cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نیروگاه متمرکز پارس جنوبی
کارفرما و پیمانکاران
شرکت ملی نفت ایران هزینه اجرای طرح را تأمین کرده‌است. مشاور طرح، مهندسین مشاور قدس نیرو، تأمین‌کننده‌های اصلی تجهیزات شرکت توگا، پارس ژنراتور، ماشین‌سازی اراک و پیمانکار اصلی کارهای ساختمانی، شرکت توان و توسعه سیلوها، پیمانکار امور برقی شرکت پارسیان نیروگاه، پیمانکار پست و خطوط انتقال نیرو، شرکت پارسیان پست بوده‌است.
روزشمار ساخت نیروگاه
واحد اول و دوم در آذر و بهمن ۱۳۸۷، واحد سوم و چهارم در فروردین و خرداد ۱۳۸۸ و واحدهای پنجم و ششم در آذر ۱۳۸۸ سنکرون شدند.
مدت اجرای ساخت نیروگاه از زمان عقد قرارداد تا راه‌اندازی اولین واحد ۱۸ ماه و تا راه‌اندازی آخرین واحد ۲۴ ماه، همچنین تا تحویل دائم، ۱۸ ماه دوره ضمانت بوده‌است.
مدرسه حاج حسن
مدرسه حاج حسن مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان قیام، خیابان هارونیه، مقابل صحن هارون ولایت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اسپنگلر، پنسیلوانیا
اسپنگلر (به انگلیسی: Spangler) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کمبریا، پنسیلوانیا واقع شده‌است.
تیتوم ۳۷۴۸
سیارک ۳۷۴۸ سه هزار و هفتصد و چهل و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ مه ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۷۰ است.
جلال حسن
جلال حسن (جلال حسن حاجم؛ زاده May 18, 1991) یک بازیکن فوتبال اهل عراق است.
جرج آر. آر. مارتین
جرج ریموند ریچارد مارتین (George Raymond Richard Martin؛ زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۸ با نام جرج ریموند مارتین) رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و نویسندهٔ داستان کوتاه آمریکایی است. او مؤلف مجموعهٔ رمان‌های فانتزی حماسی ترانه یخ و آتش بوده‌است که یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی مشهور نیز با نام بازی تاج‌وتخت (۲۰۱۱–۲۰۱۹) از روی این رمان‌ها اقتباس شد. برخی از منتقدان و نشریات بازی تاج‌وتخت را به‌عنوان یکی از بهترین مجموعه‌های شبکهٔ اچ‌بی‌او در تمام دوران انتخاب کرده‌اند.
جلال حسن
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
جرج آر. آر. مارتین
در ۲۰۰۵، لو گروسمن از تایم مارتین را «تالکین آمریکا» نامید و در ۲۰۱۱، نامش در فهرست سالانهٔ ۱۰۰ شخص تأثیرگذار تایم قرار گرفت.
مارتین و هیدتاکا میازاکی با همکاری هم بازی الدن رینگ که یک اثر ماجراجویی، نقش‌آفرینی و جهان باز است را داستان‌نویسی کرده‌اند اما مارتین مسئولیت ساخت دنیا را بر عهده داشته است که لندزبیتوین (LandsBetween) یا دنیای میانه نامیده می‌شود.
زندگی‌نامه
جرج آر.آر. مارتین در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۸ در بایون در ایالت نیوجرسی آمریکا به دنیا آمد. خانواده‌اش از طبقهٔ کارگر بودند و در یک مجتمع مسکونی فدرال در نزدیکی لنگرگاه‌های شهر زندگی می‌کردند. او در همان‌جا به دبیرستان رفت، هرچند آن را دوست نداشت. با این وجود، مارتین بعدها می‌گوید در آن دورهٔ حیاتی بود که علاقه‌اش به سبک داستانی «ابرقهرمانی» شکل گرفت. در جوانی، عاشق کمیکهای ابرقهرمانی عصر نقره‌ای دههٔ ۶۰ بود و همهٔ آن‌ها را جمع می‌کرد. در شمارهٔ ۲۰ کمیک‌استریپ «چهار شگفت‌انگیز» نامه‌ای به چاپ رسید که مارتینِ دانش‌آموز به سردبیر آن نوشته بود. او می‌گوید توجهی که به آن نامه شد، همراه با علاقه‌اش به کمیک‌ها و فنزینهای در حال پیدایش آن عصر دست به دست هم دادند تا او راه یک نویسندهٔ حرفه‌ای را در پیش گیرد. در سال ۱۹۶۵، در حالی که مارتین هنوز یک نوجوان بود، برای داستان آماتوری ابرقهرمانیش به نام «مرد قدرت‌مند در برابر حصار آبی» برندهٔ جایزه آلی شد.
مارتین نوشتن داستان‌های کوتاه علمی–تخیلی را از اوایل دههٔ ۱۹۷۰ آغاز کرد. اولین داستانش که نامزد دو جایزهٔ هوگو و نبیولا شد، «با صبح‌گاه، مه می‌آید» نام داشت که در سال ۱۹۷۳ در مجلهٔ آنالوگ به چاپ رسید.
با این که بیشتر کارهای او، فانتزی و وحشت محسوب می‌شوند، چندتا از کارهای اولیه‌اش در سبک علمی‌تخیلی نوشته شده‌اند و در آینده‌ای غریب به نام «هزار دنیا» یا «آدمستان» اتفاق می‌افتند. علاوه بر آن، حداقل یک اثر او در سبک سیاسی-نظامی است؛ «شب خون‌آشام‌ها» که «هری ترتل‌داو» آن را در فهرست «بهترین علمی‌تخیلی‌های نظامی» قرن بیستم قرار داد.
در دههٔ ۱۹۸۰، مارتین نوشتن برای تلویزیون را شروع کرد و همچنین به ویراستاری کتاب پرداخت. او در هالیوود، روی مجموعه‌های «Twilight Zone» و «Beauty and the Beast» کار کرد.
در سال ۱۹۸۷، فیلمی به نام «Nightflyers» از روی نولای او با همین نام ساخته شد.
مارتین در ۱۵ فوریهٔ ۲۰۱۱ طی یک جشن کوچک در خانه‌شان در سنتا فهٔ نیومکزیکو، با پاریس مک‌براید ازدواج کرد. حلقه‌های ازدواجشان را هنرمندان محلی با الهام از فرهنگ سلت ساخته و به آن‌ها هدیه دادند. دوستان محلی‌شان نیز در جشن حاضر بودند و به آن‌ها در برگزاری جشن یاری رساندند.
ساخت سریال با شبکهٔ اچ‌بی‌او
در حینی که کتاب پنجم مجموعهٔ ترانه یخ و آتش، «رقصی با اژدهایان» داشت تمام می‌شد، مارتین به شدت درگیر ساخت یک سریال تلویزیونی شد که از همین مجموعه‌اش اقتباس شده بود. نام سریال را به خاطر کتاب اول مجموعه، «بازی تاج و تخت» گذاشتند. مارتین در انتخاب تیم تهیه‌کنندگی و نوشتن دیالوگ‌ها شرکت داشت و نامش در فهرست تهیه‌کنندگان اجرایی سریال می‌آید.
در سال ۲۰۰۷، شبکهٔ اچ‌بی‌او تمام حقوق تلویزیونی مجموعهٔ ترانه یخ و آتش را خرید. «بازی تاج و تخت» در ۱۷ آوریل ۲۰۱۱ شروع به پخش کرد و تا ده قسمت یک ساعتی ادامه یافت. فصل اول سریال، رخدادهای اولین کتاب مجموعه را پوشش می‌دهد. ماه‌ها پیش از اکران اولین فصل سریال، تریلرها و تکه‌های پشت صحنه‌های زیادی از مراحل ساخت سریال در اچ‌بی‌او پخش شد و در سایت‌های اینترنتی گوناگونی در دسترس عموم قرار گرفت. این‌ها تنها بخشی از تبلیغات رسانه‌ای وسیع اچ‌بی‌او بود که برای یکی از گران‌ترین سریال‌های تلویزیون کابلیشان انجام می‌شد. هزینهٔ ساخت سریال را تنها برای اولین فصل، حدود ۵۰ تا ۶۰ میلیون دلار تخمین می‌زنند. دو هفته پیش از شروع به پخش مجموعه، ۱۴ دقیقه از اولین قسمت سریال پخش شد تا انتظارات را همچنان بیشتر بالا ببرند. پس از آن که نظرات مثبت بینندگان از سراسر دنیا سرازیر شد و اولین قسمت به بیش از ۴٫۲ میلیون بیننده در آمریکا دست یافت، تنها دو روز پس از شروع پخش سریال، اچ‌بی‌او اعلام کرد که دومین فصل «بازی تاج و تخت» نیز کلید خورده‌است. تا پایان آن هفته، ۹ میلیون نفر اولین قسمت را تماشا کرده بودند. چیز زیادی از پایان پخش فصل اول نگذشته بود، که اعلام شد سریال نامزد ۱۳ جایزهٔ امی شده، از جمله بهترین سریال درام و بهترین بازیگر نقش مکمل.
صادق کرده
صادق کُرده فیلمی درام،جنایی به نویسندگی و کارگردانی ناصر تقوایی محصول سال ۱۳۵۱ است.
همیشه به همسر خود بگویید
همیشه به همسر خود بگویید (Always Tell Your Wife) فیلمی کوتاه در ژانر کمدی به کارگردانی آلفرد هیچکاک، سیمور هیکس و هیو کریس است که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد.
