cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
روش پوسته
نمونه
با گسترش چندجمله‌ای بالا حل انتگرال بسیار ساده می‌شود. با محاسبهٔ انتگرال، حجم جسم برابر با undefined⁄10 واحد مربع می‌شود.
سبیش
شهر سبیش در شهرستان ارد در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶٬۸۲۹ نفر است.
روت آرنن
روت آرنن (Ruth Arnon؛ زادهٔ ۱۹۳۳) یک زیست شناس اهل اسرائیل است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده‌است.
سالتایر، نیویورک
سالتایر (به انگلیسی: Saltaire) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سافک، نیویورک واقع شده‌است. سالتایر ۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یان آپل
یان آپل (Jan Appel) یک سیاست‌مدار اهل آلمان است.
گمینا شننگتسا
گمینا شننگتسا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان مینگسک واقع شده‌است. گمینا شننگتسا ۱۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۳۳۲ نفر جمعیت دارد.
مایکل پی. مورفی
مایکل پتریک مورفی (۷ می ۱۹۷۶ – ۲۸ ژوئن ۲۰۰۵) یک ستوان یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود که دارای بالاترین نشان نظامی ایالات متحده، نشان افتخار برای خدماتش در جنگ افغانستان است. او همچنین اولین عضو نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پس از جنگ ویتنام بود که موفق به دریافت این جایزه شده بود. از دیگر جوایز پس از مرگ او می‌توان به ستاره نقره‌ای و پرپل هارت اشاره کرد.
مایکل مورفی در ساف‌فولک کانتی ایالت نیویورک به دنیا آمد و بزرگ شد. او با افتخارات و همچنین مدرک دوگانه علم سیاست و روان‌شناسی از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا فارغ‌التحصیل شد. بعد از گذراندن دانشگاه، در هیئت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پذیرفته شد و در ژوئیه سال ۲۰۰۲ به خدمت یگان ویژه نیروی دریایی درآمد. پس از شرکت در چندین مأموریت جنگ علیه تروریسم، در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۵، بعد از اینکه تیم‌شان در خطر قرار گرفت و توسط نیروهای طالبان در نزدیکی اسعدآباد افغانستان محاصره شد، کشته شد.
از زمان مرگ او تا کنون، یک ناوشکن نیروی دریایی ایالات متحده، یک دفتر پست، یک استخر آموزشی جنگی در ایستگاه دریایی نیوپورت، یک واحد آموزش دریایی و یک پارک به خاطر افتخاراتش به نامش نام گذاری شده‌اند.
زندگی
مورفی در ۷ می ۱۹۷۶ در اسمیث‌تاون، ایالت نیویورک از پدری و مادری آمریکایی-ایرلندی که دستیار بازپرس بخش قضایی بودند، به دنیا آمد. او در دهکده پچوگ ایالت نیویورک بزرگ شد. مورفی دوره راهنمایی تحصیلی خود را در مدرسه ساکستن، جایی که در تیم جوانان فوتبال پاپ وارنر با مربی‌گری پدرش بازی می‌کرد، گذراند. در دبیرستان او بازی‌های ورزشی را ادامه داد و در تابستان به عنوان نجات غریق در ساحل شهر بروکهاون در لیک رونکونکوما به کار مشغول بود. او در دوران دبیرستان، هر تابستان دوباره به شغل‌اش بازمی‌گشت.
مورفی نزد دوستانش به «مورف»، و در سال‌های دبیرستان به «محافظ» معروف بود. در کلاس هشتم، مایکل از کودک عقب‌مانده ذهنی که گروهی از پسرها دور او حلقه زده بودند و مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند، محافظت کرده بود. او همچنین از یک مرد بی‌خانمان، که در حال جمع‌آوری قوطی حلبی مورد حمله قرار گرفته بود، محافظت کرده بود. او حمله‌کنندگان را تعقیب و به پیرمرد کمک کرده بود که قوطی‌هایش را بردارد.
در سال ۱۹۹۴ مورفی از دبیرستان پچوگ-مدفورد فارغ‌التحصیل شد و خانه را برای رفتن به دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا ترک کرد. او در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه پنسیلوانیا با مدرک دوگانه علم سیاست و روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. مورفی در سال ۲۰۰۵ با دوست دخترش هیثر، به منظور ازدواج، نامزد کرد.
اندیس لارک
لارک یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر قشم استان هرمزگان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، سلستین است.سنگ میزبان این اندیس آهک است
بت قرمز
بُت قرمز ۵اُمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال وسپ است که اول بار در سال ۱۹۹۲ و با لیبل کپیتال رکوردز منتشر شد (در آمریکا ۱۹۹۳).
در یک حرکت غیر متعارف، تور آلبوم در ۱۵اُمین سالگرد انتشار آن و در سال ۲۰۰۷ برگزار شد. گروه تور را از شهر بندری سالونیکا در یونان آغاز کردند. در این اجرا برای اولین بار و پس از گذشت ۱۵ سال، یک مجموعه تصویر ضبط شده منحصر به آلبوم برای عموم نمایش داشده‌شد. این تصاویر هم‌زمان با اجرای موسیقی پخش می‌شدند و اعضای وسپ آهنگ‌ها را هماهنگ با تصاویر اجرا می‌کردند. اجرای گروه در سالونیکا از یک جهت دیگر هم منحصربه‌فرد بود، این تنها و آخرین باری بود که وسپ، تمام قطعات آلبوم بُت قرمز را زنده و یک‌جا اجرا کردند. ترانهٔ «Mephisto Waltz» از آلبوم بچه‌های بی‌سر آهنگ افتتاحیهٔ این کنسرت بود.
داستان
آلبوم بُت قرمز روایت‌گر داستان نوجوانی به‌نام جاناتان استیل است. او فرزند ویلیام و الیزابت استیل است و برادری به نام مایکل دارد. مایکل پسر دوست‌داشتنی والدین‌اش است اما جاناتان نزد آن‌ها جایگاهی ندارد.
پس از آن‌که مایکل در یک حادثهٔ تصادف رانندگی کُشته می‌شود، جاناتان از خانه می‌گریزد، الکُلی و آوارهٔ خیابان‌ها می‌شود و به مواد مخدر پناه می‌برد. زمانی که در خیابان مشغول پرسه‌زدن است در یک فروشگاه لوازم موسیقی یک گیتار می‌بیند و تصمیم می‌گیرد یک «ستارهٔ راک» شود. جاناتان گیتار را از مغازه می‌دزدد و در حد توان‌اش شروع به نواختن آن ساز می‌کند. او سعی می‌کند پولی جمع کند تا بتواند یک آلبوم ضبط کند. سپس با مردی به‌نام «چارلی اره‌برقی» آشنا می‌شود که مالک یک شرکت بزرگ نشر موسیقی است. چارلی به جاناتان وعده می‌دهد که او را تبدیل به یک «ستاره» کند و الکس رادمن را به‌عنوان مدیر برنامه‌های جاناتان به او معرفی می‌کند. بالاخره جاناتان یک «راک استار» می‌شود اما مدتی بعد درمی‌یابد شهرتی که به دنبال‌اش بود آن‌قدرها که می‌پنداشته جذاب و رویایی نبوده‌است. جاناتان به شهرت و ثروت رسیده اما نه به‌آن یگانه آرزویی که همیشه داشت که چیزی نبود جز محبت دیدن و مورد توجه قرار گرفتن از سوی پدر و مادرش.
نره‌گاه مرکزی
جمعیت
این روستا در دهستان سررود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۰۴ نفر (۲۱۲خانوار) بوده‌است.
فهرست محصولات مبتنی بر فری‌بی‌اس‌دی
تعداد زیادی محصول تجاری و غیرتجاری مختلف بر اساس فری‌بی‌اس‌دی وجود دارد. تحقیق درباره این محصولات و اینکه آنها مبتنی بر کدام نسخه از فری‌بی‌اس‌دی هستند مشکل است، چرا که معمولاً این مسائل به طور عمومی اعلان نمی‌شود.
آلوینیاک
الویگناک (به فرانسوی: Alvignac) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Gramat واقع شده‌است.
فرانکلین لوفرانی
فرانکلین لوفرانی (متولد ۲۵ اکتبر ۱۹۴۲ در الجزیره، الجزایر) رئیس شرکت اسمایلی است که صاحب نشان تجاری و حق کپی رایت چهره و نام Smiley در بسیاری از کشورهاست.
تاریخچه
کارش را در ۱۹۶۰ به عنوان ویراستار در روزنامه فرانس سوار به عنوان نویسنده آگهی‌های تجارتی تبلیغاتی آژانس تبلیغاتی ماسیوس لاندا شروع کرد. در در سال ۱۹۶۹ بخش مجوزدهی انتشارات اشت در فرانسه را تأسیس نمود تا حقوق بابار فیله و سایر شخصیت‌های کتاب‌های این ناشر را مجوزدهی کند.
