cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دیوید جیمز
ورشکستگی
جیمز که ۵۳ بازی ملی در کارنامه دارد، بسیاری از پیراهن‌هایی که در طول دوران حرفه‌ای اش به تن کرده یا لباس‌هایی که از بازیکنان تیم‌های حریف به یادگار گرفته است را به حراج گذاشته است؛ از جمله یک پیراهن چلسی متعلق به فرانک لمپارد. در بین اشیای حراج شده، وسائلی مانند اره برقی و لیوان چای خوری هم دیده می‌شود.
سیاه کله (دورود)
سیاه کله (دورود)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دورود در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دورود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۷۸۱ نفر (۵۶۴خانوار) بوده‌است.
لینیانا
لینیانا (به ایتالیایی: Lignana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورسلی واقع شده‌است.
خصوصیات
لینیانا ۲۲٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۳۹ نفر جمعیت دارد.
نوده (تالش)
نوده ، روستایی از توابع بخش خورگام شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خورگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 2000 نفر (220خانوار) بوده‌است.
ژرمانیای کوچک
ژرمانیای کوچک یا ژرمانیای سفلی (به لاتین: Germania Inferior) یک استان رومی در روم باستان بود که در ساحل غربی رود راین قرار داشت. بر پایه جغرافیای بطلمیوس ژرمانیای کوچ از دهانه رود راین تا دهانه رود ابرینگا که امروزه یکی از رودهای آر یا موزل شناخته می‌شود را در بر می‌گرفت. این استان شامل لوگزامبورگ امروزی، جنوب هلند، بخشی از بلژیک، بخشی از نوردراین-وستفالن در آلمان واقع در غرب راین می‌شد.
سروش خلیلی
سروش خلیلی (زاده ۲۵ اسفند ۱۳۱۵ – درگذشته ۱ فروردین ۱۳۸۵) هنرپیشه ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون بود.
زندگی و فعالیت‌ها
سروش خلیلی در سال ۱۳۱۵ در بندر مرزی آستارا دیده به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدائی را در آستارا سپری کرد و در آغاز جوانی به دلیل شغل پدر، به اتفاق خانواده به تهران عزیمت نمود و در همان‌جا تحصیلات متوسطه را به پایان رساند.
وی به دلیل علاقه شدید به بازیگری جهت آشنایی با این رشته، در سال ۱۳۲۷ از عبدالحسین نوشین کمک گرفت. اولین نقش خود را در نمایش آرشین مالالان ایفا کرد. پس از آن برای تکمیل اطلاعات خود در کلاس‌های بازیگری صمد صباحی شرکت نمود. او پس از فعالیت در تئاتر گیتی زیر نظر حسین خیرخواه و گذراندن دوره یکساله بازیگری در تئاتر سعدی، به همراه دوستانش منوچهر قاسمی و کامل حلمی، در سال ۱۳۳۳ گروه هنری اسکار را تأسیس کرد.
خلیلی سپس فعالیت تلویزیونی خود را با اجرای نمایش زنده در تلویزیون «ثابت پاسال» آغاز کرد. وی بعد از فعالیت در گروه تئاتر تلویزیونی هوشنگ منظوری و همکاری با ایستگاه تلویزیونی خصوصی آبادان، به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در سال ۱۳۴۴ درآمد.
سروش خلیلی پس از مدتی با فاطمه دانش‌زاد یکی از بازیگران بنام سینمای ایران ازدواج نمود تا هر دو بازیگر، زندگی پر از افتخار را در سایه هم سپری کنند. سروش خلیلی اول فروردین ماه ۱۳۸۵ به هنگام نقش آفرینی در فیلم «بوی گل‌های وحشی» به علت عارضه قلبی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
سینما
<div class="reflist references-small references-column-count references-column-count-3" style="">
جستارهای وابسته
فهرست به‌خاک‌سپردگان قطعه هنرمندان بهشت زهرا
نوک‌نهنگ آنتیل
نوک‌نهنگ آنتیل، که با نام‌های نوک‌نهنگ ژراوه و نوک‌نهنگ گلف استریم و نوک‌نهنگ اروپایی نیز خوانده می‌شود، از نوک‌نهنگان ساکن اقیانوس اطلس و آمریکای شمالی است. نام علمی این گونه (M. europaeus) اشاره به زیستگاه آن دارد.
توصیف ظاهری
نوک‌نهنگ آنتیل بزرگ‌جثه‌ترین نهنگ نوک‌دندان است و بدنی به نسبت باریک و کشیده دارد. سر آن کوچک است و ملون اندکی به جلو برآمدگی دارد. خط دهانی آشکارا صاف است و در نرها در انتها به دو دندان می‌رسد که به سختی دیده می‌شوند.
رنگ بدن خاکستری تیره در بالا و خاکستری در زیر است. ماده‌ها گاه الگوهای روشن‌تری در کنار اندام‌های تناسلی و سر دارند و نیز حلقه سیاهی دور چشمانشان را می‌پوشاند. میانگین طول نرها ۴٫۵ متر است و کمینه طول ماده‌ها ۵٫۲ متر. وزن این نهنگ‌ها احتمالاً به بیش از ۱۲۰۰ کیلوگرم می‌رسد. بچه‌ها در هنگام به دنیا آمدن طولی برابر ۲٫۱ متر دارند.
از روی نمونه‌های به ساحل افتاده می‌توان فهمید که این نوک‌نهنگان در گروه‌های با تعداد کم زندگی می‌کنند. آن‌ها همچنین از ماهی مرکب تغذیه می‌کنند.
گستره و جمعیت
نوک‌نهنگ آنیتل برای نخستین بار در انگلستان دیده شد. این آب‌باز در مناطق دیگری از جهان از جمله ایرلند و جزایر قناری و غرب آفریقا و جزیره اسنشن دیده شده‌است.
حمله اعراب به طبرستان
حمله اعراب به طبرستان اشاره به حمله اعراب مسلمان به سرزمین طبرستان در حدود منطقهٔ مازندران کنونی دارد. پس از سقوط ساسانیان و تصرفات اعراب در پهنه ایرانشهر، فتوحات اعراب تا جایی که مربوط به سرزمین‌های هموار ایران بود، به آسانی پیش رفت. هنگامی که اعراب عزم آن کردند که مردم حاشیه جنوبی دریای مازندران را تحتِ سلطه درآورند، البته رشته کوه‌های البرز مانع سختی در برابر مهاجمان بود، لکن اعراب پس از راهیابی نیز دانستند که ایستادگی مردم سامان شمالی ایران در برابر مهاجمان، مانعی سخت‌تر از رشته کوه‌های البرز می‌باشد که به دفعات با لشکر عرب درآویخته و آن را پس زده بودند و اگر هم عرب به پشتیبانی دستگاه خلافت و گسیل پیاپی لشکریان فراوان پیروزی‌هایی می‌یافت، بیگمان بدونِ بر جای گذاشتن خسارات و کشته‌های فراوان برای خلفا نبوده که آنهم به آسانی نتوانست سلطه خود بر جبال البرز را مسلم بداند؛ لذا دسترسی مهاجمان به استان‌های کرانه خزر به آسانی و تنها از راه شرق بوده و از اینرو نخستین حملات عربان از گرگان روی نمود و تاخت و تازهای نخستین عربان در زمان امویان منجر به وصول خراج گشت و فرمانبرداری کامل حاصل نشد. در واقع چندین بار در زمان خلافت معاویه، سپاه اسلام در گذرهای راه طبرستان تباه گشت. پژوهشگران بر این باورند که ورود سپاهیان خلفا به طبرستان و حاشیه جنوبی دریای مازندران از تمیشه و از طریق تنها راهی که در آن زمان دو سوی البرز را به هم مربوط می‌ساخت، ممکن بود. زیرا رشته کوه‌های البرز هرگونه دسترسی تازیان به طبرستان و گیلان را غیر میسر می‌ساخت و تنها راه، راهی بود که از سرزمین قومس به گرگان یا جرجان می‌رسید که امروزه گردنه «خوش ییلاق» نام دارد و پیداست که عمده حملات مهاجمان عرب به حاشیه جنوبی دریای مازندران از این راه صورت می‌گرفته و نخستین شهری که با مهاجمان رو در رو بود، جرجان بوده‌است. به همین دلیل سرداران خلفا هر بار که برای گشودن طبرستان می‌آمده‌اند، پس از طی راه قومس به گرگان(گنبدکاووس فعلی)، به‌ناچار با گرگانیان مواجه بوده‌اند و پس از مصالحه با گرگانیان به سوی تمیشه و درون طبرستان یورش می‌بردند. تمیشه که یکی از شهرهای مهم و تاریخی خطه طبرستان و شرقی‌ترین شهر طبرستان در مرز با ولایت گرگان بوده، همان شهری است که انوشیروان ساسانی (۵۷۹ – ۵۳۱ میلادی) بدانجا رفته و مدتی در آنجا اقامت داشته و دستور ایجاد دیوار و باروی مهم آن را به منظور جلوگیری از یورش‌های تُرکان و قبایل شرقی داده‌است. بعدها این شهر در لشکرکشی‌های سرداران خلفا بارها ایستادگی نمود و مورد تخریب واقع گردید و مردمش قتل‌عام شدند و سرانجام در یورش‌های پیاپی مغولان و تیموریان چنان آسیب دید که از صفحه روزگار محو شد. بدین ترتیب تمیشه که نخستین شهر طبرستان از سوی شرق و در مرز با ولایت گرگان بود را باید مدخل طبرستان دانست که در طول حیات خود پیشتاز و پرچمدار نبرد با مهاجمان عرب و ترک و … بوده و لذا تمیشه و استحکامات دفاعی آن را باید سدی دانست که تا حدی از تاخت و تاز بیشتر مهاجمان به طبرستان و متعاقبا به گیلان جلوگیری می‌کرده‌است.
