cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
رصدخانه هالیکالا
رصدخانه هالیکالا، ، که به عنوان سایت رصدخانهٔ ارتفاعات هالیکالا نیز شناخته می‌شود، نخستین رصدخانهٔ تحقیقات نجومی هاوایی است. این رصدخانه در جزیرهٔ مائوئی واقع شده و متعلق به انستیتوی اخترشناسی دانشگاه هاوایی است که برخی از امکانات موجود در سایت را اداره می‌کند و بخش‌هایی را نیز به سازمان‌های دیگر اجاره می‌دهد. مستاجران سایت شامل آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی آمریکا (AFRL) و شبکه جهانی رصدخانه لاس کامبرز (LCOGTN) است. با ارتفاع بیش از ۳٬۰۵۰ متر بالاتر از سطح دریا (۱۰۰۱۰ فوت)، قله هالاکالی بالاتر از یک سوم از مناطق گرمسیری زمین است و دارای شرایط عالی برای مشاهدات اخترشناسی است.
ناامیدم نکن (ترانه)
«"ناامیدم نکن"» (به انگلیسی: Don't Let Me Down) ترانه‌ای از گروه دی جی آمریکایی د چینسموکرز (The Chainsmokers) است. این آهنگ در ۵ فوریه ۲۰۱۶ از طریق Disruptor و کلمبیا رکوردز منتشر شد در این آهنگ از صدای خواننده آمریکایی دایا استفاده شده است.
این آهنگ پنجمین تک آهنگ برتر ایالات متحده شد. همچنین در جدول ده آهنگ برتر کشورهای استرالیا، اتریش، کانادا، آلمان، نیوریلند، سوئد و انگلستان جای گرفت.
در ۱۲ فوریه ۲۰۱۶ ، این آهنگ جایزه ی Best Dance Recording (جوایز گرمی) را برای دایا به ارمغان آورد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی؛ Don't Let Me Down
صفحه شانه‌ای
صفحه‌های شانه‌ای، که با نام والانه و استخوان نهنگ نیز خوانده می‌شوند، صفحه‌هایی عمودی در فک بالایی نهنگ‌های بی‌دندان هستند که آن‌ها را قادر می‌سازند تا با فیلتر کردن و تصفیه آب دریا، موجودات کوچک سخت‌پوست موجود در آن را به دام بیندازند. صفحه شانه‌ای از کراتین ساخته شده است، ماده‌ای که در ناخن‌ها و موی انسان نیز یافت می‌شود.
نقش
نهنگ‌های بی‌دندان از صفحه‌های شانه‌ای برای شکار سخت‌پوستان ریزی همچون کریل بهره می‌گیرند. این نهنگ‌ها نخست آب زیادی را می‌بلعند، سپس با بستن دهان خود آب را به بیرون فشار می‌دهند. در این هنگام صفحه‌های شانه‌ای مانند یک الک مانع از بیرون رفتن جانوران ریز شده و نهنگ‌ها می‌توانند آن‌ها را با زبان خود جمع کرده و بخورند. در این فرایند گاه ماهی‌های کوچک نیز شکار می‌شوند. اگر طعمه‌های بزرگ چون ماهی‌های لجه‌ای و پرنده‌ها به دام بیفتند نهنگ آن‌ها را به بیرون تف می‌کند چرا که مریشان کوچک است و توانایی گذر طعمه‌های بزرگ را ندارد.
بهره‌گیری انسان
از صفحه‌های شانه‌ای برای ساخت چتر بهره گرفته می‌شد. امروزه اما نه تنها این کار به دلیل حفاظت از نهنگ‌ها و منع شکارشان انجام نمی‌شود، بلکه مواد ترکیبی و فلزی بسیار مقاوم‌تر از این صفحه‌ها عمل می‌کنند.
اخترسنجی
اخترسنجی شاخه‌ای از اخترشناسی و دانش اندازه‌گیری‌های دقیق جایگاه ستارگان، پیکره‌ها و اجرامِ فلکی در آسمان و بررسی دگرگونی در جایگاه آن‌ها است. این دانش در تعریف سامانهٔ مختصاتی هم‌چنین به بررسی مسئلهٔ جنبش‌شناسی پیکره‌ها در کهکشان ما می‌پردازد. اطلاعات بدست آمده از راه اخترسنجی امکان یافتن آگاهی‌های دقیق‌تری را در مورد بررسی منشأ فیزیکی منظومهٔ خوشیدی و کهکشان راه شیری فراهم می‌کند.
پیشینه
پیشینهٔ اخترسنجی به تاریخ کاتالوگ ستاره‌ای پیوند خورده‌است، که از دیرباز برای پیکره‌های آسمانی نقاط مرجعی برای اخترشناسان ارائه داد به‌طوری‌که آن‌ها می‌توانستند حرکات این اجرام را پیگیری کنند. این را می‌توان به ابرخس، که در حدود ۱۹۰ سال قبل از میلاد با استفاده از کاتالوگ پیشینیان خود تیموخاریس و آریستولوس به کشف حرکت تقدیمی زمین دست بافت. در انجام این کار، او همچنین مقیاس روشنایی را که امروزه هنوز از آن استفاده می‌شود پرورد و توسعه داد. ابرخس خود دست کم ۸۵۰ ستاره و مواضع آنان را گردآوری و تألیف کرده‌است. و جانشین ابرخس، بطلمیوس، یک کاتالوگ شامل ۱۰۲۲ ستاره را در کار خود  مجسطی  آورده‌است، که محل آن‌ها، مختصات، و روشنایی نیز آمده‌است. در سدهٔ ۱۰، عبدالرحمن صوفی با انجام مشاهدات خود در مورد ستارگان، موقعیت‌ها، اندازه‌ها و رنگ‌های آن ستارگان را شرح داد. علاوه بر این، او نقشهٔ هر صورت فلکی را نیز ترسیم کرده‌است که در کتاب خود صورالکواکب (پیکرهای ستارگان)، آن‌ها را نشان داده‌است. ابن یونس طی سال‌ها با استفاده از یک اسطرلاب بزرگ با قطر حدود ۱٫۴ متر، بیش از ۱۰٬۰۰۰ مدخل برای موقعیت خورشید را مشاهده کرد. مشاهدات او در گرفت‌ها (خسوف و کسوف)، پس از قرن‌ها بعد هنوز در تحقیقات سیمون نیوکم در بارهٔ حرکت ماه از آن استفاده شده‌است، در حالی که مشاهدات دیگرش از حرکت سیاره‌های مشتری و زحل الهام او از «گرفت و نابرابری‌های مشتری و زحلِ» لاپلاس بوده‌است. [۴]
در سدهٔ ۱۵، اولوژ، ستاره‌شناس تیموری، زیج سلطانی را تألیف کرد، که در آن ۱۰۱۹ ستاره را فهرست کرد. مانند کاتالوگ‌های پیشین ابرخس و بطلمیوس، برآورد شده که کاتالوگ اولگ بگ تا حدود ۲۰ دقیقهٔ قوس دقیق است.
در سدهٔ شانزدهم، تیکو براهه از ابزارهای پیشرفته؛ از جمله چارک دیواری بزرگ، برای اندازه‌گیری دقیق تر از پیش و با دقت ۱۵–۳۵ دقیقهٔ قوسی، در تعیین موقعیت ستاره استفاده کرد. تقی‌الدین بُعد صعود مستقیم ستاره‌ها را در رصدخانه قسطنطنیه با استفاده از «ساعت مشاهداتی» که خود اختراع کرده بود، اندازه‌گیری کرد. هنگامی که استفاده از تلسکوپ گسترده شد، استفاده از تنظیمات «دایره‌های موقعیت» این اندازه‌گیری را سرعت بخشید.
