cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
انتشارات ققنوس
انتشارات ققنوس یک مؤسسه انتشاراتی کتاب در ایران است که توسط امیر حسین‌زادگان و از سال ۱۳۵۶ فعالیتش را آغاز نمود. این بنگاه نشر تاکنون، کتاب‌های متعددی در زمینه‌هایی همچون ادبیات فارسی قدیم و جدید، ادبیات جهان، ایران‌شناسی، فلسفه، تاریخ، پژوهش‌های فرهنگی، رمان و داستان، جامعه‌شناسی، حقوق، روان‌شناسی، پزشکی و درمان طبیعی منتشر کرده‌است. در سال‌های گذشته گروه انتشاراتی ققنوس شکل گرفته‌است که شامل: انتشارات ققنوس (ناشر کتاب‌های عمومی)، انتشارات آفرینگان (ناشر کودک و نوجوان)، انتشارات هیلا (ناشر ادبیات داستانی) و پخش ققنوس (بخش توزیع) است.
امیر حسین‌زادگان ناشری است که کار خود را با کتابفروشی آغاز کرد. ققنوس در سال ۱۳۵۶ نخستین کتاب خود از «برتولت برشت» را با شمارگان پنج هزار نسخه منتشر کرد.
فرانتس فیبوک
فرانتس فیبوک فضانورد اهل کشور اتریش است که در ۲۴ آگوست ۱۹۶۰ میلادی در وین زاده شد. وی در مأموریت سایوز تی‌ام-۱۳، سایوز تی‌ام-۱۲ حضور داشته است.
اگوردو
اگوردو (به ایتالیایی: Agordo) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در استان بلونو واقع شده‌است.
کردخورد سفلی
کردخورد سفلی (ساوه)،kord khord           sofla  روستایی از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است.
اگوردو
خصوصیات
اگوردو ۲۳٫۶۷ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۲۵۷ نفر جمعیت دارد و ۶۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کردخورد سفلی
کردخورد سفلی یکی از قدیمی‌ترین روستاهای بخش نوبران ساوه است که در پنج کیلومتری شمال شهر نوبران واقع شده‌است و با توجه به آثار باستانی اطراف آن (از جمله خرابه‌های موسوم به قلعه گبری در یک کیلومتری شمال غرب روستا)، به نظر می‌رسد که سابقه آن به دوران ساسانیان باز گردد. جمعیت ثابت این روستا در فصل پاییز و زمستان از چهل نفر تجاوز نمی‌کند، اما با توجه به ویلاسازی‌های گسترده‌ای که در آن انجام شده‌است، در فصل تابستان جمعیت زیادی از این روستای زیبا دیدن می‌کنند. کردخورد سفلی دارای شش قنات با نام‌های خانی، اسپاندور، یکدر، ینکهریز، یوخاراستار و کهریز است که در اطراف هر کدام از این قنات‌ها باغات زیادی وجود دارد. با این حال متاسفانه در سال‌های اخیر، خشکسالی‌های مکرر باعث پایین رفتن آب‌های سطحی در این منطقه شده‌است، به‌طوری که مثلا قنات ینکهریز از سال ۱۴۰۰ تاکنون کاملا خشک شده‌است. امامزاده پیر حاج محمود و قلعه‌ی بازمانده از دوران قاجار از مراکز دیدنی این روستا هستند. گردو، بادام، گندم، و میوه های هسته‌داری همچون هلو، زردآلو، آلبالو گیلاس از اصلی‌ترین محصولات کشاورزی این روستا هستند. کردخورد سفلی به طور کلی دارای آب و هوای سرد و خشک است و بیشتر بارش‌های آن در فصل بهار رخ می‌دهند. مردم این روستا به آب، برق و گاز دسترسی دارند و اپراتورهای مختلف تلفن همراه نیز در اکثر نقاط روستا به خوبی سیگنال می‌دهند.
جمعیت
این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
اوا سکی
اِوا سِکِی (Székely Éva؛ زادهٔ April 3, 1927 – درگذشته ۲۹ فوریه ۲۰۲۰) یک شناگر اهل مجارستان بود.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
سراب‌باغ
سراب‌باغ یکی از شهرهای استان ایلام است که درشهرستان آبدانان واقع شده‌است. این شهر در آبان‌ماه ۱۳۸۷ خورشیدی ایجاد شده‌است. جمعیت این شهر براساس آخرین سرشماری ۳۴۶۵ نفر می‌باشد.
زبان
مردم سراب‌باغ به زبان کردی  تکلم می‌کنند.
آثار تاریخی
آثار سنگی گچی به جا مانده از محل سکونت شهری و متمدن ایلامیان در شمال این شهر در کنار رودخانه سنگر نشان از قدمت این منطقه می‌دهد. آثار و گنجینه‌های این محل به عنوان بررسی و اکتشاف نفت توسط نروژی‌ها در سالهای قبل انقلاب کشف و از کشور خارج شد. آسیاب‌های آبی و سنگ‌های آسیاب و کوزه شکسته‌ها نیز حاکی از دورهٔ تمدن ساسانیان دارد.
گردشگری
از مهمترین جاذبه‌های گردشگری سرابباغ دریاچه دوقلو سیاه گاو می‌باشد. این دریاچه زیبا که آب آن از طریق چشمهٔ طبیعی در دل کوه‌های زاگرس تأمین می‌گردد هر ساله به ویژه در ایام نوروز پذیرای گردشگران زیادی می‌باشد. دیگر دریاچهٔ این شهر دریاچهٔ مصنوعی پونه می‌باشد که آب آن از طریق رودخانه سنگر تأمین می‌شود.
منابع
وبگاه وزارت کشور، تازه‌کند و سراب‌باغ شهر شدند
کورا، وایومینگ
کورا شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۲ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
آقچه‌خان‌قلعه
آقچه‌خان‌قلعه (در محل همچنین قَزاقلی-یاتکان نامیده می‌شود) نام امروزی یک دژ باستانی از ایرانیان در خوارزم است که امروزه جزو منطقه قره‌قالپاقستان در ازبکستان امروزی به‌شمار می‌آید. این دژ که نام باستانی آن معلوم نیست در سده ۴/۳ قبل از میلاد ساخته و در قرن دوم پس از میلاد ویران شد. آقچه‌خان‌قلعه بخشی از «واحه پنجاه قلعه» در ازبکستان امروزی است. رها شدن آقچه‌خان‌قلعه از سوی ساکنان ظاهراً با تأسیس پایتخت جدید توپراق‌قلعه در ۱۴ کیلومتری شمال شرق آن مرتبط بوده‌است.
آقچه‌خان‌قلعه مورد کاوش‌های متعددی بوده‌است که هنوز ادامه دارد. یک مجموعه تشریفاتی با تالار ستون‌دار کشف شد.
نقاشی‌ها
تزیینات زیادی در این دژ پیدا شده‌است که متعلق به دوره قرن اول قبل از میلاد تا قرن دوم پس از میلاد است: شمار زیادی نقاشی دیواری، مجسمه‌های نپخته از گل رس شامل قطعاتی از کتوس به سبک هلنیستی، و یک آتشکده زرتشتی با نقاشی‌های عظیم ایزدان اوستایی نیز یافت شده‌است. تأثیرات هنری اشکانیان نیز در این محل دیده می‌شود.
دهستان آباده طشک
دهستان‌آباده طشک نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بختگان، استان فارس در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۳۳ نفر (۱۲۲۷ خانوار) بوده‌است.
کردخورد علیا
کردخورد علیا ، روستایی از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است.
نام دیگری که در بین اهالی روستا مرسوم است کردر می باشد. مزرعه ٔ یکدرجزء این ده است.
جمعیت
این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
کالین بالینگر
کالین بالینگر (Colleen Ballinger؛ زادهٔ November 21, 1986) خواننده، یوتیوبر، بازیگر، روزنامه‌نگار، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر تلویزیون، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.
توماس ترانسترومر
توماس گوستا ترانسترومر (زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۳۱ – مرگ ۲۶ مارس ۲۰۱۵) نویسنده، شاعر و مترجم سوئدی و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۱ میلادی بود.
کودلکو
کودلکو (خلاصه شده: شرکت ملی مس شیلی) شرکت دولتی استخراج معدن شیلیایی است، که در زمینه تولید مس، مولیبدن، رنیوم، نقره و طلا فعالیت می‌کند و هم‌اکنون با استخراج بیش از ۱٫۶۶ میلیون تُن در سال، به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده مس در جهان شناخته می‌شود.
توماس ترانسترومر
ترانسترومر به عنوان یکی از مهم‌ترین نویسندگان اسکاندیناوی پس از جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود و شعرهایش به بیش از ۶۰ زبان ترجمه شده است.
کودلکو
شرکت کودلکو در سال ۱۹۵۵ از ادغام چند شرکت معدنی خارجی راه‌اندازی شد و در سال ۱۹۷۶ در پی ملی‌سازی این شرکت، مالکیت آن در اختیار دولت شیلی قرار گرفت، که هم‌اکنون توسط ۷ مدیر اصلی اداره می‌شود.
توماس ترانسترومر
اگرچه توماس ترانسترومر هشتمین فرد اروپایی است که در ۱۰ سال گذشته، نوبل ادبیات را تصاحب می‌کند، ولی از آخرین باری که این جایزه ادبی به نام سوئد رقم خورده بود، ۳۷ سال می‌گذرد.
