cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نبرد ادسا
نگاره‌هایی از تحقیر والرین توسط شاپور
لاکتانتیوس، اشاره کرده بود که والرین در زمان اسارت و تا پیش از مرگ، مورد توهین و تحقیرهای قابل توجی واقع شده‌بود، به عنوان نمونه، موظف شده‌بود تا هرگاه شاپور قصد سوارشدن بر روی اسبش را داشت، به عنوان پله انسانی در زیر اسب شاه به شکل چهار زانو قرار بگیرد تا شاه با رفتن بر روی او راحت‌تر سوار بر اسبش شود. براساس ادعای لاکتانتیوس، پس از تحمل بدرفتاری‌های طولانی و تحقیرهای از این دست، والرین تحملش را از دست داد و از شاپور خواست تا با دریافت غرامت قابل توجهی، وی را رها کند. در پاسخ به جسارت والرین، بر اساس یکی از روایت‌ها، شاپور او را مجبور می‌کند تا طلای مذاب بخورد و در نهایت از عوارض خوردن طلای مذاب کشته می‌شود. دیگر روایت این است که والرین پس از وادار شدن به مصرف طلای مذاب نمی‌میرد، اما شاپور دستور می‌دهد تا پوست او کنده شود و پس از پرشدن با کاه، به معبدی منتقل شود. لاکتانتیوس مدعی شده بود که تنها پس از شکست ساسانیان از امپراتوری روم بود که باقی‌ماندهٔ پیکر والرین به سبک رومی‌ها سوزانده شد و خاکسپاری برایش ترتیب داده‌شد. در مورد نقش شاهزاده‌ای چینی که او هم در اسارت شاپور بود، در حوادثی که منجر به مرگ والرین شد، در میان تاریخ‌نگاران بحث وجود دارد. والرین تا پیش از اسارت، باورمندان مسیحی و رهبران جامعه مسیحی روم را با قساوت تمام، تار و مار کرده‌بود و با توجه به تعلق لاکتانتیوس به باورهای مسیحیت و تلاش وی بر تأثیرگذاری بر کنستانتین یکم با تعریف عاقبت تراژدیک والرین، که نشان از تحقیر بی‌سابقهٔ امپراتور ضدمسیحی روم توسط دشمنان تاریخی رومی‌ها داشت، به عنوان منبع مرجع و بی‌طرف حوادث، مورد شک است.
تونی بروکز (راننده مسابقه)
چارلز آنتونی «تونی» استندیش بروکز (Charles Anthony "Tony" Standish Brooks؛ زادهٔ در داکینفیلد، تیمساید – ۳ مهٔ ۲۰۲۲) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که از فصل  تا  در مجموع در ۳۹ گراند پری شرکت کرد.بروکز در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۳ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۳ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۱۰ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۶ بار به پیروزی دست یافت و ۷۵ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
پولمن (ابهام‌زدایی)
پولمن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوه پوروشیری
کوه پوروشیری یا هوروشیری یک کوه با ارتفاع ۲۰۵۲ متر در هوکایدو ژاپن است این کوه بلندترین کوه در منطقه هوکایدو است و یکی از ۱۰۰ کوه معروف ژاپن است.
سیارک ۱۸۶۹۸
سیارک ۱۸۶۹۸ هجده هزار و ششصد و نود و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۰ آوریل ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰.۷ است.
حزب محافظه‌کار (ابهام‌زدایی)
حزب محافظه‌کار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جابان (دماوند)
جابان ( واقع در دماوند)، روستایی از توابع بخش مرکزی و دهستان ابرشیوه شهرستان دماوند میباشد که در استان تهران قرار دارد و از نظر جغرافیایی در جنوب شرقی رشته کوه های البرز و ضلع جنوبی زرین کوه قرار داد
دسترسی
روستای جابان در فاصله 70 کیلومتری شرق شهر تهران به سمت فیروزکوه قراردارد ، نزدیک ترین شهر ها به این منطقه شهر آبسرد (فاصله 7 کیلومتر) و شهرستان دماوند (فاصله 15 کیلومتر) است.
جغرافیا
منطقه جابان در امتداد جنوب شرقی رشته کوه البرز و در 5 کیلومتری ضلع جنوبی زرین کوه قراردارد ، ارتفاع از سطح دریا این منطقه بطور تقریبی 2852 متر است، منطقه جابان بعلت قرار گیری در ضلع جنوبی زرین کوه و سرزمین جلگه ای دارای رودخانه هفت چشمه میباشد که از زرین کوه سرچشمه میگیرد و تا روستای سرخده امتداد دارد.
جمعیت شناسی
این روستا در دهستان ابرشیوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۵۴۰ نفر (۷۵۷خانوار) بوده‌است و درحال حاضر (سال 1401) بصورت غیررسمی دارای 7000+ نفر جمعیت (بومی ، اتباع ، ویلانشینان) میباشد و جمعیت این منطقه بعلت موقعیت جغرافیایی مناسب بصورت روزافزون درحال رشد است.
تخمه ژاپنی یا جابانی ؟
منطقه جابان زمانی تولیدکننده تخمه جابانی از نوعی هندوانه خاص بود که در این منطقه بعمل میامد و بعدها در بین مردم ایران بعلت تشابه اسمی به ژاپن و شناخت کمتر منطقه جابان به تخمه‌ژاپنی معروف شد اما در اصل تخمه جابونی است.
سیب دماوند ؟!
سیب دماوند در واقع متعلق به منطقه جابان و سربندان و خسروان میباشد که بعلت گسترده بودن منطقه کشت به سیب دماوند شناخته شده است و همجنین منطقه جابان محل کشت انواع درختان میوه مانند سیب ، هلو ، گیلاس ، آلو ، آلبالو ، و ... است.
جستارهای وابسته
گرد آورنده
سید علی اصغر میرعلی
محمدمهدی پهلوانی
آنجلا ویسر
آنجلا ویسر (Angela Visser؛ زادهٔ October 18, 1966) یک بازیگر سینما اهل هلند است. او در سال ۱۹۸۹ در رقابت های بانوی دنیا شرکت کرد. او دراین رقابت ها همه رقیبان دوره نیمه نهایی را پشت سر گذاشت. او توسط داوران انتخاب شد و بعد از او در جایگاه دوم لویس از سوئد حضور داشت. در این رقابت ها شرکت کنندگان از کشور های دیگری همچون آلمان، ونزولا، فنلاند، جامائیکا و شیلی نیز حضور داشتند.
ان‌جی‌سی ۴۳۸
ان‌جی‌سی ۴۳۸ (NGC 438) نام یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی سنگتراش است.
پروانه شکار
شکار ممکن است به‌طور غیررسمی توسط قانون نانوشته، خویشتن‌داری، قوانین اخلاقی یا قوانین دولتی تنظیم شود. اهداف درخواست پروانه شکار شامل حفاظت از گنجینه‌های طبیعی، و افزایش درآمد مالیاتی (اغلب، اما نه همیشه، برای وجوه ویژه) است.
تاریخی
پروانه‌های شکار هزاران ساله است. یکی از اولین قوانین شکار در سنت کامن لا از زمان ویلیام یک (حکومت در انگلستان از سال ۱۰۶۶) بود. در مدخل پیتربورو کرونیکل در سال ۱۰۸۷، The Rime of King William در این آیه گزارش داد که:
آمیب آزادزی
آمیب آزادزیبه‌طور کلی انگل‌ها به دو زیر سلسله تقسیم می‌شود که شامل تک یاخته‌ها و پریاخته‌ها متازوآها هستند. تک یاخته‌ها موجوداتی تک سلولی هستند که انفرادی یا به شکل کلنی زندگی می‌کنند.
هر تک یاخته یک واحد کامل است. تک یاخته‌های مهم انسانی در چهار شاخه قرار می‌گیرند.
انسان برای برخی از آن‌ها میزبان طبیعی و برای برخی دیگر میزبان اتفاقی محسوب می‌شود. بعضی از آن‌ها مثل انتامبا هیستولیتیکا برای میزبان خود کاملاً بیماری‌زا بوده بعضی مانند انتامبا پولکی که میزبان اصلی خوک و میمون است باعث اختلالات خفیف و اسهال در انسان می‌شود.
لیلی، میشیگان
لیلی (به انگلیسی: Lilley Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیویگو، میشیگان واقع شده‌است. لیلی ۹۲٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رابرت هامفریز
رابرت هامفریز سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال 1956 میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
محوطه فیلده
محوطه فیلده مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان رودبار، جنوب غرب رستم‌آباد جنوبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فی (ابهام‌زدایی)
فی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یورودنس
یورودنس که با نام‌های یوروهاوس، یوروتکنو، یورو-ان‌آرجی و هندز آپ هم در اروپا شناخته می‌شود، یکی از سبک‌های موسیقی رقص الکترونیکی است که از اواخر دهه ۸۰ میلادی یا اوایل دهه ۹۰ میلادی در اروپا شکل گرفت.
