cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
یافا
بازار عتیقه و دست‌دوم فروشی یافا
بازار عتیقه فروشی یافا از بازار های دیدنی شهر یافا در نزدیکی میدان برج ساعت می‌باشد. این بازار در دوران عثمانی‌ها محل محبوبی نزد زائرینی که از طریق دریا به فلسطین می‌آمدند بوده. در طول قومیت بریتانیا بر فلسطین، بازار شکل امروزی خود به عنوان محل خرید و فروش اجناس عتیقه و دست دوم تبدیل شد. امروزه نیز، این بازار محل محبوبی نزد ساکنین تل آویو و توریست‌ّها می باشد. در سال ۲۰۱۸، مجله تایم اوت، این محله را به عنوان یکی از ۵۰ محله «باحال» دنیا توصیف کرد.
برج ساعت یافا
برج ساعت یافا و میدان اطراف آن از بارزترین نمادهای شهر می باشد. فلسطینی‌های ساکن یافا به میدان اطراف برج با نام «ساحة الشهداء»، در یاد قربانیان جنگ ۱۹۴۸ در یافا نیز اشاره می‌کنند. از جمله اماکن اطراف میدان برج ساعت، مسجد المحمودیه، ساختمان تاریخی «سرایا»، و همین‌طور بازار عتیقه و دست‌دوم فروشی یافا هستند. سابقا، پیش از جنگ ۱۹۴۸، این محل، ایستگاه اتوبوس‌ها، تاکسی‌ها، و کالسکه‌های محلی و منطقه‌ای نیز بود.
این برج در سال ۱۹۰۳، با طراحی و رهبری یهودی ساکن یافا به اسم «یوسف بن موی‌آل» و با کمک‌های مالی شهروندان عرب و یهودی ساخته شد. این برج، به همراه ۶ برج مشابه دیگر در نقاط دیگر فلسطین به مناسبت ۲۵امین سالگرد سلطنت سلطان عبدالحمید دوم عثمانی ساخته شد. این برج، نمادی شد برای شروع عصری جدید در یافا. پس از جنگ ۱۹۴۸، این برج رو به فراموشی و از کار افتادگی افتاد، تا که در نهایت، در سال ۱۹۶۵، توسط شهرداری تل آویو-یافا بازسازی شد.
خانه سرایا
سرایا، نام ساختمانی نمادین و مهم در یافا است. این ساختمان در سال جنگ ۱۹۴۸ این ساختمان، واقع در میدان برج ساعت، مرک اداری مقامات عثمانی، و همین‌طور مقامات شهرداری یافا بود. در طول دهه های حکومت قومیت بریتانیا،‌و مخصوصا بعد از نقل مکان کردن مقامات شهری یافا به ساختمان شهرداری جدید، این ساختمان همین‌طور به عنوان مرکز فعالیت سیاسی اعراب فلسطینی یافاوی نیز ایفای نقش می کرد. این ساختمان در سال ۱۸۹۷ میلادی ساخته شد و طول جنگ جنگ ۱۹۴۸، در حمله‌ای تروریستی در ۴ ژانویه ۱۹۴۸، این ساختمان را با بمب کامیونی تخریب کردند. امروزه نیمی از ساختمان پابرجاست.
کلیسای قدیس پطرس
کلیسای قدیس پطرس، یکی از کلیساهای مهم فلسطین و دنیای مسیحیت می باشد. این کلیسا برای اولین بار در سال ۱۶۵۴، با کمک مالی لوئی نهم پادشاه فرانسه ساخته شد، و دو بار در طول عمر خویش تخریب و از نو ساخته شده. آخرین باری که این کلیسا ساخته شده، سال ۱۸۸۸ می باشد. این کلیسا به یاد قدیس پطرس، از یاران عیسی مسیح ساخته شده است. اعتقاد بعضی‌ها بر این است که وقتی که قدیس پطرس از یافا دیدن کرد و چند روز را در این شهر سپراند، او در محل این کلیسا اسکان داشت. بعضی دیگر معتقد هستند که قدیس پطرس در نقاط دیگری در یافا اسکان داشت. بطور مثال کلیسای ارتدکس روسی معتقد است که قدیس پطرس در محلی در روستای ابوکبیر در حومه شرقی یافا ساکن بوده. در انجیل، اشاره‌ای به بازدید قدیس پطرس از یافا نیز شده است،‌ کتاب اعمال رسولان، فصل ۹، آیات ۳۶ تا ۴۳.
مسجد بحر
مسجد بحر همانطور از نامش پیداست، مسجدیست در ساحل دریای مدیترانه در یافا. این مسجد در سال ۱۶۷۵ میلادی تحت حاکمیت عثمانی،‌به دستور فرماندار سنجق (معادل استان) «غزه و یافا»،‌محمد رضوان پاشا ساخته شد. پس از تاسیس مسجد، او مسجد را ملک وقف اعلام کرد. این مسجد، برای سالها، محل نماز و اطاعت ملوانان و ماهی‌گیران مسلمان پیش از ترک یافا از طریق دریا و آغاز سفر خویش بوده.
بعد از اشغال شهر پس از جنگ ۱۹۴۸، این مسجد از معدود ساختمان‌های مرتفعی است که توسط اسرائیل و شهرداری «تل آویو-یافا» تخریب نشده، و در نتیجه، امروزه، مناره بلند این مسجد از دوردست‌ها دیده می شود. بر اساس گزارش شهرداری «تل آویو-یافا» در سال ۱۹۶۲، پس از جنگ، این مسجد تعطیل بوده و به عنوان انباری استفاده می شده. شهرداری «تل آویو-یافا» اعلام کرد که قصد تبدیل مسجد به یک مکان توریستی دارد. این اقدام با اعتراض فلسطینی‌های مسلمان ساکن یافا مواجه شد، و در نتیجه از دهه ۱۹۶۰ به این سو، این مسجد بعد از وقفه‌ای، دوباره به عنوان مسجد مورد استفاده قرار می گیرد.
ورزشگاه بلومفیلد
ورزشگاه بلومفیلد، ورزشگاه اصلی فوتبال شهر تل آویو-یافا، ورزشگاه دو تیم فوتبال تل آویو، تیم‌های هاپوئل تل آویو و مکابی تل آویو، و همین‌طور هر از چندگاهی میزبان بازی‌های تیم ملی فوتبال اسرائیل است.
این ورزشگاه در شهر یافا، در شرق «شهر قدیم» قرار دارد.
الینسی (پریلپ)
الینسی (پریلپ) (به لاتین: Alinci (Prilep)) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری مقدونیه است که در Prilep Municipality واقع شده‌است.
یافا
ورزشگاه بلومفیلد
تاریخ این ورزشگاه به دهه ۱۹۲۰، و «ورزشگاه البصه»، که در شهر یافا برای میزبانی از مسابقات تیم «الشباب العربی» این شهر ساخته شده بود، بر میگردد. بلافاصله بعد از تصرف یافا و پاک‌سازی قومی آن، دولت اسرائیل استادیوم را مصادره کرده و به شهرداری تل آویو واگذار کرد. شهرداری استادیوم را به اجاره «هستدروت»، سندیکای ملی کارگری اسرائیل داد. سندیکای «هستدروت»، نام استادیوم را به «استادیوم هاپوئل» (به معنای استادیوم کارگر) تغییر داد. در آن سال‌ها، استادیوم میزبان تیم هاپوئل تل آویو بود. در سال ۱۹۶۲، استادیوم البصه تخریب، و به جای آن، استادیوم ۲۲ هزار نفری جدیدی، با سرمایه اهدایی تجار کانادایی اهل مونترآل،‌ برنارد و لوویس بلومفیلد، ساخته شد. این ورزشگاه میزبان مسابقات جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۴ بود. در سال ۲۰۰۰، اجاره ورزشگاه تمام شد و به مالکیت شهرداری برگشت. از سال ۲۰۰۰ تا به امروز، چندین بار ورزشگاه بازسازی شده و بر ظرفیت آن اضافه شده است.
منابع
ویکی‌پدیای هلندی، نسخهٔ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۷.
الینسی (پریلپ)
خصوصیات
الینسی ۲۳۸ نفر جمعیت دارد و ۶۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترک‌محله (جویبار)
ترک‌محله ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران است.
وینکو بگوویچ
وینکو بگوویچ (زاده ۲ اکتبر ۱۹۴۸ در اسپلیت) بازیکن سابق و مربی اهل کرواسی است.
وی سابقه سرمربی‌گری در تیم‌های فولاد خوزستان، پرسپولیس، الوصل، پگاه گیلان، تیم ملی فوتبال امید ایران، پاس همدان آلومینیوم هرمزگان مس رفسنجان، مس کرمان و گل‌گهر سیرجان را دارد. بگوویچ در ابتدای سال ۲۰۱۳ دستیار یحیی گل محمدی در پرسپولیس بود. او سابقه قهرمانی در لیگ آزادگان با باشگاه فوتبال گل گهر سیرجان را دارد.
