cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
استانیسلاواس استونکوس
استانیسلاواس استونکوس (Stanislovas Stonkus؛ ۲۹ دسامبر ۱۹۳۱ – 1931:12:29, February 19, 2012) ورزشکار بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
پاتریک گوبل
پاتریک گوبل (Patrick Göbel؛ زادهٔ July 8, 1993) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
استانیسلاواس استونکوس
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
پاتریک گوبل
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تسویکاو و باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت اشاره کرد.
استانیسلاواس استونکوس
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
استانیسواو دراگان
استانیسواو دراگان (Stanisław Dragan; November 21, 1941 – April 21, 2007) بوکسور اهل لهستان بود.
اورینهاوس
اورینهاوس (به پرتغالی: Ourinhos) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. اورینهاوس ۲۹۵٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۷۱۱ نفر جمعیت دارد و ۴۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واکه نو کیومارو
واکه نو کیومارو ; January 1, 733 – April 4, 799) اصلاح‌گر مذهبی اهل ولایت بیزن ژاپن بود. در یک خاندان که از نظر سیاسی مهم بودند در واکه، اوکایاما به دنیا آمد وی تلاش کرد تا آیین بودایی و سیاست را از طریق اصلاح مذهبی جدا نگه دارد. وی مشاور امپراتور کانمو بود.
گوستاوو ماتوساس
گوستاوو ماتوساس (Gustavo Matosas؛ زادهٔ May 27, 1967) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
منطقه تاریخی ماریمونت
منطقه تاریخی ماریمونت (به انگلیسی: Mariemont Historic District) یک بافت تاریخی و شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در Mariemont واقع شده‌است.
معماران
معمارانی که در ماریمونت کار می‌کنند عبارت هستند از لوئیس جالید، رابرت رادز مک گودوین، جک ای. هودل و ریپلی و لی بوتیلیر.
فردریک مولنبرگ
فردریک آگوستوس کنراد مولنبرگ (۱ ژانویه ۱۷۵۰ – ۴ ژوئن ۱۸۰۱) یک کاهن و سیاستمدار آمریکایی و نخستین رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود. وی یکی از نمایندگان کنوانسیون قانون اساسی ایالت پنسیلوانیا و عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا و یک کشیش لوتران بود. خانه او، معروف به خانه سخنگو، اکنون یک موزه است.
هارتفورد، شهرستان اوهایو، ایندیانا
هارتفورد (به انگلیسی: Hartford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده‌است. هارتفورد ۱۵۳٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تودا کازوآکی
تودا کازوآکی ; January 1, 1542 – August 20, 1604) سامورایی در خدمت توکوگاوا ایه‌یاسو اهل ژاپن بود.
پاتریک هاگ
پاتریک هاگ (Patrick Haag؛ زادهٔ March 9, 1990) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه و باشگاه فوتبال یان رگنسبورگ اشاره کرد.
آیمئی یاکوبسکو
آیمئی یاکوبسکو (Aimée Iacobescu؛ June 1, 1946 – 1946:6:1, March 27, 2018) بازیگر اهل رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به انتقام، سرنوشت بد، هفت مرد و یک بدکاره، یاغی‌ها و با دست‌های پاک اشاره کرد.
جایزه بزرگ پرتغال ۲۰۲۱
جایزه بزرگ پرتغال ۲۰۲۱ یک جایزه بزرگ فرمول یک است که در فصل برگزار می‌شود.
رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه
<references group="ی" />
منابع
<references group="persian-alpha" />
سارومارو دایو
سارومارو دایو ؛ January 1, 805 – January 1, 1185) شاعر، و نویسنده اهل ژاپن بود.
افسانه مولنبرگ
با این حال ایالات متحده هیچ زبان رسمی قانونی ندارد. زبان انگلیسی به دلیل وضعیت آن به عنوان «زبان غالب» به‌طور عملی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در مواردی ایالت‌های مختلف قوانین زبان رسمی خود را تصویب کرده‌اند.
ماریسبورگ، مینه‌سوتا
ماریسبورگ (به انگلیسی: Marysburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است. ماریسبورگ ۳۲۰٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالاژکنا
مالاژکنا (به لاتین: Maladzyechna) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Maladziečna District واقع شده‌است. مالاژکنا ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹۴٬۲۸۲ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای اسلینگن آم نکا و کولومنا خواهرخوانده‌های مالاژکنا هستند.
فانتزی پیچیده تیره زیبای من
فانتزی پیچیده تیره زیبای من پنجمین آلبوم استودیویی رپر آمریکایی کانیه وست است که در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی منتشر شد. پس از یک دورهٔ جنجال‌برانگیز در سال ۲۰۰۹، وست مدتی از انظار عمومی کناره گرفت و به تعبیر خود، به یک «تبعید خودخواسته» در هاوایی رفت. در آنجا او کار را بر روی آلبومی با مشارکت تعداد زیادی از هنرمندان مختلف آغاز کرد. آلبوم با حضور هنرمندان مهمان متعددی مانند بون ایور، جی زی، پوشا تی، ریک راس، کید کادی، نیکی میناژ و جان لجند ضبط شد. آهنگسازی توسط کانیه وست و با حضور آهنگسازان با سابقهٔ متعددی انجام شد. فانتزی پیچیده تیره زیبای من به علت زیبایی ماکسیمالیستی، کیفیت بالای آهنگسازی و فضای دوگانه حاکم بر آن مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. این آلبوم از طرف بسیاری مجلات موسیقی و منتقدین عنوان بهترین آلبوم سال ۲۰۱۰ را کسب کرد. در وب‌سایت متاکریتیک این آلبوم نمره متوسط ۹۴ از ۱۰۰ را از حدود ۴۵ نقد کسب کرده‌است.
استپا بوتائاس
استپا بوتائاس (Stepas Butautas; August 25, 1925 – 1925:8:25, March 22, 2001) بازیکن بسکتبال اهل لیتوانی بود.
او همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
کپلر-۲۰ای
کپلر-۲۰ای یک سیاره فراخورشیدی است که به دور کپلر-۲۰ می‌گردد. این سیاره از آن جهت قابل توجه است که نخستین سیاره با شعاعی کوچکتر از زمین است که به دور یک ستاره خورشیدسان می‌گردد. این سیاره پس از کپلر-۲۰‌بی دومین سیاره از لحاظ نزدیکی به ستاره است و با داشتن دمای ۷۷۰ درجه سلسیوس، بسیار داغتر از ان است که امکان وجود آب مایع در سطح آن فراهم باشد. کشف کپلر-۲۰‌ای به همراه ۴ سیاره دیگر منظومه‌اش در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۱ اعلام شد.
نووگرودوک
نووگرودوک (به لاتین: Navahrudak) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Navahrudak District واقع شده‌است. ناواریداک ۲۹٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد و ۲۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر البلنگ خواهرخواندهٔ نووگرودوک هست.
دانکو ماتلیان
دانکو ماتلیان (Danko Matrljan؛ زادهٔ March 4, 1960) بازیکن سابق فوتبال اهل کرواسی است.
رشته‌کوه ریموتاکا
رشته‌کوه ریموتاکا (Remutaka Range) (املای Rimutaka Range قبل از ۲۰۱۷)، جنوبی‌ترین رشته‌کوه‌های زنجیره‌ای در پایین جزیره شمالی نیوزیلند است. این زنجیره از شمال به‌سمت Tararua و سپس رشته‌های Ruahine ادامه می‌یابد و به موازات ساحل شرقی بین ولینگتون و کیپ شرقی پیش می‌رود.
۵۵۵ متر از بلندی‌های جاده در دامنهٔ این رشته‌کوه در سَدِل شمالی، «گذرگاه ریموتاکا» نام دارد. این گذرگاه به‌طور رسمی در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵؛ هنگامی که وزیر اطلاعات زمین تصمیم هیئت جغرافیایی نیوزیلند را تأیید کرد، به این نام نامگذاری شد. به دنبال تصویب قانون حل و فصل دعاوی ۲۰۱۷ Rangitāne Tū Mai Rā (Wairarapa Tamaki nui-ā-Rua)، نام محدوده رسماً به محدوده ریموتاکا تغییر یافت.
تاریخ
در طول جنگ جهانی اول بیش از ۳۰۰۰۰ سرباز نیوزلندی در اردوگاه‌های نظامی در ترنتهام، هات علیا و فیرستون در مسیر جاده تپه ریموتاکا در یک سفر سه روزه ۲۷ مایل (۴۳٫۵ کیلومتر) در ۲۳ رژه، تشکیل شده از ۵۰۰ تا ۱۸۰۰ نظامی از سپتامبر ۱۹۱۵ تا آوریل ۱۹۱۸، رژه و راه‌پیمایی کردند و در پایان آموزش خود به نیروی پشتیبانی «نیروی اعزامی نیوزیلند» پیوستند. این راهپیمایی در سال ۲۰۱۵ مجدداً اجرا شد.
فرکسپو
فرکسپو (Ferrexpo) شرکت معدن سوئیسی اوکراینی است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد.