بعد از بیماریِ هیو کریس (کارگردان اصلی فیلم)، آلفرد هیچکاک و تهیه کننده فیلم سیمور هیکس فیلم را به پایان رساندند و این گونه اولین تجربه کارگردانی آلفرد هیچکاک رقم خورد.
دقایقی از این فیلم گمشده و حدود ۸ دقیقه از آن موجود است.
نبرد آرنهم
نبرد آرنهم بخشی از عملیات مارکت گاردن، در طرح مشترک آمریکا-انگلستان، برای دور زدن خط دفاعی آلمان در سراسر رود راین و ورود به آلمان از طریق هلند است.
در این طرح نیروهای انگلیسی به کمک یک بریگاد چترباز لهستانی و امریکایی، پل فلزی راین سفلی در نزدیکی آرنهم را و واحدهای هوابرد آمریکایی پل‌های نایمیخن و گریو را تصرف می‌کردند. ارتش دوم انگلستان با پیمودن مسافت ۵۰ مایلی به واحد هوابرد ملحق می‌شد و از پل‌های استفاده می‌کرد. فیلد مارشال والتر مدل، فرمانده آلمانی پایداری سختی را در ناحیه پل‌ها سازمان داد؛ مودل تصادفاً در آرنهم بود و نیروی زره‌پوش نیز، در پی پیاده شدن متفقین در نرماندی، سازماندهی می‌شدند. شکست متفقین در آرنهم امید بدست آوردن پیروزی زودرس در غرب را بر باد داد.
آرمان درویش
آرمان درویش (زادهٔ ۲۹ مرداد ۱۳۶۶) بازیگر ایرانی است. او در سال ۱۳۹۴ با بازی در فیلم سينمايی چهارشنبه به کارگردانی سروش محمدزاده بازیگری را آغاز کرد.
زندگی حرفه‌ای
آرمان درویش متولد ۲۹ مرداد سال ۱۳۶۶ در الشتر و بزرگ شده شهر ملایر در همدان است. او در دو رشته کارگردانی و ادبیات نمایشی در دانشگاه سوره به تحصیل پرداخت. پس از آن دوره کوتاهی را در کلاس‌های بازیگری امین تارخ گذراند. او سال‌ها در کنار محمدهادی کریمی فعالیت می‌کرد و همچنین به نوشتن فیلمنامه و ساخت فیلم کوتاه و نوشتن مقالات سینمایی در مطبوعات می‌پرداخت.
در سال ۱۳۹۴ با بازی در فیلم «چهارشنبه» نخستین تجربه تصویر خود را رقم زد و با واکنش‌های بسیار خوب منتقدان در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر رو به رو شد.
پس از آن در فیلم‌های متعددی از جمله «پشت دیوار سکوت» به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی ایفای نقش کرد و در سال ۱۳۹۵ برای بازی در فیلم « کمدی انسانی» ساختهٔ محمدهادی کریمی برندهٔ جایزهٔ «بهترین بازیگر مرد از جشنوارهٔ تامیل نروژ» شد. در سال ۱۳۹۶ در دیگر همکاریش با شهاب حسینی پس از «چهارشنبه» و «خورشید نیمه‌شب» در فیلم «مقیمان ناکجا» به کارگردانی و نویسندگی شهاب حسینی حضور پیدا کرد و نقش اصلی این فیلم را ایفا کرد. پس از آن در فیلم‌هایی چون «یلدا»، «سودابه» به کارگردانی محمدعلی سجادی، «پسرکشی»، «موافقت اصولی» و سریال نمایش خانگی «ملکه گدایان» به ایفای نقش پرداخت.
رکوع
رُکوع یکی از رُکنهای نماز است. رکوع معمولاً در هر رکعت یک بار انجام می‌شود (در نماز آیات هر رکعت ۵ رکوع دارد) در رکوع انسان باید آنقدر خم شود که دستهایش به زانوها برسند و ذکر رکوع را بگوید. پس از رکوع انسان می‌ایستد و سپس سجده را انجام می‌دهد. البته در رکعت دوم نماز جمعه پس از رکوع قنوت و پس از آن سجده است.
اهل سنت پس از رکوع دعای «ربنا و لک الحمد» را می‌خوانند.
رکنیت
رکوع- علاوه بر وجوب- از ارکان نماز است؛ بدین معنا که ترک یا زیاد کردن آن حتی از روی سهو موجب بطلان نماز می‌شود. البته در ترک سهوی، چنانچه قبل از دخول در رکن بعدی (سجود) متذکر شود، واجب است برگردد و آن را به جا آورد. در این صورت نمازش صحیح است؛ اما اگر پس از دخول در رکن بعدی متذکر گردد، به قول مشهور نمازش باطل است؛ خواه در دو رکعت نخست باشد یا دو رکعت پایانی نمازهای چهار رکعتی.
تفصیل قدما
برخی قدما میان دو رکعت نخست و دو رکعت آخر تفصیل داده و گفته‌اند: اگر در دو رکعت آخر، پس از هر دو سجده متذکر شود، بر می‌گردد و رکوع را به جا می‌آورد و سجده را دوباره انجام می‌دهد و در این صورت نمازش صحیح است. جریان حکم یاد شده در رکعت دوم نیز از برخی قدما نقل شده است. بلکه از برخی دیگر از آنان تعمیم حکم یاد شده به همه رکعتها نقل شده است.
شاریبرت یکم
شاریبرت یکم یا کاریبرت یکم (زادهٔ پیرامون ۵۱۷ – درگذشتهٔ نوامبر یا دسامبر ۵۶۷) پادشاه پاریس از دودمان مروونژی بود که از ۵۶۱ تا ۵۶۷ حکومت کرد.
زندگی‌نامه
کلوتار در سال ۵۵۶، شاریبرت و برادر کوچکترش گونترام را به مقابله با کوچکترین پسر خود شرام که سر به شورش برداشته بود فرستاد. شرام در کوهستان سیاه واقع در لیموزین پنهان شده‌بود و مذاکره با او نتیجه‌ای دربر نداشت. پس دو سپاه آمادهٔ نبرد بایکدیگر شدند. اما وقوع توفان مانع از شروع جنگ شده و شرام با فرستادن نامه‌هایی ساختگی به برادرانش خبر از مرگ پدرشان داد. شاریبرت و گونترام با باور این موضوع بی‌درنگ به بورگوندی بازگشتند تا موقعیتشان را تثبیت نمایند.
با مرگ واقعی کلوتار یکم در سال ۵۶۱، سرزمین فرانک‌ها بین پسرانش با ترکیبی جدید تقسیم شد بدین صورت که هر پسر بر قلمرویی مجزا فرمان می‌راند و ضرورتی وجود نداشت که این قلمرو حتماً از نظر جغرافیایی منسجم باشد، بلکه می‌توانست از دو ناحیهٔ ناپیوسته با شهری مهم تشکیل شده‌باشد. نام هر کدام از این پادشاهی‌ها نیز تابع نام همان شهر بود. در این تقسیم اراضی نوستریا (ناحیه‌ای در میان سوم و لوآر)، آکیتن و نوامپوپولنا با مرکزیت پاریس به شاریبرت رسید. همچنین روان، تور، پواتیه، لیموژ، بوردو، تولوز، کئور و البی از جمله شهرهای مهمی بودند که زیر فرمان او قرار گرفتند. در مقابل بورگوندی به گونترام، اوسترازیا همراه با رنس و مرکزیت متز به سیگبرت و قلمرویی جمع‌وجور با مرکزیت سوآسون به کوچکترین برادر، شیلپریک، رسید.
شاریبرت چندین معشوقه داشت و از آنان فرزندانی. او همچنین از همسرش اینگوبرگا صاحب دختری بود به نام برتا که او را به ازدواج اتلبرت، پادشاه کافر کنت درآورد. برتا اسقف لیودهارد را با خود به‌عنوان اقرارآورندهٔ شخصی خود برد و توانست به‌عنوان همسر اتلبرت چنان تأثیری بر دربار او بگذارد که نتیجه‌اش موفقیت سنت آگوستین کانتربری در تبلیغ مسیحیت در کنت در سال ۵۹۷ بود.
شاریبرت فردی سخنور و دانش‌آموخته در علم قانون بود اما علی‌رغم این موضوع، او فاسدالاخلاق‌ترین فرد درمیان مِرووٙنژی‌های اولیه نیز به‌شمار می‌رفت. او تا آنجا پیش رفت که طرد و تکفیر گردید و مرگش در ۵۶۷ در نتیجهٔ زیاده‌روی‌های او روی داد. پس از مرگ شاریبرت برادرانش قلمرو او را بین خود تقسیم کرده و طبق توافقی اولیه، پاریس را به‌طور مشترک دراختیار گرفتند. او چهار همسر داشت و آخرین بازماندهٔ آنها ملکه تئوشیلد پیشنهاد ازدواج با گونترام را مطرح ساخت، اما تشکیل شورایی در سال ۵۵۷ در پاریس این ازدواج را زنا با محارم دانست و آنرا غیرقانونی اعلام کرد. گونترام به‌منظور محافظت از ملکه و علی‌رغم میل تئوشیلد او را در صومعه‌ای در ارل سکنی داد.
