cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پسر جهنمی (کمیک)
پدر و مادر و زادگاه
پسر جهنمی در حقیقت فرزند یک ساحره به‌نام سارا هیوز و یک شیطان به‌نام عزازیل با نام اصلی اَنِنگ آن راما به‌دنیا آمد. سارا یک جادوگر قرن هفدهمی و از نوادگان شاه آرتور بود، او عادت با یک شیطان که در هیبت بز با نام عزازیل به سمت مراسم شبات پرواز کند و در سال ۱۵۷۴ با آن عزازیل ازدواج کرد ولی بعد از گذشت چند سال به‌خاطر بدنیا آوردن نوزادهایی که درون رحم او مرده بودند ایمانش را نسبت به عزازیل از دست داد و به‌خاطر پیری و کهولت سن و این‌که چیزی به پایان عمرش باقی نمانده بود به یک کلیسا در وست برومویچ شرقی (همان‌جایی که پسر جهنمی در آن احضار شد) رفت و از کشیش و راهب آن‌جا تقاضای آمرزش و توبه کرد و قبل از مرگش از آن‌ها خواست که تابوت او را با یک زنجیر مقدس مهر و موم کنند تا دست شیطان به او نرسد ولی عزازیل نمی‌توانست عروسش را انکار کند و به همین دلیل به آن کلیسا رفت و بعد از آن‌که کشیش و راهب را از بین برد تابوت سارا را باز کرد و او را به جهنم برد و به او گفت که فرزند مورد علاقه‌اش درون رحم اوست و به زودی وارث او خواهد شد و بعد از آن سارا دوباره به عزازیل ایمان آورد و بعد از آن عزازیل اسم اِنِنگ اون راما (به معنی نابودگر دنیا) و را روی آن گذاشت ولی از همان بدو تولد دست راست او را قطع کرد و یک دست سنگی بزرگ (به‌نام دست نابودی) را را جایگزین آن کرد، این دست در واقع متعلق به آنوم یکی از محافظان کره زمین بود و کسی بود که آگدرو جهاد را به‌وجود آورد ولی بعد از گذشت زمان آنوم احساس خطر کرد و آگدرو جهاد (که به اژدهای هفت‌سر نیز معروف بود) را درون یک زندان سنگی حبس کرد ولی بدن آنوم به کلید زندان آگدرو جهاد تبدیل شد و همین موضوع باعث ترس بقیه نگهبانان شد و نه تنها باعث شد آنوم مورد محاکمه نگهبانان قرار گیرد بلکه توسط نگهبانان نیز از بین رفت ولی تنها چیزی که از بدنش باقی ماند دست راست او بود که بدون آن‌که کسی متوجه آن شود در جهنم سقوط کرد و عزازیل بعد از پیدا کردن دست به این دلیل آن را با دست پسر جهنمی پیوند داد چون می‌دانست که این دست کلید آزادی آگدرو جهاد و نابودی کره زمین است.
احضار او به زمین
در سال ۱۹۳۷ که دو سال تا شروع جنگ جهانی دوم فاصله داشت نازی‌ها قصد داشتند به هر طریقی که شده در جنگ پیروز شوند، در همان سال گریگوری راسپوتین (راهب ماجراجو و مشاور خاندان تزار در روسیه) که تصور می‌شد مرده‌است بعد از آن‌که توسط هاینریش هیملر پیدا شد و راسپوتین بعد از آن‌که قول فتح جهان را به هیملر داد، به همدست نازی‌ها تبدیل شد و بعد از این اتفاق هیملر یک گروه (متشکل از:الیسا هاپستاین، لئوپولد کراتز، کارل روپرت کرونن) در اختیار راسپوتین گذاشت که همهٔ آن‌ها زیر نظر راسپوتین، پروفسور هرمان ون کلمپت و ژنرال کلاوس ورنر ون کراپت) فعالیت خود را برای شروع پروژه رگناروک آغاز کردند، تا این‌که در دسامبر سال ۱۹۴۴ زمانی که آلمان در وضعیت بسیار بدی قرار گرفته بود ولی هیتلر همچنان سودای فتح جهان را در سر داشت دستور داد که پروژه رگناروک در یک جزیره کوچک در شمال اسکاتلند راه‌اندازی شود، این پروژه در واقع یک دستگاه برقراری ارتباط و احضار یک موجود از جهنم بر روی زمین بود و آن‌ها می‌خواستند با این کار در جنگ جهانی دوم پیروز شوند، ولی همزمان یک گروه کوچک از محققان فراطبیعه (که تشکیل شده از:پروفسور ترور بروتن هولم، پروفسور مالکوم فراست، یک قهرمان معروف آمریکایی به نام torch of liberty و یک ماوراشناس انگلیسی به‌نام بانو سینتیا) به همراه یک گروه سرباز از ارتش آمریکا به یک کلیسای متروکه در وست برومویچ شرقی رفتند چون بانو سینتیا پیش‌بینی کرده بود که یک اتفاق وحشتناک پیش خواهد آمد، در همین زمان راسپوتین به همراه گروهش عملیات را آغاز می‌کنند ولی یک اشتباه بزرگ پیش می‌آید. آن‌ها تمام مراحل برقراری ارتباط و احضار را به درستی پیش رفته‌اند ولی موجود مورد نظرشان به جای آن‌که در مقر نازی‌ها احضار شود به‌طور تصادفی در همان کلیسای متروکه واقع در وست برومویچ احضار می‌شود، همه چیز با یک انفجار بزرگ آغاز می‌شود و در همان لحظه تمام اعضای گروه قصد کشتن آن موجود (که در واقع همان پسر جهنمی است) را دارند بنا به اصرار ترور بروتن هولم آن‌ها از کشتن صرف نظر می‌کنند و در همان شب ترور بروتن هولم نه تنها آن موجود را به فرزندخواندگی خود قبول کرد بلکه اسم اورا پسر جهنمی گذاشت.
دوران کودکی
پسر جهنمی بعد از پایان که به فرزند ترور بروتن هولم تبدیل شده بود به همراه پدرش به یک پایگاه هوایی در ایالت نیومکزیکو سفر کرد و تا سال ۱۹۵۲ در آن‌جا زندگی کرد، در سال ۱۹۵۲ پسر جهنمی به دستور دولت ایالات متحده به یک عضو اداره دفاع و تحقیقات ماوراءالطبیعه واقع در ایالت کنتیکت و بعد از گذشت چند سال به یک عضو ارشد تبدیل شد و همچنین لقب بهترین مأمور ماوراءالطبیعهُ دنیا را به او دادند.
ویژگی و قدرت‌ها
پسر جهنمی (نام اصلی آنانگ اون راما) فرزند یک ساحره و یک شیطان به‌نام عزازیل است، مادر او از نوادگان شاه آرتور است و بدین واسطه نه تنها پسر جهنمی پادشاه بر حق انگلستان و از نسل شاه آرتور است بلکه لایق استفاده از شمشیر معروف شاه آرتور یعنی اکس‌کالیبور نیز هست، ولی با این وجود او خودش را یک آمریکایی با مذهب کاتولیک می‌نامد، پدر پسر جهنمی یعنی عزازیل معتقد بود که پسرش وارث حاکمیت بر جهنم را دارد و به همین خاطر تاج آخرالزمان را در زمان کودکی پسر جهنمی برای او به ارث گذاشت و هر وقت پسر جهنمی نام واقعی خود را می‌گوید شاخ‌هایش رشد کرده و تاج بر روی سر او ظاهر می‌شود، پسر جهنمی یک‌نیمه انسان/شیطان است، با ۲ متر قد و دارای پوستی قرمز، دُم بلند، شاخ‌های تراشیده شده‌است، بدن پسر جهنمی به‌دلیل این‌که او در جهنم به‌دنیا آمده در برابر هرگونه حریق یا آتش‌سوزی مقاومت بسیار بالایی دارد، سن و سالش به هیچ عنوان با عقل جور در نمی‌آید، آهنگ رشد او بسیار کند است و تقریباً طول عمر نامحدودی دارد به گونه‌ای که در یکی از داستان‌های پسر جهنمی به‌نام پنکیک او دو سال سن بیشتر نداشت ولی به اندازه یک کودک ۱۰ ساله عاقل و بزرگ به‌نظر می‌رسید، اکثر شیاطین داستان‌های پسر جهنمی چیزی نزدیک به هزار سال عمر می‌کنند ولی تئوری‌هایی وجود دارد که پسر جهنمی به‌دلیل این‌که نیمه انسان/نیمه شیطان است ممکن است طول عمر کمی نسبت به بقیه شیاطین داشته باشد، او در کودکی توانایی برقراری ارتباط با سگ‌ها را نیز داشت ولی با بالا رفتن سنش این توانایی محو شد، او دارای قدرت بدنی بسیار بالایی است به گونه‌ای که می‌تواند یک درخت را فقط با یک دست از ریشه بکند. همچنین دارای زوددرمانی بسیار قوی است به گونه‌ای که جراحت‌هایش در عرض پنج دقیقه درمان می‌شود، هر بلایی که فکرش را بکنید به سرش آمده ولی باز هم سالم مانده، از دره‌های بلند به پایین پرت شده، نیزه، شمشیر و … در بدنش فرورفته، توسط گرگینه و شیاطین دریده شده، گلوله‌های سنگین به او شلیک شده، شکنجه شده ولی باز هم جان سالم به‌در برده‌است. اگرچه در داستان‌های پسر جهنمی او نقطه ضعف ثابتی نداشته ولی خودش اعتراف کرده که در صورتی که به مرز شرارت برسد می‌توان او را کشت. از طرفی پسر جهنمی دو ابرقدرت بسیار مهم دارد که این دو را به هیچ عنوان نمی‌توان نادیده گرفت: بدنهٔ تفنگ پسر جهنمی از ناقوس کلیسا ساخته شده و به دلیل بزرگ بودن تفنگش همیشه از گلوله‌های بزرگ‌تر و با آسیب‌پذیری بسیار بالا استفاده می‌کند و در کنار گلوله‌های معمولی از گلوله‌هایی از جنس نقره و با ترکیبی از آب مقدس و یک سری گیاهان نیز استفاده می‌کند. (اگرچه او خودش اعتراف کرده که در تیراندازی و هدف‌گیری بسیار ضعیف است و ترجیح می‌دهد که کلک دشمنانش را با دست خالی بکند.
