cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نانسی درو (شخصیت)
نانسی درو (سریال تلویزیونی ۱۹۹۵)
دومین سریال " نانسی درو " از سپتامبر تا دسامبر ۱۹۹۵ پخش شد. تریسی رایان با تهیه‌کنندگی نلوانا، در نقش نانسی درو بازی کرد که اکنون دانشجوی ۲۱ ساله جرم‌شناسی است و به شهر نیویورک نقل مکان کرده و در یک مجتمع آپارتمانی مجلل به نام "کالستو" زندگی می‌کند. نانسی رازهای مختلفی را با بس (جن اروین)، یک ستون نویس شایعات در روزنامه، و جورج (جوی تانر)، پستچی و فیلمساز آماتور حل کرد. اسکات اسپیدمن به عنوان نید نیکرسون که در فعالیت‌های خیریه در آفریقا فعالیت می‌کند، بازی کرد.
نانسی درو (فیلم ۲۰۰۲)
در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۲، ABC، فیلم نانسی درو را با بازی مگی لوسون و تهیه کنندگی لارنس بندر منتشر کرد. این فیلم قرار بود یک قسمت برای یک سریال هفتگی باشد که در آن نانسی و دوستانش در حال رفتن به کالج در یک محیط مدرن بودند و نانسی مدرک روزنامه‌نگاری دارد. این قسمت به عنوان بخشی از سریال «دنیای شگفت‌انگیز دیزنی» پخش شد.
نانسی درو (سریال تلویزیونی ۲۰۱۹)
سومین مجموعه تلویزیونی، نانسی درو، در ۹ اکتبر ۲۰۱۹ در سی‌دابلیو به نمایش درآمد. این مجموعه که توسط جاش شوارتز و استفانی سوج ساخته شده‌است، کندی مکمان در این مجموعه به عنوان نانسی درو، لی لوئیس به عنوان جورج و اسکات ولف به عنوان کارسون درو بازی می‌کنند. این سریال در حول رفتن نانسی به دانشگاه می‌چرخد.
مجموعه‌های تلویزیونی منتشر نشده
در سال ۱۹۵۷، دزیلو و سی‌بی‌اس، مجموعه ای را با نام نانسی درو، کارآگاه، بر اساس فیلم‌های دهه ۱۹۳۰ ساختند. در این فیلم روبرتا شور در نقش اصلی به عنوان نانسی درو، تیم کومیدین به عنوان ند نیکرسون و فرانکی توماس جونیور به عنوان کارسون درو ایفای نقش کردند. این سریال نتوانست اسپانسر پیدا کند. با مشکلات حقوقی و عدم تأیید هریت آدامز، ایده سریال سرانجام کنار گذاشته شد.
در اکتبر سال ۲۰۱۵، سی‌بی‌اس اعلام کرد که در حال ساخت مجموعه جدید بر اساس نسخه قدیمی تر نانسی است. در ژانویه سال ۲۰۱۶، سی‌بی‌اس دستور داد یک قسمت تحت عنوان درو، و این شخصیت یک کارآگاه پلیس غیر قفقازی در شهر نیویورک در دهه سی باشد. این قسمت، که توسط جوآن راتر و تونی فیلان نوشته شده بود، حول تحقیق نانسی درمورد مرگ بس ماروین است. در این مجموعه سارا شاهی به عنوان نانسی درو، ونسا فرلیتو به عنوان جورج فاین، آنتونی ادواردز به عنوان کارسون درو، استیو کاز عنوان ند نیکرسون و دبرا مانک به عنوان هانا گران ایفای نقش می‌کنند. این قسمت در مارس ۲۰۱۶ در نیویورک سیتی فیلمبرداری شد و توسط جیمز استرانگ کارگردانی شد. هرچند این قسمت هم با موفقیت به پایان نرسید.
در اکتبر سال ۲۰۱۷، فیلان و راتر یک قسمت بازسازی شده را به ان‌بی‌سی آوردند، این قسمت پیرامون یک نانسی میانسال می‌چرخد که برای حل رمز و راز قتل باید با دوستان سابق خود همگام شود. با این حال، قسمت بازسازی شده هرگز منتشر نشد و فیلان و راتر از آن زمان استودیوی سی‌بی‌اس را ترک کرده‌اند.
اکبر ایروانلی
اکبر ایروانلی (Əkbər Yunis oğlu Süleymanov; June 17, 1921 – 1921:06:17, August 28, 1982) نویسنده آذربایجانی، منتقد ادبی، معلم و استادیار (۱۹۵۶) بود. وی همچنین رئیس بخش زبان و ادبیات آذربایجانی دانشکده دولتی تربیت مدرس ایروان (۱۹۵۶–۱۹۸۰)، رئیس شعبه آذربایجان در اتحادیه نویسندگان ارمنستان شوروی (۱۹۶۴–۱۹۸۲) بود.
زندگی‌نامه
اکبر ایروانلی در تاریخ ۷ ژوئن سال ۱۹۲۱ در شهر ایروان آویزد ایروان در ارمنستان شوروی به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته رشته شرق‌شناسی در دانشکده لغت‌شناسی دانشگاه دولتی ایروان در سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۸ بود. فعالیت‌های شغلی خود را در سال ۱۹۳۸ در ایروان و در تحریریه روزنامه «کمونیست» که به زبان آذربایجانی انتشار می‌یافت، آغاز کرده و به عنوان کارمند ادبی، منشی مسئول و مترجم مشغول به کار شد.
موضوع پایان‌نامه دکتری اکبر ایروانلی «روابط ادبی آذربایجان و ارمنستان» بود. این تز حاوی دوره‌هایی از قدیم الایام تا اواخر پایان قرن هجدهم میلادی بود که در سال ۱۹۶۸ در قالب یک تک‌نگاشت ۵۵۶ صفحه ای توسط انتشارات «هایاستان» منتشر شد، اما تا پایان عمرش به وی اجازه دفاع از این پایان‌نامه را ندادند. از این رو، از همان رساله دکتری خود با عنوان «روابط ادبی ارمنستان و آذربایجان (ادبیات شفاهی عامیانه و فولکلور، نغمه‌سرایی عاشیق و ادبیات مکتوب قرن ۱۱ تا ۱۸)» در سال ۱۹۷۵ در باکو دفاع کرد.</ref
کتاب مصور ۱۶۶ صفحه ای موسوم به «یونس نوری» که تألیف مشترک اکبر ایروانلی و صابر رضایف بود، در سال ۱۹۸۰ از سوی انجمن تئاتر ارمنستان در ایروان منتشر شد.
اکبر ایروانلی در روز ۲۸ ماه اوت سال ۱۹۸۲ در شهر ایروان دیده بر جهان فروبست.
گی روشه
گی روشه ؛ (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۲۴) استاد دانشگاه سیاستمدار و جامعه‌شناس کانادایی است.
او ۲۰ آوریل ۱۹۲۴ در برتیه ویل، کبک کانادا زاده شد. لیسانس خود را از دانشگاه مونترآل در سال ۱۹۴۳، کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی را از دانشگاه لاوال در سال ۱۹۵۰ و دکترای جامعه‌شناسی را از دانشگاه هاروارد زیر نظر تالکوت پارسونز در سال ۱۹۵۸ گذراند.
روشه از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۰ او در دانشگاه لاوال تدریس کرد و از سال ۱۹۶۰ تا اکنون استاد جامعه‌شناسی و پژوهشگر «مرکز تحقیق حقوق عمومی» دانشگاه مونترال است.
حرفه
روشه در سال ۱۹۵۷ در حالی که استاد دانشگاه لاوال بود، یکی از بنیانگذاران انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسان فرانسوی زبان بود و اولین عضو اجرایی آن انجمن شد.
در سال ۱۹۶۰، او استاد تمام جامعه‌شناسی در دانشگاه دو مونترال شد. در آنجا او مدیر گروه جامعه‌شناسی (۱۹۶۰–۱۹۶۵)، معاون دانشکده علوم اجتماعی (۱۹۶۲–۱۹۶۷) بود و از سال ۱۹۷۹ به بعد وی پژوهشگر «مرکز تحقیق حقوق عمومی» بود. روشه همچنین دو بار در سال های ۱۹۷۷ و ۱۹۸۴ به عنوان معاون وزیر توسعه فرهنگی برای دولت کبک کار کرد.
روشه در سال ۱۹۷۷ کمک مالی اصلی بیل ۱۰۱ بود.
کار
روشه یکی از پیشگامان علوم اجتماعی کاربردی معاصر در جامعه کبک است و مطالعات و تحقیقات او بیشتر به رابطه بین کلیسا و ایالت، تحرک اجتماعی و آموزش و جامعه‌شناسی حقوق می‌پردازد. وی نویسنده چندین کتاب و مقالات و گزارشهای علمی متعدد است و به‌طور گسترده در سراسر کانادا و خارج از کشور سخنرانی کرده‌است.
فیلم‌شناسی پارک بوگوم
پارک بوگوم (؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۹۳) بازیگر اهل کره جنوبی است.
