cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شاخص دموکراسی-دیکتاتوری
رئیس دولت
تمایز دوم این است که آیا رئیس دولت برای یک دوره ثابت انتخاب خواهد شد یا خیر. این که چه کسی رئیس دولت است می‌تواند بین کشورها متفاوت باشد. رئیس دولت می‌تواند حتی بدون انتخاب مادامیکه همه چهار معیار DD را برآورده سازد می‌تواند به عنوان رئیس دولت انتخاب شود چرا که رئیس دولت برای دسته‌بندی کشورها به عنوان دموکراسی یا دیکتاتوری استفاده نمی‌شود بلکه به جای آن که بین دموکراسی‌ها تمایز قائل شود گذاشته شده. محبوب یا مردمی به این معنی است که رئیس دولت مستقیماً توسط شهروندان انتخاب شود یا توسط هیئتی انتخاب شود که آن هیئت آن‌ها را انتخاب می‌کند (به عنوان مثال کالج انتخاباتی در آمریکا). در آلمان رئیس دولت توسط بوندستاگ منطقه‌ای انتخاب می‌شود و از طریق انتخابات عمومی مردم انتخاب نمی‌شود. مهم است ذکر کنیم که این کشورها ممکن است ارگانی به نام "رئیس‌جمهور" داشته باشند که هنوز می‌تواند دفتر رئیس‌جمهور را انتخاب کند یا دفتر به مدیر اجرایی ارجاع شود. اگر رئیس دولت در انتخابات سراسری انتخاب شود، معمولاً رئیس‌جمهور نامیده می‌شود و اگر به این شکل نباشند، اغلب به آنها سلطنت یا پادشاهی می‌گویند. با این حال، این موضوع می‌تواند گیج‌کننده باشد چرا که برخی از کشورها (آلمان برای مثال) یک رئیس دولت دارند که انتخاب می‌شود اما نه از صندوق آرای مردمی که رئیس‌جمهور نامیده می‌شود. مأموریت DD فقط این نیست که چگونه دموکراسی‌های را دسته‌بندی کند بلکه روی اختیارات، مسئولیت‌های اداری و طبقه‌بندی آنها کار می‌کند و نه فقط روی نام رسمی متمرکز باشد. این "عبارت ثابت " نشان‌دهنده زمانی است که رئیس دولت انتخاب می‌شود، روسای دولت طی زمان مشخصی به خدمت می‌پردازند و با برگزاری انتخابات دیگری آنها می‌توانند از کار برکنار شوند و نه بدون انجام پروسه انتخابات.
طبقه‌بندی
اولین تمایز این است که آیا یک دولت دموکراتیک نسبت به قانونگذاران التزام دارد؟ اگر نسبت به مجلس قانونگذاری التزامی نداشته باشد، به آن دموکراسی ریاست‌جمهوری می‌گویند. اگر دولت نسبت به قانونگذاران التزام داشته باشد، تمایز بیشتری وجود دارد مابین دموکراسی‌هایی که در آنها رئیس‌جمهور به‌طور عمومی انتخاب می‌شود و دموکراسی‌هایی که در آن رئیس‌جمهور توسط مردم انتخاب نشده‌است. اگر رؤسای جمهور برای مدت مشخصی انتخاب شوند، به این شاخص دموکراسی متنوع یا نیمه ریاست جمهوری گفته می‌شود. اگر رئیس دولت مادام العمر باشد یا از صندوق‌های رای بیرون نیامده باشد یا زمان مشخص داشته باشد، به آن دموکراسی پارلمانی می‌گویند.
جدول زیر لیستی کامل از کشورهایی که دموکراسی ارائه می‌دهند را نشان می‌دهد، توجه داشته باشید که رئیس دولت، مدیر اجرایی، دولت و مجلس قانونگذاری ممکن است نام رسمی خود را در تناقض با این طبقه‌بندی ببینند؛ زیرا نام دموکراسی و دفتر مرتبط با آن نوع آن دموکراسی را تعیین نمی‌کند.
مارتی (مجارستان)
خواهرخوانده
شهر Győr-Szabadhegy خواهرخواندهٔ مارتی (مجارستان) هست.
سیارک ۱۳۳۰۰۹
سیارک ۱۳۳۰۰۹ ۱۳۳۰۰۹مین سیارک کشف شده‌است که در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۲ کشف شد.
رزیستنس ۳
رزیستنس ۳ یک بازی ویدئویی پسا-رستاخیزی و علمی–تخیلی در سبک تیراندازی اول شخص است که توسط شرکت اینسومنیاک گیمز ساخته شده و بوسیلهٔ سونی کامپیوتر انترتینمنت برای کنسول پلی‌استیشن ۳ منتشر شده‌است. این بازی سومین و آخرین قسمت از مجموعه بازی‌های رزیستنس به شمار می‌رود، و همچنین اولین نسخه‌ای بود که از قابلیت سه‌بعدی و پلی‌استیشن موو پشتیبانی می‌کرد. رزیستنس ۳ در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۱ در ایالات متحده، ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ در ژاپن و ۹ سپتامبر ۲۰۱۱ در اروپا عرضه شد. داستان بازی در سال ۱۹۵۷، و چهار سال پس از شکست ایالات متحده و رخدادهای رزیستنس ۲ روایت می‌شود.
چالاباش (اردهان)
چالاباش یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اردهان واقع شده‌است.
رزیستنس ۳
این بازی در کنار نسخه‌های رزیستنس: فال آو من و رزیستنس ۲، سرورهای آنلاین خودشان را در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۱۴ تعطیل کردند.
هیدروفسفونیل‌دار کردن
در شیمی هیدروفسفونیل‌دار کردن یا هیدروفسفونیلاسیون به هر واکنشی اطلاق می‌شود که در آن یک واکنش افزایشی در طول یک پیوند دوگانه، یک گروه فسفونات (RP(O)(OR')2) ایجاد می‌شود. به عنوان مثال می‌توان به واکنش کاباچنیک-فیلدز اشاره کرد، که در آن یک دی‌آلکیلفسفیت در طول یک ایمین واکنش داده و یک آمینوفسفونات تشکیل می‌دهد. واکنش توسط بازها کاتالیز می‌شود و در معرض کاتالیزور آلی قرار می‌گیرد. علف کش رایج گلیفوسات یکی از ترکیبات مهم تولید شده توسط این نوع واکنش‌ها است.
عملیات گلادیو
عملیات گلادیو (به انگلیسی:  Gladio Operation و به‌طور مخفف GLADIO)، در ۲۶ نوامبر ۱۹۵۶ (۱۵ فروردین ۱۳۲۸) با هدف دفاع جمعی در رم پایه‌گذاری شد و در ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۰ به‌طور رسمی انحلال آن اعلام گردید. گلادیو نام رمزنگاری‌شده برای چندین عملیات مخفیانه مسلحانه بود که ابتدا در کشورهای اتحادیه اروپای غربی (WU) و سپس در کشورهای عضو ناتو برای مقابله با نفوذ شوروی و پیمان ورشو طراحی و اجرا می‌شد.
گلادیو که در زبان لاتین به معنای شمشیر دولبه کوتاه گلادیاتورها هست اگرچه اسم رمز شبکه مخفی ایتالیایی تحت کنترل ناتو می‌باشد اما به‌طور عموم به کلیه شبکه‌های مخفی تحت کنترل ناتو در سایر کشورهای اروپایی نیز اطلاق می‌گردد.
کشف گلادیو و فعالیت‌هایش
در سال۱۹۸۴ تحقیقات مجدد یک قاضی ایتالیایی به نام فلیس کاسون (Felice Casson) بر روی یک پرونده تروریستی مختومه نشان داد که بسیاری از ترورها و کشتارهای بعد از جنگ جهانی دوم در ایتالیا توسط گروه‌های راست تندرو صورت گرفته در حالی که پیش از این، بیشتر مردم گمان می‌کردند که عامل بیشتر این کشتارها کمونیست‌ها و گروه‌های چپی مانند بریگاد سرخ می‌باشند. با آغاز جنگ سرد قتل، ترور و بمب‌گذاری در ایتالیا رویدادی رایج شده بود. بر طبق آمار موجود، بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۷ در ایتالیا حدود هزار و پانصد حادثه تروریستی رخ داد. تحقیقات کاسون نشان می‌داد که گروه‌های راست تندرویی که توسط شبکه‌ای تحت نظر سازمان جاسوسی آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا و یک شبکه اطلاعاتی-نظامی وابسته به ناتو قرار داشته و تأمین و هدایت می‌شدند، اقدام به انجام عملیات‌های بزرگی با تلفات بالا می‌کردند. این عملیات‌ها که گاهی شهروندان عادی را نیز هدف قرار می‌داد با آگاهی یا حتی دخالت برخی از مقامات آمریکایی یا CIA صورت می‌گرفت تا با نسبت دادن آن عملیات‌ها به چپ‌ها، نفرت عمومی نسبت به گروه‌های چپ را موجب شود. این اطلاعات همچنین نشان می‌داد که این شبکه تنها به ایتالیا محدود نمی‌شده و شبکه‌های مشابهی با نام‌های دیگر در سرتاسر اروپا مشغول به فعالیت بوده‌اند. در پی افزایش فشار برای افشای راز ترورهای سیاسی این کشور، در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۰، جولیو آندروئوتی نخست‌وزیر وقت، مجبور شد در مجلس حضور یابد و به وجود شبکه گلادیو که از سال ۱۹۵۶ توسط CIA و سرویس‌های مخفی ایتالیایی ایجاد شده بود، برای هدایت و ایجاد این اقدامات تروریستی در ایتالیا اعتراف کند.
