cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نبرد یلنیا
ادامه مسئله ناحیه یلنیا
از میانه ماه اوت بیشتر نیروهای زرهی و پشتیبانی هوایی گروه ارتش مرکز شروع به چرخش به سمت لنینگراد و اوکراین در شمال و جنوب کردند. بدین ترتیب ارتش‌های پیاده‌نظام چهارم و نهم ورماخت در مواضع دفاعی خط مقدم مستقر شدند و گروه ارتش مرکز ابتکار عمل را در میدان نبرد از دست داد. تأکید گودریان بر حفظ منطقه برآمدگی یلنیا به اندازه‌ای بود که در دیدار روز ۴ اوت هیتلر از قرارگاه فرماندهی گروه ارتش مرکز، به پیشوا ابراز داشت حتی اگر قصدی برای تهاجم به سمت مسکو وجود نداشته باشد، «حفظ این منطقه برآمدگی همچنان یک مسئله حیثیتی است». به هر صورت هیتلر به چنین سخنانی اهمیت نمی‌داد و معتقد بود «به هیج وجه نباید اجازه داد مسئله حیثیت بر تصمیم‌گیری‌ها تأثیر بگذارد». با این حال تصمیم‌گیری نهایی در این رابطه فعلاً به تعویق افتاد.
از روز ۸ اوت دفاع از منطقه محدب یلنیا موقتاً به سپاه ۲۰ ارتش نهم ورماخت سپرده شد. فرماندهی کلی این ناحیه همچنان در اختیار گروه زرهی ۲ گودریان بود. ادامه حملات ارتش سرخ به ناحیه یلنیا وضعیت سختی برای سه لشکر پیاده‌نظام سپاه ۲۰ ورماخت در خط مقدم ۶۰ کیلومتری در شرایط جغرافیایی دشوار ایجاد کرده بود. سپاه ۲۰ ورماخت در گزارش روز ۱۳ اوت تلفات خود را مخصوصاً در قسمت شمالی، سنگین و پاسخ مناسب به آتش توپخانه دشمن را در اثر کمبود مهمات، غیرممکن دانست. این گزارش در نهایت پیش‌بینی کرد اگر حملات نیروهای شوروی با هماهنگی بهتر و با توانی بیش از سطح گردان صورت بگیرد، ممکن است لشکرهای آن قادر به حفظ مواضع خود نباشند. از این رو سپهبد ماترنا، فرمانده این سپاه روز ۱۴ اوت به قرارگاه گروه زرهی ۲ پرواز و از گودریان درخواست یاری کرد. او خواهان این شد که یا اجازه یابد با عقب‌نشینی خط مقدم خود را کوتاه‌تر کند یا گروه زرهی ۲ برای سپاه ۲۰ نیروی کمکی بفرستد. گودریان پاسخ روشنی به این استمداد نداد. او ضمن طرح پیشنهاد حرکت بیشتر به سمت شرق در جهت رود دسنا جهت مقابله با دشمن در شرق منطقه محدب، به نوبه خود از فن بک خواست برای سپاه ۲۰ مهمات و پوشش هوایی تأمین کند که با ابراز ناتوانی فرمانده گروه ارتش مواجه گشت. عصر همان روز هالدر در تماس تلفنی با فن گرایفنبرگ، رئیس ستاد گروه ارتش مرکز، تصمیم‌گیری نهایی دربارهٔ یلنیا و امکان پیشروی به سمت شرق را به فن بوک محول نمود. با این وجود خود هالدر حامی حفظ یلنیا بود. به هر صورت هالدر روز ۱۵ اوت در یادداشت‌های خود می‌آورد: "خط مقدم ۷۳۰ کیلومتری گروه ارتش مرکز با ۴۰ لشکر پیاده‌نظام آن، به اندازه‌ای تحت فشار است که اتخاذ دفاع مناسب مستلزم ملاحظات وسیعی می‌باشد که تا به کنون در جزئیات به آن اندیشیده نشده‌است. سازمان کنونی خط مقدم به هیچ وجه مناسب یک دفاع پایدار نیست."
روز ۱۵ اوت گروه زرهی ۲ به سپاه ۹ ورماخت فرمان داد هر دو لشکر ۱۳۷ و ۲۶۳ پیاده‌نظام خود از ناحیه روسلافل به داخل منطقه محدب یلنیا بازگرداندن تا لشکر داس رایش اس‌اس و هنگ پیاده‌نظام گروس‌دویچلانت آزاد شوند. سپاه ۴۶ موتوریزه ورماخت جهت تسریع این فرایند کامیون‌هایی از جانب خود در اختیار این سپاه پیاده‌نظام قرار داد. روز ۱۶ اوت لشکر هفتاد و ششم پیاده‌نظام جایگزین لشکر به شدت آسیب‌دیده پانزدهم پیاده‌نظام سپاه ۲۰ ورماخت در ناحیه یلنیا شد. تا روز ۱۷ اوت، تنها در عرض یک هفته حضور درون منطقه محدب، سپاه ۲۰ ورماخت ۲٬۲۵۴ نفر نیروهای خود از جمله ۹۷ افسر، را از دست داده بود. روز ۱۸ اوت سپهبد فن گییر، فرمانده سپاه ۹ ورماخت خواهان بازگشت برخی از یگان‌های توپخانه سنگین و توپ‌های خودکششی گروه زرهی ۲ به ناحیه یلنیا گشت. این درخواست پس از آن ارائه گردید که روز پیش از آن گروه زرهی ۲ تقریباً تمامی توپخانه سنگین و مهندسان سپاه ۲۰ ورماخت را از آن گرفت. با این حال، گودریان در ارتباط با توپخانه کوتاه نیامد و تنها کمکی که به سپاه ۲۰ ورماخت کرد اجازه به آن در تعویق انداختن آزاد شدن لشکر دهم زرهی در جنوب این سپاه، توسط لشکر ۲۶۸ پیاده‌نظام در جنوب شرقی منطقه محدب بود.
روز ۲۲ اوت فرماندهی سه سپاه پیاده‌نظام درون منطقه محدب یلنیا به ارتش چهارم ورماخت منتقل شد. این سه سپاه شامل سپاه ۹ در شمال و غرب، سپاه ۲۰ در شرق و جنوب و سپاه ۷ در طول رود دسنا در جنوب منطقه محدب بود. با این حال با توجه به بیماری فن کلوگه، در حقیقت گودریان تا روز ۲۶ اوت این نیروها را فرماندهی کرد. روز ۲۴ اوت فن گییر خواهان بازگشت لشکر پانزدهم پیاده‌نظام ورماخت به منطقه جهت کمک به لشکر ۲۶۳ پیاده‌نظام ورماخت که در شمال غربی ناحیه دقیقاً در گردن منطقه محدب زیر حملات سخت قرار داشت و روزانه ۱۰۰ تن از نیروهایش را از دست می‌داد، گردید که فعلاً به آن ترتیب اثر داده نشد. با وجود ارسال مقداری بیشتری از آتشبارهای توپخانه سنگین، فن بک اجازه بازگشت توپ‌های خودکششی لشکر داس رایش اس‌اس به منطقه جهت مقابله با گلوله‌باران مداوم دشمن، را نداد. بخشی از توپخانه لشکر پانزدهم پیاده‌نظام ورماخت بدین منظور به لشکر ۲۶۳ پیاده‌نظام آن تعلق گرفت. سرهنگ گونتر بلومنتریت، رئیس ستاد ارتش چهارم ورماخت، شرایط را این گونه تشریح می‌کند: "بدون هیچ پشتیبانی قابل توجه زرهی، رزم ما به نبرد سنگرها در طول رود دسنا تقلیل یافت که فشار بسیار سنگینی بر نیروها داشت. روس‌ها با شدت حمله می‌کردند و دوباره و دوباره موفق به رخنه در خطوط نازک ما می‌شدند. … بخش‌هایی با عرض حدود ۳۰ کیلومتر به لشکرها تعلق یافته بود. به علاوه، با توجه به تلفات سنگین متحمل شده پیشین در طول عملیات، این لشکرها معمولاً دارای کسری توان بودند و ذخایر تاکتیکی وجود نداشت."
با پرواز فن گییر و ماترنا در ۲۷ اوت به مینسک جهت دیدار با فن کلوگه و دعوت از او به دیدار از خط مقدم، فن کلوگه با حضور در منطقه محدب یلنیا بلافاصله دستور به ارسال لشکر پانزدهم پیاده‌نظام به کمک لشکر ۲۶۳ پیاده‌نظام داد. فن کلوگه پس از این بازدید، در پیش‌بینی مشابه پیش‌بینی سپاه ۲۰ ورماخت، در گزارش به فن اعلام کرد، با توجه به شدت گلوله‌باران توپخانه آن‌ها با مهمات «نامتناهی»، اگر ارتش سرخ با توانی بالاتر از سطح گردان حملاتش را به صورت متمرکز ادامه دهد خواهد توانست خط مقدم ورماخت را کاملاً بشکند. او تصرف این ناحیه توسط گروه زرهی ۲ را جهت عملیات تهاجمی دانست که هم‌اکنون با از دست رفتن روزانه ۵۰ تا ۱۵۰ نفر در هر لشکر، دفاع از آن بسیار دشوار شده‌است؛ درحالیکه تنها یک راه تدارکاتی از عرض ۱۸ کیلومتری منطقه محدب، آن را به مناطق غربی متصل می‌کند. فن کلوگه در نهایت توصیه یا تهاجم به سرعت به سمت مسکو از سر گرفته شود یا ورماخت این منطقه محدب را رها کند.
