cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اندام تراشه
شش
شش روی تراشه به ما کمک می‌کند تا فرایندهای آلوئولی و تنفسی را بررسی کنیم و مدل‌های فیزیولوژیک آزمایشگاهی را بهبود دهیم. این تراشه‌ها به ما کمک می‌کنند هرچه بیشتر ساختار و سیستم فیزیولوژیک و مکانیکی شش را بیشتر شناخته و بتوانیم روی آن آزمایش‌های مورد نیاز را انجام دهیم. سیستم‌های این تراشه از نظر ساختاری مکانیکی و شیمیایی دقیقاً مانند یک شش واقعی و کامل عمل می‌کند.
قلب
تلاش‌های قدیمی برای شبیه‌سازی فرایندهای قلبی در آزمایشگاه به ویژه در سیستم‌های انقباضی و فیزیوالکتریک بسیار سخت بوده و استفاده از این سیستم جدید و میکروفلویدیک‌های بسیار باعث پیشرفت این شاخه از علم شده‌است. در حال حاضر از این تراشه‌ها برای آزمایش روی کاردیومیوسیت‌ها استفاده می‌شود که سیگنال‌های الکتریکی را ایجاد و ضربان قلب را کنترل می‌کنند.
کلیه
سلول‌های رنال کلیه و نفرون در حال حاضر به صورت موفقیت‌آمیز به وسیلهٔ میکروفلویدیک‌ها شبیه‌سازی شده‌اند. "این سلول‌ها قدم و راه جدیدی هستند در زمینه فعالیت سلول و اندام و می‌توانند در زمینه بررسی دارو مورد استفاده قرار گیرند. «کلیه روی تراشه» فرایند پیدا کردن جانشین مصنوعی برای کلیهٔ از کار افتاده را تسریع می‌کند. امروزه بیماران برای دیالیز باید هفته‌ای ۳ مرتبه به کلینیک مراجعه کنند. اگر روش درمان قابل حمل‌تر و همچنین قابل دسترس‌تر برای این مشکل، موجود باشد، نه تنها به بهبود وضعیت سلامتی بیماران کمک می‌کند (به دلیل انجام بیشتر درمان)، بلکه روند درمان را تحمل‌پذیرتر و مؤثرتر می‌کند.
شریان
مشکلات قلبی عروقی معمولاً به دلیل آسیب در ساختار و کارکرد رگ‌های کوچک خونی می‌باشند. شبیه‌سازی این رگ‌ها به وسیلهٔ این تکنولوژی نه تنها به شبیه‌سازی اندام و بررسی دقیق داروها روی آن کمک می‌کند بلکه کمک بسیار زیادی به شناخت و درک ما از ساختار و فعالیت رگ‌های کوچک می‌کند و این مسئله باعث می‌شود که روش‌های درمانی جدیدتر و بهتری برای حل مشکلات قلبی عروقی ابداع شود. روش‌های معمول بررسی این شریان‌های کوچک میوگرافی بر اساس فشار است که این روش نیاز به افراد حرفه‌ای جهت انجام نیاز دارد و خیلی دقیق نیست. شریان روی تراشه کمک می‌کند تا این بررسی دقیق، کم‌هزینه، و اتوماسیون شده انجام گیرد.
انسان روی تراشه
محققین در تلاش هستند تا با ساخت یک تراشه ۳ بعدی چندکاناله، چندین ارگان بدن انسان را همزمان شبیه‌سازی کنند. اکثر اندام‌تراشه‌های تولید شده تا کنون تنها اختصاص به یک اندام دارند و بنابراین با آن‌ها نمی‌تواند تأثیرات سیستمیک داروها و چیزهای دیگر را روی بدن دید. با پیشرفت بیشتر در این زمینه، شرکت‌های داروسازی می‌توانند تأثیر یک دارو که برای اندام خاصی است را روی بقیه بدن مشاهده کنند و به این‌گونه داروهای مؤثرتر با عوارض کمتر ساخته شود. البته ساخت این تراشه بسیار سخت‌تر از ساخت و ایجاد تنها یک ارگان است و تنها برنامه‌ای برای آینده است.
جایگزینی تست‌های حیوانی
در گذشته و در مراحل ابتدایی تولید دارو تست دارو بر روی حیوانات آزمایشگاهی انجام می‌شد تا پاسخ‌های‌ احتمالی بدن انسان در مقابل آن دارو سنجیده شود. آزمایش روی حیوانات نیازمند زمان زیاد و هزینه زیاد است و همچنین اقدامی غیراخلاقی است زیرا در این حیوانات معمولاً بیماری‌ها و آسیب‌های ممکن برای بدن انسان شبیه‌سازی می‌شود و در بیشتر مواقع این حیوانات در انتهای آزمایش‌ها می‌میرند. برای همین این سیستم جدید که شبیه‌ساز بدن انسان در آزمایشگاه است و همچنین بسیار در دسترس‌تر است و کنترل بسیار زیادی روی فرایندهای آن وجود دارد بسیار مورد توجه است.به عنوان مثال مدل اندام تراشه بیماری ابولا که برای نخستین بار توسط علیرضا مشاقی و همکاران ابداع شد برای تست و توسعه داروهای جدید مورد استفاده قرار میگیرند.
کشف پیچیدگی‌های ویروس کرونا با کمک اندام تراشه
شرکت Emulate با همکاری FDA تحقیقاتی انجام داده است که در آن از Lung-Chip برای ارزیابی ایمنی واکسن‌های کرونا و ایمنی محافظ در برابر ویروس استفاده خواهد شد. این مطالعه توسط مرکز ارزیابی و تحقیقات FDA’s Biologics (CBER) هدایت خواهد شد. هدف این پروژه مشترک، دست یابی به پاسخ یکی از مهم‌ترین سوالات مربوط به ایمنی محافظتی است.منبع
تراموا مالمو
تراموا مالمو (Trams in Malmö) سیستم تراموا در شهر مالمو، سوئد است.
این تراموا که در سال ۱۸۸۷ تأسیس شده دارای ۱ خط، ۶ ایستگاه و ۲ کیلومتر طول می‌باشد.
شایان قاسمی
شایان قاسمی داریان  (زاده ) بازیکن واترپلو اهل ایران است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
نظام سیاسی در آلمان
آلمان یک جمهوری پارلمانی دموکراتیک و فدرال است که در آن قدرت قانونگذاری فدرال در اختیار بوندستاگ (مجلس فدرال آلمان) و بوندسرات (مجلس نمایندگانی از ایالات یا مجلس علیا) است.
دولت فدرال آلمان از سال ۱۹۴۹ به‌طور عمده تحت سلطه احزاب اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) و حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) قرار داشته‌است. قوه قضاییه آلمان نهادی مستقل از قوه مجریه و مقننه است، این در حالی است که معمولاً اعضای اصلی قوه مجریه نیز اعضای قوه مقننه می‌باشند. نظام سیاسی در قانون اساسی سال ۱۹۴۹ (به آلمانی Grundgesetz) تبیین شده‌است که با اصلاحات جزئی پس از اتحاد مجدد آلمان در سال ۱۹۹۰، قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان باقی ماند.
قانون اساسی آلمان از آزادی فردی انسان‌ها حمایت می‌کند و منشأ این آزادی‌ها را حقوق بشر و حقوق مدنی می‌داند. قدرت سیاسی در آلمان مطابق قانون اساسی بین سطوح فدرال و ایالتی و بین قوه مقننه، مجریه و قضاییه تقسیم می‌شود.
آلمان غربی در سال ۱۹۵۸ یکی از اعضای مؤسس جامعه اروپایی بود که در سال ۱۹۹۳ به اتحادیه اروپا تبدیل شد. آلمان بخشی از منطقه شنگن است و از سال ۱۹۹۹ عضو منطقه یورو بوده‌است. این کشور عضو سازمان ملل متحد، ناتو، G7، G20 و OECD است.
قبل از سال ۱۹۹۸
با انتخاب کنراد آدناور در سال ۱۹۴۹، جمهوری فدرال آلمان به مدت ۲۰ سال صدراعظمی از حزب دموکرات مسیحی داشت تا اینکه ائتلافی بین سوسیال دموکرات‌ها و لیبرال‌ها به قدرت رسیدند. سال ۱۹۸۲، هلموت کهل رهبر دموکرات مسیحی به قدرت رسید و به مدت ۱۶ سال در ائتلاف با لیبرال‌ها صدراعظم آلمان بود. در دوره هلموت کهل بود که دیوار برلین سقوط کرد؛ آلمان شرقی منحل شد و جمهوری دموکراتیک آلمان به جمهوری فدرال پیوست. در قلمرو سابق جمهوری دموکراتیک آلمان، پنج ایالت جدید تشکیل شدند. دو بخش شرقی و غربی برلین نیز به هم پیوستند و شهر-ایالت برلین را تشکیل دادند.
نظام سیاسی جمهوری فدرال بعد از اتحاد کم و بیش بدون تغییر باقی ماند. مقررات خاص برای قلمرو آلمان شرقی سابق از طریق معاهده اتحاد بین جمهوری فدرال و جمهوری دموکراتیک قبل از روز اتحاد در ۳ اکتبر ۱۹۹۰ اعمال شد. با این حال دو بخش شرقی و غربی آلمان که به هم پیوسته بودند، نظام حزبی متمایزی را داشتند: در غرب احزاب سبز و لیبرال عمدتاً احزاب اپوزیسیون بودند، در حالی که در شرق، حزب حاکم سوسیالیست سابق که بعد از اتحاد حزب چپ نامیده می‌شد، همراه با دموکرات‌های مسیحی و سوسیال دموکرات‌ها فعالیت بیشتری داشت.
