cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بریجید بروفی
بریجید آنتونیا بروفی (۱۲ ژوئن ۱۹۲۹–۷ اوت ۱۹۹۵) داستان‌نویس بریتانیایی، منتقد و فعال اصلاحات اجتماعی از جمله حقوق نویسندگان و حقوق حیوانات بود. کتاب Ape Hackenfeller (1953)َ در میان رمان‌های او و کتاب‌های Motzart the Dramatist(1964، تجدید چاپ در ۱۹۹۰) و Prading Novelist: Defence of Fiction در میان مطالعات انتقادی‌اش شاخص بودند. In Praise of Ronald Firbank (1973) در فرهنگ لغت زندگی‌نامه ادبی :در کتاب نویسندگان بریتانیایی از سال ۱۹۶۰، SJ Newman او را «یکی از عجیب‌ترین، درخشان‌ترین و ماندگارترین چهره‌های شاخص دههٔ ۱۹۶۰» توصیف کرده‌است.
فمینیست و صلح‌طلب بود و در مورد ازدواج، جنگ ویتنام، آموزش مذهبی در مدارس، سکس و پورنوگرافی اظهار نظرهای جنجالی و پر بحثی داشت. کمپینی برای حقوق حیوانات و گیاهخواری به راه انداخت. به استناد مقاله ای که در روزنامهٔ ساندی‌تایمز در سال ۱۹۶۵ توسط بروفی منتشر شد اعتبار آغاز جنبش حقوق حیوانات در انگلستان را روانشناسی به نام ریچارد دی. رایدر به او داد.
بروفی در سال ۱۹۵۴ با پژوهش‌گر تاریخ هنر مایکل لوی ازدواج کرد. در سال ۱۹۸۳ به بیماری مولتیپل اسکلروز (ام اس) تشخیص داده شد.
زندگی‌نامه
بریجید آنتونیا بروفی در ۱۲ ژوئن سال ۱۹۲۹ در ایلینگ در غرب لندن بدنیا آمد. او تنها فرزند رمان‌نویس جان بروفی و کَریس گروندی -معلم- بود. از کودکی شروع به نوشتن نمایشنامه کرد. اصالتاً اهل ایرلند بود اما در انگلیس بزرگ شده بود، در مقاله‌ی «آیا من یک زن ایرلندی هستم؟» از احساس خود نسبت به جداافتادگی از هویتش صحبت کرده: «من در کشور ایرلند احساس یک خارجی را دارم، اما در انگلیس هم همچنان حس می‌کنم بیگانه هستم. تقدیر من چنین است.» پدر آسان‌گیرش، که با او احساس صمیمیت بیشتری می‌کرد، از یک کاتولیک مرتد به خداناباور تبدیل شد در حالی که مادر سختگیرش عضوی از یک فرقه آخرالزمانی به نام کلیسای حواری کاتولیک بود که باور داشتند بنا به کتاب مکاشفهٔ یوحنا، جهان در آینده‌ای نزدیک به پایان می‌رسد. بروفی در تضاد با مادرش نوشت که او و پدرش «طبیعی، منطقی و خداناباورانی خوشحال هستند.» دختر باهوش و فرهیخته‌ای که در کودکی آثار ویلیام شکسپیر، جان میلتون، جورج برنارد شاو، اورلین وو و رونالد فیربنک را می‌خواند.
در طول جنگ جهانی دوم ، وی ۱۲ بار از مدرسه‌ای به مدرسهٔ دیگر منتقل شد زیرا والدینش دائماً در پی ثبت نام او در مدرسه ای بودند که از بمب‌ها و راکت‌های آلمانی که ممکن بود به زمین اصابت کند، دور باشد و همین موضوع ایجاد روابط دوستی پایدار را برای او سخت می‌کرد. طولانی‌ترین دوره حضور او در دوران جنگ در مدرسه ابی، ریدینگ، بین ماه مه ۱۹۴۱ و ژوئیه ۱۹۴۳ بود. وی سپس به مدرسه دختران سنت پاول در لندن رفت. در سال ۱۹۴۷ با بورس تحصیلی به دانشگاه آکسفورد (کالج سنت هیو) رفت، اما در سال ۱۹۴۸ بدون مدرک، دانشگاه را ترک کرد. در آکسفورد، بروفی در یادگیری زبان لاتین و یونانی تخصص داشت و با اینکه استعداد درخشانش را به عنوان یک محصل بورسیه شده نشان داد اما پس از گذراندن تنها چهار ترم به دلیل «رفتار نامناسب» در دانشگاه، از آکسفورد اخراج شد. برای بروفی ماهیت دقیق این «رفتار نامناسب» که منجر به اخراج وی شد، مبهم بود. به نظر می‌رسد که اصل «رفتار نامناسبی» که باعث اخراج وی شد این بود که وی در کلیسای انگلستان دانشگاه، در حین مستی حضور پیدا کرده و با صدای بلند برای تمام حضار از فضیلت‌های لزبینیزم صحبت کرده بود. در مصاحبه ای در سال ۱۹۷۵، بروفی از بحث دربارهٔ علت اخراجش خودداری کرد و گفت: «هرگز آن را شرح نخواهم داد، زیرا نمی‌خواهم تسکینی که از آن درد پیدا کرده‌ام را به خطر بیندازم .» بعد از اخراج از آکسفورد، بروفی در لندن زندگی کرد و به‌طور پاره‌وقت به عنوان منشی مشغول به کار شد در همان حال به عنوان نویسنده، داستان‌های کوتاهی را برای مجلات مختلف ادبی می‌فرستاد.
کتاب‌شناسی
مجموعه ای از نسخه‌های خطی بروفی در کتابخانه لیلی در دانشگاه ایندیانا در بلومینگتون قرار دارد.
دیورتیک قوس هنله
این دسته از مدرها اتساع عروق محیطی را به اندازه دیورتیک‌های تیازیدی کاهش نمی‌دهند؛ بنابراین همه‌جانبه عمل نکرده و به اندازه کافی در کاهش فشار خون مؤثر نیستند. به‌منظور افزایش ادرار، دیورتیک‌های لوپ از تیازیدها بسیار موثرترند و به‌طور متداول بیشتر در درمان بیماران با حجم بالای مایع به کار می‌روند.
با اثر بر روی قوس هنله موجب افزایش دفع کلسیم، پتاسیم و آب می‌شود.
جستارهای وابسته
مدر
زیگلکوو
زیگلکوو یک شهر در آلمان است که در لودویگسلوست-پارشیم واقع شده‌است. زیگلکوو ۱٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد.
کادئم هاردیسون
کادئم هاردیسون (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۵) بازیگرآمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم ساقدوش، مردان سفید نمی‌توانند بپرند اشاره کرد.
پوامسان
پوامسان (به لاتین: Poamsan) یک کوه در کره جنوبی است که در کره جنوبی واقع شده‌است. پوامسان ۹۶۱٫۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوزان، فرانسه
لوزان، فرانسه (به فرانسوی: Lozanne) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۲٬۳۲۱ نفر است که در رون واقع شده‌است.
کورنل، شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا
کورنل (به انگلیسی: Cornell) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا واقع شده‌است. کورنل ۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواب مصنوعی
خواب مصنوعی نوعی حالت است که در آن شخص توسط عواملی نوعی بیحسی و بیحالی در بدنش به وجود می‌آید و در این حالت نمی‌توان فرد مذکور را بیدار کرد و این برخلاف خواب طبیعی است که در آن اگر به شخصی که خواب است ضربه‌ای وارد شود او از خواب بیدار می‌شود اما در خواب مصنوعی حتی با ایجاد محرک درد نیز نمی‌توان شخص را بیدار کرد. در خواب مصنوعی شخصی به عنوان عامل دخالت دارد و باعث می‌شود که شخص مذکور باطن و روانش تحت کنترل شخص عامل قرار گرفته و مطیع عامل بشود.
استقلال شعور باطن از شعور ظاهر
در بعضی خواب‌های مصنوعی شخص را خواب نمی‌کنند بلکه قسمتی یا عضوی از بدنش را تحت کنترل می‌گیرند یا آن قسمت را بیحس می‌کنند مثلاً دست شخص را بی‌حس می‌کنند یا آن را در حالتی خاص قرار می‌دهند. در این حالت فرد هوشیار است اما کنترلی بر عضو مذکور ندارد.
تاریخچه خواب مصنوعی
تاریخچه کاربرد خواب مصنوعی به زمان رهبران مذهبی، پزشک‌های جادوگر، حکیم‌ها و شمن‌ها بازمی‌گردد. طالع‌بین‌های مصر و یونان باستان برای اجرای درمان‌های گوناگون وارد حالت خلسه می‌شدند. پاراسِلسوس (۱۵۴۱–۱۴۹۳) تأثیر شفابخش اجرام آسمانی و آهن‌ربا را توضیح داد. او می‌گفت نیروی مغناطیسی، نیرویی درمانگر است.
خواب مصنوعی با هیپنوتیزم متفاوت است.
تأثیر خواب مصنوعی در زمان حاضر
امروزه بسیاری از پزشکان و روانشناسان در این زمینه آموزش می‌بینند و این را به عنوان یک روش کارآمد استفاده می‌کنند. خواب مصنوعی ابزاری ارزشمند در پزشکی و روان‌درمانی است و اکثر دانشمندان آن را به رسمیت شناخته و استفاده می‌کنند.