سنتز ایمیدازول دیباس–رادیشوفسکی
سنتز ایمیدازول دیباس–رادیشوفسکی یک واکنش آلی است که برای سنتز ایمیدازول‌ها از دی‌کربونیل، آلدهید و آمونیاک استفاده می شود. جزء دی‌کربونیل معمولاً گلیوکسال است، اما می تواند شامل ۲٬۱-دی‌کتون و کتوآلدهیدهای مختلف نیز باشد. از این روش تجاری برای تولید چندین ایمیدازول استفاده می شود. این فرایند نمونه ای از یک واکنش چندجزئی است.
در مرحله دوم، این دی‌ایمین با آلدهید متراکم می شود:
اصلاح این روشِ کلی، که در آن یک اکی‌والان آمونیاک با آمین جایگزین می شود، ایمیدازول‌های N-استخلافی با بازدهی خوب تولید می کند.
استفان دیمیتروف (بازیکن والیبال)
استفان دیمیتروف (Стефан Димитров؛ زادهٔ May 15, 1956) بازیکن والیبال اهل بلغارستان است.
دبلیوای‌اس‌پی-۱۷بی
این سیاره به نام دیتسو نیز شناخته می‌شود. این نام در کمپین NameExoWorlds کاستاریکا در صدمین سالگرد اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی برگزیده‌شد. دیتسو نامی است که در اسطوره‌شناسی تالامانکان، خدای سیبو به نخستین مردم بریبری داد
شاخص تنوع
شاخص تنوع شاخصی اکولوژیک است که در آن تنوع گونه‌های موجود در یک جامعه زیستی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. معروف‌ترین شاخصی که تاکنون برای تنوع ابداع شده‌است شاخص تنوع شانون-وینر به سال ۱۹۴۸ می‌باشد. این شاخص را باH' نشان می‌دهند و معادله آن به قرار زیر است:
که در آن p_i نسبت افراد یک گونه به کل فراوانی جامعه را نشان می‌دهد که به صورت زیر می‌باشد.
خورشیدسان
ستاره خورشیدگونه، خورشیدسان و دوقلو‌های خورشیدی ستارگانی هستند که شبیه به خورشید هستند. طبقه‌بندی آنها به این صورت است که دوقلوهای خورشیدی بیشترین شباهت را به خورشید دارند و در مراتب بعدی خورشیدسان‌ها و خورشیدگونه‌ها قرار می‌گیرند. مشاهده این ستارگان برای درک بهتر ویژگی‌های خورشید نسبت به ستارگان دیگر و قابلیت سکونت سیاره‌ها اهمیت دارد.
استفن کینله
استفن کینله (Steffen Kienle؛ زادهٔ January 18, 1995) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وی‌اف‌آر آلن اشاره کرد.
لاوت (نام خانوادگی)
لاوِت (Lovett) یک نام خانوادگی انگلیسی است که ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره داشته باشد:
دیکسونز کارفون
دیکسونز کارفون (Dixons Carphone) شرکت الکترونیک بریتانیایی است، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد.
طایفه فولادوند
طایفه فولادوند از باب ممیوند ایل چهارلنگ بختیاری می باشد که بیستر در مناطق لرستان (دورود. ازنا. الیگودرز. خرم آباد. الشتر. نورآباد) وخوزستان (دزفول. اندیمشک. اهواز) زندگی میکنن واین  طایفه شامل پنج تیره بنام های1. کاید خانجمالی 2.خان کاید3. سالاروند. 4.هیودی5.گروند
فهرست صنایع پتروشیمی ایران
فهرست صنایع پتروشیمی ایران شامل پتروشیمیها و پالایشگاههای ایران است.
فهرست
واحدهای پتروشیمی بر اساس نوع خوراک مصرفی دسته‌بندی می‌شوند
پیوند به بیرون
پورتال شرکت ملی صنایع پتروشیمی
قیمت محصولات پتروشیمی ایران
ماونت کارمل، شهرستان واشینگتن، ایندیانا
ماونت کارمل (به انگلیسی: Mount Carmel) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Brown Township واقع شده‌است. ماونت کارمل ۲۱۷٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلونیم
خواهرخوانده
شهرهای تورژوک، سرگییف پوساد و اوگوستوو خواهرخوانده‌های اسلونم هستند.
فهرست تیم‌ها و دوچرخه‌سواران در تور دو فرانس ۱۹۹۵
مسابقات دوچرخه‌سواری تور دو فرانس ۱۹۹۵ از ۱ تا ۲۳ ژوئیه در کشور فرانسه برگزار شده‌است.
تیم‌ها
تیم‌های راه یافته
تیم‌های دعوت شده
استفان کاپوانیاک
استفان کاپوانیاک (Stefan Kapłaniak؛ ۱۰ آوریل ۱۹۳۳ – 1933:4:10, August 8, 2021) قایقران کایاک، و قایقران کانو اهل لهستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
شیدا شجاعی
شیدا شجاعی کهنه‌شهری بازیکن بسکتبال ایرانی اهل تهران است که هم‌اکنون در ترکیب تیم ملی بسکتبال ۳ نفره زنان ایران و نیز تیم ملی بسکتبال زنان ایران حضور دارد.
جورجه الکساندرو
جورجه الکساندرو (George Alexandru؛ ؛  November 21, 1957 – 1957:11:21, January 1, 2016) بازیگر اهل رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به بازمانده، بلوط، آینه، آخرین یورش، عروسی بی سروصدا و میرچئا اشاره نمود.
استفان کروک
استفان کروک (Stefan Krook؛ زادهٔ October 1, 1950) قایقران، و قایقران قایق بادبانی اهل سوئد است.
سریا (بلائیت)
سریا (به لاتین: Seria) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در Seria واقع شده‌است.
تحول مقام به دستگاه
تحول مقام به دستگاه اصطلاحی است برای توصیف تغییراتی که در روش طبقه‌بندی و آموزش موسیقی سنتی ایرانی رخ داد و در آن طبقه‌بندی‌های قبلی که بر اساس مقام بود، با طبقه‌بندی‌های جدیدی که بر اساس دستگاه است، جایگزین شد. زمان‌بندی آن مستند نیست و مورد اختلاف نظر است؛ اگر چه در مورد شروع این تحول گمانه‌زنی‌های مختلفی وجود دارد، اما اکثر پژوهشگران پایان این تحول را به اوایل دورهٔ قاجاریه و خاندان فراهانی نسبت می‌دهند.
در فاصلهٔ قرن چهارم تا نهم هجری، موسیقی علمی ایران وضعیت خوبی داشت و از نظام ادواری برای شرح موسیقی با کمک مقام‌ها استفاده می‌شد. در این نظام موسیقایی، دوازده مقام تعریف شده بود که عشاق، نوا، بوسلیک، راست، عراق، اصفهان، زیرافکند، بزرگ، زنگوله، رهاوی، حسینی و حجازی نام داشتند. اما در قرن نهم هجری با تبعیت حکام ایرانی از متعصبین بانفوذی که مخالف موسیقی بودند، رشد علمی موسیقی در ایران متوقف شد و در همین حال تغییرات و جابه‌جایی‌های بسیاری در موسیقی ایران صورت گرفت. زمان شروع جدایی موسیقی ایران از نظام مبتنی بر مقام‌ها دقیقاً مشخص نیست ولی احتمالاً به دورهٔ تیموریان (سدهٔ هشتم تا دهم هجری قمری) بر می‌گردد. در طی این تحولات، مقام‌ها جای خود را به دستگاه‌ها دادند و نظام نوینی برای طبقه‌بندی و تدریس موسیقی شکل گرفت که بعدها ردیف نامیده شد. در این نظام معمولاً هفت دستگاه (همایون، ماهور، شور، سه‌گاه، چهارگاه، راست‌پنج‌گاه و نوا) و پنج آواز برشمرده می‌شود (در منابع مختلف فهرست این آوازها متفاوت ذکر شده اما معمولاً شامل زیر مجموعه‌ای از این موارد است: آواز دشتی، آواز ابوعطا، آواز بیات ترک، آواز افشاری، آواز شوشتری، آواز بیات کرد و آواز بیات اصفهان).
اگرچه، سیر تحول نظام مقامی به دستگاهی یکی از پرسش‌های بنیادین در تاریخ موسیقی ایران است اما پژوهش‌های چندانی در این زمینه انجام نشده‌است. از جمله انتقادهای وارد شده به این تحول آن است که به جای تمرکز روی موسیقی به عنوان یک علم، توجه را فقط روی موسیقی به عنوان یک هنر اجرایی معطوف کرده و بیان‌گر یک نظریهٔ روشنگر دربارهٔ موسیقی نیست.
مقام
پیش از این تحول، موسیقی با کمک مقام‌ها طبقه‌بندی و شناخته می‌شد. مقام در واقع مجموعهٔ نغمه‌هایی است که تحت فواصل مشخص و از پیش تعیین‌شده سازمان یافته‌اند. مفهوم مقام در موسیقی قدیم ایران با مفهوم مد در موسیقی یونان باستان نزدیکی دارد، مقام‌ها با کمک نظریهٔ ادوار توصیف و طبقه‌بندی می‌شدند و اولین بار، قطب‌الدین شیرازی (دانشمند ایرانی قرن ۷ و ۸ هجری) بود که واژهٔ «مقامات» را به جای «ادوار» استفاده کرد. نظریه‌پردازانی که در نظام مقامی پیشگام بودند، دوازده مقام را به عنوان مقام‌های اصلی طبقه‌بندی می‌کردند که عبارت بودند از عشاق، نوا، بوسلیک، راست، عراق، اصفهان، زیرافکند، بزرگ، زنگوله، رهاوی، حسینی و حجازی.
