cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آرامگاه امامزاده عبدالله شوشتر
کشف گورهای اشکانی در نزدیکی آرامگاه
در جریان مرمت پل بند لشکر در کنار آرامگاه امامزاده عبدالله توسط اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در سال ۱۳۸۷ خورشیدی، دو گور اشکانی در کنار پایه‌های پل کشف شد.
قایمیه‌سفلی
قایمیه سفلی، روستایی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان دابوی میانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۴ نفر (۷۵خانوار) بوده‌است.
باکرگی
باکرگی یا دوشیزگی حالت شخصی می‌باشد که هیچگاه آمیزش جنسی نداشته‌ است. به این اشخاص باکره گفته می‌شود. معمولاً وجود پرده بکارت را نشانه باکرگی می‌دانند اما از نظر علمی نشانه دقیقی نیست، چرا که ممکن است پرده بکارت در دخول جنسی از بین نرود یا به‌دلیلی غیر از رابطه جنسی از بین رفته باشد.
طبق گفته سازمان بهداشت جهانی، آزمایش دوانگشتی یا بکارت، باید هرچه سریع‌تر در جهان متوقف شود؛ همچنین این آزمایش هیچ‌گونه جنبه پزشکی و علمی ندارد و عملی تبعیض آمیز و خشونت علیه زنان است.
در فرهنگ
یک مطالعه میان‌فرهنگی، با این عنوان که «زنان و مردان در چه سنی نخستین رابطه جنسی خود را تجربه می‌کنند» به این نتیجه رسید که فرهنگ‌های معاصر در سه گروه عمده جای می‌گیرند.
در نخستین گروه خانواده‌ها ازدواج دختران‌شان را تا حد ممکن نزدیک به بلوغ جنسی آن‌ها و با مردانی که به‌طور قابل ملاحظه‌ای از آن‌ها بزرگ‌ترند، ترتیب می‌دهند. سن مردان در شروع روابط جنسی در این جوامع، از زنان بالاتر است، اما اغلب صورتی خارج از ازدواج دارد. این گروه مناطق جنوب صحرای بزرگ آفریقا (در مطالعهٔ یادشده مالی، سنگال و اتیوپی ذکر شده‌اند) را شامل می‌شود، شبه قاره هند نیز در این گروه قرار گرفته‌است، اگر چه که تنها اطلاعاتی در مورد نپال در دست است.
در گروه دوم خانواده‌ها دختران‌شان را در به تعویق انداختن ازدواج و خودداری از فعالیت‌های جنسی پیش از آن، تشویق می‌کردند. هر چند پسران به تجربه‌اندوزی با زنان مسن‌تر یا روسپیان، پیش از ازدواج تشویق می‌شدند. سن مردان در شروع روابط جنسی در این جوامع، از سن زنان پایین‌تر است. این گروه فرهنگ‌های لاتین، هم از اروپای جنوبی (پرتغال، یونان و رومانی ذکر شده‌اند) و هم از آمریکای لاتین (برزیل، شیلی و جمهوری دومینیکن) را در برمی‌گیرد. این مطالعه بسیاری از جوامع آسیایی را نیز عضوی از این گروه تلقی می‌کند، اگر چه که داده‌های تطبیقی تنها در مورد تایلند موجود است.در سومین گروه، سن مردان و زنان در شروع روابط جنسی به یکدیگر نزدیک‌تر است. اگر چه در این‌جا دو زیرگروه وجود دارد. در جوامع کاتولیک غیرلاتین (لهستان و لیتوانی ذکر شده‌اند)، سن شروع روابط جنسی بالاتر است که به ازدواجِ دیرتر و ارزش نهادنِ متقابل به بکارت زن و مرد اشاره دارد. الگوی مشابهی از ازدواج در سنین بالا و ارزش متقابل بکارت زن و مرد در سنگاپور و سری‌لانکا نیز مشاهده شده‌است. این مطالعه چین و ویتنام را نیز در این گروه لحاظ می‌کند، اگر چه که اطلاعاتی در این زمینه موجود نیست. در نهایت، در کشورهای اروپای شرقی و شمالی، سن شروع روابط جنسی پایین‌تر است و هم زنان و هم مردان پیش از هر گونه شکل‌گیری پیوندی به فعالیت‌های جنسی می‌پردازند. در این مطالعه کشورهای سوییس، آلمان و جمهوری چک به عنوان اعضای این گروه در نظر گرفته شده‌اند. هم‌راستا با یافته‌های به دست آمده در مورد اروپای شمالی در بالا، تحقیقی که اخیراً در رابطه با آموزش‌های جنسی از نوجوانان انگلیسی در سنین بین ۱۴ تا ۱۷ سال، در سال ۲۰۰۸ (توسط یوگاو برای شبکه۴) به عمل آمده‌است، نشان می‌دهد که تنها ۶٪ از این نوجوانان برآنند پیش از برقراری رابطه جنسی تا ازدواج منتظر بمانند.
اهمیت دانستن و بکارت جسمی
در بسیاری از فرهنگ‌ها باکرگی دختر ارتباطی تنگاتنگ با حیثیت شخصی و حتی خانوادگی دارد، به ویژه آن‌هایی که جوامع شرم نامیده می‌شوند، جوامعی که در آن‌ها از دست دادن باکرگی باعث شرم عمیق است.
قوانین و آداب و رسوم در طول تاریخ داشته‌ایم که بر اساس آن مردی که دختر باکره‌ای را اغوا می‌کند یا به او تجاوز می‌کند ملزم است که مسئولیت ازاله بکارت را با ازدواج با دختر یا پرداخت غرامت به پدرش بپذیرد. در برخی از کشورها تا اواخر قرن ۲۰ اگر مردی با زن که بکارت او را گرفته ازدواج نمی‌کرد، زن اجازه داشت از مرد تقاضای پول نماید. این پول در برخی از زبان‌ها «پول تاج گل» نامیده می‌شود.
تأکید بر ارزش پولی بکارت زن هنوز هم وجود دارد. برخی از زنان بکارت خود را برای فروش ارائه می‌کنند. در سال ۲۰۰۴، یک دانشجوی لزبین از دانشگاه بریستول آنلاین بکارت خود را ۸٫۴۰۰ پوند به فروش رساند، و لندن رویز رید، ۱۸ ساله، با مهندس مخابرات ۴۴ ساله در اتاق هتل Euston خوابید و در مقابل بکارتش پول دریافت کرد. در سال ۲۰۰۸، رافائلا فیکو، مدل ایتالیایی، که در آن موقع ۲۰ ساله بود، ۱ میلیون یورو بکارت خود را فروخت. در همان سال، یک آمریکایی با استفاده از نام مستعار ناتالی دیلن اعلام کرد که بکارت خود را از طریق وب سایت یک فاحشه خانه در نوادا به حراج می‌گذارد.
برخی از مورخان و مردم شناسان ذکر کرده‌اند که در بسیاری از جوامع پیش از انقلاب جنسی که ارزش بالایی برای بکارت قرار داد، فعالیت‌های جنسی بدون دخول واژنی قبل از ازدواج رایج بوده‌است. به عنوان مثال، رابطه جنسی دهانی، رابطه جنسی مقعدی و استمنا متقابل. این را «بکارت جسمی» نامیده‌اند، به خاطر اینکه مقاربت از طریق واژن رخ نداده است، اما شرکت کنندگان از نظر جنسی فعال هستند. از اوایل دهه۱۹۹۰، مفهوم بکارت جسمی میان نوجوانان ایالات متحده متداول بوده‌است. علاوه بر این، ممکن است برای برخی از مردان همجنسگرا رابطه جنسی دهانی به جای رابطه مقعدی بکارت جسمی باشد. در سال ۱۹۹۹، مطالعه‌ای در مجله انجمن پزشکی آمریکا منتشر شد که به بررسی تعریف سکس بر اساس نظرسنجی از ۵۹۹ دانشجو از ۲۹ ایالت آمریکا در سال ۱۹۹۱ پرداخته بود. این بررسی نشان داد که نظر ۶۰ درصد بر این بود که سکس دهانی رابطه جنسی تلقی نمی‌شود. به گفته‌استفانی ساندرز، مدیر مؤسسه پژوهش در سکس، جنسیت و تولید مثل کینزی در دانشگاه ایندیانا، این نوع رابطه، "بکارت جسمی" است. ساندرز، نویسنده همکار مقاله، همراه با محققان دیگر، در تحقیقی دیگر با عنوان "شما می‌توانید بگویید رابطه جنسی داشتید اگر… ؟" که در سال ۲۰۰۱ در مجله پژوهش جنس (Journal of Sex Research) منتشر شد، ذکر می‌کنند که بیش از نیمی از پاسخ دهندگان معتقدند که باکرگی تنها می‌تواند از طریق رابطه جنسی مبتنی بر رضایت طرفین از دست داده شود.
از دست دادن بکارت در بسیاری از فرهنگ‌ها به عنوان رویداد مهم زندگی و یک آئین گذر، در نظر گرفته می‌شود. حذف بکارت همچنین، نقطه عطفی در زندگی یک فرد قلمداد می‌شود. در جنس زن پرده واژینال لایهٔ نازکی از جنس غشای داخلی فرج است که تا حدی می‌تواند مجرای واژن را مسدود کند. این پرده انعطاف‌پذیر است و می‌تواند در اولین تماس کشیده یا پاره شود. در طول تاریخ، حضور یک پرده سالم به وسیلهٔ بسیاری شواهد فیزیکی بکارت، مورد بررسی قرار می‌گرفته‌است و جاری شدن خون به علت پاره شدن آن پس از اولین مقاربت به معنای بکارت محسوب می‌شد.
