cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حسین گلستانی (طنزپرداز)
حسین در بجدن سبزوار متولد شد. پدرش سلطان‌مراد شاعر و اهل ادب بود. تحصیلات ابتدایی و سه سال اول دبیرستان را در سبزوار گذراند. سپس در دبیرستان نظام و دانشگاه افسری تهران تحصیل کرد و به خدمت ارتش درآمد. در ارتش در رستهٔ موتوری تخصص داشت. قبل از انقلاب اسلامی، با درجهٔ سرهنگی از ارتش بازنشسته شد.
از سال ۱۳۲۶ با نشریهٔ توفیق همکاری می‌کرد و مطالبش را به صورت ناشناس با امضاهای ح-گ، شبگیر، الابابیل، ابابیل، باباآدم، ابوالفضول، ابوجلال، ابوحرب، ابوقبیس، میرزا نق‌نقو، علی شنبه، شهپر، مسعودبک، کبلای، دیده‌ور، سیاه، سیاه‌سوخته، بنی‌هندل، غایب، جنوبی، بزشناس، مورچه، ساخلوحضور، مرموز، اخفش، عمودالدوله، مسافرنژاد، واقعه‌نویس، تعزیه‌نویس، حاشیه‌پرداز، نکته‌گیر، میرزاغضنفر، گرمازاده و … برای چاپ به مجله می‌فرستاد. علت مخفی نگه داشتن نام واقعی‌اش این بود که شغلی نظامی داشت و نمی‌خواست برایش دردسر درست شود.
پس از انقلاب، همراه جواد علیزاده، مسئولیت صفحهٔ «طنز هفته» در روزنامهٔ کیهان را عهده‌دار شد. از سال ۱۳۷۰ در گل‌آقا فعالیت کرد که این همکاری تا آخر عمر ادامه داشت. کتاب‌های بزغالهٔ باهوش و شغال خرسوار برای نوجوانان از انتشارات گل‌آقا محصول همین دوره از فعالیت اوست. پس از درگذشت عمران صلاحی، مسئولیت صفحهٔ کنزالطنز گل‌آقا را بر عهده گرفت.
گلستانی در ۲۶ مهر ۱۳۸۶ درگذشت و در بهشت زهرای تهران دفن شد. پس از درگذشتش، آثار او به کوشش همسرش در کتابی به نام گلستانه گردآوری شد.
بریژیت (اسطوره)
بریژیت (بریجیت) یکی ایزدان پیشامسیحیت ایرلند موسوم به توآتا دی دانان بود. مطابق اعتقاد مردم ایرلند پیش از مسیحیت, بریژیت دختر داگدا یکی از ایزدان مهم توآتا دی دانان و همچنین همسر برس پادشاه توآتا دی دانان بود. ایرلندی‌های باستان برای بریژیت وظایف مختلف قائل بود. بریژیت ایرلندی عمیقا با باروری و فرزندزایی پیوند دارد. در ادبیات کهن, بریژیت ایزدبانوی شعر و خرد بود. او را پشتیبان صنعتگران و صنایع می‌دانستند. بریژیت در اعصار رومی ایزدبانوی ناظر چشمه‌هایی بود که احتمالا با قوای درمانگری پیوند دارند. به همین علت بریژیت با همه نوع دارو و درمان و بسیاری از چاه‌ها در ارتباط بود. بریژیت همچنین الهه حامی پیشگویان بود که در ایرلند به فیلی معروف بودند که حتی تا قرن شانزدهم هنوز در ایرلند وجود داشتند. به همین سبب گروهی بریژیت ایرلندی را با آتنا یونانی و مینروا رومی مقایسه می‌کنند. ژولیوس سزار, ژنرال رومی, نیز در مشاهدات خود درباره سلت‌ها گفته است که آن‌ها الهه‌ای مشابه مینروا داشتند که ابداع هنرها و صنایع را به او نسبت می‌دادند. ایرلندی‌های باستان در اول یا دوم فوریه جشنی به نام ایمبولک برای گدامیداشت ایزدبانو بریژیت برگزار می‌کردند. پس از مسیحی شدن ایرلند, نقش‌ها و وظایف بریژیت به یک راهبه به نام بریژیت کیلداری نسبت داده شد به نحوی جشن ایمبولک تبدیل به جشن سنت بریژیت شد. در سایر مناطق سلت‌نشین نیز ایزدبانوهای مشابهی یافت می‌شود. برای مثال در اسکاتلند و بریتانیای قدیم نیز ایزدبانویی به نام بریگانتیا پرستش می‌شد.
کفشک راست‌روی بزرگ‌پولک
کفشک راست‌روی بزرگ‌پولک نام یک گونه از راسته کفشک‌ماهی است.
ماریا یوریچ زاکورکا
ماریا یوریچ با نام نویسندگی زاکورکا  (۲ مارس ۱۸۷۳ – ۳۰ نوامبر ۱۹۵۷ ) یک روزنامه‌نگار و نویسنده اهل کرواسی بود. او اولین روزنامه‌نگار زن و پرخواننده‌ترین نویسنده در کرواسی است.
او برای اولین بار از نام زاکورکا در سال ۱۸۹۸ استفاده کرد و مقاله‌ای در حمایت از طبقه کارگر کرواسی در بوزور برای یک روزنامه با نفوذ نوشت. بعد از آنکه یکی از ناشران روزنامه دریافت که زاکورکا در واقع یک زن است گفت در هیچ شرایطی روزنامه‌نگاری حرفه‌ای برای زنان نیست. با وجود این خصومت‌ها او در سال ۱۹۰۳ سردبیر ارشد این روزنامه شد. تحت مدیریت او، خوانندگان بوزور رکورد خواندن یک روزنامه کرواتی را شکستند.
زاکورکا در نوشته‌هایش نوری به ظلم و ستمی که بر زنان و طبقه دهقان می‌رفت افکند و اغلب به متحد کردن چالش‌های این گروه‌های اجتماعی در استقرار نقد دو سویه احزاب حاکم می‌پرداخت. او همچنین یکی از مدافعان سرسخت فرهنگ کرواتی بود و از گفتگو با دیگر روشنفکران در آلمان به منظور حفظ بحث و گفتگو فرهنگی ملیت‌های مختلف در سطحی برابر اجتناب کرد.
زاکورکا علاوه بر کار روزنامه‌نگاری، رمان‌های محبوب بسیاری نوشته‌است و یکی از محبوب‌ترین نویسندگان در کرواسی شناخته می‌شود. رمان «دختر لوترسکاک» (۱۹۲۲) یکی از آثار برجسته اوست.
او در زاگرب در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۵ او نفر دوم در لیست محبوب‌ترین نویسندگان کروات در تمام دوران‌ها قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۶ گوگل ۱۴۳مین سالگرد تولد زاکورکا را با تغییر گوگل دودل گرامی داشت.
فضل هادی مسلم‌یار
فضل هادی مسلمیار (۱۳۴۸، قریه دولتزی ولسوالی چپرهار ننگرهار) رئیس مجلس سنای افغانستان است.
ریسه
دستگاه رویشی گیاهان پست که فاقد تمایز کامل بافتی است و در حد ابتدایی باقی‌مانده‌است را ریسه (thallus) می‌نامند. بافت‌های ارگانیسم‌هایی چون جلبک، قارچ، برخی جگرواشان، گلسنگ‌ها و کپک مخاطی پلاسمودیومی از این گونه هستند. بسیاری از این سازواره‌ها پیش از این در زمره ریسه‌داران thallophytes دسته‌بندی می‌شدند.
فضل هادی مسلم‌یار
فعالبت‌های سیاسی
وی از طریق انتخابات ۱۳۸۴ عضویت شورای ولایتی ننگرهار را به دست آورد، که به اساس انتخابات این شورا، برای دورهٔ چهار ساله منحیث رئیس این شورا انتخاب شد.
ریسه
ریسه‌های درون‌ریشه‌ای
این نوع از ریسه، بعد از تشکیل میخ رخنه و نفوذ به بافت ریشه توسط قارچ، تولید می‌شوند. معمولاً دارای رشد محدودی هستند که پس از تشکیل به صورت بین سلولی و درون‌سلولی در داخل بافت ریشه رشد می‌کنند.
فضل هادی مسلم‌یار
فعالبت‌های سیاسی
او عضویت حزب دعوت به رهبری عبدالرب رسول سیاف را دارد. فضل هادی مسلمیار سناتور انتصابی در نخستین جلسه دور هفدهم شورای ملی به اتفاق آرای سناتوران بار دیگر برای یک دوره پنج ساله تقنینی (قانون‌گذاری) به حیث رئیس این مجلس انتخاب شد
ریسه
ریسه‌های برون‌ریشه‌ای
این نوع از ریسه‌ها از نظر ریخت‌شناسی و عملکرد متنوع هستند و شامل ریسه‌های کلنیزه‌کننده، جذب‌کننده مواد غذایی و تولیدکننده هاگ هستند. یکی از عملکردهای اساسی آنها کلنیزه نمودن سایر بخش‌های یک ریشه، ریشه‌های گیاهان یک گونه و گیاهان گونه‌های دیگر در خاک است.
