cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
طاهر بن لیث
مرگ وی
از زندگانی وی اطلاعاتی در دسترس نیست اما در اواخر زندگی وی، احمد قولی از مردم بست، پس از غسان علیه حاکم وقت سیستان به پا خواست، ولی زمانی که به قدرت رسید با مردم به ظلم رفتار کرد پس از مدتی صالح بن نصر مطوعی به خونخواهی برادر قیام کرد و مردم بُست و سیستان گرد او جمع شدند و در سال ۲۳۷ ه‍.ق با او بیعت کردند زمانی که عمار خارجی در کِش قیام کرده بود، صالح به کمک کثیربن رقاد و یعقوب لیث صفاری و درهم بن نصر سپاهی جمع‌آوری کرد و سپاهیان ابراهیم بن حسن و نیز خوارج را شکست داد پس از پیروزی صالح دستور داد اموال ابراهیم و نزدیکانش را غارت کنند و به بُست بفرستند یعقوب و عیاران از این واقعه ناخشنود شدند و سر به مخالفت کشیدند مردم بُست جانب صالح را گرفتند و مردم سیستان از یعقوب حمایت کردند جنگی میان آنها درگرفت که در این جنگ یعقوب لیث صفاری پیروز شد اما طاهر بن لیث برادرش در این جنگ کشته شد.
لری رابینسون (بازیکن بسکتبال)
لری رابینسون (Larry Robinson؛ زادهٔ January 11, 1968) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آتلانتا هاوکس، بوستون سلتیکس، گلدن استیت واریرز، هیوستون راکتس، و نیویورک نیکس اشاره کرد.
زبان مقدس
زبان مقدس یا زبان آیینی زبانی است که توسط اهالی زبانی غیر از این زبان با اهداف دینی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مقدس شمرده شدن یک زبان به وجود متون مذهبی اصلی و دعاهای قدیمی برای پیروان آن مذهب بسته است. شمار زیادی از این زبان‌ها امروز زبان مرده محسوب می‌شوند.
تالس ریتیون
تالس ریتیون (ThalesRaytheon) شرکت صنایع جنگ‌افزاری آمریکایی فرانسوی است، که در سال ۲۰۰۱ توسط شرکت‌های ریتیان تکنالوجیز و گروه تالس تأسیس شد.
باتایفکا
باتایفکا (به لاتین: Batayevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
تپه شاخ خیز
تپه شاخ خیز مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نقده، بخش محمدیار، دهستان المهدی، روستای گرد قیط واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۵۴۹۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۵۰ است.
بهمن محمدیاری
بهمن محمدیاری (زادهٔ ۱۳۴۱ در ماسال) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ تالش، رضوان‌شهر و ماسال در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ هفتم نیز عضو این مجلس بود. وی در شش دوره حضور به‌عنوان کاندیدا ۳ بار به‌عنوان نماینده و ۳ بار دیگر به‌عنوان نفر دوم انتخاب شد.
جین گو
جین گو (به Jin Goo؛ زادهٔ July 20, 1980) یک هنرپیشه اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زندگی شخصی
جین گو متولد 20 ژوئیه 1980 است. او در 21 سپتامبر 2014 ازدواج کرد و در ژوئن 2015 صاحب یک فرزند پسر شدند. آنان در نوامبر 2016 صاحب یک فرزند دختر نیز شدند.
او پس از بازی در سریال نسل خورشید به شهرت خوبی دست یافت.
قصیده لامیه
قصیده لامیه سرودهٔ سراج‌الدین اوشی به زبان عربی با موضوع توحید است که به فارسی و ترکی نیز ترجمه شد.
تاریخچه
این قصیده توسط حسن وثوق (وثوق الدوله)، نخست وزیر نامدار ایران و عاقد قرارداد مشهور ۱۹۱۹ سروده شده‌است. این قصیده که برخی ابیات آن از فرط شهرت به صورت ضرب‌المثل درآمده‌است، از شاهکارهای زبان و ادبیات فارسی در دوران معاصر محسوب می‌شود.
شأن نزول
دکتر باقر عاقلی در جلد سوم کتاب مشهور خویش، شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ذیل شرح حال وثوق الدوله، در مورد زمان سروده شدن این مثنوی می‌نویسد:
وی در ادامه نوشته خویش، چند بیتی از این مثنوی را نیز، نقل نموده‌است.
همچنین دکتر حسن ذوالفقاری در کتاب داستان‌های امثال، به نقل از فرهنگ نامهٔ امثال و حکم ایرانی، شأن نزول این قصیده را چنین ذکر کرده‌است:
گزیده ابیات قصیده
چون بد آید هرچه آید بد شود
یک بلا ده گردد و ده صد شود
آتش از گرمی فتد، مهر از فروغ
فلسفه باطل شود، منطق دروغ
مسیه ۸۱
مسیه ۸۱ (یا NGC 3031 یا کهکشان می‌باشد)یک کهکشان مارپیچی در فاصله ۱۲ میلیون سال نوری از ما است که در صورت فلکی دب اکبر قرار دارد. ام ۸۱ به خاطر مکان جاگیری اش در آسمان و هستهٔ فعالی که دارد، سوژه‌ای جذاب برای ستاره شناسان است. قدر پایین این کهکشان و گسترهٔ آن در آسمان شب، ام ۸۱ را به یکی از اعضای محبوب فهرست مسیه برای آماتورها هم تبدیل می‌کند.
قصیده لامیه
گزیده ابیات قصیده
پهلـوانی را بغلطاند خسی
پشه‌ای غالب شود، بر کرکسی
کور گردد چشم عقل کنجکاو
بشکند گردونه‌ای را شاخ گاو
نیکبختان راست ابر فرودین
زیب بخش ملک و مشاطه زمین
تیره بختان راست باران بهار
سیل خرمن کوب و برق شعله بار
آن یکی چون مرغ پرد بر اثیر
درنوردد شش جهت را روی و زیر
نی بلا دامی به راهش افکند
نی کمند حادثه بر وی تند
این یکی آهسته پیماید رهی
لغزدش پائی و افتد در چهی
این یکی را آب سیل خانه کوب
آن یکی را مرکب سهل الرکوب
این یکی را آتش افروزد چراغ
بر دل آن یک نهد چون لاله داغ
این یکی را باد پیک مژده بر
این یکی را حامل رنج و خطر
ادوارد هشتم
ادوارد هشتم با نام کامل ادوارد آلبرت کریستین جورج اندرو پاتریک دیوید  (۲۳ ژوئن ۱۸۹۴ – ۲۸ مهٔ ۱۹۷۲)، از ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۳۶ تا ۱۱ دسامبر ۱۹۳۶ پادشاه پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و قلمروهای بریتانیا، امپراتور هند بود. ادوارد در زمان مادربزرگ خود ملکه ویکتوریا به عنوان بزرگترین فرزند دوک و دوشس یورک (بعداً جورج پنجم و ملکه ماری) به دنیا آمد. وی در شانزدهمین سالگرد تولدش، هفت هفته پس از تاج‌گذاری پدرش به عنوان پادشاه، به عنوان شاهزاده ولز نام گذاری شد. ادوارد در جوانی در جنگ جهانی اول در نیروی زمینی بریتانیا خدمت کرد و چندین سفر خارج از کشور را به نمایندگی از پدرش انجام داد.
ادوارد با مرگ پدرش به سلطنت رسید. به عنوان پادشاه، او بی‌صبری نسبت به پروتکل دربار نشان داد و با بی‌توجهی آشکار به کنوانسیون‌های قانون اساسی مستقر، باعث نگرانی سیاست‌مداران شد. تنها چند ماه پس از سلطنت خود، با خواستگاری از والیس سیمپسون آمریکایی که از شوهر نخست خود طلاق گرفته بود و به دنبال طلاق از همسر دوم خود بود، باعث بحرانی قانونی شد. نخست‌وزیران امپراتوری بریتانیا با این ازدواج مخالفت کردند و استدلال کردند که یک زن مطلقه با دو شوهر سابق زنده از نظر سیاسی و اجتماعی به عنوان یک ملکه همسر قابل قبول نیست. به علاوه، چنین ازدواجی با وضعیت ادوارد به عنوان رئیس کلیسای انگلیس که در آن زمان ازدواج مجدد پس از طلاق در صورت زنده بودن همسر سابق را تأیید نمی‌کرد، مغایرت دارد. ادوارد می‌دانست که اگر ازدواج پیش برود، دولت بالدوین استعفا خواهد کرد، این امر می‌توانست به انتخابات منجر شود و وضعیت او را به عنوان یک پادشاه مشروطه از نظر سیاسی متزلزل کند. هنگامی که مشخص شد او نمی‌تواند با والیس ازدواج کند و به سلطنت ادامه دهد، کناره‌گیری کرد. برادر کوچکترش جورج ششم جانشین او شد. ادوارد با ۳۲۶ روز سلطنت، یکی از پادشاهان دارای کوتاه‌ترین ادوار سلطنت در تاریخ انگلیس است.
