامشخص و قابل بحث است. همچنین نا مشخص است که تمامی ارتش خشایارشا به ترموپیل اعزام شدند یا بخشی از آن ارتش در مقدونیه و تسالی ماندند.
دو روش معقول برای کاستن از ارقام هرودوت وجود دارد. نخست این که فرض کنیم هرودوت شمارگان کیلیارک (هزار نفر) را با شمارگان موریارک (ده هزار نفر) اشتباه کرده باشد. چنان‌که ارنلی برادفورد توضیح می‌دهد: «اگر از جلوی رقم‌های هرودوت یک صفر برداشته شود، ارتشی متشکل از ۱۷۰ هزار پیاده، هشت هزار سواره، دو هزار واحد شتربان و ارابه ران و سی هزار یونانی و تراکیه‌ای به دست خواهد آمد.» مونرو نیز بر اساس این فرض که شمار کل ارتش ایران ۳۶۰ هزار نفر بوده و خشایارشا فقط نیمی از آن یعنی ۱۸۰ هزار نفر را با خود برده‌است، عددی مشابه را تخمین می‌زند. آلبرت تی. امستد، اندرو برن و جک بالسر رقم مونرو را پذیرفته‌اند. روش دومِ دست یافتن به رقمی معقول، به حساب آوردن عامل‌هایی چون غذا و آب و مسافت و وضعیت زمین است. موریس که افسری انگلیسی بود و این منطقه را می‌شناخت، این مسیر را پیمود و نتیجه گرفت که رقم تقریبی ۱۵۰٬۵۰۰ نفر برای ارتش خشایارشا ممکن است، اما بیش تر از ۲۱۰ هزار نفر ممکن نیست. تعداد سپاهیان خشایارشا را ادوارد میر و چارلز هیگنت به صد هزار نفر؛ والتر هینتس به هشتاد هزار نفر؛ هانس دلبروک به ۶۵ هزار نفر؛ رادنی یانگ به ۷۱ هزار نفر؛ ای. فون فیشر به کمتر از ۵۰ هزار نفر کاهش داده‌اند.
تعداد نیروهای سپاه یونان
همان‌طور که در بالا ذکر شد، بنا بر گفته‌های هرودوت توزیع نیروهای یونان بدین منوال بوده‌است:
سیصد نفر اسپارتی سنگین اسلحه، هزار نفر تژآتی و مان تی نیانی، ۱۲۰ نفر از ارخ من واقع در آرکادی و هزار نفر از سایر قسمت‌های آرکاری. از پلوپونز این عده بود: چهارصد نفر از کرنت، دویست نفر از فلی یونت، هشتاد نفر از می سن. از «ب اسی» هفتصد نفر تسپیانی و از اهالی «تب» ۴۰۰ نفر به پلوپونزی‌ها ملحق شده بودند. علاوه بر این قوه «لکریان اپنتیانی» را با تمام قوای آن‌ها به کمک طلبیده و هزار نفر هم از فوسید خواسته بودند. همان‌طور که از اعداد ارائه شده در بالا بر می‌آید تعداد نفرات ارتش یونان بیش از ۴۲۰۰ نفر بوده‌است. اگر به ارقامی که دیودور سیسیلی ارائه کرده‌استناد کنیم، تعداد نفرات ارتش یونان را می‌توان تا ۷۴۰۰ تا ۷۷۰۰ نفر تخمین زد.
آسیب یافتن بخشی از نیروی دریایی سپاه هخامنشی
هرودوت در کتاب هفتم، بند ۱۸۸ تا ۲۰۰ می‌نویسد:
«نیروی دریایی ارتش پارسی‌ها لنگرها را کشیده و حرکت کردند و در ساحل ماگنزی بین کاستانه و دماغهٔ سپیاس ایستاد. در اینجا کشتی‌هایی به ساحل پیوستند و عده‌ای لنگر انداختند و چون ساحل عریض نبود، کشتی‌ها به صفوفی تقسیم شدند. چنان‌که در هر صف کشتی قرار گرفت، ناوگان شب را بدین منوال گذراند. چون صبح در رسید دریا متلاطم گشت، تندبادی که اهالی محل آنرا هلسپونت نامند، از طرف مشرق شروع به وزیدن کرد. سپاهیان کشتی‌هایی که به ساحل نزدیک بودند از آسیب طوفان جلوگیری کرده و کشتی‌های خود را به ساحل کشیدند و خودشان و کشتی‌های آنان محفوظ ماندند ولی کشتی‌هایی که در دریا بودند آسیب زیاد یافتند.»