در این حال نیروهای آلمانی در شرایطی از منطقه محدب یلنیا دفاع می‌کردند که با اختلال در ایجاد استحکامات، شبکه مؤثری از سنگرها در آن وجود نداشت و تمامی سنگرهای حفر شده تنها سنگرهای یک یا دو نفره با فاصله‌های ۱۰ تا ۲۰ متری بودند. در بیشتر نقاط دفاع ورماخت هیچ عمقی نداشت و هیچ نیروی ذخیره‌ای در اختیار گردان‌ها و لشکرهای آلمانی نبود. با توجه به فاصله نزدیک با دشمن، تردد روزانه برای آلمانی‌ها غیرممکن و تمامی تحرکات جز موارد ضروری، در شب‌ها نیز منع گشته بود؛ به وجهی که رساندن غذا به نیروها صرفاً شبانه و به سختی و با خطر انجام می‌گرفت. نیروهای ورماخت در این ناحیه به شدت زیر گلوله‌باران توپخانه ارتش سرخ با مهمات «نامتناهی» و دقت بالا بودند. در یک مورد در شب ۲۴ اوت ۵ هزار گلوله توپ، عموماً با کالیبر ۱۲۰ تا ۱۷۰ میلی‌متر، بر سر لشکر هفتاد و هشتم ورماخت فرود آمد. این‌ها روحیه نیروهای آلمانی را متزلزل ساخته بود.
بورک، نیو ساوت ولز
بورک (به انگلیسی: Bourke) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
نبرد یلنیا
ضد حملات اولیه ارتش سرخ
با دریافت دستور ژوکوف در ۱۵ اوت، ارتش بیست و چهارم جبهه ذخیره شوروی به فرماندهی سرلشکر راکوتین مواضع آلمانی‌ها در گذرگاه یلنیا را از روز ۱۷ اوت مورد حمله قرار داد. پنج لشکر ارتش چهارم ورماخت در حال دفاع از این گذرگاه در شرق رود دسنا بودند. با تحمل تلفات سنگین در قبال دستاوردهای محدود، روز ۲۱ اوت راکوتین درخواست مجوز توقف حمله را کرد که ژوکوف با آن موافقت نمود. گفته می‌شود این ضد حملات اولیه ژوکوف، بدون انتظار حصول نتایج بزرگ، با وجود خلق مشکلات فراوان برای دشمن مخصوصاً در ناحیه سپاه ۲۰ ورماخت، جهت شناخت مواضع آلمانی‌ها و یافتن نقاط ضعف دفاع آن‌ها صورت گرفته‌است.
با وجود برنامه‌ریزی دقیق، شرایط رزمی موجب شد ضدحمله تیموشنکو در جبهه غربی تکه‌تکه صورت بگیرد. این ضد حملات سپاه ۵ و ۸ ارتش نهم ورماخت را مورد هدف قرار داد. ارتش نوزدهم که با لشکرهای صد و یکم تانک و شصت و چهارم تفنگ‌دار تقویت شده بود، با پشتیبانی قابل ملاحظه توپخانه، با حمله از روز ۱۷ اوت، ضمن سلطه بر گذرگاه بزرگی در کرانه غربی رود ووپ در شمال یارتسفو و فائق آمدن بر دفاع سپاه ۵ ارتش نهم ورماخت، تلفات جدی به لشکرهای صد و شصت و یکم و پنجم پیاده‌نظام آن وارد آورد و روز ۱۸ اوت ۱۰ کیلومتر در عمق دفاع آن‌ها نفوذ کرد. ارتش بیست و نهم شوروی نیز توانست گذرگاهی بر رود دوینای غربی در ناحیه ولیژ به دست آورد. به هر حال حمله سپاه ۴۰ موتوریزه گروه زرهی ۳ ورماخت موجب عقب رانده شدن مجدد ارتش‌های بیست و دوم و بیست و نهم شوروی به آن سوی رود دوینای غربی گردید. در جریان این حمله ارتش بیست و دوم شوروی از ۲۹ اوت در ناحیه ولیکیه لوکی به محاصره درآمد و در نهایت منهدم شد. تهاجم ارتش سی‌ام شوروی برای یاری‌رسانی به این ارتش‌ها در شرق ولیژ، موجب گشوده شدن یک شکاف در خط نیروهای آلمانی و رخنه یک هفته‌ای گروه سواره‌نظام دوواتور متشکل دو لشکر پنجاهم و پنجاه و سوم سواره‌نظام، در عمق اراضی پشت خط مقدم ورماخت و مشغول نگاه داشتن سه لشکر آلمانی جهت مراقبت از این اراضی، گردید.
ضد حملات نهایی ارتش سرخ
استاوکا روز ۲۵ اوت به جبهه‌های غربی، ذخیره و بریانسک شوروی فرمان به اجرای ضد حملات در محورهای اسمولنسک، یلنیا و نووزیبکوف داد تا ادامه تهاجم آلمانی‌ها دفع و در عمل کل گروه ارتش مرکز ورماخت شکست داده شود. بر این اساس جبهه غربی موظف بود با عملیات در تمامی خط مقدم خود از توروپتس تا یارتسفو در همکاری با جناح چپ جبهه ذخیره تا روز ۸ سپتامبر خود را به ولیژ، دمیتروف و اسمولنسک برساند. بدین منظور ارتش‌های شانزدهم، نوزدهم، بیستم و سی‌ام شوروی می‌بایست در جهت دوفووشچینا در شمال اسمولنسک یورش می‌بردند و ارتش‌های بیست و دوم و بیست و نهم شوروی نیز در جهت حمایت از آن‌ها به سمت ولیژ و بلیی حمله می‌کردند. در مجموع مأموریت جبهه غربی شوروی قطع خطوط ارتباطاتی آلمان در غرب اسمولنسک و تصرف این شهر بود. در همین حال ارتش‌های بیست و چهارم و چهل و سوم در جناح چپ جبهه ذخیره شوروی به فرماندهی ژوکوف می‌بایست تمرکز دشمن در ناحیا یلنیا را منهدم و این شهر را تصرف می‌کردند و خود را تا ۸ سپتامبر به خیسلاویچی و پتروویچی می‌رساندند. در این جهت تهاجم اصلی جبهه ذخیره بر دوش ارتش بیست و چهارم قرار گرفته بود که می‌بایست به گذرگاه آلمانی‌ها بر رود دسنا در یلنیا حمله می‌نمود. در سومین و بلندپروازانه‌ترین قسمت ضدحمله در ناحیه اسمولنسک، جبهه بریانسک با دریافت ارتش‌های سوم، سیزدهم، بیست و یکم و پنجاهم از جبهه منحل شده مرکزی شوروی، می‌بایست مستقیماً به گروه زرهی ۲ حمله می‌کرد و با انهدام آن شرایط دفاعی مستحکمی در شمال کیف فراهم می‌ساخت. استاوکا امیدوار بود با اجرای این ضد حملات تهاجم آلمانی‌ها به سمت کیف متوقف یا به شدت تضعیف شود.
استاوکا مقرر ساخت ارتش‌های سی و یکم، چهل و نهم، سی و دوم و سی و سوم جبهه ذخیره شوروی در موقعیت پیشین در شرق باقی بمانند و به تقویت مواضع دفاعی خود ادامه دهند. نیروهای تهاجمی می‌بایست در تمامی طول ضد حملات در همه سطوح فرماندهی عملیات‌های شناسایی سازمان‌یافته و منظمی، مخصوصاً در جناحین بدون حفاظت، صورت می‌دادند تا از هرگونه غافلگیر شدن توسط دشمن جلوگیری شود. همچنین پس از تصرف هر نقطه و موضعی از دشمن، نیروهای شوروی می‌بایست آن را با احداث موانع دفاعی مستحکم می‌کردند.
به هر صورت این ارتش‌های به تازگی بسیج‌شده شوروی عموماً از سربازان وظیفه و نیروهای ذخیره تشکیل شده بودند و تسلیحات لازم از جمله تانک و توپخانه کمی در اختیار داشتند.