کاوپشتی
گودی کمر، کاوپُشتی یا لوردوز یا لوردوسیس  اصطلاحی پزشکی است که انحنا به داخل در بخشی از ستون مهره‌های بدن (کمر و گردن) را توصیف می‌کند. این انحنا به صورت عادی به بدن انسان کمک می‌کند تا حجم بالای تودهٔ بدنی را بر روی بخش لگن خاصره) تحمل نماید و راه رفتن را آسان سازد.
اصطلاح کاوپشتی به‌طور سنتی به عنوان وجود انحنای غیرطبیعی به سمت داخل در بخش دوم ستون فقرات کمری تعریف شده‌است. با این حال، این اصطلاح همچنین برای اشاره به انحنای طبیعی به سمت داخل ناحیه کمری و گردنی ستون فقرات انسان استفاده می‌شود. این نوع انحنا که طبیعی مربوط به تفاوت ضخامت در ستون مهره‌ها است عموماً بعد از سن بلوغ یا در میانه بیست‌سالگی نمایان می‌گردد.
به‌طور مشابه، کیفوز (گوژپشتی) سنتاً به خمیدگی غیرطبیعی روبه‌بیرون ستون مهره‌ها اشاره دارد، اما در عین حال، انحنای طبیعی به سمت بیرون (محدب) در نواحی قفسه سینه و خاجی را نیز کیفوز نامیده‌اند.
برای دقیق‌تر شدن اصطلاح کاوپشتی، امروزه به انحنای مقعر بیش از حد بخش کمر، بیش‌کاوپشتی (هیپرلوردوز/هایپرلوردوسیس) می‌گویند. بیش‌کاوپشتی شرایطی است که در ان بخش کمری (لامبر) ستون مهره‌ها برای تحمل استرس و فشار بیش از حد به جلو خم می‌شود که این خم شدن باعث بروز قوس بیش از حد می‌گردد. این شرایط در رقصنده‌ها به وفور مشاهده می‌شود. بیش‌کاوپشتی معمولاً در اثر ضعف ماهیچه‌های مرتبط ایجاد می‌گردد و عموماً با ورزش‌های اصلاحی می‌توان این ناهنجاری را رفع کرد. از علل این ناهنجاری می‌توان به سستی حالت‌گیری بدنی ‎، بی‌نظمی توان و طول ماهیچه‌ای، سستی ماهیچه همسترینگ یا ضعف ماهیچه مازویی بزرگ (سوآس/سوئز بزرگ) نام برد. بیماری‌های ژنتیکی نظیر کوتولگی (اکندروپلازی)، عدم جایگیری صحیح مهره در بخش کمر (لغزش مهره)، پوکی استخوان، چاقی، گوژپشتی، دیسک ایتیس (تورم بیش از حد بخشی از ستون مهره‌ها در اثر عفونت) یا بیماری (EDS) انعطاف بیش از حد در محل بعضی از مفاصل) اشاره کرد.
به علاوه تنگی ماهیچه بین دو کتف و چربی در بخش شکم که سبب جلو افتادگی می‌شود، کمبود ویتامین دی، حاملگی و راشیتیسم نیز می‌تواند در بروز عارضه گودی بیش از حد کمر مؤثر باشد.
کم‌کاوپشتی
به عدم وجود میزان انحنای لازم در بخش کمر، کم‌کاوپشتی (لامبرهایپولوردوسیس) گفته می‌شود. این شرایط زمانی ایجاد می‌شود که فرد انحنای کمتری نسبت به حالت معمولی در بخش کمری نشان دهد. این عارضه سبب می‌شود که در فرد احتمال ابتلا به شرایطی که در ان آسیب دیدگی به بخش اعصاب ستون فقرات وارد می‌شود به‌طور چشمگیری افزایش یابد و از دلایل بروز ان می‌توان به عدم جایگیری مهره‌های بخش کمر در محل طبیعی اشاره کرد.
تأثیر بر قد
در بسیاری از افراد حالت بیش‌کاوپشتی تأثیر به‌سزایی در کاهش قد دارد و آخرین امار از کاهش یک تا شش سانتی‌متر قد فرد گزارش می‌دهد. دردهای شدیدی را می‌تواند در ناحیه کمر در صورت عدم رسیدگی و مراقبت، ایجاد کند. پرشدت‌ترین اثر می‌تواند برون‌ریزی یا آسیب‌دیدگی دیسک بین دو مهره در ناحیه تحت فشار در کمر فرد دارای این ناهنجاری را سبب شود.
ستون فقرات
فاکتورهای طبیعی که سبب می‌شود فرد در بخش کمر عدم انعطاف‌پذیری بیشتری را شاهد باشد.
پاها
کوتاهی یکی از پاها سبب می‌شود تا عدم توازن و تعادل ناشی بر عضلات هیپ (سرینی) تأثیر بگذارد و خود به خود این ناهنجاری در بخش کمر شکل گیرد.
بخش سُرینی
از مشکلات متداول در بخش سرین (باسن)، عدم انعطاف عضلات جمع‌کننده هست که می‌تواند برای فیزیک بدنی ضعف به همراه بیاورد.
ماهیچه‌ها
یک عامل بسیار مهم است و ان عدم توازن قدرت در ماهیچه‌های متقابل است. ضعفیف تر بودن ماهیچه‌های شکمی نسبت به همسترینگ و بخش کمر سبب حرکت لگن رو به پایین و نمایان شدن بیش از حد کاوپشتی می‌شود.
ورزش
بعضی تمرینات اصلاحی می‌توانند این شرایط را اصلاح کنند البته به شرط آنکه شخص کمتر بنشیند و به پشت بخوابد. از آنجایی که این ناهنجاری است و بیماری نیست پس درمان ان امکان‌پذیر و آسان‌تر می‌باشد. کشش عضلات پایین کمر، عضلات جمع‌کننده هیپ یا سرین و عضلات جهار سر ران‌ها، کشش ماهیچه‌های شکمی، همسترینگ و گلوت‌ها بسیار مهم است. مقاوم‌سازی سری ماهیچه‌های سرین معمولاً راه حل متداول تری برای برگشت کمر به حالت عادیست. از طریق تقویت ماهیچه‌های گلوت می‌توان چرخش رو به جلوی لگن را اصلاح کرد البته درد بین مفاصلی هیپ (سرینی) می‌تواند مانع انقباض عضلات گلوت گردد.
کاوپشتی یا گودی کمر می‌تواند با تقویت ماهیچه‌های دو سر و چهار سر ران‌ها نیز اصلاح گردد. تنها ماهیچه‌های ران می‌توانند حرکت رو به جلو یا عقب لگن را کنترل کنند چون آنها مسئول مستقیم خنثی‌سازی رشته‌فشارهای وارد شده از زمین به پاها هستند. ماهیچه‌های شکمی و ستون راست مهره ای بدن انسان در تحمل فشار وارده ناتوان است و تنها وظیفه خم و راست کردن بخش تنه را بر عهده دارند.
حرکت فیله کمر شاید بتواند به تقویت عضلات کمر در راستای بهبود فیزیک بدنی کمک کند. ددلیفت و پل کمری یا هر ورزش دیگری که بتواند عضلات بخش کمر را بدون دخالت عضلات جمع‌کننده ران تقویت کند می‌تواند مفید واقع گردد. از ورزش‌های شکمی و تحریک ماهیچه‌های مازویی (سوئز) و دیگر عضلات جمع‌کننده ران بای پرهیز شود.
تای چی و کمربندهای برس نیز می‌توانند در جهت تصحیح شرایط فیزیکی شما تغییر ایجاد کنند. به هر روی مراجعه به یک فیزیوتراپیست و بررسی دقیق درجه و شدت و عامل بروز و همچنین انتخاب روش درمان مناسب و ورزش‌های متناسب با شرایط فرد به شدت توصیه می‌گردد. دقت شود که این اطلاعات عمومی بوده و سلامت شما بسیار مهم است پس لطفاً بدون اطلاعات دقیق و کافی هیچ اقدامی در راستای خود درمانی صورت ندهید.
گیدو مارکی
گیدو مارکی (Guido Marchi; September 21, 1896 – February 0, 1969) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس اشاره کرد.
جایی که ما ناپدید شدیم
جایی که ما ناپدید شدیم نام فیلمی است در ژانر درام محصول ۲۰۱۹ آمریکا. کارگردان فیلم سیمون فینک است و سناریوی آن را آرتور ام جولی به رشته تحریر درآورده است. جورجینا هگ، جولین اندرسن و کاترین ایزابل در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
داستان
داستان فیلم متمرکز بر زندگی زنان در یک گولاگ در سیبری می‌باشد. زنی به نام آناستاسیا که پسری پنج ساله دارد، شوهر بدرفتار خود را که به تازگی از جبههٔ جنگ برگشته می‌کشد و به جرم قتل او به زندانی در سیبری می‌افتد. در زندان او با هم‌بندیانی روبرو می‌شود که مسئلهٔ اصلیشان بقاست.