۱۹۹۸–۲۰۰۵
پس از ۱۶ سال ائتلاف دموکرات مسیحی‌ها و لیبرال به رهبری هلموت کهل، حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) به همراه سبزها در انتخابات بوندستاگ سال ۱۹۹۸ پیروز شدند. گرهارد شرودر نایب رئیس حزب سوسیال دموکرات، برخلاف اسکار لافونتین رهبر چپ‌گرای حزب، خود را به عنوان یک نامزد میانه‌رو معرفی کرد. دولت کهل بخاطر رشد اقتصادی کندتر و بیکاری بالا در بخش شرقی، به‌طور دائم در نظرسنجی‌ها عقب مانده بود. در نتیجه نهایی انتخابات، اختلاف آرای حزب دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات‌ها به قدری بالا بود که امکان ائتلاف «قرمز-سبز» یعنی حزب سوسیال دموکرات با اتحاد ۹۰/سبزها را فراهم کرد و حزب سبز برای اولین بار وارد دولت شد.
مشکلات بنیادین در داخل حزب سوسیال دموکرات در آن سال‌ها و درگیری‌های داخلی بین جناح میانه و رادیکال حزب سوسیال دموکرات به مرور باعث کاهش محبوبیت این حزب در بین رای‌دهندگان می‌شد. بعد از کشمکش‌ها، اسکار لافونتین دولت فدرال و سپس حزب سوسیال دموکرات را ترک کرد. سوسیال دموکرات‌ها در چند انتخابات ایالتی از رقیب دموکرات مسیحی خود عقب افتادند، اما رسوایی مالی در دوره کهل که در حزب دموکرات مسیحی اتفاق افتاده بود و در سال ۲۰۰۲ افشا شد، باعث شد که سوسیال دموکرات برای پیروزی در انتخابات بخت بیشتری داشته باشند. بعد از این رسوایی حزبی بود که آنگلا مرکل رهبری حزب دموکرات مسیحی آلمان را به عهده گرفت.
دور بعدی انتخابات در سپتامبر ۲۰۰۲ برگزار شد و ائتلاف سوسیال دموکرات‌ها و سبزها بار دیگر اکثریت بوندستاگ را بدست آوردند و حزب دموکرات مسیحی به رهبری ادموند اشتویبر شکست را پذیرفت. از جمله دلایل پیروزی سوسیال دموکرات‌ها مخالفتشان با جنگ عراق، مدیریت مشکلات مربوط به سیل سال ۲۰۰۲ و همچنین عدم محبوبیت حزب دموکرات مسیحی در شرق آلمان بودند. ]
بعد از آن روند کاهش محبوبیت حزب سوسیال دموکرات دوباره آغاز شد. در انتخابات پارلمانی ایالت نیدرزاکسن در سال ۲۰۰۳ (همان ایالتی که شرودر در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸ نخست‌وزیر آن بود) سوسیال دموکرات‌ها شکست سختی خوردند. در آوریل ۲۰۰۳ گرهارد شرودر طرح اقتصادی جدید خود با نام آگندای ۲۰۱۰ را ارائه داد که طی آن حقوق بیکاری کاهش می‌یافت. با اینکه این اصلاحات باعث خشم مردم شد و تظاهرات وسیعی را در پی داشت، باعث عملکرد موفق اقتصادی آلمان در سال‌های بعد از آن یعنی دوره بحران مالی منطقه یورو و همچنین کاهش بیکاری در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ شد.
۲۰۰۵–۲۰۰۹
در انتخابات ایالتی ۲۲ مه ۲۰۰۵ در ایالت نوردراین-وستفالن، حزب سوسیال دموکرات شکست سختی را متحمل شد. این ایالت همواره به‌طور سنتی به حزب سوسیال دموکرات تمایل داشت. کمتر از نیم ساعت بعد از اعلام نتیجه انتخابات در این ایالت، فرانتس مونته‌فرینگ دبیرکل حزب سوسیال دموکرات اعلام کرد که صدراعظم آلمان باید راه را برای انتخابات زودهنگام هموار کند.
این اظهارنظر با تعجب افکار عمومی در آلمان همراه بود؛ به‌خصوص اینکه محبوبیت حزب سوسیال دموکرات در نظرسنجی‌های فدرال به کمتر از ۲۰ درصد رسیده بود. به محض اعلام این خبر، حزب دموکرات مسیحی اعلام کرد که در انتخابات فدرال بعدی آنگلا مرکل بعنوان اولین زن در تاریخ آلمان کاندیدای پست صدراعظمی خواهد شد.
در این دوره انتخابات، حزب تازه تأسیس کار و عدالت اجتماعی (WASG) که از حزب سوسیال دموکرات منشعب شده بود به همراه حزب سوسیالیسم دموکراتیک آلمان (PDS) که بازمانده حزب حاکم آلمان شرقی سابق بود، حزب چپ آلمان را تشکیل دادند. حضور چهره‌های شاخص از این دو حزب از قبیل اسکار لافونتین از حزب کار و عدالت اجتماعی و گرگور گیزی از حزب سوسیالیسم دموکراتیک در حزب تازه تأسیس چپ، این حزب را زبانزد رسانه‌ها و اذهان عمومی کرد و برخی از نظرسنجی‌ها محبوبیت آن را در سطح فدرال تا ۱۲ درصد ارزیابی می‌کردند.
با وجود اینکه اکثر نظرسنجی‌ها در بین ماه‌های مه تا ژوئن ۲۰۰۵ پیروزی قاطع حزب دموکرات مسیحی در انتخابات زودهنگام را پیش‌بینی می‌کردند، با نزدیک شدن به زمان انتخابات شرایط کمی تغییر کرد. در انتخابات زودهنگام که در سپتامبر ۲۰۰۵ برگزار شد، تعداد حزب دموکرات مسیحی حتی نسبت به انتخابات ۲۰۰۲ کمی کاهش یافت و با ۳۵/۲ درصد کل آرا با اختلاف کمی نسبت به سوسیال دموکرات‌ها حزب اول از لحاظ تعداد آرا شد و ۴ کرسی بیشتر از رقیب سوسیال دموکرات خود کسب کرد. با این نتایج، امکان تشکیل ائتلاف دموکرات مسیحی‌ها و لیبرال‌ها ناممکن بود. با این حال تعداد کرسی‌ها حزب سوسیال دموکرات به همراه شریک ائتلافی خود حزب سبز نیز به اکثریت نمی‌رسید. حزب چپ نیز در این انتخابات ۸/۷ درصد آرا را به خود اختصاص داد و وارد بوندستاگ شد.
با نتایج بدست آمده در انتخابات، تنها گزینه محتمل برای تشکیل دولت، ائتلافی از دو حزب بزرگ دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات یا به اصطلاح ائتلاف بزرگ بود. در روز ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ آنگلا مرکل رهبر حزب دموکرات مسیحی در حضور هورست کوهلر رئیس‌جمهور فدرال بعنوان صدراعظم جدید آلمان سوگند یاد کرد. تشکیل دولتی با ائتلاف بزرگ در واقع باعث موفقیت احزاب کوچکتر در انتخابات ایالتی شد. از آنجایی که اتحادیه سوسیال-مسیحی بایرن که حزب خواهر دموکرات مسیحی‌ها در ایالت بایرن به‌شمار می‌رود، در انتخابات ایالتی سال ۲۰۰۸ اکثریت را در این ایالت از دست داد و مجبور به ائتلاف با حزب دموکرات‌های آزاد برای تشکیل دولت ایالتی شد، ائتلاف بزرگ در شورای فدرال یا بوندسرات نیز اکثریت خود را از دست داد و در بسیاری از موارد مجبور به جلب نظر حزب دموکرات‌های آزاد برای پیش‌برد طرح‌های خود بود. در نوامبر ۲۰۰۸ حزب سوسیال دموکرات فرانتس مونتفرینگ را دوباره به رهبری این حزب برگزید و فرانک والتر اشتاین‌مایر نیز کاندیدای مقام صدراعظمی از این حزب برای انتخابات فدرال سال ۲۰۰۹ شد. در انتخابات فدرال ۲۰۰۹ مشخص می‌شد که احزاب تشکیل دهنده دولت محبوبیت خود را از دست داده‌اند که این ریزش آرا برای حزب سوسیال دموکرات بیشتر بود. کاهش آرای دموکرات مسیحی‌ها به اندازه حزب سوسیال دموکرات نبود؛ اما این حزب در انتخابات فدرال ۲۰۰۹ بدترین آرای خود را از ۱۹۴۹ کسب کرد. در این انتخابات سه حزب کوچکتر در اپوزیسیون عملکرد موفق‌تری نشان دادند که بیشترین جهش آرای مربوط به لیبرال‌های حزب دموکرات‌های آزاد بود که توانستند با ۱۴/۶ درصد آرا بهترین نتیجه انتخاباتی تاریخ خود را کسب کنند.
