cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ترمیم کامپوزیت
فلوچارت تعمیر
ارزیابی اولیه نوع تعمیر را تعیین می کند. تعمیرات آسان معمولاً کم هستند و بر روی یکپارچگی ساختاری قطعه تأثیر نمی‌گذارند. این تعمیرات با رعایت دستورالعمل های ساده ای که برای پانل های لمینت یا ساندویچ مشخص شده انجام می شود. تعمیرات پیچیده زمانی ضروری است که خرابی زیاد باشد و نیاز به جایگزینی عملکرد ساختاری قطعه داشته باشد. بهترین انتخاب مواد استفاده از الیاف ، پارچه ها و رزین ماتریس اصلی است. هر گزینه دیگری نیاز به دقت درباره محیط کامپوزیت تعمیر شده ، یعنی عملکرد گرم ، مرطوب و مکانیکی دارد. طرح تعمیرات پیشنهادی باید تمام الزامات طراحی اصلی سازه را برآورده کند. برخی از تعمیرات به تجهیزات تخصصی کارگاه و نوعی تعمیر بداهه برای بازگشت قطعه به یک کارگاه ترمیم مناسب نیاز دارد. ترمیم موقت ، معمولاً به صورت وصله ، می تواند بر روی قطعه ثابت شود تا از ایمنی تا زمان تعمیر قطعه در تاریخ بعدی اطمینان حاصل شود. برای تعمیر دائمی باید کلیه دستورالعمل‌های عمومی مصوب در مورد ترمیم لمینت و ساندویچ رعایت شود. این عملیات تعمیر باید برای اطمینان از کیفیت بالا در مناطق کنترل شده کارگاه انجام شود. کار در یک محیط کنترل شده و توجه به جزئیات، موفقیت را تضمین می کند.
قبل از بازگشت به خدمات ، بررسی کیفیت همیشه لازم است. برای بازرسی جامع از قطعات تعمیر شده ، می توان از تعدادی آزمایش غیر مخرب (NDT) استفاده کرد. توجه ویژه باید به کیفیت ناحیه ترمیم شده و به طور خاص به رابط بین قسمت اصلی و ناحیه ترمیم شده داده شود. روش های بازرسی معمول شامل نوعی بازرسی اولتراسونیک (ultrasonic) یا اشعه ایکس (X-ray) است.
ترمیم کامپوزیت معمولی
ترمیم کامپوزیت معمولی، معمولاً پس از تشخیص آسیب توسط چشم غیرمستقیم یا روشهای مختلف NDT شروع می شود. پس از ارزیابی میزان خسارت ، منطقه خسارت برای جبران آماده می شود. این کار با حذف مواد کامپوزیتی در اطراف منطقه آسیب دیده انجام می شود. سه روش شناخته شده است که بسته به ماهیت کامپوزیت کمی متفاوت است ، همانطور که در (شکل 4) نشان داده شده است.
هنگامی که ترمیم کامپوزیت اعمال می شود ، برای رسیدن به نتیجه موفقیت آمیز ، سطح مناسب کار ضروری است. تعمیرات فوق‌الذکر می تواند زمانبر باشد و اغلب نیاز به مهارت و تجربه بالایی دارد. به همین دلیل است که تحولات کنونی تمرکز خود را بر روی اتوماسیون این فرایند یا توسط فرز پیشرفته مکانیکی یا فناوری های متناوب مانند لیزرهای پالس نانو ثانیه 2-3 انجام می دهند. پس از حفاری کامل منطقه آسیب ، سطوح تمیز شده است و برای اصلاح نهایی توسط وصله‌هایی آماده می شوند. این کار می تواند با سوزاندن آلودگی های سطحی پلاسما ، در معرض قرار دادن الیاف با از بین بردن مواد ماتریس از طریق تابش لیزر یا بهبود ترشوندگی سطح چسب ها توسط واکنش های شیمیایی ناشی از نور لیزر UV-4 انجام شود.
در یک ترمیم معمول ، اتصال‌دهنده در خلا و در دمای کافی برای پخت چسب اعمال می شود. برای این منظور ممکن است از یک دستگاه چسب داغ قابل حمل برای تعمیرات میدانی استفاده شود. برای تعمیرات پیچیده تر و با کیفیت بالاتر باید از اتوکلاو (autoclave) استفاده شود. یک واحد اتصال دهنده داغ در (شکل 5) نشان داده شده است.
در هر صورت ، استفاده از کیسه خلا یک مرحله ضروری برای تعمیرات با کیفیت بالا است. پردازش کیسه خلا برای اجزای با بخشهای نازک و ساختارهای بزرگ ساندویچ مناسب است. روش کیسه های خلا شامل قرار دادن و آب بندی یک کیسه انعطاف پذیر بر روی یک لایه کامپوزیتی و تخلیه تمام هوای زیر کیسه است که به طور شماتیک در (شکل 6) نشان داده شده است.
حذف هوا با فشار 1 اتمسفر (1 بار) کیسه را به سمت پایین فشار می دهد. [مونتاژ] تکمیل شده ، در حالی که هنوز خلا اعمال شده است ، تا دمای مورد نظر برای پخت گرم حاصل شود. این امر می تواند با استفاده از تشک گرم کننده یا قرار دادن مجموعه در داخل کوره ای با گردش هوا مناسب حاصل شود. برای مقاطع ضخیم تر و اتصال با کیفیت بالا ، باید از اتوکلاو (autoclave) با درجه حرارت تنظیم شده و فشار بیش از حد اضافی استفاده شود.
مهمترین چالش‌های فنی در اجرای موفقیت آمیز ترمیم وصله کامپوزیت عبارتند از: ( (الف) طراحی مناسب وصله تعمیراتی و روال هایی که طی آن دنبال خواهد شد ، (ب) انتخاب مناسب ترین مواد و ابزارها برای کاربرد ، (ج) آماده سازی دقیق سطح ، (د) اجرای ترمیم وصله کامپوزیت و استفاده دقیق از چرخه ترمیم، (ه) ارزیابی غیر مخرب ترمیم با روش مناسب و (ز) نظارت بر یکپارچگی ساختاری ترمیم در فواصل زمانی خاص یا به طور مداوم.)
بیماری التهابی مولتی‌سیستمیک با شروع در نوزادی
بیماری التهابی مولتی‌سیستمیک با شروع در نوزادی (Neonatal onset multisystem inflammatory disease) که به‌اختصار «NOMID» نامیده می‌شود و با عنوان «سندرم مزمن عصبی جلدی مفصلی نوزادی» یا «CINCA» هم شناخته می‌شود، یک سندرم نادر «تب دوره‌ای» ژنتیکی است که مشخصه‌اش التهاب در چندین ارگان بدن در دوران نوزادی است و احتمال بروز آن ۱ در یک میلیون تولد است. تاکنون حدود ۱۰۰ مورد از این بیماری گزارش شده‌است.
علائم بیماری شامل، بثورات کهیری جلدی، التهاب مفصل شدید، درگیری چشمی (یوئیت و التهاب ملتحمه) و مننژیت مزمن است که منجر به آسیب دستگاه عصبی (اختلالات بینایی، کاهش شنوایی حسی - عصبی، هیدروسفالی، تشنج و اختلال ذهنی-هوشی) می‌شود. این بیماری یکی از انواع سندرم‌های دوره‌ای وابسته به کرایوپایرین است و می‌توان آنرا با داروی جدید آکینرا درمان نمود.
دریای آرافورا
دریای آرافورا دریایی کم‌عمق در غرب اقیانوس آرام و در میان دریاهای کورال و تیمور است که استرالیا را از گینه نو جدا می‌سازد. چندین جزیره از جزایر اندونزی در این دریا قرار دارد.
مشخصات
دریای آرافورا که مساحتی در حدود ۶۵۰٬۰۰۰ کیلومتر را در بر می‌گیرد در شمال سواحل استرالیا و خلیج کارپنتاریا و جنوب سواحل گینهٔ نو واقع شده‌است. آب‌های این دریا در غرب به دریای تیمور و در شمال‌غربی به دریاهای باندا و سرام می‌پیوندد. همچنین دریای آرافورا از طریق تنگه تورس در شرق با دریای کورال ارتباط دارد. تنگهٔ تورس یکی از خطرناکترین گذرگاه‌های آبی جهان برای کشتیرانی است و خود دریای آرافورا نیز نواحی کم‌عمق نامشخص متعددی دارد که کار هدایت کشتی‌ها را در آن با دشواری و خطر مواجه می‌سازد.
عمق کلی دریای آرافورا بین ۵۰ تا ۸۰ متر است که آن را در زمرهٔ دریاهای کم‌عمق جهان قرار می‌دهد و تنها در کنارهٔ غربی آن است که شروع به عمیق‌ترشدن می‌کند. ازجمله جزایر موجود در این دریا می‌توان به جزایر آرو اشاره نمود که آب‌های صاف و محافظت‌شدهٔ اطراف آن‌ها امکان صید کم اما مداوم مروارید را فراهم آورده‌است.
پلی‌نزی
پُلی‌نِزی نام گروهی از ۱۰۰۰ جزیره در اقیانوس آرام است. این جزایر بخشی از قاره اقیانوسیه به‌شمار می‌آیند. جزایر پلی‌نزی در مثلث پلی‌نزی قرار گرفته‌اند که یک گوشه آن هاوایی، گوشه دیگر نیوزیلند و دیگری جزیره ایستر است. مهم‌ترین دسته‌جزایر پلی‌نزی فیجی، ساموآ، تونگا و پلی‌نزی فرانسه نام دارند. بزرگترین کشور پلی‌نزی نیوزلند است.
