cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ساعت آبی
تقسیم‌بندی‌های زمان پنگان در مناطق مختلف
زمان پنگان در سراسر ایران استاندارد یکسانی نداشته‌است و در هر منطقه سنجش زمان یعنی مدت پر شدن کاسه و فرو افتادن آن در دیگ بین ۶ دقیقه فعلی تا ۱۰ دقیقه متفاوت بوده‌است. در نائین، هر چهار فنجان، واحد بزرگتری به نام «قُله» تشکیل می‌داده و شبانه روز به ۲۴۰ فنجان تقسیم می‌شده‌است در جنوب خراسان، هر شش فنجان واحد بزرگتری به نام «گَرده» تشکیل می‌داده و هر شبانه روز ۳۲۴ فنجان بوده‌است. این مقدار در فردوس ۴۵۰ فنجان و در گناباد ۱۷۱ فنجان بوده‌است. اما مهم‌ترین واحد بزرگتر از فنجان، «طاق» نام داشته و تعداد طاقها درنواحی مختلف ایران، بسته به زمان پر شدن پنگان، متفاوت بوده‌است. برای نمونه دراردستان و نیریز هر ۷۲ پنگان یک طاق و در قم هر ۱۳۵ فنجان یک طاق را تشکیل می‌داده‌است.
ساعت آبی سایر کشورها
با وجود اینکه ابزارهایی از دورهٔ قبل از میلاد مسیح در مصر، یونان، چین و هند شبیه به ساعت آبی پیدا شده، اما کاربرد آن‌ها دقیقاً مشخص نشده‌است. به‌نظر می‌رسد که این ابزارها کاربرد مذهبی داشته و برای تعیین زمان به‌کار نمی‌رفته‌است. در ایران، ساعت آبی کاربرد عملی داشته‌است. در مصر چیزی که ساعت آبی نامیده می‌شود تاریخ آن به ۱۴۱۷–۱۳۷۹ پ. م برمی‌گردد. ، pp. 59–61 نشانه‌ای که می‌تواند ساعت آبی باشد ۱۶ قبل از میلاد مصر در دربار آمن Amenemhet، شناسایی شده‌است. در عراق نیز ساعت آبی برای محاسبات و شمارش به‌کار رفته، اما استفادهٔ این ابزار نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. .
هند
در هند، باستان‌شناسان احتمال می‌دهند که ظرفی را که در موهنجودارو کشف شده، یک ساعت آبی باشد. در هند ساعت آبی برای مراسم‌های دینی به‌کار می‌رفته‌است.
ساعت شمعی
در ایران به پی‌سوز معروف است. در این نوع ساعت، بدنه شمع مدرج می‌شد و با سوختن شمع و کوتاه شدن آن زمان را محاسبه می‌کردند.
ساعت‌های نوین
با پیشرفت علم و دانش بشری، به تدریج ساعت‌های دقیق تر مکانیکی، وزنه‌ای، فنردار، برقی، باتری دار و کامپیوتری جای ساعت‌های آبی، آفتابی و ماسه‌ای را گرفتند. مخصوصاً از زمان استفاده انسان از فنر جهت راه انداختن چرخ‌های دندانه دار، که به ساعت شمار و دقیقه و حتی ثانیه شمار متصل هستند، سنجش دقیق زمان برای همه به‌طور ساده امکان‌پذیر شد. در اوایل قرن شانزدهم اولین ساعت مچی آهنی، که نسبتاً زمخت بوده، توسط یک نفر آلمانی ساخته شد. بعدها اواخر قرن هجدهم با استفاده از فنر و چرخ دندانه‌های بسیار کوچک، امکان ساختن ساعت‌های مچی ظریف به وجود آمد، به‌طوری‌که اولین ساعت‌های مچی شبیه ساعت‌های امروزی، در کشور سوئیس «از سال‌های ۱۷۹۰ به بعد» ساخته شد.
منابع برای مطالعه
مبحث ساعت آبی یا فنجان در ایران بر اساس کار میدانی و مقاله دکتر محمد عجم در سمینار ملی قنات (گناباد ۱۳۸۳)تهیه شده‌است.  دانشگاه تربیت مدرس
هنری کرو
هنری کرو (Henry Crew؛ زاده ۴ ژوئن ۱۸۵۹ درگذشته ۱۷ فوریه ۱۹۵۳) یک فیزیک‌دان، و ستاره‌شناس بود.
چیکیتیتا
چیکیتیتا که در زبان اسپانیایی تقریباً به‌معنای دختر کوچک یا دخترک است، نخستین تک‌آهنگ انتشاریافته از آلبوم ووله-ووی گروه پاپ سوئدی آبا بود. این تک‌آهنگ همچنین ششمین تک‌آهنگ منتشرشده توسط پولار میوزیک و پنجمین توسط اپیک رکوردز و آتلانتیک رکوردز بود. نخست قرار بود که ترانهٔ «اگر به‌خاطر شب نبود»، به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم انتشار یابد اما پس از تکمیل «چیکیتیتا»، تصمیم بر آن شد که این ترانه به‌عنوان سینگل اصلی آلبوم منتشر شود.
بازخورد
«چیکیتیتا» پس از انتشار به یکی از موفق‌ترین ترانه‌های آبا بدل شد. این ترانه در سال ۱۹۷۹ که سال جهانی کودک نام گرفته بود در مراسمی خیریه که توسط صندوق کودکان ملل متحد (یونیسف) برگزارشده بود و Music for UNICEF Concert نام داشت از مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای تمام دنیا پخش گردید. به‌دنبال این رویداد، آبا نیمی از تمامی بهره مالکانهٔ این اثر را به یونیسف اهدا نمود.
روجرو روجری
روجرو روجری (Ruggero Ruggeri؛ ۱۴ نوامبر ۱۸۷۱ – ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۳) بازیگر سینما و تئاتر اهل کشور ایتالیا بود. وی در فیلم‌های صامت و مصوت بازی می‌کرد.
لس آنجلس بزرگ
لس آنجلس بزرگ نام دومین ابرشهر پر جمعیت آمریکا با ۱۸/۲ میلیون نفر جمعیت می‌باشد. لس آنجلس بزرگ متشکل از شهرهای مجاور لس آنجلس، سانتا آنا، گلندیل، آناهایم، ریورساید، سانتامونیکا، آکسنارد، ارواین، نیوپورت بیچ، ملیبو، پلاسنتیا، بورلی هیلز، وست وود، هالیوود، لانگ بیچ، اورنج (اورنج کانتی)، تورنس، سانتا کلانتا، سن فرناندو و دیگر مناطق اطراف می‌باشد.
ورزشگاه جوانان
ورزشگاه جوانان (Youth Arena) یک سالن سرپوشیده در شهر ریودو ژانیرو، برزیل است.
این ورزشگاه که ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد میزبان مسابقات بسکتبال و شمشیربازی پنچ‌گانه مدرن بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ خواهد بود.
یوهان یواخیم کوانتز
یوهان یواخیم کوانتز (زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۶۹۷ – درگذشتهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۷۷۳) آهنگساز و موسیقی‌دان دورهٔ باروک، و نوازنده و سازندهٔ فلوت اهل آلمان بود. او صدها سونات و کنسرتو برای فلوت نوشت.
زمین‌لرزه ۱۹۸۳ پاپوآ گینه نو
زمین‌لرزه پاپوآ گینه نو  در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۲۳:۳۲:۱۱ به زمان یوتی‌سی در پاپوآ گینه نو رخ داد. ژرفای این زلزله ۴۲٫۷ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۶٫۲ در مقیاس Mw اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز پنج‌شنبه، ساعت ۹ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی +۱۰ بوده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آنرا (°۲۷۱، °۲۳، °۹۶) یا (°۸۴، °۶۷، °۸۷) و نوع گسل را «معکوس» فرارسانده‌است.
شمار کشتگان زلزله حدود ۱۰ نفر بوده‌است.
قلعه‌قاضی سفلی
قلعه‌قاضی سفلی، روستایی است از توابع بخش گهواره و در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان گورانی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۲۲خانوار) ۱۱۶نفر بوده است.
برنار بکاس
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری رنو اشاره کرد.
قلعه چاه افضل
قلعه چاه افضل مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرستان اردکان، بخش مرکزی، روستای چاه افضل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گرماسنجی روبشی تفاضلی
گرماسنجی روبشی تفاضلی یکی از انواع تجزیه حرارتی است که در شیمی کاربرد فراوان دارد و برای تعیین تغییرات آنتالپی و مقدار ظرفیت گرمایی ویژه در یک واکنش شیمیایی از نوع واکنش گرماگیر یا واکنش گرمازا به کار می‌رود.
روش آزمایشگاهی
در این روش آزمایشگاهی ماده نمونه و مرجع را حرارت می‌دهند. دمای محفظه نمونه و مرجع به صورت جداگانه تنظیم می‌شوند. با تنظیم از طریق رایانه از دمای مبدا تا دمای مورد نظر با درجه سانتیگراد تغییر می‌کند.