البته حضور پرده واژینال اغلب نشانه‌ای از باکرگی است اما لزوماً این‌گونه نیست؛ چراکه ممکن است دخول بدون پارگی پرده واژینال انجام شود. از طرف دیگر با توجه به شکل پردهٔ واژینال، ضخامت و پوشش فوق‌العاده متغیر آن، و بودن این پرده در محل ورود واژن، پرده واژینال ممکن است از طریق راه‌هایی علاوه بر فعالیت جنسی پاره شود. همچنین گفته می‌شود برخی زنان، فاقد پرده واژینال هستند، اما برخی با توجه به تحقیقات اخیر، در این مورد شک دارند. درست است که تقریباً تمامی زنان با پردهٔ واژینال به دنیا می‌آیند، ولی لزومی ندارد که حتماً بعد در اولین رابطه جنسی واژینالی‌شان تغییر قابل مشاهده‌ای در پرده بکارت تجربه کنند.
برخی از جوانان برای حفظ پردهٔ واژینال خود به روش‌های دیگر آمیزشی مثل سکس دهانی یا مقعدی روی می‌آورند و عمل‌های جراحی ترمیم پرده بکارت نیز اوضاع را پیچیده‌تر کرده‌است. این جراحی‌ها هم برای زنان فعال جنسی که قصد بازگرداندن بکارت خود را دارند و هم برای زنان باکره‌ای که نگران هستند که پاره شدن پردهٔ واژینال آن‌ها خون کافی برای اثبات باکرگی آن‌ها فراهم نکند، انجام می‌شود. در اکثریت زنان پرده واژینال ساختار اولیه‌ای [به جا مانده از دوره‌های تکاملی قبلی] دارد بگونه‌ای که در آن‌ها هیچ‌گونه ممانعتی در راه ورودی واژن وجود ندار و ممکن است از طریق فعالیت‌های فیزیکی پاره شود. در بسیاری از زنان چنان پردهٔ واژینال نازک و آسیب‌پذیری دارند که به آسانی کشیده می‌شود یا اصلاً از ابتدای تولد دارای سوراخ است. پردهٔ واژینال از این دست، ممکن است در دوران کودکی پاره شود بدون اینکه شخص حتی از آن آگاهی پیدا کند. گاهی یک لغزش سهوی در راندن دوچرخه ممکن است باعث شود که زین دوچرخه آنقدر به مدخل واژن فرو رود که برای پاره شدن پردهٔ واژینال کافی باشد.
در موارد نادری پرده واژینال زن ممکن است بدون سوراخ باشد به‌طوری‌که جلوی تخلیه خون در دوره قاعدگی را هم بگیرد. گاهی اوقات یک عمل جراحی مخصوص روی پرده واژینال مورد نیاز است که یک دهانه در آن ایجاد کند تا از اثرات زیان‌آور بر سلامتی نیز جلوگیری شود. یک نمایشنامه‌نویس به نام بن جانسون ادعا می‌کند که ملکه انگلستان الیزابت اول، معروف به ملکه باکره، دارای «آلت پوسته دار» ی بود که او را «ناتوان از ارتباط با مردان» ساخته‌بود و اینکه یکی از دوستانش که یک «جراح» بود، پیشنهاد داده بود که این مشکل را با تیغ جراحی‌اش برطرف کند اما ملکه الیزابت تردید کرده بود. بعضی مطالعات نشان می‌دهد که انسان‌ها در نسل‌های پیشین در سنین پایین‌تری بکارت خود را از دست می‌دادند. گزارش‌های آماری Durex Global sex در سال ۲۰۰۵ نشان داد که مردم جهان به‌طور متوسط در سن ۱۷٫۳ سالگی برای اولین بار سکس را تجربه می‌کنند (این عدد بین ۱۵٫۶ در ایسلند تا ۱۹٫۸ در هندوستان متغیر است).
روانشناسی اجتماعی
روانشناسی اجتماعی ارتباط بین اندیشه و رفتار را بررسی می‌کند. جستجو برای فهم رفتارهای اجتماعی (و ضد اجتماعی) رفتار جنسی را نیز شامل می‌شود. «خوئن کان» و «کاثرین لاندن» به مطالعهٔ زنان آمریکایی که بین سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۸۵ ازدواج کرده بودند پرداختند تا دریابند آیا باکرگی هنگام ازدواج بر میزان جدایی‌ها تأثیر دارد یا نه.
" این مقاله به بررسی رابطهٔ بین فعالیت جنسی پیش از ازدواج و درصد جدایی در درازمدت در بین زنانی از آمریکا می‌پردازد که بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۵ ازدواج کردند. یک جدول‌بندی ساده از آمار ملی رشد خانواده در سال ۱۹۸۸ نشان می‌دهد که زنانی که پیش از ازدواج از نظر جنسی فعال بودند در مقایسه با زنانی که باکره بودند، به شکل قابل توجهی با ریسک بالاتری از اختلال در ازدواج روبرو بودند. یک مدل قیاسی و دو متغیری بکار گرفته می‌شود تا سه تبیین ممکن برای این رابطهٔ مثبت را بررسی کند:
پس از آنکه تنوعی از مختصات قابل مشاهده کنترل می‌شود، معلوم می‌شود که افراد غیر باکره در مقایسه با باکرگان همچنان احتمال بسیار بالاتری برای جدایی دارند. با این وجود، هنگامی که عوامل غیرقابل مشاهده هم تحت کنترل قرار می‌گیرند یعنی عواملی که هم بر احتمال داشتن سکس پیش از ازدواج و هم احتمال جدایی تأثیر دارند)، تفاوت‌ها بین افراد باکره و غیرباکره دیگر معنادار نیست. این نتایج نشان می‌دهد که رابطهٔ مثبت بین سکس پیش از ازدواج و خطر جدایی به جای آنکه به اثر علی مستقیم نسبت داده شود می‌تواند به تفاوت‌های غیرقابل مشاهدهٔ پیشینی (نظیر تمایل به شکستن عرفیات سنتی) نسبت داده شود. "
این مطالعه هیچ توصیه‌ای نمی‌کند. بلکه تنها یادآور می‌شود که بین زنانی که بیشترین احتمال را دارد تا وارد یک رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج شوند، با زنانی که بیشترین احتمال را برای خارج شدن از رابطه پس از ازدواج دارند هم‌پوشانی قابل توجه و معناداری وجود دارد. این مطالعه بر روی مردان صورت نگرفت.
آزمایش بکارت
در بعضی کشورها عمدتاً از معاینه با دو انگشت برای تشخیص بکارت استفاده می‌شود که به گفته سازمان ملل متحد، روشی علمی نیست. علاوه بر این، در گزارش سازمان ملل آزمایش اجباری بکارت به‌طور کلی امری اهانت‌آمیز تلقی شده‌است.
دنیل رید آنتونی
دانیل رید آنتونی (Daniel Read Anthony) (زادهٔ ۲۲ اوت ۱۸۲۴ – درگذشتهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۰۴)، ناشر، طرفدار حق رأی زنان و طرفدار لغو برده‌داری اهل ایالات متحده بود. وی به کانزاس نقل مکان نموده و در آنجا به نشر روزنامه لیونورث تایمز در لیونورث، کانزاس و برخی از روزنامه‌های دیگر در آن منطقه پرداخت. وی یکی از رهبران شرکت کمک مهاجرتی نیوانگلند بود. او برادر کوچکتر فعال مدنی سوزان بی. آنتونی بود.
به دلیل سیاست‌های پُر تنش که در آن دوران حاکم بود، او مردی را در یک درگیری دوجانبه (دوئل) به قتل رسانده و خود توسط مرد دیگری به‌طور علنی به قتل رسید.
اوایل زندگی
آنتونی در ساوت آدامز، ماساچوست به دنیا آمده و یکی از هفت فرزند دانیل آنتونی (۱۷۹۴ – ۱۸۶۲ میلادی) و لوسی رید آنتونی (۱۷۹۳ – ۱۸۸۰ میلادی) بود. خواهر بزرگتر وی سوزان بی. آنتونی بود. او در بتنوایل، نیویورک به مدرسه رفت. پس از آن، وی تا عمر ۲۳ سالگی در کارخانه نخ ریسی و آسیاب پدر خود کار کرد.
کانزاس
آنتونی در ۲۶ ژانویه ۱۸۶۱ روزنامه لیونورث دیلی کانزروتیو (Leavenworth Daily Conservative) را بنیان گذاشت، اما بعدتر وی را به فروش رساند تا بتواند لیونورث تایم را خریداری کند. وی همچنین به عنوان مسئول خدمات پُستی شهر گماشته شد.
در این زمان، لیونورث در آخر خط تلگراف قرار داشت. در ژانویه ۱۸۶۱، آنتونی نسخهٔ ویژه از روزنامه خود را به چاپ رسانده و بر پشت اسب تا لارنس، کانزاس سفر کرد تا مجلس قانون‌گذاری قلمرو را از تصمیم کنگره مبنی بر تأییدی کانزاس به عنوان یک ایالت، آگاه سازد.