منابع
وبگاه آی‌ام‌دی‌بی
سوفیا لورن
سوفیا کوستانزا بریجیدا ویلانی شیکولونه (Sofia Costanza Brigida Villani Scicolone؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۴) معروف به سوفیا لورن (Sophia Loren)، بازیگر ایتالیایی است. او از سوی انستیتوی فیلم آمریکا به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ستارگان زن در سینمای کلاسیک هالیوود نامیده شد. تا سال ۲۰۲۳، او یکی از آخرین ستارگان مشهور بازمانده از عصر طلایی سینمای هالیوود و تنها شخص زندهٔ فهرست انستیتوی فیلم آمریکا است. به او افتخاراتی همچون جایزهٔ اسکار افتخاری و جایزهٔ گلدن گلوب سیسیل بی. دمیل اهدا شده‌است.
لورن که پس از شرکت در مسابقهٔ زیبایی تشویق شد تا در دوره‌های بازیگری ثبت نام کند، فعالیت سینمایی خود را در شانزده سالگی در سال ۱۹۵۰ آغاز کرد. او در اوایل این دهه در نقش‌های مکمل ظاهر شد، تا اینکه قرارداد او با پارامونت پیکچرز در سال ۱۹۵۶ باعث آغاز فعالیت بین‌المللی او شد. نقش‌های سینمایی او در این زمان عبارتند از: خانه قایقی (۱۹۵۸) و در ناپل شروع شد (۱۹۶۰) که برایش نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. در طول دههٔ ۱۹۵۰، او در فیلم‌ها از خود شخصیتی به‌لحاظ جنسی رهایافته به تصویر کشید و یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای جنسی آن زمان بود.
نقش‌آفرینی لورن در دو زن (۱۹۶۰) او را به نخستین بازیگر غیرانگلیسی زبان تبدیل کرد که برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن می‌شود. او از آن زمان در فیلم‌هایی مانند ازدواج به سبک ایتالیایی (۱۹۶۴)، آماده پوشیدن (۱۹۹۴)، نه (۲۰۰۹) و زندگی پیش‌رو (۲۰۲۰) ایفای نقش کرده‌است.
زادروز
سوفیا لورن در ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۴ در رم زاده شد. پدرش مهندس و مادرش بازیگر و آموزگار پیانو بود.
او در مورد خودش گفته‌است: «من ایتالیایی نیستم، من ناپلی هستم و این چیز دیگری است.»
سال‌های اولیه
بعد از امتناع پدر سوفیا از ازدواج با مادرش که او را بدون هیچ پشتیبانی رها کرد. خانواده لورن یک فرزند دختر مشترک دیگر به نام آنا ماریا ویلانی در سال ۱۹۳۸ داشتند. سوفیا، مادرش و ماریا با مادربزرگ لورن در پوتزولی نزدیک ناپل زندگی می‌کردند. لورن دو نابرادری جوان‌تر پدری به نام‌های جولیانو و جوزپه دارد.
در طول جنگ جهانی دوم، بندر و کارخانه مهمات در پوتزولی هدف بمباران مکرر از متفقین بود. در طی یک حمله، هنگامی که لورن به پناهگاه فرار کرد او مورد اصابت گلوله قرار گرفت و از چانه زخمی شد. بعد از این، خانواده او به ناپل جایی که خویشاوندان دورشان در آنجا بودند، نقل مکان کرد. بعد از جنگ، لورن و خانواده‌اش به پوتزولی برگشتند. مادربزرگ او یک میخانه در اتاق نشیمن خانه خود که گیلاس‌های مشروب خانگی می‌فروخت باز کرددر آنجا مادرش پیانو می‌نواخت، خواهرش می‌خواند و سوفیا پیشخدمت (مهماندار) بود و ظرف‌ها را می‌شست. این مکان بسیار محبوب برای سربازان آمریکایی مستقر در نزدیکی آنجا بود.
او در شانزده سالگی، مدل یک مجلّهٔ ماهانه بود و از همین راه به عالم سینما راه یافت فعالیت سینمایی اش را با نقش‌های کوچک در فیلم‌های کوچک ایتالیایی آغاز کرد اولین نقشش را در فیلم روشنایی‌های وارتیه در سال ۱۹۵۰ ایفاکرد. سوفیا در رقابت‌های زیبایی محلی هم شرکت می‌کرد و چندین جایزه دریافت نموده اما سرانجام توسط کارلو پونتی تهیه‌کننده سینمایی کشف شد و به عالم سینما راه یافت.
پونتی، لورن را نخستین بار زمانی دید که هر دو در یک مسابقه ملکه زیبایی شرکت کرده بودند؛ پونتی ۳۷ ساله داور مسابقه‌ای بود که سوفیای ۱۵ ساله در آن با دیگران رقابت می‌کرد. او مقدمات ستاره شدن سوفیا را آماده کرد؛ از فراگیری فن بازیگری گرفته تا آموختن درس زبان انگلیسی.
۱۹۵۳–۱۹۵۱: با نام سوفیا شیکولونه و سوفیا لاتزارو
در همان سال، او در فیلم ایتالیایی خودش است!.... بله! بله! ظاهر شد، که در آن در نقش اودالیسکا بازی کرد، و به عنوان سوفیا لاتزارو شناخته شد. در اوایل دهه، او در چند فیلم از جمله محبوب (۱۹۵۲) قسمتهای کمی بازی کرد و نقشهای جزئی داشت.
۱۹۷۰–۱۹۵۳: با نام سوفیا لورن
با تلاش کارلو پنتی نامش به سوفیا لورن تغییر کرد. او ابتدا در فیلم‌های برده فروشی سفید و «دوشیزگان در خطر» بازی کرد و سپس در فیلم‌های دختر رودخانه، آتیلا، چرخ و فلک تا پل و حیف که خیلی حقه‌ای ظاهر شد. زمانی که رم رقیب اصلی هالیوود در تولید فیلم بود او ستاره بسیاری از محصولات سینمائی رم بود و با کارگردانانی چون فدریکو فلینی و ویتوریو دسیکا کار کرده‌است و مارچلو ماستریانی همبازی او در بسیاری از فیلم‌هایش بود. اولین نقش اصلی او در آیدا (۱۹۵۳) بود که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.
شهرت بین‌المللی
لورن با قرارداد برای پنج فیلم با پارامونت در سال ۱۹۵۸ به بازیگری بین‌المللی تبدیل شد. از جمله فیلم‌های او در این زمان می‌توان به هوس زیر درختان نارون با آنتونی پرکینز، بر اساس نمایشنامه یوجین اونیل اشاره کرد. خانه قایقی، یک کمدی رمانتیک با بازی کری گرانت؛ و جوراب شلواری صورتی جرج کیوکر، که در آن برای اولین بار به عنوان یک بور ظاهر شد.
نتیجه یک نظر خواهی در ایتالیا می‌گوید مردم ایتالیا بیشتر از هر نقش دیگر سوفیا لورن، بازی او را در برابر مارچلو ماستریانی در فیلم دیروز، امروز، فردا ساخته ویتوریو دسیکا را دوست دارنداین فیلم با همین نام در زمان خود در ایران نیز با استقبال بسیار روبرو شد. لورن قراردادی که با استودیو پارامونت بست به شهرت جهانی دست یافت از جمله فیلم‌های وی در این دوره را می‌توان «غرور و شهوت، هوس زیر درخت‌های نارون، قایق خانگی، ثعلب سیاه و زن اونجوری» را نام برد. وی از جمله هنر پیشگانی است که این حرفه را از صفر شروع کرد و در نتیجهٔ تلاش بسیار، مقام ممتازی به دست آورد؛ و در سال ۱۹۶۱ فیلم مشهور ال سید را بازی کرد.
لورن توانایی بازیگری وسیعی حتی در حوزه کمدی داشت به ویژه در پروژه‌های ایتالیایی، که می‌توانست به راحتی افکار خود را ابراز کند هر چند در یادگیری زبان انگلیسی هم به خوبی پیشرفت داشت، جایزه اسکاری که به‌دست آورده اولین جایزه مهم اسکار برای یک بازیگر زن غیر انگلیسی زبان بود. لورن یکی از مشهورترین بازیگران زن جهان بود و هم‌زمان به بازی در فیلم‌های آمریکایی و اروپایی مشغول بود و با بزرگ‌ترین ستارگان مرد سینما کار می‌کرد. در سال ۱۹۶۴ با بازی در فیلم سقوط امپراتوری رم و دریافت دستمزد یک میلیون دلاری بازی اش را کامل کرد. فعالیت لورن پس از مادر شدنش کاهش یافت و در ۴۰ و ۵۰ سالگی در فیلم‌های همچون سفر و روز خاص بازی کرد. در دهه ۶۰ در انتخاب فیلم‌ها وسواس بیشتری به خرج می‌داد در سال ۱۹۹۱ به خاطر خدماتش به سینمای جهان اسکار افتخاری دریافت کرد و به عنوان یکی از گنجینه‌های سینمای جهان معرفی شد. در فیلم آماده پوشیدن رابرت آلتمن در سال ۱۹۹۵ هم حضوری موفق داشت. فعالیت‌های جاری وی در سال ۲۰۰۳ حضور مختصری در کلیپ موسیقی زندگی آمریکایی مدونا داشت، در سال ۲۰۰۶ هم در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی تورین پرچم المپیک را حمل کرد در سال ۲۰۰۷ هم در سن ۷۲ سالگی در فیلم تقویم قراربود جلوی دوربین برهنه شود و از این کار منصرف شد. سوفیا لورن بازیگر سرشناس ایتالیایی در طول ۷۲ سال زندگی هنری درحدود۹۰ فیلم به ایفای نقش پرداخته‌است از آخرین کارهایش می‌توان به حضور در جشنواره ‘’ ونیز'’ به خاطر بازی در فیلم پسرش ‘’ ادواردو پونتی'’ با عنوان ‘’در میان غریبه ها'’ اشاره کرد.
