cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تنبل قهرمان
داستان فیلم
حسنی پسر کوچکی است که در شهر خود به تنبلی و خواب آلودگی معروف است. اهالی شهر هر کدام به شیوه‌ای تلاش می‌کنند او را از تنبلی پرهیز دهند، اما موفق نمی‌شوند. پس از آنکه ترفند دلاک شهر با تراشیدن موهای حسنی مؤثر نمی‌افتد، مادرش با استفاده از علاقهٔ حسنی به سیب و به کمک معلم مکتب خانه سعی می‌کند او را از خانه خارج کند. حسنی پی سیب‌ها را می‌گیرد، اما به جای اینکه سر از مکتب خانه درآورد با ترفند آدم خل و دیوانه‌ای آوارهٔ بیابان‌ها می‌شود. در ادامه...
جزیره‌های اقیانوس هند
فهرست جزیره‌ها در اقیانوس هند.
فرانکا اودو
فرانکا اودو (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۹۱) جودوکار نیجریه‌ای  که در رده‌های وزنی ۴۸ کیلوگرم و زیر ۵۲ کیلوگرم زنان شرکت می‌کند. او موفق به کسب ۱ مدال برنز در مسابقات قهرمانی جودو آفریقا در سال ۲۰۱۰ و ۲ مدال برنز در بازی های سراسری آفریقا در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ شده است.
حرفه ورزشی
در سال ۲۰۱۰، او در مسابقات قهرمانی جودو آفریقا که در یائونده در تونس برگزار شد، شرکت کرد. اودو در وزن ۴۸ کیلوگرمی بانوان مدال طلا گرفت.
فرانکا اودو در سال ۲۰۱۱ در بازی‌های آفریقا در ماپوتو موزامبیک، موفق به کسب مدال برنز در رده وزنی ۴۸ کیلوگرمی شد همچنین در همین مسابقات در سال ۲۰۱۵ که در برازاویل جمهوری کنگو برگزار شد، مدال برنز دیگری کسب کرد.
موکره (استان پودلاسکی)
موکره (به لاتین: Mokre) یک روستا در لهستان است که در گمینا بیلسک پودلاسکی واقع شده‌است.
هیروشی اوتسوکی
هیروشی اوتسوکی (Hiroshi Otsuki؛ زادهٔ April 23, 1980) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
تورینگتون، کنتیکت
تورینگتون، کنتیکت (به انگلیسی: Torrington, Connecticut) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده‌است.
خصوصیات
تورینگتون ۱۰۴٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۵٬۹۹۵ نفر جمعیت دارد و ۱۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گندی‌خوری سفلی
گندی‌خوری سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان توت نده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۹ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
جارکند، قزاقستان
جارکند (یارکند) (به قزاقی: Жаркент، جاركەنت) یک شهر در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
خصوصیات
ژارکند ۳۳٬۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۴
مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۴ ۹مین دوره از مسابقات آواز یوروویژن بود که در Tivolis Koncertsal، کپنهاگ، دانمارک برگزار شد. برنده آن کشور ایتالیا بود.
یوتالاند
یوتالاند  که گوتیا، گوتلاند،  گوتنلاند، گوئتلاند یا گیتلاند نیز نامیده می‌شود، یکی از ۳ سرزمین سوئد است که۱۰ استان در آن جای گرفته‌اند. از نظر جغرافیایی، این سرزمین در جنوب کشور سوئد قرار دارد و از شمال با سویالاند هم‌مرز است که جنگل‌های عمیق تیوِدِن، تیلوسکوگ و کولماردِن آخرین نقاط مرزی بین این سرزمین‌هاست.
یوتالاند در سدهٔ چهاردهم میلادی در دورهٔ ماگنوس چهارم دماغهٔ جنوبی اسکاندیناوی را شامل شد، پیش از آن قسمت جنوبی اسکاندیناوی را اسکونه می‌نامیدند. جنگل‌های انبوه بین یوتالاند تاریخی و اسکونه، خط تقسیم سنتی بین این دو را تشکیل می‌داده‌است.
استان‌ها و شهرستان‌ها
امروزه، یوتالاند کارکرد رسمی در تقسیمات اداری کشور سوئد ندارد و بنابر این، یک نهاد غیررسمی است اما عموماً یکی از سه سرزمین سوئد در نظر گرفته می‌شود. در محدودهٔ یوتالاند، ۱۰ استان قرار دارند:
از مهم‌ترین شهرستان‌های این سرزمین نیز می‌توان به شهرستان بلکینگه، شهرستان گوتلاند، شهرستان هاللاند، شهرستان یونشوپینگ، شهرستان کالمار، شهرستان کرونوبری، شهرستان اوستریوتلاند، شهرستان اسکونه و شهرستان وسترا یوتلاند اشاره کرد.
انالامیتسیوالا
خصوصیات
انالامیتسیوالا ۱۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نگروس (جزیره)
نگروس (Negros) یکی از جزایر کشور فیلیپین در شرق آسیا است
هوندا دومانی
هوندا دومانی خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷تولید شده‌است.
ترت-بوتیل هیدروپراکسید
ترت-بوتیل هیدروپراکسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۴۱۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
راند ولی، کالیفرنیا
راند ولی (به انگلیسی: Round Valley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اینیو، کالیفرنیا واقع شده‌است. راند ولی ۳۵٫۷۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موکره (شهرستان سانوک)
موکره (به لاتین: Mokre) یک روستا در لهستان است که در گمینا زاگوژ واقع شده‌است. موکره ۴۵۰ نفر جمعیت دارد.
مونته‌فورته ایرپینو
مونته‌فورته ایرپینو (به ایتالیایی: Monteforte Irpino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است. مونته‌فورته ایرپینو ۲۶٫۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۴۱۵ نفر جمعیت دارد و ۵۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده.
پایگاه هوایی بوبر
پایگاه هوایی بوبر یک فرودگاه نظامی است. این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۶)
آلن اسمیت (Alan Smith؛ زادهٔ December 7, 1966) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی اشاره کرد.
تالار برلیان
تالار برلیان یکی از تالارهای کاخ گلستان است که در سمت شرقی تالار عاج قرار دارد و در زمان سلطنت ناصرالدین شاه ساخته شده‌است.
پیش از احداث این تالار در مکان کنونی کاخ یا تالار بلور وجود داشته که در زمان فتحعلی شاه ساخته شده بوده و دارای آینه‌کاریهای فراوان، حوض بلور هشت ضلعی و چلچراغ‌هایی که امپراتور روسیه الکساندر اول برای فتحعلی شاه فرستاده بوده‌است اما به‌علت کهنگی و فرسودگی بنا، تخریب و تالاری جدید بر روی پایه‌های تالار قدیمی ساخته و به تالار برلیان نام گذاری می‌کنند. تالار برلیان یک بار در دوران مظفرالدین شاه در سال ۱۳۱۸ هجری قمری مورد تعمیر و تغییر قرار گرفت. تابلویی رنگی و روغنی به اثر ابوالحسن ثالث از این تالار قبل از تعمیرات عهد مظفرالدین شاه در تالار سلام به تاریخ ۱۳۰۵ وجود دارد.
رد آثار (جانور)
رد آثار ، ردپا یا مجموعه‌ای از ردپاها و نشانه‌ها است که ممکن است پیش‌رفتن کسی یا چیزی را با آن دنبال کند. رد آثار ممکن است شامل رد پا، بو یا شاخ و برگ شکسته باشد. رد آثار برای کشف یا بررسی انواع جانوران در یک منطقه یا برای ردیابی جانوران سودمند است.
تپه دائی چی
تپه دائی چی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، روستای دائی چی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۴۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه جهارسوگودا
فرودگاه جهارسوگودا یک فرودگاه نظامی با کد یاتا JSA است. این فرودگاه در کشور هند قرار دارد.
مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۵
مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۵ ۱۰مین دوره از مسابقات آواز یوروویژن بود که در Sala di Concerto della RAI، ناپل، ایتالیا برگزار شد. برنده آن کشور لوکزامبورگ بود.
گوشت‌خوارسانان
راستهٔ گوشت‌خوارسانان شامل دست کم ۲۸۲ گونه از پستانداران و برگرفته از واژه گوشت‌خوار است. این راسته پنجمین راستهٔ پستانداران از نظر تعداد گونه‌ها و یکی از موفق‌ترین آن‌ها است. بزرگی اندازه این جانوران محدوده‌ای از ۲۵ گرم تا ۵۰۰۰ کیلوگرم دارد. طول برخی گونه‌های آن‌ها مانند راسوی کوچک تنها ۱۱ سانتی‌متر و در گونهٔ فک فیلی جنوبی تا ۶/۴ متر می‌رسد. راستهٔ گوشت‌خوارسانان به دو زیرراسته گربه‌سانیان و سگ‌سانیان تقسیم می‌شود.
