cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نژادپرستی زیست‌محیطی
اکوادور
کشورهای نوظهور مانند اکوادور به دلیل فقدان قوانین زیست محیطی، در معرض آلودگی‌های زیست محیطی قرار گرفته‌اند که گاهی باعث مشکلات بهداشتی، از دست دادن کشاورزی و فقر می‌شود. در سال ۱۹۹۳، ۳۰۰۰۰ اکوادوری که شامل بومیان کوفان، سیونا، هوآئورانی و کیچوا می‌شدند، علیه شرکت نفت Texaco به دلیل خسارات زیست‌محیطی ناشی از فعالیت‌های استخراج نفت در میدان نفتی لاگو آگریو شکایت کردند. پس از واگذاری کنترل میادین نفتی به یک شرکت نفتی اکوادور، تکساکو زباله‌های خطرناک خود را به درستی دفع نکرد و باعث آسیب‌های زیادی به اکوسیستم و فلج شدن جوامع شد. علاوه بر این، کارشناسان سازمان ملل گفته‌اند که آفریقایی-اکوادوری‌ها و سایر افراد آفریقایی‌تبار در اکوادور با چالش‌های بزرگ‌تری نسبت به سایر گروه‌ها در دسترسی به آب پاک مواجه شده‌اند، با حداقل واکنش دولت.
هائیتی
میراث نژادپرستی در هائیتی وجود دارد و بر نحوه نگاه کردن به غذای کشت شده توسط دهقانان داخلی در مقایسه با غذاهای خارجی تأثیر می‌گذارد. سلسله‌مراتب کدگذاری‌شده نژادی با غذاهایی مرتبط است که منشأ متفاوتی دارند - پاسخ‌دهندگان نظرسنجی گزارش کردند که غذاهایی مانند ارزن و محصولات ریشه با مفاهیم منفی همراه هستند، در حالی که غذاهای خارجی مانند دانه‌های ذرت و اسپاگتی با مفاهیم مثبت مرتبط هستند. این اتکا به واردات بر محصولات داخلی نشان می‌دهد که نژادپرستی چگونه با گرایش‌های تجاری مرتبط است - اتکا به واردات می‌تواند هزینه‌ها، انتشار سوخت‌های فسیلی و نابرابری اجتماعی بیشتر را افزایش دهد زیرا کشاورزان محلی تجارت خود را از دست می‌دهند.
انجل بیکریز
انجل بیکریز (מאפיות אנג'ל) شرکت صنایع غذایی اسرائیلی است، که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد.
شهرستان سرکا
شهرستان سرکا (به لاتین: Cerca) یک منطقهٔ مسکونی در آنگولا است که در استان کوانزای شمالی واقع شده‌است.
شوان هاوهی
شوان هاوهی (Siobhán Haughey؛  ; ؛ زادهٔ October 31, 1997) شناگر زن اهل هنگ کنگ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۹ مدال برنز شده‌است.
شیکون اند بینویی
شیکون اند بینویی (Shikun & Binui) شرکت ساخت‌وساز اسرائیلی است، که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
دالانه (ابهام‌زدایی)
دالانه به معنی تونل و معبر سرپوشیده و دالان است. دالانه همچنین ممکن است به این موردها اشاره داشته‌باشد:
چستر، کالیفرنیا
چستر (به انگلیسی: Chester) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلوماس، کالیفرنیا واقع شده‌است. چستر ۱۹٫۰۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اریکا سالیوان
اریکا سالیوان (Erica Sullivan؛ زادهٔ August 9, 2000) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مورلند، ایندیانا
مورلند (به انگلیسی: Mooreland) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هنری، ایندیانا واقع شده‌است. مورلند ۰٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷۵ نفر جمعیت دارد و ۳۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روبن کوسیلاس
روبن کوسیلاس (Rubén Cousillas؛ زادهٔ May 19, 1957) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، و باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو اشاره کرد.
آزور پاور
آزور پاور (Azure Power) شرکت برق هندی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
انرجیکس
انرجیکس (Energix) شرکت انرژی تجدیدپذیر اسرائیلی است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
کالج بریزنوز، آکسفورد
کالج بریزنوز، آکسفورد (Brasenose College, Oxford)یکی از کالج‌های تشکیل‌دهنده دانشگاه آکسفورد در انگلستان است. این کالج در در سال ۱۵۰۹ میلادی تأسیس شده‌است و متشکل از کتابخانه و یک کلیسای کوچک است. در یک بررسی اخیر، دانشجویان مقطع کارشناسی ۹۸٪ نسبت به کالج رضایت داشته‌اند. در سال‌های اخیر، حدود ۸۰ درصد از دانشجویان مقطع کارشناسی بریتانیایی کالج از مدارس دولتی بوده‌است. بریزنوز خانه یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های قایقرانی در جهان نیز هست.
دوران معاصر
دهه ۱۹۷۰ میلادی شاهد تغییرات اجتماعی قابل توجهی در کالج بریزنوز بود، تعداد شرکت‌کنندگان بیشتری در مقطع کارشناسی ارشد وارد شدند و کارکنان داخلی کمتر شدند. در سال ۱۹۷۴ کالج بریزنوز یکی از اولین کالج‌های مردانه بود که زنان را به عنوان اعضای کامل پذیرفت و به ۴۷۰ سال فعالیت کالج به عنوان یک مؤسسه مردانه پایان داد. کالج‌های دیگری که قبلاً کاملاً مرد بودند و در سال ۱۹۷۴ پذیرش زنان را آغاز کردند. اولین عضو زن هیئت مدیره کالج، وکیل مری استوکس، در می ۱۹۸۱انتخاب شد و در اکتبر ۱۹۸۲ کار خود را آغاز کرد. همچنین کار ساخت و ساز قابل توجهی انجام شد تا اطمینان حاصل شود که دانشجویان می‌توانند برای تمام دوره تحصیلی خود در پردیس اصلی کالج بریزنوز اسکان داده شوند؛ این هدف سرانجام در سال ۱۹۹۷ با افتتاح ساختمان سنت کراس محقق شد. حقوق همچنان یک رشته تحصیلی مهم برای کالج بریزنوز بود، همان‌طور که موضوعات نوظهور مانند سیاست، فلسفه و اقتصاد مهم بودند.
افراد مرتبط با کالج
دانشجویان برجسته سابق کالج شامل سیاستمداران، دانشمندان، نویسندگان، هنرمندان و دانشگاهیان بوده‌اند. از جمله شناخته شده‌ترین فارغ‌التحصیلان زنده می‌توان به دیوید کامرون، نخست‌وزیر سابق، مالکوم ترنبول، نخست‌وزیر سابق استرالیا، مارک ویلیامز بازیگر/کمدین، مایکل پالین بازیگر/کمدین، و جسی برتون، نویسنده کتاب مینیاتوریست، و همچنین دانکن کمپبل، روزنامه‌نگار اشاره کرد. و یکی از بنیانگذاران مؤسسه خیریه استون وال، دومینیک بارتون، مدیر عامل سابق مک کینزی و سفیر کانادا در چین، نویسنده دیوید لنگفورد، بروس کنت، فعال در کمپین خلع سلاح هسته ای، جی. مایکل کوسترلیتز، برنده جایزه نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۶ کیت آلن مدیر عفو بین‌الملل بریتانیا و جورج مونبیوت، فعال محیط زیست و سیاسی به کالج منسوبند فارغ التحصیلان مشهور سابق کالج عبارتند از: هنری آدینگتون، نخست‌وزیر بریتانیا، الیاس اشمول، مؤسس موزه اشمولین، جان بوکان، نویسنده کتاب سی و نه قدم، جان کلاول، نویسنده، کالین کادری، آزمونگر انگلیسی، ویلیام وب الیس مخترع راگبی جان فاکس، نویسندهویلیام گلدینگ، برنده جایزه نوبل ادبیات، جان گورتون، نخست‌وزیر استرالیا، ویلیام رابرت گروورابرت رانسی، اسقف اعظم کانتربری، و توماس تراهرن، شاعر و متکلم.
جایرودیتا
جایرودیتا (Gyrodata) شرکت خدمات حفاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد.
ژئوسینتیک
ژئوسینتیک (Geokinetics) شرکت خدمات نفتی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد.
گئورگ ماناسیان
گئورگ تسولاکی ماناسیان (Գևորգ Ցոլակի Մանասյան؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو، رهبر ارکستر و آهنگساز اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۲ آوریل ۱۹۵۳ ‏در آخالتسیخه به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
روبن داریو لارسا
روبن داریو لارسا (Rubén Darío Larrosa؛ زادهٔ December 4, 1979) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال پرسیب باندونگ، باشگاه فوتبال سرو، و باشگاه فوتبال بیرکیرکارا اشاره کرد.
