cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
واینایلون
هدف اصلی
گرچه در سال ۱۹۶۰ کمک‌ها از طرف شوروی کم شد. کره شمالی دیگر کمک‌ها را به صورت اهدا دریافت نمی‌کرد، بلکه به صورت قرض شده بود؛ بنابراین رهبران کره شمالی تصمیم گرفتند که بر اقتصاد داخلی قوی بسازند. در سال ۱۹۶۱ مرع شمالی برنامه ۷ ساله رشد اقتصادی خود را شروع کرد. این برنامه تمرکز خود را بر روی ابداعات تکنولوژی، انقلاب فرهنگی، رشد استانداردهای زندگی، مدرنیته شدن اقتصاد و تسهیل تجارت و اقتصاد جهانی گذاشته بود. در نتیجه رهبران کره شمالی تصمیم گرفتند که کارخانه وینایلون و همچنین شهر وینایلون را تأسیس کنند.
شهر وینایلون
در سال ۱۹۶۱، شهر وینایلون، در شمال شرقی شهر هوگنام ساخته شد. ساخت این کارخانه ۱۴ ماه طول کشید که به نسبت این که این شهر از ۵۰ ساختمان تشکیل شده بود خیلی سریع بود. وینیل سیتی ۱۳۰ هزار متر مربع مساحت داشت، و دارای ۱۵ هزار دستگاه، ۱۷۰۰ کانتینر و ۵۰۰ کیلومتر لوله‌کشی بود. بلندترین ساختمان در شهر وینایلون که ۳۲ متر ارتفاع و ۴۰ متر دودکش داشت کارگاه استیک اسید بود. کارگاه نخ ریسی که برای ساخت الیاف وینایلون و حمل و نقل آن بود، بزرگترین ساختمان آنجا حساب می‌شد که دارای ۱۶۰ متر طول و ۱۱۷ متر عرض با ۳۵هزار متر مربع مساحت بود.
شهر وینایلون به افتخار کره شمالی تبدیل شد و با افتخار به عنوان سازه ای که بدون کمک از هیچگونه بیگانه ای ساخته شده‌است جار زده می‌شد. ساخت این شهر نشان دهنده این بود که کره شمالی از چین و شوروی مستقل شده و ایدئولوژی جوچه را به نمایش می‌گذاشت. گرچه چندین کارگر مجبور بودند کارهای بسیار سخت انجام دهند و چندین کارگر درحین این کارها جان خود را از دست دادند ولی شهر وینایلون باعث تقویت ایدئولوژی، خانواده کیم و دولت شد.
این شهر با هدف تولید الیاف برای تأمین مصرف داخلی برای ساخت لباس، کفش و بقیه ملزومات شروع به کار کرد. این کار تا دهه‌ها هنوز باعث تأمین مصرف داخلی شده‌است. این محصول آنقدر مهم است که در مراسم یادبود تولد کیم سونگ دوم، به مردم لباس‌های وینایلون اهدا شد. گرچه بعد از دهه‌ها اقتصاد کره شمالی فروریخت و قحطی سوخت باعث بسته شدن شهر وینایلون در سال ۱۹۹۴ شد. وینایلون برای ۱۶ سال بسته موند تا سال ۲۰۱۰ دوباره بازگشوده شد.
بازگشایی مجتمع وینیلون
در ۸ فوریه ۲۰۱۰، کیم جونگ ایل از مجموعه قدیمی وینیلون شهر در هامونگ دیدن کرد تا بازگشایی آن را جشن بگیرد. کیم با افسران عالی‌رتبه حزب مانند رئیس هیئت رئیسه مجلس عالی خلق کیم یونگ نام، وزیر دفاع کیم یونگ چون و دبیران حزب کارگران کره کیم کی نام و چوی تائ بوک همراه بود. به این اولین باری بود که او در یک تجمع گسترده صنعتی شرکت کرد. در حالی که حضور وی و مهمترین اعضای حزب می‌تواند نشان دهنده اهمیت مجموعه وینایلون و نقش آن در پیشبرد سیاست‌های اقتصادی کیم جونگ ایل باشد، شواهدی وجود دارد که این تأسیسات می‌تواند در برنامه هسته ای کره شمالی نقش داشته باشد. برنامه تسلیحاتی بر اساس تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای، اطلاعات کو چونگ سونگ (یک مقام کره شمالی که تبعید شده بود) و تعدادی از اسناد فنی کره شمالی، این گمانه زنی وجود دارد که کارخانه هامونگ در حال تولید دی متیل هیدرازین نامتقارن است. این ماده در موشک‌های دوربرد کره شمالی استفاده می‌شود.
اهمیت تاریخی
اگرچه وینیلون در ابتدا برای کمک به توسعه اقتصاد کره شمالی به عنوان یک محصول خانگی استفاده می‌شد، اما با ناسیونالیسم نیز آمیخته شد. در نتیجه، وینایلون به بخشی استوار از هویت ملی کره شمالی تبدیل شد.
رافائل مایلو
رافائل مایلو (Raffaele Maiello؛ زادهٔ July 10, 1991) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال امپولی، باشگاه فوتبال ناپولی، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، و Italy under-21 Serie B representative team بازی کرده‌است.
توان الکتریکی
مطابق قانون اهم، اختلاف پتانسیل دو سر یک مقاومت با رابطه V = RI داده می‌شود که در آن I، شدت جریانی است که از مقاومت می‌گذرد. از طرفی مقدار انرژی مصرفی در یک مقاومت از رابطه W = RI^2t محاسبه می‌شود. توان مصرفی که عبارت است از مقدار انرژی الکتریکی مصرف شده در این مقاومت در واحد زمان، از رابطهٔ زیر محاسبه می‌شود:
حال اگر مقدار انرژی را از فرمولش در رابطه توان جایگذاری کنیم، روابط مربوط به توان به صورت زیر بدست می‌آید:
همچنین اگر در فرمول بالا به جای RI با توجه به قانون اهم، مقدار V را بگذاریم، فرمول دوم توان نیز بدست می‌آید:
رابطه دیگری نیز می‌توانیم برای توان بدست آوریم:
مقدار توان مصرفی در مقاومت را می‌توان از یکی از روابط بالا بدست آورد. این توان مصرفی توسط یک مولد به توان تأمین می‌گردد که در آن \epsilon نیروی محرکه منبع می‌باشد. در دو اسباب الکتریکی توان معادل مانند ظرفیّت معادل دو خازن محاسبه می‌شود؛ یعنی اگر دو مقاومت سری بسته شده باشند مانند دو خازن سری توان معادل عبارت از تقسیم حاصل ضرب به حاصل جمع خواهد بود.
تلافی خصمانه
تلافی خصمانه (The Rise) که در آمریکای شمالی با نام برهوت (Wasteland) اکران شد، یک فیلم جنایی بریتانیایی با موضوع انتقام است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
خوتوویتسه (ناحیه تشسکا لیپا)
خوتوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه تشسکا لیپا واقع شده‌است.
وطن‌پرستی مشروطه
وطن‌پرستی مشروطه (به Verfassungspatriotismus)، ایده‌ای است که مردم می‌بایست به نورم‌ها و ارزش‌های قانون اساسی کثرت‌گرایانه لیبرال دموکراتیک وابستگی سیاسی ایجاد کنند نه به یک فرهنگ ملی یا جامعه جهان‌وطنی. این متفکر با هویت پسا ملی‌گرا همراه است، چون مشابه با مفهوم ملی‌گرایی به نظر می‌رسد، با این تفاوت که مبتنی بر وابستگی به ارزش‌های قانون اساسی است نه فرهنگ ملی. در اصل، این تلاشی است برای مفهوم‌دهی دوباره به هویت‌گروهی با تمرکز بر تفسیر شهروندی به عنوان نوعی وفاداری فراتر از هویت قومی فرهنگی افراد است. نظریه‌پردازان بر این باورند که این متفکر نسبت به سایر انواع تعهدات مشترک، در یک کشور متنوع مدرن با زبان‌ها و هویت‌های گروهی مختلف، بیشتر قابل دفاع است. وطن‌پرستی مشروطه به‌صورت خاص با کشورهای دموکراتیک پسا ملی که در آن گروه‌های متعدد فرهنگی و قومی یک‌جا زندگی می‌کنند، ربط دارد. این نظریه در توسعه اتحادیه اروپا تأثیرگذار بوده و برای اروپاگرایی به‌عنوان مبنای کشورهای متعددی که مرتبط با یک ابراتحادیه ملی هستند، نقش کلیدی داشته‌است.
ریشه‌های نظری
مفهوم وطن‌پرستی مشروطه از آلمان غربی پس از جنگ جهانی دوم سرچشمه می‌گیرد: «یک «نیم ملت» با احساس ملیت عمیقاً در معرض خطر، به دلیل گذشته نازی بودن». در این محتوا، وطن‌پرستی مشروطه یک وسیله محافظتی و کشور محور برای مواجه شدن با خاطرات هولوکاست و ستیزه‌جویی رایش سوم بود. این مفهوم به فیلسوف لیبرال کارل یاسپرس بر می‌گردد، کسی که از نظریه مواجه‌کردن با گناه سیاسی آلمان پس از جنگ با «مسؤلیت جمعی» دفاع می‌کند. شاگرد او، دولف استرنبرگر به صراحت این مفهوم را در سی سالگی جمهوری فدرال (۱۹۷۹ میلادی) معرفی کرد. با این حال، وطن‌پرستی مشروطه با فیلسوف آلمانی یورگن هابرماس به شدت مرتبط است.
