cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دژ کلیم
دهستان پشتکوه در درازنای تاریخ جزئی از فرمانروایی‌های محلی قارنوندیان، باوندیان، سادات عمادی مازندرانی و… بوده‌است.
سناریوی بدترین حالت
سناریوی بدترین حالت یا فرانامهٔ بدترین حالت یک مفهوم در مدیریت و ارزیابی ریسک برای یک برنامه‌ریز است. در برنامه‌ریزی برای فجایع بالقوه، در نظر گرفتن بدترین حالت ممکن که به صورت مدلل امکان وقوع در شرایط خاص را داراست. تصور یک سناریوی بدترین حالت، به طور رایج، یک برنامه‌ریزی استراتژیک برای آمادگی و به حداقل رساندن احتمال وقوع اتفاقی آن در موارد کیفی یا سایر موارد با اهمیت است.
تور فرانس (ابهام‌زدایی)
تور فرانس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فلوریس خوسینن
فلوریس خوسینن (Floris Goesinnen؛ زادهٔ October 30, 1983) دوچرخه‌سوار اهل هلند است.
صبحی صیود
صبحی صیود (Sobhi Sioud؛ زادهٔ July 17, 1975) بازیکن هندبال اهل تونس بود.
مارکوس فیزر
مارکوس فیزر (Marcus Fizer؛ زادهٔ August 10, 1978) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
حرفه
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به شیکاگو بولز، میلواکی باکس، نیو اورلینز پلیکانز، آستین توروس، و باشگاه بسکتبال مورسیا اشاره کرد.
افتخارات
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
WebCite
WebCite سرویسی اینترنتی‌است که صفحه‌های وبی که کاربر بخواهد، بایگانی می‌کند. نویسندگان هنگام یادکرد منابع اینترنتی (که ممکن است هر لحظه تغییر کنند یا موقتاً یا دائماً از دسترس خارج شوند) می‌توانند علاوه بر ذکر پیوند مورد نظر در مقاله‌شان، آن صفحه را در WebCite بایگانی کنند و بدان نیز پیوند دهند.
از آغاز سال ۲۰۱۳، پیامی مبنی بر این که چنانچه کمک‌های مالی کافی جمع‌آوری نشود، از پایان سال ۲۰۱۳ ارائهٔ خدمات پیوند پایدار قطع خواهد شد، در این وب‌گاه به نمایش درآمد.
تیگه اندروز
تیگه اندروز (زاده March 19, 1920-درگذشته January 27, 2007) بازیگر آمریکایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم آخرین سرمایه‌دار بزرگ اشاره کرد.
بزمجه
بُزمَجّه یا بُزمَجه، در زبان بلوچی "بزمِچ" (یعنی مکنده پستان بز) که با نام‌های بزمک، بزدوش، بزچوش و بزغاله‌مار نیز شناخته می‌شود، نام گروهی از خزندگانِ عمدتاً بزرگ‌جثه است که عضو سَردهٔ بزمجه‌ها به‌شمار می‌روند. امروزه نزدیک به ۷۳ گونه بزمجه شناخته شده‌است؛ اگرچه جایگاه اصلی آن‌ها در این سرده و احتمال تعلقشان به سرده‌های مختلف نیاز به بررسی بیشتر دارد. آن‌ها از تیرهٔ بزمجه‌ایان هستند؛ تیره‌ای که شامل بزرگترین مارمولک زنده یعنی اژدهای کومودو است.
فرگشت
به‌نظر می‌رسد که بزمجه‌ها از فرگشت‌یافته‌ترین مارمولک‌ها باشند. آن‌ها دگرگشت نسبتاً بیشتری نسبت به دیگر خزندگان دارند. سامانه‌های حسیِ مختلفی دارند که در شکار طعمه تأثیر بسزایی دارند و فک پایینی که ممکن است نتواند خوردن شکارهای خیلی بزرگ را به‌راحتی انجام دهد. تحقیقات اخیر نشان داده‌است که بعضی بزمجه‌ها، همانند اژدهای کومودو، زهردار هستند و برخلاف آنچه در گذشته تصور می‌شد باکتریهای کشنده تولید نمی‌کنند. گرچه به‌جای تزریق کردن سم به بدن طعمه از طریق دندان‌های نیش ـ مانند آنچه در مورد مارها پدید می‌آید ـ سم در اطراف دندان بزمجه می‌ماند و تزریق نمی‌شود، ولی بر اثر تماس جای زخم طعمه ناشی از گازگرفتگی با سم، طعمه از پای درمی‌آید.
ویژگی‌های ظاهری
بزمجه‌ها طولی میان ۲۰۰ تا ۳۰۰ سانتی‌متر دارند. غیر از گونهٔ استرالیایی این جانور، دیگر گونه‌ها دارای اندازه‌ای بزرگ هستند. اندازهٔ بزمجهٔ استرالیایی (V. brevicaudatus) به حدود ۲۰۰ سانتیمتر می‌رسد و اژدهای کومودو (V. komodoensis)، دیگر عضو این خانواده، طول تقریبیِ ۳۶۰ سانتیمتر دارد. در اعضای این خانواده استخوان‌های جلدی کم شده یا وجود ندارند، پوزه دراز و باریک است، دُم و گردن به‌نسبت بلند شده‌اند و نای تقریباً حلقه‌حلقه است. به‌دلیل وجود چین‌خوردگی در هریک از مجاری بینی، سطح پوششیِ بویایی آن‌ها افزایش یافته‌است. بینی به‌دلیل پیدایش استخوان کام فرعی، بزرگ و طویل شده‌است. زبان دوشاخه و بسیار توسعه‌یافته‌است و هنگام بلعیدن غذا در غلاف قاعده‌ای‌شکلی جای می‌گیرد و مانند مارها طعمه را به‌صورت کامل می‌بلعند. اندام‌های حرکتی از نوع زمینی‌اند و پاها دارای پنج انگشت چنگال‌دارند و بسیار نیرومند هستند و برای کندن چاله‌ها و سوراخ‌های زیرزمینی مورد استفاده قرار می‌گیرند و برخی گونه‌ها مثل بزمجهٔ نیل توانایی بالایی در شنا کردن دارند.
گونه‌ها
سرده Varanus
زیرسرده Empagusia:
زیرسرده Euprepiosaurus:
زیرسرده Odatria:
زیرسرده Papusaurus:
زیرسرده Philippinosaurus:
زیرسرده Polydaedalus:
زیرسرده Psammosaurus:
زیرسرده Soterosaurus:
زیرسرده †Varaneades:
زیرسرده Varanus:
سیارک ۲۴۳۳۱
قدر مطلق سیارک برابر ۱۷.۸ است.
ابوالحسن بهنیا
ابوالحسن بهنیا (زاده ۱۲۸۹ خورشیدی در تهران-درگذشت ۱۳۸۱ ) مهندس، استاد دانشگاه و از فن‌سالاران و کارگزاران اقتصادی دوره پهلوی بود. او از معدود ایرانیان دانش‌آموخته پلی‌تکنیک پاریس است.
پدرش خلیل‌خان مشاورالسلطان بود. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در تهران تمام کرد. در سال ۱۳۰۷ خورشیدی پس از موفقیت در مسابقه‌، جزو نخستین دانشجویان اعزامی به اروپا راهی فرانسه شد و از مدرسه پلی‌تکنیک پاریس در رشته مهندسی پل و شوسه مدرک گرفت.
بهنیا در سال ۱۳۲۵ مدیرکل وزارت راه شد و سپس به عضویت هیئت مدیره بنگاه مستقل آبیاری درآمد و در سال ۱۳۲۹ مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره این بنگاه شد. در اواخر نخست‌وزیری سپهبد زاهدی در سال ۱۳۳۳ برای مطالعاتی در زمینه آبیاری به پاریس فرستاده شد اما به محض اینکه در فروردین سال بعد به پاریس رسید، دولت عوض شد و او را برگرداندند و ابراهیم همایون‌فر را به جایش فرستادند.
در دوازدهم مهر ۱۳۳۹ در دولت شریف‌امامی وزیر راه شد و در ترمیم کابینه علی امینی نیز مدتی عهده‌دار همین سمت بود. پس از سقوط دولت دکتر امینی، به سازمان برنامه رفت و رئیس دفتر فنی آن سازمان شد. آخرین شغل دولتی وی ریاست هیئت مدیره و مدیرعاملی بانک رهنی از دوازدهم اسفند ۱۳۴۶ بود. بهنیا چند جلد کتاب درسی برای دانشکده فنی نوشت که انتشارات دانشگاه تهران چاپ کرد.
فاجعه موشکی ندلین
فاجعهٔ موشکی ندلین، حادثه‌ای بود که در پی آزمایش ناموفق دومین موشک قاره‌پیمای اتحاد جماهیر شوروی به نام آر-۱۶ به وقوع پیوست. این فاجعه، که انفجار ناشی از آن از فاصلهٔ ۵۰ کیلومتری قابل رویت بود، به کشته و زخمی شدن ده‌ها تن از اشخاص مهم و دانشمندان موشکی اتحاد شوروی، از جمله مارشال میتروفان ندلین، فرماندهٔ یگان استراتژیک موشکی اتحاد جماهیر شوروی انجامید.