۲۰۰۹–۲۰۱۳
در انتخابات سال ۲۰۰۹ حزب اتحادیه در ائتلاف با دموکرات‌های آزاد ۳۳۲ کرسی از ۶۲۲ کرسی را بدست آورد و آنگلا مرکل موفق شد دومین دولت خود را از ۲۷ اکتبر همان سال تشکیل دهد. گیدو وستروله رهبر حزب دموکرات‌های آزاد نیز بعنوان معاون صدراعظم و وزیر خارجه مشغول به کار شد. با این‌حال اندکی بعد دموکرات‌های آزاد در انتخابات‌های ایالتی شکست‌های سنگینی را متحمل شدند. دموکرات‌های آزاد در کمپین انتخاباتی خود قول داده بودن که در صورت رسیدن به قدرت مالیات را کاهش دهند ولی بعد از تشکیل ائتلاف با توجه به تبعات بحران مالی سال ۲۰۰۸ موفق به این کار نشدند. به دلیل ریزش آرا و کاهش محبوبیت حزب، گیدو وستروله از رهبری حزبش کنار رفت و جای خود را به فیلیپ روسلر داد که در آن زمان وزیر فدرال بهداشت بود و متعاقب آن روسلر به معاونت صدراعظم نیز منصوب شد. کمی بعد از آن روسلر وزیر فدرال اقتصاد و تکنولوژی شد.
بعد از شکست سوسیال دموکرات‌ها در انتخابات فدرال، زیگمار گابریل از وزرای فدرال سابق و نخست‌وزیر ایالت نیدرزاکسن رهبری این حزب را به عهده گرفت و فرانک والتر اشتاین‌مایر نیز به ریاست گروه پارلمانی سوسیال دموکرات‌ها رسید. گابریل بعد از مدتی از ریاست حزب کنار رفت و جای خود را به مارتین شولتس داد که در آن زمان ریاست پارلمان اروپا را به عهده داشت.
۲۰۱۳–۲۰۱۷
هجدهمین دوره انتخابات فدرال آلمان با پیروزی چشمگیر حزب دموکرات مسیحی و در صدر آن آنگلا مرکل همراه بود. حزب دموکرات مسیحی به همراه اتحادیه سوسیال مسیحی حزب خواهر خود در ایالت بایرن توانست ۴۱/۵٪ از آرا را به خود اختصاص دهد که بهترین نتیجه این حزب در انتخابات فدرال از سال ۱۹۹۴ بود. با این حال شریک دیرینه ائتلافی حزب اتحادیه یعنی لیبرال‌های حزب دموکرات مسیحی که از بعد از انتخابات فدرال قبلی با کاهش آرا مواجه شده بودند نتوانستند حدنصاب ۵ درصد آرا برای ورود به بوندستاگ را کسب کنند و بنابراین از شرکت در دولت ائتلافی بازماندند. با در نظر گرفتن این واقعیت که حزب اتحادیه حائز اکثریت برای تشکیل دولت نشده بود، این حزب گفتگوهای تشکیل دولت ائتلافی را با حزب سوسیال دموکرات آغاز کرد. گفتگوهای بسیار طولانی سرانجام به موافقت حزب سوسیال دموکرات انجامید و زیگمار گابریل به معاونت صدراعظم آلمان و وزارت امور اقتصادی و انرژی رسید و آنگلا مرکل سومین دولت خود را تشکیل داد. دولت ائتلافی در این دوره حائز ۵۰۴ کرسی از ۶۳۱ کرسی بوندستاگ شد که شرایط را برای احزاب اپوزیسیون یعنی حزب چپ و حزب سبز بسیار نامساعد می‌کرد. در این دوره از بوندستاگ حزب چپ ۶۴ کرسی و حزب سبز ۶۳ کرسی را بدست آوردند و تعداد کرسی آن‌ها برای ایفای نقش اپوزیسیون بسیار کم بود.
۲۰۱۷–۲۰۲۱
انتخابات فدرال دوره هجدهم آلمان در روز ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷ برگزار شد. نتایج انتخاباتی برای دو حزب عمده اتحادیه و حزب سوسیال دموکرات شبیه به نتایج سال ۲۰۰۹ بود که دو حزب وارد ائتلاف شدند و در دوره بعد شکست‌های سنگینی را متحمل شدند. در این انتخابات رای‌های زیادی به احزاب کوچکتر ریخته شد و برای اولین بار از سال ۱۹۵۰ یک حزب راست افراطی با نام آلترناتیو برای آلمان توانست وارد بوندستاگ شود.
از آنجایی که حزب اتحادیه ۳۳ درصد کل آرا را کسب کرد، آنگلا مرکل برای چهارمین دور صدر اعظم آلمان شد. شرایط برای تشکیل ائتلافی در این دوره از انتخابات دشوار بود، زیرا هیچ حزبی حاضر به مشارکت با حزب آلترناتیو برای آلمان برای تشکیل دولت ائتلافی نبود. یکی از گزینه‌های ائتلاف، تشکیل ائتلافی موسوم به جاماییکا (با در نظر گرفتن رنگ‌های احزاب که شبیه به پرچم جامائیکا بود) متشکل از حزب اتحادیه، حزب سبز و حزب دموکرات‌های آزاد بود. گزینه دیگر تشکیل دوباره ائتلاف بزرگ متشکل از حزب اتحادیه و حزب سوسیال دموکرات بود که از ابتدا مورد مخالفت سوسیال دموکرات‌ها به رهبری مارتین شولتس قرار گرفت.
] اول گفتگوهای تشکیل دولت توسط حزب اتحادیه با احزاب سبز و دموکرات‌های آزاد انجام شد که مدتی بعد با مخالفت‌های حزب دموکرات‌های آزاد در برنامه‌های تشکیل دولت به بن‌بست رسید. با طولانی شدن زمان گفتگوهای ائتلافی، رئیس‌جمهور فدرال فرانک والتر اشتاین‌مایر احزاب سیاسی را به گفتگو فرا خواند که این عمل تا آن زمان از سوی رئیس‌جمهور فدرال سابقه نداشت.
سرانجام با تغییر موضع حزب سوسیال دموکرات، گفتگوهای رسمی بین این حزب و حزب اتحادیه برای تشکیل دولت از ژانویه ۲۰۱۸ آغاز شد و قرارداد تشکیل دولت ائتلافی سرانجام در روز ۱۲ مارس ۲۰۱۸ یعنی ۶ ماه بعد از انتخابات توسط دو حزب امضا شد و آنگلا مرکل برای بار چهارم صدراعظم آلمان شد.
۲۰۲۱ به بعد
انتخابات نوزدهمین دوره بوندستاگ در میانه بحران کرونا در روز ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار شد. در این دوره آنگلا مرکل خود را برای پنجمین دوره صدارت خود از سوی اتحادیه دموکرات مسیحی نامزد نکرد و با این حال رکورد دومین صدراعظم با طولانی‌ترین دوره صدارت در آلمان را بعد از هلموت کهل نصیب خود کرد. در این دوره از انتخابات حزب سوسیال دموکرات بعد از سال‌ها با افزایش آرا مواجه شد و به حزب اول با بیشترین تعداد آرا بدل شد و توانست دولت ائتلافی را با مشارکت سبزها و حزب دموکرات‌های آزاد تشکیل دهد.
در فوریه ۲۰۲۲ فرانک والتر اشتاین‌مایر برای یک دوره دیگر بعنوان رئیس‌جمهور فدرال آلمان برگزیده شد. با اینکه مقام ریاست جمهوری در آلمان یک مقام تشریفاتی است، دوره ریاست اشتاین‌مایر بر این مقام دوره‌ای از ثبات و همبستگی تلقی می‌شود.
قانون اساسی
قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان (به آلمانی: Grundgesetz der Bundesrepublik Deutschland) در روز ۸ مه ۱۹۴۹ به‌طور رسمی مورد پذیرش قرار گرفت و بعد از آنکه در روز ۱۲ مه به امضای متفقین پیروز جنگ جهانی دوم رسید از روز ۲۳ مه به مرحله اجرا درآمد. قانون اساسی ۱۹۴۹ پاسخی بود به نقص‌های قانون اساسی ۱۹۱۹ جمهوری وایمار که به قدرت رسیدن نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ انجامید. این قانون اساسی بعد از فروپاشی آلمان شرقی و اتحاد دوباره آلمان قانون اساسی بخش شرقی آلمان نیز به حساب آمد.
رئیس کشور
رئیس کشور در آلمان بر طبق قانونی اساسی رئیس‌جمهور فدرال است. بر طبق این قانون، رئیس دولت فدرال در آلمان، صدراعظم فدرال است و رسیدگی به امور روزمره در آلمان بر عهده اوست، این در حالی است که مقام ریاست جمهوری با عنوان رئیس کشور مقامی عمدتاً تشریفاتی است. رئیس‌جمهورهای فدرال در آلمان با درنظر گرفتن عملکرد و حضورشان در بین عموم، سمبلی برای وجود دولت آلمان، مشروعیت و اتحادش به‌شمار می‌روند و دفتر رئیس‌جمهور فدرال نقشی هماهنگ‌کننده در جمهوری فدرال آلمان برعهده دارد. تقریباُ تمام تصمیمات سیاسی رئیس‌جمهور آلمان با امضای تأیید اعضای دولت مشروعیت می‌یابد.
