cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خوارزمشاهیان
آغاز کار خوارزمشاهیان
این غلام رفته رفته در دوران فرمانروایی سلجوقیان به سبب استعداد سرشار و کفایتی که از خود نشان داد به زودی مدارج ترقی را طی کرد و به مقامات عالی رسید تا این که سرانجام به امارت خوارزم برگزیده شد.
نوشتکین صاحب ۹ پسر بود که بزرگ‌ترین آنها، قطب الدین محمد نام داشت.
پس از نوشتکین، فرزندش محمد از جانب برکیارق به ولایت خوارزم رسید «۴۷۷ خ. / ۴۹۱ ق. / ۱۰۹۸ م.» و سلطان سنجر نیز بعدها او را در آن سمت ابقاء کرد.
بدین ترتیب دولت جدیدی بنیانگذاری شد که بیش از هر چیز برآورده و دست پرورده سلجوقیان بود. قطب‌الدین محمد به مدت سی سال تحت قیومیت و اطاعت سلجوقیان امارت کرد.
پسرش اتسز هم که بعد از او در ۵۰۷ خ. / ۵۲۲ ق. / ۱۱۲۸ م. به فرمان سنجر امارت خوارزم یافت، از نزدیکان درگاه سلطان سلجوقی بود. هر چند بعدها کدورتی بین وی و سلطان سنجر پدید آمد که به درگیری‌های متعددی هم منجر شد، اما تا زمان حیات سلطان سنجر، اتسز نتوانست به توسعه قلمرو خوارزمشاهیان کمک چندانی بکند.
میراث سلجوقی در اختیار خوارزمشاهیان
بعد از ایل ارسلان، منازعاتی که بین پسرانش سلطانشاه و علاءالدین تکش برای دستیابی به فرمانروایی ولایات بروز کرد، بارها موجب رویارویی نیروهای این دو برادر شد، تا این که عاقبت با استیلای تکش این درگیریها به پایان رسید.
در زمان تکش تمامی خراسان، ری و عراق عجم، یعنی آخرین میراث سلجوقی به دست خوارزمشاهیان افتاد. غلبه تکش بر تمام میراث سلجوقی، نارضایتی خلیفه بغداد را به دنبال خود داشت که اثر این ناخرسندی و عواقب آن، بعدها دامنگیر محمد بن تکش شد. با درگذشت علاءالدین تکش «رمضان ۵۹۶ ق / ژوئن ۱۲۰۰ م»، پسرش محمد خود را علاءالدین محمد خواند و به این ترتیب سلطان محمد خوارزمشاه شد.
رویارویی علاء الدین محمد با خلیفه عباسی
بیست سال «۵۹۶–۶۱۶ ق / ۱۲۰۰–۱۲۱۹ م» فرمانروایی علاءالدین محمد خوارزمشاه به طول انجامید. سلطان محمد که میراث دشمنی با خلیفه را از پدر داشت، از همان آغاز امارت، خود را از تأیید و حمایت فقیهان و ائمه ولایت محروم دید به همین دلیل ناچار شد تا بر امیران قبچاق خویش، یعنی ترکان قنقلی که خویشان مادرش ترکان خاتون بودند، تکیه کند و با میدان دادن به این دسته از سپاهیانِ عاری از انضباط که در نزد اهل خوارزم بیگانه هم تلقی می‌شدند، به تدریج حکومت خوارزمشاه را در همه جا مورد نفرت عام ساخت.
رویارویی با مغولان
چنگیزخان پس از چیره شدن بر چین و بخشی از آسیای مرکزی با خوارزمشاهیان همسایه شد. خواسته چنگیز خان بازکردن راه بازرگانی میان قلمرو خوارزمشاهیان و چین بود، پس به همین سبب سلطان محمد خوارزمشاه با سه نفر از سفیران مغول معاهده ای بست و جاده ی ابریشم را در اختیار مغولان قرار داد. چندماه بعد حکومت خوارزمشاه به وجود جاسوسان مغول در بازرگانان مغولی مشکوک شد و به همین سبب بازرگانان مغولی (احتمالا ۴۵۰ نفر) به دستور فرماندار شهر اترار کشته شدند. چنگیز خان سفیری را فرستاد و علت این کار را جویا شد اما سفیران مغول نیز توسط خوارزمشاهیان به قتل رسیدند و این آغاز جنگ ایران و مغولستان بود. شروع نخستین لشکرکشی در سپتامبر سال ۱۲۱۹ میلادی (پائیز ۵۹۸ خ. / ۶۱۶ ق) و به فرماندهی چنگیز خان بود. سلطان محمد خوارزمشاه در همان سال با سپاهی به مبارزه با مغول برآمد، ولی از جوجی پسر چنگیز شکست خورد و از آن پس تصمیم گرفت که از مواجهه با لشکر مغول خودداری کند. چنگیز برای دستگیری سلطان محمد دو نفر از بزرگان لشکر خود را به تعقیب او فرستاد. سال بعد سلطان محمد در بستر مرگ، جلال‌الدین خوارزمشاه را به جانشینی خویش برگزید و جلال‌الدین بیش از ۱۰ سال پس از مرگ پدر در برابر سپاهیان مغول ایستادگی کرد. دومین لشکرکشی در سال ۶۲۶ ه‍.ق به امر اوگتای قاآن و به فرماندهی جرماغون نویان بود. این لشکرکشی به قصد پایان دادن به مقاومت جلال‌الدین خوارزمشاه و تسخیر مناطقی که تحت سلطه خوارزمشاهیان باقی‌مانده بود، انجام شد. در پایان این دو حمله مغولان به سلطنت خوارزمشاهیان بر ایران پایان دادند و بسیاری از شهرهای ایران مانند سمرقند، مرو، بامیان، هرات، طوس، نیشابور و پایتخت این سلسله گرگانج به کلی ویران شد و مردم آن قتل‌عام شدند. همچنین در مرکز و غرب ایران نیز شهرهای ری، قم، قزوین، همدان، مراغه و اردبیل نیز تحت هدف حمله قرار گرفتند.
اسکوت توفانگجیان
اسکوت توفانگجیان (Scout Tufankjian؛ زادهٔ ) عکاس خبری و نویسندهٔ ارمنی - آمریکایی اهل بروکلین است. او به خاطر عکس‌هایش از باراک اوباما، در طول کارزار انتخاباتی او در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۲، مشهور است.
بنو قایق (یمن)
جمعیت
جمعیت آن (۲۰۱ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
میرآباد (فنوج)
میرآباد، روستایی در دهستان فنوج بخش مرکزی شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۹ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.
ودران زرنیچ
ودران زرنیچ (Vedran Zrnić؛ زادهٔ September 26, 1979) بازیکن هندبال اهل کرواسی بود.
ایکیزجه
ایکیزجه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان اردو واقع شده‌است. ایکیزجه ۳۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وشترنوهه
وشترنوهه (به آلمانی: Westernohe) یک شهر در آلمان است که در وستروالدکرایس واقع شده‌است. وشترنوهه ۹۵۶ نفر جمعیت دارد.
صحبت با خودم
صحبت با خودم یک ترانه آمریکایی با سبک (پاپ، راک) از لینکین پارک است؛ خواننده این ترانه چستر بنینگتون می‌باشد که بر اثر خودکشی درگذشت.
موزیک ویدئو
موزیک ویدئوی رسمی این ترانه، تنها در یک روز و تنها در یوتیوب بیش از ۱۰ میلیون بازدید داشته‌است؛ این موزیک ویدئو در رده ۲۸ام ویدئوها با بیشترین بازدید در ۲۴ ساعت نخست هست.
پیوند به بیرون
لینک موزیک ویدئوی رسمی "صحبت با خودم"
فتول (روستا)
فتول  (در عربی:  اَلفَتول ) نام روستایی است در دهستان بَنُو فایَش از توابع استان جَوف در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۱۹ ) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد.
مایکل جیراسوله
مایکل جیراسوله (Michael Girasole؛ زادهٔ January 30, 1989) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آتالانتا اشاره کرد.
اورو، استونی
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> اورو (به انگلیسی: Üru) یک روستا در دهستان سارما، شهرستان ساره واقع در غرب کشور استونی است.
نیروی پلیس آندورا
نیروی پلیس آندورا ( Cos de Policia d’Andorra) پلیس ملی آندورا است. در سال ۲۰۰۷، این نیرو ۲۴۰ افسر داشت که مشغول خدمت به جمعیت ۸۵۰۰۰ هزار نفری آندورا بودند.