صحیفه همام بن منبه
صحیفه همام بن منبه کتاب حدیث نوشتهٔ همام بن منبه می‌باشد. این کتاب را یکی از نخستین کتاب‌های حدیث می‌دانند که تا کنون موجود می‌باشد. دو نسخه قدیمی از آن موجود می‌باشد که یکی در دمشق و دیگری در برلین نگهداری می‌شوند.
خالد علی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۱)
خالد علی (Khalid Ali؛ زادهٔ March 24, 1981) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
آدام ماروشی
آدام ماروشی (Marosi Ádám؛ زادهٔ July 26, 1984) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل مجارستان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
آنتونیو نیلسون
آنتونیو نیلسون (Antônio Naelson؛ زادهٔ May 23, 1976) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل-مکزیک است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.وی در جام جهانی ۲۰۰۶ یک گل به تیم ایران زد.
مرسیها آجریچ
مرسیها آجریچ (Mersiha Aščerić؛ زادهٔ July 18, 1978) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است.
هاووپول، نیوجرسی
هاووپول شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۹۲۲ نفر بوده‌است.
روابط ایران و ژاپن
روابط ایران و ژاپن گذشته از سوابق تاریخی، با بستن یک قرارداد دوستی در سال ۱۳۰۸ (خورشیدی) به صورت رسمی برقرار شد. در روابط ایران و ژاپن از آغاز تا به امروز، همواره از دید اقتصادی، دارای اهمیت ویژه بوده‌است. از یک طرف ژاپن به نفت خام و بازار ایران نیاز دارد و از طرف دیگر ایران نیز ژاپن را همواره بازار عمدهٔ برای فروش نفت و تأمین کالاهای صنعتی و فناوری قلمداد نموده‌است. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، حجم مبادلات تجاری بین دو کشور، گسترش چشمگیری یافت و در سال ۲۰۰۶ به مرز ۳٫۱۲ میلیارد دلار آمریکا رسید.
در ژوئن ۲۰۱۹ شینزو آبه نخست‌وزیر ژاپن تحت عنوان نخستین سفر نخست‌وزیر این کشور پس از انقلاب به ایران، به تهران سفر کرد.
جهان باستان
در یک سده گذشته شماری از بزرگان ایران‌شناسی و محققان تاریخ ژاپن از مناسبات دیرین تمدنی و فرهنگی میان ایران زمین و کشور آفتاب سخن گفته و دلایل تاریخی، باستان‌شناسی و زبان‌شناسی در اثبات نظرشان پیش نهاده‌اند، تا آنجاکه پژوهندگانی با استناد به راهبردهای علمی، ایرانی‌تبار بودن بسیاری از ناموران هنر ژاپن در روزگار باستان را مطرح ساخته و بنیاد شاهنشاهی ژاپن را نیز بر ساخته شهزادگان ایرانی دانسته‌اند. این بحث وبررسی‌ها به خصوص در دهه‌های ۱۳۹۶ و ۱۹۷۰ به اوج رسید. کشورهای شرق آسیا در دوران باستان، تحت تأثیر فرهنگ ایرانی بودند و به مانند کره و چین، ژاپن نیز از فرهنگ ایران تأثیر پذیرفته‌است. در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) تکه چوبی - پیش از ورود کاغذ به ژاپن، آنها از چوب برای نوشتن استفاده می‌کردند - در ژاپن پیدا شد که بر روی آن نام چند دیپلمات ایرانی نوشته شده بود. همچنین تعداد زیادی سکه ایرانی از زمان خسرو پرویز در ژاپن پیدا شده‌است که نشان از روابط تجاری این دو کشور دارد. ایرانیانی که در دوره تنپیو در دوره نارا از ژاپن دیدن کردند در کتاب تاریخ چوکوزن «زوکو نیهونکی» شرح داده شده‌است. در سال ۷۳۶ (تنپیو ۸)، نایو، معاون فرستاده به چین، با سه چینی و یک پارسی به ژاپن بازگشت و با امپراتور شومو دیدار داشت. این زمانی بود که در ژاپن، در دوره مربوط به اواخر دولت چهار فرزندان فوجیوارا. این ایرانی که با نام چینی لی جین هی ضبط شده‌است، به او رتبه ای اعطا شده‌است، اما محل کار او مشخص نیست. در سال ۲۰۱۶، مشخص شد که یک مسئول دانشگاه (در زمان ۷۶۵) به نام Hashi no Kiyomichi در این مدرسهکار می‌کرده‌است با رمزگشایی از الواح چوبی حفاری شده از ویرانه‌های کاخ Heijo مشخص شد که نام هاشی (هاشی) نامی است به معنای پارس ممکن است که با آن افراد چینی و پارسی لی میتسو مرتبط باشد.
بر اساس پژوهش‌های جدید بودا از خاندان پادشاهی هخامنشی بوده‌است که بدلایلی بسوی خراسان عزیمت نموده و بامیان از مراکز اولیه بودایی گرایی است. آیکون خورشید که به‌صورت گلی ۱۲ برگ یا ۱۶ برگ در نمادهای ایرانی وجود داشته‌است به نمادهای بودایی نیز تبدیل شده‌است. کهن‌ترین دستنوشته پارسی ژاپن به حدود ۸۰۰ سال قبل برمی گردد که توسط ناخدایی ایرانی در بندر چین برای یک راهب بودایی ژاپنی نوشته شده‌است. (مجله دریای پارس) تأثیر ایران بر ژاپن در سده ۶ (میلادی) و آغاز سده ۷ (میلادی) به اوج خود رسید. در این دوران، ابریشم ایرانی در جهان بسیار پرطرفدار بود و مهم‌ترین تأثیر ایران بر ژاپن در این دوره نیز به تجارت ابریشم باز می‌شود. ابریشم پیدا شده از سده ۸ (میلادی) در ژاپن، نشان می‌دهد که تأثیر فرهنگی ایران بر این کشور تا دستکم یک سده پس از سقوط ایران به دست مسلمانان، زنده مانده‌است.
کالپین، کالیفرنیا
کالپین (به انگلیسی: Calpine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سیرا، کالیفرنیا واقع شده‌است. کالپین ۱٫۸۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۳۴٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روابط ایران و ژاپن
قاجاریان
ناصرالدین‌شاه قاجار در دومین سفر خود به اروپا در ۱۲۵۷ (خورشیدی)، ۱۸۷۸ (میلادی) در سن پترزبورگ با انوموتو تاکه‌آکی، سفیر ژاپن دیدار و درخواست برقراری روابط دیپلماتیک را مطرح کرد. او می‌خواست با گسترش روابط دیپلماتیک با کشورهای مختلف از نفوذ سیاسی و اقتصادی امپراتوری روسیه و امپراتوری بریتانیا بر ایران بکاهد.
اما دید ژاپنی‌ها این بود که کشورهای اسلامی از پیشرفت در علم و فناوری عقب مانده‌اند و کمک چندانی به پیشرفت کشورشان ندارند. اما می‌توانند برای کالاهای ژاپنی بازار خوبی باشند؛ بنابراین وزارت امور خارجه ژاپن در آوریل ۱۸۸۰ به یوشیدا ماساهارو (که دیپلماتی جوان و تحصیل کرده بود) مأموریت داد به ایران و امپراتوری عثمانی سفر کند و راه‌های برقراری رابطه بازرگانی با این دو کشور اسلامی را بررسی کند. در تابستان ۱۲۵۹ (خورشیدی)-۱۸۸۰ (میلادی) او به همراه ستاد ارتش ژاپن و پنج بازرگان با یک کشتی جنگی تندرو در ۴۵ روز از ژاپن به بوشهر رسید. او و هیئت همراهش ۴۵ روز دیگر را برای رسیدن به تهران سپری کردند و سر راه خود از شیراز و اصفهان هم دیدن کردند. برگردان آنها یک هندی آشنا به زبان فارسی بود. ناصرالدین شاه هیئت دیپلماتیک ژاپن را در ۶ مهر ۱۲۵۹–۲۷ سپتامبر ۱۸۸۰ به حضور پذیرفت. اسناد وزارت خارجه ژاپن نشان می‌دهند که دیدار ناصرالدین شاه با نمایندگان ژاپن، بیش از حد انتظار، طول کشید.
با اینکه ایران از دید پیشرفت علمی برای ژاپنی‌ها اهمیتی نیافت اما ایران از دید دیگری برای ژاپن مهم شد. هم‌مرز بودن ایران با مرزهای جنوبی امپراتوری روسیه باعث شد در سال‌های پس از سفر یوشیدا به ایران، جاسوس‌های ژاپنی به ایران بروند. نمونه آن، سرهنگ یاسوماسا بود که در ۱۸۹۶ (میلادی) به ایران سفر کرد تا از وضعیت امپراتوری روسیه اطلاعات بدست بیاورد. جاسوسان ژاپنی همچنین دربارهٔ کشت تریاک در ایران و صدور آن به چین هم تحقیق می‌کردند؛ زیرا ژاپن در پی گسترش نفوذ خود در این کشور بود.
دودمان پهلوی
پس از به سلطنت رسیدن رضاشاه دولت ژاپن در سال ۱۳۰۵ نمایندگی بازرگانی در تهران افتتاح و به برقراری روابط سیاسی با ایران ابراز تمایل کرد که با استقبال ایران روبرو شد. در فروردین ۱۳۰۸ دو کشور پیمان‌نامه‌ای امضا کردند که حدود و اساس روابطشان را مشخص می‌کرد و با بستن «عهدنامه مودت» در اردیبهشت ۱۳۰۹ (مه ۱۹۳۰ میلادی) رابطه رسمی دیپلماتیک میان دو کشور برقرار شد. دولت ایران هوهانس خان ماسحیان (مساعدالسلطنه) را به عنوان نخستین وزیر مختار در هفدهم تیر ۱۳۰۹ به ژاپن فرستاد و سفارت ایران در ژاپن گشایش یافت.
جنگ جهانی دوم
در ۲۵ مهر ۱۳۱۸ (هفدهم اکتبر ۱۹۳۹) و آغاز جنگ جهانی دوم در شرایطی که ژاپن متحد آلمان نازی بود، ایران و ژاپن با یکدیگر «پیمان دوستی» بستند. این پیمان که میان «شوایشی ناکایاما» وزیر مختار ژاپن در تهران و مظفر اعلم (سردار انتصار) وزیر امور خارجه ایران امضا شد در ماده اول خود اعلام می‌کرد: «صلح خلل‌ناپذیر و دوستی حقیقی دائمی بین کشور شاهنشاهی ایران و امپراتوری ژاپن و همچنین بین اتباع‌شان برقرار خواهد بود».
در پی اشغال ایران، در سال ۱۳۲۱ وزیر مختار (سفیر) ایران از توکیو فراخوانده شد و روابط دیپلماتیک با ژاپن که متحد آلمان نازی بود، قطع شد. با فشاری که نیروهای متفقین بر دولت ایران آوردند، ایران مجبور شد در نهم اسفند ۱۳۲۳ رسماً به ژاپن اعلان جنگ کند. البته خصومت و تضاد منافع بین دو کشور وجود نداشت. و عملاً به دلیل فاصله جغرافیایی و اینکه نیروهای ژاپنی هیچگاه به منطقه خلیج فارس حتی نزدیک هم نشدند، جنگی میان دو کشور رخ نداد.
در ماجرای قطع رابطهٔ ایران و ژاپن، دولت بریتانیا و سفارت آن کشور در تهران نقش اصلی را برعهده داشت؛ بریتانیا اطمینان داشت که فعالیت سفارت دشمن در تهران، تهدیدی برای این کشور خواهد بود. ایران با استناد به معاهده بین دو دولت، بر تداوم رابطه تأکید می‌کرد اما بریتانیا ادامهٔ حضور ژاپنی‌ها در تهران را مخل نظم و امنیت منطقه و متفقین می‌دانست. توان دولت مرکزی ایران کمتر از آن بود که بتواند در برابر تهدیدات و جوسازی‌های بریتانیا دوام بیاورد. علی سهیلی، وزیرخارجه ایران روز ۲۳ فروردین ماه اعلام کرد ژاپنی‌ها باید ظرف یک هفته ایران را ترک کنند. هر چند این تصمیم در مجلس مخالفانی داشت اما دولت برای رهایی از فشار متفقین، چاره را در قطع رابطه با ژاپن یافت. ایران اشغال‌شده که در جبهه متفقین قرار گرفته بود، بهمن ۱۳۲۳، فوریه ۱۹۴۵، علیه ژاپن اعلان جنگ کرد. شش ماه بعد در پی حمله اتمی آمریکا به هیروشیما و ناگاساکی ژاپن تسلیم شد ولی روابط سیاسی میان ایران و ژاپن تا سال ۱۳۳۲ برقرار نشد.
پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، ایران نیز همانند بسیاری از کشورهایی که با ژاپن در حال جنگ بودند، در کنفرانس صلح سانفرانسیسکو شرکت و عهدنامه صلح با ژاپن را در هشتم سپتامبر ۱۹۵۱ (شانزدهم شهریور ۱۳۳۰) امضاء کرد و سفارتخانه‌های دو کشور در تهران و توکیو در دهم آبان همان سال، پس از نه سال بازگشایی شد. در هنگام جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران که بریتانیا و آمریکا خرید نفت ایران را تحریم کرده‌بودند ژاپن تنها کشوری بود که اقدام به فرستادن کشتی به ایران برای خرید نفت کرد. این پیشینه خوب در ذهن ایرانیان همچنان مانده‌است. روابط سیاسی ایران و ژاپن از این تاریخ به بعد در حال گسترش بوده‌است.
پس از انقلاب
با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، ژاپن با اعزام نمایندهٔ ویژه، علاقه‌مندی خود را در زمینه گسترش روابط مجدداً اعلام داشت و در سال‌های گذشته روابط دوستانه و توسعه آن در دستور کار دو کشور بوده‌است.
دولت حسن روحانی
در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۹۲ حسن روحانی با ماسا هیکوکومورا فرستاده نخست‌وزیر ژاپن دیدار کرد. موضوع این گفتگو بیشتر تأکید بر حل و فصل امور هسته‌ای در چارچوب مقررات بین‌المللی، استقبال ایران از سرمایه‌گذاری ژاپن در صنایع ایران به ویژه در نفت و گاز، تأکید بر عدم دخالت خارجی به ویژه اقدام نظامی برخلاف مقررات بین‌المللی در دیگر کشورها بود. حسن روحانی روابط ایران با ژاپن را به عنوان یک کشور مهم آسیایی و دوست، مهم ارزیابی کرد و گفت: جمهوری اسلامی ایران مطمئن است که ژاپن به عنوان یک کشور بزرگ صنعتی و قدرتمند در آسیا نخواهد گذاشت که کشورهای ثالث در روابط تهران – توکیو خدشه‌ای وارد کنند.
سفر شینزو آبه به ایران
سفر شینزو آبه به ایران در خرداد ۱۳۹۸ (ژوئن ۲۰۱۹) نخستین سفر نخست‌وزیر ژاپن به ایران پس از انقلاب بود. البته او پیش از آن، در سال ۱۹۸۳ (میلادی) به عنوان دستیار اجرایی وزیر خارجه ژاپن (پدرش) نیز به تهران رفته بود. در روز سه شنبه ۲۱ خرداد یک مقام رسمی دولت ژاپن در نشست خبری ضمن تشریح این سفر هدف شینزو آبه از آن را کاهش تنش‌ها و تعمیق روابط دوستانه میان ایران و ژاپن اعلام کرد و گفت که قصدی برای میانجی‌گری میان آمریکا و ایران در میان نیست و همچنین ژاپن حامل پیامی ویژه از سوی آمریکا برای ایران نیست. با این حال برخی از چهره‌ها و رسانه‌های دولتی و اصلاح‌طلب از چند هفته پیش از سفر، تلاش نمودند سفر آبه به ایران را تحت عنوان «میانجی‌گری» و «حامل پیام آمریکا» جلوه دهند.
روابط اقتصادی
در روابط ایران و ژاپن از بدو تأسیس تا به امروز، همواره جنبه‌های اقتصادی دارای اهمیت ویژهٔ بوده‌است. از یک طرف ژاپن به نفت و بازار ایران نیاز دارد و از طرف دیگر ایران نیز ژاپن را همواره بازار عمدهٔ برای فروش نفت و تأمین کالاهای صنعتی و فناوری قلمداد نموده‌است.
روابط بازرگانی بین دو کشور مخصوصاً از هنگام نخستین مرحله افزایش قیمت نفت خام در سال ۱۹۷۳، افزایش شدیدی نشان می‌دهد. به عنوان مثال در سال ۱۹۶۷، حجم روابط تجاری دو کشور فقط ۸/۶۰۵ میلیون دلار آمریکا بود که ۷۷ میلیون دلار آن مربوط به صادرات ژاپن به ایران و ۸/۵۲۸ میلیون دلار آن به واردات از ایران اختصاص داشت.
در سال ۱۹۷۷، ژاپن کالاهایی به ارزش ۹۳/۱ میلیارد دلار به ایران صادر نمود و متقابلاً ۲۴/۴ میلیارد دلار از ایران واردات داشت که بدین ترتیب، حجم روابط تجاری در مقایسه با سال ۱۹۶۷، یعنی حدوداً ده سال قبل از آن، ۱۰ برابر افزایش یافت.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، حجم مبادلات تجاری بین دو کشور، گسترش چشمگیری یافت و در سال ۲۰۰۶ به مرز ۳/۱۲ میلیارد دلار رسید. در حال حاضر به دلیل تحریم‌های آمریکا حجم روابط تجاری بسیار اندک است.
تپه اولنگی (۲)
تپه اولنگی (۲) مربوط به عصر آهن است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، دهستان گلستان، ۳ کیلومتری شرق روستای دشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روابط ایران و ژاپن
مقایسه دو کشور
METI یا وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت، بانک مرکزی، اتاق بازرگانی، وزارت کشاورزی، جنگلداری و شیلات/گمرک مهمترین رکن اقتصادی ژاپن است تمامی تصمیمات اقتصادی، صنعتی و تجاری در وزارت اقتصادMETI اتخاذ می‌گردد. از این رو تصمیم‌گیری در حوزه واردات، صادرات، ممنوعیت‌ها و نظارت‌های وارداتی در این وزارت خانه انجام می‌شود. بانک مرکزی بر سیاست‌های پولی متمرکز است و در موضوعات خارجی تابع تصمیمات METI است. اتاق بازرگانی به دلیل نقشی که شرکت‌های بزرگ و عمده در آن دارند از نفوذ بالایی در تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌های اقتصادی بر عهده دارد.
روابط فرهنگی
موافقتنامه فرهنگی بین ایران و ژاپن در ۲۷ فروردین ماه سال ۱۳۳۶شمسی به امضاء رسید و همچنان به قوت خود باقی است. درچارچوب این موافقنامه، دولت ژاپن همه ساله تعداد ۱۱ بورس تحصیلی در مقاطع دکترا و فوق لیسانس به ایران اهداء می‌نماید. همچنین بورس کوتاه مدت از طریق آژانس همکارایهای خارجی ژاپن (جایکا)، انجمن بورسیه‌های فنی و غیره در اختیار کارشناسان ایرانی قرار گرفت.
سفرهای مقامات مهم دو کشور
دوره پهلوی (۱۹۲۵–۱۹۷۹)
لئو کانو
لئو کانو مدافع اهل برزیل است که در شهر پورتو الگره و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
روابط ایران و ژاپن
سفرهای مقامات مهم دو کشور
در ژوئن ۱۹۵۷، خواهر پادشاه ایران، فاطمه پهلوی و همسرش از ژاپن دیدن کردند. در اردیبهشت ۱۳۳۷ برادر شاه غلامرضا پهلوی از ژاپن دیدن کرد و سپس محمدرضا پهلوی به عنوان میهمان دولتی از ژاپن دیدن کرد. پس از آن، حکومت سلطنتی در سال ۱۹۷۹ سرنگون شد، بنابراین این آخرین دیدار خاندان سلطنتی ایران در تاریخ بود. همچنین از آنجایی که رهبر ایران هرگز به ژاپن سفر نکرده‌است، سفر شاه به ژاپن در سال ۱۹۵۸ آخرین سفر رهبر ایران است. در اکتبر ۱۹۷۱، شاهزاده یوریکو میکاسا برای دوهزار و پانصدمین سالگرد تأسیس امپراتوری ایران از ایران دیدن کرد. از آن زمان تا کنون خانواده سلطنتی ژاپن هرگز به ایران سفر نکرده‌اند، بنابراین این آخرین مورد از سفر خانواده سلطنتی ژاپن به ایران است. در سپتامبر ۱۹۷۸، نخست‌وزیر تاکئو فوکودا از ایران بازدید کرد. این آخرین سفر نخست‌وزیر ژاپن به ایران در دوره پهلوی بود، زیرا انقلاب در بهمن ماه سال بعد رخ داد و خاندان پهلوی فروپاشید.
لئو کانو
لئو کانو در تیم‌های فوتبال Ponte Preta سابقهٔ حضور دارد.
روابط ایران و ژاپن
سفرهای مقامات مهم دو کشور
در مهر ۱۳۵۸، ماسومی اسکی وزیر تجارت و صنعت بین‌المللی برای اولین بار پس از انقلاب به عنوان وزیر ژاپن به ایران سفر کرد. در آگوست ۱۹۸۳، شینتارو آبه وزیر امور خارجه پس از انقلاب برای اولین بار به عنوان وزیر امور خارجه ژاپن به ایران سفر کرد. در فروردین ۱۳۶۳، علی اکبر ولایتی وزیر امور خارجه برای اولین بار به عنوان وزیر ایران پس از انقلاب به ژاپن سفر کرد.
سال ۱۹۸۹ هم در ژاپن و هم در ایران سال غم و اندوه بود، زمانی که امپراتور شووا در ژانویه درگذشت و آیت الله خمینی در ژوئن رحلت نمود. در فوریه همان سال، مصطفی میر سلیم معاون رئیس‌جمهور برای برگزاری مراسم یادبود با عزاداری از ژاپن دیدن کرد. در ژوئیه همان سال، ماسایوکی فوجیو، رئیس سیاسی حزب لیبرال دموکرات، به منظور تسلیت به آیت الله خمینی، رهبر معظم انقلاب، که ماه قبل درگذشت، به ایران سفر کرد. علاوه بر این، معیری، مشاور رئیس‌جمهور، برای تاجگذاری امپراتور آکیهیتو در سال ۱۹۹۰ از ژاپن دیدن کرد.
در اکتبر ۲۰۰۰، محمد خاتمی، رئیس‌جمهور ایران، از ژاپن دیدن کرد. این اولین سفر رهبران ایران به ژاپن پس از انقلاب بود و این اولین سفر رهبران ایران به ژاپن در ۴۲ سال پس از سفر شاه به ژاپن در سال ۱۹۵۸ از جمله خاندان پهلوی بود.
در آگوست ۲۰۰۴، ریوتارو هاشیموتو، نخست‌وزیر سابق، پس از انقلاب برای اولین بار به عنوان نخست‌وزیر سابق ژاپن از ایران دیدن کرد. در آوریل ۲۰۱۲، نخست‌وزیر سابق یوکیو هاتویاما از ایران بازدید کرد. در دوران هیسه (ژانویه ۱۹۸۹ تا آوریل ۲۰۱۹)، نخست‌وزیر فعلی ژاپن هرگز به ایران سفر نکرد.
در ژوئن ۲۰۱۹، نخست‌وزیر شینزو آبه اولین نخست‌وزیر فعلی بود که به ایران پس از انقلاب سفر کرد و در آنجا با رئیس‌جمهور حسن روحانی و آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب نیز دیدار کرد. این اولین بار است که نخست‌وزیر فعلی با مقام معظم رهبری دیدار می‌کند. علاوه بر این، خود نخست‌وزیر آبه، پدرش، شینتارو آبه، را در سفرش به ایران در دوران وزیر خارجه‌اش همراهی کرد و با خامنه‌ای که در آن زمان رئیس‌جمهور بود، دیدار کرد.
پس از انتخابات ۱۳۹۲ و انتخاب دولت روحانی آقای کومورا معاون (حزبی) نخست‌وزیر را همراه با پیام کتبی به عنوان فرستاده ویژه نخست‌وزیر در شهریورماه سال ۱۳۹۲ به ایران اعزام نمود. متعاقب آن آقای آبه نخست‌وزیر ژاپن با حسن روحانی در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل ملاقات کرد. در آذرماه سال ۱۳۹۵ جناب آقای دکتر ظریف وزیر محترم امور خارجه کشورمان در راس هیئت سیاسی – اقتصادی به توکیو سفر نمودند و ضمن دیدار با مقامات عالی ژاپن از جمله نخست‌وزیر در خصوص تحکیم و توسعه مناسبات دو کشور تبادل نظر نمودند. در مجموع بین سالهای ۱۳۹۷–۱۳۹۲ سران دو کشور هشت بار با یکدیگر دیدار داشته‌اند و وزاری خارجه نیز ۹ بار با هم ملاقات کرده‌اند. چهارمین نشست کارگروه همکاریهای اقتصادی و سومین نشست کارگروه همکاریهای فرهنگی – ورزشی در سطح روسای ادارات وزارت امور خارجه دو کشور طی روزهای ۲۶–۲۵ اردیبهشت در توکیو برگزار گردید. اما مهمترین واقعه در روابط دو کشور، سفر آقای شینزو آبه نخست‌وزیر ژاپن به ایران در تاریخ ۲۳–۲۲ خرداد ماه می‌باشد. این سفر که اولین سفر نخست‌وزیر ژاپن پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران می‌باشد از اهمیت بالایی برخوردار بوده و به منزله نقطه عطفی در روابط دو کشور است.
دکتر حسن روحانی رئیس‌جمهوری و هیئت همراه در تاریخ ۳۰–۲۹ آذر ماه و پس از گذشت ۱۹ سال به ژاپن سفر و مورد استقبال آقای شینزو آبه نخست‌وزیر ژاپن قرار گرفتند.
روابط رسانه‌ای
در ژوئیه ۱۹۹۱ در زمان ریاست محمد هاشمی بر سازمان صدا و سیما بین سازمان صدا و سیما و شبکه ملی رادیو و تلویزیون ان‌اچ‌کی، تفاهم‌نامه رسانه‌ای امضا شدکه تا زمانیکه یکی از دو طرف خواستار پایان آن نشود دارای اعتبار اجرایی است. فهرست روزنامه‌های ژاپن زیاد است با شمارگانی حدود ۷۳میلیون نسخه در روز، یکی از پرتیراژترین روزنامه‌های دنیا هستند. در سرتاسر ژاپن علاوه بر روزنامه‌های محلی و منطقه‌ای ۱۱۵ روزنامه سراسری چاپ می‌شود که معروفترین آنها روزنامه‌های یومیوری شیمبون، آساهی شیمبون، ماینیچی شیمبون، نیهون کیزایی شیمبون و سانکی شیمبون هستند. این پنج روزنامه به تنهایی ۵۰درصد شمارگان کل روزنامه‌های ژاپن را دارا هستند. شمارگان بالای روزنامه‌های ژاپنی، سبب شد این کشور بعد از نروژ که شمارگان روزنامه در آن به ازای هر ۱۰۰۰ نفر ۵۹۸ نسخه است، با ۵۸۰ نسخه روزنامه به ازای هر هزار نفر، رتبه دوم را در جهان داشته باشد. در مجموع در ژاپن ۷۶۷ عنوان مجله اعم از هفته‌نامه، ماهنامه و فصلنامه به‌طور سراسری منتشر می‌شود. مهمترین این هفته‌نامه‌ها شونن ماگزین و شونن جامپ هستند که شمارگان آنها بین ۵/۳ تا ۴ میلیون نسخه در نوسان است. به‌طور کلی مجلات ژاپن به دلیل توجه به چاپ داستانهای سریالی دارای شمارگان بالایی هستند. یومیوری ویکلی، هفته‌نامه آساهی، ساندی ماینیچی و مجله ایرا (متعلق به روزنامه آساهی) از مجلات معروف ژاپن هستند.
