cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فسفوئنول‌پیرووات کربوکسی‌کیناز
حیوانات
محققان در دانشگاه وسترن رزرو کشف کرده‌اند که افزایش بیان سیتوسولی PEPCK در عضله اسکلتی موش باعث می‌شود آن‌ها فعالتر تهاجمی تر شده و زندگی طولانی‌تر از موش‌های عادی داشته باشند؛ متابولیک سوپرمایس را ببینید.
گیاهان
PEPCK در گیاهانی که تحت تثبیت C4 قرار می‌گیرند در سیتوسل یافت می‌شود، برخلاف پستانداران که مشخص شده PEPCK در میتوکندری وجود دارد. در گیاهان این آنزیم در سایر قسمت‌ها هم ممکن است وجود داشته باشد ولی فقط در نوع خاصی از سلول‌ها شامل مناطق بافت آبکشی تخصص یافته‌است. علاوه بر این مشخص شده در خیار (Cucumis sativus L.)، سطوح PEPCK تحت تأثیر عواملی چند که سبب کاهش pH سلولی می‌شوند افزایش میابد (اگرچه این اثر محدود به بخشی از گیاه است).
وقتی که گیاه با آمونیوم کلراید pH پایین (و نه pH بالا) و یا بوتیریک اسید آبیاری شود سطوح PEPCK در ساقه  و ریشه افزایش می یابد. اگرچه میزان PEPCK تحت این شرایط در برگ‌ها افزایشی را نشان نداد. در برگ‌ها وجود 5 درصد CO2 در اتمسفر سبب تراکم PEPCK می‌شود.
باکتری‌ها
در تلاش برای کشف نقش PEPCK محققان باعث افزایش بیان PEPCK در ''ای. کولی'' از طریق DNA نوترکیب شدند.
به عنوان یک نتیجه می‌توان اظهار داشت که PEPCK ممکن است یک ماده مناسب در توسعه زیرواحد مؤثر برای واکسن سل باشد.
در انسان
PEPCK-C در سطوح تولید و فعالیت توسط عوامل چندی افزایش پیدا می‌کند. رونویسی ژن PEPCK-C، وقتی توسط انسولین مهار شده‌است، توسط گلوکاگون، گلوکوکورتیکوئیدها، رتینوئیک اسید و آدنوزین ۳',۵' مونوفسفاتاز (cAMP) تحریک می‌شود. از بین این عوامل، انسولین، هورمونی که در دیابت نوع ۱ نقص دارد، به دلیل مهار رونویسی بسیاری از عوامل تحریک‌کننده برتری دارد. فعالیت PEPCK همچنین توسط هیدرازین سولفات مهار می‌شود که در نتیجه آن سرعت گلوکونئوژنز کاهش می‌یابد.
در اسیدوزهای طولانی مدت PEPCK-C در در نزدیک سلول‌های حاشیه ای شانه ای توبول فوقانی کلیه دچار تنظیم افزایشی شده تا NH3 بیشتری ترشح شده و در نتیجه HCO3− تولید شود.
فعالیت مخصوص GTP در PEPCK در حضور Mn2+ و Mg2+ در بالاترین حد است. علاوه بر این واکنش بیش از اندازه سیستئین (C307) در اتصال Mn2+ به محل فعال نقش دارد.
در گیاهان
فراوانی PEPCK در گیاهان با آبیاری کلرید آمونیوم با pH پایین افزایش می‌یابد در حالیکه pH بالا چنین اثری ندارد.
طبقه‌بندی
تحت طبقه‌بندی EC شماره ۴٫۱٫۱. سه نوع اصلی وجود دارد که توسط منبع انرژی تشخیص داده شده و واکنش را به پیش می‌برند:
نیکلاس دسنکلوس
نیکلاس دسنکلوس (Nicolas Desenclos؛ زادهٔ February 11, 1989) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان و باشگاه فوتبال اوپن اشاره کرد.
یرماخان ابراهیموف
یرماخان ابراهیموف (Yermakhan Ibraimov؛ زادهٔ January 1, 1972) بوکسور اهل قزاقستان است.
درسی در عشق (فیلم ۱۹۳۱)
«درسی در عشق» (A Lesson in Love (1931 film)) یک فیلم به کارگردانی کیسی رابینسون است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هلن کان و میلارد میچل اشاره کرد.
طراحی مفهومی
طراحی مفهومی مرحله اولیه فرآیند طراحی و خلق یک اثر است که در آن رئوس مطالب از عملکرد و شکل چیزی بیان می‌شود. این شامل طراحی تعامل، تجارب، فرآیندها و استراتژی‌ها است. این بخش از طراحی شامل درک نیازهای مردم و چگونگی پاسخگویی آنها با محصولات، خدمات و فرآیندها است. آثار متداول طراحی مفهومی، طرح‌ها و مدل‌های مفهومی هستند.
پرایری، میسیسیپی
پرایری (به انگلیسی: Prairie) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میسیسیپی واقع شده‌است. پرایری ۸۹٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوروپراپ اینترنشنال
یوروپراپ اینترنشنال کنسرسیومی است که در سال ۲۰۰۲ در قالب یک شرکت اداره شده توسط قوانین آلمان توسط چهار تولید کننده اصلی موتور هواپیما اروپایی ، ام‌تی‌یو ارو انجینز ، موتورهای هواگرد سافران ، رولز-رویس موتورز و اینداستریا دو توربو پروپالسر تاسیس شد.
این شرکت وظیفه طراحی، توسعه، بازاریابی، تولید و ارائه پشتیبانی از موتور توربوپراپ تیپی-۴۰۰ را دارد که برای تأمین نیرو در هواپیمای حمل و نقل نظامی ایرباس ای۴۰۰ام اطلس ساخته شده توسط ایرباس دیفنس اند اسپیس استفاده می‌شود.
نیکلاس دوپوئیس
نیکلاس دوپوئیس (Nicolas Dupuis؛ زادهٔ January 6, 1968) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
لوورو زوونارک
لوورو زوونارک (Lovro Zvonarek؛ زادهٔ May 8, 2005) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵، زیر ۱۶، زیر ۱۷، زیر ۱۸ و زیر ۱۹ سال کرواسی بازی کرده‌است.
پوریا نوری
پوریا نوری (زادهٔ ۱۳۷۰) مستندساز، عکاس سینما و تئاتر است. او همچنین از اعضای اصلی انجمن عکاسان ایران و انجمن مستندسازان است.
پیشینه هنری
کار اصلی او عکاسی و مستندسازی است. عکاسی را به‌صورت خودآموز یادگرفت و از ۱۷ سالگی کارش را به عنوان عکاس خبری هنری آغاز کرد و سپس در فیلم‌ها و نمایش‌های حرفه‌ای ادامهٔ فعالیت داد و با سن کم‌اش محبوبیت در بین اهالی هنر پیدا کرد.
مصطفی عزیزی، فیلمنامه‌نویس؛ پوریا نوری در زندگی رنج‌هایی کشید و مسیر پر سنگلاخی طی کرد که باعث شد او را به حاشیه‌های پر درد جامعه کشاند و از عکاسی برای سینما و نمایش، به مستندسازی هم روی آورد تا در آستانه سی‌سالگی کارنامه پرباری برای خود تدارک دیده باشد.
او در مکتب توران میرهادی پرورش یافته و تلاش کرده‌است درد بزرگ خود را تبدیل به کاری بزرگ بکند.
بازداشت در شیراز
بهار سال ۹۳ پوریا نوری به همراه محمد نوری‌زاد، کارگردان و فیلم نامه‌نویس پس از خروج از آرامگاه حافظیه توسط مأموران بازداشت شد. پوریا نوری ساعاتی بعد آزاد شد و محمد نوری زاد هم ۴۸ ساعت پس از این دستگیری آزاد شد.
اردوگاه درانسی
اردوگاه درانسی (Drancy internment camp) یک اردوگاه و بازداشتگاه برای زندانی کردن یهودیان بود که بعدها به اردوگاه مرگ در طول جنگ جهانی دوم تبدیل شد. این اردوگاه در درانسی حومه شمال شرقی شهر پاریس واقع شده‌است.
پوریا نوری
بازداشت در گلستان هفتم
پوریا نوری در جریان اعتراضات گلستان هفتم و برای پیگیری وضعیت مادر و برادرش در یک اسفند ۹۶ بازداشت شد. چندی بعد به دلیل وضعیت وخیم جسمی در اثر ضرب و شتم شدید و نیاز فوری به عمل جراحی و درمان شکستگی گونه و فک و چند دندان موقتاً آزاد اما سریعاً دوباره دستگیر شد.
او سرانجام از سوی دادگاه انقلاب به دو سال زندان محکوم شد، حکمش در دادگاه تجدید نظر به ۸ ماه حبس تقلیل یافت و ۲۶ مهر ۹۷ از زندان تهران بزرگ (فشافویه) آزاد شد.
او به همراه کسری نوری، امیر نوری و مادرشان شکوفه یداللهی در مجموع به تحمل ۲۵ سال حبس تعزیری و ۶ سال محرومیت از فعالیت‌های رسانه‌ای و اجتماعی محکوم شدند.