رقابت‌های موشکی
با کلید خوردن برنامه موشکی اتحاد جماهیر شوروی از اوایل عصر اتم که نخستین حاصل آن موشک آر-۱ بود (در واقع نسخه روسی موشک وی-۲ ساخت آلمان نازی)، این کشور تا پایان دههٔ ۱۹۵۰ میلادی به سه نوع موشک استراتژیک دست یافت. موشک‌های آر-۵ (اس. اس ۳)، آر-۱۲ (اس اس-۴) و موشک آر-۷ (اس اس-۶)، که به ترتیب موشکهای کوتاه برد، میان برد و قاره‌پیما بودند. در آغاز، خاک ایالات متحده به دلیل فاصلهٔ زیاد با اتحاد جماهیر شوروی از تیررس موشکهای این کشور که قادر به حمل کلاهک هسته‌ای نیز بودند در امان بود اما ورود موشک آر-۷ بعنوان نخستین موشک قاره‌پیمای جهان این معادله را دگرگون ساخت. این موشک با برد ۸۰۰۰ کیلومتری خود می‌توانست خاک ایالات متحده را هدف قرار دهد اما در این بین مشکلات مهمی نیز ظاهر شدند از قبیل:
متقابلاً، ایالات متحده آمریکا بعنوان قطب دیگر جنگ سرد، تا اواخر دههٔ ۱۹۵۰ به فناوری موشک قاره‌پیما دست یافت و تا این زمان حدوداً ۴۰ فروند از آن را در اختیار داشت. بعلاوه، این کشور در خاک ایتالیا و ترکیه نیز پایگاه‌های موشکی را تأسیس کرده بود که می‌توانست بخش اروپایی اتحاد شوروی و خصوصاً مسکو را هدف حملات اتمی قرار دهد. در این شرایط، شوروی خود را نیازمند سلاحی می‌دید تا با اتکا بر آن بتواند سایهٔ تهدید حملهٔ اتمی از خاک خود بر خاک ایالات متحده را گسترش دهد. در ۱۷ دسامبر ۱۹۵۶، پروژهٔ جدیدی به مؤسسهٔ او.ک. ب ۵۸۶ به ریاست مهندس میخاییل یانگل، واگذار شد. موشک جدید می‌بایست از ترکیب سوختی جدیدی که شامل دیمیل هیدرازین نامتقارن (سوخت) و نیتروژن تتراکسید (اکسید کننده) بهره می‌برد، استفاده کند. این ترکیب نه تنها خطر کمتری داشت، بلکه باعث کاهش زمان سوختگیری و افزایش مدت زمانی بود که موشک را می‌شد در وضعیت جنگی نگاه داشت. این ترکیب، دیرجوش بود، بدین معنا که مدت زیادی طول می‌کشید تا به نقطه جوش برسد و یکی از دلایل مخالفت جدی کورلوف با بکارگیری چنین ترکیبی این بود که کشور نیاز فوری به موشک داشت و برنامه سوخت مذکور نیز هنوز در مراحل اولیه به سر می‌برد. طراحی موشک تا نوامبر ۱۹۵۷ کامل شد، یک هیئت بررسی در پوشش تیم بازرسی و در حقیقت برای پیشبرد سریعتر تشکیل شد. در ژانویه ۱۹۵۸، هیئت مذکورگزارشی را تسلیم دولت کرد که از باوجود مشکلات عدیده، حاکی از امکان عملیاتی شدن موشک بود. در ۲۸ اوت ۱۹۵۸، دولت دستورالعمل ۱۰۰۳–۴۷۶ را صادر کرد که تاریخ مراحل پیش روی عملیاتی شدن موشک را شرح داده بود بدین صورت:
ژانویه ۱۹۶۱: آغاز آزمایش‌های تونل باد
در ابتدای سال ۱۹۵۹، در ارتباط با بحران برلین، شوروی مجبور شد تا روند عملیاتی شدن را تسریح ببخشد. در کنار آن، شوروی بر روی پروژه دیگری نیز کار می‌کرد که نتیجه آن موشک دوربردبرد آر-۱۴ بود.
در گزارشی که خود شخص یانگل یه نیکیتا خروشچف تسلیم کرد، خاطر نشان کرده بود که عملیاتی شدن موشک با سرعت درجریان است و به بنیهٔ محکمی برای امنیت ملی اتحاد شوروی بدل خواهد گشت.
در می ۱۹۵۹، پروژهٔ هر دو موشک آر۱۴ و آر-۱۶ به مؤسسهٔ طراحی اس.ک. ب-۳۵۸ تحت نظر ویکتور ماکییف منتقل شدند و سرعت روند عملیاتی شدن دوچندان گشت، کورولف نیز کار برروی پروژهٔ آر-۹ را آغاز کرد. موشک آر-۱۶ در اواخر ۱۹۶۰ وارد مرحلهٔ آزمایش شد و به منظور انجام پرتاب‌های آزمایشی، محلی در پایگاه باینکور به موشک‌های آر-۱۶ اختصاص داده شد. این مجموعه شامل سه سایت بود، سایت شماره ۴۱، شامل دو سکوی پرتاب و پست فرماندهی زیر زمینی بود. سایت شماره ۴۲، محل استقرار متخصصان به منظور پیشبرد فرایندهای آزمایش و پرتاب و سایت شماره ۴۳ که محل سکونت تمامی افراد دخیل در پروژه بود. تست‌های کارخانه ای موشک در اوت ۱۹۶۰ انجام گرفت. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۰، نخستین نمونهٔ آزمایشی با کد ۸کا۶۴ وارد پایگاه باینکور شد. فرماندهٔ یگان استراتژیک موشکی شوروی، مارشال ندلین، طراح ارشد آر-۱۶، میخاییل یانگل را بعنوان بعنوان سرپرست هیئت پروژهٔ پرتاب آزمایشی منصوب کرد. در ۲۱ اکتبر، موشک از مجموعه آزمایشی سایت ۴۲ خارج و برای استقرار بر روی سکو به سایت ۴۱ منتقل شد.
آغاز روند تست پرتاب
ندلین، بنا به اهداف سیاسی که در سر داشت و مصمم بود تا توجه مقامات ارشد دولت را به خود جلب کند، تصمیم گرفت تا پرتاب آزمایشی مصادف با سالگرد انقلاب اکتبر صورت پذیرد، این امر به نوعی ضرب شستی به ایالات متحده نیز محسوب می‌شد. از طرفی، یانگل از رقبای کورلوف بود و مصمم بود تا محبوبیت وی در کرملین را از آن خود کند؛ لذا هر دو بر سرعت بخشیدن به روند کارها تأکید داشتند و این به معنای نادیده گرفتن نه تنها بسیاری از اصول ایمنی، بلکه بسیاری از مراحل و کنترل چک‌هایی بود که بایستی برای حصول اطمینان از عملکرد موشک انجام گیرند. این درحالی بود که هنوز برای انتقال موشک به سکو و قرار دادن آن در وضعیت عملیاتی ۱۰ ماه زمان نیاز بود. اما هیئت نظارت، ساعت ۷ بعد ازظهر ۲۳ اکتبر را برای نخستین پرتاب درنظر گرفت.
به دلیل خطراتی که توأم با چنین آزمایش‌هایی است، در حین سوختگیری تمام افرادی که نیازی به حضورشان در بخش عملیاتی نیست، می‌بایست هرچه سریعتر این بخش را ترک کنند. برخلاف کورلوف، یانگل معتقد بود که افراد نیازی به گذراندن دوره‌های شبیه‌سازی شده ندارند و تنها دوره‌های تئوری کافیست زیرا این کار تنها به فوت وقت می‌انجامد.
در ساعت ۶ عصر ۲۳ اکتبر، تصمیم گرفته شد که مشکلات رفع و پرتاب به روز بعد موکول شود. زمانی که مشکل نشت سوخت برطرف شد، صفحات بایستی باز می‌شدند تا سوخت وارد محفظه احتراق شود و موشک آمادهٔ پرتاب گردد. یانگل، برای اطمینان از عملکرد درست صفحات، به کنار سکو رفت تا شخصاً صدای به جریان افتادن سوخت را بشنود. این کار بسیار غیراصولی و خطرناک بوده ضمن اینکه اگر لازم به حضور در کنار سکو و موشک باشد، می‌بایست از بادگیر و ماسک ضدگاز استفاده شود. یانگل حتی ماسک ضد گاز نیز با خود نداشت زیرا ماسک سبب مختل شدن شنوایی می‌گردد.