ادوار
اساس نظریهٔ ادوار همان نظریهٔ دایره پنجم‌ها است که در یونان باستان توسط فیثاغورث شرح داده شده بود. در نظریهٔ ادوار، موقعیت نت‌ها و ساختار مُدال موسیقی به کمک فواصل چهارم درست (ذی‌الاربع) و پنجم درست (ذی‌الخمس) توضیح داده می‌شود. اما تعاریف و جزئیات این دانگ‌ها در طول زمان تغییر یافته‌است. امروزه نظریهٔ ادوار بیشتر بر اساس دیدگاه صفی‌الدین ارموی و موسیقی‌دانان متأثر از او (نظیر عبدالقادر مراغه‌ای) شناخته می‌شود که هر دو هفت دانگ ذی‌الاربع را برمی‌شمارند و تعداد دانگ‌های ذی‌الخمس را هم دوازده یا سیزده عدد می‌دانند.
دستگاه
واژهٔ دستگاه به احتمال زیاد از زمان سلسله قاجاریه در موسیقی ایرانی معمول شده‌است. این کلمه که در حقیقت جایگزین واژه مقام گردیده، خود از دو کلمه دست و گاه ترکیب یافته‌است. در موسیقی قدیم ایران، گاه به معنای «پردهٔ ساز» بوده‌است؛ بنابراین، دستگاه یعنی چگونگی قرار گرفتن دست (انگشتان) بر روی پرده‌های ساز که در هر مقامی شکل خاص خود را دارد. دستگاه عبارت است از مجموعه‌ای از گوشه‌ها که بر اساس منطقی درونی به‌طور سنتی کنار هم قرار گرفته‌اند و معمولاً دارای مدهای خاص خود می‌باشند. هر گوشه یک آهنگ مستقل است که حول یک نت به‌خصوص شکل می‌گیرد که به آن نت شاهد می‌گویند. به نظر می‌رسد که ترتیب گوشه‌های یک دستگاه مبتنی بر ملایمت باشد؛ هر دستگاه از گوشهٔ خاصی شروع شده و به همان گوشه نیز ختم می‌شود. گوشه‌هایی که در این بین اجرا می‌شوند معمولاً به این ترتیب نت شاهدشان (از بم به زیر) اجرا می‌شوند. دستگاه به عنوان یک مجموعه به موسیقی‌دانان کمک می‌کند تا فواصل مربوط به هر گوشه و رابطه‌اش با دیگر گوشه‌های دستگاه را تشخیص بدهند.
ردیف
ردیف مجموعه‌ایست از ملودی‌های سنتی موسیقی ایرانی که در روایت‌های مختلف سازی و آوازی، با نظم و ترتیب خاصی در قالب دستگاه‌ها و آوازهای مختلف تقسیم‌بندی شده‌اند. به بیان دیگر ردیف موسیقی روشی برای تقسیم‌بندی گوشه‌ها است تا آموزش این گوشه‌ها را از طریق تکرار میسر کند. ردیف فقط یک مجموعه از گوشه‌ها نیست، بلکه (همچنان که از نامش بر می‌آید) به ترتیب این گوشه‌ها نیز اشاره دارد. در هر دستگاه، گوشه‌ای که وسعت صوتی‌اش از همه پایین‌تر است، معمولاً به عنوان اولین گوشه انتخاب و درآمد نامیده می‌شود و گوشه‌های دیگر به دنبال آن آورده می‌شوند. گوشه‌ها بنا به ذوق و سلیقه استادان موسیقی دستگاهی ایران جمع‌آوری شده و در مقامات موسیقی ایرانی با نظم و ترتیب خاصی ردیف شده‌اند. به گفتهٔ مجید کیانی، هرگاه نغمه‌ها و آهنگ‌ها (گوشه‌ها) به ترتیبی «متناسب با منطق هنری و ذوق زیبایی شناسانه فرهنگ ایران»، به همراه هماهنگی نسبت‌های فواصل، گردش نغمات، وزن و تزئین‌های ویژه این موسیقی به اجرا در آیند، حاصل کار را ردیف می‌نامند. هر استاد موسیقی سنتی از تسلسل گوشه‌ها با سلیقه، تفکر و احساس خود ردیفی به وجود می‌آورد و هر نوازندهٔ خلاق به هنگام اجرای آن ردیفی نو می‌آفریند که اساسش بر تک‌نوازی و بدیهه‌سرایی است.
تاریخچه
در فاصلهٔ قرن چهارم تا نهم هجری، موسیقی علمی ایران وضعیت خوبی داشت و بیشتر فلاسفه و دانشمندان آن زمان در کتاب‌ها و رساله‌های مبحثی را هم به موسیقی اختصاص می‌دادند. در این دوره نظام ادواری برای شرح موسیقی با کمک مقام‌ها به کار گرفته می‌شد. تا زمان ابن سینا (دانشمند قرن چهارم و پنجم هجری) دوازده مقام تعریف شده بود که عبارت بودند از: عشاق، نوا، بوسلیک، راست، عراق، اصفهان، زیرافکند، بزرگ، زنگوله، رهاوی، حسینی و حجازی. در متون متأخرتر هم همین نام‌ها برای مقام‌های اصلی به کار می‌رود؛ جز آن که از آخری با نام «حجاز» یاد می‌شود.
در قرن نهم هجری با تبعیت حکام ایرانی از متعصبین بانفوذی که مخالف موسیقی بودند، رشد علمی موسیقی در ایران متوقف شد و در همین حال تغییرات و جابه‌جایی‌های بسیاری در موسیقی ایران صورت گرفت. در چهار سده‌ای که از دوران صفویه آغاز می‌شود و تا اواخر سده سیزدهم خورشیدی ادامه دارد، کمتر کسی در ایران به موسیقی به عنوان یک رشتهٔ مهم علوم انسانی توجه کرد؛ پژوهش علمی و معتبری در علم موسیقی به بار نیامد و به موسیقی بیشتر به عنوان یک هنر اجرایی و تفننی نگاه می‌شد. با این حال، در آخرین سال‌های این دورهٔ چهارصد ساله که مصادف با حکومت ناصرالدین شاه قاجار بود، موسیقی دوباره تا حدودی مورد توجه قرار گرفت. در این دوره، مقام‌های ایرانی تحت عنوان دستگاه‌ها بازآرایی شدند و این دستگاه‌ها خود به قطعات کوچکتری تقسیم شدند که هر کدام را می‌شد جداگانه تعلیم داد (شکل‌گیری ردیف موسیقی ایرانی). به عقیدهٔ داریوش طلایی، بنیانگذاران ردیف لزوماً به دنبال نظم دادن به سیستم مُدال نبودند و بنا بر این رابطهٔ ردیف‌ها با مدها مشخص نشده‌است و نظام آموزشی ردیف دربرگیرندهٔ هیچ تئوری روشنگری نیست.
شروع جدایی موسیقی ایران از روش مبتنی بر مقام احتمالاً به دورهٔ تیموریان (سدهٔ هشتم تا دهم هجری قمری، معادل سدهٔ چهاردهم و پانزدهم میلادی) برمی‌گردد. با این حال، در مورد این که در این دوره موسیقی به چه شکلی آموزش داده می‌شده، اختلاف نظر هست. رافائل کیزوِتِر معتقد است که شکل‌گیری ردیف در همین دوران رخ داده و هدف از آن آموزش اجزای موسیقی ایرانی به صورت تک‌تک بوده‌است. برونو نِتل هم معقتد است که پیشینهٔ ردیف دست کم به قرن هجدهم میلادی برمی‌گردد اما داریوش طلایی معتقد است که نظم و ترتیب یافتن ملودی‌های ایرانی به صورت ردیف، تنها در قرن سیزدهم هجری خورشیدی (معادل قرن نوزدهم میلادی) شروع شده‌است. محمدرضا لطفی هم این تحول را به قرن نوزدهم منسوب می‌کند و آن را با «پاشیدگی نظام هنری ایران» در این دوره مرتبط می‌داند اما بین نظریه‌پردازان اتفاق نظر وجود دارد که هدف از ایجاد ردیف‌ها، آموزش آسان‌تر دستگاه‌ها، آوازها و گوشه‌های موسیقی ایرانی بوده‌است و روش تعلیم هم آن بوده که شاگردان باید تمام ملودی‌ها را حفظ می‌کردند.
از دید والتر فِلدمن، محقق برجستهٔ موسیقی عثمانی، زمانی که موسیقی ترکیه مشغول تمرکز بر اصول موسیقی (از طریق گسترش مقام‌ها) بود، همزمان موسیقی ایرانی به سمت قالبی شدن رفت (به معنای تمرکز روی قالب موسیقایی) و سهم موسیقی آوازی از سازی در ایران بیشتر شد. در مقابل، برخی محققین دیگر شکل‌گیری ردیف در ایران را با نفوذ فرهنگ غرب که در دورهٔ قاجاریه شدت گرفت، مرتبط می‌دادند. داریوش طلایی هم می‌نویسد که هدف اصلی بنیانگذاران ردیف تدوین مجموعه‌ای مرتبط و منظم از ملودی‌های سنتی بود. آن‌ها لزوماً به دنبال نظم دادن به سیستم مُدال نبودند و بنا بر این رابطهٔ ردیف‌ها با مدها مشخص نشده‌است و نظام آموزشی ردیف دربرگیرندهٔ هیچ تئوری روشنگری نیست اما به عقیدهٔ برونو نتل، شکل‌گیری ردیف موسیقی ایرانی در قرن بیستم با جنبش‌های ملی‌گرایانهٔ ایران در آن دوره رابطه دارد و تحول از مقام به دستگاه یک نمونه از تلاش ایرانیان برای اعلام استقلال موسیقی ایرانی از موسیقی ترکی و عربی (که ریشهٔ مشترکی دارند) است. حجاریان نیز شکل‌گیری ردیف را در تضاد با تحولات موسیقی عربی و ترکی قرار می‌دهد و می‌گوید که زمانی که در موسیقی ترکی و عربی برای دسته‌بندی مدال موسیقی بر اساس «منطق» تلاش می‌شد، در موسیقی ایرانی تمرکز روی تقسیم‌بندی موسیقی به گوشه‌ها بر اساس «سنت» بود.
شواهدی محدود در دست است که در دوره‌ای، حوالی سدهٔ دهم و یازدهم هجری قمری، چهار «شَدّ» (جمع: شَدود) به کار می‌رفته‌است که احتمالاً شکل‌گیری نظام دستگاهی متأثر از آن‌ها بوده‌است؛ از جمله، دَورَه‌بیگ کَرامی در رساله‌ای به توصیف این چهار شد اعظم پرداخته‌است. در هر شَد تعدادی از مقام‌ها و آوازها در پی هم اجرا می‌شدند ولی شروع و پایان آن همیشه یک مقام واحد بوده‌است. به نظر می‌رسد که مفهوم شد تدریجاً به مفهوم دستگاه نزدیک شده‌است؛ چنان‌که در رساله‌های بعدی از چهار شد اعظم یا چهار دستگاه اعظم نام برده شده که یکی از آن‌ها، «دستگاه راست» بوده‌است. (همچنین ببینید: راست، راست‌پنج‌گاه). در اواخر قرن سیزدهم، تدوین دوازده دستگاه (با نام‌های راستِ پنج‌گاه، نوانشابور، همایون، ماهور، رهاب، چهارگاه مخالف، سه‌گاه، دوگاه، زابل، عشیران، نیریز، و شول و شهناز) به آقابابا مخمور نسبت داده شده‌است اما تدوین هفت دستگاه و پنج آوازی که در ردیف امروزی موسیقی ایران معمول است، به خانوادهٔ فراهانی نسبت داده شده‌است.
در موسیقی دستگاهی ایران هر دستگاه شامل چند «گوشه» است. به طرز قرار گرفتن گوشه‌ها و نغمات موسیقی، «ردیف» گویند. این گوشه‌ها از پایین به بالا (از محدودهٔ صدای بم به سمت محدودهٔ صدای زیر)، پشت سر هم چیده می‌شوند. آهنگی که وسعت صوتی‌اش از همه پایین‌تر (بم‌تر) است، معمولاً به عنوان اولین آهنگ قرار می‌گیرد و «درآمد» نامیده می‌شود. گوشه‌های دیگر هر کدام به ترتیب محدودهٔ صوتی، در دنبالهٔ درآمد قرار میگرند و به‌ترتیب ردیف می‌شوند و به این طریق «دستگاه» یا «مقام» را به وجود می‌آورند. گوشه‌ها بنا به ذوق و سلیقهٔ استادان مسلم موسیقی دستگاهی ایران جمع‌آوری گردیده و در مقامات یا دستگاه‌های موسیقی ایرانی با نظم و ترتیب خاصی گنجانده و ردیف شده‌است؛ مانند: ردیف میرزا عبدالله، ردیف میرزا حسینقلی، ردیف ابوالحسن صبا و غیره. از این میان ردیف میرزا عبدالله مهم‌ترین ردیف دانسته می‌شود؛ چرا که میرزا عبدالله با تعلیم آن به شاگردان زیادی که داشت، توانست میراث هنری دوران قبل از قاجار را تا به امروز زنده نگاه دارد.
شهرستان بو فلویی
شهرستان بو فلویی واقع در استان کانتچانابوری تایلند است.این شهرستان دارای ۶ شهر و  ۷۷ روستا است.
تحول مقام به دستگاه
تاریخچه
اگرچه، موقعیت گوشه‌ها در دستگاه‌های مختلف در موسیقی امروزی ایران نسبتاً ثابت است اما بین ردیف‌های مختلف تفاوت‌هایی در تقسیم‌بندی گوشه‌ها دیده می‌شود. این تفاوت در طبقه‌بندی گوشه‌ها محدود به ردیف‌ها (که از زمان میرزا عبدالله به بعد موجود هستند) نیست و شواهدی اندک موجود است که حتی پیش از شکل‌گیری ردیف هم برخی گوشه‌ها مرتبط با هم دانسته می‌شدند؛ مثلاً، گوشه‌های دلکش، شکسته و راک با ماهور مرتبط دانسته می‌شدند و امروز هم در ردیف موسیقی ایرانی جزو دستگاه ماهور طبقه‌بندی می‌شوند.
زمان‌بندی
اگرچه، از اسناد تاریخی چنان برمی‌آید که دورهٔ فترت موسیقی ایرانی از دوران حکومت صفویه شروع شده و در دوران حکومت زندیه به پایان رسیده و نظم جدید موسیقایی احتمالاً از اوایل دورهٔ قاجاریه به میدان آمده‌است اما به دلیل نبودن خط موسیقی و نگاشته نشدن رساله‌های مهم موسیقی در این دوره، در مورد زمان دقیق شکل‌گیری نظام دستگاهی، اتفاق نظر وجود ندارد. حتی این احتمال داده می‌شود که ردیف در دورهٔ صفویه و در زمانی که اصفهان (که در آن زمان پایتخت بود) میزبان سنت موسیقایی ایران بود شکل گرفته باشد، اما به دلیل این که ردیف به صورت شفاهی منتقل می‌شده، سندی از این ردیف‌های اولیه باقی نمانده باشد.
یک روش برای تخمین زمان این تحول، شناسایی اولین اشاره به واژه‌های ردیف و دستگاه در متون تاریخی است. کتاب تاریخ سبحان‌قلی‌خان که در سدهٔ دوازدهم هجری توسط میرمحمد امین بن میرزا زمان بخاری نگاشته شد، به نظام ادواری اشاره می‌کند و از نظام دستگاهی نامی نمی‌برد. این کتاب و کتاب تاریخ ترکستان آخرین کتاب‌هایی به فارسی دانسته می‌شوند که به نظام ادواری اشاره کرده‌اند ولی از نظام دستگاهی اسم نبرده‌اند. در مقابل، اولین اشاره به نظام هفت دستگاهی، به گفتهٔ تقی بینش، در کتاب بحورالالحان است که فرصت‌الدوله شیرازی در قرن چهاردهم هجری در بمبئی به چاپ رساند؛ لذا، به عقیدهٔ او شکل‌گیری نظام دستگاهی را می‌توان به فاصلهٔ قرن دوازدهم تا چهاردهم نسبت داد. این در حالی است که اولین اشارهٔ مکتوب به لفظ «دستگاه» به معنای امروزی‌اش، احتمالاً در رساله‌ای به نام کلیات یوسفی رخ داده که مربوط به دورهٔ فتحعلی‌شاه قاجار است و در نیمهٔ نخست قرن ۱۳ هجری قمری نوشته شده‌است و در آن مشخصاً به «دوازده دستگاه» اشاره شده‌است. فرصت‌الدوله هم در بحورالالحان به همین نکته اشاره می‌کند و نظام هفت‌دستگاهی را حاصل به هم زدن نظام دوازده‌دستگاهی قدما می‌داند. اما هرمز فرهت وقوع تحول مقام به دستگاه را مشخصاً به دورهٔ قاجار نسبت می‌دهد و شروع آن را زودتر از قرن نوزدهم میلادی نمی‌داند. دست آخر آن که واژه‌های دستگاه و مقام دست کم در دوره‌ای به طور همزمان به کار می‌رفته‌اند چنان‌که لفظ «دستگاه» در متون موسیقی، احتمالاً اولین بار در رساله‌ای در بیان علم موسیقی و دانستن شعبات او به کار رفته که احتمالاً پیش از ۹۷۴ ه‍.ق نگارش شده‌است. در این رساله از برخی مقامات با صفت «صاحب دستگاه» یاد شده‌است.
هومان اسعدی با مروری بر دیدگاه‌های بالا، نظریه‌ای جدیدتر ارائه می‌کند که در آن سیر تاریخی این تحولات به پنج دوره تقسیم می‌شود. بر اساس تحقیقات او تا پیش از قرن یازدهم هجری قمری اشاره‌ای به دستگاه نشده یا اگر هم لفظ دستگاه به کار رفته، به معنایی نزدیک به معنای امروزی آن نبوده‌است. اواخر قرن یازدهم، نظامی چهار دستگاهی شکل می‌گیرد که تا نیمهٔ اول قرن سیزدهم هجری به نظام ۱۲ دستگاهی تکوین می‌یابد. از آن زمان تا اواخر قرن سیزدهم، نظام دستگاهی جدید که تنها هفت دستگاه اصلی برمی‌شمارد (و پنج آواز را ذیل این دستگاه‌ها تعریف می‌کند)، جایگزین می‌شود و پس از آن، تا نیمهٔ اول قرن چهاردهم هجری قمری است که ردیف نیز شکل می‌گیرد و نظام دستگاهی-ردیفی که امروزه رایج است، فراگیر می‌شود. اسعدی همچنین اشاره می‌کند که در نسخ خطی اشاره‌ای به لفظ «ردیف» نشده‌است و از این رو شکل‌گیری ردیف را پدیده‌ای متأخر می‌داند که پس از شکل‌گیری نظام هفت‌دستگاهی رخ داده‌است. او با این حال مطابقت نظام هفت‌دستگاهی ردیف‌های امروزی با شرحی که در بحورالالحان آمده را نشان دهندهٔ آن می‌داند که ردیف‌ها بر مبنای همان نظام استوار شده‌اند.
نتایج و بازخورد
تحول مقام به دستگاه باعث شد که برخی از مقام‌ها که در موسیقی گذشته به کار می‌رفتند، در موسیقی ردیفی به کار نروند و به بیان دیگر، گسترهٔ موسیقی ایرانی در بعد فضایی-صوتی، محدودتر شود. به گفتهٔ مجید کیانی، از بین ۱۲ مقام اصلی، تنها ۶ مقام در موسیقی دستگاهی حفظ شده‌اند؛ این شش مقام عبارتند از عشاق، نوا، بوسلیک، راست، حسینی و حجازی. از بین ده‌ها مقام فرعی نیز به گفتهٔ وی فقط ۱۳ مورد را می‌تواند در گوشه‌های موسیقی دستگاهی پیدا کرد: صبا، معشوق، خوش‌سرا، نوبهار، وصال، غم‌زده، دلگشا، بوستان، نسیم، جان‌فزا، مُحیّر، نَهُفت و مزدکانی. دست آخر آن که کیانی از دو مقام نام می‌برد که در موسیقی قدیم دارای اهمیت کمی بودند و حتی نام خاصی به آن‌ها داده نمی‌شد، اما در موسیقی دستگاهی اهمیت بالایی پیدا کردند. درجات یکی از این مقام‌ها — که در نظریهٔ ادوار، دایرهٔ «سو» نام می‌گرفته، بر دستگاه‌های سه‌گاه و چهارگاه منطبق است، و دیگری که دایرهٔ «سب» نام می‌گرفته نیز بر گوشه‌هایی از دستگاه‌های سه‌گاه، همایون، ماهور و راست‌پنج‌گاه مطابق است.
اگرچه، سیر تحول نظام مقامی به دستگاهی یکی از پرسش‌های بنیادین در تاریخ موسیقی ایران است اما پژوهش‌های چندانی در این زمینه انجام نشده‌است. با این حال، برخی پژوهشگران نقدهایی نسبت به این تحول مطرح کرده‌اند، از جمله آنکه به جای تمرکز روی موسیقی به عنوان یک علم، توجه را فقط روی موسیقی به عنوان یک هنر اجرایی معطوف کرده‌است. به نظر منتقدان، مفهوم ردیف و دستگاه در موسیقی ایرانی دربرگیرندهٔ تئوری روشنگری نیست و تنها بر آسان‌تر کردن آموزش موسیقی (از طریق تکرار قطعه‌های کوچک‌تر که همان گوشه‌ها باشند) تمرکز دارد.
جینس پلک
جینس (Genus plc) شرکت داروسازی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد.
تیم دوچرخه‌سواری ۷-ایلون
تیم دوچرخه‌سواری ۷-ایلون (7-Eleven) یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور ایالات متحده آمریکا بود.
این تیم که در سال ۱۹۸۱ تاسیس شده در سال ۱۹۹۱ به موتورولا تغییر نام پیدا کرد و در سال ۱۹۹۶ منحل شده است.
عایق‌بندی تاشه کم‌عمق
عایق‌بندی تاشه کم عمق (STI) ، که به عنوان تکنیک عایق‌بندی جعبه‌ای نیز شناخته می‌شود، یک ویژگی مدار مجتمع است که از نشت جریان الکتریکی بین اجزای ادوات نیم‌رسانا ی مجاور جلوگیری می‌کند. STI عموماً در گره‌های فناوری فرایند سیماس ۲۵۰ نانومتر و کوچکتر استفاده می‌شود. فناوری‌های قدیمی سیماس و فناوری‌های غیر ماس معمولاً از جداسازی بر اساس لوکوس استفاده می‌کنند.
STI در مراحل اولیه ساخت ادوات نیم‌رسانا، قبل از شکل‌گیری ترانزیستورها ایجاد می‌شود. مراحل کلیدی فرایند STI شامل زدایش یک الگوی تاشه در سیلیکون، رسوب‌دهی یک یا چند ماده دی‌الکتریک (مانند دی‌اکسید سیلیکون) برای پُرکردن تاشه‌ها و حذف دی‌الکتریک اضافی با استفاده از تکنیکی مانند مسطح‌سازی شیمیایی-مکانیکی است.
برخی از فناوری‌های ساخت نیم‌رسانا نیز شامل عایق‌بندی تاشه عمیق هستند، این ویژگی اغلب در مدارهای مجتمع آنالوگ یافت می‌شود.
اثر لبه تاشه باعث ایجاد آنچه اخیراً «اثر کانال باریک وارون» یا «اثر عرض باریک وارون» نامیده می‌شود، شده‌است. اساساً، به دلیل افزایش میدان الکتریکی در لبه، ایجاد یک کانال رسانا (توسط وارونگی) در ولتاژ کمتر آسان‌تر است. ولتاژ آستانه برای عرض ترانزیستور باریک به‌طور مؤثر کاهش می‌یابد. نگرانی اصلی قطعات الکترونیکی جریان نشت زیرآستانه است که پس از کاهش ولتاژ آستانه به میزان قابل توجهی بزرگتر می‌شود.
کوالا بلیت
کوالا بلیت (به لاتین: Kuala Belait) یک منطقهٔ مسکونی در برونئی است که در استان بلائیت واقع شده‌است.
ویکترکس
ویکترکس (Victrex) شرکت صنایع شیمیایی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
بازیکن سال فوتبال آلمان
بازیکن سال فوتبال آلمان جایزه ای است که از سال ۱۹۶۰ در آلمان به بهترین بازیکن سال اهدا می‌شود. در سال ۱۹۹۶ بخش بازیکن زن سال فوتبال آلمان نیز به آن اضافه شد. هر دو جایزه توسط نظرسنجی از روزنامه نگاران فوتبال آلمان انجام می‌شود و از طریق انجمن روزنامه نگاران ورزشی آلمان و انتشارات کیکر صورت می‌گیرد. عنوان دار کنونی این جایزه در بخش مردان روبرت لواندوفسکی از باشگاه بایرن مونیخ و در بخش زنان پرنیله هاردر از باشگاه وولفسبورگ است. در سال ۲۰۰۴ آیلتون گونزالوس دا سلیوا برزیلی نخستین غیر آلمانی شد که موفق به دریافت این جایزه شده‌است.
بوب عزام
وادی جرج عزام با نام هنری بوب عزام (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۲۵ در اسکندریه - درگذشتهٔ ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۰۴ در موناکو) یک خواننده مصری تبار بود که با ترانه ای به نام «یا مصطفی» در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در فرانسه به موفقیت رسید. این آهنگ در رتبهٔ ۲۳ام جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت و چهار هفته نیز در این جدول باقی ماند. عزام مدرک مهندسی الکترونیک داشت و در پشت صحنه و استادیوهای ضبط صدا کار می‌کرد.
زندگی‌نامه
بوب عزام کار خود را در کشور ایتالیا و در سالهای پایانی دههٔ ۱۹۵۰ میلادی با خواندن آهنگهایی به زبانهای ایتالیایی و انگلیسی که به همراه گروهش اجرا می‌کرد آغاز کرد. در سالهای ۱۹۶۰ او دو آهنگ که تأثیر گرفته از موسیقی شرقی بودند را با نامهای "یا مصطفی" و "Fais-moi du couscous, chéri" منتشر کرد. در همان سال او جایزهٔ بزرگ دیسک را برای آهنگ "Viens à Juan les Pins" بدست آورد.
میهایی بندئاک
میهایی بندئاک (Mihai Bendeac؛ ؛  زادهٔ December 12, 1983) بازیگر اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به بازمانده و باقی سکوت است اشاره کرد.
بهنوش صادقی
بهنوش صادقی (زاده ۲۳ آبان ۱۳۵۸) بازیگر و کارگردان ایرانی است.