دستگاه گرماسنجی روبشی تفاضلی
دستگاه دارای دو کفه است. بر هر کفه یک بوته قرار دارد. در یک بوته نمونه و بوته دیگر مرجع است. دستگاه طبق برنامه شروع به گرمادهی میکند. سامانه گرمادهی هر بوته مجزا است. اگر ماده نمونه مورد تجزیه گرماگیر (مانند ذوب شدن) باشد در این صورت دستگاه مقدار گرمای بیشتری به آن منتقل می‌کند. با توجه به آنکه دستگاه تنها تفاضل را ثبت می‌کند، پیکی به سمت بالا خواهیم گرفت. اگر فرآیند نمونه گرمازا باشد پیک گرفته شده رو به پایین خواهد بود. سطح زیر پیک تغییرات آنتالپی نمونه را نشان می‌دهد که متناسب با ظرفیت گرمایی ویژه آن است. سرعت تغییر دما در دستگاه تاثیر مستقیم بر پیک‌های نمودار دستگاه دارد. اگر سرعت این تغییرات بالا باشد همه پیک‌ها در دستگاه ثبت نمی‌شوند و از دقت لازم در سنجش کاسته می‌شود. بنابراین لازم است سرعت تغییر دما را در حد امکان کم انتخاب کرد تا همه پیک‌های مورد نظر ثبت شوند. علاوه بر این سرعت بالای افزایش درجه سبب جابجایی پیک‌ها می‌شود.
باشگاه والیبال شانگهای
باشگاه والیبال شانگهای (Shanghai Volleyball Club) یک باشگاه ورزشی است که در شانگهای چین واقع شده‌است.
کامپالا
کامپالا پایتخت کشور اوگاندا است و به همراه انتبه دومین شهر بزرگ اوگاندا به‌شمار می‌آید.
این شهر ۱٬۴۲۰٬۰۰۰ هزار نفر جمعیت دارد و در کنار دریاچه ویکتوریا قرار گرفته‌است.
پیشینه
موتسای یکم، شاه بوگاندا منطقه‌ای که بعدها کامپالا در آن ساخته شد را به عنوان شکارگاه محبوب خود برگزید. این منطقه از تپه‌ماهورهای بسیار و مرداب‌های زیادی تشکیل شده‌بود و محلی بسیار مناسب را برای زندگی گونه‌ای از بز کوهی به نام ایمپالا را تشکیل می‌داد. بریتانیایی‌ها نیز زمانی که به این منطقه رسیدند آن را «تپه‌های ایمپالا» نامیدند.
ترجمهٔ نام «تپه‌های ایمپالا» در زبان محلی (زبان لوگاندا) «کاسوزی کا اِمپالا» بود و با گذر زمان تنها بخش دوم این نام به‌جا ماند و به صورت کامپالا درآمد.
کامپالای امروزی در حدود سال ۱۸۸۰ و به عنوان پایتخت بوگاندا شکل گرفت. از آن دوران چند ساختمان هنوز بر جا مانده‌است از جمله گورهای کاسوبی (ساخته‌شده در ۱۸۸۱)، پارلمان بوگاندا، ساختمان دادگستری بوگاندا و محل تاج‌گذاری ناگالبی بودو.
کامپالا در جریان جنگ اوگاندا-تانزانیا به‌سختی آسیب دید ولی در جریان بازسازی، ساختمان‌های نو از جمله هتل‌ها، بانک‌ها، مراکز خرید، نهادهای آموزشی، بیمارستان‌های گوناگونی در آن ساخته شد. کامپالا سنتاً از هفت تپه تشکیل شده بود اما با گذر زمان تپه‌های بسیار دیگری را دربر گرفته‌است. شهر کامپالا با مشکل بزرگ ابتلا با بیماری ایدز روبه‌روست. به گفته وزارت بهداشت اوگاندا، ۹٫۲ درصد از بزرگسالان شهر و ۴۷ درصد از روسپیان این شهر به ویروس ایدز دچار شده‌اند.
کارل لودویگ
کارل فردریچ ویلهلم لودویگ (به انگلیسی: Carl Friedrich Wilhelm Ludwig) (زاده ۲۹ دسامبر ۱۸۱۶ - درگذشته ۲۳ آوریل ۱۸۹۵) پزشک و فیزیولوژیست اهل آلمان بود. لودویگ در سال ۱۸۴۲ پروفسور فیزیولوژی و در سال ۱۸۴۶ پروفسور کالبدشناسی تطبیقی شد. او در زوریخ و وین به استادی مشغول بود و پس از آن در سال ۱۸۶۵ به دانشگاه لایپزیگ رفت و مؤسسه فیزیولوژی کارل لودویگ را ایجاد کرد. لودویگ مطالعات زیادی انجام می‌داد که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به فیزیولوژی فشار خون، ادرار و بیهوشی اشاره کرد. او در سال ۱۸۸۴ مدال کاپلی دریافت کرد.
لیک بل
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فقط برای سکس، چیزی که در وگاس رخ می‌دهد و من عاشق کار شما هستم اشاره کرد.
کی‌یف
کی‌یف یا کیف پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر اوکراین است. این شهر در شمال مرکزی اوکراین و در امتداد رودخانه دنیپر قرار دارد.
کی‌یف یک مرکز مهم صنعتی، علمی، آموزشی و فرهنگی در اروپای شرقی است. این شهر خانه بسیاری از صنایع پیشرفته، موسسات آموزش عالی و بناهای تاریخی است. کی‌یف دارای سیستم گسترده‌ای از حمل و نقل عمومی و زیرساخت است.
گفته می‌شود نام این شهر از نام کی، یکی از چهار بنیانگذار افسانه‌ای آن گرفته شده‌است. کی‌یف در طول تاریخ خود به عنوان یکی از قدیمی‌ترین شهرهای اروپای شرقی، چندین مرحله از برجستگی و گمنامی را پشت سر گذاشت. این شهر احتمالاً در سده پنجم به عنوان یک مرکز تجاری وجود داشته‌است. شهرکی اسلاوها در مسیر بزرگ تجاری بین اسکاندیناوی و قسطنطنیه، کیف خراج‌گذار خزرها بود تا زمانی که در اواسط سده نهم توسط وایکینگ‌ها تصرف شد. تحت حکومت وارنگیان، این شهر به پایتختی روس کیف تبدیل شد. دولت اسلاوی شرقی این شهر که در طول تهاجمات مغول در سال ۱۲۴۰ میلادی به‌طور کامل ویران شد، بیشتر نفوذ خود را برای سده‌ها از دست داد و به یک مرکز استانی با اهمیت حاشیه‌ای در حومه مناطق تحت کنترل همسایگان قدرتمند آن، ابتدا لیتوانی، سپس لهستان و در نهایت روسیه بدل شد.
این شهر در طول انقلاب صنعتی امپراتوری روسیه در اواخر سده نوزدهم دوباره رونق گرفت. سال ۱۹۱۸، پس از اعلام استقلال جمهوری خلق اوکراین از روسیه شوروی، کی‌یف پایتخت آن شد. از سال ۱۹۲۱ به بعد، کی‌یف یکی از شهرهای اوکراین شوروی بود که توسط ارتش سرخ اعلام شد و از سال ۱۹۳۴، پایتخت آن بود. این شهر در طول جنگ جهانی دوم تقریباً به‌طور کامل ویران شد اما در سال‌های پس از جنگ به سرعت بهبود یافت و سومین شهر بزرگ اتحاد جماهیر شوروی باقی ماند.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و استقلال اوکراین در سال ۱۹۹۱، کیف پایتخت اوکراین باقی ماند و هجوم دائمی مهاجران اوکراینی قومی از سایر مناطق کشور را تجربه کرد. در طول تبدیل کشور به اقتصاد بازار و دموکراسی انتخاباتی، کیف همچنان بزرگترین و ثروتمندترین شهر اوکراین بوده‌است. تولید صنعتی وابسته به تسلیحات آن پس از فروپاشی شوروی کاهش یافت و بر علم و فناوری تأثیر نامطلوب گذاشت، اما بخش‌های جدید اقتصاد مانند خدمات و مالیرشد کیف در حقوق و سرمایه‌گذاری را تسهیل کرد و همچنین بودجه مستمر برای توسعه مسکن و زیرساخت‌های شهری را فراهم کرد. کیف به‌عنوان طرفدار غربی‌ترین منطقه اوکراین ظاهر شد. احزاب طرفدار ادغام شدیدتر با اتحادیه اروپا در طول انتخابات تسلط دارند.
تقسیمات اداری
این شهر به وسیلهٔ رودخانه دنیپر به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم، که در مجموع دارای ۱۰ منطقه شهرداری است.
بر طبق آمارگیری سال ۲۰۰۷ در این شهر ۷۱۹ گروه و سازمان دینی وجود دارد که ۱۷۷ سازمان مربوط به مسیحیان پروتستان، بیشترین آمار را به خود اختصاص داده‌است.
در این آمار ۸ مرکز اسلامی نیز به چشم می‌خورد.