آخرین لحظات پیش از وقوع حادثه
روز ۲۴ اکتبر، همه چیز برای پرتاب آماده شده بود. یانگل، تصمیم گرفت تا برای بکار انداختن مدارهای الکتریکی موشک، از منبع برق داخلی خود موشک بجای برق سکو استفاده کند. بوریس کونوپلوف، طراح ارشد سیستم‌های کنترل در اتوبوسی در بیرون از سایت حضور داشت. اعضای هیئت بازرسی در ایستگاه کنترل زمینی IP-1B که ۸۰۰ متر از سایت فاصله داشت حضور یافتند. کمی پیش از پرتاب، تأخیر ۳۰ دقیقه ای اعلام شد. ندلین که خروشچف دوبار با وی تماس گرفته بود و از سوی کرملین تحت فشار بود، به داخل سایت رفت و در این حین چندی از همکاران وی نیز برای حل مشکل وارد سایت شدند. شایان ذکر است که در موشکها و تمام تجهیزاتی که دارای موتور درون‌سوز هستند، وسیله ای به نام دلکو - Distributor- (که در موشکها به اختصارPTR خوانده می‌شود) وجود دارد که وظیفهٔ آن کنترل جریان الکتریکی می‌باشد. دلکو دارای شمع‌های جرقه زن بوده که در محفظه احتراق واقع شده‌اند و با ایجاد جرقه سبب مشتعل شدن سوخت می‌گردند. در موشک آر-۱۶، از دلکوی A-120 استفاده شده بود. متخصصان به اشتباه دلکوی موشک را روی حالت پس از پرتاب تنظیم کرده بودند، این بدان معنا بود که با ایجاد جریان برق دلکو به کار خواهد افتاد اما اگر بر روی حالت آماده به کار تنظیم شود، حتی با وجود جریان برق نیز عمل نخواهد کرد و تنها با فشار دادن دکمهٔ پرتاب به کار خواهد افتاد.
انفجار در سایت ۴۱
ژنرال گرچیک بعدها خاطر نشان ساخت که وی پیشنهاد خارج کردن موشک از وضعیت عملیاتی و بازگشت به سایت ۴۲ را داده اما ندلین در پاسخ گفت که در یک جنگ اتمی، چنین کارهای بیهوده ای تنها ائتلاف وقت است. در ساعت ۱۸:۴۵ دقیقه، ناگهان انفجار شدیدی که حریق ناشی از آن ۱۲۰ متر به آسمان رفت و حرارت ناشی از آتش‌سوزی تا ۳۰۰۰ درجه سانتیگراد می‌رسید، به وقوع پیوست. ده‌ها تن، از جمله خود ندلین در جا کشته شدند. تعدادی از پرسنل که در اطراف سکو بر روی زمین مستقر بودند، سعی کردند تا از محل فاصله بگیرند اما با سیم‌های خاردار که حریم ایمنی سکو را معین می‌کردند برخورد کردند و در نتیجه همگی طعمهٔ آتش شدند، جسد تمامی آنان با آسفالت اطراف سکو یکسان شده بود. تعداد بسیاری نیز در اثر نشت گازهای سوخت کرایوژنیک، هم در بیرون و داخل سایت دچار خفگی شدند. دقایقی پیش از حادثه، ژنرال میکرین، یانگل و یوسیفیان برای کشیدن سیگار به بخش دیگری از سایت رفته بودند، یکی از متخصصان حاضر در سایت به نام بوگلوف پیشنهاد داد تا ندلین را قانع کنند تا تعویق پرتاب را اعلام کند که ناگهان با صدای مهیب و افرادی که به سوختگی دچار شده بودند و مدام این طرف و آن طرف می‌دویدند مواجه شدند. سرهنگ ماترنین، فرماندهٔ سایت ۴۱، فوراً دستور داد تا افراد ماسک‌های ضد گاز بزنند و از سایت خارج شوند.
یکی دیگر از طراحان ارشد مؤسسه او.کا. ب ۵۸۶ از وقایع آن شب نقل می‌کند:
"هنگامی که به من جمع یانگل و ماترنین پیوستم، ماترنین را که همیشه آرام و خونسرد بود، بسیار مضطرب و مشوش یافتم. سعی کردم وی را آرام کنم که در این بین صدای انفجار مهیبی به گوش رسید. ما به اتاق کنترل رفتیم، ستوان یکم تاران که مسئول آماده سازی پنل‌های کنترل و پرتاب بود، به همراه چند تن از مهندسان که وظیفهٔ نظارت بر روند اماده سازی را داشتند، با چشم‌های پر از خون و فرورفته در بهت و حیرت درآنجا یافتم. من به سمت پریسکوپ واقع در پناهگاه رفتم و دیدم که سکو غرق در آتش شده."
دو نفر از افسران مستقر در ایستگاه کنترل، ستوان دوم کلیموف و ستوان ماسلوف تیمی ۳۰ نفره مشتکل از سربازان را سازماندهی و به محل حادثه رفتند. آنان نخستین مجروحان را به بیمارستان پایگاه که در سایت ۴۳ واقع شده بود منتقل کردند. پزشکان و آتش نشانان نیز فوراً در سایت ۴۱ حضور یافتند. بیشتر بازماندگان به سوختگی حاد دچار و به بیمارستان منتقل شدند. اجساد در محفظه‌های مخصوص مهر و موم شدند تا بعدها آزمایش‌هایی جهت تشخیص هویت بر روی آنها صورت پذیرد. این امر آسانی نبود زیرا بخش اعظم کالبد آنان در آتش‌سوزی کاملاً نابود شده بود. تنها نشانه‌های بازمانده از مارشال ندلین، روبان درجهٔ مارشالی و ساعت مچی وی بود. جسد کونوپلوف به وسیلهٔ اندازه‌گیری قد تعیین هویت شد. ۱۴ تن از مجروحان که جراحت‌های آنان شدید بود فوراً برای جراحی پلاستیک به مسکو، لنینگراد و روستوف منتقل شدند. فردای همان روز یانگل با در تماس تلفنی که با شخص خروشچف داشت، گزارش کرد که ندلین، کونوپلوف و فیرسکو جان خود را از دست داده‌اند. در فاصلهٔ میان دوم نوامبر تا سوم ژانویه ۱۹۶۳، لو گریشین و سه نفر از کارکنان سایت ۴۱ دراثر جراحت شدید جان خود را از دست دادند. برخی نه تنها دچار سوختگی درجه ۳، بلکه آلوده به گاز سمی نیز شده بودند. در ابتدا افسران حاضر در بیمارستان از دادن جزئیات خودداری کردند، اما چون پزشکان برای یافتن راه حل نیاز به دانستن دلیل جراحت و آلودگی داشتند، لذا افسران موضوع را برای آنان فاش کردند. در مجموع ۴۹ نفر به بیمارستان منتقل شدند که ۱۶ نفر از آنها جان باختند. مجموع کشته‌ها ۹۲ نفر بود که ۸ تن غیرنظامی و مابقی نظامی بودند. جسد ۸۴ نفر از کارکنان نظامی پایگاه در گور دسته جمعی که امروزه محل پارک سربازان باینکور است دفن شدند. جسد مهندسان تحویل خانواده‌هایشان شد و دولت اعلام کرد که این افراد در سانحهٔ هوایی کشته شده‌اند.
این حادثه سبب کشته شدن بسیاری از چهره‌های برجستهٔ صعنت موشکی اتحاد شوروی شد از جمله:
کمیته تحقیق
اندکی پس از حادثه، یانگل خروشچف را از موضوع مطلع کرد. پس از آن خروشچف فوراً دستور تشکیل هیئت بازرسی به ریاست برژنف را داد تا برای بررسی و کشف علل حادثه به منطقه اعزام شوند. سرگئی خروشچف (فرزند نیکیتا خروشچف)، در خاطراتش یادآور شد که خروشچف تأکید کرد در موشکافی واقعه نباید هیچ‌یک از افراد دخیل تهدید یا تحت فشار گذاشته شوند. تیم در ساعت ۹ صبح مورخ ۲۵ اکتبر به پایگاه باینکور رسید. نخستین جلسهٔ هیئت، به محض ورود به سایت برگزار شد. لئونید برژنف در همان ابتدا و در خطاب به بازماندگان حادثه اذعان کرد:
اعضای هیئت بررسی:
در گزارش هیئت بازرسی علل حادثه چنین بیان شد:
در مدیریت پرتاب آزمایشی، اعتماد به نفس کاذب و نادیده گرفتن اصول ایمنی علل اصلی حادثه بودند. از منظر فنی، طراحی اشتباه شیر کنترل و تنظیم نادرست دلکوهای موشک که سبب ایجاد جریان اتصال کوتاه شدند، منجر به ایجاد حریق در موتور مرحله دوم موشک شد و به تبع آن کل موشک و سکوی پرتاب به آتش کشیده شدند. به منظور حصول موفقیت در این پروژه، می‌بایست تمام طرح موشک و خصوصاً سیستم‌های کنترل و مدارهای الکتریکی مورد بازبینی و در صورت لزوم از نو طراحی شوند تا بدین وسیله آزمایش با حداکثر ایمنی صورت پذیرد. همچنین لازم است ذکر شود که بازسازی و مرمت سایت ۴۱ حدود ۱۰ الی ۱۵ روز بطول می‌انجامد و از سرگیری فرایند آزمایش از ماه نوامبر از سرگرفته خواهد شد.
اتصال کوتاه به چه معناست؟
اتصال کوتاه زمانی اتفاق می‌افتد که میان دو رسانای تأمین کنندهٔ انرژی یا دو گره الکتریکی همچون ترمینال‌های فاز و نول، جریان برق با مقاومت بسیار کم ایجاد شود. بدین معنا که جریان برق به هنگام عبور مقاومت کمی (و در مواردی هیچ مقاومتی) را بر سر راه خود می‌یابد، لذا جریان برق با ولتاژ بسیار بالایی در بین دو گره ایجاد می‌شود (یعنی یک مدار کوتاه، برقی که کمترین مقاومت را در مقابل خود دارد بین دو نقطه هدایت می‌کند) که این امر منجر به افزایش بیش از حد حرارت و به تبع آن ذوب شدن سیم‌ها، آتش‌سوزی، انفجار یا از کار افتادن مدار می‌شود. یکی از دلایلی که منجر به چنین واقعه ای می‌شود -و دلیل فنی در فاجعهٔ ندلین بود- سست بودن مدارها (درکنار تنظیم اشتباه دلکو) بوده‌است.