روبن داریو گینگا
روبن داریو گینگا (Rubén Darío Gigena؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروز آزول، باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال لیبرتاد، و باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی اشاره کرد.
او۴ (متروی برلین)
او۴ (U4) نام یکی از خطوط متروی برلین در آلمان است که با طول ۲.۸۶ کیلومتر بعد از او۵۵ کوتاه‌ترین خط این مترو محسوب می‌شود و پنج ایستگاه دارد.
وست چستر، پنسیلوانیا
وست چستر (به انگلیسی: West Chester) یک بخش مسکونی در ایالات متحده آمریکا و مرکز شهرستان چستر، پنسیلوانیا است. وست چستر ۴٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱۳۵٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوژ مانوکیان
گورژ آلکساندری مانوکیان (Գուժ Ալեքսանդրի Մանուկյան؛ زادهٔ ) بازیگر و سیاستمدار اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۵ ژوئن ۱۹۳۷ ‏در گیومری به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۸)، هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۰) و جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۸۱) است.
سعد صایل
سعد صایل معروف به سلمان ابو الولید (زاده ۱۹۳۲-درگذشته ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۲ در لبنان) رئیس دستگاه امنیتی سازمان فتح و مؤسس تیپ یرموک. او نقش بارزی در بازسازی دستگاه‌های نظامی انقلاب فلسطین و آموزش نیروها در کنار یاسر عرفات، خلیل الوزیر، محمد یوسف النجار و دیگران داشت.
سال های اولیه زندگی
وی در روستای کفر قلیل در استان نابلس فلسطین به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان جا سپری کرد.
تحصیلات
صایل در حالی که ۱۹ سال داشت، راهی اردن شد و به ارتش آن پیوست. صایل در دانشکده نظامی اردن، دوره‌های ویژه و تخصصی نظامی را سپری کرد و پس از طی مدارج نظامی، به فرماندهی تیپ پیاده "حسین بن علی" منسوب شد.
صایل در سال ۱۳۳۳ شمسی دوره مهندسی نظامی رادر انگلستان، سال ۱۳۳۷ دوره طراحی پل را در عراق، سال ۱۳۳۸ مجدداً دوره مهندسی نظامی را در انگلیس گذراند. سال ۱۳۳۹ پس از طی دوره پیشرفته مهندسی نظامی در ایالات متحده، به دانشکده فرماندهی و ستاد آمریکا پیوست و سال ۱۳۴۴ دوره دفاع هوایی را در کشور مصر طی کرد. او دوره‌های ویژه ای را در اتحاد جماهیر شوروی پشت سر گذاشت.
در سال ۱۳۴۴ شمسی سعد صایل همراه قیام فلسطین شد. وی در خرداد ۱۳۴۶ به عضویت جنبش فتح درآمد. پس از خروج نیروهای فلسطینی از اردن در سال ۱۳۴۹، صایل همراه با جمع کثیری از افسران تیپ خود به نیروهای انقلابی فلسطین پیوست. وی با گرد آوردن افسران انقلابی اردنی، تیپ یرموک را تأسیس کرد که در سال‌های بعد، در لبنان و فلسطین نقش فعالی ایفا کرد.
سال ۱۳۵۹ به عضویت کمیته مرکزی فتح درآمد و هدایت اتاق عملیات مرکزی و فرماندهی نیروهای مشترک فلسطینی لبنانی را برعهده گرفت. در خرداد 1361 به دنبال محاصره بیروت توسط نیروهای اسراییلی، سعد صایل از برجسته‌ترین فرماندهان میدانی بود؛ به خاطر همین در بین نیروهای مقاومت به "مارشال انقلاب" معروف شد.
درگذشت
وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۲ در لبنان توسط گروه ابونضال ترور شد. وی در مقبره الشهدای اردوگاه یرموک در جنوب دمشق دفن شد.
روبن داریو روسی
روبن داریو روسی (Rubén Darío Rossi؛ زادهٔ October 28, 1973) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال بوسان ای‌پارک، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
گروه بارنز
گروه بارنز (Barnes Group) شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
اچ‌کی‌ان
اچ‌کی‌ان (HKN) شرکت اکتشاف نفت آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد.
روبن دوندو
روبن دوندو (Rubén Dundo؛ زادهٔ December 16, 1967) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
کالج اوریل، آکسفورد
کالج اوریل، آکسفورد (Oriel College, Oxford)یک کالج تشکیل دهنده دانشگاه آکسفورد در آکسفورد، انگلستان است. این کالج که در میدان اوریل واقع شده‌است وجه تمایز آن است که قدیمی‌ترین بنیاد سلطنتی در آکسفورد است. در به رسمیت شناختن این ارتباط سلطنتی، این کالج از نظر تاریخی به عنوان کالج کینگ و تالار پادشاه نیز شناخته می‌شود. سایت اصلی کالج شامل چهار سالن قرون وسطایی است: تالار بدل، تالار سنت مری، تالار سنت مارتین، و مسافرخانه تاکلی. اوریل آخرین کالج مردانه آکسفورد بود که در سال ۱۹۸۵، پس از بیش از شش قرن به عنوان یک مؤسسه کاملاً مردانه، زنان را پذیرفت. اما امروزه، تعداد زنان و مردان تقریباً برابر است. ازجمله فارغ التحصیلان برجسته دو برنده جایزه نوبل هستند. از جمله دارایی‌های قابل توجه اوریل می‌توان به نقاشی برنارد ون اورلی و سه قطعه بشقاب نقره ای متعلق به قرون وسطا اشاره کرد.
دونالد مک لین
دونالد دوارت مک‌لین (Donald Maclean; May 25, 1913 – 1913:05:25, March 6, 1983) دیپلمات اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده‌است.
همکاری با کیم فیلبی
یکی از بزرگترین ضربه‌ها در سال ۱۹۶۳ که بر MI6 وارد شد، هنگامی بود که مشخص شد «کیم فیلبی»، یکی از ارزشمندترین مأمورین این سازمان، چند دهه به همراه «دونالد مک لین» اطلاعات MI6 را در اختیار سرویس امنیتی شوروی سابق KGB قرار می‌داده‌اند. این عمل فیلبی و همکارانش، موجب شد که MI6 به تغییر رویه و تصفیه نیرو روی بیاورد. عمق خیانت فیلبی به حدی بود که روزنامه دیلی تلگراف انگلیس دربارهٔ آن نوشت «نمی‌توان تعداد دقیق تلفات ناشی از خیانت فیلبی را محاسبه کرد، اما بسیاری از عملیات‌های ام‌آی ۶ و افسران آن در پی این خیانت قربانی شدند.»
مدیحه عمر
مدیحه عمر (۱۹۰۸ – ۲۰۰۵ در حلب) (مدیحة عمر)) یک هنرمند عراقی بود که به ترکیب خوشنویسی با هنر انتزاعی شهرت داشت. عموماً او را اولین هنرمند عرب می‌دانند که این کار را انجام داده‌است. بنابراین، او را پیشرو جنبش حروفیه می‌دانند. همچنین عمر اولین زنی بود که از دولت عراق برای تحصیل در اروپا بورسیه تحصیلی دریافت کرد. امروز نوه او دارا کیتانی مجموعه املاک او را مدیریت می‌کند.
زندگی و شغل
مدیحه عمر در حلب، امپراتوری عثمانی، سوریه کنونی به دنیا آمد. پدرش چرکس و مادرش سوری بود. نسب دوگانه در امپراتوری چندفرهنگی ترکیه معمول بود. با این حال، خانواده اش زمانی که او دختر جوانی بود به عراق نقل مکان کردند. عمر به مدرسه سلطانیه در استانبول رفت و در آنجا از علی رضا به خاطر مهارت‌هایش در نقاشی ستایش کرد. او سپس در دهه ۱۹۳۰ به عنوان معلم در کالج آموزشی ماریا گری در لندن آموزش دید و در سال ۱۹۳۳ با درجه یک درجه ممتاز در رشته هنر و صنایع دستی فارغ‌التحصیل شد. او سپس در آکادمی هنرهای زیبای بغداد به تدریس نقاشی پرداخت و قبل از ترک آنجا در سال ۱۹۴۲ رئیس بخش و تابعیت عراقی گرفت.
تحصیلات
او در دانشگاه جورج واشینگتن تحصیل کرد. سپس در مدرسه هنر کورکوران در رشته هنرهای زیبا تحصیل کرد، در سال ۱۹۵۲ فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۵۹ مدرک MFA را دریافت کرد.
آوتیک ایساهاکیان (منتقد ادبی)
آوتیک ایساهاکیان (Ավետիք Վիգենի Իսահակյան؛ زادهٔ ) منتقد ادبی اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان و انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی اعضای اتحادیه نویسندگان ارمنستان است.
بانک یونایتد
بانک یونایتد (BankUnited) شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد.
