cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خط عربی
خط عربی پیش از اسلام
موقع ظهور اسلام خط و نویسندگی میان عرب حجاز رایج نبود. تنها معدودی کمتر از بیست نفر با خط و نوشتن آشنا بودند. پیامبر اسلام آنان را برای کتابت وحی استخدام کرد و مسلمانان را به آموختن خط و کتابت تشویق نمود و روز به روز، تعداد کسانی که کتابت را می‌آموختند رو به فزونی نهاد. دو خط نسخ و کوفی میان مسلمانان باقی‌مانده و رواج یافت. مسلمانان نسبت به دگرگونی و تحسین و تزیین آن دو خط کوشیدند، تا آن که ابن مقله، در آغاز سده چهارم هجری، در زیبایی خط نسخ کوشید و خط نسخ را به حد اعلای کمال خود به گونه‌ای که هم‌اکنون متداول است، رسانید. با گذشت زمان خط کوفی-بر خلاف خط نسخ-سیر قهقرایی داشت. این خط حدود دو سده رواج داشت. سپس از میان رفت و از آن پس مصحف‌ها با خط نسخ نوشته می‌شد.
خط عربی پس از اسلام
در آغاز دوران اسلامی مسلمانان تلاش کردند قرآن را به نگارش درآورند؛ و عدهٔ کمی از آن‌ها که نوشتن می‌توانستند شامل «علی‌بن ابی طالب»، «عمربن خطاب» و «طلحة بن عبیدالله» قرآن را به نگارش درآوردند. در این نگارش از حروف الفبای نبطی یا خط سریانی (سطرنجیلی) استفاده شد. خط‌های نبطی و سریانی هر دو از خط آرامی منشأ گرفته بودند. در این خط ابهامات زیادی بود و حروف بدون نقطه نوشته می‌شدند و مصوت‌های کوتاه و برخی مصوت‌های بلند مانند «ا» در میان واژه‌ها نوشته نمی‌شد.
برای نمونه در این خط ب، ن، ت، ث و ی همانند هم نوشته می‌شدند و یا ح، خ، ج و یاس و ش همانند بودند.
پیش از حمله عرب‌ها به ایران و ورود اسلام به این کشور، دو خط اوستایی و خط پهلوی بکار گرفته می‌شدند؛ ولی پیش از حمله عرب‌ها به ایران، خط ایشان خط کوفی بود. برای مدت‌های طولانی خط نوشتن قرآن بر اساس خط کوفی بود که نسخه‌های خط کوفی قرآن موجود است. علی بن ابی طالب و عمر بن خطاب خود نیز به خط کوفی می‌نوشتند. نسخه‌ای از قرآن با دستخط علی بن ابی طالب به خط کوفی موجود است. پس از گذشت مدتی، قلمرو عرب‌ها از شرق به افغانستان و ایران و از غرب تا سوریه و مصر و بخشی از ترکیه گسترش یافته بود؛ ولی کماکان غلط‌خوانی‌های زیادی در خواندن قرآن و نامه‌نگاری خلیفه‌ها به وجود می‌آمد. مردم کشورهای دیگر که از زبان و خط خود نهی شده بودند، در ادا کردن واژه‌های عربی دچار مشکل بودند. تا اینکه در سال ۶۵ هجری، عبد الملک بن مروان در دمشق به خلافت رسید و در نامه‌ای که به حجاج بن یوسف ثقفی خلیفه عراق نوشت، به او گفت که این خط کوفی دیگر کفایت نمی‌کند و از او خواست تا خط کوفی را توسعه دهد و ترویج کند. حجاج به سردارانش دستور داد تمام روحانیان ادیان دیگر و کسانی که به خط غیر از عربی می‌نویسند را از دم تیغ بگذرانند. آثار این اقدامات حتی از کتاب‌سوزی در ایران نیز پررنگ‌تر بود. این اقدامات مشکلات زیادی برای زبان سایر کشورها ازجمله پارسی‌زبانان به وجود آورد. عرب‌ها، چهار حرف اصلی را در الفبای خود نداشتند و آن را حروف عجمی می‌نامیدند. سرانجام یک خوشنویس به نام خواجه ابولمال، سه نویسه پ ژ و چ را به الفبای عربی اضافه کرد و پس از مدتی، نویسه گ نیز با یک فراز و نشیب طولانی به شکل کنونی به الفبای عربی افزوده شد. در نهایت پس از گذشت دو سده، در اوایل سده سوم هجری، خط نسخ که بر پایه خط کوفی بود، ابداع شد.
ابوریحان بیرونی در کتاب «الصیدنه» نوشته است: یک یونانی به ولایت ما گذر کرد و من پیش او می‌رفتم و نام‌های میوه‌ها، تخم‌ها، گیاه‌ها و دانه‌ها را به زبان یونانی می‌پرسیدم و می‌نوشتم؛ ولی خط عربی آفت بزرگی دارد و آن همانندی وات‌ها به همدیگر و ضرورت تمایز با نقطه و اِعراب و علامات است که اگر آن‌ها را ننویسند، معنی مبهم می‌شود. اگر این آفت نبود، کتاب‌های ترجمه شده به عربی از قبیل دیسقوریدس و جالینوس و غیره کافی بود؛ ولی اکنون اعتمادی بر آن‌ها نیست.
گ چ پ ژ
اینکه از چه زمانی حروف گ چ پ ژ - و از چه زمانی نوشتن اعداد (۱-۲-۳) در الفبای فارسی شکل گرفت تاکنون جواب دقیقی به‌دست نیامده، گمان می‌شد از ۵۰۰ سال قبل شیوه نوشتار خط فارسی به همین سبک و روش فعلی بوده ولی بنظر می‌رسد تا قبل از چاپ سنگی اگر چه نوشتن گ چ پ ژ رایج شده بود اما در بیشتر مکاتبات حتی تا دو سده قبل همچنان کاربرد گ چ پ ژ بعضاً دیده نمی‌شود. کاربرد نوشتن اعداد ۱٫۲٫۳٫۴٫۵٫۶٫۷٫۸٫۹ در نگارش فارسی نباید پیشینه‌ای بیشتر از ۴۰۰ سال داشته باشد، در زبان عربی و فارسی متونی کهن تر از ۴۰۰ سال دیده نشده که اعداد در آن به عدد نوشته شده باشد همه جا برای نوشتن اعداد از حروف استفاده شده مثل سنه دو هزار و سی و پنج البته ژ از حروف فارسی است که خیلی زودتر از گ و پ و چ رایج شده‌است بطوریکه ژ در نسخه‌های ۷۰۰ تا ۸۰۰ سال قبل هم دیده شده‌است اما گ چ پ حتی تا سده‌ی پیش شماری از بکار بردن آن خودداری کرده‌اند.
شیوه‌های خط عربی
خط عربی در آغاز با قلم نسخ برگرفته از شیوه نگارش خط نبطی نوشته می‌شد. با فتح تیسفون، قلم کوفی نیز بر آن اضافه شد که در کوفه رایج شد و این همان قلمی است که دیوانسالاران اصلاحات خود را بر آن اعمال کردند که بزودی در قلم نسخ نیز انجام شد. سریانی‌های مقیم شام خط عربی را با چند قلم می‌نوشتند که از آن میان، قلم سطرنجیلی ویژه کتابت تورات و انجیل بوده‌است. قلم کوفی از قلم سطرنجیلی پدید آمد و هر دو قلم از هر جهت بهم می‌مانند.
بعدها در دوران عباسیان، قلم‌های دیگری نیز برای این خط رواج یافت که شامل قلم جلیل، قلم سجلات، قلم دیباج، قلم اسطور مار بزرگ، ثلاثین، قلم زنبد، قلم مفتح، قلم حرم، قلم مد مرآت، قلم عمود، قلم قصص و قلم حرفاج.
دربارهٔ قلم‌های خط پارسی در تذکرهٔ مرآت‌الخیال آمده‌است که قلم‌های خط پارسی دربرگیرنده: ثلث، رقاع، نسخ، توقیع، پژوهشگر و ریحان است و باز در آنجا آمده که خط هفتم تعلیق است که از رقاع و توقیع برآمده.
خوشنویسی
خط فارسی به شیوه‌های گوناگونی نگاشته می‌شود که برخی با سایر کشورهای اسلامی مشترک و برخی برخاسته از ذوق هنری خود ایرانیان است که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به خط تعلیق، خط نستعلیق و خط شکسته‌نستعلیق اشاره کرد. خط نستعلیق افزون بر ایران در سایر کشورها هم طرفدارانی دارد و به‌دلیل ظرافت و زیبایی به «عروس خطوط اسلامی» شهرت پیدا کرده‌است.
در اوایل سده چهارم سال ۳۱۰ هجری قمری ابن مقله شیرازی خطوطی را به وجود آورد که به خطوط ششگانه یا اقلام سته معروف شدند که عبارتند از: ''محقق، ریحان، ثلث، نسخ، رقاع و توقیع. '' که وجه تمایز آن‌ها اختلاف در شکل حروف و کلمات و نسبت سطح و دور در هر کدام می‌باشد. همچنین او برای این خطوط قواعدی وضع کرد که به اصول دوازده‌گانه خوشنویسی معروفند و عبارتند از: ترکیب، کرسی، نسبت، ضعف، قوت، سطح، دور، صعود مجازی، نزول مجازی، اصول، صفا و شأن.
