cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بتو
آنتونیو آلبرتو باستوس پیمپرو (به António Alberto Bastos Pimparel؛ زادهٔ ۱ مهٔ ۱۹۸۲) که با نام بتو شناخته می‌شود بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد.
وی همچنین برای تیم ملی پرتغال ۱۶ بازی انجام داده‌است.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های جهان بر پایه جابه‌جایی مسافران بین‌المللی
این مقاله شامل فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های جهان بر پایه جابه‌جایی مسافران بین‌المللی است.
گوری (گرجستان)
گوری یک شهر صنعتی در ایالت شیدا کارتلی گرجستان است. این شهر توسط یکی از بزرگ‌ترین شاهان گرجستان به نام داویت چهارم (۱۰۸۹–۱۱۲۵) بنیان گذاشته‌شد.این شهر محل تولد ژوزف استالین دومین رهبر اتحاد جماهیر شوروی می‌باشد.
والریا سولوویوا
والریا سولوویوا (Валерия Александровна Соловьёва؛ زادهٔ November 3, 1992) یک تنیس‌باز اهل روسیه است.
گوری (گرجستان)
تاریخ
گوری از سال ۱۸۰۱ میلادی، به عنوان یک شهر شناخته می‌شود. اهمیت اقتصادی این شهر از سال ۱۸۷۲ پس از ساخت راه‌آهن تفلیس - پوتی افزایش یافت. پیش از انقلاب بزرگ، هیچ گونه صنایعی در شهر وجود نداشت و فقط صنایع دستی و بازرگانی فعالیت عمده را در کنار کشاورزی تشکیل می‌داد. زمین‌لرزه سال ۱۹۲۰ گوری سبب شد که بخش‌های زیادی از این شهر نابود شود.
جغرافیا
این شهر، هم‌اکنون مساحتی حدود ۸۰۰ هکتار را در دو سوی ساحل رودهای متکواری و لیاخوی تشکیل می‌دهد. موقعیت جغرافیایی آن به عنوان محل تلاقی راه‌ها و دارا بودن اقلیم مناسب، تأثیر بسیار زیادی در شهر داشته‌است. در چهل سال گذشته جمعیت آن پنج برابر شده‌است. گوری را قلب ایالت شیدا کارتلی به‌شمار می‌آورند. راه‌های ارتباطی که نقاط مختلف را به هم متصل می‌کنند در این شهر یکدیگر را قطع می‌کنند.
گوری محل تلاقی راه‌آهن قفقاز جنوبی بوده و دارای ایستگاه راه‌آهن است. از این نقطه شاخه‌ای از راه‌آهن و جاده به تسخینوالی به سوی شمال کشیده شده‌است. علاوه بر آن از گوری شاه‌راهی به سوی درهٔ آتنی می‌رود.
صنعت
گوری یک شهر صنعتی است. اکثریت جمعیت آن را کارکنان بخش‌های صنعتی تشکیل می‌دهند. ساکنان این شهر بیشتر در صنایع گوناگون از جمله صنعت ساختمان و صنعت حمل و نقل اشتغال دارند. در ساحل راست رود لیاخوی، کارخانه نساجی فعال است که از سال ۱۹۴۵ تأسیس شده‌است. کارخانه کنسروسازی و شراب‌سازی گوری، جزو کارخانه‌های معتبر مواد غذایی گرجستان به‌شمار می‌روند. کمپوت میوه تولیدی این کارخانه در تمام منطقه و خارج از مرزهای کشور از شهرت زیادی برخوردار است. گوری یکی از مراکز مهم تولید میوه گرجستان است؛ و همچنین از صنعت تولید آلومینیم و آهن آلات سنگین این شهر برخوردار است.
آثار تاریخی
موزه ادژی قرون وسطایی به نام گوریس تسیخه بر این شهر مشرف است.
صومعه سیونی یکی از آثار بسیار معروف معماری قرن هفتم میلادی گرجستان است که در نزدیکی روستای آتنی قرار دارد. در این معبد نقاشی‌های دیواری که به قرن دهم میلادی تعلق دارد، بسیار معروف است.
ژوزف استالین در این شهر به دنیا آمده بود و تا سال ۱۸۹۴ در آن جا زندگی می‌کرد. خانهٔ استالین به موزه تبدیل شده‌است و همچنین مجسمهٔ بزرگی از استالین در شهر گوری ساخته شده بود که تا چندی پیش نیز پابرجا بود.
موزه استالین شهر گوری در فاصله ۶۸ کیلومتری شمال شرقی تفلیس پایتخت گرجستان قرار گرفته است. استالین رهبر شوروی سابق در جنگ جهانی دوم بود.
پاین کریک (پنسیلوانیا)
پاین کریک (پنسیلوانیا) رودخانه‌ای است که در ایالات متحده آمریکا جریان دارد.
پروپردین
پروپردین در سرم خونی بسیاری از جانوران یافت می‌شود.
این مولکول در واقع یک پروتئین گاما گلوبولین است که از زیرواحدهای مختلفی تشکیل شده‌است.
پروپردین در التهاب، بیگانه‌خواری عوامل بیماری‌زا و خنثی سازی ویروس‌ها نقش دارد.
کاهش این پروتئین موجب بروز بیماری نادرِ «کمبود پروپردین» می‌شود که فرد را، در معرضِ ابتلا به انواعِ شدید و کشندهٔ بیماری‌های مِـننگوکوکی قرار می‌دهد.
سندرم ناخنک چندگانه
سندرم ناخنک چندگانه یا سندرم ناخنک‌های متعدد (Multiple pterygium syndrome) یک بیماری جلدی ژنتیکی از نوعِ اتوزومال غالب است.
وسکوزویل، پنسیلوانیا
وسکوزویل (به انگلیسی: Wescosville) یک منطقهٔ مسکونی در شهرستان له‌های، پنسیلوانیا واقع در ایالات متحده آمریکا است. وسکوزویل ۵٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد.
شهرآورد تهران
شهرآورد تهران که با نام‌های دربی تهران، شهرآورد سرخابی و شهرآورد پایتخت نیز شناخته می‌شود، به شهرآورد میان دو تیم استقلال و پرسپولیس گفته می‌شود.
این دیدار، مهم‌ترین بازی باشگاهی فوتبال ایران و یکی از بزرگ‌ترین شهرآوردهای جهان است که در ورزشگاه آزادی تهران برگزار می‌شود. درگیری و دستگیری بازیکنان و هواداران، شورش و اغتشاش هواداران، ترک زمین و اتهام تبانی از اتفاقاتی هستند که در پیشینه این شهرآورد ثبت شده‌اند. این بازی در شماره تیر ۱۳۸۷ وردساکر به عنوان مهم‌ترین شهرآورد در آسیا و بیست و دومین شهرآورد بزرگ در جهان اعلام شد. همین نشریه در شماره دسامبر ۲۰۱۵ خود، این شهرآورد را در میان ۵۰ رقابت برتر فوتبال دنیا شناسانده و آن را با هماوردی‌های شناخته‌شده ملی و باشگاهی فوتبال دنیا در یک گروه جای داده‌است. نخستین رویارویی دو تیم یک بازی دوستانه بود که در فروردین ۱۳۴۷ انجام شد و با نتیجه ۰–۰ به پایان رسید. آخرین رویارویی این دو تیم در فینال جام حذفی ۱۴۰۲ بود که این بازی با نتیجه ۲–۱ به نفع پرسپولیس به پایان رسید.
پیشینه
پیشینه شهرآورد تهران به رقابت دو باشگاه شاهین تهران و تاج تهران بازمی‌گردد. هسته اول هواداران با باشگاه شاهین شکل گرفت و سپس باشگاه تاج هم هواداران خود را یافت. در آن شهرآورد، شاهین سفیدپوش و تاج آبی‌پوش بود. این بازی به دلیل خاستگاه‌های سیاسی و اجتماعی متفاوت دو تیم از ابعاد غیر ورزشی نیز حساس و مهم بود. بعدها با انحلال باشگاه شاهین و جابجایی دسته‌جمعی بازیکنان آن به پرسپولیس، بازی‌های تاج و شاهین حساسیت خود را از دست داد و شهرآورد تاج – پرسپولیس و پس از انقلاب استقلال – پرسپولیس جایگزین آن شد.
نتایج رودررو
منبع:
دیوید گرین
دیوید گرین (David Green؛ زادهٔ November 13, 1941 ) کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۷۲ شرکت هابی لابی را تأسیس کرد.
کاتولیسیزم‌ستیزی
کاتولیسیزم ستیزی (Anti-Catholicism) خصومت یا مخالفت با کاتولیسیزم، مخصوصاً علیه کلیسای کاتولیک، کشیش‌ها و روحانیت آن، و پیروان آن است. خاتمه دادن به مناسک مذهبی و مصادرهٔ زمین‌های کلیساها از جمله مصادیق این مسئله است. این لفظ همچنین به آزار دینی کاتولیک‌ها یا به «جهت گیری مذهبی مخالف با کاتولیسیزم» نیز اطلاق می‌شود. در دوره مدرن اولیه، کلیسای کاتولیک تقلا می‌کرد تا نقش سنتی مذهبی و سیاسی خود را در مواجهه با قدرت‌های فزایندهٔ سکولار در اروپا حفظ کند. در نتیجهٔ این تقلاها، رویکرد خصمانه‌ای در خصوص قدرت سیاسی، اجتماعی، روحانی و مذهبی قابل ملاحظهٔ پاپ و روحانیت در آن زمان به صورت «ضدروحانی‌گری» بروز کرد. بحران مهم اقتدار روحانی کلیسا از سوی اصلاحات پروتستانی نیز به این اضافه شد، و بر منازعهٔ فرقه‌ای و موج جدیدی از کاتولیسیسم ستیزی افزود.
سیارک ۶۱۰۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۰۰ است.
صلاح اوبا
صلاح اوبا (به ترکی آذربایجانی: Salahoba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوسار واقع شده است. صلاح اوبا ۲۶۱ نفر جمعیت دارد.
خواب تو را دیدن
خواب تو را دیدن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قلعه انبار گاه
بقایای قلعه انبار گاه مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گچساران، بخش مرکزی، ۲ کیلومتری شمال شرقی روستای انبارگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آلن ونکوس
آلن ونکوس (Alan Wenkus) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی فیلم‌نامه‌نویس فیلم‌هایی همچون از کف خیابان‌های کامپتون بوده است.
موسی بنده
موسی بنده (Moussa Bandeh؛ زادهٔ August 2, 1991) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
رابرت جانسون
رابرت جانسون (زادهٔ ۸ مه ۱۹۱۱-درگذشتهٔ ۱۶ آگوست ۱۹۳۸) موسیقی‌دان بلوز اهل آمریکا بود. آثاری که جانسون مابین سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۷ ضبط کرد نقطهٔ عطفی در ترانه‌سرایی، خوانندگی و مهارت‌های نوازندگی گیتار سبک بلوز بود که تأثیر عمده‌ای بر نسل‌های بعدی هنرمندان آن سبک گذاشت. زندگی کوتاه و پرابهام جانسون که اطلاعات زیادی از جزئیات آن در دسترس نیست و مرگ او در ۲۷ سالگی باعث بروز گمانه‌زنی‌هایی افسانه‌وار در مورد او شد.
افسانه‌ای در مورد او وجود دارد مبنی بر این‌که جانسون که یک جوان سیاه ساکن مزرعه‌ای در میسیسیپی بود شیفتهٔ موسیقی بلوز بود و آرزو داشت یک نوازندهٔ سرشناس بلوز بشود. نیمه‌شبی گیتارش را برداشت و به تقاطعی نزدیک مزرعهٔ داکری رفت. او در آن‌جا با شیطان ملاقات کرد. شیطان ساز جانسون را از او گرفت، آن‌را کوک کرد و سپس ساز را به جانسون بازگرداند. جانسون روح‌اش را به شیطان فروخت و در کم‌تر از ۱ سال، سرآمد خوانندگان دلتا بلوز شد و ترانه‌های فوق‌العاده‌ای سرود که تا آن‌زمان کسی شبیه‌اش را نشنیده بود.
آثار جانسون در دوران حیاتش فروش کمی داشتند و سال‌ها بعد از مرگ او-۱۹۶۱ میلادی-و زمانی که تعدادی از آهنگ‌هایش در قالب یک آلبوم اِل‌پی دوباره منتشر شدند شنوندگان زیادی پیدا کرد. پس از آن جانسون به‌عنوان سرآمد موسیقی‌دانان بلوز، به‌خصوص سبک دلتا بلوز شناخته شد. نوازندگان سرشناسی هم‌چون اریک کلپتون، کیت ریچاردز، جک وایت و رابرت پلنت از او تأثیر گرفته‌اند و اریک کلپتون از او به‌عنوان «مهم‌ترین موسیقی‌دان بلوزی که تا به‌حال زیسته» یاد کرده‌است.
نام رابرت جانسون در سال ۱۹۸۶ و در زمان آغاز به‌کار تالار مشاهیر راک اند رول به عنوان یکی از اولین راه‌یافتگان به آن تالار ثبت شد. دیوید فرایک در سال ۲۰۰۳ و در معرفی «۱۰۰ گیتاریست برتر همهٔ زمان‌ها»ی مجلهٔ رولینگ استون جایگاه ۵اُم را به جانسون اختصاص داده‌است.
نمرتلین
نمرتلین با فرمول شیمیایی C۲۰H۱۴N۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۰۴۲۴۲۳ است. که جرم مولی آن ۳۱۰٫۳۵۱ g/mol می‌باشد.
سه‌گوش‌بال‌ها
سه‌گوش‌بال‌ها سرده‌ای از خانواده سوسکچه‌های خرطوم‌داری هستند که در نواحی مابین سوماترا، ساموآ، فیلیپین و کالدونیای جدید پراکنده هستند. تا سال ۲۰۱۳ تعداد ۱۰۰ گونه از این سوسکچه‌ها توصیف علمی شده‌اند.
در این سرده ساختار پاها به صورت یک پیچ و مهره زیستی عمل می‌کند.
سیارک ۶۱۰۹
سیارک ۶۱۰۹ شش هزار و صد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ اوت ۱۹۷۵ کشف شد.
محمدصادق اخوان
محمدصادق اخوان (زاده ۱۳۳۹ در قم - درگذشته ۲ مهر ۱۳۹۴ در منا) از روحانیون شیعه اهل ایران و از قربانیان فاجعه منا بود.
وی معاونت برنامه‌ریزی و نظارت مرکز امور شوراهای حل اختلاف قوه قضائیه ، قائم مقام سازمان تبلیغات اسلامی استان تهران و مسئول دفتر نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی استان گیلان را به عهده داشت.
پس از وقوع فاجعه منا ۱۳۹۴ ، وی جزء مفقودان حادثه بود و سرانجام ۴ ماه بعد پیکرش شناسایی و به ایران منتقل شد. پیکر او پس از تشییع در تهران به قم منتقل و در حرم فاطمه معصومه دفن شد.
ناصریه بالا
روستای ناصریه بالا و پایین (رفسنجان) ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.روستای ناصریه از دو بخش تشکیل می‌شود، بخش قدیمی آن ناصریهٔ پایین که قدمت آن به دوران قاجاریه و حتی پیش از آن ولی به طور دقیق مشخص نیست که در چه بازهٔ زمانی بنا شده است ولی از برج ها و نوع چینش ساختمان‌ها تا حدی می‌توان پی برد که در زمان خان خانی وجود داشته،روایت کرده‌اند اهالی به صورت تک خانواده می‌زیستند و مردم مشغول به زراعت و دامداری بوده اند،اکثر محصولات در اخر نصیب مالکان اصلی می‌شد،  کم کم مردم بنا به روایاتی به علت کمبود آب نقل مکان کردند و چیزی حدود 4کیلومتر بالاتر از مکان مذکور مهاجرت کردند بدین ترتیب ناصریهٔ بالا بنا شد و منتهی تا دههٔ 40 هنوز کشت و زرع در ناصریهٔ پایین انجام می‌شد، در آن زمان روستاها به صورت کدخدامنشی اداره می‌شد و کدخدای آن دوران مرحوم رضا عبدالهی (رضاقلی)بود که امر داوری روستاییان را بر عهده داشت.در بین مردم روستا شخص باسوادی وجود نداشت(دهه ی 1338) تا جایی که مردم برای نوشتن و خواندن نامه مجبور به مراجعه به جاهایی دیگر بودند لذا  شخصی بنام مرحوم کربلایی صادق فرخی(ابوی اکبرفرخی)با مشورت بزرگان روستا از روستایی دیگر ملایی را بنام ملاهدایت ذاکری وارد این روستا می‌کند عده‌ای از اهالی فرزندان خود را برای یادگیری به مکتب می‌فرستند که انگشت شمارند از آن جمله می‌توان اکبرفرخی، عباس عبدالهی، علی بمی ناصریه، حسین اسماعیلی، حسین رضایی نام برد  و پس از آن با ورود سپاهیان دانش به روستاها آموزش کلاسیک شروع شد.در بحث زراعت با وجود اصلاحات ارضی سیفی کاری جای خود را به پسته کاری و ایجاد باغات پسته داد که اکثر آنها در ناصریهٔ بالا ایجاد شد و این روال پس از انقلاب توسعه یافت و زندگی مردم از وضعیت قدیمی درآمد و مدرن شد، بطوریکه هم اکنون در این روستا آب، برق، گاز، تلفن و خانهٔ بهداشت و سایر مایحتاج فراهم است و هم اکنون باتوجه با قرار گرفتن این روستا در مجاورت اتوبان کرمان_رفسنجان و مسیر درهٔ زیبای راگه گردشگران زیادی را از شهرها و حتی از کشورهای مختلف به سوی خود جذب می‌نماید.
جمعیت
این روستا در دهستان کبوترخان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۹ نفر (۱۸۴خانوار) بوده‌است.
کاربردی سازی علوم پزشکی
کاربردی سازی علوم پزشکی شاخه‌ای از پژوهشهای سلامتی و زیست‌پزشکی است که هدف از آن، بهبود بخشیدن به تندرستی شهروندان جامعه از راه کاربردی ساختن یافته‌های پژوهشی در بخش دارو و درمان می‌باشد.
انجمن کاربردی سازی علوم پزشکی اروپا (EUSTM) ، کاربردی سازی علوم پزشکی را یکی از شاخه‌های میان‌رشته‌ای زیست‌پزشکی می‌شمارد که با سه بازوی آزمایشگاه–محور، بالینی–محور و جامعه–محور پشتیبانی می‌شود. این انجمن، هدف از کاربردی سازی علوم پزشکی را به هم پیوستن رشته‌ها، منابع، گرایش‌ها، و تکنیک‌ها از هر سه بازوی یاد شده می‌داند تا به پیشرفت در بخش‌های پیشگیری، تشخیص، و درمان بیماری‌ها شتاب داده شود.
از زیرشاخه‌های کاربردی سازی علوم پزشکی می‌توان «کاربردی سازی علوم اعصاب» ، «کاربردی سازی روانپزشکی» ، «کاربردی سازی علوم پزشکی قلب» و «کاربردی سازی علوم زیست شناسی دستگاه ها» را یاد کرد.
هرنساری
هِرْنِساری (به لاتین: Hernesaari) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده‌است. هرنساری ۰٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶۲ نفر جمعیت دارد.
قلعه فهیدی (دبی)
قلعه فهیدی یکی از جاذبه‌های گردشگری شهر دبی ویکی از نقاط دیدنی امارات متحده عربی است که سالیانه شمار فراوانی از گردشگرانامارات به سویش می‌شتابند. قلعه فهیدی یکی از قدیمی‌ترین آثاری است که تا کنون در امارت دبی پابرجا مانده‌است. این دژ در سال (۱۷۸۷) میلادی ساخته شده‌است. این قلعه پیش از اینکه موزه شود چند کاربرد داشته‌است که به شرح زیر می‌باشد:
پس از پایان این بنا، قلعه برای نگهداری از شهر دبی بکار گرفته شده‌است ونگهبانانی در آن گماشته بودند که شبانه کشیک می‌داده‌اند و از شهر و درایی‌های مردم در برابر دزدان نگهبانی می‌کرده‌اند. این قلعه در منطقهٔ (حی الفهیدی) قرار دارد. این دژ تا سال ۱۸۹۶ میلادی مقر حاکم و پس از آن دادگاه و دادستانی بوده‌است. پس از آن زمانی انبار مهمات بوده که بعداً هم به زندان تبدیل شده‌است. این دژ در سال ۱۹۷۱ میلادی بدستور شیخ راشد بن سعیدآل مکتوم آل مکتوم حاکم وقت به موزه ملی تبدیل شده‌است.
مراحل ساخت قلعه
قلعه یادشده در چند مرحله ساخته شده‌است، در مرحله نخست قسمت درونی وسور قلعه به مساحت ۷۲۳ متر مربع، به همراه دروازه بزرگ و چوبی که رو به سمت خاور قرار دارد، وبرکه‌ای برای اندوختن آب ساخته شده‌است. در مرحله دوم برج بزرگ ودایره‌ای مانند که در گوشه شمال شرقی قلعه قرار دارد ساخته شده‌است، و در بالای آن دو توپ بزرگ قرار داده می‌شود که در مکان مشاهده می‌شود، در مرحله سوم انباشتگاه اسلحه وباروت، و برجی به‌شکل مستطیل در ضلع شمال غربی قلعه افزوده می‌شود؛ و با تازگی میان سال‌های (۱۹۰۰ – ۱۹۲۰) چند اتاق برای آسایش سربازان در درون قلعه افزوده می‌شود.
«قلعه فهیدی» در ۶۰ متری سوی باختری محلهٔ تاریخی بستکیه قرار دارد. دیوان حاکم حالی «مقر حکم» میان محلهٔ بستکیه و قلعه فهیدی واقع شده‌است که ساختمان آن بسیار زیبا و دیدنی است.
وزارت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
وزارت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (United States Department of the Air Force) یکی از سه بخش نظامی در وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا است که در ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۴۷ در قانون امنیت ملی تشکیل شد و شامل تمام عناصر و واحدهای نیروی هوایی ایالات متحده می‌شود.
ریاست این وزارت با وزیر نیروی هوایی میباشد که هم اکنون فرانک کندال سوم است.
واراتچایا وونگتینچای
واراتچایا وونگتینچای (Varatchaya Wongteanchai؛ زادهٔ September 7, 1989) یک تنیس‌باز اهل تایلند است.
رده‌شناسی زبانی
رده‌شناسی زبان یا گونه‌شناسی زبان یا رده‌شناسی زبانی یا گونه‌شناسی زبانی شاخه‌ای از دانش زبان‌شناسی است. در این شاخه، زبان‌شناسان به مقایسهٔ ویژگی‌های دستوری (مانند چگونگی ساخت فعل یا ترتیب واژه‌ها در جمله) میان زبان‌های گوناگون می‌پردازند. پس از این مقایسه‌ها، زبان‌شناسان سعی می‌کنند تا زبان‌ها را برپایهٔ این سنجش‌ها دسته‌بندی و به گونه‌های گوناگون تقسیم کنند.
دسته‌بندی‌های رده‌شناسی هیچ‌گونه ارتباطی با دسته‌بندی ژنتیکیِ زبان ندارد. در دسته‌بندی ژنتیکی، به خویشاوندی میان زبان‌ها توجه می‌شود و زبان‌ها به خانواده‌هایی مانند هندواروپایی، سامی و آلتایی تقسیم می‌شوند؛ ولی در رده‌شناسی مثلاً زبان‌های دراویدی (بومیِ هند)، ترکی، بانتو (آفریقا) و سومری، به‌دلیل داشتن ویژگی هماهنگ در یک مورد خاصّ دستوری، در یک ردهٔ زبانی قرار داده می‌شوند.برخی زبان سومری را نیز در میان رده زبان‌شناختی قرار می‌دهند ولی زبان سومری به دلیل ویژگی‌هایِ مهمِ دستوری همانند:
1- از نظر ساختار یعنی پیشوندی - پسوندی بودن با زبانهای دراویدی و ترکی و دیگر زبانهای پیوندی agglutinative language در یک رده بندی ژنتیکی و حتی دسته‌بندی رده‌شناسی فرار نمی‌گیرد.
2- موضوع پیوندی بودن زبان سومری و رده‌بندی زبانها به  پیوندی و غیر پیوندی  به عنوان سنت به دوره‌هایی بازمی‌گردد که هنوز بسیاری از ویژگی‌های زبان سومری از نظر  ساحتار  دستور زبان و حتی نگارش  و ترتیب  و  واجنگاری نمایه نگاشت ها (ایدوگرام ها) شناخته شده نبود.( سومرولوژیست پرفسور هـ.جاگرسما.دستور زبان توصیفی سومری)
3- زبان سومری زبانی پیشوندی پسوندی هست ولی زبانهای اورال التاییک از نظر ساختاری ویژگی پیشوندپذیری را به هیچ وجه ندارند. یک زبان آلتایی به دلیل ویژگی‌های ژرف‌ساختی و روساختی نمی‌تواند پیشوندپذیر باشد.
4- برخی شباهت های واژگانی که میان زبانهای ترکی و سومری وجود دارد واژه هایی هستند که ریشه در زبانهای هند ایرانی و حتی هندواروپایی دارند و از زبانهایی ایرانی همانند تخاری و سغدی و .. به زبان ترکی راه یافته اند و در آن زبانها وامواژه به شمار می آیند.چرا کع همان واژه ها را که مشترک ویا از دیدگاه آوایی شبیه به نظر می آیند را نمی توان در دیگر زبان‌های هم تبار با زبان ترکی یعنی زبانهای آلتایی یافت.
برج دیده‌بانی دوک ۲
برج دیده بانی دوک ۲ مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گچساران، بخش مرکزی، ارتفاعات جنوبی سد کوثر، ۵ک متری روستای پادوک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ششتک
فضل آباد، روستایی از توابع بخش راین شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دلفارد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
البرکه ترک
البرکه ترک شرکت خدمات مالی و بانکداری ترکیه‌ای است، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری خرد، بانکداری شرکتی، بانکداری سرمایه‌گذاری و مدیریت سرمایه‌گذاری فعالیت می‌نماید.
البرکه ترک در سال ۱۹۸۴ راه‌اندازی شد و در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۱۶۷ شعبه در ترکیه می‌باشد.
آندروستندیول
آندروستندیول ، ۵-آندروستندیول یا دلتا۵-دیول )، یک اندوژن (درونزاد) ضعیف آندروژن و استروژن هورمون استروئیدی و متوسط در بیوسنتز از تستوسترون از آندروسترون (DHEA) و دارای تباین تنگاتنگ با آندروستندیون (androst-4-ene-3،17-dione) است.
وظایف زیستی
آندرواستنیدول متابولیت مستقیم فراوان‌ترین استروئید تولید شده توسط قشر آدرنال انسان، DHEA است. آندرواستندیول، در داخل بدن، تقریباً ۱٫۴٪ آندروژنی DHEA، ۰٫۵۴٪ آندروژنی آندرواستئین دیون، و ۰٫۲۱٪ آندروژنی تستوسترون دارد.
آندرواستندیول دارای فعالیت استروژنی قوی است، به‌طور مشابه به DHEA و ۳β-androstanediol. این ماده به ترتیب تقریباً ۶٪ و ۱۷٪ میل استرادیول در ERα و ERβ را نشان می‌دهد. اگر چه آندرواستندیول است میل به مراتب پایین‌تر برای اورژانس در مقایسه با عمده استروژن استرادیول، دستگاه گردش خون در حدود ۱۰۰ برابر غلظت‌های بالاتر، و به همین ترتیب تصور می‌شود که ممکن است نقش مهمی به عنوان یک استروژن در بدن ایفا کند.