تلویزیون
در ژاپن، هفت شبکه تلویزیونی ملی وجود دارد - دو شبکه متعلق به پخش عمومی ملی NHK، و پنج ایستگاه کلیدی تجاری ملی. اگرچه برخی از نام‌های شبکه نشان داده شده در زیر فقط برای برنامه‌های خبری استفاده می‌شوند، سازمان‌های مربوطه نیز برنامه‌های متنوع دیگری را در اکثر ایستگاه‌های مشابه توزیع می‌کنند. en:Television in Japan
رادیو ژاپنی
در سال ۱۳۷۵ راه‌اندازی رادیو به زبان ژاپنی در معاونت برون مرزی سازمان صدا و سیما مورد موافقت قرار گرفت. در ۳۰ تیر ۱۳۷۸ این رادیو بنیاد گذاشته شد. رادیو ژاپنی با هدف تعامل فرهنگی ایران و ژاپن، آشناسازی مردم ژاپن با ایران و فرهنگ ایرانی و اسلامی و نیز پاسخ به پرسش‌های ژاپنی‌ها از ایران و اسلام راه‌اندازی شده‌است. مدیران رادیو ژاپنی از آغاز تا کنون: در دومین جشنواره تولیدات اتحادیه رادیو تلویزیون‌های اسلامی در سال ۱۳۹۰ برنامه «از هیروشیما تا سردشت» از رادیو ژاپنی جایزه بهترین مستند رادیویی را دریافت کرد. به موازات افزایش پخش رادیویی، رادیو ژاپنی وبگاه خود را نیز به آدرس japanese.irib.ir راه‌اندازی کرد که محتوا و فعالیت این دامنه با گشایش سایت ParsToday تماماً به این سایت منتقل شد. در این وبگاه، به غیر از اخبار گوناگون، محتوای چندرسانه ای منتشر می‌شود. وبگاه رادیو ژاپنی روزانه در چند نوبت بروز رسانی می‌شود. رادیو ژاپنی در شبکه‌های اجتماعی فیس‌بوک، اینستاگرام، توییتر، و یوتیوب نیز فعال است.
موسسات علمی و مطالعاتی ژاپن
دز ژاپن بیش از ۱۵۰ اتاق فکر وجودارد که به کارهای مطالعاتی و تحقیقانی مشغول هستند قابل توجه است که این اتاق‌های فکر نقش مهمی در ژاپن دارند و کمک‌های فکری به دولت و مراکز تصمیم‌گیر می‌دهند و اکثر بودجه این مراکز از مراکز خیریه تأمین می‌گردد. بسیاری از شرکت‌های بزرگ در ژاپن مرکز تحقیقات و اتاق فکر خویش را مدیریت می‌کنند.
تاریخچه ایران‌شناسی در ژاپن از آراکی تا تسونئو کورویاناگی
بی‌شکّ، در سراسر سده بیستم میلادی، ژاپنی‌ها در شناساییِ پژوهشی، تحلیلی و بی‌واسطة (میدانی، کتابخانه‌ای) تمدّن‌ها، فرهنگ‌ها، زبان‌ها و کشورهای دیگر دقّت و کوشایی خاصّ و گاه وصف‌ناپذیری داشته‌اند. رشد و گسترشِ «دیگر» شناسیِ ژاپنی‌ها، به‌ویژه در نیمة دوم این سده، در توازی با رشد و گسترشِ جهش‌وار اقتصادی و فنّ‌آوریِ این کشور قرار گرفته و در سدة بعد هم تداوم یافته‌است. این نکته، به‌وضوح، در حوزة ایران‌پژوهی هم دیده می‌شود. براساسِ کتاب‌شناسیِ کینجی ئه‌اورا (۲۰۱۰ م) از دهة سومِ سدة بیستم میلادی تا پایان دهة نخست سدة بعد، دست کم، ۳۸۲ ژاپنی۳، چه به صورت رشتة اصلی، چه به صورت رشتة فرعی و چه به صورت میانْ رشته‌ای در این حوزه آثاری به زبان ژاپنی پدیدآورده‌اند.
دکتر دولیتل ۳
دکتر دولیتل ۳ (Dr. Dolittle 3) فیلمی در ژانر فانتزی و کمدی به کارگردانی ریچ تورن است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
علا کاطع
علا کاطع (علاء كاطع؛ زاده May 3, 1987) یک بازیکن فوتبال اهل عراق است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده است.
آب شور (محله)
آب‌ِ شور که در قدیم سَلغُرآباد نیز نامیده می‌شده یکی از روستاهای قدیمی حومه یزد بوده که امروزه به دلیل گسترش شهر یزد به عنوان محله‌ای قدیمی در یزد شناخته می‌شود. این محله از سمت جنوب به محله یعقوبی و مالمیر، از شمال به کوی طالقانی از غرب به فهادان و از شرق به محله یعقوبی و مریم‌آباد محدود می‌شود.
مردم
تا دهه‌های گذشته در این محله کشتزارهای گندم، جو و پنبه وجود داشته که آب آن‌ها را قنات سلغرآباد تأمین می‌کرده‌است. مردم این محله علاوه بر کشاورزی به شعربافی نیز اشتغال داشتند که امروزه این مشاغل در این محله به کلی منسوخ شده‌اند.
هایلند میدوز، نیومکزیکو
هایلند میدوز (به انگلیسی: Highland Meadows) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیومکزیکو واقع شده‌است. هایلند میدوز ۶۲۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۷۳٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلو اسکای استودیو
والت دیزنی پیکچرز پس از خریدن فاکس قرن بیست و یکم، در فوریه ۲۰۲۱ اعلام کرد که بلو اسکای استودیو تعطیل خواهد شد و حقوق پویانمایی‌های این استودیو به دیزنی تعلق خواهد گرفت.
بالام ۳۷۴۹
سیارک ۳۷۴۹ سه هزار و هفتصد و چهل و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ ژانویه ۱۹۸۲ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۴۰ است.
پرستن، مریلند
پرستن شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۱۹ نفر بوده‌است.
بیمارستان شهید چمران دشت آزادگان
هم اکنون این بیمارستان دارای بخش‌های CCU، داخلی، جراحی عمومی، اطفال، ارتوپدی، جراحی زنان و زایمان، جراحی چشم، اتاق عمل، اورژانس، پست پارتوم، لیبر، تالاسمی، دیالیز و کلیه واحدهای پاراکلینیک و درمانگاهی می‌باشد.
هفده روز
«هفده روز» آلبومی از گروه موسیقی آلترنتیو راک تری دورز داون است که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد.
ایزوآمیل استات
ایزوآمیل استات با فرمول شیمیایی C۷H۱۴O۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۳۰٫۱۹ g/mol می‌باشد.
بردلی برن
بردلی رابرتس بیرن (Bradley Roberts Byrne) (متولد ۱۶ آوریل ۱۹۵۵ میلادی)، دادستان تجاری آمریکایی و سیاستمداری بود که به عنوان نماینده ایالات متحده برای حوزه انتخابیه اول آلاباما از ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۱ میلادی خدمت نمود. او به عنوان عضوی از هیئت آموزشی و به عنوان دموکرات در ۱۹۹۴ میلادی انتخاب شد، او عضوی از حزب جمهوری‌خواه در ۱۹۹۷ میلادی شد و در سنای آلاباما از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی خدمت نمود و نماینده ۳۲مین حوزه انتخابیه ایالت شد.
بیرن صدراعظم سامانه کالجی جامعه آلاباما از ۲۰۰۷ تا زمان استعفایش در ۲۰۰۹ میلادی بود که برای نامزدی فرمانداری جمهوری‌خواهی آلاباما در ۲۰۱۰ میلادی شرکت نمود. او در دسامبر ۲۰۱۳ میلادی انتخابات مخصوصی را برای نمایندگی از اولین حوزه انتخابیه در مجلس نمایندگان ایالات متحده برنده شد. بیرن به عنوان گزینه اول جمهوری‌خواهان برای انتخابات سنای ایالات متحده ۲۰۲۰ شرکت کرد، اما در اولین دور از تامی تابرویل و جف سشنز شکست خورد.
اوان زندگی و تحصیلات
بردلی بیرن در ۱۹۵۵ در موبیل آلاباما بدنیا آمد. او یکی از دو فرزند این خانواده بود. وی در شهرستان بالدوین آلاباما بزرگ شد. او در مدرسه آمادگی UMS-رایتل در موبیل شرکت کرد و در ۱۹۷۳ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل شد. بیرن از دانشگاه دوک در ۱۹۷۷ میلادی فارغ‌التحصیل شد. او در دوک عضوی از انجمن اخوت فی دلتا تتا شد. او در ۱۹۸۰ میلادی از مدرسه حقوق دانشگاه آلاباما فارغ‌التحصیل شد. بیرن با مو بروکس همکلاسی بود. بعد از فارغ‌التحصیلی وکیل خصوصی شد.