بر اساس تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، ستاره اسکندری و امیرحسین صدیق از بازیگران سرشناس ایرانی پس از آزادی به دیدن او رفتند که این دیدار موجب انتقادات تند رسانه‌هایی چون روزنامه هفت صبح، روزنامه کیهان، روزنامه جوان و خبرگزاری فارس از این دو بازیگر سینما و تلویزیون شد.
درندگان (فیلم ۱۹۷۷)
«درندگان» (Prey)) فیلمی در ژانر ترسناک و علمی–تخیلی به کارگردانی نورمن جی وارن است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
ول آبی کوهستانی
ول آبی کوهستانی نام یک گونه از سرده ول‌های آب‌دوست است. این گونه از کوه‌های شمال اسپانیا تا مرکز اروپا و به طرف شرق تا مرکز رومانی یافت می‌شود.
ثرور
ثرور (Thrór) (   - 2790) پادشاه قوم دورین بود. زندگی او ترکیبی از موفقیتی بزرگ و فاجعه ای ویرانگر بود.وی در ارد میترین (کوههای خاکستری) ، به عنوان فرزند ارشد داین اول به دنیا آمد. برادرانش فرور و گرور نیز در آنجا به دنیا آمدند.
هنگامی که پدرش در سال 2589 توسط یک اژدهای یخی کشته شد. ،ثرور به عنوان فرزند ارشد به پادشاهی رسید .برادرش فرور نیز توسط اژدها کشته شد.
در سال بعد ثرور و بسیاری از مردمش کوه های خاکستری را وداع گفتند و به سوی اره بور عازم شدند. در اره بور مردم او را پادشاه خواندند و پادشاهی دوباره ای را شروع کردند. با این حال تعدادی از مردم دورین به دنبال برادر ثرور یعنی گرور راهی تپه های آهنین  شدند.
پسر ثرور ، تراین دوم ، و نوه هایش در دوران پادشاهی وی در اره بور به دنیا آمدند. در آنجا مردم دورین به شدت ثروتمند شدند ، اما موفقیت آنها توجه اژدهای قدرتمندی به نام اسماگ را جلب کرد. اسماگ در سال 2770 به اره بور حمله کرد و پس از کشتن بسیاری از مردم ، آنجا را به اشغال خود درآورد .با این حال ثرور ، تراین ، نوه هایش و چندی از مردمش موفق به فرار شدند.
اولمیسته
اولمیسته (Ülemiste) یکی از زیربخش‌های تالین، استونی که در ناحیه لاسنامه قرار دارد و در سال ۲۰۱۵ میلادی ۱۴۴۴ نفر جمعیت داشته. فرودگاه تالین و ایستگاه راه‌آهن اولمیسته در این منطقه قرار دارند.
رای (گروه موسیقی)
رای (Rhye) یک گروه موسیقی آر اند بی است. که در ابتدا متشکل از مایک میلوش خواننده کانادایی و رابین هنیبال نوازنده دانمارکی بود. آنها کار خود را با تک آهنگ‌های "Open" و "Fall" آغاز کردند. اولین آلبوم آنها به نام "Woman " در ۴ مارس ۲۰۱۳ منتشر شد، که در ژوئن همان سال در لیست موسیقی پولاریز قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷ گزارش شد که هنیبال دیگر عضو گروه نیست و رای به پروژهٔ انفرادی میلوش مبدل گشته است.
ثرور
پس از آن ثرور و مردمش در خارج از سرزمینشان سرگردان شدند و به طور وحشتناکی فقیر و بی سرپناه شدند. در 2790، زمانی که آنها در دانلند زندگی می کردند ،ثرور قصد سفر به موریا را کرد و به همراه نار بدانجا سفر کرد اما پیش از سفر نقشه و کلید راه مخفی اره بور به همراه آخرین حلقه ی دورفی را به پسرش داد.ثرور در آنجا توسط آزوگ حرمت شکن اسیر شد که او را شکنجه و سرش را قطع کرد. جسد وی از دروازه شرقی بیرون انداخته شد ، و روی سر او نوشته شده بود این شروع جنگ دورف ها و اورک ها است.
رای (گروه موسیقی)
ترانه‌شناسی
=== آلبوم ها ===
ثرور
تالکین نام ثرور را از کوتوله های نورس کهن به نام órór ، به معنای شکوفایی ، مشتق به سعادت Thrór بدست آورد.
ثرور در فیلم هابیتکه توسط پیتر جکسون کارگردانی شد و توسط جفری توماس به تصویر کشیده شده است اما او در آن صحبت نمی‌کند. در این نسخه ، آزوگ او را در نبرد ازانولبیزارسر می زند.
طعمه (فیلم ۲۰۰۷)
طعمه فیلمی در ژانر ترسناک و مهیج است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کارلی شرودر، پیتر ولر، و بریجیت مویناهان اشاره کرد.
داستان
خانواده ای آمریکایی که برای تعطیلات در آفریقا به سر می‌برند گم شده و تبدیل به شکاری برای شیرهای گرسنه می‌شوند.
نیکلاس دوشز
نیکلاس دوشز (Nicolas Douchez؛ زادهٔ April 22, 1980) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال پاریس، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
درندگان (فیلم ۲۰۰۹)
«درندگان» (Prey (2009 film)) فیلمی در ژانر ترسناک است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جسی جانسون، ناتالی واکر، و نیکولاس بل اشاره کرد.
دره (فیلم ۱۹۷۶)
«دره» (The Valley (1976 film)) یک فیلم به کارگردانی پیتر جکسون است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد.
مسجد خان شکی
مسجد خان شکی (Şəki xan məscidi) یک مسجد متعلق به سده ۱۸ میلادی در شهر شکی در جمهوری آذربایجان است. نام پیشین این مسجد برینجی خان بود.
تاریخچه
شهر شکی در دوران محمدحسین خان مشتاق خان خانات شکی رونق فراوانی را تجربه کرد. زندگی مردم بهبود یافت، مساجد و دیوارهای قلعه شکی برپا شد. یکی از بهترین دستاوردهای معماری در زمان سلطنت محمد حسین خان، مسجد خان است که در سال ۱۷۶۹ میلادی در نزدیکی میدان بازار در محله بازارباشی ساخته شده است.
در ساخت مسجد از مصالح ساختمانی محلی مانند سنگ رودخانه، آجر سوخته، آهک، سفال، بلوط، فندق و صنوبر استفاده شده است. این مسجد دارای نمای قوسی بیرونی است. مناره موجود در مجموعه کلی مسجد، ظاهر معماری مسجد را زیباتر جلوه می‌دهد. نمای درونی مسجد بسیار ساده است، پنجره‌های چند رنگ به فضای درونی رنگ می‌بخشد و صفحه شیشه‌ای بزرگی واقع در حیاط مسجد رنگ ویژه‌ای به کل مجموعه می‌بخشد. در کنار مسجد قبرستانی با سنگ قبرهایی وجود دارد که با نقوش و تزئینات خاصی تزئین شده است. شماری از خان‌های شکی و اعضای خانواده‌ها و بستگان آن‌ها در اینجا دفن شده‌اند و این گورستان "قبرستان خان‌ها" نامیده می‌شود.
در دوران اتحاد جماهیر شوروی، مسجد در ابتدا به عنوان انبار و در دوره‌ای میان ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۴ به عنوان "خانه روشنفکران" مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۹۴، ساکنان محلی مسجد را تعمیر و بازسازی کردند. هم‌اکنون مسجد خان و همچنین قبرستان و مناره روبروی مسجد تحت حفاظت دولت هستند. مسجد خان تا سال ۲۰۱۸ به عنوان مسجد مورد استفاده قرار گرفت و سپس به موزه تبدیل شد.
فرا مستند
نمونه های فرا مستند
از نمونه ی اولیه فرامستند میتوان به مستندهای وقایع نگاری یک تابستان(1961) و شکارچیان شیر (1965) از "ژان روش" و از نمونه های خود بیانگر یا همان سلف پرتره [Self _portrait] که در زمره ی فرامستندهای انعکاسی محسوب میشوند میتوان به مستند "مردِ گریزلی" (2015) ساخته ورنر هرتروگ  و "آسیاب بادی" (2009) ساخته ی الکساندر اولچ اشاره کرد.
منابع
Ames, Christopher. Movies About the Movies. p. 15
نجیب بارور
نجیب بارور (زادهٔ ۱۳۶۴ در کابل) سراینده و نویسنده‌‌ افغانستانی است. کودکی او در دوران جنگ شهروندی و ناآرامی و آشوب سپری شد و با روی کارآمدن طالبان چند سالی نتوانست تحصیلات خود را ادامه دهد تا این که با سرنگونی گروه یادشده در سال ۱۳۸۱ خورشیدی، دوباره دانش اندوزی را پی گرفت و سال ۱۳۸۸ خورشیدی، در ۲۴ سالگی از لیسه (دبیرستان) خواجه عبدالله انصاری فارغ‌التحصیل شد. سپس او با پذیرش در دانشگاه مشعل تا مقطع کارشناسی در رشتهٔ علوم سیاسی درس خواند.