ادوارد پس از کناره‌گیری دوک وینزر نامیده شد. وی پس از قطعی شدن دومین طلاق والیس، در ۳ ژوئن ۱۹۳۷ با او در فرانسه ازدواج کرد. در اواخر همان سال، این زوج به آلمان سفر کردند. در طول جنگ جهانی دوم، ادوارد ابتدا در مأموریت نظامی انگلیس در فرانسه مستقر بود، اما پس از اتهامات شخصی مبنی بر هواداری وی از نازی‌ها، به عنوان فرماندار باهاما منصوب شد. پس از جنگ، ادوارد بقیه عمر خود را در دوران بازنشستگی در فرانسه گذراند. وی و والیس تا زمان مرگ در سال ۱۹۷۲ در کنار یکدیگر ماندند. والیس ۱۴ سال بعد درگذشت.
سال‌های آغازین
ادوارد در زمان سلطنت مادربزرگ بزرگ خود ملکه ویکتوریا در ۲۳ ژوئن ۱۸۹۴ در White Lodge، پارک ریچموند، در حومه لندن به دنیا آمد. وی پسر بزرگ دوک و دوشس یورک (بعداً شاه جورج پنجم و ملکه ماری) بود. پدر وی پسر شاهزاده و پرنسس ولز (بعداً شاه ادوارد هفتم و ملکه الکساندرا) بود. مادر وی دختر بزرگ شاهزاده خانم مری آدلاید از کمبریج و فرانسیس، دوک تک بود. در زمان تولد، او در ردیف جانشینی تاج و تخت، نفر سوم، پس از پدربزرگ و پدرش بود.
وی در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۸۹۴ توسط ادوارد وایت بنسون، اسقف اعظم کانتربری در اتاق نشیمن سبز لژ سفید با نام ادوارد آلبرت مسیحی جورج اندرو پاتریک دیوید غسل تعمید یافت. در خانواده‌اش به نام «ادی» یا ادوارد و پدربزرگ پدرش کریستیان نهم پادشاه دانمارک شناخته شده‌است. نام آلبرت به دستور ملکه ویکتوریا برای شوهر فقیدش آلبرت، پرنس کنسورت درج شد و چهار نام آخر - جورج، اندرو، پاتریک و دیوید - از حامیان مقدس انگلیس، اسکاتلند، ایرلند و ولز بودند. او همیشه در خانواده و دوستان نزدیکش با نام خانوادگی خود، دیوید شناخته می‌شد.
همان‌طور که در مورد کودکان طبقه بالا در آن زمان معمول بود، ادوارد و خواهر و برادر کوچکترش به جای اینکه مستقیماً توسط والدینشان تربیت شوند، توسط پرستار بچه‌ها پرورش می‌یافتند. یکی از پرستارهای اولیه ادوارد قبل از اینکه به پدر و مادرش معرفی شود، اغلب با نیشگون گرفتن با او بدرفتاری می‌کرد. گریه و زاری بعدی او باعث می‌شود که دوک و دوشس او و پرستار بچه را از آنجا دور کند. پرستار بچه پس از بدرفتاری با بچه‌ها مرخص شد و شارلوت بیل جایگزین او شد.
پدر ادوارد، گرچه یک نظم دهنده خشن بود، به‌طور نمایشی مهربان بود، و مادرش با فرزندانش یک طرف خوشحال نشان می‌داد که چهره عمومی سخت گیرانه او را نادیده می‌گرفت. او توسط بچه‌هایی که به عنوان شوخ‌طبعی قدم‌های نان تست برای استاد فرانسوی خود درست می‌کردند، سرگرم شد و آنها را تشویق کرد که به او اعتماد کنند.
تحصیلات
در ابتدا، هلن بریکا در خانه به ادوارد درس می‌داد. هنگامی که والدین وی پس از مرگ ملکه ویکتوریا در سال ۱۹۰۱ برای مدت نه ماه به امپراتوری انگلیس سفر کردند، ادوارد جوان و خواهر و برادرش در کنار پدربزرگ و مادربزرگ خود، ملکه الکساندرا و پادشاه ادوارد هفتم، در انگلیس اقامت داشتند که نوه‌های خود را با محبت آب می‌کردند. پس از بازگشت والدینش، ادوارد تحت سرپرستی دو مرد، فردریک فینچ و هنری هانسل قرار گرفت، آنها عملاً ادوارد و برادران و خواهرش را برای سالهای مهد کودک خود تربیت کردند.
ادوارد تا حدود سیزده سالگی تحت تدریس سختگیرانه هانسل نگهداری می‌شد. مربیان خصوصی آلمانی و فرانسوی را به وی آموختند. ادوارد برای ورود به کالج سلطنتی نیروی دریایی، آزبورن، امتحان داد و در آنجا در سال ۱۹۰۷ آغاز شد. هانسل می‌خواست که ادوارد زودتر وارد مدرسه شود، اما پدر شاهزاده مخالف بود. پس از دو سال در کالج آزبورن، که از آن لذت نبرد، ادوارد به کالج سلطنتی دریایی در دارتموث نقل مکان کرد. یک دوره دو ساله و به دنبال آن ورود به نیروی دریایی سلطنتی، برنامه‌ریزی شده بود.
ادوارد در ۶ مه ۱۹۱۰ هنگامی که پدرش درگذشت ادوارد هفتم به عنوان جورج پنجم بر تخت سلطنت نشست، به‌طور خودکار دوک کورن وال و دوک روتسی شد. وی یک ماه بعد در ۲۳ ژوئن ۱۹۱۰، شانزدهمین سالگرد تولد خود، شاهزاده ولز و ارل چستر شد. آماده‌سازی برای آینده او به عنوان پادشاه به‌طور جدی آغاز شد. او قبل از فارغ‌التحصیلی رسمی از دوره دریایی خود کنار گذاشته شد، به مدت سه ماه در کشتی جنگی هندوستان به عنوان میدانی خدمت کرد، سپس بلافاصله وارد کالج مگدالن، آکسفورد شد، که از نظر زندگینامه نویسانش، از نظر فکری آماده نبود. او که یک سوارکار مشتاق بود، یادگرفت که چگونه با باشگاه دانشگاه چوگان بازی کند. وی پس از هشت دوره، بدون هیچ گونه صلاحیت علمی آکسفورد را ترک کرد.
شاهزاده ولز
ادوارد رسماً به عنوان شاهزاده ولز در یک مراسم ویژه در قلعه کرناروون در ۱۳ ژوئیه ۱۹۱۱ نام گذاری شد. نام گذاری در ولز، با تحریک سیاستمدار ولزی دیوید لوید جورج، پاسبان قلعه و صدارت خزانه داری در دولت لیبرال انجام شد. لوید جورج مراسمی کاملاً خیال‌انگیز را به سبک یک مسابقه ولزی ابداع کرد و مربی ادوارد شد تا چند کلمه ای به ولزی صحبت کند.
برادر کوچک ادوارد، شاهزاده جان، در سن ۱۳ سالگی در ۱۸ ژانویه ۱۹۱۹ پس از یک حمله صرعی شدید درگذشت. ادوارد، که ۱۱ سال از جان بزرگتر بود و او را به سختی می‌شناخت، مرگ او را "چیزی بیش از یک دردسر تأسف بار" دانست. او به معشوقه خود در آن زمان نوشت: "[او] همه چیز را در مورد آن برادر کوچک و چگونگی بیماری صرع به او گفته بود." به هر حال [جان] در دو سال گذشته عملاً ساکت شده‌است، بنابراین هیچ‌کس تا به حال او را به جز خانواده دیده‌است و فقط سالی یک یا دو بار. این پسر بیچاره بیش از هر چیز به حیوان تبدیل شده‌است. " وی همچنین نامه ای غیر حساس به مادرش نوشت که از آن زمان گم شده‌است. او پاسخی نداد، اما او احساس کرد مجبور است از او عذرخواهی کند، که در آن او اظهار داشت: "من احساس خوک خونسرد و غیر همدلانه خوکی را برای نوشتن تمام آنچه که من کردم احساس می‌کنم … هیچ‌کس بیش از شما نمی‌تواند درک کند که جانی چقدر بیچاره است به معنای من بود که به سختی او را می‌شناختم … من احساس خیلی زیادی برای شما دارم، مادر عزیزم، که مادرش بود. "
کناره‌گیری از سلطنت
بعد از مرگ پدر در ۱۹۳۶ و پادشاه شدنش خیلی زود ماجرای او و خانم سیمپسون بر سرِ زبان‌ها افتاد. نخست‌وزیر، مخالف این ازدواج بود و اعلام کرد مردم (در آن روزگار) هرگز مطلّقه‌ای با دو شوهر سابق زنده را به‌عنوان ملکه قبول نمی‌کنند. به‌اضافهٔ این‌که چنین ازدواجی باعث شکاف بین دولت و کلیسای انگلستان که خود به‌عنوان پادشاه در رأسش بود می‌شد. ادوارد می‌دانست که اگر ازدواج انجام شود دولت استنلی بالدوین استعفا خواهد کرد؛ که می‌توانست او را در خطر انتخابات عمومی قرار دهد و وجههٔ او را به‌عنوان پادشاه مشروطه نابود کند.