دانشگاه جان براون
دانشگاه جان براون یک دانشگاه خصوصی، بین فرقه ای و مسیحی در سیلوام اسپرینگز، آرکانزاس است. JBU در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و ۲۳۴۳ دانشجو از ۳۳ ایالت و ۴۵ کشور را در برنامه‌های آموزشی سنتی خود در مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد ثبت نام می‌کند. دانشکده تحصیلات تکمیلی در دانشگاه جان براون دارای ۴۸۳ دانشجو است و ۱۶ مدرک تحصیلات تکمیلی در زمینه تجارت، آموزش، مشاوره و امنیت سایبری ارائه می‌دهد.
حمله اعراب به طبرستان
لشکر آوردن سوید بن مقرن به طبرستان
طبری در بخشی از تاریخ خود که سال‌های ۱۵ تا ۱۳۲ هجری را در بر می‌گیرد «در خبر فتح جرجان و طبرستان» در زمان عمر نوشته‌است که پس از فتح ری و دماوند و قومس به‌دست نعیم بن مقرن، برادر نعیم بنام سوید بسال ۲۲ هجری به‌دنبال هزیمتیان از بسطام به گرگان آمد «مزبان گرگان ملک گرگان پیش او بازآمد بر یک منزل» و شرایط او را به قبول مسلمانی یا پرداخت جزیه برای ساکنان گرگان پذیرفت. طبری سپس اضافه می‌کند که پس از این واقعه اسپهبدان طبرستان نزد مهتر خود فرخان که در آمل مقر داشت گرد آمدند و پس از رایزنی مصلحت در این دیدند که با سوید از در صلح در آیند با این شرط که «از همه طبرستان پانصد هزار درم بستاند هر سالی بر آنک سپاه مسلمانان به طبرستان نشوند و اگر مسلمانان را حربی افتد از طبرستان سپاه بخواهند». سوید اجابت کرد بر آنک پانصد هزار درم نقد همان‌جا بدهند بدادند و سوید با سپاه بگرگان بنشست و به عمر نامه کرد به فتح قومس و طبرستان و این اندر سال ۲۲ بود از هجرت پیامبر اسلام. این خبر تا آنجا که مربوط به فتح طبرستان می‌شود مقرون به حقیقت نیست. به‌علاوه حاکم طبرستان پیش از دوره یزدگرد سوم، آذرولاش بود نه فرخان که فرمانروایی وی بر طبرستان بعد از ۷۱ سال یعنی از ۹۳ هجری آغاز می‌شود. فتح طبرستان به‌طوری‌که بعداً خواهد آمد بعد از خلفای راشدین و امویان و بنی مروان، بعهد منصور دومین خلیفه عباسی (۱۳۶ – ۱۵۸ هجری) بسال ۱۴۲ هجری آنهم با خدعه و نیرنگ میسر گردیده‌است. نیرنگ منصور و شکست و خودکشی اسپهبد خورشید که به تسلط و تصرف بخشی از دشت و جلگه‌های شرق طبرستان منجر گشت، اگر چه به انقراض دودمان اسپهبدان دابویی طبرستان منجر شد ولیکن هرگز به معنای تسلط کامل عباسیان بر طبرستان نبود. در همان زمان آل قارن (اسپهبدان سوخرایی) و باوندیان و پادوسبانیان همچنان بر نواحی کوهستانی طبرستان و بر رویان به شهریاری ادامه دادند. بنظر می‌رسد که پس از فتح گرگان ، حکام مرز شرقی طبرستان با آگاهی آذرولاش بدادند مبلغی که در اینجا پانصد هزار درم ذکر شده تا جنگ و تازیان را از مرز و بوم خود دور کرده باشند. عزالدین ابن اثیر در جلد چهارم تاریخ کامل صفحهٔ ۱۵۲۹می‌نویسد:(آنگاه سوید[فرمانده عرب]رهسپار گرگان شد و در آنجا در بسطام لشکرگاه زد و برای پادشاه گرگان، زرنان صول، نامه نوشت. با او بر پایه واگذاری گرگان و پرداخت گزیت و پدافند از این شارسان آشتی کرد. او خواستار شد که اگر دشمنان بر وی تازند سوید او را یاری کند و سوید خواستهٔ وی را پذیرفت) (گویند اسپهبد خداوند طبرستان برای آشتی با سوید نامه نوشت که با هم شیوهٔ سازگاری در پیش گیرند و او چیزی به سوید بپردازد نه بر کسی باشد و نه با کسی. سوید این را پذیرفت و در این باره برای او نامه‌ای نوشت)
لشکر آوردن سعید بن عاص بن امیه به طبرستان و فتح دژ تمیشه و کشتار در تمیشه
بسال سی ام هجرت به خلیفه سوم عثمان خبر رسید که مردم خراسان به آئین پیشین برگشته اند. عثمان، سعید بن عاص بن امیه را با سپاه مدینه به خراسان فرستاد و به عبدالله بن عامر بن کریز والی بصره نامه کرد که با سپاه بصره به خراسان شود. عثمان در نامه خود به این دو وعده داده بود هر یک از اینها پیروزی یابد، بر خراسان فرمانروا شود. عبدالله پیش از سعید به خراسان شد و تا نیشابور بگشاد. سعید از کوفه درآمد و چون چنان دید به گرگان شد. مردم گرگان در حصار شدند و با او صلح کردند. دویست هزار درم بازستاند و ایشان را به مسلمانی آورد. سپس آهنگ طبرستان نمود. طبری آورده‌است «بعد نخستین، شهریست تمیشه خوانند با ایشان حرب کردند چنان‌که صلاه الخوف (نماز وحشت) کرد به حرب اندر، پس از مردمان صلح خواستند بر آنکه از ایشان یک تن را نکشد. او شرط را پذیرفت و چون از حصار بیرون آمدند همه را بکشت و یک تن را دست بازداشت و گفت چنین شرط کردم که یک تن را نکشم گفتند که ما بدین سخن چنان خواستیم که هیچ‌کس را نکشی. وی گفت من یک تن را خواستم که نکشم و از آنجا به طبرستان شد و همه را بگشاد و با سپاه بازآمد و به مدینه باز شد و مردمان طبرستان بگاه عمر، سوید بن مقرن مسلمان کرده بود تا گرگان، باز مرتد شده بودند تا سعید بن العاص بیامد بگاه عثمان و باز چون سعید بازگشت دیگر باره بازایستادند» به‌هرحال در اینجا نیز گشودن طبرستان به حقیقت مقرون نیست و پیداست که پیشرفت تازیان از حد تمیشه که در مرز گرگان و طبرستان بوده فراتر نرفته و از حواشی طبرستان بدرون آن راه نیافته و به قلمرو اسپهبد نرسیده‌اند تمیشه (طمیشه – طمیش) شهری بود در جوار غربی خندقی که به امر اسپهبد فرخان برای بازداشتن تُرکان از هجوم به قلمرو او حفر شده بود. ابن فقیه در ذکر تمیشه و دربند آن در البلدان نوشته‌است «نخستین شهر طبرستان از سوی گرگان طمیش است و آن در مرز گرگان افتاده‌است و دروازه ای کلان دارد که هیچ‌یک از طبرستانیان نتوانند از آن جای بیرون آیند و به گرگان شوند جز از همین دروازه زیرا دیواری از آجر و آهک از کوه تا دل دریا کشیده شده‌است آن دیوار را خسرو انوشیروان (۵۳۱ – ۵۷۸ میلادی) ساخت تا تُرک را از تاراج طبرستان بازدارد. در طمیش خلق بسیار هستند …» و هم در بلدان آمده‌است که بلاذری گفته طبرستان را هشت خوره است. از آنها خوره ساری و آمل و … ارم خواست بالا و ارم خواست پائین و مهروان و اصفهبدان و نامیه و طمیش و … میان نامیه و ساریه و طمیش بیست فرسنگ است. .
