cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پشم
پشم از پروتئین و درصد کمی چربی تشکیل شده‌است. از این نظر، از لحاظ شیمیایی کاملاً از پارچه‌های متداول تر پنبه ای، که عمدتاً از سلولز تشکیل می‌شود، متمایز است.
در سال ۲۰۱۹ منسوجات پایه پشم از نظر حجم ۱۲٫۶٪ از بازار را به خود اختصاص داده‌است. الیاف پشم که به کراتین نیز معروف است از هیدروژن، نیتروژن، کربن و گوگرد تشکیل شده‌است. پشم عمدتاً در ساخت لباس‌های زمستانی استفاده می‌شود. پشم قابل بازیافت و تجدیدپذیر است و همچنین دارای خواص ضد خیس‌شوندگی و استحکام خوب است، به همین دلیل تقاضای محصولات پشمی بالا است.
کلیات
پشم یکی از مهم‌ترین مواد اولیه در صنایع نساجی بوده و از دیرباز بشر توانسته از این الیاف در تهیه پوشاک استفاده نماید. بررسی بقایای تاریخی نشان می‌دهد که بابلیان در ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در تهیه پارچه از الیاف پشم بهره برده‌اند و با کاربرد پشم در نساجی آشنا شده‌اند. در حال حاضر نیز هیچ‌یک از الیاف مصنوعی از نظر کیفی نمی‌توانند در بافت پارچه، قالی و گلیم با پشم رقابت نمایند. از نظر محیط زیست پشم ماده ای است که بقایای آن در طبیعت اثر مخربی ندارد. الیاف مصنوعی موجب تخریب محیط زیست می‌شوند.
اگر چه الیاف مصنوعی به دلیل سادگی در استاندارد نمودن کالاهای تولیدی، کاهش ضایعات، راحتی مصرف در کارخانه‌های نساجی، تقاضای زیاد به دلیل داشتن ظاهر ظریف و لطافت خاص، ارزان‌تر تمام شدن محصول و عدم احتیاج به اتو مورد توجه می‌باشد؛ ولی در برخی موارد گزارش شده که از نظر بهداشتی حساسیت ایجاد می‌کند. ضمناً الیاف طبیعی دارای خواص ممتازی به ویژه در لباس‌های تابستانی، تهیه فرش و کفپوش‌ها (قالی و قالیچه) و نمد می‌باشد که الیاف مصنوعی نمی‌تواند جایگزین آن شود، که این مزایا به‌طور مختصر در زیر ذکر شده‌است:
خواص
پشم توسط فولیکول‌ها که سلول‌های کوچکی در زیر پوست هستند تولید می‌شود. این فولیکول‌ها در لایه فوقانی پوست با نام اپیدرم قرار دارند و با رشد رشته‌های پشم به لایه دوم پوست موسوم به درمیس فشار می‌آورند. فولیکول‌ها را می‌توان به عنوان فولیکول‌های اولیه یا ثانویه طبقه‌بندی کرد. فولیکول‌های اولیه سه نوع الیاف تولید می‌کنند: کِمپ (Kemp)، الیاف مدول شده و الیاف پشم واقعی. فولیکول‌های ثانویه فقط الیاف پشم واقعی تولید می‌کنند. الیاف مدول شده ویژگی‌های تقریباً یکسانی با مو دارند و طولانی هستند اما فاقد پیچش و خاصیت کشسانی هستند. الیاف کمپ بسیار درشت بوده و ریخته می‌شوند.
با کوبیدن یا دیگر روش‌های همزنی مکانیکی چنچک‌های میکروسکوپی روی الیاف پشم در هم قفل شده و نمدمالی اتفاق می‌افتد. نمدمالی عموماً به دو دسته کلی تقسیم کی شود: نمد مالی خشک و نمد مالی مرطوب. زمانی که روی سطح پشم، آب و یک روانکار مناسب (صابون) اعمال شده و سپس الیاف کوبیده یا هم زده می‌شود (تا زمانیکه الیاف در هم تنیده شوند)، نمدمالی مرطوب اتفاق می‌افتد. ممکن است مقداری نمدمالی طبیعی بر روی پشت حیوان اتفاق بیفتد.
پشم و پارچه‌های پشمی نسبت به پنبه و پارچه‌های پنبه ای یا بسیاری از الیاف مصنوعی دیرتر شعله‌ور می‌شود و سرعت انتشار آتش در آن بسیار کمتر است. همچنین دمای شعله آن پایین‌تر بوده و ذوب نمی‌شود. پشم در هنگام سوختن زغالی تشکیل می‌دهد که عایق بوده و خاصیت خود‌ خاموش کنندگی دارد و در صورت استفاده برای ساخت فرش و آتش گرفتن، نسبت به سایر کفپوش‌ها با الیاف مصنوعی در هنگام آتش‌سوزی دود و مواد سمی کمتری انتشار می‌دهد. از فرش‌ها و کف پوش‌های پشمی برای محیط‌های با ایمنی بالا، مانند قطارها و هواپیماها استفاده می‌شود. پشم معمولاً برای لباس‌های آتش نشانان، سربازان و در مشاغلی که افراد در معرض خطر آتش‌سوزی هستند، استفاده می‌شود.
میاندوآب (سیرجان)
میاندواب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان ایران است.
پشم
تقسیم‌بندی از نظر تولید پشم و مصرف الیاف پشم
با توجه به پشمی که گوسفندان تولید می‌نمایند، می‌توان نژادهای گوسفند دنیا را به پنج گروه کلی تفکیک نمود.
میاندوآب (سیرجان)
جمعیت
این روستا در دهستان بلورد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
پشم
گوسفندان پشم ظریف
این نوع گوسفندان عمدتاً به عنوان گوسفندان مرتع نامیده می‌شوند و به منظور تولید پشم پرورش می‌یابند. گوسفندان پشم ظریف اساساً از نژاد مرینوس و آمیخته‌های آن هستند که از اسپانیا به سایر نقاط دنیا منتقل گردیده‌است. نام‌های اطلاق شده به این نژاد در رابطه با کشورهای پرورش دهنده آن می‌باشد، مانند رامبویه یا مرینوس فرانسوی، مرینوس آمریکایی و مقدار تولید پشم در آن‌ها بالاتر از ۱۰ پوند (۴ کیلوگرم) می‌باشد و مقدار عرق و چربی آن بالاست و بعد از شستن، ۷۰–۴۰ درصد کاهش وزن دارد (ماروس برگر، ۱۹۵۴و عزت پور، ۱۳۸۱). قطر الیاف کم و بین ۲۴–۱۷ میکرون متفاوت است (سعادت نوری، ۱۳۷۵). طول دسته‌الیاف آن‌ها ۲–۴ اینچ (۵ تا ۱۰ سانتی‌متر) می‌باشد و معمولاً به لحاظ ظرافت در درجه S۶۰ یا بالاتر درجه‌بندی می‌شوند. در تولید پارچه‌های ظریف فاستونی، کشباف، زیرپوش ظریف و انواع پوشش‌های لطیف به دلیل نرمی، ظرافت، مقاومت و الاستیسیته کافی و قدرت ریسندگی بالا برای نمدی شدن بکار می‌رود (صالحی، ۱۳۸۴). از نظر قطر و مدولاسیون کاملاً یکدست هستند (سعادت نوری، ۱۳۷۵).
گوسفندان پشم آمیخته
از نظر ظرافت در حد پشم‌های متوسط ولی بلندتر هستند و مقدار تولید پشم در این گوسفندان بیشتر از نژادهای پشم متوسط یا نژادهای داون است و میزان ضایعات حاصل از عمل آوری ریسندگی، کمتر از نژادهای پشم متوسط است و به دلیل داشتن رنگ خوب و درخشندگی در تهیه جوراب، کشباف، پارچه‌های پشمی، فاستونی و نمدهای با ظرافت متوسط بکار می‌روند.
نژادهای این گروه عمدتاً دومنظوره هستند و مقدار تولید آن‌ها چه از نظر مقدار پشم و چه از نظر مقدار گوشت در حد مطلوبی قرار دارند. علاوه بر خصوصیات ذکر شده در بالا، سازگاری خوب آن‌ها نسبت به شرایط مزرعه‌ای باعث شده که این نژادها در سراسر دنیا مورد استقبال قرار گیرند. از این گروه می‌توان به نژادهایی مانند کاردیال، تارگی و پل‌ورث اشاره نمود (عزت پور، ۱۳۸۱).
گوسفندان پشم بلند
این نوع گوسفندان عمدتاً برای تولید گوشت پرورش یافته و از نظر جثه بزرگترین نژاد گوسفندان دنیا شناخته می‌شوند. ظرافت پشم این گوسفندان بسته به درخشان یا نیمه درخشان بودن متفاوت هستند در حالت نیمه درخشان ظرافت آن تا حدی کمتر از گوسفندان پشم متوسط و حدود s50 – s۴۴ و طول تارها ۶ تا ۹ اینچ است و در پشم‌های درخشنده ظرافت آن‌ها بین s44 – s۳۶ و طول تار بلند ۸ تا ۱۵ اینچ (۲۰ تا ۳۷ سانتی‌متر) هستند.
در نوع اول الیاف آن‌ها برای تهیه پارچه‌های پشمی، اورکت، پتو، نمد و سایر بافته‌های پشمی بکار می‌رود و نوع الیاف درخشنده و در تهیه قیطان‌های پشمی، آستری، پارچه‌های براق و نمد بکار می‌رود. از جمله آن‌ها می‌توان نژادهای رامنی، لینکلن و لیسیستر و بردرلیسیستر را نام برد که به‌طور عمده در انگلستان و تحت شرایط مرطوب، سرد و پرعلوفه پرورش می‌یابند (سعادت نوری، ۱۳۷۵و عزت پور، ۱۳۸۱).
