cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
یعقوب شاهین
شرکتش در برنامه «آراب آیدل»
یعقوب شاهین درفصل چهارم برنامه «آراب آیدول» شرکت کرد و بعد از عبور از مراحل مقدماتی و دوره‌های حذفی به مرحله پایانی راه یافت. یعقوب شاهین در هر مرحله وجود خودش را اثبات کرد و در نهایت لقب محبوب عرب گرفت.
جان سیاه‌پوستان مهم است
جان سیاه‌پوستان مهم است یا زندگی سیاهان مهم است یا جان سیاه‌پوستان اهمیت دارد یک جنبش اجتماعی بین‌المللی است که از جامعه سیاه‌پوستان آمریکا آغاز شد و برای مقابله با خشونت و نژادپرستی علیه سیاه‌پوستان فعالیت می‌کند. این جنبش به صورت منظم به سازماندهی اعتراضات مردمی به کشته شدن سیاه‌پوستان به دست نیروهای پلیس و نژادپرستی سازمان یافته در سیستم قضایی و پلیس می‌پردازد.
در سال ۲۰۱۳ در پی تبرئه یک پلیس از قتل یک نوجوان سیاه‌پوست به نام تریوان مارتین، این نهضت با هشتگ #BlackLivesMatter در شبکه‌های اجتماعی فعالیت خود را آغاز کرد و در سال ۲۰۱۴ با برگزاری تظاهرات گسترده خیابانی پس از کشته شدن دو سیاه‌پوست دیگر آمریکایی در سطح آمریکا معروف شد. آلیشیا گارزا، پاتریس کالرز و اوپال تومتی که مبتکران استفاده از این هشتگ بودند در طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ دامنه فعالیت‌های این جنبش را به بیش از ۳۰ شعبه محلی در سراسر آمریکا گسترش دادند. با این وجود، جنبش زندگی سیاه‌پوستان مهم است به صورت غیر متمرکز فعالیت می‌کند و هیچ گونه ساختار سلسله مراتب رسمی ندارد. در تابستان سال ۲۰۱۵، فعالان این جنبش نامزدان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را به صورت علنی به چالش کشیدند تا موضع خود را در مورد موضوعات مرتبط با این جنبش به وضوح مشخص کنند.
در سال ۲۰۲۰ میلادی در طی وقایع و اعتراضات پس از کشته‌شدن جورج فلوید به دست مأمور پلیس درک شووین در شهر مینیاپولیس ایالت مین‌سوتا، این جنبش اجتماعی در سر خط خبرهای در سراسر جهان قرار گرفت.
اولین مراحل جنبش اجتماعی
ریشه‌های شکل‌گیری جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» به جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا (۶۸–۱۹۵۵)، جنش قدرت سیاه‌پوستان، جنبش حقوق زنان سیاهپوست در دهه ۸۰ میلادی، جنبش پان‌آفریقا، جنبش ضد آپارتاید، هیپ‌هاپ، جنبش‌های اجتماعی دگرباشان جنسی و جنبش اشغال وال استریت بازمی‌گردد.
بسیاری از رسانه‌ها به این جنبش لقب «جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا جدید» داده‌اند. اما بسیاری از اعضای این جنبش با این لقب موافق نیستند و آنرا را متفاوت از نسل قبلی فعالات حقوق سیاه‌پوستانی چون ال شارپتون می‌دانند. برای مثال جنبش جدید به رسوم نسل قدیم از جمله دخالت کلیسا، احترام به حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) و سیاست احترام‌گذاری پایبند نیست.
مبارزات مدنی آنلاین
در تابستان سال ۲۰۱۳ میلادی به دنبال تبرئه شدن جورج زیمِرمِن پس از کشتن پسربچه ۱۷ سالهٔ سیاهپوست، تریوان مارتین، جنبش هشتگ #BlackLivesMatter (برابر فارسی زندگی سیاه‌پوستان مهم است) با همکاری سه فعالی اجتماعی در حفظ حقوق سیاه‌پوستان، آلیشا گارزا، پتریس کولرس و اوپال تومدی کلید خورد. این سه فرد که در جریان فعالیت‌های خود در گروه «Black Organizing for Leadership & Dignity» (به کوتاه BOLD) که در زمینهٔ آموزش فعالان اجتماعی فعالیت می‌کند آشنا شده بودند از جریان دادرسی پروندهٔ کشته‌شدن تریوان مارتین و تبرئهٔ جورج زیمِرمِن و بی‌ارزش شدن زندگی سیاهپوسان بسیار ناراحت بودند. سرانجام کار به جایی رسید که با جدیت به فکر راهی برای ایجاد آگاهی عمومی مردم از آنچه رخداد است افتادند. نخست آلیشا متنی با عنوان «نامهٔ عاشقانه به مردم سیاهپوست» در فیسبوک منتشر کرد و در آن جملهٔ «جان ما مهم است، زندگی سیاه‌پوستان مهم است» را به کار برده بود. پس از آن کولرس در پاسخ خود به این نوشته هشتگ «#BlackLivesMatter» را به کار برد و پس از آن با بزرگتر شدن موج توجه عموم به این هشتک جنبش BlackLivesMatter (زندگی سیاه‌پوستان مهم است) رسماً شکل گرفت.
کُنش فرگوسن
در مهر ۱۳۹۳ شمسی (۲۰۱۴ میلادی) پس از کشته‌شدن نوجوان ۱۸ سالهٔ سیاهپوست، مایکل براون، به دست افسر پلیس شهر فرگوسن در ایالت میزوری، اعضای گروه «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» نخستین راهپیمایی رسمی خود را برنامه‌ریزی و انجام دادند. مجموعهٔ بزرگی از اعضای گروه‌های فعال مدنی حقوق سیاه‌پوستان با هم در این راهپیمایی شرکت کردند و حدود پانصد نفر از اعضای جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» هم بین آنها حاضر بوند. پس از آن اعضای جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» به عنوان بهترین گروه از نظر شرکت در راهپیمایی توجه بسیاری از رسانه‌ها را به خود جلب کردند و با تمرکز توجه رسانه‌ها به آنها جانی تازه به فعالیت‌های آنها داده شد.
از آن زمان تا به امروز، جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» هزاران راهپیمایی برگزار کرده‌است و در بخش کمک به فعالیت‌های مدنی و کمک به دانشجوهای سیاهپوست در دانشگاه‌ها بسیار فعال بوده‌است. برای نمونه راهپیمایی سال ۲۰۱۵–۲۰۱۶ دانشگاه میزوری یکی از فعالیت‌های درون دانشگاهی این جنبش است.
ساختار سازمانی آزاد
عبارت «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» به هشتک توئیتری برمی‌گردد که پیشتر در بخش تاریخچهٔ شکل‌گیری به مفصل پرداخته شد، به شعاری که مردم در راهپیمایی‌ها می‌دهند و به نهضتی مردم اشاره دارد، مردمی از برابری حقوق نژادی تلاش می‌کنند. به عنوان یک نهضت مردمی، «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» جنبشی نامتمرکز است و رهبران آن بارها بر اهمیت بیشتر قدرت تشکل‌های محلی بر هر تشکل بزرگ کشوریی تأکید کرده‌اند. همان‌طور که فعال حقوق نژادی دِرِی مکِسان گفته‌است: "این نهضت شامل تمام آن کسانی‌ست که به صورت عمومی و ملأ عام برای زندگی سیاه‌پوستان ارزش قائل هستند و زمان و انرژی خود را صرف آن می‌کنند می‌شود."در سال ۲۰۱۳ میلادی، آلیشا گارزا، پتریس کولرس و اوپال تومدی شبکهٔ «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» به‌طور رسمی راه‌اندازی کردند. به گفتهٔ آلیشا گارزا شبکهٔ این جریان اجتماعی به‌طور آنلاین با هدف فراهم کردن اصول و اهداف مشترک برای تمام فعالان حقوق سیاه‌پوستان در تمام دنیا شکل گرفته‌است. شعبه‌های محلی این جنبش باید به لیست اصول پایه‌ای پایبند باشند اما قادر برای فعالیت خود نیازی به اجازه از هستهٔ مرکزی و دنبال کردن سلسله‌مراتب ندارند و خود مختار عمل می‌کنند. همچنین شبکهٔ این جنبش اهمیتی به اینکه چه کسی رسماً عضو این جنبش هست یا نیست نمی‌دهد.
در سال ۲۰۱۳ میلادی، آلیشا گارزا، پتریس کولرس و اوپال تومدی «شبکه‌ی» «جان سیاه‌پوستان مهم است» به‌طور رسمی راه‌اندازی کردند. به گفتهٔ آلیشا گارزا شبکهٔ این جریان اجتماعی به‌طور آنلاین با هدف فراهم کردن اصول و اهداف مشترک برای تمام فعالان حقوق سیاه‌پوستان در تمام دنیا شکل گرفته‌است. شعبه‌های محلی این جنبش باید به لیست اصول پایه‌ای پایبند باشند اما برای فعالیت خود نیازی به اجازه از هسته‌ای مرکزی و دنبال کردن سلسله‌مراتب ندارند و خود مختار عمل می‌کنند. همچنین شبکهٔ این جنبش اهمیتی به اینکه چه کسی رسماً عضو این جنبش هست یا نیست نمی‌دهد.