در ۱۸۶۱ میلادی، ناشر رقیب وی رابرت سی. استریل از روزنامه کانزاس هرالد (Kansas Herald) آنتونی را به بزدلی متهم کرد. آنها در جاده‌ای در لیونورث باهم روبرو شده و بر یکدیگر شلیک کردند که به مرگ استریل انجامید. هیئت منصفه آنتونتی را از اتهام قتل تبرئه کرد.
خدمت در ارتش
وی در ۱۸۶۳ میلادی به عنوان شهردار لیونورث انتخاب گردید. وی چندین داوطلب را استخدام نمود تا ساختمان‌های طرفداران ایالات مؤتلفه را در حاشیه شهر بسوزانند. ژنرال ارتش اتحادیه توماس ایونگ جونیور که در جریان جنگ داخلی آمریکا حکومت نظامی را در شهر لیونورث اعلام کرده بود، آنتونی را به‌خاطر برهم زدن حکومت نظامی دستگیر کرد. (آنتونی گفته بود که شهر می‌تواند، نظم عادی خود را حفظ کند).
سال‌های پساجنگ در کانزاس
آنتونی در ۱۸۶۴ میلادی نشریه لیونورث بولتین (Leavenworth Bulletin) را تأسیس کرد. در ۱۸۶۶ میلادی وی از سمت مسئول خدمات پُستی برکنار شود، چون وی از سیاست‌های بازسازی رئیس‌جمهور اندرو جانسون حمایت نمی‌کرد و او را بیش از حد ملایم نسبت به جنوب می‌دانست. جانسون پس از ترور رئیس‌جمهوری آبراهام لینکلن به ریاست جمهوری رسید. آنتونی در ۱۸۶۸ میلادی به عنوان سرپرست-رئیس کنوانسیون ایالتی جمهوری‌خواهان انتخاب شد.
وی در ۱۸۷۰–۱۸۷۱ میلادی به عنوان عضو شورای شهری لیونورث انتخاب گردید.
آنتونی در ۱۸۷۱ میلادی لیونورث تایمز، قدیمی‌ترین روزنامه در کانزاس، را خریداری کرد. موضع سردبیرانه وی در رابطه با مسائل مختلف و خریداری روزنامه‌ها به‌طور یکنواخت از موضوعات بحث‌برانگیز بود، چون ناظران به این فکر بودند که یک مرد نباید کنترل روزنامه‌ها را در دست داشته باشد.
ویلیام امبری، رقیب وی از روزنامه دیلی اپیل (Daily Appeal) در ۱۸۷۵ میلادی در ساختمان اپرای لیونورث بر آنتونی شلیک نموده و وی را شدیداً مجروح کرد. خواهر وی سوزان بی. آنتونی به دیدن او آمد.
پس از بازیابی سلامت خود، آنتونی در ۱۸۷۶ میلادی روزنامه لیونورث کامرشیال (Leavenworth Commercial) را خریداری نموده و انحصار روزنامه‌های محلی را در دست گرفت.
او در بحبوحه سیاست‌های خشونت‌آمیز اواخر قرن نوزدهم میلادی، به برانگیختن احساسات قوی ادامه داد. در ۱۸۸۷ میلادی، آنتونی از سوی مردی با شلاق اسب مورد ضرب قرار گرفت. بیشتر ساکنین لیونورث از طریق «عضویت نیکل» پول گردآوری کردند تا جریمه ۱۰۰ دلاری برای مردی که متهم به ضربه زدن توسط شلاق اسب شده بود را بپردازند. در ۱۸۹۱ میلادی، شهردار شهر برای شلاق زدن به آنتی به مبلغ ۳۰ دلار جریمه شد.
مرگ و میراث
آنتونی به عمر ۸۰ سالگی در ۱۲ نوامبر ۱۹۰۴ در لیونورث، کانزاس درگذشت. او در گورستان مانت مونسی در لنسینگ، کانزاس به خاک سپرده شده‌است.
آنتونی در ۲۱ ژانویه ۱۸۶۴ با آنا الیزا «انی» اوسبورن (۱۸۴۴ – ۱۹۳۰ میلادی) اهل ادگارتون، ماساچوست ازدواج کرد. آنها باهم چندین فرزند داشتند، از جمله پسر آنها دانیل رید آنتونی جونیور. پسر وی دانیل رید آنتونی جونیور همراه با پدر خود وارد تجارت روزنامه شد و دبیر روزنامه لیونورث تایمز شد. وی به عنوان عضو کنگره ایالات متحده انتخاب گردیده و برای بیش از دو دهه از ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۹ میلادی در کنگره خدمت کرد. خانواده آنتونی برای چندین نسل تا سال ۱۹۶۰ میلادی کنترل روزنامه لیونورث تایمز را در دست داشتند؛ آخرین دبیر آنها دانیل آر. آنتونی چهارم بود.
خانه خانواده آنتونی در آدامز، ماساچوست در سال ۲۰۰۷ میلادی وارد ثبت ملی اماکن تاریخی شد. این خانه که به‌طور محفوظ نگهداشته شده‌است، اکنون به عنوان موزه از آن استفاده گردیده و به خواهر وی سوزان بی. آنتونی وقف شده‌است، کسی که یکی از رهبران شناخته شده در جنبش حقوق زنان و حق رأی زنان بود.
آزادراه ۲ (ایران)
آزادراه ۲ آزادراهی است در ایران که از تهران به سوی شمال غرب تا شهر تبریز می‌رود. این بزرگراه تقاطع بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری با بزرگراه آیت الله مهدوی کنی در غرب تهران را به جاده ۱۴ در غرب فرودگاه بین‌المللی تبریز متصل می‌کند. همچنین حدفاصل مشهد تا باغچه در استان خراسان رضوی به طول ۴۰ کیلومتر در نقشه‌ها با شماره ۲ مشخص گردیده‌است. در صورت تکمیل نیمه شرقی این آزادراه ارتباط نیمه شرقی و غربی کشور به صورت مستقیم برقرار می‌شود. آزادراه ۲ از مهم‌ترین خطوط ترانزیت کشور ایران است که در جهتی شرقی-غربی از پایتخت کشور، شهر تهران، به بزرگ‌ترین مرکز اقتصادی شمال غرب کشور، تبریز و دومین شهر ایران مشهد، وصل شده‌است. در برنامه توسعه این بزرگراه قرار است این بزرگراه تا مرز ایران با ترکیه امتداد یابد. این بزرگراه در مسیر خود از شهرهای زنجان،خرمدره،ابهر، تاکستان، قزوین، و کرج عبور می‌کند. آزاد راه مشهد - تهران درحال ساخت است، آزاد راه تبریز - بازرگان نیز در ۳ قطعه در حال ساخت است که به ادامه آزادراه ۲ متصل خواهد شد. قطعه ۱ (آزادراه تبریز-مرند) در مراحل اتمام ساخت قرار دارد.
آزادراه تهران کرج
]] آزادراه تهران-کرج آزادراهی است که با پهنای ۵ باند در هر مسیر در زمان محمدرضا شاه پهلوی و با نظارت مستقیم نخست‌وزیر وقت امیرعباس هویدا و با سرمایه‌گذاری بودجه عمرانی ساخته شد. هدف از این راه ایجاد ارتباط آسان تهران و حومه غربی خود و سکونت جمعیت مازاد تهران در حومه غربی است.
این آزادراه در ۲۰ آذر ۱۳۴۵ تأسیس گردید، در آن سال کل هزینهٔ ساخت این آزادراه ۶۰ میلیون تومان شد. در این مسیر سه پمپ بنزین وجود دارد که دو تا از این پمپ بنزین‌ها در مسیر غرب به شرق و تقریباً در دو سر آن استقرار یافته و پمپ بنزین دیگر در میانه‌های مسیر در منطقه ورداورد قرار دارد. ادامه این اتوبان به قزوین می‌رسد که در ادامه مسیر دو شاخه می‌شود یک مسیر به سمت رشت رفته و دیگری از تاکستان، ابهر،خرمدره و زنجان به سمت تبریز می‌رود.
فاز یک
از تقاطع بزرگراه شهید همت با بزرگراه آیت الله مهدوی کنی شروع می‌گردد که آزادراه تهران - شمال از این تقاطع بسمت استان مازندران (چالوس) می‌رود. بزرگراه شهید خرازی پس از عبور از مرز مابین محلات زیبادشت و دهکده المپیک و شمال شهرک راه‌آهن از تقاطع بلوار پژوهش تا وردآورد ادامه دارد.
فاز دو و سه
بزرگراه شهید خرازی در ادامه مسیر با توجه به تصمیم وزارت راه و شهرسازی در دولت نهم و دهم به منظور امتداد این بزرگراه تا کرج در دستور کار شهرداری تهران قرار گرفت. ادامه این بخش از بزرگراه خرازی تا جاده کرج-چالوس (۵۹) و در ادامه به آزادراه کنارگذر شمالی کرج در کرج می‌رسد.
فاز دو شامل گرمدره تا شهرک جهان‌نما (۵/۱ کیلومتر) و فاز سه از شهرک جهان‌نما تا کرج (۴/۵ کیلومتر) خواهد بود. قطعه‌های پایانی این بزرگراه که به جاده چالوس می‌رسد و در اصل انتهای این بزرگراه است، در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۹۸ به بهره‌برداری رسید.