رئیس‌جمهور طبق قانون اساسی موظف نیست از ابرازنظر در امور سیاسی خودداری کند. با این حال از او انتظار می‌رود که به بحث‌های عمومی سیاسی و اجتماعی جهت دهد، اما این اظهارنظرها نباید به گونه ای باشد که وابستگی او را به یکی از احزاب نشان دهد. اکثر روسای جمهور آلمان قبل از تصدی پست، سیاستمداران فعال بودن و به یکی از احزاب در آلمان وابستگی حزبی داشتند. با این حال تمامی آن‌ها وابستگی حزبی خود را بعد از رسیدن به مقام ریاست‌جمهوری کنار گذاشتند. رئیس‌جمهور می‌بایست ساکن اقامت‌گاه رسمی در کاخ بلوو باشد.
مطابق بند ۱ ماده ۵۹ قانون اساسی، رئیس‌جمهور فدرال نماینده جمهوری فدرال آلمان در مسائل حقوق بین‌الملل است، انعقاد معاهدات بین‌المللی از سمت دولت با کشورهای دیگر و اعتبار دادن به سفرای کشورهای خارجی از وظایف دیگر اوست. تمام قوانین فدرال قبل از اجرایی شدن باید توسط رئیس‌جمهور امضا شود. او حق وتو ندارد، اما در صورتی که قوانین پیشنهادی دولت مغایر با قانون اساسی باشد، او می‌تواند از پذیرش این قوانین امتناع کند و مشروعیت این حق در آلمان موضوعی برای بحث است. این دفتر در حال حاضر توسط فرانک والتر اشتاین مایر (از سال ۲۰۱۷) اداره می‌شود.
رئیس‌جمهور فدرال در نظام سیاسی، به ویژه در ایجاد دولت جدید و انحلال بوندستاگ نقشی اساسی دارد. این نقش معمولاً فرمایشی است اما در صورت بی‌ثباتی سیاسی می‌تواند حائز اهمیت باشد. علاوه بر این، مطابق ماده ۸۱ قانون اساسی رئیس‌جمهور فدرال به همراه شورای فدرال در صورت وجود وضعیت اضطراری می‌توانند از دولت حمایت کنند تا قوانینی را برخلاف میل بوندستاگ به تصویب برساند. با این حال، تاکنون هیچ رئیس‌جمهور فدرالی در آلمان مجبور به استفاده از این «اختیارات اضافی» نشده‌است.
رئیس دولت
صدراعظم فدرال (Bundeskanzler) در آلمان، رئیس دولت فدرال (Bundesregiereung) و رئیس قوه مجریه در این کشور است. صدراعظم توسط بوندستاگ یا مجلس فدرال انتخاب می‌شود و به این نهاد پاسخگوست. وزرای فدرال سایر اعضای دولت فدرال هستند که توسط صدراعظم فدرال انتخاب می‌شوند. بر این اساس نظام سیاسی آلمان را می‌تواند یک نظام پارلمانی به‌شمار آورد. ریاست دولت فدرال در حال حاضر (از سال ۲۰۲۱) به عهده اولاف شولتس از حزب سوسیال دموکرات است.
صدراعظم فدرال آلمان در دوره خدمت چهار ساله خود در صورتی که جایگزینی برایش توسط بوندستاگ تعیین نشده باشه نمی‌تواند از کار برکنار شود. فرایند تغییر صدراعظم از طریق رای سازنده عدم اعتماد در قانون اساسی آلمان تصویب شده در دوره بعد از جنگ جهانی دوم در واکنش به نقص‌های قوانین جمهوری وایمار پیشنهاد شد که جلوی هرج و مرج ناشی از خلأ قدرت را در آلمان بگیرد. در دوره جمهوری وایمار صدراعظم‌های متعدد در مدت کوتاه بدون داشتن حمایت بوندستاگ از طریق فرمان رئیس‌جمهور رایش به قدرت رسیدند و باعث بی‌ثباتی سیاسی در آلمان در دهه سی شدند. قانون فعلی همچنین دست صدراعظم را برای درخواست انتخابات زودهنگام بدون دلیل موجه می‌بندد.
صدراعظم آلمان یکی از وزرای خود را که معمولاً به حزب دیگری در دولت ائتلافی وابستگی حزبی دارد بعنوان قائم‌مقام خود منصوب می‌کند که به‌طور غیررسمی از آن با عنوان معاون صدراعظم (Vizekanzler) یاد می‌شود. این مقام در حال حاضر (از سال ۲۰۲۱) بر عهده روبرت هابک از حزب سبز است.
کابینه
کابینه دولت در آلمان، بدنه اصلی قوه مجریه در این کشور است که از صدراعظم و وزرای فدرال تشکیل می‌شود. اصول بنیادی کابینه و وزارت‌خانه‌های فدرال در مواد ۶۲ تا ۶۹ قانون اساسی آلمان گنجانده شده‌اند.
نهادها
نهادهای وابسته به دولت فدرال در آلمان عبارتند از:
قوه مقننه
قدرت قانون‌گذاری در آلمان در اختیار مجلس فدرال (بوندستاگ) و شورای فدرال (بوندسرات) است. نمایندگان بوندستاگ از طریق رای مستقیم مردم آلمان انتخاب می‌شوند و این در حالی‌ست که بوندسرات از اعضای دولت‌های ایالتی تشکیل شده‌است. قوه مقننه فدرال آلمان دارای صلاحیت قانون‌گذاری انحصاری در حوزه فدرال و صلاحیت قانون‌گذاری در حوزه ایالتی در زمینه‌هایی است که قانون اساسی تعیین کرده‌است.
اختیارات بوندستاگ به‌طور کلی بیشتر از بوندسرات است و فقط در مواردی مربوط به قانون‌گذاری در مواردی همانند توزیع بودجه بین دولت فدرال و ایالت‌ها به تأیید رضایت بوندسرات نیاز دارد. با این حال عملاً در بیشتر موارد طرح‌های تصویب شده در بوندستاگ به موافقت بوندسرات نیز نیازمندند؛ چرا که طرح‌های فدرال در سطوح ایالتی نیز باید به مرحله اجرا درآیند. در صورت بروز اختلاف بین بوندستاگ و بوندسرات، هر یک از طرفین می‌توانند برای یافتن راه‌حل مصالحه به یک کمیته میانجی (Vermittlungsausschuss) رجوع کنند که هیئتی متشکل از ۱۶ عضو بوندستاگ و ۱۶ عضو بوندسرات است.
بوندستاگ
مجلس فدرال آلمان یا بوندستاگ که از آن به مجلس سفلی قانون‌گذاری آلمان نیز یاد می‌شود، حداقل از ۵۹۸ نماینده تشکیل شده‌است که هر چهار سال یک بار از طریق نظام انتخاباتی نسبی مختلط با رای مستفیم شهروندان آلمانی انتخاب می‌شوند. از این تعداد، نیمی از نمایندگان یعنی ۲۹۹ نماینده از طریق حوزه انتخابیه با نظام رای‌گیری نخست‌گزینی انتخاب می‌شوند. ۲۹۹ نماینده دیگر از طریق لیست احزاب وارد بوندستاگ می‌شوند. این بدین معنی‌ست که هر شهروند در انتخابات دارای دو برگه رای‌گیری‌ست: در برگه اول به شخص مورد نظر در حوزه انتخابیه خود رای می‌دهد و در برگه دوم به حزب. در رای دوم رای‌دهندگان تعیین می‌کند که یک حزب سیاسی چه تعداد کرسی در پارلمان را از آن خود می‌کند. با این حال، اگر یک حزب با رای اول کرسی‌های بیشتری از آنچه با رای دوم بدست آورده کسب کند، در عوض کرسی‌های اضافه دریافت می‌کند؛ بنابراین می‌تواند اعضای بیشتری به بوندستاگ بفرستد. به منظور حفظ توازن قوا بین همه احزاب، احزاب دیگر به اصطلاح کرسی‌های جبرانی (Ausgleichsmandate) دریافت می‌کنند و می‌توانند اعضای اضافی دیگری به مجلس بفرستند.
هر حزب برای ورود به پارلمان دستکم به ۵ درصد آرای کل انتخاباتی یا حداقل سه نماینده از طریق رای مستقیم حوزه انتخابیه نیاز دارد. این قانون که از آن با نام مانع ۵ درصدی یاد می‌شود برای جلوگیری از ورود احزاب بسیار کوچک و پراکندگی سیاسی در بوندستاگ همانند آنچه در دوره جمهوری وایمار اتفاق افتاد وضع شده‌است.
اولین انتخابات فدرال در جمهوری فدرال آلمان (آلمان غربی) در روز ۱۴ اوت ۱۹۴۹ برگزار شد. اولین انتخابات بعد از سقوط دیوار برلین و اتحاد دوباره آلمان در روز ۲ دسامبر ۱۹۹۰ برگزار شد و آخرین انتخابات فدرال تا این لحظه، انتخابات بیستمین دوره بوندستاگ در روز ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۱ بود.
