cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مسجد جدید، استانبول
دلایل ساخت مسجد جدید استانبول
به دلیل وجود اختلافات سیاسی، پروژه ی بنای مسجد دچار اختلال شد و موقعیت مکانی و بودجه ی لازم برای ساخت آن باعث ایجاد اختلاف در دربار گشت. محله ی امین اونو نخستین مرکز تجاری شهر و محل سکونت جمعیت زیادی از یهودی‌ها بود. صفیه سلطان با قرار دادن مسجد در این منطقه، قصد داشت به بهانه ی نارضایتیِ روز افزون تجار محلی و خارجی از افزایش قدرت و نفوذ هم رده‌های یهودی شان – که به صفیه سلطان توجیه موجهی برای غصب کردن املاکشان را می داد – قلمرو نفوذ اسلام را در شهر گسترش دهد. لیکن مخارج زیاد این پروژه باعث افزایش انتقادات شد.
به خصوص ینی چری ها از افزایش قدرت سیاسی والده سلطان خشمگین شده و ساخت مسجد را هزینه‌ای گزافه می پنداشتند. پس از مرگ محمد سوم در سال ۱۶۰۳، صفیه سلطان مجبور به رها کردن پروژه شد. پس از تنزل مقام صفیه سلطان و انتقالش به حرمسرا، سلطان جدید، احمد اول، علاقه‌ای به پیگیری این پروژه نشان نداد و بنای مسجد جدید متوقف گشت.
ادامه ساخت پروژه مسجد جدید استانبول
بعد از سال ۱۶۰۳، سازه ی نیمه تمام به تدریج سر به خرابی گذاشت. در جریان آتش سوزی بزرگ استانبول که در ۲۴ جولای ۱۶۶۰ آغاز شد و بسیاری از محله‌های شهر در جریان آن برای بیشتر از دو روز آتش گرفتند، مسجد جدید شدیداً آسیب دید. کمی بعد در همان سال معمار سلطنتی مصطفی آقا پیشنهاد کرد که تورخان خدیجه سلطان، مادر سلطان محمد چهارم، برای نشان دادن تقوایش پروژه را تکمیل کند. تورخان خدیجه سلطان همچنین دستور ساخت بازار ادویه در نزدیکی مسجد جدید را داد؛ امروزه این بازار بخشی از مجتمع ( külliye ) مسجد جدید است. بنابراین، در آخرین ماه‌های سال ۱۶۶۰، ساخت مسجد از سر گرفته شد و ساخت بازار مجاور نیز آغاز گشت.
در آخر، مسجد در سال ۱۶۶۳ کامل و در سال ۱۶۶۵ افتتاح شد و به “مسجد جدید والده سلطان” تغییر نام داد. با گذر زمان این مسجد به صورت غیررسمی در میان عموم مختصراً “مسجد جدید” نامیده شد.
وست‌استار اوییشن (مالزی)
وست‌استار اوییشن یک شرکت هواپیمایی است که در ۲۰۰۳ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی وست‌استار اوییشن در کوالا لامپور، مالزی واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه سلطان عبدالعزیز شاه قرار دارد.
مسجد جدید، استانبول
معماری مسجد جدید استانبول
همانند دیگر مساجد امپراتوری استانبول، مسجد جدید به صورت مجتمعی ( külliye ) با سازه‌هایی در مجاورتش طراحی شده تا جوابگوی نیازهای مذهبی و فرهنگی باشد. مجتمع اولیه شامل خود مسجد، یک بیمارستان، دبستان، حمام‌های عمومی، یک مقبره ( türbe )، دو روشویی عمومی و یک بازار می‌شود. در دوران سلطنت سلطان احمد سوم یک کتابخانه به این مجتمع اضافه گشت.آرامگاه‌های والده سلطان تورهان خدیجه، پسرش محمد چهارم و پنج سلطان بعد از او ( مصطفی دوم، احمد سوم، محمود اول، عثمان سوم و مراد پنجم ) و اعضای مختلف دربار در مقبره ی مجتمع قرار گرفته‌اند.
معماری داخلی مسجد جدید استانبول
فضای داخلی مسجد مربع شکل است و هر ضلعش ۴۱ متر طول دارد. فضای مرکزی با چهار ستون بزرگ – که استحکامات اصلی گنبد هستند – مشخص می‌شود. ردیف ستون‌هایی متشکل از ستون‌های باریک مرمری که به وسیله ی طاق‌هایی در سبک‌های مختلف به هم متصل شده اند در اطراف و پشت فضای مرکزی قرار دارند. قطر گنبد ۱۷/۵ متر و ارتفاع آن ۳۶ متر می‌باشد.
درست مانند دیگر مساجد امپراتوری عثمانی، در چهار گوشه‌ای که گنبد به ستون‌های تقویت‌کننده اش وصل می‌شود، لوحه‌های خوشنویسی شده‌ای از اسم چهار خلیفه، ابوبکر، عمر، عثمان و علی قرار گرفته‌اند. نیم گنبدهای واقع در امتداد محور شرقی-غربی ساختمان به همراه گنبدهای کوچکتر بالای هر کنجِ سرسرای اصلی و گنبدهایی کوچکتر از آن‌ها واقع در بالای کنج‌های گالری ها، فضای داخلی را گسترش داده‌اند.