این راسته شامل پستاندارانی است که دارای دندان نیش بلند و دندان‌های گوشت‌بر آسیا و پیش آسیا با لبه‌های برنده و تیز هستند. گربه‌سانان بیشترین عادت گوشت‌خواری را داشته و اندام‌های آنان جهت ردیابی و شکار حیوانات تخصص یافته‌تر است. خرس‌ها بیشتر تمایل به همه‌چیزخواری و حتی برخی از گونه‌ها مانند پاندا رژیم غذایی گیاه‌خواری دارند و به همین جهت دندان‌های گوشت‌بر همه آن‌ها به استثنای یک گونه یعنی خرس قطبی نسبتاً کوتاه و نامشخص است. سمورها، راکون‌ها، گربه‌ها، سگ‌ها، خرس‌ها و کفتارها,ببر ها,یوزپلنگ ها از جمله جانورانی هستند که راسته گوشت‌خوارسانان را تشکیل می‌دهند.
صدف طاهریان
صدف طاهریان (زادهٔ ۳۰ تیر ۱۳۶۷) بازیگر و مدل اهل ایران است. وی فعالیت سینمایی خود را از سال ۱۳۹۰ با فیلم هیچ‌کجا هیچ‌کس آغاز کرد. او در فیلم‌های سینمایی سلام بر عشق، هیچ‌کجا هیچ‌کس، پس کوچه‌های شمرون و عصر یخبندان بازی کرده‌است. همچنین در تله فیلم‌های دارکوب و تلفن همراه نیز نقش داشته‌است. او پس از مهاجرت از ایران، کار مدلینگ خود را آغاز کرد. طاهریان به عنوان مدل با شرکت‌های آرایشی، زیبایی و نگهداری بهداشتی همکاری داشته‌است. در سال ۲۰۱۶، شرکت واتسون که به عنوان بزرگ‌ترین فروشگاه زنجیره‌ای مراقبت‌های بهداشتی و زیبایی در قاره آسیا شناخته می‌شود، با طاهریان به عنوان مدل همکاری داشت. تصاویر او همچنین در مجله‌های زیبایی و مد خارجی استفاده می‌شود.
حرفه‌ای بازیگری
صدف طاهریان کار بازیگری حرفه‌ای خود را با ایفای نقشی در فیلم هیچ‌کجا هیچ‌کس، محصول سال ۱۳۹۱ به کارگردانی ابراهیم شیبانی آغاز کرد. او بازی نخست خود را با چهار نقش دیگر در چهار فیلم تلویزیونی ایرانی از جمله دارکوب (سعید اسدی، ۱۳۹۰) و مثل یک خواب (رضا غفاری اعتبار، ۱۳۹۱) دنبال کرد. او در پس کوچه‌های شمرون (کامران قدکچیان، ۱۳۹۱)، قرار بعدی همان‌جا (محسن توکلی، ۱۳۹۲)، موارد مشکوک (محسن توکلی ۱۳۹۲) و عصر یخبندان (مصطفی کیایی، ۱۳۹۳) نیز بازی کرده‌است. او در یک فیلم کوتاه با نام برای همسرم (علی پناهی مجد، ۱۳۹۱) نیز حضور داشته‌است.
انتشار تصاویر بدون حجاب
صدف طاهریان در آبان ماه سال ۱۳۹۴ چندین عکس بدون حجاب اسلامی و متفاوت با عکس‌های قبلی‌اش در شبکه اجتماعی اینستاگرام منتشر کرد. دقایقی پس از آن نیز وی با قرار دادن ویدئویی تأکید کرد که صفحهٔ اینستاگرام او هک نشده و از کامنت‌ها و توجه کاربران تشکر کرد. او در صفحه شخصی‌اش در اینستاگرام، مهاجرتش به دوبی را نیز اطلاع‌رسانی و اعلام کرد.
به اعتقاد ایندیپندنت، صدف طاهریان پس از خروج از ایران، در اعتراض به حجاب اجباری، تصاویر بدون حجاب خود را در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشت. چند روز پس از کشف حجاب صدف طاهریان، خبر ملحق شدن وی به شبکه ماهواره‌ای جم تی وی منتشر گردید. وی پیش از آن در ایران در چند فیلم سینمایی بازی کرده بود.
اشاره به فساد اخلاقی در سینمای ایران
صدف طاهریان در جریان مصاحبه‌ای که با یکی از رسانه‌های خارجی داشت گفت که برخی موسسات و شرکت‌های فیلم‌سازی و حتی کارگردان‌ها در ازای راه دادن او به فیلم‌ها و پروژه‌های بزرگ از وی درخواست‌های «شرم‌آور» کردند و سعی داشتند از این طریق با وی وارد معامله شوند. طاهریان همچنین در این باره افزود که یکی از این افراد از او خواسته تا در برابر داشتن رابطهٔ یک‌ماهه، طاهریان را وارد پروژه‌های مهم سینمایی کند. وی همچنین دربارهٔ تجربهٔ منفی خود از سینمای ایران می‌گوید که این مسائل تنها تجربیات او و تنی چند از دوستان اوست و شاید قابل تعمیم به تمامی بازیگران زن و دست‌اندرکاران سینما نباشد، وی دربارهٔ این که چرا این مسائل را داخل خود ایران افشا نکرد نیز چنین گفت: «وقتی سراغ برخی اصحاب رسانه می‌رفتم و می‌گفتم اوضاع اینگونه است، با کمال تعجب می‌گفتند که شاید خودت هم علاقه داشتی که این کار را می‌کردند!» و همچنین اظهار داشت واهمه‌ای از عدم بازگشتش به سینمای ایران ندارد. این سخنان صدف طاهریان با تأیید و حمایت فقیهه سلطانی بازیگر سینما و تئاتر مواجه شد. وی ضمن سرزنش طاهریان بخاطر انتشار تصاویر بدون حجابش خطاب به وی گفت: «حرف‌های شما در مورد عدهٔ زیادی از دست‌اندرکاران سینمای ما متأسفانه، متأسفانه و متأسفانه، کاملاً درست و مورد تأیید است!»
بازیگران متعدد دیگری نیز گفته‌های طاهریان را تأیید کردند. البته پیش از او نیز از سال ۱۳۹۱ در این باره صحبت‌های متعددی شده بود که بنا بر آن گفته‌ها مسئولان به جای محکوم کردن مردان خطاکار، حجاب و عفاف را بهانه می‌کنند و زنان را مقصر دانسته و پیگیری دربارهٔ سواستفاده‌های مردان خطاکار صورت نمی‌گیرد.
فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۷
فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۷، مسابقه فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۷ بود، یک تورنمنت بین‌المللی فوتبال باشگاهی که به میزبانی ژاپن برگزار شد. این چهارمین فینال جام باشگاه‌های جهان بود. این مسابقه در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۷ در ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما در ژاپن برگزار شد.
در این مسابقه میلان ایتالیا، قهرمان مسابقات باشگاهی یوفا، در مقابل بوکا جونیورز آرژانتین، قهرمان مسابقات باشگاهی کونمبول قرار گرفت. میلان در دیداری که ۶۸,۲۶۳ تماشاگر آن را تماشا کردند با نتیجه ۴–۲ پیروز شد. با انجام این کار، میلان به اولین تیم غیر برزیلی (و اولین تیم اروپایی) تبدیل شد که قهرمان جام باشگاه‌های جهان شد. آنها چهارمین جام باشگاه‌های جهان/جام بین قاره‌ای خود را بردند که تکرار جام بین قاره‌ای ۲۰۰۳ بود که در آن، میلان به بوکا جونیورز شکست خورد. میلان همچنین بوکا جونیورز، ناسیونال، پنیارول، رئال مادرید و سائو پائولو را به عنوان تنها تیمی که چهار بار قهرمان این رقابت‌ها شده است، پشت سر گذاشت. کاکا به عنوان بهترین بازیکن بازی انتخاب شد.
موکوبود-کولونگا
موکوبود-کولونگا (به لاتین: Mokobody-Kolonia) یک روستا در لهستان است که در گمینا موکوبوده واقع شده‌است.
اسخاردام
اسخاردام (به هلندی: Schardam) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در ایدام-فولن‌دام واقع شده‌است. اسخاردام ۲٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۴ نفر جمعیت دارد.
گندی‌خوری علیا
گندی‌خوری علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
مونته‌فردانه
مونته‌فردانه (به ایتالیایی: Montefredane) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است. مونته‌فردانه ۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
پانای
پانای (Panay) یکی از جزایر کشور فیلیپین در شرق آسیا است
خصوصیات جغرافیایی
پانای ۱۲٬۰۱۱ کیلومترمربع مساحت، ۴٬۰۳۱٬۶۳۶ نفر جمعیت و ۲٬۱۱۷ متر از سطح دریا ارتفاع دارد
طرح صالحین
طرح تربیتی صالحین
چند سال است که به صورت گسترده در کشور ایران برگزار می‌شود و یکی از گسترده‌‌ترین طرح‌های بسیج سپاه پاسداران است. این طرح بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم برای تغییر در نظام آموزش فکری اعضای این سازمان اجرا شد. در این طرح اعضا در جلساتی که لزوما به شکل حلقه برگزار می‌شود، از طریق مشارکت در بحث، سؤال و جواب و ارائه مطلب، روند یادگیری بسیار مؤثرتری را نسبت به کلاس‌های مدرسه در تعلیم مسائل دینی و مهارتی طی می‌کنند.