فرا مستند
منابع
Ames, Christopher. Movies About the Movies. p. 41, 56
نیکلاس دهون
نیکلاس دهون (Nicolas Dehon؛ زادهٔ April 2, 1968) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
نجیب بارور
پیشینه
نجیب بارور در کارنامه هنری و فرهنگی خود پیشینه کار در سمت های زیر را دارد:
فرا مستند
منابع
Stam, Robert. Reflexivity in Film and Literature
نیکلاس دهون
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تروا و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
نجیب بارور
پیشینه
کانون علمی و تحقیقات اسلامی افغانستان
فرا مستند
منابع
شکل و گونه شناسی فیلم مستند/ احمد ضابطی جهرمی/تهران-نشر رونق-۱۳۹۳
نجیب بارور
پیشینه
مدیریت اجرایی فصلنامۀ علمی الارشاد
فرا مستند
منابع
فرافیلم و نسبت «خود» و «دیگری» در سینمای عبّاس کیارستمی (مقاله علمی وزارت علوم)نویسندگان: جلال نصیری هانیس نادر شایگان فر احمد الستی
نجیب بارور
پیشینه
ریاست اجرائیهٔ جمهوری اسلامی افغانستان در جایگاه مشاور فرهنگی
بنیاد مارشال در جایگاه ریاست فرهنگی
فرا مستند
منابع
مطالعه کارکرد انتقادی سه اثر در سینمای موج نوی فرانسه و سینمای خودبازتابی ایران دوره 11منیره السادات سادات حسینی؛ علی شیخ مهدی
نجیب بارور
پیشینه
وزارت تجارت ‌و صنایع
آثار
تاکنون کتب زیر از نجیب بارور زیر چاپ رفته اند:
دره (فیلم ۲۰۱۴)
«دره» (الوادي) یک فیلم است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
نجیب بارور
آثار
۱ - «نام دیگر کابل»
۲ - «سه‌عکس جدا افتاده»
۳ - «هندوکش بی‌اقتدار»
۴ - «مرزها دیگر اساس دوری ما نیستند»
۵ - «خراسان‌ها»
انتقام‌جو (ابهام‌زدایی)
انتقام‌جو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کیقباد یکم شروانشاه
کیقباد (درگذشت ۱۳۴۸) سی و یکمین حاکم شروان بود که حکومت مغول را سرنگون کرد. اطلاعات زیادی از وی در دست نیست.
الکساندر پاریگین
الکساندر پاریگین (Alexander Parygin؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۷۳) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل قزاقستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
وینانی
وینانی (به لاتین: Vinany) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در واکینانکاراترا واقع شده‌است. وینانی ۲۰٬۸۴۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایستگاه راه‌آهن اولمیسته
ایستگاه راه‌آهن اولمیسته (Ülemiste railway station) یک ایستگاه در منطقه اولمیسته، تالین، استونی است.
این ایستگاه که در حدود ۵۰۰ متری فرودگاه تالین واقع شده و در سال ۱۹۰۰ میلادی ساخته شده قرار است تا سال ۲۰۳۰ پس از گسترش و توسعه ۳ پایتخت کشورهای حوزه دریای بالتیک را با قطار تندرو به لهستان متصل بکند.
کلوفکسامید
کلوفکسامید (Clofexamide) یا Amichlophene) یک داروی ضدافسردگی است که جزء ترکیب دارویی کلوفزون بود. دیگری داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAID) فنیل‌بوتازون است. کلوفزون برای درمان درد مفاصل و ماهیچه‌ها به کار می‌رفت، اما دیگر به بازار عرضه نمی‌شود.
پرات پلیس، کالیفرنیا
پرات پلیس (به انگلیسی: Pratt Place) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مندوسینو، کالیفرنیا واقع شده‌است. پرات پلیس ۵۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۶
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۶ شصت و هفتمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۱۰ تا ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶ در بوداپست، مجارستان برگزار گردید.
این دوره به علت برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، فقط در اوزان غیر المپیکی برگزار شد.
نیکلاس دی پرویل
نیکلاس دی پرویل (Nicolas de Préville؛ زادهٔ January 8, 1991) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال فرانسه بازی کرده‌است.
سریک ساپییف
سریک ساپییِف (؛ زادهٔ November 16, 1983) بوکسور اهل قزاقستان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
نشان دوستی
نشان دوستی از نشان‌های افتخار دولتی روسیه است که با فرمان رئیس‌جمهور این کشور در سال ۱۹۹۴ ایجاد شد تا به اتباع خارجی اعطا شود که کار، اعمال و تلاش‌هایشان با هدف بهتر کردن روابط با فدراسیون روسیه و مردم آن باشد. پیشینهٔ آن را می‌توان در نشان دوستی خلق‌های اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی پی‌گرفت.
أندريه أندريفيتش جورييف (من مواليد 7 مارس 1982 ، موسكو) هو رجل أعمال روسي في إنتاج الأسمدة المعدنية حصل على وسام الصداقة في عام 2022.
مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی
در گزارش دانشگاه پنسیلوانیا، CSIS به عنوان اندیشکده رتبه اول در جهان در بین اندیشکده‌های دفاع و امنیت ملی و رتبه چهارم در بین بهترین اندیشکده‌ها با بیشترین ایده ها/پیشنهادهای نوآورانه معرفی شد.
لوودویگ الستر
لودویگ الستر (Ludwig Elster) (۲۶ مارس ۱۸۵۶ – ۳۰ دسامبر ۱۹۳۵)، یک اقتصاددان و استاد دانشگاه اهل پروس بود. وی همچنین از سال‌های ۱۸۹۷ تا ۱۹۱۶ میلادی به عنوان یک افسر ارشد در وزارت امور دینی، آموزشی و بهداشت پروس خدمت نمود.
زندگی‌نامه
لودویگ هرمان الکساندر الستر در شهر فرانکفورت متولد شد. کارل الستر (۱۸۲۶–۱۹۰۲ میلادی) که پدر لودویگ بود، از یک خانواده براونشوایگ آمده و پسر یک استاد نانوای بود: او به عنوان یک دیپلمات هانوفری کار نموده و از هانوفر در گردهمایی فدرال (Frankfurt Bundesversammlung) نمایندگی کرد. پس از این‌که پسران کارل الستر متولد شد، او در ۱۸۶۶ میلادی به بخش خصوصی رفت و رئیس شرکت بیمه به‌نام «تیوتونیا» در لایپزیگ شد. مادر لودویگ که با نام خانوادگی آمالی نوتل (۱۸۲۹–۱۸۹۰) متولد شد، دختر رئیس خدمات کتابخانه هاوفری بود. زمانی که لودویگ یک پسر کوچک بود، در برلین آموزش خصوصی دریافت کرد. بعدها، او و برادر کوچک‌تر از وی به‌نام ارنست الستر (۱۸۶۰–۱۹۴۰ میلادی) پذیرفته مدرسه [متوسطه] مشهور سنت توماس در لایپزیگ شدند.
انجیل به روایت متی (باخ)
تاریخچه
انجیل به روایت متی دومین پاسیون از دو پاسیونی است که توسط باخ نوشته و به طور کامل باقی ماند، اولی «انجیل به روایت یوحنا» است که برای نخستین بار در سال ۱۷۲۴ اجرا شد.
لوودویگ الستر
زندگی‌نامه
سپرین‌نمودن موفقیت‌آمیز امتحان (Reifeprüfung) در ۱۸۷۵ میلادی، راه رسیدن به آموز دانشگاهی را برای لودویگ باز کرد. او در دانشگاه گوتینگن، لایپزیگ و دانشگاه ینا در رشته‌های دانش نظری حقوق و اقتصاد درس خواند. در دانشگاه ینا بود که لودویگ الستر توانست تحت سرپرستی اقتصاددان سنتی به‌نام برونو هلدیبراند دکترای خود را در ۱۸۷۸ میلادی به‌دست بی‌آورد. وی در همان سال عضو خدمات غیرنظامی پروس گردیده و به عنوان داوطلب به اداره آمار شهر برلین پیوست و هم‌زمان به آموزش دانشگاهی خود ادامه داد. وی با مشاوره و تشویق جوهانز کنراد برای ادامه آموزش، توانست درجه علمی شایستگی خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه هال به‌دست‌آورد، این دانشگاه در فاصله یک ساعت ریل به سمت جنوب-غرب پایتخت پروس واقع شده‌است.
انجیل به روایت متی (باخ)
نسخه‌ها و اجراهای همزمان
اطلاعات اندکی در مورد روند ایجاد انجیل به روایت متی موجود است و این دانسته‌ها قطعیت ندارند. اطلاعات کنونی از دست‌نوشته‌های اولیهٔ موجود، اشعار منتشرشدهٔ متن در عصر حاضر و شواهد فرعی و غیرمستقیم همچون اسناد بایگانی‌شده توسط شورای شهر لایپزیگ به دست می‌آید. در لایپزیگ میان سال‌های ۱۶۶۹ تا ۱۷۶۶ برای مدتی حدود ۱۰۰ سال، سنتی وجود داشت که مطابق آن متون و سرودهای روحانی مربوط به مصائب عیسی را به‌طور رسمی در مراسم مذهبی صبحگاهی کلیسا، با خواندن متن انجیل به روش سرودهای گریگوری می‌خواندند.
