cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
میدان یخچالی پاتاگونیای شمالی
میدان یخچالی پاتاگونیای شمالی باقی‌مانده یخسار پاتاگونیا است که این یخسار تمامی پاتاگونیای شیلی و بخش اعظم قسمت‌های غربی پاتاگونیای آرژانتین را در دوره یخبندان کواترنری می‌پوشانیده است. امروزه گرچه بخش عمده یخچال‌های طبیعی این منطقه پسروی کرده و فقط محدوده‌ای به وسعت ۴٬۲۰۰ کیلومتر مربع با یخچال پوشیده شده است، با این حال این میدان یخچالی همچنان دومین توده بزرگ یکپارچه یخی در خارج از سرزمین‌های قطبی به شمار می‌رود. باقی‌ماندن این میدان یخچالی به دلیل اثر ارتفاع (۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ متر)، وضعیت توپوگرافی مناسب و آب و هوای خنک، مرطوب و دریایی است. میدان یخچالی پاتاگونیای شمالی دارای ۲۸ یخچال خروجی است که دو مورد از بزرگ‌ترین یخچال‌ها (سن کوئینتین و سن رافائل) به سمت غرب تقریباً تا سطح دریا و ساحل اقیانوس آرام می‌رسند. یخچال‌های کوچک‌تر این میدان یخچالی مانند سن والنتین و نف رودها و دریاچه‌های یخچالی متعددی را به سمت شرق تغذیه می‌کنند.
ریش‌آبی (ابهام‌زدایی)
ریش‌آبی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
دهستان شهرآباد
دهستان شهرآباد به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
محمد عامی تهرانی
محمد عامی تهرانی (زاده ۲۹ شهریور ۱۳۱۴ در بهشهر – درگذشتهٔ ۲۴ اسفند ۱۳۹۸) وزنه‌بردار اهل ایران بود.
خوچیچا ویلکا
خوچیچا ویلکا یک روستا در لهستان است که در گمینا وژشنگا واقع شده‌است.
کازابلانکا ۴۲۷۷۶
سیارک ۴۲۷۷۶ چهل و دو هزار و هفتصد و هفتاد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ اکتبر ۱۹۹۸ کشف شد.
آیاکو فوجیتانی
آیاکو فوجیتانی (Ayako Fujitani؛ زادهٔ December 7, 1979) هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به توکیو! اشاره کرد.
آندریانوفکا
آندریانوفکا (به لاتین: Andrianovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
پرادایس کی، کالیفرنیا
پرادایس کی، کالیفرنیا (به انگلیسی: Paradise Cay) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارین، کالیفرنیا واقع شده‌است. پرادایس کی توسط تیبورون محصور شده است.
زیپ‌کد این محدوده ۹۴۹۲۰ و پیش شماره آن ۴۱۵ می‌باشد.
خصوصیات
پرادایس کی ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روموی، هوکایدو
روموی در استان هوکایدو در کشور ژاپن واقع شده‌است که دارای جمعیت ۲۶٬۲۹۵ نفر و مساحت ۲۹۷٫۴۴ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۸۸٫۴ نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ به عنوان شهر شناخته شد.
پیوند به بیرون
http://www.e-rumoi.jp/
سلبریتی
یک سلبریتی ممکن است از راه‌هایی منفی نظیر اختلاس، رسوایی جنسی، اعتیاد، خشونت و حتی به صورت تهمت به آن‌ها که نزد مردم غیرقابل پذیرش هستند نیز مشهور‌تر گردد. چهره‌ها سوژه همیشگی رسانه‌ها و مردم جهت ایجاد شایعه و به چالش کشیدن هستند.
واژه‌شناسی
سلبریتی (celebrity) از واژهٔ لاتینِ celebrem مشتق شده‌است؛ واژه‌ای که هم بر تجلیل دلالت می‌کرد و هم بر «ازدحام» (یا شاید به زبان امروزی «بالارفتن از سر و کول یکدیگر»).
شهرت (fame) از ریشهٔ لاتین fama را ابتدا ویرژیل در شعر حماسی انئید به رُما گره زد: ایزدبانوی شایعه و منتشرکنندهٔ اخبار که «بال‌هایش و چندین دهانش را برای گفتن همه‌چیز» به کار می‌بست. واژهٔ شهرت در فرانسوی قدیم و انگلیسی میانه به جایی رسید که در قرن سیزدهم میلادی بر برآورد عمومی از فرد و در قرن چهاردهم بر تحسین عمومی او دلالت می‌کرد.
چیستی و کارکرد سلبریتی
ستاره‌ها بیان‌گر آن‌اند که انسان‌ بودن در جامعهٔ معاصر یعنی چه. آن‌ها ایدهٔ خاصی را ابراز می‌کنند که ما از شخص، از «فرد» در نظر داریم. ایدهٔ «فردیت» برای مایی که بر اساسش زندگی می‌کنیم، وعده‌ای خواستنی اما دشوار است و ستاره‌ها بیان‌گر هر دو وجه این ایده‌اند.
ریچارد دایر، استاد بریتانیایی، در کتاب تن‌های آسمانی توضیح می‌دهد که یک ستارهٔ هالیوود چه ویژگی‌ای دارد که مخاطبانش را تا این حد درگیر می‌کند: او اصلاً شبیه ما نیست و در عین‌ حال کاملاً شبیه ماست. گی دوبور (فیلسوف فرانسوی) در جامعهٔ تماشا، در وصف ستاره‌های سینما گفته بود: «بازنمایی تماشایی از یک انسان زنده».
آن‌ها مفرّی از روزمرگی، الگویی شوق‌انگیز از زندگی نیک و رخصتی از تنش‌ها و اضطراب‌های مدرنیته در اختیار مردان و زنان معمولی می‌گذارند. مردم می‌خواهند با آن‌ها باشند، شبیهشان باشند یا حتی گاه دقیقاً خود آن‌ها شوند. سلبریتی بدون مخاطب یا طرفدارانش که او را خلق کرده و از او حمایت می‌کنند، هیچ‌چیز نیست.
وجود ستاره‌هایی که گویی موفقیتشان در دسترس عموم مردم است و همچون آن‌ها بوده‌اند، مردم را متقاعد می‌کند که شاید آن‌ها هم می‌توانند ستاره باشند. پوشش رسانه‌ای زندگی شخصی‌شان (ازدواج و طلاق، موفقیت و شکست، آنچه می‌خورند و آن‌جا که خرید می‌روند و...) و توزیع تجاری عکس‌های خصوصی و صمیمی، خاطرات شخصی و افشاگری‌های مطبوعات زرد، این نکته را القا می‌کند که همهٔ این سلبریتی‌ها هرقدر هم دور به نظر برسند، مثل مردم عادی هستند. آن‌ها مردان و زنانی معمولی‌اند که به مدد اقبال، استقامت و از قضای روزگار فرد یا چیز خاصی شده‌اند.
دایر این موضوع را برجسته کرد که چگونه سلبریتی‌ها در سطوح متعدد ساخته‌شده‌اند. او بیان کرد یک بخش هویت سلبریتی‌ها، شامل نسخه‌ای رسمی از سلبریتی‌ها (مثلا بازیگران فیلم) و بخش دیگری از آن، یک افشاگری بسیار سازمان‌دهی شده از امری واقعی در نقابی عمومی است؛ یعنی افشای «آنچه که آن‌ها واقعاً دوست دارند» (به‌عنوان‌ مثال از طریق پوشش رسانه‌ای و مصاحبه با ستارگان). فعالیت رسانه‌های جانبی برای ساختن فعالانهٔ شخصیت «خود خصوصی» بسیار حیاتی می‌شود. این فرایند، سازوکاری حیاتی است که «دسترسی خودمانی» به ستاره را میسر می‌سازد. سازوکارهایی که این قلمروهای رسانه‌ای به کار گرفته و سلبریتی‌ها به‌واسطهٔ آن‌ها ساخته می‌شوند، به حوزه‌ای بدل گشته که توسط شاخه‌ای از جامعه‌شناسی فرهنگی که علاقه‌مند به تحلیل تولید رسانه‌ای است، ایجاد شده است.
احسان شاه‌قاسمی، استاد ارتباطات دانشگاه تهران در مصاحبه با مجلهٔ عصر اندیشه بیان کرد: «خودِ سلبریتی‌ها چیز زیادی نمی‌دانند و معمولاً افراد باسوادی نیستند اما تیم‌های نامورسازی که استخدام می‌کنند جزو بهترین‌ها هستند. کسانی که به افراد می‌گویند چگونه بنشینند، چگونه حرف بزنند و چگونه واکنش نشان دهند. همه آن چیزی که شما می‌بینید برنامه‌ریزی شده‌است.»
سیارک ۹۱۸
سیارک ۹۱۸ نهصد و هجدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ اوت ۱۹۱۹ و در هایدلبرگ کشف شد.
سلبریتی
چیستی و کارکرد سلبریتی
شرکت‌های تولید محصول، معمولاً منفک از مردم به نظر می‌رسند. این شرکت‌ها برای اتصال به مشتریان، از چهرهٔ افراد آشنا برای مردم استفاده می‌کنند. نقش این‌جور افراد آن است که نشان دهند پشت لوگوی این شرکت‌ها چیزی هیجان‌انگیزتر از ساختمان‌های اداری و جدول‌های مالی است.
سیارک ۹۱۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۷۰ است.
