cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ایرانیان بحرین
اتهامات
ایرانی‌تبارهای بحرین، به دوستی ایران (از نظر سیاسی و فرهنگی) متهم می‌شوند. همچنین گفته می‌شود ایرانی‌تبارهای بحرین فرهنگ فارسی و ایرانی را برتر از فرهنگ عربی می‌دانند. گاهی نیز از بیم برهم خوردن ترکیب انسانی بحرین (به نفع ایرانی‌تبارها)، سلطان اقدام به وارد کردن عربها از کشورهای دیگر می‌کند.
نامهای نواحی بحرین
برخی از نواحی بحرین نامهایی با ریشهٔ فارسی دارد. از جمله:
شاخورة: برگرفته از شاه+خورا (آخور شاه، شاه‌آخور)
باربار: برگرفته از بار (باری که به وسیلهٔ کشتی‌ها حمل می‌شود)
شهرکان: تغییریافتهٔ «شهرکهنه» است.
کرانة: از کرانهٔ فارسی به معنی ساحل.
منامه (پایتخت بحرین): برگرفته از من+نامه.
محله‌های ایرانی‌تبارها در بحرین
در منامه پایتخت بحرین، محلات شبر، قضیبیة، سنککی، عدلیه از محلاتی هستند که ایرانی‌تبارها در آنها سکونت دارند.
در شهر محرق (بحرین) نیز محلهٔ البنعلی سکونتگاه ایرانی‌تبارها است.
سرشناسان
احمد سلطانیز خواننده‌ خوش صدای گروه سلطانیز از گروه های معروف بستکی و بندری بحرین که نمونه ای از گروه های متعدد موسیقی در کشور بحرین می باشند که اکثرا ملیت ایرانی دارند
فتح‌آباد (سلسله)
فتح‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
از زمین تا کره ماه
از زمین تا کره ماه (De la terre à la lune) که در فارسی بیشتر به سفر به ماه معروف است رمانی در سبک علمی–تخیلی است که توسط ژول ورن نویسنده بزرگ فرانسوی نوشته شده و در سال ۱۸۶۵ به چاپ رسیده‌است.
این اثر در سال ۱۳۳۷ توسط حدادی به فارسی برگردانده شده‌است.
فیجی لینک
فیجی لینک یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا FJ است که در تاریخ ۲۰۰۶ میلادی تأسیس شده و در تاریخ ۲۰۰۶ فعالیتش را آغاز کرده‌است. دفتر مرکزی فیجی لینک در نادی، فیجی واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی نادی قرار دارد و به ۱۳ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
کلیری
کلیری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۸۳
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۸۳، رقابت پایانی جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۳ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال منچستر یونایتد و باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۲۱ مه ۱۹۸۳ انجام شده‌است با نتیجه ۲ بر ۲ به پایان رسید.
در بازی تکراری که در ۲۶ مه ۱۹۸۳ برگزار شد باشگاه فوتبال منچستر یونایتد با نتیجه چهار بر صفر به پیروزی رسید.
شینا
شهر شینا در ناحیه شهری مرک در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۰۳۱٫۱۹ نفر است.
کلیسای انجیلی
کلیسای انجیلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بیانیه بالفور
بیانیه بالفور، اعلامیه‌ای تاریخی است، که دولت بریتانیا در سال ۱۹۱۷ میلادی و در خلال جنگ جهانی اول، برای اعلام حمایت از  دولت بریتانیا مجوز ایجاد یک «خانه ملّی برای مردم یهود» در فلسطین را صادر کرد. فلسطین در آن زمان جزو قلمرو و تحت کنترل امپراتوری عثمانی بود و اقلیت کوچکی از یهودیان در آن زندگی می‌کردند. این بیانیه را در قالب نامه، مورخ ۲ نوامبر ۱۹۱۷ آرتور جیمز بالفور (وزیر خارجهٔ بریتانیا) خطاب به لرد روتشیلد (یکی از رهبران جامعه یهودیان بریتانیا) و برای ارسال به فدراسیون صهیونیسم در بریتانیای کبیر و ایرلند ارسال شد. متن این بیانیه در ۹ نوامبر (۱۹۱۷) در مطبوعات منتشر شد.
بلافاصله پس از اعلام جنگ بریتانیا علیه امپراتوری عثمانی در نوامبر (۱۹۱۴)، کابینه جنگ بریتانیا شروع به بررسی آینده فلسطین کرد. طی دو ماه، یکی از اعضای صهیونیست کابینه به نام هربرت ساموئل، طرحی را به کابینه تسلیم کرد که در آن پیشنهاد شده‌ بود، برای جلب حمایت یهودیان جهان از دولت بریتانیا در جنگ جهانی اول، این دولت از اهداف صهیونیستی پشتیبانی کند. در آوریل ۱۹۱۵، هربرت هنری اسکویت (نخست‌وزیر بریتانیا) کمیته‌ای را برای تعیین سیاست بریتانیا در قبال امپراتوری عثمانی از جمله درخصوص فلسطین تشکیل داد. اسکویت طرفدار حفظ و اصلاح امپراتوری عثمانی پس از پایان جنگ بود اما او در دسامبر ۱۹۱۶ استعفا داد. جانشین او، دیوید لوید جرج، طرفدار تجزیه امپراتوری عثمانی بود. اولین مذاکرات بین بریتانیا و صهیونیست‌ها در کنفرانسی به تاریخ (۷ فوریه ۱۹۱۷) انجام شد، که سر مارک سایکس و رهبران صهیونیست در آن شرکت داشتند. پیرو مباحث این کنفرانس و مذاکرات بعد از آن، بالفور در ۱۹ ژوئن از روتشیلد و حییم وایزمن درخواست کرد که پیش‌نویس بیانیه عمومی را تهیه و ارائه کنند. کابینه بریتانیا در سپتامبر و اکتبر آن سال چندین پیش‌نویس را مورد بحث و بررسی قرار داد که در این روند از یهودیان صهیونیست و ضد صهیونیست نیز نظرخواهی می‌شد، اما مردم بومی ساکن فلسطین هیچ نماینده‌ای در این مذاکرات نداشتند.
در اواخر سال ۱۹۱۷، در روزهای منتهی به صدور بیانیه بالفور، جنگ جهانی به بن‌بست رسیده‌ بود، زیرا دو متحد بریتانیا به‌طور کامل درگیر جنگ نشده‌ بودند: ایالات متحده آمریکا هنوز به‌طور رسمی وارد جنگ نشده بود و روسیه هم درگیر انقلاب بلشویک‌ها بود. بن‌بست در جنوب فلسطین، با نبرد بیرشبا در (۳۱ اکتبر ۱۹۱۷) شکسته و اجازه صدور بیانیه نهایی بالفور در ۳۱ اکتبر داده‌شد. قبل از صدور این بیانیه، بحث‌هایی مبنی بر اینکه صدور این بیانیه در کابینه بریتانیا مطرح شده‌ بود، منافع پروپاگاندایی چشم‌گیری در میان جامعه یهودیان جهان به نفع جبهه متفقین خواهد داشت.
کلمات آغازین این بیانیه، نخستین اعلام حمایت عمومی از صهیونیسم، از سوی یک قدرت بزرگ جهانی بود. عبارت «خانهٔ ملّی» در حقوق بین‌الملل سابقه و پیشینه‌ای نداشت و عمدا به این شکل مبهم نوشته‌شد تا دقیقا روشن نباشد که منظور تشکیل یک دولت یهودی است یا خیر. در این بیانیه، مرزهای موردنظر برای فلسطین مشخص نشده‌ بود و دولت بریتانیا بعداً تأیید کرد که عبارت «در فلسطین» به این معنا بوده که قرار نیست خانهٔ ملّی یهودیان سراسر فلسطین را پوشش دهد. بخش دوم بیانیهٔ بالفور، برای راضی‌کردن مخالفان این سیاست اضافه شد. این مخالفان مدعی بودند که در غیر این صورت، موضع مردم بومی فلسطین مخدوش و تضعیف خواهد شد و یهود ستیزی در سراسر جهان تحریک و تشویق می‌شود و یهودیان را بیگانگانی خواهند دید که برای گرفتن زمین‌های آن‌ها آمده‌اند. این اعلامیه به حفاظت از حقوق مدنی و مذهبی اعراب فلسطین که اکثریت بالای جمعیت بومی منطقه را تشکیل می‌دادند و نیز به حقوق و جایگاه سیاسی جوامع یهودی در سایر کشورهای خارج از فلسطین اشاره داشت. دولت بریتانیا در سال (۱۹۳۹) اذعان کرد که دیدگاه‌های مردم بومی فلسطین باید در زمان صدور این بیانیه لحاظ می‌شد و مورد توجه قرار می‌گرفت و در سال (۲۰۱۷) نیز این نکته را به رسمیت شناخت که بیانیه بالفور باید بر حفاظت از حقوق سیاسی اعراب فلسطین نیز تأکید می‌کرد.