تعلیق
از سده پنجم هجری در نسخ تحریری (شیوهٔ ایرانی)، به تدریج دگرگونی‌هایی پدید آمد و از اواسط سده هفتم بر اثر تکامل قلم ایرانی خطی به وجود آمد که مقتبس از آن و نیز خط توقیع و رقاع بود و بنام خط تعلیق کمال و رواج یافت. این خط در تحریر کتاب‌ها و دیوان‌های شعر یکار می‌رفت و تا سده هشتم رو به تکامل رفت. نیاز به سرعت در نوشتن باعث شد تا پیوستگی حروف و کلمات مجاز شود و خطی به وجود آمد که شکسته تعلیق نامیده شد. این قلم خاص کاتبان دیوان بود که گاهی «ترسّل» نیز نامیده شده‌است. امروزه خطاطان ایرانی با تعلیق کمتر آشنایی دارند. پس از رواج خط تعلیق، عثمانی‌ها و مصری‌ها در آن تصرفاتی موافق با سلیقه خود ایجاد کردند و شیوهٔ خود را «دیوانی» نامیدند.
نستعلیق
در بین انواع خوشنویسی که از ابتدای اسلام تا به حال وجود داشته‌است، نستعلیق زیباترین نوع خوشنویسی محسوب می‌شود؛ به‌طوری‌که آن را «عروس خطوط اسلامی» لقب داده‌اند. نستعلیق(ابدال شده‌ی نسختعلیق)که آمیختهٔ دو خط نسخ و تعلیق(=نسختعلیق) گفته شده، توسط میرعلی تبریزی به کمال دست یافت و حرکتی نو آغاز شد. خط نستعلیق از همهٔ شرایط زیبایی برخوردار است؛ از آن جمله: اعتدال، موزونی، استواری، تناسب، حسن ترکیب و هم‌آهنگی ذوق و سلیقه. علاوه بر زیبایی منظر، سهولت و سرعت تحریر نستعلیق و نیز آسانی قرائت کلمات و سطور از موجبات رواج آن بوده‌است. نستعلیق خطی است با قاعده و حروف این خط را ملهم از زیبایی طبیعت دانسته‌اند. در سی – چهل سال اخیر تا امروز توجه به خط نستعلیق روزافزون بوده‌است و خوشنویسانی توانا در این زمینه ظهور کرده‌اند. از هنرمندان خوشنویسی نستعلیق معاصر که در ترویج آن در دوران معاصر تلاش کرده و موجب رونق و ترویج این نوع خط شده‌اند، می‌توان از عمادالکتاب، سید حسین میرخانی، سید حسن میرخانی، علی‌اکبر کاوه را می‌توان نام برد. اصول خط نستعلیق امروزه همان است که میرعماد بر نشانده بود. هنرمند سده سیزدهم بنام محمدرضا کلهر در چارچوب شیوهٔ میرعماد تغییراتی ایجاد کرد که در زیباتر شدن و تطبیق آن با صنعت چاپ در آن زمان، نقش اساسی داشت. میرزا غلامرضا اصفهانی نیز از هنرمندان همین دوره است که نستعلیق را بسیار استادانه می‌نوشت. به هرحال بارزترین مشخصهٔ نستعلیق زیبایی آن است.
منابع
۱-ر. ک.. دائرةالمعارف القرن العشرین، ج ۳، ص۶۲۱. جرجی زیدان، تاریخ تمدن اسلامی، ج۳، ص۶۰–۵۸. ابن خلدون، المقدمة، ص ۴۲۱–۴۱۷. خلیل یحیی النامی، اصل الخط العربی، ج ۳. ترکی عطیة، الخط العربی الاسلامی، ص ۲۲. عبد الفتاح عباده،انتشار الخط العربی، ص ۱۵–۱۳. ناجی المصرف، مصور الخط العربی، ص ۳۳۸. محمد طاهر الملکی الکردی، تاریخ الخط العربی و آدابه، ص ۵۴
وربرگ، گاولبرگ
وربرگ، گاولبرگ (به سوئدی: Varberg, Gävleborg) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در استان یولبوری واقع شده‌است.
لمیرمحله
لمیرمحله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ویرمونی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۶ نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.
لژیون (فیلم ۲۰۱۰)
لژیون  (Legion) یا لشکر فیلمی آمریکایی است ساخته سال ۲۰۰۹ و اکران شده در سال ۲۰۱۰ با مضمون رستاخیزی و ترسناک فراطبیعی. کارگردان این فیلم اسکات استوارت است و فیلم‌نامه آن توسط پیتر شینک و اسکات استوارت نوشته شده‌است.
داستان
فیلم در مورد خشم خدای ادیان ابراهیمی از آدمیان است و این‌که او دیگر امیدی برای بهبودی نسل بشر ندارد، و پشیمان از آفریدن انسان، مانند بار گذشته که توفان نوح را برای قتل‌عام انسان‌ها به راه انداخت این‌بار با فرستادن حشرات و قبض روح انسان‌ها برای قتل همدیگر به این کار دست می‌زند.
خدا فرمان تمام شدن زندگی بشر و رستاخیز را می‌دهد اما در این بین فرشته‌ای به نام میکائیل که هنوز به بشر امید دارد و عشق به نوع بشر هنوز در وجود او نمرده از فرمان خدا سرپیچی می‌کند و برای نجات نسل بشر از انقراض به کمک نسل آدم می‌آید. هدف او نجات کودکی است که ادامهٔ نسل بشر از او خواهد بود و قرار است که به دنیا بیاید که به نظر می‌رسد یک بچه نامشروع است. ماجراهای فیلم در مورد حواشی نجات آن کودک از دست انسان‌های قبض روح شده و فرشتهٔ دیگری به نام جبرئیل است که خواهان اجرای دستور خدا است.
سرانجام میکائیل با تلاش‌های خود این نوزاد را به سوی نجات می‌فرستد و خدا نیز در آخر متقاعد می‌شود که امید میکائیل به انسان واهی نیست و روند ماجرا به خدا نیز نشان می‌دهد که هنوز نوری از خوبی در دل برخی از آدمیان وجود دارد و به این خاطر با وجود این‌که میکائیل بر روی زمین در نبرد با جبرئیل کشته شده‌بود او را دوباره زنده کرده و بار دیگر به مقام فرشتگی می‌رساند.
فرشته کریمی
فرشته کریمی (زادهٔ ۱۷ بهمن ۱۳۶۷ در تهران) عضو تیم ملی فوتسال زنان ایران و از ۱۰ بازیکن برتر فوتسال زنان جهان در سال ۲۰۱۳، به انتخاب سایت فوتسال پلنت، می‌باشد. وی در مسابقات قهرمانی ملت‌های آسیا در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ به عنوان بهترین بازیکن رقابت‌ها انتخاب شده است.
این بازیکن به همراه تیم ایران در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ با برتری یک بر صفر برابر تیم ژاپن قهرمان آسیا شد. این عنوان در دومین دورهٔ جام ملت‌های آسیا در سال ۲۰۱۸، توسط کریمی و هم‌تیمی‌هایش تکرار شد.
زندگی ورزشی
او متولّد ۱۷ بهمن ماه ۱۳۶۷ خورشیدی در محلّهٔ نازی‌آباد تهران است و هم‌اکنون عضو تیم زنان پیکان تهران و تیم ملی فوتسال زنان ایران می‌باشد.
نامزدی عنوان «بهترین بازیکن فوتسال زنان جهان»
فوتسال پلنت، که هر سال بهترین‌های فوتسال دنیا را معرفی می‌کند، فرشته کریمی را یکی از ۱۰ بازیکن برتر فوتسال زنان جهان در سال ۲۰۱۳ معرفی کرد. در لیست معرفی شده از سوی این سایت، نام سه بازیکن از برزیل، سه بازیکن از اسپانیا، دو بازیکن پرتغالی و یک بازیکن از روسیه و یک بازیکن هم از ایران ثبت شده که کاندیدای عنوان بهترین بازیکن فوتسال زنان در سال گذشته میلادی بودند و در نهایت «مینوزو» برزیلی عنوان بهترین بازیکن جهان را از آن خود کرد. بهترین‌های فوتسال جهان از سال ۲۰۰۷ از سوی این سایت معتبر معرفی می‌شود.