کشته شدن مصقله بن هبیره الشیبانی و نابودی لشکر اموی در طبرستان
در زمان خلافت علی ابن ابی طالب، اعراب به طبرستان نیامدند اما در اوایل خلافت معاویه (۴۱ – ۶۰ هجری) مصقله بن هبیره الشیبانی که از علی ابن ابیطالب فرار کرده و به معاویه پیوسته بود، مأمور گشودن طبرستان شد. ابن اسفندیار می‌گوید «چون امیر المومنین علی علیه السلام بنعیم جنت پیوست، او (مصقله) که وقتی دیگر به طبرستان رسیده بود پیش معاویه دعوی کرد که به چهار هزار مرد، طبرستان را مستخلص کنم. لشکر گرفت و به‌مدت دو سال با فرخان کوشید. عاقبت به طریق کجو (کجور) براه کندسان او را بکشتند. گور او هنوز بر سر راه نهاده‌است. عوام الناس بتقلید و جهل زیارت می‌کنند که صحابه رسول علیه السلام است» ابن فقیه کشته شدن مصقله را که از طرف معاویه به حکومت طبرستان منصوب شده بود در البلدان چنین آورده‌است: «مصقله بر آن شد که با همراهانش بدرون شهرهای طبرستان شود. لیکن به هنگام گذشتن از تنگه‌ها، دشمن راه بر آنان برگرفت و خرسنگ‌ها بر آنان بغلتانید و مصقله نیز نابود شد. مردمان او را مثل کردند. یعنی هرگاه می‌خواستند امری را تعلیق به محال نمایند می‌گفتند «حتی یرجع مصقله من طبرستان» یعنی بماند تا مصقله از طبرستان بازگردد. آمدن مصقله به طبرستان بعهد گاوباره بود و نه فرخان، بنوعی که ابن اسفندیار نوشته‌است، چه گاوباره دو سال بعد از معاویه به سال ۶۲ هجری درگذشته و فرخان سی و یک سال پس از آن تاریخ، یعنی در سال ۹۳ هجری بعد از پدر خود دابویه (۶۲–۹۳ هجری) به شهریاری طبرستان رسیده‌است. در تاریخ طبری دربارهٔ این رخداد آمده‌است: پس از آن به روزگار معاویه، مصقله با ده هزار کس به غزای خراسان رفت و او با سپاهش در رویان، مجاور طبرستان به خطر افتادند و در یکی از دره‌های آنجا که دشمن همه تنگناهای آنها را بسته بود همگی کشته شدند که آنجا را دره مصقله می‌گویند و چنان شد که به سرانجام وی مثل می‌زدند و می‌گفتند «وقتی که مصقله از طبرستان باز آید.»
شکست محمد بن اشعث در طبرستان
در زمان گاوباره یکبار دیگر تازیان آهنگ طبرستان کردند و آن بدینگونه بود که عبیدالله بن زیاد بن ابی سفیان که معاویه (۴۱–۶۰ هجری) پس از مرگ پدرش زیاد در سال ۵۳ هجری او را به سال ۵۴ حکومت خراسان داده بود، محمد بن اشعث کندی را والی طبرستان کرد. در البلدان آمده‌است «محمد با طبرستانیان صلح کرد و آنان را پیمان نامه ای نوشت. بدین گونه او را مهلت دادند تا پا بدرون طبرستان نهاد. در آن حال تنگه را بر او گرفتند و فرزندش ابوبکر را کشتند و چشمش را درآوردند. لیکن محمد خود رهایی یافت. از آن پس مسلمانان در آن مرز می‌جنگیدند ولیکن از رفتن به زمین دشمن پرهیز همی داشتند.» در البلدان تاریخ لشکر آوردن محمد اشعث به طبرستان مذکور نیوفتاده است اما چون حکومت عبیدالله به‌مدت دو سال از ۵۴ تا ۵۶ هجری بوده‌است به احتمال قرین به یقین این جنگ در طی همین مدت وقوع یافته‌است. تازیان از لشکر کشی‌های مکرر به طبرستان به عهد گاوباره جز ناکامی بهره ای نبردند و از این پس به مدت چهل و سه سال از گسیل داشتن سپاه به قصد گشودن طبرستان انصراف داشتند و بطوریکه در البلدان آمده‌است «تنها در آن مرز می‌جنگیدند. » گاوباره پس از سی و نه سال فرمانروایی که با قدرت تمام همراه بود بسال ۶۸۱ میلادی برابر با ۶۲ هجری و ۵۰ یزدگردی و ۲۹ یزدگردی جدید (گاوبارگان) و ۱۹۳ تبری درگذشت. از او دو پسر ماند دابویه و پادوسبان ابن اسفندیار می‌نویسد: «فی الجمله بعد باو اهل طبرستان گروه گروه شدند دابویه را وفات رسید .» دابویه معاصر یزید اول (۶۰ – ۶۴ هجری)، معاویه دوم (۶۴ هجری) از آل سفیان و مروان اول (۶۴–۶۵ هجری)، عبدالملک بن مروان (۶۵–۸۶ هجری) و ولید بن عبدالملک (۸۶–۹۶ هجری) از بنی مروان بود. اما این خلفا که هنوز شکست‌های پی در پی و ناکامی‌های مکرر خلفای پیشین را در لشگرکشی به طبرستان بیاد داشتند هرگز آهنگ طبرستان نکردند و زندگی در آن دیار به آئین و دین ساسانیان همچنان ادامه یافت.
فرمانروایی اسپهبد فرُخان بزرگ و لشکرکشی اسپهبد تا نیشابور و جنگ با تُرکان و شکست تُرکان به‌دست فرخان بزرگ
دابویه پس از سی سال فرمانروایی به سال ۷۱۱ میلادی برابر ۸۰ یزدگردی و ۵۹ طبرستانی جهان را بدرود گفت و پس از وی فرزند نامدارش فرخان جانشین وی شد. فرخان بزرگ که تازیان به او لقب ذوالمناقب داده‌اند. ابن اسفندیار و ظهیر الدین آورده‌اند که فرخان لشکر به طبرستان آورد و تا حد نیشابور بگرفت. از لشکر آوردن فرخان به طبرستان و پیشرفت تا حدود نیشابور پیداست که خاور قلمرو فرمانروایی او در معرض تهدید از جانب تازیان یا ترکان بوده‌است. چه ابن اسفندیار می‌نویسد که چند بار به عهد او ترکان خواستند به طبرستان آیند، نگذاشت که از بیابان نظر به ولایت افکنند تا ترکان را طمع منقطع شد. ابن اسفندیار در ذکر بنیاد شهر تریجه می‌نویسد که نام این شهر مشتق از «توران جیر» است. فرخان بزرگ در آغاز شهریاری چون مرزهای شرقی قلمرو خود را در مقابل تعرض ترکان ضعیف می‌دید، با آنها از در سازش درآمد و قرار شد «که تُرکان ضریبه (خزینه) بستانند و به طبرستان تعرض نرسانند. چون دو سال برآمد در بندها و مسالک ممالک استواری‌ها کردند … و تحضین مضایق و تمکین مداخل و مخارج ولایت». به امر فرخان در حد شرقی تمیشه نیز که در مرز گرگان است برای دفاع در برابر ترکان خندقی حفر کردند. آنگاه فرخان از هامون برخاسته به حد لفور رفت به موضعی که فیروزآباد می‌گفتند با لشکر مستقر شد و مترصد بنشست. شاه ترکان صول نام که در اداء ضریبه تهاون مشاهده کرده بود به‌جایی‌که بعداً در آن تریجه ساخته شد آمد و لشکرگاه ساخت و ترکان بهر سوی بغارت و تاراج می‌رفتند تا «شبی فرخان بر سبیل تاختن به سرایشان آورد و ظفر یافت. صول را با جمله حشم تُرک بکشتند چنان‌که پشته پشته از کشته بادید آمد و باقی که از لشکرگاه غایب بودند به کمینگاه گرفتار آمدند و طمع تُرکان از طبرستان منقطع شد. این موضع را شهر ساختند و توران جیر نام نهادند.» توران جیر به معنای شکستگان تُرکان است.
