cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شناورسازی کف
قرن بیستم
در سال ۱۹۱۱، جیمز ام. هاید، کارمند سابق مینیرال سپریشن. فرایند جداسازی مواد معدنی را اصلاح کرد و یک کارخانه آزمایشی را در Butte and Superior Mill در بیسن مونتانا نصب کرد که اولین نصب از این قبیل در ایالات متحده بود. در سال ۱۹۱۲، او کارخانه روی Butte & Superior, Butte, Montana را طراحی کرد که اولین کارخانه بزرگ شناورسازی در آمریکا بود. مینرال سپریشن، که دفتری در سانفرانسیسکو راه اندازی کرده بود، از هاید به دلیل تخلف و همچنین شرکت Butte & Superior شکایت کرد، هر دو پرونده در نهایت توسط این شرکت در دادگاه عالی ایالات متحده برنده شد. دانیل کوان جکلینگ و شرکای آن که Butte & Superior را کنترل می‌کردند، حق اختراع مینرال سپریشن را نیز رد کردند و نبردهای قانونی بعدی را که بیش از یک دهه به طول انجامید، تأمین مالی کردند. یکی از نتایج ناگوار این اختلاف، اختلافات حرفه ای در میان جامعه مهندسی معدن برای یک نسل بود.
در سال ۱۹۱۳، مینرال سپریشن هزینه یک کارخانه آزمایشی برای شرکت Inspiration Copper (مس الهام بخش) در میامی، آریزونا را پرداخت کرد. این بنا که زیر نظر مدیر دفتر سانفرانسیسکو، ادوارد ناتر ساخته شد، موفقیت‌آمیز بود. مهندس Inspiration یک آسیاب غلظت گرانشی را پاره کرد و فرایند جداسازی مواد معدنی را جایگزین آن کرد، اولین استفاده عمده از این فرایند در یک معدن مس آمریکا بود. دارندگان عمده سهام Inspiration مردانی بودند که معدن بزرگ آناکوندای Butte را کنترل می‌کردند. آنها بلافاصله موفقیت Inspiration ساخت کارخانه دارای مجوز جداسازی مواد معدنی در Butte را در سال‌های ۱۹۱۵–۱۹۱۶ دنبال کردند که بیانیه ای مهم در مورد پذیرش نهایی فرایند ثبت اختراع جداسازی مواد معدنی بود.
جان ام. کالو، از مهندسی عمومی سالت لیک سیتی، شناورسازی را از مقالات فنی و معرفی در آسیاب Butte و Superior و در Inspiration Copper در آریزونا دنبال کرده بود و تشخیص داده بود که هم زدن مکانیکی نقطه ضعفی برای فناوری موجود است. کالو با معرفی یک آجر متخلخل با هوای فشرده و مکانیزم همزن مکانیکی، در سال ۱۹۱۴ برای ثبت اختراع درخواست کرد (برخی می‌گویند که کالو، یک پارتیزان جکلینگ، سلول خود را به عنوان وسیله ای برای جلوگیری از پرداخت حق امتیاز به مینرال سپریشن اختراع کرد، که شرکت‌ها از سلول او استفاده می‌کنند. این روش که به شناورسازی پنوماتیک معروف است، به عنوان جایگزینی برای فرایند جداسازی مواد معدنی غلظت فلوتاسیون شناخته شد. مؤسسه مهندسین معدن آمریکا در سال ۱۹۲۶ به کالو مدال طلای جیمز داگلاس را برای کمک‌هایش در زمینه شناورسازی اهدا کرد. در آن زمان، فن‌آوری شناورسازی در حال تغییر بود، به‌ویژه با کشف استفاده از زانتات‌ها و دیگر معرف‌ها، که سلول کالو و فرایند او را منسوخ کرد.
آنتوان مارک گاودین، استاد فناوری مونتانا، دوره اولیه شناورسازی را به عنوان فاز مکانیکی تعریف کرد در حالی که در اواخر دهه ۱۹۱۰ وارد فاز شیمیایی شد. اکتشافات در معرف‌ها، به‌ویژه استفاده از گزانتات‌های ثبت شده توسط کورنلیوس اچ. کلر، شیمی‌دان جداسازی مواد معدنی، نه آنقدر جذب مواد معدنی را از طریق فرایند افزایش داد، بلکه آن‌ها را در عملیات‌های روزمره بسیار قابل کنترل‌تر کرد. ثبت اختراعات شناورسازی اولیه مینرال سپریشن در سال ۱۹۲۳ به پایان رسید و موارد جدید برای فرآیندهای شیمیایی موقعیت قابل توجهی را در دهه ۱۹۳۰ به آن بخشید. در این دوره، این شرکت همچنین فرآیندهای شناورسازی آهن را از آزمایشگاه هیبینگ خود و فسفات را در آزمایشگاه فلوریدا توسعه داد و به ثبت رساند. مرحله سریع دیگری از نوآوری در فرایند شناورسازی تا پس از سال ۱۹۶۰ رخ نداد.
در دهه ۱۹۶۰، روش شناورسازی کف برای جوهر زدایی کاغذ بازیافتی اقتباس شد.
موفقیت این فرایند با توجه به تعداد مدعیان به عنوان «کاشف» شناورسازی آشکار می‌شود. در سال ۱۹۶۱، مهندسان آمریکایی «۵۰ سال شناورسازی» را جشن گرفتند. در سال ۱۹۷۷، مهندسان آلمانی «صدمین سالگرد شناورسازی» را بر اساس پتنت برادران بسل در سال ۱۸۷۷ جشن گرفتند. سایت تاریخی معدن مس گلاس دیر، تورهای خود در ولز را به عنوان مکان «کشف شناور» بر اساس کار برادران المور تبلیغ می‌کند. نویسندگان اخیر، به دلیل علاقه به تجلیل از زنان در علم، قهرمان کری اورسون از دنور به عنوان مادر این فرایند، بر اساس حق اختراع ۱۸۸۵ او، هستند. مهندسان، متالوژیست‌ها و شیمیدانان که حداقل در دادگاه‌های آمریکا و استرالیا کنترل اختراعات شناورسازی کف و همچنین حق مدعی را به عنوان کاشف شناورسازی کف به دست آورده‌اند، از این لیست حذف شده‌اند. اما، همان‌طور که مورخ مارتین لینچ می‌نویسد، «تفکیک مواد معدنی در نهایت پس از ارائه پرونده به دادگاه عالی ایالات متحده [و مجلس اعیان] پیروز می‌شود و با این کار باعث انزجار صمیمانه بسیاری در دنیای معدن برای خود شد».
فرآوری مواد معدنی
شناورسازی کف فرآیندی برای جداسازی کانی‌ها از گنگ با استفاده از تفاوت در آبگریزی (آب‌گریز یا هیدروفوب (به انگلیسی: Hydrophobe) در شیمی و زیست‌شناسی سلول کاربرد دارد و یک پدیدهٔ فیزیکی در مولکول‌ها است که از آب دوری می‌کنند) آنهاست. تفاوت آب گریزی بین مواد معدنی با ارزش و ضایعات با استفاده از سورفکتانت‌ها و عوامل مرطوب‌کننده افزایش می‌یابد. جداسازی انتخابی مواد معدنی، فرآوری کانه‌های پیچیده (یعنی مخلوط) را از نظر اقتصادی امکان‌پذیر می‌کند. فرایند شناورسازی برای جداسازی طیف وسیعی از سولفیدها، کربنات‌ها و اکسیدها قبل از پالایش بیشتر استفاده می‌شود. فسفات‌ها و زغال سنگ نیز با فناوری شناورسازی ارتقاء داده می‌شوند (تصفیه می‌شوند).
قبل از سال ۱۹۰۷، تقریباً تمام مس استخراج شده در ایالات متحده از ذخایر رگه ای زیرزمینی به دست می‌آمد که به‌طور متوسط ۲٫۵ درصد مس بود. تا سال ۱۹۹۱، میانگین عیار سنگ معدن مس استخراج شده در ایالات متحده به تنها ۰٫۶ درصد کاهش یافته بود.
تصفیه فاضلاب
فرایند شناورسازی همچنین به‌طور گسترده در تصفیه خانه‌های فاضلاب صنعتی استفاده می‌شود، جایی که چربی، روغن، گریس و مواد جامد معلق را از فاضلاب حذف می‌کند. این واحدها، واحدهای شناور هوای محلول (DAF) نامیده می‌شوند. به‌طور خاص، واحدهای شناورسازی هوای محلول در حذف نفت از پساب فاضلاب پالایشگاه‌های نفت، کارخانه‌های پتروشیمی و شیمیایی، کارخانه‌های فرآوری گاز طبیعی و تأسیسات صنعتی مشابه استفاده می‌شوند.