موتیوا
موتیوا (Motiva) شرکت نفت آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۷ توسط شرکت رویال داچ شل تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت سعودی آرامکو می‌باشد.
دونا نلسون (نقاش)
نلسون در سطح ملی و بین‌المللی از جمله نمایش‌های انفرادی در موزه هنر ودرسپون و موزه تانگ (بررسی، ۲۰۱۸) و نمایشگاه‌های گروهی در موزه هنر معاصر آلدریچ، موزه هنر رز، گالری مری بون و هنرهای زیبای مارلبرو به نمایش گذاشته‌است. نقاشی‌های دو طرفه او که در دوسالانه ویتنی ۲۰۱۴ به نمایش درآمدند، به‌طور گسترده‌ای شناخته شدند و برخی از «محرمانه‌ترین آثار» نمایش توسط هنر در آمریکا تلقی شدند. نلسون برنده بورسیه گوگنهایم (1994) شده‌است و آثار او در مجموعه‌های عمومی متعددی از جمله موزه هنر متروپولیتن، موزه سولومون آر. گوگنهایم و موزه هنرهای زیبای بوستون قرار دارند. او در لنزدیل، پنسیلوانیا زندگی می‌کند و استاد نقاشی و طراحی در مدرسه هنر تایلر در دانشگاه تمپل است که از سال ۱۹۹۱ در آنجا تدریس کرده‌است.
زندگی و شغل
در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، نلسون در موزه‌ها، دانشگاه‌ها و گالری‌های همیلتون و مایکل کلاین در نیویورک به نمایش گذاشت. او در سال ۱۹۹۶ به فیلادلفیا نقل مکان کرد تا در مدرسه هنر تایلر به تدریس ادامه دهد. نلسون به‌طور فعال در نیویورک، در چیم و بخوانید و گالری توماس اربن، که از سال ۲۰۰۶ او را نمایندگی می‌کند، به نمایش خود ادامه داده.
کار اولیه: ۱۹۶۰–۱۹۹۰
هنر اولیه نلسون انتزاع هندسی مبتنی بر شبکه را از طریق حالت‌های شهودی و سیستماتیک ساخت تصویری بررسی کرد. منتقدان آن را به دلیل درک سبک، رنگ ظریف، و قرابت با هنر اگنس مارتین و السورث کلی مورد توجه قرار دادند.
هوندا اودیسه (آمریکای شمالی)
هوندا اودیسه یک خودروی مینی‌ون است که از سال ۱۹۹۴ توسط شرکت خودروسازی هوندا ژاپن، و برای بازار آمریکای شمالی تولید شده و به فروش می‌رسد. تا امروز ۵ نسل از این خودرو به بازار آمریکای شمالی عرضه شده‌است.
طراحی و مهندسی اودیسه، در اصل در کشور ژاپن، و در ابتدای بحران اقتصادی این کشور در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ انجام گرفت. این موضوع محدودیت‌های شدیدی را در اندازه و مفهوم کلی این خودرو ایجاد کرد و باعث شد تا شرکت هوندا به ناچار این خودرو را با کمی تغییرات در یک خط تولید قدیمی به تولید برساند. این روند به ساخت یک مینی‌ون کوچک‌تر انجامید که در کلاس کامپکت ام‌پی‌وی قرار می‌گرفت و در بازار داخلی ژاپن مورد پذیرش بسیاری از خریداران قرار گرفت. با این حال این خودرو در آن زمان در بازار آمریکای شمالی از محبوبت کمتری برخوردار بود. نسل اول هوندا اودیسه در اروپا با نام هوندا شاتل به فروش می‌رسید.
در نسل‌های بعدی هوندا اودیسه، مدل‌های مختلفی طراحی و ساخته شدند و شرکت هوندا یک کارخانهٔ جدید را در لینکولن، آلاباما، ایالات متحده جهت تولید مدل‌های بزرگتر تأسیس کرد. از مدل سال ۱۹۹۹، هوندا یک مدل بزرگ‌تر (ام‌پی‌وی بزرگ) از اودیسه را در بازار آمریکای شمالی، و مدل کوچک‌تر این خودرو را در بازار ژاپن و مناطق دیگر عرضه کرد. در عین حال، شرکت هوندا مدل بزرگ‌تر اودیسه که برای آمریکای شمالی در نظر گرفته شده‌بود را از ژوئن ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۵ در ژاپن با نام هوندا لاگریت به فروش می‌رساند. هر دو نسخهٔ هوندا اودیسه در ژاپن در نمایندگی‌های فروش هوندا کلیو به فروش می‌رسیدند. امروزه هر دو مدل این خودرو در بازارهای منطقهٔ خاورمیانه موجود هستند.
نسل نخست (۱۹۹۵–۱۹۹۸)
هوندا اودیسه در سال ۱۹۹۴ به عنوان اولین خودروی مینی‌ون شرکت هوندا معرفی شد. این خودرو که بر پایه پلت‌فرم مدل آکورد ساخته شده‌بود، با یک موتور چهار سیلندر و امکاناتی نظیر ترمزهای دیسکی در هر چهار چرخ با سیستم ضد قفل، تعلیق دوجناقی برای تمام چرخ‌ها، جعبه‌دنده خودکار با دسته‌دندهٔ نصب شده در پشت فرمان، و سامانهٔ کنترل حرکت در شیب، که در بازار با نام گرید لوجیک (Grade Logic) شناخته می‌شود، عرضه شد. این کلاس از خودروها بعداً با نام کامپکت ام‌پی‌وی شناخته شدند. طراحی این خودرو، مواردی نظیر ساختار یکپارچهٔ شاسی، دو کیسه هوا، دو جعبهٔ داشبورد، سیستم گرمایش و سرمایش دو ناحیه‌ای با ۲۰٪ ظرفیت بیشتر در مقایسه با سیستم تهویهٔ آکورد (تنظیمات سرعت فن برای قسمت عقب نصب شده در بالای سر سرنشینان و تنظیمات اصلی در مقابل صندلی سرنشین جلو)، درهای عقب باز شونده به صورت مرسوم به‌جای درهای کشویی، و صندلی‌های ردیف سوم با قابلیت خوابیدن و جا گرفتن در محفظه‌ای در زیر کف را در بر می‌گرفت. لاستیک زاپاس نیز به داخل اتاق و کنار دیوارهٔ سمت راست بخش عقب خودرو منتقل شده بود.
شرکت هوندا، نسل اول مدل اودیسه را در دو سطح امکانات به فروش می‌رساند: تیپ ال‌ایکس با ظرفیت هفت سرنشین با صندلی‌های مجزا در جلو، صندلی سه نفره در ردیف وسط با قابلیت جداسازی، و صندلی دونفره در ریف سوم، و تیپ ئی‌ایکس با ظرفیت شش سرنشین (با استفاده از دو صندلی مجزا در ردیف وسط به‌جای صندلی سه نفرهٔ یکپارچه)، و امکانات اضافه‌ای همچون باربند سقف، رینگ‌های چرخ آلیاژی، تنظیم برقی ارتفاع صندلی راننده، سقف بازشوی برقی، سامانهٔ ورود بدون کلید، چراغ‌های مه‌شکن (در مدل‌های سال بعدی)، آینه‌ها و زه‌های جانبی همرنگ بدنه، چراغ‌های نقشه‌خوانی، و سیستم صوتی ۲۰ وات رادیو ای‌ام/اف‌ام با قابلیت پخش کاست و دارای ۶ بلندگو.
شرکت ایسوزو یک نسخهٔ بازنشانی شده از هوندا اودیسه را از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ با نام ایسوزو اوویسیس به فروش می‌رساند.
توسعه
امور مهندسی خودروی اودیسه توسط کونیمیچی اوداگاکی، که در آن زمان در سمت مهندس ارشد در مرکز تحقیق و توسعهٔ هوندا فعالیت می‌کرد، و با همکاری یک تیم ۲۰ نفره، و در ابتدای وقوع بحران اقتصادی در ژاپن و همچنین با وجود تعرفهٔ ۲۵ درصدی واردات خودروهای مینی‌ون و وانت‌های سبک به ایالات متحده، انجام شد. در طی روند توسعهٔ اودیسه، این خودرو با استفاده از مجموع امکانت داخلی که قابلیت ساخت در کارخانه‌های موجود را با کمترین میزان سرمایه‌گذاری داشتند، به عامل مهمی در دور زدن این موانع و محدودیت‌ها تبدیل شد.
اوداگاکی در سپتامبر ۱۹۹۰ به همراه یک تیم کوچک به ایالات متحده سفر کرد تا بازار مینی‌ون‌ها را در این کشور مورد بررسی قرار دهد. در زمان آغاز به کار این پروژه، تیم تحقیقاتی در حال بررسی امکان استفاده از موتور چهار سیلندر یا وی۶ در مدل اودیسه بودند؛ اما در نهایت این پروژه لغو شد.
