cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کلاه‌قرمزی
دیدگاه منتقدان و دلایل محبوبیت
بسیاری از منتقدان یکی از دلایل موفقیت این مجموعه و این شخصیت را نوستالژی می‌دانند. به باور این منتقدان کلاه‌قرمزی نوستالژی نسلی است که بخش مهمی از زندگی‌اش را در برابر تلویزیون گذرانده‌است. اما منتقدانی هم هستند که معتقدند این تنها دلیل موفقیت این مجموعه نیست. به باور این منتقدان موفقیت این مجموعه اگر فقط به دلیل زنده‌کردن خاطرات بود هرگز نمی‌توانست به این خوبی با نسل‌های دیگر ارتباط برقرار کند. به باور این منتقدان برای تداوم موفقیت یک مجموعه نمی‌توان تنها با تکیه بر نوستالژی به جلو رفت. به باور این منتقدان شخصیت‌های این مجموعه بستر مناسبی را فراهم می‌کنند تا شوخی‌ها و طنز اجتماعی و گاه سیاسی در آن شکل بگیرد. مثل صحنه‌ای در کلاه‌قرمزی ۹۲ که در آن حراجی توسط عروسک‌های مجموعه راه می‌افتد و در آن فامیل دور در تماسی مداوم با صرافی‌ها مدام نرخ دلار را جویا می‌شد و قیمت اجناسش را در لحظه و به دلار اعلام می‌کرد.
محمدحسن ساکی، منتقد سینما ضمن تأکید بر این که کلاه‌قرمزی را نه فقط یک کاراکتر یا یک عروسک، بلکه پدیده‌ای فرهنگی می‌داند می‌گوید: «کلاه‌قرمزی نمونهٔ شاخص یک پسربچه است که می‌تواند در همهٔ نسل‌ها حضور داشته باشد. او پسری بازیگوش، شیطان، حاضرجواب و تنبل است. طبقهٔ اقتصادی روشنی هم ندارد. ویژگی‌هایی که به او این امکان را می‌دهد که در بین نسل‌ها حرکت کند… کلاه‌قرمزی فقط یک کاراکتر نیست؛ او حتی فقط یک عروسک نیست بلکه پدیده‌ای فرهنگی است. این را می‌توان به‌خوبی از موفقیت و میزان مخاطبش دریافت.» از دیدگاه این منتقد کلاه‌قرمزی حیات دارد و به مرور زمان بزرگ‌تر می‌شود؛ نکتهٔ مهمی که شاید در دیگر عروسک‌ها و حتی در خود آقای مجری هم دیده نشود. کلاه‌قرمزی یک کاراکتر ثابت نیست؛ او در طول زمان رشد کرده‌است به‌طوری‌که او که در ابتدا نمی‌توانست درست حرف بزند و حتی هنگام حرف‌زدن آبِ دهانش به صورت مخاطبش می‌ریخت کم‌کم تغییر کرد و بزرگ شد.
نیکو شریفی، روزنامه‌نگار، می‌نویسد: «شاید کلاه‌قرمزی (که پخش مجددش بعد از بیش از ده سال وقفه، در عید ۱۳۸۸ آغاز شد) تنها برنامه‌ای در تلویزیون باشد که بشود گفت به اندازهٔ برنامه ورزشی ۹۰ با تهیه‌کنندگی و اجرای عادل فردوسی‌پور مخاطب دارد. خیل عظیم کودکان و بزرگسالانی که این برنامه را در تلویزیون و اینترنت تماشا می‌کنند، و مهم‌تر، آن‌هایی که فقط همین برنامه را از بین برنامه‌های تلویزیون می‌پسندند شاهدی بر این ادعاست.»
منتقدان در مورد دلایل موفقیت این مجموعه نظرات مختلفی دارند. محمدحسن ساکی معتقد است این موفقیت مدیون استفادهٔ صحیح از کهن‌الگوها و روزآمدکردن آن‌هاست. او رابطهٔ میان کلاه‌قرمزی و آقای مجری را تابع کهن‌الگویی می‌داند که بر اساس آن روابط مرشد و بچه‌مرشد میانشان برقرار می‌شود. از دید او همان‌طور که بچه‌مرشد حرف‌های نامفهومی می‌زند و مرشد حرف‌های او را تعبیر می‌کند، کلاه‌قرمزی نیز خصوصاً در برنامه‌های ابتدایی‌اش خوب صحبت نمی‌کرد و باید حرف‌هایش توسط مجری دوباره بیان می‌شد. از دید این منتقد آن‌ها را می‌توان به سان نسخهٔ روزآمدی از نمایش اوستا و سیاه دید. شوخی‌ها و حاضرجوابی‌های سیاه در برابر صبر و متانت اوستا به نوعی در شخصیت مجری و کلاه‌قرمزی تکرار می‌شود.
از دیدگاه منتقدان رابطهٔ کلاه‌قرمزی و آقای مجری را می‌تواند رابطه‌ای پدر–فرزندی نیز در نظر گرفت. همان‌طور که بسیاری از کودکان خود را در شیطنت‌های کلاه‌قرمزی می‌یابند، بزرگترها نیز خود را در کالبد آقای مجری می‌یابند که پدری مهربان و دلسوز و صبور است که این موضوع باعث می‌شود مخاطبِ کلاه‌قرمزی نه‌فقط کودکان، که بزرگسالان نیز باشند. رابطهٔ این دو رابطه‌ای معلم-شاگردی نیست، یعنی چنین نیست که آقای مجری نصیحت کند و بچه‌ها خیلی زود قبول کنند؛ بلکه کلاه‌قرمزی و دیگر شخصیت‌های عروسکی این مجموعه گاه حرف‌ها و نصیحت‌های آقای مجری را قبول نمی‌کنند و او را به چالش می‌کشند. آقای مجری هم گاه از دست بچه‌ها حرصش می‌گیرد؛ درست مثل یک رابطهٔ پدر-فرزندیِ زنده و واقعی. از دیدگاه این منتقدان با وجودی که کلاه‌قرمزی حرف سیاسی نمی‌زند اما حرف‌هایش بیانگر خاطرات و حتی رنج‌های یک نسل است. کلاه‌قرمزی، مبارکِ مدرن است که در زبان طنز و کنایه واقعیت‌های مگوی جامعه را می‌گوید؛ نمادی از شوخ‌طبعیِ ایرانی که طلحک‌وار حرف خود را می‌زند و به حیاتش ادامه می‌دهد.
با این حال این مجموعه از همان ابتدای شروع به پخشش منتقدان بسیاری داشته و دارد. بسیاری از منتقدان این برنامه را به نداشتن کارشناس و متخصصان کودک متهم می‌کنند که باعث شده بدون توجه به نیازهای شناختی کودکان برای آنان برنامه بسازند به‌طوری‌که به باور این منتقدان در مجموعهٔ کلاه‌قرمزی نه تنها چنین چیزی را مشاهده نمی‌شود بلکه رفتارها و گفتارها مملو از آموزه‌های غلط است؛ صحبت‌های آقای مجری با عروسک‌ها پر از خشونت است، دائم بچه‌ها را دعوا و تحقیر می‌کند، امر و نهی می‌کند و به ندرت از آن‌ها تعریف می‌کند. به باور این منتقدان در این مجموعه بچه‌ها هم دائم دروغ می‌گویند، نقش بازی می‌کنند، چیزی را پنهان می‌کنند، کارهای غلط پنهانی انجام می‌دهند و به‌عنوان مثال زیادی شیرینی می‌خورند، کثیف‌کاری می‌کنند، یا خنگند و همه‌چیز را اشتباه می‌فهمند، اصطلاحات را اشتباه به کار می‌برند (که به باور این منتقدان این موضوع خودش آموزش غلط است به کودکان). از دیگر نقدها به این مجموعه استفادهٔ شخصیت‌ها از کلمات خشونت‌آمیز و درخواست انجام کارهای بزرگانه و نامتناسب با سن کودکان از آن‌ها نظیر بازکردن و شستن و نصب پرده‌ها برای خانه‌تکانی است.
در سری‌های اخیر مجموعهٔ «کلاه‌قرمزی» که کم‌کم و هر سال تعداد شخصیت‌ها بیشتر می‌شود نقش و حضور فعال کلاه‌قرمزی که نامش شناسنامهٔ کل مجموعه نیز هست کمرنگ‌تر شده‌است. این موضوع باعث انتقادهایی به این مجموعه شده‌است. با این وجود دنیا فنی‌زاده، عروسک‌گردان این شخصیت که از همان ابتدا با آن بوده معتقد است با توجه به تعدد شخصیت‌ها این اتفاق یک امر اجتناب‌ناپذیر است و به هر حال باید به همهٔ عروسک‌ها فرصت دیده‌شدن داد در حالی که زمان آیتم‌های برنامه نیز کوتاه است. سلیقهٔ شخصی فنی‌زاده در مورد برنامه این است که کلاه‌قرمزی در آیتم‌های دونفره مقابل آقای مجری ظاهر شود تا ضمن حفظ آن حال و هوای نوستالژیک برای مخاطب قدیمی برنامه، فرصت بهتری برای دیالوگ داشته باشد. با این وجود، نظر ایرج طهماسب این است که «کلاه‌قرمزی» یکی از معدود عروسک‌هایی باشد که در اغلب آیتم‌ها حضور دارد، حتی اگر تنها یک دیالوگ کوتاه سهم او بشود.
محصولات فرهنگی و حضور در فرهنگ عامه
همچنین در روزهای ۱۵ تا ۲۱ مهر ۱۳۹۲ و هم‌زمان با هفتهٔ کودک شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران به مناسب بیست‌سالگی این شخصیت عروسکی جشنی برپا کرد.
بازی‌های ویدئویی
یک بازی ویدئویی دویدنی براساس شخصیت کلاه قرمزی با نام TEHRUN 2 برای کامپیوتر و موبایل اندروید تولید و عرضه شده‌است.
یک بازی ویدئویی دیگر هم براساس شخصیت کلاه قرمزی با نام کلاه قرمزی:رویای شکلاتی توسط YC groups تولید و در سال ۱۳۹۴ در ایران برای پلتفرم کامپیوتر عرضه شده‌است.
ژرژ آقابکوف
ژرژ «گئورگی» آقابکوف ( Георгий Серге́евич Агабеков؛ ۱۸۹۶ – درگذشته ۱۹۳۷) سرباز ارتش سرخ شوروی، مأمور اداره مشترک دولتی سیاسی (OGPU)، عضو چکا و بین سال‌های ۱۹۲۸–۱۹۲۹، رئیس بخش شرقی (OGPU) بود.
زندگی‌نامه
وی با نام اصلی هاروتیونوف در سال ۱۸۹۵ در یک خانواده ارمنی در عشق‌آباد، امپراتوری روسیه به دنیا آمد. از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۶ در ارتش روسیه در جنگ جهانی اول مبارزه نمود. به دنبال انقلاب اکتبر در مارس ۱۹۱۸ به گارد سرخ پیوست. در سال ۱۹۲۰ به حزب بلشویک پیوست. به زبان‌های زبان فارسی و زبان ترکی استانبولی نیز صحبت می‌کرد. در اوت ۱۹۳۷ در کوهستان‌های پیرنه توسط مأموران اتحاد شوروی سرانجام پس از یک سری تلاش‌های ناموفق کشته شد.
طبس مسینا
طبس مَسینا، شهری در بخش گزیک شهرستان درمیان، واقع در استان خراسان جنوبی ایران است. طبس مسینا، تا آذرماه سال ۱۳۸۷ مرکز دهستان طبس مسینا از بخش گزیک بود که در این تاریخ به شهر ارتقا یافت. مردم طبس مسینا اهل سنت هستند.
طبس مسينا شهري است بسيار كهن و تاريخي كه در اكثر متون جغرافيايي قرون اوليه اسلامي، نام آن ذكر شده است. این شهر و مناطق اطراف آن در فاصله حدود 30 كيلومتري شرق شهر اسديه (اسدآباد) از لحاظ تاريخي و باستان شناسي بسيار غني است. وجود تپه هاي باستاني مبارزی و خرگوشی در حومه طبس مسینا که متعلق به دوره هاي تاريخي (احتمالا اشکانی) می باشد، تعلق طبس مسينا را به دوره هاي قبل از اسلام تقويت مي كند.
در متون تاریخی نام طبس مسینا همیشه به عنوان یکی از قسمت های مهم سرزمین قهستان ذکر شده است. قهستان، نام سرزمین هاي جنوب خراسان شامل ولايات خواف، گناباد، بجستان،‌کاشمر، طبس، فردوس، قاين، ‌طبس مسينا، ‌بيرجند و نهبندان بوده است.
پیشینه
طبس مسینا از شهرهای قهستان بوده و در کتب تاریخی با نامهای طبس عناب و طبس مسینان ذکر شده است. مقدسی صاحب احسن التقاسیم در مورد طبس مسینا می‌نویسد:
حمدالله مستوفی در کتابش نزهة القلوب از طبس مسینان (مسینا) چنین یاد می کند:
''طبس مسینان از اقلیم سیم است. شهری کوچک است و گرمسیر و عناب فراوان بود و آبش از کاریز. غلات این قصبه هر هفتاد روز آب خورد و غلات مواضع که در حوالی آن است هر هفت روز آب بخورد. و در آن ولایت چاهی بود که خاک آن مقداری دانه جاروس (2) ۞، هر که بخوردی در حال بمرد؛ اما در این نزدیکی آن چاه را انباشته اند و هم در آن ولایت چاهی است که در زمستان آب بسیار در آن چاه می رود و در تابستان بیرون می آید و بدان زراعت می کنند و چاهی دیگر هست که هر وقت در آن چاه نگاه می کنند شکل ماهی می نماید.''
تاريخ بيهقى که در نيمه قرن ششم تأليف شده چنين مینويسد که: حضرت علی بن موسی الرضا به سال 202 هجرى از راه طبس مسينا به خراسان آمده و در آنجا نزول فرموده است (بهارستان صفحه 21)
حکایت تاریخی قلعه طبس مسینا
در زمان برکیارق، چهارمین حاکم سلجوقی، قهستان مرکز آشوب بود. او ابتدا از این بلوا چشم می‌پوشید، اما وقتی اسماعیلیان به جانش سوءقصد کردند و او جان سالم به در برد، با برادرش، سنجر، هم‌پیمان شد به قهستان حمله کنند. در نتیجه سال 494قمری سنجر سپاهی به قهستان فرستاد که پس از قلع‌وقمع و کشت‌و‌کشتار و خرابی بسیار، دستاوردش فقط محاصره قلعه طبس مسینا بود و بیش از آن، با درایت نزاریان ساکن قلعه، راه به جایی نبرد. حتی در صفحه‌های تاریخ نوشته شده است که سه سال پس از این واقعه نیز همان سردار سلجوقی دوباره به قلعه طبس مسینا یورش برده، اما بازهم موفق نشده است آن را فتح کند. بعد از این درگیری‌ها و تهدیدهای حسن صباح علیه سلجوقیان بود که پیمان صلحی بین اسماعیلیان و سلجوقیان بسته شد که یکی از مواد آن، بنانکردن قلعه جدید در قهستان بود. تقریبا همه منابعی که از این صلح‌نامه یاد کرده‌اند، احداث‌نکردن قلعه جدید را مهم‌ترین و نخستین شرط صلح برشمرده‌اند؛ در نتیجه، بقیه این جدال‌ها که جنبه آیینی به خود می‌گیرد، جنگ زرگری به‌نظر می‌رسد.
در‌این‌میان، قلعه طبس مسینا هرچند نسبت به دیگر قلعه‌های اسماعیلیان در منطقه، موقعیت دفاعی بی‌نظیری نداشت، از نظر نزدیکی به شاهراه تجاری و کاروان‌رو سیستان، کرمان و شرق ایران، جایگاهی به‌مراتب بهتر داشت؛ مسیری که علاوه بر اهمیت تجاری آن، سفر ماجراجویی مارکوپولو ونیزی نیز از آن می‌گذشته است. سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه هم پس از بازگشت از هند، از همین مسیر گذشته و به‌علت بیابانی‌بودن آن، سختی‌های زیادی کشیده است.
در حقیقت، دوبار حمله سلجوقیان به این قلعه و حتی گزارشی که حاکم سلجوقی از این حملات به دربار عثمانی می‌فرستاد، خود گواهی است بر اهمیت قلعه طبس مسینا. قلعه‌ای که امروز پاره‌هایی از آن باقی مانده است وقدم‌زدن در دل ویرانه‌هایش، پس از حس لذت دیدن بناهای خشت و گلی، رعب و وحشتی از این تاریخ پرفرازونشیب به‌همراه دارد که روزگاری اسماعیلیان منطقه با چنگ و دندان برای نگهداشتنش می‌کوشیدند. به‌شکلی که حتی پس از آن پیمان صلح نیز دست اسماعیلیان در گسترش نفوذشان بازتر شد و در روز روشن به‌صراحت از کاروانیان باج و خراج می‌گرفتند.
نکته: در بخشی از این گزارش، از پژوهشی مفصل و پرمنبع استفاده شده با عنوان «تأثیر جغرافیای اقتصادی قهستان در مناسبات نزاریان و سلجوقیان» که در شماره بهار و تابستان1393 در «پژوهش‌نامه تاریخ اجتماعی و اقتصادی» چاپ شده است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴٬۵۹۶ نفر (در ۱٬۰۷۲ خانوار) بوده است.