مدیریت دیابت
مدیریت دیابت (Diabetes management) به مجموعه فعالیت‌ها و مداخلاتی اطلاق می‌شود که در افراد مبتلا به دیابت و با هدف بازگرداندن سوخت‌وساز کربوهیدرات به شرایط طبیعی انجام می‌شود. برای رسیدن به این هدف، افرادی که دچار نقص در تولید انسولین هستند می‌بایست تحت درمان با انسولین تزریقی (از طریق تزریق دستی یا پمپ انسولین) قرار می‌گیرند؛ در مقابل، افرادی که دچار مقاوت به انسولین هستند، تحت مداخلات تغذیه ای و درمانی با هدف بهبود شرایط سوخت و ساز قرار می‌گیرند. از دیگر اهداف مدیریت دیابت، می‌توان به پیشگیری از عوارض دیابت و درمان عوارض ایجاد شده در بیماران دیابتی اشاره کرد.
بوبنراویته
بوبنراویته یک شهر در آلمان است که در ارلانگن-هخشتات واقع شده‌است.
پائولو پورتوگسی
پائولو پورتوگسی (زاده ۲ نوامبر ۱۹۳۱، رم) معمار، مورخ و نظریه‌پرداز ایتالیایی و استاد دانشگاه ساپینزای رم است. او رئیس پیشین بخش معماری دوسالانه ونیز (۱۹۷۹–۹۲)، سردبیر مجله کونتروسپازیو (۱۹۶۹–۸۳) و رئیس دانشکده معماری دانشگاه پلی تکنیک میلان (۱۹۶۸–۷۸) بوده‌است.
تحصیلات
او تحصیلات خود را در دانشگاه ساپینزای رم دنبال کرد. ابتدا در رشته معماری در سال ۱۹۵۷ فارغ‌التحصیل ششد و سپس در رشته تاریخ نقد در سال ۱۹۶۱.
فعالیت کاری
او با همکاری ویتوریو گیگلیوتی در سال ۱۹۶۴ دفتر شخصی خودش را در رم تأسیس کرد. در دانشگاه به خصوص در حوزه معماری کلاسیک و باروک با تمرکز بر فرانچسکو بورومینی و میکل آنژ کار می‌کرد. علاقه او به معماری معاصر به خصوص با علاقه همکارش، یعنی برونو زوی همراستا بود وو بیشتر به سمت تکریم شکل ارگانیک مدرنیسم و آثار معمارانی چون فرانک لوید رایت و ویکتور اورتا کشش داشت. رویکرد او را در مجموعه آثار و نظریاتش به روشنی می‌توان شاهد بود.
در سال ۱۹۸۰ برای نخستین بار بخش معماری در دوسالانه ونیز در در نظر گرفته شد که او مدیر این بخش شد. عنوان این نمایشگاه «حضور گذشته» بود که کاتالوگ اصلی آن نیز توسط پورتوگسی نوشته شد.
از مهم‌ترین آثار او می‌توان به مسجد رم (۱۹۷۴) اشاره کرد.
مجموعه زندیه
مجموعه بناهای زندیه شیراز (میدانگاه زندیه) بناهای زیبا و تاریخی دوره زندیه در شیراز می‌باشد که از لحاظ هنری و معماری دارای اهمیت زیادی است.
جریان پوازی
جریان تراکم ناپذیر آرام در لوله را بنام محقق فرانسوی، پوازی ، که به عنوان یک پزشک برای اولین بار در سال ۱۸۴۰ این جریان‌ها را مورد بررسی قرار داد، جریان پوازی می‌نامند.
هیتان (فنوج)
هیتان، روستایی در دهستان فنوج بخش مرکزی شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۷ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
مار کوتوله مدوس
مار کوتوله مدوس نام یک گونه از سرده مار کوتوله است.
بنو فاضل (یمن)
بنو فاضل  (در عربی:  بَنو فاضِل ) نام روستایی است در دهستان بَنُو فایَش از توابع استان جَوف در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۰۷ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
ناصر ضمیری
ناصر ضمیری (متولد ۱۳۵۶ در مشهد) فیلمساز مستقل ایرانی است.
فعالیتهای سینمایی و افتخارات
فعالیت سینمایی وی از سال۱۳۷۷ با ساخت فیلم کوتاه انسان سپید آغاز شد.
هاسمیک یرمیان
هاسمیک یرمیان (Հասմիկ Երեմյան؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
فرودگاه گابالا
فرودگاه گابالا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا GBB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۶۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور جمهوری آذربایجان قرار دارد.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی
From March to October 2016 Gabala was the Azerbaijan gateway for Pegasus flights from Istanbul, but these were suspended due to lack of demand.
بوبسهایم
بوبسهایم یک شهر در آلمان است که در گونتسبورگ واقع شده‌است.
وشتر-اورشتدت
وشتر-اورشتدت (به آلمانی: Wester-Ohrstedt) یک شهر در آلمان است که در نوردفرایسلند واقع شده‌است. وشتر-اورشتدت ۱٬۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
خاشق (روستا)
خاشق  (در عربی:  الخاشق ) نام روستایی است در دهستان بَنُو فایَش از توابع استان جَوف در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۵۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
حضرت بابا جان
Hazrat Babajan (بلوچی: حضرت بابا)(۱۸۰۶ تا ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۱)یک قدیس مسلمان پشتون بود که توسط پیروان خود به عنوان سات گورو یا قطب مطرح شد. وی در بلوچستان افغانستان دیده بر جهان گشود، ۲۵ سال آخر عمر خود را در پونه ی هند سپری کرد. او به عنوان استاد اصلی مهربابا محسوب می‌شود.
اوایل عمر و تحقق
اولین حکایت ثبت شده از حضرت باباجان که در هنگام تولد گلرخ نام نهاده شد (به معنای صورت به مانند رز) اذعان می‌کند که او «دختر یکی از وزرای امیر افغانستان است». حکایات بعدی گویای این بودند که بابا جان از افغانستان تهنیت می‌گوید... و دختر یک افغانی ثروتمند اصیل و نجیب می‌باشد "از یک خانوادهٔ مسلمان بلوچستانی متولد شد. تاریخ دقیق تولد حضرت باباجان نامعلوم است. تحصیلات وی در ارتباط با موقعیت اجتماعی خانواده اش در آن زمان همراه بود، وی تحصیلکرده بود، او به زبان‌های عربی، فارسی، اردو و علاوه بر این‌ها به زبان مادری خود پشتو روان صحبت می‌کرد. وی همچنین یک حافظ بود، کسی که قرآن را با قلب فرا می‌گیرد. کودکی درونگرا و معنوی، از «اوایل زندگی تمایلات معنوی را پروراند، برخلاف دختران هم سن خود، او عادت داشت مقداری از وقت خویش را برای عبادف صرف نماید، مراقبه و خلوت».
پیرو مجمع اصالت خانوادگی افغانی، بابا جان تحت سنت حجاب سفت و سخت تربیت شد که زنان از دنیای بیرون در انزوا نگه داشته می‌شدند و همچنین تابع ازدواج سنتی تعیین شده بودند. وی مخالف ازدواج ناخواستهٔ برنامه‌ریزی شده برای خود بود و در روز عروسی زمانی که ۱۸ سال بیشتر نداشت از خانه فرار کرد. پنهان در برقع خود، به سمت پیشاور، شهرستانی مرزی در پای گذرگاه خیبر سفر کرد. در نزدیکی پیشاور یا در خود پیشاور بود که وی در نهایت با سات گورویی هندی ملاقات نمود. با پیروی از دستورالعمل‌های گورو، "او به کوهی نزدیک به اطراف راولپندی رفته و عزلت نشینی اتخاذ نموده و ریاضت‌های معنوی بسیار شدیدی را به مدت تقریباً هفده ماه متحمل شد. پس از آن به پنجاب آمد و چندین ماه در مولتان ماند. در حالی که ۳۷ ساله بود در مولتان با قدیس مسلمانی ارتباط برقرار کرد، کسی که به مبارزات معنوی حضرت باباجان با بخشیدن درک پروردگار پایان داد. پس از آن تجربه، او به راولپندی به منظور ارتباطی دوباره با گوروی هندی بازگشت، کسی که بعد از چندین سال کمک کرد تا بابا جان به حالت آگاهی عادی برگردد.
سفرها و زیارات
پس از اقامت دوم با استاد هندی اول خویش در راولپندی، حضرت باباجان سفرهای طولانی را سوار بر کشتی در امتداد کشورهای خاورمیانه، سوریه، لبنان، و عراق آغاز نمود. «گفته می‌شود که وی در لباسی مبدل (ظاهراً برای جلوگیری از شناسایی) از راه افغانستان، ایران، ترکیه به مکه سفر نمود و دو برابر مسیر طولانی‌تر به سعودی برگشت». در کعبه پنج مرتبه در روز، اغلب در محلی معین ساکن نماز ادا می‌کرد. در مکه باباجان اغلب غذا برای فقرا فراهم می‌نمود و شخصاً زائران بیمار را پرستاری می‌کرد.
