cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ناحیه راولپندی
ناحیه راولپندی (به انگلیسی: Rawalpindi District) یکی از ناحیه‌های پاکستان در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است. ناحیه راولپندی ۵٬۲۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۴۰۵٬۶۳۳ نفر جمعیت دارد.
۶۳۱ (میلادی)
۶۳۱ (میلادی) ششصد و سی و یکمین سال تقویم میلادی است.
آفتاب‌پرست دندانه‌ای
آفتاب‌پرست دندانه‌ای نام یک گونه از سردهٔ آفتاب‌پرست است. سردهٔ آفتاب‌پرست در ایران ۴۷ گونهٔ علفی یک ساله و چند ساله دارد که در سراسر ایران پراکنده‌اند. آفتاب‌پرست دندانه‌ای یکی از ۴۷ گونهٔ موجود در ایران است.
سیاهرگه
سیاهرگه یکی از روستاهای استان ایلام است که در دهستان هجداندشت بخش صالح‌آباد شهرستان مهران واقع شده‌است.
سوئیس در مسابقه آواز یوروویژن
سوئیس تاکنون ۶۰ بار در مسابقه آواز یوروویژن شرکت کرده‌است که اولین بارش در سال ۱۹۵۶، اولین دوره مسابقات بود. سوئیس تاکنون چهاربار در این مسابقات شرکت نکرده‌است. ۱۹۹۵، ۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳. سوئیس میزبان اولین دوره مسابقات در سال ۱۹۵۶ در لوگانو بود و برنده یوروویژن در آن سال شد. بار دیگر در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۸ برنده شد که در نتیجه مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۹ در لوزان برگزار گردید.
رودوو
رودوو یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در نویکولن واقع شده‌است. رودوو ۴۲٬۰۳۳ نفر جمعیت دارد.
رودچستر میترائوم
رودچستر میترائوم (Rudchester Mithraeum) یک معبد رومی برای خدای اساطیر روم میترائیسم در رودچستر، ویندوبالا و قلعه کمکی آکسیلیا روبروی دیوار هادریان، مرز شمالی بریتانیا (استان روم) بود. معبد (معروف به میترائوم (مهرابه) در ۱۳۷ متری غرب اردوگاه کاستروم قرار داشت. در حال حاضر برای بازدیدکنندگان سایت قابل مشاهده نیست.
کرکسویل، میزوری
کِرکسویل شهری در شهرستان آدیر ایالت میزوری است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۷٫۵۰۵ نفر بوده است.
لاو (مبارکه)
لاو (مبارکه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مبارکه در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان طالخونچه قرار دارد و براساس سر شماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۶۳خانوار) بوده‌ است.
قلعه ی روستا
مرمت این قلعه از سال 1395 هجری شمسی آغاز شد.
لازم به ذكر است سال های پیش مقداري اشياء عتيقه توسط اهالی در اين قلعه ی تاریخی كشف و مورد سرقت قرار گرفت.
وبسایت روستا
آدرس وب سایت روستا به شرح زیر می باشد:
https://e-lav.ir/
کارلوس دلتور
کارلوس دلتور (Carlos Deltour؛ ۸ آوریل ۱۸۶۴ – 1864:4:8, May 29, 1920) قایقران روئینگ اهل فرانسه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
باشگاه فوتبال زنان زاربروکن
باشگاه فوتبال زنان زاربروکن یک تیم باشگاهی فوتبال زنان از شهر زاربروکن آلمان است. این تیم بخش زنان باشگاه فوتبال زاربروکن است.
تاریخچه
در سال ۱۹۹۰ میلادی زنان وی اف آر ۰۹ زاربروکن یکی از اعضای مؤسس بوندسلیگا بودند.
در سال ۱۹۹۷، تیم فوتبال زنان وی‌اف‌آر ۰۹ زاربروکن را ترک کرد و به اف‌سی زاربروکن ۱. پیوست. تا فصل ۲۰۱۰/۱۱ این تیم در ۱۶ فصل بوندسلیگا بازی کرده‌است، از آن زمان آنها در بوندسلیگای ۲ زنان بازی می‌کنند. بزرگترین موفقیت این تیم حضور در فینال جام حذفی فوتبال زنان آلمان سال ۲۰۰۸ بود که در آن بازی با نتیجهٔ ۱–۵ در مقابل اف‌اف‌سی فرانکفورت شکست خوردند.
ونجیه
وندی آیچ، معروف به ونجیه، (متولد ۹ ژانویه ۱۹۸۶) یک یوتیوبر، بلاگر و خواننده چینی-استرالیایی است. از سال ۲۰۱۸، کانال یوتیوب او بیش از ۱۴ میلیون دنبال کننده دارد و وی را محبوب‌ترین یوتیوبر استرالیایی می‌کند. کانال او از ژانویه سال ۲۰۱۸ ششمین کانال پرطرفدار یوتیوب بود.
زندگی شخصی
ونجی در کودکی به استرالیا نقل مکان کرد. وی هم‌اکنون در سیدنی، لس آنجلس، کالیفرنیا و چین مستقر است. او از ۱۳ اوت ۲۰۱۵ با مکس نامزد شده‌است.
آر عقاب
آر عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
عربتک
عربتک شرکت ساخت‌وساز اماراتی است، که در زمینه ارائه خدمات مهندسی عمران، احداث املاک و مستغلات، زیرساخت‌های شهری و سازه‌های صنعتی فعالیت می‌کند. عربتک هم‌اکنون بزرگترین شرکت ساخت‌وساز حوزه خلیج فارس می‌باشد و بیشترین سهم را در ساخت ساختمان‌های تجاری، اداری، مسکونی و زیرساخت‌های شهری امارات داراست.
شرکت عربتک در سال ۱۹۷۵ توسط ریاض کمال تأسیس شد و در حال حاضر در پروژه‌های ساختمانی زیادی در کشورهای امارات متحده عربی، اردن، پاکستان، قطر، آفریقای شمالی، روسیه، سوریه، لبنان و عربستان سعودی مشارکت داشته‌است. از پروژه‌های انجام شده توسط این شرکت می‌توان به: برج خلیفه، برج العرب، ترمینال یک فرودگاه بین‌المللی دبی،
دفتر مرکزی این شرکت در شهر دوبی، امارات متحده عربی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار مالی دوبی معامله می‌شود. عربتک هم‌اکنون از اسپانسرهای اصلی باشگاه فوتبال منچستر سیتی بشمار می‌آید.
محمد جوزانی
محمد جوزانی (زاده تهران) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است. وی از سریال سیمرغ در نقش علی‌اکبر شیرودی به شهرت رسید.
ریلاینس انترتینمنت
ریلاینس اینترتینمنت (Reliance Entertainment) شرکت رسانه‌ای هندی است، که در سال ۲۰۰۵ توسط گروه ریلاینس تأسیس شد.
علی‌بلاغی (نمین)
علی‌بلاغی روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان نمین، بخش مرکزی، دهستان دولت‌آباد قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۷۲ نفر با ۹۰ خانوار بوده‌است.
سلیویورستوو
سلیویورستوو (به لاتین: Selivyorstovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
۶۳۲ (میلادی)
۶۳۲ (میلادی) ششصد و سی و دومین سال تقویم میلادی است.
گومازی جاری
گومازی جاری، روستایی در دهستان وشنام دری بخش مرکزی شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۱ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.
ریچارد سیرز (تنیس‌باز)
ریچارد سیرز (Richard Sears؛ زاده October 16, 1861 درگذشته 1861:10:16, April 8, 1943) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آلیکانته
الیکانته یا الیکانت شهری در اسپانیا است. آلکانته مرکز استان الکانته و آلاکانتی کومارکا می‌باشد و در جنوب بخش خودمختار والنسیا قرار دارد. این شهر از بنادر تاریخی مدیترانه است. جمعیت این شهر در حدود ۳۳۴٬۴۱۸ نفر است و بر اساس ارزیابی سال ۲۰۱۰ دومین شهر بزرگ والنسیا نیز می‌باشد.
ردیکا پوپسکو بیتانسکو
رُدیکا پوپسکو بیتانسکو (Rodica Popescu Bitănescu؛ زادهٔ May 5, 1938) بازیگر اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به نمایش افتتاحیه اشاره نمود.
تورنتو، آیووا
تورنتو شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۴ نفر بوده‌است.
آنخل دیلبرت
آنخل دیلبرت (Ángel Dealbert؛ زادهٔ January 1, 1983) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. وی در حال حاضر در باشگاه بنی یاس توپ می زند.
بنیدیکت، نبراسکا
بنیدیکت شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳۴ نفر بوده‌است.
آبی نیروی هوایی
رنگ‌های آبی نیروی هوایی، رنگ‌های گوناگونی هستند که اکثراً رنگ‌های متنوعی از رنگ لاجوردی دارند که خالص‌ترین رنگ‌های آن به رنگ آسمان در یک روز صاف مشخص می‌شود.
برخی از رنگ‌های آبی نیروی هوایی، به ویژه رنگ آبی نیروی هوایی که توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا استفاده می‌شود و رنگی که توسط آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا استفاده می‌شود، ممکن است شبیه به رنگ آبی جایگزین لاجوردی باشد. با این حال، آنها در واقع رنگ‌های تیره لاجوردی هستند، نه آبی.