قوه قضاییه
نظام قضایی آلمان بر پایه حقوق سنتی مدنی‌ست. این نظام از سه نوع مختلف دادگاه تشکیل شده‌است:
روابط خارجی
آلمان با بیش از ۱۹۰ کشور در دنیا روابط دیپلماتیک دارد و دارای ۲۳۰ نمایندگی دیپلماتیک در سطح جهانی‌ست. این کشور بزرگترین کمک‌کننده به بودجه اتحادیه اروپا (با تأمین ۲۷٪ کل بودجه اتحادیه) و سومین کمک‌کننده بزرگ به سازمان ملل (با تأمین ۸٪ بودجه این سازمان) است. آلمان یکی از اعضای ائتلاف دفاعی ناتو، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD)، گروه هشت، گروه بیست، بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول (IMF) است. آلمان از زمان پیدایش اتحادیه اروپا نقشی پیشرو در این اتحادیه ایفا کرده‌است و از پایان جنگ جهانی دوم اتحادی قوی را با فرانسه حفظ کرده‌است. این اتحاد به ویژه در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ تحت رهبری هلموت کهل، صدراعظم دموکرات مسیحی با فرانسه تحت رهبری فرانسوا میتران رئیس‌جمهور سوسیالیست، مستحکم‌تر شد. آلمان در خط مقدم کشورهای اروپایی است که به دنبال ایجاد یک نظام سیاسی، دفاعی و امنیتی متحدتر اروپایی هستند. این در حالی‌ست که در چندین دهه اول پس از پایان جنگ جهانی دوم، جمهوری فدرال آلمان به دلیل اشغال توسط قدرت‌های خارجی و تبعات شکست در جنگ، جایگاه قابل توجهی در روابط بین‌الملل نداشت.
دولت‌های آلمان و ایالات متحده متحدهای سیاسی نزدیکی هستند. با طرح مارشال در سال ۱۹۴۸، پیوندهای فرهنگی محکمی بین دو کشور ایجاد شد. اگرچه مخالفت شدید شرودر با جنگ عراق از یک سو و روابط نه چندان گرم مابین دونالد ترامپ و آنگلا مرکل از سوی دیگر نشان دهنده کم رنگ شدن دوستی قدرت‌های دو سوی آتلانتیک و سرد شدن نسبی روابط آلمان و آمریکا بود، اما با به قدرت رسیدن جو بایدن در سال ۲۰۲۰ در آمریکا، از میزان سردی روابط آلمان و ایالت متحده کاسته شد.
این دو کشور از نظر اقتصادی نیز به یکدیگر وابسته هستند: ۸/۸ درصد از کالاهای صادراتی آلمان به ایالات متحده صادر می‌شود و ۵/۹ درصد از کالاهای وارداتی آلمان نیز کالاهای آمریکایی هستند که کسری تجاری این مبادلات در سال ۲۰۲۱ بالغ بر ۴۹/۹۰۵- میلیارد دلار برای ایالات متحده (تا انتهای سال ۲۰۲۱) بوده‌است. نشانه‌های دیگر روابط نزدیک دو کشور عبارتند از موقعیت آلمانی-آمریکایی‌ها به عنوان بزرگترین گروه قومی در ایالات متحده و همچنین وجود پایگاه هوایی رامشتاین (در نزدیکی شهر کایزرسلاترن) به عنوان بزرگترین پایگاه نظامی ایالات متحده در خارج از این کشور.
تقسیمات اداری
آلمان از ۱۶ ایالت تشکیل شده که از آنان با نام Länder یاد می‌شود. به دلیل تفاوت بین گستردگی، تراکم جمعیت و جمعیت مطلق، این تقسیم‌بندی در مواردی همچون ایالت-شهرها (Stadtstaaten) با ایالت‌هایی با قلمروهای وسیع‌تر (Flächenländer) متفاوت است. تا سال ۲۰۱۹ آلمان دارای ۴۰۱ ناحیه مدیریتی (Kreise) بود که از این بین ۲۰۴ ناحیه روستایی یا غیرشهری (Kreise یا Landkreise) و ۱۰۷ ناحیه شهری (kreisfreie Städte یا Stadtkreise) بودند.
ریان مای
ریان مای (Ryan Mmaee؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک، زیر ۱۷ سال بلژیک و مراکش بازی کرده‌است.
حرفه بین المللی
رایان مای اهل کامرون و تبار مراکشی است و دارای یک پدر از کامرون و یک مادر از مراکش است - برادرش Samy Mmaee نیز یک فوتبالیست حرفه ای برای Standard Liege و یک جوانان بین المللی برای بلژیک است.به همین ترتیب ، وی واجد شرایط حضور در بلژیک ، کامرون یا مراکش در سطح ارشد است. او اولین بازی خود را برای تیم ارشد تیم ملی فوتبال مراکش در یک بازی 0-0 صمیمی با آلبانی انجام داد.
محوطه عزآباد
محوطه عزآباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، روستای عزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جائینک
جائینک، روستایی است از توابع بخش دلوار در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران.
جمعیت
این روستا در شهر دلوار قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱۵۲نفر (۴۸۲خانوار) بوده‌است.
پانمارش
پانمارش (به فرانسوی: Penmarch) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Guilvinec واقع شده‌است.
خصوصیات
پانمارش ۱۶٫۳۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۳۳ نفر جمعیت دارد.
نیکولوز موسخلیشویلی
نیکولوز موسْخِلیشْویلی (زادهٔ ۱۶ فوریهٔ ۱۸۹۱، درگذشت ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۶ میلادی)، ریاضی‌دان، فیزیک‌دان و مهندس گرجی، یکی از صاحب نظران در زمینه‌های کشسانی، معادلات انتگرال و مسائل ارزش کرانی و یکی از بنیانگذاران آکادمی علوم گرجستان بوده، که با تعداد زیادی از دانشگاه‌ها، آکادمی‌های علوم و انستیتوهای علمی در شوروی و خارج از آن همکاری داشته، در بعضی از آنان عضو افتخاری بوده و در بعضی نیز عضویت رسمی داشته‌است. او تعداد زیادی از جوایز ملی و بین‌المللی را کسب کرده و آثار بسیاری در زمینهٔ علوم ریاضیات، فیزیک و مکانیک به چاپ و انتشار رسانده‌است.
خی دلو
خی دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد. قدر ظاهری این ستاره ۵٫۰۶ است، بنابراین به‌آسانی می‌توان آن را با چشم غیر مسلّح مشاهده کرد.
اصفهانک (اصفهان)
تاریخچه
اصفهانک از نگاه علامه دهخدا: ده (دخ) اصفهانک در سه فرسنگی اصفهان واقع بود. حمداﷲ مستوفی در فصل «در ذکر مسافات طرق» آرد: از اصفهان تا دیه اصفهانک سه فرسنگ؛ ازو تا دیه مهیار که سرحد ملک فارس است پنج فرسنگ… (از نزهةالقلوب چ لیدن مقالهٔ ۳ ص ۱۸۴). و در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده‌است: دهی است از دهستان کرارج بخش حومه شهرستان اصفهان واقع در ۱۰۰۰۰ گزی جنوب خاوری اصفهان و ۶۰۰۰ گزی خاور شوسهٔ اصفهان به‌شیراز. جلگه، معتدل و سکنهٔ آن ۱۵۲ تن است که بفارسی سخن می‌گویند. آب آن از رودخانه و چاه تأمین می‌شود و محصول آن غلات، ذرت، پنبه و صیفی و شغل اهالی زراعت و راه آن ماشین رو است. نمونه مزرعه کشاورزی در این آبادی است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴٬۴۱۴ نفر (۱٬۳۱۸خانوار) بوده‌است.
۱۵۵۴ (میلادی)
۱۵۵۴ (میلادی) هزار و پانصد و پنجاه و چهارمین سال تقویم میلادی است.
رویدادها
آخرین جنگ شاه تهماسب با عثمانی و شکل گیری صلح آماسیه
زادگان
روز نامعلوم
گهروایلر
گهروایلر یک شهر در آلمان است که در دنرسبرگکرایس واقع شده‌است. گهروایلر ۳۳۱ نفر جمعیت دارد.
بردفوردسویل، کنتاکی
بردفوردسویل شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۹۴ نفر بوده‌است.
یوری تارماک
یوری تارماک (Jüri Tarmak؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۶) ورزشکار پرش ارتفاع استونیایی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
برایان فولکنر
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به لوته در باهاوس اشاره نمود.
اکنون (ابهام‌زدایی)
اکنون ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آلبینا اسیپوویچ
آلبینا اسیپوویچ (زادهٔ February 26, 1911) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
شهرستان زمینوگورسکی
شهرستان زمینوگورسکی (به لاتین: Zmeinogorsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
دلتا، بریتیش کلمبیا
دلتا یک منطقه شهری در بریتیش کلمبیا ی کانادا و بخشی از ونکوور بزرگ است. دلتا در جنوب ریچموند واقع شده است و هم‌مرز با رودخانه فریزر از شمال و ایالات متحده (نقطه مرزی رابرتز، واشنگتن) از سمت جنوب و شهر سوری از شرق است.
