cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کی بورگوس
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، باشگاه فوتبال ویارئال، و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
می‌تاون، کنتاکی
می‌تاون (به انگلیسی: Maytown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مورگان، کنتاکی واقع شده‌است. می‌تاون ۱٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۳ نفر جمعیت دارد و ۲۷۷٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوتوکو وا تسورای یو
اوتوکو وا تسورای یو یا مرد بودن سخت است یک سری فیلم ژاپنی با بازی کیوشی آتسومی در نقش تورا سان، یک خانه به دوش مهربان که همیشه در عشق بدشانس است. خود این سریال اغلب توسط طرفدارانش به عنوان «تورا-سان» شناخته می‌شود. شامل ۴۸ قسمت منتشر شده بین سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۹۵، همه فیلم‌های اوتوکو وا تسورای یو به جز قسمت‌های ۳ (آزوما موریساکی) و ۴ (شون‌ایچی کوبایاشی) توسط یوجی یامادا کارگردانی شدند که همچنین تمام فیلمنامه‌ها را نوشته (یا با نویسنده همکاری) کرده‌است.
هر فیلم یک بانوی اصلی متفاوت به نام «مدونا» و منطقه متفاوتی از ژاپن را نشان می‌داد. (همچنین قسمت‌هایی وجود داشت که صحنه‌هایی در آریزونا و وین داشت) معمولاً هر سال بین سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۸۹ دو فیلم ساخته می‌شد، یکی برای تابستان و دیگری برای اکران در سال نو. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ هر سال فقط یک فیلم برای اکران سال نو ساخته می‌شد. انیمه ایگو یک سری از چهار فیلم اول را در ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۹ تحت عنوان «تورا-سان» منتشر کرد.
فرض بر این بود که مجموعه فیلم با رو به زوال سلامتی آتسومی و مرگ بر اثر سرطان ریه در سن ۶۸ سالگی به پایان رسیده‌است، بدون اینکه تورا سان هرگز به آرامش برسد و شادی خانوادگی را پیدا کند. آتسومی به قدری با شخصیت تورا سان یکی بود که هواداران مرگ او را نیز مرگ تورا-سان می‌دانستند. کارگردان یامادا در آن زمان تصمیم گرفته بود که سریال را پس از مرگ آتسومی ادامه ندهد اما با بازی توشی‌یوکی نیشیدا در نقش یک اپراتور سینمای سیار، فیلمنامه‌ای را بازنویسی کرد به نام نیجی او تسوکامو اوتوکو به معنی مردی که رنگین‌کمان را می‌گیرد. اگرچه نیجی به‌طور کلی ادای احترامی به فیلم‌ها بود، اما صحنه‌های پایانی ادای احترام یامادا از سریال تورا سان و پس از مرگ آتسومی کیوشی بود. تقریباً همه بازیگران اصلی اوتوکو وا تسورای یو در فیلم نیجی نقش آفرینی می‌کنند و شخصیت تورا-سان حتی در اواخر فیلم یک ظاهر کوتاه غافلگیرکننده دارد. فیلم با تقدیم به آتسومی کیوشی به پایان می‌رسد.
با این حال، پنجاهمین فیلم تورا سان، ای کاش اینجا بودی، در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۹ در ژاپن اکران شد. آتسومی در سرتاسر فیلم به صورت فلاش بک ظاهر می‌شود، با استفاده از تصاویری از ده‌ها بازی خود در نقش تورا سان در فیلم‌های قبلی، و بازیگران در توکیوی معاصر حضور او را در زندگی خود به یاد می‌آورند.
معرفی شخصیت اصلی فیلم
«توراجیرو» یا «تورا-سان» شخصیت اصلی فیلم به‌عنوان فرزند «کوروما هیزو» که یک مرد زن باز بود و «اوکیکو» که در آن زمان یک گیشا محبوب در محله شیباماتا بود به دنیا آمد. از آنجایی که پدر او قبلاً با «میتسوکو» (مادر ساکورا) ازدواج کرده بود، توراجیرو فرزند یک رابطه نامشروع بود. در اولین اثر، «مرد بودن سخت است (فیلم)»، توراجیرو از این صحبت می‌کند که پدر واقعی‌اش به او گفته‌است: «تو بچه‌ای هستی که در زمان لجبازی من به دنیا آمده‌ای، پس ذاتاً احمق هستی». این خاطره را در صحنه ای که در آن توراجیرودر خواستگاری ساکورا مست شده بود، بیان می‌کند.
مادر او «اوکیکو» برای اینکه برای خودفروشی به کیوتو برود، توراجیروی تازه متولد شده را در میانه شب سرد زمستانی جلوی مغازه شیرینی‌فروشی سنتی شوهرش به نام «تورا-یا» رها می‌کند. «ساکورا» خواهر کوچکتر توراجیرو خواهر ناتنی توراجیرو است و توراجیرو توسط مادر ساکورا، «میتسوکو»، بزرگ شده تا زمانی که ۱۵ سالگی با پدرش مشاجره می‌کند و از خانه فرار می‌کند.
تورا-سان فروشنده دوره‌گردی است که تنها دارایی اش محتویات یک چمدان کوچک، لباس‌های پشتش و مقداری پول جیبی است. او از شهری به شهر دیگر می‌چرخد و اجناس خود را می‌فروشد. او مشتاق بازگشت به خانه خود در شیباماتا، کاتسوشیکا-کو، توکیو است.
اعضای خانواده او عبارتند از: «ساکورا» (خواهر ناتنی او) «هیروشی» (شوهر ساکورا)، «میتسوئو» (پسر ساکورا و هیروشی)، «تاتسوزو» (عموی سالخورده تورا سان) و «تسونه» (زن عموی سالخورده تورا سان). یک شیرینی‌فروشی سنتی (دانگو) به نام «تورا-یا» در شیباماتا. این فیلم اغلب با رؤیای توراسان شروع می‌شود که در آرزوی انجام کارهای بزرگ است و مشتاق است شایسته خانواده خود باشد، که معمولاً منجر به ناامیدی و بیداری بعدی می‌شود.
در هر فیلم او عاشق یک «مدونا»، زنی جذاب می‌شود، اما همیشه دلش شکسته می‌شود.
منشأ سری
قبل از اولین فیلم تئاتر «اوتوکو و تسورای یو»، یک نسخه تله‌درام از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ پخش شد. نام اصلی آن «گوکی (یا «گوکیو»)- کنمای» که به معنای «برادر احمق و خواهر عاقل» بود. نام این تله‌درام از زیرنویس پایانی درام تلویزیونی «نائیته تاماروکا» (می‌تونی گریه کنی؟) (泣いてたまるか) گرفته شده‌است. (ستاره سریال «نائیته تاماروکو» نیز کیوشی آتسومی است)
شون‌ایچی کوبایاشی نام نمایش را به «اوتوکو وا تسورای یو» تغییر داد. در قسمت آخر سریال تلویزیونی، «توراجیرو» بر اثر مارگزیدگی می‌میرد. این موضوع باعث عصبانیت تماشاگران شد و یک نسخه سینمایی از «اوتوکو وا تسورای یو» دنبال شد.
در ابتدا، شوچیکو، آژانس توزیع کننده، مشتاق ادامه فیلم نبود، اما در نهایت اقناع یوجی یامادا غالب شد. مجموعه فیلم با فیلم‌هایی که هر تابستان و سال جدید منتشر می‌شد به موفقیت بزرگی دست یافت. این سریال به بخشی از فرهنگ عامه ژاپن تبدیل شد.
مدونا
هر فیلم یک ستاره مهمان زن داشت که تورا سان معمولاً عاشق او می‌شد (یا در فیلم‌های بعدی نقش یک ناپدری را بازی می‌کرد). از این شخصیت‌ها به عنوان «مدونا» یاد می‌شد. هر مدونا توسط یک شخصیت ساده‌دل که در زمان اکران فیلم محبوب بود، بازی می‌کرد.
شبیه‌ساز سامانه توان
شبیه‌ساز سامانه توان یا مانندسازهای سامانه‌های توان به ابزاری گفته می‌شوند که رفتار واقعی شبکه قدرت را به کمک مدل‌های ریاضی پیش‌بینی می‌کنند و برای آموزش کاربران و آشنایی با شرایط واقعی در راستای بالابردن سرعت و درستی تصمیم گیری هنگام کار با کالاهای گوناگون سامانه نیرو تحت شرایط مختلف بکار می‌روند. از آنجا که دسترسی به کل یا بخش‌های گوناگون شبکه نیرو به دلایل ایمنی و هزینه بربودن شدنی نیست، بررسی رفتار و کارکرد سامانه‌های توان با آزمایش‌های واقعی بر روی آن‌ها امکان ناپذیر است. از این رو، پیدایش بسته‌های سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری با هزینه کمتر و ابعاد کوچکتر که توانایی مانندسازی رفتارها و کارکردهای سامانه در حالت واقعی را داشته باشد، مؤثر و کارساز می‌باشد. در سامانه برنامه‌ریزی شده که می‌توان آن را مانندساز آنالوگ سامانه توان نامید، توانایی بررسی پدیده‌های سامانه توان بگونه‌ای که در یک شبکه توان واقعی از گام تولید نیرو تا مصرف رخ می‌دهند، وجود دارد. در واقع این سامانه، مدل کوچک شده یک شبکه توان بزرگ است که دارای ژنراتور، ترانسفورماتور، توانراه‌ها و غیره می‌باشد و ویژگی‌های بخش‌های گوناگون را به‌گونه واقعی مدلسازی می‌نماید.
آشنایی
مانندسازی شبکه‌های توان به پیش‌بینی رفتار سراسر یا بخشی از شبکه توان به یاری مدل سازی المان‌های شبکه با معادله‌های ریاضی گفته می‌شود. این مانندسازی می‌تواند در دو حالت مختلف انجام گیرد. یکی در حالت مانا (Steady state) و دیگری در حالت گذرا (Transient). در بررسی حالت مانا این‌گونه پنداشته می‌شود که سامانه به حالت همیشگی و ماندگار خود رسیده‌است اما در حالت گذرا همانگونه‌ای که از نام آن پیداست به بررسی لحظه به لحظه پارامترها در گستره زمان پرداخته می‌شود. آنالیز هر مسئله در مهندسی برق در حالت گذرا در ابعاد بزرگ با مدلسازی بخش‌های گوناگون توان آغاز می‌گردد. مدل هرعنصر الکتریکی در گستره زمان معمولأ دارای یک دسته معادلات دیفرانسیل است که در آن پوینده (Variable) آزاد زمان و پوینده وابسته یک پارامتر فیزیکی مانند ولتاژ، گردش، توان یا انرژی است. پیشرفت پرشتاب در سرعت رایانه‌ها که در پی دارنده افزایش سرعت پردازش و شمردار شده‌است مایه آن گردید که آنالیز عددی نقش شایانی در مانندسازی مدل‌های بخش‌های توان در حالت گذرا بیابد. در حقیقت، بکارگیری و پیاده‌سازی مؤثر روش‌های عددی در برنامه‌های رایانه‌ای، مسائلی که را که پیش از این حل ناشدنی بودند را با دقت بسیار بالایی حل نموده‌است. یکی از مسایل مهم تر مهندسی توان که این‌گونه پیشرفت‌ها به حل و بررسی آن بسیار کمک نمود بررسی حالت گذرا در شبکه‌های توان بوده‌است. پدیده حالت گذرا یکی از دشواریهای مهم در سامانه‌های توان می‌باشد، چراکه می‌تواند پدید آمدن یک حالت گذرا در پایان در پی دارنده افزوده ولتاژهایی گردد که بر روی کالاها به ویژه کالاها سوار کردن شده در پستها تأثیر ناخواسته‌ای بگذارد یا باعث آسیب‌های جدی در دیگر کالاها گردد. در این راستا، مانندسازی این حالتهای گذرا می‌تواند کمک بسیار بزرگی در بررسی شبکه‌های توان و بحث هماهنگی جداگری در پستها باشد. از سوی دیگر برای ارزیابی و بررسی حالات گذرا می‌بایستی مدل ریز بخش‌های به کار گرفته شود اگرچه در بررسی حالت مانا بسیاری از بخش‌ها با مدل ساده شده جایگزین می‌گردند. در این میان با توجه به وجود بخش‌های غیر خطی (Non-linear) و تأثیر آن‌ها دراندازه ولتاژ و گردش در شبکه‌های الکتریکی از آنالیز گستره زمان به جای گستره بسامد به کار گرفته می‌شود.
کاربردهای دستگاه‌های مانندساز سامانه‌های توان
برخی از کاربردهای مانندسازی سامانه‌های توان در کانون‌های صنعتی، پژوهشی و آموزشی عبارتند از:
نرم‌افزارهای مانندسازی سامانه‌های توان
بسیاری از نرم‌افزارهای پدید آمده در شبکه بر پایه نیاز شبکه‌های توان کمابیش به بررسی حالات پایدار می‌پردازند که از آن جمله می‌توان به نرم‌افزارهای پخش بار (Load flow) اشاره کرد. پخش بار پیش‌بینی گذر توان‌های حقیقی و راکتیو از توانراه‌ها به کمک معادله‌های KVL و KCL در شین‌ها (باس‌ها) و توانراه‌ها می‌باشد. از سوی دگر، نرم‌افزارهای پدید آمده برای مانندسازی سامانه‌های توان در حالت گذرا معدود و انگشت شمار می‌باشند. یکی ازنرم‌افزارهای بسیار کارآمد در حل حالات گذرا نرم‌افزار EMTP می‌باشد. این نرم‌افزار با دقت بسیار بالا می‌تواند مانندسازی حالات گذرا را انجام دهد، اما این نرم‌افزار جعبه ابزاری(Toolbox) برای بهره‌گیری از پایگاه داده‌ها و نیز حل بازگشتی (Recursive) در بخش هماهنگی پستها را ندارد. یک نرم‌افزار مانند ساز، کمابیش کارایی‌های زیر را دارا می‌باشد:
زیدآباد (سبزوار)
زیدآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سبزوار استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان رباط قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۵۱ خانوار) بوده است.
رازین
رازین روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان شاهسونکندی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۷ نفر (۸۲ خانوار) است.
میریام تریستان
میریام تریستان (Miryam Tristán؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان پرو بازی کرده‌است.
روابط اسرائیل و ویتنام
روابط ویتنام و اسرائیل (به ویتنامی: Mối quan hệ giữa Israel và Việt Nam. به عبری: יחסי ישראל-וייטנאם Yechasei Yisrael-Vietnam) روابط دیپلماتیک، فرهنگی و اقتصادی بین دولت اسرائیل و جمهوری سوسیالیست ویتنام است. ویتنام و اسرائیل در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ روابط دیپلماتیک برقرار کردند و به دنبال آن اسرائیل در دسامبر ۱۹۹۳ سفارت مقیم خود را در هانوی گشود. سفیر کنونی ویتنام در اسرائیل دو مین هونگ است که از ژانویه ۲۰۱۹ به این سمت منصوب شده‌است. وی در خارج از سفارت ویتنام در تل آویو فعالیت می‌کند. روابط بین دو ملت به‌طور کلی دوستانه و پایدار است. ویتنام علاقه خود را برای تقویت روابط دفاعی با اسرائیل ابراز داشته‌است. همچنین ویتنامی‌های زیادی در اسرائیل کار می‌کنند و اسرائیل نیز چندین بار کمک‌های بشردوستانه به ویتنام فرستاده‌است. براساس گزارش‌ها، حدود ۲۰۰۰ دانش آموز ویتنامی در اسرائیل تحصیل می‌کنند. اسرائیل و ویتنام همچنین در زمینه‌هایی مانند کشاورزی، فناوری اطلاعات و بیوتکنولوژی همکاری می‌کنند و تبادلات فرهنگی بین دو کشور کاملاً گسترده‌است.
تاریخ
در سال ۱۹۴۶، نخست‌وزیر آینده اسرائیل، دیوید بن گوریون و رئیس دفتر سیاسی ویتنام شمالی، هو شی مین، در یک هتل پاریس اقامت کردند و بسیار دوستانه رفتار کردند. هوشی مین به بن گوریون یک خانه تبعیدی یهودی در ویتنام پیشنهاد داد. بن گوریون این پیشنهاد را رد کرد و به هوشی مین گفت: «من اطمینان دارم که قادر خواهیم بود یک دولت یهودی در فلسطین ایجاد کنیم.»
از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، دولت اسرائیل تقریباً به ۳۶۰ پناهنده ویتنامی اجازه ورود به این کشور را داد. مشهورترین عملیات نجات در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۷ صورت گرفت که در آن یک کشتی باری اسرائیلی به نام یووالی که در مسیر تایوان بود، مسافران را مشاهده کرد.
ویتنام و اسرائیل در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. اسرائیل در دسامبر ۱۹۹۳ سفارت مقیم خود را در هانوی گشود و دیوید ماتای به عنوان اولین سفیر در ویتنام منصوب شد.
از زمان برقراری روابط دیپلماتیک، دو کشور به‌طور مکرر دیدارهای متقابل در سطوح مختلف داشته و روابط در زمینه‌هایی مانند تجارت، آموزش، فرهنگ، همکاری‌های فناوری و کشاورزی را تقویت کرده‌اند. بازدیدهایی که توسط دولت اسرائیل ترتیب داده شده بود شامل بازدید هیئت‌هایی متشکل از کارآفرینان و بازرگانان، گروه‌های دانشگاهی، روزنامه نگاران، هنرمندان و موسیقیدانان، کارگران حقوقی و دیگران بود.
همکاری نظامی
بسیاری از کارشناسان نظامی اسرائیل تحت تأثیر توسعه ارتش ویتنام و تجهیزات آن قرار گرفته‌اند که منجر به ایجاد روابط عمیق‌تر با ارتش خلق ویتنام توسط دولت اسرائیل و نیروهای دفاعی اسرائیل شده‌است. اولین مأموریت نظامی اسرائیل به ویتنام در سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ آغاز شد. دولت ویتنام به ابراز علاقه خود برای همکاری بیشتر و حتی تمرینات نظامی بین دو کشور ادامه می‌دهد. تا سال ۲۰۲۰، ویتنام به عنوان خریدار اصلی سلاح و سیستم نظارت اسرائیلی در کنار هند و جمهوری آذربایجان ظاهر شد و همچنین تنها کشور جنوب شرقی آسیا است که دارای یک کارخانه تولید اسلحه در اسرائیل است، که به دلیل وحشتناک بودن حقوق بشر ویتنام باعث محکومیت و انتقاد در اسرائیل شده‌است.
پیوندهای فرهنگی
شمار زیادی از کتابهای اسرائیلی به ویتنامی ترجمه شده‌اند.
جک لندن
جان گریفیث لندن (Jack London زادۀ ۱۲ ژانویه ۱۸۷۶ – درگذشتۀ ۲۲ نوامبر ۱۹۱۶) نویسنده سوسیالیست آمریکایی بود. آثار او مانند آوای وحش، سپیددندان و گرگ دریا با استقبال خوانندگان روبرو شد. او از نخستین نویسندگان آمریکا بود که از راه نوشتن به ثروت زیادی دست یافت.
وی صحنه‌هایی که تصویر کرده را با چشم خود دیده و قهرمانان بیشتر داستانهایش کسانی هستند که با او معاشرت داشته‌اند. در نوشته‌های جک لندن تأثیر افکار چارلز داروین، هربرت اسپنسر، کارل مارکس و فریدریش نیچه آشکار است. این آثار که گاهی رنگ شدید ناتورالیستی به خود می‌گیرند غالباً تجزیه و تحلیل‌های بسیار دقیق اجتماعی هستند.
زندگی‌نامه
جک لندن در خانواده تنگدستی در سان فرانسیسکو به دنیا آمد و در اوکلند بزرگ شد. او با اینکه توانست در دانشگاه پذیرفته شود، تحصیلات رسمی چندانی نداشت و هرچه آموخت، خود آموخت و بسیاری از آثار ادبی را در کتابخانه عمومی اوکلند خواند. در ۱۸۸۹ در کارخانه کنسروسازی کاری سخت و سنگین پیدا کرد. بعد با پولی که از نامادریش وام گرفت قایقی خرید و به صید غیرقانونی صدف پرداخت. در ۱۸۹۳ به عنوان کارگر با یک کشتی شکار شیر دریایی به ژاپن رفت. بازگشت او با «بحران اقتصادی سال ۱۸۹۳» و مبارزات کارگری هم‌زمان شد. مدتی بی‌کار و ولگرد بود و در شهر بافلو به زندان افتاد. بعد به اوکلند بازگشت و دبیرستان را تمام کرد. خیلی دوست داشت که به دانشگاه کالیفرنیا برود و پس از سه ماه کوشش فشرده در تابستان ۱۸۸ در آنجا پذیرفته شد. اما به دلیل بی‌پولی ناچار پس از یک سال دانشگاه را رها کرد. در ۱۸۹۷ با کشتی و همراه با دیگر جویندگان طلای کلوندایک به شهر داوسون در یوکان رفت. در آنجا بیمار شد و پزشکی او را درمان کرد. داستان کوتاه «برپا کردن آتش» یادگار این دوره از زندگی او است. پس از بازگشت به اوکلند بیش از پیش به تبلیغ سوسیالیسم و نیز نوشتن پرداخت. او سعی داشت که با نوشتن و فروش آثارش (به گفته خودش با فروش مغزش) از بی‌پولی و اجبار به کار بدنی رها شود. همزمانی این تصمیم او با گسترش مجله‌های عامه‌پسند ارزان که به‌دنبال داستان‌های کوتاه بودند باعث شد که او بتواند از راه نویسندگی پول درآورد. به‌زودی نویسنده‌ای موفق شد و در سال ۱۹۰۰ درآمد او از نویسندگی به ۲۵٬۰۰۰ دلار رسید. جک لندن دو بار ازدواج کرد. در ۱۹۱۰ ملکی به وسعت چهار کیلومتر مربع را در شهرستان سونوما در کالیفرنیا خرید و سعی در کشاورزی با روش‌هایی ابتکاری و ویژه خود کرد ولی موفقیتی نداشت. این ملک اکنون با نام «پارک تاریخی جک لندن» به دست دولت آمریکا اداره می‌شود. جک لندن در ۱۹۱۶ از نارسایی کلیه درگذشت، اگر چه برخی روایات مرگ او را ناشی از الکلیسم یا حتی خودکشی می‌دانند. بر گور او در پارک تاریخی جک لندن در سونوما صخره‌ای خزه گرفته گذاشته‌اند. جک لندن مدت کوتاهی پیش از مرگش، طی نامه‌ای از حزب سوسیالیست استعفا داد. در بخشی از این نامه چنین آمده‌است:
سبک
آثار جک لندن روایتی از سختی‌های زیست در آمریکای انتهای قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم است، تصویر دقیق و پر از جزییاتی که وی از آن جامعه به دست می‌دهد منبعی برای شناخت و مطالعه مردم آمریکا است.
دایسوکه یانو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا و باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
آرامگاه ویس نازار
آرامگاه ویس یا آرامگاه ویس نازار زیارتگاهی در بالای بیشه‌کوه در روانسر است. قدمت این بنا به دوره سلجوقیان بازمی‌گردد. این بنا به شمارهٔ ۱۰۵۴ و در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موقعیت
آرامگاه ویس نازار بر ارتفاعات کوهی به نام بیشه‌کوه در ۳۵ کیلومتری روانسر قرار گرفته‌است. این آرامگاه از جادهٔ کرمانشاه به روانسر قابل دسترسی است.
قدمت
قدمت بنای آرامگاه ویس به درستی مشخص نشده‌است. اما از روی سبک معماری بنا به دوران سلجوقیان منسوب شده‌است. با این حال آرامگاه ویس نازار در قبرستانی قرار دارد که قدمتی بیشتر از دوران سلجوقی دارد و به نظر می‌رسد این محل از دورانی کهن‌تر محل دفن بوده‌است.
هویت مقبره
آرامگاه ویس نازار به اویس قرنی از تابعین محمد پیامبر اسلام منسوب شده‌است. اویس قرنی از قبیلهٔ قَرَن در یمن بود و علی‌رغم اعتقاد قلبی و پیروی از محمد، هرگز نتوانست با او دیدار کند. به همین دلیل شخصیت او در عقاید درویشان، اهل باطن و عرفا به استعاره‌ای از اعتقاد باطنی و عرفانی تبدیل شده‌است و جایگاهی مهم در ادبیات عرفانی پیدا کرده و روایت‌های مربوط به او با خیال و افسانه و عرفان درهم آمیخته‌است. بنابر نقلی از عطار نیشابوری اویسیان جماعتی از اهل عرفان هستند که بدون نیاز به پیر به صورت باطنی به سلوک می‌پردازند و مراحل کمال را به عشق پیر غیبی طی می‌کنند.
با این حال در صحت انتسار این آرامگاه به شخص اویس قرنی تردید وجود دارد. دربارهٔ وفات یا شهادت او روایت‌های متعدد و متناقضی وجود دارد و مکان کشته‌شدن او از کردستان تا سیستان و از قزوین تا آذربایجان ذکر شده‌است. علاوه بر این دست‌کم دو زیارتگاه دیگر نیز در خاورمیانه به او منسوب است. نخست مقبره سلطان ویس در ارتفاعات شمالی شهر قزوین در روستای الولک که بنایی متعلق به دوران سلجوقی است؛ و دوم آرامگاهی در شهر رقه در سوریه که عمار یاسر نیز در آنجا مدفون است.
زیارتگاه دیگری نیز به نام «خاتون مریم» در منطقۀ‌ روانسر وجود دارد که به باور مردم منطقه، خواهر ویس نازار است.
ویژگی‌های بنا
ساختمان آرامگاه با پلان مربع شکل، دارای گنبدی مخروطی است که با خشت و گل و آجر ساخته شده‌است. این بنا در سالیان اخیر به‌طور اساسی مرمت شده‌است. بر روی قبر یک سنگ قبر قدیمی قرار دارد که بخشی از آن ترک برداشته و به جهت ساییدگی قابل خواندن نیست. در چند دههٔ اخیر به دلیل افزایش حجم زائران و بازدیدکنندگان از آرامگاه، تأسیسات زیادی مانند پارکینگ،مسجد، دفتر خدام، غرفه‌های تجاری و … در اطراف آرامگاه احداث شده‌است.
در فرهنگ و فولکلور
آرامگاه ویس نازار برای مردم منطقهٔ کرمانشاه، به ویژه اهل طریقت و اهل تسنن اهمیت بالایی دارد. تقریباً همهٔ پیروان شیعه، سنی و یارسان در کرمانشاه برای این زیارتگاه احترام بالایی قائل هستند. علاوه بر این به‌دلیل تقدس این زیارتگاه، اشعار فولکلور زیادی به زبان کردی دربارهٔ آن سروده شده‌است.
طرح توسعۀ گردشگری
آرامگاه ویس نازار از نیمۀ دهۀ ۱۳۸۰ جزو مناطق نمونۀ گردشگری استان کرمانشاه قرار داده شده‌است. در این منطقه یک سایت تفریحی-ورزشی پاراگلایدر راه‌اندازی شده‌است. با این وجود در آذر ۱۴۰۱ مدیرکل میراث فرهنگی استان کرمانشاه اعلام کرد که این طرح با مشکل تأمین آب مواجه شده و انتقال آب از دشت‌های پایین‌دست به ارتفاعات به بودجۀ کلانی نیاز دارد که تأمین نشده و به همین دلیل جذب سرمایه‌‌گذار و اجرای پروژه‌ها راکد مانده‌است. همچنین در اردیبهشت ۱۴۰۲ رئیس انجمن ورزش‌های هوایی استان کرمانشاه اعلام کرد که این سایت به هیچ امکانات رفاهی مجهز نیست و علاوه بر آن به دلیل احداث تعدادی باغ و کابل کشی‌های هوایی برق در محوطۀ ویس نازار، آموزش پاراگلایدر به علاقمندان این رشته با خطراتی همراه شده‌است.
دهستان اوتپا
دهستان اوتپا (به لاتین: Otepää Parish) یک دهستان در استونی است که در شهرستان والگا واقع شده‌است.
خصوصیات
دهستان اوتپا ۹۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۹۴۵۶ نفر جمعیت دارد.
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۱
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۱، رقابت پایانی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۱ میلادی است که مابین دو تیم بایرن مونیخ و باشگاه فوتبال والنسیا در ورزشگاه سن سیرو، میلان برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۰۱ انجام شده‌است با نتیجه ۱ بر ۱ در زمان معمول به پایان رسید. در ضربات پنالتی تیم بایرن مونیخ با نتیجه ۵ بر ۴ به پیروزی رسید و به چهارمین عنوان قهرمانی خود دست یافت. این اولین قهرمانی آنها در جام اروپا در یک ربع قرن بود که دومین شکست متوالی والنسیا در فینال (2000 و 2001) را نشان می داد. از آنجایی که تمام گل‌های این مسابقه از ضربات پنالتی به ثمر رسید، همچنین بایرن مونیخ یک پنالتی را در زمان عادی از دست داد و قهرمان در ضربات پنالتی مشخص شد، این بازی لیگ قهرمانان اروپا به یک فینال "تمام پنالتی" تبدیل شد. فینال 2001 دیدار فینالیست های بازنده دو فصل قبل بود - بایرن مونیخ در سال 1999 به منچستریونایتد باخت و والنسیا در سال 2000 به رئال مادرید باخت.
این ششمین فینال جام ملت‌های اروپا بود که در ضربات پنالتی تعیین شد و دومین فینال در لیگ قهرمانان اروپا بود. این دومین قهرمانی اوتمار هیتزفلد در لیگ قهرمانان اروپا پس از کسب آن با بوروسیا دورتموند در سال 1997 بود که او را به دومین مربی در تاریخ جام‌های اروپا پس از ارنست هاپل تبدیل کرد که با دو باشگاه قهرمان این رقابت‌ها شد. در همین حال، این سومین شکست متوالی هکتور کوپر در فینال اروپا بود. او فینال جام برندگان جام یوفا 1999 را با مایورکا از دست داد، قبل از شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 2000.
سرگری
سرگری، روستایی از توابع بخش مرکزی، شهرستان ریگان،دهستان گاوکان، در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گاوکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
ققنوس
قُقنوس (Qoqnus) (به زبان یونان باستان: Φοῖνιξ، به عربی: العنقاء و به انگلیسی: Phoenix) پرندهٔ مقدس افسانه‌ای است که در اساطیر ایران، اساطیر یونان، اساطیر مصر، و اساطیر چین از آن نام برده شده. گفته می‌شود که وی مرغی نادر و تنهاست و جفت و زایشی ندارد. اما هر هزار سال یک بار، بر توده‌ای بزرگ از هیزم بال می‌گشاید و آواز می‌خواند و چون از آواز خویش به وجد و اشتیاق آمد، به منقار خویش آتشی می‌افروزد و با سوختن در آتش از خاکستر آن ققنوسی دیگر متولد می‌شود. در بسیاری فرهنگ ها ققنوس را رمز جاودانگی، فداکاری و عمر دگربار تلقی میکنند. اما برخی فرهنگ‌ها ویژگی‌های دیگری هم به او نسبت داده‌اند. از جمله در مورد او گفته شده: اشک ققنوس زخم را درمان می‌کند حتی اگر زخم شمشیر خورده باشد و ...، ققنوس صدای دل‌نشینی دارد و موسیقی از آوای او پدید آمده‌است.
گرچه ققنوس در اساطیر ملل آسیایی همچون چین و ایران جایگاه ویژه‌ای دارد، امّا برخی معتقدند که اسطورهٔ ققنوس از مصر باستان برخاسته، به یونان و روم رفته، و هم‌سو با باورهای مسیحیت شاخ و برگ بیشتری یافته‌است.
علامه دهخدا در توصیف ققنوس نوشته‌است: گویند ققنوس هزار سال عمر کند و چون هزار سال بگذرد و عمرش به آخر آید، هیزم بسیار جمع سازد و بر بالای آن نشیند و سرودن آغاز کند و مست گردد و بال برهم زند چنان‌که آتشی از بال او بجهد و در هیزم افتد و خود با هیزم بسوزد و از خاکسترش بیضه ای پدید آید و او را جفت نمی‌باشد و موسیقی را از آواز او دریافته‌اند. (به نقل از برهان قاطع)
در فرهنگ اروپایی
در فرهنگ انگلیسی زبان، ققنوس Phoenix پرنده‌ای است افسانه‌ای و بسیار زیبا و منحصربه‌فرد در نوع خود، که بنا بر افسانه‌ها ۵۰۰ یا ۶۰۰ سال در صحاری غرب عمر می‌کند، خود را بر تلی از خاشاک می‌سوزاند، و از خاکستر حاصل، خود او دگر بار با طراوت جوانی سر برمی‌آورد و دور دیگری از زندگی را آغاز می‌کند و می‌گذراند. ققنوس در فرهنگ اروپایی غالباً تمثیلی از فناناپذیری و حیات جاودان است. ققنوس در اصل از ایران باستان به فرهنگ اروپا راه یافته‌است.
طی هشت قرن قبل از میلاد مسیح، روی هم در نُه مرجع از پرنده ققنوس نام برده شده که هشت مورد آن از طریق نقل قول مؤلفان بعدی به ما رسیده و فقط یک مورد اثر هردوت مورخ یونانی ۴۸۴ تا ۴۲۴ قبل از میلاد با شرح کامل محفوظ مانده‌است. یونانی دیگری به نام کلودیوس آلیانوس Claudius Aelianus مشهور به آلیان Aelian نیز، ۲۰۰ سال بعد از میلاد مسیح در مورد ققنوس نوشته‌است:
«ققنوس بدون کمک از علم حساب یا شمردن با انگشت، حساب ۵۰۰ سال را درست نگه می‌دارد زیرا او از طبیعتی که عقل کل است همه چیز را می‌آموزد. با آن که اطلاع در مورد ققنوس لازم به نظر می‌رسد مع‌هذا گمان نمی‌رود در میان مصریان - شاید جز انگشت شماری از کشیشان - کسی بداند که ۵۰۰ سال چه وقت به سر می‌رسد، ولی دست کم ما باید بدانیم که مصر کجاست و هلیوپولیس که مقصد ققنوس است، در کجا قرار دارد و این پرنده پدرش را درون چه نوع تابوت می‌گذارد و در کجا دفن می‌کند.»
این مورخ، بر اساس متن انگلیسی، والد ققنوس را پدر می‌خواند ولی از ققنوس به صیغه خنثی (it) نام می‌برد. مؤلفان بعدی برای ققنوس غالباً از صیغه تأنیث استفاده کرده‌اند، اما از آن جا که این پرنده افسانه‌ای تک و منحصربه‌فرد بوده و زاد و ولد آن از جفتگیری ناشی نمی‌شده، بنابراین بحث در مورد جنسیت آن چندان مهم به نظر نمی‌رسیده‌است.
مورخی رومی به نام پوبلیوس اوویدیوس ناسو، مشهور به اووید، نخستین رومی است که دربارهٔ ققنوس به زبان لاتین مطلب نوشته‌است، در نوشتهٔ او آمده‌است:
«چه بسیار مخلوقاتی که امروزه بر روی زمین راه می‌روند، امّا در ابتدا به شکل دیگری بوده‌اند. فقط یک موجود هست که تا ابد همان طوری که از نخست بوده، باقی خواهد ماند، یعنی طی سالیان مدید، بی آن که تغییری کرده باشد، باقی می‌ماند و سرانجام نیز، پس از نابودی، دگربار به همان شکل اولیهٔ خویش متولد می‌شود. این پرنده، پرنده‌ای است که آشوری‌ها یا به تعبیر برخی منابع احتمالاً سوری‌ها یا فنیقی‌ها آن را ققنوس می‌نامند. این پرنده، دانه و علف معمولی نمی‌خورد، ولی از عصارهٔ میوه‌ها و از ادویه خوشبوی کمیاب می‌خورد. وقتی ۵۰۰ ساله شد، بر بالای نخل بلندی آشیان می‌سازد و با چنگالش از مرغوب‌ترین مواد، از پوست درخت گرفته تا دارچین و دیگر ادویه و صمغ برای خود بستری می‌سازد و بعد می‌میرد و روحش با دود و بخار معطر به دوردست سفر می‌کند، و داستان چنین ادامه می‌یابد که سپس از سینه بدن بی جان او ققنوس کوچکی سر برمی‌کشد تا آن طور که می‌گویند ۵۰۰ سال دیگر زندگی کند و در آن زمان که پس از سن و سالی شهامت لازم را پیدا کرد تخت و آشیانش را که مدفن پدرش هست بر فراز نخلی رفیع به حرکت درمی‌آورد و سفر به شهر آفتاب را شروع می‌کند، همان جایی که در معبد آفتاب آشیان ققنوس خوش می‌درخشد.»
از مجموع آنچه در فرهنگ اروپایی پیرامون ققنوس آمده‌است، می‌توان دو روایت کلی در مورد ققنوس ارائه داد:
اول اینکه ققنوس از بدن بی جان پدرش به وجود می‌آید و جسد پدرش را به شهر هلیوپولیس می‌برد و در قربانگاه معبد آفتاب می‌سوزاند؛ و روایت دیگر اینکه ققنوس در تلی از چوب و خاشاک خوشبو آتش می‌افکند، بال می‌زند و شعله می‌افروزد، خود در آتش می‌سوزد و از خاکسترش ققنوسی دیگر زاده می‌شود. پس به‌طور خلاصه می‌توان در مورد این اسطوره در فرهنگ اروپایی گفت: «ققنوس در آتش می‌سوزد و دیگر بار از خاکستر خود زاده می‌شود». در همین ارتباط در زبان انگلیسی مثلی بدین مضمون رایج است که: «هر آتشی ممکن است ققنوسی دربرداشته باشد»
در مصر باستان
طی نخستین قرن میلادی، روی هم ۲۱ بار توسط ده مؤلف از ققنوس یاد شده‌است. از مجموع این منابع چنین بر می‌آید که خاستگاه اسطوره ققنوس تمدن قدیم مصر بوده و بعدها به ترتیب در تمدن‌های یونانی، رومی و مسیحی دربارهٔ آن سخن گفته‌اند. در میان مصریان، اسطوره ققنوس در اصل اسطوره خورشید بوده که بعد از هر شب دگر بار در سحرگاه طلوع می‌کند و نام شهر هلیوپولیس در نوشته هردوت نیز باید در همین ارتباط باشد.
مصریان ققنوس را پرنده مقدسی می‌دانند که بسیار نادر است. به روایت مردم شهر هلیوپولیس، ققنوس هر ۵۰۰ سال یک بار آن هم پس از مرگ ققنوس قبلی در مصر ظاهر می‌شود. از این پرنده تنها برخی تصاویر موجود است و آن طور که از شکل و اندازهٔ او در این تصاویر بر می‌آید، بال و پرش بخشی قرمز و بخشی زرد طلایی است و اندازه و شکل عمومی آن مانند عقاب است. داستانی عجیب هم از کار این پرنده گفته می‌شود و آن این که این پرنده جسد پدر خود را، که با نوعی صمغ گیاهی خوشبو اندود شده، همهٔ راه از سرزمین عرب تا معبد آفتاب با خود می‌آورد و آن را در آن جا دفن می‌نماید. می‌گویند برای آوردن جسد ابتدا گلوله‌ای آن قدر بزرگ که بتواند آن را حمل نماید از جنس آن صمغ گیاهی می‌سازد، بعد توی آن را خالی می‌کند و جسد را در آن می‌گذارد و دهانه آن را با صمغ تازه مسدود می‌کند و آن گاه گلوله را که درست همان وزن اولیه خود را پیدا کرده‌است، به مصر می‌آورد و در حالی که تمامی رویه گلوله از صمغ پوشانده شده آن را همان‌طور که گفته شد درون معبد آفتاب می‌گذارد.
در اساطیر ایران
در اساطیر ایران، قُقنوس یا قُقنُس، معرب کلمهٔ یونانی کوکنوس κύκνος / kúknos و به معنی قو swan، همتای کلمهٔ هند و اروپایی و چینی فونیکس است و چنین می‌نماید که شکل آن ترتیب و برآیندی از قرقاول، مرغ چینی و آمیزهٔ آن با دیگر مرغان اسطوره ایست.
این مرغ در روایت‌های ایرانی نیز همچون روایت‌های هندواروپائی، مرغی نادر و تنهاست که او را جفتی نیست و در نتیجه از او زایشی نیز پدید نخواهد آمد. ققنوس هزار سال زندگی می‌کند و چون عمرش به پایان می‌رسد، توده‌ای بزرگ از هیزم فراهم می‌آورد و با نشستن بر آن توده چندان آواز می‌خواند که از آواز خود به وجد می‌آید و با برهم زدن بال و به یاری منقار، آتشی می‌افروزد و با سوختن در آتش از وی بیضه ای (تخم) پدیدار می‌شود و بدینسان ققنوسی دیگر زاده می‌شود.
در این روایت ققنوس همتای قو در ادبیات اروپایی است که با آوازخوانی، زیست و زندگی خود را به پایان می‌برد. اساساً در ادبیات ایران نیز همچون ادبیات هندواروپایی، سوختن در رنج خویش و از خاکستر خود برآمدن و تولدی دیگر، راه به اسطورهٔ ققنوس دارند.
در اساطیر چین
در فرهنگ اسطوره‌ای چین، ققنوس با نام فنگ هوانگ یا پرندهٔ سرخ شناخته می‌شود که از جنس آتش است و نماد تابستان و جنوب محسوب می‌شود که خشکسالی آفرین می‌باشد. به همین دلیل ققنوس دربردارندهٔ عنصر منفی و مادینگی جهان، یعنی یین است و نماد ملکه محسوب می‌شود. در برابر ققنوس، اژدها قرار می‌گیرد که همیشه در اساطیر چین نمایندهٔ خاقان به‌شمار می‌آید. در اساطیر چین ققنوس در فواره‌ای از آب زلال تن می‌شوید و با گذشتن از بلندای کوه گون لون، هر شامگاه در غارهای دان Tan آرام می‌یابد. بر مبنای روایات چینی ققنوس کمتر تا سطح زمین پرواز می‌کند و هرگاه که چنین کند، همهٔ مرغان گرد او جمع می‌شوند. بر اساس روایت کویاجی دربارهٔ ققنوس، وی بر سطح زمین نمی‌نشیند، امّا هرگاه که بر سطح زمین بنشیند بر یک پای می‌رقصد.
برخی احتمال داده‌اند که ققنوس چینی همتای شانگ شانگ یا مرغ باران در روایت کنفوسیوس باشد، حال آنکه شانگ شانگ یا مرغ باران، پرنده ایست که نماد یین محسوب می‌شود، امّا ققنوس به‌طور معمول نماد یانگ تلقی شده‌است.
در اساطیر چین پرنده سرخ یا ققنوس نماد جنوب و مورد نیایش بود. ققنوس بعدها جای خود را به قرقاول داد. این پرنده در نقش‌های برجای مانده دارای منقار خمیده، پنجهٔ بلند و تیز به شکل پرندگان شکاری بود و یاری دهندهٔ کشاورزان مزارع خشک جنوب به‌شمار می‌آمد.
در اساطیر چین ققنوس دیگری موسوم به چی سانگ یا ققنوس کوهساران نیز وجود دارد. این ققنوس، ققنوسی است که به روزگار دودمان جو نقشهٔ رودها را به یو پیشکش کرد.
داستان کوتاه ققنوس نوشتهٔ سیلویا تاون سند وارنر
در کتاب ققنوس نوشتهٔ سیلویا تاون‌سند وارنر ققنوس از یک موجود افسانه‌ای به یک واقعیت تصویر شده و نماد هویّت و موجودیت یک ملّت است که بازیچهٔ هوس‌ها و امیال افراد سودجو و منفعت طلب قرار می‌گیرد. در این داستان کوتاه و تأثیرگذار ققنوس پرنده‌ای زیبا و اصیل باستانی مشرقی است که در منطقه‌ای در خاورمیانه حوالی عربستان زندگی می‌کند که به دست یک شخص سرمایه‌دار انگلیسی به اسم «آقای پالدرو» اسیر می‌شود و آن را در یک قفس زندانی و حبس می‌کند تا از نمایش دادن آن در باغ‌وحش پول خوبی به جیب بزند، اما پس از مدتی وقتی که می‌بیند ققنوس در قفس و اسارت برای مردم جذاب نیست و نظر مردم را جلب نمی‌کند، تصمیم می‌گیرد از این پرنده باشکوه و باعظمت یک موجود حقیر و مسخره به وجود بیاورد تا برای مردم جالب به نظر برسد. او مدام به این پرنده زجر و عذاب می‌دهد، اما درنهایت پس از تحمل سختی و ظلم بسیار، ققنوس همچون یک ملّت تحت ظلم و استبداد قیام می‌کند و تمامی کسانی را که مسبب رنج او شده‌اند در آتش خود می‌سوزاند و دوباره از نو آزاد متولد می‌شود. در بخشی از داستان می‌خوانیم:
در منطق الطیر
در شعر کهن فارسی فقط عطار نیشابوری در اشعار خود از ققنوس نام برده‌است. او ققنوس را نیز به سان دیگر موجودات فانی دانسته و بر همه‌گیر بودن پدیدهٔ مرگ تأکید ورزیده‌است.
در منطق الطیر عطار، ققنوس طُرفه مرغی دل‌سِتان است که مأوای او در هندوستان می‌باشد. او پرنده ای است که نزدیک به صد سوراخ در منقار دارد و او را جفتی نیست؛ بنابراین روایت، ققنوس در بلندی‌ها می‌نشیند و با وزیدن باد بر منقار او، نوایی دلنشین پدیدار می‌شود و مرغان دیگر بدین آواز گرد او جمع می‌شوند و مدهوش و صید وی می‌شوند.
عطار نیشابوری در اشعارش از ققنوس به عنوان پرنده‌ای یاد می‌کند که بر روی نوک او ۳۶۰ سوراخ وجود دارد و از هر سوراخ آن نوایی دلنشین خارج می‌گردد. او خاستگاه ققنوس را در هندوستان می‌داند.
در شعر نو فارسی
شعر زیر از شاعر بزرگ ایران، نیما یوشیج، که عنوان ققنوس دارد، بازگوکنندهٔ مناسبی از اسطورهٔ ققنوس است:
قُقنوس، مرغ خوشخوان، آوازهٔ جهان،
آواره مانده از وزش بادهای سرد،
بر شاخ خیزران،
بنشسته‌است فرد.
بر گرد او به هر سر شاخی پرندگان.
او ناله‌های گمشده ترکیب می‌کند،
از رشته‌های پارهٔ صدها صدای دور،
در ابرهای مثل خطی تیره روی کوه،
می‌سازد.
از آن زمان که زردی خورشید روی موج
کمرنگ مانده‌است و به ساحل گرفته اوج
بانگ شغال، و مرد دهاتی
کرده ست روشن آتش پنهان خانه را
خط می‌کشد به زیر دو چشم درشت شب
وندر نقاط دور،
خلق اند در عبور …
او، آن نوای نادره، پنهان چنان‌که هست،
از آن مکان که جای گزیده ست می‌پرد
در بین چیزها که گره خورده می‌شود
یا روشنی و تیرگی این شب دراز
می‌گذرد.
یک شعله را به پیش
می‌نگرد.
جایی که نه گیاه در آنجاست، نه دمی
ترکیده آفتاب سمج روی سنگهاش،
نه این زمین و زندگی اش چیز دلکش است.
تیره ست همچو دود. اگر چند امیدشان
چون خرمنی ز آتش
در چشم می‌نماید و صبح سپیدشان.
حس می‌کند که زندگی او چنان
مرغان دیگر ار بسر آید
در خواب و خورد
رنجی بود کز آن نتوانند نام برد.
آن مرغ نغزخوان،
در آن مکان ز آتش تجلیل یافته،
اکنون، به یک جهنم تبدیل یافته،
بسته ست دمبدم نظر و می‌دهد تکان
چشمان تیزبین.
وز روی تپه،
ناگاه، چون به‌جای پر و بال می‌زند
بانگی برآرد از ته دل سوزناک و تلخ،
که معنیش نداند هر مرغ رهگذر.
آنگه ز رنج‌های درونیش مست،
خود را به روی هیبت آتش می‌افکند.
باد شدید می‌دمد و سوخته ست مرغ!
خاکستر تنش را اندوخته ست مرغ!
پس جوجه هاش از دل خاکسترش به در.
در این شعر نیما، خیزران یا نی کنایه ایست از قلم، و فرد نشستن بر سر آن توصیفی است که نیما یوشیج از یکه و تنها بودن خویش در شعر نو، در سپیده دم ابداع این نوع شعر می‌کند. لطافت این شعر نیما که در بهمن ۱۳۱۶ سروده شده‌است، در این شعر آن است که وی با توجه به ناآشنا بودن شعر نو برای بسیاری از افراد خاص و عام و ضمن یادآوری تنهایی خود در این مسیر، ضمن اشاره به ققنوس به سوختن خویش در رنج درون اشاره می‌کند، تنها بدین امید که پویندگان راهش در آینده، ققنوس وار سر برآورند و به کار او در زمینهٔ شعر نو، حیاتی جاوید بخشند. اتفاقی که امروز با گسترش فوق العادهٔ شعر نو به‌وضوح شاهد آن هستیم.
در نمونه‌ای دیگر از اشاره به ققنوس در شعر پارسی، می‌توان به سرودهٔ محمدرضا شفیعی کدکنی اشاره کرد:
در آنجای که آن ققنوس آتش می‌زند خود را
پس از آنجا کجا ققنوس بال افشان کند در آتشی دیگر
خوشا مرگی دگر
با آرزوی زایشی دیگر
احمد شاملو، شاعر مشهور و نوپرداز معاصر نیز، دفتر شعری با عنوان ققنوس در باران دارد که در حوالی سال‌های ۴۵–۱۳۴۴ به چاپ رسیده‌است، هرچند که شعری با این عنوان در آن دفتر نیست و در چاپ‌های موجود نیز مقدمه‌ای بر دفتر که تسمیه آن را توجیه کند وجود ندارد. همچنین محمود دولت‌آبادی، نویسندهٔ برجستهٔ معاصر، نمایشنامه‌ای به نام ققنوس دارد. سید علی صالحی نیز، مجموعه شعرهای سیدعمادالدین نسیمی را تحت عنوان ققنوس در شب خاکستر به چاپ رسانیده‌است.
کتاب‌های هری‌پاتر
نام پنجمین کتاب از کتاب‌های هری پاتر، هری پاتر و محفل ققنوس است. همچنین مدیر مدرسه جادوگری هاگوارتز، دامبلدور ققنوسی به نام فاوکس دارد. براساس کتاب‌های هری پاتر، ققنوس پرندهٔ سرخ رنگ باشکوهی به اندازه مختلف که می‌تواند تغییر دهد ولی در این‌جا اندازی قو است که منقار، چنگال و دم بسیار بلندش طلایی رنگ است. این پرنده در نوک قله‌های مرتفع لانه می‌سازد و در مصر، هندوستان و چین یافت می‌شود. عمر ققنوس بسیار طولانی است زیرا این پرنده از موهبت تولد دوباره برخوردار است، بدین ترتیب که در دوران پیری شعله‌ور شده و تبدیل به مشتی خاکستر می‌شود، آنگاه از خاکستر به شکل یک جوجه برمی‌خیزد و بار دیگر به زندگی خود ادامه می‌دهد. ققنوس موجودی آرام است و هیچ‌گاه به قتل و کشتار نپرداخته‌است. این پرنده از گیاهان تغذیه می‌کند. ققنوس نیز مانند پرپرک می‌تواند به اراده خود ناپدید و پدیدار شود. آواز ققنوس ماهیتی سحرآمیز دارد: به افراد پاکدل، جرئت و جسارت می‌بخشد و در دل افراد ناپاک ترس و وحشت ایجاد می‌کند. اشک ققنوس خاصیت درمانی قوی دارد.
در صنعت
ققنوس نام مصطلح برای موشک‌های رده AIM-۵۴ است که بر روی هواپیماهای F-۱۴ استفاده می‌شد. برد این سری موشک‌ها بلند بوده و از کارایی بالایی برخوردار بودند.
مرتضی رضایی
مرتضی رضایی فرمانده نظامی ایرانی است، که از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ به‌عنوان دومین فرمانده کل سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد. وی فعالیت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را از سال ۱۳۵۷ آغاز کرد.
رضایی از ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۳ فرمانده قرارگاه رمضان بود، در فاصله سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۵ ریاست سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران را برعهده داشت و از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ نیز جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران بود. وی در فاصله سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲ به‌عنوان رئیس هیئت مدیره بنیاد تعاون سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد.
فرماندهی کل سپاه پاسداران
مرتضی رضایی پس از استعفای عباس آقازمانی (ملقب به ابوشریف) طی حکمی از سوی ابوالحسن بنی صدر (رئیس‌جمهور و فرمانده وقت کل قوا) و با تأیید سید روح‌الله خمینی در تیرماه ۱۳۵۹ به عنوان دومین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی معرفی شد. دورهٔ فرماندهی یکسالهٔ وی در شهریور ماه ۱۳۶۰ و انتصاب محسن رضایی به عنوان فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پایان یافت.
فرمانده حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران
رضایی در ۱۶ اسفند ۱۳۷۲ طی حکمی از سوی سید علی خامنه‌ای، به عنوان رئیس سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران منصوب شد و تا سال ۱۳۸۵ برای مدت بیش از ۱۳ سال در این جایگاه فعالیت کرد.
جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران
آخرین باری که نام مرتضی رضایی در رسانه‌ها شنیده شد، در سال ۱۳۸۵ و در جریان حکم جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از سوی سید علی خامنه ای بود. وی به‌مدت ۲ سال عهده‌دار این سمت بود.
ماجرای قتل و حذف فیزیکی
در سال ۱۳۹۳، خبری مبنی بر ترور «محمدرضا حاجیان نژاد» از فرماندهان سابق یگان ویژه هجرت، منتشر شد. یگان ویژه هجرت، بخشی از سپاه پاسداران است که در عملیات‌های مرزی در سیستان و بلوچستان فعالیت می‌کند. رسانه‌های نزدیک به سپاه، به گونه‌ای نامعمول، به این خبر نپرداختند.
محمدرضا حاجیان نژاد یا «حاج رضا حاجیان» پیش از آن که در خرداد ۹۳ در مقابل در منزلش با چند گلوله کشته شود، با انتشار کتاب و یک فایل تصویری مدعی شده بود که پس از خروجش از سپاه وارد فعالیت اقتصادی شده است، و «شرکت سرمایه‌گذاری تلاشگران فلق» که متعلق به مرتضی رضایی است و توسط برادر زن و پسر وی اداره می‌شود، از اموال‌ او بوده است که در یک معامله، آن را غصب کرده‌اند.
او در کتابی که به عنوان «فریاد عدالت یک سرمچار» منتشر کرده است، اتهامات گسترده‌ای از قبیل قاچاق، حذف فیزیکی، خرید و فروش غیرقانونی ارز و دخالت در انتخابات را متوجه مرتضی رضایی، طائب، حسن محقق و دیگر سرداران و مقامات سپاه کرده است. وی در آن کتاب مدعی شده است که مرتضی رضایی دست راست خامنه‌ای و از معتمدان پسر وی مجتبی است و اقدامات خود را با پشتوانه حمایت آن‌ها انجام می‌دهد. گرچه در آن کتاب سندی برای اثبات این اتهامات منتشر نشده است، ولی مرگ او در سال ۱۳۹۳ ابهامات در اطراف نام «مرتضی رضایی» را بیش از پیش مطرح ساخت.
مرد بودن سخت است (فیلم)
مرد بودن سخت است یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۶۹ به کارگردانی یوجی یامادا و با بازی کیوشی آتسومی است. این فیلم اولین فیلم از سری محبوب و طولانی مدت اوتوکو وا تسورای یو است.
خلاصه
«توراجیرو کوروما» (کیوشی آتسومی) برای اولین بار پس از ۲۰ سال از زمانی که در ۱۵ سالگی با پدر مرحومش دعوا کرد، به محله ای که در آن متولد شده بود، شیباماتا در کاتسوشیکا-کو، توکیو، توکیو در وسط زمان برگزاری جشنواره کوشین شینکو در معبد شیباماتاتایشاکوتن بازمی‌گردد و توراجیرو که بلافاصله در جشنواره شرکت می‌کند سپس در مغازه شیرینی‌پزی سنتی خانواده‌اش به نام «تورا-یا» با عمویش «کوروما تاتسوزو» (شین موریکاوا)، زن عمویش «تسونه» (چیه‌کو میساکی) و خواهرش ساکورا (چیکو بایشو)، در یک دیدار دوباره اشک می‌ریزد. تورا-سان روز بعد، خواهرش ساکورا را در یک جلسه خواستگاری با پسر یکی از رئیس‌های شرکت، همراهی می‌کند. رفتار بد و مستی تورا-سان جلسه خواستگاری را به هم می‌ریزد و شانس ازدواج ساکورا را از بین می‌برد. تورا-سان پس از درگیری شدید با عمویش بر سر رفتارش در جلسه خواستگاری، خانه را ترک می‌کند و به سمت نارا می‌رود و در آنجا با «گوزن ساما» کاهن محله توراسان و دخترش به نام «فویوکو» که همبازی دوران کودکی اش بوده و به همراه پدرش به مسافرت آمده‌است روبرو می‌شود و عاشق «فویوکو» می‌شود. در همان زمان ساکورا با یک کارگر چاپخانه به نام «هیروشی» (گین مائدا) آشنا می‌شود. در حالی که ساکورا و هیروشی با هم ازدواج می‌کنند، رابطه سطحی تورا-سان با فویوکو زود تمام می‌شود، زیرا او با مرد دیگری نامزد کرده‌است. یک سال بعد، کارت پستالی خطاب به فویوکو از توراجیرو می‌رسد. پس از شنیدن خبر تولد فرزند ساکورا، او از فویوکو می‌خواهد تا در آینده با ساکورا در تماس باشد.
ارزیابی انتقادی
جایزه فیلم ماینیچی و کینما جونپو، کیوشی آتسومی را برای بازی در «مرد بودن سخت است» به عنوان بهترین بازیگر مرد انتخاب کردند و یامادا یوجی برنده جایزه بهترین کارگردان در جوایز فیلم شد فیلم مجله دانشگاهی ژاپنی «کینما جونپو» به «مرد بودن سخت است» امتیاز پنج از پنج ستاره را می‌دهد.
کریستوفر کین
کریستوفر کین (Christopher Cain؛ زادهٔ October 29, 1943) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
کارلایل، کامبریا
کارلایل (به انگلیسی: Carlisle) یک شهر در شهرستان کامبریا، انگلستان است که در شهر کارلایل واقع شده‌است. این شهر ۷۵٬۳۰۶ نفر جمعیت دارد.
لوئیز ایبریکو
لوئیز ایبریکو (Luis Iberico) یک بازیکن فوتبال اهل پرو است که در پست مهاجم نوک برای باشگاه فوتبال یونیورسیداد سن مارتین در لیگ برتر فوتبال پرو بازی می‌کند.
تیم ملی
وی به همراه تیم ملی زیر ١٧ سال پرو در مسابقات قهرمانی نوجوانان آمریکای جنوبی در سال ٢.١٥ حاضر بود و در دو مسابقه برای این تیم چهار گل به ثمر رساند و چهارمین گلزن برتر مسابقات شد.
تایچیرو هیروکاوا
تایچیرو هیروکاوا صداپیشه و راوی ژاپنی بود. او در ۱۵ فوریه ۱۹۳۹ در توکیو به دنیا آمد و در ۳ مارس ۲۰۰۸ در شیبویا-کو، توکیو بر اثر سرطان درگذشت.
ماکس اشملینگ هاله
ماکس اشملینگ هاله (Max-Schmeling-Halle) ورزشگاه چند منظوره در برلین آلمان است. به غیر از والدورم یکی از بزرگترین میادین ورزشی سرپوشیده آلمان به شما می‌آید. مراسم افتتاحیه این ورزشگاه در تاریخ ۱۴ دسامبر سال ۱۹۹۶، با حضور مکس اشملینگ اتفاق افتاد.
کوه اوترام
کوه اوترام (به انگلیسی: Mount Outram) یک کوه در کانادا است که در آلبرتا واقع شده‌است. کوه اوترام ۳٬۲۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیارک ۵۰۵۹
سیارک ۵۰۵۹ پنج هزار و پنجاه و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۱ ژانویه ۱۹۸۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۲۰ است.
التر
شهر التر در شهرستان الست در استان فلاندری شرقی در منطقه فلاندری در کشور بلژیک واقع شده‌است.
بومین خان
بومین خان (ترکی قدیم:, Bumïn qaγan, a.k.a. Bumın Kagan) یا ایلیق قاآن  (انگلیسی: Illig Qaghan، چینی: 伊利可汗، پینیین: yīlì kěhàn، آذربایجانی: i-li k'o-han, درگذشت: ۵۵۲ میلادی) بنیان‌گذار و نخستین خان خاقانات ترک بود. بومیان خان عنوان «ایلخان» داشت. این عنوان پس از سرکوبی دولت روران‌ها یا ژوژوانها به وی داده شد.
چین در حدود سدهٔ ششم میلادی، از چهار دولت متخاصم تشکیل شده بود. در آستانهٔ سال ۵۴۵ میلادی دامنهٔ آتش جنگ‌ها در سرزمین‌های شمالی چین بالا گرفت. ضعف دولت چینی سبب شد که اقوام کوچ‌نشین ژوژان و توگون نیرومند شوند. امپراتوری وی شرقی با فرمانروای ژوژوان و شاه توگون اتحادی منعقد کرد و به امپراتوری وی غربی حمله کرد. امپراتوری وی غربی نیز کوشید تا در پیکار با دشمنان، از قبیله‌های کوچ‌نشین ترک یا تورکیوت بهره جوید. بومین، خان بزرگ ترک با امپراتور وی غربی پیمان اتحاد بست و بر این عقیده بود که این اتحاد ترک‌ها را از یوغ اسارت ژاژان‌ها خواهد رهانید. بدین روال ترکان در سال ۵۴۵ میلادی به آهستگی و با احتیاط به عرصهٔ سیاست جهانی گام نهادند. پس از چندی بومین خان از آن هوای فرمانروای ژوژان‌ها خواست که دخترش را به همسری او بدهد ولی با پاسخ منفی او روبرو شد. بومین خان در سال ۵۵۱ میلادی توانست با دختر امپراتور وی غربی ازدواج کند و از این رهگذر اعتبارش در نزد کوچ‌نشینان فزونی گرفت و موقعیتش استحکام بسیار پذیرفت.
بومین خان در زمستان سال ۵۵۲ میلادی ناگهان بر ژوژوان‌ها حمله برد و آنان را درهم شکست آن هوان فرمانروای ژوژان، پس از این شکست دست به خودکشی زد. او اندکی پس از پیروزی در همان سال ۵۵۲ میلادی درگذشت.
اختر عبدالرحمان
اختر عبدالرحمان (Akhtar_Abdur_Rahman؛ زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۲۴ – درگذشته ۱۷ اوت ۱۹۸۸) یک سیاست‌مدار اهل پاکستان بود.
پارک کیتایاما
پارک کیتایاما  یکی از پارک‌های واقع در منطقهٔ هیگاشی‌مورایاما در توکیو پایتخت ژاپن است. این پارک به داشتن گل زنبق معروف است.
نزل‌آباد (سبزوار)
نزل‌آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان سبزوار استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان رباط قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵۸ نفر (۱۵۳ خانوار) بوده است.
جرج یکم
جرج یکم با نام کامل جرج لوئیز یا در آلمانی گئورگ لودویگ  (زادهٔ ۲۸ مه ۱۶۶۰ – درگذشتهٔ ۱۱ ژوئن ۱۷۲۷) پادشاه بریتانیای کبیر و ایرلند از ۱۷۱۴ تا ۱۷۲۷ و نخستین نفر از شاهان دودمان هانوفر انگلستان بود. جرج که با زبان انگلیسی بیگانه بود در امور مملکتی دخالت نکرد و با قرار دادن قدرت در دست نخست‌وزیر و رژیم کابینه‌ای با حاکمیت حزب ویگ اولین نمونه یک دموکراسی لیبرال را در بریتانیا به وجود آورد.
او همچنین شهریار هانوفر از ۱۶۹۸ تا ۱۷۲۷ بود.
سال‌های آغازین
جرج یکم فرزند ارنست آگوستوس، اِلِکتورِ هانوفر و سوفیای پالاتینیتی، نوهٔ شاه جیمز یکم انگلستان بود. او در ۱۶۸۲ با دخترعمه‌اش شاهدخت سوفیا دوروتی زل ازدواج کرد اما در ۱۶۹۴ او را به خیانت متهم نمود و پس از طلاق، او را در قلعهٔ آهلدن زندانی کرد. دوروتی ۳۲ سال در آنجا زندانی بود و در ۱۷۲۶ در همان‌جا درگذشت.
جرج در ۱۶۹۸ و پس از مرگ پدرش حکمران هانوفر شد. او در عین حال سومین نفر برای رسیدن به تاج و تخت انگلستان پس از شاهدخت آن (ملکه از ۱۷۰۲–۱۴) و مادر خودش به‌شمار می‌رفت زیرا پارلمان خواهان حفظ قدرت در دست پروتستان‌ها بود و با جانشینی جیمز ادوارد، پسر تبعیدی جیمز دوم، شاه برکنار شده کاتولیک مذهب انگلستان مخالفت می‌کرد.
پادشاهی بریتانیای کبیر
دولت‌های اروپایی از ۱۷۰۱ تا ۱۷۱۴ درگیر جنگ جانشینی در اسپانیا بودند و جرج در این نبرد با برتری تمام علیه فرانسه جنگید. این موضوع باعث جلب نظر مثبت حزب ویگ (مشتمل از بورژواها) در پارلمان انگلستان شد هرچند هنوز هم بسیاری از اعضای حزب توری (مشتمل از سلطنت‌طلب‌ها) به جیمز ادوارد وفادار بودند. جرج پس از درگذشت مادرش در ۸ ژوئن ۱۷۱۴ به ولیعهدی ملکه آن رسید، اما ملکه نیز در یکم اوت همان سال درگذشت و ویگ‌ها که به‌تازگی ادارهٔ دولت را در دست گرفته بودند جرج را بر تخت پادشاهی انگلستان نشاندند.
دوران حکومت
با این حال جرج در داخل انگلستان از محبوبیت زیادی برخوردار نبود. انتشار شایعاتی زشت در ارتباط با چگونگی رفتار او با همسر پیشینش و آزمندی دو معشوقهٔ آلمانی‌اش نام او را خدشه‌دار کرده بود و حتی سرکوب شورش جاکوبایت‌ها در حمایت از جیمز دوم در ۱۷۱۵ و ۱۷۱۹ نیز نتیجه‌ای در تغییر نظر مردم نسبت به او نداشت. جرج سعی کرد تا آنجا که می‌تواند به خوبی از عهدهٔ انجام کارها در پادشاهی جدیدش برآید اما به‌دلیل ندانستن انگلیسی مجبور بود با مقاماتش به فرانسوی گفتگو کند.
جرج پس از چندی از حضور در جلسات کابینه خودداری کرد و هرچند با وزرای شاخص خود به‌طور خصوصی دیدار می‌کرد اما این کار او باعث تزلزل کابینه‌ای شد که ادارهٔ بیشتر امور دولتی را در زمان ملکه آن برعهده داشت. زیرکی جرج یکم او را به اتحاد با فرانسه در ۱۷۱۷ تا ۱۷۱۸ کشاند اما در انجام سیاست‌گذاری‌های داخلی ناتوان بود، به‌ویژه که وزرای قدرتمندی همچون رابرت والپول، جیمز استنهوپ و ویسکونت چارلز تاونشند نیز در برابرش قرار داشتند. در فاصلهٔ ۱۷۱۶ تا ۱۷۱۷ والپول و تاونشند در اعتراض به کارهای استنهوپ که در تلاش بود تا سیاست خارجی انگلستان را به سود منافع هانوفریایی جرج تغییر دهد از دولت خارج شدند و به شاهزادهٔ ویلز، پسر جرج یکم و بعدتر شاه جرج دوم پیوستند. این اتفاقات سبب شد تا جنبش اپوزیسیون اثرگذاری در داخل حزب ویگ شکل گیرد.
رسوایی شرکت دریای جنوب
در ۱۷۲۰ شرکت دریای جنوب دچار فروپاشی مالی شد و در رسوایی پس از آن معلوم گردید که جرج و معشوقه‌هایش در یک سری گردش‌های مالی غیرقانونی در آن نقش داشته‌اند. با این حال رابرت والپول که به‌عنوان نخستین نخست‌وزیر بریتانیا به‌کار بازگشته بود با درایت خود توانست پادشاه را از این بی‌آبرویی نجات دهد. در مقابل او جرج را مجبور کرد تا دست او و تاونشند را در امور مربوط به وزارت باز بگذارد. آنها تنی چند از دوستان پادشاه را از کار دولتی برکنار کردند و تا آنجا پیش رفتند که تا ۱۷۴۲ جرج کاملاً متکی به قضاوت‌های آنان شده بود.
سال‌های پایانی و مرگ
جرج که دیگر نقش زیادی در دولت نداشت بیشتر وقتش را در هانوفر می‌گذراند. او در طی یکی از این سفرهایش به هانوفر در راه دچار ایست قلبی شد و در ۱۷۲۷ درگذشت. پیکر جرج یکم هم‌اکنون در کلیسای وست مینستر مدفون است. پس از او پسرش با عنوان جرج دوم پادشاه بریتانیا شد.
اندروید (ابهام‌زدایی)
اندروید، می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
ربات ها
اندروید (ربات) ، ربات انسان نما
قیطانیه
قیطانیه روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان شاهسونکندی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۶ نفر (۵۳ خانوار) است.
مارکار گالستیانس
مارکار گالستیانس (մարքար Գալստիանց; Markar Galstiants زاده ۱۲۶۷ خورشیدی - درگذشته ۱۳۶۴ خورشیدی)، معروف به الگال، مهندس معمار ایرانی ارمنی‌تبار بود.
زندگی‌نامه
در سال ۱۲۶۷ خورشیدی (۱۸۸۸ میلادی) در محله جلفای اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسهٔ شبانه‌روزی کلکته، هندوستان گذراند و تحصیلات عالیه را در کینگز کالج لندن در رشتهٔ معماری به پایان رسانید.
نخستین بنای مهم وی «ساختمان پستخانه مرکزی تهران» است. از وی برای ساخت بناهای «شرکت نفت» و «بانک شاهی» دعوت به عمل آمد. وی در سال ۱۳۱۸ (۱۹۳۹) «ساختمان شماره یک وزارت امورخارجه» را ساخت. برای ساخت این بنا موفق به دریفت مدال گردید.