در ماه آوریل ۱۹۰۳، برای بار دوم مکه را زیارت کرد. در سال ۱۹۰۴ به بمبئی بازگشت و زود پس از آن به سمت اجمیر هند شمالی به منظور ادای احترام در آرامگاه قدیس صوفی معین الدین چشتی که از سلسله چشتیه اسلام در هند بود رهسپار شد. از اجمیر دوباره به بمبئی بازگشت سپس زود به غرب به سمت پونه راهی شد.
اقامت در پونه
در سال ۱۹۰۵ باباجان به شهر پونه رسید و اقامت نهایی خود را مقرر کرد. اکنون زنی سالخورده، پشت او کمی خم، شانه‌ها گرد، با موهایی سفید، با پوششی کهنه، بود که «در مکان‌های غیرعادی در بخش‌های مختلف شهر در حالت نشسته یا استراحت دیده می‌شد». بابا جان در نهایت در یک محلهٔ زاغه‌نشین که چارباودی نامیده می‌شد در Malcolm Tank Road بخشی از اردوگاه ارتش بریتانیاساکن شد.
منطقهٔ چارباودی در آن زمان به عنوان «تصویری از چرک، ویرانی و زشتی، نقطهٔ پرورش طاعون و وبا و محل پرتردد خطرناک در شب شرح داده شده است». پس از چندین ماه در معرض عناصر طبیعی قرار گرفتن، بابا جان با اکراه به مریدان خویش اجازه داد تا بر فراز وی سرپناه ابتدایی از کیسه‌های گونی بسازند. کودکان عادت به پرتاب سنگ به سمت وی داشتند. وی فقیری بی‌خانمان بود. او می‌دانست که آنان چگونه زندگی می‌کنند. هدیه از طرف مریدانش برای فقرا و نیازمندان قسمت می‌شد، و در برخی موارد توسط سارقان از وی به سرقت می‌رفت.
به گفتهٔ ناظران در طول یک دهه اقامت بابا جان در چارباودی، منطقه دستخوش یک دگرگونی خارج از انتظار گردید. چه با تغییرات ساختمان‌های اطراف، نور چای خانه‌ها، طنین انداز با تلق تلق کردن فنجان‌ها و نعلبکی‌ها، محل تجمع مردم از تمامی رده‌ها، و اعتقادات در انتظار دارشنای باباجان، شاعری خیابانی در حال سرگرم کردن جمعیت با موسیقی خود، گدایان تقاضای مصرانه برای صدقه، آدم‌های بیکار بی‌قید ایستاده یکسره مانع، ترافیک خودروها و کل فضا شدیداً پر از بخور مطبوع که اغلب نزد بابا جان نگه داشته می‌شد، صحنه‌ای شرقی را در ذهن‌ها ماندگار می‌کرد.
استادی برای مهربابا
در می سال ۱۹۱۳، مروان شهریار ایرانی، آنگاه که ۱۸ سال بیشتر نداشت، سوار بر دوچرخهٔ خود در راه کلاس در کالج دکان، چشمش بر زن سالخورده‌ای افتاد که زیر درخت چریش نشسته و توسط جمعیتی احاطه شده بود. پیشتر نیز در مواقعی با این صحنه مواجه شده بود لیکن اعتنایی نمی‌کرد، هرچند که وی آگاه بود که برخی آن سالخورده را قدیسهٔ مسلمان می‌دانند، هنوز برخی او را «زنی دیوانه یا جادوگر یا عفریته فرض می‌کنند». پدر او شهریار ایرانی، باباجان را بسیار تکریم کرد. شهریار ایرانی که از خانواده‌ای زرتشتی متولد شده بود، پیش از آخرین اقامت در پونه و ازدواج خود، به مدت چند سال درویشی دوره گرد بود. باباجان، به سمت مریوان اشاره کرد که توجه او به سمت باباجان بود. به مدت چندین ماه پس از آن مریوان ایرانی توانست قدیس را ملاقات نماید؛ آن‌ها با هم می‌نشستند هنوز به ندرت صحبت می‌کردند. یک شب در طول ژانویهٔ ۱۹۱۴، او در حال ترک کردن باباجان بود که بوسه‌های بسیاری بر دستان باباجان زد و باباجان صورت شریار ایرانی را در دستان گرفت، سپس بوسه‌ای بر پیشانی وی زد، که در آن لحظه بود که فضل معنوی دریافت نمود. متعاقب این رویداد که مروان ایرانی را در حالت عاشقانه‌ای قرار داد که او را از محیط‌های معمولی به مدت ۹ ماه دور نگه داشت. مرد جوان بعدها به عنوان مهربابا شناخته شد.
سال‌های آخر عمر
در سال ۱۹۳۰، چند ماه پیش از وفات باباجان، روزنامه‌نگار Paul Brunton ملاقاتی با وی داشت. او نوشت: «حضرت باباجان در نگاه مملو عابران بر دیوان پایینی به حالت افتاده قرار دارد... سر وی با بالش نگه داشته شده‌است. سپیدی درخشان گیسوان ابریشمی او غمی را در مقابل صورت به شدت چروکیده و ابروان بهم پیوسته اش نشان می‌دهد». ملاقات کوتاه بود. با این حال Brunton به وضوح، احساسا، تحت تأثیر قرار گرفت، و پس از آن، در اتاق خود در هتل، او منعکس می‌کند که: «برخی دستیابی‌های عمیق روانی، به راستی در اعماق وجود او ساکن بود، من مطمئن هستم».
اختلافات زندگینامه
اختلافات زیادی در شرح حال فعلی حضرت باباجان یافت شده‌است که نیاز به ذکر دلیل دارند.
نخست، باید توجه کرد که اطلاعات پذیرفته شده در مورد باباجان به نظر می‌رسد صرفاً بر حسب اعتبار مهر بابا مقرر شده است، حقیقتی که توسط دکتر عبدالغنی منصف اذعان شد، کسی که در سال ۱۹۳۹ نخستین طرح زندگی بابا جان را نوشت. بر طبق اظهارات غنی "اطلاعات جمع‌آوری شده از منابع متعدد اندک می‌باشد؛ زیرا که حضرت باباجان خودشان با توجه به داستان زندگی ایشان هرگز با کسی در ارتباط نبودند. حقایق اوایل زندگی ایشان و آن‌هایی که مرتبط به مقام روحانی او می‌شدند، همگی توسط مهربابا، شاگرد اعظم و خلیفهٔ او تأیید شده بودند. با این حال به نظر می‌رسد که مهر بابا دو نسخهٔ مختلف از حضرت بابا جان را تهیه کرده‌است.
پیشینهٔ اولیه
بیش از یک دهه قبل از این که طرح زندگی بابا جان توسط عبدالغنی آشکار شود، در سال ۱۹۲۷ مهربابا سخنرانی عمومی از حضرت بابا جان ارائه دادند که یکی از مریدان در دفتر خاطرات خویش آن را ثبت کرده‌است. این در حال حاضر اولین حکایت از زندگی حضرت بابا جان می‌باشد. مردم به ویژه زنان مورد خطاب بودند، و داستان به منظور ارتقاء روحی گفته شد. خلاصه‌ای از ضروریات آن سخنرانی کوتاه: حضرت باباجان دختر یکی از وزرای مهم و مسئول امیر افغانستان در کابل می‌باشد. از دوران اولیه کودکی ایشان تمایل طبیعی به سمت معنویات و تحقق حقیقت داشتند. زمانی که باباجان پانزده سال داشتند قیم‌های وی شروع به ترتیب دادن ازدواج ایشان کردند... در این برهه او بی پروا خانوادهٔ خویش را ترک کرد، برای پنجاه سال پس از آن وی یک زندگی در حال تسلیم کامل و انزوا را پیش برد. پس ازسرگردانی به مدت پنجاه سال از مکانی به مکان دیگر، در نهایت او به سمت استاد خود آمد، و در حدود سن ۶۵ سالگی به تحقق پروردگار نائل شد. پس از این رویداد، باباجان برای مدتی در پنجاب... زندگی کرد. در طول این استقرار مردم بسیاری شروع به تکریم وی به عنوان قدیس کردند. در اظهارات گاه گاه خود، حضرت باباجان خود را خدا معرفی می‌کرد (من حقیقت هستم، انا الحق) که این تودهٔ مسلمانان را ناراحت می‌کرد، و سربازان متعصب بلوچی مسلمان هنگ ارتش محلی، باباجان را زنده دفن کردند. پس از گذشت سال‌های بسیاری، در طول جنگ جهانی اول، هنگ بلوچی به شهر پونه منتقل شد و در آن شهر همان سربازان با حضرت باباجان رودرو شدند که در چارباودی زیر درخت چریش نشسته بود. تعصب به از خودگذشتگی تبدیل شد، و تا هنگامی که هنگ در پونا مستقر بود، سربازان برای ادای احترام نزد باباجان می‌آمدند.