اوداگاکی به کار خود به همراهی یک تیم «زیرزمینی» برای طراحی مفهوم یک «جت شخصی» ادامه داد، که این موضوع در نهایت به نام‌گذاری پروژهٔ خودروی اودیسه با کد نام پی‌جی (مخفف Personal Jet) انجامید. اوداگاکی برای تحقق ایدهٔ خود مبنی بر جا گرفتن صندلی ردیف سوم در محفظه‌ای در زیر کف کابین خودرو، به همراه تیم خود بر روی ایجاد یک «راهروی میانی» در داخل کابین کار کرد. این تیم، جهت اجرای ایدهٔ راهروی میانی، حداقل ارتفاع سقف ۱٫۲ متر را برای کابین خودرو در نظر گرفتند و کف این خودرو را با عمق زیاد طراحی کردند تا به قابلیت‌هایی نظیر ورود و خروج آسان سرنشینان، جاگیری راحت در گاراژ، ارتفاع کم بارگیری بر روی باربند، و همچنین بهبود روند مونتاژ در کارخانه دست یابند.
تیم اوداگاکی با استفاده از تصاویر طراحی شدهٔ بزرگ، یک ماکت ۱/۴ و یک ماکت فومی اندازهٔ کامل، سعی در متقاعد کردن مدیریت این پروژه به امکان‌پذیری ساخت این خودرو داشتند. در نهایت در آوریل سال ۱۹۹۱، اوداگاکی اجازهٔ ساخت پیش‌نمونه این خودرو را دریافت کرد.
پس از بردن این پیش‌نمونهٔ فرمان راست به ایالات متحده، اوداگاکی حمایت شعبهٔ آمریکایی هوندا را کسب کرد و تولید این خودرو به‌طور رسمی از تاریخ ۲۰ اکتبر ۱۹۹۴ آغاز شد.
در زمان معرفی، اودیسه جایزهٔ خودروی سال ژاپن (ردهٔ ویژه)، و جایزهٔ خودروی جدید سال آرجی‌سی را از آن خود کرد. تا ماه سپتامبر ۱۹۹۷، بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ دستگاه هوندا اودیسه به فروش رسیده‌بود که این موضوع این خودرو را به خودرویی با سریع‌ترین رشد فروش در میان محصولات جدید هوندا بدل کرد و رکورد فروش هوندا سیویک نیز توسط اودیسه شکسته شد.
ناوگان تاکسی‌رانی
در سال ۱۹۹۶، ''کمیسیون تاکسی و لیموزین شهر نیویورک تعداد خودروهای قابل استفاده در ناوگان خود را افزایش داده و نسل اول اودیسه نیز این اجازه را برای پیوستن به ناوگان تاکسی این شهر دریافت کرد. پیشنهاد استفاده از هوندا اودیسه در این ناوگان، توسط نوهٔ هفت سالهٔ یکی از اعضای مشورتی این کمیسیون مطرح شد. در آزمایش‌های اولیهٔ این خودرو، رانندگان این آزمون‌ها متوجه مزیت‌هایی در مقایسه با مدل‌های متداول شورولت کاپریس و فورد کراون ویکتوریا در ناوگان تاکسی‌رانی شدند که این مزیت‌ها شامل مواردی از جمله ارتفاع بیشتر (برای تسلط بیشتر راننده بر مسیر)، فضای سر سرنشینان، فضای پای سرنشینان عقب (کف مسطح کابین با توجه به طرح محور جلوی اودیسه)، و ظرفیت بار بیشتر در مقابل خودروهای سدان می‌شدند. در این خودرو برای قسمت عقب خودرو نیز دریچه‌های سیستم تهویه‌ای در نظر گرفته شده‌بود که مدل‌های سدان فاقد آن بودند.
نسل دوم (۱۹۹۹–۲۰۰۴)
نسل دوم هوندا اودیسهٔ مخصوص بازار آمریکای شمالی، اولین بار در کانادا برای مدل سال ۱۹۹۹ و به‌طور عمده از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ برای بازار آمریکای شمالی تولید شد و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ با نام هوندا لاگریت به ژاپن صادر شد. نسل دوم هوندا اودیسه، در مقایسه با نسل قبلی به‌طور چشمگیری بزرگتر بود و دارای سبک طراحی نزدیک به سبک مینی‌ون‌های کرایسلر بود. در این نسل درهای جانبی معمولی با نوع کشویی، سیستم تعلیق جلوی دو جناغی مدل‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ با تعلیق معمولی مک‌فرسون، و موتور ۴ سیلندر قبلی با یک نمونهٔ ''وی۶ با قدرت 210 hp جایگزین شده‌بودند. در هر دو طرف هوندا اودیسه از درهای عقب کشویی استفاده شده‌بود، در حالی که در آن زمان مینی‌ون‌ها تنها به یک در کشویی مجهز بودند و در کشویی دوم تنها به صورت سفارشی بر روی آن‌ها نصب می‌شد. در تیپ ئی‌ایکس درهای کشویی برقی به‌طور استاندارد عرضه می‌شدند. اما برای تیپ ال‌ایکس این گزینه در دسترس نبود. این نسل از خودروی اودیسه همچنان به صندلی ردیف سوم با قابلیت جمع شدن در کف کابین مجهز بود؛ ابداعی که در بسیاری از مینی‌ون‌های دیگر نیز به کار گرفته شد. نسل دوم این خودرو در طی سال‌های تولید به امکانات مختلفی مجهز شد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به سیستم سرگرمی با قابلیت پخش دی‌وی‌دی یا وی‌اچ‌اس اشاره کرد. از دیگر امکانات قابل توجه ارائه شده در اودیسه، سیستم ناوبری ماهواره‌ای هوندا بود که با عرضه در سال ۱۹۹۹، به اولین سیستم ناوبری نصب شده بر روی خودروهای مینی‌ون بدل شد.
نسل دوم اودیسه از مدل سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ موفق به کسب امتیاز ایمنی «خوب» از مؤسسهٔ بیمهٔ ایمنی بزرگراه‌های آمریکا (IIHS) شد.
بازنگری میان-نسلی
اودیسه در سال ۲۰۰۱ افزایش چشمگیری در قدرت موتور را تجربه کرد. در این سال قدرت موتور این خودرو از 210 hp به 240 hp افزایش پیدا کرد و در کنار آن به امکانات جدید از جمله جعبه‌دندهٔ ۵ سرعتهٔ خودکار، کیسه‌های هوای زانویی جانبی و ترمزهای دیسکی عقب مجهز شد و تغییراتی جزئی در تزئینات خارجی و داخلی را تجربه کرد. به غیر از نصب بالابر برقی شیشهٔ راننده، اودیسه در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ بدون تغییر باقی ماند و در نهایت با نسل سوم جایگزین شد.
مشکلات جعبه‌دنده
مدل‌های سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ به مشکلات جدی در دوام جعبه‌دندهٔ ۴ سرعتهٔ خودکار دچار بودند. مایک اسپنسر، سخنگوی شرکت هوندا، گفته بود که این مشکل به دلیل وجود یک بلبرینگ خراب در جعبه‌دنده بود که ممکن بود با خرد شدن و پراکنده کردن قطعات و براده‌های فلزی در درون جعبه‌دنده و مجراهای عبور روغن گیربکس، باعث ایجاد اختلال در عمل روانکاری، و در نتیجه بی‌نظمی در درگیری دنده‌ها شود. هوندا در پاسخ به این مشکل، زمان ضمانت و گارانتی جعبه‌دندهٔ خودروهای مدل سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ در آمریکای شمالی را به هفت سال یا 100000 mi افزایش داد. کمی بعد، این زمان برای خودروهای مدل سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ در ایالات متحده به ۹۳ ماه یا 109000 mi افزایش یافت. این در حالی بود که زمان گارانتی این خودروها در کانادا به همان میزان ۷ سال باقی ماند. جعبه‌دندهٔ پنج سرعتهٔ خودکار، که اولین بار در خودروهای مدل سال ۲۰۰۲ نصب شد. همچنان از مشکلی مشابه نمونهٔ قبلی برخوردار بود. به گفتهٔ مایک اسپنسر، این جعبه‌دنده به‌طور کلی به دلیل درگیری نابهنگام مجموعهٔ کلاچ سومین دنده دچار آسیب می‌شد. به این صورت که مواد حاصل از اصطکاک کلاچ خرد شده و به پوستهٔ جعبه‌دنده و سپس مجراهای روغن نفوذ کرده و آن‌ها را مسدود می‌کردند. در نتیجهٔ این ضعف در روغن‌کاری قطعات متحرک جعبه‌دنده، امکان خروج دنده‌ها، تعویض بی‌موقع یا عدم تعویض دنده‌ها، یا تعویض ناگهانی از دندهٔ ۵ به ۲ وجود داشت.