دیوید گریک
دیوید گریک (تولد: ۱۹ فوریه ۱۷۱۷ (میلادی) درگذشته: ۲۰ ژانویه ۱۷۷۹ (میلادی)) بازیگر، نمایش نامه نویس، مدیر تئاتر و تهیه‌کننده انگلیسی است. پدرش یک کاپیتان ارتش بود و او را به یک مدرسه هنر مشهور فرستاد. قبل از اینکه او بازیگر شود، او درس خواند تا یک حقوقدان شود. او می‌توانست یک حقوقدان شود اما او اینکار را ول کرد و شروع به بازیگری کرد. جسد او در کنار مجسمه ویلیام شکسپیر دفن شد. اکثر شهرت او بخاطر بازیگری در نقش‌های نمایشنامه‌های شکسپیر بود. او در تئاتر رویال، دروری لین، بازی کرد و بعداً آنجا را خرید.
اودیسیاس الیتیس
اودیسیاس الیتیس (زاده ۲ نوامبر ۱۹۱۱ – درگذشته ۱۸ مارس ۱۹۹۶) شاعر و نویسنده اهل یونان بود. وی برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۷۹ شد.
زندگی
اودیسیاس الیتیس در ۲ نوامبر سال ۱۹۱۱ در شهر بزرگ هراکلیون در شمال یونان و در یک خانواده قدیمی متولد شد. او برای تحصیل به آتن رفت و در رشته حقوق مشغول به تحصیل شد و در همان روزهای دانشجویی به نویسندگی و طراحی کولاژ روی آورد.
اولین مجموعه شعرهایش را بانام اشعار نخستین سال ۱۹۳۶ منتشر کرد. پس از آن، مجموعه شعرهای جهت‌گیری‌ها و در خدمت تابستان را سال ۱۹۴۳ منتشر کرد. با آغاز جنگ جهانی دوم، الیتیس به ارتش یونان پیوست و پس از آزاد شدن یونان از دست آلمان نازی گرایش بیشتری به شعر پیدا کرد و در رادیو و تلویزیون یونان، سازمان تئاتر و سازمان جهانگردی یونان مشغول به کار شد.
الیتیس سال ۱۹۷۹ به خاطر شعرهایش که با اتکا به سنت‌های یونانی، توصیف‌های قومی و دید روشنفکری که نمایشگر مبارزه بشر امروز برای کسب آزادی و نیل به خلاقیت است، جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد. اشعار او به زبان‌های گوناگونی ترجمه شده‌اند. او بیش از ۲۵ مجموعه شعر با مضامین مختلف منتشر کرد اما تا به امروز هیچ‌یک از این آثار به زبان فارسی ترجمه نشده‌اند. او در ۱۸ مارس سال ۱۹۹۶، در ۸۴ سالگی در حالی که در آتن زندگی می‌کرد دیده از جهان فروبست.
نهنگ بینی‌بطری شمالی
نهنگ بینی‌بطری شمالی یا نهنگ پوزه‌بطری شمالی ، یکی از دو عضو سرده نهنگ بینی‌بطری از خانواده نوک‌نهنگان است که در شمال اقیانوس اطلس زندگی می‌کند. این گونه در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ میلادی از سوی شکارچیان انگلیسی و نروژ بسیار شکار می‌شد.
ویژگی‌ها
نهنگ بینی‌بطری شمالی بزرگ و چاق است و در هنگام بلوغ طولی نزدیک به ۹٫۸ متر پیدا می‌کند. بخش ملون در سر این گونه شکلی به شدت گرد و شبیه به توپ دارد. نوک دراز و سفید در نرها و خاکستری در ماده‌ها است. باله پشتی کوچک است و اندازه‌ای برابر ۳۸-۳۰ سانتی‌متر دارد و در میانه بخش عقبی بدن قرار دارد. شکل آن داس‌مانند است و اغلب در انتها تیز به نظر می‌آید. رنگ بدن در بخش‌های بالایی خاکستری میانه تا تاریک است و در بخش‌های زیرین روشن‌تر می‌شود. وزن این گونه میان ۵٫۸ تا ۷٫۵ تن است.
تغذیه
منبع اصلی غذایی این آبزیان ماهی و ماهی مرکب است، اگرچه از شاه‌ماهی و سپیداج و ستاره دریایی و دیگر آبزیان نیز به عنوان مکمل غذایی بهره می‌گیرد.
گستره و جمعیت
نهنگ بینی‌بطری شمالی بومی اقیانوس اطلس شمالی است و در آب‌های خنک و قطبی چون تنگه دیویس، دریای لابرادور، دریای گرینلند، دریای بارنتز یافت می‌شود. جمعیت این گونه در آب‌های نووا اسکوشیا در پایان قرن بیستم ۱۳۰ عدد تخمین زده شد.
در سال ۲۰۰۶ میلادی، نهنگی از این نوع در رودخانه تیمز شهر لندن، انگلستان، وارد شد. این نهنگ چندی بعد در حالی که کنشگران محیط زیست در تلاش برای کمک به آن بودند، مرد. اسکلت این نهنگ اکنون در موزه تاریخ طبیعی لندن نگهداری می‌شود.
استوارت لافرتی
استوارت لافرتی (زاده October 1, 1987 ) بازیگرآمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مجازات مرگ اشاره کرد.
سی جبار
سی ستمگر (οἱ τριάκοντα τύραννοι، hoi triákonta týrannoi) یک الیگارشی دست‌نشاندهٔ اسپارت در آتن بود که پس از شکست آتنی‌ها در جنگ پلوپونز در سال ۴۰۴ قبل از میلاد، به این شهر تحمیل گردید. بر اساس درخواست لیساندر، سی نفر در قالب یک دولت مستبد، نه فقط به عنوان یک کمیته قانون گذاری، انتخاب شدند. سی مستبد قدرت را به مدت هشت ماه حفظ کردند. اگرچه کوتاه بود، اما سلطنت آن‌ها منجر به کشته شدن ۵٪ از مردم شهر آتن، مصادره اموال شهروندان و تبعید سایر طرفداران دموکراسی گردید. آن‌ها به دلیل تاکتیک‌های ظالمانه و اتکا به زور خود، به «سی ستمگر» یا «حکومت جباران» معروف شدند. دو تن از اعضای برجسته این هیئت کریتیاس و ترامنس بودند.
سی حاکم
با حمایت اسپارت، سی عضو دولت موقت، در آتن دولتی تأسیس کردند. سی تن نگران بودند که چگونه قوانین دموکراتیک را که بر دیوار کنار Stoa Basileios نوشته شده بود، حذف کنند. در نتیجه، سی نفر به منظور ایجاد یک رژیم الیگارشی، از حقوق شهروندان آتن کاستند. سی نفر یک شورای ۵۰۰ نفره را برای خدمت به وظایف قضایی، که قبلاً در اختیار همه شهروندان بود، منصوب کردند. با این حال، حقوق همه مردان آتن سلب نشد. در حقیقت، این سی نفر، ۳۰۰۰ مرد آتنی را «برای مشارکت در دولت» برگزیدند. این افراد منتخب دستچین شده، حق حمل سلاح، محاکمه منصفانه و اقامت در محدوده شهر را داشتند. لیست ۳۰۰۰ نفر انتخاب شده به‌طور مداوم بازبینی می‌شد. اگرچه اطلاعات کمی در مورد این ۳۰۰۰ مرد شناخته شده‌است - برای این که هرگز سابقه آنان مستند نشد - این فرضیه وجود دارد که سی تن، این سه هزار نفر را به عنوان تنها مردانی که وفاداریشان به رژیم آنان قابل اطمینان بود، برگزیدند.
سی مستبد به رهبری کریتیاس، ریاست حکومت ترور را بر عهده داشتند و صدها آتنیایی را اعدام، قتل و تبعید کردند و متعاقب آن دارایی‌های آنها را تصرف نمودند. هر دو ایزوکرات و ارسطو (مورد اخیر در قانون اساسی آتن) گزارش دادند که سی نفر، ۱۵۰۰ نفر را بدون محاکمه اعدام کردند. کریتیاس، شاگرد سابق سقراط، به دلیل بی‌رحمی و غیرانسانی بودن اعمالش لقب «اولین روبسپیر تاریخ» گرفته. او بدون در نظر گرفتن هزینه انسانی، هدفش پایان دادن به دموکراسی بود. سی نفر جنایتکاران و همچنین بسیاری از شهروندان عادی را که به دلیل ابراز حمایت از دموکراسی «غیر دوستانه» نسبت به رژیم جدید می‌دانستند، برکنار کردند. ترامنس، که گزنفون می‌گوید از خشونت و بی عدالتی بیش از حد کریتیاس عصیان نموده بود، سعی در مخالفت با او کرد. کریتیاس ترامنس را به توطئه و خیانت متهم کرد و سپس وی را مجبور به نوشیدن شوکران کرد. بسیاری از شهروندان ثروتمند به سادگی اعدام شدند تا الیگارشی‌ها بتوانند دارایی‌هایشان را توقیف کنند، و این اموال پس از آن بین سی تن و طرفدارانشان توزیع شد. آنها همچنین ۳۰۰ شلاق‌زن برای ترساندن شهروندان آتن استخدام کردند.
رژیم سی نفره با مخالفت آشکار زیادی روبرو نشد؛ اگرچه بسیاری از آتنی‌ها از شکل جدید حکومت متنفر بودند. کسانی که قوانین جدید را تأیید نمی‌کردند، می‌توانستند با مبارزه کنند - و خطر تبعید یا اعدام را بپذیرند - یا قانون سی نفر را قبول کنند. برخی از طرفداران دموکراسی جنگ را انتخاب کردند و تبعید شدند؛ از جمله تراسیبولوس، نظامی نیروی دریایی آتن و حامی دولت دموکراتیک. قیامی که در سال ۴۰۳ قبل از میلاد سی نفر را بالاخره سرنگون کرد، توسط گروهی از تبعیدی‌ها به رهبری ترازیبول سامان داده شد. کریتیاس در جنگ، نزدیک دروازهٔ آتن کشته شد.
نیو بدفورد، پنسیلوانیا
نیو بدفورد (به انگلیسی: New Bedford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. نیو بدفورد ۹۲۵ نفر جمعیت دارد.
رز شارل دوگل
رز شارل دوگل یکی از رقم‌های رز از نوع رز دورگه چای است. این رقم در کشور فرانسه و در سال ۱۹۷۴ میلادی معرفی شده‌است. اندازه گل بزرگ بوده و زمان گلدهی چهار فصل است. شکل گلبرگ نیمه شمشیری و محور غنچه بالا است. عطر آن تند است. رنگ گل آن صورتی مایل به بنفش است.
فینیست‌ایر
فینیست‌ایر یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۱۹۸۱ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی فینیست‌ایر در برست، فرانسه واقع شده‌است و به ۱ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
ایلیه دومیترسکو
ایلیه دومیترسکو (Ilie Dumitrescu؛ زادهٔ January 6, 1969) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به استوا بخارست، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، و باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
ژونگلو
ژونگلو (به لاتین: Zhonglu) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در Lichuan, Hubei واقع شده‌است. ژونگلو ۶۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دوستی با دشمن
دوستی با دشمن فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی مگان سیمپسون هوبرمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون گای پیرس، کلاودیا کاروان، جان هاوارد و مت دی ایفای نقش کرده‌اند.
سانجیو کومار
سانجیو کومار (Sanjeev Kumar; زاده July 9, 1938 – 1938:7:9, November 6, 1985) یک هنرپیشه اهل هند بود.
وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌هایی که سانجیو کومار در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
مسجدقباقی
مسجدقباقی، روستایی از توابع بخش حویق شهرستان طوالش در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چوبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۹ نفر (۱۰۰خانوار) بوده‌است.
قلعه گوری (قلعه گبری)
قلعه گوری (قلعه گبری) مربوط به دوره ساسانیان است و در سرپل ذهاب، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تیزی انبربار
تیزی انبربار یک شهرداری در الجزایر است که در استان بجایه واقع شده‌است.
تنوردر
تنوردر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دورود در استان لرستان ایران است. این روستا پیشتر به خاطر تالابش معروف بود اما در چند سال اخیر بی‌توجهی مسئولان محلی و شهرستانی و همچنین خشک‌سالی باعث نابودی این سرمایه زیست‌محیطی شد. این روستا دارای بیش از بیست شیلات ماهی گرم‌آبی است. همچنین زمین‌های حاصلخیز و آب فراوان باعث شده این روستا برای کشت برنج، ذرت، یونجه، و سایر محصولات زراعی وابسته به آب  بسیار مناسب باشند.
جمعیت
این روستا در دهستان ژان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۴ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
۳۲۳ (پیش از میلاد)
منبع
Wikipedia contributors, "323 BC," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=323_BC&oldid=216149663 (accessed June 16, 2008).
راینر بونهوف
راینر بونهوف بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان است که از سال ۱۹۷۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۵۳ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۱ میلادی انجام داد. راینر بونهوف در بازی‌های ملی‌اش ۹ گل به ثمر رساند.
رز دورتموند
رز دورتموند یکی از رقم‌های رز از نوع بالارونده است. این رقم در سال ۱۹۵۵ میلادی معرفی شده‌است. اندازه گل بزرگ بوده و در حدود ۵–۴ سانتیمتر است. شکل گلبرگ گرد و تک ردیفه و در حدود ۸–۴ است. رنگ گل آن قرمز و مرکز آن سفید است.
سحابی رتیل
سحابی رتیل نام یک سحابی معروف در صورت فلکی ماهی زرین است که در کهکشان ابر ماژلانی بزرگ قرار دارد. در ابتدا تصور می‌شد این سحابی یک ستاره است تا این که در سال ۱۷۵۱ توسط نیکولاس-لوئی دو لاکای سحابی بودن آن کشف شد.
این سحابی درخشان‌ترین جرم غیر ستاره ایست که تا کنون کشف شده‌است، به حدی که اگر جای سحابی جبار درکهکشان راه شیری قرار داشت می‌توانست روی زمین سایه ایجاد کند! در حقیقت سحابی رتیل فعال‌ترین منطقه شناخته شده تولد ستارگان در گروه محلی کهکشانی ماست.
تلسکوپ فضایی جیمز وب هزاران ستاره فوق‌العاده جوان را در یک مهد کودک ستاره‌ای به نام 30 Doradus در سحابی رتیل کشف کرد. اگرچه این سحابی به ما نزدیک قرار دارد، اما شبیه مناطق عظیم ستاره‌زایی از کیهان اولیه است؛ زمانی که شکل‌گیری ستاره در اوج خود بود و گفته می‌شد جهان در «ظهر کیهانی» قرار داشت. سه دستگاه از ابزارهای مادون قرمز با وضوح بالا وب توسط ستاره‌شناسان به سمت رتیل هدایت شدند. وقتی با دوربین مادون قرمز نزدیک وب (NIRCam) مشاهده می‌شود، به نظر می‌رسد این منطقه فضای داخلی خانه رتیل حفره‌دار با روکش ابریشمی باشد. خوشه‌ای از ستاره‌های جوان پرجرم که در تصویر به رنگ آبی کم‌رنگ می‌درخشند، حفره سحابی را در مرکز تصویر NIRCam خالی کرده است.
الاگوا نوا
الاگوا نوا (به پرتغالی: Alagoa Nova) یک سکونتگاه مسکونی در برزیل است که در پارائیبا واقع شده‌است.
دایان سیلنتو
دایان سیلنتو (Diane Cilento؛ October 5, 1933 – 1933:10:5, October 6, 2011) یک هنرپیشه اهل استرالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
جوردن گرت
جوردن گرت (زاده December 17, 1992) بازیگرآمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مجازات مرگ اشاره کرد.
پاول کوتس
پاول کوتس (Paul Coutts؛ زادهٔ July 22, 1988) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، و باشگاه فوتبال دربی کانتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده‌است.
تانجی
تانجی (به لاتین: Taunggyi) یک شهر در میانمار است که در ایالت شان واقع شده‌است. تانجی ۳۸۱٬۶۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صلیب مالتی
صلیب مالتی نشانی برای رده‌ای از جنگاوران مسیحی بوده است که بدان شوالیه مالت می‌گفتند.
پارتیشن قابل حمل
پارتیشن‌های قابل حمل (پارتیشن شیشه ای) یک شکل از دیوارهای موقت جهت تقسیم اتاق‌ها به جای دیوارهای دائمی هستند. این ساختار از واحدهای کوچکتری درست شده که بسته به سازنده، به یکدیگر متصل شوند. دیوارهای قابل حمل ممکن است به صورت ثابت استفاده شود یا به عنوان اتاق تاشو یا آکاردئون مانند باشد.
استان چهارمحال و بختیاری
شهرکرد با ۲۰۶۶ متر ارتفاع از سطح دریا، بلندترین مرکز استان در ایران است. میانگین ارتفاع در استان چهارمحال و بختیاری حدود ۲۱۵۳ متر است و به همین خاطر استان چهارمحال و بختیاری را بام ایران می‌دانند.
تقسیمات کشوری
بر پایه آخرین بخش‌بندی سیاسی کشور، استان چهار محال و بختیاری دارای ۱۱ شهرستان، ۴۳ شهر، ۲۸ بخش و ۵۱ دهستان است. شهرستان‌های این استان عبارتند از: شهرکرد، بروجن، لردگان، فارسان، اردل، کوهرنگ، کیار، بن، سامان، خانمیرزا و فلارد.
شهرها و شهرستان‌ها
شهرکرد مرکز کنونی این استان به‌شمار می‌رود. محل شهرستان‌ها و بخش‌ها و تفکیک مراکز شهری به صورت زیر است:
پیشینه در بخش‌بندی کشوری
منطقه چهارمحال همواره از بلوکات اصفهان به‌شمار می‌رفته ؛ مسعود میرزا ظل السلطان، در دو سفر پی در پی خود به چهارمحال، آن را بلوکی سرد، بسیار آباد، پر نعمت و پرجمعیت، با چراگاه‌های سبز و خرم و چمنهای زیاد و آب فراوان وصف کرده و افزوده چهارمحال مشهور به هند کوچک است و بهترین بلوک اصفهان پس از لنجان می‌باشد. تقریباً در اوسط سلطنت ناصری آنگاه که قوای سلطنت رو به ضعف و سلطنت قاجاریه به طرف اضمحلال روان گردید از جمله ممالکی که از ایران منتزع گردید چهارمحال اصفهان بود. بعد از گذشت چهل سال و با ظهور پهلوی و تقدیم دویست کشته، چهارمحال به ایران اتصال پیدا کرد. ولی سلاطین متنبه نشده و تا مدتها به دسایس و حِیَل مانع اجرای قوانین مملکتی شده و هر مالیاتی که در مرکز لغو می‌شد از قبیل باج راه و گله‌داری و غیره سه چهار برابر دریافت می‌کردند. چهارمحال و بختیاری تا پیش از سال ۱۳۳۲ خورشیدی در قالب شهرستان شهرکرد و بختیاری از شهرستان‌های استان اصفهان به‌شمار می‌آمد. در این سال، شهرستان شهرکرد از استان اصفهان جدا و به عنوان فرمانداری مستقل بختیاری و چهارمحال در تقسیمات سیاسی کشور قرار گرفت. در دههٔ ۳۰ با تغییر رویکردهای حکومت در سال ۱۳۳۷ شمسی فرمانداری مستقل بختیاری و چهارمحال به فرمانداری کل ارتقاء می‌یابد و در گسترهٔ آن فرمانداری‌های تازه بروجن و نیز بخش‌های نو شوراب و گندمان ایجاد می‌گردند. در مصوبه سال ۱۳۵۲ هیئت وزیران، فرمانداری کل چهارمحال و بختیاری به استانداری چهارمحال و بختیاری ارتقاء یافت.
وجه تسمیه
نام چهارمحال و بختیاری اشاره به دو بخش منطقه چهارمحال و منطقه بختیاری دارد. چهارمحال بخشی روستانشین میان اصفهان و منطقه ایل‌نشین بختیاری بود. محال جمع مکسر واژه محل به معنی جا و مکان است و چهار محال یعنی چهار ناحیه که عبارت بودند از: لار، کیار، میزدج و گندمان. در بخش‌بندی کنونی استان، لار در شهرستان شهرکرد، شهرستان سامان و شهرستان بن، میزدج در شهرستان فارسان، کیار در شهرستان کیار و گندمان در شهرستان بروجن قرار می‌گیرد. منطقه بختیاری نیز که از دیر باز کوچ گاه ایل بزرگ بختیاری بوده و هست، هم‌اکنون دربردارنده شهرستان‌های کوهرنگ، اردل و لردگان و فارسان و خانمیرزا و بخش ناغان شهرستان کیار و بخش گندمان از شهرستان بروجن می‌باشد.
هفشجان مرکز پیشین چهارمحال تا پایان عصر صفوی، کیان مرکز چهارمحال در دوره افشاریه، چالشتر مرکز چهارمحال در دوره زندیه و در میانه قاجاریه و شهرکرد یا دهکرد پیشین مرکز استان از دوره پهلوی و به‌طور رسمی از سال ۱۳۵۲ مرکز استان بختیاری و چهارمحال می‌باشد. منطقه بختیاری استان چهارمحال و بختیاری نیز در واقع بخش گرمسیری ایل بختیاری است که بیشتر کوچ رو هستند.
تغییر نام استان
تغییر نام استان به دلیل نگرانی از واکنش بختیاری‌ها استان هنوز عملی نشده‌است.
جمعیت‌شناسی
جمعیت این استان در سال۱۳۹۰، ۸۹۵۲۶۳ نفر گزارش شده‌است.
زبان
مردم استان به ترتیب جمعیت به لری بختیاری و فارسی و ترکی قشقایی سخن می گویند.در اکثریت شهرستان های این استان گویش بختیاری رایج است که این شهرستان‌ها عبارتند از: اردل، کوهرنگ، فارسان، لردگان و کیار،فلارد،شهرکرد،بروجن،خانمیرزا و چند روستا از روستا های شهرستان بن.به‌طور خاص مردم شهرهای شهرکرد، هفشجان، بروجن و فرخ‌شهر و  به زبان فارسی صحبت می‌کنند،که لهجه‌های دهکردی، هوشگانی، اورجنی و قهفرخی مخصوص شهروندان این استان می‌باشد که از ریشه فارسی پهلوی است و در آن لغات ترکی و عربی زیادی وجود ندارد. ترک‌های چهارمحال نیز بیش از ۱۰ درصد جمعیت ساکنان استان را شامل می‌شود که به زبان قشقایی سخن می‌کنند و به‌طور خاص مردم شهرهای شهرکیان، بلداجی، سامان، بن، فرادنبه، جونقان، سفیددشت، طاقانک، سودجان، هوره، نقنه و یانچشمه به زبان ترکی قشقایی صحبت می‌کنند. بر پایه تحقیقات پروفسور گرهارد دوئرفر، گویش‌های ترکی رایج در چهارمحال در گروه زبانی اوغوزی میانه و جنوبی قراردارد، همچنین زبان ترکی رایج در فرادنبه و شهرکیان، از بکرترین لهجه‌های زبان ترکی در ایران می‌باشد.
دانشنامه ایرانیکا در مقاله زبان لری زبان مردم این استان را از نظر جغرافیایی نیمی فارسی و نیمی لری معرفی می‌کند. وبگاه میراث فرهنگی و گردشگری استان چهارمحال و بختیاری زبان لری بختیاری را به عنوان زبان عمومی در این استان معرفی می‌کند. دانشنامه جهان اسلام گویش مردم این استان را فارسی با گویش بختیاری معرفی می‌کند. در برخی شهرستان‌های این استان مانند شهرکرد و بروجن لری جای خود را به فارسی داده‌است. برخی منابع نیز گویش ساکنان این استان را فارسی، ترکی قشقائی و گویش بختیاری معرفی می‌کنند.
ارامنه: نواحی شرقی استان چهار محال و بختیاری شامل شهرستان‌های شهرکرد و بروجن از دیرباز سکونت گاه گروه‌هایی از ارامنه بوده‌است. هر چند در دهه‌های اخیر تعداد بسیاری از ارامنه چهارمحال و بختیاری به اصفهان مهاجرت کردند. روستاها ارامنه‌نشین چهارمحال عبارت بودند از: شهرکیان (گرجستانی‌ها در محله گرجیان و ارمنی‌ها در محله احمدآباد)، تشنیز، واستیگان، گیشنیزجان، احمدآباد، قلعه کشیش، لیواسیان، ده ارمنی، سیرک و غیره. در جدول زیر نام شهرهای مختلف استان و زبان گفتاری مردم آن مشخص شده‌است.
تاریخ
منطقه چهارمحال دارای پیشینه‌ای کهن است. براساس سفالینه‌ها و ابزارهای سنگی ابتدایی کشف شده بروی تپه‌های باستانی و آثار کهن تاریخی شهر هفشجان، قدمت این استان به هزاره هفتم قبل از میلاد بر می‌گردد و بیانگر پیشینه ۹۰۰۰ ساله چهارمحال و بختیاری است.
تپه‌های باستانی شهرکیان همچون گورگای تپه (تپه شهرکهنه) با قدمت ۷۰۰۰ ساله و تپه سراب (گنبدک) با قدمت هشت هزار ساله در شهرکیان نیز به صورت دهکده‌هایی کوچک در پیش از تاریخ در دامنه دشت‌های استان قرار داشته‌اند.
با شروع دوره مس و سنگ یعنی ۵ تا ۷ هزار سال پیش عملاً انسان‌های ساکن در منطقه چهارمحال مشغول به کار کشاورزی گردیده و به تولید مواد غذایی پرداختند. از ۵۰۰۰ سال قبل چون دیگر مناطق، دوران نگارش یا دوران تاریخی آغاز می‌شود. در این رابطه کشف نمونه‌های سفال لب واریخته ارتباط این منطقه را با مناطق خوزستان و بین‌النهرین و آغاز نگارش در استان را مورد تأیید قرار می‌دهد.
در یک سند از اوایل دوره پهلوی (۱۳۰۵) می‌خوانیم: "' این مملکت در اول برخلاف تمام ممالک عالم و این اصل مسلم که دو پادشاه در اقلیمی نگنجند دارای دو پادشاه بود یکی ایلخانی و دیگری حاج ایلخانی و لر. به تدریج اولاد و احفاد این دو پادشاه، زن و مرد در این مملکت کوچک به سلطنت رسیده هر یک در یک ده یا دو سه ده سلطنت مطلقه پیدا کردند و در اواخر عده پادشاهان در این مملکت کوچک صدو پنجاه بلکه دویست نفر رسید. هر پادشاه در قلمرو سلطنت خود که یک دهد یا دو ده یا نصف ده بیش نیست یک قصر سلطنتی دارد که بی‌اغراق با بهترین قصور طهران بلکه پاریس برابری می‌کند.'" سرزمین کنونی بختیاری هزاران سال است که سکونت‌گاه گروه‌های مختلف انسانی می‌باشد. منابع و امکانات طبیعی از قبیلِ آب، جنگل، مراتع، بارندگی مناسب، آبگیرهای فراوان و درّه‌های مستعد برای کشاورزی، این سرزمین را به یکی از بهترین زیستگاه‌ها و محل تجمع و سکونت گروه‌های انسانی در گذشته تبدیل نموده بود. افزون بر این امکانات، در بلندی‌های زاگرس و دامنه‌های آن، محیط مناسبی برای رویش نباتات علوفه‌ای و گونه‌های مختلف حیوانات فراهم کرده بود. سرزمین بختیاری در غرب منطقه چهارمحال قرار دارد.بختیاری جزء ای از لرستان محسوب می‌شود و آن را لر بزرگ می‌نامیدند. لُرستان به معنی سکونتگاه مردم لر   واژه‌ای است که به سرزمین‌های لرنشین اطلاق می‌گردد و به معنای گستره جغرافیایی است که مردم لر در آن سکونت دارند. حدود لرستان از برخی مناطق دشت‌های شرقی عراق آغاز و تا غرب و جنوب غرب ایران گسترده‌است. حدود سرزمین لرستان در طول دوران دچار دگرگونی شده‌است. گستره نام لرستان پیش از حکومت صفویان، سکونتگاه لرهای بختیاری، لرهای کهگیلویه و لرهای بویراحمدی را هم شامل می‌شد. اما پس از حکومت صفویان سکونتگاه لرهای بختیاری را منطقه بختیاری نام‌گذاری کردند و جغرافیای نام لرستان به حدود استان لرستان و ایلام کنونی محدود شد.
اقتصاد
هرچند استان چهار محال و بختیاری در زمینه کشاورزی، باغداری و دام‌داری در سطح کشور مطرح تر است اما صنعت هم در این استان از رونق خوبی برخوردار است.
پولکی و نبات از سوغاتی‌های این استان می‌باشد.
کشاورزی
استان چهارمحال و بختیاری به سبب موقعیت جغرافیایی ویژه و در اختیار داشتن منابع آبی غنی یکی از مساعدترین مناطق برای کشت، پرورش و تولید بادام در کشور ایران است. استان چهار محال و بختیاری با تولید بیش از ۲۰ درصد از مجموع محصول بادام کشور، رتبه اول تولید بادام در ایران را به خود اختصاص داده‌است. بیشتر باغ‌های بادام این استان در شهرستان سامان قرار دارند. بادام محب (پوست کاغذی) و مامایی مهم‌ترین تولیدات شهرستان سامان می‌باشد که عمدتاً به کشور هند صادر می‌شود و یکی از مهم‌ترین منابع ارز آوری استان می‌باشد.
صنعت
از مهم‌ترین کارخانه‌های صنعتی استان می‌توان به کارخانه‌های زیر اشاره کرد: <div class="reflist references-small references-column-count references-column-count-3" style="">
کارخانه مالت‌سازی هفشجان
کارخانه بِه مالت هفشجان باعنوان اولین و تنها کارخانه مالت‌سازی ایران و خاورمیانه در شهرک صنعتی هفشجان قرار دارد. نخستین کارخانه مالت‌سازی صنعتی کشور با ۳۰ میلیارد ریال سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و شبکه بانکی در سال ۱۳۸۹ توسط مهندس رستمی در شهر هفشجان به بهره‌برداری رسید.
به مالت، بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین واحد تولیدکنندهٔ جو جوانه زده (مالت)، گندم جوانه زده، فراورده‌های آن و آرد جو در خاورمیانه است. «به مالت» به صورت تخصصی بر روی این دانه‌های جوانه زدهٔ ارزشمند کار کرده و نتیجهٔ این تحقیقات گسترده و ارزشمند، معرفی شدن «به مالت» به عنوان شرکت دانش بنیان و کسب مقام اول بومی‌سازی صنعت مالت‌سازی بوده‌است.
کارخانه قند چهارمحال (هفشجان)
کارخانه قند هفشجان اولین واحد صنعتی استان چهارمحال و بختیاری و تنها واحد صنعتی استان تا پایان دودمان پهلوی است. عملیات اجرایی و احداث ابنیه کارخانه با ظرفیت اسمی ۱۰۰٬۰۰۰ تن تولید قند و شکر در سال ۱۳۴۸ خورشیدی در زمین‌های ورودی شهر هفشجان با مساحت ۸۰ هکتار و با مشارکت کارشناسان کشور بلژیک آغاز و در سال ۱۳۵۰ با نام کارخانه قند و شکر کوروش کبیر به‌طور رسمی آغاز به کار کرد. هم‌اکنون نیز تنها مشغول به تولید محصول قند است که از زمین‌های کشاورزی اطراف چغندر قند لازم که در حدود ۳۰٬۰۰۰ تن است را جهت تولید قند به این کارخانه صادر می‌کنند. منطقه مسکونی این کارخانه حدود ۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان چهار محال و بختیاری از استان‌های مطرح در زمینهٔ تولید گوشت سفید است به‌طوری‌که هم‌اکنون ۲۱ درصد از کل گوشت سفید (مرغ) کشور ایران در استان چهارمحال و بختیاری تولید می‌شود.
استان چهار محال و بختیاری با داشتن منابع آبی غنی از استان‌های مطرح در پروش ماهی است به‌طوری‌که مطابق آمار سال ۱۳۹۰، ۲۰ درصد ماهی سردآبی کشور در استان چهارمحال و بختیاری تولید شده‌است. استان چهار محال و بختیاری برای پنج سال متوالی است که به عنوان قطب تولید ماهیان سردآبی ایران شناخته می‌شود.
استان چهار محال و بختیاری با مجموع تولیدات گوشت قرمز به اندازهٔ ۳۵ هزار تُن در سال، ۲٫۵ درصد از مجموع تولیدات گوشت قرمز کشور ایران را به خود اختصاص داده‌است.
جغرافیا
استان چهارمحال و بختیاری از جمله مناطق کوهستانی فلات مرکزی ایران محسوب می‌شود که در بخش مرکزی رشته کوه‌های زاگرس واقع شده‌است. به علت جوان بودن دوره کوه‌زایی و شرایط تشکیل گسل‌های خاص، در این منطقه وجود بلایا و مخاطرات طبیعی بسیاری چون ریزش بهمن، سیل، زلزله و رانش زمین در اکثر نقاط آن مشاهده می‌شود.
آب‌ها
به علت ماهیت کوهستانی که در مسیر بادهای مرطوب سیستم‌های مدیترانه‌ای قرار داشته و موجب تخلیه بار این سامانه‌ها می‌گردد، این استان دارای بارش نسبتاً مناسب است به حدی که این منطقه با وجود داشتن تنها یک درصد از مساحت ایران، ده درصد از منابع آب کشور را در اختیار دارد.
ریزش‌های جوی (برف و باران) درکوه‌های این استان، سرچشمه معروفترین رودخانه‌های دائمی ایران یعنی کارون، زاینده رود و دز هستند. زاینده رود تنها رودخانه دائمی در فلات مرکزی ایران بوده و کارون نیز بزرگ‌ترین رودخانه ایران و تنها رودخانه قابل کشتیرانی در ایران است که به سبب سد سازی‌های فراوان و انتقال نادرست اب به استان‌های یزد، اصفهان و کرمان، این دو رودخانه دائمی در معرض تهدید قرار گرفته‌اند.
در این استان چشمه‌های مختلفی نیز وجود دارد که علاوه بر ایجاد جاذبه‌های گردشگری و زیبایی‌های طبیعی زمینه مناسبی را برای ایجاد کارخانه‌های آب معدنی فراهم کرده‌است. برخی چشمه‌های بزرگ و معروف این استان عبارت‌اند از:
جنگل‌ها
جنگل‌های استان چهارمحال و بختیاری در گروه جنگل‌های غرب و جنوب غرب کشور قرار می‌گیرند. بخش زیادی از این جنگل‌ها در پنج منطقه بازفت، اردل، ناغان، لردگان، دوراهان و فلارد قرار گرفته‌اند. این جنگل‌ها با مساحتی در حدود ۳۰۷ هزار هکتار به صورت نواری از شمال به جنوب از منطقه بازفت در شهرستان کوهرنگ به سمت منطقه فلارد در شهرستان لردگان و شهرستان فلارد کشیده شده‌اند. پوشش عمدهٔ جنگلی این مناطق، تقریباً ۹۸ درصد از بلوط تشکیل شده‌است. حاشیه سبز رودخانه زاینده رود که می‌توان گفت جزی جنگل‌های مصنوعی و توریست پذیر استان می‌باشد.
انتقال آب
این استان به دلیل وجود آب فراوان، دستخوش مسائل زیست‌محیطی گوناگونی است. از سویی خشکسالی منابع آبی این استان را تهدید می‌کند و پربارش‌ترین استان کشور را به رده کم‌بارش‌ترین استان‌ها رسانیده‌است و از سوی دیگر طرح‌های گوناگون انتقال آب تهدیدات مختلفی را علیه محیط زیست استان بسیج کرده‌است. از جمله مهم‌ترین طرح‌های انتقال آب که به نابودی کامل اکوسیستم استان و از بین رفتن کشاورزی و دامداری به عنوان مشاغل اصلی مردمان این استان منجر می‌شود، می‌توان به:
اوریسن، تگزاس
اوریسن (به انگلیسی: Orason) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. اوریسن ۰٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۹ نفر جمعیت دارد و ۵٫۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استان چهارمحال و بختیاری
انتقال آب
طرح بهشت آباد: انتقال آب کارون به استانهای اصفهان، یزد و کرمان برای مصارف صنعتی و کشاورزی.
تونل گلاب: انتقال آب به استان اصفهان.
تونل کوهرنگ ۱: انتقال آب کارون به اصفهان.
تونل کوهرنگ ۲ : انتقال آب کارون به اصفهان.
تونل کوهرنگ ۳ : انتقال آب کارون به اصفهان.
سد خرسان۳ : انتقال آب رود خرسان به اصفهان و کرمان.
ونک-سولگان:انتقال آب برای باغات رفسنجان
با روند کنونی انتقال منابع آبی تا چند سال دیگر بخش عمده استان غیرقابل سکونت و به یک کویر مرتفع تبدیل خواهد شد. این انتقال آب برای مصارف صنعتی درحالی است که در دشت های شهرستان شهرکرد و فرادنبه و سفیددشت به دلیل بی آبی سال‌هاست کشاورزی نمی شود صنابع استان با کم آبی مواجه اند و دامداری‌ها از بی آبی رنج می برند. در حال حاظر اهالی ۲۰۰ روستای چهارمحال و بختیاری با بی آبی و جیره بندی مواجه شده اند و حتی شهر‌هایی در شهرستان‌های لردگان، بروجن، سامان و اردل به دلیل خشکسالی و خشک شدن دشت‌ها، آب شرب آلوده نصیبشان می‌شود.
گردشگاه چشمه زنه هفشجان
گردشگاه چشمه زنه هفشجان در دامنه کوه جه اور هفشجان و ۲۰ کیلومتری شهرکرد واقع شده‌است. در روز طبیعت هرسال بیش از ۱۰ هزار نفر از گردشگاه چشمه زنه و طبیعت زیبای آن دیدن می‌کنند. این گردشگاه نزدیک به شهرکرد مرکز کنونی استان چهارمحال و بختیاری است. آب معدنی و لاله‌های واژگون آن از مهم‌ترین ویژگی‌های آن می‌باشد. به منظور تأمین بخشی از آب کشاورزی دشت هفشجان، سدی بر روی این چشمه احداث شده‌است. این سد خاکی با هسته رسی، دارای مخزنی به حجم ۱/۳ میلیون مترمکعب می‌باشد. طول تاج سد ۴۱۰ متر و عرض تاج آن ۸ متر و ارتفاع از روی پی در عمیق‌ترین ناحیه ۴۲ متر است. در وجه تسمیه نام چشمه زنه باید توجه داشت که نام زنه به علت زایش چشمه‌ای جوشان در کوه جهان بین هفشجان می‌باشد.
روستای پلکانی سرآقاسید
روستای سراقا سید، با قدمت ۶۰۰ ساله در شهرستان کوهرنگ واقع شده‌است. بیشتر مردم این روستا عشایر و بعضی دیگر از آنها کشاورز هستند. روستای سرآقاسید به دلیل معماری پلکانی خود به ماسوله زاگرس شهرت دارد. می‌توان گفت این روستا تنها روستایی از ایران است که هنوز زندگی به روال گذشته و با جمعیتی بالغ بر ۳۰۰۰ نفر جریان دارد این در حالی است که جمعیت ماسوله حدود ۳۰۰ نفر می‌باشد.
پارک جنگلی سرچشمه فرخشهر
پارک سرچشمه در فرخشهر، با مساحتی بالغ بر۱۲۰ هزار مترمربع دارای چشمه‌ای پراز آب وفضای سبز زیبا و چشم‌نواز است.
اولین چیزی که دربدو ورود چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌سازد آب‌نمای زیبای این پارک که بر روی استخرهای پارک قرار دارد. اساس آبادانی وشکل‌گیری پارک سرچشمه فرخ شهر چشمه‌ای است که در بالای پارک قرار گرفته‌است، این چشمه بسیار با ارزش که درمسیر خود برکت و زیبائی و شکوفایی را به ارمغان می‌آورد و جاذبه‌های دلنشینی را به وجود آورده‌است. بخشی دیگری از آب چشمه پس از عبور از پارک مسیر جوی‌های شهر را طی می‌کند و لطافت و سرسبزی را به درختان و گل‌های سطح شهر هدیه می‌کند. این پارک یکی از قدیمی‌ترین پارک‌ها در استان چهار محال و بختیاری است و هرساله در فصل بهار و تابستان میزبان ورود خیل مسافران است. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این پارک دارا بودن درختان قدیمی و کهنسال است که زیبایی خاصی به این پارک داده‌است. این پارک دارای تمام امکانات رفاهی و اقامتی می‌باشد.
تالاب چغاخور
تالاب بین‌المللی چغاخور، حدود دوهزار و ۳۰۰ هکتار مساحت دارد و در دامنه ارتفاعات ۳۸۰۰متری کلار در نزدیک شهر بلداجی از توابع شهرستان بروجن قرار دارد. فاصله تالاب تا شهرکرد ۶۰ کیلومتر است و ویژگی منحصربه‌فرد این تالاب، زیست نوعی ماهی به نام ماهی گورخری است. چشم‌انداز بدیع و پرواز پرندگان مهاجر و بومی، این تالاب را در ردیف یکی از کانون‌های مهم جذب گردشگری کشور و چهارمحال بختیاری قرار داده‌است.
با این حال چغاخور نیز مانند بسیاری از تالاب‌های کشور با خطر رو به روست، اما خطری که چغاخور را تهدید می‌کند نه بی‌آبی که غرق شدن در آب است. به گفته هومان خاکپور، کارشناس منابع طبیعی، می‌خواهند از جایی که فرسایش آبی بالاست آب را به این تالاب منتقل کنند و به این ترتیب آبی که وارد تالاب خواهد شد پر از رسوب است. اگر این آب داخل تالاب بیاید علاوه بر این که ارتفاع آب بیش از شش متر می‌شود و ویژگی تالابی چغاخور از بین می‌رود، خسارات دیگری هم وارد می‌شود. خود آب با این سرعتی که وارد تالاب می‌شود یک جریان رودخانه‌ای درست می‌کند که به دلیل جریان تند آب کل اکوسیستم تالاب را از بین خواهد برد. علاوه بر این، آن رسوباتی که با حجم زیاد وارد تالاب می‌شود کل رویشگاه کف تالاب را از بین می‌برد.
چشمه سرداب رستم‌آباد
چشمه سرداب رستم‌آباد، در شهرستان اردل و فاصله ۷۰ کیلومتری شهرکرد قرار دارد. این چشمه با دبی آب ۱۱۰۰۰ لیتر در ثانیه در ردیف پرآب‌ترین چشمه‌های کشور قرار دارد.
چشمه‌دیمه
چشمه‌دیمه، سرچشمه اصلی زاینده‌رود، در ۱۰ کیلومتری چلگرد و مجاور روستای دیمه قرار دارد. آب این چشمه از گواراترین آب‌های جهان است و خواص درمانی از قبیل جلوگیری از پوسیدگی دندان و درمان سنگ کلیه دارد. مناظر چشمگیر و فضاسازی اطراف چشمه، این مکان را در ردیف زیباترین گردشگاه‌های شهرستان کوهرنگ قرار داده‌است. فاصله این جاذبه گردشگری تا شهرکرد ۱۲۰ کیلومتر است.
چشمه کوهرنگ
چشمهٔ کوهرنگ در شهرستان کوهرنگ، با دبیِ آب زیاد از دامنه‌های «زردکوه» سرچشمه می‌گیرد و پس از گذر از پیچ و خم فراوان به دریاچهٔ سد کوهرنگ می‌ریزد و از تونل اول کوهرنگ وارد زاینده‌رود می‌شود. مناظر بسیار زیبای طبیعیِ اطراف چشمه و حضور عشایر در منطقه، زیبایی آن را دوچندان کرده‌است. چشمهٔ کوهرنگ نیز تا شهرکرد ۱۲۰ کیلومتر فاصله دارد.
آبشارِ آتشگاه
آبشار آتشگاه در ۱۹۰ کیلومتریِ شهرکرد و در ۴۰ کیلومتریِ شهر لُردگان در دره‌ای به طول دو کیلومتر قرار دارد. مسیر این آبشار از محلِ چشمه تا اتصال به رودخانه'خرسان' را فضایی سرسبز از انواع درختان و گیاهانِ جنگلی فراگرفته و شیبِ زیاد و پستی و بلندی‌های دره، آبشارهای کوچک متعددی را در آن ایجاد کرده‌است. پیوندِ عناصر طبیعی مانند دره، سبزه‌زار و اقلیم مناسب، فضای بسیار فرح بخشی را برای گشت و گذار در این مکان پدیده آورده‌است..
پارک جنگلی پروز
پارک جنگلی پروز در منتهی‌الیه جنوب چهارمحال بختیاری و در فاصله ۵۰ کیلومتری شهر لردگان قرار دارد. گردشگاه زیبای 'پروز' با طبیعت بهشتی خود در امتداد دره‌ای سبز قرار گرفته‌است. فضای دنج و خلوت، سایه سار درختان بلند و قد کشیده پارک، چشمه‌های زلال متعدد، شالیزارهای پراکنده و درختان جنگلی اطراف، تصویری زیبا از طبیعت زیبا را جلوی چشم بیننده به نمایش می‌گذارد.
چشمه سیاسرد
سیاسرد، گردشگاهی در ۶ کیلومتری جنوب بروجن است که هوایی خنک، مفرح و مطبوع و درختانی زیبا و کهنسال با قدمتی بیش از ۵۰۰سال دارد. هوای خنک و مطبوع و سایه‌سار درختان کهنسال موجود در اطراف چشمه سیاسرد مکانی بسیار زیبا برای تفرج و استراحت باشندگان شهر بروجن و سایر گردشگران پدیدآورده است، به‌طوری‌که همه روزه و به ویژه در روزهای تعطیل این مکان شاهد حضور شمار زیادی از مسافران و گردشگران از استان‌های هم‌جوار می‌باشد. فضاسازی‌های مناسب اطراف چشمه، نزدیکی راه و دسترسی آسان، بر طرف‌داران این کانون گردشگری افزوده و میل به بازدید از این گردشگاه را دوچندان نموده‌است: امکانات و تسهیلات تفریحی، گردشگری، حمل و نقل، اسکان و جاده آسفالته، فضای سبز، سرویس بهداشتی، سکوی نشیمن، دسترسی به واحدهای اقامتی و پذیرایی شهر بروجن، تجهیزات بازی کودکان، پارکینگ، آب آشامیدنی.
این تفریحگاه، دارای چشمه‌ای است که منابع آبی آن در زیر کوه سیاسرد واقع شده‌اند. این چشمه در سال‌های آبسالی دارای حجم آب زیاد و گوارایی است. در اطراف این چشمه، باغ‌ها و ویلاهای زیادی ساخته شده‌اند که کوچه‌باغ‌های باصفایی را تشکیل داده‌اند. این تفریحگاه در تابستان، به علت خنکا و مطبوعیت هوا، مورد توجه شهروندان شهر بروجن و شمار زیادی از شهروندان شهر اصفهان و شهرستان‌های تابع آن (همچون شهرضا، دهاقان، مبارکه و نجف‌آباد که آب و هوای گرمتری دارند) قرار گرفته‌است.
دوبشک
دوبشک روستایی در دهستان میغان بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۶ نفر (در ۴ خانوار) بوده است.
استان چهارمحال و بختیاری
آبشار تونل کوهرنگ
آبشار تونل کوهرنگ، از سرازیر شدن آب تونل اول کوهرنگ به وجود آمده‌است. این تونل به منظور انتقال آب چشمه کوهرنگ و دیگر چشمه‌ها به زاینده رود ایجاد شده‌است. تلاش برای انتقال این آب به زمان‌های قدیم برمی‌گردد.
غار سراب
غار سراب در ۵۶ کیلومتری جنوب غربی شهرکرد و مجاورت شهر 'باباحیدر' در مسیر دره‌ای زیبا و در مجاورت روستای امیدآباد قرار گرفته‌است. این غار شگفت‌انگیز دو دهانه دارد و به دلیل وجود موانع طبیعی بیش از ۶۰۰ متر از آن قابل دسترسی نیست. از یکی از دهانه‌های غار، آبی خروشان و خنک بیرون می‌آید.
ارتفاع سقف غار در بعضی از نقاط به ۱۵ متر می‌رسد. در دالان طویل غار قندیل‌های آهکی زیبا وجود دارد.
پیرِ غار
پیرغار در جنوب روستای ده‌چشمه، به فاصله ۶ کیلومتری فارسان و ۳۸ کیلومتری شهرکرد قرار دارد. بر روی قسمتی از تپهٔ سنگیِ مشرف به این گردشگاه، سه کتیبه به خط نستعلیق به دستور سردار ظفر بختیاری حک شده‌است. متن این کتیبه‌ها مجملی از شرح لشکرکشی بختیاری‌ها به اصفهان و تهران و نقشِ سردارانِ بختیاری در سرکوب استبداد صغیر و سقوطِ محمدعلی شاه در واقعهٔ مشروطیت است.
مجموعه عوامل گردشگاه از جمله کتیبه‌های ارزشمند تاریخی، چشمهٔ پرآب، سایه سار درختان، آبشار زیبا و بلند، کوه‌های اطراف و غار موجود در محل، روزانه پذیرای صدها گردشگر است.
رود ارمند
رودخانه ارمند در روستای ارمند و شهرستان لردگان نیز از نقاط دیدنی این استان است. این رودخانه یکی از مهم‌ترین سایتهای رفتینگ در سطح کشور بوده و سالانه بسیاری از ورزش دوستان جهت انجام ورزش مهیج رفتینگ به این رودخانه مراجعه می‌کنند این رودخانه در نهایت به سد کارون ۴ می‌رسد و پس از ملحق شدن به رودخانه بازفت، روانه دشت‌های خوزستان می‌شوند.
استافیلوکوکوس اورئوس
استافیلوکوک اورئوس ، کوکسی گرم مثبت و بی‌هوازی اختیاری است که مهم‌ترین گونه در جنس (سرده) استافیلوکوک از نظر پزشکی محسوب می‌شود. گاهی به این باکتری، استافیلوکوک طلایی نیز می‌گویند. اورئوس در زبان لاتین به معنای طلایی است.
این باکتری ممکن است به شکل فلور عادی پوست یا بینی وجود داشته باشد. این‌طور تخمین زده می‌شود که ۲۰ درصد از مردم به مدت طولانی، ناقل باکتری باشند. استافیلوکوک اورئوس، یکی از موفق‌ترین باکتری‌های بیماریزاست. این باکتری به دلیل تولید رنگدانه طلایی کارتنوئیدی به نام استافیلوزانتین، کلنی‌های زرد رنگی را ایجاد می‌نماید. این پیگمان در بیماری‌زایی نقش دارد زیرا به عنوان ماده آنتی‌اکسیدان عمل کرده و موجب در امان ماندن باکتری در برابر رادیکال‌های آزاد اکسیژن می‌شود. رادیکال‌های آزاد اکسیژن توسط سیستم ایمنی (گلبول‌های سفید) میزبان برای کشتن باکتری‌ها تولید می‌شوند.
استافیلوکوک اورئوس، گستره وسیعی از عفونت‌ها از عفونت‌های ساده پوستی (مانند جوشدانه، کورک، کفگیرک، گل مژه و آبسه) گرفته تا بیماری‌های تهدیدکننده زندگی (مانند پنومونی، مننژیت، استئومیلیت، اندوکاردیت، سندرم شوک سمی و سپتی سمی) را ایجاد می‌نماید. استافیلوکوک اورئوس به عنوان یکی از ۵ عامل شایع ایجادکننده عفونت‌های بیمارستانی به ویژه عفونت‌های زخم پس از جراحی است. هر سال، ۵۰۰ هزار نفر در بیمارستان‌های ایالات متحده آمریکا به عفونت‌های استافیلوکوک اورئوس مبتلا می‌شوند.
استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA)، سویه‌های خاصی از این باکتری هستند که به بیشتر آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم می‌باشند. MRSA، بیشتر در بیمارستان‌ها دیده شده‌است. به این نوع از سویه‌ها، HA-MRSA یا به اصطلاح، استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین اکتسابی از بیمارستان می‌گویند اما در حال حاضر، سویه‌های استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین اکتسابی از جامعه (CA-MRSA) در حال گسترش می‌باشند. سویه‌های CA-MRSA بر خلاف HA-MRSA، ارتباطی با بستری شدن در بیمارستان ندارند. استافیلوکوک اورئوس اولین بار در سال ۱۸۸۰ توسط جراح اسکاتلندی، آلکساندر اوگستون در شهر آبردین (اسکاتلند) از نمونه چرک آبسه جراحی جدا شد.
میکروب‌شناسی
این باکتری، آنزیم کاتالاز را تولید می‌کند. آنزیم کاتالاز موجب تجزیه پراکسید هیدروژن (H2O2)به آب و اکسیژن می‌شود. تست کاتالاز برای تمایز استرپ از استاف هم قابل استفاده است.
این تست برای تمایز استافیلوکوک‌ها از استرپتوکوک‌ها و انتروکوک‌ها استفاده می‌شود. استافیلوکوک اورئوس، آنزیم کواگولاز را تولید می‌کند. آین آنزیم، خون را لخته می‌کند. سایر گونه‌های استافیلوکوک از نظر کواگولاز منفی هستند اما استثنا استافیلوکوک‌های دلفینی و شلیفری و هلیکوس و اینترمدیوس هم دارای کواگولاز مثبت هم است.