هابرماس
هابرماس در توسعه، زمینه‌سازی و انتشار نظریه وطن‌پرستی مشروطه به کشورهای انگلیسی زبان، نقش کلیدی را ایفا کرد. هابرماس، همانند سترنبرگر، وطن‌پرستی مشروطه را به عنوان یک تقویت روانی برای اصول سیاسی می‌دانست، با این حال «درحالی‌که وطن‌پرستی سترنبرگر بر محور سازمان‌های دیموکراتیکی می‌چرخید که ارزش دفاع داشتند، هابرماس بالای آن تمرکز داشت تا در میان شهروندان یک فضا برای استدلال فراهم شود».
آلمان غربی پس از جنگ زمینه را برای نظریه‌های هابرماس فراهم کرد. در جریان مناقشه تاریخ نویسان در اواخر دهه ۱۹۸۰، هابرماس بر علیه نورمال‌سازی «روی‌دادهای استثنائی تاریخی» (ظهور نازیسم و اتفاقات هولوکاست) جنگید. وطن‌پرستی مشروطه به عنوان یک راه متحدسازی آلمان‌های غربی، پیشنهاد هابرماس بود. از آن‌جایی که او نگران شکل‌دهی هویت آلمان از طریق تلاش‌ها برای بازگشت به غرور ملی سنتی بود، از آلمانی‌ها خواست تا «از نظریه دولت-ملت‌های متجانس قومی دور بروند». بنابراین «یک همتای داخلی به پیوند جمهوری فدرال به غرب شد؛ این نه تنها یک پیشرفت در جهت نشنلیزم سنتی آلمانی گردید، بلکه در عین زمان گامی به سوی غلبه بر آن بود». برای هابرماس، هویت آلمان پس از جنگ، وابسته به فهم و غلبه بر گذشته آن و قراردادن سنت‌ها در معرض انتقادها بود. این خاطره تاریخی برای وطن‌پرستی مشروطه ضروری بود.
هابرماس معتقد بود که یک هویت جمعی ملی دیگر در دنیای مدرن و جهانی شده ممکن نیست. او پیوند قومی را به عنوان بخشی از ملی‌گرایی قرن نوزده می‌دانست و معتقد بود که در عصر جدید مهاجرت بین‌المللی بی‌ربط است. بنابراین نظریه او بر این تفکر استوار بود که «وحدت نمادین یک فرد که از طریق خودآگاهی ساخته و حفظ شده‌است … به تعلق داشتن حقیقت نمادین یک گروه و امکان بومی‌سازی آن فرد در جهان این گروه، بستگی دارد؛ بنابراین یک هویت‌گروهی که از تاریخچه زندگی افراد فراتر می‌رود، پیش شرط هویت آن فرد است». در جهانی که دیگر شیفتگی ندارد، هویت‌های فردی و جمعی توسط ارزش‌های درونی نشنلیستی نه بلکه از آگاه شدن از «آنچه در روشنایی مسائل اخلاقی می‌خواهند و دیگران از آن‌ها توقع دارند» از یک موقعیت بی‌طرف شکل می‌گیرد.
بحث فعلی
وطن‌پرستی مشروطه هنوز هم یک موضوع بحث‌برانگیز است که نظریه‌پردازان متعددی در مورد آن صحبت کرده و به بحث می‌پردازند. جان ورنر مولر راه هابرماس را دنبال می‌کند اما تلاش دارد تا وطن‌پرستی مشروطه را به یک چارچوبی وسعت دهد که بتواند در سراسر جهان اعمال شود. کالهون یک چارچوب رقابتی را به مولر پیشنهاد می‌کند که روی رابطه آن به جهان‌وطنی تأکید دارد. فوسوم در مورد تفاوت‌های موجود میان دو مفهوم وطن‌پرستی مشروطه بحث می‌نماید.
سوسومو اومورا
سوسومو اومورا (Susumu Uemura؛ زادهٔ April 9, 1964) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
فالون، کالیفرنیا
فالون (به انگلیسی: Fallon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارین، کالیفرنیا واقع شده‌است. فالون ۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
موردراز
موردراز‌  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برون‌حیاتی
برون‌حیاتی یا اکس ویو در لغت به معنای چیزی است که خارج از یک موجود زنده اتفاق می‌افتد. در علم، برون حیاتی به آزمایش یا اندازه‌گیری‌هایی اطلاق می‌شود که در درون یا بر روی بافت یک موجود زنده در یک محیط خارجی با حداقل تغییر شرایط طبیعی انجام می‌شود.
مزیت اصلی استفاده از روش برون حیاتی، توانایی انجام آزمایش‌ها یا اندازه‌گیری‌هایی است که در غیر این صورت در افراد زنده امکان‌پذیر یا اخلاقی نیستند.
آوجی‌لار (آردانوچ)
آوجی‌لار یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آردانوچ واقع شده‌است. آوجی‌لار ۵۷ نفر جمعیت دارد.
سوراخ کوه
سوراخ کوه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مویرا آبرنتی
مویرا آبرنتی (Moira Abernethy؛ زادهٔ May 29, 1939) شناگر اهل آفریقای جنوبی بود.
عبدالله عاطفی
عبدالله عاطفی (درگذشته ۱۳ مرداد ۱۴۰۰) شاعر و تاریخ‌نگار اهل افغانستان بود.
مرگ
طبق برخی منابع، طی هجوم طالبان (۱۴۰۰)، این گروه، شامگاه ۱۳ مرداد، در ولسوالی چورهٔ ولایت ارزگان، عاطفی را در منزلش شکنجه کردند و به قتل رساندند. طالبان این ادعا را رد کرده‌است.
کوری (بدخشان)
کوری (به لاتین: Kowri) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی تگاب واقع شده‌است.
فرشته نیستم
فرشته نیستم ، نخستین آلبوم موسیقی دایدو است. که ابتدا در سال ۱۹۹۹ عرضه شد و علاقه‌مندان فراوانی در سال ۲۰۰۱ پیدا کرد. بنا بر گفتهٔ وب‌گاه رسمی او، فروش این آلبوم بیش از دوازده میلیون گزارش شده است.
جان گریوز سیمکو
جان گریوز سیمکو (John Graves Simcoe; February 25, 1752 – 1752:02:25, October 26, 1806) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
رناتو دی مانزانو
رناتو دی مانزانو (Renato De Manzano; March 19, 1907 – September 25, 1968) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال اسپتزیا، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال تریستیانا، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
فالن، ویسکانسین
فالن (به انگلیسی: Falun) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بارنت، ویسکانسین واقع شده‌است.
ابرو گوندش
اِبرو گوندش (۲۲ اکتبر سال ۱۹۷۴،استانبول) خواننده اهل ترکیه است. از مشهور ترین و بهترین خوانندگان ترکیه است. ابرو گوندش از صداهای خاطره انگیز ترکیه است که لقب ملکه موسیقی آرابسک را نصیب خود کرده است.او دارای قدرت صدای خاصی است. صدای او را افسانه ای می‌نامند.مدال افتخار ترکیه لقب متداولی برای اوست.
زندگی‌نامه
اِبرو گوندش در ۱۲ اکتبر سال ۱۹۷۴ در استانبول به دنیا آمد. وی پس از تحصیل در مدرسه ابتدایی در آنکارا و نقل مکان به همراه خانواده‌اش به استانبول، به علت مسائل مادی مجبور به ترک تحصیل می‌شود. کیفیت صدای او از همان دوران نوجوانی کشف شد. روزی یکی از بستگانش، او و مادرش را به شرکت موزیک راکس نزه موزیک به مدیریت نِشه دمیرکات بردند. دمیرکات اعلام کرد می‌خواهد صدای اِبرو را به عنوان یک صدای باشکوه و زیبا به همه معرفی کند. آن شرکت چون در آن زمان هنوز تشکیل نشده بود برای ضبط صدای ابرو، او را به دو تهیه‌کننده معروف، سلجوق تِکای و کُرال ساریتاش معرفی کرد. ساریتاش از ابرو خواست قبل از آنکه آلبومی عرضه کند، برای تمرین و کسب تجریه لازم در صحنه نزد امل سایین برود و با او کار کند. وی در مدّت زمان کوتاهی برای عرضه آلبوم شروع به کار کرد.
وی در سال ۱۹۹۳ با اولین آلبوم خود به نام مهمان خدا پا به عرصه موسیقی حرفه‌ای گذاشت. میزان فروش این آلبوم از مرز ۱۲۵۰۰۰۰ آلبوم گذشت. اِبرو با این آلبوم چندین جایزه گرفت از جمله در سال ۱۹۹۴ جایزهٔ بهترین خواننده زن که توسط تلویزیون کرال ترکیه اهدا می‌شد را به خود اختصاص داد. اِبرو بلافاصله بعد از اوّلین آلبومش، دوّمین آلبومش را با نام بلای شیرین شروع به ساختن کرد و بعد از مدت کوتاهی، آن را پخش کرد. ابرو با این آلبوم جایگاه‌اش را به عنوان خواننده جوان آهنگ‌های رمانتیک محکم نمود.