لوودویگ الستر
زندگی‌نامه
لودویگ الستر در ۱۸۸۱ میلادی با هیلین تول در اسنابروک ازدواج کرد. الستر از یک خانواده پروتستان و تول از یک خانواده کاتولیک بود، با این حال هیچ منبعی تأیید نمی‌کند که این مسئله باعث بروز هیچ‌گونه مشکلی شده باشد. پدر عروس، اوت ویلهیلن هرمان تول یک فیزیک‌دان بود. حاصل ازدواج لودویگ و هیلین الستر پنج فرزند بود – دو پسر و سه دختر.
انجیل به روایت متی (باخ)
نسخه‌ها و اجراهای همزمان
اجماع کنونی بر آن است که انجیل به روایت متی نخستین بار در ۱۱ آوریل ۱۷۲۷ (آدینه نیک) در کلیسای سنت توماس و چند بار دیگر در ۱۵ آوریل ۱۷۲۹، ۳۰ مارس ۱۷۳۶ و ۲۳ مارس ۱۷۴۲ اجرا شد. سپس باخ آن را دوباره بین سال‌های ۱۷۴۳ و ۱۷۴۶ بازنویسی و اصلاح کرد. کم‌کم این اثر جای خود را در مراسم ۵–۴ ساعته عشاء ربانی کلیسا از ساعت ۲ بعد از ظهر و همچنین بعد از عبادت صبحگاهی از ساعت ۷ صبح تا ۱۱ صبح پیدا کرد. برخلاف روزگار کنونی، انجیل به روایت متی بخشی از خدمات کلیسا بود و به‌عنوان موسیقی مستقلِ کنسرتی، اجرا نمی‌شد. آخرین باری که خودِ باخ این اثر را اجرا کرد، سال ۱۷۴۹ میلادی بود.
لوودویگ الستر
زندگی‌نامه
پس از سه سال تدریس به عنوان استاد تازه‌وارد در دانشگاه، حرفه الستر در ۱۸۸۳ میلادی پس از این‌که یک کرسی مربی‌گری در دانشگاه فنی در آخن به او پیشنهاد شد، آغاز گردید. علی‌رغم این‌که او خیلی جوان بود، این سمت شامل استادی سطح اول دانشگاه نیز می‌گردید. با این وجود، قبل از این‌که سال تمام شود، او دوباره از آنجا نقل مکان کرد، اما این بار به سمت مخالف کشور رفت. در اواخر ۱۸۸۳ میلادی، او سمت استادی در دانشگاه کونیگسبرگ را پذیرفت. او تا سال ۱۸۸۷ در آنجا ماند، اما با این حال گزارش‌های وجود دارد که موسسات آکادمیک پروس شرقی، کارهای وی را کم ارزش تلقی نمودند. هنگامی که او در دانشگاه کونیگسبرگ استاد بود، یک سلسله مطالعات آکادمیک را تحت نام «Staatswissenschaftliche Studien» بنیان‌گذاری کرد. برخی از همکاری‌ها از جانب شاگردان خود وی می‌آمدند. در ۱۸۸۷ میلادی، الستر دعوت دانشگاه برسلاو را پذیرفت و به آنجا رفت. او کرسی پروفسوری کامل و تدریس را در بخش اقتصاد (که به‌طور وسیع شامل «اقتصاد-خرد کاربردی سیاسی» بود) را پذیرفت و برای ده سال در این کرسی باقی ماند.
انجیل به روایت متی (باخ)
نسخه اول (بی‌وی‌فاو ۲۴۴٫۱، پیش‌تر ۲۴۴بی)
در لایپزیگ کسی مجاز نبود کلماتِ انجیل را در یک نمایش یا پاسیون که در آدینه نیک اجرا می‌شد، تاویل و تفسیر کرده و کوچک‌ترین تغییری در آن ایجاد کند. اجرای لیبرتوی محبوب آن زمان پاسیون بروکس، که عمدتاً شامل چنین تفسیر و تاویلی بود، بدون جایگزینی متن آن با متنِ واقعی انجیل امکان‌پذیر نبود. این دقیقاً همان کاری بود که باخ برای اجرای «انجیل به روایت یوحنا» در سال ۱۷۲۴ انجام داد. در سال ۱۷۲۵، «کریستیان فردریش هنریتسی»، شاعر لایپزیگی که از پیکاندر به‌عنوان نام مستعار خود استفاده می‌کرد، کتاب «تاملات تهذیب‌کننده و تعالی‌بخش دربارهٔ پنجشنبه فرمان و آدینه نیک» را منتشر کرد، که حاوی اشعار آزاد و مناسبی برای اجرای یک پاسیون (به همراه متن اصلی انجیل) بود. به نظر می‌رسد باخ، این شاعر را به نوشتن بیشترِ چنین اشعاری تشویق کرده‌ و با او همکاری تنگاتنگی داشت تا به یک لیبرتوی تمام‌عیار برای اجرای یک پاسیون همراه با متن اصلیِ مصائب عیسی در باب‌های ۲۶ و ۲۷ در انجیل متی برسد. از سال ۱۹۷۵، تصور رایج آن است که انجیل به روایت متیِ باخ، برای نخستین بار در آدینه نیکِ ۱۱ آوریل ۱۷۲۷ اجرا شده‌است، اگرچه طبق منابع قدیمی‌تر، اولین اجرای آن ممکن است آدینه نیکِ ۱۷۲۹ میلادی بوده باشد. در واقع، جاشوا ریفکین موسیقی‌شناس آمریکایی ثابت کرد که نخستین اجرا در آدینه نیکِ ۱۷۲۷ و دومین اجرا در آدینه نیکِ ۱۷۲۹ بوده‌است. این اجرا در کلیسای سنت توماس در لایپزیگ صورت پذیرفت. باخ از سال ۱۷۲۳ توماسکانتور (رهبر گروه کر پسران جوان و مسئول موسیقی در کلیسا) بود. این نسخهٔ پاسیون، برای دو گروه کُر و ارکستر نوشته شده‌است. «گروه کر اول» متشکل از یک سوپرانو با صدای ریپینو، یک تک‌خوانِ سوپرانو، یک تک‌خوانِ آلتو، یک تک‌خوانِ تنور، گروه کُرِ اس‌اِی‌تی‌بی، دو فلوت، دو ابوا، دو ابوا دامور، دو ابوا دا کاچا، لوت، سازهای زهی (دو گروه ویولن، ویولا و ویولنسل) و باسو کُنتینوئو (دست‌کم یک ارگ) بود. «گروه کر دوم» از صدای اس‌اِی‌تی‌بی، ویولن ۱، ویولن ۲، ویولا، ویولا دا گامبا، ویولنسل، دو فلوت، دو ابوا دامور و احتمالاً باسو کُنتینوئو تشکیل شده بود. باخ برای تمام قطعات آوازی سوپرانو (تک‌خوان‌ها و ریپینوها) از پسران جوان با صدای زیر استفاده کرد.
لوودویگ الستر
زندگی‌نامه
پس از ترفیع فریدریک آلتوف در درون وزارت، لودویگ الستر به عنوان مشاور ارشد (Vortragender Rat) به‌جای وی در وزارت امور دینی، آموزش و بهداشت پروس گماشته شد. این شغل که در ساختار اداری آمریکایی یا انگلیسی مشابه آن وجود ندارد، به وی مسئولیت نظارت از تمامی شبکه تحصیلات عالی پروس را داد. آلتوف که قبل از وی این سمت را در میان سال‌های ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۷ میلادی برعهده داشت و حالا به عنوان «وزیر بخش تحصیلات عالی» خدمت می‌کرد، رئیس الستر نیز بود. آلتوف توانسته بود مسئولیت‌های خود را در سمت مشاور ارشد (Vortragender Rat) با یک آزادی قابل توجه به پیش ببرد: این مزیت برای الستر در دسترس نبود و وی در بیشتر موضوعات از «سیستم آلتوف» که به‌طور گسترده مورد پذیرش قرار داشت، استفاده می‌کرد. با این وجود، وی در بعضی حالات توانسته بود نوع مدیریت خود را بر چگونگی مدیریت دانشگاه‌ها اعمال کند. وی گسترش بیشتر آکادمی مونستر را ترغیب نمود تا جای که این آکادمی مجدداً تحت عنوان دانشگاه مونتسر/ WWU به کار آغاز کرد. وی با ایجاد موسسه‌های پژوهشی بیشتر و کرسی‌های تدریسی جدید، باعث افزایش حوزه‌های درسی در علم اقتصاد و علوم سیاسی گردید.
انجیل به روایت متی (باخ)
کانتات مراسم خاک‌سپاری برای کوتن (بی‌وی‌فاو ۱۱۴۳، پیش‌تر ۲۴۴ای)
گریه کنید، فرزندان، برای همه دنیا گریه کنید، کانتاتی که امروزه تنها متن آن موجود است، در ۲۴ مارس ۱۷۲۹ در شهر کوتن و در مراسم یادبودی اجرا شد که چند ماه پس از مرگ لئوپولد، شاهزاده آنهالت-کوتن برگزار گردید. موسیقی متن این کانتات عمدتاً از موسیقی «انجیل به روایت متی» اقتباس شده بود: کریستف ولف معتقد است باخ دو همخوانی و هفت آریا را از آن وام گرفته‌بود؛ حال آنکه بنا به نظر پیتر ویلیامز، تنها یک همخوانی و نُه آریا (شماره‌های ۶، ۸، ۱۳، ۲۰، ۲۳، ۳۹، ۴۹، ۵۷، ۶۵) در این دو موسیقی مشترک بود.