در کنج شمال شرقی گالری صفحه‌ای طلاپوشی شده وجود دارد که پشت آن اعضای دربار امپراتوری به وظایف خود رسیدگی می‌کردند. این لژ سلطنتی به وسیله ی گذرگاه طویل و مرتفعی به عمارت سلطنتی واقع در کنج شمال شرقیِ مجتمع مسجد متصل می‌شود.فضای داخلی مسجد با کاشی‌های ایزنیکی آبی، سبز و سفید – که در مقایسه با کاشی‌های موجود در مساجد امپراتوری قدیمی تر کیفیت پایین تری دارند – تزئین شده‌است. محراب مسجد جدید به طاقدیس‌های طلاپوشی شده مزین گشته و منبر آن سایبانی مخروطی شکل با ستون‌های ظریف مرمری دارد.
معماری خارجی مسجد جدید استانبول
نمای خارجی خود مسجد شامل ۶۶ گنبد و نیم گنبد با چینش هرمی، و دو مناره است. ارتفاع گنبد اصلی ۳۶ متر می‌باشد و از هر طرف با دو نیم گنبد تقویت می‌شود. پلان گنبدهای مسجد جدید مطابق با مسجد شاهزاده، طراحی معمار سنان و مسجد سلطان احمد، طراحی صدفکار محمد آقا است.
آدرس مسجد جدید استانبول
استانبول، فاتیح ۳۴۱۲۰، خیابان وزیرخان، محله ملا فناری
منابع
آیا تا بحال نام مسجد والده سلطان را شنیده اید؟
اسکیپ باربر
جان «اسکیپ» باربر سوم (John "Skip" Barber III؛ زادهٔ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا است که از فصل  تا  در مجموع در شش گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
ناحیه لیک، شهرستان هرون، میشیگان
ناحیه لیک (به انگلیسی: Lake Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هورون، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه لیک ۵۳٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹۹۶ نفر جمعیت دارد و ۱۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چاه ماخور
چاه ماخور یا چاماخور، روستایی در دهستان کهورستان بخش کهورستان شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۱۲ نفر (۱۷۲ خانوار) بوده‌است.
امشب قلبم درد می‌کند
«امشب قلبم درد می‌کند» تک‌آهنگی از دیکسی چیکس است که در سال ۱۹۹۹ میلادی منتشر شد.
این تک‌آهنگ در چارت‌های ، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
علی‌اکبر آقایی مغانجویی
علی‌اکبر آقایی مغانجوقی  (زاده ۱۳۲۶ سلماس، درگذشت ۲۰ فروردین ۱۳۹۴ تهران بر اثر بیماری، نماینده اصولگرای سلماس در مجلس ششم، هفتم، هشتم و نهم و عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی و عضو گروه دوستی پارلمانی ایران و ترکیه بود.
المجسطی
المجسطی یا مجسطی یا مجستی  برترین نوشته بطلمیوس است. این کتاب سیزده مقاله ریاضی و نجومی دارد و دربردارنده نظریهٔ نامدار بطلمیوس درباره جابجایی ستاره‌ها و سیارات است. این کتاب در حدود سال ۱۵۰ میلادی نگاشته شده است.
نام
نام اصلی این کتاب به یونانی Μαθηματικὴ Σύνταξις (ماتماتیکه سینتاکسیس) به معنی «تألیف ریاضی» است؛ و بعدها آن را از روی ارزش و بازتاب فراوانش هه مگاله سینتاکسیس به معنی «رساله بزرگ» خواندند. نام عربی آن از صفت عالی کلمه «مگاله» در یونانی که «مگیسته»، برابر با بزرگ‌ترین، باشد گرفته شده و در عربی آن را المجسطی می‌نویسند. در فارسی نیز بیشتر به «المجسطی» و گاه به «مجسطی» شناخته شده است. نام المجسطی برگرفته از واژه فارسی میانه مگستیگ بوده که خود برگرفته از یونانی کهن «مِگیستِی»  برابر با «مهست و بزرگترین» است. واژه یادشده فارسی میانه در نوشته «نامه‌های منوچهر» به همراه نام زیگ هندی و زیگ شهریار آمده است.
ترجمه‌های عربی
المجسطی نزد منجمان اسلامی اهمیت بسیار داشت و چند بار ترجمه و تفسیر شد. نخستین کسی که به ترجمه و تفسیر آن توجه کرد و جمعی را در بیت‌الحکمة به این کار برگمارد یحیی برمکی بود. ثابت بن قرة هم یکی از ترجمه‌های قدیم این کتاب را اصلاح کرد. اسحاق بن حنین نیز یکی از ناقلان این کتاب است و نقل او را هم ثابت اصلاح کرد.
ایرانیان (نمایش‌نامه)
ایرانیان، اثری شاعرانه و تخیلی در سبک نمایشنامه تراژدی است که به قلم آیسخولوس (آشیل) در سال ۴۷۲ پ. م در آتن باستان، با پشتیبانی مالی پریکلس، دولتمرد آتن نوشته شده‌است. این نمایشنامه نخستین اثر مهم آیسخولوس و نخستین تراژدی مهم عصر طلایی آتن و کهن‌ترین نمایشنامه تاریخ بشر است که تا امروز باقی مانده‌است. تراژدی ایرانیان داستان یورش خشایارشا به یونان را روایت می‌کند.