بعد از اینکه تصمیم گرفت ارتباط خود با خانم سیمپسون را قطع نکند، از سلطنت کناره‌گیری کرد و جانشین او برادرش البرت شد که عنوان جرج ششم را برای خود برگزید. ادوارد هرگز تاجگذاری نکرد؛ و با ۳۲۶ روز یکی از کوتاه‌ترین دورانهای سلطنت را بین پادشاهان انگلستان داشت. بعد از کناره‌گیری به او عنوان دوک وینزر اعطا شد.
مرگ
در ۲۸ مه ۱۹۷۲، ده روز پس از دیدار ملکه و کمتر از یک ماه قبل از تولد ۷۸ سالگی، دوک در خانه خود در پاریس درگذشت. جسد وی در حالی که در ایالت کلیسای سنت جورج، قلعه وینزر دراز کشیده بود به انگلیس بازگشت. مراسم تشییع جنازه در نمازخانه در ۵ ژوئن با حضور ملکه، خانواده سلطنتی و دوشس وینزر برگزار شد که در هنگام بازدید در کاخ باکینگهام اقامت داشتند. وی در آرامگاه سلطنتی، پشت آرامگاه سلطنتی ملکه ویکتوریا و پرنس آلبرت در Frogmore به خاک سپرده شد. تا زمان توافق ۱۹۶۵ با ملکه، دوک و دوشس برای دفن در یک قبرستان که آنها در قبرستان گرین مونت در بالتیمور خریداری کرده بودند، جایی که پدر دوشس مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود، برنامه‌ریزی کرده بودند. دوشس که ضعیف بود و به‌طور فزاینده ای از زوال عقل رنج می‌برد، در سال ۱۹۸۶ درگذشت و در کنار همسرش دفن شد.
از نظر مورخان، مانند فیلیپ ویلیامسون که در سال ۲۰۰۷ نوشت، تصور رایج در قرن بیست و یکم مبنی بر اینکه این استعفا بیش از آنکه اخلاق دینی باشد، ناشی از سیاست است، نادرست است و به این دلیل به‌وجود می‌آید که طلاق بسیار رایج تر و از نظر اجتماعی قابل قبول بوده‌است. از نظر حساسیت‌های مدرن، محدودیت‌های مذهبی که مانع از ادامه ادوارد به عنوان پادشاه در حالی که قصد ازدواج با سیمپسون را داشت، «به اشتباه، توضیح کافی برای ارائه استعفا از وی» به نظر می‌رسد.
لانون
لانون (به انگلیسی: Llanon) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در کردیگیون واقع شده‌است. لانون ۲٬۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
اسپیدی گنزالس (فیلم)
{{Infobox film }} اسپیدی گنزالس (Speedy Gonzales) نام یک فیلم کوتاه به کارگردانی فریز فرلنگ بر اساس داستانی از وارن فاستر می‌باشد که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. این فیلم با حضور دو شخصیت انیمیشنی اسپیدی گنزالس و سیلوستر بوده‌است.
ال ۶۶۳۵۳۶
ال ۶۶۳۵۳۶ با فرمول شیمیایی C۲۷H۳۴ClNO۲S یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۵۰۴۹ است. که جرم مولی آن ۴۷۲٫۰۸۳ g/mol می‌باشد.
ماریو بیاگی
ماریو بیاگی (Mario Biaggi) (۲۶ اکتبر ۱۹۱۷–۲۴ ژوئن ۲۰۱۵)، سیاستمدار، وکیل و افسر پلیس آمریکایی بود. از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۸۸ نماینده نیویورک در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود؛ وی ده مرتبه در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد که در هفت مرتبه آن بیش از ۹۰٪ آرا را از آن خود کرد. بیاگی قبل از زندگی سیاسی، یکی از افسران دارندهٔ بیشترین مدال در تاریخ ادارهٔ پلیس شهر نیویورک بود؛ دو تن مجرمینی را که به وی حمله کرده بودند به قتل رساند، و در حین اجرای وظیفه ۱۱ مرتبه مجروح شد. بیاگی بعدها در ۴۹ سالگی دادستان شد. وی به عنوان عضو حزب دموکرات برانکس شهر نیویورک، به عضویت کنگره انتخاب شد. در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸، در دو محاکمه به دریافت پاداش غیرقانونی محکوم شد و در سال ۱۹۸۸ از کنگره استعفا داد.
اوایل زندگی
بیاگی در خانوادهٔ مهاجران فقیر ایتالیایی اهل پیاچنتسا واقع در شمال ایتالیا، در یک خانهٔ اجاره‌ای در خیابان ۱۰۶ در محلهٔ هارلم شرقی واقع در منهتن شهر نیویورک متولد شد. سالواتوره بیاگی، پدر بیاگی مرمر کار بود. مری (نام تولد کامپری)، مادر بیاگی به عنوان مستخدمه کار می‌کرد. بیاگی دو برادر بزرگ داشت.
وی از مدرسهٔ دولتی شماره ۱۷۱ واقع در هارلم شرقی فارغ شد. متعاقباً در اوج رکود بزرگ، از دبیرستان هارن در منهتن فارغ شد. در سال ۱۹۴۰ با ماری واسیل (ماری واسیل در سال ۱۹۹۷ درگذشت) ازدواج کرد و هردو به برانکس رفتند و دو دختر بنام‌های باربارا و ژاکلین و دو پسر بنام‌های ریچارد و ماریو جونیور داشتند.
نامه‌رسان
بیاگی پس از کار در بوت پالشی و مدتی به عنوان کارگر کارخانه، در ۱۸ سالگی در بدل ۶۵ سنت در هر ساعت، نامه‌رسان تعویضی خدمات پستی ایالات متحده شد. بعدها به یک نامه‌رسان رسمی تبدیل شد؛ مسیر پستی وی شامل خانهٔ یکی از قهرمانانش، فییور لواچ لاگواردیا، شهردار شهر نیویورک بود. او تقریباً شش سال در ادارهٔ پست خدمت کرد و در یک برنامهٔ پیش نمایش برای چیزهای آینده، به یک فعال در شعبه ۳۶ انجمن ملی نامه‌رسانان تبدیل شد.
ادارهٔ پلیس شهر نیویورک
بیاگی در سال ۱۹۴۲ در ۲۵ سالگی به ادارهٔ پلیس شهر نیویورک (NYPD) پیوست. بیاگی می‌خواست به ارتش ملی بپیوندد اما در آن زمان پلیس از ارتش ایالات متحده مستثنی قرار داده شد و همچنین واقعیت دیگری این بود که دو برادرش در نیروهای مسلح بودند. حرفهٔ وی به عنوان پلس الی سال ۱۹۶۵ به مدت ۲۳ سال طول کشید.
بیاگی ۱۱ مرتبه مجروح شد. وی چندین تقدیرنامه به‌خاطر شجاعتش در یافت کرد، از جمله مدال افتخار اداره پلیس البته (بلندترین آن مدال) و مدال شجاعت انجمن افسران پلیس ملی آمریکا، و به یکی از افسران دارندهٔ بیشترین مدال در ادارهٔ پلیس شهر نیویورک NYPD تبدیل شد. یکی از شاهکاری‌های وی نجات خودش در سال ۱۹۴۶ در خیابان آمستردام در منهتن از یک دختر سوار بر روی اسب فراری بود که ۹۰ فوت وی را به روی زمین کشید و قبل از این‌که اسب را رام بسازد پای راستش را زیر گرفت و سبب لنگی دائمی شد. بیاگی تا پایان عمر از عصا استفاده کرد. در سال ۱۹۴۴، بر مردی که قصد زدن او را با چکش یخ‌شکن داشت، شلیک کرد و او را کشت و در سال ۱۹۵۹ بر مردی که قصد داشت بیاگی را به زور اسلحه برباید، شلیک کرد و او را کشت؛ خودش در اثر تیراندازی در برانکس مجروح شد.
در سال ۱۹۵۲ به درجهٔ گروهبان ارتقا یافت. در سال ۱۹۶۵ به درجهٔ ستوانی جنائی از اداره پلیس بازنشسته شد.
حرفهٔ حقوقی
بیاگی در ۴۵ سالگی و تقریباً در پایان حرفه‌اش به عنوان پلیس، وارد دانشکدهٔ حقوق شد. هر چند با آن‌که بیاگی هرگز به کالج نرفته بود و مدرک کالج پیش‌شرط ورود به دانشکدهٔ حقوق بود، اما انجمن وکلای آمریکا به‌خاطر اجراهای برجسته‌اش در حرفهٔ پلیس، استثنای قانونی ویژهٔ برای تحصیل در رشته حقوق برای وی اعطاء کرد. دانیل گاتمن رئیس دانشکده، پس از شنیدن سخنرانی وی در یک همایش عمومی، بورسیه تحصیلی کامل برای وی در دانشکدهٔ حقوق نیویورک اعطا کرد. در سال ۱۹۶۵ با کسب مدرک کارشناسی حقوق از دانشکدهٔ حقوق فارغ شد. در سال ۱۹۶۶ در ۴۹ سالگی به کانون وکلای نیویورک پذیرفته شد و شرکت حقوقی بیاگی و ایلیرچ را تأسیس کرد. بیاگی از یک زن شهروند کویینز که از داوری در لیگ بیسبال زیر لیگ اصلی در سال ۱۹۶۹ منع شده بود، وکالت کرد و در دادگاه استیناف نیویورک در سال ۱۹۷۲ برنده شد.