بازیافت کاغذ
این صنعت سال‌ها، در انحصار کامل ایالات متحده آمریکا قرار داشت، تا اینکه در سال ۲۰۰۹ جمهوری خلق چین در تولید کاغذ و خمیرکاغذ از آن پیشی گرفت) این مرحله مرکب زدایی یا فقط شناورسازی می‌گویند. هدف آزادسازی و حذف آلاینده‌های آبگریز از کاغذ بازیافتی است. آلاینده‌ها بیشتر مرکب و چسب هستند. به‌طور معمول راه اندازی یک سیستم دو مرحله ای با۳ ,۴ یا ۵ سلول شناور به صورت سری است.
اصل عملیات
قبل از اینکه عملیات شناورسازی کف انجام شود، سنگ معدنی که باید تصفیه شود با خرد کردن به ذرات ریز تبدیل می‌شود تا کانی‌های مختلف به صورت دانه‌های جدا از هم وجود داشته باشند. این فرایند به عنوان رهایی کامل شناخته می‌شود. اندازه ذرات معمولاً کمتر از ۰٫۱ است میلی‌متر (۱۰۰ میکرومتر)، اما گاهی اوقات اندازه‌های کوچکتر از ۷–۱۰ است میکرومتر مورد نیاز است. این تمایل وجود دارد که اندازه آزادسازی مواد معدنی در طول زمان کاهش یابد زیرا توده‌های سنگی با دانه‌های معدنی درشتی که می‌توان آنها را در اندازه‌های بزرگ‌تر جدا کرد، تهی می‌شود و با توده‌های سنگی جایگزین می‌شوند که قبلاً بسیار دشوار تلقی می‌شدند.
در صنعت معدن، کارخانه‌هایی که شناورسازی برای تغلیظ سنگ معدن (کانسنگ یا سنگ معدن گونه‌ای سنگ حاوی فلزات و عناصر ارزشمند و مهم است که از معدن استخراج می‌شود و سپس طی فرآیندی عناصر مورد نیاز از آن گرفته شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد) انجام می‌شود، عموماً به عنوان متمرکز کننده یا آسیاب شناخته می‌شوند رای شناورسازی کف یک دوغاب آبی، سنگ معدن آسیاب شده با عامل کف کننده تصفیه می‌شود. به عنوان مثال سدیم اتیل زانتات به عنوان یک جمع‌کننده در شناورسازی گالن (سولفید سرب) برای جداسازی آن از اسفالریت (سولفید روی) است. قسمت قطبی آنیون زانتات به ذرات سنگ معدن می‌چسبد و قسمت هیدروکربنی غیر قطبی یک لایه آبگریز تشکیل می‌دهد. ذرات توسط حباب‌های هوا به سطح آب می‌آیند. حدود ۳۰۰ گرم در تن سنگ معدن برای جداسازی کارآمد مورد نیاز است. راندمان عمل آبگریز افزایش می‌یابد، اما انتخاب‌پذیری نسبت به نوع سنگ با افزایش طول زنجیره هیدروکربنی در زانتات‌ها کاهش می‌یابد. این زنجیره از نظر اتیل زانتات سدیم کوتاه‌ترین است که آن را برای سنگ‌های مس، نیکل، سرب، طلا و روی بسیار انتخاب می‌کند. محلول‌های آبی (۱۰٪) با pH = ۷–۱۱ به‌طور معمول در فرایند استفاده می‌شود. این دوغاب (که به درستی پالپ نامیده می‌شود) از ذرات آبگریز و ذرات آبدوست، سپس به مخازن معروف به سلول‌های شناورسازی وارد می‌شود که برای تولید حباب‌ها هوادهی می‌شوند. ذرات آبگریز به حباب‌های هوا می‌چسبند و به سطح می‌آیند و کف ایجاد می‌کنند. کف از سلول خارج می‌شود و یک کنسانتره (کنسانتره (به فرانسوی: Concentrate) شکلی از ماده است که اکثر اجزای اصلی تشکیل‌دهنده یا حلال آن را حذف کرده‌اند. معمولاً با گرفتن آب موجود در یک محلول یا سوسپانسیون، مثلاً گرفتن آب موجود در آبمیوه و تبدیل آن به پودر یا عصاره، کنسانتره تشکیل می‌شود) از ماده معدنی مورد نظر تولید می‌شود.
عوامل کف کننده، معروف به کف کننده، ممکن است به پالپ وارد شوند تا تشکیل کف پایدار در بالای سلول شناورسازی را تقویت کنند.
به مواد معدنی که در کف شناور نمی‌شوند، باطله های شناورسازی یا دم شناورسازی می‌گویند. این باطله‌ها همچنین ممکن است در معرض مراحل بعدی شناورسازی قرار گیرند تا ذرات ارزشمندی را که بار اول شناور نکرده‌اند بازیابی کنند. این به عنوان پاکسازی شناخته می‌شود. باطله‌های نهایی پس از جمع‌آوری معمولاً برای دفع به عنوان پر کردن معدن یا به تأسیسات دفع باطله برای ذخیره‌سازی طولانی مدت پمپ می‌شوند.
راندمان شناورسازی کف با یک سری احتمالات تعیین می‌شود: احتمالات مربوط به تماس ذره-حباب، اتصال ذره-حباب، حمل و نقل بین خمیر و کف، و جمع‌آوری کف به داخل لباسشویی محصول. در یک سلول متداول مکانیکی، کسر خالی (یعنی حجم اشغال شده توسط حباب‌های هوا) کم است (۵ تا ۱۰ درصد) و اندازه حباب معمولاً بزرگتر از ۱ میلی‌متر است. این منجر به یک ناحیه سطحی نسبتاً کم و احتمال کم تماس ذره-حباب می‌شود. در نتیجه، چندین سلول به صورت سری برای افزایش زمان ماندن ذرات مورد نیاز است، بنابراین احتمال تماس ذره-حباب افزایش می‌یابد.
شناورسازی معمولاً در چندین مرحله انجام می‌شود تا بازیابی کانی یا مواد معدنی مورد نظر و غلظت آن مواد معدنی در کنسانتره به حداکثر برسد و در عین حال انرژی ورودی به حداقل برسد.
خشن کردن
مرحله اول رافینگ نامیده می‌شود که کنسانتره زبرتری تولید می‌کند. هدف این است که حداکثر مقدار ماده معدنی با ارزش را با اندازه ذرات درشت حذف کنیم. هرچه سنگ معدن ریزتر آسیاب شود، انرژی مورد نیاز بیشتر است، بنابراین منطقی است که فقط آن دسته از ذراتی را که به آسیاب ریز نیاز دارند آسیاب کنیم. برای شناورسازی خشن تر، آزادسازی کامل لازم نیست، فقط آزادسازی کافی برای آزادسازی گنگ از ماده معدنی ارزشمند برای بازیابی بالا لازم است.
هدف اولیه از خشن کردن، بازیابی هر چه بیشتر مواد معدنی با ارزش است، با تأکید کمتر بر کیفیت کنسانتره تولید شده.
در برخی از تغلیظ‌ها، ممکن است یک مرحله پیش شناورسازی قبل از خشن کردن وجود داشته باشد. این کار زمانی انجام می‌شود که برخی مواد نامطلوب مانند کربن آلی وجود داشته باشند که به راحتی شناور شوند. برای جلوگیری از شناور شدن آنها در حین خشن کردن (و در نتیجه آلوده شدن کنسانتره زبرتر) ابتدا آنها را جدا می‌کنند.
تمیز کردن
کنسانتره زبرتر معمولاً در معرض مراحل بعدی شناورسازی قرار می‌گیرد تا مواد معدنی نامطلوبی را که به کف گزارش شده‌است، دفع کند. در فرآیندی به نام تمیز کردن ، محصول تمیز کننده به عنوان کنسانتره پاک کننده یا کنسانتره نهایی شناخته می‌شود.
هدف از تمیز کردن این است که تا حد ممکن عیار کنسانتره تولید شود.
کنسانتره خشن تر اغلب به عنوان سنگ زنی بیشتر (معمولا به نام رجرندنج) برای به دست آوردن آزادی کامل تر از مواد معدنی با ارزش است. از آنجا که جرم آن کوچکتر از سنگ معدن اصلی است، انرژی کمتری نسبت به مقدار لازم در صورت آسیاب مجدد کل سنگ معدن مورد نیاز است. سنگ زنی مجدد اغلب در آسیاب های مخصوص آسیاب مجدد انجام می‌شود، مانند ایسا میل، که برای کاهش بیشتر انرژی مصرف شده در حین آسیاب کردن مجدد، به اندازه‌های ظریف طراحی شده‌است.
پاکسازی
مرحله شناورسازی خشن‌تر اغلب با یک مرحله شناور رفتگر دنبال می‌شود که برای باطله‌های خشن‌تر اعمال می‌شود. هدف بازیابی هر یک از مواد معدنی مورد نظر است که در مرحله اولیه خشن بازیافت نشده‌اند. این ممکن است با تغییر شرایط شناور به منظور سخت‌تر کردن آن‌ها نسبت به خشن‌کاری اولیه حاصل شود، یا ممکن است مقداری آسیاب ثانویه برای آزادسازی بیشتر وجود داشته باشد.
کنسانتره از روبنده‌های خشن‌تر می‌تواند برای شناورسازی مجدد به خوراک خشن‌تر برگردانده شود یا به سلول‌های تمیزکننده ویژه ارسال شود.
علم شناورسازی
برای مؤثر بودن بر روی یک دوغاب سنگ معدن معین، کلکتورها بر اساس ترشوندگی انتخابی آنها از انواع ذرات جداسازی شده، انتخاب می‌شوند. این نیاز ترمودینامیکی برای اتصال ذرات به سطح حباب را فراهم می‌کند. فعالیت مرطوب‌کنندگی یک سورفکتانت روی یک ذره را می‌توان با اندازه‌گیری زوایای تماسی که رابط مایع/حباب با آن ایجاد می‌کند، اندازه‌گیری کرد. یکی دیگر از معیارهای مهم برای اتصال حباب‌ها به ذرات، زمان القاء است. زمان القاء زمان لازم برای پاره شدن لایه نازک جداکننده ذره و حباب توسط ذره و حباب است. این گسیختگی توسط نیروهای سطحی بین ذره و حباب حاصل می‌شود.
مکانیسم اتصال حباب به ذره بسیار پیچیده‌است و از سه مرحله برخورد، اتصال و جدا شدن تشکیل شده‌است. برخورد با قرار گرفتن ذرات در لوله برخورد حباب حاصل می‌شود و این تحت تأثیر سرعت حباب و شعاع حباب است. لوله برخورد مربوط به منطقه ای است که در آن یک ذره با حباب برخورد می‌کند.
اتصال ذره به حباب توسط زمان القای ذره و حباب کنترل می‌شود. ذره و حباب نیاز به اتصال دارند و این در صورتی اتفاق می‌افتد که زمانی که ذره و حباب در تماس با یکدیگر هستند بزرگتر از زمان القاء مورد نیاز باشد. این زمان القایی تحت تأثیر ویسکوزیته سیال، اندازه ذرات و حباب و نیروهای بین ذره و حباب است.
جدا شدن یک ذره و حباب زمانی اتفاق می‌افتد که نیروی اعمال شده توسط کشش سطحی توسط نیروهای برشی و نیروهای گرانشی بیشتر شود. این نیروها پیچیده هستند و در درون سلول متفاوت هستند. برش بالا در نزدیکی پروانه یک سلول شناور مکانیکی و عمدتاً نیروی گرانشی در منطقه جمع‌آوری و تمیز کردن یک ستون شناور تجربه می‌شود.
مسائل مهمی در حباب ذرات ریز رخ می‌دهد زیرا این ذرات راندمان برخورد پایین و همچنین باریک شدن و تخریب سطوح ذرات را تجربه می‌کنند. ذرات درشت به دلیل آزادسازی کم و راندمان جداشدگی بالا، بازیابی کم ماده معدنی ارزشمند را نشان می‌دهند.
چسبندگی انتخابی
شناورسازی کف به چسبندگی انتخابی حباب‌های هوا به سطوح معدنی در دوغاب معدنی/آب بستگی دارد. حباب‌های هوا به ذرات آبگریز بیشتری می‌چسبند. اتصال حباب‌ها به سطح توسط انرژی‌های سطحی بین فازهای جامد، مایع و گاز تعیین می‌شود. این توسط معادله یانگ دوپر تعیین می‌شود:
به صورتی که:
هدف جداسازی مواد معدنی ممکن است از نظر شیمیایی با کلکتورها اصلاح شوند تا آبگُریزتر باشند. کلکتورها نوعی سورفکتانت (سورفکتانت‌ها یا مواد فعال سطحی (به انگلیسی: Surfactant) موادی هستند که هنگامی که به مقدار بسیار ناچیز استفاده می‌شوند کشش سطحی آب را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهند. سورفکتانت‌ها ممکن است به عنوان مواد شوینده، مواد خیس کننده، امولسیفایر، مواد کف‌کننده و پراکنده کننده‌ها عمل کنند و این ترکیبات تقریباً مثل صابون و سایر سورفاکتانت‌ها عمل می‌کنند و بعد از تماس با آب حالت لزج پیدا می‌کنند) هستند که آب گریزی طبیعی سطح را افزایش داده و قابلیت تفکیک ذرات آبگریز و آبدوست را افزایش می‌دهند. کلکتورها یا از طریق جذب شیمیایی به ماده معدنی پیوند شیمیایی می‌دهند یا از طریق جذب فیزیکی روی سطح جذب می‌شوند.
نرخ برخورد ذرات ریز (۵۰ تا ۸۰ میکرومتر) را می‌توان با دقت مدل‌سازی کرد، اما هیچ تئوری فعلی وجود ندارد که به‌طور دقیق برخورد حباب-ذره را برای ذراتی به بزرگی ۳۰۰ میکرومتر که معمولاً در فرآیندهای شناورسازی استفاده می‌شوند، مدل‌سازی کند.
برای ذرات ریز، قانون استوکس احتمال برخورد را دست کم می‌گیرد در حالی که معادله پتانسیل مبتنی بر بار سطحی احتمال برخورد را بیش از حد تخمین می‌زند، بنابراین از یک معادله میانی استفاده می‌شود.
دانستن نرخ‌های برخورد در سیستم بسیار مهم است زیرا این مرحله قبل از جذب است که در آن یک سیستم سه فاز تشکیل می‌شود.
اثربخشی یک محیط برای جذب به یک ذره تحت تأثیر رابطه بین سطوح هر دو ماده است. عوامل متعددی وجود دارد که بر کارایی جذب در حوزه‌های شیمیایی، ترمودینامیکی و فیزیکی تأثیر می‌گذارد. این عوامل می‌توانند از انرژی سطحی و قطبیت گرفته تا شکل، اندازه و زبری ذره متغیر باشند. شناورسازی کف، جذب یک پیامد قوی از انرژی سطحی است، زیرا ذرات کوچک نسبت سطح اندازه بزرگی دارند و در نتیجه سطوح انرژی بالاتری برای ایجاد جاذبه با مواد جذبی ایجاد می‌کنند. حباب‌های هوا باید به‌طور انتخابی به مواد معدنی مورد نظر بچسبند تا آنها را به سطح دوغاب برسانند و در عین حال سایر مواد معدنی را خیس کرده و در محیط دوغاب آبی رها کنند.
به ذراتی که به راحتی توسط آب خیس می‌شوند، آب دوست می‌گویند، در حالی که به ذراتی که به راحتی توسط آب خیس نمی‌شوند، آبگریز می‌گویند. ذرات آبگریز تمایل به تشکیل فاز جداگانه در محیط‌های آبی دارند. در شناورسازی کف، اثربخشی حباب هوا برای چسبیدن به یک ذره بر اساس میزان آبگریز بودن ذره است. ذرات آبگریز به حباب‌های هوا میل دارند که منجر به جذب می‌شود. ترکیبات حباب-ذره به ناحیه کف که توسط نیروهای شناوری هدایت می‌شود، بالا می‌روند.
اتصال حباب‌ها به ذرات توسط انرژی‌های سطحی بین فازهای جامد، مایع و بخار، همان‌طور که توسط معادله یانگ/دوپر مدل شده‌است، تعیین می‌شود. انرژی‌های سطحی می‌تواند بر اساس ساختار طبیعی مواد یا افزودن درمان‌های شیمیایی باشد که می‌تواند سازگاری انرژی را بهبود بخشد.
کلکتورها مواد افزودنی اصلی هستند که برای بهبود سطوح ذرات استفاده می‌شوند. آنها به عنوان سورفکتانت برای جداسازی انتخابی و کمک به جذب بین ذرات مورد نظر و حباب‌هایی که از میان دوغاب بالا می‌روند، عمل می‌کنند. کلکتورهای رایج مورد استفاده در شناورسازی لیگاندهای گوگرد آنیونی هستند که دارای ساختار دو عملکردی با یک بخش یونی و یک بخش آبگریز مانند یک دنباله هیدروکربنی بلند است که با فلزات جاذبه مشترک دارد. این کلکتورها سطح ذره را با تک لایه ای از ماده غیر قطبی می‌پوشانند تا با کاهش حلالیت ذرات جذب شده در آب به جدا شدن از فاز آبی کمک کنند. لیگاندهای جذب شده می‌توانند میسل‌هایی را در اطراف ذرات و کلوئیدهای ذرات کوچک تشکیل دهند که باعث بهبود پایداری و جداسازی فاز بیشتر می‌شود.
جذب ذرات به حباب‌ها برای جداسازی مواد معدنی از دوغاب ضروری است، اما مواد معدنی باید از مواد افزودنی مورد استفاده در جداسازی، مانند کلکتورها، کف‌کننده‌ها و اصلاح‌کننده‌ها خالص شوند. محصول حاصل از تمیز کردن یا فرایند دفع، به عنوان کنسانتره پاک کننده شناخته می‌شود. جدا شدن یک ذره و حباب نیاز به برش پیوند جذبی دارد که توسط نیروهای برشی هدایت می‌شود. بسته به نوع سلول شناور، نیروهای برشی که توسط انواع سیستم‌های مکانیکی اعمال می‌شود، از جمله رایج‌ترین پروانه‌ها و میکسرها هستند. برخی از سیستم‌ها عملکردهای این اجزا را با قرار دادن آنها در مکان‌های کلیدی که می‌توانند در مکانیسم‌های شناور کف چندگانه شرکت کنند، ترکیب می‌کنند. سلول‌های پاک کننده همچنین از نیروهای گرانشی برای بهبود کارایی جداسازی بهره می‌برند. دفع، خود یک پدیده شیمیایی است که در آن ترکیبات فقط به صورت فیزیکی بدون داشتن پیوند شیمیایی به یکدیگر متصل می‌شوند.
یک کمیت معمولی که برای توصیف کارایی جمع‌آوری فرایند شناورسازی کف استفاده می‌شود، بازیابی شناورسازی است( R). این کمیت احتمال برخورد و اتصال ذرات به حباب‌های شناور گاز را در بر می‌گیرد. به صورتی که:
در زیر، چندین روش ریاضی اضافی وجود دارد که اغلب برای ارزیابی اثربخشی فرآیندهای شناورسازی کف استفاده می‌شود. این معادلات ساده‌تر از محاسبه بازیابی شناور هستند، زیرا آنها صرفاً بر اساس مقادیر ورودی و خروجی فرایندها هستند.
برای معادلات زیر:
درصد فلز بازیافت شده (\Chi_R) در درصد وزنی:
درصد فلز از دست رفته (\Chi_L) در درصد وزنی:
درصد وزن بهبود یافته در درصد وزنی:
منحنی‌های بازیابی درجه در عین حال نرخ بازیابی دو جنبه مهم شناورسازی کف را تا حد ممکن پایین نگه می‌دارند، این منحنی‌ها به صورت تجربی بر اساس فرایند شناورسازی کف یک گیاه خاص ایجاد می‌شوند. از آنجایی که منحنی‌ها در جهت x مثبت (به راست) و جهت y مثبت (به سمت بالا) جابه‌جا می‌شوند، عملکرد فرایند شناورسازی کف به عنوان بهبود در نظر گرفته می‌شود. نقطه ضعف این منحنی‌ها این است که آنها فقط می‌توانند روابط بازیابی درجه یک خوراک خاص و نرخ خوراک را مقایسه کنند. اگر یک شرکت در فرایند شناورسازی کف خود دارای واریانسی بین درجه‌ها و نرخ‌های خوراک مورد استفاده (یک اتفاق بسیار رایج) باشد، منحنی‌های بازیابی درجه برای هر جفت از درجه خوراک و نرخ بازیابی باید ساخته شود تا اطلاعات معنی‌داری از گیاه به شرکت‌ها ارائه شود.
تجهیزات شناورسازی
سلول جیمسون از پروانه‌ها و اسپارگرها استفاده نمی‌کند، در عوض دوغاب را با هوا ترکیب می‌کند.
مکانیک شناورسازی
در مراحل زیر، زیر آسیاب کردن برای آزادسازی ذرات معدنی دنبال می‌شود:
مدار شناورسازی ساده برای غلظت مواد معدنی:
معرف شناورسازی به مخلوطی از سنگ معدن و آب (به نام خمیر) در یک مخزن تهویه اضافه می‌شوند. سرعت جریان و اندازه مخزن طوری طراحی شده‌است که به مواد معدنی زمان کافی برای فعال شدن بدهد. خمیر نرم‌کننده [۱] از بانکی از سلول‌های خشن تر تغذیه می‌شود که اکثر مواد معدنی مورد نظر را به عنوان کنسانتره حذف می‌کند. پالپ زبرتر [۲] به بانکی از سلول‌های رفتگر می‌رود که در آنجا ممکن است معرف‌های اضافی اضافه شود. کف سلولی جاذب [۳] معمولاً برای درمان اضافی به سلول‌های خشن‌تر بازگردانده می‌شود، اما در برخی موارد ممکن است به سلول‌های پاک‌کننده ویژه‌ای فرستاده شود. خمیر لاشخور معمولاً آنقدر عقیم است که به عنوان دم دور انداخته می‌شود. مدارهای شناورسازی پیچیده‌تر، دارای چندین مجموعه از سلول‌های پاک‌کننده و پاک‌کننده‌تر و آسیاب مجدد خمیر یا کنسانتره هستند.
کلکسیونرها
برای برخی از مواد معدنی (به عنوان مثال، سیلوینیت برای KCl)، آمین‌های چرب به عنوان جمع‌کننده استفاده می‌شود.
زانتات‌ها(به انگلیسی: Xanthate) به دسته‌ای از نمک‌های شیمیایی گفته می‌شود که دارای فرمول کلی ROCS2-M+ (R = آلکیل; M+ = Na+, K+) است. این دسته از ترکیبات آلی گوگرد عمدتاً رنگی متمایل به زرد یا طلایی دارند و دلیل نامگذاری آنها نیز به زانتات همین است. (عبارت ξανθός [ksantʰós] در زبان یونانی به معنی رنگ زرد یا طلایی است)
کف کننده‌ها
ترکیبات مختلفی برای تثبیت فوم‌ها اضافه می‌شود. این افزودنی‌ها عبارتند از:
روغن کاج ، الکل‌های مختلف (متیل ایزوبوتیل کاربینول (MIBC))، پلی گلیکول‌ها، زایلنول (اسید کرسیلیک).
اصلاح کننده‌ها
انواع ترکیبات دیگر برای بهینه‌سازی فرایند جداسازی اضافه می‌شود، این مواد افزودنی اصلاح کننده نامیده می‌شوند. معرف‌های اصلاح‌کننده با سطوح معدنی یا با کلکتورها و سایر یون‌های موجود در خمیر شناورسازی واکنش می‌دهند و در نتیجه واکنش، شناورسازی تغییر یافته و کنترل‌شده ایجاد می‌شود.
ترکیبات شیمیایی برای جوهر زدایی کاغذ بازیافتی
سیلیکات (SiO۴۴-) یک ترکیب شیمیایی با بار منفی از سیلیسیم است بیشتر سیلیکات‌ها، اکسیدی اند اما علاوه بر آن‌ها، هگزافلوئوروسیلیکات ([SiF۶]۲−) هم گونه‌ای دیگر از سیلیکات‌ها است. این دو دسته تنها گونه‌های سیلیکات‌ها نیستند. بیشتر سیاره‌های سنگی، ماه‌های سنگی، سیارک‌ها و البته پوستهٔ زمین از سیلیکات‌ها ساخته شده‌اند. ماسه، سیمان پورتلند و هزاران کانی در زمین نمونه‌هایی از این ماده‌اند.
کاربردهای خاص سنگ معدن
به عنوان مثال، فرایند شناورسازی برای خالص سازی پتاسیم کلرید از سدیم کلرید و مواد معدنی خاک رس، استفاده می‌شود. ماده معدنی خرد شده در حضور نمک‌های آمونیوم چرب، در آب نمک معلق می‌شود، زیرا گروه آمونیوم و K + دارای شعاع یونی بسیار مشابهی هستند (حدود ۰٫۱۳۵، ۰٫۱۴۳ برحسب نانومتر)، مراکز آمونیوم برای جایگاه‌های پتاسیم سطحی روی ذرات KCl، نه ذرات NaCl، مبادله می‌کنند. سپس زنجیره‌های بلند آلکیل (اگر از مولکول آلکان یک اتم هیدروژن جدا کنیم، باقی‌مانده گروه آلکیل نام دارد. فرمول کلی آلکیل‌ها به صورت CnH2n+1 است) آبگریزی را به ذرات می‌بخشد که آنها را قادر به تشکیل کف می‌کند.
منابع
G J Jameson, "Flotation cell development," in: The AusIMM Annual Conference, Broken Hill, New South Wales, 17–2۱ مه ۱۹۹۲ (The Australasian Institute of Mining and Metallurgy: Melbourne, 1992), 25–31.
Nelson, Michael (2012). "From 10 Cubic Feet to 500 Cubic Meters--Observations on 100 Years of Flotation Technology". Separation Technologies Book Edited by Courtney Young et al. Society of Mining, Metallurgy and Exploration: 539–546.
Lynch, A.J. ; Watt, J.S. ; Finch, J.A. ; Harbort, G.E. (2007). "History of flotation technology". In Jameson, G.J. ; Fuerstenau, M.C. ; Yoon, R. -H. (eds.). Froth flotation: a century of innovation. Littleton, Colo. : Society for Mining, Metallurgy, and Exploration. p. 65. ISBN 978-0-87335-252-9. Retrieved 17 November 2021.
Fuerstenau, D.W. (2007). "A century of developments in the chemistry of flotation technology". In Jameson, G.J. ; Fuerstenau, M.C. ; Yoon, R. -H. (eds.). Froth flotation: a century of innovation. Littleton, Colo. : Society for Mining, Metallurgy, and Exploration. p. 3. ISBN 978-0-87335-252-9. Retrieved 17 November 2021.
Nguyen, Ahn (2003). Colloidal Science of Flotation. pp. 11–12. ISBN 0-8247-4782-8.
Fuerstenau 2007, pp. 3–4.
US 345951, Hezekiah Bradford, "Method of saving floating materials in ore separation"
Kumar, Dilip; Kumar, Deepak (2018). "Dry Cleaning Process". Sustainable Management of Coal Preparation: 115–130. doi:10.1016/B978-0-12-812632-5.00006-9. ISBN 978-0-12-812632-5.
Walton, Steven A. (2015). "Machinery to Match the Materials: Iron Ore Washing in Pennsylvania". Ia. The Journal of the Society for Industrial Archeology. 41 (1/2): 71–92. JSTOR 44654434.
Lynch et al. 2007, p. 68.
"Wales - The birthplace of Flotation". Archived from the original on 2011-07-14. Retrieved 2010-01-13.
Rickard, Thomas A. (1922). Interviews with Mining Engineers. San Francisco: Mining and Scientific Press. pp. 119–131.
Osborne, Graeme (1981). "Guillaume Daniel Delprat". Australian Dictionary of Biography. Melbourne University Press. ISSN 1833-7538. Retrieved ۷ ژوئن ۲۰۱۲ – via National Centre of Biography, Australian National University.
Malozemoff, Plato (مارس ۱۹۴۱). "Operating Characteristics of Mechanical Flotation Machines". Engineering & Mining Journal: 45–49.
Mouat, Jeremy (مارس ۱۹۹۶). "The Development of the Flotation Process: Technological Change and the Genesis of Modern Mining, 1898-1911". Australian Economic Review. 36 (1): 3–31. doi:10.1111/aehr.361001.
Callow; 1916
Parsons, A. B. (1933). The Porphyry Coppers. New York: American Institute of Mining and Metallurgical Engineers. pp. 239–246, 446–450.
A detailed description of the history of flotation and this process can be found in Callows "Notes on Flotation" found in the Transactions of the American Institute of Mining Engineers; Vol 53-54, originally presented in New York in February 1916.
Gaudin, A. M. (1932). Flotation. New York: McGraw-Hill. pp. passim.
Lynch, Martin (2002). Mining in World History. London: Reaktion Press. p. 208. ISBN 978-1-86189-173-0.
Wills, B A; Atkinson, K (1991). "The development of minerals engineering in the 20th Century". Minerals Engineering. 4 (7–11): 643–652. doi:10.1016/0892-6875(91)90054-y.
Beychok, Milton R. (1967). Aqueous Wastes from Petroleum and Petrochemical Plants (1st ed.). John Wiley & Sons Ltd. LCCN 67019834.
Voith EcoCell flotation plant "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2009-08-24. Retrieved 2009-01-08.CS1 maint: archived copy as title (link)
D N Nihill, C M Stewart and P Bowen, "The McArthur River mine—the first years of operation," in: AusIMM ’98 – The Mining Cycle, Mount Isa, ۱۹–۲۳ آوریل ۱۹۹۸ (The Australasian Institute of Mining and Metallurgy: Melbourne, 1998), 73–82.
Report 5 (1995) p. 13
Williams, T. "The story of Lin Ma Hang lead mine, 1915-1962". Geological Society of Hong Kong Newsletter. 9: 3–27.
کریوسول
کریوسول با فرمول شیمیایی C۸H۱۰O۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۱۴۴ است؛ که جرم مولی آن 138.16 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ تا زرد آروماتیک است.
شناورسازی کف
منابع
E V Manlapig, C Green, J W Parkinson and A S Murphy, "The technology and economic incentives for recovering coal from tailings impoundments," SME Annual Meeting, Denver, Colorado, 26–28 February 2001, Preprint 01-70 (Society of Mining, Metallurgy and Exploration: Littleton, Colorado, 2001).
B W Atkinson, C J Conway and G J Jameson, "High-efficiency flotation of coarse and fine coal," in: High-efficiency Coal Preparation: An International Symposium, (Society of Mining, Metallurgy and Exploration: Littleton, Colorado, 1995).
بودکی ژلازووسکیه
بودکی ژلازووسکیه یک روستا در لهستان است که در گمینا کامپینوس واقع شده‌است. بودکی ژلازووسکیه ۵۰ نفر جمعیت دارد.
شومینو
شومینو (به فرانسوی: Cheminot) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Verny واقع شده‌است.
خصوصیات
شومینو ۱۱٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۳۵ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هیساشی ۱۰۲۲۴
سیارک ۱۰۲۲۴ ده هزار و دویست و بیست و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۰٫۴ است.
لا خنکرا
لا خنکرا (به اسپانیایی: La Jonquera) یک شهرستان در اسپانیا است که در کاتالونیا واقع شده‌است.
خصوصیات
لا خنکرا ۵۶٫۹۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۰۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویس و رامین
مؤلف کتاب مجمل التواریخ و القصص وقوع داستان را در عهد شاپور پسر اردشیر بابکان می‌داند. ولی ولادیمیر مینورسکی، خاورشناس و ایران‌شناس روسی و استاد دانشگاه لندن، بر پایهٔ پاره‌ای از جزئیات، زمان حادث شدن این رویداد را مربوط به دورهٔ اشکانیان و برابر با زمان پادشاهی گودرز دوم، یعنی سال‌های ۳۹ تا ۵۱ میلادی برآورد کرده‌است.
ابوالفتح مظفر، از فخرالدین به نظم کشیدن اثر را درخواست کرد. از آنجا که اثر منثور اصلی به زبان پهلوی داشت، بعضی از کلمه‌ها و ترکیب‌های پهلوی به شعر فخرالدین راه یافته‌است: چون دژخیم، دژپسند و دژمان. این کتاب در فاصلهٔ سال‌های ۴۳۲ تا ۴۴۶ ه‍.ق (نگارش ویس و رامین در سال ۱۰۵۴ میلادی به پایان رسیده‌است) به نظم درآمده‌است.
ویس و رامین را نخستین‌بار در سال ۱۸۶۵ میلادی در کلکتهٔ هندوستان چاپ کردند تا آن‌که ویرایش علمی آن در سال ۱۳۱۴ خورشیدی به کوشش مجتبی مینوی فراهم آمد. از این منظومه، سه چاپ ویرایش شدهٔ دیگر در دسترس است: چاپ دکتر محمدجعفر محجوب (۱۳۳۷ خورشیدی)؛ چاپ ماگالی تودوا و الکساندر گواخاریا، دو دانشمند گرجستانی (۱۳۴۹ خورشیدی) و چاپ محمد روشن (۱۳۷۷ خورشیدی).
به عقیدهٔ بعضی محققین، منشأ افسانهٔ اروپایی تریستان و ایزولت همین داستان است.
موضوع داستان
صادق هدایت در مقالهٔ «چند نکته از ویس و رامین» اشاره می‌کند: «... آنچه ویس و رامین را از سایر رمان‌های عاشقانهٔ باستان ممتاز می‌سازد نخست موضوع کتاب است، زیرا بر خلاف پهلوانان داستان‌های عشقی قدیم که عموماً از افسانه یا اشخاص تاریخی گرفته شده‌اند و داستانسرا کوشیده که از جزئیات زندگی آنها به خواننده درس اخلاق و دلاوری و گذشت و غیره بیاموزد موضوع «ویس و رامین» بسیار گستاخانه انتخاب شده و گویا به همین علت پهلوانان آن خیالی است و با افسانه و تاریخ وفق نمی‌دهد»
به‌طور خلاصه موضوع داستان عبارتست از: عشق متقابل شهوانی و افسار گسیختهٔ دختری به نام ویس با برادر «شاه‌موبد» به‌نام رامین، که البته ویس در عقد «شاه‌موبد» است و سخت از این پیوند ناراضی‌است.
برگردان منظومهٔ ویس و رامین به نثر
فریده گلبو نویسندهٔ معاصر ایرانی، منظومهٔ ویس و رامین را، که توسط فخرالدین اسعد گرگانی در بحر هزج مسدس مقصور یا محذوف در فاصلهٔ سال‌های ۴۳۲ تا ۴۴۶ یا ۴۴۸هـ. ق سروده شده‌است، به نثر امروزی درآورده‌است. این کتاب برای نخستین بار در سال ۱۳۸۸ انتشار یافت.
دیدگاه‌ها دربارهٔ داستان منظومهٔ ویس و رامین
محمدعلی اسلامی ندوشن در این باره می‌نویسد:
دربارهٔ گوراب
محققان ویس و رامین، عاشق و معشوق افسانه‌ای ایران باستان را از مردم شهر گوراب دانسته‌اند که در جنوب فیال ویروگرد (بروجرد) می‌باشد. ویرو از شاهزادگان اشکانی بوده که در حدود نهاوند حکومت داشته‌است و در بنای بروجرد سهیم بوده‌است و قصهٔ ویس و رامین در روزگار اشکانیان اتفاق افتاده‌است. گودرز (یکم) نیز در سال ۹۱ پ. م از فرمان مهرداد دوم سرپیچی می‌کند و خود را شاه ایران می‌خواند. جالب است که رامین بر پایهٔ «ویس و رامین» در مناطق غربی ایران قرار می‌گیرد و گودرز نیز در مناطق غربی ایران بوده‌است. فیال در لغت به معنای سرزمینی است که برای نخستین بار در آن کشت شود. به دلیل همین نام، برخی معتقدند ممکن است نخستین بار سکونت در ناحیٔه بروجرد از این منطقه آغاز شده باشد.
گوراب که در بین اهالی به شهر خرابه معروف است جایی است که بروجرد در آنجا به وجود آمده‌است و در زلزلهٔ بزرگی که موجب ویرانی آنجا گردید باعث شد مردم از گوراب به پایین‌تر یعنی فیال و شهر بروجرد که در سه کیلومتری فیال است نقل مکان کنند. نام‌های قدیم بروجرد: ویروگرد- وروگرد - ورویرد و… بوده‌است. زمین‌لرزه‌ای ۷٫۴ ریشتری در ساعت ۶:۱۸ بامداد سوم بهمن‌ماه سال ۱۲۸۷ ه‍.خ استان لرستان را لرزاند. این زمین‌لرزه که مرکز آن در منطقهٔ سیلاخور در ۹ کیلومتری شهرستان دورود قرار داشت، موجب ویرانی و آسیب ۱۲۸ روستا و کشته شدن حدود ۶ تا ۸ هزار نفر از هم‌وطنانمان شد.
دژ گوراب یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین آثار تاریخی ملایر و ایران (دورهٔ اشکانیان و ساسانیان) است. مطالعات باستان‌شناختی نشان می‌دهد که از دورهٔ مس و پارینه‌سنگی گروهی در محل کنونی تپهٔ گوراب ساکن شدند که سفال‌های آنان با بخشی از سفال‌های ساکنان اولیهٔ گیان در طبقهٔ V a قابل مقایسه‌است. بعد از آن در دورهٔ گسترش فرهنگی اوروک به داخل زاگرس، این مکان به یکی از هشت کانون اصلی اقتصادی اوروکی‌ها در منطقه بدل می‌گردد که کار و فعالیت اصلی آن‌ها جمع‌آوری کالاهای مورد نیاز تمدن اوروکی در جنوب بین‌النهرین بود. پس از آن، گروهی از مهاجران دامداری که قبلاً در گوراب از آن‌ها یاد شد در این مکان مستقر شدند. به نظر می‌رسد تداوم استقرار در این مکان تا دورهٔ اخیر اسلامی وجود داشته، لکن به خاطر ساخت یک قلعهٔ مستحکم در دورهٔ اشکانی بخش زیادی از این آثار فرهنگی تخریب شد، اما پس از آن آثار دورهٔ اشکانی و ساسانی و دوران اسلامی بر روی قلعه قابل مطالعه بر جای مانده‌است.
همچنین نقل شده که: «شاه موبد به آنجا که ویس است لشکر کشید و رامین که همراه شاه موبد به گوراب رفته بود، ویس را بدید و بر وی عاشق شد.»
در این زمینه که آیا گوراب اسعد گرگانی، همان گوراب ملایر است یا خیر؟ ولادیمیر مینورسکی خاورشناس روسی می‌نویسد: «وضع گوراب روشن است و در جنوب همدان است.»
«گل بانوی» گوراب یکی دیگر از زیبا رویانی است که رامین او را به همسری برمی‌گزیند و در ابیاتی از منظومه، خود را چنین معرفی می‌کند:
تپه گوراب در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۵۳ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
اشکانی بودن داستان
دلایلی که برای اشکانی بودن این داستان آورده می‌شود:
در ادامهٔ داستان هم شرح داده می‌شود که شاه از تمام شهرها لشکری آماده می‌کند و به نبرد با رومیان می‌رود و پیروز بازمی‌گردد.
شعری از ویس و رامین در موزه ژاپن
اسعد گرگانی در کتاب ویس و رامین:
اثر فردوسی در شاهنامه:
یک راهب ژاپنی بنام کیوسه در حاشیه این کاغذ نوشته‌است (سال ۱۲۱۷ میلادی) در گوانگجو چین با ۳ فرد خارجی ملاقات کردم و موقع خداحافظی از آنها خواستم که به خط خود دعایی برایم بنویسند آنها این دستخط را نوشتند. این راهب این نوشته را با خود به معبد کوزانجی ژاپن آورد.
سرژ دمیر
سرژ دمیر (Serge Demierre؛ زادهٔ January 16, 1956) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
محوطه و تپه قشلاق گریه له ناو
محوطه و تپه قشلاق گریه له ناو مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بیجار، بخش مرکزی، روستای دولت‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۰۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه لاوان
فرودگاه لاوان یا فرودگاه جزیرهٔ لاوان فرودگاهی در جزیرهٔ لاوان در ایران است.
میلفورد، دربی‌شر
میلفورد (Milford) یک روستا در شهرستان دربی‌شر، انگلستان است.
این روستا که در کنار رود درونت واقع شده است به دلیل قرار داشتن کارخانه‌های صنعت نساجی در این منطقه و ثبت آثار آن در میراث جهانی یونسکو شناخته می‌شود.
گبگودا
گبگودا (به لاتین: Gebguda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
تیم ملی فوتبال بوروندی
تیم ملی فوتبال بوروندی نماینده کشور بوروندی در مسابقات بین‌المللی و آفریقایی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال بوروندی فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۵ دسامبر ۱۹۷۱ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال تانزانیا برگزار شده‌است.
پنیکوک
پنیکوک (به انگلیسی: Penicuik) یک منطقهٔ مسکونی در اسکاتلند است که در میدلودین واقع شده‌است.
خصوصیات
پنیکوک ۱۵٬۹۲۶ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر L'Isle-sur-la-Sorgue خواهرخواندهٔ پنیکوک هست.
پزشکی مولکولی
پزشکی مولکولی شاخه‌ وسیعی از دانش پزشکی است که علوم پایه و پزشکی را در جهت شناسایی اساس مولکولی و خطاهای ژنتیکی بیماریها به منظور یافتن راههای پیشگیری، تشخیص و مداخله‌های مولکولی برای اصلاح بیماریها به کار می‌گیرد. چشم‌انداز پزشکی مولکولی به نقش پزشکی فردی بر پایه تشخیص و درمان مؤثر در هر فرد تاکید دارد. در سال ۱۹۴۹، لینوس پاولینگ و هاروی ایتانو پس از انتشار مقاله‌ای در نشریه ساینس، از کشف یک بیماری مولکولی با نام سیکل سل آنمیا خبر دادند و بدین ترتیب دانش جدیدی را در بررسی ساختار و متابولیسم بیماری‌ها در مقیاس مولکولی ایجاد نمودند.
جامه‌شوران سفلی (بخش مرکزی کرمانشاه)
جامه‌شوران سفلی (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قره‌سو قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
عزیزآباد (ابرکوه)
عزیزآباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۳ نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.
دکتر هاوس
دکتر هاوس یا هاوس ام.دی. که به اختصار با نام هاوس نیز شناخته می‌شود، یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی در گونهٔ درام پزشکی است که از تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ تا ۲۱ مهٔ ۲۰۱۲ از شبکهٔ فاکس طی هشت فصل پخش شد. دکتر گریگوری هاوس شخصیت اصلی داستان است که یک نابغهٔ پزشکی و مردم‌گریز است و به مصرف داروی مسکن اعتیاد دارد. او مسئول یک تیم تشخیص افتراقی در بیمارستان خیالی پرینستون پلینزبورو می‌باشد. ایدهٔ اصلی این مجموعه توسط پل آتاناسیو مطرح شد، در حالی که دیوید شور که نامش به عنوان خالق اصلی سریال مطرح می‌شود، بیش‌تر در خلق شخصیت اصلی داستان یعنی دکتر هاوس نقش داشت. کیتی جیکوبز، شریک تجاری آتاناسیو به همراه برایان سینگر از تهیه‌کنندگان اجرایی این مجموعه بودند. فیلم‌برداری مجموعه بیش‌تر در محلهٔ غربی لس‌آنجلس یعنی سنچری سیتی صورت می‌گرفت.