گوسفندان پشم ضخیم یا پشم قالی
این نوع گوسفندان دارای پشمی می‌باشند که در صنعت قالیبافی از کاربرد مطلوبی برخوردار است بدین جهت به آن‌ها گوسفندان با پشم مخصوص قالی نیز گفته می‌شود. ظرافت الیاف پشم آن‌ها بین ۳۵ الی ۵۰ میکرون و طول آن تا ۳۸۰ میلی‌متر می‌باشد. برخلاف تولیدات متداول نساجی که نیاز به پشم ظریف دارد تا بتوانند از آن پارچه‌های لطیف تولید نمایند، صنعت قالیبافی نیاز به پشم‌های خاص دارد که از مشخصات پشم موردنظر برای پارچه بافی برخوردار نیست و از آن نمی‌توان پارچه و منسوجات مرغوب و لطیف تهیه کرد. در کشورهای ایران، چین، پاکستان، افغانستان، ترکیه، رومانی، بلغارستان، روسیه، هندوستان و الجزایر پشم گوسفندان از نوع ضخیم می‌باشد و اگرچه مصرف چندانی برای بافت پارچه ندارند ولی مناسب‌ترین ماده اولیه برای بافت قالی محسوب می‌شوند. سفره پشم این گوسفندان شامل اختلاطی از الیاف پشم حقیقی، هتروتیپ، مو و کمپ می‌باشد (ماروس برگر، ۱۹۵۴).
خصوصیات پشم در این نژادها کاملاً متنوع است و قطر و طول تار پشم در آن‌ها به ترتیب ۷۰ میکرون و ۳۰ سانتی‌متر هم ممکن است برسد. پشم این نژادها گذشته از تفاوتی که از نظر طول و قطر با یکدیگر دارند، از لحاظ جعد و استحکام نیز متفاوت هستند در واقع این صفت به علت شرایط جغرافیایی، تغییرات آب و هوایی، نوع علوفه، آمیختگی نژادی و حتی فقر غذایی پدید آمده و از جمله خواص ارثی این گوسفندان به حساب می‌آید (عزت پور، ۱۳۸۱).
از الیاف پشم قالی در تهیه پارچه‌های پشمی ضخیم، اورکت، کفپوش‌ها (قالی و قالیچه) و پرده‌های زبر استفاده می‌شود و بر اساس نوع چین (اول و دوم) یا رنگ (سفید، کرم، خاکستری و تیره) و نیز پشم دباغی تقسیم‌بندی می‌شوند.
تولید
تولید جهانی پشم در حدود ۲ میلیون تن در سال است که حدود ۶۰ درصد از آن در تولید پوشاک مصرف می‌شود. پشم حدود ۳٪ از بازارهای جهانی نساجی را تشکیل می‌دهد، اما ارزش آن به دلیل رنگ آمیزی و سایر اصلاحات مواد بالاتر است. استرالیا تولیدکننده عمده پشم جهان است که بیشتر از گوسفندان مرینو ساخته می‌شود اما از نظر وزن کلی توسط چین در حال گرفتار شدن است. نیوزیلند (۲۰۱۶) سومین تولیدکننده بزرگ پشم و بزرگترین تولیدکننده پشم پیوندی است. نژادهایی مانند لینکلن، رامنی، دریز دیل و الیوت دیل الیاف خشن تری تولید می‌کنند و از پشم این گوسفندان معمولاً برای ساخت فرش استفاده می‌شود.
ویژگی‌های پشم مصرفی در قالیبافی
اگرچه پشم در محدوده وسیعی از نظر مصرف قرار می‌گیرد ولی ویژگی‌های خاصی در همه موارد مصرف مورد توجه‌است از جمله ظرافت، طول، قابلیت ارتجاعی، راندمان، جعد، درخشندگی و رنگ.
بهترین نوع پشم ظریف به وسیله گوسفندان مرینوس که دارای ظرافت ۹/۲۴ تا ۵/۲۳ میکرون و بالاتر می‌باشند تولید می‌گردد. پشم‌های باظرافت متوسط (۴/۲۶–۲۵ میکرون) و پایین‌تر (۳۶–۲۵ میکرون) معمولاً به وسیله آمیخته‌های مرینوس با گوسفندان گوشتی یا بعضی از نژادهای انگلیسی تولید می‌گردند. پشم قالی دارای قطر بین ۳/۳۴–۷/۲۳ میکرون بوده، توسط گوسفندان غیر اصلاح شده بومی تولید می‌شود. معمولاً الیاف بلند و نازک پشمی که قطر آن‌ها در طول یکسان باشند از بهترین نوع پشم شمرده می‌شود. پشم نقاط مختلف بدن گوسفندان از نظر قطر و بلندی الیاف متفاوت می‌باشد و معمولاً در چیدن و دسته‌بندی پشم مخصوصاً برای تهیه خامه قالی باید توجه داشت تا پشم‌های نقاط مختلف با هم مخلوط نگردد.
جنس خامه که به عنوان گره قالی به کار می‌رود باید از پشم خالص و نو باشد و از کاربرد پشم دباغی و پشم کهنه و الیاف مصنوعی یا سایر الیاف نامرغوب در آن خودداری شود.
میانگین طول الیاف برای نمره‌های مختلف باید حداقل ۵ سانتیمتر باشد و مقدار الیاف کوتاه‌تر از ۵ سانتیمتر در آن نباید از ۵ درصد تجاوز نماید. قطر الیاف باید حداقل ۲۰ میکرون باشد، همچنین ثبات رنگ در برابر شستشو حداقل ۴–۳ و در برابر حلال‌های آلی نیز حداقل ۴–۳ و در برابر مالش حداقل ۴ باشد. چربی و روغن الیاف پشم نباید بیش از ۵/۱ درصد و مواد ناخالص گیاهی حداکثر یک درصد باشد.
موس آدامز
موس آدامز (Moss Adams) شرکت خدمات حرفه‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد.
تل قلعه احمدخان سویزه
تل قلعه احمدخان سویزه مربوط به دورهٔ ساسانیان است و در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، کیلومتری ۶ جاده روستای دهرم بطرف احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سلژن
شرکت سلژن (Celgene Corporation) یک شرکت بیوتکنولوژی آمریکایی است که تولید کننده دارو برای درمان سرطان و اختلالات التهابی است.
زبان خوب
زبان خوب عنوان اثری معروف از پروفسور کلود پیرون، اسپرانتیست نابغهٔ سوئیسی است. این کتاب علمی ۱۰۹-صفحه‌ای نخستین بار توسط انتشاراتی بین‌المللی پرو اسپرانتو در سال ۱۹۸۹ در وین منتشر شد. چاپ دوم این اثر در سال ۱۹۹۷ توسط موزهٔ بین‌المللی اسپرانتو، واقع در کتاب‌خانهٔ ملی اطریش در سال ۱۹۹۷ انتشار یافت. چاپ بعدی آن نیز در سال ۲۰۱۵ به‌مناسبت همایش اجتماعی جهانی انجام گردید.
موضوع کتاب
مطمئناً زبان خوب به‌نظر اسپرانتودانان، زبان بین‌المللی اسپرانتو است، اما معیارهای زبان‌شناختی برای تشخیص خوبی زبان چیست؟ در این کتاب، پیرون به توصیف این معیارها از دیدگاه خود می‌پردازد.
پروفسور پیرون در این اثر خود به ابعاد گوناگون زبان نگاه می‌کند و به‌ویژه به بیان ترجیح خود در مورد به‌کارگیری آگاهانه از فرصت‌های موجود در زبان اسپرانتو برای واژه‌سازی می‌پردازد، و این‌که این زبان فراساخته همانند زبان‌های طبیعی دچار ازدیاد ریشه‌کلمات بسیار زیاد نگردد، و زبانی خوب باقی بماند.
پیرون به توصیف ابعاد علمی و اجتماعی زبان اسپراتو می‌پردازد و این تز را مطرح می‌سازد که این زبان منطقی با سادگی و آزادی بیشتری قادر به بیان مفاهیم گوناگون است چراکه ساختار آن همانند اصول بنیادی ذهن انسان می‌باشد. به‌ویژه، و مهم‌تر از همه، در زمینهٔ تعمیم‌پذیری قواعد دستوری و اشکال گرامری (تشبیه) آن. در بحث‌برانگیزترین بخش این کتاب، مؤلف به مذمت وارد ساختن ریشه‌های جدید (تحت عنوان نوآوری یا نوگویه ) پرداخته و در مورد بهره‌گیری بی‌دلیل از واژگان بیگانه در اسپرانتو اخطار می‌دهد. وی به‌خصوص علیه اسپرانتودانان فرانسوی که گرایش فراوانی به واردساختن کلمات به‌ظاهر دقیق و روشن‌فکرانهٔ فرانسوی به زبان اسپرانتو دارند، دست به انتقاد زده و خواستار بهره‌گیری حداکثری از پتانسیل فراوان زبان اسپرانتو برای فراساختن واژگان بسیار با واژه‌بخش‌های اندک می‌شود. پیرون مثال‌های فراوانی را می‌آورد تا نشان دهد که حتی پیچیده‌ترین احساسات انسانی را نیز می‌توان از همین طریق در زبان اسپرانتو با دقت و زیبائی تمام بیان نمود. وی معتقد است که تقریباً همان تعداد ریشه-کلماتی که دکتر زامنهوف، سازندهٔ زبان اسپرانتو، پیشنهاد داده است، برای بیان اکثریت قاطع مفاهیم موجود در جهان ما کافی است.