بالارود
بالارود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیاهکل در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان توتکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
منابع
حاجی علی بیگی، ح. ۱۳۹۴. تصویری از منطقه گسلی ژرف بالارود، شمال اندیمشک، جنوب باختر ایران. فصلنامه علوم زمین. ۹۷- ۳۳۱۳-۳۲۸
صومعه سانتا ماریا د هوئرتا
صومعه سانتا ماریا د هوئرتا ، صومعه‌ای تاریخی در روستای سانتا ماریا د هوئرتا در سُریا، اسپانیا است.
هارولد و ماد
هارولد و ماد فیلمی ۹۱ دقیقه‌ای به کارگردانی هال اشبی با بازی روث گوردون محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
نویسنده‌ی این کمدی کالین هیگینز است که کمدی‌های بی‌همتایی را نوشته است. فیلم هارولد و مود کمدی موقعیت فو‌ق‌العاده‌ای است. این فیلم یکی از کمدی‌کلاسیک‌های زیرزمینی سینمای آمریکاست.
ماجرا آشنایی پسرک جوانی است با زن پیری که عادت‌های غیرعادی دارد و خیلی دوست دارد در تمام تشیع‌جنازه‌ها شرکت کند.
شاد در کنار هم (فیلم ۱۹۹۷)
شاد در کنار هم فیلمی ۹۶ دقیقه‌ای محصول هنگ کنگ، با بازی لسلی چونگ و تونی لیانگ و به کارگردانی وونگ کار وای است. فیلم، عاشقانه‌ای آشفته را به تصویر می‌کشاند. گرچه که در تمام طول فیلم، سازنده تلاش دارد فضایی مردانه را به بیننده القا کند، اما همچنان موضوع و ساختار عاشقانه آن در حاشیه فیلم حفظ می‌شود. این فیلم در جشنواره کن سال ۱۹۹۷ برنده نخل طلای بهترین کارگردانی شد.
رزیدنت ایول (ابهام‌زدایی)
رزیدنت ایول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شاد در کنار هم (فیلم ۱۹۹۷)
داستان
فیلم دربارهٔ دو جوان به نام‌های لی یو فای و هو پووینگ است که به قصد تغییر سبک زندگی و شروعی دوباره تصمیم به سفری از هنگ کنگ به آرژانتین می‌گیرند و تصمیم دارند به دیدن آبشار ایگواسو بروند ولی راهشان را گم می‌کنند و از هم دیگر جدا می‌شوند. مدتی بعد لی یو فای در کافه‌ای مشغول به کار می‌شود و دوستش را که به فاحشه‌گری مشغول است می‌بیند …
واکنش‌ها
این فیلم به‌طور کلی در هنگ کنگ مورد استقبال قرار گرفت. به دلیل شناخته شدن در سطح بین‌المللی، این فیلم در چندین نشریه مهم ایالات متحده مورد بازبینی قرار گرفت که شامل نقدهای مثبتی برای فیلمبرداری و ابتکار کارگردانی می‌شد. استفان هولدن، از نیویورک تایمز، در نقد خود نوشت :این یک فیلم منسجم و صمیمی تر از فیلم‌های قبلی وونگ کار وای است، بدون اینکه سبک و شجاعت کارهای قبلی را از دست داده باشد. درک الی برای مجله ورایتی یک بررسی کلی مثبت ارائه داد و "شاد در کنارهم" را "خطی‌ترین و پخته‌ترین فیلم وونگ کار وای " خواند. وی تأکید کرد که کریستوفر دویل با فیلمبرداری حرفه ای و کنتراست بالا "ستاره واقعی" فیلم است. در نقدهای کلی هر دو بازی لسلی چونگ و تونی لیانگ به عنوان نقش‌های اصلی تمجید شده‌است
در سال ۱۹۹۷، وونگ کار وای به دلیل موفقیت در فیلم‌های قبلی خود:روزهای وحشی بودن، چانگ کینگ اکسپرس و خاکسترهای زمان در سینمای چین شناخته شده بود اما با کسب جایزه بهترین کارگردانی در جشنواره فیلم کن برای «شاد در کنارهم»، با اولین جایزه مهم خود، در عرصه بین‌المللی نیز مورد توجه قرار گرفت.
جاناتان رزنبام در مجله شیکاگو ریدر به بررسی متفاوت فیلم پرداخت. رزنبام، در خلاصه ای از فیلم، آن را به دلیل داشتن داستان و روایت مبهم و گیج کننده مورد انتقاد قرار داد
فیلم "شاد در کنار هم " با داشتن میانگین امتیازهای 7.8/10 (IMDB) و ۸۱٪ (راتن تومیتوز) در زمره فیلم‌های برتر قرار می‌گیرد
مضامین و تفاسیر
در همان ابتدای فیلم، سکانس‌هایی شامل نمایی از گذرنامه ملی انگلیس فای و پووینگ را می‌بینیم که راهی برای نشان دادن به مخاطبان است که این فیلم با موضوعات ملیت برخورد خواهد کرد. این فیلم همچنین به مفاهیمی همچون دیاسپورا اشاره دارد.
هنگ کنگ، تایوان و بوینس آیرس
وونگ به دلیلی خاص بوینس آیرس را برای ساختن فیلم انتخاب کرده‌است، زیرا آنتی پد هنگ کنگ است. به این معنی که این دو کشور در دو طرف مقابل جهان و در زمانی مخالف قرار دارند. هو پووینگ و فای دنبال آزادی و پیدا کردن جایی مخالف خانه هستند به همین دلیل به بوینس آیرس سفر می‌کنند. این مضمون در فیلم یک تمثیل سیاسی به‌شمار نمی‌رود بلکه به معنای زیر سؤال بردن هویت فرهنگی و تعاریف «خانه، تعلق و مهاجرت» است. تفسیر دیگری صحنه‌های هنگ کنگ وارونه را نه به عنوان تمثیل سیاسی، بلکه راهی برای نشان دادن فاصله شخصیت‌ها با ریشه‌های خود می‌دانست.
آبشار ایگواسو و چراغ
اهمیت آبشار ایگواسو در اوایل فیلم زمانی مشخص می‌شود که پووینگ چراغی را که روی آن نقاشی ای از آبشار ایگواسو کشیده شده به فای می‌دهد. دیدن آبشار بر روی چراغ فای و پووینگ را به این فکر می‌اندازد که به دیدن ایگواسو بروند و این دلیل اصلی انتخاب این زوج برای رفتن به بوینس آیرس است. سپس آبشار واقعی در تصورات فای پس از اولین جدایی اش از پووینگ به صورت رنگی نشان داده می‌شود (در بخش‌های ابتدایی فیلم سکانس‌ها به صورت سیاه و سفید ضبط شده‌اند). همچنین سکانس‌هایی از نمای پرواز پرندگان در کنار آبشار نشان داده می‌شود که رنگ غیر واقعی آبی و سبز دارد و به آن جلوه بصری فوق‌العاده می‌بخشد.
در یک تفسیر، نمایش ایگواسو در فیلم به علت غیرقابل تصور بودن پایان آبشار خروشان تفسیر می‌شود. همچنین این احساس ناتوانی در برابر طبیعت و آینده را تداعی می‌کند، به موازات اجتناب ناپذیری رابطه میان فای و پووینگ آبشار در این فیلم نمادی از روابط بین افراد است. ابتدا سیل آسا و مشتاقانه آغاز می‌شود و با احساسات سرکوب کننده پایان می‌یابد.
محرومیت اجتماعی
در یک تفسیر، عدم احساس تعلق فای و پووینگ به بوینس آیرس (که در سراسر فیلم با ترکیبی از تناقض جنسیت و زبان دیده می‌شود) مانع از ایجاد رابطه ای پایدار بین فای و پووینگ شد. با اینکه فای و پووینگ به دنبال آزادی به کشوری دیگر رفته بودند اما نمی‌توانستند با فرهنگ کشور ارتباط برقرار کنند. این بی‌ثباتی مربوط به ملیت تا حدی از طریق بی‌ثباتی دوربین در برخی از سکانس‌ها نشان داده می‌شود که مربوط به عدم توانایی شخصیت در یافتن جایگاه خود در جهان است. بوینس آیرس هم فرصتی برای آنان پیش نمی‌آورد و فای و پووینگ در پیدا کردن شغل دچار مشکل می‌شوند زیرا در بوینس آیرس مشاغل زیادی برای چینی‌ها وجود ندارد. فای برای پول درآوردن مجبور به کار کردن در رستوران چینی و پس از آن در کشتارگاه می‌شود. هر دو شخصیت اول مشکلات یکسانی در بوینس آیرس تجربه می‌کنند
زمانی طردشدگی فای در بوینس آیرس به خوبی روشن می‌شود که میان جمعیت قرار گرفتن او در بوینس آیرس و تایپه مقایسه شود. فقط در تایپه است که فای لبخند می‌زند، و این تلویحاً احساس می‌شود که وقتی به رستوران خانواده چانگ می‌رود یا وقتی سوار قطار می‌شود، احساس «در خانه بودن» و تعلق می‌کند. این فیلم به‌طور قطعی نشان نمی‌دهد که فای به هنگ کنگ برمی گردد اما این امکان وجود دارد که در تایپه بماند، جایی که احساس می‌کند متعلق به او است و آنجا امیدوار به آینده است.