در سال ۱۹۷۲ لوفرانی اولین شخصی شد که چهره Smiley را به نشان تجاری تبدیل کرد و آن را تبلیغ کرد. او از آن برای برجسته کردن داستان‌های خبری خوب در روزنامه فرانس سوار استفاده کرد. او به این طراحی نام ساده "اسمایلی" را داد و شروع به مجوزدهی حقوق آن از طریق شرکت خود، شرکت بین‌المللی مدیریت دانش (KIM) کرد.
سپس در ۱۹۷۳ رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل Junior Productions شد که عامل مجوزدهی مارول کمیکس، هانا باربارا، لری هارمون و سایر سازمان‌های مجوزدهی جهانی ایالات متحده و همچنین سازمانهای در حال ظهور ژاپنی مانند Goldorak یا(Yūfō Robo Gurendaizā به ژاپنی)، Prince Saphir یا (Ribon no Kishi به ژاپنی) و سازمانهای بسیار دیگر شد.
در سال ۱۹۷۷ شرکت Télé-Junior S.A را راه انداخت و رئیس هییت مدیره و مدیر انتشارات Télé-Junior شد. در سال ۱۹۷۸ همچنین مدیر انتشارات Télé-Parade شد. لوفرانی در این مقطع زمانی به دلیل اقدامات خلاقانه در نشر و توزیع مجلات، صفحات موسیقی، نوارها و نوارهای ویدئویی اعتبار کسب کرد و اطلاع‌رسانی دربارهٔ سازمان مجوز دهی خود را افزایش داد و اولین عامل مجوزدهی شد که از سازمان‌های خود (مارول، هانا باربرا، لری هارمون) با استفاده از کارزارهای رسانه‌ای و انتشاراتی پشتیبانی می‌کند.
در سال ۱۹۸۰ لوفرانی به دبیرکلی S.P.P.S یا (Syndicat des Publication Périodiques Spécialisées) منصوب شد و در آگوست همان سال SARL Junior d’aujourd’hui را به عنوان بخشی از Femmes d’Aujourd’hui تأسیس کرد.
با گسترش شهرت لوفرانی در صنعت انتشارات، در سال ۱۹۸۱ عضو هیئت مشاورین F.N.P.H.P یا (Fédération Nationale de la Presse Hebdomadaire et Périodique) شد و سپس در سال ۱۹۸۴ عضو کمیسیون تبلیغاتی F.N.P.H.P شد.
در اکتبر ۱۹۸۱ سهام SARL Junior d’aujourd’hui در Femmes d’aujourd’hui را خرید و مالکیت و حقوق بهره‌برداری از “Télé-Junior” را در شرکت خود SARL Junior Productions بدست آورد.
در همین زمان فرانکلین لوفرانی به گسترش شرکت اسمایلی به عنوان سازمان جهانی مجوزدهی ادامه داد و در سال ۱۹۹۶، نیکولاس لوفرانی در لندن به پدرش پیوست تا در شرکت اسمایلی کار کند. به کمک یکدیگر آن‌ها شرکت مجوزدهی اسمایلی، همه حقوق نشان تجاری قبلی فرانکلین لوفرانی را بازپس گرفت و از ۱۹۷۱ لوگوی اسمایلی را اداره می‌کند.
ایجاد برند اسمایلی
در سال ۱۹۷۱، لوفرانی با پیر لازارف ویراستار ارشد روزنامه فرانس سوار را به چالش کشید تا در زمانی که به نظر می‌رسید خبرهای بد همه‌گیر شده‌اند، کارزاری برای گسترش اندکی شادکامی ایجاد کند. او این ایده رسید که لوگوی ساده‌ای طراحی کند که برای پررنگ کردن خبرهای خوب استفاده شود.
لوگو به‌طور رسمی تحت INPI سازمان ملی مالکیت صنعتی فرانسه در ۱ اکتبر ۱۹۷۱ برای دسته ۱، ۲، ۴، ۹، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۸، ۲۰، ۲۱، ۲۴، ۲۵، ۲۸، ۲۹، ۳۰، ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۵، ۳۸، ۳۹، ۴۱ از محصولات و خدمات ثبت تجاری شده‌است.
لوگوی اسمایلی شنبه ۱ ژانویه ۱۹۷۲ وقتی به دنیا آمد که روزنامه فرانسوی فرانس سوار تبلیغ شادکامی لوفرانی با عنوان «برای لبخند وقت بگذارید» را منتشر کرد. این کار اولین ادعای منتشر شده و دارای تاریخ مالکیت حق نشر لوگوی اسمایلی است.
خیلی پیشتر از اینکه تبلیغ گسترده شود، موقعیت‌های مجوزدهی متعددی برای اسمایلی در صنایع مختلف پیش آمد. اسمایلی به صورت پدیده تجاری عظیمی رشد کرد.
کارزار اسمایلی همچنین توسط روزنامه‌های اروپایی دیگری مانند د تلگراف، بلیک، لا ونگوردیا نیز بازپخش شد.
مؤسسه SmileyWorld
در سال ۲۰۰۵ لوفرانی خیریه مؤسسه SmileyWorld یا (SWA) را تأسیس کرد. تصمیم گرفت تا بخشی از سود شرکت را واگذار کند تا حامی پروژه‌های اجتماعی در سراسر جهان شود.
متکارودبار
متکارودبار، روستایی است از توابع بخش مرزن‌آباد شهرستان چالوس در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان (چالوس) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸۷ نفر (۸۴ خانوار ) بوده‌است. مردم متکارودبار از قومیت طبری هستند. مردم متکارودبار به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
اینترفرون نوع ۳
اخیراً یک پروتئین جدید با خواص مشابه با «IFN-λ3» شناسایی شده‌است که جایگاه ژنی مشابهی هم با آن دارد و آنرا «IFN-λ4» می گویند.
این طبقه‌بندی جدید نسبت به انواع اینترفرون‌ها، اقبال کتری داشته و بر خلاف آنها، هنوز در سرعنوان‌های موضوعی پزشکی ثبت نشده است.
یددار کردن هیدرازون
یددار کردن یا یدیناسیون هیدرازون یک واکنش آلی است که در آن یک هیدرازون طی واکنش با ید و یک باز غیر هسته‌دوست مانند DBU به یک وینیل یدید تبدیل می‌شود. این واکنش برای اولین بار توسط درک بارتون در سال ۱۹۶۲ توصیف شد.
شواهد اولیه که منجر به کشف این واکنش شد به سال ۱۹۱۱ و آزمایشاتی که توسط ویلند و روزئو انجام شد بر می‌گردد. آن‌ها واکنش هیدرازون‌ها با ید به تنهایی (بدون باز) که منجر به تولید دیمر آزینی می‌شود را به شکل زیر گزارش کردند. (ساختار ۲ در طرح ۱). در نسخهٔ اصلی گزارش شده توسط بارتون، واکنش با استفاده از یک باز قوی گوانیدینی، افزایش معکوس هیدرازون به محلول ید و با حذف آب بهینه شد. هنگامی که ید به‌عنوان یک الکترون‌دوست با سلنیل برومیدهای آروماتیک جایگزین می‌شود، وینیل سلنیدهای مربوطه به دست می‌آیند:
سازوکار واکنش
سازوکار پیشنهادی در نسخه اصلی بارتون به شرح زیر است: هیدرازون توسط ید اکسید می‌شود و به یک دی‌آزو واسطه تبدیل می‌شود. در مرحله بعد، ید به عنوان یک الکترون‌دوست واکنش می‌دهد. سپس جابجایی نیتروژن، یک یون یدوکربونیوم تولید می‌کند. هنگامی که محل واکنش به‌طور فضایی مسدود نمی‌شود، یدید دوم می‌تواند دوباره ترکیب شود تا دی‌یدید ژمینال را تشکیل دهد. در غیر این صورت یک واکنش حذفی منجر به ایجاد وینیل‌یدید می‌شود. هنگامی که آب وجود دارد، محصول واکنش می‌تواند به کتون برگردد.
این واکنش شباهت‌هایی به واکنش شاپیرو دارد.
امامزاده پنجه شاه
امامزاده پنجه شاه واقع در شهرستان کاشان در استان اصفهان از سده‌های نخست اسلامی محل زیارتی مهمی بوده است. این بنا از زمان‌های کهن از تحصن گاه‌های مطمئن بوده است و چنانچه مجرمی به این محل پناهنده می‌شد، هیچ‌کس جرات نمی‌کرد او را به زور از این مکان بیرون بیاورد. تاریخ بنای این بنا به دوران سلجوقی باز می‌گردد، ولی بیشتر تزئینات داخل آن در دوران قاجار صورت گرفته است. این بنا که گفته می‌شود مکان دفن هارون  از فرزندان امام موسی کاظم است، دارای گنبدی مخروطی شکل با صحن و بارگاه و ایوان و رواق‌های متعدد و یک ضریح بزرگ از نقره و طلا  است.