افتخارات و جوایز
در سال ۱۹۵۸ به خاطر بازی در فیلم ثعلب سیاه، موفق به دریافت جایزه فستیوال وِنیز شد. پس از جنگ جهانی دوم سوفیا لورن سمبل زن ایتالیائی به ایتالیا بازمی‌گردد و در فیلم مهم ویتوریو دسیکا که زندگی یک مادر و دختر را در جنگ به تصویر می‌کشد بازی می‌کند. با نام دو زن باهمکاری ژان پل بلموندو ایفای نقش می‌کند و اولین جایزه اسکارش و جوایز «جشنواره فیلم کن»، «جشنواره فیلم ونیز» و «جشنواره فیلم برلین» را در سال ۱۹۶۰ به واسطه همین فیلم دریافت کرد و در فیلم ازدواج به سبک ایتالیایی در سال ۱۹۶۴ برای دومین بار نامزد دریافت جایزه اسکار و در سال ۱۹۹۱ جایزه اسکار افتخاری را نیز کسب می‌کند. فیلم دیروز، امروز، فردا با نقش آفرینی او و مارچلو ماستریانی در همان سال موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی شد.
«لورن» در سال ۱۹۶۲ جایزه بهترین بازیگر زن را از بافتا و در سال ۱۹۹۴ جایزه خرس طلای افتخاری را از جشنواره برلین کسب کرد.
لورن در سال ۱۹۶۱ بهترین بازیگر زن جشنواره کن شناخته شد و در سال ۱۹۹۱ جایزه سزار افتخاری به وی اعطا شد. از دیگر افتخارات سینمایی سوفیا لورن می‌توان به دوربین طلای آلمان، چهار جایزه بهترین بازیگر گلدن گلوب، بهترین بازیگر زن جشنواره مسکو (۱۹۶۵)، بهترین بازیگر جشنواره سن‌سباستین (۱۹۷۴)، بهترین بازیگر جشنواره ونیز (۱۹۵۸) و شیر طلای افتخاری جشنواره ونیز (۱۹۹۸) اشاره کرد. ستاره شهرت وی در قدمگاه مشاهیر هالیوود نقش بسته‌است.
جشنواره فیلم استانبول جایزه یک عمر فعالیت پرثمر هنری را به «سوفیا لورن»، هنرپیشه قدیمی سینما اهدا کرد. این هنرپیشه اعلام کرد این جایزه را کنار تندیس اسکارش قرار خواهد داد.
در سال ۲۰۰۹، پس از پنج سال دوری از گروه و چهارده سال از هنرنمایی در یک فیلم تئاتری برجسته آمریکایی، او در نسخه فیلمی ناین که بر پایه یک تئاتر موزیکال برادوی بود هنرنمایی کرد و داستان کارگردانی را که بحران‌های میانسالیش سبب می‌شود تا او برای کامل کردن آخرین فیلمش تقلا کند. او مجبور است که تحت تأثیر زنان متعدد ی که زندگیش را شکل داده‌اند شامل مادر مرحومه‌اش تعادل برقرار کند. سوفیا لورن اولین و تنها انتخاب مارشال برای این نقش بود. همچنین در این فیلم دانیل دی-لوئیس، پنلوپه کروز، کیت هادسون، ماریون کوتیار و نیکول کیدمن هنرنمایی کرده‌اند. به عنوان بخشی از انتخاب بازیگران او (سوفیا لورن) اولین نامزدیش را برای جایزه انجمن بازیگران فیلم دریافت کرد.
ازدواج و زندگی شخصی
سوفیا و کارلو پنتی روز ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۷ با هم ازدواج کردند ازدواج اول آن‌ها به ناچار لغو شد تا پونتی به جرم دو همسری محکوم نشود، آن‌ها ۹ آوریل ۱۹۶۶ دوباره با هم ازدواج کردند و صاحب دو پسر به نام‌های کارلو و ادواردو شدند.
زندگی مشترک سوفیا لورن با کارلو پونتی تا زمان مرگ پونتی در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷ به خاطر عوارض ریوی ادامه داشت. وقتی از او در نوامبر ۲۰۰۹ پرسیدند که آیا احتمال دارد او دوباره ازدواج کند؟ پاسخ داد که: نه، دوباره هرگز، غیرممکن است که کس دیگری را دوست داشته باشد.
عروس‌های او ساشا الکساندر و آندرا مس زاروس هستند. او چهار نوه دارد: لوچیا سوفیا پونتی (متولد ۱۲ می ۲۰۰۶) ویتوریو لئونه پونتی (متولد ۳ آوریل ۲۰۰۷)، لئوناردو فورتوناتو پونتی (متولد ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰) و بئاتریس لارا پونتی (متولد ۱۵ مارس ۲۰۱۲). محل اقامت اولیه لورن از اواخر سال ۲۰۰۶ در ژنو سوئیس بوده‌است همچنین صاحب یک خانه در ناپل و رم است.
در سپتامبر ۱۹۹۹ لورن در برابر ۷۶ تارنمای بزرگسالان به خاطر ارسال عکس‌های برهنه تغییر یافته خود در اینترنت اقامه دعوی کرد.
لورن یکی از بزرگترین طرفداران باشگاه فوتبال ناپولی است. در مه سال ۲۰۰۷ هنگامی که این تیم در سری ب ایتالیا سوم شد به روزنامه لاگاتزتا دلو اسپورت گفت که اگر تیمش پیروز شود می‌خواهد یک رقص همرا با برهنگی انجام دهد.
ادای احترام
سرجیو اندریجو، ترانه «سوفیا» را که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد به او تقدیم کرده‌است.
میرلا فلی در سال ۱۹۹۱، با خواندن ترانه سوفیا در آلبوم Storie Scomode به او ادای احترام کرده‌است.
جی‌جی دالسیو یک ترانه ویژه او به نام Donna Sofì نوشته و اجرا کرده‌است.
نامه سوفیا لورن به شاعر ایرانی
فریدون مجلسی نویسنده و مترجم و دیپلمات سابق در یادداشت خود دربارهٔ نامه سوفیا لورن به احمدرضا احمدی، شاعر ایرانی این‌گونه نوشته‌است: یکی از دوستان احمدرضا که یکی از بازیگران برجسته سینمای ایران است، در دیدار خود با سوفیا لورن در ایتالیا از ارادت احمدرضا احمدی به سوفیا می‌گوید و سوفیا از شنیدن داستان رمانتیک و باستانی شاعری ایرانی در سرزمینی دیگر به هنرش به وجد می‌آید و نامه‌ای دوستانه به احمدرضا می‌نویسد. دریافت نامه او، ضمن اندوه از اینکه چرا این نامه با ۵۰ سال تأخیر به دستش رسیده‌است حال احمدرضا احمدی را بسیار خوش می‌کند! فریدون به یاد شهریار از زبان حال احمدرضا می‌گوید: «سوفیا از نامه‌ات شادم ولی حالا چرا / بی‌وفا این زودتر می‌خواستی حالا چرا.»
دعاوی حقوقی
در سپتامبر ۱۹۹۹، لورن به دلیل ارسال عکس‌های برهنه تغییر یافته از او در اینترنت، شکایتی را علیه ۷۹ وب‌سایت بزرگسالان تشکیل داد.
دوبله
هنگامی‌که سوفیا لورن در فیلم‌های انگلیسی زبان بازی می‌کرد از دوبله نقش‌های خود به زبان ایتالیایی سرباز می‌زد.
دوبلورهایی که چندین فیلم او را دوبله کرده‌اند به ترتیب زیر است:
کامیشنکا (شهرستان زالسوفسکی، سرزمین آلتای)
کامیشنکا (به لاتین: Kamyshenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
وایت سالمان، واشینگتن
وایت سالمان شهری در شهرستان کلیکیتات ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲۲۴ نفر جمعیت داشته است.
ریمای ما
رمینیس مکی (زاده ۳۰ می ۱۹۸۰) با نام هنری ریمای ما  بازیگر، شاعر و خواننده سپک هیپ‌هاپ آمریکایی است. یکی از آلبوم‌های ریمای که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد در رتبهٔ ۳۳ جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و ریمای یکی از پنج زن خواننده هیپ‌هاپ است که آلبوم وی در رتبهٔ اول جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد قرارگرفته است. همچنین ریمای در دوران فعالیت حرفه‌ای خود موفق به کسب جوایز متعددی در زمینه موسیقی شده‌است. او به عنوان بازیگر واقع‌نما در سریال عشق و هیپ‌هاپ:نیویورک به ایفای نقش پرداخته‌است.
کاج وولمیا
کاج وولمیا نام یک درخت همیشه‌سبز از تیره مطبق‌کاجیان است. ارتفاع درخت ۲۵ تا ۴۰ متر است. پوست کاج وولمیا قلمبه قلمبه و قهوه‌ای تیره است. یکی از زیستگاه‌های این درخت زینتی کشور استرالیا می‌باشد.
فتوح‌البلدان
فتوح البُلدان نام یک کتاب از احمدبن یحیی بلاذری است. بخش مهمی از این کتاب مربوط به فتوحات اعراب مسلمان در ایران است.
