cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سه شاهزاده سرندیپ
داستان شتر گمشده
پادشاهی سه پسر داشت که هر کدام در هوش و فراست و تیزبینی یگانه زمان بوده‌اند. باریک بینی این سه برادر در درک و تشخیص مطلب تا به حدی بود که هر چیزی از نظر تیزبین آنان می‌گذشت از اثر، پی به مؤثر می‌بردند و علل و جهات وجودی آن چیز را استنباط می‌کردند. پادشاه پسران را برای کسب تجربه بیشتر به سفر فرستاد. در میانهٔ سفر به ساربانی برخوردند که دنبال شتر گمشده اش می‌گشت و از آنان نیز پرس وجو کرد، که آیا شترش را در مسیر خود دیده‌اند یا نه؟ اولی گفت: «مثل این که شتر تو از یک چشم کور بود». ساربان جواب داد: «بلی یک چشمش کور است». دومی گفت: «به نظر می‌رسد که یکی از دندان‌هایش هم شکسته باشد». ساربان تصدیق کرد. سومی گفت: «ظاهراً یک پایش هم لنگ بوده‌است». ساربان پاسخ داد: «آری همین‌طور است». به ساربان گفتند: «از همین راهی که ما آمده‌ایم برو تا به مقصود برسی و شتر را پیدا کنی» ساربان با آن‌ها خداحافظی کرد و از راهی که آن‌ها نشان دادند به دنبال شتر گمشده رفت ولی هر چه بیشتر رفت بیشتر مأیوس شد و اثری از شتر نیافت. ناگزیر پس از طی مسافتی بازگشت و دوباره از آن سه برادر نشانی را خواست: اولی پرسید: «مگر بار شتر تو روغن و شهد نبود»؟ گفت: «چرا». دومی سؤال کرد: «مگر زنی هم بر روی شتر سوار نبود»؟ ساربان با خوشحالی گفت: «آری چنین است». سومی گفت: «به گمان من آن زن باردار هم بود، این‌طور نیست؟» ساربان با تعجب جواب داد: «اتفاقاً همین‌طور است پس در این صورت برای من تردیدی باقی نمانده که شتر مرا شما دیدید»
تشریح و توصیف این علائم و اشارات، بهت و حیرت حاکم را دو چندان کرد و به تعظیم و بزرگی آنان کوشید.
جستارهای وابسته
یافتن تصادفی
دانشگاه استنفورد
دانشگاه استنفورد یکی از معتبرترین و برترین دانشگاه‌های جهان و بر اساس آمار مؤسسه‌های QS و TIMES در ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ دومین دانشگاه برتر جهان در ۲۰۲۱ است که در استنفورد، در نزدیکی شهر سانفرانسیسکو در مجاورت دره سیلیکون در ایالت کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد. شکل‌گیری دره سیلیکون به عنوان قلب تپنده فناوری و نوآوری در جهان با حضور دانشگاه استنفورد در این منطقه رخنمود می‌کند.
فارغ‌التحصیلان دانشگاه استنفورد شمار بسیاری از ابرشرکت‌های بسیار موفق بین‌المللی از جمله گوگل، یاهو، هیولت پاکارد، سیلیکون گرافیکس، سان مایکروسیستمز، لینکدین، اسنپ چت، اینستاگرام، نایکی، الکترونیک آرتز، سیسکو و… را تأسیس کرده‌اند. به طوریکه گردش مالی شرکت‌هایی که توسط فارغ‌التحصیلان این دانشگاه تأسیس شده‌اند سالانه بالغ بر ۲٫۷ تریلیون دلار، معادل دهمین اقتصاد قدرتمند جهان است. هشتاد و چهار برندهٔ جایزهٔ نوبل و هشت برندهٔ مدال فیلدز از جمله دانشجویان، استادان یا کارکنان دانشگاه استنفورد بوده‌اند.
مدیریت این دانشگاه بزرگ را از سال ۲۰۱۶ مارک تسیر-لاوین‏ ریاست پیشین دانشگاه راکفلر در نیویورک، عصب‌پژوه و عضو هیئت‌مدیره چندین شرکت بزرگ در عرصه‌های فناوری است.
نظرات جالب افراد مشهور در مورد استنفورد بر اساس سایت Niche:
نوردوم سیهامونی
نوردوم سیهامونی (នរោត្តម សីហមុនី؛ زاده May 14, 1953) پادشاه کنونی کامبوج است که این سمت را از ۲۰۰۴ تاکنون عهده‌دار است.
دانشگاه استنفورد
استیون هاوکینگ: «استنفورد به‌طور قطع دانشگاهی منحصر به فرد در آمریکا و جهان است.»
جاستین ترودو: "استنفورد سال‌ها است که هاروارد و آکسفورد را پشت سر گذاشته و این مسئله عجیبی نیست!"
تاریخچه
این دانشگاه در سال ۱۸۸۵ به دست لیلند جونیور استنفورد و همسرش ساخته شد و در سال ۱۸۹۱ فعالیت خود را آغاز کرد. این زوج دانشگاه را به یاد پسرشان که در ۱۶ سالگی بر اثر تیفوئید درگذشته بود، ساختند.
لیلند استنفورد زمین‌های کشاورزی خود را برای این کار اختصاص داد تا ایالت کالیفرنیا مرکز دانشگاهی بزرگی داشته باشد.
مرکز پزشکی استنفورد یک بیمارستان آموزشی بیشتر از ۸۰۰ تختخوابی است که در سال ۱۹۵۹ کامل شد.
شمار دانشجویان
جمعیت کل دانشجویان دانشگاه استنفورد ۱۷٬۲۴۶ دانشجو می‌باشد. شمار ۷٬۰۶۲ نفر دانشجوی دوره‌های مقدماتی ثبت‌نام‌شده و حدود ۹٬۳۰۴ دانشجوی تحصیلات تکمیلی از ایالات متحده و دیگر نقاط جهان است.
تأثیر در فناوری اطلاعات
دانشگاه استنفورد در منطقهٔ دره سیلیکون در ایالت کالیفرنیا واقع است و بسیاری از ابرشرکت‌های معتبر در زمینهٔ فناوری اطلاعات توسط فارغ‌التحصیلان این دانشگاه تأسیس شده‌اند. از مشهورترین این شرکت‌ها می‌توان به گوگل، یاهو، هیولت پاکارد، سیلیکون گرافیکس، سان مایکروسیستمز، لینکدین، اسنپ چت، اینستاگرام، نایک، الکترونیک آرتز و سیسکو اشاره کرد.
ایرانیان و دانشگاه استنفورد
بهرام بیضایی از سال ۱۳۸۹ مربی این دانشگاه است. مریم میرزاخانی، ریاضی‌دان ایرانی‌تبار برنده جایزه فیلدز، از استادان این دانشگاه بود. عباس میلانی مدیر برنامهٔ مطالعات ایرانی این دانشگاه و استاد فراخوانده دانشکدهٔ علوم سیاسی آنجاست.
مرکز هنری کانتور
مرکز هنری کانتور یک موزهٔ هنری در پردیس دانشگاه استنفورد است. آثار هنری این موزه در ۲۴ گالری در معرض نمایش عموم قرار دارد. این نمایشگاه دارای بزرگترین مجموعهٔ آثار تجسمی آگوست رودن خارج از شهر پاریس در فرانسه است.
برگونه سادار اپازیلا
برگونه سادار اپازیلا (به لاتین: Barguna Sadar Upazila) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه برگونه واقع شده‌است. برگونه سادار اپازیلا ۴۵۴٫۳۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۹٬۷۲۹ نفر جمعیت دارد.
محوطه میجوئون
محوطه میجوئون مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای مهدی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قروچاه سفلی
قروچاه سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ایل‌گورک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
طارب
طارب، روستایی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان طیبی سرحدی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
اندیس گونو بورین
گونو بورین یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر چانف استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، آهن است.سنگ میزبان این اندیس بازالت است و دیرینگی آن به دوران کرتاسه می‌رسد.
لوکاست‌دیل، پنسیلوانیا
لوکاست‌دیل (به انگلیسی: Locustdale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سچویلکیلل، پنسیلوانیا واقع شده‌است. لوکاست‌دیل ۰٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۷ نفر جمعیت دارد و ۳۱۷٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پوستا فیبرنو
پوستا فیبرنو (به ایتالیایی: Posta Fibreno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فروزینونه واقع شده‌است.
خصوصیات
پوستا فیبرنو ۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد و ۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ووددبری، دوون
ووددبری (به انگلیسی: وودبری) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دوون شرقی واقع شده‌است. ووددبری ۱٬۶۰۵ نفر جمعیت دارد.
شان مک جینتای
شان مک جینتای (Sean McGinty؛ زادهٔ August 11, 1993) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال روچدیل، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال آلدرشات تاون، و باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد اشاره کرد.