سواب دهانی
سواب دهانی (به انگلیسی: Buccal swab) که با نام‌های سواب باکال و سواب گونه‌ای نیز شناخته می‌شود، روشی برای نمونه‌برداری دی‌ان‌ای از سلول‌های سطح گونه در داخل دهان است. (باکال به معنای داخل گونه یا دهان است).
سواب دهانی روشی نسبتاً غیرتهاجمی برای جمع‌آوری نمونهٔ دی‌ان‌ای و انجام تست ژنتیک است. این روش، در کارآزمایی‌های بالینی و تحقیقات قانونی و قضایی و شناسایی مظنونین و اثبات گناهکار یا بی‌گناه بودن آن‌ها مورد استفاده است.
ماربره
ماربره، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان مهران در استان ایلام ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هجداندشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
کوین‌بیس
صرافی کوین بیس را می توان به عنوان دومین صرافی بزرگ جهان تلقی کرد. کوین بیس یک صرافی متمرکز است.
کارمزد و هزینه صرافی متمرکز کوین بیس
یکی از بزرگترین نقص هایی که می توان از صرافی کوین بیس گرفت بالا بودن میزان کارمزد معاملات آن است. کارمزد معاملات در کوین بیس 0.50% به علاوه هزینه های اضافی بر حسب روش پرداخت است. اگر بخواهیم به طور میانگین حساب کنیم که کارمزد در صرافی کوین بیس چه میزان هست می توان این مبلغ را برای هر معامله 4% درصد تخمین زد.
نهنگ آبی (مجموعه نمایش خانگی)
نهنگ آبی یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی فریدون جیرانی، نویسندگی بهرام توکلی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان محصول سال ۱۳۹۷ است. پخش این مجموعه از ۹ بهمن ۱۳۹۷ آغاز شد و در ۲ مهر ۱۳۹۸ به پایان رسید. نهنگ آبی در ۳۰ قسمت به صورت هفتگی (هر سه شنبه) پخش شد. علاوه بر سعید ملکان، شرکت‌های هنر اول و فیلیمو نیز از سرمایه گذاران این مجموعه هستند. نام این مجموعه از چالش نهنگ آبی برگرفته شده‌است. تصویربرداری سریال در ۲۲ شهریور ۱۳۹۷ آغاز شده و در ۶ تیر ماه ۱۳۹۸ به پایان رسید.
خلاصهٔ کلی داستان
آرمین (ساعد سهیلی) جوانی ۲۵ ساله و دانشجوی تیزهوش کامپیوتر؛ توان برقراری ارتباط با آدم‌ها را ندارد و بیشتر وقت خود را با سایت کتابخوانی‌اش که خودش ساخته می‌گذراند. پدرش (مجید مظفری) مبتلا به بیماری ام اس شده و از مادرش (پریوش نظریه) جدا شده‌است. او در وبگاه کتابخوانی با ژاله (ماهور الوند) دختری که فهرست کتاب‌های مورد علاقه‌اش بسیار شبیه به آرمین است، آشنا و علاقه‌مند می‌شود. ژاله او را که مشکل مالی دارد، برای کار به شرکتی که خودش در آن‌جا به عنوان گرافیست کار می‌کند، معرفی می‌کند. آرمین در شرکت با بهمن (حسین یاری) رئیس شعبه، آناهیتا (لیلا حاتمی) نامزد بهمن، هاله (آزاده صمدی) منشی شرکت، نادر (حمیدرضا آذرنگ) از اعضای هیئت مدیرهٔ شرکت مادر، و مروارید (ویشکا آسایش) همسر نادر و یکی از اعضای هیئت مدیره شرکت مادر آشنا می‌شود. آرمین در این شرکت به عنوان مسئول امنیت شبکه استخدام می‌شود و این شروع ماجراهای زندگی تازه او است.
پیش تولید و تولید
تصویربرداری سریال «نهنگ آبی» که تولید شبکه نمایش خانگی به کارگردانی فریدون جیرانی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان است، از شهریور نود و هفت آغاز و در روز شش تیر ماه نود و هشت به پایان رسید. ساعد سهیلی نیز بازیگر نقش اول آن است. این نخستین همکاری ساعد سهیلی و لیلا حاتمی در شبکه نمایش خانگی و نیز نخستین بار است که در کنار لیلا حاتمی به ایفای نقش می‌پردازد.
بازیگرانی چون ساعد سهیلی، لیلا حاتمی، مصطفی زمانی، حسین یاری، ویشکا آسایش، حمیدرضا آذرنگ، ماهور الوند، آزاده صمدی، مجید مظفری، پریوش نظریه، ستاره پسیانی، دیبا زاهدی، فرهاد آئیش، الهام کردا در آن به ایفای نقش می‌پردازند؛ و همچنین تصویربرداری سریال نهنگ آبی به کارگردانی فریدون جیرانی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان در تهران به پایان رسیده‌است و همزمان با تصویربرداری از لوگوی این سریال رونمایی شد.
موسیقی متن و تیتراژ ابتدایی سریال نهنگ آبی را امید رئیس دانا تولید کرده‌است و تیتراژ پایانی سریال با صدای کاوه یغمایی و سیروان خسروی تهیه شده‌است.
انتقاد ساعد سهیلی از سانسور شدید مجموعه
پس از انتشار قسمت سوم این سریال، ساعد سهیلی بازیگر اصلی «نهنگ آبی» با فرستادن یک پست در صفحهٔ شخصی‌اش در اینستاگرام به سانسور این سریال واکنش نشان داد: همکارانم در سریالِ «نهنگ آبی» هر هفته با عشق و تلاش سعی می‌کنند ۶۰ دقیقه فیلمِ با کیفیت را تحویل شما عزیزان بدهند، اما با تأسف شاهدیم که گاهی ۳۶، ۳۷، یا ۳۸ دقیقه به دست شما می‌رسد!!!
از فاصلهٔ تدوین تا منزلِ شما چه کسی ۲۲ دقیقه فیلم را با سلیقهٔ خود تدوینِ دوباره و سانسور می‌کند؟! من نمی‌دانم … نمی‌دانم و سخت ناراحتم، هم ناراحتم هم گله دارم. من به جای او (که نمی‌شناسم) از شما پوزش می‌طلبم.
خواهشاً هرکی هست خودش رو معرفی کند و از این کارش دفاع کند! حداقلش اینه که با اسمتون آشنا می‌شویم و اسمتون رو بجای میثم مولایی (تدوینگر) می‌زنیم. بَده؟
جداشدن لیلا حاتمی از مجموعه
لیلا حاتمی در روز ۵ خردادماه ۱۳۹۸ به دلیل سطحی بودن شخصیت آناهیتا، طی توافق با نویسنده و تهیه‌کننده از سریال خارج شد.
آر آتش‌دان
آر آتش‌دان یک ستاره است که در صورت فلکی آتشدان قرار دارد.
شارل بوزون
شارل بوزون (Charles Bozon; December 15, 1932 – 1932:12:15, July 7, 1964) اسکی‌باز آلپاین اهل فرانسه بود.
آفتاب‌پرست خراسانی
آفتاب‌پرست خراسانی نام یک گونه از سردهٔ آفتاب‌پرست است. سردهٔ آفتاب‌پرست در ایران ۴۷ گونهٔ علفی یک ساله و چند ساله دارد که در سراسر ایران پراکنده‌اند. آفتاب‌پرست خراسانی یکی از ۴۷ گونهٔ موجود در ایران است.
مکلوسایکلین
مکلوسایکلین (INN) یک آنتی بیوتیک از دسته تتراسایکلین‌ها است. این ماده بصورت موضعی(یعنی برای عفونت‌های پوستی) مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا کاملاً در آب نامحلول است و در صورت تجویز سیستماتیک ممکن است باعث آسیب کبد و کلیه شود.
تولید آن برای مصارف پزشکی متوقف شده‌است.
۶۳۳ (میلادی)
۶۳۳ (میلادی) ششصد و سی و سومین سال تقویم میلادی است.
درگذشتگان
ابوعبید ثقفی
ترمینال غرب (فیلم)
ترمینال غرب فیلمی به کارگردانی قربانعلی طاهرفر و به نویسندگی محمد نیک‌دل محصول سال ۱۳۹۶ است.
روگن (ناحیه)
روگن یک ناحیه در آلمان است که در مکلنبورگ-فورپومرن واقع شده‌است. روگن ۶۷٬۵۲۶ نفر جمعیت دارد.
تی-موبایل پولسکا
تی-موبایل پولسکا (T-Mobile Polska) شرکت مخابرات لهستانی است، که در سال ۱۹۹۶ توسط دویچه تلکوم تأسیس شد‌.
روگن (ناحیه)
خواهرخوانده
شهر اولدنبورگ خواهرخواندهٔ روگن (ناحیه) هست.
ناگاکورا شینپاچی
ناگاکورا شینپاچی ; May 23, 1839 – 1839:05:23, January 5, 1915) فرد نظامی اهل ژاپن بود.
نوجه‌ده (نمین)
نوجه‌ده روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان نمین، بخش مرکزی، دهستان دولت‌آباد قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۵۰ نفر با ۱۱۰خانوار بوده‌است.