در بالای دریچهٔ ضریح کتیبه‌ای از نقره نصب شده و این بیت به خط نستعلیق بر آن درج شده است:
مناره‌ای که در کنار سردر شمال صحن قدیم امامزاده است تنها بخش بازمانده از دوران سلجوقی است، هر چند که هنگام مرمت اخیر نمای اولیهٔ آن نیز تغییر یافته است. ایوان جلوی آرامگاه با آینه‌کاری و نقاشی نیمهٔ نخست سدهٔ گذشته تزئین شده است. سردر آرامگاه، کتیبه‌ای از سنگ مرمر دارد که در آن قصیده‌ای در ستایش امامزادگان دفن شده در آن بقعه کنده کاری شده است.
دربارهٔ نامگذاری بنای این امامزاده گفته می‌شود که پس از رویداد کربلا گروهی از سربازان سپاه یزید دست بریده شدهٔ ابوالفضل را به نشانهٔ پیروزی به بارگاه یزید می‌برده‌اند که با حملهٔ مردم کاشان رو به رو می‌شوند. یزیدیان فرار می‌کنند و مردم دست بریده را به این مکان می‌آورند و به خاک می‌سپارند. مجسمهٔ یک دست آدم به نشانهٔ دست بریدهٔ خاکسپاری شده در این مکان پشت شیشه گذاشته شده است.
در بقعه علاوه بر گورهای امامزادگان، گورهای قدیمی دیگر نیز دیده می‌شود؛ از جمله دو گور برجسته در دو سوی رواق شمالی مرقد که گفته می‌شود یکی از آنها محل خاکسپاری سرهای چند تن از شهدا و دیگری گور صفیه خاتون دختر مالک اشتر است.
تازه‌کندجبل
تازه‌کندجبل، روستایی از توابع بخش محمدیار شهرستان نقده در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان المهدی (نقده) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۷ نفر (۹۰ خانوار) بوده‌است.
الیهو کاتز
الیهو کاتز (زاده ۲۱ مه ۱۹۲۶ – درگذشته ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱) یک پژوهشگر آمریکایی اسرائیلی ارتباطات بود. کاتز یکی از اولین نظریه پردازان ارتباطات بود که اعلام کرد مخاطب ممکن است منفعل نباشد و پژوهش‌هایی انجام داد که نشان داد اتفاقا ممکن است مخاطب از رسانه استفاده خود را داشته باشد. این نظریه راجع به چگونگی استفاده افراد جامعه از رسانه‌ها برای ارضای نیازها و خواسته هایشان است به عبارت دیگر پرسشی که این نظریه دنبال می‌کند این نیست که رسانه‌ها چگونه و تا چه اندازه بر افراد اثر می‌گذارند بلکه تاکید و توجه آن به انگیزه‌ها و دلایل افراد در انتخاب تولیدات رسانه هاست؛ بنابراین گفته می‌شود از آنجایی که افراد به دلایل و انگیزهای متفاوت به یک رسانه یا یک محصول رسانه‌ای روی می‌آورند طبیعی است که حتی از یک پیام یا محتوای رسانه‌ای نتایج متفاوتی به دست آورند.
مرغ کشیش سیاه
مرغ کشیش سیاه نام یک گونه از سرده جولاهای چندزنه است.
تریورا
تریورا (به ایتالیایی: Triora) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایمپریا واقع شده‌است.
خصوصیات
تریورا ۶۸٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۴۱۶ نفر جمعیت دارد و ۷۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هوکایدو (سگ)
هوکایدو اینو (ژاپنی: 北海道 犬، انگلیسی: Hokkaido inu) نژادی از سگ‌ها است که از ژاپن منشأ می‌گیرد. نام‌های دیگر این نژاد شامل Ainu-ken, Seta و Ainu است. در ژاپن گاهی نام آن به Dō-ken کوتاه می‌شود. هوکایدو منطقه ای بومی به همین نام در ژاپن نیز می‌باشد.
سالومون اچ. اسنایدر
'''سالومون اچ. اسنایدر''' (Solomon H. Snyder؛ زادهٔ December 26, 1938) یک عصب‌پژوه اهل ایالات متحده آمریکا است.
سیف‌آباد
سیف آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پل خراجی
پل خراجی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کیار، روستای خراجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
موردراز علیا
موردراز علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سررود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۳ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
جایزه بیتا
جایزه بیتا جایزه‌ای سالانه است برای بزرگانِ فرهنگ و هنر و ادبِ ایران که از سالِ ۲۰۰۸ میلادی با پشتیبانیِ بیتا دریاباری در مرکز مطالعات ایرانی دانشگاه استنفورد اهدا می‌شود.
برندگان
برندگان جایزه از این قرارند:
گمینا شننگتسا روژانا
گمینا شننگتسا روژانا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان کراسنستاف واقع شده‌است. گمینا شننگتسا روژانا ۹۸٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه شهری ترنتون (میزوری)
فرودگاه شهری ترنتون (میزوری) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا TRX است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
یاسوتومی نیشیزوکا
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه کیوتو شده است.
قلعه تاکایا
قلعه تاکایا یک قلعه ژاپنی به سبک قلعه تخت بود که در هابی‌کینو، اوساکا، استان اوساکا، ژاپن قرار داشت. این قلعه محل اقامت کانری بود.
برونو آپیتز
برونو آپیتز (Bruno Apitz) یک نویسنده و سیاست‌مدار اهل آلمان بود.
آپیتز پس از به قدرت رسیدن حزب نازی به دلیل عضویت در حزب کمونیست آلمان و همچنین نوشتن آثاری با مضمون سوسیالیستی و ضد جنگی دستگیر و به اردوگاه مرگ بوخن‌والد فرستاده شد که در نهایت از بازماندگان آنجا شد.
او مابقی عمر خود را در آلمان شرقی زندگی کرد.
جهان‌پهلوان تختی (فیلم)
جهان‌پهلوان تختی فیلمی ایرانی به کارگردانی علی حاتمی و بهروز افخمی محصول سال ۱۳۷۶ است. این فیلم بر پایهٔ زندگی غلامرضا تختی ساخته شده‌است.
خلاصه داستان
یک کارگردان (فریبرز عرب نیا) و همسرش (نیکی کریمی)، می‌خواهند پروژه ناتمام علی حاتمی که زندگی غلامرضا تختی بود را به اتمام برسانند. آن دو تحقیقاتی می‌کنند تا بفهمند که علت اصلی مرگ تختی چه بوده‌است.
ابرو (رومانی)
شهر ابرو در شهرستان البه در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶٬۸۰۳ نفر است.
مرغ کشیش زرد
مرغ کشیش زرد نام یک گونه از سرده جولاهای چندزنه است.
اندیس خاک صنعتی (حجت الله منصوری)
خاک صنعتی (حجت الله منصوری) یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر دهشیر استان فارس قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، خاک صنعتی است.سنگ میزبان این اندیس سنگ های رسی و آهکی است
اثر گلوله برفی
اثر گلوله برفی (Snowball effect) از نظر استعاری فرایندی است که چیزی از حالت اولیه کوچک یا کم‌اهمیت خود به چیزی بزرگتر و (مهم‌تر و جدی تر) و همچنین شاید به‌طور بالقوه خطرناکتر یا مصیبت بارتر (مانند زنجیره‌ای از حوادث شر) تبدیل شود یا به چیزی مفیدتر (زنجیره‌ای از حوادث خیر) تبدیل شود. استفاده از این کلیشه در کارتون‌ها و نمایشهای مدرن و همچنین در روانشناسی بسیار معمول است. استفاده از این استعاره از آنجا معمول شده‌است که وقتی یک گلوله برف کوچک در دامنه‌ای پوشیده از برف می‌لغزد، مقدار بیشتری برف به خود جذب کرده و همچنان‌که به پایین می‌غلتد باز برف بیشتری جذب کرده و بیش از پیش بزرگتر و سنگینتر می‌شود. از این مفهوم در مهندسی هوافضا برای توصیف اثر فزاینده‌ای که یک کاهش جزئی در وزن هواپیما ممکن است ایجاد کند، استفاده می‌شود. به این معنی که با کاهش وزن بدنه هواپیما به نیروی کمتری برای برخاستن از زمین نیاز است و این یعنی به بالهای کوچکتری نیاز است، در نتیجه به موتورهای کوچکتر نیاز است و این خود به معنی کاهش وزن بیشتری نسبت به کاهش اولیه است. این محاسبات می‌تواند چندین بار تکرار شود، اگر چه کاهش وزن در هر تکرار کمتر می‌شود. اتصال یک نوسانساز بازخورد، به مدار مثال دیگری از کاربرد فنی اثر گلوله برفی است. نویز الکترونیکی در نوار نوسان ساز تقویت شده و به جایی که فیلتر شده بود بازگردانده می‌شود تا فرکانس مطلوب را کسب کند و با هر چرخه قویتر می‌شود تا حالتی پایدار (وضعیت پایدار بارکهاوزن) به خود بگیرد.