روابط
فیلم شاد در کنار هم به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های همجنسگرایانه تحسین شده‌است. این فیلم بدون توجه به جنسیت افراد، روابط بین دو فرد را با تمام مشکلات، احساسات، پیچیدگی‌ها و سرخوردگی‌های آن را همراه با داستانی سر راست نشان می‌دهد بسیاری از محققان و منتقدان سینما اتفاق نظر دارند که گرچه موضوع فیلم همجنسگرایی نیست، اما به روابط عاشقانه بین دو مرد می‌پردازد از این فیلم بخاطر «عدم» نمایش شخصیت‌ها روی خطوط جنسیتی، زیر سؤال بردن مردانگی آنها و نشان دادن پیچیدگی مردان همجنسگرا به عنوان موجودات اجتماعی، ستایش شده‌است.
وونگ کار وای در این باره توضیح داد:"'در واقع، من دوست ندارم مردم این فیلم را به عنوان یک فیلم همجنسگرایانه ببینند. این بیشتر شبیه داستانی در مورد روابط انسانی است و به نوعی دو شخصیت درگیر هر دو مرد هستند. به طور معمول من از فیلم‌هایی با برچسب‌هایی مانند 'فیلم همجنسگرایانه'، 'فیلم هنری' یا 'فیلم تجاری' متنفرم. فقط فیلم خوب و فیلم بد وجود دارد '"از طرف دیگر، برخی از منتقدان معتقدند که یکی از دلایل رفتن پو-وینگ و فای به بوینس آیرس، همجنسگرا بودن آنهاست زیرا در هنگ کنگ به اندازه بوینس آیرس برای همجنسگرایان آزادی وجود ندارد علاوه بر این، فیلم به‌طور گسترده‌ای ارزش‌های نئوکنفوسیونیسم یعنی :سخت کوشی و صرفه جویی را به تصویر می‌کشد. فای به دلیل پیروی از این ارزش‌ها پاداش می‌گیرد زیرا او دائماً کار می‌کند، آشپزی می‌کند، از دیگران مراقبت می‌کند، می‌خواهد با پدرش آشتی کند و پول خود را پس‌انداز می‌کند. در حالی که پو-وینگ با رابطه‌های متعدد جنسی، هزینه‌های زیاد و زیر پا گذاشتن دیگر ارزش‌ها (مثلا دزدیدن ساعت گران‌قیمت یکی از مشتریانش) در تضاد کامل با فای است. در پایان فیلم، فای می‌تواند به مقصد خود، هنگ کنگ / تایوان و آبشار ایگواسو برسد در حالی که پو-وینگ بدون گذرنامه در بوینس آیرس مانده‌است. چانگ -شخصیت دیگری در فیلم- نیز نشان دهنده این ارزشها است زیرا در رستوران سخت کار می‌کند، برای سفر خود به «پایان جهان» پولش را پس‌انداز می‌کند و خانواده ای برای بازگشت به تایپه دارد. شخصیت‌هایی که با این هنجارسازی مطابقت دارند پاداش می‌گیرند در حالی که دیگران مجازات می‌شوند
میراث
از زمان اکران، فیلم هپی توگدر به عنوان «تحسین شده‌ترین فیلم آسیایی همجنسگرایان» توصیف شده و همچنان در یادها باقی مانده‌است.
جیمز لاکستون، فیلمبردار فیلم مهتاب (۲۰۱۶) در مقاله تایم توضیح داد که او در رنگ‌ها و نورپردازی از فیلم‌های هپی توگدر و در حال و هوای عشق (۲۰۰۰) الهام گرفته‌است تا یک «واقعیت شبیه به رؤیا» ایجاد کند.
بورزونتسه
بورزونتسه یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه نادی‌کانیژا واقع شده‌است.
محوطه و گورستان مریان و آق‌اولر
محوطه و گورستان مریان و آق‌اولر مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان طوالش، روستای آق‌اولر و مریان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کیای
کیای اصطلاحی در هنرهای رزمی است و معمولاً به فریادی اشاره دارد که در هنگام اجرای تکنیک‌ها زده می‌شود. این واژه از دو بخش کی (気) به معنی ذهن، اراده یا روان و آی (合 یا 合い) کوتاه شده فعل آواسو (合わす) به معنی به‌هم‌پیوستن تشکیل شده‌است. این واژه در هنرهای رزمی کره‌ای کیاپ خوانده می‌شود.
در هنرهای رزمی چون تکواندو، کاراته، کِندو، آیکیدو و جودو ورزشکاران در هنگام اجرای تکنیک از کیای برای تمرکز انرژی خود بهره می‌برند. این واژه همچنین به فریاد همراه برخی از ضربات در هنگام اجرای فرم نیز اشاره دارد.
هنر استفاده از کیای در هنرهای رزمی کیایجوتسو نامیده می‌شود البته کیایجوتسو در واقع هنر استفاده از کی است.
نیکولای میاسکوفسکی
نیکولای یاکوولیویچ میاسکوفسکی (Никола́й Я́ковлевич Мяско́вский؛ ۲۰ آوریل ۱۸۸۱ – ۸ اوت ۱۹۵۰) یک آهنگساز و مدرس موسیقی اهل روسیه بود.
او دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار سنت پیترزبورگ و از شاگردان آناتولی لیادوف و نیکولای ریمسکی-کورساکف و از دوستان صمیمی سرگئی پروکفیف بود و این دوستی تا پایان عمر ادامه داشت.
نیکولای میاسکوفسکی را «پدر سمفونی اتحاد جماهیر شوروی» لقب داده‌اند. او ۵ مرتبه (بیشتر از هر آهنگساز دیگری) برنده «جایزه استالین» شده است. از دیگر افتخارات وی می‌توان به نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی اشاره کرد.
رژه (ابهام‌زدایی)
رژه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان ماکوف
شهرستان ماکوف یک شهرستان در لهستان است که در استان ماسوویان واقع شده‌است. شهرستان ماکوف ۱٬۰۶۴٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۶٬۴۷۴ نفر جمعیت دارد.
مرکز کارتر
مرکز کارتر یک سازمان غیردولتی و غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۸۲ توسط رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده جیمی کارتر تأسیس شد. او و همسرش روزالین کارتر درست پس از شکست او در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۱۹۸۰ با دانشگاه اموری شراکت کردند. این مرکز در یک ساختمان مشترک در مجاورت کتابخانه و موزه جیمی کارتر در 37 acre زمین پارکی، در محل محله تخریب شده کپن هیل، در دو مایلی (۳) کیلومتر) مرکز شهر آتلانتا، جورجیا واقع شده‌است. کتابخانه و موزه در تملک و اداره بایگانی و سوابق ملی ایالات متحده است، در حالی که مرکز توسط هیئت امنایی اداره می‌شود که متشکل از رهبران تجاری، مربیان، مقامات دولتی سابق، و نیکوکاران است.
در سال ۲۰۰۲، رئیس جمهور کارتر جایزه صلح نوبل را به دلیل فعالیت‌های خود برای «یافتن راه حل‌های مسالمت آمیز برای درگیری‌های بین المللی، پیشبرد دموکراسی و حقوق بشر، و ارتقای توسعه اقتصادی و اجتماعی» از طریق مرکز کارتر دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷، او زندگی‌نامه ای با عنوان فراتر از کاخ سفید: برقراری صلح، مبارزه با بیماری، ساختن امید نوشت که ۲۵ سال اول مرکز کارتر را روایت می‌کند.
هونگ اون‌جونگ
هونگ اون‌جونگ ژیمناست زادهٔ March 9, 1989 میلادی اهل کشور کره شمالی است.
وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰
وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ نام رویداد ورزش وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۰ برگزار شد.
حاتم طرابلسی
حاتم طرابلسی (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۷۷) بازیکن سابق فوتبال اهل تونس است.
وی در تیم ملی فوتبال تونس ۶۶ بازی انجام داده است و عضو این تیم در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ بوده است.
زبان ژاپنی
زبان ملی ژاپن و ژاپنی‌ها است که توسط حدود ۱۲۸ میلیون نفر گویشور به صورت بومی گفتگو می‌شود. ژاپنی به خانواده زبان‌های ژاپنی یا ژاپنی-ریوکیویی وابستگی دارد. تلاش‌های فراوانی برای پیوند زبان‌های ژاپنی با دیگر خانواده‌های زبانی همانند زبان‌های آینو، آستروآسیایی، کره‌ای و آلتایی که امروزه اعتبار خود را از دست داده‌است، انجام شده اما هیچ‌یک از این پیشنهادها در میان مراجع پذیرش گسترده‌ای نداشته‌اند.