سولونوفکا
سولونوفکا (به لاتین: Solonovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
ناحیه میانوالی
ناحیه میانوالی (به انگلیسی: Mianwali District) یکی از ناحیه‌های پاکستان در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است. ناحیه میانوالی ۵٬۸۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۴۶٬۰۹۴ نفر جمعیت دارد.
وشنام مرید
وشنام مرید، روستایی در دهستان وشنام دری بخش مرکزی شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۱ نفر (۳۴ خانوار) بوده‌است.
۶۳۴ (میلادی)
۶۳۴ (میلادی) ششصد و سی و چهارمین سال تقویم میلادی است.
پی‌وی تلسکوپ
پی‌وی تلسکوپ یک ستاره است که در صورت فلکی تلسکوپ قرار دارد.
کریستوف تیوزو
کریستوف تیوزو (Christophe Tiozzo؛ زادهٔ June 1, 1963) بوکسور اهل فرانسه بود.
پاپلر بلوف، میزوری
پاپلر بلوف شهری در شهرستان باتلر ایالت میزوری است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۷٫۰۲۳ نفر بوده است.
بانروشان
بانروشان یکی از روستاهای استان ایلام است که در دهستان هجداندشت بخش صالح‌آباد شهرستان مهران واقع شده‌است.
ترار، آیووا
ترار شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۷۰۳ نفر بوده‌است.
کوکوسنگ‌چشم نیلی
کوکوسنگ‌چشم نیلی گونه‌ای از پرندگان خانوادۀ کوکوسنگ‌چشمان است. این گونه بومی جزیره سولاوسی در اندونزی است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمنانک نیمه‌گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. نام‌های رایج دیگر این پرنده عبارتند از: کوکوسنگ‌چشم سولاوسی، کوکوسنگ‌چشم سلبس و کوکوسنگ‌چشم تمینک.
بنکلمان، نبراسکا
بنکلمان شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۵۳ نفر بوده‌است.
گروه اگمونت
گروه اگمونت (Egmont Group) شرکت رسانه‌ای دانمارکی است، که در سال ۱۸۷۸ تأسیس شد.
روگه
روگه یک شهر در آلمان است که در اشلسویگ-فلنسبورگ واقع شده‌است. روگه ۲۳۷ نفر جمعیت دارد.
۶۳۵ (میلادی)
۶۳۵ (میلادی) ششصد و سی و پنجمین سال تقویم میلادی است.
آفتاب‌پرست گرزنی
آفتاب‌پرست گرزنی نام یک گونه از سردهٔ آفتاب‌پرست است. سردهٔ آفتاب‌پرست در ایران ۴۷ گونهٔ علفی یک ساله و چند ساله دارد که در سراسر ایران پراکنده‌اند. آفتاب‌پرست گرزنی یکی از ۴۷ گونهٔ موجود در ایران است.
یاج‌لو
یاج‌لو روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان نمین، بخش مرکزی، دهستان دولت‌آباد قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۶۰ نفر با ۷۱ خانوار بوده‌است. در حال حاضر به دلیل مهاجرت‌های زیاد تعداد خانوارهای این روستا به حدود ۳۰ خانوار می‌رسد. در حال حاضر بیشترین ساکنین روستا را کسانی تشکیل می‌دهند که فاقد زمین بوده و بضاعت مالی کافی برای کوچ به شهر را ندارند. اهالی کوچ کرده در فصل کشت به روستا مراجعت کرده و پس از برداشت مجدداً به شهرهای خود بازمی‌گردند. روستای یاجلو با توجه به اینکه به شهرستان نمین نزدیک‌تر است اما به دلیل راه ارتباطی از شهرستان نمین ۲۵ کیلومتر و از مرکز استان ۲۰ کیلومتر فاصله دارد.
باشگاه فوتبال اینتر میلان
این باشگاه در ۹ مارس سال ۱۹۰۸ میلادی به‌وسیله گروهی شامل پانزده نفر (جورجیو موجیانی، بوسارد، لانا، برتولونی، دِٱلما، انریکو هینترمن، آرتورو هینترمن، کارلو هینترمن، پیترو دِلورو، هوگو ریتمن، هانس ریتمن، وُئلکل، مانر، وایپف و کارلو آردوسی) که اعتقاد برابری بازیکنان و انسان و استفاده یکسان از بازیکنان خارجی و بومی داشتند، تأسیس شده‌است.
باشگاه اینتر میلان دارای افتخارات متعددی همچون ۳ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا (دوبار به‌صورت متوالی در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ و دیگری در سال ۲۰۱۰)، ۳ قهرمانی در جام یوفا، ۱۹ قهرمانی در سری آ ایتالیا، ۹ قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا، ۷ قهرمانی در سوپرجام فوتبال ایتالیا، ۲ قهرمانی جام بین قاره‌ای (فوتبال) و ۱ قهرمانی در جام باشگاه‌های فوتبال جهان را در کارنامه دارد و با کسب ۴۴ جام، هشتمین تیم پرافتخار (مشترک با آرسنال) در پنج لیگ معتبر اروپایی است. این باشگاه از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ توانست پنج عنوان قهرمانی لیگ به‌صورت متوالی را به دست بیاورد. در فصل ۱۰–۲۰۰۹ اینتر با قهرمانی در سری آ، کوپا ایتالیا و لیگ قهرمانان اروپا اولین تیم ایتالیایی نام گرفت که فاتح سه‌گانه شده‌است.
ورزشگاه خانگی تیم اینتر میلان جوزپه مه آتزا (سن سیرو) نام دارد که با گنجایش ۸۰٬۰۱۸ نفری یکی از بزرگترین ورزشگاه‌های ایتالیا و اروپا است. در سال ۱۹۷۹ جوزپه مئاتزا (برترین گلزن تاریخ باشگاه اینتر میلان) در گذشت. از آن پس شهرداری میلان نام این ورزشگاه را به جوزپه مه آتزا تغییر داد. اینتر این استادیوم را با تیم میلان مشترکاً استفاده می‌کند. آث میلان بزرگ‌ترین رقیب اینتر است و رقابت این دو تیم شهرآورد دلا مادونینا نام دارد که یکی از مهم‌ترین شهرآوردهای فوتبالی در جهان است. باشگاه اینتر از اعضای بنیان‌گذار گروه ۱۴ است که پس از فروپاشی توسط اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا جایگزین شد. از سال ۲۰۱۹، اینتر از نظر حضور تماشاگر در بازی‌های خانگی، اولین تیم در ایتالیا و ششمین تیم در اروپا می‌باشد. همچنین یکی از ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال در ایتالیا و جهان است.
چگونگی تأسیس باشگاه
سال ۱۸۹۹ در شهر میلان، باشگاه کریکت و فوتبال میلان تأسیس شد. این تیم تا سال ۱۹۰۸ توانست سه بار قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرد. در این سال، بین سران اصلی باشگاه بر سر استفاده از بازیکنان خارجی اختلاف افتاد تا اینکه طی یک جلسه رسمی، گروهی شامل پانزده نفر ایتالیایی و سوئیسی به نام‌های جورجیو موجیانی، بوسارد، لانا، برتولونی، دِٱلما، انریکو هینترمن، آرتورو هینترمن، کارلو هینترمن، پیترو دِلورو، هوگو ریتمن، هانس ریتمن، وُئلکل، مانر، وایپف و کارلو آردوسی که اعتقاد به برابری و برادری و استفاده از بازیکنان خارجی داشتند، از این باشگاه جدا شده و نام اینترناتزیوناله به معنای بین‌المللی را برای باشگاه خود انتخاب کردند. فلسفه وجودی و سیاست اصلی باشگاه از همان ابتدا مبارزه با نژادپرستی بوده که در نوع خود و در میان تمامی باشگاه‌های فوتبال دنیا موضوعی جالب و بی‌سابقه می‌باشد.
روزهای پر فراز و نشیب و ظهور جوزپه مئاتزا (۱۹۴۰–۱۹۰۸)
سال‌های آغازین برای «اینتر» بسیار موفق بود. تیم دیگر شهر یعنی آث میلان، پس از جدایی اینتری‌ها افت وحشتناکی کرد و بیش از ۴۰ سال در حسرت قهرمانی ایتالیا بود تا اینتر چند دهه بدون مزاحمت تیم اول شهر میلان باشد. تیم اینترناتزیوناله برای قهرمانی در لیگ ایتالیا تنها ۲ سال صبر کرد و در سال ۱۹۱۰ اولین قهرمانی این باشگاه به ثبت رسید. کاپیتان و مربی تیم در اولین قهرمانی در سال ۱۹۱۰ ویرجیلیو فوساتی بود که بعدها در جنگ جهانی اول هنگام خدمت در ارتش ایتالیا کشته شد. اما اینتر نیز پس از کسب قهرمانی دوم در سال ۱۹۲۰ دچار افت شد. در سال ۱۹۲۲، اینتر در خطر سقوط به دسته پایین‌تر قرار داشت، اما پس از پیروزی در دو بازی پلی آف در لیگ ایتالیا باقی ماند. در سال ۱۹۲۸، در دوره‌ای که ایتالیا تحت سیطره فاشیست‌ها بود، باشگاه مجبور شد با "اتحادیه ورزش میلان" (Unione Sportiva Milanese) ادغام شود و به "باشگاه فوتبال آمبروزیانا" (Società Sportiva Ambrosiana) تغییر نام داد. برای فصل ۲۹-۱۹۲۸، باشگاه از پیراهن‌های سفید که یک صلیب قرمز بر روی آن حک شده بود، استفاده کرد. طراحی این پیراهن از پرچم و لباس نظامیان شهر میلان الهام گرفته شده بود.