آزادراه کنارگذر شمالی کرج
آزادراه کنارگذر شمالی کرج دومین بزرگراه درون‌شهری کرج و یکی از بزرگترین پروژه‌های شهری کرج می‌باشد. این بزرگراه از ادامه آزادراه شهدای البرز در تقاطع با ابتدای جاده چالوس (بلوار جانبازان)، شروع و در خیابان خوارزمی حصارک به پایان می‌رسد. البته در مرداد ۱۴۰۲ قرار است به آزادراه کرج- قزوین وصل شود.
این پروژه دردست احداث ۱۱ تقاطع و ۱۹ پل دارد. دومین پل بلند کشور بعد از پل لالی خوزستان در این بزرگراه با ارتفاع ۱۳۲ متر در حال ساخت است.
این پروژه در سال ۱۳۹۵ در کرج با اعتبار هزار میلیارد تومان آغاز شد و فاز اول آن به طول ۱۷٫۵کیلومتر در حال احداث است. همچنین پیمانکار این پروژه، شرکت سازه‌های آذران می‌باشد.
پیش‌بینی شده پل B1 (بیلقان) که برروی ابتدای جاده چالوس (بلوار جانبازان) و رودخانه کرج در حال احداث است می‌تواند نماد شهری مناسبی برای کلان‌شهر کرج باشد.
آزادراه کرج-قزوین
آزادراهی است میان دو استان البرز و قزوین و بخشی از آزادراه ۲ است که عملیات احداث آن با سرمایه‌گذاری بودجه عمرانی از سال ۱۳۵۲ آغاز گردیده و در سال ۱۳۵۹ به بهره‌برداری رسید. این آزادراه پرتصادف‌ترین آزادراه کشور می‌باشد.
آزادراه زنجان تبریز
آزادراه زنجان-تبریز بخش چهارم این بزرگراه است که از شهر زنجان تا تبریز ادامه می‌یابد و در نزدیکی تبریز به کمربندی جنوبی این شهر، بزرگراه شهید کسایی، متصل شده و پس از عبور از منطقه صنعتی غرب تبریز به جاده ۱۴ ایران متصل می‌شود. طول این آزادراه حدود۲۸۰ کیلومتر است .عملیات احداث این آزادراه با مشارکت بانک‌های ملی، صادرات و رفاه از سال ۱۳۷۴ شروع شده و در سال ۱۳۹۲ به بهره‌برداری رسید.
آزادراه تبریز بازرگان
آزادراه تبریز بازرگان بخش پنجم این بزرگراه است که از تبریز تا پایانه مرزی بازرگان ادامه می‌یابد. این آزادراه هم‌اکنون در حال ساخت می‌باشد. این آزادراه شامل ۳ فاز تبریز-مرند، مرند-ایواوغلی و ایواوغلی-بازرگان می‌باشد که در حال حاضر، قطعه ۱ آزادراه تبریز-مرند در دست احداث است که احتمالاً در سال ۱۴۰۲ به بهره‌برداری می‌رسد.
طرح توسعه
در طرح توسعه بزرگراه شماره دو مسیر توسعه پیش‌بینی شده‌است. در بخش شرقی بزرگراه پایتخت ایران، تهران، را به شهر مشهد، دومین شهر بزرگ ایران و مرکز اقتصادی شمال، شمال شرق و شرق ایران، متصل خواهد نمود. در بخش غربی این بزرگراه تبریز را به مرز ایران و ترکیه متصل خواهد نمود.
زیست‌پالایی
زیست‌پالایی یا پاک‌سازی زیستی ، به فرایندهایی گفته می‌شود که در آن، در راستای پاک‌سازی و پالایش زیست‌بوم و برگرداندن آن به شرایط نخستین، از ریزاندامگان، قارچ‌ها یا باکتریها و آنزیم آنها به کار گرفته می‌شود، مانند پالایش کلر هیدروکربن با کمک باکتری‌ها. نمونه آشکار آن به کارگیری ریزاندامگان و باکتری‌ها در پاک‌سازی آلودگی‌های نفتی است.
زیست‌پالایی یک تکنیک مدیریت زباله است و به استفاده از جانداران زنده برای حذف یا خنثی کردن آلاینده‌ها از یک وضعیت آلوده گفته می‌شود. بر طبق تعریف آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحدهٔ آمریکا، زیست‌پالایی «فرایندی است که به‌طور طبیعی از جانداران زنده برای تجزیهٔ مواد خطرناک به مواد کمتر سمی یا غیرسمی استفاده می‌کند».
به‌طور کلی، فناوری‌ها می‌توانند به دو بخش درون‌جا و برون‌جا تقسیم‌بندی شوند. زیست‌پالایی درجا، شامل عملیات بر روی مواد آلوده در همان محل است. در حالی که عملیات برون‌جا شامل عملیات حذف مواد آلوده در جایی دیگر است. برخی از نمونه فناوری‌های مرتبط با زیست‌پالایی شامل گیاه پالایی، تخلیه زیستی (bioventing)، تصفیه زیستی، لندفارمینگ، بیوراکتور، کمپوست کردن، انباشت زیستی (bioaugmentation)، فیلتراسیون زیستی (rhizofiltration) و تحریک زیستی (biostimulation) هستند.
زیست‌پالایی ممکن است خودبه خودی رخ دهد (میرایی طبیعی یا زیست‌پالایی درونی) یا ممکن است به‌طور مؤثر تنها از طریق افزودن کودها، اکسیژن و غیره که به افزایش رشد میکروب‌های آلوده‌خوار در محیط کشت کمک می‌کند، انجام شود.
پژوهشگران نشان دادند که هوادهی خاک‌های آلوده به مواد نفتی با استفاده از تکنیک لندفارمینگ، زیست‌پالایی را افزایش می‌دهد. خاک بدون نیتروژن می‌تواند از طریق تجزیهٔ بیولوژیکی برخی مواد شیمیایی آلی نیتروژن‌دار، نیتروژن مورد نیاز را به دست آورد همچنین خاک دارای مواد با ظرفیت بالای جذب آلاینده‌ها، می‌تواند به علت اینکه دسترسی مواد شیمیایی به میکروب‌ها محدود است، تجزیه زیستی ناچیزی داشته باشد.
پیشرفت‌های اخیر نیز توانایی تجزیهٔ آلاینده‌ها از طریق افزودن سویه‌های میکروبی برای افزایش جمعیت میکروبی را ثابت کرده‌اند. میکروارگانیسم‌های مورد استفاده برای انجام عمل زیست‌پالایی، پالایشگرهای زیستی (bioremediator) نامبده می‌شوند. اصولاً ميکروارگانيسم‌ها با کمک بيوسورفکتانت‌ها هيدروکربن‌هاي نفتي را تجزیه می کنند.
با این حال، تمام آلاینده‌ها به راحتی توسط زیست‌پالایی با استفاده از میکروارگانیسم‌ها پردازش نمی‌شوند. برای مثال، فلزات سنگین مانند کادمیوم و سرب به آسانی توسط میکروارگانیسم‌ها جذب یا به دام انداخته نمی‌شوند. با این حال، اخیراً آزمایشات نشان داده است که استخوان‌های ماهی توانایی جذب سرب از خاک آلوده را دارند. خاکستر استخوان، زیست‌پالایی مقادیر کم کادمیوم، مس و روی را نشان داده‌است. از بین بردن آلاینده‌ها (نیترات، سیلیکات، کروم و سولفید) از فاضلاب با استفاده از جلبک دریایی نیز در مطالعه دیگر پیشنهاد شده‌است.
از طرف دیگر ورود فلزات از قبیل جیوه به درون زنجیرهٔ غذایی مشکلات را بیشتر می‌کند. گیاه‌پالایی در این شرایط مفید است زیرا گیاهان طبیعی یا تراریخت توانایی جمع‌آوری این سموم در قسمت‌های فوقانی خاک را دارند. سپس بخش بالایی خاک به منظور جداسازی سموم می‌توانند برداشت شوند.
فلزات سنگین موجود در زیست‌توده برداشت‌شده، می‌توانند سوزانده شده یا حتی برای استفاده‌های صنعتی بازیافت شوند. برخی از آثار هنری آسیب‌دیده در موزه‌ها حاوی میکروب‌هایی هستند که این میکروب‌ها می‌توانند به عنوان عوامل زیستی پالایشی شناخته شوند. در مقابل این وضعیت، آلاینده‌های دیگر، مانند هیدروکربن‌های آروماتیک (حلقوی) که معمولاً در مواد نفتی هستند، هدف‌های نسبتاً ساده‌ای برای تجزیهٔ میکروبی به شمار می‌روند. حتی برخی خاک‌ها تا حدودی ظرفیت خودپالایی دارند، که این به دلیل حضور جوامع میکروبی بومی است که توانایی تجزیۀ این ترکیبات را دارند.
از بین بردن طیف گسترده‌ای از آلاینده‌ها و پسماندها از محیط زیست، نیاز به افزایش درک ما از اهمیت مسیرهای مختلف و شبکه‌های تنظیمی چرخه کربن در محیط‌های ویژه دارد که این نیز قطعاً باعث توسعهٔ فناوری‌های زیست‌پالایی و فرایندهای زیست‌تجزیه‌پذیر می‌شود.
اتریگن
اِتریگِن روح خبیث یک شخصیت خیالی ابرقهرمان و ضدقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط جک کربی خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱ کمیک روح خبیث (اوت ۱۹۷۲) رونمایی شد. اتریگن، یکی از بدنام‌ترین ارواح خبیث از جهنم است که با وجود طبیعت خشونت‌آمیزش، اغلب با نیروهای خوب متحد می‌شود، و دلیل اصلی آن پیوند خوردن روح اتریگن با بدن انسانی به نام جیسون بلاد است. اتریگن به شکل مخلوقی انسان‌نما، قوی هیکل، چارشانه، عضلانی، با پوستی به رنگ نارنجی (یا زرد)، دارای شاخ، چشمانی قرمز و گوش‌هایی شبیه به خفاش تصویر می‌شود. اتریگن پسر شیطان مقرب بلیال، و روح خبیثی دیگر به نام ران وا داث است. او در اصل توسط جادوگری به نام مرلین به عنوان آخرین دفاع کملات در برابر جادوگر شیطانی، مورگن لو فی فراخوانده شد.
زیست‌پالایی
پیوند به بیرون
https://web.archive.org/web/20091113123759/http://dbase.irandoc.ac.ir/00148/00148547.htm
اتریگن
توانایی‌ها و قدرت‌ها
در مقابل ارواح خبیث جهنم، اتریگن بسیار نیرومندتر در نظر گرفته می‌شود. قدرت او به شکلی جادویی افزایش یافته‌است و برای صدها سال آموزش دیده‌است به طوری که در این زمینه قادر به مقابله با شخصیت‌هایی همچون سوپرمن، واندر وومن و لوبو است. او توانایی پرتاب آتش جهنم از بدنش را دارد، اگرچه او اغلب آتش را از دهان یا دستان خود شلیک می‌کند. او همچنین دارای درجه مقاومت بسیار بالایی نسبت به آسیب و صدمات وارده به بدنش است و به دلیل طبیعت سادومازوخیسم حتی از درد کشیدن نیز لذت می‌برد و همین مسئله او را به مبارزی بی‌باک در نبردها و در مقابل شکنجه‌ها تبدیل کرده‌است. اتریگن با قابلیت زوددرمانی تقریباً قادر به درمان انواع آسیب‌ها است و حتی اگر یکی از اندام او قطع شود، از طریق جادو قادر به پیوند و جایگزین اندام انسان به خود است. او همچنین قادر به اجرای سحر و جادو است، اگرچه معمولاً برای این کار فاقد صبر و شکیبایی لازم است. از دیگر قابلیت‌های او می‌توان به حواس ابرانسانی، دورآگاهی، پیشگویی، شمشیرزنی، دندان و پنجه‌های تیز و جهش فوق‌العاده اشاره کرد. از نقاط ضعف او می‌توان به آسیب‌پذیری بالا نسبت به آهن اشاره کرد.
زیست‌پالایی
پیوند به بیرون
http://www.microblahijan.blogfa.com/post-15.aspx
اتریگن
توانایی‌ها و قدرت‌ها
در طرف دیگر جیسون بلاد مهارت بالایی در هنرهای رزمی و شمشیرزنی دارد. او همچین قادر به اجرای سحر و جادو می‌باشد و توانایی محدودی در زمینهٔ دورآگاهی و پیشگویی دارد. جیسون از لحاظ فنی به دلیل اتصال خود با اتریگن نامیرا و دارای عمر طولانی است.
زیست‌پالایی
پیوند به بیرون
http://www.njavan.com/forum/showthread.php?t=35407
Bio-processing of Agro-industrial Wastes for Production of Food-grade Enzymes: Progress and Prospects
هدایت موشک
هدایت موشک به روش‌های گوناگونی گفته می‌شود که برای رساندن یک موشک یا بمب هدایت‌شونده (یا بمب جی بی یو) به هدف مورد نظر به کار گرفته شود. سامانه‌های هدایت موشکی، به‌منظور بالا بردن دقت موشک و افزایش احتمال برخورد آن به هدف طراحی شده‌اند.
سامانه‌های هدایت دقت موشک‌ها را با «ویژگی نابودی با یک شلیک» (SSKP) به‌روزرسانی می‌کنند. این بخشی از محاسباتی است که برای بقا در جنگ نیاز است.
این فناوری‌های هدایتی به‌طور کلی می‌توانند به چند دسته تقسیم شوند که عبارتند از: روش‌های هدایتی موشک‌ها و بمب‌های هدایت‌شونده، به‌طور کلی مشابه است و تنها فرق این دو سلاح این است که موشک، یک پیشرانه مخصوص به خود (معمولاً موتور راکتی) دارد در حالی‌که بمب هدایت‌شونده، فاقد سامانه نیروی محرکه و متکی بر سرعت و ارتفاع پرتاب است.
تاریخچه
طرح‌های مفهومی موشک‌های هدایت‌شونده حداقل به جنگ جهانی اول، با ایدهٔ کنترل از راه دور بمب‌های هواپیماها به سمت هدف، بازمی‌گردد.
در جنگ جهانی دوم، نخستین موشک‌های هدایت‌شونده، به‌عنوان بخشی از پروژهٔ آلمانی V-weapons توسعه داده شدند. پروژهٔ رفتارشناس آمریکایی، بی‌اف اسکینر، موسوم به پروژهٔ کبوتر (Pigeon) نیز پروژه‌ای با هدف توسعهٔ یک بمب‌هدایت‌شونده توسط کبوترها بود. نخستین موشک بالستیک آمریکایی با هدایت اینرسیایی و دقت بالا، موشک کوتاه‌برد Redstone بود.
دسته‌بندی
روش‌های هدایتی را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: جنگ‌افزارهایی که فقط برای رسیدن به یک موقعیت مکانی مشخص هدایت می‌شوند و دوم موشک‌هایی که به سوی یک هدف متحرک می‌روند. سیستم‌های هدایتی گروه اول فقط توانایی اصابت به یک هدف ثابت را دارند اما از گروه دوم می‌توان علیه اهداف متحرک هم استفاده کرد.
سلاح‌ها را می‌توان به دو دسته کلی دیگر نیز تقسیم کرد: دستهٔ اول به سمت هدف حرکت می‌کنند. فارغ از این‌که هدف حرکت می‌کند یا ثابت است، در حالی‌که دستهٔ دوم محدود به اهدافی ثابت یا تقریباً ثابت هستند. مسیر حرکتی که یک موشک به سمت هدف طی می‌کند کاملاً وابسته به تحرکات هدف است. علاوه بر این، یک هدف متحرک می‌تواند یک تهدید فوری برای فرستندهٔ موشک باشد. برای حفظ امنیت و یکپارچگی پرتاب‌کننده، هدف باید به موقع از بین برود. در سیستم GOLIS مشکل ساده‌تر است، چراکه هدف در حال حرکت نیست.
مهم‌ترین روش هدایتی گروه اول، ناوبری اینرسیایی است. این سیستم به‌دلیل دقت پایینی که دارد فقط در جنگ‌افزارهای استراتژیک مثل موشک‌های بالستیک مورد استفاده قرار می‌گیرد که دقت قابل توجه چندان برای آن‌ها مهم نیست.
سامانه‌های حرکت به سمت هدف (GOT)
در هر سیستم Go - Onto - Target سه زیر سیستم وجود دارد:
کنترل از راه دور
این سامانه‌های هدایتگر عموماً به رادار، رادیو یا اتصال سیمی بین مرکز کنترل و موشک نیاز دارند. به عبارت دیگر در این سیستم خط سیر موشک را اپراتور از طریق امواج رادیویی یا سیم مشخص می‌کند. پس معمولاً به رادار و رادیو یا یک ارتباط سیمی بین اپراتور و موشک نیاز است. چون باید راهی برای انتقال اطلاعات از سکوی پرتاب به موشک وجود داشته باشد. (ببینید Wire-guided missile).
این سامانه‌ها شامل بخش‌های زیر هستند:
ارسال فرمان تا آخرین نقطه در خط دید (CLOS)
سیستم CLOS تنها از مختصات زاویه‌ای بین موشک و هدف برای اطمینان از برخورد استفاده می‌کند. این نوع موشک‌ها ساخته شده‌اند تا در خط دید بین پرتاب و هدف (LOS) قرارگیرند، و هر انحراف موشک از این خط را اصلاح کنند. از آنجایی که بسیاری از انواع موشک‌ها از این سیستم هدایت استفاده می‌کنند، معمولاً آن‌ها را به چهار گروه تقسیم می‌کنند: یک نوع خاص از راهنمایی و ناوبری که در آن موشک همیشه فرمان را در خط دید (LOS) بین واحد ردیابی و هواپیما دنبال می‌کند به عنوان خط فرمان (CLOS) یا راهنمایی سه نقطه شناخته می‌شود. این سیستم به این صورت کار می‌کند که موشک تا نزدیکترین حد امکان در LOS تا هدف کنترل می‌شود. این فرایند پس از قفل کردن روی موشک برای انتقال سیگنال‌های هدایت از کنترل‌کننده زمین به موشک صورت می‌گیرد. راهنمایی CLOS است که بیشتر در سامانه‌های دفاع هوایی و ضد تانک برد کوتاه استفاده می‌شود.