بیانیه بالفور پیامدهای دراز مدت بسیاری داشته‌ است. صدور این بیانیه باعث افزایش چشمگیر حمایت از صهیونیسم در میان یهودیان سراسر جهان شد. این بیانیه، یکی از عناصر مرکزی در سند مؤسس قیمومت بریتانیا بر فلسطین بود که سرزمین تحت این قیمومیت بعدها تبدیل به اسرائیل و سرزمین‌های فلسطینی شد. در نتیجه، بیانیهٔ بالفور یکی از علل اساسی منازعه فلسطین-اسرائیل محسوب می‌شود که اغلب به عنوان دشوارترین و حل‌نشدنی‌ترین منازعهٔ جهان از آن یاد می‌کنند. چندین بُعد از این بیانیه همچنان محل اختلاف و مناقشه می باشد. از جمله اینکه آیا بیانیهٔ بالفور ناقض قول‌ها و وعده‌های قبلی‌ای که بریتانیا در جریان مکاتبات مک‌ماهون به شریف حسین (شریف مکه و امیر حجاز) داد، بوده‌است یا خیر.
حمایت‌های اولیهٔ دولت بریتانیا
نخستین حمایت‌های سیاسی بریتانیا از افزایش حضور یهودیان در منطقهٔ فلسطین، مبتنی بر محاسبات ژئوپلیتیک بود. این حمایت در اوایل دههٔ ۱۸۴۰ به رهبری لرد پالمرستون و در پی اشغال سوریه و فلسطین توسط فرماندار عثمانی جدایی‌طلب به نام محمدعلی پاشا آغاز شد. در این دوران، نفوذ فرانسه در فلسطین و خاورمیانه افزایش یافته و نقش فرانسه به عنوان پشتیبان جوامع کاتولیک شروع به رشد کرده بود. روسیه هم به عنوان پشتیبان جوامع ارتدکس شرقی در همین مناطق دارای نفوذ زیادی شده بود. در این میان بریتانیا حوزهٔ نفوذ مهمی در این منطقه نداشت و لذا نیاز می‌دید که منطقه‌ای تحت حفاظت و نفوذ خود را یافته یا ایجاد کند. این ملاحظات سیاسی مورد حمایت و همدلی مسیحیان انجیلی بود که در اواسط قرن نوزدهم در میان نخبگان سیاسی بریتانیا راه پیدا کرده‌بودند و به «بازگرداندن یهودیان» به فلسطین اعتقاد داشتند، از جمله لرد شفتس‌بری. وزارت امور خارجه بریتانیا یهودیان را فعالانه تشویق به مهاجرت به فلسطین می‌کرد که برجسته‌ترین نمونهٔ آن نامهٔ چارلز هنری چرچیل به موسی مونتیفیوری (رهبران جامعهٔ یهودیان بریتانیا) قابل مشاهده است. اما این تلاش‌ها زودهنگام و شتاب‌زده بود و به موفقیت نرسید. در آستانهٔ ظهور صهیونیسم، تنها ۲۴٬۰۰۰ یهودی در فلسطین زندگی می‌کردند.
با آغاز جنگ جهانی اول و تغییر وضعیت ژئوپلیتیک منطقه، دوران جدیدی از ارزیابی استراتژیک و چانه‌زنی سیاسی بر سر خاورمیانه و خاور دور آغاز شد.
آغاز صهیونیسم
در سال ۱۸۹۶، تئودور هرتسل، روزنامه‌نگار یهودی ساکن اتریش-مجارستان، متن بنیادین صهیونیسم سیاسی یعنی دولت یهودی (Der Judenstaat) را منتشر کرد که در آن می‌گفت تنها راه‌حل «مسئله یهود» در اروپا، از جمله یهودستیزی روزافزون، ایجاد و تأسیس یک دولت برای یهودیان است. یک سال بعد، هرتسل سازمان جهانی صهیونیسم را پایه‌گذاری کرد که در اولین اجلاس آن فراخوانی برای ایجاد «خانه‌ای برای مردمان یهودی در فلسطین که به موجب حقوق عمومی تضمین شده‌باشد» مطرح شد. اقدامات پیشنهادی برای دست‌یابی به این هدف عبارت بود از ترویج اسکان یهودیان در آن منطقه، سازماندهی یهودیان دیاسپورا، تقویت احساس و وجدان یهودی و برداشتن گام‌های مقدماتی برای دریافت وام‌های دولتی موردنیاز. هرتسل در سال ۱۹۰۴، چهل و چهار سال قبل از تأسیس دولت اسرائیل، از دنیا رفت.
یکی از رهبران صهیونیست به نام حییم وایزمن که بعدها رئیس سازمان جهانی صهیونیسم و اولین رئیس‌جمهور اسرائیل شد، در سال ۱۹۰۴ از سوئیس به انگلیس نقل مکان و با آرتور بالفور دیدار کرد. بالفور تازه از نخست‌وزیری استعفا داده و کارزار انتخاباتی ۱۹۰۶–۱۹۰۵ خود را آغاز کرده‌بود. دیدار وایزمن و بالفور توسط چارلز دریفوس (نمایندهٔ یهودیان حوزهٔ انتخابیهٔ بالفور) ترتیب داده شده‌بود. در اوایل آن سال، بالفور توانسته بود با سخنرانی‌های پرشور درخصوص نیاز به محدودکردن موج مهاجرت یهودیانی که از امپراتوری روسیه می‌گریزند، قانون موسوم به قانون بیگانگان را از پارلمان بریتانیا بگذراند. بالفور در این جلسه از وایزمن پرسید که اعتراض او به «طرح اوگاندا» که در سال ۱۹۰۳ از سوی هرتسل حمایت شده‌بود و پیشنهاد می‌داد که بخشی از منطقهٔ تحت‌الحمایهٔ بریتانیا در شرق آفریقا به عنوان میهن به یهودیان داده‌شود، چیست. این طرح از سوی جوزف چمبرلین (وزیر مناطق استعماری در کابینهٔ بالفور) به هرتسل پیشنهاد شده‌بود، اما به دنبال مرگ هرتسل و دو سال بحث و مجادله، نهایتاً به تصویب هفتمین اجلاس سازمان جهانی صهیونیسم در سال ۱۹۰۵ نرسید. وایزمن پاسخ داد: به باور من، نسبت انگلیسی‌ها به لندن مانند نسبت یهودیان به اورشلیم است.
در ژانویهٔ ۱۹۱۴، وایزمن برای اولین بار با بارون ادموند جیمز دو روتشیلد، یکی از اعضای شاخهٔ فرانسوی خانوادهٔ روتشیلد و از هواداران برجستهٔ جنبش صهیونیسم، دیدار و در ارتباط با طرح ساخت یک دانشگاه عبری در اورشلیم با او مذاکره کرد. بارون روتشیلد عضو سازمان جهانی صهیونیسم نبود اما کولونی‌های کشاورزی یهودی «علیای اول» را پایه‌گذاری و در سال ۱۸۹۹ آن‌ها را به جمعیت استعماری یهود منتقل کرده‌بود. ارتباط این دو نفر یک سال بعد به ثمر نشست، هنگامی که پسر بارون روتشیلد، جیمز دو روتشیلد، از وایزمن خواست که او را هم برای لابی و اثرگذاری بر دولت‌مردان بریتانیا که گمان می‌رفت پذیرای هدف آن‌ها مبنی بر تشکیل «دولت یهودی» در فلسطین هستند، در نظر بگیرد. قرار بود که وایزمن از طریق دوروتی (همسر جیمز) با روزیکا روتشیلد دیدار کند و روزیکا او را به شاخهٔ انگلیسی خانوادهٔ روتشیلد، به خصوص شوهرش چارلز روتشیلد و برادر بزرگ‌تر او والتر روتشیلد که جانورشناس و عضو سابق مجلس عوام بریتانیا بود، معرفی کند. پدر این دو برادر، ناتان روتشیلد نام داشت که اولین بارون روتشیلد و رئیس شاخهٔ انگلیسی خانواده بود. او نسبت به صهیونیسم رویکردی محتاطانه داشت اما در مارس ۱۹۱۵ درگذشت و مقام و عناوینش به والتر ارث رسید.
پیش از صدور بیانیه بالفور، از ۳۰۰٬۰۰۰ یهودی بریتانیا فقط حدود ۸٬۰۰۰ نفر در یکی از سازمان‌های صهیونیست عضویت داشتند. در سال ۱۹۱۳، این رقم در سطح جهان تنها حدود ۱٪ بود.
فلسطین عثمانی
در سال ۱۹۱۶، چهار قرن از کنترل امپراتوری عثمانی بر فلسطین می‌گذشت. در بخش اعظم این دوران، مسلمانان و سپس مسیحیان اکثریت بالای جمعیت ساکن این منطقه را تشکیل می‌دادند و یهودیان اقلیت کوچکی در حدود ۳٪ کل جمعیت بودند.
حکومت عثمانی که در قسطنطنیه مستقر بود، در اواخر سال ۱۸۸۲ محدودیت‌هایی را بر مهاجرت یهودیان به فلسطین وضع کرد. این اقدام در پاسخ به شروع «علیای اول» در ابتدای همان سال صورت گرفت. علی‌رغم اینکه مهاجرت یهودیان به این منطقه باعث ایجاد تنش‌هایی با مردم محلی به‌خصوص طبقات بازرگان و اعیان شده‌بود، باب عالی (دولت مرکزی عثمانی) در سال ۱۹۰۱ تصمیم گرفت که در زمینهٔ خرید زمین در فلسطین، حقوقی مشابه با اعراب به یهودیان بدهد و در نتیجه، در سال ۱۹۱۴ درصد یهودیان نسبت به کل جمعیت این منطقه، به ۷٪ رسیده بود. در همین حال، با بی‌اعتمادی روزافزون نسبت به ترکان جوان (ملی‌گرایان ترک که کنترل امپراتوری عثمانی را در ۱۹۰۸ به دست گرفتند) و شکل‌گیری موج دوم مهاجرت یهودیان به فلسطین (علیای دوم)، ملی‌گرایی عربی و ملی‌گرایی فلسطینی رو به رشد گذاشت و صهیونیسم‌ستیزی یکی از احساسات وحدت‌آفرین در فلسطین بود.