کریستین ساوانی
کریستین ساوانی (زاده ۲۲ فوریه ۱۹۸۲) بازیکن و کاپیتان سابق تیم ملی والیبال مردان ایتالیا است. ساوانی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ عضو تیم ملی ایتالیا بود و پس از مسابقات لیگ جهانی از بازی های ملی خداحافظی کرد. ساوانی در بازی های المپیک ۲۰۱۲ لندن و جام جهانی ۲۰۱۱ به عنوان بهترین زننده سرویس انتخاب شد. مدال برنز المپیک ۲۰۱۲، دو مدال طلا قهرمانی اروپا ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵، مدال نقره لیگ جهانی ۲۰۰۳ مادرید از دست آوردهای ساوانی در ترکیب تیم ملی ایتالیا است. ساوانی همچنین در ترکیب تیم ام. رم قهرمانی جام کنفدراسیون والیبال اروپا ۲۰۰۸ را تجربه کرد.
الویگنانو
الویگنانو (به ایتالیایی: Alvignano) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در استان کسرتا واقع شده‌است.
خصوصیات
الویگنانو ۳۷٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۹۳۸ نفر جمعیت دارد و ۱۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لازاروی خوشحال
لازاروی خوشحال نام یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی آلیس رورواچر محصول ۲۰۱۸ است. این فیلم برای رقابت در کسب نخل طلا هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد.
داستان
داستان آشنایی «لازارو» پسر کشاورزی که عده‌ای او را ساده لوح می خوانند با «تانکردی» که پسری نجیب زاده است. زندگی آنها در روستای دورافتاده‌ای تحت سلطه «آلفونسیا» معروف به ملکه سیگار است. پیوند محکمی بین آن دو شکل می گیرد. این دوستی تا اندازه ای برای «لازارو» ارزشمند می شود که بعد از مدتی برای یافتن «تانکردی» پا به شهر می گذارد، جایی که او مثل یک قطعه‌ از گذشته است که در دنیای مدرن گم شده است.
قدرت چانه‌زنی
قدرت چانه‌زنی (Bargaining power) قابلیت نسبی طرفین در یک وضعیت برای تأثیرگذاری بر یکدیگر است. اگر هر دو طرف در یک مناظره در یک جایگاه برابر باشند، آنگاه  قدرت چانه‌زنی شان برابر خواهد بود،  مثلاً در یک رقابت کامل، یا در یک انحصار و انحصار خرید با شرایط برابر.
مرادچال
مرادچال، روستایی است از توابع بخش مرزن‌آباد شهرستان چالوس در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان (چالوس) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است. مردم مرادچال از قومیت طبری هستند. مردم مرادچال به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
آرامگاه دو کمال
آرامگاه دو کمال که مدفن کمال خجندی (شاعر سده‌های هشتم و نهم هجری) و کمال‌الدین بهزاد (نقاش سدهٔ دهم هجری) است، در یکی از باغ‌های محلهٔ بیلانکوه در شرق شهر تبریز جای گرفته‌است. این آرامگاه در تاریخ ۱۳۷۷٫۰۴٫۲۹ خورشیدی به شمارهٔ ۲۰۵۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در سال ۱۳۹۱ هیأتی بلندپایه از چهره‌های علمی و ادبی تاجیکستان با حضور در این مقبره و انتقال یک مشت از خاک آن اقدام به ساخت بنای یادبودی برای نگهداری تربت کمال‌الدین مسعود خجندی نمودند.
در سال ۱۳۹۰ نیز هفتهٔ فرهنگی تبریز در خجند تاجیکستان با نکوداشت این مکان و نام و یاد کمال خجندی به همت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز برگزار شده‌است.
موردراز وسطی
موردراز وسطی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سررود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
پادشاهی اورشلیم
پادشاهی لاتینی اورشلیم نام دولتی بود که پس از نخستین جنگ صلیبی در ۱۰۹۹ میلادی در جنوب شامات بنیاد نهاده شد. کیش رسمی این دولت مسیحیت کاتولیک بود. پادشاهی اورشلیم دو سده دوام آورد و سرانجام در ۱۲۹۱ میلادی، واپسین دارایی آنان یعنی شهر عکا به دست ممالیک افتاد و بدین‌سان این دولت هم از میان رفت.
نخستین جنگ‌صلیبی
پس از جنگ ملازگرد، سلجوقیان در سال ۱۰۷۱ م به اوج قدرت خود رسیدند؛ اما پس از مرگ آلب‌ارسلان و ملکشاه در سال ۱۰۹۲ م اوضاع رو به آشفتگی رفت و ترکان سلجوقی درگیر جنگی داخلی شدند که منجر به تقسیم حکومت و امپراتوری سلجوقی شد. در این زمان عراق صحنه آشوب‌ها و انقلاب‌هایی بود که به وسیلهٔ اعراب و ترک‌ها رهبری می‌شد. اما در شام، تتش در سال ۱۰۹۵ م درگذشت و پسرانش رضوان، حاکم حلب، و دقاق، حاکم دمشق، پس از کوشش‌های فراوان بر اوضاع مسلط شدند. اورشلیم به حکومت ارتقیان انتقال یافت. طرابلس زیر سلطه شیعیان بنی عمار بود. فاطمیان مصر با استفاده از این آشفتگی به گسترش اراضی خویش در فلسطین پرداختند و اورشلیم را تسخیر کردند و موصل در زیر فرمان کربغا قرارداشت.
امپراتور بیزانس، الکسیوس یکم، که نگران پیشروی سلجوقیان به سمت غرب تا نیقیه در پی شکست در نبرد ملازگرد بود، در مارس ۱۰۹۵ م فرستادگانی را به شورای پیاچنزا فرستاد، تا علیه ترکان از پاپ درخواست یاری کند. اوربان شاید به امیدِ از بین رفتن انشقاق چهل‌ساله بین کلیسای ارتدوکس و کاتولیک و برقرار شدن دوبارهٔ وحدت دینی در سراسر اروپا، به این درخواست پاسخ مثبت داد. الکسیوس و اوربان، پیش از این و در سال ۱۰۸۹ م تماس‌های نزدیکی با یکدیگر برقرار کرده بودند و آشکارا در مورد موضوع یکپارچگی کلیسای مسیحی به گفتگو پرداخته بودند که نشانه‌های قابل توجهی از همکاری میان قسطنطنیه و رم در سال‌های پیش از آغاز جنگ صلیبی وجود داشته‌است. در ژوئیهٔ ۱۰۹۵ م، پاپ به زادگاه خود در فرانسه رفته تا به جمع‌آوری نیرو برای این اردوکشی مشغول شود. اوج سفر او در شورای کلرمونت و در ماه نوامبر رخ داد؛ جایی که او موعظه‌ای شورانگیز را برای تعداد زیادی شنونده از طبقهٔ اشراف و روحانیون ایراد کرد. جمعیت مشتاق حاضر پس از سخنرانی و در پاسخ به پاپ، فریاد دئوس وولت (خدا [این را] می‌خواهد) سردادند. و تاریخ ۱۵ اوت ۱۰۹۶ م، مصادف با روز عروج مریم را برای عزیمت به سوی نخستین جنگ صلیبی قرار داد.
چهار سپاه اصلی از صلیبی‌ها در زمان مشخص شده به وسیلهٔ پاپ در اوت ۱۰۹۶ م، اروپا را ترک کردند. آن‌ها مسیرهای مختلفی را به سوی قسطنطنیه برگزیدند و در بیرون از دیوارهای شهر و در میان نوامبر ۱۰۹۶ م تا آوریل ۱۰۹۷ م گرد هم‌آمدند؛ اوگ ورماندو نخستین کسی بود که به آنجا رسید و پس از او گادفری، ریموند و بوهموند نیز از راه رسیدند.
سپاه صلیبی‌ها در طول نیمه نخست سال ۱۰۹۷ م، به آسیای کوچک منتقل شده و الکسیوس نیز دو تن از ژنرال‌هایش به نام‌های مانوئل بوتومیتس و تاتیسیوس را نیز برای یاری صلیبی‌ها فرستاد. نخستین هدف لشکرکشی آنان نیقیه بود. نیقیه که در گذشته شهری مهم در قلمرو فرمانروایی امپراتوری بیزانس محسوب می‌شد، در آن هنگام بدل به پایتخت سلطنت سلجوقی روم و فرمانروایی قلج ارسلان یکم شده بود. او که قدرت این سپاه تازهٔ صلیبی را دست‌کم گرفته‌بود در آن هنگام با رها کردن خانواده و خزانه‌اش در شهر، برای جنگ با دانشمندیان به آناتولی مرکزی لشکرکشی کرده‌بود.