جمعیت
در پایان قرن هیجدهم جمعیت اوکراین حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. براساس سرشماری انجام شده در سال ۲۰۰۱ حدود ۲٬۶۱۱٬۳۰۰ نفر در کیف زندگی می‌کردند. در حال حاضر حدود ۲۰ هزار نفر به جمعیت کیف سالانه اضافه می‌شود. بر اساس آمارهای جمعیتی از ۱ ژانویه ۲۰۰۲ تا ۱ ژانویه ۲۰۱۰ جمعیت شهر کیف ۱۷۴٬۰۰۰ نفر افزایش یافته‌است. در ۱ دسامبر ۲۰۱۳ جمعیت کیف ۲٬۸۶۶٬۵۱۶ نفر بوده که طبق گزارش منتشر شده از سوی دولت نرخ رشد در کیف ۲٫۲ و کل کشور ۴٫۱۷- اعلام شد. به گفته مؤسسه جمعیت‌شناسی و مطالعات اجتماعی NAS جمعیت در اوکراین پس از منطقه افزایش جمعیت در شهر مثبت بوده و پس از استان‌های رونسکی و زاپارپاتسکی که به ترتیب ۳٫۷ و ۲٫۴ را کسب نموده‌است. بنا به آمارهای غیررسمی در سال ۲۰۰۹ جمعیت واقعی کیف ۳٬۱۴۴٬۳۰۰ بوده که ۴۲۰٬۰۰۰ نفر با آمار رسمی اختلاف دارد.
ترکیب قومی
بر پایه داده‌های سرشماری سال ۲۰۰۱، بیش از ۱۳۰ ملیت و گروه قومی در قلمرو کیف زندگی می‌کنند. اوکراینی‌ها بزرگ‌ترین گروه قومی کیف را تشکیل می‌دهند و ۲٬۱۱۰٬۸۰۰ نفر یا ۸۲٫۲ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند. روس‌ها ۳۳۷۳۰۰ (۱۳٫۱٪)، یهودیان ۱۷۹۰۰ (۰٫۷٪)، بلاروسی‌ها ۱۶۵۰۰ (۰٫۶٪)، لهستانی‌ها ۶۹۰۰ (۰٫۳٪)، ارمنی‌ها ۴۹۰۰ (۰٫۲٪)، آذربایجانی‌ها ۲۶۰۰ (۰٫۲٪)، ۵۰ تاتارها هستند. گرجی‌ها ۲۴۰۰ (۰٫۱٪)، مولداوی‌ها ۱۹۰۰ (۰٫۱٪).
مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ توسط مؤسسه بین‌المللی جمهوری‌خواه نشان داد که ۹۴٪ از کیف دارای هویت قومی اوکراینی و ۵٪ قومی روسیه بودند. بیشتر جمعیت غیر اسلاو این شهر را تاتارها، قفقازی‌ها و دیگر مردم اتحاد جماهیر شوروی تشکیل می‌دهند.
زبان
در این شهر معمولاً به دو زبان اوکراینی و روسی صحبت می‌شود. تقریباً ۷۵٪ از جمعیت کیف به سؤال سرشماری سال ۲۰۰۱ در مورد زبان مادری خود "اوکراینی" پاسخ دادند، تقریباً ۲۵٪ به "روسی" پاسخ دادند. بر پایه یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۶، ۲۳٪ از مردم کیف از اوکراین در خانه استفاده می‌کنند، ۵۲٪ از روسی استفاده می‌کنند، و ۲۴٪ بین هر دو جابجا می‌شوند. در نظرسنجی جامعه‌شناختی سال ۲۰۰۳، وقتی این سؤال مطرح شد که "شما از چه زبانی در زندگی روزمره استفاده می‌کنید؟" پرسیده شد، ۵۲٪ گفتند "عمدتاً روسی"، ۳۲٪ "هر دو روسی و اوکراینی به اندازه یکسان"، ۱۴٪ "بیشتر اوکراینی"، و ۴٫۳٪ "به طور انحصاری اوکراینی".
طبق سرشماری سال ۱۸۹۷، از حدود ۲۴۰۰۰۰ نفر کیف، تقریباً ۵۶٪ از جمعیت به زبان روسی، ۲۳٪ به زبان اوکراینی، ۱۳٪ به ییدیش، ۷٪ لهستانی و ۱٪ به زبان بلاروس صحبت می‌کردند.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۵ توسط مؤسسه بین المللی جمهوری خواه نشان داد که زبان‌هایی که در خانه در کیف صحبت می‌شود اوکراینی (۲۷٪)، روسی (۳۲٪) و ترکیبی برابر از اوکراین و روسی (۴۰٪) است.
جامعه یهودی
اولین اطلاعات در مورد زندگی یهودیان در این شهر به قرن دهم میلادی برمی‌گردد. از جمله مورخانی یهودی که در مورد جامعه بزرگ یهودیان کیف کتاب نوشته‌اند می‌توان بنیامین تودلی و پرهام رگنسبورگ نام برد. بیشتر یهودیان کیف بازماندگان یهودیان لهستان بودند که در پی حمله مغول‌ها به لهستان نابود شده یا فرار کردند. در طول این دوران یهودیان دو بار در سال‌های ۱۴۵۹ و ۱۶۱۹ از کیف اخراج و مجدداً به این شهر بازگشتند. سال ۱۶۴۸ سال سختی برای یهودیان کیف بود. در آن سال کیف به پادشاهی مسکو الحاق گردیده و در سال ۱۶۵۴ سکونت یهودیان در کیف ممنوع گشت و این ممنوعیت با تجزیه لهستان در سال ۱۷۹۳ لغو شد و یهودیان توانستند به کیف وارد شوند. امروزه در کیف ۲۰٬۰۰۰ ِیهودی زندگی می‌کنند. در این شهر دو مدرسه یهودی و دو کنیسه به فعالیت خود ادامه می‌دهند.
مترو
متروی کی‌یف در سال ۱۹۶۰ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۳ خط و ۵۲ ایستگاه می‌باشد.
ریزوم (فلسفه)
ریزوم (Rhizome) اصطلاحی است که توسط ژیل دلوز فیلسوف فرانسوی از زیست‌شناسی وارد فلسفه شده‌است.
مفهوم فلسفی ریزوم (زمین ساقه)
ژیل دلوز در کتاب هزار فلات (هزار سطح صاف) که با همراهی دوستش فیلیکس گاتاری منتشر نموده، بارها به استعاره ریزوم (زمین ساقه) اشاره نموده‌است.
از دیدگاه ژیل دلوز، ریزوم (زمین ساقه) نمایانگر وضعیت نمادین پسامدرنیسم است و او در نقد فلسفه غرب به این موضوع اشاره کرده‌است.
کتاب «هزار سطح صاف» بخشی دارد با عنوان: Summary of characteristics of rhizome (خلاصه ای از ویژگی‌های ریزوم) و ژیل دلوز که می‌خواهد از آن مفهوم فلسفی بسازد، آگاهانه خصوصیات ریزوم را برجسته کرده‌است.
o ریزوم ریشه‌های فرعی گیاه است و در فاصله‌های میانی ریشه اصلی گیاه می‌روید.
o با قطع بخشی از ساقه ریزوم، گیاه نه می‌خشکد و نه از بین می‌رود، همان‌جا در زیر خاک گسترش می‌یابد و جوانه‌های تازه ایجاد می‌کند.
o ریزوم، برخلاف درخت حتی اگر تماماً شکسته یا از هم گسسته شود باز هم می‌تواند حیات خود را از سر بگیرد و در جهات دیگری رشد کند.
o برخلاف ریشه اصلی درخت که اساساً رو به زمین در دل خاک در یک جهت خاص سیر می‌کند، (ریزوم) به هر سو سَرک می‌کشد و روی خاک در جهات گوناگون پیش می‌رود…
o در بعضی گیاهان ریزوم‌های قدیمی خشک شده و می‌پوسند اما گیاهان جوان که از رشد جوانه‌ها در روی ریزوم تشکیل می‌شوند، خود به خود جدا و مستقل به حیات خود ادامه می‌دهند.
o گیاهان ریزوم دار از طریق قطع ریزوم‌ها یا قلمه گرفتن از آن‌ها تکثیر می‌شوند.
o ریزوم‌هایی که به سرما مقاوم نیستند. در فصل پاییز از خاک بیرون کشیده می‌شوند تا در فصل بهار از هم جدا شده، مجدداً کشت شوند.
نگاه ریزومی ضد تمرکز است
ژیل دلوز با اشاره به شکل ظاهری درخت (که تقریباً عمودی و رو به بالا است) و ریزوم (که افقی و دراز کشیده روی خاک به هرسو پیش می‌رود) می‌گفت:
درخت، انتساب است؛ اما ریزوم ارتباط است، فقط ارتباط. ...
تفکر درختی نمایانگر فلسفهِ بودن (و درجا زدن) است حال آنکه تفکر ریزومی، پویا و متکثر بوده و در آن از مرزبندی‌های تفکر خطی خبری نیست.
نگاه ریزومی ضد تمرکز و نظم معمول است و زندگی ایلیاتی و کوچ دائمی کولیان را که با محدودیت و سکون نمی‌سازند، تداعی می‌کند.
تکیه کلام «ژیل دلوز» این بود که درخت تحمیل‌کننده فعل «بودن» است، اما بافت ریزوم، سمبل «شدن» و عطف و ربط است، «و… و… و»...
استعاره ریزوم به‌خوبی دیدگاه ژیل دلوز و دوستش را از مفاهیم کثرت، تفاوت و شدن نشان می‌داد.
ریزوم و دنیای نت
هر تفکر ریزومی پایانش آغاز تفکر دیگری است و نمی‌توان برای آن آغاز یا پایانی قائل شد.
این تفکر، هویتی چند شبکه ای برای انسان مدرن به ارمغان آورده‌است. هویتی که خود را بسیار و به تکرار می‌شکند و دوباره پیوند برقرار می‌کند. در واقع ریزوم‌ها مابین تفکرات خطی قرار گرفته و آن‌ها را به هم مرتبط می‌کنند.
ژیل دلوز و فیلیکس گاتاری از ریزوم بهره گرفتند تا ورود و خروج غیر سلسله مراتبی و چندگانه را در دستورالعمل برنامه‌ها نشان دهند.
ریزوم (همان‌طور که از شکل ظاهری اش هم پیداست)، فاقد مرکز و رده‌بندی، عاری از دلالت و، بدون راهبر است و برخلاف درخت به‌طور نامحدود گسترش می‌یابد و قادر است فعل بودن را به چالش گرفته و «شدن» را به نمایش بگذارد.
گفته می‌شود دنیای ریزوم گونه اینترنت، تجسم چنین فضای فکری است.
تئوری ریزوم با مجازی سازی و بی مکانی همراه است و عصر جدید که با انقلاب ارتباطات به جهان مجازی و دنیای شبکه‌ای انجامیده، و جهان اینترنت که با فشرده کردن زمان و مکان تاریخی و کنار هم قرار دادن آگاهی‌های گوناگون، شبکه‌ای درهم تنیده از اطلاعات ایجاد کرده‌است. ترسیم‌کننده فضای پویا و سرزنده ریزومی است.
در دنیای مجازی همه جا، همین‌جا است و مجازی سازی (نه بعضی جاها، نه با کُندی و نه با واسطه)، بلکه همه‌جا، برقی و بی واسطه کارکرد دارد و اخبار و اطلاعات تازه را در اختیار همگان می‌گذارد. هر نقطه‌ای از ریزوم می‌تواند به هر نقطه دیگر پیوند بخورد.
تئوری ریزوم به چندگانگی بها می‌دهد
در یک مجموعه ریزومی، اموری که با همدیگر لزوماً همرنگ و همگون نیستند کنار هم قرار می‌گیرند و به زایش دست می‌زنند.
درواقع تئوری ریزوم به چندگانگی بها می‌دهد و ریزوم، فرهنگ‌های گونه‌گون و متعدد را به هم وصل نموده رابطه جدید می‌سازد.
اندیشه و تصورات ما نیز مثل ریزوم (زمین ساقه) آبشخورهای متفاوت و جورواجور دارد و بر چندگانگی و تفاوت (نه یکپایگی و تضاد) همراه است.
آنان نوشتند مجموعه تاریخ تفکر از جمله تاریخ فلسفه بر اساس الگوی درخت وار شکل گرفته‌است و سلسله مراتب عمودوار، درخت گونه و مرکز مدار، عقلانیت غرب را از تک و تا انداخته، دست و پایش را بسته و مانع رشد و نوآوری شده‌است…
قیامهای ریزوم وار و «ژیل دلوز» ی
تکثرهای فرهنگی در اتصّال با هم معنایی را به وجود می‌آورند که اگرچه به صورت منفرد توی چشم نمی‌آید اما به صورت جمعی قابل تعریف است.
حوادث بعد از انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری در ایران و تحولاتی که در مصر و تونس و لیبی… صورت گرفت حضور یا غیبت تظاهرکنندگان به جای حالت عمودی از بالا به پائین، حالتی افقی (حالتی ریزومی) داشت؛ و همین عامل ضربه پذیری آنان را به حداقل رساند.
قیام‌های ریزوم وار و «ژیل دلوز» ی فاقد رهبر و تشکیلات ویژه است و موجودیتش ناشی از رهبری آنها نیست بلکه ناشی از ماهیت شبکه مانند و متصل آنها است.
در واقع ریزوم‌ها مابین تفکرات خطی قرار گرفته و آن‌ها را به هم مرتبط می‌کنند بدین ترتیب هر تفکر ریزومی پایانش آغاز تفکر دیگری است و نمی‌توان برای آن آغاز یا پایانی قائل شد.
ریزوم همواره در میانه است، میان چیزهاست، بینا بودن است.
منابع
«ژیل دلوز»، محمد ضیمران، فصلنامه ادبی خوانش ـ شمارهٔ ۱ و ۲
ژیل دلوز و جغرافیای فلسفهٔ رویداد- سخنرانی محمد ضیمران در باب فلسفه ژیل دلوز / نویسنده: استرید اس. ویدینگ/ مترجم: سیدحسام فروزان/شرق/۷ مرداد ۸۵
هیستری/ ژیل دلوز/ترجمه: بابک سلیمی زاده
گفتگو با دلوز و گاتاری/ ترجمه: بابک سلیمی زاده
رویکرد ژیل دلوز به فلسفه/ محمد ضیمران
کنفرانس در مورد دکتر شایگان و ریزوم در مونترال، (بخش پنجم- یوتوپ)، دکتر عطا هودشتیان
روزی، شاید، این قرن «دلوزی» باشد /لیدا فرخی/ روزنامه ایران، دوشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۶
مفاهیم دلوزی: فلسفه، استعمار و سیاست، پل پاتون، (بررسی تحول فلسفه سیاسی ژیل دلوز)، انتشارات دانشگاه استنفورد
Folds And Rhizomes For Gilles Deleuze, Sub Rosa, Utopian Diaries
(1972) L'Anti-Oedipe (Paris: Minuit); tr. as Anti-Oedipus, by Robert Hurley،
)۱۹۸۰) Mille plateaux (Paris: Minuit); tr. as A Thousand Plateaus, by Brian
مگابیت
مگا‌بیت یک ضریبی از واحد بیت است که برای انبارش داده کامپیوتری استفاده شده و علامتش Mbit یا Mb می‌باشد. پیشوند مگا (با علامت M) در دستگاه بین‌المللی یکاها ضریب ۱۰۶ (میلیون) تعریف شده است ، بنابراین:
در صورت استفاده کردن بایت‌های ۸ بیتی، یک مگابیت برابر ۱۲۵ کیلوبایت یا حداکثر ۱۲۲ کیبی‌بایت خواهد بود.
یکای مگابیت ارتباط نزدیکی با یکای مبی‌بیت، یک یکای دودویی با پیشوند مبی که به ارزش ۲۲۰ (۱٬۰۴۸٬۵۷۶) بیت بوده و حداکثر ۵٪ از مگابیت بزرگتر است، دارد. با وجود اینکه پیشوند‌های جدیدی بر مبنای دودویی توسط کمیسیون الکتروتکنیکی بین‌المللی (استاندارد آی‌ئی‌سی ۶۰۰۲۷) تعریف شده‌اند اما هنوز در بازار از پیشوندهای اس‌آی استفاده می‌شود.
سیارک ۲۱۷۰۸
سیارک ۲۱۷۰۸ بیست و یک هزار و هفتصد و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲.۹ است.
لورن بوولز
لورن بوولز (Lauren Elizabeth Bowles؛ زادهٔ March 24, 1973) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
هرمان برنسون
هرمان برنسون (Herman Branson؛ زاده ۱۴ اوت ۱۹۱۴ درگذشته ۷ ژوئن ۱۹۹۵) یک فیزیک‌دان بود.
تجزیه گرمایی
{گسترش} تجزیه حرارتی (آنالیز حرارتی یا آنالیز گرمایی) نام کلی تعدادی از روشهای فیزیکی برای مطالعه مواد شیمیایی است که تغییرات مواد را در دماهای مختلف بررسی می‌کند.
با استفاده از این روشها می توان خواص مختلفی از مواد را مطالعه و بررسی کرد.
گرماسنجی روبشی تفاضلی
یکی از روش ‌های مرسوم تجزیه حرارتی، روش گرماسنجی پویشی تفاضلی (Differential Scanning Calorimetery) یا DSC می باشد. این تکنیک توسط واتسون و اونیل در سال 1962 گسترش یافت و به طور تجاری در سال 1963 معرفی گردید. در این روش، دستگاه گرمای مورد نیاز برای تغییرات را نسبت به مرجع می‌سنجد.
دانشسرای عالی
دانشسرای عالی، مؤسسهٔ تربیت دبیر برای دبیرستان‌های کشور بود که در سال ۱۳۵۳ ش به دانشگاه تربیت معلم (دانشگاه خوارزمی فعلی)، تغییر نام یافت
دارالمعلمین عالی
پیشینه دانشسرای عالی به دارالمعلمین مرکزی بر می‌گردد که در سال ۱۲۹۸ خورشیدی در تهران برای تربیت معلم مدارس تأسیس شد. از مهر ۱۳۰۷ در دوران وزارت یحیی قراگوزلو دوره عالی به آن افزوده شد و دارالمعلمین عالی نام گرفت. دارالمعلمین عالی دارای دو قسمت علمی (رشته‌های ریاضیات، طبیعیات، فیزیک و شیمی) و ادبی (ادبیات، فلسفه، تاریخ و جغرافی) بود، و معلمان ایرانی و فرانسوی در آن تدریس می‌کردند.
استقبال از دارالمعلمین عالی کم بود چون در آن زمان سالیانه نزدیک به دویست نفر برای تحصیل به اروپا اعزام می‌شد و دیپلمه‌ای برای تحصیل در دارالمعلمین باقی نمی‌ماند؛ بنابراین، وزارت معارف برای جذب دانشجو تصمیم گرفت امتیازاتی قائل شود و از سال ۱۳۰۸ به پانزده دانشجو، کمک هزینه می‌داد و دانش‌آموختگان دارالمعلمین می‌توانستند بدون امتحان برای ادامه تحصیل به خارج اعزام شوند. همچنین وزارت معارف مکلف شد دانش‌آموختگان دارالمعلمین عالی را در مدارس دولتی به خدمت معلمی استخدام کند.
تغییر نام به دانشسرا
در ۲۹ بهمن ۱۳۱۲ علی‌اصغر حکمت کفیل (سرپرست) وزارت معارف لایحه‌ای در مجلس شورای ملی به شور گذاشت تا برای برپایی ۲۵ «دارالمعلمین و دارالمعلمات» در سراسر کشور بودجه تأمین کند. در همان جلسه، محمدهاشم میرزا افسر نایب رئیس مجلس و نماینده سبزوار پیشنهاد داد که به جای دارالمعلمین و دارالمعلمات، کلمه آموزشگاه به کار رود که هم فارسی است و هم آسان. پیشنهاد او با مخالفت نمایندگان روبرو شد؛ مثلاً طاهری نماینده یزد گفت که آموزشگاه کار را سخت‌تر می‌کند چون باید به جای دارالمعلمین بگوییم آموزشگاه مردانه و به جای دارالمعلمات، آموزشگاه زنانه. شاهزاده افسر به او پاسخ داد که زبان فارسی مانند عربی مذکر و مؤنث ندارد و آموزشگاه برای هر دو نوع دارالمعلمین بدون هیچ پسوندی می‌تواند به کار رود. سرانجام پیشنهاد شاهزاده افسر رأی نیاورد.
لایحه پس از شور اول به کمیسیون معارف رفت که هم شیخ الرئیس افسر در آن عضو بود و هم دکتر طاهری. در کمیسیون، اغلب اعضا کلمه آموزشگاه را پسندیدند و تصمیم گرفتند آن را در لایحه بگنجانند و بار دیگر به رأی مجلس بگذارند. اما باز هم در شور دوم با آموزشگاه مخالفت شد. اسماعیل عراقی نماینده اراک گفت: «فارسی‌تر از غالب نقاط ایران، شیراز، یزد و کرمان است؛ یعنی بیشتر لغات فارسی در آنجاها معمول و متداول است. بنده یقین قطعی دارم که اگر در قسمت دهات شیراز و کرمان بگوییم آموزشگاه کجاست، آنها نمی‌دانند که این آموزشگاه چیست؟ کجاست؟ میوه است؟ خوراکی است؟ چه چیز است و نمی‌فهمند».
همان دکتر طاهری که با آموزشگاه مخالفت کرده بود، پیشنهاد داد به جای دارالمعلمین و دارالمعلمات، کلمه آموزگارستان بگذارند. در رأی‌گیری، آموزشگاه رأی نیاورد اما آموزگارستان رأی آورد. هفته بعد که شور دوم لایحه جریان داشت، علی اصغر حکمت کفیل (سرپرست) وزارت معارف لایحه را از دستور کار مجلس خارج کرد و گفت پس از اصلاح برمی‌گرداند.
در نوزدهم اسفند ۱۳۱۲ که لایحه اصلاح شده دوباره در مجلس به شور گذاشته شد، به جای دارالمعلمین و دارالمعلمات، دانشسرای مقدماتی و به جای دارالمعلمین عالی، دانشسرای عالی به کار رفته و نوشته شده بود: «از این به بعد مدرسه ابتدائی دبستان و معلم آن آموزگار، مدرسه متوسطه دبیرستان و معلم آن دبیر، مدرسه صنعتی هنرستان و معلم آن هنرآموز، هر شعبه از مدارس عالیه (فاکولته) دانشکده و مجموع شعب عالیه (اونیورسیته) دانشگاه و معلم مدارس عالیه، استاد نامیده خواهد شد». این لایحه همان روز تصویب شد و نام دارالمعلمین عالی به دانشسرای عالی تغییر یافت.
پیوستن به دانشگاه تهران
در همین دوره استادان ایرانی که به‌تازگی از خارج فارغ‌التحصیل شده بودند به استخدام دانشسرا درآمدند و موضوعات تازه نیز به دروس اضافه شد. پس از تأسیس دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳، دانشسرای عالی جزو آن شد و استقلال خود را از دست داد. هرچند همچنان تنها به پذیرش دانشجویانی پرداخت که داوطلب دبیری بودند. پیوستن به دانشگاه تهران موجب شد که دانشسرا از زمین ورزش و آزمایشگاه و کتابخانه مجهز برخوردار شود و همچنین رشته زبانهای خارجی برای تدریس فرانسوی، آلمانی، روسی و انگلیسی دایر شد. در سال تحصیلی ۱۳۱۴–۱۳۱۵ دختران نیز در دانشسرای عالی پذیرفته شدند.
تا سال تحصیلی ۱۳۲۱–۱۳۲۲، دانشسرای عالی با دانشکده‌های علوم و ادبیات توأم بود. در این سال دانشکده علوم از دانشکده ادبیات و دانشسرا جدا شد. دانشجویان رشته‌های علمی در دانشکده علوم به تحصیل پرداختند و دروس علوم تربیتی در دانشکده ادبیات ارائه می‌شد.
استقلال
در سال ۱۳۳۴ دانشسرای عالی از دانشگاه تهران جدا شد و زیر نظر مستقیم وزارت فرهنگ قرار گرفت. در این زمان رشته‌های آن عبارت بودند از فیزیک، شیمی، ریاضی، طبیعی، ادبیات فارسی، زبان خارجی، فلسفه و علوم تربیتی، تاریخ و جغرافیا، تربیت بدنی و خانه‌داری. دوره تحصیل سه سال بود و دانش آموختگان، در رشته تخصصی، لیسانس آموزش دبیری دریافت می‌کردند. کمک هزینه‌ای بالغ بر ۱۵۰ تومان به دانشجویان پرداخت می‌شد و در مقابل تعهدی به مدت پنج سال خدمت دبیری در شهرستانها از آنان اخذ می‌شد.
در دانشسرا، علاوه بر کلاسهای روزانه، کلاسهای شبانه نیز برای تربیت معلمان تشکیل شد. از سال تحصیلی ۱۳۳۹–۱۳۴۰ یک دوره فوق لیسانس شبانه برای تربیت دبیر رشته‌های گوناگون برقرار شد. همچنین از سال ۱۳۴۰–۱۳۴۱ یک دوره فوق لیسانس روزانه نیز دایر شد که دانشجویان آن از میان دانش آموختگان مقطع لیسانس انتخاب می‌شدند و طول دوره یک سال بود.
سرانجام در ۳۱ مرداد ۱۳۴۲ دانشسرای عالی توسط هیئت وزیران منحل شد و سازمان تربیت معلم و تحقیقات تربیتی جایگزین آن شد که چند سال بعد، به دانشگاه تربیت معلم تهران تبدیل شد.
استادان
در آغاز تأسیس دانشسرای عالی، اکثر استادان آن خارجی بوده و تنها ۹ تن از استادان آن ایرانی بودند که همگی در پایه‌گذاری فرهنگ و آموزش و پرورش جدید ایران سهم داشتند. هفت تن از این افراد عبارت بودند از:
کوشکک (گتوند)
کوشکک (شوشتر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جنت مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۴۲ نفر (۲۰۱خانوار) بوده‌است.
دیفمتورکس
دیفمتورکس (Difemetorex) که با نام دیفمتوکسیدین نیز خوانده می‌شود نوعی داروی محرک از گروه پیپریدین هاست که به عنوان سرکوب‌کننده اشتها به کار می‌رفت، اما به علت عوارض جانبی غیرقابل تحملی که به دنبال داشت، ازجمله بیخوابی, کاربرد بالینی محدودی داشت. امروزه این دارو دیگر تولید نمی‌شود.
چناران (مراوه‌تپه)
چناران (کلاله)، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مراوه تپه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۴۰ نفر (۲۰۶خانوار) بوده‌است.
یول ۱۴۹۶۰
سیارک ۱۴۹۶۰ چهارده هزار و نهصد و شصتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ مه ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۴۰ است.
دب فیشر
دب فیشر (زادهٔ ۱ مارس ۱۹۵۱) سناتور ایالت نبراسکا در سنای ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۳ ژانویه ۲۰۱۳ به‌عضویت این مجلس درآمد. وی در زمرهٔ سناتورهای گروه اول است که تنها دو سال در سنا حضور دارند و در انتخابات بعدی نیز مجدداً می‌توانند شرکت کنند و تا تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۱۹ در این مجلس خواهد بود.
استیو جنینگز (بازیکن فوتبال)
استیو جنینگز (Steve Jennings؛ زادهٔ October 28, 1984 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال بارو، باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
اریکا هس
اریکا هس (Erika Hess؛ زادهٔ ) اسکی‌باز آلپاین اهل سوئیس است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
موسویه
موسویه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برنار دوکونینک
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مرکز ملی سوارکاری ریو دو ژانیرو
مرکز ملی سوارکاری (National Equestrian Center) یک ورزشگاه مخصوص سوارکاری در ریودو ژانیرو، برزیل است.
این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۷ به بهره‌برداری رسیده و ظرفیت آن ۱۴٬۰۰۰ نفر است میزبان مسابقات سوارکاری بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ خواهد بود.
سهراب یزدانی مقدم
سهراب یزدانی مقدم (۱۳۲۸— ) تاریخ‌نگار و استاد دانشگاه ایرانی است. وی دارای مدرک دکترای جامعه‌شناسی سیاسی از دانشگاه کیل انگلستان است و به صورت تخصصی در زمینه تاریخ مشروطه فعالیت می‌کند.
سرگذشت
سهراب یزدانی در سال ۱۳۲۸ در بندر انزلی متولد شد. او در سال ۱۳۵۰ در رشته علوم سیاسی از دانشگاه ملی ایران (شهید بهشتی) فارغ‌التحصیل شد و برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. یزدانی در سال ۱۳۵۶ موفق شد مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ اروپا دریافت کند. او مدرک دکترای خود را در رشته جامعه‌شناسی سیاسی در سال ۱۳۶۱ از دانشگاه کیل انگلستان دریافت کرد. او استاد بازنشسته دانشگاه تربیت معلمو یکی از شاخص ترین چهره های علمی تاریخنگاری معاصر ایران و به ویژه عصر مشروطیت است.
آثار
عمده آثار یزدانی در زمینه جنبش مشروطه نوشته شده‌است. کتاب اجتماعیون عامیون در ششمین دوره جایزه ادبی جلال آل احمد شایسته تقدیر شناخته شد.
دیدگاه‌ها
به باور یزدانی، عوامل کودتاها در ایران لزوما سرسپرده بیگانگان نبوده‌اند و اهداف، اندیشه‌ها و سوداهای سیاسی خود را داشته‌اند. اما در عین حال برای برتری غیرقانونی بر رقبای خود، از قدرت‌های خارجی کمک می‌گرفته‌اند تا بتوانند روند قدرت گرفتنشان را تسریع کنند. وی همچنین معتقد است که همه کودتاهای ایران واپسگرایانه و در جهت تضعیف طبقه متوسط، حفظ نظم‌های کهن و شکست جنبش‌های اجتماعی بوده‌اند.
شرلی پرستیا
شرلی پرستیا (زاده August 18, 1947-درگذشته October 8, 2011) بازیگرآمریکایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم تحلیل نهایی اشاره کرد.
تپه کاروانسرایری
تپه کاروانسرایری مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مرکزی، دهستان صائین، ۱ کیلومتری شمال روستای زیری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۵۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مارتا هیلرز
مارتا هیلرز (زاده ۲۶ مه ۱۹۱۱ – درگذشته ۱۶ ژوئن ۲۰۰۱) روزنامه نگار آلمانی و نویسنده زنی در برلین که خاطرات خود او از ۲۰ آوریل تا ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۵ در برلین در طول و بعد از نبرد برلین شد. این کتاب جزئیات تجربیات خود را به عنوان قربانی تجاوز جنسی در دوران اشغال ارتش سرخ و ایالات متحده می‌باشد. هیلرز در سوربن پاریس درس خواند سپس به مسافرت به کل اروپا رفت. زبان فرانسه و روسی را علاوه بر زبان مادریش آلمانی حرف می‌زد. در سال ۱۹۴۵، در زمان حمله شوروی و ایالات متحده به برلین او یک روزنامه نگار حرفه‌ای بود که مدتی نیز برای نازی‌ها کار کرده بود.
با توجه به خاطرات مارتا هیلرز که برای اولین بار با نام مستعار در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. کتاب وی در واقع روایتی است از رنج ساکنان برلین به هنگام اشغال توسط نیروهای ارتش شوروی و ارتش آمریکا است. این کتاب در واقع دفتر خاطرات وی در روزهای نخست اشغال برلین است که بر اساس آن در آن زمان او بارها توسط سربازان ارتش سرخ و سربازان آمریکایی مورد تجاوز قرار گرفت.
هیلرز پس از ازدواج در دهه ۱۹۵۰ روزنامه نگاری را رها کرد و به سوئیس نقل مکان کرد. پس از استقرار در ژنو فرانسه زبان، وی خاطرات خود را دوباره به آلمانی تجدید چاپ کرد. در فضای جنگ سرد کتاب وی گاهی با پروپاگاندا ضد کمونیستی اشتباه گرفته شد. به هر حال در آن زمان خاطرات نوشته وی خوانندگان زیادی را جلب نکرد شاید به خاطر اینکه برخی گمان می‌کردند این نوشته باعث شرم زنان آلمانی می‌شد یا اینکه دیگر زنان آلمانی تجربیات مشابهی داشتند و نمی‌خواستند بر دیگر با خواندن این رمان خاطرات تلخ را مجدداً مرور کنند. تنها پس از مرگ مارتا در سال ۲۰۰۳ بود که کتابش به عنوان یک کتاب پرفروش مطرح شد. در سال ۲۰۰۹ فیلمی آلمانی با عنوان زنی در برلین ساخته شد.
هایت ام. گیبس
هایت ام گیبس (Hyatt M. Gibbs؛ زاده ۶ اوت ۱۹۳۸ درگذشته ۳ سپتامبر ۲۰۱۲) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دالاس-فورت ورث
منطقه کلان‌شهری دالاس-فورت ورث مشهور به DFW، نام منطقه‌ای کلان‌شهری در تگزاس در ایالات متحده آمریکا است. این منطقه به طور عمده از دو شهر دالاس و فورت ورث و چندین شهر دیگر تشکیل شده‌است؛ در مجموع ۱۳ شهرستان در دالاس-فورت ورث قرار می‌گیرند. کلانشهر دالاس-فورت ورث یکی از ثروتمندترین کلانشهر های آمریکا و جهان بوده به طوری که ثروت خالص این شهر نزدیک به پانصد و شصت ملیارد دلار می‌رسد، رقمی تقریبا پنج برابر،اقتصاد امارات متحده عربی.
اما معمولاً وقتی صحبت از شهر دالاس می‌شود منظور همین منطقه کلان‌شهر دالاس-فورت ورث است. بنابراین، اهالی این کلان‌شهر همگی به‌طور عموماً خود را ساکن دالاس می نامند. امروزه این کلان‌شهر افزون بر ۶ میلیون سکنه دارد. کلان-شهر دالاس-فورت ورث با این جمعیت، بزرگ‌ترین کلان شهر ایالت تگزاس و چهارمین کلان شهر بزرگ ایالات متحده آمریکا است.
رابرت روزن
رابرت روزن (۲۷ ژوئن ۱۹۳۴–۲۸ دسامبر ۱۹۹۸) زیست‌شناس نظری آمریکایی پروفسور بیوفیزیک در دانشگاه دالهاوزی است. وی در برونسویل (بخشی از بروکلین) متولد شد.
وی در زمینه‌های ریاضیات، فلسفه، زیست‌شناسی، فیزیک و تاریخ (بخصوص تاریخ علوم) مطالعه داشت.
تسپیس
تِسپیس کسی است که ادعا شده که نخستین هنرپیشهٔ تئاتر بوده‌است. برخی منابع وی را نخستین هنرپیشه در کنار گروه همسرایان می‌دانند. درستی این ادعا در ابهام است. وی در سدهٔ ششم پیش از میلاد می‌زیسته‌است.
ارسطو نزدیک به دو سده پس از وی می‌نویسد که او خوانندهٔ دیترامب بوده‌است. پنداشته‌می‌شود که او شیوه تازه‌ای را بنیاد نهاده‌باشد که برپایهٔ آن هر خواننده کاراکتر منحصر به فردی را با بهره‌گیری از نقاب به نمایش درمی‌آورده‌است. این شیوه تازه تراژدی خوانده می‌شده و تیسپس نامدارترین نمایندهٔ آن است. در ۵۳۴ (پیش از میلاد) در آتن تسپیس در نخستین رقابت برای بهترین تراژدی برنده می‌شود.
احتمال داده می‌شود که کلیت داستان و شخصیت تسپیس افسانه‌ای بیش نباشد.