ضدحمله جبهه غربی
پس از چند حمله ابتدایی در روزهای ۲۸ و ۲۹ اوت، ارتش‌های شانزدهم، نوزدهم و بیستم جبهه غربی شوروی از روز ۱ سپتامبر یورش ترکیبی اصلی خود به مواضع آلمانی‌ها در شرق اسمولنسک را آغاز نمودند. این یورش موجب نبرد مداوم ۹ روزه گردید که فشار شدیدی بر آلمانی‌ها وارد کرد. حمله گسترده ارتش شانزدهم شوروی با پشتیبانی حدود صد تانک لشکر یکم تانک، لشکرهای بیست و هشتم پیاده‌نظام و چهاردهم پیاده‌نظام موتوریزه ورماخت را متحمل تلفات سنگین کرد اما در نهایت با برخورد به دفاع مؤثر ضد تانک آلمان با خوردن خسارات شدید متوقف گشت. به هر صورت با تحمل تلفات سنگین، نیروهای شوروی تنها موفقیت‌های محدودی به دست آوردند. در نهایت روز ۸ سپتامبر بوریس شاپوشنیکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ دستور به اتخاذ حالت دفاعی توسط جبهه غربی داد تا نبرد سه هفته‌ای در شرق و شمال شرقی اسمولنسک به پایان برسد.
ضدحمله جبهه ذخیره
در این زمان ارتش بیست و چهارم جبهه ذخیره شوروی سازمان‌دهی مجدد گردید و با دریافت سه لشکر دیگر توان خود را تا ۲۳ اوت به ۱۰ لشکر از جمله دو لشکر صد و دوم و صد و پنجم تانک و لشکر صد و سوم موتوریزه رساند. ژوکوف فرمان به بازپس‌گیری یلنا توسط ارتش بیست و چهارم و روسلافل توسط ارتش چهل و سوم شوروی داد. ارتش پنجاهم جبهه بریانسک شوروی موظف به پشتیبانی از عملیات ارتش چهل و سوم شوروی با یورش از ژوکووکا به سمت شمال غربی گشت. در این حملات دیگر از تاکتیک تهاجم با گردان‌ها استفاده نمی‌شد بلکه ارتش سرخ با تمام نیروی لشکرهایش با پشتیبانی زرهی و توپخانه، در خط مقدمی کوچک پیش می‌رفت. شکستن دفاع آلمانی‌ها توسط ۹ لشکر از ۱۳ لشکر ارتش بیست و چهارم صورت می‌گرفت. چهار لشکر مابقی در جانب شرقی رود اوژا حالت تدافعی خود را حفظ می‌کردند. عملیات تعیین‌کننده تهاجمی در قسمت شمالی منطقه محدب با لشکرهای صد و دوم تانک و صد و هفتم و صدم تفنگ‌دار ارتش سرخ انجام می‌شد. این یگان‌ها بیشترین توان را داشتند و در خط مقدم باریک ۴ تا ۵ کیلومتری مستقر بودند. قسمت جنوبی شامل لشکرهای سیصد و سوم تفنگدار و صد و ششم موتوریزه شوروی می‌شد که می‌بایست در خط مقدمی ۸ کیلومتری در حوالی لئونووا پیشروی می‌کردند. دو لشکر نوزدهم و سیصد و نهم تفنگ‌دار شوروی دقیقاً در شرق منطقه محدب قرار گرفته بودند و موظف گشتند از نوک منطقه محدب مستقیماً به سمت یلنیا بروند. دو ارتش جبهه ذخیره شوروی می‌بایست تا ۱۵ سپتامبر خود را به دولگی‌نیوی و پتروویچی می‌رساندند.
تهاجم بامداد روز ۳۰ اوت با حملات پیاده‌نظام ارتش سرخ به برخی نقاط کلیدی آغاز شد. سپس از ساعت ۷:۳۰ صبح، تمام ۸۰۰ توپ ارتش بیست و چهارم شوروی به همراه تعداد زیادی خمپاره‌انداز و موشک‌اندازهای کاتیوشا شروع به کوبیدن مواضع آلمانی‌ها درون منطقه محدب کردند. حدود ۶۰ هزار سرباز ارتش سرخ تهاجم را در مقابل ۷۰ هزار سرباز آلمانی در مواضع آماده ولی با عمق کم در خط مقدمی ۷۰ کیلومتری، به انجام می‌رساندند. پس از سه ساعت گلوله‌باران توپخانه حمله ارتش سرخ از قسمت جنوبی آغاز شد و موفقیت‌های محدودی حاصل کرد.
در قسمت شمالی، تهاجم غافلگیرانه بدون آماده‌سازی توپخانه، لشکر صد و سی و هفتم پیاده‌نظام سپاه ۹ ورماخت را در گردن منطقه محدب هدف گرفت. نیروهای شوروی در ابتدا شکاف کوچکی در خط آلمانی‌ها در طول رود اوژا باز کردند. در ادامه همراه با گلوله‌باران توپخانه، شکاف بزرگ‌تری توسط ۶ گردان ارتش سرخ در سادکی در ۱۰ کیلومتری شمال غربی یلنیا باز شد و نیروهای شوروی یک کیلومتر در عمق نفوذ نمودند و تعدادی جایگاه دفاعی ورماخت را از بین بردند. ورماخت موقتاً سادکی را از دست داد اما تا سپیده دم روز بعد آن را پس گرفت. فشار در این ناحیه با ورود ۴۰ تانک شوروی در همکاری مناسب نزدیک با پیاده‌نظام، استمرار یافت. در این شرایط نبود توپخانه خودکششی که می‌توانست نقشی حیاتی در دفاع ضد تانک ایفا کند، خسارت زیادی به پیاده‌نظام ورماخت تحمیل کرد. نفوذ جدیدی در قسمت سادکی و شرق آن، شکاف در خط مقدم ورماخت را به سه کیلومتر رساند و خط مقدم در بخش شمالی گردن منطقه محدب را دو کیلومتر به داخل برد.
در این زمان فرماندهان آلمانی به قصد دشمن در نفوذ در اطراف منطقه محدب در شمال در طول رود اوژا و در جنوب در قسمت لشکر دویست و شصت و هشتم پیاده‌نظام سپاه ۲۰ ورماخت در لئونووا، پی بردند. حملات در قسمت جنوبی در حقیقت تنها اقدامات ایذایی درکشیدن نیروهای ذخیره احتمالی ورماخت به سمتی اشتباه بود تا حمله اصلی در طول رود اوژا در شمال انجام شود. ضربه سخت به لشکر هفتاد و هشتم پیاده‌نظام ورماخت در شمال یلنیا آن را وادار به عقب‌نشینی دو کیلومتری کرد. نیروهای شوروی تا روز ۱ سپتامبر خط آهن یلنیا به سمت غرب را قطع نمودند. تعدادی از یگان‌های ارتش سرخ با نفوذ به پشت خط مقدم لشکر دویست و نود و دوم پیاده‌نظام ورماخت در جناح راست لشکر هفتاد و هشتم پیاده‌نظام آن، مقداری از تدارکات آلمانی‌ها را از بین بردند. لشکر دویست و نود و دوم پیاده‌نظام ورماخت خود تحت فشار شدید، در تلاش جهت کنترل نفوذ دیگری از دشمن در شمال شرقی منطقه محدب بود. روز ۲ سپتامبر افسر عملیات‌های این لشکر به سپاه ۲۰ ورماخت گزارش کرد این یگان «نزدیک به حد نهایی تحمل خود» رسیده‌است. نیروهای آلمانی قادر به از بین بردن این دو نفوذ ارتش سرخ نبودند. تمامی جناح شمال غربی سپاه ۲۰ ورماخت و جناح شرقی سپاه ۹ ورماخت در قسمت شمالی گردن منطقه محدب در خطر عقب رانده شدن قرار داشتند. لشکر صد و سی و هفتم پیاده‌نظام سپاه ۹ ورماخت در روزهای ۳۰ و ۳۱ اوت ۵۰۰ نفر و در روز ۱ سپتامبر ۷۰۰ نفر دیگر را دست داد تا مجموع تلفات آن از هنگام ورود به منطقه محدب به ۳ هزار نفر برسد. به دستور سپهبد ماترنا، فرمانده سپاه ۲۰ ورماخت آتش تمامی آتشبارهای توپخانه موجود در منطقه محدب که در برد آن بودند، بر رخنه دشمن در قسمت شمال شرقی متمرکز گشت. لشکر دویست و نود و دوم پیاده‌نظام ورماخت با آخرین قوای ذخیره خود در نهایت قادر به بستن این شکاف تا عصر روز ۲ سپتامبر شد.
عقب‌نشینی ورماخت از یلنیا
بدین شکل، با وجود ضد حملات قدرتمند و مکرر نیروهای ورماخت، ارتش بیست و چهارم شوروی نیروهای آلمانی در منطقه محدب یلنیا را در خطر محاصره از شمال و جنوب قرار داده بود. درگیری‌های شدید در نواحی دیگر به آلمانی‌ها اجازه انتقال نیروی کمکی به یلنا را نمی‌داد. در نهایت پس از توافق فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان بر سر این که ورماخت تا اواخر ماه سپتامبر قادر به هر گونه تهاجم به سمت شرق نخواهد بود، گروه ارتش مرکز ورماخت چاره‌ای جز دستور به عقب‌نشینی در حین مبارزه از مواضع پیشین در منطقه محدب یلنیا در عصر روز ۳ سپتامبر نداشت. با وجود این که پیش از این از تصمیم فن بک بر حفظ یلنیا با قدرت پشتیبانی کرده بود، هالدر نیز هم‌اکنون متوجه بی‌ثمر بودن فرستادن نیروهای ذخیره بیشتر به این برآمدگی شده بود و اعتراضی در این باب نکرد.
تصمیم بر این شد که عقب‌نشینی در سه مرحله تحت نظارت فیلدمارشال فن کلوگه انجام بگیرد.
اوایل صبح روز ۵ سپتامبر آخرین عناصر لشکر هفتاد و هشتم پیاده‌نظام ورماخت در شرق رود اوژا، شامل بخش‌هایی از لشکر صد و سی و هفتم پیاده‌نظام ورماخت که از یگان خود جدا شده بودند، شروع به دور زدن فرورفتگی خط مقدم در ناحیه سادکی به سمت غرب کردند. نیروهای ارتش سرخ در سادکی حملاتی را صورت دادند اما لشکر صد و سی و هفتم پیاده‌نظام ورماخت آن‌ها را دفع نمود. حوالی ساعت ۶ عصر ارتش سرخ گلوله‌باران توپخانه شدیدی علیه لشکر صد و سی و هفتم پیاده‌نظام ورماخت آغاز کرد که تا شب هنگام ادامه داشت. این گلوله‌باران با وجود ناهموار کردن سطح زمین، باعث پوشش عقب‌نشینی نیروهای آلمانی شد. مه غلیظ نیز مانع از امکان شناسایی نقاط ضعف نیروهای در حال عقب‌نشینی می‌گردید. در این زمان، ژوکوف به استالین گزارش کرد نیروهای او مخصوصاً از لحاظ قوای تانک، قدرت کافی جهت به محاصره درآوردن آلمانی‌ها در منطقه محدب از جانب غرب را ندارند. با این حال به نظر می‌رسد اگر نیروهای آلمانی به موقع دست به عقب‌نشینی نمی‌زدند، سپاه‌های ۹ و ۲۰ ورماخت به احتمال زیاد به محاصره می‌افتادند.
پس از چندین روز مبارزه سنگین لشکر نوزدهم تفنگ‌دار شوروی ۵ سپتامبر وارد یلنیا شد و تا روز بعد به کمک چهار لشکر دیگر، شهر را به تصرف درآورد. نیروهای ارتش بیست و چهارم شوروی در تعقیب آلمانی‌ها، با گذر از رود دسنا، ۲۵ کیلومتر پیشروی کرده و تا روز ۸ سپتامبر به دفاع آماده ورماخت در رودهای اوستروم و استریانا رسیدند. با برخورد به مقاومت شدید آلمانی‌ها پیشروی ارتش سرخ در این موضع متوقف شد. دو روز بعد به درخواست ژوکوف، به جهت تلفات سنگین این جبهه و شرایط متزلزل در بخش جنوبی، استاوکا تهاجم جبهه ذخیره شوروی را به پایان رساند. عملیات در یلنیا نخستین مورد رخنه موفقیت‌آمیز نیروهای ارتش سرخ در دفاع آماده آلمانی‌ها و بازپس‌گیری اراضی زیادی از آن‌ها بود. به هر صورت این پیروزی به بهای گرانی حاصل شد به شکلی که از مجموع قریب به ۱۰۳ هزار نفر نیروی به کار رفته در آن حدود ۱۱ هزار نفر کشته، مفقود یا اسیر و ۲۰ هزار تن دیگر مجروح شدند. یکی از عمده دلایل ادامه نیافتن این دستاوردها نبود پشتیبانی هوایی کافی و مؤثر بود.
با این حال، ارتش سرخ آموزه‌های زیادی از تاکتیک‌های رزمی ورماخت در درگیرهای یلنیا به دست آورد و روش‌های جدیدی برای بهره‌گیری از نقاط ضعف آن خلق کرد. یکی از این آموزه‌ها این مسئله بود که یگان‌های متحرک ورماخت بدون پشتیبانی پیاده‌نظام و توپخانه اضافه، قادر به فائق آمدن بر دفاع مستحکم با پوشش توپخانه در شرایط جغرافیایی نامساعد نیست؛ مسئله‌ای که باعث شد لشکرهای داس رایش اس‌اس و لشکر دهم زرهی ورماخت نتوانند به سمت دوروگوبوژ پیش بروند و محاصره ناحیه اسمولنسک را تکمیل نمایند. همچنین مشخص شد دفاع ثابت ورماخت با اتکا صرف بر پیاده‌نظام و توپخانه بدون ذخیره متحرک تا چه اندازه آسیب‌پذیر است؛ بدین شکل به محض اینکه تانک‌ها و توپ‌های خودکششی ورماخت از ناحیه یلنیا خارج شدند، مدت کوتاهی بعد ارتش سرخ قادر به رخنه در دفاع آلمانی‌ها گشت که پیاده‌نظام ورماخت قادر به بستن آن نبودند. در نهایت تأثیر بسزای توپخانه از جمله توپخانه سنگین در تحولات میدان نبرد هویدا گشت. در مشاهداتی که ژوکوف از منطقه صورت داد مشخص گشت گلوله‌باران توپخانه ارتش سرخ چه آثار مخربی بر استحکامات دفاعی ورماخت گذاشته و حتی پناهگاه‌های زیرزمینی آن‌ها را نیز از بین برده‌است.
نامناسب بودن شرایط جغرافیایی مواضع دفاعی ورماخت در یلنیا و نبود پشتیبانی زرهی و موتوریزه اثر بدی بر تحولات این ناحیه برای آلمانی‌ها گذاشت. شدت درگیری‌ها بر سر ناحیه یلنیا به اندازه‌ای شدید بود که برخی از افسران مسن‌تر آن را با تجربیات در وردون در سال ۱۹۱۶ مقایسه کردند. نبردهای اطراف یلنیا خسارت‌بارترین درگیری نیروی زمینی آلمان از سال ۱۹۱۸ به حساب می‌آمدند. برآورد مجموع تلفات ورماخت با اسناد آلمانی کار دشواری است. سپاه ۲۰ ارتش چهارم ورماخت در حال دفاع از ناحیه یلنیا در مجموع متحمل ۲۳ هزار نفر تلفات شد. شش لشکر ورماخت که از ۲۹ ژوئیه تا ۲۹ اوت غالباً داخل منطقه محدب بودند، به شکل میانگین روزانه ۵۰ تا ۱۰۰ نفر از نیروهای خود را به شکل کشته و زخمی از دست دادند. لشکر دویست و شصت و سوم پیاده‌نظام ورماخت در عرض تنها یک هفته‌ای که درون برآمدگی یلنیا بود ۱۲۰۰ تن از نفرات خود را از دست داد. این آمار موجب برآورد میزان ۱۸ هزار تا ۳۵ هزار نفر تلفات برای آن‌ها در این مدت می‌شود. با این وجود، تلفات ورماخت در منطقه محدب یلنیا از ۳۰ اوت تا ۳ سپتامبر بسیار بیشتر بود. ژوکوف پس از جنگ مدعی شد آلمانی‌ها در ناحیه یلنیا مجموعاً متحمل ۴۵ تا ۴۷ هزار نفر تلفات گشتند که با دربر گرفتن تلفات سپاه ۹ ورماخت در طول رود دسنا، برآوردی دقیقی به نظر می‌آید. این میزان معادل نیروهای سه لشکر کامل بود. گفته می‌شود اگر شرایط آب‌وهوایی در دو روز آخر عقب‌نشینی آلمانی‌ها بد نبود، ارتش سرخ می‌توانست تلفات بسیار سنگین‌تری به دو سپاه ورماخت بزند. به هر صورت تلقات آلمانی‌ها در ناحیه یلنیا کمتر از تلفات شوروی بود. ژوکوف در جریان نبرد بر سر یلنیا حدود ۳۲ هزار نفر از نفرات خود را از دست داد که حدود سوم از قوای به کار گرفته شده در این عملیات تهاجمی بود. رهبری تاکتیکی ضعیف و دست زدن ارتش سرخ به حملات مستقیم «کورکورانه» علیه مواضع دفاعی دشمن، با وجود برتری عددی بسیار زیاد، مزیت بالایی به آلمانی‌ها می‌بخشید.