مشکل دیگری که در برخی موارد در جعبه‌دندهٔ ۵ سرعته خودکار دیده شده‌بود، داغ شدن بیش از اندازه و شکستن دندهٔ دوم بود که به قفل شدن جعبه‌دنده منجر می‌شد. یک پمپ پرفشار روغن برای حل این مشکل بر روی این جعبه‌دنده نصب شد تا عمل روانکاری دندهٔ دوم را بهبود دهد، با این حال این امر نیز در حل مشکل کلاچ دندهٔ سوم چندان مؤثر نبود. با وجود اینکه یک خنک‌کنندهٔ جعبه‌دنده به همراه پکیج یدک‌کشی برای این نسل از هوندا اودیسه ارائه می‌شد، همچنان مشکل داغ‌شدن بیش از حد جعبه‌دنده حل نشده‌بود. استفاده از این سیستم خنک‌کننده، در کنار خنک‌کنندهٔ فرمان هیدرولیک در انجام هرگونه بکسل کردن و یدک‌کشی اجباری بود و در غیر این صورت گارانتی خودرو باطل می‌شد. خودروهای آکیورا سی‌ال، تی‌ال، ام‌دی‌ایکس و هوندا آکورد نیز مشابه اودیسه به این ضعف در سیستم انتقال قدرت دچار بودند.
نسل سوم (۲۰۰۵–۲۰۱۰)
شرکت هوندا، نسل سوم اودیسه را برای مدل سال ۲۰۰۵ معرفی کرد. عرض و وزن این نسل نسبت به نسل قبلی افزایش پیدا کرده‌بود، اما طول و میزان فضای داخلی آن با نسل قبل برابری می‌کرد.
هوندا مهندسی بدنهٔ ای‌سی‌ئی را در نسل سوم اودیسه معرفی نمود که پس از این خودرو، در نسل هشتم هوندا سیویک نیز مورد استفاده قرار گرفت. کیسه‌های هوای پرده‌ای جانبی و کنترل پایداری الکترونیکی، که در نسل‌های پیشین در دسترس نبودند، اکنون در تمام مدل‌های اودیسه نصب شدند.
امکانات رفاهی اضافه در این نسل می‌توان به پرده‌های آفتاب‌گیر یکپارچه در درهای عقب، شیشه‌های پایین‌رونده برای ردیف دوم، و جایگزینی «صندلی جادویی» با صندلی مسطح در ردیف سوم جهت تقسیم فضای صندلی‌ها با نسبت ۶۰ به ۴۰ و برای امکان‌پذیری جمع شدن آن‌ها در حالت‌های مختلف اشاره کرد. در طراحی جدید صندلی ردیف سوم، بر خلاف نسل‌های قبلی، امکان صندلی‌ها بدون جداسازی پشت‌سری‌ها وجود داشت. از خصوصیاتی که این خودرو پس از بازنگری از آن‌ها برخوردار شده‌بود، می‌توان به دو جعبهٔ داشبورد و یک محفظهٔ بار از نوع لیزی سوزان گردان در کف خودرو، که در نسل پیشین در محل قرارگیری لاستیک زاپاس قرار داست، اشاره کرد. در نسل سوم، دسته‌دنده به جای کنسول میانی، در پشت فرمان خودرو نصب شده‌بود و صندلی‌های ردیف دوم که به صورت مجزا طراحی شده‌بودند، فاقد قابلیت جمع شدن در کف کابین بودند. در تیپ‌های ئی‌ایکس و ئی‌ایکس-ال یک صندلی اضافه برای سرنشین هشتم نیز به صورت استاندارد عرضه می‌شد. تیپ تورینگ نیز علاوه بر تمامی امکانات، دارای یک محفظهٔ بار مرکزی بود.
قدرت موتور در این نسل به 225 hp افزایش یافت (قدرت این موتور بعداً با توجه به دستورالعمل‌های جدید اس‌ای‌ئی (جامعهٔ مهندسین خودرو) به 244 hp افزایش پیدا کرد و در مدل‌های سال ۲۰۰۶ به بعد نصب شد) و تیپ‌های ئی‌ایکس-ال و تورینگ نیز به تکنولوژی وی‌سی‌ام هوندا (مدیریت سیلندر متغیر) مجهز شدند. این تکنولوژی باعث شد که این مصرف سوخت اودیسهٔ نسل سوم، طبق اعلام سازمان حفاظت از محیط زیست ایالات متحده، در مدل سال ۲۰۰۵ به 20 mpgus برسد. این ارقام در سال ۲۰۰۷ با تغییراتی مواجه شدند و مصرف سوخت اودیسه در مدل‌های مجهز به تکنولوژی وی‌سی‌ام به 17.25 mpgus و در مدل‌های فاقد این تکنولوژی به 16.23 mpgus رسید.
تیپ ئی‌ایکس-ال و تیپ‌های بالاتر از آن، با سیستم ناوبری ماهواره‌ای در جلو و سیستم سرگرمی برای سرنشینان عقب، یا تنها با سیستم سرگرمی عقب قابل خریداری بودند و سیستم پخش وی‌اچ‌اس با نام آی-وی‌ئی‌اس نیز از فهرست امکانات حذف شد. ۴ سطح امکانات مختلفی که برای بازار ایالات متحده در نظر گرفته شده‌بودند، عبارت بودند از: ال‌ایکس، ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-ال و تورینگ. تیپ تورینگ، که در واقع بالاترین سطح امکانات برای هوندا اودیسه بود، از خصوصیات و امکاناتی نظیر لاستیک‌های پنچر-رو، در عقب (قسمت بار) برقی، پدال‌های تنظیم‌شونده به صورت برقی، صفحه‌نمایش چند منظوره، حافظهٔ تنظیمات صندلی‌ها و تزئینات کرومی برای در عقب بهره‌مند بود.
مدل‌های سال ۲۰۰۶ به بعد از این نسل اودیسه، موفق به کسب ۵ ستارهٔ ایمنی شده بودند، با این حال در مورد ایمنی خودروهای مدل سال ۲۰۰۵ نگرانی‌هایی وجود داشت. در طی آزمایش برخورد جانبی، در جانبی راننده باز شده‌بود. بازشدن در خودرو به هنگام برخورد جانبی می‌توانست به پرت شدن سرنشین خودرو به بیرون منجر شود.
بازنگری میان-نسلی
در سال ۲۰۰۸، اودیسه در میانهٔ نسل سوم مورد بازنگری در طراحی قرار گرفت. در این بازنگری، تمامی مدل‌ها به کیسه‌های هوای محافظ سر در جلو، و چراغ‌های رانندگی در روز مجهز شدند و طراحی داشبورد، جلوپنجره و چراغ‌های عقب نیز دستخوش تغییرات عمده شد. ورودی جک ۳٫۵ میلی‌متری صدا به امکانات استاندارد اضافه شد و دوربین دنده عقب، که پیش از این تنها در مدل‌های دارای سیستم ناوبری نصب می‌شد، با نمایش تصویر در آینهٔ وسط، اکنون به‌طور استاندارد در تیپ ئی‌ایکس-ال فاقد ناوبری نیز موجود بود. مدل‌های تورینگ پس از این بازنگری، از سیستم اتصال بلوتوث با قابلیت پشتیبانی از تمامی دستگاه‌های مجهز به این سیستم بهره‌مند شده و سامانهٔ ناوبری ماهواره‌ای نیز به فهرست امکانات استاندارد این تیپ افزوده شد. صندلی مستقل برای سرنشین هشتم، همراه با امکانات اضافه در بخش بار نیز از امکانات پایه در تیپ‌های ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-ال و تورینگ پس از بازنگری در سال ۲۰۰۸ بودند.
در کشور کانادا، برای مدل‌های سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰، علاوه بر تیپ‌های ال‌ایکس، ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-ال و تورینگ، یک تیپ جدید با نام دی‌ایکس نیز به سطوح مختلف امکانات اودیسه افزوده شد. این تیپ جدید فاقد صندلی مستقل هشتم بود. با این حال تجهیزات جدیدی که برای این تیپ ارائه شدند عبارت بودند از: آینهٔ مکالمه با سرنشینان عقب همراه با نگهدارندهٔ عینک، شیشه‌های دودی، باربند سقف، و زه‌های بدنه به رنگ مشکی. تیپ ال‌ایکس در سال ۲۰۱۰ از مجموعه تیپ‌های اودیسه حذف شد. در همان سال یک نسخهٔ ویژه با نام اس‌سی نسخهٔ ان‌اچ‌ال (NHL) جایگزین تیپ ئی‌ایکس شد که در کنار شباهت‌های زیاد با مدل ئی‌ایکس سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، به سیستم سرگرمی برای سرنشینان عقب و نشان‌های ان‌اچ‌ال در بخش‌های مختلف کابین مجهز شده‌بود. برای مدل سال ۲۰۱۰، سیستم پخش دی‌وی‌دی در عقب که در تیپ تورینگ به صورت استاندارد نصب می‌شد، به گزینه‌های انتخابی تیپ ئی‌ایکس-ال نیز افزوده شد.