هولدن وی‌بی کمودور
هولدن وی‌بی کمودور (Holden VB Commodore) خودرویی است که در سال‌های اکتبر ۲۶، ۱۹۷۸ تا مارس ۱۹۸۰در استرالیا و استرالیا تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی 4705 mm است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
طرح صالحین
در این طرح مربیانی از حوزه‌علمیه و دانشگاه ضمن ارائه محتوای اسلامی ، روایات معصومین و تحلیل سیاسی به جذب و سازماندهی نیروهای بسیج می‌پردازند.
ویژگی‌ها
طرح صالحین
عنوان طرحی است که در کشور ایران در مساجد و پایگاه‌های بسیج برگزار می‌شود و در آن گروه‌های جوانان و نوجوانان همسن و سال مسجدی در یک حلقه در مسجد گرد هم می‌آیند و یک نفر با عنوان سرگروه حلقه ضمن دوستی و رفاقت با آنان آموزه های دینی و تربیتی را در کلام و عمل و رفتار به بچه ها یاد می دهند
گرچه شباهت‌هایی با دیگر طرح‌های ایدیولوژیک دارد، از لحاظ مدل پیاده‌سازی تفاوت شاخصی با آن‌ها دارد. بر خلاف دیگر طرح‌ها، که در کلاس‌های مدرن و با تدریس معلم به دانش آموزان برگزار می‌شود طرح صالحین بر اساس مدل حوزه علمیه طراحی شده‌است. دانش آموزان حلقه‌های تربیتی مشتمل بر ۱۵ تا ۲۰ نفر تشکیل می‌دهند و جلسات همچون حوزه علمیه برگزار می‌شوند. یک بسیجی یا طلبه بلندپایه از سوی فرمانده بسیج به عنوان مربی انتخاب شده و مسئول تشویق دانش آموزان به شرکت در مباحثات یا سؤال پرسیدن دربارهٔ اسلام، ایدئولوژی یا مسائل جاری می‌شود. از مربی نیز انتظار می‌رود پاسخ‌های قانع‌کننده ای بدهد. متقاضیان مربیگری باید یک برنامه آموزشی فشرده را که طرح صالحین و نیز وظایف طرح‌ریزی شده از سوی نماینده بسیج برای آموزش و تربیت را پوشش می‌دهد بگذراند. سردار محمدرضا نقدی فرمانده وقت بسیج در سال ۲۰۱۰ گفت شرکت در طرح‌های مثل صالحین لازمه عضویت فعال در بسیج است.
یادگیری مباحث دینی مذهبی است. در واقع اعضا با شرکت در طرح صالحین می‌توانند مباحث دینی را به خوبی یاد بگیرند .اعضا علاوه بر شرکت در سمینارها می توانند در طول هفته با هم‌زمان بگذارنند و در فعالیت‌های گروهی چون دیدار از خانواده شهدا، دیدار قبور شهدا، کوهنوردی و اردو شرکت کنند. مربی مسئولیت دارد رابطه اش را با دانش آموز خارج از پایگاه بسیج حفظ کند و او را در زندگی روزمره اش هدایت و به او کمک کند. به گفته فرمانده بسیج انتظار می‌رفته شمار این حلقه‌های مباحثاتی تا سال ۲۰۱۴ به ۴۰۰ هزار برسد.
سرگروه ها همواره در برنامه هایی بسیاری از اصول اخلاقی و تربیتی روز جامعه واسلام را به اعضای طرح صالحین آموزش میدهند و مشکلات شخصیتی خانوادگی و جنسی آنان را تا حل پیگیری میکنند.
حلقه صالحین
به گروه‌های همسن و سال تشکیل شده در طرح صالحین حلقه صالحین می‌گویند. که به ترتیب رده های سنی تفکیک شده اند و مدیریت حلقه های صالحین به عهده معاونت تعلیم و تربیت پایگاه میباشد.
سرگروه ، مربی ومسئول صالحین
به نفر مدیر و مسئول اداره حلقه صالحین که فردی است با اطلاعات کاملتر و قدرت بیان بهتر، سرگروه یا همان سرحلقه می‌گویند. حلقه متشکل از سرگروه‌ها زیر نظر مربی صالحین اداره و خطدهی می‌شود. و مربی در پایگاه نیز زیر مجموعه سرمربی حوزه میباشد و مسولیت اداره کل حلقه های صالحین پایگاه ها بعهده معاونت تعلیم وتربیت حوزه میباشد.
(سفیران صالحین صالحین)
برخی منابع خبری طرح صالحین
رشد ۷۰ درصدی طرح صالحین در استان بوشهر
مسئول طرح صالحین سپاه جهرم: طرح صالحین برای مقابله با ناتوی فرهنگی است
سردار غیب پرور: هدف اصلی طرح صالحین تربیت انسان‌های مدافع انقلاب اسلامی است
راه‌اندازی حلقه‌های صالحین بهترین راه مقابله با جنگ نرم
طرح صالحین ابزار توانمند مقابله با جنگ نرم است
۳ هزار حلقه تربیتی صالحین در غرب اصفهان تشکیل شد
حلقه‌های صالحین ادامه دهنده راه انقلاب اسلامی هستند
«کیفی سازی طرح صالحین از اولویتهای سازمان بسیج دانش آموزی است»
طرح صالحین در جلوگیری از انحراف جوانان مؤثر است
رهبر جمهوری اسلامی در مورد حلقات صالحین:
تارا هیلز، کالیفرنیا
تارا هیلز (به انگلیسی: Tara Hills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کنترا کوستا، کالیفرنیا واقع شده‌است. تارا هیلز ۱٫۶۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۲۸٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه سرآب نیلوفر ۱
تپه سرآب نیلوفر ۱ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، روستای سرآب نیلوفر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۴۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
واتربری، کنتیکت
واتربری، کنتیکت (به انگلیسی: Waterbury, Connecticut) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در منطقه کلان‌شهری نیویورک واقع شده‌است.
ویلیام آرمسترانگ
ویل یام آرمسترانگ (William Armstrong) (زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۷۸۲ – درگذشتهٔ ۱۰ می ۱۸۶۵)، برده‌دار، وکیل، کارمند دولت، سیاستمدار و بازرگان اهل ایالات متحده بود. وی از ۱۸۱۸ – ۱۸۲۰ میلادی به عنوان نماینده شهرستان همپشایر در مجلس نمایندگان ویرجینیا و از ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۳ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۱۶ام ویرجینیا در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد.
واتربری، کنتیکت
خصوصیات
واتربری ۷۵٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۰٬۳۶۶ نفر جمعیت دارد و ۸۲٫۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلیام آرمسترانگ
آرمسترانگ در ۱۷۸۲ میلادی در لیسبورن، شهرستان انتریم، پادشاهی ایرلند (واقع در ایرلند شمالی امروزی) متولد شد و در ۱۷۹۲ میلادی به ایالات متحده مهاجرت نمود. او با اتمام آموزش حقوقی خود تحت نظر چارلز ماگیل، وکیل مدافع شد و در شهرستان همپشایر، ویرجینیا (ویرجینیای غربی امروزی) ساکن گردید. آرمسترانگ در سمت‌های مختلف اداری خدمت کرد، از جمله رئیس پُست‌خانه پادی‌تاون (کیسر امروزی)؛ محصل مالیات ایالات متحده که توسط رئیس‌جمهور جیمز مدیسون منتصب شده بود؛ رئیس بانک والی آف ویرجینیا؛ عضو هیئت فواید عمومی ویرجینیا از ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۳ میلادی؛ قاضی صلح شهرستان همپشایر از ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۲ میلادی؛ و کلانتر شهرستان همپشایر در ۱۸۴۳ میلادی. در انتخابات‌های ۱۸۲۰ و ۱۸۲۴ ریاست جمهوری ایالات متحده، آرمسترانگ از ویرجینیا به عنوان عضو مجمع گزینندگان انتخاب گردیده بود.
واتربری، کنتیکت
خواهرخوانده
شهر استروگا خواهرخواندهٔ واتربری، کنتیکت هست.
عاطفه ساداتی
'''عاطفه ساداتی (متولد ۱ آبان ۱۳۶۴) بازیگر سینما اهل ایران است.
ویلیام آرمسترانگ
اوایل زندگی و تحصیلات
آرمسترانگ در ۲۳ فوریه ۱۷۸۲ در لیسبورن، شهرستان انتریم در شاهی ایرلند (واقع در ایرلند شمالی امروزی) متولد شد. خانواده آرمسترانگ از نظر مذهبی به مسیحیت-مشایخی باور داشته و دارای نسب اسکاتلندی-ایرلندی بود. وی یکی از نواده‌های مستقیم جیمز آرمسترانگ بود، کسی که در قیام میثاق‌گران اسکاتلندی در نبرد پیتلند هیلز شرکت نموده بود. جیمز آرمسترانگ در ۱۶۶۶ میلادی دارایی خود را به عنوان جریمه واگذار نموده و از آناندیل، دامفریشر، اسکاتلند به شهرستان داون فرار کرد. در ۱۷۹۲ میلادی، آرمسترانگ همراه با والدین و خانواده خود به ایالات متحده مهاجرت نموده و در شهرستان رامنی، ویرجینیا (ویرجینیا غربی کنونی) ساکن شد. پس از ساکن شدن در رامنی، آرمسترانگ به عنوان دفتردار یک بازرگان کار نموده و بعداً به عنوان دستیار در دفتر منشی دادگاه شهرستان همپشایر خدمت کرد. آرمسترانگ در وینچستر تحت نظر چارلز ماگیل در رشته حقوق آموزش دید، وکیل مدافع شد و به‌طور دائمی در شهرستان همپشایر ساکن گردید.