بنای یادبود کشته شدگان
در ۲۸ اکتبر، سرلشکر افیمنکو فهرست اسامی کشته شدگان را امضا کرد و فهرست در بایگانی‌های محرمانه حزب کمونیست قرار گرفت و دولت اتحاد شوروی نزدیک به سه دهه از اعلام این فاجعه سرباز زد تا اینکه سرانجام سالها بعد توسط بوریس یلتسین منتشر شد. سه سال بعد از این واقعه در محل سایت ۴۱ بنای یادبودی به یاد کشته شدگان در شهر باینکور تأسیس شد.
از سرگیری پروژه
در مارس ۱۹۶۰، طی فرمان مارشال دیمیتری اوستینوف، مؤسسهٔ طراحی Ts-KB 34 طراحی نسخهٔ سیلو پرتاب آر-۱۶ را آغاز کرد که این نسخه آر-۱۶ یو نام گرفت.
ولادیمیر سرگئی، رئیس مؤسسهٔ طراحی سیستم‌های کنترل 885-NII به عنوان جانشین کونوپلوف منسوب شد. پروژهٔ آر-۱۶ در ژانویهٔ ۱۹۶۱ از سر گرفته شد در ۲ فوریه ۱۹۶۱، نخستین پرتاب آزمایشی صورت گرفت اما موشک پس از طی ۵۲۰ کیلومتر مسافت سقوط کرد و نهایتاً نخستین پرتاب موفق آن در ۱ نوامبر ۱۹۶۱ صورت گرفت و در ۱۵ ژانویه ۱۹۶۳ وارد مرحلهٔ تولید انبوه شد. آزمایش مدل یو نیز در ژانویه ۱۹۶۲ صورت پذیرفت. نسخه یو نیز در ۱۵ ژوئیه ۱۹۶۲ عملیاتی شد. هر گردان پرتاب دارای سه سکوی زیر زمینی بود و یک ایستگاه مستقل که در ۸ کیلومتری آنها واقع شده بود وظیفهٔ کنترل و پرتاب موشکها را برعهده داشت. اولین محمولهٔ موشک‌ها در ۳ فوریه ۱۹۶۳ تحویل و برای نخستین بار در اکتبر ۱۹۶۶ به نمایش عمومی درآمدند.
این موشکها تا سال ۱۹۷۴ به‌صورت عملیاتی باقی ماندند و پس از آن طبق مفاد معاهدهٔ محدود سازی سلاح‌های استراتژیک موسوم به سالت-۱، اتحاد شوروی کلیهٔ آر-۱۶های خود را تا سال ۱۹۷۸ نابود کرد.
مشخصات آر-۱۶:
طول: ۳۱ متر
۳۲ متر نسخه یو
وزن: ۱۴۰ تن
برد:
۱۳۰۰۰ کیلومتر با سرجنگی ۳ مگاتنی
۱۱۰۰۰ کیلومتر با سرجنگی ۵ مگاتنی
نقاب (خواف)
نقاب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران.این روستا دارای جاده ی کوهستانی است ،مردم این روستا کشاورز هستن،مهم ترین سوغات این روستای زیبا شیر چغوک میباشد
فاجعه موشکی ندلین
از سرگیری پروژه
۱۰۵۰۰ کیلومتر با سرجنگی ۶ مگاتنی
نقاب (خواف)
جمعیت
این روستا در دهستان نشتیفان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۲۷خانوار) ۱۳۶نفر بوده است.
کردهای ترکیه
کردها در کشور ترکیه گروهی از ترکیب جمعیتی این کشور را تشکیل می‌دهند و دو سوم آن ها در کردستان ترکیه و بقیه در ناحیه آناتولی مرکزی و استانبول و آنکارا و ازمیر ساکن هستند. کردهای ترکیه در استان‌های زیادی از شرق، جنوب شرقی و حتی مرکز ترکیه مستقر هستند. در برآورد ۲۰۱۲ مؤسسه آمار ترک استات (The Turkish Statistical Institute (TurkStat))، جمعیت کردهای ترکیه بیش از ۲۲ میلیون نفر (۲۲٬۶۹۱٬۸۲۴) و بیش از سی و پنج درصد از جمعیت ۷۴٬۷۰۰٬۰۰۰ نفری ترکیه (سال ۲۰۱۲) را تشکیل می‌دهد. ۱۷ استان ترکیه کردنشین است و البته بخش زیادی از کردهای مهاجر در استان‌های دیگر و ازجمله استانبول، آنکارا و ازمیر و جمعیت محدودی هم در آناتولی مرکزی ساکن هستند. شاخص‌های توسعه این مناطق وضعیت بسیار نامناسبی را به تصویر می‌کشد. نرخ مهاجرت به خارج از محل زندگی نیز بسیار بالا است. نرخ بیکاری در این مناطق بیش از دیگر مناطق کشور است و در سال دو هزار و ده بالای ده درصد بود. بخش صنعت و حتی گردشگری در این استان‌ها از رونقی برخوردار نیست. شاخص توسعه انسانی و نیز فقر عمومی در این مناطق بالاتر از معدل کشوری است. از سال ۱۹۹۰ مهاجرت اجباری از جنوب شرقی ترکیه، میلیون‌ها کرد را به شهرهایی مانند استانبول، آنکارا و ازمیر آورد. جمعیت کردها در استانبول بین ۳ تا ۴ میلیون نفر تخمین زده می‌شود (سال ۱۹۹۷). همچنین طبق تخمین دیگری جمعیت کردها در استانبول، آنکارا، ازمیر و سایر شهرهای بزرگ (به جز استان‌های کردنشین ترکیه) در حدود ۳۵ درصد کل جمعیت کردهای ترکیه است که چیزی حدود ۶ تا ۸ میلیون می‌باشد.
از زمان روی کار آمدن جمهوری ترکیه در ۱۹۲۳، کشتارهایی همچون کشتار درسیم و کشتار زیلان گه‌گاه در برابر کردها صورت گرفته‌است. دولت ترکیه در تلاشی برای انکار وجود کردها، تا سال ۱۹۹۱ آنان را «ترک‌های کوهستانی» می‌نامید و واژه‌هایی همچون «کرد»، «کردستان»، و «کردی» به‌طور رسمی در دولت ترکیه ممنوع شدند. پس از کودتای نظامی ۱۹۸۰، زبان کردی به‌طور رسمی در محافل عمومی و خصوصی ممنوع گشت. بسیاری از کسانی که به این زبان تکلم می‌کردند، مطلب منتشر می‌ساختند یا آواز می‌خواندند، دستگیر و به زندان افکنده شدند. از سال ۱۹۹۱ که این ممنوعیت برداشته شد، جمعیت کرد ترکیه در تلاش بودند تا زبان کردی در مدارس تدریس شود. از دهه ۱۹۸۰، جنبش کردها هم شامل فعالیت‌های سیاسی صلح‌جویانه برای کسب حقوق شهروندی ساده در ترکیه و شامل شورش‌های مسلحانه و جنگ‌های چریکی، نظیر حمله به غیرنظامیان و پایگاه‌های نظامی ترکی بوده‌است که هدف از آنها تشکیل یک حکومت کردی مستقل بوده‌است. بر طبق یک نظرخواهی در ترکیه، ۵۹ درصد کسانی که خودشان را کرد معرفی کردند، بر این باور بوده‌اند که کردها در ترکیه به دنبال تشکیل حکومتی مستقل نیستند (در مقابل حدود ۷۱ درصد ترک‌ها بر این باور بوده‌اند که کردها قصد جدایی دارند).
در مناقشه دولت ترکیه و PKK، شهرها و روستاهای کردنشین مورد تحریم غذایی قرار گرفتند. موارد زیادی وجود دارد که در آنها کردها به اجبار نیروهای امنیتی ترک از روستاهای خود بیرون رانده شدند. گفته‌شده بسیاری از روستاها آتش زده شده یا نابود شدند. در تمام دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، فعالیت حزب‌های سیاسی کردها ممنوع بود. در ۲۰۱۳، آتش‌بسی برقرار شد که تا ژوئن ۲۰۱۵ برقرار بود، تا اینکه تنش‌ها بین دولت ترکیه و PKK به خاطر مداخله ترکیه در جنگ داخلی سوریه مجدداً برقرار شد.
ترکیه ۱۹۳۰: سیاست جداسازی کودکان کُرد از خانواده
بعد از کشتار وسیع سال های ۱۹۲۰-۱۹۳۰ کردها در ترکیه واژه کرد، بکلی در زبان ترکی منسوخ گردید و گاهی به جای کلمه کرد، از ترک کوهی استفاده می شد.