هاوس در این مجموعه در بسیاری از مواقع با پزشکان دیگر خصوصاً تیم تشخیص خودش درگیر می‌شود؛ چرا که تشخیص‌هایش بیش‌تر بر پایهٔ نکات ریز و بحث‌برانگیز در مورد بیمارها می‌باشد. درگیری‌اش با قوانین بیمارستان او را در بیشتر مواقع در مقابل رئیس بیمارستان دکتر لیسا کادی (لیسا ادلستین) قرار می‌دهد. تنها دوست واقعی هاوس دکتر جیمز ویلسون (رابرت شان لئونارد) است که در همان بیمارستان رئیس بخش سرطان‌شناسی است. در طول سه فصل اول، تیم تشخیص هاوس شامل سه پزشک به نام‌های دکتر رابرت چیس (جسی اسپنسر)، دکتر الیسون کمرون (جنیفر موریسون) و دکتر اریک فورمن (عمر اپس) است. پس از سه فصل این تیم از هم می‌پاشد و هاوس در کنار فورمن سه پزشک جدید به نام‌های دکتر رمی هدلی (اولیویا وایلد)، دکتر کریس تاوب (پیتر جکوبسن) و دکتر لارنس کاتر (کل پن) استخدام می‌کند. چیس و کمرون هم در بخش‌های دیگری از بیمارستان مشغول هستند. کاتر در اواخر فصل پنج می‌میرد و کمرون در اوایل فصل شش بیمارستان را ترک می‌کند؛ هم‌چنین چیس به تیم تشخیص بازمی‌گردد. سیزده در بیشتر قسمت‌های فصل هفتم غایب است و مارتا ام. مسترز (امبر تمبلین) جایش را می‌گیرد. کادی و مسترز در پایان فصل هفت از بیمارستان می‌روند؛ فورمن رئیس جدید بیمارستان می‌شود و دکتر جسیکا آدامز (اودت انابل) و دکتر چی پارک (چارلین وای) به تیم هاوس می‌پیوندند.
هاوس از فصل دوم تا فصل چهارم بین ده سریال برتر در ایالات متحده قرار داشت. در سال ۲۰۰۸ با توزیع در ۶۶ کشور جهان، هاوس پربیننده‌ترین سریال تلویزیونی در جهان بود. این مجموعه تلویزیونی جایزه‌های بسیاری از جمله پنج جایزه امی، دو جایزه گلدن گلوب، یک جایزه پیبادی و ۹ جایزه برگزیده مردم دریافت کرده‌است. در ۸ فوریه ۲۰۱۲، فاکس اعلام کرد که فصل هشتم، فصل پایانی این مجموعه خواهد بود. قسمت آخر آن در ۲۱ مهٔ ۲۰۱۲ پخش شد و به دنبال آن یک ویژه‌برنامهٔ یک‌ساعتی نیز پخش گردید.
شرح سریال
دکتر گریگوری هاوس پزشکی نابغه و مردم‌گریز است که سرپرست یک تیم تشخیص پزشکی در بیمارستان پرینستون پلینزبورو در نیوجرسی می‌باشد. هر قسمت معمولاً حول مسئلهٔ تشخیص مریضی یک بیمار می‌گذرد و شروع قسمت نیز معمولاً خارج از بیمارستان اتفاق می‌افتد و وقایعی را که منتهی به شروع نشانه‌های بیمار می‌شود را نشان می‌دهد. در طول هر قسمت روش‌های مختلفی برای درمان بیمار به کار برده می‌شود که معمولاً موفقیت‌آمیز نیست و در پایان قسمت و در زمانی که وضعیت بیمار بحرانی می‌شود، معمولاً درمان جواب می‌دهد. آن‌ها معمولاً پرونده‌هایی را قبول می‌کنند که پزشکان دیگر از تشخیص بیماری‌شان ناتوان بوده‌اند؛ همچنین هاوس از قبول پرونده‌هایی که از نظرش جالب نیستند خودداری می‌کند. خط داستانی سریال بیش‌تر حول نظریه‌های غیرمعمول پزشکی او و واکنش دیگر پزشکان به این مسئله می‌گردد.
شخصیت‌های اصلی
دکتر گرگوری هاوس (با نقش آفرینی هیو لوری) پیچیده‌ترین و مهم‌ترین شخصیت سریال و در واقع شخصیت وی هستهٔ اصلی تشکیل‌دهندهٔ سریال است. هاوس که خود متخصص بیماری‌های عفونی و هم‌چنین نفرولوژیست است، رئیس یک تیم تشخیصی در بیمارستان آموزشی پرینستون پلیزبورو PPTH است. هیو لوری به خوبی از عهده این نقش برآمده و بسیار تأثیرگذار بوده، او برای بازی در این نقش ۴ بار نامزد بهترین هنرپیشه مرد تلویزیونی گلدن گلوب بوده و دو بار در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ برنده این جایزه شده و در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۷، و ۲۰۰۸ نیز نامزد جایزه امی شده‌است. لوری که خود فرزند یک پزشک –به نام رن لوری – است گفته‌است احساس گناه می‌کند که به خاطر یک نسخه بدلی بودن از پدرش درآمد بسیار بیشتری نصیب‌اش می‌شود. او از آغاز فصل دوم ۲۷۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ دلار برای هر اپیزود دریافت کرده و این مبلغ در فصل پنجم به ۴۰۰۰۰۰ دلار رسیده‌است.
درباره شخصیت دکتر هاوس، اخیراً کتاب «دکتر هاوس و فلسفه: همه دروغ می‌گویند» ترجمه و منتشر شده که به بررسی منش دکتر هاوس می‌پردازد.
دکتر جیمز ویلسون (با بازی رابرت شان لئونارد)، اونکولوژیست، تنها دوست واقعی هاوس و رئیس دپارتمان سرطان‌شناسی است.
دکتر لیزا کادی (لیزا ادلستین): اندوکرینولوژیست (متخصص غدد)، رئیس هاوس و مدیر بیمارستان است. هاوس روابط و اندرکنش پیچیده‌ای با او دارد. در اکثر موارد به علت فرار هاوس از ویزیت بیماران و همچنین اقدامات نامعمولی که برای تشخیص یا درمان بیماران به کار می‌بندد، این دو با هم درگیری لفظی پیدا می‌کنند که پر از تنش و کش و قوس‌های جنسی است. در فصل پنج آن‌ها برای اولین بار یک‌دیگر را می‌بوسند، اما ارتباط فیزیکی آن‌ها ادامه نمی‌یابد تا اینکه در پایان فصل شش کادی به هاوس می‌گوید که عاشق‌اش ست، آن‌ها همدیگر را می‌بوسند و توافق می‌کنند که زندگی مشترکی شروع کنند.
در سه فصل اول تیم تشخیصی هاوس از دکتر اریک فورمن (با بازی عمر اِپس) (نورولوژیست) دکتر آلیسون کامرون (با بازی جنیفر موریسون) (ایمونولوژیست) و دکتر رابرت چیس (با بازی جِسی اِسپنسر) (جراح و متخصص مراقبتهای ویژه) تشکیل شده‌است. در پایان فصل سوم گروه از هم می‌پاشد. هاوس به تدریج سه عضو دیگر برای تیم انتخاب می‌کند. دکتر رمی هادلی (سیزده) (با بازی اولیویا وایلد) دکتر گرین تاوب و دکتر لارنس کوتنر، که فورمن بعدها مجدداً به این گروه می‌پیوندد. کوتنر نیز تا پایان فصل پنجم از گروه کنار گذاشته می‌شود.
اِستِیسی (با بازیلاسا وارد): وکیل کار کشته و همسر سابق هاوس در قسمت بیست و یک فصل اول استیسی برای معالجه بیماری همسرش به دکتر هاوس مراجعه می‌کند و دکتر هاوس همسر استیسی را معالجه می‌کند و بر همین اساس استیسی که یک وکیل کار کشته‌است به عنوان وکیل بیمارستان توسط کادی استخدام می‌شود و هاوس در این مدت علاقه خود را به استیسی نشان می‌دهد و در قسمت ده فصل دو در هتل فرودگاه آن‌ها همدیگر را می‌بوسند.
شرلوک هلمزی در بیمارستان
شباهت‌های دکتر هاوس به شرلوک هلمز -کارآگاه مشهور داستان‌های جنایی- در سرتاسر سریال احساس می‌شود. هلمز و هاوس هر دو موسیقی می‌نوازند -هاوس پیانو و گیتار و هولمز ویولن- و هر دو به شکلی مواد مصرف می‌کنند -هاوس معتاد قرص ویکودین (حاوی اکسی کدون و استامینوفن) است و هلمز هم گاهی کوکائین استفاده می‌کند. شماره آپارتمان هاوس ۲۲۱B نیز نوعی ارجاع به آدرس هولمز است.
دیوید شور تهیه‌کننده سریال می‌گوید که همیشه شرلوک هلمز را تحسین می‌کرده و شیفتهٔ بی‌تفاوتی هولمز نسبت به موکلان‌اش بوده‌است، ویژگی که به وضوح در شخصیت هاوس مشاهده می‌شود. به‌طور کلی شخصیت دکتر هاوس، تاکیدش بر روانشناسی بیماران، روش استدلال استنتاجی وی، و اکراه‌اش از پذیرفتن بیماری‌هایی که برای‌اش جالب نیستند همه تداعی‌کنندهٔ کارآگاه داستان‌های سر آرتور دویل هستند. رویکرد تشخیصی دکتر هاوس رد کردن یک یک تشخیص‌های افتراقی تا رسیدن به تشخیص نهایی است که هلمز نیز روش مشابهی را پی می‌گیرد. حتی شور می‌گوید نام هاوس به شکلی ادای دینی به هولمز بوده‌است. دوستی هاوس با جیمز ویلسون هم ارتباط هلمز با دکتر واتسون را تداعی می‌کند. رابرت شان لئونارد هنرپیشه نقش دکتر ویلسون می‌گوید که ابتدا قرار بر این بوده که دکتر ویلسون -که نام‌اش نیز بی‌شباهت به نام دکتر واتسون نیست- نقش بیشتری در کنار دکتر هاوس و به عنوان مشاور ایفا کند -همان‌گونه که واتسون همیشه در کنار هولمز کار می‌کند- اما در نهایت این جنبه از نقش دکتر واتسون به تیم تشخیصی واگذار شده‌است.