فضل هادی مسلم‌یار
فعالبت‌های سیاسی
مسلمیار نماینده ولایت ننگرهار در مجلس سنا هشت سال سمت ریاست و یکسال سمت نیابت اول مجلس سنا را بر عهده داشت. مسلمیار با ۶۱ رای عضو سنا به سمت ریاست مجلس سنا انتخاب شد.
ناموس (ابهام‌زدایی)
ناموس اغلب برای اشاره به یکی از مفاهیم و ارزش‌ها در نظام اخلاقی کشورهای خاورمیانه به کار می‌رود و می‌تواند به موارد زیر هم اشاره کند:
مدار ۵۲ درجه جنوبی
مدار ۵۲ درجه جنوبی، دایره‌ای از عرض جغرافیایی است که در ۵۲ درجهٔ جنوبی خط استوا قرار دارد.
گذر از مناطق
از نصف‌النهار مبدأ شروع می‌شود و به سمت مشرق ۵۲ درجه جنوبی از موارد زیر گذر می‌کند:
! scope="col" width="125" | مختصات‌ها ! scope="col" | کشور، قلمرو یا دریا ! scope="col" |توضیحات ! scope="row" style="background:#CFECEC;" | اقیانوس اطلس ! scope="row" style="background:#CFECEC;" | اقیانوس هند ! scope="row" style="background:#CFECEC;" | اقیانوس آرام ! scope="row" | 🇨🇱 ! scope="row" | 🇦🇷 / 🇨🇱 border ! scope="row" | 🇦🇷 ! scope="row" style="background:#CFECEC;" | اقیانوس اطلس ! scope="row" | 🇫🇰 ! scope="row" style="background:#CFECEC;" | Falkland Sound ! scope="row" | 🇫🇰 ! scope="row" style="background:#CFECEC;" | اقیانوس اطلس
پسنی
پسنی (به انگلیسی: Pasni) یک شهر در پاکستان است که در ایالت بلوچستان واقع شده‌است. پسنی ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوچیانو فدریچی
لوچیانو فدریچی (Luciano Federici; May 16, 1938 – 1938:5:16, March 18, 2020) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کوزنتسا کالچو و باشگاه فوتبال پیزا اشاره کرد.
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۸
انتخاب میزبان
کاندیداها:
انتخاب اولیه: رم
انتخاب دوم: لندن
دیووستین
دیووستین یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Stanovo واقع شده‌است. دیووستین ۵٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۲ نفر جمعیت دارد و ۲۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دولوریس ایباروری
دولوریس ایباروری (Dolores Ibárruri; زاده December 9, 1895 – درگذشته 1895:12:9, November 12, 1989) سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار کمونیست اسپانیایی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین و جایزه صلح لنین شده‌است.
کفشک مرمری
کفشک مرمری نام یک گونه از زیرخانواده راست‌رویان است.
خیشومی لبی‌دندانی واک‌دار
خیشومی لبی‌دندانی نوعی همخوان است.
بایول (سم)
بایول (به فرانسوی: Bailleul) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Hallencourt واقع شده‌است. بایول ۸٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آکسفورد، آلاباما
آکسفورد شهری در شهرستان کلهون ایالت آلاباما است که مساحت آن ۸۰٫۲۸ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱٬۳۴۸ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۲۶۵٫۹۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
تمنیتسکول
تمنیتسکول یک شهر در آلمان است که در اوست‌پریگنیتس-روپین واقع شده‌است. تمنیتسکول ۸۳۱ نفر جمعیت دارد.
عقاید اقتصادی باستانی
در تاریخ اندیشه اقتصادی، اندیشه اقتصادی باستان به نظرات و تفکرات اقتصادی مردمان پیش از قرون وسطی اشاره دارد. در تحلیل مدرن، اقتصاد در عصر کلاسیک به عنوان یک عامل اخلاق و سیاست تعریف می‌شود و هویت مستقلی ندارد، و در طول سده هجدهم میلادی به یک موضوع مطالعه مستقل تبدیل می‌شود.
شرق باستان نزدیک
لوح‌های ارلنمایر تصویری از تولیدات سومری در دره فرات را در حدود ۲۲۰۰-۲۱۰۰ سال قبل از میلاد ارائه می‌دهد، و درکی از رابطه بین غلات و ورودی نیروی کار (برآورد شده براساس روزهای کاری زنان)، خروجی و تأکید بر کارایی را نشان می‌دهد. مصریان میزان بازده تولید را در براساس روزهای کاری مردان اندازه‌گیری کردند. توسعه سیاست‌های اقتصادی پیشرفته در دره‌های فرات و نیل در زمان امپراتوری ‌های بابل و مصر هنگامی که واحدهای تجاری از طریق شرق نزدیک در سیستم‌های پولی گسترش یافتند، ادامه یافت. کسر مصری و سیستم شمارش۶۰تایی واحدهای پولی در استفاده و تنوع به فرهنگ‌های یونانی، فرهنگ و فرهنگ های قرون وسطایی توسعه یافتند. در سال ۱۲۰۲، استفاده از اعداد صفر و ودایی-اسلامی توسط فیبوناچی، اروپایی‌ها برای به کار بردن صفر به عنوان نما برانگیخت و پایه پیدایش سیستم اعشاری مدرن در ۳۵۰ سال بعد شد.
بالاتی توره
بالاتی توره (Blati Touré؛ زادهٔ August 4, 1994) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
عقاید اقتصادی باستانی
شرق باستان نزدیک
دولت‌شهرهای سومر تجارت و بازار اقتصادی را اساسا مبتنی بر پول کالایی شکل که معیار وزنی مشخصی برای اندازه‌گیری جو، توسعه دادند، در حالی که بابلیان و دولت‌شهرهای همسایه‌شان بعدها نخستین سیستم اقتصادی را با استفاده از معیار کالاهای مختلف که در یک اساس‌نامه قانونی ثابت شده بود، توسعه دادند. نخستین قوانین سومری را می‌توان اولین فرمول اقتصادی مکتبوب دانست و دارای ویژگی‌های بسیاری است که امروزه همچنان در سیستم قیمت فعلی مورد استفاده قرار می‌گیرد: مبالغ مدون پول برای معاملات تجاری (نرخ بهره)، جریمه پول به دلیل «عمل ناشایست»، قوانین ارث، قوانین مربوط به نحوه وضع مالیات یا تقسیم اموال خصوصی، و غیره. برای خلاصه‌ای از قوانین، به قانون بابل مراجعه کنید.
بالاتی توره
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بورکینافاسو بازی کرده‌است.
عقاید اقتصادی باستانی
شرق باستان نزدیک
مجموعه‌های قبلی قوانین مکتوب، درست پیش از حمورابی، که همچنین می‌تواند به عنوان قوانین و مقرراتی در مورد قانون اقتصادی برای شهرهای آنها در نظر گرفته شود، شامل قانون اورنامو، پادشاه اور (حدود ۲۰۵۰ قبل از میلاد)، قوانین اشنونا (حدود ۱۹۳۰ قبل از میلاد) و مجموعه قوانین لیپیت-ایشتار در ایسین (حدود ۱۸۷۰ قبل از میلاد).
جهان یونان و روم باستان
برخی از محققان ادعا می‌کنند که اندیشه اقتصادی شبیه به فهم مدرن در قرن ۱۸ یا روشنگری است، زیرا تفکر اولیه اقتصادی مبتنی بر اصول متافیزیکی است که با تئوری‌های اقتصادی غالب معاصر مانند اقتصاد نئو کلاسیک مغایر است.
چندین متفکر یونان و روم باستان مشاهدات اقتصادی مختلفی را انجام دادند، خصوصاً ارسطو و گزنفون. بسیاری از نوشته‌های یونان درک مفاهیم اقتصادی پیچیده را نشان می‌دهد. به عنوان مثال، شکلی از قانون گرشام در قورباغه های Aristophanes ارائه شده‌است، و فراتر از کاربرد افلاطون از پیشرفت‌های ریاضی پیچیده تحت تأثیر فیثاغورس، قدردانی او از پول فیات در قوانین وی (742a-b) و در گفتگوی شبه افلاطونی است. اریکسیا برایسون از هراکلا یک نئوپلاطونی بود که گفته می‌شود به شدت تحت تأثیر دانش اقتصادی اولیه مسلمانان تأثیر داشته‌است.
در فرهنگ پیش از کلاسیک و کلاسیک، اسب و گاو اندازه‌گیری ثروت محسوب می‌شدند.
هسیود
به عقیده دانشکده اقتصاد اتریش، به نظر می‌آید نخستین اقتصاددان هسیود است، با توجه به این که او دربارهٔ موضوع اساسی کمبود منابع، آثار و روزها را نوشت. سهم وی در تفکر اقتصادی حداقل در ارتباط او با عمل فعالیت اقتصادی در واریز و وام دادن غلات است، زیرا نوشته‌های وی "... منبع اصلی برای جزئیات بیشتر در مورد کشاورزی یونان …" و آن با توجه به لودون (۱۸۲۵) او "... راهنمایی‌هایی را برای کل تجارت اقتصاد خانواده در کشور" ارائه کرد.