پژمان جمشیدی
پژمان جمشیدی (زادهٔ ۲۰ شهریور ۱۳۵۶) بازیگر ایرانی و بازیکن سابق فوتبال است. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود در فوتبال برای باشگاه‌هایی مانند سایپا، پرسپولیس، پاس تهران، فولاد خوزستان، استیل آذین و نیز برای تیم ملی ایران بازی کرد. جمشیدی از پول‌سازترین و فعال‌ترین بازیگران سینمای ایران در سال‌های اخیر است.
او حرفهٔ بازیگری‌اش را نخست در سال ۱۳۹۰ با بازی در قسمتی از مجموعهٔ تلویزیونی ساختمان پزشکان و سپس در سال ۱۳۹۲ و با بازی در نقش اصلی مجموعهٔ تلویزیونی پژمان آغاز کرد. او برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های سوءتفاهم (۱۳۹۶)، شیشلیک (۱۳۹۹) و علفزار (۱۴۰۰) نامزد دریافت جایزهٔ سیمرغ بلورین از جشنوارۀ فیلم فجر شده‌است. همچنین نقش‌آفرینی او در مجموعهٔ تلویزیونی زیرخاکی برایش تندیس جشن حافظ بهترین بازیگر مرد کمدی در تلویزیون را به همراه داشت. همچنین جمشیدی در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر (۱۴۰۱) برای بازی در نقش مکمل فیلم یادگار جنوب در جشنواره فجر نامزد شد و دیپلم افتخار این جشنواره را کسب کرد.
فوتبال
پژمان جمشیدی فوتبال را به‌طور حرفه‌ای از نوجوانی و در تیم نوجوانان باشگاه دارایی تهران فراگرفت. در سال ۱۳۷۱ و درحالی‌که ۱۵ سال داشت به باشگاه کشاورز تهران پیوست و در ۶۷ بازی ۷ گل به ثمر رساند. در سال ۱۳۷۴ به تیم ملی نوجوانان ایران دعوت شد. او در باشگاه‌های کشاورز و سایپا تهران شش سال بازی کرد. استعداد جمشیدی در باشگاه سایپا تهران مورد توجه قرار گرفت و از همان‌جا به تیم ملی جوانان و تیم ملی امید ایران ملحق شد.
او از سال ۱۳۷۹ به پرسپولیس تهران پیوست و در دفاع راست این تیم که آن زمان تیمی پرستاره با مربیگری علی پروین بود تبدیل به بازیکن ثابت شد. او در طول ۵ سال حضورش در پرسپولیس به عنوان بازیکنی سرعتی و با تکنیک، نزدیک به ۱۰۰ بازی برای این تیم انجام داد و اولین مقام قهرمانی پرسپولیس در لیگ برتر را نیز در فصل ۸۱–۱۳۸۰ تجربه کرد. او در مسابقات آسیایی هم برای پرسپولیس به میدان رفت. جمشیدی در دوران حضور در پرسپولیس توسط میروسلاو بلاژویچ به تیم ملی ایران دعوت شد. او در ۱۴ بازی برای تیم ملی به میدان رفت و به همراه ستارگان آن دوران مانند علی کریمی و کریم باقری در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ آسیا حضور داشت.
او در سال ۱۳۸۴ به دلیل خدمت سربازی دو فصل به تیم پاس تهران با مربی‌گری دنیزلی پیوست و در جام باشگاه‌های آسیا حضور داشت. او با پاس به نائب قهرمانی لیگ برتر در فصل ۸۵–۱۳۸۴ رسید. جمشیدی سپس به استیل آذین تهران پیوست و به همراه این تیم نتوانست در یک فصل حضورش از لیگ یک به لیگ برتر صعود کند تا او به فکر ترک این تیم افتاد. او در مرداد سال ۱۳۸۷ در مجموعه ورزشی انقلاب تهران به‌طور اتفاقی مجید جلالی را می‌بیند و با پیشنهاد او به فولاد خوزستان می‌رود. در بهمن ماه سال ۱۳۸۸ جمشیدی در ۳۳ سالگی و پس از ۱۵ سال بازی در سطح اول فوتبال ایران، از فوتبال کناره‌گیری کرد.
بازیگری
جمشیدی نخستین تجربه بازیگری خود را سال ۱۳۹۰ در یک قسمت از سریال ساختمان پزشکان به صورت مهمان تجربه کرد. او سپس در سال ۱۳۹۲ در مجموعه تلویزیونی پژمان نقش‌آفرینی کرد. طرح اولیه این سریال با ایده خود جمشیدی شکل گرفته و روایتی از زندگی خود اوست. مجموعه پژمان مورد توجه و استقبال مردم قرار گرفت. او در همان سال به عنوان اولین تجربه‌اش در سینما در آتش‌بس ۲ اثر تهمینه میلانی حضور پیدا کرد.
ایفای نقش جمشیدی در خوب بد جلف مورد تحسین قرار گرفت و زوج هنری پژمان جمشیدی با سام درخشانی محبوبیت ویژه‌ای در میان مخاطبان پیدا کرد. او پس از آن پیشنهادهای بسیاری را دریافت کرد، به‌طوری‌که در سال ۱۳۹۷ در شش فیلم سینمایی، یک مجموعه تلویزیونی و یک تئاتر ایفای نقش کرد و از پرکارترین بازیگران این سال شد. او در سال ۱۳۹۸ نیز با اکران سه فیلم ایده اصلی، ما همه با هم هستیم و تگزاس ۲ به عنوان پرکارترین بازیگر مرد سینما در شش ماه نخست سال معرفی شد. او در تئاتر نیز حضور فعالی پیدا کرد و در بین سال‌های ۹۳ تا ۹۸ در ۲۰ نمایش حضور پیدا کرد.
همچنین در سال ۱۳۹۸ درخشش جمشیدی در مجموعه تلویزیونی زیرخاکی در نقش فریبرز باغ‌بیشه مورد تحسین قرار گرفت و این سریال در شبکه یک با جذب ۴۴ درصد مخاطب در صدر آثار تلویزیونی قرار گرفت. سال ۱۴۰۰ برای ایفای نقش در زیرخاکی ۱ و ۲، در بیست و یکمین دوره جشن حافظ برنده تندیس بهترین بازیگر مرد کمدی تلویزیونی شد.
او با ایفای نقش در فیلم‌های کمدی پرفروش و موفق، در فهرست پولسازترین و محبوب‌ترین بازیگران سینمای ایران قرار گرفته‌است. او در سال ۱۳۹۸ پنج فیلم را در سینما داشت که در مجموع ۶۲ میلیارد و ۷۹۱ میلیون تومان فروش داشتند تا او پرفروش‌ترین بازیگر این سال شناخته شود. جمشیدی نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در دوره‌های سی و ششم و سی و نهم جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم‌های سوءتفاهم و شیشلیک شد. او در چهلمین دوره این جشنواره نیز برای بار سوم نامزد دریافت این جایزه شده‌است. او در فیلم شیشلیک در سال ۱۳۹۹ برای نخستین بار با رضا عطاران هم‌بازی شد.
مجری‌گری
در سال ۱۳۹۸ جمشیدی یک برنامه اینترنتی فوتبالی ساخته عادل فردوسی‌پور به نام کلاسیکو را اجرا کرد که با حضور علی دایی همراه بود و این برنامه رکورد پربیننده‌ترین برنامه اینترنتی را به‌دست آورد. او در سال ۱۴۰۰ نیز در یک تاک‌شوی اینترنتی متفاوت با نام پیشگو به مجری‌گری پرداخته که از پلتفرم نماوا پخش می‌شود و با حضور شخصیت‌های مشهور همراه است.
زندگی شخصی
پژمان جمشیدی در یک خانواده فرهنگی متولد شده که پدرش دبیر زیست‌شناسی و مادرش آموزگار بوده‌است. او یک برادر و یک خواهر دارد که برادرش ۲ سال از او بزرگ‌تر و خواهرش از او کوچک‌تر است. او دانشجوی کارشناسی رشته مهندسی عمران بوده که پس از گذراندن ۱۱۰ واحد، به دلیل فعالیت در فوتبال از ادامه تحصیل انصراف داده‌است.
پرستودریایی کوچک
پرستودریایی کوچک نام یک گونه از سرده پرستودریایی‌های کوچک است. این گونه پرستو، گونه‌ای از تیرهٔ کاکائیان و راستهٔ سلیم‌سانان با جثهٔ کوچک و بال‌های باریک و پیشانی سفید است. به دلیل جثهٔ کوچک‌تر از دیگر پرستودریایی‌ها، این پرنده را می‌توان به سادگی از دیگر هم‌نوعانش بازشناخت.