نیکولای نووسیولوف
نیکولای نووسیولوف (Nikolai Novosjolov؛ زادهٔ June 9, 1980) شمشیرباز اهل استونی است.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده‌است.
کلیولند-کلیفس
کلیولند-کلیفس (Cleveland-Cliffs) شرکت فولاد آمریکایی است، که در سال ۱۸۴۷ تأسیس شد.
احمد پری‌آذر
احمد پری‌آذر (زادهٔ ۲۱ تیر ۱۳۵۴) بازیکن سابق و مربی فوتسال اهل ایران است.
بود آیا که در میکده‌ها بگشایند
غزلی با مطلع «بود آیا که در میکده‌ها بگشایند»، غزل شمارهٔ ۲۰۲ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در اجراها
مرضیه در برنامهٔ شمارهٔ ۱۱۸ از مجموعهٔ گل‌های رنگارنگ این غزل را در آوازِ دشتی اجرا کرده‌اند.
نارنول
نارنول (به انگلیسی: Narnaul) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش ماهندراگر واقع شده‌است. نارنول ۱٬۴۵٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد و ۳۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرماویر (روستا)
آرماویر (به ارمنی: Արմավիր) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
منطقه تجاری تاریخی جفرسون چالمرز
منطقه تجاری تاریخی جفرسون چالمرز (به انگلیسی: Jefferson–Chalmers Historic Business District) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در دیترویت واقع شده‌است.
سند بدهکاری مورفی
سند بدهکاری مورفی (Murphy's I.O.U.) یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی مک سنت است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد.
ماجراهای دانک و اگ
ماجراهای دانک و اِگ (انگلیسی: Tales of Dunk and Egg) مجموعه‌ای از رمان‌های فانتزی اثر جرج آر. آر. مارتین است که در دنیای رمان‌های «ترانه یخ و آتش» او اتفاق می‌افتد. این کتاب‌ها ماجراهای «دانک» (فرمانده آینده گارد پادشاهی، سر دانکن بلندقد) و «اگ» (پادشاه اگون پنجم تارگرین آینده) را حدود ۹۰ سال قبل از رویدادهای رمان دنبال می‌کنند.
سه رمان از این مجموعه منتشر شده‌است - شوالیه پرچین (۱۹۹۸)، شمشیر قسم‌خورده (۲۰۰۳)، و شوالیه اسرارآمیز (۲۰۱۰) - و مارتین قصد خود را برای ادامه این مجموعه اعلام کرده‌است. مجموعه ای از سه رمان موجود، با تصویرگری از گری جیانی، با عنوان شوالیه هفت پادشاهی در ۶ اکتبر ۲۰۱۵ منتشر شد.
کوی‌ویک
کوی‌ویک (به هلندی: Kooiwijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مولن‌وارد واقع شده‌است.
شهرستان بلد
شهرستان بلد (به عربی: قضاء بلد) یک شهرستان‌های عراق در عراق است که در استان صلاح‌الدین واقع شده‌است. شهرستان بلد ۲٬۴۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۷٬۵۹۰ نفر جمعیت دارد.
آرتوکلو (ترکیه)
آرتوکلو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان ماردین واقع شده‌است. آرتوکلو ۸۶٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد و ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارک ملی ماچالیلا
پارک ملی ماچالیلا (Parque Nacional Machalilla) یک منطقهٔ حفاظتی واقع در اکوادور در نزدیکی پورتو لوپز و قصبهٔ روستایی ماچالیلا است.
چسکو بازه‌جو
چسکو بازه‌جو (Cesco Baseggio؛ April 13, 1897 – 1897:04:13, January 22, 1971) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
ال‌ای-۹
ال‌ای-۹ یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت لاوچکین است. هواگرد ال‌ای-۹ نخستین پروازش را در ۱۹۴۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال اوت ۱۹۴۶ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۶–۱۹۴۸ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱٬۵۵۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آسمان‌خراش (فیلم ۱۹۹۶)
آسمان‌خراش (Skyscraper) فیلمی ویدئویی با بازی آنا نیکول اسمیت است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.
آلبرتو سوپیکی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه اشاره کرد.
شهرستان الخضر
شهرستان الخضر (به عربی: قضاء الخضر) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان مثنی واقع شده‌است.
نارخد
نارخد (به انگلیسی: Narkhed) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش ناگپور (هند) واقع شده‌است. نارخد ۳٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۲۲۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنتونیو پنارلا
آنتونیو پنارلا (Antonio Pennarella؛ May 27, 1960 – 1960:05:27, August 24, 2018) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به جایی در خورشید اشاره کرد.
جفرسون جانکشن، ویسکانسین
جفرسون جانکشن (به انگلیسی: Jefferson Junction) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، ویسکانسین واقع شده‌است. جفرسون جانکشن ۲۴۸٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
غزلی با مطلع «تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود»، غزل شمارهٔ ۲۰۵ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در اجراها
محمود محمودی خوانساری در برنامهٔ شمارهٔ ۱۷۱ از مجموعهٔ برگ سبز این غزل را در دستگاهِ سه‌گاه و اکبر گلپایگانی در برنامهٔ شمارهٔ ۲۰۲ از همان مجموعه در گوشهٔ شوشتری اجرا کرده‌اند.
مریم جمعه‌نظروا
مریم جمعه‌نظروا یک کشتی‌گیر آزادکار اهل قرقیزستان است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز المپیک ۲۰۲۰ توکیو و مدال طلا قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اشاره کرد.
آسمان‌خراش (فیلم ۲۰۱۱)
آسمان‌خراش (Skyskraber) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
آتکاراجالار
آتکاراجالار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان چانقری واقع شده‌است.
جاش امت
جاش امت (Josh Emmett؛ زادهٔ March 4, 1985) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
عمارات دیوانی رشت
37.27945°N, 49.58466°Wعمارت دیوانی یا عمارت دولتی هدایت خانی یا همان مجموعه دارالحکومهٔ رشت که ابتدا توسط امیر هدایت الله خان فومنی بنا گردید و پس از آن در دوره محمدقاسم خان والی (۱۲۷۸–۱۲۸۵ ه‍.ق) و محمود قراگوزلو ملقب به ناصرالملک (۱۲۷۸ و ۱۲۹۲–۱۲۹۴ ه‍.ق)، مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت. به نوشتهٔ میرزا محمد حسین حسینی فراهانی این مجموعه دارای فضای اندرونی، بیرونی، خلوت و طویله بوده و ساختمان‌های آن دارای غالباً دو طبقه بوده‌ اند. علاوه براین ه.ال.رابینو نیز دربارهٔ مجموعه ساختمان‌های درب دیوانی چنین می‌نویسد: «عمارت خان چه از نظر زیبایی نمای خارجی و چه قشنگی داخلی از سایر خانه‌ها متمایز است. این خانه مرکب از چند کلاه فرنگی بزرگ است که به شکل چهارضلعی قرار گرفته و به وسیلهٔ راهروهای زیبایی به هم مربوط است. در وسط این ساختمان باشکوه باغ بزرگی که در حوض آن فواره‌هایی قرار دارد دیده می‌شود.»
از این مجموعه، برای نخستین بار، نمایشگاهی تحت عنوان دارالحکومه شهر رشت در دی ماه سال ۱۳۹۸ هم‌زمان با روز رشت به سرپرستی مصطفی بلورچی برگزار گردید که با استقبال مخاطبان مواجه شد.
درب دولتی
بنای درب دیوانخانه، ساختمانی ست رو به میدان درب دیوانی رشت که ورود به مجموعه‌ی عمارات درب دیوانی از طریق آن ممکن بود. از این بنا دو تصویر برجاست که یکی متعلق به دوره‌ی ناصرالدین شاه قاجار بوده و دومی تصویری‌ است از حاکم رشت و عده‌ای از رجال و مقامات محلی و دستۀ موزیک ارتش در دورۀ محمدعلی‌شاه. در هر دو تصویر، ساختمانی دو طبقه با سقفی شیبدار و پوشش سفالین نمایان است. با این وجود تصویر بجا مانده از عمارت در دوره‌ی ناصرالدین شاه به مراتب ساده‌تر از بنای دوره‌ی محمدعلی شاه می‌باشد. بنابراین به نظر می‌رسد بالکن متصل به بنا و تزیینات گچ‌بری آن در دوره‌های بعد به آن اضافه گردیده است. سبک تزیینات اضافه شده به بنا در این دوره، ترکیبی از تزیینات کلاسیک غربی و  سنتی ایرانی است.
عمارت خادمان حرم(اندرونی)
عمارت خادمان حرم در عکس ثبت شده توسط عکاس ناصرالدین شاه تحت عنوان «عمارت دیوانی رشت است که خادمان حرم منزل داشتند» نمایان است. چنانکه هویداست بنای حرم، ساختمانی دو طبقه با سقف سفالین بود که بر کرسی کوتاهی احداث گردید. در مرکز ساختمان ارسی هفت‌دری قرار دارد که در قسمت مشابه‌ی آن در طبقه‌ی اول پنج پنجره‌ی لنگه‌ای مشاهده می‌شود. در طرفین این پنجره‌ها دو ارسی در طبقه دوم قرار دارند و ورود به بنا از داخل باغ و از زیر این ارسی‌ها امکان‌پذیر است. در دو طرف ورودی‌ها دو ارسی سه دری در طبقه‌ی اول و دوم قرار دارد.