پیرو این رویداد و به محض ورود صلیبی‌ها به پشت دیوارهای شهر، این شهر در محاصره‌ای نسبتاً طولانی قرار گرفت. در نهایت پادگان تُرک‌های شهر در ۱۸ ژوئن تسلیم شده و شهر در دست نیروهای بیزانسی قرار گرفت، و این رویداد سرچشمهٔ آغاز درگیری‌های صلیبی‌ها و امپراتوری بیزانس شد. پرچم‌های امپراتوری بیزانس بر دیوارها و برج‌های شهر برافراشته شدند و صلیبی‌ها از غارت شهر و حتی ورود به آن، جز در دسته‌های کوچک و همراه با محافظ منع شدند. گرچه این اتفاق مطابق با سیاست سوگند وفاداری صلیبی‌ها به الکسیوس و امپراتوری روی داده‌بود اما امپراتور با بخشش هدایای خوراکی به سپاه صلیبی‌ها و نیز هدایایی گرانبها از گنجینهٔ قلج ارسلان به سران صلیبی، آنان را از خود خشنود کرد. در پایان ماه ژوئن، صلیبی‌ها از میان آناتولی به حرکتشان ادامه دادند. آنان توسط تعدادی از سربازان بیزانسی به فرماندهی تاتیسوس همراهی می‌شدند، و همچنان به این امید دل بسته بودند که امپراتور الکسیوس، تمام سپاه بیزانس را پس از آنان بسوی‌شان خواهد فرستاد. صلیبی‌ها سپاهشان را برای کنترل راحت‌تر به دو دسته تقسیم کردند؛ یک گروه به فرماندهی نورمن‌ها، و دیگری به فرماندهی فرانسوی‌ها. دو گروه از پیش تعیین کرده بودند که در دورلیوم به یکدیگر ملحق شوند، اما در یکم ژوئیه و در نزدیکی دورلیوم با سپاه ارسلان روبرو شدند و در نبردی که روی داد، توانستند نیروهای او را از میان بردارند.
حرکت صلیبی‌ها از میان آناتولی گریزناپذیر بود، اما از آنجاکه ارسلان هر آنچه در پشت سر حرکت سپاهش قرار داشت را سوزانده و نابود کرده بود، این سفر بسیار سخت و طاقت‌فرسا می‌نمود. این رویداد در میانهٔ تابستان بود و در نتیجه تعداد زیادی از افراد و اسب‌های صلیبی‌ها که آب و غذای کمی به همراه داشتند، کشته شدند. مسیحیان محلی نیز در بین راه برخی مواقع به آنان غذا و پول، هدیه می‌کردند. صلیبی‌ها نیز هر زمانی که فرصتی بدست می‌آوردند، دست به چپاول و غارت می‌زدند. هریک از فرماندهان درگیری و بحث را پیرامون رهبری کل گروه شروع کرده‌بود، گرچه هیچ‌یک از آنان از قدرت کافی برای این کار بهره‌مند نبود، و تنها آدهمار به عنوان رهبری معنوی سپاه به رسمیت شناخته شده‌بود. پس از گذشتن از میان دروازه‌های کلیکیه، بالدوین بوین بر سرزمین ارمنی‌ها در پیرامون فرات متمرکز شد. او تصمیم گرفت ملکی را برای خود در سرزمین مقدس تصرف کند و در ابتدای سال ۱۰۹۸ م، او به عنوان جانشین توروس حاکم ادسا برگزیده شد. توروس در میان رعایای ارمنی به دلیل داشتن مذهب ارتدوکس یونانی محبوبیتی نداشت. پس از چندی توروس، در پی شورشی که احتمالاً با تحریک بالدوین روی داده بود، کشته‌شد. در مارس ۱۰۹۸ م، بالدوین به عنوان حاکم جدید انتخاب شد و کنت‌نشین ادسا را به عنوان نخستین دولت صلیبی ایجاد کرد.
بوهموند به کمک یک نگهبان ارمنی تازه مسلمان به نام فیروز توانست برجی را تسخیر کرده و در نتیجه، در ۳ ماه ژوئن صلیبیون وارد انطاکیه شدند و بسیاری از ساکنان مسلمان آن را قتل‌عام کردند. پس از تسخیر شهر، شوالیه‌ها و سربازان دون‌پایه‌تر به‌طور فزاینده‌ای بی‌قراری می‌کردند و خواستار ادامهٔ حرکت به سوی اورشلیم بودند و رهبرانشان را مجبور به پذیرش این کار کردند. سراجام در آغاز سال ۱۰۹۹ م، صلیبیون با برگزیدن بوهموند به عنوان نخستین شاهزاده انطاکیه، راهپیمایی به سوی اورشلیم را دوباره آغاز کردند.
در جریان پیشروی به سوی اورشلیم در ساحل مدیترانه، صلیبیون به دلیل صلح‌جویی حاکمان محلی و آمادگیشان برای تهیه آذوقه و تجهیزات مورد نیاز صلیبیون، با مقاومت کمی روبرو شدند و تنها مجبور به محاصرهٔ عرقا گشتند که آن را نیز نیمه کاره رها کرده و به ادامهٔ مسیر پرداختند.
افتخارالدوله، فرماندار فاطمی اورشلیم، که از رسیدن صلیبیون آگاه شد، همهٔ ساکنان مسیحی اورشلیم را از شهر اخراج کرد تا احتمال سقوط شهر را به‌خاطر خیانت داخلی کاهش دهد؛ همچنین او بسیاری از چاه‌های اطراف بیرون شهر را نیز مسموم کرد. هنگامی که صلیبیون در ۷ ژوئن به اورشلیم رسیدند، تنها چند سال بود که فاطمیان این شهر را از سلجوقیان بازپس‌گرفته بودند. بسیاری از صلیبیون پس از دیدن شهر و به پایان رسیدن سفر بسیار طولانیشان گریستند.
محاصره اورشلیم
صلیبیون هنگامی که به حومهٔ اورشلیم رسیدند با منطقه‌ای خشک و بدون گیاه و خالی از منابع آب و غذا مواجه شدند. در این مکان، هیچ دورنمایی برای رسیدن نیروی‌امدادی وجود نداشت و حتی بیم حملهٔ قریب‌الوقوع حاکمان محلی فاطمی نیز می‌رفت. هیچ امیدی به تلاش برای محاصره کردن شهر مانند آنچه در انطاکیه روی داده‌بود، وجود نداشت و صلیبیون از جنگجویان، پشتیبانی، آذوقه و زمان کافی برخوردار نبودند. در مقابل، آن‌ها تصمیم گرفتند تا مستقیماً به شهر یورش ببرند. صلیبیون دارای انتخاب‌های محدوی بودند زیرا برطبق تخمین‌ها از نیروی آنان، تنها ۱۲٬۰۰۰ نفر شامل ۱۵۰۰ سواره‌نظام باقی‌مانده بود. گادفری و تنکرد، در شمال شهر اردوگاهی ساخته بودند، ریموند اردوگاه خود را در جنوب شهر برپا کرد. علاوه بر این، نیروهای پروانسی نیز در ۱۳ ژوئن و در نخستین حمله شرکت نکردند. این اختلافات در میان سپاه صلیبیون به وحدت عمل آنان صدمه می‌زد. در نخستین حمله که احتمالاً بیشتر برای گمانه‌زنی از میزان توان استحکامات صورت پذیرفت، صلیبیون پس از رخنه کردن به دیوار بیرونی، در نفوذ به دیوار درونی شهر ناکام ماندند.
در جلسهٔ پس از شکست نخستین حمله در بین رهبران مختلف صلیبیون برسر لزوم هماهنگی بیشتر در حملات آینده توافق شد. در ۱۷ ژوئن، گروهی از دریانوردان جنوایی تحت فرمانِ برادران امبریاکو وارد بندر یافا شده و سپاه‌صلیبی را با مهندسین ماهر و به احتمال زیاد با قطعات الوارهای چوب کشتی‌هایشان برای ساختن برج‌ها و ابزارآلات محاصره تجهیز کردند. در همین هنگام کشیشی به نام پیتر دزیدریوس مدعی شد که اسقف آدهمار را در خواب دیده‌است. او همگان را به سه روز روزه گرفتن و سپس با طواف دیوارهای اورشلیم با پای برهنه واداشت و گفت که پس از آن، همانند اتفاقی که در داستانی در کتاب مقدس که در مورد محاصره اریحا بوسیلهٔ یوشع روی داده‌بود، شهر سقوط خواهد کرد. پس از سه روز روزه در ۸ ژوئیه، صلیبیون مراسم طواف دسته‌جمعی را به همان صورت که دزیدریوس به آنان آموخته بود، اجرا نموده و مراسم در کوه زیتون و با موعظهٔ پیتر راهب پایان یافت؛ و اندکی پس از این ماجرا، گروه‌های گوناگون صلیبی که با یکدیگر اختلافات شدید داشتند، پیمان به ایجاد روابط حسنه و کنار گذاشتن اختلافات بستند. خبرهای حرکت و خروج سپاه کمکی فاطمیان از مصر، به سپاه صلیبیون نیز انگیزه‌ای بسیار قوی برای حمله‌ای دیگر به شهر داد.
حملهٔ نهایی به اورشلیم در ۱۳ ژوئیه آغاز شد؛ نیروهای ریموند به دروازه جنوبی حمله کرده و در همان هنگام، گروه‌های دیگر به دیوار شمالی حمله نمودند. در ابتدا پروانسی‌ها در دروازه جنوبی پیشرفت کمی داشتند، اما وضعیت نیروها در دیوار شمالی در حالت بهتری قرار داشت؛ آنان آرام ولی به صورت پیوسته در حال از میان برداشتن مدافعان شدند. در روز ۱۵ ژوئیه، یورش نهایی در هر دو سمت شهر آغاز شد و در نهایت استحکامات لایهٔ درونی دیوار شمالی، تسخیر گشت. هراس به وجود آمده ناشی از این رویداد در مدافعان، آنان را بر آن داشت تا دیوارهای شهر را در هر دو سوی شهر رها کنند و در نهایت به صلیبیون اجازه دهند که وارد شهر شوند. پس از حمله موفقیت‌آمیز به دیوار شمالی، مدافعان درحالی که توسط تنکرد و مردانش تعقیب می‌شدند، به سمت حرم شریف فرار کردند. پیش از آنکه مدافعان بتوانند منطقه را تسخیر کنند و سنگر بگیرند، مردان تنکرد به آنجا حمله، و بسیاری از مدافعان را سلاخی کردند و بازماندگان نیز در مسجد الاقصی پناه گرفتند. تنکرد کشتار را متوقف کرد و اعلام کرد، کسانی که در مسجد هستند مورد حمایت او و در امان خواهند بود. هنگامی که مدافعان دیوار جنوبی، دربارهٔ رویداد سقوط دیوار شمالی شنیدند، به سمت ارگ گریخته و اجازه دادند تا ریموند و پروانسی‌ها نیز وارد شهر شوند. افتخارالدوله، فرمانده پادگان شهر، در پی قراردادی با ریموند، ارگ را در قبال حفظ جان خود و محافظانش تسلیم او کرد و در عوض با امنیت و درپناه سپاه ریموند، به اشکلون رفت.
کشتار در ادامهٔ روز نیز ادامه یافت. تمام مسلمانان کشته شده و یهودیانی که در کنیسه جامع پناه گرفته بودند، بوسیلهٔ صلیبیون و همراه با کنیسه‌شان به آتش کشیده شدند. روز بعد، زندانیان تنکرد در مسجد الاقصی نیز کشته شدند. با این وجود، واضح است که برخی از مسلمانان و یهودیان این شهر از این کشتار، جان سالم به در برده یا فرار کردند یا برای دریافت خون‌بها به اسارت درامدند. جمعیت مسیحی شرقی این شهر، پیش از محاصره توسط فرماندار شهر اخراج شده بودند و بدین ترتیب از این کشتار جان سالم بدر بردند.
برپایی پادشاهی اورشلیم
در ۲۲ ژوئیه شورایی در کلیسای مقبره مقدس برپا شد تا پادشاهی برای پادشاهی تازه ایجاد شدهٔ اورشیلم برگزیند. ریموند تولوز در ابتدا شاید برای نشان دادن تقوایش، پادشاه شدن را نپذیرفت، اما احتمالاً امیدوار بود که دیگر نجیب‌زادگان بر انتخاب او در هر صورتی پافشاری بورزند. گادفری که پس از اعمال ریموند در محاصرهٔ انطاکیه محبوبیت بیشتری بدست آورده بود، جایگاه پادشاهی اورشلیم را پذیرفت اما عنوان پادشاه را برای خودش نپذیرفت. ریموند که از این ماجرا خشمگین شده‌بود، سپاهش را از شهر به مقصد حومه شهر خارج نمود.
ماهیت و معنی دقیق عنوان گادفری مورد بحث و اختلاف دیدگاه‌ها است. اگرچه به صورت گسترده‌ای ادعا شده که وی عنوان آدوکاتوس سانتی سپولکری («حامی» یا «مدافع» مقبره مقدس) را برگزیده‌است، اما این عنوان تنها در نوشته‌هایی که خود گادفری نویسندهٔ آن‌ها نبوده، موجود است. به جای آن، گادفری خودش را به طرز ابهام‌برانگیزی پرینچپس یا به طرز ساده‌ای دوکس از لورن سفلی می‌نامیده‌است. طبق گفتهٔ ویلیام صوری در اواخر سده دوازدهم میلادی، گادفری در آن هنگام جنگجویی افسانه‌ای در اورشلیم صلیبی محسوب می‌شد؛ او از برسر گذاشتن «تاج طلایی» در مکانی که مسیح «تاجی از خار» برسر داشت، خودداری کرد. رابرت راهب، تنها رویدادنگار دوره جنگ‌های صلیبی است که نوشته‌است گادفری عنوان «پادشاه» را برگزیده است.
یادداشت
<references group="پ"/>
تریورو
تریورو (به ایتالیایی: Trivero) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بیه‌لا واقع شده‌است.
خصوصیات
تریورو ۲۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۶۶۳ نفر جمعیت دارد و ۷۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مزار خسروجرد
مزار خسروجرد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان قصبه غربی واقع شده‌است.
مرغ کشیش سرخ شمالی
مرغ کشیش سرخ شمالی نام یک گونه از سرده جولاهای چندزنه است.
فرخ‌زاد (نقده)
فرخ‌زاد (نقده)، روستایی از توابع بخش محمدیار شهرستان نقده در استان آذربایجان غربی ایران است. جمعیت فرخ زاد ۱۰٬۷۷نفر است. گل این روستا از مرغوبترین گل‌ها برای سفالگری می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان المهدی (نقده) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۷۷ نفر (۲۶۴ خانوار) بوده‌است.
گمینا شننو
گمینا شننو یک گمینا در لهستان است که در شهرستان لیپسکو واقع شده‌است. گمینا شننو ۱۴۷٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
آرامگاه شاه میل لرزان
بقعه شاه میل لرزان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان طوالش، روستای شاه میل لرزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۱۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بیدشیرین (بافت)
بیدشیرین یا بیدشیرین۱ روستایی در دهستان فتح‌آباد بخش مرکزی شهرستان بافت استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
الویک، لکساند
الویک، لکساند (به سوئدی: Alvik, Leksand) یک سکونتگاه مسکونی در سوئد است که در Leksand Municipality واقع شده‌است.
خصوصیات
الویک ۰٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
نیلز آنین
نیلز آنین (Niels Annen؛ زادهٔ April 6, 1973) یک سیاست‌مدار اهل آلمان است.
قلعه یاگی
قلعه یاگی قلعه ژاپنی به سبک قلعه کوهستانی (یاماشیرو) بود که در ولایت تانبا امروزه نانتان، کیوتو، استان اوساکا ژاپن قرار داشت. این قلعه محل اقامت نایتو جوآن بود.
استنلی نورمن کوهن
استنلی نورمن کوهن (Stanley Norman Cohen؛ زادهٔ ) یک نسل‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری شده است.
سورایا آرنلاس
ثریا آرنلاس (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۸۲) خواننده اسپانیایی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۹ نماینده اسپانیا بود. او که بیشتر با نام هنری خود ثریا شناخته می شود، خواننده اسپانیایی است. ثریا نماینده اسپانیا در مسابقه آواز یوروویژن 2009 در مسکو، روسیه با آهنگ "La noche es para mí" بود که با 23 امتیاز در رده بیست و سوم قرار گرفت.
ثریا آرنلاس در 13 سپتامبر 1982 در والنسیا د آلکانتارا، کاسرس، اسپانیا به دنیا آمد. در سن 11 سالگی به مادرید رفت. او می خواست درام بخواند اما به زودی به عنوان مهماندار هواپیما برای Iberworld شروع به کار کرد و در آنجا به سراسر جهان سفر کرد. او علاوه بر زبان مادری اسپانیایی خود، به زبان های انگلیسی و پرتغالی نیز مسلط است.
نینا ماکارووا
نینا ماکارووا (Nina Makarova; August 12, 1908 – January 15, 1976) آهنگساز اهل امپراتوری روسیه بود. وی شیفته موسیقی فولکلور روسیه و ماری بود.
وی زیر نظر آهنگسازی همچون نیکولای میاسکوفسکی و آرام خاچاتوریان که در سال ۱۹۳۳ با وی ازدواج کرد، آموزش دید
نینا و آرام صاحب پسری به نام کارن شدند.