سلبریتی
چیستی و کارکرد سلبریتی
گاهی یک سلبریتی در نقش جریان‌ساز یا حتی شورشی ظاهر می‌شود. در طی این فرایند، از او کارگزار فرهنگی و قوهٔ اجتماعی ساخته می‌شود. در این جایگاه، او می‌تواند هم نمایندهٔ یک نگرش جمعی باشد و هم امیال فردی. سلبریتی‌هایی که بیش از همه می‌بینید، سودآورترین محصولات هستند
قرن ۱۸ و ۱۹
برخی از دانش‌پژوهان، با اشاره به مصادیقی همچون توماس ادیسون و لُرد بایرون، تاریخ تولد سلبریتی را اواخر قرن ۱۸ و قرن ۱۹ می‌دانند. این بازه بود که نه‌تنها شخصیت‌های استثنائی را آفرید، بلکه شرایط ساختاری لازمی را فراهم ساخت که شکل‌گیری یک فرهنگ سلبریتی تمام‌عیار تسهیل شود.
این بازه فهم جدیدی از «خویشتن» را پرورش داد که طلایه‌دار فرد و فردیت شد؛ بازتاب آن هم در حوزهٔ جدید زندگی‌نامه‌نویسی، محبوبیت پُرتر ه‌ها، شیوع خاطره‌نویسی‌ها و ظهور گزارش‌های احساسی شخص‌محور و آگهی‌های فوت در روزنامه‌ها بود. قلمرو عمومی هم گسترش یافته بود، چنان‌که تعداد بی‌سابقه‌ای از مردم سواد خواندن داشتند و با فروپاشی سلسله‌مراتب‌های قوام‌یافتهٔ سیاسی و اجتماعی، در گفت‌وگوی عمومی مشارکت می‌کردند؛ لذا هر فرد (حداقل روی کاغذ) می‌توانست سودای شکوه در سر داشته باشد.
اتفاقات دیگری هم در حال وقوع بود که در این ماجراجویی یار و یاور مردان و زنان معمولی می‌شد: نوآوری‌های فناورانه‌ای که محرّک شیوه‌های جدید ارتباط بودند، از قبیل فرهنگ چاپ ی کلان و تکثیر عکس، و همچنین قوای سرمایه‌داری صنعتی که شهرنشینی گسترده را راه انداختند، کار و زمان را مکانیکی کردند، مشوق تجاری‌سازی تفریح شدند و شکل‌ها و مقیاس‌های جدید جایگاه و رُتبه را آفریدند.
مشهوران دوران قدیم، در محافل متعارف ذی‌نفوذ از قبیل دادگاه‌ها، تالارها و برج‌های عاج بود که سرشناس می‌شدند، و قرن‌ها بود که تصاویرشان در حکّاکی‌های کتاب‌ها، در مجسمه‌ها، روی مدال‌ها و سکه‌ها، و در تندیس‌های سفالین تکثیر می‌شد. اما این تصاویر عمدتاً میان سرآمدانی از جامعه تکثیر می‌شد که از پسِ هزینهٔ سفارش، خرید و جمع‌آوری‌شان برمی‌آمدند. تولید مکانیکی بود که دسترسی به این تصاویر را دموکراتیزه کرد.
به اواخر قرن ۱۹ که می‌رسیم، برخلاف ولی‌نعمتان سابق، می‌بینیم که تماشاچیان بی‌نام و مصرف‌کنندگان بی‌چهره نیز مشوق تولید تصاویر افراد خارق‌العاده شده‌اند: در کاریکاتور های روزنامه‌ها، روی برجسته‌کاری‌های چینی، در پُرتره‌های ارزان‌قیمت جیبی، روی کارت‌های ویزیت عکس‌دار، و پوسترهایی در اندازه‌های واقعی آدم‌ها که در بلوارهای شهری نصب می‌شدند. غریبه‌ها به‌طرز بی‌سابقه‌ای از هر دو منظر جغرافیایی و بصری به یکدیگر نزدیک می‌شدند. دیده‌شدن به‌معنای دقیق کلمه ساده‌تر شده بود.
فرودگاه بیتی
فرودگاه بیتی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا BTY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۰۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۶۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سلبریتی
قرن ۱۸ و ۱۹
پیدایش فرهنگ سلبریتی، خود ساخته نبوده‌است. نهال این فرهنگ را تبلیغاتچی‌ها، بازاریاب‌ها و رسانه‌ها مدت‌ها پرورش دادند
احتمالاً مهمترین فرد در رواج و خلق شخصیت‌های قرن ۱۹، فینیاس تیلور بارنوم، تبلیغاتچی آمریکایی بود. او با استفاده از موزه‌ها، سیرک‌ها و مجموعهٔ نمایشی سیّارش، زمینه‌ساز اشتغال تازه‌واردان می‌شد: مثلاً «جنرال تامِ انگشت‌شستی» با قد شصت سانتی‌متر، یا جنی لیندِ خوانندهٔ اُپرا که بارنوم او را «بلبل سوئدی» می‌خواند. بارنوم به‌جای آنکه فقط بر استعداد آن‌ها تمرکز کند، از قامت کوتاه انگشت‌شستی استفاده می‌کرد و خُلق مهربان و جاذبهٔ غریبه بودن لیندا را در ویترین می‌گذاشت. سپس دست‌به‌دامن رسانه‌ها و بازار شد تا هر دو هنرپیشه را به چهره‌های بین‌المللی تبدیل کند، یعنی سلبریتی.
مخاطبان، از طریق شکل‌های متنوع بازنمایی باواسطه، دسترسی بی‌سابقه‌ای به زندگی مخفی چهره‌های عمومی یافتند. این دسترسی بود که حس آشنایی کاذب میان چهرهٔ عمومی و مخاطبانش را پرورش داد، همان حسی که رفته‌رفته سنگ بنای فرهنگ سلبریتی مدرن می‌شد. چهره‌های عمومی از طریق روزنامه‌نگاران سخن‌چین، تبلیغ های مصنوعی و تأیید محصولات، و همچنین از طریق چرخش انبوه تصاویر و ماجراهایشان، روزبه‌روز بیشتر «شناخته» می‌شدند. درنتیجه، فی‌نفسه به کالاهایی تبدیل شدند که می‌شد بازاریابی‌شان کرد. و مخاطبان، نه‌تنها امکان «شناخت» یک چهرهٔ مشهور را داشتند، بلکه می‌توانستند تکه‌ای از او را هم بخرند، مصرف کنند و مالک شوند.
قرن ۲۰
بعضی دانش‌پژوهان اشاره می‌کنند که سلبریتی نیازمند مصرف شدن است، و بر همین اساس می‌گویند که خاستگاهش به قرن ۲۰ برمی‌گردد. بعضی دانش‌پژوهانِ اواخر قرن ۲۰ نیز، سلبریتی را همزاد سینما می‌دانند و به ظهور ستاره‌های هالیوود منتسب می‌کنند. ولی همهٔ مشخصه‌های اساسی فرهنگ سلبریتی در قرن ۱۹ پرورش یافتند و قرن ۲۰، با رسانه‌های جمعی‌اش، سلبریتی را چنان بزرگ کرد که اصلاً انتظارش نمی‌رفت. هالیوود مخترع سلبریتی نبود، فقط میزان بیشتری از آن را به ما داد.
فرد اینگلیس در کتابش با عنوان تاریخ مختصر سلبریتی ادعا می‌کند که توسعهٔ اشکال جدید فرهنگ بصری همچون عکاسی و فیلم و صنعتی شدن شان، ظهور سلبریتی را در قرن بیستم تثبیت نمود. در پایان قرن بیستم مجاری نوینی برای فرهنگ سلبریتی عرضه شد. مقررات زدایی از رسانه‌ها، فناوری دیجیتال و آرزوهای تجاری ناشران همگی به گسترش عظیم مجلات سلبریتی کمک کردند
در سیستم استودیو یی که پیش از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی رایج بود، هر ستاره با قراردادی به یک شرکت خاص گره خورده و به بخش روابط‌عمومی یک استودیو وابسته بود. اما، پس از فروپاشی آن سیستم، ساخت‌وساز صنعتیِ سلبریتی تشدید شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، پیپل مگزین، انترتینمنت تونایت و برنامه‌های گفت‌وگومحوری مثل اُپرا از ستاره‌های سینما و بازیگران تلویزیون، ورزشکاران حرفه‌ای و ستاره‌های پاپ، کمدین‌ها و مدل ها، اخبار روزانه می‌ساختند. به دههٔ ۱۹۹۰ که می‌رسیم، وقتی که تعداد بیشتری از آمریکاییان سراغ تلویزیون کابلی رفتند، کانال‌ها هم دست‌به‌دامن ژانرهای جدید و انواع شخصیت‌ها شدند تا برندهای خود را تحکیم کنند و بدین‌ترتیب فرصت سلبریتیی سازی را چندبرابر کردند.
برنامه‌هایی همچون من سلبریتی هستم!، منو از اینجا خلاص کن و سلبریتی برادر بزرگ، برنامه‌های بودند که در سطح جهانی قابل‌توجه بودند. برای مثال، من سلبریتی هستم! که در انگلستان ساخته شد، در فرانسه، آلمان، مجارستان، هند، هلند، سوئد و ایالات‌متحده امتیاز پخش گرفت. برنامه هلندی سلبریتی برادر بزرگ امتیاز پخش جهانی در کشورهایی ازجمله اندونزی، صربستان، مونته‌نگرو، بوسنی و هرزگوین، انگلیس، هند، بلغارستان، کرواسی، اسرائیل و فیلیپین را میسر کرد.