طویله
بخش دیگری از بنای عمارت دیوانی، طویله بوده است که میرزا محمد حسین حسینی فراهانی در یادداشت‌های خود آن را جزیی از عمارت دیوانی رشت به شمار آورده و در مجموعه تصاویر برجای مانده از بنا نیز، تصویری با عنوان «سردر تالار طویله که جدیدا تعمیر شده است» مشاهده گردید. با کاوش و انطباق تصاویر و نقشه‌ی سال ۱۲۸۷ ه.ق از شهر رشت، ساختمان طویله در جانب شرقی مجموعه بناهای درب دیوانی و با پلانی مستطیلی و دارای حیاط مرکزی شناسایی شد. در عکس بجا مانده از بنا، ساختمانِ دو طبقه با سقفی سفالین نمایان است که ورود به آن از طریق دالانی در مرکز جداره‌ی رو به میدان درب دیوانی امکان‌پذیر است. در طرفین این ورودی در طبقه‌ی دوم، از جانب مرکز به طرفین، به ترتیب، ایوان، ارسی دولنگه و ارسی سه لنگه قرار دارد.
آبدارخانه همایونی
آبدارخانه‌ی همایونی از جمله بناهایی است که در داخل مجموعه‌ی عمارات درب دیوانی وجود داشته است. در عکس به جا مانده از این ساختمان، بنایی دو طبقه با سقفی سفالین نمایان است. در قسمت مرکزی بنا تالاری وسیع مشاهده می‌شود که دو ستون با سرستون‌های پله‌ای(قاشقی) در وسط آن هویداست. در طرفین تالار دو پنجره‌ی سه‌دری ارسی از جنس چوب و با شیشه‌های رنگی قرار دارد. درباره‌ی این قسمت اطلاعاتی در منابع مکتوب یافت نشده و توصیفات بیان شده تنها با استناد به عکس نگارش شده است.
سرانجام عمارت درب دیوانی
از اتفاقات شاخص که در این بنا روی داده است می‌توان به سخنرانی میرزا یوسف خان جنگل‌نویس در این عمارت در دوره‌ی مشروطه و نیز آتش‌سوزی دارالحکومه و تخلیه مخزن مهمات آن توسط مجاهدین اشاره کرد. به نظر می‌رسد این عمارت در قرن ۱۳ه.ق رو به ویرانی نهاد چنانکه بوهلر درباره‌ی آن چنین می‌نویسد:«در آن شهر عمارتی است دولتی که اکنون مخروبه و به عیچ وجه قابل تعمیر نیست و هرگاه بخواهند عمارت مذکور را طراحی کنند به طور یقین خرج آن بیشتر از نو ساختن آنجا خواهد شد و اکثر از مصالح آنجا را از قبیل مرمر و پنجره و غیره حاکم و مباشرین کنده‌اند و در عماراتی که برای خود ساخته به مصرف رسانیده‌اند مختصر آنکه در آن عمارت وسیع جای بسیار محقری حاکم به جهت نشیمن خود قرار داده است و در زمانی که فی‌الجمله باد وزیدن کند اگر کسی بخواهد حاکم را ملاقات کند و در نزد او برود نهایت واهمه و ترس را از این دارد که مبادا از سفال و آجر آن عمارت بر سر و مغز او بریزد و هلاک شود». از عمارت دیوانی تصاویری ضبط شده توسط عکاس ناصرالدین شاه برجای مانده که بخشی از فضای رو به میدان و فضای درونی عمارت را نشان می‌دهد.
ناکاجیما ای۱ان
ناکاجیما ای۱ان یا جنگنده ناوپایه نوع ۵   یک هواگرد جنگنده ناوپایه دوباله تک‌موتوره تک‌سرنشین ساخت شرکت ناکاجیما در امپراتوری ژاپن بود. این هواگرد نخستین پروازش را در ۱۲ دسامبر ۱۹۲۷ انجام داد. مجموعا ۱۵۱ فروند از آن تولید شد.
ارباب‌نشین رمله
ارباب‌نشین رمله (Lordship of Ramla)، یکی از حکومت‌های صلیبی که پس از نخستین جنگ صلیبی تأسیس شد. این ارباب‌نشین پس از تأسیس مبدل به یکی از قلمروهای تابع پادشاهی اورشلیم شد با این حال در بیشتر مواقع تابع کنت‌نشین یافا و اشکلون بود.
محمد رضا فیروززاده
محمد رضا فیروززاده (متولد ۹ آذر ۱۳۷۰ - شیراز) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است.
فیروززاده سابقه بازی در تیم‌های بهمن شیراز، برق نوین شیراز، فولاد یزد، یزد لوله و مس شهربابک را دارد.
وی در فصل ۱۴۰۰-۱۴۰۱ به همراه تیم مس شهربابک موفق به صعود به لیگ یک شد. همچنین تاکنون موفق شده است با تیم‌های بهمن شیراز و برق نوین شیراز از لیگ دسته دو به لیگ یک صعود کند. فیروززاده هم‌چنین سابقه بازی در جام حذفی مقابل تیم‌هایی همچون: سپاهان، تراکتورسازی تبریز ، گل‌گهر سیرجان و استقلال اهواز را دارد.
اوسوالدو بایر
اوسوالدو بایر (Osvaldo Bayer; February 18, 1927 – December 24, 2018) فیلم‌نامه‌نویس، تاریخ‌نگار، روزنامه‌نگار، نویسنده، استاد دانشگاه، و زندگی‌نامه‌نویس اهل آرژانتین بود. او در ۱۹۷۴ در بوئنوس آیرس زندگی می‌کرد. وی در دوران رئیس‌جمهور ایزابل پرن، در تبعید زندگی کرد، او در شهر لینز ام ایالت راین، آلمان ساکن بود، او در سراسر دوران دیکتاتوری (۱۹۷۶–۱۹۸۳)، در تبعید به سر برد.
زندگی‌نامه
اسوالدو بایر، آنارشیستی بود که عزت نفس داشت. از آن آنارشیست‌های معتقد به پاسیفیست بود. اوسوالدو در سانتا فه متولد شد و در برنال و در محله اصلی بلگرنو پرجمعیت‌ترین بخش پایتخت بوئنوس آیرس بزرگ شد. پدر و مادر او در شهر پاتاگونیا ریو گالگوس زندگی می‌کردند، تجربه ای که بعداً الهام بخش شورشگری در او شد وقایعی بود که در پاتاگونیا رخ داد، خاطره قابل توجه قتل‌عام کارگران روستایی بود.
سپس در یک شرکت بیمه در بخش تجاری دریایی به عنوان شاگرد راننده مشغول به کار شد، او در سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ در دانشگاه هامبورگ آلمان تحصیل کرد و عضو اتحادیه دانشجویان سوسیالیست شد.
پس از بازگشت به آرژانتین، او خود را وقف روزنامه‌نگاری و پژوهش در مورد تاریخ آرژانتین کرد و همچنین فیلم‌نامه‌نویسی و به تصویر کشیدن آن. او برای یک سال در رشته پزشکی تحصیل کرد، سپس به تحصیل فلسفه در بوینس آیرس پرداخت.
او همچنین گروه حقوق بشر را در دانشکده فلسفه و علوم انسانی دانشگاه بوینس آیرس تأسیس کرد.
او در مقابل سوسیالیستهای آرژانتینی به فدراسیون آزادیخواهان آرژانتین (FLA) پیوست که از سیاست‌های سوسیالیست محلی تبعیت نمی‌کردند، یعنی به ادبیات آنارشیستی خود هنگامیکه در اتحادیه دانشجویان سوسیالیستی آلمان بود بازگشت.
او همچنین گروه حقوق بشر را در دانشکده فلسفه و علوم انسانی دانشگاه بوئنوس آیرس تأسیس کرد.
اسوالدو در روزنامه‌های نوتیسیاس گرافیکاس، کلارین و اسکوئل، همچنین روزنامه محلی در شهر پاتاگونیان اسکوئل مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۸او مجله لاچیسپا ("اخگر") را تأسیس کرد، که اولین روزنامه مستقل در تاریخ پاتاگونیا به‌شمار می‌رود.
بهترین کتاب برند در مورد سورینو دی جیوانی یک آنارشیست ایتالیایی توسط پرزیدنت رائول آلبرتو لاستیری (۱۹۷۳) ممنوع شد. همچنین کتاب لا پاتاگونیا ربلد متوقف شد، دومین اثر برند در مورد ایزابل پرون بود؛ سایر کتاب‌های او پس از جابجایی قدرت در سال ۱۹۷۶ توسط ارتش سوزانده شدند. فرانچسکو روسی، که سناریو توقف مسیح در ایبولی را نوشت، طرح ساخت یک فیلم سازگار با کتاب خود «دی جیووانی» تهیه کرد، اما پس از بمب‌گذاری پیازا فونتانا در ۱۹۶۹، این پروژه را متوقف کرد و گفت زمان مناسبی برای ساخت یک فیلم در مورد تروریست نیست.