تا به امروز حدود ۱۶ شعبهٔ رسمی «جان سیاه‌پوستان مهم است» در ایالات متحدهٔ آمریکا و کانادا ثبت شده‌اند. از جمله فعالان مدنی بسیار موفق عضو این جریان سیاسی می‌توان به مِریسا جانسون بنیانگذار شعبهٔ شهر سیاتل در ایالت واشینگتن و همین‌طور نِکیما والدز لوی آرمسترانگ وکیل و رئیس شعبهٔ شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا اشاره کرد.
ساختار غیر متعارف جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» در موارد بسیاری باعث سردرگمی خبرنگاران و فعالان حقوق مدنی شده‌است. این سردرگمی از آنجا نشات می‌گیرد که معلوم نیست وقتی کسی چیزی می‌گوید فقط نظر شخصی اوست یا کل جنبش چنین نظری دارد.
در سال ۲۰۱۷ شرکتی با نام «بنیاد شبکهٔ زندگی سیاه‌پوستان مهم است» و با امضاء توافقی با تازوند کارنتس به منظور بررسی و مدیریت بهتر مسائل مالی در ایالت دلاوِر ثبت شد. [۳۹] بر اساس این توافقنامه تازوند کارنتس بستری برای امور اجرائی و قانونی به منظور رسیدن این جریان به اهدافش فراهم می‌کند.
سازمانی مجزا با نام «بنیاد زندگی سیاه‌پوستان مهم است» با پروانهٔ 501(c)(۳) معافیت مالیاتی در شهر سانتا کلاریتا ایالت کالفرنیا نیز ثبت شده‌است. هدف این بنیاد فراهم کردن کمک به افراد و خانواده‌هایی است با از دست دادن عزیزان خود به واسطهٔ رفتار غیرعادلانه و کشتارهای غیرقابل توضیح توسط پلیس یا نزدیک کردن جامعه و پلیس است. با این وجود نمایندگان جریان «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» هرگونه ارتباط خود با این بنیاد را رد کرده‌اند. جالب آنجاست که هر دو سازمان، جریان اصلی «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» و «بنیاد زندگی سیاه‌پوستان مهم است» ادعا می‌کنند که طرف دیگر نام و مفهوم اصلی را از دیگری دزدیده‌است. با این وجود به دلیل معافیت مالیاتی این بنیاد بسیاری شرکت‌های بزرگ و مردم به این بنیاد کمک مالی کردند و متأسفانه تمام این کمک‌های مالی هرگز توزیع نشد.
اصول رهبری
بر اساس وبسایت «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» سیزده اصل رهبری برای راهنمایی آنهایی که علاقه به فعالیت بیشتر در زیر پرچم این جنبش دارند فراهم کرده‌است. این اصول دربرگیرندهٔ بسیاری موارد است، ازجمله، شامل شدن همه و جهان‌شمول بودن، همدلی، اعادهٔ عدالت و متعلق به تمام نسل‌ها بودن است.
تأمین بودجه جنبش
در سال ۲۰۱۵ سازمان روزنامه‌نگاری پلیتیکو اعلام کرد که شبکهٔ اتحاد دموکراسی (مردم سالاری) برنامه دارد با مدیران مجموعهٔ بزرگی از گروه‌های فعال اجتماعی که جریان «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» نقش مهمی ایفا می‌کنند دیدار کند و خبرنگار این سازمان در این جلسه حضور خواهد داشت. گزارش خبرنگار پلیتیکو از این دیدار حاکی از آن دارد که ائتلافی از اهدا کننده‌های کمک‌های مالی به نام سالدر بیش از ۲۰۰ هزار دلار به این جریان تا سال ۲۰۱۵ کمک مالی کرده‌است و این کمک‌ها برای تمرکز بر ایجاد و قدرت دادن به این جنبش به این سازمان اهدا شده‌اند. به‌طور دقیق‌تر این کمک مالی توسط لی‌یا هانت-هندریکس یکی از اعضای شبکهٔ اتحاد دموکراسی انجام شده‌است.
در سال ۲۰۱۶ بنیاد فُرد برنامهٔ شش سالهٔ خود برای کمک‌مالی به این مجموعه را اعلام کرد. بر اساس گزارش واشینگتن پست در سال ۲۰۱۶ مجموع کمک‌های بنیاد فُرد و سایر اهدا کننده‌های کمک مالی به حدود ۱۰۰ میلیون دلار می‌رسد. پس از این گزارش یک کمک کالی ۳۳ میلیون دلاری از طرف بنیادهای جامعهٔ باز به این جنبش نیز ثبت شده‌است.
استراتژی‌ها و تاکتیک‌ها (فنون)
«زندگی سیاه‌پوستان مهم است» در ابتدا با استفاده از شبکه‌های رسانهٔ جمعی مانند تویتر و فیس‌بوک و استفاده از هشتگ‌های مدنی شروع شد اما بعدها با بزرگتر شدن جنبش انواع فنون برای پیشبرد اهداف این جنبش مدنی استفاده شده‌است.
۲۰۱۴
در سال ۲۰۱۴ میلادی جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» برای ابزار مخالفت با رفتار غیرقابل قبول پلیس با سیاه‌پوستان آمریکا و کشته شدن سیاه‌پوستان توسط پلیس راهپیمایی کردند. از جمله افرادی در این راهپیمایی به کشته شدن آنها اشاره شد می‌توان به دانترِی همیلتون، اِریک گارنر، جان کرَفُرد، مایکل بروان، اِزِل فُرد، لِکوان مِکدونالد، آکار گورلی، تامیر رایس، آنتونیو مارتین، جِرُم رید و بسیار دیگر اشاره کرد.
در این ماه، اریک گارنر در شهر نیو یورک سینی به دست پلیس کشته شد. ماجرا از این قرار است که مأمور پلیس نیو یورک سیتی گردن اریک را با تکنیکی که استفاده از آن غیرقانونی است می‌گیرد و او را خفه می‌کند. کشته شدن اریک یکی از صدها مثالی‌ست که پلیس با استفاده از روش‌های غیرقانونی سیاه‌پوستان را دستگیر و می‌کشد. داستان آنچه برای اریک اتفاق افتاد جرقهٔ برای فعال شدن بیش از پیش جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» شد.
در آخرهفتهٔ روز کارگر در ایالات متحده، جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» راهپیمایی به نام «آزادی» انجام داد. در جریان این راهپیمایی صدها آمریکایی سیاهپوست برای تشکر و پشتیبانی از گروه‌های فعال مدنی که در شهر فرگوسن ایالت میزوری فعالیت می‌کنند گردهم آمدند. جنبش در جریان نا آرامی‌ها و اعتراضات به کشته شدن مایکل بران هم حضور داشت.
در آبان ماه ۲۰۱۴ نیز آکار گورلی، جوان ۲۸ ساله، به ضرب گلولهٔ مأمور پلیس شهر نیو یورک سیتی کشده شد. بعدتر جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» با برگذاری تظاهرات در نیو یورک خواستار انجام عدالت و رسیدن این مأمور پلیس به مجازات کاری که کرده‌است شد.
پس از آنکه قاضی پروندهٔ مایک قاتل او دارن ویلسون را تبرئه کرد، آلیشا گارزا (یکی از سه فرد مؤسس این جنبش) به همراه چهارده نفر دیگر از اعضای این جنبش برای اعتراض به حکم ناعادلانهٔ قاضی برای یک ساعت مسیر قطار شهری «حمل و نقل سریع خلیج» را در روز جمعهٔ سیاه مسدود کردند و همگی دستگیر شدند.
در همین ماه، تامیر رایس نوجوان ۱۲ سالهٔ سیاهپوست، توسط مأمور پلیس شهر کلیولند در ایالت اوهایو به ضرب گلوله کشته شد. کشته شدن این نوجوان نیز جرقهٔ در شعله‌ورتر شدن جنبش «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» نیز بود.
در این ماه، در حدود دو تا سه هزار نفر برای اعتراض به کشته شدن مرد سیاهپوستی دیگری در شهر بلومینگتن ایالت مینه‌سوتا جمع شدند. جریان از این قرار بود که مرد سیاهپوستی که حتی مسلح نبوده‌است به دست مأمور پلیس شهر به ضرب گلوله کشته شده‌است. در جریان این اعتراضات دستکم بیست فرد که شعار می‌دادند دستگیر شدند.
در همین ماه در شهر میلوکای ایالت ویسکانسین نیز مردم برای اعتراض به کشته شدن دانترِی همیلتون به دست پلیس در ماه فروردین ۲۰۱۴، در شهر باورکرک در ایالت اوهایو نیز مردم برای اعتراض به کشته شدن جان کرافورد به دست پلیس و در شهر هایتس در ایالت میشیگان نیز مردم برای اعتراض به کشته شدن رِنیشا مکبرد (زن سیاهپوست) با شعار «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» به خیابان‌ها آمدند.