این نخستین عقب‌نشینی عملیاتی آلمانی‌ها در طول جنگ جهانی دوم بود. با وجود این که آلمانی‌ها سعی داشتند این مسئله را به عنوان «عقب‌نشینی تاکتیکی» یا «صاف کردن خط مقدم» جلوه دهند، خروجی نبرد در ناحیه یلنیا به روشنی حاصل از اقدامات ارتش سرخ بود که به شکست ورماخت انجامید. به عقیده برایان فیوگِیت، تاریخدان آمریکایی، اصرار گودریان بر استفاده از سپاه ۴۶ موتوریزه ورماخت که توسط فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان تا میانه ضدحمله ارتش سرخ به عنوان نیروی ذخیره در این ناحیه باقی مانده و توانسته بود نقش مؤثری در دفع حملات اولیه ارتش سرخ بازی کند، در نبرد کیف، موجب وارد آمدن تلفات سنگین به پیاده‌نظام ارتش چهارم ورماخت در ناحیه یلنیا شد. به عقیده او اگر این سپاه در موقعیت پیشین باقی می‌ماند ضربه سختی به نیروهای جبهه ذخیره شوروی که قصد بازپس‌گیری ناحیه یلنیا را داشتند، وارد می‌آمد به گونه‌ای که دفاع از مسکو را برای شوروی با اختلال مواجه می‌ساخت. لشکرهای ارتش چهارم ورماخت هیچگاه از آسیب متحمل شده در این نبردها بازیابی نشدند؛ به وجهی که برخی تاریخ‌نگاران کندی و انفعال این ارتش در ماه نوامبر در نبرد مسکو را حاصل از آن می‌دانند.
سرافین ایدو
سرافین ایدو (Serafín Aedo; November 11, 1908 – 1908:11:11, October 14, 1988) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال بتیس و باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اسپانیا و باسک بازی کرده‌است.
روبن جراردو گریگینی
روبن جراردو گریگینی (Ruben Gerardo Grighini؛ زادهٔ January 11, 1987) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چیتادلا، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال ونتزیا اشاره کرد.
بارابا، نیو ساوت ولز
بارابا (به انگلیسی: Barraba) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
مو، ویکتوریا
مو (به انگلیسی: Moe) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
چریتون، ویرجینیا
چریتون (به انگلیسی: Cheriton) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نورث‌همپتون، ویرجینیا واقع شده‌است. چریتون ۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۹ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان دوبراویکا
شهرستان دوبراویکا (به لاتین: Dubravica) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان زاگرب واقع شده‌است. شهرستان دوبراویکا ۲۰٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۸۶ نفر جمعیت دارد.
فرانسیس دانا
فرانسیس دانا (Francis Dana) (13 ژوئن ۱۷۴۳ میلادی - ۲۵ آوریل ۱۸۱۱ میلادی)، از پدران بنیانگذار ایالات متحده، وکیل، حقوقدان و دولتمرد اهل ماساچوست بود. او به عنوان نماینده کنگره قاره‌ای در ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۸ و ۱۷۸۴ میلادی خدمت کرد. او اصول کنفدراسیون را امضاء کرد. با این حال بسیاری از منابع برجسته‌ای چون بایگانی‌های ملی و کنگره ایالات متحده، اصول کنفدراسیون را به عنوان سند بنیانگذار در نظر نگرفته و ازین رو منابع بسیار کمی دانا را به عنوان بنیانگذار در نظر می‌گیرند.
همسر دانا، دختر آن رمینگتون و ویلیام الری، امضاء کنندهٔ اعلامیه استقلال بود. او همچنین پدرزن واشینگتن آلستون، یکی از نقاشان و شاعران برجسته بود.
زندگی‌نامه
پس از این که یکی از معارضین سیاست‌های مستعمراتی شد، رهبر پسران آزادی شده و اولین منتخب کنگره (انقلابی) استانی ماساچوست در ۱۷۷۴ میلادی گشت. در ۱۷۷۵ میلادی، کنگره قاره‌ای وی را در تلاش ناموفقی جهت سازش اختلافات منتج به جنگ انقلاب آمریکا به بریتانیا گسیل کرد. او سال بعد بازگشت و متقاعد شد که حل و فصل دوستانه این جدال غیرممکن بوده و به عنوان نماینده به کنگره قاره‌ای در ۱۷۷۷ میلادی انتخاب شد، جاییکه اصول کنفدراسیون را در ۱۷۷۸ میلادی امضاء کرد. او به عنوان عضوی از گروه اخیر، در ژانویه ۱۷۷۸ میلادی رئیس کمیته‌ای شد که قرار بود با ژنرال جرج واشینگتن در دره فورج دیدن کرده و با او در رابطه با سازماندهی مجدد ارتش قاره‌ای مشورت کند. این کمیته حدود سه ماه را در اردو سپری کرد و به واشینگتن در آماده‌سازی برنامه سازماندهی مجدد این که کدام کنگره اقتباس شود، یاری داد. در این سال، همچنین او عضوی از کمیته بررسی پیشنهاد مصالحه فردریک نورث بود که او قویاً رد نمود.
دانا کنگره را برای همراهی جان آدمز در پاریس رها کرد تا در آنجا دبیر نمایندگی دیپلماتیک شود. در ۱۷۸۰ میلادی، او به عنوان وزیر آمریکا در امپراتوری روسیه لقب گرفت و در همین جریان هیچگاه از سوی کاترین کبیر به رسمیت شناخته نشده و تا ۱۷۸۳ میلادی در سن پترزبورگ باقی ماند. پس از بازگشتش، مجدداً در ۱۷۸۴ میلادی برای کنگره ملی انتخاب شد. در ۱۷۸۵ میلادی، دانا در دادگاه عالی ماساچوست انتخاب شد و در آنجا تا ۱۸۰۶ میلادی و بعد از ۱۷۹۱ میلادی به عنوان حقوقدان ارشد خدمت کرد. او یکی از مدافعان پرحرارت اقتباس قانون اساسی فدرال، عضوی از معاهده ایالتی که در ۱۷۸۸ میلادی تصویب شد و یکی از مؤثرترین مشاوران رهبران حزب فدرالیست، به‌خصوص «اسکس جونتو» بود.
دانا در ۱۷۹۲ میلادی، سهامدار شرکتی شد که به منظور کشیدن یک پل بر روی «بندرگاه کمبریج» روی رودخانه چارلز تشکیل شده بود. این پل بعدها «پل بوستون غربی» شد، مکانی که امروزه «پل لانگفلو» نامیده می‌شود. این پل در نوامبر ۱۷۹۳ میلادی شد.
دانا در ۱۸۰۶ میلادی بالکل از مشاغل رسمی بازنشسته شد. او عضو صادر کننده امتیاز برای فرهنگستان هنر و علوم آمریکا در ۱۷۸۰ میلادی بوده و فعالانه از رشد دانشگاه هاروارد حمایت کرد. پسر او، ریچارد هنری دانای سنیور، یکی از شاعران و منتقدان ادبی و همچنین یک وکیل بود. نوه پسری او ریچارد هنری دانای جونیور، از وکلا و مؤلفان برجسته‌ای بود که به عنوان دادستان ایالات متحده برای ماساچوست خدمت کرد و «دو سال پشت دکل» را نوشت.
مرگ و میراث
دانا در کمبریج، ماساچوست فوت کرد و در «زمین خاکسپاری قدیمی کمبریج» دفن شده‌است. شهرک سابق دانا، ماساچوست، به افتخار او نامگذاری شده‌است. زیربخش بلکرتن به نام دانا هیل نیز به نام شهرک مذکور نامگذاری شده‌است.
یادمان‌های سعدی
این فهرست به یادمان‌های سعدی می‌پردازد.
گارگین زاکویان
زندگی‌نامه
وی در ۵ آوریل ۱۹۴۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
برنامه‌سازی مخروط دوگانی
مثال: برنامه‌سازی خطی تصادفی
یک برنامه خطی تصادفی به صورت زیر را در نظر بگیرید که در آن پارامترهای a_i \ بردارهای مستقل تصادفی گوسی هستند با میانگین \bar{a}_i و کوواریانس \Sigma_i \ و p\geq0.5. این معادل است با SOC به صورت زیر که در آن \Phi^{-1} \ معکوس تابع توزیع تجمعی طبیعی.
مثال: برنامه‌سازی مخروط دوگان تصادفی
ما با نام بردن از برنامه‌های مخروط دوگان به برنامه‌های مخروط دوگان قطعی اطلاق می‌کردیم. چون داده‌های تعریف کننده آن‌ها همگی قطعی هستند. برنامه‌های مخروط دوگان تصادفی یک کلاس از مسائل بهینه‌سازی است که مسئولیت رسیدگی به عدم قطعیت در داده‌هایی که قطعی تعریف شده‌اند را دارد
حل کننده و زبان‌های برنامه‌نویسی
برنامه ریزی مخروط مرتبه دوم بسط برنامه‌ریزی مربعی و برنامه‌ریزی خطی است که در آن ترکیب افاین متغیرها به صورت قید داخل یک مخروط مرتبه دوم تعریف می‌شوند. این نوع برنامه‌ریزی در حل مسائل هندسی کاربرد دارد و همچنین در برنامه ریزیهای خطی که داده‌ها با خطا همراه هستند و به‌طور دقیق مشخص نیستند کاربرد دارد.