هدایت دستی در خط دید (MCLOS)
در این متد هر دو ردیابی هدف و ردیابی و کنترل موشک به صورت دستی انجام می‌شود. اپراتور پرواز، پرواز موشک را تماشا می‌کند و از یک سیستم سیگنال دهی برای هدایت موشک به خط مستقیم بین اپراتور و هدف ("خط دید") استفاده می‌کند. این معمولاً فقط برای اهداف آهسته مفید است، جایی که "هدایت" قابل توجهی لازم نیست. MCLOS یک زیرمجموعه از سامانه‌های هدایت فرمان است. در مورد بمب‌های هدایت شونده یا موشک‌های ضد کشتی یا موشک‌های مافوق صوت در برابر بمب افکن‌های کم سرعت مثل B-17، این سیستم کار می‌کرد، اما با افزایش سرعت، MCLOS برای بسیاری از نقش‌ها بی‌فایده بود.
چاتاروی، ویرجینیای غربی
چاتاروی شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۵۶ نفر بوده‌است.
هدایت موشک
خط فرمان نیمه دستی در خط دید (SMCLOS)
در این متد رهگیری هدف خودکار است، درحالیکه رهگیری موشک و کنترل آن دستی است.
خط فرمان نیمه-خودکار در خط دید (SACLOS)
در این متد ردیابی هدف دستی است، اما ردیابی و کنترل موشک به صورت خودکار است. شبیه به MCLOS است اما برخی از سامانه‌های اتوماتیک موشک را در خط سیر به سمت هدف قرار می‌دهند، درحالیکه اپراتور به راحتی هدف را دنبال می‌کند. مزیت SACLOS در این است که اجازه می‌دهد، موشک از نقطه‌ای نامرئی برای کاربر شروع به حرکت کند، و همچنین به‌طور قابل ملاحظه‌ای راحت‌تر عمل کند. این شایع‌ترین شکل هدایت در برابر اهداف زمینی مانند تانک‌ها و پناهگاه‌ها است.
خط فرمان خودکار در خط دید (ACLOS)
هر سه عمل رهگیری هدف، رهگیری موشک و کنترل آن اتوماتیک هستند.
خط فرمان خارج از خط دید (COLOS)
این سیستم عمدتاً در موشک‌های ضدهوایی وجود دارد. یکی از اولین متد هاست و هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این سیستم، ردیاب هدف و موشک می‌توانند در جهات مختلف نسبت به هم قرار گیرند. سیستم هدایت اصابت موشک به هدف را با قراردادن هر دو در فضا تضمین می‌کند. این به این معنی است که آن‌ها تنها بر روی مختصات زاویه‌ای مثل سامانه‌های CLOS تکیه نمی‌کنند. آن‌ها به مختصات دیگری نیاز دارند که فاصله هستند. برای اینکه این امکان‌پذیر باشد، هر دو رهگیر هدف و موشک باید فعال باشند. آن‌ها همیشه اتوماتیک هستند و رادار به عنوان تنها حسگر در این سامانه‌ها استفاده می‌شود. در استاندارد SM-2MR موشک در فاز میانی به صورت اینرسی هدایت می‌شود، اما از طریق سیستم COLOS و همچنین رادار AN/SPY-1 که توسط پلتفرم پرتاب تهیه شده نیز پشتیبانی می‌شود.
هدایت سواربر باریکه در خط دید (LOSBR)
LOSBR از نوعی پرتو رادیویی باریک "beam"، عموماً رادار، لیزر یا رادیو استفاده می‌کند که روی هدف متمرکز شده‌است و آشکارسازهای عقب موشک آن را در مرکز پرتو قرار می‌دهد. سامانه‌های پرتو عموماً از نوع SACLOS هستند اما الزامی در آن نیست. در سامانه‌های دیگر، پرتو بخشی از یک سیستم ردیابی خودکار رادار است. یک مورد در نسخه‌های بعدی موشک RIM-8 Talos که در ویتنام مورد استفاده قرار می‌گرفت، به کمک پرتوهای رادار روی هدف در ارتفاع بالا قفل می‌کند و سپس به تدریج به‌طور عمودی روی هدف قرار می‌گیرد. برای دقت بیشتر SARH نیز روی آن نصب شده که در لحظات آخر برخورد واقعی را رقم می‌زند. این سیستم به خلبان دشمن این امکان را می‌دهد تا متوجه شود که توسط رادار هدایتگر موشک نشانه‌گیری شده‌است. این یک تمایز مهم است، به عنوان یک ماهیت تفاوت سیگنال‌ها، و به عنوان یک نشانه برای اقدام به فرار استفاده می‌شود.
LOSBR از ضعف ذاتی ناپایداری رنج می‌برد و دامنه آن با افزایش دامنه پرتو گسترش می‌یابد. سامانه‌های هدایت لیزری در این مورد دقیق تر هستند، اما همگی کوتاه بردند، و حتی لیزر نیز در وضعیت جوی ناپایدار آسیب می‌بیند. از سوی دیگر، دقت SARH با نزدیک شدن به هدف افزایش می‌یابد؛ بنابراین این دو می‌توانند مکمل یکدیگر باشند.
ناوبری متناسب
یک روش هدایت (مشابه کنترل متناسب) است که به نوعی در اکثر موشک‌ها با اهداف هوائی استفاده می‌شود. این روش، بر اساس این واقعیت است که دو شی در یک دوره برخورد، زمانی که جهت مستقیم از خط خود را تغییر نمی‌کند. PN می‌گوید که بردار سرعت موشک باید با سرعت متناسب با سرعت چرخش خط دید (نرخ خط از میزان یا نرخ LOS) و در همان جهت چرخش حرکت و چرخش کند.
آشیانه‌یابی راداری فعال
آشیانه‌یابی راداری فعال با استفاده از یک سیستم راداری انجام می‌شود که بر روی موشک قرار گرفته‌است. به‌طور معمول، سامانه‌های الکترونیکی در موشک، رادار را به‌طور مستقیم در هدف قرار می‌دهد و موشک به زاویه خط مرکزی خودش نگاه می‌کند تا خود را هدایت کند. رادار، اطلاعات هدف را به‌دست آورده و مسیر حرکت موشک را با توجه به آن مشخص می‌کند. از آن‌جا که برای افزایش دقت رادار به آنتن بزرگ‌تری نیاز است و با توجه به این نکته که اهداف کوچک، بازتاب راداری کمتری دارند و همچنین با در نظر گرفتن هزینهٔ زیاد این سیستم، این نوع موشک‌ها فقط برای حمله به اهداف بزرگ و باارزش کاربرد دارند. برای مثال موشک‌های ضدکشتی معمولاً از این سیستم هدایتی استفاده می‌کنند. موشک‌های هوابه‌هوای «شلیک و بعد هیچ» مثل آمرام، ایم-۵۴ فینیکس و آر-۷۷ هم این سیستم هدایتی را به‌کار می‌گیرند.
آشیانه‌یابی انفعالی
آشیانه‌یابی فروسرخ یک سیستم انفعالی است از این جهت که موشک با دریافت امواج فروسرخ ساطع شده از هدف برای تشخیص و اصابت به آن استفاده می‌کند. این روش که به «هدایت گرمایاب» هم معروف است برای اهدافی که گرمای زیادی را از خود ساطع می‌کنند مثل موتورهای جت بسیار کارساز است و تا حد کمتری علیه خودروهای زمینی هم کارایی دارد. در این روش، به یک دوربین تلویزیونی برای تصویربرداری نیاز است تا با گرمانگاری از محیط پیش روی موشک، محل انتشار گرما را مشخص کند. موشک‌های گرمایاب فقط در مسافت‌های کوتاه قابل استفاده هستند و انتخاب اول برای موشک‌های سطح‌به‌هوا و هوابه‌هوای کوتاه‌برد محسوب می‌شوند.
دنبال‌گر انتقال مجدد (Re transmission homing)
بازگشت مجدد که به نام Track Via Missile یا TVM نیز نامیده می‌شود، ترکیبی بین هدایت توسط فرماندهی، آشیانه یابی رادار نیمه فعال و آشیانه یابی رادار فعال است. این موشک، امواج رادیویی که توسط رادار رهگیری پخش می‌شود، را ردیابی می‌کند و به ایستگاه رهگیری ارسال می‌کند، تا این ایستگاه دستورات را به موشک بازگرداند.
هدایت اینرسی
هدایت اینرسی از ابزارهای اندازه‌گیری حساسی برای محاسبه مکان موشک استفاده می‌کند. این سیستم از شتاب و نقطهٔ مشخص استفاده می‌کند تا مکان جدید را پیدا کند. سامانه‌های مکانیکی اولیه خیلی دقیق نبودند و نیاز به نوعی تنظیم خارجی داشتند تا بتوانند اهدافشان حتی اگر به اندازه یک شهر باشند اصابت کنند. سامانه‌های مدرن از ژیروسکوپ‌های لیزر حالت جامد استفاده می‌کنند که خطای آن‌ها در ۱۰۰۰۰ کیلومتر کمتر از یک متر است، و نیازی به ورودی بیشتری ندارد. توسعه ژیروسکوپ در AIRS روی موشک MX به اوج خود رسید، این سیستم به ما اجازه می‌دهد تا موشک‌های قاره‌پیما با خطای کمتر از ۱۰۰ متر بسازیم. بسیاری از هواپیماهای غیرنظامی از ناوبری اینرسی استفاده می‌کنند که دقت کمتری نسبت به سامانه‌های مکانیکی ICBM موجود دارند، با اینحال این ابزار ارزان قیمت می‌توانند به دقت ابزارهای موجود برای اصلاح تعیین موقعیت کمک کنند (این سامانه‌ها زمانی رواج پیدا کردند که اکثر هواپیماهای مهم مانند ۷۰۷ و ۷۴۷ طراحی شده بودند و GPS به‌طور کامل تجاری‌سازی نشده بود). امروزه سلاح‌های هدایت شده می‌توانند از ترکیبی از GPS، اینرسی و رادار نقشه‌برداری زمینی برای دستیابی به سطوح بسیار بالایی از دقت استفاده کنند. همان‌طور که در موشک‌های کروز مدرن یافت می‌شود.