همچنین در این ماه پس از آنکه قاضی دادگاه رسیدگی به کشته شدن مایکل بران به دست مأمور پلیس دارن ویلسون او را تبرئه کرد در شهر برکلی در ایالت کالیفرنیا مردم با شعار «زندگی سیاه‌پوستان مهم است» راهپیمایی کردند. در سال ۲۰۱۵ از تعدادی از این افراد و خبرنگاران حاضر در تظاهرات به جرم «برخورد غیرقانونی با پلیس و حمله به آنها» شکایت شد.
۲۰۱۵
تظاهرات مقابل دفتر شهردار شیکاگو در ایالات ایلینوی و درخواست اعمال اصلاحات در پلیس شیکاگو
چارلی ۴۳ ساله (شهروند کامرون) توسط مأمور پلیس شهر لوس آنجلس در ایالات کالیفرنیا به ضرب گلوله کشته شد.
پلیس شهر لوس آنجلس در جریان چهارده راهپیمایی برای اعتراض به آنچه اتفاق افتاده‌است مردم را دستگیر کرد و برخورد خشن داشت.
تظاهرات‌های سراسری در کل ایالات متحده آمریکا و در ادامهٔ آن به ویژه در شهر بالتیمور در ایالت مریلند به اعتراض به کشته شدن فِرِدی گِرِی.
پس از کشته شدن والتر اسکات به ضرب گلوله توسط پلیس در شهر نورت چارلستن ایالت کارولینای جنوبی، «زندگی سیاهپوستان مهم است» تظاهرات در این شهر بگذار کرد.
«زندگی سیاهپوستان مهم است» برای اعتراض به گشته شدن زن‌های سیاهپوست توسط پلیس در تمام کشور ایالات متحده تظاهرات سراسری برگزار کرد و نقطهٔ اوج آن در شهر سن فرنسیسکو در ایالت کالیفرنیا بود. از جمله افرادی که از آنها در جریان این تظاهرات‌ها نام برده شد می‌توان به مگان هوکادی، آریانا جونز، رکیا بوید و بسیاری دیگر اشاره کرد.
پس از آنکه تیموتی روزل و ملیسا ویلیام به ضرب گلولهٔ پلیس شهر کلیولند ایالات اوهایو کشته شدند اما قاضی آنها را تبرئه کرد، «زندگی سیاهپوستان مهم است» در این شهر تظاهرات کرد.
در جریانی مشابه تونی رابینسون در شهر مدیسون ایالت ویسکانسین به ضرب گلولهٔ پلیس شهر کشته شد اما قاضی مأمور پلیس را تبرئه کرد. «زندگی سیاهپوستان مهم است» در این شهر تظاهراتی برای اعتراض به آنچه رخداده برگزار کرد.
در همین ماه، در شهر مک‌کینی واقع در ایالت تگزاس، پس از آنکه مأمور پلیسی در جریان مهمانی خانگی دختر سیاهپوستی را مجبور به زانو زدن در مقابلش کرده بود تظاهراتی با مشارکت حدود هشت صد نفر برگزار شد.
پس از آنکه ساندرا بلِند، زن سیاهپوست، در زندان شهرستان والر در ایالت تگزاس، در سلول خود دار زده شده بود، بسیاری از فعالات جنبش «زندگی سیاهپوستان مهم است» در سراسر کشور ایالات متحدهٔ آمریکا تظاهرات کردند.
در شهر سینسیناتی ایالت اوهایو پس از کشته شدن ساموئل روباس به ضرب گلولهٔ پلیس دانشگاه سینسیناتی تظاهرات برگزار شد.
در شهر نیوآرک ایالت نیوجرسی هزاران فعال حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا بر ضد خشونت پلیس و رسیدگی نادرست به پرونده‌های قتل سیاهپوستان و نابرابری اقتصادی در نتیجه نژادپرستی سازمانی تظاهرات کردند.
در همین ماه پس از کشته شدن جاناتان سندر توسط پلیس شهر می‌سی‌سی‌پی تظاهرات برگزار شد.
در شهر واشینگتن دی سی به منظور اعتراض بر برخورد نادرست با زمان تراجنسیتی تظاهرات برگزار شد.
در شهر شارلوت ایالت کارولینای شمالی پس از آنکه قاضی مأمور پلیس سفیدپوستی که جاناتان فِرِل را با ضرب گلوله کشته بود تظاهرات برگزار شد.
در شهر فیلادلفیا در ایالات پنسیلوانیا، فعالان مدنی سیاهپوستان برای اعتراض به برخورد نادرست پلیس با سیاهپوستان راهپیمایی کردند.
در حدود ۲۰ مرداد، در سالگرد گشته شدن مایکل براون توسط پلیس در شهر سنت لوئیس ایالت میزوری و بسیاری شهرهای دیگر در کشور ایالت متحدهٔ آمریکا تظاهرات برگزار شد.
در این ماه حدود پنج هزار نفر در شهر آستین ایالت تگزاس در اعتراض به وحشیگری پلیس تظاهرات کردند و گروهی از معترضان با حمل پرچم‌های ضد نژادپرستی بزرگراه میان‌ایالتی ۳۵ را برای چند ساعتی بستند.
در شهر بالتیمور در ایالت مریلند، با شروع استماع دادگاه رسیدگی به قتل فردی گری به واسطهٔ وحشیگری پلیس، فعالان «زندگی سیاهپوسان مهم است» راهپیمایی کردند.
در شهر ساکرامنتو ایالت کالیفرنیا پس از آنکه سنای ایالت کالیفرنیا قانون نظارت بیشتر و بهتر بر رفتارهای وحشیانهٔ پلیس را تصویب کرد، حدود هشت صد فرد به نشانهٔ تشکر از این قانون راهپیمایی کردند.
در این ماه جمعی از فعالان جنبش که در هنگام کنفرانس رئیس پلیس شیکاگو تظاهرات کرده بودند دستگیر شدند.
شعار «اکتبر مقابله به مثل کند» (رایز آپ اکتبر) به جنبش جانی تازه داد. این شعار به منظور مقابله با وحشیگری پلیس توسط کوانتین تارانتینو و کارن رست ایجاد شد.
در این ماه فعالان «زندگی سیاهپوستان مهم است» پس از کشته شدن جمار کلارک به ضرب گلولهٔ پلیس مینیاپولیس در ایالات مینه‌سوتا تظاهرات کردند. در جریان این تظاهرات در ناحیهٔ چهارم پلیس این شهر تظاهرات طولانی مدت برگذاری شد. در جریان این تظاهرات مردم در حال برپایی چادر بودند که پلیس با آنها برخورد وحشیانه کرد و این باعث بالا گرفتن خشونت شد و در نتیجه مردم مجبور به حمله به ساختمان پلیس شدند. با نزدیک‌تر شدن به پایان این ماه، راهپیمایی به منظور بزرگداشت جمار کلاک و تسخیر منطقهٔ چهار پلیس راهپیمایی برگزار شد. در پایان راهپیمایی گروهی مسلح به مردم نزدیک شدند و شعارهای تحقیر آمیز نژاد پرستانه می‌دادند. مردم از آنها خواستند که محل را ترک کنند اما به جای آن با گلوله مردم را هدف قرار دادند. جراحات مردم اینقدر وخیم بود که تمامی زخمی شده‌ها در این تیراندازی در بیمارستان بستری شدند اما خوشبختانه کسی جان خود را از دست نداد. بعدتر کسانی که به مردم تیراندازی کرده بودند شناسایی و دستگیر شدند، همگی مرد جوان سفیدپوست و طرفدار برتری نژادی سفید پوستان بودند. یکی از این افراد که در بهمن سال ۱۳۹۵ دستگیر شد تعداد بسیاری زیادی سوء سابقه مرتبط با درگیری و دعوا و رفتارهای نژادپرستانه دارد. نام این فرد آلن سکارسلا است و حتی قبل از رفتن به راهپیمایی و تیراندازی به مردم به دوست خود پیغام‌های نژادپرستانه ارسال کرده بود. قاضی پروندهٔ او تلاش وکیل‌ش برای دیوانه نشان دادن او را قبول نکرد و در سرانجام آلن سکارسلا در فروردین ۱۳۹۶ به ۱۵ سال زندان محکوم شد.
پس کشته شدن لگوان مک‌دونالد به ضرب گلولهٔ مأمور پلیس شهر شیکاگو، جیسون وان دایک، تظاهراتی طولانی مدت که تا چند ماه ادامه داشت برگزار شد. این مأمور پلیس شهر شیکاگو شانزده گلوله به لگوان شلیک کرده بود.
۲۰۱۶
در سال ۲۰۱۶، اعضای جنبش «زندگی سیاهپوستان مهم است» در اعتراض به کشته شدن بسیار از جمله بروس کلی، آلتن سترلینگ، فیلاندو کستیل، جوزف مان، عبدالرحمان ابدی، پاوول اونل، کارین کینس، سیلویل سمیث، ترنس راتچر، کیت کمونت سکات، آلفرد الانگو، دبراه دانر و بسیاری دیگری تظاهرات و راهپیمایی کردند.