ویژگی‌های ظاهری
پرستودریایی کوچک ۲۳ سانتی‌متر طول دارد. بال‌هایش کشیده و کوچک هستند، پروازش مستقیم سریع است و درجا بال‌زنی می‌کند. در پرندهٔ بالغ تابستان‌ها روتنهٔ خاکستری کمرنگ، شاهپرهای انتهایی بال خاکستری تیره، پیشانی تا بالای چشم سفید، تارک و خط چشمی سیاه، منقار زرد با تُک سیاه، پاها صورتی گوشتی، و دم سفید است. در حالت نشسته، بال‌های این پرنده بیرون از دم قرار می‌گیرند. در زمستان‌ها نیز پرندهٔ بالغ دارای پر و بال نقره‌ای با انتهای شاهپرهای اولیهٔ سیاه دارد؛ تارک کمرنگ است و به صورت نوار چشمی در می‌آید.
زیستگاه
این پرنده اغلب در آب‌های کرانه‌ای و داخلی و رودخانه‌های پهن زندگی می‌کند و در کرانه‌های شنی یا ماسه‌ای دریاها و رودخانه‌ها آشیانه می‌سازد.
ابابیل (پهپاد)
ابابیل از پهپادهای ارتش ایران است که شهرت آن به دلیل پرواز بر فراز ناو وینسنس می‌باشد. ابابیل۲ دارای برد عملیاتی ۱۰۰ الی ۱۵۰ کیلومتر، مداومت پروازی ۷۵ تا ۱۲۰ دقیقه، سقف ارتفاع پرواز ۱۱ هزار پا و بیشینه سرعت ۲۵۰ کیلومتر می باشد
تاریخچه
طرح ابابیل پس از گذراندن مراحل تحقیقاتی خود در صنایع مکانیک ساصد در مهرماه ۱۳۶۵ به منظور تولید انبوه به صنایع هواپیماسازی ایران (هسا) منتقل شد. این پرنده با توجه به شرایط و ضرورتهای زمان جنگ تا سال ۱۳۶۸ به صورت غیراستاندارد و یکبار مصرف با قابلیت حمل ۴۰ کیلوگرم مواد منفجره تولید گردید. از سال ۱۳۶۹ با توجه به نیازمندی‌های جدید نیروهای مسلح، اقدام به طراحی دوباره تمامی بخش‌های بال و بدنه، سامانه‌های ناوبری و هدایت و کنترل این پهپاد شد و از سال ۱۳۷۰ این هواپیما در خط تولید انبوه قرار گرفت و امروزه هواپیمای بدون سرنشینی استاندارد و چند بار مصرف است.
نمونه‌های جدید آن مجهز به سامانه ۱۲۳ (پایدارکننده خودکار) و جی‌پی‌اس است. این سامانه دارای قابلیت‌های متنوعی است ازجمله پرواز آسان با ایمنی بیشتر توسط خلبان غیرحرفه‌ای (در برد بلند و کوتاه)، برخاست خودکار و فرود نیمه خودکار، برنامه‌ریزی و هدایت روی یک مسیر دلخواه به کمک سامانه ناوبری جهانی، امکان قطع‌کردن ارتباط پایگاه با پهپاد، ارسال اطلاعات از پهپاد به پایگاه به‌صورت ۱۷ کانال مجزا شامل کانال‌های دیجیتال مربوط به دور موتور، اندازه زوایای اوجگیری و غلت، مقدار سوخت، ولتاژ باتری‌ها، ارتفاع، سرعت پیمایش و چند کانال آزاد.
اسرائیل مدعی است که حزب‌الله لبنان دست کم دوازده پهپاد ابابیل را پیش از جنگ ۲۰۰۶ لبنان دریافت کرد و سه تای آن را هم در جریان درگیری‌ها به سمت اسرائیل روانه کرد که جت‌های اسرائیلی پیش از آنکه هرگونه خسارتی توسط این پهپادها وارد شود، آنها را منهدم کردند.
تولید در تاجیکستان
کارخانه تولید پهپاد ابابیل-۲ (مدل شناسایی) توسط متخصصان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با حضور سرلشکر محمد باقری و شیرعلی میرزا و جمعی از فرماندهان عالی‌رتبه کشور تاجیکستان در اردیبهشت ۱۴۰۱ در شهر دوشنبه (پایتخت این کشور) افتتاح شد.
نورتابی
نورتابی، تابانی ، تراکم نور یا لومینانس در نورسنجی، معیار سنجش شدت نور در واحد مساحت در یک جهت مشخص است که با یکان نیت اندازه گیری می‌شود. تابانی بیانگر میزان نور عبوری از یک سطح، یا گسیل‌یافته از آن، در یک زاویهٔ فضایی مشخص است. یکای اس‌آی تابانی کاندلا بر متر مربع (cd/m۲) است. یکای غیر اس‌آی معادل این یکا «نیت» است. در دستگاه واحدهای سانتیمتر-گرم-ثانیه، یکای تابانی استیلب نام دارد که برابر است با یک کاندلا بر سانتی‌متر مربع یا ۱۰ kcd/m۲.
توضیح
تابانی اغلب برای بیان ویژگی گسیل نور یا بازتاب آن از سطوح صاف و پخشندهٔ نور به کار می‌رود. تابانی نشان می‌دهد که چه میزان توان نوری توسط چشم انسان از یک زاویهٔ دید مشخص قابل تشخیص است؛ بنابراین تابانی معیاری است برای اینکه آن سطح تا چه حد درخشان به نظر خواهد رسید؛ در این مورد زاویهٔ فضایی مورد بررسی زاویهٔ فضایی‌ای است که توسط مردمک چشم بسط می‌یابد. تابانی در صنعت فیلم‌سازی برای مشخص‌کردن درخشش نمایشگر به کار می‌رود. یک نمایشگر رایج رایانه، چیزی بین ۵۰ تا ۳۰۰ کاندلا بر متر مربع گسیل می‌دهد. تابانی خودرشید در ظهر تقریباً برابر است.
تابانی در نورشناسی هندسی یک کمیت ناوردا است. این یعنی در یک سامانهٔ نوری ایده‌آال، تابانی خروجی برابر تابانی ورودی است. برای سامانه‌های نوری واقعی غیرفعال، خروجی تابانی در بیشترین حالت برابر ورودی است. برای نمونه اگر تصویر کوچک‌شده‌ای را با استفاده از یک عدسی بسازیم، توان نوری در یک مساحت کوچک‌تر متمرکز می‌شود، که بمعنای روشنایی بیشتر در تصویر خواهد بود. با این وجود نور در سطح تصویر، زاویهٔ فضایی بزرگتری را باید پر کند تا تابانی حاصل به همان اندازهٔ قبلی بماند (با فرض اینکه لنز تلفات ندارد). تصویر حاصل هیچگاه نمی‌تواند از تصویر منبع درخشان‌تر باشد.
تعریف
تابانی از مشتق زیر به دست می‌آید: که در آن:
این عبارت با استفاده از نمادگذاری لایبنیتز نوشته شده‌است.
یکاها
به غیر از کاندلا بر متر مربع، یکاهای مختلفی برای روشنایی به کار می‌رود.
عبدالمجید بقایی
عبدالمجید بقایی (زاده ۱ بهمن ۱۳۳۷ بهبهان – درگذشته ۹ بهمن ۱۳۶۱ فکه) نظامی ایرانی بود، که در سالهای نخست جنگ ایران و عراق، از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به‌شمار می‌آمد و فرماندهی قرارگاه کربلا را برعهده داشت. وی به‌همراه حسن باقری، در خلال شناسایی‌های پیش از عملیات والفجر مقدماتی، در منطقه فکه، بر اثر برخورد گلوله خمپاره کشته شد.
زندگی‌نامه
عبدالمجید بقایی در تاریخ ۱ بهمن‌ماه سال ۱۳۳۷ در شهر بهبهان، استان خوزستان زاده شد. وی تحصیلات کلاس پنجم و ششم (نظام قدیم) را در یکسال گذراند و در رشته ریاضی برای ادامه تحصیل در دبیرستان مشغول شد. با شرکت در کنکور، در رشته مهندسی شیمی دانشگاه اهواز قبول شد. ولی وی سال آخر دبیرستان را مجدداً گذراند و دیپلم رشته طبیعی گرفت و این بار پس از شرکت در آزمون کنکور سراسری، در رشته فیزیوتراپی دانشگاه جندی‌شاپور اهواز پذیرفته شد.
وی در سال ۱۳۵۴ در دانشگاه به فعالیت‌های تشکیلاتی علیه رژیم شاهنشاهی روی آورد و در سال‌های ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ از عناصر هدایت کننده تظاهرات بر علیه رژیم پهلوی بود. وی همچنین در اواسط دهه ۱۳۵۰ با اعضای گروه چریکی منصورون، همچون محسن رضایی، علی شمخانی و غلامعلی رشید نیز ارتباط نزدیک داشت.
انقلاب ۱۳۵۷
با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ بقایی در دادگاه انقلاب اهواز مشغول به فعالیت شد. وی همچنین در خنثی کردن غائله خلق عرب در خوزستان نقش داشت.