مدرهای تیازیدی
دیورتیک‌های تیازیدی (Thiazide) مانند هیدروکلرتیازید و کلرتالیدون در درمان فشار خون بالا و ادم مورد توجه هستند.
فتوح‌البلدان
کتاب فتوح البلدان، آخرین کتابی عمده‌ای است که دربارهٔ فتوحات مسلمانان به دست ما رسیده است. برخی این کتاب را از همۀ کتاب‌هایی که در اطراف این موضوع نوشته شده است، برتر می‌دانند. چنانکه مسعودی در مروج‌الذهب می‌گوید:
مدرهای تیازیدی
مکانیسم
دیورتیک‌های تیازیدی با مهار هم انتقالی سدیم-کلر در ابتدای توبول دیستال موجب افزایش دفع سدیم و نهایتاً افزایش ترشح ادرار می‌شوند. افزایش دفع ادرار با کاهش در حجم پلاسما، برون ده قلبی را کاهش داده و در نتیجه فشار خون کاهش می‌یابد. با این وجود، درمان پیوسته و مداوم حجم پلاسما را به سطح قبل از درمان برمی‌گرداند و کاهش به وجود آمده در مقاومت عروق محیطی مسئول اثرات ضد فشار خون طولانی مدت است.
فتوح‌البلدان
بلاذری از بیشتر کتاب‌هایی که قبل از او نوشته شده بودند و نیز از گروه بیشماری از بزرگان، دانشمندان و راویان یاری گرفته‌است. مهم‌ترین مراجع او حسین بن اسود کوفی، قاسم بن سلام، محمد بن سعد کاتب واقدی، علی بن محمد مدائنی، عمرو بن محمد ناقد و عباس بن هشام کلبی بوده‌اند.
مدرهای تیازیدی
کاربردها
متداول‌ترین مورد مصرف دیورتیک‌های تیازیدی درمان فشار خون بالاست و در بسیاری از کتابها این داروها از اولین داروهای درمان فشارخون اولیه هستند.
فتوح‌البلدان
اساس نوشتن کتاب‌هایی مانند فتوح البلدان و اصولاً از نوع فتوح در تاریخ‌نویسی مسلمانان به ویژه در سده ۲ق، خود گونه‌ای نیاز اداری و مالیاتی بود. در چارچوب قوانین اسلامی بسیار مهم بود که دانسته شود کدام سرزمین با زور یا با صلح در زمره متصرفات مسلمانان درآمده است، زیرا بنابر چگونگی تصرف آن، اقوام تابع می‌بایست، خراج، جزیه یا عشر می‌پرداختند. بدین‌سان نوعی تاریخ‌نویسی که مربوط به تاریخ فتوحات مسلمین بود، به وجود آمد که از نامی‌ترین آن‌ها فتوح البلدان است.
سو یه-هوا
سو یه-هوا (؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۸۹) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در درام‌های فوق برنامه، فروشگاه ست بیول و وینچنزو شناخته می‌شود.
حرفه
سو یه-هوا زادهٔ ۸ مارس ۱۹۸۹ در سئول، کره جنوبی است. او به کمپانی نامو اکتورز پیوست و حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۰۸ آغاز کرد. او در درام واحد تحقیقات پدربزرگ حضور پیدا کرد. پس از آن در درام‌های دیگری همچون وینچنزو، فروشگاه ست بیول، فوق برنامه و زندگی خصوصی او ایفای نقش کرد.
مدرهای تیازیدی
کاربردها
البته در ادم و آسیت ناشی از سیروز کبدی و برخی از سایر موارد ادم نیز این داروها کاربرد دارند.
این گروه از داروها با کاهش سطح کلسیم ادرار موجب کاهش تشکیل سنگ‌های کلسیمی در کلیه می‌شوند لذا در این گروه از بیماران نیز کاربرد دارند.
عوارض جانبی
مهمترین عاضه جانبی این دیورتیکها هیپوکالمی است لذا بسیاری اوقات این دیورتیکها در ترکیب با دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم تجویز می‌شوند، در نتیجه غلظت پتاسیم خارج سلولی زیاد می‌شود مانند تریامترن اچ. این داروها با کاهش دفع اسیداوریک ادرار موجب هایپراوریسمی می‌شوند لذا در بیماران نقرسی توصیه نمی‌شوند. تیازیدها موجب هایپرگلیسمی و هایپرلیپیدمی نیز می‌شوند.
جستارهای وابسته
مدر
برناردو اسپینوزا
برناردو اسپینوزا (Bernardo Espinosa؛ زادهٔ July 11, 1989 ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست مدافع میانی برای باشگاه ژیرونا اسپانیا بازی می‌کند.
دین دبلوا
اوایل زندگی
دبلوا در ایلمر، کبک در کانادا متولد شد. از کودکی به کتاب‌های کمیک علاقه داشت که بعدها به گفته خودش، بر توانایی نقاشی، تخیل و داستان‌پردازی‌اش تاثیر گذاشته‌است. او که فقیر بود و توانایی خرید کتاب‌ها را نداشت، آخرهفته‌ها از فروشگاه بازدید می‌کرد و فروشنده به اون اجازه می‌داد کمیک‌ها را رایگان بخواند. او طرح‌ها را به خاطر می‌سپرد و وقتی به خانه می‌رفت، نقاشی آن‌ها را می‌کشید.
پوبیژنیک
پوبیژنیک یک کوه در صربستان است که در Western Serbia واقع شده‌است. پوبیژنیک ۱٬۴۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورنل، شهرستان مودوک، کالیفرنیا
کورنل (به انگلیسی: Cornell) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مودوک، کالیفرنیا واقع شده‌است. کورنل ۱٬۲۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه های‌گیت
فرودگاه های‌گیت یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۹۳۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سن-کلمان-سور-والسن
سن-کلمان-سور-والسن (به فرانسوی: Saint-Clément-sur-Valsonne) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۶۴۸ نفر است که در Canton of Tarare واقع شده‌است.
کرگان (گلشن)
کرگان، روستایی در دهستان کله گان بخش کله گان شهرستان گلشن در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۱۵ نفر (۶۶ خانوار) بوده‌است.
نادگرجنس‌گرایی
نادگرجنس‌گرایی (Non-heterosexual) یک گرایش جنسی است که جزئی از دگرجنس‌گرایی نباشد. این عبارت کمک می‌کند تا مفهوم هنجار و این که چگونه یک گروه خاص با این هنجار متفاوت است، تعریف شود.
نخستین انسان (فیلم)
نخستین انسان یک فیلم آمریکایی در ژانر حماسی زندگینامه‌ای درام به کارگردانی دیمین شزل است که در سال سال ۲۰۱۸ اکران شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط جاش سینگر و نیکول پرلمن بر اساس کتاب نخستین انسان: زندگی نیل آرمسترانگ، نوشته جیمز آر. هانسن به رشته تحریر درآمده‌است. رایان گاسلینگ در این فیلم در نقش فضانورد آمریکایی، نیل آرمسترانگ ظاهر شده‌است. از دیگر ستارگان فیلم می‌توان به کلر فوی، کوری استول، کایل چندلر و جیسون کلارک اشاره کرد. داستان فیلم در سال ۱۹۶۹ اتفاق می‌افتد و حوادث مأموریت آپولو ۱۱ را با محوریت زندگی نیل آرمسترانگ به تصویر می‌کشد. استیون اسپیلبرگ به عنوان تهیه‌کننده اجرایی با پروژه همکاری داشته‌است.
پرونده ساخت این فیلم نخستین بار در سال ۲۰۰۳ باز شد. در آن زمان از کلینت ایستوود به عنوان گزینه اصلی کارگردانی نام برده می‌شد اما پروژه به سرانجام نرسید. کار ساخت فیلم دوباره از سال ۲۰۱۰ از سرگرفته شد و دیمین شزل برای کارگردانی و رایان گاسلینگ برای بازی در نقش اصلی به پروژه پیوستند. پس از لا لا لند (۲۰۱۶)، این دومین همکاری مشترک گاسلینگ و شزل است. فیلم‌برداری از نوامبر ۲۰۱۷ در آتلانتا آغاز شد.
فیلم برای نخستین بار در هفتاد و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به روی پرده رفت و سپس در ۱۲ اکتبر در ایالات متحده آمریکا به صورت گسترده توسط یونیورسال استودیوز اکران شد. فیلم با ستایش منتقدان همراه شد و به خصوص بازی کلر فوی و رایان گاسلینگ، موسیقی متن، کارگردانی شزل و سکانس فرود بر ماه مورد توجه قرار گرفت. نخستین انسان ۱۰۵ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که بودجه ساختش ۵۹ میلیون دلار بوده‌است. این فیلم در هفتاد و ششمین دوره جوایز گلدن گلوب در دو رشته بهترین موسیقی متن و بهترین بازیگر نقش مکمل زن (برای کلر فوی) نامزد دریافت جایزه شد که توانست جایزه بهترین موسیقی برای جاستین هورویتز را به‌دست آورد. همچنین در نود و یکمین دوره جوایز اسکار، فیلم در چهار رشته بهترین جلوه‌های ویژه، بهترین تدوین صدا، بهترین صداگذاری و بهترین طراحی صحنه نامزد دریافت جایزه اسکار شد که توانست تنها جایزه بهترین جلوه‌های ویژه را به خود اختصاص بدهد. پس از اکران فیلم، حواشی بسیاری به خاطر نشان ندادن صحنه برافراشتن پرچم آمریکا بر روی کره ماه ایجاد شد که واکنش‌های متفاوتی در پی داشت.