حضور گلادیو در کشورهای غیر عضو ناتو
گلادیو در کشورهای غیر عضو ناتو نیز حضوری فعال و گسترده داشته است. در گزارش‌ها و اعترافات مقامات ایتالیایی و آمریکایی حضور و فعالیت‌های گسترده عملیات گلادیو در کشورهای سوئد، سوئیس، اسپانیا، فنلاند، اتریش و... به وضوح دیده می‌شود. به‌طور مثال، در سال ۱۹۷۷ پیش از پیوستن اسپانیا به ناتو و حدود کمتر از یکسال بعد از مرگ فرانسیسکو فرانکو، حضور و فعالیت گلادیو در قتل عام آتوچا در مادرید که منجر به قتل پنج نفر از جمله چندین وکیل از اعضای اتحادیه کارگری و زخمی شدن ۸ نفر دیگر گردید کاملا مشهود است. فعالیت‌های ‌گلادیو چنان‌ مخفیانه بوده که آدولف سوارس اولین نخست‌وزیر اسپانیا بعد از دیکتاتوری فرانکو، بعدها اظهار نمود که نام گلادیو را نه تنها در آن زمان، حتی در زمان پیوستن اسپانیا به ناتو نیز نشنیده بوده و از حضور و فعالیت این سازمان در کشورش کاملا بی‌خبر بوده است. همچنین در سال ۲۰۰۵ مورخ سوئیسی دانیل گانسر در کتاب خود ارتش‌های مخفی ناتو، گلادیو را متهم به سعی داشتن در مداخله در سیاست، حکومت و راهبرد دیگر کشورها از طریق ابزار پرچم دروغین (استراتژی انجام عملیات‌های تروریستی و متهم کردن دیگر گروه‌ها و احزاب به انجام آن عملیات‌ها) می‌کند. گانسر ادعا می‌کند که در موارد مختلف، گلادیو در جنبش های تروریستی، جنایت و تلاش برای کودتای راست گرایانه مرتبط است. گانسر اظهار می‌دارد كه واحدهای گلادیو با ناتو و CIA همکاری نزدیكی داشته و گلادیو به خصوص در ایتالیا مسئول حملات تروریستی علیه مردم غیرنظامی خود است.
ادامه حیات گلادیو در ترکیه
کنترا گریلا یک نیروی نظامی در کشور ترکیه می‌باشد که دلایل بسیار بر وابستگی ان به عملیات گلادیو موجود می‌باشد. این نیرو در ابتدا برای عملیات‌های مخفیانه و ضد گروه‌های کمونیستی ایجاد شد. هدف اصلی این نیرو مقابله با عملیات‌های شوروی یا نیروهای کمونیستی در ترکیه بوده. به باور بسیاری از کارشناسان و مردم نیروهای کنترا گریلا به خاطر کنش‌های خشونت‌آمیز حل‌نشدهٔ پرشماری مسئول هستند.این نیروها بخصوص در دوران جنگ سرد در ترکیه نقش پر رنگی داشته که می‌توان به برخی از مهمترین رویداد‌های سیاسی ترکیه مانند کودتاهای نظامی ۱۹۷۱ و ۱۹۸۰ اشاره کرد. نیروهای مسلح ترکیه هرچند می‌پذیرند که این نیروها وظیفه دارند با هر دخالت ممکنی برخورد کنند، اما همواره تعلق واحد کنترا گریلای به گلادیو و فعالیت در عملیات‌های تحت نفوذ CIA را رد کرده‌اند. نیروهای کنترا گریلا پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی برای حمله به مواضع نیروهای پ.ک.ک مورد استفاده قرار گرفته است، که از آن زمان به بعد به عنوان بزرگترین تهدید علیه ایجاد صلح در ترکیه در نظر گرفته می‌شوند. همچنین محمدعلی آغجا که در یک عملیات تروریستی سعی در به قتل رساندن پاپ ژان پل دوم را داشت، در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ بخشی از این نیروها بود. وجود نیروهای کنترا گریلا کاملا مخفی بوده و تا سال ۱۹۷۱ که توسط بازماندگان حادثهٔ زیوَربَی افشا شد، افکار عمومی از وجود آن کاملا بی‌خبر بودند. اما افشای رسمی وجود چنین نیرویی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۳ نخست وزیر بولنت اجویت صورت گرفت. اجویت بیست روز بعد هدف تیراندازی قرار گرفت، اما جان سالم به در برد. پس از او تورگوت اوزال نیز به صحبت کردن آشکار دربارهٔ این مسئله پرداخت که او نیز به صورت مشابهی از یک سوءقصد جان به در برد. این موضوع از سال ۱۹۹۰ دست‌کم ۲۷ بار در مجلس مورد طرح قرار گرفت، هرچند هیچ بررسی موفقیت‌آمیزی دربارهٔ آن صورت نگرفته و نمایندگان حزب حاکم همواره از هر حزب و جایگاهی که بوده‌اند با بررسی آن مخالف کرده‌اند.
یوهانس دوبروین
یوهانس توماس پیتر دوبروین (July 12, 1931 – 1931:7:12, January 23, 2023) (به اختصار: Bruijn, J.T.P. de) ایران‌شناس و سنایی‌شناس هلندی بود. او تا سال ۱۹۹۵ کرسی زبان و فرهنگ نوین فارسی در دانشگاه لیدن را بر عهده داشت.
پیتر دوبروین استاد بازنشسته دانشگاه لیدن در ادبیات فارسی بود. او زبان‌های فارسی، عربی و ترکی را آموخت. او گلستان سعدی و اشعار عمر خیام و گلچینی از اشعار کلاسیک فارسی را به زبان هلندی ترجمه کرده و جز نویسندگان دانشنامه اسلام و دانشنامه ایرانیکا بود. او در لیدردروپ هلند زندگی می‌کرد و در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳ درگذشت.
بر پایه نوشته‌ای از علی‌اشرف صادقی، تلفظ نام این ایران‌شناس به نقل از خود او، دُبْرَن است.
زندگی و حرفه
پیتر دوبروین پس از پایان دوره دبیرستان به تحصیل در رشته‌های عربی و اسلام شناسی پرداخت. او سپس زبان و فرهنگ فارسی و ترکی را نزد استاد کارل یان فرا گرفت و این رشته‌ها را نیز با موفقیت به پایان رساند. او پس از پایان تحصیلات، در پروژه‌های مختلفی در حوزه شرق‌شناسی شرکت کرد. او با یان ریپکا شرق‌شناس ممتاز چکی در پروژه تاریخ ادبیات ایران همکاری کرد. دوبروین در فاصله سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ به‌عنوان راهنمای ممتاز در بخش خاورمیانه موزه قوم‌شناسی در روتردام به کار مشغول شد. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۵، نخست به عنوان استادیار و سپس به عنوان استاد ممتاز کرسی‌دار در بخش ایران‌شناسی دانشگاه لایدن به کار پرداخت.او در این سال‌ها در کنار دروس فرهنگ و تاریخ و هنر و ادبیات پارسی، زبان‌های دیگری چون کردی و پهلوی را تدریس کرد. دوبروین کتاب‌ها و رساله‌های گوناگونی در دانشنامه‌های اسلام و ایرانیکا به چاپ رساند. یکی از مهم‌ترین پژوهش‌های او در مورد حکیم سنائی انجام گرفته که با نام «حکیم اقلیم عشق» (عنوان اصلیː «از شرع و شاعری») به فارسی نیز ترجمه شده است.
دوبروین ترجمه‌های گوناگونی از ادبیات فارسی به زبان هلندی انجام داده که یکی از آنها، گلستان سعدی است. دوبروین در سال ۱۹۹۷ ترجمه متن کامل گلستان سعدی را همراه با شرح اسامی، مکان‌ها، اسطوره‌ها و واژه‌های تاریخی همراه با مقدمه‌ای کامل منتشر کرد. او در ترجمه اشعار گلستان با در نظر گرفتن قافیه، آن‌ها را به زبان هلندی منظوم آورده است. یکی دیگر از کتاب‌های دوبروین، «شعر صوفیانه فارسی» است که به فارسی نیز برگردانده شده است.
جان مرجان
این مستند در بیست و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر بهمن ۱۳۸۱ موفق به دریافت دیپلم افتخار و همچنین جایزه ویژه داوران جشنواره علمی پاریس شد. این مستند جایزه ویژه جشنواره فیلم حیات وحش آسیای ژاپن، جایزه دوم جشنواره فیلم سونی را بدست آورده‌است. جان مرجان در سال ۲۰۰۱ فیلمبرداری شده و امروزه بیشتر تپه‌های مرجانی از بین رفته‌اند.
موضوع
مستند جان مرجان به حیات وحش و چرخه‌های حیاتی دریای عمان و خلیج فارس با محوریت تپه‌های مرجانی و گونه‌های گیاهی و جانوری‌این منطقه خاورمیانه می‌پردازد. با توجه به خطر نابودی مرجان‌های دریایی در جهان و به ویژه خاورمیانه، این برنامه به دلیل اعتنا به حفاظت محیط زیست در دریای‌این منطقه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. برای ساخت این مستند 407 دقیقه ای پنج سال کار پژوهشی انجام شد و تولید آن هم دوسال به طول انجامید و ما حصل کار که سال 1380 پخش شد در 14 قسمت به روی آنتن رفت.