لشکرکشی یزید بن مهلب به طبرستان و شکست یزید
سلیمان بن عبدالملک در سال ۹۸ هجری یزید بن مهلب را امارت خراسان داد. یزید به ماوراء النهر رفت به جهاد مشغول شد و برای معاویه فتح نامه می‌نوشت. سلیمان به یزید نوشت چرا آنچه را به قتیبه عیب می‌کردی، خود نمی‌کنی و آهنگ فتح طبرستان نمی‌نمایی. یزید لشکر عرب و خراسان و ماوراء النهر برگرفت و به دهستان آمد. در این زمان حکمرانان دهستان، صول خوانده می‌شدند و ابن اسفندیار از آنان به به نام «نهابدیه صولیه» یاد می‌کند (نهابده جمع نهبد = نهاپت به زبان ارمنی به معنای بزرگ یا پیر یا مهتر قوم). به‌هرحال همانگونه که گذشت تُرکان از اسپهبد فرخان شکست سختی خورده و مهتر آنها صول در جنگ با اسپهبد کشته شده بود. اکنون فرمانروایی آن نواحی صول دیگری را بود که سر به فرمان اسپهبد فرخان نهاده و رای او را کار می‌بست. وی در برابر سپاه عظیم یزید بن مهلب تاب پایداری نداشت و به گفته طبری به حصار دهستان اندر شد تا اینکه صول برای خود و سیصد تن از کسان خویش زنهار خواست. یزید اجابت نمود و گروه بسیار از حصاریان را بکشت. اسپهبد فرخان که با لشکرش منتظر بود، پس از رسیدن خبر سقوط گرگان، به نوشته ابن اسفندیار «جمله اهل ولایت و حرم و اموال و چهارپای به کوهستان فرستاد و به هامون و صحرا هیچ چیز نگذاشت تا یزید به تمیشه رسید و بقهر بستد و ضریس نام فرمانده ای بود که یزید با اسیران و خزانه و حواشی و مردی چند، به گرگان فرستاد» و خود به درون طبرستان آمد و اسپهبد در مقابل او به پشته‌ها همی رفت. یزید به ساری رسید و به سرای اسپهبد فرود آمد. به نوشته طبری هر روز حرب همی کردند گاه ظفر مسلمانان را بودی و گاه کافران را. اسپهبد در اندیشه عقب‌نشینی و رفتن به دیلمان بود اما دازمهر پسر اسپهبد که بعدها جانشین او گردید پیش پدر آمد و گفت هرگاه چنین کنی هیبت پادشاهی تو از میان خواهد رفت و او را به مقاومت برانگیخت و گفت آن اولی تر که ثبات نمایی و معتمدان فرستی تا مدد آورند. اصفهبد را این رای صوابتر آمد و در وعده‌های مختلف قاصدانی را فرستاد و ده هزار مرد پیش او آمدند و اسپهبد آماده جنگ شد. نخست پیروزی با لشکریان یزید بن مهلب بود اما اسپهبد و سپاهیانش به قلل کوه‌ها شدند و به سنگ و تیر لشکر اموی را هزیمت کردند و به راهی دیگر آمده و سر بازگرفته پانزده هزار تن از لشکریان اموی از جمله چند تن از خویشان یزید را هلاک کردند و همچنین به لشکرگاه یزید رسیده و خیمه را سوزانده و غارت کردند. ابن اسفندیار می‌نویسد: پس از این پیروزی «در حال اصفهبد مسرعی به گرگان دوانید پیش نهابده صولیه که ما اصحاب یزید مهلب را کشتیم و لشکر او شکسته، باید ضریس را که با آن جماعت به گرگان اند، هلاک نمائید و مال و چهارپای ایشان ترا بخشیدیم. نهابده، چنانچه فرمان اصفهبد بود به شبیخون به سر آن جماعت آمدند و تا آخر ایشان جمله را کشته و از آن جماعت پنجاه مرد بنو اعمام یزید بودند. »
گرفتار آمدن یزید بن مهلب در دام اسپهبد فرخان و پرداخت تاوان برای آزادی
اسپهبد فرمان داد «تا از ساری به تمیشه دار انجن کنند (راه‌ها را با درخت‌ها بگیرند) چنانچه سوار نتوان گذشت و شارع نیست گردانند». یزید که خود را در محاصره اسپهبد دید خائف و پریشان شد و تدبیر خلاص خود می‌کرد. شخصی بنام حیان النبطی که از دیلمیان و همراه یزید بود، نزد خود خواست و گفت «خبر گرگان چنین رسید و اینجا راه ما فرو گرفتند و دوسال گذشت تا بدین غزو و جهاد مشغولیم، یک به‌دست زمین ما را مسلم نمی‌شود و مردم ما بستوه آمدند. کسی مسلمانی قبول نمی‌کند. طریقی اندیش و چاره ای ساز تا به سلامت از این ولایت بیرون شویم». آنگاه حیان را گفت که نزد اسپهبد رود و سعی در استخلاص او نماید. حیان گفت «این گبر حال خیره شده‌است. اگر سخن من نشنود و گوید دو سال است تا ولایت من خراب می‌کنند مال و چهارپای تاراج داده، جواب چه گویم. یزید گفت تا سیصد هزار درهم (پول نقره) قبول کند بدهم ما را راه دهد» حیان پیش اسپهبد فرخان آمد و پس از گفتگوی زیاد، اسپهبد خلاص یزید و همراهان او را موکول به سیصد هزار دینار (پول زر) از یزید و پنج هزار درهم از حیان و همچنین استرداد همه اسیران و فروگذاشتن قلمرو خود نمود. شرایط اسپهبد را پذیرفتند و تاوان جنگ را تادیه کردند و جان به سلامت بدر بردند. اسپهبد به تمیشه که مرز طبرستان و گرگان بود نزول نمود به لب خندق که خود فرمان حفر آن را داده بود نشست و جمله اسران ولایت خویش را بازستانده به مرز و بوم خود آورد. یزید بن مهلب پیش از شکست، در طبرستان غنائمی به‌دست آورده و شرایط سنگینی را برای دست کشیدن از جنگ پیشنهاد کرده و مطمئن به قبول آن از طرف فرخان بود. این شرایط را طبری چنین آورده‌است «هزار هزار درم و دویست هزار و چهارصد خروار زعفران و جامه طبرستان از گلیم‌ها و دستارها و آنکه از طبرستان خیزد و چهارصد برده و بر هر برده سپری و بر هر سپر دو تا جامه برنهاده یکی پرنیان و یکی کتان و بر هر سپری جامی سیمین بر سر زده از چهارصد مثقال» و بدین جهت به سلیمان عبدالملک نوشته بود برای حمل غنائم قطاری از شتران از شام بیایند. اما چنان‌که دیدیم اینهمه بازگذاشت و با سیصد هزار دینار و پنج هزار درم (درهم) تاوان جنگ به اسپهبد فرخان و به استرداد اسیران، جان از مهلکه بدر برد. لشکر کشی یزید بن مهلب در طبرستان که آخرین تلاش خلفای اموی برای گشودن طبرستان بود از سال ۹۸ هجری آغاز و به سال ۹۹ هجری خاتمه یافت و چنانچه دیدیم مانند لشکرکشی‌های دیگر با شکست روبرو گردید و با پرداخت تاوان جنگ به اسپهبد فرخان پایان یافت. یزید را عمر بن عبدالعزیز (۹۹ – ۱۰۱ هجری) که پس از سلیمان به خلافت رسید به سال ۹۹ هجری به گفته طبری «از خراسان باز کرد.» چون به شام رسید عمر بن عبدالعزیز «فرمود تا نبشته بر او عرض کنند (یزید) گفت اول چنین بود و چندین غنائم یافته بودیم اما بیرون نتوانستیم آورد. از او قبول نکردند و او را به زندان افکندند» اسپهبد فرخان دگر باره به آبادانی مرز و بوم خود پرداخت و خرابی‌ها را ترمیم کرد. عمر بن عبدالعزیز و پس از او یزید دوم (۱۰۱ – ۱۰۵ هجری) که فرخان با آنها نیز همزمان بود، همچنین آخرین خلفای بنی مروان که از شکست‌های پیاپی در طبرستان عبرت گرفته بودند، دیگر به روزگار فرخان و بعهد فرزندان و جانشینانش، اسپهبد دازمهر (۱۱۰ – ۱۲۳ هجری) و اسپهبد فرخان کوچک (۱۲۳ – ۱۳۱ هجری) دیگر آهنگ طبرستان نکردند.
مرگ اسپهبد فرخان تا شهریاری اسپهبد خورشید
اسپهبد فرخان برزگ پس از هفده سال فرمانروایی به سال ۱۱۰ هجری برابر ۹۷ یزدگردی برابر ۲۴۰ طبرستانی درگذشت. پس از فرخان، پسرش دادمهر و سپس فرخان کوچک و سر انجام اسپهبد خورشید به فرمانروایی رسید. اسپهبد دادمهر پس از مرگ فرخان از تمیشه که ولیعهد نشین طبرستان بود به ساری آمد. در دوران دوازده ساله حکومت دادمهر، بنی امیه و تُرکان که طعم شکست‌های پیاپی از فرخان را چشیده بودند از لشگرکشی به طبرستان خودداری نمودند. دادمهر معاصر هشام بن عبدالملک (۱۰۵–۱۲۵ هجری) از خلفای بنی امیه از شاخه مروانیان بود. در این دوره شورش‌های ایرانیان در برابر خلفای اموی و عمال ستمگر ایشان شکل گرفته بود. مرگ دادمهر به سال ۱۲۳ هجری برابر ۱۰۹ یزدگردی و ۸۸ یزدگردی جدید بود. از دادمهر پسری خردسال بنام خورشید باقی ماند. دادمهر که پسر را خورد سال می‌دید، چاره را در تفویض موقتی شهریاری به برادرش فرخان کوچک دانست به این شرط که چون خورشید بزرگ شود، دادمهر شهریاری طبرستان را به وی بسپارد. روزگار شهریاری اسپهبد فرخان کوچک همزمان با خلاف هشام بن عبدالملک (۱۰۵ – ۱۲۵ هجری)، ولید دوم (۱۲۵ – ۱۲۶ هجری) و ابراهیم بن ولید (۱۲۶) و مروان حمار (۱۲۷ – ۱۳۲ هجری) واپسین خلیفه اموی بود. در مدت هشت سال شهریاری فرخان کوچک نیز امویان هرگز آهنگ طبرستان نکردند. رستاخیز ابومسلم خراسانی در برابر بنی امیه نیز در سال ۱۲۹ هجری و در دوران شهریاری فرخان کوچک در طبرستان بوده‌است. مرگ فرخان کوچک در سال ۱۳۱ هجری برابر با ۱۱۷ یزدگردی و ۹۶ طبرستانی (یزدگردی جدید) بوده و پس از او اسپهبد خورشید ملقب به «فرشواذ مرزبان» به شهریاری طبرستان رسید. انقراض بنی امیه که با قیام ایرانیان به سرکردگی ابومسلم خراسانی نیز به سال دوم شهریاری اسپهبد خورشید در طبرستان بود. انقراض بنی امیه که با قیام ایرانیان به سرکردگی ابومسلم خراسانی نیز به سال دوم شهریاری اسپهبد خورشید در طبرستان بود.