زندگی‌نامه
صادقی در رشته کارگردانی بازیگری تحصیل و فعالیت هنری‌اش را روی صحنه تئاتر آغاز کرده‌است. بهنوش صادقی در آثاری نظیر سریال‌های تلویزیونی؛ «دردسرهای عظیم ۲»، «مدینه» و فیلم سینمایی «به همین سادگی» فعالیت داشته‌است وی خواهر مهنوش صادقی است.
استفان لوگرن
استفان لوگرن (Stefan Lövgren؛ زادهٔ December 21, 1970) بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
او همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی هندبال سوئد بازی کرده‌است.
استفان لوگرن در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
بادیکوت
بادیکوت (Bodycote) شرکت خدمات مهندسی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد.
استفن لانگ
استفن لانگ (Steffen Lang؛ زادهٔ August 14, 1993) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت و باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان آلمان بازی کرده‌است.
لوردانا گروزا
لورِدانا گروزا (Loredana Groza؛ زادهٔ June 10, 1970) مدل، سرگرمی‌ساز، خواننده، بازیگر، ترانه‌نویس، بازرگان، تهیه‌کننده موسیقی، مجری تلویزیون و هنرمند رقص اهل رومانی است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مودیلیانی و بازمانده اشاره کرد.
شرمینه چهل امیرانی
شرمینه چهل امیرانی متولد (۳۰ خرداد ۱۳۷۸) ورزشکار رشته تیراندازی تفنگ و عضو تیم ملی تیراندازی ایران می باشد. وی در مسابقات تیراندازی قهرمانی جهان موفق به کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۴ پاریس در ماده تفنگ بادی ۱۰ متر زنان شد.
پیوند به بیرون
شرمینه چهل امیرانی در سایت فدراسیون جهانی تیراندازی
نیاسیز
نیاسیز (به لاتین: Nyasvizh) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در Nesvizh District واقع شده‌است. نیاسیز ۱۴٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای کاوا د تیرنی و رئوتوف خواهرخوانده‌های نیاسیز هستند.
ارمنی‌های لبنان
ارمنی‌های لبنان لبنانی‌های با اصلیت ارمنی هستند. حضور ارمنی‌ها در لبنان به سده‌های گذشته بر می‌گردد. بر اساس آمار گروه بین‌المللی حقوق اقلیت‌ها حدود ۱۵۶٬۰۰۰ ارمنی یا چهار درصد از مردم لبنان، ارمنی هستند که قبل از جنگ داخلی لبنان تعداد آن‌ها بیشتر بود؛ اما بعد از این جنگ، ارمنی‌های لبنان به کشورهای اروپایی و آمریکا مهاجرت نمودند.
تاریخ
اولین حضور ارمنی‌ها در لبنان در زمان تیگران بزرگ بود که فینیقیه را از دست سلوکیان فتح نموده و آن را جزئی از امپراتوری ارمنستان ساخت. هنگامی که امپراتوری روم حکومت خود را هم بر ارمنستان و هم بر لبنان باستان برقرار نمود برخی از گروه‌های رومی با اصلیت ارمنی به منظور انجام وظایفشان به عنوان رومی به آنجا رفتند. بعد از تغییر مذهب ارمنستان به مسیحیت در ۳۰۱ میلادی، زائرین ارمنی با لبنان و مردمش به عنوان راهی به سمت اورشلیم تماس برقرار نموده و حتی عده‌ای در آنجا اقامت گزیدند.
ارمنی‌ها در لبنان از ۱۹۱۵ تا ۱۹۷۵ میلادی
ارمنی‌ها در لبنان در زمان تسلط عثمانی‌ها کمترین حضور را داشته‌اند ولی بعد از نسل‌کشی ارمنی‌ها به دست عثمانی‌ها در سال ۱۹۱۵ میلادی در لبنان حضوری گسترده پیدا کردند. اولین گروهی از ارمنی‌ها که به لبنان آمدند در منطقه کارانتینا و بعدها در منطقه برج حمود اقامت گزیدند منطقه‌ای که در آن یک جامعه ارمنی پیشرفته شکل گرفت. در ۱۹۳۹ میلادی هنگامی که فرانسه قلمرو سوریه، اسکندرون را به کمالیسم واگذار کرد؛ ارمنی‌ها، سایر مسیحیان و اعراب از آن منطقه به دره بقاع نقل مکان نمودند. هنگامی که جامعه ارمنی به شکل کنونی آن ایجاد شد آن‌ها در عنجر اقامت گزیدند. بعدها ارمنی‌های عنجر با قیمومت فرانسه به اردوگاهی در جنوب لبنان مستقر شدند و پناهندگان فلسطینی در آن شهر مستقر شدند.
جمعیت شناسی
ارمنی‌ها در تعدادی از مناطق لبنان زندگی می‌کنند. اکثر ارمنی‌ها در دو استان بیروت و ناحیه المتن زندگی می‌کنند. مناطقی از بیروت که در آن جا ارمنی‌ها سکونت دارند این موارد است: اشرفیه [Ashrafieh]، هاجن [Hadjen]، خلیل بداوی [Khalil Badawi]، کرم الزیتون [Karm el Zeytoun]، نام دیگر این منطقه (هایاشن Hayashen) خندق قمیک [Khandaq Ghamik]، صنایع [Sanayeh]، و حمرا [Hamra] و غیره؛ که در طی جنگ داخلی، تعدادی از ارمنی‌های این مناطق مهاجرت نموده یا به مناطق امن تر لبنان پناه بردند. از میان حومه‌های بیروت این مناطق دارای تمرکز بزرگی از جمعیت ارمنی است. برج حمود، دورا – آمانوس [Dora-Amanos]، فنر [Fanar]، راودا [Rawda]، جُدَید [Jdeide]، زالک [Zalk]، جلالدیب [Jal El Dib]، آنتیلیاس [Antelias]، مظهر [Mzher] نام دیگر این منطقه (دزاقگادزور Dzaghgatzor) نقاش [Naccash]، دبایه [Dbayeh] و مناطق بین آنتیلیاس و بکفیا، به سمت شمال بیشتر جمعیت ارمنی‌ها در مناطق جونیه [Jounieh]، جبیل (بیبلوس) [Jbeil Byblos]، و تریپولی [Tripoli] (به‌ویژه منطقه مینا) پراکنده‌اند.
برج حمود
برج حمود حومه‌ای در شرق بیروت در ناحیه المتن است. بازماندگان نسل‌کشی ارمنی‌ها در این منطقه سکونت دارند. برج حمود، ناحیه‌ای صنعتی و یکی از پرجمعیت‌ترین و شلوغ‌ترین محله‌ها در خاورمیانه است و به هفت منطقه عمده تقسیم شده‌است. اکثریت جمعیت برج حمود، ارمنی هستند ولی این منطقه دارای تعداد قابل توجهی از سایر مسیحیان لبنانی، جمعیت قابل توجهی از مسلمانان شیعه و تعدادی از پناهندگان فلسطینی و پناهندگان مسیحی تازه‌وارد از عراق نیز می‌باشد.
اکثر خیابان‌های برج حمود با اسامی شهرهای ارمنی نظیر یِرِوان (ایروان)، کوه‌های ارمنی نظیر آراگاتس [Aragats] و رودخانه‌های ارمنی نظیر آراکس [Araks] نام‌گذاری شده‌اند. مقدار زیادی از خیابان‌ها نیز با شهرها و مناطقی از ترکیه که ارمنی‌نشین بودند: نظیر کیلیکیه [Cilicia] ماراش [Marash] سیس [Sis] آدانا [Adana] و غیره نام‌گذاری شده‌اند.
مظهر
مظهر، شهرستان کوچکی واقع بین آنتیلیاس [Antelias] و بسالیم [Bssalim] در ناحیه المتن است. آن یک شهرستان جدید است که اکثریت جمعیت آن را ارمنی تشکیل می‌دهند. در مظهر، جامعه ارمنی دارای یکی از بهترین مدارس ارمنی یعنی «کالج آرسلانیان» [Arslanian College] و باشگاه ورزشی، فرهنگی و اجتماعی «آقپالیان» [Aghpalian] است. اکثر ارمنی‌های این منطقه از سایر محله‌های دیگر قدیمی تراند.
عنجر
عنجر شهرستانی واقع در دره بقاع لبنان است. جمعیت آن ۲۴۰۰ نفر است که بیشتر آنان، ارمنی هستند.
نمایندگی ارمنی در مجلس
در مجلس نمایندگان لبنان، تعداد معینی از کرسی‌ها برای کاندیدها و نمایندگان ارمنی در نظر گرفته شده‌است. در حال حاضر ارمنی‌ها از ۱۲۸ کرسی پارلمان لبنان دارای ۶ کرسی تضمین شده (پنج کرسی برای ارمنی‌های ارتدکس و یک کرسی برای ارمنی‌های کاتولیک) به قرار زیر می‌باشند. از آن جائی که تعدادی از پروتستان‌ها در لبنان از لحاظ قومیتی ارمنی هستند لذا برخی اوقات، کرسی نمایندگی پروتستان‌ها در پارلمان لبنان نیز توسط ارمنی‌ها پر می‌شود و تعداد نمایندگان ارمنی در لبنان را به هفت نفر می‌رساند. ارمنی‌ها همچنین در کابینه دولت لبنان دارای نمایندگی یک وزیر دولتی می‌باشند در دولتهای بزرگتر (که دارای ۲۴ وزیر یا به بالا هستند) ارمنی‌ها به‌طور سنتی حق انتخاب دو وزیر را دارا می‌باشند. ارمنی‌ها همچنین در موقعیت‌های سطوح بالای دولتی هم دارای سهمیه هستند.