زنوفون
تأثیر تفکر بابلی و فارسی بر اقتصاد اداری یونان در کار مورخ یونانی Xenophon وجود دارد. بحث در مورد اصول اقتصادی به ویژه در Oeconomicus، Cyropaedia, Hiero و Ways و Medies وی وجود دارد. Hiero یک کار جزئی است که شامل بحث در مورد رهبران تحریک تولید و فن آوری خصوصی از راه‌های مختلفی از جمله شناخت عمومی و جوایز است. راه‌ها و معنی‌ها، رساله کوتاهی در مورد توسعه اقتصادی است و درک از اهمیت استفاده از اقتصادهای مقیاس را نشان می‌دهد و از قوانین حمایت از بازرگانان خارجی حمایت می‌کند. Oeconomicus در مورد اداره زمین‌های کشاورزی بحث می‌کند. در کار، ارزش شخصی ذهنی کالاها با ارزش ارز مقایسه و تحلیل می شود. گزنفون به عنوان مثال از اسب استفاده می‌کند، که ممکن است برای شخصی که نمی‌داند چگونه از پس آن برآید، فایده ای ندارد، اما هنوز هم ارزش مبادله ای دارد.
اگرچه این ایده ارزش مبتنی بر استفاده فردی را به مفهوم اجتماعی عمومی تری از ارزش که از طریق ارز مبادله می‌شود، گسترش می‌دهد، اما محققان خاطرنشان می‌کنند که این یک تئوری ارزش بازار نیست. در Cyropaedia Xenophon آنچه را که در آینده دیده می‌شود می‌تواند پایه و اساس تئوری مبادله عادلانه در بازار تلقی شود. در یک حکایت، کوروش جوان باید دربارهٔ عادلانه بودن مبادله ای که بین یک پسر قد بلند و یک پسر کوتاه وجود دارد، قضاوت کنیم. پسر بلند قد این جفت را مجبور به مبادله ترفند می‌کند، زیرا ترسناک پسر قد بلند خیلی کوتاه، کوتاه‌تر از پسرهای کوتاه است که برای او خیلی بلند است. کوروش از نمایشگاه صرافی‌ها حکم می‌کند زیرا باعث مناسب تر شدن هر دو پسر می‌شود. مربیان کوروش از تصمیم کوروش مبنی بر تصمیم خود درمورد ارزشهای درگیر خوشحال نبودند، زیرا مبادله عادلانه باید داوطلبانه باشد.
بعداً در زندگینامه، زنوفون در مورد مفهوم تقسیم کار، مراجعه به آشپزها و کارگران متخصص در یک فروشگاه کفش فروشی بحث می‌کند. محققان خاطرنشان کردند که یادداشتهای اولیه آدام اسمیت در مورد این مفهوم "مانند یک paraphrase از بحث Xenophon در مورد نقش نجار به عنوان" جک همه تجارت "در شهرهای کوچک و به عنوان یک متخصص در شهرهای بزرگ خوانده می‌شود. مارکس نسبت به کوروش‌شناسی این ایده که تقسیم کار در ارتباط به اندازه یک بازار گزنفون همچنین نمونه ای از مزیت متقابل ارز را در داستانی در مورد کوروش که مبادله مازاد مزارع مزارع ارمنی‌ها که گله دار بودند، ارائه داد و زمین چرای مازاد از کالدانیان، که کشاورز بودند.
افلاطون
از میان آثار افلاطون کسانی که مهمترین آنها برای مطالعه اقتصاد نامیده می شوند عبارتند از: نوموی، پولیتیا و پولیتیکوس (Backhaus). در کار خود قوانین افلاطون می‌نویسد بر روی سه چیز به عنوان مهم به یک شخص از این ذهن او به عنوان مهم‌ترین، سپس بدن و در نهایت املاک و (Χρήματα) بیان شده‌است. در Phaedo، افلاطون اولین تمایز بین چیزهایی را که لازم تصور می‌شود و آنهایی که فکر می‌شود یک لوکس (Bonar) است، انجام می‌دهد.
ارسطو
سیاست ارسطو (حدود ۳۵۰ سال قبل از میلاد مسیح) عمدتاً به تجزیه و تحلیل اشکال مختلف دولت (سلطنت، اشرافی ،دولت مشروطه ،استبداد ،الیگارشی ،دموکراسی) به عنوان یک انتقاد از دفاع افلاطون از طبقه حاکم فیلسوف-پادشاهان پرداخت. به ویژه برای اقتصاددانان، افلاطون طرح جامعه را بر اساس مالکیت مشترک منابع ترسیم کرده بود. ارسطو از این مدل به عنوان یک تشریح الیگارشی استفاده می‌کرد. در سیاست، کتاب دوم، قسمت پنجم، او استدلال کرد که:
"ملک باید به معنای خاصی مشترک باشد، اما، به عنوان یک قاعده کلی، خصوصی؛ زیرا، وقتی همه علاقه متفاوت و متمایزی دارند، مردها از یکدیگر شکایت نمی‌کنند و پیشرفت بیشتری می‌کنند، زیرا همه به کار خود مشغول می‌شوند.. و علاوه بر این، بزرگترین لذت در انجام یک مهربانی یا خدمت به دوستان یا میهمانان یا همراهان است که تنها در صورت داشتن یک مالکیت شخصی، می‌توان از این مزایا استفاده کرد. "
اختصاص منابع کمیاب یک مسئله اخلاقی برای ارسطو بود. او همچنین در سیاست (کتاب اول) نوشت که مصرف هدف تولید بوده و مازاد آن باید به پرورش فرزندان اختصاص یابد و اشباع شخصی باید حد طبیعی مصرف باشد. (از نظر ارسطو، این سؤال یک جنبه اخلاقی داشت: در دوران او مرگ و میر کودکان زیاد بود) در معاملات، ارسطو از برچسب‌های «طبیعی» و «غیرطبیعی» استفاده می‌کرد. معاملات طبیعی به ارضای نیازها مربوط می‌شد و ثروتی را به همراه داشت که از نظر کمکی با هدف ارائه شده محدود می‌شد. معاملات غیرطبیعی با هدف سود پولی و ثروتی که آنها به دست آوردند به‌طور بالقوه بدون محدودیت بود. وی توضیح داد که ثروت غیرطبیعی محدودیتی ندارد زیرا به خودی خود به یک وسیله برای رسیدن به هدف دیگر تبدیل می‌شود - ارضای نیازها. این تمایز پایه و اساس رد اخلاقی ارسطو از ربا است.
چین باستان
فن لی (بعدها تائو ژو گونگ) (۵۱۷ پیش از میلاد -) تاجر، سیاستمدار و استراتژیست چینی، در مورد مسائل اقتصادی نوشت. او قوانین «طلایی» را برای انجام تجارت تدوین کرد. علاوه بر این، وی دربارهٔ اثرات فصلی در بازارها و استراتژی تجارت از جمله موارد دیگر بحث و تبادل نظر کرد.
کنفوسیوس و قانونگرایی
در چین باستان، مسئولان محقق چینی غالباً دربارهٔ نقش دولت در اقتصاد از جمله تعیین انحصار در صنایع سودآور و ایجاد کنترل قیمت‌ها بحث می‌کنند. جناح‌های کنفوسیوس تمایل داشتند که با کنترل گسترده دولت مخالفت کنند، در حالی که «اصلاحات» یا جناح‌های قانونگرا طرفدار مداخله بودند. دلیل کنفوسیوس برای مخالفت با مداخله دولت این بود که دولت نباید «برای سود با مردم رقابت کند» زیرا تمایل به سوءاستفاده از مردم هر زمان که درگیر فعالیت تجاری باشد.
یکی از این بحثها در گفتگوهای نمک و آهن ثبت شده‌است، بحثی در مورد انحصار نمک و آهن که توسط امپراتور وو هان برای تأمین اعتبار جنگها و گسترش طلبی علیه Xiongnu تحمیل شده‌است. هرچند که منفی کنگره کنگره در طول تاریخ چین عمدتاً مسلط بود، اما سیاستهای قانون گرا اغلب در زمان جنگ یا با حمایت حاکمان، از قبیل تحت شین شی هوانگ، سانگ هونگ یانگ، وانگ مانگ و وانگ آنشی برجسته می‌شدند، هرچند که مدت کوتاهی پس از آن لغو شدند.