اطلاعات کمی در مورد این زبان پیش از تاریخ یا زمانی که برای نخستین بار در ژاپن پدیدار شد، در دست است. اسناد چینی مربوط به سده سوم پس از میلاد، چند واژه ژاپنی را ثبت کردند، اما متون قابل توجه ژاپنی باستان در سده هشتم پدیدار شدند. از دوره هی‌آن (۷۹۴–۱۱۸۵)، این زبان هجوم گسترده واژگان چینی را به خود دید که بر واج‌شناسی ژاپنی میانه نخستین تأثیر گذاشت. ژاپنی میانه پسین (۱۱۸۵–۱۶۰۰) شاهد تغییرات دستوری گسترده و اولین ظهور وام‌واژه‌های اروپایی بود. پایه گویش معیار ژاپنی از منطقه کانسای به منطقه ادو (توکیو امروزی) در دوره ژاپنی نوین نخستین (اوایل سده هفدهم تا اواسط سده نوزدهم) نقل مکان کرد. پس از پایان انزوای خودخواسته ژاپن در سال ۱۸۵۳، سیل وام‌واژه‌ها از زبان‌های اروپایی به ژاپنی وارد شد و واژگان با ریشه انگلیسی فراوان شدند.
زبان ژاپنی یک زبان پبوندی و مورایی با آواشناسی نسبتاً ساده، سامانه واکه‌ای ساده، کشش واکه و تشدید و همچنین افت و خیز صوتی قابل توجه است. ترتیب واژگان معمولاً نهاد–مفعول–فعل با وندهایی است که نقش دستوری واژگان را مشخص می‌کنند. وندهای پایانی جمله برای افزودن تأثیر عاطفی یا تأکیدی یا پرسش استفاده می‌شوند. اسم‌ها شمار یا جنسیت ندارند و هیچ حرف تعریفی نیز در این زبان یافت نمی‌شود. فعل‌ها فقط برای زمان و جهت صرف می‌شوند و با شخص تغییری نمی‌کنند. صفت‌های ژاپنی نیز صرف می‌شوند.
سامانه نوشتاری ژاپنی، نویسه‌های چینی معروف به کانجی (漢字) را با دو خط هجانگار منحصر به فرد که از حروف چینی پیچیده‌تر مشتق شده‌اند یعنی هیراگانا (ひらがな یا 平仮名) و کاتاکانا (カタカナ یا 片仮名)، ترکیب می‌کند. خط لاتین (ローマ字) نیز به صورت محدود (مانند واژگان اختصاری وارداتی) در نوشتار ژاپنی استفاده می‌شود. سامانه اعداد عمدتاً از اعداد عربی و همچنین از اعداد سنتی چینی استفاده می‌کند.
پیشاتاریخ
تصور می‌شود که نیاژاپنی، نیای مشترک زبان‌های ژاپنی و ریوکیویی، توسط مهاجرانی که از شبه‌جزیره کره در اوایل تا اواسط سده چهارم پیش از میلاد (دوره یایویی) آمده‌اند، به ژاپن آورده شده و جایگزین زبان‌های ساکنان اصلی جومون از جمله نیای زبان آینو، شده‌است. از آنجا که نوشتار هنوز از چین معرفی نشده بود، هیچ مدرک مستقیمی از این دوره وجود ندارد و هر چیزی که می‌توان در مورد این دوره تشخیص داد باید بر اساس بازسازی داخلی از ژاپنی باستانی، یا مقایسه با زبان‌های ریوکیویی و گویش‌های ژاپنی باشد.
ژاپنی باستان
بر اساس سامانه مان‌یوگانا، ژاپنی باستان را می‌توان با ۸۸ هجای متمایز بازسازی کرد. متون نوشته شده با مان‌یوگانا از دو مجموعه مختلف کانجی برای هر یک از هجاهایی که اکنون تلفظ می‌شوند استفاده می‌کنند. این مجموعه از هجاها در ژاپنی میانه نخستین به ۶۷ کاهش یافت، اگرچه برخی از آن‌ها با نفوذ چینی‌ها اضافه شدند.
امروزه چندین ساختار باستانی از عناصر دستوری ژاپنی باستانی در زبان امروزی باقی مانده‌است.
ژاپنی میانه نخستین
ژاپنی میانه نخستین، ژاپنی دوره هی‌آن از ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ است. این زبان پایه زبان ادبی ژاپنی کلاسیک است که تا اوایل سده ۲۰ در استفاده عمومی باقی ماند. در طول این زمان، ژاپنی تحت تحولات فراوانی واجی قرار گرفت که در بسیاری از موارد توسط سیل وام‌واژگان چینی آغاز شدند.
ژاپنی میانه پسین
ژاپنی میانه پسین سال‌های ۱۱۸۵ تا ۱۶۰۰ را پوشش می‌دهد و معمولاً به دو بخش تقسیم می‌شود که تقریباً معادل دوره کاماکورا و دوره موروماچی است. اشکال متاخر ژاپنی میانه پسین اولین مواردی است که توسط منابع غیربومی همچون مبلغان یسوعی و فرانسیسکن توصیف شده‌است؛ بنابراین مستندات بهتری از واج‌شناسی ژاپنی میانه پسین نسبت به گونه‌های پیشین وجود دارد. در این دوره نیز شاهد تغییرات آوایی هستیم و برخی از اشکال آشناتر به زبان ژاپنی امروزی پدیدار می‌شوند.
ژاپنی میانه پسین اولین وام‌واژه‌ها را از زبان‌های اروپایی دارد - کلمات رایجی که در این دوره به ژاپنی قرض گرفته شده‌اند عبارتند از pan («نان») و tabako («تنباکو»، اکنون «سیگار») که هر دو از پرتغالی هستند.
ژاپنی نوین
ژاپنی مدرن با دوره ادو (که از ۱۶۰۳ تا ۱۸۶۷ طول کشید) آغاز می‌شود. از ژاپنی باستان، ژاپنی معیار عملاً گویش منطقه کانسای، به ویژه کیوتو، بود. با این حال، در طول دوره ادو، ادو (توکیو فعلی) به بزرگ‌ترین شهر ژاپن تبدیل شد و گویش منطقه ادو به ژاپنی معیار تبدیل شد. از زمان پایان انزوای خودخواسته ژاپن در سال ۱۸۵۳، جریان وام‌واژه‌ها از زبان‌های اروپایی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته‌است. این دوره از سال ۱۹۴۵ شاهد ورود بسیاری از وام‌واژه‌ها از زبان‌های دیگر، مانند آلمانی، پرتغالی و انگلیسی بوده‌است. بسیاری از وام‌واژه‌های انگلیسی به ویژه به فناوری مربوط می‌شوند — برای مثال، pasokon (مخفف «رایانه شخصی»)، intānetto («اینترنت») و kamera («دوربین»).
پراکندگی جغرافیایی
اگرچه ژاپنی تقریباً منحصرا در ژاپن صحبت می‌شود اما در خارج از این کشور نیز رایج است. پیش و در طول جنگ جهانی دوم، مردم محلی در تایوان و کره و بخش‌هایی از چین، فیلیپین و جزایر مختلف اقیانوسیه به دلیل اشغال ژاپن، ژاپنی را به عنوان زبان امپراتوری یادمی‌گرفتند. در نتیجه بسیاری از افراد مسن در این کشورها هنوز می‌توانند ژاپنی صحبت کنند.
جوامع مهاجر ژاپنی که بزرگ‌ترین آن‌ها در برزیل با حدود ۱٫۵ میلیون و در ایالات متحده با بیش از ۱٫۲ میلیون نفر، یافت می‌شوند، ژاپنی را به عنوان زبان اصلی سخن می‌گویند. تقریباً ۱۲٪ از ساکنان هاوایی به ژاپنی صحبت می‌کنند، که در سال ۲۰۰۸ حدود ۱۲٫۶٪ از جمعیت آنجا ژاپنی‌تبار تخمین زده شدند. همچنین مهاجران ژاپنی را می‌توان در پرو، آرژانتین، استرالیا (به ویژه در ایالت‌های شرقی)، کانادا (به ویژه در ونکوور که ۱٫۴ درصد از جمعیت آن تبار ژاپنی دارند )، ایالات متحده (به ویژه هاوایی و کالیفرنیا)، و فیلیپین (به ویژه در منطقه داوائو و استان لاگونا) یافت.
وضعیت رسمی
ژاپنی هیچ وضعیت رسمی در ژاپن ندارد، اما بالفعل زبان ملی این کشور است. شکلی از زبان معیار به عنوان به معنی «ژاپنی معیار» یا  «زبان مشترک» پذیرفته شده‌است. معانی این دو اصطلاح تقریباً یکسان است. هیوجونگو یا کیوتسوگو مفهومی است که همتای گویش را تشکیل می‌دهد. این زبان هنجاری در اواخر سده ۱۹ از زبانی که توسط طبقه بالاتر توکیو صحبت می‌شد، زاده شد. هیوجونگو در مدارس تدریس می‌شود و در تلویزیون و ارتباطات رسمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مقاله نیز از این نسخه استفاده می‌شود.
قانون اساسی ۱۹۸۲ ایالت آنگور در پالائو، ژاپنی را به همراه پالائویی و انگلیسی به عنوان زبان رسمی ایالت نامیده‌است. با این حال، نتایج سرشماری سال ۲۰۰۵ نشان می‌دهد که در آوریل ۲۰۰۵ هیچ ساکن معمولی یا قانونی با سن ۵ سال یا بیشتر در آنگور وجود نداشت که در خانه به زبان ژاپنی صحبت کند.
گویش‌ها و فهم متقابل
گویش‌های ژاپنی معمولاً از نظر زیر و بم صوتی، صرف، واژگان و استفاده از وندها متفاوت هستند. برخی حتی در واکه‌ها و همخوان‌ها نیز متفاوت هستند، اگر چه این غیر معمول است.
از نظر فهم متقابل، یک نظرسنجی در سال ۱۹۶۷ نشان داد که چهار گویش نامفهوم (به استثنای زبان‌های ریوکیویی و گویش‌های توهوکو) برای دانشجویان توکیوی بزرگ، لهجه کیسو (در کوه‌های دور استان ناگانو)، گویش هیمی (در منطقه تویاما)، گویش کاگوشیما و همچنین مانیوا (در استان اوکایاما) هستند. شرکت‌کندگان این نظرسنجی همه دانشجوی دانشگاه کیئو بودند که در منطقه کانتو بزرگ شدند. در روستاهای کوهستانی یا جزایر منزوی مانند جزیره هاچیجو-جیما زبان‌هایی وجود دارد که ریشه آن‌ها از گویش شرقی ژاپنی باستان گرفته شده‌است. امروزه گویش منطقه کانسای توسط بسیاری از ژاپنی‌ها صحبت یا حداقل فهمیده می‌شود و گویش اوساکا به ویژه با کمدی مرتبط است. گویش‌های توهوکو و کانتوی شمالی با کشاورزان معمولی مرتبط است.
زبان‌های ریوکیویی، که در اوکیناوا و جزایر آمامی (از لحاظ اداری بخشی از کاگوشیما) صحبت می‌شوند، آنقدر متمایز هستند که به عنوان شاخه‌ای جداگانه از خانواده ژاپنی محسوب می‌شوند. نه تنها هر زبان ریوکیویی برای ژاپنی‌زبانان نامفهوم است، بلکه بیشتر آن‌ها برای کسانی که به سایر زبان‌های ریوکیویی صحبت می‌کنند نیز نامفهوم است. با این حال، برخلاف زبان‌شناسان، بسیاری از مردم عادی ژاپنی تمایل دارند که زبان‌های ریوکیویی را به عنوان گویش‌های ژاپنی در نظر بگیرند. دربار امپراتوری نیز به نظر می‌رسد که گونه‌ای غیرعادی از ژاپنی‌های آن زمان صحبت کرده‌است. به احتمال زیاد این گونه شکل گفتاری زبان ژاپنی کلاسیک بود، سبک نوشتاری که در دوره هی‌آن رایج بود، اما در اواخر دوره میجی شروع به افول کرد. زبان‌های ریوکیویی توسط تعداد رو به کاهشی از افراد مسن صحبت می‌شود، بنابراین یونسکو آن‌ها را به عنوان زبان در معرض خطر طبقه‌بندی کرده‌است، زیرا ممکن است تا سال ۲۰۵۰ منقرض شوند. جوانان بیشتر از ژاپنی استفاده می‌کنند و نمی‌توانند زبان‌های ریوکیوییی را بفهمند. ژاپنی اوکیناوایی گونه‌ای از ژاپنی معیار است که تحت تأثیر زبان‌های ریوکیویی قرار گرفته‌است. این گویش اصلی است که در میان جوانان در جزایر ریوکیو صحبت می‌شود.
ژاپنی نوین در سراسر کشور (از جمله جزایر ریوکیو) به دلیل آموزش، رسانه‌های گروهی و افزایش مهاجرت‌ها در ژاپن و همچنین یکپارچگی اقتصادی رایج شده‌است.
دسته‌بندی
ژاپنی عضوی از خانواده زبان‌های ژاپنی است که شامل زبان‌های ریوکیویی نیز می‌شود که در جزایر ریوکیو صحبت می‌شوند. از آنجایی که این زبان‌های نزدیک به هم معمولاً به‌عنوان گویش‌های یک زبان در نظر گرفته می‌شوند، ژاپنی اغلب یک زبان منزوی نامیده می‌شود.
ژاپنی بیش از هر زبان دیگری در جهان برای نشان دادن رابطه خود با سایر زبان‌ها تلاش کرده‌است. از زمانی که زبان ژاپنی برای اولین بار در اواخر سده ۱۹ مورد توجه زبان‌شناسان قرار گرفت، تلاش‌هایی برای نشان دادن رابطه تباری آن با زبان‌ها یا خانواده‌های زبانی مانند آینو، کره‌ای، چینی، تبتی-برمه‌ای، اورالی، آلتایی (یا اورال آلتایی)، مون-خمر و مالایو-پلی‌نزیایی انجام شده‌است. برخی از زبان‌شناسان در حاشیه نیز پیوندی به زبان‌های هندواروپایی از جمله یونانی را پیشنهاد کرده‌اند. نظریه‌های اصلی امروزی سعی می‌کنند ژاپنی را یا به زبان‌های آسیای شمالی، مانند کره‌ای یا خانواده بزرگ‌تر آلتایی، یا به زبان‌های مختلف آسیای جنوب شرقی، به‌ویژه آسترونزیایی، پیوند دهند. هیچ‌یک از این پیشنهادها مورد استقبال گسترده قرار نگرفته‌است (و خود خانواده آلتایی اکنون بحث‌برانگیز در نظر گرفته می‌شود). امروزه تنها پیوند به ریوکیویی پشتیبانی گسترده‌ای دارد.
تئوری‌های دیگر، زبان ژاپنی را به عنوان یک زبان کریول اولیه که از طریق ورودی‌های حداقل دو گروه زبانی متمایز شکل گرفته یا به عنوان یک زبان مجزا می‌بینند که جنبه‌های مختلفی را از زبان‌های همسایه جذب کرده‌است.
واکه‌ها
ژاپنی دارای پنج واکه با کشش واکه است که هر کدام یک نسخه کوتاه و یک بلند دارند. واکه‌های کشیده معمولاً با یک خط روی واکه (ماکرون) در روماجی، یک نویسه تکراری در هیراگانا، یا یک چونپو به جای واکه در کاتاکانا نشان داده می‌شوند.
پاندلی ماجکو
پاندلی ماجکو (Pandeli Majko؛ زادهٔ November 15, 1967) یک سیاست‌مدار اهل آلبانی است.
زبان ژاپنی
همخوان‌ها
برخی از همخوان‌های ژاپنی چندین واج‌گونه دارند که ممکن است تصوری از موجودی بزرگ‌تری از صداها را ایجاد کند. با این حال، برخی از این واج گونه‌ها از آن زمان به بعد آوایی شده‌اند.
دستور
ترتیب واژگان ژاپنی به عنوان نهاد–مفعول–فعل دسته‌بندی می‌شود. بر خلاف بسیاری از زبان‌های هندواروپایی، تنها قاعده دقیق ترتیب کلمات این است که فعل باید در انتهای جمله قرار گیرد. این به این دلیل است که عناصر جمله ژاپنی با وندهایی مشخص می‌شوند که عملکرد دستوری آن‌ها را مشخص می‌کند.
همچنین بسته به جنسیت سخنرانان ممکن است از ویژگی‌های مختلف زبانی استفاده کنند. زبان‌گونه معمولی استفاده‌شده توسط زنان و دیگری که توسط مردان استفاده می‌شود،  نامیده می‌شوند. جوسیگو و دانسیگو از چندین جنبه از جمله ضمایر اول شخص (مانند واتاشی یا اتاشی (私) برای زنان و برای مردان) و وندهای پایانی جمله (مانند وا (わ)،  یا  برای جوسیگو یا,  یا  برای دانسیگو) تفاوت دارند. افزون بر این تفاوت‌های خاص، عبارات و افت و خیز صوتی نیز می‌تواند متفاوت باشد. برای نمونه جوسیگو ملایم‌تر، مودبانه‌تر، تصفیه‌شده، غیرمستقیم، متواضعانه و شگفت‌آور است و اغلب با خیز صوتی همراه است.
ادب
ژاپنی دارای یک سیستم دستوری گسترده برای بیان احترام و گفتار رسمی است. این نشان‌دهنده ماهیت سلسله مراتبی جامعه ژاپن است.
زبان ژاپنی می‌تواند سطوح متفاوتی را در موقعیت‌های اجتماعی متفاوت بیان کند. تفاوت در موقعیت اجتماعی توسط عوامل مختلفی از جمله شغل، سن، تجربه یا حتی وضعیت روانی تعیین می‌شود (به عنوان مثال، شخصی که درخواست لطف می‌کند، مودبانه این کار را انجام می‌دهد). انتظار می‌رود فردی که در جایگاه پایین‌تر قرار دارد، از شکلی مودبانه استفاده کند، در حالی که فرد دیگر ممکن است از یک گونه ساده‌تر استفاده کند. غریبه‌ها نیز مودبانه با یکدیگر صحبت خواهند کرد. کودکان ژاپنی تا سنین نوجوانی به ندرت از گفتار مودبانه استفاده می‌کنند، در این مرحله از آن‌ها انتظار می‌رود که صحبت کردن را به شیوه بزرگسالی شروع کنند.
در حالی که تینیگو (丁寧語؛ زبان مودبانه) معمولاً یک سامانه تصریفی است، سونکیجو (尊敬語؛ زبان محترمانه) و کنجوگو (謙譲語؛ زبان متواضعانه) اغلب از بسیاری از فعل‌های جایگزین محترمانه و متواضعانه استفاده می‌کنند: ایکو «رفتن» به شکل مؤدبانه به ایکیماسو تبدیل می‌شود، اما در گفتار محترمانه با ایریسشارو و در گفتار متواضعانه با اوکاگائو یا مایرو جایگزین می‌شود.
واژگان
سه منبع اصلی واژگان در زبان ژاپنی یاماتو کوتوبا (大和言葉) یا واگو (和語)، کانگو (漢語) و گایرایگو (外来語) هستند.
زبان اصلی ژاپن، یا حداقل زبان اصلی یک جمعیت خاص که نیاکان بخش قابل توجهی از ملت تاریخی و فعلی ژاپن بودند، به اصطلاح یاماتو کوتوبا (大和言葉 یا به ندرت 大和詞، یعنی «واژگان یاماتو») بود که در زمینه‌های علمی گاهی به عنوان واگو (和語 یا به ندرت 倭語، یعنی «زبان وا») شناخته می‌شود. افزون بر واژگان این زبان اصلی، ژاپنی امروزی شامل شماری از کلمات است که یا از چینی وام گرفته شده‌اند یا از ریشه چینی بر اساس الگوهای چینی ساخته شده‌اند. این کلمات، به نام کانگو (漢語) از سده پنجم به بعد از طریق تماس با فرهنگ چینی وارد این زبان شد. بر پایه واژه‌نامه ژاپنی ، کانگو ۴۹٫۱٪ از کل واژگان را شامل می‌شود، واگو ۳۳٫۸٪ و سایر واژگان خارجی یا گایرایگو (外来語) ۸٫۸٪ را تشکیل می‌دهد و ۸٫۳٪ باقیمانده کلمات ترکیبی یا کونشوگو (混種語) هستند که دارای عناصر از بیش از یک زبان هستند.
همچنین واژگان فراوانی با منشأ تقلیدی در ژاپنی وجود دارد؛ چرا که ژاپنی‌ها مجموعه‌ای غنی از نمادهای صوتی، برای نام‌آواها و دیگر واژگان انتزاعی‌تر دارند. اندکی از واژگان نیز از زبان آینو به ژاپنی آمده‌است. توناکای (گوزن شمالی)، راککو (سمور دریایی) و شیشامو (سیمین‌ماهی) نمونه‌های شناخته‌شده‌ای از واژگان با منشأ آینو هستند.
واژگان با ریشه‌های مختلف در زبان ژاپنی گونه‌های کاربردی مختلفی را دارا می‌باشند. همانند وام‌واژه‌های عربی در فارسی، واژه‌های کانگو معمولاً در مقایسه با واژگان یاماتو معادل تا حدودی رسمی یا علمی‌تری دارند. در واقع، به‌طور کلی می‌توان گفت یک واژه فارسی مشتق‌شده از ریشه عربی معمولاً با یک واژه چینی در ژاپنی مطابقت دارد، در حالی که یک واژه فارسی سره بهتر است با یاماتو ترجمه شود.
نوشتار
سواد پیش از قرن پنجم به شکل سامانه نوشتاری چینی از طریق باکجه به ژاپن معرفی شد. پادشاه ژاپن بو با استفاده از این زبان، در سال ۴۷۸ میلادی درخواستی به امپراتور چین شون لیو سونگ ارسال کرد. بدین ترتیب امپراتوران ژاپن استفاده از حروف چینی را از سده هفتم و هشتم گسترش دادند.
در ابتدا، ژاپنی‌ها به زبان چینی کلاسیک می‌نوشتند و نام‌های ژاپنی را نویسه‌هایی برای معانی آن‌ها و نه صداهای آن‌ها نشان می‌دادند. بعدها، در طول سده هفتم میلادی، از اصل واج با صدای چینی برای نوشتن شعر و نثر خالص ژاپنی استفاده شد، اما برخی از واژگان ژاپنی هنوز با نویسه‌های معنایشان نوشته می‌شدند و نه صدای اصلی چینی. این زمانی است که تاریخ ژاپنی به عنوان یک زبان نوشتاری به خودی خود آغاز می‌شود. در این زمان، زبان ژاپنی از پیش بسیار متمایز از زبان‌های ریوکیویی بود.
هیراگانا و کاتاکانا برای اولین بار با ساده کردن کانجی ایجاد شدند. هیراگانا که در حدود سده ۹ در حال پدیداری بود، در آغاز عمدتاً توسط زنان استفاده می‌شد. هیراگانا به عنوان یک زبان غیررسمی دیده می‌شد، در حالی که کاتاکانا و کانجی رسمی‌تر در نظر گرفته شد و به‌طور معمول توسط مردان و در منابع رسمی مورد استفاده قرار گرفتند. با این حال، به دلیل دسترسی بیشتر هیراگانا، مردم بیشتر و بیشتری شروع به استفاده از آن کردند. سرانجام در سده ۱۰ هیراگانا توسط همه مورد استفاده قرار گرفت.
ژاپنی نوین در ترکیبی از سه سامانه اصلی نوشته می‌شود: کانجی، نویسه‌هایی با منشأ چینی که برای نمایش وام‌واژه‌های چینی به ژاپنی و تعدادی از تکواژهای بومی ژاپنی استفاده می‌شوند، و دو خط هجانگار: هیراگانا و کاتاکانا. خط لاتین (یا روماجی در ژاپنی) تا حد معینی استفاده می‌شود، مثلاً برای حروف اختصاری وارداتی و برای رونویسی نام‌های ژاپنی و در موارد دیگری که غیرژاپنی‌زبان‌ها باید بدانند چگونه یک کلمه را تلفظ کنند (مانند «رامن» در رستوران). اعداد عربی هنگام شمارش بسیار رایج‌تر از کانجی هستند، اما اعداد کانجی همچنان در ترکیباتی مانند統一 (تویتسو؛ «یکپارچگی») استفاده می‌شوند.
از نظر تاریخی، تلاش‌هایی برای محدود کردن شمار واژگان کانجی مورد استفاده در اواسط سده نوزدهم آغاز شد، اما تا پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم از طرف دولت اقدامی نشد. در طول دوره اشغال پس از جنگ (و تحت تأثیر نظرات برخی از مقامات آمریکایی)، طرح‌های مختلفی از جمله لغو کامل کانجی و استفاده انحصاری از روماجی در نظر گرفته شد. طرح جویو کانجی («کانجی استفاده معمول»، که در اصل تویو کانجی [کانجی برای استفاده عمومی] نامیده می‌شد) به عنوان یک راه حل سازش پدید آمد. دانش‌آموزان ژاپنی از سال اول مدرسه ابتدایی شروع به یادگیری کانجی می‌کنند. دستورالعملی که توسط وزارت آموزش ژاپن ایجاد شده‌است، فهرستی از کیوئیکو کانجی («کانجی آموزشی»، زیرمجموعه‌ای از جویو کانجی)، ۱۰۰۶ نویسه ساده را که یک کودک باید تا پایان کلاس ششم یاد بگیرد، مشخص می‌کند. کودکان به مطالعه ۱۱۳۰ نویسه دیگر در دبیرستان ادامه می‌دهند که در مجموع ۲۱۳۶ جویو کانجی را شامل می‌شود. فهرست رسمی جویو کانجی چندین بار مورد بازبینی قرار گرفت، اما تعداد کل نویسه‌های رسمی تاییدشده تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده‌است.
در مورد کانجی برای نام‌های افراد، شرایط تا حدودی پیچیده‌است. جویو کانجی و جینمیو کانجی (ضمیمه‌ای از نویسه‌های اضافی برای نام‌ها) برای ثبت نام‌های افراد تهیه شده‌اند. از ثبت نام‌های دارای نویسه‌های تاییدنشده خودداری می‌گردد. با این حال، مانند فهرست جویو کانجی، معیارهای گنجاندن نویسه‌ها در جینمیو کانجی اغلب دلخواه بوده که منجر به عدم تأیید بسیاری از نویسه‌های رایج و محبوب برای استفاده شده‌است. فهرست جینمیو کانجی تحت فشار مردم و به دنبال تصمیم دادگاه مبنی بر غیرقانونی بودن محدودیت نویسه‌های رایج، از ۹۲ عدد در سال ۱۹۵۱ (سالی که برای نخستین بار حکم آن صادر شد) به ۹۸۳ در سال ۲۰۰۴ افزایش یافت. افزون بر این، خانواده‌هایی که نام آن‌ها در این فهرست‌ها وجود ندارد، مجاز به استفاده از گونه‌های قدیمی‌تر هستند.
به عنوان زبان خارجی
بسیاری از دانشگاه‌های بزرگ در سراسر جهان دوره‌های زبان ژاپنی را برگزار می‌کنند و تعدادی از مدارس متوسطه و حتی ابتدایی در سراسر جهان دوره‌هایی را به این زبان برگزار می‌کنند. این افزایش قابل توجهی از پیش از جنگ جهانی دوم است. در سال ۱۹۴۰ فقط ۶۵ آمریکایی غیر ژاپنی قادر به خواندن و نوشتن و درک زبان بودند.
علاقه بین‌المللی به زبان ژاپنی به سده نوزدهم برمی‌گردد، اما به دنبال حباب اقتصادی ژاپن در دهه ۱۹۸۰ و فرهنگ عامه ژاپن (همانند انیمه‌ها و بازی‌های ویدئویی) از دهه ۱۹۹۰ محبوبیت جهانی زبان ژاپنی بیشتر شده‌است. تا سال ۲۰۱۵، بیش از ۳٫۶ میلیون نفر در سراسر جهان، عمدتاً در شرق و جنوب شرق آسیا، این زبان را مطالعه می‌کردند. نزدیک به ۱ میلیون چینی، ۷۴۵٬۰۰۰ اندونزیایی، ۵۵۶٬۰۰۰ کره جنوبی و ۳۵۷٬۰۰۰ استرالیایی در موسسات آموزشی ژاپن تحصیل کرده‌اند. در میان سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ رشد زبان‌آموزان در استرالیا (۲۰٫۵٪)، تایلند (۳۴٫۱٪)، ویتنام (۳۸٫۷٪) و فیلیپین (۵۴٫۴٪) قابل توجه بود.
دولت ژاپن آزمون‌های استانداردی را برای سنجش درک گفتاری و نوشتاری زبان ژاپنی برای زبان‌آموزان زبان دوم ارائه می‌کند که شناخته‌شده‌ترین آن آزمون سنجش توانایی زبان ژاپنی (JLPT) است که دوبار در سال در پنج سطح از N1 که بالاترین سطح است تا N5، برگزار می‌شود.
در ایران
زبان ژاپنی در ایران نیز در حال محبوب شدن است. از سال ۱۳۷۳ رشته زبان و ادبیات ژاپنی در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران آموزش داده می‌شود. در تهران و برخی از مراکز استان‌ها نیز موسسات آموزش زبان ژاپنی راه‌اندازی شده‌است.
نمونه‌ها
ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر به زبان ژاپنی:
چند مثال از کانجی و معنای آن:
الینکورت
الینکورت (به فرانسوی: Alincourt) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Juniville واقع شده‌است.
در مسیر زاینده‌رود
در مسیر زاینده‌رود نام یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی حسن فتحی است که برای پخش در شبکه یک در ماه رمضان سال ۱۳۸۹ تولید شد. اسماعیل عفیفه تهیه‌کننده این مجموعه است. موسیقی متن این مجموعه تلویزیونی با آهنگ‌سازی و با صدای احسان خواجه امیری بوده‌است.
داستان
جوان فوتبالیستی به نام مهران سارنگ (اشکان خطیبی) برای قرارداد با یک باشگاه اصفهانی به اصفهان می‌آید و ناخواسته جوانی اصفهانی به نام مسعود مصیب که یک فعال فرهنگیست را، در یک تصادف به قتل می‌رساند. و به ناچار به دنبال اخذ رضایت از خانواده مقتول است.
بازیگران مهمان
در بخش‌هایی از این مجموعه بازیکنان فوتبال زیر به عنوان بازیگر مهمان حضور یافتند:
موسیقی
موسیقی متن و خوانندگی تیتراژهای میانی و پایانی این مجموعه تلویزیونی بر عهده احسان خواجه امیری می‌باشد.
انتقادها
پس از پخش این مجموعه تلویزیونی اعتراض‌های فراوانی نسبت به لهجه اصفهانی به کار رفته در این مجموعه شکل گرفت. عده‌ای معتقد بودند این لهجه مردم اصفهان نبوده و آن را لهجه مردم حواشی اصفهان دانستند. محمدتقی رهبر نماینده اصفهان در مجلس شورای اسلامی با تذکر نسبت به رئیس صدا و سیما این مجموعه را توهین به مردم اصفهان قلمداد نمود. استاندار اصفهان نیز خواستار توقف پخش این مجموعه شد.
اسماعیل عفیفه تهیه‌کننده این مجموعه تلویزیونی به نمایندگی از گروه از مردم اصفهان عذرخواهی نمود. او زمان کوتاه را موجب این اشتباهات دانست.
بازی فکری
بازی های فکری به هر نوع فعالیت ذهنی هدفدار که به‌صورت فردی یا گروهی اطلاق می‌شود که بتواند تاثیرات مثبت قابل قبولی را در ذهن، روحیه، شخصیت و زندگی هر انسانی؛ بدون در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنس، نژاد و وضعیت جسمانی ایجاد کند و باعث تمرکز در فرد گردد. بازی‌های فکری در عین لذّت و شادابی موجب به چالش کشیده شدن توان فکری ، تمرکزی ، IQ و EQ فرد شود و به مرور باعث تعالی فرد در این توانایی‌ها می‌شود. بازی‌های فکری هر کدام به نسبت دسته بندی و نوع خود بر یک یا چند بخش از قدرتها و توانایی های مغز و ذهن تاثیر‌گذار هستند. به طور مثال بازی‌های استراتژیک قدرت تحلیل و محاسبات، قدرت پیش‌بینی و حس ششم ، قدرت ریسک‌پذیری و … را درگیر کرد و در صورت استمرار آن باعث تقویت این بخش‌ها در مغز و ذهن می‌شود.
بازی‌های فکری از جمله بازی‌هایی است که براساس فکر و تمرکز انسان انجام می‌گیرد. از جمله بازی‌های فکری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
تاثیرات بازی فکری
بازی‌های فکری عموما باعث می‌شوند تا در ذهن خود برنامه‌ریزی کنید، نقشه بکشید و تلاش کنید، اطلاعاتی را به خاطر بسپارید که در شکست دادن حریفان به کمک‌تان می‌آیند. وقتی که از مغزتان به اندازه کافی کار بکشید، از پیری و اختلالات حافظه و… دور خواهید ماند. هدف از انجام بازی فکری، بهبود حافظه، قدرت تفکر، افزایش سرعت انتقال و تقویت مهارت‌های شناختی است. مهارت‌های شناختی همان مهارت‌هایی است که باید برای پردازش افکارتان داشته باشید. به عبارت ساده‌تر، توانایی‌هایی که در یادگیری و حل مسأله به کمک‌تان می‌آیند. چه کودک باشید و چه بزرگسال، برای بهتر زندگی کردن باید دائما فکر کنید و تصمیم بگیرید. پس چه خوب که به کمک روش‌هایی مانند استفاده از بازی فکری به مغزتان کمک کنید.
حلد
حلد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پل‌دختر در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میانکوه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
رس (ابهام‌زدایی)
رس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آلمالیق
آلمالیق شهری در ولایت تاشکند کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۴ میلادی، ۱۲۱٬۱۰۹ نفر جمعیت داشته است.
درزپیکان
درزپیکان روزنه‌ای باریک و افقی در استحکامات است که کمان‌دار را قادر می‌سازد از طریق آن تیر را پرتاب کند.
دیوارهای داخلی پشت حلقه تیر اغلب با زاویه مورب قطع می‌شوند، لذا کمان‌دار میدان دید و میدان تیر بیشتری دارد. روزنه تیر تنوع فراوانی دارد. شکل رایج و قابل تشخیص آن صلیب است. روزنه باریک عمودی درجه آزادی زیادی را برای تنوع ارتفاع و مسیر پرتاب فراهم می‌کند، اما امکان هدف گیری کمانداران را برای مهاجمان دشوار می‌سازد، زیرا نشان‌گاه کوچکی برای هدف گیری وجود دارد.
درزپیکان اغلب در دیوار حایل باروهای قرون وسطایی یافت می‌شود.
بیجارسرا
بیجارسرا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سیاهکل در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان توتکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی
کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی یکی از کمیسیون‌های تخصصی مجلس شورای اسلامی است. بر اساس ماده ۵۱ آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، این کمیسیون برای انجام وظایف محوله در محدوده برنامه، بودجه، نظارت برنامه و بودجه و دیوان محاسبات و امور مالی مجلس و ارایه آمار و خدمات عمومی فنی مطابق ضوابط این آیین‌نامه تشکیل می‌شود.
کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات موظف است علاوه بر انجام وظایف تخصصی نسبت به امور زیر نیز اقدام نماید:
اعضا
لیست اعضای کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی در سال دوم مجلس یازدهم بدین شرح است:
هری و تونتو
هری و تونتو فیلمی ۱۱۵ دقیقه‌ای به کارگردانی پل مازورسکی با بازی آرت کارنی است.
رستگاری (ابهام‌زدایی)
رستگاری اصطلاحی دینی است.
رستگاری همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
تاپولتسا
شهر تاپولتسا در وِسپرِم در کشور مجارستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۶٫۷۳۲ نفر است.
رستمیان
رستمیان (به الرستمیون) دودمانی ایرانی‌تبار از امامان، اباضی مذهب بودند که از سرزمین فعلی عراق به شمال آفریقا مهاجرت و در شمال آفریقا به پایتختی تاهَرت (امروزه تاقدمت ) الجزایر   از ۷۷۷ میلادی تا ۹۰۹ میلادی یک حکومت اسلامی براساس مذهب اباضی برپا نموده و قصد قیام و براندازی عباس طوطون حاکم طرابلس را داشتند رستمیان از حمایت آمازیغ‌های شمال آفریقا موسوم به نفوسیه برخوردار بودند. نام این دودمان از عبدالرحمن بن رستم بن بهرام بن سام بن کسری گرفته شده‌است.
اباضیه در شمال آفریقا
تا سال ۷۱۹ م. شاخه ای از خوارج به نام جنبش اباضیه وارد شمال آفریقا شده بود. از پیشاهنگان ایشان سلما ابن سعد، از طرف جماعت اباضیه بصره به شمال آفریقا اعزام شد. در سال ۷۴۰ م. تلاش تبلیغی ایشان در جلب قبیله‌های بزرگ بربرِ حواره اطراف طرابلس، کوهستان نفوسه و زناته در تریپولیتانیا نتیجه داد. در ۷۵۷ م. (۱۴۰ ه‍.ق) یک گروه چهار نفره از مبلغین بصره که شامل عبدالرحمان بن رستم بود، اعلام امامت اباضی نمود، که خلافت عباسی آن را در ۷۶۱ م. سرکوب کردند. سرانجام در ۷۷۷ م. عبدالرحمان بن رستم در الجزایر به عنوان امام انتخاب شد. عبدالرحمان بن رستم در شمال آفریقا از نیایی ایرانی به دنیا آمده و به اباضیه گرویده بود؛ و بدین‌سان حکومت در بین فرزندان عبدالرحمان باقی ماند. اباضیه پیشوا ماندن این خاندان را این‌گونه توجیه می‌کرد که چون ایشان از هیچ قبیله‌ای نیستند، به نفع هیچ‌کدام از قبیله‌ها تمایل پیدا نمی‌کنند.
در ۸۱۲ م. رستمی‌ها با اغلبیان که به خلافت عباسی وابسته بودند جنگیدند. نیای اغلبیان هم از خراسان است، البته عرب و از قبیله بنی تمیم. به هرحال نتیجه این جنگ، رسیدن به حالت تحمل کردن طرف مقابل بود.
پس از عبدالوهاب، رستمیان از نظر نظامی ضعیف شدند و در ۹۰۹ م. فاطمی‌های اسماعیلی مذهب مصر به راحتی ایشان را برانداختند.
رستمیان، محیط فرهنگی آزادی برای ادیان فراهم نموده بودند که در آن مسیحیان و مسلمانان غیر هم مذهب ایشان به راحتی زندگی می‌کردند.
منابع
موسی، احمد، نوشتاری از عجم با استفاده از: پیوندهای تاریخی و فرهنگی ایران و مغرب؛ فصلنامهٔ پارسی، سال ۵، شمارهٔ ۴.
الینکتان
الینکتان (به فرانسوی: Alincthun) یک کمون در فرانسه است که در پا-دو-کاله واقع شده‌است.
خصوصیات
الینکتان ۹٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۴ نفر جمعیت دارد و ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رستم و سهراب (ابهام‌زدایی)
رستم و سهراب ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان میندزیخوت
شهرستان میندزیخوت یک شهرستان در لهستان است که در استان لهستان بزرگ‌تر واقع شده‌است. شهرستان میندزیخوت ۷۳۶٫۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶٬۳۲۹ نفر جمعیت دارد.
تپه قوشان باتان
تپه قوشان باتان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان گنبدکاووس، روستای گاومیشلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۷۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برایان ساکا
برایان ساکا (زاده ۱۹۷۸) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم گرگ وال استریت اشاره کرد.
ابراهیم امام
ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن علی بن عبدالله بن عباس شناخته‌شده به ابراهیمِ امام (مرگ در ۱۳۱ هجری قمری) رهبر جنبش عباسیان علیه خلافت امویان بود. ابراهیم امام برادر سفاح و منصور دوانیقی دو خلیفه نخست عباسی بود.
زندگی
پدر ابراهیمِ امام، محمد بن علی، در عمان علیه امویان فعالیت‌می‌نمود. ابراهیم از بطن کنیزی بربر به نام سلمی زاده‌شد و پس از پدر و به خواست او رهبری ستیز با امویان را در دست گرفت. ابراهیم به سازمان‌دهی جنبشی بزرگ پرداخت و بیش از همه تمرکزش را بر خراسان گذارد. او پیرامون ۷۴۶ میلادی ابومسلم خراسانی را به نمایندگی خود برای سازماندهی خیزش به خراسان فرستاد. در حدود یک سال پس از آن او دستور داد تا هوادارانش آشکارا پرچم قیام برافرازند.
او سرانجام به دست مروان حمار خلیفهٔ اموی دستگیرشد و در حران به زندان افکنده‌شد و همانجا مرد یا کشته شد. ابراهیم امام هنگام مرگ ۵۱ سال داشت. او در هنگام دستگیری برادرش سفاح را به جانشینی خویش برگزید.
بورسورچوک
بورسورچوک یک شهرداری در مجارستان است که در وسپرم واقع شده‌است. بورسورچوک ۱۱٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۱ نفر جمعیت دارد.
رستوران (ابهام‌زدایی)
رستوران ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رسوایی (ابهام‌زدایی)
رسوایی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عکاسی در شب
عکاسی در شب، به عکاسی در فضای آزاد در ساعات شب گفته می‌شود. عکاسی در شب، معمولاً با دیافراگم‌های بسته و زمان‌های نوردهی طولانی انجام می‌شود. در این عکاسی نقاط نورانی متحرک به صورت خطی نورانی و کشیده در صفحه حساس عکاسی ضبط می‌شود.
تاریخچه
در اوایل سال ۱۹۰۰، آلفرد استیگلیتز - Alfred Stieglitz - و ویلیام فریزر - William Fraser -، شروع به عکاسی در شب کردند. بیل برانت - Bill Brandt - و براسای - Brassai - پایه‌گذاران اصلی عکاسی در شب هستند. در سال ۱۹۳۲ اولین کتاب عکاسی در شب را که عکس‌های او از خیابان‌های پاریس بود با نام پاریس در شب - Paris de Nuit - منتشر کرد. در طول جنگ جهانی دوم، بیل برانت عکس‌هایی سیاه و سفید از خیابان‌های لندن در زیر نور مهتاب تهیه نمود.
در سال ۱۹۹۰ عکاس متولد انگلیس، مایکل کنا - Michael Kenna - موفق‌ترین عکاس شب معرفی شد. عکس‌های سیاه و سفید مایکل که اغلب در ساعات طلوع و غروب خورشید از سان فرانسیسکو، ژاپن، فرانسه، و انگلستان تهیه شده بود، ارائه گردید. به یادماندنی‌ترین پروژه‌های مایکل تصویر نیروگاه راتکلیف در شرق میدلندز، انگلستان، و تصاویری از اردوگاه‌های کار اجباری نازیها پراکنده در سراسر آلمان، فرانسه، بلژیک، لهستان و اتریش است.
ضریب شوارتز شیلد
شوارتز شیلد، در تحقیقات خود، در خصوص عکسبرداری از ستارگان متوجه گردید که نورسنجی عادی در زمان‌های نوردهی طولانی منجر به نتیجه عادی نمی‌باشد. یعنی هر چه زمان نوردهی طولانی‌تر باشد، نوردهی کفایت لازم را برای یک اکسپوز صحیح نمی‌دهد. بدین خاطر ضریبی را محاسبه و ایراد کرد، که به تناسب زمان نوردهی، لحاظ شده و اصلاح عدم کفایت نوردهی را می‌نماید. این ضریب در عکاسی به ضریب شوارتز شیلد معروف است.
چهارطاق‌بن
چهارطاقبن ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جویبار در استان مازندران ایران.که فاصله از جاده اصلی ساری به لاریم حدود ۳کیلومتر فاصله دارد و از شهرستان جویبار حدود ۸ کیلومتر مسافتش میباشد.
همچنین تپه جن کتی که مربوط به دوره هزاره اول قبل از میلاد میباشد در این روستا واقع میباشد. در ضلع جنوبی این روستا آب بندان محل با مساحت تقریبی ۱۰۰ هکتاری موجود میباشد نقش آبرسانی به شالیزار های  روستا را عهده دار میباشد. مضافا اینکه در ضلع شرقی این ده سالن ورزشی سر پوشیده و زمین چمن طبیعی روباز جهت ورزش افراد در نظر گرفته شده.
این روستا زادگاه پروفسور نادر مدانلو(زاده_۱۹۶۱،جویبار) اولین رئیس شرکت خصوصی پرتاب ماهواره واقع در ایالات متحده امریکا  می باشد.
ماونت هبرون، کالیفرنیا
ماونت هبرون (به انگلیسی: Mount Hebron) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سیسکیو، کالیفرنیا واقع شده‌است. ماونت هبرون ۱٫۸۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چهارطاق‌بن
جمعیت
این روستا در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵۲نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
منابع
۳. تپه جن کتی