معروفترین جزیره‌های پلی‌نزی هاوایی و ساموآ هستند. از جزیره‌های میان استرالیا و آمریکا گروه غربی ملانزی (به معنی جزیره‌های سیاه) و گروه شرقی پلی‌نزی (به معنی جزیره‌های پرشمار) خوانده می‌شوند و میان آنها بسیاری جزیره‌های کوچک وجود دارند که با همدیگر میکرونزی (جزایر ریز) نام گرفته‌اند. امروزه گاه برخی از جزیره‌های پلی‌نزی را بخشی از ملانزی هم به‌شمار آورده‌اند.
پلی‌نزی از بیش از ۱۰۰۰ جزیره پراکنده در قسمت مرکزی و جنوبی اقیانوس آرام تشکیل شده‌است. بومیانی که در جزایر پلی‌نزی نشمین گزیده‌اند، پلی‌نزیایی نامیده می‌شوند و بسیاری از ویژگی‌های آن‌ها ازجمله خانواده زبانی، فرهنگ و باورهایشان مشترک است. از نظر تاریخی، پلی‌نزیایی‌ها سنتی ریشه‌دار و اصیل در زمینه قایقرانی و استفاده از ستارگان برای حرکت در شب داشته‌اند.
اصطلاح پلی‌نزی برای اولین بار در سال ۱۷۵۶ توسط نویسنده فرانسوی شارل دو بروس استفاده شد، و در ابتدا منظور از آن همه جزایر اقیانوس آرام بود. در سال ۱۸۳۱، ژول دومون دورویل با سخنرانی در انجمن جغرافیایی پاریس پیشنهاد محدودتر کردن تعریف این اصطلاح را داد.
زمین‌شناسی
ویژگی پلی‌نزی دارا بودن مساحت خشکی کمی است که در پهنه بسیار بزرگی از اقیانوس آرام جنوبی و میانی پراکنده‌اند. بیشتر جزایر و مجمع‌الجزایرهای پلی‌نزی، از جمله جزایر هاوایی و ساموآ، از جزایری هستند که در پی فوران‌های آتشفشانی ساخته شده‌اند.
از سوی دیگر، در زمان‌های باستان قاره‌ای در این اقیانوس وجود داشته به نام زیلندیا؛ و نیوزیلند امروزی به اضافه جزیره نورفک، اوویا و شماری از جزیره‌های دور پلی‌نزی در نزدیکی کالدونیای جدید تنها نقاط زیلندیای کهن هستند که همچنان سر از آب بیرون دارند.
باور بر این است که زیلاندیا عمدتاً از ۲۳ میلیون سال پیش غرق شده بود و در زمانی نه چندان دور به دلیل تغییر حرکات صفحه زمین‌ساختی اقیانوس آرام به نسبت صفحه هند-استرالیا بخشی از آن که کشور نیوزیلند در آن است دوباره از آب بیرون آمده است.
در آغاز، صفحه اقیانوس آرام به زیر صفحه استرالیا فرورانده شد. در این پیوند، گسل آلپی که به امتداد تمام جزیره جنوبی نیوزیلند ادامه یافته در حال حاضر یک گسل ترادیس است. فعالیت آتشفشانی مرتبط با این منطقه فرورانش منشأ مجمع‌الجزایر جزایر کرمادک و تونگا است.
از حدود ۳۰۰ هزار یا ۳۱۰ هزار کیلومتر مربع مساحت خشکی پلی‌نزی، بیش از ۲۷۰ هزار کیلومتر مربع آن در نیوزیلند قرار دارد. مجمع‌الجزایر هاوایی هم تقریباً نیمی از مساحت باقی‌مانده را شامل می‌شود. قاره زیلاندیا تقریباً ۳٬۶۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع فلات قاره دارد. قدیمی‌ترین سنگ‌های این ناحیه در نیوزیلند یافت می‌شود که حدود ۵۱۰ میلیون سال قدمت دارد. قدیمی‌ترین سنگ‌های پلی‌نزی، بیرون از زیلاندیا در رشته‌کوه زیردریایی هاوایی-امپراتور یافت می‌شوند و دیرینگی آن‌ها ۸۰ میلیون سال است.
ریشه ساکنان
مردمان پلی‌نزیایی را از نظر زبان، باستان‌شناسی و ژنتیک انسانی زیرمجموعه‌ای از مهاجران دریایی از آسترونزیایی می‌دانند. ردیابی ریشه زبان‌های پلی‌نزی خاستگاه پیشاتاریخی آن‌ها را در ملانزی، ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا و در نهایت، در تایوان قرار می‌دهد. بین حدود ۳۰۰۰ و ۱۰۰۰ پیش از میلاد زبان‌های آسترونزیایی از تایوان به سوی ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا گسترش یافتند.
در سوابق باستان‌شناسی آثار مشخصی از این گسترش وجود دارد که از رهگذر آن می‌توان مسیری را که پیموده با میزانی از قطعیت بازسازی کرد. تصور می‌شود که تقریباً در سال ۱۴۰۰ پیش از میلاد مسیح، «مردمان لاپیتا»، که به نام سبک سفال‌گری خود نامیده شده‌اند، در مجمع‌الجزایر بیسمارک در شمال غربی ملانزی ظاهر شدند. این فرهنگ از زمان «خروج از تایوان» در طول زمان و مکان سازگاری‌های تازه‌ای تجربه کرده و تکامل یافته‌است. برای نمونه، آن‌ها پس از روبه‌رو شدن و بهره‌گیری از درخت نان در منطقه «سر پرنده» در گینه نو، از تولید برنج دست برداشتند.
فرهنگ‌ها
پلی‌نزی به دو گروه فرهنگی مجزا، پلی‌نزی شرقی و پلی‌نزی غربی تقسیم می‌شود. فرهنگ پلی‌نزی غربی مربوط به یک فرهنگ با جمعیت زیاد است. این فرهنگ دارای نهادهای جاافتاده مربوط به ازدواج و سنت‌های قضایی، پولی و تجاری توسعه‌یافته‌ای است. این شامل گروه تونگا، نیوئه، ساموآ، قسمت‌های شرقی فیجی، جزایر لائو است و تا آب‌سنگ‌های تووالو در شمال امتداد دارد.
باور بر این است که الگوی گسترش مهاجرت پلی‌نزیایی‌ها از جزایر ساموآ به سمت آب‌سنگ‌های تووالو بوده و تووالو تخته پرشی برای مهاجرت آن‌ها به نقاط دوردست‌تر پلی‌نزی‌نشین امروزی در ملانزی و میکرونزی فراهم کرده‌است.
فرهنگ‌های پلی‌نزی شرقی با جزایر کوچک و آب‌سنگ‌های مرجانی سازگاری دارند، به‌طور عمده با جزایر کوک، تاهیتی، توآموتوس، مارکز، هاوایی، جزیره ایستر و گروه‌های کوچکتر در اقیانوس آرام مرکزی. جزایر بزرگ نیوزیلند نخستین بار توسط پلی‌نزی‌های شرقی مسکونی شد که در آنجا فرهنگ خود را با محیطی غیرگرمسیری تطبیق دادند.
بر خلاف ملانزی، در پلی‌نزی رهبران قوم براساس خط ارثی خونی انتخاب می‌شدند. ساموآ اما نظام حکومتی دیگری داشت که آمیخته‌ای بود از عناصر وراثت و همچنین مهارت‌های واقعی افراد برای مدیریت. این سیستم فاآماتای نامیده می‌شود. ۳۵۰۰۰ پلی‌نزیایی که در زمان نخستین ورود اروپایی‌ها به منطقه در آنجا زندگی می‌کردند، بین افراد دارای رده بالا با دسترسی کامل به مواد غذایی و منابع دیگر و افراد فرودست با دسترسی محدود تقسیم می‌شدند. دین‌ورزی، کشاورزی، ماهی‌گیری، پیش‌بینی وضعیت آب و هوا، ساخت قایق بازویی و مهارت‌های ناوبری در میان پلی‌نزیایی‌ها مهارت‌های بسیار پیشرفته‌ای بودند زیرا جمعیت کل یک جزیره به آنها بستگی داشت. بازرگانی کالاهای اساسی و تجملی برای همه گروه‌ها مهم بود. خشکسالی‌های دوره‌ای و قحطی‌های پس از آن‌ها اغلب منجر به جنگ می‌شد. در بسیاری از جزایر کم‌ارتفاع در صورت وقوع توفان‌های گرمسیری باغچه‌ها و زمین‌ها آلوده به نمک می‌شد و مردم را دچار قحطی می‌کرد. در این موارد ماهی‌گیری، که منبع اصلی پروتئین است، باعث برطرف شدن سوءتغذیه نمی‌شد. قایق‌رانان ماهر در ناوبری به‌ویژه بسیار مورد احترام بودند و در هر جزیره یک «ناوبرخانه» و محدوده‌ای مشخص برای ساخت قایق داشت.