مخروط مرتبه دوم
به مجموعه زیر، مخروط نرم مرتبط با نرم گفته می‌شود،
مخروط نرم مرتبه دوم، به ازای نرم اقلیدسی تعریف می‌شود که به‌طور مثال در {\R ^3} به صورت زیر خواهد بود،
این مخروط به علت شکلی که دارد (به‌طور مثال در {\R ^3} مانند قیف بستنی است) با عنوان مخروط بستنی هم شناخته می‌شود.
نمایش فرمولی برنامه ریزی مخروط مرتبه دوم
برنامه ریزی مخروط مرتبه دوم با در نظر گرفتن تابع هدف خطی و قیود نامساوی که به فرم مخروط مرتبه دوم هستند و قیود تساوی افاین به شکل زیر نوشته می‌شود:
که متغیر بهینه‌سازی است، ، و  می‌باشند.
در حالتی که {c_i} = 0 باشد، مسئله برنامه‌ریزی مخروط مرتبه دوم به برنامه‌ریزی مربعی با قیود مربعی (QCQP) تبدیل می‌شود. همچنین در حالت دیگر اگر {A_i} = 0 باشد این مسئله به یک مسئله برنامه‌ریزی خطی تبدیل می‌شود.
مثال: برنامه ریزی خطی آماری
برنامه ریزی خطی آماری با قیود نامساوی را به شکل زیر در نظر بگیرید:
که a_i متغیر گوسی مستقل با متوسط \bar{a}_i و کوواریانس \Sigma_i \ هستند و p\geq0.5، این مسئله را می‌توان به فرم یک مسئله مخروط مرتبه دوم به شکل زیر نوشت:
که در اینجا \Phi^{-1} معکوس تابع توزیع تجمعی گوسی می‌باشد.
مثال: قید مربعی
در این مثال دیده می‌شود که قید مربعی زیر:
را می‌توان به شکل قید SOCP همانند زیر بازنویسی کرد:
مثال: مربعات خطا مقاوم
فرض کنید که مجموعه فرامعینی از معادلات به فرم که  و  مجهول هستند اما به صورت  و  محدود شده‌اند (نرم ماتریسی در اینجا همان نرم طیفی یا حداکثر مقدار تکین است). می‌توان جواب حداقل مربعات مقاوم را معادل با که جواب حداقل سازی بزرگترین باقی‌مانده ممکن است و به صورت زیر تعریف می‌شود، در نظر گرفت:
این مسئله، مسئله حداقل مربعات مقاوم است.
در مسئله بالا تابع هدف با پیگیری روند زیر می‌تواند به فرم بسته نوشته شود:
بنابراین مسئله اصلی به صورت زیر تبدیل می‌شود:
که مجموع نرمهای اقلیدسی است.
این مجموع می‌تواند به عنوان یک فرم SOCP مد نظر قرار گیرد. با اینحال، در صورت استفاده از تجزیه مقدار تکین A می‌توان به حل ساده‌تری دست پیدا کرد. مسئله SOCP با قیود دیگر مفیدتر خواهد بود به‌طور مثال در نظر گرفتن قیود نامنفی. می‌توان صورت دیگری برای این مسئله متصور بود. به این صورت که فرض کنید، سطرهای ماتریس A مرتبط با خطاهای مستقل هستند و البته درون یک بیضی‌گون هستند؛ به عبارتی ، که:
حال می‌توان تخمین مربعات خطا مقاوم را با حداقل سازی بدترین باقی‌مانده به فرم زیر بدست آورد:
با انجام برخی اعمال ریاضی می‌توان رابطه بالا را به صورت زیر بازنویسی کرد:
که به صورت مسئله SOCP زیر قابل بازنویسی خواهد بود:
طراحی وزن آرایه‌های آنتن
در بحث آرایه آنتنی، خروجی المانهای آنتن به صورت خطی با یکدیگر ترکیب شده و خروجی نهایی را تشکیل می‌دهند. خروجی آرایه دارای جهتی است که وابسته به وزنهای نسبی المانها ربط دارد و هدف از داشتن آرایه‌ای از آنتنها این است که در جهت دلخواهی که مد نظر است بتوانیم جهت خروجی را تنظیم کنیم. مسئله را می‌توان به شکل زیر تعریف کرد:
این مسئله، با گسسته سازی زاویه \theta (به صورت به ازای m \gg n) می‌تواند به فرم یک مسئله SOCP تقریب زده شود. پاسخ آرایه را به صورت زیر در نظر بگیرید:
که و
آنگاه مسئله بهینه‌سازی می‌تواند به فرم SOCP زیر تقریب زده شود:
سایر کاربردها
طراحی فیلتر با پاسخ ضربه متناهی هم نمونه دیگری از کاربرد برنامه‌ریزی SOCP است؛ که در آن هم سعی می‌شود خطای بین پاسخ ضربه دلخواه و پاسخ ضربه تولیدی توسط برخی ضرایب است را حداقل کنند. نشان داده شده‌است که این مسئله را هم به فرم SOCP درآورد.
روبنس سامبوزا
روبنس سامبوزا (Rubens Sambueza؛ زادهٔ January 1, 1984) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال فلامینگو، و باشگاه فوتبال اونیورسیداد ناسیونال اشاره‌کرد.
تیلار، آرکانسا
تیلار (به انگلیسی: Tillar) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده‌است. تیلار ۱٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۵ نفر جمعیت دارد و ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روبن استیگارگا
روبن استیگارگا (Rubén Astigarraga؛ زادهٔ August 3, 1950) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
روبن اگورو
روبن اگورو (Rubén Agüero؛ زادهٔ February 20, 1960) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
روبن استیگارگا
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد اشاره کرد.
روبن اگورو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استودیانتس و باشگاه فوتبال لانوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
پارک المپیک سیدنی
پارک المپیک سیدنی (به انگلیسی: Sydney Olympic Park) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
نامبور، کوئینزلند
نامبور (به انگلیسی: Nambour) یک شهرک در استرالیا است که در Sunshine Coast Region واقع شده‌است.
یوهانس فابریسیوس
یوهانس فابریسیوس (Johann Fabricius; January 8, 1587 – March 19, 1616) پسر بزرگ دیوید فابریسیوس (۱۵۶۴–۱۶۱۷)، اخترشناس فریسی / آلمانی و کشف کنندهٔ لکه‌های خورشیدی (در سال ۱۶۱۰)، مستقل از کارهای گالیلئو گالیله بود.
زندگی‌نامه
یوهانس در رسترهایف در (فریسلند خاوری) متولد شد. او در دانشگاه هلسدت، دانشگاه ویتنبرگ تحصیل کرد و در سال ۱۶۱۱ از دانشگاه لیدن فارغ‌التحصیل شد. در بازگشت از دانشگاه در هلند او با تلسکوپی بازگشت که او و پدرش آن را به‌سوی خورشید گرفتند. علی‌رغم مشکلات مشاهدهٔ مستقیم خورشید، آن‌ها به‌وجود لکه‌های خورشیدی اشاره کرده‌اند، که اولین مورد تأیید مشاهدهٔ آن‌ها است (اگر چه در سالنامه‌های شرق آسیا یا بیان نامشخص نشان می‌دهند که اخترشناسان چینی و کرهای ممکن است آن‌ها را با چشم غیر مسلح قبلاً کشف کرده‌باشند و یوهانس فابریسیوس خود ممکن است چند سال پیش از آن بدون تلسکوپ متوجه وجود آن‌ها شده‌باشد). یوهانس اولین بار در ۲۷ فوریه ۱۶۱۱ در ویتنبرگ لکهٔ خورشیدی را مشاهده کرد. در آن سال، او نتیجهٔ مشاهدات خود را در مقالهٔ ۲۲ صفحه‌ای خود؛ (توصیف لکه‌های مشاهده شده در خورشید و چرخش ظاهری آن‌ها با خورشید)، منتشر کرد که در مجلهٔ سُول (Sole) انتشار یافته‌است. این اولین جستار انتشار یافته در مورد لکه‌های خورشیدی بود.
فیشر ایلند، فلوریدا
جزیره فیشر (به انگلیسی: Fisher Island) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میامی-دید، فلوریدا واقع شده‌است. جزیره فیشر ۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۲ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان دوسمارب
شهرستان دوسمارب, یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در جلجدود واقع شده‌است. شهرستان دوسمارب ۴۳۴٬۰۸۰ نفر جمعیت دارد.
رد بول ریسینگ آربی۱۸
ردبول آربی۱۸ یک خودروی مسابقه‌ای فرمول یک است که توسط ردبول ریسینگ برای شرکت در مسابقات قهرمانی جهانی فرمول یک ۲۰۲۲ طراحی و ساخته شده است. اوراکل به عنوان حامی عنوان جدید تیم معرفی شد، که نام تجاری آن روی جلد موتور قابل مشاهده است. آربی۱۸ توسط ماکس فرستاپن، قهرمان فعلی جهان و سرجیو پرز رانندگی خواهد شد. این شاسی اولین خودروی فرمول یک ردبول بر اساس مقررات فنی سال ۲۰۲۲ است.