در سال ۱۹۲۹، اورسته سیمونوتی رئیس جدید باشگاه، نام تیم را به "آ. اس. آمبروزیانا" (Associazione Sportiva Ambrosiana) تغییر داد، همچنین پیراهن‌های آبی و مشکی دوباره مورد استفاده قرار گرفت. با این حال، هواداران، تیم را با نام اینتر صدا می‌زدند.
سال ۱۹۲۷ ستاره‌ای به نام جوزپه مه آتزا در میلان ظهور کرد. اینتر با اتکا به این فوق ستاره خود دوباره به اوج بازگشت و توانست بار دیگر قهرمانی ایتالیا را از آن خود کند. مه آتزا توانست در اولین دوره برگزاری لیگ کشور ایتالیا با نام سری آ، در فصل ۳۰-۱۹۲۹ قهرمانی را به اینتر هدیه کند و خود با زدن ۳۱ گل، آقای گل اولین دوره سری آ شود. در سال ۱۹۳۲ و با فشار سهامداران بر فردیناندو پوتزانی رئیس جدید باشگاه نام تیم به "آ. اس. آمبروزیانا-اینتر" (Associazione Sportiva Ambrosiana-Inter) تغییر پیدا کرد.
در سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۴۰، اینتر همراه با مه آتزا توانست اسکودتوی چهارم و پنجم را کسب کند. مه آتزا بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۸ توانست ۳ بار آقای گلی کشور ایتالیا را به‌دست آورد. در دو جام جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا و جام جهانی ۱۹۳۸ فرانسه، جوزپه مه آتزا یکی از ارکان اصلی قهرمانی ایتالیا بود. او در جام جهانی ۱۹۳۴ بهترین بازیکن جام شد و در جام جهانی ۱۹۳۸ بازوبند کاپیتانی آتزوری‌ها را بر بازو بست. اینتر در فصل ۳۹-۱۹۳۸ همراه با مه آتزا موفق شد اولین کوپا ایتالیای خود را به دست آورد. این بازیکن در انتهای فصل ۴۰-۱۹۳۹ از اینتر جدا شد و بازی در چند تیم دیگر ایتالیا را هم تجربه کرد ولی در سال آخر دوران بازی خود به اینتر بازگشت تا با پیراهن این تیم از دنیای فوتبال خداحافظی کند. جوزپه مه آتزا در ۴۰۸ بازی ۲۸۴ گل برای اینتر به ثمر رساند و بعد از گذشت چند دهه هنوز بهترین گلزن اینتر و چهارمین گلزن برتر تاریخ لیگ ایتالیاست. او در مقاطع مختلفی سرمربیگری اینتر را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۷۹ پس از مرگش، شهرداری میلان نام بزرگترین ورزشگاه کشور ایتالیا را از سن سیرو به جوزپه مه آتزا تغییر داد.
دهه چهل و آغاز دهه پنجاه (۱۹۵۵–۱۹۴۰)
اینتر بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ همیشه یکی از مدعیان قهرمانی سری آ بود اما معمولاً در رتبه‌های دوم و سوم قرار می‌گرفت و نمی‌توانست به قهرمانی برسد. اینتر فصل ۴۱-۱۹۴۰ به مقام نایب قهرمانی سری آ دست یافت، اما فصل بعد با هدایت ایوو فیورنتینی، لیگ را در جایگاه دوازدهم به پایان رساند. در سال ۱۹۴۲ کارلو ماسرونی جایگزین فردیناندو پوتزانی شد و ریاست باشگاه را برعهده گرفت. پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ ، باشگاه دوباره نام اصلی خود یعنی اینترناتزیوناله (Internazionale) را به دست آورد. در سال ۱۹۵۲ آلفردو فونی به عنوان سرمربی اینتر برگزیده شد و با متحول کردن تیم توانست اینتر را به قدرت اول ایتالیا تبدیل کند. او در همان دو سال اول حضور خود در سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۴، اسکودتو ششم و هفتم را برای اینتر به ارمغان آورد و نتایج جالبی را با اینتر رقم زد. اینتر در بسیاری از مسابقات با اختلاف گل فراوان پیروز می‌شد که از بین آن‌ها می‌توان به پیروزی شش بر صفر مقابل یوونتوس اشاره کرد. دوران نسبتاً کوتاه فونی با موفقیت‌های چشمگیری برای اینتر همراه بود. دوران ریاست ماسرونی در باشگاه اینتر، که با دو قهرمانی و دو نایب قهرمانی در سری آ همراه بود، در سال ۱۹۵۵ به پایان رسید.
گرنده اینتر (۱۹۶۸–۱۹۵۵)
در سال ۱۹۵۵، آنجلو موراتی که از افراد سرشناس ایتالیا بود اینتر را خریداری کرد و ریاست این تیم را بر عهده گرفت. حضور موراتی در اینتر با پایان دوران آلفردو فونی همراه بود. موراتی در ابتدای حضور خود چند مربی عوض کرد تا سرانجام تصمیم گرفت هدایت باشگاه را به یک تئوریسین آرژانتینی به نام هلنیو هررا بسپارد. در سال ۱۹۶۰ هررا از بارسلونا به اینتر پیوست، به همراه او لوئیز سوارز ستاره خط میانی بارسلونا هم به اینتر آمد، کسی که به دلیل قهرمانی با بارسلونا در رقابت‌های لا لیگا و اینتر-سیتیز فیرز کاپ در همان سال برنده جایزه بهترین بازیکن سال اروپا شده بود. هررا اینتر را به یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های اروپا تبدیل کرد. او سیستم ۲-۵-۳ را که به "Verrou" معروف بود اصلاح کرد که باعث انعطاف‌پذیری بیشتر هنگام ضدحمله می‌شد. سیستم کاتناچیو (catenaccio) را یک مربی اتریشی به نام کارل راپان به وجود آورد. سیستم اصلی راپان با چهار مدافع ثابت اجرا می‌شد. این سیستم به صورت یارگیری نفر به نفر (man-to-man) به علاوه یک بازیساز در میانه میدان که توپ را با دو هافبک کناری به گردش درمی‌آورد اجرا می‌شد. هررا این سیستم را با اضافه کردن دفاع پنجم در نقش سوئیپر یا لیبرو در پشت دو مدافع میانی، اصلاح کرد. وظیفه اصلی سوئیپر یا لیبرو، دور کردن ضربات و پاس‌های مهاجمان حریف است. تیم او سال اول در رتبه سوم ایتالیا ایستاد و در سال دوم نایب قهرمان شد. هررا در سومین سال حضور خود در فصل ۶۳-۱۹۶۲، هشتمین اسکودتو را برای اینتر به ارمغان آورد. پس از آن اینتر در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ دوبار به صورت متوالی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد، به همین دلیل به هررا لقب "جادوگر" (il Mago) داده شد. هسته اصلی تیم هررا از بازیکنانی نظیر بورنییک و فاکتی در نقش مدافع کناری، آرماندو پیکی در نقش سوئیپر یا لیبرو، لوئیز سوارز و ساندرو مازولا در نقش بازیساز، جایر و کورسو در نقش بال‌های کناری، تشکیل شده بود.
در سال ۱۹۶۴ اینتر با شکست پارتیزان در یک چهارم و دورتموند در نیمه نهایی به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید. در فینال اینتر باید در برابر رئال مادرید قرار می‌گرفت، تیمی که تا آن زمان از نه فینال به هفت فینال راه پیدا کرده بود. اینتر با دو گل مازولا با نتیجه سه بر یک ، بر رئال مادرید غلبه کرد، سپس تیم با غلبه بر ایندپندینته قهرمان جام بین قاره‌ای فوتبال شد. یک سال بعد نیز اینتر در فینال جام باشگاه‌های اروپا با تک گل جایر بر بنفیکا غلبه کرد و برای دومین بار به صورت متوالی قهرمان این رقابت‌ها شد. در فصل ۶۵-۱۹۶۴، اینتر نهمین اسکودتو خود را به دست آورد همچنین به مقام نایب قهرمانی کوپا ایتالیا نیز رسید. در سال ۱۹۶۶ اینتر با هررا به دهمین اسکودتو خود رسید. در کشور ایتالیا هر تیمی ۱۰ بار قهرمان لیگ داخلی کشور شود یک ستاره به پیراهن خود اضافه می‌کند. در سال ۱۹۶۷ زمانی که جایر از باشگاه جدا شده بود و سوارز مصدوم بود، اینتر در فینال جام باشگاه‌های اروپا با نتیجه دو بر یک برابر سلتیک شکست خورد. اینتر در دهه شصت میلادی بر بام فوتبال ایتالیا و اروپا قرار گرفت و این دهه به عنوان بهترین دوران این باشگاه ثبت شد. اینتر در آن سال‌ها ۳ اسکودتو و ۴ جام بین‌المللی را به‌دست آورد و به اینتر هررا لقب گرنده اینتر (Grande Inter) به معنای اینتر بزرگ داده شد. دوران طلایی هرارا دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۸ با جدایی آنجلو موراتی پایان پذیرفت.