وسکن، کانزاس
وسکن (به انگلیسی: Weskan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان والاس، کانزاس واقع شده‌است. وسکن ۱٬۱۷۴٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کانال گابخان
کانال گابخان یک کانال آبی در بنگلادش است که ناحیه پیروج‌پور را به ناحیه جلوکاتی پیوند می‌دهد. این کانال در طی دوره حکومت بریتانیا بر این مناطق در سال ۱۹۱۸ برای پیوند رود ساندها از ناحیه پیروج‌پور و رود سوگاندها از ناحیه جلوکاتی حفاری شد تا فاصله مسیرهای رودخانه های داکا-مونگلا و تقچیتاگونگ-مونگلا را حدود 118 km کند.
این کانال به کانال سوئز بنگلادش معروف است و از بخش کاوخالی در حوالی روستای آشوا آغاز می‌شود.
آلخو کارپانتیه
آلخو کارپانتیه ئی والمونت (لوزان، ۲۶ دسامبر ۱۹۰۴ ــ پاریس، ۲۴ آوریل ۱۹۸۰) نویسنده‌ای کوبایی بود که تأثیر بسیار گسترده‌ای در ادبیات آمریکای لاتین در دورهٔ شکوفایی‌اش، موسوم به «بوم»، گذاشت. منتقدان او را یکی از مهم‌ترین نویسندگان اسپانیایی‌زبان قرن بیستم و یکی از معماران نوسازی ادبیات آمریکای لاتین می‌نامند، به خصوص از جهت سبکش که ابعاد و جنبه‌های متعدد و متنوع تخیل را در برمی‌گیرد و واقعیت را با استفاده از آنها بازمی‌سازد، مؤلفه‌هایی که با کمک‌شان «واقعیت جادویی» را آفرید و به کار برد.
کارپانتیه دوره‌ای طولانی از عمرش را نیز به کار روزنامه‌نگاری و موسیقی‌شناسی پرداخت و تحقیقاتی موسیقایی به انجام رساند و کنسرت‌های متعددی سازمان داد و فعالیت‌های دیگری هم کرد؛ با این حال، آنچه او را به شهرت رساند، فعالیت ادبی‌اش بود.
زندگی‌نامه
کارپانتیه در لوزانِ سوئیس به دنیا آمد. پدرش معماری فرانسوی به نام ژرژ آلوارس کارپانتیه و مادرش لینا والمونت معلم زبانی اصالتاً روس بود. کودکی‌اش در «آمیزش فرهنگی» عمیقی گذشت.
خانوادهٔ او به هاوانا مهاجرت کردند زیرا پدرش به فرهنگ اسپانیایی علاقه‌مند بود و مشتاق به زیستن در کشوری جوان که به او امکان بدهد از انحطاط اروپا بگریزد؛ بنابراین کارپانتیه در برخورد نزدیک با دهقانان کوبایی سفیدپوست و سیاه‌پوست، «مردان قحطی‌کشیده و محنت‌زده، زنان پیش از موعد پیرشده و کودکانی گرسنگی‌کشیده و مملو از بیماری‌های گوناگون» رشد کرد. واقعیتی که بعدها در آثارش مشاهده شد.
کودکی‌اش با نخستین سال‌های جمهوری مستقل همزمان شد، دوره‌ای که در آن مدرسه‌ها به سبب کمبود مواد درسی مناسب زمان حال‌شان بر گذشتهٔ استعماری اسپانیایی متمرکز می‌شدند: «بر اساس کتاب‌هایی که در پایان قرن نوزدهم در اسپانیا معتبر بود و استفاده می‌شد».
پس از اتمام تحصیلات ابتدایی‌اش در کوبا برای کامل کردن بخشی از تحصیلات تکمیلی‌اش در لیسه ژانسون دو سایی به پاریس رفت و در رشتهٔ تئوری موسیقی به تحصیل پرداخت و، به بیان خودش، «پیانیستی مقبول» شد. در سال ۱۹۱۷ به انستیتو آموزش‌های تکمیلی هاوانا رفت تا تحصیلاتش را در تئوری موسیقی ادامه دهد. در سال ۱۹۲۰ توانست به دانشکدهٔ معماری همان شهر راه بیابد، اگرچه بعدها پیش از پایان تحصیلات ترکش کرد.
در نخستین سال‌های دههٔ ۱۹۲۰ کم‌کم به سراغ سیاست رفت و به‌خصوص در «انقلاب ناتمام کهنه‌سربازان و میهن‌پرستان» در سال ۱۹۲۳ شرکت جست. هرچند گروه‌هایی که به آنها می‌پیوست به‌طور ویژه پارتیزانی نبودند و در واقع از راه هنر با هم متحد شده بودند، از اهداف سیاسی بی‌بهره نبودند و چارچوب مبارزه‌ای علیه دیکتاتوری خراردو ماچادو (که در سال ۱۹۲۵ به قدرت رسیده بود) و علیه سرمایه‌داری آمریکای شمالی تشکیل دادند.
زندگی در کوبا
در سال ۱۹۲۱ کار روزنامه‌نگاری‌اش را آغاز کرد، کاری که عملاً تا پایان عمرش کنارش نگذاشت. نخستین کارهای ادبی‌اش را در بخش «آثار مشهور» روزنامهٔ هاوانایی لا دیسکوسیون منتشر کرد که اغلب مرور آثار شناخته‌شده بود. همان سال تحصیلات دانشگاهی را به طول قطعی ترک کرد و دوباره به فرانسه سفر کرد. دو سال بعد برگشت و مقالاتی در زمینهٔ نقد موسیقی و تئاتر در لا دیسکوسیون و ال ارالدو دِ کوبا نوشت. در این سال‌ها موقعیت اقتصادی‌اش پایدار شد چون به سردبیری مجلهٔ تجاری ایسپانیا گماشته شد. تاریخچه‌ای دربارهٔ کفش برای اتحادیهٔ کفاشان نوشت و در بخش مد مجلهٔ سوسیال تحت نام مستعار «ژاکلین» فعالیت کرد.
در سال ۱۹۲۳ در کنار دسته‌ای به نام گروه اقلیت، که خود تأسیسش کرده بود، به اعتراض سیزده‌گانه پیوست و اگرچه اعضای گروه او را در آن دوران روشنفکر و غیرسیاسی وصف کرده‌اند، فعالانه در مخالفت با رئیس‌جمهور وقت آلفردو سایاس شرکت جست. این رابطه بعدها در «هستهٔ اکسیون کوبایی» ادغام شد که جنبش چریکی شکست‌خوردهٔ «انجمن کهنه‌سربازان و میهن‌پرستان» را سازمان‌دهی کرد.
در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸، کارپانتیه به مقام ویراستار مجلهٔ کارتلس گماشته شد. در ۱۹۲۶ به دعوت دولت مکزیک در کنگره‌ای برای روزنامه‌نگاران در این کشور همکاری کرد و در خلال همین کنگره با دیگو ریورا آشنا شد و رفاقتی طولانی‌مدت میان‌شان درگرفت. این دوره در شکل‌گیری شخصیت هنری کارپانتیه بسیار مهم بود؛ به‌تدریج همهٔ محله‌های هاوانا را شناخت و معماری استعماری و محیط هاوانای کهنه را کشف کرد، عناصری که بعدها در بسیاری از مقالات و رمان‌هایش، به خصوص رمان تعقیب، به کار رفت. آثار و اقدامات وی در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۲۸ نشان می‌دهد که با توجه تمام در جنبش آوانگارد کوبایی شرکت جست و با اشخاص اصلی این جنبش طرح دوستی ریخت. ضمناً کارپانتیه به دنبال شنیدن آثار آمادئو رولدانِ آهنگساز روابط موسیقایی‌اش را گسترش داد.
در سال ۱۹۲۷ به مانیفست اقلیت پیوست و به همین سبب بعدها به مدت شش ماه به اتهام پذیرفتن و دنبال کردن نظریات کمونیستی به زندان رفت. در دوره‌ای که در زندان گذراند نسخهٔ اول رمانش ستایش از آن خداست! را آماده ساخت. در ماه مارس ۱۹۲۸ که به صورت مشروط آزاد شده بود، به کنگرهٔ روزنامه‌نگاران در هاوانا رفت و در آن‌جا با روبر دسنوس، شاعر فرانسوی، آشنا شد که گذرنامه و مدارکش را به او داد و کمکش کرد تا در کشتی‌ای سوار شود که به فرانسه می‌رفت و از دست رژیم دیکتاتوری ماچادو بگریزد.
زندگی در فرانسه
کارپانتیه از ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۹ در فرانسه اقامت کرد. دورانی که در این کشور گذراند جهانش را غنی‌تر ساخت و او را با تکنیک‌های ادبی نو و شیوه‌های بیانی آشنا کرد. زمانی به فرانسه آمد که جنبش سورئالیست‌ها در اوج بود و اعضای این جنبش او را به آغوش باز پذیرفتند.
در پاریس مستقر شد و با آفریدن اشعار و مقالاتش دربارهٔ موسیقی در بسیاری از مجلات محلی و کوبایی همکاری کرد. به محافل موسیقایی شهر پاریس پیوست و با داریوس میلو، آهنگساز فرانسوی، هیتور ویلالوبوسِ برزیلی و آلخاندرو گارسیا کاتورلای کوبایی همکاری کرد. این گروه مجموعهٔ متنوعی از شعر، لیبرتو و متن فراهم آورد از قبیل اشعار آنتیل، ترانه‌هایی نو بر متونی از آلخو کارپانتیه با موسیقی م.ف. گائیار. کارپانتیه ضمناً مجموعهٔ مقالات یادداشت‌های همگرا را در ۱۹۲۸ نوشت.
کارپانتیه، با پشتیبانی دسنوس، به عضوی از جنبش سورئالیست‌ها مبدل شد که بعدها در آثارش تأثیر مهمی گذاشت. نخستین دو داستان کوتاهی که نوشت، «دانشجو» و «معجزهٔ آسانسور»، به سبک سورئالیستی است. کارپانتیه، هرچند مشهورترین آثارش را به زبان اسپانیایی نوشت، قادر بود که به زبان فرانسه بنویسد. مثلاً داستان «قصهٔ ماه‌ها» را به فرانسه نوشت و، بسته به مخاطبانش، به فرانسه یا اسپانیایی مصاحبه می‌کرد. کارپانتیه در انقلاب سورئالیستی شرکت جست و با شاعرانی مانند لویی آراگون، تریستان تزارا و پل الوار و نقاشانی مانند جورجو دِ چیریکو، ایو تانگی و پابلو پیکاسو آشنا شد.
در سال ۱۹۳۳ نخستین رمانش ستایش از آن خداست! را به پایان رساند و مدتی کوتاه از فرانسه به مادرید رفت. در ۱۹۳۶، پس از سقوط رژیم خراردو ماچادو، سفری به کوبا کرد. به پاریس برگشت و تا پس از جنگ‌های داخلی اسپانیا به اسپانیا برنگشت. کارپانتیه بیشتر عمرش را در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۹ در فرانسه گذراند و در برنامه‌های پخش رادیویی فرانسوی در زمینهٔ جلوه‌های صوتی و تدوین موسیقی به فعالیت پرداخت. سپس به مدریریت استودیو فونیریک رسید و برنامه‌هایی رادیویی را با مدرن‌ترین تکنیک‌ها کارگردانی کرد. از جمله کارهایش کارگردانی دکلمهٔ اشعاری از والت ویتمن، ادگار الن پو، لنگستن هیوز، لویی آراگون و دیگران بود.
سفر به هائیتی و مکزیک
کارپانتیه در ۱۹۴۳ با همسرش لیلیا استبان و لویی ژووه کارگردان تئاتر به هائیتی سفر کرد؛ سفر کشف دنیای آمریکایی بود و کشف آنچه کارپانتیه «واقعیت جادویی» نامید. حاصل این تجربه رمان قلمرو این عالم است که در ۱۹۴۹ در مکزیک منتشر شد. پس از سفرش به مکزیک، در ۱۹۴۴ به تحقیق و تحفص‌هایی مهم در موسیقی پرداخت. «موسیقی در کوبا» را در مکزیک منتشر کرد (۱۹۴۵).
زندگی در ونزوئلا
کارپانتیه در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۹ در تبعیدی خودخواسته در کاراکاسِ ونزوئلا زندگی می‌کرد. بعضی منتقدان این مرحله را «پربارترین مرحلهٔ زندگی‌اش» شمرده‌اند که در آن چیزهایی که در ماجراجویی‌های پیشینش در دوره‌های دانشجویی، روزنامه‌نگاری، نقد موسیقی و ویراستاری ادبیات داستانی آموخته بود، به نتیجه رسید. در ماه مارس ۱۹۴۸ نوشتن قلمرو این عالم را به پایان رساند، رمانی که در آغاز سال ۱۹۴۹ در مکزیک منتشر شد. این نخستین بار در طول پانزده سال بود که رمانی را به پایان می‌رساند. مولر-برگ قلمرو این عالم را با نخستین اثر کارپانتیه، ستایش از آن خداست! قیاس کرد و به عقیدهٔ او در کار کارپانتیه بلوغ قابل‌توجهی در برگزیدن مصالح روایی و بهبود سبکی به چشم می‌خورد.
نوار لودر
نوار لودر ، خطوط هارتمان ، کرنش‌های استرچز یا اثر پایوبرت به منطقه تغییر شکل پلاستیک موضعی در مواد گفته می‌شود که ایجاد آن در موادی که رفتار الاستیک-پلاستیک غیریکنواخت، پلاستیک یکنواخت: نوع IV از خود نشان می‌دهند، همراه با کاهش بار از میزان تنش تسلیم بالایی تا تنش تسلیم پایینی است. این نوارها در نقاط با تمرکز تنش به وجود می‌آیند و در زاویه‌ای در حدود55º نسبت به محور اعمال نیرو ایجاد می‌شوند.
آلخو کارپانتیه
زندگی در ونزوئلا
ضمناً در کاراکاس سه رمان دیگرش را به پایان رساند که برجسته‌ترین آثارش بودند: رد گم (۱۹۵۲)، الهام‌گرفته از جغرافیای ونزوئلا؛ تعقیب (۱۹۵۶) و قرن روشنفکری، که در سال ۱۹۵۸ به پایان رسید اما چهار سال بعد منتشر شد. کارپانتیه از اقامتش در این کشور بهره برد تا طبیعت قارهٔ آمریکا را بهتر بشناسد. در ۱۹۴۷ به مناطق مرکزی کشور سفر کرد و از نواحی بی‌سکنه گذشت تا به سیوداد بولیوار رسید. در امتداد این مسیر به سان کارلوس دِ ریو نگرو رسید و در آن‌جا بعضی قبایل اصیل آمریکایی را شناخت. چنان‌که کارپانتیه بعدها گفته‌است، این سفر لحظه‌ای بود که در آن «نخستین ایده‌های رد گم به وجود آمد. آمریکا تنها قاره‌ای است که در آن عصرهای گوناگون همزمان وجود دارد». کتاب رد گم جایزهٔ منتقدان پاریس برای بهترین کتاب خارجی را برایش به ارمغان آورد.
رمان کوتاه تعقیب، منتشرشده در سال ۱۹۵۶، بازگویی حکایتی خونین از کشمکش‌های میان گروه‌های تروریست دشمنِ همدیگر است که از رخدادهای دورهٔ آشفتگی‌ای الهام گرفته‌است که پس از سقوط خراردو ماچادو دیکتاتور به وجود آمد. قرن روشنفکری تا حدی از سفر کارپانتیه به خلیج سانتافه در ساحل ونزوئلا ملهم شده‌است. کارپانتیه گفته‌است با این‌که این رمان در سال ۱۹۵۸ به پایان رسید، تا سال ۱۹۶۲ منتشر نشد زیرا «مستلزم بازبینی بود و تغییراتی که در زندگی و جامعهٔ کوبایی‌ها رخ می‌داد مرا بیش از آنکه بتوانم در فکر دیگری باشم هیجان‌زده کرد». کارپانتیه می‌گوید که «پیروزی انقلاب کوبا مرا به این فکر انداخت که مدتی بیش از حد طولانی از کشورم دور بوده‌ام». نقشه‌هایی ریخت تا به کوبا برگردد و همان‌جا بماند و حقوق اقتباس فیلم از رد گم را به کنسرسیومی بین‌المللی فروخت.
نوار لودر
وقتی به نمودار تنش کرنش آلیاژی که از طریق محلول جامد استحکام بخشی شده باشد نگاه می کنیم، یک نقطه ی تسلیم بالایی و یک نقطه ی تسلیم پابانی خواهد داشت که مابین این دو نقطه یک زیگزاگ (serration) ایجاد می شود دراین منطقه‌ی خاص یک پدیده‌ی خاص صورت می گیرد که به آن پدیده ی لودرز باند گقته می شود. توصیف متالوژیکی آن به این صورت است که نابجایی ها هنگام که شروع به حرکت می کنند گیر محلول جامد می افتند این گیر افتادن و آزاد شدن نابجایی ها، باعث ایجاد باند های برشی می شود. این پدیده باعث پارگی یا هیچ عیب فیزیکی نمی شود ولی روی قطعه کار باندهای برشی به راحتی دیده می شوند به عنوان مثال در ساخت خوردها از سه ورق آلومینیومی سری 5000،6000و7000 استفاده می شود که ورق های آلومینیومی سری 5000 فقط در قطعات داخل خوردوها استفاده می شود چون این آلیاژ از طریق محلول جامد استحکام بخشی شده و پدیده ی لودرز باند در آن اتفاق می افتد و بخاطر همین خودروسازان ترجیح می دهند از ورق های آلومینیومی سری 5000 تنها در قطعات داخل خودرو استفاده کنند.
آلخو کارپانتیه
زندگی در ونزوئلا
کارپانتیه اغلب داستان‌های کوتاهش را نیز در طول اقامتش در ونزوئلا نوشت و بعضی منتقدان معتقدند که کاملاً ممکن است که سرچشمهٔ تم‌های داستان‌های کوتاه دیگری که در جاهای دیگر نوشته‌است، از قبیل «هشداردادگان» و «حق پناه»، نیز در حکایات و شخصیت‌های ونزوئلایی باشد.
کارپانتیه در ضمن آثار گسترده‌ای در روزنامه‌نگاری در ونزوئلا خلق کرد و در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۹ نزدیک به دو هزار مقاله و وقایع‌نگاری در زمینهٔ تم‌های ادبی و موسیقایی در ستونش «نوشتار و نُت» در روزنامهٔ «ال ناسیونال» منتشر کرد. از این‌ها گذشته مقالات، یادداشت‌ها و گزارش‌های متعدد دیگری در همین روزنامه و مطبوعات دیگر ونزوئلا، کوبا و کشورهای دیگر منتشر کرد. او در دانشگاه مرکزی ونزوئلا ادبیات نیز درس می‌داد و در آژانس تبلیغاتی آرس دِ کاراکاس همدوش روشنفکرانی همچون آرتورو اوسلار پیتری کار می‌کرد.
ادبیات و زندگی پس از قلمرو این عالم
کارپانتیه در سال ۱۹۵۹ به کوبا برگشت و دوباره در پایتخت اقامت گزید. در سال ۱۹۶۲ مدیر اجرایی انتشارات دولتی کوبا شد، ارگان دولت انقلابی که وظایف انتشاراتی وزارت آموزش و پرورش، هیئت ملی دانشگاه‌ها (هاوانا، لاس ویاس و اورینته)، آثار چاپی آکادمی علوم کوبا، انتشارات خوونیل و هیئت ملی فرهنگ، گروهی که اتحادیهٔ نویسندگان و هنرمندان کوبا را در بر می‌گیرد، بایگانی اسناد ملی، کتابخانهٔ ملی، سازمان ملل متحد برای آموزش و پرورش، علوم و فرهنگ (یونسکو)، انستیتو هنرهای سینمایی کوبا و خانهٔ قاره‌های آمریکا را سازمان‌دهی می‌کرد. کارپانتیه نایب‌رئیس UNEA نیز بود، در گاستا دِ کوبا نقد ادبی می‌نوشت و در انتشار آثار زبان‌های خارجی مانند جنوب، جزیره و زبان‌های مدرن همکاری کرد.
قرن روشنفکری در سال ۱۹۶۲ در مکزیک منتشر شد. کارپانتیه به سمت رایزن فرهنگی سفارت کوبا در پاریس گماشته شد. در پاریس ادبیات و آگاهی سیاسی در آمریکای لاتین را منتشر کرد که شامل مقالات توجه و تفاوت البته بدون مقالهٔ شهر ستون‌ها می‌شد.
در سال ۱۹۶۴ برنامه‌ای فرهنگی به نام «فرهنگ در کوبا و در جهان» را در رادیو هاوانا مدیریت کرد که تم‌های اصلی‌اش رمان و موسیقی در آمریکای لاتین بود. در پایان سال ۱۹۶۴ مجموعهٔ مقالات توجه و تفاوت را در مکزیک منتشر کرد. در ۱۹۶۵ کتاب سال ۵۹ را به پایان رساند که اتفاقاتش در هاوانا می‌افتد و از انقلاب کوبا ملهم شده‌است. نمایش‌نامه‌ای نیز به نام کارآموز جادوگر نوشت.
در ۱۹۷۶ مهم‌ترین جایزهٔ هیئت مدیرهٔ انجمن مطالعات اسپانیایی و اسپانیایی‌آمریکایی دانشگاه کانزاس ایالات متحدهٔ آمریکا، تحت عنوان استاد همکار افتخاری، به او داده شد و او را به معاونت انجمن ملی جبههٔ خلق کوبا برگزیدند. در ۱۹۷۸ مهم‌ترین جایزهٔ ادبی اسپانیا، جایزهٔ میگل دِ سروانتس، به دست خوان کارلوس به کارپانتیه تقدیم شد. کارپانتیه مبلغ مالی جایزهٔ را به حزب کمونیست بخشید.
انتشارات قرن بیست و یکم در سال ۱۹۷۹ آیین بهار را منتشر کرد. چنگ و سایه در مکزیک، اسپانیا و آرژانتین همزمان منتشر شد. جایزهٔ مدیسی برای کتاب‌های خارجی را به کتاب چنگ و سایه دادند که مهم‌ترین جایزهٔ فرانسوی برای نویسندگان خارجی است.
کارپانتیه در ۲۴ آوریل ۱۹۸۰ هنگامی که مشغول به انجام رساندن وظایف دیپلماتیک بود، در پاریس درگذشت. پیکرش را به وطنش برگرداندند و در گورستان کولون، گورستان اصلی هاوانا، به خاک سپردند.
سبک و تم‌های آثار
کارپانتیه را یکی از پیشکسوتانی شمرده‌اند که عبارت «واقعیت جادویی» و سبک نئوباروک را در آمریکای لاتین معرفی کرد.
کارپانتیه را به‌طور گسترده به سبب سبک باروک نوشته‌ها و نظریهٔ «واقعیت جادویی» اش می‌شناسند و از جملهٔ مشهورترین آثارش ستایش از آن خداست! دربارهٔ فولکلور و افسانه‌شناسی آفریقایی‌کوبایی، قلمرو این عالم (۱۹۴۹) و رد گم (۱۹۵۳) است.
در ستایش از آن خداست! نگرشش به تبارشناسی گرایش بیشتری دارد. تم فرهنگ آفریقایی‌کوبایی در این اثر مشاهده می‌شود، سیاست وابستگی کوبا به ایالات متحدهٔ آمریکا را به انتقاد می‌گیرد و عکس‌های این کتاب سبب می‌شود که این اثر همچون کاری در زمینهٔ انسان‌شناسی و نه داستان صرف به نظر بیاید. بر اساس بعضی نظریه‌های موجود، مجموعهٔ تصاویر (آنهایی که از انسان‌ها نیست) نشان‌دهندهٔ تأثیر سورئالیسم در کارپانتیه و همچنین نگرشی فرهنگی است. کارپانتیه در مقدمهٔ قلمرو این عالم، رمانی دربارهٔ انقلاب هائیتی، نگرشش را دربارهٔ «واقعیت جادویی» شرح داده‌است که بعضی منتقدان آن را با رئالیسم جادویی مترادف می‌شمرند.
از آن‌جا که موسیقی برای کارپانتیه اهمیت بسیار داشت، منطقی است که در آثارش از آن بهره برده‌است. مثلاً، برای ریتم و موسیقاییت دادن به قلمرو این عالم، بر عناصر آفریقایی‌کوبایی متمرکز شده‌است. کارپانتیه زبان کرئوله را به کار می‌گیرد. این شیوه را در دو صحنهٔ بسیار مهم این کتاب می‌یابیم.
اگرچه نوشته‌های کارپانتیه بیوگرافی نیست، تأثیر رخدادهای زندگی‌اش را می‌توان آشکارا در آثارش دید و دیدگاه‌ها و عقایدش را در شخصیت‌هایش و بحث‌های‌شان ملاحظه کرد.
در رد گم، شخصیت اصلی ما را به سفری در جنگل می‌برد، نفوذ در موقعیتی ابتدایی که هدفش یافتن ریشه‌های موسیقی در سازهای قدیمی و گونه‌های زبانی است. در جنگل همهٔ صداهای طبیعت را می‌شنویم و شخصیت داستان در همین حین به‌تدریج در این جهان می‌آمیزد و با ساکنانش می‌پیوندد، اگرچه سرانجام معلوم خواهد شد که این آمیختن و پیوستن فقط در سطح بوده‌است.
بسیاری از تم‌های آثار کارپانتیه دربارهٔ درهم‌آمیزش فرهنگی شکل می‌گیرد که جنبه‌ای اساسی در آمریکای لاتینی است که او بازمی‌نمایاند. کارپانتیه در آثار نخستینش بسیار دربارهٔ سیاهان و رابطهٔ انسان و کیهان نوشت. علاقهٔ بسیاری به فرهنگ و موسیقی آفریقایی‌کوبایی‌ها یافت و این علاقه آشکارا در آثارش پیداست. حتی در داستان کوتاهی به نام قصهٔ ماه‌ها، که در فرانسه نوشته شد، تم فرهنگ آفریقایی‌کوبایی پدیدار می‌شود. انسان سفیدپوست، اگرچه به تناوب کمتری در آثار کارپانتیه پدیدار می‌شود، نشان‌دهندهٔ چهار نهاد سرکوبگر در آمریکای لاتین است: زندان، کلیسا، برده‌داری و امپریالیسم خارجی. وجود ریتم‌های آفریقایی در اشعار کارپانتیه نیز بر همین اساس است.
سفر نیز در آثار کارپانتیه بسیار مهم است. در همهٔ آثارش شخصیت‌هایی وجود دارند که در حال سفر یا در حرکت‌اند و این شاید نتیجهٔ زندگی خود کارپانتیه باشد که مدام در سفر بود.
آلخو کارپانتیه و واقعیت جادویی
ایدهٔ واقعیت جادویی را کارپانتیه در مقاله‌ای معرفی کرد که در سال ۱۹۴۸ در روزنامهٔ «ال ناسیونال» منتشر شد. یک سال بعد این ایده را در مقدمهٔ قلمرو این عالم آورد. هنوز در میان محققان ادبیات بحث هست که تفاوت میان واقعیت جادویی و رئالیسم جادویی دقیقاً چیست، اگر اصلاً تفاوتی باشد.
کارپانتیه در مقدمه‌ای که نوشت، واقعیت جادویی را چنین معرفی می‌کند: «من بر خاکی پای می‌نهادم که در آن هزاران انسان آرزومند آزادی نیروهای خودگرگ‌انگاری ماکاندال را باور داشتند، تا جایی که همه بر این باور بودند که در روز اعدامش معجزه خواهد کرد… هر جا قدم می‌گذاشتم واقعیت جادویی می‌یافتم…» کارپانتیه در پایان مقدمه سؤالی برای خوانندگان آینده‌اش مطرح می‌کند: «اما چیست تاریخ سراسر آمریکا بدون حدیث واقعیت جادویی؟» این‌گونه مفهوم مد نظرش را صرفاً به آمریکای لاتین و نه یک ملیت مشخص محدود کرد. در قلمرو این عالم واقعیت جادویی چشم‌اندازی می‌گیرد که بیشتر از جنس تاریخ است و نه لزوماً ادبیات داستان.
وی در کتابش آلخو کارپانتیه: آمریکا، تصویر اتحاد چنین می‌افزاید: «واقعیت جادویی این است ــ آن دگرگونی ناگهانی واقعیت ــ وحی مقدم، تنویری خارق‌العاده، ایمانی آفریننده به آنچه برای زیستن در آزادی نیاز داریم، نوعی جستجو، کارکرد ابعاد دیگر واقعیت، رؤیا و اقدام، الهام و حضور.»
«رئالیسم جادویی» ترکیبی است که نخستین‌بار منتقد هنر آلمانی فرانتز رو در مقالهٔ پست‌اکسپرسیونیسم: مسائل نقاشی نوین اروپا (۱۹۲۵) به کارش برد که در رویستا دِ اُکسیدنته به سرپرستی اورتگا ئی گاست منتشر شد و پس از بحث‌هایی دربارهٔ تولیدات ادبی اسپانیایی‌آمریکایی به کار برده شد (قلمرو این عالم نخستین‌بار در سال ۱۹۴۹ منتشر شد). خوان باروسو هشتم رئالیسم جادویی را چنین تعریف کرد: «... ترکیب تم‌هایی که واقعیت را به دقت و عمقی بسیار جزئی‌نگر و به وسیلهٔ تکنیک‌هایی بازتاب می‌دهد و در عین حال قوانین درونی وحدت کلی اثر را زیر پای می‌گذارد.»
واقعیت جادویی را باید محصول رابطهٔ کارپانتیه با سورئالیسم و نیز با واقعیت آمریکای لاتین دید. کارپانتیه می‌خواست با این عبارت از واقعیت سورئالیستی آمریکای لاتین فاصله بگیرد که در قارهٔ کهنه [اروپا] به وجود آمده بود؛ یعنی آنچه برای سورئالیسم به ناگزیر محصول آفرینش ادبی بود، برای انسان آمریکای لاتینی به «مسائل روزمرهٔ ما» بدل می‌شد که ممکن بود هر روز و در هر مکانی به چشم بخورد. مؤلفهٔ مهم در واقعیت جادوییِ کارپانتیه معجزهٔ آمریکای روزمره بدون ضرورت باور داشتن به چیزی ورای آن است، چیزی غیر از حال‌وروز شگفت‌انگیزی که مردم آمریکای لاتین هر روز تجربه می‌کنند.
میراث
آثار کارپانتیه در دنیای ادبیات و فرهنگ تأثیر بسیار گذاشته‌است. اغلب آثارش مقام او را بالاتر برده‌است و غیر از این، همان‌طور که در استقبال منتقدان از آثارش می‌بینیم، آثارش سبک ادبیات آمریکای لاتین را گسترش بسیار داده‌است. کارپانتیه در آثارش می‌خواهد نظرگاه تجربهٔ زندگی در آمریکای لاتین را با چشم‌اندازهایی تازه عوض کند و تجربهٔ شخصی‌اش را نیز با پیش‌زمینهٔ پیچیدهٔ فرهنگی‌اش در کار منظور می‌کند.
گفته‌اند که کارپانتیه چشم‌اندازی تازه در گذشتهٔ استعماری آمریکای لاتین فراهم آورده‌است.
دنیای رمان‌نویسی کارپانتیه جهانی خلق کرده‌است که در آن «مسائلی یکسان مصرانه و همیشه در موقعیت‌های متمایز، همیشه در زمان‌های گوناگون، همیشه در عرصه‌های متغیر تکرار می‌شود.» آثارش مفهوم انسانی را آفریده‌است که همیشه برای رمان‌نویس یکسان است و زمان صرفاً توهمی در دنیایی است که در آن انسان‌ها در زمانی بی‌زمان زندگی می‌کنند. شخصیت‌هایی که کارپانتیه می‌آفریند «شخصیت‌های امروزند و نیز شخصیت‌های دیروز و بی‌گمان شخصیت‌های فردا» که در انقلاب‌های دیروز شرکت می‌جویند و نیز شاید در انقلاب‌های فردا. می‌توانیم نمایش تم‌های تاریخی و شخصیت‌هایی بسیار متنوع را در انطباق ترازهای فردی و اجتماعی درون آثارش ببینیم. این برداشت از زمان و تاریخ یکی از مهم‌ترین تأثیرهایی است که کارپانتیه در ادبیات آمریکای لاتین گذاشته‌است. توصیف فرهنگ غرب نیز یکی از خصوصیات بارز در آثار این نویسنده است که در آثار ادبیات پس از او تأثیر گذاشته‌است. تأثیر او در نویسندگان سراسر آمریکا مانند خوسه دونوسوِ شیلیایی و رمانش پرندهٔ وقیح شب، فرناندو دل پاسوِ مکزیکی و رمانش اخبار امپراتوری، خرمان اسپینوسای کلمبیایی و رمانش دوزندهٔ تاج‌ها و نیز رمان‌نویس‌های معاصر کوبایی لئوناردو پادورا و رمانش رمان زندگی من و فرناندو ولاسکس مدینا و رمانش آخرین رومبای هاوانا مشهود و آشکار است.
هر سال مراسم جایزهٔ رمان، داستان کوتاه و تألیفات آلخو کارپانتیه برگزار می‌شود. این جایزه در سال ۱۹۹۹ در برنامه‌های عمومی نهمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب هاوانا شروع به کار کرد. همیشه نام برندگان را در روز ۲۶ دسامبر اعلام می‌کنند که روز تولد این نویسندهٔ برجستهٔ کوبایی است.
موسیقی
اگرچه شهرت کارپانتیه عموماً در نویسندگی است، موسیقی‌شناس نیز بود. موسیقی در خانوادهٔ او موضوعی بسیار مهم بود؛ پدربزرگش پیانیست بود، مادرش پیانو می‌نواخت و پدرش ویولونسل‌نواز بود. کارپانتیه تئوری موسیقی را در لیسه ژانسون دو سایی در پاریس و در انستیتو آموزش‌های تکمیلی هاوانا آموخت و پیانیست شد. در دوره‌ای که در فرانسه گذراند وارد محافل موسیقایی پاریس شد و با بسیاری از آهنگسازان همکاری کرد و نتیجهٔ این همکاری آفرینش شعر، لیبرتو و متونی برای آثار موسیقی متنوع بود:
نورسالسولینول
نورسالسولینول با فرمول شیمیایی C۹H۱۱NO۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۶۹۳۷ است.
سیارک ۶۱۱۰
سیارک ۶۱۱۰ شش هزار و صد و دهمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ ژوئیه ۱۹۷۸ کشف شد.
بیانیه تورنتو
بیانیهٔ تورنتو: حفاظت از حق برابری و عدم تبعیض در سامانه‌های یادگیری ماشین، بیانیه‌ای است که از به‌کارگیری شیوه‌های مسئولانه توسط متخصصان حوزهٔ یادگیری ماشین و نهادهای حاکم حمایت می‌کند. این بیانیه به‌طور مشترک توسط گروه‌هایی از جمله عفو بین‌الملل، Access Now و امضاکنندگان برجستهٔ دیگری همچون دیده‌بان حقوق بشر و بنیاد ویکی‌مدیا صادر شده‌است. این بیانیه در تاریخ ۱۶ ماه مه ۲۰۱۸ در کنفرانس RightsCon منتشر شد.
بیانیهٔ تورنتو بر نگرانی‌ها حول مسئلهٔ سوگیری الگوریتمی و احتمال تبعیض ناشی از استفاده از یادگیری ماشین و هوش مصنوعی در برنامه‌هایی که می‌توانند بر زندگی افراد مؤثر باشند تمرکز می‌کند؛ به عنوان مثال برنامه‌هایی در حوزهٔ «پاسبانی، سیستم‌های رفاهی، ارائهٔ خدمات سلامت و بسترهایی برای بحث آنلاین.» یک نگرانی ثانویهٔ این سند، امکان نقض حریم خصوصی اطلاعاتی است.
هدف این بیانیه، ترسیم «استانداردهای ملموس و قابل اجرا برای دولت‌ها و بخش خصوصی» است. بیانیهٔ تورنتو خواستار راه‌حل‌هایی ملموس همچون جبران خسارت برای قربانیان تبعیض الگوریتمی است.
محتوا
بیانیهٔ تورنتو شامل ۵۹ ماده است که به شش بخش تقسیم می‌شود و در مورد قانون بین‌المللی حقوق بشر، وظایف دولت ها، مسئولیت‌های بازیگران بخش خصوصی و حق دریافت جبران خسارت مؤثر است.
مقدمه
این سند با طرح این پرسش آغاز می‌شود: «در دنیای سیستم‌های یادگیری ماشین، چه کسی در قبال لطمه خوردن به حقوق بشر پاسخگو خواهد بود؟» این بیانیه استدلال می‌کند که همهٔ متخصصان، چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی، باید از خطراتی که حقوق بشر را تهدید می‌کند آگاه باشند و با در نظر گرفتن حقوق بشر -آگاه از قوانین، استانداردها و اصول بین‌المللی موجود- به انجام کار خود بپردازند. این بیانیه به‌گونه‌ای حقوق بشر را تعریف می‌کند که شامل «حق حریم خصوصی و حفاظت از داده‌ها، حق آزادی بیان و اجتماع، مشارکت در زندگی فرهنگی، برابری در برابر قانون و دسترسی به جبران خسارت مؤثر» می‌شود. اما بیان می‌کند که تمرکز بیانیه بیشتر حول محور برابری و عدم تبعیض است.
استفاده از چارچوب قوانین بین‌المللی حقوق بشر
چارچوب قوانین بین‌المللی حقوق بشر، حقوق گوناگونی را برمی‌شمارد؛ مکانیسم‌هایی را برای بازخواست ناقضان ارائه می‌دهد و جبران خسارت را برای افرادی که حقوق آنان نقض شده تضمین می‌کند. در این بیانیه، تعریف کمیتهٔ حقوق بشر سازمان ملل از «تبعیض» ذکر شده‌است: «هرگونه امتیاز، محرومیت، محدودیت یا ترجیحی که بر اساس [شامل اما نه محدود به] نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی یا سایر عقاید، خاستگاه ملی یا اجتماعی، دارایی، تولد یا هر وضعیت دیگری باشد که هدف یا تأثیر آن خنثی یا خدشه‌دار کردن شناخت، بهره‌مندی یا اِعمال تمام حقوق و آزادی‌ها، توسط تمام افراد، در شرایط برابر است»
دولت‌ها باید به‌طور فعالانه تدابیر الزام‌آوری اتخاذ کرده و نهادهای خصوصی باید سیاست‌های داخلی جهت محافظت در برابر تبعیض وضع نمایند. این تدابیر می‌تواند شامل حفاظت از داده‌های حساس، به‌ویژه برای جمعیت‌های آسیب‌پذیر باشد. سامانه‌ها باید با همکاری جامعه‌ای متکثر طراحی شوند تا از تبعیض در طراحی جلوگیری شود.
وظایف دولت‌ها: تعهدات حقوق بشری
امروزه دولت‌ها -معمولا در همکاری با شرکت‌های خصوصی- در حال استقرار سامانه‌های یادگیری ماشین هستند. حتی زمانی که توسعه این سیستم‌ها به شخص ثالثی سپرده شده باشد، همچنان تعهد دولت‌ها مبنی بر حفاظت از حقوق بشر پابرجاست. پیش از اجرا و به‌طور مداوم پس از اجرا، دولت‌ها باید مخاطرات را شناسایی کرده، بازرسی‌های منظم انجام دهند و سپس تمام اقدامات لازم را برای کاهش این خطرات به انجام رسانند. آن‌ها باید در مورد نحوهٔ پیاده‌سازی و استفاده از یادگیری ماشین شفافیت داشته باشند و از سامانه‌های جعبهٔ سیاه گونه که منطقشان به سادگی قابل توضیح نیست اجتناب کنند. سامانه‌ها باید تحت نظارت سخت‌گیرانهٔ کمیته‌های داخلی متکثر و مقامات قضایی مستقل قرار گیرند.
به علاوه، دولت‌ها باید از شهروندان در مقابل تبعیض توسط نهادهای خصوصی محافظت کنند. آن‌ها باید علاوه بر نظارت، قوانین الزام‌آوری علیه تبعیض و همچنین برای حفاظت از داده‌ها و حریم خصوصی تصویب کرده و ابزار مؤثری برای جبران خسارت افراد آسیب‌دیده ارائه دهند. اهمیت بسیاری دارد که دولت‌های ملی و منطقه‌ای قوانین بین‌المللی را گسترش داده و زمینه‌سازی کنند.
مسئولیت‌های بازیگران بخش خصوصی: ارزیابی بایستهٔ حقوق بشر
نهادهای خصوصی مسئول به انجام «ارزیابی بایستهٔ حقوق بشر» هستند. درست همانند دولت‌ها، نهادهای خصوصی باید با در نظر گرفتن ریسک‌های معمول و مشورت با سهام‌داران، «گروه‌های آسیب‌دیده، سازمان‌های فعال در زمینهٔ حقوق بشر، برابری و تبعیض، متخصصان مستقل حقوق بشر و یادگیری ماشین»، مخاطرات را پیش از توسعه شناسایی کنند. آن‌ها باید سامانه‌هایی طراحی کنند که خطرات را کاهش دهند، سامانه را تحت نظارت منظم قرار دهد و از پروژه‌هایی که ریسک بسیار بالایی دارند صرف نظر کند. این نهادها باید در مورد مخاطرات مفروض، از جمله -در صورت نیاز- جزئیات پیاده‌سازی فنی، شفاف باشند و باید سازوکاری برای افراد فراهم آورند تا به هر تصمیمی که بر آن‌ها تأثیر می‌گذارد اعتراض کنند.
حق دریافت جبران خسارت مؤثر
«حق عدالت یک عنصر حیاتی از قانون بین‌المللی حقوق بشر است.» نهادهای خصوصی باید فرآیندهایی را برای درخواست جبران خسارت توسط افراد آسیب‌دیده ایجاد کرده و سِمت‌هایی برای نظارت بر این فرایندها تعیین نمایند. دولت‌ها باید به‌خصوص هنگام استقرار سامانه‌های یادگیری ماشین در بخش عدالت با احتیاط عمل کنند. شفافیت، مسئولیت‌پذیری و جبران خسارت می‌توانند کمک‌کننده باشند.
برکلی ماتر
برکلی ماتر نام مستعار جان اوان وستن-دیویس  (زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۰۹- مرگ ۷ مارس ۱۹۹۶ میلادی) فیلم‌نامه‌نویس و نویسندهٔ بریتانیایی است. او به جز پانزده کتاب و داستان کوتاهی که نوشت برای تلویزیون و رادیو هم مطلب می‌نوشت. نمایشنامهٔ چنگیز خان را او در ۱۹۶۵ نوشت و در همان سال هم فیلم چنگیزخان از روی آن ساخته شد. این نمایشنامه را فتانه آل‌داود به فارسی ترجمه کرده‌است.
منابع
Wikipedia contributors, "Berkely Mather," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Berkely_Mather&oldid=885407148 (accessed May 28, 2019).
کندوا
کندوا ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان چلاو قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
در مورد باب چطور؟
در مورد باب چطور؟ فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی فرانک اوز است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیل مری، ریچارد درایفس، جولی هاگرتی، چارلی کورسمو، کاترین اربه، تام آلدریج و دوریس بلیک ایفای نقش کرده‌اند.
جوزف مورگان
جوزف مورگان (نام پیشین: جوزف مارتین) یک بازیگر اهل انگلستان است که بیشتر برای ایفای نقش «نیکلاوس مایکلسون» در سریال خاطرات خون‌آشام و اصیل‌ها شهرت دارد که در سریال میراث‌ها (مجموعه تلویزیونی) هم حضور پیدا کرد.
کودکی و نوجوانی
مورگان بزرگترین فرزند خانواده است. او در لندن به دنیا آمد ولی تا یازده سالگی در سوانزی، کشور ولز زندگی می‌کرد و پیش از اینکه در اواخر نوجوانیش برای تحصیل در «مدرسه مرکزی گفتار و نمایش» به لندن بازگردد، دانش آموز «مدرسه جامع موریستان» بود.
فعالیت هنری
او کار خود را با بازی در نقش «تروی» در اولین سریال شبکه تلویزیونی اسکای وان به نام «جادوگر» و بازی در نقش‌های مکمل در فیلم‌های الکساندر و ناخدا و فرمانده: آخر دنیا و سریال کوتاهی در شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی دو به اسم خط زیبایی، شروع کرد. او همچنین در سریال تلویزیونی دکتر مارتین و مصیبت دیده ظاهر شد و در فیلم منسفیلد پارک نیز در کنار بیلی پایپر در نقش «ویلیام» بازی کرد. در سال ۲۰۱۰ نیز او نقش اول سریال کوتاه بن هور را بازی کرد، که ابتدا از شبکه تلویزیونی سی بی سی در کانادا و سپس از شبکه تلویزیونی ای بی سی در آمریکا در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۰ پخش شد. او در سریال پرطرفدار خاطرات یک خون‌آشام شبکه تلویزیونی سی دابلیو نقش «کلاوس» را بازی می‌کند و در سال ۲۰۱۱ در فیلم فناناپذیرها در کنار هنری کاویل در نفش «لیساندر» بازی کرد.مورگان همچنین در سریال اصیل‌ها که بر اساس شخصیت‌های کتاب خاطرات یک خون‌آشام ساخته شده هم نقش «کلاوس مایکلسون» را حفظ کرده‌است.
زندگی شخصی
مورگان از اکتبر ۲۰۱۱ با امیلی ونکمپ بازیگر سریال تلویزیونی انتقام رابطه داشت ولی پس از مدتی از هم جدا شدند. وی طی مدتی با کلر هولت بازیگر سریال تلویزیونی اصیل ها در رابطه بوده که پس از مدتی جدا شدند.
آشوآ
آشوآ یک روستای کوچک در بخش کاوخالی ناحیه پیروج‌پور در استان باریسال بنگلادش است. کانال گابخان از کنار این روستا آغاز می‌شود.
فرج‌الله میزانی
فرج‌الله میزانی مشهور به نام مستعار '''ف. م. جوانشیر''' (زاده شهریور ۱۳۰۵ تبریز - ۴ آذر ۱۳۶۷ تهران) فوق لیسانس مهندسی برق، دکترای تاریخ، مترجم و نویسنده، فعال سیاسی، عضو هیئت سیاسی و از دبیران کمیته مرکزی حزب توده ایران بود.