دامنه سطح‌بالای ساختگی
تعدادی دامنه سطح‌بالای ساختگی برای استفاده در نام‌گذاری‌های رایانه‌ای برای زمان‌های مختلفی تعریف شده‌اند. این دامنه‌های سطح‌بالای ساختگی یا به اختصار دامنه‌های ساختگی شامل .bitnet, .csnet, .exit, .i2p, .local, .onion, .oz, .freenet و .uucp می‌شود. اگرچه این دامنه‌های سطح‌بالای ساختگی شبیه دیگر دامنه‌های سطح‌بالا به نظر می‌رسند، و همان نحوه عملکرد را در ایجاد نام‌ها در نقاط پایانی شبکه به عهده دارند، اما دارای هیچ مفهومی در سامانه نام دامنه جهانی نبوده و فقط برای مقاصد ویژه‌ای مثل آدرس‌دهی دستگاه‌هایی که بواسطه پروتکل اینترنت قابل دسترسی نبودند برای استفاده در سرویس‌هایی چون سرویس پست الکترونیک و یوزنت بواسطه استفاده از UUCP استفاده می‌شوند (یا می شدند).
با اینکه این دامنه‌ها هیچ وقت وضعیتی رسمی پیدا نکردند، به عنوان زیربناهای غیررسمی در نظر گرفته شده‌اند و باور کردنی نیست که چرا تاکنون به عنوان دامنه‌های سطح‌بالا اختصاص پیدا نکردند. یک مورد عجیب در این زمینه دامنه .root می‌باشد که شاید به نظر برسد وجود خارجی دارد.
یوشیهیرو ناتسوکا
یوشیهیرو ناتسوکا بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۹۴ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۱۱ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. یوشیهیرو ناتسوکا در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند.
ارجنک (شهرکرد)
ارجنک روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.
وجه تسمیه
وجه تسمیه ارجنک به خاطر وجود جنگلهای زیبایی از درختچه‌های ارجن (ارژن) بوده که به معنای ارجن کوچک می‌باشد و بر روی کوه‌های ارجنک می‌رویند. این درختچه‌ها در اوایل اردیبهشت شکوفه می‌زنند و بوی مطبوعی در کوهستان می‌پراکنند که بو و منظره آن هر بیننده ای را مدهوش می‌کند. قدمت این روستا به زمان نادر شاه افشار بازمی‌گردد. ارجنک در ابتدا به صورت قلعه ای برای دامداری بوده است که دو درب ورودی و چهار برج داشته است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، .
رجن
جمعیت
این روستا در دهستان قلعه‌میران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
ناحیه ایتکین، شهرستان ایتکین، مینه‌سوتا
شهرستان ایتکین، بخش ایتکین، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Aitkin Township, Aitkin County, Minnesota) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان ایتکین ۸۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۸۵۶ نفر جمعیت دارد و ۳۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قطعنامه ۹۴ شورای امنیت
قطعنامه ۹۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ مه ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۵۴۸ام با ۱۰ موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
القصار
القصار یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری دوحه واقع شده‌است. القصار ۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
سلده
سلده (seldeh) نام قدیمی شهر نور در مازندران می‌باشد. معنی لغوی آن شامل واژه‌های سل و ده‌است. سل در زبان قدیم مازندران و پهلوی به معنی نی یا نیزه می‌باشد و ده به معنی روستا و در کل به معنی روستایی که سقف خانه‌هایش از جنس نی می‌باشد. در نزدیکی آن روستای المده قرار داشته (الم به معنی ساقه برنج یا ارزن) که سقف خانه‌ها از جنس ساقه غلات بوده.
شهرستان بلنپ، نیوهمپشایر
شهرستان بلنپ واقع در ایالت نیوهمپشایر است. جمعیت این شهرستان بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ آمریکا ۶۰۰۸۸ نفر گزارش شده‌است. مرکز شهرستان بلنپ، شهر لاکونیا است.این شهرستان در سال ۱۸۴۰ بنیانگذاری شده‌است.
برادر روحانی
بر خلاف راهبان که در گروه‌های خودکوش و خودکفا در مکان‌هایی معین با هم زندگی می‌کنند، برادران روحانی در منطقه حوزه نفوذ کلیسای خود رفت‌وآمد دارند و در میان اهالی دیگر زندگی کرده و از طریق دریافت صدقه از مردم گذران زندگی می‌کنند. راهبان یا راهبه‌ها کسانی هستند که از جامعه گوشه گرفته و خود را وقف باورهای دینی کرده‌اند اما برادران روحانی کسانی هستند که جماعت کلیسایی از آن‌ها خواسته تا با ادای سه سوگند یادشده در خدمت عموم جامعه باشند.
پنجه بوکس
پنجه بوکس یکی از انواع سلاح‌های سرد است که از آن در نزاع‌های خیابانی استفاده می‌کنند. این شیء فلزی به صورت انگشترهای به هم پیوسته‌است که بر روی هر حلقهٔ آن یک برجستگی وجود دارد. هدف این سلاح متمرکز کردن نیروی مشت در یک نقطهٔ سخت و با سطح کم است؛ در عین حال، فشار وارد شده به دست حین مشت زدن به جای وارد شدن به سر مشت‌ها در سطح کف دست پخش می‌شود. بسیاری معتقدند که جنس مرغوب این سلاح برنج است، در حالی که این سلاح اکثر اوقات از فلزهای دیگر، فیبرهای کربن، و پلاستیک ساخته می‌شود. مجازات حمل این سلاح در ایران ۶ ماه زندان و پرداخت جریمه نقدی می‌باشد.
برای ماندن
برای ماندن (به انگلیسی: For Keeps) یک فیلم سینمایی آمریکایی کمدی-درام محصول سال ۱۹۸۸ میلادی به کارگردانی جان جی. آویلدسن با بازی مالی رینگوالد و راندال باتینکف است.
فیلمبرداری
این فیلم در کنوشا، ویسکانسین فیلمبرداری شده‌است. کارهای مکان اولیه در وینیپگ، کانادا انجام گرفت.
رسانه‌های خانگی
در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۰۴، این فیلم بر روی دی وی دی منتشر شد.
اوک‌ویل، آلاباما
اوک‌ویل (به انگلیسی: Oakville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لارنس، آلاباما واقع شده‌است. اوک‌ویل ۱۹۵٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سورتجین
سورتجین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
قطعنامه ۹۵ شورای امنیت
قطعنامه ۹۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۱ سپتامبر ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۵۵۸ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
فهرست ایالت‌ها و سرزمین‌های ملی هند بر پایه جمعیت
کشور هندوستان شامل ۲۸ ایالت و ۷ ناحیه هم‌پیوسته‌است.
مراکز
پایتخت و سرزمین ملی:
منطقه ۱۲ شهرداری تهران
منطقه ۱۲ شهرداری تهران، از مناطق قدیمی شهری تهران است. از شمال به خیابان انقلاب، از غرب به خیابان حافظ و خیابان وحدت اسلامی و از جنوب به خیابان شوش و از شرق به خیابان ۱۷ شهریور و اتوبان شهید محلاتی محدود می‌شود. منطقه دوازده از شمال با مناطق هفت و شش، از شرق با مناطق سیزده و چهاردهٰ، از جنوب با مناطق پانزده و شانزده و از غرب با منطقه یازده همجوار است. منطقه دوازده شهرداری تا سال ۱۴۰۰ به شش ناحیه و سیزده محله تقسیم شده‌است. از جمله محله‌های مطرح آن می‌توان اشاره کرد به دروازه شمیران، بهارستان، امامزاده یحیی، پامنار، سنگلج قدمت سکونتگاهی آن به دوره صفویه بازمی‌گردد و دوره قاجاریه این منطقه از شهر تهران به عنوان مرکز دارالخلافه برگزیده می‌شود. مستند به گزارش‌های تاریخی عمده رشد و توسعه کالبدی و اجتماعی این منطقه در دوره قاجاریه است. به اعتبار این قدمت و تعدد و تنوع مراکز فرهنگی، تاریخی، امکان مذهبی و تجاری قدیمی از منطقه دوازده شهرداری تهران به عنوان قلب تاریخی تهران یاد می‌شود. به عنوان یکی از مناطق مهم تهران برای جذب گردشگر از اقصی نقاط تهران و ایران و گردشگراان خارجی است. بنا به گزارش‌هایی در ایام تعطیلات نوروز در سال‌ها متوالی قریب چند هزار نفر از مراکز و امکان متعدد گردشگری و تاریخی منطقه دوازده تهران بازدید کردند. منطقه دوازده تهران بیش از سیصد اثر تاریخی دارد که درصد قابل توجهی از آن‌ها به عنوان آثار ملی به ثبت رسیدند. از جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد. کاخ گلستان، بازار، مسجد جامع بازار، مسجد شاه، مدرسه ژاندارک، کلیسای ژاندارک، امامزاده سید نصرالدین، میدان توپخانه، سبزه میدان، دارالفنون، میدان مشق، سر در باغ ملی، عمارت مسعودیه، خیابان سی تیر (معروف به گذر ادیان)، باغ نگارستان، مدرسه سپهسالار، مسجد سپهسالار، مدرسه مروی، کاروانسرای خانات، حمام نواب، خانه مستوفی‌الممالک، مدرسه فیروز بهرام، مسجد حکیم‌باشی و…
پادشاه (ترانه یرز اند یرز)
«پادشاه» تک‌آهنگی از یرز اند یرز است که در سال ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم صمیمیت قرار داشت.