مجلس نمایندگان ایالات متحده
در سال ۱۹۶۸ پس از استعفای پل اِی فینو، نماینده بر حال هشت دوره‌ای جمهوری‌خواه به‌منظور اشغال سمت قاضی در دادگاه عالی نیویورک، کرسی حوزهٔ انتخابیهٔ بیست و چهارم خالی شد. بیاگی به‌عنوان دموکرات با حمایت حزب محافظه‌کار، کاندید شد و با کسب ۶۰٫۵٪ آرا در حوزهٔ که پایگاه سنتی جمهوری‌خواهان برانکس بود، برنده انتخابات سال ۱۹۶۸ شد. بیاگی در این زمان ۵۱ ساله بود.
شماره حوزهٔ انتخابیهٔ بیاگی در حوزه‌بندی مجدد پس از سرشماری سال ۱۹۷۰ به شماره دهم تغییر داده شد و وارد بخش شهر کویینز شد. شماره حوزهٔ انتخابیهٔ وی در حوزه‌بندی مجدد پس از شماری سال ۱۹۸۰، به شماره نوزدهم تغییر داده شد و شامل بخشی از حومهٔ شهری شهرستان وستچستر ساخته شد. بیاگی از سال ۱۹۷۲ به بعد، توسط جمهوری‌خواهان نیز نامزد شد. در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۲ نامزدی حزب محافظه‌کار را نیز بدست آورد. از سال ۱۹۷۸ به بعد نامزد حزب لیبرال بود.
بیاگی به دموکرات قانون-و-نظم عمومی مشهور بود، از نظر اجتماعی محافظه‌کار، از نظر اقتصادی ترقی‌خواه و در برابر جرایم خیابانی سخت‌گیر بود، و نهاد ممنوعیت فدرال برای گلوله ضد زره «پولس کش» را که یکی از نگرانی‌های اصلی پلیس بود، رهبری کرد. بیاگی همچنین از سالمندان، اتحادیه‌های کارگری، عقب ماندگان ذهنی، کنترل اسلحهٔ دستی یا هفت تیر، اسرائیل، اتحادیهٔ یهودیان و صلح در ایرلند شمالی قویاً حمایت کرد و با وحشی‌گری در اردوگاه‌های ارتش ایالات متحده و یهودستیزی مخالفت کرد. بیاگی در سال ۱۹۷۳ در جریان جنگ یوم کیپور یا جنگ اعراب و اسرائیل در اظهار نظری گفت: «اسرائیل تقریباً به همان شیوهٔ مورد حمله قرار گرفت که پرل هاربر مورد حمله قرار گرفته بود».
وی به عنوان «عضو کنگره خدمت‌کار» مورد توجه مردم قرار داشت. جان سی. دیعری، عضو سابق مجلس قانون‌گذاری نیویورک، در مورد بیاگی چنین یادآوری می‌کند: «او این کار را برای پسری که باید مادرش را در خانه سالمندان بستری نماید، یا خانوادهٔ که باید مشکل تأمین اجتماعی را حل نماید، یا کودکی که برای گرفتن درخواست شغلی در اداره پارک‌ها به کمک نیاز دارد، انجام داد. او تلفن را برمی‌داشت و تماس می‌گرفت و پس از قطع تماس، مثل این بود که خدا خودش تماس می‌گرفت».
بیاگی در جریان تصدی مسئولیت خود، رئیس کمیتهٔ فرعی گارد ساحلی و دریانوردی کمیتهٔ ناوگان بازرگانی و ماهی‌گیری مجلس نمایندگان ایالات متحده، رئیس کمیتهٔ فرعی خدمات بشری کمیتهٔ منتخب دائمی سالخوردگان مجلس نمایندگان ایالات متحده و رئیس کمیتهٔ دو حزبی ۱۲۰ عضوی اختصاصی کنگره در امور ایرلند بود.
راکه، استونی
راکه (به لاتین: Rakke) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان وایکه-ماریا واقع شده‌است. راکه ۱٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد.
ورنر جی. دانهاوزر
ورنر جوزف دانهاوزر (زاده ۱ مه ۱۹۲۹ – درگذشته ۲۶ آوریل ۲۰۱۴) استاد فلسفه سیاسی و سردبیر مجله آمریکایی بود. او که یک مهاجر آلمانی-یهودی بود، متخصص فلسفه فردریش نیچه و یهودیت در مدت طولانی بود و مدت‌ها استاد دولت در دانشگاه کرنل بود. دانهاوزر که از شاگردان لئو اشتراوس در دانشگاه شیکاگو بود، قبلاً در دهه ۱۹۶٠ نویسنده و سردبیر مجله کامنتری بود.
سیارک ۵۵۰۰
سیارک ۵۵۰۰ پنج هزار و پانصدمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ نوامبر ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۵۰ است.
مارانیون (بازیکن فوتبال)
مارانیون (Marañón؛ زادهٔ July 23, 1948) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپانیول، باشگاه فوتبال رئال مادرید سی، باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال سابادل، و باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
تپه دربند
تپه دربند مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان نقده، بخش مرکزی، دهستان میرآباد، روستای دربند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ونژان
= وینگنه = این شهرداری در بین شهرهای بروژ و کورتریک واقع شده‌و به دو شهرداری تقسیم شده‌است. شهرداری اصلی خود Wingene است و زیر مجموعه Zwevezele نیز وجود دارد.
بیش از ۴۰۰۰ نفر در وینگه اشتغال دارند. شرکت‌های کوچک و بزرگ در اینجا مستقر هستند. حضور پررنگی در بخش فلزات و ساخت و ساز وجود دارد. زمینه‌های صنعتی و تجاری فراهم شده و کارآفرینان جوان نیز تشویق می‌شوند.
Wingene دارای طیف گسترده‌ای از امکانات فرهنگی اجتماعی و ورزشی است. استخر تفریحی de Alk یک استخر تفریحی شناخته شده در این منطقه است. همچنین چندین زمین ورزشی و پارک ورزشی مانند Tuimelaar وجود دارد.
بسیاری از مهد کودک‌ها و مدارس ابتدایی نیز در Wingene واقع شده‌اند، از جمله مدرسه Centrums، مدرسه ابتدایی رایگان Sint-Jan, Sint-Elooi و Wildenburg.
ارشدیت در سنای ایالات متحده آمریکا
ارشدیت در سنای ایالات متحده آمریکا، از آن‌جا که تعدادی مزایا به همراه می‌آورد و بر اساس مدت زمان کار متوالی است، ارزشمند است. اصطلاحات سناتور سینیر و سناتور جونیور  برای تمایز دادن بین دو سناتور ایالات متحده استفاده می‌شوند که یک ایالت مشخص آمریکا را نمایندگی می‌کنند.
مزایای ارشدیت
قانون اساسی ایالات متحده آمریکا بین حقوق یا اختیارات سناتورها فرقی نمی‌گذارد، ولی مقررات سنا به سناتورهای ارشدتر قدرت بیشتری می‌دهد. عموماً سناتورهای ارشد قدرت بیشتر دارند، خصوصاً درون کمیته‌های حزبی. علاوه بر این، سناتورهای حزب رئیس‌جمهور انتصابات فدرال در ایالات شان را در کنترل خود دارند.
تخصیص سناتورها در کمیته‌های کنگره ایالات متحده آمریکا بر اساس ارشدیت انجام می‌گیرد. مدت زمان حضور یک سناتور در یک کمیته از عوامل تعیین رئیس آن است.
ویلیام جان مک‌کورن رانکین
رنکین نظریه موتور بخار و در واقع همه موتورهای حرارتی را توسعه داد. کتابهای راهنمای تئوری و عملی مهندسی او برای دهه‌های بسیاری پس از انتشار خود در دههٔ ۱۸۶۰ استفاده شد. او در ادینبورگ متولد شد و در گلاسکو درگذشت و تا پایان عمر مجرد ماند.
دهستان پولتساما
دهستان پولتساما (به لاتین: Põltsamaa Parish) یک دهستان در استونی است که در شهرستان یوگوا واقع شده‌است.
خصوصیات
دهستان پولتساما ۸۸۹٫۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۹۸۶۰ نفر جمعیت دارد.
فیلمان
فیلمان (Fielmann) شرکت خرده‌فروشی آلمانی است، که در زمینه تولید و فروش تجهیزات بینایی‌سنجی، انواع عینک و عینک آفتابی، همچنین محصولات مراقبت سلامت فعالیت می‌نماید.
شرکت فیلمان در سال ۱۹۷۲ توسط گونتر فیلمان تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۷۲۳ شعبه فروش در کشورهای مختلف می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر هامبورگ قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.
استان آلمریا
آلمریا استانی در جنوب کشور اسپانیا است.