شرح جدال ترموپیل
شاه ایران چهار روز جدال را به تأخیر انداخت تا شاید یونانی‌ها عقب نشسته و برگردند. روز پنجم او مادی‌ها و کیس سی‌ها را فرستاد تا یونانی‌ها را زنده گرفته نزد او آوردند. مادی‌ها حمله کردند و هرچند تلفات زیاد می‌دادند ولی جای خالی فوراً پر می‌شد. به مادی‌ها آسیب زیاد می‌رسید ولی با این وجود عقب‌نشینی نمی‌کردند. به همه کس و مخصوصاً شاه نشان دادند که سپاهی زیاد است ولی مرد کم است (این نوشتهٔ هرودوت جمله‌های متناقض دارد: اگر جای خالی فوراً پر می‌شد و با وجود تلفات عقب نمی‌نشستند چگونه می‌توان گفت که مرد کم بود. حمله کننده، آن هم در تنگی که فقط یک ارابه می‌تواند از آن بگذرد در یک طرف آن کوهی بلند و در طرف دیگر دریا یا باتلاق است، البته که تلفاتش زیاد می‌شود. آریو برزن هم در در بند پارس (کوه گیلویه) جلوی قشون عظیم اسکندر را در چنین جایی گرفت و اسکندر چون نتوانست تنگ را بشکافد همان کار کرد که خشایارشا در اینجا خواهد کرد ). بالاخره مادی‌ها نتوانستند تنگه را بشکافند و به جای آن‌ها پارسی‌ها که موسوم به جاویدان‌ها و در تحت ریاست هی دارنس بودند آمدند. این‌ها هم نتوانستند کاری بکنند، زیرا در تنگنایی جنگ می‌کردند و نمی‌توانستند از کثرت خود نتیجه بگیرند و نیزه‌های آنان کوتاه‌تر از نیزه‌های یونانیان بود. لاسدمونی‌ها شجاعانه جنگیدند و نشان می‌دادند که با اشخاصی که مهارت ندارند ماهرانه جنگ می‌کنند. از جمله مهارت لاسدمونی‌ها این بود که فرار می‌کردند و در این مورد پارسی‌ها با فریادهای شادی آن‌ها را تعقیب می‌کردند و همین که نزدیک می‌شدند، لاسدمونی‌ها برگشته و دلیرانه می‌جنگیدند و عدهٔ زیادی از دشمن را می‌کشتند. آن روز بدین منوال گذشت و کاری از پیش نرفت. روز دیگر هم جنگ به همین نحو گذشت. پارسی‌ها به امید اینکه عدهٔ یونانی‌ها کم است و از جهت برداشتن زخم نخواهند توانست مقاومت کنند حملات مکرر کردند ولی یونانی‌ها از حیث نوع اسلحه و مردم به قسمت‌هایی تقسیم شده به نوبت جنگ می‌کردند. به استثنای اهالی فوسید که روی کوه قرار گرفته بودند تا کوره راهی را محافظت کنند. خشایار در فکر بود که چه کند که ناگهان یک نفر یونانی ملیانی افی یالت، به طمع پاداش بزرگ نزد خشایار رفت و گفت راهی است که از آن می‌توان پیش رفت و به ترموپیل درآمد. این شخص باعث هلاک یونانی‌های ترموپیل گردید ).
هرودوت گوید روایتی هست که شخصی دیگر به خشایارشا راهنمایی کرد؛ ولی به نظر غیرواقعی می‌نماید.
خشایارشا با شعف پیشنهاد افی یالت را پذیرفت و هی دارنس مأمور شد از آن راه برود. چون شب در رسید و چراغها روشن گشت پارسی‌ها حرکت کردند. هیدارنس سپاه جاویدان را از فراز آنوپائیا گذراند که مسیر آن نه تنها شانزده کیلومتر در میان بلندی‌های جنگلی پیچ و تاپ می‌خورد، بلکه پیمودن آن مستلزم صعودی در حدود ۱۴۰۰ متر بود. این کوره راه از رود آسپ شروع شده و به آلپن شهر اول لکری‌ها می‌رسد. پارسی‌ها پس از عبور از آسپ تمام شب در کوره راه حرکت کرده و در طلیعهٔ صبح به قلهٔ کوه رسیدند. در اینجا چنان‌که بالاتر گفته شد هزار نفر فوسیدی برای حفاظت فوسید و پاسبانی راه ایستاده بودند. پایین راه قشونی بود که بالاتر آن را توصیف کرده‌ایم (یعنی قشون ترموپیل). چون کوه از جنگل پوشیده بود حرکت پارسی‌های را فوسیدی‌ها درنیافتند ولی وقتی که پارسی‌ها نزدیک شدند، اسلحه برداشته و حاضر جنگ شدند و هی دارنس در ابتدا تصور کرد که اینجا هم لاسدمونی‌ها هستند ولی بعد که افی یالت تحقیقات کرد، دانست که این‌ها از اهل فوسیدند حمله کرد و فوسیدی‌ها در مقابل تیرهای زیاد که به آن‌ها بارید نتوانستند پا فشارند و گریختند ولی هی دارنس اعتنایی نکرده از کوه سرازیر شد.
در لشکر لئونیداس غیبگویی بود به نام مژیستیاس. او از روده‌های قربانی چنان‌که عادت غیبگوهای یونانی بود دریافته بود که در طلیعهٔ صبح مرگ در پیش دارند. پس از آن فراری‌هایی در رسیده و خبر دادند که پارسی‌ها از کوره راه می‌آیند. در طلیعهٔ صبح دیده‌بان‌ها رسیده همان خبر را آوردند. در این حال یونانی‌ها مشورت کردند که بمانند یا بروند و رای‌گیری کردند. در نتیجه یونانی‌ها متفرق شدند و فقط عده‌ای با لئونیداس ماندند. هرودوت می‌گوید: حکایت شده که خود لئونیداس عده‌ای را نگاه داشته، باقی سپاهیان یونانی را مرخص کرد و این روایت بیشتر مورد اعتماد است، چرا که او می‌دید که متحدین میل ندارند در محل مانده و بمیرند و از طرف دیگر او نمی‌توانست محل را به دشمن واگذارد. در نتیجه حاضر شد این افتخار را نصیب خود و سپاهیان اسپارتی کند ). به قول هرودوت در ابتدای نبرد، اسپارتی‌ها از غیبگوی دلفی پرسیدند که عاقبت جنگ چه خواهد بود؟ پی تی جواب داد: «اهالی اسپارت وسیع، شهر نامی شما به دست اعقاب پرسه خراب خواهد شد یا لاسدمون برای مرگ پادشاه خود که از دودمان هرکول است عزا خواهد گرفت. نه نیروی گاوهای نر می‌تواند حملهٔ پارسی‌ها را دفع کند و نه زورمندی شیران. او قدرت زئوس را دارد. چیزی با او مقاومت نکند تا اینکه او یکی از دو پادشاه را به سهم خود ببرد» )