منطقه ۱۲ شهرداری تهران
تاریخچه
عمده سابقه تاریخی و تمدنی منطقه دوازده شهرداری تهران به قدمت پایتخت شدن تهران بازمی‌گردد.
پادشاه (ترانه یرز اند یرز)
این تک‌آهنگ در چارت‌های اسکاتلند، بریتانیا در رتبه اول و در چارت‌های ایرلند، استرالیا، دانمارک، لهستان، سوئیس، اتریش جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
منطقه ۱۲ شهرداری تهران
تاریخچه
به دلیل آنکه دوره صفویه و زندیه پایتخت سیاسی در شهرهای شیراز و اصفهان بود، بسط و گسترش تهران و مناطق آن چندان مورد توجه نبود.
رشد کالبدی و اجتماعی و فرهنگی منطقه دوازده شهرداری تهران در دوره قاجاریه آغاز شد.
اطلاعات عمومی
جمعیت منطقه ۱۲ شهر تهران بر اساس سرشماری نفوس و مسکن انجام شده توسط مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰ به نقل از سایت شهرداری تهران، جمعیت کل منطقه بالغ بر ۲۳۹٬۶۱۱ نفر است. از این میزان ۱۲۱٬۹۳۷ نفر زن و ۱۱۷٬۶۷۴ نفر مرد است. مجموع خانوار ساکن در منطقه دوازده ۷۸٬۵۰۶ خانوار اعلام شده‌است. همچنین مستند به گزارشی دیگر جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۲۴۰٬۷۲۰ نفر (۷۶٬۶۲۸ خانوار) شامل ۱۲۲٬۱۴۱ مرد و ۱۱۸٬۵۷۹ زن است. همچنین وسعت منطقه ۱۶۰۰٬۸۲۳۵ هکتار عنوان شده‌است.
منطقه دوازده شهرداری تهران از حیث سابقه و قدمت تاریخی و دارا بودن بناهای متعدد تاریخی، همچین حکومتی و سیاسی به دلیل شمار قابل توجهی از مراکز سیاسی و حکومتی، وجود سفارتخانه کشورهای دیگر در این منطقه و نیز از جهت اقتصاد و تبادلات مالی و تجاری حائز اهمیت است. از سویی دیگر این منطقه از دیر باز یکی از مناطق قابل توجه در رشد و پروش علمی و وجود مراکز علمی متعدد بوده‌است.
محله‌ها
منطقه دوازده شهرداری تا سال ۱۴۰۰ به شش ناحیه و سیزده محله تقسیم شده‌است. از جمله محله‌های مطرح آن می‌توان اشاره کرد به دروازه شمیران، بهارستان، امامزاده یحیی، پامنار، سنگلج
مراکز مهم
منطقه دوازده شهرداری بیش از سیصد بنای تاریخی دارد که شمار قابل توجهی از این آثار به ثبت ملی رسیده‌است.
مراکز تاریخی
منطقه دوازده شهرداری تهران به عنوان قلب گردشگری پایتخت ایران یاد می‌شود. در این منطقه از دوره قاجار، پهلوی اول و دوم تا کنون آثار متعددی اعم از کاخ، باغ، مدرسه، مسجد، کلیسا و معبد و کنیسه و … برجای مانده‌است. در این‌جا برخی از آن‌ها معرفی می‌شوند.
موزه‌ها
برخی از بناهای تاریخی موجود در منطقه دوازده شهرداری تهران به عنوان موزه نیز مورد استفاده و کاربری قرار گرفته‌است. در این‌جا برخی از آن‌ها معرفی می‌شود.
دیگر مراکز
در این منطقه مراکز متعدد فرهنگی و تجاری فعالیت می‌کنند.
حمل و نقل عمومی
منطقه دوازده شهرداری تهران به دلیل واقع شدن در بافت تاریخی و مرکزیت شهر از وضعیت ترافیکی متفاوتی نسبت به دیگر مناطق تهران برخوردار است. این منطقه دارای ۵۶٫۳۹ کیلومتر معابر شریانی، ۶۹٫۱۹ کیومتر معابر جمع و پخش‌کننده محلی، ۴ پایانه اتوبوس‌رانی و تاکسی‌رانی درون‌شهری، ۵ کیلومتر مسیر دوچرخه‌سواری، ۴٫۳۲ کیلومتر پیاده‌راه، ۱۹۲ ایستگاه تاکسی و اتوبوس و دارای ظرفیت پارکینگ ۷۷۰۰ خودرو است. همچنین شهروندان و مسافران به این منطقه از طریق ایستگاه‌هایی در متروهای خط یک و دو به شبکه مترو تهران دسترسی دارند.
مشاهیر
چهره‌های مطرحی در محله‌های منطقه دوازده تهران به دنیا آمدند و زیستند. در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود.
طریقت‌های صدقه‌گیر
در مسیحیت، طریقت‌های صدقه‌گیر آن دسته از طریقت‌های مذهبی هستند که برای گذران زندگی اعضای خود به طور مستقیم وابسته به دریافت صدقه هستند.
طریقت‌های صدقه‌گیر، چه به صورت فردی و چه به صورت گروهی، ملک و دارایی ندارند، و بر این باورند که از این طریق قادر به زندگی به روش عیسی مسیح هستند و این امکان را پیدا می‌کنند تا تمامی وقت و نیروی خود را وقف امورات دینی کنند.
دو ویژگی اصلی طریقت‌های صدقه‌گیر ادای سوگند فقر توسط اعضا، و اجرای نیایش‌ها و خدمات همگانی در کلیسا است. به دین‌آموزان و روحانیونی که این‌گونه زندگی می‌کنند، راهب صدقه‌گیر گفته می‌شود.
گاه‌شماری مصری
گاه‌شماری مصری (یا سال مصریان) بی‌گمان در ایام بسیار دور قمری بوده‌است. مصریان باستان با دریافت نظم مشخص طغیان نیل، و همچنان طلوع منظم ستاره شعری از آن به عنوان معیاری برای گذشت زمان استفاده کردند. آن‌ها از تقویمی خورشیدی-نجومی استفاده می‌کردند که در آن یکسال شامل ۱۲ ماه ۳۰ روزه بود. آن‌ها متوجه شده بودند که به تدریج تغییر فصل در روزهای غیرمشابه سال انجام می‌شد و گویی زمان تغییر فصل در تقویم در حال حرکت می‌باشد. در حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد تصمیم گرفتند که در پایان هر سال ۵ روز به سال اضافه کنند تا مشکل تغییر فصل را حل کنند. این ۵ روز برای آن‌ها جز روزهای جشن و تعطیلات محسوب می‌شد و در این روزها کار نمی‌کردند. در حقیقت از ابتدای تاریخ مصر یعنی سلسلهٔ اول فراعنه سال شمسی و ۳۶۵ روزه بوده‌است که ۳۶۰ روز ایام ثابت سال و پنج روز خمسه مسترقه (Epahomene) داشتند که مؤلفین اسلامی آن را ابوغمنا می‌نامیدند. در کنار سال و ماه شمسی حساب و شمار و ماه قمری را نیز نگاه می‌داشتند و هرگاه روز معینی از ماه قمری با همان روز از سال شمسی برخورد و تقارن می‌یافت آن روز را جشن می‌گرفتند و این شباهت بسیاری با مطابقت نام روز و ماه ایرانی دارد که آن را طی هر ماه جشن می‌گرفتند. تقسیم سال به هفتاد و دو خمسه یا هفتاد و دو واحد پنج روزه چون بابل و آشور و ایران معمول بود و هم چنین سال را به سی و شش قسمت ده روزه بخش می‌کردند که ماه توت مصری محسوب می‌شد. روزهای خمسه مسترقه ایامی نحس محسوب می‌شد و هر روز نامی داشت منسوب به یکی از خدایان و این پنج روز عید ارواح و مردگان به‌شمار می‌آمد که شباهت تامی با همان پنجه دزدیده در گاه‌شماری اوستایی نو دارد.
پاپیروس‌های مصری نشان می‌دهد که مصریان باستان مدت زمان گردش زمین بدور خورشید را دقیقاً معادل ۳۶۵ و یک چهارم روز تعیین کرده بودند ولی برای حل مشکل کسری یک چهارم روز اندیشه خاصی نکرده بودند. به همین دلیل پس از گذشت ۱۴۶۰ سال خورشیدی - معادل چهار بازه ۳۶۵ سال خورشیدی - تعداد سال‌های گذشته شده مصری معادل ۱۴۶۱ سال می‌شد. دور کبیسهٔ بزرگ را در هر ۱۴۶۰ سال چون بابلیان حساب می‌کردند که در طی این مدت که آن را دورهٔ سوثی (Sothiquedh) یا شعرایی می‌نامیدند ماه توت دوباره در جای اصلی خود قرار می‌گرفت چون دور بزرگ کبیسه در ایران که ۱۴۴۰ سال بود و اعتدال ربیعی به تقریب در جای اصلی خویش قرار می‌گرفت. مصریان در اولین روز پس از آغاز سپری شدن این دور جشن بزرگ برپا می‌کردند. اما هم چنان‌که به موازات سال سیار یا سال شمسی ناقصه (۳۶۵ روز بدون حساب کسر) در ایران میان موبدان حساب و شمار یک سال ثابت و دقیق شمسی جهت تعیین مواقع اصلی درو و خرمن و هنگام‌های فصلی اصلی رایج بود، نزد کاهنان مصری نیز نگاهداشت چنین سال ثابت شمسی جهت اعلان مواقع درو و خرمن رواج داشت که هنگام آن را با اولین طلوع صبحی ستاره شعرا مشخص می‌کردند.