جغرافیا
این استان با استان‌های گرانادا، مورسیا و دریای مدیترانه هم‌مرز است.
مرکز آن آلمریا است.
مساحت و جمعیت
مساحت آن ۸۷۶۹ کیلومتر مربع است.
در این استان ۵۴۶۵۰۰ نفر زندگی می‌کنند (چگالی ۶۲ نفر در هر کیلومتر مربع).
دارای ۱۰۱ دهستان است.
آلمریا جریی از بخش خودمختار اندلس در جنوب اسپانیا است.
تنها کویر اروپا در این استان قرار دارد.
درازترین سالاد
در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۷، پولپی، در آلمریا (استان)، بزرگترین سالاد جهان با ۶۷۰۰ کیلوگرم کاهو، گوجه فرنگی، پیاز، فلفل، و زیتون به وسیله ۲۰ آشپز در بیش از سه ساعت ساخته شد.
یک داور از سازمان گینس برای ثبت رکورد در آنجا حاضر بود. سالاد در ظرفی با ۱۸ متر درازا و ۴٫۸ متر پهنا آماده شد.
اکتاو کاسته
هشتم کاسته یا اکتاو کاسته (Diminished octave) فاصله ای در موسیقی کلاسیک است که با کاستن نیم‌پرده کروماتیک از فاصله اکتاو به وجود می‌آید. معکوس آن یکم افزوده و فاصله مترادف، «هفتم بزرگ» است. اکتاو کاسته فاصله ای «نامطبوع» است و باید حل شود. فاصله اکتاو کاسته در اعتدال مساوی از نت پایه، ۱۱۰۰ سنت است ولی در کوک خالص متغیر است و از نت پایه ۱۰۸۶, ۱۱۰۸ و ۱۱۲۹ سنت محاسبه می‌شود.
بوگدو
بوگدو (به لاتین: Bogdo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
رضا محقق
رضا محقق متولد سال ۱۳۶۱ تهیه‌کننده سینما، اهل ایران، که از سال ۱۳۸۸ فعالیت خود را در این زمینه آغاز کرده.
زندگی‌نامه
رضا محقق متولد شهرستان کهگیلویه (دهدشت) و برادر هادی محقق (فیلم‌ساز) دارای مدرک تحصیلی فقه و حقوق از دانشگاه آزاد اهواز است.
== حواشی چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر == رضا محقق با ۳ فیلم «چرا گریه نمی‌کنی»، «شهر خاموش» و «آه سرد» در این دوره از جشنواره حضور داشت. بازیگران فیلم «چرا گریه نمی‌کنی» از جمله مانی حقیقی، هانیه توسلی و باران کوثری به همراه علیرضا معتمدی(کارگردان فیلم) با اعلام تحریم این دوره از جشنواره فیلم فجر، خواهان عدم حضور فیلم در جشنواره شدند، رضا محقق به این اتفاقات واکنش نشان داده و علیرغم میل آنها به صورت یک طرفه به‌عنوان تهیه‌کننده این اثر، خود را مالک فیلم دانسته و اظهارات آنها را به نوعی سیاسی کاری قلمداد کرد و گفت سینمایی که صاحبش مردم هستند را نمی‌توانیم تحریم کنیم
جوایز
برنده بهترین فیلم بخش بین‌الملل و بهترین دستاورد هنری از سی و دومین دوره جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۲
برنده پروانه زرین بهترین فیلم بخش بین‌الملل بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۲
برنده پروانه زرین بهترین کارگردانی بخش بین‌الملل بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۲
برنده پروانه زرین بهترین فیلمنامه سینمای ایران بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۲
فیلم برگزیده بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ۱۳۹۲
برنده جایزه بهترین فیلم جایزه فایفر بیستمین دوره جشنواره فیلم بوسان ۲۰۱۵
برنده جایزه فیپرشی بیستمین دوره جشنواره فیلم بوسان ۲۰۱۵
برنده بهترین فیلم در چهاردهمین جشنواره فیلم پونا هند ۲۰۱۵
برنده بهترین بازیگر در چهاردهمین جشنواره فیلم پونا هند ۲۰۱۵
برنده جایزه ویژه هیئت داوران سیزدهمین جشنواره بین‌المللی نور روسیه ۲۰۱۵
برنده بهترین فیلم در دوازدهمین جشنواره فیلم کازان ۲۰۱۵
برنده بهترین فیلمبرداری در دوازدهمین جشنواره فیلم کازان ۲۰۱۵
برنده بهترین فیلم جایزه کلیسای جهانی، جایزه زردآلو نقره ای سیزدهمین جشنواره بین‌المللی زردآلو طلایی ارمنستان ۲۰۱۶
برنده جایزه نتپک در چهاردهمین جشنواره فیلم آسیا و اقیانوسیه ۲۰۱۶
برنده بهترین فیلم در هجدهمین جشنواره فیلم هند ۲۰۱۸
نامزد بهترین فیلم در نوزدهمین جشنواره فیلم پکن ۲۰۱۸
برنده جایزه اصلی بهترین فیلم بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم بوسان کره جنوبی ۲۰۲۲
برنده جایزه بالون نقره ای بهترین فیلم از چهل و چهارمین جشنواره سه قاره (نانت فرانسه) ۲۰۲۲
برنده جایزه ویژه هیئت داوران چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۰
برنده جایزه بهترین کارگردانی بیست و ششمین دوره جشنواره فیلم شب‌های سیاه تالین استونی ۲۰۲۲
در چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر سیمرغ بلورین ویژه هیئت داوران به ناهید عزیزی صدیق برای فیلم «آه سرد» اهدا شد و سید رضا محقق به نمایندگی از ناهید عزیزی سیمرغ را دریافت کرد.
میثم مولایی برنده سیمرغ بلورین بهترین تدوین چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر ۱۴۰۱
ناخداهای دلیر (فیلم ۱۹۳۷)
ناخداهای دلیر (Captains Courageous) فیلمی به کارگردانی ویکتور فلمینگ است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد توسط اسپنسر تریسی در سال ۱۹۳۷ شده‌است.
لانتارنام
لانتارنام (به انگلیسی: Llantarnam) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در تورواین واقع شده‌است. لانتارنام ۶٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۱۲۵ نفر جمعیت دارد.
ویرجینیامایسین
ویرجینیامایسین یک آنتی بیوتیک از دسته استرپتوگرامین‌ها و مشابه با پریستینامایسین و کینوپریستین/دالفوپریستین است. این آنتی بیوتیک، ترکیبی از پریستینامایسین IIA (ویرجینیامایسین ام۱) و ویرجینیامایسین اس۱ است. ویرجینیامایسین در صنعت تولید سوخت اتانول برای جلوگیری از آلودگی میکروبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین برای تسریع در رشد حیوانات و پیشگیری و درمان عفونت‌ها در کشاورزی به ویژه در دامپروری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
شناختن خودم، شناختن تو
«شناختن خودم، شناختن تو» تک‌آهنگی از گروه موسیقی موسیقی پاپ آبا است که در سال ۱۹۷۷ میلادی منتشر شد.
خاردان (بافت)
خاردان (بافت)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خبر (بافت) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
وولوو-سن-لامبر
شهر وولوو-سن-لامبر در شهرستان بروسل در منطقه بروکسل در کشور بلژیک واقع شده‌است.
ناپدید شدن قهری
ناپدید شدن اجباری (به انگلیسی: Enforced Disapparance of Persons) ربودن یا زندانی کردن مخفیانه یک شخص توسط یک سازمان دولتی یا سیاسی یا توسط شخص ثالث با مجوز، حمایت یا موافقت یک ایالت یا سازمان سیاسی و به دنبال آن امتناع از اعتراف است. از سال ۲۰۰۲ سر به نیست کردن برابر ماده ۷ بند ۲ معاهدهٔ رم که اساسنامهٔ دیوان کیفری بین‌المللی است جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود. برابر اساسنامه رم، سر به نیست کردن اشخاص به وضعیتی گفته می‌شود که در آن فرد توسط دولت یا سازمانی سیاسی، ربوده، دستگیر، یا زندانی شود درحالیکه آن سازمان یا دولت از پذیرفتن دستگیری‌اش سر باز می‌زنند یا اطلاعی از محل زندانی بودن او ارائه نمی‌دهند.
قانون حقوق بشر
در حقوق بین‌الملل حقوق بشر، ناپدید شدن توسط دولت از زمان اعلامیه و برنامه اقدام وین به عنوان «ناپدید شدن اجباری» نامگذاری شده‌است. برای مثال، کنوانسیون سازمان کشورهای آمریکایی در مورد ناپدید شدن اجباری افراد به این عمل پرداخته‌است. همچنین برخی از مقام‌های نشان می‌دهند که ناپدید شدن‌های اجباری که در جریان درگیری‌های مسلحانه رخ می‌دهند، مانند برنامه شب و مه آلمان نازی، ممکن است جنایت‌های جنگی باشند.