جنگ ایران و عراق
با آغاز جنگ ایران و عراق، بقایی از سوی فرمانده کل سپاه پاسداران (محسن رضایی) به‌عنوان نماینده سپاه در اتاق جنگ معرفی شد. در آبان‌ماه ۱۳۵۹ وی مأمور شد که برای جلوگیری از هجوم ارتش عراق، که قصد تسخیر جاده شوش را داشت و نیروهای آن، در آن زمان در فاصله ۳ کیلومتری این جاده مستقر شده بودند، به شهرستان شوش برود. بقایی ابتدا در کنار مرتضی صفاری، سپاه شوش را سازماندهی کرد، سپس به فرماندهی سپاه شوش منصوب شد.
درگذشت
مجید بقایی پیش از عملیات والفجر مقدماتی، در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۶۱ هنگام انجام عملیات شناسایی در منطقه فکه، بهمراه حسن باقری، مرتضی صفاری، توکل قلاوند، مجتبی مومنیان و محمدتقی رضوانی، در سنگر دیده‌بانی، مورد اصابت گلوله خمپاره قرار گرفت و کشته شد.
یادبودها
بیمارستان شهید بقایی اهواز، به یادبود مجید بقایی نام‌گذاری شده‌است. این بیمارستان نظامی و درمانی، وابسته به مرکز بهداری رزمی سپاه پاسداران می‌باشد و در سال ۱۳۶۰ تأسیس شد و هم اکنون ۱۲۰ تخت ثابت دارد.
بزرگراه میان‌ایالتی ۵۵
بزرگراه میان ایالتی ۵۵ یکی از بزرگراه‌های میان ایالتی آمریکاست که مسیر شمالی-جنوبی داشته و زیرمجموعه دارد. این بزرگراه، از بزرگترین بزرگراه‌های آمریکاست.
منابع
Wikipedia contributors, "List of Interstate Highways," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_Interstate_Highways&oldid=313777045 (accessed September 14, 2009).
گمینا کورشه
گمینا کورشه یک گمینا در لهستان است که در شهرستان کنتژن واقع شده‌است. گمینا کورشه ۲۴۹٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۵۶۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر باگراتیئونوفسک خواهرخواندهٔ گمینا کورشه هست.
کنتون، اکلاهما
کنتون، اکلاهما (به انگلیسی: Kenton) یک منطقه سرشماری شده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سیمران، اکلاهما واقع شده‌است.
خصوصیات
کنتون ۱٫۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۱۹٫۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بی‌طرفی سوئیس
بی‌طرفی سوئیس یکی از اصول اصلی سیاست خارجی کشور سوئیس است که ابراز می‌کند، سوئیس در درگیری‌های مسلحانه بین سایر کشورها مداخله نمی‌کند. این سیاست توسط خود سوئیس برقرار شده‌است و برای تأمین امنیت خارجی و تقویت صلح به کار گرفته می‌شود.
سوئیس قدیمی‌ترین سیاست بی‌طرفی نظامی را دارد و از زمان امضای معاهده پاریس در سال ۱۸۱۵ به صورت رسمی وارد هیچ جنگی نشده‌است.
جنگ‌های جهانی
سوئیس در جنگ جهانی دوم کاملاً در محاصره قدرتهای محور و قلمرو تحت کنترل محورها آن‌ها بود. آلمان نازی تحت رهبر هیتلر برای اشغال سوئیس برنامه‌ریزی کرده بود. سوئیس برای دفاع از خود آماده باش داد و ۸۵۰٬۰۰۰ سرباز را بسیج کرد. به علاوه هنری گویسان، فرمانده وقت نیروهای مسلح سوئیس، برنامه ای برای دفاع از سوئیس توسعه داده بود. در نهایت عملیات اشغال سوئیس هیچ وقت انجام نشد و هیتلر از این کار انصراف داد.
آمادگی نظامی بالا با وجود بی‌طرفی
دولت سوییس با فاصله ای کوتاه می‌تواند ارتش ۲۲ هزار نفری خود را به ارتشی ۶۵۰ هزار نفری تبدیل کند و این رقم پس از گذشت ۲ شبانه روز می‌تواند نزدیک به ۱٫۷میلیون سرباز مسلح رزم دیده و سازمان داده شده شود. سوییس دارای بالاترین درصد شهروندانی است که در وظیفه خدمت سربازی قرار دارند و اکثریت مردم این کشور مسلح هستند.
بودجه سربازی در سوئیس تقریباً ۵ میلیارد دلار یعنی معادل ۲۰ درصد از بودجه کشور را تشکیل می‌دهد. از تجهیزات ارتش این کشور می‌توان به ۸۰۰ فروند تانک و ماشین‌های زرهی اشاره کرد. کشوری که تنها ۳۰۰ کیلومتر طول دارد، دارای ۱۴ اسکادران ارتش هوایی با ۳۵۰ جنگنده، ۱۲۰ هواپیمای آموزشی و ۱۰۰ فروند بالگرد است. اسلحه‌های دست دوم ارتش سوییس به شهروندان فروخته می‌شود.
تاریخ ادبیات مدرن
شکل‌گیری ادبیات مدرن از اروپا و اوایل قرن ۱۸ شروع شد و بعد به مرور زمان به دیگر قاره‌ها نیز کشیده شد در قرن ۱۹ ادبیات مدرن رشد قابل توجه‌ای داشت.
فرهنگ ادبی کلاسیک خارج از اروپا در دوره مدرن آغاز شده و پس از آن عثمانی با اصلاحات تنظیمات (۱۸۲۰ میلادی) قاجاریه با اصلاحات ناصرالدین شاه (۱۸۳۰ میلادی) در هند و ژاپن با اصلاحات میجی (۱۸۶۰ میلادی) و در چین با ظهور جنبش فرهنگ نو شکل گرفت.
اندیس مکی ۲
مکی ۲ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر چانف استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
ترانه‌شناسی منوچهر سخایی
سید منوچهر سخایی کاشانی معروف به منوچهر سخایی (زاده ۹ مهر ۱۳۱۴ خورشیدی – درگذشته ۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ ) خواننده، بازیگر سینما و برنامه‌ساز قبل از انقلاب ۱۳۵۷، از قدیمی‌ترین چهره‌های موسیقی پاپ و از بازماندگان نسلی است که با اجرای ترانه‌های عاشقانه بر بستر ملودی‌های ایرانی، با ارکستراسیون غربی و کلام فارسی، در اواخر دهه ۳۰ خورشیدی، محبوبیت خیره کننده‌ای برای این سبک موسیقی به ارمغان آوردند.
قروچاه علیا
قروچاه علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ایل‌گورک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
قلعه بنی
قلعه بنی، روستایی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان طیبی سرحدی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
زیرآب دیگ بخار
زیرآب زنی یا بلودان عبارت است از خارج ساختن آب اشباع شده از مواد معلق و نمک‌های محلول از دیگ بخار.
آبی که به این طریق از دیگ خارج می‌گردد به وسیلهٔ آب تغذیه جدید که دارای مواد محلول کمتر است تأمین می‌گردد از این رو با داشتن مقدار معین و مشخص از زیرآب می‌توان از تغلیظ موادی که باعث نارسایی کار دیگ‌ها می‌گردند جلوگیری به‌عمل آورد و مقدار مواد معلق یا محلول را بر مبنای طراحی دیگ که براساس فشار و ضریب راندمان حرارتی دیگ تدوین شده‌اند ثابت نگه داشت. شیرهای زیرآب به اشکال مختلفی تولید می‌شوند. عملکرد آن‌ها می‌تواند به صورت دستی باشد یا با عملگر نیوماتیکی باز و بسته شوند. در سیستم‌های زیرآب پیوسته عملکرد این شیرها با موتور برقی همراه است.
كنترل زير آب (بلودان) در ديگ بخار
جهت كنترل آب ديگ بخار از نظر دارا بودن شرايطي كه موجب خوردگي، رسوب، تراوش املاح و ديگر مشكلات نگردد، لازم است بر اساس مشخصاتي نسبت به خارج كردن آب ديگ بخار از طريق زير آب(blowdown) اقدام نمود. اين روش در خارج نمودن ذرات معلق بسيار مؤثر است. تشكيل جامدات در ديگ بخار به سبب آلودگي آب تغذيه به ديگ بخار، ته نشيني به سبب عدم بهبود سازي داخلي و يا محدوديت بيش از اندازه نمك ها مي باشد. نهايتا جايگزيني آب خارج شده از  طريق زيرآب با آب تازه اي صورت خواهد گرفت. درصد تخليه ديگي بخار از رابطه زير محاسبه مي گردد.
حدود تغييرات زيرآب براي آب تغذيه به ديگ بخار با كيفيت بسيار بالا كمتر از يك درصد خواهد بود ولي براي سيستم هاي بحراني كه آبي با كيفيت ضعيف و بد دارند مي تواند حتي بالاتر از ۲۰ درصد هم باشد. در واحدهائي كه نرم سازي آب تغذيه به ديگ بخار توسط سديم زئوليت انجام گرديده است مقدار درصد زيرآب از طريق آزمايش كلرايد صورت مي گيرد. در ديگ هاي بخار با فشار بالا جهت تعيين درصد تخليه ممكن است از يك ماده خنثي محلول بعنوان ردياب كه به آب ديگ بخار افزوده مي گردد استفاده نمود. جدول ۱-۱۶ چگونگي محاسبه در مورد درصد تخليه را معلوم مي دارد.
عوامل محدود كننده در تخليه
Limiting Factors Affecting Blowdown
اولين هدف از تخليه، نگهداري از مواد جامد معلق در ديگ بخار بر اساس  ضوابط داده شده مي باشد. اين ضوابط در شرايط عادي مرتبط با فشار ديگ بخار است. در بعضي مواقع كه آب ديگ بخار دستخوش آلودگي هاي حاد گردد مي بايستي نسبت به تخليه آن سريعا اقدام نمود. تخليه در شرايط عملياتي تا حذف ماده آلوده كننده ادامه خواهد يافت. مقدار نياز به تخليه مربوط به طراحي، شرايط عملياتي و ميزان آلودگي آب تغذيه به ديگ بخار مي باشد. در بيشتر سيستم ها براساس ميزان قليائيت، سليس و ذرات معلق معلوم خواهد گرديد.
سال هاي متمادي مقدار تخليه بر اساس محدوديت از آلودگي آب ديگ بخار بود كه توسط انجمن سازندگان ديگ بخار در آمريكا برقرار گرديد، كه تضميني در درجه خلوص بخار بوده است.
هتل پرزیدنت
هتل پرزیدنت نام یک هتل قدیمی در شهر کانزاس سیتی در ایالت میزوری در آمریکا است.
ژان ژاکوس مارسل
ژان ژاکوس مارسل بازیکن فوتبال و مدافع اهل فرانسه است که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال فرانسه بوده‌است. وی در ۴۴ بازی ملی حضور داشته‌است و در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
ووددیتتون
ووددیتتون (به انگلیسی: Woodditton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کمبریج‌شر شرقی واقع شده‌است. ووددیتتون ۱٬۸۱۸ نفر جمعیت دارد.
مارتین بی-۲۶ مارودر
مارتین بی-۲۶ مارودر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلن ال. مارتین کمپانی در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۴۱–۱۹۴۵ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
تپه جیلی کوچک ۰۴۶
تپه جیلی کوچک ۰۴۶ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دژ سفید
دژ سفید از قلعه‌های مشهور شهرستان ممسنی در استان فارس، با فاصلهٔ اندکی از شهر نورآباد در شمال شرق آن واقع شده‌است. قلعه‌سفید به نام سپیدز، مخفف سپیددژ معروف است و آن را به نام سفیدقلعه نيز می‌خوانند. بنابر دانسته‌های امروز، اصل اين بنا لااقل مربوط به عهد ساسانيان است.
بر فراز باقی‌مانده‌های این دژ، آثار بارگاهی به نام حاجی رستم و قلعه‌‏های سنگ و ساروجی، قبرستان، سنگ‌نوشته، حصارها و آثار باغ‌هایی قدیمی دیده می‌شود.
دور تا دور این قلعه برج‌ها و دروازه‌هایی قرار دارد که پیش‌تر برای دفاع از قلعه مورد استفاده قرار می‌گرفتند. دژ سفید بر بالای کوهی واقع شده که دور دامنهٔ آن حدود چهار فرسخ و ارتفاع آن حدود نیم فرسخ است و از کوهستان اطرافش جداست. سطح بالای کوه، هموار و قابل کشت است و در گذشته جنگل‌های بسیاری شامل درختان بلوط،انجیر، بادام کوهی،زیتون، انار و انگور در آن قرار داشته‌است. دسترسی به بالای این کوه تنها از طریق راه‌های سنگی یا کوره‌راه‌هایی که در تخته‌سنگ‌ها کنده شده‌اند، امکان‌پذیر است.
چهار مسیر شناخته شده در شمال و جنوب و شرق و غرب کوه برای دسترسی به دژ سفید وجود دارد. مسیر جنوبی و شرقی پیاده رو هستند. راه جنوبی سیاه شیر نام دارد و اکنون مسدود است. راه شرقی زرین کلاه نام دارد و سر راه شیراز قرار دارد. راه غربی یا شترخواب سواره‌روست و در کنار نورآباد قرار گرفته‌است. راه شمالی که آن را گلستان می‌نامند از فهلیان می‌گذرد و آنهم مسیری سواره‌رو است.
لسترنج مستشرق انگلیسی مینویسد: در دو فرسخی شمال شرقی دهستان نوبندگان قلعه کوهستانی معروف به قلعه سفید یا اسفید دژ یا قلعه اسفندیار در نقطه مسطحی از کوهستان که محیط آن چند میل و اطراف آن سخت سراشیب است، واقع گردیده و شاید همین جا باشد که مقدسی از آن به نام قصر ابوطالب یاد کرده، گوید آن را «عیان» می‌نامند. حمدالله مستوفی آن را قلعه اسفید دز نامیده‌است.
در فارسنامه ابن بلخی هم آمده که آن قلعه در قدیم آباد بوده ولی بعدها سالیان دراز خراب مانده و در اوایل عهد سلجوقیان، باز آباد گردید. نویسنده تاریخ وصاف نیز گفتهٔ فردوسی را تأیید کرده و گفته‌است که مقصود فردوسی از این بیت شعر، قلعه سفید ممسنی بوده‌است. به گفته نویسنده کتاب قوم لر، ماجرای حمله سهراب به قلعه سفید نیز به تفصیل در شاهنامه فردوسی آمده‌است.
دوران مغول
به روزگار سیتره مغولان به ایران و فرمان هلاکو مبنی بر تخریب قلعه‌ها، دژسفید از این تخریب‌ها در امان ماند. دژ سفید به روزگار سعد بن زنگی (اتابک فارس) آباد بوده و از جانب اتابک همواره متحفظان امین آنجا گماشته می‌شد. در جنگهای جانشینی که بین فرزندان شرف‌الدین محمودشاه (مؤسس آل اینجو در فارس) در گرفت، یکی از آنان به نام شمس‌الدین محمد مدتی در قلعه سفید زندانی بود. وی بعدها از این قلعه فرار کرده و بالاخره جان خویش را بر سر جنگ‌های جانشینی از دست داد.
دوران مظفریان و تیموریان
در زبدة التواریخ آمده است که شاهرخ تیموری در سال ۸۱۸ ه‍.ق بر امیرزاده بایقرا بن عمرشیخ، پیروز گردید و فارس را تصرف کرد. از شیراز برخی از امرای سلطان به طرف قلعه سفید و شولستان و آن نواحی راهی شدند.
دوران صفویان
پس از آنکه شاه اسماعیل اول به عنوان بنیانگذار سلسله صفوی در تبریز بر تخت نشست، برای آنکه بقایای حکومت آق قویونلوها را در ایران بر چیند به تعقیب سلطان مراد، آخرین پادشاه آق قویونلوها، پرداخت و به دنبال او وارد شیراز شد. شاه اسماعیل در این شهر مطلع شد که سلطان مراد به جانب قلعه سفید رفته‌است. شاه اسماعیل در تعقیب سلطان مراد به جانب قلعه سفید روان شد ولی چون وی را پیدا نکرد به طرف شوشتر رفت.
همچنین در منابع دیگری از جمله خلاصة التواریخ قمی و فارسنامه ناصری به حملهٔ القاص میرزا برادر شاه طهماسب صفوی به قلعه سفید اشاره نموده‌اند. در کتاب تاریخ و جغرافیای ممسنی به نقل از این منابع آمده‌است که القاص میرزا به عزم تسخیر شیراز از اصفهان روانه گردید، به دلیل مشکلات راه ناچار از صحرای مرودشت و بیضا گذشته به قریه اعلی از توابع اردکان آمد و از آنجا به خیال تصرف قلعه سفیدِ شولستان روانه گردید. چون به پای قلعه رسید معلوم شد که جنید بیگ برادر ابراهیم خان ذوالقدر حاکم کازرون در قلعه سفید توقف دارد. القاص میرزا پنج روز در زیر قلعه توقف کرده که قائدان شولستان و ممسنی برای جنید بیگ پیغام دادند که باید جنگ کنیم. جنید بیگ جواب فرستاد که امروز را تأمل کرده، فردا با جماعتی از قلعه به زیر آمده و آنها را شکست می‌دهیم، اما قائدان شولستان و ممسنی ناصبوری کرده و با سپاه القاص میرزا به جنگ پرداختند که نتیجهٔ آن شکست و فرار سپاهیان شولستان و ممسنی بود.
دوران قاجار
به روزگار قاجاریه و در اواخر پادشاهی فتحعلی‌شاه، ممسنی‌ها تحت فرماندهی سرکردهٔ خود یعنی ولی خان بکش پیوسته در حال سرکشی بودند. لشکری از آذربایجان به سرکوبی آنان فرستاده شد، قلعه سفید محاصره و سرانجام آنان مجبور به تسلیم شدند. تقریباً صد تن از زنان همراه با فرزندان خود برای اینکه به اسارت سربازان مهاجم در نیایند، خود را از بالای کوه به پایین انداختند و از بین رفتند.