بر اساس این نمایشنامه، شاهنشاه هخامنشی، خدایان را فرا می‌خواند تا با همکاری آنان، یونان را تسخیر کنند. آتوسا، ملکه مادر و خشایارشا مهم‌ترین چهره‌های این نمایشنامه هستند. نویسنده با تاکید بر پیروزی ناوگان دریایی آتن در نبرد سالامیس، تاثیر بسزایی بر روحیه آتنی‌ها می‌گذارد. چندی پس از این نمایشنامه، هرودوت تاریخ خود را بر پایه جنگ‌های ایران و یونان با حمایت دولت آتن، بازنویسی کرد.
ایرانیان تا به امروز به همه زبان‌های مهم ترجمه شده و بارها در تماشاخانه‌های غرب اجرا شده‌است.
درون‌مایه
پیش از آیسخولوس، فرونیخوس نمایشنامه‌نویسِ دیگر یونانی، دو نمایشنامه دربارهٔ جنگ یونان با ایران نوشته بود. یکی غارت میلتوس (نوشته شده در ۴۹۳، ۲۱ سال پیش از نمایش اسخیلوس) در بیانِ نابودیِ کلونیِ ایونیانِ آتن در آسیای صغیر به دست ایرانیان که فرونیخوس را برای نشان‌دادن این شکستِ ناخوشایند و پافشاری‌اش بر واگذاری این کولونی توسط آتن، جریمه کردند و قانونی تصویب شد که از آن پس، از اجرای آن جلوگیری شد و دومی زنان فنیقی یا زنان صیدا (نوشته شده در ۴۷۶، چهار سال پس از نمایش آیسخولوس) که بیانگر همان رویدادهای روایت‌شده در این نمایش‌نامه‌ٔ آیسخولوس بوده و به دست ما نرسیده است.
ایرانیان با توجه به نخستین اجرای آن در سال ۴۷۲ پ.م کهن‌ترین نمایشنامه بازمانده در تاریخِ تئاتر است. این اثر واکنش ایرانیان هخامنشی را به اخبار شکست جنگاورانشان در نبرد سالامیس (نقطهٔ عطف جنگ‌های ایران و یونان(۴۸۰ پ.م)) به نمایش کشیده و از آنجا که تنها نمایشنامهٔ برجای‌مانده و نوشته‌شده از رویدادهای معاصرِ خودِ نویسنده است، برجسته است.
ایرانیان دومین بخش از سه‌گانه‌ای است که نخستین جایزه نمایش‌نامه‌نویسی را در رقابت‌های جشنواره شهر دیونوسیا در سال ۴۷۲ پ.م ربود. پریکلس برگزارکننده و از همسرایان افتخاری آن بود. در مسابقات نمایش‌نامه‌نویسی سه سوگ‌نامه و یک شادی‌نامه اجرا می‌شده‌است. نخستین نمایش در این سه‌گانه فینئوس نام داشت و دربارهٔ یاسون و آزادسازی شاه فینئوس توسط آرگونوت‌هایِ پهلوان بود که هارپی‌های هیولا به دستور زئوس او را شکنجه می‌کردند. نمایش سوم گلوکوس بود که موضوع آن شاه افسانه‌ای کورینتوس بود که اسب‌های او از برای خشم‌گرفتنش بر آفرودیت، ایزدبانویِ او را فروخوردند.
اما تمرکز نمایش‌نامه بر شکستِ ناوگان دریایی خشایارشا در نبرد سالامیس (۸۰–۴۷۹ پ. م) است که برای لشگرکشی خودخواهانه‌اش به یونان کینهٔ خدایان را بهانه می‌کند. شاید بتوان انگیزه اسخیلوس در نگاشتن این سه‌گانه‌ها را نمایش کیفرِ خدایان و عقوبت الهی دانست. مکالمات این نمایش‌نامه‌ها به گونه‌ای غیرمستقیم سرانجام یورش ایرانیان را پیش‌بینی کرده و اگر بنا را بر محتوای آن‌ها بگذاریم، لشکر خشایارشا پس از رفتن به تراکیه، در جنگ پلاته سال ۴۷۹ شکست خورده تلقی می‌شود.
نمایش‌نامهٔ پرومتئوس پیرکائوس، نمایشی هجو پس از این سه‌گانه بود که آن را پرومته آتش‌افروز و «پرومتهٔ آتش‌آور» هم ترجمه کرده‌اند و بازنویسی خنده‌داری‌ست از دزد آتشِ تیتان. بخش‌هایی از پرومتئوس پیرکائوس موجود است و بنا به گفتهٔ پلوتارک یکی از بخش‌های آن بیانیه‌ای از پرومته بوده‌است در هشدار به ساتیری که می‌خواسته آتش را ببوسد و در آغوشظ بگیرد تا شاید که «برای ریش خود سوگواری کند اگر چنین کند.»
هربرت ویر اسمیت بخش دیگری از آن را این‌گونه برگردانده‌است: "«پس باید که مراقب آن باشی تا در چهره‌ات نَوَزَد، زیرا که بُرّان است، و دَم داغش، سوزان و کشنده است»."
چکیده
شوش، یکی از پایتخت‌های شاهنشاهی هخامنشی، رخدادگاه نمایش ایرانیان است که با همسرایی بزرگان شوشی می‌آغازد و بزودی شهبانوی مادر، آتوسا، به آنان می‌پیوندد تا همگی چشم‌به‌راه خبری از لشگرکشی خشایارشا به یونان بنشینند. آتوسا با نگرانی و ناخشنودی گزارش می‌دهد. گفته می‌شود این نخستین کاربرد فن میان‌پرده‌گویی در تئاتر اروپا است.