کنوانسیون بین‌المللی حمایت از همه افراد در برابر ناپدید شدن اجباری، مصوب ۲۰ دسامبر ۲۰۰۶ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد، همچنین بیان می‌کند که ناپدید شدن اجباری گسترده یا سیستماتیک جنایت علیه بشریت است. این به خانواده‌های قربانیان این حق را می‌دهد که به دنبال غرامت باشند و حقیقت ناپدید شدن عزیزان خود را مطالبه کنند. این کنوانسیون حق عدم ناپدید شدن اجباری و همچنین حق دانستن حقیقت را برای بستگان شخص ناپدید شده پیش‌بینی می‌کند. این کنوانسیون شامل مقررات متعددی در مورد پیشگیری، تحقیق و مجازات این جرم است. همچنین حاوی مقرراتی در مورد حقوق قربانیان و بستگان آنها و حذف نادرست کودکان متولد شده در دوران اسارت است. این کنوانسیون همچنین تعهد همکاری بین‌المللی را هم در سرکوب این عمل و هم در برخورد با جنبه‌های بشردوستانه مرتبط با جنایت بیان می‌کند. این کنوانسیون کمیته ای برای ناپدید شدن اجباری ایجاد می‌کند که وظایف مهم و نوآورانه نظارت و حفاظت در سطح بین‌المللی را بر عهده خواهد داشت. در حال حاضر، یک کمپین بین‌المللی ائتلاف بین‌المللی علیه ناپدید شدن اجباری در راستای تصویب جهانی کنوانسیون کار می‌کند.
ناپدید شدن‌ها در دو سطح کار می‌کنند: نه تنها مخالفان و منتقدانی را که ناپدید شده‌اند ساکت می‌کنند، بلکه باعث ایجاد عدم اطمینان و ترس در جامعه گسترده‌تر می‌شوند و دیگرانی را که تصور می‌شود مخالف و انتقاد می‌کنند، ساکت می‌کنند. ناپدید شدن‌ها مستلزم نقض بسیاری از حقوق اساسی بشر است که در اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد (UDHR) اعلام شده‌است. برای شخص ناپدید شده، اینها شامل حق آزادی، حق امنیت شخصی و رفتار انسانی (شامل آزادی از شکنجه)، حق محاکمه عادلانه، برخورداری از وکیل حقوقی و حمایت برابر طبق قانون، و حق برائت از جرم است. خانواده‌های آنها که اغلب بقیه عمر خود را صرف جستجوی اطلاعات دربارهٔ ناپدیدشدگان می‌کنند نیز قربانی هستند.
آرژانتین
در نهایت، بسیاری از اسیران را به شدت مواد مخدر مصرف کردند و در هواپیما بارگیری کردند، و در حالی که در حال پرواز بر فراز اقیانوس اطلس در «پروازهای مرگ» بودند، زنده از آن پرتاب شدند تا اثری از مرگشان باقی نماند. بدون هیچ جنازه ای، دولت می‌تواند هرگونه اطلاع از محل نگهداری آنها و اتهامات مربوط به کشته شدن آنها را رد کند. ناپدید شدن‌های اجباری تلاش حکومت نظامی برای ساکت کردن مخالفان و شکستن عزم چریک‌ها بود. گمشدگانی که گمان می‌رود به این روش و سایر روش‌ها به قتل رسیده‌اند، امروزه به عنوان «ناپدیدشدگان» شناخته می‌شوند.
آلمان
در طول جنگ جهانی دوم، آلمان نازی نیروهای پلیس مخفی، از جمله شاخه‌های گشتاپو در کشورهای اشغالی را برای تعقیب مخالفان یا پارتیزان‌های شناخته شده یا مشکوک تشکیل داد. این تاکتیک به نام شب و مه برای توصیف کسانی که پس از دستگیری توسط نیروهای نازی بدون هیچ هشداری ناپدید شدند، نامگذاری شد. نازی‌ها این سیاست را علیه مخالفان سیاسی در آلمان و همچنین در برابر جنبش‌های مقاومت در اروپای اشغالی اعمال کردند. اکثر قربانیان در محل کشته شدند، یا به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شدند، با این انتظار که پس از آن کشته شوند.
اسپانیا
گروه کاری سازمان ملل متحد برای حقوق بشر در سال ۲۰۱۳ گزارش داد که در دوره بین جنگ داخلی اسپانیا (۱۹۳۶–۱۹۳۹) و پایان دیکتاتوری فرانکو (۱۹۳۹–۱۹۷۵)، حدود ۱۱۴۲۲۶ نفر با دستگیری اجباری «ناپدید» شدند و توسط گروه‌های مسلح رسمی یا غیررسمی دور شدند و به دنبال آن آنها مخفیانه به قتل رسیدند و بعداً در مکان‌های نامعلومی دفن شدند. این گزارش همچنین به آدم‌ربایی و «سرقت» سیستماتیک کودکان و نوزادان اشاره می‌کند که تعداد آنها به ۳۰۹۶۰ کودک می‌رسد که حتی پس از پایان دیکتاتوری در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نیز ادامه داشت.
تا اینکه در سال ۲۰۰۸ اولین تلاش برای کشاندن این موضوع به دادگاه انجام نشد، که این تلاش با شکست مواجه شد و قاضی مسئول این فرایند، بالتاسار گارزون، خود استیضاح و متعاقباً رد صلاحیت شد. گروه کاری سازمان ملل در مورد ناپدید شدن‌های اجباری یا غیرارادی آشکارا اعلام کرده‌است که دولت اسپانیا به وظایف خود در این زمینه‌ها کوتاهی می‌کند. تا سال ۲۰۱۷ مقام‌های اسپانیایی همچنان به‌طور فعال در مورد ناپدید شدن‌های اجباری که در طول جنگ داخلی و پس از آن رخ داده‌اند، مانع می‌شوند.
تخمین ناپدید شدگان در دوران فرانکویسم
الجزایر
در طول جنگ داخلی الجزایر، که در سال ۱۹۹۲ با حمله چریکهای اسلامگرا به دولت نظامی که پیروزی انتخاباتی اسلامگرایان را باطل کرده بود، آغاز شد، هزاران نفر به زور ناپدید شدند. ناپدید شدن‌ها تا اواخر دهه ۱۹۹۰ ادامه یافت اما پس از آن با کاهش خشونت در سال ۱۹۹۷ به شدت کاهش یافت. برخی از ناپدید شدگان توسط چریک‌ها ربوده یا کشته شدند، اما برخی دیگر گمان می‌رود که توسط سرویس‌های امنیتی دولتی گرفته شده باشند. این گروه اخیر به بحث برانگیزترین گروه تبدیل شده‌است. تعداد دقیق آنها هنوز مورد مناقشه است، اما دولت تصدیق کرده‌است که بیش از ۶۰۰۰ نفر ناپدید شده‌اند که اکنون گمان می‌رود مرده باشند. منابع مخالف ادعا می‌کنند که تعداد واقعی نزدیک به ۱۷۰۰۰ است. (جنگ مجموعاً ۱۵۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰ کشته داشت).
اوکراین
در طول جنگ روسیه و اوکراین موارد زیادی از ناپدید شدن اجباری در قلمرو به اصطلاح جمهوری خلق دونتسک (DPR یا DNR) وجود داشته‌است. الکساندر زاخارچنکو، رهبر جمهوری دموکراتیک خلق، گفت که نیروهایش روزانه تا پنج «برانداز اوکراینی» را بازداشت می‌کنند. تخمین زده شد که حدود ۶۳۲ نفر در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۴ توسط نیروهای جدایی طلب در بازداشت غیرقانونی بودند.
ایالات متحده
به گفته عفو بین‌الملل (AI)، ایالات متحده در جریان جنگ علیه تروریسم، درگیر ناپدید شدن اجباری اسیران جنگی است که همگی در خارج از کشور اسیر شده‌اند و هرگز به ایالات متحده برده نشده‌اند. هوش مصنوعی «حداقل ۳۹ زندانی را فهرست می‌کند که همگی مفقود هستند و گمان می‌رود در سایت‌های مخفی اداره‌شده توسط دولت ایالات متحده در خارج از کشور نگهداری می‌شوند».
وزارت دفاع ایالات متحده هویت افرادی را که در پایگاه دریایی گوانتانامو آمریکا ("گیتمو") در کوبا نگهداری می‌کرد، از زمان افتتاح آن در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۲ تا ۲۰ آوریل ۲۰۰۶ مخفی نگه داشت. در ۲۰ آوریل ۲۰۰۶ فهرستی رسمی از ۵۵۸ نفری که در کمپ نگهداری می‌شدند در پاسخ به حکم دادگاه قاضی ناحیه ایالت متحده جد راکف منتشر شد. فهرست دیگری که گفته می‌شود شامل همه ۷۵۹ نفری است که در گوانتانامو بازداشت شده‌اند، در ۲۰ مه ۲۰۰۶ منتشر شد.
ایرلند شمالی و ایرلند
«ناپدید شدگان» نامی است که به هجده فرد خاص داده شده‌است که توسط ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند، ارتش آزادیبخش ملی ایرلند و سایر سازمان‌های جمهوری‌خواه ایرلندی ربوده و کشته شدند.