گنجینه ابومسلم در طبرستان و پناه بردن سندباد به اسپهبد خورشید و کشته شدن سندباد
پس از کشته شدن ابومسلم خراسانی به دستور منصور دومین خلیفه عباسی (۱۳۶ – ۱۵۸ هجری) که به تاریخ چهارشنبه ۲۶ شعبان سال ۱۳۷ هجری رخ داد، سندباد، یکی از نزدیکان ابومسلم خراسانی به خونخواهی وی برخاست و به گنجینه‌ها و اسلحه‌های ابومسلم در کومش و ری دست یافته و بزودی لشکری یکصد هزار نفره تدارک دید. منصور نیز از بغداد لشکری صد هزار نفره به فرماندهی «جهور بن مرار العجلی» را به رویارویی وی فرستاد و جنگی در نزدیکی ساوه میان دو سپاه رخ داد، سند باد شکست خورده به طبرستان و نزد اسپهبد خورشید پناه برد. خورشید، پسر عمویش «طوس پسر سارویه» را به استقبال سندباد فرستاد. سندباد در برخورد با طوس درشتی کرد و میان آن دو درگیری و بی حرمتی شد و طوس با ضربت شمشیر سر از بدن سند باد جدا نمود و همه خزائن و غنائم همراه سندباد را به طبرستان نزد اسپهبد خورشید برد. خورشید از این رخداد بسیار تاسف خورد و طوس را نفرین نمود. این خبر به جهور سالار سپاه عباسی رسید و با منصور مکاتبه نموده و منصور به وی دستور داد که اموال ابومسلم را از خورشید پس بگیرد، چون از آن خلیفه عباسی است. خورشید از پس دادن گنجینه‌ها سر باز زد اما سر سندباد را به‌همراه فرستاده خود «فیروز» به نزد خلیفه عباسی فرستاد. منصور از فرستاده اکرام نمود. خورشید بار دیگر فیروز را با بسیاری از جواهر طبرستان به نزد خلیفه فرستاد. خلیفه پذیرفت و باز هم گنجینه ابومسلم را درخواست کرد ولی خورشید از پس دادن گنجینه امتناع ورزید.
خدعه و نیرنگ منصور به اسپهبد خورشید
منصور چون روابط با اسپهبد خورشید را نیکو و دوستانه دید، پسرش ابوعبدالله محمد المهدی (خلیفه بعدی از سال ۱۵۸ – ۱۶۹ هجری) را ولایت ری داد و به او گفت که ولیعهد خورشید را «بنوا بستاند» (فی الواقع به گروگان)، ولیکن خورشید از این کار امتناع ورزید. منصور برای جلب اعتماد بیشتر خورشید، برایش تاج شاهی فرستاد، اسپهبد نیز شاد گشته و چون عهد ساسانیان، لیکن خراج به دربار خلیفه فرستاد. در همین زمان بود که عبدالجبار بن عبد الرحمن در خراسان علیه منصور عصیان نمود. منصور فرصت را مناسب دید تا برای دفع شورش وی از اسپهبد درخواست کمک کند. آنگاه از طریق پسرش والی ری، به اسپهبد پیغام داد که امسال قحطی بوده و اگر لشکر ما از یک راه به حرکت در آیند، علوفه پاسخگوی نیاز ما نیست. پس بعضی از ایشان از سوی طبرستان گذر کنند تا مورد لطف اسپهبد واقع شوند. ابوعبدالله محمد المهدی نیز همین پیغام پدرش را با فرستاده‌ای به کاخ اسپهبدان در ساری نزد اسپهبد خورشید فرستاد، که چون عزم خراسان دارند اگر اسپهبد اجازه دهد شماری از لشکریان از کناره دریا گذر کنند. اسپهبد که متوجه نیرنگ منصور نشده بود به این امر رضایت داد. فرستاده محمد المهدی، که فردی ایرانی نژاد بود پس از خروج از کاخ اسپهبدان با خود اندیشید دریغ است که این نعمت و حشمت و پادشاهی و چندین عمارت نابود و ویران شود. به نزد حاجب اسپهبد بازگشت ولی وی را اجازه دیدار مجدد با اسپهبد ندادند و ناچار به سوی محمد المهدی بازگشت و پیام اجابت اسپهبد را به وی رساند.
لشکر کشی عباسیان به طبرستان
به سال ۱۴۲ هجری برابر با ۷۵۹ میلادی و ۱۲۸ یزدگردی و ۲۷۱ تبری، ابوعبدالله محمد المهدی که آن زمان والی ری بود، «ابوالخصیب مرزوق السندی» را به «زازرم» و «شاهکوه» فرستاد و «ابوعون بن عبدالملک» را فرمان داد که در زمان نیاز از مسیر گرگان سوی طبرستان رود. شخصی بنام «عمر بن علاء رازی» که از اهالی ری بود و مدت‌ها نزد اسپهبد خورشید پناه برده بود و با راه‌ها آشنایی داشت به لشکر خلیفه پیوسته و فرمانده لشکر ابوالخصیب شد، سپس با دو هزار مرد جنگی به آمل تاخت و بر آنجا مسلط شد. خورشید در سال‌های اوپسین شهریاری خود به مردمان ستم کرده بود و همین امر سبب شد تا مردم طبرستان قیبله قبیله و دسته دسته به مسلمانان روی آورده و برای باز پس‌گیری املاک و اموال خویش مسلمانی را بپذیرند. خورشید که از همه این وقایع غافلگیر شده بود افراد خاندان و خزائن خود را به دربند «کولا» به راه «زازرم» برد و در غاری که در آنجا واقع است و در روزگار ابن اسفندیار نامش عایشه کرکیلی دژ بود که امروزه در سوادکوه واقع است، پنهان نمود. در این دژ برای مصرف ده سال آب و خوراک ذخیره بود. خورشید بر در غار سنگی سخت از جنس خارا گذاشت. سپس خود خزائنی را برداشته و از راه لاریجان به رویان که در آنجا پادوسبان دوم (۱۰۵ – ۱۴۵ هجری) پور خورزاد بود و سپس به سوی دیلمان رفت و در پلام دیلم مستقر شد تا شاید بتواند لشکر تدارک ببیند، تا آنچه از دست رفته را بازستاند.
اسارت خانواده اسپهبد خورشید و خودکشی خورشید و پایان کار دودمان دابویگان طبرستان
عباسیان پس از دو سال و هفت ماه محاصره دژ اسپهبد خورشید از گشودن آن ناتوان ماندند. در این مدت خورشید نزدیک به پنجاه هزار مرد جنگی را آراسته و آماده نبرد با تازیان شده بود. در هنگام در دژ اسپهبد خورشید وبا شیوع یافت و چهارصد نفر با ابتلا به وبا مردند. مرده‌ها را در جایی از دژ روی هم انباشت می‌کردند. محاصره شدگان درون دژ به دلیل شیوع بیماری و بوی تعفن ناشی از مردگان دیگر یارای تحمل محاصره را نداشتند، پس در دژ را گشوده و تسلیم و اسیر تازیان شدند. بدین ترتیب خانواده اسپهبد خورشید «هرمزد» ولیعهد خورشید و دیگر پسرانش بنام‌های «دازمهر» و «ونداد هرمزد» با رعایت عزت و احترام به نزد منصور در بغداد فرستاده شدند. منصور در بغداد با ایشان با احترام و اکرام برخورد نمود و ایشان نیز تحت تأثیر رفتار وی قرار گرفتند و توانستند منصور را راضی به ادامه شهریاری خورشید بر طبرستان کنند. حال آنکه خورشید که خبر اسارت خانواده اش را شنیده بود تاب نیاورده و خودکشی نمود. با مرگ اسپهبد خورشید سپاهیانی که وی فراهم نموده بود پراکنده شده و خواست وی برای بازپس‌گیری قسمت‌های شرقی طبرستان که به اشغال تازیان درآمده بود فنا شد. مرگ اسپهبد خورشید به سال ۷۶۱ میلادی برابر با ۱۴۴ هجری و ۱۳۰ یزدگردی و ۲۷۳ تبری (یزدگردی جدید) واقع شد و بدین ترتیب شاخه اول خاندان دابویگان طبرستان که نسب شان به جاماسب شاه ساسانی می‌رسید، پس از ۱۱۹ سال شهریاری بر طبرستان منقرض شده و قلمرو شان به دست اعراب اشغال شد درحالی‌که شاخه دیگر که گاوبارگان پادوسبانی بودند همچنان بر منطقه رویان یعنی غرب طبرستان حاکم بوده و شهریاری ایشان تا سال ۱۰۰۶ هجری (تا دوران شاه عباس صفوی) بر آن مناطق ادامه داشت.
شورش طبرستان ۱۹ سال پس از مرگ اسپهبد خورشید به رهبری ونداد هرمزد
نیرنگ منصور و شکست و خودکشی اسپهبد خورشید که به تسلط و تصرف بخشی از دشت و جلگه‌های شرق طبرستان منجر گشت، اگر چه به انقراض دودمان اسپهبدان دابویی طبرستان منجر شد ولیکن هرگز به معنای تسلط کامل عباسیان بر طبرستان نبود. در همان زمان آل قارن (اسپهبدان سوخرایی) و باوندیان و پادوسبانیان همچنان بر نواحی کوهستانی طبرستان و بر رویان به شهریاری ادامه دادند. درست ۱۹ سال پس از پایان کار اسپهبد خورشید، برزگان این خاندان‌ها چون اسپهبد ونداد هرمزد از آل قارن و اسپهبد شروین یکم باوندی و اسپهبد شهریار یکم پادوسبانی و «مسمغان ولاش» (مرزبان میان دورود ساری) با یکدیگر پیمان بسته و در یک روز و یک ساعت بپا خواستند و بدین ترتیب واقعه ای بزرگ رخ داد که در تاریخ به شورش طبرستان معروف است. در این شورش شمار بسیاری از عوامل خلیفه عباسی تنها در یک روز کشته شده و در همان روز طبرستان از حیث وجود عمال خلیفه عباسی ابوعبدالله محمد مهدی (۱۵۸ – ۱۶۹ هجری) پاک شد. این شهریاران ایرانی نژاد توانستند زمین‌های از دست رفته را از بازستانده و ونداد هرمزد که جد مازیار بود توانست فرمانروایی بر هامون و دشت و بخش‌هایی از کوهستان طبرستان را به‌دست گیرد. کینهٔ مردم طبرستان از عربان به حدی بود که در سال ۱۶۰ هجری مردم امیدوار کوه (کوهستانی میان آمل و گرگان)، از ظلم کارگزاران خلیفه به ستوه آمدند. فرمانروایان آن‌ها که ونداد هرمزد و سپهبد شروین و «مسمغان ولاش» بودند آن‌ها را ضد اعراب شورانیدند و بدان سبب در اندک زمان شورش و آشوب بزرگی پدید آمد. در یک روز، مردم سراسر طبرستان بر عربان بیرون آمدند و آن‌ها را به باد کشتار گرفتند. علاوه بر اعراب، ایرانیانی که مسلمان شده بودند نیز طعمه نفرت و کینه مردم شدند. این نفرت و کینه چنان بود که حتی زن‌هایی از ایرانیان که به عقد زناشویی عربان درآمده بودند، ریش شوهران خود را گرفته از خانه برمی‌آوردند و به دست مردان می‌سپردند تا آن‌ها را بکشند.
ژرژ رناونت
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کازابلانکا، غریبه‌ها در قطار، آنا کارنینا، جزبل، دروغ بزرگ، رفیق ایکس، پیرامون اسارت بشری، خانه روتشیلت، اکنون، ای مسافر، کاپیتان بلاد، سوئز، لویدز لندن، ملکه کریستینا، آن خانم همیلتون، سه تفنگدار، سیر در عرش، مولن‌روژ اشاره کرد.
اولاف تون
اولاف تون بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان است که از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۵۲ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام داد. اولاف تون در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
روی پروربز
روی پروربز (Roy Proverbs; July 8, 1932 – 1932:07:08, February 17, 2017) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تانبریج ولز، باشگاه فوتبال جیلینگام، باشگاه فوتبال کانتربوری سیتی، باشگاه فوتبال ای. اف. سی بورنموث، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال بنبری یونایتد و باشگاه فوتبال استراتفورد تاون اشاره کرد.
آملی مورسمو
آملی سیمون مورسمو (متولد ۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۹) تنیسوری حرفه‌ای فرانسوی است. او درگذشته در ردهٔ اول بهترین تنیسورهای جهان قرار داشت. او تا کنون برندهٔ دو عنوان گرنداسلم انفرادی شده است؛ قهرمانی در آزاد استرالیا و قهرمانی ویمبلدون.
مورسمو در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۴ به ردهٔ یک جهان راه یافت و برای پنج هفته این مقام را در اختیار داشت. پس از ایجاد سامانهٔ رده‌بندی رایانه‌ای، او چهاردهمین تنیسور زن با رتبهٔ یک بود. او به خاطر بک‌هندهای تک‌دست قوی و بازی کنار تور خود مشهور است.
الادیکامولیا
الادیکامولیا (به انگلیسی: Aladikkumulai) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
شهرستان کشا
شهرستان کشا (به لاتین: Kesha Township) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در Yongshun County واقع شده‌است. شهرستان کشا ۷۷٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
علم
علم تلاشی نظام‌مند است که دانش را در قالب توضیحات و پیش‌بینی‌های قابل آزمایش دربارهٔ تمامیت جهان می‌سازد و سازمان می‌دهد. یک معنای قدیمی‌تر و نزدیک، که امروزه هنوز هم به کار می‌رود، متعلق به ارسطو است و دانش علمی را مجموعه‌ای از آگاهی‌های قابل اتکا می‌داند که از لحاظ منطقی، قابل توضیح باشند. همچنین گاه به مجموعه گزاره‌ها و اطلاعاتی گفته می‌شود که دانشمندان در کاوش‌های علمی حول یک موضوع یا برای تأمین یک هدف گردآورده‌اند و بین آنان بر اساس زبان علوم مورد گفتگو قرار می‌گیرد.
واژه‌شناسی
واژهٔ علم از زبان عربی، وارد زبان فارسی شده‌است. برخی واژه دانش را به‌جای علم به‌کار می‌گیرند؛ ولی باید توجه داشت علم و دانش، دارای دو تعریف متفاوت هستند. در زبان انگلیسی، واژه لاتین science برای علم به‌کار گرفته می‌شود و واژه knowledge، برای دانش. در زبان پهلوی واژه‌های هم عرض علم اینهاست: داناگیْه، هوداناگیْه، فْرهَنگ، فَرزَنیه. ویدا و چیستا هم برابرهایی هستند که از زبان اوستایی برگرفته شده‌اند.
تاریخ علوم
از عصر کلاسیک علوم به عنوان یک نوع دانش با فلسفه ارتباط نزدیکی داشتند. در اوایل عصر مدرن دو کلمهٔ علم و فلسفه در زبان انگلیسی به جای هم به کار برده می‌شدند. در سدهٔ ۱۷ میلادی فلسفهٔ طبیعی (که امروز علوم طبیعی نامیده می‌شود) به تدریج از فلسفه جدا شد. با این حال علم همچنان کاربردی وسیع برای توضیح آگاهی‌های مطمئن در مورد یک موضوع داشت. به همین ترتیب هم امروزه نیز در عصر مدرن همچنان علم برای موضوعاتی همچون علم کتابداری یا علوم سیاسی کاربرد دارد.
در عصر مدرن، علم معادل علوم طبیعی و فیزیکی به کار می‌رود، لذا محدود به شاخه‌هایی از آموختن است که به پدیده‌های دنیای مادی و قوانین آن‌ها می‌پردازد. این هم‌اکنون معنای غالب علم در کاربرد روزمره‌است. این معنای محدودتر از علم که خود بخشی از علم شده‌است، تبدیل به مجموعه‌ای از تعریف‌های قوانین طبیعت شده که بر مبنای مثال‌های اولیه‌ای همچون قانون کپلر، قوانین گالیله و قوانین حرکت نیوتن بنا شده‌اند. در این دوره رایج‌تر شد که به جای فلسفه طبیعی علوم طبیعی به کار رود. در طی سدهٔ نوزدهم میلادی کلمهٔ علم بیش از پیش مرتبط به مطالعهٔ منظم دنیای طبیعت شد، شامل فیزیک، شیمی، زمین‌شناسی و زیست‌شناسی. این منجر به قرارگیری مطالعات تفکر انسان و جامعه در یک برزخ زبان‌شناسی شد؛ که در نهایت منجر به قرارگیری این مطالعات دانشگاهی در زیر عنوان علوم اجتماعی شد. به همین ترتیب هم امروز قلمروهای بزرگی از مطالعات منظم و دانش وجود دارند که زیر سرفصل کلی علم قرار دارند، همچون علوم کاربردی و علوم صوری.
به‌طور کلی اطلاعات مجموعه‌ای از داده‌های خام و پردازش نشده‌است. پردازش اطلاعات علم را خلق می‌کند، و علمی که روشش تجربی و نتایجش آزمون پذیر و موضوعش جهان خارج باشد، علم تجربی نامیده می‌شود.