داستان
پس از این تجربه تلخ، نیل تلاش می‌کند تا با تمرکز بر روی کار، از فکر این مسئله بیرون بیاید. نیل برای ورود به پروژه جمنای درخواست داده و موفق می‌شود به گروه دوم فضانوردان ناسا بپیوندد. او در این گروه با افرادی همچون الیوت سی و ادوارد هیگینز وایت آشنا می‌شود که تبدیل به دوستان او می‌شوند. ناسا که در رقابت‌های فضایی با شوروی مغلوب شده، قصد دارد برنامه بزرگی برای جلو افتادن از آن‌ها تدارک ببیند: فرود نخستین انسان بر روی ماه. دیک اسلایتون به عنوان نخستین رئیس بخش فضانوردی ناسا، اجرای پروژه بر عهده می‌گیرد و نیل به همراه چند فضانورد دیگر از جمله باز آلدرین، گاس گریسوم و مایکل کولینز شروع به شرکت در دوره‌های ناسا می‌کند. در این بین، جنت، دومین فرزند خود با نام مارک را نیز به دنیا می‌آورد.
در سال ۱۹۶۵ نیل و خانواده‌اش به هیوستون نقل مکان می‌کنند. ناسا پس از چندین سال تلاش، پروژه جمینای ۸ را کلید می‌زند که نخستین قدم جدی آن‌ها برای تحقق رؤیای فرود بر روی ماه است. در این مأموریت، قرار می‌شود تا نیل به همراه دیوید اسکات به فضا پرواز کرده و در آنجا با یک فضاپیمای دیگر، عمل اتصال و پهلوگیری را انجام دهند. اما پیش از آنکه مأموریت آغاز شود خبر می‌رسد که الیوت سی به همراه چارلز باست در یک مأموریت آزمایشی کشته شده‌اند که این خبر تأثیر بدی بر روی نیل می‌گذارد. نیل که علاوه بر تجربه تلخ مرگ دخترش، در دوران کاری مرگ چند نفر از دوستان خود را تجربه کرده تبدیل به آدمی کم حرف شده‌است. جمینای ۸ رخ می‌دهد. نیل و اسکات به فضا پرواز گرفته و در وهله موفق می‌شوند عملیات را با موفقیت انجام دهند اما وضعیت پایدار نمی‌ماند و فضاپیما با سرعت زیاد شروع به چرخیدن می‌کند. نیل به ناچار، اتصال دو فضاپیما را قطع کرده و به سختی در جزیره اوکیناوا فرود می‌آید. به خاطر اتفاق رخ داده، نیل با اتهام مواجه می‌شود اما ناسا در گزارش خود اعلام می‌کند که نیل را در این اتفاق مقصر نمی‌داند. تلفات زیاد انسانی و غیرانسانی پروژه‌های ناسا، باعث می‌شود تا رسانه‌ها نسبت به آزمایش‌های آن‌ها انتقاداتی شدید داشته باشند که این موضوع کار را برای نیل سخت می‌کند. هم‌زمان نیل وارد پروژه آپولو ۱ می‌شود. در هنگام یکی از مأموریت‌های آزمایشی آپولو ۱، ادوارد هیگینز وایت، راجر بی. چافی و گاس گریسوم در یک انفجار کشته می‌شوند تا اوضاع بر نیل و ناسا بدتر از گذشته شود.
در سال ۱۹۶۷ نیل برای فرماندهی آپولو ۱۱ انتخاب می‌شود. اسلایتون به نیل خبر می‌دهد که او نخستین انسان خواهد بود که بر روی ماه پا خواهد گذاشت. همین‌طور که تاریخ مأموریت نزدیک تر می‌شود، جنت دچار اضطراب بیش تری می‌شود تا آنجا که سعی می‌کند نیل را قانع کند این سفر را قبول نکند. اما نیل می‌گوید که این کار را انجام خواهد داد. شب پیش از رفتن، نیل نزد دو پسرش می‌رود تا با آن‌ها حرف بزند. هنگامی که یکی از پسرانش از او می‌پرسد که آیا او بازخواهد گشت با خیر، نیل پاسخ می‌دهد که هدف همین است اما امکان هر رخدادی وجود دارد. سرانجام، روز موعود فرا می‌رسد. نیل به همراه باز آلدرین و مایکل کولینز به سوی ماه می‌روند. در مأموریتی که ۸ روز به طول می‌انجامد، آن‌ها بالاخره موفق می‌شوند بر روی ماه فرود بیایند. نیل بر روی ماه قدم می‌گذارد و از دو همکار دیگر خود دور می‌شود. او برای مدت طولانی در خلوت خود باقی می‌ماند و سپس به یاد کارن افتاده و شروع به گریه کردن می‌کند. نیل دست بندی که از کارن به یادگار داشت را در فضا رها کرده و رفتن آن را تماشا می‌کند. مأموریت با موفقیت انجام شده و نیل و همکارانش به زمین بازمی‌گردند. خبر این موفقیت بزرگ در ابعاد گسترده در رسانه‌های پخش شده و نیل و دوستانش به شهرتی جهانی می‌رسند.
پس از بازگشت به زمین، به خاطر اطمینان از نبود هرگونه بیماری یا آلودگی، نیل به مدت سه هفته کامل در قرنطینه باقی می‌ماند. جنت به دیدار نیل می‌رود. هردو بدون آنکه حتی یک کلمه به زبان آورند از پشت دیوار شیشه‌ای به هم نگاه کرده و لحظه‌ای احساسی را شریک را می‌شوند.
ساخت
موضوع ساخت فیلمی با محوریت زندگی نیل آرمسترانگ، نخستین بار در سال ۲۰۰۳ به‌طور جدی مطرح شد. در آن زمان کلینت ایستوود به ساخت این فیلم علاقه نشان داد و حتی با کمپانی برادران وارنر به نتیجه هم رسید. آن‌ها موفق شدند حق ساخت رمان نخستین انسان: زندگی نیل آرمسترانگ نوشته جیمز آر. هانسن را خریداری کنند اما ساخت فیلم به دلایل مختلف لغو شد.
پرونده ساخت فیلم مدتی بسته بود تا اینکه در سال ۲۰۱۰، یونیورسال استودیوز و دریم‌ورکس حق ساخت کتاب را از برادران وارنر خریدند و تصمیم گرفتند فیلمی با اقتباس از آن بسازند. دیمین شزل که برای ساخت ویپلش مورد توجه زیادی قرار گرفته بود برای کارگردان فیلم قرارداد امضا کرد. در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۵ خبر رسید فیلم نامه‌نویس برنده اسکار، جاش سینگر کار بازنویسی فیلم‌نامه اقتباسی را برعهده خواهد داشت. مدتی پس از آن نیز اعلام شد که رایان گاسلینگ برای بازی در نقش اصلی انتخاب شده‌است. بدین ترتیب پس از لالا لند، این دومین همکاری شزل و گاسلینگ است. همچنین جیمز آر. هانسن نیز به عنوان تهیه‌کننده اجرایی به پروژه پیوست. کار پیش تولید فیلم به‌طور رسمی از مارس ۲۰۱۷ آغاز شد. شزل دوباره تیم قدیمی خود که در ساخت ویپلش و لالا لند با او همکاری داشتند را دور هم جمع کرد. جاستین هورویتز به عنوان آهنگساز، لینوس ساندگرن به عنوان فیلم‌بردار و تام کراس به عنوان تدوین‌گر از جمله این افراد هستند که هر سه در همکاری‌های قبلی خود با شزل موفق به دریافت جایزه اسکار شدند.
انتخاب بازیگران
شزل وقت زیادی بر روی انتخاب بازیگرانش گذاشت. در مه ۲۰۱۷ خبر رسید که کلر فوی برای بازی در نقش همسر نیل آرمسترانگ انتخاب شده‌است. در ژوئن ۲۰۱۷ نیز، اعلام شد که کایل چندلر، کوری استول و جیسون کلارک به تیم بازیگران اضافه شده‌اند. در ژوئیه ۲۰۱۷، شیا ویگهام برای بازی در فیلم قرارداد امضا کرد. سپس جان برنثال بود که خبر حضورش در فیلم تأیید شد. یک ماه پس هم برایان دارسی جیمز به پروژه اضافه شد. بالاخره در اکتبر ۲۰۱۷ و پس از پیوستن پابلو شرایبر، پاتریک فوگیت و کوری مایکل اسمیت، تیم بازیگران تکمیل و فیلم وارد مرحله فیلمبرداری شد.
فیلم‌برداری
لوکیشن اصلی فیلم در آتلانتا واقع در ایالت جورجیا است. کار فیلمبرداری از اواخر اکتبر ۲۰۱۷ آغاز، و در اواسط فوریه ۲۰۱۸ به پایان رسید. شزل و فیلم‌بردارش لینوس ساندگرن، تصمیم گرفتند که فیلم را با سه فرمت ۱۶ میلی‌متری، ۳۵ میلی‌متری و فرمت ۷۰ میلی‌متری آی‌مکس فیلم‌برداری کنند. شزل در سکانس‌هایی که مربوط به داخل فضاپیما بود از فرمت ۱۶ میلی‌متری استفاده کرد، فرمت ۳۵ میلی‌متری نیز در سکانس‌هایی که در خانه آرمسترانگ بود و همچنین صحنه‌های داخلی مربوط به ناسا استفاده شد. اما سکانس‌های فضایی فیلم و به خصوص سکانس طولانی فرود آرمسترانگ بر ماه به فرمت ۷۰ میلی‌متری آی‌مکس فیلم‌برداری شد.
شزل برای ساخت صحنه‌های فضایی فیلم از پرده سبز استفاده نکرد و به‌جای آن دستور داد که تا فضای ۱۰ متر، نمایشگر ال‌ای‌دی در صحنه برافراشته شود تا بدین ترتیب بتوان، تصاویر فضاپیما، زمین و فضا را شبیه‌سازی کند. در کنار نمایشگرها چندین شبیه‌ساز ساخته شد که هرکدام به یک فضاپیما متصل بود. شزل این تکنیک را برای این انتخاب کرد که بازیگرها بیشتر بتوانند نقشی در صحنه داشته باشند و فقط با یک صفحه سبز طرف نباشند. همچنین برای چندین نما از فضای خارج هواپیما از تصاویر مینیاتورها استفاده شد. استفاده نکردن از پرده سبز و تصاویر رایانه‌ای باعث شد تا بودجه فیلم نسبت به آثار دیگری که به فضا مرتبط هستند بسیار پایین‌تر باشد.
تیم تولید برای بازسازی خانه نیل آرمسترانگ از تصاویر واقعی استفاده کرد. آن‌ها در یک فضای خالی نمونه درست مشابه خانه قدیمی آرمسترانگ را به صورت ماکت ساختند. کار بازسازی سطح ماه در یک معدن سنگ در آتلانتا انجام گرفت.
موسیقی
موسیقی متن نخستین انسان، ساخته جاستین هورویتز است. این چهارمین همکاری بین هورویتز و شزل است. قطعات فیلم به رهبری هورویتز و با همکاری یک ارکستر ۹۴ نفره ساخته شد. هورویتز نوعی سبک موسیقی الکترونیک را برای ساخت موسیقی انتخاب کرد و از ابزارهایی همچون ترمین و سینث‌سایزر موگ در ساخت موسیقی فیلم بهره برد. همچنین از ابزارها و وسایل تقویت‌کننده و تغیر صدا همچون بلندگوی لسلی و اکوپلکس نیز در ساخت موسیقی استفاده شد.
هورویتز پس از خواندن فیلم‌نامه اقتباسی، شروع به ساختن نسخه آزمایشی موسیقی فیلم کرد. او در قطعه‌ای که ساخت از پیانو استفاده کرد. هنگام شروع فیلم‌برداری، وقتی هورویتز موسیقی را برای شزل پخش کرد؛ هردو به این نتیجه رسیدند که این قطعه را به عنوان تم اصلی موسیقی فیلم در نظر بگیرند. هورویتز دربارهٔ جنس موسیقی متن نخستین انسان گفته‌است: «موسیقی فیلم در کنار زیبایی، باید حس تنهایی را به بیننده منتقل می‌کرد. این دقیقاً همان حسی است که به نظرم آرمسترانگ بر روی ماه داشته‌است. او در مکانی قرار گرفته بود که انتهایی نداشت. این تصویر خیلی زیبا و خیلی خیلی تنها است.» شزل دوست داشت تا موسیقی فیلم؛ حال و هوای موسیقی آثار علمی-تخیلی کم‌بودجه دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ را داشته باشد. شزل می‌گوید: «آرمسترانگ و دوستانش در ناسا، در زندگی واقعی خود یک پدیده را تجربه کردند که ما آن را علمی-تخیلی می‌دانیم. ما در ذهن خود تصاویری و صداهایی از ماه داریم که نیاز بود درست آن را به بیننده انتقال بدهیم.» شزل ادامه می‌دهد: «داستان فیلم دربارهٔ غم و اندوه است. دربارهٔ کسی که بسیاری از افرادی که دوست داشته را از دست داده‌است، دربارهٔ دردهایی است که این از دست دادن‌ها به او وارد کرده‌است. ما از ساز ترمین در موسیقی فیلم استفاده کردیم زیرا حس از غم را در خود دارد که جهانی است. این دقیقاً همان چیزی است که شما را یاد فضا می‌اندازد. ترمین نوعی صدا شبیه انسان (همچون صدای گریه کردن) را در خود دارد که این باعث شد احساس غم زیادی به من دست بدهد.» هورویتز برای ساخت موسیقی فیلم، شروع به یادگیری ترمین کرد و فهمید که چگونه باید با آن کار کند تا نتیجه نهایی مورد علاقه‌اش باشد. هورویتز در این باره گفته‌است: «ما می‌خواستیم آن را تبدیل به موسیقی الکترونیک کنیم به طوری که صداهای گوش‌خراش و زننده از آن به گوش نرسد. من و ارکسترم تلاش کردیم تا این آواها را باهم ترکیب کنیم و به صدای ملایمی برسیم.»
موسیقی نخستین انسان با استقبال بسیار خوب منتقدان همراه بود و خصوصاً در زمینه تعادل میان قطعات احساسی و قدرتمند آن مورد ستایش قرار گرفت. در هفتاد و ششمین دوره جوایز گلدن گلوب، هورویتز برنده جایزه بهترین موسیقی متن شد. او برای ساخت موسیقی فیلم؛ نامزد و برنده جوایز متعدد دیگری نیز شد.
آلبوم موسیقی فیلم در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸ توسط بک‌لات موزیک منتشر شد.
اکران
نخستین انسان برای نخستین بار به عنوان فیلم افتتاحیه هفتاد و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز و در ۲۹ اوت ۲۰۱۸ به روی پرده رفت. فیلم همچنین در جشنواره فیلم تلیوراید و جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو نیز اکران شد. فیلم در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸ توسط یونیورسال استودیوز به صورت جهانی اکران شد.
منتقدان
مایکل نوردین از ایندی‌وایر به فیلم درجه B+ داد. او سکانس پرواز افتتاحیه فیلم، کارگردانی شزل و بازی گاسلینگ را ستود و دربارهٔ فیلم نوشت: «نخستین انسان یک تجربه قدرتمند است که توانسته ما را در تجربه هراسناکی که آرمسترانگ پشت سرگذاشت با خود سهیم کند.» پیتر هاول در تورنتو استار. واکنش مثبتی نسبت به فیلم داشت. او سکانس فرود بر ماه را ستود و آن را اینگونه توصیف کرد: «سکانس فرود سفینه بر روی ماه یک تصویر بلندپروازانه حقیقی است.»." اوون گلایبرمن از ورایتی نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشته‌است. او فیلم را یک «اثر مکاشفه‌آمیز واقع‌گرا» توصیف کرد و دربارهٔ آن نوشت: «نخستین انسان یک درام هیجان‌انگیز پر از خطر است که با وسواس ساخته شده‌است.» نیکلاس باربر در بی‌بی‌سی به فیلم پنج ستاره کامل داد. او بازی گاسلینگ و فوی را از نکات قوت فیلم می‌داند و آن را اینگونه توصیف می‌کند: «اجرای گاسلینگ و فوی در نخستین انسان احتمالاً برای آن‌ها جایزه ای به همراه نخواهد داشت اما آن‌ها باید برنده این جوایز شوند زیرا سختی که این دو در مقابله با نقش‌هایشان داشته‌است آن‌ها را لایق این جوایز می‌کند. این مسئله برای کل این فیلم فوق‌العاده صدق می‌کند.»
ای.او. اسکات در نیویورک تایمز نوشت: «تقریباً همه چیز در این فیلم درست کار می‌کند اما فیلم به طرز عجیبی مورد توجه قرار نگرفت. هروقت به این فیلم فکر کنیم؛ به یاد یک شاهکار فوق‌العاده خواهیم افتاد که ما را با یک مرد جالب و مبهم آشنا می‌کند. این فیلم بسیار دقیق؛ بسیار زمینی و بسیار پرتلاش است.» آنتونی لین در نیویورکر نوشت: «این فیلم ماهرانه و متقاعدکننده به نطر می‌رسد اما اگر نیل آرمسترانگ همان‌طور که فیلم نشان داده، واقعاً چنین آدمی بوده که هنگام قدم برداشتن در ماه گریه می‌کرده‌است، او باید به جای نخستین انسان؛ آخرین انسانی می‌بود که برای رفتن به چنین مأموریتی انتخاب می‌شده‌است.»
فیلم مخالف نیز داشت و بعضی از منتقدان نسبت به روایت بیش از حد احساسی فیلم به آن انتقاد کردند. ریچارد برودی در نیویورکر نوشت: «نخستین انسان یک فیلم گمراه کننده است که سعی دارد تا به اثری کلاسیک دربارهٔ دوران قدیم آمریکا تبدیل شود. فیلم به وسیله یک سیاستمدار ساخته نشده اما به همان میزان محافظه‌کار است. فیلم بنای خود را برپایه یک دیدگاه عاطفی کم رمق بنا می‌کند که فرم آن را از سر و شکل انداخته‌است.» آرماند وایت در نشنال ریویو نظر منفی نسبت به فیلم داشت و دربارهٔ آن نوشت: «شزل، کارگردان فیلم سعی کرده تا تصویری واقعی از سفر آرمسترانگ به ما نشان دهد اما این اتفاق رخ نمی‌دهد. کار شزل در این فیلم بسیار لجوجانه و پر از احساسات خودخواهانه است.»
جنجال پرچم آمریکا
یکی از مشهورترین اتفاقاتی که گفته می‌شود در سفر نیل آرمسترانگ به ماه رخداده، برافراشتن پرچم ایالات متحده آمریکا بر روی کره ماه بوده‌است که عکس‌های متعددی نیز از آن منتشر شده‌است. علی‌رغم اهمیت این موضوع برای تماشاگران آمریکایی، دیمین شزل، کارگردان فیلم از نمایش این صحنه در فیلم خود اجتناب کرد که این موضوع حواشی بسیار زیادی را به همراه داشت، همچنین انتقادهایی از نحوه به تصویر کشیدن شخصیت باز آلدرین در فیلم شده‌است. در ۳۱ اوت ۲۰۱۸ و پس از نمایش موفق فیلم در هفتاد و پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز، عدم نمایش صحنه برافراشتن پرچم بر روی ماه، با واکنش‌های گسترده‌ای همراه شد. رایان گاسلینگ، بازیگر نقش اصلی فیلم در این باره گفته‌است: «دستاوردهای فضانوردی و علمی خیلی مهم‌تر از آن هستند که به مرز کشورها محدود باشند.»
یک روز پس از اکران فیلم؛ مارکو روبیو، سناتور ایالت فلوریدا با انتشار متنی در صفحه توئیتر خود، عدم نمایش برافراشتن پرچم آمریکا در فیلم نخستین انسان را «حماقت محض» دانست و از سازندگان فیلم برای «نادیده گرفتن یک اتفاق تاریخی» به شدت انتقاد کرد. خانواده آرمسترانگ در طی بیانه ای از شزل حمایت کرند و اعلام کردند: «ما فکر نمی‌کنیم این فیلم، اثری ضد آمریکایی باشد، اتفاقاً کاملاً برعکس است. اما شما با گفته ما کاری نداشته باشید؛ ما همه را تشویق می‌کنیم که به دیدن این فیلم قابل توجه بنشینند و خودشان تصمیم بگیرند.» ویک گادفری یکی از تهیه‌کنندگان فیلم نیز در طی گفتگویی با ددلاین هالیوود اعلام کرد: «این صحنه در فیلم گنجانده نشده‌است زیرا شزل تصمیم داشت که تصویری واقعی و عاطفی از نیل آرمسترانگ در این سفر ارائه دهد.» در ۴ سپتامبر ۲۰۱۸، دونالد ترامپ؛ رئیس‌جمهور وقت آمریکا در طی مصاحبه‌ای با روزنامه دیلی کالر نسبت به نشان ندادن پرچم آمریکا واکنش منفی نشان داد و گفت: «من این فیلم را نخواهم دید. این مایه تاسف است. اینگونه به نظر می‌رسد که آن‌ها (سازندگان فیلم) از موفقیت آمریکا خجالت می‌کشند که آن را نشان نمی‌دهند و به نظرم این وحشتناک است.» همچنین پس از افتتاحیه نسبتاً ضعیف ۱۶ میلیون دلاری و فروش کمتر از انتظار فیلم در گیشه، بعضی از تحلیل‌گران، مسئله نشان ندادن پرچم و اختلافی که بر سر این قضیه وجود داشت را عامل فروش کم فیلم دانستند. در مقابل، گروهی نیز با این نظر مخالفت کرده و معتقد هستند فروش فیلم ربطی به این مسئله ندارد.
جنت آرمسترانگ
نخستین انسان به خاطر پرداختن به جنت آرمسترانگ، همسر نیل آرمسترانگ و نقش او به عنوان یک شخصیت مرکزی مورد توجه جهانی قرار گرفت. جنت، چندماه پیش از اکران فیلم از دنیا رفت.
زیگمارینگن (ناحیه)
زیگمارینگن یک ناحیه در آلمان است که در توبینگن واقع شده‌است. زیگمارینگن ۱۳۲٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد.
وسخود (شهرستان زالسوفسکی، سرزمین آلتای)
وسخود (به لاتین: Voskhod) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
لرزنه
روستای زیبای لرزنه یکی از روستاهای دیدنی آلاشت است که در ارتفاعات این منطقه ساخته شده است. این روستا به علت قرار گرفتن در منطقه‌ای سردسیر، تنها در چند ماه تابستان سال قبل سکونت بوده و بیشتر از آن به عنوان تفریحگاه تابستانی استفاده می‌شود. مسیر دسترسی به آن از طریق جاده جنگلی و از طریق شیرگاه و آلاشت می‌باشد.
پراگ، نبراسکا
پراگ شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۰۳ نفر بوده‌است.
فرمان جدید
فرمان جدید (New Commandment) اصطلاحی است که در مسیحیت برای توصیف فرمان عیسی برای «همدیگر را دوست بدارید» استفاده می‌شود که طبق کتاب مقدس به عنوان بخشی از دستورهای نهایی به شاگردانش پس از آخرالزمان داده شد. هنگامی که شام آخر به پایان رسید، و پس از خروج یهودا اسخریوطی در یوحنا ۱۳:۳۰.
مدرهای نگهدارنده پتاسیم
اسپیرونولاکتون، تریامترن و آمیلوراید دیورتیکهای نگهدارنده پتاسیم (Potassium-sparing diuretics) هستند. آن‌ها بازجذب سدیم در لوله‌های دور و لوله‌های جمع‌کننده کلیه را مهار می‌کنند و دفع پتاسیم را از طریق روش‌های مختلف کاهش می‌دهند. اسپیرونولاکتون آنتاگونیست رقابتی آلدسترون در لوله دیستال نفرون است و از تشکیل پروتئینی که در انتقال سدیم مداخله می‌کند، جلوگیری می‌کند. همین امر دلیل کنترل نارسایی احتقانی قلبی است. زیرا مصرف این دارو میزان مرگ و میر را کاهش می‌دهد. اسپیرونولاکتون هم‌چنین در بیماران مبتلا به هیپرآلدوسترونیسم (همانند بیماران مبتلا به سیروز کبدی و آسیت) سودمند است.
تریامترن و آمیلوراید عبور یون‌های سدیم را با عمل مستقیم روی ناقل‌های سدیم و پتاسیم در لولهٔ دور و جمع‌کننده کاهش می‌دهند. فعالیت ادرارآوری دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم در مقایسه با تیازیدها و دیورتیک‌های لوپ محدود است. به همین دلیل این داروها در درمان فشار خون بالا معمولاً به همراه تیازیدها یا دیورتیک‌های لوپ تجویز می‌شوند تا از دست دادن پتاسیم را محدود سازند.
احمد دادبین
احمد دادبین (زاده ۱۳۳۴) فرمانده نظامی ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مشاور فرمانده کل ارتش فعالیت می‌کند. وی در فاصله سالهای ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود.
زندگی‌نامه
احمد دادبین در سال ۱۳۳۴ در شیراز زاده شد. پدر وی از افسران ارتش شاهنشاهی ایران بود. وی در سال ۱۳۵۳ وارد دانشگاه افسری ارتش شد و به طور رسمی به عضویت ارتش شاهنشاهی ایران درآمد. وی در سال ۱۳۵۶ دورهٔ مقدماتی رشتهٔ پیاده را در مرکز پیادهٔ شیراز گذراند و سال بعد با درجهٔ ستوان دومی وارد لشکر ۲۳ نوهد (نیروهای مخصوص ارتش) شد. سال‌ها بعد فرماندهی لشکر ۲۸ کردستان را بر عهده گرفت و در سال ۱۳۷۳ به فرماندهی نیروی زمینی ارتش منصوب شد.
پس از آن وی مدیریت شرکت پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران «پنها» را برعهده گرفت. در سال ۱۳۸۴ به گفته خودش بر اثر استفاده از کفش نامناسب، از کوه دماوند سقوط کرد و دچار جراحت شدید شد، سپس به کما رفت و چندی بعد بهبود یافت. از کارهای برجستهٔ وی در دوران فرماندهی نزاجا؛ بهبود بودجه و اقتصاد ارتش، همچنین رزمایش استراتژیک ذوالفقار «مانور بزرگ ولایت» در بیابان‌های استان قم می‌باشد.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار
این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های نظامی امیر دادبین است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود و جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
زیگمارینگندورف
زیگمارینگندورف یک شهر در آلمان است که در زیگمارینگن واقع شده‌است. زیگمارینگندورف ۳٬۷۷۱ نفر جمعیت دارد.
سیکورسکی اس‌اچ-۶۰ سیهاوک
سیکورسکی اس‌اچ-۶۰ سیهاوک یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۹ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
روابط ایران و نروژ
ایران و نروژ دارای روابط دوسویه‌اند.
سیاسی
تاریخ مراودات سیاسی بین ایران و نروژ به سال ۱۲۸۴ خورشیدی (۱۹۰۵ میلادی) برمی‌گردد. هم‌زمان با اعلام استقلال نروژ، ابتدا سفرای ایران در روسیه و پس از تأسیس سفارت در استهکلم در سال ۱۲۸۹ شمسی (۱۹۱۰ میلادی)، سفرای ایران در سوئد، در نروژ اکردیته بودند. در ۳۰ فروردین ۱۳۴۲ (۱۹۶۳ میلادی)، سفارت ایران در اسلو تأسیس شد و از آن پس، روابط ایران و نروژ بر اساس اصول تفاهم و همکاری گسترش یافت.