در سال ۱۹۹۹، ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند به قتل ۹ نفر از ناپدید شدگان اعتراف کرد و اطلاعاتی در مورد محل این اجساد داد، اما تنها سه جسد در آن مناسبت پیدا شد که یکی از آنها قبلاً نبش قبر شده و در تابوت گذاشته شده بود. شناخته شده‌ترین مورد مربوط به ژان مک کانویل، مادر ۱۰ فرزند بلفاستی بود که چند ماه قبل از ناپدید شدنش بیوه شده بود و ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند ادعا می‌کرد که یک خبرچین بوده‌است. جستجو برای بقایای او در سال ۱۹۹۹ رها شد، اما جسد او در سال ۲۰۰۳، یک مایلی از جایی که ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند نشان داده بود، توسط یک خانواده که در حال پیاده‌روی بودند، کشف شد.
از آن زمان تاکنون هفت قربانی دیگر پیدا شده‌است، یکی در سال ۲۰۰۸، سه قربانی در سال ۲۰۱۰،  یک نفر در سال ۲۰۱۴، دو نفر در سال ۲۰۱۵ و یک قربانی در سال ۲۰۱۷. ، سه تا هنوز پیدا نشده‌اند.
کمیسیون مستقل مکان‌یابی بقایای قربانیان که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد، نهادی است که مسئول مکان‌یابی ناپدید شدگان است.
پاکستان
در پاکستان، ناپدید شدن‌های اجباری ظاهراً پس از حمله ایالات متحده به افغانستان در سال ۲۰۰۱ آغاز شد. به گفته آمنه مسعود جنجوا، فعال حقوق بشر و رئیس دفاع از حقوق بشر پاکستان؛ بیش از ۵۰۰۰ مورد ناپدید شدن اجباری در پاکستان گزارش شده‌است. هیچ اتهام یا اتهام رسمی علیه افرادی که به زور ناپدید شده‌اند وجود ندارد. عمل سیستماتیک ناپدید شدن اجباری در پاکستان در دوره ژنرال پرویز مشرف دیکتاتور نظامی سرچشمه گرفت.
در کشمیر تحت کنترل پاکستان، کشمیر آزاد، ناپدید شدن‌های متعددی نیز گزارش شده‌است، به ویژه توسط سازمان‌های اطلاعاتی دولتی، که برخی از افرادی را که از پیوستن به «جهاد» علیه کشمیر تحت کنترل هند خودداری می‌کنند، دستگیر و ناپدید می‌کنند. دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد (OHCHR) نیز در گزارش خود ناپدید شدن‌های دولتی را ذکر کرده‌است.
ترکیه
گروه‌های حقوق بشر ترکیه، نیروهای امنیتی ترکیه را مسئول ناپدید شدن بیش از ۱۵۰۰ غیرنظامی از اقلیت کرد دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ در تلاش برای ریشه کن کردن پ.ک. ک متهم می‌کنند. از سال ۱۹۹۵، هر هفته شنبه‌ها، مادران شنبه با برگزاری تظاهرات خاموش/تحصن خواستار یافتن گمشدگان خود و محاکمه مسئولین آن هستند. هر ساله انجمن یاکای در، انجمن حقوق بشر ترکیه (İHD) و کمیته بین‌المللی علیه ناپدیدشدگان (ICAD)، مجموعه ای از رویدادها را به مناسبت «هفته افراد ناپدید شده» در ترکیه ترتیب می‌دهند.
در آوریل ۲۰۰۹، دادستان‌های دولتی در ترکیه دستور حفاری چندین مکان در اطراف ترکیه را صادر کردند که گمان می‌رود قربانیان کرد جوخه‌های مرگ دولتی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ را در خود جای دهند.
در مطالعه‌ای که در ژوئن ۲۰۱۷ توسط مرکز آزادی استکهلم در سوئد منتشر شد، ۱۲ مورد ناپدید شدن اجباری در ترکیه از سال ۲۰۱۶ تحت قانون اضطراری ثبت شد. این تحقیق با عنوان «ناپدید شدن اجباری در ترکیه» مدعی شد که همه پرونده‌ها به عناصر مخفی نیروهای امنیتی ترکیه مرتبط است. با وجود درخواست اعضای خانواده، مقام‌های ترکیه تمایلی به بررسی این پرونده‌ها نداشتند.
روسیه
گروه‌های حقوق بشر روسیه تخمین می‌زنند که از سال ۱۹۹۹ حدود ۵۰۰۰ ناپدید شدن اجباری در چچن صورت گرفته‌است. اعتقاد بر این است که بیشتر آنها در چندین گور دسته جمعی دفن شده‌اند.
دولت روسیه نتوانست هیچ فرایند پاسخگویی را برای نقض حقوق بشر که در جریان درگیری در چچن انجام شده‌است، دنبال کند. صدها قربانی سوء استفاده که قادر به تأمین عدالت در داخل نیستند، به دادگاه اروپایی حقوق بشر (ECHR) درخواست داده‌اند. در مارس۲۰۰۵، دادگاه اولین احکام را در مورد چچن صادر کرد و دولت روسیه را به دلیل نقض حق زندگی و ممنوعیت شکنجه در رابطه با غیرنظامیانی که به دست نیروهای فدرال روسیه کشته یا به زور ناپدید شده بودند، مجرم تشخیص داد.
از زمان الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه، عفو بین‌الملل چندین ناپدید شدن اجباری تاتارهای کریمه را مستند کرده‌است که هیچ‌یک به‌طور مؤثر مورد بررسی قرار نگرفته‌است. در ۲۴ مه ۲۰۱۴ اروین ابراگیموف، عضو سابق شورای شهر باخچیسارای و عضو کنگره جهانی تاتارهای کریمه ناپدید شد. فیلم‌های دوربین مداربسته از دوربین فروشگاهی در همان نزدیکی، گروهی از مردان به تصویر می‌کشند که ابراگیموف را متوقف می‌کنند و قبل از اینکه او را به زور وارد ون خود کنند، کوتاهی با او صحبت می‌کنند.
رومانی
در طول دوران رژیم کمونیستی نیکولای چائوشسکو، ادعا می‌شود که ناپدید شدن‌های اجباری رخ داده‌است. به عنوان مثال، در طول اعتصابات ۱۹۷۷ و ۱۹۸۷ در رومانی، افراد اصلی درگیر در اعتصاب‌های گفته می‌شود که «ناپدید شده‌اند».
سرزمین‌های فلسطینی
حماس تأیید کرد که چهار فلسطینی ربوده شده عازم قاهره بودند. ایاد البزم، سخنگوی وزارت کشور مصر گفت: ما از وزارت کشور مصر می‌خواهیم که جان مسافران ربوده شده را تأمین و آنها را آزاد کند. تا این لحظه هیچ گروهی مسئولیت این آدم‌ربایی را بر عهده نگرفته‌است.
شوروی
در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی افراد را به تبعید بدون حق نامه‌نگاری محکوم می‌کردند که باعث می‌شد فرد بدون رد خاصی برای مدت زیادی ناپدید شود. اوج این فعالیت‌ها هنگام رهبری ژوزف استالین بود.
صحرای غربی
مدارک زیادی در دست است که نشان می‌دهد افراد زیادی در مدت حکومت مراکش در صحرای غربی دزدیده یا به قتل رسیده‌اند. از سال ۱۹۷۲ که حکومت مراکش به سرکار آمده‌است ۱٬۵۰۰ نفر ناپدید شده‌اند.
عراق
حداقل ده‌ها هزار نفر در رژیم صدام حسین ناپدید شدند که بسیاری از آنها در جریان عملیات انفال بودند.
در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۹، دو فعال و دوست عراقی - سلمان خیرالله سلمان و عمر العمری- در بحبوحه اعتراض‌های جاری در بغداد ناپدید شدند. خانواده و دوستان این دو از ناپدید شدن افراد بیشتری به دنبال هشدار سازمان ملل به نیروهای امنیتی و دیگر گروه‌های شبه‌نظامی ناشناس مبنی بر اجرای یک کمپین آدم‌ربایی و «قتل عمدی» در عراق بیم دارند.
فیلیپین
برآوردها برای تعداد قربانیان ناپدید شدن اجباری در فیلیپین متفاوت است. کتابخانه حقوقی دانشکده حقوق ویلیام اس. ریچاردسون در دانشگاه هاوایی تعداد قربانیان ناپدید شدن‌های اجباری تحت حکومت فردیناند مارکوس را ۷۸۳ نفر می‌داند. در دوران دیکتاتوری مارکوس، بسیاری از افراد ناپدید شده توسط پلیس شکنجه، ربوده و کشته شدند.
کره جنوبی
ناپدید شدن اجباری و قتل‌های غیرقانونی آشکارا توسط کره جنوبی در طول شورش جزیره ججو، در طول جنگ کره و به عنوان بخشی از آموزش مجدد بودو لیگ در طول جنگ کره مورد استفاده قرار گرفت. تابویی برای صحبت در مورد این حوادث تا پایان حکومت استبدادی در کره جنوبی در سال ۱۹۹۳ ادامه داشت.
