گرانویل_استنلی_هال
دیدگاه های اجتماعی
هال عمیقاً با مفهوم آلمانی Volk پیوند خورده بود، یک رمانتیسیسم ضد فردگرا و اقتدارگرا که در آن فرد در یک جمع استعلایی حل می شود. هال معتقد بود که انسان ها ذاتاً غیر منطقی و غریزی هستند و به یک رهبر کاریزماتیک نیاز دارند تا غرایز گله خود را برای رفاه جامعه دستکاری کند. او پیش‌بینی کرد که تأکید آمریکا بر حقوق فردی و کرامت انسانی منجر به سقوطی می‌شود که او آن را به غرق شدن آتلانتیس تشبیه می‌کند. هال یکی از بنیانگذاران جنبش مطالعه کودک در دهه 1880 بود. یک شبکه ملی از گروه های مطالعاتی به نام باشگاه های تالار برای گسترش تدریس او وجود داشت. او امروزه به دلیل نظارت بر مطالعه 1896 درباره کودکان عجیب و غریب و استثنایی، که مجموعه ای از کودکان غیرعادی را به عنوان ناهماهنگی دائمی توصیف می کرد، در میان مردم شهرت دارد. برای دهه ها، دانشگاهیان و مقاله نویسان مشاوره به طور یکسان نتیجه گیری او را منتشر کردند که نمی توان انتظار داشت که یک تک فرزند با همان ظرفیت سازگاری که خواهر و برادر دارند، زندگی را طی کند. او مدعی شد: «تک فرزند بودن فی نفسه یک بیماری است». هال استدلال کرد که رشد کودک، برداشت بسیار نژادپرستانه او از تاریخ رشد تکاملی انسان را مرور می کند. او کودکان پیش از نوجوانی را وحشی توصیف کرد و بنابراین استدلال کرد که منطق حرف زدن با آنها، اتلاف وقت با کودکان است. او معتقد بود که کودکان باید به سادگی به ترس از خدا، عشق به کشور و پرورش بدنی قوی هدایت شوند. از آنجایی که کودک بقایای شر را در طبیعت خود می سوزاند، به مقدار مناسبی از انضباط مستبدانه، از جمله تنبیه بدنی نیاز دارد.او معتقد بود که نوجوانان دارای ماهیت نوع دوستانه تری نسبت به پیش نوجوانان هستند و دبیرستان ها باید دانش آموزان را به آرمان های فداکارانه خدمت، میهن پرستی، فرهنگ بدن، انضباط نظامی، عشق به اقتدار، ترس از طبیعت، و فداکاری به دولت و رفاه دیگران تلقین کنند. . هال به طور مداوم علیه پیشرفت فکری در تمام سطوح آموزش عمومی بحث می کرد. بحث آزاد و نظرات انتقادی را نباید تحمل کرد. دانش آموزان به تلقین نیاز داشتند تا آنها را از فردگرایی که به پیشرفت فرهنگ آمریکایی آسیب می رساند نجات دهد. هال عبارت «طوفان و استرس» را با اشاره به دوران نوجوانی که از جنبش آلمانی Sturm und Drang گرفته شده بود، رایج کرد. همکار او ویلیام برنهام این عبارت را در رابطه با نوجوانی در مقاله ای در سال 1889 با عنوان «اقتصاد در کار فکری» منتشر کرده بود. سه جنبه کلیدی این مفهوم عبارتند از درگیری با والدین، اختلالات خلقی و رفتار پرخطر. همانطور که بعداً در مورد کارهای لو ویگوتسکی و ژان پیاژه اتفاق افتاد، علاقه عمومی به این عبارت و همچنین نقش هال از بین رفت. تحقیقات اخیر منجر به بازنگری در مورد این عبارت و معنای آن شده است. در سه جنبه آن، شواهد اخیر از طوفان و استرس حمایت می کنند، اما تنها زمانی که برای در نظر گرفتن تفاوت های فردی و تنوع فرهنگی اصلاح شوند. در حال حاضر، روانشناسان طوفان و استرس را به عنوان اصطلاح جهانی نمی پذیرند، اما به طور خلاصه به این امکان اذعان دارند. همه نوجوانان طوفان و استرس را تجربه نمی کنند، اما احتمال وقوع طوفان و استرس در دوران نوجوانی بیشتر از سایر سنین است. هال هیچ همدردی با فقرا، بیماران یا کسانی که دارای تفاوت های رشدی یا ناتوانی بودند نداشت. او که اعتقاد راسخ به پرورش انتخابی و عقیم سازی اجباری داشت، معتقد بود که هر گونه احترام یا خیریه نسبت به افرادی که از نظر جسمی، عاطفی یا فکری ضعیف یا "ناقص" می دانستند، به سادگی در حرکت انتخاب طبیعی به سمت توسعه یک نژاد فوق العاده دخالت می کند. کتاب های اصلی هال عبارت بودند از: نوجوانی: روانشناسی آن و روابط آن با فیزیولوژی، انسان شناسی، جامعه شناسی، جنسیت، جنایت و دین (1904) و جنبه های زندگی و آموزش کودک (1921). هال در کتاب خود به نام نوجوانی که بر اساس نتایج جنبش مطالعه کودک بود، سیستم روانشناسی خود (که آن را «روانشناسی ژنتیکی» نامید) و فواید تکاملی رشد از رحم تا نوجوانی را شرح داد. این کتاب شامل شش بخش است: دیدگاه زیست‌شناختی و انسان‌شناسی، دیدگاه پزشکی، سلامت و آزمون‌های آن، اشرافیت زنان تحصیل‌کرده، باروری زنان تحصیل‌کرده، و آموزش. هال امیدوار بود که این کتاب راهنمای معلمان و مددکاران اجتماعی در نظام آموزشی باشد. هال در سال 1904 کتاب «نوجوانی: روانشناسی آن و رابطه آن با فیزیولوژی، انسان شناسی، جامعه شناسی، جنسیت، جنایت، دین و آموزش» را منتشر کرد. در این مطالعه 2 جلدی، بر اساس این ایده که رشد کودک تکامل انسان را خلاصه می‌کند، هال موضوعات مختلفی را در پیش گرفت و از طیف گسترده‌ای از رشته‌ها دانش آموخت. پس از بازنشستگی در سال 1920، هال یک جلد کمکی در مورد پیری نوشت. این گزارش مهم در شناسایی یک «بحران سالمندی» در قرن بیستم، که در آن طول عمر طولانی‌تر، محدود شدن نقش‌های خانوادگی و اخراج از نیروی کار ترکیب شده و باعث انزوای چشمگیر سالمندان و محدود کردن مشارکت فعال آن‌ها می‌شود، «پیش‌گویی» نامیده شده است. در زندگی عمومی. هال از این روند انتقاد کرد و استدلال کرد که خرد اعطا شده توسط سالمندی به این معنی است که سالمندان کمک های ارزشمند و خلاقانه ای به جامعه دارند. با این حال، انگ پیری به این معنا بود که در عوض، بسیاری درگیر تعقیب احمقانه جوانی بودند و سعی می‌کردند از مشارکت کامل در اجتماع خود طرد نشوند. در پایان کتاب، هال حس ملموسی از خشم شخصی خود را در برابر این شکل از تبعیض ابراز کرد.فراخوان تکان دهنده او برای درک بهتر فرآیند پیری، توسعه پیری شناسی را پیش بینی کرد، و انتقاد او از به حاشیه راندن سالمندان هنوز هم امروزه طنین انداز است.هال خودارضایی را یک عمل غیر اخلاقی و عیب نژاد بشر می دانست که در رشد اخلاقی و فکری اختلال ایجاد می کند. هال از خودارضایی در مورد مردان بحث می کرد و در مورد زنان بحث نمی کرد. معلوم نیست که آیا او می دانست که این عمل در زنان رخ داده است یا اینکه هال معتقد بود پسران نوجوان باید از آنچه او به عنوان "تبدیل" توصیف می کند، بگذرند. این تبدیل پسران را از گناهان بیولوژیکی که توسط اجدادشان به آنها منتقل شده است رها می کند. این انتقال گناهان از طریق نسل‌ها توسط تکامل لامارکی هدایت می‌شود. او ادعا کرد که تبدیل به طور طبیعی مانند یک "گل شکوفا" رخ داده است.هال به جای خودارضایی، انتشارات خود به خودی را به عنوان یک جایگزین طبیعی و قابل قبول برای انزال اجباری می دانست.هال معتقد بود که در طول سال اول تحصیلی خود در کالج ویلیامز، تغییر مذهب را پشت سر گذاشته است.