علاوه بر این‌ها در اپیزودهای سریال نیز ارجاعاتی به داستان‌های شرلوک هولمز شده‌است. نام بیمار اصلی در قسمت اول سریال ربکا آدلر است که تداعی‌کننده نام آیرین آدلر در اولین داستان شرلوک هولمز است. در پایان فصل دوم مرد مسلحی به هاوس شلیک می‌کند که نامش Moriarity -نام دشمن همیشگی هولمز- است. در چند اپیزود کتاب خاطرات شرلوک هولمز در نماها ظاهر می‌شود. همچنین در یکی از اپیزودهای فصل پنج هاوس برای گول‌زدن تیمش از یک کتاب از جوزف بل استفاده می‌کند که الهام‌بخش دویل برای شرلوک هولمز بوده‌است. کتاب را ویلسون در کریسمس گذشته به هاوس هدیه داده و پیغام گذاشته که: هاوس، این کتاب مرا به یاد تو می‌اندازد. در عین حال ویلسون قبل از این‌که اشاره شود که وی این کتاب را به هاوس داده‌است، به دو نفر از اعضای تیم می‌گوید که الهام‌بخش این داستان بیماری به نام آیرین ادلر بوده‌است.
تأثیر در زندگی واقعی
یک پزشک داخلی بنام یورگن شفر، سرپرست مرکز دانشگاهی بیماری‌های شناخته نشده بیمارستان ماربورگ کشور آلمان، بیماری یکی از بیماران خود را بر اساس نشانه‌های همانند یک بیمار در اپیزود ۱۱ فصل هفتم دکتر هاوس حساسیت به فلز کبالت تشخیص و مورد معالجه قرار داد و این تشخیص به‌درستی انجام گرفته و بیمار حساسیت ناشی از کبالت موجود در پروتز لگن داشت. دکتر شفر می‌گوید: در پی جستجوی چرایی نشانه‌های بیماری به یاد قسمتی از مجموعه دکتر هاوس بنام فمیلی پرکتیس (Family Practice) افتادم که در آن یک بیمار نشانه‌هایی مانند بیمار من داشت. بیمار پس از این تشخیص مورد معالجه قرار گرفته و قسمت زیادی از کارکرد حیاتی اعضای بدنش را دوباره بدست آورد. از طرف پزشکان آلمان نامه‌ای در مجله تخصصی پزشکی لنست به چاپ رسید و با اشاره به مورد دکتر شفر از همکار خود با عنوان دکتر هاوس سپاسگزاری کردند.
فهرست شهرستان‌های هلند
کشور هلند شامل ۳۹۳ شهرستان است که دومین سطح تقسیمات کشوری در هلند محسوب میشود.
ادگار آدریان
ادگار داگلاس آدریان، اولین بارون (Edgar Douglas Adrian, 1st Baron Adrian) (۳۰ نوامبر ۱۸۸۹ – ۴ اوت ۱۹۹۷)، یک الکتروفیزیولوژیست و دریافت کننده جایزه نوبل ۱۹۳۲ در زمینه فیزیولوژی بود که این جایزه را به‌طور مشترک با سر چارلز شرینگتون به خاطر کار در عملکرد نورون‌ها دریافت نمود. او شواهد تجربی را در ارتباط با قانون همه-یا-هیچ اعصاب ارائه نمود.
حرفه او با ادامه مطالعات کیت لوکاس، از الکترومتر مویرگی و لامپ پرتوی کاتدی جهت تقویت سیگنال‌های تولیدی توسط دستگاه عصبی استفاده کرده و قادر بود تا تخلیه شارژهای الکتریکی تک فیبر عصبی را تحت محرک فیزیکی ثبت نماید (به نظر می‌رسید که از قورباغه‌ها در آزمایشش استفاده می‌کرد ). یک کشف تصادفی در ۱۹۲۸ میلادی توسط آدریان، حضور الکتریسیته را در سلول‌های عصبی اثبات کرد. آدریان گفت:
"من الکترودهایی را، در ارتباط با برخی آزمایش‌های مربوط به شبکیه چشم، بر روی عصب نوری یک وزغ قرار دادم. اتاق تقریباً تاریک بود و من از شنیدن نویزهای تکرارشونده در بلندگوی متصل به تقویت کننده گیج شدم. این صداها حاکی از آن بودند که فعالیت بسیار زیادی مرتبط با تکانه‌های عصبی در جریان اند. تا این که فهمیدم ارتباطی بین صدا و تحرکات درون اتاق وجود داشته و من در میدان بینایی وزغ قرار دارم و در حقیقت چشمان وزغ نسبت به اعمال من سیگنال‌دهی می‌کنند."
یکی از نتایج کلیدی که در ۱۹۲۸ منتشر شدند، بیان می‌کنند که تحریک پوست تحت تحریک ثابت در ابتدا قوی بوده ولی به تدریج طی زمان کاهش می‌یابد، در حالی که تکانه‌های حسی که در طول اعصاب از نقطه تماس عبور می‌کنند از لحاظ قدرت ثابت اند، با این وجود فراکنسشان طی زمان کاهش یافته و در نتیجه میزان حس شدنشان توسط مغز محو می‌شود.
با گسترش چنین نتایجی به مطالعه درد ناشی از تحریک دستگاه عصبی، او اکتشافاتی را در رابطه با دریافت چنین سیگنال‌هایی توسط مغز و توزیع فضایی نواحی حسی قشر مخ در حیوانات مختلف انجام داد. این نتایج منجر به ایده نقشه حسی شد که به آن در دستگاه حسی-پیکری هومونکولوس (homunculus) گویند.
بعدها، آدریان از الکتروانسفالوگرام جهت مطالعه فعالیت الکتریکی مغز انسان‌ها استفاده نمود. کار او در رابطه با ناهنجاری‌های ریتم برگر، راه را برای تحقیقات بعدی در رابطه با صرع و سایر آسیب‌های مخی باز نمود. او بخش نهایی حرفه تحقیقاتی خود را به تحقیقات بویایی اختصاص داد.
موقعیت‌هایی که او طی حرفه اشغال نمود شامل این موارد اند: پروسور فولرتون ۱۹۲۹–۱۹۳۷؛ پروفسور فیزیولوژی در دانشگاه کمبریج ۱۹۳۷–۱۹۵۱؛ رئیس جامعه سلطنتی ۱۹۵۰–۱۹۵۵؛ مستر کالج ترینیتی در کمبریج طی ۱۹۵۱–۱۹۶۵؛ رئیس جامعه سلطنتی پزشکی ۱۹۶۰–۱۹۶۲؛ چنسلر دانشگاه کمبریج ۱۹۶۷–۱۹۷۵؛ چنسلر دانشگاه لیسستر ۱۹۵۷–۱۹۷۱. آدریان به عنوان عضو افتخاری خارجی آکادمی هنر و علوم آمریکا در ۱۹۳۸ میلادی انتخاب شد. در ۱۹۴۶ عضو خارجی آکادمی هنر و علوم سلطنتی هلند شد. در ۱۹۴۲ میلادی برنده عضویت در نشان مریت و در ۱۹۵۵ میلادی برای او در شهرستان کمبریج، عنوان «بارون آدریان کمبریج» ایجاد شد.
او در کمبریج فوت کرد و افتخار خاکسپاری در کالج ترینیتی کمبریج برایش فراهم گشت.
پارا-کرسیدین
پارا-کرسیدین با فرمول شیمیایی C۸H۱۱NO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۴۴۵ است. که جرم مولی آن ۱۳۷٫۱۷۹ می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
جامه‌شوران علیا (بخش مرکزی کرمانشاه)
جامه‌شوران علیا (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قره‌سو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
ماکسشتات
ماکسشتات (به فرانسوی: Maxstadt) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Grostenquin واقع شده‌است.
خصوصیات
ماکسشتات ۷٫۹۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۵۲ نفر جمعیت دارد و ۲۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بربریان
بِربِریان (زبان ارمنی: Բերբերյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
کوینتس‌هئول
کوینتس‌هئول (به هلندی: Kwintsheul) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وستلاند واقع شده‌است. کوینتس‌هئول ۳٬۵۶۰ نفر جمعیت دارد.
بودکیژ
بودکیژ یک روستا در لهستان است که در گمینا برانگشچک واقع شده‌است. بودکیژ ۲۸۰ نفر جمعیت دارد.
جو مورو
جو مورو (Jo Morrow؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.