آلبوم سوم‌اش سال ۱۹۹۵ به نام من هنوز بزرگ نشده‌ام پخش شد. او در این آلبوم آهنگ‌های طوفان‌ها و آیا شادابی را برایم زیاد دانستید  به بازار عرضه نمود. این آلبوم سرآغاز دوستی او با سردار ارتاچ به ترکی استانبولی (Serdar Ortaç) خواننده و آهنگ‌ساز مشهور ترکیه‌ای بود.
چهارمین آلبومش به اسم سفرهٔ گرگ‌ها منتشر شد. در این میان پیشنهاد بازیگری به اِبرو می‌شود و او در سریال‌هایی که نام آلبومش را به همراه داشتند، به عنوان نقش اول بازی کرد.
بعد از ۲ سال فاصله، سال ۱۹۹۸ آلبوم تو لطفی از جانب خداوندی با همکاری یکی از خواننده‌ها به بازار موزیک عرضه می‌شود.
اِبرو سال ۲۰۰۰ با آلبوم خیلی جدیدی به اسم برگرد، چی می‌شه؟ ظاهر شد. او در استودیو، هنگام خواندن روبروی دوربین دچار خون‌ریزی مغزی می‌شود و به زمین می‌افتد. پس از بستری در بیمارستان، به مدت طولانی مجبور به استراحت و دوری از طرفداران‌اش شد. هواداران ابرو برای نشان دادن علاقه و حمایت خود از وی، با خریدن آلبوم برگرد، چی می‌شه؟، آن سال بالاترین رکورد خرید آلبوم در ترکیه را رقم زدند.
در این آلبوم آهنگ‌هایی از بهترین آهنگسازان آن سال جای گرفته بود؛ آهنگ "Hata" (خطا) که ساختهٔ سزن آکسو بود نمونه‌ای از آنهاست. اِبرو بعد از یک استراحت طولانی در ۱۱ مارس ۲۰۰۰ در مرکز بستانجی کنسرتی اجرا کرد که درآمد حاصل از آن را به یک بیمارستان اهدا نمود.
سپس در سال ۲۰۰۱ آلبوم جدیدش خود را با نام این عهدم باشد به بازار عرضه کرد که به خاطر موزیک ویدئوهای زیادی که این آلبوم داشت، بسیاری را به خود جذب نمود. پس از یک سال استراحت و در پایان سال ۲۰۰۳ میلادی آلبوم جدیدش را به نام شاهانه عرضه نمود.
بعد از آلبوم شاهانه، در آخر سال ۲۰۰۴، ابرو گوندش آلبوم این هم به ما میاد را با ۱۳ آهنگ عرضه کرد که در ترکیه رتبه سوم را به دست آورد. کل آهنگ‌های ابرو تا سال ۲۰۰۴ به ۱۱۲ عدد رسیده‌است.
زندگی خصوصی
در فوریه ۲۰۱۰ میلادی، ابرو با یک تاجر «سرشناس» ایرانی‌الاصل دارای تابعیت جمهوری آذربایجان و ترکیه به نام رضا ضراب معروف به رضا صراف ازدواج کرد. وی متعلق به یک خانواده ثروتمند ایرانی اهل تبریز است. حاصل ازدواج این دو، یک دختر است. ابرو گوندش پیش از رضا ضراب، دو بار ازدواج کرده بود.
در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ میلادی، «واحد جرایم سازمان‌یافته پلیس ترکیه» طی عملیاتی رضا ضراب و حدود ۵۰ نفر از افراد مرتبط با وی را دستگیر کرد. رضا ضراب متهم بود که در جریان انتقال یک محموله طلا به ایران، دست به انتقال غیرقانونی پول از طریق یک بانک متعلق به دولت ترکیه شده‌است و در جریان این انتقال غیرقانونی به نزدیکان مقامات دولتی، رشوه پرداخت کرده‌است. وی در سال ۲۰۱۷ پس از بازداشت رضا ضراب در ترکیه تصمیم به جدایی از او گرفت ولی از تصمیم خود صرف‌نظر کرد، اما سرانجام در سال ۲۰۲۱ از رضا ضراب طلاق گرفت.
سوسومو اوکی
سوسومو اوکی (Susumu Oki؛ زادهٔ February 23, 1976) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
صالح‌آباد چیدگی
صالح‌آباد چیدگی یا صالح‌آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
نیلوفر حامدی
نیلوفر حامدی روزنامه‌نگار ایرانی و زندانی سیاسی است که در گروه اجتماعی روزنامه شرق کار می‌کرد. او پس از پوشش خبر کشته شدن مهسا امینی و شیوه برخورد نیروهای امنیتی با معترضان بازداشت شد. مجلهٔ تایم در سال ۲۰۲۳ او را یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان نامید. او در سال ۲۰۲۳ برنده جایزه آزادی مطبوعات سازمان ملل متحد شد.
بازداشت
نیلوفر حامدی در سال ۱۴۰۱ و در جریان بستری‌شدن و کشته شدن مهسا امینی در بیمارستان کسری تهران یکی از نخستین خبرنگارانی بود که دربارهٔ شیوه برخورد نیروهای امنیتی با معترضان اطلاع‌رسانی کرد.
حامدی در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ به‌دنبال موج بازداشت روزنامه‌نگاران و دانشجویان در جریان اعتراضات پس از کشته‌شدن مهسا امینی، به دست نیروهای امنیتی بازداشت شد وسایل شخصی او از جمله لپ‌تاپ و موبایل او نیز توقیف شد و به گفته وکیلش، محمدعلی کامفیروزی، وی در حال حاضر در انفرادی در زندان اوین نگهداری می‌شود و تحت بازپرسی است و هنوز تفهیم اتهام نشده‌است.
در روز ۷ آبان ۱۴۰۱، در بیانیهٔ مشترک وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه، نام مختصر شدهٔ دو خبرنگار نیلوفر حامدی و الهه محمدی به چشم می‌خورد که آن‌ها را عامل سرویس‌های جاسوسی غربی معرفی کردند که در برخی کشورها، دوره‌های براندازی و جنگ‌های ترکیبی تشکیل می‌دادند. این خبر، اعتراض تعداد زیادی از کاربران توییتر را به‌دنبال داشت. بیش از ۵۰۰ فعال رسانه نیز، بیانیه‌ای در حمایت از نیلوفر حامدی و الهه محمدی امضاء کردند. احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت: «لازم است به افکار عمومی در برابر روزنامه‌نگاران توضیح دهند که این بیانیه با این لحن و محتوا به چه قصدی صادر شده و چرا در حالی که دو روزنامه‌نگار حوزهٔ اجتماعی، خانم‌ها الههٔ محمدی و نیلوفر حامدی بدون دسترسی به وکیل در بند امنیتی زندانی‌اند و هنوز هیچ محکمهٔ صالحه‌ای برای رسیدگی به پروندهٔ آنها تشکیل نشده‌است، ادعای مربوط به اتهام‌شان با اشاره به نامشان در بیانیه آمده‌است؟»
جلسه اول
اولین جلسه محاکمه نیلوفر حامدی پس از ۹ ماه حبس، ۹ خرداد ۱۴۰۲ به‌طور غیرعلنی اما با حضور وکلای انتخابی او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. وکیل انتخابی او برای اولین بار یکشنبه ۷ خرداد موفق به ملاقات حضوری با موکل خود شد. پیشتر صالح نیکبخت، وکیل خانواده مهسا امینی، محاکمه الهه محمدی و نیلوفر حامدی را یکی از عجیب‌ترین دادگاه‌های ایران بعد از دادگاه‌های صادق خلخالی دانسته بود. حامدی در این جلسه تمام اتهامات وارده را رد و تأکید کرد به عنوان خبرنگار به وظایف خود در چارچوب قانون عمل کرده‌است، اما در این جلسه وکلای او فرصت دفاع نیافتند. پرتو برهان‌پور، یکی از وکلای نیلوفر حامدی پس از اولین جلسه دادگاه در گفتگو با شرق اظهار کرد که در این جلسه لایحه‌ای از سمت وکلا به دادگاه ارائه شده که متضمن ۱۵ ایراد شکلی در روند رسیدگی به پرونده است.
جلسه دوم
دومین و آخرین جلسه دادگاه نیلوفر حامدی روز سه‌شنبه سوم مرداد ۱۴۰۲ به صورت غیر علنی برگزار شد و رئیس دادگاه اجازه حضور خانواده و نمایندگان انجمن صنفی روزنامه‌نگاران را نداد. در این جلسه علاوه بر نیلوفر حامدی، وکلا نیز دفاعیات خود را مطرح کردند. پرتو برهان‌پور، یکی از وکلای انتخابی او پس از این جلسه ضمن غیرقابل توجیه دانستن ادامه بازداشت موکلش گفت: «من قبلاً هم گفته‌ام، موکلم خبرنگاری باسابقه در رسانه‌های دارای مجوز کشور است و عملاً تحقیقات مقدماتی اصلی در ۳۰ مهرماه سال گذشته تمام شده و ادامه بازداشت موکلم توجیهی ندارد»
حامدی در این جلسه اظهار داشت که به عملکردش به عنوان یک روزنامه‌نگار افتخار می‌کند.
اخراج همسر از محل کار
بنا به گزارش برخی منابع، محمدحسین آجورلو خبرنگار و همسر نیلوفر حامدی از محل کارش اخراج شد.
هشتگ #الهه_نیلوفر
با فراخوان خانواده‌های نیلوفر حامدی و الهه محمدی، کاربران شبکه‌های اجتماعی در تاریخ اول مرداد ماه ۱۴۰۲ با هشتگ مشترک #الهه_نیلوفر با خانواده این دو روزنامه‌نگار در مسیر مطالبه آزادی آن‌ها همراهی کردند. این هشتگ به‌رغم بی‌تفاوتی چهره‌های شاخص مخالف حکومت به مهم‌ترین ترند توییتر فارسی تبدیل شد.
پلیمر پیوندی
خواص عمومی
کوپلیمرهای پیوندی شامل یک کوپلیمر انشعابی هستند که در آن، اجزای زنجیره جانبی، ساختاری متفاوت از زنجیره اصلی دارند. کوپلیمرهای پیوندی که حاوی مقدار بیشتری از زنجیره‌های جانبی هستند، به دلیل ساختار محدود و محکم خود، قادر به ترکیب کرم مانند، ابعاد مولکولی فشرده و اثرات انتهای زنجیره قابل توجه هستند. چندین دهه روی تهیه کوپلیمرهای پیوندی تحقیق شده‌است. تمام روش‌ها ی سنتز را می‌توان برای ایجاد خواص فیزیکی کلی در کوپلیمر پیوندی استفاده کرد. آنها را می‌توان برای موادی استفاده کرد که در برابر ضربه مقاوم هستند و اغلب از آنها به عنوان االستومر ترموپالستیک، سازگار کننده یا امولسیفایر برای تهیه مخلوط پایدار آلیاژها استفاده می‌شود. به‌طور کلی، روش‌ها ی پیوند برای سنتز کوپلیمر منجر به موادی می‌شود که نسبت به هوموپلیمرهای خود، در برابر حرارت بیشتر مقاوم هستند سه روش سنتز وجود دارد (پیوند زدن به، پیوند زدن از، و پیوند زدن از طریقِ) که برای ساختن پلیمر پیوندی استفاده می‌شوند.
روش‌های سنتز
روش‌های مختلفی برای سنتز کوپلیمرهای پیوندی وجود دارد. معمولاً آنها از تکنیک‌های پلیمریزاسیون آشنا استفاده می‌کنند که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند مانند پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم (ATRP)، پلیمریزاسیون متاتز باز حلقه (ROMP)، پلیمریزاسیون آنیونی و کاتیونی، و پلیمریزاسیون رادیکال آزاد زنده. برخی دیگر از پلیمریزاسیون کمتر رایج عبارتند از پلیمریزاسیون ناشی از تشعشع، پلیمریزاسیون متاتز الفین با باز کردن حلقه، واکنش‌های چند تراکمی، و پلیمریزاسیون القا شده توسط iniferter.
ابراهیم باعونی
ابراهیم باعونی (۱۸ فوریه ۱۳۷۶، صفد - ۱۳ نوامبر ۱۴۶۵، دمشق) (ابراهیم بن احمد بن ناصر) زبان‌شناس، ادیب و شاعر شامی بود. در روزگار خود، بزرگِ ادیبان شام شمرده می‌شد..
نائنگ میون
نائنگ میون (랭면) یا رائنگ میون (랭면، در کره شمالی) یک غذای نودل با خاستگاه کره شمالی است که شامل نودل‌های دراز و باریک دست‌سازی است که از مواد اولیهٔ آرد و نشاسته گوناگونی از جمله گندم سیاه، سیب زمینی، سیب زمینی شیرین، نشاسته اروروت (با رنگ تیره‌تر و ویزگی نرم‌تر نسبت به نودل‌های گندم سیاه) و کودزو تشکیل شده‌است. مقدار مادهٔ اولیه گندم سیاه بر بقیه مواد اولیه برتری دارد (علیرغم نام آن، گندم نیست بلکه بیشتر با ترشک درشت مرتبط است). انواع دیگر نائنگ میون از مواد اولیه ای همچون چای سبز و جلبک دریایی تهیه می‌شود.
خفاجی (نام خانوادگی)
خفاجی می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:
بی‌تی‌دبلیو
بی‌تی‌دبلیو (BTW) شرکت مهندسی برق چینی است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد.
آیدین‌کوی (آردانوچ)
آیدین‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آردانوچ واقع شده‌است. آیدین‌کوی ۴۶۹ نفر جمعیت دارد.
فانینگ، میزوری
فانینگ (به انگلیسی: Fanning) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کرافورد، میزوری واقع شده‌است.
ویارئال (ابهام‌زدایی)
ویارئال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوزلی (ناحیه تشسکا لیپا)
کوزلی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه تشسکا لیپا واقع شده‌است.
سوسومو واتانابه
سوسومو واتانابه (Susumu Watanabe؛ زادهٔ October 10, 1973) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
رناتو کوری
رناتو کوری (Renato Curi; September 20, 1953 – 1953:9:20, October 30, 1977) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کومو و باشگاه فوتبال پروجا اشاره کرد.
مردم همونگ
مردم همونگ (Hmong people) یک گروه قومی اهل مناطق کوهستانی جمهوری خلق چین، ویتنام، لائوس، و تایلند هستند. همونگ‌ها در زمرهٔ زیرگروه قومیت میائو در جنوب چین هستند. گروه‌های همونگ تدریجاً در قرن ۱۸ به دلیل ناآرامی سیاسی و وجود زمینهای قابل کشت بیشتر به سوی جنوب مهاجرت کردند.
فرانسه و ایالات متحده آمریکا حین جنگ‌های اول و دوم هندوچین، هزاران تن از مردم همونگ در لائوس را به منظور جنگ علیه نیروهای ویتنام شمالی و جنوبی و شورشیان کمونیست پاتت لائو حین جنگ ویتنام و جنگ داخلی لائوس اجیر کردند. هزاران تن از آوارگان همونگ به منظور کسب پناهندگی سیاسی به تایلند گریختند. هزاران تن از این آوارگان از اواخر دهه ۱۹۷۰ در کشورهای غربی، بیش از همه در ایالات متحده آمریکا و همچنین در کانادا، و آمریکای جنوبی اقامت کردند. دیگران در چارچوب برنامه‌های سازمان ملل به لائوس برگشتند.
دانشگاه استیونسون
دانشگاه استیونسون یک دانشگاه خصوصی در شهرستان بالتیمور، مریلند با دو پردیس، یکی در استیونسون و دیگری در اوینگ میلز است. این دانشگاه تقریباً ۳۶۱۵ دانشجو در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد ثبت نام می‌کند. این مؤسسه که قبلاً به نام کالج ویلا جولی شناخته می‌شد، در سال ۲۰۰۸ به دانشگاه استیونسون تغییر یافت. استیونسون بیش از ۹۰ رشته اصلی ارائه می‌دهد. این مدرسه گزارش داده که ۹۲ درصد از فارغ التحصیلان در عرض شش ماه پس از فارغ‌التحصیلی مشغول به کار شدند یا تحصیلات تکمیلی را شروع کردند.
زیباک (افغانستان)
زیباک (به لاتین: Zebak) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی زیباک واقع شده‌است.
کارگر برای کشور
کارگر برای کشور و  فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی ام کریشنان نایر است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماروتور راماچاندران، وانسیری و ونیرا آدی نیرمالا ایفای نقش کرده‌اند.
ال گری حاجی پکیر
ال گری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
مایکل اوجیو
مایکل اوجیو (Michael Ogio؛ زاده July 7, 1942 – درگذشته 1942:7:7, February 18, 2017) سیاست‌مدار اهل پاپوآ گینه نو بود. وی از ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰ تا ۱۸ فوریه ۲۰۱۷ فرماندار کل پاپوآ گینه نو بود.
مایکل اوجیو در ۱۸ فوریه ۲۰۱۷، در سن ۷۴ سالگی در پورت مورزبی درگذشت.
فلیکس بلومنفلد
فلیکس میخائیلوویچ بلومنفلد (Фе́ликс Миха́йлович Блуменфе́льд؛ ۱۹ آوریل ۱۸۶۳ – ۲۱ ژانویه ۱۹۳۱) یک نوازنده پیانو، رهبر ارکستر، آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
پدر او اتریشی و مادرش لهستانی بود و بعدها به کنسرواتوار سنت پیترزبورگ و آهنگسازی را زیر نظرِ نیکولای ریمسکی-کورساکف و پیانو را زیر نظرِ «فدور استاین» فرا گرفت. سپس خودش از سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۱۸ میلادی مدرسِ پیانو در همین مرکز آموزشی بود.
او داییِ هاینریش نویهاوس و از اقوام پدری کارول شیمانوفسکی بود.
از شاگردان مشهور او می‌توان به «ماریا یودینا»، «ماریا گرینبرگ»، «الکساندر سفاسمن» و «ولادیمیر هوروویتس» اشاره کرد.
راشل آرامیان
راشل آرامیان، روزنامه‌نگار در حوزه اقتصاد و دبیر سرویس اقتصاد روزنامه شرق که ایرانی آشوری است. آرامیان سابقه کار در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌هایی چون روزنامه شرق، خبرآنلاین، و ... را دارد.
وی در نهمین جشنواره فصلی مطبوعات و خبرگزاری‌ها، مقام سوم را در بخش گزارش خبری، کسب کرد.
کاتینکا گولدبرگ
کاتینکا گولدبرگ (نروژی: Cathinka Guldberg) زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۸۴۰ و مرگ به تاریخ ۲۲ اکتبر۱۹۱۹م، در سن ۷۹ سالگی، یک پرستار نروژی بود.وی اولین شماس زن در نروژ بود و هم او بود که آموزش پرستاری را در نروژ پایه گذاشت. در سال ۱۹۱۵م، بار دیگر او اولین زنی بود که نشان سنت اولاف به وی تقدیم شد.
پیشینه
کاتینکا گولدبرگ سال ۱۸۴۰ در کریستیانیا که از سال ۱۹۲۵م، اسلو که همان پایتخت نروژ است، نامیده می‌شود، در خانواده ای مرفه، مذهبی و تحصیل کرده به دنیا آمد. پدرش که تحصیل کرده رشتهٔ الهیات بود، هم کتاب فروشی داشت و هم سردبیر و ناشر بود. اصل مادرش که زنی با تقوا بود به یک خانوادهٔ ثروتمند تاجر از اهالی فردریکستاد برمی‌گشت. کاتینکا سالهای نخست زندگیش را در زادگاهش گذراند. وقتی ۸ سال داشت، پدرش لباس روحانیان مسیحی به تن کرد و در مقام کشیش در نانستاد مشغول کار شد. به این ترتیب همه خانواده به آن شهرک منتقل شدند و پس از مدتی از آنجا نیز به اولنساکر نقل مکان کردند. وقتی کاتینکا تنها ۱۵ سال داشت، مادرش را از دست داد و به عنوان دختر ارشد خانواده، بخش بزرگی از مسئولیت امور خانه بر دوش او افتاد. همزمان با مسئولیت در خانه، کاتینکا در فعالیت اجتماعی کلیسای محل نیز سهم داشت. او همراه با گروه‌های نیکوکار و امدادگر مسیحی در یاری رساندن به فقیران و بیماران، هم کار کرد و هم آموزش دید. کاتینکا از همان کودکی اعتقاد مذهبی داشت و با کلیسا در ارتباط منظم بود. پس از مرگ مادرش، پدر او بار دیگر ازدواج کرده بود. اما دومین همسر هم پس از مدتی درگذشته بود و پدرش را تنها گذاشته بود. پدرش مدتها با خانوادهٔ زن اولش، به عنوان مردی بیوه، زندگی کرد تا سرانجام وقتی بچه‌ها بزرگ شده بودند و کاتینکا ۲۴ سال داشت، برای سومین بار ازدواج کرد و از بچه‌هایش جدا شد.
تحصیلات
کاتینکا گولدبرگ که از قبل همراه با مراقبت داوطلبانه از بیماران تجربه کسب کرده بود، در سال ۱۸۶۶م، به آلمان سفر کرد تا بر دانش حرفه ای خود بیافزاید. او از قبل آگهی‌های مدرسه مذهبی را دیده بود و تصمیم گرفته بود، مقیم دیر شده و شماسی بیاموزد. محل مدرسه یا صومعهٔ آموزشی در دوسلدورف بود. جایی که فلورانس نایتینگل در آن درس خوانده و آموزش دیده بود. در اواخر دوره تحصیل، از کاتینکا دعوت شد تا مدیریت راه اندازی یک مجتمع مسیحی شامل از جمله صومعه و درمانگاه را در کریستیانیا بر عهده گیرد. کاتینکا از این دعوت استقبال کرد و بعد از اتمام دوره آموزشی، به عنوان یک شماس یا همان خواهر روحانی به نروژ بازگشت تا مدیرت مؤسسه مذهبی - بهداشتی را بر عهده گیرد.
راه اندازی مجتمع مذهبی
کاتینکا گولدبرگ به همراه اولین شاگرد و دستیارش در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۸۶۸م، در یک ملک متعلق به شهرداری امروز اسلو مستقر شد. مقدمات کار به خوبی پیش رفت و همراه با گسترش فعالیت، پس از دو سال فعالیت مؤسسه به محل دیگری در شهر منتقل شد. با رشد بیشتر مؤسسه، محل جدید هم به زودی گنجایش کافی نداشت و بنابراین بار دیگر مجتمع مذهبی، شامل خوابگاه، نمازخانه، آموزشگاه و درمانگاه، کمی پیش از کریسمس سال ۱۸۸۷م، به محل بزرگتری در شهر منتقل شد. این محل جدید، ملکی به وسعت بیش از ۱۱ هکتار بود که یکی از تجار ثروتمند محل به قصد نیکوکاری به مؤسسه هدیه داده بود. تحت مدیریت کاتینکا گولدبرگ مؤسسه به سرعت رشد کرد و تعداد خواهران به ۵۵۰ نفر رسید. در این مجتمع علاوه بر خوابگاه، آموزشگاه، درمانگاه و آسایشگاه سالمندان، کلیسا و یتیم خانه نیز ساخته شد. الگوی کاتینکا گولدبرگ در ایجاد این مجتمع تا حد زیادی مطابق صومعه محل تحصیل و اقامتش در آلمان بود. اما کاتینکا قوانین را بسیار ساده کرد. دختران راهبه که به صومعه پیوسته بودند، روابطی مانند یک خانواده بزرگ داشتند. کاتینکا گولدبرگ خود سرپرست خانه بود و خواهران او را مادر روحانی می‌نامیدند. تحت مدیریت کاتینکا نوآموزان پیش از تعهد به لباس یک راهبه، ابتدا یک دوره آزمایشی را می‌گذراندند. در این دوره دختران در لباس راهبه یک زندگی همراه با ریاضت را می‌گذراندند. برقراری رابطه جنسی برای خواهران ممنوع بود. به آنها ماهیانه مختصری پرداخت می‌شد و آنها را به انجام خدمات لازم می‌گماردند. با این حال تحت مدیریت مادر کاتینکا، دختران آزاد بودند درصورت پشیمانی به زندگی عادی برگردند. برای مثال، مانند مواقعی که ازدواج پیش می‌آمد. در عمل دخترانی که در مؤسسه می‌ماندند و به کار و تحصیل ادامه می‌دانند، طبق معیارهای جامعه مردسالاری آن زمان شانسی استثنایی برای کسب مهارت حرفه ای و آغاز یک زندگی مستقل را داشتند. مادر روحانی، کاتینکا گولدبرگ، نه تنها در شکل‌گیری شخصیت دختران بسیار مؤثربود، بلکه در فرهنگ و سنتهای زمان خویش نیز اثری ماندگار باقی گذاشت. فعالیت سازمان یافته و سازنده دختران در اجتماع، که تحت پوشش مسیحیت حمایت می‌شد، آغاز فصل جدیدی در روابط اجتماعی دختران در نروژ را ممکن ساخت. فعالیت اجتماعی کلیسا در قرن ۱۹ میلادی تجدید سازمان یافت؛ و کاتینکا گولدبرگ از جمله پیشگامان این تجدید سازمان بود. معرفی خدمات سازمان یافته زنان به اجتماع و افزایش سهم زنان در امور اجتماعی از جمله اهداف و نیز محصولات این تجدید سازمان بود.
آموزش پرستاری
انتخاب پرستاری به منظور معرفی خدمات سازمان یافته زنان مسیحی به اجتماع اتفاقی نبود. در آن زمان از پیش، زنان زیادی در بیمارستانها به خصوص در امور نظافت و خدمتکاری کار می‌کردند. اما حدود وظایف و حقوق آنها معلوم نبود و گاه مراقبت از بیماران هم به صورت پراکنده به آنها محول می‌شد. در بین پزشکان نروژ تمایل به سر و سامان دادن به این وضعیت قوت گرفت و مورد استقبال زنان خدمتکار نیز واقع شد. عملا در آن زمان، تنها محل آموزش پرستاری به دختران در سطح حرفه ای، صومعه بود. به زودی قراردادهایی بین صومعه و بیمارستانها بسته شد. دختران راهبه به صورت سازمان یافته برای کار و کار آموزی به بیمارستانها و گاه به خانه بیماران فرستاده شدند؛ و مسئولیت حرفه ای و حقوق آنها تعیین شد. به این ترتیب کاتینکا گولدبرگ در مقام مادر روحانی و مدیر صومعه، نقشی محوری در آموزش پرستاران حرفه ای و تأمین خدمات پرستاری در سراسر نروژ یافت. در سال ۱۹۶۶م، تندیسی به یادبود کاتینکا گولدبرگ به ابتکار دانشکده‌های پزشکی و پرستاری و بیمارستانهای سراسر نروژ ساخته و مستقر شد تا این نقش محوری به یاد نسل‌های آینده باقی بماند.
رهبری
اگر چه کاتینکا گولدبرگ همچنان به پیروی از الگوهای زمان خود، زن را تابع مرد می‌دانست، اما خود او رهبری مستقل و توانا بود و در صورت نیاز از رویارویی با پزشکان مرد پروایی نداشت. در ۱۸ سال نخست فعالیت مؤسسه، کاتینکا یگانه مدیر تشکیلات بود. از سال ۱۸۸۶م، برای اولین بار مدیریت مؤسسه به دو بخش تقسیم شد و مسئولیت به صورت جداگانه به دو مدیر محول شد. مسئولیت کاتینکا به عنوان مدیر مؤسسه بسیار گسترده بود. چرا که او نه تنها مسئول مدرسه و آموزش دختران بود، بلکه همچنان نقش مادر روحانی را نیز بر عهده داشت. پس به این ترتیب معلمان حرفه ای، امر آموزش را عهده‌دار شدند و از بار وظایف کاتینکا کاسته شد. در سال ۱۹۱۳م، وقتی زنان نروژ برای اولین بار از حق رای برخوردار شدند، کاتینکا گولدبرگ از ۴۵ سال پیش، مدیریت یکی از مهم‌ترین بنیادهای کشور نروژ را بر عهده داشت. در روز تولد ۷۵ سالگی خود در سال ۱۹۱۵م، برای اولین بار نشان سنت اولاف به یک زن که او بود اهدا شد.
پایان زندگی
کاتینکا گولدبرگ تا آخرین روزهای زندگی خود در خدمت صومعه بود و وقتی در سال ۱۹۱۹م، از این جهان رفت ۷۹ سال داشت. پیکر وی در آرامگاهی در اسلو به خاک سپرده شده‌است.
کتابخانه‌های بزرگ جهان
کتابخانه‌ های بسیاری امروزه در اقصی نقاط جهان وجود دارند که حاوی ذخایر ارزنده‌ ای از دانش و اندوخته‌ های بشریت هستند.
فهرست بزرگترین کتابخانه‌ها
رده‌ بندی بزرگ‌ ترین کتابخانه‌ های جهان کار دشواری است ؛ چرا که تعریف منسجمی در مورد « ذخایر کتابخانه » و چگونگی کمیت بخشیدن به آن موجود نیست. لیکن ، برطبق یک روایت ، بزرگ‌ ترین کتابخانه‌ های جهان عبارتند از :
کتابخانه‌ های دانشگاهی
در میان کتابخانه‌ های دانشگاهی ، بزرگ‌ ترین کتابخانه‌ های قاره آمریکای شمالی به‌ترتیب عبارت‌ اند از :
کتابخانهٔ بریتانیا
بزرگ‌ ترین کتابخانه جهان در لندن وجود دارد و این عنوان متعلق به کتابخانه بریتانیا است. این کتابخانه ۱۵۰ میلیون منبع دارد.
کتابخانۀ کنگرۀ آمریکا
بر طبق روایت‌های دیگری، کتابخانه کنگره آمریکا، که متعلق به کنگره آمریکا است، با دارا بودن ۱۳۴ میلیون عنوان کتاب، به بزرگ‌ ترین کتابخان جهان مشهور است و نیاز به ۸۰۰ کیلومتر قفسه جهت ذخیره‌ سازی کلکسیون خود دارد ( بنابراین ، از لحاظ حجم ذخایر از کتابخانه بریتانیا بزرگ‌ تر است ).
گنجینهٔ کتب فارسی این کتابخانه حاوی کتب ارزشمندی همچون نسخه‌ های خطی کتاب‌ های اسکندرنامه ، نظامی گنجوی ، سفرنامۀ ناصرالدین شاه قاجار ، و تفسیر سیزده‌ جلدی مثنوی مولانا جلال‌الدین رومی ، اثر محمدتقی جعفری است.
دیگر کتابخانه‌های بزرگ
از دیگر کتابخانه‌های بزرگ جهان می‌ توان کتابخانه ملی فرانسه و کتابخانۀ عمومی شهر نیویورک را نام برد.
هم‌چنین کتابخانۀ ملی اسرائیل با ۵ میلیون نسخه دارایی، مالک بزرگ‌ترین کتابخانۀ جهان به زبان عبری و در مورد دین و موضوعات مربوط به یهودیت است.
فانراک، ویرجینیای غربی
فانراک (به انگلیسی: Fanrock) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وایومینگ، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
گذار به دموکراسی در شیلی
گذار به دموکراسی در شیلی (Chilean transition to democracy)، در روز ۱۱ مارس ۱۹۹۰، بعد از یک دوره گذار با خاتمه دادن به رژیم نظامی به رهبری آگوستو پینوشه، حکومت شیلی به حکومتی بر اساس دموکراسی تغییر یافت. این انتقال ۱۵ سال به درازا کشید. برخلاف بیشتر موارد گذار به دموکراسی در کشورها که توسط نخبگان یا فردی از آحاد مردم رهبری می‌شود، این فرایند گذار دموکراتیک به عنوان یک گذار بینابین، انتقالی که هم رژیم و هم جامعه مدنی در آن سهیم هستند، شناخته می‌شود. در طول دوره گذار، همان‌طور که رژیم با خشونت سرکوب را افزایش می‌داد، به طور همزمان از لیبرالیزاسیون حمایت می‌کرد- به تدریج نهادهای دموکراتیک را تقویت کرد و کم‌کم، حاکمیت نظامی بر کشور را کاهش داد.
سه عامل در شکل‌گیری دموکراسی دخیل بود: اقتصاد، نقش نیروی نظامی و سیاست داخلی. رشد سریع اقتصادی (مرتبط به یک محیط تورمی پایین)، زوال حکومت استبدادی، و تصمیم احزاب سیاسی برای متحد شدن با یکدیگر به صورت یک ائتلاف موقت جامع ایدولوژیکی جهت هدف اصلی که تلاشی برای شکست پینوشه و حکمرانی نظامیان او بود. در حال حاضر، شیلی از لحاظ شاخص دموکراسی حائز رتبه ۲۹ می‌باشد.
کراواره (ناحیه تشسکا لیپا)
کراواره یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه تشسکا لیپا واقع شده‌است.
سم (زاهدان)
سم یا سام روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۳ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
آتش‌سوزی دیکسی
آتش‌سوزی دیکسی (Dixie Fire)، روستای گرینویل را تقریبا به طور کامل نابود کرده است. آتش سوزی دیکسی که دومین آتش سوزی بزرگ تاریخ کالیفرنیاست، از سیزدهم ژوییه شروع شده و بیشتر از ۱۸۷ هزار هکتار از جنگل ها و مراتع را از بین برده است. تاکنون سه نفر در مناطق آسیب دیده از آنش سوزی مفقود شده اند و هزاران نفر هم به مناطق امن منتقل شده اند.
نال‌دوکن (آردانوچ)
نال‌دوکن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آردانوچ واقع شده‌است. نال‌دوکن ۴۰ نفر جمعیت دارد.
بتن بروت
بتن بروت یا Béton brut (به فرانسوی: Béton brut) یک واژۀ فرانسوی است که در زبان انگلیسی به معنی بتن خام است. این اصطلاح برای توصیف بتنی مورد استفاده قرار می گیردکه پس از ریخته شدن در قالب، سطح نهایی بتن پس از برداشتن قالب‌ها، بدون پرداخت باقی می‌ماند و شکل الگوها و درزهای قالب بر روی آن حک شده‌است. بتن خام خود یک ماده نیست بلکه بیشتر یک اصطلاح معماری در مورد بتن است.
تاریخچه
پیشگامان استفاده از بتن بروت معماران مدرنیستی مانند آگوست پرت و لوکوربوزیه بودند. لوکوربوزیه اصطلاح بتن بروت را در زمان ساخت یک واحد مسکونی (به فرانسوی: Unité d'Habitation)در مارسی، فرانسه که در سال ۱۹۵۲ ساخته شد، ابداع کرد. گسترش وسیع استفاده از این اصطلاح پس از آن آغاز شد که رینر بانام، منتقد معماری انگلیس، در سال ۱۹۶۶ آن را در عنوان کتاب خود با عنوان زبره کاری جدید: اخلاق یا زیبایی‌شناسی؟، برای توصیف یک گروه اخیر از طراحی جدید معماری، به ویژه در اروپا، از آن استفاده کرد. Béton brut در بین معماران مدرن رواج پیدا کرد و منجر به ایجاد سبک معماری زبره کاری ای شد که در دهه‌های ۱۹۵۰–۱۹۷۰ رونق گرفت. معماری زبره کاری ناشی از فلسفه‌های معماری مدرن است که بیان حقیقت مواد را که با نمایش حالت خام آنها حاصل می‌شود، ترویج می‌کند. ماهیت حکمت این ایده در نواقص بتن بروت دیده می‌شود که منشأ ایده ایجاد زیبایی‌شناسی بر اساس در معرض دید قرار گرفتن اجزای ساختمان، از جمله قاب، پوشش و سیستمهای مکانیکی است. نتیجه آن، مشاهدهٔ درزهای دست نخورده و روش‌های ساخت قالب‌های مورد استفاده در قالب بندی بتن است. این سبک بتن بخشی از اکسپرسیونیسم سازه ای است که همزمان با پیشرفت بیشتر و پایدار تر شدن سازه‌های فلزی ظهور پیدا کرد.
ساخت
پس از جادادن بتن در قالب، سطح بتن معمولاً پرداخت می‌شود که در نتیجه سطح آن صاف می‌شود و هرگونه نواقص آن ترمیم می‌شود. در مورد بتن بروت، سطح بتن بدون پرداخت مانده و الگوی باقی مانده از قالب روی سطح بتن قابل مشاهده است. قالب در اجرای بتن، به عنوان قاب برای سازه‌ای که در آن بتن تازه ریخته شده‌است تا پس از آن سخت شدن به شکل مورد نظر در آید، استفاده می‌شود. زیبایی سطوح بتنی با چیدمان قالب‌های مختلف می‌تواند متفاوت باشد (به عنوان مثال تخته کرکره، فرم قالب صاف، قالب فرم خطی، قالب فرم دار، قالب فرم پودر). نوع مصالح مورد استفاده برای ساخت قالب (یعنی شیشه، چوب، فولاد و غیره) تأثیراتی در ظاهر نهایی محصول بتن خواهد داشت. هنگامی که کوربوزیه این اصطلاح را ابداع کرد، او به‌طور خاص به بتن با الگوی باقی مانده از تخته چوبی قالب بر روی سطح بتن اشاره داشت که از آن برای ساخت بسیاری از بناهای خود پس از جنگ جهانی دوم استفاده می‌کرد.
هنگامی که قالب با چوب ساخته شده‌است به الگوی ظاهر بتن، فرم تخته‌ای می‌گویند. هنگامی که برای ساخت قالب از چوب استفاده می‌شود، دانه‌های مصالح سنگی بتن همزمان با گیرش بتن بالا می‌آیند، که در نتیجه بافت در بتن ریخته شده شبیه به چوب می‌شود. استفاده از همان نوع چوب در طول یک کار بسیار مهم است، خصوصاً در ساختمان‌های بزرگتر که قالب‌ها ممکن است مکرر مورد استفاده قرار گیرند، زیرا چوب می‌تواند رطوبت را جذب کند، که این احتمالاً ممکن است روی رنگ بتن تأثیر بگذارد. سایر الگوهای خام را می‌توان با استفاده از قالب‌های فلزی بافت‌دار، یا زبر سازی سنگدانه‌ای یا چکش کاری ایجاد کرد. بتن ساخته شده با نمای چوب هنوز هم در محوطه‌سازی، مخصوصاً در برخی از کشورهای اروپای غربی معمول است. همچنین می‌توان از تکنیک‌های پردازش سطح (به عنوان مثال، سطوح بتنی شسته شده، بتن عکس دار، سطوح اسیدی شده) برای ایجاد زیبایی بتن بروت استفاده کرد. به ویژه در مورد بتن‌های اجرا شده با کیفیت بالا، که در آن‌ها فضای کافی بین قالب بتن و میلگردهای تقویت‌کننده برای جریان آزادانه بتن تأمین می‌شود قابل دستیابی است، و به نام Sichtbetonدر آلمان و سمان ویستا به ایتالیایی شناخته می‌شود. این تقریباً به «بتن برای مشاهده» ترجمه می‌شود.
اسکات میلر
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
پلی‌استیشن کلاسیک
پلی‌استیشن کلاسیک یک کنسول بازی اختصاصی از سونی اینتراکتیو انترتینمنت است که بازی‌های پلی‌استیشن ۱ را اجرا می‌کند و نمایی همانند آن دارد. در سپتامبر ۲۰۱۸، در توکیو گیم شو بود که این کنسول رسماً معرفی و اعلام شد که در ۳ دسامبر ۲۰۱۸، ۲۴ سال پس از عرضهٔ کنسول پلی‌استیشن ۱، به بازار می‌آید. از سال ۲۰۲۰، این کنسول در فروشگاه‌های رسمی با قیمت ۲۸ دلار آمریکا و در وبگاه آمازون، با قیمت ۳۳ دلار آمریکا به فروش رسید.
ویژگی‌های فنی
پلی‌استیشن کلاسیک به همراه خود ۲ دستهٔ پلی‌استیشن دارد؛ دسته‌های همراه دستگاه همانند مدل‌های نخست خود هستند و آنالوگ استیک ندارند. یک کابل اچ‌دی‌ام‌آی و یک کابل یواس‌بی نیز همراه دستگاه هستند؛ اما آداپتور جداگانه فروخته می‌شود.
این کنسول ۴۵٪ از نسخهٔ اصلی کوچک‌تر است و نزدیک به ۱۷۰ گرم وزن دارد. این دستگاه خروجی‌های تصویر 720p و 480p را پشتیبانی می‌کند و قابلیت کار در دمای بین ۵ تا ۳۵ درجهٔ سِلسیوس را دارد.
بازی‌ها
هر پلی‌استیشن کلاسیک به همراه خود ۲۰ بازی از پیش نصب‌شده دارد.
آبریزک
آبریزک  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اسماعیل بخشی
اسماعیل بخشی (زادهٔ ۲۸ خرداد ۱۳۶۲ در دزفول) فعال کارگری، نمایندهٔ شورای مستقل کارگری در سندیکای کارگران هفت‌تپه و زندانی سیاسی سابق اهل ایران است. او همراه با سپیده قلیان در جریان اعتراضات کارگری ۱۳۹۷ خوزستان بازداشت شد. بخشی و قلیان نقش به‌سزایی در سازمان‌دهی اعتراضات کارگران هفت‌تپه علیه خصوصی‌سازی شرکت و طرح مطالبهٔ مدیریت شورایی داشتند. بازداشت او اعتراضات دیگر کارگران را در پی داشت.
اعلام همبستگی و درخواست آزادی کسری نوری
اواخر سال ۱۴۰۱، اسماعیل بخشی همراه با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی با اشاره به بیش از یک دهه سرکوب مداوم کسری نوری در بیانیه‌ای خواستار آزادی او شدند.
"برای آزادمردی که در تمام سال‌های سخت زندانی بودنش لحظه‌ای از تلاش برای رسیدن مردم ایران به دموکراسی دست برنداشته، همواره جنگیده و هزینه‌های بسیار متحمل شده‌است، اگر امید به چشم‌اندازی روشن برای فردای ایران ماست از مقاومت امثال اوست که حتی در روزهای سرد و تاریک زندان همیشه پیام آزادی سرداده و نویدبخش رهایی مردمی بوده‌اند که دهه‌هاست تحت سرکوب، ستم و شکنجه‌اند. برای سربلندی ایران، کسری نوری و دیگر زندانیان سیاسی باید آزاد شوند.کیوان صمیمی، نرگس محمدی، عالیه مطلب‌زاده، لیلا حسین‌زاده، سعید شیرزاد، هستی امیری، آرش گنجی، محمد حبیبی، آتنا دائمی، باربد گلشیری، اسماعیل بخشی و پرستو فروهر"
سوء قصد
در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۹۶ خبرگزاری ایلنا گزارش داد که یکی از کارگران بخش کشاورزی مجتمع نیشکر هفت‌تپه مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت. در این تاریخ فعالان کارگری تأیید کردند که اسماعیل بخشی از نمایندگان کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه هدف این حمله بوده‌است. این حادثه شامگاه روز دوشنبه ۲۵ دی ماه حوالی ساعت پنج و سی دقیقه، زمانی رخ داد که وی به همراه سایر همکارانش از کارخانه در شهر شوش راهی منزلش در شهر دزفول بود. او لحظاتی پس از پیاده‌شدن از اتومبیل سرویس شرکت، مورد حمله افراد ناشناس قرار می‌گیرد. سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه اعلام کرد که این افراد، نقاب بر صورت داشتند و از دو دستگاه اتومبیل استفاده می‌کردند. در این حادثه بخشی از ناحیه کتف دچار آسیب‌دیدگی شد. سپس روابط عمومی شرکت هفت تپه صحت این حمله را تأیید کرد. همچنین در روزهای پیش از آن ویدیوهای سخنرانی بخشی در سطح وسیعی در رسانه‌ها مورد انتشار و توجه قرار گرفته بود.
بازداشت
اسماعیل بخشی یکشنبه ۲۷ آبان همزمان با چهاردهمین روز اعتصاب کارگران نیشکر هفت‌تپه، به‌همراه مسلم آرمند، فعال کارگری دیگر این مجتمع و سپیده قلیان، فعال مدنی بازداشت شد.
علی‌رغم آزادی دیگر کارگران، در تاریخ ۳ آذر گزارش‌ها همچنان حاکی از عدم آزادی اسماعیل بخشی و یک خبرنگار زن بازداشت شده در جریان اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه بود. وزارت کار ایران، اتهام بخشی را «امنیتی» خواند، و اعلام کرد که قادر نیست برای آزادی او کاری بکند.
در تاریخ ۳ آذر ۱۳۹۷ اعتراضات کارگران معترض نیشکر هفت‌تپه وارد بیستمین روز متوالی خود شد. آن‌ها در این روز دست به برگزاری راهپیمایی زدند. مسیر این راهپیمایی از مقر فرمانداری شوش به سمت میدان معلم این شهر بود. علی‌رغم آزادی دیگر کارگران معترض، اسماعیل بخشی از نمایندگان اصلی کارگران معترض و یک خبرنگار زن تا این تاریخ از زندان آزاد نشدند. کارگران بازداشت شده پس از مدتی با قرار وثیقه یا کفالت از زندان آزاد شدند، اما بازداشت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان - فعال مدنی - همچنان ادامه یافت. اگرچه در آن زمان اعلام شده بود که اسماعیل بخشی هم به همراه بقیه کارگران آزاد می‌شود، اما کمی بعد برخی رسانه‌ها خبر دادند او به دلیل ممانعت اداره اطلاعات شهر شوش از زندان آزاد نشده‌است. وزارت کار و امور اجتماعی ایران، اتهام بخشی را «امنیتی» خواند، و اعلام کرد که قادر نیست برای آزادی او کاری بکند. شرکت نیشکر هفت‌تپه در زمان حکومت پهلوی بنا شد. یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های صنعتی استان خوزستان به‌شمار می‌رفت و تا دهه ۹۰ خورشیدی زیرمجموعه دولت بود. در سال ۱۳۹۴ با پیش‌پرداخت ۶ میلیارد تومان به دو شرکت خصوصی، این شرکت توسط سازمان خصوصی‌سازی به بخش خصوصی واگذار شد. کارگران این شرکت معتقدند که مشکلات صنفی آنان پس از واگذاری به بخش خصوصی شدت یافت.
همچنین با وجود تأکید دادگستری بر برخورداری حق متهم از «تمام حقوق قانونی»، آخرین گزارش‌ها حاکی از این بودند که اسماعیل بخشی از حق برخوردار شدن از وکیل مدافع محروم مانده‌است. همچنین اجازه داشتن ملاقاتی را نیز به بخشی نداند و او تنها از طریق تماس تلفنی با خانواده‌اش ارتباط دارد. در روز یکشنبه ۱۳ آذر گزارش‌ها حاکی از آن بود که اجازه ملاقات به خانواده بخشی و سپیده قلیان داده شد. در تاریخ ۱۹ آذر خبرگزاری هرانا گزارش داد درحالی که بیست و دو روز از بازداشت اسماعیل بخشی و سپیده قلیان می‌گذرد، خانواده این دو زندانی پس از ملاقات یکشنبه هفته گذشته و اطلاع از ضرب و شتم فرزندانشان، هیچ تماسی از جانب آن‌ها نداشته و علی‌رغم پیگیری‌های مکرر آن‌ها و وکیلشان پاسخی از سمت مسئولین دریافت نکرده‌اند.
واکنش‌ها به بازداشت
جمعی از فعالان کارگری و سندیکایی در بیش از ۸۰ سندیکا و تشکل کارگری از کشورهای گوناگون جهان، در نامه‌ای سرگشاده به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، خواهان آزادی فوری اسماعیل بخشی و دو زندانی دیگر شدند. آن‌ها در این نامه خواستار آزادی بی قید و شرط فعالان کارگری و مدنی زندانی در ایران شدند. این سندیکاها از حکومت ایران خواستند تا دست از - به گفته آن‌ها - «آزار و اذیت» و «سرکوب» سندیکالیست‌ها بردارد. امضاکنندگان این نامه از سندیکاهای مستقر در کشورهای مختلف اعم از فرانسه، ایتالیا، برزیل، اسپانیا، اندونزی، هائیتی، سنگال، مصر، پاراگوئه و فلسطین بودند.
محمود صادقی نماینده و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی، در تاریخ ۹ آذر به بازداشت اسماعیل بخشی واکنش نشان داد. او ضمن اشاره به اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی - مبنی بر آزادی تظاهرات بدون حمل سلاح - خواستار آزادی این زندانی شد. صادقی تجمعات را حق قانونی کارگران دانست و خواستار پرهیز حکومت از «برخورد امنیتی» با معترضان شد.
«اسماعیل رو گرفتن، ما همه بخشی هستیم» از شعارهایی بود که کارگران معترض هفت‌تپه در اعتراضات خود به قصد پشتیبانی از آزادی او سر دادند.
شکنجه
در تاریخ ۸ آذر ۱۳۹۷ برخی منابع خبری گزارش دادند که بخشی مورد شکنجه قرار گرفته‌است. بر اساس این گزارش‌ها، پس از اینکه بخشی دچار خون‌ریزی شدید معده می‌شود، نیروهای امنیتی او را به یکی از بیمارستان‌های امنیتی منتقل و بستری می‌کنند. برخی منابع احتمال می‌دهند که اسماعیل بخشی در بیمارستان شهید بقایی وابسته به سپاه پاسداران در اهواز بستری شده‌است. او در اثر شدت این جراحات به این بیمارستان منتقل شد. همچنین این گزارش‌ها حاکی از این بود که صورت اسماعیل بخشی، در اثر ضرب و شتم مأموران، متورم و کبود شده‌است. کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های کارگری ایران روز پنج‌شنبه ۸ آذر ۱۳۹۷ اعلام کرد: «اسماعیل بخشی را چنان زیر فشار و شکنجه قرار داده‌اند که به علت خونریزی معده مجبور شده‌اند او را به بیمارستانی امنیتی (احتمالاً بیمارستان تحت مدیریت سپاه) منتقل و بستری کنند.»
جمعی از وکلای دادگستری اهل ایران، در تاریخ ۸ آذر ۱۳۹۷ و پس از انتشار اخبار مربوط به شکنجه اسماعیل بخشی در بیانیه‌ای این اقدام را محکوم کردند. آن‌ها در متن این بیانیه به قوانینی همچون اصول هشتم، بیست‌ودوم، سی‌وچهارم، سی‌وهفتم و سی‌وهشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ماده‌های ۱۶۹ و ۵۷۸ قانون مجازات اسلامی، ماده ۳۵ قانون مجازات نیروهای مسلح، ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو ۱۹۶۶ و ۱۹۷۳ و ماده یک کنوانسیون منع شکنجه سال ۱۹۸۴ استناد کردند. این وکلای دادگستری با استناد به این قوانین ملی و بین‌المللی خواستار حفظ حقوق انسانی بازداشت‌شدگان از جمله اسماعیل بخشی و منع هرگونه شکنجه شدند. همچنین این وکلا در متن این بیانیه اعتراض کارگران هفت تپه را «مشروع و قانونی» خواندند.
اندکی پس از تکذیب خبر شکنجه توسط مقامات خوزستان، سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، در کانال تلگرامی خود تکذیب این خبر را ناشی از «بی اطلاعی» مقامات از وضعیت اسماعیل بخشی یا احتمال «وجود انگیزه‌های دیگر» دانست. همچنین این سندیکا بر اساس آنچه «اخبار موثق واصله» خواند، خبر داد که «ضربات زیادی» به صورت بخشی وارد شده‌است.
در واکنش به این خبر، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در طی صدور یک اطلاعیه خبر شکنجه بخشی را «موثق» خواند و آن را محکوم کرد. این سندیکای کارگری در این اطلاعیه از مقامات خواستار آزادی اسماعیل بخشی و منع هر نوع شکنجه او شد. این نهاد کارگری، در این اطلاعیه خود ضمن اینکه اعتصاب و اعتراض کارگران را «حق مسلم» آنان دانسته، تأکید کرده که هیچ کارگری نباید به دلیل اعتصاب صنفی بازداشت، مورد ضرب و شتم، آزار، تعقیب یا شکنجه قرار گیرد. در این اطلاعیه مورخ ۹ آذر ۱۳۹۷ آمده‌است:
در تاریخ سه‌شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۷، سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه گزارشی از وضعیت سلامتی اسماعیل بخشی و سپیده قلیان (فعال مدنی) منتشر کرد. این تشکل ضمن هشدار نسبت به وضعیت جسمانی این دو زندانی - که بیش از دوهفته از بازداشت آن‌ها می‌گذرد - در اینباره ابراز نگرانی کرد. در این گزارش آمده‌است که این زندانیان در ملاقات‌هایی که با خانواده خود داشتند قادر به تشخیص زمان جاری و اینکه در چه وقتی از شبانه‌روز به‌سر می‌برند نبودند. همچنین در این گزارش وضعیت جسمانی بخشی «وخیم» اعلام شده و ذکر شده که آثار کبودی در پیشانی او مشاهده شده‌است. در همان تاریخ رسانه صدای آمریکا با انتشار گفته‌هایی از قول یک منبع که نخواست نامش فاش شود، خبر شکنجه بخشی را «موثق» خواند. این منبع همچنین ادعا کرد که خانواده این دو زندانی ضمن ملاقات خود آثار شکنجه را مشاهده کردند. به گفته این منبع اسماعیل بخشی و سپیده قلیان (تا این تاریخ) در زندان انفرادی به‌سر بردند و وضعیت جسمانی بخشی «وخیم» بوده‌است.