قرن ۲۱
در قرن بیست‌ویکم، مخاطبان از طریق رسانه‌ها دسترسی بیشتری به اطلاعات پیرامون چهره‌های عمومی دارند، اطلاعاتی که روزبه‌روز بلادرنگ‌تر و لحظه‌ای‌تر می‌شوند. و این یعنی تبلیغ سلبریتی، بیشتر و بهتر دیده‌شدنش، و تأیید فایده‌اش. حوزهٔ گسترش جدید سلبریتی‌ها، رسانه‌های اجتماعی است. ایدهٔ دسترسی مستقیم بیشتر به سلبریتی‌ها به‌عنوان‌مثال از طریق فیدهای توییتر، هیجان طرفداران و تبلیغ‌کنندگان را برانگیخته است.
تفاوت سلبریتی با مشهور
در مقام مقایسه، چه چیزی جان استوارت میل، چارلز داروین و فلورانس نایتینگل را از لُرد بایرون، فرانتس لیست، توماس ادیسون یا سارا برنارد متمایز می‌کرد؟ همهٔ این چهره‌ها در قرن نوزدهم مشهور بودند و دربارهٔ همه‌شان حرف زده می‌شد. اما می‌توان به این تفاوت‌ها اشاره کرد:
دستهٔ اول به‌اندازهٔ دستهٔ دوم توجه رسانه‌ای جلب نمی‌کردند، مشوق کالا سازی (تأیید محصولات، پخش تصویر، امضای عکسشان) نمی‌شدند، یا کیش شخصیت راه نمی‌انداختند. دستهٔ اول پیرو و مرید داشتند و دستهٔ دوم هوادار. دستهٔ اول زمینه‌ساز گفت‌وگو بودند و دستهٔ دوم محرّک جنجال. دستهٔ اول توجه جلب می‌کردند، ولی توجه دلیل وجودی دستهٔ دوم بود.
شهرت بر مدار اعمال قهرمانانه و کردار شایستهٔ قهرمانان کاریزماتیک و به‌اصطلاح بزرگ‌مردان می‌چرخد. این، جماعت هستند که سلبریتی را شکل می‌دهند و واسطهٔ بروزش می‌شوند ولی شهرت چنین نیست. شهرت محتاج یک شخص برجسته است، سلبریتی محتاج مخاطبان قضاوت‌گر.
در قرن ۱۹، ارزش فرد مشهور، مدیون توانایی غریب او بود که در آنِ واحد خارق‌العاده و تقلیدپذیر پذیر بود. ایدهٔ سلبریتی، جلوهٔ ظاهری فردیت را بر نحوهٔ ابرازش ترجیح می‌داد و به نوع نگاه مردم به شخص سلبریتی اهمیت می‌داد.
جو لیتلر از کتابی از رابرت ون کریکن، اینطور نقل می‌کند: شخص می‌تواند به‌دور از هیاهو و در کمال احترام مشهور باشد، درحالی‌که «سلبریتی» ویژگی متفاوتی داشته و به‌مثابهٔ همهمه‌ای خاص در زندگی اجتماعی روزمره است.
سلبریتی و زنان
کلمهٔ «ستاره» برای نخستین بار در انگلستان در زمینهٔ شهرت برای اشاره به بازیگر زنی که می‌توانست صرفاً با استفاده از نام خویش نمایشی را در تئاتر پرفروش کند، به کار رفت. همچنین تاریخچه‌ای طولانی در خصوص مطالب چاپی حول شایعات بازیگران زن در خصوص تجدید نمایش‌های قرن هفدهمی و بعد از آن وجود دارد که حاکی از تأثیر هیجان شهوانی در برتری نوین زنان در این بخش از حوزه عمومی به همراه تمایل به فروش روزنامه‌های این جریان است.
انتقادات به فرهنگ سلبریتی
روسو، در جستارش به نام «نامه‌ای به دالامبر در مورد تئاتر» می‌گوید: "بازیگران نباید اجازهٔ نامزد شدن برای تصاحب پستی را داشته باشند؛ چرا که تکنیک‌های متقاعدکنندهٔ آن‌ها ممکن است کنترل مصلحت همگانی را بگیرد"2 لئو برودی در کتاب جنون شهرت: شهرت و تاریخچهٔ آن نوشت: [تاریخ شهرت] تاریخ دگرگونی شیوه‌هایی است که افراد به‌واسطهٔ آن‌ها سعی در جلب‌ توجه دیگران داشته و از روی تصادف بر آنان اعمال قدرت نکرده‌اند”.
این سؤال که چگونه هیاهوی سلبریتی‌ها به‌واسطهٔ صنعت سرگرمی خلق، بسته‌بندی و فروخته شد و چگونه این امر به بهره‌برداری از مرحله جدیدی در اقتصاد سیاسی سرمایه‌داری پیوند خورد، سؤالی بود که برخی از نخستین نویسندگان قرن بیستمی در زمینهٔ سلبریتی را نگران می‌کرد.
مکتب فرانکفورت
این مسئله به‌طور خاص به نویسندگان مکتب فرانکفورت از جمله تئودور آدورنو و ماکس هورکهایمر و لئو لونتال مرتبط بود. لونتال در مقالهٔ خود با عنوان ” پیروزی بت‌های توده‌ای” ظهور سلبریتی‌های سرگرمی را از آغاز قرن گذشته و به‌واسطهٔ تحلیل محتوای چهره‌های برجسته در مجلات و روزنامه‌ها نشان داد و نتیجه گرفت که تغییری از «بت‌های تولید» به «بت‌های مصرف» رخ‌ داده‌است.
مکتب فرانکفورت، انتقاد چپ‌گرایانهٔ تند و تیزی بر صنایع فرهنگی استثمارگری داشت که پس از جنگ جهانی دوم در غرب ریشه می‌دواندند. دنیل بورستین، مورّخی که در وادی سیاست محافظه‌کار بود، در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی آن انتقاد را به کار بست تا بگوید سلبریتی در توصیف بدبینانهٔ او، دست‌پرورده‌ای است که رسانه‌های جمعی مرتکبش شده و زنده نگهش می‌دارند، رسانه‌هایی که به‌قدر خود سلبریتی بی‌روح و شیّادند. به‌علاوه، در زمانه‌ای که بازیگران برنامه‌های واقع‌نِما، اینفلوئنسرهای رسانه‌های اجتماعی، شخصیت‌های یوتیوبی، وبلاگ‌نویسان، ویدئو بلاگرها و اینستاگرام‌بازها رواج دارند، گویا هرکسی می‌تواند «به‌خاطر شناخته‌شدگی‌اش شناخته شود».
محیط زیست
از دیگر مسائل مطرح شده دربارهٔ سلبریتی‌ها، پیوند بین سلبریتی‌ها و مسائل زیست‌محیطی است. در کتاب سبز شدن رسانه، ریچارد ماکسول و توبی میلر خاطرنشان می‌کنند: درحالی‌که بسیاری از ستاره‌های هالیوود مشتاق‌اند تا به «سلبریتی‌های زیست‌محیطی» بدل شوند، «صنعت فیلم بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ آلاینده‌های رایج در بین تمام صنایع واقع در منطقهٔ لس‌آنجلس می‌باشد» و این‌که این جهت‌گیری غالب و در دسترس در خصوص تولید و مصرف فیلم و [برنامه‌های] تلویزیونی نقش مهمی در انتشار بیشتر گازهای گل‌خانه‌ای دارد.
خیریه‌ها
برخی از تأثیرگذارترین آثار در باب سلبریتی و سیاست‌های نئولیبرال در زمینه‌ای است که در آن سلبریتی‌ها با بخش امور داوطلبانه و کارهای خیریه و «بشردوستانه» همراه می‌شوند. لیتلر بیان می‌کند گسترش ارتباط سلبریتی‌ها با امور خیریه دلایل بی‌شماری دارد؛ از جمله «شخصی شدن» خیریه‌ها و سازمان‌های غیردولتی که مبتنی بر این واقعیت است که این شیوه، اغلب شیوه‌ای ارزان برای تبلیغ رایگان یا ارزان سلبریتی‌ها است. از نظر ایلان کاپور که جزو پیروان ژیژک محسوب می‌شود، «بشردوستی سلبریتی» اساساً نوعی سیاست‌زدایی است و نابرابری جهانی را که درصدد جبران آن است، تشدید می‌نماید. این در حالی است که مشارکت سلبریتی‌ها در امور بشردوستانه سابقه‌ای طولانی دارد، از جمله همکاری یونیسف با بازیگر آمریکایی دنی کای در سال ۱۹۵۳، همچنین بسط امور بشردوستانه از طریق ابداع سفیران حسن نیت سازمان ملل و سرمایه‌داری بشردوستانه به‌طور گسترده‌تری چشمگیر بوده‌ است. ازنظر لیلی چولیاراکی، امروزه سلبریتی‌ها مایل‌اند در خصوص رشد شخصی خود، آن‌ هم به‌واسطهٔ امور خیرخواهانه صحبت کنند.
تغییرات اجتماعی و تأثیرات فرهنگ سلبریتی
جورج مونبیو، نویسنده و ستون‌نویس گاردین، بیان می‌کند که این‌طور نیست که دل‌دادگی به سلبریتی‌ها خیلی ساده در کنار دیگر چیزهای باارزشمان قرار بگیرد؛ این دل‌دادگی جای آن چیزها را خواهد گرفت. مطالعهٔ منتشرشده در مجلهٔ سایبر سایکالوجی نشان می‌دهد که بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ تغییری اساسی در ایالات متحده رخ داده‌است. در سال ۱۹۹۷ (براساس نظر مخاطبان بزرگ‌سال) ارزش‌های غالب در برنامه‌های تلویزیونیِ محبوب برای نُه تا یازده‌ساله‌ها عبارت بودند از احساس مسئولیت‌های اجتماعی و نیکوکاری. در این سال، در بین شانزده ارزش بررسی‌شده، شهرت در جای پانزدهم بود. اما شهرت در سال ۲۰۰۷ و بعد از رایج‌شدن برنامه‌هایی مانند «هانا مونتانا» به جایگاه اول رسید و پس از آن دستاورد، این عنوان‌ها قرار گرفتند: وجههٔ عمومی، محبوبیت و موفقیت مالی. احساس مسئولیت‌های اجتماعی در این سال به جایگاه یازدهم سقوط کرد و نیکوکاری پس‌ از آن به جایگاه دوازدهم رسید.