تأثیرگذاری
این مستند علمی، موجب تصویب قانون منع تخریب مرجان‌ها در سال ۱۳۸۴ در ایران شد و به دلیل تأثیرگذاری این اثر، یونسکو از آن به منظور آگاه‌سازی کشورهای خلیج فارس نسبت به اهمیت مرجان‌ها و خطراتی که آنها را تهدید می‌کند، مکرر استفاده کرده‌است.
ثبت ملی
این اثر به عنوان یکی از آثار ملی حافظه جهانی در سال ۱۳۹۱ به ثبت ملی و در سال ۲۰۱۴ به ثبت فهرست منطقه‌ای رسیده و در اداره کل آرشیوها و کتابخانه‌های سازمان صدا و سیما نگهداری می‌شود.
جوایز
این مجموعه در صدا وسیما تا کنون جوایز زیادی کسب کرده‌است که از این جوایز می‌توان به سیمرغ بلورین بهترین مستند جشنواره فیلم فجر، جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره پاریس و همچنین جایزه فیلم اول بخش آسیا و اقیانوسیه ژاپن اشاره کرد.
چیه‌می چیبا
چیه‌می چیبا (Chiemi Chiba؛ زاده February 25, 1975) خواننده و مدل اهل ژاپن است.
لفه (لمباردی)
لفه (به ایتالیایی: Leffe) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است. لفه ۶٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۰۲۷ نفر جمعیت دارد و ۴۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیرزار (زاوین)
سیرزار روستایی در دهستان پساکوه بخش زاوین شهرستان کلات استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲ نفر (در ۱۱ خانوار) بوده‌است.
برایتون، آیووا
برایتون شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۸ نفر بوده‌است.
قیمت پیشنهادی خرید
قیمت پیشنهادی خرید ، بالاترین قیمتی است که خریدار، مایل پرداخت بابت یک کالاست. نقطهٔ مقابل قیمت پیشنهادی خرید، قیمت پیشنهادی فروش است و مابه‌التفاوت بین این دو، شکاف نامیده می‌شود.
جنگ پیشنهاد خرید زمانی اتفاق می‌افتد که پیشنهاد خریدهای زیادی، به سرعت، از طرف اشخاص زیادی اعلام شود؛ به خصوص اگر قیمت پرداختی از قیمت پیشنهادی فروش یا اولین قیمت پیشنهادی خرید، بیشتر باشد. مشابه وضعیتی که در مزایده انگلیسی اتفاق می‌افتد. به عبارت دیگر، جنگ پیشنهاد خرید، وضعیتی است که در آن، دو یا چند خریدار، به آیتمی (نظیر خانه یا شرکت) بسیار علاقه‌مند بوده و پیوسته، قیمت پیشنهادی خود برای خرید آن را بالاتر می‌برند تا نهایتاً صاحب آن شوند.
در ادبیات معاملات سهام در بورس اوراق بهادار، قیمت پیشنهادی خرید، بالاترین قیمتی است که خریدار سهام، مایل به پرداخت بابت آن سهم است.
سیارک ۱۳۴۳۴۶
سیارک ۱۳۴۳۴۶ ۱۳۴۳۴۶مین سیارک کشف شده‌است که در ۰۲ اوت ۱۹۹۱ کشف شد.
موترشید
موترشید یک شهر در آلمان است که در راین-هونسروک واقع شده‌است. موترشید ۵۲۲ نفر جمعیت دارد.
پائولو فونسکا
پائولو الکساندر رودریگس فونسکا (Paulo Alexandre Rodrigues Fonseca؛ زادهٔ March 5, 1973) بازیکن پیشین و مربی کنونی فوتبال اهل پرتغال است که هدایت تیم لیل را بر عهده دارد.
او سابقه هدایت تیم های پورتو، براگا، شاختار دونتسک و آ.اس. رم را در کارنامه دارد.
مربی
پورتو
براگا
شاختار دونتسک
گلدستون، داکوتای شمالی
گلدستون شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳۹ نفر بوده‌است.
لوزینوپولیس
لوزینوپولیس (به پرتغالی: Luzinópolis) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در توکانتینس واقع شده‌است. لوزینوپولیس ۳٬۱۵۴ نفر جمعیت دارد.
الکساندرا پولووفسکا
الکساندرا پولووفسکا (Aleksandra Popławska؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۷۶) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به سال‌های شیرین، مرز، قانون حقیقی، صد سال خاندان وینیخ، بلفر، رنگ‌های خوشبختی، دوستان، هتل ۵۲، چه خوب و چه بد و در خیابان سپولنی اشاره نمود.
پیتر دی کروز
پیتر دی کروز (Peter de Cruz؛ زادهٔ January 4, 1990) ورزشکار کرلینگ اهل سوئیس است.
دی کروز در سه دوره قهرمانی کرلینگ جهان در سال های 2014، 2017 و 2019 مدال برنز گرفت.
محمدمهدی فیض‌مهدوی
محمدمهدی فیض‌مهدوی (۱۲۴۹ در کرمانشاه - ۱۳۰۶ در کرمانشاه) معروف به آمدمهدی (آقامحمد مهدی)، روحانی شیعه و از هواداران جنبش مشروطه ایران در کرمانشاه بود.
تبار
محمدمهدی فیض‌مهدوی در سال ۱۲۴۹ خورشیدی (۱۸۷۰ میلادی)، در کرمانشاه در خانواده‌ای روحانی از نوادگان فیض کاشانی که چند نسل قبل با هدف تبلیغ تشیع در کرمانشاه از کاشان به این شهر مهاجرت کرده‌بودند، به دنیا آمد. پدرش به نام شیخ محمدتقی فیض‌مهدوی (درگذشته به سال ۱۸۷۸ یا ۱۸۸۹)، یک فقیه بود. جد اول وی شیخ محمدمهدی فیض و جد دوم وی محمد محسن قاری نام داشت. مهاجرت این خاندان به کرمانشاه در زمان محمدمحسن قاری اتفاق افتاد. به همین ترتیب جد سوم وی در کاشان، محمدسمیع معلم، جد چهارمش محمدحسین مدرس و جد پنجمش محمدمحسن علم‌الهدی و جد اعلای وی محمد بن مرتضی ملقب به فیض کاشانی (درگذشته به سال ۱۶۸۰) همگی از روحانیان و فقیهان شیعه در کاشان بودند.
محمدمهدی فیض‌مهدوی دارای چهار فرزند پسر به نام‌های محمدتقی، محسن، محمدجعفر و رضا شد. سه فرزند اول وی هر سه تحصیلات مذهبی انجام داده و به عنوان روحانی فعالیت می‌کردند. فرزند کوچک‌تر وی به نام رضا فیض‌مهدوی نیز در دستگاه دادگستری به عنوان قاضی استخدام شد.
تحصیلات
محمدمهدی فیض‌مهدوی در ابتدای نوجوانی در کرمانشاه وارد حوزه علمیه شد. در منابع گوناگون نامی از استادان وی در حوزه علمیه کرمانشاه برده نشده، اما با توجه به تاریخ تحصیل وی حوزه کرمانشاه، گمان می‌رود که وی شاگرد شیخ احمد بن عبدالاحد شیخ‌الاسلام کزازی (درگذشته به سال ۱۲۸۳ خ)، حبیب‌الله فرزند محمدجعفر فرزند محمدعلی (درگذشته به سال ۱۲۷۵ خ)و نیز پدرش به نام شیخ محمدتقی فرزند محمد محسن (درگذشته به سال ۱۲۶۹ خ) بوده‌باشد.
وی در سال ۱۲۷۲ خورشیدی (۱۸۹۳ میلادی) در سن ۲۴ سالگی برای ادامه تحصیلات حوزوی‌اش به نجف در عثمانی رفت. در آنجا وی شاگرد میرزا حسین خلیلی تهرانی (درگذشته به سال ۱۲۸۶ خ)، سید محمد کاظم طباطبایی یزدی (درگذشته به سال ۱۲۹۷ خ)، میرزا فتح‌الله، مشهور به شیخ الشریعه اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۹۹ خ) و محمد کاظم خراسانی (درگذشته به سال ۱۲۸۹ خ) بوده‌است.
کتابخانه فیض‌مهدوی
محمد مهدی فیض‌مهدوی در کرمانشاه یک کتابخانه تأسیس کرد. وی در سفر حج، تعداد زیادی کتاب چاپ شده در کشورهای عربی را خریده و با خود به کرمانشاه آورد. جعفر فیض‌مهدوی پسر وی نیز بر تعداد کتاب‌ها افزود. این کتابخانه با مرگ جعفر فیض‌مهدوی در سال ۱۳۲۶ خورشیدی به تهران انتقال داده‌شد. از جمله کتاب‌های شاخص این کتابخانه، قرآنی دست‌نویس به خط میرزا احمد تبریزی و نیز نسخه‌های متعدد خطی از شاعران کرمانشاه و دیگر شهرها بوده‌است.