محمود اسد، وزیر دادگستری ترکیه در سپتامبر ۱۹۳۰ در نطقی که به مناسبت انتخابات ایراد کرد، در مورد کردها چنین گفت:
رشد جمعیت
همان طور که در نقشه سال ۲۰۱۳ ترکیه مشخص شده است رشد جمعیتی کردها دست کم دو تا سه برابر مناطق ترک نشین در ترکیه است.
پیر شدن جمعیت در ترکیه به باور امروز سران حزب عدالت و توسعه آن ها را از ادامه پیشرفت ها و رشد اقتصادی باز می دارد. در بخش اجتماعی نیز بنیان خانواده و آسیب های افزایش میانگین سنی جمعیت، جامعه ترکیه را تهدید می کند که به باور بسیاری از آسیب شناسان اجتماعی، اکثر جرائم ریشه در نهاد خانواده دارند. بر این اساس بُعدی از سخنان اردوغان مربوط به معضل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی پیری جمعیت ترکیه در آینده است و آن را تهدیدی بر همه حوزه ها و شئونات زندگی شهروندان این کشور می داند. دلیل دوم این موضوع نیز از دو جهت قابل توجه است. اول اینکه، کاهش رشد جمعیت به عنوان تهدیدی بر امنیت ملی از ناحیه کردها محسوب می شود. این بُعد ماهیتی کاملاً سیاسی ـ امنیتی برای ترکیه دارد. بدین معنا که نرخ رشد جمعیت در شرق و جنوب شرق ترکیه (مناطق کردنشین) بیشتر از سایر مناطق است. به همین دلیل بخش مهمی از نگرانی های جامعه ترکیه از رشد جمعیت کردها نشأت می گیرد. این بدین معنی است که امنیت ملی ترکیه در برابر کردها بیشتر در معرض آسیب و بحران قرار دارد. علاوه براین، تمرکز کردها در برخی استان ها و افزایش جمعیت این استان ها نگرانی جمعیتی دیگر ترکیه می باشد. پس از آغاز جنگ شبه نظامیان کرد علیه دولت ترکیه در دهه ۱۹۸۰، برخی استان ها به ویژه دیاربکر تمرکز جمعیتی کردها را تجربه کرد. این موضوع امنیت ملی ترکیه را با تهدید مواجه می سازد. سران ترکیه نگران هستند که افزایش جمعیت این استان ها در برابر جمعیت کم استان های ترک نشین همجوار دردسرساز شود. آن ها بدین منظور برنامه مدونی را برای جلوگیری از کاهش جمعیت ترک ها اتخاذ نموده اند و امیدوارند نتیجه دهد. رشد جمعیتی بالای کردها نشان می دهد که در آینده اعتراضات گسترده تری به نابرابری های اجتماعی و تضعیف حقوق کردها صورت خواهد گرفت. در واقع نرخ بالای رشد جمعیت کردها در برابر ترک ها، آن ها را در وضعیت مناسب تری در جهت خواست حقوق خود سوق می دهد. این مهم از دیگر نگرانی های اردوغان و سایر احزاب ملی گرای ترک در خصوص نرخ رشد جمعیتی فعلی می باشد.
شاه‌پسند برگ‌گزنه‌ای
شاه‌پسند برگ‌گزنه‌ای نام یک گونه از تیره شاه‌پسندیان است. این گونه بیشتر در آسیای جنوب شرقی و بخش استوایی آفریقای غربی رشد می‌کند. این گونه همچنین در جزیره سنت کرویکس در دریای کارائیب نیز یافت شده است. شاه‌پسند برگ‌گزنه‌ای در برخی مناطق جزء گونه‌های مهاجم محسوب می‌گردد.
محاکمه (مجموعه تلویزیونی)
محاکمه نام یک مجموعهٔ تلویزیونی به کارگردانی حسن هدایت است که در سال ۱۳۷۷ تولید و در سال ۱۳۷۸ از شبکه ۱ پخش گردید.
بازپخش
این سریال، اردیبهشت ماه ۱۴۰۲ از شبکه یک بازپخش شد.
خلار
خلار، روستایی از توابع بخش همایجان شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان همایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۱ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
منابع
توسط وبلاگ خلار و ناشر وثوق. کتاب( فرهنگ گویش خلّاری)، از دکتر فاطمه مرادی، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، نویسنده،پژوهشگر و شاعر دو مجموعه شعر« آیه های مذاب» و « غزل‌بانویِ شیراز» در سال 1396 در تهران، توسط انتشارات « کاکتوس» منتشر شده است.،
پیوند به بیرون
روستای خلار، در شمال غربی و 35کیلومتری شیراز(به طول و عرض ۲۳۸۹/۵۲ و۹۶۴۷/۲۹جغرافیایی) قرار دارد؛ هم‌اکنون مردم محلی و گردشگران  از سه طریق به این روستای شگفت انگیز وارد می‌شوند:1- از جنوب شرقی روستا از طریق راهی که روبروی  روستای کلستان می‌باشد(ورودی اول وقدیمی‌ترین راه ورودی خلار ).2-و از جنوب غربی خود، راهی که  حدفاصل روستای شول و سنگر می‌باشد و بین مردم روستا به راه شول معروف است(ورودی دوم) 3- از شمال روستا ،از طریق خروجی بزرگراه در حال احداث اصفهان-سپیدان (راه بیضا). این روستا جزء بخش همایجان از شهرستان سپیدان می‌باشد.وجه تسمیه نام خلار: دو نقل قول وجود دارد که بیشتر واقعیت نزدیک است یک.به دلیل وجود تاکستان‌های و رواج تولید شراب تا قبل از انقلاب اسلامی به زبان اقوام مغول خول به معنی شراب ولار به معنی شهر یا سرزمین شراب گفته میشود و نقل قول دوم که بسیار به حقیقت نزدیکتر است در گذشته زرتشتی ها در خلار زندگی میکردند و هم اکنون نیز گورستانی به نام قبر گبرها در این روستا وجود دارد که سنگ قبرها در آن قدمتی چندهزار ساله دارد. در زبان فارسی پهلوی که گویش حال حاضر خلاریها است خل به معنی خاکستر آتش میباشد و خلار به معنی شهر یا سرزمین آتش میباشد.
خلار در قدیم یکی از بزرگترین روستاهای فارس بوده‌است و حتی قبل از پدیدار آمدن شیراز نیز وجود داشته‌است و در کتاب‌های تاریخی آمده است که قدمت  این روستا به بیش از 400سال  قبل از  ایجاد شیراز  برمیگردد و پس از اینکه شیراز به شهری بزرگ تبدیل شد و به خصوص در زمان زندیه به دلیل جمعیت و مساحت زیاد زمین‌های زراعی و باغی خلار، بیشترین خراج را حاکمان شیراز از این روستا دریافت می‌کرده‌اند. به نقل از کتب تاریخی متعدد،  پس از آن با ساختن  4 برج حفاظتی که هم‌اکنون نیز به برج زمان افغان نامیده می‌شوند. برگردیم به خلار که دارای چند طایفه اصلی می‌باشد که عبارت اند از کاملکی،حاج رضایی،کایوسفی که هرکدام از این قبایل از چند فامیل تشکیل شده است که کاملکی ها عبارتند از کابهزادی .کاجعفری کاقیصری کامعصومی و... که از اجداد به هم میرسند (پیرمردهای قدیم بیان میکنند که ملک و معصوم دوبرادر دوقلو بوده اند)و حاج رضایی از کا احمی شاهی،شیخون.سیدی، حاج عباسی و.. طایفه کایوسفی و چند طایفه دیگر تشکیل شده که همگی به گویش فارسی میانه (پهلوی)صحبت می‌کنند. از تاریخ خلار میتوان به این اشاره کرد که مردم کوهمره فارس  با کوچ اجباری به سوی مرکز فارس که شهر استخر بوده کوچ داده شدن و به صورت سپری جهت حفاظت از مرکز اسکان داده شدن که روستاهایی خلار دالین برقان ابنو دشتک و شهر سپیدان به وجود آمد که با گذشت هزاران سال هنوز به زبان فارسی پهلوی وهم زبان هستن این مثله که به صورت سپری نیم دایره قرار گرفته شده رو میتوان با نقشه هوایی رویت کرد لازم به ذکر است که علی رغم برخی اختلافات طایفه ای در بین مردم این روستا در گذشته وجود داشته است، هم اکنون مردم این دیار که بسیاری نیز در شهر شیراز زندگی می‌کنند در کمال صلح و دوستی و مودت با یکدیگر در ارتباط می‌باشند و همین باعث شده‌است که روستای خلار روز به روز در حال آباد شدن بیشتر باشد.خلاریها هم اکنون در روستای خود و در باغات محدوده و مرز جغرافیایی خلار ویلاهای زیبایی ساخته اند و در آخر هفته برای تفریح به زادگاه خود می آیند ولی ساکنین دائمی روستا بین دویست تا سیصد نفر می باشند.در 50 سال گذشته اکثریت خلاریها به شغل شریف کاسبی و تجارت مشغول بوده اند اما جوانان بین 20 تا 40 ساله خلار بسیار تحصیلکرده و حتی میتوان به جرأت گفت که تحصیلکرده ترین جوانان در بین روستاهای منطقه می باشند.رسمی که از دیرباز بین خلاریها دوام داشته است اینست که  از سیاست دوری میکنند البته این در مورد بحث داخلی است اما وقتی بیگانه ای به کشور حمله کند قضیه فرق می کند همانطوریکه در جنگ هشت ساله صدام خبیث بر علیه کشور عزیزمان ایران خلاریها ده شهید و ده جانباز به کشور خود اهداء نموده اند.در مورد بحث طبیعت و گردشگری خلار طبیعتی زیبا و بکر دارد.
خلار به دلیل آب و هوای بسیار عالی و بکر بودن طبیعت خود، عاشقان خاص و حرفه‌ای  طبیعت و گردشگری را شیفته خود کرده‌است. مردم سختکوش این دیار از دیر باز از بهترین استادان سنگ تراش کشور پرهنر ایران بوده‌اند. سنگ آسیاب‌های این روستا شهرتی ملی داشته و باغ داری و پرورش گونه‌هایی از درختان مختلف مثل انگور و انجیر و بادام و گلابی و .. در بین مردم رواج داشته‌است. در قبل از انقلاب یکی از معروف‌ترین شراب‌های جهان در کارخانه ای در شیراز بنام کارخانه شراب خلار و از انگور خلار تولید میشد که شهرتی جهانی داشته‌است.که هم اکنون کارخانه شراب سازی ساختمان مخابرات ولیعصر شیراز میباشد  علاوه بر کشاورزی و باغداری و سنگ تراشی یکی از منابع درآمد مردم در گذشته فروش گیاهان دارویی خودرو در کوه‌های اطراف روستا از قبیل کتیرا، ریشه محک، کاسنی ، جاشیر و .... بوده‌است. مردم با فرهنگ این روستا به حفاظت از محیط زیست اعتقادی ژرف دارند تا جایی که جنگل‌های بلوط این روستا علی رغم خشکسالی‌های اخیر بسیار زیبا و انبوه هستند، ضمن اینکه شکار کردن در این روستا غدقن است و با اشخاص غریبه ای که برای شکار به این روستا می آیند برخورد می‌شود؛ درصورتیکه به جز قضیه شکار ، کسانی که برای تفرج به این روستا می آیند با مهمان نوازی و برخورد بسیار گرم مردم این دیار روبرو می‌شوند. در با فرهنگ بودن مردم این دیار همین بس که نسبت به جمعیت، بیشترین درصد افراد تحصیلکرده در بین تمام روستاهای منطقه مربوط به خلار می‌باشد و این روستا جزو اولین روستاهای فارس بوده است که در آن مدرسه تا ششم قدیم افتتاح میگردد. به نقل از فرزندان مرحوم بهمن بیگی در دهه 40 شمسی محمد قلی شریفی که یکی از معتمدین محلی و بزرگان روستا بود از طریق ارتباط‌گیری با مرحوم بهمن بیگی که چند بار به همراه ناصرخان و خسروخان قشقایی به خلار آمده بود و مراجعه به آموزش و پرورش شیراز ، برای مردم این روستا درخواست معلم و مدرسه  کرد. اسناد مربوط به این درخواست در آموزش و پرورش شهر شیراز موجود می‌باشد.
منبع: فرهنگ گویش خلّاری،فاطمه مرادی، 1396،انتشارات « کاکتوس»
جنگ یونان و ترکیه
جنگ‌ یونان و ترکیه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جام جهانی ویوا
جام جهانی ویوا یک نوع جام جهانی فوتبال است که ان اف بورد میان ۲۷ عضو خود که با فیفا همکاری ندارند، پنج دوره بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ برگزار کرد. از سال ۲۰۱۴ این مسابقات بانام CONIFA World Football Cup برگزار می‌شود.
زرخ‌فلید
زرخ‌فلید (به هلندی: Zorgvlied) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وسترفلد واقع شده‌است. زرخ‌فلید c نفر جمعیت دارد.
حسن انعامی
حسن انعامی علیا (زاده ۱۵ مارس ۱۹۶۷ در تبریز) خواننده اپرای اهل ایران است. که از سال ۱۹۹۷ میلادی، تک‌نواز و رهبر گروه آواز آکادمی ملی اپرا و تئاتر آذربایجان می‌باشد. حسن انعامی علاوه بر جمهوری آذربایجان، کنسرت‌های متعددی در خارج از کشور نظیر روسیه، گرجستان، ترکیه، بولیوی، اوکراین، فرانسه، ژاپن، آلمان، و امارات (دبی) برگزار کرده‌است.
فلتون، دلاور
فلتون، دلاور (به انگلیسی: Felton, Delaware) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۲۹۸ نفر است که در دلاویر واقع شده‌است.
حسن انعامی
شرح حال
حسن انعامی در تبریز به تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۶۷ در یک خانواده نسبتاً مرفه زاده شد. او در سال ۱۹۷۲ وارد مدرسه ابتدایی شد. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ دوره راهنمایی را سپری کرد. و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ را در هنرستان فنی وحدت تبریز گذراند. سپس انعامی به خدمت سربازی رفته و در سال ۱۹۸۸ ترخیص شد.
دجیما
دجیما در اسناد قدیمی غربی به عنوان 'Decima' Desjima '،' Dezima '،' Disma، یا 'Disima'، آمده است، یک جزیره مصنوعی در خلیج ناگازاکی است ک در سال ۱۶۳۴ میلادی توسط تجار محلی ساخته شده‌است.
جانی کراوفورد
جانی کراوفورد (Johnny Crawford؛ زادهٔ March 26, 1946 – درگذشتهٔ ۲۹ آوریل ۲۰۲۱) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
شهرستان مانیکواگان
شهرستان مانیکواگان (به انگلیسی: Manicouagan Regional County Municipality) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در کوت-نور واقع شده‌است. شهرستان مانیکواگان ۳۹٬۲۴۶٫۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد.
نقاط درخشان روی سرس
چند سطح روشن در سیاره کوتولهٔ سرس توسط فضاپیمای داون در سال ۲۰۱۵ کشف شد. درخشان‌ترین این مجموعه نقاط (نقطه شماره۵) در دهانه ۸۰ کیلومتری به نام اوکاتور قرار دارد. بزرگترین و درخشان‌ترین مجموعه نقاط در مرکز دهانه با لکه‌های تیره در دیواره شرقی این دهانه قرار گرفته است. ابتدا در مأموریت دان که مرحله به مرحله به سرس نزدیک می‌شد سپیدایی بالای این نقاط به نوعی فوران نسبت داده شد. بعدها تصاویری که از نزدیکتر گرفته شد به دانشمندان کمک کرد تا مشخص کنند نقاط درخشان موادی هستند که نور را شدیداً منعکس می‌کند، یخ و نمک را هم به عنوان احتمالات ممکن پیشنهاد دادند. این نقاط سپیدایی حدود ۴۰٪ دارند که ۴ بار درخشان‌تر از بقیه سطح سرس است.
ووادیسواف ژمودا
ووادیسواف آنتونی ژمودا (Władysław Antoni Żmuda؛ ؛ زادهٔ June 6, 1954) یک بازیکن فوتبال اهل لهستان بود.
نقاط درخشان روی سرس
در ۹ دسامبر ۲۰۱۵، دانشمندان ناسا گزارش دادند که نقاط درخشان روی سرس ممکن است مربوط به نوعی نمک، بویژه آب نمکی باشد که حاوی منیزیم سولفات هگزا هیدریت (MgSO۴·۶H2O) است؛ نقاط روشن همچنین ممکن است با خاک رس غنی از آمونیاک مرتبط باشد. دانشمندان دانشگاه ایالتی آریزونا پیشنهاد داده‌اند که نقاط روشن با این نتیجه‌گیری که آب‌شور فوران کرده و بخار شده و تنها نمک ته‌نشین شده باقی مانده بهتر توضیح داده می‌شود. بررسی این نقاط با طیف مادون قرمز مشخص کرد که با سدیم کربنات(Na2CO۳) سازگاری بیشتری دارد و نشان می‌دهد که فعالیتهای زمین‌شناسی احتمالاً در ایجاد نقاط روشن دخالت داشته است.
ووادیسواف ژمودا
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده‌است و بهترین بازیکن جوان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ در آلمان شده‌است.
نقاط درخشان روی سرس
نقطه شماره ۵
درخشان‌ترین نقطهٔ این مجموعه نقطه شماره ۵ است که در دهانه‌ای ۸۰ کیلومتری به نام اوکاتور و در ۱۹٫۸۶ شمال عرض جغرافیایی و ۲۳۸٫۸۵ شرق طول جغرافیایی قرار گرفته است.
آلن دافی از دانشگاه تکنولوژی سوینبرن پیشنهاد کرد: «برخورد شهاب‌سنگ یا پوشش یخ شور را کنار زده یا چنان آن را گرم کرده که آب‌شور مثل یک چشمه آب‌گرم به سطح آمده است. آب تبخیر شده و به هوا رفته و الان فقط نمک باقی مانده است.» مه‌ای که نیمی از اطراف دهانه را پر می‌کند ولی به لبه آن نمی‌رسد. در فواصل معین در اطراف نقطه ۵، شناخته‌ترین نقطه، ظاهر شده و به اعتبار این ایده که نوعی فوران یا آتشفشان در حال وقوع است می‌افزاید.
تصاویر دان موجب گزارش‌های گسترده در مورد نقاط درخشان در رسانه‌ها از جمله منابع خبری، مجلات نجوم و مجلات علمی شد. در نظرسنجی غیررسمی ناسا در ماه مه در مورد طبیعت نقاط درخشان این نظرات مطرح شد: یخ، آتشفشان‌ها، آبفشان، رسوبات نمک، سنگ، یا موارد دیگر.
متخصص سیارک اِی. ریوکین در مقاله‌ای در مجلهٔ اسکای اند تلسکوپ اشاره کرد که در زوایای کم در درون دهانه و نه بیرون آن مه دیده می‌شود، و نتیجه‌گیری کرد که دلیل این امر برخاستن بخار از یخ است، که احتمالاً با نقاط درخشان در ارتباط است.
مطالعات انجام گرفته از سپتامبر ۲۰۱۵ در مورد بازتاب پذیری پیشنهاد می‌کند که احتمال نمک بودن این نقاط بیش از یخ است و یادآوری می‌کند که نمک تازه از فضای داخلی سرس به بیرون وارد می‌شود.
مشاهدات برنامه‌ریزی شده
نزدیکترین مدار گردش دان در اطراف سرس در مسافت ۳۷۵ کیلومتری بود که در اوایل دسامبر ۲۰۱۵ وارد آن شد. این مدار کم‌ارتفاع نقشه‌برداری (لامو) برای بدست آوردن اطلاعات با اشعه گاما و آشکارساز فضاپیمای دان برای بررسی گرانش و تعیین ترکیبات شیمیایی موجود در سطح سرس به مدت حداقل سه ماه برنامه‌ریزی شده بود.
گرمسیر (فارس)
گرمسیرات فارس که در منابع ساسانی ایراهستان نامیده می‌شده، نام عمومی منطقه‌ای گرمسیری در منطقه فارس است که از داراب و فیروزآباد و کازرون به سمت جنوب تا کرانه‌های خلیج فارس را در بر می‌گیرد. در متون جغرافیایی قدیم، فارس بر اساس محیط جغرافیایی و اوضاع آب‌وهوایی به دو منطقه گرمسیر یا جروم و سردسیر یا صرود (سرحد) تقسیم شده‌است.
بنیان اقتصادی مناطق گرمسیر بر بازرگانی و مناطق سردسیر بر کشاورزی استوار بوده‌است. در واقع آبادی‌های گرمسیرات فارس، نقش ارتباطی بین بنادر و جزایر خلیج فارس و مرکز ایالت را ایفا می‌کردند. طی قرن هفتم هجری، براثر تغییرات سیاسی و نظامی برآیند حمله مغولان، و رونق گرفتن تجارت دریایی، شهرهای خنج و لار و فال در ناحیه گرمسیرات فارس، از موقعیت مناسبی برخوردار شدند و در مسیر کاروان‌های تجاری به سمت هرمز و کیش قرار گرفتند.
ایراهستان
معنی واژهٔ ایراهستان را «سرزمین کنارهٔ دریا» گمان زده‌اند. شهر قدیم کُران و بندر خنج(سیراف) در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری هم قرار دارند. همچنین گفته می‌شود که این نام از قبیله‌ای بزرگ از قوم پارس به نام «اِرا» یا «ایرا» یا «ایراه» اقتباس شده‌است. از این مطلب می‌توان نتیجه گرفت که ساکنان اولیهٔ منطقهٔ ایراهستان، از نژاد اصیل آریایی بوده‌اند.
در کتاب کارنامهٔ اردشیر بابکان که به زبان پارسی میانه نوشته شده، در بخش شرح جنگ دوم اردشیر و هفتواد نام ایراهستان ذکر شده‌است:
ژوکوف (ابهام‌زدایی)
ژوکوف ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیارک ۲۴۳۳۲
سیارک ۲۴۳۳۲ بیست و چهار هزار و سیصد و سی و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۵ ژانویه ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰.۷ است.
سهمیه‌بندی دانشگاه‌های ایران
پذیرش دانشجو در دانشگاه‌های ایران با برگزاری کنکور انجام می‌گیرد. پس از برگزاری کنکور و تعیین سطح علمی داوطلبان، سهمیه‌بندی‌هایی برای ورود گروه‌های مختلف به دانشگاه اعمال می‌شود.
بومی‌سازی و سهمیه مناطق
در حال حاضر؛ داوطلبان بر پایه زادگاه، محل زندگی، محل اخذ دیپلم و مدرک پیش‌دانشگاهی به یکی از سه منطقه ۱، ۲ و ۳ تعلق دارند. در پذیرش رشته‌ها نیز کشور به ۵ قطب، ۹ ناحیه و ۳۰ استان تقسیم شده‌است.
سهمیه‌بندی جنسیتی
طرح سهمیه بندی جنسیتی در دانشگاه‌ها طرحیست که در مجلس هفتم شورای اسلامی ارائه گردیده که بر اساس آن سازمان سنجش با سهمیه بندی جنسیتی در کنکور سراسری محدودیت‌هایی را برای ورود حداقل ۳۰٪ از یک جنسیت به دانشگاه بایستی اعمال کند.
بر اساس برخی آمار اخیر، دختران اکنون نزدیک به ۶۰٪ دانشجویان دانشگاه‌های هنر و انسانی را دختران تشکیل می‌دهند و پسران نیز نزدیک ۶۰٪ دانشگاه‌های صنعتی را تشکیل می‌دهند.
پیشتر از این نیز، طرح سهمیه بندی جنسیتی در سیستم آموزش عالی ایران ارائه گردیده بود.
سهمیه شاهد و ایثارگر
در حال حاضر جامعه ایثارگری (خانواده شهداء ـ جانبازان وخانواده آن‌ها ـ آزادگان و خانواده آن‌ها) در آزمونهای ورودی دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی کشور در مقاطع مختلف از سه سهمیه قانونی شاهد، رزمندگان و خانواده شهدا استفاده می‌کنند.
۱ـ سهمیه ۵٪ شاهد:
این سهمیه به صورت ۵٪ اضافه بر ظرفیت کل دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی جهت تسهیل ورود فرزندان شهداء، جانبازان بالای ۷۰٪، فرزندان جانبازان ۵۰٪ و بالاتر و فرزندان آزادگان در مراکز آموزش عالی در نظرگرفته شده‌است. این سهمیه پیرو دستور رهبر سابق جمهوری اسلامی روح‌الله خمینی مبنی بر رسیدگی هرچه بیشتر به امور تحصیلی فرزندان شاهد در تاریخ ۲ بهمن ۶۵ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسیده‌است. سهمیه شاهد فقط در آزمون سراسری سازمان سنجش اعمال می‌گردد، استفاده‌کنندگان از این سهمیه جهت قبولی در رشته مورد تقاضا باید حداقل ۷۵٪ نمره «آخرین» فرد پذیرفته شده سهمیه آزاد را کسب کرده باشند (مثلاً اگر آخرین فرد پذیرفته شده با نمره ۱۶۰ از ۲۰۰ پذیرفته شده باشد، سهمیه شاهد با نمره ۱۲۰ از ۲۰۰ در همان رشته پذیرفته می‌شود)، کلیه مشمولین سهمیه شاهد در سهمیه رزمندگان نیز گزینش می‌شوند.
توجه: فرزندان و همسران جانبازان ۲۵٪ تا ۴۹٪ در آزمونهای سازمان سنجش سهمیه ندارند. صرفاً در صورتی‌که در آزمون سراسری سازمان سنجش مجاز به انتخاب رشته شوند بادرخواست خود در باقی‌مانده اضافه ظرفیت سهمیه ۵٪ شاهد گزینش خواهند شد.
۲ـ سهمیه رزمندگان:
این سهمیه تحت عنوان عمومی قانون ایجاد تسهیلات برای ورود رزمندگان و جهادگران داوطلب درتاریخ ۳۰ بهمن ۶۷ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و مجدداً در تاریخهای ۱۱ آذر ۷۱ و ۹ مرداد ۷۳ مورد اصلاح قرار گرفته‌است. براساس این قانون ۴۰٪ از ظرفیت دانشگاه‌ها در آزمون سراسری، کاردانی پیوسته، جامع علمی کاربردی، کاردانی به کارشناسی (با کسب حداقل ۷۵٪ نمره آخرین فرد پذیرفته شده عادی) و همچنین۲۰٪ ظرفیت دانشگاه‌ها در مقاطع کارشناسی ارشد ناپیوسته و بالاتر (با کسب ۸۰٪ نمره فرد پذیرفته شده عادی) به واجدین شرایط اختصاص می‌یابد. . مشمو لین این سهمیه عبارتند از: دارندگان سهمیه شاهد – آزادگان و همسران آن‌ها - جانبازان ۲۵٪ تا ۶۹٪– همسران جانبازان ۵۰٪ و با لا تر – همسران شهدا
در آزمونهای دانشگاه آزاد اسلامی سهمیه رزمندگان با ظرفیت ۴۰٪ در آزمون سراسری و ۲۰٪ در آزمون تحصیلات تکمیلی این دانشگاه اعمال می‌گردد.
توجه: فرزندان و همسران جانبازان ۲۵٪ تا ۴۹٪ در آزمونهای مختلف دانشگاه آزاد اسلامی فقط یک بار در یکی از مقاطع تحصیلی می‌توانند از سهمیه استفاده نمایند.
۳ـ سهمیه خانواده شهداء:
براساس این سهمیه که مصوب مورخ ۲۲/۱۱/۶۳ و ۳۰/۱۱/۶۳ شورای عالی انقلاب فرهنگی می‌باشد منسوبین درجه اول شهداء شامل برادران و خواهران و والدین شهداء می‌توانند از این سهمیه بهره‌مند شوند. میزان ظرفیت این سهمیه ثابت نبوده و هرساله به نسبت تعداد داوطلبان خانواده شهداء به کل داوطلبان در هر کد رشته، ظرفیت خاصی را به خود اختصاص می‌دهد حدنصاب لازم در این سهمیه ۸۵٪ نمره فرد قبولی بدون سهمیه در هر رشته محل می‌باشد. این سهمیه صرفاً در آزمون سراسری و آزمونهای کاردانی پیوسته آموزشکده‌های فنی حرفه ای و نیز مقاطع کاردانی و کارشناسی پیوسته دانشگاه‌های جامع علمی کاربردی و پیام نور اعمال می‌شود.
سهمیه بسیج
این سهمیه از سال ۹۸ تاکنون برای دانشگاه‌های آزاد نیز حذف گردیده‌است (پیش از این نیز برای تمام دانشگاه‌ها حذف شده بود).
سهمیه متاهل‌ها در کارشناسی ارشد و دکتری
مهرداد بذرپاش، رئیس سازمان ملی جوانان از اختصاص ۲۰٪ از ظرفیت دانشگاه‌ها در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری به افراد متأهل طبق مصوبه دولت خبر داده‌است. رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی اجرای این طرح را بدون تصویب مجلس ناممکن اعلام کرده‌است. این طرح هیچ وقت عملی نشد.
سهمیه موارد خاص وزارت بهداشت
نقل و انتقال دانشجویان علوم پزشکی خارج از کشور به داخل، استفاده فرزندان اعضای هیئت علمی از سهمیه‌های خاص و تغییر رشته برخی دانشجویان دامپزشکی به پزشکی طی روزهای آبان ۱۳۹۸، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت و منجر به واکنش عموم مردم و نخبگان شد، شاید بتوان گفت از بین این خبرهای جنجالی ماجرای تغییر رشته برخی دانشجویان دامپزشکی به پزشکی حاشیه‌های بیشتری داشت؛ که این بازتاب در رسانه‌ها در ابتدای زمانی بود که سعید نمکی به وزارت بهداشت آمد و مباحث مختلف در این زمینه مطرح شد و گفته شد که این ضابطه بدون نظر وزارت بهداشت اتفاق افتاده‌است.
موضوع از این قرار بوده‌است که در سال ۹۶ اتفاقی عجیب در دانشگاه آزاد اسلامی برای تغییر رشته گروهی خاص از دانشجویان اتفاق افتاده‌است، که فرزندان اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد بتوانند بنابر انتخاب خودشان اما با شروطی تغییر رشته بدهند، برای مثال فرزند یک عضو خاص از هیئت علمی دانشگاه آزاد که در رشته دامپزشکی پذیرفته شده‌است، در رشته پزشکی ادامه تحصیل دهد؛ و برخی افراد بانفوذ بدون داشتن فاکتورهای لازم در قانون اقدام به تغییر رشته کرده‌اند.
پس از انتشار و واکنش‌ها در آبان ۱۳۹۸ نام دو دانشجویی که به صورت غیرقانونی و با اعمال نفوذ والدین هیئت علمی خود از دامپزشکی به رشته‌های داروسازی و پزشکی تغییر رشته داده بودند منتشر شد. نکته قابل تأمل اینجا بود که یکی از آنها فرزند رسول دیناروند رئیس اسبق سازمان غذا و دارو بود.
نام دو دانشجویی که به صورت غیرقانونی و با اعمال نفوذ والدین هیئت علمی خود از دامپزشکی به رشته‌های داروسازی و پزشکی تغییر رشته داده بودند منتشر شد و نکته قابل تأمل آنجا بود که یکی از آنها فرزند رسول دیناروند رئیس اسبق سازمان غذا و دارو بود. تصویری از نامه «رسول دیناروند» معاون سابق وزیر بهداشت و رئیس اسبق سازمان غذا و دارو و همسرش (فاطمه اطیابی، استاد دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران) در سال ۹۶ منتشر شد؛ که این دو در این نامه خواستار مساعدت برای انتقال فرزندشان از دانشکده رشته دامپزشکی در دانشگاه آزاد به رشته داروسازی واحد علوم دارویی تهران شده بودند. در تصویر نامه دیگری، خواستار موافقت این وزارتخانه با این انتقال و همچنین تغییر رشته یکی از دانشجویان دانشگاه آزاد واحد بافت به رشته پزشکی شده‌بود.
پس از طرح این مسایل در فضای رسانه‌ها، «محمدمهدی طهرانچی» رئیس دانشگاه آزاد اسلامی در گفتگو با ایسنا در خصوص تغییر رشته فرزندان اعضای هیئت علمی از دامپزشکی به پزشکی در دانشگاه آزاد اسلامی اظهار داشت در سال ۹۵ دو نفر از مدیران وقت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی که فرزندان آنها در رشته دامپزشکی قبول شده بودند، تمایل به تغییر رشته از دامپزشکی به داروسازی داشتند، محمدمهدی طهرانچی رئیس دانشگاه آزاد در این خصوص گفت که با توجه به فشارهایی که از مجاری مختلف برای حل این مشکل به دانشگاه آزاد اسلامی وارد شد، رئیس وقت این دانشگاه در شهریور ۹۶ پس از استعلام از وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و اعلام موافقت آن وزارتخانه با انتقال فرزندان این افراد، با تعمیم این موضوع به همه فرزندان هیئت علمی برای جلوگیری از رفتار تبعیض‌آمیز با توجه به اختیار مصوبه ۷۳۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر تفویض اختیار وضعیت فرزندان اعضای هیئت علمی به وزرای علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و همچنین رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استفاده می‌کنند و لذا تصمیم می‌گیرد جابجایی رشته دامپزشکی به پزشکی شامل حال همه فرزندان اعضای هیئت علمی شود؛ و در واقع منشأ این مصوبه درخواست برخی از مدیران ارشد وزارت بهداشت، درمان و آموزشی پزشکی بوده‌است که حتی پیگیر اجرای خواسته خود به شکل دیگری در سال ۹۷ نیز بوده‌اند. محمدمهدی طهرانچی همچنین اعلام کرد موضوع در دورهٔ تصدی وی دیگر ادامه پیدا نکرده‌است و مصوبه هیئت رئیسه نیز در اسفند ماه سال قبل لغو شده، و با دستورِ نمکی وزیر بهداشت نیز مبنی بر لغو مصوبه کمیسیون موارد خاص وزارت بهداشت در سال ۹۷، موضوع کاملاً منتفی شده‌است.
براساس افشاگری رئیس دانشگاه آزاد اسلامی، منشأ مصوبه تغییر رشته فرزندان اعضای هیئت علمی از دامپزشکی به پزشکی، ۲ نفر از مدیران ارشد وزارت بهداشت بودند که فرزندانشان در رشته دامپزشکی قبول شده بوده‌اند؛ که در سال ۹۵ دو نفر از مدیران وقت وزارت بهداشت که فرزندان آنها در رشته دامپزشکی قبول شده بودند، تمایل به تغییر رشته از دامپزشکی به داروسازی داشته‌اند.
درخواست شد این اجازه داده شود، اما به شرطی که افراد برای استفاده از این مصوبه ابتدا ۳۶ واحد خارج از کشور طی کرده و بعد به داخل کشور بیایند، و امتیازاتی برای این افراد قائل شود چونکه برای آنها توقع ایجاد شده و از این شرط استفاده کنند.
منابع
۱۱. پایگاه خبری تابناک ۶\۴\۲۰۲۱
https://www.tabnak.ir/fa/news/992562
هرشی، خواف
هرشی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان نشتیفان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۲۳خانوار) ۱۲۱نفر بوده است.
ویکتور اوگارته
ویکتور اوگارته (Víctor Ugarte; May 5, 1926 – 1926:5:5, March 20, 1995) بازیکن فوتبال اهل بولیوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال اونس کالداس، و باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده‌است.
تپه داربر
تپه داربر مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان کشور، ۴/۵ کیلومتری غرب روستای مرگ سر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عصام تاج
عصام تاج (Issam Tej؛ زادهٔ July 29, 1979) بازیکن هندبال اهل تونس بود.
ژرف‌دره
ژِرف‌دَرّه یا کنیون ، دره‌ای کشیده و عمیق و نسبتاً باریک است با دیواره‌های پرشیب که اغلب رودی در کف آن جریان دارد.
سفارت ایالات متحده آمریکا در طنجه
سفارت طنجه آمریکا، ساختمانی در مدینا واقع در طنجه مراکش است. این ساختمان، نخستین دارایی عمومی ایالات متحده در خارج از خاک آمریکا، و یادمان روابط فرهنگی و سیاسی تاریخی، بین ایالات متحده و مراکش است. این مکان اکنون به عنوان مرکزی فرهنگی، موزه، کتابخانه، و مرکز مطالعات زبان عربی مورد استفاده قرار می‌گیرد.