cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اورنگ‌آباد
نام این شهر از اورنگ‌زیب (ح: ۱۶۵۸–۱۷۰۷ م) که لقب ششمین پادشاه امپراتوری گورکانی هند بود گرفته شده‌است. «اورنگ» واژه‌ای فارسی است و به معنی سریر یا تخت پادشاهی است.
اورنگ‌آباد در منطقه‌ای قرار گرفته‌است که باران در آنجا بیشتر در فصل تابستان می‌بارد. میزان باران سالانه آن بین ۲۵۰ تا ۷۵۰ میلی‌متر متغیر است. این شهر یکی از سریع‌ترین شهرهای در حال توسعه در جهان است. صنایع نساجی پارچه‌های کتان و ابریشمی در این شهر اهمیت ویژه‌ای دارند و صنایع گردشگری و بانکداری از دیگر منابع درآمدی مهم این شهر هستند.
تاریخچه
اورنگ‌آباد شهری تاریخی است. این شهر در سال ۱۶۱۰ میلادی توسط ملک عنبر، وزیراعظم مرتضی نظام شاه در احمدنگر در محلی که روستای «کهرکی» بود ساخته شد. او این مکان را پایتخت خود ساخت و ارتش خود را از در اطراف آن مستقر ساخت و در آبادانی آنجا کوشید. در سال ۱۶۲۱ سپاهیان جهانگیر به این شهر حمله کرده و آن را غارت کردند و به آتش کشیدند. عنبر بنیانگذار این شهر همواره جهانگیر را با القاب تند و زننده یاد می‌کرد. پس از درگذشت ملک عنبر در ۱۶۲۶م پسرش فاتح خان نام شهر را به «فاتح‌آباد» تغییر داد.
در همان سال، خان لودی، نایب‌السلطنه گورکانی، به سوی این شهر پیشروی کرد اما در برهانپور توسط حمید خان فرمانده نظام‌شاهی، تطمیع و متوقف شد. با این وجود در ۱۶۳۳ فاتح‌آباد به قلمرو پادشاهان گورکانی ضمیمه شد.
دارگنجی
جمعیت
این روستا در دهستان طیبی سرحدی غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
اورنگ‌آباد
تاریخچه
در سال ۱۶۵۳ هنگامی که شاهزاده اورنگ‌زیب برای بار دوم نایب‌السلطنه منطقه دکن انتخاب شد، او پایتخت خود را فاتح‌آباد انتخاب کرد آن را دوباره از نو ساخت و اسم آن را «اورنگ‌آباد» گذاشت. این شهر در دوران حکومت وی رونق بسیار یافت.
به دستور اورنگ زیب، دیوارهای بلند و مستحکم دور شهر بنا گردید و شبکه منزلگاه‌های کنار جاده‌ها، به ویژه جاده اورنگ‌آباد به آگرا، با ساختن سراهایی که کنار آن‌ها بازار، مسجد، حمام و چاه آب وجود داشت، توسعه یافت. در همین دوران، اورنگ‌آباد از نظر معارف و پژوهشهای اسلامی مقامی برجسته احراز کرد. پیشرفت اورنگ‌آباد به اندازه‌ای بود که آنجا را دهلی جنوب نامیدند.
پس از سقوط امپراتوری گورکانیان هند در نیمه اول سده ۱۸م توسط بریتانیا، اورنگ آباد جزو نظامهای مستقل، و برای مدتی پایتخت آنجا شد، پس از مدتی حیدرآباد این مقام را گرفت و اورنگ‌آباد اهمیت خود را از دست داد. خاندان نظام آصف‌جاه که در ۱۱۳۶ق/۱۷۲۴م بر دکن مسلط شده بود، تا ۱۹۴۸م بر این منطقه حکومت کرد. در این سال، ایالت حیدرآباد که اورنگ‌آباد جزو آن بود، به «اتحادیه هند» ملحق گردید، تا آنکه در ۱۹۵۶م این ایالت بر حسب وابستگی‌های زبانی میان ایالتهای مختلف تقسیم شد و بخشی از آن، ازجمله اورنگ‌آباد، جزو ایالت مهارشترا قرار گرفت.
مراکز دیدنی
این شهر یک مرکز جهانگردی جذاب هند با بسیاری از بناهای تاریخی است. وجود معابد و آثار باستانی، هر ساله جمعیت زیادی را برای دیدن و اجرای مراسم مذهبی، به این شهر جذب می‌کند. ازجمله غارهای آجنتا و الورا که در میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند و از نقاط دیدنی باستانی و پیش از اسلام هند به‌شمار می‌روند.
آرامگاه خرابه قصر اورنگ زیب و آرامگاه او در مقبره شیخ برهان‌الدین، و آرامگاه ملک عنبر و آصف جاه، مؤسس دولت حیدرآباد، و مسجد بنا شده توسط ملک عنبر، از دیگر آثار اسلامی باقی‌مانده در اورنگ‌آباد است.
روبر هربین
روبر هربین (زاده ۳۰ مارس ۱۹۳۹ – درگذشته ۲۷ آوریل ۲۰۲۰) بازیکن فوتبال و هافبک اهل فرانسه بود که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال فرانسه بوده‌است. وی در ۲۳ بازی ملی حضور داشته است و در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
موش‌های کرانه
موش‌های کرانه نام یک سرده از تیره همسترهای دم‌کوتاه است.
سیات اکسیو
سئات اکسیو (SEAT Exeo) خودرویی است که از سال دسامبر ۲۰۰۸ تا کنون در مارتورل و اسپانیا تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو و خودرو محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی 4661 mm است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
پذیرنده متناهی معین
در نظریه اتوماتا، شاخه‌ای از علوم کامپیوتر نظری، ماشین‌های تعیین‌پذیر حالات متناهی (Deterministic finite-state machine) به آن دسته از ماشین‌های حالات متناهی اطلاق می‌شود که رشته متناهی از سمبل‌ها را می‌پذیرد یا رد می‌کند و برای هر رشته ورودی تنها محاسباتی یکتا از ماشین اتوماتا را تولید می‌کند. در واقع 'تعیین‌پذیری' در این ماشین‌ها به یکتایی محاسبات برمی‌گردد. در جستجوی ساده‌ترین روش‌ها برای نمایش ماشین‌های حالت متناهی، مک‌کالک (McCulloch) و پیتس (Pitts) در میان اولین محققانی بودند که مفاهیم و ایده‌هایی شبیه به ماشین‌های اتوماتای محدود را در سال ۱۹۴۳ معرفی کردند. شکل سمت چپ، یک ماشین تعین‌پذیر حالات متناهی را با استفاده از نمودار حالت‌ها نشان می‌دهد. در این ماشین اتوماتا، سه حالت S0، S1 و S2 وجود دارند (که در تصویر با دایره نشان داده شده‌اند). ماشین اتوماتا دنباله‌ای از ۰ها و ۱ها را به عنوان ورودی دریافت می‌کند. برای هر حالت، به ازای هر یک از ۰ و ۱، یک بردار انتقال موجود است که به حالت بعد راهنمایی می‌کند. تا زمانی که یک نماد را می‌خوانیم، یک DFA به صورت تعیین پذیر و قطعی با دنبال کردن بردارهای انتقال از حالتی به حالت دیگر حرکت می‌کند. برای مثال، اگر ماشین اتوماتا در حالت S0 قرار دارد و نماد ورودی نیز ۱ است، به صورت قطعی به حالت S1 خواهد رفت. یک DFA دارای یک حالت آغازین است (با فلشی که از هیچ کجا به آن وارد می‌شود، نشان داده می‌شود) که محاسبات در آن آغاز می‌شوند، و یک مجموعه از حالات نهایی (با دایره دوخطه نشان داده می‌شوند) که کمک می‌کند زمانی را که محاسبات موفق شده‌است را تعریف کنیم. یک DFA به عنوان یک مفهوم ریاضی مطلق تعریف شده‌است، اما با توجه به ذات نعیین‌پذیر DFA، قابل پیاده‌سازی در سخت‌افزار و نرم‌افزار برای حل مسائلی خاص و مختلف است. برای مثال یک DFA می‌تواند یک نرم‌افزار را که تصمیم می‌گیرد که آیا ورودی کاربر (برای مثال) یک آدرس ایمیل معتبر است یا نه، مدل کند. DFAها دقیقاً مجموعه زبان‌های منظم را که، به غیر از موارد دیگر، برای انجام آنالیزهای واژگانی و تطبیق‌های الگویی مفید هستند، می‌پذیرند. همچنین DFAها می‌توانند از طریق ساخت مجموعه توانی از ماشین‌های تعین‌ناپذیر حالات متناهی ساخته شوند.
تعریف رسمی
اتوماتون تعیین‌پذیر متناهی (Deterministic Finite Automaton - DFA) به یک پنج‌تائی گفته می‌شود، که شامل: می‌باشد. فرض کنید w = a1a2 … an رشته‌ای از الفبای \Sigma \! باشد. در این صورت رشته w توسط اتوماتون M پذیرفته می‌شود، اگر دنباله‌ای از حالات r0,r1, …, rn در Q با شرایط زیر وجود داشته باشند: به عبارت دیگر، شرط اول بیان می‌کند که ماشین با همان حالت آغازین q0 شروع به محاسبه کند. شرط دوم بیان می‌کند که بر اساس هر یک از کاراکترهای رشته w داده شده، ماشین از حالتی به حالت دیگر طبق تابع انتقال δ انتقال خواهد یافت؛ و شرط آخر بیان می‌کند که ماشین w را می‌پذیرد، اگر آخرین ورودی w باعث توقف ماشین در یکی از حالات پایانی شود. در غیر این صورت، گفته می‌شود که اتوماتون رشته را رد کرده‌است. مجموعه همه رشته‌هایی که M می‌پذیرد، زبانیست که در M صدق می‌کند و این زبان با (L(M نشان داده می‌شود. ماشین تعین‌پذیر متناهی که حالت پایانی و آغازین ندارد به عنوان سیستم انتقال یا شبه‌اتوماتون شناخته می‌شود. برای آشنایی بیشتر با تعریف رسمی نظریه اتوماتا را ببینید.
مثال‌ها
مثال زیر، DFAی M با الفبای باینری است که ورودی‌هایی را که شامل تعداد زوجی ۰ هستند را می‌پذیرد. (M = (Q, Σ, δ, q0, F که حالت S1 نشان‌دهنده این است که تاکنون تعداد زوجی ۰ در ورودی بوده است. در حالی که S2 حاکی از تعداد فردی ۰ است. یک ۱ در ورودی حالت اتوماتون را تغییر نمی‌دهد. زمانی که ورودی پایان یابد، حالت اتوماتون نشان‌دهنده آن خواهد بود که آیا ورودی دارای تعداد زوجی ۰ است یا نه. اگر ورودی شامل تعداد زوجی ۰ باشد، M در حالت S1 که حالتی پایانی است، پایان خواهد یافت و بنابراین رشته ورودی پذیرفته خواهد شد. زبانی که در M صدق می‌کند یک زبان منظم است که با عبارت منظم *((*۱)۰(*۱)۰)*۱ نشان داده می‌شود. "*" همان ستاره کلینی است؛ برای مثال *۱ نشان‌دهنده هر تعداد نامنفی (شاید صفر عدد) از نماد ۱ است.
ویژگی‌های بستاری
اگر زبانِ DFAی حاصل از اعمال عملیاتی بر DFAها قبل تشخیص با یک DFA باشد، گفته می‌شود که DFAها تحت آن عملیات بسته هستند. DFAها تحت عملیات زیر بسته هستند: ازآن‌جایی‌که DFAها هم‌ارز با ماشین‌های تعیین‌ناپذیر متناهی NFA هستند، ویژگی‌های بستاری بالا با استفاده از ویژگی‌های بستاری NFA‌ها اثبات می‌شوند.
شیوه‌های پذیرنده و تولیدکننده
یک DFA که نماینده یک زبان منظم است، می‌تواند هم به عنوان پذیرنده، برای تصدیق عضویت یک رشته ورودی در زبان، و هم به عنوان تولیدکننده، برای تولید لیستی از رشته‌های زبان، استفاده شود. در حالت پذیرنده، یک رشته ورودی فراهم شده است که اتوماتون می‌تواند آن را از چپ به راست، و هر بار یک نماد را بخواند. محاسبات از حالت آغازین شروع شده و با خواندن اولین نماد از رشته ورودی و دنبال کردن انتقال حالات طبق نمادها پیش می‌رود. سیستم به خواندن نمادها و دنبال کردن انتقال‌ها تا زمانی که دیگر هیچ نمادی در ورودی باقی نمانده باشد، که نشان‌دهنده پایان محاسبات است، ادامه می‌دهد. اگر پس از پایان یافتن پردازش همه نمادهای ورودی، سیستم در حالت پایانی باشد، خواهیم دانست که که رشته ورودی در واقع جزئی از زبان است، و گفته می‌شود که پذیرفته شده است؛ درغیراین‌صورت جزئی از زبان نبوده و پذیرفته نشده است. حالت تولیدکننده هم شبیه است؛ به غیر از این که علاوه‌بر تعیین اعتبار یک رشته ورودی، هدف آن تعین همه رشته‌های موجود در زبان است. به جای دنبال کردن یک انتقالِ خروجی از هر حالت، همه آن‌ها را دنبال می‌کند؛ و در عمل این با یک سری عملیات موازی سنگین (داشتن یک برنامه که هر بار با تصمیم‌گیری مواجه می‌شود به دو یا بیشتر پردازه انشعاب می‌یابد) یا از طریق محاسبات بازگشتی به انجام می‌رسد. مانند قبل، محاسبات از حالت آغازین شروع شده و سپس با دنبال کردن هر یک از انتقال‌های دردسترس پیش می‌رود، با آگاهی از این که کدام یک از شاخه‌ها انتخاب شده است. هر بار که اتوماتون خودش را در حالت پایانی بیابد، درمی‌یابد که دنباله‌ای از شاخه‌هایی که انتخاب شده است، یک رشته مورد قبول از زبان را تشکیل می‌دهد و آن رشته را به لیستی که در حال تولید آن است، اضافه می‌کند. اگر زبانی که این اتوماتون شرح می‌دهد، نامتناهی باشد (یعنی شامل تعداد نامتناهی از اعداد یا رشته‌ها باشد، مثلاً همه رشته‌های دودویی با تعداد زوجی صفر)؛ محاسبات هرگز متوقف نخواهد شد. مسلم است که زبان‌های منظم، به‌طورکلی، نامتناهی هستند، اتوماتا در حالت تولیدکننده گرایش بیشتر به ساخت نظری دارد.
DFA به عنوان انتقال مونوئید یا تکوار
بعلاوه، یک اجرا (run) می‌تواند به عنوان یک دنباله از ترکیب توابع انتقال با خودشان دیده شود. نماد ورودی a\in\Sigma داده شده است، امکان دارد شخصی تابع انتقال را به صورت ، با استفاده حیله ساده currying بنویسد که به صورت برای هر q \in Q نوشته می‌شود. بدین صورت، تابع انتقال می‌تواند به صورت ساده‌تری دیده بشود: این تنها چیزیست که روی حالتی از Q «عمل می‌کند»، و به حالت دیگر می‌رود. ممکن است بدین صورت در نظر گرفته شود که نتیجه ترکیب توابعی است که مکرراً به توابع مختلف \delta_a, \delta_b اعمال می‌شوند، و قس علی‌هذا. با استفاده از این مفهوم را تعریف می‌کنیم. دو حرف داده شده است، ممکن است شخصی تابع جدید  را با تکیه کردن بر  تعریف کند، که \circ نشان‌دهنده ترکیب توابع است. به وضوح، این فرایند می‌تواند به صورت بازگشتی ادامه داده شود؛ بنابراین تعریف بازگشتی ذیل را داریم:
که \epsilon رشته تهی است و:
و q \in Q. برای هر تعریف شده است. ترکیب مکرر توابع یک مونوئید یا تکوار را به وجود می‌آورد. برای تابع انتقال، این مونوئید به عنوان انتقال مونوئید یا گاهی شبه‌گروه تغییر شکل شناخته می‌شود. همچنین این ساخت می‌تواند برعکس شود: داده شده است، شخصی می‌تواند \delta را دوباره‌سازی کند، و بنابراین هر دو توصیف معادلند.
مزرعه‌حصار
مزرعه‌حصار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زولاچای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فهرست نمایندگان دوره پنجم مجلس شورای ملی
فهرست نمایندگان دوره پنجم مجلس شورای ملی شامل اطلاعات نمایندگانی است که توانستند در انتخابات دوره پنجم در سال ۱۳۰۲ به مجلس راه یابند.
سره نیو
سرنیو (به ایتالیایی: Seregno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مونتزا و بریانتزا واقع شده‌است.
خصوصیات
سرنیو ۱۳٫۰۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۴٬۲۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Sant'Agata di Esaro خواهرخواندهٔ سرنیو هست.
اندیس کوه کفوت
کوه کفوت یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر سردونیه استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.سنگ میزبان این اندیس توف بلورین است و دیرینگی آن به دوران ائوسن می‌رسد.
درشک (سلماس)
درشک (سلماس)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلماس در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زولاچای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۸ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
سرود ملی گرینلند
سرود ملی گرینلند که «نونارپوت اوتُقارسوئان‌گوراویت» (به معنی "ای سرزمین باستانی ما") نام دارد توسط هنریک لوند نوشته شده و موسیقی آن ساخته یوناتان پیترسون است. این سرود ملی از سال ۱۹۱۶ رسمیت یافته‌است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۷ ژانویه ۲۰۰۷.
ولاستون
ولاستون (به انگلیسی: Woolaston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در جنگل دین واقع شده‌است. ولاستون ۱٬۲۰۶ نفر جمعیت دارد.
لاکهید ال-۳۰۱
لاکهید ال-۳۰۱ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است.
تل قاباز بزرگ ب ۰۵۱
تل قاباز بزرگ ب ۰۵۱ مربوط به دوره عیلامیان - دوره اشکانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خفاش گوش‌بزرگ دم‌آزاد
خفاش گوش‌بزرگ دم‌آزاد نام یک گونه از خانواده خفاش‌های دم‌آزاد است.
دیوارنگاری در ایران
دیوارنگاری در ایران مانند بسیار از کشورهای دنیا شامل سبک‌ها و شیوه‌های مختلفی است. برخی از آن‌ها شعارها یا نگاره‌هایی است که توسط سازمان‌های دولتی کشیده شده‌است و شرایطی مانند وقوع جنگ عموماً شامل مسائل ملی، پیام‌های اعتقادی یا سیاسی و نظامی می‌باشند و به مثابه هنر در عرصه عمومی یا فعالیت هنری مستقل، از جملهٔ انگیزه‌های خلق آن‌ها است به‌طوری‌که عموماً در مقولهٔ دیوارنگاری دسته‌بندی نمی‌شوند؛ در واقع می‌توان این فرم هنری را به عنوان نقاشی‌دیواری (به‌انگلیسی: Mural) دسته‌بندی کرد. برداشت‌های جامعه‌شناسان و مستندسازانی که به این مقولهٔ اجتماعی می‌پردازند دارای گسترهٔ بزرگتری از تنها مقولات زیبائی‌شناسی پژوهش است.
شهرداری تهران، از طریق سازمان وابستهٔ خود زیباسازی شهر تهران (که از نظر مالی و اداری مستقل می‌باشد) در زمینه بهسازی و حفظ هویت محیط شهری و رشد فرهنگ عموم مردم در جهت ارتقاء کیفیت زیست شهری شهروندان فعالیت تخصصی و نوآورانه می‌نماید. سازمان زیباسازی شهر تهران با تصویب اساسنامه‌ای که در تاریخ ۲۵/۱۲/۱۳۵۴ به تصویب شهر رسید، تشکیل و تحت نظر شهرداری تهران و به صورت یکی از موسسات وابسته به آن فعالیت خود را آغاز نمود. در تاریخ ۵/۴/۱۳۶۴ طی اساسنامه‌ای جدید نام اداره کل ایمنی و آموزش ترافیک به سازمان زیباسازی تغییر نام داد. متعاقباً به منظور استقلال هر چه بیشتر سازمان و سرعت بخشیدن به امور طرح‌های مرتبط با زیباسازی شهر تهران (به استناد ماده ۸۴ قانون شهرداری) اساسنامه جدید در تاریخ ۲۶/۰۲/۱۳۷۰ به تصویب مقام محترم وزارت کشور رسید. تعدادی از طرح‌های موجود روی دیوارهای شهر، در مورد جمهوری اسلامی، شعارهای انقلاب اسلامی و سیاست‌های دولت می‌باشد. درحالی‌که در برخی نقاط تهران، مطابق با فراخوان‌های آزاد از سوی ادارهٔ زیباسازی شهرداری چندین دیوارنگاری که توسط جوانان تهرانی انجام شده‌است.
همچنین، در خلال اتفاقات مربوط به اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ ایران، مردم گاهی شعارهای خود را بر دیوارهای تهران می‌نگاشتند. این بین هنرمندان گرافیتی به صورت مداوم در حال تولید هنر مادی‌زدائیشده و بدون تاریخ انقضائی هستند که حتی در حالت بدیع خود توسط سیاست، قدرت و تبلیغات دستخوش تغییر نمی‌شود.
مانند بسیاری از کشورهای دیگر، در ایران دیوارنگاری به دو دسته بخش می‌گردد: دیوارنگاری مردمی و دیوارنگاری دولتی. دیوار نویسی‌های مردمی به دو دسته تقسیم می‌شود. تبلیغاتی ویا پیاده‌سازی طرح‌ها و اشکالی درخور و جذاب. دسته نخست بیشتر گویای مسائل سیاسی روز، مخالفت با سامانه حاکم، یا تبلیغات مشاغل و آگهی‌هاست. دسته دوم در خدمت تبلیغات عقیدتی یا شرعی و برای نمایان ساختن رهیافت‌های ایدئولوژیک و تقویت همدلی بین مردم توسط دولت‌ها می‌باشد. در این مدل، گرافیتی در دستهٔ دوم از دیوارنویسی مردمی جای می‌گیرد.
در این مدل، گرافیتی در دستهٔ دوم از دیوارنویسی مردمی جای می‌گیرد.
سیر تحول نقاشی دیواری در طول تاریخ
نقاشی دیواری به عنوان یکی از اشکال هنری انسان در طول تاریخ همواره از اهمیت خاصی برخوردار بوده، تأثیر آن بر زندگی انسان از دیرباز تاکنون آن چنان پایدار و ماندنی است که می‌توان گفت کمتر رشته هنری چنین تأثیری را داشته‌است، زیرا که خیلی از رشته‌های هنری در مقاطعی از تاریخ بنا به ضرورت و مجموعه شرایط خاصی شکل گرفته و در مقاطعی دیگر از بین رفته یا کاربرد لازم خود را از دست داده‌اند. اما نقاشی دیواری را می‌توان اولین زایش راستین هنری انسان در سپیده دم تاریخ هنر دانست. به‌طوری‌که هم چنان تاکنون تداوم و تأثیر خود را در بطن زندگی جوامع بشری حفظ کرده‌است. در تبیین دستاورد بزرگ انسان عصر سنگ - که جهان را با تصویر مجسم می‌ساخت تا برآن تسلط یابد – نباید از یاد ببریم که هنر وی، به معنی واقعی واژه، هنر بوده‌است.
پیدایش گرافیتی مدرن در ایران
در دهٔ ۹۰ میلادی یا دهٔ ۷۰ خورشیدی خرده‌فرهنگ هیپ‌هاپ به صورت نسبی توسط رقص برک به فرهنگ ایران معرفی شده و مورد توجه جوانان ایرانی قرار گرفت بود؛ می‌توان گفت که هیپ هاپ بیشتر از طریق رقص بریک و ورزش‌های افراطی مانند اسکیت به ایران وارد شد و زمینه را برای دیگر رشته‌های این خرده‌فرهنگ فراهم کرد. به‌طوری‌که چند سال بعد یعنی در اواخر دهٔ ۷۰ خورشیدی موسیقی رپ در ایران پدیدار شد، موسیقی انقلابی رپ نیز به مفهوم غربی آن در کلمه‌ترکیب موسیقایی ایران آن زمان ایران جای گرفته در سلیقهٔ جوانان ایرانی فضائی برای خود ترتیب داد. در این هنگام توجه جوانان ایرانی به فرهنگ هیپ هاپ که بیشتر از موسیقی و ورزش صورت می‌پذیرفت بیش‌تر شد، پس تعجبی نبود که در همان سال‌های اول موسیقی رپ، در دیوارهای شهر تهران، بالاخص در لابلای بلوک‌های شهرک‌های غربی آن، نگارش گرافیتی دیده شود.
دههٔ ۸۰ شمسی، تهران:
در نیم اول دهٔ ۸۰ خورشیدی در ایران و در تهران و قدری پس از شروع جنبش موسیقی رپ زیرزمینی در تهران، جنبش گرافیتی «میان» بلوک‌های شهرک‌آپادانا و شهرک اکباتان شروع شد؛ به این معنی که اولین نمونه‌های جدید آن روی دیوار بین این دو مجموعه که در حاشیه بزرگراه شیخ‌فضل‌الله‌نوری قرار داشت دیده شده‌است. در خلال دههٔ ۶۰ تا اواخر دههٔ ۸۰ شمسی، دسترسی محلی پیاده از فاز ۱ و ۲ شهرک آپادانا از طریق کندروی اتوبان تأمین می‌شد که از سوی هیچ‌یک از طرفین (هیئت مدیرهٔ فازها و مجموعه‌های مربوطه) از لحاظ امنیت و نوررسانی در طول مدت شب‌ها پشتیبانی نمی‌شد و در نتیجه مکان مناسبی برای فعالیت شبانهٔ هنرمندان مستقل و دیوارنویسان آزاد در این مکان بود؛ از سوی دیگر این مکان در شب‌ها بسیار تاریک و ناامن بود. این فضای باز کنار اتوبان فاز۱ شهرک آپادانا و فاز ۳ شهرک اکباتان، فضای ذکر شده از سوی هیئت‌مدیره فازهای هیچ‌یک از دو شهرک مسکونی مورد بهره‌برداری نبوده و جزو فضاهای مرده شهری به حساب می‌آمد. در اواخر دهه‌ی۸۰ شمسی به دلیل مشکلات جدی امنیتی از سوی موتورسوراران و راهزنان عبوری در حاشیهٔ اتوبان، شورای مدیریت عامل فاز ۳ شهرک اکباتان و شهرک آپادانا به همراه شورایاری تصمیم بر بستن فوری این دسترسی و جایگزینی مسیر کوتاه‌تر از مسیرانتهای فاز ۳ شهرک اکباتان و فاز ۲ شهرک آپادانا گرفتند و دیوار حاشیه اتوبان در حاشیهٔ مسیرپیادهٔ احداثی شهرداری منطقه ۵ قرار گرفته‌است که در مسیرهای منظم با نورهای کم‌مصرف راه‌راه برای عابران پیاده روشن نموده و از آلودگی نوری در نزدیکی واحدهای مسکونی و اتوبان جلوگیری می‌نماید ؛ تصاویر و ویدئوهای این دیوار را می‌توانید در ویدئوها و دیوارنویسی‌های تنها (مانند مردان عصبانی) و سی‌کی‌وان (شویر) با عنوان «قانون‌قدغن» مشاهده کنید. هم‌اکنون مسیر اشاره شده برچیده شده و مسیر پیاده‌روی فاز ۳ شهرک اکباتان در مجاورت گلخانهٔ بیلوبا، به صورت دیواری درآمده که هرروزه بازدیدکنندگان و طرفداران خود را دارد.
همشهری محله دربارهٔ این مجتمع‌های مسکونی این‌گونه می‌نویسد:"«... گرافیتی در ایران قدمت و سابقه چندانی ندارد. البته هیچ منبع و مأخذ موثقی دربارهٔ نخستین دیوارنگاره‌ها در ایران موجود نیست. با این حال برخی منابع قدمتش را اواخر دههٔ ۷۰ و اوایل دهه۸۰ تخمین می‌زنند. به این‌ترتیب می‌شود گفت عمر این هنر که مانند بسیاری از شاخه‌های دیگر هنری وارداتی است و به حدود ۱۵ سال می‌رسد. البته به نظر می‌رسد مانند کشورهای غربی و اروپایی هنوز گرافیتی در کشورمان آن‌چنان فراگیر نشده و … هر چند این جمله دربارهٔ شهرک‌های اکباتان و آپادانا چندان صدق نمی‌کند!»"به دلیل همزمانی ظهور نقاشی‌دیواری با رشتهٔ موسیقی و محدودیت‌های موجود، اسامی افراد آغازین این رشته به صورت رسمی و کامل در رسانه‌ها عنوان نشده‌است، اما برخی معتقدند که احتمالاً افرادی با اسامی مستعار امیرعلا ۱۹۹۷ (به انگلیسی: Essence) تنها (به‌انگلیسی: a1one) و کیوان‌حیدری شویر  (به‌انگلیسی: Ck1) جز اولین کسانی هستند که در ایران (در تهران) به صورت مستقل و به گرافیتی مشغول بوده‌اند؛ که از این میان می‌توان به کیوان اشاره کرد که هم‌اکنون در آمریکا به زندگی و کار می‌پردازد و به دلیل دیوارنگاری شامل پرترهٔ فروغ فرخ‌زاد در کوچهٔ کلاریون، واقع در شهر سانفرانسیسکو میان ایرانیان آمریکا شناخته شده‌است. شاید حتی او، یا تنها اولین گرافیتی‌نویس‌های ایران نباشند، اما فعالان این حوزه در هنگام شکل‌گیری اولین جریان‌های آن، از هر نسل و سلیقه، نقشی مشابه فعالیت سروش هیچ‌کس و دیگر هنرمندان پیشرو برای رپ‌فارسی بازی نموده‌اند. تلاش‌های آن‌ها را می‌توان در زمینهٔ آشناسازی و آگاه‌سازی مردم با هنر دیوارنگاری و گرافیتی بیان نمود.
درطول تاریخ سال‌های آغازین شکوفائی این رشته، تأثیر از بنکسی، هنرمند خیابانی پرآوازهٔ انگلیسی در تهران در اوایل دورهٔ کاری هنرمندان خیابانی ایران مشهود است. این موضوع به واسطهٔ وجود ارتباط اینترنتی نسبتاً مناسب میان شهرهای مانند تهران و بریستول باعث شده بود تا همه از رخدادهاد اجتماعی‌فرهنگی رایج اطلاع داشته باشند و بلکه آن را به شیوهٔ خود تعمیم دهند. استفاده از حیوانات و در این خصوص حیوان موش و تجسم آن در مقیاس‌های انسانی یکی از این عناوین است؛ گروه کوچکی در تهران گروهی با نام مشابه به فعالیت در همین رشته فعال بود، موش (به انگلیسی: Rat) به گونه‌ای نمادین بر تقلیل‌مرتبهٔ زندگی انسانی اشاره می‌نماید؛ همچنین، نقاشی در سیستم بلوک‌های مسکونی رنگ‌نشده و دارای فضاهای مرده شهری، در بهبود کیفیت‌محیطی، رضایت شهروندان نقش مستقیم ایفا می‌نماید و مادامی که به عنوان خرابکاری تلقی نشود در کنار فعالیت‌های شهرداری به صورت رسمی و نیمه‌رسمی قابل پیاده‌سازی و اجرا می‌باشد.
گرافیتی در شهرهای دیگر ایران
پس از گذشته فقط چند سال، گرافیتی از تهران به دیگر شهرهای ایران منتقل شد و می‌توان گفت که بعد از تهران شهرهای تبریز، مشهد، اصفهان، کاشان، رشت و شیراز اولین شهرهای بودند که گرافیتی را روی دیوارهای خود دیدند. معروف‌ترین نمونهٔ آن را می‌توان گرافیتی و علی‌الخصوص استنسیلهای همکاری دونفرهٔ آیسی‌اندسوت، در تبریز که بعدها در شهر نیویورک و کشورهای اروپائی به نمایش درآمد و همچنین فعالیت سی‌کی‌وان (کیوان‌شویر) که سپس به نمایشگاه‌های هنر در شهرهای دیگر دنیا ارسال شدند. موضوع مشابهی دربارهٔ شهرهای کاشان، شیراز و مشهد افرادی چون ادراک، وجود دارد به‌طوری‌که همگی آن‌ها پس از گذشت دههٔ ۸۰ شمسی با این خرده‌فرهنگ تا حدودی آشنائی دارند. در خلال ۲۰ سال گذشته، و حتی بیش از آن، بعد از پایان دوران جنگ ایران و عراق، همهٔ مسائل فرهنگی کشور دستخوش تغییرات و رونق بیشتری نسبت به گذشته گرفته بودند که البته گرافیتی از این امر مستثنی نبوده‌است؛ در سال‌های اخیر دسترسی به اینترنت پرسرعت و شبکه‌های اجتماعی و ماهیت اغراق‌آمیز جلوه‌های بصری این نقاشی‌ها نیز در گسترش و مردمی شدن این فرهنگ نقش پررنگی داشته‌است. پس از طی یک دورهٔ درازمدت و پرطرفدارشدن نسبی این رشته و آشنائی افراد بیشتر و در نتیجهٔ آن تشکیل گروه‌های مستقل و ایجاد حس رقابت، این خرده‌فرهنگ (گرافیتی ایرانی) در مسیر رشد خود قرار گرفته‌است. از قدیمی‌ترین گروه‌ها یا اشخاص گرافیتی‌نویس مدرن در ایران می‌توان از تنها، گروه بیسکویت (سی‌کی‌وان شویر)، همکاری دونفرهٔ آیسی اند سوت در تبریز، هداک (به انگلیسی: HODAK)، نفیر (به انگلیسی: NAFIR) و البته بلک هند  (به انگلیسی: Black Hand)، مد (به‌انگلیسی: MAD), و اف-آر-زد (به انگلیسی: FRZ) و دیگران را نام برد.
مسابقه‌ها و جشنواره‌ها، نمایشگاه‌های گروهی یا فردی هنرمندان
تا کنون چندین جشنواره گرافیتی در ایران برگزار شده‌است، از جمله آن‌ها می‌توان به جشنواره گرافیتی دانشگاه هنر در مهرماه سال ۱۳۹۱ که با همکاری دانشگاه هنر و معماری تهران واحدمرکزی مرکز برگزار شد اشاره نمود. هم‌اکنون درب نگارخانه‌های هنر بر روی هنرمندان گرافیتی باز است و هرساله هنرمندان سرشناس، گالری‌های هنر و موسسات و ارگان‌های مختلف اقدام به برگزاری نمایشگاه‌های گروهی یا انفرادی می‌نمایند، همچنین هنرمندان ایرانی در رخدادها و نمایشگاه‌های جهانی شرکت می‌کنند.
فراخوان و دعوت بخش زیباسازی شهرداری از دیوارنویسان برای دیوارنگاری در بافت‌شهری تهران
سازمان زیباسازی شهر تهران، از سال ۱۳۹۰ در راستای مأموریت‌های خود نسبت به ارتقاء کیفیت هنری و منظر شهری و ساماندهی بصری و زیباسازی فضاهای شهری و کمک به رشد فرهنگ تصویری شهروندان، اقدام به اطلاع‌رسانی فراخوانی با عنوان "طراحی دیوارنگاری" جهت برگزاری دوسالانهٔ دیوارنگاری از هنرمندان هنرهای تجسمی و سایر گرایش‌های هنری مرتبط می‌نماید تا ایده‌ها و طرح‌های خود را به مدیریت قسمت نقاشی‌دیواری این سازمان ارائه نمایند. رویکرد طرح اصلی فراخوان دورهٔ چهارم این جشنوارهٔ دانشجوئی در جهت تأمین طرح برای ساماندهی بصری دیوارهای شهری است، دیوارهائی که دارای نقاشی دیواری نامطلوب هستند یا وضعیت فرسودگی و تخریب نمای نامناسب در فضای شهری به صورت محوری یا مجموعه‌ای دارند.
فهیمی‌فر، عضو هیئت‌علمی بخش پژوهشی چهارمین دوسالانه دیوارنگاری این گونه عنوان کرد:"نقاشی دیواری قدمت بسیار کهنی در تاریخ ایران دارد به گونه‌ای که به یک الگوی فرهنگی تبدیل شده‌است. او همچنین با اشاره به کارکردهای اجتماعی دیوار نگاری و نقاشی دیواری افزود: نقاشی گونه‌های مختلفی از جمله نقاشی روی بوم، سه‌پایه، نقاشی روی اشیاء، منسوجات و … دارد که نقاشی دیواری ذیل دیوار نگاری مطرح و در حوزه‌های مختلفی از جمله سنگ نگاری، نقش برجسته، گچ بری و غیره هم مورد توجه قرار دارد. به گفته این استاد دانشگاه، دیوار نگاری در دوره معاصر و مدرن فاقد یک چارچوب و الگوی فرهنگی بوده به همین منظور هنر ما در این دوران‌ها سنت فلسفه‌ای با خود به همراه دارد. فهیمی فر با بیان اینکه نقاشی دیوارنگاری اجتماعی‌ترین صورت نقاشی است، یادآور شد: معتقدم نقاشی یک رسانه جمعی است چراکه با عموم شهروندان و تماشاگران رو به رو است."از میان هنرمندان همکاری‌کننده در این طرح می‌توان به مهدی قدیانلو اشاره نمود که نام یکی دیوارنگاران ایرانی است که در مجموعه زیباسازی شهرداری تهران فعال است. نقاشی‌های عمدتاً سورئال است از نظر تعداد می‌توان گفت آثار زینت بخش تعدادی بیش از ۱۰۰ دیوار از دیوارهای شهر تهران است. علاوه بر تهران یکی از دیوارنگاری‌های او در یک محله شرقی لندن به نام Shoreditch نقاشی شده‌است.
فیلم‌های مستند
تعدادی فیلم مستند پیرامون این پدیدهٔ اجتماعی و فعالیت‌هنری توسط مستند سازان داخلی و خارجی تهیه شده‌است:
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۲۰۰۹
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۲۰۰۹، رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۲۰۰۹ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال منچستر یونایتد و باشگاه فوتبال تاتنهام در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
امالاگیری
امالاگیری (به انگلیسی: Amalagiri) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در ایالت کرالا واقع شده‌است.
کنت و میمی کلارک
کنت کلارک (Kenneth Bancroft Clark؛ زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۴ – درگذشته ۱ مه ۲۰۰۵) و میمی فیپس کلارک (Mamie Phipps Clark) زاده ۱۸ آوریل ۱۹۱۷ – درگذشته ۱۱ اوت ۱۹۸۳ یک زوج روان‌شناس آفریقایی‌تبار آمریکایی بودند.
روچک
روچک، روستایی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان طیبی سرحدی غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
فرودگاه نیو جروزالم
فرودگاه نیو جروزالم یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۷۶ متر است. این فرودگاه در شهر تریسی، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
اندیس کوه مام زر
کوه مام زر یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر پاریز استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است. سنگ میزبان این اندیس ولکانیک است در این اندیس، پاراژنز‌های مالاکیت یافت می‌شوند.
اندی ویلیامز
ویلیامز در وال لیک آیووا به دنیا آمد و اولین بار در دههٔ ۱۹۳۰ در کر کودکان یک کلیسا برنامه اجرا کرد. او طی سال‌های فعالیت حرفه‌ایش ۴۲ آلبوم استودیویی منتشر کرد که ۱۷ تای آن‌ها گواهینامهٔ طلا و ۳تای دیگر گواهی پلاتین دریافت کردند.
بیماری و مرگ
در چهارم نوامبر ۲۰۱۱ اعلام شد که اندی ویلیامز از سرطان مثانه رنج می‌برد. بلافاصله او در هوستون تگزاس بستری شد و مورد معالجه و شیمی درمانی قرار گرفت. سپس به همراه همسرش "دِبی"-برای نزدیک بودن به متخصصان سرطان-به شهر مالیبو در کالیفرنیا رفتند. ویلیامز در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ با بهبود بیماری اش دوباره به برانسون بازگشت اما با وجود ابراز خشنودی معالجان از روند رو به بهبود بیماری‌اش در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۲ و در ۸۴ سالگی درگذشت.
کیچی
کیچی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تپه ایشان الدووه
تپه ایشان الدووه مربوط به دوره عیلامیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان شوشتر، روستای دیلم جدید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فیلیپه بوناردل
فیلیپه بوناردل بازیکن فوتبال و هافبک اهل فرانسه است که از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال فرانسه بوده‌است. وی در ۲۳ بازی ملی حضور داشته است و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
کانتون، ماساچوست
کانتون شهرکی در شهرستان نورفولک ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۹۷ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱٬۵۶۱ نفر جمعیت داشته‌است.
فرناندا بیه‌لی
فرناندا بیه‌لی (Fernanda Villeli؛ May 14, 1921 – February 1, 2009) نویسنده، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل مکزیک بود.
رزیدنت ایول: قسمت پایانی
رزیدنت اویل: قسمت پایانی فیلمی ترسناک اکشن علمی تخیلی به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی پل دبلیو. اس. اندرسون است که بر اساس مجموعه بازی‌های ویدئویی ترس و بقا شرکت کپ‌کام، رزیدنت ایول ساخته شده‌است. این فیلم دنباله‌ای بر رزیدنت ایول: قصاص (۲۰۱۲) و به عنوان ششمین و احتمالاً آخرین فیلم از مجموعه فیلم‌های رزیدنت ایول محسوب می‌شود. از بازیگران این فیلم می‌توان به میلا یوویچ، الی لارتر، شان رابرتز، روبی رز، ایان گلن و ایئوین مک‌کین اشاره کرد.
فرناندا بیه‌لی
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به پگاه نو اشاره نمود.
رزیدنت ایول: قسمت پایانی
رزیدنت اویل: قسمت پایانی ۲۳ دسامبر ۲۰۱۶، در کشور ژاپن به نمایش درآمد و همچنین توسط اسکرین جمز در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۷، در ایالات متحده اکران شد.
داستان
ویروس تی که توسط شرکت آمبرلا ساخته شده بود اکنون به سراسر جهان شیوع کرده و موجب تبدیل شدن انسان ها به زامبی، موجودات شیطانی و هیولا شده است. آلیس کارمند سابق این شرکت که هم اکنون یک جنگجوی سرکش است، به دوستانش ملحق شده تا وارد هسته مرکزی شرکت آمبرلا در زیر شهر راکون سیتی شوند و آن را برای همیشه از بین ببرند…
ترانه‌شناسی سیاوش شمس
سیاوش شمس تا کنون هفت آلبوم استودیویی روانه بازار نموده است
ولاوینگتون
ولاوینگتون (به انگلیسی: Woolavington) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سژمور واقع شده‌است. ولاوینگتون ۲٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد.
لاکهید ال-۶۴۹ کونستلیشن
لاکهید ال-۶۴۹ کونستلیشن یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۴۶ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد Eastern Air Lines بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
پرنده کرانه
پرنده کرانه نام یک سرده از راسته بادخورک‌سانان است.
پیچاقچی
پیچاقچی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شاهین‌دژ در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هولاسو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۶ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
سراوتسا
سراوتسا (به ایتالیایی: Seravezza) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لوکا واقع شده‌است.
خصوصیات
سراوتسا ۳۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Calatorao خواهرخواندهٔ سراوتسا هست.
مسجد حاج شیخ علی
مسجد حاج شیخ علی مربوط به دوره قاجار است و در بروجن، محله در کاروانسرا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اویلسون
اویلسون (Uilson؛ زادهٔ April 28, 1994) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو اشاره کرد.
نویل چمبرلین
نویل چمبرلن ؛ ۱۸ مارس ۱۸۶۹ – ۹ نوامبر ۱۹۴۰) بین سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۴۰ نخست‌وزیر بریتانیا بود. چمبرلین به خاطر سیاست خارجی اش، و به ویژه برای امضای توافقنامه مونیخ در سال ۱۹۳۸، شناخته شده‌است. با این حال، زمانی که آدولف هیتلر به لهستان حمله کرد، بریتانیا در ۳ سپتامبر ۱۹۳۹ جنگ با آلمان را اعلام کرد و چمبرلین انگلیس را در هشت ماه اول جنگ جهانی دوم رهبری کرد.
زندگی‌نامه
در خانواده‌ای سیاست پیشه به دنیا آمده بود، پدرش عهده‌دار سمت‌های مهمی در دولت بریتانیا بود و برادرش، آستین چمبرلن، که در سال ۱۹۲۵ جایزه صلح نوبل گرفته بود، سال‌ها وزیر امور خارجه بریتانیا بود و خودش نیز پیش از نخست‌وزیری سال‌ها نماینده پارلمان و وزیر بود.
عمده شهرت وی به دلیل امضا توافقنامه مونیخ بود.او که جنگ پر تلفات جهانی اول را به چشم دیده بود، بر این باور بود که با سازش با آدولف هیتلر می‌توان از بروز یک جنگ دیگر جلوگیری کرد.
برمبنای همین باور در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۸ توافقنامه مونیخ را با هیتلر امضاء کرد که به موجب آن بریتانیا و فرانسه، در غیاب نمایندگان جمهوری چک اسلوواکی، پذیرفتند که منطقه سودتنلند چک به آلمان هیتلری واگذار شود. او با این کار می‌پنداشت که به صلح دست یافته‌است. با زیاده طلبی‌های هیتلر که اوج آن در تصرف باقی‌مانده چکسلواکی بود، او به اشتباه بودن سیاست مماشات پی برد؛ بنابراین پس از حمله آلمان به لهستان، خواهان دفاع بریتانیا از لهستان و ورود بریتانیا به جنگ با آلمان نازی شد. پس از شکست متحدین در نروژ، در ۱۰ مه ۱۹۴۰ او از نخست‌وزیری کناره گرفت و وینستون چرچیل جایگزین او شد. او در ابتدا عضو کابینه جنگ (War Cabinet) چرچیل بود و در غیاب چرچیل جلسات آن را اداره می‌کرد اما سپس به علت بیماری از این سمت کناره گرفت. او شش ماه پس از کناره‌گیری از نخست‌وزیری، به علت سرطان درگذشت. او ابتدا در بریتانیا خوشنام بود اما کتابهایی همچون «مردان مجرم» (منتشره به سال ۱۹۴۰) و شکل‌گیری توفان (Gathering Storm) چرچیل، منتشره به سال ۱۹۴۸، او را به سهل انگاری در آماده کردن بریتانیا برای جنگ و کوتاه آمدن در برابر هیتلر متهم کردند.
مرد چتردار
چمبرلین عموماً در انظار عمومی با خود چتری حمل می‌کرد که باعث شده به او لقب مرد چتردار (Umbrella Man) داده شود.
باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
باشگاه اتلتیکو مادرید اس.ای.دی. با  که به شکل ساده اتلتیکو مادرید، اتلتیکو و یا اتلتی نامیده می‌شود، باشگاه فوتبال حرفه‌ای در شهر مادرید اسپانیا است که در لا لیگا که بالاترین سطح از فوتبال در اسپانیا به‌شمار می‌رود، رقابت می‌کند. ورزشگاه خانگی اتلتیکو ورزشگاه واندا متروپولیتانو است که ۶۷٬۷۰۳ نفر ظرفیت تماشاگر دارد. لوئیس آراگونس با ۱۷۲ گل زده، بهترین گلزن تاریخ این باشگاه در همه رقابت‌ها محسوب می‌شود.
از نظر تعداد عنوان قهرمانی در لیگ، اتلتیکو مادرید؛ پس از رئال مادرید و بارسلونا، سومین باشگاه موفق در فوتبال اسپانیا است که۱۱ بار در لا لیگا و ده بار در کوپا دل ری قهرمان شده‌است و در سال ۱۹۹۶ عنوان قهرمانی در هر دو جام را به دست آورد. دو قهرمانی در سوپر جام فوتبال اسپانیا، یک قهرمانی در کوپا پرزیدنته اف‌ای‌اف و یک قهرمانی در کوپا اوا دیورته از دیگر افتخارات این باشگاه در رقابت‌های داخلی است. در رقابت‌های اروپایی، جام برندگان جام اروپا را در فصل ۱۹۶۲ کسب کردند و در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۸۶ نایب قهرمان شدند. در سه فصل ۱۹۷۴، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیدند اما در کسب عنوان قهرمانی ناکام بودند. در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۸، لیگ اروپا را فتح کردند و در سال ۱۹۷۴، قهرمان جام بین قاره‌ای فوتبال شدند. اتلتیکو در فصل ۱۴–۲۰۱۳ پس از تساوی یک بر یک مقابل بارسلونا پس از هجده سال در لا لیگا به قهرمانی رسید.
سی. رایت میلز
چارلز رایت میلز ؛ (۲۸ آگوست ۱۹۱۶–۲۰ مارس ۱۹۶۲) جامعه‌شناس آمریکایی بود. او از ۱۹۴۶ تا زمان مرگ خود در سال ۱۹۶۲ استاد جامعه‌شناسی دانشگاه کلمبیا بود.
فرودگاه بین‌المللی اسلام‌آباد
فرودگاه بین‌المللی اسلام‌آباد یک فرودگاه همگانی است. این فرودگاه در شهر اسلام‌آباد کشور پاکستان قرار دارد و در ارتفاع ۵۷۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سی. رایت میلز
میلز از بسیاری جهات وارث اندیشه تورستن وبلن است. هر دو می‌کوشیدند دانش پژوهشی را با هواداری ترکیب کنند و در مقام منتقدان تیزبین جامعه خود جدل بسیاری ایجاد کردند. هر دو رادیکال بودند ولی مارکسیست نبودند.
باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
لباس خانگی اتلتیکو، پیراهن راه راه قرمز و سفید، شورت آبی و جوراب‌های آبی و قرمز است. این ترکیب از سال ۱۹۱۱ مورد استفاده قرار گرفته‌است. در طول تاریخ این باشگاه با تعدادی نام مستعار شناخته شده‌است، از جمله تشک سازان، زیرا خطوط قرمز و سفید پیراهن اصلی این تیم، همان رنگ روکش سنتی برای تشک‌ها بوده‌است. در طول دهه ۱۹۷۰، آنها به لوس ایندیوس به معنای سرخ‌پوست‌ها معروف شدند، که برخی دلیل آن را جذب چندین بازیکن از آمریکای جنوبی پس از رفع محدودیت در عقد قرارداد با بازیکنان خارجی می‌دانند. نظریه دیگر این است که چون ورزشگاه اتلتیکو در ساحل رودخانه "اردو زده‌است" به این لقب مشهور شده‌اند و دلیل سوم این است که سرخ‌پوست‌ها دشمن دیرینه سفیدها بودند که لقب رقیب همشهری این باشگاه، رئال مادرید است. فلیپه ششم، پادشاه اسپانیا، از سال ۲۰۰۳ رئیس افتخاری این باشگاه است.
سرتنگ المجن
سرتنگ المجن، روستایی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
این باشگاه مالک باشگاه اتلتیکو دِ کلکته از سوپرلیگ هلند بود که دو بار در این رقابت‌ها قهرمان شد، اما در سال ۲۰۱۷ به دلیل نقض تعهدات، اتلتیکو تصمیم گرفت که به همکاری خود با باشگاه حاضر در ISL پایان دهد. اتلتیکو همچنین مالک دو باشگاه اتلتیکو سان لوئیس از لیگا امِ ایکس و تیم اتلتیکو اتاوا از لیگ برتر کانادا است.
سی. رایت میلز
زندگی‌نامه
چارلز رایت میلز زاده ۲۸ اوت ۱۹۱۶ در تگزاس– درگذشت ۲۰ مارس ۱۹۶۲ در نیویورک در سن ۴۵ سالگی و بر اساس چهارمین سکته قلبی درگذشت.
پدرش فروشنده بیمه و مادرش خانه‌دار بود. خانواده او به‌طور مکرر بین شهرهای مختلف جابجا می‌شدند و در نتیجه، میلز در کودکی زندگی نسبتاً منزوی و با روابط محدودی داشت.
تحصیلات
لیسانس، فوق لیسانس و دکترای جامعه‌شناسی گرفت.
مسئولیت‌پذیری
میلز این ایده را مطرح کرد که دانشمندان علوم اجتماعی نباید صرفاً ناظران بی‌تفاوتی باشند که نظریه‌پردازی و پژوهش می‌کنند بلکه مسئولیت اجتماعی خود را نیز باید ایفا کنند.
وی در این کتاب به معرفی و توصیف روابط و اتحاد طبقاتی در میان نخبگان سیاسی، نظامی و اقتصادی آمریکا می‌پردازد.
منابع
978-964-312-461-8 Key ideas in sociology. Peter Kivisto. ISBN
باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
تأسیس و سال‌های ابتدایی (۱۹۳۹–۱۹۰۳)
این باشگاه در ۲۶ آوریل ۱۹۰۳ با عنوان اتلتیک کلوب سوکورسال دِ مادرید (باشگاه اتلتیک شعبه مادرید) توسط سه دانشجوی باسکی مقیم مادرید تأسیس شد. بنیان گذاران، از این باشگاه جدید به عنوان شاخه جوانان تیم دوران کودکی خود، اتلتیک بیلبائو یاد کردند که به تازگی در فینال کوپا دل ری ۱۹۰۳ که به میزبانی شهر مادرید برگزار شد، با شکست رئال مادرید عنوان قهرمانی را از آن خود کرده بود. در سال ۱۹۰۴، اعضای معترض باشگاه رئال مادرید نیز به آنها پیوستند. آنها با پیراهن‌های آبی و سفید، مانند رنگ‌های آن زمان اتلتیک بیلبائو، شروع به کار کردند، اما از سال ۱۹۱۱، هر دو تیم بیلبائو و مادرید با رنگ‌های فعلی راه راه قرمز و سفید کار خود را ادامه دادند. برخی معتقدند که این تغییر به این دلیل ایجاد شد که پیراهن‌های راه راه قرمز و سفید از ارزانترین نوع پارچه ساخته می‌شدند، زیرا از همین پارچه برای روکش کردن تشک‌ها استفاده می‌کردند و پارچه‌های استفاده نشده به راحتی به پیراهن‌های فوتبال تبدیل می‌شدند و به این ترتیب، تشک سازان (Los Colchoneros) که از القاب این باشگاه است شکل گرفت.
اولین زمین تیم اتلتیکو کمپو دل رتیرو (و معروف به «کامپو دل تیرو آل پیچون») نام داشت که در میدان وایکاس (خیابان منندز پلایو فعلی)، در منطقه‌ای در ضلع جنوبی شهر و از طبقه کارگر واقع بود. این زمین در سال ۱۹۰۱ افتتاح شد و تا سال ۱۹۰۲ توسط رئال مادرید برای بازی‌های دوستانه مورد استفاده قرار می‌گرفت و از سال ۱۹۰۳ به مدت یک دهه در اختیار اتلتیکو بود. در سال ۱۹۱۹، شرکت Urbanía Urbanizadora Metropolitana -شرکتی که سیستم ارتباط زیرزمینی را در مادرید اداره می‌کرد- زمینی را در نزدیکی سیوداد یونیورسیتاریا در مادرید به دست آورد. در سال ۱۹۲۱، اتلتیکو مادرید از باشگاه مادر، اتلتیک بیلبائو مستقل شد و به یک ورزشگاه ۳۵٬۸۰۰ نفری که توسط این شرکت، با نام ورزشگاه متروپولیتانو مادرید ساخته شد، نقل مکان کرد. این ورزشگاه تا سال ۱۹۶۶ مورد استفاده قرار گرفت و پس از آن به ورزشگاه جدید ویسنته کالدرون نقل مکان کردند. پس از انتقال، متروپولیتانو تخریب و ساختمان چند دانشگاه و یک دفتر کار متعلق به شرکت ENUSA جایگزین آن شد.
در طی دهه ۱۹۲۰، اتلتیکو سه بار قهرمان کامپیوناتو دل سانترو (قهرمانی منطقه مرکزی) شد و در سال ۱۹۲۱ پس از شکست برابر باشگاه والد خود، اتلتیک بیلبائو نایب قهرمانی کوپا دل ری را به دست آورد، و در فینال کوپا دل ری ۱۹۲۶ مجدداً این عنوان را تکرار کرد. بر اساس موفقیت‌های کسب شده در کوپا دل ری، در سال ۱۹۲۸ از آنها دعوت شد تا در فصل افتتاحیه از لا لیگا در سال بعد شرکت کنند. در اولین فصل از حضور اتلتیکو در لا لیگا، این باشگاه توسط فرد پنتلاند اداره می‌شد، اما پس از دو فصل به سگوندا دیویسیون سقوط کرد. در سال ۱۹۳۴ و برای مدتی کوتاه به لا لیگا بازگشت اما پس از آنکه جوزپ سامیتیر در میانه فصل جایگزین پنتلاند شد، بار دیگر و در سال ۱۹۳۶ به دسته دوم فوتبال اسپانیا سقوط کرد. جنگ داخلی اسپانیا به اتلتیکو مادرید فرصت دیگری داد، چرا که رئال اویدو با وجود قرار گرفتن در جایگاه سوم جدول در لا لیگا ۳۶–۱۹۳۵ به دلیل تخریب ورزشگاه خانگی در جریان بمب گذاری‌های ناشی از جنگ داخلی، قادر به شرکت در فصل ۴۰–۱۹۳۹ نبود. بنابراین، لا لیگا و سقوط اتلتیکو به دسته پایینتر، هر دو به تعویق افتاد و به منظور تعیین جایگزین تیم رئال اویدو یک بازی پلی آف میان دو تیم آخر جدول، اتلتیکو مادرید و اوساسونا برگزار شد که پیروزی ۳ بر ۱ اتلتیکو را در پی داشت.
اتلتیکو مادرید با برد دربی مادرید در فوریه ۲۰۱۴، نخستین تیمی شد که در تاریخ لالیگا توانسته سه‌بار پیاپی رئال را در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، ورزشگاه خانگی‌اش، شکست دهد.
اتلتیک آویاسیون مادرید (۱۹۴۷–۱۹۳۹)
در سال ۱۹۳۹، هنگامی که لالیگا از سر گرفته شد، اتلتیکو با آویاسیون ناسیونال از ساراگوسا ادغام شد و به اتلتیک آویاسیون مادرید تغییر نام داد. آویاسیون ناسیونال در سال ۱۹۳۹ توسط اعضای نیروی هوایی اسپانیا تاسیس شد. به آنها قول داده شده بود که در فصل ۴۰–۱۹۳۹ در دسته برتر فوتبال اسپانیا حضور خواهند داشت، اما این موضوع مورد مخالفت فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا قرار گرفت. برای مصالحه، این باشگاه با اتلتیکو؛ تیمی که در طول جنگ داخلی هشت بازیکن خود را از دست داده بود، ادغام شد. اتلتیکو که تنها به عنوان جایگزین رئال اویدو پا به لا لیگا ۴۰–۱۹۳۹ گذاشته بود، با سرمربیگری ریکاردو زامورای افسانه‌ای، اولین قهرمانی خود در لالیگا را در پایان این فصل جشن گرفت و در سال ۱۹۴۱ از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. موثرترین و کاریزماتیکترین بازیکن آن سال‌ها کاپیتان تیم، خرمن گومز بود که در سال ۱۹۳۹ از راسینگ سانتاندر به خدمت گرفته شد. او هشت فصل متوالی تا لا لیگا ۴۸–۱۹۴۷ برای روخی‌بلانکوها بازی کرد. او در پست هافبک میانی، در کنار ماچین و رامون گابیلوندو یک خط هافبک افسانه‌ای را شکل دادند. در سال ۱۹۴۱، با صدور فرمانی توسط فرانسیسکو فرانکو استفاده از نام‌های خارجی برای تیم‌ها ممنوع شد و به دنبال آن، این باشگاه به اتلتیکو آویاسیون مادرید تغییر نام داد. در سال ۱۹۴۷، این باشگاه تصمیم گرفت قسمت نظامی را از نام خود حذف کند و نام فعلی آن یعنی کلوب اتلتیکو مادرید برای باشگاه تثبیت شد. در همان سال اتلتیکو ۵–۰ رئال مادرید را در متروپولیتانو شکست داد که بزرگترین پیروزی آنها در مقابل رقبای مادریدی تا به امروز بوده‌است.
عصر طلایی (۱۹۶۵–۱۹۴۷)
اتلتیکو با هدایت هلنیو هررا و با کمک لاربی بنبارک، در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۱ بار دیگر لا لیگا را فتح کرد. با کنار رفتن هررا در سال ۱۹۵۳، این باشگاه پشت سر رئال مادرید و بارسلونا قرار گرفت و در ادامه دهه ۱۹۵۰ تنها برای کسب عنوان سوم در لا لیگا با اتلتیک بیلبائو می‌جنگید.
در طی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، اتلتیکو مادرید در کنار بارسلونا رقابت تنگاتنگی برای کسب جایگاه دوم داشت. در فصل ۵۸–۱۹۵۷ فردیناند دائوییک هدایت اتلتیکو را بر عهده گرفت و این تیم را به عنوان نایب قهرمانی لا لیگا رساند. از آنجا که رئال مادرید در آن فصل با کسب عنوان قهرمانی، سهمیه حضور مستقیم در جام باشگاه‌های اروپا ۵۹–۱۹۵۸ را به دست آورده بود، اتلتیکو به دور انتخابی آن رقابت‌ها راه یافت. با درخشش مهاجم برزیلی این تیم واوا و در کنار آن انریکه کویار، اتلتیکو پس از غلبه بر درامکوندرا، زسکا صوفیه و شالکه ۰۴ به نیمه نهایی رسید. در نیمه نهایی، آنها به مصاف رئال مادرید رفتند که بازی رفت در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، ۲–۱ به سود رئال خاتمه یافت. اتلتیکو در بازی برگشت این شکست را با پیروزی ۱–۰ جبران کرد. این تساوی سبب شد تا برای تعیین تیم پیروز، یک بازی تکراری به میزبانی ساراگوسا برگزار شود که پیروزی ۲–۱ رئال را به دنبال داشت.
اتلتیکو انتقام این شکست را با پیروزی در دو فینال پیاپی کوپا دل ری در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱، با رهبری خوسه ویالونگا، مربی سابق رئال گرفت. در سال ۱۹۶۲ و در فینال جام در جام اروپا، اتلتیکو به مصاف فیورنتینا رفت که پس از تساوی ۱–۱ در بازی نخست، در بازی تکراری، با پیروزی ۳–۰ به قهرمانی دست یافت. این موفقیت برای باشگاه قابل توجه بود، چرا که جام برندگان جام اروپا تنها جام برجسته اروپایی بود که رئال مادرید هرگز به آن دست نیافته بود. سال بعد این باشگاه بار دیگر به فینال جام در جام اروپا راه پیدا کرد اما این بار با نتیجه ۵-۱ به حریف انگلیسی خود تاتنهام هاتسپر باخت. انریکه کویار، که در این دوران همچنان به عنوان یک بازیکن مؤثر به کار خود ادامه می‌داد، اکنون بازیکنانی مانند میگوئل یونز و هافبک بازیسازی چون آدلاردو را در کنار خود می‌دید.
فینالیست‌های جام اروپا (۱۹۷۴–۱۹۶۵)
از بازیکنان مهم این دوران اتلتیکو، آدلاردو کهنه کار، لوییس آراگونس، خاویر ایرورتا و خوزه یولوگیو گاراته که سه بار در سال‌های ۱۹۶۹، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ برنده جایزه پیچیچی شد، بودند. در دهه ۱۹۷۰، اتلتیکو چندین بازیکن آرژانتینی را نیز جذب کرد، روبن آیالا، پانادرو دياز، رامون كاچو ارديا و همچنین خوان کارلوس لورنزو به عنوان مربی از جمله آنها بودند. لورنزو به انضباط تیمی، احتیاط و اخلال در بازی حریف اعتقاد داشت و اگرچه این شیوه او بحث برانگیز بود، اما روش‌های او با موفقیت همراه شد و پس از قهرمانی در لالیگا در سال ۱۹۷۳، این باشگاه به فینال جام اروپا ۱۹۷۴ رسید. در راه رسیدن به فینال، اتلتیکو گالاتاسرای، دینامو بخارست، ستاره سرخ بلگراد و سلتیک را از پیش روی برداشت. در دیدار رفت مرحله نیمه نهایی مقابل سلتیک، آیالا، دیاز و بازیکن تعویضی این تیم کیکه در جریان بازی، اخراج شدند. با وجود از دست دادن سه بازیکن، آنها موفق به تساوی ۰–۰ در خانه سلتیک شدند. در ادامه این رقابت‌ها و در بازی برگشت با گل‌های گاراته و آدلاردو ۲–۰ پیروز و راهی فینال شدند. بازی نهایی که ورزشگاه هیسل میزبان آن بود، با شکست اتلتیکو همراه شد. در مقابل تیم بایرن مونیخ که بازیکنانی چون فرانتس بکنباوئر، سپ مایر، پائول برایتنر، اولی هونس و گرد مولر را در اختیار داشت، اتلتیکو فراتر از حد انتظار بازی کرد. علی رغم محرومیت آیالا، دیاز و کیکه، این بازی در ۹۰ دقیقه معمول و در وقت‌های اضافه با نتیجه ۰–۰ مساوی پیش می‌رفت. هفت دقیقه مانده به پایان وقت‌های اضافه، اتلتیکو با یک ضربه ایستگاهی عالی از آراگونس، پیش افتاد. در حالی که به نظر می‌رسید جام در دستان اتلتیکو باشد، در آخرین دقیقه بازی، گئورگ شوارتزنبک، مدافع بایرن با یک ضربه خیره‌کننده از ۲۵ یاردی گل تساوی را به ثمر رساند که میگل رینا، دروازه‌بان اتلتیکو تنها نظاره‌گر آن بود. برای تعیین قهرمان دو روز دیگر و در تاریخ ۱۷ می ۱۹۷۴ یک بازی تکراری برگزار شد، که بایرن با دو گل از هونس و مولر با نتیجه ۴ بر ۰ پیروز شد.
سال‌های آراگونس (۱۹۸۷–۱۹۷۴)
اندکی پس از شکست در فینال جام اروپا ۱۹۷۴، اتلتیکو بازیکن پیشکسوت خود لوییس آراگونس را به عنوان سرمربی منصوب کرد. آراگونس در چهار بازه زمانی جداگانه، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷، بار دیگر از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ و سرانجام از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ به عنوان سرمربی هدایت تیم را برعهده گرفت. اولین موفقیت او به سرعت حاصل شد چرا که بایرن مونیخ به سبب تراکم بازی‌های لیگ از حضور در جام بین قاره‌ای خودداری کرد، و به جای آن از اتلتیکو به عنوان نایب قهرمان جام اروپا دعوت شد. حریف آنها ایندپندینته از آرژانتین بود که پس از باخت ۱–۰ در بازی خارج از خانه مقابل این تیم، در بازی برگشت با گل‌های خاویر ایرورتا و روبن آیالا ۲–۰ پیروز شدند. به دنبال آن، آراگونس باشگاه را به موفقیت‌های بیشتری در کوپا دل ری ۱۹۷۶ و لالیگا ۱۹۷۷ رساند.
سرتنگ المجن
جمعیت
این روستا در دهستان طیبی سرحدی غربی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
سال‌های آراگونس (۱۹۸۷–۱۹۷۴)
آراگونس در طی دوران دوم مسئولیت خود، باشگاه را در سال ۱۹۸۵ به نایب قهرمانی در لا لیگا و قهرمانی کوپا دل ری رساند. حضور بازیکنی مانند هوگو سانچز که ۱۹ گل در لیگ به ثمر رساند و برنده جایزه پیچیچی شد، برای آراگونس کمک قابل توجهی بود. سانچز در پیروزی ۲–۱ برابر اتلتیک بیلبائو در فینال جام حذفی نیز دو گل اتلتیکو را به ثمر رساند. با این حال سانچز برای فصل بعد به باشگاه رقیب، رئال مادرید پیوست. علیرغم از دست دادن سانچز، آراگونس در سال ۱۹۸۵ موفق شد سوپر جام اسپانیا را فتح کند و سپس تیم را به فینال جام برندگان جام اروپا در سال ۱۹۸۶ برساند. اگرچه اتلتیکو سومین فینال متوالی اروپایی خود را نیز از دست داد و با نتیجه ۳–۰ از دینامو کیف شکست خورد.
دوران رادومیر آنتیچ (۲۰۰۵–۱۹۸۷)
در سال ۱۹۸۷، سیاستمدار و تاجر پرحاشیه، خسوس خیل، ریاست باشگاه را برعهده گرفت، و تا زمان استعفایش در ماه مه ۲۰۰۳ آن را اداره کرد.
۱۰ سال از آخرین قهرمانی اتلتیکو در لا لیگا گذشته و دیگر از کسب موفقیت در لیگ ناامید شده بود. خیل، بلافاصله پس از نشستن بر صندلی ریاست، هزینه‌های زیادی را صرف کرد و تعدادی خرید گران قیمت انجام داد که از جمله آنها وینگر تیم پرتغال، پائولو فوتری بود که به تازگی همراه با پورتو قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شده بود. با این حال، همه این هزینه‌ها، تنها دو قهرمانی پیاپی در کوپا دل ری ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ را برای تیم به ارمغان آورد و قهرمانی در لیگ دست نایافتنی شده بود. در سال ۱۹۹۱، اتلتیکو به کسب عنوان قهرمانی در لیگ نزدیک شده بود، اما در انتهای فصل با فاصله ۱۰ امتیازی نسبت به بارسلونای یوهان کرایف، نایب قهرمان شدند. خیل که به دنبال قهرمانی در لیگ بود، سرمربیان برجسته بسیاری را استخدام و سپس اخراج کرد، که از جمله آنها سزار لوییس منوتی، ران اتکینسون، خاویر کلمنته، تومیسلاو ایویچ، فرانسیسکو ماتورانا، آلفیو باسیله و نیز اسطوره باشگاه اتلتیکو، لوییس آراگونس بودند.
از اقدامات دیگر خسوس خیل تعطیلی آکادمی جوانان اتلتیکو در سال ۱۹۹۲ بود، این اقدام خیل از آن جهت قابل توجه است که باعث شد رائول ۱۵ ساله؛ که در آن زمان عضو آکادمی این باشگاه بود، از اتلتیکو جدا و به رقیب همشهری آنها، رئال ملحق شود و همراه با این تیم به شهرتی جهانی برسد. این حرکت خیل به عنوان بخشی از اصلاحات اقتصادی باشگاه شمرده می‌شد که او آغازگرش بود. اتلتیکو به یک شرکت عمومی محدود ورزشی تبدیل شد؛ یک ساختار مشارکتی که با کمک وضعیت حقوقی ویژه‌ای که به تازگی تحت قانون شراکت در اسپانیا معرفی شد، به افراد اجازه می‌داد تا سهام یک باشگاه را خریداری و معامله کنند.