نسل چهارم (۲۰۱۱–۲۰۱۷)
شرکت هوندا، اودیسهٔ مفهومی ۲۰۱۱ را ابتدا در اوایل سال ۲۰۱۰ در نمایشگاه خودروی شیکاگو، و سپس به‌طور رسمی در ۱۷ ژوئن همان سال به بازار آمریکای شمالی معرفی کرد. این خودرو در این نسل از بدنه‌ای بزرگ‌تر و پهن‌تر، ارتفاع کمتر سقف و طراحی کلی بازنگری شده بهره‌مند بود. در نسل چهارم یک مدل تورینگ الایت نیز به تیپ‌های اودیسه اضافه شد.
» سل چهارم هوندا اودیسه در مقایسه با نسل‌های پیشین خود دارای 0.8 in طول بیشتر، 2.1 in عرض بیشتر، و در حدود 0.5 in ارتفاع کمتر است. ۵۹٪ از ساختار بدنهٔ این خودرو از فلز استیل با مقاومت بالا تشکیل شده‌است. تیپ‌های ارائه شده برای این نسل شامل ال‌ایکس، ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-ال، تورینگ و تیپ جدید تورینگ الایت می‌شوند.
امکاناتی از قبیل سیستم صوتی ۶۵۰ وات با ۱۲ بلندگو (تیپ تورینگ الایت)، سامانه موقعیت‌یاب جهانی با قابلیت کنترل صوتی و ناوبری اچ‌دی‌دی با سیستم ایکس‌ام نَوترافیک (به صورت استاندارد در تیپ تورینگ و بالاتر، برای تیپ ئی‌ایکس-ال به صورت سفارشی)، ورودی اچ‌دی‌ام‌آی (تورینگ الایت)، دو صفحه نمایش ۱۶٫۲ اینچی مجزا با قابلیت پخش دی‌وی‌دی برای صندلی‌های عقب (تورینگ الایت)، یک «کول باکس» (جعبهٔ خنک) که به وسیلهٔ سیستم تهویه مطبوع خنک می‌شود (تیپ ئی‌ایکس-ال و بالاتر)، صندلی دو تکه (۶۰/۴۰) ردیف شوم با قابلیت جمع شدن و کنسول وسط صندلی‌های جلو با قابلیت جداسازی (تیپ ئی‌ایکس و بالاتر)، و فرمان جدیدی که در بروزرسانی‌های بعدی به این خودرو اضافه شد، برای نسل چهارم هوندا اودیسه در نظر گرفته شده‌اند.
چهارمین نسل اودیسه به چراغ‌های جلو از نوع پروژکتور برای تمام تیپ‌ها، و چراغ‌های از نوع زنون اچ‌آی‌دی برای تیپ تورینگ الایت مجهز شد و رینگ‌های ۱۸ اینچی آلیاژی برای تورینگ و تورینگ الایت، و ۱۷ اینچی برای تیپ‌های پایین‌تر در نظر گرفته‌شد. مدل‌های تورینگ و بالاتر همچنین به یک جعبه‌دندهٔ ۶ سرعتهٔ خودکار مجهز شدند. یک نمایشگر نقطه کور برای سمت راننده و دوربین دنده عقب با زاویهٔ متغیر نیز از جمله امکانات انتخابی در این نسل بودند.
بازنگری میان-نسلی
هوندا اودیسه برای مدل سال ۲۰۱۴ مورد بازنگری کلی قرار گرفت. از جمله تغییرات ایجاد شده در این مدل می‌توان به استفاده از جعبه‌دندهٔ ۶ سرعتهٔ خودکار در تمام تیپ‌ها، طراحی بدنه با خطوط صاف‌تر و شکسته‌تر، درپوش موتور و گلگیرهای جلوی آلومینیومی جدید، جلوپنجرهٔ دو خط و چهرهٔ جلویی بازطراحی شده اشاره کرد. در این سال امکانات رفاهی جدیدی نیز برای هوندا اودیسه ارائه شدند که عبارتند از: امکان نصب چراغ‌های مه‌شکن به صورت انتخابی، کاسه‌های چراغ پروژکتوری با رنگ تیره‌تر، امکان سفارش کلید هوشمند و چراغ‌های عقب از نوع ال‌ئی‌دی. در تیپ تورینگ الایت نیز یک جاروبرقی به صورت استاندارد تعبیه شده‌بود.
نمایشگر آی-مید هوندا، که در خودروهای سیویک و آکورد نیز در دسترس بود، در این سال به فهرست امکانات استاندارد اودیسه اضافه شد و اکنون تمامی مدل‌ها با اتکا به این سیستم، به صورت پایه به رادیوی اینترنتی پاندورا، اتصال بی‌سیم بلوتوث سازگار با آی‌پاد و آیفون، اتصال یواس‌بی، و یک صفحه‌نمایش رنگی مجهز شدند.
در بازنگری این نسل از هوندا اودیسه تجهیزات ایمنی بیشتری برای این خودرو در نظر گرفته‌شد که عبارتند از: دوربین نظارت بر مسیر (LaneWatch Camera) که در آینهٔ جانبی در سمت سرنشین جلو جا گرفته بود و می‌توانست به‌طور هماهنگ با نمایشگر نقطه کور سمت راننده عمل کند؛ هشدار برخورد از جلو (FCW)، و سامانه هشدار خروج از مسیر نیز به امکانات ایمنی انتخابی افزوده شدند. در حالی که دوربین دنده عقب تک زاویه‌ای با خطوط راهنمای پویا در دستهٔ امکانات استاندارد این خودرو قرار گرفت.
تیپ‌های عرضه شده برای مدل سال ۲۰۱۴ شامل ال‌ایکس، ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-ال (ئی‌ایکس با تودوزی چرمی)، تورینگ و تورینگ الایت می‌شدند. همچنین یک تیپ اس‌ئی نیز تنها در بازار کانادا عرضه شد. این تیپ که در میان تیپ‌های ئی‌ایکس و ئی‌ایکس-ال قرار می‌گرفت، در مدل سال ۲۰۱۶ به بازار ایالات متحده نیز وارد شد. در سال ۲۰۱۴، تودوزی‌ها و تزئینات داخلی جدید به همراه رنگ‌های جدیدی برای بدنهٔ اودیسه ارائه شد.
ایمنی
بر پایه آمار منتشر شده توسط مؤسسه بیمه ایمنی بزرگراه‌های ایالات متحده (IIHS)، خودروی اودیسه، با نرخ ۰ کشته به ازای هر ۱ میلیون خودروی ثبت‌شده، دارای کمترین میزان تلفات جانی راننده در کلاس خودروهای مینی‌ون بوده‌است. از مدل سال ۲۰۱۳، شرکت هوندا تمام مدل‌های خودروی اودیسه را به دوربین دنده عقب مجهز کرد. همچنین برای مدل سال ۲۰۱۴، ساختار بدنه و شاسی این خودرو برای مقاومت بیشتر در زمان تصادف، مورد بازنگری و تقویت قرار گرفت.
نسل پنجم
نسل پنجم اودیسه در ژانویه ۲۰۱۷ و در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آمریکای شمالی رونمایی شد و فروش این خودرو در مهٔ ۲۰۱۷ با عنوان مدل سال ۲۰۱۸ آغاز شد. نسل پنجم اودیسه اولین خودرو از میان خودروهای تولیدی شرکت هوندا است که به جعبه‌دندهٔ ۱۰ سرعتهٔ خودکار ساخت این شرکت مجهز شد. خط تولید هوندا در آلاباما تولید این نسل از هوندا اودیسه را در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۱۷ آغاز کرد.
نسل پنجم، در مقایسه با نسل قبلی، دارای 8 mm طول بیشتر و 30 mm ارتفاع بیشتر بوده و عرض آن 18 mm کمتر است. با وجود تمام این تفاوت‌ها فاصلهٔ بین محورها در این نسل با اندازهٔ دقیق 3 m، با نسل چارم برابر است. بدنهٔ این خودرو که از فلزاتی شامل آهن، آلومینیوم و منیزیم ساخته شده‌است، نسبت به نسل چهارم 34 kg سبک‌تر بوده و دارای مقاومت پیچشی بیشتر به میزان ۴۴٪ است. اودیسهٔ نسل پنجم در ۵ سطح امکانات مختلف با نام‌های ال‌ایکس، ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-ال، تورینگ و الایت عرضه شده‌است.