لوودویگ الستر
زندگی‌نامه
لودویگ الستر به‌خاطر کارهای که در وزارت انجام داده بود، انواع نشان‌های قدردانی عمومی را به‌دست‌آورد. وی نشان‌های افتخار مشاور مورد اعتماد (Geheimrat) از نشان‌های سلطنتی درجه اول و همچنین نشان عقاب سرخ درجه دوم را به‌دست‌آورد. وی همچنین از جانب سه دانشگاه شامل مونستر، برسلاو و کیل دکترای افتخاری دریافت نمود.
در ۱۹۱۶ میلادی، زمانی که حجم کار بیش از حد شده بود و الستر هم به عمر ۶۰ سالگی رسیده بود، از سمتش در وزارت کنار رفته و به ینا نقل مکان کرد. وی از ۱۹۲۲ میلادی به بعد در دانشگاه ینا به عنوان پروفسور افتخاری خدمت نموده و سخنرانی‌های در زمینه علوم اجتماعی و اقتصاد در این دانشگاه ارایه می‌کرد. نظریات سیاسی وی، همانند بسیاری از کارکنان باز نشسته خدمات غیرنظامی، شامل نظریات محافظه کارانه بود. در سال‌های اولیه جمهوری وایمرا، او به حزب خلق ملی آلمان ("Deutschnationale Volkspartei" / DNVP) پیوست. پس از این‌که سیاست به مراتب دو قطبی‌تر شد، او همچنین در زمره عضو حامی (Förderndes Mitglied) شبه نظامیان آلگماینه اس اس (SS (National Socialist paramilitaries)) فهرست گردید. هرچند، پس از این‌که سوسیالیست‌ها در ژانویه ۱۹۳۳ قدرت را در دست گرفتند، او ملزم گردید تا از سمتش به عنوان تولیدکننده سلسله «Jahrbücher für Nationalökonomie und Statistik» استعفا دهد.
انجیل به روایت متی (باخ)
اجراهای پاسیون در کلیسای سنت توماس
باخ از سال ۱۷۲۳ مسئول موسیقی در برخی کلیساهای لایپزیگ شد و به‌طور قراردادی متعهد گشت که موسیقی مربوط به مراسم کلیسا را به گونه‌ای بسازد که «این موسیقی‌ها خیلی طولانی نباشند، به گونه‌ای تنظیم گردند که شباهتی به اپرا نداشته باشند و شنوندگان را به عبادت و ایمان تشویق نمایند.»  در سال ۱۷۳۰، باخ نظر خودش را به شورای شهر لایپزیگ اعلام کرد که خوانندگان کلیساهای تحت نظارت او، چه تعداد باید باشند؛ از جمله خوانندگان کلیسای سنت توماس: یک گروه کر با ۱۲ خوانندۀ ثابت و ۸ خوانندۀ دیگر که به تناوب در کلیسای سنت توماس و کلیسای سنت پیتر اجرا خواهند داشت. شورای شهر تنها تا حدی با این درخواست موافقت کرد. بنابراین احتمالاً برخی از اجراهای پاسیون در سنت توماس با کمتر از بیست خواننده برگزار می‌شد؛ حتی برای آثاری با مقیاس بزرگ همچون «انجیل به روایت متی» که برای ۲ گروه کر نوشته شده بود. در روزگار باخ، کلیسای سنت توماس دو اتاقِ ارگ داشت: یک اتاقِ ارگ بزرگ که در طول سال برای نوازندگانی استفاده می‌شد که در روزهای یکشنبه، مراسم عشاء ربانی و غیره اجرا می‌کردند؛ و یک اتاقِ ارگ کوچک که در طرف مقابلِ اتاق نخست قرار داشت و علاوه بر موارد پیشین، در مراسم بزرگتری چون کریسمس و عید پاک مورد استفاده قرار می‌گرفت. «انجیل به روایت متی» برای اجرا توسط هر دو ارگ به‌طور همزمان ساخته شد: گروه کر و ارکستر ۱، سالن ارگ بزرگ را اشغال می‌کردند، و گروه کر و ارکستر ۲، در سالن ارگ کوچک آنان را همراهی می‌کردند. اندازهٔ محدود اتاق‌های ارگ تعدادِ اجراکنندگان را برای هر گروه کر محدود می‌کرد. جادادن گروه‌های بزرگ هم‌خوانان در کنار سازهایِ مشخص‌شده برای گروه کر ۱ و ۲، غیرممکن بود، بنابراین از اینجا هم می‌توان نتیجه گرفت که هر بخش (از جمله سازهای زهی و خوانندگان) تعداد محدودی نوازنده داشتند. به‌نظر می‌رسد که تعداد نفراتی که باخ در نامهٔ خود در سال ۱۷۳۰ درخواست داده‌بود، [بیشتر از؟] حداکثر ظرفیتی بود که می‌شد در سالن‌های ارگ جای داد.
لوودویگ الستر
زندگی‌نامه
بایگانی اسنادهای مهم مربوط به لودویگ الستر در دانشگاه تورنگین و کتابخانه دولتی در ینا نگهداری می‌شود.
انجیل به روایت متی (باخ)
نسخه‌ها و اجراهای بعدی (بی‌وی‌فاو ۲۴۴٫۲، پیش‌تر ۲۴۴)
باخ پاسیون را در سال ۱۷۳۶، برای اجرا در آدینهٔ نیک ۳۰ مارس ۱۷۳۶، بازنویسی کرد. این نسخه (با برخی تعدیل‌های بعدی احتمالی) است که عموماً به عنوان «انجیل به روایت متی، بی‌وی‌فاو ۲۴۴» شناخته می‌شود. در این نسخه، هر دو گروه کُر، دارای تک‌خوانان و همخوانان اس‌ای‌تی‌بی، نوازندگان سازهای زهی و باسو کُنتینوئو متشکل از دست‌کم ویولن اول و دوم، ویولا، گامبا و ارگ بودند. سازهای بادی چوبی برای هر گروه کر متشکل از دو فلوت، ابوا و ابوا دامور بود و گروه کر ۱ علاوه بر اینها، دو ابوا دا کاچا هم داشت. برخی از قطعات برای اجرای جدید در آدینه نیک ۲۳ مارس ۱۷۴۲ تنظیم شدند. با این حال، این تنظیم متفاوت در هیچ اجرای دیگری تکرار نشد.
لوودویگ الستر
کارها
کارهای دانشگاهی اولیه الستر بیشتر متمرکز بر حوزه‌های بیمه و بانک‌داری بود. هنگامی‌که اولستر استاد دانشگاه بود، چندین جستار و کتاب در این زمینه‌ها منتشر نمود. کارهای بعدی وی بیشتر به هدف حمایت از برنامه‌های درسی سطح دانشگاه بود. وی در همکاری با جوهانز کنراد، ویلهلم لیکسز و ادگار لویننگ، سلسله متون درسی «Handwörterbuch der Staatswissenschaften» را تولید نمود. الستر به تنهایی به این سلسله متون درسی افزود و «لغت‌نامه اقتصاد کاربردی» (Wörterbuch der Volkswirtschaft) را به آن اضافه نمود که هم برای دانشجویان و هم برای متخصصین قابل استفاده بود. این سلسله همچنین در جریان حیات الستر، چهار بار به چاپ رسید.
انجیل به روایت متی (باخ)
نحوهٔ شماره‌گذاری موومان‌ها
باخ بخش‌های مختلف انجیل به روایت متی - موومان آوازی - را شماره‌گذاری نکرد، و این کار توسط پژوهشگران موسیقی در قرن بیستم انجام شد. دو روش اصلی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرند، روش نسخه جدید باخ (NBA) است که از سیستم شماره‌گذاری ۱ تا ۶۸ استفاده می‌کند، و روش قدیمی‌تر بی‌وی‌فاو (BWV) که آثار را به ۷۸ شماره تقسیم می‌کند. هر دو روش در برخی موارد از زیربخش‌های حروف‌دار استفاده می‌کنند. این مقاله با استفاده از سیستم شماره‌گذاری اِن‌بی‌اِی نوشته شده‌است.
لوودویگ الستر
کارها
الستر در بیشتر عمر خود در نشریه «کتاب‌های سالانه آمار و اقتصاد» (Jahrbüchern für Nationalökonomie und Statistik) که به‌طور سالانه چاپ می‌گردید، دخیل بود. هنگامی که وی هنوز دانشجو بود، توسط تولیدکننده این نشریه به‌نام برونو هیلدیبراند استخدام گردید تا آن‌ها را ویراستاری نماید. از دهه ۱۸۸۰ به بعد، الستر به‌طور منظم در این نشریه به نشر جستار و نقدهای دانشگاهی کتاب‌ها می‌پرداخت، اما جوهانز کنراد پس از مرگ شوره خانم الستر مسئولیت این نشریه را بر عهده گرفت. الستر نیز میان سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۷ میلادی به عنوان شریک منتشرکننده به کنراد پیوست. پس از این‌که کنراد نیز درگذشت، الستر در ۱۹۱۵ میلادی به عنوان تنها ناشر، مسئولیت نشریه Jahrbüchern را بر عهده گرفت.