در ادامهٔ این ماه، اعضای جنبش تظاهرات‌ها و جلسات محلی بسیاری به منظور استرداد و بازسازی آنچه مارتین لوتر کینگ بنیانگذاری کرده‌است برگزار کردند.
در این ماه، اعضای جنبش تظاهرات‌هایی برای اعتراض به آنچه برای ابدالله امر محمد توسط پلیس شهر سالت لیک سیتی رخداد برگزار کردند. ابدالله در حالی که فرد دیگری با او درگیر شده بود توسط مأمور پلیس هدف گلوله قرار گرفت و زخمی شد.
در این ماه اعضای جنبش برای اعتراض به حکم دادگاه ایالت کالیفرنیا برای جزمین ریچارد تظاهرات کردند. جریان از این قرار بود که وقتی مأمور پلیس با اعمال خشونت در حال دستگیری زنی بود، جزمین به رفتار پلیس اعتراض می‌کند و سعی کرده بود او را متوقف کند. داده جزمین را گناهکار شناخت و محکوم کرد. این حکم به مراتب سنگین‌تر از سطح جرم او بود.
در ۱۶ تیر ۱۳۹۵ آلتن سترلینگ به طرز وحشیانه‌ای توسط پلیس شهر باتن روژ در ایالت لوئیزیانا کشته شد. داستان از این قرار است که دو مأمور پلیس آلتن را روی زمین در حالی که دراز کشته‌است نگه می‌دارند و مأمور سوم چنین بار به او شلیک می‌کند. در همان روز وقتی هوا تاریک شده بود و خبر کشته شدن وحشیانهٔ آلتن به مردم شهر رسید، صدها فرد برای اعتراض با سر دادن شعار «بدون عدالت، صلح وجود ندارد» در شهر آتش روشن کردند و تظاهرات کردند. روز بعد اعضای جنبش «زندگی سیاهپوستان مهم است» برای سوگواری برای آلتن در سراسر شهر شمع روشن کردند و شعار «عاشق آلتن سترلینگ هستیم» سر دادند و خواستار عدالت شدند.
در ۱۷ تیر ۱۳۹۵ فیلاندو کستل همراه دوست‌دختر و دختر چهارساله‌شان در حال رانندگی بودند که مأمور پلیس هرونیمو یانز آنها را متوقف کرد. پس از نزدیک شدن به خودروی آنها مأمور پلیس از فلاندو می‌خواهد که گواهینامه و سند خودروی خود را برای چک کردن به او بدهد. فلاندو، همان‌طور که قانون از او خواسته‌است، به مأمور پلیس می‌گوید که او دارای مجوز حمل سلاح گرم است و در ماشین برای شرایط ضروری سلاح گرم داد. مأمور پلیس بلافاصله رفتار تهاجمی نشان می‌دهد و به او می‌گوید که تکان نخورد. فلاندو که ترسیده‌است دستان خود را به آرامی بالا می‌آورد تا مأمور را آرام کند اما مأمور پلیس چهار تا پنج بار به او شلیک می‌کند. دوست‌دختر او بلافاصله موبایل خود را روشن می‌کند و از طریق فیس‌بوک به‌طور مستقیم فیلمی در حالی که فیلاندو درحال خونریزی و دختر چهار سالهٔ آنها گریه می‌کند در این سایت منتشر می‌کند. پس پخش این فیلم در اینترنت مردم در شهر مینه‌سوتا و بسیاری از شهرهای دیگر کشور ایالات متحدهٔ آمریکا تظاهرات کردند.
در نیمهٔ اول این ماه، ۱۱۲ تظاهرات در ۸۸ شهر ایالات متحده برگزار شد.
در همین ماه، ورزشکاران ستارهٔ آمریکایی دبران جیمز، کارملو آنتونی، کریس پاول و دویان واد در افتتاحیهٔ جوایز اسپای سخنرانی خود را با خواندن پیغامی از جنش «زندگی سیاهپوستان مهم است» شروع کردند.
در این نیمهٔ دوم این ماه، جنبش برای سوم سالگرد کشته شدن لاری جکسن در شهر آستین ایالت تگزاس تظاهرات کردند.
در شهر شیکاگو در ایالت ایلینوی مأمور پلیس از پست به پاول اونیل شلیک کرد و بعد از این در حالی که پاول در خودروی خود در حال فرار از او بود، پاول را به ضرب گلوله کشت. در اعتراض به آنچه رخداد هزاران عضو جنبش در شهر شیکاگو تظاهرات کردند.
در ۱۱ مرداد ۱۳۹۵، مأمور پلیس شهر راندالستان در مریلند نزدیک به بالتریمر با ضرب گلوله کورین گینر ۲۳ ساله زن سیاهپوست را گشت و پسرش را زخمی کرد. در بسیاری از شهرهای کشور ایالات متحده در اعتراض به آنچه برای این زن سیاهپوست و پسرش رخداده است تظاهرات برگزار شد.
در این ماه، در پس از کشته شدن بروس توسط مأمور پلیس شهر پیتسبرگ در ایالت پنسیلوانیا، اعضای جنبش تظاهرات برگزار کردند.
این ماه شروع اعتراض ورزشکاران به شرایط سیاهپوستان و وحشیگری پلیس نیست به آنها با زانو زدن در هنگام پخش سرود ملی به جای ایستادن است. این نشانهٔ اعتراض ابتدا توسط کولین کاپرنیک شروع شد. این ورزشکار در هنگام پخش سرود ملی به جای ایستادن جلو هزاران هوادار که در حال تماشای این مسابقه بودند زانو زد. پس از مسابقه از خبرنگاری از او پرسید که با زانو زدن چه پیغامی به مردم می‌خواهد بدهد و او در پاسخ گفت:"من مقابل پرچمی که کشوری که به سیاهپوستان و غیر سفیدپوستان ظلم می‌کند نمی‌ایستم. برای من سرود ملی فراتر از فوتبال آمریکایی است و اگر این چنین به ملت نگاه نکنیم بسیار خودخواه هستیم. مردم هر روز توسط پلیس وحشیانه کشته می‌شوند و بدن آنها در خیابان‌ها افتاده‌است و مأموران پلیس به پرداخت پول بدون هیچ بازخواستی به کشتار خود ادامه می‌دهند."کار که کولین کرد در همراهی با پیغام و اعتراضات جنبش «زندگی سیاهپوستان مهم است» بود. پس از آن بسیاری دیگر از ورزشکاران نیز به نشانهٔ بی عدالتی در کشور ایالات متحده در هنگام پخش سرود ملی به جای ایستادن زانو می‌زنند.
در این ماه، پس از کشته‌شدن ترنس کراتچر در شهر تولسا ایالت اوکلاهاما و کیت لمونت سکات در شهر شارلوت در ایالت کارولینای شمالی به دست پلیس اعضای جنبش تظاهرات برگزار کردند.
خبرنگاری که در شهر شارلوت بین مردم حضور داشت شرایط را چنین توصیف می‌کند.
تعدادی تظاهرات برای اعتراض به کشته شدن آلفردو اولانگو توسط مأمور پلیس از این ماه تا یک ماه در شهر ال کاهن در ایالت کالیفرنیا برگزار شد.
۲۰۱۷
ماه فوریه در کشور ایالات متحده «ماه تاریخ سیاهپوستان» است. برای بزرگداشت این ماه سه هنرمند در شهر ریچموند ایالت ویرجینیا نمایشگاهی از آثار هنری فرهنگی مرتبط با عدم عدالت به مدت یک ماه با نام «زندگی سیاهپوستان مهم است» برگزار کردند.
برای بزرگداشت این ماه در مراسمی دیگر در دانشگاه ویرجینیا کامنولث برای هر روز این ماه برنامهٔ مانند پخش فیلم و معرفی کتاب و غیره در راستای «زندگی سیاهپوستان مهم است» داشت.
جنبش «زندگی سیاهپوستان مهم است» در اعتراض به کشته شدن جکوست کلمونز توسط به ضرب گلولهٔ مأمور پلیس شهر نشویل در ایالت تنسی در ۱۰ فوریه ۲۰۱۷ تظاهرات برگزار کردند.
در ۱۲ مه ۲۰۱۷ پس از آنکه دادستان ناحیهٔ دیویدسون در شهر نشویل ایالت تنسی اعلام کرد که پلیسی که جکوست کلمونز را در ۱۰ فوریه ۲۰۱۷ به ضرب گلوله کشت را محکوم نخواهد کرد، اعضای جنبش «زندگی سیاهپوستان مهم است» راهپیمایی بزرگی در این شهر برگزار کردند.
در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۷ دانشجوهای عضو «زندگی سیاهپوستان مهم است» در کالج ویلیام و مری در ایالت ویرجینیا تظاهرات کردند. دلیل این تظاهرات اعتراض به اجازهٔ برگزاری مراسمی در همین روز توسط «گردهمایی اتحاد راست گرایان» (گروه افراطی طرفدار برتری نژادی سفید پوستان) در این دانشگاه بود.
۲۰۱۸
در این دو ماه به منظور تمرکز بر عدالت اجتماعی در شهر ریچمند ایالت ویرجینیا دومین نمایشگاه هنر سالانهٔ «زندگی سیاهپوستان مهم است» برگزار شد.