مذاکرات ابتدایی صهیونیست‌ها و دولت بریتانیا: ۱۹۱۶–۱۹۱۴
در ژوئیه ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول بین تفاهم مثلث (بریتانیا، فرانسه و امپراتوری روسیه) و قدرت‌های مرکز (آلمان، اتریش-مجارستان و مدتی بعد امپراتوری عثمانی) در اروپا آغاز شد.
بحث درباره فلسطین، اولین بار در جلسه مورخ ۹ نوامبر ۱۹۱۴ کابینه بریتانیا مطرح شد، یعنی چهار روز پس از اعلان جنگ بریتانیا به امپراتوری عثمانی که متصرفه قدس مشهور به فلسطین هم بخشی از قلمرو این امپراتوری بود. در این جلسه، دیوید لوید جرج که در آن زمان رئیس خزانه بود «به سرنوشت نهایی فلسطین اشاره کرد». لوید جورج همچنین صاحب یک مؤسسهٔ حقوقی بود که از یک دهه پیش توسط فدراسیون صهیونیسم در بریتانیای کبیر و ایرلند به کار گرفته شده بود تا بر روی «طرح اوگاندا» کار کند. در زمان صدور بیانیهٔ بالفور، لوید جورج به نخست‌وزیری بریتانیا رسیده و مسئول نهایی صدور این بیانیه بود. تلاش‌های سیاسی وایزمن سرعت گرفت و او در ۱۰ دسامبر ۱۹۱۴ با هربرت ساموئل (عضو کابینهٔ بریتانیا و یک یهودی سکولار که دربارهٔ صهیونیسم تحقیق کرده بود) دیدار کرد. دو روز بعد، وایزمن دوباره با بالفور دیدار کرد. بالفور از زمان شکست در کارزار انتخاباتی ۱۹۰۶ از قدرت کنار رفته بود اما همچنان یکی از اعضای برجستهٔ حزب محافظه‌کار محسوب می‌شد.
یک ماه بعد، ساموئل یادداشتی با عنوان آیندهٔ فلسطین را به همکارانش در کابینه ارائه کرد. در این یادداشت آمده بود: «بنده یقین دارم که راه‌حل مسئله فلسطین که قطعا مورد استقبال رهبران و حامیان جنبش صهیونیسم در سراسر جهان قرار خواهد گرفت، الحاق این کشور به امپراتوری بریتانیاست». ساموئل یک نسخه از این یادداشت را در فوریه ۱۹۱۵ یعنی یک ماه قبل از مرگ ناتان روتشیلد با او به بحث گذاشته بود. این اولین بار بود که در یک سند رسمی دولتی، حمایت از یهودیان به عنوان یک اقدام جنگی پیشنهاد می‌شد.
تعهدات قبلی بریتانیا دربارهٔ فلسطین: ۱۹۱۶–۱۹۱۵
در اواخر سال ۱۹۱۵، هنری مک‌ماهون (سفیر بریتانیا در مصر) ده نامه با شریف حسین (شریف مکه و امیر حجاز) مبادله کرد و در آنها به شریف حسین قول داد که استقلال اعراب را «در چارچوب محدودیت‌ها و مرزهای پیشنهادی از سوی شریف مکه» بپذیرد و در قبال آن شریف حسین قیام علیه امپراتوری عثمانی را ترتیب بدهد. در این پیمان «بخش‌هایی از سوریه» که در غرب «مناطق دمشق، حمص، حما و حلب» قرار می‌گرفت مستثنی شده بود. در دهه‌های پس از جنگ، حدود و ثغور بخش‌های مستثی‌شده به‌شدت محل اختلاف و مناقشه بود چرا که فلسطین در جنوب غرب دمشق قرار می‌گرفت و صریحاً به آن اشاره نشده بود.
معاهدهٔ انگلیسی-فرانسوی سایکس–پیکو در اواخر سال ۱۹۱۵ و اوایل سال ۱۹۱۶ بین مارک سایکس و فرانسوا ژرژ پیکو مورد مذاکره قرار گرفت. سایکس سیاستمداری محافظه‌کار بود که در حوزهٔ سیاست بریتانیا در خاورمیانه به نفوذ و اثرگذاری چشمگیری دست یافته بود، پیکو دیپلماتی فرانسوی و سرکنسول سابق فرانسه در بیروت بود. توافق‌نامهٔ آنها تعیین می‌کرد که در صورت موفقیت تفاهم مثلث در شکست امپراتوری عثمانی در جنگ جهانی اول، حوزهٔ نفوذ بریتانیا و فرانسه در غرب آسیا به چه ترتیب خواهد بود و اداره و کنترل بخش‌هایی از سرزمین‌های عرب چگونه بین این دو قدرت تقسیم خواهد شد. در مورد فلسطین، پیشنهاد بین‌المللی‌سازی مطرح شد و قرار شد شکل ادارهٔ این منطقه پس از مشورت با روسیه و شریف حسین تأیید گردد. در پیش‌نویس این معاهده که در ژانویه ۱۹۱۶ تهیه شده بود، به منافع مسیحیان و مسلمانان اشاره شده بود و اینکه «اعضای جامعهٔ یهودی در سراسر جهان، منفعتی وجدانی و احساسی نسبت به آیندهٔ کشور دارند».
پیش از این مقطع، هیچ مذاکرهٔ جدی‌ای با صهیونیست‌ها انجام نشده بود اما مارک سایکس با صهیونیسم آشنا بود، با موسی گاستر (رئیس سابق فدراسیون صهیونیستی انگلیس ) ارتباط داشت و ممکن است یادداشت ۱۹۱۵ هربرت ساموئل را هم دیده باشد. در ۳ مارس، در حالی که سایکس و پیکو هنوز در پتروگراد بودند، لوسین ولف (دبیر کمیتهٔ خارجی مشترک که از سوی سازمان‌های یهودی برای پیشبرد منافع یهودیان خارجی تأسیس شده بود) پیش‌نوبس تضمینی را که متفقین می‌توانستند در حمایت از آرمان‌های یهودی صادر کنند، به وزارت امور خارجه بریتانیا تسلیم کرد. در بخشی از پیش‌نویس «فرمول» زیر ذکر شده بود: "چنانچه در پایان جنگ، فلسطین در حوزه‌های نفوذ بریتانیای کبیر یا فرانسه قرار بگیرد، دولت‌های این قدرت‌ها در توجه به منفعت تاریخی‌ای که این کشور برای جامعهٔ یهودی دارد کوتاهی نخواهند کرد. بهره‌مندی جمعیت یهودی از آزادی مدنی و مذهبی، حقوق سیاسی برابر با بقیهٔ جمعیت، تسهیلات معقول برای مهاجرت و کولونی‌سازی و امتیازات داخلی در شهرها و کولونی‌های آنها که ممکن است ضرورت آنها نشان داده شود، تضمین خواهد شد."در ۱۱ مارس، تلگراف‌هایی به نام ادوارد گری به سفرای بریتانیا در روسیه و فرانسه ارسال شد تا به مقامات روسیه و فرانسه ابلاغ شود. در این تلگراف، علاوه بر اشاره به «فرمول» بالا، آمده بود:"این طرح می‌تواند برای اکثریت یهودیان به مراتب جذاب‌تر شود اگر این دورنما را برای آنها ترسیم کند که وقتی به مرور زمان کولونی‌نشین‌های یهودی در فلسطین به قدر کافی قدرت پیدا کنند تا با جمعیت عرب مواجه شوند، ممکن است اجازه پیدا کنند تا مدیریت امور داخلی فلسطین (به استثنای اورشلیم و اماکن مقدسه) را خود به دست گیرند."سایکس که این تلگراف‌ها را دیده بود، مباحثی با پیکو داشت و (با ارجاع به یادداشت هربرت ساموئل ) پیشنهاد کرد که یک سلطنت عربی تحت‌الحمایهٔ فرانسه و بریتانیا تشکیل شود، شیوه‌هایی برای ادارهٔ اماکن مقدس پیش‌بینی شود و یک شرکت هم برای خرید زمین برای کولونیست‌های یهودی، که سپس شهروند و دارای حقوق برابر با اعراب خواهند شد، تأسیس گردد.
سایکس پس از بازگشت از پتروگراد، هربرت ساموئل را از موضوع مطلع کرد و ساموئل هم در جلسه‌ای موضوع را برای گاستر، وایزمن و ناحوم سوکولوف شرح داد. گاستر در خاطرات مورخ ۱۶ آوریل ۱۹۱۶ خود نوشته: «حاکمیت مشترک فرانسه-انگلیس به ما پیشنهاد شده. شاهزادهٔ عرب احساسات اعراب را کنترل خواهد کرد و در قانون اساسی، منشوری برای صهیونیست‌ها در نظر گرفته می‌شود که انگلیس آن را تضمین می‌کند و در صورت بروز هرگونه اختلاف کنار ما خواهد ایستاد… این عملاً تحقق کامل برنامهٔ صهیونیستی ماست. ولی ما پافشاری کردیم بر: ماهیت ملّی این منشور، آزادی مهاجرت و خودمختاری داخلی و در عین حال حقوق کامل شهروندی برای [ناخوانا] و یهودیان در فلسطین». در ذهن سایکس، توافق‌نامه سایکس–پیکو حتی پیش از امضاشدن منسوخ شده بود؛ سایکس در مارس ۱۹۱۶ در نامه‌ای خصوصی نوشت: «در ذهن من، صهیونیست‌ها اکنون کلید موقعیت هستند». در نهایت، نه فرانسوی‌ها و نه روس‌ها اشتیاقی نسبت به این «فرمول» نشان ندادند و لوسین ولف در ۴ ژوئیه مطلع شد که فعلاً وقت مناسبی برای اعلام این موضوع نیست.
تغییر در دولت بریتانیا: ۱۹۱۷–۱۹۱۶
از منظر سیاست بریتانیا، صدور بیانیهٔ بالفور، نتیجهٔ به قدرت رسیدن دیوید لوید جرج و کابینهٔ او بود. لوید جرج در دسامبر ۱۹۱۷، جانشین هربرت هنری اسکویت شده بود. هرچند هردو آنها لیبرال بودند و در زمان جنگ دولت ائتلافی تشکیل داده بودند، لوید جرج و وزیر خارجهٔ منصوب او یعنی بالفور، طرفدار سیاست تجزیه و تقسیم امپراتوری عثمانی پس از جنگ بودند و این را یکی از مهم‌ترین اهداف بریتانیا در جنگ می‌دانستند در حالی که اسکویت و وزیر خارجهٔ او، ادوارد گری، هوادار اصلاح امپراتوری عثمانی بودند.
لوید جرج دو روز پس از رسیدن به نخست‌وزیری، به ژنرال رابرتسون (رئیس ستاد کل بریتانیا) گفت که خواستار یک پیروزی عظیم (ترجیحاً تصرف اورشلیم) تا بتواند افکار عمومی بریتانیا را جلب کند. فشارهای لوید جرج منجر به تصرف مجدد سینا و بازگشت آن به مصر (که تحت کنترل بریتانیا بود) شد و با تصرف عریش در دسامبر ۱۹۱۶ و رفح در ژانویه ۱۹۱۷، نیروهای بریتانیا به مرزهای جنوبی امپراتوری عثمانی رسیدند. در پی دو تلاش ناموفق برای تصرف غزه بین ۲۶ مارس تا ۱۹ آوریل، بن‌بستی شش‌ماهه در جنوب فلسطین آغاز شد. تا ۳۱ اکتبر ۱۹۱۷ هیچ پیشرفتی در جبههٔ سینا و فلسطین به دست نیامد.
مذاکرات رسمی بریتانیا و صهیونیست‌ها: ۱۹۱۷
در پی تغییر در دولت بریتانیا، سایکس ارتقا یافت و به عنوان دبیر کابینهٔ جنگ و مسئول امور خاورمیانه منصوب شد. در ژانویهٔ ۱۹۱۷، سایکس علیرغم آنکه قبلاً با موسی گاستر رابطه‌ای برقرار کرده بود تصمیم گرفت با دیگر رهبران صهیونیست دیدار کند. او به وایزمن و دستیار او سوکولوف (خبرنگار و مأمور سازمان جهانی صهیونیسم که در ابتدای جنگ جهانی اول به بریتانیا نقل مکان کرده بود) معرفی شد. در ۷ فوریه ۱۹۱۷، سایکس با این ادعا که در مقام شخصی و غیررسمی عمل می‌کند، با رهبران صهیونیست وارد مباحث ماهوی شد. در این جلسه، مکاتبات قبلی بریتانیا با «عرب‌ها» به بحث گذاشته شد. در این مقطع، صهیونیست‌ها هنوز از توافق‌نامه سایکس–پیکو بی‌خبر بودند هرچند که نسبت به این موضوع ظن برده بودند. یکی از اهداف سایکس این بود که صهیونیست‌ها را زیر پرچم حاکمیت بریتانیا بر فلسطین بسیج کند تا بتواند برای دفاع از این هدف، دلایل موجهی جلوی فرانسه بگذارد.
اواخر ۱۹۱۷: وضعیت جنگ جهانی اول
در زمانی که مباحث و مذاکرات کابینهٔ جنگ بریتانیا در جریان بود و کم‌کم به سمت صدور بیانیهٔ بالفور پیش می‌رفت، جنگ جهانی اول به دوره‌ای از بن‌بست رسیده بود. در جبهه غربی، جنگ ابتدا در بهار ۱۹۱۸ به نفع قدرت‌های مرکز پیش می‌رفت اما از ژوئیه ۱۹۱۸ به بعد متفقین جنگ را به نفع خود پیش بردند. هرچند ایالات متحده در بهار ۱۹۱۷ علیه آلمان اعلام جنگ کرد اما تا ۲ نوامبر آن سال هنوز هیچ تلفاتی در جنگ نداده بود. در این مقطع، وودرو ویلسون (رئیس‌جمهور آمریکا) هنوز امید داشت که کار به اعزام گستردهٔ سربازان به جبههٔ جنگ نکشد. نیروهای روسیه عمدتاً درگیر انقلاب روسیه بودند اما دولت موقت الکساندر کرنسکی هنوز در جنگ جهانی مانده بود. روسیه تنها پس از مرحله نهایی انقلاب در ۷ نوامبر ۱۹۱۷ بود که خود را کنار کشید.
پیش‌زمینه تاریخی
جامعه ملل، سه سال پس از پایان جنگ جهانی اول و بعد از سقوط امپراتوری عثمانی، قیومیت فلسطین را به بریتانیا اعطا کرد. با این هدف که بریتانیا «پیش‌زمینه‌های مطلوب سیاسی، اقتصادی و امنیتی برای تأسیس خانه ملی یهودیان را عهده‌دار شود و هم‌چنین صرف‌نظر از نژاد و مذهب، برای حفاظت از حقوق مدنی و حقوق مذهبی همهٔ ساکنان سرزمین فلسطین بکوشد.
از سال ۱۵۱۷ میلادی و در زمان حاکمیت سلطان سلیم اول، امپراتوری عثمانی به مدت چهارصد سال فرمانروای سرزمین فلسطین بود. در پی فروپاشی این امپراتوری طی جنگ جهانی اول، بریتانیا قیمومیت این اراضی را به دست آورد.
واکنش فلسطینی‌ها
این بیانیه، بر خلاف توافقات فی‌مابین قوای متفقه مبنی بر احترام به حق تعیین سرنوشت مردمان ملل مختلف، توافقات بین بریتانیایی‌ها و سران عرب که با متفقین ضد عثمانی‌ها مبارزه کرده بودند و منشورات جامعه ملل، حقوق سیاسی مردم فلسطین، حق تعیین سرنوشت آنها و حتی حق آنها در مشارکت در مشورت در مورد آینده کشور خویش نادیده گرفت شد. در یادداشتی در اوت سال ۱۹۱۹، بالفور این تصمیم را چنین توجیه کرد:
طبیعتا این بیانیه و انتشار آن در جامعه فلسطین، منجر به افزایش سریع تنش‌ها، احساسات عدم اعتماد متقابل و خشونت‌ها شد. روزنامه‌های چاپ یافا نقش مهمی در چاپ مناظرات و گفت‌وگوهای سیاسی و افزایش آگاهی اجتماعی نسبت این این مسئله داشتند. از همان سالهای اول قومیت بریتانیا، این بیانیه به عنوان تهدید جدی ضد آینده ملت فلسطین و استقلال سیاسی آن تلقی می‌شد. در نتیجه، از همان سالهای اول، سال ۱۹۲۰، شهرهای فلسطین شاهد تظاهرات‌ها، درگیری‌ها، حملات متعدد ضد قومیت بریتانیا، ضد صهیونیسم و بعضاً ضد یهودیان و شهرک‌ها و روستاها و ابنیه آنها بود.
شورش‌ها و درگیری‌ها و همین‌طور درخواست‌های متعدد سران سیاسی فلسطین از دولت بریتانیا مبنی بر اعطای حقوق سیاسی ملت فلسطین و استقلال به کشور فلسطین تا سال ۱۹۴۸ ادامه داشت. در این سال در اتفاقاتی که فلسطینی‌ها از آن به نام «نکبت» یاد می‌کنند، بخش زیادی از جمعیت عرب، بیش از ۷۰۰ هزار نفر، پاک‌سازی قومی شده و بر حدود ۷۰٪ اراضی فلسطین، دولت صهیونیستی اسرائیل اعلام موجودیت کرد.
پیامدهای بلند مدت
بیانیه بالفور دو پیامد غیر مستقیم داشت، یکی پیدایش یک حکومت یهودی و دیگری وضعیت مزمن درگیری بین عرب‌ها و یهودی‌ها در غرب آسیا. این بیانیه هم بخاطر ناکامی و نرسیدن به هدفی مشخص، بریتانیا در اجرای مفاد آن در فلسطین و هم به خاطر رخدادهای گسترده‌تر آن در این منطقه عنوان «گناه نخستین» بریتانیا را گرفته‌است.
کلیسای حضرت مریم
کلیسای حضرت مریم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تپه امامزاده کمال
تپه امامزاده کمال مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، در شهرک حیدریه و ۱ کیلومتری جنوب شرقی شهرک ضیاءآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
استپانوس سیونه‌تسی
استپانوس سیونه‌تسی (Ստեփանոս Սյունեցի؛ Step'anos Siwnetsi زادهٔ ۶۸۰ م. - درگذشته ۷۳۵ م.) مترجم، شاعر، موسیقی‌دان، چهره فرهنگی و مذهبی اهل ارمنستان بود که در قرون وسطی می‌زیست.
یووالده استیتس، تگزاس
یووالده استیتس (به انگلیسی: Uvalde Estates) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان یووالد، تگزاس واقع شده‌است. یووالده استیتس ۱۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۷۱ نفر جمعیت دارد و ۲۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جیسن و آرگونات‌ها (فیلم ۱۹۶۳)
جیسن و آرگونات‌ها فیلمی ۱۰۴ دقیقه‌ای به کارگردانی دان چفی با بازی تاد آرمسترانگ است. در شصت و چهارمین دوره جوایز اسکار تام هنکس این فیلم را «بزرگترین فیلم تاریخ» دانست.
قدرت‌الله شریفی ترکی
قدرت الله شریفی ترکی (۱۳۹۴-۱۳۱۴) از شاعران به نام کشورمان و از بزرگان شعر و ادب شهر شیروان می‌باشد.
او شامگاه ۱۹  دی ۱۳۹۴ شمسی در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
زندگینامه
در سن یازده سالگی پس از فوت مادرش مشق شعر می کرد.
یوکو سانو
یوکو سانو (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۹) والیبالیست اهل ژاپن عضو سابق تیم ملی والیبال ژاپن است. سنو در تیم ملی ژاپن به افتخارات زیادی دست یافت و در سه دوره مسابقات قهرمانی آسیا و لیگ قهرمانان اروپا به عنوان بهترین لیبرو انتخاب شد و همچنین با ژاپن به مدال برنز المپیک لندن و مدال برنز قهرمانی جهان رسید.
قدرت‌الله شریفی ترکی
زندگینامه
او که متولد سال ۱۳۱۴ شمسی است در سال پنجم ابتدایی مدرسه انوشیروان انشاهایش را موزون می نوشت.
او براستی شاعر است و انسانی ناب.
شک نکنید اگر زمانه ناگوار با او یار می بود و گوش های عزیز او بر اثر بیماری دچار ناشنوایی نمی شد امروز نام او در ردیف شاعرانی چون فریدون مشیری، م. آزاد و ... برده می شد چرا که به استناد تاریخ مطبوعات، کمتر مجله ای در سالهای قبل از انقلاب را میافتی که در کنار شعر مشیری، آزاد، نادر نادرپور و ... شعر او را نبینی و نخوانی.
اشعار استاد شریفی از سال ۱۳۳۸ در مطبوعات و بیش از ۳۰ نشریه قدیم و جدید به طور مرتب چاپ شده است.
وی بارها مورد تجلیل مراکز فرهنگی و دانشگاهی و جشنواره ها قرار گرفته است.
مدت ۳۰ سال است که پدر انجمن ادبی اندیشه و شریف در شیروان بوده و هست و شاگردان موفق و صاحب نام و کتاب را به جامعه فرهنگی ایران تقدیم کرده است. از شاگردان او میتوان به هیوا مسیح شاعر سر شناس کشور اشاره کرد.
اشعار او در بیش از ۱۰ کتاب مجموعه شعر طی سالهای ۱۳۴۷ تا ۱۳۸۲ در کنار شعر شاعران دیگر منتشر شده است و در برخی محافل ادبی خوانده میشود حتی بی حضور استاد.
گزیده ی اشعار از بین انبوه سروده های استاد در قالب های نو، غزل و رباعی در سه جلد کتاب به نام های عطش سبز شدن (سال ۱۳۷۵) و عطری به رنگ سرخ گل ناز (سال ۱۳۸۷) و باید به گل مجال تنفس داد (سال ۱۳۸۷) تقدیم به جامعه شعر و ادب ایران شده است.
در مسیر نسیمت
درگذشت
قدرت الله شریفی در شامگاه ۱۹ دی ۱۳۹۴ شمسی درگذشت.
طرهانی سفلی
طرهانی سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قلعه مظفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۴ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.
اندیس کوه مشاهیم
کوه مشاهیم یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر شهر بابک استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است.سنگ میزبان این اندیس پیروکلاستیک، آندزیت، توده‌های دیوریتی و دایک. است در این اندیس، پاراژنز‌های باریت، کربناتیت، آرژیلیت‌زایی، کائولینیت‌زایی، لیمونیت‌زایی و سیلیسی شدن همراه با طلا دیده می‌شوند. یافت می‌شوند.
کلیسای کاتولیک‌ها
کلیسای کاتولیک‌ها ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۸۴
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۸۴، رقابت پایانی جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۸۴ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال اورتون و باشگاه فوتبال واتفورد در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
استان دونتسک
این استان با حدود ۴٫۵ میلیون نفر جمعیت، استان اکراین است و با مساحتی بالغ بر ۲۶۹۰۰ کیلومتر مربع میباشد. مرکز این استان شهر دونتسک می‌باشد. این استان که در شرق اوکراین واقع شده تا نوامبر سال ۱۹۶۱ به افتخار ژوزف استالین به نام استان استالینو شناخته می شده‌است.
حدود ۵۷ درصد از مردم استان دونتسک از نژاد اوکراینی و ۳۸ درصد روس تبار و حدود ۵ درصد از سایر نژادها هستند. ولی به لحاظ زبان تکلم، حدود ۷۵ درصد مردم استان دونتسک به زبان روسی تکلم می‌کنند و تنها ۲۴ درصد به زبان اوکراینی صحبت می‌کنند.
در شمال شرق آن، استان لوهانسک و در شمال غرب آن استان خارکیف قرار دارد. این استان از غرب با استانهای دنیپروپتروفسک و زاپروژیا هم‌مرز می‌باشد. این استان در جنوبش با دریای آزوف ساحل دارد و از شرق با کشور روسیه مرز مشترک دارد. از شمال تا جنوب این استان حدود ۲۷۰ کیلومتر و از شرق تا غرب آن در عریض‌ترین جای ممکن حدود ۱۹۰ کیلومتر پهنا دارد.
سوپرکاپ قهرمانان بین قاره‌ای
سوپرکاپ قهرمانان بین قاره‌ای که معمولاً به عنوان سوپرکاپ بین قاره‌ای یا رکوپا بین قاره‌ای شناخته می‌شود، یک رقابت فوتبالی بود که توسط یوفا و کونمبول برگزار شد و برندگان گذشته جام بین‌قاره‌ای در آن به رقابت می‌پرداختند. اولین جام بین قاره‌ای در سال ۱۹۶۰ برگزار شد، که منجر به جمعی از ۵ قهرمان گذشته (دو تیم از یوفا، سه تیم از کونمبول) برای رقابت برای اولین سوپرکاپ بین قاره‌ای، در سال ۱۹۶۸ شد. در ادامه، تعداد تیم‌ها به ۶ قهرمان گذشته برای سوپرکاپ بین قاره‌ای ۱۹۶۹ افزایش یافت، اما دو قهرمان قبلی یوفا تصمیم گرفتند که در آن شرکت نکنند و در نتیجه برنده دور مقدماتی کونمبول برنده سوپرکاپ اعلام شد. پس از آن هیچ مسابقه دیگری برگزار نشد.
این مسابقات برای سال‌های زیادی ناشناخته ماند تا اینکه در سپتامبر ۲۰۰۵ به طور رسمی توسط کونمبول به رسمیت شناخته شد، و به عنوان یک "مسابقه رسمی" درج شد.
تاریخچه
ایده این مسابقات توسط مقامات باشگاه سه تیم آمریکای جنوبی که قهرمان جام بین قاره‌ای شده بودند مطرح شد: پنیارول، سانتوس و راسینگ. در نوامبر ۱۹۶۸، اعلامیه برگزاری مسابقات در بوئنوس آیرس اعلام شد. در اوایل همان سال در سپتامبر، استودیانتس، منچستر یونایتد را در جام بین قاره‌ای ۱۹۶۸ شکست داده بود، اما بلافاصله در سوپرکاپ بین قاره‌ای ۱۹۶۸ حضور نداشت. در عوض، استودیانتس در نسخه ۱۹۶۹ حضور پیدا کرد. با مقامات مربوطه یوفا تماس گرفته شد و قرار بود مسابقات در ماه نوامبر آغاز شود و علاوه بر سه برنده قبلی جام بین قاره‌ای آمریکای جنوبی، رئال مادرید و اینتر میلان را نیز در بر بگیرد.
اولین مسابقه به دو منطقه آمریکای جنوبی و منطقه اروپا تقسیم شد. در منطقه آمریکای جنوبی، ۳ شرکت کننده یک تورنمنت رفت و برگشت انجام دادند، در حالی که در منطقه اروپا، رئال مادرید و اینتر میلان قرار بود در دو بازی با یکدیگر بازی کنند. هر برنده منطقه به فینال راه یافت. رئال مادرید از حضور در این تورنمنت انصراف داد و به این ترتیب اینتر بدون انجام بازی صعود کرد. دور اول مسابقات در نوامبر بین ۳ باشگاه آمریکای جنوبی برگزار شد و دور دوم مسابقات در آوریل و مه ۱۹۶۹ برگزار شد. سانتوس جلوتر از پنیارول و راسینگ به پایان رسید و قرار بود در ژوئن برای جام با اینتر بازی کند.
بازی رفت فینال در میلان در ورزشگاه جوزپه مه آتزا برگزار شد. سانتوس ۱ ۰پیروز شد. بازی برگشت قرار بود در سپتامبر در ناپل ایتالیا برگزار شود. با این حال، اینتر از بازی کردن خودداری کرد و سانتوس به طور پیش فرض برنده شد.
رقابت دوم که شامل استودیانتس نیز می‌شد نیز به پایان نرسید. هم رئال مادرید و هم اینتر میلان از رقابت خودداری کردند زیرا مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ در اروپا در حال انجام بود. از این رو، تنها بخش منطقه آمریکای جنوبی از مسابقات برگزار شد که از نوامبر شروع شد و در دسامبر به پایان رسید. پنیارول اول شد و پس از اینکه هیچ تیم اروپایی برای رقابت در دسترس نبود، قهرمان منطقه آمریکای جنوبی اعلام شد.
این مسابقات برای سال‌ها ناشناخته ماند تا اینکه در سپتامبر ۲۰۰۵، این تورنمنت رسماً توسط کونمبول به رسمیت شناخته شد.
تیم‌های واجد شرایط
این‌ها تنها تیم‌هایی بودند که واجد شرایط شرکت در مسابقات در زمان برگزاری آن بودند. ۱- مسابقات در سال ۱۹۷۰ لغو شد.
آرائیک گئورگیان
آرائیک گوورگیان (Արայիկ Գեւորգյան) (زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳ در کاغتسراشن) یک کشتی‌گیر رشته کشتی آزاد اهل جمهوری ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی کشتی جهان و مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
سوپرکاپ قهرمانان بین قاره‌ای
نتایج
۲- مسابقه فینال برگزار نشد. از آنجایی که تیم‌های اروپایی انصراف دادند، مرحله گروهی منطقه‌ای آمریکای جنوبی به عنوان منطقه نهایی در نظر گرفته شد.
روزنامه نیهون کیزای
روزنامه نیهون کیزای (Nihon Keizai Shimbun) یک روزنامه وابسته به مؤسسه رسانه‌ای نیکی است که به طور تخصصی به اخبار، گزارش‌ها و تحلیل‌های اقتصادی، تجاری و صنعتی می‌پردازد. در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۵ گروه انتشاراتی پیرسون اعلام کرده که گروه فایننشال تایمز را در مقابل ۸۴۴ میلیون پوند (۱٫۳۲ میلیارد دلار) وجه نقد به این مؤسسه واگذار می‌کند.
یوسف بخشی خوانساری
نمونه اشعار به گویش خوانساری
== آثار ==
آرتاباسدوس
آرتاباسدوس (به یونانی: Ἀρταύασδος، به ارمنی: Արտավազդ) (درگذشتهٔ ۷۴۳) ژنرالی ارمنی و امپراتور روم شرقی برای مدت کوتاهی از ۷۴۱ تا ۷۴۳ بود.
نادی (شهر)
نادی (به لاتین: Nadi) سومین شهر بزرگ کشور فیجی است که در جزیرهٔ ویتی لوو واقع شده‌است و ۴۲٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
آرتاباسدوس
زندگینامه
آرتاباسدوس ژنرالی ارمنی و فرماندار شهر نظامی آرمنیاکون بود. او در ۷۱۵ با آنا، دختر لئوی ایسوریایی، فرماندهٔ لشکریان آناتولی نامزد شد و لئو را در شورش علیه تئودوسیوس سوم، امپراتور وقت بیزانس یاری نمود. لئو در ۷۱۷ تئودوسیوس را از قدرت برکنار و خودش باعنوان لئوی سوم بر تخت نشست. آرتاباسدوس در همان سال با آنا ازدواج نمود و مقام کُنتِ اوپسیکیون، بزرگترین شهر نظامی بیزانس در شمال‌شرقی آسیای صغیر در نزدیکی قسطنطنیه و با اهمیت نظامی بالا به او اعطا شد.
نادی (شهر)
خواهرخوانده
شهر آوکلند خواهرخواندهٔ نادی هست.
آرتاباسدوس
زندگینامه
پس از آنکه لئوی سوم در ۷۴۰ درگذشت، پسرش کنستانتین پنجم که به‌مدت ۲۰ سال عنوان امپراتور مشترک با پدرش را داشت جانشین او شد. با این حال هنگامی که کنستانتین برای مقابه با تهدیدات مسلمانان به مرزهای شرقی رفته بود آرتاباسدوس علیه او سر به شورش برداشت. کنستانتین به آموریوم در شهر نظامی آناتولیکون، جایی که پدرش پیشتر فرماندار آن بود گریخت و در قسطنطنیه اعلام شد که او کشته شده است. این خبر مورد استقبال اهالی قرار گرفت و آرتاباسدوس که از حمایت روحانیون و مردم عادی طرفدار استفاده از شمایل‌های مذهبی قرار داشت در ۷۴۱ به‌عنوان امپراتور جدید بیزانس بر تخت نشست.
اما کنستانتین پنجم که از حمایت لشکریان موافق شمایل‌شکنی در آسیای صغیر برخوردار بود و در این مدت توانسته بود پایگاهی برای خود در آموریوم برپا سازد، در ۷۴۳ به سوی قسطنطنیه لشکر کشید و در سپتامبر همان‌سال شهر را محاصره نمود. دیری نپایید که او توانست وارد شهر شده و قدرت را در دست گیرد. کنستانتین سپس فرمان به کور کردن چشمان آرتاباسدوس و پسرانش داد و برخی از حامیانشان را نیز اعدام نمود و خود بار دیگر با عنوان کنستانتین پنجم بر تخت امپراتوری بیزانس نشست.
مولنلیککه
شهر مولنلیککه در ناحیه شهری هریدا در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۸۱۱٫۴۲ نفر است.
گمینا باردو
گمینا باردو یک گمینا در لهستان است که در شهرستان زانبکوویتسه شلانسکیه واقع شده‌است. گمینا باردو ۷۳٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۳۵ نفر جمعیت دارد.
کلیسای هریپسیمه مقدس
کلیسای هریپسیمه مقدس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هوانگ یوبین
هوانگ یوبین ژیمناست زادهٔ February 5, 1958 میلادی اهل کشور چین است.
الینس‌تون، نیوهمپشایر
الینس‌تون، نیوهمپشایر (به انگلیسی: Allenstown, New Hampshire) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مریمک، نیوهمپشایر واقع شده‌است.
واسیلی پروف
واسیلی گریگورویچ پروف یکی از نقاشان اهل روسیه است.
پروف در زمانی که جامعه برای یک ضد دموکراتیک که طرفدار مطلق گرائی و رژیم سلطنتی روسیه بود متولد شد. در آن دوره شعار انقلابی خوانده می‌شد و مشکلات اجتماعی اهالی روسیه نمایان شد. پس لازم بود که فرهیختگان بیشتر از ترقی اجتماعی اطلاع یابند. وقتی که مشکلات همفکری در جمع کشورهای ستمگر بود، پروف یک راهنما در تربیت هنرمندان روسیه بود که دوره زندگیشان را در اواخر دههٔ ۱۸۵۰ تا اوایل ۱۸۶۰ شروع می‌کردند.
پروف در آثارش تقریباً همیشه از نقاشی کردن واقع گرایانه و پابرجا در زندگی‌اش و شیوه هنرمندانه‌اش استفاده می‌کرد که همیشه حاکی از این بود که از زمان گذشته مطالبی دربارهٔ اعتبار به حقیقت و گاهی حتی کاوش و اندیشه سختی دربارهٔ هنرمندان داشتند اما در اصل پروف یک آفریننده موفق است که یگانگی و پیوستگی ایجاد کرد که به دنبال آن آفرینش و نوآوری در کارهایش ظاهر شد. از آنجائی که پروف خود فردی وظیفه‌شناس بود و امر به عدالت می‌کرد آثار او مانند یک هنر دست نخورده، راستکار و خالی از درخشندگی ظاهر باقی‌ماند.
زندگی‌نامه
واسیلی پروف در چهارم ژانویهٔ سال ۱۸۳۴ (۲۳ دسامبر ۱۸۳۳ است) در شهری کوچک در توبولسک متولد شد، (او در قیام دسامبر سال ۱۸۲۵ علیه رژیم سلطنتی مشروطه با اهالی روسیه شریک بود و باعث شد تبعید شود)
مردان (مجله)
مردان (Men) مجلهٔ آمریکایی برای مردان همجنسگرا بود که از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۷ چاپ می‌شد.
واسیلی پروف
زندگی‌نامه
ازدواجِ پدر و مادرش به صورت عمومی ثبت شده بود، تنها بعد از تولد واسیلی که بعدها توانست با وجود اسم‌نویسی و ثبت ازدواج آن‌ها در کنار مادرش باشد. او صاحب منصب اجتماعی طلب بود (عضو طبقه متوسط اجتماع بود)، (پدرش عضو طبقهٔ اشراف جامعه بود). گریگووری کریدنر (پدر واسیلی پروف)، مرد ثروتمندی نبود اما علی‌رغم رابطه با خانواده‌اش به زور و اجبار دستگاه دولت را ترک کرده بود و چون او مرد سخاوتمندی بود شغلی دریافت با عنوان ناظر بر وضع و دارایی مختلف صاحبان دارایی و املاک دریافت کرد. گریگوری کریدنر، مردی با فرهنگی گسترده بود، او به تعدادی از زبان‌های خارجی سخن می‌گفت، ویولون خوب می‌نواخت و دربارهٔ هنر، دانایی بسیاری داشت.
بررسی پیشینه هنری و آثار
اولین نمایش هنری واسیلی در یک خانه قدیمی شروع شد، پدرش به تصاویر او زیاد توجه می‌کرد و به آن‌ها زل می‌زد، پسرهای دیگر به تقلید از او تلاش می‌کردند ولی موفق نمی‌شدند و این‌ها جزء اولین پوشش‌های هنرمندانهٔ واسیلی بود و همچنین تأثیر قاطعانه کارهای او بر پدرش و علاوه بر اینکه او هنوز در سنین جوانی بود.
وقتی او تصمیم گرفت یک هنرمند شود تصویرش را در معرض نمایش داد و از نصیحتهای پدرش پند گرفت. اولین درس‌های پروف در خواندن و نوشتن بود که همه آن‌ها با خواننده همراه بود و در کلیسای محل انجام می‌گرفت. واسیلی را بخاطر دست خط خوبش لقب «قلم شاهپر» (quill pen) دادند که بعدها نام خانوادگی او قرار گرفت.
وقتی واسیلی هشت ساله بود تمام خانواده‌اش در شهر کوچکی از آرزاماس در استان نیژنی نووگورود زندگی می‌کردند. در حقیقت این از اهمیت بالایی در ترقی و پیشرفت در آیندهٔ یک هنرمند برخوردار بود.
اثر سرباز دلیر با امضای پروف بود اما تاریخ نداشت و این کار تصویری از خودش بود که فکر می‌کرد در سال ۱۸۵۱ کامل خواهد شد. واسیلی در سال ۱۸۵۳ به مدرسه نقاشی و مجسمه‌سازی برای پیشرفت و فرهنگ هنرش به مسکو فرستاده شد. این مدرسه همراه با گروهی از عاشقان هنر و زیر نظر و حمایت فرهنگستان هنرهای سن پترزبورگ بر پا شد و به عنوان امتیازی در پایتخت روسیه بود. هر چند مدرسه کوچک‌ترین سیستم آموزشی آن زمان و همچنین جالب توجه دموکراتیک بود. واسیلی در طی ۲۵ سال در آثارش سبک ساده زندگی در مسکو را نشان داد. او از تمام پیشنهادهایی که از کارش به او داده بودند روی برگردانده بود و یکی از پیشنهادهای «زندگی در سنت پترزبورگ» بود. در آثارش تصاویری از مردمان با ادب و با تربیت، مهربان مسکو با حسی درونی از کمال پیدا کردیم. در هر روز زندگیش به پیدا کردن موضوعی می‌پرداخت و همین موضوعات مشوق او در خلق یک تفکر طبیعی از جهان اطرافشان بود. در سال ۱۸۵۰ استادان در مدرسه نقاشی و مجسمه‌سازی: karl Rabus, Mikhail Scotti ,Yegor Vasilyev, Sergei Zaryanko , Apollon Mokritsky به شاگردانشان روش‌ها و سبک هائی از نقاشی و هنر در زندگی یاد می‌دادند. آن‌ها به پروفرش استعدادهای مخصوص می‌پرداختند که بخش مهمی از درس‌های آن‌ها بود. بیشتر شاگردان از خانواده‌های فقیر بودند، آن‌ها برای غذا و شهریه در مدرسه مجبور بودند پول زیادی را بپردازند. پروف هم خیلی زود خود را در مدارس دانش آموزان کم‌بضاعت پیدا کرد، زیرا پدر و مادرش در موقعیتی نبودند که بتوانند به او کمک مالی کنند. خوشبختانه مدرسه‌ای از استعدادهای ادبی تأسیس شد و این مدرسه مانند گم شده‌ای بود برای حمایت از هدف‌های دانش آموزان فقیر.
اولین ترکیب و روش مهم پروف به عنوان یک شاگرد مدرسه‌ای (ناحیهٔ رسیدگی افسر پلیس) در سال ۱۸۷۵ بود که شایستهٔ یادداشت‌های مخصوص بود. موضوع این تصویر یک موضوع اجتماعی اخلاقی است. او می‌توانست با یک با یک هنرمند که آشنائی خوبی با زندگی در حومهٔ شهر داشت خود بینی داشته باشد ولی به نظر می‌رسید در این بحران نظر کار سودمندی نیست.
جوان گناهکار روستایی
این قطعه هنری نشاندهنده یک جوان روستائی است با مسئولیتی همراه با گناه که ممکن است به افسر پلیس یک ناحیه یا سرپرست روستا اشاره کند. این تصویر اولین تصویری بود که از موقعیت و وضع ناسازگاری در زندگی جماعت دهقانان در هنر روسیه‌ای اشاره می‌کرد و این یک پیشنهاد برتر بود از مغایرت الگوها و حتی مغایرت از صفات ممتاز.
این کامل‌ترین نهاد در مسیر ساخت بود. حال اگر چه باید راه و روش یک سنت نسبتاً خوب اجرا می‌شد. بدین گونه که جایگاه شخصیت اصلی در نقطهٔ مرکز بود. به کار بردن نور همراه با رنگ و ذات روستائی شخصیت، توانست آن را به صورت دلخواه درآورد و آن را برجسته نمایش دهد.
حتی پاره گی پیراهن آن جوان به عنوان یک قهرمان قدیمی بسیار واقعی است در صورتی‌که افسر پلیس و منشی در شیوه و طرز نقاشی روسی کشیده شده‌اند؛ و بیشتر این تصویر شبیه واقعیت به زندگی است. وقتی هیچ نمایشی از پیکر و حالت نباشد ما نباید از این واقعیت به یک شخصیت بدین گونه نمایش داده می‌شود چشم پوشی کنیم؛ و این با سنت مردم سازگار نبود و امکان داشت هنرمند چون از قیافه ترکیبی به‌دست نمی‌آورد از آن به عنوان یک امتحان و آزمون استفاده کند. یک بطری عرق ودکا و یک سبد تخم مرغ رشوه برای ملاقات با افسر پلیس، این منظره خالی از شانس نیست، پیکر جوان روستائی اشخاص عالی‌رتبه و صاحب منصب و تأکید بر درمانده و بیچاره بودن او حتی بی گناهی او از شخصیتش که در مرکز تصویر قرار دارد مشخص است. این نشاندهندهٔ اظهار ناسازگاری هنرمند این تصویر و حالت انتقادی است که او در این نقاشی داشته.
صحنه کنار قبر
از دیگر آثار پروف، وقتی که به عنوان شاگرد در مدرسه بود: صحنه کنار قبر است در سال (۱۸۵۹)، راهی بود که با علامت شروع شد که مقدار و اندازه‌اش پایه و اساس یک سرود روسی است. اشک‌های مادر شبیه یک رودخانهRushing است. اشک‌های خواهر شبیه جریان یک رودخانه است. اشک‌های همسر شبیه سقوط شبنم است. وقتی خورشید بالا می‌آید شبنم می‌رود.
گرچه نمایشی کلی از منظره عرفی است، در نتیجه انسان باید توانائی انتظار برای چنین تصویری را داشته باشد، این اثری بود که از زندگی واقعی ساخته شده بود. بیشتر واقعیت پیکر در ترکیب پیکر است، سربازی که تقریباً کنار ایستاده، با گردش سبیل و پاپیون سه زن این تصویری دور از موفقیت هنرمندانه است؛ و این تصویر به خاطر پیچیدگی اش جالب است، برای مثال به عنوان یک خرده متن حل نشده در امضایی هنرمندانه، روی قبر صلیبی شکل، به نظر می‌رسیده این نوشته نوعی وفات نامهٔ خیالی پروف به خودش بوده‌است.
مشخصه آثار
در بالا دو تصویر از پروف ذکر شد که پیش از این شامل مشخصه‌ای کلی از آثار بعدیش بود، منظره غیررسمی اش در جهان، رسیدگی اش به اجتماع و مشکلات اخلاقی از حقیقت، و علاقه‌اش برای عموم و گاهی مسائل فلسفی، عقیدتی و خیالی، او همیشه تلاش می‌کرد فرهنگی همیشگی به عمارت نقاشی‌هایش نزدیک شود و بتواند بر آثارش چیره شود.
فیروز کریمی
فیروز کریمی (زاده ۲۴ اسفند ۱۳۳۷ در تهران) بازیکن پیشین و مربی کنونی فوتبال اهل ایران است.
دوران مربیگری
او در اواخر دهه ۱۳۶۰ (۱۳۶۹) به مربیگری روی آورد و توانست باشگاه فوتبال پاس تهران را در دو سال متوالی ۱۳۷۱ و ۱۳۷۰ قهرمان لیگ آزادگان (که بالاترین سطح لیگ فوتبال ایران میان سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۰ بود) کند و در سال ۱۳۷۱ با شکست دادن الشباب عربستان تیم خود را به مقام قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا (فصل ۹۳–۱۹۹۲) رساند. عنوانی که پس از آن هیچ تیم ایرانی تا به امروز به دست نیاورده است. او تیم فوتبال بهمن کرج را در جام حذفی ۷۴–۱۳۷۳ به مقام قهرمانی رساند. در لیگ برتر ۸۶–۱۳۸۵ تیم فوتبال استقلال اهواز توسط مربیگری کریمی به مقام نایب قهرمانی رسید.