کودلکو
مدیرعامل شرکت کودلکو، که وزیر معادن شیلی است و توسط رییس‌جمهور شیلی تعیین می‌شود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سانتیاگو، شیلی قرار دارد.
توماس ترانسترومر
زندگی‌نامه
ترانسترومر در ۱۵ آوریل سال ۱۹۳۱ در شهر استکهلم متولد شد. مادرش، هلمی، معلم مدرسه بود و پدرش، گوستا ترانسترومر، به کار روزنامه‌نگاری اشتغال داشت. وی در سال ۱۹۵۰ پس از تمام کردن مدرسه دستور زبان لاتین، در حوزه‌های تاریخ ادبیات و شعر، تاریخ دین و روانشناسی در دانشگاه استکهلم مشغول تحصیل شد. پس از پایان تحصیلات در دانشگاه، در سال ۱۹۵۷ به عنوان دستیار در مؤسسه روان سنجی دانشگاه استکهلم مشغول به کار شد. وی همان سال با مونیکا بلاد ازدواج کرد. ترانسترومر بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۶۶ به عنوان روانشناس در یک مرکز بازپروری جوانان به کار خود ادامه داد. وی در سال ۱۹۹۰ دچار سکته مغزی شد و تا حدود زیادی قدرت تکلم خود را از دست داد. با این‌حال همچنان به نوشتن ادامه داد. ترانسترومر در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۵ در استکهلم و در ۸۳ سالگی درگذشت.
ویژگی آثار
به گزارش روزنامه بریتانیایی «گاردین»، اشعار سورئال ترانسترومر بر ارتباط دنیای درون با جهان خارج متمرکز است. در همین زمینه روزنامه «کریستین ساینس مانیتور» نیز نوشته‌است: شاید سابقه تحصیل آقای ترانسترومر در رشته روانشناسی موجب شده‌است که وی علاقه وافری به بررسی دنیای درون انسان داشته باشد. این روزنامه می‌افزاید که آقای ترانسترومر از خلال اشعار ظریف و چندوجهی خود دنیای درون انسان و رابطه‌اش با طبیعت از طریق تأملات درونگرایانه را بررسی می‌کند.
آثار
توماس ترانسترومر نخستین مجموعه شعر خود را با نام «۱۷ شعر» در سال ۱۹۵۶ و زمانی که در کالج مشغول به تحصیل بود منتشر کرد. وی تا کنون بیش از ۱۰ کتاب به زبان سوئدی منتشر کرده و آثار اش به بیش از ۶۰ زبان مختلف ترجمه شده‌است.
کتاب «بهشت نیمه کاره» با ترجمه بابک زمانی، گزیده اشعاری از ترانسترومر است که توسط انتشارات فصل پنجم چاپ شده‌است. در خلال این ترجمه، مترجم با ترانسترومر به صورت مکاتبه ای در ارتباط بوده‌است.
کتاب «مجمع‌الجزایر رؤیا» از جمله آثار ترانسترومر است که از سوی مرتضی ثقفیان به فارسی ترجمه شده و توسط نشر «دیگر» منتشر شده‌است. کتاب «به من بنگرید خاطره‌ها» مجموعه اشعار و هایکوهای ترانسترومر با ترجمه محمدصادق رئیسی توسط انتشارات سولار و و مجموعه دیگری با نام «به دوستان آنسوی مرزها» با ترجمه محمدصادق رئیسی توسط انتشارات نگاه در سال ۱۳۹۴ چاپ و منتشر شده‌است. همچنین برخی از اشعار ترانسترومر نیز با ترجمه سهراب رحیمی، شاعر و مترجم، در نشریات و روزنامه‌های متفاوت ایران منتشر شده‌اند. بهشت نیمه کاره نیز گزینه اشعار توماس ترانسترومر، ترجمه بابک زمانی، نشر فصل پنجم ۱۳۹۶ است. مجموعه شعری از او با نام «برای مردگان و زندگان» با ترجمه‌ی نفیسه اسماعیل‌زاده شاهرودی ، انتشارات پریان ، سال ۱۳۹۸ منتشر شده است.
رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا
رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح بر اساس قوانین آمریکا، بالاترین جایگاه نظامی بین تمامی نیروهای مسلح قلمداد می‌شود. شخصی که به عنوان رئیس ستاد مشترک انتخاب شود در واقع مشاور ریاست جمهوری، شورای ملی امنیت، شورای امنیت وطن و وزیر دفاع می‌باشد. در حالی که رئیس ستاد مشترک ارتش بالاترین جایگاه نظامی در آمریکاست، ولی شخص رئیس هیچ قدرت عملیاتی نداشته، فقط به عنوان مشاور و دستیار رئیس‌جمهور و وزیر دفاع آمریکا فعالیت می‌کند.
رئیس کنونی ستاد مشترک ارتش آمریکا، ژنرال مارک الکساندر میلی است.
مفیستو (رمان)
مفیستو – داستان یک پیشرفت شغلی ششمین رمان کلاوس مان، نویسنده آلمانی-آمریکایی است که در سال ۱۹۳۶، زمانی که در آمستردام در تبعید به سر می‌برد، منتشر شد. در سال ۱۹۵۶، این رمان برای اولین بار در داخل آلمان، در برلین شرقی منتشر شد.
رمان مفیستو در واقع روایتی از کارنامه یک هنرپیشه آلمانی به نام گوستاف گروندگنس است که در رمان «هندریک هوفگن» نامیده شده‌است. مضمون افسانه فاوست در این رمان نقش پررنگی دارد: هوفگن وجدان خود را کنار گذاشته و در زمان حکمرانی آلمان نازی به بازیگری ادامه می‌دهد و تلاش می‌کند با راضی نگه داشتن مقامات حزب نازی، شغل و موقعیت اجتماعی ممتاز خود را حفظ کند.
زمینه
کلاوس مان در مارس ۱۹۳۳ از آلمان گریخت و به تبعید رفت تا گرفتار آزار و اذیت سیاسی رژیم آدولف هیتلر نشود. او در آمستردام برای مجله‌ای به نام Die Sammlung کار می‌کرد که در مخالفت با ناسیونال-سوسیالیسم نازی‌ها مطلب چاپ می‌کرد. چنان‌که کلاوس مان در ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۵ در نامه‌ای به مادرش نوشته، ظاهراً دوست و ناشر او در مجله، فریتز هلموت لندشوف، «پیشنهاد نسبتاً سخاوتمندانه» ای به مان داده و قرار شده که مان بابت نوشتن یک رمان، ماهانه دستمزد دریافت کند. مان ابتدا قصد داشت یک رمان اتوپیایی دربارهٔ آینده اروپا در ۲۰۰ سال بعد بنویسد اما این ایده را کنار گذاشت و گفت که نمی‌تواند در چنین مقطع حساسی از تاریخ، یک رمان غیرسیاسی بنویسد. هرمان کستن، نویسنده آلمانی، به مان پیشنهاد داد که رمانی دربارهٔ یک هنرمند فرصت‌طلب و همجنسگرا در آلمان نازی بنویسد که در واقع اشاره به گوستاف گروندگنس (مدیر تئاتر ملی در آلمان نازی) داشت.
در سال ۱۹۲۴، کلاوس مان، خواهرش اریکا مان، گروندگنس، و پاملا ودکیند، همه با هم در اجرای تئاتری بر اساس آنیا و اِستِر (اثر کلاوس مان) همکاری کرده و در شهرهای مختلف آلمان روی صحنه رفته بودند. گروندگنس و اریکا مان، و کلاوس مان و پاملا ودکیند، با هم نامزد کردند. اریکا و گروندگنس در سال ۱۹۲۶ ازدواج کردند اما سه سال بعد طلاق گرفتند و ودکیند هم یک سال بعد با نویسنده‌ای به نام کارل استرنهایم ازدواج کرد. گروندگنس و کلاوس مان، در اوایل دهه ۱۹۳۰ به جریان تئاتر به‌شدت چپ‌گرا تعلق داشتند و در ژانویه ۱۹۳۳ در شهرهای مختلف اسپانیا مشغول اجرای تئاتر بودند. وقتی در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ هیتلر به صدراعظمی آلمان رسید، گروه تئاتر آنها در مادرید بود و کلاوس مان به گروندگنس اصرار کرد که به آلمان برنگردند اما گروندگنس توصیه مان را نادیده گرفت و نه‌تنها به آلمان برگشت بلکه به همکاری با رژیم نازی روی آورد، و مان هرگز دوست سابق خود را نبخشید. مان در سال ۱۹۳۴ به تبعید رفت و گروندگنس تبدیل به یک کارگردان مشهور تئاتر و سینما در آلمان نازی شد. هرچند مان در روزنامه‌ها علیه گروندگنس مطلب می‌نوشت اما در رمان مفیستو موضوع همجنس‌گرایی گروندگنس را مطرح نکرد چون خودش هم همجنس‌گرا بود و تصمیم گرفت «مازوخیسم سیاهپوستی» را به عنوان گرایش جنسی این شخصیت مطرح کند.