همان تعصباتی که میان ایرانیان به لحاظ دین در حفظ روز و سال و ماه ناقص شمسی وجود داشت در مصر نیز برقرار بود. سال ۳۶۰ روز و هر ماه سی روزه نامزد به سی نام خدایان بود و چنان‌که گذشت پنجه دزدیده نیز پنج نام از خدایان داشت. هر روز دعا و نیایشی ویژه داشت یا جشنی مخصوص بود که جایز نبود از جای خودش حرکت کند. این عصبیت تا آن حد بود که حتی فرعون لازم بود پیش از به تخت نشستن سوگند یا کند که تغییری در گاه‌شماری ندهد تا اعمال مذهبی به جای خود و در همان سال سیار شمسی اجرا گردد.
مصریان باستان علاوه بر تقویم خورشیدی از نوعی تقویم مذهبی نیز استفاده می‌کردند که مبنای آن حرکت ماه بدور زمین بود. آن‌ها این حرکت را معادل بسیت و نه و نیم (۲۹٫۵) روز می‌دانستند. اهمیت این تقویم در آن بود که با پدیده‌هایی که در آسمان می‌دیدند مانند حرکت و چرخش ستارگان و صور فلکی هماهنگتر بود.
فیک تکسی
تاکسی تقلبی یا فیک تکسی (Fake Taxi) سایتی پرنوگرافی است و فیلم‌های با مضمون پورنوگرافی واقعیت‌محور تولید می‌کند. مالکیت آن را جناثان تود بر عهده دارد.
گاه‌شماری مصری
در مصر جشن‌ها و عیدهای مذهبی بسیار بود. هر روز در ماه منسوب به خدایی بود. برخورد نام و روز شمسی و قمری جشن داشت. روز نوزدهم ماه توت یعنی نخستین ماه سال منسوب به توت (ایزد) خدای بزرگ بود و آنهم توت نام داشت که عید ارواح و مردگان محسوب می‌شد.
فیک تکسی
سناریو
فیلم‌های فیک تکسی همه از سناریویی مشابه پیروی می‌کنند که با یک مکالمه بین راننده تاکسی و مسافر شروع می‌شود. در حالی که دوربین‌های مخفی تاکسی فیلم‌برداری می‌کنند راننده مسافری را برای ورود به تاکسی انتخاب می‌کند. راننده زن و مرد، اغلب به دلیل فقدان سرمایه یا پول کرایه از جانب مسافر، راهی برای متقاعد کردن مسافر خود برای شرکت در روابط جنسی در پشت تاکسی پیدا می‌کند. وب سایت فیک تکسی به وسیله ویدیو، هنرپیشه و صحنه‌هایی که دارد جزو سایت‌های فیک‌هاب دسته‌بندی می‌شود. بیشتر محتوا فقط با عضویت پرداختی قابل نمایش است.
جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (Critics' Choice Movie Award for Best Supporting Actor) جایزه‌ای که توسط انجمن منتقدان پخش فیلم به فعالان بخش سینما داده می‌شود.
ویرمونی
جمعیت
این روستا در دهستان ویرمونی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۵۱ نفر (۶۱۲خانوار) بوده‌است.
تاریخچه
در فوریهٔ ۱۹۱۱ برابر با بهمن ماه ۱۲۸۹ سربازان روس قریب ۶۰ نفر ایرانی را شامل زن و کودک در روستای ورمونی نزدیک آستارا به قتل رساندند.[کتاب اختناق ایران صفحه ۴۱ ترجمه حسن افشار نشر ماهی]
بخش‌های دپارتمان لواره
بخش‌های دپارتمان لواره (Arrondissements of the Loiret department) شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
ساتوشی تسونامی
ساتوشی تسونامی بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۷۸ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. ساتوشی تسونامی در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
المنصوره (دوحه)
المنصوره یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری دوحه واقع شده‌است. المنصوره ۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
قطعنامه ۹۶ شورای امنیت
قطعنامه ۹۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۵۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ هند-پاکستان است. این قطعنامه طی نشست ۵۶۶ام با ۹ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
روابط امارات متحده عربی و ایران
روابط امارات متحده عربی و جمهوری اسلامی ایران ریشه‌ای عمیق دارد. امارات متحده عربی پیمان نامه‌های اقتصادی نزدیکی را با جمهوری اسلامی ایران برقرار کرده‌است. در این کشور عربی همچنین جامعه‌ای به نام جامعه ایرانیان امارات موجود می‌باشد. با توجه به این روابط، امارات متحده عربی همواره بر تملک سه جزیره واقع در خلیج فارس با نام‌های تنب کوچک، تنب بزرگ و ابوموسی که جزء قلمرو جمهوری اسلامی ایران است، مدعی بوده و پافشاری می‌کند. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ (دو روز قبل از تأسیس امارات متحده عربی) نیروهای بریتانیا این جزایر را تخلیه کردند و نیروهای ارتش شاهنشاهی ایران وارد آن‌ها شدند.
در مورد موضوع برنامه اتمی ایران، امارات متحده عربی، موضع بی‌طرف گرفته‌است.
سرمایه گزاران ایرانی و ایرانیان امارات متحده عربی ۱۰٪ جمعیت این کشور یعنی (تقریباً «۴۰۰ هزار نفر) را تشکیل می‌دهند. ایرانیان امارات مجموعاً» ۱۰٬۰۰۰ شرکت بزرگ و کوچک را در امارات متحده عربی می‌گردانند. داد و ستد تجاری و مبادله کالا بین ایران و امارات متحده عربی از سال ۲۰۰۵ تا سال ۲۰۰۹، سه برابر شده‌است و به سقف ۱۲ میلیارد دلار آمریکا رسیده‌است.
پس از انقلاب اسلامی ایران، امارات متحده عربی همواره بر باز پس‌گیری سه جزیره مورد مدعا، اصرار ورزیده‌است. دو کشور در خلال این سال‌ها قراردادهای بزرگ بازرگانی با هم داشته‌اند و همچنین یک انجمن بزرگ از ایرانیان جلای وطن کرده نیز در این کشور وجود دارد.
روابط سیاسی
با تشدید تیرگی روابط ایران و بریتانیا در سال ۲۰۱۰، ایرانی‌هایی که قصد سفر به انگلستان را داشتند، مجبور بودند به سفارت بریتانیا در امارات رفته و از آنجا ویزای انگلستان را تهیه نمایند. مسعود دانشمد رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و امارات در زمینه ارتباطات دو کشور ایران و امارات گفت:
روابط اقتصادی
کشور امارات متحده عربی، یکی از مقاصد اصلی گردشگران ایرانی محسوب می‌شود که موجب درآمد قابل توجه این کشور از سفر گردشگران ایرانی می‌شود. اما با آغاز دهه ۲۰۱۰ (میلادی)، میزان بازدید گردشگران ایرانی از این کشور، افت حدود ۳۲ درصدی را تجربه کرد که ناشی از عوامل متعددی نظیر افزایش نرخ برابری ارز، ناامنی این کشور برای گردشگران ایرانی، اخراج ایرانیان ساکن امارات متحده عربی و نزاع بین شیعیان و سنی‌های خاورمیانه، بوده‌است. با اینحال، میزان دارایی ۵۰۰ هزار ایرانی ساکن این امیرنشین، در حدود ۳۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود. دارایی ایرانی‌ها در امارات متحده عربی در سال ۲۰۱۹ حدود ۳۰۰ میلیارد دلار می‌باشد.
اختلافات مرزی
اختلافات مرزی ایران و امارات بر سر سه جزیره است و هنگامی که به مالکیت ایران درآمد هنوز کشور امارات متحده عربی تأسیس نشده بود:
ایران در رابطه با این مدعاها، از امارات متحده عربی به خاطر بازگذاشتن دست فرانسه در ایجاد یک پایگاه دائمی در خلیج فارس در منطقه مورد اختلاف، ناخشنود بوده و انتقاداتی داشته‌است. لازم است ذکر شود ایرانیان امارات نخستین دسته از مهاجرانی بوده‌اند که در کشور امارات متحده عربی، ساکن و مستقر شده‌اند.
اتهام جاسوسی و قاچاق
در ۱۰ اوت ۲۰۱۷ (۱۹ مرداد ۱۳۹۶) دادگاهی در امارات متحده عربی یک تبعه ایران را بخاطر جاسوسی و کمک به برنامه اتمی ایران به ۱۰سال زندان و سپس اخراج محکوم کرده‌است. این فرد AK72 که ۴۸ ساله می‌باشد بخاطر جاسوسی، جعل اسناد و تقلب برای قاچاق تجهیزات و دستگاه‌هایی که می‌تواند در برنامه اتمی ایران مورد استفاده قرار گیرد مقصر شناخته شده‌است. حکم روز چهارشنبه دادگاه استیناف فدرال مستقر در ابوظبی نیز او را بخاطر آسیب رساندن به روابط امارات متحده عربی و آمریکا با وارد کردن تجهیزات از آمریکا و قاچاق آن به ایران مقصر شناخت که همزمان در نقض تحریم‌های جاری سارمان ملل می‌باشد.
کرونا
در زمان همه‌گیری کروناویروس، امارات متحده عربی در چند مورد محموله‌های چند تُنی به عنوان کمک‌های بشردوستانه به ایران ارسال کرد.
برگشت سفیر امارات بعد از ۷ سال
وزارت خارجه امارات در ۳۰ مرداد ۱۴۰۱ طی بیانیه ای اعلام کرد «در چارچوب تمایل رهبری امارات برای تحکیم روابط با جمهوری اسلامی ایران و در اجرای تصمیم قبلی خود مبنی بر ارتقای سطح نمایندگی دیپلماتیک به درجه سفیر و نیز در راستای تماس تلفنی ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۲ شیخ عبدالله بن زاید آل نهیان وزیر امور خارجه و همکاری‌های بین‌المللی و حسین امیر عبداللهیان وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، طی روزهای آینده سیف محمد الزعابی، سفیر امارات به تهران بازمی‌گردد.»
کیران گیبز
کیران جیمز ریکاردو گیبز بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال مجارستان انجام داد و با حضور در ۲ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال فرانسه برگزار کرد.
هاروتیون واردانیان
هاروتیون تیگرانی واردانیان (Հարություն Տիգրանի Վարդանյան؛ زادهٔ در گیومری) یک بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لوری، شیراک، لوزان-اسپورت، اس‌سی فورتونا کلن، یانگ بویز برن، سروت ۱۸۹۰، ارو و Biel-Bienne اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۶ مه ۱۹۹۴ در فولرتون، کالیفرنیا در مقابل ایالات متحده آمریکا انجام داده‌است.
باشگاهی
باشگاه فوتبال شیراک
زندگی خصوصی
وی از سال ۲۰۱۰ به همراه خانواده‌اش در مون-دو-مارسان، فرانسه به سر می‌برد و صاحب یک کافه کوچک است.
توسعه بین‌الملل
[[پرونده:International-development.gif|thumb|400px|این شاخص‌های کلیدی، نشان دهنده بهبود وضع زندگی انسان‌ها از سال ۱۹۷۰ به بعد هستند. راهنمای رنگ شاخص‌ها:
شاخص نقطه‌ای: ]] توسعه بین‌الملل یا توسعه جهانی  مفهومی است گسترده پیرامون سطح توسعه یافتگی در مقیاس جهانی. این موضوع مبنایی است برای طبقه‌بندی‌های بین‌المللی نظیر کشورهای توسعه یافته، در حال توسعه یا توسعه نیافته. در گذشته، این مفهوم به‌طور عمده مترادف توسعه اقتصادی در نظر گرفته می‌شد اما امروزه توسعه بین‌المللی را مفهومی جامع و چند بعدی پنداشته و آن را آمیزه‌ای از مفاهیم و موضوعات گوناگون اعم از توسعه انسانی، رقابت پذیری، کیفیت زندگی و بهزیستی ذهنی می‌دانند. توسعه بین‌الملل با توسعه سادهای که به‌طور مشخص توسط نهادهای تشکیل شده پس از جنگ جهانی دوم ایجاد شد، تفاوت دارد. تمرکز این گونه نهادها کاهش فقر و بهبود شرایط زندگی در کشورهای جنگ زده و فقیر یا کشورهایی است که پیش از این مستعمره بودن اند.
مفاهیم
توسعه بین‌المللی در حوزه توسعه انسانی شامل موارد ذیل می‌شود:
وربرگ مونیکیپلیتی
وربرگ مونیکیپلیتی (به سوئدی: Varberg Municipality) یک ناحیه شهری در سوئد است که در استان هاللاند واقع شده‌است.
عبدالرحیم افسر اصفهانی
عبدالرحیم اصفهانی (درگذشت ۱۳۱۵ه‍. ق) شاعر و خوشنویس، هم‌عصر ناصرالدین‌شاه قاجار در سده سیزدهم هجری در اصفهان است که به «افسر» تخلص می‌کرد.
او فرزند میرزا محمدعلی مسکین، شاعر اصفهانی و پدر فتح‌الله‌خان جلالی (متوفی ۱۳۳۶ق) است که او نیز مانند پدرش شاعر و خوشنویسی اصفهانی است که از نمونه‌های خطش دیوان اشعار ظهیر فاریابی باقی مانده‌است. افسر از خوشنویسانِ بنامِ دورهٔ ظل السلطان در اصفهان بوده‌است. خط نستعلیق را شیرین می‌نوشته و شاگردان زیادی داشته‌است.
از تاریخ تولد او اطلاعی در دست نیست و تذکره‌نویسان دربارهٔ شرح‌حال او چندان ننوشته‌اند، فقط مؤلف کتاب مرآة البلدان که دربارهٔ شعرای اصفهان است، او را فرزند میرزا مسکین معرفی کرده و آورده‌است که نستعلیق را خوش می‌نوشت. لطف‌الله هنرفر نیز در کتاب خود، گنجینهٔ آثار تاریخی اصفهان، افسر را نسخ‌نویس نیز دانسته‌است. افسر مردی آرام و درویش مسلک بود و از راه کتابت و تعلیم خط به اعیان‌زادگان شهر، معیشتی فقیرانه داشت. او بسیار شیرین و در عین حال استوار کتابت می‌کرد.
آثار
برخی آثار عبدالرحیم افسر بدین قرارند:
ملاقات با مردمان برجسته
ملاقات با مردمان برجسته قسمت دوم فیلم سه‌گانهٔ همه و همه چیز است که نویسنده آن جورج ایوانویچ گورجیف است. این کتاب زندگینامهٔ خود نویسنده است که اول بار در ۱۹۶۳ به چاپ رسید و داستان بزرگ شدن گورجیف جوان را در دنیایی بازگو می‌کند که میان تجربه‌های توضیح‌ناپذیر او و علوم در حال رشد نوین شکاف خورده بود.
داستان
کتاب قالب خاطرات گورجیف دربارهٔ "مردمان برجستهٔ " گوناگونی را که او ملاقات کرده با شروع از پدرش به خود می‌گیرد. این افراد کشیش ارمنی پوگوسیان، دوستش سولوویو، شاهزاده لوبوودسکی، شاهزاده‌ای روسی با علائق متافیزیکی و نه تن دیگر و یک سگ را دربرمی‌گیرد.
در جریان توصیف این شخصیت‌ها گورجیف داستان آنها را در داستان سفرهای خودش می‌آورد و از این گذشته، به متنها یا استادان روحانی در سرزمین‌های گوناگون (بیشتر در آسیای مرکزی) هم در میان داستان آنها اشاره می‌کند. گورجیف این گروه را «جویندگان حقیقت» می‌نامد.
بیشتر آنها در واقع حقیقت را در قالب سرنوشت معنوی مناسبی می‌یابند. فلسفهٔ متضمن این گفته که مردم در کل زندگی خود را در خواب سپری می‌کنند، نسبت به خود آگاه نیستند، و بنابراین مانند ماشین رفتار می‌کنند و تابع علت‌ها و فشارهای بیرونی هستند. از این گذشته، یکی از ارزیابی‌های اصلی این داستان بلند این است که مردمان دورانهای گذشته، نسبت به مردمان امروز در شرایط بیرونی مناسب‌تر و سطوح درونی عالیتری زندگی می‌کردند. به هماهنگی‌های نهانی بسیار دیگری هم توجه یا اشاره می‌شود.
این ادعاهای در ستیز با باورهای نوین به عده‌ای الهام بخشید تا بپرسند این اثر تا چه اندازه زندگی‌نامه‌نویسی است. برای نمونه، گورجیف ادعا می‌کند که اول بار حماسهٔ گیلگمش را به صورت حماسه‌ای شفاهی شنیده که پدرش از روی حافظه می‌خوانده، ادعا می‌کند که با انجمن‌های گوناگون برادری از جمله انجمن برادری سارمونگ تماس یافته، نقشهٔ «پیش از شن مصر» را نسخه‌برداری کرده و شاهد شمار زیادی معجزهها و پدیده‌های راز و رمزگرا بوده‌است. در حال حاضر گروهی راز و رمزگرا از افرادی که به شکلی آزاد با هم ارتباط دارند و به آنچه «کار» نامیده می‌شود و بخش عملی آموزه‌های گورجیف است می‌پردازند. به گونه‌ای می‌توان گفت که بسیاری از صحنه‌سازی‌ها در کتاب ملاقات نمادین یا «داستانهایی آموزنده» است.
ملت پروزاک (فیلم)
ملت پروزاک (Prozac Nation) یک فیلم در ژانر درام محصول کشور آمریکا است. این فیلم در سال ۲۰۰۱ به کارگردانی اریک شولدبرگ ساخته شد. از هنرپیشگان آن می‌توان به کریستینا ریچی، جیسن بیگز، آن هیش، میشل ویلیامز، جاناتان ریس میرز، و جسیکا لنگ اشاره کرد. داستان این فیلم بر اساس کتاب شرح حالی الیزابت ورتزل که تجربیات نویسنده را در مورد افسردگی غیرقابل توصیف بازگو می‌کند است، که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. پروزاک (Prozac) یک نام تجاری برای داروی ضدافسردگی فلوکستین است.
ریشهر
ریشهر، شهری قدیمی مربوط به دوره عیلامیان است و در منتهی الیه جنوبی جزیره بوشهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موقعیت
ریشهر (بوشهر قدیم)، واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
«ریشهر» در جنوب شهر بوشهر واقع شده‌است. قدمت آثار کشف شده آن به هزاره سوم تا هزاره اول پیش از میلاد می‌رسد. آثار مکشوف در سال‌های ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۷ میلادی و نتایج اکتشافات باستان شناسان فرانسوی به سرپرستی پزار در سال ۱۹۱۴ میلادی که شامل کتیبه‌های میخی عهد شوتروک ناهونته و آثار بناها و اشیا مفرغی و سفال‌های نقش داراست، نشان می‌دهد که ریشهر از هزاره دوم پیش از میلاد یکی از شهرهای مهم امپراتوری عیلام بوده‌ است. از آجر نوشته‌های عیلامی معلوم می‌شود که این شهر در آن عصر به نام «لیان» خوانده می‌شده‌است. ظاهراً لیان به سبب موقعیت خاص جغرافیایی یکی از حلقه‌های ارتباطی تمدن‌های شرق و غرب دنیای قدیم بوده‌است چرا که مرزهای جنوبی فلات ایران به سبب هم جواری با دریا و سایر شرایط جغرافیایی به ساکنان فلات هند اجازه می‌داد که از آب‌های ساحلی، برای ارتباط تجاری با تمدن‌های ایران و دشت بین النهرین استفاده کنند.
نام ریشهر خلاصه شده «ریواردشیر» است. اردشیر بابکان شهرهای متعددی در زمان حکومت خود برپا نمود که در واقع ریو اردشیر یکی از آن‌ها می‌باشد که می‌توان گفت تجدید بنای همان شهر لیان بوده‌ است. این شهر در دوران ساسانیان یکی از مهم‌ترین مراکز علمی و ادبی محسوب می‌شد و در آن جا جماعتی از دانشمندان و نویسندگان جای داشتند. ریشهر بعد از اسلام تا سده‌هایی چند رونق داشت. گفته می‌شود که این شهر در قرن شانزدهم در حدود دو هزار خانه مسکونی داشته و دو منطقه باستانی «تل پی تل» و «شاه نشین» نیز در همان حوالی ریشهر شناسایی شده‌اند. بوشهر و ریشهر و چند قریه دیگر در شبه جزیره‌ای واقع که از سمت شمال محدود است به خور سلطانی و از مغرب به دریا و از جنوب به خلیج کوچک هلیله. نوشته‌اند که در زمان نادر شاه جمعیت ریشهر به بوشهر منتقل شد و در نتیجه ریشهر متروک بماند. منطقه ریشهر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.
منطقه ۱۳ شهرداری تهران
منطقه سیزده شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است. این منطقه که در شرق تهران قرار دارد از شمال به خیابان دماوند، از شرق به بزرگراه یاسینی، از جنوب به خیابان پیروزی و از غرب به خیابان هفده شهریور محدود می‌شود. این منطقه واقع شده در منتهی‌الیه بخش شرقی شهر تهران با مناطقی دیگر همسایه است؛ از شمال به مناطق منطقه چهار، منطقه هشت ومنطقه هفت (محور دماوند)، از غرب به منطقه دوازده (محور ۱۷ شهریور)، از جنوب به منطقه چهارده (محور پیروزی) و از شرق به بزرگراه اسبدوانی و سرخه حصار (حریم شرق تهران) محدود می‌شود. این منطقه در عرض جغرافیاییً۲۶ َ ۴۲° ۳۵ شمالی و طول جغرافیاییً۳۵ َ ۲۹ °۵۱ شرقی قرار دارد. مساحت منطقه در حدود ۱۲٫۹ کیلومترمربع می‌باشد و از این سطح حدود ۹٫۳ کیلومترمربع به بافت پر شهری و مابقی اراضی نظامی، صنایع و … می‌باشد. همچنین حریم منطقه ۱۳ با مساحت ۸۰ کیلومترمربع شامل روستاهای سرخه‌حصار، همه سین (ده ترکمن)، اراضی موسوم به زیتون، ترقیون، سنجریون، خجیر و پارک‌های جنگلی پارک ملی سرخه‌حصار، پارک ملی خجیر و سعیدآباد می‌شود. این منطقه در سال‌های دهه چهل شاهد یکی از اعتراض‌های خونین مردم تهران بوده‌است که در روایت‌های تاریخی از آن به عنوان جمعه سیاه یاد می‌شود. مستند به گزارش‌های تاریخی در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ خورشیدی، اعتراض مردم در محله‌های جنوبی و میدان شهدا (ژالهٔ سابق) تهران، منجر به سرکوب خونین تظاهرکنندگان توسط چریک های مسلح فلسطینی ولی به نام نیروهای نظامی ارتش شاهنشاهی ایران شد.
اطلاعات عمومی
در این بخش اطلاعاتی دربارهٔ جمعیت، محدوده و وسعت و نظایر این ارائه می‌شود.
منطقه ۱۳ در منتهی‌الیه بخش شرقی شهر تهران قراردارد؛ از شمال به مناطق منطقه چهار، منطقه هشت ومنطقه هفت (محور دماوند)، از غرب به منطقه دوازده (محور ۱۷ شهریور)، از جنوب به منطقه چهارده (محور پیروزی) و از شرق به بزرگراه اسبدوانی و سرخه حصار (حریم شرق تهران) محدود می‌شود. این منطقه در عرض جغرافیاییً۲۶ َ ۴۲° ۳۵ شمالی و طول جغرافیاییً۳۵ َ ۲۹ °۵۱ شرقی قرار دارد.
مواردی دیگری که می‌توان دربارهٔ مسائل جمعیتی منطقه اشاره کرد به این شرح است.
مقداری از مساحت منطقه ۱۳ بافت پر شهری و مابقی اراضی نظامی، صنایع، حرایم و … می‌باشد. همچنین پارک جنگلی سرخه حصار در خارج محدوده قانونی و در حاشیه منطقه قرار دارد. منطقه در وضعیت موجود دارای ۱۳ محله می‌باشد. در این تقسیم‌بندی فضای پادگان نیروی هوایی مستثنی شده‌است و نواحی و محلات به صورت گسسته از هم قرار گرفته، فاقد یک ساختار یکپارچه و پیوسته می‌باشد. از کل نواحی، دو ناحیه دارای نقش غیر مسکونی و عمدتاً به کاربری‌های کارگاهی و صنعتی تخصیص یافته‌است.
محله‌ها
منطقه ۱۳ شهر تهران براساس تقسیمات شورای اسلامی شهر تهران دارای ۴ ناحیه و ۱۳ محله می‌باشد.
مراکز مهم
در منطقه سیزده مراکز فرهنگی، تفریحی و تاریخی متعددی وجود دارد. از جمله می‌توان اشاره کرد به شصت و هفت بوستان شهری به مساحت مساحت ۶۰۹۶۶۵ مترمربع در این منطقه در دسترس شهروندان است.
حمل و نقل عمومی
در منطقه سیزده دسترسی به راه‌های مواصلاتی و شبکه حمل و نقل عمومی نسبتاً خوب است.
منطقه سیزده دارای چهار بزرگراه به طول نوزده کیلومتر است و این منطقه از طریق بزرگراه‌های بزرگراه شهید یاسینی، بزرگراه شهید دوران، بزرگراه شهید باقری، بزرگراه امام علی به شبکه بزرگراهی تهران دسترسی دارد.
علاوه بر چهار پایانه مسافربری درون‌شهری در منطقه سیزده، پایانه شرق به عنوان مسافربری بین شهری نیز در این منطقه است.
قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش
قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش یا نقد عینی و بی‌طرفانهٔ زندگی مردم نخستین جلد سه‌گانهٔ همه و همه چیز است که عارف یونانی قفقازی گئورگ گورجیف نوشته‌است. سه‌گانهٔ همه و همه‌چیز ملاقات با مردمان برجسته (چاپ اول انگلیسی در ۱۹۶۳) و زندگی واقعی است، تنها زمانی که «من هستم» (چاپ اول به انگلیسی ۱۹۷۴) را دربرمی‌گیرد.
از آنجا که گورجیف این کتاب را با این نیت نوشت که ابزار اصلی آموزه‌هایش باشد، برای افزایش تلاش لازم برای خواندن و دریافتن آن، آب و تاب زیادی به آن داده‌است. خود گورجیف یک‌بار گفت: «استخوان را آن‌قدر گود به خاک می‌سپارم که سگها باید برای رسیدن به آن خاک را با چنگ بکنند.» کتاب به‌شمار شگرفی از موضوعات و پرسش‌ها می‌پردازد. ساختار اسطوره‌ای تمثیلی پرپهنه‌ای در قالب ادبی بسیار خاص خود است.
طرح قصه‌های بلزباب در اصل پیرامون نشخوار تأملات موجودی فرازمینی به نام «بلزباب» می‌گردد که آن‌ها را هنگام سفر در فضا به سوی سیارهٔ زادگاه بلزباب «کَرَتس» با کشتی فضایی کَرنَک برای نوه‌اش هسین تعریف می‌کند. بیشتر، روایت ماجراجویی‌ها و زحمتهای بلزباب در میان «موجودات سه‌مغزی» (مردمان) سیارهٔ زمین است. بلزباب کل تاریخ رفتارها و آداب و روسم غریب این موجودات را شرح می‌دهد.
قصه‌های بلزباب، از کتابهایی است که در اثر مارتین سیمور اسمیث به نام پرنفوذترین ۱۰۰ کتابی که تاکنون نوشته شده آورده شده با این اشاره «... متقاعدکننده‌ترین هم‌جوشی اندیشهٔ خاور و باختر که تا کنون دیده شده‌است.»
انتشار
ترجمهٔ انگلیسی نخستین بار در ۱۹۵۰، پس از مرگ گورجیف به چاپ رسید. گورجیف پیش از مرگ اجازهٔ انتشار آن را داد. در شناساگری که برای همه و همه چیز نوشته و در سرآغاز تمامی بخش‌های سه‌گانه آورده شده‌است، جورج ایوانویچ گورجیف هدفش را از انتشار این متن‌ها چنین عنوان می‌کند:
نسخهٔ انگلیسی ۱۹۵۰ با راهنمایی شخصی نویسنده از سوی گروهی مترجم که خود برگزیده بود و بنا به فردیت‌های تعریف‌شده‌شان به ویژه آموزش داده بود، پیش برده شد. در چاپ ۱۹۹۹ آن اشتباهات درست شده و دو بندی که از فصل ۳۲ «هیپنوتیسم» در چاپهای اول حذف شده بود، به آن افزوده شد. (5)
به ابتکار ژان دوسالزمن ترجمهٔ دیگری از سوی گروه مترجمان که دربرگیرندهٔ اعضای بنیاد گورجیف نیویورک بودند و با کمک اعضای انجمن گورجیف (لندن) و نهاد گورجیف (پاریس) قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش از نو ترجمه و نخست در ۱۹۹۲ به چاپ رسید. این ترجمه از سوی بسیاری از پیروان گورجیف انحطاطی بزرگ و بی‌احترامی به کار گورجیف پنداشته شد. (6)
نویسنده
مقالهٔ اصلی: گئورگ گورجیف
گورجیف بیشتر از هر چیز برای معرفی راه چهارم شناخته شد. او ادعا می‌کرد که آموزه‌های خاورزمین که او به باختر برد بیانگر حقیقتی است که در دین‌های باستانی و آموزه‌های خردمندانهٔ مربوط به خودآگاهی در زندگی روزمره و جایگاه مردمیت و نقش آن در عالم یافت می‌شد. آن را می‌توان در نام سلسلهٔ سوم نوشته‌هایش: زندگی واقعی است، تنها زمانی‌که من هستم، فشرده کرد؛ در حالی‌که که کل سلسلهٔ آثارش همه و همه‌چیز نامیده می‌شود.
نگارش
پس از تصادف جدی گورجیف در ۱۹۲۴ (۱۳۰۳)، او بر آن شد که با نوشتن چندین کتاب مفصل چیزی از آموزه‌های نظری خود را انتقال دهد. به دنبال نوشتن و از نوشتن‌های بسیار، نخستین جلد با نام قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش بیرون آمد. گورجیف نخست قصه‌های بلزباب را به روسی و ارمنی در سال‌های ۱۳۰۳ تا ۱۳۰۶ دیکته می‌کرد (4)؛ چرا که ابتدا به دلیل شرایط پس از تصادفش خود نمی‌توانست بنویسد. پس از آنکه به دنبال خوانش‌های گوناگون همگانی متن‌هایش دریافت که کسانی که با قالب اندیشه‌ورزی و بیان او آشنا نبودند نمی‌توانستند یک کلمه از آن را بفهمند، بر آن شد که همه چیز را از نو بنویسد. بسیاری از جزئیات فعالیت‌های دیگر گورجیف در حین نوشتن کتاب را می‌توان در کتاب سوم او به نام زندگی واقعی است، تنها زمانی که من هستم دریافت.
خوانش‌ها
در سراسر زمانی‌که گورجیف وقت خود را پای نوشتن گذاشته بود، اغلب نشست‌هایی برای خواندن متن‌هایش هم برای شاگردان و هم ناآشنایان ترتیب می‌داد. ویلیام بوهلر سیبروک گفته که گورجیف از او خواست برخی از دوستانش را به آپارتمان گورجیف دعوت کند، جایی که بخشی از دست‌نوشتهٔ قصه‌های بلزباب بلند خوانده می‌شد. از قرار شنوندگان (که جان واتسون رفتارگرا، لینکولن استفنس و جورج سلدس در میانشان بودند) گیج و پریشان شده و تحت تأثیر قرار نگرفته بودند. (7)
خلاصه
گورجیف می‌گفت که او هر پرسشی را که ممکن است در ذهن کسی پدید آید، پاسخ داده‌است.
در سرآغاز کتابش گورجیف می‌نویسد:
از زمانی که قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش نوشته شد، نیت این نبوده که به تنهایی به شکلی فشرده مطالعه شود، بلکه بخش‌های گوناگون دریافت از راه سنت شفاهی به خواننده انتقال داده شود تا در بارهٔ آنچه نوشته شده دریافت بیشتری بیابد.
شخصیت‌های اصلی
بلزباب شخصیت اصلی کتاب است که تجربه‌های گذشتهٔ خود را در منظومه‌ای شمسی به نام «ارس» (منظومهٔ شمسی ما) که به دلیل شورش در برابر بی‌پایانی به آن تبعید شده‌است تأمل‌نشخوار می‌کند. او تبعید را با مشاهدهٔ منظومه شمسی، و به ویژه زمین و مردمان آن می‌گذراند. زمین را از زمان آفرینشش تا ۱۹۲۲ (۱۳۰۱) به تماشا می‌نشیند و شش‌بار از آن دیدار می‌کند.
به دلیل کمکش به ریشه‌کنی آیین قربانی کردن جانوران روی زمین، محکومیت بلزباب بخشیده می‌شود.
بلزباب قصه‌هایش را اندکی پس از بازگشتش از تبعید در زمانی که با کشتی فضایی کرنک با نوه‌اش هسین به کنفرانسی در سیاره‌ای دیگر می‌رود، برای او تعریف می‌کند. او هسین را با خود می‌برد تا از وقت آزاد خود در این سفر به منظور آموزش درست نوه‌اش سود جوید. هسین با شکیبایی و ستایش به قصه‌های پدربزرگش گوش می‌دهد. آهون، خدمتکار پیر و وفادار بلزباب هم او و هسین را در این سفر فضایی همراهی می‌کند.
نام بلزباب از نو نامیدن تحقیرآمیز ایزد پیش از یهودیت کنعان بعل به معنای لفظی «پروردگار مگس خانگی» (بعل ـ زِووو) است (اشارهٔ توحیدگرای یهودیت به بعل کمابیش بی‌تردید به منظور بدمعنا کردن آن بود و بیشتر و بیشتر در میان اصطلاحاتی که برای شیطان به کار رفت، جا باز کرد. دیرتر این نام، بعل به صورت نام یک دیو پدیدار می‌شود که اغلب با بلزباب جا عوض می‌کند)، در حالی‌که نام هسین ریشهٔ زبان‌شناسانه‌ای با حسین عربی دارد. (8) زیگموند فروید می‌گوید که از لحاظ نظری یهودیت و مسیحیت رابطهٔ میان پدر (یهودیت) و پسر (مسیحیت) را بیان می‌کند. (9) از این لحاظ، انتخاب پدربزرگ و نوه از سوی گورجیف رابطهٔ پیش از یهودیت و پس از مسیحیت را می‌رساند. (8)
کشتی فضایی کرنک نامش را از معبد پرآوازه‌ای در کرانه‌های رود نیل در مصر می‌گیرد. زمانی‌که مردمان از راه دانش و معرفت باستانی به اندازهٔ کافی آزاد شوند که بر فراز شوند، می‌توانند در عالم سفر کنند، برای همین نام آن معبد به کشتی فضایی داده شده‌است. (10)