تورولد راجرز
جیمز ادوین تورولد راجرز (James Edwin Thorold Rogers) (زاده ۲۳ مارس ۱۸۲۳ میلادی - درگذشته ۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ میلادی)، معروف به تورولد راجرز، اقتصاددان، تاریخ‌دان و سیاستمدار لیبرال انگلیسی بود که از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۶ در مجلس عوام بریتانیا حضور داشت. او روش‌های تاریخی و آماری را برای تجزیه و تحلیل برخی از سوالات کلیدی اقتصادی و اجتماعی در انگلستان دورهٔ ویکتوریا به کار گرفت. وی به عنوان مدافع تجارت آزاد و عدالت اجتماعی، خود را از برخی دیگر در مدرسه تاریخی انگلیسی متمایز کرد.
دلتا، بریتیش کلمبیا
دلتا متشکل از سه بخش متمایز است: لدنر، تساوواسن و نورث دلتا.
جمعیت
در سال ۲۰۰۵ جمعیت دلتا ۱۰۲٬۶۵۵ نفر بود که حدود ۲۳ درصد از آن‌ها اقلیت‌های قومی هستند.
تورولد راجرز
پیشینه و سال‌های شکل‌گیری
برای مدتی، ادبیات باستانی یونان و روم حوزه اصلی فعالیت او بودند. او با موفقیت خود را وقف آموزش ادبیات باستانی یونان و روم و فلسفی در آکسفورد کرد و انتشارات او شامل ویرایشی از اخلاق ارسطو (در سال ۱۸۶۵ میلادی) بود.
حکایت‌ها
روزنامه‌نگار ویکتوریایی جورج دبلیو. ئی. راسل (1953-1919) به تبادل نظر بین راجرز و بنیامین جاوت (پانزده فصل از خود-زندگی‌نامه، 1914، ۱۱۱–۲) اشاره می‌کند:
یکی دیگر از اساتید ما - جی.ئی. تورولد راجرز - اگرچه شاید به ندرت یک نامدار باشد، در خارج از آکسفورد به خوبی شناخته شده بود، تا حدی به این دلیل که او اولین کسی بود که طبق قانون ۱۸۷۰ منصب کشیشی را رها کرد، تا حدی به دلیل تلاش‌های واقعاً دانشمندانه‌اش در تاریخ و اقتصاد، و تا حدی به دلیل طنز رابله او. او به نوشتن متن‌های طعنه‌آمیز و خواندن آن‌ها برای دوستانش علاقه داشت و این عادت یک واکنش مشخص از سوی جاوت ایجاد کرد. راجرز فقط با مورخان مکتب جدید کم و بیش دوستی داشت و بنابراین تحسین متقابل گرین و فریمن را مورد تمسخر قرار می‌داد.
«وقتی که فریمنِ پرخاشگر از یک ظرف سوپ‌خوری بزرگ، روغن را با ملاقه برمی‌دارد، وی را بنگرید که اشتباهی آن را روی گرین احمق می‌ریزد.»
جاوت هم با صدای آرام و لرزانش پاسخ داد: «راجرز این یک آنتی‌تز غلط است. کاملاً محتمل است که حماقت و پرخاش کرد»
اقتصاد سیاسی
همزمان با این وظیفه‌ها، او در رشته اقتصاد تحصیل می‌کرد. او از سال ۱۸۵۹ تا زمان مرگش، اولین استاد آمار و علوم اقتصادی توک در کالج کینگ لندن بود. در طول این مدت او همچنین استاد دراموند در اقتصاد سیاسی در «کالجِ آل سولزِ آکسفورد» بین سال‌های ۱۸۶۲ و ۱۸۶۷ میلادی بود و پس از آن، بونامی پرایس به جای او انتخاب شد. در این دوره، او دوست و پیرو ریچارد کابدن شد. ریچارد حامی تجارت آزاد، عدم مداخله در اروپا و پایان دادن به گسترش امپراتوری بود. راجرز در اولین دوره تصدی خود به عنوان استاد دراموند، با ریچارد ملاقات کرد. راجرز در مورد کابدن می‌گوید: «او می‌دانست که … اقتصاد سیاسی … بسیار استنتاجی بوده یا باید باشد و یک اقتصاددان بدون حقایق مانند یک مهندس بدون مواد و ابزار است.» راجرز حقایق زیادی در اختیار داشت: تأثیرگذارترین آثار وی ۶ جلدی تاریخچه کشاورزی و قیمتها در انگلستان از ۱۲۵۹ تا ۱۷۹۵ و شش قرن کار و معاش بود. او ۲۰ سال را صرف جمع‌آوری حقایق برای اثر اخیر نمود.
او به عنوان رئیس اولین روز «کنگره تعاونی» 1875 میلادی خدمت کرد. وی در سال ۱۸۸۰ بمیلادی ه عنوان نماینده لیبرال پارلمان (MP) ساوت وارک انتخاب شد و این کرسی را تا «مصوبه بازتوزیع صندلی‌های ۱۸۸۵ میلادی» در اختیار داشت. در انتخابات عمومی ۱۸۸۵ او به عنوان نماینده برموندسی انتخاب شد و این کرسی را تا سال ۱۸۸۶ حفظ کرد. در سال ۱۸۸۳ میلادی در کالج ووستر آکسفورد، در زمینه اقتصاد سیاسی سخنرانی کرد و در سال ۱۸۸۸ میلادی دوباره به عنوان استاد دراموند انتخاب شد.
خانواده
راجرز در دسمبر ۱۸۵۴ با ان سوزانا شارلوت رینولدز، دختر هنری رئول رینولدز، وکیل خزانه داری ازدواج کرد. آن‌ها یک دختر به نام انی مری ان هنلی راجرز داشتند که از حامیان فعال حزب لیبرال، تحصیلات عالی برای زنان و حق رأی زنان بود. بین دسمبر ۱۸۵۰ و ژانویه ۱۸۵۳ (مرگ همسر اولش)، او با آنا، تنها دختر ویلیام پسکت، جراح در پترسفیلد همپشایر ازدواج کرده بود.
ادوین پورتر اروسمیت
ادوین آروسمیت (زاده ۱۹۰۹-درگذشته ۱۹۹۲) یک مدیر سلطه جوی بریتانیایی بود.
آروسمیت ، مدیر دومینیکا از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۲ شد و بعد از آن کمیسر ساکن باسوتولند در سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ شد، و بعدها آروسمیت فرماندار جزایر فالکلند از سال ۱۹۵۷بود.
سال های اولیه و خانواده
ادوین پسر کشیش ادوین آروسمیت بود و بعدها ادوین با کاتلین اگلستون پورتر ازدواج کرد.
سرخیو اسکودرو
سرخیو اسکودرو (Sergio Escudero؛ زادهٔ September 2, 1989) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که اکنون در پست مدافع برای تیم سویا بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به رئال مورسیا، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، ختافه و سویا اشاره کرد.
افتخارات
شالکه ۰۴
سویا
ولید الکرتی
ولید الکرتی (Walid El Karti؛ زادهٔ July 23, 1994) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا و باشگاه فوتبال المپیک خریبکه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
علا عبدالحسین
علا عبدالحسین (علاء عبدالحسين؛ زادهٔ October 7, 1986) یک بازیکن فوتبال اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اربیل، باشگاه فوتبال العین، باشگاه فوتبال پریس، و تیم ملی فوتبال عراق اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
روسییون
روسییون (به فرانسوی: Rossillon) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Virieu-le-Grand واقع شده‌است.
خصوصیات
روسییون ۸٫۰۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۵ نفر جمعیت دارد و ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جوان حاجو
جوان حاجو (به کردی لاتین: Ciwan Haco، متولد ۱۹۵۷ در قامشلی - ) موسیقی‌دان، آهنگساز و خواننده کُرد اهل سوریه است. جوان حاجو ملودی‌ها و نغمه‌های موسیقی اصیل کُردی را با موسیقی راک غربی تلفیق کرده و قطعات خود را به سبک فولک راک تنظیم کرده و آثار جدیدی در موسیقی کُردی ارائه کرده‌است. جوان حاجو با سبک خود تا حد زیادی موسیقی کردی را به جهان معرفی کرد.
زندگی
جوان حاجو در سال ۱۹۵۷ در شهر قامشلی در کردستان سوریه متولد شد. بعد از اتمام تحصیلات دبیرستان به آلمان سفر کرد. در دانشگاه بوخوم به مدت سه سال در رشتهٔ موسیقی تحصیل کرد. بعد از آن به صورت حرفه‌ای و فعال شروع به ضبط و انتشار آلبوم‌هایش کرد.
آثار
جوان حاجو آلبوم‌های «دوری»، «بلور من»، «گل قرمز»، «داستان یک جوانمرد (ده‌ستانا ئه‌گیده‌ک)» و «لیلا» را در ترکیه ضبط کرد.
تپه خاتون‌آباد
تپه خاتون آباد مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان اراک، بخش مرکزی، دهستان مشهد میقان، روستای دهلق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۱۵۵۵ (میلادی)
۱۵۵۵ (میلادی) هزار و پانصد و پنجاه و پنجمین سال تقویم میلادی است.
آگوتا کریستف
آگوتا کریستف (Kristóf Ágota; Agota Kristof، زادهٔ چیکواند - درگذشتهٔ نوشاتل) نویسنده، شاعر، رمان‌نویس و دراماتورژ مجاری ساکن سوئیس که داستان‌هایش را به زبان فرانسوی می‌نوشت.
زندگی‌نامه
آگوتا کریستف در ۳۰ اکتبر ۱۹۳۵ در چیکواند، مجارستان به دنیا آمد. در پی انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان در سن بیست و یک سالگی با شوهر و فرزند چهارماهه‌اش از کشور گریخت و در نوشاتل سوئیس ساکن شد. بعد از پنج سال تنهایی، افسردگی و کار سخت در یک کارخانه محل کارش را ترک کرد، از همسرش جدا شد و به مطالعه زبان فرانسه پرداخت؛ زبانی که تا پایان عمر از آن برای خلق آثارش بهره برد.
وی در ابتدای فعالیت حرفه‌ای خود، به نوشتن شعر و نمایش‌نامه روی آورد و کم‌کم به سمت داستان‌نویسی گرایش پیدا کرد و با سه‌گانه‌ای که در پنج سال منتشر کرد به اوج شهرت رسید. موضوع اصلی داستان‌های او جنگ، ویرانی، عشق، تنهایی و تلاش انسان‌ها برای جلب توجه دیگران است؛ مواردی که به نظر می‌رسد وی در زندگی شخصی‌اش با آن‌ها دست و پنجه نرم کرده‌است.
بسیاری از نمایش‌نامه‌هایش روی صحنه رفت یا در رادیو اجرا شد و پس از آن به نوشتن رمان و داستان کوتاه روی آورد و آثاری به زبان فرانسه نوشت. او قبل از مهاجرت شعر هم می‌سرود.
آگوتا کریستف، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
باشی
جمعیت
این روستا در شهرستان تنگستان قرار دارد و بر اساس آخرین سرشماری جمعیت آن ١٥٠٠(٢٦٠خانوار) بوده‌است
سیدر کرست، اکلاهما
سیدر کرست شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۲ نفر بوده‌است.
کلود استبان
کلود استبان شاعر قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
اچ‌دی ۱۱۰۰۷۳
اچ‌دی ۱۱۰۰۷۳ یک ستاره است که در صورت فلکی قنطورس قرار دارد.
جزیره جورجیای جنوبی
جزیره جورجیای جنوبی (به انگلیسی: South Georgia Island) یک جزیره در اقیانوس اطلس جنوبی است که در جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی واقع شده‌است و بخشی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا به‌شمار می‌رود. جزیره جورجیای جنوبی ۱۶۷٫۴ طول و ۱٫۴ تا ۳۷ کیلومتر عرض دارد و بلندترین نقطه آن، ۲٬۹۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. گریت ویکن سکونتگاه اصلی این جزیره است.
آرژانتین در جنگ فالکلند به مدت کوتاهی این جزیره را اشغال کرد و پرچم خود را در آن برافراشت.
میزر
مِیزر دستگاهی است که امواج الکترومغناطیسی همدوس را از طریق تقویت ناشی از انتشارِ تحریک‌شده تولید می‌کند. از لحاظ تاریخی، این واژه از مخفف «microwave amplification by stimulated emission of radiation» (تقویت ریزموج به وسیله گسیل پرتوی تحریک‌شده) مشتق شده‌است، هرچند که میزرهای نوین در بخش وسیعی از طیف الکترومغناطیسی منتشر می‌شوند. همان‌طور که تاونز خاطرنشان ساخته‌است، این امر منجر شده که عده‌ای «ریزموج» را از لحاظ مخفف با «مولکولی» جایگزین کنند. زمانی که نوسانگرهای همدوس نوری برای اولین بار به وجود آمدند، میزر نوری نامیده شدند، اما بعدها تحت عنوان لیزر نام گرفتند.
تاریخچه
این دستگاه از انتشار تحریک‌شده در طیفی از مولکول‌های آمونیاک تقویت شده به منظور تقویت ریزموج‌ها در فرکانس ۲۴ گیگاهرتز استفاده می‌کرد. تاونز بعدها برای توصیف اصل میزر نوری یا لیزر، که «تئودور اچ مِیمن» برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ آن را شرح داد، با «آرتور اِل شالو» همکاری کرد. در سال ۱۹۶۴ برای تحقیق در این زمینه بهتاونز، باسف و پروخوروف جایزه نوبل فیزیک اعطاء شد.
فناوری
میزر مبتنی بر اصل انتشار تحریک‌شده که در سال ۱۹۱۷ توسط آلبرت اینشتین پیشنهاد شد، است. هنگامی که اتم‌ها در وضعیت انرژی محرک قرار داده می‌شوند، می‌توانند تشعشع را در فرکانس مناسب تقویت کنند. با قرار دادن چنین واسطه تقویت‌کننده‌ای در یک حفره طنین‌دار، بازخوردی ایجاد می‌شود که می‌تواند پرتوی همدوس تولید کند.
برخی از انواع میزرهای متداول
کاربردها
میزرها به عنوان مرجع فرکانسِ با دقت بالا به کار برده می‌شوند. این «استانداردهای فرکانس اتمی» شکلی از ساعت اتمی می‌باشند. آن‌ها همچنین به عنوان تقویت‌کننده در تلسکوپ‌های رادیویی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
میزر هیدروژنی
امروزه میزر هیدروژنی مهم‌ترین نوع میزر است که در حال حاضر به عنوان یک استاندارد فرکانس اتمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این میزرهمراه با سایر انواع ساعت اتمی، «Temps Atomique International» یا TAL را تشکیل می‌دهد. این مقیاسِ زمان بین‌المللی است که توسط اداره بین‌المللی Des Poids Et Mesures یا BIPM هماهنگ می‌شود.
نورمن رمزی و همکارانش اولین کسانی بودند که اولین بار این دستگاه را شناسایی کردند. میزرهای امروزی شبیه طرح اصلی هستند. نوسان‌گر میزر بر انتشار تحریک‌شده بین دو سطح فوق ظریف هیدروژن اتمی تکیه دارد. شرح مختصری از نحوه عملکرد آن در زیر آمده‌است:
میزرهای اخترفیزیکی
انتشار میکهای تحریک‌شده و موج رادیویی در نجوم مشاهده می‌گردد و معمولاً «میزرتابی» نامیده می‌شود، حتی در فقدان بازخورد طنین‌دار که برای یک میزر واقعی مورد نیاز است. از لحاظ فنی این نوع انتشار تحریک‌شده انتشار فوق متشعشع (Superradiant emission) نامیده می‌شود و تقریباً به لیزرتابی و میزرتابی وابسته است. چنین انتشاری از مولکولهایی مانند مولکول‌های آب (H2O)، رادیکال‌های هیدروکسیل (OH)، متانول (CH3OH)، فرم آلدیید (CH2O) و مونوکسید سیلیکون (SiO) مشاهده می‌شود.
اوگو بریزوئلا
اوگو بریزوئلا (Hugo Brizuela؛ زادهٔ February 8, 1969) یک بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است.
میزر
میزرهای اخترفیزیکی
انتشار تحریک‌شده شبه میزر در طبیعت در محیط میان‌ستاره‌ای نیز اتفاق می‌افتد. مولکول‌های آب در نواحی‌ای که ستاره شکل می‌گیرد می‌توانند متحمل وارونگی جمعیت می‌شوند و در GHz ۲۲ پرتوی منتشر می‌کنند و درخشان‌ترین خط طیفی را در عالم رادیو ایجاد می‌کنند. برخی از میزرهای آب از حالت نوسانی در GHz۹۶ پرتوی منتشر می‌کنند.
اوگو بریزوئلا
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاراگوئه بازی کرده است.
میزر
واژگان
مفهوم اصطلاح میزر از زمان معرفی آن تاکنون تغییر یافته‌است. در ابتدا این واژه به‌طور کلی به عنوان «microwave amplification by stimulated emission of radiation» (تقویت ریزموج به وسیله گسیل پرتوی تحریک‌شده) مسلم فرض می‌شد، که توصیف‌کننده دستگاه‌هایی است که در ناحیه ریزموج طیف الکترومغناطیسی منتشر می‌شوند. اصل انتشار فعال شده تاکنون به دستگاه‌ها و فرکانس‌های بیشتری بسط یافته‌است و بنابراین واژه اصلی گاهی اوقات، به گفته Charles H. Townes، به تقویت مولکولی به وسیله گسیل پرتوی تحریک‌شده تعدیل می‌گردد. برخی ادعا کرده‌اند که تلاش‌های Townes به منظور عمومیت بخشیدن به این واژه به این شیوه اصولاً موجب اشتیاق برای افزایش اهمیت اختراع او و شهرت وی در انجمن علمی شده بود.
فدراسیون بین‌المللی دیابت
فدراسیون بین‌المللی دیابت یک نهاد غیرانتفاعی و متشکل از بیش از ۲۳۰ انجمن دیابت کشوری در ۱۶۰ کشور جهان است که با هدف بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به دیابت تشکیل گردیده‌است.
میزر
واژگان
زمانی که لیزر به وجود آمد، Townes و Schawlow و سایر همکاران آن‌ها در آزمایشگاه Bell Labs کاربرد واژه میزر نوری را الزامی‌کردند اما این واژه عمدتاً به طرفداری از لیزر، که توسط رقیب آن‌ها Gordon Gould ابداع شده بود، کنار گذاشته شد. در کاربرد نوین، دستگاه‌هایی که در ناحیه ریزموج و زیر آن گسیل می‌شوند، صرفنظر از اینکه ریزموج یا سایر فرکانس‌ها را منتشر کنند، معمولاً میزر نامیده می‌شوند.
