cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
طاعون
طاعون عفونتی خون
این نوع از طاعون سریعا در خونِ بیمار گسترش و منتشر میگردد و اندوتوکسین باکتری موجب لخته شدن منتشر عروقی، اصطلاحا (DIC) می شود. توجه: به گسترش هر عفونت در خون در اصطلاح پزشکی "سِپتی سِمی" گفته میشود. در واقع بین ۱۰ تا ۲۰٪ طاعون‌ها را تشکیل می‌دهد. طاعون "عفونتی خون" بر اثر گسترش طاعون "خیارکی" پدید می اید و نوع شدید شدهٔ "طاعون خیارکی"می باشد که طی تکثیر زیاد باسیل‌های باکتری طاعون در "سیستم گردش خون" هست این حالت هنگامی رخ می‌دهد که سیستم دفاعی بخصوص اکثر غدد لنفاوی جهت دفاع از بدن فعال شده باشند.ممکن است خیارک‌های تشکیل‌شده آن‌قدر ریز باشند که دیده نشوند. این نوع طاعون باعث تورم عضله میوکارد قلب و افزایش حجم آن و تخریب بافت‌های کبد و طحال می‌شود. افراد مبتلا به این نوع طاعون، دچار سرگیجه، حالت تهوع،اسهال، دردهای عضلانی وحشتناک، تخریب بافت‌ها و افت شدید فشار خون می‌شوند.
طاعون ریوی
طاعون ریوی یا پنومونیک نسبت به طاعون خیارکی نادر است اما به شدت واگیر و به مراتب کشنده‌تر است. این حالت هنگامی رخ می‌دهد که باسیل یرسینیا پستیس مستقیماً از راه ریه وارد بدن می‌شود نه از راه پوست. طاعون ریوی می‌تواند از طریق راه تنفسی، از بیماری که به طاعون خیارکی دچار است به فرد سالم منتقل شود. ابتلا به بیماری از راه تماس با مایعات و لباس‌های آلوده به باسیل یا تنفس قطرک‌های معلق در هوا که با عطسه یا سرفهٔ بیماران به محیط بیرون راه می‌یابند، رخ می‌دهد. در این حالت، دورهٔ نهفتگی بیماری چند ساعت بیش‌تر طول نمی‌کشد. نخستین علایم، تب، سرفهٔ شدید، اختلال در تنفس و استفراغ خون چرک‌آلود می‌باشد. فرد بیمار می‌تواند به حالت کما نیز برود. طاعون ریوی، حتی با درمان آنتی‌بیوتیکی نیز بسیار کشنده است و فرد را در حداکثر سه روز از پای درمی‌آورد.
دیگر گونه‌ها
افزون بر این سه گونه، گونه‌های دیگری که زیرمجموعهٔ موارد بالا می‌شوند نیز شناسایی شده‌اند، از جمله طاعون حلقی که نوع غیرشایع طاعون است و علائمی شبیه تونسیلیت (التهاب لوزه‌ها) دارد و در کسانی که ارتباط نزدیک با بیماران مبتلا به دیگر گونه‌های طاعون را دارند دیده میشود. همچنین می‌توان طاعون مِنَنژ را نام برد که زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری از سد خونی مغزی عبور می‌گذرد و مننژیت (التهاب مننژ) پدیدمی‌آورد.
درمان
با اولین شک بالینی پزشک باید درمان آغاز گردد چون شروع زودهنگام آنتی‌بیوتیک مرگ و میر را کاهش می‌دهد. درمان ابتدا به صورت تزریقی شروع می‌شود و با بهبود شرایط بالینی بیمار به صورت خوراکی تا ۱۰ الی ۱۴ روز ادامه می‌یابد. درمان های انتخابی شامل: استرپتومایسین (یک گرم عضلانی هر ۱۲ ساعت)، داکسی‌سایکلین (۱۰۰ میلی‌گرم وریدی هر ۱۲ ساعت) یا جنتامایسین هستند. درمان های جایگزین شامل سیپروفلوکساسین و کلرامفنیکل می‌باشند. علاوه بر آن تزریق مایعات داخل وریدی برای حفظ آب بدن و دارو های انعقاد خون (هنگام خونریزی) مهم است چک کردن علائم حیاتی مهم است
واکسن
برای پیشگیری از ابتلا به طاعون خیارکی یک واکسن وجود دارد؛ ولی تنها برای کسانی به کار برده می‌شود که احتمال بالایی برای ابتلا به طاعون داشته باشند؛ مثل سربازان (در برخی شرایط) یا افرادی که با حیواناتی سروکار دارند که احتمال آلوده بودن آن‌ها بالاست. این واکسن برای مؤثر بودن باید با دوز بالا تزریق شود و هر چند وقت یک بار یادآوری شود؛ به همین دلیل باعث بروز آثار جانبی می‌شود. این واکسن در دسترس عموم قرار ندارد و دیگر ساخته نمی‌شود. از سال ۲۰۰۵ واکسن‌های جدیدی در کانادا در حال آزمایش اند.
وضعیت کنونی طاعون
طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، قارهٔ آفریقا (ماداگاسکار، موزامبیک، تانزانیا، جمهوری دموکراتیک کنگو) و سپس آسیا (هند) بالاترین آمار مبتلایان به طاعون را دارند. این دو قاره به تنهایی ۹۹٪ مناطق طاعون‌زده در سال ۱۹۹۷ در جهان را تشکیل می‌دادند. در آمریکای جنوبی و غرب ایالات متحدهٔ آمریکا نیز در سال ۱۹۹۷ چند مورد اعلام شده بود. به‌تازگی در ژوئیه سال ۲۰۲۰، ثبت یک مورد ابتلا به طاعون خیارکی در شمال چین پس از آن گزارش شد که قبل از آن دو مورد ابتلا در کشور مغولستان باعث ثبت هشدار درجه سه در آن منطقه شده بود.
نقش طاعون در هنر و ادبیات
ترس و وحشت از ابتلا به طاعون، ناآگاهی از چگونگی درمان یا جلوگیری آن و مرگ دردناک افراد طاعون‌زده هنرمندان را از عهد باستان تا اوایل و اواسط رنسانس به ابراز احساسات و توصیف طاعون برانگیخته‌است. از این رو تابلوهای نقاشی، مجسمه‌ها و آثار فراوانی امروزه می‌توانند اطلاعات ارزنده‌ای از وضعیت مردم سده‌های گذشته را در برابر طاعون (و دیگر بیماری‌های واگیر چون وبا و …) را در اختیار ما بگذارند. از آثار نوشتاری نیز می‌توان به خاطرات سال سیاه طاعون از دانیل دوفو (۱۷۲۰)، طاعون از آلبر کامو، زمان رازها از مارسل پانیول، و آثار دیگر بسیاری اشاره کرد. طاعون هم‌چنین یکی از مضامین اصلی کتاب دن براون به نام دوزخ است.
سلاح زیست‌شناختی
به دلیل شدت، کشندگی بالا و انتشار توسط آئروسل ها در طی طاعون ریوی، این بیماری از دیرباز به عنوان یک سلاح زیست‌شناختی کاربرد داشته‌است. ژاپنی‌ها در جنگ جهانی دوم پژوهش‌های گسترده‌ای دربارهٔ پرورش و رهاسازی کک‌های آلوده به طاعون در سرزمین‌های دشمن انجام دادند و نمونه‌هایی از بمب‌های حاوی تعداد زیادی موش و کک ساختند. آنها در جریان همین آزمایش‌ها گروهی از زندانیان غیرنظامی و اسیران جنگی چینی، کره‌ای و منچوری را به طاعون مبتلا کردند.
امروزه، با توجه به اینکه طاعون به‌سادگی توسط آنتی‌بیوتیک‌ها درمان‌پذیر است، نمی‌تواند سلاح زیست‌شناختیِ مؤثری برضد کشورهای توسعه‌یافته باشد.
منابع
http://dinosoria.com/peste.htm
فرودگاه کیروف پوبدیلوف
فرودگاه کیروف پوبدیلوف فرودگاهی عمومی واقع در کیروف در کشور روسیه است.
غار چاه وقه ۱
اشکفت چاه وقه ۱ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید و دوران فرادیرینه‌سنگی است و در شهرستان پاسارگاد، بخش مرکزی، دهستان سرپنیران، شمال شرقی روستای علی‌آباد، کیلومتری ۴ جاده سعادت به ارسنجان، ۳۰۰ متری شمال ایستگاه گاز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نوبل، لوئیزیانا
نوبل شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵۲ نفر بوده‌است.
شورش سامورایی
شورش سامورایی فیلمی ژاپنی محصول ۱۹۶۷ به کارگردانی ماساکی کوبایاشی است. داستان آن دربارهٔ یک سامورایی در هنگام صلح در سال ۱۷۲۵ است که فرماندهٔ محافظین قلعه‌های یکی از دایمیوهای دوره توکوگاوا است. زن ارباب را به اجبار به ازدواج پسر او درمی‌آورند ولی پس از اتفاقاتی پشیمان شده و حال خواستار بازگشت آن زن می‌شوند؛ اما سامورایی عروس خود را پس نمی‌دهد. روحیه وفاداری تا آخرین لحظه منجر به اطاعت سامورایی از ارباب است اما در نهایت او در برابر این تصمیم ناعادلانه شورش می‌کند.
جوایز
این فیلم جایزهٔ Fipresci Prize جشنواره فیلم ونیز سال ۱۹۶۷ را از آن خود کرد و در سال ۱۹۶۸ جایزهٔ بهترین کارگردانی، بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه (شینوبو هاشیموتو) را در جایزهٔ کینما ژاپن برد. در سال ۱۹۶۸ جایزهٔ بهترین فیلم جایزه فیلم ماینچی را نیز گرفت.
بدون مرز
بدون مرز فیلمی به کارگردانی و نویسندگی امیرحسین عسگری و تهیه‌کنندگی مجتبی امینی ساخته سال ۱۳۹۳ است.
این فیلم در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده است.
خلاصه فیلم
این فیلم داستان پسری را روایت می‌کند که هر روز برای ماهی‌گیری به کشتی به گل نشسته‌ای در نقطه صفر مرزی پا می‌گذارد و آنجا را به محلی برای آرامش خود تبدیل کرده است، اما حضور غریبه‌ای این آرامش برهم می‌زند.
جشنواره‌ها
== بخش نگاه نو سی و سومین جشنواره فیلم فجر ==
تندیس بلورین «جایزه ویژه هیئت داوران» بخش نگاه نو به امیرحسین عسگری برای فیلم بدون مرز اهدا شد.
قره‌سو (قم)
قره سو، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
احساس (فیلم ۲۰۱۵)
احساس فیلمی است محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی سانجی گوپتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آیشواریا رای، عرفان خان، شبانه اعظمی، سارا آرجون، جکی شروف ایفای نقش کرده‌اند.
بیگ لیک، شهرستان کارلتون، مینه‌سوتا
بیگ لیک (به انگلیسی: Big Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کارلتون، مینه‌سوتا واقع شده‌است. بیگ لیک ۴۴۳ نفر جمعیت دارد و ۴۰۲٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کنوروو
کنوروو یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در شهرستان گلیویتسه واقع شده‌است. کنوروو ۳۳٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹٬۴۴۹ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای سویت و کازینتبارتیکا خواهرخوانده‌های کنوروو هستند.
باشگاه فوتبال داسیا کیشیناو
باشگاه فوتبال داسیا کیشیناو (FC Dacia Chișinău) یک باشگاه فوتبال در شهر کیشیناو مولداوی بود. این باشگاه در لیگ ملی فوتبال مولداوی بازی می‌کرد. این باشگاه از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۷ فعالیت می‌کرد.
میشائل مستلین
میشائل مستلین (Michael Maestlin؛ September 30, 1550 – October 20, 1631) یک ریاضی‌دان، و ستاره‌شناس اهل آلمان بود.
مصطفی یاتاباری
مصطفی یاتاباری (Mustapha Yatabaré؛ زادهٔ January 26, 1986) بازیکن فوتبال اهل مالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال مون‌پلیه و باشگاه فوتبال گنگام اشاره کرد.
ویلسون ماتیاس
ویلسون ماتیاس هافبک اهل برزیل است که در شهر Limeira و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
ریتا لایت
ریتا لایت (Rita Leite؛ زادهٔ July 14, 1997) بازیکن فوتبال اهل لوکزامبورگ است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Luxembourg بازی کرده‌است.
شهرآورد
شهرآورد، داربی (در تلفظ انگلیسی بریتانیایی)، یا دربی (در تلفظ انگلیسی آمریکایی)، به مسابقه ورزشی بین دو باشگاه همشهری که هم آورد هم شناخته می‌شوند، گفته می‌شود. شهرآورد بیشتر در ورزشهای گروهی و به ویژه در فوتبال و راگبی کاربرد دارد. واژهٔ شهرآورد از برابرهای نهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی است. این واژه از «آورد» (نبرد)، و به معنی «نبرد شهر» است.
توجه داشته باشید که شهرآورد معنی کامل دربی نیست، دربی به بازیهای حساسی که جدال تیمهای همشهری نیست هم اطلاق می‌شود، جدال‌های حساسی مانند: بازی‌های اینترمیلان - یوونتوس موسوم به دربی ایتالیانو، رئال مادرید - بارسلونا موسوم به ال‌کلاسیکو، دورتموند - بایرن مونیخ موسوم به دِرکلاسیکر، منچستریونایتد - لیورپول موسوم به دربی انگلیس و بوکاجونیورز - ریورپلاته موسوم به سوپرکلاسیکو در این زمره دربی‌ها قرار می‌گیرد که ورای همشهری بودن حساسیت بسیار بالایی دارد و هواداران نیز به مانند جدال همشهری‌ها تعصب خاصی رو آن دارند. در ایران نیز جدال تیم‌های پرسپولیس و سپاهان که توسط رسانه‌ها الکلاسیکو نامیده می‌شود از این دست دربی‌هاست که از حساسیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است.
ایران
در ایران مهم‌ترین شهرآورد بازی فوتبال بین دو تیم تهرانی استقلال و پرسپولیس است.
ایتالیا
شهرآورد دل سوله: دیدار دو تیم ناپولی و رم که به شهرآورد دل سولهمعروف است
جداره علمداری
جداره علمداری مربوط به دوره پهلوی اول است و در تبریز، خیابان ششگلان، بعد از خیابان فرمانفرمانیان، نبش بن‌بست نیوشا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۰۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جوریدن
جوریدن یعنی جستجوی بدن یکدیگر و کشتن انگل‌های خارجی مثل شپش و کنه.
جوریدن، رفتاری است که در آن حیوانات اجتماعی، از جمله انسان، بدن یا ظاهر یکدیگر را تمیز یا حفاظت می‌کنند. جوریدن یک فعالیت عمده اجتماعی است و به‌وسیله آن حیوانات می‌توانند ساختارهای اجتماعی و پیوندهای خانوادگی را بین خود تقویت کنند. جوریدن همچنین به عنوان وسیله‌ای برای حل تعارض، رفتار مادرانه و زناشویی و آشتی در بعضی از گونه‌ها استفاده می‌شود.
جوریدن بخش مهمی از وقت روزانه کَپی‌های بزرگ را اشغال می‌کند و مهم‌ترین تنظیم‌کنندهٔ تعادل اجتماعی و نظم رفتاری در قبیلهٔ میمون‌هاست.
از دید رابین دانبار، با بزرگ شدن اندازهٔ جوامع انسانی اولیه، جوریدن بدن همهٔ آشنایان و دوستان با دست ممکن نبود، و بنابراین می‌بایست رفتاری جایگزین این شیوه از ابراز دوستی و نمایش نیک‌خواهی شود. از دید او تولید صداهای خوشامدگویانه، هشداردهنده یا نوازشگرانه ابداعی جدید بود که برای حل این مشکل پدید آمد. رابین دانبار بنابر این، این نظریه را پیشنهاد کرده که ظهور زبان در ابتدای کار جایگزینی کم‌هزینه و کارآمد برای جوریدنِ دوستان بوده‌است. این نظریه از سوی بسیاری دانشمندان دیگر پذیرفته نشده‌است.
در انسان‌ها
در گذشته که وضعیت بهداشت و امکانات ضدعفونی کردن و استحمام کمتر موجود بود، شپش در بسیاری از منازل و پوشاک و حتی موی سر مردم لانه می‌کرد. مادران وقتی موی سر فرزندان را می‌جوریدند و شپش را می‌یافتند ناخن دو شست خود را در دو سوی شپش قرار می‌دادند و محاصره‌اش می‌کردند. سپس به او فشار می‌آورند و با نزدیک کردن نوک دو ناخن او را می‌کشتند.
شپش جوریدن در سر و لباس فرزندان و شوهران حتی تا قرن بیستم از وظایف مادران در خانواده‌های فقیر اروپایی بوده‌است.
در قدیم تراشیدن مرتب موهای سر، استفاده از نوره بهداشتی، جوشاندن لباس‌ها در آب جوش و قرار دادن رختخواب در زیر آفتاب سوزنده از جمله روش‌هایی بود که تا حدودی از افزایش جمعیت شپش‌ها پیشگیری می‌کرد ولی برخی بانوان که موهای پرپشت و بلند، یکی از مزایا و عوامل محبوبیت آنها نزد همسرانشان محسوب می‌شد، از تراشیدن موهای سر، خودداری می‌کردند و برای مبارزه با این حشره روش ویژهٔ خود را داشتند. خانم‌ها، علاوه بر جوشاندن لباس‌ها و ملحفه‌ها به کمک یکی از محارم، نظیر مادر، خواهر، برادر، پدر یا خدمتکار زن در زیر آفتاب می‌نشستند و سر خود را در دامان فرد کمک‌دهنده قرار می‌دادند تا او ضمن جستجو در بین موهای آنها، شپش‌ها و تخم شپش‌ها (گُدیسک‌ها) را یکی یکی شکار کرده، روی سنگی قرار دهند و به کمک قطعه سنگی کوچک آن‌ها را به گونه‌ای له کنند که حتی تخم‌های این حشره خطرناک نیز نابود شود. جوریدن بخشی از زندگی خانواده‌ها را در آن سال‌ها، به خود اختصاص داده بود و از این‌رو هر گاه افراد خانواده از کارهای مهم و حیاتی خود فارغ می‌شدند، به فرزند یا خدمتکار خود می‌گفتند: «بیا سر مرا بجور!» هر خانواده ای دو قطعه سنگ مناسب برای کشتن شپش در خانه نگهداری می‌کردند که متناسب با درآمد خانواده، ممکن بود از سنگ مرمر یا دیگر سنگ‌های قیمتی تهیه شده باشد.
مقاومت موسی داغ
مقاومت موسی داغ (Musa Dagh defense) اشاره به مقاومتی است که اهالی ۶ روستای ارمنی‌نشین اطراف کوه موسی داغ در استان هاتای (موسی داغ یعنی کوه موسی) به مدت ۵۳ روز از (۲۱ ژوئیه ۱۹۱۵م تا ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۵م) در مقابل یورش نیروهای منظم و نامنظم دولت عثمانی ایستادگی نمودند.
تاریخ
نماینده دولت عثمانی در استان هاتای دستور رسمی دریافت می‌نماید مبنی بر اینکه اهالی روستاهای ارمنی آن منطقه که تعداد آنان بیش از پنج هزار نفر بودند را تبعید نماید؛ ولی اهالی غیرنظامی تن به زیر بار تبعید نمی‌دهند، به بالای کوه موسی داغ پناه می‌برند، و در آنجا با تشکیل نیروهای دفاعی بیش از یک ماه در برابر حملات مکرر سپاهیان عثمانی که تعداد آنان بیش از ۱۵۰۰ نفر بودند مقاومت می‌کنند و تلفات سنگینی بر مهاجمان تحمیل می‌کنند.
در نهایت کشتی‌های فرانسوی با دیدن مقاومت مسیحیان که در معرض قتل‌عام بودند به کمک آنها شتافتند و توانستند ۴۲۳۱ نفر از ارمنی‌ها را به مصر در بندر پورت سعید منتقل نماید.
در کتاب آبی که دولت بریتانیای کبیر آن را به شرح رفتار تُرکان عثمانی با ساکنان ارمنی آسیای صغیر اختصاص داده‌است مبدأ و ماجرای این حماسه را در چند جمله کوتاه تشریح و ترسیم شده‌است. در آنجا از قول ارمنیان می‌نویسد:
«ما چون می‌دانستیم دفاع از آبادیهایمان که در دشت پای کوه واقعند امکان‌پذیر نیست تصمیم گرفتیم تا به بالای ارتفاعات موسی داغ عقب بنشینیم، و تا آنجا که برایمان ممکن بود خوراک و لوازم دیگر زندگی با خود بردیم. همه گله‌های گوسفند و بز را نیز با خود به بالای کوه بردیم، و هر سلاح دفاعی هم که در اختیار داشتیم تمیز و آماده کردیم. پنجاه قبضه تفنگ ساخت یونان. برای هر تفنگی هم سی مخزن باروت است که با هر تفنگی می‌توان یکصد و پنجاه تیر انداخت و یکصد تفنگ قدیمی ساچمه‌ای و اسلحه دستی داشتیم.»
در سال ۱۹۱۸ سنجاق اسکندرون تحت کنترل دولت فرانسه قرار گرفت عده کمی از ارمنیان به روستاهای خود بازگشتند ولی در ۲۹ ژوئن سال ۱۹۳۹م پس از توافق فرانسه و ترکیه آن استان به ترکیه داده شد. پس از آن بسیاری از ارمنیان از آن ۶ روستا به شهر عنجر در لبنان مهاجرت نمودند. تنها ۱۴۰ تن در روستای واکف یکی از آن ۶ روستاباقی ماندند.
کتاب چهل روز موسی داغ
فرانتس ورفل، شاعر و نویسنده اهل اتریش، آفرینندهٔ رُمان حماسی چهل روز موسی داغ است. اثری ماندگار که توسط محمد قاضی به زبان فارسی برگردانده شده‌است.
چهل روز موسی داغ در مدت کوتاهی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، ارمنی و چندین زبان دیگر ترجمه شد و بازتاب گسترده‌ای یافت. فرانتز ورفل با آفرینش این اثر توانست مسئلهٔ نسل‌کشی ارمنی‌ها را که نزدیک به دو دهه پس از وقوع، از سوی قدرتمندان جهان مسکوت مانده بود و به فراموشی سپرده می‌شد بار دیگر مطرح و عمق فاجعه را در برابر دیدگان جهانیان آشکار کند.
در کتاب چهل روز موسی داغ، جلد اول صفحه ۲۱۲ تا ۲۱۵:
«من را به آنجا بفرستید این از نخستین پیشنهادهایی است که من می‌توانم به شما بکنم. خود سلطان پیر هم سابقاً از قبول این خواهش من سرنپیچیده بود. به من اختیار کامل برای سازمان دادن به حمل و نقل تبعیدیان بدهید. خداوند نیروی لازم به من خواهد داد، و من این زمینه بیش از هر کس دیگری تجربه دارم. من نیازی ندارم به اینکه حتی یک شاهی از دولت عثمانی پول بگیرم، و خودم شخصاً وسایل مالی لازم برای این موارد را فراهم خواهم نمود. انجمنهای کمک رسانی آلمانی و آمریکایی حاضرند در این باره به من کمک بکنند.»
اسماعیل انور به لحنی حاکی از تصویب می‌گوید:
«مقاصد گرانبهای شما برای من بسیار جالب توجه است، ولی در این حرفی نیست که من مجبورم آنها را رد کنم. خواسته‌هایی که شما هم‌اکنون برای من بیان کردید به من ثابت می‌کنند که تا به حال سوءتفاهمی در میان ما بوده‌است. اگر من به بیگانه‌ای اجازه بدهم که به ارمنیان کمک کند با این کارم سابقه‌ای ایجاد خواهم کرد که به اشخاص و در نتیجه به قدرتهای بیگانه اجازه خواهم داد که در امور مربوط به تُرکان دخالت بکنند. بدین گونه من همه سیاست خودم را که منظور از آن آموختن به ملت ارمنی است که تمایل به دخالت دادن بیگانگان چه نتایجی در پی خواهد داشت، بی ثمر کرده‌ام.»
گی سن-ویل
گی سن-ویل (Guy Saint-Vil؛ زادهٔ October 21, 1942) بازیکن فوتبال اهل هائیتی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال هائیتی بازی کرده‌است.
اراتو
اراتو ، موز غزل و ترانه. از دختران زئوس و منموسونه که میوزها نامیده می‌شدند. تعدادشان نه تن بود و هر یک الههٔ حامی هنری خاص بودند. اراتو به معنی دوست داشتنی و موز غزل و ترانه بود.
کنوروویتس
کنوروویتس یک روستا در لهستان است که در گمینا برانگشچک واقع شده‌است.
فیکوسیانوبیلین
فیکوسیانوبیلین با فرمول شیمیایی C33H40N4O6 یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 5288007 است. که جرم مولی آن ۵۸۸٫۶۹ گرم بر مول می‌باشد.
کاسالنوو دی ناپولی
شهر  کاسالنوو دی ناپولی با جمعیت ۵۰٬۵۹۲ نفر در ناحیه کامپانیا در کشور ایتالیا واقع شده‌است.
منابع
[//en.wikipedia.org/wiki/Casalnuovo di Napoli ویکی‌پدیای انگلیسی]
الله‌قلی
قلعه اله‌قلی‌بیک، روستایی است از توابع بخش سلفچگان شهرستان قم در استان قم ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان راهجرد شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
نفوذی تحت تعقیب
نفوذی تحت تعقیب (به انگلیسی: Inside Man: Most Wanted) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر داستان جنایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی ام. جی. باست و با بازی ریا سیهورن ، امل امین ، ریا سیهورن و رکسان مک‌کی است. که دنباله‌ای از فیلم نفوذی (فیلم ۲۰۰۶) محسوب می‌شود. این فیلم در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۹ به صورت فیلم ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم همچنین در نتفلیکس نیز منتشر شد.
داستان
یک مذاکره کننده از اداره پلیس شهر نیویورک با یک نماینده فدرال تمام تلاش خود را می‌کنند تا ده‌ها توریست که در بانک مرکزی به مدت ده ساعت گرفتار گروگانگیر ها شده‌اند را نجات دهند...
سوفسطایی‌گری
سوفسطایی‌گری یا سوفیسم ، مکتبی فکری در یونان باستان بود. قائلان به آن را سوفِسطایی یا سوفیست می‌گفتند. به‌طور کلی، سوفیست یا سفسطه‌گر در گذشته و تاکنون به شخصی گفته می‌شود که وجود حقیقت یا شناخت را انکار کرده و آن را نتیجهٔ انتزاع ذهن می‌دانند، یا در واقع، به سفسطه معتقدند. از بزرگ‌ترین سوفسطاییان تاریخ یونان، پروتاگوراس و گرگیاس بودند. سوفسطاییان در فن‌های مغالطه، جدل و خطابه، مهارت بسیار داشتند.
معنای لغوی
سوفسطایی یا سوفیست در لغت به معنای استاد، دانشور و زبردست است. کسی که در امور زندگی هوشمند و زیرک است.
sophist از نظر لغوی، از ترکیب دو جزء sophi به معنای حکمت و معرفت و ist (به معنای گرایش فکری و در جای دیگر به معنای شغل) در اینجا به معنای پیشه، درست شده‌است؛ و در کل به معنی «معرفت پیشه» است. سوفیست لقبی بود که فیلسوف‌ها روی ایشان گذاشته‌اند، که بار معنایی منفی داشته‌است، بر خلاف اصطلاح (philosophy) که به معنای «عاشقان معرفت» است و به سوفیست‌ها این را می‌گفتند که: شما معرفت پیشه‌اید، نه عاشقان معرفت.
معنای اصطلاحی در یونان باستان
در یونان باستان آموزگاران فلسفه را سوفسطائی می‌گفتند. اینان از شهری به شهر دیگر می‌رفتند و جوانان را دور خود جمع کرده و در ازای حق‌الٌزحمه به تدریس می‌پرداختند. سوفسطائیان خطابت و جدل و دیگر فنونی را که برای موفقیت‌های اجتماعی و سیاسی لازم بود، به شاگردانشان می‌آموختند.
گرگیاس یکی از سوفیست‌های مشهور یونان باستان به این سؤال اساسی برخورد کرد که: «چرا پس از گذشت این همه زمان، هنوز معیاری برای حقیقت مشخص نشده» و برای حقیقت ۳ حالت قائل شد: به این دلایل، آن‌ها جزو کسانی بودند که به قسمت اعظم بحث معرفت‌شناسی، یعنی «امکان معرفت» پرداختند. در نتیجه سوفسطائیان، قائل به این امر شدند که بحث بر سر حق و حقیقت بی‌فایده است و بهتر است به رتوریک(Rhetoric) یا فن بیان و خطابه بپردازند. در اصل آن‌ها معتقد بودند که حقیقت نسبی است. از آنجایی که خطابه و فن بیان در آن روزگار به دلایل: بسیار مهم بود، آن‌ها همیشه مشتریانی برای آموزش داشتند.
اما به‌تدریج، بر اثر افراط برخی از این آموزگاران، این واژه معنای دیگری پیدا کرد. آن‌ها به حقانیت و صدق و کذب ادعا کاری نداشتند؛ بلکه تنها می‌خواستند به شاگردانشان آموزش دهند که چطور باید در مناظره‌ها به هر صورت ممکن، حریف را مغلوب کرد.
در نتیجه، سوفسطائیان در تداول عامه به بی‌صداقتی فکری و سفسطه‌گری بدنام شدند. در این معنا، سوفسطائی به کسی می‌گفتند که با چرب‌زبانی و مغلطه، از آنچه می‌دانست ناراست است، به قصد فریفتن دیگران دلیل می‌آورد و نتیجه می‌گرفت.
با این وجود بسیاری از بزرگان سوفسطائیان چون پروتاگوراس، تنها فیلسوفانی شکاک بودند که مفاهیم اولیهٔ معرفت‌شناسی را طرح‌ریزی می‌کردند، و به هیچ وجه سوفسطائی در معنای سفسطه‌گر و فریب‌کار نبودند.
فرقه‌ها و افکار
اما جدا از شهرت سوفسطائیان به بی‌صداقتی فکری، افکار آن‌ها ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد. نه تنها نسبت به صدق و کذب مدعا و حقانیت فرد بی‌تفاوت شدند و اصالت را صرفاً به منکوب کردن طرف مقابل دادند؛ بلکه اصولاً حق و حقانیت را انکار کردند.
ابن حزم اندلسی در فِصَل گفته‌است:
در توضیح بیش‌تر می‌توان فرقه‌های سوفسطائی را این‌گونه معرفی کرد:
عندیه
طایفهٔ عندیه که پیروان پروتاگوراس بوده‌اند می‌گفتند حقایق اشیاء تابع اعتقادند؛ یعنی اگر حقیقتی را تصدیق کنی، آن نزد تو حق است و اگر منکر آن شوی، در نزد تو حق نیست. انسان میزان هر چیز است و حقایق در نفس‌الامر ثبوتی ندارند.
به باور این گروه، هر انسانی ادراکات خاص خود را دارد و هیچ شخص دیگری نمی‌تواند واقعاً بفهمد که کدامیک از این ادراکات «حقیقت» دارد. جهان هستی دارای اصولی غایی نیست که بتوان کشفشان کرد.
عنادیه
عنادیه که پیروان گرگیاس بودند، می‌گفتند هیچ چیز موجود نیست و اگر هم موجود باشد ما آن را نمی‌شناسیم و اصلاً آنچه حقایق نامیده می‌شود سراب و فریب است.
لا ادریه
این طایفه به هیچ چیزی اعتقاد ندارند. پیرهون، سوفسطائی مشهور می‌گوید: «ما نه به حس باید اعتقاد داشته باشیم و نه به عقل، بلکه باید بدون رای و بدون تمایل به جهتی باشیم و تأثیرناپذیر، هر امری را هرچه که باشد نباید تصدیق یا تکذیب نماییم بلکه باید آن را هم تصدیق و هم تکذیب کنیم یا نه تصدیق کنیم و نه تکذیب».
همچنین سوفسطائیان برای علم نظری و نفس تفکر کردن ارزشی قائل نبودند، بلکه هنر گذراندن معیشت و حفظ ظاهر را تعلیم می‌دادند و به عبارت دیگر به علم از جهتی که فایده‌ای در زندگی و معاش دارد نظر می‌کردند نه اینکه علم به تنهایی شرافتی داشته باشد، برعکس ارسطو که می‌گفته علم خودش خواستنی است به نظر سوفسطائی در هر جامعه اعمالی درست است که مردم به آن معتقد باشند اگر از او بپرسی که چرا این کار درست است در جواب خواهد گفت که چون مردم به آن اعتقاد دارند یعنی مبنا و معیاری را نمی‌شناسد که کارها را با آن بسنجد بلکه ملاک صحت یک عمل را منحصر در اعتقاد مردم می‌داند.
آنان قائل به اصالت بشر و امور بشری بوده‌اند و آدمی را از طریق صناعت و تربیت قادر به همه چیز می‌انگاشته‌اند.
سوفسطائیان هنر واحدی را آموزش می‌داده‌اند که همان سخنوری است و در یک دیدگاه معرفت شناختی اشتراک داشتند که همان شکاکیت است که بر اساس این دیدگاه معرفت فقط نسبت به فاعل شناسایی می‌تواند تحقق یابد. بخشی از تعلیم سخنوری این بود که به شاگردانشان یاد می‌دادند تا هر دو طرف یک مسئله را با موفقیت یکسان به اثبات برسانند همان‌طور که پروتاگوراس در این زمینه می‌گوید: «در مورد هر مسئله دو استدلال متقابل وجود دارد».
به نظر سوفسطائیان حقیقت جزئی و متغیر است نه کلی و ثابت. چراکه حقیقت برای هر شخص همان چیزی است که او را متقاعد می‌کند و کاملاً ممکن است کسی را قانع کرد که سیاه سفید است. از نظر سوفسطائیان می‌توان به چیزی معتقد شد، ولی هرگز نمی‌توان دربارهٔ چیزی معرفت داشت. در چنین جوٌی از آن معرفت‌شناسی حمایت می‌شود که مطابق آن، آنچه بر تو پایدار است برای تو هست و آنچه بر من پایدار می‌شود برای من هست؛ بنابراین هیچ‌کس نباید با دیگری مخالفت کند چراکه برای هرکس حقیقت همان چیزی است که خودش به آن دست یافته‌است.
سوفسطائیان دارای مبنای انسان گرایی بودند به این معنی که قانون را قرارداد محض می‌دانسته‌اند قراردادی که انسان‌ها آن را به وجود آورده‌اند و می‌توانند با توافق خود آن را تغییر دهند.
آنان می‌گفتند که قانون را بشر ابداع کرده، یعنی قانون امر طبیعی ضروری نیست بلکه امر امکانی اختیاری است و تاحدودی مصنوع بشر و تابع قصد و نیت اوست.
نظر ابن‌سینا
ابن‌سینا در مورد روش برخورد با سوفسطائی‌ها می‌نویسد:
و اگر بگویند ما شک داریم، به آنان گفته می‌شود که آیا می‌دانید که شک دارید یا به شک خودتان انکار دارید، و آیا از گفتارها به چیز معینی علم دارید؟ پس اگر اعتراف کردند که شکاکند یا منکرند و به شیء معینی از اشیا عالمند، پس به علمی و حقی اعتراف دارند.
و اگر گفتند: ما ابداً چیزی را نمی‌فهمیم و نمی‌فهمیم که نمی‌فهمیم، و در همه چیزها حتی در وجود و عدم خودمان شاکّیم و در شکّ خودمان نیز شاکّیم و همه اشیا را انکار داریم حتی انکار به آن‌ها را نیز انکار داریم، شاید از روی عناد زبانشان بدین حرف‌ها گویا است؛ پس احتجاج با ایشان ساقط است و امید راه جستن از ایشان نیست.
پس چارهٔ ایشان جز این نیست که ایشان را تکلیف به دخول نار کرد زیرا که نار و لانار نزدشان یکی است و ایشان را کتک زد زیرا که اَلَم و لا اَلَم برایشان یکی است.»
آنری کارتیه-برسون
هانری کارتبه برسون ، (زاده ۲۲ اوت ۱۹۰۸ در شانتلو، فرانسه – درگذشته ۳ اوت ۲۰۰۴) عکاس فرانسوی بود که در ابداع و گسترش فوتوژورنالیسم (عکاسی خبری) و همچنین عکاسی لحظه‌ای و خیابانی نقش اساسی داشت. وی با دوربین مشهور لایکای ۳۵ میلیمتری خود به اقصی نقاط دنیا سفر می‌کرد و با صبر و تقریباً به صورتی نامحسوس صحنه‌ها را ثبت می‌کرد.
توانایی منحصربه‌فردش در ثبت «لحظه قطعی» (The Decisive Moment، اینطور که او آن را می‌نامید)، چشم دقیقش برای طراحی صحنه، شیوه منحصربه‌فرد کارش و بیان ادبی‌اش در تئوری و عملی عکاسی، وی را به عنوان یک شخص افسانه‌ای در میان فتوژورنالیست‌های همدوره‌اش مطرح کرد.
کار وی و شیوه‌اش یک تأثیر ماندگار و دست نیافتنی داشته‌است. تک عکس‌ها و عکس داستان‌هایش برای سه دهه زینت بخش معتبرترین مجله‌های دنیا بوده‌است و نسخه‌های مختلف عکس‌هایش بر دیوارهای موزه‌های آمریکا و اروپا نمایش داده شده‌است. در بازار جهانی عکس، وی تأثیر خود را به‌خوبی گذاشته‌است: وی یکی از مؤسسان مگنوم بوده‌است، یک آژانس عکس در نیویورک و پاریس.
زندگی‌نامه
هانری کارتبه برسون در سال ۱۹۰۸ در شانتلو، فرانسه در یک خانواده ثروتمند، با فرهنگ متوسط چشم به دنیا گشود. در نوجوانی یک دوربین معمولی داشت که برای عکسهای تعطیلات از آن استفاده می‌کرد و بعد یک دوربین ویزور۳*۴ را تجربه کرد. اما او به نقاشی نیز علاقه داشت و به مدت دو سال در استودیوپاریس تحصیل کرد. این تجربیات در نقاشی دید او را به‌خوبی برای ترکیب بندی آماده کرد که به یکی از بزرگترین ابزارهای او در عکاسی تبدیل شد.
در سال ۱۹۳۱ در سن ۲۲ سالگی یکسال را به شکار در غرب آفریقا گذراند و بعد از بیمار شدن به فرانسه بازگشت. در آن زمان بود که در مارسی برای اولین بار عکاسی را به‌طور جدی کشف کرد. این یک تجربه حیاتی برای او بود. یک دنیای جدید، یک شیوه نو دیدن، یک الهام درونی و غیرقابل پیش‌بینی از بین کادر باریک منظره یاب دوربین ۳۵ میلیمتری به روی او گشوده شد و تصور و خیال او را به آتش کشید. او خاطر نشان کرده‌است که چگونه در آنزمان خیابان‌ها را با یک احساس قوی و آماده برای برانگیخته شدن و مصمم برای به دام انداختن زندگی و سپری کردن زندگی به یک شیوه زنده و نو زیر پا می‌گذاشته‌است.
بدین گونه یکی از نتیجه بخش‌ترین مشارکت‌ها بین انسان و ماشین در تاریخ عکاسی روی داد. او به کارش با دوربین ۳۵ میلیمتری ادامه داد. سرعت، تحرک پذیری، تعداد زیاد عکس در هر حلقه فیلم و بالاتر از همه کوچک بودن دوربین و جلب توجه نکردن، با شخصیت خجالتی و سریع او سازگاری داشت.
زمان زیادی نگذشت که او مانند یک راننده حرفه‌ای که با دنده عوض کردن ماشین را تحت اختیار دارد، کنترل دوربین را کامل بدست گرفت و دوربین به وسیله‌ای برای وسعت دید او بدل شد.
زمانی که جنگ جهانی شروع شد، او مدت کوتاهی در ارتش فرانسه خدمت کرد، تا در جنگ اسیر آلمان‌ها شد و بعد از دو تلاش ناموفق از زندان گریخت و تا پایان جنگ به فعالیت‌های زیرزمینی ادامه داد.
پس از جنگ وی فعالیت ژورنالیستی اش را با کمک به شکل‌گیری آژانس عکس مگنوم در سال ۱۹۴۷ ادامه داد. کار با مجله‌های مطرح آنزمان وی را به سفرهای گوناگون در اروپا، آمریکا، چین، روسیه و هند کشاند.
ریشتر ۱۰
داستان
لوییس کرین، قهرمان داستان، در سن هفت سالگی پدر و مادرش را در اثر زلزله از دست می‌دهد و این باعث می‌شود دغدغهٔ اصلی او در زندگی غلبه بر زمین لرزه و پیشبینی زمان وقوع آن باشد. او به کمک کارمندانی همچون دنی نیوکامب و لانی موفق به پیشبینی چند زلزلهٔ بزرگ می‌شود. دنی نیوکامب دانشمند سیاه‌پوستی که برای او کار می‌کند با تشکیلات امت اسلام -یک گروه اسلامی سیاه‌پوست نژادپرست- که در تلاش است استقلال ایالت مستقل اسلامی را کسب کند ارتباط دارد که این ارتباط نهایتاً باعث می‌شود روابط او با لانی نامزد سفیدپوست او تیره شود. به گونه‌ای که لانی بعدها با کرین ازدواج می‌کند و دنی کینهٔ کرین را به دل می‌گیرد. دولت وقت آمریکا که عملاً مترسکی در دست شرکتهای ثروتمند چینی است به توانمندیهای علمی کرین و دوستانش اعتقاد ندارد و تلاش می‌کند با حمایت ظاهری از شرکت او و دستکاری پنهانی داده‌های زلزله‌شناسی جمع‌آوری شده توسط آنها باعث شود با تکیه بر پیش‌بینی غلط به دست آمده از این داده‌ها و نهایتاً کلاهبردار خواندن کرین در دورهٔ بعدی انتخابات موفق به کسب دوبارهٔ آرا شود. هر چند شرکتهای چینی و دولت با خیانت به کرین برای او مشکل ایجاد می‌کنند اما هدف بزرگ کرین حذف گسلهای زلزله‌ساز زمین با انفجارهای هسته‌ای و پایان بخشیدن به تاریخ زمین‌لرزه‌های زمین است. هدفی که دنی نیوکامب با آن موافق نیست و او را عملاً در برابر کرین قرار می‌دهد.
جستارهای وابسته
منبع : ترجمهٔ فارسی کتاب
آنری کارتیه-برسون
زندگی‌نامه
یک رویداد مهم در کار کارتبه برسون نمایشگاه بزرگی از ۴۰۰ عکس وی بود که در سرتاسر آمریکا به نمایش درآمد. به عنوان یک ژورنالیست، کارتبه برسون لزوم منتقل کردن افکار و احساساتی را که از دیده‌هایش برمی‌خواست، احساس می‌کرد.
از همین رو عکسهای او بیشتر واقع گرایانه بود تا انتزاعی. وی احترام زیادی برای نظم در عکاسی خبری قائل بود، به این عنوان که هر عکس به تنهایی توانایی بازگو کردن یک داستان را داشته باشد.
بینش ژورنالیستی در واقعیتهای نهفته در انسان و رویدادهای پیرامون او، احاطه به اخبار و تاریخ و باور در نقش اجتماعی عکس همه به ماندگاری آثار او کمک می‌کند. وی می‌گوید: شان و مقام انسان یک سوژه لازم برای هر عکاس خبری است و هر عکسی جدا از اینکه چه اندازه از نظر بصری و تکنیکی درخشان باشد، نمی‌تواند موفق باشد مگر اینکه از عشق و روابط انسانی نشات گرفته باشد و بیانگر انسان در روبرو شدن با سرنوشتش باشد.
تعداد زیادی از پرتره‌های وی از افراد مشهور مانند ویلیام فاکنر با روش راحت و درخشان وی در مواجه شدن با سوژه، به تعریف دقیقی از شخصیت سوژه بدل شده‌است.
کتاب اول برسون افکارش را به‌خوبی نمایان می‌سازد. «لحظه قطعی» آنگونه که خود برسون تعریف کرده‌است عبارت است از:
بعضی از منتقدان برسون را چیزی فراتر از یک شکارچی لحظات نمی‌دانند. این یک حقیقت است که روش «لحظه قطعی» در دستان عکاس بی هدف به شکار لحظه‌ای تصادفی و بی گزینش نزول پیدا می‌کند.
والاترین نکته کار برسون نگرش ژرف به احساسات و ویژگی‌های انسان و نشان دادن آن در قاب تصویر است که نمی‌تواند از روی شانس و اقبال بدست آمده باشد و تنها از استعدادی نادر برمیاید. لحظه قطعی و شکار لحظات تنها در این تعریف می‌تواند به سطحی هنری ارتقا یابد.
برسون در کتاب «لحظه قطعی» نوشته‌است:
«در عکاسی کوچکترین چیزها می‌توانند بزرگترین سوژه‌ها باشند، ویژگی‌های کوچک انسان می‌توانند به موضوعی مهم بدل شوند.»
بیشترین بخش عکاسی او مجموعه‌ای از همین ویژگی‌ها و جزئیات انسانی است که تصویر را به جهان پیرامون پیوند می‌دهد.
وی در جهانی تکراری زندگی می‌کرد که اتفاق‌های خسته‌کننده روزمره مانند انعکاس در گودال گل ولای، تصویر با گج کشیده شده بر روی دیوار، هیکل سیاه پوش در مه همگی برای وی انعکاس حقایقی بزرگ و آشنا در ضمیر ناخودآگاه بودند. وی شاعری ضدرمانتیک بود که شعر او عکس‌هایش است و زیبایی را در موضوعات «همان‌طور که هستند» و در واقع گرایی مربوط به همین زمان و مکان کشف کرد.
تمام تصاویر وی با دوربین ۳۵ میلیمتری همراه با لنز ۵۰ میلیمتری و به ندرت عدسی تله فتو تهیه شده‌است، وسیله‌ای که در دست تمام عکاسان آماتور یافت می‌شود.
وی تمامی عکس‌هایش را با نور موجود می‌گرفت و به ندرت از فلاش استفاده می‌کرد.
جایزه‌ها
او موفق به دریافت جوایزی همچون: جایزه بزرگ ملی عکاسی در سال ۱۹۸۱ و جایزه هاسلبلاد در سال ۱۹۸۲ گردید.
تپه مرنجان
تپهٔ مرنجان تپه‌ای است که در شهر کابل و در همسایگی ارگ ریاست‌جمهوری افغانستان جای گرفته‌است. از آن‌جا که آرامگاه محمد نادر شاه پادشاه پیشین افغانستان و برخی از کشته‌شدگان حزب دموکراتیک خلق افغانستان در این مکان جای گرفته است، به نام‌های تپهٔ نادرخان و تپهٔ شهدا نیز خوانده می‌شود.
همچنین آمده‌است که نرنجان سنگ از هندی‌های افغانستان در جمله هیئات افغانی در دوران زمامداری امیر امان‌الله خان به هند فرستاده شد. امان‌الله خان این تپه و چمنزار کناری آن را به وی بخشید که بعدها این تپه به نام نرنجان خوانده شد و با گذشت زمان نرنجان به مرنجان تبدیل شد.
امهات عوینه
امهات عوینه یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الریان واقع شده‌است. امهات عوینه ۱۳٫۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
الینور جوزف
الینور جوزف (آلینور جوزف، אלינור ג'וזף ; متولد ۱۹۹۱ در جیش، اسرائیل) یک سرباز با پیشینه شهروندان عرب اسرائیل است که از سال ۲۰۱۰ در گردان ۳۳ کاراکال نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت کرده‌است. او اولین زن عرب است که در ارتش اسرائیل به عنوان یک افسر رزمی خدمت کرده‌است.
پیشینه
جوزف در یک خانواده مسیحی از روستای مسیحی الجش (الجلیل) در شمال اسرائیل به دنیا آمد. والدین او شاربل و واردا جوزف هستند و او یک خواهر بزرگتر به نام لورن دارد. شاربل در تیپ ۳۵ چترباز اسرائیل خدمت می‌کرد. خانواده جوزف زمانی که الینور جوان بود به محله عرب نشین وادی نسناس در حیفا نقل مکان کردند.
بهینیک اسید
بهینیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۲۱۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلور یا پودر سفید مایل به زرد است.
الینور جوزف
نام‌نویسی و آموزش
وقتی الینور از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد، پدرش او را تشویق کرد تا در ارتش اسرائیل ثبت نام کند. خود وی اگرچه در ابتدا با این ایده مخالف بود، اما به تدریج از آن پیروی کرد و آنقدر جاه طلبی داشت که برای خدمت به عنوان یک پزشک نظامی در ارتش تحصیل و خدمت کند. با این حال، به محض ورود به پایگاه استخدام، به او اطلاع داده شد که او قبلاً به عنوان کارمند اداری منصوب شده‌است. الینور که عمیقاً ناامید شده بود از انتقال به پایگاه جدید خودداری کرد تا اینکه سرانجام پس از چند روز ملاقاتی بین او و یک سرهنگ ازفرماندهی شمالی اسرائیل ترتیب داده شد. سرهنگ یک پیشنهاد منحصر به فرد از الینور ارائه کرد: آموزش‌های پایه منظم را طی کنید و به شرط انتخاب به عنوان یک کارآموز برجسته، به دوره آموزشی پزشکی بروید.
الینور موافقت کرد. او آموزش مقدماتی را گذراند، کارآموز ممتاز جوخه خود بود و متعاقباً دوره آموزشی پزشکی را ادامه داد. الینور در مصاحبه ای با گادی سوکنیک از کانال ۲ تلویزیون اسرائیل، این دوره را به عنوان «یکی از شگفت انگیزترین تجربیاتی که تا به حال داشته‌ام» توصیف کرد. در مراسم تکمیل، به دلیل اینکه او دانشجوی برجسته ای بود، افسر فرمانده او نشان پزشکی خود را به او اعطا کرد.
در مراسم فارغ‌التحصیلی به دلیل اینکه او دانشجوی برجسته دوره بود، افسر فرماندهی نشان پزشکی خود را به او اعطا کرد.
شروع خدمت
الینور جوزف پس از گذراندن موفقیت‌آمیز دوره آموزشی پزشکی، در یک پایگاه پلیس نظامی در نزدیکی شهر قلقیلیه فلسطین مستقر شد. او در مصاحبه ای با چن کوتاس بار از معاریو توضیح داد که چگونه سربازان آنجا هر وقت مشکلی با ساکنان محلی پیش می‌آمد و نیاز به مترجم وجود داشت، او را احضار می‌کردند. او در مورد خدمت در یک گذرگاه مرزی تردیدهایی داشت، اما در آن لحظات به یاد موشک‌های کاتیوشا بود که بر سر مردم حیفا بارید. او به روتم کارو وایزمن از واحد سخنگوی ارتش اسرائیل گفت: «اگر کسی به من بگوید که خدمت در ارتش اسرائیل به معنای کشتن اعراب است، به آنها یادآوری می‌کنم که اعراب نیز عرب‌ها را می‌کشند.»
در پاسخ به درخواست انتقال الینور، در سال ۲۰۱۰ او به گردان کاراکال که در غرب صحرای نگب در امتداد مرز اسرائیل با مصر فعالیت می‌کند، اعزام شد؛ بنابراین با این انتقال او اولین زن عرب شد که در ارتش اسرائیل در نقش نظامی حرفه ای خدمت کرد.
واکنش‌ها
الینور جوزف واکنش دوستان و همسایگانش را متفاوت توصیف کرد. در حالی که او با هیچ خصومت آشکاری مواجه نشد، قدم زدن در محله‌اش با نیروهای دفاعی اسرائیل، نگاه‌های متقابلی را از سوی برخی از رهگذران به خود جلب کرد. برخی از دوستان الینور ارتباط خود را با او قطع کردند، در حالی که او با دیگران رابطه نزدیک تری برقرار کرد.
سلیمان الشافی، روزنامه‌نگار عرب-اسرائیلی رد کرده‌است که الینور جوزف اولین زن عرب است که در نقش رزمی در ارتش اسرائیل خدمت می‌کند. به نظر او، دقیق تر است که او را به عنوان اولین کسی که این کار را علناً انجام داده‌است توصیف کنیم.
منابع
<references group="" responsive="1"/>
ناحیه ایلینوی، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس
ناحیه ایلینوی، شهرستان واشینگتن، آرکانزاس (به انگلیسی: Illinois Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، آرکانزاس واقع شده‌است. ناحیه ایلینوی ۶۵۵ نفر جمعیت دارد و ۳۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عباس قریب (بازیکن فوتبال)
عباس قریب (زاده ‎۷ فروردین ۱۲۹۵- درگذشته ‎۲۵ شهریور ۱۳۸۸) از تهران بازیکن فوتبال ایرانی است. او در تیم ملی فوتبال ایران بازی کرده است. وی عضو اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان بوده است.
برنارد فلمینگ
برنارد فلمینگ (Bernard Fleming؛ زادهٔ January 8, 1937) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وینسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال وورکینگتون ای. اف. سی، و باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
نرکو، لوئیزیانا
نرکو شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۰۷۴ نفر بوده‌است.