مفهوم دیگر علم در زبان فارسی
در مقابل مفهوم علم به‌طور خاص وجود دارد که معادل انگلیسی (science) است که از ریشه لاتینی «ساینتیا» به معنای دانستن گرفته شده‌است و متناظر با آن بخشی از دانش بشری است که از طریق روش‌های تجربی حاصل شده‌است و قواعد علوم تجربی بر آن حاکم است.
تولید علم
تولید علم یک واژه اشتباه (غلط مصطلح) است؛ و به جای تولید علمی بکار رفته‌است. وقتی در موتورهای جستجوگر معادل انگلیسی و فرانسه این واژه را جستجو می‌کنیم نتیجه ای نمی‌یابیم از این واژه فقط در ایران استفاده شده‌است. باید توجه داشت که واژه‌ها ابزار تفکراند. کاربرد اشتباه آن‌ها باعث ایجاد اغتشاش فکری و انحراف فکری می‌شود. در یکی دو دهه اخیر این واژه ابداعی و واژه‌های مشابه مثل تولید اندیشه، تولید فرهنگ تولید معرفت، تولید عالم، باعث آلوده سازی محیط‌های علمی به مفهوم‌های اشتباه و ایجاد مشکلاتی برای گسترش واقعی علم شده‌است. یکی از کژتابی‌های به وجود آمده این است که پیشرفت علم با تولید محصولات علمی مثل مقاله و پایان‌نامه اشتباه می‌شود. علم تولید کردنی نیست علم را می‌توان فراگرفت یا توسعه داد یا کشف کرد.
تیراندازی با کمان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴
تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نام رویداد ورزش تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۴ برگزار شد.
جدول مدال‌ها
کره جنوبی همچنان سلطه بر این ورزش را ادامه داد که توانست سه مدال طلا و یک مدال نقره کسب کند.
کشورهای شرکت‌کننده
چهل و شش کشور ورزشکاران خود را برای رقابت با یک دیگر به این رقابت‌ها فرستادند. در پایین این کشورها فهرست شده‌اند. در پرانتز تعداد ورزشکارانی که از آن کشور در مسابقات بودند نوشته شده‌است.
ناصرآباد (شمیرانات)
ناصرآباد از روستاهای دهستان لواسان کوچک در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است و در فاصله ۱۶ کیلومتری از شمال شهر لواسان مرکز بخش لواسانات واقع شده‌است. ۳ هکتار گندمکاری آبی و ۵ هکتار دیم و ۱۰ هکتار باغ و قلمستان دارد، از رودخانه مشروب می‌شود، محصولش گندم و جو و سیب‌زمینی و لوبیا و لبنیات و میوه‌اش سیب و گردو و گیلاس است. شغل اهالی زراعت و گله‌داری است.
گویش بومی شمیران
دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود. زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان‌های حاشیه دریای خزر را دارد در سال های دور آن دسته از بومیان تهران که در محدوده ونک و شمیران سکونت داشتند بدلیل مجاورت با استان مازندران لهجه مازندرانی داشتند. والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با گویش مازندرانی دارد .تا امروز در محدوده‌هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و... هنوز هم افرادی با لهجه شمرانی صحبت کنند؛ لهجه‌ای که ملایم شده گویش مازنی است.
جمعیت
این روستا در دهستان لواسان کوچک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۶۶ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است.
پیشینه
انیس‌الدوله، سوگلی ناصرالدین‌شاه که خود اهل امامه لواسان بود در ناصرآباد پلی بنا کرد.
اعتمادالسلطنه در روزنامه خاطرات از این آبادی چنین یاد کرده‌است:
«ناصرآباد قریه بزرگی است. حمام و مسجدی دارد. اشجار میوه و سایر اشجار زیاد دارد. خوب واقع شده. طرف مغرب دره است. خانهٔ سید عبد الکریم که حالا سید عبد الکریم خان است و برادر انیس الدوله است اینجاست. مادر انیس‌الدوله به پدر سید عبد الکریم شوهر کرده… و این برادر از شوهر ثانی به عمل‌آمده».
بردلوسه
بردلوسه، روستایی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چم سنگر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
تغالیمت
تغالیمت یک شهرداری در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
حیله‌سرا
حیله‌سرا، روستایی از توابع بخش حویق شهرستان طوالش در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چوبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۳ نفر (۷۵خانوار) بوده‌است.
لواتزولو
لواتزولو (به ایتالیایی: Loazzolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
خصوصیات
لواتزولو ۱۵٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۳ نفر جمعیت دارد و ۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاتوکوپیا
کاتوکوپیا (به لاتین: Katokopia) یک روستا در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات
کاتوکوپیا ۸۱۷ نفر جمعیت دارد.
تپه جنگاه
تپه جنگاه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در اسلام‌آباد غرب، جنوب شرقی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرانک پولیا
فرانک پولیا (Frank Puglia؛ March 9, 1892 – 1892:3:9, October 25, 1975) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
قطع اتصال (ترانه)
«قطع اتصال» ترانه‌ای از کلین بندیت گروه موسیقی الکترونیک اهل انگلستان و مارینا و دیاموندز خواننده و ترانه‌سرای اهل ولز است. ترانه توسط مارینا دیاماندیس و جک پاترسون آهنگ‌سازی و توسط لوک پاترسون، جک پاترسون و مارک رالف تهیه شده‌است. ترانه به عنوان تک‌آهنگ چهارم از دومین آلبوم استودیویی رسیدنی گروه از دیجیتال ریتیلرز در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷ منتشر شد.
ورنن، ایندیانا
ورنن، ایندیانا (به انگلیسی: Vernon, Indiana) یک عوارض جغرافیایی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جنینگز، ایندیانا واقع شده‌است.
کناربندک
کُنار بندک، روستایی است از توابع بخش شنبه و طسوج شهرستان دشتی واقع در استان بوشهر ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان طسوج قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن (۲۰ خانوار) ۸۷ نفر می‌باشد.
فکر پلید
فکر پلید مجموعۀ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی محسن شاه محمدی است که در سال ۱۳۷۷ از شبکه یک پخش شده. این سریال با نگاهی به فیلم‌نامه چراغی برای شبانگاه ساخته شده‌است. این سریال از شبکه آی فیلم نیز بازپخش شده است...
داستان سریال
آقا عبدالله مرد مهربانی است که چاپخانه دارد. او علاوه بر حمایت از برادرش کمال، به یوسف که همه خانواده‌اش را در زلزله از دست داده، رسیدگی کرده و سرمایه‌اش را برایش نگه‌داری می‌کند. یوسف که در چاپخانه، مشغول به کار شده؛ از ناملایمات محیط کار و حسادت‌های پسر آقا عبدالله اذیت می‌شود تا آنجا که …
دربازکن
دربازکن ابزاری است که برای باز کردن در به کار می‌رود و به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
حسن دانش (سیاستمدار)
شیخ حسن حسام‌الاسلام دانش نماینده رشت در دوره اول مجلس شورای ملی ایران بود.
زندگی
او فرزند ملا اسماعیل رشتی بود و در سال ۱۲۶۵ (قمری) در نجف به دنیا آمد. در کودکی به همراه پدرش به رشت رفت و مقدمات را در همین شهر فراگرفت و سپس برای ادامه تحصیل به تهران و قم و کربلا رفت.
او شعر می‌گفت و در شعر «دانش» تخلص می‌کرد. در بازگشت به ایران از طرف ناصرالدین شاه قاجار به دریافت لقب حسام‌الاسلام و عصا و عبای مرحمتی نایل شد. او در ابتدای نهضت مشروطه‌خواهی به مشروطه خواهان پیوست و در منابر در ستایش مشروطه سخن می‌گفت. او در انتخابات دوره اول مجلس شورای ملی که در سال ۱۳۲۴ (قمری) به صورت صنفی برگزار شد، از طرف هفده صنف از اصناف رشت به نمایندگی برگزیده شد، لیکن پس از به توپ بسته شدن مجلس در سال ۱۳۲۶ (قمری) ابتدا به رشت بازگشت و سپس به بغداد مهاجرت کرد.
حسام‌الاسلام دانش پس از اعاده مشروطیت در سال ۱۳۲۷ (قمری) و خلع محمدعلی شاه، به ایران بازگشت و تا پایان عمر در رشت به وعظ و ارشاد اهالی مشغول بود.
وی در سال ۱۳۴۶ (قمری) (۱۳۰۶ خورشیدی) در سن ۸۱ سالگی بدرود حیات گفت و پیکرش را در قم به خاک سپردند.