آموزش و پرورش
دانشگاه هایکازیان در شهر بیروت تنها دانشگاه ارمنی در جماعت ارمنیان پراکنده است. این مؤسسه در سال ۱۹۵۵ میلادی تأسیس شده و مؤسسه ارمنی آموزش عالی هنرهای آزاد است که از زبان انگلیسی به عنوان زبان آموزشی خود استفاده می‌کند. اکثر مدارس از سوی سازمان‌ها و نهادهای کلیسایی یعنی کلیسای حواری، کاتولیک و پروتستان اداره می‌شوند و بقیه از سوی انجمن‌های فرهنگی نظیر «هامازگائین» و اتحادیه کل نیکوکاران ارمنی اداره می‌شوند.
مطبوعات
ارمنی‌های لبنان، علاقه زیادی به توسعه رسانه‌های گروهی داشته‌اند و این علاقه از دهه بیست سده گذشته هنگامی که تعداد زیادی از آنان در لبنان اقامت گزیدند شدت گرفت. «پیونیک» [Pyunik] یک روزنامه پیشگام در این زمینه بود که از سوی «آزتاگ» [Aztag] در ۱۹۲۷ میلادی تأسیس شد. سه روزنامه ارمنی زبان در بیروت منتشر می‌شود که هر سه منعکس‌کننده نظرات سه حزب سیاسی ارمنی عمده لبنان هستند.
نیو فیلادلفیا، ایندیانا
نیو فیلادلفیا (به انگلیسی: New Philadelphia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده‌است. نیو فیلادلفیا ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ارمنی‌های لبنان
مطبوعات
از میان روزنامه‌های تعطیل شده گذشته از «پیونیک» در دهه ۱۹۲۰ میلادی باید از روزنامه مستقل غیرحزبی «آیک» [Ayk] یاد کرد که بعد از یک دهه انتشار در ارمنستان، صاحب امتیاز و مالکش «لوسی توسبات» [Lucie Tosbat] آن را به گروه انتشاراتی صبح دوشنبه یا «ماندی مورنینگ» [Monday Morning] فروخت و آیک به عنوان یک روزنامه انگلیسی زبان مجدد با نام «آیک» البته قبل از تعطیلی اش شروع به کار کرد. انتشار دهندگان روزنامه آیک یعنی «تیگران» و «لوسی توسبات» همچنین روزنامه فرانسه زبان «لو سواق» [Le Soir] را منتشر کردند. همچنین باید از روزنامه ارمنی زبان و متمایل به چپ «ژوقوورتی دزاین» [Joghovourti Tsayn] به معنی «صدای ملت» یاد کنیم به هر حال از میان آن‌ها موارد زیر را که با سابقه طولانی در لبنان انتشار می‌یابد یاد می‌کنیم.
رادیو
رادیو دولتی لبنان خیلی پیش تر برنامه روزانه خود را به زبان ارمنی از طریق کانال دوم خود که کم و بیش به زبان‌های فرانسه و انگلیسی برنامه پخش می‌کند تأسیس نمود و این برنامه کار خود را در رادیو لبنان ادامه می‌دهد. در طی جنگ داخلی لبنان، ارمنی‌ها تعداد زیادی برنامه رادیویی تأسیس نمودند که برخی از آن‌ها تمام وقت و برخی نیمه وقت بود. پیشگام در زمینه رادیوهای مردمی «رادیو پارادایز» [Radio Paradise] و بعدها «رادیو وانادزاین» [Vana Tsayn] به معنای «صدای وان» بود ولیکن پارلمان لبنان، مقررات سازمان دهنده امواج رادیویی را تصویب نموده و کلیه ایستگاه‌های رادیویی غیرمجاز ناگزیر به تعطیلی شدند. این رادیوها به وسیلهٔ دو عامل کاملاً مجاز که در ارمنستان فعالیت می‌کردند بر طبق مقررات جدید رادیو تلویزیونی جابد جا شدند نام این دو عاممل «صدای وان» [Voice of Van] و «رادیو سوان» [Radio Sevan] بود.
تلویزیون
ایستگاه‌های تلویزیون‌های خصوصی و دولتی لبنان برخی اوقات و در موقعیت‌های مناسب به ارائه برنامه به زبان ارمنی پرداخته‌اند. در طی جنگ داخلی لبنان، ایستگاه تلویزیون ارمنی «پارادایز تلویژن» [Paradise Television] که با «رادیو پارادایز» همکاری می‌نمود از طریق یک ایستگاه رادیو تلویزیونی در منطقه برج حمود تأسیس شد اما ایستگاه تلویزیون ارمنی پارادایز تلویژن بعد از آنکه در کسب مجوز بر طبق مقررات جدید سازمان دهنده امواج رادیو تلویزیونی شکست خورد ناگزیر به تعطیلی شد.
ولی به نحو قابل ملاحظه‌ای کانال تلویزیونی المستقبل (که تلویزیون آینده هم نامیده می‌شود) و اخبار روزنامه اُ تی وی برنامه‌های منظمی (روزنانه ۳۰ دقیقه) را به زبان ارمنی ارائه می‌دهند.
مذهب
به‌طور رسمی سه شاخه عمده مسیحیت ارمنی از سوی دولت مورد شناسایی قرار گرفته‌اند. به‌طور کلی ارمنی‌های لبنان شامل: کلیسای حواری ارمنی، کلیسای کاتولیک ارمنی و کلیسای انجیلی ارمنی هستند که حیطه کلیسای آن‌ها در کارت‌های هویتشان [identity cards] ذکر شده‌است؛ ولی حالات گوناگونی در مورد ارمنی‌های کلیسای انجیلی وجود دارد. آن‌ها نام خود را برخی اوقات فقط به عنوان انجیلی یا پروتستان بدون عنوان ارمنی ثبت کردند و ارمنی‌های کاتولیک هم برخی اوقات، نام خود را به عنوان کلیسای لاتین یا لاتین ارمنی ثبت کرده‌اند.
ولیکن امور مربوط به جمعیت ارتودکس ارمنی لبنان از سوی هیئتی مستقل یعنی شورای خلیفه گری ارمنی‌های لبنان به رهبری اسقف اعظم «شاهه پانوسیان» [Shahé Panossian] اداره می‌شود.
کلیساهای حواری ارمنی در لبنان به قرار زیر هستند.
مرکز پاتریارکی کلیسای کاتولیک ارمنی در بیروت است و نماینده ارمنی‌های کاتولیک جهان نیز می‌باشد. کلیسای کاتولیک ارمنی دارای اقامتگاه تابستانی و صومعه در بزمار می‌باشد. کلیساهای ارمنی کاتولیک در لبنان به قرار زیر هستند.
کلیسای انجیلی ارمنی در اشرفیه واقع است. امور مربوط به جامعه انجیلی ارمنی از سوی اتحادیه کلیساهای انجیلی ارمنی در خاور نزدیک اداره می‌شود. کلیساهای انجیلی ارمنی در لبنان به قرار زیر هستند.
فعالیت‌های ورزشی و پیشاهنگی
به‌طور عمده کلوب‌های ورزشی ارمنی و نیز پیشاهنگی در لبنان وجود دارند که به‌طور سنتی در ورزش قوی هستند.
فوتبال
کلوب‌های ارمنی و کلوب‌های ورزشی در اولین و دومین لیگ رسمی دسته‌بندی فوتبال دارای تیم‌های مهم فوتبال هستند. با این وجود عضویت در این تیم‌ها از لحاظ قومیتی محدود به ارمنی‌ها نیست و به‌طور معمول سایر بازیکن‌های لبنانی غیر ارمنی و نیز بازیکن‌های قراردادی خارجی شامل بازیکن‌های حرفه‌ای از جمهوری ارمنستان را هم در بر می‌گیرد.
باشگاه فرهنگی و بدنی بیروت هفت بار عنوان قهرمانی فوتبال را در سال‌های ۱۹۴۴ – ۱۹۴۶ – ۱۹۴۸ – ۱۹۵۱ – ۱۹۵۵ – ۱۹۶۳ – و ۱۹۶۹ و اتحادیه ورزش‌های بیروت هم چهار بار عنوان قهرمانی را در سال‌های ۱۹۴۵ – ۱۹۵۴ – ۱۹۵۷ و ۱۹۶۱ به دست آورده‌اند.
بسکتبال
کلوب‌های ورزشی آندرانیک و اتحادیه کل فرهنگی و بدنی ارمنی دارای تیم‌های برجسته بسکتبال هستند که در اولین و دومین دسته‌بندی رسمی لیگ بسکتبال لبنان بازی کرده‌اند. با این وجود عضویت در این تیم‌ها مختلط بوده و محدود به ارمنی‌ها نیست و علاوه بر ارمنی‌ها سایر لبنانی‌های غیر ارمنی و نیز بازیکنان قراردادی خارجی را دربر خواهد گرفت.