در جریان آزار و شکنجه به اصطلاح هواداران چپ در طول جنگ، غیرنظامیان عادی تحت مظنون جمع‌آوری و به چهار گروه ای، بی، سی و دی گروه‌بندی شدند. گروه‌های سی و دی بلافاصله تیرباران شدند و در گورهای دسته جمعی نامشخص دفن شدند. ای و بی پیش نویس شده و/یا به راهپیمایی مرگ فرستاده شدند.
بازماندگان و اعضای خانواده افراد غیرقانونی کشته شده و ناپدید شده یا تحصیل مجدد ممکن است با مرگ و ناپدید شدن اجباری مواجه شوند، اگر در مورد این حوادث در دوره حکومت استبدادی صحبت کنند.
بسیاری از ناپدید شدن‌های اجباری و گورهای دسته‌جمعی که به‌طور تصادفی در دوران حکومت استبدادی کشف شده‌اند، اگر نگوییم همه، به اشتباه به گردن مردم کره شمالی یا ارتش آزادی‌بخش خلق چین افتادند. کره جنوبی در حال حاضر با استفاده از کمیسیون حقیقت و آشتی درگیر روشن کردن برخی از این حوادث است. برخی از قربانیان ناپدید شدن اجباری شامل سیاستمداران برجسته ای مانند رئیس‌جمهور فقید کره جنوبی و برنده جایزه صلح نوبل، کیم دائه جونگ است که به زور از اتاق خود در هتل توکیو ناپدید شد. تلاش او برای قتل با پرتاب وزنه روی پاهایش به دریای آزاد با آتش هشدار کشتی نیروی دریایی ژاپن متوقف شد.
کره شمالی
در کره شمالی، ناپدید شدن اجباری اتباع با بازداشت بدون تماس یا توضیح با خانواده‌های بازداشت شده مشخص می‌شود. شهروندان خارجی، که بسیاری از آنها قومیتی کره ای هستند و در کره جنوبی و ژاپن زندگی می‌کردند، پس از سفر عمدی به کره شمالی یا پس از ربوده شدن در خارج از کشور ناپدید شده‌اند.
کلمبیا
در سال ۲۰۰۹، دادستان کلمبیا گزارش داد که حدود ۲۸۰۰۰ نفر به دلیل گروه‌های شبه نظامی و چریکی در جریان درگیری داخلی این کشور ناپدید شده‌اند. در سال ۲۰۰۸، جسد ۳۰۰ قربانی و ۶۰۰ قربانی دیگر در سال بعد شناسایی شد. به گفته مقام‌های کلمبیایی، سال‌ها طول می‌کشد تا همه اجساد کشف شده شناسایی شوند.
مراکش
چند تن از پرسنل ارتش مراکش که مظنون به دست داشتن در کودتاهای دهه ۱۹۷۰ علیه پادشاه بودند، در اردوگاه‌های بازداشت مخفی مانند تازممارت نگهداری می‌شدند، جایی که برخی از آنها به دلیل شرایط بد یا عدم درمان پزشکی جان خود را از دست دادند. مشهورترین مورد ناپدید شدن اجباری در مراکش مربوط به دگراندیش سیاسی مهدی بن برکا است که در سال ۱۹۶۵ در شرایطی مبهم در فرانسه ناپدید شد. در فوریه ۲۰۰۷، مراکش کنوانسیون بین‌المللی حمایت از مردم در برابر ناپدید شدن اجباری را امضا کرد. در اکتبر ۲۰۰۷، قاضی اسپانیایی بالتاسار گارزون صلاحیت قضایی اسپانیا را در مورد ناپدید شدن‌های اسپانیایی-صحراویی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۷ در صحرای غربی (که عمدتاً تحت کنترل مراکش بود) اعلام کرد.
مصر
ناپدید شدن اجباری توسط مقام‌های مصری تحت رژیم عبدالفتاح السیسی به عنوان ابزاری کلیدی برای ترساندن، بازجویی و شکنجه مخالفان السیسی در حالی که از مبارزه با تروریسم به عنوان بهانه استفاده می‌شود، استفاده شده‌است. صدها نفر از جمله فعالان سیاسی، معترضان، زنان و کودکان به زور ناپدید شدند. روزانه حدود ۳ تا ۴ نفر توسط نیروهای امنیتی به شدت مسلح به رهبری افسران آژانس امنیت ملی مصر دستگیر می‌شوند که معمولاً به خانه‌های آنها یورش می‌برند، بسیاری از آنها را بازداشت می‌کنند، ماه‌ها چشمان آنها را می‌بندند و دستبند می‌زنند.
۳۷۸ نفر بین ۱ اوت ۲۰۱۶ تا اواسط اوت ۲۰۱۷ به اجبار ناپدید شده‌اند. ۲۹۱ نفر شناسایی شده‌اند، در حالی که بقیه هنوز به اجبار ناپدید شده‌اند. از ۵۲ کودکی که در سال ۲۰۱۷ ناپدید شدند، سه کودک به صورت فراقانونی کشته شدند.
در سال ۲۰۲۰، کمیسیون حقوق و آزادی‌های مصر (ECRF) گزارشی پنج ساله در مورد ناپدید شدن اجباری منتشر کرد که نشان داد این کشور از اوت ۲۰۱۵ تاکنون ۲۷۲۳ مورد از این قبیل را ثبت کرده‌است.
مکزیک
در طول جنگ کثیف مکزیک در دهه ۱۹۷۰، هزاران چریک مظنون، چپ‌گرایان و مدافعان حقوق بشر ناپدید شدند، اگرچه تعداد دقیق آن مشخص نیست. در طول دهه ۱۹۷۰، حدود ۴۷۰ نفر تنها در شهرداری اتویاک دی آلوارز ناپدید شدند.
ونزوئلا
گزارشی که توسط فورو پنال و حقوق بشر رابرت اف کندی تهیه شده‌است، مستند می‌کند که ۲۰۰ مورد ناپدید شدن اجباری در سال ۲۰۱۸ به ۵۲۴ مورد در سال ۲۰۱۹ افزایش یافته‌است که به افزایش اعتراض‌های نسبت داده می‌شود. این تجزیه و تحلیل نشان داد که میانگین ناپدید شدن کمی بیش از پنج روز به طول انجامید و نشان می‌دهد که دولت به دنبال پرهیز از نظارتی است که ممکن است همراه با بازداشت‌های طولانی مدت و در مقیاس بزرگ باشد.
هند
انصاف، یک سازمان غیرانتفاعی که برای پایان دادن به معافیت از مجازها و دستیابی به عدالت برای جنایت‌های دولتی گسترده در هند، با تمرکز بر پنجاب فعالیت می‌کند، گزارشی را در ژانویه ۲۰۰۹ با همکاری گروه تحلیل داده‌های حقوق بشر بنتچ (HRDAG) یافته‌های «کمی قابل تأیید» در مورد ناپدید شدن دسته جمعی و اعدام‌های غیرقانونی در ایالت پنجاب هند منتشر کرد. این سازمان ادعا می‌کند که در ایالت‌های آسیب‌دیده مانند پنجاب، نیروهای امنیتی هند نقض فاحش حقوق بشر را بدون مجازهای انجام داده‌اند. گزارش انصاف و گروه تحلیل داده‌های حقوق بشر بنتچ، «مرگ‌های خشونت آمیز و ناپدید شدن‌های اجباری در جریان ضدشورش در پنجاب، هند»، یافته‌های تجربی را ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد تشدید عملیات ضد شورش در پنجاب در دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ با تغییر هدفمند خشونت دولتی همراه بود. نقض حقوق بشر تا ناپدید شدن اجباری سیستماتیک و اعدام‌های غیرقانونی، همراه با «سوزاندن غیرقانونی» دسته جمعی. علاوه بر این، شواهد کلیدی وجود دارد که نشان می‌دهد نیروهای امنیتی ده‌ها هزار نفر را در پنجاب از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۵ شکنجه، اعدام و ناپدید کرده‌اند.
ناپدید شدن اجباری در مهاجرت
سفرهای پرخطر مهاجران و پناهندگان و سیاست‌های مهاجرتی سخت‌گیرانه‌تر دولت‌ها باعث می‌شود که مهاجران قربانی ناپدید شدن اجباری شوند. این موضوع توسط گروه کاری سازمان ملل در مورد ناپدید شدن‌های اجباری یا غیرارادی به رسمیت شناخته شده‌است. همچنین کمیته ناپدید شدن اجباری سازمان ملل، افزایش خطر ناپدید شدن اجباری در نتیجه مهاجرت را در اصول راهنمای جستجوی افراد ناپدید شده به رسمیت شناخت.
لانتوئیت فاردره
لانتوئیت فاردره (به انگلیسی: Llantwit Fardre) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در روندا کنون تاو واقع شده‌است. لانتوئیت فاردره ۶٬۰۹۹ نفر جمعیت دارد.
فهرست قنات‌های شهرستان فریمان
جدول زیر بر اساس آمار وزارت جهاد کشاورزی تهیه شده‌است. فهرست زیر قنات‌های شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی را نشان می‌دهد.