پاتزا اینتر (۱۹۹۰–۱۹۶۸)
در سال ۱۹۶۸، ایوانوئه فرایزولی به عنوان رئیس جدید باشگاه برگزیده شد. در همان سال آلفردو فونی برای بار دوم هدایت باشگاه اینتر را برعهده گرفت، کسی که دو قهرمانی سری آ را در دهه پنجاه برای اینتر به ارمغان آورده بود. در پایان فصل ۶۹-۱۹۶۸ اینتر با کسب سی و شش امتیاز از سی بازی در جایگاه نه چندان خوب چهارم قرار گرفت. دوره دوم حضور فونی در باشگاه اینتر که تنها یک فصل به طول انجامید، با جایگزینی هریبرتو هررا پایان پذیرفت. در فصل ۷۰-۱۹۶۹ اینتر با هدایت هریبرتو هررا به مقام نایب قهرمانی سری آ دست یافت. فصل ۷۱–۱۹۷۰ برای اینتر وحشتناک آغاز شد. شکست‌های پیاپی ابتدای فصل و بازی‌های کابوس وار اینتر باعث شد هوادارن نگران سقوط تیم به دسته پایین‌تر باشند، به همین دلیل در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۰، هریبرتو هررا از هدایت اینتر برکنار شد و جووانی اینورنیتسی به عنوان جانشین او انتخاب شد. با انتخاب اینورنیتسی ورق برگشت و اینتر بردهای خود را آغاز کرد. در پایان فصل، اینتر یازدهمین اسکودتو خود را به دست آورد و لقب پاتزا اینتر (Pazza Inter) به معنای اینتر دیوانه به این تیم داده شد. در فصل ۷۲-۱۹۷۱ اینورنیتسی به همراه اینتر به فینال جام باشگاه‌های اروپا راه یافت اما با شکست دو بر صفر برابر آژاکس به مقام نایب قهرمانی رسید. پس از آن سال بار دیگر اینتر دوران بسیار پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. در سال ۱۹۷۷، اجنیو برسلینی به عنوان سرمربی اینتر انتخاب شد. برسلینی در اولین فصل حضور خود بر روی نیمکت اینتر، قهرمانی کوپا ایتالیا را به دست آورد. در فصل ۸۰-۱۹۷۹ اینتر با هدایت برسلینی به دوازدهمین اسکودتو خود دست یافت. فصل ۸۲-۱۹۸۱ که آخرین فصل حضور برسلینی بر روی نیمکت اینتر بود با قهرمانی در کوپا ایتالیا به پایان رسید. در ۱ ژوئیه ۱۹۸۶ جووانی تراپاتونی هدایت اینتر را بر عهده گرفت. تراپاتونی در اولین فصل حضور خود اینتر را به جایگاه سوم رساند، فصل بعد نیز به جایگاهی بهتر از پنجمی دست نیافت. در فصل ۸۹-۱۹۸۸ تراپاتونی با داشتن بازیکنانی همچون لوتار ماتئوس، جوزپه برگومی، آندریاس برمه، والتر زنگا و نیکولا برتی توانست با ۵۸ امتیاز (در آن دوران هر برد ۲ امتیازی بود) اسکودتوی سیزدهم را برای اینتر به ارمغان بیاورد، قهرمانی که تا سال ۲۰۰۷، بهترین قهرمانی ادوار سری آ محسوب می‌شد. فصل ۹۰-۱۹۸۹ با جایگاه سومی در سری آ و قهرمانی در سوپر جام فوتبال ایتالیا به پایان رسید. در همان سال تیم ملی فوتبال آلمان با بازیکنان اینتری خود یعنی لوتار ماتئوس، یورگن کلینزمن و آندریاس برمه توانست یاران مارادونا را فینال جام جهانی شکست دهد و قهرمان جهان شود. در آن بازی‌ها لوتار ماتئوس کاپیتان و مؤثرترین بازیکن تیم ملی فوتبال آلمان در جام جهانی بود. همان سال فیفا تصمیم گرفت هر سال بازیکن سال فوتبال جهان را انتخاب کند. لوتار ماتئوس اولین کسی بود که جایزه بهترین بازیکن سال جهان را از آن خود کرد.
سالهای سیاه اینتر (۲۰۰۴–۱۹۹۰)
در فصل ۹۱-۱۹۹۰ اینتر با هدایت تراپاتونی به مقام قهرمانی یوفا کاپ دست یافت. تراپاتونی در پایان فصل از اینتر جدا شد. اینتر فصل ۹۲-۱۹۹۱ سری آ را در جایگاه هشتم به پایان رساند. در فصل ۹۳-۱۹۹۲ با هدایت اوسوالدو بانیولی، اینتر پس از رقیب همشهری خود یعنی آث میلان در جایگاه دوم قرار گرفت و به مقام نایب قهرمانی دست یافت. یکی از بدترین دوران تاریخ اینتر طی این سال‌ها رقم خورد به طوری که اینتر در فصل ۹۴-۱۹۹۳ با کسب عنوان سیزدهم در سری آ، بدترین رتبه تاریخ خود را به‌دست آورد و فقط ۱ امتیاز تا سقوط به دسته پایین‌تر فاصله داشت. البته اینتر در سال‌های ۱۹۹۱، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ سه بار جام یوفا را به‌دست آورد، ولی کسب این جام نمی‌توانست طرفداران اینتر را راضی نگه دارد.
در سال ۱۹۹۵، ماسیمو موراتی با پایان دادن به دوران یازده ساله ارنستو پلگرینی، ریاست باشگاه را به دست گرفت. اینتر در این دوره دو بار رکورد نقل و انتقالات فوتبال جهان را شکست. (۱۹٫۵ میلیون پوند برای رونالدو از بارسلونا در سال ۱۹۹۷ و ۳۱ میلیون پوند برای کریستین ویری از لاتزیو در سال ۱۹۹۹)  با این حال، دهه ۹۰ یادآور تنها دوره در تاریخ باشگاه اینتر است که حتی یک قهرمانی هم در سری آ به دست نیامد. برای هواداران اینتر دشوار بود که بفهمند چه کسی مقصر این اوضاع است، همین موضوع باعث سرد شدن رابطه هواداران با ریاست، مربیان و حتی بعضی از بازیکنان نیز شد.
موراتی بعدها هدف هواداران قرار گرفت، به خصوص زمانی که سرمربی محبوب، لوئیجی سیمونی را پس از گذشت تنها چند بازی از فصل ۹۹-۱۹۹۸ اخراج کرد، کسی که به عنوان بهترین مربی ایتالیایی در سال ۱۹۹۸ انتخاب شده بود. در آن فصل اینتر سهمیه هیچ‌یک از رقابت‌های اروپایی را کسب نکرد و لیگ را در جایگاه هشتم به پایان رساند.
فصل بعد، موراتی هدایت باشگاه اینتر را به مارچلو لیپی سرمربی سابق یوونتوس سپرد و بازیکنانی همچون آنجلو پروتزی، لوران بلان، ویری و ولادیمیر جوگوویچ را به خدمت گرفت. تیم اینتر با رسیدن به فینال کوپا ایتالیا در فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ به اولین جام داخلی خود از سال ۱۹۸۹ نزدیک شده بود اما با شکست در برابر لاتزیو، به مقام نایب قهرمانی رسید. اینتر در پایان فصل در جایگاه چهارم سری آ قرار گرفت و برای کسب سهمیه رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا باید در مسابقات پلی آف شرکت می‌کرد.
بدشانسی‌های اینتر در فصل بعد نیز ادامه پیدا کرد، اینتر درحالی که با گل خرید جدید خود رابی کین در دیدار سوپر جام فوتبال ایتالیا در سال ۲۰۰۰ از لاتزیو پیش افتاده بود، در نهایت با نتیجه چهار بر سه مغلوب حریف خود شد و به مقام نایب قهرمانی رسید، همچین اینتر با شکست در مرحله سوم مسابقات پلی آف برابر تیم سوئدی هلسینگبورگس نتوانست جواز حضور در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا فصل ۰۲-۲۰۰۱ را کسب کند. لیپی پس از شکست در اولین بازی فصل جدید برابر رجینا که اولین شکست تاریخ باشگاه برابر این تیم بود، اخراج شد. مارکو تاردلی به عنوان جانشین لیپی انتخاب شد، اما تاردلی هم نتوانست نتایج خوبی را کسب کند و هواداران اینتر، تاردلی را به عنوان سرمربی که دربی شهر میلان را شش بر صفر در برابر تیم میلان واگذار کرد به یاد می‌آورند.