این کتاب نه تنها به مطرح ساختن معیارهای زبان‌شناختی زبان خوب می‌پردازد، بلکه نگاهی عمیق‌تر نیز به روشی که اسپرانتودانان قادر به ایجاد واژگان جدید در این زبان مشترک جهانی هستند، می‌اندازد.
گفتنی است که که به‌خاطر اتمام چاپ‌های نخستین این کتاب، و به‌مناسبت برگزاری همایش اجتماعی جهانی در سال ۲۰۱۵، زبان خوب با مقدمه‌ای از پروفسور رناتو کورستی، پرزیدنت اسبق سازمان جهانی اسپرانتو، منتشر گردید.
ایجاد گروهی اینترنتی براساس این کتاب
این اثر پروفسور پیرون سبب ایجاد گروهی اینترنتی با نام همین کتاب شد که توسط خانم آنا لوونشتاین انگلیسی و پروفسور رناتو کورستی ایتالیائی آغاز گردید و گاهی تحت عنوان زبان‌خوب‌گرائی نیز نامیده می‌شود. هدف این گروه به‌کارگیری اصول مطرح‌شده توسط پیرون برای واژه‌سازی غیراروپائی و حفاظت هرچه بیشتر از بنیاد اسپرانتو - به‌ویژه در مورد ساخت کلمات در زبان اسپرانتو - است.
این گروه اینترنتی در واقع گروه فشاری است در سایت‌ها و صفحات اینترنت که با انتشار سخن‌رانی‌ها، مقالات و نظرات زبان‌شناختی، به انتقاد از پیو، بزرگ‌ترین فرهنگ لغات زبان اسپرانتو، و دیگر واژه‌نامه‌های اسپرانتو، و هم‌چنین برخی از شاعران و نویسندگان گوناگون اسپرانتو، می‌پردازد.
اعضای این گروه در وب‌گاه اختصاصی خود در گروه‌های گوگل (la-bona-lingvo) مشغول تکمیل فهرستی از نوواژگان واردشده به زبان اسپرانتو و کلمات مترادف آن‌ها که به‌راحتی از طریق به‌کارگیری قابلیت‌های فراوان اسپرانتو برای واژه‌سازی، قابل ساختن هستند، می‌باشد.
سیارک ۷۰۹۳
سیارک ۷۰۹۳ هفت هزار و نود و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۲ کشف شد.
نجات غریق (فیلم ۲۰۱۳)
نجات غریق فیلمی آمریکایی در سبک درام محصول ۲۰۱۳ به کارگردانی و نویسندگی لیز دابیلو است. گارسیا است که کریستن بل و دیوید لمبرت در آن ایفای نقش می‌کنند.
گرانت تورنتون
گرانت تورنتون (Grant Thornton) شرکت خدمات حرفه‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
بن هاچینسون
بن هاچینسون (Ben Hutchinson؛ زادهٔ November 27, 1987) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
برنزویل، کارولینای شمالی
برنزویل شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۹۳ نفر بوده‌است.
هانس ولتر
هانس ولتر (Hans Wolter؛ زاده ۱۹۱۱ درگذشته ۱۹۷۸) یک فیزیک‌دان اهل آلمان بود.
الیسما واهلنبرگی
الیسما واهلنبرگی نام یک گونه از تیره قاشق‌واشیان است.
رابرت پوهل
رابرت ویکارد پوهل (آلمانی: Robert Wichard Pohl؛ زاده August 10, 1884 درگذشته June 5, 1976) یک فیزیک‌دان اهل آلمان بود که به‌عنوان پدر فیزیک حالت جامد شناخته می‌شود.
رنگینک‌های رخ‌سیاه
رنگینک‌های رخ‌سیاه یک سرده از پرندگان دانه‌خوار کوچک از خانواده سهرگان ریز است. آنها در سراسر جنوب صحرای آفریقا پراکنش دارند.
آرایه‌شناسی
سردهٔ Spermestes در سال ۱۸۳۷ توسط طبیعت‌شناس انگلیسی ویلیام جان سوینسون برای سازگاری با رنگینک برنزه معرفی شد. این نام ترکیبی از واژهٔ یونان باستان اسپرمبه معنای «دانه» و واژهٔ -estēs به معنای «خورنده» است.
بر اساس نتایج یک مطالعه تبارزایی مولکولی که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، این سرده برای دسته‌ای از گونه‌هایی که در گذشته به سرده‌های سهره‌های ریز و Odontospiza اختصاص داشتند بازسازی شد.
این سرده چهار گونه دارد.
استفان لندس‌داون
استفان لندس‌داون (Stephen Lansdown) (زاده ۱۹۵۲) کارآفرین، حسابدار و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۸۱ با مشارکت پیتر هارگریوز شرکت هارگریوز لندس‌داون تأسیس نمود.
رنگینک‌های سررگه‌ای
رنگینک‌های سررگه‌ای یک سرده از پرندگان دانه‌خوار کوچک از خانواده سهرگان ریز است که بومی گینه نو هستند.
دو گونه‌ای که اکنون در این سرده قرار می‌گیرند در گذشته در سردهٔ سهره‌های ریز قرار می‌گرفتند. آنها بر اساس یک مطالعه تبارزایی مولکولی منتشرشده در سال ۲۰۲۰ به این سرده بازسازی‌شده منتقل شدند
گونه‌ها
این سرده دارای دو گونه است.
گورهای توده سنگی احمد خان سویزه
گورهای توده سنگی احمد خان سویزه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، کیلومتری ۶ جاده روستای دهرم به طرف احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
اکبرآباد راه نیز
اکبرآباد راه نیز روستایی در دهستان بلورد بخش بلورد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۸ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
پرتویان
پَرتویان به رتبه‌ای در طبقه‌بندی جانوران گفته می‌شود که در آن، جانداران به صورت تقارن شعاعی حرکت می‌کنند و توانایی نورافشانی دارند. برای نخستین بار ژرژ کوویه در قرن نوزدهم، شانه‌داران و مرجانیان را در یک رتبه قرار داد و آن را پرتوئیان نامید.
باب اسفنجی شلوار مکعبی: نور، دوربین، شلوار!
باب اسفنجی شلوار مکعبی: نور، دوربین، شلوار! یک بازی ویدیویی است که بر اساس مجموعه تلویزیونی باب اسفنجی شلوار مکعبی ساخته شده‌است. در ۱ اکتبر ۲۰۰۵ مطابق با مهر ۱۳۸۴ برای ایکس باکس، پلی استیشن ۲، گیم کیوب، گیم بوی ادونس و رایانه‌های شخصی معرفی شد. این اولین بازی باب اسفنجی شلوار مکعبی است که دارای مینی بازی‌های چند نفره، مشابه سری بازی‌های ویدیویی ماریو پارتی است.
نسخه‌های کنسول خانگی
در نسخه‌های کنسول خانگی بازی، شهر بیکینی باتم در حال تولید نمایش سالگرد ماجرجویی جدید مرد دریا و پسر صدفی، تهیه‌کننده اجرایی گل همرستین (با صدای نولان نورث) است، که عنوان معروف باب اسفنجی می‌خواهد به عنوان نقش اصلی بازی کنید. باب اسفنجی برای تحت تأثیر قرار دادن استعدادهای درخشان و بازی در نقش اصلی شخصیت شرور، باید با شخصیت‌های دیگر این مجموعه - یعنی پاتریک ستاره، اختاپوس، آقای خرچنگ، سندی و پلانکتون رقابت کند.
این بازی شامل ۳۰ مینی بازی منحصر به فرد (که به آنها " هنرآزمایی " گفته می‌شود) سبک و اهداف مختلفی دارند، اگرچه هدف مشترک کسب بالاترین امتیازات است. هر بازی کوچک بر اساس یک منطقه یا مکان در پایین بیکینی است. هر مکان دارای سه بازی کوچک است. در کل ۸ مکان برای ۲۴ بازی کوچک وجود دارد که از طریق حالت داستان بازی می‌شوند. شش مورد دیگر مینی گیم‌های پاداش قابل بازشدن هستند. نمونه‌هایی از بازی‌های کوچک شامل آزمون رانندگی است که هدف آن پایان دوره اول از طریق سه دوره رانندگی است. فرار از زندان که هدف آن آزاد سازی هرچه بیشتر زندانیان زندان بدون گرفتار شدن است. و یک بازی کوچک ریتمی، که هدف آن مطابقت با نت‌های کوتاه و بلند موسیقی است که به سمت یک نشانگر حرکت می‌کنند. دو نوع مینی گیم وجود دارد: نوع رایگان برای همه که همه بازیکنان در برابر یکدیگر رقابت می‌کنند و نوع ۲-در مقابل ۲ که بازیکنان به دو تیم دو نفره تقسیم می‌شوند.
بازی دارای شش شخصیت قابل بازی است: باب اسفنجی، اختاپوس، سندی، پلانکتون، پاتریک و آقای خرچنگ. قبل از شروع بازی، بازیکن باید یکی از شش شخصیت را انتخاب کند، سپس انتخاب کند که حداکثر سه بازیکن دیگر به آن بپیوندند یا مخالفان کنترل شده توسط AI را اضافه کند. همه کاراکترها از ابتدا در دسترس هستند و فقط تفاوت‌های زیبایی شناختی در بازی‌های کوچک دارند، به عنوان مثال باب اسفنجی به رنگ زرد مشخص شده‌است. آنها هیچ مزیتی در گیم پلی نسبت به یکدیگر ندارند. با این حال، بازیکن این گزینه را دارد که در سه گزینه مختلف (آسان، متوسط، سخت) دشواری گیم پلی را انتخاب کند، و همچنین دشواری مخالفان AI را در سه گزینه (کم هوش، نرمال، هوشمند) تنظیم کند.
حالت‌های بازی
در حالت داستان، بازیکنان برای جابجایی در ۸ مکان بازی باید مقدار مشخصی از امتیازات محبوبیت را بدست آورند. اگر هیچ کاراکتر به امتیاز کافی نرسد، بازیهای کوچک باید دوباره پخش شوند تا زمانی که یکی از آنها از مارک عبور کند. اگر دو یا چند کاراکتر به همان مقدار امتیاز برسند، بسته به تعداد آنها که مساوی هستند، یک بازی تساوی شکن برای تعیین برنده انجام می‌شود. بعلاوه، هر مکان تعداد امتیازاتی را که هر چهار کاراکتر بدست می‌آورد نیز رتبه‌بندی می‌کند. داشتن بالاترین معنی به این معنی است که آن شخصیت خاص به ستاره اصلی بخش فیلم محل تبدیل می‌شود. پس از عبور از هر ۸ مکان، کلیپ‌های فیلم با هم ترکیب می‌شوند و یک فیلم سینمایی تمام عیار را تشکیل می‌دهند.
حالت داستانی سه مرحله دارد: برنز، نقره و طلا. فیلم‌های تولید شده یکسان هستند؛ تفاوت در تعداد نقاط مورد نیاز برای عبور از یک مکان است. هر مرحله همچنین دارای شخصیت‌های اکشن و آثار هنری خاص خود است که به ترتیب با انجام یک هدف خاص و کسب یک امتیاز خاص، در یک بازی کوچک خاص قفل می‌شوند. این بازی هنگام تلاش برای رفتن به مرحله بعدی به بازیکن هشدار می‌دهد، زیرا راهی برای بازگشت به مرحله قبل وجود ندارد، غیر از شروع از مرحله برنز. پس از انتخاب بازیکن برای ورود به یک مرحله جدید، تمام چهره‌ها و آثار هنری مرحله قبلی که هنوز جمع‌آوری نشده‌اند قفل می‌مانند.
این بازی همچنین شامل حالت تورنمت می‌باشد که در آن چهار بازیکن می‌توانند در یک تورنمنت حداکثر تا پنج بازی کوچک به رقابت بپردازند. همچنین شامل آزمون تک نفره می‌باشد که در آن چهار بازیکن می‌توانند در یک بازی کوچک به رقابت بپردازند. هر بازی کوچک که قفل آن باز شده‌است می‌تواند در هر دو حالت پخش شود. هر سه مرحله حالت داستان نیز در تورنمنت و آزمون تک نفره اعمال می‌شود و به بازیکنان این فرصت را می‌دهد تا چهره‌ها و کارهای هنری را که در حالت داستان از دست داده‌اند به دست آورند.
فیلم سینمایی
پس از تکمیل مرحله حالت داستان، فیلم کامل ۳۰ دقیقه ای برای مشاهده در دسترس است.
این فیلم نتیجه برد در بازی‌های ممیزی است. در قسمت ماجراجویی حدید مرد دریا و پسر صدفی، آنها به اتهام سرقت استادیوم شن توسط یک افسر پلیس دستگیر می‌شوند. در زندان، آنها با دشمنان خود، من رِی و حباب کثیف ملاقات می‌کنند، اما می‌بینند که با رقیبان اصلی خود در کنار هم هستند تا بیکینی باتم را از بزرگترین دشمن خود نجات دهند. ارامیت اب زیر کاه - هدف او تصاحب بیکینی پایین با سرقت هر ساختمان و قرار دادن آنها بر پشت او است. من ری و حباب کثیف فکر می‌کنند که این ایده دیوانه است و فقط موافقت می‌کنند که به قهرمانان کمک کنند زیرا هرمیت نیز لانه‌های آنها را به سرقت برده‌است. سرانجام، هرمیت هر بنایی را در پایین بیکینی گرفته‌است به جز سوزن دریا، که توسط یک قفل کلیدی در جای خود قفل شده‌است. مرد پری دریایی بدون سرنخ به اطلاع می‌دهد که می‌تواند از سکوهای شستشوی پنجره برای بلند شدن و بازکردن قفل ساختمان استفاده کند. قهرمانان با سکوهای شستشوی پنجره هرمیت را تعقیب می‌کنند تا جلوی او را بگیرند. پس از دریافت مشاوره از یک شکارچی در مزرعه‌های چتر دریایی، پسر صدفی به پری دریایی من پیشنهاد می‌کند تا با عطسه کردن وی، جلوی مهاجر را بگیرد و بنابراین همه ساختمانها را سر جای خود بریزد. مرد پری دریایی برای این کار از فلفلی که از رستوران خرچنگ بدست آورده استفاده می‌کند و هرمیت شکست می‌خورد. در پایان فیلم، مرد ری و حباب کثیف تصمیم می‌گیرد که شرارت باقی بماند و فرار می‌کند تا به کارهای ناپاک علیه شهروندان ادامه دهد، در حالی که مرد پری دریایی و پسر بچه بارناکل با نامرئی بوآت موبیل خود به استادیوم شن می‌روند و بخش را خاتمه می‌دهند.
بازخورد
آی جی ان نسخه کنسول خانگی را به‌طور کلی بررسی خوبی کرد. آنها در ارائه آن ۸٫۵ امتیاز دادند و گفتند: "استفاده عالی از مجوز. سینماهای عالی، طنز و یک داستان جالب. انتخاب مناسبی از بازی‌های کوچک. منوهای نرم و صاف برخی از بارهای جزئی. " آنها ۷+ امتیاز به گرافیک بازی، صدا و گیم پلی بازی دادند. انتقادات از آی جی ان بر تکرار بودن گفتگو و عدم عمق بازی متمرکز بود. آی جی ان به آن ۷ امتیاز کلی داده‌است. در همین حال ،گیم رنکینگز به ترتیب به ایکس باکس، گیم کیوب و رایانه‌های شخصی به ترتیب ۵۳٫۶۷٪، ۵۹٫۷۵٪، و ۷۵٪ داد. نسخه متاتریک با این تفاوت که نسخه‌های پلی اسیتشن ۲، ایکس باکس و رایانه‌های شخصی به ترتیب ۵۹٪، ۵۷٪، و ۶۸٪ بدست آوردند.
بیروت (گروه موسیقی)
بیروت یک گروه موسیقی آمریکایی است که در ابتدا یک پروژه موسیقی انفرادی از پسری اهل سانتافه بنام زاک کاندن بود که بعدها به یک گروه موسیقی تبدیل شد. بیروت عناصر موسیقی ایندی راک و موسیقی ملل را ترکیب می‌کند. اولین اجرای گروه در ماه می ۲۰۰۶ و برای تأمین مالی انتشار اولین آلبومشان «ارکستر گولاگ» انجام شد. گروه بیروت بر خلاف اسمشان تا اوت ۲۰۱۴ و برای اجرا جشنواره جهانی بیبلوس هرگز در شهر بیروت اجرا نکرده بودند.
سیارک ۷۰۹۴
سیارک ۷۰۹۴ هفت هزار و نود و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ سپتامبر ۱۹۹۲ کشف شد.
لوک خوش‌شانس
لوک خوش‌شانس یک داستان مصور فرانسوی-بلژیکی ساخته موریس دو بور است. رنه گوسینی بهترین دوران این کمیک استریپ را نوشت. داستان در غرب وحشی می‌گذرد و دربارهٔ یک کابوی (گاوچران) به نام لوک خوش‌شانس است که گفته می‌شود سریع‌تر از سایه‌اش هفت‌تیر می‌کشد و در غرب وحشی عدالت را برقرار می‌کند. نام این داستان مصور در دوبله‌های فارسی پیشین لوک بی‌باک نامیده می‌شد.
داستان این مجموعه در غرب وحشی می‌گذرد و ستارهٔ آن لوک خوش‌شانس است که یک اسلحه‌ای به نام «مردی که سریعتر از سایه‌اش شلیک می‌کند» دارد و سوار بر اسب باهوش خود «جالی جامپر» و به همراه سگی به نام «بوشوِگ» سفر می‌کند. دشمنان لوک خوش‌شانس، بزهکارانی واقعی یا الهام گرفته از تاریخ آمریکا یا فولکلور هستند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها برادران دالتون هستند.
لوک خوش‌شانس یکی از پرآوازه‌ترین مجموعه‌های کمیک در اروپا است و به زبان‌های گوناگون برگردان شده‌است.
تاریخچه
ماجراهای لوک خوش‌شانس نخستین‌بار در سال ۱۹۴۶ (میلادی) در مجله بلژیکی-فرانسوی اسپیرو به چاپ رسید.
موریس دو بور (۱۹۲۳–۲۰۰۱) پدیدآور بلژیکی مجموعه لوک خوش‌شانس که طراح گرافیک بود در اوایل دهه ۴۰ (میلادی) در مجله اسپیرو (یکی از پرآوازه‌ترین مجلات کمیک فرانسوی) طراحی می‌کرد. موریس بلژیکی به آمریکا رفت و ۶ سال در آنجا زندگی کرد. پس از آن تصمیم گرفت شخصیت گاوچرانی را پدید آورد و با فیلم‌های وسترن آن دوران شوخی کند. او می‌خواست در پاسخ به وسترن‌های پر زد و برخورد هالیوود، یک وسترن اروپایی با زبانی منتقدانه و سرگرم‌کننده به چاپ برساند.
در ده کتاب نخست، خود موریس علاوه بر طراحی صحنه‌های داستان، نویسندگی آن‌ها را هم برعهده داشت. پس از انتشار ۱۸ جلد از این مجموعه، رنه گوسینی، نویسنده فرانسوی، از جلد نوزدهم مجموعه به گروه خالقان این اثر پیوست تا دوران طلایی گاوچرانی که غروب‌ها به سوی آفتاب اسب‌سواری می‌کند شکل بگیرد. در این دوران، موریس تنها داستان‌های گوسینی را تصویر می‌کرد.
پس از مرگ گوسینی در سال ۱۹۷۷ موریس برای مدتی به تنهایی سرپرستی نوشتن و طراحی داستان‌ها را بر عهده گرفت. اما بعدها هم‌کاری نویسندگان و طراحان بسیار در ساخت اثر باعث شد این مجموعه مصور، یگانگی داستانی خود را از دست بدهد و رفته‌رفته در سال‌های بعد، از محبوبیت آن کاسته شد.
آخرین کتاب مصور شده توسط گوسینی، یک سال پس از مرگ او منتشر شد و دو سال بعد، هفتاد و یکمین کتاب لوک خوش‌شانس در حالی منتشر شد که به جای نام طراح، نام دیگری غیر از موریس چاپ شده بود.
پس از مرگ موریس در سال ۲۰۰۱ آشده هنرمند فرانسوی همچنان در حال نوشتن داستان‌های تازه لوک خوش‌شانس در همکاری با نویسندگان لورن گررا، دانیل پنانک و تونینو بناکویستا بود.
پس از ۷۰ سال از نخستین انتشار ماجراهای لوک خوش‌شانس، در دسامبر سال ۲۰۱۶ اعلام شد که هشتاد و چهارمین کتاب مصور این مجموعه با عنوان "مردی که به لوک خوش شانس شلیک کرد" ادامه پیدا خواهد کرد.
شخصیت‌ها
نکته جالب داستان: تقریباً بیشتر شخصیت‌های فرعی که حضور ثابتی در کتاب‌های لوک دارند از روی شخصیت‌های واقعی الهام گرفته شده‌اند؛ مانند بیلی د کید، کالامیتی جین، برادران دالتون، و گروه جسی جیمز که در زمان خودشان جزء شناخته‌شده‌ترین خلافکارهای ایالات متحده بودند. حتی قاضی روی بین هم که در بعضی داستان‌ها حضور دارد در زمان زندگی یکی از خوشنام‌ترین قاضی‌های آمریکا بود.
معروفترین شخصیت‌های فرعی داستان که بیشترین حضور را هم در مجموعه دارند، برادران دالتون هستند. دالتون‌های کتاب اصلی، یک‌بار در یکی از کتاب‌های اولیه لوک حاضر شدند و در انتهای کتاب هم کشته شدند؛ ولی دالتون‌های پویانمایی، پسرعموهای دالتون‌های اصلی هستند که در کتاب بعدی تصمیم گرفتند راه اقوامشان را ادامه دهند.
زبان‌ها
کمیک‌های لوک خوش‌شانس به زبان‌های گوناگونی برگردان شده‌اند.
انگلیسی
کمیک‌های لوک خوش‌شانس در مجلات کمیک بریتانیا مانند کمیک فان فان یا جیگل (در سال ۱۹۶۷) منتشر شدند.
شرکت بروکامپتون، لستر، انتشار کتاب‌های لوک خوش‌شانس را در جلد سخت و نرم، با شش عنوان از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ منتشر کرد.
شرکت ساین بوک از سال ۲۰۰۶ نسخه‌های انگلیسی زبان لوک خوش‌شانس را منتشر کرده‌است. هر دو ماه یک جلد تازه منتشر می‌شود.
سیاه‌پوستان آمریکا
با اینکه داستان‌های لوک در دوران جنگ داخلی آمریکا رخ می‌دهد اما در هیچ‌یک از کتاب‌ها هیچ اشاره‌ای به سیاه‌پوستان آمریکا و برده‌داری در آمریکا نشده‌است.
سیگار
لوک خوش‌شانس در جلدهای نخست کتاب، همیشه سیگار به لب داشت اما در نسخه‌های امروزی کاه به دهان می‌گیرد.
دوبله
بیشتر مخاطبان ایرانی، ماجراهای لوک خوش‌شانس را با صدای منوچهر والی‌زاده می‌شناسند. اما برای نسلی قدیمی‌تر از مخاطبان ایرانی که دنبال‌کننده ماجراجویی‌های این قهرمان بودند احتمالاً او را با نام «لوک بی‌باک» یا همان «لاکی لوک» به یاد دارند. نخستین پویانمایی لوک خوش‌شانس به نام Lucky Luke: Daisy Town برای نخستین‌بار به مدیریت ایرج دوستدار در ایران دوبله شد که خود او در این انیمیشن به جای لوک گویندگی کرد. این فیلم با نام «لوک بی باک» یا «شهر گل مروارید» در ایران پخش شد.
تیتراژ پایانی
در پایان هر قسمت از داستان‌های لوک خوش‌شانس، نمای ثابتی وجود دارد که در آن لوک، سوار بر جالی و در حالی که بوشوگ هم آن‌ها را دنبال می‌کند رو به غروب، آرام و خسته حرکت می‌کند و به تدریج صدای موسیقی اوج می‌گیرد و خواننده‌ای با صدایی خسته شروع به خواندن: «من گاوچران تنهایی هستم که از خانه‌ام دور افتاده‌ام…» می‌کند. اما در نسخه دوبله شده فارسی، این نما تقریباً حذف شده و خیلی کوتاه نشان داده می‌شود.
چارلز ساعتچی
چارلز ساعتچی (انگلیسی:Charles Saatchi) (متولد ۱۹۴۳ میلادی) یک تاجر انگلیسی با اصلیت یهودی بغدادی است، که یکی از دو مؤسس شرکت تبلیغاتی ساعتچی و ساعتچی، به همراه برادرش موریس است. دو برادر ساعتچی شرکت خود را که بزرگترین شرکت تبلیغاتی تمامی دنیا بود، تا سال ۱۹۹۵ در اختیار داشتند تا اینکه مجبور به خروج از آن شدند. آن‌ها شرکت جدیدتری به نام م اند سی ساعتچی تأسیس کردند. چارلز همچنین به آثار هنری علاقه خاصی دارد و گالری ساعتچی متعلق به اوست.
سالم خلفان
سالم خلفان (Salem Khalvan؛ زادهٔ December 20, 1994) یک بازیکن فوتبال است.
کالدسیا پارناسیفولیا
کالدسیا پارناسیفولیا نام یک گونه از تیره قاشق‌واشیان است.
اودوولوالا
اودوولوالا (به لاتین: Uduwelwala) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
آلیوم نرینیفلورم
آلیوم نرینیفلورم نام یک گونه از سرده والک است.
مسجد شاه‌جهان (تهته)
مسجد شاه‌جهان (شاہ جہاں مسجد) یا مسجد جامع تهته (جامع مسجد ٹھٹہ) یک بنا قرن هفدهم است که به عنوان مسجد مرکزی برای شهر تهته، ایالت سند در پاکستان واقع شده‌است. این مسجد به عنوان مهم‌ترین نمایش کاشی کاری در جنوب آسیا شناخته می‌شود. همچنین برای آجر کاری‌های هندسی آن - عنصر تزئینی ای که برای مساجد دوره گورکانی غیرمعمول است- قابل توجه است. این مسجد در زمان سلطنت امپراتور گورکانی، شاه جهان، ساخته شده‌است که به نشانهٔ قدردانی به شهر تقدیم کرد. این بنا به شدت تحت تأثیر معماری آسیای مرکزی قرار دارد که بازتاب مبارزات شاه جهان در نزدیکی سمرقند، مدت کوتاهی قبل از طراحی مسجد است.
ولفگانگ رایترمن
ولفگانگ رایترمن (Wolfgang Reitherman؛ June 26, 1909 – 1909:6:26, May 22, 1985) یک کارگردان فیلم و انیماتور اهل آلمان و ایالات متحده آمریکا بود.
ده حسینا (هامون)
ده حسینا، روستایی از توابع بخش تیمورآباد شهرستان هامون در سیستان و بلوچستان است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه خواجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
اما گلدمن
اِما گُلدمن (به Emma Goldman؛ زادهٔ ، ۱۸۶۹ – درگذشتهٔ ۱۴ مه ۱۹۴۰) فعال سیاسی و نویسنده آنارشیست بود. وی در نیمه اول قرن ۲۰، در آمریکای شمالی و اروپا، نقشی محوری در توسعه فلسفه سیاسی آنارشیسم داشت.
گلدمن در شهر کاوناس در امپراتوری روسیه (لیتوانی فعلی)، در خانواده‌ای یهودی متولد شد و در سال ۱۸۸۵ به ایالات متحده مهاجرت کرد. گلدمن پس از ماجرای های‌مارکت شیکاگو، به آنارشیسم گرایش پیدا کرد و نویسنده و مدرسی مشهور در فلسفهٔ آنارشیست، حقوق زنان و مسائل اجتماعی شد و هزاران نفر را به سوی خود جذب کرد. او و نویسنده آنارشیست، الکساندر برکمن، معشوق و دوست مادام‌العمر بودند و قصد کردند هنری کلی فریک، صنعتگر و سرمایه‌دار، را در اقدامی تبلیغی ترور کنند. فریک در سال ۱۸۹۲ و پس از سوء قصد به جانش، زنده ماند و برکمن به ۲۲ سال زندان محکوم شد. گلدمن در سال‌های بعد چندین بار به جرم «تحریک به شورش» و توزیع غیرقانونی اطلاعات مربوط به کنترل بارداری، زندانی شد. در سال ۱۹۰۶، گلدمن ژورنال آنارشیست مادر زمین را تأسیس کرد.
در سال ۱۹۱۷، گلدمن و برکمن به جرم توطئه برای «تحریک افراد به عدم ثبت‌نام» در خدمت اجباری، به دو سال زندان محکوم شدند. پس از آزادی از زندان، آن‌ها به همراه ۲۴۸ نفر دیگر دستگیر و به روسیه تبعید شدند. گلدمن در ابتدا در آن کشور حامی انقلاب اکتبر و به قدرت رسیدن بلشویکها بود ولی در پی شورش کرونشتات نظر خود را تغییر داد. او اتحاد جماهیر شوروی را به خاطر سرکوب خشونت‌آمیز صداهای مستقل محکوم می‌کرد. گلدمن اتحاد جماهیر شوروی را ترک کرد و در سال ۱۹۲۳ کتابی دربارهٔ تجارب خود نوشت که با نام ناامیدی من در روسیه منتشر شد. وی در حالی که سال‌های بعدی را در انگلستان، کانادا و فرانسه می‌گذراند، زندگی‌نامهٔ دیگری به نام زندگیم را می‌کنم نوشت، که در دو جلد، در سال‌های ۱۹۳۱ و ۱۹۳۵، منتشر شد. پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا، گلدمن برای حمایت از انقلاب آنارشیستی آنجا، به اسپانیا سفر کرد. وی در ۱۴ ماه مه ۱۹۴۰ در ۷۰ سالگی، در تورنتو کانادا درگذشت.
گلدمن در طول زندگی خود، به عنوان یک «زن شورشی» آزاداندیش توسط ستایشگرانش تحسین می‌شد و منتقدانش او را به خاطر دفاعش از قتل با انگیزه‌های سیاسی و انقلاب خشونت‌آمیز، محکوم می‌کنند. نوشته‌ها و سخنرانی‌های وی شامل موضوعات مختلفی از جمله زندان‌ها، آتئیسم، آزادی بیان، نظامی‌گری، سرمایه‌داری، ازدواج، عشق آزاد و همجنس‌گرایی می‌شود. اگرچه او از موج اول فمینیسم و تلاش‌های آن جنبش در اخذ حق رأی زنان فاصله گرفت، اما روش‌های جدیدی را برای ادغام سیاست‌های جنسیتی در آنارشیسم ایجاد کرد. پس از دهه‌ها گمنامی، گلدمن مجدداً از دههٔ ۱۹۷۰، هنگامی که پیروان فمینیسم و آنارشیسم به زندگی و عقاید او علاقه‌مند شدند، جایگاه برجسته‌ای پیدا کرد.
خانواده
اما گلدمن در یک خانوادهٔ یهودی ارتدکس در شهر کونو در امپراتوری روسیه متولد شد. این شهر اکنون در لیتوانی به نام کاوناس شناخته می‌شود. مادر گلدمن، توبه بینوویچ، ابتدا با مردی ازدواج کرده بود و دو دختر از این ازدواج داشت - هلنا متولد ۱۸۶۰ و لنا متولد ۱۸۶۲. وقتی شوهر اول او در اثر بیماری سل درگذشت، توبه افسرده شد. گلدمن بعداً نوشت: «هر عشقی که داشت با مرد جوانی که در سن پانزده سالگی با او ازدواج کرده بود، مُرد.»
ازدواج دوم توبه توسط خانواده‌اش ترتیب داده شد و به قول گلدمن «از ابتدا این ازدواج ناسازگار بود.» شوهر دوم او، آبراهام گلدمن، ارثی که به توبه رسیده بود را در مشاغلی سرمایه‌گذاری کرد که به سرعت ورشکست شدند. سختی‌های ناشی از آن، همراه با فاصله عاطفی بین زن و شوهر، محیط خانواده را به مکانی پرتنش برای فرزندان تبدیل کرد. وقتی توبه باردار می‌شد، آبراهام امیدوار بود پسری به دنیا آید. به اعتقاد او، دختر بودن نوزاد نشانه‌ای از شکست می‌بود. آن‌ها سرانجام صاحب سه پسر شدند، اما اولین فرزند آن‌ها اِما بود.
اما گلدمن در ۲۷ ژوئن ۱۸۶۹ به دنیا آمد. پدرش برای تنبیه فرزندان خود از خشونت استفاده می‌کرد و آن‌ها را در صورت عدم اطاعت، کتک می‌زد. در این میان اما از دیگر بچه‌ها یاغی‌تر بود و بیشتر چوب می‌خورد. مادر او ملاطفت کمی داشت و به ندرت ضامن کودکان می‌شد تا پدر کتک زدن را تمام کند. گلدمن بعداً حدس زد که خلق و خوی عصبانی پدرش حداقل تا حدی ناشی از ناامیدی جنسی بوده‌است.
روابط گلدمن با خواهران ناتنی بزرگترش، هلنا و لنا، برعکس این رویه بود. هلنا، بزرگ‌ترین خواهر، مهر مادری را جبران می‌کرد. اما در دوران کودکی «هر خوشی که داشت» از مهر او بود. ولی لنا سختگیر بود و صمیمی نمی‌شد. علاوه بر این سه خواهر، برادران لوئیس (که در شش سالگی درگذشت)، هرمان (متولد ۱۸۷۲) و مویشه (متولد ۱۸۷۹) هم بودند.
سالم راشد
سالم راشد عبید (Salem Rashid Obaid؛ زادهٔ December 21, 1993) یک بازیکن فوتبال است.
انسان کامل (ابهام‌زدایی)
انسان کامل می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
اما گلدمن
بلوغ
هنگامی که اما دختری جوان بود، خانوادهٔ گلدمن به روستای پاپیله نقل مکان کردند، که پدرشان در آنجا یک مسافرخانه را اداره می‌کرد. در حالی که خواهران اما کار می‌کردند، او با یک خدمتکار به نام پتروشکا دوست شد، که «اولین احساسات اروتیک» او را تحریک نمود. بعدها در پاپیله او شاهد شلاق زدن یک مرد روستایی در خیابان بود. این واقعه به او آسیب رساند و باعث بیزاری مادام‌العمرش از اقتدار خشونت‌آمیز شد.
در سن هفت سالگی، گلدمن با خانواده‌اش به شهرستان پروسی کونیسبرگ (که آن زمان بخشی از امپراتوری آلمان بود) نقل مکان کرد و در مدرسه‌ای ثبت‌نام نمود. در آنجا معلمی داشت که دانش‌آموزان نافرمانی، همچون او را با خط‌کش تنبیه می‌کرد. معلم دیگری سعی در تحقیر دانش‌آموزان دختر خود داشت و وقتی گلدمن جوابش را داد، اخراج شد. او یک معلم دلسوز در کلاس زبان آلمانی هم داشت، که کتاب‌هایش را به او قرض می‌داد و او را به یک اپرا برد. گلدمن که یک دانش‌آموز پرشور بود، برای پذیرش در جیمنیزیوم آزمون ورودی را قبول شد، اما معلم دین او، از ارائهٔ گواهی رفتار خوب خودداری کرد و او قادر به حضور در آنجا نشد.
خانواده به پایتخت روسیه در سن پترزبورگ نقل مکان کردند، جایی که پدرش یکی پس از دیگری کسب و کارهای ناموفق راه می‌انداخت. فقر آن‌ها فرزندان را مجبور به کار کرد و اما گلدمن در مجموعه‌ای از مشاغل، از جمله شغلی در مغازه کُرست، به کار گرفته شد. هنگامی که اما در نوجوانی از پدرش التماس کرد اجازه دهد او به مدرسه برگردد، پدر در عوض کتاب فرانسوی او را به آتش انداخت و فریاد زد: «دختران لازم نیست چیزهای زیادی یاد بگیرند! کل چیزهایی که یک دختر یهودی لازم است بداند، این است که چگونه برای تهیه ماهی گفیلته، رشته‌فرنگی را خوب برش بدهد و بچه‌های زیادی برای شوهرش بار آورد».
گلدمن مستقلاً و به تنهایی درس خواندن را ادامه داد و به زودی شروع به مطالعه دربارهٔ موضوعات سیاسی پیرامون خود، به ویژه نیهیلیست‌های مسئول ترور الکساندر دوم روسیه کرد. آشفتگی‌های ناشی از آن رخداد، گلدمن را شیفتهٔ خود کرد، اگرچه او در آن زمان درک کاملی از آن نداشت. هنگامی که او رمان نیکلای چرنیشفسکی، چه کاری باید انجام شود؟ (۱۸۶۳) را خواند، او الگویی در شخصیت اصلی داستان، وِرا، پیدا کرد. او فلسفه نیهیلیستی را پیش گرفت و از خانوادهٔ سرکوبگر خود فرار کرد تا آزادانه زندگی کند و یک تعاونی خیاطی ترتیب دهد. این کتاب گلدمن را شیفتهٔ خود کرد و در طول زندگی او منبع الهام باقی ماند.
در همین حال، پدرش همچنان به آیندهٔ خانه‌داری او اصرار داشت و تلاش می‌کرد تا در سن پانزده‌سالگی او را شوهر دهد. آن‌ها دائماً در مورد این موضوع نزاع داشتند. پدر شکوه می‌کرد که او در حال تبدیل شدن به یک زن «گشاد» است و در عوض اما اصرار داشت که تنها در صورت عاشق شدن ازدواج خواهد کرد. در مغازهٔ کرست، او مجبور شد از آزار ناخواستهٔ افسران روسی و دیگر مردان جلوگیری کند. یک مرد او را به اتاقی در هتل برد و آنچه را گلدمن «تماس خشونت‌آمیز» توصیف کرده، مرتکب شد. دو زندگی‌نامه‌نویس این واقعه را یک تجاوز جنسی می‌نامند. او از این تجربه مبهوت شد و آن گونه که خود نوشته، «شوک کشف این مسئله که تماس بین زن و مرد می‌تواند بسیار وحشیانه و دردناک باشد»، بر او غلبه کرد. گلدمن احساس کرد که این برخورد برای همیشه تعاملات او با مردان را مختل می‌کند.
روچستر، نیویورک
در سال ۱۸۸۵، خواهرش هلنا قصد داشت برای پیوستن به خواهر دیگر، لنا و همسر او، به نیویورک در ایالات متحده مهاجرت کند. اما هم می‌خواست به خواهرانش بپیوندد، اما پدر آن‌ها اجازهٔ این کار را نداد. با وجود پیشنهاد هلنا برای پرداخت هزینه‌های سفر، آبراهام گوش به خواستهٔ آن‌ها نبست. گلدمنِ ناامید تهدید کرد که اگر نتواند برود، خود را به رودخانه نوا خواهد انداخت و پدرشان سرانجام پذیرفت. در تاریخ ۲۹ دسامبر سال ۱۸۸۵، هلنا و اما وارد باغ قلعه نیویورک شدند که محل ورود مهاجران بود.
آن‌ها در بخش شمالی ایالت ساکن شدند، چنان‌که لنا و ساموئل (شوهرش) خانه‌ای در روچستر ساخته بودند. والدین و برادران آن‌ها، با افزایش یهودستیزی در سن پترزبورگ، یک سال بعد به آن‌ها در آمریکا پیوستند. گلدمن به عنوان خیاط شروع به کار کرد و بیش از ده ساعت در روز مانتو می‌دوخت و هفته‌ای دو و نیم دلار درآمد داشت. او درخواست افزایش حقوق کرد و اخراج شد. او خیاطی را ترک کرده و در یک فروشگاه کوچک‌تر در همان نزدیکی مشغول شد.
در کار جدید خود، گلدمن با یکی از همکارانش به نام جیکوب کرشنر آشنا شد، که عشق او به کتاب، رقص و مسافرت و همچنین ناامیدی از یکنواختی کار در کارخانه، در وی اثر گذاشت. پس از چهار ماه، آن‌ها در فوریه ۱۸۸۷ ازدواج کردند. با این حال، هنگامی که او نزد خانوادهٔ گلدمن رفت، روابط آن‌ها از هم پاشید. شب عروسی، متوجه شدند که جیکوب ناتوان است؛ آن‌ها از نظر عاطفی و جسمی دور شدند. طولی نکشید که جیکوب دچار حسادت و شکاکیت شد. در همین حال، اما بیشتر درگیر مسائل سیاسی پیرامون خود بود - به ویژه پس از اعدام‌های مربوط به ماجرای های‌مارکت ۱۸۸۶ در شیکاگو، با فلسفه سیاسی ضد استبدادی آنارشیسم آشنا شد.
کمتر از یک سال از عروسی گذشته بود که زن و شوهر طلاق گرفتند. کرشنر از گلدمن خواست که برگردد و تهدید کرد که اگر این کار را نکند، خودش را مسموم می‌کند. آن‌ها دوباره به هم پیوستند، اما بعد از سه ماه، گلدمن بار دیگر ترکش کرد. والدین اما رفتار او را «نُنُری» می‌دانستند و از ورود او به خانه‌شان امتناع ورزیدند. او که چرخ خیاطی خود را در یک دست داشت و کیسه‌ای با پنج دلار در دست دیگر، از روچستر خارج شد و به جنوب‌شرقی شهر نیویورک رفت.
موست و برکمن
گلدمن در اولین روز حضور خود در شهر با دو مرد ملاقات کرد که زندگی وی را بسیار تغییر دادند. در کافه ساکس، محلی برای تجمع رادیکال‌ها، وی با الکساندر برکمن، آنارشیستی که او را به سخنرانی عمومی عصر همان روز دعوت کرد، معرفی شد. آن‌ها برای شنیدن خطابهٔ یوهان موست، سردبیر یک نشریه رادیکال به نام فریهیت (Freiheit) و طرفدار «تبلیغ عمل» (استفاده از خشونت برای تبلیغات) مشتاق بودند. او تحت تأثیر سخنان آتشین موست قرار گرفت و موست او را زیر بال خود گرفت و او را در زمینهٔ سخنرانی کردن در جمع، آموزش داد. او اِما را به شدت تشویق کرد و به او گفت که «وقتی من رفتم، جای من را بگیر». یکی از اولین سخنرانی‌های عمومی اما در حمایت از «روش»، در روچستر، بود. گلدمن پس از آن که هلنا را متقاعد کرد که چیزی دربارهٔ سخنرانی به خانواده نگوید، خطابه را ایراد کرد. او بعداً دربارهٔ این روز نوشت: "اتفاق غریبی روی داد. در آنی همه چیز از جلوی چشمم گذشت—هر آنچه در این سه سال در روچستر برایم رخ داده بود: کارگری در کارخانه، جان‌کندن و حس حقارت آن، شکستم در ازدواج، جنایت شیکاگو… من شروع کردم به سخنرانی. حرف‌هایی که هیچ‌گاه از کلامم جاری نمی‌شد، سریع و سریع‌تر بیرون می‌آمد. حرف‌ها قدرتی شهوانی داشتند… مخاطبان ناپدید شدند، خود سالن غیب شد؛ خودآگاه من کلمات را می‌راند و نئشه از ترانه‌ای که می‌سرودم بودم."
گلدمن که از این تجربه هیجان زده شده بود، برای دفعات بعدی، وجههٔ عمومی خود را اصلاح کرد. با این حال، خیلی زود او خود را در حال بحث با موست، بر سر استقلالش دید. پس از یک سخنرانی مهم در کلیولند، او احساس کرد که «طوطی تکرارکنندهٔ نظرات موست» شده‌است و تصمیم گرفت که افکار خودش را روی صحنه بیان کند. وقتی او به نیویورک بازگشت، موست خشمگین شد و به او گفت: "کسی که با من نیست، مخالف من است!" اما پس از آن مجلهٔ فریهیت را ترک کرد و به نشریهٔ دیگری به نام Die Autonomie پیوست.
واتسون ویات
واتسون ویات (Watson Wyatt) شرکت خدمات حرفه‌ای آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
اما گلدمن
موست و برکمن
در همین حال، گلدمن دوستی با برکمن را هم آغاز کرد و او را عاشقانه «ساشا» می‌نامید. طولی نکشید که آن‌ها عاشق شدند و با پسر عمویش مُدست «فدیا» اشتین و دوست گلدمن، هلن مینکین، در خیابان ۴۲ به یک آپارتمان مشترک رفتند. اگرچه روابط آن‌ها مشکلات بی‌شماری داشت، اما گلدمن و برکمن برای چندین دهه با یکدیگر هم‌عقیده بودند و در اصول آنارشیستی و تعهد به برابری شخصی هم‌نظر بودند.
در سال ۱۸۹۲، گلدمن به همراه برکمن و اشتاین، به افتتاح فروشگاه بستنی در ووستر، ماساچوست پیوست. با این حال، پس از چند ماه فعالیت فروشگاه، گلدمن و برکمن با درگیر شدن در اعتصاب خانگی غرب پنسیلوانیا در نزدیکی پیتسبورگ، منحرف شدند.
توطئه خانگی
برکمن و گلدمن از طریق اعتصاب خانگی به هم پیوستند. در ژوئن ۱۸۹۲، هنگامی که مذاکرات بین شرکت فولاد کارنگی و انجمن صنفی کارگران آهن و فولاد (AA) انجام شد، کارخانه فولاد هومستید، پنسیلوانیا، متعلق به اندرو کارنگی، مورد توجه ملی قرار گرفت. مدیر کارخانه هنری کلی فریک، مخالف سرسخت اتحادیه بود. هنگامی که دور آخر مذاکرات در پایان ماه ژوئن ناموفق بود، مدیریت کارخانه را تعطیل و کارگران را معلق کرد، که بلافاصله اعتصاب کردند. اعتصاب‌کنندگان وارد عمل شدند و شرکت محافظین پینکرتون را، برای محافظت در برابر آن‌ها، استخدام کرد. در ۶ ژوئیه، بین ۳۰۰ نگهبان پینکرتون و جمعیت کارگران مسلح اتحادیه نزاع درگرفت. در طی دوازده ساعت تیراندازی، هفت نگهبان و ۹ اعتصابگر کشته شدند.