جایزه بزرگ ژاپن
دو دورهٔ نخست جایزه بزرگ ژاپن در سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ در پیست فوجی برگزار شد. سپس مدتی از تقویم مسابقات حذف شد و در سال ۱۹۸۷ جایزه بزرگ در پیست سوزوکا به ژاپن بازگشت. بیست سال پیاپی مسابقه در این پیست برگزار شد و یکی از چالش‌برانگیزترین مسابقات فصل بود. در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ ژاپن در پیست تی‌آی میزبان جایزه بزرگ پاسیفیک بود و به این ترتیب، ژاپن جزء هفت کشوری شد که دو جایزه بزرگ را در یک فصل برگزار کرده‌است. (کشورهای دیگر این فهرست شامل بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده هستند) در فصل ۲۰۰۷ مسابقه به پیست فوجی که به تازگی بازطراحی شده‌بود، بازگشت. پس از دو مسابقه، دوباره جایزه بزرگ به پیست سوزوکا منتقل شد. طبق توافقی که میان تویوتا و هوندا به عنوان مالکان دو پیست منعقد شده‌بود، قرار بود جایزه بزرگ ژاپن به تناوب در هر پیست برگزار شود؛ ولی در ژوئیه ۲۰۰۹ تویوتا اعلام کرد در سال ۲۰۱۰ میزبانی مسابقه را در پیست فوجی به عهده نخواهد داشت. در نتیجه جایزه بزرگ ژاپن در سوزوکا ماند و از آن زمان، هر ساله در این پیست برگزار می‌شود.
سرآغاز
نخستین دورهٔ جایزه بزرگ ژاپن به عنوان مسابقهٔ خودروهای ورزشی در مهٔ ۱۹۶۳ در پیست سوزوکا در جنوب غربی ناگویا برگزار شد. در سال ۱۹۶۴ نیز سوزوکا میزبان مسابقه بود. در هشت سال بعدی، این مسابقه به پیست فوجی در غرب یوکوهاما منتقل شد. یکی از پیچ‌های این پیست دارای دیواره بود و صحنهٔ چند تصادف مرگبار بود.
پیست فوجی
نخستین جایزه بزرگ ژاپن از مجموعه رقابت‌های فرمول یک در سال ۱۹۷۶ در مسیر بسیار سریع و ۴٫۶ کیلومتری پیست فوجی برگزار شد. مسابقه تحت تأثیر بادهای موسمی برگزار می‌شد و رقابت قهرمانی میان جیمز هانت و نیکی لائودا در جریان بود. لائودا که از تصادفی در جایزه بزرگ آلمان جان سالم به در برده‌بود، تصمیم گرفت از مسابقه کناره‌گیری کند. باران شدید متوقف شد. هانت پس از یک تعویض لاستیک کُند، به رتبهٔ پنجم سقوط کرد؛ ولی خود را تا رتبهٔ سوم بالا کشید. به این ترتیب چهار امتیاز لازم برای کسب قهرمانی را به دست آورد و با اختلاف یک امتیاز نسبت به لائودا قهرمان شد. ماریو اندرتی برندهٔ مسابقه شد و دومین پیروزی خود در فرمول یک را به دست آورد. در مسابقهٔ بعدی، برخورد خودروهای ژیل ویلنوو و رونی پترسون باعث پرتاب شدن خودروی فراری ویلنوو به منطقه‌ای محصور و کشته شدن دو تماشاگر شد. سومین مسابقه قرار بود در آوریل ۱۹۷۸ برگزار شود؛ ولی برای یک دهه از برنامهٔ فرمول یک حذف شد و مدت بیشتری طول کشید تا به پیست فوجی بازگردد.
پیست سوزوکا
در سال ۱۹۸۷ فرمول یک به ژاپن بازگشت و این بار جایزه بزرگ در ورزشگاه جدیدی به نام پیست سوزوکا که در مالکیت هوندا بود و بازطراحی شده‌بود، برگزار شد. این پیست به سرعت میان رانندگان و هواداران محبوب شد و برخی از جذاب‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین لحظات تاریخ فرمول یک در آن رقم خورد.
پاول موگیلوتس
پاول موگیلوتس (Павел Серге́евич Могилевец؛ زادهٔ January 25, 1993) یک بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
جایزه بزرگ ژاپن
پیست سوزوکا
در نخستین مسابقه، نایجل منسل در زمان تمرین، به‌شدت تصادف کرد و به دلیل تشدید مصدومیت قدیمی کمرش نتوانست مسابقه را آغاز کند. در نتیجه هم‌تیمی او نلسون پیکه قهرمان شد. گرهارد برگر برندهٔ مسابقه شد و نخستین پیروزی فراری از سال ۱۹۸۵ را کسب کرد.
پاول موگیلوتس
وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده‌است.
جایزه بزرگ ژاپن
رقابت آلن پروست و آیرتون سنا
پیست سوزوکا در دشمنی میان آلن پروست و آیرتون سنا نقش داشت. در آن زمان، این دو نفر بهترین رانندگان فرمول یک شمرده می‌شدند.
مسابقهٔ ۱۹۸۸ قهرمان جهان را از بین سنا و پروست مشخص می‌کرد. سنا بخت بیشتری برای قهرمانی داشت؛ زیرا در آن زمان، یازده نتیجهٔ برتر هر راننده در رقابت قهرمانی محاسبه می‌شد و سنا که تا آن زمان یک مسابقه کمتر از پروست به پایان رسانده‌بود، فرصت بیشتری برای کسب امتیاز داشت. در آن فصل، مک‌لارن موتور قدرتمند هوندا را داشت و در ۱۴ مسابقهٔ پیشین، تنها یک مسابقه را واگذار کرده‌بود. سنا آغاز خوبی نداشت و تا رتبهٔ چهاردهم نزول کرد؛ در حالی که پروست رهبر مسابقه بود. سپس باران آغاز شد و سنا که متخصص شرایط مرطوب بود، تاخت‌وتاز خود را آغاز کرد. او یک‌به‌یک از خودروها سبقت گرفت و پشت سر پروست رسید. جعبه دندهٔ پروست خراب شد و سنا از او نیز گذشت. سنا پیروز شد و پروست در رتبهٔ دوم ایستاد. مجموع امتیاز پروست بیشتر از سنا بود؛ ولی پیروزی‌های سنا بیشتر بود و طبق قانون امتیازدهی آن زمان، رتبهٔ دوم پروست هیچ امتیازی به او اضافه نمی‌کرد. در نهایت، سنا قهرمان فصل ۱۹۸۸ شد.
در فصل ۱۹۸۹ با وجود ممنوعیت موتورهای توربوشارژ، همچنان مک‌لارن-هوندا بر فرمول یک سلطه داشت و از ۱۴ مسابقهٔ آن فصل در ۱۰ مسابقه پیروز شده‌بود. پیش از این مسابقه، دشمنی میان پروست و سنا افزایش یافته‌بود و رابطهٔ آن‌ها به پایین‌ترین سطح رسیده‌بود. پروست رابطهٔ نزدیک‌تری با مهندسان هوندا داشت و افراد پیرامون او ۴ یا ۵ برابر پروست بودند. محبوبیت سنا در ژاپن به سود هوندا بود و مک‌لارن به دنبال رابطه‌ای بلندمدت با هوندا بود. پیش از جایزه بزرگ ژاپن، پروست ۱۶ امتیاز بیشتر از سنا داشت. سنا باید در ژاپن و استرالیا برنده می‌شد و پروست روی سکو نمی‌رفت. سنا بهترین زمان را به دست آورد تا مسابقه را در خط یک آغاز کند. خودروی سنا در پیچ‌ها سریع‌تر بود و خودروی پروست در مسیرهای مستقیم.
دو خودرو به یکدیگر قفل شده بودند. مارشال‌ها دو خودرو را از هم جدا کردند و خودروی سنا را عقب‌عقب به پیست بازگرداندند. سپس خودرو را به جلو هل دادند و سنا دوباره موتور خود را روشن کرد. سرعتی که پروست و سنا پیش از برخورد داشتند، به اندازه‌ای زیاد بود که فاصلهٔ قابل اطمینانی نسبت به سایر رقبا ایجاد کرده‌بود. سنا جلوتر از آلساندرو نانینی به پیست بازگشت و رهبری مسابقه را حفظ کرد. سنا نخستین راننده‌ای بود که از خط پایان گذشت؛ ولی جلسه‌ای پس از مسابقه برگزار شد و مسئولان فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی او را رد صلاحیت کردند. مک‌لارن فرجام‌خواهی کرد؛ ولی این درخواست رد شد.
مسابقهٔ ۱۹۹۰ نیز مانند سال ۱۹۸۹ بحث‌برانگیز بود. مانند سال گذشته، رقابت قهرمانی میان پروست و سنا بود؛ ولی این بار سنا ۹ امتیاز برتری داشت. در جلسه‌ای که پیش از مسابقه برگزار شد، سنا به تفسیر مضحک از قوانین اعتراض کرد. قرار بود که او مسابقه را در خط یک آغاز کند. سنا درخواست کرد جای دو نفر اول تغییر کند تا نفر اول در سمت چپ که تمیزتر بود بایستد. ژان-ماری بالستر (رئیس فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی که گفته می‌شد در مسابقهٔ سال گذشته با دخالت او سنا رد صلاحیت شده) با این درخواست مخالفت کرد. پروست از سنا پیش افتاد و سنا تلاش کرد در پیچ اول از او سبقت بگیرد. پروست به سمت راست پیچید تا در خط مسابقه قرار گیرد و سنا به او برخورد کرد. هر دو خودرو به دیوارهٔ لاستیکی انتهای محدودهٔ پیست برخورد کردند. به این ترتیب، قهرمانی سنا در مسابقات فصل ۱۹۹۰ قطعی شد. مسئولان فدراسیون که در سال گذشته جریمه‌ای برای پروست در نظر نگرفته بودند، در این مسابقه نیز سنا را جریمه نکردند. در ادامهٔ مسابقه، گرهارد برگر و نایجل منسل نیز کنار رفتند و نلسون پیکه به پیروزی دست یافت.
۱۹۹۱ تا ۲۰۰۶
در فصل ۱۹۹۱ رقابت قهرمانی میان سنا و منسل بود. پروست که هیچ پیروزی با خودروی فراری به دست نیاورده بود، پس از جایزه بزرگ ژاپن از تیم اخراج شد. منسل در دور دهم کنار رفت و سنا به قهرمانی دست یافت. سنا برای تشکر از هم‌تیمی خود گرهارد برگر به او اجازه داد برندهٔ مسابقه شود. فصل ۱۹۹۲ نخستین باری بود که جایزه بزرگ ژاپن در سوزوکا قهرمان را تعیین نمی‌کرد. منسل چهار مرحله پیش از آن، قهرمانی خود را قطعی کرده‌بود. این مسابقه با پیروزی ریکاردو پاترسه تمام شد. در مسابقهٔ ۱۹۹۳ سنا از پروست (که در مرحلهٔ پیش، چهارمین قهرمانی خود را به دست آورده‌بود) پیش افتاد و پیروز شد. در این مسابقه، ادی ایروین که در رقابت با دیمون هیل بود، در تلاش بود از آیرتون سنا سبقت بگیرد و یک دور عقب‌افتادگی خود را جبران کند. پس از مسابقه، سنا به شدت با ایروین مشاجره کرد و مشتی به او زد. سپس در مصاحبهٔ زندهٔ تلویزیونی، از ایروین انتقاد کرد.
در فصل ۱۹۹۴ رقابت میان هیل و میشائیل شوماخر بود. با وجود برتری شوماخر در پیست‌های تر، هیل برندهٔ مسابقهٔ ژاپن شد. در مسابقهٔ ۱۹۹۵ ژان آلسی که برخلاف سایر رانندگان با لاستیک خشک آغاز کرده‌بود، بارها وادار شد از چند خودرو سبقت بگیرد و تا ۵ دور به پایان مسابقه، دوم بود؛ ولی به دلیل خراب شدن خودرو کناره‌گیری کرد. در فصل ۱۹۹۶، ژاپن میزبان آخرین مسابقهٔ فصل بود و ژاک ویلنوو و دیمون هیل برای قهرمانی رقابت می‌کردند. در دور ۴۷ ویلنوو یکی از چرخ‌های خود را از دست داد و قهرمانی به هیل رسید.
در فصل ۱۹۹۷ شوماخر برندهٔ جایزه بزرگ ژاپن شد و رقیبش ویلنوو به دلیل بی‌توجهی به پرچم زرد در یکی از مراحل تمرین، رد صلاحیت شد. دو مسابقهٔ بعدی با پیروزی میکا هاکینن به پایان رسید. پنج مسابقهٔ پس از آن با برتری فراری همراه بود. چهار پیروزی توسط شوماخر و یک پیروزی توسط روبنس باریکلو کسب شد. در مسابقهٔ ۲۰۰۵ بیشتر رانندگان برتر از خط‌های آخر مسابقه را آغاز کردند و کیمی رایکونن که در خط ۱۷ بود، برنده شد. در مسابقهٔ ۲۰۰۶ شوماخر نفر اول بود؛ ولی به دلیل خرابی موتور کنار رفت و بخت دستیابی به هشتمین قهرمانی را از دست داد.
توسعهٔ مجدد فوجی
فدراسیون بین‌المللی در ۲۴ مارس ۲۰۰۶ اعلام کرد مسابقات آینده دوباره در پیست فوجی (تحت مالکیت تویوتا) در اویاما، شیزوئوکا برگزار خواهد شد. این خبر باعث آشفتگی عده‌ای شد؛ زیرا پیست سوزوکا محبوب بسیاری از رانندگان بود.
در ۸ سپتامبر اعلام شد جایزه بزرگ ژاپن از سال ۲۰۰۹ به صورت متناوب در فوجی و سوزوکا برگزار خواهد شد. مسابقهٔ ۲۰۰۷ در باران شدید و پشت سر خودروی ایمنی آغاز شد و با پیروزی لوئیز همیلتون به پایان رسید. هیکی کوالاینن و رایکونن، دوم و سوم شدند تا برای نخستین بار، دو رانندهٔ فنلاندی روی سکو بایستند. در مسابقهٔ ۲۰۰۸ پیچ نخست مشکلاتی برای خودروهای فراری و مک‌لارن به وجود آورد و فرناندو آلونسو با خودروی رنو پیروز شد.
بازگشت به سوزوکا
در ژوئیه ۲۰۰۹ تویوتا اعلام کرد به دلیل رکود اقتصاد جهانی، جایزه بزرگ ژاپن در سال ۲۰۱۰ به فوجی باز نخواهد گشت. به نقل از آسوشیتد پرس «ادامه میزبانی مسابقات فرمول یک ممکن بود حیات شرکت را تهدید کند». در نتیجه جایزه بزرگ ژاپن ۲۰۱۰ که قرار بود در فوجی برگزار شود، در سوزوکا برگزار شد. در مسابقهٔ ۲۰۱۱ سباستین فتل با کسب رتبهٔ سوم، دومین قهرمانی خود را قطعی کرد.
جایزه بزرگ ژاپن همواره یکی از محبوب‌ترین مسابقات فرمول یک بوده‌است. در مسابقهٔ ۱۹۹۰ موفقیت‌های هوندا به عنوان سازندهٔ موتور برای تیم‌های ویلیامز و مک‌لارن، حضور ساتورو ناکاجیما به عنوان نخستین رانندهٔ ژاپنی فرمول یک و محبوبیت سنا در ژاپن باعث شد سه میلیون نفر در قرعه‌کشی برای ۱۲۰ هزار بلیت موجود شرکت کنند. پس از کناره‌گیری ناکاجیما در سال ۱۹۹۱ و انصراف هوندا از رقابت در سال بعد، تمایل هواداران کاهش یافت. جایزه بزرگ ژاپن ۱۹۹۵ نخستین مسابقه‌ای بود که همهٔ بلیت‌های آن به فروش نرفت. ورود رانندگان ژاپنی جدید مانند تاکوما ساتو و بازگشت هوندا و تویوتا به فرمول یک، باعث رونق دوبارهٔ این مسابقه شد؛ ولی هوندا در پایان فصل ۲۰۰۸ و تویوتا در فصل بعد، به دلیل مشکلات اقتصادی از فرمول یک خارج شدند.
هوندا در فصل ۲۰۱۵ به فرمول یک بازگشت. در ۲۳ اوت ۲۰۱۳ تمدید قرارداد جایزه بزرگ ژاپن تا پایان ۲۰۱۸ اعلام شد.
کریستال (کمیک)
کریستال با نام اصلی کریستالیا آماکلین، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده استن لی و طراح جک کربی خلق شده‌است؛ که برای اولین بار در شمارهٔ ۴۵ از مجموعه چهار شگفت‌انگیز (دسامبر ۱۹۶۵) حضور پیدا کرد. این شخصیت دارای توانایی کنترل عناصر چهارگانه شامل: آب، آتش، زمین و هوا به شکل دورکاری ذهن است و قادر به گسترش انواع دیگر مواد طبیعی همانند فلزات و الکتریسیته است. کریستال نخستین فرد شناخته شده در نژاد این‌هیومنز محسوب می‌شد و همچنین یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های این‌هیومنز است. کریستال پرنسس خانواده سلطنتی این‌هیومنز و خواهر مدوسا، ملکهٔ این‌هیومنز به‌شمار می‌رود. او اغلب همراه با سگ خانواده به نام لاک‌جا ظاهر می‌شود.
اولین حضور رسمی این شخصیت در دنیای سینمایی مارول در مجموعه تلویزیونی این‌هیومنز (۲۰۱۷) بود، که ایزابل کورنیش وظیفه بازی در این نقش را بر عهده داشت.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۹۹–۱۹۹۸
کوپا ایتالیا ۹۹–۱۹۹۸ پنجاه و دومین دوره این مسابقات بود که در ۲۳ اوت ۱۹۹۸ آغاز شد و در ۵ مه ۱۹۹۹ به پایان رسید. پارما برای دومین بار در تاریخ باشگاه و برای اولین بار پس از رقابت‌های ۹۲–۱۹۹۱ قهرمان مسابقات کوپا ایتالیا ۹۹–۱۹۹۸ شد. پارما در فینال فیورنتینا را شکست داد و در قانون گل‌های خارج از خانه با نتیجه مجموع ۳–۳ پیروز شد.
مارلین اشمیت
مارلین اشمیت (Marlene Schmidt؛ زادهٔ ۱۹۳۷) یک هنرپیشه اهل آلمان است.
خافور (روستا)
خافور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامهرمز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سلطان‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
قلعه منصور طالقان
قلعه منصور طالقان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طالقان، روستای هرنج طالقان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هویژو
خصوصیات
هویژو ۱۰٬۹۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۵۹۸٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژاکوبی ۱۲۰۴۰
سیارک ۱۲۰۴۰ دوازده هزار و چهلمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ مارس ۱۹۹۷ کشف شد.
سرخه ده (دماوند)
سرخه ده (دماوند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دماوند در استان تهران ایران است
جمعیت
این روستا در دهستان ابرشیوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱۷ نفر (۲۰۵خانوار) بوده‌است. مردم این روستا قوم کرد کرمانج و به زبان کرمانجی خراسانی که گویشی از زبان خراسان شمالی هست سخن می گویند
لستر سی. هانت
'''لستر سی. هانت''' سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۴ میلادی سناتور ایالت وایومینگ در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
سید شمس‌الدین یزدی
نسب سید
سید شمس الدین فرزند سید رکن‌الدین یزدی. پدر، از سادات عُریضی یا از سادات حسینی و محترم شهر است که در دوران کودکی و نوجوانی در یزد می‌زیسته است.
نجات از مرگ و رسیدن به افتخار
در هنگام اسارت سید رکن الدین فرزند ارشدش به نام میر شمس الدین محمد نوجوانی ۱۴ ساله یا جوانی ۲۴ ساله بود که به هنگام اسارت پدر در محلهٔ نابینایان یزد معروف به کوچه نو در در خانهٔ حاجی علی استر آبادی پنهان شده بود، در همان محله شخصی به نام خواجه علیشاه زندگی می‌کرد که مردی دین دار و متدین و عاری از گناه بود خواجه علیشاه در شبی از شب‌های جمعه پیامبر اکرم را در خواب می‌بیند در خواب پیامبر به او اشاره می‌کنند که فرزندم شمس الدین در خانه حاجی علی است. به نزد او رفته چارپایی به جهت سواری و یک هزار دینار آقچه (زر یا سیم مسکوک) به رسم خرجی به او بده که متوجه دارالسلطنهٔ تبریز گردد و پاداش آن در روز رستاخیز از من باز خواه، خواجه علیشاه در روز بعد ماجرا با حاجی علی استر آبادی در میان می‌گزارد و بعد از مدتی سید محمد را همان گونه که پیامبر فرموده بودند راهی تبریز پایتخت ایلخانان می‌کنند تا چاره‌ای برای رهایی پدرش از بند اتابک یوسف شاه پیدا کند.
سید محمد از یزد به طرف آذربایجان رهسپار شد و پس از شش روز به اوجان رسید و در منزلی در آن شهر سکنی گزید. پادشاهی امپراتوری ایران در دست مغولان و تحت سلطنت ابوسعید بهادرخان بود که در آن هنگام ابو سعید وزیری داشت به نام رشیدالدین فضل‌االله طبیب همدانی که مردی نیکو سیرت و خدا ترس بود، در شبی از شب‌ها خواجه پس از آداب فرایض و عبادات و ادای دعا و تسبیحات سر بر بالین فراغت نهاد و در عالم رؤیا پیامبر را مشاهده می‌کند که به خواجه امر می‌کند :ای غیاث الدین فرزند من شمس الدین بدین ملک آمده از حال او باز رسیده قصه او را به پادشاه ابو سعید بگوی و با خوشرفتاری از او استقبال کن، خواجه رشید الدین از شدت خوشحالی از خواب بیدار شده و مشغول عبادت می‌شود فردای آن شب خواجه دستور به جستجو سید شمس الدین داد و آن سید را در منزلی یافتند و با عزت و احترام تمام به نزد سلطان آوردند.
سلطان ابو سعید از روی لطافت و دلجویی احوال سید شمس الدین را جویا شد و سید شمس الدین با دلی پر درد شرح ماجرا را بازگو کرد و از ظلم و شقاوت اتابک یوسف شاه والی یزد گفت که جور و ستم به عرض و مال رعایا و زیردستان گشاده و سلوک او نه به طریق عدالت و نه لازمه ملک داریست، پادشاه چون سخنان آن جناب شنید و آثار صدق و صواب بر صفحات آن مقالات معاینه دید ایلچی (فرستاده) به جانب یزد روانه نمود و فرستاده پس از دستیگری افراد و نزدیکان اتابک یوسف شاه و بازپرسی جداگانهٔ هر یک از آنان، سید رکن الدین را از زندان آزاد کرد و اتباک یوسف شاه را به قلعه خور میز روانه کرد و یوسف نام ثانی نامی را به حکومت یزد گمارد و سید رکن الدین به منصب قاضی القضات شهر رسید
شهرت سید شمس الدین و فرجام آن
در آن هنگام که سید شمس الدین محمد در تبریز اقامت داشت لیاقت و شایستگی فراوان از خود نشان داد به صورتی که پس از مدتی صاحب مقام و منصب مهمی شد و روز به روز به اعتبار و قدرتش افزوده می‌شد به‌طوری‌که امرا و شاهزادگان کامکار و پر آوزاره مطیع و زیر دست سید گشتند. به دستور خواجه رشیدن فضل‌الله همدانی یکی از دختران یا خواهران محبوب و زیبا و محترمه خود را به عقد سید محمد درآورد و از این جهت پایه قدرت و منزلت آن سید عالیشان از ایوان کیوان در گذشت. و از آن به بعد بود که تعامل و مبادلات دو شهر تاریخی یزد و تبریز به حد اعلاء رسید و آثار زیادی از آن دوران توسط سید شمس الدین محمد و همسر مکرمه اش و رشیدالدین فضل‌الله وزیر در یزد و خصوصاً در محلهٔ چهار منار احداث گردید، «حتی زیلوهای بسیار زیبایی را جهت مسجد جامع کبیر به سفارش سید شمس الدین از تبریز به یزد می‌فرستادند» سرانجام در سال ثلث و ثلثین و سبعمائه (۷۳۳ هجری) سید شمس الدین محمد پس از گذشت یک سال از وفات پدر بزرگوارش در تبریز دیده از جهان فرو بست و بدن مطهرش را از تبریز به یزد آورده و در زیر گنبد مدرسهٔ شمسیه (چهارمنار) به خاک سپردند. از سید و همسرش یک دختر به جا ماند که حرم امیر معین الدین اشرف بود، از نوادگان سیذ شمس الدین که فرزندان دختر ایشان و امیر معین الدین اشرف بودند از سه اولاد پسر در تواریخ نام برده شده‌است یکی امیر رکن الدین شاه حسن و دیگری امیر شرف الدین حسین و سومی هم امیر کمال الدین شاه علی، مشهورترین آنان امیر رکن الدین شاه حسن وزیر اعظم شاه شجاع مظفری بود و چنانچه در ضمن احوال پادشاه مرحوم سمت گزارش یافته به درجه بلند شهادت رسید. در میان مردم مشهور و بر زبان خاص و عام زبانزد است که هر که در روز شنبه یا چهارشنبه بر سر مزار آن حضرت چهل مرتبه سورهٔ توحید (قل هو اللّه احد) تلاوت و قراءت نماید به مطالب دارین (دنیا و آخرت) کامیاب می‌گردد. متوطنین دارالعباده (ساکنین شهر یزد) توفیق به جهت زیارت آن جناب روز سه شنبه اختیار نموده‌اند و روغن گل زرد در آن مزار متبرک می‌سوزانند و دعا نموده به حاجت می‌رسند.
لیتوکستین
لیتوکستین (Litoxetine) یک داروی ضدافسردگی است که در اوایل دهه ۱۹۹۰ برای درمان افسردگی تحت کارآزمایی‌های بالینی قرار داشت. این دارو به عنوان مهارکننده بازجذب سروتونین و آنتاگونیست گیرنده HT3-5 عمل می‌کند. این دارو دارای ویژگی ضدتهوع قدرتمندی است و برخلاف داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) چندان با عارضه جانبی تهوع و استفراغ همراه نیست. در اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی روند ساخت و بررسی این دارو متوقف شد.
میدوری
میدوری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
منسوجات بی‌بافت
منسوجات بی بافت گونه‌ای از پارچه است که بدون بافت تولید می‌شود بدین شکل که الیاف در هم آمیخته شده و بر روی آن‌ها عملیات اتصال انجام می‌شود. در حال حاضر ۳۰٪ از منسوجات جهان بی بافت می‌باشد و روز به روز به تعداد آن‌ها اضافه می‌شود. رایج‌ترین گونه این منسوجات نمد است. ماسک‌ها، پادری‌ها، ایزوگام، انواع عایق‌ها، کاغذهای دیواری و … انواعی از منسوجات بی بافت هستند.
منسوجات بی بافت (NON-WOVEN) منسوجاتی هستند که مستقیماً از الیاف جدا از هم به وجود می‌آیند. به این صورت که الیاف به صورت‌های مختلف در کنار هم قرار گرفته و بوسایل مختلف از جمله سوزن زنی (NEEDLING MACHINE)، حرارتی (TERMOBONDING) یا با استفاده از چسب یا بایندر (CHEMICAL BONDING) به یکدیگر اتصال یافته و تولید یک سطح کامل به صورت پارچه می‌نماید.
منسوجات بی بافت امروزه در پروژه‌های عمرانی و کارهای پزشکی بیشترین کاربرد را دارد. امروزه به عنوان تصفیه کننده خون در دستگاه‌های کلیه و قلب مصنوعی و نیز به عنوان پوشش‌های پانسمان پیشرفته کاربرد دارند.
منسوجات بی بافت که نام علمی آن Nonwoven fabrics است امروزه کاربردهای وسیعی پیدا کرده‌اند و روزانه به تعداد محصولات این صنعت افزوده می‌شود. مهم‌ترین کاربرد این صنعت در بهداشت و درمان است که لباس‌های بیمارستانی، پدها، ست‌های جراحی، چسب زخم‌ها، باند و گاز و … را شامل می‌گردد. پارچه بی بافت، موکت‌ها، کاغذ، دستمال کاغذی، انواع دیوارپوش‌ها و عایق‌ها نظیر ایزوگام، پارچه‌های اسپن باند، پدهای بهداشتی، قسمت جاذب پوشک بچه و…. از دیگر محصولات صنعت بی بافت به‌شمار می‌آیند. منسوجات بی بافت تقریباً در همه صنایع و اصناف استفاده‌های منحصر به فردی را دارند. از جمله پر مصرف‌ترین صنایع می‌توان به صنعت تبلیغات و بسته‌بندی، کشاورزی، بهداشتی و آرایشی، راه‌سازی و صنعت ساختمان اشاره کرد. برای نمونه امروزه ساک دستی‌های پارچه ای یکی از بزرگترین مصرف‌کنندگان پارچه‌های اسپن باند بعد از صنعت تولید لباس‌های بیمارستانی است. تولید با حجم و سرعت بالا، قیمت بسیار نازل، بازیافت آسان و طیف وسیع محصولات قابل تولید با این منسوجات از دلایل محبوبیت روزافزون این ابداع بشر است. به‌طور خلاصه منسوجات بی بافت حاصل در هم تنیدگی (Bonding) الیاف مختلف و ایجاد بستر یا همان منسوج می‌باشند. در این صنعت از تار و پود خبری نیست. این اتصال و درهم تنیدگی الیاف توسط فشار، حرارت، ضبه یا مواد شیمیایی انجام می‌شود که هریک از این روش‌ها، محصول با خواص متفاوتی را به دست می‌دهند. صنعت منسوجات بی بافت روز به روز در حال توسعه و گسترش است، خوشبختانه در ایران نیز این صنعت رشد چشمگیری داشته‌است، به گونه ای که در سال‌های اخیر شاهد رشد خط تولید اسپن باند و سایر منسوجات بی بافت در جای‌جای کشورمان بوده‌ایم. تعریف منسوجات بی بافت و روش‌های تولید آن: منسوجات بی بافت از یک لایه یا تار عنکبوتی تشکیل شده و از الیاف منقطع یا فیلامنتی می‌باشد پس از تشکیل لایه لازم است به روشی مناسب میان الیاف تشکیل دهنده لایه پیوند ایجاد گردد؛ بنابراین می‌توان مراحل تشکیل منسوجات بی بافت را به سه مرحله تقسیم کرد: در مرحله اول لایه از مواد خام (الیاف کوتاه یا فیلامنتی) تشکیل می‌شود و سپس فرایند ایجاد اتصال در لایه انجام گرفته و در نهایت پیچیده می‌شود. تشکیل تار عنکبوتی با لایه می‌تواند در یک فرایند خشک یا مرطوب انجام شود یا اینکه در مورد فیلامنت‌ها به‌طور مستقیم پس از ذوب ریسی این عمل صورت گیرد. ایجاد اتصال در لایه‌ها می‌تواند به صورت مکانیکی (سوزن زنی)، حرارتی (ترمو باندیگ)، شیمیایی (بوسیله مواد اتصال دهنده) یا هیدرودینامیکی (در گیر سازی به وسیلهٔ آب که فرایند اسپن لیث معروف است) انجام می‌شود. _قابل ذکر است که در فرایند شیمیایی از یک لایه چسب یا لاتکس استفاده می‌شود_ مواد خام مصرفی برای تولیدات منسوجات بی بافت: الیاف مصرفی برای این تولیدات را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: ۱: الیاف طبیعی مانند پنبه کتان و غیره ۲:الیاف مصنوعی از جمله الیاف منقطع یا فیلامنتی ترموپلاستیک الیاف دیگر مانند شیشه، فلزی و غیره مواد خام دیگر شامل خمیر چوب، گرانول‌ها، پودر مواد فوق جاذب، مواد تکمیلی و غیره می‌باشد؛ که در این میان تنها خمیر چوب با توجه به بالا بودن میزان مصرف آن از اهمیت برخوردار است. الیاف پلی پروپلین بیشترین مصرف را در این نوع تولیدات دارند و از انواع الیاف منقطع و فیلامنتی دیگر نظیر پلی آکریلونیترل و پلی آمیر و الیاف دو جزئی و غیره نیز استفاده می‌شود. بعد از پلی پروپیلن الیاف پلی اتیلن ترفتالات (پلی استر) بیشترین مصرف را در این منسوجات دارد. همچنین ویسکونر به میزان قابل ملاحظه ایی در تولید منسوجات بی بافت استفاده می‌شود.
فرایند تولید منسوجات بی بافت
مراحل تولید منسوجات بی بافت در سه مرحله اصلی انجام میگرد که در زیر به این مراحل اشاره کرده‌ایم:
در مرحله اول لایه ای از رشته‌های الیاف یا فلامنت از مواد اولیه ای نظیر پلی استر و پلی پروپیلن تشکیل می‌شود، سپس فلامنتها با استفاده از روش‌های خاص به یکدیگر متصل می‌گردد.
در نهایت شبکه ای منظم به صورت تار عنکبوت از فلامنت‌های متصل ایجاد شده که تشکیل یک لایه منسوج نبافته را می‌دهند. از آنجائیکه در این صنعت تشکیل منسوج یا پارچه، بدون استفاده از نخ‌های ریسیده شده صورت می‌گیرد و تابع سیستم‌های بافت متداول روی ماشین‌های بافندگی (به‌صورت تار و پود) نیست، بنا به روش‌های شکل‌گیری لایه و اتصال دهی الیاف بهم به گروه‌های زیر تقسیم می‌شود:
فرایند شکل‌گیری لایی:
فرایند اتصال دهی:
منسوجات بی بافت اسپن لس به لحاظ شکل‌گیری لایه اولیه از گروه سیستم خشک ریزی می‌باشد که توسط دستگاه‌های کاردینگ صورت می‌گیرد که تا سال ۲۰۰۵ حدود ۹۰٪ کل منسوجات بی بافت در دنیا به این روش تولید می‌شدند و به لحاظ اتصال دهی و در هم رفتن الیاف به روش مکانیکی صورت می‌گیرد. روش مکانیکی به‌طور عمده به ۲ دسته تقسیم می‌شوند (در اتصال مکانیکی روش‌های دیگری هم هست چون کاربرد عمده ای ندارد بدان اشاره نمی‌شود)
روش سوزنی (needle punching)
در روش سوزنی یا needle-punching با استفاده از سوزن‌های خاص و ماشین مخصوص، الیاف در هم می‌روند و تشکیل یک‌لایی متراکم نمدی شکل را می‌دهند که در این روش تولید منسوج بی بافت با گرماژ پایین محدودیت دارد..
روش آب گره (Hydro entanglement)
در روش Hydro-entanglementبا استفاده از آب با فشار بالا در حدود 100-200 Bar پس از عبور از نازل مخصوص به صورت میله‌های سوزنی درآمده و بر روی الیاف اعمال می‌شود و الیاف پس از در هم رفتگی تشکیل یک لایه نمدی شکل نازک را می‌دهد. این نوع منسوج نبافته با نام تجاری اسپن لس معروف است.
امتیازات اسپن لس (SPUNLACE):
کاربردهای منسوجات بی بافت
کاربردهای مهم منسوجات بی بافت عبارتند از: بهداشتی، پزشکی. دستمال ضدعفونی شده، کالاهای خانگی لباس، پارچه‌ای مصرفی در تزیینات منزل ومصارف صنعتی و فنی آن‌ها شامل موارد زیر است: عایق کاری، فیلتراسیون، مهندسی عمران، راهسازی، کشاورزی و صنعت اتومبیل یک منسوج بی بافت را باید طوری طراحی کرد که هم از لحاظ ویژگی‌های رفتاری کاملاً متناسب با مصرف نهایی آن باشد. انتخاب مواد خام و خواص لیف یک فاکتور اساسی در تعیین خواص نهایی منسوجات بی بافت است. مهمترین کاربرد این منسوجات در کفپوش‌ها می‌باشد و در موکت و فرش ماشینی (به عنوان لایه میانی) کاربرد فراوانی دارد.
جالب است بدانید بسیاری از ملزومات پزشکی شامل انواع لباسها، ماسک‌ها، ملحفه‌ها، پدهای جراحی، زیراندازها و بسیاری از کالاهای مورد مصرف در منازل شامل دستمالها، کاورهای لباس، کاورهای توالت فرنگی، ساک‌های فانتزی و انواع کالاهای مورد مصرف در صنعت شامل انواع فیلترها، پاک کننده‌های پارچه ای، روکش‌های صنعتی و انواع محصولات آرایشی و بهداشتی مانند دستمال‌های مرطوب و … همه و همه از منسوجات بی بافت تولید می‌شوند. به‌طور کلی این کاربردها به سه دسته مصارف صنعتی، مصارف بهداشتی و مصارف پزشکی تقسیم می‌شوند.
منابع
http://en.wikipedia.org/wiki/Nonwoven_fabric
گروه ۳
گروه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ان‌جی‌سی ۴۲۷
ان‌جی‌سی ۴۲۷ (NGC 427) نام یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی سنگتراش است.
اسکیلد کامپوزیتس وایت نایت تو
اسکیلد کامپوزیتس وایت نایت تو یک جت چهار موتوره سفید رنگ و سفینه مدارگرد است که توسط شرکت اسکیلد کامپوزیتس توسعه یافته و سفینه فضایی دو در زیر بال‌های آن بسته می‌شد.
در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴، وی‌اس‌اس اینترپرایس یک سفینه فضایی توریستی از نوع فضاپیمای دو متعلق به شرکت ویرجین گلکتیک، جهت یک پرواز آزمایشی به این جت متصل شد که پس از رهایی در ارتفاع ۱۵۰۰ متری از این جت منفجر شد و در بیابان موهاوی ایالت کالیفرنیای آمریکا سقوط کرد. کمک‌خلبان سفینه جان خود را از دست داد و خلبان نیز به شدت زخمی شد.
چم هاشم دهقان
چم هاشم دهقان، روستایی از توابع بخش سلطان آباد شهرستان رامهرمز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رستم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 200 نفر (45خانوار) بوده‌است.
لیما، میشیگان
لیما (به انگلیسی: Lima Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وشتناو واقع شده‌است. لیما ۹۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
همگن (ابهام‌زدایی)
همگن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آلتران
آلتران (Altran) شرکت مهندسی فرانسوی است، که در زمینه ارائه خدمات تحقیق و توسعه، مشاوره فناوری اطلاعات و مشاور مدیریت فعالیت می‌نماید.
شرکت آلتران در سال ۱۹۸۲ توسط دو نفر از مشاوران شرکت کی‌پی‌ام‌جی بنام‌های الکسیس نیازف و هوبرت مارتیگنی تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر پاریس قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس یورونکست معامله می‌شود.
لجران
لَجْران یکی از روستاهای شهرستان گرمسار در استان سمنان است. این روستا در ۳ کیلومتری جنوب شهر گرمسار قرار دارد. لجران مرکز دهستان لجران در بخش مرکزی شهرستان گرمسار است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت لجران برابر با ۳۸۲ نفر (۱۰۲ خانوار) بوده‌است.
بیشتر اهالی لجران از طایفه‌های زندی - اُصانلو و  اِلیکایی هستند. . یک و نیم دانگ از لجران متعلق به دکتر کریم سنجابی بود که از پدرش ارث برده بود.
آب لجران از رودخانه حبله‌رود تأمین می‌شود و محصولاتش غلات، پنبه خربزه و لبنیات و شغل بیشتر اهالی، کشاورزی، گله‌داری و قالیچه‌بافی، گلیم‌بافی و پلاس‌بافی است.
لجران در قدیم جزئی از دهستان قشلاق از بخش گرمسار شهرستان دماوند به شمار می‌آمد.
زندان گرمسار در این روستا واقع است.
تورینگ (ابهام‌زدایی)
تورینگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جاده ای۴ (انگلستان)
جاده ای۴ (A4 road) یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده که از سیتی لندن شروع می‌شود در آوونموث در نزدیکی بریستول به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۰۳٫۸۱ کیلومتر است.
فهرست خودروهای شورلت
در زیر فهرست کاملی از خودروهای تولید شده توسط شرکت خودروسازی شورولت ذکر شده است.
یاسمین ملک‌نصر
یاسمین ملک نصر (زاده در تهران) کارگردان و بازیگر سینما ایرانی است وی کارگردان فیلم سینمایی درد مشترک و چند فیلم مستند از جمله افغانستان، حقیقت گمشده است.
زندگی‌نامه
یاسمین ملک نصر در سال ۱۳۳۴ در تهران متولد شد. پدرش نظامی بود و موافق بازیگری وی نبود. با این‌همه و به شرط این‌که تنها در پشت دوربین فعالیت داشته باشد به آمریکا رفت و در رشته کارگردانی و تولید سینما و تلویزیون از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۳۵۹ فارغ‌التحصیل شد. وی پس از فارغ‌التحصیلی یک فیلم کوتاه ساخت و به مدت پنج سال در آنجا به عنوان دستیار کارگردان و مدیر تولید چند فیلم فعالیت داشت و چند نمایش نیز کارگردانی کرد. او پس از بازگشت از آمریکا، در اولین بازی سینمایی خود در فیلم «سارا» (۱۳۷۲) ساخته داریوش مهرجویی درخشید و موفق شد جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از یازدهمین جشنواره فیلم فجر بدست آورد. او دو سال بعد، اولین فیلم بلندش «درد مشترک» (۱۳۷۴) را ساخت که در آن سال‌ها، خیلی مورد توجه قرار نگرفت. در سال‌های بعد او هم چنان در زمینه بازیگری فعال بود. ملک نصر ۸ سال بعد بازهم کاندیدای دریافت جایزه از نوزدهمین جشنواره فیلم فجر شد. او در طول این سال‌ها چند فیلم مستند ساخته‌است مانند: بابا باغی، ایران از نگاه زنان خارجی، بم، نجوای باد، عشق و یگانگی وافغانستان، حقیقت گم شده. وی همسر سابق محمود کریمی حکاک (استاد دانشگاه) می‌باشد. که پس از جدایی از وی و بازگشت به ایران ازدواج مجددی داشت. همسر دوم او به کار در سینما اشتغال ندارد.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۹۷–۱۹۹۶
کوپا ایتالیا ۹۷–۱۹۹۶، پنجاهمین کوپا ایتالیا یک رقابت جام داخلی فدراسیون فوتبال ایتالیا بود و ویچنزا برنده شد.
تصنیف
تصنیف رایج‌ترین فرم در موسیقی سنتی ایرانی است که وزن متریک دارد. نام کامل این فرم احتمالاً «تصنیف صوت» بوده که به مرور زمان کوتاه شده‌است. اصطلاح تصنیف از حوالی سدهٔ ۸ تا ۹ قمری به کار رفته و در سدهٔ دهم قمری رواج یافته‌است. با این حال، برخی محققان موسیقی واژهٔ تصنیف را به معنایی عام‌تر که شامل هر موسیقیِ موزون آوازی باشد، تعبیر می‌کنند و برای آن ریشه‌های کهن‌تری مانند گاتاهای زرتشت می‌جویند.
قدیمی‌ترین تصنیف‌هایی که امروز به‌جا مانده مربوط به دورهٔ عبدالقادر مراغه‌ای (که در دورهٔ تیموریان می‌زیست) است. تصنیف‌های دورهٔ صفویه اغلب اوزان عروضی داشتند. در دورهٔ زندیه نوع خاصی از تصنیف با نام «کارِ عمل» (یا «کار و عمل») رایج بود که گاه مقصود از آن نمایش دادن مقام و گوشه‌های هر دستگاه بود. همچنین تصنیف‌های عامیانه‌ای نیز در واکنش به مسائل سیاسی و اجتماعی ساخته می‌شدند. اما رواج تصنیف به شکل امروزی، به اواخر دورهٔ قاجاریه و آغاز جنبش مشروطه ایران نسبت داده می‌شود. در این دوره، شاعران و آهنگسازان بسیاری به تصنیف روی آوردند و بسیاری از این تصنیف‌ها وضعیت سیاسی و اجتماعی جامعهٔ آن دوران را منعکس می‌کردند. این مفهوم، با آنچه در موسیقی قدیم ایران (پیش از قرن دوازدهم هجری) تصنیف نامیده می‌شد متفاوت است، چرا که برخلاف تصنیف‌های قدیمی، نقش موسیقی از شعر در این تصانیف بیشتر بود.
در رواج تصنیف، نقش دو تن از آهنگسازان اواخر قاجار، علی‌اکبر شیدا و عارف قزوینی انکارناپذیر بود. شیدا تصنیف را از مقال گفتگوهای عامیانه به محفل هنرمندان برد، و عارف محتوا، مضامین و فرم تصنیف را تکامل بخشید و کاربردی نو برای آن به وجود آورد. تصنیف‌های شیدا و برخی از تصنیف‌های عارف عاشقانه بودند، اما عارف از تصنیف بیشتر برای بیان مفاهیم سیاسی و میهنی استفاده می‌کرد. پس از عارف و شیدا، محمدتقی بهار نیز بابت ورود تصنیف به ادبیات مکتوب ایران مؤثر بود. تصنیف‌های بهار نیز مانند تصنیف‌های عارف ماهیت ملی-میهنی داشتند، و بهار که شاعر توانمندی بود، توانست ارتباط بین شاعری و تصنیف‌سازی را مستحکم‌تر کند. از دهه ۱۳۴۰ خورشیدی تصنیف‌سازان این دوره که اغلب از شاگردان ابوالحسن صبا بودند از لفظ «ترانه» برای توصیف تصنیف‌ها استفاده کردند؛ از همین رو، از دههٔ ۱۳۲۰ ه‍.خ به بعد تصنیف‌سرایی نیز کم‌کم جای خود را به ترانه‌سرایی داد. اما رشد این ترانه‌های دستگاهی، با وقوع انقلاب اسلامی ایران متوقف شد. این دوره که با حذف موسیقی پاپ نیز همراه بود، به ساختن تصنیف‌هایی با روش قدیم، و نیز احیای لفظ «تصنیف» برای توصیف این فرم موسیقی منجر شد. در این دوره، تصنیف‌سازان برای آن‌که به «ترانه» و «ترانه‌سرایی» پشت کنند، به استفاده از اشعار شعرای قدیمی در تصنیف‌ها روی آوردند و نقش ترانه‌سرا در تصنیف‌سازی حذف شد. تصنیف‌سازی بین موسیقی‌دانان معاصر نیز محدود است؛ از جمله تصنیف‌سازان معاصر می‌توان از محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و محمدرضا شجریان یاد کرد.
محققان بسیاری در زمینهٔ تصنیف‌های ایرانی کتاب و مقاله نوشته‌اند. از جمله الکساندر خودزکو و والنتین الکسیویچ ژوکوفسکی در دورهٔ قاجاریه نمونه‌هایی از تصانیف عامیانه را گردآوری و مکتوب کردند، و مرتضی احمدی نیز مجموعه‌ای از تصنیف‌های عامیانهٔ معاصر، به‌ویژه آن‌هایی که در روحوضی اجرا می‌شده‌اند را مکتوب و منتشر کرد. نمونه‌های فراوانی از تصنیف، برای مردم شناخته شده و از دید متخصصان سرشناس هستند که از آن جمله می‌توان تصنیف عاشقانهٔ امشب شب مهتابه از شیدا و تصنیف از خون جوانان وطن لاله دمیده از عارف را نام برد.
تعریف و خصوصیات
ساسان سپنتا تصنیف را چنین تعریف می‌کند: معمول‌ترین و رایج‌ترین فرم در موسیقی ردیفی که وزن متریک دارد (موزون است). وی همچنین تصنیف را با فرم بالاد در موسیقی غربی قابل مقایسه می‌داند. به عقیدهٔ امید طبیب‌زاده برای اینکه قطعه‌ای موسیقی با لفظ تصنیف شناخته بشود، باید سه خصوصیت داشته باشد: ترانه (یا کلام یا متن) داشته باشد، لحن (یا ملودی) داشته باشد، و ضرب‌آهنگ (ریتم) مشخص متریک داشته باشد.
ریشهٔ نام
در مورد ریشهٔ نام تصنیف و تاریخچهٔ به‌کارگیری آن نظرات متفاوتی وجود دارد. لفظ «تصنیف» پیش از آنکه برای موسیقی به کار برود، برای ادبیات به کار می‌رفته و معنای آن «سرودن» یک اثر ادبی بوده‌است. عبدالرحمان جامی در رسالهٔ موسیقی خودش نوشته که «تصنیف نوعی تألیف و جمع‌آوری آهنگ است» و به عقیدهٔ جلال‌الدین همایی، نام کامل این فرم «تصنیف صوت» (به معنای آهنگسازی) بوده و به مرور زمان مضاف‌الیه آن حذف شده و تنها «تصنیف» باقی مانده‌است. به گفتهٔ یحیی آرین‌پور اصطلاح تصنیف احتمالاً از حدود سدهٔ هشتم یا نهم قمری به کار رفته و در سدهٔ دهم قمری رایج شده‌است. ساسان فاطمی هم معتقد است که در سدهٔ هشتم و نهم قمری، اصطلاح «تصنیف» برای توصیف تمام قطعه‌هایی (چه سازی و چه آوازی) که آهنگسازی شده بودند و بداهه‌نوازی نبودند به کار می‌رفته‌است، ولی چون با پایان دورهٔ صفویه آهنگسازی تدریجاً کنار گذشته شده و فرم‌های موسیقی آن دوره (که با نام‌های عمل، قول، غزل، بسیط و غیره شناخته می‌شدند) به موسیقی قاجاریه که عمدتاً مبتنی بر بداهه‌نوازی بود راه نیافتند، در نتیجه لفظ تصنیف نیز در دورهٔ قاجاریه برای توصیف تنها گونهٔ آوازی آهنگ‌سازی شده‌ای که در این دوران رواج داشت به کار رفته‌است. در سدهٔ دهم هجری نیز شاعری به نام «تصنیفی» می‌زیسته که در شعر و موسیقی دست داشته و تا چند سده بعدتر نیز از لفظ «تصنیف‌ساز» برای توصیف چنین افرادی استفاده شده‌است. به گفتهٔ فاطمی، امروزه لفظ تصنیف برای قطعه‌های موزون آوازی به کار می‌رود که جزئی از ردیف موسیقی ایرانی نیستند. وی همچنین اشاره می‌کند که برخی محققان موسیقی واژهٔ «تصنیف» را به معنایی عام‌تر که شامل هر موسیقیِ موزون آوازی باشد تعبیر می‌کنند و برای آن ریشه‌های کهن‌تری می‌جویند. مثلاً حسینعلی ملاح ریشهٔ آن را در گاتاهای زرتشت دانسته‌است؛ به عقیدهٔ او این دیدگاه تصنیف و ترانه را مترادف هم قرار می‌دهد. همچنین، وی این امر که از واژهٔ تصنیف برای توصیف موسیقیِ سازی استفاده می‌شده را نیز در تناقض با تعریف عام‌تر تصنیف (که مترادف ترانه است و فقط شامل موسیقی آوازی است) می‌داند. حسن وحید دستگردی نیز واژهٔ تصنیف را مترادف با واژهٔ قدیمی‌تر «ملحون» می‌داند.
دسته‌بندی
تصنیف‌ها را می‌توان از نظر وزن به دو دستهٔ رسمی و عامیانه تقسیم کرد. تصنیف‌های عامیانه معمولاً در مراسم بزم یا عروسی اجرا می‌شدند و در کنارشان مراسم رقص و تردستی و مانند آن اجرا می‌شد؛ در تصنیف‌های عامیانه معمولاً نوازندهٔ تنبک خوانندهٔ تصنیف نیز بود. تصنیف‌های رسمی، از وزن‌های عروضی برخوردار هستند، ولی تصنیف‌های عامیانه وزن عروضی ندارند یا ممکن است وزنشان «لَنگ» باشد (دارای «سکته» باشد) و خواننده با استفاده از تحریر این نواقص را رفع کند. از نظر ساختاری، تصانیف اولیه معمولاً وزن ساده و کوتاهی داشتند (مثل «تا تاب و توانم هست / دیده پر آبم هست / شیشهٔ شرابم هست / نالهٔ ربابم هست / ...») و گاه در آن‌ها از الفظ عامیانه استفاده می‌شده‌است و حتی گاه الفاظ عامیانه و ادبی کنار هم می‌آیند (نظیر «خواب است و بیدارش کنید / مست است و هشیارش کنید / … / امشب شب مهتابه حبیبم رو می‌خوام»). همچنین به کار گرفتن ترنم لغوی (عباراتی نظیر «جانم جانم»، «ای دل»، «ای حبیب» و «ای عزیز») در تصنیف‌ها متداول بوده‌است. گاهی این کلمات برای رفع وقفه‌های شعرهای عروضی، افزوده می‌شوند (مثلاً «ز من نگارم (حبیبم) خبر ندارد / به حال زارم (عزیزم) نظر ندارد»). همچنین کلمات ساکن در تصنیف‌ها گاه متحرک می‌شوند (مانند «نوبت جانبازی عشاق [و] شد» یا «عشق [و] را رسوایی اول منزل است»). گاهی نیز این عبارات به همراه یک یا چند واژه از خودِ شعر تصنیف که تکرار می‌شود به کار می‌روند (مثلاً «هنگام می و فصل گل و گشتِ … جانم گشتِ … خدا گشتِ چمن شد»). زبان تصنیف‌های عامیانه معمولاً ساده‌تر از زبان شعر است، اگر چه در برخی تصنیف‌ها نظیر امشب شب مهتابه و عقرب زلف کجت از آرایه‌های ادبی نیز به خوبی استفاده شده‌است. اما با پیشرفت فرم تصنیف، استفاده از الفاظ عامیانه کاهش یافت، چنان‌که تصنیف‌هایی که امیرجاهد ساخت (که بسیاری‌شان توسط قمرالملوک وزیری اجرا شدند) از این الفاظ عامیانه بری بود و برش لحن و کلام برهم منطبق شدند. تصنیف‌های امیرجاهد همچنین از نظر مدت نیز طولانی‌تر بودند و گوشه‌های بیشتری از دستگاه در آن اجرا می‌شدند. به عقیدهٔ ابوالحسن صبا، امیرجاهد این کار را عمداً انجام می‌داد تا فرم تصنیف، در حفظ گوشه‌های مختلف ردیف (که ممکن بود با فراموش شدن آوازها به فراموشی سپرده شوند) نقش مؤثری ایفا کند. صبا اشاره می‌کند که پیش از رواج تصنیف، تعزیه این نقش را ایفا می‌کرد اما با رواج تصنیف این نقش نیز به این فرم موسیقی محول شد.
تصنیف‌ها از نظر مفهوم نیز به چند گروه دسته‌بندی می‌شوند: تصنیف‌های مذهبی و عرفانی (که احتمالاً قدیمی‌ترین نوع تصنیف هستند)، تصنیف‌های چوپانی (که به وصف طبیعت می‌پردازد و در آن‌ها بین چوپان و دام‌هایش نوعی رابطهٔ عاطفی برقرار است)، تصنیف‌های کار (که کارگران را در انجام کارهای سخت یاری می‌دهند و بیشتر با تحرک اندام‌های بدن انسان مربوطند)، تصنیف‌های کشاورزی (که در آن‌ها بین کشاورز و زمین و مزرعه و محصولش رابطهٔ عاطفی برقرار است)، تصنیف‌های عاشقانه (که بیشتر به مسائل دلدادگان جوان به شکلی شاد یا غمگین می‌پردازند)، تصنیف‌های سیاسی و ملی (که به خصوص از دورهٔ قاجار متداول شدند) و تصنیف‌های اجتماعی و اخلاقی (که غالباً محتوای طنزآمیز دارند و مایهٔ استهزای کسی یا چیزی هستند).
ویژگی‌های شعری
شعر تصنیف‌ها با فرم شعری غزل شباهت دارد و مانند آن، از آرایه‌های ادبی همچون تمثیل و استعاره بهره می‌جوید و کلماتی در وصف عشق و معشوق در خود دارد. بسیاری از تصنیف‌ها هم از غزل‌های معروف، به‌ویژه غزلیات سعدی یا حافظ بهره می‌جویند. وزن تصنیف‌ها نیز معمولاً برپایهٔ چند بحر معروف غزل‌های فارسی است، نظیر فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن، یا مستفعلن مستفعلن مستفعلن یا فعولن فعولن فعولن فعول. اما گاهی وزن در بیت‌های بعدی تغییر می‌کند و همچنین استفاده از اوزان نامتقارن نیز در تصنیف‌ها رایج است (برای مثال این تصنیف علی‌اکبر شیدا در بیات اصفهان که با بیتی از سعدی آغاز می‌شود: «سلسلهٔ موی دوست حلقهٔ دام بلاست / هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست / تو که بی‌وفا نبودی، پر جور و جفا نبودی / من از دست غمت، من از دست غمت گله دارم بسیار / مرا صبر و تو را، مرا صبر و تو را حوصله بسیار / ...») استفاده از شعرهایی در قالب مستزاد (فرمی شبیه به غزل که در آن کلمه یا جملهٔ موزون و هماهنگی به آخر تمامی مصراع‌ها اضافه شده‌است) نیز در تصنیف‌ها متداول است، و فرم‌های شعری رباعی و مسمط نیز جزو انواع شعری که در تصنیف به کار می‌رود شمرده می‌شوند.
به عقیدهٔ سیروس شمیسا، جدا شدن تدریجی کار تصنیف‌سازی به دو جزء (آهنگسازی و ترانه‌سازی) باعث شد که آهنگسازان به اوزان عروضی توجه نداشته باشند و شعر تصنیف‌ها از قید اوزان متداول آزاد شد. پژوهشگران دیگر هم به استفاده از مصراع‌های کوتاه و بلند بنا به ضرورت‌های موسیقایی اشاره کرده‌اند. همچنین استفاده از مصراع‌های کوتاه‌تر در جایی که فرود موسیقی رخ می‌دهد متداول است، که نمونهٔ آن در تصنیف مرغ سحر دیده می‌شود. گاهی نیز تغییر وزن شعر در جایی اتفاق می‌افتد که در موسیقی نیز پرده‌گردانی رخ می‌دهد (مثلاً در تصنیف باد صبا یا مرغ سحر). به عقیدهٔ امید طبیب‌زاده، خواندن اشعار عروضی به شکل تصنیف، ماهیت وزن آن‌ها را از حالت عروضی خارج و به وزن هجایی مبدل می‌کند.
تصنیف‌ها از نظر ساختار شعری می‌توانند یک یا چند بند داشته باشند. برای مثال، یکی از خصوصیات شاخص بیشتر تصنیف‌های محمدتقی بهار آن است که چند بند داشتند، و در بند اول با مضامین عاشقانه و تغزلی شروع می‌شدند اما در بندهای بعد گریزی به مفاهیم سیاسی و اجتماعی روز می‌زدند. تصنیف‌های مرغ سحر، باد خزان، مرغ بینوا، باد صبا بر گل گذر کن، و عروس گل نمونه‌های از این دست است. استفاده از بندهای کوتاه (فقط با یک یا چند بیت)، و تغییر بندها همزمان با پرده‌گردانی در آهنگ تصنیف، روشی برای پرهیز از یکنواختی و کسل‌شدن تصنیف‌هاست. همچنین استفاده از برگردان‌ها (ترجیعات، شبیه به قالب شعری ترجیع‌بند) در این تصنیف‌ها رایج است، و در تصنیف‌هایی که مضمون اجتماعی یا سیاسی دارند پیام اصلی تصنیف معمولاً در این برگردان‌ها تکرار شده و تأیید می‌شوند.
سیارک ۱۸۶۹۹
سیارک ۱۸۶۹۹ هجده هزار و ششصد و نود و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۰ آوریل ۱۹۹۸ کشف شد.
تصنیف
ویژگی‌های موسیقایی
معمولاً اجرای تصنیف از محور اصلی یک دستگاه آغاز می‌شود و در انتها نیز به همان دستگاه فرود می‌آید. در قسمت‌های میانی، یک یا چند گوشه از دستگاه مورد توجه قرار می‌گیرد. تصنیف‌ها معمولاً یک ضرب‌آهنگ (ریتم) مشخص و ثابت دارند. ضرب‌آهنگ یک تصنیف می‌تواند آهسته یا سریع باشد، اگر چه معمولاً آهسته است، و در تصنیف‌های چند قسمتی متداول بوده که قسمت اول (الف) آهسته باشد، قسمت دوم (ب) سریع‌تر باشد و پس از آن یا به قسمت اول برگردان صورت بگیرد یا به تصنیف دیگری ورود شود. به گفتهٔ مجتبی خوش‌ضمیر، بیشتر تصنیف‌های شیدا نیز چند قسمتی بودند که بخش اول ضرب آهسته‌ای داشت و پس از آن بخش دومی با ضرب‌آهنگ سریع‌تر و ملودی متفاوت اجرا می‌شد. ضرب‌آهنگ شش‌هشت که در موسیقی ایرانی رایج است (و مثلاً رنگ‌ها نیز معمولاً در این ضرب‌آهنگ ساخته و نواخته می‌شوند) در تصنیف‌ها بسیار متداول است و الگوی ریتمیک «شیر مادر» (که ترکیبی از  و  است) نیز به کرات در تصنیف‌ها استفاده می‌شود.
از نظر فرم، تصنیف می‌تواند یک واحدی باشد یا بیش از یک واحد داشته باشد؛ در تصنیف‌های چند واحدی ساختار «الف - ب - الف» متداول بوده‌است، یعنی یک بخش متفاوت ما بین دو بخش همسان اجرا می‌شده‌است (به اجرای مجدد بخش الف نیز «برگردان» گفته می‌شود). فرم چند واحدی تصنیف در موسیقی معاصر منسوخ شده‌است و تنها فرم یک واحدی باقی مانده‌است به عنوان مثال، هرمز فرهت در بررسی یکی از تصنیف‌های قدیمی ساختهٔ علینقی وزیری که در آواز ابوعطا است الگویی به صورت «الف - ب - الف - ب - الف - ب - ج» را در آن نشان می‌دهد که هر قسمت چهار میزان طول می‌کشد، و در آن قسمت‌های الف از نت ایست ابوعطا، و قسمت‌های ب از نت شاهد ابوعطا شروع می‌شوند و قسمت ج همانند قسمت ب است اما به مدار اصلی ابوعطا فرود می‌کند.
در اجرای تصنیف معمولاً نوازنده ابتدا به گوشه‌ای که خواننده قصد دارد در آن یک بخش آوازی را اجرا کند اشاره می‌کند و مایهٔ آن گوشه را اجرا می‌کند. سپس خواننده یک یا چند بیت را به آواز می‌خواند و نوازنده معمولاً با کمی تأخیر همان ملودی را تکرار می‌کند که به آن «جواب آواز» (یا به‌طور خلاصه، «جواب») گفته می‌شود. در تصنیف‌های جدیدتر گاهی بین بخش‌های آوازی یک فاصلهٔ سازی اجرا می‌شود که ممکن است ملودی آن شباهت‌های کمتری با ملودی آواز داشته باشد یا کاملاً با آن متفاوت باشد. به گفتهٔ محمدعلی بهارلو، بنیان‌گذار این تغییر از رویهٔ سنتی (مبتنی بر جواب آواز)، علینقی وزیری بود. هدف از اجرای جواب آواز، هم کاهش یکنواختی قطعه است و هم دادن فرصتی به خواننده تا بتواند نفسی تازه کند.