حرفه خدمت عمومی
آرمسترانگ از ۱۵ اکتبر ۱۸۱۴ تا ۲۰ آوریل ۱۸۱۸ به عنوان دومین رئیس پُست‌خانه پادی‌تاون (منطقه امروزی کیسر، ویرجینیای غربی) خدمت کرد. رئیس‌جمهوری جیمز مدیسون در ۱۸۱۳ میلادی وی را به عنوان محصل مالیات ناحیه ششم ویرجینیا گماشت؛ وی همچنین در سال‌های ۱۸۱۸ و ۱۸۱۹ میلادی در این سمت خدمت کرد. در ژانویه ۱۸۱۸، آرمسترانگ به اتفاق آرا به عنوان رئیس شعبه تخفیف و سپرده بانک والی آف ویرجینیا در رامنی انتخاب گردید. در ۱۸۲۲ و ۱۸۲۳ میلادی، او به عنوان عضو هیئت فواید عمومی ویرجینیا خدمت کرد. آرمسترانگ از ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۲ میلادی به عنوان قاضی صلح شهرستان همپشایر و در ۱۸۴۳ میلادی به عنوان کلانتر شهرستان همپشایر خدمت نمود.
حرفه سیاسی
آرمسترانگ برای بار نخست در ۱۸۱۱ میلادی به عنوان یک دموکرات-جمهوری‌خواه از حوزه انتخابیه شهرستان همپشایر خود را در انتخابات مجلس نمایندگان ویرجینیا نامزد کرد، هرچند او این انتخابات را به فدرالیست‌ها الکساندر کینگ و فرانسیس وایت باخت. در ۱۸۱۲ میلادی، وی بار دیگر از همین حوزه انتخابیه در انتخابات مجلس نمایندگان شرکت کرد، اما بازهم در مقابل کینگ و وایت متحمل شکست شد. در اوت ۱۸۱۶، آرمسترانگ و جان جک به عنوان نماینده شهرستان همپشایر در کنوانسیون اصلاح قانون اساسی ویرجینیا در استنتون شرکت کردند. آرمسترانگ نهایتاً در ۱۸۱۸ میلادی، در کنار وایت، به عنوان نماینده این شهرستان در مجلس نمایندگان ویرجینیا انتخاب گردیده و از ۷ دسامبر ۱۸۱۸ تا ۱۳ مارس ۱۸۱۹ خدمت کرد. وی در انتخابات ۱۸۱۹ برای بار دوم در کنار وایت به عنوان نماینده انتخاب گردیده و از ۶ دسامبر ۱۸۱۹ تا ۲۵ فوریه ۱۸۲۰ خدمت کرد. ادوارد مک‌کارتی و وایت در انتخابات ۱۸۲۰ مجلس نمایندگان جانشین وی شدند.
در ۱۸۱۶ میلادی، زمانی که اعضای مجمع گزینندگان ویرجینیا در هتل پدر وی در رامنی گردهم آمدند، آرمسترانگ به سیاست ملی علاقه‌مند شد. وی در انتخابات‌های ۱۸۲۰ و ۱۸۲۴ ریاست جمهوری ایالات متحده به عنوان یکی از اعضای مجمع گزینندگان از ویرجینیا انتخاب گردید. آرمسترانگ به عنوان نامزد جمهوری‌خواه-دموکرات شاخه آدامز از حوزه انتخابیه کنگره‌ای ۱۶ام ویرجینیا خود را در مقابل فدرالیست ادوارد کولستون در انتخابات ۱۸۲۵ مجلس نمایندگان ایالات متحده نامزد کرد و برنده شد. حوزه انتخابیه کنگره‌ای ۱۶ام ویرجینیا متشکل از شهرستان‌های برکلی، همپشایر، هاردی، جفرسون و مورگان در منطقه امروزی پانهندل شرقی ویرجینیا بود. آرمسترانگ از ۴ مارس ۱۸۲۵ تا ۳ مارس ۱۸۲۷ از ناحیه ۱۶ام ویرجینیا در نوزدهمین دوره کنگره ایالات متحده نمایندگی کرد. او برای بار دوم به عنوان یک نامزد دموکرات-جمهوری‌خواه به بیستمین دوره کنگره ایالات متحده راه یافته و از ۴ مارس ۱۸۲۷ تا ۳ مارس ۱۸۲۹ خدمت نمود. آرمسترانگ به چند عضو دیگر کنگره مایکل سی اسپریگ از مریلند و اندرو استوارت و چاونسی فوروارد از پنسیلوانیا ملحق شده و در تصویب لایحهٔ مرتبط با تأمین وجوه مالی مناسب برای ساخت کانال چساپیک و اوهایو در ۱۸۲۸ میلادی همکاری کرد. آرمسترانگ برای بار سوم به عنوان یک جمهوری‌خواه ملی در ۲۱امین دوره کنگره ایالات متحده انتخاب گردیده و از ۴ مارس ۱۸۲۹ تا ۳ مارس ۱۸۳۱ خدمت نمود؛ او برای بار چهارم نیز به عنوان نماینده جمهوری‌خواه ملی به ۲۲امین دور کنگره ایالات متحده راه یافته و از ۴ مارس ۱۸۳۱ تا ۳ مارس ۱۸۳۳ خدمت کرد. در ۱۸۳۹ میلادی، آرمسترانگ رئیس حزب ویگ شهرستان همپشایر بود.
اواخر زندگی و مرگ
پس از پایان خدمت به عنوان نماینده کنگره، آرمسترانگ وارد کسب‌وکار هتل‌داری شد. با رسیدن باج‌راه نورت‌ویسترن (که امروزه به‌نام مسیر ۵۰ ایالات متحده شناخته می‌شود) به رامنی در ۱۸۳۰ میلادی، تقاضای به مسافرخانه و هتل در این شهر افزایش یافت. پنج سال پس از ساخت باج‌راه، دو مجوز از حداقل شش مجوز هتل به آرمسترانگ و جان کرک، همسر آرمسترانگ به‌نام جین و جان بیک روایت صادر گردید. هتل آرمسترانگ معروف به آرمسترانگ هاوز در حدود ۱۸۰۰ میلادی در لات ۸۶ در جاده‌های ایست مِین و هورت گرافون ساخته شده بود. آرمسترانگ هتل خود را در ۱۸۴۸ میلادی به توماس. ای. کیلر به فروش رساند و پس از آن به کیلر هاوز یا کیلر هتل تغییر نام داده شد. آرمسترانگ تا ۱۸۶۲ میلادی در رامنی ماند.
آرمسترانگ مالک ۱۶ آکر (۶٫۵ هکتار) زمین در رامنی که لات‌های ۸۱ و ۹۱ در نزدیکی چهارراه آنتیگو پلیس و سیوکس لین شامل آن می‌شد و از این میان وی ۰٫۵ آکر (۰٫۲۰ هکتار) زمین خود را برای یک گورستان آفریقایی-آمریکایی اختصاص داد.
وی در جریان جنگ داخلی آمریکا به نیو کریک استیشن (که قبلاً به‌نام پادی‌تاون یاد شده و امروزه به‌نام کیسر شناخته می‌شود) نقل مکان نموده و در عمارت پسرش ادوارد مک‌کارتی آرمسترانگ ساکن شد. پسرش ادوارد به ارتش ایالات مؤتلفه ملحق شده و آرمسترانگ با عروس و نوه‌های خود در این عمارت ماند. وی در ۱۰ مه ۱۸۶۵ در نیو کریک استیشن درگذشت. کشیش جیمز اچ. لیپس مراسم خاکسپاری وی را در رامنی به‌جا آورده و وی در گروستان اندیان ماوند در رامنی به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی
آرمسترانگ بار نخست با الیزابت آن مک‌کارتی (۱ ژوئن ۱۷۸۶ – ۴ ژوئیه ۱۸۴۳)، دختر ادوارد مک‌کارتی و الیزابت میلر اهل کیسر، ازدواج کرد. آنها چهار فرزند داشتند:
وایله
وایله شهری در جنوب شرق شبه‌جزیره یوت لاند در دانمارک است.
جمعیت
جمعیت این شهر برابر با ۵۰٬۸۳۲ نفر و جمعیت منطقه شهری وایله برابر با ۱۰۶٬۳۸۳ نفر است (آمار سال ۲۰۱۰). منطقه شهری وایله جزو ناحیه شهری یوتلاند شرقی با جمعیتی برابر با ۱٫۲ میلیون نفر است.
موکوبوده
موکوبوده (به لاتین: Mokobody) یک روستا در لهستان است که در گمینا موکوبوده واقع شده‌است. موکوبوده ۱٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
تربیوم (III) اکسید
تربیوم(III) اکسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۵۹۴۱۰ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای سفید است.
عبدالحلیم معظم شاه
عبدالحلیم معظم شاه (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۲۷ – مرگ ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷) سلطان ایالت کداح و پادشاه کشور مالزی از دسامبر ۲۰۱۱ تا دسامبر ۲۰۱۶ به مدت پنج سال بود. وی چهاردهمین پادشاه مالزی و مسن‌ترین فردی بود که به مقام پادشاهی این کشور رسید.
معاون وی، سلطان ایالت کلانتان است.
عبدالحلیم در سال ۲۰۱۱ برای دومین بار بود که به عنوان پادشاه مالزی برگزیده شد. دوره اول پادشاهی وی از سال ۱۹۷۰ آغاز شد و در بیستم سپتامبر ۱۹۷۵ به پایان رسید، در آن زمان وی ۴۳ سال داشت. وی نخستین پادشاهی بود که برای دومین بار در این کشور به مقام پادشاهی رسید.
انتخاب دوباره تانکو عبدالحلیم طی دویست و بیست و ششمین همایش سلطان‌های ایالت‌های مختلف مالزی در تاریخ چهاردهم اکتبر ۲۰۱۱ صورت گرفت.
تانکو عبدالحلیم جایگزین میزان زین‌العابدین، سلطان ایالت ترانگوی مالزی که از سال ۲۰۰۷ در این سمت بود، شد. میزان زین‌العابدین پس از تحویل پادشاهی و طی مراسم رسمی خداحافظی به پادشاهی ایالت خود در ترانگانو بازگشت.
وی بامداد ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
حکومت سلطنتی دوره‌ای
مالزی پس از استقلال از انگلیس در سال ۱۹۵۷، حکومت سلطنتی دوره‌ای را پذیرفت.
بر اساس قانون اساسی مالزی، پادشاه، از میان ۹ سلطان ایالت‌های مختلف مالزی از ۱۳ ایالت، بطور دوره‌ای و برای مدت ۵ سال انتخاب می‌شود. در چهار ایالت دیگر که سلطان ندارند بالاترین مقام رسمی، فرمانداران انتصابی هستند که آنها نیز با ترتیب خاصی انتخاب شده و مقام تشریفاتی و اختیارات رسمی سلاطین را دارا می‌باشند.
پادشاه در مالزی دارای اختیارات و وظایف تشریفاتی است و بر اساس توصیه‌های مجلس و کابینه عمل می‌کند.
پادشاه در مقام فرماندهی کل نیروهای مسلح کشور دارای اختیاراتی رسمی بوده و بعنوان بالاترین مقام کشور، تنفیذ نخست وزیر (پس از انتخاب شدن وی از طریق پارلمان) و توشیح پیشنهاد انحلال مجلس یا عدم قبول آن را بر عهده دارد. انتصاب قضات دادگاه فدرال و دادگاه‌های عالی از جمله معدود وظایف پادشاه است. تصمیمات پارلمان نیز به سمع و نظر شاه می‌رسد ولی وی اجازه اظهار نظر ندارد. انحلال مجلس هم از معدود اختیارات پادشاه محسوب می‌شود. قوه قانونگذاری مالزی متشکل از دو مجلس سنا و مجلس نمایندگان است که ۴۰ نفر از ۶۹ عضو مجلس سنا را پادشاه انتخاب می‌نماید.
معاهده شومون
پیمان شومون یک سری از توافقات مجزا اما از نظر مفاد مشابه بود. این پیمان بین امپراتوری اتریش، پادشاهی پروس، امپراتوری روسیه و بریتانیا در مارس ۱۸۱۴ میلادی منعقد شد.
این پیمان جهت همبستگی ششمین ائتلاف قدرت‌های بزرگ، به منظور جلوگیری از تاخت و تاز امپراتوری اول فرانسه شکل گرفت. ماده اصلی این پیمان، این بود که اگر ناپلئون بناپارت پیشنهاد صلح را نپذیرد، آنگاه هر کدام از این کشورها موظف به بسیج ۱۵۰ هزار سرباز جهت جنگ با فرانسوی‌ها هستند و پس از آن موظفند برای ۲۰ سال کامل، صلح را در تمام اروپا برقرار نگه‌دارند.
پس از مذاکراتی در اواخر فوریه سال ۱۸۱۴، نمایندگان اتریش، پروس، روسیه و بریتانیا مجدداً جلسه‌ای را در شومون در یکم مارس ۱۸۱۴ میلادی تشکیل دادند. پیمان شومون در ۹ یا ۱۹ مارس ۱۸۱۴ امضا شد.
امضا کنندگان این پیمان عبارت بودند از: فرانتس دوم (همراه با مترنیخ)، فریدریش ویلهلم سوم، الکساندر یکم و همچنین وایکانت کاستلریگ وزیر امور خارجه بریتانیا.
مفاد بر این اساس بود که مرزهای امپراتوری اول فرانسه به خط‌های پیشینش بازگردد و در عوض، پیمان آتش‌بس بین این کشورها و فرانسه برقرار گردد.
این کشورها طبق این پیمان متعهد شدند، در صورتی که فرانسه این پیشنهاد را نپذیرفت، به ادامه جنگ با فرانسوی‌ها به منظور از پای درآمدن ناپلئون بناپارت بپردازند. ناپلئون بناپارت این پیشنهاد را نپذیرفت.
تکلی، قزاقستان
تکلی، قزاقستان (به لاتین: Tekeli, Kazakhstan) یک شهر در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
معاهده شومون
این تصمیمات ازنو در کنگره وین در سال ۱۸۱۴–۱۸۱۵ میلادی به تصویب رسید. جنگ علیه فرانسه با توجه به تأمین مالی کشورهای متعهد از جانب بریتانیا سرسختانه‌تر پیش رفت و سرانجام به فتح پاریس و تبعید اول ناپلئون انجامید.
تکلی، قزاقستان
خصوصیات
تکلی ۱۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد.
معاهده شومون
این پیمان، تبدیل به سنگ بنای اتحادیه اروپا شد و تا چند دهه، صلح را در قاره اروپا برقرار کرد.
بیابان بلک راک
بیابان بلک راک (به معنای بیابان صخره سیاه) یک منطقه بیابانی در شمال ایالت نوادا در ایالات متحده است. این بیابان بخشی از بیابان حوضه بزرگ به‌شمار می‌آید.
بیابان بلک راک به دلیل سازندهای دیرینهٔ زمین‌شناختی، به خاطر این که بسیاری از رکوردهای جهانی سرعت زمین در اینجا ثبت می‌شود و به عنوان محل رویداد سالانه برنینگ من معروف است.
جغرافیا
بیابان بلک راک حدود ۱۶۰ کیلومتر امتداد دارد. این بیابان از جهت شمال شرقی از گرلاک-امپایر شروع می‌شود و بین کوه‌های جکسون و کوه‌های کالیکو می‌گذرد. ارتفاع این کویر از سطح دریا ۱۱۹۱ متر است. مساحت کل بیابان بلک راک ۲۶۰۰ کیلومتر مربع است.
این بیابان حاوی تعداد زیادی آتشفشان و دیگر سازندهای زمین‌گرمایی، از جمله «نقطه صخره سیاه» و آب‌فشان فلای است. این منطقه به جز آتشفشان‌ها تقریباً کاملاً مسطح است.
پیشینه
انسان‌ها از حدود ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد در صحرای بلک راک حضور داشته‌اند. در حدود سال ۱۳۰۰ پس از میلاد، اهالی قوم پایوت در بلک راک نشیمن گزیدند. سازند بزرگی در این بیابان به نام «سنگ سیاه» از مکان‌های مهم برای قوم پایوت بود و بعداً مهاجران نیز گذرگاه خود را در کنار آن قرار دادند. سنگ سیاه، رخنمون مخروطی‌شکلی است که از سنگ‌های آهکی دریایی پرمین و سنگ‌های آتشفشانی در بستر تشکیل شده است. در پایه آن یک چشمه آب گرم بزرگ و علفزار وجود دارد که مکان مهمی برای کسانی بود که از بیابان عبور می‌کردند و به سمت کالیفرنیا و اورگن می‌رفتند.
در سال ۱۸۴۳، جان فرمونت و افرادش اولین مردان سفیدپوستی بودند که از این بیابان عبور کردند و بیش از نیمی از ۲۲۰۰۰ جوینده طلا که پس از سال ۱۸۴۹ به کالیفرنیا رفتند، از مسیر او استفاده کردند. در سال ۱۸۶۷، شهر هاردین، یک شهر جویندگان نقره در این بیابان بنیاد شد که اکنون متروکه شده است.
صنعت
استخراج معادن در بلک راک از سده نوزدهم آغاز شده‌است. در این بیابان یک معدن گچ وجود دارد که توسط شرکت گچ ایالات متحده اداره می‌شود.
رشته‌کوه‌ها
بیابان بلک راک شامل رشته کوه‌های زیر است:
مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۶
مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۶۶ ۱۱مین دوره از مسابقات آواز یوروویژن بود که در Villa Louvigny، لوکزامبورگ، لوکزامبورگ برگزار شد. برنده آن کشور اتریش بود.
هیروشی ایبوسوکی
هیروشی ایبوسوکی (Hiroshi Ibusuki؛ زادهٔ February 27, 1991) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، باشگاه فوتبال اوپن، باشگاه فوتبال ژیرونا، باشگاه فوتبال سابادل، و باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن و زیر ۲۳ سال ژاپن بازی کرده‌است.
قایم‌باشک
قایم باشک (قایم موشک، قایم شدنک یا چشم گیرک) در فارسی افغانستان چشم‌پُتَکان، یک بازی است که در آن چند تن پنهان می‌شوند تا کسی پیدایشان کند. این بازی بیشتر در یک میدان باز انجام می‌شود و می‌تواند هر اندازه بازیکن داشته باشد.
روش بازی
در آغاز، یکی از بازیکن‌ها، با قرعه‌کشی، انتخاب می‌شود. سپس او چشم‌هایش را می‌بندد و تا یک شماره (مانند صد یا پنجاه) می‌شمارد، که به این کار می‌گویند «چشم گذاشتن». در این میان، بازیکن‌های دیگر خود را پنهان می‌کنند تا او نتواند آن‌ها را ببیند. پس از پایان شمارش، کسی که چشم گذاشته به دنبال دیگر بازیکن‌ها می‌رود تا آن‌ها را پیدا کند.
اگر بازیکنی را بیابد، باید نام و پنهان‌گاه او را بلند بگوید تا آن بازیکن از پنهان‌گاهش بیرون بیاید. اگر نام و پنهان‌گاه درستی گفته شده باشد، چشم‌گذارنده باید خود را، پیش از بازیکن نامبرده، به جایگاه چشم‌گذاری برساند و بلند بگوید «سُک‌سُک» تا آن بازیکن را ببازاند. بازیکن نامبرده می‌تواند، زودتر از چشم‌گذارنده، خود را به جایگاه چشم‌گذاری برساند و با گفتن «سُک‌سُک، همه آزاد»، از باختن خود و بازیکن‌های نامبرده و بازندهٔ پیش از خود جلوگیری کند. اگر نام یا پنهان‌گاه نامبرده، نادرست باشد، بازیکن نامبرده نباید از پنهان‌گاهش بیرون بیاید و می‌تواند دنبالهٔ بازی را انجام دهد.
سرانجامِ بازی می‌تواند به دو گونه باشد. یک آن که چشم‌گذارنده بتواند همه را بیابد؛ که سپس نخستین بازیکنِ باخته، یا نخستین کسی که «آزاد» نشده‌است، چشم‌گذارندهٔ دورِ دیگرِ بازی می‌شود. دیگر آن که آخرین بازیکنِ پیدا نشده بتواند با رسیدن به جایگاه چشم‌گذاری (پیش از چشم‌گذارنده) و گفتنِ «سُک‌سُک، همه آزاد»، همه را آزاد کند؛ که سپس چشم‌گذارندهِ همان دور، چشم‌گذارندهِ دورِ دیگر نیز می‌شود.
زهرا داوودنژاد
زهرا داوودنژاد معروف به واله (زاده ۲۹ فروردین ۱۳۵۶، تهران) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران است. وی یکی از اعضای خانواده هنرمند داوودنژاد و حبیبیان است.
زندگی
وی دختر علیرضا داوودنژاد کارگردان ایرانی، خواهر رضا داوودنژاد  نوه احترام سادات حبیبیان، برادرزاده محمدرضا داوودنژاد و دخترعموی مونا داوودنژاد است.
اسلوت‌دورپ
اسلوت‌دورپ (به هلندی: Slootdorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هولاندس کرون واقع شده‌است. اسلوت‌دورپ ۱٬۲۲۵ نفر جمعیت دارد.
کامشنیک
کامشنیک (به لاتین: Kameshnik) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده‌است.
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۵۰)
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو و باشگاه فوتبال هروگیت تاون اشاره کرد.
مونته‌جالدلا
مونته‌جالدلا (به ایتالیایی: Montegaldella) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویچنزا واقع شده‌است. مونته‌جالدلا ۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۲۶ نفر جمعیت دارد.
آرامگاه سلیمان شاه
آرامگاه سلیمان شاه در شمال شهر حلب واقع شده‌است. این آرامگاه با وجودی که در خاک سوریه واقع شده، ولی بر اساس پیمان‌نامه‌هایی که پس از سقوط امپراتوری عثمانی وضع شد، بخشی از قلمروی ترکیه در خاک سوریه محسوب می‌شود.
در این آرامگاه، سلیمان شاه پدر ارطغرل غازی و پدربزرگ عثمان غازی بنیانگذار سلسله عثمانی دفن گردیده و نبایستی با شاه سلیمان قوتالمش اغلو بنیان‌گذار سلسله خودمختار سلجوقیان در آناتولی اشتباه گرفت.
سلیمان شاه بدنبال سرزمینی جدید و کشورگشایی وسعت قلمرو خود را تا سواحل فرات گسترش داد. او در یکی از سفرهایش در حین عبور از رودخانه فرات غرق و جسدش را در مکان فعلی به خاک سپرده و گنبدی بروی قبر وی بنا می‌کنند. این آرامگاه پس از سقوط امپراطوری عثمانی و اشغال سوریه توسط فرانسه، با وجودی که در داخل سوریه است طی قرارداد آنکارا و قرارداد لوزان با در نظر گرفتن، ترکیه به عنوان وارث امپراطوری عثمانی به عنوان جزئی جدا نشدنی از خاک ترکیه به رسمیت شناخته شد. در سال ۱۹۳۸ ساختمانی بزرگ در آن منطقه بناگردیده و ژاندارمری ترکیه در محل مستقر شد و ارتش ترکیه مسئولیت حفاظت از آرامگاه را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۷۳ دولت سوریه با ساخت سد بروی دریاچه اسد موجب زیر آب رفتن آرامگاه و روستاهای اطراف گردید. دولت سوریه با هماهنگی با ترکیه قبل از بهره‌برداری ساختمان ژاندارمری و آرامگاه و همچنین روستای کاراکوزک را به محلی امن منتقل کردند.
فرودگاه جانسی
فرودگاه جانسی (به زبان بومی: झाँसी हवाईअड्डा) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد. این فرودگاه در شهر جانسی کشور هند قرار دارد.
تپه سرآب نیلوفر ۲
تپه سرآب نیلوفر ۲ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، روستای سرآب نیلوفر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۴۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه بوبو دیولاسو
فرودگاه بوبو دیولاسو یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BOY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور بورکینافاسو قرار دارد و در ارتفاع ۴۶۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شیر خالدار
شیر خالدار یا ماروزی زیرگونه‌ای از شیر به باور بعضی جانورشناسان و نیز نهان‌جاندارشناسان است که به شرایط کوهستان بیشتر از گرم‌دشت خو گرفته یا دورگه‌ای نادر حاصل از آمیزش پلنگ و شیر است. برخی نیز این جانور را صرفاً شیر بالغی می‌دانند که خال‌های مربوط به دوران کودکی خود را حفظ کرده‌است. باور بر این است که این جانور کوچک‌تر از شیر و بزرگ‌تر از پلنگ بوده و هیچ یال تشخیص‌پذیری نداشته‌است.
نهان‌جاندارشناس بلژیکی برنارد هوولمانس در سال ۱۹۵۵ یک نام علمی برای این جانور برگزید (Panthera leo maculatus) و آن را طبقه‌بندی کرد. چند گزارش از مشاهده شیر خالدار به همراه یک نمونه پوست منسوب به آن شواهد مربوط به وجود این جانور هستند. با این حال وجود شیر خالدار از سوی جامعه علمی تأیید نشده‌است.
پژوهش‌ها
بومیان آفریقا به وجود این شیرها باور داشتند و اروپاییان از سال ۱۹۰۴ گزارش‌هایی از مشاهده آن‌ها داده‌اند. نخستین برخورد متقن توسط یک کشاورز کنیایی اروپایی‌تبار به نام مایکل ترنت در سال ۱۹۳۱ روی داد. ترنت در دامنه‌های ابردیر و در ارتفاع ۳٬۰۰۰ متری با دو شیر خالدار مواجه شد که هر دو را با شلیک گلوله به قتل رساند. با وجود بزرگسال بودن این دو شیر وجود خال‌های برجسته‌ای که تنها در توله‌شیرها یافت می‌شود باعث جلب توجهٔ شکارچیان نایروبی به آن‌ها شد.
دو سال بعد از این واقعه کنت گندار داور خلبان و کاوشگر بریتانیایی برای گرفتن یا کشتن نمونه‌های بیشتر رهسپار منطقه شد. او در طول اکتشافاتش توانست سه سری ردپا از شیر خالدار در ارتفاعی بین ۳٬۰۰۰ تا ۳٬۸۰۰ متر مشابه با ارتفاعی که شیرهای ترنت در آنجا مشاهده شدند پیدا کنند. این ردپاها توانست فرضیه وجود توله‌شیرهای نابالغ که توسط گله برای شکار گاومیش در کوهستان رها شده‌اند را رد کند. داور همچنین فهمید که بومیان از دیرباز این جانوران را از شیرها و پلنگ‌ها متمایز می‌کردند و آن‌ها را در مناطق مختلف با نام‌های متفاوتی می‌شناختند. از جمله ماروزی در کنیا، ناتاراگو در اوگاندا، ایکیمیزی و ناتاراگو در رواندا، و آباسامبو در اتیوپی.
رجینالد اینس پوکوک جانورشناس بریتانیایی نمونه پوست و جمجمهٔ گردآوری‌شده توسط مایکل ترنت را مورد بررسی قرار داد و یافته‌های وی را در پیوست کتاب داور مورد بحث قرار داد. با این حال پوکوک به دلیل شواهد محدود نتوانست به نتیجه‌گیری قطعی برسد.
شهرستان رامسر
شهرستان رامسر از شهرستان‌های استان مازندران در ایران است. مرکز این شهرستان، شهر رامسر است.
موقعیت جغرافیایی
این شهرستان از سمت شرق به شهرستان تنکابن، از غرب به شهرستان رودسر از توابع استان گیلان، از جنوب به بخش الموت غربی از توابع استان قزوین و از شمال به دریای مازندران محدود است. آب‌وهوای رامسر در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان معتدل است. رامسر سابقاً از بخش‌های شهرستان تنکابن بوده که در سال ۱۳۶۴ طبق تقسیمات جدید کشوری از این شهرستان جدا شد و به شهرستان رامسر ارتقا پیدا نمود. این شهرستان بالغ بر ۷۴٫۱۷۹ نفر جمعیت دارد. و مردم آن به گویش رامسری سخن می‌گویند.
چگونگی نامگذاری
نام قدیم رامسر، سخت سر بود. به استناد مصوبه هیئت وزیران در شهریور سال ۱۳۱۴ شمسی نام سخت سر به رامسر تبدیل گردید. احتمالاً نام سخت سر، به دلیل مقاومت مردم این منطقه در برابر اعراب بوده‌است. سخت سر قبل از دوره میلاد تابع حاکمانی بود که بر گیلان و مازندران حکومت می‌کردند. بعدها حکام رویان بر غرب مازندران فعلی تا لنگرود مسلط شدند. در اواسط قرن هشتم هجری قمری سخت سر دارای حکومت مستقل شد و «سید رکابزن کیا حسنی» بر آن حکومت می‌کرد و «سفید تمشک» حد غربی آن بود. در عصر زندیه سخت سر و تنکابن ضمیمه خاک گیلان گردید و سراسر گیلان تابع یک حکومت شد. با ظهور قاجاریه سخت سر و تنکابن از گیلان جدا شدند و ولایت مجاور آن مثل گرجیان، کلاج کوه (کلیجکوه) و تنهیجان توسعه یافت و نسارود مرز شرقی و قزوین مرز شرقی آن شد.
تقسیمات
در سال ۱۳۱۱ شمسی رامسر وسعت چندانی نداشت و یکی از بلوک‌های تنکابن بود، در آن موقع ۴۴ روستا و مساحت کل آن یک فرسنگ و نیم و جمعیت آن ۷۴۱۳ نفر بود.
از سال ۱۳۶۴ رامسر از تنکابن جدا گردیده و به صورت شهرستان اداره می‌شود و دارای دو بخش، دو شهر، چهار دهستان و ۲۰۰ روستا و آبادی می‌باشد. شهرهای آن عبارتند از: رامسر، کتالم و سادات‌شهر؛ دهستانهای آن عبارتند از: جنت رودبار با ۶۳ آبادی و روستا، چهل شهید با ۴۳ آبادی و روستا، سخت سر با ۹۴ آبادی و روستا، و اشکور با ۱۱ روستا و آبادی.
رویان طبرستان (اسپهبدان طبرستان)
نام تاریخی سرزمین شمالی ایران در دوران باستان به‌صورت تپوش‌آری و تپوری و تپورستان بوده‌است که ریشه در نام قوم تپور دارد. به گفته اسدالله عمادی نخستین بار نام این سرزمین در کتیبه‌های آشوری به‌صورت تپوش‌آری ذکر شده‌است. کتزیاس مورخ عصر هخامنشیان در شرح لشکرکشی‌های آشوریان، به سرزمین تپوری بین دو سرزمین هیرکانی و کادوسی اشاره می‌نماید و پولیبیوس به کوه‌های تپوری در حد فاصل دروازه کاسپین (گرمسار) و دریای هیرکانی اشاره می‌نماید و استرابون به سرزمین تپوری در نزدیکی ری و دروازه کاسپین (گرمسار) اشاره می‌کند و آریان و کوینت کورس در شرح جنگ‌های اسکندر مقدونی و هخامنشیان به یک ساتراپ به نام ساتراپ تپوری در حاشیه دریای مازندران اشاره می‌کنند که سرزمین آمارد نیز به آن ضمیمه شده بود. مورخین ارمنی عصر ساسانی همچون موسی خورنی و سبئوس به این سرزمین با عنوان تپرستان یاد کرده‌اند. نام این سرزمین در سکه اسپهبدان طبرستان به‌صورت تپورستان ذکر شده‌است.
حدود طبرستان و مازندران
سرزمین تپورستان در دوران باستان میان دو سرزمین هیرکانی و کادوسی قرار داشت به گونه‌ای که کتزیاس مورخ یونانی عصر هخامنشی به سرزمین تپوری بین دو سرزمین هیرکانی و کادوسی اشاره می‌نماید. پولیبیوس مورخ یونانی نیز به کوه‌های تپوری بین دروازه کاسپین (گرمسار) و دریای هیرکانی اشاره می‌کند. و استرابون به سرزمین تپوری در نزدیکی ری و دروازه کاسپین (گرمسار) اشاره می‌کند و آریان و کوینت کورس در شرح جنگ‌های اسکندر مقدونی و هخامنشیان به یک ساتراپ به نام ساتراپ تپوری در حاشیه دریای مازندران اشاره می‌کنند که سرزمین آمارد نیز به آن ضمیمه شده بود و این ساتراپ تا رود آماردوس امتداد داشت. مورخین ارمنی عصر ساسانی همچون موسی خورنی و سبئوس از تپرستان به عنوان سرزمینی در شمال ایران یاد کرده‌اند و به شهرهای آمل، رویان و زریچان در آن اشاره نمودند.
سرزمین طبرستان در عصر اسلامی از سمت غرب با دیلم و از سمت شرق با جرجان همسایه بود و شامل شهرهای «آمل، ساریه، مامطیر، ترنجه، ربست، میلا، هزارگریب، مهروان، تمیش، تمار، ناتیل، چالس، رویان و کلار» می‌شد؛ هرچند طبرستان در اوج قدرت گرگان و دیلمان را شامل می‌شده‌است به گونه‌ای که مورخان اسلامی همچون زکریای قزوینی در آثار البلاد و اخبار العباد و ابن عبدالحق بغدادی طبرستان را ناحیه‌ای بین عراق و خراسان توصیف نموده‌اند، که در کنار دریای خزر واقع شده‌است و شهرها و دهات بسیار دارد و محمد بن محمود بن احمد طوسی طبرستان را اقلیمی دانست که حد آن از بلاد اران تا جرجان و حدی تا دریای خزر تا طالقان و حمزه اصفهانی، مورخ قرن سوم، دیلم را بخشی از طبرستان ذکر نموده‌است. یوزف مارکوارت طبرستان را همان پتشخوارگر می‌داند و ابن فقیه همدانی پتشخوارگر را بخشی از طبرستان و از شهرهای رویان می‌داند. طبق نظر ابن فقیه همدانی رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است.
ظهیرالدین مرعشی در کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران می‌نویسد: حد طبرستان از طرف شرقی دیناره‌جاری و از طرف غربی ملاط که آن قریه شهر هوسم که اکنون به فرضه روده‌سر اشتهارد دارد. حد مازندران از طرف شرقی بیشه انجدان می‌باشد و از طرف غربی ملاط می‌باشد. حد گرگان حالیا که به استرآباد مشهور است و اصلاً دهستان می‌گفتند شرقی دیناره جاری است که حد شرقی تمام طبرستان است و غربی انجدان که حد شرقی مازندران است. به گفتهٔ ظهیرالدین مرعشی مازندران بخشی از طبرستان است و سرزمین طبرستان، گرگان و مازندران هر دو را در بر می‌گرفت.
یاقوت حموی در معجم البلدان ذیل کلمه مازندران و طبرستان می‌نویسد: «طبرستان معروف به مازندران است و نمی‌دانم از کی به مازندران نامیده شده‌است و آن نامی است که ما آن را در کتاب‌های قدیم نیافتیم، و همانا از زبان اهل آن بلاد شنیده شده‌است و بی‌شک مازندران و طبرستان یکی است.»
در حقیقت این دو اسم یعنی طبرستان و مازندران به یک معنی بوده‌اند اما در همان حال که اسم طبرستان بر تمامی نواحی کوهستانی و اراضی پست ساحلی اطلاق می‌شد کلمهٔ مازندران بر منطقهٔ ارضی پست ساحلی از دلتای سپیدرود تا جنوب شرقی بحر خزر امتداد دارد اطلاق می‌گردید.