بقایای این دژ سترگ هم‌اکنون از آثار دیدنی ممسنی می‌باشد.
منابع
تارنمای نورآباد ممسنی
https://jazebeha.com قلعه سفید ممسنی
پرستودریایی نهنگ‌نشین
پرستودریایی نهنگ‌نشین (نام علمی: Sternula balaenarum) نام یک گونه از تیره کاکاییان است.
حسن خان‌محمدی
حسن خانمحمدی (زاده ۲۸ اسفند ۱۳۵۵ در تهران) بازیکن سابق فوتبال ایرانی است. وی سابقه بازی در باشگاه‌های بهمن و پرسپولیس را دارد. او در سال ۱۳۸۶ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
مانفرد فون ریشتهوفن
مانفرد آلبراخت فریهرر فون ریشتوفن (به آلمانی: Manfred Albrecht Freiherr von Richthofen؛ زادهٔ ۲ مه ۱۸۹۲†– درگذشتهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۱۸) که با نام‌های بارون فون ریشتوفن یا بارون سرخ نیز شناخته می‌شود، خلبان جنگنده نیروی هوایی آلمان در طول جنگ جهانی اول بود. او با ۸۰ پیروزی در نبردهای هوایی رسماً به عنوان خلبان تک‌خال جنگ شناخته می شود.
ریشتهوفن که در اصل یک سواره نظام بود، در سال ۱۹۱۵ به بخش خدمات هوایی منتقل شد و یکی از اولین اعضای اسکادران جنگنده جاگدستافل ۲ در سال ۱۹۱۶ شد. او به سرعت توانایی‌های خود را به عنوان خلبان جنگنده اثبات کرد و در سال ۱۹۱۷ رهبر جاستا ۱۱ شد. بعدها او بال (یگان نظامی) بزرگتر جاگدگشوادر ۱ را رهبری کرد که به دلیل رنگ‌های روشن (قرمز) هواپیماها و شاید به دلیل نحوه انتقال یگان از یک منطقه فعالیت هوایی متفقین بیشتر با نام «سیرک پرواز» یا «سیرک ریشتهوفن» شناخته می‌شود. در سال ۹۱۸، ریشتهوفن به عنوان یک قهرمان ملی در آلمان شناخته می‌شد و مورد احترام دشمنانش بود.
ریشتهوفن در ۲۱ آوریل ۱۹۱۸ در نزدیکی واوکس سور، سومه در نبر هوایی سرنگون شد و کشته شد. در مورد جنبه‌های حرفه‌ای او، به‌ویژه مرگش، بحث‌های قابل‌توجهی صورت گرفته است. او یکی از شناخته‌شده‌ترین خلبان‌های جنگنده در تمام دوران است و سوژه بسیاری از کتاب‌ها، فیلم‌ها و رسانه‌های دیگر بوده است. ریشتهوفن هرگز ازدواج نکرد و هیچ فرزند شناخته شده‌ای نداشت.
نام و القاب
ریشتهوفن یک فریهر (به معنای واقعی «ارباب آزاد») بود. این یک عنوان اشرافی است که اغلب به «بارون» ترجمه می شود. بارون یک نام خاص یا یک عنوان ارثی نیست، چرا که همه اعضای مذکر خانواده، حتی در زمان حیات پدرشان، از آن برخوردار بودند. ریشتهوفن هواپیمای خود را با رنگ قرمز رنگ آمیزی می‌کرد، که در ترکیب با عنوان اشرافی او، لقب «بارون سرخ» را ایجاد کرد. نامی که در داخل و خارج آلمان برای ریشتهوفن رایج است. او در طول زندگی‌اش، بیشتر به آلمانی به عنوان Der Rote Kampfflieger توصیف می‌شد. این نام به‌عنوان «فلایر نبرد قرمز» یا «خلبان جنگنده سرخ» ترجمه شد و کتاب زندگی‌نامه ریشتهوفن در سال ۱۹۱۷ نیز به همین نام منتشر شد.
کودکی و نوجوانی
او سالهای اولیه زندگی خود را در املاک پدربزرگش شلوس رومبرگ گذراند، اما مشکلات اقتصادی پدربزرگش را مجبور به اجاره دادن و سرانجام فروختن املاک خود کرد. زمانی که مانفرد چهار ساله بود، به همراه خانواده‌اش به شوایدنیتس (شویدنگتسا کنونی، لهستان) نقل مکان کرد. او از اسب‌سواری و شکار و همچنین ژیمناستیک در مدرسه لذت می‌برد در این رشته جوایز متعددی را در مدرسه کسب کرد. او تا ۹ سالگی شهریه خصوصی می‌گرفت. مانفرد جوان به مدت یک سال در مدرسه شویدنیتس تحصیل کرد. مانفرد در برنامه‌های بزرگ شکار شرکت می‌کرد. جایی که او و برادرانش لوتار و بولکو گراز وحشی، گوزن، پرندگان و آهو را شکار می‌کردند.
سپس مانفرد به درخواست پدرش در مدرسه‌ای در شوایدنیتس حضور یافت. و سپس در ۱۱ سالگی آموزش کادت را در مدرسه نظامی Wahlstatt (در حال حاضر لگنگتسکیه پوله، لهستان) آغاز کرد.
پس از تحصیل در خانه، او به مدت یک سال در مدرسه ای در شوایدنیتس شرکت کرد  پس از تکمیل آموزش کادت در لایشترفلده در سال ۱۹۰۹، به یکی از واحدهای سواره نظام اولان پیوست''. پس از حضور در مدرسه جنگ؛ در ۱۹ نوامبر ۱۹۱۲، درجه ستوانی گرفت و به فرماندهی دسته ۳ در استروو منصوب شد.''
شروع جنگ جهانی اول
در آغاز جنگ جهانی اول، ریشتهوفن و گروهانش ابتدا در مرز روسیه مستقر و پس از چند روز به جبهه غرب منتقل شدند. هنگ او با استفاده از منطقه مرزی دیدنوفن به لوکزامبورگ عبور کرده و سپس از این طریق به بلژیک لشکر کشید. وی در طی این مدت سوار برگشتی‌های شناسایی مشغول جمع‌آوری اطلاعات از خطوط پشتی دشمن بود. در اول سپتامبر ۱۹۱۴، پس از نبردهای مرزی در وردون به عنوان افسر اطلاعات به ارتش چهارم منتقل شد. ریشتهوفن در اول ژانویه ۱۹۱۵ برای فرار از یکنواخت بودن جنگ موضعی، درخواست انتقال خود را داده و در تاریخ ۱۵ ژانویه به عنوان یک افسر منظم به تیپ ۱۸ پیاده منتقل شد. از آنجایی که فعالیتهای جدید او در منطقه پشت جبهه و به دور از خطوط مقدم انجام می‌شد، وقت بیشتری داشت که مشغول شکار باشد. در آنجا نیز او احساس می‌کرد که فعالیتهایش هیچ چالش و هیجانی ندارد. عطش او برای عمل سرانجام او را بر آن داشت تا به نیروی هوایی منتقل شود. در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۱۵، آموزش خود را به عنوان ناظر در یک دوره در بخش ۷ جایگزینی هواپیمایی در کلن آغاز کرد. ابتدا یک دوره ۳۰ روزه را در کُلن و سپس یک دوره عملی ۱۴ روزه را در (Grossenhain) نزدیک درسدن گذراند. در ۲۱ ژوئن ۱۹۱۵، ریشتهوفن به عنوان افسر (Feldflieger -teilung 69) که در جبهه شرقی در نزدیکی لمبرگ مستقر بود منصوب شده و وظیفه انجام پروازهای شناسایی، بیش از حرکات نیروهای روسی در لهستان و گالیسیای روسیه را داشت. در طول پروازهای شناسایی ریشتهوفن با چندین سرباز جبهه روسی در مواضع خود جنگید.
در آغاز جنگ جهانی اول، ریشتهوفن و گروهانش ابتدا در مرز روسیه مستقر و پس از چند روز به جبهه غرب منتقل شدند. هنگ او با استفاده از منطقه مرزی دیدنوفن به لوکزامبورگ عبور کرده و سپس از این طریق به بلژیک لشکر کشید. وی در طی این مدت سوار برگشتی‌های شناسایی مشغول جمع‌آوری اطلاعات از خطوط پشتی دشمن بود. در اول سپتامبر ۱۹۱۴، پس از نبردهای مرزی در وردون به عنوان افسر اطلاعات به ارتش چهارم منتقل شد. ریشتهوفن در اول ژانویه ۱۹۱۵ برای فرار از یکنواخت بودن جنگ موضعی، درخواست انتقال خود را داده و در تاریخ ۱۵ ژانویه به عنوان یک افسر منظم به تیپ ۱۸ پیاده منتقل شد. از آنجایی که فعالیتهای جدید او در منطقه پشت جبهه و به دور از خطوط مقدم انجام می‌شد، وقت بیشتری داشت که مشغول شکار باشد. در آنجا نیز او احساس می‌کرد که فعالیتهایش هیچ چالش و هیجانی ندارد. علاقه او به خدمات هوایی با بررسی یک هواپیمای نظامی آلمانی در پشت خطوط برانگیخته شده بود و این اشتیاق سرانجام او را بر آن داشت تا به نیروی هوایی منتقل شود. او در درخواست انتقال خود نوشته بود: «من برای جمع‌آوری پنیر و تخم مرغ به جنگ نرفته‌ام، بلکه برای هدف دیگری به جنگ رفته‌ام.» درخواست او پذیرفته شد، و ریشتهوفن در پایان می ۱۹۱۵ به خدمات پرواز ملحق شد.
در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۱۵، آموزش خود را به عنوان ناظر در یک دوره در بخش ۷ جایگزینی هواپیمایی در کلن آغاز کرد. ابتدا یک دوره ۳۰ روزه را در کُلن و سپس یک دوره عملی ۱۴ روزه را در (Grossenhain) نزدیک درسدن گذراند. در ۲۱ ژوئن ۱۹۱۵، ریشتهوفن به عنوان افسر (Feldflieger -teilung 69) که در جبهه شرقی در نزدیکی لمبرگ مستقر بود منصوب شد و وظیفه انجام پروازهای شناسایی، بیش از حرکات نیروهای روسی در لهستان و گالیسیای روسیه را به‌عهده گرفت. او در طول پروازهای شناسایی با چندین سرباز جبهه روسی در مواضع خود جنگید.
در اوت ۱۹۱۵، از جبهه شرقی به جبهه غربی منتقل شد و به بخش کبوتران حامل اوستنده منصوب شد. این واحد در واقع اولین اسکادران رزمی (OHL) بود که هدف آن پرواز و بمباران مواضع انگلیس بود. در آنجا او با دوست خلبانش، گئورگ زئومر پرواز کرد که بعداً به او پرواز انفرادی را آموزش داد. از آنجا که دامنه پرواز بمب افکن‌های AEG G کافی نبود، انجام عملیات محدود به کانال و مناطق داخلی فرانسه شده بود. در سپتامبر ۱۹۱۵، ریشتهوفن درخواست انتقال به بخش کبوتران حامل متس را داد. او در قطار به مقصد متس، در واگن ناهارخوری اسوالد بوئلکه را ملاقات کرد. کسی که بعدها فرمانده و همکار او شد. ریشتهوفن آموزش خلبانی خود را در متس، به پایان رسانده و سومین تلاش را پشت سر گذاشت و در ۲۴ دسامبر سال ۱۹۱۵ مجوز پرواز را دریافت کرد.
او گفته است که در همین زمان (سپتامبر ۱۹۱۵)، پس از انتقال به اوستنده در جبهه شامپاین در یک نبرد هوایی توانسته است یک هواپیمای مهاجم فرانسوی فارمان را با مسلسل خود سرنگون کرد. اما چون این اتفاق در خاک فرانسه رخ داده بود هرگز تایید نشد.
ریشتهوفن اول مارس ۱۹۱۶ به عنوان عضو اسکادران ۸ از اسکادران دوم رزمی درعملیات وردون بازگشت. در سپتامبر ۱۹۱۶ به یگان جاستا ۲ که تحت فرماندهی اسوالد بوئلکه بود، پیوست و در ۱۷ سپتامبر ۱۹۱۶ اولین موفقیت پروازی خود را در جنگ علیه کامبری به دست آورد. برای تقدیر، بزرگداشت و غسل تعمید خلبانان با آتش، بوئلکه به هر یک از خلبانان موفق خود یک جام افتخاری اهدا کرد. ریشتهوفن پس از هر پیروزی هوایی، یک جام نقره‌ای کوچک خریداری و روی آن تاریخ و نوع هواپیمای ساقط شده را حک می‌کرد. بعدها او این جام‌ها را به همراه یک جواهر مشهور در برلین تحویل داد.
خلبانی
ریشتهوفن در ۱۲ ژانویه ۱۹۱۷؛ پس از شانزدهمین پیروزی هوایی خود، نشان افتخار (Pour le Mérite) را که بالاترین نشان در پروس بود، دریافت کرد.
در ژانویه ۱۹۱۷، فرماندهی (Jagdstaffel 11) به ریشتهوفن داده شد. وی از برادرش لوتار، که در سال ۱۹۱۵ به عنوان خلبان نظامی درخواست انتقال کرده بود، خواست که به (Jagdstaffel 11) بپیوندد و در ۲۴ مارس اولین مأموریت رزمی مشترک با برادرش را انجام داد. در ۲۲ مارس ۱۹۱۷، ریشتهوفن به درجه ستوان یکمی و در ۶ آوریل ۱۹۱۷ به ریتمیستر ارتقا یافت. اعطای درجات به دلیل شایستگی‌های خاص وی سریعتر از حد معمول انجام شد.
پس از مرگ ماکس ایملمان در ۱۸ ژوئن ۱۹۱۶ و اسوالد بوئلکه در ۲۸ اکتبر ۱۹۱۶، ریشتهوفن موفق‌ترین خلبان جنگنده آلمانی بود. این قدرت و محبوبیت باعث شده بود انگلیسی‌ها برای خلبانانی که بتوانند ریشتهوفن را سرنگون یا اسیر کنند، پاداشی شامل: مدال صلیب ویکتوریا، یک جایزه تبلیغاتی، یک هواپیمای شخصی به عنوان هدیه، ۵۰۰۰ پوند پول نقد و یک جایزه ویژه از کارخانه هواپیماسازی در نظر بگیرند. اما این موضوع کاملاً بحث‌برانگیز است؛ چرا که هنوز مشخص نیست تبلیغات کدام طرف، آلمانی یا انگلیسی باعث به وجود آمدن «اسکادران ضد ریشتهوفن» که رسماً هرگز وجود نداشت، شده‌است.
در ماه‌هایی که ریشتهوفن (Jasta 11) را هدایت می‌کرد، این یگان تبدیل به یک واحد نخبه شده بود. وی در این مدت بیش از ۲۰ هواپیمای انگلیسی را سرنگون کرد و افرادش نیز تعداد بسیار زیادی کشتار داشتند. این فصل از جنگ نقش مهمی در تخریب روحیه انگلیسی‌ها داشت و به همین دلیل، آوریل ۱۹۱۷ را "آوریل خونین" (آلمانی: "Blutiger April") نامیدند. در این دوره، میانگین امید به زندگی یک خلبان در (Royal Flying Corps نیروی هوایی سلطنتی) و (Royal Naval Air Service خدمات هوایی نیروی دریایی سلطنتی) به پایین‌ترین حد خود رسیده بود و میزان ساعات پروازی از ۲۹۵ ساعت به ۹۲ ساعت کاهش یافته بود. ریشتهوفن به مناسبت موفقیت در سرنگونی پنجاهمین هواپیمای دشمن، توسط ویلهلم دوم پذیرفته و قیصر شخصاً به وی تبریک گفت. ریشتهوفن در میان جمعیت غیرنظامی آلمان هم بسیار محبوب بود. با این حال، در این مدت، وی به‌طور فزاینده ای توسط تبلیغات جنگی مورد استفاده و ستایش قرار می‌گرفت.
در ژوئن ۱۹۱۷، (Jagdgeschwader 1) شامل اسکادران‌های جنگنده ۴، ۶ ، ۱۰ و ۱۱ تشکیل شد. هر چهار اسکادران تحت فرماندهی ریشتهوفن فعالیت داشتند. در ژوئیه ۱۹۱۷ در یک نبرد هوایی از ناحیه سر به شدت زخمی و مجبور به فرود اضطراری می‌گردد؛ این جراحت باعث کوری موقت وی شده و پس از طی دوره نقاهت بهبودی نسبی پیدا می‌کند اما این زخم به‌طور کامل بهبود نمی‌یابد. در دوران نقاهت، زندگینامه ریشتهوفن(Der Rote Kampfflieger)توسط (Ullsteinverlag Berlin) منتشر شد. در این دوران پزشکان به او توصیه می‌کردند کارهای سبک انجام دهد و تمرکزش بر روی بازیابی سلامتی اش باشد.
وی به همراه برادرش لوتار فون ریشتهوفن در ۲۶ دسامبر ۱۹۱۷ به عنوان ناظر در مذاکرات صلح به برست-لیتوفسک احضار شد. از آنجا که مذاکرات زودهنگام قطع شد، فرمانده ارشد منطقه شرق (جبهه ضد روسیه) به برادران اجازه داد تا در جنگلهای بیالوویینا، شکارگاه شخصی تزار، شکار کنند. پس از از سرگیری مذاکرات، هر دو برادر تا اواسط ژانویه ۱۹۱۸ در برست-لیتوفسک ماندند. پس از آن به مانفرد فون ریشتهوفن دستور بررسی نمونه‌های اولیه جدید در مرکز آزمایشگاه نگهداری هواپیماها داده شده بود و همزمان در برخی از وقایع تبلیغاتی کارخانه‌های تسلیحات سازی برلین شرکت می‌کرد.
منابع
مارکت کنندگان ویکی‌پدیا آلمانی: ((Manfred von Richthofen))
پروفسور موریارتی
پروفسور جیمز موریارتی یک شخصیت ساختگی در داستان شرلوک هلمز، اثر آرتور کانن دویل است. وی یک مشاور جنایتکار است که شرلوک او را ناپلئون جنایتکاری می‌خواند. همچنین او را به عنوان مشاورِ تبهکاری می‌شناسند. او در داستان مشکل نهایی از آبشار رایشنباخ سقوط می‌کند و می‌میرد.
خصوصیات پروفسور موریارتی
وی نماد شخصیتی شرور، پلید، قدرتمند، با نفوذ و نابغه است، یا به عبارتی دست پشت پردهٔ تمام جنایاتی که اتفاق می‌افتند (که هیچ وقت گیر نمی‌افتد) از همکاران او میتوان به سرهنگ سباستین موران اشاره کرد
بخشی از حرف‌های شرلوک هلمز راجع به پروفسور موریارتی:
''((نیمی از زشتی ها و تبهکاری‌های لندن و تمام جرم و جنایت نامکشوف در این شهر بزرگ زیر سر اوست. نابغه است، فیلسوف است، یک متفکر انتزاعی است. ذهنش درجه اول است. مثل عنکبوتی در مرکز تار خودش نشسته، ولی آن تار آن کار تنک، یکهزار رشته دارد که از مرکز آن به اطراف تنیده شده و موریارتی کوچکترین ارتعاش هر رشته را می‌شناسد. خودش کار زیادی انجام نمی‌دهد. نقشه می‌کشد، ولی عوامل او متعدد و بسیار سازمان یافته هستند هر گاه لازم باشد جنایتی انجام بگیرد، فرض کنیم سندی به سرقت برود، خانه‌ای مورد تفتیش قرار بگیرد، شخصی به درک واصل شود، پیامی برای پروفسور ارسال می‌گردد و او برنامه اش را می‌چیند و به همان ترتیب کار انجام می‌گردد. عامل اجرا ممکن است گیر بیفتد. در آن صورت وجوه لازم برای پرداخت وجه الضمان یا اجرت وکیل تأمین می‌گردد؛ ولی آن قدرت مرکزی که عامل اجرا را به کار می‌گیرد هرگز گیر نمی‌افتد، حتی مورد سوظن هم قرار نمی‌گیرد))''
((هلمز: تا بحال برایت دربارهٔ پروفسور موریارتی صحبت کرده‌ام؟
واتسن: منظورت همان دانشمند جنایتکاری است که دزدها همانقدر شهرت دارد که…
هلمز: حواست را جمع واتسن!!!
واتسن: می‌خواستم بگویم که میان مردم ناشناخته است.
''((ظاهرش برای من آشنا بود. فوق‌العاده بلند قد و باریک اندام است و پیشانی او به صورت نیم گنبدی سفید بیرون زده و چشمان او در کاسهٔ سرش کاملاً عقب نشسته‌اند. صورت خود را پاک می‌تراشد، رنگ پریده و ریاضت کشیده به نظر می‌آید و در اجزای چهره اش حالتی از استادی دانشگاه را حفظ کرده‌است. شانه‌هایش از شدت مطالعه خمیده شده‌اند و صورتش که آن را از بدنش جلوتر نگاه می‌دارد پیوسته با حرکتی کند به شکل سر خزنده‌ای از این سو به آن سو نوسان می‌کند. با کنجکاوی زیاد، مدتی با آن چشمان پرچین و چروک به من خیره ماند))''
گمینا کورفانتوو
گمینا کورفانتوو یک گمینا در لهستان است که در شهرستان نسا واقع شده‌است. گمینا کورفانتوو ۱۷۹٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۷۸۴ نفر جمعیت دارد.
خشم و هیاهو (فیلم ۲۰۰۰)
خشم و هیاهو یک فیلم مستند آمریکایی است که زندگی دو خانواده آمریکایی را به تصویر می‌کشد که درگیر ناشنوایی کودکان خود هستند؛ و با این چالش برخورد کرده‌اند که آیا باید کاشت حلزون انجام پذیرد یا نه و آیا شنوا شدن آنها باعث فراموشی هویت ناشنواییشان خواهد شد یا نه؟ این فیلم که در سال ۲۰۰۰ تولید شده، نامزد چندین جایزه از جمله جایزه اسکار برای بهترین فیلم مستند در سال ۲۰۰۱ شد.
پخش
این مستند در ایران از شبکه چهار سیما و در برنامه مستند ۴ در پاییز ۹۲ پخش گردید.
کوشک غندی
کوشک غندی، روستایی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان طیبی سرحدی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
پراماجیوره
پراماجیوره (به ایتالیایی: Pramaggiore) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ونیز واقع شده‌است.
خصوصیات
پراماجیوره ۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۷۰ نفر جمعیت دارد.
کراتزرویل، پنسیلوانیا
کراتزرویل (به انگلیسی: Kratzerville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسنایدر، پنسیلوانیا واقع شده‌است. کراتزرویل ۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۱ نفر جمعیت دارد.
این احساس شاد
این احساس شاد (This Happy Feeling) فیلمی به کارگردانی بلیک ادواردز محصول سال ۱۹۵۹ کشور ایالات متحده آمریکا است.
اندیس مکی ۵
مکی ۵ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر اسپکه استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.سنگ میزبان این اندیس کربناته -آهک های ریفی و ماسه سنگ آهکی سازند فجن است و دیرینگی آن به دوران پالئوسن می‌رسد.
سیروز الکلی
سیروز الکلی که به سیروز لنک معروف است شایع‌ترین سیروز در آمریکا و قسمت‌های وسیعی از اروپا می‌باشد. سیروز الکلی فقط یکی از پیامدهای متعدد مصرف درازمدت الکل است و اغلب با سایر اشکال آسیب کبدی ناشی از الکل همراه می‌باشد. سه ضایعه اصلی کبدی ناشی از مصرف الکل عبارتند از:
این طبقه‌بندی ندرتاًٌ به تنهایی وجود دارند و خصوصیاتی از هر کدام ممکن است به درجات مختلف در یک بیمار وجود داشته باشد.
بیماریزایی
مقدار و مدت نوشیدن که برای ایجاد سیروز لازم می‌باشد معلوم نیست. بیماران الکلی مبتلا به سیروز سابقه مصرف روزانه حداقل یک پینت ویسکی، چندین کوارت، شراب یا در همین حدود آبجو را برای حداقل ۱۰ سال دارند. کبد چرب در بیشتر افراد که الکل زیاد مصرف می‌کنند دیده می‌شود اما با قطع مصرف الکل قابل برگشت است و به نظر نمی‌رسد که پیشساز حتمی هپاتیت الکلی یا سیروز باشد و از سویی به نظرمی رسد که هپاتیت الکلی یک ضایعه التهابی باشد.
آسیب‌شناسی
پیش‌درآمد مهم سیروز می‌تواند ارتشاح گویچه‌های سفید در کبد و هیالن الکلی باشد. از آنجایی که بهبود با فیبروز همراه‌است ساختار طبیعی لوبول کبد را دگرگون می‌کند. در واقع رسوب کلاژن در فضای اطراف ونول‌ها ممکن است اولین تظاهر روندی باشد که سرانجام به سیرز منجر شود. با ادامه مصرف الکل وتخریب سلول‌های کبدی فیبروپلاستها در محل آسیب می‌بینند و ساخت کلاژن را تحریک می‌کنند. تیغه‌های پره‌مانند بافت همبند در اطراف پورت و اطراف نواحی مرکزی ظاهر می‌شوند و در نهایت باعث اتصال تریاد پورت و وریدهای مرکزی می‌شوند. این شبکه بافت همبندی ظریف توده‌های کوچکی از سلول‌های کبدی باقی‌مانده را که بازسازی می‌شوند و ندول‌های کبدی را تشکیل می‌دهند. احاطه می‌کنند. اگرچه بازسازی در پارانشیم کم باقی‌مانده انجام می‌شود به‌طور کلی از دست رفتن سلول‌های کبدی بر روند بازسازی پیشی می‌گیرد. با تداوم مرگ سلول‌های کبدی و رسوب کلاژن، کبد چروکیده می‌شود. یک نمای گره‌وار پیدا می‌کند و در مرحله نهایی سیروز سخت می‌شود. هر چند سیروز الکلی معمولاًٌ یک بیماری پیشرونده‌است، درمان مناسب و اجتناب کامل از مصرف الکل ممکن است روند بیماری را در اکثر مراحل متوقف کند و کارکرد کبد را بهبود بخشد.