محمدمهدی فیض مهدوی و مشروطیت
محمدمهدی فیض‌مهدوی از طرفداران مشروطیت در کرمانشاه بود و می‌کوشید تا با راهنمایی و هدایت مشروطه‌خواهان، از جریان‌های مشروطه‌خواه در کرمانشاه حمایت کند. وی به‌طور مشخص از دو انجمن اصناف و غیرت در کرمانشاه که در راستای برقراری مشروطه تلاش می‌کردند حمایت می‌کرد. وی همچنین در جریان مقاومت ۱۳ ماهه تبریز در برابر استبداد، از ستارخان و باقرخان پشتیبانی می‌کرد و یارمحمدخان کرمانشاهی را نیز به رفتن به تبریز برای یاری دادن به مقاومت تشویق کرد.
غلامرضا کیوان سمیعی در کتاب زندگانی حیدرقلی سردار کابلی می‌نویسد:
محمدمهدی فیض‌مهدوی در جریان تحصن مشروطه‌خواهان در کنسولگری انگلستان در کرمانشاه، نقش زیادی داشت. تا آنجا که ملک‌زاده از وی به عنوان رهبر حزب میلیون و رهبر مشروطه‌خواهان نام می‌برد و می‌نویسد:
چون مستبدین از کمک ایلات بهره‌مند بودند به طرف قنسولخانه که مشروطه‌خواهان در آن متحصن بودند هجوم بردند و تیراندازی کردند، ولی جرأت نکردند وارد قنسولخانه شوند و متحصنین را به قتل برسانند. آقا محمدمهدی که رئیس حزب میلیون بود، با دوهزار نفر در قنسولخانه انگلیس متحصن بود و محمدعلی شاه تسلیم او را از سفارت انگلیس تقاضا کرد، ولی سفارت نپذیرفت.
محمدمهدی فیض‌مهدوی همچنین به سبب موضع‌گیری‌ها و فعلیت‌هایش در حمایت از مشروطه، مورد تهدید قرار گرفت و حتی یک بار گروهی از مخالفان مشروطه برای آتش زدن خانه و کشتن وی اجیر شدند. اما یارمحمدخان کرمانشاهی با سنگرگیری بر روی پشت بام خانه فیض‌مهدوی، سرکرده مهاجمین به نام «محمدعلی بیل باز» را هدف قرار داد و کشت و سبب فرار کردن بقیه مهاجمان شد.
رقص شهوانی
رقص شهوانی نوعی رقص است که فرد با نشان دادن اندام جنسی خود درصدد برانگیختگی جنسی مخاطبین است.
فرد رقصنده معمولاً با پوشیدن لباس‌های مخصوص و نیمه‌برهنه همانند شورت بندی جی در مقابل بینندگان اقدام به در آوردن لباس‌های خود می‌کند.
جانفرانکو دانجلو
جانفرانکو دانجلو (Gianfranco D'Angelo؛ زادهٔ August 19, 1936) هنرپیشه، کمدین، فیلم‌نامه‌نویس و خواننده اهل ایتالیا است.
او در زمینهٔ کمدی سکسی سبک ایتالیایی و فیلم‌های درجه ب فعالیت داشت.
از فیلم‌های او می‌توان به معلم مدرسه، دخترک سرباز در مانورهای بزرگ نظامی، ممنون… مادربزرگ، راننده تاکسی، خانم معلم به دبیرستان پسرانه می‌رود، کلاس مختلط، ریمینی ریمینی - یک سال بعد، دختر دبیرستانی در کلاس رفوزه‌ها و اعترافات یک پلیس زن اشاره کرد.
زویا اختر
زویا اختر (Zoya Akhtar؛ زادهٔ October 14, 1972) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
هرباریوم
هرباریوم مجموعه‌ای از گیاهان خشک و حفظ شده و اطلاعات مربوط به آن‌ها است که برای مطالعات علمی استفاده می‌شود. این اصطلاح را می‌توان در مورد ساختمان یا اتاقی که مجموعه در آن نگهداری می‌شود یا موسسه‌ای که نه تنها از آنها نگهداری می‌کند بلکه از آن‌ها استفاده هم می‌کند، به‌کار برد.
نمونه می‌تواند گیاهان کامل یا قسمتی از گیاهان باشد که معمولاً خشک شده و روی یک ورق یا کاغذ چسبانده شده‌است، همچنین بسته به مورد ممکن است در جعبه‌هایی ذخیره شده یا در الکل و دیگر مواد نگهدارنده قرار داده شده باشد. نمونه این مجموعه اغلب در توصیف آرایه‌های گیاهی به عنوان منبع استفاده می‌شوند، بعضی از نمونه‌ها ممکن است انواع باشند.
سیارک ۱۳۴۴۱۹
سیارک ۱۳۴۴۱۹ ۱۳۴۴۱۹مین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ ژوئن ۱۹۹۸ کشف شد.
ایرج میرزاعلیخانی
ایرَج میرزاعَلیخانی (زادهٔ ۱۱ آبان ۱۳۳۵ در تهران) طراح گرافیک، تصویرگر و استاد دانشگاه اهل ایران است.
زندگی هنری
ایرج میرزاعلیخانی ۱۱ آبان سال ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ ارتباط تصویری از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. از جمله استادان وی می‌توان به مرتضی ممیز، جلال شباهنگی، محمد احصایی، هادی شفائیه و رویین پاکباز اشاره نمود. او فعالیت‌های حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۶۳ آغاز کرد.
فعالیت‌های هنری
از جمله فعالیت‌های هنری ایرج میرزاعلیخانی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
تغییر مسیر (فیلم)
تغییر مسیر فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی راجر میشل است. در این فیلم بازیگرانی همچون بن افلک، ساموئل ال. جکسون، تونی کولت، سیدنی پولاک، ویلیام هرت، آماندا پیت، مت مالوی، تیان اسلون، ایلین گتز، بروک آلتمن و دیلن بیکر ایفای نقش کرده‌اند.
ایرج میرزاعلیخانی
آثار هنری
از جمله آثار هنری چاپ شدهٔ ایرج میرزاعلیخانی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
کتاب:
«حیفه، اَگه اینا رو ندونی!» (چندوچون راه‌اندازی یک دفتر طراحی موفق) انتشارات آبان ۱۳۹۱
والدمار چهارم
والدمار چهارم (Valdemar Atterdag؛ c. 1320 – 24 october 1375) یک پادشاه دانمارک بود.
موترشتادت
موترشتادت یک شهر در آلمان است که در راین-پفلاتس-کرایس واقع شده‌است. موترشتادت ۱۲٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
رئیس بزرگ سرخپوستان
رئیس بزرگ سرخپوستان (Heap Big Chief) یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی آلفرد جی. گلدینگ است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
دزرت هات اسپرینگز، کالیفرنیا
دزرت هات اسپرینگز شهری در شهرستان ریورساید، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵۹۳۸ نفر جمعیت داشته است.
تور هوشاود
تور هوشاود (Thor Hushovd؛ زاده January 18, 1978) یک دوچرخه‌سوار اهل نروژ است.
کال پرنده
کال پرنده روستایی در دهستان پساکوه بخش زاوین شهرستان کلات استان خراسان رضوی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸ نفر (در ۴ خانوار) بوده‌است.
کریم ادیپه
کریم ادیپه (Carim Adippe؛ زادهٔ May 15, 1973) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی دفنسور، باشگاه فوتبال مونته‌ویدئو واندررز، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، اسلاویا پراگ، ویکتوریا ژیژکوف و اتلتیکو هوراکان اشاره کرد.
مارتون‌واشار
مارتون‌واشار یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در فیر واقع شده‌است. مارتون‌واشار ۳۱٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
کمون نوئوا
کمون نوئوا (به ایتالیایی: Comun Nuovo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است. کمون نوئوا ۶٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد و ۱۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارتون‌واشار
خواهرخوانده
شهر باینفورت خواهرخواندهٔ مارتون‌واشار است.
ویکی کایا
ویکی کایا (Βίκυ Καγιά؛ زاده July 4, 1978) یک مانکن اهل یونان است.
بلی برگ (ورانگه)
بلی برگ یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه پچینیا واقع شده‌است. بلی برگ ۹۴ نفر جمعیت دارد.
روئل
مارگارت"مگی" اکفرد (Margaret "Maggie" Eckford؛ زادهٔ November 21, 1985) معروف با نام هنری روئل خواننده-ترانه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. موسیقی او به‌طور گسترده‌ای در مجموعه‌های تلویزیونی به کار رفته‌است. از جمله او خواننده ترانهٔ آغازین مجموعه‌های سلسله‌ها («بازی بقا»)، شکارچیان سایه («این شکار است»)  و رویدادنامه شانارا («تا زمانی که سقوط کنیم»)    است.
فورت دیناد، فلوریدا
فورت دیناد (به انگلیسی: Fort Denaud) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است. فورت دیناد ۵۴٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۹۴ نفر جمعیت دارد و ۴٫۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویدکون کوئیسلینگ
ویدکون کوئیسلینگ(, ؛ زاده July 18, 1887 – درگذشته 1887:7:18, October 24, 1945) یک سیاستمدار اهل نروژ بود. او بین سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ وزیر دفاع نروژ بوده‌است. کوئیسلینگ، در طول جنگ جهانی دوم کمک‌های زیادی به نازی‌ها کرد. وی بعد از جنگ به عنوان یک خائن اعدام شد. نام خانوادگی وی در زبان‌های مختلف به عنوان کلمه ای هم‌معنی با خائن استفاده می‌شود.