در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۱ هکتور کوپر به عنوان سرمربی اینتر انتخاب شد. اینتر همراه با کوپر به مرحله نیمه نهایی یوفا کاپ راه یافت اما با شکست سه بر دو در مجموع دو بازی رفت و برگشت برابر فاینورد، از صعود به فینال بازماند. در ۵ مه ۲۰۰۲ و در روز پایانی فصل ۰۲-۲۰۰۱ سری آ، زمانی که اینتر به کسب پیروزی برابر لاتزیو نیاز داشت تا اولین اسکودتو خود را پس از سال ۱۹۸۹ کسب کند، در حالی که با نتیجه دو بر یک از حریف خود پیش بود، در نهایت با نتیجه چهار بر دو شکست خورد و جام قهرمانی را از دست داد. فصل بعد اینتر به مقام نایب قهرمانی سری آ دست پیدا کرد، همچنین به مرحله نیمه نهایی رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا فصل ۰۳-۲۰۰۲ راه یافت. اینتر در این مرحله باید در برابر همشهری خود، میلان قرار می‌گرفت. دو تیم در مجموع دو بازی رفت و برگشت به تساوی یک بر یک رضایت دادند، اما به دلیل قانون گل زده در خانه حریف، اینتر از صعود به فینال بازماند.
در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۳، کوپر بعد از گذشت شش بازی از فصل ۰۴-۲۰۰۳ زمانی که تیم در جایگاه هشتم بود اخراج شد و برای ادامه فصل آلبرتو زاکرونی هدایت اینتر را بر عهده گرفت. در پایان فصل، اینتر در جایگاه چهارم قرار گرفت و زاکرونی اخراج شد.
پرواز نراتزوری (۲۰۰۸–۲۰۰۴)
در ۷ ژوئیه ۲۰۰۴، باشگاه اینتر از طریق وبسایت رسمی خود اعلام کرد که روبرتو مانچینی سرمربی سابق لاتزیو هدایت باشگاه را برعهده گرفته‌است. مانچینی در اولین فصل حضورش، از ۱۸ پیروزی، ۱۸ تساوی و تنها دو شکست، ۷۲ امتیاز کسب کرد و در جایگاه سوم سری آ قرار گرفت. در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۵، اینتر با پیروزی سه بر صفر در مجموع دو بازی رفت و برگشت در برابر رم (پیروزی دو بر صفر در رم و پیروزی یک بر صفر در میلان)، قهرمانی رقابت‌های کوپا ایتالیا در فصل ۰۵-۲۰۰۴ را به دست آورد. به دنبال آن و در ۲۰ اوت ۲۰۰۵، اینتر با پیروزی یک بر صفر در برابر یوونتوس در وقت‌های اضافه، قهرمان سوپرجام ایتالیا نیز شد.
اینتر فصل ۰۸-۲۰۰۷ را با هدف قهرمانی در سری آ و لیگ قهرمانان اروپا آغاز کرد. تیم فصل جدید را خیلی خوب شروع کرد و در صدر جدول قرار گرفت همچنین توانست به عنوان تیم اول از گروه خود صعود کرده و به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کند. در ۱۹ فوریه و در مرحله یک شانزدهم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در ورزشگاه آنفیلد، تیم ده نفره اینتر در دقایق پایانی، بازی را دو بر صفر در برابر لیورپول واگذار کرد، همین موضوع آینده روبرتو مانچینی سرمربی اینتر را زیر سؤال برد، این درحالی بود که پس از شکست خارج از خانه برابر لیورپول، اینتر نتوانسته بود سه بازی پیاپی در سری آ نیز به پیروزی برسد. پس از شکست یک بر صفر در دور برگشت مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا برابر لیورپول در مه آتزا و حذف از مسابقات، مانچینی اعلام کرد که قصد دارد فوراً از هدایت باشگاه کناره‌گیری کند، هرچند که چند روز بعد از تصمیم خود صرف نظر کرد. در بازی پایانی فصل ۰۸-۲۰۰۷ سری آ، اینتر با برتری دو بر صفر در خانه پارما که با گل‌های زلاتان ابراهیموویچ همراه بود، توانست سومین اسکودتوی پیاپی خود را کسب کند. اینتر که به فینال رقابت‌های کوپا ایتالیا نیز راه یافته بود باید در برابر تیم آ. اس. رم قرار می‌گرفت، هرچند که در پایان با نتیجه دو بر یک از این تیم شکست خورد و به مقام نایب قهرمانی رسید. در پایان فصل، روبرتو مانچینی از هدایت باشگاه برکنار شد.
دوران طلایی آقای خاص (۲۰۱۰–۲۰۰۸)
در ۲ ژوئن ۲۰۰۸، ماسیمو موراتی، ژوزه مورینیو سرمربی سابق تیم‌های پورتو و چلسی را که در آن زمان گران‌قیمت‌ترین مربی جهان به حساب می‌آمد به اینتر آورد تا شاید این مربی سرشناس، یک بار دیگر قهرمانی اروپا را برای اینتر به ارمغان بیاورد. ژوزه مورینیو در همان سال اول ورود به ایتالیا با اینتر فاتح سوپرجام فوتبال ایتالیا شد، همچنین برای چهارمین سال پیاپی توانست اینتر را به مقام قهرمانی سری آ برساند، اما در لیگ قهرمانان ناموفق بود و در مرحله یک‌هشتم نهایی با شکست برابر منچستر یونایتد از دور رقابت‌ها کنار رفت. در پایان فصل بهترین بازیکن اینتر و یکی از برترین مهاجمان جهان یعنی زلاتان ابراهیموویچ در ازای ساموئل اتوئو به همراه چهل و نه میلیون یورو از اینتر جدا شد و به بارسلونا پیوست. علاوه بر ساموئل اتوئو، اینتر با پول به دست آمده از فروش ابراهیموویچ بازیکنان دیگری مثل دیگو میلیتو، وسلی اسنایدر، لوسیو، تیاگو موتا و گوران پاندف را به خدمت گرفت. عملکرد اینتر در فصل ۱۰–۲۰۰۹ فوق‌العاده بود. شاگردان مورینیو با وجود مشکلات فراوان توانستند برای پنجمین سال پیاپی قهرمانی لیگ ایتالیا را به‌دست آورند. مورینیو طی دو فصل حضور خود در ایتالیا رکورد شکست ناپذیری خود در بازی‌های خانگی را حفظ کرد و نراتزوری‌ها هرگز در مسابقات خانگی طعم شکست را نچشیدند. در رقابت‌های جام حذفی هم اینتر با شکست لیورنو، یوونتوس و فیورنتینا به فینال رسید و در بازی فینال با تک گل دیگو میلیتو از سد رم گذشت و قهرمانی جام حذفی را به افتخارات خود اضافه کرد. اما مهم‌ترین دستاورد تیم مورینیو در لیگ قهرمانان اروپا بود. نراتزوری‌ها در مرحله یک‌هشتم نهایی چلسی، قهرمان انگلستان را در هر دو بازی رفت و برگشت مغلوب کردند. در مرحله نیمه نهایی با نتیجه سه بر دو از سد بارسلونا قهرمان اسپانیا و مدافع عنوان قهرمانی اروپا گذشتند و به دیدار پایانی این مسابقات راه یافتند. دیدار پایانی این مسابقات معتبر به قضاوت " هاوارد وب " از انگلیس در ورزشگاه "سانتیاگو برنابئو "شهر مادرید برگزار شد. اینترمیلان و بایرن مونیخ پیش از رسیدن به فینال لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا فاتح لیگ و جام حذفی ایتالیا و المان شده بودند. مورینیو که با چلسی هرگز حضور در فینال را تجربه نکرد، در دومین فصل حضورش در اینتر به فینال لیگ قهرمانان رسید. او در فینال باید مقابل استاد سابقش، لوئیس فن خال قرار می‌گرفت که بار دیگر بایرن را به تیم اول بوندسلیگا تبدیل کرده بود. هر دو تیم با قهرمانی در لیگ و جام حذفی به دنبال تکمیل سه‌گانه‌شان بودند و در نهایت این اینتر بود که با ارائه یک بازی حساب شده با درخشش دیه گو میلیتو، بهترین بازیکن فصل لیگ قهرمانان، برابر حریف خود به پیروزی دو بر صفر رسید و جام قهرمانی را بالای سر برد و اولین تیم ایتالیایی لقب گرفت که توانست سه‌گانه (Treble) را کسب کند.