به مازندران موزاندرون می‌گفتند به سبب آنکه موز نام کوهیست از حد گیلان کشیده تا بلار و قصران که موز کوه گویندهمچنین تا به جاجرم یعنی این ولایت درون کوه موز است اما آنچه منسوب به طبرستان منسوب است از دینار جاری شرقی تا به ملاط که دهی است ورای هوسم می‌گویند که در قدیم بیشه بوده‌است.
رویان طبرستان
منطقه رویان کهن از نواحی غربی طبرستان بوده‌است که شامل شهرستان‌های نور، نوشهر، چالوس، کلاردشت (کلار)، عباس‌آباد (لنگا)، تنکابن و رامسر (سختسر) می‌شده‌است و گاهی مرز غربی آن تا رودسر (هوسم) ادامه می‌یافت. مردم رویان کهن به زبان طبری و گویش طبری رویانی که زبان اسپهبدان طبرستان نیز بود سخن می‌گفتند. به گفته ابن فقیه همدانی، رویان از کوره‌های طبرستان است و از شهرهای رویان: چالوس، لارز، شرز و بذشوارجر است. در حدودالعالم؛ ناتل، چالوس و کلار از کورهٔ رویان و جزئی از خاک طبرستان معرفی شده‌است.
حدود رستمدار
از قرن هفتم تا دوره صفویه منطقهٔ رویان عمدتاً با نام رویان و رستمدار شناخته می‌شد و ه مرزهای ولایت رستمدار شامل مناطق کلارستاق، کجور، نور، طالقان، لاریجان، لواسانات، شمیرانات و مناطق پشت کوه البرز مرکزی می‌شد. سابقاً طبرستان شامل گرگان، استرآباد، مازندران و رستمدار می‌شد یعنی سرتاسر ناحیه‌ای که بین دینار جاری در مشرق و ملاط لنگرود (واقع در گیلان) در غرب بود را شامل می‌گشت. سرحدهای قدیمی رستمدار عبارت بود از: سیسنگان یا رودخانه مانهیر در شرق و ملاط لنگرود در غرب. مدتی بعد این سرحدها تغییر شکل یافتند و می‌توان گفت که رستمدار ناحیه‌ای را که از آمل تا گیلان ادامه می‌یافت. رویان نام اراضی مسطح بود ولی همچنین به سرتاسر رستمدار نیز اطلاق می‌گشت.
دوران صفویه
ملا شیخ علی گیلانی مؤلف کتاب تاریخ مازندران که در تاریخ ۱۰۴۴ قمری و در دوران صفویه کتاب را نگاشته‌است، در ذکر حدود مازندران آورده‌است: «حد غربی طبرستان قریه ملاط گیلان است ورای هوسم که اکنون به رودسر اشتهار یافته و سامان شرقی دینار چار که اهالی آن دیار دوناچال می‌خوانند، قریب به شهر سارویه واقع است. استندار بالتمام داخل طبرستان است». حسینعلی رزم آرا مؤلف مجموعه کتب چند جلدی فرهنگ جغرافیایی ایران، ذیل واژه ملاط در جلد دوم صفحه ۲۹۳ قید کرده‌است: ده جزء دهستان مرکزی بخش لنگرود شهرستان لاهیجان. ۴ ک جنوب لنگرود – ۳ ک لیلاکوه
تنکابن و رامسر در سفرنامه‌های دوران قاجار
در دوران قاجار جماعتی از فرنگیان از ایران بازدید کرده و سفرنامه‌هایی را نگاشته‌اند. یکی از سفرنامه‌های مهم که به تنکابن اشاره داشته‌است سفرنامهٔ موسیو بوهلر می‌باشد. این سفرنامه شرح مأموریت وی به دستور ناصرالدین شاه قاجار برای تهیهٔ گزارشی از وضع راه‌های گیلان و مازندران می‌باشد. این سفرنامه در سال ۱۳۵۷ توسط انتشارات گیل لاهیجان با عنوان سفرنامه و جغرافیای گیلان و مازندران به چاپ رسید. در صفحهٔ ۳۶ از این سفرنامه آمده‌است: پس از طی پنج فرسخ راه از آبگرم، به خرم‌آباد می‌رسند که ده بزرگی است از محال تنکابن و جزء ولایت مازندران است، و حاکم آن حبیب‌الله خان است و این قریه در میان جنگل وسیعی می‌باشد و مشارالله یک عمارت خوبی در آنجا دارد و همچنین باغ پاکیزه ای در آنجا بنا گذاشته‌است که اکثر اشجار آن لیمو و نارنج است.
جیمز بیلی فریزر اسکاتلندی در جوانی به هندوستان سفر کرد و در سال ۱۸۲۱ میلادی وارد خراسان شد و از راه مشهد به مازندران و گیلان رهسپار گشت. فریزر بار دیگر در سال ۱۸۳۳ میلادی با مأموریت دیپلماتیک وارد ایران شد و در زمستان همان سال از مناطق گیلان و مازندران بازدید نمود و کتابی را با عنوان سفرنامه زمستانی به تجربیاتش دربارهٔ سواحل جنوبی دریای مازندران اختصاص داد. در سال ۱۳۶۴ خورشیدی، کتابی با عنوان سفرنامه فریزر، معروف به سفر زمستانی به چاپ رسید. فریزر پس از گذر از مازندران به گیلان وارد می‌شود. در صفحه ۵۶۲ از کتاب قید شده: صبح روز چهارم از سخت سر (رامسر) که نقطه ای زیبا و پرتگاهی است کنار آب و در آنجا رشته عظیمی از کوه‌ها پایان می‌گیرد و مرز میان مازندران و گیلان آغاز می‌شود و بدین گونه من آن را ترک گفتم. در ادامه کتاب و در صفحه ۵۶۶ قید شده‌است: صبح فرحبخش دل‌انگیزی بود و اواخر ماه اوت که پس از شبی که باران ما را خیس کرده بود، به سلامت وارد سرزمین گیلان شدیم و به نخستین شهر آن رودسر رسیدیم
پیر آمدی ژوبر دیگر سیاح اهل اروپا بود که به عنوان سفیر ناپلئون بناپارت به دربار عثمانی و دربار فتحعلی شاه قاجار آمد. وی در حدود سال ۱۸۰۷ میلادی به دربار ایران آمد و مورد مهربانی فتحعلی شاه واقع گردید و در حین بازگشت چندین نسخه کتاب خطی فارسی و خلعت دریافت داشت. وی همچنین استاد زبان‌های فارسی و ترکی در فرانسه بود. سفرنامه ژوبر با عنوان مسافرت در ارمنستان و ایران از پ. آمده ژوبر به انضمام جزوه ای دربارهٔ گیلان و مازندران در سال ۱۳۴۷ به چاپ رسید. در صفحه ۳۴۶ از کتاب که دربارهٔ ولایات مازندران است و پس از گذر از گیلان و عزیمت به سوی مازندران، چنین قید شده: هنگامی که از رودسر عزیمت می‌کنند باید شش فرسخ (لیو) بگذرند تا به مازندران برسند و از این طرف نخست به قصبه سخت سر می‌رسیم. فوراً متوجه اختلاف لباس می‌شویم. به‌جای کلاه‌های استوانه ای و شبکلاه‌های گیلانی، اینها سرشان از یک کلاه کاجی شکل کوتاه و نوک تیز که با پوست بره یا ماهوت قهوه ای رنگ که در آنجا می‌بافند پوشیده شده‌است. روپوش گشاد و شلوارشان از همان پارچه است. به افتخار ما یک درختچه که شاخه‌هایش از پاپوش‌های کوچک پشمی و کهنه‌پاره‌ها و کلاف‌های زمخت ابریشم زیور یافته بود کاشتند، شش مرد دهکده دو تا دو تا با هم نبرد کردند و فرزی خود را برای سرنگون کردن دیگری به نمایش گذاشتند. من با خرسندی ملاحظه کردم که آن‌ها از اینکه سخت همدیگر را بزنند پرهیز می‌کردند و آنکه پیروز می‌شد رقیب خود را بلند می‌کرد و در آغوش می‌گرفت.
رابینو در کتاب مازندران و استراباد می‌نویسد: رودخانه سرخانی مرز بین گیلان و مازندران است. سختسر ناحیهٔ کوچکی از تنکابن است و وسعت آن از رودخانه سرخانی در مغرب و تا نسیه رود در مشرق است. از جنوب به کوه‌های اشکور گیلان که آن را از رودبار الموت جدا می‌سازد. بیشتر سکنهٔ آن تابستان را در کوهستان به‌سر می‌برند و فقط در اوایل زمستان به دهات خود مراجعت می‌کنند کوه‌هایی که در سمت جنوب تقریباً وصل به سختسر است، عموماً به بالابند یا جوربند معروفند در آنجا باقلا و گندم و جو به مقدار کمی کاشته می‌شود. بیشتر سکنه آن از ساداتند. ملگونف نوشته بود که که صد تن ار اوصانلوها در آنجا ساکن بودند ولی فعلاً کسی از آنها در آنجا نیست.