فرودگاه استریگینو
فرودگاه استریگینو عمومی واقع در نیژنی نووگورود در کشور روسیه است که توسط JSC "Nizhny Novgorod International Airport" اداره می‌شود.
جداره کریمی
جداره کریمی مربوط به دوره پهلوی اول است و در تبریز، خیابان شریعتی شمالی، کوچه دکتر نوایی (پست خانه قدیم) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۰۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شک‌نیوز
شَک‌نیوز یک وبگاه است که اخبار، ویژگی‌ها، محتوای سرمقاله و انجمن‌های مربوط به بازی کامپیوتری و بازی‌های کنسول را ارائه می‌دهد. در حال حاضر متعلق به شبکه محتوای Gamerhub است. صاحبان قبلی، استیو گیبسون و مارتن گلدشتاین، پس از یک دهه سایت را به Gamefly فروختند. شبکه محتوای Gamerhub این سایت را در ژانویه ۲۰۱۴ خریداری کرد.
تاریخچه
شک‌نیوز در سال ۱۹۹۶ توسط Steve "sCary" Gibson، که در آن زمان ۲۰ ساله بود، به عنوان یک وب سایت اختصاصی اخبار بازی لرزش تأسیس شد، نام اصلی وب سایت «Quakeholio» بود. در طول سال‌های بعد، این وب سایت برای پوشش دادن موارد فراتر از بازی لرزش، تغییر نام داد. نام «Shugashack» بعد از بحث برای صفحه و محتوا انتخاب شد. پس از چند سال اشتباه مکرر املایی مکرر و تفسیر به عنوان یک وب سایت پورنوگرافی، سایت به «شک‌نیوز» تغییر نام داد.
FileShack.com، سایتی اختصاص داده شده برای ارائه دموی بازی‌ها، وصله‌ها، فیلم‌ها و پرونده‌های متفرقه مربوط به بازی برای کاربران شک‌نیوز و دیگران، در اوت ۲۰۰۲ راه اندازی شد.
در ۳ فوریه ۲۰۰۹، شک‌نیوز و همه مقاصد مرتبط توسط GameFly.com خریداری شدند.
ایلتتمش
ایلتُتمِش سرشناس‌ترین فرمانروای ممالیک هند، نخستین دودمان سلطنت دهلی است. او غلام و داماد قطب‌الدین ایبک بود. ایلتتمش در آغاز سلطان ناصرالدین قباچه، پادشاه سند و مربی محمد عوفی مؤلف «تذکره لباب‌الاباب» و کتاب «جوامع الحکایات» را شکست داد و در همان سال سلطان غیاث‌الدین پادشاه بنگال را نیز مجبور کرد که به اطاعت حکومت دهلی گردن نهد. سپس توانست کوششهای «ییلدیز» را برای بدست آوردن حکومت خود که خوارزمشاه در غزنه آنرا از او گرفته بود، خنثی کند و در مقابل هجوم جلال‌الدین خوارزمشاه که پس از شکست از قوای چنگیز می‌خواست دولتی در هند تشکیل دهد، به خوبی مقاومت نماید و سرزمین خود را تا کوه‌های هندوکش گسترش دهد.
شک‌نیوز
تاریخچه
در ژانویه ۲۰۱۴، شک‌نیوز توسط شبکه محتوای Gamerhub خریداری شد و سایت خواهر Fileshack تعطیل شد. آصف خان، تحلیلگر مالی، در اواخر سال ۲۰۱۳ بخشی از این سایت را از Gamefly خرید و مدیرعامل سایت شد. آصف خان معتقد بود تغییراتی که Gamefly پس از سال ۲۰۰۹ ایجاد کرد، باعث از بین رفتن شهرت دیرینه این سایت شده و از این طریق بیننده خود را به وب سایت‌های دیگر بازی‌های ویدیویی از دست داده و او می‌خواست سایت را به همان مکان قبلی برگرداند.
سیستم نظرات
سیستم نظرات شک‌نیوز در قلب جامعه کاربران سایت قرار دارد. سه حالت برای سیستم نظردهی وجود دارد. هر سیستم نظر به کاربران شک‌نیوز اجازه می‌دهد تا در هر مقاله خبری، گالری تصاویر یا پست چت و تفریحی نظرات خود را اضافه کنند. سیستم نظر توسط گروهی از داوطلبان، معروف به «Shackmods»، تحت هدایت مدیر Jeff "Geedeck" Gondek اداره می‌شود.
funk.y
funk.y اولین سیستم نظر بود که توسط اندی هانسون ساخته شد و در سایت استفاده شد. نظرات را می‌توان در حالت تخت یا حالت رشته‌ای بسته به گزینه‌های کاربر مشاهده کرد. در صورت مغایرت با رهنمودها، نظرات می‌تواند توسط مجریان برچسب گذاری شود و «هسته ای» نشود. یک اظهار نظر هسته ای با کلمه « * N U K E D * »جایگزین می‌شود و نام مدیر اصلی مقاله به نام Duke Nuked جایگزین می‌شود.
ja.zz
دومین نسخه اصلی سیستم نظرات شک‌نیوز، به نام ja.zz، تا ژوئن ۲۰۰۷ استفاده می‌شد. پست‌ها را می‌توان به یکی از دسته‌ها تعدیل کرد، که به کاربران اجازه می‌دهد تا دسته‌هایی را که دیده می‌شود را فیلتر کنند. نظرات را می‌توان از چند طریق، حالت تخت، موضوعی یا dthread (موضوع پویا) مشاهده کرد که پیشرفته‌ترین بود و به سرعت به محبوب‌ترین حالت نمایش نظرات برای کاربران تبدیل شد.
laryn.x
آخرین نسخه سیستم نظرات شک‌نیوز در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد. گفته می‌شود که این سیستم ترکیبی از پی‌اچ‌پی و مای‌اس‌کیوال است که در وب‌سرور آپاچی اجرا می‌شود. این سیستم جدید با نام «Laryn.x» شناخته می‌شود.
من سال نو را دوست دارم
من سال نو را دوست دارم فیلمی است محصول سال ۲۰۱۳ (انتشار ۲۰۱۵) و به کارگردانی رادهیکا رائو، وینی ساپرو است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دئول، کانگانا رانوت، تانیشتا چاتراجه، ریما لاگو، پریم چوپرا ایفای نقش کرده‌اند.
عملیات بغداد
عملیات بغداد نام عملیات نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در خلال جنگ ایران و عراق در تاریخ ۳۰ تیرماه ۱۳۶۱ برفراز بغداد، پایتخت عراق، انجام شد. این عملیات با دو فروند فانتوم F-4E به منظور ناامن نشان دادن حریم هوایی بغداد با هدف جلوگیری از برگزاری اجلاسِ سرانِ جنبش عدم تعهد در بغداد انجام شد. در این عملیات خلبانان ایرانی موفق شدند پالایشگاه الدوره را با بمب‌های ام‌کی۸۲ بمباران کنند. هواپیمایی که محمود اسکندری و ناصر باقری آن را هدایت می‌کردند، هرچند مورد اصابت قرار گرفت، اما توانست به ایران بازگردد. اما، هواپیمای سرهنگ عباس دوران در نتیجه اصابت موشک رولند به شدت آسیب دید. کمک وی، منصور کاظمیان با چترِ نجات از هواپیما بیرون پرید، ولی عباس دوران با هواپیما در یکی از میدان‌های نزدیکِ هتل الرشید سقوط کرد و کشته شد.
با توجه به اینکه حریم هوایی بغداد توسط توپ ضدهوایی ۵۷ میلیمتریِ مجهز به رادار و نیز سامانه‌های موشکی سام ۲، سام ۳، سام ۶ و موشک رولند حفاظت می‌شد، ریسک عدم بازگشت از این پرواز ۸۵ تا ۹۰ درصد بود.
زمینه
صدام حسین پیش از جنگ و در اجلاس سران عدم تعهد در هاوانا، میزبانیِ بغداد را برای اجلاس بعدی گرفته بود تا ژست یک صلح طلب را به نمایش بگذارد. او با ترسو خواندن خلبانانِ ایرانی گفته بود: «هیچ خلبان ایرانی جرئت نزدیک شدن به آسمان بغداد برای برهم زدن اجلاس را ندارد.»
در حالی که تلاش‌های دیپلماتیک برای تغییر محل اجلاس عدم تعهد از سوی وزارت خارجه و دولت ایران در جریان بود، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در صدد انجام حملاتی به بغداد برآمد تا عدم امنیت این شهر برای برگزاری اجلاس را ثابت کند.
طرح‌ریزی عملیات
طرح این عملیات در ۲۹ تیر ماه ۱۳۶۱ در پایگاه هوایی نوژه با حضور علیرضا یاسینی فرمانده عملیات پایگاه و محمود خضرایی فرمانده پایگاه نوژه به همراه شش خلبان مأمور به انجام عملیات شامل عباس دوران، محمود اسکندری، ناصر باقری ششدهی، اکبر توانگریان و خسروشاهی انجام شد.
باقری می‌گوید به علت اهمیت سیاسی عملیات و به منظور نمایش ناامن بودن آسمان بغداد، میزان خسارتی که به دشمن وارد می‌شد، مورد توجه نبود. بلکه مخازن پالایشگاه الدوره بغداد به عنوان هدف مورد نظر قرار گرفت، چون آتشِ ناشی از آن می‌توانست بُرد تبلیغاتیِ خوبی داشته باشد. طبق نقشه قرار شد ابتدا هواپیماها از جنوب بغداد بروند و بعد به سمت بغداد بچرخند و پالایشگاه را که حدود چهار، پنج کیلومتر با شهر فاصله داشت مورد هدف قرار دهند و سپس با عبور از روی شهر، به سمت ایران بازگردند.
بنا بر آن بود که هواپیماهای دوران و توانگریان، هواپیمای اصلی و هواپیمای اسکندری ذخیره باشد، تا در صورت بروز اشکال جایگزین شود.
عملیات
در بامداد روز ۳۰ تیرماه ۱۳۶۱ سه تیم خلبانی سوار بر سه هواپیمای فانتوم F-4E شدند. هواپیمای توانگریان و خسروشاهی به جهت مشکل فنی نتوانست پرواز کند؛ بنابراین، هواپیمای اسکندری و باقری جایگزین آن شد. هواپیمای دوران و کاظمیان نیز دچار نقص فنی در دستگاه‌های سمت‌نما و حالت‌نما (INS) شده بود. با این حال، با توجه به روشن بودن هوا، دوران اصرار کرد که پرواز کند. تا نزدیک کرمانشاه هواپیمای اسکندری سردسته بود و سپس هواپیمای دوران سردسته شد.
دو هواپیما از جنوب ایلام وارد عراق شدند و هر چند در ارتفاع بسیار پایین، ما بین ۱۰ تا ۱۵ متر، پرواز می‌کردند، اما رادارها آنها را شناسایی کردند و یک فروند موشک سام ۷ به سوی آنها شلیک کردند، که به جهت سرعت زیاد هواپیما، اصابت نکرد و در هوا منفجر شد. بعد از عبور از جاده بغداد-بصره مشخص شد که عراقی‌ها آماده شده و آژیر کشیده‌اند. از پل جاده بغداد-بصره مجدداً هواپیمای اسکندری سردسته شد و دو هواپیما به سمت پالایشگاه الدوره چرخیدند.
از پُلِ جاده بغداد-بصره تا بغداد ۲۰ کیلومتر فاصله بود که سه دیوارهٔ آتش به عرض یک کیلومتر در آن مستقر بود. چون هواپیما محصول آمریکا بود، توانِ مقابله با موشک‌های سامِ ساخت شوروی را داشت و با ایجاد پارازیت نمی‌گذاشت که بر روی هواپیما قفل کنند. در اثر اصابت گلوله‌های ضدهوایی موتور راستِ هواپیمای دوران آتش گرفت. اما، هواپیماهای فانتوم در برابر موشک‌های رولند فرانسوی بی‌دفاع بود. پس از طی دیواره‌های آتش، یک موشک رولند از سمت راست به قسمت پُشتِ باکِ هواپیمای دوران اصابت کرد. اما هواپیما توانست به پالایشگاه برسد و بمب‌هایش را بریزد. حدود ده تا بیست ثانیه بعد، هواپیما آتش گرفت. کاظمیان می‌گوید «به شهید دوران گفتم آماده باش می‌خواهم به بیرون پرتابت کنم» و وی پاسخ داد «نه. من که گفته بودم نمی‌پرم، اگر می‌خواهی بپری، خودت بپر.» سپس قبل از آنکه کاظمیان بتواند اجکت کند، از هواپیما به بیرون پرتاب می‌شود. ممکن است دوران، وی را اجکت کرده باشد، یا آنکه به علت آتش‌سوزی راکت‌های زیر صندلی‌ها خود به خود عمل کرده باشد.
کاظمیان پس از بیرون پریدن بیهوش می‌شود و حدود ۸:۳۰ صبح به هوش می‌آید. یک مهرهٔ گردنِ وی آسیب دیده، مهره‌های کمرش و یکی از دنده‌های روی قلبش می‌شکند. عراقی‌ها دربارهٔ عباس دوران به وی می‌گویند «به بیرون نپریده‌است… او هواپیما را به سمت هتلی که قرار بود اجلاس عدم تعهد در آن تشکیل شود، هدایت کرده‌است». منصور کاظمیان را به بیمارستانی در عراق منتقل می‌کنند و بلافاصله مصاحبه‌ای با وی را به صورت زنده از رادیو و تلویزیون عراق پخش می‌کنند. سپس وی را حدود ۱۵ روز مورد بازجویی قرار می‌دهند و سپس در استخبارات مدت ۴۵ روز شکنجه می‌کنند. اما وی نسبت به موضوع اجلاس اظهار بی اطلاعی می‌کند.
هواپیماهای اسکندری و باقری هم مورد اصابت تعداد زیادی گلوله ضدهوایی و نیز موشک رولند قرار گرفت. گلوله ضدهوایی به «کاناپی» کابین جلو برخورد کرد و از آنجا به کابین عقب آمد و در کابین عقب منفجر شد و باقری مجروح شد. اما این هواپیما توانست پس از بمباران پالایشگاه و اجرای مأموریت، به ایران بازگردد. فقط باقری در اثر انفجار گلوله از گردن و بازو دچار خونریزی شده بود.
دستاورد
در اواسط ژوئیه ۱۹۸۲ بود که سازمان وحدت آفریقا هم اعلام کرد که بغداد محل مناسبی برای گردهمایی غیرمتعهدها نیست بعد از آن‌هم کوبا اعلام کرد کنفرانس سران در بغداد تشکیل نخواهد شد. پیشنهاد عراق برای میزبانی کنفرانس وزیران خارجه هم که قرار بود قبل از اجلاس سران برگزار شود، مورد استقبال قرار نگرفت. سرانجام در سپتامبر ۱۹۸۲ فیدل کاسترو طی نامه‌ای رسماً اعلام کرد که اجلاس بعدی در دهلی نو، هفتم مارس ۱۹۸۳ تشکیل خواهد شد و همه کشورهای عضو با این تصمیم موافقت کرده‌اند و بدین ترتیب شکست بزرگ سیاسی برای صدام رقم خورد.
فیلم
بر اساس داستان آخرین روزهای زندگی عباس دوران و عملیات بغداد، دو فیلم سینمایی با نام‌های عبور از خط سرخ (سال ۱۳۷۴) و خلبان (سال ۱۳۷۶) به کارگردانی جمال شورجه ساخته شده‌است. جمال شورجه خالق صحنه کوبیدن هواپیما به هتل برگزاری کنفرانس سران غیرمتعهدها، به خبرگزاری مشرق نیوز می‌گوید: "هواپیمای شهید در یکی از میدان‌های اصلی بغداد سقوط کرد ولی ما این مهم را در فیلم این گونه نشان دادیم که شهید عباس دوران هواپیمای خود را به هتلی که کنفرانس غیرمتعهدها در آن برگزار شد کوبیده‌است!"
بانک توسعه اسلامی
بانک توسعه اسلامی مخفف (ISDB) یکی از موسسات بزرگ مالی توسعه‌ای بین‌المللی و از نهادهای تخصصی سازمان کنفرانس اسلامی است که با هدف پیشبرد توسعه اقتصادی و پیشرفت اجتماعی کشورهای عضو و جوامع مسلمان کشورهای غیر عضو، در سراسر جهان براساس اصول شریعت اسلامی در تاریخ ۲۰ اکتبر ۱۹۷۵ میلادی از سوی ۲۲ کشور اسلامی و با سرمایه نخستی ۷۵۵ میلیون دینار اسلامی در جده عربستان تأسیس شد. ایران به همراه ۵۶ کشور دیگر در سال ۱۹۸۹ با پذیره‌نویسی ۱۴۹۱ میلیون دینار به عضویت آن بانک درآمده است.
هم‌اکنون اعضای بانک توسعه اسلامی، در برگیرنده ۵۶ کشور از چهار قاره آسیا، آفریقا، اروپا و آمریکا می‌باشد و سرمایه پذیره‌نویسی شده این بانک در حال حاضر نیز بالغ بر چهار میلیارد دینار اسلامی است که از این میان، ایران با پذیره‌نویسی سهام به ارزش ۷۰۰ میلیون دینار اسلامی، سومين سهامدار بزرگ بانک توسعه اسلامی محسوب می‌شود.
ساختار سازمانی و مدیریتی این بانک نیز شامل هیئت عامل، هیئت مدیره اجرایی و ریاست بانک می‌باشد.
بانک توسعه اسلامی دارای یک ستاد (دفتر مرکزی) در شهر جده و سه دفتر منطقه‌ای در آلماتی (قزاقستان)، کوالالامپور (مالزی) و رباط (مراکش) می‌باشد. همچنین، به منظور پیگیری اجرای پروژه‌های مصوب در هر یک از کشورهای ایران، اندونزی، قزاقستان، لیبی، پاکستان، سنگال و سودان، نمایندگان محلی منطقه‌ای دارد.