دوران پس از مورینیو (۲۰۱۲–۲۰۱۰)
پس از پایان فصل ۱۰-۲۰۰۹ ژوزه مورینیو از اینتر جدا شد و به رئال مادرید پیوست و رافائل بنیتز سرمربی اسبق لیورپول جای او را بر روی نیمکت اینتر پر کرد. انتخاب بنیتز، آغاز مسیری بود که خیلی زود اینتر را از جمع مدعیان قهرمانی ایتالیا دور کرد. در ۲۱ اوت ۲۰۱۰ بنیتز اولین جام خود را با پیروزی سه بر یک اینتر در برابر رم در سوپرجام فوتبال ایتالیا کسب کرد ، همچنین بنیتز همراه با اینتر به مقام قهرمانی جام باشگاه‌های جهان در سال ۲۰۱۰ دست پیدا کرد اما در کسب سوپر جام اروپا ناکام ماند و به خاطر نتایج ضعیف درسری آ، خیلی زود از اینتر اخراج شد و لئوناردو به عنوان سرمربی اینتر انتخاب شد. لئوناردو فصل را با ۳۰ امتیاز از ۱۲ بازی با میانگین ۲٫۵ امتیاز از هر بازی، بهتر از دو مربی قبلی یعنی بنیتز و مورینیو آغاز کرد. در ۶ مارچ ۲۰۱۱ لئوناردو با کسب ۳۳ امتیاز از ۱۳ بازی رکورد جدیدی در سری آ ایتالیا به ثبت رساند. رکورد قبلی متعلق به فابیو کاپلو در فصل ۰۵-۲۰۰۴ بود که در ۱۳ بازی ۳۲ امتیاز به دست آورده بود. لئوناردو در فصل ۱۱-۲۰۱۰ اینتر را به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند اما با شکست برابر شالکه ۰۴ از دور مسابقات کنار رفت. همچین لئوناردو توانست همراه با اینتر فاتح جام حذفی ایتالیا شود و به مقام نایب قهرمانی سری آ دست پیدا کند، لئوناردوی برزیلی تنها پس از شش ماه اینتر را ترک کرد تا طبق توافقی که با باشگاه پاری سن ژرمن به دست آورده بود، پست مدیریت ورزشی این باشگاه را برعهده بگیرد. پس از لئوناردو مربیانی همچون جیان پیرو گاسپرینی، کلودیو رانیری و آندره آ استراماچونی هدایت اینتر را بر عهده گرفتند. اینتر طی دو فصل، از ۵ مربی مختلف استفاده کرد و همه آن‌ها بعد از مدت کوتاهی اخراج شدند. از بین ۵ مربی که در این مدت روی نیمکت اینتر نشستند به جز رافائل بنیتز، هیچ‌کدام سابقه قهرمانی در سطح اول اروپا را نداشتند. اینتر به خاطر قانون فیرپلی مالی و نداشتن منابع مناسب مالی مجبور به فروش ستاره‌های خود شد و ساموئل اتوئو، وسلی اسنایدر، ژولیو سزار، لوسیو، مایکون، تیاگو موتا و گوران پاندف به خاطر حقوق بالایشان تیم را ترک کردند.
بحران مالی و تغییر در مالکیت (۲۰۱۷–۲۰۱۲)
در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۲، باشگاه اینتر اعلام کرد که موراتی قصد دارد تا بخشی از سهام این باشگاه را به یک کنسرسیوم چینی به رهبری کنت هوانگ بفروشد. در همان روز، اینتر اعلام کرد که توافقی با شرکت ساخت‌وساز راه‌آهن چین برای پروژه استادیوم جدید صورت گرفته‌است، هرچند، سرانجام توافق با کنسرسیوم چینی از بین رفت. فصل ۱۳-۲۰۱۲ با هدایت استراماچونی یکی از بدترین فصل‌ها در تاریخ باشگاه بود که با جایگاه نهمی در سری آ و عدم کسب سهمیه در هیچ یک از رقابت‌های اروپایی به پایان رسید.
در ۲۴ مه ۲۰۱۳، والتر ماتزاری جایگزین استراماچونی شد. در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳، یک کنسرسیوم اندونزیایی (.International Sports Capital HK Ltd) به سرپرستی اریک توهیر، هاندی سوئتدجو و روزان روئسلانی، توافق نامه ای با اینتر به امضا رساند که طبق این توافق هفتاد درصد سهام اینتر را با پرداخت بیش از ۵۰۰ میلیون دلار خرید. با این حال موراتی ۲۹٫۵ درصد از سهام خود را حفظ کرد. اریک توهیر که مالک باشگاه فیلادلفیا سونتی سیکسرز در لیگ ان بی ای و دی‌سی یونایتد در لیگ فوتبال ام‌ال اس آمریکا نیز بود، در ۲ دسامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که مشارکت استراتژیک بین اینتر و دی‌سی یونایتد شکل گرفته‌است. ماتزاری در انتهای فصل ۱۴-۲۰۱۳ اینتر را به رده پنجم سری آ رساند و جواز حضور در مرحله پلی آف لیگ اروپا فصل ۱۵-۲۰۱۴ را کسب کرد. در دوران اریک توهیر، اینتر به دلیل نقض قوانین فیر پلی مالی در گذشته از طرف یوفا دچار محدودیت‌هایی شده بود. اینتر فصل ۱۵-۲۰۱۴ را با هدایت والتر ماتزاری آغاز کرد اما پس از کسب نتایج ضعیف این مربی از هدایت باشگاه برکنار شد و در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴، روبرتو مانچینی جایگزین او شد و برای بار دوم هدایت اینتر را بر عهده گرفت که نتیجه آن قرار گرفتن اینتر در جایگاه هشتم در پایان فصل ۱۵-۲۰۱۴ سری آ بود. اینتر فصل ۱۶-۲۰۱۵ را در جایگاه چهارم به پایان رساند و نتوانست به لیگ قهرمانان اروپا صعود کند. در ۶ ژوئن ۲۰۱۶ گروه هولدینگ سانینگ یک شرکت متعلق به ژانگ ژیندانگ بنیانگذار و رئیس گروه سانینگ بخش اعظمی از سهام باشگاه را از اریک توهیر و ماسیمو موراتی خرید. بر اساس گزارش منابع مختلف مجموع مبلغ سرمایه گذاری شده از طرف سانینگ ۲۷۰ میلیون یورو بود. این توافق در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۶ در یک مجمع عمومی فوق‌العاده پذیرفته شد که بر اساس آن سانینگ ۶۸٫۵۵ درصد از سهام باشگاه را خریداری کرد. اولین فصل مالکیت جدید، اما با نتایج ضعیف در بازی‌های دوستانه پیش فصل شروع شد. در ۸ اوت ۲۰۱۶ روبرتو مانچینی سرمربی اینتر با توافقی دو طرفه از باشگاه جدا و فرانک دی بوئر جایگزین او شد، هرچند دی بوئر نیز پس از کسب نتایج ضعیف در ۱ نوامبر ۲۰۱۶ برکنار شد. جانشین او، استفانو پیولی بدترین نتایج تاریخ باشگاه در رقابت‌های اروپایی همراه با اینتر را کسب کرد. با وجود پیروزی در ۸ بازی متوالی، پیولی قبل از پایان فصل از باشگاه جدا شد و تیم برای ششمین فصل متوالی در کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا ناکام ماند.
تاریخچه اخیر (۲۰۱۷–اکنون)
در ۹ ژوئن ۲۰۱۷، لوچانو اسپالتی سرمربی سابق رم با قراردادی دو ساله هدایت اینتر را بر عهده گرفت و یازده ماه بعد، اینتر بعد از گذشت شش سال عدم حضور در لیگ قهرمانان اروپا به لطف پیروزی سه بر دو مقابل لاتزیو در آخرین بازی فصل ۱۸-۲۰۱۷ سری آ جواز حضور در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرد. به دلیل این موفقیت، باشگاه در ماه اوت قرارداد اسپالتی را تا سال ۲۰۲۱ تمدید کرد.
در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۸ ، استیون ژانگ به عنوان رئیس جدید باشگاه منصوب شد. در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۹، باشگاه رسما اعلام کرد که شرکت لیون راک کپیتال (یک شرکت خصوصی سرمایه‌گذاری در آسیا که در هنگ کنگ مستقر است) با کنسرسیوم اندونزیایی .International Sports Capital HK Ltd به سرپرستی اریک توهیر به توافق رسیده‌است تا ۳۱٫۰۵ درصد از سهام اینتر را خریداری کند تا شرکت مذکور به دومین سهام دار باشگاه اینتر تبدیل شود. با خریداری سهام اریک توهیر توسط لیون راک کپیتال، اکنون این شرکت پس از سانینگ (مالک ۶۸٫۵۵ درصد از سهام اینتر)، بیشترین سهم را در باشگاه اینتر در اختیار دارد. بعد از فصل ۱۹-۲۰۱۸ سری آ علی رغم اینکه اینتر در جایگاه چهارم قرار گرفت و جواز حضور در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرد، اسپالتی از هدایت اینتر برکنار شد.