متفکران اولیه مسلمان
الغزالی (۱۱۱۱–۵۸) اقتصاد را به عنوان یکی از علوم مرتبط با دین به همراه متافیزیک، اخلاق و روانشناسی طبقه‌بندی کرد. با این وجود نویسندگان خاطرنشان کردند که این ارتباط باعث نشده‌است که اندیشه اقتصادی اولیه مسلمانان ثابت بماند. نصیر الدین طوسی، فیلسوف فارسی، تعریف اولیه ای از اقتصاد (آنچه او را حکمت مدنی، علم زندگی شهر می‌نامد) در گفتمان سه اصول اخلاقی خود ارائه می‌دهد:
بسیاری از محققان تاریخ اندیشه اقتصادی را در جهان اسلام ردیابی می‌کنند، که از قرن هشتم تا سیزدهم میلادی در عصر طلایی بود و فلسفه آنها به کار متفکران یونان و هلنیستی ادامه می‌داد و هنگامی که اروپا «کشف مجدد» فلسفه یونان را انجام داد، تحت تأثیر آکویناس قرار گرفت. ترجمه عربی. موضوع مشترک در بین این دانشمندان ستایش فعالیت‌های اقتصادی و حتی انباشت ثروت توسط خود علاقه‌مند بود. فیلسوف ایرانی ابن میساویه (متولد ۱۰۳۰) خاطرنشان می‌کند:
این دیدگاه در تعارض با ایده ای است که جوزف شومپیتر به نام شکاف بزرگ (شومپیتر) که از کتاب او در سال ۱۹۵۴ به نام تاریخچه تحلیل اقتصادی نشات می‌گیرد، ادعا می‌کند که در دوره ۵۰۰ ساله بین افول تمدن یونان و روم شکاف در تفکر اقتصادی است. در قرن هشتم و اثر قرن سیزدهم توماس آکویناس (1225 - 1225). اما در سال ۱۹۶۴ «اندیشه اقتصادی اسلام: ابن خلدون» به کارگردانی جوزف جی اسپنگلر در مجله مطالعات تطبیقی در جامعه و تاریخ ظاهر شد و گام بزرگی درآوردن دانش دانشمندان اقتصاد قرون وسطایی مسلمانان به غرب معاصر برداشت.
تأثیر اندیشه یونانی و هلنی پیشین بر جهان اسلام عمدتاً با خلیفه عباسی مأمون آغاز شد، که حامی ترجمه متون یونانی به عربی در قرن ۹ توسط مسیحیان سوری در بغداد بود. اما قبلاً در آن زمان دانشمندان بسیاری از مسلمانان درمورد موضوعات اقتصادی نوشته بودند، و رهبران اولیه مسلمان تلاشهای پیچیده‌ای را برای اجرای تأمین مالی و مالی، استفاده از بودجه کسری، استفاده از مالیات برای تشویق تولید، استفاده از ابزارهای اعتباری برای بانکی، از جمله پس‌اندازهای احتمالی نشان داده بودند. و بررسی حسابها و قانون قرارداد
از نخستین متفکران اقتصادی مسلمان، ابو یوسف (۷۳۱–۷۹۸)، دانش آموز بنیانگذار مکتب عقیدتی اهل سنت حنفی، ابوحنیفه بود. ابو یوسف دادرس ارشد برای خلیفه عباسی، هارون الرشید بود، که برای او کتاب مالیات (کتب الخراج) را نوشت. این کتاب ایده‌های ابو یوسف را در مورد مالیات، تأمین مالی عمومی و تولید محصولات کشاورزی بیان کرده‌است. وی درمورد مالیات متناسب بر تولید به جای مالیات ثابت بر دارایی، برتر بودن را به عنوان انگیزه ای برای ورود بیشتر زمین به زراعت مورد بحث قرار داد. وی همچنین از بخشش سیاست‌های مالیاتی که به نفع تولیدکننده و یک اداره متمرکز مالیات برای کاهش فساد است، طرفداری کرد. ابو یوسف طرفدار استفاده از درآمدهای مالیاتی برای زیرساختهای اقتصادی اقتصادی بود و شامل بحث در مورد انواع مختلف مالیات از جمله مالیات فروش، مالیات بر مرگ و تعرفه واردات بود.
ابن خلدون
شاید مشهورترین محقق اسلامی که در مورد اقتصاد نوشت، ابن خلدون از تونس بود (۱۹۶۳–۱۳۳۲)، او را پدر اقتصاد مدرن می‌دانست، ابن خلدون در مقدمه در مورد تئوری اقتصادی و سیاسی نوشت، یا مقددیمه (پرولگومنا)، از تاریخ او در جهان (کیتاب الیبار). در کتاب، دربارهٔ آنچه که او نامیده‌است (asabiyyah) (انسجام اجتماعی)، که او به عنوان علت بزرگتر شدن تمدنها و برخی دیگر نه، بحث کرده‌است. ابن خلدون احساس کرد که بسیاری از نیروهای اجتماعی چرخه ای هستند، گرچه می‌تواند چرخش‌های ناگهانی ناگهانی به وجود آورد که این الگو را می‌شکند.
ایده او در مورد مزایای تقسیم کار نیز به Asabiyya مربوط می‌شود، هرچه انسجام اجتماعی بیشتر باشد، تقسیم موفقیت‌آمیز پیچیده‌تر است، رشد اقتصادی بیشتر می‌شود. وی خاطرنشان کرد: رشد و توسعه، هم عرضه و هم تقاضا را تحریک می‌کند و نیروهای عرضه و تقاضا همان چیزی هستند که قیمت کالاها را تعیین می‌کند. وی همچنین خاطرنشان کرد: نیروهای کلان از رشد جمعیت، توسعه سرمایه انسانی و تأثیرات تحولات تکنولوژیکی بر توسعه است. در حقیقت، ابن خلدون فکر می‌کرد که رشد جمعیت به‌طور مستقیم تابعی از ثروت است.
فیروزکلای بالا
'فیروزکلای بالا، (فیروزکلا علیا) روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران و در ۶۰ کیلومتری شهر نوشهر می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان توابع کجور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن 2700نفر (800خانوار) بوده‌است. مردم فیروزکلای بالا از قومیت طبری هستند. مردم فیروزکلای بالا به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
اقتصاد
شغل بیشتر مردم این روستا کشاورزی و دامپروری است.
زبان
مردم فیروزکلا بالا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
منابع
http://www.mazandnume.com/?PNID=V5155
تطهیر
تطهیر به این موارد ممکن است اشاره کرد:
خلیج عقبه
خلیج عَقَبه یا خلیج ایلات، نام خلیج بزرگی است در دریای سرخ که میان صحرای سینا در غرب و شبه جزیره عربستان در شرق قرار دارد. اسراییل، عربستان، مصر و اردن از همسایگان این خلیج هستند.
خلیج عقبه نیز یکی از مکان‌های مهم غواصی تفریحی در جهان است. آب‌های خلیج عقبه از نظر مرجان‌های دریایی غنی است و تنوع آبزیان در آن زیاد است. در برخی نقاط این خلیج عمداً کشتی‌ها و شناورهایی را غرق کرده‌اند تا بدنه این شناورها محل مناسبی برای رویش امن مرجان‌ها و آبزیان فراهم آورد.
سیاست
این خلیج تنها راه ارتباط دریایی اسرائیل برای رسیدن به اقیانوس هند است. کشورهای عربی در گذشته بارها اسرائیل را به بستن این راه دریایی تهدید کرده اند.
جغرافیا
بیشینهٔ ژرفای خلیج عقبه در مرکز آن و ۱٬۸۵۰ متر است. خلیج سوئز نسبت به خلیج عقبه پهنای بسیار بیشتری دارد اما عمق آن کمتر از ۱۰۰ متر است. خلیج عقبه از جنوب (تنگهٔ تیران) تا نقطهٔ شمالی، یعنی محل تلاقی فلسطین، مصر و اردن، ۱۶۰ کیلومتر است. خلیج عقبه در عریض‌ترین نقطهٔ خود ۲۴ کیلومتر پهنا دارد.
گردان لوکتی
گردان لوکتی (ایتالیایی: Batttaglione Lucetti) یک تیپ پارتیزانی آنارشیست بود، که در حوالی کارارا مشغول فعالیت در زمینه مقاومت بود.
خلیج عقبه
شهرها
در منتهی‌الیه شمالی خلیج عقبه سه شهر مهم وجود دارد: طابا در مصر، ایلات در اسراییل و عقبه در اردن. این سه شهر از بندرهای بازرگانی مهم و گردشگاه‌های جذاب برای گردشگران هستند. در نواحی جنوبی‌تر خلیج، حقل بزرگ‌ترین شهر عربستان در کنارهٔ خلیج عقبه است. در قسمت صحرای سینا شرم‌الشیخ و دهب شهرهای اصلی را تشکیل می‌دهند.
گردان لوکتی
مقاومت آنارشیستی در کارارا
این اقدام برخلاف وضعیت اکثر ناحیه‌های ایتالیا بود، محلی که با آنکه نهادهای خودمختار آنارشیست که در تعداد بسیار ناچیزی موجود بود، آنارشیست‌ها اغلب در گاریبالدی ادغام گردیدند. ' تیپ‌های حمله یا نهاد های عدالت و آزادی را به وجود آوردند.
الکساندرای زاکسه-آلتنبورگ
الکساندرای زاکسه-آلتنبورگ  (Princess Alexandra of Saxe-Altenburg؛ زاده July 8, 1830 درگذشته 1830:7:8, July 6, 1911) یک نجیب‌زاده اهل آلمان و همسر دوک بزرگ کنستانتین نیکولایویچ پسر دوم نیکلای یکم روسیه بود.
کفشک مالدیو
کفشک مالدیو نام یک گونه از راسته کفشک‌ماهی است.
متغیر فرانحوی
متغیر فرانحوی در علوم رایانه به متغیری گفته می‌شود که برای توصیف نحو به کار می‌رود. برای مثال برای نمایش آرگومان‌های یک تابع در مستندات برنامه‌نویسی‌اش از یک متغیر فرانحوی استفاده می‌شود.