پلات کلی
هنریک هوفگن، یک هنرپیشه تئاتر است که کار خود را از بازی در تئاتر هامبورگر کونستلر (تئاتر هنرمندان هامبورگ) در سال ۱۹۲۶ آغاز کرده و اکنون در سال ۱۹۳۶ به شهرت ملی رسیده‌است. هوفگن خبردار می‌شود که نازی‌ها به قدرت رسیده‌اند و نام او هم به خاطر سوابق کمونیستی‌اش در لیست سیاه آنهاست، بنابراین به پاریس می‌گریزد. همکار سابقش که زنی به نام آنجلیکا سیبرت است، به برلین سفر می‌کند تا لاتی فون لیندنتال، دوست‌دختر (و بعداً همسر) یکی از ژنرال‌های لوفت‌وافه را متقاعد کند تا هنریک هوفگن مورد عفو دولت قرار بگیرد. هوفگن به محض بازگشت به برلین موفق می‌شود حمایت لاتی و شوهرش ژنرال را به دست بیاورد و از این حمایت برای پیشرفت شغلی‌اش استفاده کند.
بلعیدن (فیلم)
بلعیدن (Devour) فیلمی ترسناک به کارگردانی دیوید وینکلر و نویسندگی آدام و ست گروس محصول سال ۲۰۰۵ آمریکا است. از بازیگران این فیلم می‌توان به جنسن اکلس، شانین سوسامون، دامینیک سوین و ویلیام سدلر اشاره کرد.
مفیستو (رمان)
شکایت حقوقی
پس از مرگ گروندگنس، پسرخوانده او به نام پیتر گورسکی، از ناشر رمان مفیستو در آلمان غربی شکایت کرد و دادگاه حکم به ممنوعیت انتشار این رمان داد که این حکم در سال ۱۹۶۸ به تأیید دادگاه عالی فدرال آلمان رسید.
بلعیدن (فیلم)
داستان
جیک گری مرد جوانی است که تصورات عجیبی از قتل و خودزنی دارد. او و دوستانش، کنراد و داکوتا، در یک بازی نقش‌آفرینی به نام «مسیر» شرکت می‌کنند که در نهایت از کنترل خارج شده و تبدیل به یک همه‌گیری مرگبار می‌شود.
مفیستو (رمان)
خلاصه داستان
نخست‌وزیر پروس تولد ۴۳ سالگی خود را در سال ۱۹۳۶ در خانه اپرای برلین جشن می‌گیرد. مهمانی به قدری باشکوه و مجلل است که مهمانان خارجی حیرت کرده‌اند. وزیر پروپاگاندا وارد سالن جشن می‌شود و حضور او سروصدای زیادی به پا می‌کند. اطراف او را فضای سردی احاطه کرده‌است. او علیرغم لنگ‌بودن یکی از پاهایش، مستقیماً به سمت کارگردان تئاتر دولتی، هندریک هوفگن، می‌رود. اگرچه او از این مرد ۳۹ ساله متنفر است، اما اجازه می‌دهد که در حال گفتگو با او از آنها عکس بگیرند. نخست‌وزیر برای اینکه مطمئن شود استقبال خوبی از او می‌شود، با تأخیر همراه با همسرش لاتی لیندنتال وارد مهمانی می‌شود.
داستان به اواسط دهه ۱۹۲۰ بازمی‌گردد، هنگامی که هندریک هوفگن، اتو اولریخ و هانس میکلاس در تئاتر هامبورگر کونستلر (تئاتر هنرمندان هامبورگ) مشغول فعالیت هستند. هوفگن در این تئاتر به بازیگری و کارگردانی مشغول است و دوست او، اتو اولریخ، مدام در حال برنامه‌ریزی برای یک «تئاتر انقلابی» است. تئاتر هامبورگر کونستلر اولین پله در نردبان ترقی شغلی هوفگن است. او روزی ۱۶ ساعت تئاتر کار می‌کند و اغلب دچار حمله هیجانی و عصبی می‌شود. او خود را از همکارانش برتر می‌پندارد. وقتی یک بازیگر تئاتر اهل برلین به نام دورا مارتین به عنوان بازیگر مهمان به آنها می‌پیوندد، هوفگن در اتاق رختکن دورا پنهان می‌شود و هرچند بازی او را ندیده اما به او تبریک می‌گوید. هانس میکلاس که هوادار حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان است از دورا بدگویی می‌کند چون یهودی‌تبار است. هوفگن در میخانه‌ای در هامبورگ، با زنی به نام ژولیت مارتینز آشنا می‌شود که پدرش آلمانی و مادرش آفریقایی است و به همین خاطر پوست تیره دارد. ژولیت به هوفگن رقص می‌آموزد و معشوقه او می‌شود.
گروه تئاتر در حال تمرین نمایشنامه «بیداری بهاری» اثر فرانک ودکیند هستند. هوفگن با همکارانش برخورد ظالمانه و بدی دارد. یک روز بعدازظهر تمرین را به خاطر کلاس رقصش تعطیل می‌کند. ژولیت تنها کسی است که اجازه دارد هوفگن را هاینز صدا بزند و حتی خانواده او هم چنین اجازه‌ای ندارند. همکار هوفگن، نیکولتا فون نیبور، او را به باربارا بروکنر (دختر گیمرات بروکنر) معرفی می‌کند و هوفگن را تشویق می‌کند که دل باربارا را به دست بیاورد. هوفگن در این کار موفق می‌شود و این دو خیلی زود ازدواج می‌کنند و ماه عسل خود را در کنار دریاچه‌های باواریا می‌گذرانند. نیکولتا به آنها می‌پیوندد و نویسنده‌ای عجیب و غریب به نام تئوفیل ماردر هرروز به او سر می‌زند. دو هفته پس از بازگشت آنها، هندریک دوباره ژولیت را ملاقات می‌کند.
هوفگن در گوشه‌ای دورافتاده از برلین، اتاقی برای ژولیت اجاره می‌کند و در طول هفته به او سر می‌زند. در سال ۱۹۳۲، به مناسبت صدمین سال درگذشت یوهان ولفگانگ فون گوته، تئاتر فاوست در برنامه اجرای قرار گرفته‌است. هوفگن در این نمایش نقش مفیستو (شیطان) را بازی می‌کند که به موفق‌ترین نقش او تبدیل می‌شود. هوفگن به سختی باور می‌کند که نازی‌ها به قدرت دست یافته‌اند اما در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳، هیتلر به صدراعظمی رایش می‌رسد. هوفگن در این مقطع در حال فیلمبرداری یک فیلم در مادرید است. دورا مارتین به آمریکا مهاجرت می‌کند. وقتی فیلمبرداری در اسپانیا تمام می‌شود، هوفگن به آلمان برنمی‌گردد و به پاریس می‌رود چون به او هشدار داده‌اند که در لیست سیاه نازی‌هاست. پس از آنکه همکار سابقش در هامبورگ، آنجلا سیبرت، توصیه او را به لاتی لیندنتال می‌کند، لاتی تصمیم می‌گیرد که هوفگن را به عنوان پارتنرش در اولین بازی‌اش در تئاتر ملی برلین انتخاب کند. هوفگن بنابراین تحت حفاظت نخست‌وزیر قرار می‌گیرد و به آلمان بازمی‌گردد. نمایش فاوست باز هم در لیست برنامه‌های تئاتر ملی قرار گرفته. هوفگن به لاتی می‌گوید که دوست دارد نقش مفیستو را بازی کند و لاتی هم موفق می‌شود این نقش را به او بدهد. هوفگن با کمک حامی‌اش در دولت نازی، ترتیب آزادی اتو اولریخ را می‌دهد که نازی‌ها بابت عقاید کمونیستی‌اش او را به یک اردوگاه تجمیع فرستاده بودند. هوفگن اولریخ را قانع می‌کند که در تئاتر ملی مشغول کار شود. در همین حال، هانس میکلاس احساس می‌کند اعضای حزب نازی به او خیانت کرده‌اند چون این حزب کمکی به حل مشکلات آلمان نکرده‌است.
هوفگن نمی‌خواهد که نازی‌ها به رابطه او با یک ژولیت سیاه‌پوست پی ببرند و ژولیت را وادار می‌کند که به پاریس برود. ژولیت حاضر نمی‌شود و هوفگن که چاره دیگری پیش روی خود نمی‌بیند، اجازه می‌دهد ژولیت را دستگیر کنند. در زندان هوفگن به ژولیت می‌گوید که او را به پاریس خواهد فرستاد و از او حمایت مالی خواهد کرد. در سال ۱۹۳۴، باربارا هوفگن را طلاق می‌دهد. او هم در پاریس زندگی می‌کند. نیکولتا از شوهرش جدا می‌شود و به برلین بازمی‌گردد تا بازیگری را ادامه بدهد. او در کنار هوفگن مشغول کار می‌شود. نخست‌وزیر و وزیر پروپاگاندا بر سر انتخاب کارگردان جدید برای تئاتر ملی بحث و جدل می‌کنند. نخست‌وزیر می‌خواهد هوفگن این سمت را داشته باشد و وزیر پروپاگاندا مخالف است اما نهایتاً تسلیم می‌شود. هوفگن سمت سزار فون ماک را می‌گیرد و فون ماک را به عنوان رئیس آکادمی شعر معرفی می‌کنند. در پاریس، فون ماک به معشوقه سیاهپوست هوفگن برمی‌خورد. از سر انتقام‌گیری، این رابطه را لو می‌دهد. پیشوا هوفگن را برای گفتگویی کوتاه در این باره احضار و او را توبیخ می‌کند و گمان می‌کند مسئله حل شده‌است.