پلی‌نزیایی‌ها علاوه بر اینکه دریانوردان بزرگی بودند، هنرمندان و پیشه‌وران چیره‌دستی نیز بودند. اشیاء ساده، مانند قلاب ماهی‌گیری، با استانداردهای دقیق برای صیدهای مختلف ساخته می‌شد و حتی هنگامی که تزئین آن‌ها تأثیری بر کارکردشان نداشت، تزئین می‌شدند. باور بر این بود که سلاح‌های سنگی و چوبی هرچه خوش‌ساخت‌تر و ترئین‌شده‌تر باشند از قدرت بیشتری هم برخوردار هستند. در بعضی از گروه‌های جزیره‌ای بافندگی بخش مهمی از فرهنگ بود و هدیه دادن اقلام بافته‌شده سنتی جاافتاده بود. خانه‌ها نیز به خاطر مهارتی که در ساخت آن‌ها مشهود است برخوردار از سرشت و ویژگی والایی بودند. تزئین بدن و جواهرسازی در پلی‌نزی تا به امروز در سطحی جهانی آوازه دارد.
باورهای مذهبی پلی‌نزی‌ها در کل منطقه اقیانوس آرام متداول بود. در حالی که در زبان‌های گفتاری آنها اختلافاتی وجود دارد، اما آن‌ها عمدتاً برای ایجاد زمین و آسمان، برای خدایان حاکم بر جنبه‌های زندگی و اعمال دینی زندگی روزمره، توضیحات مشابهی دارند. مردم جزایر برای شرکت در جشن‌های مشترک پلی‌نزیایی‌ها هزاران کیلومتر سفر می‌کردند.
از آغاز دهه ۱۸۲۰ تعداد زیادی از مبلغین مسیحی در جزایر سرگرم فعالیت بودند و گروه‌های زیادی را به مسیحیت گرواندند. این منطقه به ندرت تبدیل به یکی از مسیحی‌ترین نواحی جهان شد.
در همه‌جا تاریکی بود و چیزی دیده نمی‌شد. حتی آن صدف شناور تنها هم دیده نمی‌شد. اما درون صدف، چیزی تکان می‌خورد که تانگاروآی خالق بود. او پدر و مادری نداشت و هیچ خدای دیگری با او در صدف زندگی نمی‌کرد. او به خود حیات بخشید و پیش از اینکه به دنیا هستی بخشد، منتظر موقع مناسب بود.
بالاخره، تانگاروآ شروع به حرکت کرد و از درون صدف شروع به فشار آوردن کرد و تقلا کرد تا دیوارهای صدف به دو قسمت شکسته شد. تانگاروآ در هنگام بیرون آمدن، فریاد کشید «آیا کس دیگری اینجا هست؟» اما جوابی نیامد. بر اطراف او فقط تاریکی و سکوت حاکم بود. بعد از آن تانگاروآ دست‌به‌کار آفرینش شد.
در ابتدا، او یک نیمه‌ی صدف شکسته را برداشت و بالا برد تا قوس بزرگ آسمان را بسازد. بعد نیمه‌ی دیگر را پایین گذاشت تا زمین را بسازد. بعد به دور و بر نگاه کرد و چیز دیگری نیافت؛ اما بدن او باقی مانده بود که باید در کار آفرینش به‌کار می‌رفت. پس تانگاروآ، بدن خود را خاک روی زمین کرد.
این خدا از استخوان‌های مهره‌ی پشت خود برای ساخت رشته‌کوه‌ها استفاده کرد و از اندام‌های داخلی خود، ابرهای آسمان را ساخت. حتی تانگاروآ از ناخن‌های انگشتان دست و پای خود استفاده کرد تا برای بدن موجودات دریایی، صدف و پولک بسازد.
تانگاروآ دیگر خدایان را از درون خود به‌وجود آورد. آن‌ها پدیدار شدند و به‌ویژه یکی از آن‌ها که خدای صنعتگر «تو» بود، به تانگاروآ کمک کرد تا فرایند آفرینش را ادامه دهد. این دو با هم کار کردند تا درختان و حیواناتی را بسازند که در زمین ساکن شوند.
سپس آن‌ها اولین انسان‌ها را به نام‌های «تیل» و «هینا» آفریدند و تشویقشان کردند به هم نزدیک شوند و زاد و ولد کنند.
تانگاروآ دید که درست همان‌طور که خودش در آغاز در صدف بود، هر چیزی که او آفریده بود هم یک صدف دارد. آسمان صدفی بود که خورشید و ماه و ستارگان در آن جای می‌گرفت. زمین هم مانند صدف بزرگی بود که همه‌ی صخره‌ها و رودخانه‌ها و دریاچه‌ها در آن قرار داشتند، گیاهان بر آن رشد می‌کردند و حیوانات روی آن راه می‌رفتند. حتی انسان‌ها هم صدف خود را داشتند. رحم زنان صدف‌هایی بودند که از آن‌ها تولد جدید صورت می‌گرفت.
تماس با قاره آمریکا
سیب‌زمینی شیرین، که مائوری‌ها به آن کومارا می‌گویند در زبان کچوا، از زبان‌های بزرگ بومیان قاره آمریکا، کومار نام دارد و گیاهی است بومی قاره آمریکا. هنگامی که اروپائیان برای اولین بار به اقیانوس آرام رسیدند، مشاهده کردند که سیب زمینی شیرین در پلی‌نزی رواج دارد. تاریخ‌گذاری رادیو کربنی نشان می‌دهد که باقی‌مانده‌های این گیاه در جزایر کوک مربوط به سال ۱۰۰۰ میلادی است. باور بر این است که این گیاه حدود سال ۷۰۰ میلادی احتمالاً توسط پلی‌نزیایی‌هایی که به آمریکای جنوبی سفر کرده بودند به این منطقه آورده شده است. با این وجود شواهد ژنتیکی جدید نشان می‌دهد که سیب زمینی شیرین ممکن است دست‌کم ۱۰۰ هزار سال پیش، یعنی پیش از ورود پیش از رسیدن انسان به منطقه، از طریق سفر دانه‌ها به پلی‌نزی رسیده باشد.
شواهد مادی و فرهنگی احتمالی دیگری در مورد تماس پیشاکلمبی پلی‌نزیایی‌ها با قاره آمریکا با درجات مختلف باورپذیری وجود دارد. این شامل وجود مرغ، نارگیل و کدو قلیانی است. این سؤال که آیا پلی‌نزی‌ها به قاره آمریکا رسیده بودند و میزان تأثیرات فرهنگی و مادی ناشی از چنین تماسی، در میان انسان‌شناسان بسیار بحث‌برانگیز است.
شهرستان بیجار
شهرستان بیجار یکی از شهرستان‌های استان کردستان با مرکزیت شهر بیجار است. این شهرستان در شرق استان کردستان قرار گرفته است. از سمت غرب با شهرستان دیواندره و از جنوب‌غربی با شهرستان سنندج همسایه است، از جنوب با شهرستان‌های قروه و دهگلان، از سمت شمال و شرق با استان زنجان و از شمال‌غرب با استان آذربایجان غربی شهرستان تکاب و از جنوب‌شرقی با استان همدان همسایه است. دین مردم بیجار، مسلمان شیعه و سنی است.
شخصیت های مشهور این شهرستان:
دکتر هادی فرجوند
فرهاد اصلانی
سعیدآقاخانی
بیت الله عباسپور
جمعیت
جمعیت این شهرستان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، برابر با ۸۹٫۱۶۲ بوده‌است.
جغرافیای طبیعی و انسانی
بیجار منطقه‌ای است کوهستانی در پایان سلسله کوه های غربی ایران و یک سوم زمین های آن تقریباً کوهستانی است. نوع زمین و ساختمان آن مرکب از سنگ‌هایی رسوبی مخصوصاً ترکیبات رسی و آهکی و شنی در هم آمیخته می‌باشد که پیوسته به دگرگونی‌های دوران سوم زمین‌شناسی است.
کوه‌های بیجار
بیجار منطقه‌ای است کوهستانی در پیان سلسله کوه های غربی ایران و یک سوم زمین های آن تقریباً کوهستانی است. نوع زمین و ساختمان آن مرکب از سنگ‌هایی رسوبی مخصوصاً ترکیبات رسی و آهکی و شنی مخلوط می‌باشد که مروبط به دگرگونی‌های دوران سوم زمین‌شناسی است.
کوه‌های مرکزی بیجار تقریباً موازی با کوه‌های شمالی کشیده شده‌است و از نزدیکی شهر بیجار و پیرتاج گذشته و به کوه‌های فرقان متصل می‌گردد. بلندترین قلل آن شامل سرقیصه، نقاره کوت، پنجه علی، تماشا، حمزه عرب و چنگ الماس می‌شود. شهرستان بیجار با مساحت ۴۳۵۰ کیلومترمربع بزرگترین شهرستان استان کردستان می‌باشد. شهرستان بیجار از غرب با شهرستان‌های دیواندره و سنندج، از جنوب با شهرستان قروه، از شمال شرقی با استان زنجان، از شمال غربی با استان آذربایجان غربی و از شرق با استان همدان همسایه است. بیجار منطقه‌ای کوهستانی است با آب و هوایی سرد و خشک. همه مردم شهرستان به زبان کردی و اهالی روستاهای یاسوکند به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می کنند. [۵]
منطقه حفاظت‌شده بیجار
این منطقه مهم‌ترین زیستگاه طبیعی استان است که با وسعتی معادل ۲۳۰۰۰ هکتار در شمال شرقی استان قرار گرفته‌است.
سد گلبلاغ
سد خاکی گلبلاغ در ۱۵ کیلومتری محور بیجار - قروه بر روی رودخانه اوزن دره احداث شده که با حجم مخزن ۸ میلیون متر مکعبی ظرفیت آبیاری حداقل ۸۰۰ هکتار از اراضی پایاب سد را دارد.
جمعیت
طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰: جمعیت شهرستان بیجار برابر با ۹۳٬۷۱۴ نفر، ۴۶۶۱۳ مرد و ۴۷۱۰۱ نفر زن می‌باشد که ۲۶۱۲۷ خانوار را شامل می‌شود جمعیت نقاط شهری: ۵۲٬۲۸۳ نفر، ۲۶۰۲۳ مرد و ۲۶۲۶۰ زن، ۱۴۹۷۰ خانوار می‌باشد. جمعیت نقاط روستایی: ۴۱۴۳۱ نفر، ۲۰۵۹۰ مرد و ۲۰۸۴۱ زن، ۱۱۱۵۷ خانوار می‌باشد. بخشی از مردم بیجار به زبان کردی لهجه گروسی سخن می‌گویند،[۵]  در منطقه بیجار زبان کردی با لهجهٔ گروسی که مابین لهجه اردلانی و کلهری است نیز تکلم می‌کنند.
همچنین مردم ترک نیز در شهر های پیرتاج ، یاسوکند ، توپ آغاج ، و روستا های اطراف زندگی میکنند و نیز اقلیت قابل توجهی از شهر بیجار را تشکیل می دهند. ترک ها به ترکی آذربایجانی و شبیه به ترک های زنجان تکلم می کنند.
.
دین و مذهب
در چند دهه گذشته یهودیان نیز در شهر زندگی می‌کردند که مهاجرت کرده‌اند.
شرکت سیمان کردستان (بیجار)
بزرگ‌ترین واحد صنعتی استان کردستان در شمال غربی شهر بیجار واقع شده‌است. در سال ۱۳۶۸ مقدمات اجرای کارخانه سیمان کردستان شکل گرفت و در سال ۱۳۶۹ عملاً مقدمات اجرایی فراهم گردید و کارخانه سیمان کردستان در سال ۱۳۷۵ به‌بهره‌برداری رسید و در حال حاضر با ظرفیت تولید ۳۲۰۰ تن کلینکر در روز به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
سیلو و انبارهای گندم
شهرستان بیجار به دلیل تولید فراوان گندم به انبار غله باختر معروف است. سیلو و انبارهای گندم شهر بیجار علاوه بر ذخیره محصولات شهرستان بیجار محل ذخیره گندم دیگر نقاط استان نیز می‌باشد.
قالی بیجار
بیجار به عنوان یکی از متقدمین صنعت فرش بافی در ایران به حساب می‌آید، مناطق قالی بافی در گذشته و حال شامل شهر بیجار و روستاهای اطرافش است. تعداد زیادی از قالی‌های قدیمی‌کردستان که هم‌اینک در موزه‌های بزرگ فرش در داخل و خارج کشور نگهداری می‌گردند از قالی‌های بافت بیجار هستند. قالیبافی در این شهر دارای سابقه دیرینه‌ای است و قدمت بافت قالی‌های تاریخ دار بیجار (موجود در خارج از کشور) به سال ۱۲۶۶ ه‍.ق) بازمی‌گردد. ویژگی شاخص قالی بیجار، ساختار متراکم این قالی هاست. بافت آن‌ها به گونه‌ایست که نمی‌توان آن‌ها را تا کرد. در مراحل اولیه تجارت فرش، این‌گونه فرش‌ها را «لول» می‌نامیدند. این کلمه بیانگر استحکام بیش از حد فرش‌های بیجار است. برای تولید این فرش که مانند تخته محکم است، یک پود بسیار ضخیم را علاوه بر یکی دو پود نازک، وارد بافت فرش می‌کنند. این عمل به صورت متناوب در تار و پود فرش تکرار می‌شود. با کوبیده شدن گره‌ای فرش توسط شانه آهنی، بافت فرش بسیار محکم‌تر می‌شود. نقش فرش‌های این منطقه بیشتر شامل طرح‌های منظم است و به نسبت نوع روستایی آن، دارای خطوط ملایم‌تر و نقش مایه‌هایی طبیعی‌تری است. در این طرح‌ها، نقوش کلاسیک ایرانی بزرگ شده و در کنار نقش‌هایی که تحت تأثیر مدل‌های روستایی و قبیله‌ای است، دیده می‌شوند. این قالیچه‌ها که از جذابیت و گیرایی خاص برخوردارند، بافتی ظریف دارند و اصالت و سادگی در طرح و رنگ آن‌ها مشهود است.
طرح‌ها
معروفترین طرح‌های امروزی در منطقه عبارتند از: شکارگاه مانند شکارگاه ترنج دار – شکارگاه دورنما - طرح‌های تصویری مانند طرح‌های لیلی و مجنون و طرح‌های مینیاتور و داستان‌های اسطوره‌ای -گل فرنگ مانند گل فرنگ مستوفی، گل فرنگ طره دار، گل فرنگ لچک ترنج دار، دسته گل، گل فرنگ و اسلیمی (پیچی)، گل و بلبل و گلدانی، طرح خرچنگی - طرح بندی مانند بندی خاتم شیرازی، بندی گل فرنگ، مینا خانی، دار و- گل مانند ربعی دار و گل، مستوفی دار و گل شاه عباسی مانند شاه عباسی افشان، لچک ترنج دار، کف ساده- اسلیمی مانند اسلیمی گل فرنگ، اسلیمی هندسی یا سرداری، دهن اژدری - درختی مانند درختی بید مجنون، درختی گل و بلبل، درختی دورنما، درختی گلدانی، درختی ترمه- ماهی درهم مانند ماهی بیجار، ماهی سنه، ماهی افشار، ماهی میرک، ماهی زبیده، ماهی حسن تیمور، سگ ماهی، ماهی زنبوری، ماهی ریز- طرح‌های هندسی مانند سمن بر خانم، اسلیمی شکسته، خاتم شیرازی.
آثار باستانی و تاریخی بیجار گروس
این منطقه دارای بیش از ۶۰ اثر باستانی و تاریخی است که تعدادی از آن‌ها در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده ولی بیشتر این آثار از بین رفته‌است.
بیش از صد تپه باستانی در منطقه بیجار کشف شده‌است.
قلعه قمچقای
دژ و قلعه قمچقا (دره شاهان) در فاصله ۶۰ کیلومتری شمال بیجار و یک کیلومتری شمال روستای قم چقا و داخل منطقه حفاظت‌شده بیجار قرار دارد. به نظر کارشناسان قلعه تاریخی قمچقای بیجار دارای کتیبه‌ای با نقش هیروگلیف و به خط هراتیک می‌باشد و جزو قدیمی‌ترین کتیبه‌های نییمه تصویری ایران قلمداد گردیده و کتیبه آن با خط سومریان قابل مقایسه است. ارتفاع دیواره‌های این قلعه به ۲۰ متر می‌رسد و تنها راه ارتباطی قلعه با خارج، گذرگاه باریکی می‌باشد که ساخته و پرداخته دست صاحب هنری است که یک نفر به دشواری می‌تواند از آن عبور کند. وسعت قلعه بالغ بر ۵۰۰۰ متر مربع با مخازن متعدد آب است که در سنگ کنده شده و پناهگاه زیرزمینی آن با عمق ۴۱ پله به صورت تونلی از سنگ کنده شده و به زیر قلعه هدایت می‌شود. از قلعه بزرگ قم چقا در عصر پارت‌ها و ساسانیان نیز استفاده شده که هم‌زمان با محاصره آتشکده آذرگشسب در تخت سلیمان (۱۰۰ کیلومتری شمال همین قلعه) به وسیله هراکیلوس امپراتور روم، موجبات تخریب آن فراهم شده‌است. این قلعه از نظر قدمت بسیار حائز اهمیت است و در برهه‌های گوناگون مورد استفاده اقوام مختلفی واقع شده‌است؛ بنابراین قلعه و دژ قم چقا یکی از قلعه‌های با ارزش و تاریخی شناخته شده ایران می‌باشد. بعضی احتمال می‌دهند که جام مارلینگ در آنجا مدفون است.
بازارها و ساختمان‌های قدیمی
شهر بیجار در گذشته دارای چند بازار مهم بوده که بعضی از آن‌ها هنوز رونق گذشته خود را حفظ کرده‌اند. بازار قدیمی این شهر به نام «بازار بزرگ» مشهور است و دیگر بازارها عبارتند از: بازار افتخار نظام، قیصریه سالار و قیصریه سید لشکر و بازار امیر تومان که با دو سرا به نام‌های سرای کهنه و سرای تازه در گذشته محل تجارت تاجرهای افغان، تبریزی، همدانی و زنجانی بوده‌است و اکنون نیز دارای دو تیمچه به نام شهبازخان و تیمچه امیر تومان است که جایگاه دکان‌های بازاریان می‌باشد.
مجموعه بازار بیجار
مجموعه بازار بیجار مربوط به دوره قاجار است و در بیجار، خیابان شهید اردلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تیمچه حاج شهباز
در ضلع شرقی راسته بازار بزرگ بیجار تیمچه‌ای زیبا قرار دارد که به نام تیمچه حاج شهباز معروف است این اثر معماری دارای یک فضای سرپوشیده مرکزی است که حجره‌هایی در پیرامون آن شکل گرفته‌است ویژگی معماری این تیمچه نوع قوسها و کاربندیهایی است که در سقف آن مورد استفاده قرار گرفته‌است و همچنین بقیه نورگیرهای آن در سقف و در ترکیب با کاربندیهای تصویری زیبا را ایجاد نموده که نشانگر تفکر و ذوق بالا و قابل توجه معمار ساختمان است.
چهارباغ گروس
چهارباغ گروس عمارت و باغی در جنوب شهر بیجار، منسوب به دوره صفویان، دارای کوشکی دو طبقه، آب‌نماها و مجسمه‌های مرمرین بود. در مرآت البلدان احداث آن به سال ۱۱۰۴ ه‍.ق نسبت داده شده‌است. (اعتمادالسلطنه، ج ۴، ص ۱۹۰۴–۱۹۰۵). این چهارباغ در زمان لطفعلی‌خان حاکم گروس و هم‌زمان با دوره صفویه بنا شده. دورادور پارک را درختان صنوبر احاطه کرده بود، همچنین درختان میوه. ساختمان‌ها و بناهای این باغ و محوطه زیبا و معروف متأسفانه به مرور زمان از بین رفت.
آناتولی لفچنکو
آناتولی لفچنکو فضانورد اهل اتحاد شوروی است که در ۵ مه ۱۹۴۱ در کراسنوکاتسک زاده شد. وی در مأموریت سایوز تی‌ام-۴، سایوز تی‌ام-۳ حضور داشته است.
اسپرک زرد
اسپرک زرد یا ورث نام یک گونه از سرده اسپرک است.
بمب
بمب نوعی جنگ‌افزار است که شامل محفظه‌ای پرشده از مواد منفجره است که پس از پرتاب و برخورد یا نزدیک شدن به هدف منفجر می‌شود.
لوئی دهم
زندگی‌نامه
وی در شهر پاریس به‌دنیا آمد. وی را در تاریخ به لقبهای خودسر و کله‌شق نیز خوانده‌اند.
با مرگ مادرش در ۱۳۰۵ پادشاهی ناوار بدو رسید. با مرگ پدر در ۱۳۱۴ پادشاهی فرانسه به او رسید و وی در آگوست سال پس از آن در رمس آیین تاجگذاری را برگزار نمود.
او نخست با مارگریت دوبورگونی پیمان زناشویی بست و از این پیوند دختری به نام ژان پدید آمد؛ ولی چندی پس از آن لوئی همسرش را به خیانت متهم کرد و وی را به زندان انداخت و وی سرانجام در شاتو گیار درگذشت. پس از آن او با کلمانس دانژو دختر شارل مارتل دانژو و خواهر کارولی روبرت پادشاه مجارستان پیمان زناشویی بست.
پادشاهی او دیری به درازا نینجامید و چندان توجه‌پذیر نیست و روزگار پادشاهیش زمان درگیری نجیب‌زادگان با یکدیگر بود. وی در ۱۳۱۶ در هنگام بازی ژودوپوم درگذشت و در کنار همسر دومش در سن‌دنی به خاک سپرده شد.
جانشینی لوئی دهم
هنگامی که لوئی مرد همسرش باردار بود. اگر فرزند او پسر می‌بود جانشین تاج و تحت پدر می‌شد. از دیگر سو بزرگان کشور در گزینش فیلیپ پنجم برادر شاه پیشین و دختر بزرگش مانده بودند زیرا که طبق قانون سالیک تاج و تخت به فرزندان دختر نمی‌رسید.
سرانجام بزرگان پنجم ماه چشم به راه زاییدن همسر شاه مرده نشستند تا اینکه فرزند او پسر شد و میراث‌بر پادشاهی فرانسه. او با نام ژان یکم به پادشاهی رسید ولی تنها پنج روز زنده ماند و دیهیم شاهی به عمویش فیلیپ رسید.
لئو سولکای
لئو سولکای (Leo Sulky؛  – ۱۸۷۴:۰۶:۱۲, ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حسین پورسالاری
حسین پورسالاری فقیه و سیاست‌مدار اصلاح طلب ایرانی متولد ۱۳۲۲ در کهنوج نماینده دوره‌های اول و دوم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه کهنوج بود. پورسالاری از نزدیکان محمد مفتح اندیشمند شیعی بود که پس انقلاب ۵۷ ترور شد؛ حسین پورسالاری پیش تر نیز در مهر ماه سال ۱۳۹۴ کاندیدای مجلس خبرگان رهبری از حوزه انتخابیه کرمان شد اما با وجود رتبه علمی بالا صلاحیت او توسط شواری نگهبان تایید نگردید.
لئو سولکای
گربده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
پریخوویتسه
پریخوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-جنوبی واقع شده‌است. پریخوویتسه ۱۱٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد و ۳۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جعفرآباد (نهاوند)
جعفرآباد (نهاوند)، روستایی از توابع بخش خزل شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سلگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان
باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان یک باشگاه فوتبال در شهر ادینبرو، اسکاتلند است.
این باشگاه در سال ۱۸۷۴ میلادی تأسیس شده و سابقه ۴ قهرمانی در دسته برتر فوتبال اسکاتلند و ۸ قهرمانی در جام حذفی فوتبال اسکاتلند را دارد.
قوه مقننه میانمار
قوه مقننه میانمار دارای نظامی دو مجلسی است که از مجلس سنای میانمار و مجلس نمایندگان میانمار تشکیل شده است. هر یک از این دو مجلس نماینده‌ای برای ریاست جمهوری پیشنهاد می‌کنند. یک نماینده نیز از سوی نظامیان معرفی می‌گردد که هرچند از قدرت کنار رفته‌اند اما سهم ۲۵٪ مجلس را برای خود در قانون اساسی تضمین کرده‌اند. این انتخابات اولین انتخابات آزاد پس از دهه‌ها حاکمیت نظامیان در میانمار بود.
فرودگاه ویبرن
فرودگاه ویبرن یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۱۶ ft متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۸۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
توکیو سامرلند
توکیو سامرلند یا توکیو سامالند نام یک مرکز تفریحی عظیم دارای مجموعه‌ای بزرگ از انواع استخر، زمین گلف و تنیس، محل کمپ، باغ گل ادریسی یا به ژاپنی آجی‌سای و شهربازی است که در شهر آکیرونو در توکیو پایتخت ژاپن قرار گرفته‌است. این شهربازی در سال ۱۹۶۶ میلادی افتتاح شده‌است.
اینترپل (فیلم ۱۹۵۷)
اینترپل (Interpol) فیلمی است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویکتور ماتیور، آنیتا اکبرگ و تروور هاوارد اشاره کرد.
بخش رتل
بخش رتل (به فرانسوی: Arrondissement de Rethel) یک بخش در فرانسه است که در آردن واقع شده‌است.
آنگون، آلاسکا
آنگون شهری در ناحیه سرشماری هوناه-آنگون ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۵۷۲ نفر بوده‌است.
تیپ شهدای یرموک
تیپ شهدای یرموک گروه شورشی فعال در استان درعا واقع در جنوب سوریه است که بخش‌هایی از ارتفاعات جولان در مرز اسرائیل و اردن را در کنترل خود دارد. این گروه در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد و در ابتدا با گروه‌های اصلی معارضین سوری مرتبط بود و متهم شده که به طور پنهانی با داعش بیعت کرده و از آنان دستور می‌گیرد.
تیپ شهدای یرموک در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ چندین بار جنگ‌های خونینی با جبهه النصره (شاخه القاعده در سوریه) و دیگر معارضین سوری داشته است.
تیپ شهدای یرموک در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که پس از چندین بار پرواز هواپیماهای شناسایی اسرائیل بر فراز مناطق تحت تسلط این گروه، هواپیماهای روسی با استفاده از حریم هوایی اسرائیل اقدام به بمباران مواضع این گروه کردند. در نتیجه این گروه اسرائیل را مسئول این حمله می‌داند.
سونات شماره ۲۱ پیانو (بتهوون)
سونات پیانو شمارهٔ ۲۱ در دو ماژور، اُپوس ۸۱-الف در دو ماژور، که با نام والدشتاین نیز شناخته می‌شود، یکی از بزرگترین سونات‌های پیانوی ساخته‌شده توسط لودویگ فان بتهوون و یکی از سه سونات بزرگ بتهوون در دوران میانیِ زندگی اوست (دو سونات دیگر سونات شماره ۲۳ معروف به آپاسیوناتا، اُپوس ۵۷ و سونات شماره ۲۶ معروف به سونات وداع هستند). تصنیفِ سونات شماره ۲۱ در تابستان ۱۸۰۴ به پایان رسید.
بتهوون این سونات را به اهل وین اهدا کرد و آن را به افتخار او سونات والدشتاین نامید. کنت والدشتاین حامی و دوست نزدیکِ بتهوون بود. این سونات در زبان ایتالیایی L'Aurora و در زبان فرانسوی L'Aurore نامیده می‌شود که به معنی «طلوع» است، و این نامگذاری به واسطهٔ حالت پرصداییِ کوردهای آغازین از موومان سوم است که سپیده‌دم را یادآور می‌کند.
موومان‌ها
این سونات سه موومان دارد.
موومان‌های اول و سوم سونات بخش‌های اصلیِ آن را تشکیل می‌دهند و اجرای هر کدام حدود ۱۱ دقیقه به طول می‌انجامد. اجرای کاملِ سونات والدشتاین تقریباً ۲۵ دقیقه طول می‌کشد.
چنبره‌ای (گیاه)
چنبره‌ای نام یک گونه از تیره ثعلبیان است.
اگودال
اگودال یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان بشار واقع شده‌است.
خصوصیات
اگودال ۴۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاخ سردار
کاخ سردار (به ارمنی Սարդարի երևանյան պալատ - به انگلیسی Sardar's Palace)، کاخ ای است که در ۱۷۹۸ میلادی به دستور «محمدقلی‌خان قاجار»، خان ایروان در ساحل چپ رود هرازدان بنا شد. این کاخ در سال ۱۹۱۴ میلادی ویران شد و به جای آن کارخانه شراب‌سازی با مهندسی رافائل ایسرائلیان ساخته شد.
کاخ
طبق روایت لینچ، کاخ («ایوان شیشه بند») در واقع ایوانی بزرگ مشرف به رود هرازدان و کوه آرارات بوده که تمامی دیوارها و سقف آن آیینه بندی شده بوده و از دیوارهای آن عکس حسینقلی خان سردار ایروانی و برادرش، محمدحسن خان سردار ایروانی، فتحعلی شاه و همچنین عباس میرزا آویزان بوده و در وسط تالار حوضی از سنگ مرمر با چهار فواره آب و در مقابل آن، محل جلوس خان قرار داشته است.
شرام (شاعر)
گریگور کاراپتی تالیان (Գրիգոր Կարապետի Թալյան; Grigor Talian) متخلص به شرام (Շերամ; Sheram; زاده ۲۰ مارس ۱۸۵۷ - درگذشته ۷ مارس ۱۹۳۸) شاعر، آوازه خوان مردمی و آهنگساز اهل ارمنستان است. وی را به عنوان بنیانگذار «هنر نوین گوسان» (آهنگسازی مردمی ارمنی) می‌شناسند.
زندگی‌نامه
در ۲۰ مارس ۱۸۵۷ در شهر آلکساندراپول (گیومری فعلی) به دنیا آمد. در سن ۱۰ سالگی پدر خویش را از دست داد. از سنین ۱۲–۱۳ سالگی آهنگ‌هایی را خلق نموده است. در بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۳۵ میلادی شرام در شهر تفلیس اقامت داشت.
وی ملودی‌ها و آهنگ‌هایی مردمی خلق نمود است که از آن جمله‌اند:
شرام آهنگ «Like an Eagle» را تصنیف نموده است که به آندرانیک اوزانیان قهرمان ملی ارمنیان تقدیم نموده است. وازگن یکم، پاتریارک و جاثلیق تمام ارمنیان جهان، دربارهٔ این ترانه گفته: «این آهنگ امروزه یکی از محبوبترین آهنگ هاست و در گردهمایی خانوادگی، میهمانی‌ها و سایر مناسبت‌های در ارمنستان خوانده می‌شود.»
در ۷ مارس ۱۹۳۸ در سن ۸۰ سالگی در شهر ایروان درگذشت.
آثار وی در سال ۱۹۵۹ به چاپ رسید.
اوا سونت
وی کارش را با مدلینگ برای ولگاه مشهور Busty.pl آغاز کرد و موضوع مناقشات متعددی در مورد استفاده غیرمجاز از تصویر او در فرهنگ مردمی بوده‌است.
رقص شمشیر
رقص شمشیر، یکی از اصیل‌ترین رقص‌های سکاهای آریایی یا همان سیستان بزرگ که در شمال شرق ایران می‌زیستند بود؛ که از دیرباز در این منطقه حفظ شده‌است. آنچه امروزه به عنوان چوب‌بازی شناخته می‌شود، ادامهٔ رقص شمشیر است که ایرانیان باستان به خصوص سپاهیان خراسان و گذشته برای استمرار آمادگی دفاعی مبارزان خود در زمان صلح با این رقص شمشیر به تقویت روحیه و آمادگی دفاعی نیروهای خود کمک می‌کردند. رقص شمشیر که ابتدا با یک نوع رقص معنوی و چرخش سماعی آغاز می‌شود در اصل همان چرخش حول محور وجود است که در فلسفهٔ رقص‌های سماع آمده‌است. دستان رو به آسمان و چرخش‌های مرتب و منظم هر یک دارای معانی خاص خود است.
رقص چوب خراسانی استمرار رقص شمشیر خراسانی است.
انسان‌شناختی رقص شمشیر خراسانی
در رقص محلی چوب و شمشیر با سمبولیسم رو به رو هستیم، یعنی رنگ لباس‌ها (سفید) به مثابهٔ نیروی خیر، چوب و شمشیر (ابزار در جنگ) به مثابهٔ نیروی شر در مبارزه با بدی‌ها می‌باشد که این دو نیرو را در برابر یکدیگر قرار می‌دهند و به نظر می‌رسد یکی از باورهای جهان‌بینی زرتشتی خراسانیان است که در آن، جهان را صحنهٔ برخورد میان شر و خیر می‌بینند. همچنین لباس‌های پرچین به هنگام نشستن و برخاستن و دور زدن در یک دایره نمایانگر پویایی و حرکت تمام نیروها در زندگی است. کمربند موجود در لباس، آمادگی افراد را برای رزم نشان می‌دهد. به‌طور کلی نوعی زبان ایماء و اشاره در این رقص به کار گرفته می‌شود تا افراد از طریق ارتباط پیام‌های گوناگون صلح، شادی و غیره را با توجه به کارکردهای مختلف در طول زمان القا نمایند. به عبارت دیگر یکی از رقص‌های آیینی و حماسی است که از پیشینهٔ تاریخی برخوردار است، به این معنا که مناسک گرد هم آیی افراد را در سیستم کنش‌های اجتماعی می‌توان مشاهده نمود.
تاریخچهٔ رقص شمشیر خراسانی
در نیمهٔ شمال‌شرقی فلات ایران خارج از مرزبندی‌های سیاسی امروزی، خراسان بزرگ یکی از مهدهای اصلی ایران در رقص‌های آیینی و باستانی آریاییان بوده و است. خراسان سرزمینی است که ساکنانش چه در اسطوره‌های شاهنامه و چه در تاریخ همواره کمربستهٔ دفاع از مرزهای ایران بوده‌اند. آن‌ها سربازان آمادهٔ ایران بودند و رقص شمشیر نیز نمادی از همین پیشینهٔ تاریخی است. رقص آیینی شمشیر در خراسان رقص دیرپایی است که پیشینهٔ آن به بیش از سه هزار سال پیش می‌رسد که سینه به سینه به نسل‌های بعد منتقل شده‌است. پژوهشگرات رقص را دارای قدرت اجتماعی بسیار زیادی می دانند که می‌تواند شمار بسیاری از مردان و زنان و جوانان را در حرکت‌های منظم و بر اساس قواعدی ثابت، موزون و معینی متحد سازد. به همین دلیل تأثیری اجتماعی دارد و می‌تواند بهترین شکل آمادگی برای جنگ باشد. جز این رقص معنای جادویی-آیینی و دینی بسیار مهمی دارد و ایفای همان نقشی را در باور اقوام ابتدایی می کند که دعا در فرهنگ‌های پیشرفته انجام می‌دهد. آنچه امروزه به عنوان چوب بازی در رقص‌های خراسانیان شناخته می‌شود، ادامهٔ رقص شمشیر است که پارتیان یا همان خراسانیان گذشته برای استمرار آمادگی دفاعی مبارزان خود در زمان صلح با این رقص شمشیر به تقویت روحیه و آمادگی دفاعی نیروهای خود کمک می‌کردند. رقص آیینی شمشیر در سیستان جنبهٔ کاملاً دفاعی دارد و داستان دو پهلوان رو در روی یکدیگر است که هر دو سپر به سپر شده و رزم پهلوانی آغاز می‌شود تا یکی شکست بخورد و برای فرد پیروز سرنا یا همان ساز و موسیقی پیروزی می‌زنند. بسیاری از نقش‌هایی که در سنگ‌ها و غارهای خراسان دیده می‌شود نشان از قدمت چندین هزار ساله این رقص باستانی در این منطقه دارد.
فابیو تستی
فابیو تستی (Fabio Testi؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به سفیر، روزی روزگاری در غرب، باغ فینزی کوینتینی، ارث، رولور، ایگوانا، زن کولی، پادشاه شن‌ها، چه بر سر سولانژ آوردی؟ و تورنته ۳: محافظ شخصی اشاره کرد.
استوری، وایومینگ
استوری شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲۸ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
ورزشگاه متالورگ
ورزشگاه متالورگ ورزشگاه فوتبالی در سامارای روسیه است. این ورزشگاه، ورزشگاه خانگی باشگاه کریلیا سوتوف سامارا است و در سال ۱۹۵۷ ساخته شده است. ظرفیت آن پس از آخرین بازسازی ۳۵،۳۳۰ نفر میباشد.
آندریا گریچ
آندریا گریچ (زاده ۲۴ ژانویه ۱۹۷۷) بازیکن بازنشسته والیبال اهل صربستان که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۹ عضو تیم ملی والیبال صربستان بود. گریچ به همراه گوران ویویچ، ایوان میلیکوویچ، نیکولا گربیچ و ولادیمیر گربیچ توانست مدال طلا المپیک ۲۰۰۰ سیدنی را به دست آورد. آندریا در رده باشگاهی نیز سابقه عضویت در نووی ساد، مونتیچیاری، لوبه بانکا ماچراتا، لاتینا، پاناتینایکوس و فنرباغچه را در کارنامه خود دارد و توانسه یک دوره قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، شش دوره قهرمانی لیگ صربستان، پنج دوره قهرمانی جام حذفی صربستان، یک دوره قهرمانی لیگ سری آ و جام حذفی ایتالیا و یک دوره قهرمانی سوپر لیگ ترکیه را با این باشگاه ها به دست آورد. گریچ در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی نیز به عنوان بهترین مدافع مسابقات انتخاب شد.
بخش سدان
بخش سدان (به فرانسوی: Arrondissement de Sedan) یک بخش در فرانسه است که در آردن واقع شده‌است.
کردبزلی
کردبزلی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ماساللی واقع شده‌است. کردبزلی ۶۲۰ نفر جمعیت دارد.
شاهنشاهی ایران
شاهنشاهی ایران مجموعه‌ای از سلسله‌های ایرانی یا ایرانی زبان است که بر فلات ایران، سرزمین مادری ایرانیان و آسیای غربی، آسیای جنوبی و مرکزی و منطقهٔ قفقاز فرمانروایی می‌کرده‌اند. این شاهنشاهی با سلسله‌های ماد و هخامنشی آغاز و با سلسله پهلوی به پایان رسید. انقلاب ۱۳۵۷ نظام پادشاهی ایران را با نظام جمهوری اسلامی جایگزین کرد.
با شکست آشوریان از مادها و شکل‌گیری پادشاهی ماد، پایه‌های نخستین شاهنشاهی آریایی تباران در ایران بنا نهاده شد.
شاهنشاهی ایران در گسترده‌ترین حالت خود مربوط به شاهنشاهی هخامنشی و در زمان داریوش بزرگ و خشایارشا است که به صورت شاهنشاهی متحد از منطقه‌ای در استان فارس در ایران امروز برخاست.
بر پایهٔ باور عمومی، این شاهنشاهی را کوروش بزرگ با تسخیر پادشاهی ماد آغاز کرد که بسیاری از نقاط خاورمیانه شامل سرزمین‌های بابلیان، آشوریان، فنیقیان و لیدیان را تسخیر کرد. کمبوجیه، فرزند کوروش بزرگ، فتوحات پدرش را با تسخیر مصر ادامه داد.
شاهنشاهی هخامنشی را نیز اسکندر مقدونی فتح کرد؛ هرچند که شاهنشاهی ایران بار دیگر در زمان دودمان‌های ایرانی اشکانیان و ساسانیان برخاست و در دودمان‌های پس از اسلام ایران چون صفویان و افشاریان ادامه یافت.
در نزدیک به (۲۰)درصد از کل دورهٔ شاهنشاهی ایران، تنها ۱۰ پادشاه حکومت کرده‌اند. بلاش سوم (اشک بیست و ششم اشکانی)، شاپور دوم، خسرو انوشیروان، خسرو پرویز ساسانی، سلطان محمود غزنوی، عضدالملک دیلمی، سنجر سلجوقی، شاه عباس، شاه طهماسب صفوی و ناصرالدین شاه جمعاً ۴۵۲ سال (۱۸/۸ درصد از کل تاریخ ۲۵۰۰ ساله ایران) را دربرگرفته‌اند.
پادشاهی ماد
پس از حملات شدید و خونین آشوریان به مناطق مادنشین، گروهی از بزرگان ماد گرد رهبری به نام دیاکو جمع شدند.
پادشاهان ماد به ترتیب دیاکو (۷۰۹–۶۵۶ پ. م)، فرورتیش (۶۳۵–۶۳۳ پ. م)، مادیای سکایی (۶۵۳–۶۲۵ پ. م)، هووخشتره (۶۲۵–۵۸۵ پ. م) و در نهایت ایشتوویگو (۵۸۵–۵۵۰ پ. م) بودند.
دولت ماد در ۵۵۰ پیش از میلاد به دست کوروش بزرگ شاه پارس منقرض شد و سلطنت ایران به پارس‌ها منتقل گشت. در زمان داریوش بزرگ، شاهنشاهی هخامنشی به منتهای بزرگی خود رسید: از هند تا دریای آدریاتیک و از دریای عمان تا کوه‌های قفقاز.
شاهنشاهی هخامنشی
هخامنشیان نخست پادشاهان بومی پارس و سپس انشان بودند ولی با شکستی که کوروش بزرگ بر ایشتوویگو واپسین پادشاه ماد وارد ساخت و سپس فتح لیدیه و بابل پادشاهی هخامنشیان تبدیل به شاهنشاهی بزرگی شد. از این رو کوروش بزرگ را بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی می‌دانند.
در ۵۲۹ پ. م کوروش بزرگ پایه‌گذار دولت هخامنشی در جنگ‌های شمال شرقی ایران با سکاها، کشته شد. لشکرکشی کمبوجیه جانشین او به مصر آخرین رمق کشاورزان و مردم مغلوب را کشید و زمینه را برای شورشی همگانی فراهم کرد. داریوش بزرگ در کتیبه بیستون می‌گوید: «بعد از رفتن او (کمبوجیه) به مصر مردم از او برگشتند …»
شورش‌ها وسعت یافت و حتی پارس، زادگاه شاهان هخامنشی را نیز دربرگرفت. داریوش در کتیبه بیستون شمه‌ای از این قیام‌ها را در بند دوم چنین نقل می‌کند: «زمانی که من در بابل بودم این ایالات از من برگشتند: پارس، خوزستان، ماد، آشور، مصر، پارت، خراسان (مرو، گوش) افغانستان (مکائیه).» داریوش از ۹ مهر ماه ۵۲۲ تا ۱۹ اسفند ۵۲۰ پ. م به سرکوبی این جنبش‌ها مشغول بود.
جنگ‌های ایران و یونان در زمان داریوش آغاز شد. دولت هخامنشی سرانجام در ۳۳۰ پ. م به دست اسکندر مقدونی منقرض گشت و ایران به دست سپاهیان او افتاد.
حملهٔ اسکندر
اسکندر مقدونی سلسله هخامنشیان را نابود کرد، دارا را کشت ولی در حرکت خود به شرق همه جا به مقاومت‌های سخت برخورد، از جمله سغد و باکتریا یکی از سرداران جنگی او بنام سپتامان ۳۲۷–۳۲۹ ق. م در راس جنبش همگانی مردم بیش از دو سال علیه مهاجم خارجی مبارزه دلاورانه کرد. در این ناحیه مکرر مردم علیه ساتراپهای اسکندر قیام کردند. گرچه سرانجام نیروهای مجهز و ورزیده اسکندر این جنبش‌ها را سرکوب کردند ولی از این تاریخ اسکندر ناچار روش خشونت‌آمیز خود را به نرمش و خوشخویی بدل کرد.
پس از مرگ اسکندر (۳۲۳ ق. م) فتوحاتش بین سردارانش تقسیم شد و بیشتر متصرفات آسیائی او که ایران هستهٔ مرکزی آن بود به سلوکوس اول رسید. به این ترتیب ایران تحت حکومت سلوکیان (۳۳۰–۲۵۰ ق. م) درآمد. پس از مدتی پارت‌ها نفوذ خود را گسترش دادند و سرانجام توانستند سلوکیان را نابود و شاهنشاهی اشکانی را ایجاد کنند.
شاهنشاهی اشکانی
اشکانیان (۲۵۰ ق. م - ۲۲۴ م) که از تیره ایرانی پرنی و شاخه‌ای از طوایف وابسته به اتحادیه داهه از عشایر سکاهای حدود باختر بودند، از ایالت پارت که مشتمل بر خراسان فعلی بود برخاستند. نام سرزمین پارت در کتیبه‌های داریوش «پرثوه» آمده‌است که به زبان پارتی «پهلوه» می‌شود. چون پارتیان از اهل ایالت پهله بودند، از این جهت در نسبت به آن سرزمین ایشان را «پهلوی» نیز می‌توان خواند. ایالت پارتی‌ها از مغرب به دامغان و سواحل جنوب شرقی دریای خزر و از شمال به ترکستان و از مشرق به رود تجن و از جنوب به کویر نمک و سیستان محدود می‌شد. قبایل پارتی در آغاز با قوم داهه که در مشرق دریای خزر می‌زیستند در یک جا سکونت داشتند و سپس از آنان جدا شده در ناحیه خراسان مسکن گزیدند.
این شاهنشاهی در دورهٔ اقتدارش از رود فرات در غرب تا رشته‌کوه‌های هندوکش در شرق و از کوه‌های قفقاز در شمال تا خلیج فارس در جنوب گسترش یافت. در دورهٔ اشکانی جنگ‌های ایران و روم آغاز شد. سلسله اشکانی در اثر اختلافات داخلی و جنگ‌های خارجی به‌تدریج ضعیف شد تا سر انجام به‌دست اردشیر یکم ساسانی منقرض گردید.
شاهنشاهی ساسانی
ساسانیان خاندانی شاهنشاهی در ایران بودند که در سالهای ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی فرمانروایی کردند. پیشینه شاهنشاهان ساسانی از ایالت پارس بود آنان بر بخش بزرگی از غرب قارهٔ آسیا چیرگی یافتند. پایتخت ساسانیان شهر تیسفون در نزدیکی بغداد در عراق امروزی بود.
سلسله اشکانی به دست اردشیر یکم ساسانی منقرض گردید. هم‌او سلسله ساسانیان را بنا نهاد که تا ۶۵۲ میلادی در ایران ادامه یافت.
شاهنشاهی صفوی
پس از سال‌ها فرمانروایی تیموریان و تشکیل حکومت‌های کوچک و بزرگ که عمده آن‌ها فرهنگ ایرانی را بازمی‌نمایاند، صفویان فرمانروایی گسترده‌ای را شکل داد که می‌توان از آن به عنوان یکی از دودمان‌های شاهنشاهی ایران نام برد و پس از دوره‌های گوناگون حکومت‌های ملوک الطوایفی و پس از سال‌ها توانستند دوباره ایران متحد را بنا نهند.
از نظر تاریخ ایران، دولت صفوی دارای دو ارزش اساسی و حیاتی است:
به هر حال با تشکیل دولت صفوی، گذشته دیربازی از گسیختگی پیوندهای ملی ایرانیان به‌دست فراموشی سپرده شد و بار دیگر به قول ادوارد براون، از ملت ایران «ملتی قائم بالذات، متحد، توانا و واجب احترام ساخت و ثغور آن را در ایام سلطنت شاه عباس اول به حدود شاهنشاهی ساسانیان رسانید.».
رسیدن ایرانیان به مرزهای سابق خود و نزدیک به مرزهای دوران ساسانیان، در بعضی مواقع و به ویژه در عهد پادشاهی شاه عباس و نادرشاه به ایران شکوه و جلال پیشین را باز داد.
از دوره صفوی (۱۷۳۲–۱۵۰۱ م) مذهب تشیع به عنوان مذهب رسمی ایران معرفی گردید. مذهب تشیع با ویژگی‌های سیاسی و اجتماعی خویش باعث اتحاد و استقلال ایران گردید و هویت ملی آن را در برابر تهاجمات و ضربات مهلک امپراتوری عثمانی حفظ نمود و ایران توانست بار دیگر به عنوان یک قدرت بزرگ سیاسی و مذهبی قد علم کند.
شاهنشاهی افشار
افغان‌های یاغی پس از گشایش قندهار به دست نادر به دهلی گریخته بودند. نادرشاه سه بار به هند اخطار نمود که افسران اشرف افغان که جزو غارتگران بودند (حدوداً ۸۰۰ نفر) و در قتل‌عام مردم ایران نقش اساسی داشتند را به ایران تحویل دهد که در پی عدم تحویل آن‌ها سپاه ایران از رود سند گذشت و در جنگ کَرنال هندوستان را شکست داده و دهلی پایتخت آن را تصرف کرد. سپس ۸۰۰ متجاوز افغان را در بازار دهلی به دار زدند و بازگشتند. در این جنگ در طی یک روز بین بیست تا سی‌هزار از مردم هند کشته شدند. نادر با غنائم فراوانی که از هند به چنگ آورده بود به ایران بازگشت و تاج پادشاهی هند را بر سر محمد شاه باقی‌گذاشت. غنائمی که نادر شاه به ایران آورد ده برابر بیش از بیشترین درآمد سالانهٔ دوران صفویه برآورد شده‌است. در میان این غنائم جواهراتی چون کوه نور و دریای نور و تخت طاووس و کره جواهرنشان شهرت دارند. نادر شاه به رغم کمی سپاهیانش در مقابل لشکریان فیل سوار هندی توانست با به‌کارگیری تاکتیک‌های نوین جنگی لشکر انبوه هندوستان را در هم بکوبد. نادر شاه توانسته بود با آموزش‌های رزمی سنگین و کارآمد ارتش خود را به یک جنگ‌افزار رعب‌آور برای دشمن تبدیل کند.
نادرشاه افشار ضمن تسلط بر تمامی خاک ایران، سلسله افشاریان را تأسیس نمود (۱۷۳۴ م). پس از افشاریان، زندیان (۱۷۹۶–۱۷۵۰ م) بر اریکه قدرت تکیه زدند و در دوره حکومت آن‌ها شهر شیراز به پایتختی انتخاب گردید و به شهری باشکوه و بزرگ تبدیل شد.
پادشاهی زند
دوران پادشاهی زند به سردمداری کریم خان در سال ۱۱۶۳ قمری آغاز شد. پس از قتل نادر و به دنبال اغتشاشات گسترده و عمومی در این ایام، سرانجام کریم خان توانست پس از شانزده سال مبارزه دایمی بر تمامی حریفان خود از جمله محمدحسن خان قاجار و آزاد خان افغان غلبه کند و صفحات مرکزی و شمالی و غربی و جنوبی ایران را در اختیار بگیرد. وی به انگلیسی‌ها روی خوش نشان نداد و همواره می‌گفت آن‌ها می‌خواهند ایران را مانند هندوستان کنند. برادر وی، صادق خان، نیز موفق شد در سال ۱۱۸۹ ه‍.ق بصره را از امپراتوری عثمانی منتزع نماید و به این ترتیب، نفوذ اوامر دولت ایران را بر سراسر اروندرود و بحرین و جزایر جنوبی خلیج فارس مسلم گرداند.
پس از در گذشت کریم خان زند دگرباره جانشینان او به جان هم افتادند و با جنگ و نزاع‌های مستمر، زمینه تقویت و کسب اقتدار آغا محمد خان و سلسله قاجار را فراهم آوردند.
پادشاهی قاجار
در دوره قاجار (۱۹۲۴–۱۷۷۹ م) نفوذ قدرت‌های استعماری همچون انگلیس و روسیه تزاری در ایران توسعه یافت و این قدرت‌ها با تحمیل عهدنامه‌هایی همچون ترکمانچای، گلستان و پاریس بر دولت ایران سرزمین‌های وسیعی در آذربایجان، گرجستان، ارمنستان و خراسان را از خاک ایران جدا کردند. نتیجه این تحولات وقوع جنبش‌هایی چون قیام تنباکو، مشروطیت، جنبش جنگل و قیام محمد خیابانی در ایران بود.
شاهنشاهی پهلوی
رضاشاه در سال ۱۳۰۴ ه‍.ش/۱۹۲۵ م به حکومت دست یافت و تأسیس سلسله پهلوی را اعلام نمود. در این دوران ایران به سوی جامعه‌ای مدرن حرکت کرد. او در شهریور ۱۳۲۰ از پادشاهی استعفا داد و حکومت را به فرزندش محمدرضا پهلوی واگذار کرد که تا وقوع انقلاب ایران در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ پادشاه ایران بود. او با وقوع انقلاب ایران برکنار شد و از این رو آخرین شاه ایران به‌حساب می‌آید. در دوره پهلوی صنعت نفت ایران به رهبری محمد مصدق ملی شد. در سال ۱۳۵۷ خورشیدی با انقلاب ایران، نظام سلطنتی در ایران تغییر کرد و نظام جدیدی به‌نام حکومت جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت.
پریتشووی
پریتشووی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پریبرام واقع شده‌است.
پنتیکتن
پِنتیکتُن شهری است در جنوب استان بریتیش کلمبیای کانادا که در منطقه اوکناگن ولی واقع است.
در سال ۲۰۰۶ جمعیت پنتیکتن ۳۱٬۹۰۹ نفر بوده و در آن سرشماری، تراکم جمعیت ۴۳٬۳۱۳ بوده است.
دولت‌آباد (نهاوند)
جمعیت
این روستا در دهستان سلگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
بیست و ششمین جوایز فیلم اروپا
بیست و ششمین جوایز فیلم اروپا در ۷ دسامبر ۲۰۱۳ در برلین، آلمان ارائه شد. برندگان از بین بیش از ۲۵۰۰ عضو آکادمی فیلم اروپا انتخاب شدند.
بهترین بازیگر مرد
تونی سرویلو برای فیلم زیبایی بزرگ
بهترین بازیگر زن
Veerle Baetens برای فیلم شمارش معکوس دایره های شکسته (The Broken Circle Breakdown)
بهترین فیلم مستند
اقدام به قتل (The Act of Killing) کارگردان Joshua Oppenheimer
سرقت (فیلم ۲۰۰۲)
سرقت فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی ژرار پیره است. در این فیلم بازیگرانی همچون استیون دُرف، ناتاشا هنستریج، بروس پین، استیون برکوف، کلِه بِنِت، کارن کلیش، آلَن گولِم و تام مک‌کاموس ایفای نقش کرده‌اند.
آته‌لومش
در یک متن هوریانی که در بایگانی سلطنتی هیتیان در بغازکوی، از وی با عنوان «اَتَه لومَش شاهنشاه ایلام» و «شاه توکریش» یادشده‌است. با توجه به متن یاد شده زمان حکومت او باید پیش از زمان فرمانروایی منیشتوسو شاه اکد (۲۳۰۶ تا ۲۲۹۲پ. م) بوده باشد. بنابراین در آن زمان رهبری اتحادیه ایلام به‌طور موقت از اوان به توکریش (که مکان دقیق آن ناشناخته است) منتقل شده بوده‌است.
آنیاک، آلاسکا
آنیاک شهری در ناحیه سرشماری بتل ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۵۷۲ نفر بوده‌است.