بسیاری از متغیرهای فرانحوی عبارت‌های بی‌معنی مانند فوبار هستند که به خاطر یکتایی‌شان انتخاب شده‌اند.
زالزالک کرکی
زالزالک کرکی (Crataegus mollis) درختی است که در شمال خاوری آمریکا می‌روید.
منابع
Sternberg, G. (2004). Native Trees for North American Landscapes pp. 264. Timber Press, Inc.
فریا اندرسون
فریا اندرسون (Freya Anderson؛ زادهٔ March 4, 2001) شناگر زن اهل بریتانیا است.
لوچیانو ماگیسترلی
لوچیانو ماگیسترلی (Luciano Magistrelli; February 14, 1938 – December 19, 2011) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال تریستیانا، باشگاه فوتبال آلساندریا، و باشگاه فوتبال آتالانتا اشاره کرد.
کوسامبی
کوسامبی (به انگلیسی: Kosambi) یک شهر در هند است.
اکالاکا، مونتانا
اکالاکا شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۲ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
لا تراویاتا
لا تراویاتا اپرایی در سه پرده که توسط جوزپه وردی ساخته شده‌است. اپرانامه آن را فرانچسکو ماریا پیاوه، اپرانامه‌نویس و شاعر ایتالیایی، بر اساس نمایش‌نامه خانم کاملیا (۱۸۵۲ میلادی) اقتباس شده از رمانی اثر الکساندر دوما (پسر)، نوشته است. این اپرا در تاریخ ۶ مارس ۱۸۵۳، با نام ویولتا - شخصیت اصلی داستان - برای نخستین بار در خانه اپرای لا فنیچه ونیز به روی صحنه رفت.
تاریخچه
پیاوه و وردی قصد داشتند که زمان رخداد وقایع این اپرا را برای دوران معاصر تنظیم کنند، اما اصرار افراد مسئول و با نفوذ در خانه نمایش لا فنیچه باعث شد که زمان گذشته (حدود ۱۷۰۰ میلادی) برای آن انتخاب شود؛ تا اینکه سرانجام در سال ۱۸۸۰، آهنگساز و اپرانویس این اثر پر طرفدار، توانستند به خواسته خود؛ یعنی برگرداندن زمان اپرا به عصر حاضر، تحقق بخشند.
از اواخر ۱۸۵۱ تا مارس ۱۸۵۲، جوزپه وردی و همسرش از پاریس دیدن می‌کردند و در ماه فوریه بود که به تماشای نمایشخانم کاملیا اثر الکساندر دوما (پسر)  رفتند. بنابر گفته‌های زندگی‌نامه‌نویس وردی، این آهنگساز به شدت تحت تأثیر داستان این اثر قرار گرفته و بلافاصله تصمیم به ساخت اپرایی با همین مضمون می‌کند؛ که بعدها "لا تراویاتاً نام می‌گیرد. از طرفی ژولیان بادن - پژوهشگر اپرا و تهیه‌کننده برنامه‌های رادیویی - اظهار می‌داشت که وردی قبل از دیدن این نمایش، کتاب آن را خوانده بوده و هنگامی که به ایتالیا بازگشته و روی اپرای " تراواتور " کار می‌کرده، اندیشه ساخت لا تراویاتا را در سر می‌پرورانده است.
پس از نخستین اجرای این اپرا، عده ایی آن را مورد نقد قرار دادند؛ چرا که ایفای نقش ویولتا، که کم سنّ و به شدت بیمار بوده، بر عهده " فنی سالوینی- دوناتلی " که زنی ۳۸ ساله و با وزن بالا بود، گذاشته می‌شود. وردی نیز قبلاً، به نامناسب بودن این انتخاب اشاره کرده بود؛ اما مسئولین تئاتر نظر او را نادیده گرفته بودند. با این وجود، پایان نمایش نخست با تشویق و تحسین اندک حضار همراه بود؛ در حالیکه در پایان، در بخشی که خواننده سوپرانوی فربه در بستر مرگ افتاده بود، حضار این صحنه را غیرواقعی یافته و به تمسخر نمایش پرداختند. کار به جایی کشید که صدای خوانندگان نیز شنیده نمی‌شد. وردی اجرای آن شب را «شکستی مفتضحانه» نامید. او فردای آن روز به دوستش نوشت: «زمان مشخص خواهد کرد که دلیل ناموفق بودن این اثر چیست؛ آیا اشکال از بازیگران است یا خود اپرا!؟»
دومین اجرای لا تراویاتا به اصرار یکی از دوستان وردی و در سالن کوچک‌تری و با بازیگران جدیدی انجام گرفت که با استقبال مردم روبرو شد. از آن زمان لا تراویاتا کم‌کم به سالن‌های اپرای اروپا نیز راه یافت و در تاریخ ۳ دسامبر ۱۸۵۶، در آمریکا - آکادمی موسیقی نیویورک - اجرا شد. جرج تمپلتون استرانگ، وکیل و روزنامه‌نگار آمریکایی، می‌نویسد: "مردم می‌گویند که صحنه‌های این اپرا غیر اخلاقی است، اما من در مقایسه با اپراهای دیگر چیز بدتری نمی‌بینم؛ چه بسا که اپرای دون ژوان مملو از صحنه‌های بی بند و باری و شهوترانی می‌باشد. " روزنامه‌نگاران نیویورک پست نیز این اپرا را با دون ژوان مقایسه کرده و ابراز داشتند که اگر کسی نشسته و تمامی صحنه‌های آن را با بیخیالی نگاه کرده، بعید است که هنگام تماشای لا تراویاتا خم به ابرو بیاورد یا صورتش سرخ شود!
با گذشت زمان، لا تراویاتا به اثری فوق‌العاده مشهور و محبوب تبدیل شده و هم‌اکنون در رده‌بندی پر اجراترین‌ها در دنیا، رتبه نخست را به خود اختصاص داده است.
خلاصه داستان
مکان: پاریس و حومه آن
زمان: اوایل قرن ۱۸ میلادی
پرده یک
تالاری در خانه ویولتا
ویولتا، به مناسبت احساس بهبودی از بیماری، در خانه‌اش جشن بزرگی بر پا کرده‌است. گاستون - یک اشراف زاده - به همراه دوستش آلفردو جرمونته، در میهمانی حضور دارند؛ آلفردو مدت زیادیست که مجذوب ویولتا شده و دورادور او را زیر نظر دارد. هنگام وارد شدن به سالن، گاستون به ویولتا می‌گوید که آلفردو عاشقش شده و در تمام مدتی که او بیمار بوده، هر روز به در خانه‌اش آمده و جویای حالش بوده‌است. آلفردو هم به میان صحبت آن‌ها آمده و گفته‌های گاستون را تأیید می‌کند.
بارون دوفول - معشوق فعلی ویولتا - منتظر ویولتاست تا او را در سالن همراهی کند؛ میهمانان تقاضا دارند که بارون با ایراد یک سخنرانی، فضا را صمیمانه تر کرده و باده نوشی را آغاز کنند؛ اما او قبول نمی‌کند؛ بنابراین، مدعوین رو به آلفردو کرده و از او می‌خواهند که یک «بریندیزی» (آواز قبل از نوشیدن) برایشان بخواند؛ مرد جوان هم قبول می‌کند (آلفردو، ویولتا، گروه کر: بیایید از جام‌های شادی‌بخش بنوشیم).
از سالنی دیگر، صدای ارکستر به گوش می‌رسد و میهمانان برای رقص به آنجا می‌روند. ویولتا احساس سر گیجه می‌کند و به دوستانش می‌گوید که کمی بعد، وقتی حالش بهتر شود به آن‌ها ملحق خواهد شد. میهمانان سرگرم شادمانی و پایکوبی می‌شوند؛ در حالیکه ویولتا در آینه، به چهره رنگ پریده و بیمارگونه خود می‌نگرد. آلفردو پیش او می‌آید و می‌گوید که بسیار نگران سلامتی اوست و سپس عشق و عواطف قلبی اش را به او ابراز می‌دارد (Alfredo, Violetta: Un dì, felice, eterea). ویولتا گفته‌های مرد جوان را نادیده می‌گیرد و اظهار می‌دارد که عشق برایش هیچ معنایی ندارد؛ در حالیکه در درون خود احساس می‌کند علاقه آلفردو نسبت به او با دیگران متفاوت است. این احساس درونی ویولتا باعث می‌شود که هنگام ترک آلفردو، گلی را به او بدهد و از وی بخواهد وقتیکه گل پژمرده شد، نزدش باز گردد و به مرد عاشق وعده ملاقات در آن روز را می‌دهد.
وقتی میهمان‌ها می‌روند، ویولتا به فکر فرو می‌رود که آیا آلفردو می‌تواند مرد زندگی اش باشد (Violetta: Ah, fors'è lui)؛ از طرفی، تمایلی هم به کنار گذاشتن آزادی‌ها و نحوه زندگی کنونی خود ندارد(Violetta: Sempre libera). از دور صدای آلفردو که آوازی عاشقانه برای ویولتا می‌خواند، به گوش می‌رسد.