پس‌زمینه سیاسی
بیرن در ۱۹۹۴ میلادی برای اولین بار برای سمت انتخاباتی شرکت کرد و هنگامی که برای هیئت آموزشی ایالت آلاباما به عنوان دموکرات انتخاب شد، به موفقیت رسید. او طی دوران تصدیش در هیئت آموزشی از برنامه درسی حمایت کرد و توسط بسیاری از رهبران مذهبی آلاباما مورد مخالفت قرار گرفت. او سپس با هیئتی رأی داد تا از توافقی که این چنین می‌گفت حمایت کند: «توجیهاتی از منشأ زندگی و گروه‌های عمدهٔ گیاهان و جانوران به طوری که هیچ دستور جلسه اجتماعی نباید مورد تأیید قرار گیرد». در ۱۹۹۶ میلادی بیرن به همراه اکثریت اعضای هیئت بودجه ۱۸ میلیون دلاری آموزش فدرال را رد کرد، چرا که ترس آن می‌رفت که این پول موجب کنترل بیشتر فدرال بر مدارس خواهد شد. این رأی به عنوان تأییدی بر نفوذ فزاینده محافظه‌کارانه بر حوزه انتخابیه آلابامای جنوبی او دیده می‌شد. بیرن بعدها تصمیمش را عوض کرد و هیئت را برای تأیید آن پول متقاعد نمود.
بیرن در ۱۹۹۷ میلادی حزب دموکرات را رها کرد و جمهوری‌خواه شد.
صدر اعظم سامانه کالجی جامعه آلاباما
همچنین بیرن با دادستان کل آلاباما، تروی کینگ برای احیای پول دزدیده شده از سامانه کالج اجتماع کار کرد. او در ۳۱ اوت ۲۰۰۹ میلادی از مباشری انصراف داد.
زندگی شخصی
خانواده بیرن مزرعه‌ای در شهرستان بالدوین آلاباما دارند. همسر بیرن، ربکا نام دارد. بیرن طرفدار «آلاباما کریمسون تاید» است. او پیروی کلیسای اسقفی است که معمولاً هنگام حضور در واشینگتن در خدمات کلیسای اسقفی سنت جان، میدان لافایت شرکت می‌کند.
برادر بیرن، دیل بیرن، در ۲۰۱۳ میلادی طی انتخابات آن سال فوت کرد، انتخاباتی که بردلی بیرن در آن شرکت نمود. دیل بیرن پس از اینکه هنگام کار برای گارد ملی آلاباما در عراق متحمل بیماری تنفسی شد، براثر سکته قلبی فوت کرد.
امیر تاکی
امیر تاکی (زادهٔ ۶ فوریه ۱۹۸۸ میلادی) توسعه دهندهٔ نرم‌افزار و بازی‌های کامپیوتری ایرانی-بریتانیایی است. تاکی با مشارکت خود به عنوان توسعه دهنده پروژه بیت‌کوین و مشارکت در پروژه‌های متن باز بسیار دیگری شناخته شده‌است. مجله فوربس تاکی را در لیست ۳۰ کارآفرین برتر سال ۲۰۱۴ خود قرار داد.
زندگی‌نامه
امیر تاکی در روز ۶ فوریه ۱۹۸۸ در شهر لندن زاده شد و فرزند ارشد ۳ فرزند یک مادر بریتانیایی و یک پدر ایرانی (شهرضایی) بود. از کودکی، تاکی به تکنولوژی کامپیوتر علاقه‌مند شد و به صورت خودآموز برنامه‌نویسی کامپیوتر را فراگرفت.
نرم‌افزار آزاد
تاکی، بعد از وارد شدن به سه دانشگاه بریتانیایی، جذب جنبش نرم‌افزار آزاد شد. او در ساخت SDL Collide, یک افزونه برای لایه ساده رسانه و یک کتابخانه متن باز برای استفاده در توسعه بازی‌های ویدئویی نقش داشت.
در سال ۲۰۰۶، تاکی شدیداً مشغول توسعه Crystal Space با نام مستعار genjix شد. او همچنین چندین بازی ویدئویی نیز با استفاده از نرم‌افزارهای آزاد توسعه داد که بازی ماجراجویی Crystal Core و بازی مسابقه‌ای Ecksdee جزو آن‌ها بود. تاکی همچنین در توسعه نرم‌افزار بلندر نیز مشارکت کرده‌است.
تاکی در سال ۲۰۰۷ در کنفرانس Games Convention سخنرانی کرده‌است.
بیت‌کوین
در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ میلادی، تاکی به یک پوکر باز حرفه‌ای تبدیل شد. تجربه او در قمارهای آنلاین باعث اتصال او با پروژه بیت‌کوین شد. او یک صرافی بیت‌کوین در انگلستان به نام بریت‌کوین راه‌اندازی کرد، که در سال ۲۰۱۱ میلادی تحت نظر یک صرافی بریتانیایی دیگر به نام Intersango به موفقیت دست پیدا کرد و بعد از شکایت‌های مترو بنک و بسته شدن حساب‌های بانکی آن‌ها نیز این صرافی بسته شد.
شهرستان آوج
شهرستان آوج یکی از شهرستان‌های استان قزوین و به مرکزیت شهر آوج است. این شهرستان در سال ۱۳۹۱ از شهرستان بوئین‌زهرا جدا شد و مستقل گردید. این شهرستان با مساحت ۲۷۷۶ کیلومتر مربع در طول جغرافیایی ۰۶ و ۴۹ تا ۴۵َ و ۴۹ درجهٔ شرقی و عرض جغرافیایی ۲۵َ و ۳۵ تا ۴۷َ و ۳۵ درجهٔ شمالی قرار دارد.
امیر تاکی
اسپرانتو
تاکی یک اسپرانتیست نیز می‌باشد. او گفته‌است که زبان اسپرانتو به شکستن مرزها کمک می‌کند و جریان رسانه در میان سدهای فرهنگی کمک می‌کند.
شهرستان آوج
شهر آوج ودر ۱۱۰ کیلومتری جادهٔ قزوین به همدان و در منطقه‌ای کوهستانی واقع شده‌است که این امر باعث گردیده که دارای تابستان‌های بسیار خنک و زمستان‌های پر برفی باشد. جمعیت ساکن در این شهرستان در حدود ۴۵ هزار نفر است.
این شهرستان از شمال با شهرستان تاکستان، از شرق با شهرستان بوئین‌زهرا، از سمت غرب با استان زنجان و از سمت جنوب با استان همدان، و استان مرکزی همسایه است.
تقسیمات کشوری
بر اساس آخرین تقسیمات کشوری این شهرستان دارای ۲ شهر، ۲ بخش و ۵ دهستان است. شهرها: آوج و آبگرم
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان آوج در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۳٬۷۹۸ نفر بوده‌است. مردم این شهرستان به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. از غذاها و سوغات‌های محلی آوج می‌توان به قاتوق آشو و لواشک انواع آلوها نام برد محصول اصلی باغ‌ها شهرستان آوج نیز گردو است.
پیشینهٔ تاریخی
از سیر و تحول تاریخی آوج که به آن خرقان گفته می‌شود، اطلاعات دقیق و معتبری در دست نیست لیکن در مورد منطقه روایات متعددی وجود دارد که برخی از آن‌ها قدمت این ناحیه را به دوران ماد می‌رساند. طی درگیری‌هایی که بین آشوری‌ها و مادها به وجود آمد عده زیادی از مادها کشته شدند ولی مادها دست از مقابله برنداشتند و در بازگشت راه را بر قوای آشور در منطقه کوهستانی میان قزوین و همدان بستند ولی مادها از آشوری‌ها ضرات شدیدی خوردند که محل کوهستانی درگیری این دو قوم در کوهستان‌های آوج بوده‌است.
خرقان ناحیه‌ای بین قزوین و همدان و ری بوده‌است در کتب تاریخی که از فتح ناحیهٔ همدان و قزوین در موقع حملهٔ اعراب به ایران یاد می‌کنند به اسامی نقاطی چون دشتبی، قاقازان و خرقان برخورد می‌کنیم که نشان می‌دهد این نواحی قبل از حملهٔ اعراب به ایران دارای موقعیت ممتازی بوده‌اند.
با انتخاب سلطانیه به عنوان پایتخت در زمان سلجوقیان و ایلخانان این محل به صورت شبکه راه‌ها درآمد و برخی از مسیرها تغییر یافت، چنان‌چه از حلوان راهی به همدان می‌آمد و از آنجا به سلطانیه می‌رفت. شاهراه همدان به سلطانیه در زمان مغول ساخته شد. شاهراه مزبور به جای آن‌که از طریق ساوه به ری برود مستقیماً به‌طرف شمال و از راه درگزین و خرقان به سلطانیه می‌رفت و بنابراین از هیچ‌یک از شهرهای بزرگ عبور نمی‌کرد.
راه شرقی از سلطانیه به صائین قلعه (قهود سابق) ابهر و خرقان می‌رفته و در خرقان راه دو شعبه می‌شد. یکی از کوه‌های خرقان گذشته و در رزن به راه ری-ساوه متصل می‌گشته و دیگری از طرف اشتهارد به تهران و ری و از آنجا به خراسان می‌رفته‌است. با توجه به آثار چشمگیر و ارزندهٔ معماری مربوط به قرن پنجم در این ناحیه می‌توان گفت که در زمان سلجوقیان نیز منطقهٔ مزبور دارای موقعیت ممتاز بوده‌است. از اهمیت این ناحیه با توجه به موقعیت خاص آن که در مسیر راه قزوین همدان قرار داشته در دوران‌های بعد نیز کاسته نشد چنان‌که وجود کاروانسرای شاه عباسی در آوج دال بر این مدعا است.