این گشایش اسخیلوس برای یک سوگ‌نامه شگفت‌آور است؛ معمولاً هم‌سرایان به این زودی و پس از سخنرانی شخصیتی فرعی به روی صحنه نمی‌آیند. پیکی خسته با گزارشی نقشینه از نبرد سالامیس و پی‌آمد خونین آن از راه می‌رسد. او از شکست ایرانیان، نام فرماندهان کشته شده، گریختن خشایارشا و بازگشتش می‌گوید. اوج سخنرانی پیک بازگویی رجزخوانی یونانیانی است که فریاد می‌زدند:"'به پیش، ای پسران یونان! رها سازید، میهن‌تان، فرزندان و همسرانتان را، خانهٔ نیاکان و پرستشگاه‌های خدایانتان را! همه را نجات دهید، وگرنه همگی از دست رفته‌است!'"آتوسا در آرامگاه داریوش، همسر از دست رفته‌اش، از کدخدایان می‌خواهد که روانش را فراخوانند: "شاید علاجی بداند، در درست کردن ویرانی‌هاً و آنان نیز چنین کردند. داریوش پس از آگاهی از شکست ایرانیان، تصمیم مغرورانه پسرش در یورش به یونان را سرزنش می‌کند. او تصمیم نابخردانه خشایارشا را در ساختن پلی بر رود هلسپونت جهت پیشروی ارتش ایران، توبیخ می‌نماید. روان داریوش پیش از رفتنش از شکست دیگری برای ایرانیان در نبرد پلاته پیشگویی می‌کند: "«در دشتی پرآب است و سرسبز، آنجا که رودهای آسوپوس روانند و خاکِ پربار بیوتیا را سیراب می‌کنند، به کیفر گستاخی و سزای کوچک شمردن خدایان، مادرِ بدبختی‌ها چشم‌به‌راه آنان است.»"سرانجام خشایارشا با پوششی پاره‌پاره از راه می‌رسد و از شکست خردکننده‌اش مویه می‌کند و شهبانوی مادر در هنگامهٔ شیون و فریاد و درست پیش از رسیدنش می‌خواند:"«اما آنچه بیش از همه می‌سوزاند، شنیدن این است که پسرم، شه‌زاده‌ام، پاره‌پاره می‌پوشد و ژنده‌پوش است.»"در ادامهٔ نمایش شاه همراه همسرایان سرگرم خودزنی و شیون و کوموس خوانی می‌شوند که زاریدن بر شکست سنگین ایرانیان است.
نبردهای ایران و یونان
شاید آنچه تاریخ‌نویسان یونانی از این جنگ‌ها نوشته‌اند با آنچه به‌راستی رخ داده‌است یکسان نباشد. در تاریخ هرودت (دفتر پنجم و ششم) اشاره شده‌است که ایران و یونان از سال ۴۹۹ پ.م. به درازای پنجاه سال در نبرد رو در رو با یکدیگر بودند. کورش بزرگ سرزمین‌های ماد و بابل را به فرمان خود درآورد. با گشایش لیدی نیز چند تبار یونانی از آتن جدا شده و به ایران پیوست شدند که شاید یونانی‌تبارهای ایونی و فریقی در این میان شناخته‌شده‌تر باشند. پس از کورش پسرش کمبوجیه، مصر را گرفت. سپس بردیا به شاهی رسید و آنگاه داریوش بر تخت نشست و مقدونیه باستان را ساتراپی ایران کرد. سپس ایونی‌های بر فرماندار ایرانی خویش شوریدند و یونانیان به کمک آنان شتافته و شهر سارد را به آتش کشیدند. داریوش خشمگین شد و سپاهی زمینی و دریایی به فرماندهی دامادش مردونیه برای کیفر یونان به سوی ایونیه و آتن گسیل نمود و همزمان هم دسته‌ای از پیک‌های خویش را برای پذیرش فرمانبرداری‌اش به دولت‌شهرهای یونان فرستاد.
برخی فرمان داریوش را پذیرفتند، اما آتن و اسپارت نمایندگان ایرانی را کشتند. شاه ایران خشمگین گردید و برای گوشمالی آنان سپاه دیگری به فرماندهی داتیس آماده ساخت و پایان این لشگرکشی نبرد ماراتن شد. زندگی زمان کیفردهی به داریوش نداد و پسرش خشایارشا به شاهنشاهی رسید. سپاه کلان او به سوی آتن روانه شد و با ساختن پلی از گردنهٔ هلس‌پونت (داردانل) گذشتند و پس از گذر از تراکیه به گردنه ترموپیل و سپاه اسپارت‌ها به فرماندهی لئونیداس برخورد کرده و پس از شکست دادن آنان به سوی آتن تاختند. در نزدیکی آتن و در تنگهٔ سالامیس گرفتاری ایرانیان افزون گشت و طوفان از هم‌زمان رسیدن ناوگان دریایی و سپاه پیاده جلوگیری نمود و در آن نبرد، ایرانیان شکست را پذیرا شدند. خشایارشا به ایران بازگشت و مردونیه را همراه سپاهی به آتن فرستاد. آنان آتن را گرفتند، اما در بازگشت و در دشت پلاته با ارتش یونان برخوردند و در آن جنگ سپاه ایران شکست خورد.
آنچه آمد از هرودت بود که زایش او چهل سال پس از این نبردها بود. اما اسخیلوس در پایان جنگ‌های ایران و یونان سیزده ساله است، پس همهٔ این جنگ‌ها را اگر در آن نبوده، دست‌کم دیده یا شنیده‌است.
در درستی روایت‌های هرودت جای تردید بسیار است. در این میان در نقد بر تاریخ هرودت، دفتر یونانیان و بربر ها، نوشته امیرمهدی بدیع قابل توجه است. بدیع که برای بررسی خود طبعاً هیچ منبعی غیر از خود تواریخ در اختیار ندارد، از تناقض‌گویی‌ها و افسانه‌پردازی‌های آشکارا دروغ هرودوت برای رد نوشته‌های او بهره می‌گیرد. به راستی شش کتاب اول تواریخ نمایشنامه‌ای از پیش پرداخته شده و مقدمه‌ای هستند برای سه کتاب آخر که به نبردهای پلاته و سالامیس و چند نبرد خیالی یا بی‌اهمیت اختصاص دارند که اوج دروغ‌پردازی‌ها و صحنه‌سازی‌های اوست.
بدیع اشاره می‌کند: "«در سراسر حدود ۲۳۰ سال فرمانروایی هخامنشیان حتی یک ایرانی به شاه و کشور خود خیانت نمی‌کند، ولی یونانیان نه تنها گله‌گله مزدور سپاه ایران می‌شوند، بلکه از شاه و سردار تا فرد عادی هر لحظه آمادهٔ خیانت به آرمان کشور خویش هستند. می‌آموزیم همان یونانیانی که همواره از برابر سپاه ایران گریخته‌اند و اجازه داده‌اند ظرف دو سال دو بار ایرانیان آتن را تصرف کنند، و مدت ۱۲ روز نیز در هنگام نبرد پلاته پیوسته از برابر سپاه مردونیه می‌گریزند و از ایرانیان در هراس اند و تن به جنگ نمی‌دهند مگر آن که مجبور شوند، ناگهان ظرف یک نیم‌روز با مرگ مردونیه سپه‌سالار ایران و معجزه بت‌های خود چنان جانی می‌گیرند که غیرممکن را ممکن سازند و طی چند ساعت، ۲۹۷ هزار از ۳۰۰ هزار سپاه مردونیه را قتل‌عام می‌کنند و خود کمتر از ۲۰۰ نفر کشته می‌دهند، و مورخان غربی نیز یا این یاوه‌ها را می‌پذیرند یا با سکوت از کنار آن رد می‌شوند.»"
بررسی نمایش
در این نمایش نه هیچ بازیگر یونانی بازی می‌کند و نه نام هیچ‌یک از یونانیان برده می‌شود و تنها از نیکی آتن و مردمش یاد می‌کند، اما از ایرانیان بسیار به نام یاد می‌شود. شاید خواست اسخیلوس جدا نکردن و برتری ندادن یکی از یونانیان بر دیگری و کوشش در یکپارچگی یونان (نه آتن، نه اسپارت) باشد. از باریک‌بینی‌های بارز این نمایش‌نامه این است که از پیروزی آتن و همشهری‌های اسخیلوس (آتنیان) می‌گوید، اما با فاش‌گویی از نبرد پلاته تلاش دارد اسپارتیان را در این پیروزی هموند گرداند. تنها نام خدایان یونانی است که تکرار می‌شود، تا شاید پیام برای مردم پذیرفتنی‌تر باشد و از آنجا که یونانیان حضور درخور ندارند، برای باورپذیرتر بودن نمایش، یک فرازمینی -روان داریوش- از جهان دیگر آورده می‌شود.
اردکانی، نویسنده و محقق، می‌گوید:"'اما این رویا در واقع رویای یک شاعر یونانی است که بعدها تبدیل به تاریخ شده‌ است. در این رویا همه یونانی‌اند و همه چیز یونانی است. حتی بنیانگذار مادها، مدئوس یونانی است و داریوش، آتوسا و خشایارشا هم به خدایان یونانی معتقدند. داریوش در هادس که سرزمین مردگان یونانی است به سر می‌برد. ایرانی‌ها هم خود را بربر می‌خوانند. '"جان‌مایه این نمایش سنجش نوع حکومت ایران و یونان است. در بیان اسخیلوس ایرانیان همه بردگان شاه هستند، اما در یونان همه آزادند. اما در حقیقت نه تنها یونان بدون برده نبوده، بلکه اسرای جنگ‌ها را در خانه و معادن به بردگی و کارهای سخت وامی‌داشتند.
چگونگی اجرا
ایرانیان یک تراژدی است و اکنون چگونگی اجرایش در آن چارچوب را بررسی می‌کنیم. پرورش داستان را سرودخوانان انجام می‌دهند. بخش‌های پیش‌درآمد (پرولوگ) و مقدمه (پارودو) و فرود یا نتیجه (اکسُدوس) تنها یک‌بار در نمایش اجرا می‌شود و بخش‌های دیگر (اپیزود و استاسیما) به تناوب اجرا می‌شوند. برای آگاهی بیشتر با نگاهی به نوشته دکتر فروغ می‌توان ایرانیان را در این ریخت بیان کرد: انجام‌گاه کاخ خشایارشا در شهر شوش است. جایی که همهٔ بزرگان را می‌توان آنجا یافت. از آغاز نمایش‌نامه تا رج ۱۵۴ پیش‌سخن و بیان داستان نمایش است (پرولوگوس).
سپس هم‌سرایان به انجام‌گاه می‌آیند (پارودوس). سرودخوانان در اینجا بزرگان و پیران و ریش‌سپیدانی هستند که در نبود شاه کشور را اداره می‌کنند. در این نمایش یونانیان آزادیخواه هستند و کنش خشایارشا گرفتن سرزمین آنان به زور است، با سپاه (بسیار) فراوان که از خشکی‌ها و دره‌ها و راه‌ها می‌گذرند تا به آتن برسند، که همه چیز را به ریز و به درازا آورده‌است. اسخیلوس در خوبی یونانیان و ددمنشی خشایارشا و شمار لشگریان ایرانی کوتاهی نکرده و با نام بردن از سرداران و سرلشگران ایرانی پهنه داستان را گسترده‌تر می‌کند. بزرگان شکست سربازان ایرانی را پیش‌بینی کرده و از سرانجام نبرد بیمناک‌اند. بزرگ‌مردان از انجام‌گاه بیرون رفته و زنان با زاری اندوه خود را می‌نمایانند.
آغاز اپیزود نخست رج ۱۵۵ و پایان آن رج ۵۳۱ است. شهبانو آتوسا با فر و بزرگی سوار بر ارابهٔ شهریاری و در میان کرنش و بزرگداشت سرودخوانان به انجام‌گاه می‌آید؛ دل‌نگران فرزند و بیمناک از خواب دوشین خویش، که شکست پسر را دیده، و بر مزار همسر –داریوش- روان تا یاری‌اش کند و شاه جوان از بدبختی رها سازد. پیران او را به نماز و نیایش اندرز داده و بر کمک‌خواهی از روان داریوش رهنمون کنند. آتوسا به‌گاه رفتن از آتن و چگونگی خاک و مردم و بارش می‌پرسد و آنچه می‌یابد همه خوبی و نژندی و آزادمنشی یونانیان است و دیگر هیچ… سرانجام پیک می‌رسد، هراسان؛ از شکست دریایی ایرانیان در سالامیس گفته و گرد اندوه بر همگان می‌پراکند. نام سرداران کشته‌شده را فریاد می‌کند و از بازگشت خشایارشا می‌گوید. از گریختن و پاشش ایرانیان و درهم‌شکستن ناوگان دریایی و کشتگان انبوه و تن‌های خونین و شکم‌های گرسنهٔ ایشان زار می‌زند و پیروزی فرزندان زئوس –خدای خدایان- را می‌سراید و بر شنوندگان یادآور می‌شود که خدایان همیشه پیروز خواهندشد. آتوسا نالان و گریان بسوی درگاه خدایان از انجام‌گاه بیرون می‌رود…
رفتن آتوسا استاسیمای نخست نمایش است و تا رج ۷۵۹ اجرا می‌شود. پیران پارسی نیز از اینجا بزرگی زئوس را پذیرفته و او را پیروز جنگ‌ها می‌خوانند. سپس از سرداران و سرلشگران ارتش ایران یاد کرده و بر روان ایشان درودی می‌نشانند و بر بازماندگانشان نیز اشکی… و در دنباله خشایارشا را بر این گرفتاری‌ها سرزنش می‌کنند. اپیزود دوم تا ۸۵۱ پیگیری می‌شود. به خواست آتوسا سرودخوانان روان داریوش بزرگ را به این جهان فراخوانده و با آشکار شدن آن همه سر بر خاک می‌نهند تا شهبانو آنچه بر ایرانیان رفته را برای داریوش بازگو نماید. روان شاه خودپسندی و گرانسری پسرش را فرنود شکست دانسته و سرانجام درافتادن با خدایان را خردشدن و کیفردهیِ زئوس می‌داند. او خودخواهی را رهنمون نیستی می‌شمارد و مردمش را از جنگ کشور هلاس بیم می‌دهد. هنگامهٔ استاسیمای پسین است که تا رج ۹۰۸ به درازا می‌کشد. روان بازمی‌گردد و آتوسا بیرون می‌رود. گاه زیبایی است تا سرودخوانان از فر و بزرگی داریوش یاد کنند و از کشوری شکوهمند که داشتند و اکنون رو نابودی است.
برداشت‌های پسین
بنا بر گزارمان‌های نمایش‌نامه غوکان اثر آریستوفان در ۱۰۲۸، هییرو حاکم سیراکوز، اسخیلوس را چندبار برای ساختن نمایش ایرانیان به سیسیل فرا خواند. آریستوفانِ هفتاد سال پس از ساخته شدن ایرانیان نمونه آتنی آن را در غوکان بازسازی نمود. نمایش‌نامه ایرانیان در امپراتوری‌های روم و بیزانس که با ایرانیان در جنگ بودند نیز محبوب بود. این اقبال تا یونان امروزی بجا مانده‌است.
به‌گفتهٔ آنتونی پودلسکی در اجرای سال ۱۹۶۵، تماشاگران دیالوگ بازیگر را به محض رسیدن به «روی پای خویش ایستاد» با هلهله و شادی ناتمام گذاشتند. پیتر سلرز کارگردان تئاتر آمریکایی، ساخت با ارزشی از ایرانیان را به سال ۱۹۹۳ در جشنواره‌های ادینبرو و لس‌آنجلس کارگردانی کرد، که بند بند نمایش پاسخی به جنگ خلیج فارس در سال‌های ۹۱–۱۹۹۰ بود. در ۲۰۰۳ اِلِن مک‌لفلین در واکنش به یورش جرج دابلیو بوش به عراق برای تماشاخانه تونی رندال به نام National Actors Theatre در نیویورک برگردان تازه‌ای از ایرانیان انجام داد. این نمایش با درخشش لن کاریو در نقش داریوش همراه بود.
ون بدام، نمایش‌نامه نویس رادیکال استرالیایی، بار دیگر اقتباس تازه‌ای از نمایش را در ۲۰۰۶ بنام پرسائه در ادینبرو به روی صحنه برد؛ این نوشته بن‌مایهٔ ترجمه‌های پیشین را با دیالوگ‌هایی تازه‌ای آمیخته بود که بر پایهٔ گزارش‌های فاکس‌نیوز از جنگ دوم عراق بود.
منتقدی بنام دولان کومینگ نوشته بود: "«نمایش پرسائه برداشتی از ایرانیان اسخیلوس است، نمایش‌نامه‌ای که شکست دشمنان یونان را به واژه می‌کشاند. جابجایی هوشمندانه این است که این کنش با جنگ با ترور به‌روز شده‌است و این بار این غرب است که شکست می‌خورد»."آرون پوچی‌گیان در سال ۲۰۱۰ برگردان تازه‌ای چاپ کرد (بنگاه چاپ دانشگاه جان هاپکینز) که برای نخستین بار دربرگیرندهٔ نوشته‌هایی بلندبالا برای چکامه‌های همسرایانی بود که خود اسخیلوس آفریننده آن بود.
ویراست پوچی‌گیان زیر نام «آنها که جنگ به ایشان بار شد» در بهار ۲۰۱۱ در بخشی از جشنواره بهاری تک‌نمایش کارگاه تئاتر نیویورک به روی صحنه رفت.
یادداشت
<references group="*"/>
جستارهای وابسته
۳۰۰ (فیلم)
منابع
که در آن از منابع زیر استفاده شده‌است:
لبیتو، آنگولا
لبیتو شهری در استان بنگوئلا واقع در کشور آنگولا است که در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۴۵٬۶۵۲ نفر جمعیت داشته است.
کند تپه
کند تپه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، روستای ملالر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لا فارج‌ویل، نیویورک
لا فارج‌ویل (به انگلیسی: La Fargeville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، نیویورک واقع شده‌است. لا فارج‌ویل ۹٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برکه سلطان
برکه سلطان، روستایی در دهستان کهورستان بخش کهورستان شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۲ نفر (۷۰ خانوار) بوده‌است.
آرمینیوسی
آرمینیوسی به پیروان جیکوب آرمینیوس گفته می‌شود.
اروینیوس، نهضتی در الاهیات مسیحی و واکنشی آزادمنشانه به اصل اعتقادی تقدیر ازلی در مذهب کالوَن بود. این جنبش در آغاز سدهٔ ۱۷م/۱۱ق پدید آمد و حاکمیت‌مطلق خداوند را با ارادهٔ آزاد انسان (اختیار) سازگار می‌دانست. نام این نهضت از یاکوبوس آرمینیوس، متکلم اصلاح‌طلب هلندی دانشگاه لیدن (۱۶۰۳–۱۶۰۹م) گرفته شد که با مباحثاتش با فرانسیسکوس گُماروس مشهور است. فرانسیسکوس گماروس کالونی سرسختی بود که از تفسیر کالون در مورد تقدیر الاهی بر برگزیده یا مردود بودن آدمیان دفاع می‌کرد. آرمینیوس ارادهٔ خداوند را به صورت محبت بیکران، پدید آورنده و یگانه تعیین‌کنندهٔ سرنوشت انسان می‌دانست، ولی نهضتی که به آیین آرمینیوس معروف شد، آزاداندیش‌تر از خود وی از کار درآمد
پس از وفات آرمینیوس در سال ۱۶۰۹، تفکرات او باقی‌ماند و پیروان او بنام آرمینیوسی‌ها شهرت یافتند؛ گرچه گاهی نیز با نام معترضین شناخته می‌شدند. پیروان او از هلند فراتر رفتند و در ممالک مختلف به نشر عقاید خود پرداختند؛ گرچه در هلند پرشورتر از سایر ممالک بودند.
آرمینیوسی‌ها همچنان در جدال با کالونی‌ها بودند تا اینکه در شورای دورت و پس از مناقشات بسیار هنگامی که حزب سیاسی مخالف آرمینیوس به قدرت رسید دستور تشکیل شورایی را داد که مختص هلند نبود و جنبه فراملی داشت. در این شورا معترضین محکوم شدند و آراء ایشان مردود اعلام شد و از این شورا به بعد کم‌کم روبه فراموشی رفتند.
اغوز خان
اُغوز خان (به زبان ترکی آذربایجانی: Oguz xan) (به زبان ترکی استانبولی: Oğuz kağan) خان خانان و پدر اساطیری ترک‌های اغوز (ترکمانان) و جد امپراتوری ترک‌های اغوز همچون سلجوقیان و عثمانی است.