همچنین مقاله‌ای در ژورنال بین‌المللی مطالعات فرهنگی با نظرسنجی از انگلستانی‌ها نشان داده که آن‌هایی که جدی‌تر شایعات سلبریتی‌ها را دنبال می‌کنند، یک‌سوم کسانی که دیگر اَشکال اخبار را دنبال می‌کنند، در سازمان‌های محلی مشارکت دارند. این مقدار دربارهٔ فعالیت‌های داوطلبانه یک‌دوم است.
جورج مونبیو می‌گوید که صنعت بازاریابی، از طریق رسانه‌های متمایل به این کار، سلبریتی‌ها را قالب‌ریزی کرده‌ است، درحالی‌که کسی هم نیازی به کنترل قدرتشان نمی‌بیند. به همین دلیل است که امروزه بازیگران و مدل‌ها با چنین توجه بیش‌ازحدی روبه‌رو هستند و جای کسانی را گرفته‌اند که روزی نظرات مستقل خودشان را داشتند: در واقع تخصص آن‌ها هدایت‌کردن دیدگاه‌های افراد است.
جورج مونبیو ادعا می‌کند سلبریتی نقش مهم دومی هم دارد: نوعی سلاحِ حواس‌پرتیِ جمعی. مطالعهٔ منتشرشده در ژورنال بین‌المللی مطالعات فرهنگی هم نشان می‌دهد افرادی که بیشترین توجه را به سلبریتی‌ها دارند کمترین درگیری با سیاست، کمترین احتمال اعتراض و کمترین احتمال رأی‌دادن را دارند. همچنین این پیمایش نشان می‌دهد افرادی که به سلبریتی‌ها دل بسته‌اند به‌طور متوسط به‌اندازهٔ دیگران اخبار می‌بینند، اما به‌نظر در بی‌توجهی دائمی به سر می‌برند. همین می‌تواند خط بطلانی باشد بر ادعاهای گاه‌وبی‌گاه و خود گفتهٔ رسانه‌ها مبنی بر اینکه سلبریتی‌ها ما را به زندگی اجتماعی پیوند می‌دهند.
انتقادها در ایران
در ایران نیز انتقادهایی به سلبریتی‌ها می‌شود. از مسائل مهمی که دربارهٔ آن‌ها مطرح می‌شود، بحثِ مشارکت در جمع‌آوری مبالغی برای زلزله‌زدگان کرمانشاه در سال ۹۶ و مشخص نبودنِ محل هزینهٔ آن‌هاست. در نشستی با عنوانِ سرپل ذهاب، هفت ماه پس از زلزله، فرهاد تجری نمایندهٔ وقتِ مردم سرپل ذهاب در مجلس شورای اسلامی، همراه با شرحِ وضعیت این شهر، بیان کرد: «متأسفانه برخی با بهره‌گیری از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی و حتی صداوسیما و با مظلوم‌نمایی یا با احساس مسئولیت، حساب‌های شخصی را برای دریافت کمک‌های مردمی اعلام کردند و این رویه باعث شد بخشی از کمک‌های مردمی جذب حساب‌های شخصی شود. بسیاری از حساب‌هایی که در زمان شرایط حاد و اضطراری سرپل ذهاب نتوانستند به وضعیت مردم منطقه یا زلزله‌زده کمک کنند.» او افزود: «آقای «د»، آقای «ز» و خانم «ک» حدود سی میلیارد تومان در اختیار دارند. آن‌هایی که حساب شخصی اعلام کردند، پاسخگوی موجودی حساب‌هایشان باشند» که منظور او علی دایی، صادق زیباکلام و نرگس کلباسی بود.
مجتمع خلیج فارس
مجتمع تجاری، تفریحی و توریستی و اقامتی خلیج فارس، یکی از بزرگ‌ترین مرکزهای خرید دنیا و سومین مرکز خرید بزرگ ایران است که در محور شمالی کلانشهر شیراز به سپیدان و در ابتدای ورودی شهر جدید صدرا واقع شده‌است. این مرکز دومین مرکز خرید بزرگ جهان از نظر تعداد مغازه‌ پس از ایران مال است.
شهربازی ایران‌لند
شهربازی مسقف این مجموعه به نام ایران‌لند در خرداد ماه ۱۳۹۲، افتتاح شد که مورد استقبال شهروندان شیرازی قرار گرفت. همچنین این شهربازی مسقف به عنوان بزرگ‌ترین و مدرنترین شهربازی روبسته ایران انتخاب شده‌است.
موقعیت شهربازی روباز مجموعه بین خود مجتمع و هتل قرار گرفته که امکانات و وسایل تفریحی و شهربازی بسیار مدرنتری برای آن پیش‌بینی شده‌ بود. همچنین دریاچه‌ای به شکل خود خلیج فارس نیز در کناره هتل و شهربازی قرار بود ساخته شود، که ساخت آن بعد از چند سال از افتتاح مجتمع متوقف شد.
پردیس سینمایی هنر شهر آفتاب
پردیس سینمایی این مجموعه با نام هنر شهر آفتاب در آذر ماه ۱۳۹۶، گشایش یافت. این پردیس سینمایی استاندارترین و به روزترین مجموعهٔ سینمایی ایران محسوب می‌شود و دارای هشت سالن نمایش با مجموع گنجایش ۱٬۵۰۰ تن است. در این مجموعه امکان برگزاری نمایش‌های تئاتر و کنسرت‌های موسیقی نیز وجود دارد.
منابع
http://list25.com/25-largest-shopping-malls-in-the-world/5/
دهستان جلگه (بردسکن)
جلگه، دهستانی از توابع بخش شهرآباد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است ، مرکز این دهستان روستای رکن‌آباد می‌باشد.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۹۱۹نفر (۱۸۲۶خانوار) بوده‌است.
رئیس‌جمهور ویتنام
رئیس‌جمهور جمهوری سوسیالیستی ویتنام رئیس کشور ویتنام است که توسط مجمع ملی ویتنام از میان نمایندگان مجمع ملی انتخاب می‌شود. ویتنام یک دولت تک‌حزبی است و رئیس‌جمهور به‌طور کلی پس از دبیر کل حزب کمونیست ویتنام دومین مقام عالی را در نظام سیاسی دارد.
علاوه بر این، رئیس‌جمهور رئیس دولت یعنی نخست‌وزیر را منصوب می‌کند. رئیس‌جمهور به‌عنوان رئیس کشور، نماینده ویتنام در سطح داخلی و بین‌المللی است. رئیس‌جمهور نظم، هماهنگی و ثبات دولت ملی را حفظ می‌کند و پاسدار استقلال و تمامیت ارضی کشور است.
رئیس‌جمهور باید نماینده مجمع ملی باشد و به طور سنتی عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست است. کمیته مرکزی حزب کمونیست نامزدهایی را برای کمیته دائمی مجمع ملی معرفی می‌کند، سپس کمیته دائمی مجمع ملی آن نامزدها را برای انتخاب رسمی توسط همه نمایندگان مجمع ملی تأیید و معرفی می‌کند.
رئیس‌جمهور، معاون رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، وزرا و سایر مقامات را با موافقت مجمع ملی منصوب می‌کند. همچنین رئیس‌جمهور، فرمانده عالی نیروهای مسلح خلق ویتنام، رئیس شورای دفاع و امنیت ملی، عضو پلیتبوروی حزب کمونیست، عضو دائم کمیسیون نظامی مرکزی حزب کمونیست و کمیته حزب پلیس مرکزی است. از سپتامبر ۲۰۱۱، رئیس‌جمهور رئیس کمیته مرکزی اصلاحات قضایی است. دوره تصدی رئیس‌جمهور ۵ ساله می‌باشد و رئیس‌جمهور تنها می‌تواند سه دوره در این سمت باقی بماند. در صورتی که رئیس‌جمهور نتواند وظایف خود را انجام دهد، معاون رئیس‌جمهور تا زمانی که رئیس جمهور مجدداً وظایف خود را از سر گیرد یا تا انتخاب رئیس‌جمهور جدید سمت کفالت رئیس‌جمهوری را بر عهده می‌گیرد.
اختیارات و اعتبار دفتر رئیس‌جمهور در طول سال‌ها متفاوت بوده است. به عنوان مثال، در حالی که رئیس‌جمهور اول و افتتاحی، هو شی مین، رئیس حزب کمونیست بود، از آن سو در این مقام اولین عضو رده‌بندی دفتر سیاسی هم بوده است. همچنین بالاترین ارگان تصمیم‌گیری در ویتنام، جانشین او، تون دوک تانگ، به‌عنوان یک شخصیت نمادین همراه با دبیر کل له یوئن خدمت کرد. از زمان صعود ترونگ شینه به ریاست‌جمهوری، رئیس‌جمهور به ترتیب اولویت دفتر سیاسی حزب کمونیست در رتبه اول یا دوم قرار گرفته است. به جز رئیس‌جمهور نگوین مین تریت که در رتبه چهارم و رئیس‌جمهور وی چی کونگ در رتبه سوم قرار گرفته بودند. هوشی مین، ترونگ شینه و نگوین فو ترونگ به‌طور هم زمان به عناوین رئیس حزب و رئیس کشور خدمت کرده‌اند.
ووتی آنه ژوآن در حال حاضر کفیل رئیس‌جمهور است و از ژانویه ۲۰۲۳ پس از استعفای نگوین خووان فوک تا انتخاب رئیس‌جمهور جدید در این سمت است.
پیشینه
هو شی مین در سال ۱۹۴۶ توسط مجمع ملی به عنوان اولین رئیس‌جمهور ویتنام منصوب شد. قانون اساسی ۱۹۵۹ بیان می‌کرد که مجمع ملی قدرت تعیین و عزل رئیس‌جمهور را دارد. رئیس‌جمهور نماینده ویتنام هم در داخل و هم در خارج از کشور بود. قدرت و مسئولیت های رئیس‌جمهور در قانون اساسی ۱۹۴۶ بسیار شبیه به اختیارات و مسئولیت‌های رئیس‌جمهور ایالات متحده و عناصر رئیس‌جمهور فرانسه می‌باشد که هم رئیس کشور و هم رئیس دولت هستند.
قانون اساسی ۱۹۵۹ به طور قابل توجهی قدرت رئیس‌جمهور را کاهش داد و رئیس‌جمهور را به رهبر قانونی ویتنام تبدیل کرد و در عین حال بیشتر قدرت عملی را به سمت دبیر کل کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام برد. قانون اساسی ۱۹۸۰ مقام ریاست کشور را به طرز چشمگیری تغییر داد. منصب ریاست‌جمهوری منسوخ شد و ریاست شورای دولتی جایگزین شد. ریاست شورای دولتی از دفتر شورای ریاست پرزیدیوم شورای عالی شوروی الگوبرداری شد. شورای دولتی، مانند شورای وزیران، یک نهاد تصمیم‌گیری جمعی بود. هم شورای دولتی و هم شورای وزیران بخشی از قوه مجریه بودند. تقویت این نهادها نقش قوه مقننه را تضعیف می‌کرد. وظایف، اختیارات و مسئولیت‌های شورای دولتی از کمیته دائمی مجمع ملی گرفته شد که در قانون اساسی ۱۹۸۰ اکثر اختیارات و اعتبار خود را از دست داد.
اعضای شورای دولتی توسط مجمع ملی انتخاب می‌شدند و متشکل از رئیس، نایب رئیس، دبیر کل و سایر اعضا بودند. اعضای شورای دولتی نمی‌توانستند همزمان اعضای شورای وزیران باشند. رئیس شورای دولتی همزمان رئیس شورای دفاع ملی و فرمانده کل نیروهای مسلح خلق ویتنام بود. شورای دولتی بر عملکرد سایر نهادها، به ویژه شورای وزیران، ارگان عالی کنترل خلق و شوراهای خلق در همه سطوح نظارت می‌کرد. همچنین ریاست انتخابات مجمع ملی را بر عهده داشت. ریاست شورای دولتی در قانون اساسی ۱۹۹۲ لغو شد و به جای آن ریاست‌جمهوری قرار گرفت.
اهمیت رئیس‌جمهور در طول تاریخ ویتنام ثابت نمانده است. به عنوان مثال، در حالی که هو شی مین به عنوان اولین عضو دفتر سیاسی، بالاترین نهاد تصمیم‌گیری در ویتنام، رتبه‌بندی شد، جانشین او، تون دوک تانگ، یک شخصیتی نمادین با قدرت کم و محدود بود. پست رئیس کشور در قانون اساسی ۱۹۸۰ با انتصاب ترونگ شینه تقویت شد که به ترتیب اولویت دومین عضو عالی‌رتبه در دفتر سیاسی پس از له یوئن بود. دفتر رئیس‌جمهور تا زمانی که نگوین مین تریت در سال ۲۰۰۶ منصوب شد، رتبه دوم را در اولویت دفتر سیاسی حفظ کرد. او در سلسله مراتب دفتر سیاسی رتبه چهارم را داشت.
یان ده بونت
یان ده بونت (Jan de Bont؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌بردار و تهیه‌کننده اهل هلند است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تا ۲۰۱۲ مشغول فعالیت بوده‌است، فیلم سرعت پرفروش ترین فیلم جهان به کارگردانی وی بوده است.
انگلبرت دلفوس
انگلبرت دلفوس (Engelbert Dollfuß؛ October 4, 1892 – July 25, 1934) یک سیاست‌مدار اهل اتریش بود.‌ او یک مأمور سابق جنبش سوسیال مادری و مسیحی اتریش بود. او چندین سال به عنوان وزیر جنگل و کشاورزی خدمت کرد و در سال ۱۹۳۲ در اوج بحران دولت محافظه کار به سمت صدر اعظمی جمهوری اول اتریش رسید. در اوایل سال ۱۹۳۳، او مجلس را تعطیل کرد، فعالیت حزب نازی اتریش را ممنوع کرد و قدرت دیکتاتوری را در پیش گرفت. او در فوریه سال ۱۹۳۴ حزب سوسیال‌دموکرات اتریش را سرکوب کرد و حزب فاشیستی اتریش را به قدرت رساند. دلفوس به عنوان بخشی از تلاش کودتای ناکام توسط عوامل نازی در سال ۱۹۳۴ ترور شد. جانشین او کرت شوسنیگ، رژیم را تا زمان پیوستن اتریش به آلمان نازی در سال ۱۹۳۸، حفظ کرد.
صدر اعظم اتریش
در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۳۲، دلفوس ۳۹ ساله با تنها یک سال تجربه در دولت فدرال، توسط رئیس‌جمهور ولیهام میکلاس به عنوان کاندیدای صدر اعظمی از طرف حزب اجتماعی مسیحی، اعلام شد. دلفوس حاضر به پاسخ نشد، به جای آن به صرف شب در کلیسای مورد علاقه خود پرداخت. اما با اسرار زیاد از طرف رئیس‌جمهور او این پیشنهاد را قبول کرد. دلفوس در تاریخ ۲۰ مه ۱۹۳۲ به عنوان صدر اعظم اتریش سوگند یاد کرد. او اقدامات فوری برای مقابله با مشکلات رکود بزرگ انجام داد. بخش عمده صنعت امپراتوری اتریش-مجارستان در مناطقی که پس از جنگ جهانی اول به عنوان بخشی از چکسلواکی و یوگسلاوی به دلیل پیمان سن ژرمن به وجود آمد، قرار داشت. پس از جنگ اتریش به همین علت از لحاظ اقتصادی محروم بود.
دلفوس و دیکتاتوری بر اتریش
در مارس ۱۹۳۳، بحث بر سر ناسازگاری در روند رای‌گیری رخ داد. کارل رنر رئیس سوسیال دموکرات شورای ملی (پارلمانی که وظیفه نظارت بر نهاد ها و مسئولان دولت را بر عهده داشت) استعفا داد تا بتواند به عنوان عضو پارلمان رای بدهد. در نتیجه، دو معاون رئیس‌مجلس، متعلق به احزاب دیگر، نیز استعفا دادند و توانستند رای بدهند. پارلمان بدون یک رئیس نمی‌توانست جلسه رای گیری را به پایان برساند. دلفوس سه استعفا را به عنوان بهانه ای اعلام کرد که شورای ملی بی کفایت است و وجود آن در نظام حکومتی اتریش لازم نیست. وی به رئیس‌جمهور ویلهلم میکلاس توصیه کرد حکم رئیس شورای ملی شدن دلفوس را اعلام کند. هنگامی که شورای ملی می‌خواست روزهای پس از استعفای سه رئیس مجلس را دوباره به دست آورد، دلفوس وارد مجلس شد و دموکراسی را در اتریش از بین برد. از آن زمان به بعد، او به عنوان دیکتاتور با حکم اضطراری با قدرت مطلق اتریش را اداره می‌کرد.
دلفوس نگران بود که آدولف هیتلر، رهبر حزب ملی سوسیالیست آلمان، که در سال ۱۹۳۳ تبدیل به سرپرست آلمان شد، دست به حمایت سوسیالیست‌های ملی اتریش بزند تا از طریق آنها بر اتریش سلطه یابد بنابراین فعالیت نازی‌های اتریش را ممنوع اعلام کرد. دلفوس همچنین فعالیت کمونیست‌ها در اتریش را در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۳۳ ممنوع کرد. بدین ترتیب تنها حزب فعالی که در اتریش باقی می‌ماند حزب وطن پرستان (حزب فاشیستی اتریش) بود.
نزدیک شدن روابط رم با وین
با قدرت گرفتن فاشیست در اتریش به وسیله دلفوس روابط ایتالیا با اتریش به شکل قابل توجهی بهبود یافت. در اوت ۱۹۳۳، رژیم بنیتو موسولینی تضمین استقلال اتریش را صادر کرد. موسولینی علاقه‌مند بود در اتریش یک منطقه بافر را در برابر آلمان نازی تشکیل دهد. دلفوس همیشه بر شباهت رژیم‌های هیتلر در آلمان و یوزف استالین در اتحاد جماهیر شوروی تأکید کرد و معتقد بود که آسترو فاشیسم و ​​فاشیسم ایتالیایی می‌تواند با سوسیالیسم و ​​کمونیسم ملی تطاقی در اروپا مقابله کند.
جنگ داخلی اتریش
در فوریه ۱۹۳۴ دلفوس به نیروهای امنیتی دستور داد تا سوسیال دموکراتها را دستگیر کنند. پس از آنکه دیکتاتوری دلفوس اقدامات علیه سوسیال دموکرات‌های شناخته شده را انجام داد، سوسیال دموکرات‌ها خواستار مقاومت در سطح کشور علیه دولت شدند. یک جنگ داخلی آغاز شد که شانزده روز، از ۱۲ تا ۲۷ فوریه ادامه داشت. مبارزه شدید در درجه اول در شرق اتریش، به ویژه در خیابان‌های برخی از ولسوالی‌های بیرونی وین، که در آن ساختمان‌های بزرگ کارکنان شهری مانند قلمرو واقع شده بود، و در مناطق صنعتی شمال استان شریف، وجود داشت. مقاومت سوسیال دموکرات‌ها توسط نیروهای پلیس و نظامی سرکوب شد. فعالیت سوسیال دموکرات‌ها غیرقانونی اعلام شد و رهبران آنها زندانی شدند یا به خارج از کشور فرار کردند.
قانون اساسی جدید
دلفوس جلسه پارلمان را فقط با اعضای حزب خود در آوریل ۱۹۳۴ تشکیل داد تا قانون اساسی جدید خود را تصویب کند. قانون اساسی جدید در تاریخ ۱ مه ۱۹۳۴ تأسیس شد و آخرین بقایای دموکراسی و سیستم جمهوری اول اتریش را از بین برد. سپس او دولت جدیدی به نام دولت فدرال اتریش تشکیل داد.
قتل
دلفوس در روز ۲۵ ژوئیه ۱۹۳۴ توسط ده ناسیونال اتریشی (پل هادل، فرانتس هولزوبر، اتو پلانتا و دیگران) در یک کودتای نافرجام ترور شد. جانشین او کورت شوشنیگ از موسلینی درخواست کمک کرد تا اگر هیتلر تصمیم به تصرف نظامی اتریش کرد به اتریش کمک کند. از این رو موسولینی بخشی از ارتش ایتالیا را در مرز اتریش بسیج کرد تا در صورت حمله نظامی آلمان به اتریش از اتریش دفاع کنند. او همچنین هیتلر را تهدید کرد که در صورت حمله به اتریش از راه نظامی با آلمان درگیر می‌شود. سپس او به جهان اعلام کرد: «استقلال اتریش، یک اصل است که توسط ایتالیا دفاع شده و حتی بیشتر از آن دفاع خواهد شد». ترور دلفوس با قیام در بسیاری از مناطق اتریش همراه بود، که باعث مرگ و میر بسیاری از مردم شد. در کارینتی، یک گروه بزرگ نازی اتریش سعی داشتند قدرت را در دست بگیرند، اما توسط واحدهای ایتالیایی در نزدیکی آن منطقه، دستگیر شدند. در ابتدا هیتلر به تصرف اتریش جلب شد، اما واکنش ایتالیا او را شگفت زده کرد. هیتلر متقاعد شد که نمی‌تواند با قدرت‌های غربی اروپایی مواجه شود و او رسماً مسئولیت قتل دلفوس را رد کرد و پشیمانی خود را نسبت به قتل نخست‌وزیر اتریش اعلام کرد. نازی‌ها در وین، پس از اعلام ساختن یک دولت جدید تحت ناسیونالی اتریشی، آنتون رینتلن که قبلاً توسط دلفوس زندانی شده بود، را به عنوان رهبر نازی‌ها در اتریش و صدر اعظم جدید اتریش انتخاب کردند و به مجلس ملی اتریش رفتند تا ضمن تشکیل دولت جدید آنتون رینتلن را به عنوان صدر اعظم جدید به مردم معرفی کنند اما پس از تهدیدات ارتش اتریش به منظور تخریب مجلس با استفاده از دینامیت تسلیم شدند و سپس مورد محاکمه و اعدام قرار گرفتند و بدین ترتیب کورت شوشنیگ در ۲۹ ژوئیه سال ۱۹۳۴ به صدر اعظمی اتریش رسید.
از جمعیت ۶٫۵ میلیون نفری اتریش، حدود ۵۰۰٬۰۰۰ اتریشی در دفن دلفوس در وین حضور داشتند. او در قبرستان هیتزینگ در وین در کنار همسرش آلوین دولفوس و دو فرزندش، اوا و هارنل، که در زمان ترور او در ایتالیا به عنوان مهمانان موسولینی بودند و به دست نازی‌های ایتالیا به قتل رسیدند دفن شد. طبق گفته همراهان موسلینی، او بسیار برای دلفوس که همپیمان موسلینی بود، اشک ریخت.
شهرستان ایندیپندنس، آرکانزاس
شهرستان ایندیپندنس، آرکانزاس (به انگلیسی: Independence County, Arkansas) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان استقلال ۱٬۹۹۹٫۴۸ کیلومترمربع مساحت دارد.
لیتیم هگزافلوروفسفات
لیتیم هگزافلوروفسفات با فرمول شیمیایی LiPF۶ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۵۱٫۹۰۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
یومیکو فوجیتا
یومیکو فوجیتا (Yumiko Fujita؛ زادهٔ September 12, 1945) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.
آموزشگاه فنی حرفه‌ای افغانستان
34.51437°N, 69.1373°W
آموزشگاه فنی حرفه‌ای افغانستان (به لاتین: Afghanistan Technical Vocational Institute) که به ATVI نیز شناخته می‌شود، یک آموزشگاه فنی حرفه‌ای در افغانستان است. ATVI فرصت‌های آموزش فنی و حرفه‌ای بازار محور را برای جوانان افغان فراهم می‌کند.
ATVI در فوریه ۲۰۰۶ در کابل تأسیس شد. به عنوان یک مؤسسه آموزشی خصوصی، غیرانتفاعی، پس از متوسطه، دانش و مهارت‌هایی را برای دانش‌آموزان فراهم می‌کند تا آنها را به کارکنان واجد شرایط برای مشاغل محلی تبدیل کند. این امر از اهداف بلندمدت USAID برای حمایت از اقتصاد و افزایش قابلیت اشتغال جوانان افغان و توسعه نیروی کار رقابتی افغان و به ویژه مشاغل کوچک می‌باشد.
پروژه آموزشگاه فنی حرفه‌ای افغانستان (ATVI) با هدف ارائه آموزش و آموزش فنی حرفه‌ای (TVET) به جوانان و بزرگسالان افغان واجد شرایط می‌باشد.
با هدف توسعه اقتصادی پس از جنگ افغانستان، ATVI در آوریل ۲۰۰۷ با سرمایه گذاری ۱/۸ میلیون دلار امریکایی در سرمایه‌گذاری خصوصی و اهدای زمین توسط وزارت دفاع آغاز به کار کرد. ATVI به طور کامل توسط شهروندان افغان اداره می‌شود.
در سال ۲۰۰۷، ATVI متعهد شد که یک دوره تجربی و آموزشی جامع برای دانشجویان افغان فراهم کند و فارغ التحصیلان خود را برای رهبری در بخش‌های کلیدی زراعت/باغبانی، ساخت و ساز، فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) آماده کند.
کلاس اول برنامه ۴ ترم خود را در مارس ۲۰۰۸ با ۴۵۳ فارغ التحصیل، ۶۸ دختر و ۳۸۵ پسر به پایان رساند.
کلاس دوم در ماه مه ۲۰۰۹ ۷۹۷ فارغ التحصیل  داشت که از این تعداد ۱۸۸ دختر بودند.
در ۲۰۰۹-۲۰۱۱، ۱۳۰۰ دانشجو را ثبت نام کرد. تا ۲۰۱۶، ATVI حدود ۶۰۰۰ دانشجو را برای خدمت به افغانستان فارغ‌التحصیل کرده است.
این آموزشگاه مدارک تحصیلی در زمینه فناوری اطلاعات، مدیریت بازرگانی، ساخت و ساز، خودروسازی و باغبانی ارائه می‌دهد.
بخش‌ها
این مؤسسه فنی حرفه‌ای پس از دوره متوسطه، فارغ‌التحصیلان را برای استخدام در پنج بخش آماده می‌کند:
سیارک ۴۲۸۴۹
سیارک ۴۲۸۴۹ چهل و دو هزار و هشتصد و چهل و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
خوچیشوو
خوچیشوو یک روستا در لهستان است که در گمینا شچتنا واقع شده‌است.
فهرست ساختار داده
این یک لیست از انواع ساختارهای داده است. برای دیدن یک لیست گسترده‌تر از صفحه فهرستی از واژه‌های مربوط به الگوریتم‌ها و ساختار داده‌ها دیدن کنید. برای مقایسه زمان در اجرا از زیر مجموعه‌ای از این لیست صفحه مقایسه ساختارهای داده را ببینید.
انواع داده انتزاعی
برخی از خواص انتزاعی، انواع داده‌ها:
ساختمان‌های داده خطی
داده است گفت: به خطی اگر عناصر آن به صورت یک دنباله.
درختان
در این ساختار داده‌های هر درخت گره مقایسه کمی تکه از ارزش‌های کلیدی.
فضا-پارتیشن‌بندی درختان
این ساختارهای داده‌ای استفاده می‌شود برای فضای پارتیشن‌بندی یا باینری فضای پارتیشن‌بندی.
معماری گوتیک
معماری گوتیک، یکی از سبک‌ها و دوره‌های تاریخی معماری است. این یک سبک مذهبی است که همواره در خدمت کلیسا بوده‌است.
آغاز پیدایش هیچ‌یک از شیوه‌های معماری را به دقت شیوهٔ گوتیک، نمی‌توان تعیین کرد. هنر معماری گوتیک در میان سال‌های ۱۱۳۷ و ۱۱۴۴ (میلادی) در جریان بازسازی کلیسای سن-دنی فرانسه پا به عرصه وجود گذاشت و تا اواسط قرن شانزدهم میلادی در اروپا معمول بود. هنر گوتیک در میان دو دورهٔ هنر رمانسک و رنسانس واقع شده‌است و تا قبل از دورهٔ مدرن، گوتیک به عنوان یک صفت منفی به کار می‌رفت و فیلاریته از آن به عنوان هنر فلاکت‌زده یاد می‌کند. سبک معماری جورجیا الهام گرفته از این سبک، در سال‌های ۱۷۲۰ تا ۱۸۴۰ در کشورهای انگلیسی زبان شهرت یافت.
دورهٔ گوتیک در فرهنگ جهان دوران استیلای مذهب و بالاخص کلیسا، بر جوامع بوده‌است؛ نوع ارتباطات در آن دوران به صورت عمودی تعریف می‌شد. بدین معنا که تمام ابعاد و جنبه‌های زندگی در جهت خداوند و برای خداوند تعریف می‌شد. این الگو در معماری آن دوران خود را به صورت فلش‌های رو به بالا (به سمت خداوند) نشان داده‌است. دورهٔ گوتیک با ظهور اومانیسم پایان یافت. البته عده‌ای دورهٔ رنسانس را دشمن گوتیک می‌دانند.
یکی از ویژگی‌های معماری گوتیک، قوس نوک تیز است. این نوع طاق قبل از این‌که در معماری قرون وسطی به کار گرفته شوند، در خاور میانه، در معماری اسلامی استفاده می‌شد. در نتیجه به نظر می‌رسد که معماری شرق نزدیک و خاورمیانه برای بناهای فرانسه مانند کلیسای جامع Autun الهام‌بخش بوده‌است. در غیر این صورت طاق به سبک رومی هست.
قوس‌های نوک تیز به‌ طور گسترده در تزئین گذرگاه طاقدار کور رومی نیز رخ می‌دهد که در آن قوس‌های نیم‌دایره با یک الگوی تزئینی ساده همدیگر را می‌پوشانند و نوک‌های تیز به صورت تصادفی در طراحی پیش می‌آیند.
واژه‌شناسی
در سال ۱۵۵۰ جورجو وازاری (۱۵۷۴–۱۵۱۱) معمار ایتالیایی، نخستین بار اصطلاح گوتیک را به شکل واژه‌ای تمسخرآمیز برای توصیف کردن هنر و معماری دورهٔ سده‌های میانه پسین به کار برد و آن را به گوت‌ها نسبت داد یعنی آن را «هولناک و بی‌فرهنگ» معرفی کرد.
دوره‌های معماری گوتیک
معماری در اروپا طی سده‌های سیزده و چهارده شکل گرفته و شکل‌گیری آن درطی سه مرحله بوده‌است.
گوتیک آغازین
معماری گوتیک با دوباره ساختن کلیسای سن دنی پاریس، در فرانسه آغاز گردید. در کلیساهای گوتیک آغازین طاق جناغی بسیار به چشم می‌خورد. طاق جناغی با توجه به قوس‌های متقاطع یا اریب در زیر طاق گهواره ای خیلی آسان شناخته می‌شود. این قوس‌ها نقش ارماتور یا مسلح‌کننده ای را دارند که به عنوان چهارچوبی برای استخوان عصر گوتیک مورد استفاده قرار گرفته‌اند. معماری گوتیک آغازین دوره متمایز شدن از هنر رومانسک و خودسازی و تکامل شیوه گوتیک است، که نیمه قرن دوازدهم میلادی را فرا گرفت و به انگلستان نیز نفوذ داشت.
گوتیک متعالی
کلیسای شارتر
کلیسای آمین
گوتیک شعاع سان (تابناک)
این سبک در نیمهٔ اول سده سیزدهم هنگامی که معماری با ظرافت کاری‌های باشکوه پدید آمد سبک مشعشع نام گرفت. پنجره‌های آن در نوع خود بزرگ‌ترین تا آن روز بودند. نمونه زیبای آن کلیسای سنت شاپل در پاریس است. در گوتیک سبک مشعشع بیش از سه چهارم (بیشتر از ۷۰ درصد) کل بنا را شیشه‌ها تشکیل می‌دادند.
تپه دوآب ۱۱۱ سه گابی
تپه دوآب ۱۱۱ سه گابی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تویسرکان، بخش قلقل رود، روستای سه گابی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ماناسلو
ماناسلو در منطقهٔ Gorkha (گورخا) واقع در Mansiri Himal که بخشی از هیمالیا در نپال است، جای گرفته است. به زبان نپالی کوتانگ Kutang نامیده می‌شود. ماناسلو دارای خط الراسهای طولانی، یخچالها و چشم‌اندازهایی با شیب زیاد می‌باشد. بلندترین قله آن دارای ارتفاع ۸۱۶۳ متر است. وجود خط الراسی طولانی و دره‌ای یخ زده تشخیص این کوه را از دوردستها امکان‌پذیر می‌کند. ضمن آنکه برج قله به این کوه دورنمایی رؤیایی داده. اولین صعود کوه در سال ۱۹۵۶ توسط گروهی از کوهنوردان کشور ژاپن و از مسیر شمال شرقی صورت گرفت. در سال ۱۹۷۲ تعداد ۱۵ کوهنورد کشور کره در ارتفاع ۲۲٬۸۰۰ فیتی کوه بر اثر سقوط بهمنی سهمگین جانشان را از دست دادند، این حادثه بعنوان یکی از فجایع هیمالیا بشمار می‌رود. در همین سال راینهولد مسنر کوهنورد تیرولی موفق شد بعنوان سومین انسانی که به دو قله ۸۰۰۰ متر صعود کرده ماناسلو را فتح نماید. بیش از او تنها هرمان بول و کورت دیمبرگر موفق به این امر شده بودند. اما مسنر که بعدها به عنوان نخستین کوهنورد بر تمامی ۸۰۰۰ متریها فائق آمد در ماناسلو هم مانند نانگاپاربات یکی از همراهانش را از دست داد تا با توجه منفی رسانه‌ها و سایر کوهنوردان روبرو شود. تاکنون بیش از ۲۵۰ کوهنورد ماناسلو را فتح کرده‌اند که در این راه حدود ۵۲ تن جانشان را از دست داده‌اند و از این لحاظ ماناسلو پس از آناپورنا، نانگاپاربات، کی ۲ وکانچن چونگا قرار دارد (از نظر نسبت صعودها به کشته‌ها).
صعودها
لازم است ذکر شود کوهنوردان ایران نیز در سال ۱۳۵۵ موفق به فتح قله ماناسلو بعنوان نخستین ۸۰۰۰ متری ایرانیها شدند. در این سال محمد جعفر اسدی از اعضای تیم ۸ نفره ایران توانست به همراه یک کوهنورد ژاپنی و یک شرپای نپالی برفراز قله بایستد. سرپرستی این صعود را محمد خاکبیز بر عهده داشت. مهدی عمیدی در اردیبهشت سال ۸۸ و نیز در سال ۹۰ اولین زن ایرانی پروانه کاظمی موفق به صعود این قله شدند. ۲۱ اردی بهشت ۱۳۹۱ جعفر ناصری بعد از صعود به ماناسلو و هنگام بازگشت سقوط کرد و جان سپرد.
زهرا نعمتی دومین زن ایرانی بود که در مهرماه ۱۳۹۸ توانست این قله را فتح کند.
محمدمعین عباسی نیاسر جوان‌ترین فاتح ایرانی این قله است.
ریوگاساکی، ایباراکی
ریوگاساکی در استان ایباراکی در کشور ژاپن واقع شده‌است که دارای جمعیت ۷۹٬۲۹۵ نفر و مساحت ۷۸٫۲۰ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۱٬۰۱۴ نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ به عنوان شهر شناخته شد.
فرودگاه برسکین لیک
فرودگاه برسکین لیک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا XBE است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۶۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
برونو کرایسکی
برونو کرایسکی (Bruno Kreisky; زاده January 22, 1911 – درگذشته 1911:1:22, July 29, 1990) سیاست‌مدار اهل اتریش و صدراعظم آن کشور از ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳ بود.
وی از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۶ به عنوان وزیر امور خارجه خدمت کرد او احتمالاً موفقترین رهبر سوسیالیستی اتریش و شخصیتی است که یک کشور کوچک بی‌طرف را به یک نقش عمده اخلاقی و سیاسی در صحنه جهانی ارتقا داده‌است.
سرود ملی کامبوج
قلمرو سلطنتی (تلفظ: نُکُر رِئاچ) سرود ملی کشور کامبوج است. آهنگ این سرود برپایه یک آهنگ محلی کامبوجی تنظیم شده و متن این سرود نیز در سال ۱۹۴۱ رسمیت یافت و در سال ۱۹۴۷ در زمان استقلال کامبوج از فرانسه تصویب نهایی شد.
بند یک
សូមពួកទេវត្តា រក្សាមហាក្សត្រយើង អោយបានរុងរឿង ដោយជ័យមង្គលសិរីសួស្តី យើងខ្ញុំព្រះអង្គ សូមជ្រកក្រោមម្លប់ព្រះបារមី នៃព្រះនរបតី វង្សក្សត្រាដែលសាងប្រាសាទថ្ម គ្រប់គ្រងដែនខ្មែរ បុរាណថ្កើងថ្កាន។
بند دو
ប្រាសាទសីលា កំបាំងកណ្តាលព្រៃ គួរអោយស្រមៃ នឹកដល់យសស័ក្តិមហានគរ ជាតិខ្មែរដូចថ្មគង់វង្សនៅល្អរឹងប៉ឹងជំហរ យើងសង្ឃឹមពរ ភ័ព្វព្រេងសំណាងរបស់កម្ពុជា មហារដ្ឋកើតមាន យូរអង្វែងហើយ។
بند سه
គ្រប់វត្តអារាម ឮតែសូរស័ព្ទធម៌ សូត្រដោយអំណរ រំឮកគុណពុទ្ធសាសនា ចូរយើងជាអ្នក ជឿជាក់ស្មោះស្ម័គ្រតាមបែបដូនតា គង់តែទេវត្តានឹងជួយជ្រោមជ្រែង ផ្គត់ផ្គង់ប្រយោជន៍ឱយ ដល់ប្រទេសខ្មែរ ជាមហានគរ។ آوانویسی
بند یک
Sūm buak devattā raksā mahā ksatr yoeṅ Qoy pān ruṅ rẏaṅ ṭoy jăy maṅgal sirī suasdī Yoeṅ khñuṃ braḥ qaṅg sūm jrak krom mláp braḥ Pāramī Nai braḥ Narapatī vaṅs ksatrā ṭael sāṅ prāsād thma Gráp graṅ ṭaen Khmaer purāṇ thkoeṅ thkān.
بند دو
Prāsād sīlā kaṃpāṃṅ kaṇṭāl brai Guar qoy sramai nẏk ṭál yas săktī Mahā Nagar Jātī Khmaer ṭūc thma gáṅ vaṅs nau lqa rẏṅ pʹẏṅ jaṃhar Yoeṅ sāṅghẏm bar bhăbv breṅ saṃṇāṅ rapás Kambujā Mahā raṭṭh koet mān yūr qaṅveṅ hoey.
بند سه
Gráp vatt qārām ḹ tae sū săbd dharm Sūtr ṭoy aṃṇar raṃḹk guṇ buddh'sāsnā Cūr yoeṅ jā qnak jẏa jâk smoḥ smăgr tām paep ṭūn dā Gáṅ tae devattā nẏṅ juay jrom jraeṅ phgád phgaṅ prayojnå oy Ṭál prades Khmaer jā Mahā Nagar.
سیارک ۴۲۹۲۴
سیارک ۴۲۹۲۴ چهل و دو هزار و نهصد و بیست و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲ اکتبر ۱۹۹۹ کشف شد.
ترانه پرستار
ترانهٔ پرستار نام دو شعر مرتبط ویلیام بلیک است که در ترانه‌های بیگناهی (۱۷۸۹) و ترانه‌های تجربه (۱۷۹۴) منتشر شده است.
شعر ترانه‌های بیگناهی داستان پرستاری را می‌گوید که، ما باید فرض کنیم، به چند تا بچه که در مزرعه بازی می‌کنند، نگاه می‌کند. هنگامی که تلاش می‌کند آنها را به داخل خانه ببرد، آنها اعتراض می‌کنند و ادعا می‌کنند هنوز هوا روشن است و هنوز برای بازی وقت دارند. شعر با موضوع بیگناهی متناسب است، زیرا هیچ اشاره‌ای به جنبه‌های منفی بازی در خارج از خانه نمی‌کند. کودکان نسبت به خطرات بازی خارج از خانه تا دیروقت آنگونه که در یک جامعه مدرن در نظر گرفته می‌شود بی‌توجه هستند. زبان شعر از تصاویر مختلف مرتبط با بازی و تخیل کودکان استفاده می‌کند. پرستار طبعی شاد و مهربان دارد که اجازه می‌دهد بچه‌ها به بازی خود ادامه دهند، و به عواقب گستردهٔ این کار فکر نمی‌کند. سر جفری کینز به نقل از یک منتقد در تفسیرش نوشت که «کمتر کسی می‌توانست مثل بلیک چنین شعر موفقی در مورد شادیِ اجازهٔ بازی کردن طولانی‌تر تا غروب بگوید.»
شعرِ ترانه‌های تجربه پرستار را از جنبهٔ دیگری نشان می‌دهد: او تلخ است و از عواقب اقداماتش می‌ترسد.
سام نیوفیلد
سام نیوفیلد (Sam Newfield؛ December 6, 1899 – 1899:12:06, November 10, 1964) یک کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او رکورددارِ «ساخت بیشترین فیلم در یک سال» است به نحوی که در سال ۱۹۳۸ میلادی، ۱۷ فیلم وسترن ارزان‌قیمت و درجه دو را برای ۸ استودیوی فیلم‌سازی کارگردانی کرد.
لومن پیرس
لومَن آن پیِرس یک شخصیت خیالی با بازی جولیا استایلز در فصل پنجم مجموعه تلویزیونی دکستر است. او در قسمت سوم فصل پنجم «عملاً عالی» به عنوان قربانی بوید فولر، که یک تجاوز گر جنسی است، وارد داستان می‌شود و تا انتهای فصل پنج در سریال حضور دارد. او شاهد قتل بوید فولر توسط دکستر است اما از آنجا که بی‌گناه است، با اصول دکستر برای قتل هم‌خوانی ندارد و با وجود این که برای دکستر یک تهدید حساب می‌شود، او لومن را زنده نگه می‌دارد. لومن به دکستر می‌گوید که او توسط بوید فولر و چهار مرد دیگر مورد ضرب و شتم و تجاوز گروهی قرار گرفته است و خواهان انتقام از آن افراد است و در این مسیر حاضر به انجام هر کاری می‌باشد. در ادامه داستان روابط دکستر و لومن وارد مراحل جدیدی می‌شود.
سام نیوفیلد
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به دلبر افسونگر جنگل اشاره نمود.
اگیلرا (آلبوم)
اگیلرا نهمین آلبوم استودیویی و دومین آلبوم اسپانیایی زبان خواننده آمریکایی کریستینا آگیلرا است که در می ۲۰۲۲ منتشر شد.
شهرستان ایزارد، آرکانزاس
شهرستان ایزارد، آرکانزاس (به انگلیسی: Izard County, Arkansas) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان ایزارد ۱٬۵۱۲٫۵۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
دیوار برشی فولادی
سیستم دیواربرشی فولادی به عنوان یک سیستم مقاوم در برابر بارهای جانبی در سه دهه اخیر به سرعت در دنیا مورد توجه قرارگرفته و از این سیستم برای ساخت و مقاوم‌سازی ساختمان‌های مهمی در دنیا به ویژه درکشورهای زلزله خیزی چون ژاپن وآمریکا استفاده شده‌است.
ازجمله ساختمان‌های ساخته شده با این سیستم می‌توان به بیمارستان ۶طبقه در لوس آنجلس دراوایل دهه ۸۰ میلادی، مرکز درمانی پرتلند در سال ۲۰۰۸، ساختمان بین‌المللی لاس وگاس در سال ۲۰۰۹ و ساختمان اداری ۳۵ طبقه درکوبه اشاره نمود.
بطوریکه ساختمان بیمارستان ۶ طبقه در لوس آنجلس و ساختمان اداری ۳۵ طبقه درکوبه دو سازه مهمی هستند که در آن‌ها از سیستم دیواربرشی فولادی به عنوان سیستم مقاوم دربرابر بارهای جانبی استفاده شده و دو زلزله شدید نرثریج و کوبه را پشت سر گذاشته‌اند و مطالعات انجام شده بر روی این دو ساختمان پس از زلزله همگی از رفتار بسیار خوب سیستم دیوارهای برشی فولادی در طول زلزله و وارد شدن کمترین خسارت به این دو ساختمان حکایت می‌کنند.
همچنین ساختمان‌های بسیاری بااستفاده از دیوارهای برشی فولادی دربرابر بارهای جانبی، خصوصاً زلزله تقویت شده‌اند که دو نمونه مهم از آنها، ساختمان مرکز درمانی در چارلستون و ساختمان کتابخانه ایالتی اورگان در آمریکا می‌باشد.
سازه دیوارهای برشی فولادی
دیوارهای برشی فولادی از ورق فولادی که توسط تیرها و ستون‌ها احاطه شده‌است، تشکیل گردیده‌اند؛ که به تیرها و ستون‌ها عناصر مرزی می‌گویند. دیوارهای برشی فولادی مشابه تیرورق طره‌ای عمل می‌نمایند، که در آن ستون هابه منظور بال‌های تیر ورق، تیرهای طبقات همانند سخت‌کننده‌های آن و ورق‌های فولادی به عنوان جان تیر ورق می‌باشند.
آوریوزتاماک
آوریوزتاماک (به لاتین: Avryuztamak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
سابائه، فوکوئی
سابائه در استان فوکوئی در کشور ژاپن واقع شده‌است که دارای جمعیت ۶۷٬۴۳۰ نفر و مساحت ۸۴٫۷۵ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۷۹۶  نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ  به عنوان شهر شناخته شد.
پیوند به بیرون
http://www.city.sabae.fukui.jp/
خوچیلوکو
خوچیلوکو یک روستا در لهستان است که در گمینا نووا ویش لنبورسکا واقع شده‌است. خوچیلوکو ۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
لری جانسون (بسکتبال، زاده ۱۹۶۹)
لری جانسون (Larry Johnson؛ زاده March 14, 1969) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
سیارک ۹۱۹
سیارک ۹۱۹ نهصد و نوزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۳۰ است.
میزوکی فوکومورا
میزوکی فوکومورا (Mizuki Fukumura) یک خواننده زن ژاپنی است که از سال ۲۰۰۸ تاکنون فعال است.
محوطه ماشکید۴
محوطه ماشکید۴ مربوط به هزاره ۴ و۳ قبل از میلاد است و در شهرستان سراوان، بخش جالق، ۱۵/۸ کیلومتری شمالغرب شهر جالق، منطقه آب سردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.