منابع
Wikipedia contributors, "Thespis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Thespis&oldid=227957093 (accessed July 26, 2008).
زمین‌لرزه ۱۹۸۳ گینه
زمین‌لرزه گینه در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۴:۱۱:۲۹ به زمان یوتی‌سی در گینه رخ داد. ژرفای این زلزله ۸ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۶٫۳ در مقیاس Mw اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز پنج‌شنبه، ساعت ۴ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی +۰ بوده‌است.
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات 11.866°N, -13.529°W و ژرفای آنرا در ۱۱ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۶٫۴ در مقیاس Mb بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «با تلفات» اعلام کرده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آنرا (°۳۰۵، °۲۴، °۸۸-) یا (°۱۲۳، °۶۶، °۹۱-) و نوع گسل را «عادی» فرارسانده‌است.
دوپیران (گتوند)
دوپیران (گتوند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گتوند در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جنت مکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
جی گتسبی
جی گتسبی (Jay Gatsby، در اصل با نام جیمز گاتز) شخصیت اصلی رمان گتسبی بزرگ اثر اف. اسکات فیتزجرالد در سال ۱۹۲۵ است. گتسبی یک میلیونر و صاحب یک عمارت مجلل است که در آن اغلب مهمانی‌های عجیب و غریب را برگزار می‌کند و توسط راوی رمان، نیک کاراوی، توصیف می‌شود که «یک هدیه فوق العاده برای امید» دارد.
یان بیتنار
زندگی‌نامه
یان بیتنار فرزند «استانیسواف بیتنار»، یک معلم و سرباز لژیون لهستان در جنگ جهانی اول بود. تحصیلات ابتدایی را در پیاستوو به اتمام رسانید. در سال ۱۹۳۱ به برای تحصیل به جیمنیزیوم استفان باتوری ورشو رفت و خانواده‌اش نیز بدانجا نقل مکان کردند.
او در سال ۱۹۳۴ و در سن ۱۳ سالگی به انجمن پیشاهنگی و هدایت لهستان پیوست و در سال ۱۹۳۸ بالاترین رتبه غیر آموزشی آن دست یافت. کمی پیش‌تر در ۱۹۳۷ او وارد دبیرستان شده بود که در مه ۱۹۳۹ فارغ‌التحصیل گشت.
جنگ جهانی دوم
در زمان تهاجم آلمان به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹، بیتنار در ورشو اشغالی زندگی می‌کرد و به عنوان شیشه‌کار و معلم مدرسه مشغول به کار بود. در اکتبر ۱۹۳۹، همراه با گروهی از دوستانش، به جناح چپ‌گرای «جنبش مستقل خلق لهستان» (PLAN) پیوست که عمری طولانی نداشت و یک گروه مقاومت بود. بیتنار به عنوان یکی از اعضای فعال، جزوه‌هایی را در واکنش به تشکیل دولت عمومی توسط نازی‌ها تنظیم و توزیع کرد. خیلی زود، گشتاپو به درون این سازمان نفوذ کرد و این گروه تا ژانویه ۱۹۴۰ تجزیه شد. بیتنار ورشو را ترک کرد و با پدربزرگ و مادربزرگش در کولبوشوا در جنوب شرقی لهستان ساکن شد و در آنجا نیز درگیر مقاومت ضد نازی گشت. در اوایل سال ۱۹۴۰ او به اتحادیه مبارزه مسلحانه که یک سازمان سلف ارتش میهنی بود پیوست. در مارس ۱۹۴۱ او به عضویت سربازان خاکستری درآمد که یک سازمان پیشاهنگی زیرزمینی شبه نظامی بود که عملیات خرابکاری و اغفال دشمن را علیه آلمان‌ها انجام می‌داد. به‌طور خاص، بیتنار و واحدِ سازمانیِ زیرنظرش، به عنوان بخشی از «گروه واور» بر به اصطلاح «خرابکاری کوچک» تمرکز داشتند.
دستگیری، مرگ و خونخواهی
یان بیتنار در ۲۳ مارس ۱۹۴۳ توسط نیروهای آلمان نازی دستگیر شد و سه روز بعد توسط یک گروه رزمی از سربازان خاکستری در طی عملیات زرادخانه (در ۲۶ مارس) نجات یافت. او در ۳۰ مارس در سن ۲۱ سالگی بر اثر جراحات وارده ناشی از شکنجه در جریان بازجویی‌های گشتاپو در حین اسارت جان باخت.
زبیگنیف برژینسکی
زبیگنیِف برژینسکی (Zbigniew Brzezinski; ; ) (زاده ۲۸ مارس ۱۹۲۸ – درگذشته ۲۶ مه ۲۰۱۷) ژئواستراتژیست، سیاست‌مدار لهستانی-آمریکایی بود. وی مشاور امنیت ملی در دولت جیمی کارتر بود.
دیدگاه‌های شخصی برژینسکی به عنوان «مترقی»، «بین‌المللی»، لیبرال سیاسی و «ضد کمونیست قوی» توصیف شده‌است. او مدافع مهار شوروی، سازمان‌های حقوق بشری و «پرورش یک غرب قوی» بود. او به دلیل توانایی اش در دیدن «تصویر بزرگ» مورد تحسین قرار گرفته‌است. منتقدان او را در مورد برخی مسائل مانند روابط لهستان و روسیه به عنوان یک تندرو یا «تندرو سیاست خارجی» توصیف کردند.
برژینسکی به عنوان پروفسور رابرت ای. آزگود در سیاست خارجی آمریکا در دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته دانشگاه جانز هاپکینز، محقق در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی و عضویت در هیئت‌ها و شوراهای مختلف خدمت کرد. او اغلب به عنوان کارشناس در برنامه PBS The NewsHour با جیم لهرر، ABC News در این هفته با کریستین امانپور، و در برنامه Morning Joe شبکه MSNBC، جایی که دخترش، میکا برژینسکی، مجری برنامه است، ظاهر شد. او از حامیان پروسه پراگ بود. پسر بزرگ او، ایان، کارشناس سیاست خارجی است و کوچک‌ترین پسرش، مارک، سفیر فعلی ایالات متحده در لهستان که قبلتر از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به عنوان سفیر ایالات متحده در سوئد خدمت کرده‌است.
زندگی
او در ۲۸ مارس ۱۹۲۸ در شهر ورشو، پایتخت لهستان به دنیا آمد. پدرش (Tadeusz Brzeziński) یک ناسیونالیست لهستانی بود که در جوانی با سلطه روسیه بر لهستان مبارزه مسلحانه می‌کرد و بعدها وارد دیپلماسی لهستان شد. برژینسکی (پدر) در سال ۱۹۳۹ که هیتلر و استالین لهستان را میان آلمان و شوروی تقسیم کردند، سفیر لهستان در کانادا بود.
زبیگنیو برژینسکی در ورشو، لهستان، در ۲۸ مارس ۱۹۲۸ در یک خانواده اشرافی کاتولیک رومی که اصالتاً اهل برژانی، وویودی تارنوپول (در آن زمان بخشی از لهستان، در حال حاضر در اوکراین) بود، به دنیا آمد. تصور می‌شود که شهر برژانی منبع این نام خانوادگی باشد. پدر و مادر برژینسکی لئونیا (با نام مستعار رومن) برژینسکا و تادئوش برژینسکی، دیپلمات لهستانی بودند که از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۵ به آلمان اعزام شد؛ بنابراین زبیگنیو برژینسکی برخی از سال‌های اولیه خود را با شاهد ظهور نازی‌ها گذراند. از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸، تادئوش برژینسکی در خلال پاکسازی بزرگ جوزف استالین به اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شد و بعداً توسط اسرائیل برای کمک به یهودیان برای فرار از دست نازی‌ها مورد تحسین قرار گرفت.
در سال ۱۹۳۸، تادئوش برژینسکی به عنوان سرکنسول به مونترال منصوب شد. خانواده برژینسکی نزدیک به کنسولگری لهستان در خیابان استنلی زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۳۹، پیمان مولوتوف-ریبنتروپ توسط آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی به تصویب رسید. متعاقباً این دو قدرت به لهستان حمله کردند. کنفرانس یالتا در سال ۱۹۴۵ بین متفقین، لهستان را به حوزه نفوذ شوروی اختصاص داد. جنگ جهانی دوم تأثیر عمیقی بر برژینسکی گذاشت که در مصاحبه‌ای اظهار داشت: «خشونت فوق‌العاده‌ای که علیه لهستان انجام شد بر درک من از جهان تأثیر گذاشت و من را نسبت به این واقعیت که بخش بزرگی از سیاست جهانی بسیار حساس‌تر کرد که یک مبارزه اساسی است."
تحصیلات و سیاست
او در ۱۹۴۵ وارد دانشگاه مک گیل کانادا در مونترال شد و در مقاطع لیسانس و فوق لیسانس تحصیل کرد. سپس به آمریکا رفت و در ۱۹۵۳ از دانشگاه هاروارد در رشته علوم سیاسی دکترا گرفت. در ۱۹۵۸ شهروند آمریکا شد، ولی احتمالاً تابعیت لهستانی خود را حفظ کرد. با وجود آنکه خانواده او سالها در کانادا سکونت داشتند، او هرگز تبعه کانادا نشد.
او در سیاست آمریکا در حزب دموکرات به فعالیت پرداخت و در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۰ آمریکا حامی جان اف کندی بود. پیشنهادهای برزینسکی به جان اف کندی در بحران موشکی کوبا باعث شد که فعالانه تر در عرصه سیاسی آمریکا وارد شود و در مسائل شوروی و اروپای شرقی به اظهار نظر بپردازد. او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۴ آمریکا حامی جانسون بود و در آن دولت بر اساس خصومت قبلی اش با شوروی، در جریان جنگ ویتنام به لیندن جانسون رئیس‌جمهور وقت آمریکا پیشنهادهای گوناگونی داد.
او استاد روابط بین‌الملل مدرسه مطالعات پیشرفته بین‌المللی پال ایچ. نیتس در دانشگاه جانز هاپکینز در واشینگتن، دی.سی. بود
پس از تحصیل در کالج لویولا در مونترال، برژینسکی در سال ۱۹۴۵ وارد دانشگاه مک گیل شد تا مدرک لیسانس و فوق لیسانس خود را (به ترتیب در سال ۱۹۴۹ و ۱۹۵۰ دریافت کرد). پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بر ملیت‌های مختلف در اتحاد جماهیر شوروی متمرکز بود. برنامه برژینسکی برای ادامه تحصیلات بیشتر در بریتانیا به منظور آماده شدن برای یک شغل دیپلماتیک در کانادا با شکست مواجه شد، عمدتاً به این دلیل که وی برای بورسیه تحصیلی که فقط برای افراد بریتانیایی آزاد بود، صلاحیت نداشت. برژینسکی سپس به دانشگاه هاروارد رفت تا در مقطع دکترا با مرل فاینسود، با تمرکز بر اتحاد جماهیر شوروی و رابطه بین انقلاب اکتبر، دولت ولادیمیر لنین، و اقدامات جوزف استالین، کار کند. او دکترای خود را در سال ۱۹۵۳ دریافت کرد؛ در همان سال، او به مونیخ سفر کرد و با یان نواک-جزیورانسکی، رئیس دفتر لهستانی رادیو اروپای آزاد ملاقات کرد. او بعداً با کارل جی. فردریش برای توسعه مفهوم توتالیتاریسم به عنوان راهی برای توصیف و انتقاد دقیق‌تر و قوی‌تر از شوروی در سال ۱۹۵۶ همکاری کرد.
برژینسکی از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۰ در هیئت علمی دانشگاه هاروارد و از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۲ در دانشگاه کلمبیا بود و در آنجا ریاست مؤسسه امور کمونیستی را بر عهده داشت. او استاد پژوهشی ارشد روابط بین‌الملل در دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته پل اچ. نیتز در دانشگاه جان هاپکینز در واشینگتن دی سی بود.
به عنوان یک استاد دانشگاه هاروارد، او علیه سیاست عقبگرد دوایت آیزنهاور و جان فاستر دالس استدلال کرد و گفت که تضاد، اروپای شرقی را بیشتر به سمت شوروی سوق خواهد داد. اعتراضات لهستانی به دنبال اکتبر لهستان و انقلاب مجارستان در سال ۱۹۵۶ تا حدی از ایده برژینسکی حمایت کرد که اروپای شرقی می‌تواند به تدریج با سلطه شوروی مقابله کند. در سال ۱۹۵۷، او برای اولین بار پس از دوران کودکی از لهستان دیدن کرد و این دیدار مجدداً بر قضاوت او مبنی بر عمیق بودن شکاف در بلوک شرق تأکید کرد. او ایده‌های خود را که آن را تعامل مسالمت آمیز نامید، توسعه داد. برژینسکی در سال ۱۹۵۸ تابعیت آمریکا را دریافت کرد.
در سال ۱۹۵۹، هاروارد به جای برژینسکی به هنری کیسینجر درجه دانشیار اعطا کرد. سپس به شهر نیویورک رفت تا در دانشگاه کلمبیا تدریس کند. در اینجا او بلوک شوروی: اتحاد و درگیری را نوشت که از آغاز جنگ سرد بر اروپای شرقی متمرکز بود. او همچنین به وزیر امور خارجه آینده مادلین آلبرایت، که مانند امیلی، بیوه برژینسکی، اهل چک بود و در سال‌های اولیه اقامت در واشینگتن نیز به او آموزش داد، آموزش داد. او همچنین به عضویت شورای روابط خارجی در نیویورک درآمد و به گروه بیلدربرگ پیوست.
در طول انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۱۹۶۰، برژینسکی مشاور کمپین جان اف کندی بود و خواستار اتخاذ سیاستی غیر خصمانه در قبال دولت‌های اروپای شرقی بود. برژینسکی که اتحاد جماهیر شوروی را وارد یک دوره رکود اقتصادی و سیاسی می‌دانست، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در آینده را در راستای ملیت پیش‌بینی کرد (در پایان پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود بسط یافت).
او به عنوان یک محقق، افکار خود را در طول سال‌ها توسعه داد و نظریه‌های اساسی در مورد روابط بین‌الملل و ژئواستراتژی شکل داد. در طول دهه ۱۹۵۰ او بر روی نظریه توتالیتاریسم کار کرد. افکار او در دهه ۱۹۶۰ بر درک گسترده‌تر غرب از تفرقه در بلوک شوروی و همچنین توسعه تز تشدید انحطاط اتحاد جماهیر شوروی متمرکز بود. در طول دهه ۱۹۷۰ او پیشنهاد کرد که نظام شوروی قادر به تکامل فراتر از فاز صنعتی به عصر تکنترونیک نیست.
برژینسکی در چند سال آینده به استدلال و حمایت از تنش زدایی ادامه داد و «تعامل صلح‌آمیز در اروپای شرقی» را در مجله فارین افرز منتشر کرد و پس از بحران موشکی کوبا به حمایت از سیاست‌های غیرمتضادانه ادامه داد، به این دلیل که چنین سیاست‌هایی ممکن است اروپای شرقی را نادیده بگیرد. کشورهایی که از آلمان متجاوز می‌ترسند و اروپای غربی را آرام می‌کنند که از سازش ابرقدرت در راستای خطوط کنفرانس یالتا می‌ترسند. برژینسکی در کتابی در سال ۱۹۶۲ علیه احتمال انشعاب چین و شوروی استدلال کرد و گفت که همسویی آنها «شکاف و احتمالاً تجزیه نمی‌شود.»
برژینسکی به حمایت از تعامل با دولت‌های اروپای شرقی ادامه داد و در عین حال نسبت به دیدگاه دوگل در مورد «اروپا از اقیانوس اطلس تا اورال» هشدار داد. او همچنین از جنگ ویتنام حمایت کرد. در سال ۱۹۶۶، برژینسکی به عضویت شورای برنامه‌ریزی سیاست وزارت امور خارجه ایالات متحده منصوب شد (سخنرانی پرزیدنت جانسون در ۷ اکتبر ۱۹۶۶، «ساختمان پل» محصول نفوذ برژینسکی بود). در سال ۱۹۶۸، برژینسکی در اعتراض به گسترش جنگ توسط رئیس‌جمهور جانسون از شورا استعفا داد. سپس مشاور سیاست خارجی معاون رئیس جمهور هوبرت هامفری شد. رویدادهای چکسلواکی انتقادات برژینسکی را از موضع تهاجمی جناح راست نسبت به دولت‌های اروپای شرقی بیشتر تقویت کرد. خدمات او به دولت جانسون و سفر حقیقت یاب او به ویتنام، او را به دشمن چپ جدید تبدیل کرد.
برای مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۱۹۶۸، برژینسکی رئیس گروه ویژه سیاست خارجی هامفری بود. برژینسکی خواستار برگزاری یک کنفرانس پاناروپایی شد، ایده ای که در نهایت در سال ۱۹۷۳ به عنوان کنفرانس امنیت و همکاری اروپا به ثمر نشست. در همین حین، او به یکی از منتقدان برجسته هم کاندومینیوم تنش زدایی نیکسون-کیسینجر و هم صلح طلبی جورج مک گاورن تبدیل شد.
در دولت کارتر
او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۷۶ آمریکا حامی جیمی کارتر بود. در دولت کارتر، از آنجا که کارتر آشنایی کامل به مسائل خارجی و بین‌المللی نداشت، برژینسکی را به مشاور ارشد امنیت ملی در کاخ سفید گماشت. از مهم‌ترین فعالیت‌های او در این دوران به دور ساختن مصر از شوروی با ترتیب دادن قرارداد کمپ دیوید و صلح مصر و اسرائیل می‌توان نام برد.
در دوران او مناسبات آمریکا با چین به حالت عادی درآمد و جیمی کارتر به چین رفت. سپس به خاطر دشمنی که با شوروی داشت، با کمک عربستان سعودی و پاکستان مجاهدان مسلمان را در افغانستان بر ضد شوروی مجهز کرد.