ویدکون کوئیسلینگ، ابتدا در ارتباط با رساندن کمک‌های انسانی به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در دوران باز سازی شوروی در سال‌های ۱۹۲۰ شناخته شد. در آن زمان، وی یکی از یاران نزدیک فریچوف نانسن بود. ویدکون کوئیسلینگ، همچنین در ۲ دوره، تحت زمامداری دولت «بونده پارتی» (حزب دهقان) از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ وزیر دفاع نروژ بود. اما هرگز به عضویت بونده پارتی در نیامد. در سال ۱۹۳۳، کوئیسلینگ، حزب فاشیستی (مجمع میلیون) را تأسیس کرد، این حزب، در دهه ۱۹۳۰ تنها از حمایت عده محدودی برخوردار بود. پس از حمله آلمان به نروژ در سال ۱۹۴۰، کوئیسلینگ، به عنوان اولین نفر در جهان از طریق رادیو اقدام به کودتا کرد، اما کودتای وی به دلیل عدم علاقه آلمان‌ها به برنامه‌های او ناکام ماند. در زمستان سال ۱۹۴۲، ویدکون کوئیسلینگ، بعد از جلب حمایت قوای اشغالگر آلمان، با عنوان رئیس‌الوزرا، همراه با سازمان مدیریت غیرنظامی آلمان، بار دیگر به صحنهٔ سیاسی وارد شد و تا پایان جنگ، قدرت دستگاه اداری در نروژ را در کنار آلمانها در اختیار داشت.
پیشینه
ویدکون آبراهام لؤریتز یونسَن کوئیسلینگ،
در ۱۸ ژوئیه ۱۸۸۷ در فیرسدال، در شهرستان تله مارک نروژ متولد شد. وی پسر کشیشی دارای شجره نامه است، که با نام جوُن لؤریتز کوئیسلینگ، (۱۸۴۴–۱۹۳۰) در اسناد رسمی کلیسای نروژ ثبت شده‌است. مادر وی زنی بود، با نام آنا کارولین بانگ، (۱۸۶۰–۱۹۴۱) وی دختر یورگن بانگ، صاحب کشتی و در آن زمان ثروتمندترین مرد در شهر گریمستا، واقع ذر جنوب نروژ بود. پدر کوئیسلینگ، در دههٔ ۱۸۷۰ جلسات موعظه و سخنرانی در شهر گریمستا، برگزار می‌کرد. یکی از شنوندگان کشیش، جوُن لؤریتز کوئیسلینگ، آنا بانگ بود که سرانجام بعد از یک دورهٔ طولانی نامزدی، با او در ۲۸ ماه مه ۱۸۸۶ ازدواج کرد. این زوج تازه ازدواج کرده بلافاصله به فیرسدال نقل مکان کردند، جایی که ویدکون و خواهر و برادرهای کوچکترش متولد شدند.
نام خانوادگی کوئیسلینگ، از لاتینی شدهٔ نامی که جد کوئیسلینگ، ایبسن لؤریتز کوئیسلین، (۱۶۳۴–۱۷۰۳) بر اساس نام روستایی در نزدیکی اسلگلز در دانمارک ابداع کرده بود، اقتباس شده‌است؛ یعنی همان روستایی که وی از آنجا به نروژ مهاجرت کرده بود. کوئیسلینگ، جوان با داشتن دو برادر و یک خواهر اگر چه خجالتی و ساکت می‌نمود، اما همچنین وفادار و مفید بود. او همیشه صمیمی بود و گاه لبخندی برلب داشت. نامه‌های خصوصی که بعدها توسط تاریخ نگاران جمع‌آوری و بررسی شده‌اند، حکایت از وجود روابط گرم در درون خانوادهٔ وی می‌کنند. از سال ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۰، پدر ویدکون، یک پیشنماز در شهر درامن بود. شهری که ویدکون کوئیسلینگ، برای اولین بار در آن به مدرسه رفت. ادعا شده که او در این دوران به خاطر لهجهٔ تلمارکی در مدرسه مورد مسخره و آزار قرار می‌گرفته، با این حال او دانش آموز ممتازی بوده‌است. در سال ۱۹۰۰ خانوادهٔ ویدکون، همگی به شی یِن نقل مکان کردند جایی که پدر وی به مقام بالاتری در سلسله مراتب کشیش‌ها ارتقاء پیدا کرد.
پاریس، اروپای شرقی و نروژ
در سپتامبر ۱۹۱۹، کوئیسلینگ، نروژ را ترک کرد تا به هیئت نمایندگی نروژی در هلسینکی پیوسته و به عنوان افسر شعبه اطلاعات ارتش، که عامل ایجاد هماهنگی، بین فعالیت‌های سیاسی و نظامی بود، خدمت کند. در پاییز ۱۹۲۱، ویدکون کوئیسلینگ، یک بار دیگر نروژ را ترک کرد، این بار به درخواست شخصی کاوشگر و بشردوست به نام فریچوف نانسن. کوئیسلینگ، در ژانویه ۱۹۲۲ وارد خارکیف پایتخت اوکراین شد تا در فعالیت‌های بشر دوستانهٔ جامعه ملل و ارسال کمک به روسیهٔ درگیر آشفتگی‌های سالهای ۱۹۲۰ مشارکت کند.
در این وضعیت، کوئیسلینگ، در گزارشی جامع، از معضلات سوء مدیریت در منطقه، پرده برداشت و باعث برانگیختن احساسات همنوع دوستی و جلب توجه مردم جهان به اوضاع اسفناک و کشته شدن تقریباً ده هزار نفر در روز در منطقه شد. این گزارش که در افکارعمومی آن زمان بسیار تأثیر گذار بود، شاهدی است بر مهارت‌های اداری و عزم راسخ کوئیسلینگ، در رسیدن به اهدافی که وی هر زمان برای خود تعیین می‌کرد.
ازدواج مصلحتی
ویدکون کوئیسلینگ، در ۲۱ اوت ۱۹۲۲، با دختری اهل روسیه به نام با «الکساندرا آندریونا ورونینا» ازدواج کرد. الکساندرا در خاطرات خود نوشت که کوئیسلینگ، به وی ابراز عشق کرده‌است. اما از نامه‌های او به خانه و تحقیقاتی که توسط پسر عموهایش انجام گرفت، به نظر نمی‌رسید که رابطهٔ عاشقانه ای بین این دو وجود داشته‌است. ظاهراً ویدکون کوئیسلینگ، صرفاً برای نجات این دختر از فقر و شرایط سخت زندگی در روسیه، با وی وصلت کرده‌است، تا به این ترتیب، بتواند با تهیهٔ گذرنامهٔ نروژی و به بهانهٔ پیوستن به همسر از روسیه خارج شود.
- الکساندرا گفتگویی با همسر خود
کوئیسلینگ را چنین بازگو می‌کند: {{rquote|right| کوئیسلینگ پاسخ داد که مردم روسیه به رهبری خردمندانه و آموزش مناسب احتیاج دارند. مردم روسیه، از بی‌تفاوتی، فقدان اهداف معین و مشخص و باور به موفقیت رنج می‌برند. بدون تصمیم و تمرکز انجام هیچ کاری ممکن نیست.
دومین همسر
}}بعداز این که ویدکون کوئیسلینگ، و الکساندرا، در سپتامبر ۱۹۲۲ اوکراین را ترک کردند، این زوج، در فوریه ۱۹۲۳ برای ادامهٔ اقدامات کمک رسانی بار دیگر به خارکیف بازگشتند. به‌گفتهٔ نانسن، کار کوئیسلینگ، در این زمان کاملاً ضروری بوده‌است. در ماه مارس ۱۹۲۳ الکساندرا که نزدیک ۲۰ سال از کوئیسلینگ، جوانتر بود، حاملگی خود را با شوهرش در میان می‌گذارد. ویدکون کوئیسلینگ، از همسرش می‌خواهد و اصرار می‌کند که جنین را سقط کند. امری که باعث ناراحتی زیاد و اضطراب الکساندرا، می‌شود. در این زمان ویدکون کوئیسلینگ، شرایط را رو به بهبودی برآورد می‌کند و در فقدان مواجهه با چالش‌های جدید این سفر را در مقایسه با سفرهای قبلی خود به روسیه، خسته کننده می‌یابد. با این حال در همین سفر ویدکون کوئیسلینگ، تنها یک سال بعد از ازدواج اول خود، با همسر آینده اش که بیش از ۱۰ سال از خود او جوانتر است؛ یعنی ماریا واسیلییونا، اهل اوکراین آشنا می‌شود. دفترچه خاطرات ماریا، یعنی همسر دوم ویدکون کوئیسلینگ، حکایت از شکوفایی رابطه ای عاشقانه در تابستان سال ۱۹۲۳ بین این ۲ می‌کند. ماریا در خاطرات خود از تسلط ویدکون کوئیسلینگ، به زبان روسی، ظاهر جذاب آریایی و رفتار مهربان وی نام می‌برد. کوئیسلینگ، بعدها ادعا کرده‌است که آن ۲ در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۳ در خارکیف ازدواج کرده‌اند، اما هیچ مدرکی مبنی بر ثبت چنین ازدواجی یافت نشده‌است. شخصی به نام دال که زندگی نامهٔ کوئیسلینگ را نوشته، ادعا کرده‌است که این وصلت، یعنی دومین ازدواج کوئیسلینگ، هرگز صورت رسمی نداشته‌است. در همه حال، رفتار این زوج مانند زن و شوهر رسمی بوده‌است. آنها سالگرد ازدواج خود را جشن می‌گرفتند و ادعا می‌کردند که الکساندرا، دخترشان است. مدتی بعد در همان سال، مأموریت کوئیسلینگ، در اقدامات امدادی به روسیه پایان یافت و هر ۳ نفر اوکراین را ترک کردند. قصد آنها این بود که یک سال را در پاریس بگذرانند. کوئیسلینگ، که تمام طول زمستان را از درد معده رنج برده بود، خیال استراحت داشت و ماریا، مشتاق سفر به اروپای غربی بود.