هوفگن ویلای بزرگی در محله گرونوالد برلین می‌خرد و خواهر و پدر و مادرش را به برلین فرا می‌خواند. او سپس با نیکولتا ازدواج می‌کند تا به شایعات موجود دربارهٔ رابطه‌اش با یک زن سیاهپوست پایان دهد. اولریخ باز هم به سراغ محافل کمونیستی زیرزمینی رفته و حالا می‌داند که هوفگن فقط برای شهرت خود زندگی می‌کند. اولریخ یک بار دیگر دستگیر می‌شود. هوفگن از نخست‌وزیر درخواست کمک می‌کند اما او به هوفگن توضیح می‌دهد که دیگر نمی‌تواند کمکی بکند و هوفگن هم دیگر نباید در این باره حرفی بزند.
هوفگن نقش جدیدش در نمایش هملت را ضعیف اجرا می‌کند و به شدت از احساس ناتوانی رنج می‌برد. افتتاحیه این تئاتر بسیار موفق است و مورد ستایش منتقدان قرار می‌گیرد. بینندگان دیگر توانایی‌های هنری هوفگن را ارزیابی نمی‌کنند بلکه بیشتر به رابطه او با قدرت توجه دارند. در پایان رمان، هوفگن در کنار مادرش فرو می‌شکند. مادرش می‌داند که پسرش مبتلا به حملات عصبی است اما از حالات او متوجه می‌شود که وضع روحی نامساعد او ریشه عمیق‌تری دارد.
اقتباس‌ها
در سال ۱۹۸۱، فیلمی به همین نام با کارگردانی ایستوان سابو ساخته شد که فیلمنامه آن را پیتر دوبای و سابو نوشته‌اند. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد و اولین فیلم مجارستانی بود که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی شد.
آبشار کانیم
آبشار کانیم (به انگلیسی: Kanim Falls) آبشاری است که در ایالات متحده آمریکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۲۰۰ پا است.
فرودگاه وودستاک (نیوبرانزویک)
فرودگاه وود استوک (نیوبرانزویک) یک فرودگاه همگانی است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پسویتسه
پسویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه خوموتوو واقع شده‌است. پسویتسه ۳٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۷ نفر جمعیت دارد و ۳۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موریسیو اوچمن
موریسیو اوچمن سیوردیا (به اسپانیایی|Mauricio Ochmann Siordia) (زاده ۱۶ نوامبر، ۱۹۷۷ در شهر سلایا در ایالت واشنگتن دی سی در آمریکا) یک بازیگر آمریکایی است. موریسو بیشتر برای بازی‌هایش در تله نوال‌ها معروف است. او همچنین در فیلم کوین کاستنر بنام پیامی در بطری و سریال‌های تلویزیون همچون آن زندگی است و لاتین سبز نیز نقش ایفا کرده است.
زندگی‌نامه
موریسو از مادری یهودی و پدری ارمنی که نقاش و شاغل در فعالیتهای اقتصادی است، متولد شده است. وی از زمان کودکی وارد گروه‌های تئاتر شد و وقتی ۱۶ سالش بود در یک شوی کمدی با هکتور سوآرز، کمدین تلویزیونی در مکزیک، حضور داشت و به مدت دو سال این کار را ادامه داد. در ۱۹ سالگی به کالیفرنیا و لس آنجلس نقل مکان کرد تا در استودیوی خوان بارون در سانتا مونیکا ادامه تحصیل کند. بعد از سه سال بازی در نقش‌های پیش پا افتاده به نقشی کوچک در فیلم کوین کاستنر رسید و پس از آن در سریال لاتین سبز، به بازی در تله نوال‌ها راه یافت. در عین حال در زمینه تئاتر نیز فعالیت‌هایی داشته است، از جمله نمایش نسخه مکزیکی نمایشنامه فارغ‌التحصیل.
فیلموگرافی
وی در فیلم‌ها و سریال‌های زیادی بازی کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به لیست زیر اشاره کرد:
داچونگواسور
داچونگواسور (به معنی سوسمار داچونگوا)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ ژوراسیک پیشین می‌باشد که در ۱۹۹ تا ۱۷۶ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در چین کشف شده‌است و در سال ۱۹۸۵ به وسیله چاو نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس داچونگواسور یونانتسیس نام دارد.
اکساندر نوسکی لاورا
اکساندر نوسکی لاورا شهری در روسیه است.سنت اکساندر نوسکی لاورا که به اکساندر نوسکی لاورا موناستری هم معروف است برای اولین بار توسط پتر یکم در ۱۷۱۰ در نزدیکی سن پترزبورگ ایجاد شد.نام آن گرفته شده از الکساندر نوسکی شاهزاده و یکی از قهرمانان مبارزه با سوئدی‌ها بود.(در زمان روسیه تزاری روسیه اختلافات و جنگ‌های زیادی با کشورهای اسکاندیناوی داشت.).لئونارد اویلر ریاضی‌دان مشهور در آنجا دفن است.
عبر-ناری
عِبِر-ناری نامی اکدی است که در اسناد آشوری و بابلی سده‌های ۸ تا ۵ پیش از میلاد برای نامیدن سرزمین‌های غرب فرات همچون فنیقیه، سوریه، و فلسطین استفاده می‌شد. ظاهراً این مناطق در سال ۵۳۹ پیش از میلاد و پس از آنکه کوروش بزرگ توانست میان‌رودان را تصرف کند، از کنترل نئوبابلی‌ها خارج و به کنترل ایرانی‌ها درآمد.
تاریخ
در سال ۵۳۵ پیش از میلاد، کوروش، بابل و عبر-ناری را به یک ساتراپی تبدیل کرد که شامل تقریباً همهٔ سرزمین حکمرانی نئوبابلی پیشین می‌شد. از اسناد حقوقی بابلی، ساتراپ‌های زیر که ظاهراً همگی ایرانیان ساکن بابل هستند، شناخته شده‌اند: گئوبرو (۵۳۵–۵۲۵ پ. م)، اوشتانو (۵۲۱–۵۱۶ پ. م)، خوتَ [...] پسر پَگَکَنَ (۴۸۶ پ. م). عبر-ناری نیز فرمانداران خود را داشته که تابع ساتراپ استان متحد بود. این سمت در حدود سال‌های ۵۱۸–۵۲۰ پیش از میلاد متعلق به تَتَنو بوده‌است. در فاصلهٔ زمانی میان سال‌های ۴۸۶ و ۴۵۰ پیش از میلاد، ساتراپی بابل و عبر-ناری به دو واحد اداری با وضعیت مساوی تقسیم شد. احتمالاً این جدایی مدت کوتاهی پس از سال ۴۸۲ پیش از میلاد رخ داد، که خشایارشا شورش بابل علیه شاهنشاهی را سرکوب کرد. طولی نکشید که این ساتراپی، که اکنون قبرس را نیز شامل می‌شد، موقعیتی ممتاز در بخش غربی شاهنشاهی هخامنشی یافت. اسناد حقوقی بابلی از سال‌های ۴۰۷–۴۰۱ پیش از میلاد به بِلشونو پسر بیل-اوصورشو (بلسیس) تحت عنوان فرماندار عبر-ناری اشاره می‌کنند. یک بلسیس دیگر، فرماندار سوریه در دورهٔ اردشیر سوم است که دیودور از آن یاد می‌کند؛ ممکن است که او در دمشق یا صیدون زندگی می‌کرده. در سال ۳۴۹ پیش از میلاد، شهرهای فنیقیه علیه ایرانیان شورش کردند و پس از آن، در حدود سال ۳۴۴ پیش از میلاد، عبر-ناری به کیلیکیه ملحق شد که مَزَئوس ساتراپی آنجا، لشکری را علیه فنیقی‌ها رهبری کرده بود. روی سکه‌های او شعاری به زبان آرامی با این مضمون حک شده‌است: «مزئوس که بر فراز عبر-ناری و کیلیکیه است». در سال ۳۳۲ پیش از میلاد، این ساتراپی توسط اسکندر مقدونی اشغال شد.
تقسیمات اداری
عبر-ناری شامل سه ناحیه با وضعیت اداری متمایز بود: فنیقیه، یهودا و سامریه، و قبایل عرب. شهرهای فینیقی صور، صیدون، بیبلوس، و آرادوس، دولت‌های تابعه‌ای بودند که توسط پادشاهان محلی موروثی اداره می‌شدند که سکه‌های نقرهٔ خودشان را می‌زدند و قدرتشان توسط ساتراپ ایرانی و مجامع مردمی محلی محدود می‌شد. اقتصاد این شهرها عمدتاً مبتنی بر تجارت دریایی بود. در جریان عملیات‌های نظامی، فنیقی‌ها موظف بودند که ناوگان خود را در اختیار پادشاهان ایرانی قرار دهند. یهودا و سامریه از خودمختاری داخلی قابل توجهی برخوردار بودند. آثار مُهرهای پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ پنجم پیش از میلاد، از استان یهودا یاد می‌کنند. فرمانداران آن شامل ششبزر و زروبابل در دوران کوروش و داریوش یکم بودند؛ نحمیا؛ بَگُهی که جانشین نحمیا شد و تعیین قومیت او دشوار است؛ و «یحزقیه فرماندار» و «یوحنان کاهن» که از سکه‌های ضر شده در یهودا در سدهٔ چهارم پیش از میلاد شناخته می‌شوند. از نیمهٔ دوم سدهٔ پنجم پیش از میلاد، استان سامریه توسط سَنبَلَت و فرزندانش اداره می‌شد. سرانجام، در ناحیهٔ میان مصر و فرات، قبایل عرب توسط رؤسای خود اداره شدند.
گاوداری شمس‌آباد
گاوداری شمس‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان محمدآباد (مرودشت) واقع شده‌است. گاوداری شمس‌آباد ۴۹ نفر جمعیت دارد.
تچوبوز
تچوبوز یک ناحیه در جمهوری چک است که در Pelhřimov District واقع شده‌است.
خصوصیات
تچوبوز ۷٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۴ نفر جمعیت دارد و ۵۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان زین‌آباد
دهستان زین آباد نام دهستانی در بخش شال شهرستان بوئین‌زهرا، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۹۵۸ نفر (۸۷۶ خانوار) بوده‌است.
فرودگاه کاردستون
فرودگاه کاردستون یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۶۷ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۸۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
روشن (اپراتور تلفن)
روشن، یکی از شرکت‌های مخابراتی در افغانستان بوده که فعالیت خود را در افغانستان در سال ۲۰۰۳ م. آغاز کرد. این شرکت با سرمایه‌گذاری ۴۵۰ میلیون دلاری، کار خود را آغاز کرد، و طولی نکشید که مشتریان آن به ۱۰۰٬۰۰۰ رسید. در طول دو سال مشتریان این شرکت به ۴ میلیون در سال ۱۳۹۰ ه‍.ش رسید. شرکت روشن داری ایجادکنندهٔ ۱٬۱۰۰ فرصت شغلی مستقیم که ۲۰ درصد آن‌ها را زنان تشکیل می‌دهند است، همچنین ۳۰٬۰۰۰ فرصت شغلی دیگر نیز به‌طور غیرمستقیم به دلیل فعالیت‌های این شرکت به وجود آمده‌است. در حال حاضر ۲۳۰ شهر در ۳۴ ولایت افغانستان تحت پوشش روشن می‌باشند.
تاریخچهٔ شرکت
در جنوری/ژانویهٔ ۲۰۱۳، جواز سیستم جهانی برای ارتباطات موبایل (جی‌اس‌ام) در افغانستان به روشن اعطا شد، وقتی که تنها یک شرکت دیگر ارائه‌کنندهٔ مخابرات تلفنی در کشور بود، افغان بیسیم. در دهه‌های جنگ‌های داخلی زمینه‌های محدودی را برای مخابرات تلفنی به‌جا گذاشت. پیش از سقوط طالبان، خط‌های تلفن برای مردم قابل دسترسی نبودند، و افغان‌ها مجبور بودند برای گرفتن تماس بین‌المللی به خارج از کشور سفر کنند. روشن، که به معنای «درخشنده/روشن» یا «امید» است، یک ارائه‌کنندهٔ پیشتاز مخابرات تلفنی در افغانستان است. امروز، شبکهٔ سیستم جهانی ارتباطات موبایل روشن به ۲۴۰ شهر و مراکز ولایت و ولسوالی‌های افغانستان می‌رسد. این شبکه ۶۰ درصد نفوس کشور را تحت پوشش قرار می‌دهد، از جمله بیشترین مناطق روستایی. روشن یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گزاران شرکت‌های خصوصی و مالیات‌دهنده در افغانستان است. این شرکت بیش از ۶۰۰ میلیون دالر در زیربناهای مخابرات تلفنی افغانستان سرمایه‌گزاری نموده‌است. روشن همچنان گسترش شبکه خود را در مناطق روستایی که دارای پوشش محدود مخابرات است، ادامه می‌دهد. روشن بیش ۱٬۱۰۰ نفر را استخدام کرده‌است، که ۲۰ درصدشان زنان است. این شرکت نظر به موقعیت ممتاز خود بیش از ۳۰٬۰۰۰ شغل را در اقتصاد افغانستان ایجاد کرده‌است. در فروشگاه‌ها، خرده‌فروشی‌ها و دفاتر خدمات مشتریان.
روشن اینترنت نسل سوم (3G) را در آپریل ۲۰۱۳ معرفی نمود. این سومین شرکت در بازار بود که مجوز اینترنت نسل سوم به آن اعطا شده‌است، بعد از اتصالات تلکام امارات متحدهٔ عربی و ام‌تی‌ان تلکام آفریقای جنوبی. این شرکت خدمات اینترنت نسل سوم را در کابل، قندوز، قندهار، هرات، مزارشریف و جلال‌آباد ارائه می‌دهد.
سهامداران
فهرست سهامداران روشن قرار ذیل است:
رقابت
روشن بزرگ‌ترین ارائه کننده مخابرات تلفنی افغانستان است. بزرگ‌ترین رقبای آن اتصالات، ام تی ان، افغان بیسیم و افغان تلکام است.
بنیاد روشن
بنیاد روشن شرکت‌های اختصاصی یکی‌شده در قسمت مسئولیت‌های اجتماعی است. هدف آن ایجاد یک تأثیر مثبت بر بنیادهای دیگر که فعالیت می‌کنند، است. مطابق به برنامه‌های فراوان، روشن زندگی بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ افغان را غیر مسقیماً با پروژه‌های مختلف ذیل بهبود داده‌است:
خدمات
این شرکت ارائه‌کنندهٔ تماس‌های تلفنی داخلی، بین‌المللی، پیامک، ام‌ام‌اس و اینترنت به‌روی موبایل می‌باشد.
جزیره آستین
جزیره آستین جزیره‌ای از جزایر شمالگان کانادا در قلمرو نوناووت، کانادا است. این جزیره در غرب خلیج هادسون واقع شده است.
سیامک قادری
سیامک قادری روزنامه‌نگار، خبرنگار و وبلاگ‌نویس است.
وی که از سال ۱۳۶۹ تا سال ۱۳۸۹ به مدت ۲۰ سال در ایرنا به عنوان خبرنگار فعال بود در سابقه رسانه ای خود عضویت در هیئت تحریریه به عنوان روزنامه‌نگار، دبیر، سر دبیر و مدیر خبر را در روزنامه ایران، صبح خانواده، اخبار، صدای عدالت، خبرگزاری ایلنا، خبرگزاری جامعه جوانان ایرانی (سینا) و خبرگزاری میراث فرهنگی بر عهده داشت. سیامک قادری یک بار در سال ۷۸ به عنوان یکی از خبرنگاران حاضر در اعتراضات دانشجویی مرتبط با حوادث کوی دانشگاه در معرض بازداشت قرار گرفت ولی با رایزنی مدیرعامل وقت ایرنا موضوع بازداشت او منتفی و صرفاً به خارج شدنش از کادر تولید خبر بسنده شد. سال ۸۳ نیز در پی پوشش خبر اعتصاب غذای گنجی، پرونده ای در شعبه ۱۴۱۰ بری او افتتاح شد که به رغم ۱۱ بار احضار و بازجویی هنوز مفتوح است. این خبرنگار همچنین گزارش‌های اجتماعی بلندی را در قالب انتشارات خبری موردی ایرنا در کارنامه دارد، گزارش‌های انتقادی که بسیاری از آنان مورد تشویق روزنامه‌نگار مستقل و مقامات دولت اصلاحات قرار گرفته‌است. قادری که در تغییر نرم‌افزاری ایرنا به سیستم وب در سال ۱۳۸۴ نقش مؤثری داشت و مسولیت نظارت بر اجرای آن را بر عهده داشت، به لحاظ خبری و گرایش ایرنا، یکی از منتقدین نحوه اداره این رسانه بعد از روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد ایرنا بود. او در جریان پیامدهای انتخابات ریاست‌جمهوری دهم ایران در ایران و در وبلاگی به نام ایرنای ما گزارش‌هایی دربارهٔ برخوردهای خشن نیروهای سرکوبگر با معترضان گزارش‌هایی را منتشر کرد.
مسوول وبلاگ ایرنای ما پس از ۱۳ بار فیلتر شدن این وبلاگ و احضار به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات در بهمن ماه ۸۸، در مرداد ماه ۸۹، بازداشت شد. او ۹ ماه در بند ۲۰۹ زندان اوین بازداشت بود و مجموعاً ۴ سال را به اتهام شرکت در اعتراضات و تبلیغ علیه نظام در زندان سپری کرد. سیامک قادری با داشتن ۲۰ سال سابقه کاری در خبرگزاری جمهوری اسلامی بلافاصله بعد از بازداشت، به شکلی غیرقانونی برکنار شد.
بازداشت
وی ۱۴ مرداد ماه سال ۱۳۸۹ توسط مأموران امنیتی در خانه‌اش بازداشت شد. بعد از آن وی به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. مدت ۳۴ روز را در به صورت انفرادی گذراند و در طول دوران بازجویی مورد آزار و شکنجه قرار گرفت. سه ماه پس از بازداشت در بند ۲۰۹ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و توهین به رئیس‌جمهور به ۴ سال زندان محکوم شد و به دلیل تهیه گزارشی از موضوع همجنس گرایان به تحمل ۶۰ ضربه شلاق محکوم شد. به رغم صدور حکم محکومیت اما دوران بازداشت موقت این روزنامه‌نگار زندانی ۹ ماه طول کشید و مقامات دادستانی پس از درگیری وی با مأموران بند امنیتی ۲۴۰ در فرودین ۱۳۹۰ ناگزیر وی را به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل کردند. سیامک قادری از جمله روزنامه نگاران فعال در زندان محسوب می‌شد که گزارش موارد نقض حقوق بشر در زندان‌ها را به‌طور مخفیانه و از درون زندان مخابره می‌کرد. فعالیت‌های رسانه ای و همچنین اعتراضات درون زندان بارها موجب شد که وی به سلول انفرادی منتقل شده و به این ترتیب افزون بر ۶۰ روز انفرادی تأدیبی را در کارنامه زندان خود تجربه کرده‌است. او در مجموع ۶ ماه را در بند امنیتی ۲۰۹، ۳ ماه بند امنیتی ۲۴۰ و ۳۹ ماه را در بند ۳۵۰ زندان اوین گذراند و در ۲۳ تیر ماه ۱۳۹۳ بدون گذراندن حتی یک ساعت مرخصی یا اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان اوین، در روستای فرحزاد از زندان آزاد شد تا در مقابل زندان مورد استقبال همکاران و خانواده خود قرار نگیرد.
دریافت جوایز بین‌المللی
سیامک قادری در دوران بازداشت و زندان خود دست از اطلاع‌رسانی برنداشت. او در مورد موارد نقض حقوق زندانیان بدون در نظر گرفتن وابستگی سیاسی آنان تلاش کرد و بعلاوه وضعیت زندانهای ایران و کاستی‌ها و تحولات زندان سیاسی را بارها گزارش کرد و به همین دلیل بارها از سوی سازمانهای معتبری چون دیده‌بان حقوق بشر، گزارشگران بدون مرز و کمیته دفاع از روزنامه نگاران، مفتخر به دریافت عنوان‌ها و جوایزی شد.
اگورمانیا
خصوصیات
اگورمانیا ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارس ۲۰۱۱
مارس ۲۰۱۱، یکی از ماه‌های ۲۰۱۱ (میلادی) است.
آغاز آن، برابر با ۱۱ اسفند ۱۳۸۹ خورشیدی.
آبشار کارلوسکو پراسکالو
آبشار کارلوسکو پراسکالو (به انگلیسی: Karlovsko Praskalo) آبشاری است که در بلغارستان واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۰ است.
دهستان نوبندگان
نوبندگان نام دهستانی در بخش نوبندگان شهرستان فسا، استان فارس در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۹۳۳ نفر (۷۶۶ خانوار) بوده‌است.
کارول کین
کارول کین (Carol Kane؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
استیجک
استیجک ، روستایی از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است.
ناحیه لوماکس، شهرستان هندرسون، ایلینوی
ناحیه لوماکس (به انگلیسی: Lomax Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هندرسون، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه لوماکس ۱۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دامالاسور
دامالاسور (به معنی سوسمار دامالا)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ ژوراسیک پیشین می‌باشد. سنگوارهٔ این دایناسور در چین کشف شده‌است و در سال ۱۹۸۳ به وسیله ژانوزیچین نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس دامالاسور ماگنوس نام دارد.
خرس تنبل
شکل و اندازه
پیکر خرس تنبل به بلندی ۱۵۰ تا ۱۹۰ سانتی‌متر می‌رسد. پشم بلند و پرپشت او به رنگهای قهوه‌ای تیره با ته‌رنگ سرخ تا سیاه دیده شده‌است. این خرس را می‌توان از پشمهای روشن ۷ گونه در سینه‌اش شناخت. خرس تنبل پوزه‌اش روشن و بلند، بینی‌اش سیاه و لبهایش بی‌مو است. این ریخت پیامد فرگشت و موریانه‌خواری این خرس است. ناخنهای بلند و استخوانی پاهای پرتوانش را نمی‌تواند به‌توبکشد، با آن‌ها زمین را می‌کند. خرسهای تنبل نر میان ۸۰ تا ۱۴۰ کیلوگرم وزن دارند و کمی بزرگتر از مادگان هستند. وزن مادگان کم و بیش ۵۵ تا ۹۵ کیلوگرم است. جای پنجه پاهایش با جای پای آدمیزاد همسانی نزدیکی دارد.
همانند همه جانوران ، خرس های تنبل نیز برای بقا به آب نیاز دارند. در زمانهیی که هوا بسیار گرم است ، آنها مسافت های زیادی را برای پیدا کردن منبع آب طی می کنند.
در صورتی که نتوانند رودخانه ای در نزدیکی خود پیدا کنند،سعی می کنند بستر رودخانه ی خشک شده ای را پیدا کرده و برای رسیدن به آب،آن را حفر کنند.
آریل‌سولفاتاز B
آریل‌سولفاتاز B (Arylsulfatase B) که با نام‌های دیگری همچون «اِن-استیل‌گالاکتوزامین-۴-سولفاتاز»، «کوندروئیتین سولفاتاز» و «استیل‌گالاکتوزامین-۴-سولفات سولفوهیدرولاز» هم شناخته می‌شود، آنزیمی است که با بیماری ماروتو-لامی مرتبط است.
این آنزیم که از گروهِ آریل‌سولفاتازهاست، در لیزوزوم‌های کبد، لوزالمعده و کلیه‌های جانوران یافت می‌شود و عملکرد اصلی‌اش، هیدرولیز سولفات‌ها در بدن است. آریل‌سولفاتاز B، این کار را از طریق تجزیهٔ گلیکوزآمینوگلیکان‌ها (GAGs) بویژه درماتان سولفات و کندروایتین سولفات انجام می‌دهند.
آریل‌سولفاتاز B توسط ژن «ARSB» کُد می‌شود و تاکنون، ۱۳۰ گونه جهش ژنی در آن کشف شده‌است که هر یک می‌توانند منجر به کمبود نهایی این آنزیم در بدن شوند. در بیشتر مواقع، این جهش تنها در یک نوکلئوتید در توالی دی‌ان‌ای پیش می‌آید.
کمبود این آنزیم منجر به تجمع گلیکوزآمینوگلیکان‌ها در لیزوزوم‌ها می‌شود و در نهایت، ممکن است بیماری «موکوپلی‌ساکاریدوز نوع ۴» را ایجاد کند.
این آنزیم، جهت مصارف دارویی هم استفاده می‌شود و نام غیراختصاصی بین‌المللی آن «گال‌سولفاز» (galsulfase) با نام تجاری «ناگلازیم» (Naglazyme) است.
پژوهش‌هایی در زمینهٔ ارتباط و نقش این آنزیم در زمینهٔ برخی سرطان‌ها (رودهٔ بزرگ و پروستات)، متابولیسم (بویژه گلیکولیز هوازی) و بیماری فیبروز سیستیک انجام شده‌است.
مخدان (بستک)
آثار باستانی
آثار روستای باستانی مغدان که شامل صدها خانه‌های ویرانه می‌باشد در وسط نخلستان به چشم می‌خورد.
ساکنان مخدان
ساکنان مخدان فعلی اکثراً افراد کوه‌نشین حشم‌نشین و صحرا گردها و دامداران هستند که در چند سال گذشته از اطراف کوه‌های مخدان(مغدان)آمده أند و در آن محل سکونت گزیده أند.
وجه تسمیت
وجه تسمست به مغدان: گروهی گویند نام مخدان از دو بخش «مغ» و «دان» تشکیل یافته‌است. «مغ» یا (موغ) به زبان «بندری» یا (موه) یعنی نخل یا درخت خرما و (دان) به جایی گفته می‌شود که چیزی در آن قرار داشته باشد. و چون در این منطقه درخت خرما فراوان است آن را مخدان نامگذاری کرده أند.
شوشی
شوشی (ارمنی: ՇՈՒՇՒ، ترکی آذربایجانی: Şuşa ) شهر و مرکز شهرستان شوشی جمهوری آذربایجان است.
بنابر برخی منابع، شهر شوشی در سال ۱۷۵۲ میلادی از سوی پناهعلی‌خان جوانشیر حاکم منصوب‌شده از طرف دولت صفوی ایران، بنا شد. از اواسط سده ۱۸ تا سال ۱۸۲۲ شهر شوشی پایتخت خانات قره‌باغ بود. این شهر کانون فرهنگ و زادگاه تعداد زیادی از روشنفکران، شعرا، نویسندگان و به‌ویژه موسیقیدانان آذربایجانی، شامل عاشیقان، خوانندگان موسیقی مقامی، نوازندگان قوپوز و غیره… بوده‌است. از آنجا که شهر شوشی محل قرارگیری چندین اثر تاریخی، فرهنگی و مذهبی است،
این شهر که به کنسرواتوار آذربایجان مشهور است موطن بسیاری از آهنگسازان، هنرمندان موسیقی، شاعران و نویسندگان ارمنی و آذربایجانی است. این شهر همچنین پس از جنگ جهانی اول برای ارمنی‌ها به جهت اقتصادی و فرهنگی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده‌است. وجود «کلیسای جامع غازانچتسوتس» این شهر را از نظر مذهبی نیز برای ارامنه دارای اهمیت ویژه‌ای ساخته‌است. شوشی شهری در منطقه مورد مناقشه ناگورنو - قره‌باغ در قفقاز جنوبی است. . ارتفاع این شهر ۱٬۴۰۰ تا ۱٬۸۰۰ متر از سطح آب‌های آزاد است و دارای مناظر بسیار بدیع کوهستانی است که پوشیده از جنگل‌های انبوه است.
نیروهای ویژه نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان طی نبرد ۳ روزه در جریان درگیری‌های ناگورنو-قره‌باغ سال ۲۰۲۰، شهر شوشی را هشتم ماه نوامبر در کنترل گرفتند. این شهر هم‌اکنون در کنترل ارتش جمهوری آذربایجان قرار دارد.
نام
نام این شهر در اکثر منابع تاریخی به زبان فارسی به صورت «شوشی» ثبت شده‌است. همچنین «شوشه»، «شوش» و «شوشا» نیز با بسامد کمتری در برخی منابع ذکر شده‌اند.
شوشی در سال ۱۱۲۹ خورشیدی توسط پناه علی خان جوانشیر، مؤسس و نخستین حاکم شوشی، بنا نهاده شد و به همین سبب در ابتدا «پناه‌آباد» نام گرفت. بعدها در زمان ابراهیم خلیل خان جوانشیر فرزند پناه علی‌خان، نام شهر به سبب روستای «شوش» که در نزدیکی پناه‌آباد قرار داشت به «شوشی» تغییر نام داد. به فارسی و ارمنی به آن «شوشی» گفته می‌شود، اما تلفظ آن در ترکی آذربایجانی به صورت «شوشا» درآمده‌است.
ساختار شهری و معماری
شکل‌گیری ساختار شهری آن، الگوهای شهرهای فئودالی شرقی دایر بر سیستم تقسیمات محله‌ای تأثیر بسیار داشته‌است:
۲- مرحله دوم در زمان حکمرانی ابراهیم خلیل خان جوانشیر (۱۷۵۹–۱۸۰۶) بخش‌های بالایی قسمت‌های شرقی شهر ساخته شد و محله‌های بالا شکل گرفت.
۳- مرحله سوم مربوط به ساخت و ساز در اراضی دره‌ای، تپه‌ای غرب شهر و شکل‌گیری محلات است که هم‌زمان با سالهای پس از انضمام قهری قره باغ به روسیه بود.
پایان ساخت و ساز محله‌های بالا و پایین شهر و شکل‌گیری محله‌های غربی در شکل‌گیری معماری و برنامه‌ریزی شهر، خاتمه مرحله پایانی بود. در شوشی در مراحل بعدی گسترش خود، به استثنای بخش غربی شهر، بازسازی و نوسازی صورت نگرفته‌است و به همین سبب شکل‌گیری مراحل تاریخی معماری و شهرسازی، خیابان‌ها و میدان‌های نمونه و خانه‌های مسکونی جالب توجه‌اند.
از این آثار می‌توان از دیوار قلعه، قصرهای درون قلعه، کاخ پناه علی خان، برج قارابویوک خان، دروازه گنجه (که یکی از درازه‌های اصلی شهر بود)، خانهٔ خورشیدبانو ناتوان، املاک کاخ مانند حاج قلی، خانه اسدبیگ، خانه مهمانداروف‌ها، خانه ظهراب‌بیگوف‌ها، مسجد جامع (یوخاری مچید (مسجد بالا) یا گوهرآغا مچیدی (مسجد گوهر آقا))، آرامگاه‌ها و چشمه‌ها (همه متعلق به سده‌های ۱۸ و ۱۹) نام برد که خود از نمونه‌های زیبای معماری شوشی به‌شمار می‌روند. کربلایی صفی‌خان قره‌باغی (زایش ۱۷۸۸ اهر- مرگ ۱۹۱۰ شوشی) یکی از معماران چیره‌دست آذربایجانی در نیمه سدهٔ ۱۹ به قره‌باغ آمده و کار در سبک معماری شرقی را در آنجا ادامه داد. نوسازی امامزاده بردع (۱۸۶۸)، ساخت مسجد آق‌دام (۱۸۷۰)، ساخت آشاغی مچید (مسجد پایین) در شوشی (۵–۱۸۷۴)، ساخت مسجد گوهرآغا در شوشی و مسجد قره‌باغلیلار در عشق‌آباد (۱۸۸۰) از آثار اوست. بناهای برجامانده از ابراهیم خلیل خان جوانشیر در قره‌باغ به این ترتیب هستند:
جوزف پی کروین
جوزف پیتر کروین پزشک آمریکایی و فضانورد سابق ناسا است که از ۲۵ مه تا ۲۲ ژوئن ۱۹۷۳ به عنوان خلبان علمی در مأموریت اسکای لب ۲ خدمت کرد. او اولین پزشکی بود که برای آموزش فضانوردی انتخاب شد. کروین در سال ۱۹۹۷ وارد تالار مشاهیر فضانوردان ایالات متحده شد.
سالهای اولیه و تحصیلات
کروین متولد ۱۹ فوریه ۱۹۳۲ در اوک پارک، ایلینوی، اصالتاً ایرلندی، از دبیرستان فنویک (Fenwick)، یک مدرسه خصوصی در اوک پارک، در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۵۳ مدرک لیسانس هنر را در رشته فلسفه از کالج صلیب مقدس (Holy Cross)، ووستر، ماساچوست دریافت کرد. او مدرک دکترای پزشکی را از دانشکده پزشکی دانشگاه نورث وسترن شیکاگو در سال ۱۹۵۷ کسب کرد. دوره کارآموزی خود را در بیمارستان عمومی ناحیه کلمبیا در واشینگتن، دی‌سی گذراند و در دانشکده پزشکی هوانوردی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در ایستگاه هوایی نیروی دریایی پنساکولا شرکت کرد و در دسامبر ۱۹۵۸ به عنوان جراح پرواز نیروی دریایی منصوب شد.
حرفه ناسا
کروین برای گروه فضانوردان شماره ۴ ناسا به عنوان دانشمند فضانورد در ژوئن ۱۹۶۵ انتخاب شد. او در زمان انتخاب شدن، به عنوان خلبان و جراح پرواز برای نیروی دریایی خدمت می‌کرد. او یکی از ارتباطات کپسولی (CAPCOMs) در آپولو ۱۳ (در سال ۱۹۷۰) بود.
از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳، کروین به عنوان نماینده ارشد علمی ناسا در استرالیا خدمت کرد. در این سمت، او به عنوان رابط بین دفتر ردیابی فضایی و سیستم‌های داده ناسا و سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک المنافع استرالیا خدمت کرد. در طول این مدت، کروین برای پرواز در مأموریتی که اس‌تی‌اس-۴۱-سی (STS-41-C) که در آن زمان به عنوان اس‌تی‌اس-۱۳ (STS-13) شناخته می‌شد در نظر گرفته شد، اما مأموریت او در استرالیا مانع از انتخاب او شد.
از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷، کروین به عنوان مدیر علوم فضا و حیات در مرکز فضایی جانسون خدمت کرد. در آنجا، او مسئول هدایت و هماهنگی پشتیبانی پزشکی برای برنامه‌های عملیاتی خدمه فضایی، از جمله مراقبت‌های بهداشتی و نگهداری فضانوردان بود.
مهمانسرای شماره ۲
مهمانسرای شماره ۲ یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان کناره واقع شده‌است. مهمانسرای شماره ۲ ۱۲۱ نفر جمعیت دارد.
تمیک (منطقه هدنین)
تمیک (منطقه هدنین) یک ناحیه در جمهوری چک است که در ناحیه هودونین واقع شده‌است.
خصوصیات
تمیک ۳٫۷۸ کیلومترمربع مساحت و ۸۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاولی، وایومینگ
کاولی شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۵۵ نفر بوده‌است.
وترنیتسا
وترنیتسا رودخانه‌ای است که در صربستان جریان دارد.
کاولی، وایومینگ
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
آبشار کاتادین
آبشار کاتادین (به انگلیسی: Katahdin Falls) آبشاری است که در مین، ایالات متحده آمریکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۸۰۰ ft است.
پیتیهوستی
پیتیهوستی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراگ-شرق واقع شده‌است. پیتیهوستی ۳٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۵ نفر جمعیت دارد و ۳۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ثابت (ابهام‌زدایی)
ثابت یکی از دو ستاره زیر است:
آلکسیس جردن
آلکسیس جردن (Alexis Jordan؛ زادهٔ April 7, 1992) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فرودگاه شهرستان وودراف
فرودگاه وودراف کانتی   یک فرودگاه همگانی باربری  است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۵۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
شلیک مرگبار
شلیک مرگبار محصول ۱۹۸۹ فیلمی اکشن به کارگردانی جان فرانکن‌هایمر و هنرنمایی دان جانسون است. شخصیت جانسون براساس زندگی واقعی کاراگاه دایره پلیس لس آنجلس بک جری است.
بازیگران فیلم پنلوپه آن میلر، ویلیام فورسیث، تیم رید، باب بالابان و مایکل جیتر است و فیلم در کلگری آلبرتا فیلمبرداری شده‌است.