در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۹، اینتر، آنتونیو کونته سرمربی ایتالیایی و سابق یوونتوس و چلسی را با امضای قراردادی سه ساله به عنوان سرمربی جدید خود منصوب کرد. کونته در یکی از اولین اقدامات خود مائورو ایکاردی مهاجم آرژانتینی باشگاه را که دچار حاشیه‌های فراوانی شده بود را در لیست فروش قرار داد به این ترتیب این مهاجم آرژانتینی پس از هفت فصل حضور در جوزپه مه آتزا راهی تیم پاریس سن ژرمن شد، در سپتامبر ۲۰۱۹ استیون ژانگ به عنوان عضو هیئت مدیره اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا انتخاب شد. پس از جدایی ایکاردی، ایوان پریشیچ نیز با قرارداد قرضی یک ساله راهی بایرن مونیخ شد. در اوت ۲۰۱۹، روملو لوکاکو با مبلغ ۷۵ میلیون یورو به اینتر پیوست که این گران‌قیمت‌ترین خرید تاریخ باشگاه اینتر به حساب می‌آمد. همچنین اینتر، در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹، نیکولو بارلا ستاره ایتالیایی خط هافبک باشگاه کالیاری را با مبلغ ۴۰٫۵ میلیون یورو جذب کرد. باشگاه اینتر دیه‌گو گودین، استفانو سنسی، الکسیس سانچز، بیراگی، و والنتینو لاتسارو  را نیز به خدمت گرفت. اینتر فصل ۲۰-۲۰۱۹ سری آ را با هدایت کونته، پس از پیروزی دو بر صفر خارج از خانه برابر آتالانتا در آخرین بازی فصل، با ۸۲ امتیاز به پایان رساند و به مقام نایب قهرمانی دست یافت، این درحالی بود که یوونتوس تنها با یک امتیاز بیشتر قهرمان سری آ شد. همچنین اینتر پس از پیروزی پنج بر صفر در برابر شاختاردونتسک اوکراین در نیمه نهایی لیگ اروپا، به فینال این مسابقات راه پیدا کرد. این اولین حضور اینتر در یک فینال، پس از سال ۲۰۱۱ به حساب می‌آمد. در فینال لیگ اروپا ۲۰۲۰، اینتر با نتیجه سه بر دو در برابر سویا اسپانیا شکست خورد و به مقام نایب قهرمانی رسید.
آنتونیو کونته برای قهرمانی در فصل ۲۱-۲۰۲۰ سری آ خواهان یک تیم رقابتی شد به همین علت باشگاه اینتر، اشرف حکیمی ستاره مراکشی باشگاه رئال مادرید را که به صورت قرضی در دورتموند توپ می‌زد با مبلغ ۴۰ میلیون یورو برای پست وینگ بک راست به خدمت گرفت. همچنین متئو دارمیان از پارما و آرتورو ویدال از بارسلونا نیز جذب شدند. ایوان پریشیچ پس از حضور قرضی یک ساله در بایرن مونیخ به اینتر بازگشت تا در پست وینگ بک چپ بازی کند. فصل ۲۱-۲۰۲۰ سری آ با پیروزی چهار بر سه برابر فیورنتینا آغاز شد. در هفته چهارم رقابت‌ها، اینتر باید به مصاف همشهری خود آث میلان می‌رفت که در پایان این بازی تیم میلان با برتری دو بر یک توانست اینتر را پس از سال‌ها در خانه شکست دهد. در پایان مرحله گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا، اینتر با کسب ۶ امتیاز از شش بازی پس از تیم‌های رئال مادرید، مونشن گلادباخ و شاختار دونتسک در جایگاه چهارم گروه B قرار گرفت و از این مسابقات حذف شد و برای سومین سال متوالی از رسیدن به مرحله حذفی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا بازماند. این بدترین عملکرد اینتر در مرحله گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا در تاریخ باشگاه به حساب می‌آمد به طوری که اینتر در بازی رفت با نتیجه سه بر دو و در بازی برگشت با نتیجه دو بر صفر و در مجموع ۵ بر ۲ در برابر یکی از ضعیف‌ترین رئال مادریدهای سالیان گذشته شکست خورده بود. اینتر پس از حذف فیورنتینا و میلان در رقابت‌های کوپا ایتالیا باید در مرحله نیمه نهایی به مصاف یوونتوس می‌رفت که در نهایت اینتر با پذیرش شکست دو بر یک در مجموع دو بازی رفت و برگشت از صعود به فینال بازماند. در ۲ مه ۲۰۲۱ و در فاصله چهار هفته مانده به پایان مسابقات سری آ و پس از تساوی آتالانتا در برابر ساسولو، قهرمانی اینتر در رقابت‌های سری آ در فصل ۲۱-۲۰۲۰ مسجل شد. این اولین قهرمانی اینتر پس از یازده سال بود که با پایان دادن به سلطه ۹ ساله یوونتوس در سری آ همراه شد. در پایان فصل، اینتر با هدایت آنتونیو کونته توانست با کسب ۹۱ امتیاز قهرمان رقابت‌های سری آ در فصل ۲۱-۲۰۲۰ شود و اسکودتوی نوزدهم را برای اینتر به ارمغان آورد. این بالاترین میزان امتیازگیری اینتر بعد از فصل ۰۷-۲۰۰۶ با هدایت روبرتو مانچینی و کسب ۹۷ امتیاز می‌باشد. در ۲۶ مه ۲۰۲۱، آنتونیو کونته پس از دو سال با توافقی دوطرفه و دریافت مبلغی حدود هفت میلیون یورو از باشگاه اینتر جدا شد.
در ژوئن ۲۰۲۱، سیمونه اینزاگی به عنوان سرمربی جدید باشگاه انتخاب شد. اینتر به دلیل مشکلات مالی مجبور شد اشرف حکیمی را با مبلغ ۶۰ میلیون یورو به پاری سن ژرمن  و لوکاکو را با مبلغ ۱۱۵ میلیون یورو به باشگاه چلسی واگذار کند. برای پر کردن جای خالی لوکاکو، ادین ژکو مهاجم ۳۶ ساله و بوسنیایی باشگاه آ.اس.رم با قراردادی آزاد تا سال ۲۰۲۳ و برای جانشینی حکیمی نیز دنزل دومفریس هلندی با مبلغ۱۲٫۵ به علاوه ۲٫۵ میلیون یورو متغیرات از باشگاه آیندهوون جذب شدند. همچنین هاکان چالهان‌اوغلو با قراردادی آزاد از میلان و خواکین کوره‌آ از لاتزیو به اینتر پیوستند. قرارداد راجا ناینگولان نیز با اینتر فسخ شد. به این ترتیب، اینتر فصل ۲۲-۲۰۲۱ سری آ را با از دست دادن سه ستاره اصلی خود یعنی حکیمی، لوکاکو و اریکسن باید آغاز می‌کرد.
فصل جدید سری آ با پیروزی چهار بر صفر خانگی برابر جنوا آغاز شد. اینتر با هدایت اینزاگی توانست پس از سه فصل متوالی عدم صعود از دور گروهی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا، پس از رئال مادرید در جایگاه دوم گروه D قرار بگیرد و به مرحله حذفی صعود کند. این اولین حضور اینتر در مرحله حذفی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا از فصل ۱۲-۲۰۱۱ به حساب می‌آمد. در این مرحله اینتر باید به مصاف لیورپول می‌رفت. در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱، اینتر به عنوان قهرمان سری آ باید در سوپرجام فوتبال ایتالیا به مصاف رقیب دیرینه خود یعنی یوونتوس که قهرمان جام حذفی شده بود می‌رفت. اینتر با پیروزی دو بر یک در این دیدار به ششمین سوپرجام خود دست یافت. این اولین جام اینزاگی همراه با اینتر بود. در ۱۶ فوریه، اینتر در دور رفت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مه آتزا به مصاف لیورپول رفت و با نتیجه دو بر صفر شکست خورد. در ۸ مارس و دور برگشت این مسابقات، هرچند اینتر با نتیجه یک بر صفر در آنفیلد به برتری دست یافت، اما در مجموع دو بازی رفت و برگشت با نتیجه دو بر یک از لیورپول شکست خورد و از دور مسابقات کنار رفت. در ۱۱ مه ۲۰۲۲، اینتر در فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا و در ورزشگاه المپیکو شهر رم باید به مصاف یوونتوس می‌رفت. بازی در وقت‌های قانونی با نتیجه دو بر دو به پایان رسید اما در وقت‌های اضافه با دو گل ایوان پریشیچ، اینتر توانست یووه را با نتیجه چهار بر دو شکست داده و قهرمان جام حذفی فوتبال ایتالیا در فصل ۲۲-۲۰۲۱ لقب بگیرد. این دومین جام فصل و هشتمین جام حذفی تاریخ باشگاه نیز به حساب می‌آمد. در ۲۲ مه ۲۰۲۲، اینتر پس از کسب پیروزی سه بر صفر خانگی برابر سمپدوریا و کسب ۸۴ امتیاز، پس از رقیب همشهری خود یعنی میلان در جایگاه دوم جدول سری آ قرار گرفت و به مقام نایب قهرمانی بسنده کرد.
مهم‌ترین رویدادهای تاریخ باشگاه
جدول زیر مهم‌ترین رویدادهای تاریخ باشگاه فوتبال اینتر میلان را نشان می‌دهد:
ورزشگاه‌ها و زمین تمرین
کمپو دی ریپا تیچینسه
کمپو دی ریپا تیچینسه (Campo di Ripa Ticinese)، اولین محل برگزاری بازی‌های اینتر، بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۲ بود. در ۲۸ نوامبر ۱۹۰۹، اولین پیروزی تاریخ اینتر در لیگ در برابر یوونتوس در این ورزشگاه به دست آمد. به علت پایین آمدن کیفیت چمن این ورزشگاه در فصل زمستان که باعث افت وحشتناک کیفیت بازی نیز می‌شد، شهرداری میلان به باشگاه اینتر اجازه داده بود تا مسابقات خانگی خود در فصل زمستان را در آرنا چیویکا برگزار کند که در آن زمان برای سایر مسابقات ورزشی و غیر ورزشی مانند بازسازی نبردهای دریایی و … استفاده می‌شد.
کمپو ویا گلدونی