پرده دو
صحنه اول: ویلای ویولتا در حومه شهر پاریس
پدر آلفردو، جیورجو جرمونته، به ویلای ویولتا میاید؛ او از زن جوان می‌خواهد که رابطه اش با آلفردو را هر چه زودتر تمام کند؛ چرا که وصلت با بانوی بدنامی مثل او در شأن خانواده آن‌ها نبوده و به‌علاوه باعث برهم خوردن نامزدی دخترش نیز خواهدشد (Giorgio: Pura siccome un angelo). رفتار متشخصانه و موقرانه ویولتا، تا حدود زیادی با آنچه که پدر آلفردو از یک روسپی انتظار داشته متفاوت تر می‌نماید؛ اما با این حال و حتی با وجود دریافتن عشق خالصانه او به پسرش، به اصرار از او می‌خواهد که دیگر آلفردو را نبیند. تن دادن به این جدایی برای ویولتا بسیار سخت بود؛ اما او در آخر، به خاطر مصلحت‌های خانوادگی آلفردو، به شکستن عهدش با معشوقش رضایت می‌دهد(Violetta, Giorgio: Dite alla giovine sì bella e pura). برای سپاس و قدرشناسی از لطف و تصمیم فداکارانه ویولتا، جیورجیو بوسه ایی بر پیشانی دختر دلشکسته می‌زند و او را با ضجه‌ها و غٔصه‌هایش تنها می‌گذارد.
ویولتا نامه ایی به فلورا نوشته و دعوتش را برای میهمانی پاریس قبول می‌کند؛ سپس به رسم وداع، نامه ایی نیز برای آلفردو می‌نویسد. آلفردو سر می‌رسد؛ ویولتا نمی‌تواند اندوهش را مخفی نگاه دارد و شروع به گریه و زاری می‌کند؛ او به‌طور مکرر علاقه پاکش به آلفردو را بزبان می‌آورد و از او نیز می‌خواهد که این عشق را همیشه به خاطر بسپارد (Violetta: Amami, Alfredo, amami quant'io t'amo). ویولتا با عجله نامه خداحافظی را به خدمتکارش می‌دهد تا پس از خروج او، به دست آلفردو برساند. پس از رفتن ویولتا به مهمانی فلورا، خدمتکار نامه را به آلفردو می‌دهد و همچنان که وی مشغول خواندن بوده، پدرش وارد می‌شود و برای منحرف کردن ذهن آشفته پسرش، شروع به صحبت از خانواده‌شان در پروانس می‌کند (Giorgio: Di Provenza il mar, il suol chi dal cor ti cancellò? your heart).
آلفردو احساس می‌کند که ویولتا از عشق او دلزده شده و دوباره حال و هوای بارون به سرش زده است؛ او کارت دعوت را هم روی میز می‌بیند و فکر می‌کند که ویولتا برای خوش گذرانی و دیدن دوستان قدیمی‌اش، رفتن به این میهمانی را قبول کرده‌است. مرد جوان به شدت خشمگین و مضطرب شده و تصمیم می‌گیرد که به آن میهمانی رفته و با ویولتا رودررو گردد؛ تلاش‌های پدرش هم برای ممانعت وی از اینکار بی‌نتیجه می‌ماند و آلفردو راهی پاریس می‌شود.
صحنه دوم: میهمانی خانه فلورا فلورا از جدایی ویولتا و آلفردو خبر دار می‌شود و مانند همه کسانی که به این ماجرا پی برده بودند، شگفت زده می‌شود. موسیقی و رقص و آواز برای شادی و سرگرمی میهمانان آغاز می‌شود(Chorus: Noi siamo zingarelle venute da lontano; Di Madride noi siam mattadori) گاستون و دوستانش نیز شروع به آواز خواندن می‌کنند (Gastone, chorus, dancers: È Piquillo un bel gagliardo Biscaglino mattador). ویولتا با بارون وارد می‌شوند؛ آن‌ها آلفردو را پای میز قمار می‌بینند؛ وقتی آلفردو نیز آن‌ها را با هم می‌بیند، با صدای بلند اعلام می‌کند که امشب ویولتا را با خود به خانه بر خواهد گرداند. برای تلافی حرف‌های آزار دهنده آلفردو، بارون با او پای میز قمار نشسته و شروع به بازی می‌کند؛ تا زمانی‌که فلورا حضار را به میز شام دعوت می‌کند، آلفردو مقدار زیادی پول برنده شده بوده و با دست پر، بازی را برای صرف غذا ترک می‌کند.
وقتی مدعوین به سمت سالن غذا خوری می‌رفتند، ویولتا آلفردو را به کناری می‌برد و از او می‌خواهد که میهمانی را ترک کند؛ چرا که بارون از حضور وی بسیار عصبانیست و ممکن است به وی پیشنهاد دوئل بدهد. آلفردو باز هم خیال می‌کند که ویولتا میل دارد با بارون تنها باشد و بدون حضور او خوش بگذراند؛ او از ویولتا می‌خواهد که به بیوفایی اش اعتراف کند. ویولتا قولش به پدر آلفردو را به خاطر می‌آورد و با اندوه و عذاب وجدان، اظهار می‌دارد که عاشق بارون است. پس از این گفته، آلفردو خشمگینانه میهمانان را صدا می‌زند تا شاهد آنچه می‌گوید باشند (Questa donna conoscete). او جلوی همه، شروع به تحقیر و تقبیح ویولتا می‌کند و همه پولی را که از قمار برنده شده بود، بابت باز پرداخت آن چند ماهی که ویولتا خود را در اختیار وی گذاشته، به سمتش پرتاب می‌کند. ویولتا از شدت غٔصه و ناراحتی بیهوش می‌شود و حضار هم شروع به سرزنش آلفردو کرده و از وی می‌خواهند که هر چه زودتر آنجا را ترک کند (Di donne ignobile insultatore, di qua allontanati, ne desti orror).
پدر آلفردو که به دنبال پسرش به سمت پاریس راه افتاده بوده، سر می‌رسد؛ او با دیدن ویولتا روی زمین و وحشت مدعوین، پی به رفتارهای ناشایست فرزندش می‌برد و عکس‌العمل‌های او را مایه سرافکندگی می‌شمارد. وی ابراز می‌کند که اگر یک مرد به زنی توهین کند، هر چقدر هم که عصبانی بوده باشد، خود نیز مستحق دشنام و ناسزاست (Giorgio, Alfredo, Violetta, chorus: Di sprezzo degno sè stesso rende chi pur nell'ira la donna offende).
حال ویولتا کمی بهتر می‌شود؛ فلورا و دیگر بانوانی که آنجا بودند از او می‌خواهند که سالن را ترک کند؛ اما زن رنجیده خاطر به سمت آلفردو می‌رود و ابراز می‌دارد که او هیچگاه عشق پاک ویولتا را درک نکرده‌است (Alfredo, Alfredo, di questo core non puoi comprendere tutto l'amore...).
پرده سه
اتاق خواب ویولتا
آنینا با عجله وارد اتاق ویولتا می‌شود و خبر ورود آلفردو را می‌دهد. این دو دلداده با دیدن هم، یکدیگر را در آغوش می‌گیرند و آلفردو از ویولتا می‌خواهد که با هم پاریس را ترک کنند و دوباره زندگی مملو از عشق و شادیشان را از سر بگیرند (Alfredo, Violetta: Parigi, o cara, noi lasceremo). با دیدن آلفردو، ویولتا جان تازه ایی می‌گیرد و برای لحظاتی احساس می‌کند که بیماری از وجودش رخت بربسته؛ اما اندکی بعد، باز هم درد و ناتوانی به سراغش می‌آید و به معشوقش می‌گوید که قسمت او مرگ در جوانی است و شاید سرنوشت آلفردو جور دیگری رقم خورده باشد (Alfredo, Violetta: Gran Dio!...morir sì giovane).
حال ویولتا لحظه به لحظه وخیم تر می‌شود و پدر آلفردو، در حالیکه به شدت از کرده خود پشیمان بوده، به همراه دکتر وارد می‌شود. ویولتا و آلفردو یکدیگر را در آغوش می‌گیرند و با هم آوازی عاشقانه می‌خوانند. ناگهان ویولتا از جا بلند می‌شود و می‌گوید که دیگر هیچ دردی او را آزار نمی‌دهد؛ اما تنها لحظاتی بعد، در میان بازوان آلفردو جان می‌سپارد.
خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
با خروج این نیروها به عملیات دیده‌بان آزادی و مأموریت حمایت قاطع ناتو خاتمه داده شد. آمریکا و نیروهای همپیمانش در پی حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ به افغانستان حمله و آن را اشغال کردند، جنگ در افغانستان طولانی‌ترین درگیری نظامی ایالات متحده شد.
در تاریخ ۲۹ فوریه سال ۲۰۲۰، ایالات متحده و طالبان توافق‌نامه صلحی را در دوحه قطر امضا کردند که رسماً عنوانش توافق‌نامه آوردن صلح به افغانستان است. مفاد این معامله شامل خروج همه نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان، تعهد طالبان برای جلوگیری از فعالیت القاعده در مناطق تحت کنترل طالبان و مذاکرات بین طالبان و دولت افغانستان است. ایالات متحده با کاهش اولیه سطح نیروهای خود از ۱۳٬۰۰۰ به ۸٬۶۰۰ تا ژوئیه سال ۲۰۲۰، و پس از آن خروج کامل تا ۱ مه ۲۰۲۱ در صورت عمل طالبان به تعهدات خود موافقت کرد.