بازی‌های المپیک
بازی‌های المپیک یا المپیاد ورزشی به جشنوارهٔ ورزشی‌ای گفته می‌شود که به عقیده باستان‌شناسان و تاریخ‌نویسان در یونان باستان به انجام می‌رسیده، در دوره باستان جشن‌ها در ابتدا جنبه مذهبی داشته و برای ادای احترام به زئوس «پادشاه خدایان یونان» در صحن مربوط به او در المپیا برگزار می‌شد. در یونان باستان شرکت کنندگان متشکل از مردانی که ثروت و وقت کافی داشتند که به تمرین ورزشی بپردازند بودند.
هدایت موشک
هدایت اینرسی
هدایت اینرسی برای هدایت اولیه موشک بسیار مورد مطلوب است، چراکه هیچ سیگنال خارجی وجود ندارد که بتوان آن را مسدود کرد. علاوه براین، دقت نسبتاً کم این روش برای هدایت موشک‌های با کلاهک‌های بزرگ هسته‌ای مشکلی نخواهد بود.
بازی‌های المپیک
دوران باستان
بازی‌های المپیک: در ابتدا یک جشن مذهبی بود که برای ادای احترام به زئوس «پادشاه خدایان یونان» در صحن مربوط به او برگزار می‌شد. این مسابقات هر چهار سال یک بار و از سال ۷۷۶ قبل از میلاد در المپیا که محل صحن زئوس بود برگزار می‌شد.
افسانه‌های زیادی پیرامون پیدایش مسابقات المپیک به وجود آمده‌است: بر اساس یک داستان، هرکول «که در اساطیر یونانی نیم خدا بود» آن را جهت تجلیل از فتوحات بی نظیرش به وجود آورد. بر اساس افسانه‌های دیگر زئوس و کرونوس، دو خدای یونان باستان، با یکدیگر بر سر فرمانروایی المپیا به جدال برخاستند که نهایتاً زئوس به پیروزی نائل آمد. بر اساس این داستان مسابقات المپیک یادبود این پیروزی می‌باشد.
هدایت موشک
هدایت اینرسی-فضایی (وابسته به اشکال فلکی و …)
هدایت اینرسی-فضایی یک همگام‌سازی حسگرهای اینرسی با ناوبری آسمانی است. این روش معمولاً روی موشک‌های بالستیکی که از زیردریایی شلیک می‌شوند استفاده می‌شود. برخلاف موشک‌های قاره‌پیمای سیلوپایه که از یک نقطه ثابت شلیک می‌شوند و به همین دلیل می‌توانند از آنجا به عنوان یک مرجع استفاده کنند، SLBMها از یک زیردریایی در حال حرکت پرتاب می‌شوند، که پیچیدگی محاسبات ناوبری لازم و احتمال خطای دایره‌ای را افزایش می‌دهد. این هدایت ستاره‌ای اینرسی به منظور اصلاح خطاهای کوچک مکان و سرعت که ناشی از عدم قطعیت موقعیت و سیستم ناوبری زیردریایی است و همچنین خطاهایی که در طول پرواز به علت کالیبراسیون ناقص دستگاه وجود دارد استفاده می‌شود.
بازی‌های المپیک
دوران باستان
در دوران باستان تنها مردان یونانی که آزاد «و نه برده» متولد شده بودند می‌توانستند در مسابقات در جشن مذهبی زئوس شرکت کنند. زنانی که مجرد بودند در تاریخ دیگری به احترام هرا همسر زئوس و مادر هرکول، به مسابقه می‌پرداختند. زن‌های ازدواج کرده حق شرکت در مسابقات را نداشته و در صورت مخالفت باید بهای آن را با جانشان می‌پرداختند. مسابقات المپیک در بین یونانی‌ها از اهمیت زیادی برخوردار بود چنان‌که مورخان یونانی در دوران باستان، از آن به عنوان یک واحد برای اندازه‌گیری زمان استفاده می‌کردند. یک «المپیاد» بیانگر چهار سال می‌بود.
مسابقات در ابتدا تنها شامل مسابقه «دوندگی» بود، ولی بعدها کشتی، بوکس و پرش به آن اضافه شد. شرکت کنندگان متشکل از افرادی بودند که ثروت و وقت کافی داشتند که به تمرین ورزشی بپردازند.
افراد در این مسابقات به صورت شخصی شرکت می‌کردند و نه به عنوان نمایندگان از شهر یا ناحیه‌ای خاص. تمرکز اصلی این مسابقات بر روی ویژگی‌های مردانه مانند قدرت و ورزیدگی که فرهنگ یونانی آن زمان آن را ارج می‌نهاد پایه‌گذاری شده بود.
هدایت موشک
هدایت اینرسی-فضایی (وابسته به اشکال فلکی و …)
نیروی هوایی آمریکا به دنبال یک سیستم ناوبری دقیق برای حفظ دقت مسیر و رهگیری در سرعت‌های بسیار بالا، یک سیستم اینرسی_فضایی ANS طراحی و توسعه داده‌است، که می‌تواند خطاهای سیستم ناوبری اینرسی را با مشاهده اجرام آسمانی اصلاح کند.
بازی‌های المپیک
دوران باستان
بر خلاف سنت جاری در ناحیه مدیترانه که بر پوشیدگی تأکید داشت شرکت کنندگان برهنه در مسابقات شرکت می‌کردند «واژه «ژیمناستیک» به عنوان مثال از واژه یونانی به معنی «برهنه» می‌آید»
هدایت موشک
هدایت اینرسی-فضایی (وابسته به اشکال فلکی و …)
این سیستم از موقعیت ستاره‌ها برای تنظیم دقت سیستم هدایت اینرسی بعد از پرتاب استفاده می‌کند. از آنجاییکه دقت هدایت یک موشک وابسته به دانستن موقعیت دقیق موشک در هر لحظه از پرواز است، این نکته که ستاره‌ها یک مرجع ثابت هستند می‌تواند به‌طور بالقوه بسیار مفید باشد و دقت را افزایش دهد.
بازی‌های المپیک
دوران باستان
مورخان نظریات متفاوتی جهت توضیح این موضوع ارائه کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند حضور برهنه در بین عموم مردم بدون اینکه شخص تحریک جنسی بشود نشانگر کنترل شخص بر خودش است یا لخت بودن بخشی از مراسم مذهبی بود که بر مفهوم گذرا بودن تأکید می‌کرد یا عقیده به اینکه برهنگی قدرت جادویی به آن‌ها در مقابل صدمات می‌داد یا اینکه برهنگی لباس مخصوص افراد از طبقه بالا بود یا غیره.
چیزی که به هر حال مشخص است این است که یونانی‌ها برهنگی را خجالت‌آور نمی‌دانستند.
هدایت موشک
هدایت اینرسی-فضایی (وابسته به اشکال فلکی و …)
در سیستم موشکی Trident این اطلاعات توسط یک دوربین تکمیل شده که این دوربین موقعیت ستاره را بررسی می‌کند و اگر در جایی که مورد انتظار است قرار نداشت مشخص می‌شود که سیستم اینرسی دقیقاً بر روی هدف نیست و تصحیح می‌شود.
بازی‌های المپیک
دوران باستان
در زیر و روی تاریخ یونان و آثار کشف شده به سال ۷۶۶ پیش از میلاد مسیح برخورد می‌کنیم که «تیمائوس» نخستین مورخ یونانی در نوشته‌های خود از مردی بنام «کره ابوس» یاد کرده‌است که در راه رفتن از همه سریعتر بوده‌است.
این جشن‌ها بیشتر از آن جهت که عاملی بود برای ورزیده شدن و آماده کردن جوانان برای مقابله با هر نوع تجاوز به خاک یونان رونق گرفت.
هدایت موشک
هدایت زمینی
TERCOM «تطبیق کانتور زمین» از نقشه‌های ارتفاع نوار زمین از سایت پرتاب تا هدف، و مقایسه آن‌ها با اطلاعاتی که از رادار سنجش ارتفاع موقعیت خود را مشخص می‌کند. سامانه‌های TERCOM پیچیده‌تر می‌توانند به جای حرکت روی یک مسیر مستقیم موشک را در یک مسیر پیچیده روی نقشه سه بعدی حرکت دهند. TERCOM یک سیستم معمول برای هدایت موشک‌های کروز است اما توسط سامانه‌های GPS, DSMAC و تطبیق دهندهٔ صحنه دیجیتال جایگزین می‌شود، که برای این کار به یک دوربین جهت مشاهده منطقه و دیجیتال کردن آن اطلاعات و مقایسه آن با صحنه‌های ذخیره شده در یک کامپیوتر برای هدایت موشک به سمت هدف نیاز است.
بازی‌های المپیک
دوران باستان
رشته‌های ورزشی برگزار شده در ادوار مختلف این مسابقات شامل ماده‌های مختلف مسابقات دو، پرش، پرتاب دیسک، پنجگانه باستانی، مشت زنی، کشتی، پانکریشن، اسب‌دوانی و ارابه رانی می‌شد.