کناره‌گیری از ارتش
اقامت در پاریس به کناره‌گیری موقت از ارتش احتیاج داشت. امری که ویدکون کوئیسلینگ، به زودی فهمید که دائمی خواهد بود. خروج از ارتش به آن معنی بود که بعد از بازگشت، دیگر هیچ موقعیت ممتازی نصیب وی نمی‌شد. کوئیسلینگ، سهم بیشتر وقت خود در پایتخت فرانسه را برای مطالعه، خواندن آثار تئوری سیاسی و کار بر روی پروژهٔ فلسفی خود، که وی آن را<i style="color: Purple "> جهان گرایی </i>می‌نامید، گذراند. در ۲اکتبر ۱۹۲۳، او روزنامه‌های وقت اسلو، از جمله روزانهٔ تیدنس تین (نشانهٔ زمان) را متقاعد کرد که مقاله ای که وی درمورد نیاز به رسمیت شناختن دیپلماتیک دولت شوروی نوشته بود را منتشر کنند. اقامت کوئیسلینگ، در پاریس آن طوری که برنامه‌ریزی شده بود پیش نرفت و طولی نکشید که وی در اواخر سال ۱۹۲۳ دوباره کار در برنامهٔ کمک رسانی نانسن، در بالکان را آغاز کرد و در ماه نوامبر همان سال وارد صوفیه شد.
کوئیسلینگ، طی دو ماه بعدی به‌طور مداوم با همسر دومش ماریا، به مسافرت می‌رفت. در ژانویه، ماریا، به پاریس بازگشت تا از الکساندرا، که نقش دختر خواندهٔ این زوج را به عهده گرفته بود، مراقبت کند. کوئیسلینگ، در فوریهٔ همان سال به آنها پیوست. در تابستان سال ۱۹۲۴، این سه نفر همگی به نروژ بازگشتند و متعاقباً الکساندرا، نروژ را به قصد فرانسه ترک کرد و به عمه اش در نیس پیوست. الکساندرا، برای همیشه در فرانسه ماند و درآنجا زندگی کرد و دیگر هرگز به نروژ بازنگشت. کوئیسلینگ، اگرچه به الکساندرا، قول داده بود که همه امکانات مالی را برای رفاه حال وی، تأمین کند، اما ظاهراً پرداخت‌های کوئیسلینگ، نامنظم بوده و طی سال‌های بعدی کوئیسلینگ، فرصت‌های زیادی برای ملاقات با اولین همسرش را نادیده گرفته‌است.
با بازگشت به نروژ، دست سرنوشت، ویدکون کوئیسلینگ، را به جنبش کارگری و کمونیستی نروژ کشید و او را آلودهٔ اموری کرد که بعدها باعث شرم و ندامت وی شد. از جمله حمایت رسمی و آشکار او از گروه‌های شبه نظامی مردمی، که برای مقابله با حملات گروه‌های ارتجاعی تشکیل شده بودند. تا جایی که وی حتی از بعضی از اعضای گروه‌های مردمی، پرسیده بود. آیا مایل هستند، بدانند که ژنرالهای ارتش چه اطلاعاتی در مورد آنها دارند. اما در مقابل سؤال خود با واکنش مثبتی روبرو نشده بود. هر چند بعید به نظر می‌رسد که این ارتباط دوستانهٔ گذرا با گروه‌های چپ افراطی، نقش عمده ای در جهت‌گیری سیاسی کوئیسلینگ، در زندگی آینده وی داشته‌است؛ اما هانس فردریک دال، اشاره می‌کند که بعد از تجربهٔ زندگی به عنوان کودکی مرفه، کوئیسلینگ، در این زمان، بی‌پول و درمانده بود و احتمالاً به همین دلیل خاطرش عمیقاً از سران ارتش آزرده بود. چنین وضعیتی می‌توانست در ایجاد تمایلات افراطی در او مؤثر بوده باشد. دال اضافه می‌کند که دیدگاه سیاسی کوئیسلینگ، در این زمان آمیخته‌ای از ملی‌گرایی و سوسیالیسمی بود که آشکارا از سیاست‌های شوروی جانبداری می‌کرد.
رسوایی روبل
در ژوئن ۱۹۲۵ بار دیگر، ویدکون کوئیسلینگ، در خدمت فریچوف نانسن سرگرم کار و فعالیت شد. این بار کوئیسلینگ، همراه همسرش ماریا راهی سفر به ارمنستان شدند. قصد آنها این بود که از طریق برنامه‌های پیشنهاد شده بتوانند بودجهٔ لازم برای بازگشت ارمنی‌های دور افتاده از وطن را توسط سازمان جامعه ملل فراهم کنند. اما برنامه‌های پیشنهادی به رغم تلاش سرسختانه کوئیسلینگ، همگی شکست خورده و ناکام شدند. در ماه مه ۱۹۲۶ کوئیسلینگ، شغل دیگری نزد دوست قدیمی و نروژی خود، «فردریک پریتز» در مسکو پیدا کرد و به عنوان رابط بین دوست خود و مقامات شوروی که مالک نیمی از دارایی‌های شرکت چوب متعلق به پریتز، به نام «اونگا وود» بودند، مشغول به کار شد. کوئیسلینگ، بر سر این شغل تا مقدمات تعطیلی شرکت، دراوایل سال ۱۹۲۷ باقی ماند. در آن زمان، بعد از قطع روابط سیاسی بین بریتانیا و شوروی در دوره نخست‌وزیری استنلی بالدوین، امور دیپلماتیک بریتانیا در روسیه توسط دولت نروژ نمایندگی می‌شد. تحت آن شرایط و از این طریق کوئیسلینگ، توانست، در میان دیپلماتها شغلی در هیئت نمایندگی نروژ برای خود روبراه کند. سپس همسر وی، ماریا نیز در سال ۱۹۲۸ به او ملحق شد. در این زمان وقتی شایعاتی مبنی بر سوء استفاده از مجاری دیپلماتیک توسط کوئیسلینگ و دوست و کارفرمای سابقش پریتز، برای انتقال غیرقانونی میلیون‌ها روبل در بازار سیاه، در بعضی از نشریات کارگری نروژ منتشر شد، رسوایی گسترده‌ای شکل گرفت که به رسوایی روبل معروف شد. از این شایعات بعدها برای بی‌اعتبار نمودن کوئیسلینگ، از نظر ارزشهای اخلاقی بارها استفاده شد. اما تا به حال هیچ مدرکی در اثبات این شایعات یا اثبات اتهام جاسوسی کوئیسلینگ به نفع انگلیسی‌ها ارائه نشده‌است.
بازگشت نهایی به نروژ
ویدکون کوئیسلینگ، ۹ سال از ۱۲ سال قبلی را در خارج از کشور گذرانده بود، اما تجربه عملی در سیاست احزاب، خارج از روابط داخلی ارتش نروژ کسب نکرده بود. او سرانجام در ماه دسامبر ۱۹۲۹ به نروژ بازگشت. کوئیسلینگ، با خود طرحی را برای ایجاد تغییرات به همراه داشت. وی، نام طرح خود را «نورسک آکسیون» (جنبش نروژی) گذاشته بود. ساختار تشکیلاتی که او برنامه‌ریزی کرده بود، شامل واحدهای ملی، منطقه ای و محلی، با هدف جذب نیرو، به شیوهٔ حزب کمونیست شوروی بود. این سازمان مانند سازمانهای دست راستی مشابه در فرانسه، از ایجاد تغییرات اساسی در مناسبات و قوانین و متن قانون اساسی حمایت می‌کرد. طبق این برنامه مجلس نروژ یا استورتینگه، به دو شعبه تقسیم می‌شد و با الهام از سبک شوروی، نمایندگان یکی از شعبه‌ها، تنها باید از میان طبقهٔ کارگران انتخاب می‌شدند. توجه کوئیسلینگ، بیشتر روی جنبه‌های سازمانی قضایا متمرکز بود تا جنبه‌های عملی اداری و قانونی؛ برای مثال تمام اعضای جنبش، باید در سلسله مراتب نظامی سازمان، تعیین تکلیف شده بودند. در مرحلهٔ بعدی، ویدکون کوئیسلینگ، تعداد زیادی عتیقه و آثار هنری را که با قیمت ارزان در روسیهٔ پس از انقلاب به دست آورده بود، فروخت. مجموعهٔ وی حدود ۲۰۰ تابلوی نقاشی را شامل می‌شد، از جمله آثاری که ادعا می‌شد از رامبرانت، گویا، سزان و دیگر مشاهیر هنری است. این مجموعه، که شامل گنجینه‌های واقعی بود، تقریباً ۳۰۰ هزار کرون به نرخ آن زمان، بیمه شده بود. در بهار ۱۹۳۰، کوئیسلینگ، دوباره به پریتز، که دوباره به نروژ آمده بود، پیوست. آن دو در جلسات گروهی، متشکل از افسران میان سال و بازرگانان، به‌طور منظم شرکت داشتند. این جلسات، بعدها به عنوان نمونهٔ کلاسیک شکل‌گیری جلسات فاشیستی معروف شدند. گویا پریتز مصمم بود تا دوست قدیمی خود کوئیسلینگ، را وارد دنیای سیاست کند.