نسل پنجم دارای مجموعه‌ای از تجهیزات ایمنی است که تمام آن‌ها در قالب یک مجموعهٔ ایمنی با نام هوندا سنسینگ برای این خودرو در نظر گرفته شده‌اند. ازمیان این تجهیزات، سامانه‌های هشدار برخورد از روبرو (FCW)، و هشدار خروج از مسیر (LDW) تنها در تیپ‌های ئی‌ایکس-ال به بالا موجود هستند. صندلی‌های ردیف دوم مجیک اسلاید در تیپ‌های ئی‌ایکس و بالاتر از امکانات استاندارد این خودرو بوده و سیستم‌های کابین‌تاک (CabinTalk) و کابین‌واچ (CabinWatch) نیز بخشی از تجهیزات استاندارد در مدل‌های تورینگ هستند.
ایمنی
هوندا اودیسه ۲۰۱۸ از سوی مؤسسه بیمه ایمنی بزرگراه‌ها به عنوان برندهٔ جایزهٔ بهترین گزینهٔ ایمنی+ برگزیده شده‌است.
بازخورد
هوندا اودیسه در زمان معرفی، برندهٔ جایزه‌های خودروی سال ژاپن (ردهٔ خودروهای ویژه)، و خودروی جدید سال آرجی‌سی شد. اودیسه در سپتامبر ۱۹۹۷ از مرز فروش ۳۰۰٬۰۰۰ دستگاه عبور کرد و با شکستن رکورد مدل سیویک، به مقام سریعترین رشد فروش خودروهای هوندا دست یافت. این خودرو همچنین در سال ۱۹۹۵ از سوی مجلهٔ ویلز به عنوان خودروی سال برگزیده شد. در زمان رونمایی از اودیسه در اروپا، که این خودرو در آنجا با نام شاتل شناخته می‌شد، جاناتان پالمر، رانندهٔ سابق مسابقات فرمول یک، فرمان‌پذیری این خودرو را برابر با هرگونه خودروی سدان شرکتی دیگر توصیف کرد.
در یک نظرسنجی از مالکین اودیسه در سال ۱۹۹۵، ۹۸ درصد از شرکت‌کنندگان به فرمان‌پذیری اودیسه امتیاز بالاتر از حد متوسط دادند. همچنین ۵۰٫۳ آن‌ها به کفایت قدرت پیشرانه، و ۲۵ درصد نیز به نیاز به قدرت بیشتر رأی دادند. در یک بررسی که بعداً بر روی این خودرو انجام شد، بازخورد اودیسه در بازار خودروهای مینی‌ون به اختصار اینگونه توصیف شد:
روبن گومز (بازیکن فوتبال)
روبن گومز (Rubén Gómez؛ زادهٔ January 26, 1984) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال مشلان، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال زاریا بالتی، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال استال آلچفسک، و باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک اشاره کرد.
سیستم تصویر مستطیل‌شکل
سیستم تصویر مستطیل شکل یا طرح‌ریزی مستطیل‌شکل (همچنین به آن سیستم تصویر استوانه‌ای مساوی نیز گفته می‌شود)، و شامل حالت ویژه سیستم تصویر صفحه (که به آن سیستم تصویر جغرافیایی، طرح عرض جغرافیایی/ طول جغرافیایی یا نمودار صفحه نیز گفته می‌شود)، یک طرح نقشه ساده است. منسوب به مارینوس صوری، که بطلمیوس ادعا می‌کند که این طرح را در حدود ۱۰۰ سال پس از میلاد اختراع کرده‌است. سیستم تصویر نصف النهارها را به خطوط مستقیم عمودی با فاصله ثابت (برای فواصل نصف‌النهاری با فاصله ثابت)، و دایره‌های عرض جغرافیایی به خطوط مستقیم افقی با فاصله ثابت (برای فواصل ثابت موازی) ترسیم می‌کند. سیستم تصویری نه مساحتی برابر و نه مطابقت دارد. به دلیل تفاوت این طرح با واقعیت، از آن کمتر در ناوبری یا کاداستر نقشه‌برداری استفاده می‌کنند و بیشتر برای تهیه نقشه موضوعی کاربرد دارد. به‌طور خاص، صفحه carrée به یک استاندارد برای مجموعه داده‌های شطرنجی جهانی، مانند سلستیا، ناسا ورلد ویند، و زمین طبیعی تبدیل شده‌است، زیرا رابطه بسیار ساده‌ای بین موقعیت یک پیکسل تصویر روی نقشه و موقعیت جغرافیایی متناظر آن روی زمین وجود دارد. علاوه بر این، اغلب در عکاسی پانوراما برای نمایش یک تصویر پانوراما کروی استفاده می‌شود.
تعریف
سیستم تصویر رو به جلو، مختصات کروی را به مختصات مسطح تبدیل می‌کند. سیستم تصویر معکوس از صفحه به کره تبدیل می‌شود. فرمول‌ها یک مدل کروی را فرض می‌کنند و از این تعاریف استفاده می‌کنند:
متغیرهای طول و عرض جغرافیایی در اینجا بر حسب رادیان تعریف می‌شوند.
رو به جلو
مربع مسطح به فرانسوی plate carrée، مورد خاصی است که در آن \varphi_1 صفر است. این طرح، x را به‌عنوان مقدار طول جغرافیایی و y را به‌عنوان مقدار عرض جغرافیایی ترسیم می‌کند، و به همین دلیل گاهی اوقات به‌عنوان پیش‌بینی عرض جغرافیایی/طول جغرافیایی یا lat/lon(g) نامیده می‌شود.
وقتی که \varphi_1 صفر نیست، مانند مارینوس ، یا رونالد میلر  ، طرح‌ریزی می‌تواند عرض‌های جغرافیایی خاص مورد علاقه را در مقیاس واقعی به تصویر بکشد.
در حالی که طرح‌ریزی با موازی‌های مساوی برای یک مدل بیضی شکل امکان‌پذیر است، اما دیگر به یک اندازه فاصله نخواهد داشت زیرا فاصله بین موازی‌ها روی یک بیضی ثابت نیست. از فرمول‌های پیچیده‌تر می‌توان برای ایجاد نقشه ای با فاصله مساوی استفاده کرد که موازی‌های آن منعکس کننده فاصله واقعی است.
نام‌های جایگزین
در نمایش پانورامای کروی، معمولاً:
که در آن هر دو در درجه تعریف می‌شوند.
سنترال مینت
سنترال مینت (Central Mint) شرکت دولتی ساخت‌وساز تایوانی است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
مجلس نمایندگان (فرانسه)
مجلس نمایندگان (Chambre des députés) یک مجلس قانون‌گذاری (مجلس سفلا) در فرانسه در قرن نوزدهم و بیستم بود که در دو دوره مختلف فعال بود.
ماکیچ مارگاریان
ماکیچ شاکاری مارگاریان (Մակիչ Շաքարի Մարգարյան؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۱۴ آوریل ۱۹۵۱ در نوکزار به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
روبن هوراسیو گالتی
روبن هوراسیو گالتی (Rubén Horacio Galletti؛ زادهٔ September 10, 1950) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال استودیانتس، باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
کلیسای تمام مقدسین، فولام
کلیسای تمام مقدسین، فولهام (All Saints Church, Fulham)اکنون این کلیسا یک کلیسای انگلیکن در فولهام لندن است که در نزدیکی رودخانه تیمز و در کنار مسیر شمالی پل پوتنی قرار دارد.بیش از ۹۰۰ سال است که یک کلیسا در همین مکان وجود دارد.قدمت ساختمان کلیسای فعلی مربوط به اواخر دوره ویکتوریایی است.این کلیسا بسیاری از یادبودهای کلیسای قبلی را به همراه یک لوح به یادبود کشته شدگان جنگ جهانی اول حفظ کرده است.
ایستگاه براندنبورگر تور برلین
ایستگاه براندنبورگر تور برلین (Bahnhof Berlin Brandenburger Tor) نام یک ایستگاه قطار در مرکز بخش میته در برلین، آلمان است که نزدیک پاریسر پلاتز و دروازه براندنبورگ قرار دارد و به عنوان بخشی از قطار شهری برلین و متروی برلین خدمات می‌دهد.
اسکاندیناوین ایرلاینز کانکت
اسکاندیناوین ایرلاینز کانکت (Scandinavian Airlines Connect) شرکت هواپیمایی ایرلندی است، که در سال ۲۰۱۷ توسط شرکت هواپیمایی اسکاندیناوی تأسیس شد.
بی اند جی فودز
بی اند جی فودز (B&G Foods) شرکت صنایع غذایی آمریکایی است، که در سال ۱۸۸۹ تأسیس شد.
والا!
والا! (וואלה! תקשורת בע"מ) شرکت انتشارات اسرائیلی است، که در سال ۱۹۹۵ توسط جروزالم پست تأسیس شد.