سلی
سلیمان واثقی با نام هنرمندی سُلی (زادهٔ ۱۳۲۴) خواننده و آهنگساز و ترانه‌سرا سبک پاپ در دوران پیش از انقلاب ۵۷ در ایران است. وی در سال ۱۳۴۹ صفحه ای چهل و پنج دور به نام حمدی فیل با ملودی منصور ایران نژاد منتشر کرد که با موفقیت بسیاری همراه شد و از آن به بعد توسط شوی میخک نقره ای با مجری گری فریدون فرخزاد نه تنها سلی بلکه بسیاری از خوانندگان مطرح مانند مرتضی، ابی، نلی، شهره و… به مردم معرفی شدند. آثار دیگر سلی به ترتیب خورشید هفت آسمون، آفتاب چیه گل کدومه، بهت نگفتم، اشارتهای دل، نگار، شرقی، صدف، دیوار شکسته، حال که دیوانه شدم، گل سیب، بانوی شهر آواز و بسیاری دیگر می‌باشد. وی در مدت فعالیت هنری علاوه بر ساختن آهنگهای خود برای همکاران خود نیز آهنگ می‌ساخت از جمله آنها عبارتند از: ما بهم نمی‌رسیم (گوگوش) گرگ و بره (شهرام شب‌پره) شب زخمی (ابی) اینو از تو یادگرفتم (لیلا فروهر) سلی و…. در سال پنجاه و شش در سازمان ملی شیر و خورشید بعنوان رئیس قسمت سمعی و بصری سازمان انتخاب شد اما با وقوع انقلاب ۵۷ از این سمت بکنار گذاشته شد. وی پس از دورانی وقفه در سال ۶۵ شمسی به فلورانس مهاجرت کرد و پس از مدتی اقامت برای همیشه مقصدش را به تورنتو کانادا ترک گفت. فعالیت هنری وی، چندین آلبوم و کنسرت در سبک متفاوتی (بیشتر سبک قوالی) ارائه داده‌است.
پیشینه
سلیمان واثقی خواندن را با قرآن‌خوانی آغاز کرد و پس از شرکت در برنامه‌های موسیقی و تئاتر دانشگاه در دورهٔ دانشجویی به صحنهٔ موسیقی وارد شد.
هنگامی که سلی در اردوهای دانشجویی می‌خواند، مسئولان وقت رادیو دریا مانند شاهرخ نادری صدایش را شنیدند و کشف کردند. نخستین کارهای رسمی وی روی صفحه ۴۵ دور و دو ترانه «حمدی فیل» و «در اومدی ز خونه» بودند، که در سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱) بر دو روی صفحه ضبط شدند.
آهنگ «در اومدی ز خونه» کار دوم او بود که آنها را در برنامه فریدون فرخزاد (میخک نقره‌ای) اجرا کرد. پس از آن سلی در گروه کر اپرای تالار رودکی استخدام شد و تحصیلات علمی موسیقی را آن‌جا آغاز کرد و ادامه داد. سلفژ (نت‌خوانی) را نیز آموخت و ۸ سال تعلیم آواز کلاسیک دید.
خارج از ایران
سلی در سال ۱۳۵۵ (۱۹۷۶) با گیتی امامی ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵ خورشیدی) به ایتالیا رفت. در فلورانس با کامران خاشع آلبوم «آب» را بر پایهٔ سروده‌های حافظ و مولانا و سهراب سپهری کار کرد و در سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۶) به همراه خانواده به کانادا مهاجرت کرده و در سال ۱۹۸۷ با خانواده به تورنتو آمد. در تورنتو به همراهی دیگران نشریه سایبان را منتشر کرد که حدود چهار سال دوام داشت.
سلی در سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲) به «گروه لیان» پیوست و فعالیتش را در زمینهٔ موسیقی کلاسیک ایرانی ادامه داد.
آلبوم‌های «آب»، «واقعه» ،» چرخ»، «رنگین کمان»، «خاک حیران» از آثار او در این دوره است.
سلی روز پنجشنبه ۹ آبان (۳۰ اکتبر) به عنوان هنرمندی از جوامع قومی کانادا مورد تشویق دیوید اونلی فرماندار ایالت انتاریو کانادا قرار گرفت، و لوح تقدیر و نشان دریافت کرد.
از آن‌جا که فعالیت موسیقایی سلی در دهه ۱۳۸۰ به ساخت موزیک‌های خاص و کار روی اشعار کلاسیک عرفانی خلاصه شده وی در سال ۱۳۸۵ به ایران سفر کرده و امیدوار است بتواند با مجوز وزارت ارشاد ایران، موسیقی تازه خود را در داخل ایران منتشر کند.
در سال ۱۳۹۰ سلی به همراه دریا دادور و ارکستر سمفونیک بلژیک در برنامه‌ای با تنظیم پرواز همای در لندن به روی صحنه رفت.
منابع
بر پایهٔ داده‌هایی از:
چوریزو
چوریزو از اسپانیا یی; ( یا  ) یک نوع سوسیس گوشت خوک می‌باشد. به‌طور سنتی آن را با استفاده از روده طبیعی درست می نمایند، که یک روش قدیمی از دوران روم باستان است.
در اروپا چوریزو، یک نوع سوسیس تخمیر یافته حفاظت شده دودی است که ممکن است به صورت قطعه قطعه و خام مصرف شود.یا به عنوان یک ماده برای اضافه کردن عطر و طعم به غذاهای دیگر به کار برده شود. در جای دیگر برخی از سوسیس‌هایی که به عنوان چوریزو به فروش می رسد ممکن است تخمیر شده و حفاظت شده نباشند و قبل از خوردن نیاز به پخت داشته باشند. چوریزوی اسپانیایی و چوریزوی پرتقالی مشخصه دودی بودن و رنگ تند قرمز خود را از فلفلهای قرمز خشک دودی می‌گیرند(pimentón/pimentão).
چوریزو می‌تواند به صورت تکه شده در ساندویچ ، کبابی ، سرخ شده یا جوشانده در مایعات شامل مشروب آب سیب یا در دیگر نوشیدنیهای الکلی قوی مانند aguardiente مصرف شود. همچنین می‌تواند به عنوان یک جایگزین جزئی برای گوشت گاو چرخ کرده یا خوک استفاده شود.
نامها
آستوریانی: chorizu (تلفظ آستوریان: [tʃoˈɾiθu])
باسکی: [(txorizo ([tʃoˈɾis̻o
گالیسیایی: [(chourizo ([tʃowˈɾiθo
پرتغالی: chouriço (تلفظ پرتغالی:[ʃoˈɾisu])
اسپانیایی: chorizo (تلفظ اسپانیایی: [tʃoˈɾiθo] or تلفظ اسپانیایی: [tʃoˈɾiso])
ریشه کلمه چوریزو نامشخص است.قبلاً تصور می شد که از لغت لاتین salsicium به معنی نمک سود شده گرفته شده‌است. در انگلیسی معمولاً به صورت /tʃəˈri:zoʊ, -soʊ/ تلفظ می‌شود. در تلفظهای غیر انگلیسی ، گاهی همراه با /tʃəˈri:θoʊ/ شنیده شده ،که از تلفظ اسپانیایی کاستیلینی تقلید شده‌است.
کبوتردریایی
کبوتردریایی، که با نام مرغان باران نیز شناخته می‌شوند، گروهی از پرندگان دریایی شامل نزدیک به ۳۰ گونه عضو تیرهٔ کبوتردریاییان می‌شوند که در آب‌های معتدل و سرد سراسر جهان یافت می‌شوند. این پرندگان به جز در فصل تخم‌گذاری به کرانه‌های دریاها نمی‌آیند و در لجه‌ها به سر می‌برند. رنگ پرهای این پرندگان اغلب دارای الگوهای سیاه، سفید، یا خاکستری است.
برخی کبوتردریایی‌ها مسافت‌های بسیار طولانی را کوچ می‌کنند. کبوتر دریایی دودی بیش از ۱۴٬۰۰۰ کیلومتر را از مکان‌هایی که در آن به صورت گروهی جوجه آورده‌اند در جزایر فالکلند (۵۲°جنوبی ۶۰°غربی) در جنوب تا ۶۵°-۷۰°شمالی در اقیانوس اطلس را طی می‌کند تا به کرانه‌های نروژ برسد.
فهرست گونه‌ها
گونه‌های زیر که عضو چندین سرده مختلف هستند در اصطلاح کبوتردریایی خوانده می‌شوند:
کامی بل
کامی بل (Cammy Bell؛ زادهٔ September 18, 1986) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است.
نقد فیلم
نقد فیلم یکی از فعالیت های مشترک میان روزنامه‌نگاران و کارشناسان حوزه سینما است که مبتنی بر تحلیل و بررسی همه‌جانبه یک اثر سینمایی یا تلویزیونی است. نقد فیلم عمدتا بر دو نوع است: نقد در فضای روزنامه نگاری که توسط روزنامه‌نگاران در رسانه های چاپی یا الکترونیکی تولید و انجام می‌شود و نقد آکادمیک که از طرف محققان و پژوهندگان فیلم و سینما که از اصول نظری نقد فیلم آگاه‌اند، انجام می‌شود. منتقد فیلمی که به عنوان یک متخصص سینما، بررسی و نقد بر روی فیلم‌ها انجام می‌دهد، به دلیل داشتن دانش و تجربه در زمینه سینما و افزایش آگاهی از اصول و فنون سینمایی، می‌تواند به طور جامع و دقیقی ارزیابی کند که چگونه فیلمی برای مخاطبان مناسب است و چه مشکلاتی در فیلم وجود دارد. منتقد فیلم به طور کلی یک کارشناس فیلم و سینما است که می‌تواند به دلیل داشتن اطلاعات خاص در زمینه فیلم، به شکلی خلاصه و بیانگرانه، فیلم‌ها را ارزیابی کند.