آخرین نسخهٔ تمدید شدهٔ زندگی باباجان توسط غنی، در سال ۱۹۳۹، حکایت متفاوتی را بیان کرد: او در هجده سالگی در روز عروسی خود خانه را ترک گفت. در نهایت نزد سات گوروی هندی در راولپندی بازگشت. سپس به پنجاب رفت و زمانی که سی و هفت سال داشت در مولتان، قدیس مسلمانی را ملاقات کرد که تحقق پروردگار را به وی عطا نمود. پس از مواجه شدن با سربازان بلوچی در پونا، "شهرت مقدس وی به دوردست‌ها انتشار یافت و او تحت عنوان حضرت باباجان شناخته شد.
سن باباجان
در انتهای دیگر ترازو، در کتاب سفر معنوی رنگی خود، A Search in Secret India (1934)، این روزنامه‌نگار آزاد، پل برونتون، تعریف می‌کند که "از قاضی سابق خاندالاوالا، که به مدت پنجاه سال تحت عنوان حضرت باباجان شناخته می‌شد می‌آموزد که سن حقیقی وی حدود نود و پنج سال است. برونتون در نوامبر سال ۱۹۳۰ به هند می‌رسد و چند ماه قبل از فوت باباجان در سپتامبر ۱۹۳۱ آن جا را ترک می‌کند.
با توجه به گزارش برونتون، Kevin R D Shepherd مشاهده کرد که: Khandalawalla که باباجان را به مدت پنجاه سال شناخته است سؤال‌برانگیز است؛ هرچند که جای هیچ شکی وجود ندارد که او باباجان را برای بار دوم در بمبئی ملاقات کرده‌است". Shepherd نتیجه گرفت که، «محاسبهٔ کلی سن باباجان حدود ۱۲۰ سال است، در حالی که برخی ادعا می‌کنند که سن باباجان بیش از این بود. Purdom ذکر می‌کند که تاریخ تقریبی تولد او ۱۷۹۰ است، اگر چه دیدگاه غنی اشاره به تولد دیر تر از این زمان دارد. تخمین غنی از سن باباجان بر اساس یادداشت‌های عمومی و ارتباط وی با باباجان در حدود ۱۲۵ سال است. با احترام به گرایش‌های انتقادی که تخمین‌های بالاتر غیرقابل هضم را پیدا می‌کند، به نظر می‌رسد قابل قبول تر آن است که سن وی بالای صد در زمان مرگ وی بود».
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Hazrat_Babajan
موقر
موقر ممکن است به یکی از این اشخاص اشاره داشته باشد:
گکوی خال خاکستری
گکوی خال خاکستری نام یک گونه از سرده گکوی انگشت‌برگی است.
یژی فدوروویچ
یژی فدوروویچ (Jerzy Feliks Fedorowicz؛ زادهٔ October 29, 1947) بازیگر، کارگردان نمایش، شاعر و سیاستمدار اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به سیل، با گذشتِ روزها، از پسِ سال‌ها…، چهار شب با آنا، تیم، بازیگران شهرستانی و ده فرمان ۲ اشاره کرد.
غازه (روستا)
غازه  (در عربی:  الغازة ) نام روستایی است در دهستان بَنُو فایَش از توابع استان جَوف در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۲۳۸ ) نفر (۲۳ خانوار) می‌باشد.
روش لومیه–باربیه
روش لومیه–باربیه روشی برای استیل‌دار کردن آمین‌های آروماتیک در محلول‌های آبی است. برای مثال می‌توان به استیل‌دار کردن آنیلین اشاره کرد. ابتدا آنیلین با استفاده از یک اکی‌والان هیدروکلریک اسید در آب حل می‌شود. این محلول متعاقباً، به ترتیب، با استیک انیدرید و سدیم استات آبی آمایش می‌شود. آنیلین به استیک انیدرید حمله می‌کند و به دنبال آن یون آمونیوم پروتون‌زدایی می‌شود: سپس استات به عنوان یک گروه ترک‌کننده عمل می‌کند: محصول استانیلید در آب نامحلول است و بنابراین می‌تواند به شکل بلور فیلتر شود.
فرودگاه شکو
فرودگاه شکو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SWX است که یک باند فرود بله دارد و طول باند آن آسفالت متر است. این فرودگاه در کشور بوتسوانا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۳۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
اراضی موات
اراضی موات به زمین‌های غیر آبادی گفته می‌شود که دارای سه عنصر «مجهول بودن سابقه مالکیت خصوصی»، «عدم مشغولیت به زراعت و مستحدثات در حال حاضر» و «عدم داشتن مالک در حال حاضر» باشد. در فقه و قانون اراضی موات از مباحات شمرده شده و شخص با حیازت آن مالک زمین می‌شود.
احیاء
احیاء اراضی موات در قانون به عنوان یکی از اسباب مملک شمرده شده‌است. قانونگذار در قانون مدنی منظور از احیاء این زمین‌ها را این گونه بیان کرده:
اقسام
برای این گونه اراضی چهار حالت تصور می‌شود:
یک‌ریختی‌گرایی (جامعه‌شناسی)
یک‌ریختی‌گرایی (جامعه‌شناسی) تناظرگرایی یا ایزومورفیسم در جامعه‌شناسی، شباهت فرایندها یا ساختار یک سازمان به سازمان دیگر است؛ خواه نتیجه تقلید باشد، خواه نتیجه توسعه مستقل تحت محدودیت‌های مشابه.
انواع
سه نوع اصلی یک‌ریختی‌گرایی نهادی وجود دارد: توسعه این سه نوع یک‌ریختی‌گرایی می‌تواند پارادوکس‌های یک‌ریختی‌گرایی ایجاد کند که مانع چنین توسعه‌ای شود.
به‌طور خاص، این پارادوکس‌های یک‌ریختی به وظایف، منابع، مسئولیت‌پذیری و حرفه‌ای شدن سازمان مربوط می‌شود.
یک‌ریختی‌گرایی در زمینه جهانی شدن، ایده‌ای از جوامع ملی معاصر است که با نهادسازی مدل‌های جهانی ساخته و تبلیغ شده از طریق فرآیندهای فرهنگی و اجتماعی جهانی مورد توجه قرار می‌گیرد. همان‌طور که نظریه‌های رئالیستی بر ناهمگونی منابع اقتصادی و سیاسی یا ریشه‌های فرهنگی محلی توسط نظریه‌های خرد پدیدارشناختی تأکید می‌کنند، بسیاری از ایده‌ها حاکی از آنست که مسیر تغییر در واحدهای سیاسی به سمت همگن‌سازی در سراسر جهان است.
چنین شباهت‌هایی به نام تغییرات یک‌ریختی توسط پژوهشگران یافته می‌شود و علیرغم همه پیکربندی‌های ممکن نیروهای اقتصادی محلی، روابط قدرت را توضیح می‌دهند و اشکال فرهنگ سنتی آن ممکن است یک جامعه جزیره‌ای را شامل شود که پیشتر منزوی شده بود ولی وقتی با سایر نقاط جهان تماس برقرار کند، به سرعت اشکال استاندارد شده‌ای به خود می‌گیرد و به نظر می‌رسد شبیه به صد دولت - ملت دیگر در سراسر جهان می‌شود.
از نتایج تحولات یک‌ریختی ویژگی‌های مشابه دولت - ملت‌ها گزارش شده‌است یعنی شکل‌های قانون اساسی که هم قدرت دولتی و هم حقوق فردی را برجسته می‌کند، نظام‌های آموزشی انبوه که حول یک برنامه درسی نسبتاً استاندارد سازماندهی شده‌اند، نظام‌های نگهداری سوابق و داده‌های اقتصادی و جمعیتی منطقی، سیاست‌های پیشگیری از بارداری و کنترل جمعیت با هدف ارتقای توسعه ملی، وضعیت و حقوق زنان به‌طور رسمی برابر شد، گسترش حقوق بشر به‌طور کلی، سیاست‌های زیست‌محیطی گسترده، سیاست اقتصادی توسعه محور، نظام‌های رفاه جهانی، تعاریف استاندارد بیماری و مراقبت‌های بهداشتی و حتی برخی از متغیرهای اولیه جمعیتی.
این یک‌ریختی‌گرایی به سختی توسط نظریه‌هایی که از تفاوت‌های میان اقتصادهای ملی و سنت‌های فرهنگی استدلال می‌کنند، توضیح داده می‌شوند با این حال، اگر دولت - ملت‌ها نتایج نظم فرهنگی جهانی باشند، آنها نتایج معقولی هستند.
منبع
دی‌ماجیو، پی.جی. و پاول، دبلیودبلیو (۱۹۸۳): «بازبینی قفس آهنین: یک‌ریختی‌گرایی نهادی و عقلانیت جمعی در زمینه‌های سازمانی»، بررسی جامعه‌شناسی آمریکایی، ۴۸ (۲)، صص ۱۴۷–۱۶۰.
هشدار ضایعات هسته‌ای بلندمدت
هشدارهای ضایعات هسته‌ای بلندمدتبرای جلوگیری از ورود انسان‌ها به مخزن‌هایضایعات هسته‌ای در آینده‌ای دور (با مرتبه بزرگی بیشتر از ۱۰۰۰ سال) طراحی می‌شوند. نشانه‌شناسی هسته‌ای (Nuclear semiotics) نیز حوزه‌ای میان‌رشته‌ای است که در سال ۱۹۸۱ از سوی کارگروه دخالت انسانی پایه‌گذاری شد. تأسیسات آزمایشی مجزاسازی ضایعات درین زمینه تحقیقات متعددی انجام داده‌است. از آنجا که ممکن است زبان‌های امروزی در آیندهٔ دور قابل درک نباشند، بر روی تصویرنگاشت و معماری تخاصم نیز پژوهش‌هایی صورت گرفته‌است.
آل ابوفارع (یمن)
آل ابوفارع  (در عربی:  آل أَبوفارَع ) نام روستایی است در دهستان بَنُو فایَش از توابع استان جَوف در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۰۷) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد.
جیمز آبرام گارفیلد
جیمز آبرام گارفیلد (زاده ۱۹ نوامبر ۱۸۳۱ – درگذشته ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۱) بیستمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. از چهارم مارس تا نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت.
جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا
جیمز گارفیلد سال ۱۸۳۱ درشهر کویاهوگا در اوهایو به دنیا آمد، دو ساله بود که پدرش را از دست داد، گارفیلد برای آنکه هزینه تحصیلش را فراهم کند مدتی راننده قایقهای مسافری بود. او سال ۱۸۵۶ از کالج ویلیامز در ماساچوست فارغ‌التحصیل شد.
ورود به دنیای سیاست
جیمز گارفیلد سال ۱۸۵۹ به عنوان سناتور جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو به سنا راه یافت. در دوران بحران داخلی طرفدار سرسخت بازگشت ایالتهای تجزیه طلب به ایالات متحده آمریکا بود. سال ۱۸۶۲ و در زمان جنگ داخلی به ارتش داوطلبان پیوست و به دلیل لیاقتی که در نبردها از خود نشان داد درعرض دو سال چندین بار ترفیع گرفت و به درجه سرلشکر نیروهای داوطلب ارتقا یافت.
هم‌زمان در سال ۱۸۶۲ مردم اوهایو، جیمز گارفیلد را برای نمایندگی در کنگره انتخاب کردند. پرزیدنت لینکلن، گارفیلد را متقاعد کرد که از ارتش کناره گیرد استدلال لینکلن این بود که پیدا کردن یک نظامی برای جانشینی او به مراتب آسانتر از یافتن جمهوری‌خواهی توانا برای کنگره است. گارفیلد به مدت ۱۸ سال به‌طور متوالی به نمایندگی کنگره انتخاب شد.
سال ۱۸۸۰ در کنوانسیون جمهوری خواهان، گارفیلد نتوانست نظر سایر جمهوری خواهان را برای نامزدی دوستش، جان شرمن جلب کند. در نهایت در سی و ششمین دور رای‌گیری، به صورت غیرمنتظره و بدون آنکه از قبل در این باره گفتگویی صورت گرفته باشد، خود گارفیلد به عنوان نامزد جمهوری خواهان برای انتخابات ریاست جمهوری انتخاب شد.
دوران ریاست جمهوری
جیمز گارفیلد با اختلاف تنها ۱۰ هزار رای عمومی، ژنرال وینفیلد اسکات هنکاک، نامزد دموکراتها را شکست داد و به عنوان بیستمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد، در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود.
جیمز گارفیلد در دوران ریاست جمهوری اختیارات دولت فدرال را در زمینه اداره گمرک نیویورک افزایش داد. درزمینه سیاست خارجی، وزیر امور خارجه دولت گارفیلد از تمام جمهوری‌های آمریکای لاتین دعوت کرد تا سال ۱۸۸۲ در کنفرانسی در شهر واشینگتن شرکت کنند
ترور و مرگ
روز دوم ژوئیه سال ۱۸۸۱ در ایستگاه راه‌آهن شهر واشینگتن به جان جیمز گارفیلد سوءقصد شد. وکیل جوانی که نتوانسته بود درشغل دلخواه خود استخدام شود به رئیس‌جمهوری تیراندازی کرد. گارفیلد به‌شدت زخمی شد و چندین هفته در کاخ سفید تحت درمان قرار گرفت. الکساندر گراهام بل، مخترع تلفن، به کاخ سفید آمد و تلاش کرد گلوله را در بدن رئیس‌جمهوری با دستگاه الکتریکی که خود طراحی کرده بود ردیابی کند، اما موفق نشد.
روز ششم سپتامبر گارفیلد را به کنار دریا در نیوجرسی منتقل کردند. با آنکه پس از چند روز به نظر رسید حال گارفیلد رو به بهبود است، اما روز نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس‌جمهوری آمریکا از عفونت و خونریزی داخلی درگذشت.
ریاضیات
در سال ۱۸۶۷، گارفیلد استعداد خود در ریاضی را با اثبات قضیه فیثاغورس نشان داد. روش وی در ژورنال ریاضیات نیو انگلند چاپ شده‌است. ویلیام دانهم آن را «اثباتی واقعاً خیلی هوشمندانه» توصیف کرده‌است.
حملات فوریه ۲۰۱۸ موگادیشو
حملات فوریه ۲۰۱۸ موگادیشو در روز جمعه ۲۳ فوریه با انفجار دو بمب در موگادیشو پایتخت سومالی صورت گرفت که یک بمب در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری همراه با تیراندازی و درگیری مسلحانه و دیگری نیز در مقابل یک هتل در اطراف کاخ منفجر شدند که باعث جان باختن ۴۵ نفر و زخمی شدن ۳۶ نفر گردید. الشباب مسئولیت این حمله را برعهده گرفت.
حمله
روز جمعه ۲۳ فوریه ۲۰۱۸ دو حمله با دو خودروی بمبگذاری شده در موگادیشو پایتخت سومالی صورت گرفت. نخستین انفجار زمانی بود که یک خودرو بمبگذاری شده می‌خواهد از ایستگاه بازرسی در نزدیکی محل اقامت رئیس‌جمهور عبور کند که با شلیک سربازان و نیروهای امنیتی مستقر در محل مواجه شده و نیروهای مهاجم نیز درگیر می‌شوند و در همان ایستگاه بازرسی و خارج کاخ ریاست جمهوری خودرو را منفجر می‌کنند.
دومین خودرو بمبگذاری شده در مقابل یک هتل در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری در حالی که پارک شده بود منفجر شد.
در این حملات ۴۵ نفر جان خود را از دست می‌دهند و ۳۶ نفر نیز زخمی می‌شوند. گزارش داده شد پنج تن از مهاجمان نیز در این حمله کشته شدند.
مظنونین
مسئولیت این حملات را الشباب گروه اسلام‌گرای افراطی مستقر در سومالی بعهده گرفته‌است.
پیشینه
در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۷ یک کامیون انفجاری باعث کشته شدن ۵۱۲ نفر گردید.
توپک بن وا
توپک بِن وا، که دارای نام‌های گوناگونی همچون توپک برمه‌ای, توپک ارگاسم, رین نو تاما, توپک ونوس یا توپک گیشا ( "توپک [مهبل]", یا  "توپکی برای مصرف داخلی"), نیز هست، به گوی‌های تیله مانند کوچکی گفته می‌شود که از جنس مرمر و معمولاً توخالی ساخته می‌شوند. این توپک‌ها که کمی هم وزن دارند و به راحتی غلطانده می‌شوند، کاربردشان ایجاد تحریک جنسی برای زنان با قرار گرفتن در [مهبل] ایشان است. این توپک‌ها در فرم‌های گوناگون همچون صاف، مودار یا خاردار در دسترس قرار دارند. گونه دیگری از این توپک‌ها که عموماً از پلاستیک و در اندازه بزرگ‌تر ساخته می‌شوند، توپک دووتن نام دارد. توپک بن وا، همان‌طور که اشاره رفت، برای قرارگیری درون [مهبل] زن و تحریک آن با ایجاد لرزش یا تکان خوردن ساخته شده و نباید آن را با اثراتی که توپک کگل مقعد یا تحریک‌کننده‌های پروستات یا توپک‌های مقعدی در مردان ایجاد می‌کند، اشتباه گرفت؛ چراکه توپک‌های بن وا، با وجود متصل بودن به یک زنجیر یا نخ ابریشمی کوچک به جهت بیرون کشیدن از مهبل، دارای پایه مانع‌شونده مناسب به جهت ورود به مقعد نیستند و نباید وارد آن شوند.
تاریخچه توپک‌های بن وا کمی مبهم است اما آنچه به‌طور قطع می‌دانیم این که این توپک‌ها نخست به صورت تکی و پس از مدتی به صورت چندتایی و برای افزایش لذت حین آمیزش جنسی ساخته می‌شدند. جنس این توپک‌ها از فلز بوده و با یک زنجیر یا نخ ابریشمی کوچک برای بیرون کشیدن از مهبل به همدیگر متصل می‌شده‌اند. توپک بن وا قادر است زن را تحریک کند اما نه اینکه وی را به سرعت به اوج لذت جنسی برساند. همچنین می‌شود این توپک‌ها را در تمام طول روز درون مهبل نگه داشت یا هنگام نشستن روی صندلی ننوئی، که برای برخی زنان ایجاد لذت می‌کند، از آن بهره برد.
توپک بن وا را می‌توان تنها برای تقویت ماهیچه‌های درون مهبل مورد بهره‌وری قرار داد. در آداب جنسی تائوئیسم و تمرین کیگل نیز به این مهم توجه شده‌است. توپک بن وا و وزنه‌های درون‌مهبلی را علم پزشکی زنان و پزشکی زایمان به جهت افزایش کنترل بر کش‌آمدگی مهبلی تأیید می‌کنند. وزنه‌های درون‌مهبلی نیز به صورت کروی ساخته می‌شوند. چکمیزک خوش‌خیم، که در زمان سرفه کردن، خندیدن یا عطسه کردن ممکن است در زنان مسن رخ دهد را می‌توان با توپک بن وا، وزنه‌های درون‌مهبلی و تمرین کیگل درمان کرد.
معتقدان سنت‌هایی چون تانترا یا تائوئیسم چینی بر این عقیده‌اند که بهره‌گیری از توپک بن وا به جهت مهار و کشف اعماق احساسی یک فرد بسیار مفید است. این توپک‌ها همچون در دوران پس از زایمان به جهت جلوگیری از کش‌آمدگی مهبل مورد بهره‌وری هستند.
مایکل اسمیت (بازیکن فوتبال)
مایکل اسمیت (Michael Fabbro؛ زادهٔ May 10, 1996) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا، باشگاه فوتبال پیزا، و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، و زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
نبرد آرکوله
نبرد آرکوله (Battle of Arcole) نبردی بود که در ۱۵ تا ۱۷ نوامبر سال ۱۷۹۶ میان فرانسه و نیروهای اتریش در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی ورونا در طول جنگ ائتلاف اول، که بخشی از جنگ‌های انقلاب فرانسه بود رخ داد.
دو-دو دو-دو
مدتی پس از انتشار نیز مشاپ موفقی بین دو دو دو دو و Tunak Tunak اثری از خواننده هندی تبار Delar Mehndi در بستر یوتیوب منتشر شد. بسیاری این مشاپ را بهتر از اثر اصلی تدی پارک توصیف کردند. موزیک ویدیو این اهنگ در یوتیوب بیش از دو میلیارد و صد میلیون بازدید دارد که پر بازدید ترین موزیک ویدیو یک گروه کی پاپ در یوتیوب است.
حزب کبود
حزب کبود (که به نام حزب نازی ایران نیز گفته می‌شد) یک حزب فاشیست در ایران بود که گرایش‌های آلمان‌دوستانه و نازی داشت.
این حزب در سال ۱۳۳۲ شمسی منحل شد.
عبدالکریم بن محمدیعقوب
عبدالکریم (۱۸۹۷ – February 18, 1927) امیر اهل افغانستان بود که تنها ولایت جنوبی تحت سیطره‌اش بود. او از ژوئیه ۱۹۲۴ تا ژانویه ۱۹۲۵ امیر ولایت جنوبی بود. او کوچکترین فرزند محمدیعقوب خان بود.
آلتون، نیوهمپشایر
آلتون شهری در ایالت نیوهمپشایر کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۰۱ نفر بوده‌است.
فدرالیسم در ایران
موضوع فدرالیسم در ایران در بحث‌های مربوط به شکل و ساختار حکومت ایدئال برای کشور ایران برای برخی از اهمیت برخوردار است.
برخی از منتقدان معتقدند که فدرالیسم در ایران در عمل به معنی تقسیم یک دیکتاتوری بزرگ به دیکتاتوری‌های کوچکتر می‌باشد. به علاوه، تا به حال هیچ کشور تاریخی، یکپارچه و موجود در صحنه مانند ایران، روش کشور داری خود را به ساختار نظام فدرال تغییر نداده است؛ یعنی اینکه نظام فدرال اتحادی بین واحدها یا کشورهای تازه تأسیس و مستقل و جدا از هم است، نه اینکه کشوری تاریخی و متحد را ابتدا تکه‌تکه و تجزیه کرد، و سپس با نام نظام فدرال تکه‌ها را به یکدیگر چسباند. همچنین تجربه فدرالیسم در کشورهای تازه تأسیس اما تاریخی مانند کشورهای آفریقایی یا عراق مثبت نبوده‌است و قوم‌گرایی، تنش‌های قومی و نفوذ کشورهای خارجی در امور داخلی را افزایش، و حاکمیت ملی و توسعه اجتماعی را کاهش داده‌است.
تاریخچه
در زمان حکومت سیاسی هخامنشیان، جدای از سرزمین ایران، نواحی مفتوحه با حفظ استقلال داخلی تابع حکومت مرکزی بودند؛ مثلاً لیکیه یکی از شهرهای روم باستان بود که پس از فتح توسط هخامنشیان، ضمن حفظ استقلال داخلی، در کنار حفظ فرهنگ بومی، عناصر پارسی را نیز پذیرا شد. محسن رضایی می‌گوید که کوروش بزرگ در پی ایجاد تمرکز در قلمرو پادشاهی خویش نبود و به ملت‌های تحت حکومت خویش حداکثر آزادی را می‌داد. در کتیبه نقش رستم از ۳۰ ساتراپی که داریوش، ایجاد نموده بود نام برده شده‌است که هر یک از ساتراپ‌ها در حکم یک ایالت و گاهی در حکم یک کشور بودند. ساتراپ‌ها صلاحیت اداره تمام امور ساتراپی را داشتند، فرمانده نظامی آن ناحیه بودند و بنام خود سکه ضرب می‌کردند. فرزاد فخیمی ادعا می‌کند که حکومتهای ایرانی خصوصاً در عهد ساسانیان و دوران حکومت خلفای اسلامی و دوره صفویه عموماً حکومت‌هایی استبدادی و خودمحور بوده‌اند؛ ولی در سایر دوره‌های تاریخی نوعی فدرالیسم بر ایران حکمفرما بوده‌است.
برخی نیز معتقدند که فدرالیسم در ایران نباید با کنفدراسیون اشتباه گرفته شود، همچنان‌که در آمریکا، ۱۳ حکومت مستقل، ابتدا قرارداد کنفدراسیون را امضا نمودند که بعدها به فدرالیسم و یکپارچگی امروز آن کشور منتهی شد.
زمینه
برخی کشور ایران را در صورت مقاومت در برابر دمکراسی و فدرالیسم ناگزیر از تجزیه می‌دانند و معتقدند بزرگی کشور ایران و تمرکز قدرت در آن خطرناک است. اندازه جغرافیایی بزرگ برای دول متمرکز و غیر دمکراتیک تصوری از خود ایجاد می‌کند که ممکن است بیش از ظرفیت ملی آن باشد و بزرگی ایران نیز خطر اسلامگرایی را دو چندان ساخته‌است.
در مقابل برخی معتقدند که فدرالیسم در ایران در عمل به معنی تقسیم یک دیکتاتوری بزرگ به دیکتاتوری‌های کوچکتر می‌باشد. به علاوه کشورهای دارای ساختار فدرال، عموماً طی شکل‌گیری ابتدایی و بنیان‌گذاری (چون آلمان یا ایالات متحد آمریکا) یا طی شکل‌گیری مجدد، مثلاً پس از جنگ یا فروپاشی (چون عراق یا روسیه) به این صورت شکل گرفته‌اند. در حقیقت تا به حال هیچ کشور تاریخی مانند ایران، یکپارچه و موجود در صحنه، روش کشور داری خود را به ساختار سیستم اصیل فدرال برنگردانده است. به علاوه از نظر بسیاری، صحبت کردن در مورد گذشته فدرالیسم در ایران بی‌معنی است زیرا اصولا ایران و مردم آن تجربه زیسته طولانی داشته‌اند و هیچ‌گاه مانند کشورهای تازه تأسیس نبوده‌است که در یک اتحاد تصمیم بگیرند کشوری جدید تأسیس کنند. اصولاً همچنین در مورد کشورهای تازه تأسیس اما تاریخی آفریقا و خاورمیانه از جمله عراق، با وجود داشتن تجربه اتحاد هزار ساله، برخی فدرالیسم را بیشتر به عنوان ترفندی برای تجزیه دیده‌اند. همانگونه که در عراق نیز چند سال پس از تصویب قانون فدرال که تلاشی برای جلوگیری از تجزیه این کشور بود، اقلیم کردستان همه‌پرسی برای استقلال برگزار کرد. مشکل دیگر در کشورهای تاریخی، وجود بافت درهم تنیده قومی، زبانی و دینی در نقاط مختلف است که بر اساس نظام فدرال، خطر حذف اقلیت‌های کوچک‌تر نیز شکل گرفته‌است، اقلیت‌هایی که در ساختار قومی-مذهبی اقلیم‌ها جایی ندارند.
پیشنهاد تشکیل نظام فدرالی در ایران
ایده ایجاد یک نظام فدرالی از زمان انقلاب مشروطه در ایران پاگرفت تا بعد از جنبش مشروطه و با تصویب اولین قانون تقسیمات کشوری، ایران متشکل از ۴ ایالت و ۲۳ ولایت بود که شامل ایالت آذربایجان، ایالت خراسان و سیستان، ایالت فارس و ایالت کرمان و بلوچستان می‌شد.
ولی جنبش‌های محلی و ترس از خطر تجزیه ایران دلیلی برای تمرکز قدرت در حکومت مرکزی گردید که تا دهه‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران نیز ادامه یافت.
سه دهه بعد از تصویب اولین قانون تقسیمات کشوری، در سال ۱۳۱۶ دومین قانون، واحد تقسیمات کشوری را به‌جای «ایالت» به «استان» تغییر داد و استان‌های شش‌گانه‌ای شامل استان شمال غرب، استان شمال، استان غرب، استان جنوب، استان شمال‌شرق و استان مکران تشکیل شد. تعداد این استان‌ها البته دو ماه بعد به ۱۰ عدد رسید و روند تغییرات استان‌ها و مرزهای آن ادامه یافت تا اینکه در سال ۱۳۶۲ سومین قانون تقسیمات کشوری به تصویب رسید.
بعد از انقلاب ۵۷
با اینحال تلویزیون گوناز تی وی که گرایش تجزیه طلبانه دارد از این پیشنهاد خاتمی حمایت کرده‌است.
فاحش (روستا)
فاحش (در عربی:  الفَاحَش) نام روستایی است در دهستان بَنُو فایَش از توابع استان جَوف در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۱۹) نفر (۱۴ خانوار) می‌باشد.
فهرست سفیران ایران در عربستان سعودی
سفارت ایران در کشور عربستان سعودی در فروردین ۱۳۰۹ در شهر جده افتتاح شد و در تیر ۱۳۶۴ به شهر ریاض منتقل شد. روابط ایران و عربستان سعودی سه بار به سال‌های ۱۳۲۲، ۱۳۶۷ و ۱۳۹۴ قطع شده و پس از چند سال، از سر گرفته شده است.
گکوی خاران
گکوی خاران نام یک گونه از تیره گکویان است.
تغییرات سرزمینی آلمان
تغییرات سرزمینی آلمان شامل تمامی تغییرات در مرزها و قلمرو آلمان از زمان تشکیل آن در سال ۱۸۷۱ تا به امروز است. آلمان مدرن در سال ۱۸۷۱ زمانی که اتو فون بیسمارک اکثر ایالت‌های آلمان را به استثنای اتریش در امپراتوری آلمان متحد کرد، تشکیل شد. پس از جنگ جهانی اول، آلمان حدود ۱۰ درصد از خاک خود را به‌خصوص در مناطق شرقی از دست داد و جمهوری وایمار تشکیل شد. این جمهوری شامل مناطقی در شرق مرز اودر-نایسه هم می‌شد که هم‌اکنون جزئی از کشور لهستان هستند.
دوره حکومت نازی‌ها از اوایل دهه ۱۹۳۰ تا پایان جنگ جهانی دوم خسارات ارضی قابل توجهی برای کشور به همراه داشت. آلمان نازی در ابتدا قلمرو کشور را به‌طور چشمگیری گسترش داد و بیشتر اروپا را تحت تصرف خود درآورد، اگرچه تمام این مناطق به‌طور رسمی به قلمرو آلمان اضافه نشدند. پس شکست حمله نظامی آلمان نازی به اتحاد جماهیر شوروی، ورق به ضرر نازی‌ها برگشت. بعد از شکست‌های متوالی در جنگ رژیم نازی فروپاشید و نیروهای متفقین آلمان را اشغال کردند.
با شروع جنگ سرد، بخش‌های غربی آلمان به عنوان ترایزون تحت اشغال سه قدرت غربی ایالات متحده، فرانسه و بریتانیا بودند با هم یکپارچه شدند و جمهوری فدرال آلمان یا آلمان غربی را تشکیل دادند. مناطق تحت اشغال نیروهای متفقین در برلین غربی نیز در سال ۱۹۴۹ الحاق خود را به جمهوری فدرال آلمان اعلام کرد اما این اعلامیه توسط قدرت‌های اشغالگر رد شد. منطقه تحت اشغال شوروی، از جمله برلین شرقی، در اکتبر همان سال جمهوری دموکراتیک آلمان یا آلمان شرقی را تشکیل دادند. از ۱ ژانویه ۱۹۵۷، منطقه محافظت‌شده زار در غرب آلمان، مطابق ماده ۲۳ قانون اساسی آلمان غربی، الحاق خود را به جمهوری فدرال آلمان اعلام کرد. پس از پایان جنگ سرد آلمان شرقی - از جمله برلین شرقی، و برلین غربی - از همان بند قانون اساسی آلمان غربی استفاده کردند و الحاق خود را به جمهوری فدرال آلمان در ۳ اکتبر ۱۹۹۰ اعلام کردند – رویدادی که از آن به عنوان اتحاد مجدد آلمان نام برده می‌شود.
قرارداد ساده نامه‌رسانی
شیوه‌نامه/قرارداد سادهٔ نامه‌رسانی به‌طور اختصار SMTP، شیوه‌نامه‌ای ساده و در عین حال مهم و اساسی برای انتقال رایانامه است. این اصطلاح از آن رو به کار می‌رود که نسبت به سایر شیوه‌نامه‌های رایانامهٔ قبلی بسیار ساده عمل می‌کند. SMTP فقط به نام کاربری و دامنه نیاز دارد تا مستقیم پیغام را به سمت گیرنده مسیریابی کند. SMTP یک شیوه‌نامهٔ ارسال است و برای دریافت مناسب نیست، به همین دلیل برای دریافت رایانامه به جای SMTP از شیوه‌نامه‌های دریافت رایانامه مثل شیوه‌نامهٔ دستیابی به پیغام در اینترنت و پاپ۳ استفاده می‌شود.
مدل پردازش رایانامه
MTA از DNS استفاده می کند تا رکورد MX (بخشی از رایانامه که بعد @ میاید) را پیدا کند. رکورد MX شامل نام MTA مقصد می باشد. بر اساس میزبان مقصد و فاکتور های دیگر، MTA یک کارساز دریافت کننده را انتخاب و برای کامل کردن تبادل نامه به آن متصل می شود.
در آخرین مرحله که نامه دریافت می شود به منظور تحویل محلی به مامور تحویل نامه(MDA) داده می شود. سپس MDA نامه در فرمت مناسب برای نامه دان(mailbox) ذخیره می کند. دریافت نامه می تواند توسط یک یا چند کامپیوتر انجام شود که در شکل MDA به صورت یک جعبه نمایش داده شده است. MDA می تواند نامه را مستقیم ذخیره کند یا توسط شیوه‌نامه‌های SMTP و LMTP آن را در شبکه فروارد کند.
وقتی نامه به کارساز محلی نامه رسید، به منظور دریافت توسط کارخواه‌های نامه(MUAs) ذخیره می شود. نامه توسط اپلیکیشن هایend-user(کارخواه‌های رایانامه) تحت شیوه‌نامه‌های IMAP و POP دریافت میشود. SMTP انتقال نامه را تعریف می کند و نه محتوای نامه. بنابراین پارامتر هایی مانند ارسال کننده نامه در SMTP مشخص می شوند اما بدنه و عنوان مشخص نمی شوند.
بررسی شیوه‌نامه
SMTP یک ارتباط اتصال گرا و مبتنی بر متن است که در آن فرستنده نامه با دریافت کننده نامه تحت سازوکاری ، معمولا TCP ، ارتباط برقرار می کند. یک نشست SMTP از دستورهای تشکیل می شود که توسط کارخواه آغاز و توسط کارساز پاسخ داده می شود و در آن پارامتر های نشست مبادله می شوند. هر نشست ممکن است شامل صفر و یا تعداد بیشتری تراکنش باشد. هر تراکنش از سه مجموعه فرمان/پاسخ تشکیل شده است:
1.	فرمان MAIL، برای تنظیم آدرس بازگشت
2.	فرمان RCPT، برای تنظیم دریافت کننده پیام.
3.	فرمان DATA، برای فرستادن سیگنال آغاز محتوای پیام. محتوای پیام شامل عنوان و بدنه می باشد که با یک خط خالی جدا شده اند. DATA در واقع گروهی از فرمان ها است که کارساز به آن دو بار پاسخ می دهد: یک بار به خود فرمان DATA برای تایید آمادگی برای دریافت و بار دوم در انتهای دنباله داده به منظور رد/قبول کل پیام.
علاوه بر پاسخ میانی به فرمان DATA، پاسخ هر کارساز می تواند مثبت یا منفی باشد. پاسخ های منفی می توانند گذرا یا دائم باشند. reject یک پاسخ منفی دائم است وdrop یک پاسخ مثبت است.
کارخواه SMTP می تواند کارخواه رایانامهٔ کاربر انتهایی(end-user) یا مامور انتقال نامه(MTA) در کارساز relay باشد. کارساز های SMTP پیام هایی با پاسخ منفی گذرا را در صف هایی برای تلاش مجدد نگهداری می کنند.
کارساز SMTP مبدأ
هنگامی که کارخواه رایانامه یک پیام را ارسال می کند، آن را به کارساز SMTP پیکربندی شده منتقل می کند و با استفاده از شیوه‌نامهٔ SMTP با مقصد ارتباط برقرار می کند. بدین ترتیب که کارساز SMTP مبدأ رایانامه را به کارساز SMTP مقصد انتقال می دهد. این کارخواه باید آدرس IP کارساز SMTP مبدأ را در تنظیماتش بداند. سپس کارساز مبدأ از طرف کاربر این رایانامه را ارسال می کند.
ادمین کارساز باید کارخواه‌های کارساز را کنترل کند. این کنترل به جلوگیری از spam کمک می کند. دو راهکار وجود دارد:
•	روش قدیمی تر از محدودیت گذاشتن روی مکان کارخواه استفاده می کرد و تنها کارخواه‌هایی که آدرس IP آن ها در کنترل ادمین بود مجاز به استفاده بودند.
•	کارساز های SMTP جدید از روش احراز هویت استفاده می کنند و قبل از دسترسی اعتبار کاربر باید تایید شود. اعمال محدودیت دسترسی مرتبط با مکان:
در این سیستم کارساز SMTP متعلق به ISP اجازه دسترسی به کاربران خارج از شبکه ISP را فراهم نمی کند. به‌طور دقیق تر تنها کاربران با آدرس IP متعلق به ISP می توانند از خدمات آن استفاده کنند. در حقیقت کاربران باید اینترنت را از ISP مربوط گرفته باشند. کاربران موبایلی که خارج از شبکه ISP هستند با شکستن خوردن عملیات ارسال رایانامه مواجه می شوند.
این سیستم انواع مختلفی دارد. برای مثال ممکن است کارساز SMTP شرکتی تنها به کاربران که روی همان شبکه هستند کارسازیس بدهد و دسترسی بقیه کاربران را با firewall بلاک کند. یا ممکن است کارساز محدوده آدرس های IP کارخواه‌ها را چک کند.
این روش ها معمولا توسط دانشگاه ها و مراکز مشابه برای ارتباط درون سازمانی استفاده می شد. اما امروزه بیشتر از روش احراز هویت استفاده می شود.
این روش برای کاربران موبایل بسیار مناسب است و به آن ها این امکان را می دهد تنظیمات واحدی را برای ارتباط با کارساز استفاده کنند.
Open relay:
میل کارسازی است که به شخص ثالث بدون احراز هویت اجازهٔ ارسال رایانامه می‌دهد، بدین معنا که برای یک کاربر که از لوکال دامین کارساز نیست امکان ارسال و یا دریافت رایانامه را فراهم می نماید. یک کارساز Open relay اجازه می دهد که کاربران تلفن همراه ابتدا از طریق یک ISP محلی برای اتصال به شبکه های شرکتی استفاده کنند، سپس پیام را به ISP اصلی خود و در نهایت به مقصد نهایی منتقل می کند. با این حال خطر اصلی و نکته منفی Open relay ، گسترش استفاده از آن توسط اسپمر ها است که به دنبال مبهم سازی یا حتی پنهان کردن منبع حجم زیاد رایانامه‌های اسپمی هستند که ارسال می کنند.
پورت ها:
ارتباط بین کارساز های نامه به‌طور کلی از پورت 25 شیوه‌نامهٔ TCP ،که به SMTP اختصاص داده شده است، استفاده می کند. کارخواه‌ها معمولا به جای پورت 25 از پورت های 587 و 465 استفاده می کنند. پورت 2525 توسط افرادی استفاده می شود ولی هیچگاه به صورت رسمی پشتیبانی نشده است.
مثالی از SMTP
در زیر یک مثال از ارسال نامه از طریق SMTP بین دو صندوق نامه ،که در یک دامنه(example.com) هستند، آمده است. در این مثال S و C به ترتیب کارساز و کارخواه هستند و جزو پیام نیستند. پس از آنکه کارخواه (ارسال کننده نامه) یک اتصال مطمئن با کارساز(دریافت کننده نامه) برقرار کرد، یک نشست با پیامی از سمت کارساز آغاز می شود. این پیام معمولا شامل نام دامنه (در اینجا smtp.example.com) می باشد.کارخواه مکالمه خود را با فرمان HELO آغاز می کند.
کارخواه، آدرس رایانامهٔ فرستنده نامه را با فرمان MAIL FROM به دریافت کننده اطلاع می دهد. در این مثال نامه دو دریافت کننده دارد که در یک کارساز SMTP هستند. برای این که این دو دربخش TO و CC لیست شوند فرمان RCPT TO استفاده شده است. هر دریافت موفق توسط کارساز با کد و پیامی مشخص تایید می شود. (مثال: 250 OK)
انتقال بدنه نامه با فرمان DATA آغاز می شود و سپس خط به خط فرستاده می شود تا اینکه نامه تمام شود. نشانه اتمام نامه یک خط جدید به دنبال یک نقطه و یک خط جدید دیگر است.(<CR><LF>.<CR><LF>)
ممکن است متن نامه حاوی خطی باشد که با نقطه آغاز می شود. در اینصورت کارخواه دو تا نقطه می فرستد و کارساز آن را با یک خط جدید و یک نقطه جایگزین می کند. به این روش dot-stuffing می گویند.
پاسخ مثبت کارساز به پایان نامه به معنی این است که کارساز مسئولیت تحویل نامه را پذیرفته است. ممکن است به دلایلی مانند قطعی برق ارتباط قطع شود و دو نسخه از نامه نگهداری شود. تا زمانی که فرستنده کد تایید 250 را دریافت نکرده فرض می کند نامه تحویل داده نشده است. از طرفی، دریافت کننده نامه را پذیرفته است و فرض می کند نامه به آن تحویل داده شده است. احتمال اینکه در این زمان خطایی رخ دهد با میزان فیلتری که کارساز با هدف anti-spamming انجام می دهد متناسب است. زمان timeout ده دقیقه در نظر گرفته می شود.
فرمان QUIT نشست را به اتمام می رساند. اگر رایانامه چندین دریافت کننده داشته باشد کارخواه فرمان QUIT را اجرا می کند و برای ارسال به مقصدی دیگر، به کارسازی دیگر متصل می شود. بعضی کارخواه‌ها به صورت خودکار پس از دریافت پیام 250 OK: queued as 12345 به اتصال خاتمه می دهند. بنابراین دو خط آخر در مثال فوق ممکن است رخ ندهند. این موضوع کارساز را هنگام تلاش برای پاسخ با کد 221،  با مشکل مواجه می کند.
تیم ملی هندبال جمهوری دموکراتیک کنگو
تیم ملی هندبال جمهوری دموکراتیک کنگو نماینده جمهوری دموکراتیک کنگو در مسابقات جهانی و بین‌المللی هندبال است.
وشترونفلد
وشترونفلد (به آلمانی: Westerrönfeld) یک شهر در آلمان است که در رندسبورگ-اکرنفورده واقع شده‌است. وشترونفلد ۵٬۱۲۲ نفر جمعیت دارد.
خودمختارگرایی
خودمختارگرایی یا اتونومیسم، که به نام‌های مارکسیسمِ خودمختار و مارکسیسم خودگردان هم شناخته می‌شود، یک جنبش و نظریه سیاسی و اجتماعی چپ‌گرا و استبداد ستیز است. به عنوان یک سیستم نظری، اولین بار در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، در ایتالیا و در میان جنبش عمل‌گرایان (operaismo)، این مکتب ظهور کرد. بعدها گرایش‌های پسا-مارکسیستی و آنارشیستی با الهام از موقعیت‌گرایان، این دیدگاه را ترویج نمودند، که در نتیجه شکست جنبش‌های چپ افراطی ایتالیا در دههٔ ۱۹۷۰ و ظهور تعدادی از نظریه‌پردازان مهم از جمله آنتونیو نگری، ماریو ترونتی، پائولو ویرنو و فرانکو براردی شد.