نتایج کامل فرمول یک
(کلید)
روبرت اجانانتسی
روبرت اجانانتسی (Ռոբերտ Էջանանցի؛ زادهٔ - درگذشته ) کارشناس آموزشی، پژوهشگر و قوم‌شناس اهل ارمنستان بود.
ویلسون پرومونتوری
ویلسون پرومونتوری (به انگلیسی: Wilsons Promontory) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
شهرستان دولگا
شهرستان دولگا (به اسپانیایی: Distrito de Dolega) یک منطقهٔ مسکونی در پاناما است که در استان چیریکی واقع شده‌است. شهرستان دولگا ۲۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد.
روبن برنوسیو
روبن برنوسیو (Rubén Bernuncio; January 19, 1976 – 1976:01:19, July 18, 1999) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
ماندز پارک، آریزونا
ماندز پارک (به انگلیسی: Munds Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاکانینو، آریزونا واقع شده‌است. ماندز پارک ۵۷٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۶۹۴ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماتی ماتسون
ماتی ماتسون (Matti Mattsson؛ زادهٔ October 5, 1993) شناگر اهل فنلاند است.
باربارا کلیولند
باربارا کلیولند یک مجموعه هنر پرفورمنس معاصر استرالیایی است که عمدتاً در زمین گادیگال در سیدنی، استرالیا کار می‌کند. آثار باربارا کلیولند تاریخچه هنرهای تجسمی و نمایشی را بررسی می‌کند و از نظریه‌های دگرباش و فمینیستی مطلع می‌شود.
تاریخ
اعضای گروه دایانا بیکر اسمیت، فرانسیس بارت، کیت بلک مور و کلی دولی هستند. این هنرمندان فعالیت مشترک خود را در سال ۲۰۰۵ در حین تحصیل در کالج هنرهای زیبا در دانشگاه نیو ساوت ولز آغاز کردند. از سال ۲۰۱۱، این گروه مجموعه‌ای از کارهای مداوم را تولید کرده‌است که زندگی و میراث باربارا کلیولند را بررسی می‌کند: یک هنرمند نمایشی اسطوره‌ای استرالیایی که در دهه ۱۹۷۰ فعال بود و در سال ۱۹۸۱ ناپدید شد. این گروه قبلاً تحت عنوان «شورای قهوه ای» و سپس «مؤسسه باربارا کلیولند» قبل از انتخاب نام «باربارا کلیولند» در سال ۲۰۱۶ کار می‌کرد.
مجموعه‌ها
آثار آنها در مجموعه‌های دائمی آرت‌بانک، موزه هنرهای معاصر استرالیا،  گالری هنری نیو ساوت ولز، مرکز هنری کمپبل‌تاون، موزه هنر دانشگاه موناش و گالری هنر مدرن، بریزبن.
آندری بیتوف
آندری گئورگی‌یویچ بیتوف (Андре́й Гео́ргиевич Би́тов؛ Անդրեյ Բիտով؛ زادهٔ - ) نویسنده سرشناس اهل روسیه در زمینه‌های رمان و داستان کوتاه‌ که چرکس‌تبار بود.
زندگی‌نامه
وی در۲۷ مهٔ ۱۹۳۷ در سنت پترزبورگ به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی، جایزه دولتی فدراسیون روسیه، نشان دوستی و شوالیه نشان هنر و ادبیات است. وی در ۳ دسامبر ۲۰۱۸ در سن ۸۱ سالگی در مسکو درگذشت.
جولیانا ولاسکوئز
جولیانا ولاسکوئز (Juliana Velasquez؛ زادهٔ October 19, 1986) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کینگزکات، استرالیای جنوبی
کینگزکات (به انگلیسی: Kingscote) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
اکسوس فایننشل
اکسوس فایننشل (Axos Financial) شرکت خدمات مالی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
رئیس ستاد دفاع کانادا
رئیس ستاد دفاع کانادا (chef d'état-major de la Défense) ارشدترین جایگاه نظامی در مجموعه نیروهای مسلح کانادا است، که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد. هم‌اکنون ارتشبد وین ایری ریاست ستاد دفاع کانادا را برعهده دارد.
هریکا تیبورسیو
هریکا تیبورسیو (Herica Tiburcio؛ زادهٔ January 1, 1993) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
گرینواتر، واشینگتن
گرینواتر (به انگلیسی: Greenwater) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پیرس، واشینگتن واقع شده‌است. گرینواتر ۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زاک استابلتی-کوک
زاک استابلتی-کوک (Zac Stubblety-Cook؛ زادهٔ January 4, 1999) شناگر اهل استرالیا است.
دودا یانکوویچ
دودا یانکوویچ (Душица Јанковић؛ زادهٔ September 27, 1976) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی، بوکسور و کاراته‌کا اهل برزیل است.
کاورا
کاورا (به انگلیسی: Cowra) یک شهرک در استرالیا است که در Cowra Shire واقع شده‌است.
روبن براوو
روبن براوو (Rubén Bravo؛ ۱۶ نوامبر ۱۹۲۳ – 1923:11:16, August 24, 1977) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتافوگو، باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال روساریو سنترال، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
پوغوس هایتایان
پوغوس کاراپتی هایتایان (Պողոս Կարապետի Հայթայան؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ‌نگار هنر اهل ارمنستان بود.
وین ایری
وین ایری (Wayne Eyre) فرمانده نظامی اهل کانادا است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس ستاد دفاع کانادا فعالیت می‌کند. وی پیش‌تر فرمانده ارتش کانادا بود.
جان رابینسون (اسقف لندن)
جان رابینسون (John Robinson; November 7, 1650 – 1650:11:7, April 11, 1723) اسقف، کشیش، و دیپلمات اهل بریتانیا بود.
زندگی
رابینسون در کلیزبی، یورکشایر شمالی، در نزدیکی دارلینگتون، به دنیا آمد. او که در کالج بریزنوز،آکسفورد آکسفورد تحصیل کرد، عضو کالج اوریل شد و در حدود سال ۱۶۸۰ کشیش سفارت بریتانیا در استکهلم شد. او نزدیک به سی سال در سوئد ماند. در زمان غیبت فیلیپ وارویک، رابینسون به عنوان مقیم و فرستاده فوق‌العاده عمل می‌کرد و از این رو در دوره‌ای بسیار مهم در سوئد بود و در زمانی که امور شمال اروپا مورد توجه مردم قرار داشت، به انجام وظایف دیپلماتیک می‌پرداخت.
از جمله ماجراجویی های او که کمترین توجه را داشت، سفر او به ناروا با شارل دوازدهم در سال ۱۷۰۰ بود.
نوشته ها
رابینسون گزارشی از سوئد به همراه گزیده ای از تاریخ آن پادشاهی نوشت. این اثر به فرانسوی ترجمه شد (در آمستردام، ۱۷۱۲)، و در سال ۱۷۳۸ در دانمارک نیز منتشر شد. برخی از نامه های او در میان مقالات استرافورد در موزه بریتانیا هستند.
شهرستان دیلا
شهرستان دیلا یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در Dilla واقع شده‌است.
گابی گارسیا
گابی گارسیا (Gabi Garcia؛ زادهٔ November 17, 1985) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و بازیگر اهل برزیل است.
الکس کاسرس
الکس کاسرس (Alex Caceres؛ زادهٔ June 20, 1988) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زایزکس، کالیفرنیا
زایزکس (به انگلیسی: Zzyzx) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا واقع شده‌است.
شهرستان دینسور
شهرستان دینسور یک منطقهٔ مسکونی در سومالی است که در بای (سومالی) واقع شده‌است.
پارکلند، واشینگتن
پارکلند (به انگلیسی: Parkland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پیرس، واشینگتن واقع شده‌است. پارکلند ۱۹٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۸۰۳ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مرلین مینتر
مرلین مینتر (متولد ۱۹۴۸) یک هنرمند تجسمی آمریکایی است که شاید بیشتر به خاطر نقاشی‌ها و عکس‌های حسی‌اش که به سبک فوتورئالیسم انجام شده‌است که مرز بین هنر تجاری و هنر زیبا را محو می‌کند، شناخته شده‌است. مینتر در حال حاضر در بخش MFA در دانشکده هنرهای تجسمی در شهر نیویورک تدریس می‌کند.
سنین جوانی و تحصیل
مینتر در سال ۱۹۴۸ در شریوپورت، لوئیزیانا به دنیا آمد. او در فلوریدا بزرگ شد.
در سال ۱۹۷۰ او مدرک BFA را از دانشگاه فلوریدا در گینزویل دریافت کرد. در سال ۱۹۷۲ مدرک MFA در نقاشی را از دانشگاه سیراکیوز دریافت کرد.