داستان فیلم
یک مأمور پلیس در کریسمس کشته می‌شود. جری بک، پلیس جنایی کار دستگیری قاتل را به عهده می‌گیرد، تحقیقاتش منجر به ارتباط او با گروه افراط گرایان برتری نژاد سفید می‌شود. علاوه بر نژادپرستی، بک بایستی با یک مأمور به دردنخور اف‌بی‌آی ستیز کند.
شعبان‌خان جنگلی
شعبان‌خان جنگلی از شخصیت‌های جنبش جنگل و برادرزادۀ میرزا کوچک خان جنگلی بود. وى در همۀ نبردها با میرزا کوچک خان جنگلی همراه بود. شعبان‌خان در گردآورى مطالب كتاب ميرزا كوچك خان نقش قابل توجهی داشت، با این وجود به علت بیماری و در نهایت مرگ نام وی به عنوان نویسنده و محقق در كتاب درج نشد.
شعبان‌خان همچنین در دفن پیکر میرزا کوچک خان جنگلی در رشت نیز نقش اساسی داشت. او سر میرزا را بعد از چند سال به همراه كاس‌آقا از تهران (گورستان حسن‌آباد) شبانه تحویل گرفته و همينطور بدن ميرزا را از ماسوله تحويل مى گيرد و به رشت آورده و در مقبره سليمان داراب به خاک مى‌سپارد.
زندگی شخصی
شعبان‌خان پسر بزرگ محمدعلی برادر میرزا کوچک خان بود. وی از همسر اول خود دو فرزند داشت. پس از فوت همسر با زنی با نام خانوادگی نايب‌زاده ازدواج كرد. این زوج از اين ازدواج ١١ بچه داشتند. ميرزا شعبان خان در ۶۳ سالگى بعد از چند سال بيمارى در رشت درگذشت.
شعبان‌خان در کنار میرزا کوچک خان جنگلی در مقبرۀ خانوادگیشان در سلیمان داراب دفن شده‌است.
کمک‌داور ویدئویی
وی‌ای‌آر یا کمک‌داور ویدیویی (به انگلیسی:Video Assistant Referee یا به اختصار: VAR) یک فناوری رسمی داوری فوتبال است؛ با دسترسی مستقل به ویدیو مسابقه، که تنها در صورت «اشتباه واضح و مشخص» یا «یک حادثه جدی از دست رفته» به داور اصلی کمک می‌کند.
شرایط استفاده از وی‌ای‌آر
چنانچه داور مسابقه در مورد هریک از موارد زیر تصمیم اشتباه واضح و مشخص بگیرد یا یک حادثه جدی از دید او دور بماند؛ کمک داور ویدیویی صحنه را بازبینی و به داور مسابقه اطلاع می‌دهد:
ساختار وی‌ای‌آر
در هر مسابقه‌ای که از فناوری کمک‌داور ویدیویی بهره می‌برد وجود این دو بخش الزامی نیست:
اتاق فرمان ویدئو (وی‌ای‌آر)
در این اتاق کمک‌داور ویدیویی (وی‌ای‌آر)، دستیار کمک‌داور ویدیویی (ای‌وی‌ای‌آر) و اپراتور بازپخش (آر‌او) مستقر می‌شوند، اتاق فرمان می‌تواند در محل برگزاری مسابقه یا با فاصله از ورزشگاه مستقر شود. در زمانی که کمک‌داور ویدیویی مشغول بازبینی صحنه هاست دستیار کمک‌داور ویدیویی اتفاق‌های بازی را دنبال خواهد کرد و تا پس از روی دادن حادثه یا رخداد دیگر کمک‌داور ویدیویی را مطلع کند.
شیوه عملکرد وی‌ای‌آر
چنانچه داور نظر کمک داور ویدیویی را بپذیرد؛ پس از نواختن سوت، سمبل رسمی کمک داور ویدیویی (یک مستطیل بزرگ به شکل صفحه تلویزیون) را نشان داده و تصمیم جدید را اعلام می‌کند.
اگر پس از مشورت با کمک داور ویدیویی قانع نشود و تصمیم بگیرد برای بازبینی صحنه به منطقه بازبینی داور مراجعه کند؛ پس از نواختن سوت، سمبل رسمی کمک داور ویدیویی (یک مستطیل بزرگ به شکل نمایشگر) را نشان داده و به منطقه بازبینی می‌رود.
وظایف بازیکنان و سایر اعضای تیم
وی‌ای‌آر تمام موقعیت‌ها و حوادث مسابقه به صورت خودکار بازبینی می‌کند و نیازی به درخواست هیچ‌کدام از بازیکنان و مربیان نیست.
تاریخچه
در تاریخ ۳ مارس ۲۰۱۸، هیئت بین‌المللی فوتبال در یکصد و سی و دومین گردهمایی سالانه عمومی، استفاده از کمک داور ویدیویی را با هدف کاهش اشتباهات انسانی تأثیرگذار در نتیجه بازی با فلسفه «تأثیر زیاد، دخالت کم» به اتفاق آرا تصویب کرد.
لیگ برتر انگلستان
در نوامبر ۲۰۱۸، باشگاه‌های لیگ برتر انگلستان نیز به اتفاق آرا استفاده از وی‌ای‌آر در فصل ۲۰۱۹–۲۰ پذیرفتند. سازمان مقامات رسمی لیگ و بازی‌های حرفه ای (پی‌جی‌ام‌او‌ال)، که قضاوت مسابقات لیگ برتر را بر عهده دارد، در طول فصل ۲۰۱۸/۱۹ در مسابقات زنده تست‌های گسترده‌ای را انجام داد، همچنین وی‌ای‌آر را در مسابقات جام حذفی و جام آی‌اف‌ال مشاهده کرد. بعد از پایان موفقیت‌آمیز آزمایشها استفاده از وی‌ای‌آر برای فصل ۲۰۱۹/۲۰ تأیید شد. در ژوئیه ۲۰۲۰، آی‌اف‌‌آی‌بی مسئولیت وی‌ای‌آر را به فیفا منتقل کرد، ولی همچنان به همکاری نزدیک با فیفا، به خصوص از نظر دستورالعمل، قوانین مرتبط و شرایط لازم ادامه می‌دهد.
انتقادها
برخی از هواداران و کارشناسان فوتبال از عملکرد وی‌ای‌آر راضی نیستند. تصمیم‌گیری با استفاده از سامانه ممکن است مدتی طول بکشد و این می‌تواند جریان مسابقه را مختل کند. برخی از بازی‌ها به دلیل استفاده از وی‌ای‌آر با پنج یا شش دقیقه توقف به پایان رسیده‌اند. تماشاگران همچنین می‌گویند که آنها همیشه از زمان بررسی یک تصمیم مطلع نمی‌شوند، به خصوص در ورزشگاه‌هایی مانند اولدترافورد منچستر یونایتد یا آنفیلد لیورپول که نمایشگر بزرگی ندارند. در ورزشگاه‌هایی که نمایشگر ندارند صدای تصمیم پایانی با بلندگو ورزشگاه اعلام می‌شود. همچنین شکایت‌هایی وجود دارد که قوانین بسیار سختگیرانه است. گلها با کوچک‌ترین دلیلی مردود می‌شوند. به عنوان مثال، گل خیره کننده روبن نوس به منچستر یونایتد تقریباً پس از بررسی برای آفساید در حالی مردود شد که او مسافتی طولانی را حین ضدحمله طی کرده بود. برخی از طرفداران می‌گویند که این نوع بررسی‌ها لذت بازی را از بین می‌برند زیرا تا زمانی که وی‌ای‌آر کار خود را انجام دهد هیچ‌کس نمی‌تواند به درستی برای گل جشن بگیرد. برخی فکر می‌کنند اکنون که فوتبال از فناوری پیشرفته ای مانند وی‌ای‌آر با کیفیت بالا و صحنه‌های آهسته برای گزارش قوانین و تصمیمات برخوردار است، باید قوانین بازی بازنگری شوند.
مسابقاتی از وی‌ای‌آر استفاده می‌کنند
مسابقاتی که در حال حاضر به‌ طور رسمی از وی‌ای‌آر استفاده می‌کنند:
مسابقات باشگاهی
(در برخی ورزشگاه‌ها)
وی ای آر در ایران
وی ای آر تا امروز وارد ایران نشده است.
سانتیاگو آکاسیئته
سانتیاگو آکاسیئته (Santiago Acasiete؛ زادهٔ November 22, 1977) بازیکن فوتبال اهل پرو است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلمریا اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است.
دهستان امام
دهستان امام نام دهستانی در بخش امام شهرستان سقز، استان کردستان در ایران است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۹۷ نفر (۱۰۰۵ خانوار) بوده‌است.
سانتیاگو آکاسیئته
تیم ملی
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
سهراب یکم
سهراب یا سرخاب‌یکم از نخستین شاهان سلسله باوندیان طبرستان بود. وی حدود ۴ دهه در جنوب شرقی مازندران حکومت کرد.
به حکومت رسیدن
پس از مرگ باو ، ولاش در میاندرود ساری تا پنجاه هزار ( قسمت جلگه ای بهشهر ) ادعای حکومت کرد. در این زمان شهر ساری مرکز سلسله ی دودمان گاوباریان دابویه بود.
فرودگاه کاردیف برادرز
فرودگاه کاردیف برادرز یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.