هورسبال
هورسبال ورزشی است که بازیکنان در حالی که بر روی اسب قرار گرفته‌اند باید توپ مخصوص بازی را داخل حلقه‌ای که قطر آن حدود ۱ متر است بیندازند. قوانین این ورزش ترکیبی از قوانین ورزش‌های چوگان،راگبی و بسکتبال می‌باشد. این ورزش یکی ورزش‌هایی است که توسط فدراسیون بین‌المللی سوارکاری به رسمیت شناخته می‌شود.
میانک (چالوس)
میانک، روستایی است از توابع بخش مرزن‌آباد شهرستان چالوس در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان (چالوس) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است. مردم میانک از قومیت طبری هستند. مردم میانک به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
بهاره بیدشاهی
بهاره بیدشاهی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سررود جنوبی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
توتسی-مگرو
شهر توتسی-مگرو در شهرستان مرموره در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۶٬۷۱۳ نفر است.
فرودگاه ترنتون
فرودگاه ترنتون یک فرودگاه همگانی است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۹۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
مرغ کشیش سرخ زنگبار
مرغ کشیش سرخ زنگبار نام یک گونه از سرده جولاهای چندزنه است.
اندیس سنگ مرمریت
سنگ مرمریت  یک اندیس مصالح ساختمانی است که در حوالی شهر آباده استان فارس قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مرمریت است.سنگ میزبان این اندیس سنگ آهک است و دیرینگی آن به دوران الیگو میوسن می‌رسد.
گمینا شوبین
گمینا شوبین یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ناکوو واقع شده‌است. گمینا شوبین ۳۳۲٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۶۹۱ نفر جمعیت دارد.
توسعه پایدار
توسعهٔ پایدار مفهومی است که به واسطهٔ پیامدهای منفی زیست‌محیطی و اجتماعی ناشی از رویکردهای توسعهٔ یک‌جانبهٔ اقتصادی پس از انقلاب صنعتی و تغییر نگرش بشر به مفهوم رشد و پیشرفت پدید آمده‌است. این مفهوم تلاش دارد که با نگاهی نو به توسعه، اشتباهات گذشته بشری را تکرار نکند و توسعه‌ای همه‌جانبه و متوازن را رقم بزند.
توسعهٔ پایدار فرآیندی است که آینده‌ای مطلوب را برای جوامع بشری متصور می‌شود که در آن شرایط زندگی و استفاده از منابع، بدون آسیب رساندن به یکپارچگی، زیبایی و ثبات نظام‌های حیاتی، نیازهای انسان را برطرف می‌سازد. توسعهٔ پایدار راه‌حل‌هایی را برای الگوهای فانی ساختاری، اجتماعی و اقتصادی توسعه ارائه می‌دهد تا بتواند از بروز مسائلی همچون نابودی منابع طبیعی، تخریب سامانه‌های زیستی، آلودگی، تغییرات آب و هوایی، افزایش بی‌رویهٔ جمعیت، بی‌عدالتی و پایین آمدن کیفیت زندگی انسان‌های حال و آینده جلوگیری کند. توسعهٔ پایدار فرآیندی است در استفاده از منابع، هدایت سرمایه‌گذاری ها، جهت‌گیری توسعهٔ فناوری و تغییرات نهادی، با نیازهای حال و آینده سازگار باشد. توسعهٔ پایدار که از دههٔ ۱۹۹۰ بر آن تأکید شد جنبه‌ای از توسعهٔ انسانی و در ارتباط با محیط زیست و نسل‌های آینده است. هدف توسعهٔ انسانی پرورش قابلیت‌های انسانی محسوب می‌شود. توسعهٔ پایدار به عنوان یک فرایند در حالی که لازمهٔ بهبود و پیشرفت است، اساس بهبود وضعیت و رفع کاستی‌های اجتماعی و فرهنگی جوامع پیشرفته را فراهم می‌آورد و باید موتور محرکهٔ پیشرفت متعادل، متناسب و هماهنگ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تمامی جوامع و به ویژه کشورهای در حال توسعه باشد. توسعهٔ پایدار سعی دارد به پنج نیاز اساسی زیر پاسخ گوید: تلفیق حفاظت و توسعه، تأمین نیازهای اولیهٔ زیستی انسان، دست‌یابی به عدالت اجتماعی، خودمختاری و تنوع فرهنگی و حفاظت از یگانگی اکولوژیکی. از این رو، تمرکز توسعه پایدار بسیار گسترده‌تر از صرفاً محیط زیست است. این همچنین در مورد اطمینان از یک جامعهٔ قوی، سالم و عادلانه می‌باشد. این به معنای رفع نیازهای متنوع همه افراد در جوامع موجود و آینده، ارتقای رفاه شخصی، انسجام و شمول اجتماعی، و ایجاد فرصت‌های برابر است.
توسعهٔ پایدار فرآیندی است برای به دست آوردن پایداری در هر فعالیتی که نیاز به منابع و جایگزینی سریع و یکپارچه آن وجود دارد. توسعهٔ پایدار در کنار رشد اقتصادی و توسعهٔ بشری در یک جامعه یا یک اقتصاد توسعه یافته، سعی در تحصیل توسعه مستمر، ورای توسعهٔ اقتصادی دارد.
تاریخچه
اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد (B.Ward._Cocoyoe-1970) در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به کار رفت. به دنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم (modoze 75) و بنیاد هامرشولد (Daghammarskjold-75) به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.
جامعه ملیه اسلامیه
جامعه ملیه اسلامیه (Jamia Millia Islamia) دانشگاهی مرکزی در دهلی است. این دانشگاه در دوره حکومت بریتانیا در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد. دانشگاه با تصویب مجلس هند در ۱۹۸۸ مرکزی شد.
توسعه پایدار
تاریخچه
با گزارش کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه (WCED) موسوم به گزارش براندتلند (Our common future 87, Brandt land report) در سال ۱۹۸۷ برای نخستین بار به‌طور رسمی مجموعه‌ای از پیشنهادها و اصول قانونی جهت دستیابی به توسعهٔ پایدار برای کشورهای در حال توسعه فراهم آمد. سپس موضوع توسعهٔ پایدار در کنفرانس سازمان ملل متحد در زمینهٔ محیط زیست و توسعه (UNCED-92) در شهر ریودوژانیرو (به‌عنوان اجلاس زمین) به‌طور گسترده‌ای مورد توجه قرار گرفت و اداره و بهره‌برداری درست و کارا از منابع پایه، طبیعی و مالی و … برای دستیابی به الگوی مصرف مطلوب در صدر برنامه‌های جهانی قرار داد. بر اساس نتایج این اجلاس، اهداف اساسی مبتنی بر مفهوم توسعهٔ پایدار بدین شرح اعلام شد: شاخصه‌های توسعهٔ پایدار را می‌توان در چهار گروه: اجتماعی، اقتصادی، بنیادی و زیست‌محیطی مطرح و بررسی نمود.
تعریف
واژهٔ «sustain» به معنای پایدار می‌باشد و همچنین در فارسی به معنای حیات، زنده نگهداشتن، استمرار و آنچه که می‌تواند در آینده تداوم داشته باشد، است. یک ایده و اصطلاح بسیار گسترده، که معانی متفاوت و بسیاری دارد، در نتیجه فراوانی این معانی، صاحب‌نظران واکنش‌های فراوان و متفاوتی را در این حیطه ارائه کرده‌اند. مفهوم توسعهٔ پایدار، یک نوع تلاش برای ترکیب مفاهیم در حال رشد حوزه‌هایی از موضوعات محیطی در کنار موضوعات اجتماعی-اقتصادی می‌باشد.
توسعهٔ پایدار یک تغییر مهم در فهم رابطهٔ انسان و طبیعت و انسان‌ها با یکدیگر است. این مسئله با دیدگاه دو سدهٔ گذشته انسان که بر پایهٔ جدایی موضوعات محیطی و اجتماعی و اقتصادی شکل گرفته بود در تضاد است. در دو سدهٔ گذشته، این تصور حاکم بود که محیط به‌طور عمده به عنوان یک عامل خارجی و تنها برای استفاده و استثمار انسان در نظر گرفته می‌شد. در این دیدگاه، ارتباط انسان و محیط، به صورت غلبه انسان بر طبیعت بوده و بر این باور استوار بود که دانش و فناوری بشر می‌تواند بر تمام موانع محیطی و طبیعی برتری یابد. این دیدگاه مرتبط با توسعهٔ سرمایه‌داری و انقلاب صنعتی و علم مدرن می‌باشد. همان‌طور که بیکن یکی از پایه‌گذاران علم مدرن، آن را مطرح می‌کند: جهان برای بشر ساخته می‌شود و نه بشر برای جهان. دیدگاه مدیریت محیطی بر پایهٔ مدیریت منابع طبیعی بود که تصدیق می‌کرد، بشر نیاز به منابع طبیعی دارد و این منابع می‌بایست به جای استفاده سریع و بدون برنامه، به درستی مدیریت شوند تا حداکثر استفاده از آن‌ها طی سالیان طولانی میسر گردد.
