cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تدی مان «ایرلندی»
به عنوان یک آماتور، تد موفق به کسب سابقه‌های درخشانی از برخی از رقبای سختی از جمله A.A.U قهرمان مبارزه، کورتیس پارکر و تعداد زیادی دستکش طلایی رنگ شد. در حالی که او در دبیرستان منطقه مرکزی، در Forked River حضور داشت، او بیش از یک راند مسابقه و همچنین رکورد تیم صلیب کشور را شکست داد و کاپیتان تیم صلیب کشور بود.
پس از رسیدن به درجه حرفه‌ای در ۲۴ آگوست سال ۱۹۷۷، مانشرک (Mannschreck)، به پیشنهاد مدیر خود، کارمن گرازیانو (Carmen Graziano)، نام خود را به "مان" تغییر داد. در اوایل کار، او چشم انداز خود را بسیار امیدوار کننده می‌دید، رفتن به مسابقه با "بد" Bennie Briscoe، در سال ۱۹۷۹، در فیلادلفیا طیف (Philadelphia Spectrum)، باعث شد او یک رکورد از ۱۸–۱ به دست آورد. که آن مبارزه باعث نقطه عطف کار او و ثابت شدن کار حرفه‌ای او شد که نتیجه اش ماندگاری صدمه‌ای که به دست راست او وارد شد را در پی داشت که از آن به بعد او هرگز به طور کامل بهبود نیافت.
چند سال بعد، او موفق به شکست مدعی امتیاز جهانی، رابی اپس (Robbie Epps) برای کسب رتبه هفتم در جهان از مجله حلقه (Ring Magazine) شد. و همچنین هشتم در جهان، در (WBA).
باشبیرو
باشُبیرو نام یک داستان بلند اثر محمود دولت‌آبادی می‌باشد. دولت‌آبادی نگارش این داستان را در سال ۱۳۴۷ آغاز و در سال ۱۳۵۰ به پایان رسانید. این کتاب در سال ۱۳۵۱ توسط انتشارات گلشایی منتشر شد.
سیمپسون تکر و بارتلت
سیمپسون تکر و بارتلت یک شرکت حقوقی چندملیتی است که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد و مرکز آن در نیویورک است. این شرکت بیش از ۸۳۵ وکیل دارد و درآمد آن در سال مالی ۲۰۱۳ بالغ بر ۱٫۱۳ میلیارد دلار بوده‌است.
هشت‌پای نارگیل‌دوست
هشت‌پای نارگیل‌دوست که هشت‌پای رگ‌دار هم نامیده شده یک جانور سرپاور میان‌جثه از جنس هشت‌پاهای درازدست است.
توصیف
بدنه اصلی هشت‌پای نارگیل‌دوست به طور معمول حدود ۸ سانتی‌متر و بازوهای آن حدود ۱۵ سانتی‌متر است. بدن این نوع هشت‌پا الگوی رنگ ویژه‌ای دارد که شامل خطوط تیره منشعب شبیه به رگ است و خرطومی بدن آن‌ها نیز زردرنگ است. بازوهای این نوع هشت‌پا معمولاً به رنگ تیره و مکنده‌های آن سفیدرنگ است در بسیاری از محیط‌های رنگی، در زیر چشم هشت‌پای نارگیل‌دوست یک قسمت ذوزنقه‌ای‌شکل کمرنگ‌تر هم قابل مشاهده است.
منابع و پانویس‌ها
Wikipedia contributors, "[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Amphioctopus_marginatus&oldid=493472836 Amphioctopus marginatus]," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 20, 2012).
چلوند پایین
چلوند پایین، روستایی از توابع بخش لوندویل شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلوند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷۵ نفر (۲۰۴خانوار) بوده‌است.
قطعنامه ۱۱۲ شورای امنیت
قطعنامه ۱۱۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۶ فوریه ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای جدید سازمان ملل متحد: سودان است. این قطعنامه طی نشست ۷۱۶ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
ستاره میهمان
در اخترشناسی سنتی چینی به ستاره‌ای که ناگهان در محلی از آسمان که پیش از آن ستاره‌ای در آن دیده نشده‌بود پدیدار شود ستاره میهمان (客星) گفته می‌شود.
اخترشناسی امروزی بر این باور است که این ستاره‌های میهمان که در چین باستان مشاهده شده همان ستاره‌های متغیر یعنی نواخترها و ابرنواخترها هستند. در اخترشناسی چینی، سه گونه «ستاره نو» توضیح داده می‌شد که یک گونه آن همین ستاره میهمان است و دو گونه دیگر در دسته همان پدیده‌ای قرار می‌گیرند که امروزه آن را به عنوان ستاره دنباله‌دار می‌شناسیم.
قدیمی‌ترین اشاره به ستاره‌های میهمان در هان شو (漢書)، کتاب تاریخ دودمان هان (۲۰۶ پ.م. تا ۲۲۰ میلادی) چین دیده می‌شود.
والتر پیستن
وی دانش‌آموختهٔ کالج هنر و طراحی ماساچوست بود و بعدها استاد رشتهٔ موسیقی در دانشگاه هاروارد شد. از شاگردان برجستهٔ او می‌توان لروی اندرسون، لئونارد برنستاین و الیوت کارتر را نام برد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه پولیتزرِ موسیقی و کمک‌هزینه گوگنهایم شده است.
ایکس-نولت
ایکس-نولت (به فرانسوی: Aix-Noulette) یک کمون در فرانسه است که در پا-دو-کاله واقع شده‌است.
خصوصیات
ایکس-نولت ۱۰٫۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۹۸ نفر جمعیت دارد و ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عبدالغافر فارسی
عبد الغافر فارسی (تولد:۴۵۱ قمری-مرگ:۵۲۹ قمری) دانشمند علوم اسلامی محدث و نویسندهٔ ادیب ایرانی در سدهٔ پنجم و ششم هجری قمری بود.
زندگی
او در نیشابور در سال ۴۵۱ قمری به دنیا آمد. نزد امام الحرمین جوینی اصول علم حدیث و فقه آموخت و از پدرش، اسماعیل، و مادرش، ام‌رحیم، دختر قشیری و جدش ابوالقاسم عبدالکریم قشیری و جده اش، فاطمه دختر ابوعلی دقاق، و دو داییاش ابوسعد و ابوسعید، فرزندان قشیری، و احمد بن منصور مغربی و احمد بن عبدالرحیم اسماعیلی و احمد بن حسن ازهری احادیث بسیار استماع کرد، و در علوم مذهبی کامل شد. سپس به غزنه و هند و خوارزم مسافرت کرد و بزرگان را دیدار نمود و از ابومحمد جوهری و ابوسعد کنجرودی و ابوبکر محمد طبری اجازه دریافت کرد. ابوسعد عبدالله بن عمر صفار آخرین کسی است که از وی حدیث روایت کرده است. او را فقیهی محقق و فصیحی خوش‌زبان و ادیبی کامل توصیف کرده‌اند. وی خطیب نیشابور شد و سرانجام در نیشابور در سال ۵۲۹ قمری درگذشت.
توربو ژنراتور
مولد توربینی شامل یک توربین است که به صورت مستقیم به مولد الکتریکی متصل می‌شود و برای تولید توان الکتریکی به کار می‌رود. مولدهای توربینی با توربین بخار بزرگ بخش عمده‌ای از برق جهان را فراهم می‌کنند و در کشتی‌های بخار توربینی به کار برده می‌شوند.
مولدهای توربینی کوچکتر با توربین‌های گازی غالباً به عنوان واحدهای مولد جنبی استفاده می‌شوند. معمولاً مولدهای دیزلی به دلیل بازدهی بهتر سوخت، برای بار اصلی ترجیح داده می‌شوند؛ ولی چگالی توان کمتری دارند و فضای بیشتری نیاز دارند.
تاریخچه
نخستین مولدهای توربینی، توربین‌های آبی بودند که مولدهای الکتریکی را به چرخش درمی‌آوردند. نخستین توربین آبی مجارستانی توسط مهندسان گانز ورک در ۱۸۶۶ میلادی طراحی شد و تولید توربین‌ها با مولد دینامی در مقیاس صنعتی در ۱۸۸۳ آغاز شد.
مولدهای توربینی در ۱۹۰۳ میلادی توسط اوتو بلاتی که مهندسی مجارستانی بود، اختراع شد. بلاتی بداقبال بود که پارسونز در ۱۸۸۷ مولد توربینی جریان مستقیم با نیروی بخار را با استفاده از دینام نمایش داده‌بود و در ۱۹۰۱ نخستین مولد توربینی جریان متناوب صنعتی را در نیروگاهی در ابرفلد آلمان نصب کرده‌بود.
مولد توربینی با خنک‌کننده هیدروژنی
گاز هیدروژن نخستین بار در اکتبر ۱۹۳۷ به عنوان خنک‌کننده در مولد توربینی با خنک‌کننده هیدروژنی در دیتون، اوهایو مورد استفاده قرار گرفت. هیدروژن به عنوان خنک‌کننده در روتور وگاهی در استاتور به کار می‌رود و باعث افزایش کارایی و بازدهی ۹۹٪ می‌شود. اکنون هیدروژن به دلیل رسانایی گرمایی بالا، ظرفیت گرمایی بالا و چگالی کم، متداول‌ترین خنک‌کنندهٔ بهره‌گیری شده در مولدهای توربینی است. می‌توان هیدروژن را با برقکافت، در محل تهیه کرد.
مولد به صورت کامل، مهر و موم می‌شود تا از فرار گاز هیدروژن جلوگیری شود. نبود اکسیژن در هوای درون مولد، آسیب به عایق سیم‌پیچ‌ها بر اثر کرونای اتفاقی را به حد قابل توجهی کاهش می‌دهد. گاز هیدروژن در محفظهٔ روتور به چرخش درمی‌آید و با یک مبدل گرمایی گاز به آب، سرد می‌شود.
آزادگان (بن)
آزادگان، روستایی از توابع بخش شیدا، شهرستان بن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در زاینده‌رود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۰۹ نفر (۲۰۷خانوار) بوده‌است.
زبان
مردم این روستا به زبان لری و ترکی تکلم می کنند.
منابع
نام این روستا بردشه است به معنای سنگ(در گویش بختیاری به سنگ برد گفته میشود)و..شه.. به معنای سیاه...نه اینکه بردشاه به معنای برده شاه...
جانی بیک
جانی بیک پادشاه مغول دشت قبچاق در قرن هشتم هجری بود. وی پس از مرگ سلطان ابوسعید ایلخان و تسلط یافتن خاندان مغول‌نژاد آل چوپان بر عراق و آذربایجان، به سبب تعدی و توحش بی‌حد امرای این خاندان و دادخواهی مسلمانان از آنان نزد جانی بیک، عزم تاختن به آذربایجان و فتح تمام ایران کرد. وی در مدت حضور در آذربایجان به امیر مبارز الدین محمد مظفر، بانی سلسلهٔ آل مظفر که در حال تحکیم قدرت خود در جنوب ایران بود نامه کرد که پدران تو از جانب سلاطین مغول امارت داشتند، پس تو هم باید به درگاه ما آیی و رسوم اطاعت به جای آری. اما امیر مبارزالدین محمد که داعیهٔ سلطنت ایران و اخراج مغولان را داشت، این نامه را تاب نیاورد و فرمان بسیج سپاه به قصد آذربایجان را صادر کرد. پیش از مصاف طرفین، جانی بیک که بیمار بود، به قبچاق بازگشت و درگذشت و امیر محمد، نایب او را که اخی جوق نام داشت در هم شکست و کشت و بدین ترتیب، دست خاندان جانی بیک از ایران کوتاه شد
خانواده
جانی بیگ چند پسر داشت که تنها یکی از آنها بردی بیگ بعد از او سلطنت کرد اما به حذف برادرانش پرداخت. به نظر می‌رسد که دو یا سه خان دیگر نیز ادعا کرده‌اند که پسران جانی بیگ هستند.
محمد بردی بیگ (۱۳۵۷–۱۳۵۹)
قلپا (ح. ۱۳۵۹–۱۳۶۰)
محمد نوروزبیگ (ح ۱۳۶۰)
کیلدی بیگ (ح. ۱۳۶۱–۱۳۶۲)
شکر بیگ دختر او که با آق صوفی قونگیرات شاهزاده خاندان صوفیان خوارزم ازدواج کرد.
دختر ایشان خانزاده بیگم بعداً با خاندان تیموری ازدواج کرد.
شاه منصور
شجاع‌الدین شاه‌منصور واپسین پادشاه سلسلهٔ آل مظفر بود که در سال ۷۹۵ (قمری) در نبرد با تیمور لنگ کشته شد و با مرگ وی، سلطنت آل مظفر به سرانجام خود رسید. وی برادرزاده و داماد شاه شجاع و همین‌طور برادر شاه یحیی مظفری بود.
زندگی‌نامه
شاه منصور، فرزند شرف‌الدین مظفر و برادرزادهٔ شاه شجاع بود. تاریخ‌نویسان، ولادت او را ۷۴۵ یا ۷۴۶ ق/ ۱۳۴۵ یا ۱۳۴۶م نوشته‌اند. شاه منصور پیش از آن که به‌جای سلطان زین‌العابدین بر تخت فرمانروایی مظفریان بنشیند، فرمانروایی شوشتر را در دست داشت.
پس از تهاجم تیمور به اصفهان و شیراز و قتل‌عام مردم اصفهان در پی انتقام‌جویی، زین‌العابدین از شیراز گریخته و به شوشتر رفته بود. شاه منصور در بیرون شهر اقامتگاهی برای او فراهم کرد. چندی بعد شاه منصور، زین‌العابدین را با سرداران لشکرش به میهمانی دعوت کرد و چون همگی در مجلس حاضر شدند، آنان را دستگیر و زندانی کرد و لشکر شیراز را با خود همراه ساخت و رهسپار دیار فارس شد. شاه منصور پس از ورود به شیراز شاه یحیی را بیرون کرد و خود در ۷۹۰ق/ ۱۳۸۸م بر تخت نشست.
آن‌گاه زین‌العابدین را—که با تبانی با زندانبان خود از بند، رهایی جسته و شاه یحیی و گروهی از شاهزادگان آل مظفر را نیز به کمک خوانده بود—در نبرد شکست داد و بر بخش وسیعی از قلمرو مظفریان استیلا یافت. پس از آن به کرمان رفت و عموی خود عمادالدین احمد را پیام داد که تو و شاه یحیی دوستی خود را با تیمور بگسلید و پسران و سپاهیان خود را همراه من سازید تا به خراسان روم و نگذارم که تیمور از آب جیحون بگذرد؛ اگر نه، آمادهٔ کارزار باشید. عمادالدین، که جنگ با تیمور را بیهوده می‌دانست، به شاه منصور اندرز داد که از این سودا بگذرد. اما شاه منصور توجهی نکرد و پس از آن که بخشی از ایالت کرمان را تسخیر کرد، به یزد حمله برد. طی محاصره شهر، یکی از سردارانش به نام گرگین‌خان کشته شد و وی دلسرد شده، به رفسنجان رفت. شاه منصور همچنان در میان شهرهای کرمان، فارس، و اصفهان در تاخت و تاز بود که خبر حرکت مجدد تیمور از ماوراءالنهر را شنید.
نبرد با تیمور
تیمور گورکان در روز شنبه ۱۴ محرم ۷۹۵ ق / ۳۰ نوامبر ۱۳۹۲ م از جیحون گذشت و در ۲۴ صفر / ۹ ژانویهٔ همان سال به مازندران رسید. شاه منصور که همواره سودای اخراج تیمور از ایران و حتی نبرد با او در ساحل رود جیحون را داشت، به شاهزادگان آل مظفر و امرای اطراف و حتی سلطان بایزید عثمانی نامه کرد که به او بپیوندند، اما از هیچ سوی، پاسخ مساعد نیامد. پس خود به تنهایی برای مقابله با تیمور اقدام کرد. وی نخست به اصفهان رفت و دژها و باروهای شهر را مستحکم کرد و گروهی از افراد سپاهش را مأمور حفاظت از کاشان نمود و از شاه یحیی یاری خواست، اما او همراهی نکرد.
شاه منصور شیراز را مرکز عملیات خود ساخت. چون لشکر تیمور به شوشتر رسید، شاه منصور، شیراز را تقویت و مردمش را برای حصارداری، تهییج کرد و خود با طرح جنگ نامنظم از شیراز بیرون شد و به فسا رفت، ولی بر اثر سرزنش پیرزنی که خروجش را از شهر، اشتباه انگاشته بود، به شیراز بازگشت. تیمور در روز دوشنبه ۱۰ جمادی‌الاول ۷۹۵ق/ ۲۴ مارس ۱۳۹۳م به دژ سفید که زین‌العابدین در آن‌جا زندانی بود رسید و او را نیک بنواخت. شاه منصور با دو هزار سوار آمادهٔ رزم با امیر تیمور شد. دژهای شهر را استوار و مردم را به پایداری تشویق کرد. اما در این هنگام یکی از امیران لشکرش به نام محمد بن زین‌العابدین به وی خیانت کرد و به تیمور پیوست. در نتیجه بیش از یک هزار تن سپاهی برای وی باقی نماند.
سرانجام شاه منصور
سرانجام دو سپاه مظفری و تیموری در نیمهٔ جمادی‌الاول ۷۹۵ هجری قمری در نبرد گود پاتیله در سه فرسخی شمال شیراز، با هم مواجه شدند. شاه منصور دل بر مرگ نهاد و با رشادت و جانفشانی، در حملات پیاپی، گروهی از سپاهیان تیمور را از بین برد و آهنگ او کرد و شمشیری نیز بر کلاه‌خود تیمور زد، اما چون لشکر تیمور بی‌شمار بود، در پایان کار با همهٔ شجاعت و فداکاری شکست خورد و در گیر و دار نبرد جان باخت.
سر او را بریده نزد امیر تیمور بردند. پس از آن تیمور وارد شیراز شد و خزانه‌های آل مظفر را تصاحب کرد. امیران آل مظفر همگی به خدمت او روی آوردند، شاه یحیی از یزد، عمادالدین احمد و سلطان غیاث‌الدین محمد فرزندش را از کرمان و گروهی دیگر از سایر شهرها. پس از چندی، تیمور از نفوذ آن‌ها در ایالت‌های فارس، کرمان و اصفهان هراسان شد و فرمان داد که امیرزاده عمر شیخ بهادر، که از سوی او به فرمانروایی فارس گماشته شده بود، آنان را نابود کند. او نیز همهٔ افراد آل مظفر را در ۱۱ رجب ۷۹۵ ق. / مه ۱۳۹۳ م. که در روستای ماهیار اصفهان بودند، از دم تیغ گذراند. گفته‌اند که مادر شاه یحیی مهد علیا شاه خاتون جنازهٔ آنان را به یزد آورد و در مدرسهٔ خاتونیه که خود بنیاد نهاده بود به خاک سپرده شدند.
چند تن از دودمان مظفریان، از جمله سلطان زین‌العابدین و سلطان شبلی پسران شاه شجاع که هر دو نابینا بودند، از این کشتار، جان سالم به‌در بردند. آن دو به فرمان تیمور به سمرقند فرستاده شدند و تا سال‌ها پس از این واقعه در قید حیات بوده و سرانجام به مرگ طبیعی درگذشتند.
شاه منصور در اشعار حافظ
وی ممدوح محبوب حافظ شیرازی بود و حافظ تعدادی از غزل‌ها، قطعات و مثنوی‌های خود را دربارهٔ او سروده‌است. در این اشعار، پیوند عاطفی مستحکم حافظ با شاه منصور که نموداری از پیوند عموم مردم با وی بوده، آشکار است، به‌ویژه این‌که مردم، در چهرهٔ شاه منصور، متحدکنندهٔ ایران و اخراج‌کنندهٔ مغولان و سرکوبگر تیمور را می‌دیدند. اما این آرزوها با کشته شدن شاه منصور در جنگی نابرابر در مقابل تیمور، نابود شد.
منابع
تارنمای رشد، شبکه ملی مدارس
دیپ‌مایند
دیپ‌مایند یک شرکت بریتانیایی هوش مصنوعی است که در سپتامبر سال ۲۰۱۰ تحت عنوان فناوری‌های ذهن عمیق تأسیس شد. سپس هنگامی که در سال ۲۰۱۴ توسط شرکت گوگل خریداری شد نامش به گوگل دیپ‌مایند تغییر یافت. این شرکت یک شبکه عصبی مصنوعی به وجود آورده‌است که توانایی یادگیری بازی ویدئویی را به همان شکل که انسان آن را می‌آموزد را داراست. هم‌چنین ماشین تورینگ عصبی یا شبکه عصبی مصنوعی را تولید کرده که می‌تواند مانند یک ماشین تورینگ معمول به حافظهٔ خارجی دسترسی یابد که باعث به وجود آمدن کامپیوتری شده که حافظه کوتاه‌مدت انسان را شبیه‌سازی می‌کند. نام این کمپانی در سال ۲۰۱۶، پس از آنکه برنامهٔ آلفاگو، یک بازیکن حرفه‌ای گو (بازی) را برای اولین بار شکست داد، بر سر زبان‌ها افتاد.
دیپ مایند در ماه آپریل سال ۲۰٢۳ با گوگل برین ادغام شد.
۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴
در سال ۲۰۱۰ این شرکت نوپا توسط دمیس حسابیس، شین لگ، مصطفی سلیمان تأسیس شد. حسابیس و لگ اولین بار در واحد محاسبات علوم اعصباب گتسبی در کالج دانشگاهی لندن ملاقات کردند.
پس از آن شرکت‌های سرمایه‌گذاری بزرگی همچون هاریزون ونچرز و فاندرز فاند در این شرکت سرمایه‌گذاری کرده‌اند. هم‌چنین کارآفرینانی همچون اسکات بانیستر و ایلان ماسک سرمایه‌گذاری نموده‌اند. جان تالین نیز یکی از سرمایه‌گذاران و مشاوران اولیهٔ این شرکت بود. در سال ۲۰۱۴ شرکت ذهن عمیق عنوان «شرکت سال» را از طرف آزمایشگاه کامپیوتر دانشگاه کمبریج دریافت کرد.
خرید حق مالکیت توسط شرکت گوگل
در ۲۶ام ژانویهٔ سال ۲۰۱۴، شرکت گوگل اعلام کرد که سهام شرکت فناوری ذهن عمیق را خریده است. این مبادله در پی آن که فیس‌بوک به مذاکرات خود با این شرکت در سال ۲۰۱۳ پایان داد صورت گرفت. پس از آن این شرکت گوگل دیپ‌مایند نامیده‌شد.
گوگل در سال ۲۰۱۴ شرکت ذهن عمیق را به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار خرید.
یکی از شرایط شرکت ذهن عمیق برای گوگل دایر کردن اخلاق هوش مصنوعی بود. این روند یکی از بزرگترین رازهای این فناوری است که هر دو شرکت‌ها از بیان اصول آن خودداری می‌کنند.
پژوهش
هدف فناوری دیپ‌مایند «حل هوش» است، که این افراد در تلاشند تا با «ترکیب بهترین روش‌ها از جمله یادگیری ماشینی و سامانه‌های علوم اعصاب به یک الگوریتم یادگیری قدرتمند چند منظوره برسند.» این افراد تلاش می‌کنند تا هوش را قاعده‌مند کنند برای آنکه علاوه بر پیاده‌سازی بر روی ماشین، توانایی درک ذهن انسان را نیز بیابد. همان‌طور که دمیس حسابیس بیان می‌کند: "[...] تلاش برای اعمال هوش به ساختار یک الگوریتم ممکن است بهترین راه برای شناخت برخی از اسرار پایدار ذهن ما باشد."
در حال حاضر توجه این شرکت بر روی پژوهش بر روی سامانه‌های کامپیوتری است که می‌توانند بازی کنند و این سامانه‌ها را ارتقا بخشند. این بازی‌ها دامنهٔ وسیعی از جمله بازی گو تا بازی‌های آرکید دارند. بر اساس گفته‌های شین لگ هوش در سطح انسان ماشینی هنگامی بدست می‌آید که "یک ماشین می‌تواند دامنهٔ بسیار وسیعی از بازی‌ها را از طریق جریان ورودی و خروجی دریافت و انتقال فهم در طول بازی‌ها یاد بگیرد.[...]." تحقیقاتی که توسط آن یک ماشین دارای هوش مصنوعی ۷ نوع بازی آتاری مختلف را بازی می‌کرد (پانگ، بریک‌اوت، مهاجمان‌فضا، جستجوی‌دریا، راننده‌ی نور، اندورو و کیو*برت) باعث شد تا سهام این شرکت توسط شرکت گوگل خریداری شود. حسابیش گفته‌است که چالش آتی این شرکت بازی محبوب استارکرفت است، زیرا این بازی نیازمند تفکر استراتژیک و کنترل داده‌های ناقص است.
یادگیری تقویتی عمیق
بر خلاف سایر ماشین‌های دارای هوش مصنوعی، مانند دیپ بلو یا واتسون شرکت آی‌بی‌ام، که تنها بر اساس اهداف از پیش تعیین شده توسعه داده‌می‌شدند و بر همان دامنه پاسخگو بودند، ذهن عمیق اعلام کرده‌است که سامانه‌های آن‌ها از پیش برنامه‌ریزی نشده‌است، بلکه از طریق آزمایش پیکسل‌های ورودی به عنوان دادهٔ خام، تجربه می‌اندوزد. از لحاظ تکنیکی این دستگاه از یادگیری عمیق شبکه‌های عصبی بهم‌پیچیده، با نسخه‌ای طولانی از کیو-یادگیری که نوعی یادگیری تقویتی مستقل از ساختار است استفاده می‌کند. آن‌ها این سامانه را بر روی بازی‌های ویدئویی به خصوص بازی‌های آرکید قدیمی مانند مهاجمان فضا و بریک‌اوت آزمایش می‌کنند. بدون آنکه کدی تغییر کند ماشین هوش مصنوعی شروع به فهم بازی می‌کند به طوری که پس از آنکه مدتی آن بازی را انجام داد می‌تواند آن را به کارآمدترین شکل ممکن و بهتر از هر انسان دیگری آن را انجام دهد (به خصوص در بازی بریک‌اوت). ذهن عمیق در اکثر بازی‌ها (همچون مهاجمان فضا، پک‌من، کیو*برت) رکورد قابل توجهی پایین‌تر رکورد جهانی دارد. هوش کنونی ذهن عمیق کاربرد بالایی در بازی‌های دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ دارد، اما در حال حاضر این شرکت در حال کار بر روی بازی‌های سه بعدی پیچیده‌تری همچون رستاخیز هستند که برای اولین بار در دههٔ ۱۹۹۰ نمایان شدند.
اطلاعات بیماران در خدمات سلامت ملی (انگلیس)
در ماه آوریل سال ۲۰۱۶ مجلهٔ نیو ساینتیست از امضای توافق‌نامهٔ همکاری میان شرکت ذهن عمیق و بنیاد بیمه‌ی خدمات سلطنتی رایگان سلامت ملی انگلیس خبر داد که این توافق‌نامه در سه بیمارستان در شهر لندن، که سالانه حدود ۱٫۶ میلیون بیمار را درمان می‌کنند، اجرا می‌شود. این افشاگری نشان می‌دهد که شرکت‌های بیمه خصوصی می‌توانند به آسانی به اطلاعات حساس بیمار بدون اجازه از وی دست‌یابند. این توافق‌نامه امکان دسترسی سامانه سلامت ذهن عمیق به همهٔ داده‌ها اعم از اطلاعات پذیرش، ترخیص، انتقال بیمار، تصادف و اورژانس، پاتولوژی و رادیولوژی و بخش مراقب‌های ویژه در این بیمارستان‌ها را ممکن می‌کند. این داده‌ها شامل اطلاعات بسیار شخصی و محرمانهٔ بیماران همچون نتایج آزمایش HIV بیمار، سابقهٔ اختلال افسردگی اساسی یا سقط جنین وی هستند. این خبر موجب اغتشاش مردمی شد اما مسئولان گوگل تا کنون در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند، اما این رخداد قانونی بودن خرید مالکیت این چنین شرکت‌هایی را به چالش کشید.
ابراز نگرانی وسیع مردمی موجب شد تا مدیرعامل کمیته‌ی اطلاعات بر لزوم رمزگذاری این داده‌ها تأکید کند.
در ماه مه سال ۲۰۱۶ مجلهٔ نیو ساینتیست متنی تکمیلی در این زمینه منتشر کرد و از رد صلاحیت امنیت این پروژه از جانب تیم مشاوران امنیتی آژانس تنظیم مقررات بهداشت و درمان خبر داد.
پیستول ریور، اورگن
پیستول ریور (به انگلیسی: Pistol River) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوری، اورگن واقع شده‌است. پیستول ریور ۱٫۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴ نفر جمعیت دارد و ۶٫۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژست‌های مخاطره‌آمیز
ژست‌های مخاطره‌آمیز (Wild Poses) یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
ماساکی تسوچیهاشی
ماساکی تسوچیهاشی بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۶ مه ۱۹۹۶ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۱ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. ماساکی تسوچیهاشی در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
سن-دنی-دو-برومپتون، کبک
سَن-دُنی-دو-برُمپتون قصبه‌ای در منطقه شهری لو وال-سن-فرانسوا ناحیه استری در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۲٬۹۹۲ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۷۰٫۲۵ کیلومتر مربع است.
فریج بن درهم
فریج بن درهم یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری دوحه واقع شده‌است. فریج بن درهم ۰٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
تاکی‌کومی گوهان
تاکی‌کومی گوهان نام یک نوع غذا در آشپزی ژاپنی است. در این نوع غذا در هنگام پختن گوهان (برنج ژاپنی) موادغذایی و چاشنی ‌های مختلفی به آن افزوده می‌گردد. برای چاشنی تاکی‌کومی گوهان، معمولاً از کونبو، داشی و سس سویا استفاده می‌شود.
پخت این نوع غذا بخصوص پس از برداشت محصولات کشاورزی در فصل پاییز بسیار معمول است. از فواید این نوع پخت، مزه‌دار کردن برنج در هنگام طبخ، صرف برنج و موادغذایی به همراه هم، خوشمزگی این نوع غذا حتی هنگامی که سرد شده و مناسب بودن آن برای استفاده در غذای همراه است. برای پخت این غذا می‌توان از پلوپز استفاده کرد.
PEDOT:PSS
PEDOT:PSS یا پلی(3,4-ethylenedioxythiophene) پلی استایرن سولفونات پلیمر ی ترکیبی از دو یونومر است. بخشی از گروه‌های سولفونیل موجود در سدیم پلی‌ستایرن سولفونات که یک جز از این پلیمر است دپروتونه شده‌اند و حامل بار منفی هستند. دیگر جزء پلی(3,4-ethylenedioxythiophene) یا PEDOT یک پلیمرکونژوگه از خانوادهٔ [polythiopheneپلی‌تیوفن‌ها] و حامل بارهای مثبت است. این دو جز که هریک ماکرومولکول هایی باردار هستند، با یکدیگر یک نمک ماکرومولکولی را تشکیل می‌دهند
شرکت ولو
تأسیس
والو توسط دو کارمند پیشین و قدیمی مایکروسافت، گیب نیوئل و مایک هرینگتون در تاریخ ۲۴ اوت ۱۹۹۶ (۳ شهریور ۱۳۷۵) در کرکلند، واشینگتن تأسیس شد. پس از حقوقی کردن شرکت در آوریل ۲۰۰۳(فروردین ۱۳۸۲) به بلویو، واشینگتن تغییر مکان دادند. همان مکانی که مرکز شرکت اصلی منتشرکننده آنها، سیرا اینترتینمنت، وجود داشت.
نیمه جان
پس از عرضه نیمه‌جان به بازار در سال ۱۹۹۸ این شرکت چندین بازی دیگر به صورت MOD ارائه نمود که از پلتفرم آن استفاده می‌کردند.
در سال ۲۰۰۲ این کمپانی استیم را معرفی نمود که روشی برای تبادل اطلاعات بازی بر روی شبکه بود. در حال حاضر حدود ۱۰۰۰ بازی بر روی این شبکه ارائه می‌شود و بیش از ۲۵ میلیون عضو دارد.
تولید و عرضه بازی نیمه‌جان ۲ در سال ۲۰۰۴ که با استفاده از موتور سورس تولید گردید یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های شرکت در زمینه تولید بازی‌های رایانه‌ای به‌شمار می‌رود.
کنسول دستی استیم دک
جدید ترین کنسول دستی ولو با نام استیم دک قرار است در ماه دسامبر سال 2021 عرضه شود. این کنسول در قیمت 399 دلار عرضه خواهد شد. کنسول استیم دک با وصل شدن به حساب کاربری استیم میتواند بازی ها را از روی حساب کاربری استیم افراد اجرا کند.
محصولات
مجموعه نیمه‌عمر:
مجموعه کانتر استرایک:
مجموعه دوتا
مجموعه روز شکست
مجموعه تیم فورترس
مجموعه لفت فور دد
مجموعه درگاه
منابع
کنسول دستی جدید ولو معرفی شد. ویکی‌پدیا
جوش سربار الکتریکی
جوش سربار الکتریکی یک فرایند جوش با سرعت بالاست که برای قطعات نازک (از ۲۵ تا ۳۰۰ میلی‌متر) در جهت عمودی (یا نزدیک به جهت عمودی) به کار می‌رود. جوش سربار الکتریکی، از نظر فرایندی بسیار شبیه به جوش گاز الکتریکی (Electro Gas Welding) می‌باشد و تنها جهت جوشکاری آن متفاوت است.
انواع فرایندهای جوشکاری
جوشکاری یکی از روش‌های مهم برای اتصال دائم است. تاکنون از بیش از چهل روش جوشکاری استفاده شده‌است که عمده‌ترین آن‌ها «روش جوش قوس الکتریکی» می‌باشد؛ که از بین آن‌ها چند روش متداول زیر بیش از بقیه استفاده می‌شوند: جوشکاری با گاز محافظ و الکترود تنگستنی (Gas Tungsten Arc Welding/GTAW), (Tungsten Inert Gas/TIG) جوشکاری پلاسما (Plasma Arc Welding/PAW) جوشکاری قوسی با گاز محافظ (Gas Metal Arc Welding/GMAW), (Metal Inert Gas/MIG). جوش قوس کربن (Carbon Arc Welding/CAW) شارجوش قوس الکتریکی پودر (Flux Cored Arc Welding)
معرفی فرایند
بیایید صفحهٔ نازک فلزی را در نظر بگیریم که می‌خواهیم آن‌ها را به صورت عمودی در طول لبه‌هایشان به هم متصل کنیم. برای این کار ابتدا این دو قطعه را به هم نزدیک می‌کنیم و سپس یک ورق پشتیبان در زیر این دو ورق و بینشان قرار می‌دهیم. حال دو ورق منحنی شکل مسی را در دو طرف این دو قطعه محکم می‌کنیم تا تکان نخورد. این دو ورق از دو طرف فضای خالی بین این دو قطعه را پوشش می‌دهند. در مرحلهٔ بعد به کمک قیفی بزرگ؛ فلاکس الکترود را به صورت ذرات ریز گرانول شکل را در این محفظهٔ احاطه شده بین دو قطعه می‌ریزیم و سپس قیف را از بالای قطعات برمی‌داریم.
مادهٔ جوش سربار الکتریکی به دلیل اینکه فضای خالی زیادی را باید پر کند، نمی‌تواند به صورت الکترودهای جداگانه وجود داشته باشد. بهترین روش آن است که یک حلقهٔ چند متری از مس (به عنوان مثالی از الکترود) را از دستگاه نورد رد کرده و از آن مستقیماً به عنوان الکترود استفاده شود. این الکترود به دلیل قطر کمی که دارد درون یک لولهٔ راهنمای مصرف شونده قرار می‌گیرد.
بعد از مهیا کردن شرایط جوش سربار الکتریکی، یکی از قطعه‌هایی که می‌خواهیم متصل به قطعهٔ دیگر شود را به یک قطب از جریان DC وصل می‌کنیم و قطب دیگر آن را به لولهٔ راهنما (که دارای تماس با الکترود) است متصل می‌کنیم. با برقراری جریان برق مستقیم، مشاهده می‌شود که بین سیم الکترود مسی و ذرات گرانول، یک قوس التکریکی شکل می‌گیرد که باعث گرم شدن ذرات گرانول می‌شود. با وجود پایدار ماندن جریان، قوس الکتریکی رفته رفته ناپدید می‌شود و مشاهده می‌شود که تمام ذرات گرانول تبدیل به سربار مذاب (Molten Slag) شده‌اند.
رفته رفته حرارت این سربار مذاب بیشتر شده و در نتیجه باعث مذاب شدن الکترود (در اینجا سیم مسی)، لولهٔ راهنمای مصرف شونده و سطح دو قطعه می‌شود. در نتیجه استخری از فلز ذوب شده زیر سربار مذاب شکل خواهد گرفت؛ با بالا بردن دو ورق منحنی شکل مسی به آرامی سربار مذاب بالاتر آمده و حجم استخر مذاب بیشتر خواهد شد؛ انجماد این استخر مذاب باعث ایجاد جوشی پیوسته خواهد شد. سربار مذاب، باعث می‌شود که ۱- یک فضای بسته برای جوشکاری به وجود بیاید (و در نتیجه مادهٔ جوش اکسیده نشود) ۲- انتقال حرارت پایدار شود ۳- از پاشش و پرتاب مذاب الکترود به بالا جلوگیری می‌کند. این‌ها دلایل استفاده از فلاکس‌ها در تمام انواع جوشکاری هستند که در این نوع از جوش، به صورت گرانول در محل پاشیده شده و سپس تبدیل به سربار مذاب شده‌است. مذاب شدن سطح قطعه به دلیل مقاومتی ست که قطعه در برابر جریان الکتریکی از خود نشان می‌دهد. در نتیجه به کار بردن این نوع جوش برای فلزاتی که مقاومت کمتری در برابر جریان الکتریکی نشان می‌دهند، زمان و انرژی بیشتری می‌خواهد. این فرایند که به کمک سربار مذاب و تنها در جهت عمودی (از پایین به بالا) انجام می‌شود، جوش سربار الکتریکی نام دارد.
پیشینه
پتنت این فرایند در ماه فوریه سال ۱۹۴۰ توسط رابرت کی هاپکنیز در کشور ایالات متحده ثبت شد. اما توسعهٔ آن عمدتاً در مؤسسهٔ پاتون در همان دهه در شوروی انجام گرفت. اولین استفادهٔ گسترده از این فرایند در ایالت شیکاگوی آمریکا در سال ۱۹۵۹ توسط شرکت جنرال موتورز برای ساختن موتورهای کشش صورت گرفت. در بین دهه‌های ۶۰ و ۸۰ قرن 19 میلادی، تخمین زده شد که تنها در کالیفرنیا، بیش از یک میلیون ابزار توسط روش سربار الکتریکی، جوش داده شده‌اند. دو عدد از بزرگ‌ترین برج‌های کالیفرنیا –ساختمان بانک آمریکا در سان فرانسیسکو و برج‌های دوقلوی امنیت اقیانوس در لس آنجلس- با این نوع خاص از جوشکاری، ساخته شده‌اند. زلزله‌های نورثبریج، ماساچوست و لوما پریتا یک آزمایش تمام عیار برای تمامی فرایندهای جوشکاری بود. در نتیجهٔ این دو زلزله، حتی یک شکست یا گسترش ترک در صدهاهزار سازهٔ ساخته شده با روش جوش سربار الکتریکی مشاهده نشد. این در حالیست که صنعت جوشکاری فولاد، تقریباً بیش از یک میلیارد دلار برای ترمیم ترک‌های گسترش یافته در هر سازهٔ ساختمانی خرج می‌کند.
مزایا و محدودیت‌ها
از مزایای جوش سربار الکتریکی داشتن سرعت بالا در تشکیل استخر مذاب است. هم چنین با این نوع جوش می‌توان قطعات نازک را به هم متصل کرد. اتوماتیک بودن این فرایند، باعث این می‌شود که به کارگرهای مجرب و ماهر برای انجام این جوش نیاز نباشد و در نتیجه، هم هزینه‌های کمتری صورت می‌گیرد و هم کارگران از مشکلات سلامتی و ایمنی جوشکاری در امان می‌مانند. برای متصل کردن دو قطعه با روش جوش سربار الکتریکی، تنها یک پاس جوش دادن کافی ست. به علاوه به دلیل متقارن بودن مادهٔ جوش حول محور میانی خودش، دچار گسیختگی زاویه ای نخواهد شد. اما بعضی از معایب استفاده از جوش سربار الکتریکی، این موارد هستند: جوشکاری تنها در یک راستا (راستای عمودی) و تنها در یک جهت (جهت رو به بالا) قابل انجام است. دمای بالای ایجاد شده، تجهیزات خنک کنندهٔ کارآمد و گرانی می‌خواهد. نرخ انجماد استخر مذاب موجود در زیر سربار مذاب بسیار پایین است و باعث محدودیت سرعت این روش تولید خواهد بود. به این نکته توجه شود که در انتخاب اندازه و جنس سیم الکترود، تابع عمق قطعات و فاصلهٔ آن دو قطعه از هم هستیم.
ورکو سبینو
ورکو سبینو (به ایتالیایی: Varco Sabino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده‌است.
خصوصیات
ورکو سبینو ۲۴٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۱۸ نفر جمعیت دارد و ۷۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه استانتون، شهرستان شمپین، ایلینوی
ناحیه استانتون، شهرستان شمپین، ایلینوی (به انگلیسی: Stanton Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شمپین، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه استانتون ۵۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باباعلی (آستارا)
باباعلی، روستایی از توابع بخش لوندویل شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلوند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فریز فرلنگ
وی برنده جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه در سال ۱۹۶۴ شده است.
قطعنامه ۱۱۳ شورای امنیت
قطعنامه ۱۱۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ آوریل ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۷۲۲ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
پهنا
پهنا (بن)، روستایی از توابع بخش شیدا، شهرستان بن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در بخش شیدا زاینده‌رود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۱۲ نفر (۸۹خانوار) بوده‌است.
ایکس-ان-دایواز
ایکس-ان-دایواز (به فرانسوی: Aix-en-Diois) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Die واقع شده‌است.
تخت نادر
تخت نادر یکی از دشت‌های کوهستان الوند است. در ادامهٔ مسیر صعود به قله الوند قرار دارد و محوطه‌ای به مساحت تقریبی یک و نیم هکتار، با شیب کم و پوشش گیاهی چمن‌زار کوهستانی را در بر می‌گیرد. تخت نادر ۳۰۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
در کوهستان الوند علاوه بر قلل مرتفع و شیب‌دار، دشت‌های کوچکی وجود دارد؛ که سطح آن‌ها از چمن‌زار پوشیده شده و چشمه‌های بسیار در آن‌ها جریان دارد. با توجه به این که این دشت‌ها نسبتاً مسطح هستند، به صورت جایگاهی مناسبی برای استراحت و اتراق کوهنوردان مورد استفاده قرار می‌گیرند. مهم‌ترین این دشتک‌ها عبارتند از: میدان میشان، تخت نادر، چمن شاه‌نظر و تخت رستم.
بابل (مازندران)
بابُل (به مازندرانی: بابِل) مشهور به شهر بهارنارنج مرکز شهرستان بابل می‌باشد. این شهر به دو منطقه شهری تقسیم می‌شود. بابل مرکز مخابرات استان مازندران و مرکز منطقه ۱ مخابراتی کشور ایران می‌باشد. مردم بابل از قومیت طبری هستند که ریشه در قوم تپوری دارند و به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند. جمعیت شهرِ بابل در سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۵۰۲۱۷ نفر بوده‌است.  بابل یکی از شهرهای مهم شمال کشور در زمینه پزشکی، کشاورزی، دانشگاهی، سیاسی، فرهنگی و تجاری است و هم چنین از نظر وسعت و حوزه استحفاظی بزرگترین شهرستان استان مازندران به‌شمار می‌آید. بابل دارای پیشینه‌ای قابل توجه می‌باشد، در گذشته به دلیل تجارت و عبور و مرور تاجران و بازرگانان در این شهر، آن را بارفروش می‌خواندند. بابل دارای بیش از ۲۰ دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی می‌باشد و مهم‌ترین دانشگاه این شهر دانشگاه صنعتی نوشیروانی است که رتبه اول را در میان دانشگاه‌های صنعتی ایران داراست. همچنین بابل اولین شهر شمال کشور است که دانشگاه علوم پزشکی سراسری در آن تأسیس شد. این شهر در حد فاصل دریای مازندران و رشته کوه البرز، و در فاصله ۱۵ کیلومتری دریای مازندران و ۲۱۱ کیلومتری شمال شرقی تهران (پایتخت)، واقع شده‌است.
وجه تسمیه بابل
بابل به معنی «جایی که آب فراوان دارد» است. بر اساس پژوهش‌های به‌دست آمده، نام «بابُـل» از دو تکواژ «با» و «بُل» تشکیل شده‌است. در گذشته تکواژ «با»، در لغت به معنی هر چیز مایع و در کاربرد روزانه به معنی «آب» استفاده می‌شد. کلمه «باران» یعنی «آبی که رانده می‌شود»، گواه این مطلب است. تکواژ «بُـل» نیز به معنی «فراوان و بسیار» است. در سال ۱۳۷۲ تحقیقاتی در مورد نام‌شناسی شهرهای باستانی مازندران به چاپ رسید که گویای این مطلب است. در کتاب حدود العالم (۳۷۲ ه‍.ق) نیز می‌آید: مامطیر شهرکیست با آب‌های روان و از وی حصیری خیزد سطبر و سخت نیکو که به تابستان به کار دارند» و در سخن اندر رودها می‌خوانیم: «و دیگر رودیست کی رود باوُل خوانند، از کوه قارن برود و بر مامطیر بگذرد و اندر دریای خزران افتد. از شواهد چنین برمی‌آید که از سده ۵ و ۶ ه‍.ق مامطیر رو به ترقی و توسعه نهاده، چنان‌که در اوایل سده هفتم بقول یاقوت حموی از جاهای برجسته طبرستان به‌شمار می‌آمد.
نام‌های پیشین
نام این شهر در روزگاران کهن مه میترا بوده‌است. در زبان‌های هند و اروپایی قدیم کلمه دیو به معنای خدا می‌باشد. مازندرانی‌ها در زمان گسترش آیین زرتشتی از پذیرش این آیین سر باز می‌زدند. در بخش‌هایی از مازندران مردم پیرو آیین «دیو یسنا» بودند و در برابر آیین جدید مقاومت می‌کردند.
در مرآة البُلْدَان در باب وجه تسمیه بارفروش آمده‌است: در قدیم دهی بوده و بارهایی که با کشتی از جاجی ترخان به بندر مشهدسر می‌آوردند به آن ده حمل نموده و می‌فروخته‌اند. لهذا این قریه موسوم به بارفروش‌ده شده‌است.
تغییر نام بابل
در سال ۱۳۱۰ه‍.ش که نقشه‌کشی از شهر بابل آغاز می‌شود، به دستور پهلوی اول (رضا پهلوی) نام این شهر از بارفروش به بابُـل تغییر داده می‌شود. بابل در ۱۳۱۰/۹/۱ ه‍.ش به این نام تغییر یافت. نام بابُل از نام رودخانهٔ باوُل یا بابُل گرفته شده‌است. حتی در روزگارانی که نام این شهر بارفروش بود، رودخانه‌ها و نهرهایی با نام‌های باوُل و بابل در میان مردم شهرت داشته‌است. وجود روستاهای تاریخی با نام‌های بابلکان، بابلکنار و … نیز گویای این ادعاست.
آب و هوا
ارتفاع این شهر حدود ۲ متر از سطح دریاهای آزاد پایین‌تر است. شهر بابل بین ۳۶ درجه و ۳۴ دقیقه و ۱۵ ثانیه عرض شمالی و ۵۲ درجه و ۴۴ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول شرقی از نصف‌النهار گرینویچ واقع شده‌است و با تهران ۵ دقیقه و ۱۵ ثانیه اختلاف ساعت دارد.
بادها
از بادهای مهم و فصلی این منطقه می‌توان به مواردی اشاره کرد:
رودخانه‌ها
بابلرود: این رود از رودهای پرآب استان، در شهرستان بابل است که از کوه‌های سواد کوه سرچشمه می‌گیرد و شاخه مهم آن سجادرود است. این رود ۷۸ کیلومتر طول دارد که پس از گذر از غرب شهرستان بابل و آبیاری شالیزارهای بابل، در بابلسر به دریای خزر (مازندران) می‌ریزد. مصب این رود محل خوبی برای تفریحات آبی است. عمق این رود در قسمت‌های مرکزی بسیار کم و در هنگام ریختن به دریا بسیار زیاد است.
موقعیت جغرافیایی
شهر بابل در ۱۵ کیلومتری جنوب دریای مازندران قرار دارد و رشته کوه البرز نیز حدوداً در ۱۰ کیلومتری جنوب بابل قرار دارد و بابلرود نیز از غرب این شهر می‌گذرد. قرار گرفتن ۲ بزرگراه در ۳۰ کیلومتری غربی (هراز ۷۷) و ۱۵ کیلومتری شرقی (فیروزکوه ۷۹) شهر بابل، جایگاه ویژه‌ای به موقعیت مکانی این شهر داده‌است. قرار گرفتن این شهر در مرکز مازندران اهمیت موقعیت مکانی این شهر را دو چندان کرده‌است. شهر توریستی بابلسر و دریای مازندران در شمال این شهر قرار دارند که این نیز از دیگر دلایل اهمیت موقعیت مکانی این شهر است.
محله‌های قدیمی
افراداربن، یهودی محله، باقر ناظر، کاسگرمحله یا کوزه‌گرمحله، عطارمحله، حیدرکلا، آستانه، مسجد کاظم‌بیگ، سیب‌باغ، طوقداربن، بی‌سرتکیه، گلشن، شاه‌کلا، شاه‌زنگی یا مسجد جامع، شهدا یا درب‌الشهدا، برج‌بن، آقارودپیش، سرحمام آقاحسن، همت‌آباد، آهنگرکلا، چاله‌زمین، قصاب‌کلا، چهارشنبه‌پیش، کفشگرمحله، آب‌بخشان، درکه‌سر، پرک‌داربن، قورمش‌لو، بیدآباد، درویش‌خیل، عرب‌خیل، سنگ‌پل، سرحمام میرزا هادی، میان‌کت، ابوالحسن و ابوالحسین، دباغ‌خانه‌پیش، هسسکاکلا، نفتی‌محله، وک‌محله، بندارکلا، درزی‌کتی، سرحمام بیزن‌حاجی، صددستگاه، سبزه‌میدان، کمانگر، هفت‌تن، قاضی‌کتی، کشتارگاه، گله‌محله، بازگیرکلا، اوشیب، خشت‌کوره‌سر، هلی‌باغ، قراءکلا یا نوعلم، خورشیدکلا، نقیب‌کلا، پیرعلم، درویش تاج‌الدین، مومن‌آباد، ابومحله، سیدجلال، آزادبن، کتی، سید زین‌العابدین.
محله‌های جدید
باغ فردوس، موزیرج، امیرکبیر، صددستگاه، باغبان محله، لرمحله، چهل دستگاه، بحر ارم شرقی، بحر ارم غربی، حمزه‌کلا، بزاز، اسلام، اکبرین، حکیم آباد، شهرک فرهنگیان، شهرک طالقانی، شهرک اندیشه، شهرک آزادگان، شهرک نیلوفر، شهرک تاکسیرانی، شهرک فرامرزی، شهرک کاظم بیگی، شهرک سعدی، شهرک بهمن، شهرک دانش، شهرک بهزاد، شهرک ارم، شهرک فاطمیه، شهرک آرزو، شهرک شمال، شهرک امام، شهرک گلسار و..
بزرگراه‌ها، بلوارها و خیابان‌ها
بزرگراه حائری مازندرانی، بلوار طالقانی، بلوار طبرسی، بلوار نوشیروانی، بلوار کشاورز، بلوار امام رضا، بلوار ولی‌عصر، بلوار جانبازان، بلوار شهید بهشتی، بلوار میرزا کوچک‌خان، بلوار ساحلی، بلوار مادر، بلوار غدیر، بلوار شهید نژاداکبر، خیابان مدرس، خیابان شریعتی، خیابان شهید صالحی، خیابان مطهری، خیابان سید جمال‌الدین اسدآبادی، خیابان امیرکبیر خاوری، خیابان امیرکبیر باختری، خیابان تختی خاوری، خیابان تختی باختری، خیابان نواب (گلشن)، خیابان بسطامی، خیابان تربیت معلم، خیابان مصطفی خمینی، خیابان نبوت، خیابان فرهنگ، خیابان سعیدالعلما (بازار)، خیابان امام، خیابان رستگار، خیابان سرگرد قاسمی، خیابان روحانی، خیابان نیما، خیابان سعیدی، خیابان شهریارپوری و…
میدان‌ها
میدان شیر و خورشید، میدان کشوری، میدان کارگر، سبزه میدان، میدان باغ فردوس، میدان جمهوری، میدان ۷ تیر، میدان دانشگاه، میدان امام حسین، میدان شهیدان نجاریان، میدان سجودی، میدان اوقاف، میدان آستانه، میدان برج دیده‌بانی، میدان غدیر، میدان مادر، میدان انقلاب، میدان بزاز، میدان ششم بهمن، میدان ۱۷ شهریور، میدان امیرکبیر، میدان شهید صفایی
قومیت
مردم بابل از قومیت طبری هستند و ریشه در قوم باستانی تپوری (به یونانی: Τάπυροι) دارند. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند.
خطر انقراض قوم طبری
به گفته پژوهشگران آمار بالای طلاق، باروری کم، سالمندی و ازدواج پایین از مشکلات حوزه جمعیت در میان قوم طبری به ویژه طبری‌های مازندران محسوب می‌شود. پژوهشگران به روند پیری جمعیت قوم طبری اشاره نموده و بر لزوم توجه به سیاست جوانی جمعیت تاکید دارند. پژوهشگران خطر انقراض قوم طبری (مازندرانی) را در کشور خطر جدی میدانند. براساس غربالگری از ۴۳۰ هزار زوج طبری (مازندرانی) در سال ۱۴۰۱ حدود ۱۰ هزار زوج نابارور در مازندران شناسایی شدند.
جمعیت
در سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲۵۰٬۲۱۷ نفر (۸۱٬۵۷۲ خانوار) اعلام شد.
زبان
مردم بابل به گویش بابلی که گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد صحبت می‌کنند. گویش بابلی پر گویشورترین گویش از گویش‌های زبان مازندرانی می‌باشد. گویش بابلی در سه شهرستان بابل، بابلسر و فریدونکنار صحبت می‌شود.
دین
پیش از ورود اسلام به ایران، ساکنان این منطقه پیرو آیین میتراییسم (آیین مهرپرستی) بودند. وجود دو آتشکده بزرگ منطقه، در این شهر سبب نامگذاری این شهر به مه میترا [جایگاه میترا (خدای راستی و مهربانی) بزرگ] شد. آتشِ این آتشکده همیشه در روز و شب برای دید مردم روشن بود. بقایای موجود از این دو آتشکده و وجود محله‌هایی با نام‌های خورشیدکلا، روشن آباد، برج بن و … گویای این ادعاست.
پس از ورود اسلام، مردم منطقه بعد از اندکی مقاومت به این آیین روی آوردند. پیش از انقلاب اسلامی ایران، اقلیت مذهبی نسبتاً بزرگی در بابل ساکن بودند که پیرو آیین یهودییت بودند که پس از پیروزی انقلاب اسلامی کوچ کرده‌اند. در حال حاضر بیشتر مردم بابل مسلمان و پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند.
دوران باستان
استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تصرف تپوری‌ها درآمد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر فقط از تپوری‌ها نام می‌برد. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. سرزمین لنگا و تنکابن بخشی از سرزمین دو قوم تپوری و آمارد بود.
ویلیام اسمیت در فرهنگ لغت جغرافیای یونان و روم می‌نویسد: تپورها قومی بودند که محل سکونت آنها در دوره‌های مختلف تاریخ به نظر می‌رسد در امتداد فضای وسیعی از کشور از ارمنستان به سمت شرق تا آمودریا گسترش یافته بود. استرابون آنها را در کنار دروازه‌های کاسپین و ری، در پارت و بین دربیک و هیرکانی و همراه با آماردی‌ها و سایر مردم در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران قرار می‌دهد که آخرین دیدگاه یعنی سکونت در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران مطابق نظر کوینت کورس و دیونیسوس و پلینی هم می‌باشد. بطلمیوس در جایی آنها را در زمره اقوام سرزمین ماد به حساب می‌آورد و در جایی دیگر آنها را به مارگیانا نسبت می‌دهد. تپوری‌هایی که در پلینی و کوینت کورس به آنها اشاره می‌کند شکی در آن نیست که ناحیه کنونی طبرستان نام خود را از آنها گرفته‌است. آلیان توصیف عجیبی از تپوری‌هایی که در ماد زندگی می‌کردند ارائه می‌دهد.
بابل در متون تاریخی
نخستین مورخانی که از مامطیر یاد کرده‌اند ابن رسته و ابن فقیه (۲۹۰ ه‍.ق) می‌باشند. همچنین نویسندگانی مثل اصطخری (۳۴۰ ه‍.ق) به صورت ممطیر و مامطیر ابن حوقل (۳۷۶ ه‍.ق) به صورت مامطیر از این شهر نام برده‌اند.
در کتاب حدود العالم (۳۷۲ ه‍.ق) نیز می‌آید: مامطیر شهرکیست با آب‌های روان و از وی حصیری خیزد سطبر و سخت نیکو که به تابستان به کار دارند» و در سخن اندر رودها می‌خوانیم: «و دیگر رودیست کی رود باوُل خوانند، از کوه قارن برود و بر مامطیر بگذرد و اندر دریای خزران افتد. از شواهد چنین برمی‌آید که از سده ۵ و ۶ ه‍.ق مامطیر رو به ترقی و توسعه نهاده، چنان‌که در اوایل سده هفتم بقول یاقوت حموی از جاهای برجسته طبرستان به‌شمار می‌آمد.
وجه تسمیه مامطیر
ابن اسفندیار دربارهٔ بنای مامطیر و نام آن می‌آورد: چون امام حسن ابن علی (ع) در زمان خلافت عمر به مامطیر رسید و مالک اشتر نخعی و سپاه عرب با او بودند آن موضع که مامطیر است به چشم امام حسن ابن علی (ع) دلگشای و نزه آمد، آبگیرها و مرغان و شکوفه‌ها و ارتفاع بقعه و نزدیک به ساحل دریا دید گفت: بقعه طیبه ماء و طیر، از آن تاریخ مختصر عمارتی پدید آمد تا به عهد محمدابن خالد که والی ولایت بود، بازار فرو نهاد و بیشتر عمارت فرمود در سنه ستین و مایه مازیار بن قارن مسجد جامع بنیاد نهاد و شهر گردانید. ولی اولیاءاله آملی می‌آورد: در عهد خلافت اصحاب از قبل خلفای راشدین، هیچ‌کس، تخصیص به تبرستان نیامد و آنچه در تاریخ تبرستان مسطور است که در ایام خلافت عمربن الخطاب امام ابومحمدالحسن علی (ع)، و عبداله ابن عمر، و مالک بن حارث الاشتر و قسیم بن العباس به تبرستان آمده‌اند به حقیقت اصلی ندارد. در این باره اختلاف نظر زیادی وجود دارد. از جمله آنکه عده‌ای فتح طبرستان را در زمان عثمان می‌دانند نه به عهد خلافت عمر؛ و عده‌ای از مورخان نیز حضور امام حسن را در فتح طبرستان صریحاً نفی کرده‌اند و عده‌ای دیگر به حضور آن حضرت در فتح طبرستان اشاره‌ای نمی‌کنند. اما براساس مدارک به دست آمده نام مامطیر در یک واقعه تاریخی مربوط به سال (۲۵۰ ه‍.ق) هنگام قیام حسن بن زید علوی (داعی کبیر) ضد حکمران عرب طبرستان آمده‌است.
وجه تسمیه مامیترا
بعضی از متاخران از دو کلمه (ممطیر) و (مه میترا) چنین نتیجه گرفته‌اند که: شهر بابل امروزی شهری بود پاک و مقدس، در نزدیکی‌های دریا و برای جای داشتن (میترای بزرگ) یا (آتشکدهٔ میتر)، بومیان آن را (مه‌میترا) یا جایگاه میترای بزرگ می‌نامیدند. از سال (۲۵۰ ه‍.ق) به بعد نام مامطیر در اغلب حوادث طبرستان عنوان می‌شود که در قرن پنجم و ششم، مامطیر رو به وسعت و آبادانی می‌رود به‌طوری‌که در اوایل قرن هفتم به روایت یاقوت حموی از نقاط معتبر طبرستان به‌شمار می‌آید.
تیموریان
جوزفا باربارو دربارهٔ اوضاع مازندران و بارفروش‌ده در زمان تیموریان می‌آورد: مردم مازندران جنگجوترین مردم ایران به‌شمار می‌رفتند و تا مدتی نسبتاً مدید در برابر نیروی تیمور پایداری کردند شهرهای عمده آن عبارتست از ساری مرکز مازندران، بارفروش ـ بابل امروزی _که بیش از یکصد هزار تن جمعیت دارد و بارفروشده به عنون یک مرکز تجاری در زمان حکومت شاه عباس اول صفوی که مادرش از مرعشیان تبرستان بود، توسعه یافت. غلامحسین افضل الملک که در سال نهم جمادی الاخر هزار و سیصد و بیست و دو از بارفروش دیدن می‌کند، دربارهٔ بنای این شهر می‌آورد: سابقاً اینجا ده بوده و در جزء جمع دفتری (بارفروش‌ده) نام اینجا بوده‌است. در عهد خاقان مغفور فتحعلی شاه قاجار آنجا را بنای شهر گذاشته‌اند و معابر صحیحه در آن قرار داده‌اند. تقریباً نود سال است که اینجا را ساخته‌اند. آنچه از منابع متعدد برمی‌آید نام بارفروش‌ده تا اواخر دوران صفویه به این منطقه اطلاق می‌گشت.
زندیه
در زمان زندیه و هنگام نقل فعالیت‌های آقا محمد حسن خان آغامحمدخان قاجار ذکر بارفروش بسیار به میان می‌آید و جالب توجه آنکه کلمهٔ ده از آخر آن برداشته شده‌است. گ. ملگونف، سیاح معروف که در سال‌های ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ میلادی از سواحل دریای خزر دیدن می‌کند می‌آورد: بابل پیش از انقلا ۱۹۱۷ م. روسیه، یکی از مراکز بازرگانی مهم شمال کشور و محل واردات امتعهٔ خارجی و همچنین مرکز خرید محصولات طبیعی و مصنوعی قرای و قصبه‌های عمدهٔ مازندران محسوب می‌گردید و به همین لحاظ بارفروش نامیده شده بود. بعضی محققان را اعتقاد بر آنست که: از سدهٔ هشتم ه‍.ق یعنی از حکومت میرقوام‌الدین مرعشی، بارفروش دیه و از سدهٔ سیزدهم یعنی از زمان پادشاهی فتحعلی شاه قاجار بارفروش خوانده شده‌است. حوادث سیاسی اواخر عهد زندیه نقطه عطفی در تاریخ بارفروش محسوب می‌شود. از سال ۱۱۶۵ ه‍.ق که محمدحسن‌خان شکست سختی به سپاه کریم‌خان زند وارد آورد آهنگ مازندران کرد، از آن سال سرتاسر مازندران تحت سیطرهٔ محمدحسن‌خان درآمد. محمدحسن‌خان تا سال ۱۱۷۲ ه‍.ق بر مازندران حکمرانی کرد. اما در پانزدهم جمادی‌الثانی ۱۱۷۲ ه‍.ق جنگی بین وی و شیخعلی خان زند درگرفت با حمله شیخعلی خان محمدحسن‌خان عقب‌نشینی را ترجیح داد و از راه شاه عباسی به سوی استرآباد فرار کرد اما سبزعلی کرد و محمدعلی آقا جاردولو ـ یا به قولی رستم بیگ کرد مدانلو ـ سر وی را بردیدند و برای کریم‌خان به تهران فرستادند. از آن زمان به بعد بارفروش مورد توجه زندیان قرار گرفت تا وقتی که زندیه آن ایالت را فتح و پایتخت را به بارفروش منتقل کردند. موقعی که در سال ۱۷۷۱ مسیحی سیاح معروف گملن از این حدود مازندران عبور می‌کرد ذکر می‌کند: پایتخت چنان‌که گفته شده به باروفروش انتقال یافته بود. پس از بازگشت علی محمدخان زند در سال ۱۱۹۰ ه‍.ق به شیراز حسینقلی خان مجدداً پرچم خودسری برافراشت و صبحگاهی به‌طور پنهانی با سرعت هرچه تمامتر خود را به بارفروش مقر مهدی‌خان دادو رساند. حمله غافلگیرانه حسینقلی‌خان به بارفروش، مقر حکومت مهدی‌خان دادو» و برچیدن بساط حکومت وی، عصبانیت کریم‌خان را سبب شد، پس زکی خان را در سال ۱۱۹۰ ه‍.ق روانه مازندران کرد.
بابل و فرقه بابیه
بین سال‌های (۱۲۶۷–۱۲۷۱ ه‍.ق) دو کارخانه شکر و قند در شهرهای ساری و بارفروش به سعی مصطفی‌قلی‌میرزا حاکم مازندران و ابتکارات صدراعظم معروف آن دوره ـ میرزاتقی‌خان امیرکبیرـ بنا شد و به اهمیت تجاری و بازرگانی شهرهای ساری و بارفروش افروده شد و بر اثر تجارت و بازرگانی فوق‌العاده بارفروش دولت روسیه بر اثر نفوذی که پس از عهدنامه ترکمانچای در ایران به دست آورده بود. یک نفر نماینده تجاری به نام آگنط ـ آگنت ـ در بارفروش داشت. در بیستم ربیع الاول ۱۲۷۳ هجری قمری میرزا اسدالله وزیر برای سرکشی کارخانه شکرریزی دولتی به بارفروش آمد و در آنجا خبر فتح هرات توسط سپاهیان ایرانی به او رسید به همین مناسبت به دستور او و به اهتمام حاکم بارفروش ـ میرزا شفیع ـ شهر را چراغانی کردند و خود وی در مسجد جامع بارفروش حاضر شده و مژده این پیروزی را به مردم داد. میرزا شفیع به پاس کوشش‌هایی که در این باره انجام داد از طرف حاکم مازندران به یک «طاقه شال ترمه» مفتخر گردید. مسعود میرزا ظل‌السلطان، که روزگاری والی مازندران بود در سال ۱۲۷۸ ه‍.ق دربارهٔ بارفروش می‌آورد: شهر دوم مازندران بارفروش است. این اسمی است با مسمی در اینجا رد و بدل و خرید و فروش می‌شود. در این شهر، از داغستانی و لزجی و اهل آذربایجان و عراقی و ارمنی و ترکمان و غیره و غیره، همه گروهی هستند، یک کمپانی روس هم هست برای ترویج تجارت و تربیت مردم تازه. در سال ۱۲۹۲ ه‍.ق به دستور ناصرالدین شاه را ه مستحکم بارفروش و ساری و راه کالسکه رو با پل‌های مستحکم بین آمل و بارفروش ساخته شد؛ و علیرضاخان عضدالملک در مدت حکمرانی خود در زمان غلامعلی‌خان نظام السلطان نوری ۱۳۲۶ ه‍.ق حاکم مازندران، برای تشکیل انجمن ولایتی، از مجلس شورای ملی که به وی تلگراف شد
بابل در زمان مشروطیت
مخبر انجمن ـ آقا حسن بادکوبه‌ای ـ بود که یادداشت‌های مهم روز را برای روزنامه «حبل‌المتین» می‌فرستاد. اعضای انجمن به دستور تلگرافی مجلس شورای ملی، آقایان مفتخرالممالک ـ شهریارپوری ـ و حاج ابراهیم ماهوت فروش را به سمت نمایندگی انتخاب و به تهران فرستادند. مخالفان برای کشتن علامه و معین التجار پافشاری می‌کردند. ـ و ـ آنان هم مجبور شدند خود را مخفی کنند. حسین لطیفی، حاجی کسروی و شعبان کوچک سرایی و چند نفر دیگر مأمور قتل علامه بودند. منزل علامه در محله آستانه در کوچه بن‌بستی بود، چند نفر هم مسلح، حفاظت از آن را به عهده داشتند. در یکی از شب‌ها آن‌ها حمله کردند، نگهبانان منزل متواری و ترورسیتها از پشت بام وارد خانه می‌شوند. در خانه بین محافظین جان علامه و تروریستها تیراندازی می‌شود، همسر مرحوم علامه از این موقعیت استفاده و نردبانی آماده می‌کند که علامه از گذرگاه ویژه‌ای به خانه یکی از همسایگان برود، همینکه علامه به آخرین پله نردبان می‌رسد، پایه نردبان می‌لغزد و علامه به زمین می‌افتد و دچار شکستگی فک و سر و بالاخره خون‌ریزی مغزی می‌شود و به فاصله یکی دو روز بعد درمی‌گذرد. در تشیع جنازه‌اش جز چند نفر از مشروطه خواهان کسی شرکت نمی‌کند. بعد از این که کار مشروطه خواهان در تهران تا حدودی ضعیف شد و شاه بر ملت غلبه نمود، از مازندران به کلی اسم مشروطه برداشته شد؛ و در بارفروش هم «ملامحمدجان علامه» و معین التجار مشروطه‌خواه به سال ۱۲۸۸ ش/ ۱۳۳۰ ه‍.ق با توطئه مستبدین محلی به اسامی حاجی کسروی و حسین لطیفی و علیقلی گومیج و حسین نامی کشته شدند. در همین سال «خبر رسید که چند نفر از مجاهدین قفقازی به ریاست «پانوف» ـ پانف ـ نام بلغاری، از دریا با کشتی بخاری به بندر مشهدسر ـ بابلسر امروزی ـ سربرآمده، گمروک خانه و تیلگرافخانه را ضبط کرده، در گمروک خانه هرچه نقده بود گرفته، از طرف خودشان در گمروک آدم گذاشتهٔ بارفروش می‌آیند. پسر اسماعیل خان سوادگوهر با چند سوار جلوتر رفته در بارفروش در کاروان سرایی منزل داشت. مجاهدین رفته خواستند او را بکشند، ممکن نشده، آن‌ها خبر شده، سر دروازهٔ کاروان سرا را سنگر کرده دعوا و تیراندازی کردند. بعد از صرف تیر و تفنگ زیاد، پانوف زخمی شده برگشته به منزل شاه‌زاده اعظام السلطنه ـ و بعد با کمک مشروطه خواهان محلی به بندر گز روانه شدند، ورود آزادی خواهان به سرکردگی پانف از بندرگز به گرگان مورد استقبال مردم به رهبری شیخ محمدحسین روحانی مشروطه‌خواه قرار گرفت. در همان سال مردم بارفروش علیه یهودیان این شهر شوریدند و چهارده تن از یهودیان را کشتند.