درگذشت نانسن
پس از درگذشت نانسن، در۱۳ مه ۱۹۳۰، کوئیسلینگ، از دوستی خود با سردبیر روزنامهٔ «تیدنس تین» (نشانهٔ زمان) استفاده کرد تا مقالهٔ تحلیلی خود از نانسن را درصفحهٔ نخست جای دهد. ترجمهٔ عنوان این مقاله به فارسی تقریباً چنین است: (اندیشه‌های سیاسی، پیرامون مرگ فریتچوف نانسن) این مقاله در ۲۴ ماه مه سال ۱۹۳۰ در صفحه اول روزنامه «تیدنس تین» منتشر شد. در این مقاله، ۱۰ نکته، برجسته شده بود که ادعا می‌کرد، مکمل دیدگاه و رؤیای نانسن در مورد آیندهٔ نروژ است. از جمله این نکات، یکی تشکیل دولت قدرتمند و عادل بود و دیگری تأکید بیشتر بر نژاد و وراثت. کوئیسلینگ، این ادعا را در کتاب خود که پاییز همان سال با عنوان «روسیه و ما» به‌صورت ادامه‌دار، در روزنامه «تیدنس تین» (نشانهٔ زمان) چاپ می‌شد، تکرار کرده؛ و گسترش داد. بنا بر تحلیل هانس فردریک دال، حمایت از جنگ علیه بلشویسم و عقاید آشکارا نژادپرستانه ای که کوئیسلینگ، در این کتاب خود اعلان کرده بود، وی را در مرکز توجه سیاسی آن روزگار قرار داد. علی‌رغم دودلی و تردیدهای قبلی، کوئیسلینگ، در هیئت مدیرهٔ «انجمن سرزمین پدری» در اسلو که قبلاً توسط نانسن هدایت می‌شد، جای گرفت. همزمان، کوئیسلینگ، و دوست قدیمی وی پریتز، یک جنبش جدید سیاسی، با مضمون «قیام مردمی در نروژ» شکل دادند. شامل یک کمیتهٔ مرکزی ۳۱ نفره و شخص ویدکون کوئیسلینگ، به عنوان رهبر جنبش؛ و یک کمیتهٔ اجرایی یک‌نفره که البته به نظر نمی‌رسد که کوئیسلینگ، ارتباط خاصی با آن داشته‌است. اولین جلسهٔ این تشکیلات در ۱۷ مارس ۱۹۳۱ با هدف مبارزه با «شورش وارداتی کمونیسم فاسد»، برگزار شد.
وزیر دفاع
ویدکون کوئیسلینگ، در بهار سال ۱۹۳۱ از تشکیلات «قیام مردمی در نروژ» جدا شد و در دولت پیدر کالستاد، که نمایندهٔ حزبی بود که توسط کشاورزان هواداری می‌شد؛ در مقام وزیر دفاع، صاحب دفتر شد. اگر چه، کوئیسلینگ، نه کشاورز بود و نه سابقهٔ دوستی با نخست‌وزیر، پیدر کالستاد، را داشت، اما توسط «توروالد اُدال» که در آن زمان، سردبیر یک نشریه بود، به نام «ناشیونن» (ملت) و ارتباط با کشاورزان داشت و از سیاستهای آنها حمایت می‌کرد، به پیدر کالستاد، معرفی و توصیه شده بود. «توروالد اُدال» خود تحت تأثیر دوست قدیمی کوئیسلینگ، فردریک پریتز، قرار داشت و در این توصیه، روی پریتز، اعتبار باز کرده بود. انتصاب کوئیسلینگ، در مقام وزیر دفاع در آن شرایط، باعث شگرفت زدگی بسیاری از نمایندگان وقت مجلس ملی نروژ شد. اولین اقدام کوئیسلینگ، در مقام وزیر دفاع، ارسال نیرو برای فرونشاندن آشوب‌های «مِن استاد» بود. یک تجربه به‌شدت تلخ برای جنبش کارگری، که در آن کوئیسلینگ، انتقادات جناح چپ از اعمال خشونت را نادیده گرفت. کوئیسلینگ، با افشای اطلاعاتی که او از طریق ارتباط قبلی خود با گروه‌های شبه نظامی چپگرا داشت، جهت‌گیری خود را آشکار کرد و تمام نیروی خود را برای مقابله با خطری که ادعا می‌شد توسط کمونیست‌ها، کشور را تهدید می‌کند، اختصاص داد.
تشکیل دولت جدید توسط ینس هوندس اید
پس از مرگ نخست‌وزیر کالستاد به دنبال یک بیماری طولانی، ینس هوندس اید رئیس دولت شد. هوندس اید در واقع قصد داشت، ویدکون کوئیسلینگ، که به خصوص بعد از ماجرای فلفل مرتباً مورد حملات انتقادی نشریات قرار می‌گرفت را از پست وزارت دفاع برکنار کند. اما در اثر نظر مثبت وزیر کشاورزی دولت قبلی، که با نخست‌وزیر جدید، ینس هوندس اید، هم حزب و هم مرام بود، کوئیسلینگ، با حفظ مقام وارد دولت تازه ای که ینس هوندس اید، تشکیل داد، شد. جلسات بحث، در مجلس ملی نروژ در روز ۵ آوریل سال ۱۹۳۲ به دنبال سخنرانی سنتی سالانه پادشاه، داغ تر از معمول بود. به خصوص بعد از آن که رهبران حزب کارگر نروژ از جمله یوهان نیگورسول، از پشت تریبون مجلس، با اشاره به ماجرای فلفل، از کوئیسلینگ، که عهده‌دار پست وزارت دفاع بود، به صورت رسمی، شدیداً انتقاد کردند. اما دو روز بعد حمله متقابل کوئیسلینگ، در مجلس ملی نروژ، باعث غافل‌گیری بسیاری شد.
از پشت تریبون مجلس، ویدکون کوئیسلینگ، در مقام وزیر دفاع در کابینه جدید، حزب کارگر نروژ و رهبرانش را متهم به داشتن روابط سری با حزب کمونیست شوروی کرد. کوئیسلینگ، ادعا کرد، مدارکی در اختیار دارد که به روشنی ثابت می‌کند، رهبران حزب کارگر نروژ با اتکاء به حزب کمونیست شوروی نقشهٔ استفاده از سلاح و براندازی انقلابی و تشکیل حکومت کمونیستی در نروژ را دارند. سخنرانی کوئیسلینگ، تبدیل به یک موفقیت بزرگ سیاسی برای او شد. بخش‌های بزرگی از سازمان تبلیغاتی بورژوایی با ارسال پیام و صدور بیانیه از وی حمایت کردند.
یکی از رهبران صنایع کشور، نوشت: «دور اول به نفع شما تمام شد». در حالی که نویسنده، یوهان بویر نوشت: «من نمی‌توانم احساس شادی و تحسین خود را مهار کنم».
اما در محافل سیاسی، بازتاب سخنرانی ویدکون کوئیسلینگ، تنوع بیشتری داشت. هم رهبری حزب کارگر نروژ و هم احزاب بورژوایی می‌خواستند اسناد ادعایی، منتشر شده و توسط یک کمیتهٔ ویژهٔ مجلس ملی نروژ مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر این، از دید مسئولان سیاسی، شگفت‌آور می‌نمود که فعالیت‌های ادعایی انقلابی، برای مدت طولانی، بدون هیچ گونه اقدام مقامات مسئول دولتی ادامه داشته‌است. یوهان لودویگ مووینکل، هنگام پایین آمدن از سکوی سخنرانی با صدای آهسته ای به کوئیسلینگ، گفت: - این انتقاد بیشتر از هر کس به خود شما برمی گردد،
ملاقات با هیتلر
در مه ۱۹۳۳، ویدکون کوئیسلینگ، حزب راست‌گرای (مجمع ملی.NS) را تشکیل داد و از آن زمان به بعد خود، رهبر این حزب بود. (مجمع ملی.NS) در انتخابات ۱۹۳۳ تنها ۲٫۲ درصد و در سال ۱۹۳۶ ۱٫۸ درصد از آرا را به خود اختصاص داد و از موفقیت قابل توجهی برخوردار نشد. پس از اختلافات درون حزبی در سال ۱۹۳۶، از نظر سیاسی (مجمع ملی.NS) هیچ نقش مهمی نداشت. ویدکون کوئیسلینگ، که به شدت تحت تأثیر فاشیسم قرار گرفته بود، به تدریج به مدل آلمانی نزدیک شد. از طریق تماس با آلفرد روزنبرگ و دریاسالار بزرگ، اریش ردر، کوئیسلینگ، در دسامبر ۱۹۳۹ با آدولف هیتلر ملاقات کرد و در این مذاکرات این احتمال مطرح شد که (مجمع ملی.NS) می‌تواند روی حمایت آلمان حساب کرده و با اتکاء بر این حمایت، قدرت سیاسی در نروژ را تصاحب کند.