گذار به دموکراسی
در ۲۰ آوریل ۲۰۰۳ به خاطر فعالیت‌های حقوق بشری‌اش به او جایزه‌ای در زمینه حقوق بشر ادبیات و روزنامه‌نگاری از طرف دانشگاه ایالتی بوئنوس آیرس اعطا شد. این همزمان بود با زمانی که اوسوالدو به زور به تبعید فرستاده شد. بایر درگیر مبارزه‌ای برای کسب حقوق بومی شد. پانزده روز پس از آنکه بایر به عنوان شهروند برجسته بوئنوس آیرس توسط شهردار آنیبال ایبار معرفی شود، توسط مجلس سنا به (ابتکار ادواردو منم) برای ارائه یکپارچگی پاتاگونیا آرژانتینی و شیلی به عنوان اولین گام به منظور شکل‌دادن یک بازار مشترک در آمریکای لاتین. .
در سال ۲۰۰۸، او با روزنامه پاگینا ۱۲همکاری‌اش را آغاز کرد، سپس خورخه لاناتا را بنیاد گذاشت. او نویسنده سناریو فیلم «لاپاتاگونیا ریبلد» بود که از کتاب خود او اقتباس شده بود به کارگردانی هکتور الیویرا، که در سال ۱۹۷۴ در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین جایزه خرس نقره ای را از آن خود کرد. او همچنین فیلمنامه فیلم «لا امیگا» ۱۹۸۸ را، که یک نمایش در دیکتاتوری است را به رسته تحریر درآورد.
جنکینجونز، ویرجینیای غربی
جنکینجونز (به انگلیسی: Jenkinjones) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
ناگاهاتنا
ناگاهاتنا (به لاتین: Nagahatenna) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
آرشالویس
آرشالویس (به ارمنی: Արշալույս) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
خصوصیات
آرشالویس ۴٬۱۳۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کلین هاربورس
کلین هاربورس (Clean Harbors) شرکت مدیریت پسماند آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۰ توسط آلن مک‌کیم تأسیس شد.
جان توگای
جان توگای (Can Togay؛ زادهٔ August 27, 1955) هنرپیشه، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، و بازیگر سینما اهل مجارستان است. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
آیدینجیک
آیدینجیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان یوزغاد واقع شده‌است. آیدینجیک ۱٬۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الخضر، عراق
الخضر (به عربی: الخضر) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان مثنی واقع شده‌است. الخضر ۴۲,۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
افسوس! یوریک بیچاره!
'افسوس! یوریک بیچاره!' (Alas! Poor Yorick!) یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی کالین کمبل است که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد.
کلاه‌اسقفی
کُلاه‌اُسقُفی یا میتراگینا (Mitragyna) سَرده‌ای از درختان از خانواده روناسیان است که در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری آسیا و آفریقا می‌روید. اعضای این جنس حاوی آلکالوئیدهای ایندول ضد مالاریا و ضد درد هستند. نام این سرده را گیاه‌شناس هلندی، پیتر ویلم کورت‌هالس، به خاطر شباهت گل‌ها و کلاله‌های این گیاه به کلاه یا تاج اسقف‌های شهرهای بزرگ (مطران‌ها) به آن داده است. ‎
روناسیان پنجمین خانواده گیاهان گلدار از نظر تعداد جنس و چهارمین یا پنجمین خانواده از نظر تعداد گونه هستند.
ناگولا (۱)
ناگولا (به لاتین: Nagolla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ناکاجیما ای۲ان
ناکاجیما ای۲ان یک هواگرد از نوع ناو هواپیمابر هواپیمای جنگنده ساخت شرکت شرکت هواپیمای ناکاجیما است. هواگرد ناکاجیما ای۲ان نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۲ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های 1932-1936 (A2N) تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۶۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Takao Yoshida بود.
آلن مک‌کیم
آلن مک‌کیم (Alan McKim؛ زادهٔ) کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۸۰ شرکت کلین هاربورس را تأسیس کرد.
شکستگی (کانی)
در مبحث کانی‌شناسی، منظور از شکستگی، بافت و شکلی از سطح سنگ است که در هنگام شکست کانی به خود گرفته‌است. هر کانی شکستگی‌های مشخصی دارد که نقش مهمی در شناسایی آن از دیگر انواع کانی می‌شود.
در کانی‌شناسی مفهوم شکستگی با رخ متفاوت است در رخ، جدا شدگی و پوسته پوسته شدن به‌طور کامل و در راستای صفحه‌های ساختار بلوری مد نظر است. بیشتر کانی‌ها نوعی از شکستگی را از خود نشان می‌دهند در حالی که خاصیت پوسته پوسته شدن (رخ) همیشه قابل مشاهده نیست.
مخروطی
شکستگی از نوع مخروطی به گونه ای است که گویی موج‌های موجود در سطح پوستهٔ صدف سیاه در یک جا متمرکز شده‌اند. این نوع از شکستگی بیشتر در کانی‌های اَریخت یا کانی‌های ریزدانه مانند چخماق، اوپال یا ابسیدین دیده می‌شود. البته گاهی در کانی‌های بلوری مانند کوارتز هم دیده می‌شود. شکستگی زیرمخروطی همانند مخروطی است اما انحناها و خم‌ها کمتر در آن قابل مشاهده است. (یادآوری می‌شود که ابسیدین یک سنگ آذرین است و کانی نیست اما شکستگی مخروطی به خوبی در آن قابل مشاهده است)
خاکی
شکستگی خاکی به گونه ای است که انگار یک خاک تازه، شکسته‌است. این نوع شکستگی در کانی‌هایی که پیوندهای نسبتاً نرم و شل دارند دیده می‌شود؛ مانند لیمونیت، کائولینیت و آلومینیت.
نوک تیز
شکستگی نوک تیز، گوشه‌های تیز و غیریکنواخت دارد. هنگامی که فلزها پاره می‌شوند این نوع شکستگی پدید می‌آید. در فلزهای بومی مانند مس و نقره این نوع از شکستگی یافت می‌شود.
سوزنی
شکستگی سوزنی از بافت‌هایی دراز و باریک و نوک تیز ساخته شده‌است و بویژه در کانی‌هایی که بافت رشته‌ای یا ریش‌ریش دارند این نوع شکستگی دیده می‌شود مانند: کریزوتیل؛ البته در کانی‌های غیررشته ای هم وجود دارد مانند کیانیت.
غیریکنواخت
شکستگی غیریکنواخت یک سطح زبر و نامنظم است که در آن بافت‌هایی به صورت تصادفی وجود دارد. بخش گسترده‌ای از کانی‌ها از این نوع شکستگی برخوردارند برای نمونه می‌توان به آرسنوپیریت، پیریت و مگنتیت اشاره کرد.
ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود
غزلی با مطلع «ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود»، غزل شمارهٔ ۲۲۶ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در اجراها
محمدرضا شجریان به همراه اجرای عهدیه در برنامهٔ شمارهٔ ۱۲۳ از مجموعهٔ گل‌های تازه این غزل را در دستگاهِ همایون و محمود محمودی خوانساری در برنامهٔ شمارهٔ ۷۱ از مجموعهٔ برگ سبز در دستگاهِ شور اجرا کرده‌اند.
یوهیمبه
یوهیمبه (Corynanthe johimbe) نام درختی است همیشه‌سبز از تیره روناسیان که در مناطق مرکزی و غربی آفریقا یافت می‌شود. پوست درخت یوهیمبه دارای نوعی ماده شیمیایی بنام یوهیمبین است که در داروسازی کاربرد دارد.
یوهیمبه بومی غرب و مرکز آفریقا (نیجریه، استان کابیندا، کامرون، جمهوری کنگو، گابن، گینه استوایی) است. عصاره یوهیمبه در طب سنتی در غرب آفریقا به عنوان یک داروی هوس‌افزا استفاده شده و در کشورهای توسعه‌یافته به عنوان یک مکمل‌های غذایی طبیعی به بازار عرضه می‌شود.
تقاضا برای پوست یوهیمبه منجر به بهره‌بردای بیش از حد، با احتمال تهدید طولانی‌مدت برای پایداری گونه شده‌است. کامرون بزرگترین صادرکننده این گیاه است.
گیاه‌شناسی
یوهیمبه یکی از گونه‌های همیشه‌سبز در سرده‌ی گُرزی‌گُل‌ها (Corynanthe) است که در غرب و مرکز آفریقا در جنگل‌های پست رشد می‌کند. این درخت حدود ۳۰ متر ارتفاع دارد و دارای تنه راست است که به ندرت قطر آن از ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر بیشتر می‌شود. پوست آن خاکستری تا قهوه‌ای مایل به قرمز، دارای شکاف‌های طولی است که به راحتی کنده می‌شود و تلخ‌مزه است. پوست درونی آن صورتی و الیافی است. چوب آن زردمانند و چوب درونی آن رنگ زرد اُخرایی است. چوب یوهیمبه ریزدانه و نسبتاً متراکم و نسبتاً سخت است. برگ‌های آن در گروه‌های سه‌تایی با دمبرگ‌های کوتاه (حدود ۲ سانتی‌متر) رشد می‌کنند. تیغه‌ها بیضی‌شکل‌اند با ۱۱–۴۷ سانتی‌متر طول و ۵–۱۷ سانتی‌متر عرض. ‎
ناکاجیما ایی۴ان
ناکاجیما ایی۴ان یک هواگرد از نوع هواگرد شناسایی ساخت شرکت شرکت هواپیمای ناکاجیما است. هواگرد ناکاجیما ایی۴ان نخستین پروازش را در ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۱ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۱–۱۹۳۳ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۵۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ابن‌مشطوب
عمادالدین احمد بن علی — معروف به ابن‌مشطوب —، یکی از فرمانداران و کارگزاران ایوبیان در شام که جنگ صلیبی پنجم، دسیسه‌ای در سپاه ایوبی به راه انداخت تا الکامل را از حکومت خلع و برادرش فائز را جانشین وی سازد. اکثر فرماندهان کُرد سپاه به عمادالدین پیوستند و رسیدن این خبر به الکامل موجب نگرانی وی گردید و ناامیدانه به فکر فرار به یمن افتاد اما رسیدن خبر نزدیکی سپاه سبب شد تا در ۵ فوریه ۱۲۱۹ م به سمت جنوب شرق و قریهٔ اشموم طناح عقب‌نشینی کند که منجر به سقوط عادلیه شد. با این حال در این هنگام که با فرار الکامل و سقوط عادلیه و محاصرهٔ دمیاط وضعیت وخیمی ایجاد شده بود، المعظم عیسی دعوت مصریان را اجابت نموده و عازم مصر گردید. با حضور وی، الکامل مجدداً روحیهٔ خود را بازیافته و توانست با کمک برادرش، ابن‌مشطوب را شکست و تبعید نماید. فائز نیز به سنجار تبعید شده تا مبادا شورشی علیه الکامل و المعظم به راه بیندازد.
یاووز بینگل
یاووز بینگل (Yavuz Bingöl؛ زادهٔ October 7, 1964) موسیقی‌دان، هنرپیشه اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بازگشت به خانه، سه میمون، فرشته سپید و رز سیاه'' اشاره کرد.
نارکاتیاگانج
نارکاتیاگانج (به انگلیسی: Narkatiaganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش غرب چمپاران واقع شده‌است. نارکاتیاگانج ۴۹٬۵۰۷ نفر جمعیت دارد و ۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنکینز، ایلینوی
جنکینز (به انگلیسی: Jenkins) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دویت، ایلینوی واقع شده‌است. جنکینز ۲۲۴٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لودویگ یکم، هرتسوگ بایرن
لودویگ یکم (۲۳ دسامبر ۱۱۱۷ میلادی – ۱۵ سپتامبر ۱۲۳۱ میلادی) معروف به کلهایمر، هرتسوگ بایرن از سال ۱۱۸۳ میلادی و لنتگراف پالاتاین راین از ۱۲۱۴ میلادی بود.
اوکسانا یرماکووا
اوکسانا یرماکووا (Оксана Ивановна Ермакова؛ زادهٔ April 16, 1973) شمشیرباز اهل روسیه و استونی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
رگرسیون محلی
LOESS و LOWESS بر اساس روش‌های "کلاسیک آماری" مانند رگرسیون خطی و غیر خطی با حداقل مربعات خطا  طبقه بندی می شود. این روش ها در موقعیت‌هایی مورد استفاده واقع می شوند که  در آن روش‌های کلاسیک به خوبی عمل نمی‌کنند یا نمی‌توانند به طور موثر بدون کار اضافی مورد استفاده واقع شوند. LOESS از ترکیب سادگی رگرسیون خطی  با انعطاف پذیری رگرسیون غیرخطی بوجود می آید. این کار را با ایجاد مدل‌های ساده برای زیرمجموعه‌های محلی از داده‌ها انجام می‌دهد تا بتواند تابعی را تعریف کند که تغییرات در هربخش از داده‌ها را نقطه به نقطه توصیف کند. در واقع، یکی از جذابیت‌های اصلی این روش این است که تحلیلگر داده‌ نیازی به ایجاد یک تابع سراسری برای تطبیق یک مدل با داده‌ها ندارد و فقط نیاز به تطبیق مدل برای هر زیر  قسمت از داده‌ها می باشد.
برای بدست آوردن این ویژگی ، هزینه محاسباتی افزایش می یابد. از آنجایی که از نظر محاسباتی بسیار سنگین است، استفاده از LOESS در دورانی که رگرسیون با حداقل مربعات خطا مورد استفاده قرار می گرفت ، تقریبا غیرممکن بود. اکثر روش های مدرن  از نظر مدل سازی فرآیند مشابه LOESS هستند. این روش ها آگاهانه طراحی شده اند تا از توانایی محاسباتی فعلی ما حداکثر استفاده ممکن را برای دستیابی به اهدافی کنند که به وسیله رویکردهای سنتی به راحتی قابل دست نبود.
منحنی صاف شده ای که از طریق مجموعه ای از نقاط داده به وسیله این روش آماری  به دست می آید  ، منحنی هزینه نامیده می شود معمولا این عنوان زمانی که مقدار هموار شده توسط یک رگرسیون خطی با حداقل خطا مربعات  بر روی گستره مقادیر متغیر معیار پراکندگی محور y بدست می آید ،  بیان می شود. هنگامی مقدار هموار شده هر نقطه  به وسیله  رگرسیون خطی  با حداقل خطا مربعات در طول بازه ای از مقادیر داده می شود را  به عنوان یک منحنی حداقلی شناخته می شود. با این حال، برخی از مراجع حداقلی و هزینه را از لحاظ کاربرد یکسان می دانند.
تعریف مدل
در سال 1964، Savitsky و Golay روشی معادل LOESS را پیشنهاد کردند که معمولاً به نام فیلتر Savitzky-Golay در دنیا شناخته می شود. ویلیام اس. کلیولند این روش را در سال 1979 دوباره ایجاد کرد و نامی جدیدبرای آن انتخاب کرد. این روش بعد ها توسط کلیولند و سوزان جی دولین (1988) توسعه یافت. LOWESS همچنین به عنوان رگرسیون چند جمله ای با وزن محلی نیز در دنیا معروف است.
زیرمجموعه های محلی داده ها
اگر که یک چند جمله ای از درجه k باشد، حداقل به K+1 نقطه برای محاسبه نیاز دارد. مقدار پارامتر هموارسازی ( \alpha ) باید بین  و 1باشد تا بتواند که تعداد نقطه مورد نیاز ما را برای هر چند جمله ای فراهم کند. \lambda نشان دهنده درجه چند جمله ای محلی است.
\alpha را پارامتر هموارسازی می نامیم ، زیرا میزان انعطاف پذیری تابع LOESS را برای ما کنترل می کند. هر چه مقدار \alpha بیش تر باشد ، جواب حاصل تابع هموار تر خواهد بود و میزان تغییر شیب آن کم تر می شود. استفاده از یک مقدار بسیار کوچک از پارامتر هموارسازی مطلوب نیست، اما، تابع رگرسیون خطای تصادفی کمتری می گیرد.
درجه چند جمله ای های محلی
چند جمله ای های محلی که برای نگاشت نقاط مورد استفاده قرار می گیرند معمولا از درجه یک یا دو هستند. یعنی یا به صورت خطی  یا  درجه دوم هستند. استفاده از یک چند جمله از درجه صفر ، LOESS را به میانگین متحرک وزنی تبدیل می کند. می توان از چند جمله ای های با درجه بالاتر استفاده کرد، اما مدل های حاصل از این درجات  مطابق با اصول LOESS نیستند. LOESS مبتنی بر این ایده است که هر تابعی را می توان در یک محله کوچک با یک چند جمله ای مرتبه پایین به دقت خوبی تخمین زد و مدل های ساده ایجاد شده بتوانند توزیع داده ها را برای ما نشان دهند. چند جمله‌ای‌های از درجه بالا باعث رخ داد   بیش‌برازش می شوند و باعث کاهش دقت می شوند.
تابع وزن
همانطور که در بالا ذکر شده است، تابع بیشترین وزن را به نقاط نزدیک به نقطه تخمین و کمترین وزن را به نقاط ای که دورتر هستند می دهد. استفاده از وزن ها بر این ایده استوار است که نقاط نزدیک به یکدیگر در فضای متغیر توضیحی بیشتر از نقاطی که از هم دورتر هستند ، به یک دیگر مرتبط هستند. بر اساس این اصول ، نقاطی که از مدل محلی پیروی می کنند، بیشترین تأثیر را بر تخمین پارامترهای مدل محلی دارند.
تابع محاسبه وزن سنتی برای LOESS ، تابع وزن سه مکعبی است که در زیر فرمول آن آمده است.
d فاصله یک نقطه معین از نقطه روی منحنی که از تابع بدست می آید است ، که مقدار آن در محدوده 0 تا 1 قرار دارد
اما می توان از هر تابع دیگری که شرایط ذکر شده در  کلیولند (1979) را برآورده کند نیز می توان به عنوان تابع وزنی  استفاده کرد. وزن برای یک نقطه خاص در هر زیرمجموعه محلی از داده ها به وسیله محاسبه تابع وزن در فاصله بین آن نقطه و نقطه تخمین به مورد استفاده قرار می گیرد به صورتی که حداکثر فاصله مطلق از تمام نقاط زیر مجموعه داده را برابر یک و بقیه فاصله ها را نسبت به آن حساب می کنیم.
مدل رگرسیون خطی با متریک w(x,z) در فضای \mathbb R^m که به دو پارامتر   وابسته است ، در نظر بگیرید. فرض کنید که فرضیه خطی بر اساس ورودی با n پارامتر است و  فضای ورودی  \mathbb R^n به   تعمیم می دهیم ، مانند  و تابع هزینه به صورت زیر تعریف شده است.
A یک ماتریس از ضرایب حقیقی می باشد ،  و زیرنویس i بردارهای ورودی و خروجی را از یک مجموعه آموزشی حرکت می کند. از آنجا که w یک متریک است و یک ماتریس متقارن و یک ماتریس معین است ، بنابراین  ماتریس متقارن دیگری مانند h وجود دارد که  که بتوان به صورت w=h^2  آن را نوشت. تابع هزینه بالا به وسیله استفاده اثر می توان به صورت معادله جدید در آورد :
.
به وسیله تغییر ساختار y_i  به ستون های m\times N در ماتریس Y و \hat x_i بهستون های  ماتریس \hat X ، می توان تابع هزینه را به فرم زیر نوشته :
مارتیس W یک ماتریس مربع  N\times N است که اعضای آن w_i(x) هستند .با مشتق گرفتن نسبت به  A و صفر قرار دادن معادله به فرمول زیر می رسیم.
فرانک کلارک
فرانک کلارک (Frank Clark؛ December 22, 1857 – 1857:12:22, April 10, 1945) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رگرسیون محلی
تابع وزن
با فرض اینکه ماتریس مربعی  یک ماتریس غیر منفرد تابع هزینه    زمانی به حداقل مقدار می رسد:
فرانک کلارک
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به افسوس! یوریک بیچاره! اشاره نمود.
رگرسیون محلی
تابع وزن
یک انتخداب متداول برای w(x,z) ، می تواند وزن گاوسی است:
مزایای
یکی از بزرگترین مزیت LOESS نسبت به بسیاری از روش‌های دیگر این است که فرآیند نگاشت داده ها به یک مدل با مشخصات یک تابع آغاز نمی‌شود. در عوض، فرد تحلیلگر فقط می تواند یک مقدار برای پارامتر هموارسازی ویک درجه برای چند جمله ای محلی را مشخص کند. علاوه بر این، LOESS بسیار انعطاف پذیر است و آن را برای مدل‌سازی فرآیندهای پیچیده که هیچ مدل تئوری برای آن‌ها وهنوز به وجود نیامده است، ایده‌آل می‌کند. این دو مزیت، همراه با سادگی ، LOESS را به یکی از جذاب‌ترین روش‌های رگرسیون مدرن برای کاربردهایی که با چارچوب کلی رگرسیون حداقل مربعات مطابقت نداشته باشد تبدیل کرده است.
بر سر آنم که گر ز دست بر آید
غزلی با مطلع «بر سر آنم که گر ز دست بر آید»، غزل شمارهٔ ۲۳۲ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
شهرستان التمریه، عراق
شهرستان التمریه یک شهرستان‌های عراق در عراق است که در استان بغداد واقع شده‌است.
بر سر آنم که گر ز دست بر آید
در اجراها
محمدرضا شجریان در برنامهٔ شمارهٔ ۳۱ از مجموعهٔ گل‌های تازه این غزل را در دستگاهِ ماهور اجرا کرده‌اند.
ناگولا (۲)
ناگولا (به لاتین: Nagolla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ناگولا (ابهام‌زدایی)
ناگولا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یانیک هابرر
یانیک هابرر (به آلمانی:Janik Haberer) (زاده ۲ آوریل ۱۹۹۴) یک فوتبالیست حرفه‌ای اهل آلمان است که به عنوان هافبک برای باشگاهی حاضر در بوندس‌لیگا به نام فرایبورگ بازی می‌کند.
برونلو روندی
برونلو روندی (Brunello Rondi؛ November 26, 1924 – 1924:11:26, November 7, 1989) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به اروپا ۵۱، زندگی شیرین، بوکاچو ۷۰، جولیتای ارواح، ساتیریکون فلینی، مکانی برای عشاق، شهر زنان، هشت‌ونیم، والری، ظاهر و باطن، زندگی خشن و گل‌های سنت فرانسیس اشاره کرد.
رگرسیون محلی
مزایای
LOESS بیشتر مزایایی مدل های خطی با حداقل مربعات خطا را به همراه دارد. مهمترین آنها تئوری محاسبه عدم قطعیت برای پیش بینی و کالیبراسیون است. بسیاری از آزمون‌ها و روش‌های مورد استفاده برای اعتبارسنجی مدل‌های حداقل مربعات خطا را می‌توان برای مدل‌ LOESS نیز تعمیم داد. .
معایب
LOESS نسبت به سایر روش‌های حداقل مربعات خطا ساتفاده کمتری از داده ها می کند. برای تولید مدل‌های خوب، به مجموعه‌های داده نسبتاً بزرگ و با نمونه‌گیری متراکم نیاز دارد. دلیل این رخ داد این است که ، LOESS هنگام نگاشت محلی به داده محلی وابسته است. بنابراین، LOESS تجزیه و تحلیل داده های پیچیده کمتری را در ازای هزینه های آزمایشی بیشتر فراهم می کند.
یکی دیگر از معایب LOESS این است که تابع رگرسیون تولید شده را نمی توان به وسیله یک فرمول ریاضی نشان داد. این رخ داد باعث می شود تحلیل آن سخت تر شود. برای درک و انتقال اطلاعات بدست آمده لازم به استفاده از ابزار خاصی می باشد. از سوی دیگر، در رگرسیون غیرخطی ، فقط نوشتن یک فرم تابعی به منظور ارائه تخمین پارامترهای مجهول و عدم قطعیت برآورد شده ضروری است. بسته به کاربرد، این می تواند یک اشکال بزرگ یا کوچک در استفاده از LOESS باشد. به طور خاص، شکل ساده LOESS را نمی توان برای مدل سازی مکانیکی که پارامترهای برازش ویژگی های فیزیکی خاصی از یک سیستم را مشخص می کنند، استفاده کرد.
LOESS دارای محاسبات سنگین می باشد (به استثنای داده‌های با فاصله یکنواخت، که در آن رگرسیون می‌تواند به عنوان یک فیلتر پاسخ تکانه محدود غیر علی بیان شود). LOESS نیز مانند سایر روش های حداقل مربعات خطا مستعد تأثیرات داده پرت در مجموعه داده و باعث خراب شدن مدل می شود.
پیاده سازی ها
این مقاله حاوی مطالب مربوط به حوزه عمومی از موسسه ملی استاندارد و فناوری است.
سونات شماره ۳۱ پیانو (بتهوون)
سونات پیانو شماره ۳۱ در لا بمل ماژور، اپوس ۱۱۰، اثر لودویگ فان بتهوون در سال ۱۸۲۱م ساخته و در سال ۱۸۲۲ منتشر شد. این اثر در گروه سه‌تاییِ سونات‌ها (اپوس. ۱۰۹، ۱۱۰ و ۱۱۱) که بتهوون آن‌ها را بین سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۲۲ نوشت، سونات پیانوی میانی است و در میان تمامی سونات‌های پیانوی او، ماقبل آخر است. اگرچه این سونات در سال ۱۸۲۰ سفارش داده شد، اما بتهوون کار بر روی اپوس ۱۱۰ را تا پیش از نیمهٔ دوم سال ۱۸۲۱ آغاز نکرد، و بازبینی‌ نهایی بر روی این سونات را در اوایل سال ۱۸۲۲ تکمیل کرد. این تأخیر به‌دلیل عواملی نظیر کار بتهوون بر روی میسا سولمنیس و مسئلهٔ سلامتی او بود که رو به وخامت بود. نسخهٔ اصلی این اثر در سال ۱۸۲۲، بدون اهدا به کسی، توسط آدولف مارتین شلیزینگر (ناشر آلمانی) در پاریس و برلین، و یک نسخهٔ انگلیسی از آن نیز توسط موتزیو کلمنتی در سال ۱۸۲۳ منتشر شد.
سونات در سه موومان ساخته شده‌است. موومان اول با سرعت مودراتو از یک فرم معمولیِ سونات پیروی می‌کند که تمِ آغازینی رسا و قابل تحمل دارد. موومان دوم آلگرو با یک اسکرتسوی مختصر اما طنزآمیز آغاز می‌شود که مارتین کوپر (موسیقی‌شناس انگلیسی) معتقد است بر اساس دو آهنگ فولکلور و به دنبال آن یک تریو ساخته شده‌است. آخرین موومان شامل چندین بخش متضاد است: یک رسیتاتیو مقدماتی و آهسته، یک «آریوسوی» دردناک، یک فوگ، یک بازگشت به آریوسو، و یک فوگ دوم که به نتیجه‌ای «پرشور و قهرمانانه» می‌رسد. ویلیام کیندرمن تشابهاتی را بین فوگ در آخرین موومان و دیگر آثار متاخر بتهوون، مانند فوگِتا در واریاسیون‌های دیابلی و بخش‌هایی از میسا سولمنیس مشاهده می‌کند، و آدولف برنهارد مارکس به طرز مطلوبی فوگ را با آثار یوهان سباستیان باخ و جرج فردریک هندل مقایسه کرده‌است.
تاریخچه
در تابستان ۱۸۱۹م، آدولف مارتین شلزینگر، از «شرکت ناشران موسیقی شلزینگر» مستقر در برلین، پسرش موریس را برای ملاقات با بتهوون برای ایجاد روابط تجاری با آهنگساز فرستاد. این دو در مودلینگ با هم ملاقات کردند، جایی که موریس تأثیر مطلوبی بر آهنگساز گذاشت. پس از مدتی مذاکره با نامه، شلزینگرِ پدر، پیشنهاد خرید سه سونات پیانو با دستمزدی معادلِ ۹۰ دوکات را در آوریل ۱۸۲۰، به بتهوون داد، اگرچه بتهوون در ابتدا ۱۲۰ «دوکات» درخواست کرده بود اما در ماه مه ۱۸۲۰، وی موافقت کرد و متعهد شد که سونات‌ها را در طی سه ماه تحویل دهد. این سه سونات آنهایی هستند که اکنون با نام «Opp» شناخته می‌شوند و عبارتند از: اپوس ۱۰۹، ۱۱۰ و ۱۱۱ که آخرین سونات پیانوی بتهوون است.
بتهوون از تکمیل این سه اثر به دلیل موانع متعددی که برایش به‌وجود آمد، بازماند و تحویل آنها در موعدِ مقرر امکان‌پذیر نشد؛ از جمله کار بر روی میسا سولمنیس (اپوس. ۱۲۳)، ابتلا به روماتیسم در زمستان ۱۸۲۰، و بیماری یرقان در تابستان ۱۸۲۱. بری کوپر اشاره می‌کند که اپوس. ۱۱۰، تا نیمهٔ دوم سال ۱۸۲۱، «هنوز شکل نگرفته بود». شلزینگر، اپوس ۱۰۹ را در نوامبر ۱۸۲۱ منتشر کرد اما مکاتبات نشان می‌دهد که اپوس ۱۱۰، تا اواسط دسامبر ۱۸۲۱، هنوز آماده نشده بود. بتهوون به اصلاح آخرین موومان ادامه داد و باز هم تا اوایل سال ۱۸۲۲، به پایان نرسید. احتمالاً کُپی پارتیتور در همین زمان به شلزینگر تحویل داده شده‌است، زیرا بتهوون در ژانویه ۱۸۲۲ مبلغ ۳۰ «دوکات» برای سونات دریافت کرده بود.
نامه‌های آدولف شلزینگر به بتهوون در ژوئیه ۱۸۲۲، تأیید می‌کند که سونات، همراه با اپوس ۱۱۱، در پاریس کتابت شده‌است. سونات در آن سال همزمان در پاریس و برلین منتشر شد و در ۱۴ سپتامبر همان سال، انتشارات «کتاب‌شناسی ملی فرانسه» آن را به ثبت رساند. همچنین برخی از نسخه‌های چاپ اول در اوایل ماه اوت به وین رسید و در همین ماه، چاپ سونات در روزنامهٔ «وینر سایتونگ» اطلاع‌رسانی شد. سونات بدون اهدا به کسی منتشر شد، اگرچه شواهدی وجود دارد که بتهوون قصد داشت اپوس ۱۱۰ و ۱۱۱ را به آنتونی برنتانو (یکی از معشوقه‌هایش) تقدیم کند. در فوریه ۱۸۲۳، بتهوون نامه‌ای به فردیناند ریس در لندن فرستاد و به او اطلاع داد که نسخه‌های خطی اپوس ۱۱۰ و ۱۱۱ را برایش فرستاده‌است تا او بتواند ترتیبِ انتشار آنها را در بریتانیا بدهد؛ بتهوون در این نامه خاطرنشان کرده‌است که اگرچه اپوس ۱۱۰ قبلاً در لندن موجود بوده‌است ولی آن نسخه دارای اشتباهاتی بود که در نسخهٔ فرستاده شده به ریس، اصلاح گردیده‌است. ریس پس از این نامه، موتزیو کلمنتی را متقاعد کرد که حق انتشار این دو سونات را در بریتانیا به دست آورد، و کلمنتی نیز آنها را در همان سال در لندن منتشر کرد.
فرم
تم‌های اصلی هر موومان در این سونات، با فرازی شروع می‌شود که فقط محدودهٔ صوتی یک ششم بزرگ را پوشش می‌دهد. نکتهٔ مهم دیگر استفاده از نت فا است که درجهٔ ششم (رونمایان) از گام لا بمل ماژور است. نت فا، اوج فِراز اول در موومان آغازین را تشکیل می‌دهد و سپس به‌عنوان تونیک، در موومان دوم عمل می‌کند. همچنین اجرای نت‌های فا با دست راست، بخش تریوی موومان دوم را همراهی می‌کند و در موومان سوم، مقدمه با نت فا آغاز شده‌است.
طولِ اجرای سونات، حدود ۱۹ دقیقه است.
موومان اول
موومان اول در لا بمل ماژور با علامتِ تمپوی مودراتو (سرعت متوسط، آوازگونه و بسیار رسا) مشخص شده‌است. دنیس متیوز موومان اول را به‌عنوان یک «فرمِ سونات منظم و قابلِ پیش‌بینی» توصیف می‌کند، و چارلز روزن ساختار موومان را «هایدنی» می‌نامد. ابتدای قطعه نشانِ «کُن آمابیلیتا» (با مهربانی) دارد. پس از یک توقف در آکورد هفت نمایان (میزان دوم)، گشایش با تمی «آوازگونه» گسترش می‌یابد (میزان سوم). بعد از آن، حرکتِ آرپژی سه‌لاچنگ‌ها، منجر به «پاساژی انتقالی» و درخشان می‌شود: در ادامه، گروه دومِ تم‌ها در می بمل ماژور (نمایان)، شامل فیگورهای آپاژیاتور و یک باس است و طی سه مرحله از می بمل ماژور به سل ماژور فرود می‌آید و این در حالی است که ملودی در اینجا، به فاصلهٔ یک ششم، بالاتر رفته‌است. در انتها، گشایش با یک تم کادانسیِ دولاچنگ، به پایان می‌رسد.
بخش بسط و گسترش (که چارلز روزن آن را «بنیانی ساده» می‌نامد)، شامل بیانِ مجددِ «تم اول» با یک سکانس نزولی است که با نت‌های دولاچنگ در بخش پایین همراه است. دونالد تووی «سادگی هنرمندانهٔ» بخش گسترش را با ستون‌های پارتنون مقایسه می‌کند.
ناکاجیما کای۸۷
ناکاجیما کای۸۷ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده-هواپیمای رهگیر ساخت شرکت شرکت هواپیمای ناکاجیما است. هواگرد ناکاجیما کای۸۷ نخستین پروازش را در آوریل ۱۹۴۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
سونات شماره ۳۱ پیانو (بتهوون)
موومان اول
بازگشایش به‌طور متعارف با بیان مجددِ تم آغازین در تونیک (لا بمل ماژور) آغاز می‌شود و بتهوون آن را با موتیف «پاساژِ انتقالی» ترکیب می‌کند. تم آوازگونه به‌تدریج از طریق زیرنمایان به می ماژور مدولاسیون می‌شود (گامی به ظاهر دور، که دنیس متیوز و دونالد تووی، هر دو این گام را به‌عنوان یک نماد آسان برای منطقی‌کردنِ ورود به فا بمل ماژور می‌دانند). پس از آن طولی نمی‌کشد که هارمونی به گام خانگی خود (لا بمل ماژور) بازمی‌گردد. کودای موومان با «کادانس کامل» روی نت پدال در تونیک، بسته می‌شود.
ناکاجیما کای۸۷
طراح این هواگرد، Kunihiro Aoki بود.
سونات شماره ۳۱ پیانو (بتهوون)
موومان دوم
بتهوون در این موومان از نوانس به شیوه‌ای تناوبی (چهار میزان P و چهار میزان F) استفاده می‌کند و موومان را با یک موتیف در گسترهٔ صوتی یک ششم، آغاز می‌کند. مارتین کوپر (موسیقی‌شناس انگلیسی) تشخیص داد که بتهوون قسمت خشن‌تر در اسکرتسوی خود را با استفاده از موتیفِ دو آهنگ فولکلور استفاده کرده‌است. دونالد تووی قبلاً به این نتیجه رسیده بود که طرح چنین نظریاتی، «بی‌وجدانی» است، زیرا اولین آهنگ از این ترانه‌های فولکلور (مدتی قبل از آهنگسازی سونات)، توسط بتهوون تنظیم شده بود تا هزینهٔ ناچیزِ ارسالِ بستۀ پستی به ناشر را پرداخت کند، تووی اضافه می‌کند: «ماهیت این نوع تنظیم روشن می‌سازد که آهنگ‌های عامیانه برای آهنگساز اهمیت چندانی نداشته‌است».
فرمِ سه‌قسمتی (تریو) که در ر بمل ماژور است، «پرش‌های ناگهانی» و «فرودهای خطرناک» را در کنار هم قرار می‌دهد، بی سر و صدا پایان می‌یابند و منجر به تکرار تغییریافتۀ اسکرتسو می‌شود. اسکرتسوی تغییریافته، دارای دو تکرار است، اولین تکرار برای این منظور نوشته شده‌است تا امکان ایجاد یک ریتارداندوی اضافی را در تکرار دوم فراهم کند. پس از چند آکورد همزمان، کودای کوتاهِ موومان، با سوم پیکاردی در فا ماژور، از طریق یک آرپژِ شکستهٔ متوالی در باس، به پایان می‌رسد.
موومان سوم
ساختار موومان سوم به دو بخشِ «آریوسوی» (آوازگونه) آهسته و دو فوگ سریع‌تر، تقسیم می‌شود. در تحلیل آلفرد برندل، شش بخش در این موومان وجود دارد که عبارتند از: رسیتاتیو، آریوسو، اولین فوگ، آریوسو، فوگِ معکوس و در نهایت نتیجه‌گیری با هم‌صدا. در مقابل، مارتین کوپر ساختار را به‌عنوان یک «موومان دوبل» (یک آداجیو و یک فینال) توصیف می‌کند.
در ابتدای موومان سوم، حرکت آرپژ/ریتارداندویی که در بخش باسِ اسکرتسوی موومان دوم بود، در اینجا به سی بمل مینور تغییر یافته، و نشان‌دهندهٔ انحراف از طنزی است که در اسکرتسو وجود داشت. به دنبال سه میزان مقدمه، بلافاصله رسیتاتیو شروع می‌شود که طی آن، تمپو چندین بار تغییر می‌کند؛ سپس به یک «آریوسو دولنته» (آوازگونهٔ دردناک) در لا بمل مینور می‌انجامد؛ مرثیه‌ای که خط ملودی آن شبیه به شروع اسکرتسو در موومان دوم است (اگرچه دونالد تووی آن را ناچیز و رد می‌کند). بخش آریوسو با عنوان «مرثیهٔ آوازی» علامت‌گذاری شده‌است و توسط آکوردهای پی‌درپی، پشتیبانی می‌شود. مفسران موسیقی (از جمله ویلیام کیندرمن و چارلز روزن)، رسیتاتیو و آریوسو در آغاز قطعه را «اپرایی» تفسیر کرده‌اند، و آلفرد برندل می‌نویسد که این مرثیه شبیه آریای «آن تمام شده‌است» از «پاسیون»‌های ساختهٔ یوهان سباستیان باخ است. فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گروو می‌نویسد که اصطلاح «آریوسو» به ندرت در موسیقی سازی استفاده می‌شود.
پس از آن آریوسو به یک فوگ سه‌صدایی در لا بمل ماژور منجر می‌شود. تمی در بخش باس که از یک فاصلهٔ چهارم بالارونده، دو فاصله سوم پایین‌رونده و یک موتیف کوتاه که به نُتِ دو ختم می‌شود، تشکیل شده‌است ( به مثال پایین مراجعه کنید) . همچنین تم آغازین موومان سوم، عناصری از تم فوگ را در خود دارد (لا بمل، ر بمل، سی بمل، می بمل)، و دنیس متیوز نیز پیش‌نمایشی از تم فوگ را در میزان ماقبل آخرِ موومان اول مشاهده کرده‌است. سپس جواب رئال در بخش آلتو به گام می بمل ماژور وارد می‌شود، و نت‌های چنگ، بخش کنترسوژه را تشکیل می‌دهند. ویلیام کیندرمن شباهت‌هایی بین این فوگ و فوگ در واریاسیون‌های دیابلی (اثرِ بعدی آهنگساز) مشاهده کرده است و همچنین شباهت‌هایی در دو قطعه از موومان پنجمِ میسا سولمنیس، می‌یابد. گلن گولد این فوگ را که دارای زمینه‌ای «تغزلی، پرستیدنی و متفکر» است، با فوگِ «خشن اما منظم» از سونات هامِرکلاویِر که «بتهوونِ نیرومند، سرکشی را آشکار می‌کند»، مقایسه کرده‌است.
آرتامت
آرتامت (به ارمنی: Արտամետ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
سونات شماره ۳۱ پیانو (بتهوون)
موومان سوم
در ادامه، فوگ توسط یک آکورد هفت نمایان (لا بمل ماژور)، شکسته و قطع می‌شود که در معکوس دوم به صورت آنارمونیک در سل مینور حل می‌شود. این امر منجر به ورود دوباره به «آریوسو دولِنته» با علامت «اِرمانتِند» (خسته و فرسوده) می‌گردد. ویلیام کیندرمن درک و احساسِ «درد زمینی» از این مرثیه را با «تسلیت و قدرت درونی» در فوگ (که دونالد تووی اشاره می‌کند به نتیجه‌ای نرسیده بود)، مقایسه می‌کند. چارلز روزن تحلیل می‌کند که انتخاب تنالیته برای نُتِ پیشرو (سل مینور)، به آریوسو کیفیتی شفاف متناسب با «خستگی» می‌دهد، و تووی ریتم شکستهٔ آریوسوی دوم را «راهی به سوی هق هقِ گریه» توصیف کرده‌است. آریوسو با آکوردهای پی‌در‌پی در سل ماژور و با قدرتی رو به افزایش، با تکرار شیوهٔ «مینور به ماژورِ» ناگهانی (سوم پیکاردی)، همان‌طور که در اسکرتسوی موومان دوم به پایان رسیده بود، خاتمه می‌یابد.
آرتامت
خصوصیات
آرتامت ۰٫۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کانتل مدیکال
کانتل مدیکال (Cantel Medical) شرکت تجهیزات پزشکی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد.
سونات شماره ۳۱ پیانو (بتهوون)
موومان سوم
پس از آریوسو، «فوگ دوم» با معکوس تمِ «فوگِ اول»، ظاهر می‌شود و با علامت «ویدا آئوفیلیبِند» (به آلمانی: تجدید حیاتِ دوباره، یا به ایتالیایی سنتی: کم‌کم دوباره زندگی)، مشخص شده‌است. آلفرد برندل خصوصیتی «گمراه‌کننده» به این قسمت نسبت می‌دهد. فوگ معکوس با دستورالعمل‌هایی در بارهٔ نحوهٔ اجرا، با علامت «ناخ اونت ناخ» (ذره ذره) و «پای اَ پای» (کم‌کم)، شروع می‌شود. ابتدا به پیانیست دستور داده می‌شود که «اونا کوردا» بنوازد. «فوگ دوم» که ابتدا در گام سل ماژور است، به تدریج بر شدت و حجم صدا افزوده می‌شود. پس از ورود هر سه صدا، خط باس سوژهٔ «فوگ اول» را با کاستن از کشش صدا (که لحن آن تغییر یافته‌است) معرفی می‌کند؛ این در حالی است که بخش بالایی ریتم همان تم را در طولِ میزان‌ها، افزایش می‌دهد. در نهایت خط باس در دو مینور با نسخهٔ افزوده‌شدهٔ سوژه، وارد می‌شود و در می بمل ماژور به پایان می‌رسد؛ در طی بیان این سوژه در باس، به پیانیست دستور داده‌ می‌شود که به تدریج پدال پیانو (اونا کوردا) را رها کند. سپس بتهوون سرعت را با علامت مِنو آلگرو آرام می‌کند، و یک کوچک‌سازی کوتاه‌شدهٔ مضاعف از فوگ را معرفی می‌کند. پس از بیانات فراگیرِ سوژهٔ فوگ و معکوس فوگ (که دونالد تووی آن را موتیف «شعله» می‌نامد)، بخش‌های کنترپوان هویت خود را از دست می‌دهند. آلفرد برندل این زیربخش‌ها را به‌عنوان «از بین بردنِ» محدودیت‌های چندصدایی می‌بیند؛ دونالد تووی آن را یک «گسستگی» دانست و این قطعه را «شجاعانه» خواند. سرانجام این بخش به یک آرپژ چهارمیزانی در تونیک، و یک آکورد تاکیددارِ نهایی در لا بمل ماژور می‌انجامد.