کریمی در تیم‌های زیادی از قبیل پاس تهران، سپاهان اصفهان، بهمن کرج، پلی‌اکریل اصفهان، تراکتور سازی تبریز، استقلال اهواز، ابومسلم مشهد، شهاب زنجان، راه‌آهن شهرری، استقلال تهران، صبای قم، داماش گیلان، گسترش فولاد، شاهین بوشهر، سنگ آهن بافق، پیکان تهران، ذوب‌آهن اصفهان و ملوان بندر انزلی، اترک بجنورد مربیگری کرده‌است.
فیروز کریمی چهار تیم مختلف را از دسته پایین به بالاترین سطح لیگ فوتبال ایران رسانده‌است. همچنین او در برنامه استعدادیابی ستاره‌ساز به‌عنوان مربی در کنار مجتبی جباری، خداداد عزیزی و ادموند بزیک ایفای نقش کرده‌است.
زندگی شخصی
فیروز کریمی ۱ زن و ۳ دختر و ۱ پسر دارد. دختر اولش با مهدی تارتار ازدواج کرده‌است. جملات طنز او در رسانه‌های ایران بازتاب زیادی داشته و حتی در آذر ۱۳۸۶ در اولین دوره جشنواره فیلم‌های کمدی گل‌آقا از او تقدیر شد.
به عنوان سرمربی
قهرمانی اسیا
قهرمانی جام باشگاههای اسیا با پاس تهران (1992-1993) اخرین قهرمانی یک تیم ایرانی در اسیا
تپه ضیاءآباد ۲
تپه ضیاءآباد ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرک ضیاءآباد، ۱۳۰ متری غرب پل صفوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کم (ابهام‌زدایی)
کم ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گوستاو کوریولیس
گاسپار-گوستاو دو کوریولیس ، یا ساده‌تر، گوستاو کوریولیس (۲۱ مه ۱۷۹۲ – ۱۹ سپتامبر ۱۸۴۳) ریاضی‌دان، مهندسی مکانیک و دانشمند فرانسوی بود. شناخته‌شده‌ترین اثر وی کشف شبه-نیروی کوریولیس بود.
وی در ۱۹ سپتامبر ۱۸۴۳ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
معادله ویلر–دویت
در گرانش کوانتومی، معادله ویلر-دویت نسخه کوانتومی محدودیت هامیلتونی با استفاده از متغیرهای متریک است.
آنا ماتینکو
آنا ماتینکو (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۹۸۱) والیبالیست اهل روسیه عضو سابق تیم ملی والیبال روسیه است. آنا در المپیک لندن در ترکیب تیم ملی روسیه حضور داشت.
دیمیتری فومین
دیمیتری الکساندروویچ فومین (زاده ۲۱ ژانویه ۱۹۶۸ در سواستوپل) بازیکن سابق تیم ملی والیبال روسیه و مدیر فعلی باشگاه زسکا مسکو است.
طرح جامع ترافیک شهر اراک
طرح جامع ترافیک شهر اراک از جمله طرح‌های زیرساختی برای کاهش ترافیک شهر و مدیریت بهینه ترافیک و کاهش آلودگی هوای شهراراک است که در سال ۱۳۸۸ به تصویب رسید. این طرح براساس ماده یک طرح جامع کاهش آلودگی هوای اراک تصویب شده‌است.
پیرکه سفلی
جمعیت
این روستا در دهستان قلعه مظفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۳ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
طرح جامع ترافیک شهر اراک
ترافیک در اراک
از جمله دلایل وجود ترافیک شهر اراک، نبود مراکز تأمین مایحتاج عمومی مردم نقاط مختلف شهر و متمرکز شدن آن‌ها در هسته مرکزی شهر است که این امر موجب افزایش تردد در مرکز شهر شده‌است. همچنین استفاده از خودروهای شخصی و نبود جای پارک در شهر از جمله مشکلاتی است که ترافیک شهر را دو چندان کرده‌است. از دلایل دیگر وجود ترافیک در اراک، پراکندگی و عدم مکان‌یابی مناسب ایستگاه‌های وسایل حمل و نقل عمومی، نبود پارکینگ و غیراستاندارد بودن معابر است....از دیکر مشکلات ترافیکی شهر اراک می‌توان به باریک بودن خیابانهای مرکزی شهر اشاره کرد.
زبان‌های ماسا
زبان‌های ماسا، شاخه‌ای از زبان‌های آفریقایی-آسیایی ست که در شمال شرق چاد و شمال کامرون به آن صحبت می‌کنند.
طرح جامع ترافیک شهر اراک
ضرورت اجرای طرح
این طرح در راستای کاهش آلودگی هوای شهر اراک به منظور بهبود عبور و مرور شهری و بهبود ناوگان حمل و نقل درون شهری مطرح شده‌است، زیرا سهم منابع آلاینده‌های هوای شهر به ترتیب برای منابع متحرک، ۵۱% و منابع ثابت،۴۸% است.
زبان‌های ماسا
زبان‌ها
زبان‌های ماسا، از یک گروه تشکیل شده و متشکل از ۸ زبان است.
طرح جامع ترافیک شهر اراک
مشکلات
پایه ریزی این طرح از سال ۱۳۸۵ در شورای عالی ترافیک استان آغاز شد، اما اجرای آن تا سال ۱۳۹۱، ۶ سال به طول انجامید. دلایل طولانی شدن اجرای طرح، ساده و ابتدایی بودن آن و عدم بررسی و مطالعه دقیق پیش از تهیه آن بوده‌است. بر این اساس نواقص زیادی در این طرح مطرح شده‌است. همچنین نبود نیروی متخصص در سازمان ترافیک شهرداری اراک، توجه نکردن مسئولان شهری به ترافیک، عدم کار کارشناسی در اجرای برخی پروژه‌های ترافیکی نیز از مشکلات بزرگ عدم اجرای این طرح بود.
مفاد اجرائی
بر اساس این طرح برنامه‌هایی برای کاهش ترافیک در سطح شهر اراک به اجرا در خواهد آمد. مهم‌ترین برنامه‌ها به شرح زیر است:
تقاطع‌های غیر همسطح و پل‌ها
از جمله طرح‌هایی که برای کاهش آلودگی هوای شهر اراک و روان شدن ترافیک شهری اجرا شده‌است، احداث تقاطع‌های غیر همسطح بوده‌است. بر این مبنا تا کنون چهار تقاطع غیرهمسطح در شهر احداث گردیده‌است:
همچنین ایجاد سه تقاطع غیرهمسطح جدید در بلوار مهارت - بلوار کشاورز، تقاطع شهرک بعثت با کمربندی شمال، خیابان میرزای شیرازی - خیابان امام آغاز گردیده‌است. علاوه بر این ساخت تقاطع‌های غیر همسطح در انتهای خیابان علم الهدی ، میدان ولیعصر، میدان سرداران (دروازه تهران)، میدان فراهان، انتهای خیابان امام و تقاطع جاده فرودگاه با کمربندی شرق در دستور کار شهرداری اراک قرار دارد.
اندیس دره زر
دره زر یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر رفسنجان استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است.سنگ میزبان این اندیس سنگ‌های ولکانی _ رسوبی و گرانودیوریت است و دیرینگی آن به دوران ائوسن می‌رسد. در این اندیس، پاراژنز‌های آزوریت، مالاکیت، کریزوکولا یافت می‌شوند.
کمد (ابهام‌زدایی)
کمد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وست‌مینیستر، تگزاس
وست‌مینیستر (به انگلیسی: Westminster) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالین، تگزاس واقع شده‌است. وست‌مینیستر ۱۰٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پال ون دایک
ماتیاس پاول ( Matthias Paul ) با نام هنری پاول ون دایک (Paul Van Dyk) ، متولد 16 دسامبر 1971 در شهر آیزنهوتنشتات در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان ، دی جی و موزیسین مشهور موسیقی الکترونیک جهان است.
پاول اولین هنرمند نامزد دریافت جایزه ی گرمی در رده ی تازه ی موسیقی رقص / الکترونیک برای انتشار آلبوم Reflections در سال 2003 بود.
او در سال‌های 2005 و 2006 عنوان بهترین دی جی را بدست آورد. تا سال 2008 بیش از 3 میلیون از آلبوم‌های او در سرتاسر جهان به فروش رفت.
او فعالیت در عرصه موسیقی ترنس رو در سال 1990 آغاز کرد.
پاول در حال حاضر مجری برنامه Vonyc Sessions with Paul در رادیو دش است.
آلبوم‌ها
آلبوم‌های استودیویی
تو زیبایی (مجموعه تلویزیونی)
تو زیبایی عنوان مجموعه تلویزیونی محصول شرکت SBS کره جنوبی است. این مجموعه تلویزیونی با گرفتن بیش از چهار جایزه به عنوان بهترین مجموعه تلویزیونی کره در سال ۲۰۰۹ برگزیده شده‌است. مجموعه تلویزیونی تو زیبایی در ایران سال ۲۰۱۸ در ۲۴ قسمت ۴۰ دقیقه ای از شبکه‌های جم پخش شد.