سبک
عکس‌ها و آثار او اغلب شامل تصاویر جنسی و شهوانی است. فرایند منتر با صحنه‌سازی عکس‌برداری با فیلم آغاز می‌شود. او از دستکاری دیجیتال طفره می‌رود، در عوض از یک فرایند معمولی تاریکخانه برای ساخت عکس‌ها استفاده می‌کند. او عکس‌های خود را برش نمی‌دهد یا به صورت دیجیتالی دستکاری نمی‌کند. از سوی دیگر، نقاشی‌های او با ترکیب نگاتیو در فتوشاپ برای ایجاد یک تصویر کاملاً جدید ساخته شده‌اند. این تصویر جدید سپس به نقاشی‌هایی تبدیل می‌شود که از طریق لایه بندی رنگ مینا روی آلومینیوم ایجاد شده‌است. مینتر و دستیارانش مستقیماً از این تصویر دیجیتالی تازه ایجاد شده کار می‌کنند. لایه آخر با نوک انگشتان اعمال می‌شود تا یک مدل‌سازی یا نرم شدن خطوط قلم مو ایجاد شود.
نمایشگاه‌ها را انتخاب کنید
مینتر موضوع نمایشگاه‌های انفرادی متعددی بوده‌است، از جمله:
نمایندگی
مینتر توسط گالری‌های زیر نمایندگی می‌شود: سالن۹۴ در نیویورک رگان پروژه در لس آنجلس، و گالری بالدوبن در آسپن.
کتابشناسی - فهرست کتب
مرلین مینتر ، گریگوری آر. میلر و شرکت، 2007
ماگدالینا جانپولادیان
ماگدالینا گئورگی جانپولادیان (Մագդալինա Գեորգիի Ջանփոլադյան؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار ادبی و استاد دانشگاه دولتی ایروان اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲ در ایروان به دنیا آمد وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است.
درومیسوروس
درومیسوروس (به انگلیسی: Dromaeosaurus "مارمولک تیزرو") یک سرده از ددپایان است که در کرتاسه پسین (نیمه آخر کامپانین) در زمانی بین ۸۰ تا ۶۹ میلیون سال پیش در آلبرتا، کانادا و غرب ایالات متحده می‌زیسته‌است. نوع این گونه درومیسوروس آلبرتنسیس (Dromaeosaurus albertensis) است که در ۱۹۲۲ توسط ویلیام میلر متیو و بارنوم براون توصیف شد. فسیل‌های این گونه در سازند پارک دایناسور(Dinosaur Park Formation) و همچنین دندان‌هایی که به این سرده نسبت داده می‌شود در سازند نهر شاهزاده (Prince Creek Formation) یافت شدند. درومیسوروس سرده شاخصی از هر دو تیره دونده خزندگان (Dromaeosauridae) و درومیسورنی (Dromaeosaurinae) است که شامل سرده‌های بسیاری با مشخصات شبیه به درومیسوروس هستند، مانند داکوتاراپتور (Dakotaraptor) نزدیک‌ترین خویشاوند درومیسوروس.
روبن کاپریا
روبن کاپریا (Rubén Capria؛ زادهٔ January 6, 1970) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروز آزول، باشگاه ورزشی بارسلونا، باشگاه فوتبال لانوس، باشگاه فوتبال استودیانتس، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد.
روبن چکو
روبن چکو (Rubén Cecco؛ زادهٔ January 10, 1983) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرسیجا جاکارتا، باشگاه فوتبال دینامو تیرانا، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال تئوتا، و باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه) اشاره کرد.
سرگئی ماقالایان
سرگئی سرگئی ماقالیان (Սերգեյ Սերգեյի Մաղալյան؛ زادهٔ - ) هنرپیشه اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
وی در ۶ اوت ۱۹۴۸ در تفلیس به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۳) و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۵) است. وی در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
آرمان‌شهر قوانین
آرمان‌شهر قوانین: در باب فناوری، حماقت و لذات پنهان دیوان‌سالاری، کتابی است که توسط دیوید گریبر -انسان‌شناس- در سال ۲۰۱۵ دربارهٔ چگونگی رابطهٔ مردم با و تأثیرپذیری آن‌ها از دیوان‌سالاری‌ها منتشر شده‌است. گریبر پیش از این بدهی: ۵۰۰۰ سال اول و پروژه دموکراسی را نوشت و یکی از سازمان‌دهندگان جنبش اشغال وال استریت بود. گریبر قرارداد کتاب را اواخر سال ۲۰۱۴ با انتشارات ملویل هاوس امضا کرد و آرمان‌شهر قوانین در ۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۵ منتشر شد.
چکیده
گریبر دوران معاصر را «عصر دیوان‌سالاری کامل» توصیف می‌کند. عصری که در آن دیوان‌سالاری‌های دولتی و خصوصی آنچنان در هم گره خورده‌اند که از یکدیگر قابل تفکیک نیستند و به مکانیسم‌های اصلی سودآوری وال استریت تبدیل شده‌اند. او توصیف می‌کند که چگونه بوروکراتیک‌سازی تهدید خشونت را تقریباً به همهٔ جنبه‌های زندگی روزمره در کشورهای ثروتمند وارد می‌کند، آن هم از طریق فشار قانون و پلیس. گریبر استدلال می‌کند که دیوان‌سالاری‌ها دیگر مانند تبصره-۲۲ یا قصر تجزیه و تحلیل یا هجو نمی‌شوند. کتاب بر «پیامدهای سیاسی» دیوان‌سالاری‌ها و راه‌حل‌های گریبر متمرکز است.
گریبر خاطرنشان می‌کند که آمریکایی‌ها به شدت از دیوان‌سالاری منزجر هستند، در عین حال انگیزه‌ای برای دگرگونی دیوان‌سالاری ندارند؛ گریبر فکر می‌کند که آمریکایی‌ها باید این انگیزه را داشته باشند. او خواستار رفع فوری محدودیت‌هایی شده که حاصل از دیوان‌سالاری است و مانع خلاقیت می‌شود. او استدلال می‌کند که «نظم و قاعده‌مندیِ» بوروکراسی بیش از آنکه ارزشمند باشد آسیب‌زننده است، و توضیح می‌دهد که قوانین در عمل برای همه به یک اندازه اعمال نمی‌شوند و بیشتر «ابزاری هستند که تخیل انسان از طریق آنها نابود می‌شود».
انتقادها
توماس هچرد برای ان‌پی‌آر نوشت که این کتاب بخشی دانشگاهی و بخشی سیاست‌های رادیکال است. وی به وجود «بودریار و بل هوکس» و دیگر ادبیات دانشگاهی اشاره کرد. هاچارد نوشت که سیاست غیر بوروکراتیک اشغال گریبر استدلال‌های این کتاب را زیر سؤال می‌برد. هاچارد نوشت که نکات گرابر «تقریباً همیشه روشنگر، تأمل‌برانگیز» است و ارزش استدلال‌های «پرپیچ و خم» دربارهٔ موضوعاتی از جمله تاریخ فلسفه، زبان‌شناسی و فیلم‌های علمی-تخیلی را دارد. به نظر منتقد، کتاب نیکیل ساوال در مورد «تکامل دفاتر کار» -Cubed- که تعادل بین خلاقیت دفتر کار و قوانین دفتر کار را دنبال می‌کند، می‌تواند مکمل خوبی برای این کتاب باشد.
میراث
سوالات مطرح شده در کتاب به موضوع دوسالانهٔ ۲۰۱۶ تایپه شکل داد، جایی که هنرمندان کارهایی را دربارهٔ اینکه بوروکراسی‌های نهادی چگونه به تخیل انسان شکل می‌دهند، تولید کردند.
نشان ملی شیلی
نخستین
نخستین نشان ملی شیلی در دورهٔ ریاست جمهوری خوزه میگل کاره‌را در ۱۸۱۲ طراحی شد. در وسط این نشان ستونی بود که نماد درخت آزادی بود. روی ستون، کرهٔ زمین و بالاتر از آن یک برگ نخل و یک نیزهٔ سواره نظام بود و بالاتر از آنها یک ستاره قرار داشت. در دو سوی نشان نیز تصویر یک زن و مرد بود. در بالای نشان نوشته بود: «پس از تاریکی، روشنایی» و در پایین آن نوشته بود: «با مشورت یا با شمشیر».
در ۱۸۱۷ دو نشان ملی دیگر طراحی شد اما هیچ‌کدام با دوام نبود و پس از مدتی عوض شد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
نژادپرستی زیست‌محیطی
نژادپرستی زیست محیطی مفهومی در جنبش عدالت زیست محیطی است که در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در ایالات متحده و خارج از آن توسعه یافت. این اصطلاح برای توصیف بی‌عدالتی زیست‌محیطی که در یک بافت نژادی هم در عمل و هم در سیاست رخ می‌دهد، استفاده می‌شود. در زمینه ایالات متحده، نژادپرستی محیطی اغلب بر نابرابری بین مناطق شهری و برون شهری پس از پرواز سفیدپوستان تأکید می‌کند. در سطح بین‌المللی، نژادپرستی زیست‌محیطی می‌تواند به اثرات تجارت جهانی زباله، مانند تأثیر صادرات زباله‌های الکترونیکی به چین که منفی است از کشورهای توسعه‌یافته، و همچنین آسیب‌پذیری خاص گروه‌های بومی در برابر آلودگی محیط‌زیست اشاره کرد.