این معامله توسط چین، روسیه و پاکستان پشتیبانی شد.
ایالات متحده کاهش نیروهایش به ۲۵۰۰ سرباز را در ژانویه ۲۰۲۱ تکمیل کرد. این کمترین تعداد سربازان آمریکایی در افغانستان از سال ۲۰۰۱ تاکنون بوده‌است. بر اساس ارقام فرماندهی مرکزی ایالات متحده، از ژانویه ۲۰۲۱، بیش از هفت پیمانکار برای هر عضو خدمات نظامی ایالات متحده در افغانستان باقی مانده‌است.
دولت ترامپ
رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در تابستان ۲۰۱۷ که ۸۴۰۰ سرباز آمریکایی در افغانستان بودند، اجازه تصمیم‌گیری در مورد افزایش تعداد سربازان عملیات نظامی آمریکا در سوریه، عراق و افغانستان را بدون تقاضای موافقت رسمی از کاخ سفید، به ارتش آمریکا واگذار کرد.
رئیس‌جمهور ترامپ در سپتامبر ۲۰۱۷ بازگرداندن سربازان به افغانستان را آغاز کرد جیمز متیس وزیر دفاع اعلام کرد با اعزام ۳۰۰۰ سرباز جدید شمار سربازان آمریکایی برای تقویت نبرد با طالبان، القاعده و دولت اسلامی در عراق و شام به ۱۴۰۰۰ نفر رسید.
در دسامبر ۲۰۱۹، روزنامه‌های افغانستان فاش کردند که مقامات ارشد ارتش و دولت عموماً بر این نظرند که پیروزی در جنگ در افغانستان ممکن نیست، اما این را از جامعه مخفی نگه داشته بودند.
خروج
در فوریه ۲۰۲۰، ایالات متحده با طالبان توافقی امضا کرد تا اگر طالبان به شرایط توافق پایبند بماند، سربازان را ظرف ۱۴ ماه خارج کند. طرفین با یک خروج تدریجی، مبتنی بر شرایط ظرف ۱۴ ماه توافق کردند و توافق، خروج «همه نیروهای نظامی ایالات متحده، متحدان آن، و شرکای ائتلاف از جمله کارکنان غیرنظامی غیردیپلماتیک، پیمانکاران امنیتی خصوصی، مربیان، مستشاران و کارکنان تدارکاتی خدماتی» را در بر می‌گیرد. در فاز اول آمریکا تعداد نیروهای خود را ظرف ۱۳۵ روز از ۸۶۰۰ به ۵۰۰۰ نفر کاهش می‌دهد.
اما در ۱ مارس ۲۰۲۰، با اظهارات غنی رئیس‌جمهور افغانستان در یک کنفرانس مطبوعاتی که دولت افغانستان از طرفین توافق صلح نیست و فراخوان آن برای مبادله زندانیان با طالبان تا شروع مذاکرات بین الافغانی در ۱۰ مارس ۲۰۲۰ را نمی‌پذیرد و حتی این که دولت افغانستان تعهدی نسبت به آزاد کردن ۵۰۰۰ زندانی طالبان ندارد، این توافق به مشکل برخورد کرد. او گفت این توافق پشت درهای بسته امضا شده و فردا در پیاده‌سازی با مشکلات ابتدایی مواجه خواهد شد، آزادی زندانیان در اختیار آمریکا نیست، بلکه در اختیار دولت افغان است. غنی همچنین اعلام کرد آزادی زندانیان نمی‌تواند پیش شرط مذاکرات باشد.
مطابق آنچه در توافق صلح آمریکا-طالبان الزام شده بود تعدادی از سربازان آمریکا در ۹ مارس ۲۰۲۰ افغانستان را ترک کردند. در ۱۰ مارس ۲۰۲۰ ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا گزارش‌ها مبنی بر این که ارتش آمریکا برنامه ای برای خارج کردن همه سربازان آمریکایی از افغانستان تدوین کرده را رد کرد. اما کنت اف. مکنزی جونیور فرمانده سنتکام این را هم گفت که برنامه این است که در یک بازه ۱۴ ماهه سربازان آمریکایی در افغانستان کم شوند. با این حال ارتش آمریکا گفت سربازان بیشتری در تابستان ۲۰۲۰ اعزام می‌شوند.
سنتکام آمریکا، سربازان خود را در انطباق با توافق صلح فوریه ۲۰۲۰ با طالبان تا ۱۸ ژوئن به ۸۶۰۰ نفر کاهش داد. به هر روی در پی گزارش‌های رسانه‌ای در خصوص اتهام مشارکت طالبان در برنامه‌ای که روسیه به این گروه بابت هدف قرار دادن سربازان آمریکایی پاداش می‌دهد، کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان ایالات متحده در ۱ ژوئیه به متممی به لایحه اجازه دفاع ملی رای دادند تا پیش از این که رئیس‌جمهور ترامپ بتواند به خروج نیروها از افغانستان ادامه دهد شرایط اضافی برآورده شود، از جمله ارزیابی این که هیچ کشوری به طالبان مشوقی برای حمله به سربازان آمریکا و ائتلاف نداده و این که بودجه برای کاهش سربازان به زیر ۸۰۰۰ و دوباره در ۴۰۰۰ ممنوع شود مگر این که دولت تأیید کند که انجام این کار منافع آمریکا در افغانستان را تهدید نمی‌کند.
در ۱ ژوئیه ۲۰۲۰, مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تلاش رند پال برای تصویب متممی برای خروج همه سربازان آمریکایی از افغانستان ظرف یک سال و پایان دادن به جنگ ۱۹ ساله را شکست داد. در ۸ اوت ۲۰۲۰, وزیر دفاع مارک اسپر گفت آمریکا تا پایان نوامبر ۲۰۲۰ سطوح سربازان را به زیر ۵۰۰۰ نفر کاهش می‌دهد.
دولت ترامپ در ژانویه ۲۰۲۱ کاهش سربازانش به ۲۵۰۰ سرباز را تکمیل کرد. این پایین‌ترین تعداد سرباز آمریکایی در افغانستان از سال ۲۰۰۱ بود. به تاریخ ژانویه ۲۰۲۱، بیش از هفت پیمانکار در ازای هر سرباز آمریکایی در افغانستان مانده‌اند.
در مارس ۲۰۲۱ گزارش‌های خبری بیان کردند جو بایدن در نظر دارد نیروهای آمریکا را تا نوامبر ۲۰۲۱ در افغانستان نگه دارد.
در آوریل ۲۰۲۱، گزارش‌های خبری بیان کردند که رئیس‌جمهور جو بایدن برنامه دارد تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ در بیستمین سال حملات ۱۱ سپتامبر نیروها را به‌طور کامل خارج کند.
در ۲ ژوئیه ۲۰۲۱, آلمان و ایتالیا سربازان خود را از افغانستان خارج کردند. در همان روز نیروهای آمریکایی میدان هوایی بگرام را تخلیه کردند. مسئولان افغان شکوه کردند که آمریکایی‌ها تا دو ساعت پس از رها کردن پایگاه به فرمانده افغان خبر ندادند. در نتیجه، این پایگاه پیش از این که آنها بتوانند کنترل آن را در دست بگیرند مورد هجوم غارتگران قرار گرفت. در این حال، جنگ بین طالبان و نیروهای دولت افغانستان بالا گرفت، و تحلیلگران الجزیره گفتند طالبان در «دروازه‌های کابل است." در ۸ ژوئیه ۲۰۲۱, رییس جمهور بایدن اعلام کرد ختم رسمی جنگ در افغانستان در ۳۱ اوت ۲۰۲۱ خواهد بود. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ , آستین میلر از مقام خود به عنوان فرمانده نیروهای آمریکا و ناتو در افغانستان کناره گرفت. سرانجام در ۳۰ اوت، نیروهای آمریکایی به‌طور کامل از افغانستان خارج شدند.
واکنش‌ها
اعلام اولیه خروج کامل نیروها توسط دولت بایدن تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ انتقادها و تحسین‌هایی را در آمریکا به دنبال داشت. سناتورهای متعدد جمهوری‌خواه همچون میچ مکانل، لیندسی گراهام، و جیم اینهاف از خروج انتقاد کردند. رئیس‌جمهور سابق دونالد ترامپ از تصمیم بایدن برای خروج با عنوان «کاری عالی و مثبت» تحسین کرد ولی از بایدن بابت گزیدن ۱۱ سپتامبر به عنوان روز خروج انتقاد کرد، و گفت بایدن باید زودتر خارج می‌شد، و این که ۱۱ سپتامبر باید «روزی برای تأمل و یادبود به افتخار جان‌هایی که از دست دادیم بماند.» وزیر امور خارجه سابق هیلاری کلینتون گفت «عواقب پیش‌بینی شده و ناخواسته ای برای ماندن و خروج وجود داشت»؛ یکی از این عواقب به نظر او سقوط احتمالی حکومت افغانستان منتج به در دست گرفتن آن توسط طالبان و یک جنگ داخلی تازه است. رئیس‌جمهور سابق جرج دابلیو. بوش، که کسی بود که در زمان حمله اول آمریکا به افغانستان در قدرت بود گفت خروج او را نگران کرد و او بر این باور است که امکان دارد «خلأ ایجاد کند و در خلأ کسانی می‌آیند که با زنان به عنوان شهروندان درجه دو رفتار می‌کنند.» در جریان مصاحبه‌ای با دویچه وله در ۱۴ جولای، بوش بار دیگر بر مخالفتش با خروج نیروها تأکید کرد.