در این ماه شبکهٔ خبری سی‌ان‌ان اعلام کرد که بزرگ‌ترین صفحهٔ فیسبوک «زندگی سیاهپوستان مهم است» اصل نبوده و توسط مردی سفیدپوست در کشور استرالیا مدیریت می‌شده‌است. این صفحه هفت صد هزار مشترک داشته و بیشتر از صد هزار دلار از مردم اخاذی کرده‌است. پس از این رخداد شرکت فیسبوک این صفحه را بست.
۲۰۲۰
در ۲۳ فوریه شهرستان گلین در ایالت جورجیا، احمد آربری، مرد سیاهپوست ۲۵ ساله، در حالی که مشغول دویدن و ورزش کردن بود به ضرب گلوله کشته شد. جریان این اتفاق از این قرار بود که وقتی احمد در حال دویدن بود سه مرد سفیدپوست شروع به دنبال کردن او می‌کنند. دو نفر از آنها که پدر و پسر هستند با اتومبیل اول راه را بر احمد می‌بندند و نفر سوم در اتومبیل دیگر در حال دنبال کردن احمد و دادن اطلاعات موقعیت او به دو نفر دیگر است. وقتی احمد به ماشینی که در وسط خیابان راه او را بسته‌است نزدیک می‌شود، این پدر و پسر به او حمله می‌کنند و با ضرب گلوله او را می‌کشند. در ابتدا مقامات شهر طرف پسر و پدر را می‌گرفتند اما وقتی فیلمی که توسط یکی از این افراد گرفته شده بود در اینترنت پخش شد مردم تظاهرات کردند و سرانجام این افراد به قتل متهم شدند.
در ۱۳ مارس در شهر لوییویل در ایالت کنتاکی پلیس مبارزه با مواد مخدر که حکم جستجوی خانهٔ زن سیاه‌پوست ۲۵ ساله برونا تیلر را داشت وحشیانه در منزل او را شکست و به او تیراندازی کرد. دوست پسر این فرد که در هنگام این اتفاق در خانه بود خود را به تلفن می‌رساند و به ۹۱۱ (خدمات اورژانس ایالات متحده) زنگ می‌زند و در توضیح واقعه می‌گوید که دقایقی پیش فردی در منزل آنها را شکسته و به دوست دخترش شلیک کرده‌است. پس از این واقعه در این شهر به منظور تغییر ساختار پلیس تظاهرات برگزار شد.
کشته‌شدن جورج فلوید
اعتراضات به کشته‌شدن جورج فلوید
لغو برده‌داری در بریتانیا
لغو برده‌داری در بریتانیا (Abolitionism in the United Kingdom) جنبشی بود که در پایان قرن هجدهم و ابتدای قرن نوزدهم برای پایان دادن به برده داری رسمی و غیررسمی در امپراتوری بریتانیا، تجارت برده از طریق اقیانوس اطلس و سراسر جهان وجود داشت. این رویداد بخشی از یک جنبش وسیعتر در غرب اروپا و سراسر خاک آمریکا بود.
در سال ۱۸۰۷ در بریتانیای کبیر خرید و فروش برده به‌صورت غیرقانونی انجام می‌شد ولی داشتن برده مجاز بود تا اینکه در سال ۱۸۳۳ غیرقانونی اعلام شد. این شروع یک پروسه از سال ۱۸۳۴ بود که در آن برده‌ها در تصاحب صاحبان قبلی خود بودند تا زمانی که در سال ۱۸۴۰ اغلب آن‌ها آزاد شدند و تا سال ۱۸۴۳ برخی از آن‌ها که به‌صورت استثنایی آزاد نشده بودند نیز به آزادی دست یافتند. صاحبان قبلی بردگان از دولت رسماً هزینه خسارت از دست دادن آن‌ها را دریافت کردند ولی بردگان چیزی دریافت نکردند.
پیشینه
در قرن ۱۷ میلادی، کوئیکرهای انگلیسی و گروه‌های مذهبی انجیلی، برده‌داری (که بیشتر به آفریقایی‌ها اعمال می‌شد) را به عنوان عملی غیر مسیحی محکوم کردند. در قرن هجدهم، لغو برده داری بخشی از اولین بیداری بزرگ در مستعمرات سیزده‌گانه بود؛ در همان دوره، متفکران عقل‌گرای عصر روشنگری به خاطر اینکه این عمل ناقض حقوق بشر بود از آن انتقاد کردند. جیمز ادوارد اوگلتورپ یکی از نخستین کسانی بود که علیه برده داری روشنگری کرد و ممنوعیت برده داری را در ایالت جورجیا اعمال کرد. با این تفاصیل ایده ضد برده داری در پایان قرن هجدهم توسعه یافت و مستعمره‌هایی که از کار بردگان استفاده می‌کردند نیز به این ایده پیوستند.
دستور ۷۷۰
Decreței (از زبان رومانیایی کلمه decret به معنای "فرمان"; شکل مصغر decrețel) کودکان فرمان، کودکان رومانیایی هستند که در اواخر دهه ۶۰ و در دهه ۷۰ میلادی بعد از صدور فرمان ۷۷۰ در رژیم کمونیستی نیکولای چائوشسکو به دنیا آمدند، فرمانی که با محدود کردن پیشگیری از بارداری و سقط جنین قصد داشت جمعیت نو و بزرگی برای رومانی بسازد.
خاستگاه دستور
تا پیش از صدور فرمان ۷۷۰ در سال ۱۹۶۷، رومانی یکی از آزادترین سیاستهای سقط جنین را داشت. از آنجایی که روشهای پیشگیری چندانی در دسترس نبودند، سقط یکی از اصلی‌ترین ابزارهای تنظیم خانواده بود.
ترکیب مدرن شدن جامعه رومانی و مشارکت بالای زنان در بازار کار و استانداردهای زندگی پایین، باعث شد نرخ تولد از دهه ۵۰ میلادی شروع به کاهش چشمگیر کند و در ۱۹۶۶ به پایین سطح خود رسید. اما رهبران آن زمان رومانی آن را نتیجه فرمان قانونی شدن سقط در ۱۹۵۷ می‌دانستند.
برای مقابله با شیب تند کاهش جمعیت، حزب کمونیست تصمیم گرفت که جمعیت رومانی باید از ۲۳ میلیون به ۳۰ میلیون افزایش یابد. در اکتبر ۱۹۶۶ چائوشسکو فرمان ۷۷۰ را صادر کرد که پیشگیری و سقط بجز در مورد زیر را غیرقانونی اعلام می‌کرد:
اجرای دستور
برای اجرای دستور، جامعه بشدت تحت کنترل قرار گرفت. وسایل پیشگیری جمع‌آوری شد و همه زنان ملزم بودند ماهانه توسط پزشک زنان معاینه شوند. هر بارداری شناسایی شده تا زمان تولد پیگیری می‌شد. پلیس مخفی مراقبت شدید بر عمل‌های جراحی در بیمارستان‌ها داشت.
آموزشهای جنسی بازطراحی شد و بر روی مزایای مادر بودن و شکوه مادری قهرمانی که به وطن فرزندان بسیار هدیه می‌دهد متمرکز شد.
اثر مستقیم دستور، موج عظیم نوزادان بود. بین سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ میزان تولد تقریباً ۱۰۰٪ افزایش یافت و تعداد فرزندان به ازای هر زن از ۱/۹ به ۳/۷ رسید. نسلی که بین سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ به دنیا آمدند بزرگترین نسل تاریخ رومانی بودند. با شتاب هزاران مهد کودک ساخته شد.
سرپیچی و دور زدن دستور و مرگ و میر
در دهه هفتاد نرخ تولد بار دیگر کاهش یافت. فشار اقتصادی بر روی خانواده‌ها باقی مانده بود و مردم شروع به یافتن راه‌هایی برای دور زدن و سرپیچی از فرمان کردند. زنان ثروتمند قادر بودند راه‌های غیرقانونی پیشگیری پیدا کنند یا به پزشکان رشوه بدهند تا مجوز پزشکی سقط جنین را صادر کنند. اما به‌طور ویژه در میان زنان فقیرتر و کم سوادتر بارداری‌های ناخواسته بسیاری پیش می‌آمد. این زنان تنها به روش‌های بدوی سقط دسترسی داشتند که باعث عفونت، نازایی و حتی مرگ آنها می‌شد. مرگ و میر زنان باردار در دوران چائوشسکو به بالاترین میزان در اروپا رسید. اگر چه مرگ و میر هنگام تولد نوزدان در کشورهای همسایه رومانی در آن سالها رو به کاهش بود اما در رومانی به بیش از ۱۰ برابر همسایگانش افزایش یافت.
بسیاری از کودکانی که در این دوره متولد شدند دچار سوءتغذیه شدند، بشدت دچار معلولیت جسمی شدند یا در شرایط بسیار خشن نگهداری شدند که باعث افزایش مرگ و میر کودکان شد.
یتیمان رومانیایی
نتیجه سیاست‌های افزایش جمعیت چائوشسکو، کودکان بسیاری بودند که به علت ناتوانی والدین در نگهداری آنها سر از یتیم‌خانه‌ها درآورند. بخش عمده کودکانی که در یتیم‌خانه‌های کمونیستی زندگی می‌کردند واقعاً یتیم نبودند بلکه تنها فرزندان والدینی بودند که ناتوان از نگهداری آنها بودند.
انقلاب رومانی
استیون لویت و استفان جی دن‌بار در کتاب Freakonomics یا اقتصاد چیزهای عجیب و غریب استدلال می‌کنند که کودکانی که بعد از ممانعت مادران از سقط جنین به دنیا می‌آیند، هنگام رسیدن به سن بلوغ با احتمال بیشتری مرتکب جرم می‌شوند و سلسله مراتب قدرت را کمتر به رسمیت می‌شناسند. در ادامه استدلال می‌کنند که کودکان دستور دقیقاً همان کسانی بودند که شورش خونین علیه رژیم چائوشسکو را در ۱۹۸۹ رهبری کردند. در آن سال ارشدترین کودکان دستور ۲۲ سال داشتند که سنی معمول در میان انقلابیون است. لویت و دن‌بار به این نکته اشاره دارند که رومانی تنها کشور اروپای شرقی کمونیستی بود که در آن زمان قوانین سفت و سخت و خشن علیه پیشگیری از بارداری و سقط جنین داشت و همچنین تنها کشوری بود که رهبرش در پایان جنگ سرد با خشونت به زیر کشیده شد و به قتل رسید. بیشتر کشورهای کمونیست دوران گذار پرسروصدا اما آرامی را سپری کردند. البته حکمرانی خودکامه جنبه‌های دیگری نیز داشت که موجب چنین واکنش خون‌باری در عوض گذاری آرام شد، مانند نبود زندگی اجتماعی و اجتماعات قانونی، سازمان وسیع جاسوسی و پلیس ویژه که بعد از آلمان شرقی رتبه دوم را داشت، کیش شخصیت و پرستش رهبر که پیرامون رهبری اعظم بنا شده بود. خشونت واقعی انقلاب را می‌توان به شکاف بین فرمانروایی و پلیس نظامی/مخفی و خلاء قدرت ناشی از آن نیز مربوط دانست. مشاهدات نشان می‌دهد که انقلاب‌ها به شکل امواج هستند و رومانی صرف‌نظر از بافت جمعیتی خود، آن را تجربه می‌کرد.
سقط جنین بعد از سال ۱۹۹۰
هر چند در اوایل دهه ۹۰ و بلافاصله بعد از قانونی شدن سقط، نرخ سقط بسیار بالا بود، اما با افزایش زوج‌هایی که با استفاده از روش‌های پیشگیری زندگی خود را استحکام بخشیدند و با شروع ثبات اقتصادی بعد از دوره ناآرامی و بی‌ثباتی، این نرخ کاهش یافت. بنا بر آمار مؤسسه ملی آمار، نرخ سقط از سال ۱۹۹۰ به شرح زیر است:
اقتصاد بریتانیا
اقتصاد بریتانیا، پنجمین اقتصاد دنیا (و دومین در اتحادیه اروپا) و همچنین دهمین کشور (و سومین در اتحادیه اروپا) در تولید ناخالصی با حدود ۳ تریلیون دلار در سال ۲۰۱۴ می‌باشد. بریتانیا در گروه هشت در سه سال پیاپی، سریعترین رشد اقتصادی را به خود اختصاص داده‌است.
بخش مسکن
کشور بریتانیا به داشتن خانه‌های کوچک مشهور است، در بریتانیا دولت خانه‌های ۳۷ مترمربع را مجاز می‌داند. در حال حاضر بریتانیا کوچکترین میانگین در مساحت خانه‌های تازه‌ساز را دارد. به قسمی که «میانگین» خانه‌های تازه‌ساز در بریتانیا ۷۶ مترمربع می‌باشد. در شهر یورکشایر انگلستان میانگین خانه‌های تازه‌ساز تنها «۲۵ مترمربع» می‌باشد؛ و این شهر با این میانگین دارای کوچکترین خانه‌ها در انگلستان نیز هست؛ و این عدد میانگین متراژ خانه‌ها است بدین معنی که نیمی از خانه‌های نوساز در یورک‌شایر انگلستان حتی کمتر از ۲۵ مترمربع مساحت را دارا هستند. به تازگی در شهر لندن، دولت به منظور تغییر در این وضعیت حداقل متراژ مورد قبول به اندازهٔ یک متر افزایش داده و حداقل متراژ مورد قبول را به حدود ۳۸ مترمربع رساند. گفته می‌شود تقاضا برای خانه‌های کوچکتر در انگلستان فراوانی زیادی دارد. برخی سازندگان ایده‌هایی برای ایجاد خانه‌های ۱۵ مترمربعی دارند. بسیاری سازندگان بریتانیایی نسبت به تأیین حداقل مساحت ایراد دارند و مخالف تعیین حداقل‌ها هستند و معتقدند این تأیین حداقل مساحت مورد قبول از طرف دولت، دست خریداران را در انتخاب و ساخت خانه‌ها محدود می‌کند.
یوسوکه سایکاوا
یوسوکه سایکاوا (Yusuke Saikawa؛ زادهٔ June 10, 1985) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
سیارک ۵۴۵۸
سیارک ۵۴۵۸ پنج هزار و چهارصد و پنجاه و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۰ اکتبر ۱۹۸۰ کشف شد.
شارل دوینو
شارل دوینو (Charles Devineau؛ زادهٔ August 2, 1979) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
زندان قدیم بیرجند
زندان قدیم بیرجند مربوط به دوره قاجار است و در بیرجند، خیابان جمهوری۱۹، میدان فرهنگ، پلاک ۳۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حزب کارگران جامائیکا
حزب کارگران جامائیکا از احزاب کمونیست این کشور بود. این حزب در ۱۷ دسامبر ۱۹۷۸ توسط تروور مونرو تأسیس شد. مونرو که فارغ‌التحصیل دانشگاه آکسفورد بود به عنوان اولین دبیر کل این حزب فعالیت می‌کرد.
این حزب به نوعی جانشین اتحادیه آزادی‌بخش کارگران بود.
حزب کارگران جامائیکا با حزب ملی خلق متحد بود. دولت حزب ملی خلق با پشتیبانی حزب کارگران روابط بهتری با کوبا برقرار کرد که باعث ناخشنودی ایالات متحده شد. پس از این‌که حزب کار جامائیکا با پشتیبانی ایالات متحده در انتخابات برنده شد، شورش‌های مسلحی از سوی حزب کارگران در مناطقی درگرفت. این شورش‌ها پس از تقاضای رهبر حزب ملی خلق پایان یافت. این حزب در ضمن سازمان جوانانی نیز داشت که عضو فدراسیون جهانی جوانان دموکرات بود. امروز این حزب از بین رفته‌است و مونرو نیز مارکسیسم را کنار گذاشته است.
روابط اسرائیل و نروژ
روابط اسرائیل و نروژ روابط دوجانبه میان اسرائیل و نروژ است. نروژ یکی از اولین کشورهایی بود که اسرائیل را در ۴ فوریه ۱۹۴۹ به رسمیت شناخت.
تاریخ
در ۱۱ مه ۱۹۴۹، نروژ یکی از اعضای سازمان ملل بود که در مجمع عمومی به پذیرش اسرائیل در سازمان ملل رای داد. هر دو کشور بعداً در همان سال روابط دیپلماتیک برقرار کردند. اسرائیل در اسلو یک سفارتخانه دارد که به نروژ و ایسلند خدمات می‌دهد. نروژ دارای یک سفارتخانه در تل آویو و دو کنسولگری افتخاری در ایلات و در حیفا است.
روابط نظامی
در سپتامبر ۲۰۱۰، پس از اینکه آلمان آزمایش دو زیردریایی جدید کلاس دلفین را برای نیروی دریایی اسرائیل آغاز کرد، به دلیل نقش احتمالی آنها در اجرای محاصره نوار غزه، نروژ آزمایش آنها را در آبهای سرزمینی خود منع کرد.
بیلان آب
بیلان آب برگردان دو واژهٔ Water budget و Water balance است. بیلان آب بیانگر موجودی و تغییراتی است که در موجودی آب در یک محدودهٔ زمانی و مکانی بخصوص رخ می‌دهد. آب به دلیل حرکت در سه فاز جامد، مایع و گاز تحت انرژی‌های موجود در طبیعت، و همین‌طور تحولات مختلف طبیعی و انسانی، همواره در حال جابجایی است. اهمیت آب در حیات انسان و اکوسیستم‌ها موجب می‌شود تا مطالعه و ارزیابی وضعیت بیلان آب ضرورت یابد.
دسترسی به آب، یکی از دغدغه‌های مهم در قرن حاضر است و اطمینان پیدا کردن از پایداری دسترسی به آب نیازمند درک چرخهٔ آب خواهد بود. چرخهٔ آب به حرکت آب درون و بین اتمسفر، سطح زمین و زیر زمین اشاره دارد. بیلان آب ابزاری برای نگاه کمّی به چرخهٔ آب است و با استفاده از آن می‌توان نرخ حرکت آب و تغییر در ذخایر آب درون و بین بخش‌های سه‌گانهٔ اتمسفر، سطح زمین و زیرزمین را حسابداری نمود. اگرچه بیلان آب یک مفهوم به ظاهر ساده است اما برآورد آن به شکل دقیق کاری پیچیده و همراه با عدم‌قطعیت خواهد بود، لذا مدیران و تصمیم‌گیران باید با توجه به این نکته، از بیلان آب در برنامه‌ریزی‌ها و اقدامات خود بهره‌گیری کنند.
اهمیت توجه به بیلان آب
انسان‌ها به آب نیاز دارند. اما دقیقاً به چه میزان آب احتیاج دارند؟ با توسعهٔ اقتصادها و مبتنی بر وابستگی آنها به آب، محدودیت منابع آب بیش از پیش برای انسان شفاف می‌گردد و با وقوع وقایع حدی همچون خشکسالی، رنگ و بوی محدودیت‌های آبی تندتر می‌شود. تحلیل و بررسی اطلاعات مصرف و منابع آب، می‌تواند به خوبی نشان دهد که نیازها چقدر متناسب با منابع آب موجود رشد کرده‌اند و چه ظرفیت‌هایی باید برای رویارویی با محدودیت منابع آب فعال گردند. محاسبهٔ بیلان آب برای حوضه‌های آبریز، آبخوان‌ها و واحدهای هیدرولوژیکی یا حتی واحدهای سیاسی مختلف، ابزاری کاملاً ضروری برای ارزیابی میزان آب در دسترس در جهت رفع نیازهای انسان و محیط‌زیست اوست؛ بنابراین، مشخص کردن مسیر لازم برای ارزیابی بیلان آب و عدم‌قطعیت‌های نهفته در آن، و اثرگذاری انسان بر بیلان آب بسیار مفید و با اهمیت خواهد بود. دوره‌های خشکسالی و ترسالی، یادآور اهمیت توجه به مصارف و منابع آبی است که در گذر زمان دستخوش تغییر می‌شوند؛ لذا دقت و تمرکز بر تغییرات زمانی در جریان‌ها و ذخایر آب، و مشخص ساختن ارتباط آن با مصرف یک امر ضروری برای عصر حاضر است. محاسبهٔ هرچه دقیق‌تر بیلان، کمک می‌کند تا آگاهی تصمیم‌گیران و بهره‌برداران نسبت به توجیه‌پذیری نیازهای فعلی و تقاضاهای آتی تقویت گردد و جهت‌گیری‌ها برای توسعه، و همین‌طور رفع تعارضات بر بستری علمی مستقر گردد.
چرخهٔ آب و بیلان
بخشی از آب کرهٔ زمین بر روی سطح زمین در قالب اقیانوس‌ها، یخچال‌ها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، آبراهه‌ها و تالاب‌ها است؛ همچنین بخش دیگر آن در زیرسطح زمین بصورت رطوبت خاک و آب‌های زیرزمینی است، و بخش دیگر در اتمسفر قرار دارد. بیش از ۹۷ درصد کل ذخایر آبی کرهٔ زمین در اقیانوس‌ها قرار دارد. از کل میزان آب موجود در خشکی، ۷۷ درصد به صورت یخچال‌ها و پوشش‌های برفی هستند و بخش اعظم دیگر آن بصورت ذخایر آب زیرزمینی است. آب به صورت مداوم از مسیرهای مختلف در چرخهٔ آب حرکت می‌کند؛ حرکت آب در برخی از این مسیرها بسیار سریع است مانند بارش بر روی زمین یا تبخیر پس از بارش؛ اما در برخی دیگر از مسیرها، آب با سرعت بسیار کندی در حد قرن‌ها و هزاره‌ها حرکت می‌کند مانند ذوب برف در یخچال‌ها. برای اطلاعات بیشتر می‌توان به مدخل چرخه آب رجوع کرد.
با توجه به اشکال و الگوهای مختلف حرکت آب در چرخهٔ هیدرولوژی، چالش اصلی برای انسان‌ها، پایش این چرخه در یک مقیاس مکانی و زمانی بخصوص است. مثلاً اینکه بیلان آب در یک آبخوان بخصوص در مدت یک سال چگونه تغییر می‌کند، مسئله‌ای است که از سوی بهره‌برداران آب اهمیت پیدا می‌کند. به این محدودهٔ زمانی و مکانی خاصی که برای بررسی بیلان آب مورد توجه قرار می‌گیرد، اصطلاحاً واحد حسابداری (Accounting unit) گفته می‌شود. بیلان آب در شکل کاملاً سادهٔ خود، بیانگر تفاوت نرخ ورودی و خروجی آب به یک واحد حسابداری است که میزان تغییرات در ذخیره آب را نشان می‌دهد:
«تغییرات ذخیره برابر است با جریان ورودی منهای جریان خروجی»
این معادله برای هر مقیاس مکانی و زمانی و بعبارت دیگر هر واحد حسابداری قابل کاربرد خواهد بود. در حقیقت این معادلهٔ بیلان ساده، چیزی نیست جز معادلهٔ بقای جرم، و نشان می‌دهد که تغییرات میزان حجم آب از یک استوانهٔ کوچک آزمایشگاهی گرفته تا یک اقیانوس عظیم، تحت تأثیر ورودی‌ها و خروجی‌های آن است. آنچه در بیلان آب اهمیت دارد این است که بتوان بسته به واحد حسابداری مدنظر، اجزای ورودی و خروجی آب را با دقت مناسب محاسبه و برآورد کرد.
ذخیره و جریان آب درون بخش‌های اصلی چرخه آب
اتمسفر، سطح زمین و زیرزمین، سه بخش اصلی چرخهٔ آب را تشکیل می‌دهند و با درک ذخیره و جریان آب در هر یک از این بخش‌ها می‌توان شناخت کامل‌تری نسبت به بیلان آب پیدا کرد. به عبارت دیگر، در هر یک از بخش‌های چرخهٔ آب، جریان‌ها و ذخایر آب متفاوت است و هدف اصلی بیلان آب در یک واحد حسابداری بخصوص این است که بتواند اجزای این ذخایر و جریان‌ها را شفاف کند. سازمان زمین‌شناسی آمریکا اجزای اصلی چرخه آب را به این صورت تقسیم‌بندی می‌کند:
آب در خشکی
آب در خشکی به صورت مایع و جامد پراکنده‌است و گاه به صورت برف و یخ برخی نقاط را پوشش می‌دهد و گاه به شکل آب مایع در دریاچه‌ها و ذخایر آب سطحی (بندها و سدها) ساکن می‌شود یا در رودخانه‌ها و آبراهه‌ها جاری می‌گردد.
برف و یخ یکی از اجزای آب در خشکی هستند. بخش اعظم آب شیرین بر روی سطح کرهٔ زمین، در قالب یخچال‌های طبیعی ذخیره شده‌اند. پوشش‌های برفی که از طریق گرما ذوب می‌شوند و به جریان‌های آب منتهی می‌گردند، بخش اصلی آب برای نیازهای انسان‌ها و حتی اکوسیستم‌ها را تأمین می‌کنند. برف‌ها و یخ‌ها ممکن است مستقیماً تبخیر شده (تصعید) یا بعد از ذوب شدن به زمین نفوذ کنند یا مستقیماً در آبراهه‌ها و رودخانه‌ها جاری گردند. به‌طور کلی، برآورد ذخایر آب برفی فصلی (یعنی پوشش‌های برف و یخی در ارتفاعات که تنها در مدت محدودی از یک سال ظاهر و سپس ناپدید می‌شوند) توسط پیمایش‌های مستقیم و با اندازه‌گیری مساحت و عمق پوشش برفی و میزان آبدار بودن آن انجام می‌گیرد. البته اخیراً توسعهٔ فناوری‌های تصویربرداری (ماهواره‌ای و هوایی) توانسته تا توان بشر برای اندازه‌گیری ذخایر برفی فصلی را بسیار بهبود ببخشد؛ ولی به‌طور کلی، به دلیل محدودیت‌های مالی و فناوری در بسیاری از کشورها، اندازه‌گیری ذخایر آب در پوشش‌های برفی فصلی با دقت انجام نمی‌گیرد.
دریاچه‌ها و تالاب‌ها یکی دیگر از اجزای این بخش از چرخهٔ آب هستند که به‌طور متوسط حجم آب در آنها (شامل آب شور و شیرین) ۲۲۹ هزار میلیارد مترمکعب است. به‌طور کلی این بدنه‌های آبی، با اتمسفر، بخش زیرزمینی و سایر بدنه‌های آبی سطحی در ارتباط هستند و از آنها تغذیه شده یا آنها را تغذیه می‌کنند. آنها آب را از طریق بارندگی، جریان‌های سطحی و حتی زیرزمینی دریافت می‌کنند و آب را به صورت جریان‌های سطحی یا زیرزمینی و همین‌طور تبخیر از خود تخلیه می‌کنند. البته این جریان‌ها در تمامی دریاچه‌ها به‌طور کامل انجام نمی‌شود، بعبارت دیگر برخی صرفاً از طریق تبخیر یا جریان زیرزمینی تخلیه می‌شوند و لزوماً یک دریاچه به تمامی اشکال مزبور، تخلیه یا تغذیه نمی‌شود. به‌طور کلی اندازه‌گیری ذخایر آب در دریاچه‌ها از طریق محاسبهٔ حجم ذخیرهٔ دریاچه انجام می‌گیرد و برای اینکار لازم است تا تراز یا ارتفاع آب در دریاچه و سطح آب اندازه‌گیری شود. البته به دلیل اینکه دریاچه‌ها معمولاً شکل هندسی منظمی ندارند، لازم است تا شکل هندسی کف دریاچه از طریق روش‌های مختلف نقشه‌برداری، برآورد گردد. به همین دلیل، در زمانی که شکل هندسی کف دریاچه به‌طور دقیق اندازه‌گیری نشده باشد، صرفاً با تراز آب و سطح دریاچه نمی‌توان برآورد دقیقی از حجم ذخیرهٔ آب در دریاچه را تولید کرد.
آب در زیرزمین
آخرین بخش اصلی چرخهٔ آب، یعنی ذخایر آب در زیرزمین، در لایهٔ فوقانی پوستهٔ کرهٔ زمین و در خلل و فرج و شکاف‌های موجود جای گرفته‌اند. این ذخایر به دلیل پخش شدن در زیر دشت‌ها و اراضی قابل سکونت، به عنوان مخازن اصلی آب شیرین قابل استحصال به حساب می‌آیند. به‌طور کلی، در مقیاس کل کرهٔ زمین، تغییرات در ذخیره آب زیرزمینی ناچیز است اما در مقیاس‌های خرد ممکن است بسیار زیاد باشد. برای مثال تراز آب زیرزمینی در San Joaquin Valley در بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۰ به دلیل پمپاژ آب زیرزمینی، حدود ۱۰۰ متر افت داشته‌است. نکتهٔ مهم در رابطه با افت سطح آب زیرزمینی این است که با خالی شدن خلل و فرج‌های خاک و شکاف‌ها از آب، پدیدهٔ فرونشست یا فروچاله رخ می‌دهد و بسیاری از تأسیسات و سرمایه‌گذاری‌ها را به خطر می‌اندازد. به‌طور کلی، به دلیل اینکه فضای زیرزمین ناشناخته است و عوامل بسیاری زیادی در زیرزمین ممکن است بر جریان آب تأثیر بگذارند، برآورد میزان جریان و ذخیرهٔ آب زیرزمینی بسیار دشوار است و دقت آن معمولاً قابل مقایسه با دقت اندازه‌گیری‌ها در ذخایر آب سطحی نیست.
ذخایر آب زیرزمینی را می‌توان در دو بخش تقسیم کرد. یک بخش از ذخایر آب زیرزمینی در لایه‌های غیراشباع آب قرار دارند. لایهٔ غیر اشباع یعنی لایه‌ای از زیرزمین که در آن آب به‌طور کامل خلل و فرج و شکاف‌ها را پر نکرده و بخش دیگری از این فضاهای خالی توسط هوا پر شده‌است. بخش دوم ذخایر آب زیرزمینی که حجم اعظم منابع آب زیرزمینی را در خود جای می‌دهد، در لایهٔ اشباع قرار می‌گیرد. قواعد و روابط حاکم بر هر یک از این دو بخش متفاوت است و از طرف دیگر، به دلیل ناهمگنی بالا در محیط‌های آنها و وجود لایه‌های مختلف با نفوذپذیری متفاوت، اندازه‌گیری جریان آب در آنها بسیار دشوار و پرهزینه است. به شکلی ساده می‌توان گفت، آب زیرزمینی تحت تأثیر گرانش زمین و اختلاف تراز به حرکت در می‌آید و می‌تواند از نفوذ آب (از لایه‌های بالاتر غیراشباع و سطح زمین یا جدارهٔ بدنه‌های آب سطحی) و جریان آب زیرزمینی در جهت اختلاف فشار (از فشار بیشتر به فشار کمتر، از تراز بالاتر به تراز پایین‌تر) تغذیه شده و از طریق برداشت‌های طبیعی (چشمه یا تغذیهٔ بدنه‌های آب سطحی) و انسانی (مانند چاه و قنات) تخلیه گردد. لزوماً همیشه سرعت حرکت آب‌های زیرزمینی پایین نیست و در برخی از مناطق به دلیل خاصیت لایه‌های زمین، جریان آب باعث حل شدن صخره‌ها و ایجاد شکاف‌های بزرگ می‌شود و جریان‌های نسبتاً بزرگی را (مانند یک رودخانه) فراهم می‌آورد.
با پیشرفت فناوری‌ها، در اندازه‌گیری جریان‌های آب زیرزمینی و ذخایر زیرزمینی، به نسبت گذشته، پیشرفت‌های بزرگی حاصل شده‌است اما هنوز به دلیل هزینهٔ بالای این روش‌ها عموم کشورها به‌طور مناسبی از این فناوری‌ها استفاده نمی‌کنند. برآورد مؤلفه‌های بیلان آب زیرزمینی، شامل انواع ورودی‌ها و خروجی‌ها و همین‌طور ذخیرهٔ آب زیرزمینی عموماً با استفاده از تخمین‌های کلی انجام می‌گیرد و این تخمین‌ها ممکن است برآوردهای بسیار نادقیقی را از این ذخایر که بخش قابل توجهی از نیازهای انسان را تأمین می‌کنند بدست دهد. به‌طور مثال، برای برآورد جریان آب زیرزمینی از سطح زمین، لازم است تا اندازه‌گیری‌های بسیار گسترده‌ای در سطح یک آبخوان انجام شود تا مشخص شود که چه میزان از مصارف گستردهٔ آب مانند آبیاری یا حتی بارندگی بر روی سطح زمین می‌تواند نهایتاً به لایه‌های اشباع آب زیرزمینی نفوذ پیدا کند، به همین دلیل از ضرایب کلی برای برآورد تغذیه آب زیرزمینی از سطح زمین استفاده می‌شود که با تغییری اندک در این ضرایب، مقادیر تغذیه بسیار دگرگون خواهند شد. یا به عنوان مثال دیگر، برای برآورد جریان آب زیرزمینی، لازم است تا قابلیت انتقال آب (یعنی میزان آبی که در واحد زمان می‌توان از یک مقطع بخصوص عبور کند) به شکلی دقیق اندازه‌گیری شود، اما معمولاً به جای آن از مقادیر تخمینی استفاده می‌شود و با اندکی خطا در تخمین‌ها، میزان جریان آب بسیار تغییر خواهد کرد.
جابجایی آب بین بخش‌های اصلی بیلان آب
آب در قالب بارندگی از اتمسفر به سطح زمین جابجا می‌شود و از طریق نفوذ آن یا نشت آب جریان‌های سطحی، به آب‌های زیرزمینی وارد می‌گردد. آب‌های زیرزمینی نیز یا به صورت طبیعی یا غیرطبیعی (توسط انسان) به سطح زمین جابجا می‌شوند و حتی ممکن است مستقیماً تبخیر شده و به اتمسفر بروند. درک این فرایندهای جابجایی، می‌تواند درک عمیق‌تری را نسبت به بیلان آب فراهم سازد. از دیدگاه سازمان زمین‌شناسی آمریکا، فرایندهای اصلی جابجایی آب بین بخش‌های اصلی بیلان آب عبارتند از:
بارندگی
بارش به عنوان اصلی‌ترین منبع آب بر روی زمین (شامل خشکی و اقیانوس‌ها) به اشکال مختلفی همچون باران، برف، شبنم و قطرات مه به سطح زمین منتقل می‌شود. میزان بارش تحت تأثیر عوامل بسیار متعددی قرار دارد و در زمان و مکان تغییر می‌کند. ممکن است در یک منطقه حتی در سال یک میلیمتر هم بارندگی رخ ندهد و ممکن است در منطقه‌ای دیگر تحت پدیده‌های جوی حدی (مانند طوفان‌ها) در عرض یک ساعت چند ده سانتی‌متر بارندگی رخ دهد. برخی مناطق به دلیل پایداری نسبی جوی، دارای بارندگی‌های نسبتاً منظم هستند و پیش‌بینی آنها با دقت خوبی انجام می‌شود و برخی مناطق دیگر به دلیل حاکم بودن شرایط ناپایداری، بارندگی‌های بسیار نامنظمی دارند.
عدم قطعیت‌ها در تخمین بارندگی بیش از هرچیز به عدم دقیق بودن ادوات و همین‌طور تراکم آنها در یک منطقه بستگی دارد. هرچه ادوات با دقت‌تری در یک منطقه استفاده شده و تراکم آنها (تعداد در واحد سطح) بیشتر باشد، طبیعتاً تخمین میزان بارندگی بر روی یک منطقه دقیق‌تر انجام خواهد گرفت. البته اخیراً روش‌های مختلفی برای کاهش خطای اندازه‌گیری تولید شده‌است، ولی استفاده از آنها به جز در کشورهای پیشرفته (مانند شمال آمریکا، اروپا و استرالیا) در مناطق دیگر مرسوم نیست.