جیمز برادلی برای نخستین بار در سال ۱۷۲۹ کوشید اختلاف منظر ستاره‌ای را اندازه‌گیری کند. تشخیص چنین جنبشی برای تلسکوپ او بسیار ناچیز بود، اما در عوض پدیدهٔ انحراف نور و حرکت ترقصی محور زمین را کشف کرد. فهرست او از ۳۲۲۲ ستاره را فریدریش بسل؛ پدر اخترشناسی مدرن، در سال ۱۸۰۷ تصحیح کرد. او اولین اندازه‌گیری اختلاف منظر ستاره‌ای را انجام داد: ۰٫۳ ثانیهٔ قوسی برای ستاره دوتایی ماکیان ۶۱.
بسیار دشوار بودن روال انجام این سنجش سبب شد تا پایان سدهٔ ۱۹، تنها حدود ۶۰ اختلاف منظر ستاره‌ای بدست آمده، که بیشتر با استفاده از میکرومتر فیلار بدست آمده‌است. اخترشناسان با استفاده از صفحات عکاسی نجومی در اوایل قرن بیستم این فرایند را سرعت بخشیدند. ماشین‌های اتوماتیک سنجش صفحات و تکنولوژی پیشرفته تر کامپیوتر از دههٔ ۱۹۶۰ امکان کارآمدتر ساختن کاتالوگ‌های ستاره‌ای را فراهم ساخت. در دههٔ ۱۹۸۰، دستگاه‌های شارژ شده (CCD)، جایگزین صفحات عکاسی شدند و عدم قطعیت نور را به یک میلی‌قوس‌ثانیه کاهش دادند. این تکنولوژی باعث شد که هزینهٔ اخترسنجی کاهش یابد و راه را برای ورود پژوهشگر آماتور باز کند.
در سال ۱۹۸۹، ماهواره هیپارکوسِ آژانس فضایی اروپا،اخترسنجی را به آن‌سوی اتمسفر رسانید، جایی که کمتر تحت تأثیر نیروهای مکانیکی زمین و اعوجاج‌های نوری از جو قرار دارد. هیپارکوس از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ زاویه‌های بزرگ و کوچک را در آسمان با دقت بیشتری نسبت به هر تلسکوپ‌های نوری پیشین اندازه‌گیری کرد. در طی دورهٔ ۴ ساله، موقعیت‌ها، اختلاف منظر ستاره‌ای‌ها و نرخ‌های تغییر موقعیت زاویه‌ایِ ۱۱۸٬۲۱۸ ستاره را با درجه بی‌سابقه‌ای تعیین کرد.
استان حکاری
حَکّاری نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام. استان حکاری از شرق با آذربایجان غربی و شهرستان ارومیه، از غرب با استان شرناق، از شمال با استان وان و از جنوب با اقلیم کردستان عراق همسایه است. مرکز این استان شهری است به نام حکاری.
تاریخ
حکاری که دهاندین قسمتی از پادشاهی حوری و اورارتو بود، بعد از شاهنشاهی هخامنشی تحت تسلط اعراب واقع گردید. این شهر که بعدها تحت تسلط سلجوقیان واقع شد، و بعدها در سال ۱۵۳۶ به سرزمین‌های امپراتوری عثمانی الحاق شد.
حکاری که به بذل موقعیت جغرافیایی خودش میزبان کشورهای متعددی بوده است، کلان شهر مارسمون دنها و روستای کودشانیس/کوچانیس(امروزی کوناک) حکاری را به عنوان مرکز ایلخانی قبول کردند. ایلخانان نسطوری تا سال ۱۹۱۸ در این روستا مشغول زندگی بودند. نسطوریها که تقریباً نصفی از جمعیت حکاری را تا میان قرن ۱۹ ایجاد می نمودند، در دو تهاجم در سال‌های ۱۸۴۳ و ۱۸۴۶ از جانب امیر جزیره ابن عمر و امیر حکاری اثر گذاری اساسی داشتند.نسطوری های حکاری که در سال های ۱۹۱۸-۱۹۱۵ با قبیله ها درگیر شدند، ابتدا به ناحیه ارومیه در ایران و بعد از آن به عراق که تحت انگلیس واقع شدند امان گرفتند. با وجود اینکه آنان در قرن ۱۹ تلاش نمودند به شکل گروهی برگردند، با عملیات سمدینلی که میان ۱۲ تا ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۴ صورت گرفت دفع گردیدند.
جغرافیا
حکاری که از سمت شرق با ایران و از سمت جنوب با عراق همسایه می باشد، در سمت غرب هم با استان شرناق و در سمت شمال هم با وان همسایه می باشد. کوه جیلو که مرتفع ترین نقطه آن به ۴۱۵۰ متر می رسد، در منطقه حاکاری می باشد.
نامزدان و فهرست‌ها در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۰–۱۳۹۱)
در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۱–۱۳۹۰) بیش از پنج‌هزار تن نام‌نویسی کردند که بیش از سه‌هزار نفر تأیید صلاحیت شدند.
در این انتخابات اصولگرایان چنددسته شدند و چندین فهرست ارائه کردند که فهرست جبههٔ متحد اصولگرایان و جبههٔ پایداری انقلاب اسلامی مهم‌ترین آن‌ها بود. بخشی از اصلاحطلبان نیز انتخابات را تحریم کرده و بخشی دیگر فهرست دادند.
نام‌نویسی
ثبت‌نام نامزدان از سوم تا نهم دی ۱۳۹۰ برگزار شد. ۵٬۲۸۳ نفر در این انتخابت نام‌نویسی کردند.
۴٬۹۶۷ نفر مدرک کارشناسی ارشد به بالا داشتند. ۲۷۰ نفر از نمایندگان مجلس هشتم و ۱۷۰ نفر از نمایندگان پیشین نام نوشته‌بودند.
تاییدشدگان
به گزارش وزارت کشور، سرانجام پس از چندین مرحله اعتراض ردشدگان، در ۳ اسفند تاییدشدگان نهایی را منتشر کرد.
نامزدان حاضر
از میان تاییدشدگان تا ۳ اسفند، ۳۲۶۹ نامزد ماندند و انصراف نداده‌بودند.
البته در نهایت تا روز پیش از انتخابات نیز حدود ۱۰ نفر باز تأیید شدند.
اصولگرایان
اصولگرایان در انتخابات برخلاف انتخابات پیش که تنها با دو فهرست شرکت کرده‌بودند با چندین فهرست شرکت کردند.
جبههٔ پایداری انقلاب اسلامی
این جبهه در سال ۱۳۹۰ تشکیل شد. اعضای جبههٔ پایداری به دبیرکلی مرتضی آقاتهرانی خود را از جبهه متحد اصولگرایان جدا نمی‌دانند ولی معتقد به اصولگرایی هستند.
اعضای این جبهه مانند غلامحسین الهام، صادق محصولی، مهدی کوچک‌زاده، مسعود میر کاظمی، حمید رسایی، کامران باقری لنکرانی، روح‌الله حسینیان، مهرداد بذرپاش از اعضای پیشین دولت محمود احمدی‌نژاد و اصولگرایان مخالف جریان موسوم به جریان انحرافی هستند.
جبهه جهادگران ایران اسلامی
جهادگران ایران اسلامی در انتخابات مجلس نهم یک لیست بیست و  شش نفره با سر لیستی وهاب عزیزی   از تهران و تعدادی کاندیدا هم از شهرستان‌های دیگر معرفی کرد.
جبههٔ متحد اصولگرایان
این جبهه نیز مانند سال‌های پیش فهرست اصولگرایان مورد حمایت جامعتین بود. جبههٔ متحد اصولگرایان با جبههٔ پایداری اختلافاتی دارد؛ تا جایی که برخی از اعضای جبهه متحد اصولگرایان، جبههٔ پایداری را متهم به ارتباط پنهانی با جریان انحرافی می‌کردند.
محمدرضا باهنر، احمد توکلی، اسدالله بادامچیان، حمیدرضا ترقی، غلامرضا مصباحی مقدم، علی لاریجانی از جمله اعضای جبهه متحد اصولگرایان اند که با جبههٔ پایداری اختلاف‌هایی دارند.
جبههٔ متحد اصولگرایان نیز از مخالفان جریان پیرامونی دولت می‌باشد.