نیکلاس دیگوینی
نیکلاس دیگوینی (Nicolas Diguiny؛ زادهٔ May 31, 1988) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
انجیل به روایت متی (باخ)
متن مورد استفاده از انجیل
متن کتاب مقدس مورد استفاده برای قسمت اول پاسیون، انجیل متی باب ۲۶ آیات ۲ تا ۵۶ و برای قسمت دوم پاسیون، انجیل متی باب ۲۶ آیات ۵۷ تا ۷۵ و باب ۲۷ آیات ۱ تا ۶۶ بود. باخ متن پیوستهٔ کتاب مقدس را در این اثرش ، به ۲۸ بخش تقسیم می‌کند که با سرودهای روحانی و اشعار آزاد تقطیع می‌شوند تا حس گذر زمان را از بین ببرد و بین رویدادهای خاص این واقعه، پلی زده و شنوندگان را درگیر آن نماید.
شعرهای آزاد
پیکاندر متنی را برای رسیتِتیوها و آریاها و برای موومان‌های بزرگ کُرال نوشت که در پیش‌درآمد و بخش موخرهٔ پاسیون استفاده شدند. پیکاندر شعر خود را با استفاده از سرفصل‌های انجیل به ۱۵ صحنه تقسیم کرد، در حالی که تقسیم‌بندی سنتی داستان مصائب مسیح - بدون درنظر گرفتنِ بخشِ مقدمه و پیش‌درآمد آن - بر اساس پنج صحنهٔ اصلی بود: باغ، کاهن، پیلاطس، مصلوب‌شدن و دفن/وداع. با این حال، برخی موسیقی‌شناسان آن بخش مقدمه را هم در نظر گرفته و موسیقی باخ را به شش قسمت تقسیم می کنند. (مقدمه، باغ جتسیمانی، کاهن قیافا، پیلاطس، مصلوب‌شدن و دفن/وداع). در انجیل به روایت متی، چنین تقسیم‌بندی‌ای وجود دارد اما با توجه به وحدت، ساختار کلی آن، نامحسوس بوده و در پس‌زمینه فرورفته‌اند. قسمت‌های دیگر لیبرتو برگرفته از آثار زالومون فرانک و بارتولد هاینریش بروکس است.
گروه هم‌سرایان
ملودی‌های کُرال و متن‌های آن‌ها برای کسانی که در مراسم کلیسای سنت توماس شرکت می‌کردند، آشنا بود. سه آواز کُرال توسط پائول گرهارت نوشته شده‌است و باخ پنج استنزا از قطعهٔ ای سر مقدس، کنون زخمی را به آنها افزود. باخ از سرودهای روحانی به طرق مختلف استفاده کرد که بیشتر آنها چهار قسمتی هستند، دوتای آنها به‌صورت کانتوس فیرموس از ۲ «کُرال فانتازیا» که قسمت اول را می‌سازند، یکی هم به عنوان بخش تفسیری در گفت‌آواز خوانندهٔ تِـنور. قدیمی‌ترین آوازی که باخ در این پاسیون استفاده کرده‌است، به سال ۱۵۲۵ برمی‌گردد.
آهنگ‌سازی
انجیل به روایت متی با زمان اجرایی بیش از ۱۵۰ دقیقه، ۲ گروه کر، ۲ ارکستر و تعدادی تک‌نواز، یکی از مفصل‌ترین و جامع‌ترین آثار باخ و اوجِ موسیقی کلیسای پروتستان است. بسیاری از آهنگسازان در اواخر قرن ۱۷ برای مصائب عیسی، پاسیون می‌نوشتند. همچون سایر پاسیون‌هایِ اوراتوریویِ دوران باروک، پاسیون باخ هم بخش‌هایی از متن انجیل متی (باب‌های ۲۶ و ۲۷) را با استفاده از گفت‌آوازهایی با زبانِ نسبتاً ساده روایت می‌کند و سپس موومان‌های آریا و آریوزو را در ابتدا و انتهای آیات کتاب مقدس استفاده به‌کار می‌گیرد که تفسیری بر رویدادهای مختلف روایت‌شده در کتاب مقدس است و حالات ذهنی شخصیت‌های کتاب مقدس و مصائب عیسی را به شیوه‌ای غنایی و تک‌گو ارائه می‌دهند. به سبب طولانی بودن پاسیون و بخش‌های روایی فراوان، تأکید بیشتری بر جنبهٔ حماسی این واقعه وجود دارد. این اثر درام-حماسی برای دو گروه کُر و دو ارکستر نوشته شده‌است که اثر استریوآوایی چشمگیری پدید می‌آورد. هر دو ارکستر شامل دو فلوت (کر ۱، همچنین دارای ۲ ریکوردر برای آهنگ شماره ۱۹ است)، دو ابوا، در برخی موومان‌های خاص ابوا دامور یا ابوا دا کاچا، دو ویولن، ویولا، ویولا دا گامبا و باسو کُنتینوئو است. به دلایل عملی، ارگ کُنتینوئو اغلب به طور مشترک توسط هر دو ارکستر استفاده و نواخته می‌شد. در بسیاری از آریاها، یک یا چند ساز تک‌نواز، حال و هوای خاصی ایجاد می‌کند، مانند آریا سوپرانوی اصلی شماره ۴۹، «از روی عشق است که مسیحای من می‌خواهد بمیرد»، که در آن فقدان سازهای زهی و باسو کُنتینوئو نشانگر حسِ هراسناکِ از دست رفتن امنیت و پشت‌گرمی است. در واقع عمیق‌ترین شرح از رنج عیسی توسط همین آریای تامل‌برانگیز «از روی عشق است که…» ارائه شده‌است، که در بیان مفاهیم مورد نظر نقش اساسی دارد. ارتباط نزدیک میان منجی (مسیحا) و نفسِ پرهیزگارِ شنونده بر پایهٔ مرگِ داوطلبانۀ عیسی که از روی عشق و محبت اوست، شکل می‌گیرد. سازآرایی دقیق و حساب‌شده با فلوت و دو ابوا دا کاچا بدون حضور باسو کُنتینوئو و انتخاب هوشمندانهٔ کلید لا مینور، بر ماهیت پاک و فرشته‌گونهٔ این آریا تأکید دارد و نماد عشق آسمانی و معصومیت عیسی مسیح است. علاوه بر این، در قطعهٔ «ای درد! اینجا قلب رنجوری می‌تپد» فلوت جای ریکوردر را می‌گیرد که منحصراً در نسخه‌های قدیمی استفاده می‌شد.
آریاها همیشه توسط یکی از دو گروه هم‌سرایان (گروه کر ۱ یا ۲) اجرا می‌شود. دست‌کم از زمان اجرا و ضبط این اثر توسط فیلیپ هِـروِخه در سال ۱۹۸۵، تعداد خوانندگان گروه کر به ۱۲ تا ۲۰ خواننده کاهش یافته‌است و این تصمیم امروزه، اقدامی رایج است.
انجیل به روایت متی، علاوه بر اجراهای انفرادی برای گفت‌آوازها و آریاها (سوپرانو، آلتو، تنور، باس، تقسیم‌شده به دو گروه کر)، تک‌خوانی‌هایی را برای نقش‌های زیر دارد:
قطعات آوازی
دو جنبه متمایز از این موسیقی باخ، از دیگر فعالیت‌های کلیسایی او سرچشمه می‌گیرد. یکی از این جنبه‌ها، استفاده از قالب دو گروه کر است که از موتت‌های دوگانۀ خودش و بسیاری از آهنگسازان دیگر که به طور مرسوم، مراسم مذهبی یکشنبه را با آنها شروع می‌کردند، نشات می‌گیرد. مورد دیگر استفاده گسترده از گروه هم‌خوانان است که در تنظیمات استاندارد چهار قسمتی، به صورت الحاق در میان آریاها، و به صورت کانتوس فیرموس در موومان‌های بزرگ چند‌صدایی استفاده شد. این موضوع در پایان نیمه اول قطعهٔ «ای انسان، بر گناهان بزرگت زاری کن»، مشاهده می‌شود - موومانی که باخ همچنین از آن به عنوان کر آغازین برای نسخه دوم (۱۷۲۵) «انجیل به روایت یوحنا» استفاده کرد (بعدها - حوالی ۱۷۳۰ آن را دوباره به «پروردگارا، ای فرمانروای ما» که در نسخهٔ اصلی ساخته بود، تغییر داد). هم‌خوانی آغازین، «بشتابید ای دختران، یاری کنید تا ناله و مویه کنم» هم به سبب استفاده از کانتوس فیرموس کُرال قابل توجه است، که در آن سوپرانوهای ریپینو حجم عظیمی از کشمکش‌های چند‌صدایی و هارمونیک را به اوج می‌رسانند، جایی که یک بیت از «ای برهٔ پروردگار ، معصوم» را می‌خوانند. این قطعه تنها در اجراهای سال‌های ۱۷۴۲ و ۱۷۴۳ تا ۱۷۴۶ خوانده شد و پیش‌تر، توسط ارگ بادی نواخته می‌شد. در واقع باخ پیش‌تر یک پرلود کُرال از این قطعه را برای ارگ بادی نوشته بود که فیلیپ اسپیتا آن را یکی از هجده پرلود کُرال برجسته و «یک شگفتی و اعجاز در هنر عمیقاً مذهبی» می‌داند.
بخش‌های انجیلی
روایت متون مربوط به انجیل توسط یک تنور به صورت گفت‌آواز و تنها با همراهی باسو کُنتینوئو خوانده می‌شود. تک‌خوان‌ها حرف‌های شخصیت‌های مختلف را می‌خوانند، یا به‌صورت گفت‌آواز اجرا می‌کنند. علاوه بر عیسی، قسمت‌هایی برای یهودا، پطرس، دو کاهن اعظم (پونتیفکس اول و دوم)، پونتیوس پیلاطس، همسر پیلاطس، دو شاهد و دو کنیز وجود دارد. این نقش‌ها همواره توسط تمامی تک‌خوانان خوانده نمی‌شدند. تک‌خوانانِ شخصیت‌های اصلی، اغلب آریاهای اختصاصی خودشان را اجرا می‌کردند و با گروه‌های کر آواز می‌خوانند، روشی که دیگر در اجراهای امروزی انجام نمی‌شود. دو دوئت، توسط دو تک‌خوان (به عنوان دو شخصی که به طور همزمان صحبت می‌کنند)، اجرا می‌شود. تعدادی از قطعه‌ها که گفتگوی چند نفر است و به آنها «توربا» (تودهٔ مردم) می‌گویند، توسط یکی از دو گروه کر یا هر دوی آنان اجرا می‌شود.
با کلام عیسی که بدان صدای مسیح نیز گفته می‌شود، به گونهٔ دیگری برخورد شده‌است. باخ گفت‌آوازهای متمایز و ویژه‌ای را برای این منظور به کار گرفته‌است: این گفت‌آوازها نه تنها با باسو کُنتینوئو، بلکه توسط تمامی سازهای زهی ارکستر اول با استفاده از نت‌های طولانی و پایدار و «برجسته کردن» برخی واژه‌ها همراه می‌شوند، بنابراین اثری ایجاد می‌کنند که اغلب به‌عنوان «هاله» عیسی نامیده می‌شود و مظهرِ حضور الهی است. فقط سخنان پایانی او به زبان آرامی - «خدای من، خدای من، چرا مرا به‌حال خود رها کردی؟» - بدون این «هاله» خوانده می‌شوند. به عبارت دیگر هنگامی که عیسی بر بالای صلیب آخرین کلام خود را می‌گوید و از اینکه خداوند او را به حال خود رها کرده شکوه می‌کند، سازهای زهی ساکت می‌شوند.
استفاده از جوهر قرمز روی کلمه برای مشخص کردن آیات کتاب مقدس و سرود آغازین «ای برهٔ پروردگار، معصوم» منحصر به خودِ باخ است.
متون الحاقی
آریاهایی که بر اساس سروده‌های پیکاندر نوشته شدند، در لابلای بخش‌های روایت‌شده از کتاب مقدس پخش شده‌اند. این آریاها توسط تک‌خوانان با همراهی انواع سازها، آنگونه که در اوراتوریو مرسوم است، خوانده می‌شوند. متون الحاقی تفسیری مذهبی و شخصی از متون انجیل هستند و بسیاری از آنها، شنونده را درگیر ماجرا می‌کند؛ همانند کُرال شماره ۱۰، «این منم که باید رنج بکشم»، پس از اینکه یازده حواری پرسیدند «''سرورم، من [آن شخص] هستم؟» - یعنی: آیا من هستم که خیانت خواهد کرد؟ یک نمونه جالب از نحوهٔ به‌کارگیری موسیقی در بیان احساسات همین‌جاست. در گفت‌آواز پیشین عیسی گفته‌است: «به راستی به شما می‌گویم، یکی از شما به من خیانت خواهد کرد.» گروه کر در یک سردرگمی پرتلاطم به‌جای حواریون مسیح یازده بار می‌پرسند: «سرورم، آیا من [آن شخص] هستم؟ آیا من؟» این حقیقت که این سؤال یازده بار تکرار شده‌است - و نه دوازده بار، به تعداد حواریون حاضر - می‌توان به این معنا تلقی شود که یهودا کاملاً به گناه خود واقف و از این موضوع آگاه است که رویِ سخنِ عیسی به چه کسی است. او در ابتدا جرئت نمی‌کند این سؤال را از استادش بپرسد. اما در گفت‌آواز بعدی سرانجام، یهودا - حواری دوازدهم - سؤال را این چنین می‌پرسد: «آیا من هستم، خاخام؟»
آریا آلتوی شماره ۶، «توبه و پشیمانی»، تمایل به مسح و تدهین عیسی است در حالی که از پشیمانی، اشک‌هایش جاری است. آریای باس شماره ۶۵، «خود را منزه کن، قلب من» پیشنهاد می‌کند که خود در کنار بدن بی‌جان عیسی بماند و او را دفن کند. از عیسی مسیح در این متن‌ها اغلب به صورت «عیسیِ من» یاد شده‌است. گروه همخوانان به طور نوبتی، یا در بازگوکردن روایت شرکت می‌کنند یا آن را تفسیر و تاویل می‌نمایند. باخ با این اثرش ثابت می‌کند که خود چونان تفسیرکنندهٔ کتاب مقدس است که موسیقی و آهنگسازی‌اش مانند «موعظه‌ای پُرطنین» طرح‌ریزی شده و بازنمایی از یک شرحِ خداشناسانه است. باخ در کتابخانه شخصی خود ۵۲ جلد کتاب دربارهٔ دین‌شناسی و الهیات داشت که علاوه بر انجیل و آثار مارتین لوتر، مجموعه‌های گسترده‌ای از سرودها و ادبیات عبادی-مذهبی ارتدکس و تقوای لوتری را در بر می‌گرفت.
در مجموع ۲ آریا برای تِـنور، ۳ آریا برای سوپرانو، ۴ آریا برای باس و و ۵ آریا برای آلتو نوشته شده‌است. آریای شمارهٔ ۳۳ دوخوانی (دوئت) است. آریاهای ۲۶، ۳۳، ۳۶، و ۷۰ دارای بخش‌های کُرال هستند. چهار آریا (شماره‌های ۱۰، ۱۲، ۱۹ و ۲۹) در قسمت اول پاسیون بدون کر و آریا، دا کاپوی خالص هستند؛ در حالی که در قسمت دوم پاسیون، فقط یک آریای دا کاپو وجود دارد.
همان‌طور که در ساخت و اجرای پاسیون‌ها مرسوم است (و منشأ استفادهٔ مذهبی آن در یکشنبه نخل است)، در هیچ‌یک از این متون اشاره‌ای به رستاخیز نشده‌است (به جز اشارات غیرمستقیم در متی ۲۶:۳۲ و ۲۷:۵۳ و ۶۳). به تبعیت از تفسیرِ قدیس آنسِلم کانتِربِری، تصلیب نقطه پایان و منبع رستگاری است و تأکید ویژه‌ای بر رنج عیسی وجود دارد. گروه همخوانان، در کُرال پایانی شماره ۶۲، «با هراس و رنج خودت / مرا از ترس‌هایم برهان» را می‌خواند. خوانندهٔ باس با اشاره به «صلیب عزیز» در آواز شماره ۵۶ می‌گوید: «آری این کالبد و خون، به میل خود بالای صلیب رفته‌است / هر چه خیرش برای روح ما بیشتر است / تلخ‌تر و دردناک‌تر احساس خواهد شد.» نخستین کُرال «ای برهٔ پروردگار ، معصوم» مصلوب شدن عیسی را با قربانی کردن بره عهد عتیق جهت تقاص گناهان مقایسه می‌کند. بر این مضمون، با آواز پایانی بخش اول یعنی «ای انسان، بر گناهان بزرگت زاری کن» تأکید شده‌است.
شیوهٔ آهنگسازی
به عنوان یک قاعده کلی، گفت‌آوازهای بشارت‌دهنده، متن را به صورت هجایی به موسیقی اضافه و بیان می‌کند. از تحریر برای تکیه و تأکید بر پیام نهفته در برخی واژه‌های معنی‌دار استفاده شده‌است، همچون «مصلوب کردن» در آیهٔ ۲، «کشتن» در آیهٔ ۳۹ و «زاری و سوگواری» در آیهٔ ۴۶؛ اما در مجموع و در مقایسه با اثر دیگر باخ همچون «انجیل به روایت یوحنا»، گفت‌آوازهای انجیل به روایت متی چندان تصویری نیستند و از تحریر کمتر استفاده شده‌است. گفت‌آوازهای باخ اغلب با برجسته کردن واژه‌های دارای بار احساسی با ملودی‌های کروماتیک، حال و هوای احساسی بخش‌های خاص پاسیون را فراهم می‌کنند. آکوردهای هفتم کاسته و پرده‌گردانی‌های ناگهانی، پیشگویی‌های آخرالزمانی عیسی را همراهی می‌کنند. ویلیبالد گورلیت درام موجود در موومان‌ها را نتیجهٔ «گروه‌بندی پاساژهای منفرد بر اساس تداعی و ارتباط کلیدها و تونالیته» می‌داند.
در بخش‌های توربا، این دو گروه همخوان گاهی به «سبک همخوانی ونیزی» به طور متناوب (نوبت به نوبت) همراهی می‌کنند (مثلاً در: «عیسی، برایمان پیش‌گویی کن») و گاهی همه با هم می‌خوانند («فرمانفرما! ما به یاد داریم »). در مواقعِ دیگر، فقط یک گروه همخوان می‌خواند (گروه کر ۱ همیشه قسمت‌های مربوط به حواریون را می‌خواند) یا به نوبت می‌خوانند، برای مثال وقتی «بعضی از حضار» می‌گویند «او الیاس را می‌خواند» و «دیگران» پاسخ می‌دهند «''دست نگهدارید! بگذارید ببینیم آیا الیاس برای کمک به او می‌آید یا خیر؟» مطابق رسم آریاهای اواخر دورهٔ باروک، در آریاهای این اثر، سازهای اوبلیگاتو (لازم)، همباز و هم‌شانهٔ خواننده‌ها پیش می‌روند. باخ از اشعار و شیوهٔ مادریگال‌ هم بهره می‌گیرد، مانند آریای «توبه و پشیمانی»، جایی که فلوت‌ها شروع به نواختن یک استاکاتو، همچون ریزش قطرات باران می‌کنند و خوانندهٔ آلتو هم از ریزش قطره‌های اشک‌ خود می‌گوید. در «خون ببار» در آن قطعه‌ای که دربارهٔ «مار» است، ملودی آن نیز تنظیمی پیچ‌در‌پیچ دارد. در «خدایا رحم کن»، ریتم منقطع و بی‌امان آکوردهای کاسته، شوک عاطفی ناشی از تازیانه را برمی‌انگیزد
ساختار
همان‌طور که در دیگر اوراتوریوهای مصائب عیسی دیده می‌شود، ستون فقراتِ ساختار موسیقی، روایت انجیل است. در این مورد خاص، ترجمه آلمانی کتاب مقدس لوتر بر پایهٔ فصول ۲۶ و ۲۷ انجیل متی مد نظر بوده‌است. عنوان اصلی لاتین این موسیقی، «مصائب پروردگار ما عیسی مسیح بنا بر روایت متی بشارت‌دهنده» است.
دره پادشاهان (فیلم)
«دره پادشاهان» (Valley of the Kings (film)) یک فیلم به کارگردانی رابرت پیروش است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به رابرت تیلور، النور پارکر، کرت کاشنر و لئون آسکین اشاره کرد.
انجیل به روایت متی (باخ)
ساختار
بر اساس تئوری اثرگذاری باروک، ماهیت اصلی یک قطعۀ موسیقی با فرم، تمپو، شدت، ویژگی‌های تونالیته، طراحی ریتمیک و نوع ساز تعیین می‌شود، در حالی که معنای تک‌تک واژگان به کار رفته در شعر موسیقی از طریق آرایه ادبی بلاغت بیان می‌شود. باخ در این اثر، موسیقی و شعر را چنان در هم می‌آمیزد که به «بلاغت موسیقایی» می‌رسد. کریستوفر هیل در تشریح این بلاغت موسیقایی می‌گوید آن «حس رضایت زیبایی‌شناختی یا معقولیت روان‌شناختی است که در مخاطب ایجاد می‌کند و تأثیر مورد نظر یک آهنگسازی یا اجرای خوب در موسیقی است.» یاروسلاو پلیکان معتقد است باخ در این اثر بزرگِ خود، بیانی موسیقایی به دکترین رستگاری قدیس آنسِلم کانتِربِری می‌دهد. ویلفرید ملرس این اثر باخ را «همزمان عرفانی و انسانی، معنوی و مادی، روحانی و دنیوی» می‌داند.
متون کتاب مقدس
بشارت‌دهنده، با صدای یک خواننده تنور، متن انجیل را به سبکی دکلمه‌ای و با همراهی یک باسو کُنتینوئو می‌خواند که به آن اصطلاحاً گفت‌آواز خشک گفته می‌شود. به غیر از بشارت‌دهنده و وُکس کریستی، شخصیت‌های نمایشی سایر بخش‌های پاسیون شامل موارد زیر است:
متون الحاقی
در لابلای بخش‌ها یا صحنه‌های مربوط به متن انجیل، متون دیگری به عنوان تعمق یا تأکید بر آن روایت، در قالب‌های مختلف خوانده می‌شوند:
بررسی اجمالی
در طرح زیر تورفتگی‌ها نشانگر نوعِ موومان‌هاست:
قسمت اول
۱. بشتابید ای دختران، یاری کنید تا ناله و مویه کنم – ای برهٔ پروردگار ، معصوم (گروه کر ۱ و ۲ – کانتوس فیرموس توسط همخوانان سوپرانوی ریپینو) ۲۹. ای انسان، بر گناهان بزرگت زاری کن (کرال فانتازیا، سرودهٔ زیبالد هایدن) [نسخهٔ ۱۷۲۷/۱۷۲۹: عیسی را رها نخواهم کرد؛ نسخه‌های ۱۷۴۲ و ۱۷۴۳–۱۷۴۶: گروه کر «سوپرانو ریپینو» به سوپرانوها اضافه شد.]
قسمت دوم
۶۸. با چشمانی گریان، می‌نشینیم (گروه کر ۱ و ۲)
موومان‌ها
این اثر به دو موومان تقسیم می‌شود که قبل و بعد از خطبه مراسم آدینه نیک اجرا می‌شوند.
موومان اول
اولین صحنه‌ها در اورشلیم رخ می‌دهد: عیسی مرگ قریب‌الوقوع خود را اعلام می‌کند (شماره ۲)، از طرف دیگر، مخالفان از نیت خود برای برداشتن او از سر راه، سخن می‌گویند (شماره ۴). صحنه‌ای در شهر بیتانی (شماره ۴سی) زنی را نشان می‌دهد که سر مسیح را با روغن‌های گران‌قیمت تدهین می‌کند. در صحنه بعدی (شماره ۷) یهودا اسخریوطی در حال مذاکره و چانه‌زنی در مورد بهای تحویل دادنِ عیسی است. در تضاد بزرگی با حال و هوای موجود، آماده‌سازی برای «غذای عید پاک» توصیف شده‌است (شماره ۹) و سدر پسح و شام آخر، حکایت از آن است که خیانتی بزرگ در پیش است. پس از صرف غذا، همگی با هم به کوه زیتون (شماره ۱۴) می‌روند، جایی که عیسی پیش‌بینی می‌کند که پطرس سه بار قبل از خروس‌خوان سحر، او را انکار خواهد کرد. در باغ جتسیمانی (شماره ۱۸) عیسی چندین بار از پیروانش می‌خواهد که از او حمایت کنند، اما آنها در حالی که او با رنج و کشمکش روحی در حال نیایش است، به خواب خوش فرومی‌روند. در آنجا (شماره ۲۶) است که یهودا با بوسه‌ای به او خیانت می‌کند و عیسی دستگیر می‌شود. در حالی که خوانندگان سوپرانو و آلتو برای دستگیری عیسی زاری می‌کنند (در دوخوانی، شماره ۲۷اِی)، گروه هم‌سرایان با خشم فریاد می‌زنند «رهایش کنید، بس است، مقیدش نکنید!»
در یک نقطه اوج دراماتیک از پاسیون، گروه هم‌سرایان (شماره ۲۷بی) برآشفته و عصبانی از افرادی که عیسی را دستگیر کردند می‌خواهند: «در هم بشکنید، نابود کنید، گیرش بیندازید، در هم بشکنید / با قهری ناگهانی / خائن دروغ‌گو را، اصل و نسب جنایتکار را!» این یکی از مواردی است که روان‌شناس و زیبایی‌شناس برجستهٔ صرب-آمریکایی ولادیمیر ی. کونچنی به اهمیت تضاد تونالیته‌ها به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای کنترل هیجان و احساسات در انجیل به روایت متی پرداخته‌است.
شایان توجه است که با عنایت به سنت‌های دینی قدیمی در تفسیر داستان مصائب عیسی، «یهودیان» یا «یک فرد یهودی خاص» به‌عنوان عامل رنج و مرگ مسیح معرفی نشده‌اند. «در شرح مصائب عیسی، نه شخصیت‌های اصلی خوب و نه شخصیت‌های آشکارا بد وجود دارند؛ بلکه همهٔ مردم به یک اندازه گناهکار هستند. حواریون، یهودا و پطرس همگی چهره‌های نمادین برای رفتار عمومی بشر هستند» (نقل قول از یوهان تراوگوت بارتلموس). به‌عنوان مثال، در همخوانی آغازین، از شنونده نه تنها خواسته می‌شود تا در رنج عیسی بیندیشد، بلکه از گناه خود نیز آگاه شود: «هان ای تازه‌داماد [...] گناهان ما را بنگر». در قطعهٔ شماره ۲۵، وجدان شنونده را، متوجهٔ دعوت عیسی به بیداری هوشیاری می‌نماید: «آه! افسوس! گناهان من تو را شکسته‌است. من، ای آقایم، عیسی، باعث رنج تو شده‌ام.» آریا شماره ۴۷ در مورد انکار و پشیمانی پطرس می‌گوید: «خدایا به‌خاطر اشک‌هایم هم که شده، رحم کن!». همچون «انجیل به روایت یوحنا»، در این اثر نیز، بازگوکردن متفکرانهٔ این وقایع تاریخی، از طریق تعمق عابدانه و توجه به کلام کتاب مقدس صورت می‌پذیرد.