وقتی اکثر روزنامه‌های کشور از اعتصاب‌کنندگان حمایت کردند، گلدمن و برکمن تصمیم به ترور فریک گرفتند، عملی که انتظار داشتند کارگران را به شورش علیه نظام سرمایه‌داری تحریک کند. برکمن ترجیح داد خودش ترور را انجام بدهد و به گلدمن گفت عقب بماند، تا پس از این که به زندان افتاد، انگیزه‌های او را برای دیگران شرح دهد. برکمن مسئول «عمل» خواهد بود و گلدمن مسئول پروپاگاندا. برکمن تلاش‌هایی برای ساخت بمب کرد و موفق نشد، سپس برای خرید اسلحه و یک لباس مناسب لباس عازم پیتسبورگ شد.
در ۲۳ ژوئیه، برکمن که اسلحه مخفی همراه داشت، به دفتر فریک راه پیدا کرد. او سه بار به فریک شلیک کرد، و از ناحیهٔ پا، به او با چاقو ضربه زد. یک گروه از کارگران که هدف برکمن نبودند هم آسیب دیدند، و پلیس او را دوره کرد. برکمن به جرم اقدام به قتل، محکوم و به ۲۲ سال زندان محکوم شد. گلدمن در غیاب طولانی او رنج می‌برد.
پلیس به آپارتمان وی حمله کرد و متقاعد شد که گلدمن هم درگیر این نقشه بوده‌است. اگرچه هیچ مدرکی پیدا نکردند، اما صاحب‌خانه را تحت‌فشار قرار دادند، تا وی را بیرون کند. از آن بدتر، اقدام ترور نتوانسته بود توده‌ها را برانگیزد: کارگران و آنارشیست‌ها به‌طور یکسان این اقدام برکمن را محکوم کردند. یوهان موست، مرشد سابق آن‌ها، به شدت برکمن و سوءقصد را مورد انتقاد قرار داد. گلدمن با عصبانیت از این هجمه‌ها، در یک سخنرانی عمومی با آوردن شلاق اسباب‌بازی، از موست خواست که دربارهٔ خیانت خود توضیح دهد. موست او را عزل کرد، گلدمن هم با شلاق به او زانوی او ضربه زد و شلاق را به سمتش پرتاب کرد. او بعداً از حمله خود پشیمان شد و به یکی از دوستانش اذعان کرد: «در بیست و سه سالگی، آدم استدلال ندارد.»
تحریک به شورش
سال بعد، هنگامی که هراس سال ۱۸۹۳ رخ داد، ایالات متحده یکی از بدترین بحران‌های اقتصادی خود را متحمل شد. در پایان سال، نرخ بیکاری بیش از ۲۰٪ بود و «تظاهرات گرسنگی» گاهی جای خود را به شورش‌ها می‌داد. گلدمن شروع به صحبت با انبوهی از مردان و زنان ناامید شهر نیویورک کرد. در ۲۱ اوت، او با جمعیتی نزدیک به ۳۰۰۰ نفر در میدان اتحادیه صحبت کرد و کارگران بیکار را تشویق کرد تا اقدامات فوری انجام دهند. معلوم نیست سخنان او دقیقاً چه بود؛ مأموران مخفی اصرار دارند که او به مردم دستور داد «همه چیز را… به زور ببرند.» اما گلدمن بعداً این نقل را بازگو کرد: «خوب پس، پیشاپیش کاخ‌های ثروتمندان تظاهرات کنید؛ تقاضای کار کنید. اگر کار به شما ندادند، نان بخواهید. اگر هر دو خواستهٔ شما را رد کردند، نان بردارید.» بعداً در دادگاه، کارآگاه گروهبان چارلز جیکوبز، نسخه دیگری از سخنرانی او را ارائه کرد.
یک هفته بعد، گلدمن در فیلادلفیا دستگیر شد و به اتهام «تحریک به شورش» برای محاکمه به شهر نیویورک بازگردانده شد. در حین سفر با قطار، جیکوبز پیشنهاد داد در صورت لو دادن سایر رادیکال‌های منطقه، از اتهامات او صرف نظر شود. او با پرتاب یک لیوان آب یخ به صورت او، پاسخ داد. هنگامی که گلدمن در انتظار محاکمه بود، نلی بلای، خبرنگار روزنامه نیویورک وُرلد با او مصاحبه کرد. او پس از دو ساعت گفتگو با گلدمن، مقالهٔ مثبتی در موردش نوشت و وی را «ژان آرک مدرن» توصیف کرد.
فرانز گردون
فرانز گردون (Franz Wegner؛ زاده June 15, 1940) یک دانشمند اهل آلمان است.
اما گلدمن
تحریک به شورش
با وجود این تبلیغات مثبت، هیئت منصفه با شهادت جیکوبز ترغیب شد و از سیاست‌های گلدمن ترسید. دستیار دادستان منطقه از گلدمن در مورد آنارشیسم و همچنین بی‌دینی وی سؤال کرد. قاضی از او به عنوان «یک زن خطرناک» نام برد. وی به یک سال زندان در جزایر بلک‌ول محکوم شد. پس از زندانی شدن، به دلیل حمله روماتیسم به بیمارستان اعزام شد. در آنجا با یک پزشک ملاقات کرد و با او دوست شد و از او آموزش پزشکی دید. وی همچنین ده‌ها کتاب از جمله آثار نویسندگان آمریکایی، رالف والدو امرسون و هنری دیوید تورو (کنش‌گرا)، ناتانیل هاوتورن (رمان‌نویس)، والت ویتمن (شاعر) و جان استوارت میل (فیلسوف) را در زندان خواند. هنگامی که گلدمن پس از ده ماه آزاد شد، جمعیت زیادی، نزدیک به ۳۰۰۰ نفر، در تئاتر تالیا در شهر نیویورک، به استقبال او آمدند. او خیلی زود در سیلی از درخواست‌های مصاحبه و سخنرانی غرق شد.
گلدمن برای کسب درآمد، تصمیم گرفت کار پزشکی را که در زندان آموخته بود، دنبال کند. با این حال، رشته‌های تخصصی ترجیحی وی - مامایی و ماساژ - برای دانشجویان پرستاری در ایالات متحده در دسترس نبودند. وی از طریق دریا به اروپا رفت و در لندن، گلاسکو و ادینبورگ سخنرانی کرد. وی با آنارشیست‌های مشهوری مانند اریکو مالاتستا، لویس میشل و پتر کروپوتکین دیدار کرد. در وین، او دو مدرک مامایی دریافت کرد و بلافاصله از آن‌ها در ایالات متحده استفاده کرد. گلدمن در میان سخنرانی‌ها و اشتغالش به مامایی، اولین تور بین‌المللی برای سخنرانی دربارهٔ آنارشیسم را برگزار کرد. در نوامبر ۱۸۹۹ وی برای سخنرانی به اروپا بازگشت و در لندن با هیپولیت هاول، آنارشیست چکی، ملاقات کرد. آن‌ها با هم به فرانسه رفتند و به سازماندهی کنگره بین‌المللی آنارشیست ۱۹۰۰، در حومهٔ پاریس، کمک کردند. پس از آن هاول به ایالات متحده مهاجرت کرد و با گلدمن به شیکاگو سفر کرد. آن‌ها در آنجا، در کنار دوستان گلدمن اقامت داشتند.
فرانز گردون
وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال ماکس پلانک شده‌است.
اما گلدمن
ترور مک‌کینلی
پیش از اقدام به ترور، چولگوش تلاش کرده بود با گلدمن و همراهانش دوست شود، اما موفق نشده بود. در طول یک سخنرانی در کلیولند، چولگوش به گلدمن مراجعه کرده بود و از او در مورد این که کدام کتاب را باید بخواند، مشاوره گرفته بود. در ژوئیه سال ۱۹۰۱، او به خانه آیزاک رفت و یک سری سوالات غیر معمول را مطرح کرد. آن‌ها فکر کردند که او یک نفوذی است، همچون کسانی که به عنوان مأموران مخفی پلیس برای جاسوسی از گروه‌های رادیکال فرستاده می‌شدند. آن‌ها از او فاصله گرفته بودند و آبه آیزاک اخطاریه‌ای را به همکاران خود ارسال کرد و در مورد «جاسوس دیگری» هشدار داد.
در طول بازداشت و پس از آزادی، گلدمن با قاطعیت از محکوم کردن اقدامات چولگوش امتناع ورزید و در این کار عملاً تنها بود. دوستان و هواداران - از جمله برکمن - او را ترغیب کردند که شیوهٔ خود را ترک کند. اما گلدمن از چولگوش به عنوان «موجودی فوق حساس» یاد کرده و سایر آنارشیست‌ها را به خاطر کنار گذاشتن او، سرزنش کرد. گلدمن در مطبوعات با نام «کاهن اعظم آنارشی» تحقیر شد، در حالی که بسیاری از روزنامه‌ها جنبش آنارشیسم را مسئول قتل اعلام کردند. در پی این حوادث، سوسیالیست‌ها از آنارشیست‌های رادیکال در ایالات متحده حمایت کردند. جانشین مک‌کینلی، تئودور روزولت، از قصد خود برای سرکوب «نه تنها آنارشیست‌ها، بلکه همهٔ هواداران فعال و منفعل آنارشیست‌ها» سخن گفت.
مادر زمین و آزادی برکمن
پس از اعدام چولگوش، گلدمن گوشه‌نشین شد و عزلت اختیار کرد. او توسط هم‌مسلک‌های آنارشیستش سرزنش و تحقیر شده بود، از مطبوعات طرد شد و از معشوقش، برکمن، جدا افتاده بود؛ لذا به صورت ناشناس به شغل پرستاری ادامه داد. وی بعداً نوشت: «تلخ و دشوار بود که دوباره با زندگی روبرو شوم.»