تعدادی از ارمنی‌های لبنان در تیم ملی بسکتبال لبنان حضور داشته‌اند که از میان آن‌ها می‌توان از «ویگن اسکجیان» [Vicken Eskedjian] و «یرواند آواکیان» [Yervant Avakian] یاد کرد و تیم ملی بسکتبال لبنان، دارای مربی‌ها و کمک مربی‌هایی با اصلیت ارمنی نظیر «سارکیس کورجیان» [Sarkis Kurdjian] «ژرژ کلزی» [Georges Kelzi] و «دیکران جئوکجیان» [Dikran Geokdjian] بوده‌است.
در بخش بانوان، کلوب‌های بسکتبال ارمنی اتحادیه کل فرهنگی و بدنی ارمنی و آندرانیک به‌طور سنتی به عنوان قدرتمندان در ورزش تلقی می‌گردند و هر دو کلوب چندین بار عنوان رسمی قهرمانان بسکتبال بانوان را به دست آورده‌اند. بانوان ارمنی لبنان، دارای حضوری مهم در تیم‌های ارمنی لبنانی هستند نظیر کاپیتان تیم ملی بسکتبال «اِما اِسکجیان» [Emma Eskedjian].
برای چندین سال یک ارمنی لبنانی به نام «هاگوپ خاچیریان» [Hagop Khachirian] به عنوان رئیس انجمن بسکتبال برای آسیای غربی [WABA] عمل نمود که هیئت حاکمه‌ای برای بسکتبال غرب آسیا شامل ایران، عراق، اردن، لبنان، سوریه و یمن است که تحت فرمان فدراسیون بین‌المللی بسکتبال و فدراسیون بین‌المللی بسکتبال آسیا می‌باشد.
سایر ورزشها
کلوب‌های ورزشی ارمنی مذکور دارای حضوری گسترده‌ای در تعدادی از ورزش‌های دیگر در لبنان و به‌طور برجسته در تنیس روی میز و دوچرخه سواری می‌باشند. ارمنی‌ها همچنین در وزنه‌برداری، کشتی و ورزش‌های رزمی برتری دارند.
پیشاهنگی
ارمنی‌ها همچنین دارای یک نظام نیرومند پیشاهنگی هستند و تعدادی از کلوب‌های ارمنی به عنوان سازمان‌های پیشاهنگی نیز عمل می‌کنند.
بناهای یادبود
در بکفیا بنای لوحه و مجسمه یادبودی از نسل‌کشی ارمنی‌ها وجود دارد که از سوی «زاون خِدِشیان» [Zaven Khedeshian] طراحی و از سوی «هوسپ خاچریان» [Hovsep Khacherian] تعمیر شده‌است. این تمثال بی زیور در نوک تپه‌ای که زمین‌های تابستانی عقب‌نشینی کرده حوزه جاثلیقی سیلیسیه (حوزه سریر مقدس کیلیکیه) قرار دارد واقع است. این تمثال، تصویر برنزی از خانمی با دستان باز به سمت آسمان است و کتیبه‌ای نیز به دو زبان ارمنی و عربی به این مضمون وجود دارد.
«بنای یادبود به یاد آورنده پنجاهمین سالگرد نسل‌کشی ارمنی‌ها که با همکاری تمامی جامعه ارمنی در لبنان برای جشن تجدید حیات ملت ارمنی و اظهار قدردانی از کشورمان لبنان در ۲۴ آوریل ۱۹۶۹ میلادی بر پا شده‌است.»
اسمیدلی، ایندیانا
اسمیدلی (به انگلیسی: Smedley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده‌است. اسمیدلی ۲۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلیسای سنت سباستین، نگومبو
کلیسای سنت سباستین (St. Sebastian's Church, Negombo) یک کلیسای کاتولیک در نگومبو، سری‌لانکا است.
این کلیسا که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شده براساس معماری گوتیک ساخته شده‌است.
آناستاسیا لازاریوک
آناستاسیا لازاریوک (Anastasia Lazariuc؛ زادهٔ July 6, 1953) خواننده و بازیگر اهل رومانی است.
از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به بازمانده اشاره کرد.
بیوکنتون، کبک
بیوکنتون، کبک (به انگلیسی: Beaucanton, Quebec) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در به-جیمز، کبک واقع شده‌است. بیوکنتون ۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان سی سوات
شهرستان سی سوات واقع در استان کانتچانابوری تایلند است.پارک ملی کویین اسریناگارنجا و پارک ملی اراوان از پارک‌های سی سوات هستند.این شهرستان دارای ۶ شهر و  ۳۳ روستا است.
استفانو بلون
استفانو بلون (Stefano Bellone؛ زادهٔ April 23, 1955) ورزشکار شمشیربازی اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
پیتر سیرچ
پیتر سیرچ (Peter Sirch؛ زادهٔ December 30, 1961) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد.
مونماوت، کانزاس
مونماوت (به انگلیسی: Monmouth) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کرافورد، کانزاس واقع شده‌است.
ودرسپونز
ودرسپونز (Wetherspoons) شرکت مهمان‌نوازی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۷۹ توسط تیم مارتین تأسیس شد.
آرامگاه‌های پادشاهان پنتوس
آرامگاه‌های پادشاهان پنتوس (Kral Kaya Mezarları) مجموعه آرامگاه‌های ایجاد شده در صخره در آماسیه در شمال ترکیه هستند که شهر مردگان پادشاهان پنتوس را شکل می‌دهند. پادشاهی پنتوس دولتی بود که ایرانیان به رهبری دودمان مهردادی در پنتوس بنیان نهادند. این آرامگاه‌ها در دامنه جنوبی کوه ۲۷۲ متری هارشنا در شمال شهر آماسیه و رود یشیل‌ایرماق واقع شده‌اند. این مجموعه در ۱۳ آوریل ۲۰۱۴ از طرف ترکیه به فهرست پیشنهادی رده فرهنگی میراث جهانی یونسکو اضافه شد.
این منطقه با توجه به اینکه پادشاهی پنتوس بزرگ‌ترین پادشاهی شمال آناتولی و دارای گذشته باشکوهی طی چند سده در دوران عصر هلنیستی بود، «دره پادشاهان» نامیده می‌شود. پنج پادشاه دفن شده در کاخ دوشیزگان مهرداد یکم (مرگ در ۲۶۶ ق. م)، آریوبرزن (مرگ در ۲۵۰ ق. م)، مهرداد دوم (مرگ در ۲۱۰ ق. م)، مهرداد سوم (مرگ در ۱۹۰ ق. م) و فارناک یکم (مرگ در ۱۵۵ ق. م) هستند. ۹ آرامگاه سنگی دیگر در داخل قلعه آماسیه در دامنه کوه هارشنا وجود دارد. تعداد کل مقبره‌های سلطنتی سنگی در اطراف این شهر ۲۱ عدد است.
یشیل‌ایرماق
یشیل‌ایرماق (Yeşilırmak به معنی «رود سبز»؛ Ἶρις: ایریس) رودی در شمال ترکیه است که از سیواس مسیر خود را آغاز می‌کند و پس از طی ۴۱۸ کیلومتر و گذر از شهرهای توقات و آماسیه، در صامسون به دریای سیاه می‌ریزد.
شاخه‌های آن شامل چکرک (اسکیلاکس باستانی) و کلکیت (لایکوس باستانی) است.
ریتر، آیووا
ریتر (به انگلیسی: Ritter) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آیووا واقع شده‌است. ریتر ۴۳۴٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استفانو سیمونچلی
استفانو سیمونچلی (Stefano Simoncelli; November 12, 1946 – 1946:11:12, March 20, 2013) ورزشکار شمشیربازی اهل ایتالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
تیم مارتین
تیم مارتین (Tim Martin؛ زادهٔ April 28, 1955) کارآفرین اهل بریتانیا است، که در سال ۱۹۷۹ شرکت ودرسپونز را تأسیس کرد.
تونی اتکینسون
تونی اتکینسون (Tony Atkinson; September 4, 1944 – 1944:4:9, January 1, 2017) اقتصاددان بریتانیایی و استاد مدرسه اقتصاد لندن بود. وی از شاگردان جیمز مید اقتصاددان برنده جایزه نوبل به‌شمار می‌رفت و بیش از ۴ دهه بر روی موضوعات مرتبط با نابرابری و فقر پژوهش کرد. اتکینسون برنده جایزه لژیون دونور (شوالیه) شده بود.
نوواپالوتسک
نوواپالوتسک (به لاتین: Novopolotsk) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در منطقه ویتبسک واقع شده‌است. نوواپالوتسک ۴۸٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یعقوب توکلی
یعقوب توکلی (۲ مهر ۱۳۴۶ در آمل) محقق، مورخ، نویسنده، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی است. توکلی دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از دانشگاه تهران است. وی سردبیر مجله زمانه، مدیریت گروه تاریخ تمدن پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مدیریت گروه ارشاد و تبلیغ مرکز پژوهش‌های مجلس و مدیریت گروه شهدا در پروژه دائره المعارف دفاع مقدس بوده‌است. توکلی در تدریس هم سابقه طولانی دارد و در دانشگاه سوره، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه شاهد و حوزه علمیه قم نیز تدریس کرده‌است. وی تاریخ‌نگاری را با تألیف کتاب اسلام‌گرایی در مصر آغاز کرد.