دست راست سنگی او که به دست راست نابودی نیز معروف است در واقع متعلق به آنوم یکی از محافظان کره زمین بود که همان‌طور که ذکر شد، بعد از آن‌که کشته شد تنها دست راستش باقی مانند که بلافاصله در جهنم سقوط کرد و بعد از آن عزازیل پدر واقعی پسر جهنمی دست راست او را قطع کرد و این دست را به جایش پیوند زد زیرا معتقد بود که این دست کلید آزاد آگدرو جهاد و نابودی کره زمین است.
جزیره دیکسون
خصوصیات
جزیره دیکسون ۱٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
روبیک غورهانس
روبیک غورهانس بازیکن فوتبال بازنشسته در پست مهاجم ارمنی‌تبار اهل ایران است که در جام تخت جمشید بازی کرد.
باشگاهی
از باشگاه هایی که در توپ زده‌است می‌توان آرارات تهران را اشاره کرد.
امپراتوری بوردواک
امپراتوری بوردواک یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی مربوط به دورهٔ ممنوعیت الکل در این کشور است که از شبکه اچ‌بی‌او پخش می‌شد. ترنس وینتر نویسنده این مجموعه تلویزیونی است. او داستان این سریال را از کتابی در مورد زندگی ایناک لوویس جانسون به نام امپراتوری بوردواک: ظهور، اوج‌گیری و فساد آتلانتیک سیتی گرفته‌است.
امپراتوری بوردواک  به خاطر سبک بصریش و توجه به وقایع تاریخی و همچنین به خاطر بازی فوق العاده استیو بوشمی در نقش اول سریال از سوی منتقدان به‌طور گسترده‌ای مورد تحسین قرار گرفت. این سریال ۱۲ جایزه امی و جایزه بهترین مجموعه تلویزیونی درام گلدن گلوب را از آن خود کرده‌است.
چهارچوب کلی داستان
امپراتوری بوردواک یک درام تاریخی است که بر زندگی ایناک "ناکی" تامپسون (بر پایه شخصیت تاریخی ایناک لوویس جانسون) تمرکز دارد. ناکی تامپسون سیاستمداری است که در شهر آتلانتیک سیتی ظهور پیدا می‌کند و کنترل این شهر را در طول دوره ممنوعیت الکل در ایالات متحده بین دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ در اختیار می‌گیرد. ناکی در زندگی سیاسی و شخصی خود با افراد مختلفی از جمله تبهکاران، سیاستمداران، مامورین دولتی و مردم عادی در تعامل و ارتباط است. دولت فدرال نیز علاقه‌مند است تا از قاچاق مشروبات الکلی و سایر فعالیت‌های غیرقانونی در منطقه آگاهی پیدا کند و بدین منظور مامورینی را برای تحقیق در مورد ارتباط‌های تبهکارانه احتمالی به این شهر اعزام می‌کند. این مامورین پس از ورود به آتلانتیک سینی متوجه سبک زندگی اشرافی ناکی می‌شوند و رد پای او را در برخی از جنایت‌ها کشف می‌کنند.
لاست ایدن، آریزونا
لاست ایدن (به انگلیسی: Lost Eden) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. لاست ایدن ۲٬۰۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاترزا
لاترزا (به ایتالیایی: Laterza) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تارانتو واقع شده‌است. لاترزا ۱۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۲۹۰ نفر جمعیت دارد و ۳۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر ستر، سوئد خواهرخواندهٔ لاترزا هست.
کفالت (یهودیت و مسیحیت)
کفالت (Propitiation) عمل مماشات کردن یا مهربان ساختن الوهیت است که در نتیجه موجب عنایت الهی یا اجتناب از عذاب الهی می‌شود. در حالی که برخی از این اصطلاح به جای «کفاره» استفاده می‌کنند، برخی دیگر تمایز شدیدی بین این دو قائل می‌شوند. بحث در اینجا فقط کاربرد در یهودیت و در سنت مسیحیت را در بر می‌گیرد.
ولوا، اورگن
ولوا شهری در شهرستان ولوا ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۸۰۸ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، −۰٫۳۷ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
کوه‌زیر
کوه‌زیر، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده سیدمحمود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فهرست مذهب‌های اسلامی
اسلام به دو مذهب عمده تشیع و تسنن تقسیم می‌شود. هرکدام از این دو فرقه خود به فرق کوچک‌تر تقسیم می‌شوند.
تشیع
فرق مختلف شیعه بر اساس تعداد امامان عبارت‌اند از :
علی‌شهرکی
جمعیت
این روستا در دهستان خمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۱۴ خانوار) بوده‌است.
استفان سارنی
استفان سارنی (Stéphane Sarni؛ زادهٔ August 31, 1980) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰، باشگاه فوتبال سیون، و باشگاه فوتبال لوگانو اشاره کرد.
رباعیات خیام (آلبوم موسیقی)
رباعیات خیام نام آلبوم موسیقی با دکلمهٔ احمد شاملو و آواز محمدرضا شجریان از رباعیات خیام است. در این اثر، احمد شاملو، ۳۰ رباعی از خیام را دکلمه می‌کند و محمدرضا شجریان، ۵ رباعی را با آواز می‌خواند. موسیقی این آلبوم ساختهٔ فریدون شهبازیان است. این آلبوم در سال ۱۳۵۵ منتشر شد.
شعری که با مصرع «ابر آمد و زار بر سر سبزه گریست» آغاز می‌شود در بیات اصفهان، شعری که با مصرع «می نوش که عمر جاودانی این است» آغاز می‌شود در ماهور و رباعی «هنگام سپیده دم خروس سحری» در ابوعطا خوانده شده‌است.
حسام‌الدین میرازیق
حسام‌الدین میرازیق (حسام الدين ميرازيق؛ زادهٔ March 23, 2000) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
دی‌تی‌ام—نمایشگاه مرکزی استانبول (متروی استانبول)
دی‌تی‌ام—نمایشگاه مرکزی استانبول (Dünya Ticaret Merkezi, DTM) یکی از ایستگاه‌های شاخه اِی خط ام۱ متروی استانبول است.
این ایستگاه که در منطقه باقرکوی قرار دارد در سال ۲۰۰۲ تاسیس شده‌است.
لاانار
لاانار، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده سیدمحمود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دورمیشکانلو
دورمشکانلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دورمشکانلو بخش مرکزی شهرستان خداآفرین واقع شده‌است؛ این روستا بیش از یکصد خانوار دارد. از زیرساخت‌های این روستا می‌توان به خانه بهداشت و مدارس ابتدایی و راهنمایی اشاره کرد، همچنین در این روستا چشمه آب طبیعی وجود دارد که آبی گوارا و خنک از آن جاری است. زبان گفتاری و اصلی مردم روستا زبان ترکی آذربایجانی است و بیشتر جوانان این روستا با زبان فارسی آشنایی دارند.