هدایت موشک
هدایت زمینی
DSMAC معروف است به اینکه تخریب یک ساختمان برجسته مشخص شده روی نقشه داخلی سیستم (همانند موشک‌های بالستیک پیشین) ناوبری آن را مختل می‌کند.
بازی‌های المپیک
دوران باستان
نوباوگان، جوانان و پهلوانان جداگانه به مبارزه می‌پرداختند. در حاشیه المپیک مسابقه‌های شعر و شاعری، سخن‌وری و موسیقی هم برگزار می‌گردید. جشن‌های «المپیا» ادامه داشت تا سال ۳۹۴ که امپراتور روم آن را تعطیل کرد. این تعطیلی طولانی سبب ویرانی «المپیا» و نیایشگاه «زئوس»، نماد قدرت و پهلوانی، گردید.
احیا مجدد در دوران مدرن
یک باستان‌شناس آلمانی به نام «کورتیوس» در دل تپه‌های خاموش «المپیا» به کاوش پرداخت، و آثار شگفتی را کشف کرد. فکر احیای این بازی‌ها قوت گرفت و دانشمندی بنام «پیر بارون دوکوبرتن» فرانسوی به کمک دوستان خود در سال ۱۸۸۹ در پاریس همایشی تشکیل داد و اساس بازی‌های جدید المپیک را پی نهاد.
بازی‌های المپیک با الهام از این نام و این دورهای قهرمانی به وجود آمد. رسماً از سال۱۸۹۶ بود که درآتن انجام گرفت و پس از آن هر چهارسال یک بار در نقاط مختلف جهان انجام گرفته‌است؛ و فقط سه دوره به دلیل جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم انجام نپذیرفت.
رشد
المپیک یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای رسانه‌ای است. در المپیک سیدنی ۲۰۰۰ بیش از ۱۶٬۰۰۰ گزارشگر و روزنامه‌نگار حضور داشتند و حدود ۸/۳ میلیارد بیننده از طریق تلویزیون بازی‌ها را مشاهده کردند. رشد المپیک یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی است که المپیک در حال حاضر با آن مواجه‌است. گرچه در دهه ۱۹۸۰، ورود ورزشکاران حرفه‌ای و کمک مالی توسط شرکت‌های بزرگ بین‌المللی مشکلات مالی را برطرف کرد، اما شمار زیاد ورزشکاران، خبرنگاران و تماشاچیان شهرهای میزبان را در مورد سازماندهی المپیک با مشکل مواجه می‌کند.
جنگ
به رغم آنچه که کوبرتین امید آن را داشت، المپیک نتوانست مانع از وقوع جنگ شود در حقیقت، به خاطر جنگ سه المپیاد بدون برگزاری مسابقات المپیک سپری شد؛ المپیک ۱۹۱۶ به خاطر جنگ جهانی اول برگزار نشد، و رقابت‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴ نیز به دلیل جنگ جهانی دوم برگزار نشد. همچنین، کشورهای پیروز جنگ جهانی اول مانع از حضور کشورهای مغلوب در المپیک ۱۹۲۰ شدند.
کشتار مونیخ
در حین برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ «آلمان غربی»، ۱۱ عضو تیم المپیک اسرائیل توسط گروهی از شبه نظامیان انتقام‌جوی فلسطینی تحت عنوان سازمان سپتامبر سیاه، گروگان گرفته شدند. طی یک حمله آزادسازی نافرجام توسط پلیس آلمان غربی ۹ نفر از ورزشکاران اسرائیل، یک پلیس و ۵ نفر از گروگان‌گیران توسط گلوله‌های پلیس آلمان غربی کشته شدند. از آن واقعهٔ آزادسازی نافرجام، اکنون به نام کشتار مونیخ یاد می‌شود.
تروریسم
در زمان بازی‌های المپیک تابستانی سال ۱۹۹۶ در آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده، انفجار بمبی در المپیک پارک سنتنیال باعث کشته شدن ۲ نفر و زخمی شدن بیش از صد نفر شد. گفته می‌شود بمب‌گذار اریک رابرت رودلف بوده‌است که اکنون در سوپرمکس در فلورنس، کلورادو در حبس ابد به سر می‌برد؛ با این حال چندین تئوری توطئه در این مورد وجود دارد.
سیاست
اتحاد جماهیر شوروی تا بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در هلسینکی در این بازی‌ها شرکت نکرده بود. در عوض این کشور بازیهایی بین‌المللی به نام اسپارتاکاید را از سال ۱۹۲۸ به راه انداخته بود. بسیاری از ورزشکاران عضو اتحادیه‌های کارگری یا احزاب کمونیست یا هواداران آن‌ها بازی‌های المپیک را تحریم نموده یا از حضور در آن منع می‌شدند و در عوض در بازی‌های اسپارتاکاید شرکت می‌کردند.
ماجرای سیاسی دیگری که در مقیاس کوچکتری اتفاق افتاد مربوط یه بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۶۸ در مکزیکوسیتی است. دو ورزشکار آمریکایی رشته دو و میدانی به نام‌های تامی اسمیت و جان کارلوس بخاطر پیروزی در مسابقات دو ۲۰۰ متر به نشانه جنبش حمایت از حقوق سیاهان سلام نظامی با مشت‌های گره خورده دادند. در پاسخ رئیس کمیته بین‌المللی المپیک «آی او سی» آوری براندیژ از کمیته ملی المپیک ایالات متحده آمریکا خواست که این دو ورزشکار را به کشورشان بازگرداند و گرنه تیم دو و میدانی این کشور را اخراج خواهد کرد. مقامات ورزشی آمریکایی نیز ناگزیر آن دو را به کشور بازگرداند.
در پاسخ به این حرکت و رویکرد سیاست گریزانه کمیته بین‌المللی المپیک در سال ۱۹۷۳ تعدادی از ملت‌های تازه به استقلال رسیده، در حرکتی به نام گانفوا بازی‌های کشورهای تازه شکل یافته با نام گانفوا را آغاز کردند که به صراحت طرفدار دخالت سیاست در ورزش بود. آی او سی اعلام کرد که شرکت کنندگان در بازی‌های گانفوا حق حضور در بازی‌های المپیک را ندارند.
آفریقای جنوبی هم از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۲ به دلیل مخالفت برخی از کشورها با سیاست آپارتاید در این کشور از حضور در بازی‌های المپیک محروم شده بود.
تحریم
به دلیل سرکوبی شورش مجارستانی‌ها توسط پیمان ورشو کشورهای هلند، اسپانیا و سوئیس، المپیک ملبورن ۱۹۵۶ را تحریم کردند. کشورهای کامبوج، مصر، عراق و لبنان نیز به‌دلیل بحران کانال سوئز این بازی‌ها را تحریم کردند.
همچنین در سال ۱۹۷۶، به دلیل فشارهایی که از سوی جمهوری خلق چین اعمال شد، کانادا به تیم اعزامی از جمهوری چین «تایوان» اعلام کرد که این تیم نمی‌تواند تحت نام «جمهوری چین» در المپیک تابستانی مونترال بازی کند، با این حال توافق شد که تایوان از پرچم و سرود ملی جمهوری خلق چین استفاده کند. تایوان مخالفت کرد و تا المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ در این بازی‌ها حضور نیافت، تا اینکه بار دیگر با نام «چین تایپه» و با پرچم مخصوص خود بازگشت.
در المپیک مسکو در سال ۱۹۸۰ و المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ طرفین درگیر در جنگ سرد بازی‌های یکدیگر را تحریم کردند.
ایالات متحده به همراه ۶۴ کشور دیگر از جمله ایران، المپیک مسکو در سال ۱۹۸۰ را به‌دلیل حمله شوروی به افغانستان تحریم کردند؛ این در حالی‌ست که تنها ۱۶ کشور غربی در بازی‌های المپیک مسکو حضور یافتند. به دلیل این تحریم فقط ۸۰ کشور در این المپیک حضور یافتند. از سال ۱۹۵۶ تاکنون این کمترین تعداد کشور حاضر در المپیک بوده‌است.
اتحاد جماهیر شوروی و ۱۴ عضو بلوک شرق «بجز رومانی» هم در دورهٔ بعدی المپیک یعنی در المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ با عنوان این مطلب که امنیت ورزشکارانشان تأمین نیست، در المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴حضور نیافتند. تحریم کنندگان بازی‌های المپیک سال ۱۹۸۴ هم‌زمان با المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴در ماه‌های ژوئیه-اوت در مسکو بین خودشان بازی‌هایی موسوم به جام دوستی را انجام دادند. جمهوری اسلامی ایران به دلیل تغییر مکان مسابقات از تهران به لس‌آنجلس به دلیل وقوع انقلاب در ایران، المپیک لس‌آنجلس در سال ۱۹۸۴ را تحریم کرد. «ایران تنها کشوری است که هر دو المپیک ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ را تحریم کرده‌است»
در سال ۱۹۸۸ کره شمالی در اعتراض به اینکه با کره جنوبی میزبان مشترک نشده‌است، در المپیک سئول شرکت نکرد. سه کشور دیگر کوبا، اتیوپی، نیکاراگوئه «به دلیل مشکلات اقتصادی و عدم توانایی فرستادن ورزشکاران» همگی از حضور در بازی‌ها انصراف دادند، اما برای اینکه توسط IOC تحریم نشوند، رسماً اعلام کردند که این بازی‌ها را تحریم کرده‌اند.