در دوران سلجو قیان و ایلخانان که کشمکش‌های مذهبی وجود داشت، این منطقه یکی از مراکز مهم شیعه‌نشین بوده‌است و مدرسه علیشاهی (در قرن پنجم هجری) شهر آوج مرکز تجمع علما و فضلا بوده که دانشمندانی همچون سید تاج‌الدین آوجی را پروانده است که در دستگاه الجایتو مقام صدارت را داشته و باعث شد تا شاه مذکور مذهب شیعه را بپذیرد.
ناحیهٔ کوهستانی پهناوری که یونانیان آن را مدیا (madia) می‌گفتند و از باختر به جلگه‌های بین‌النهرین و از خاور به کویر بزرگ ایران محدود می‌شد نزد جغرافی‌نویسان عرب به نام ایالت جبال معروف بوده که آوج نیز تحت عنوان خرقانین و آوه شمالی جزء ایالت جبال محسوب می‌شده.
ناحیت اعلم همان است میان همدان و زنجان و خرقان که غالباً خرقانین خوانده می‌شود این ناحیه اعلم مشتمل بر چندین دهکده است که حمدالله مستوفی سیاهه آن‌ها را ذکر نموده تا میان آوه ساوه اشتباه نشود این آوه شمالی را به صورت آوا نیز ثبت شد. یاقوت حموی و مقدسی نیز در قرن چهارم بدان اشاره کرده‌اند.
حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب می‌نویسد:.
مواضع آبه (آوه یا آوج) اردان (اروان) گلچین (کلنجین) و طشکری (طبلشکین) و سیف آباد که معظمات قرای آن و حقوق دیوانی آن نه هزار و پانصد دینار است و آوه (آوج) به عنوان شهری یاد می‌کند که در عهد او دارای بارو بوده‌است.
در وقایع سال ۹۱۶ آمده‌است که شاه اسماعیل صفوی در این سال در خرقان تجهیز لشکر نموده و به قصد سرکوبی حکام ازبک به سوی خراسان رهسپار شد؛ و شمار لشکریانی که در این منطقه به لشکریان شاه اسماعیل اضافه می‌شود بالغ بر ۱۰۰۰ نفر بوده‌است.
اماکن گردشگری
مکان‌های دیدنی فراوانی در این شهرستان وجود دارد که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به دره سرسبز روستای توآباد، خروس دره، برج‌های دوگانه خرقان واقع در روستای حصار ولیعصر، کاروانسرای شاه عباسی آوج، آبگرم معدنی شهر آبگرم، تفرجگاه علی بولاغو در روستای ارتش آباد، درخت کهنسال روستای پروان، آبشار و پل معلق شاه دره آوج، آبشار روستای منصور، غار قلعه کرد، غار عباس‌آباد، امامزاده‌های روستای کلنجین، امامزاده اسماعیل، کوه بلند آق داغ، کهن سرزمین روستای وروق، طبیعت روستای مشانه، روستاهای دیدنی کامشکان، اروان، اسماعیل‌آباد، نیریج، شهیدآباد، قهوج، قیرخ بولاغ (چهل چشمه)، روستای منصور، امامزاده علاءالدین، چوبینه، چنگوره، روستای یمق و… نام برد.
کاروانسرای شاه عباسی آوج
این کاروانسرا در مرکز شهر آوج و در مسیر قزوین-همدان قرار گرفته، کاروانسرای مذکور دارای طرح مستطیلی شکل است که گوشه‌های آن به چهار ضلع کوچک ۷۰/۳ متری تبدیل یافته و در واقع طرح کاروانسرا به صورت هشت ضلعی درآمده که دو ضلع بلندتر آن ۲۰/۲۶ متر و پهنای آن ۷۰/۲۵ متر است. در بالای درِ ورودی کاروانسرا کتیبه‌ای به خط نستعلیق بر روی یک قطعه سنگی مرمر به شرح زیر کنده‌کاری شده‌است.
برج‌های دوگانه خرقان
این برج‌ها در سمت جنوب غربی استان قزوین و در غرب شهر آبگرم و در نزدیکی روستای حصار واقع شده و دو آرامگاه مربوط به دورهٔ سلجوقیان هستند. برج اولی یا شرقی ۲۶ سال قدیمی‌تر از برج غربی است و پلانی هشت‌ضلعی داشته که ضلع آن طرح‌های متنوع آجری نقش گردیده‌است؛ و با ستون‌های مدوّر نگهدارنده و روپوش تزئین آجری پلکان منتهی به بام طرح هندسی که بالای هر ضلع شکل خاصی دارد. ارتفاع این آرامگاه در حدود ۱۵ متر و قطر بنا حدود ۱۱ متر است. یک حاشیه کتیبه باریک به خط کوفی که آیاتی از قرآن (لو انزلنا) دربردارد و کتیبهٔ مذکور سال بنا را ۴۶۰ هجری قمری برابر با ۴۴۶ هجری شمسی (۹۵۰ سال پیش) معرفی می‌کند که یکی از چشم‌گیرترین و زیباترین آثار معماری این دوره است.
برج دوم نزدیک به ۳۰ متر از برج اول فاصله داشته و از نظر شکل تقریباً هم‌اندازهٔ برج اول است؛ و این برج ۵۵ سانتی‌متر بزرگ‌تر از برج اولی است. این بنا نیز دارای گنبد دوپوش و یک پلکان منتهی به فضای بین دو پوشش است و شیوهٔ آجرکاری بدیعی دارد که بعداً در گنجه سرخ مراغه و بناهای دیگر تقلید شده‌است و علاوه بر آیات (لو انزلناه) آیهٔ (افحسبتم انّما خلقناکم) نقش بسته و بقعه یک محراب با تزئینات آجری دارد.
متن کتیبه‌های دو بنا حاکی از آن است که معماران آن‌ها از اهالی زنجان و برادر یا پدر و پسر بوده‌اند. نام معمار برج اول معمار محمد … زنجانی و نام معمار برج دوم ابومعالی محمد بن… زنجانی است.
معروف است (بنا به قولی) که مقبره دو امامزاده خواهر و برادر به نام‌های محمد بن موسی الکاظم و حدیده خاتون بنت موسی الکاظم در آن جا است اما به قول صحیح‌تر مقبرهٔ دو تا از شاهزادگان سلجوقی است. کتیبه این برج تاریخ ۴۸۶ هجری قمری برابر با ۴۷۲ هجری شمسی (۹۲۵ سال پیش) را برخود دارد. برج‌های آرامگاهی خرقان با بیش از ۵۰ طرح آجری جزء شاهکارهای معماری ایران به‌شمار می‌روند اما بخش اعظم این بناها در زلزله سال ۱۳۴۱ بوئین زهرا پس از ۸۹۵ سال استقامت تخریب شدند.
زمین‌شناسی
صفحه آوج در شمال غربی ایران در طول جغرافیایی ۳۰ و ۴۹ تا ۴۹ شرقی و عرض جغرافیایی ۳۰ و ۳۶ تا ۳۵ شمالی واقع شده‌است؛ و در حد بین زون ایران مرکزی و زون سنندج – سیرجان واقع شده‌است و دارای دو بخش زمین‌شناسی مختلف است. در شمال زون آبگرم که به ایران مرکزی مربوط می‌شود و در جنوب زون رزن که قسمتی از زون سنندج–سیرجان را تشکیل می‌دهد.
در این منطقه سنگ‌های پرکامبرین تا تریاس فوقانی رخنمون پیدا نکرده‌اند و اسلیت‌های دگرگونی تریاس فوقانی–ژوراسیک، سنگ آهک و شیل اندکلی دگرگون شده کرتاسه و توالی غیر دگرگونه‌ای از ترشیاری تا عهد حاضر از مشخصات این ناحیه می‌باشد. سنگ‌های آتشفشانی در ائوسن و الیگو- میوسن مشاهده می‌شوند و فعالیت پلوتونیک به صورت محدود با سن فوقانی وجود دارد.
در زون آبگرم سنگ‌های پرکامبرین تا حال (کواترنری) وجود دارد اما به وسیلهٔ چندین نفوذ چینه‌شناسی مشخص قطع شده‌است. از مشخصات این زون وجود سنگ‌های دگرگونی ضعف پرکامبرین و سنگ‌های غیردگرگونی پالئوزوئیک تا ترشیاری است. دو زون آبگرم و رزن در منطقهٔ آوج توسط گسل آوج از هم مجزا می‌شوند که این گسل دارای امتداد SE-NW (جنوب شرقی به شمال غربی) است و زمین‌شناسی ناحیه به‌ویژه، رخساره‌های مزوزوئیک و ترشیاری زیرین و ماگماتیسم را کنترل می‌کند.
سازند قرمز بالایی که مرکز از سنگ‌های کنگلومرا (کنگلومرای بی‌آب) لایه‌های قرمز و آوج، مارن و ماسه‌سنگ و نمک و ژیپس است که نقش اصلی را در تغییر کیفیت آب‌های سطحی از جمله رود آوج در نزدیکی پل اروان دارد.
بیشترین وسعت منطقهٔ آوج را نهشته‌های کواترنری (نهشته‌های رسوبی –قاره‌ای) تشکیل می‌دهد و شامل تراس‌ها و آبرفت‌ها است و این مناطق به‌علت نفوذپذیری خاص آن‌ها دارای سفره‌های آب زیرزمینی بوده و مهم‌ترین مکان جهت استقرار روستاهای منطقه و فعالیت‌های کشاورزی هستند.