همچنین علم اقتصاد بر موضوع ارتباط انسان و رشد اقتصادی تأکید دارد، که در نتیجه آگاهی و استفاده از آن، موجب افزایش تولیدات، به عنوان یک اولویت، مطرح می‌گردد. این نگرش، کلیدی بود برای ایجاد رفاه در زندگی بشر چون از طریق رشد اقتصادی، فقر و تهیدستی می‌توانست از میان برود.
در سال ۱۹۷۸ میلادی، کمیتهٔ جهانی توسعه و محیط یا همان کمیسیون بروندلند تعریف جامع از توسعهٔ پایدار ارائه می‌دهند که بنا بر آن بشریت توانایی توسعهٔ پایدار را دارد اگر بتواند تضمین کند نیازهای حال را بدون به خطر افتادن توانایی نسل‌های آینده برای تأمین نیازهایشان، فراهم می‌آورد.
در سال ۱۹۹۲ در «کنفرانس زمین » توسعهٔ پایدار چنین تعریف شد: «رفع نیازهای نسل حاضر بدون مصالحه با نسل‌های آینده در راستای تأمین نیازهایشان.»
کمیسیون جهانی محیط زیست، توسعهٔ پایدار را این‌گونه تعریف می‌کند: «توسعهٔ پایدار فرایند تغییری است در استفاده از منابع، هدایت سرمایه‌گذاری‌ها، سمت‌گیری توسعهٔ فناوری و تغییری نهادی است که با نیازهای حال و آینده سازگار باشد».
کمیسیون «بروندلند» دربارهٔ توسعهٔ پایدار می‌گوید: «توسعهٔ پایدار به عنوان یک فرایند، لازمهٔ بهبود و پیشرفت وضعیت و از میان بردن کاستی‌های اجتماعی و فرهنگی جوامع پیشرفته‌است و باید موتور محرکهٔ پیشرفت متعادل، متناسب و هماهنگ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تمامی جوامع، به ویژه کشورهای در حال توسعه باشد.»
توسعهٔ پایدار توسعه‌ای است که بتواند نیازهای کنونی سازمان را بدون خدشه‌دار کردن به توانایی‌های نسل آینده در برآورد ساختن نیازهایشان پاسخ گوید. در این تعریف حق هر نسل در برخورداری از همان مقدار سرمایهٔ طبیعی که در اختیار دیگر نسل‌ها قرار داشته به رسمیت شناخته شده و استفاده از سرمایهٔ طبیعی در حد بهره آن مجاز شمرده شده‌است. توسعهٔ پایدار چشم‌اندازی مهم و نو در مدیریت و سیاستگذاری عمومی است که به‌طور گسترده‌ای خارج از ایالات متحده ظهور یافته‌است. این مفهوم تلاش می‌کند تا به نحو روشنتری نتایج آینده رفتارهای کنونی را مورد توجه قرار دهد.
توسعهٔ پایدار زمینه‌های مختلفی را مورد توجه قرار می‌دهد: تأثیر گازهای گلخانه‌ای، تغییرات آب و هوایی، تخریب لایه ازن، تخریب زمین، کاهش منابع غیر تجدیدپذیر، آلودگی هوای شهرها.
پایداری وضعیتی است که در آن مطلوبیت و امکانات موجود در طول زمان کاهش نمی‌یابد و به توانائی اکوسیستم‌ها برای تداوم کارکرد در آینده نامحدود مربوط می‌شود بدون آنکه به تحلیل منابع یا استفاده بیش از حد منابع منجر شود. «پایداری، شرایطی است که در آن سیستم‌های اجتماعی و طبیعی در کنار هم و به شکل نامحسوس کار می‌کنند. اما این مفهوم هنوز هم توسط برخی سازمان‌های بین‌المللی مثل بانک جهانی در زمینهٔ چشم‌انداز رشد مورد استفاده قرار می‌گیرد». توسعهٔ پایدار یک ایده و اصطلاح گسترده‌است که معانی متفاوتی دارد همین موضوع موجب برانگیزش واکنش‌های مختلف در این زمینه شده‌است. مفهوم توسعهٔ پایدار تلاشی برای ترکیب مفاهیم در حال رشد حوزه‌ای از موضوعات محیطی با موضوعات اجتماعی اقتصادی می‌باشد.
برخی از صاحب نظران پایداری را نوعی نگرش به آینده می‌دانند که در واقع نقشهٔ مسیری می‌باشد که بر روی مجموعه‌ای از ارزش‌ها و اصول اخلاقی و معنوی متمرکزاست. توسعهٔ پایدار یک حالت ثابت از هماهنگی را ندارد، بلکه دارای یک فرایند تغییر در چیزی است که استخراج از معادن جهت سرمایه‌گذاری و راهبردی توسعهٔ تکنولوژی و تغییر نهادی را سازگار با نیازهای آتی همانند نیازهای امروز می‌سازد.
پایداری فناوری
عقاید این گروه بر آن است که دستیابی به توسعهٔ پایدار در تمام زمینه‌ها در قالب سیستم و مکانیسم حاکم بر عرصه‌های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی موجود امکان‌پذیر است. به عقیدهٔ این گروه هر مشکلی دارای یک پاسخ و راه‌حل فناوری است و جایی برای ترس و نگرانی وجود ندارد.
پایداری اکولوژیکی
پیروان این گروه معتقدند که ساختار موجود در جوامع امروزی ناپایدارند و رسیدن به توسعهٔ پایدار نیازمند یک شیوه و طرز تفکر نو برای تغییر این ساختارهاست. آن‌ها معتقدند که باید در ساختار سیستم‌های سیاسی اقتصادی و اجتماعی موجود تغییراتی داده شود. پایداری اکولوژیکی راه‌حل‌هایی ارائه می‌دهد که در ابتدا نیازمند تجدید نظر در ارتباط با کشاورزی، مسکن، انرژی، طراحی شهری، حمل ونقل، اقتصاد، خانواده، منابع مصرفی، جنگلداری، بیابان ها و ارزش‌های اصلی زندگی‌مان باشد.
ویژگی این نظریه:
پایداری در معماری
درطول یک سدهٔ گذشته تجربه‌ها و دستاوردها و تحولات با ارزشی در معماری و در عرصهٔ محیط‌زیست رخ داده‌است که البته مشکلات بسیاری را به‌وجود آورده اما می‌توان گفت در آغاز سدهٔ ۲۱ میلادی وضعیت جهان به یک توسعهٔ ناپایدار رسیده که از مشخصه‌های آن می‌توان به رشد جمعیت، افزایش مصرف و توزیع نامتعادل منابع اشاره کرد. همچنین رشد جمعیت اثرات زیانبار بسیاری بر محیط طبیعی بر جا گذاشته که در درازای زمان منجر به تغییرات آب و هوایی، ایجاد حفره در لایهٔ ازن، نابودی گونه‌ها و نظام‌های طبیعی گردیده‌است، این مسائل باعث تغییر دیدگاه انسان نسبت به طبیعت شد. در پی این تغییر و تحولات، مفهومی به عنوان توسعهٔ پایدار پا به عرصهٔ وجود گذاشت و تعامل محیط و معماری و تأثیر دوسویهٔ آن‌ها بر یکدیگر به عنوان توسعهٔ پایدار وارد معماری شد و از همین رو معماری پایدار مورد توجه صاحب نظران قرار گرفت.
واژهٔ پایداری دارای معانی مختلفی است اما در معماری این واژه کاملاً مشخص نبوده و تعریف روشنی ندارد و بیشتر مسئلهٔ حفظ طبیعت و زمین را مورد پوشش می‌دهد، در واقع مسائل محیطی را می‌توان حوزه‌ای دانست که توسعهٔ پایدار بر روی آن تأکید دارد. معماران را می‌توان از عوامل اثرگذار در این حوزه دانست زیرا آن‌ها به‌صورت‌های مختلف مسئول ۷۵٪ تغییرات آب و هوایی هستند. با این تفاسیر معمار می‌تواند با نگاهی تازه نسبت به طبیعت، تغییرات مهمی را در این حوزه ایجاد کند. البته در طول دهه‌های گذشته راهکارهای مفیدی توسط معماران برای حل بحران‌ها ارائه شده‌است، اما همچنان مشکلاتی بر سر راه معماری پایدار وجود دارد.
تیره‌راسوهای آمریکای شمالی
تیره‌راسوهای آمریکای شمالی نام یک سرده از زیرخانواده راسوئیان است.
گرد آندرس
گرد آندرس (Gerd Andres) سیاست‌مدار اهل آلمان است.
پداونا
پداونا (به ایتالیایی: Pedavena) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بلونو واقع شده‌است.
خصوصیات
پداونا ۲۴٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۴۱ نفر جمعیت دارد و ۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نظام‌آباد (نقده)
نظام‌آباد (نقده)، روستایی از توابع بخش محمدیار شهرستان نقده در استان آذربایجان غربی ایران است.