حامیان گفتمان انقلاب اسلامی
این گروه نیز در انتخابات مجلس نهم نامزد معرفی کرد و حامی دولت محمود احمدی‌نژاد است. این گروه در میان مردم به «طرفداران دولت» نیز معروف‌اند.
ایشان با جبههٔ متحد اصولگرایان و جبههٔ پایداری ائتلاف نکردند. جبههٔ پایداری و جبههٔ متحد این گروه را جریان انحرافی می‌خوانند.
عباس امیری‌فر که بازداشت نیز شده‌بوده‌است با حضور در ستاد انتخابات کشور برای نامزدی انتخابات نهمین دوره مجلس نام نوشت. که رد صلاحیت شد.
طرفداران دولت در دی ماه ۱۳۹۰، اقدام به برگزاری مراسمی‌کرد با حضور محمود احمدی‌نژاد و برخی سران و اعضای ستاد انتخاباتیش نظیر عباس امیری‌فر، مجتبی ثمره هاشمی، مهدی خورشیدی آزاد و علی‌اکبر جوانفکر در آستانهٔ انتخابات مجلس نهم در محل مجلس قدیم. در نشست که محمود احمدی‌نژاد خطاب به حامیانش گفت: «بت بزرگ را خواهد شکست» و موجب جنجال‌های زیادی شد.
روزنامهٔ ایران و خبرگزاری «شبکهٔ ایران» اعلام کرده‌اند که همهٔ حامیان گفتمان انقلاب اسلامی رد صلاحیت شده‌اند.
روزنامهٔ ایران در تیتر اول خود نوشته‌بود: «رد صلاحیت حامیان گفتمان احمدی‌نژاد» روزنامه دولت در گزارش خود نوشته است: «آخرین اخبار حاکی است طیف گسترده‌ای از افرادی که به عنوان حامی گفتمان انقلاب اسلامی شناخته می‌شوند در این مرحله بنا بر دلایلی عجیب رد صلاحیت شده‌اند. در نامههای مکتوب ارسال شده برای این افراد قید شده به استناد بند ۱ و ۳ ماده ۲۸ قانون انتخابات مجلس که همان عدم پایبندی و وفاداری به ولایت فقیه و اسلام و نظام مقدس اسلامی می‌باشد از حضور در صحنه انتخابات محروم می‌باشند.»
خبرگزاری فارس نزدیک به محافل امنیتی و نظامی این خبر روزنامهٔ ایران را در گزارشی با عنوان «روزنامهٔ ایران از «نفاق جریان انحرافی» پرده‌برداری کرد» رد کرد.
بهمن شریف‌زاده و عباس امیری‌فر که در مرحله هیئت‌های نظارت رد صلاحیت شده‌بودند، از سوی شورای نگهبان هم رد صلاحیت شدند. امیری‌فر که سابقهٔ بازداشت در کارنامه دارد و نیز شریف‌زاده از منسوبان به اسفندیار رحیم‌مشایی‌اند.
جبههٔ توحید و عدالت
این گروه که برای انتخابات فهرست دادند، دانشجویان و طلبه‌های حامی گفتمان انقلاب و دولت اسلامی‌اند. این گروه در تهران فهرست منتشر کردند.
جبههٔ ایستادگی
این گروه که به گروه محسن رضایی معروف اند، جبهه‌ای اند اصولگرا که از جبههٔ متحد میانه‌روتر اند و کسانی که در لبهٔ رد صلاحیت قرار گرفته‌بودند در این گروه بوده‌اند. علی مطهری نیز عضو این گروه بود که جدا شد.
جبههٔ بصیرت و بیداری اسلامی
این جبهه به سرپرستی سید شهاب‌الدین صدر آخرین نایب‌رئیس مجلس هشتم تشکیل شد. این گروه نیز از جبههٔ متحد جدا شده‌اند.
پس رد صلاحیت سید شهاب‌الدین صدر این جبهه بی او به کارش ادامه داد.
صدای ملت (منتقدان دولت دهم)
پس از بیرون کردن نام علی مطهری و حمیدرضا کاتوزیان و علی عباسپور تهرانی‌فرد از فهرست اصولگرایان، ایشان گروه جدیدی با نام «منتقدین دولت دهم» تشکیل داد که به نام جبهه صدای ملت تغییر نام داد. این جبهه فهرستی ۱۲نفره در تهران ارائه کردند.
حامیان ولایت
این گروه نیز زیر نظر علی مطهری جبهه‌ای جداگانه است. نامزدان این جبهه با صدای ملت اشتراک فراوانی دارند.
جبههٔ دانشگاهیان انقلاب اسلامی
این جبهه یکی از گروه‌هایی کمتر مطرح بود و در انتخابات فهرست داد. کانون دانشگاهیان ایران اسلامی بنیان‌گذار جبهه است. دبیرکل این جبهه که نزدیک انتخابات تشکیل شد محمدرضا مرندی است.
فهرست دانشگاهیان در تهران ترکیبی از جبههٔ پایداری و جبههٔ متحد و دیگران بود.
ائتلاف بزرگ اصولگرایان
این جریان را ۲۶ بهمن، سید حسن غفوری‌فرد بنیان‌گذاری کرد. در این جبهه طاهره نظری همسر منوچهر متکی نیز حضور داشت.
در تاریخ ۶ اسفند این گروه اعلام کردند که برای احترام به آیت‌الله مهدوی کنی و آیت‌الله مصباح یزدی ائتلاف بزرگ را منحل اعلام می‌کنند. همچنین مردم را به حضور پرشور در انتخابات فراخواندند.
نام‌نویسی
برای انتخابات ۱۲۹۵ نفر از اصلاح‌طلبان نام نوشته‌بودند.
جبههٔ مردم‌سالاری
جبههٔ مردم‌سالاری در روز ۱۱ دی۱۳۹۰ در قالب ۱۴ حزب و تشکل قانونی به میدان پای نهادند. او با اعلام پایبندی به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و نظام ایران همایشی خبری برگزار کردند. مصطفی کواکبیان از اقلیت مجلس هشتم موجودیت ائتلاف جبههٔ مردم‌سالاری را اعلام کرد.
«ما اعتقاد داریم قانون اساسی باید بدون کم‌وکاست و هیچ گونه تنزلی اجرا شود» ‍
کواکبیان در این نشست گفت: ما معتقد ایم که بر اساس اصول قانون اساسی و دیدگاه امام و رهبری، مجلس در راس امور است و هیچ‌کس نباید این موضوع مهم را نادیده بگیرد.
حزب مردم‌سالاری، حزب آزادی، حزب اتحاد ملی ایران، حزب میهن اسلامی، حزب فرزندان ایران، حزب مستقل کار، کانون همبستگی فرهنگیان ایران، کانون فارغ‌التحصیلان آذربایجان غربی، کانون حضرت ولی‌عصر، کانون فارغ‌التحصیلان ابوریحان بیرونی، جمعیت سیاسی اقتدار ملت ایران، جمعیت طرفداران نظام و قانون، جمعیت ایران فردا، انجمن اسلامی دانشگاهیان استان اصفهان از اعضای این جبهه‌اند.
خانهٔ کارگر
حزب خانه کارگر نیز در انتخابات شرکت کرده‌است. در مجلس هشتم تنها علی‌رضا محجوب دبیرکل این حزب بود که توانست از اصلاح‌طلبان تهران رأی آورد.
علیرضا محجوب دبیرکل حزب خانه کارگر در همایش جبههٔ‌اصلاحات گفت: «نباید آرمان‌هایی را که دهه فجر را به وجود آورد، فراموش کنیم.» او پس از بیان دلخوری و انتقاد گفت: «باید بسیاری از نکات را نادیده بگیریم و با همدلی و هم‌صدایی در انتخابات حاضر شده و بهترین‌ها را انتخاب کنیم.»
الهه راستگو نیز در این همایش گفت: «حضور در انتخابات همدلی و همراهی ما را نشان خواهد داد و این حضور در جهان به چشم جهانیان خواهد نشست.»
جلودارزاده و پزشکیان نیز در همین راستا سخنانی گفتند.
جبههٔ مردمی اصلاحات
این جبههٔ فراگیر شامل بسیاری اصلاح‌طلبان است.
در همایش این جبهه که با حضور مردم و مسعود پزشکیان و علیرضا محجوب و الهه راستگو و سهیلا جلودارزاده برگزار شد. محمد زارع فومنی دبیرکل که مجلس را می‌گرداند گفته‌است: «قصد داریم که تنور انتخابات را داغ کنیم و بدین وسیله بر خلاف خواست دشمنان، انتخاباتی پرشور را با حضور و مشارکت اکثر مردم رقم بزنیم.» و «ما اصلاح‌طلبان مردمی چه تأیید صلاحیت شویم و چه تأیید نشویم، در انتخابات شرکت می‌کنیم و به دشمنان نشان خواهیم داد که به هیچ عنوان حاضر به حرکت در سناریوی آن‌ها نیستیم.»
اصلاح‌طلبان معتدل
این گروه که از میانه‌روتر بودند فهرست‌هایی جداگانه برای حضور در انتخابات دادند.
در تهران نیز فهرست کامل دادند.
تحریم‌کنندگان
گروهی از اصلاح‌طلبان رسماً اعلام کردند که در انتخابات مجلس نهم شرکت نمی‌کنند و در این انتخابات از هیچ‌کس حمایت نمی‌کنند. گروهی دیگر از اصلاحطلبان از جمله سید محمد خاتمی در انتخابات شرکت کردند.
احزاب اصلاح طلبی نظیر جبهه مشارکت اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، اعتماد ملی، مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، نهضت آزادی، مجمع روحانیون مبارز و حزب کارگزاران سازندگی لیستی برای انتخابات مجلس نهم ارائه ندادند.
علی‌محمد غریبانی، رئیس دوره‌ای شورای هماهنگی جبههٔ اصلاحات، در گفتگو با خبرگزاری دانشجویان ایران عنوان کرد: «متأسفانه عرصه هر روز تنگ‌تر می‌شود و در نتیجه این شورا تصمیم گرفته‌است فهرست انتخاباتی ارائه ندهد و از هیچ‌کس حمایت نکند.»
محمدرضا تابش، دبیرکل فراکسیون اقلیت مجلس هشتم و رسول منتجب‌نیا، قائم‌مقام حزب اعتماد ملی نیز از مواضع شورای هماهنگی جبهه اصلاحات حمایت کردند.
مهدی کروبی رئیس مجلس اصلاحات و دبیرکل حزب اعتماد ملی، که در حبس خانگی به سر می‌بُرد، خواهان عدم حضور در انتخابات مجلس نهم شد و گفت که می‌خواهند انتخاباتی فرمایشی و دستوری ترتیب دهند.
محمد خاتمی رئیس‌جمهور دوران اصلاحات، پیشتر گفته‌بود که اصلاح‌طلبان برای مشارکت در انتخابات مجلس نهم خواهان آزادی زندانیان سیاسی و پایبندی همگان به قانون اساسی و فراهم شدن امکان برگزاری انتخابات سالم و آزاد هستند.
خاتمی دربارهٔ انتخابات مجلس نهم گفت: «حرفم را دربارهٔ شرکت در انتخابات قبلاً گفته‌ام، شرایط مهیا نشد و شرکت در انتخابات معنا ندارد.» البته خاتمی در انتخابات مشارکت کرد.
محمد موسوی خوئینی‌ها دبیرکل مجمع روحانیون مبارز و صادق زیبا کلام و محمدرضا خاتمی نائب‌رئیس مجلس ششم و دبیرکل سابق جبههٔ مشارکت نیز در اظهار نظرهایی جداگانه اعلام کردند که در انتخابات مجلس نهم شرکت نمی‌کنند.
شورای هماهنگی راه سبز امید و ۳۹ زندانی سیاسی و ابوالفضل قدیانی، عضو زندانی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران نیز در بیانیه‌هایی جداگانه خواهان تحریم انتخابات مجلس شدند.
جبههٔ مشارکت ایران اسلامی
جبهه مشارکت ایران اسلامی، از مهم‌ترین تشکل‌های اصلاح‌طلب، با انتشار بیانیه‌ای مقام‌های جمهوری اسلامی را متهم کرد که دنبال برگزاری «انتخابات نمایشی» در کشور اند و اعلام کرد که در انتخابات مجلس نهم شرکت نخواهد کرد.
ائتلاف کاندیداهای مستقل سراسر کشور
درواقع نامزدان حاضر در این جبهه مستقل حزبی بودند نه گرایشی. مثلاً در تهران علی مطهری و احمد توکلی و مهرداد بذرپاش جزو اصولگرایان اند، گرچه جزو حزب‌ها نیستند.
پرنس
شاهزاده یا پرنس، لقب مردی که از نسل پادشاه باشد.
اکسایش الکل
اکسایش یا اکسید کردن الکل یکی از واکنش‌های آلی مهم است. الکل‌های نوع یک (R-CH۲-OH) پس از اکسید شدن می‌توانند به آلدهید (R-CHO) یا کربوکسیلیک اسید (R-CO۲H) تبدیل شود درحالی که الکل‌های نوع دو (R۱R۲CH-OH) معمولاً پس از اکسید شدن تولید کتون (R۱R۲C=O) می‌کنند. الکل‌های نوع سه (R۱R۲R۳C-OH) نسبت به واکنش با اکسیژن مقاومت نشان می‌دهند.
اکسید شدن مستقیم الکل‌های نوع نخست و تولید کربوکسیلیک اسید، معمولاً از راه آلدهید منطبق بر آن صورت می‌گیرد و در اینجا بوسیلهٔ آلدهید هیدرات (R-CH(OH)۲) و با واکنش با آب انجام می‌شود پیش از آنکه واکنش اکسید شدگی و تولید کربوکسیلیک اسید بیش تر، جلو رود.
می‌توان در مرحلهٔ آلدهید با نرساندن آب به واکنش از پیشرفت واکنش اکسید شدگی الکل نوع نخست جلوگیری کرد و به این ترتیب هیچ آلدهید هیدراتی تولید نمی‌شود.
اکسایش به کتون‌ها
واکنشگرهایی که برای اکسید شدن الکل‌های نوع دو و ایجاد کتون مناسب اند ولی برای نوع یک و تولید آلدهید چندان کارآمد نیستند عبارتند از: کروم تری‌اکسید (CrO۳) در مخلوطی از اسید سولفوریک و استون (روش اکسایش جونز) و برخی کتون‌ها مانند سیکلوهگزانون در حضور آلومینیوم ایزوپروپوکسید (روش اکسایش اوپناور). روش دیگر عبارت است از اکسید شدگی به روش اکسوآمونیوم کاتالیزشده.
اکسایش به کربوکسیلیک اسیدها
برای اکسایش مستقیم الکل‌های نوع اول و تولید کربوکسیلیک اسید از واکنشگرهای زیر استفاده می‌شود:
ژیلا صادقی
ژیلا صادقی (زاده ۲۲ شهریور ۱۳۵۲ در تهران) مجری تلویزیونی و بازیگر سینما و تلویزیون ایران است.
زندگی‌نامه
ژیلا صادقی در تهران به دنیا آمد. او دانش‌آموخته رشته گرافیک از دانشگاه آزاد اسلامی است. وی قبل از آغاز گویندگی در واحد دوبلاژ، در آموزش و پرورش تدریس می‌کرد و در سال ۱۳۷۰ در تست تلویزیون قبول شد اما پس از وقفه‌ای، از سال ۱۳۷۸ به عنوان مجری مقابل دوربین رفت و در طول این سال‌ها بازی در چند مجموعه تلویزیونی و فیلم را هم تجربه کرده‌است.
ژیلا صادقی ورزش سوارکاری را دوست دارد و علاوه بر گذراندن دوره‌های تیر و کمان کلاس‌های غواصی را هم گذرانده‌است. او به غیر از بهره‌مندی از هنر هفتم از هنرهای تجسمی نیز بی بهره نیست و دوره فوق ممتاز خطاطی را گذرانده و به هنر تذهیب نیز همت گمارده‌است.
منحنی فیلیپس
منحنی فیلیپس یک مدل تجربی تک معادله‌ای است، که پس از توصیف رابطه معکوس تاریخی بین نرخ‌های بیکاری و نرخ‌های متناسب با تورم در اقتصاد، توسط ای. دبلیو فیلیپس نامگذاری شد. به بیان ساده، کاهش بیکاری (یعنی افزایش میزان اشتغال) در یک اقتصاد با نرخ‌های بالاتر تورم، همبستگی خواهد داشت.
تاریخچه
نرخ تغییر دستمزدها در مقابل بیکاری بریتانیا ۱۹۱۳–۱۹۴۸ از فیلیپس (۱۹۵۸)، ویلیام فیلیپس، اقتصاددان متولد نیوزیلند که مقاله‌ای تحت عنوان رابطه بیکاری و نرخ تغییرات دستمزد پولی در انگلستان ۱۹۵۷–۱۸۶۱ را در سال ۱۹۵۸ نوشت که در مجله فصلنامه اکونومیکا منتشر شد. در این مقاله فیلیپس توضیح می‌دهد که چگونه او رابطه معکوس بین تغییرات دستمزد پولی و بیکاری در اقتصاد بریتانیا را در دوره مورد بررسی مشاهده کرد. الگوهای مشابه در کشورهای دیگر مشاهده شد و در سال ۱۹۶۰ پل ساموئلسون و رابرت سولو از اثر فیلیپس استفاده نموده و رابطه بین تورم و بیکاری را مشخص کردند: زمانی که تورم زیاد باشد، بیکاری کم خواهد بود و بالعکس.
در دهه ۱۹۲۰، اقتصاددان آمریکایی ایروینگ فیشر این نوع رابطه منحنی فیلیپس را مورد توجه قرار داد. با این حال، منحنی اصلی فیلیپس رفتار دستمزدهای پولی را توضیح داد.
در سال‌های پس از مقاله ۱۹۵۸ فیلیپس، بسیاری از اقتصاددانان در کشورهای صنعتی پیشرفته معتقد بودند که نتایج مطالعه وی نشان داد که یک رابطه ثابت دائمی بین تورم و بیکاری وجود دارد [نیازمند منبع]. یک پیامد این برای سیاست دولت این بود که دولت‌ها می‌توانستند بیکاری و تورم را با سیاست کینزی کنترل کنند. آن‌ها می‌توانستند نرخ تورم بالای قابل قبول را که به کاهش بیکاری منجر می‌شود تحمل کنند و می‌توانست مبادله‌ای بین تورم و بیکاری وجود داشته باشد. برای مثال، سیاست پولی یا سیاست مالی (یعنی، کسری بودجه) می‌توانست برای تحریک اقتصاد، افزایش تولید ناخالص داخلی و کاهش نرخ بیکاری استفاده شود. این مسئله با حرکت در امتداد منحنی فیلیپس، منجر به نرخ تورم بیشتر و هزینه کمتر نرخ‌های بیکاری می‌شود [نیازمند منبع]. اقتصاددان جیمز فوردر استدلال می‌کند که این دیدگاه از نظر تاریخی نادرست است و نه اقتصاددانان و نه دولت‌ها هیچ‌کدام چنین دیدگاهی ندارند و داستان منحنی فیلیپس ابداع دهه ۱۹۷۰ بود.
از سال ۱۹۷۴، هفت جایزه نوبل از بین سایر جوایز به خاطر کار نقادانه برخی تغییرات منحنی فیلیپس به اقتصاددانان داده شده‌است. بعضی از این انتقادها مبتنی بر تجربه ایالات متحده آمریکا در طول دهه ۱۹۷۰ بود که هم‌زمان دوره‌هایی از بیکاری بالا و تورم بالا را داشت. نویسندگان دریافت‌کننده این جوایز عبارت بودند از: توماس سارجنت، کریستوفر سیمز، ادموند فلپس، ادوارد پرسکات، رابرت ماندل، رابرت ای. لوکاس، میلتون فریدمن و اف.ای. هایک.
رکود تورمی
در دهه ۱۹۷۰، بسیاری از کشورها میزان بالایی از تورم و بیکاری را تجربه کردند که به عنوان رکود تورمی نیز شناخته می‌شد. نظریه‌های مبتنی بر منحنی فیلیپس پیشنهاد کردند که این امر نمی‌تواند رخ دهد، و منحنی از سوی گروهی از اقتصاددانان به رهبری میلتون فریدمن مورد انتقاد همه‌جانبه قرار گرفت [نیازمند منبع]. فریدمن استدلال کرد که رابطه منحنی فیلیپس فقط یک پدیده کوتاه مدت است. او ۸ سال در این مورد پیگیری کرد، پس از اینکه ساموئلسون و سولو [۱۹۶۰] نوشتند: «همه بحث ما در مورد دوره‌های کوتاه مدت بیان شده‌است و به آن چیزی می‌پردازد که ممکن است در چند سال آینده رخ دهد». با اینکه فکر کردن به فهرست شکل ۲ که قیمت به دست آمده و رفتار بیکاری را به هم ربط می‌دهد ممکن است نادرست باشد، همان شکل خود را در بلندمدت حفظ خواهد کرد. آنچه که در طول چند سال آینده به شیوه سیاستی انجام می‌دهیم، می‌تواند آن را به روش قطعی تغییر دهد]۸[. همان‌طور که ساموئلسون و سولو ۸ سال پیش گفته بودند، وی استدلال کرد که در بلندمدت، کارگران و کارفرمایان تورم را مد نظر قرار خواهند داد، و این منجر به قراردادهای کاری می‌شود که دستمزدها را با توجه به نرخ نزدیک تورم پیش‌بینی شده افزایش می‌دهد. سپس بیکاری به میزان قبلی خود افزایش خواهد یافت، اما اکنون با نرخ تورم بالاتر همراه است. این نتیجه نشان می‌دهد که در دوره‌های بلند مدت تر هیچ مبادله‌ای بین تورم و بیکاری وجود ندارد. این نتیجه به دلایل عملی مهم است، زیرا نشان می‌دهد که بانک‌های مرکزی نباید اهداف اشتغال را بالاتر از نرخ طبیعی در نظر بگیرند.
اکثر تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که یک مبادله ​​بین سطوح پایین تورم و بیکاری وجود دارد. اثر جورج آکرلف، ویلیام دیکنز و جورج پری]۱۲] نشان می‌دهد که اگر تورم از دو به صفر درصد کاهش یابد، بیکاری به‌طور دائم به ۱٫۵ درصد افزایش خواهد یافت. دلیل آن این است که کارگران معمولاً تحمل بیشتری در مورد کاهش دستمزدهای واقعی به نسبت دستمزدهای اسمی دارند. برای مثال، کارگر هنگامی که تورم سه درصد باشد به احتمال زیاد افزایش دستمزد دو درصدی را به جای کاهش دستمزد یک درصدی در هنگام نرخ تورم صفر می‌پذیرد.
منحنی فیلیپس در دروه کنونی
اغلب اقتصاددانان، دیگر از منحنی فیلیپس به شکل اصلی آن استفاده نمی‌کنند، چون ثابت شده که بیش از حد ساده انگارانه است[۶]. این را می‌توان در یک تحلیل شتابزده از داده‌های تورم و بیکاری ۹۲-۱۹۵۳ ایالات متحده آمریکا مشاهده کرد. هیچ منحنی واحدی متناسب با داده‌ها وجود ندارد، اما سه مجموعه کلی ۱۹۷۱-۱۹۵۵ ، ۱۹۸۴-۱۹۷۴ و ۱۹۹۲-۱۹۸۵ وجود دارد که هر یک از آن‌ها شیب کلی رو به پایین اما در سه سطح بسیار متفاوت را همراه با تغییرات ناگهانی نشان می‌دهند. داده‌های مربوط به دوره ۱۹۵۴-۱۹۵۳ و ۱۹۷۳-۱۹۷۲ به راحتی دسته‌بندی نمی‌شوند، و یک تحلیل رسمی‌تر پنج گروه/ منحنی را در این دوره فرض می‌کند.
اما با این وجود امروزه، اشکال اصلاح شده منحنی فیلیپس که انتظارات تورمی را در نظر می‌گیرند مؤثر هستند. نظریه با کمی تغییر در جزئیات آن نام‌های متعددی دارد، اما همه نسخه‌های جدید بین تأثیرات کوتاه مدت و بلند مدت بیکاری تمایز قائل می‌شوند. مدل‌های جدید منحنی فیلیپس شامل منحنی فیلیپس کوتاه مدت و منحنی فیلیپس بلندمدت است. دلیل آن این است که در کوتاه مدت عموماً یک رابطه معکوس بین تورم و نرخ بیکاری وجود دارد که در منحنی فیلیپس کوتاه مدت با شیب رو به پایین نشان داده می‌شود. در بلندمدت این رابطه از بین می‌رود و اقتصاد در نهایت صرف نظر از نرخ تورم به نرخ طبیعی بیکاری برمی گردد.
ادموند فلپس و میلتون فریدمن استدلال کردند که «منحنی فیلیپس کوتاه مدت»، «منحنی فیلیپس تعدیل شونده با انتظارات» نیز نامیده می‌شود، چون به هنگام افزایش انتظارات تورمی تغییر می‌یابد. این در بلندمدت نشان می‌دهد که سیاست پولی نمی‌تواند بر بیکاری که به نرخ طبیعی خود بر می‌گردد و نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده یا منحنی فیلیپس بلندمدت نیز نامیده می‌شود تأثیر بگذارد. با این حال، این عدم تأثیر بلند مدت سیاست پولی امکان نوسانات کوتاه مدت و توانایی مقامات پولی برای کاهش موقت بیکاری با افزایش تورم دائمی و بالعکس را فراهم می‌کند. درسنامه عمومی بلانچارد، درسنامه منحنی فیلیپس تعدیل شونده با انتظارات را ارائه می‌دهد.
یک معادله مانند منحنی فیلیپس تعدیل شونده با انتظارات نیز در بسیاری از مدل‌های اخیر تعادل کلی تصادفی پویای کینزی جدید مشاهده می‌شود. در این مدل‌های اقتصاد کلان با قیمت‌های چسبنده، رابطه مثبتی بین نرخ تورم و میزان تقاضا و در نتیجه رابطه منفی بین نرخ تورم و نرخ بیکاری وجود دارد. این رابطه اغلب «منحنی فیلیپس کینزی جدید» نامیده می‌شود. منحنی فیلیپس کینزی جدید مانند منحنی فیلیپس تعدیل شونده با انتظارات نشان می‌دهد که افزایش تورم به‌طور موقت می‌تواند بیکاری را کاهش دهد، اما به‌طور دائم نمی‌تواند آن را کاهش دهد. دو مقاله مؤثر و مهم که منحنی فیلیپس کینزی جدید را تلفیق می‌کنند عبارتند از: کلاریدا، گالی، و گرتلر (۱۹۹۹) و بلانچارد و گالی (۲۰۰۷).
نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده و انتظارات عقلائی
در دهه ۱۹۷۰، نظریه‌های جدید مانند انتظارات عقلایی و نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده (NAIRU) به وجود آمدند تا توضیح دهند که چگونه رکود تورمی می‌تواند رخ دهد. نظریه دوم، به عنوان نرخ طبیعی بیکاری نیز نامیده می‌شود که بین منحنی فیلیپس کوتاه مدت و بلندمدت تمایز ایجاد می‌کند. منحنی فیلیپس کوتاه مدت شبیه یک منحنی فیلیپس طبیعی است، اما در بلندمدت به موازات تغییر انتظارات تغییر می‌یابد. در بلندمدت، فقط یک نرخ بیکاری واحد (نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده یا نرخ طبیعی) با نرخ تورم ثابت سازگار بود. در نتیجه منحنی فیلیپس بلندمدت عمودی بود، و لذا هیچ مبادله‌ای بین تورم و بیکاری وجود نداشت. ادموند فلپس برنده جایزه نوبل در اقتصاد در سال ۲۰۰۶ در این بخش شد. با این حال، قبل از اثر وی در این زمینه بحث انتظارات در عمل به‌طور کاملاً گسترده درک شد.
در این نمودار، منحنی فیلیپس بلندمدت خط قرمز عمودی است. نظریه نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده می‌گوید زمانی که بیکاری در نرخ‌های تعیین شده در این خط می‌باشد، تورم ثابت خواهد بود. با این حال، در کوتاه مدت سیاستگذاران با مبادله نرخ تورم- بیکاری روبرو خواهند شد که از طریق منحنی فیلیپس کوتاه مدت اولیه در نمودار مشخص می‌شود. در نتیجه سیاستگذاران می‌توانند نرخ بیکاری را به‌طور موقت کاهش دهند، و از طریق سیاست انبساطی از نقطه A به نقطه B حرکت کنند. با این وجود، براساس نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده، استفاده از این مبادله کوتاه مدت انتظارات تورمی را افزایش خواهد داد، منحنی کوتاه مدت به سمت راست و به منحنی فیلیپس کوتاه مدت جدید تغییر می‌یابد و نقطه تعادل را از B به C تغییر می‌دهد؛ بنابراین کاهش بیکاری به کمتر از «نرخ طبیعی» موقتی خواهد بود، و فقط به تورم بالاتر در بلند مدت منجر خواهد شد.
از آنجا که منحنی کوتاه مدت به علت تلاش برای کاهش بیکاری رو به بیرون تغییر می‌یابد، سیاست انبساطی در نهایت مبادله قابل استفاده بین بیکاری و تورم را بدتر می‌کند. به عبارتی، آن منجر به تورم بیشتر در هر نرخ بیکاری کوتاه مدت می‌شود. نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده به این خاطر مطرح می‌شود که با بیکاری واقعی پایین‌تر از آن تورم افزایش می‌یابد، در حالی که با بیکاری بالاتر از آن تورم شتاب پیدا می‌کند. با نرخ واقعی برابر با نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده، تورم ثابت است و کم و زیاد نمی‌شود. یک کاربرد عملی این مدل، توضیح رکود تورمی است که منحنی فیلیپس سنتی را به هم می‌زند.
نظریه انتظارات عقلایی گفت که انتظارات تورمی با اندکی خطای جزئی و موقتی معادل آن چیزی بود که واقعاً رخ داد. این در عوض نشان داد که دوره کوتاه مدت بسیار کوتاه است و این دوره وجود نداشت: برای مثال، هر نوع تلاش برای کاهش نرخ بیکاری به زیر نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده، بلافاصله موجب افزایش انتظارات تورمی می‌شود و در نتیجه حاکی از این است که این سیاست شکست خواهد خورد. بیکاری جز به علت اشتباهات تصادفی و گذرا در ایجاد انتظارات در مورد نرخ‌های تورم آینده، هیچگاه از نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده منحرف نمی‌شود. از این نظر، هرگونه انحراف نرخ بیکاری واقعی از نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده یک توهم است.
با این حال، در دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده آمریکا، بیش از پیش مشخص شد که نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده تعادل خاصی ندارد و می‌تواند به شیوه غیرقابل پیش‌بینی تغییر یابد. در اواخر دهه ۱۹۹۰، نرخ بیکاری واقعی به زیر ۴ درصد نیروی کار، بسیار کمتر از تقریباً تمام برآوردهای نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده کاهش یافت. اما تورم به جای شتاب گرفتن کاملاً معتدل ماند؛ بنابراین، درست هنگامی که منحنی فیلیپس موضوع بحث بود، نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده نیز مورد بحث قرار گرفت.
سوالات نظری
منحنی فیلیپس به عنوان یک مشاهده تجربی به دنبال یک توضیح نظری آغاز شد]نیازمند منبع[. به‌طور خاص، منحنی فیلیپس سعی دارد مشخص کند که آیا رابطه تورم- بیکاری علی است یا صرفاً یک رابطه همبستگی است. چند توضیح عمده در مورد نظم منحنی فیلیپس کوتاه مدت وجود دارد.
برای میلتون فریدمن همبستگی کوتاه مدتی بین شوک‌های تورم و اشتغال وجود دارد. وقتی شوک تورمی رخ می‌دهد، کارگران با پذیرش دستمزد کمتر فریب می‌خورند، چون آن‌ها کاهش دستمزدهای واقعی را بلافاصله مشاهده می‌کنند. شرکت‌ها آن‌ها را به این خاطر استخدام می‌کنند که تصور می‌کنند تورم سودهای بالاتری را برای دستمزدهای اسمی مشخص ایجاد می‌کند. این حرکت در امتداد منحنی فیلیپس با تغییر A همراه است. در نهایت، کارگران می‌فهمند که دستمزدهای واقعی کاهش یافته‌است، به‌طوری‌که آن‌ها به سمت دستمزدهای پولی بیشتر کشش می‌یابند. این مسئله موجب می‌شود که منحنی فیلیپس به سمت بالا و راست منتقل شود، همچنین در موردB. بعضی از تحقیقات تأکید می‌کنند که برخی فرضیات ضمنی و جدی عملاً در متن منحنی فیلیپس قرار دارند. اگر کسی بخواهد مکانیسم بیان شده توسط فریدمن را حفظ کند، این عدم تقارن اطلاعاتی و الگوی خاص انعطاف‌پذیری قیمت‌ها و دستمزدها هر دو ضروری هستند. با این حال، همان‌طور که بحث شد، به نظر فریدمن این فرضیات کاملاً نامشخص و از لحاظ نظری بی‌پایه و اساس هستند.
اقتصاددانانی مانند میلتون فریدمن و ادموند فلپس این نظریه را به دلیل اینکه بیان می‌کند کارگران دچار توهم پولی هستند رد می‌کنند. به گفته آنها، کارگران عقلائی فقط به دستمزدهای واقعی یعنی، دستمزدهای تعدیل شده براساس تورم واکنش نشان می‌دهند. با این حال، یکی از خصوصیات اقتصاد صنعتی مدرن این است که کارگران در یک بازار ذره‌ای و کامل با کارفرمایان خود روبرو نخواهد شد. آن‌ها در ترکیب پیچیده‌ای از بازارهای ناقص، انحصارات فروش، انحصارات خرید، اتحادیه‌های کارگری و سایر نهادها فعالیت می‌کنند. در بسیاری از موارد، آن‌ها ممکن است صرف نظر از میزان عقلائی بودن یا ادراکاتشان و صرف نظر از میزان آزاد بودنشان از توهم پولی، فاقد قدرت چانه زنی برای اقدام در جهت انتظارات خود باشند. این‌گونه نیست که تورم زیاد موجب کاهش نرخ بیکاری شود (نظریه میلتون فریدمن) و به همان اندازه بالعکس: بیکاری پایین قدرت چانه زنی کارگر را افزایش می‌دهد، و امکان تلاش موفقیت‌آمیز برای دستمزدهای اسمی بیشتر را برای آن‌ها فراهم می‌کند. کارفرمایان برای حفظ سود، قیمت‌ها را افزایش می‌دهند.
به همین صورت، تورم ذاتی صرفاً موضوع انتظارات تورمی ذهنی نیست، بلکه همچنین این واقعیت را نشان می‌دهد که تورم بالا می‌تواند شتاب فزاینده را متراکم کند و هنگامی که آغاز شود به علت حرکت تسلسلی قیمت/ دستمزد فراتر از زمان ادامه یابد.
با این حال، اقتصاددانان دیگر مانند جفری هربنر استدلال می‌کنند که قیمت را بازار تعیین می‌کند و شرکت‌های رقیب به سادگی نمی‌توانند قیمت‌ها را افزایش دهند ]نیازمند منبع[. آن‌ها منحنی فیلیپس را به‌طور کامل رد می‌کنند، و نتیجه می‌گیرند که تأثیر بیکاری فقط بخش کوچکی از تصویر بسیار بزرگتر تورم است که شامل قیمت‌های مواد اولیه، کالاهای واسطه‌ای، هزینه افزایش سرمایه، بهره‌وری کارگر، زمین و عوامل دیگر می‌باشد.
مدل مثلث گوردون
مورد آخر انتظارات تورمی و حرکت تسلسلی قیمت/ دستمزد را نشان می‌دهد. شوک‌های عرضه و تغییرات در تورم ذاتی از عوامل اصلی تغییر منحنی فیلیپس کوتاه مدت و تغییر مبادله هستند. در این نظریه، فقط انتظارات تورمی نیست که می‌تواند رکود تورمی ایجاد کند. برای مثال، صعود تند قیمت‌های نفت در طول دهه ۱۹۷۰ می‌توانست این نتیجه را در پی داشته باشد.
تغییرات در تورم ذاتی از منطق تعدیل شده جزئی در پشت بسیاری از نظریه‌های نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده پیروی می‌کند:
براساس منحنی فیلیپس ساده، بیکاری پایین تورم بالا را ترغیب می‌کند. اما اگر برای مدت طولانی همانند اواخر دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده آمریکا بیکاری پایین و تورم بالا باقی بماند، انتظارات تورمی و حرکت تسلسلی قیمت/ دستمزد شتاب می‌گیرد. این مسئله منحنی فیلیپس کوتاه مدت را به سمت بالا و راست انتقال می‌دهد، به‌طوری‌که تورم در هر نرخ بیکاری مشخص مشاهده می‌شود. (این به تغییر B در نمودار مربوط است) بر اساس منحنی فیلیپس ساده، بیکاری بالا تورم پایین را ترغیب می‌کند. اما اگر برای مدت طولانی همانند اوایل دهه ۱۹۸۰ در ایالات متحده بیکاری بالا و تورم پایین باقی بماند، انتظارات تورمی و حرکت تسلسلی قیمت/ دستمزد کند می‌شود. این منحنی فیلیپس کوتاه مدت را به سمت پایین و چپ انتقال می‌دهد، به‌طوری‌که تورم کمتر در هر نرخ بیکاری مشاهده می‌شود. مابین این دو، نرخ بیکاری متناسب با تورم غیر شتابنده قرار دارد که در آن منحنی فیلیپس هیچ گرایش ذاتی به تغییر ندارد، به‌طوری‌که نرخ تورم ثابت است. با این حال، به نظر می‌رسد محدوده‌ای در وسط بین بالا و پایین وجود دارد که در آن تورم ذاتی ثابت می‌ماند. حدود این محدوده نرخ‌های بیکاری تورم غیر شتابی در طول زمان تغییر می‌یابد.
گیس و گیس‌کشی
گیس و گیس‌کشی به معنی نزاع و درگیری میان دو زن یا دختر است که معمولاً با خراشیدن پوست، سیلی زدن به صورت، کشیدن مو یا درآوردن پیراهن و بالاپوش طرفین همراه است. همچنین زمانی که دو زن بر سر یک مرد، قدرت یا موفقیت شغلی با یکدیگر درگیر می‌شوند نیز از این واژه بهره برده می‌شود. این واژه در گفتار عامیانه مردم آمریکا از ۱۹۴۰ به این سو رواج یافته و در رسانه‌های گروهی این کشور به وفور مورد استفاده است؛ هرچند که واژه‌ای تحقیرآمیز و خیابانی است. برخی معتقدند خالص‌ترین نوع گیس و گیس‌کشی زمانی است که یک زن بلوند با یک زن موی قهوه‌ای، با یکدیگر درگیر شوند. گاهی این واژه معنی جنسیتی در برندارد. "«از نظر فرهنگی فکر می‌کنیم که گیس و گیس‌کشی را تنها بیکینی‌پوش‌هایی که دارند به یکدیگر سیلی می‌زنند یا موهای هم را می‌کشند، انجام می‌دهند. این تفکری جنسیت‌زده و ارزش‌زدایی شده‌است.» -- انور توکل، کارگردان فیلم گیس و گیس‌کشی." <!-- == Etymology == The term 'catfight' was recorded by the فرهنگ انگلیسی آکسفورد as the title and subject of an 1824 حماسه مضحک poem by Ebenezer Mack. It is first recorded as being used to describe a fight between women in 1854. The word cat was originally a contemptuous term for either sex, but eventually came to refer to a woman considered loose or sexually promiscuous, or one regarded as spiteful, backbiting, and malicious.
History of usage in popular culture
Catfights first began appearing in American popular culture in the 1950s when postwar pioneers of pornography such as Irving Klaw produced film clips of women engaged in catfighting and wrestling. Klaw used many models and actresses in his works, including بتی پیج. The popularity of watching women fight increased in the postwar years and eventually moved into the mainstream of society. In the 1960s, catfights became popular in فیلم درجه بs such as راس مایر's Faster, Pussycat! Kill! Kill! and the 1969 animated بوریس کارلوف movie Mad Monster Party. In the 1970s and 1980s, catfights began to make appearances in women in prison films, in رولر دربی، and in nighttime soap operas such as دالاس (مجموعه تلویزیونی ۱۹۷۸) and Dynasty.
Dynasty starred جان فورسایث as an oil tycoon and patriarch of a wealthy family that lived in دنور. The show co-starred blonde لیندا ایوانز and brunette جوآن کالینز. The two women had a number of fights, both verbal and physical, during the show’s 9-year run on ABC. Designed to compete with Dallas, a highly popular evening drama on CBS, Dynasty’s first-year ratings were unremarkable. For the second season, the producers introduced the dark-haired Collins as a foil to the blonde Evans and hoped that her “bitchy persona” would enhance the show’s ratings, which it did.
"“Dynasty upped the ante … On one side was the blonde stay at home Krystal Carrington … in the other corner was the most delicious bitch ever seen on television, the dark haired, scheming, career vixen, Alexis Carrington Colby … Krystal just wanted to make her husband happy; Alexis wanted to control the world. How could you not love a catfight between these two?”" According to Evans, the Dynasty director’s blueprint for the first fight was an “outrageous catfight” that she had almost a decade earlier with استفانی پاورز in the detective series مک‌کلاود, starring دنیس ویور. The fight occurred during an argument they were having in Evans’ apartment when Powers, on her way out, grabbed a bottle of seltzer water and sprayed down Evans. Before she reached the door, Evans grabbed Powers and the two women engaged in spirited catfight, wrecking the apartment in the process. During the fight, Powers’ blouse was partially torn off, exposing her black bra, a surprising level of undress for network television in that era. Evans eventually overpowered her brunette opponent and was holding her head down in a water-filled aquarium when Weaver walked in and ended the fight.
Current usage in popular culture
Catfights, both real and staged, are a staple of daytime television talk shows and reality television shows such as The Jerry Springer Show, The Bachelor, For Love or Money, and The Real Housewives series, where women are frequently presented as being in continual competition with each other for love and professional success. In 2009, شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا promoted The Bachelor with the voiceover narration "Let the catfights begin", and reality television shows have frequently overlaid sound effects of hissing cats onto scenes featuring women arguing or competing with each other.
In 2002, an سبمیلر television commercial called "Catfight" featured two young beautiful women drinking a beer in an outside cafe. Their polite conversation quickly turned into an argument about whether Miller Lite beer’s best aspect was its taste or the fact that it was less filling than other beers. The argument led to a fight where one of the girls knocked the other into an adjacent pool. The women quickly lost most of their clothes and continued the fight clad in only in their underwear. Before the fight came to a conclusion, the scene faded out and the viewers saw that it was a fantasy dreamed up by two men in a bar discussing what would make a great commercial. The scene would later cut to the girls, stripped down to their underwear, wrestling in a mud pit. An uncensored version was also filmed that included an alternate ending where the mud-covered girls fall in love and kiss. Predictably, one critic noted, the fight was blonde vs. brunette. The campaign generated considerable controversy, but sales of Miller Lite subsequently declined by 3%.
"“More than any other aspect of the catfight in today’s culture, the catfight’s sexually arousing potential is exploited for numerous purposes. The phenomenon of catfighting as erotic entertainment for straight men is widely documented throughout the Internet, television, film, and even pornography. On numerous websites … web users are overwhelmingly presented with catfighting as highly sexual, even pornographic. So many websites act as sources of catfights as pornography that it would be hard to believe the catfight can be interpreted in any other way. Venturing onto … these pages (and many others) will lead a viewer to an abundance of videos and images of objectified women fighting with each other by pulling hair, scratching, and even biting each other. The interpretation of the catfight as sexy and gratifying for men is hardly uncommon on the Internet… “"
Male responses to catfights
Catfights are often described as titillating for heterosexual men. Portrayals of catfights in cartoons, movies and advertising often display participants as attractive, with "supermodel physiques," dishevelled and missing articles of clothing, and catfights are often described by media aimed primarily at boys or men as sexy. Comedian جری ساینفلد once described the appeal of the catfight as "men think if women are grabbing and clawing at each other, there's a chance they might somehow, you know... kiss."
Female responses to catfights
Women have often been critical of the term "catfight", particularly when it is used in ways that may seem to inappropriately sexualize, neutralize, or trivialize disagreements among women on serious topics.
Feminist historians say use of the term catfight to label female opponents goes back to 1940, when American newspapers characterized as a catfight a dispute between کلر لوس and روزنامه‌نگار Dorothy Thompson over which candidate to support in the 1940 presidential campaign. One newspaper called it "a confrontation between two blonde والکیریs", and journalist والتر وینچل، upon running into Luce and Thompson at a nightclub, reportedly urged them to refrain from fighting, saying, "Ladies, ladies, remember there are gentlemen present." Luce later said she learned from this that although it was acceptable for men to disagree violently, women's disagreements would immediately be called a catfight, fingernail-scratching, or hair-pulling contest.
In the 1970s, in what feminist historians have characterized as a divide-and-conquer strategy aiming to neutralize and trivialize feminist issues, the American news media began to use the term catfight to describe women's disagreements about issues related to women's rights, such as the Equal Rights Amendment. Historian Susan J. Douglas says this served two important ideological purposes: it promoted division rather than unity among women from different ethnic, class, generational and regional lines, and it replaced the notion of "sisterhood" with competitive individualism.
Filmmaker and writer Kathleen Sweeney describes catfight scenarios as patriarchal attempts to undermine female bonds, and argues they teach girls to be rivals for male attention in ways that males find "titillating, arousing and/or comical/ridiculous", and that reinforce female gender codes of manipulation and backstabbing.
A University of British Columbia's Sauder School of Business survey found that both female and male observers judged female vs. female conflicts to have more negative impacts on the workplace environment than conflicts that involved men.
Equivalent terms
A 'scragfight' has the same or similar meaning to a 'catfight' in استرالیا and نیوزیلند. -->
ماش
' ماش''' (نام علمی: Vigna radiata) گیاهی از تیرهٔ باقلائیان (فاباسه)، راستهٔ باقلاسانان است. ماش گیاهی بومی هندوستان است اما در نقاط دیگر جهان مانند ایران نیز کشت می‌شود. در ایران این گیاه پس از برداشت جو یا گندم کاشته شده و در فصل پاییز و هنگامی که دانه‌های آن سفت و غلاف‌های آن زرد یا سیاه شد، محصول آن را در چند نوبت برداشت می‌کنند. نام انگلیسی ماش از یک لغت هندی به معنی «دانه سبز» مشتق شده‌است. سابقه کشت و استفاده از ماش به چهار هزار سال پیش و در جنوب هند بازمی‌گردد. در تایلند آثاری از استفاده و کشت ماش در ۲۲۰۰ سال پیش، کشف شده‌است. ماش در چین به سویای سبز معروف است. مصرف ماش آمریکا سالانه بیش از ده میلیون تن است که بیش از ۷۵٪ ماش مصرفی این کشور از خارج وارد می‌شود.