فدراسیون بین‌المللی دیابت
تاریخچه
فدراسیون بین‌المللی دیابت در سال ۱۹۵۰ میلادی تحت عنوان یک سازمان غیرانتفاعی در کشور بلژیک تأسیس گردید. این نهاد با تقسیم کشورهای جهان به ۷ منطقه آفریقا، آمریکای شمالی و کارائیب، آمریکای میانه و جنوبی، اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا، آسیای شرقی و اقیانوسیه غربی، رهنمودهای استاندارد دیابت را با توجه به فرهنگ و ویژگی‌های هر یک کشورهای این مناطق تدوین و منتشر نمود. فدراسیون بین‌المللی دیابت همکاری نزدیکی با واحد اطلاعات عمومی سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی و همچنین دارد.
میزر
واژگان
Gould در اصل نام‌های متمایزی برای ابزاری که در هر بخش از طیف منتشر می‌شوند پیشنهاد کرد که عبارت‌اند از: گرِیزِر (لیزر پرتوی گاما)، زِیزِر (لیزر پرتوی ایکس)، یووِیزر (لیزر پرتوی فرابنفش)، لیزر (لیزرهای مرئی)، ایرِیزر (لیزرهای مادون قرمز)، میزر (میزرهای ریزموج) و رِیزر (میزرهای RF). ما با اکثر این اصطلاحات هرگز برخورد نکرده‌ایم اما اکنون همه آن‌ها به استثنای میزر و لیزر منسوخ شده‌اند.
میزرها در داستان‌ها و فیلم‌های علمی-تخیلی
میزرها در داستان‌ها و فیلم‌های علمی-تخیلی اغلب به صورت اسلحه ظاهر می‌شوند. ویژگی‌های آن‌ها اغلب با ویژگی‌های میزرهای واقعی تفاوت دارد اما جای تردید است که آیا می‌توان چنین اسلحه‌های میزری کاربردی‌ای ساخت. برخی از جلوه‌های علمی-تخیلی قابل توجه میزرها:
فدراسیون بین‌المللی دیابت
روز جهانی دیابت
روز ۱۴ نوامبر (۲۳ آبان) به ابتکار فدراسیون بین‌المللی دیابت و سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۱ به عنوان روز جهانی دیابت به رسمیت شناخته شد تا توجه دنیا را به معضل جدی دیابت و تهدید این بیماری برای جوامع بشری جلب نماید. این روز همچنین در سال ۲۰۰۷ در لیست رسمی روزهای جهانی سازمان ملل متحد قرار گرفت. همزمان با روز جهانی دیابت، انجمن‌های دیابت در ایران نیز اقدام به برگزاری رویدادهای علمی، آموزشی و اطلاع‌رسانی گسترده در سطح کشور می‌نمایند.
کنگره جهانی دیابت
کنگره جهانی دیابت که یکی از رویدادهای بزرگ علمی و بازرگانی دیابت در دنیا می‌باشد، هر ۲ سال یکبار توسط فدراسیون بین‌المللی دیابت در یکی از کشورهای جهان برگزار می‌گردد. این کنگره میزبان پژوهشگران، پزشکان، مدرسین دیابت، صاحبان صنایع و شرکت‌های مرتبط با دیابت از سراسر دنیا بوده و طی ۳ تا ۴ روز برنامه علمی و رویداد نمایشگاهی، جدیدترین یافته‌های علمی و ابداعات دارویی و درمانی دیابت را در معرض دید عموم قرار می‌دهد.
نمایندگان ایران در فدراسیون
انجمن دیابت گابریک و انجمن دیابت ایران، نمایندگان رسمی فدراسیون بین‌المللی دیابت در ایران بوده و از حق رای در تصویب برخی سیاست‌های جهانی مقابله با دیابت و همچنین تعیین رؤسای فدراسیون برخوردار می‌باشند. نمایندگان رسمی فدراسیون همچنین مسئولیت انتقال پیام‌های آموزشی و علمی مرتبط با دیابت را در کشور خود عهده‌دار بوده و هر ساله با فرارسیدن روز جهانی دیابت، مطابق با شعارها و رهنمودهای اعلام شده توسط فدراسیون بین‌المللی، اقدام به برگزاری برنامه‌های آموزشی برای افراد دیابتی و نیز عموم جامعه می‌نمایند. دیابت: رویکرد کاربردی عنوان یکی از رویدادهای سالانه علمی-آموزشی می‌باشد که هر ساله با فرارسیدن روز جهانی دیابت توسط انجمن دیابت گابریک و با همکاری وزارت بهداشت ج.ا. ا برگزار می‌گردد.
پیوند به بیرون
وبگاه فدراسیون بین‌المللی دیابت وبگاه روز جهانی دیابت وبگاه انجمن دیابت ایران وبگاه انجمن دیابت گابریک
باشگاه فوتبال الظفره
اَلظَفْره امارات یکی از باشگاه‌های فوتبال کشور امارات متحده عربی می‌باشد که هم‌اکنون در لیگ دسته اول این کشور که بالاترین سطح مسابقات فوتبال در امارات است، مشغول به رقابت با دیگر تیم‌ها است.
تاریخ
این باشگاه در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد ، به عنوان بخشی از سیاست ارتقا sports ورزش در سراسر کشور و منطقه الظفرا در ابوظبی هیچ تیمی نداشت ، بنابراین الدفرا اولین و تنها باشگاهی است که در منطقه غرب واقع شده است.در بیشتر تاریخ خود این باشگاه از نظر کمیته لیگ حرفه ای امارات متحده عربی به عنوان یک باشگاه نیمه حرفه ای طبقه بندی می شد و مجوز حضور در مسابقات AFC را نداشت اما تیم از زمان انتخاب شدن به این مسابقات درخواست تجدید نظر در مجوز را ادامه داده بود. جام رئیس جمهور امارات متحده عربی برای اولین بار در سال ۲۰۱۹.سرانجام در حدود سال ۲۰۰۰ باشگاه مجوزهای خود را دریافت کرد ، بنابراین همه تیم های طرفدار لیگ می توانند در مسابقات AFC شرکت کنند.
دوریس هامفری
دوریس هامفری (Doris Humphrey؛ October 17, 1895 – December 29, 1958) یک رقصنده، و طراح رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
بارو بابلیون
بارو بابلیون ، این بارو هم‌اکنون در قاهره پایتخت مصر نزدیک به ایستگاه مترو جرجیس واقع شده است که امپراتور تراژان، در قرن دوم میلادی دستور به ساختش داد. در قرن چهارم میلادی که رومیان مصر را اشغال کرده بودند، امپراتور روم آرکادیوس فرمان به بازسازی آن داد.
در جمادی‌الاولی سال ۱۹ هـ برابر با می ۶۴۰م مسلمانان با رهبر عمروعاص این قلعه را محاصره کردند و پس از شش یا هفت ماه در تاریخ ژوئیه ۶۴۰م آن را تصرف کردند.
عبدالعالی المحمدی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الکوکب المراکشی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
منهتن‌هنج
منهتن‌هنج یا انقلابین منهتن پدیده ای است که در آن خورشید به هنگام غروب یا طلوع با خیابان‌های شرقی-غربی منطقه منهتن نیویورک در یک راستا قرار می‌گیرد. این پدیده دو بار در سال به‌طور مساوی در زمانی نزدیک به بین انقلاب تابستانی و انقلاب زمستانی رخ می‌دهد. هم راستا شدن غروب خورشید در حوالی تاریخ ۲۳ مه و ۱۳ ژوئیه به وقوع می‌پیوندد. اما هم راستایی طلوع خورشید در حوالی تاریخ ۵ دسامبر و ۸ ژانویه اتفاق می‌افتد.
ظهور زمانی پدیده
در جدول زیر «خورشید کامل» به ظهور قرص کامل خورشید در بالای افق و «خورشید نیمه» به آشکار بودن نیمی از قرص خورشید در خط افق اشاره دارد.
رویدادهای مشابه در دیگر شهرها
رویدادهای مشابه این پدیده در دیگر شهرهایی که دارای ساختار مشابه به منهتن نیویورک هستند و به مانند یک شبکه از خیابانهای موازی توری مانند که بدون مانع هستند روی می‌دهد. اگر خیابان‌ها به‌طور دقیق شمالی-جنوبی یا شرقی-غربی باشند هم طلوع و هم غروب خورشید در اعتدالین بهاری و پاییزی (که به ترتیب در حوالی ۲۰ مارس و ۲۳ سپتامبر رخ می‌دهند) تراز خواهد بود.
به‌طور مثال در شهر بالتیمور طلوع خورشید در ۲۵ مارس و ۱۸ سپتامبر و غروب آفتاب در ۱۲ مارس و ۲۹ سپتامبر تراز می‌شود.[۴]
در شیکاگو غروب خورشید با شبکه خیابانهای این شهر در ۲۰ مارس و ۲۵ سپتامبر تراز خواهد شد که شیکاگوهنج خوانده می‌شود.
در تورنتو غروب خورشید در ۱۶ فوریه و ۲۵ اکتبر با خیابانهای شرقی–غربی تراز می‌شود که توسط مردم محلی با عنوان تورنتوهنج شناخته می‌شود.