با این حال، هیتلر، ترجیح داد بدون مشورت با ویدکون کوئیسلینگ، خود را برای حمله استراتژیک آماده کند. ضمن این که به احتمال زیاد، ویدکون کوئیسلینگ، از طریق آلفرد روزنبرگ، و افراد وابسته به وی، توانست کمک مالی از آلمان دریافت کند و به این ترتیب فعالیت‌های تبلیغاتی و انتشاراتی خود را گسترش دهد.
کودتای رادیویی
پس از ورود نیروهای اشغالگر آلمانی به خاک نروژ، در شب ۹ آوریل ۱۹۴۰ ویدکون کوئیسلینگ، بدون حمایت رسمی آلمان، به مرکز پخش کننده رادیو اسلو، دسترسی پیدا کرده و ضمن یک سخنرانی رادیویی خود را نخست‌وزیر نروژ اعلام می‌کند. کوئیسلینگ، دستور می‌دهد که مقاومت علیه نیروهای آلمانی بلافاصله متوقف شود. روز بعد، یک نمایندهٔ آلمانی، مأموریت یافت تا خواستار انتصاب رسمی ویدکون کوئیسلینگ، شود. پادشاه هاکون هفتم پس از مشورت با دولت این درخواست را رد کرد. متعاقب مخالفت پادشاه با انتصاب رسمی وی، ویدکون کوئیسلینگ، با مخالفت شدید آلمان روبرو شد و مجبور به استعفا گشت. ویدکون کوئیسلینگ، به‌طور رسمی در ۱۵ آوریل ۱۹۴۰ از سمت نخست‌وزیری که خود به خود اعطا کرده بود استعفا داد. کوئیسلینگ، در ژوئیه ۱۹۴۰ تقریباً به آلمان تبعید شد، اما این بار نیز آلفرد روزنبرگ، و اریش ردر، از کوئیسلینگ، حمایت کردند. وقتی مذاکرات نمایندگان مجلس ملی نروژ، که از ۱۳ ژوئن تا ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۰ ادامه داشت، با مقامات اشغالگر آلمان، با بن‌بست روبرو شد. رایش کومیسار، یوسف تربوون، همراه با اکثریت اعضای حزب (مجمع ملی. NS)، شورای وزیران را در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۰ تشکیل داد تا اعمال قدرت قوای اشغالگر آلمانی، شکلی قانونی پیدا کند. ابتدا، در بین اعضای شورا جای ویدکون کوئیسلینگ، خالی به نظر می‌رسید، اما کمتر از دو سال بعد در اول فوریه ۱۹۴۲ در جریان مراسم تبلیغاتی- سیاسی قلعه آکرهوس، ویدکون کوئیسلینگ، توسط رایش کومیسار، یوسف تربوون، رسماً به سمت ریاست شورای وزیران نروژ منصوب شد. در ۱۲ مارس همان سال قانونی تصویب شد که حزب (مجمع ملی. NS) را حزب دولت معرفی می‌کرد. با این حال ویدکون کوئیسلینگ، فاقد هر گونه اقتدار مردمی بود و تنها با اتکاء برقوای نظامی اشغالگر و ابزار سرکوب قادر به حفظ موقعیت خویش بود. در عمل تغییراتی که در قانون اساسی اعمال شد هیچ گونه تغییرات واقعی برای ویدکون کوئیسلینگ، به ارمغان نیاورد.
برنامه ویدکون کوئیسلینگ، مانند گذشته، سازماندهی یک هیئت فرماندهی کورپراتیستی با مشارکت یک مجلس کشوری، متشکل از نمایندگان اصناف شغلی، تحت نظارت حزب دولتی (مجمع ملیNS) و مطابق با اصول رهبری بود. برنامه‌های کوئیسلینگ، با مقاومت گروه‌های صنفی روبرو شد. در پاییز ۱۹۴۲، آدولف هیتلر روشن کرد که چنین برنامه‌هایی باید تا بعد از جنگ به تعویق انداخته شوند، اما کوئیسلینگ، به برنامه‌های خود برای تدوین یک قانون اساسی جدید ادامه داد. از جمله عقد پیمان صلح با آلمان و مشارکت نروژ، در اتحاد ملی‌گرای آلمان بزرگ، بخشی از برنامه‌های جاه طلبانهٔ کوئیسلینگ، بود. در دوره جنگ از سال ۱۳۳۹ تا ۱۹۴۵ کوئیسلینگ، در مجموع ۱۱ بار با آدولف هیتلر ملاقات داشت.
محاکمه و اعدام
برنامه‌های ویدکون کوئیسلینگ، برای ایجاد نظم نوین جهانی موضوعی مهم و شاید اصلی در پروندهٔ اتهام خیانت به وی در سال ۱۹۴۵ بود. صورت جلسات تندنویسی شدهٔ دادگاه که بعدها منتشر شد، شامل دفاعیات خود او نیز هست و بر اهمیت موضوع دلالت می‌کند. ادعا شده بود که در برخی از موارد، تهاجم کوئیسلینگ، شدیدتر از آلمانی‌ها بوده‌است. به عنوان مثال در اقداماتی که علیه کشیش‌ها و معلم‌ها در سال ۱۹۴۲ صورت گرفته بود. در این دادگاه، کوئیسلینگ، هم به دلیل نادیده گرفتن ظلمی که به یهودیان در دوران تصدی قدرت توسط او روا شده بود و هم به دلیل مشارکت وی در اعمال ظلم در موارد دیگر، ضدیهودی شناخته شد. ویدکون کوئیسلینگ، در ۹ مه ۱۹۴۵ تسلیم پلیس شد. ویدکون کوئیسلینگ، در ماه اوت همان سال محاکمه شد و در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ توسط دادگاه تجدید نظر، به جرم خیانت به کشور به اعدام محکوم شد. درخواست بازنگری وی در دیوان عالی کشور نروژ رد شد و در۲۴ اکتبر ۱۹۴۵اعدام شد.
ماگدالنا کومورک
ماگدالنا کومورک (Magdalena Kumorek؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۷۹) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به چشمانت را باز کن، هتل ۵۲، جنگل، ۸۰ میلیون و چه خوب و چه بد اشاره نمود.
سیارک ۱۳۷۰۵۲
سیارک ۱۳۷۰۵۲ ۱۳۷۰۵۲مین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
سیارک ۱۳۷۲۱۷
سیارک ۱۳۷۲۱۷ ۱۳۷۲۱۷مین سیارک کشف شده‌است که در ۰۸ ژوئیه ۱۹۹۹ کشف شد.
بردا، آیووا
بردا شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۸۳ نفر بوده‌است.
لوسیارا
لوسیارا (به پرتغالی: Luciara) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ماتو گروسو واقع شده‌است. لوسیارا ۲٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
موتسنایش
موتسنایش یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
گلنبورن، داکوتای شمالی
گلنبورن شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۸۰ نفر بوده‌است.
جرمانو لونگو
جرمانو لونگو (Germano Longo؛ ۲۴ مه ۱۹۳۳ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به گل آفتابگردان، بیست هزار دلار برای هفت نفر و زوزه اشاره کرد.
واکنشگر هیل
واکنشگر هیل که در سال ۱۹۳۷ توسط زیست‌شیمی‌دان بریتانیایی رابین هیل کشف شد، امکان کشف زنجیره‌های انتقال الکترون را در طول فتوسنتز فراهم کرد. این واکنشگرها رنگدانه‌هایی هستند که به عنوان گیرنده‌های مصنوعی الکترون عمل می‌کنند و با کاهیده شدن، تغییر رنگ می‌دهند. نمونه ای از یک واکنشگر هیل ۶٬۲-دی‌کلروفنول‌ایندوفنول (DCPIP) است.
مؤمن‌آباد (کلات)
مومن‌آباد روستایی در دهستان پساکوه بخش زاوین شهرستان کلات استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۰ نفر (در ۴۲ خانوار) بوده‌است.
اصل آزادی قرارداد
اصل آزادی قرارداد (به انگلیسی principle of Freedom of contract) یکی از مهم‌ترین اصول و قواعد حاکم بر حقوق قراردادها در حقوق خصوصی است که در آن افراد و گروه‌های خصوصی را برای ایجاد قرارداد و بدون محدودیت دولت مجاز می‌داند. از طریق آزادی قراردادها، افراد دارای آزادی کلی هستند و می‌توانند انتخاب کنند که چه قراردادی را یا چه کسی و با چه شروطی منعقد کنند. اجرای این اصل در دایره حقوق خصوصی است و در حقوق عمومی نظیر مقررات دولتی مانند قوانین حداقل دستمزد، صلاحیت و اختیارات مقامات عمومی، قوانین رقابت، مجازات اقتصادی و … جاری نمی‌شود.
آزادی قرارداد در حقوق ایران
یکی از مهم‌ترین موادی که در قانون مدنی وجود دارد و بارها مورد بحث و استناد قرار گرفته، ماده ۱۰ این قانون است. به موجب این ماده که به اصل آزادی قراردادها شناخته شده، اعتبار تعهدات و حاکمیت اراده مورد قبول قانونگذار واقع شده‌است. در این ماده چنین آمده‌است:
برخی از حقوق‌دانان منشأ الهام این ماده را از ماده ۱۱۳۴ قانون مدنی فرانسه می‌دانند اما برخی دیگر با توجه به سابقه آن در فقه، ماده ۱۱۳۴ قانون مدنی فرانسه را به عنوان تأییدی بر قانون مدنی ایران تلقی کرده‌اند نه منشأ الهام آن.
محمدجعفر جعفری لنگرودی در حاشیه این ماده چنین می‌نویسد: