cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شورش خان‌احمدخان اردلان در کردستان
شورش
خان‌احمدخان اردلان که در دورهٔ شاه عباس دز تصرف قلعه رواندوز و شهر موصل از خود دلاوری‌های بسیار نشان داده بود پس از مرگ شاه نیز کماکان مورد عنایت وی بود تا این‌که سعایت دیگران باعث بدگمانی شاه صفی شد. اردلان خان داماد شاه عباس بود و زرین کلاه، خواهر او را در حبالهٔ نکاح و از این زن پسری به‌نام سرخاب که بسیار مورد توجه شاه عباس بود، داشت. اما بدگمانی شاه صفی باعث شد این جوان را کور کردند و این حرکت خشم و طغیان اردلان خان را به‌دنبال داشت.
در سال ۱۰۳۹ ه‍.ق/ ۱۶۳۰ میلادی هنگامی که کردان نواحی غربی به سرکردگی خان‌احمد اردلان و به تحریک خسرو پاشا دست به شورش زدند، جانی بیک که مورد اعتماد شاه صفی بو از طرف او به سرداری قشون گماشته شد و به سوی ولایت اردلان اعزام شد.
خان احمدخان که با با دولت عثمانی هم‌پیمان شده بود با کمک عثمانی‌ها نواحی ای از ایران (کرمانشاه، سنقر، همدان، خوی و ارومیه) را متصرف گشت. پس از آن از طرف عثمانی موصل و کرکوک نیز به او داده شد و خان‌احمدخان اردلان هفت سال در موصل و کرکوک حکم‌فرمایی کرد.
در آن ایام سپاهی به فرماندهی سیاوش بیگ و شاهوردی خان، برای سرکوبی او اعزام شد که در نهایت به شکست خان‌احمدخان اردلان منجر شد. در این جنگ کوچک، احمد پاشا یکی از حکام عثمانی همراه با محمّد پاشا (بیگلربیگی موصل) که با اردلان خان هم پیمان شده بودند به قتل رسیدند. عاقبت خان‌احمدخان اردلان به واسطهٔ بیماری که داشت، در حال فرار درگذشت.
برایان یوزنا
برایان یوزنا (Brian Yuzna؛ زادهٔ August 30, 1949 در فیلیپین) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
الاندور
الاندور (به انگلیسی: Alandur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات
الاندور ۱۶۴٬۱۶۲ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خوان گمپر
خوان گمپر (۲۲ نوامبر ۱۸۷۷ – ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰) که هم‌چنین با نام‌های خوان کمپر، هانس گمپر، یوهانس گمپر و هانس کمپر شناخته می‌شود، از پیشگامان فوتبال سوئیس و هم‌چنین بازیکن فوتبال و نیز مدیرعامل چند باشگاه ورزشی بود. او به عنوان مؤسس چند باشگاه فوتبال در زادگاه خود، سوئیس، و نیز کاتالونیا (اسپانیا) مطرح است. از جمله باشگاه‌هایی که گمپر مؤسس آن‌ها بود، باشگاه فوتبال بارسلونا از شهرت بیشتری برخوردار است.
گمپر در سال‌هایی که سمت ریاست باشگاه بارسلونا را بر عهده داشت، نقش پررنگی در مطرح کردن این باشگاه به عنوان یکی از تیم‌های برتر دنیا ایفا کرد. خوان گمپر برای هواداران باشگاه بارسلونا شخصی بسیار مهم است و از او به عنوان اسطوره ای فقید یاد می‌شود. آن‌ها خوان گمپر را به عنوان بنیان‌گذار یکی از برترین باشگاه های اسپانیا ، یعنی باشگاه فوتبال بارسلونا می‌دانند.
وی در ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰ و به دنبال پاره‌ای مشکلات مالی و شخصی که منجر به افسردگی او شده بود، با خودکشی به زندگی خود پایان داد. در سال های اخیر چند تیم اسپانیایی مانند بارسا به احترام وی جامی را با نام این شخص برگزار میکنند.
میرو اسلاووف
میرو اسلاووف (Мирослав Дмитрович Славов؛ زادهٔ September 8, 1990) بازیکن فوتبال و مدل اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین، باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال آنژی مخاچ‌قلعه، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک اشاره کرد.
رویداد غدیر خم
غدیر خم نام برکه‌ای کوچک و ناحیه‌ای میان مکه و مدینه است که بر اساس روایات شیعیان محمد، پیامبر اسلام، در ۱۸ ذی‌الحجه سال ۱۰ هجری قمری علی بن ابی طالب را «مولای» مؤمنان اعلام کرد. سال‌روز این واقعه در میان شیعیان به عید غدیر شهرت‌دارد.
بر اساس برخی روایات، محمد در بازگشت از آخرین حج خود همه مسلمانانی را که در حج شرکت داشتند در غدیر خم جمع و خطبه‌ای ایراد کرد که عبارت معروف قسمتی از آن است. ولی یا مولا به معنای رهبر یا دوست قابل اعتماد و با کلمه ولایت (با کسر واو) یا وَلایت (با فتح واو) که حکومت، غلبه معنوی و قدرت معنی می‌دهد، مرتبط است. وقوع این رخداد و بیان سخنان با تفاوت‌هایی در عبارات حدیث متواتر مورد قبول بین شیعه و سنی می‌باشد. اما، در تفسیر حدیث غدیر خم در بین شیعه و سنی اختلاف وجود دارد. شیعیان معتقدند که او در آنجا علی بن ابی‌طالب را به‌عنوان وصی و برادر و جانشین خود از جانب الله معرفی کرد. اهل سنت این حدیث را به خاطر خصومت‌های صحابه با علی که در یمن بر سر تقسیم غنائم جنگی رخ داد می‌دانند که علی گفت بگذارید پیامبر میان ما غنائم را تقسیم کند اما صحابه مخالفت کردند و علی داستان را به محمد گفت و محمد به همین خاطر تنها آن را به‌منزلهٔ اظهار نزدیکی پیامبر به علی و دعوت به دوستی با او و رفع کینه‌ها می‌دانند و اینکه علی به عنوان پسر عمو و فرزندخوانده اش جانشین او در مسئولیت‌های خانوادگی اش پس از مرگ شود.
برخی محققان مانند استیون شومیکر با نظر به هشدارهای آخرالزمانی متعددی که در قرآن وجود دارند، معتقدند محمد باور داشته آخرالزمان به زودی و پیش از مرگ خودش فرامی‌رسد و به همین جهت برای خود جانشینی تعیین نکرد. به گفته محمود ایوب و فرد دانر، از آنجا که قرار بوده جهان هر لحظه به پایان برسد و نابود شود، اساساً مسائل بلندمدتی مثل جانشینی بی‌اهمیت می‌شوند، زیرا محمد انتظار نداشته پیروانش عمری درازتر از خودش داشته باشند.
جغرافیای غدیر خم
«غدیر خم» نام ناحیه‌ای در میان مکه و مدینه است که بر سر راه حاجیان قرار دارد و به خاطر وجود برکه‌ای در این محل که در آن آب باران جمع می‌شده‌است، به این نام شهرت یافته‌است. غدیر در ۳–۴ کیلومتری جحفه واقع شده و جحفه در ۶۴ کیلومتری مکه قرار دارد که یکی از میقات‌های پنجگانه‌است. در جحفه راه اهالی مصر، مدینه، عراق و شام از یکدیگر جدا می‌شود. غدیر خم به سبب وجود آب و چندین درخت کهنسال، محل توقف و استراحت کاروانیان بود؛ اما با وجود گرمای طاقت فرسای عربستان رویداد غدیر در اواخر اسفند ماه رخ داد و آن‌چنان گرم نبود.
رخداد غدیر خم
در ۱۸ ذی‌حجه سال دهم هجری در زمان بازگشت از حجةالوداع، محمد در محلی به نام غدیر خم توقف کرد تا همراهانش گرد او آیند. به دلیل گرمای هوا، منبر سایه‌بان‌داری برای او ساختند. سپس بالای آن رفته و خطبه ای ایراد کرد و بعد از آن علی را فراخواند و دست او را گرفت. بعد از حجاج پرسید: ای مردم، آیا من از خود شما، به ولایت [سرپرستی] شما سزاوارتر نیستم؟ مردم پاسخ دادند: آری، ای رسول خدا. محمد گفت: خداوند ولی من است و من ولی مؤمنین‌ام و من به خود شما، به ولایت [سرپرستی] شما سزاوار ترم. سپس محمد جمله معروف «هرکس که من مولای او هستم، از این پس علی مولای اوست» را بر زبان راند. محمد سه بار این جمله را تکرار کرد. در برخی روایات بلندتر جمله: «خداوندا، دوست بدار و سرپرستی کن هر کسی را که علی را دوست دارد و او را مولای خود بداند و دشمن بدار هر کسی را که او را دشمن می‌دارد و یاری نما هر کسی را که او را یاری می‌نماید و به حال خود رها کن هر کس را که او را وا می‌گذارد.» نیز روایت شده‌است. سپس خطاب به مردم گفت: «حاضران این پیام را به غایبان برسانند».
روایت شیعه
روایت فوق در میان شیعه و سنی پذیرفته شده‌است؛ اما در منابع شیعه جزئیات بیشتری دربارهٔ این رویداد موجود است. در این روایات، محمد عنوان می‌کند که پیش از این هم از طریق وحی الهی آگاه شده‌است که علی پس از او رهبر امت اسلام خواهد بود؛ ولی این را آشکار نکرده بود تا زمانی که اطمینان داشته باشد مخالفتی از سوی مسلمانان نسبت به انتخاب علی به عنوان جانشین وجود نخواهد داشت.
نزول آیه تبلیغ
به گفته مفسران شیعه، در غدیر خم آیه ۶۷ سوره مائده حاوی بر محمد نازل شد. بنا به برخی از منابع متاخرتر، قرآن پیش از اینکه توسط دشمنان علی تحریف شود، به جانشینی علی پس از درگذشت پیامبر اسلام اشاره کرده‌است.
همه مفسران شیعه معتقدند آیه فوق در غدیر خم دربارهٔ ولایت و جانشینی علی نازل شده و حدود ۳۶۰ تن از دانشمندان اهل سنت نیز این مطلب را پذیرفته‌اند. واحدی در کتاب اسباب، سیوطی در کتاب الدرالمنثور، فخر رازی در تفسیر رازی، نیشابوری در تفسیر نیشابوری، قندوزی در ینابیع الموده، آلوسی در تفسیر آلوسی، المنار ج ۶، تاریخ بغداد، ج ۸، تاریخ یعقوبی ج ۲، شبلنجی در نور الابصار، مسند احمد بن حنبل، نسائی در خصائص، عقدالفرید، سیوطی در تاریخ خلفاء، اسعاف الراغبین، مصابیح السنه، حلیه‌الاولیاء، نثر اللیالی، واحدی در اسباب النزول، فخرالدین رازی در تفسیر مفاتیح الغیب، ترمذی، در صحیح، ابن کثیر در بدایه و النهایه برخی از این مفسران هستند.
پس از آن، محمد دستور توقف کاروان را صادر نمود و گفت آنانی که پیشاپیش حرکت می‌کنند، به محل غدیر بازگردند و کسانی که عقب مانده‌اند، به کاروان ملحق شوند. سپس خطبه ای ایراد کرد و بعد از آن دست علی را بالا برد و عبارت «هرکس من مولای او هستم، از این پس علی مولای اوست» را به سمع مسلمانان رساند که به اعتقاد شیعه اعلام رسمی علی به عنوان جانشین بود. او همچنین از مرگ قریب‌الوقوع خود خبر داد و به مسلمین تأکید کرد از دو چیز دور نشوند: قرآن و اهل‌بیت او. پس از اقامه نماز، محمد و علی به چادر پیامبر اسلام رفتند و بعد بنا به دستور محمد، علی با مسلمانان که او را امیرالمؤمنین خطاب می‌کردند، بیعت کرد. در میان آنان که با علی بیعت کردند، خلفای آتی ابوبکر و عمر و به علاوه ابن‌عباس بودند. حسان بن ثابتِ شاعر با تأیید محمد شعری به افتخار انتخاب علی سرود. آنگاه محمد آن روز را بزرگ‌ترین عید مسلمانان نامید.
پس از این سخنرانی محمد و همراهانش به مدینه بازگشتند. فاصله درگذشت محمد تا آغاز خلافت علی حدود بیست و پنج سال طول کشید که در این مدت زمامداری مسلمین و خلافت در دست ابوبکر و عمر و عثمان بود.
خطبه غدیر
همان‌طور که گفته شده زمانی که کاروان حج به منطقه غدیر رسید و جبرئیل آیه تبلیغ را بر محمد نازل و او را مأمور به ابلاغ ولایت علی بن ابی طالب کرد. کاروانیان به دستور محمد توقف کردند. پس از نماز ظهر، منبری آماده کردند و محمد خطبه‌ای خواند. متن خطبه به سه طریق از محمد نقل شده‌است: روایت محمد باقر، روایت حذیفة بن یمان و روایت زید بن ارقم.
منابع خطبه غدیر
متن خطبه غدیر در کتاب روضة الواعظین، الاحتجاج، الیقین، نزهة الکرام، الاقبال، العُدَدُ القَویة، التحصین، الصراط المستقیم و نهج الایمان آمده‌است.
نزول آیه اکمال
بنا به روحانیون شیعه، از جمله عبدالحسین امینی، بلافاصله بعد از سخنرانی محمد، آیه زیر که سومین آیه از سوره مائده است، نازل شد:
این را آخرین آیه نازل شده از قرآن به حساب می‌آورند. در این مورد هم بنا به باور گروهی از فِرَق شیعه، قبل از تحریف قرآن در این آیه علی مورد اشاره قرار گرفته بود. ادعا شده‌است نسخه کامل آیه بدین صورت بوده‌است:
البته معمولاً نظر بر این است که آیه اکمال چند روز قبل در روز عرفه نازل شده‌است.
دیدگاه اهل سنت
به‌گفتهٔ ماریا دقاق، بسیاری از منابع اهل سنت واقعه غدیر خم را نقل کرده‌اند اما قائل به این موضوع نیستند که غدیر دلالت بر تعیین علی به عنوان جانشین سیاسی پیامبر مسلمانان داشته‌است. اهل سنت معتقدند که عده‌ای از تقسیم غنایم در اردوکشی به یمن که توسط علی انجام شده ناراضی بودند و محمد در پاسخ به آن‌ها علی را دوست خویش معرفی کرد تا ناخشنودی آنان را فرونشاند.
راویان حدیث
عبدالحسین امینی در کتاب الغدیر نام صد و ده تن از صحابه محمد را که این حدیث را نقل کرده‌اند برمی‌شمارد و برخی دیگر از منابع تعدادی بیشتری را ذکر کرده‌اند که اکثر صحابه بزرگ مورد قبول شیعه و سنی در زمره آن‌ها هستند و برخی از مشهورترین آن‌ها عبارتند از:
تاریخ‌نگاری روایت حدیث غدیر
طبق بررسی ماریا دقاق این حدیث از سدهٔ نخست در میان مسلمانان مطرح بوده، اما در زمان سه خلیفهٔ نخست در اختلافات مذهبی یا سیاسی میان هواداران و مخالفان علی به آن چندان استناد نمی‌شده‌است. در زمان جنگ‌های میان مسلمانان در دوران خلافت علی بن ابی طالب، این حدیث دارای اهمیت مذهبی به خصوص در رابطه با موضوع ولایت شد و حامیان علی در تثبیت مشروعیت وی به آن استناد کردند. علی بن ابی طالب در دوران خلافت علی بن ابی طالب روزی که معروف به روز رحبه است در کوفه از صحابه محمد، پیامبر اسلام، که شاهد رخداد غدیر خم بودند درخواست می‌کند که ماجرا را برای مردم روایت کنند و بر آن شهادت دهند. در این هنگام بین ۱۲ تا ۳۰ نفر از این افراد برمی‌خیزند و شهادت می‌دهند که محمد فرمود: «من کنت مولاه فعلی مولاه» یا «الا من کنت مولاه فعلی مولاه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه و احب من احبه و ابغض من ابغضه و اعن عن اعانه» (همانا خدای عز و جل ولی من است، و من ولی مؤمنین هستم، پس هر کس که من مولای اویم پس این علی، مولای او است، بار خدایا دوست بدار آنکه را که او را دوست دارد و دشمن دار آنکه را که او دشمن بدارد) عبدالحسین امینی در الغدیر دو واقعهٔ مناشده در رحبه را ذکر کرده، نخست مناشدهٔ علی بن ابی‌طالب در رحبه و در سال ۳۵ هجری و اوائل استقرار علی در کوفه بوده که علی پس از شنیدن تردید و انکار گروهی از مردم دربارهٔ روایات پیامبر در موضوع برتری و تقدم علی بر دیگران، در رحبه که میدان وسیع کوفه بوده، حاضر شده و در میان جمعیت حاضر در میدان به دفاع از حق خویش پرداخته‌است. دومین مناشده در رحبه مربوط به داستان سواران در رحبه و در سال ۳۶ و ۳۷ هجری بوده که در آن گروهی سوار در رحبه نزد علی آمده و به او با عبارت «السلام علیک یا مولای» یا «السلام علیک یا مولانا» سلام کردند؛ و علی از آنان دربارهٔ علت و چگونگی این سلام پرسید و آنان در پاسخ حدیث غدیر را ذکر کردند. در هردو ماجرا چند نفر به این حدیث و برتری علی اقرار نکردند که مورد نفرین و مناشدهٔ علی واقع شدند. طبق روایت برخی دیگر که ویلفرد مادلونگ آورده، بعد از جنگ صفین و در زمان اختلاف میان شیعیان علی و خوارج رخ داده‌است. به نوشته مادلونگ، علی بدین ترتیب صراحتاً مرجعیت دینی فراتر از ابوبکر و عمر، خلفای پیشین را برای خود مطرح کرد. به نوشته دقاق، نکتهٔ قابل توجه این است که در میان دلایلی که علی در کتاب نهج البلاغه برای بر حق بودنش ذکر می‌کند، اشاره‌ای به غدیر خم نیست. اما چنین به نظر می‌رسد که از حدود قرن دوم هجری حدیث غدیر خم به‌عنوان یکی از دلایل مهم برای اثبات بر حق بودن علی بر جانشینی محمد به کار رفته‌است.
به گفتهٔ دقاق در دانشنامهٔ ایرانیکا، اولین آثار ادبی قابل تاریخ‌گذاری برجامانده، مجموعهٔ اشعاری از نویسندگان شیعه در قرن دوم هجری است. اولین منبع تاریخی که به غدیر خم اشاره می‌کند یعقوبی (م. ۲۸۴ هـ)، مورخ شیعه در نیمهٔ دوم قرن سوم هجری، است.
بنا بر پژوهش دقاق، حدیث غدیر خم در برخی از منابع شیعه و برخی از منابع سنی آمده، اما نقل یا عدم نقل آن بر مبنای دسته‌بندی مذهبی نبوده‌است. مجموعهٔ جامعی از نقل قول‌ها و احادیث در مورد غدیر خم در سه کتاب اهل سنت وجود دارد. این سه اثر عبارتند از کتاب مُسند احمد بن حنبل (۱۶۴–۲۴۱ هجری)، تاریخ مدینات دمشق ابن عساکر (۴۹۹هـ - ۵۷۱ ه)، و کتاب البدایة و النهایة ابن کثیر (۷۰۱ ق. - ۷۷۴ ق). این حدیث در برخی منابع تاریخی اهل سنت نظیر سیرهٔ ابن هشام، تاریخ طبری و طبقات الکبری ابن سعد نیامده، اما در انساب الاشراف بلاذری ذکر شده‌است. به نوشته رضا شاه کاظمی، زمانی که گروهی از اهل حدیث افراطی در بغداد در سده سوم هجری این حدیث را ساختگی می‌دانستند، محمد بن جریر طبری کتابی با نام «الولایة» نگاشت که اسناد حدیث غدیر را با جزئیات بیان نمود و تردیدناپذیری این رخداد را نشان داد.
از منابع شیعهٔ اواخر دورهٔ امویان، هاشمیات کمیت بن زید اسدی (۶۰–۱۲۶ هجری) و کتاب سلیم بن قیس هلالی (پیش از ۱۲۵ هجری) مربوط به اوایل قرن دوم هجری/هشتم میلادی حدیث را آورده‌اند. حال آنکه در منابع حدیثی شیعه که از قرن سوم به بعد گردآوری شده‌اند نظیر اصول کافی(پیش از ۳۲۹ هجری) چندان به آن پرداخته نشده‌است و صرفاً برای تثبیت نظریهٔ شیعی نصب امام توسط نص آن را ذکر کرده‌اند. همچنین منابع تاریخی مایل به شیعه در سده‌های نخست چندان به غدیر نپرداخته‌اند. مسعودی در مروج الذهب اصلاً آن را ذکر نکرده و یعقوبی فقط گزارش مختصری از آن آورده‌است. بنا بر تحلیل دقاق این واقعه بیشتر در آن دسته از منابع تاریخی آمده‌است که مربوط به دورهٔ امویان می‌شود یا بر منابع این دوره اتکا دارد و در دوره عباسیان از توجه به آن کاسته شده‌است.
عید غدیر خم
روایات بسیاری به نقل از پیامبر اسلام و ائمه شیعه در بزرگداشت غدیر آمده‌است از جمله حدیثی که پیامبر اسلام گفته‌است: عید غدیر خم برترین و بالاترین عیدهای امت من است. امامان شیعه آداب خاصی را برای عیدغدیر نقل کرده‌اند. از جمله گرفتن روزه، مراسم افطاری، پوشیدن جامعه نور، دیدار با مؤمنان، مصافحه، هدیه دادن و هدیه گرفتن، ذکر صلوات، غسل در ظهر روز عید و زیارت اماکن متبرکه به ویژه بارگاه علی بن ابیطالب به آنها تأکید شده‌است. به عقیده اکثریت شیعیان عید غدیر سید اعیاد و بزرگ‌ترین عیدها در اسلام است.
تاریخچه جشن عید
برگزاری مراسم جشن عید غدیر از سده‌های نخستین اسلامی وجود داشته‌است. نخستین بار در دوران آل بویه ۳۵۳ قمری مراسم جشن عید غدیر خم در بغداد برگزار شد. به دستور دیلمی در روز عید غدیر شهر را آذین کردند و مغازه‌ها تا صبح باز بودند و افرادی به نشانه شادی به طبل می‌کوبیدند و شیپور می‌زدند و آتش بازی می‌کردند. در دوران صفویه نیز این عید با شکوه بسیاری برگزار می‌شد. اما در زمان نادرشاه افشار برگزاری جشن عید غدیر منع شد. اما بار دیگر در دوره قاجار این عید با سلام خاصی برگزار می‌شد. امروزه نیز این مراسم در نقاط مختلف ایران برگزار می‌شود که به عید سادات یا عید سیدا معروف است. مردم به دیدن سادات می‌روند و سادات پول‌هایی را به عنوان عیدی به مهمانان خود می‌دهند. مردم بر این باورند که نگهداری این پول به رزق و روزی آنها برکت می‌دهد.
مسجد غدیر خم
مسجدی با گستردگی ۵۰ مترمربع در منطقه غدیر خم که در دو دهه اخیر بازسازی شد، در شهریور ۱۳۸۶ شبانه ویران شد.
لوهانسک لوکوموتیو
لوهانسک لوکوموتیو یک شرکت سازنده لوکوموتیو در کشور اوکراین است.
این شرکت که در شهر لوهانسک قرار دارد در سال ۱۸۹۶ تأسیس شده و دارای ۷۰۰۰ نفر پرسنل می‌باشد.
پرچم سن دیگو
پرچم سن دیگو در ۱۶ اکتبر ۱۹۳۴ پذیرفته شد.
پرونوس جاوه‌ای
پرونوس جاوه‌ای نام یک گونه از سرده پرونوس است.
گوپل
گوپل، روستایی از توابع بخش خورگام شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خورگام قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۸ نفر (۱۰۲خانوار) بوده‌است. مردم این روستا کرمانج هستند.
پل ایزدخواست
پل ایزدخواست مربوط به دوره صفوی است و در ایزدخواست، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حوزه انتخابیه خرمشهر
حوزهٔ انتخاباتی خرمشهر یکی از حوزه‌های استان خوزستان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت خرمشهر ۱ نماینده دارد.
کنت (بهشهر)
کِنِت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است. مردم کنت از قومیت طبری هستند. مردم کنت به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
سحر جعفری جوزانی
سحر جعفری جوزانی (زاده ) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است.
زندگی‌نامه
سحر جعفری جوزانی در سن فرانسیسکو در کالیفرنیا از یک مادر آمریکایی متولد شد و تا ۵ سالگی ساکن آنجا بود. وی فرزند مسعود جعفری جوزانی (نویسنده و کارگردان فیلم) است.
او فارغ‌التحصیل روان‌شناسی کودک از دانشگاه آزاد اسلامی است.
کارنامه هنری
سحر جعفری جوزانی فعالیت سینمایی خود را با نقش کوتاهی در فیلم شیر سنگی به کارگردانی پدرش (مسعود جعفری جوزانی) در سال ۱۳۶۵ آغاز کرد. او با نویسندگی در سریال آژانس دوستی و پس از آن بازیگری در همین سریال به فعالیت خود به صورت رسمی ادامه داد و پس از آن وارد سینما شد.
سحر جعفری جوزانی در سال ۱۳۷۸ نامزد سیمرغ بلورین برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هجدهمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم بلوغ شد.
او در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین همکاری با مهران مدیری، در سریال تلویزیونی طنز نقطه‌چین بازی کرد و فعالیت خود را در تلویزیون با سریال‌هایی نظیر در چشم باد، باغ مظفر و مرد دوهزارچهره ادامه داد. جوزانی همچنین بواسطه سریال‌های فضانوردان، قهوه تلخ و گنج مظفر حضور در شبکه نمایش خانگی را نیز تجربه کرد.
پرچم کلرادو اسپرینگز
پرچم کلرادو اسپرینگز در ۳ فوریه ۲۰۱۴ پذیرفته شد.
سوزان هاک
سوزان هاک (متولد ۱۹۴۵ در انگلستان) استاد فلسفه و حقوق دانشگاه میامی است. آثار او در حوزه منطق، فلسفه زبان، معرفت‌شناسی و متافیزیک است.
کتاب «فلسفه منطق» از سوزان هاک با ترجمه محمدعلی حجتی به فارسی ترجمه شده‌است. مباحث و موضوعات مطرح شده توسط هاک در علم منطق و حقوق، تأثیرات قابل توجهی در این حوزه‌ها بر جای گذاشته است. او در پراگماتیسم پیرو چارلز سندرز پیرس است.
سن کارلوس ۲، تگزاس
سن کارلوس ۲ (به انگلیسی: San Carlos II) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. سن کارلوس ۲ ۲۶۱ نفر جمعیت دارد.
برگنجف
برگنجف، روستایی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گریت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
بلوط گندم‌گون
بلوط گندم‌گون نام یک گونه از سرده بلوط است.
کاروانسرای برد
کاروانسرای بردشیراز بوانات مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بوانات، روستای بردشیرازواقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پرچم کینتانا رو
پرچم کینتانا رو در ۳ فوریه ۲۰۱۴ پذیرفته شد.
خمیس (استان جلفه)
خمیس یک شهرداری در الجزایر است که در استان جلفه واقع شده‌است. خمیس ۴٬۷۶۹ نفر جمعیت دارد.
شهرک صنعتی (بهشهر)
شهرک صنعتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
الاندورایارکاتالای
الاندورایارکاتالای (به انگلیسی: Alanduraiyarkattalai) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات
الاندورایارکاتالای ۱٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد.
غوک‌های چاتکوویتسه
غوک‌های چاتکو نام یک سرده از فراراسته پرشگرسانان است.
تیانترن
تیانترن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۱۰۹ است.
لازار سنتش
لازار سنتش (Lázár Szentes؛ زادهٔ December 12, 1955) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مجارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیوری ای‌تی‌او، باشگاه فوتبال لولیتانو، و باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
برارود
برارود، روستایی از توابع بخش خورگام شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
زبان تایلندی
زبان تایلندی، تای یا تایلندی مرکزی (از نظر تاریخی سیامی؛ ภาษาไทย)، یک زبان تای از خانواده زبان‌های کرا-دای است که توسط مردم مرکزی تای مرکزی صحبت می‌شود. این تنها زبان رسمی تایلند است.
بیش از ۶۹ میلیون نفر به زبان تایلندی صحبت می‌کنند. افزون بر این، بیشتر تایلندی‌ها در نواحی شمالی و شمال شرقی کشور (ایسان) امروزه به دو زبان تایلندی مرکزی و گویش‌های منطقه‌ای مربوط به آن‌ها صحبت می‌کنند، زیرا زبان تایلندی (مرکزی) زبان تلویزیون، آموزش، اخبار و رسانه‌هاست. یک پژوهش اخیر نشان داد که گویشوران زبان تایلندی شمالی (یا خام موئانگ) بسیار کم شده‌اند، زیرا بیشتر مردم شمال تایلند تقریباً همیشه به زبان تایلندی معیار صحبت می‌کنند، به طوری که در حال حاضر بیشتر از واژگان تایلندی مرکزی استفاده می‌کنند و گفتار خود را فقط با لهجه خام موئانگ چاشنی می‌کنند. تایلندی معیار بر اساس گونه‌های طبقه تحصیل‌کرده مردم مرکزی تایلند در بانکوک ایجاد شده‌است.
افزون بر تایلندی مرکزی، تایلند میزبان سایر زبان‌های تای نیز هست. اگرچه برخی از زبان‌شناسان این گویش‌ها را به عنوان زبان‌های مرتبط اما متمایز دسته‌بندی می‌کنند، اما گویشوران بومی اغلب آنها را به عنوان گونه‌های منطقه‌ای یا گویش‌های همان زبان تایلندی یا به عنوان «گونه مختلف تایلندی» معرفی می‌کنند. تایلندی به عنوان یک زبان میانجی در تمام جنبه‌های جامعه در تایلند، در ابتدا شاهد پذیرش تدریجی و بعداً گسترده به عنوان زبان دوم در میان گروه‌های قومی اقلیت این کشور از اواسط اواخر دوره آیوتایا به بعد بود. اقلیت‌های قومی امروزه عمدتاً دو زبانه هستند و در کنار زبان یا گویش مادری خود به تایلندی نیز صحبت می‌کنند.
دسته‌بندی
تایلندی معیار زبان اصلی آموزش و دولتی است و در سراسر تایلند صحبت می‌شود. این گویش معیار بر اساس گویش مردم مرکزی تایلند است و به خط تایلندی نوشته می‌شود.
تاریخ
به گفته یک منبع چینی، در دوره یینگیا شنگلان از دودمان مینگ (۱۴۰۵–۱۴۳۳)، ما هوان در مورد زبان هسین لو گزارش داد و گفت که این زبان تا حدودی شبیه گویش محلی است که در گوانگ‌دونگ صحبت می‌شود تایلندی در طول تاریخش دستخوش تغییرات صوتی مختلفی شده‌است. برخی از مهم‌ترین تغییرات در طول تکامل از تایلندی باستان به تایلندی نوین رخ داده‌است. سامانه نوشتاری تایلندی دارای تاریخ هشت سده‌ای است و بسیاری از این تغییرات، به ویژه در حروف صامت و نواخت، در املای نوین مشهود هستند.
اعتقاد بر این است که زبان گفتاری رایج در منطقه‌ای که اکنون مرز میان ویتنام و چین است، سرچشمه زبان کنونی تایلندی است. از نظر ژنتیکی، این زبان با زبان‌هایی که در شرق میانمار، شمال ویتنام، یون‌نان و لائوس صحبت می‌شوند، مرتبط است. تایلندی نوشتاری توسط پادشاه سوکوتای دوره سوم، رام‌خام‌هائنگ، در سال ۱۲۸۳ معرفی شد. این سامانه نوشتاری از زمان معرفی خود دستخوش تغییرات کوچکی شده‌است، به طوری که کتیبه‌های نوشته شده در عصر سوکوتای هنوز توسط خوانندگان تایلندی امروزی قابل خواندن هستند. این نوشته‌ها بر اساس مفاهیم پالی، سانسکریت و هندی بودند.
همخوان‌ها
اگرچه در مجموع ۴۴ همخوان در تایلندی وجود دارد ۲۱ همخوان در آغاز واژگان و ۲۳ همخوان در پایان آن‌ها یافت می‌شوند.
واکه‌ها
هسته واکه‌های تایلندی به شرح زیر است:
نواخت‌ها
پنج نواخت در تایلندی وجود دارد: میانه، پایین، افتان، بالا و خیزان. نواخت به استفاده از زیر و بم در زبان برای تشخیص معنای واژه یا دستور، یعنی برای تشخیص یا تصریف کلمات گفته می‌شود.
زبان فارسی‌زبانی نواخت‌بر نیست اما در آن ویژگی نواخت‌بری به گونه‌ای محدود به‌کار می‌رود. یک نمونه مشهود از خاصیت نواخت‌بری واژگان در فارسی واژهٔ «گویا» است که بسته به نحوه ادای آن می‌توان معنی‌های «روان و سلیس» یا «انگار» را برداشت کرد. زبان چینی و برخی دیگر از زبان‌های شرق و جنوب شرق آسیا از مشهورترین زبان‌های نواخت‌بر هستند.
دستور
از منظر رده‌شناسی زبانی، تایلندی را می‌توان زبانی تحلیلی دانست. ترتیب واژگان به صورت نهاد-فعل-مفعول است، اگرچه نهاد اغلب حذف می‌شود. افزون بر این، تایلندی یک زبان فاقد هر گونه شکل‌شناسی عطفی است. ضمایر تایلندی با توجه به جنسیت و وضعیت نسبی گوینده و مخاطب انتخاب می‌شوند.
گونه‌ها
مرکزی تایلندی از چندین گونه کاربردی مجزا تشکیل شده‌است که برای زمینه‌های اجتماعی مختلف شکل می‌گیرد:
بیشتر تایلندی‌ها می‌توانند به تمام این گونه‌ها صحبت کرده و آن‌ها را درک کنند. تایلندی خیابانی و برازنده اساس همه گفتگوهاست. تایلندی بلاغی، مذهبی و سلطنتی به عنوان بخشی از برنامه درسی ملی در مدارس تدریس می‌شود.
همان‌طور که در بالا ذکر شد، تایلندی دارای چندین گونه است که هر کدام کاربردهای خاصی مانند محاوره، رسمی و ادبی دارند؛ بنابراین، واژه «خوردن» مثلاً می‌تواند กิน (kin ; رایج)، แดก (daek ; عامیانه)، ยัด (yat ; عامیانه)، บริโภค (boriphok ; رسمی)، รับประทาน (rapprathan ; رسمی)، ฉัน (chan ; مذهبی)، یا เสวย (sawoei ; سلطنتی) باشد.
واژگان
به غیر از واژگان مرکب و واژگان که منشأ خارجی دارند، بیشتر واژگان تایلندی تک‌هجا هستند.
واژگانی با ریشه فارسی نیز در تایلندی یافت می‌شوند. نفوذ فارسی در تایلندی به سده ۱۶ و ارتباط دولت صفوی با پادشاهی آیوتایا بازمی‌گردد. واژگانی مانند กะหล่ำ (Kah̄l̀ả به معنای «گل کلم»)، ดอกกุหลาบ (Dxk kuh̄lāb به معنای «گل رز»؛ هم‌ریشه با «گلاب»)، คาราวาน (Khārāwān به معنای «کاروان») و ฟรังจิ (Frạngci به معنای «فرنگی») در تایلندی دارای ریشه فارسی هستند.
سامانه نوشتاری
تایلندی به خط تایلندی نوشته می‌شود، یک آبوگیدا که از چپ به راست نوشته می‌شود. بسیاری از پژوهشگران معتقدند که تای از خط خمر گرفته شده‌است. مطمئناً اعداد مستقیماً از خمر برداشته شدند. این زبان و خط آن ارتباط نزدیکی با زبان و خط لائو دارد. بیشتر لائوسی‌های باسواد قادر به خواندن و درک تایلندی هستند، زیرا بیش از نیمی از واژگان تایلندی، دستور زبان، لحن، واکه‌ها و غیره در زبان لائو مشترک است.
الفبای تای از الفبای خمری ریشه گرفته‌است که از خط برهمایی از خانواده هندی الگوبرداری شده‌است. زبان و الفبای آن خویشاوندی نزدیکی با زبان لائوسی (لائو) دارد. این خط شامل ۴۴ همخوان است که ۲ همخوان دیگر کاربردی ندارند. از این تعداد، ۶ همخوان در آغاز کلمه به کار نمی‌روند. ویژگی شگفت خط تای، جداناسازی کلمه‌های یک جمله از یکدیگر است که دشواری خواندن این خط را بسیار افزایش می‌هد.
جدول روبرو همخوان‌های تایلندی را نشان می‌دهد:
همه چیز برای برنده
این فیلم پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۹۹۰ در هنگ کنگ بود.
== بازیگران و نقش‌ها   ==
خورش هویج
طرز پخت خورش هویج
مرغ یا گوشت را با پیاز سرخ کرده و ۲ تا ۳ لیوان آب می‌گذاریم بپزد. هویج را ورقه یا خلال می‌کنیم و با روغن کمی سرخ می‌کنیم تا طلایی رنگ شود. سپس هویج را با آلوی شسته شده داخل گوشت می‌ریزیم می‌گذاریم بپزد. زعفران را در آب جوش حل می‌کنیم با کمی نمک و شکر داخل خورش می‌ریزیم و می‌گذاریم خورش کاملاً به روغن بیفتد. در صورتیکه بخواهیم خورش ترش بشود کمی آبلیمو اضافه می‌نماییم. در صورتی که بخواهیم خورشت شیرین شود، به آن شکر می‌افزاییم. مقدار شیرینی و ترشی خورشت بستگی به ذائقه افراد دارد.
منابع
دسترسی در تاریخ ۱۰ بهمن 1392. (http://www.iranhall.com/health/coocking/show/365/خورش-هویج)
بلوط سبیفرا
بلوط سبیفرا نام یک گونه از سرده بلوط است.
خانه حاج حسن صراف
خانه حاج حسن صراف مربوط به اواخر دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان خواجه ـ چهار سوآجری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کر (ساز)
کُر یا هورن  یا فرنچ هورن  نام‌های سازی است از خانواده سازهای بادی برنجی.
تاریخچه
این ساز در سال ۱۶۵۰ میلادی در فرانسه از روی شیپور شکار ساخته شد. به همین دلیل در کشورهای انگلیسی‌زبان به فرنچ هورن (شیپور فرانسوی) معروف است، اگرچه بیشتر نوازندگان آن را فقط هورن می‌نامند. خود فرانسوی‌ها به آن کُر می‌گویند.
بنگ پیله
بنگ پیله، روستایی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گریت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
آذرخش مکری
آذرخش مُکری (زادهٔ ۱۳۴۷ در تهران) روان‌پزشک ایرانی، دانشیار گروه روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و معاون آموزشی مرکز ملی مطالعات اعتیاد است. او مجری طرح چند دارو برای ترک اعتیاد بوده و چهره‌ای شناخته‌شده در درمان اعتیاد است. وی همچنین برندهٔ جایزهٔ ترویجِ علمِ چراغ در بخشِ «دانشگر مروج علم» در سالِ ۱۴۰۱ شد.
زندگی
او تحصیلات ابتدایی را در آرلینگتون و تحصیلات متوسطه را در ایران گذراند. در سال ۱۳۷۶ از دورهٔ دکتری تخصصی روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران دانش‌آموخته شد. آذرخش مکری از استادان برجستهٔ دانشگاه علوم پزشکی تهران (بیمارستان روان‌پزشکی روزبه) است. از دستاوردهای او می‌توان به افتتاح بخش تخصصی ترک اعتیاد در بیمارستان روزبه و تربیت دستیاران روان‌پزشکی و دانشجویان روان‌پزشکی اشاره کرد.
کالج و دانشگاه سانسکریت
کالج و دانشگاه سانسکریت (در گذشته کالج سانسکریت) یک دانشگاه دولتی است واقع در کلکته، بنگال غربی، هند. این دانشگاه بر علومِ مقدّماتی (هنرهای لیبرال) تمرکز دارد و مدرک لیسانس و فوق لیسانس را در تاریخ هند باستان و جهان، بنگالی، انگلیسی، زبان سانسکریت، زبانشناسی و فلسفه‌های سنتی هند مانند Advaita Vedanta ارائه می‌دهد. کالج سانسکریت در ۱ ژانویه ۱۸۲۴، براساس توصیه جیمز پرینسپ و توماس بابینگتون مکالی، درزمان فرمانداری لرد آمهرست، تأسیس شد.
محوطه دانشگاه
کالج و دانشگاه سانسکریت در خیابان کالج در مرکز کلکته واقع شده‌است. نزدیکی به مدرسه هندو، دانشگاه ریاست جمهوری، دانشگاه کلکته و قهوه‌خانه هند به مرکزیت آن می‌افزاید.
بخش‌ها
کالج و دانشگاه سانسکریت شامل بخش‌های هند باستان و تاریخ جهان، بنگالی، انگلیسی، زبان‌شناسی، فلسفه، پالی، سانسکریت و فلسفه‌های سنتی هند مانند (آدوایتا ودانتا، پانینی ویاکارانا و ساهیتیا) است.
دوره‌های آموزشی
کالج و دانشگاه سانسکریت دوره‌های مختلف کارشناسی و کارشناسی ارشد را ارائه می‌دهد.
کتابخانه مرکزی
کتابخانه مرکزی کالج و دانشگاه سانسکریت یک معدن پربها برای پژوهشگران است که شامل بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ کتاب و ۲۵٬۰۰۰ نسخهٔ خطی از جمله چندین نسخهٔ خطی بسیار نادر است. دانشگاه همچنین یک برنامه گسترده برای دیجیتال کردن را آغاز کرده‌است تا این ۲۵٬۰۰۰ نسخهٔ خطی را در انبازهٔ مشترکات فرهنگی قرار دهد.
کبوتر نوک‌دندانی
کبوتر نوک‌دندانی که با نام manumea نیز شناخته می‌شود، کبوتر بزرگی است که فقط در ساموآ یافت می‌شود. این تنها گونه زنده از سردۀ Didunculus است. مطالعات تبارزایی نشان می‌دهد که پایه‌ای‌ترین عضو زنده کلاد کبوتران است. یک گونه منقرض‌شده مرتبط، کبوتر نوک‌دندانی تونگا ( Didunculus placopedetes )، تنها از بقایای زیرفسیلی در چندین سایت باستان‌شناسی در تونگا شناخته شده است. کبوتر نوک دندان پرنده ملی ساموآ است و بر روی اسکناس 20 تالا و سکه 50 سنه از سری 2008/2011 نمایش داده شده است.
الاندواکا
الاندواکا (به لاتین: Alanduwaka) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
مبدل دیجیتال به آنالوگ
مبدل دیجیتال به آنالوگ (DAC، D/A، D–A، D2A، یا D-to-A) در علم الکترونیک به مداری گفته می‌شود که سیگنال دیجیتال را به سیگنال آنالوگ تبدیل می‌کند؛ «مبدل سیگنال‌های آنالوگ به دیجیتال» عمل بر عکس را انجام می‌دهند.
کارایی یک مبدل دیجیتال به آنالوگ، به رزولوشن (تفکیک‌پذیری)، ولتاژ مرجع و تعداد تبدیل‌ها در واحد زمان بستگی دارد.
از کاربردهای مبدل‌های دیجیتال به آنالوگ می‌توان به کارت صدا اشاره کرد که یک سیگنال دیجیتال را دریافت کرد و با توجّه به آن، سیگنال آنالوگ مربوطه را به بلندگو ارسال می‌کند.
گابور پولوشکئی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیوری ای‌تی‌او، باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش، و باشگاه فوتبال ام‌تی‌کی بوداپست اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
ساندیا نولز، نیومکزیکو
ساندیا نولز (به انگلیسی: Sandia Knolls) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برنالیو، نیومکزیکو واقع شده‌است. ساندیا نولز ۷٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۰۸ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۷۸٫۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
التپه
التپه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰۳ نفر (۴۶۷خانوار) بوده‌است. مردم التپه از قومیت طبری هستند. مردم التپه به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
فردیناند ماژلان
فردیناند ماژلان (زادهٔ بهار ۱۴۸۰ - درگذشته ۷ آوریل ۱۵۲۱ میلادی) پوینده و دریانوردی پرتغالی بود که به دولت اسپانیا خدمت می‌کرد. او نخستین کسی بود که در جهت غرب از اروپا به آسیا رفت و در اقیانوس آرام کشتی راند. ماژلان همچنین نخستین کسی بود که با هدف دور زدن کرهٔ زمین رهبری یک ناوگان اکتشافی را عهده‌دار شد. اگر چه خود در میانهٔ سفر کشته شد گروهی از افراد و ناوگانش به سرکردگی خوان سباستین الکانو با کشتی ویکتوریا توانستند در ۱۵۲۲ میلادی کرهٔ زمین را با موفقیت دور بزنند و به اروپا بازگردند.
تولد و سال‌های اول
در بیست سالگی برای اولین بار به دریا رفت. در ۱۵۰۵ میلادی دولت او را به هند فرستاد تا ترتیب انتصاب فرانسیسکو دِ آلمئیدا را به مقام نیابت سلطنت پرتغال بدهد و در طول مسیر پایگاه‌های نظامی و دریایی برپا سازد. هم در این سفر بود که برای اولین دفعه ماژلان جنگ را تجربه کرد: وقتی یک سلطان محلی آفریقایی از پرداخت خراج سر باز زد، افراد آلمئیدا حمله بردند و شهر مسلمان‌نشین کیلوا در تانزانیای امروزی را به تصرف درآوردند.
در ۱۵۰۶ میلادی ماژلان به هند شرقی سفر کرد تا هیأتی را که دولت پرتغال به جزایر ادویه فرستاده بود همراهی کند. در ۱۵۱۰ میلادی درجهٔ ناخدایی گرفت ولی مدتی بعد به دلیل اشتباه در فرماندهی برکنار و به پرتغال بازگردانده شد.
در ۱۵۱۱ میلادی به مراکش فرستاده شد و در نبرد آزامور (۲۸ و ۲۹ اوت ۱۵۱۳ میلادی)، علیه مراکشی‌ها شرکت کرد. با وجود زخم برداشتن در جنگ و دریافت مدال‌های متعدد، اطرافیان وی را به داد و ستد غیرقانونی با مسلمانان متهم کردند. آلمئیدا نایب‌السلطنه هم که با ماژلان اختلاف داشت، در گزارشی به دربار از عملکرد او ابراز نارضایتی کرد.
هرچند ماژلان بالاخره از تمام اتهام‌ها تبرئه شد، ولی دیگر مورد اعتماد شاه امانوئل اول نبود. پادشاه تقاضای افزایش حقوق ماژلان را نپذیرفت و اعلام کرد که از تاریخ ۱۵ مهٔ ۱۵۱۴ میلادی، دیگر در دولت پرتغال مقامی برای او در نظر نگرفته‌است. ماژلان که اوضاع را چنین دید، کشور و شهروندی پرتغال را ترک گفت تا در خدمت دربار اسپانیا درآید و نام پرتغالی خود «فرنون دِ ماگالیانش» را به «فرناندو دِ ماگالانس» تغییر داد.
نقشه‌هایی برای دور زمین گشتن
در ۲۰ اکتبر ۱۵۱۷ میلادی ماژلان به سویل پایتخت اسپانیا در آن دوران رسید و از آنجا به والادولید رفت تا با شاه نوجوان چارلز اول (چارلز پنجم بعدی، امپراتور مقدس روم) ملاقات کند. با یاری خوان دِ آراندا عضو بلندپایهٔ مرکز امور هند در سویل و دیگر دوستان به ویژه یک پرتغالی به نام دیوگو باربوسا، ماژلان سرانجام توانست تابعیت اسپانیا را بدست آورد. وی در سویل نفوذ زیادی یافت و در سایهٔ تدبیر خود توانست شاه و خوان رودریگِیث دِ فونسیسکا – اسقف قدرتمند بورگوس و دشمن قسم‌خوردهٔ کریستف کلمب – را پشتیبان خود کند.
در آن دوران تجارت ادویه رونق زیادی داشت و ادویهٔ آسیای جنوب شرقی در بازارهای اروپا به قیمت بسیار گزاف به فروش می‌رفت. مرکز این تجارت پرسود جزایر ملوک (معروف به جزایر ادویه) در اندونزی امروزی بود که برای رسیدن به آن کشتی‌های اروپایی ناچار به دور زدن قارهٔ آفریقا و پیمودن هزاران کیلومتر راه در اقیانوس هند بودند. روزی نقشه‌ای از آمریکای جنوبی به دست ماژلان رسید. در این نقشه – به اشتباه- دلتای عظیم رودخانهٔ لاپلاتا به صورت گذرگاهی ترسیم شده بود که از طریق آن می‌شد به اقیانوس آرام راه برد. ماژلان به فکر افتاد که با استفاده از این مسیر و عبور از جنوب اقیانوس آرام آسان‌تر می‌توان به جزایر ادویه رسید. روی فالئیرو ستاره‌شناس تبعیدی پرتغالی ماژلان را در پیشبرد این نقشه یاری می‌داد و یک بازرگان بسیار ثروتمند به نام کریستوفر دِ هارو که مخالف شاه پرتغال بود، حاضر شد وی را از نظر مالی حمایت putasasa کند.
در ۲۲ مارس ۱۵۱۸ میلادی شاه چارلز طرح ماژلان را تصویب کرد. مطابق قرارداد، یک بیستم کل سود حاصل از سرزمین‌های کشف شده بعلاوهٔ حکومت آن‌ها مشترکاً به ماژلان و فالئیرو تعلق می‌گرفت. بعد از تأمین بودجهٔ دولتی، دو شریک پنج کشتی فراهم کردند: ترینیداد (ظرفیت ۱۱۰ تن، خدمه ۵۵ نفر)، سان آنتونیو (ظرفیت ۱۲۰ تن، خدمه ۶۰ نفر)،  کونسِپسیون (ظرفیت ۹۰ تن، خدمه ۴۵ نفر)، ویکتوریا (ظرفیت ۸۵ تن، خدمه ۴۲ نفر) و سانتیاگو (ظرفیت ۷۵ تن، خدمه ۳۲ نفر). ترینیداد کشتی دریادار بود و ماژلان خود آن را فرماندهی می‌کرد؛ به غیر از فالئیرو ناخدایان چهار کشتی دیگر به ترتیب عبارت بودند از: خوان دِ کارتِگِنا، گومِس، گاسپار دِ کوئِسادا و لوئیس دِ مِندوزا.
مسافرت
در ۱۵ اوت ۱۵۱۸ میلادی پنج کشتی تحت فرمان ماژلان، سویل را ترک کردند و در طول رودخانه گوادال کوئی ویر به حرکت درآمدند. اما مقامات اسپانیایی شهر بندری سان لوکار دِ باررامِدا که به ماژلان پرتغالی‌تبار مشکوک بودند، پنج هفته ناوگان او را در دهانهٔ رودخانه معطل کردند و سرانجام در ۲۰ سپتامبر اجازهٔ ادامهٔ سفر را به ماژلان و ۲۷۰ نفر همراهانش دادند.
شروع سفر
شاه امانوئل پرتغالی که از عزیمت آن‌ها باخبر شد، چند کشتی جنگی را به تعقیبشان فرستاد اما ماژلان موفق شد پرتغالی‌ها را جا بگذارد. ناوگان او پس از توقف کوتاهی در جزایر قناری به جزایر کیپ ورد رفت و از آنجا راهی دماغه سن اوتین در برزیل شد. در ۲۰ سپتامبر از خط استوا گذشتند و در ۶ دسامبر ساحل برزیل در دیدرس قرار گرفت. چون برزیل در آن زمان محدودهٔ پرتغال بود، ماژلان از آن دوری کرد و در ۱۳ دسامبر در منطقهٔ خوش آب و هوایی نزدیک ریو دو ژانیروی امروزی لنگر انداخت. پس از تهیهٔ آذوقه و آماده‌سازی کشتی به سوی جنوب حرکت کردند و در ۱۰ ژانویه ۱۵۲۰ میلادی به مصب رودخانهٔ لاپلاتا رسیدند.
جستجو برای یافتن گذرگاهی به اقیانوس آرام باید از همین نقطه آغاز می‌شد ولی چون در نیمکرهٔ جنوبی زمستان بود، ماژلان صلاح دید که برنامهٔ سفر را به تأخیر بیندازند و تا تمام شدن فصل سرما در پاتاگونیا بمانند. خدمه هم برای گذراندن زمستان دست به کار ساختن اقامتگاهی شدند و آن را پوئرتو سان خولیان نامیدند.
بدین ترتیب با گذشت شش ماه هنوز در آغاز راه بودند و سرزمین جدیدی پیدا نشده بود. این وضعیت موجب نارضایتی گروهی از دریانوردان شد زیرا همه می‌دانستند که ماژلان تا به هدف خود دست نیابد اجازهٔ بازگشت به اسپانیا را به آنان نخواهد داد. سه تن از ناخدایان مخالف ماژلان که موقعیت را برای سرنگون کردن وی مناسب می‌دیدند، با همدستی تعدادی از افسران شورش کردند و کنترل سه کشتی را برای چند ساعت به دست گرفتند. اما وفادار ماندن بیشتر خدمه به ماژلان، توطئهٔ آن‌ها را ناموفق گذاشت. مندوزا و کوئسادا به اعدام محکوم شدند و کارتاگنا – که جرمش سبک‌تر بود - و یک کشیش را هم در ساحل متروکه‌ای پیاده کردند.
با مساعد شدن هوا در ۲۴ اوت سفر از سر گرفته شد. پیش از ترک اقامتگاه، ماژلان کشتی کوچک سانتیاگو را برای بازرسی به پایین دست ساحل فرستاد ولی کشتی در برخورد با صخره‌های زیرآبی غرق شد. بیشتر سرنشینان توانستند خود را به خشکی برسانند و از راه زمینی دوباره به ناوگان ملحق شوند. در ۲۱ اکتبر ۱۵۲۰ میلادی در ۵۲ درجهٔ عرض جنوبی چهار کشتی به دماغه ویرجن رسیدند. عمق زیاد و شوری آب حکایت از آن داشت که بالاخره گذرگاه را یافته‌اند.
ماژلان ابتدا دو کشتی سان آنتونیو و کونسپسیون را برای کاوش پیش فرستاد. پس از شناسایی کلی مسیر، ناوگان مسافرت دشوار و ۳۷۳ مایلی خود را به درون تنگه آغاز کرد. این گذرگاه که ماژلان آن را به مناسبت فرارسیدن عید اول نوامبر، «گذرگاه همهٔ قدیسان» خوانده بود اکنون تنگهٔ ماژلان نامیده می‌شود. گومس فرماندهٔ سان آنتونیو که ادامه دادن راه را با آذوقهٔ موجود ممکن نمی‌دانست سایر افسران را با خود همراه کرد و به اسپانیا گریخت. سه کشتی باقی‌مانده سرانجام در ۲۸ نوامبر به آب‌های اقیانوس آرام جنوبی وارد شدند. «آرام» نامی بود که ماژلان به دلیل سکون و آرامش این اقیانوس به آن داده بود.
مرگ ماژلان
ناوگان با بادبان کشیدن به سمت شمال غربی در ۱۳ فوریه ۱۵۲۱ میلادی از خط استوا گذشت، در ۶ مارس به جزایر ماریانا و در ۱۶ مارس به جزیره هومونهون فیلیپین رسید. ماژلان با یاری مترجم مالایایی خود به آسانی توانست با مردم بومی ارتباط برقرار کند. پس از تبادل هدایا با کالامبو راجهٔ لیمساوا در ۷ آوریل، وی آن‌ها را به جزایر سبو رهنمون کرد. هومابون راجهٔ سبو با آنان رفتاری دوستانه داشت و حتی پذیرفت که به آیین مسیحیت درآید. اما لاپو لاپو راجهٔ ماکتان جزیرهٔ مجاور، این اندازه مطیع نبود و به جای پذیرش مسیحیت و خراج دادن به اسپانیا، جنگ را برگزید. ماژلان با تعداد کمی سرباز به مقابله با بومیان سرکش شتافت و در ۲۷ آوریل در نبرد ماکتان کشته شد. آنتونیو پیگافتا، جهانگرد ثروتمندی که به عنوان وقایع‌نگار ناوگان ماژلان را همراهی می‌کرد، تنها شاهد عینی و قابل اعتماد این واقعه‌است. او می‌نویسد:
گشتن به دور زمین
ماژلان وصیت کرده بود که مترجم مالایایی پس از مرگ او آزاد شود. این بومی اهل مالزی را که انریکه نام داشت ماژلان در یکی از سفرهای گذشته‌اش به آسیای جنوب غربی در۱۵۱۱ میلادی از برده‌داران سوماترایی خریداری کرده بود؛ هنگام جنگ در آفریقا، اخراج از دربار پرتغال و نائل شدن به مقام دریاسالاری در اسپانیا، انریکه در کنار اربابش حاضر بود بنابراین با رسیدن ناوگان ماژلان به فیلیپین، او اولین کسی شد که (در سفرهای جداگانه) یک دور گرد کرهٔ زمین گشته‌است. پس از درگذشت ماژلان، فرماندهان که وجود انریکه را لازم می‌دیدند از آزاد کردنش خودداری کردند ولی او با کمک راجه هومابون در هنگامهٔ جنگ بومیان و اسپانیایی‌ها موفق به فرار شد. در غیاب وی، آنتونیو پیگافتا که دربارهٔ زبان بومیان مطالعاتی کرده بود، وظیفهٔ برقراری ارتباط را بر عهده گرفت.
سه کشتی باقی‌مانده در جستجوی جزایر ادویه مسیر خود را به سمت غرب ادامه دادند. پس از توقف کوتاهی در جزیرهٔ پالاوان، در ۲۱ ژوئن ۱۵۲۱ میلادی دریانوردان محلی ایشان را به جزیرهٔ بورنئو هدایت کردند. ناوگان آنان اکنون تنها به دو فروند کشتی محدود می‌شد؛ کونسپسیون به علت فرسودگی در کرانه‌های پالاوان رها و به آتش کشیده شده بود. آن‌ها مدت سی و پنج روز در ساحل کشور برونئی لنگر انداختند. پیگافتای ونیزی از ثروت و جلال دربار راجه سیریپادا داستان‌ها نقل کرده‌است. بورنئویی‌ها ارتشی از فیل‌های اهلی و ۶۲ توپ جنگی داشتند که بیش از پنج برابر جنگ‌افزارهای موجود در ناوگان ماژلان بود. پیگافتا از فناوری اهالی جزیره نمونه‌هایی ذکر می‌کند؛ از آن جمله‌است ظروف چینی (که هنوز به‌طور گسترده در دسترس اروپاییان قرار نگرفته بود) و عینک (که به تازگی به اروپا رسیده بود).
دریانوردان در ۶ نوامبر ۱۵۲۱ میلادی به جزایر مولوک (جزایر ادویه) رسیدند و پس از داد و ستد با سلطانِ تیدور عازم اسپانیا شدند. مدت کوتاهی بعد از حرکت، ترینیداد کشتی فرماندهی، به علت فرسودگی در راه ماند و سرنشینانش ناگزیر به جزیرهٔ ترناته که متعلق به پرتغال بود پناهنده شدند. ترینیداد هم به چنگ پرتغالی‌ها افتاد و نزدیک ساحل جزیره نابود شد.
ویکتوریا به فرماندهی خوان سباستین الکانو راه خود را به سوی اسپانیا ادامه داد و در ۶ ماه مه ۱۵۲۲ میلادی دماغهٔ امید نیک را دور زد. در کشتی جز برنج چیزی برای خوردن نبود. تا رسیدن به جزیرهٔ کیپ ورده بیست نفر از خدمه بر اثر سوء تغذیه مردند. دریانوردان می‌دانستند که شاه پرتغال مصمم است مانع رسیدن کشتی‌های ماژلان به اسپانیا شود و ناوگانی جنگی برای نابودیشان فرستاده‌است. الکانو در طول مسیر سعی کرده بود تا به متصرفات پرتغال نزدیک نشود ولی با وضعیت موجود چاره‌ای جز توقف در کیپ ورده نمی‌دید. کشتی در بندر پهلو گرفت و چند نفر به‌طور ناشناس برای تهیهٔ آذوقه به ساحل رفتند ولی مقامات پرتغال به آن‌ها شک بردند. الکانو عاقبت مجبور شد تعدادی از افرادش را در جزیره بگذارد و بگریزد.
بازگشت
در ۶ سپتامبر ۱۵۲۲ میلادی - سه سال بعد از ترک اسپانیا- خوان سباستین الکانو و هفده نفر خدمه سوار بر کشتی ویکتوریا به بندر سِویل وارد شدند و مأموریت دور زدن کرهٔ زمین را با موفقیت به پایان بردند.
۴ نفر از ۵۵ خدمه کشتی ترینیداد هم سرانجام در ۱۵۲۵ میلادی توانستند خود را به اسپانیا برسانند.
یافته‌ها
ماژلان و یارانش همچنین نخستین اروپاییانی بودند که:
سیاه‌شور استرالیایی
سیاه‌شور استرالیایی نام یک گونه از سرده سیاه‌شور است.
خانه حاج حسین کامیابی
خانه حاج حسین کامیابی مربوط به اواخر دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان ولیعصر، کوچه باغ جنت، نبش کوچه سراج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
جلالده
جلالده روستایی از توابع بخش خورگام شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است. زبان مادری ساکنین روستای جلالده تاتی رودباری (دیلمی) است. و در مورد زبان مادری این روستا توضیح مختصر اینکه زبان مادری کردی کرمانجی می‌باشد و گویش زبان دیلمی بخاطر مراودات و دادستد با روستاهای پاکده وجیرنده در زبان و گویش ساکنین به عنوان زبان دوم رسوخ کرده‌است
مشخصات
این روستا در دهستان دلفک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
در زلزله سال ۱۳۶۹ رودبار محل قدیمی تقریباً به‌طور کامل تخریب شد و اهالی روستا در نزدیکی روستای قدیمی سکنی گزیدند که البته بسیاری از باغات روستاییان همچنان در محل قدیم وجود دارد و از آن برداشت انجام می‌دهند.
این روستا دارای آب و هوایی معتدل و کوهستانی است. شغل اکثر مردم کشاورزی و دامپروری است.
کشاورزی روستا شامل گردو، فندق، به، گلابی، لوبیا، عدس، گندم، جو و… است.
قتل‌عام بن طلحه
قتل‌عام بن طلحه (مجزرة بن طلحة) کشتاری است که در شب ۲۲ تا ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۷، در شهر بن طلحه، حدود ۱۵ کیلومتری جنوب الجزیره رخ داده‌است. در این شب بیش از ۲۰۰ تن از روستاییان (به گزارش عفو بین‌الملل) توسط گروه‌های مسلح کشته شدند. تعداد مرگ و میر گزارش شده از ۸۵ (برآورد رسمی) تا ۴۰۰ (اکونومیست) است.
سابقه تاریخی
در سال ۱۹۹۷، الجزایر با یک درگیری خونین داخلی پس از لغو انتخابات ۱۹۹۲ توسط ارتش که طی آن جبهه نجات اسلامی موفق به کسب یک پیروزی شده بود روبرو گردید. شهر بن طلحه شهر، در چند کیلومتری جنوب شهرستان براکی و از توابع الجزیره است که در حمایت از جبهه نجات اسلامی که در انتخابات رأی آورده بود به حمایت برخاستند که باعث شد جنگ با دولت و برخی گروه‌ها آغاز شود. ارتش در این منطقه بسیار قوی بود، علاوه برآن یک محل نظامی نیز در ورودی شرقی به شهر با تعدادی از جاده‌ها و سربازخانه‌ها در بخش شمالی شهر براکی را در اختیار داشت. گروه اسلامی مسلح در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ از حضور قوی محلی برخوردار بود، در خیابان‌های بن طلحه گشت می‌زدند و مردم را که از آن‌ها پشتیبانی نمی‌کردند یا هیچ ارتباطی با رژیم موجود نداشتند، می‌کشتند؛ و دولت در ژوئن سال ۱۹۹۶، در شهر بن طلحة، یک حکومت ملی را که در حدود ده نفر بودند ایجاد کرد. اما درگیریها ادامه داشت و در ۲۹ اوت ۱۹۹۷، حدود ۲۰۰ نفر فقط در چند کیلومتری جنوب شرقی محل قتل‌عام الرایس کشته شدند. شایعات قتل‌عام بیشتری نیز به زودی گسترش یافت.
قتل‌عام
در ۲۲ سپتامبر در ساعت ۱۱:۳۰ بعد از ظهر، انفجارهای قوی در محله جیلالی در جنوب غربی بن طلحه ایجاد شد. مهاجمان از باغهای پرتقال به جنوب شرقی محله شروع به زدن کردند. آن‌ها شروع به حرکت خانه به خانه به صورت سیستماتیک و کشتن هر مرد، زن و کودک می‌کردند. مهاجمان به اسلحه‌های اتوماتیک و تفنگ تک تیرانداز مسلح بودند؛ بعضی از آن‌ها شلوار جین را پوشیده و سایرین با لباس‌های متمایز اسلامی بودند که به قتل‌عام، ضرب و شتم کودکان به صورت خشونت‌آمیز و بریدن اندام‌ها، ضرب و شتم گردن، تجاوز به زنان و سپس قتل آن‌ها پرداختند. پس از آن، جهان در سال ۱۹۹۷ با به نمایش درآمدن یک عکس به نام «مادون بن طلا» که حسین زوارار آن را گرفته بود بوی جایزه مطبوعات جهانی را اعطا کرد. این تصویر نشان داد که یک زن متأهل الجزیره در خارج از بیمارستان زاملی در انتظار است، که به عنوان یک نماد قتل‌عام در مقایسه با تصویر یک سرباز که در جنگ داخلی اسپانیا کشته شد می‌باشد.
مسئولیت قتل‌عام
گروه مسلح اسلامی (GIA) مسئولیت قتل‌عام و کشتار الرایس را در یک گزارش مطبوعاتی از لندن در ۲۶ سپتامبر (AFP) بر عهده گرفت. فؤاد پولاما، و بعد از آن یکی از اعضای اصلی GIA، در تاریخ ۱ اوت ۲۰۰۴ به اعدام محکوم شد. وی نیز به اتهام قتل رهبر جبهه رستگاری اسلامی (FIS) عبدالقادر هاچانی متهم شده برای شرکت در قتل‌عام محاکمه شد.
شیرکده
شیرکده، روستایی از توابع بخش خورگام شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دلفک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
پاریاب گز
پاریاب گز، روستایی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گریت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تی‌اف‌ام (ماهی‌کش)
تی اف ام (پیسکیکید) یا (به اختصار TFM) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۹۳۱ است.
از ظهر تا ساعت سه
جوایز
نامزد دریافت گلدن گلوب برای بهترین آهنگ اصلی.
کملوت (ابهام‌زدایی)
کملوت می‌تواند اشاره به معانی زیر باشد:
بازگشت به مزرعه
بازگشت به مزرعه (Back to the Farm) یک فیلم صامت کوتاه کمدی است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به برت تریسی و اولیور هاردی اشاره کرد.
جزبل سیاه
جزبل سیاه گونه‌ای پروانه است که در تیره کاهی‌بالان و سرده هاشوربالان قرار دارد. پهنای بال آن به ۴۰ میلی‌متر می‌رسد. استرالیا، کوئینزلند، نیو ساوت ولز و ویکتوریا (استرالیا) زیستگاه این حشره است.
سرفیس بوک
تاریخچه
سرفیس بوک در کنار سرفیس پرو ۴ و در رویداد دستگاه‌های ویندوز ۱۰ در ۶ اکتبر ۲۰۱۵ توسط مایکروسافت معرفی شد. هر دوی این دستگاه‌ها یک روز پس از این رویداد جهت پیش سفارش در دسترس بودند و در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۵ برای مشتریان فرستاده شدند. در هنگام رونمایی از این دستگاه در ابتدا پانوس پانای این دستگاه را به عنوان یک لپ‌تاپ معرفی کرد و پیش از معرفی آن به عنوان دستگاه هیبریدی از آن با عنوان یک رقیب برای مک‌بوک پرو نام برد.
سخت‌افزار
طراحی سرفیس بوک با هدف ایجاد یک دستگاه که ویژگی‌های هر دو دستگاه تبلت و لپ‌تاپ را داشته باشد بدین صورت که به مانند یک لپ‌تاپ قابل جمع شدن باشد و نیاز به صفحه کلیدی سنگینتر از وزن یک تبلت را که جهت ایستایی و ایجاد تعادل برای آن باشد را نداشته باشد. در جهت رسیدن به این هدف تیم توسعه دهندهٔ سرفیس بوک به طراحی و گسترش نوع خاصی از لولا دست زدند که بدون افزودن وزن تبلت تعادل آن را حفظ می‌کرد و اتصال بین دو قطعه را ممکن می‌ساخت.
نرم‌افزار
تمامی مدل‌های سرفیس بوک همراه با ویندوز ۱۰ ورژن ۶۴ بیت و نرم‌افزار مشروط مایکروسافت آفیس در اختیار مشتریان قرار می‌گیرد.
پیرگیاه درختی
پیرگیاه درختی نام یک گونه از سرده پیرگیاه است.
خمیس ملیانه
خمیس ملیانه یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه خمیس ملیانه واقع شده‌است. خمیس ملیانه ۸۴٬۵۷۴ نفر جمعیت دارد.
احمد آخوندوف
احمدآخوندوف گورگن‌لی (۲۳ مارس سال ۱۹۰۹ - ۱۹۴۳)  منتقد ادبی، نویسنده، شاعر، مترجم و استاد دانشگاه ترکمن در شهر گمیشان به دنیا آمد.
اویل زندگی
پدر وی رجب آخوند یکی از بزرگان و علمای فاضل ترکمن صحرا بودند و بخاطر علاقه شدید وی به تحصیل علم و خواندن کتاب فرزندان خویش را نیز به این کار تشویق می‌نمود. احمد آخوندوف پس از اتمام تحصیلات اولیه نزد پدرش در سال ۱۹۲۸ بدلیل نبود دانشگاه در ایران و علاقه زیاد برای اندوختن علوم مدرن و جدید به شوروی مهاجرت می‌نماید.
سارو
سارو، روستایی است در جوار شهر بهشهر و از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.