کارم
کارُم یک بازی بیلیاردی بر روی تخته در جنوب آسیا است. این بازی در هند، بنگلادش، افغانستان، نپال، پاکستان، سریلانکا و مناطق اطراف آن بسیار محبوب است و با نام‌های مختلف در زبان‌های مختلف شناخته شده‌است. در جنوب آسیا، بسیاری از باشگاه‌ها و قهوه‌خانه‌ها دارای مسابقات منظم هستند. کارم معمولاً توسط خانواده‌ها، از جمله کودکان، و در فعالیتهای اجتماعی بازی می‌شود. استانداردها و قوانین مختلف در مناطق مختلف وجود دارد.
روبن مارینو ناوارو
روبن مارینو ناوارو (Rubén Marino Navarro; March 30, 1933 – 1933:3:11, July 14, 2003) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
ژانگ ییفان
ژانگ ییفان (Zhang Yifan؛ زادهٔ November 22, 2000) شناگر اهل چین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
روبن هکتور سوسا
روبن هکتور سوسا (Rubén Héctor Sosa; November 14, 1936 – 1936:11:14, September 13, 2008) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرو، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، و باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه اشاره کرد.
روبن مونتویا
روبن مونتویا (Rubén Montoya؛ زادهٔ June 18, 1940) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
حسین بن عیاده
حسین بن عیاده (Houcine Benayada؛ زادهٔ August 8, 1992) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، و فرانسه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
ماریام مارگاریان
ماریام مامیکونی مارگاریان (Մարիամ Մամիկոնի Մարգարյան؛ زادهٔ ) دانشمند علوم سیاسی اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۱۳ اوت ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
زکریا بن شاعه
زکریا بن شاعه (Zakaria Benchaâ؛ زادهٔ June 12, 1997) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کیت داگلاس
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
روبن نوربرتو برونو
روبن نوربرتو برونو (Rubén Norberto Bruno؛ زادهٔ August 9, 1958) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد.
ادوار اریو
ادوار اریو (Édouard Herriot؛ ۵ ژوئیه ۱۸۷۲ – 1872:7:5, March 26, 1957) سیاستمدار اهل فرانسه بود.
وی از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۵، ۲۰ ژوئیه تا ۲۳ ژوئیه ۱۹۲۶ و ژوئن تا دسامبر ۱۹۳۲ نخست‌وزیر فرانسه و همزمان با آن وزیر امورخارجه این کشور نیز بوده‌است. اریو همچنین مسئولیت‌هایی همچون وزیر امور عمومی فرانسه از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۷، وزارت آموزش ملی از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۸، رئیس مجلس نمایندگان ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ و رئیس مجمع ملی ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۴ عهده‌دار بوده‌است.
خانه عضدی سیاهکل
خانه عضدی سیاهکل بنایی دو طبقه بوده و قدمتی برابر با اواخر دوران قاجار دارد زیربنای ساختمان ۲۱۲ مترمربع بوده و ۱۳ اتاق به صورت قرینه دارد. معماری بنا متناسب با سبک معماری سنتی گیلان است. سقف خانه شیروانی با پوشش سفال بوده و گچ‌بری‌های بسیار زیبا در نمای بیرونی آن استفاده شده‌است، گچ‌بری و آیینه‌کاری‌های زیبا نیز در داخل خانه وجود دارد. این بنای تاریخی در سال ۱۳۸۴ به شماره سند ۱۵۲۲۳ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده‌است.
تانگ موهان
تانگ موهان (Tang Muhan؛ زادهٔ September 4, 2003) شناگر اهل چین است..
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
عبدالحفیظ بلعباس
عبدالحفیظ بلعباس (عبد الحفيظ بلعباس؛ زادهٔ November 4, 1959) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
جست‌وجوی بی‌پایان
جست‌وجوی بی‌پایان (یک زندگینامه معنوی خودنوشت) نام کتابی از فیلسوف شهیر اتریشی کارل پوپر است. این کتاب توسط رحمت‌اله جباری ترجمه و در شرکت سهامی انتشار چاپ شده‌است.
در بخشی از این کتاب آمده‌است: «پدر و مادرم هر دو یهودی‌زاده بودند ولی پیش از تولد فرزندانشان غسل تعمید کردند و به مذهب پروتستان کلیسای لوتر گرویدند. پدرم پس از تأمل بسیار متعاقب شده بود که زندگی در میان جامعه‌ای که اکثریت قاطع آن مسیحی هستند، به ناگزیر ایجاب می‌کند که کم‌ترین آزار و آزردگی ممکن در زندگی ما و دیگران پدید آید. از این‌رو ادغام شدن و همگونی با این جامعه مسیحی ضرورت دارد. با این حال این هم‌گونی به معنی ناراضی کردن یهودیانی بود که سازمان یافته بودند. هم چنین بدین معنی بود که والدین مرا به عنوان انسان‌های ترسو و بزدل محکوم کنند. و بگویند که از یهودی‌ستیزی بیم دارند. همه اینها قابل درک بود، ولی پاسخش این بود که یهودی‌ستیزی زشت و زننده است و یهودیان و غیریهودیان باید به‌طور یکسان از آن بترسند. و وظیفه مردم یهودی‌تبار این است که به بهترین کارها دست یازند، تا دیگران را به یهودی‌ستیزی تحریک ننمایند. به علاوه بسیاری از یهودیان در جمعیت مسیحی ادغام شده بودند. و این ادغام و هم‌گونی، کارآیی داشت.»
دیدارهای فوتبال ایران و قرقیزستان
تیم ملی ایران و تیم ملی قرقیزستان تاکنون ۴ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۴ برد برای تیم ملی ایران می‌باشد.
اولین بازی
اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۷۶ در شهر دمشق سوریه انجام شد که با برتری ۷ بر ۰ تیم ملی ایران به پایان رسید
بهترین برد
بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی قرقیزستان کسب نتیجه ۷ بر ۰ میباشد که در همان اولین مصاف این دو تیم برای ایران حاصل شده است
گلزنان
کلا ۱۱ بازیکن ایرانی با پیراهن تیم ملی ایران موفق به زدن گل به تیم ملی قرقیزستان شده‌اند که مهدی طارمی با زدن ۴ گل بهترین گلزن ایران در این بازیها میباشد.
منطقه شکار ممنوع دیلمان
منطقه شکار ممنوع دیلمان یکی از زیستگاه‌های امن جانوری و گیاهی در استان گیلان است که در ۱۰ کیلومتری جنوب شهرستان سیاهکل قرار دارد. از سال ۱۳۷۴ این منطقه به عنوان یکی از مناطق شکار ممنوع کشور اعلام شده‌است وسعت این منطقه حدود ۴۴ هزار هکتار است و توسط دو پاسگاه انتظامی شهرستان سیاهکل به صورت شبانه‌روزی محافظت می‌شود.
گونه‌های جانوری
از گونه‌های مهم جانوری که در این منطقه از آنها حفاظت می‌شود می‌توان به مرال، شوکا، خرس قهوه‌ای، پلنگ، گرگ، گراز، انواع سمور، گراز ،گورکن رودک و گربه جنگلی اشاره کرد.
پیوند یوتکتیکی
پیوند یوتکتیکی، که همچنین به‌عنوان جوش یوتکتیکی شناخته می‌شود، بیانگر یک روش پیوند ویفری به‌همراه یک لایهٔ فلزی میانی است که منجر به تولید یک سیستم یوتکتیکی می‌شود. این فلزات یوتکتیکی آلیاژ‌هایی هستند که در یک ترکیب و دمای مخصوص، بدون برهم زدنِ تعادل دو فازی ــ یعنی حالت توأمانِ مایع و جامد ــ مستقیماً از حالت جامد به مایع یا بالعکس از حالت مایع به جامد تبدیل می‌شوند. این واقعیت که درجه حرارت یوتکتیکی می‌تواند بسیار پایین‌تر از دمای ذوب دو یا چند عنصر خالص باشد، در پیوند یوتکتیکی حائز اهمیت است.
آلیاژهای یوتکتیک ازطریق روش‌های کندوپاش، تبخیر منبع دوجانبه یا آبکاری الکتریکی به‌صورت رسوب، ته‌نشین شده و ایجاد می‌گردند. همچنین، این آلیاژها می‌توانند به‌کمک واکنش‌های انتشاری موادِ خالص و سپس ذوب شدن ترکیب یوتکتیک (یوتکتیکی) تشکیل شوند.
پیوند یوتکتیک می‌تواند بسته‌ها و اتصال داخلی الکتریکی مهر و موم شده را، طی یک پروسهٔ واحد تولید کند (مقایسهٔ تصاویر اولتراسونیک). به‌علاوه، این روش از ویژگی‌های: دمای پردازش پایین، برآیند تنش پایین القاشده در مونتاژ نهایی، استحکام بالای پیوند، بازده فراوان تولیدی و ایمنی بالا برخوردار است. این خواص وابسته به ضریب انبساط حرارتی بین بسترها می‌باشد. مهمترین پارامترهای پیوند یوتکتیک عبارتند از: