cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خراسان
صوفیان و عارفانی که در دورهٔ کنونی کمتر شناخته شده‌اند
بزرگداشت:
ابن جلا گوید: سیصد پیر را خدمت کردم، در میان ایشان بزرگتر از چهار تن نبود: ذوالنون مصری، ابوتراب نخشبی، ابوعبید بسری، ابوالعباس عطاء، اول آن‌ها ابوتراب نخشبی بود. ابوعبدالله محمد بن علی حکیم ترمذی. ترمذ نام شهری است مشهور به خراسان از بلاد ماوراءالنهر بر لب جیحون. وی از عرفاً و پیران سده سوم خراسان بود و پیرو مذهب حنفی. ترمذیان به او اقتدا کنند مذهب او بر علم بود که عالم ربّانی بود و مقلد کس نبود که صاحب کشف و اسرار بود. او را حکیم الاولیاء می‌خواندند. تاریخ وفات وی ۲۵۵ هجری و ۲۸۵ هجری ذکر شده که به نظر می‌رسد ۲۵۵ صحیح تر باشد.
آثار منسوب به ترمذی: الفروق، المحاجة و المجادله، المناظرة و المغالبة، الانتصار و الانتقام، و هلم جرا من امور متقاربة المعنی، غرس الموحدین، عودالامور، المناهی، شرح الصلوة.
بزرگداشت: ابن عربی دربارهٔ اقطاب مقام ملک المک گوید: از اقطاب این مقام که پیش از ما بوده‌اند محمد بن علی ترمذی حکیم است و از شیوخ ما ابومدین؛ و این مقام، مقام امام است. عطار نیشابوری گوید: آن سلیم سنت، آن عظیم ملت، آن مجتهد اولیاء، آن منفرد اصفیا، آن محترم حرم ایزدی، شیخ وقت محمد بن علی ترمذی - رحمة الله علیه - از محتشمان شیوخ بود و از محترمان اهل ولایت … او را ریاضات و کرامات بسیار بود. در فنون علم کامل و در شریعت و طریقت مجتهد بود.
ترمذی بر برخی از آیات قرآن تفاسیری بیان داشته که برخی از آن‌ها در تفسیر سلمی (حقایق التفسیر)، کشف الاسرار میبدی و شرح تعرف جلد یک نقل شده‌است.
سخنانی از ترمذی: «از شرایط اهل خدمت فروتنی و فرمانبردار بودن است.» «رستگاری آن سرای به زیادی اعمال نیست. همانا رستگاری آن دنیا به اخلاص اعمال و نیکویی کردن است.» «جوانمردی آن بود که راهگذری و مقیم پیش تو یکسان بود.» «هرکس از چیزی ترسد از او گریزد و هرکه از خدای ترسد در او گریزد،» «نفس خود را مواظب باش! اگر بازداری مردم را از شرّش، بیشتر حق آن را ادا کرده‌ای.»
رنگ شب (فیلم ۱۹۹۴)
رنگ شب یک فیلم در ژانر درام، رومانتیک، تریلر و شهوانی محصول سال ۱۹۹۴ ایالات متحده به کارگردانی ریچارد راش است. فیلمنامه اثر داستانی از بیلی ری نوشته متیو چپمن است.
از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان به بروس ویلیس، جین مارچ، روبن بلیدز، لزلی ان وارن، اسکات باکولا، براد دوریف، لانس هنریکسن، کوین جی اکونر، اریک لا سال، کاتلین ویلهویت، جف کوری، شرلی نایت و اریک آواری اشاره کرد.
رنگ شب در باکس آفیس شکست خورد و برنده جایزه تمشک طلایی به عنوان بدترین فیلم سال ۱۹۹۴ شد. مجله ماکسیم نیز این فیلم را به عنوان «بهترین صحنه سکس» در تاریخ سینما معرفی کرد.
رنگ شب اولین اکران فیلم دیزنی بود که رتبه NC-17 را توسط انجمن تصاویر متحرک آمریکا دریافت کرد؛ و در حالی که انتشارات ویدئویی در مقیاس نمایشی و گسترده فیلم هر دو با نسخه‌های ویرایش شده با درجه R انجام می‌شد، دیزنی نسخه NC-17 را در برخی از بازارهای بین‌المللی در دسترس قرار داد.
داستان
دکتر «بیل کاپا»، روان‌شناس نیویورکی، پس از اینکه «میشل»، یک بیمار ناپایدار از لحاظ روانی، با پریدن از پنجره مطب او، در مقابل چشمانش جان خود را از دست می‌دهد؛ در افسردگی عمیقی فرورفته و با مشاهده بدن خون آلود او به کوررنگی مبتلا می‌شود؛ و توانایی دیدن رنگ قرمز را از دست می‌دهد. بیل برای حل مشکلش به لس آنجلس سفر می‌کند. یک دوست همکار درمانگر، «دکتر باب مور» از او دعوت می‌کند تا در یک جلسه گروه درمانی که توسط دادگاه دولت فدرال تشکیل شده‌است؛ شرکت کند.
در این بین، باب با خشونت و با ضربات پی در پی چاقو به قتل می‌رسد و بیل در معمای مرگ دوستش غوطه ور می‌شود. «ستوان هکتور مارتینز» همه افراد گروه درمانی مور از جمله بیل را مظنون به قتل می‌داند. بیل به زندگی در خانه باب ادامه می‌دهد و با «رُز»، که یک زن جوان و زیبا اما مرموز است؛ در یک تصادف رانندگی آشنا می‌شود. آنها رابطه عاشقانه ای را آغاز می‌کند؛ و در خانه باب با همبستر شدن با هم، رابطه جنسی پرشور و حرارتی را تجربه و تکرار می‌کنند.
گروه درمانی باب شامل افراد زیر است:
- «کلارک»، مردی که مبتلا به وسواس شدید فکری است.
- «سوندرا»، که اعتیاد به سکس با مردان مسن و ثروتمند دارد.
- «باک»، افسر سابق پلیس که زن و دخترش را بخاطر یک تسویه حساب مافیایی ازدست داده‌است.
- «کیسی»، نقاشی که تصاویر سادو مازوخیسمی را می‌کشد.
- «ریچی»، یک نوجوان ۱۶ ساله که در کودکی به او تجاوز شده و سابقه مصرف مواد دارد.
پس از اینکه کیسی به طرز خشونت‌آمیزی به قتل رسیده‌است، بیل با دیدن جنازه غرق در خون کیسی، بینایی خود را به دست می‌آورد. بیل هدف چندین سوء قصد رانندگی قرار می‌گیرد. او به کمک اعضای گروه و مصاحبه با تک تک آنها، متوجه می‌شود که همه بیمارانش به جز یکی از آنها رابطه عاشقانه وجنسی با رز داشته‌اند. او در نهایت متوجه می‌شود که «ریچی» همان رز است، که تغییر چهره داده‌است و قتل‌ها کار برادر دیوانه‌اش «دیل» بوده‌است.
بیل با ملاقات با همسر «دکتر نیدر مایر» که روان‌پزشک «ریچی» برادر واقعی دیل و رز بوده‌است؛ متوجه می‌شود «دکتر نیدرمایر»، ریچی را مورد آزار و اذیت جنسی قرار داده‌است؛ و پس از خودکشی ریچی، دیل انتقام او را گرفته‌است. دیل خودکشی ریچی را مخفی و از رز برای بازی در نقش برادرشان سوء استفاده می‌کرده‌است. رز با فشار دیل در طول درمان، تحت شخصیت دیگری به نام «بانی» روابط جنسی خود را با سایر بیماران آغاز کرده‌است؛ و دیل که بعد از قتل موفق به بیرون کشیدن رز از گروه نشده‌است؛ از ترس اینکه به زودی ارتباط رز و ریچی فاش شود، اقدام به کشتن روانپزشکان بعد از نیدرمایر که به واقعیت نزدیک می‌شده‌اند، می‌کرده‌است.
بیل با دیل در کارگاهش، رو به رو شده و دیل بر او چیره می‌گردد؛ و می‌خواهد او را با تفنگ میخ‌کوبی به قتل برساند، اما در عوض توسط رز که عاشق بیل شده‌است؛ کشته می‌شود. رز که به شدت آسیب دیده‌است، سعی می‌کند خودکشی کند؛ ولی بیل موفق می‌شود او را منصرف سازد.
قصه‌های گنجشکی
قصه‌های گنجشکی یک کتاب کودک فارسی نوشتهٔ ناصر یوسفی است که در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. این کتاب در فهرست کلاغ سفید (۲۰۱۴) قرار گرفت.
محتوا
مؤلف در این داستان از احساسی که به دنیای گنجشک‌ها دارد، می‌نویسد. در مقدمه کتاب آمده‌است: «من با گنجشک‌ها دوست هستم. من سال‌هاست که با آن‌ها رابطه دارم. بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم که آن‌ها دخترخاله‌ها و پسرعموهای من هستند.»
نگو ما هیچ چیز نداریم
نگو ما هیچ چیز نداریم رمان اثر مادلین تین نویسنده اهل کانادا است و اولین بار در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
ننزل، نبراسکا
ننزل شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰ نفر بوده‌است.
تیت نیلو
تیت نیلو (Tiit Niilo؛ زادهٔ January 1, 1962) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
نفتالی بن
نفتالی بن (Naftali Bon; October 9, 1945 – November 2, 2018) ورزشکار دو و میدانی، و دونده اهل کنیا بود.
اولزیت
اولزیت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
زتن
زتن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در گراده‌لگن واقع شده‌است. زتن ۱۵۵ نفر جمعیت دارد.
زندان ایالتی فولسوم
این زندان در ۱۸۸۰ افتتاح شد، فولسوم پس از سن کوئنتین، قدیمی‌ترین زندان ایالت است، برای اولین بار در ایالات متحده آمریکا، این زندان بود که از داشتن برق بهرمند شد.
فولسوم همچنین از نخستین زندان‌های فوق امنیتی به شمار می‌آید و شاهد اعدام ۹۳ زندانی محکوم به مرگ طی یک دوره ۴۲ ساله است.
شهرت زندان فولسوم در میان مردم، بیشتر برای برگزاری کنسرتی برای زندانیان توسط جانی کش در آن مکان در سال ۱۹۶۸ است. او بیش از یک دهه پیش از آن کنسرت، آهنگ "Folsom Prison Blues" را نوشته، اجرا و ضبط کرده بود.
پایدشت
پای‌دشت نام شهری بود که پیش از این در طبرستان وجود داشت. شهر پایدشت از جمله پادگان‌های نظامی بود که توسط عوامل عباسیان در دوران منصور دوانیقی در نزدیکی آمل و در راه ناتل ساخته شد. این پایگاه در ابتدا توسط ابوالعباس طوسی با پانصد نفر نیرو تأسیس شد و نام اکنون ان اهودشت است.
یژی کاچمارک
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
انسفالوپاتی مزمن جراحتی
انسفالوپاتی مزمن جراحتی (ناشی از ضربه) (Chronic traumatic encephalopathy) یا به اختصار «CTE»، نوعی نورودژنرسانس است که با زوال عقل همراه است. این بیماری در کشتی‌گیران، بوکسورها و سایر قهرمانان ورزشی که دچار «تکان مغزی» (Concussion) شده باشند، دیده می‌شود و با نام‌های دیگری همچون «انسفالوپاتی مزمن بوکسورها»، «انسفالوپاتی جراحتی بوکسورها»، «دمانس بوکسورها»، «آسیب جراحتی مزمن مغز مرتبط با بوکس» (CTBI-B) و «سندرم مُشت‌خوردگی» شناخته می‌شود.
این عارضه در اثر هرگونه ضربه به سر که موجب تکان‌های خفیف یا شدید شود، به وجود می‌آید. از آنجایی که گمان می‌رود، ورزش بوکس از عوامل مهم ایجاد این بیماری باشد، پزشکان از دههٔ ۵۰ میلادی، در تلاش هستند تا ممنوعیت این ورزش را به تصویب برسانند. سیر بروز این بیماری بسیار کند است و دوره کمونش بسیار طولانی است؛ به نحوی که ممکن است علائم آن پس از چند دهه ظاهر شود. به‌طور میانگین، ۱۲ تا ۱۶ سال از آغازِ بوکسِ حرفه‌ای تا بروز علائم، زمان لازم است. این بیماری در ۱۵ الی ۲۰ درصد از بوکسورها دیده می‌شود.
علائم
این بیماری در ورزشکارانی رخ می‌دهد که ضربات متعددی به سرشان خورده باشد و علائمش شامل «زوال عقل»، «افت توانایی‌های ذهنی»، «اختلالات حافظه»، حملات «سرگیجه»، «عدم تعادل»، به‌حدی که فرد قادر به راه‌رفتن نباشد، «علائم شبه‌پارکینسون»، «لرزش» و «عدم هماهنگی عضلانی» است. «دیس آرتری» و «اختلال گام» هم محتمل است. این بیماران ممکن است خیلی زود از کوره در بروند و رفتارهای تکانه‌ای و همچنین «حسادت مرض‌گونه» و «پارانویا» از خود بروز دهند.
درمان
با آنکه این بیماری درمان قطعی ندارد، اما جهتِ کنترل علائم، داروهایِ مورد استفاده در آلزایمر و پارکینسون در آن‌ها قابل تجویز است.
دیوین، ویرجینیای غربی
دیوین (به انگلیسی: Davin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لوگان، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. دیوین ۶۸۳ نفر جمعیت دارد و ۲۴۵٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارت اوپمان
مارت اوپمان (Mart Opmann؛ زادهٔ March 27, 1956) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است. وی از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ وزیر دارایی استونی بوده‌است.
شهرستان اشنویه
شهرستان اُشنویه از شهرستان‌های استان آذربایجان غربی است که در قسمت غربی این استان قرار دارد. این شهرستان با مساحتی بالغ بر ۱۱۸۷ کیلومتر مربع حدود ۳.۱ درصد از مساحت استان را به خود اختصاص داده است.
این شهرستان از طرف شرق به شهرستان نقده، از شمال به شهرستان ارومیه و از طرف جنوب به شهرستان پیرانشهر متصل است و با دو کشور ترکیه و عراق همسایه می‌‌باشد.
جمعیت این شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۷۳۸۸۶ نفر بوده‌است. مردم این شهرستان به زبان کردی تکلم می‌کنند.
مذهب
اهالی شهرستان اشنویه اهل سنت هستند. نزدیک ۹۶٪ سنی شافعی و ۴٪ حنفی هستند.
ایلات
از جمله ایلات شهرستان اشنویه می‌توان به ایل زرزا، هرکی، مامش، شکاک و سادات اشاره کرد. تمام این ایلات کُردزبان و سنی مذهب هستند.
تقسیمات کشوری
تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابرآنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۸۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
دهستان‌ها
دهستان‌های بخش مرکزی دهستان‌های بخش نالوس
جنگ ایران و عراق
شهر اشنویه نیز در جنگ ایران و عراق نیز مورد حمله شیمیایی قرار گرفت. در روزهای پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت از دو طرف جنگ، یعنی سوی جمهوری اسلامی ایران و رژیم بعث عراق، در تاریخ یازدهم مرداد ماه ۱۳۶۷، هواپیماهای ارتش بعثی عراق به بعضی از منطقه‌های شهر اشنویه حمله کرد و در آن حملات از گاز اعصاب خردل استفاده کرد. به دنبال آن حملات، حدود ۲۷۰۰ نفر مصدوم شدند. در این حمله‌ها که در ساعت دو و چهل و پنج دقیقه بامداد (۱۱ مرداد سال ۱۳۶۷) در زمانیکه مردم اشنویه در خواب به سر می‌بردند، تعدادی از منازل مسکونی و در حوالی آنها در طرف غرب و جنوب غربی شهر در مناطق بردهبرده زرد، کچل آباد و مام‌تمر مورد حمله هواپیماهای گاگارین رژیم عراق قرار گرفتند. همچنین، هیئت اعزامی سازمان ملل متحد نیز در گزارش خود، تعداد مجروحان را ۲۶۰۰ نفر اعلام نمود.
پاول کله
پاول کلِه (Paul Klee ) (زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۸۷۹ – درگذشتهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۴۰) نقاش سوئیسی با ملیت آلمانی بود؛ و در کارش از سبک‌های مختلف هنری، از جمله؛ هیجان‌نمایی (اکسپرسیونیسم)، کوبیسم و سورئالیسم تأثیر گرفت. او و دوست روسی نقاش‌اش، واسیلی کاندینسکی شهرت فراوانی را همچنین به خاطر تدریس در مدرسهٔ هنر و معماری باوهاوس کسب کردند.
زندگی
پاول کله در یکی از محلات فقیر شهر برن سوئیس، در خانواده‌ای موسیقیدان به دنیا آمد. پدر و مادرش هر دو موسیقیدان بودند، ولی او نقاشی را اختیار کرد و در سالهای ۱۸۹۸–۱۹۰۱ در آکادمی مونیخ نقاشی آموخت. در ۱۹۰۱ به همراه دوست مجسمه سازش هرمان هالر راهی ایتالیا شد. در آنجا از آبزیگاهی که دورن زیست‌شناس ساخته بود دیدن کرد که زمینه بررسی‌های او پیرامون زندگی موجودات زیر دریاها در دریای مدیترانه شد.
در ۱۹۰۵ برای نخستین بار از پاریس دیدن کرد، در ۱۹۰۶ ازدواج کرد و ساکن مونیخ شد، در ۱۹۰۷ پسرش فلیکس به دنیا آمد. در ۱۹۱۰ پنجاه و شش کار گرافیکی خود را در برن، زوریخ و وینترتور نمایش داد. در۱۹۱۲ در دومین نمایشگاه سوارکار آبی شرکت کرد. در۱۹۱۴ به تونس سفر کرد. در ۱۹۱۶–۱۹۱۸ در ارتش خدمت کرد. از۱۹۲۱–۱۹۳۱ در باهاوس در وایمار و دسائو درس هنر داد؛ سپس تا۱۹۳۳، که برای فرار از حملات نازیها رهسپار سوئیس شد، در آکادمی دوسلدورف مقام استادی خود را حفظ کرد. در ۱۹۳۵ نمایشگاه مرور آثار خود را در خانهٔ هنر مدرن برن برپا کرد. به بیماری مبتلا شد. در ۱۹۴۰ کمی قبل از مرگش، نمایشگاه بزرگی را از آخرین کارهایش برپا کرد. پل کله هنرمندی نواندیش بود که به سبب تخیل خلاق و آفرینش گسترده و متنوعش، یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های هنر مدرن به‌شمار می‌آید.
پاول کله به شدت تحت تأثیر تجربه‌های کوبیست‌ها قرار گرفت که در سال ۱۹۱۲ در پاریس فرصت آشناییشان را پیدا کرده بود. به نظر او این تجربه‌ها، بیش از راهیابی به شیوه‌های جدید بازنمایی واقعیت، راه دست یابی به امکانات نوین بازی با فرم‌ها را نشان می‌داد.
در مونیخ آموزش دید (۱۸۹۸–۱۹۰۰) یک‌سالی را در ایتالیا به مطالعه گذرانید (۱۹۰۱)؛ و سپس به برن بازگشت. به مونیخ رفت (۱۹۰۶). با گروه سوارآبیفام ارتباط یافت (۱۹۱۱)؛ و در نمایشگاه برپا شده توسط این گروه آثارش را ارائه کرد (۱۹۱۲). در همین سال، روبر دولونه را در پاریس دید؛ تحت‌تأثیر او قرار گرفت، و دست به ترجمه مقاله او دربارهٔ نور زد. به اتفاق آوگوست ماکه به تونس سفر کرد (۱۹۱۴). در دوران جنگ جهانی اول به خدمت ارتش درآمد. آثارش را در «نگارخانه دادا» در زوریخ به نمایش گذاشت (۱۹۱۷).
در باوهاوس (۱۹۲۰–۱۹۳۱)، و سپس در «هنرکده دوسلدُرف» (۱۹۳۱–۱۹۳۳) به تدریس پرداخت. با واسیلی کاندینسکی، آلکسی یاولنسکی و لیونل فاینینگر، گروه چهار آبیفام را تشکیل داد (۱۹۲۴). نازی‌ها او را از کار بازداشتند، و آثارش را از موزه‌ها حذف کردند. به سوئیس بازگشت (۱۹۳۴). او در کار تعلیم بسیار جدی و پرشور بود. «دفتر طراحی آموزشی» و نوشته‌های نظری‌اش زمینه‌ساز روش‌های نوین آموزش هنر بوده‌اند.
نخستین مشق‌های مدادی کله در موضوع منظره، به دهه ۱۸۹۰، مربوط می‌شوند؛ و جستجویی کمابیش «امپرسیونیسم‌گونه» را بازمی‌تابند (مثلاً: در عرض اِلْفِنو ـ ۱۹۸۷). در مرحله بعد، باسمه‌هائی در مضامین گُرتِسْک ساخت (مثلاً: قهرمان با یک بال ـ ۱۹۰۵). دقت و مهارت رسامی، و حضور عنصری بیانگری در این آثار، ریشه در سنت اروپای شمالی داشتند. بعداً، منظره‌ها و تک‌چهره‌هائی با مرکب کشید (مثلاً: مرد جوان در حال استراحت ـ ۱۹۱۱). تماس او با کاندینسکی، مارک، ماکه، و سپس دلونه، و دیدارش از تونس، به رهائی از قید انضباط تک‌رنگی انجامید. نقاشی‌های آبرنگ‌اش با رنگ‌های درخشان، حاکی از ورود آگاهانه او به قلمرو رنگ ناب بود (۱۹۱۴–۱۹۱۶).
این سرآغازی بود برای آفریدن یک سلسله شعرهای تصویری نمونه، که ـ برخلاف آثار پیشگامان نقاشی انتزاعی ـ پیوندی را با واقعیت جهان برونی حفظ می‌کردند. در پرده‌هائی چون ماجرای یک بانوان جوان (۱۹۲۲)، به‌شیوه خاص خود در کاربست رنگ‌های لطیف و خط‌های سیال دست یافت. او رنگ را نیروی قرار گرفت، و دست به ترجمه مقاله او دربارهٔ نور زد. به اتفاق ماکه به تونس سفر کرد (۱۹۱۴). در دوران جنگ جهانی اول به خدمت ارتش درآمد. آثارش را در نگارخانه دادا (زوریخ) به نمایش گذاشت (۱۹۱۷).
او رنگ را نیروی عاطفی، و خط را تعیین‌کننده عمل نقاشی می‌دانست؛ و در آثارش از وسایل هنری مختلف و قالب مختلط بهره می‌گرفت.
پاول کله، هیچ‌گاه، به بازآفرینی جهان برونی نمی‌پرداخت؛ ولی بر طبیعت، هم‌چون سرمشقی برای سازماندهی عناصر صوری هنر، تکیه می‌کرد. او به منظور ارائه تصویرهای ذهنی، خویشتن را یک‌سره به قدرت القائی عناصر تصویری می‌سپرد. هم‌چون کودکان، تصویر را بدون هیچ مقصود معین آغاز می‌کرد.
در جریان عمل نقاشی، خاطره یا تداعی یا چیز بازشناختی رخ می‌نمودند. به سخن دیگر، هویت کنش تصویری با تجربه‌ای عینی یا انگاری ذهنی معین می‌شد. تصویر پدید شده، گاه ممکن بود با عنوانی استعاری معنای مضاعف شاعرانه یا فلسفی نیز به‌خود گیرد (مثلاً سوءتفاهم بر زمینه سبز ـ ۱۹۳۰؛ مرگ و آتش ـ حدود ۱۹۴۰).
او می‌کوشید حالت‌های متغیر روانی را که از کل تجربه «خود» با جهان ناشی می‌شود، از طریق تصویرهایش انتقال دهد. اصول هنر و آموزش کله، به‌روشنی، در قیاس استعاری او از هنرمند و تنه درخت بیان شده‌اند؛ الگوی رشد، همانا الگوی طبیعت (یعنی سرچشمه صور و انگارهای هنرمند) است. این طرح کلی در رشد شاخه‌ها و غنچه‌ها انعکاس می‌یابد؛ ولی در شکوفایی نهایی (که اثر هنری است)، صورت طبیعت به‌واسطه غنای استعدادهای ذهنی هنرمند تغییر می‌کند. بدیهه‌سازی، در این میان، اهمیتی بسیار دارد: اثر هنری، به روال کار کودکان، در روندی خود به‌خودی شکل می‌گیرد؛ یعنی هنرمند فقط ناهشیارانه هادی آن است.
آثار
از جمله دیگر آثارش: کُمدین (۱۹۰۴)، اهریمن بر فراز کشتی‌ها (۱۹۱۶)، منظره و پرندگان (۱۹۱۹)، دستگاه جیک‌جیک (۱۹۲۲)، ماهی زرین (۱۹۲۵)، کشتی بخاری و قایق‌های بادبانی در غروب (۱۹۳۱)، باغبان زیبا (۱۹۳۹) است.
تستسرلگ
تستسرلگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
توت‌خوار کلاه‌پوش
توت‌خوار کلاه‌پوش نام یک گونه از تیره جواهرمرغ است.
کاترین نیسکرن ماتر
کاترین سِلدِن نیسکِرن ماتِر (Katharine Selden Kniskern Mather؛ ۲۱ اکتبر ۱۹۱۶ – ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱) زمین‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا، دانش‌آموختهٔ کالج برین مار و دانشگاه جانز هاپکینز، و شاغل در سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده بود که در زمینهٔ سیمان و بتن تحقیق می‌کرد. او همچنین سابقهٔ حضور در هیئت مدیرهٔ مؤسسه بتن آمریکا و ریاست انجمن مواد معدنی خاک رس را در کارنامهٔ شغلی خود داشت.
ماتر در دههٔ ۱۹۶۰ سردبیر آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی بود و از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ چندین نشریه و مقالهٔ تخصصی نیز در زمینهٔ بتن و زیرساخت‌های ترابری منتشر کرد. او در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود موفق به کسب جوایز متعددی از جمله جایزه زن فدرال (۱۹۶۳) از کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده شد.
ماتر در ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱ در جکسون، می‌سی‌سی‌پی درگذشت.
اوایل زندگی
کاترین سلدن نیسکرن در ۲۱ اکتبر ۱۹۱۶ در ایتاکا، نیویورک به دنیا آمد. پدرش والتر هملین نیسکرن، و مادرش کاترین امیلی سلدن نیسکرن بود. پدر و مادر او هر دو فارغ‌التحصیل دانشگاه کرنل بودند و پدرش مهندس شیمی بود. او در مدرسهٔ سنت کاترین در ریچموند، ویرجینیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۷ مدرک زمین‌شناسی را از کالج برین مار دریافت کرد. او از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۰ به‌عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشگاه جانز هاپکینز به مطالعات بیشتر در زمینهٔ زمین‌شناسی پرداخت.
فعالیت حرفه‌ای
ماتر از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱ در موزه تاریخ طبیعی فیلد در شیکاگو مشغول به کار بود. او از ۱۹۴۲ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان زمین‌شناس با سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده، مستقر در ویکسبرگ، می‌سی‌سی‌پی در ایستگاه آزمایشی آبراه (WES) همکاری می‌کرد و از ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۶ نیز رئیس بخش سنگ‌نگاری و اشعه ایکس در آزمایشگاه بتن، و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ رئیس بخش مهندسی و علوم این یگان بود.
او از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ در هیئت مدیرهٔ مؤسسه بتن آمریکا، و در سال ۱۹۷۳ به‌عنوان رئیس انجمن مواد معدنی خاک رس خدمت کرد.
او در دههٔ ۱۹۶۰ سردبیر مجله آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی بود. تحقیقات او معمولاً بر روی سیمان و بتن متمرکز بود و نشریات فنی نظیر «کاربردهای میکروسکوپ نوری در تحقیقات بتن» (۱۹۵۳)، «بررسی هسته‌های چهار پل بزرگراهی در گرجستان» (۱۹۷۳)، «هوادهی بتن در جزیره تریت، مین» (۱۹۸۰)، و «وضعیت بتن در سد مارتین پس از ۵۰ سال خدمت» (۱۹۸۱) را نیز منتشر کرد.
او و همسرش از کلکسیونرهای مشتاق پروانه بودند و با همکاری یکدیگر مقالهٔ پروانه‌های می‌سی‌سی‌پی (۱۹۵۸) را نوشتند.
جوایز
ماتر برای آثار خود جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرد، که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون در سال ۱۹۶۴ ماتر را به گروه مطالعاتی رئیس‌جمهور در زمینهٔ مشاغل برای زنان معرفی کرد. در سال ۱۹۸۶، آکادمی علوم می‌سی‌سی‌پی مشارکت‌های او در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۶ را به رسمیت شناخت. او سپس به‌عنوان عضو انجمن کانی‌شناسی آمریکا انتخاب شد.
زندگی شخصی
کاترین نیسکرن در سال ۱۹۴۰ با همکار زمین‌شناس خود، برایانت ماتر (۱۹۱۶–۲۰۰۲) ازدواج کرد. او در ۴ فوریهٔ ۱۹۹۱ در سن ۷۵ سالگی در جکسون، می‌سی‌سی‌پی درگذشت. مقالات او در بایگانی زنان در علوم و مهندسی، گروه مجموعه‌های ویژه در دانشگاه ایالتی آیووا نگهداری می‌شود. مؤسسه بتن آمریکا، کمک‌هزینهٔ کاترین و برایانت ماتر را به افتخار کاترین نیسکرن و همسرش نام‌گذاری کرده‌است.
راسلین، واشینگتن
راسلین شهری در شهرستان کیتیتاس ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۹۳ نفر جمعیت داشته است.
نوئل فریمن
نوئل فریمن (Noel Freeman؛ زادهٔ December 24, 1938) ورزشکار دو و میدانی اهل استرالیا است.
دفترنامه مندوزا
دفترنامه مندوزا (Codex Mendoza) دفترنامه‌ای است بازمانده از مجموعه دفترنامه‌های آزتک و مرتبط با تمدن آزتک که گمان می‌رود در حدود سال ۱۵۴۱ نوشته شده است. این همان تاریخ حساسی است که شامل شرح‌حال حاکمان آزتک و فتوحات ایشان و همچنین شرح زندگی روزمره تا پیش از فتح جامعهٔ آزتک است
بایان-اوندور
بایان-اوندور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برنامه نویسی مبتنی برجریان
در برنامه نویسی کامپیوتر و برنامه نویسی مبتنی برجریان (FBP) یک پارادایم برنامه نویسی است که برنامه رابه عنوان شبکه‌های فرایندهای «جعبه سیاه» تعریف می‌کند، که با انتقال پیام داده‌ها را از طریق اتصال از پیش تعریف شده رد و بدل می‌کند. در جایی که اتصالات به‌طور مستقیم به فرایندها مشخص می‌شود، این فرایندهای جعبه سیاه را می‌توان بی وقفه به برنامه‌های مختلف وصل کرد بدون اینکه در داخل تغییر کند؛ بنابراین FBP به‌طور طبیعی محور جزء است.
یک شکل خاص از برنامه نویسی جریان FBP داده‌است که براساس بافرهای محدود، بسته‌های اطلاعاتی با طول عمر تعریف شده، بنادر نام گذاری شده و تعریف جداگانه‌ای از اتصالات است.
مقدمه
برنامه نویسی مبتنی بر جریان با استفاده از استعاره یک «کارخانه داده» برنامه‌ها را تعریف می‌کند.
این یک برنامه را نه به عنوان یک فرایند متوالی واحد، که در یک نقطه از زمان شروع می‌شود، مشاهده می‌کند و سپس یک کار رابه طور همزمان انجام می‌دهد تا اینکه به پایان برسد، بلکه به عنوان شبکه ای از فرایندهای ناهمزمان که با استفاده از جریان‌های بخش‌های داده ساختاری ارتباط برقرار می‌کنند، «بسته‌های اطلاعاتی» (IP) نامیده می‌شود.
در این نمای، تمرکز برروی داده‌های برنامه و تحولات اعمال شده برروی آن برای تولید خروجی‌های مورد نظر است.
این شبکه به صورت بیرونی به فرایندها تعریف می‌شود، به عنوان لیستی از اتصالات که توسط یک قطعه نرم‌افزار تفسیر می‌شود، معمولاً به عنوان «برنامه‌ریز» نامیده می‌شود.
از آنجا که فرایندهای FBP معمولاً در مدت زمان کمتری نسبت به برنامه‌های معمولی اجرا می‌کنند، واستفاده بهینه از تمام پردازنده‌های موجود در دستگاهارا انجام می‌دهند، بدون برنامه نویسی خاص مورد نیاز است.
برای رسیدن به این هدف تعریف شبکه معمولاً دیاگرامی است ودر برخی از زبان‌ها یا نمادهای سطح پایین به لیست اتصال تبدیل می‌شود.
FBPاغلب یک زبان برنامه نویسی بصری در این سطح است.
تعاریف پیچیده‌تر شبکه دارای ساختار سلسله مراتبی است که از زیر شبکه‌هایی با اتصالات «چسبنده» ساخته می‌شود.
بسیاری از زبان‌ها زبان‌های دیگر مبتنی برجریان در اطراف زبان‌های برنامه نویسی سنتی تر ساخته شده‌اند
که قابل توجه‌ترین نمونه آن raftlib است که اپراتورهای شبیه به c++ stream برای مشخص کردن نمودار جریان استفاده می‌کند.
FBP دارای نقاط مشترک زیادی با لیندا زبان در آن است که، در Gelernter و Carriero در است اصطلاحات، "زبان هماهنگی": آن است که اساساً مستقل از زبان. در واقع، با توجه به یک برنامه ریز که به زبان کافی سطح پایین نوشته شده‌است، مؤلفه‌هایی که به زبان‌های مختلف نوشته شده‌اند می‌توانند در یک شبکه واحد به هم وصل شوند؛ بنابراین FBP خود را به مفهوم زبانهای خاص دامنه یا «مینی زبان‌ها» وام می‌دهد.
FBP نمایشگاه «اتصال داده» را دارد که در مقاله مربوط به اتصال به عنوان سست‌ترین نوع اتصال بین اجزا توضیح داده شده‌است. مفهوم اتصال سست به نوبه خود به معماری‌های سرویس گرا مربوط می‌شود و FBP با تعدادی از معیارهای چنین معماری متناسب است، البته در سطح ریزتر و ظریف تر از بسیاری از نمونه‌های این معماری.
FBP ویژگی‌های سطح بالا و عملکردی را ارائه می‌دهد که استدلال در مورد رفتار سیستم را ساده می‌کند. نمونه ای از این مدل توزیع داده‌های توزیع شده برای توصیف سازنده و تجزیه و تحلیل معنایی پروتکل‌های چند حزبی توزیع شده‌است.
تاریخ
برنامه نویسی مبتنی بر جریان توسط جی پائول موریسون در اوایل دهه ۱۹۷۰ اختراع شد، و در ابتدا به صورت نرم‌افزاری برای یک بانک کانادایی اجرا شد. [4] FBP در بدو تأسیس، به شدت تحت تأثیر برخی زبانهای شبیه‌سازی IBM در دوره، به ویژه GPSS قرار داشت، اما ریشه‌های آن به‌طور کلی به مقالهٔ اصلی Conway بر روی آنچه که او کوروتین می‌نامید، بازمی‌گردد.
FBP طی سال‌ها دستخوش تغییراتی در نام‌ها شده‌است: اجرای اصلی با نام AMPS (Advanced پردازش مدولار پیشرفته) نامگذاری شده‌است. در سال ۱۹۷۵ یکی از برنامه‌های بزرگ در کانادا به‌طور زنده اجرا شد و از سال ۲۰۱۳ تقریباً ۴۰ سال است، که در حال استفاده مداوم از تولید است و روزانه در حال اجرا است. از آنجا که IBM ایده‌های پشت FBP را «خیلی شبیه به یک قانون طبیعت» می‌داند قابل ثبت است، آنها در عوض مفاهیم اصلی FBP را با استفاده از یک بولتن افشای فنی «اطلاعات پاسخگو مدولار، سیستم برنامه نویسی وظیفه بین‌المللی» در حوزه عمومی قرار می‌دهند. [۶] در سال ۱۹۷۱. [۴] مقاله ای که مفاهیم و تجربه آن را با استفاده از آن شرح می‌دهد، در سال ۱۹۷۸ در مجله IBM Research IBM Systems با نام DSLM منتشر شد. [۷] اجرای دوم به عنوان یک پروژه مشترک IBM کانادا و IBM Japan با نام Manager Development Data"(DFDM انجام شد و مدت کوتاهی در اواخر دهه۸۰ با نام «مدیر برنامه نویسی جریان داده» در ژاپن به بازار عرضه شد.
به‌طور کلی مفاهیم درون IBM به عنوان «جریان داده» نامیده می‌شدند، اما به نظر می‌رسید این اصطلاح خیلی کلی است و در نهایت نام «برنامه نویسی مبتنی بر جریان» پذیرفته شد.
از اوایل دهه ۸۰ تا ۱۹۹۳ ج. پاول موریسون و معمار IBM وین استیونس مفاهیم پشت FBP را اصلاح و تبلیغ کردند. استیونز چندین مقاله برای توصیف و پشتیبانی از مفهوم FBP نوشت، و مطالب مربوط به آن را در چندین کتاب خود درج کرد. [۸] [۹] [۱۰]. در سال ۱۹۹۴ موریسون کتابی را منتشر کرد که توصیف FBP و ارائه شواهد تجربی مبنی بر اینکه FBP منجر به کاهش زمان توسعه شده‌است.
فرودگاه صحرایی فافو
فرودگاه صحرایی فافو یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۸۰ متر است. این فرودگاه در شهر هوفو، یاماگوچی کشور ژاپن قرار دارد.
برنامه نویسی مبتنی برجریان
مفاهیم
نمودار زیر اشخاص اصلی نمودار FBP (جدا از بسته‌های اطلاعات) را نشان می‌دهد. چنین نمودار می‌تواند به‌طور مستقیم به لیستی از اتصالات تبدیل شود، که می‌تواند توسط یک موتور مناسب (نرم‌افزار یا سخت‌افزار) اجرا شود. A، B و C فرایندهایی هستند که اجزای کد را اجرا می‌کنند. O1، O2 و دو IN پورتهایی هستند که اتصالات M و N را به فرآیندهای مربوطه آن‌ها وصل می‌کنند. اجرای پروسه‌های B و C مجاز است که همان کد را اجرا کنند، بنابراین هر فرایند باید مجموعه ای از ذخیره‌سازی کار، بلوک‌های کنترل و غیره را داشته باشد، چه اینکه آنها دارای کد اشتراکی هستند یا نه، B و C می‌توانند از همان درگاه استفاده کنند. نام‌ها، به عنوان نام بندر فقط در اجزای ارجاع دهنده آن‌ها معنی دارند (و البته در سطح شبکه).
M و N آنهایی هستند که اغلب به آن‌ها «بافرهای محدود» گفته می‌شود و از نظر تعداد IPهایی که می‌توانند در هر نقطه از زمان داشته باشند از ظرفیت ثابت برخوردار هستند.
مفهوم پورت‌ها همان چیزی است که امکان استفاده از همان مؤلفه را در بیش از یک مکان شبکه می‌دهد. درگاه‌ها در ترکیب با توانایی پارامتریزاسیون، به نام بسته‌های اطلاعات اولیه (IIPs), FBP را با قابلیت استفاده مجدد از کامپوننت‌ها فراهم می‌کنند و FBP را به یک معماری مبتنی بر مؤلفه تبدیل می‌کنند؛ بنابراین FBP آنچه رائول دو کامپو و نیت ادواردز از IBM Research از ماژولاریتی قابل تنظیم نام برده‌اند، نمایش می‌دهد.
M و N آنهایی هستند که اغلب به آن‌ها «بافرهای محدود» گفته می‌شود و از نظر تعداد IPهایی که می‌توانند در هر نقطه از زمان داشته باشند از ظرفیت ثابت برخوردار هستند. مفهوم پورت‌ها همان چیزی است که امکان استفاده از همان مؤلفه را در بیش از یک مکان شبکه می‌دهد. درگاه‌ها در ترکیب با توانایی پارامتریزاسیون، به نام بسته‌های اطلاعات اولیه (IIPs), FBP را با قابلیت استفاده مجدد از کامپوننت‌ها فراهم می‌کنند و FBP را به یک معماری مبتنی بر مؤلفه تبدیل می‌کنند؛ بنابراین FBP آنچه رائول دو کامپو و نیت ادواردز از IBM Research از ماژولاریتی قابل تنظیم نام برده‌اند، نمایش می‌دهد.
IPها معمولاً تکه داده‌های ساختاری هستند - برخی IPها ممکن است دارای هیچ داده واقعی نباشند، اما فقط به عنوان سیگنال مورد استفاده قرار می‌گیرند. نمونه ای از این "IPهای براکت" است، که می‌تواند برای گروه‌بندی IP داده‌های داده‌ها به الگوهای پی در پی در یک جریان به نام "substreams" استفاده شود. substreams ممکن است به نوبه خود لانه باشد. همچنین ممکن است IPها به صورت زنجیر ساخته شوند تا "درختان IP" (IP IP) ایجاد شوند، که از طریق شبکه به عنوان اشیاء مجزا سفر می‌کنند.
سیستم اتصالات و فرآیندهای ذکر شده در بالا می‌تواند به هر اندازه «اصلاح» شود. در حین تهیه یک برنامه، فرایندهای نظارت ممکن است بین جفت فرایندها اضافه شوند، فرآیندهای ممکن است «منفجر شوند» به زیر شبکه‌ها، یا شبیه‌سازی فرایندها ممکن است با منطق فرایند واقعی جایگزین شوند؛ بنابراین FBP خود را به نمونه سازی سریع تبدیل می‌کند.
این واقعاً یک تصویر خط مونتاژ از پردازش داده‌ها است: ممکن است IPهایی که از طریق شبکه ای از پردازش‌ها عبور می‌کنند، به عنوان ابزارهای مسافرتی از ایستگاه به ایستگاه در یک خط مونتاژ در نظر گرفته شوند. «ماشین آلات» ممکن است به راحتی وصل شود، خط را برای تعمیر، تعویض و موارد دیگر از بین برد. به اندازه کافی عجیب و غریب، این تصویر بسیار شبیه به تجهیزات ضبط واحد است که برای پردازش داده‌ها قبل از روزهای رایانه‌ها استفاده می‌شد، به جز این که باید برگه‌های کارت از یک دستگاه به دستگاه دیگر حمل شود.
اجرای FBP ممکن است غیر پیشگیرانه یا پیشگیرانه باشد - اجرای‌های قبلی تمایل به پیشگیری (زبان اصلی و زبان C) ندارند، در حالی که آخرین اجرای جاوا (زیر را ببینید) از کلاس Java Thread استفاده می‌کند و پیشگیرانه است.
مثال‌ها
اجزای FBP اغلب جفت‌های مکمل را تشکیل می‌دهند. در این مثال از دو جفت مشابه استفاده شده‌است. مشکلی که شرح داده شد بسیار ساده به نظر می‌رسد همان‌طور که در کلمات شرح داده شده‌است، اما در واقع تحقق آن با استفاده از منطق رویه معمولی به طرز شگفت‌آور دشوار است. وظیفه موسوم به «مسئله تلگرام» که در ابتدا توسط پیتر نئور توصیف شده‌است، نوشتن برنامه ای است که خطوط متن را می‌پذیرد و خطوط خروجی را با حداکثر کلمه تولید می‌کند، جایی که تعداد کاراکترهای هر سطر از حد خاصی تجاوز نمی‌کند. طول ممکن است کلمات تقسیم نشوند و تصور می‌کنیم هیچ کلمه‌ای بیش از اندازه خطوط خروجی نیست. این شبیه به مشکل بسته‌بندی کلمه در ویراستاران متن است.
در منطق متعارف، برنامه نویس به سرعت متوجه می‌شود که نه ورودی و نه سازه‌های خروجی نمی‌توانند برای هدایت سلسله مراتب تماس جریان کنترل استفاده شوند. در FBP، از طرف دیگر، توصیف مسئله خود یک راه حل را پیشنهاد می‌کند:
در اینجا طبیعی‌ترین راه حل در FBP وجود دارد (هیچ راه حل تنها «صحیح» در FBP وجود ندارد، اما به نظر می‌رسد این یک مناسب طبیعی است): همان‌طور که گفته شد، بسته‌های اطلاعات اولیه (IIP) می‌توانند برای مشخص کردن اطلاعات پارامتری از قبیل طول ضبط خروجی مورد نظر (مورد نیاز توسط دو مؤلفه مناسب) یا نام پرونده‌ها استفاده شوند. IIPها بخش‌هایی از داده‌های مرتبط با یک درگاه در تعریف شبکه هستند که وقتی «دریافت» برای درگاه مربوط صادر می‌شود، IPهای «عادی» می‌شوند.
بروزرسانی دسته ای
این نوع برنامه شامل ارسال پرونده ای از «جزئیات» (تغییر، اضافه کردن و حذف) در برابر «پرونده اصلی»، و تولید (حداقل) یک پرونده استاد به روز شده و یک یا چند گزارش است. برنامه‌های به روز رسانی با استفاده از کد همگام و رویه ای بسیار سخت است، زیرا دو جریان ورودی (گاهی اوقات بیشتر) باید همزمان شوند، حتی اگر ممکن است استادان بدون جزئیات مربوطه وجود داشته باشند، یا برعکس. در FBP، یک جزء قابل استفاده مجدد (Collate)، بر اساس ایده ضبط واحد از یک Collator، نوشتن این نوع برنامه را بسیار آسان‌تر می‌کند زیرا Collate ادغام دو جریان را وارد می‌کند و IPهای براکت را وارد می‌کند تا سطح گروه‌بندی را نشان دهد، به‌طور قابل توجهی منطق پایین دست را ساده می‌کند. فرض کنید یک جریان ("استادان" در این حالت) از IPهایی با مقادیر اصلی ۱، ۲ و ۳ تشکیل شده و IPهای جریان دوم ("جزئیات") دارای مقادیر اصلی ۱۱، ۱۲، ۲۱، ۳۱، ۳۲، ۳۳ هستند و ۴۱، که در آن رقم اول با مقادیر اصلی کلید مطابقت دارد. با استفاده از شخصیت‌های براکت برای نشان دادن IPهای "براکت"، جریان خروجی جمع شده به شرح زیر خواهد بود: (m1 d11 d12) (m2 d21) (m3 d31 d32 d33) (d41) Collate یک جعبه سیاه قابل استفاده مجدد است که فقط باید بدانید که زمینه‌های کنترل در IPهای ورودی آن (حتی این امر کاملاً ضروری نیست زیرا می‌توان فرآیندهای ترانسفورماتور را در بالادست برای قرار دادن فیلدهای کنترل در مکانهای استاندارد قرار داد) و در واقع قابل تعمیم است. به هر تعداد جریان ورودی و هر عمق لانه لنگه. Collate از یک پورت از نوع آرایه برای ورودی استفاده می‌کند و تعداد متغیر جریان ورودی را در اختیار شما قرار می‌دهد.
برنامه نویسی مبتنی بر جریان از multiplexing فرایند به روشی بسیار طبیعی پشتیبانی می‌کند. از آنجا که مؤلفه‌ها فقط خواندنی هستند، هر تعداد از اجزای معین ("فرآیندها") می‌توانند بطور غیر همزمان همزمان با یکدیگر اجرا شوند. هنگامی که رایانه‌ها معمولاً دارای یک پردازنده واحد بودند، وقتی I / O زیادی در حال انجام بود، این کار مفید است. اکنون که ماشین‌ها معمولاً دارای چندین پردازنده هستند، وقتی پردازش‌ها با CPU فشرده باشند نیز شروع به کار می‌کنند. نمودار در این بخش یک فرایند "Load Balancer" را نشان می‌دهد که داده‌ها را بین ۳ فرایند، با علامت S1، S2 و S3 توزیع می‌کند، به ترتیب، که نمونه‌های یک جزء واحد هستند، که به نوبه خود به یک فرایند واحد در "اول" می‌خورند. برای اولین بار خدمت کرده‌است "اساس.
شبکه تعاملی ساده
در این نمودار کلی، درخواست‌ها (معاملات) که از طرف کاربران صورت می‌گیرد، در سمت چپ بالای نمودار وارد می‌شوند و پاسخ‌ها در پایین سمت چپ بازگردانده می‌شوند. «پشت به پایان می‌رسد» (در سمت راست) با سیستم‌های دیگر سایت‌ها ارتباط برقرار می‌کند، به عنوان مثال با استفاده از CORBA, MQSeries و غیره. اتصالات متقابل نشان دهنده درخواستهایی است که نیازی به مراجعه به انتهای پشتی ندارند، یا درخواستهایی که باید بیش از یک بار قبل از بازگشت به کاربر، از طریق شبکه چرخش کنند.
از آنجا که درخواست‌های مختلف ممکن است از بک‌های مختلف استفاده کند، و ممکن است برای پردازش آنها مقادیر زمانی متفاوتی برای بک گراندها (در صورت استفاده) نیاز داشته باشد، باید مقدماتی فراهم شود تا داده‌های برگشتی را با معاملات درخواست کننده مناسب، به عنوان مثال جداول هش یا انبارها مرتبط کند.
نمودار فوق بصورت شماتیک شماتیکی است به این معنی که برنامه نهایی ممکن است حاوی فرآیندهای بسیار بیشتری باشد: ممکن است فرآیندهای دیگری برای مدیریت انبارها، نمایش ترافیک اتصال، نظارت بر توان و غیره در بین فرآیندهای دیگر درج شوند. همچنین بلوک‌های موجود در نمودار ممکن است «زیر شبکه» باشد - شبکه‌های کوچک با یک یا چند اتصالات باز.
برنامه نویسی ساختار یافته جکسون (JSP) و توسعه سیستم جکسون (JSD)
این روش فرض می‌کند که یک برنامه باید به عنوان یک سلسله مراتب رویه ای واحدهای فرعی ساخته شود. نقطه شروع آن توصیف برنامه به عنوان مجموعه ای از "خطوط اصلی"، بر اساس ساختار داده‌های ورودی و خروجی است. سپس یکی از این "خطوط اصلی" برای هدایت کل برنامه انتخاب می‌شود و سایر موارد برای تبدیل آنها به زیرآبی (از این رو نام "وارونگی جکسون") باید "وارونه" شوند. این بعضی اوقات منجر به آنچه که "برخورد" می‌شود، می‌شود که این برنامه به چندین برنامه یا کارنتین تقسیم شود. هنگام استفاده از FBP، این فرایند وارونگی لازم نیست، زیرا هر مؤلفه FBP را می‌توان یک "خط اصلی" جداگانه در نظر گرفت.
FBP و JSP مفهوم درمان یک برنامه (یا برخی مؤلفه‌ها) را به عنوان تجزیه کننده جریان ورودی به اشتراک می‌گذارند.
در کار بعدی جکسون، یعنی توسعه سیستم جکسون (JSD)، ایده‌ها بیشتر توسعه یافت.
در JSD، طراحی به عنوان یک طراحی شبکه تا مرحله اجرای نهایی حفظ می‌شود. سپس این مدل به تعداد پردازنده‌های متوالی به تعداد پردازنده‌های موجود تبدیل می‌شود. جکسون در بخش ۱٫۳ از کتاب خود (اجرای برنامه‌های اضافی) در مورد امکان اجرای مستقیم مدل شبکه ای که قبل از این مرحله وجود دارد بحث می‌کند:
FBP توسط MA Jackson به عنوان رویکردی شناخته شد که از روش وی در مورد «تجزیه برنامه در فرآیندهای پی در پی که توسط یک مکانیزم شبیه به کوروتین ارتباط برقرار می‌شود» پیروی می‌کند.
WB Ackerman یک زبان کاربردی را به عنوان زبان تعریف می‌کند که تمام مراحل پردازش آن را با استفاده از اپراتورهای اعمال شده بر روی ارزش‌ها انجام می‌دهد. اولین زبان کاربردی شناخته شده LISP بود.
سپس این سؤال پیش می‌آید که آیا مؤلفه‌های FBP می‌توانند خودشان با استفاده از نماد عملکردی بیان شوند. WH Burge نشان داد که چگونه می‌توان با استفاده از شیوه برنامه نویسی بازگشتی، برنامه‌ها را تولید کرد، اما این اثر از نظر (جریان) مقادیر اتمی بود. در FBP، لازم است که بتوانید قطعات داده‌های ساخت یافته (IPهای FBP) را توصیف و پردازش کنید.
علاوه بر این، اکثر سیستم‌های کاربردی فرض می‌کنند که تمام داده‌ها در همان زمان در حافظه موجود هستند، در حالی که برنامه‌های FBP باید در عین حال که از منابع محدود استفاده می‌کنند قادر به پردازش جریان‌های طولانی مدت از داده‌ها باشند. فریدمن و ویز با افزودن مفهوم "منفی تنبل" به کارهای Burge راهی برای انجام این کار پیشنهاد دادند. این امر شرط حذف هر دو استدلال "منفی" را در همان لحظه زمان حذف کرد. "منفی تنبل" در واقع جریان ایجاد نمی‌کند تا هر دو استدلال آن محقق شود - قبل از آن به سادگی "وعده" ای را برای انجام این کار ثبت می‌کند. این اجازه می‌دهد تا یک جریان از جلو به صورت پویا تحقق یابد، اما با یک پایان عقب غیر واقعی. پایان جریان تا پایان فرایند غیر واقعی باقی می‌ماند، در حالی که آغاز دنباله ای طولانی مدت از موارد است.
لیندا
به نظر می‌رسد بسیاری از مفاهیم FBP طی سالها به‌طور مستقل در سیستم‌های مختلف کشف شده‌اند. لیندا، که در بالا به آن اشاره شد، یکی از این موارد است. تفاوت بین این دو تکنیک توسط تکنیک تعادل بار "لینداً مدرسه پیراناها "نشان داده شده‌است - در FBP، این نیاز به یک مؤلفه اضافی" بالانسور بار "دارد که درخواست‌ها را به مؤلفه ای در لیستی منتقل می‌کند که کمترین تعداد IP را در انتظار دارد. پردازش می‌شود واضح است که FBP و لیندا با یکدیگر ارتباط نزدیکی دارند و می‌توان از آنها به راحتی برای شبیه‌سازی دیگری استفاده کرد.
برنامه نویسی شی گرا
یک شیء در OOP را می‌توان به عنوان یک واحد نیمه خودمختار توصیف کرد که شامل هر دو اطلاعات و رفتار است. اشیاء با استفاده از «فراخوانی متد»، که در واقع تماسهای زیرمجموعه ای هستند، ارتباط می‌یابند که بطور غیرمستقیم از طریق کلاسی که شیء گیرنده متعلق به آن است انجام می‌شود. از طریق تماسهای متد به داده‌های داخلی این شیء دسترسی پیدا می‌کند، بنابراین این نوعی از اطلاعات پنهان یا «کپسوله سازی» است. اما محصور کردن، OOP را پیش‌بینی می‌کند - دیوید پرناس یکی از مقالات اصلی را در اوایل دهه ۷۰ نوشت: - و یک مفهوم اساسی در محاسبات است. Encapsulation همان جوهر FBP است که ممکن است بعنوان یک جعبه سیاه تصور شود و برخی از داده‌های ورودی آن را به داده‌های خروجی خود انجام می‌دهد. در FBP، بخشی از مشخصات یک جزء فرمت‌های داده و ساختارهای جریان است که می‌تواند بپذیرد و آنهایی را که تولید می‌کند. این نوعی از طراحی با قرارداد است. علاوه بر این، داده‌های موجود در IP فقط با فرایند دارایی فعلی قابل دسترسی هستند. محصور سازی نیز با داشتن فرآیندهای بیرونی از داخلی می‌تواند در سطح شبکه پیاده‌سازی شود.
مقاله ای توسط C. Ellis و S. Gibbs بین اشیاء فعال و اشیاء غیرفعال تمایز قایل است. همان‌طور که در بالا گفته شد، اشیاء غیرفعال شامل اطلاعات و رفتار هستند، اما آنها نمی‌توانند زمان این رفتار را تعیین کنند. اشیاء فعال از طرف دیگر می‌توانند این کار را انجام دهند. الیس و گیبز در مقاله خود اظهار داشتند که اشیاء فعال نسبت به اشیاء غیرفعال پتانسیل بسیار بیشتری برای توسعه سیستمهای نگهدارنده دارند. یک برنامه FBP را می‌توان ترکیبی از این دو نوع شیء دانست، جایی که فرآیندهای FBP با اشیاء فعال مطابقت دارند، در حالی که IPها با اشیاء غیرفعال مطابقت دارند.
مدل بازیگر
FBP بازیگر کارل هیویت را به عنوان یک فرایند ناهمزمان با ۲ پورت در نظر می‌گیرد: یکی برای پیام‌های ورودی و دیگری برای سیگنال‌های کنترل. سیگنال کنترل پس از هر دور اجرا توسط خود بازیگر منتشر می‌شود. هدف از این سیگنال جلوگیری از اجرای موازی بدن بازیگر است و از این رو اجازه می‌دهد بدون هماهنگی به زمینه‌های موضوع بازیگر دسترسی پیدا کنید.
پیتر پن و وندی
پیتر پن و وندی (به انگلیسی: Peter Pan & Wendy) یک فیلم ماجراجویی-فانتزی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی دیوید لاوری و براساس فیلمنامه‌ای است که با همکاری توبی هالبروکز نوشته است.
فیلمبرداری
ساخت فیلم قرار است در ونکوور کانادا انجام شود در ابتدا قرار بود در ۱۷ آوریل ۲۰۲۰ شروع شود و در اوت ۲۰۲۰ بسته شود. با این حال، به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، فیلمبرداری به تأخیر افتاد. فیلمبرداری در ۱۶ مارس ۲۰۲۱ آغاز شد و انتظار می‌رود در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱ به پایان برسد.
کبرویه
کبرویه یکی از سلسله‌های تصوف در ایران است که در قرن هفتم هجری رواج داشته‌است. این سلسله منسوب به نجم‌الدین کبری است. پیروان این طریقت در زمان خوارزمشاهیان و ایلخانان بیشتر در مناطق شرقی ایران از خراسان تا ماوراءالنهر زندگی می‌کردند اما در مناطق آسیای صغیر و شام نیز پیروانی داشت. پیروان این طریقت تأکید ویژه‌ای بر شریعت و جدا نساختن ظاهر و باطن، خلوت نشینی، ذکر و تبعیت مطلق از پیر دارند.
مؤسس سلسله کبرویه، نجم‌الدین کبری مشهور به شیخ ولی‌تراش است که در سال ۶۱۸ قمری در جنگ با مغولان کشته شد.
زفتال
زفتال یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در هاربورگ واقع شده‌است. زفتال ۳۹٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد.
اونتریزینگن
اونتریزینگن (به آلمانی: Unterjesingen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در توبینگن واقع شده‌است. اونتریزینگن ۸٫۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۵۸ نفر جمعیت دارد.
رین اوتساسون
رین اوتساسون (Rein Otsason; May 24, 1931 – October 30, 2004) اقتصاددان، سیاستمدار و نماینده مجلس اهل استونی بود. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ رئیس بانک استونی بوده‌است.
زارات خیبری
زارات خیبری (به لاتین: Zarat Xeybəri) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شماخی واقع شده است. زارات خیبری ۲۵۵ نفر جمعیت دارد.
لئوناردو پرز
لئوناردو پرز (Leonardo Pérez؛ زادهٔ September 27, 1989) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال چیتادلا، باشگاه فوتبال باری، و باشگاه فوتبال پیزا اشاره کرد.
نیوکاسل، نبراسکا
نیوکاسل شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۲۵ نفر بوده‌است.
دیویس فورد، ویرجینیای غربی
دیویس فورد (به انگلیسی: Davis Ford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همپشر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
سوخو کی‌آر-۸۶۰
سوخو کی‌آر-۸۶۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سوخو است.
احمدشاه درانی
احمدشاه دُرّانی همچنین معروف به احمدخان ابدالی (۱۱۰۱–۱۱۵۱خ/۱۱۳۴–۱۱۸۶ق/۱۷۲۲–۱۷۷۳م) بنیان‌گذار پادشاهی درانی بود. او شخصیت محبوبی برای ملت افغانستان است، احمدشاه درانی به عنوان بنیان‌گذار دولت مدرن افغانستان در نظر گرفته می‌شود. در ژوئیه ۱۷۴۷، احمدشاه توسط یک لویه جرگه در قندهار به عنوان پادشاه افغانستان منصوب شد و پایتخت خود را در آنجا تأسیس کرد. احمدشاه با کمک شورایی متشکل از ۹ مشاور از قبایل مختلف افغانستان، به سمت شرق به سمت امپراتوری گورگانی و مراته هند، غرب به سمت امپراتوری افشاریه ایران در حال تجزیه و شمال به سمت خانات بخارای ترکستان پیش رفت. در عرض چند سال، او کنترل خود را از خراسان در غرب به کشمیر و شمال هند در شرق، و از آمودریا در شمال تا دریای عمان در جنوب گسترش داد.
آغاز زندگی
وی در سال ۱۷۲۲ میلادی برابر به ۱۱۳۴ هجری قمری برابر به ۱۱۰۱ خورشیدی در شهر هرات افغانستان یا در مولتان (امپراتوری گورکانی هند) پاکستان امروز به دنیا آمد. در سال تولد او، پدرش زمان خان فوت نمود. خانواده پدری‌اش از قوم سدوزائی - شاخه پوپلزائی - از قبیله‌های پشتون افغانستان می‌آیند. مادر احمدخان ابدالی زرغونه خواهر عبدالغنی‌خان الکوزی والی پیشین قندهار در زمان نادرشاه افشار بود. مادرش به قول تاریخ‌نویسان پشتون از قوم الکوزی شاخه بارکزی و در ارغنداب قندهار زندگی می‌کرد. دانشنامه بریتانیکا هم پیرامون زادگاهش نظریات گوناگونی را بازتاب نموده‌است. وی در جوانی توسط حسین هوتکی، حکمران قندهار زندانی شد ولی پس از آن‌که نادرشاه افشار در سال ۱۷۳۶ میلادی، قندهار را تصرف کرد به خدمت نادرشاه درآمد و پس از مدتی فرمانده یکی از لشکرهای نادرشاه شد.
آیوار اون
آیوار اون (Aivar Õun؛ زادهٔ March 15, 1959) سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
احمدشاه درانی
رسیدن به قدرت
احمدخان ابدالی در روزگار جوانی سرباز سپاه نادرشاه افشار شد. هنگامی‌که لیاقت و کفایت او برای نادر افشار ثابت شد او را به فرماندهی سپاهیان ابدالی (پشتون) و ازبک منصوب نمود. او از «خلأ قدرتی» که با قتل نادرشاه پدید آمد بهره برد و با پشتیبانی قبایل پشتون و تشکیل لویه جرگه، تصرف خزانهٔ نادرشاه و نابسامانی پادشاهی گورکانی هند فرصت یافت که دولت نوپای درانی را استحکام بخشد. در همین راستا شاه ابدالی با ایجاد وحدت سیاسی، به نام خود سکه زد. احمدشاه ذوق ادبیات و شعر نیز داشت و از این حیث به امپراتوری گورکانی هند شبیه بود. الماس کوه نور پس از قتل نادرشاه به دست وی افتاد. او که بعدها پس از به قدرت رسیدن، تخلص درانی به خود داد و ممکن با لقب در دوران یا استعاره الماس و زر و سیم و «بنا به روایتی دیگر روزی نادر از دست او خشمگین شد و گوش او را برید اما از این کار خود پشیمان شد و به او دُری بخشید» و به‌واسطهٔ یکی از این دو روایت او به احمدشاه درانی مشهور شد. تشابه اسمی دو طایفه درانی در کرمان و افغانستان، این احتمال را به وجود آورده‌است که ریشه قومی مشترکی داشته باشند.
دفترنامه بوربونیکوس
دفترنامه بوربونیکوس (Codex Borbonicus) یکی از دفترنامه‌های آزتک و مجموعه قوانین مشهور و متعلق به آزتک است که اندکی بعد از فتح امپراتوری آزتک توسط اسپانیا توسط کاهنان آزتک به نگارش درآمده است.
احمدشاه درانی
بنیان‌گذاری دولت مرکزی
هنگامی که احمدخان ابدالی برای تحکیم یک دولت مرکزی اقدام نمود افغانستان دچار استیلای نیروهای اجنبی و تجزیهٔ کشور، نبود حکومت مرکزی، و رکود اقتصادی بود. اوضاع نابسامان اجتماعی و تحولات سیاسی در کشورهای همسایه زمینهٔ تشکیل یک حکومت مرکزی را در افغانستان آماده ساخته بود. پس از کشته شدن نادر افشار در اردوی بزرگ او بی نظمی پدید آمد. ناگفته نماند که یک بخش اردوی نادر افشار را قشون افغان‌ها تشکیل می‌داد. شمار آن‌ها تقریباً به چهار هزار غلجایی و دوازده هزار سدوزائی و ازبک می‌رسید. نظر به پیشنهاد قوماندان عمومی نورمحمد خان از سران خان غلجایی و احمد خان ابدالی قطعات افغان به قندهار سوق داده شدند. بعداً اقوام غلجایی، ازبک، ابدالی و هزاره خواهان تشکیل یک جرگه قومی شد تا یکی از اعضای جرگه (مجلس) به حیث پادشاه تعیین شود و برای ادارهٔ امور افغانستان حکومتی را تشکیل بدهد که تشکیل اینچنین جرگه‌ای مورد قبول همه سران اقوام واقع شد.
جرگهٔ مزار شیر سرخ در قلعهٔ نظامی نادر آباد در قندهار بسته شد و برای مدت نه روز ادامه پیدا کرد. اعضای جرگه به یک تصمیم نهایی نمی‌رسیدند، زیرا هر خانِ مقتدر، خواهان پادشاهی بود و تنها کسیکه در این جرگه خاموشی اختیار نموده بود، احمدخان ابدالی بود؛ زیرا احمدخان از قبیلهٔ بود که از لحاظ کمیت نسبت به دیگر قبایل کوچکتر بود. سرانجام در روز نهم، اعضای جرگه تصمیم گرفتند که یکی از اعضای جرگه را به حیث داور انتخاب نمایند. آن‌ها فرد روحانی به نام «صابرشاه کابلی» را برگزیدند که به هیچ قبیله‌ای تعلق نداشت و حتی ساکن و اهل قندهار هم نبود. صابرشاه پسر صوفی معروف «لایخوار» بود که همه مردم قندهار به او ارادت و اعتماد داشتند و این صوفی سیاستمدار از جا برخاست و احمد خان ابدالی را معرفی نمود و چند خوشهٔ گندم را به جای تاج شاهی در عمامهٔ او جاسازی کرد. خان‌های بزرگ ناگزیر با احمدشاه بیعت کردند و او را به عنوان پادشاه افغانستان قبول نمودند. پس از کشته شدن نادر افشار اوضاع ایران به بی‌نظمی گرایید. در شمال دولت جنیدی رو به انحطاط گذاشت و در هند دولت مرهته به رهبری «سیواجی» رویکار آمد و پس از مرگ اورنگ‌زیب دولت بابری هند نمی‌توانست در امور داخلی افغانستان مداخله نماید. تحولات گفته‌شده باعث شد تا برای احمدشاه اطمینان و خاطرجمعی به وجود آید. او توانست از این شرایط برای تشکیل دولت و اعادهٔ سرزمین‌های از دست رفتهٔ افغانستان استفاده اعظمی نماید. احمدشاه می‌دانست که ملاکین و رؤسای قبایل بخاطر حفظ منافع خویش، مشکلاتی را بر سر راهش به بار خواهند آورد. برای فایق آمدن بر این مشکلات، ایشان را در امور دولتی و نظامی شامل کرد و در جرگه‌ها برایشان عضویت داد و به نظریات ایشان ارج گذاشت و آن‌ها را در سفرهای نظامی مصروف ساخت.
پس از آنکه احمدشاه به پادشاهی رسید نخستین هدفش به وجود آوردن وحدت ملی و ایجاد دولت مرکزی در افغانستان برای تشکیل یک نظام باثبات بود. دومین هدف او تأمین سرحدات طبیعی از آمودریا تا سند بود و سومین هدف او دفاع در مقابل حملات کشورهای همسایه بود. برای از بین بردن اختلاف داخلی و گرفتن مشورت مردم در امور دولتی برای نخستین‌بار یک شورای دایمی تشکیل نمود که تعدادی از اعضای جرگهٔ مزار شیرسرخ نیز شامل آن بودند. برای ادارهٔ بهتر، نخست تشکیلات اداری و نظامی را به‌وجود آورد. تشکیلات گفته‌شده اقتباسی بود از تشکیلات میرویس هوتکی، و احمدشاه می‌خواست تا این کار ناتمام او را تکمیل نماید. احمدشاه در رأس همه تشکیلات اداری، قضایی و نظامی صاحب نظر قاطع بود؛ بدین معنی که شخص پادشاه ادارهٔ همه امور را به‌دست داشت و هم در سطح مرکز و ولایت تشکیلات اداری و نظامی ایجاد نمود. گرچه احمدشاه در مدت ۲۶ سال پادشاهی خود برای تحکیم حکومت مرکزی به اصلاحات اداری و سفرهای نظامی در داخل و خارج آنقدر مصروف بود که نتوانست برای انکشاف اقتصاد، آموزش و پرورش و فرهنگ کشور توجه خاصی مبذول دارد ولی با آن همه در زمان پادشاهی وی بعضی کارها مانند ساخت شهرهای قندهار و تاشقرغان، و ساخت آرامگاه خود در کنار خرقهٔ معروف به «خرقهٔ مبارک» (که نمایانگر سبک معماری آن دوران بود) صورت گرفتند. احمدشاه در قندهار، هرات و پیشاور مدارس بزرگی تأسیس نمود که مشهورترین آن‌ها مدرسهٔ «جامع کهن قندهار» بود و نیز در قندهار نخستین موزه را به نام «بیت الشرف» پایه‌گذاری کرد. احمدشاه به عرفان و فرهنگ علاقه زیادی داشت. شماری از کتب مانند: «تاریخ احمدشاهی» در دو جلد توسط منشی دربار او محمود الحسینی، «تواریخ حافظ رحمت خانی» توسط میر محمد فاضل، کتاب طبی «بحرالفواید» توسط قاضی دل محمد افغان و «خلاصة الانساب» دربارهٔ نسب پشتون‌ها توسط حافظ رحمت خان بړیڅ در زمان پادشاهی او نوشته شدند. احمدشاه طبع شعری داشت و دیوان اشعار او نشانه‌ای از علاقهٔ وی به تصوف و عرفان می‌نماید.