لاورنزانا
لاورنزانا (به ایتالیایی: Laurenzana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. لاورنزانا ۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
ناحیه ایوتا، شهرستان اولمستد، مینه سوتا
ناحیه ایوتا (به انگلیسی: Eyota Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اولمستد، مینه‌سوتا واقع شده‌است. ناحیه ایوتا ۸۸٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴۸ نفر جمعیت دارد و ۳۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اتحادیه بین‌المجالس
اتحادیه بین‌المجالس یک مؤسسه بین پارلمانی است که در سال ۱۸۸۹ توسط فردریک پسی فرانسوی و رندال کرمر انگلیسی تأسیس شد. این اولین نهاد انجمن ثابت برای مذاکرات چندجانبه سیاسی بود. در ابتدا این نهاد مختص نمایندگان پارلمان بود اما بعد به یک سازمان بین‌المللی برای مجالس کشورهای مختلف تبدیل شد. مجالس ملی ۱۷۸ کشور (سه کشور آخر ترکمنستان، ازبکستان و وانواتو هستند که عضویت آنها در کنفرانس صدو سی و هفتم اعطا شد) عضو آی پی یو هستند و ۱۲ مجمع پارلمانی منطقه ای اعضای وابسته هستند. این نهاد یک عضو ناظر ثابت در مجمع عمومی سازمان ملل دارا می‌باشد.
سامچئوک
سامچئوک (به لاتین: Samcheok) یک شهر و تقسیمات کشوری کره جنوبی در کره جنوبی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. سامچئوک ۱٬۱۸۵٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷۲٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد.
جزیره آیون
خصوصیات
جزیره آیون ۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
وارطان باغومیان
وارطان باغومیان بازیکن فوتبال بازنشسته در پست ارمنی‌تبار اهل ایران است که در جام تخت جمشید بازی کرد..
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در توپ زده‌است می‌توان آرارات تهران را اشاره کرد.
الکساندر ژیوکوویچ
الکساندر ژیوکوویچ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لور ویتفیلد، آریزونا
لور ویتفیلد (به انگلیسی: Lower Wheatfields) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. لور ویتفیلد ۲٬۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روبرتو روسلینی
روبرتو روسلینی (زاده ۸ مه ۱۹۰۶ – درگذشته ۳ ژوئن ۱۹۷۷) کارگردان مشهور از پایه‌گذاران نئورئالیسم در سینمای ایتالیا بود. او را پدرخواندهٔ موج نو سینمای فرانسه می‌دانند.
او همچنین با اینگرید برگمن، بازیگر مشهور هالیوودی ازدواج کرد.
زندگی و کارنامه
روبرتو روسلینی در خانواده‌ای بورژوا در شهر رم زاده شد. پدرش آنجیولو جوزپه (Angiolo Giuseppe) که پپی نو (Peppino) خوانده می‌شد، معمار بود که نخستین تالار سینما را در شهر رم ساخت. مادرش الترا به گفتهٔ روسلینی «زنی بود خانه‌دار، با چشم‌هایی بسیار نزدیک بین، خیلی کم‌روی، و بس خنده آور. خیلی سخت می شد با او ساخت» زندگی روسلینی‌ها در ناز و نعمت می‌گذشت، تا بدانجا که در خیابان لودویسی خانه داشتند (همان خیابان که در ۱۹۲۲ موسولینی نخستین مهمانسرای رم را در آن ساخت) و روبرتو و برادرش رنزو  -- که در آینده آهنگساز شد و آهنگ‌های بسیاری از فیلم‌های روسلینی را ساخت -- و دگر فرزندان را پرستارها بزرگ می‌کردند. روسلینی جوان بسیار ول‌خرج بود و پول به هدر می‌داد. او خود بیاد می‌آورد که به هنگام جوانی به سرماخوردگی اسپانیایی دچار شده بود و به این بهانه بیست ماه را در بستر گذراند. بیست ماهی که به گفتهٔ او «هنگامی سراسر از خوشی» برایش بود چراکه همه به نوازش گذشت؛ و چنین بود که او در چهارده سالگی زن بستری آموخت و نخستین خودروی خویش را در پانزده سالگی خرید. او هرگز به آموزشگاهی نرفت و از آموزگاران ویژه در خانه آموخت.
سامسان-دونگ
سامسان-دونگ (به لاتین: Samsan-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در Nam-gu واقع شده‌است.
روبرتو روسلینی
زندگی و کارنامه
برای او خانهٔ روسلینی‌ها همه جای خوش گذرانی نبود و در آن همچنین به آفرینندگی، هنر و انگاشت نیز دل پیوندی داده می‌شد. روبرتو و برادرش رنزو از اوان کودکی جامه‌های شگرفی دربر می‌کردند و برای خانوادهٔ خویش نمایش بازی می‌گذاشتند.
روبرتو ۲۶ ساله بود که در ۱۹۳۲ پدر از دست داد و بناگاه دریافت که همه دارایی پدر با خوشگذرانی‌هاشان به باد رفته ست. پس برای نخستین بار به جستجوی کار پرداخت. در ۱۹۳۴ در سینما آغاز بکار نمود و همهٔ چم‌های کار را از فیلمنامه‌نویسی و ویراستاری تا صدابرداری فرا آموخت؛ و بزودی پس از نوشتن فیلم‌نامه برای نخستین فیلم خویش: «پیش‌درآمد برای پس از نیمروز فاون (ایزد کشت، نیمه بز، نیمه مرد)» Prélude à l'aprés-midi d'un faune ساختن آن را آغاز نمود؛ ولی فرمانروایی فاشیسم به رهبری بنیتو موسولینی به بهانهٔ آنکه این فیلمی بی شرمانه است از پخش آن جلوگیری نمود. وگرچه هنگامی‌که ویتوریو موسولینی پسر رهبر، که در کار سینما بود، او را به همکاری فراخواند او آن پذیرفت.
فیلم‌های دورهٔ فاشیسم ۱۹۴۴–۱۹۴۰
روسلینی چهارده ساله بود که فاشیستها در ایتالیا فرمانروایی را به‌دست گرفتند؛ بنابراین سال‌های شکل‌گیری شخصیتش در دوران فاشیسم گذشت. نخستین باوردار پرده یی screen credit روسلینی در فیلم گزافه پیامی propaganda به نام «خلبان، لوچیانو سرا» Luciano Serra, Pilota بود که در ۱۹۳۸ به فراوری ویتوریو موسولینی، پسر رهبر، ساخته شد. فیلم بر پایهٔ داستانی از گوفردو الساندرینی Goffredo Alessandrini و فراچسکو مازورو Francesco Masoero بود و فیلم‌نامه را الساندرینی، که کارگردانی فیلم هم با او بود، نوشت و روسلینی در نوشتن فیلم‌نامه به او یاری داد و همچنین بخش‌هایی از فیلم را نیز کارگردانی نمود. در سال ۱۹۴۰ روسلینی کارگردان ارته وند technical director فیلم‌های پذیرفته شدهٔ فاشیست‌ها بود.
دراین چرخه روسلینی سه فیلم گزافه پیامی فاشیست را خود کارگردانی نمود که درآینده به هنگام نبشتن کارنامهٔ خویش برای کایه دو سینما در سال ۱۹۵۵ از شناسایی آن‌ها به آوند کارهای خویش سرباز زد. نخستین از این سه «ناو سپید» La Nave Bianca نام داشت. این فیلم به گونهٔ فیلمی گواه دار documentary آغاز شد ولی به فیلمی داستانی دگرگونی گرفت. روسلینی در این فیلم از هنرپیشه‌های دگرپیشه amateur actors سودجسته و این نشان بارز کارهای آینده او شد. «ناو سپید» بیش از آنکه فیلمی سیاسی یا اندیشارگرا باشد فیلمی بود انسانی که با دیدی مهرانگیز به ملوانان و کارکنان بیمارستان نگاه می‌انداخت. دو دیگر از این سه‌گانه فیلم «خلبانی بازمی‌گردد» Un pilota ritorna در ۱۹۴۲ و "مردی بر چلیپاً L'umomo della croce در ۱۹۴۳ بودند.
سه‌گانه‌های پس از جنگ ۱۹۴۷–۱۹۴۵
تنها دو سال پس از فرجامین فیلم چرخهٔ فاشیستی خویش روسلینی «رم شهر بی دفاع» Roma, Citta Aperta -- شاید که پر ارجترین فیلم خویش و نماد برجستهٔ فیلم‌های نئورئالیستی neorealism -- را ساخت. او فیلمنامهٔ این فیلم را در ۱۹۴۳ نوشت همان هنگامی‌که نازی‌ها ایتالیا را درگرفت خود داشتند. این فیلم گردآورده ایست از داستان‌های مردم رم در دورهٔ درگرفت و موضوعٔ فیلم داستان دستگیری یکی از رهبران پایداری در برابر نازی هاست. این فیلم در هنگامی ساخته شد که پول وسرمایه کمیاب بود و فیلم خام بسختی یافت می‌شد. از دگر سوی در پیرامون او همه چشم‌اندازهای خرابی و روینی و آسیب‌های جنگ بود و چنین بود که فیلمبرداری در خود جای رویدادها انجام گرفت و نیازی به صحنه‌سازی نبود؛ و به همین گونه هزینه‌های فیلم با بهره بری از مردم جنگ زده به جای به‌کارگیری هنرپیشه‌ها، پایین می‌آمد. ازآن پس بهره‌گیری از جای راستین به جای صحنه‌سازی و به‌کارگیری از مردم به جای هنرپیشگان پیشه‌ای از ویژگی‌های بارز سبک نئورئالیستی گشت. آرمان اینگون از ارته‌ها آن بود که تا بدانجا که شدایی داشت تماشاگران را به جهان درون فیلم نزدیکتر کنند. به‌گفتهٔٔ او «خود جهان، و نه داستان آن، هستار زندهٔ فیلم شدایی گراست.»
همانگونه که بازکاو فیلم آندره بازن André Bazin می‌گوید. سبک نئورئالیستی تنها یک داستان را با اندکی از هوای شدایی نمی‌آمیزد تا که زرق وبرقی بیافریند؛ که بل برآنست تا همهٔ تکه‌پاره‌های شدایی را با همه رمز و راز آن پیش نهد تا تماشاگر خود آن پاره‌ها را پهلوی هم بگذارد و آن رمز وراز بگشاید. روسلینی خود می‌گفت در آن گاهان که فیلم «رم شهر بی‌پناه» را می‌ساخت «نیاز شگرفی به یافتن راستی» در هوا موج می‌زد و آنچه که او و دیگر کارگردانان نوشداگر کردند «بیش از آنکه پیروی از یک سبک باشد پشتیبانی از جایگاهی درست وای بود» روسلینی برای آنکه این فیلم را در آمریکا نشان دهد آن را به بهایی ناچیز به سربازی آمریکایی فروخت. آن سرباز فیلم را به جوزف باستین Joseph Bustyn فروخت که او آن را برای دو سال در نیو یورک بپرده نمایش گذاشت. دو دیگر فیلم‌های این چرخه «از خودی‌ها» Paisà در ۱۹۴۶ شش داستان از آفند نیروهای متفقین به ایتالیا از ماه ژوئیه ۱۹۴۳ تا زمستان ۱۹۴۴ و از ونیز تا سیسیلی است. وسه دیگر «آلمان، سال صفر» Germania, anno zero ۱۹۴۷ زندگی پسر جوانی را در برلین دنبال می‌کند که پیش‌آمدهای جنگ و نازی‌ها زندگیش را به مرز نابودی کشانده‌اند. در «آلمان، سال صفر» روسلینی برخی ازارته‌های فیلم‌های هالیوود را بکار گرفت و این مایهٔ آن شد که بازکاوان چپ‌گرا و مارکسیست فیلم بر او خرده گیرند که او به بنیان‌های شدایی realism وفادار نمانده‌است و این آغاز پادایی چپ با او بود از آن پس.
فرا از سه‌گانه‌هایش، در ۱۹۴۸ روسلینی فیلم «شیدایی» L'Amore را در دو بخش کارگردانی نمود. بخش یکم بر پایهٔ نمایشنامه‌ای از ژان کوکتو به نام «صدای انسان» La voix humaine بود و بخش دوم از فیلم‌نامه بر پایهٔ داستانی از فدریکو فلینی جوان به نام «شگفتاک» Il Miracolo. بازیگری آنا مانیانی، که در آن هنگام معشوقه روسلینی بود بس ستایش شده‌است. در بخش نخست زنی می‌کوشد تا گفتگویی تلفنی داشته باشد با دلداری بی مهر؛ و در بخش دوم زن ساده دلی می‌پندارد که آبستن مسیح است و ولگردی که پدر کودک اوست سنت جوزف است.
فیلم‌های نوین ۱۹۶۲–۱۹۵۷
در ۱۹۴۸ روسلینی نامهٔ زیر را از اینگرید برگمن دریافت کرد که برای همیشه زندگی هنریش را دگرگون نمود. '' روسلینی برای او و با او فیلم «استرامبولی، سرزمین خدا» Stromboli, terra de Dio را ساخت. این داستان «کارین» زنی فراری از لیتوانی است که همسر ماهیگیر ایتالیایی بی نوایی می‌شود تا از زندانی شدن در یک اردوگاه بگریزد ولی خود را در تلهٔ استرامبولی یک جزیرهٔ دورافتادهٔ آتش فشانی می‌یابد.
استرامبولی آغاز چرخهٔ تازه‌ای در زندگی روسلینی بود او و برگمن که هر دو همسر داشتند دلباختهٔ هم شدند. روسلینی از همسرش مارسلا دو مارکیز Marcella De Marquis و معشوقه‌اش آنا مانیانی جدا شد تا با برگمن که شوهر خویش پیتر لیندستورم Petter Lindstrom را با دخترش در کالیفرنیا رها کرده بود زندگی کند. روسلینی و برگمن تا سال ۱۹۵۶ با هم بودند و در این دوره با هم پنج فیلم ساختند. در این دوره مارکسیست‌ها بر او بس خرده می‌گرفتند که بس از هالیوود هنایش می‌گیرد و سینماگران سبک نئورئالیستی دیگر او را از گروه خود نمی‌شناختند. با این همه مجلهٔ کایه دو سینما Cahiers du Cinéma که سخنگوی سینمای موج نو فرانسه بود او را «پدر سینمای نو» خواند.
آندره بازن منتقد فرانسوی در بخشی از نوشتهٔ خود با عنوان «پدافند از روسلینی» نوشت:
بازن سپس به بررسی یک یک این فیلم‌ها می‌پردازد و ثابت می‌کند که همهٔ این کارها مدرن و ارزنده هستند. در فیلم «اروپا ۵۱» (۱۹۵۲) برگمن در رل «ایرنه» زنی ثروتمند بازی می‌کند که پس از خودکشی پسرش از شیوهٔ زندگی خویش دل‌افسرده و پشیمان است. پس ازآن که «آندریا» دوست کمونیستش او را با محله‌های فقیرنشین رم آشنایی می‌دهد ایرنه همهٔ وقت خودرا به کمک به بینوایان می‌گذراند و این بدگمانی شوهرش را برمی‌انگیزد که شاید او با آندریا سروسری دارد و از اینرو او را در آسایشگاهی بستری می‌سازد. در فیلم سفری به ایتالیا (۱۹۵۳) زن و شوهری انگلیسی در سفرشان به ایتالیا هنگامی‌که به ناپل می‌رسند میانه‌شان بهم می‌خورد. این فیلم امروزه یکی از ارزنده‌ترین کارهای روسلینی شناخته می‌شود فرانسوا تروفو آن را نخستین فیلم مدرن خواند. روسلینی در این فیلم نوآوری‌های بسیاری را بکار می‌گیرد. برای نمون او از نشان دادن فیلم‌نامه به برگمن و جرج ساندرز George Sanders که رل‌های زن و شوهر را بازی می‌کنند خودداری می‌کند تا آن‌ها در بازی حالتی سرگردان داشته باشند. همچنین از بسیاری از تکه فیلم‌های گواهاک از چشم‌اندازهای ایتالیا کمک می‌گیرد تاکه فضایی تعلیقی پدیدآورد. او این رویه را در فیلم «هراس» La paura ساختهٔ ۱۹۵۴ نیز دنبال می‌کند. «هراس» بر پایهٔ داستانی از نویسندهٔ آلمانی استفان زویگ Stefan Zweig است و روسلینی برآنست تا بازسازی آلمان را از هر دو جهت مادی و معنوی (ماترایی و میانایی) بررسی کند.
روسلینی در ۱۹۵۹ پس از جدایی از برگمن یکی از پیچیده‌ترین و زیباترین کارهای سینمایی خویش را به نام ژنرال دلارووره Il generale della Rovere با بازیگری هنرپیشه بزرگ ایتالیایی ویتوریو دسیکا به پرده درآورد. این فیلم برندهٔ جوایز بسیار از جمله جایزهٔ شیر زرین از فستیوال ونیز ۱۹۵۹، جایزه بهترین فیلم از دوید دی دوناتلو David di Donatello سندیکای روزنامه نویسان سینمایی ایتالیا ۱۹۶۰ گردید. داستان فیلم پژوهشی است در دگرگونی شخصیت و پیچیدگی‌های روانی و اخلاقی.
چرخهٔ تاریخ فرهنگ ۱۹۷۷–۱۹۶۴
در سال ۱۹۶۳ روسلینی هویدا نمود که از آن پس سینما را کنار خواهد گذاشت و تنها به کارهای تلویزیونی خواهد پرداخت تا آموزش فرهنگی را شداواری دهد؛ و چنین بود که در این چرخه او چندین فیلم زندگی‌نامه‌ای و فیلم کوتاه گواه وند documentaries برای تلویزیون فرآورد کرد. از شمار این فیلم‌ها باید از «فرمان‌روایی لویی چهاردهم» La Prise de pouvoir par Louis XIV در ۱۹۶۶، «سوکراتیس» (سقراط)Socrate در۱۹۷۱، «آگوستین هیپو» Agostino d'Ippona و «بلیز پاسکال» Blaise Pascal هر دو در ۱۹۷۲، «دکارت» Cartesius در ۱۹۷۴، «کنسرت برای میکل آنژ» Concerto per Michelangelo در ۱۹۷۷ باید نام برد.
br>/> اگرچه باید گفت که در سال‌های پایانی این چرخه روسلینی دو فیلم «سال یکم» Anno uno و «مسیحا» Il messiah را نیز ساخت. در «سال یکم»، ۱۹۷۴ روسلینی زندگی‌نامهٔ آلچید دو گاسپری Alcide de Gasperi را بازمی‌نمایاند که نخست‌وزیری ایتالیا را در هشت فرمانروایی در سال‌های ۱۹۴۸ تا سال درگذشت اش در ۱۹۵۴ دردست داشت. او پیش از آن رانشمدار و سردبیر روزنامه بود که نام و ارجی بسزا در پادمندی با موسولینی یافته بود. گاسپری (با بازی لویجی وانوچی Luigi Vannucchi) از سوی فرمان واری فاشیسم زندانی شده و پس از رهایی در۱۹۲۹ در واتیکان خموشانه به کار پرداخت. در هنگامهٔ جنگ دوم جهانی او که اینک شصت ساله بود به جنبش پایداری پیوست. گاسپری در سال‌های نخست وزیریش توانست از پیوند نزدیکش با واتیکان سود برد تا از یازش کلیسا در رانش کشور بکاهد؛ و در «مسیحا»، ۱۹۷۵ او با دیدی انسان گرایانه زندگی عیسی مسیح را به پرده می‌آورد. عیسی او انسانی آشاوند است که نیکنودی او انگیزانندهٔ رهبری او ست و نه از این که پسر خدا باشد.
داوری
فیلم‌های روسلینی از همان آغاز با ستایش باز کاوان روبرو شدند اگرچه خرده گیران چپ از بی وفایی او به «نئورئالیستی» ناب و پالوده گلایه داشتند و خرده گیران راست آن‌ها را گزافه نمایی کمونیستی می‌خواندند. «رم شهر بی‌پناه» به آوند نمادی برای سینمای ایتالیا شناخته شد. برای نمون «انیو فلایانو»Ennio Flaiano از شمار ستایندگان او در بارهٔ این فیلم نوشت: «کارگردانی روسلینی بسوی بنیادین‌ها پی جویی می‌کند؛ و از بی راهه روی سر باز می‌زند؛ و داته‌هایش facts را، که فیلم از آن‌ها سرشار است، خونسردانه و موشکافانه بازمی‌گشاید. «ماسیمو میدا» Massimo Mida در همین باره نوشت: «آن کار بازتازه، بی همگون و راستین که هنر ایتالیا برای سال‌ها چشم براهش بود… فیلمی که پیشینه و آیین ولنگاری را نابود می‌کند و با نیروی ترکیدنی سهمگین راهی در دل کوهساران گذر ناپذیر بازمی‌گشاید.» از سوی دیگر «جیمز اگی» James Agee در پاته با آن در نشریهٔ Nation نوشت: «یک گزافه نمایی کمونیستی… کلاهبرداری از سر تماشاگران». واتیکان در روزنامهٔ اوسرواتوره رومانو Osservatore Romano خرده‌گیری تیز تری داشت و «گزینش غریب و در خور پرسش» روسلینی را «دورانداختنی» برمی‌شمرد.
در دههٔ ۱۹۵۰ اندک پشتیبانی که چپ از او می‌نمود به باد شد. آن‌ها او را «روان آشاگر» spiritualist می‌خواندند. بر او خرده می‌گرفتند که به ستیز رده‌ها Class struggle باور ندارد و به جای آن بگونه‌ای «تاریخ گرایی کاتولیکی» Catholic historicism دلبسته است چراکه او «کشیش» و نه «کمونیست» را کس گانهٔ والای فیلم‌ها یش نموده و کشیش او نماد جنبش پایداری نیست که بل او نشان از شکست ناپذیری روان آشاست. همهٔ مرگ و هشیاری در فیلم‌های نو شدای او تنها گسترده گویی‌هایی است که هیچ آموزشی را برای پیوندهای انسانی در برندارند. بنا بر گفتهٔ این خرده گیران روسلینی از نیاز به پژوهش در «تاریخ پایداری گشتا شده» Actual historical Resistance، از روشن‌گری گفتمانی در میان نیروهای آشکار همگانه dialectic among concrete social forces برای آن پژوهش، و نیاز به بررسی نیروها و دات‌های تاریخ سر باز می‌زند. در بینش آشاروانی و اتاریخی ahistorical او این «گفتمان گری نیروهای تاریخ» نیست که پیروزی انسان گرایی را شدایی می‌دهد که بل آن پندارهٔ «عشق» در مسیحیت است.
ساری‌یاتاق
ساری‌یاتاق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بسطاملو بخش خداآفرین شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
ترسا پورتلا
ترسا پورتلا (Teresa Portela؛ زادهٔ May 5, 1982) قایقران کانو زن اهل اسپانیا است.
مصطفی کاپلان
مصطفی کاپلان (Mustafa Kaplan؛ زادهٔ September 2, 1967) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلانیا اسپور اشاره کرد.
نمنک
نمنک، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده سیدمحمود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ینیبوسنا (متروی استانبول)
ینیبوسنا (Yenibosna) یکی از ایستگاه‌های شاخه اِی خط ام۱ متروی استانبول است.
این ایستگاه که در منطقه باقرکوی قرار دارد در سال ۱۹۹۵ تاسیس شده‌است.
آدولف منگوتی
آدولف منگوتی (Adolphe Mengotti; ۱۲ نوامبر ۱۹۰۱–۱۹۸۴}}) فوتبال فوتبال اهل سوئیس بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد.
سامسئونگ-دونگ
سامسئونگ-دونگ (به لاتین: Samseong-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در ناحیه گانگنام واقع شده‌است.
مالین، اورگن
مالین شهری در شهرستان کلمته ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۸۰۵ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
رساله درباره طبیعت آدمی
کتاب رساله دربارهٔ طبیعت آدمی اثر فیلسوف اسکاتلندی دیوید هیوم است که بین سالهای (۱۷۴۰–۱۷۳۸) نوشته شد. بسیاری آن را مهمترین اثر هیوم و یکی از تأثیر گذارترین آثار در تاریخ فلسفه برشمردند. این رساله کلاسیک بیانیه فلسفی تجربه گرایانه با شک و تردید و ناتورالیسم است.
الجزیره مباشر
الجزیره مباشر (AJM؛ الجزیرة مباشر) یک کانال تلویزیونی است که در ۱۵ آوریل ۲۰۰۵ توسط شبکه رسانه‌ای الجزیره راه اندازی شد. این کانال کاملاً عربی در دوحه، قطر مستقر است که کنفرانس‌ها و سایر رویدادها را بدون ویرایش و تفسیر به صورت زنده پخش می‌کند. از این کانال همچنین بعضاً به عنوان الجزیره زنده نیز یاد می‌شود. زیرا مباشر واژه ای عربی به معنای زنده است (مانند پخش زنده). این کانال در گذشته فقط الجزیره مباشر نامیده می‌شد.
الجزیره مباشر اولین کانال در نوع خود در جهان عرب است و شبیه کانال آمریکایی C-SPAN و انگلیسی بی‌بی‌سی پارلمان است. این کانال همچنین از طریق وبسایتش نیز پخش مستقیم دارد.
درسال ۲۰۱۴، کانال بعنوان بخشی از ارتقا گرافیکی شبکه‌های شبکه الجزیره در سراسر این شرکت، مورد ارتقا گرافیکی قرار گرفت.
الجزیره مباشر که در آوریل ۲۰۰۵ راه اندازی شد، اولین کانال اخبار و رویدادهای زندهٔ ۲۴ ساعته خاورمیانه است. این کانال به عنوان چشم و گوش جهان عرب عمل می‌کند و به ارائه تصاویر در زمان واقعی از رویدادهای جهانی و منطقه‌ای به بینندگان اختصاص یافته‌است.
این کانال دارای خبرخوان از راه دور و دوربین‌های روی زمین است که اجتماعات سیاسی، کنفرانس‌های مطبوعاتی، گفتگوها و جلسات را پخش می‌کند و آخرین امور سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را برای مخاطبان به ارمغان می‌آورد. وقتی مردم می‌خواهند حوادث را همان‌طور که اتفاق می‌افتد ببینند، به الجزیره مباشر - زنده و بدون برش- روی می‌آورند.
در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴ اعلام شد که شبکه رسانه‌ای الجزیره هر دو الجزیره مباشر و الجزیره مباشر مصر را که به‌طور موقت معلق شده بود در یک کانال ترکیبی جدید به نام الجزیره العام یا الجزیره عمومی زنده ادغام می‌کند.
جدید الجزیره مباشر العام (عمومی) همزمان با تجزیه و تحلیل شبانه‌روزی وقایع زنده را از سراسر جهان گزارش می‌دهد. این کانال ایجاد شده‌است تا به عنوان یک فضای باز برای بینندگان باشد که بیش از اینکه اطلاعات را به راحتی دریافت کنند، بتوانند دیدگاه‌های خود را پخش کنند. خروجی این شبکه بیشتر به پیشنهادها بیننده بستگی دارد تا یک الگوی سنتی از شبکه انتقال ثابت.
کانال مصری
یک کانال مشابه به نام الجزیره مباشر مصر (AJMM؛ الجزیرة مباشر مصر) مشابه کانال اصلی منهای برخی تفسیرها از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ در مصر در قاهره مستقر بود. این کانال عملکردی مشابه همتای اصلی خود داشت اما پس از برکناری محمد مرسی به دلیل گرایشش به طرفداری از اخوان‌المسلمین توسط دولت مصر تعطیل شد. کارکنان این کانال نیز دستگیر اما بعداً آزاد شدند.
در همین حال الجزیره مباشر مصر موقتاً پخش را تا زمانی که مجوزهای لازم برای بازگشت آن به قاهره با هماهنگی مقامات مصر صادر شود متوقف کرد. الجزیره مباشر العام در حال انتقال روی فرکانس‌های هر دو شبکهٔ الجزیره مباشر و الجزیره مباشر مصر است.
هلکیوه
هلکیوه، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده سیدمحمود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ناحیه فالون، شهرستان کندیوهی، مینه سوتا
ناحیه فالون (به انگلیسی: Fahlun Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کندیوهای، مینه‌سوتا واقع شده‌است. ناحیه فالون ۹۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۲ نفر جمعیت دارد و ۳۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روپوش لوله
روپوش لوله بخشی از سلاح‌های دستی است که در بر روی لولهٔ شلیک قرار داده می‌شود تا حفاظت دست و انگشتان را بهبود ببخشد. روپوش لوله همچنین می‌تواند برای اتصال قطعاتی دیگر به اسلحه همچون دستگیره مسلح‌کننده و سه‌پایه کاربرد داشته باشد.
منابع
مجله جنگ‌افزار، تهران، سال سوم، مهرماه ۱۳۸۶، شماره ۳۴، ص۷۵.
استفان شووچ
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال لیورنو، باشگاه فوتبال ویچنزا، باشگاه فوتبال ناپولی، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
پاتر فامیلیاس
پاتر فامیلیاس یا پاتریا پوتستاس (Pater familias) این اصطلاح لاتین به معنای «پدر خانواده» یا «صاحب املاک خانواده» در روم باستان است. پاتر فامیلیاس رئیس یک خانواده در روم باستان و مسن‌ترین مرد زنده یک خانواده بود و قانوناً می‌توانست بر خانواده بزرگ خود اقتدار مستبدانه اعمال کند.
پدر رومی یک نوع قدرتمندی بود، زیرا طبق قوانین روم بعدی، قدرت تقریباً نامحدودی در خانواده داشت. او قدرت مرگ و زندگی را بر فرزندان خود داشت، به این معنی که در بدو تولد می‌توانست آنها را بزرگ کند یا بکشد و بعداً آنها را با اعدام مجازات کند. (بنیانگذار مشهور افسانه ای جمهوری روم، لوکیوس یونیوس بروتوس، پسرانش را به دلیل نافرمانی اعدام کرد) علاوه بر این، پدر رومی اولیه تمام دارایی‌های خانواده اش را در اختیار داشت. فرزندان او، هر چقدر هم که سن داشتند، تا زمانی که پدر زنده بود، نمی‌توانستند چیزی به نام خود داشته باشند. یک سناتور ۴۵ ساله می‌توانست بالاترین مقام ایالتی، یعنی کنسولگری را داشته باشد، اما اگر پدرش هنوز زنده بود، نمی‌توانست به ارزش یک دینار دارایی داشته باشد. پدر همچنین این قدرت را داشت که ازدواج فرزندانش را به هم بزند یا به هم بزند. در زمان‌های اولیه، پدران بر خانواده‌های خود حکومت می‌کردند و اقتدار آنها نظم و ثبات را حفظ می‌کرد.
حضانت فرزند
نمونه معروف این مورد، دختر امپراتور آگوستوس، ژولیای بزرگ و مادرش اسکریبونیا است که وقتی ژولیا تازه متولد شده بود، به نفع لیویا همسر سوم امپراتور کنار گذاشته شد. زمانی که ژولیا بعداً به دلیل رفتار سرکشانه‌اش توسط پدرش به تبعید فرستاده شد، اسکریبونیا داوطلبانه دختر بزرگش را به جزیرهونتوتن همراهی کرد، جایی که او تبعید شده بود.
جزیره وایگاش
جزیره وایگاش (به لاتین: Vaygach Island) یک جزیره در روسیه است که در اقیانوس منجمد شمالی واقع شده‌است.
خصوصیات
جزیره وایگاش ۱۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ارتش سری ارامنه برای آزادی ارمنستان
ارتش سری ارامنه برای آزادی ارمنستان (Հայաստանի Ազատագրութեան Հայ Գաղտնի Բանակ, ՀԱՀԳԲ) یک سازمان شبه‌نظامی ارمنی بود که از سال ۱۹۷۵ تا اوایل دهه ۱۹۹۰ فعالیت می‌کرد.
پیشینه
این گروه توسط برخی منابع به عنوان یک سازمان تروریستی و معتقد به جنگ چریکی و مسلح توسط دیگران توصیف شده‌است. ارتش سری ارامنه به عنوان یک سازمان تروریستی توسط ایالات‌متحده آمریکا در دهه ۱۹۸۰ فهرست شده‌است. در مجموع حملات این گروه و ترورهای آن منجر به کشته شدن ۴۶ نفر و زخمی شدن ۲۹۹ نفر شده‌است. هدف اعلام‌شده ارتش سری ارامنه این بود که دولت ترکیه را وادار به قبول مسئولیت خود برای نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ و پرداخت غرامت کند و همچنین خواستار واگذار کردن قلمرویی برای برقرار کردن یک سرزمین ارمنی شده بود. " هدف اصلی آنها برقراری مجدد ارمنستان متحد و تاریخی است که شامل ارمنستان غربی و شرقی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. منطقه مورد نظر منطقه‌ای بود که در معاهده سور که در سال ۱۹۲۰ توسط رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا وودرو ویلسون " منعقد شد. به ارامنه وعده داده می‌شد.
حمایت و فعالیت
ارتش سری ارامنه پشتیبانی پنهانی قابل‌توجهی از جماعت ارمنیان پراکنده در اروپا و در ایالات‌متحده دریافت کرده‌است. این گروه در دهه ۱۹۹۰ نسبتاً غیرفعال بود، با این وجود در سال ۱۹۹۱ یک حمله ناموفق به سفیر ترکیه در مجارستان از جانب این گروه دیده شد. این سازمان از آن زمان به فعالیت‌های ستیزه جویانه مبادرت نکرده‌است. شعار این گروه به سوی آزادی ارمنستان، "جنگ مسلحانه "،" جبهه سیاسی درست " و" زنده باد همبستگی انقلابی مردم ستمدیده " است.
موتسارتیوم دانشگاه زالتسبورگ
موتسارتیوم دانشگاه زالتسبورگ (Universität Mozarteum Salzburg) یک دانشگاه تخصصی در زمینه هنرهای دراماتیک و موسیقی می‌باشد و در شهر زالتسبورگ، اتریش واقع شده‌است. این دانشگاه یکی از معتبرترین دانشگاه‌های اروپا در زمینه تحقیقات موسیقایی می‌باشد و به نام ولفگانگ آمادئوس موتسارت نامگذاری شده‌است.
شعله‌پوش
شعله‌پوش قطعه‌ای است در انتهای لوله سلاح‌ها که پرتابهها از آن خارج می‌شوند.
ماشینکاری دقیق سرلوله برای دقت شلیک اهمیت زیادی دارد زیرا سرلوله نقطهٔ آخر تماس گلوله و لوله است. اگر میان سرلوله و پرتابه فاصله‌ای وجود داشته باشد گازهای پیش‌ران ممکن است به‌طور نابرابر در پیرامون گلوله پخش شوند و گلوله را از مسیر صحیح منحرف سازند.
در برخی سلاح‌ها پیش از سرلوله روپوش لوله قرار دارد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی.
سامگاکسان-دونگ
سامگاکسان-دونگ (به لاتین: Samgaksan-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در Gangbuk District واقع شده‌است.
حسین العرفی
حسین العرفی (Hocine El Orfi؛ زادهٔ January 27, 1987) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال بارادو، و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کوستا واله ایمانیا
کوستا واله ایمانیا (به ایتالیایی: Costa Valle Imagna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است. کوستا واله ایمانیا ۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوزنا، آریزونا
لوزنا (به انگلیسی: Luzena) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. لوزنا ۱٬۲۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واهیک باغومیان
واهیک باغومیان (Վահիկ Բաղոմյան ) بازیکن فوتبال بازنشسته در پست مدافع ارمنی‌تبار اهل ایران است.
باشگاهی
از باشگاه هایی که در توپ زده‌است می‌توان آرارات تهران را اشاره کرد.
میرزاموسی
میرزاموسی، روستایی از توابع بخش جزینک شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
سامهو-دونگ
سامهو-دونگ (به لاتین: Samho-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در اولسان واقع شده‌است.
اکیلی
اکیلی، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
روح‌سوار (کمیک)
روح سوار نام تعداد شخصیت خیالی ضدقهرمان و ابرقهرمان است که در کتب کمیک مارول کامیکس وجود دارد؛ و برای اولین بار، در شمارهٔ ۵ مجلهٔ متن عجیب (Marveخیالی tlight #5) در اوت ۱۹۷۲ معرفی شد. او یک روح شیطانی است که با پدر خود مفیستو و برادران خود سیاه قلب و جک او لنترن و پدربزرگش دورمامو و عموی خود بی رحم و بقیهٔ خانواده در ارتباط است. او بعدها به عنوان یک ضد قهرمان همراه ددپول تبدیل شد. او با جک او لنترن و ددپول هم دست است و به عنوان دشمن مرد عنکبوتی انتخاب شده بود، که چند سال بعد روح سوار و مرد عنکبوتی با هم متحد شدند.اولین میزبان او جانی بلیز است که در دنیای کمیک شماره۱–۸۱ سری گوست رایدر شهرت دارد. جانی یک روزی می‌فهمد که پدر نامزدش سرطان دارد و به همین دلیل روح خود را در ازای نجات جان پدر نامزد خود به شیطان یا مفیستو می‌فروشد. اما چند روز بعد پدر نامزد جانی به خاطر تصادف می‌میرد. اما مفیستو به قولش عمل کرد و جانی هم باید به قولش عمل می‌کرد. مفیستو روح جانی را با زاراثوس پیوند زد و جانی به روح سوار تبدیل شد؛ و از طرف مفیستو مأموریت دارد که افراد گناهکار را به جهنم بفرستد.
همچنین ۲ فیلم اختصاصی برای او ساخته شده‌است و در سریال مأموران شیلد هم وجود دارد.
انیمیشن
اولین حضور روح سوار مربوط به انیمیشن چهار شگفت انگیز ۱۹۹۵ میشود که به صورت افتخاری ظاهر شد. دومین حضور روح سوار به انیمیشن هالک شگفت انگیز ۱۹۹۶ است که باز هم به صورت افتخاری ظاهر شد. در انیمیشن هالک و ماموران اسمش، هم حضور افتخاری داشت. آخرین حضور او در انیمیشن گردآوری انتقام جویان در قالب یک قسمت ظاهر شد.
فیلم و سریال
در سال ۲۰۰۷ میلادی اولین فیلم روح سوار به نام گوست رایدر با بازی نیکلاس کیج و با کارگردانی مارک استیون جانسون ساخته شد. معتقدین از خام بودن فیلمنامه و دیالوگ ها انتقاد کردند ولی سکانس های اکشن و جلوه های ویژه را متوسط اعلام کردند. نیکلاس کیج برای این فیلم برنده جایزه تمشک طلایی بدترین بازیگر سال شد.
در سال ۲۰۱۱ میلادی دومین فیلم روح سوار به نام روح‌سوار: روح انتقام با بازی نیکلاس کیج و به کارگردانی مارک نولدین و برایان تایلور ساخته شد. معتقدین از فیلمنامه سطحی و شخصیت پردازی های غلط انتقاد کردند ولی جلوه های ویژه این فیلم به خصوص جلوه های آتش روح سوار را ستودند.
در سال ۲۰۱۶ میلادی روح سوار در فصل چهارم سریال ماموران شیلد با شرکت گابریل لونا حضور یافت. معتقدین از شخصیت پردازی ، نقش آفرینی و جلوه های ویژه این شخصیت در این سریال را ستایش کردند.
رجب آدانیر
رجب آدانیر (Recep Adanır; May 3, 1929 – 1929:05:03, May 20, 2017) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
آتاکوی—شیرینولر (متروی استانبول)
آتاکوی—شیرینولر (Ataköy—Şirinevler) یکی از ایستگاه‌های شاخه اِی خط ام۱ متروی استانبول است.
این ایستگاه که در منطقه باقرکوی قرار دارد در سال ۱۹۹۵ تاسیس شده‌است.
محمدجان بزی
محمدجان بزی، روستایی از توابع بخش جزینک شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۳۳ خانوار) بوده‌است.
آلمائو (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۰)
آلمائو (Alemão؛ زادهٔ October 18, 1990) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
چالش‌لار (سنان‌پاشا)
چالش‌لار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در سنان‌پاشا واقع شده‌است.
عینک آفتابی
عینک آفتابی یک نوع پوشش برای محافظت از چشم در برابر نور خورشید است و با توجه به نوع کاربری آن جنس عدسی و لایه‌های مختلف به کار رفته در آن متفاوت است. معمولاً جنس عدسی‌های عینک آفتابی از لایه‌های زیر تشکیل شده‌است:
تاریخچه
اولین عینک آفتابی در دوره قاجاریه و با شروع سفرهای برون مرزی ناصرالدین شاه به ایران وارد شد و می‌توان از او به عنوان اولین فرد دارای عینک آفتابی در ایران نام برد. عینک آفتابی در سالهای بعد در دوران پهلوی و پس از هجوم متفقین به ایران رواج بیشتری پیدا کرد.
در سالهای اخیر با تغییر فرهنگ مردم ایران و همچنین ورود انواع عینک‌های آفتابی به کشور حجم استفاده از این کالا رواج پیدا کرده و به غیر از موارد پزشکی در صنعت مد و فشن نیز جای خود را باز کرده‌است. ورود نمایندگی‌ها و واسطه‌های برندهای مختلف سبب آشنایی بیشتر مردم با عینک آفتابی شده‌است و بخش‌های مختلف بازار را تحت تأثیر قرار داده‌است. پس از فروش عینک در مغازه‌ها و استقبال مردم از این کالا فروشگاه‌های آنلاین هم به فروش این کالا روی آورده‌اند.
ناحیه فانی، شهرستان پولک، مینه سوتا
ناحیه فانی (به انگلیسی: Fanny Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پولک، مینه‌سوتا واقع شده‌است. ناحیه فانی ۹۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یحیی وهابی
یحیی وهابی (Yahia Ouahabi؛ زادهٔ January 20, 1940) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
یون لوچیان
یون لوچیان (Ion Lucian؛ زاده ۲۴ آوریل ۱۹۲۴ – ۳۱ مارس ۲۰۱۲) کارگردان نمایش، نمایشنامه‌نویس و بازیگر اهل رومانی بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به پنداره‌ها ۱۹۰۰ اشاره نمود.
کوستا دی متزاته
کوستا دی متزاته (به ایتالیایی: Costa di Mezzate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است. کوستا دی متزاته ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۸۳ نفر جمعیت دارد و ۲۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باتربو
باتربو، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده سیدمحمود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دره دالانی
درهٔ دالانی (Tunnel valley) به دره‌ای بزرگ، دراز و به شکل نعل اسب گفته می‌شود که در زمان‌های بسیار دور به خاطر حرکت یخچال‌های طبیعی و فرسایش آنها بر روی زمین پدید آمده‌است.
دره‌های دالانی ممکن است ۱۰۰ کیلومتر طول، چهار کیلومتر پهنا و ۴۰۰ متر عمق داشته باشند.
در دوران باستان پهنه‌های یخی بخش‌های از تمام قاره‌ها را پوشانده بود و حرکت این پهنه‌ها باعث به وجود آمدن دره‌های دالانی در لبه‌های یخ‌پهنه‌ها شد.
این دره‌ها کار زهکشی زیر یخچال‌های طبیعی عصر یخبندان را بر عهده داشتند و به عنوان شبکه‌ای برای انتقال آب اضافه به بیرون از پهنه‌های یخی عمل می‌کردند. بررسی مقطع این دره‌ها نشان می‌دهند که آنها نیز مانند آب‌دره‌ها دیواره‌های پرشیبی دارند و کف آنها تخت و صاف است. این‌گونه از کف دره در بیشتر فرسایش‌های زیریخچالی دیده می‌شود.
استفانو آرگیلی
استفانو آرگیلی (Stefano Argilli؛ زادهٔ January 5, 1973) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مودنا، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، و باشگاه فوتبال لیورنو اشاره کرد.
نیمازینی (انیمه)
نیمازینی یا منه‌موزین یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۶ قسمتی ژاپنی به نویسندگی هیروشی اونوگی و کارگردانی شیگرو اوئدا است که توسط استودیوهای زیبک و گنکو تهیه شده‌است و دارای خصوصیاتی از قبیل گروتسک و تصاویر اروتیک است. داستان مجموعه در آینده‌ای نزدیک و در شهر توکیو اتفاق می‌افتد، و شخصیت اصلی داستان یک کارآگاه خصوصی نامیرا به نام رین آسوگی است. از روی این مجموعه یک سری لایت نوول و مانگا نیز ساخته و عرضه شده‌است.
بچه‌های محله ما
بچه‌های محله ما یا پسران جبلاوی (به عربی: اولاد حارتنا) داستان بلند نجیب محفوظ است. این داستان در سال ۱۹۵۹ در روزنامه الأهرام منتشر می‌شد. نشر این داستان مخالفت بسیاری از شخصیت‌های مذهبی مصر را برانگیخت؛ تا این که سرانجام نشر این کتاب در مصر ممنوع شد. این کتاب نخستین بار در سال 1967 در لبنان چاپ شد. فلیب استوارت آن را به انگلیسی برگرداند و این کتاب شهرتی جهانی پیدا کرد.
عمر عبد الرحمن، مفتی نابینای مصری این کتاب را کفر تلقی کرد: سلمان رشدی مؤلف کتاب آیات شیطانی و نجیب محفوظ نویسنده کتاب أولاد حارتنا هر دو مرتدند، و هر کس که از اسلام به سوء سخن بگوید، شکی نیست که باید کشته شود؛ و اگر نجیب محفوظ را کشته بودیم، سلمان رشدی ظهور نمی‌کرد.»
سرانجام در اوایل سال ۲۰۰۶، رمان «بچه‌های محله ما» با مقدمه‌ای از احمد کمال ابوالمجد به چاپ رسید.
شخصیت‌های داستان
شخصیت‌های این داستان ظاهراً شخصیت‌های قرآن و کتاب مقدس بودند که در آن نام‌های واقعی تغییر داده شده بودند؛ در حقیقت این رمان روایت تازه‌ای از داستان آفرینش و پیامبران به شمار می‌رود.
قندیل: نام تغییریافته جبرئیل است به نزد قاسم (پیامبر اسلام) می‌آید و آموزش‌های جبلاوی (خداوند) را برای او نقل می‌کند.
ادهم که با لفظ آدم تشابه دارد، پسر کوچک و عزیز جبلاوی از أم سمراء است که جبلاوی او را از خود طرد می‌کند. اطلاع ادهم از سنگ وصیت با تعبیر خوردن ادهم از درخت ممنوعه رابطه تنگاتنگی دارد.
ادریس که ظاهراً تغییریافته از ابلیس است، کسی است که با ادهم دشمنی دارد و مسبب طرد ادهم و محرومیت اوست. وی همچنین کسی است که از جبلاوی تمرد کرد و جبلاوی کینه او را به دل گرفت.
جبل بیان رمزی محفوظ از موسی است؛ که در قرآن و کتاب مقدس از سخن گفتن خدا با او در کوه، و همچنین جلوه کوه در برابر او، سخن به میان رفته‌است.
قاسم تعبیر محفوظ از پیامبر اسلام است که از کنیه وی ابوالقاسم گرفته شده‌است. در این داستان قاسم یاران و همسران متعددی دارد. ازدواج قاسم با زن ثروتمندی که از او بیست‌سال بزرگ‌تر است یادآور ازدواج پیامبر اسلام با خدیجه دختر خویلد است. خروج قاسم از شهر حی را با هجرت محمد از مکه با مدینه برابر دانسته‌اند. جنگ نبابیت بیان کنایی از غزوه بدر است.
صادق در داستان محفوظ از یاران نزدیک قاسم است. پس از مرگ قاسم، صادق وارث او می‌شود؛ بسیاری شخصیت صادق را رمزی از شخصیت ابوبکر در تاریخ اسلام می‌دانند. این داستان با مرگ جبلاوی به دست عرفه پایان می‌یابد. در این داستان، عرفه نه جبلی است، نه رفاعی، و نه قاسمی یعنی به هیچ‌یک از سه دین ابراهیمی تعلق ندارد؛ در حالی که هر سه خانواده عرفه را از خود می‌دانند. عرفه را نمادی از معرفت یا علم دانسته‌اند.
آنتیستنس
آنتیستنس (به یونانی: Ἀντισθένης؛ به انگلیسی: Antisthenes) زادهٔ سال ۴۴۵, درگذشته به سال ۳۶۵ ق. م فیلسوف یونانی اهل آتن، مدتی شاگرد گرگیاس، و سپس تا زمان محاکمه سقراط، از شاگردان سقراط بود. شماری از نویسندگان او را بنیانگذار مکتب کلبی می‌دانند.
زندگی
آنتیسنتس در ۴۴۵ یا ۴۴۶ ق. م از پدری آتنی و هم‌نام خویش و مادری تراکیایی زاده شد. نخست نزد گرگیاس به آموختن فن جدل می‌پرداخت، اما پس از آشنایی با سقراط به همراه شاگردان خود در زمرهٔ مریدان او درآمد و به فلسفه پرداخت. چنان که از رسالهٔ فایدون افلاطون برمی‌آید از جمله کسانی بود، که در هنگام مرگ سقراط در کنار او بودند. او داوطلبانه زندگی در تنگدستی را برگزیده بود و از لذت و خوشی جسمانی به کلی گریزان بود. اگر قول دیوگنس لائرتیوس را بپذیریم، به‌گمان نخستین کسی بود که با خود چوبدستی و خورجینی حمل می‌کرد. به بذله‌گویی و حاضرجوابی آوازه داشت. هنگامی که از او پرسیدند: «آموختن چه چیزی بیش‌ترین اهمیت را دارد؟» پاسخ داد: «نیاموختن کردار بد دیگری.»
اندیشه و تأثیرات
دیوگنس لائرتیوس ده تألیف به آنتیسنتس نسبت می‌دهد، که امروز تنها بخش‌های اندکی از آن به دست ما رسیده‌است. از میان آثار پراکنده‌ای که دربارهٔ او نگاشته شده‌است، می‌توان دریافت که او فضیلت را آموختنی و تنها انسان‌های صاحب آن را باشرافت می‌دانست؛ فضیلت به تنهایی برای شادکامی انسان کافی است. بر خلاف سقراط برای قوانین دولتی ارزشی قائل نبود و بر این باور بود که انسان خردمند باید از قوانین فضیلت پیروی کند. فضیلت بیش از آن که به سخن باشد در کردار نمایان می‌شود. هرچند در فلسفهٔ کلبی شهرت دیوژن سینوپی از آنتیستنس فراتر رفت، اما امروزه بسیاری بر این رای اند، که این مکتب از افکار و سلوک او الهام گرفته شده‌است.
درون‌مایه فراخوان او بازگشت به طبیعت بود و استدلال می‌کرد، که مرد عاقل نیازی به خانه، وطن، شهر یا قانون ندارد، زیرا فضیلت او قانون او است.