جانی اسپن، پدر جانی میشل اسپان، اولین آمریکایی که در جنگ در افغانستان کشته شد، گفت که از شیوه "شرم آور" تخلیه کابل "منزجر" شده‌است و گفت: صحنه‌هایی از مرگ افراد هواپیماهای تخلیه او را به یاد افرادی انداخت که در حملات ۱۱ سپتامبر از مرکز تجارت جهانی بیرون پریدند. اسپان هشدار داد که تروریست‌ها در افغانستان هنوز تهدیدی برای آمریکا محسوب می‌شوند و "این جنگ تمام نشده‌است. ما به تازگی قلمرویی را که تصرف کرده‌ایم واگذار کرده‌ایم. "
پس از سقوط افغانستان به دست طالبان در پی سقوط کابل در اوت 2021   میزان محبوبیت عمومی رئیس‌جمهور بایدن به ۴۱ درصد کاهش یافت و تنها ۲۶ درصد از آمریکایی‌ها گفتند که عملکرد بایدن در خروج از افغانستان مورد قبول آنهاست. در عین حال ۵۳٪ از مردم از تصمیم خروج از افغانستان حمایت و ۳۸٪ با آن مخالفت کردند.
نخست‌وزیر سابق انگلیس، تونی بلر، خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان را محکوم کرد و اظهار داشت که تصمیم آمریکا برای خروج «سیاسی» است تا «استراتژیک». وی در مقاله ای در وب سایت مؤسسه تغییرات جهانی تونی بلر نوشت: «ترک افغانستان غم‌انگیز، خطرناک، غیر ضروری است، نه به نفع آنها و نه به نفع ما.» بلر در ادامه بایدن را متهم به "اطاعت از شعار سیاسی در مورد پایان دادن به" جنگ‌های ابدی "کرد و هشدار داد که" جهان اکنون از جایگاه غرب مطمئن نیست زیرا بسیار واضح است که تصمیم برای خروج از افغانستان نه با استراتژی بزرگ بلکه با سیاست پیش می‌رفت. "
محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران در یک گفتگوی خبری، خروج از افغانستان را اقدامی مثبت ارزیابی کرد و گفت نیروهای خارجی نمی‌توانند صلح را در افغانستان برقرار کنند.
گوگل دودل
گوگل دودل (به Google Doodle) تغییر موقتی از لوگوی اصلی گوگل در صفحه اصلیش است که در مناسبت‌های خاص مانند تولد اشخاص مهم، سال نو، تعطیلات ویژه به جای لوگوی اصلی بکار می‌رود.
این دودل‌ها توسط طراحان دودل خلق می‌شوند. از زمان شروع المپیک ۲۰۱۲ لندن هر روز گوگل دودل که به یکی از ورزش‌ها اختصاص داشت در صفحه اصلی این سایت دیده می‌شد. همچنین گوگل از سال ۲۰۰۴ به مناسبت نوروز دودل‌های ویژه‌ای طراحی کرده‌است.
گوگل گاهی به مناسب تولد هنرمندان، دانشمندان و سیاست‌مداران بزرگ جهان که تأثیر قابل توجهی داشته‌اند، نشان خود را تغییر داده است که از این بین می‌توان به بوعلی سینا،اندی وارهول، آلبرت اینشتین، لئوناردو دا وینچی، رابیندرانات تاگور، لوئی بریل، ادوارد مونک، نیکولا تسلا، بلا بارتوک، رنه ماگریت، جان لنون، مایکل جکسون، آکیرا کوروساوا، اچ. جی. ولز، فردی مرکوری، ساموئل مورس، هانس کریستین اورستد، ماهاتما گاندی، دنیس گابور، کنستانتین برانکوزی، آنتونیو ویوالدی و ژول ورن اشاره کرد.
دودل برای گوگل
گوگل مسابقاتی را برای دانش‌آموزان مدرسه برگزار می‌کند تا Doodle Google خود را بسازند که به آن "Doodle 4 Google" گفته می‌شود. ابله‌های برنده به وب‌سایت Doodle4Google می‌روند، جایی که عموم مردم می‌توانند به برنده رأی دهند، کسی که برنده یک سفر به Googleplex و میزبانی doodle برنده به مدت ۲۴ ساعت در وب‌سایت Google است.
این رقابت در انگلستان آغاز شد و از آن زمان به ایالات متحده و سایر کشورها گسترش یافته‌است. این مسابقه همچنین در سال ۲۰۰۸ در ایرلند برگزار شد. گوگل در سال ۲۰۰۹ مسابقه Google Doodle 4 را برای هند اعلام کرد و doodle برنده در ۱۴ نوامبر در صفحه اصلی Google India نمایش داده شد. مسابقه مشابهی در سنگاپور بر اساس موضوع «سنگاپور ما» در ژانویه ۲۰۱۰ راه‌اندازی شد و ورودی برنده از بین بیش از ۳۰۰۰۰ ورودی دریافت شده انتخاب شد. طرح برنده در روز ملی سنگاپور در صفحه اصلی گوگل سنگاپور نشان داده شد. بار دیگر در سال ۲۰۱۵ در سنگاپور برگزار شد و موضوع آن «سنگاپور: ۵۰ سال آینده» بود.
سونات ویولن شماره ۸ (بتهوون)
سونات ویولن شماره ۸ در سُل ماژور، اثر لودویگ فان بتهوون، یک سونات دونوازی برای ویولن و پیانو از مجموعهٔ سه‌گانهٔ اُپوس ۳۰ او (همراه با سونات‌های ویولن شماره ۶ و شماره ۷) و جزو آثار دورهٔ نخستِ آهنگسازیِ اوست و آن را در میان سال‌های ۱۸۰۱ و ۱۸۰۲ تصنیف کرده و در ماه مهٔ ۱۸۰۳ انتشار یافته‌است.
بتهوون هر سه سونات ویولنِ اُپوس ۳۰ را به تزار الکساندر یکم روسیه، که زمانی شاگردِ او بود، اهدا کرد.
ساختار
این سونات از سه موومان تشکیل شده‌است:
اجرای کاملِ سونات ویولن شماره ۸ بتهوون به‌طور معمول ۱۸ دقیقه به‌طول می‌انجامد.
تمنیتستال
تمنیتستال یک شهر در آلمان است که در اوست‌پریگنیتس-روپین واقع شده‌است. تمنیتستال ۱٬۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
سونات ویولن شماره ۸ (بتهوون)
اجراهای شاخص
اجراهای فراوانی از سونات ویولن شماره ۸ بتهوون در دست است. ازجمله شاخص‌ترین اجراها، اجرای فریتس کرایسلر (ویولن) و سرگئی راخمانینف (پیانو) است.
لودوویکو دورازیو
لودوویکو دورازیو (Ludovico D'Orazio؛ زادهٔ February 19, 2000) بازیکن فوتبال است.
بایول (نورد)
بایول (به فرانسوی: Bailleul) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Bailleul-Nord-Est واقع شده‌است. بایول ۴۳٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لودوویکو دورازیو
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا و زیر ۱۶ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
درلین-۲
درلین-۲ پروتئینی است که در انسان توسط ژن DERL2 کدگذاری می‌شود.
بایول (نورد)
خواهرخوانده
شهرهای ورنه و ایزژم خواهرخوانده‌های بایول (نورد) هستند.
ولفگانگ لویتسل
ولفگانگ لویتسل (Wolfgang Loitzl؛ زادهٔ January 13, 1980) اسکی‌باز پرش اهل اتریش است.
پای گرگ اروپایی
پای گرگ، پای گرگ اروپایی گیاهی، از سرده پای گرگ و بومی اروپا و آسیا است و در ایالات متحده نیز بومی‌سازی شده‌است.
پای گرگ اروپایی در تالاب‌ها می‌روید و زمان گلدهی آن، از ژوِئن تا سپتامبر است و از اوت تا اکتبر نیز دانه تولید می‌کند.
پرچوهی پارتیزپانیان-بارسغیان
پرچوهی پارتیزپانیان-بارسغیان (Պերճուհի Պարտիզպանյան-Բարսեղյան؛ زادهٔ ۱۸۸۶ – درگذشته ۱۹۴۰) یک آموزگار، بشردوست، نویسنده و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۱۸ تا تاریخ ۱۹۲۰ نماینده دوره دوم مجلس ملی نخستین جمهوری ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۲ تا ۱۹۳۹ میلادی فعالیت می‌کرد. وی یکی از سه زن نماینده دوره دوم مجلس ملی ارمنستان (۱۹۱۸–۱۹۲۰) بود.