فرزندان شش‌گانه
اغوز خان شش فرزند داشت هر کدام از آنان صاحب چهار فرزند شدند. هر کدام از این فرزندان یکی از طوایف ۲۴گانه ترکان اغوز را تشکیل می‌دهد. فرزندان اغوز خان به ترتیب: گون (خورشید) خان، آی (ماه) خان، یلدیز (ستاره) خان، گوک (آسمان) خان، داغ (کوه) خان، دنیز (دریا) خان بودند.
تمغاهای قبایل اغوز
هر یک از قبیله‌های ترک اغوز تمغای ویژهٔ خود را داشتند به صورت زیر:
گل محمدی
گل محمدی ، نام نوعی گل رز است که یک رقم دورگه از ترکیب گل‌های رز گالیکا و نسترن شیرازی است و بر پایهٔ بررسی‌های دی‌ان‌ای آن، اشتراک ژنتیکی زیادی با گل رز قزاقی دارد و احتمالاً در گذشته از گرده‌های آن در تولید این رقم استفاده شده‌است و گل ملی کشور ایران می‌باشد.
از برخی نمونه‌های این گل، گلاب می‌گیرند. این گونه از رز مقاومت بالایی در مقابل کم‌آبی دارد. این گیاه مانند سایر رزها، درختچه‌ای برگ‌ریز است که ارتفاع آن به ۲٫۲ متر نیز می‌رسد و شاخه‌های آن با خارهای تیز و محکمی حفاظت می‌شود. گل محمدی طیف رنگی از صورتی روشن و متوسط تا سرخ روشن دارد.
گل سرخ از دیرباز در ایران کشت شده‌است؛ ولی از آن‌جایی که عصاره و گلاب آن از دمشق به اروپا رفته‌است، اروپاییان آن را رز دمشقی می‌نامیدند. گل سرخ از تیرهٔ رزاسه و قسمت قابل‌مصرف آن گل و غنچهٔ خشک یا تازهٔ آن است.
ایران، ترکیه، هند و افغانستان کشورهایی هستند که در بخش‌های مرتبط با گلاب‌گیری، روغن‌گیری و تولید عطر از گل محمدی در حال فعالیت هستند.
پیشینه
پیشینهٔ پرورش گل سرخ مربوط به دوران هخامنشی و در استان فارس برمی‌گردد. گفته می‌شود: گل محمدی در قرن سیزدهم توسط جنگجویی به نام رابرت دی بری، از سوریه به اروپا برده شد. شکسپیر و همچنین شاعر انگلیسی «توماس ریورز» در آثار خود از گل محمدی نام برده‌اند.
گیاه‌شناسی
این نوع گل سرخ، برگ‌های مرکب از ۷ و به ندرت ۹ برگچه دندانه‌دار دارد و به نظر می‌رسد که نوعی دو رگه ثابت از Rosa gallica و Rosa canina می‌باشد. عده‌ای آن را یک دورگه ثابت از Rosa gallica و Rosa moschata ذکر نموده‌اند. گلبرگ‌های آن رنگ صورتی روشن یا سفید دارد.
گل محمدی درختچه‌ای دارای شاخه‌های گل‌دهنده تیغ‌دار، استوانه‌ای شکل، بدون شیار و دارای برگ‌های مرکب شانه‌ای که دارای ۵–۳ برگچه متقابل دندانه‌دار می‌باشد. رگبرگ‌های پشت برگ مشخص و بهم رفته، برگچه چرمی و بیضی شکل، نوک تیز به طول ۵–۳ سانتی‌متر و روی برگ‌ها صاف و سبز و پشت آن‌ها سبز کمرنگ و دُمبرگ‌هایش خزی و نمدی است و با کرک‌های غده‌ای پوشیده شده و تا انتهای جام گل کشیده شده‌است.
گل‌ها به شکل صورتی خوش‌رنگ با ۳۲ گلبرگ صورتی مشابه و یکدست که در اوایل صبح شروع به ظاهر شدن می‌نمایند. کاسبرگ‌ها به تعداد ۵ عدد که حداقل سه تای آن‌ها دارای زوائد بزرگی در لبه‌ها هستند. پرچم‌ها زرد رنگ به تعداد ۱۰۰ عدد در ترکیب گل وجود دارند. میوه آن پس از ریزش گلبرگ‌ها گوشتی گرد یا تخم‌مرغی به طول ۱٫۵ سانتی‌متر که در داخل برجستگی کوزه‌ای شکل زیر گلبرگ‌ها قرار دارند.
کاربردها
از گلاب و پودر گلبرگ‌های خشک‌شدهٔ این گل، به‌عنوان یک ادویه به‌ویژه در آشپزی خاورمیانه و هند استفاده می‌شود.
عنبر گل به‌عنوان یکی از فراورده‌های صنعت گلاب‌گیری، مایع سیاهی است که در پایان عملیات تقطیر همراه با تفالهٔ گل‌ها در دیگ به جای می‌ماند و در طب سنتی کاربرد دارد.
محل کشت
مناطق مورد کشت گل محمدی، اغلب مناطق کوهپایه‌ای و اقلیم‌های خشک و نیمه‌خشک با تابستان‌های معتدل و خشک و زمستان‌های سرد است.کاشت این گیاه در زمین‌های نیمه سنگین و دارای بافت متوسط و حتی در کوهپایه‌های دارای سنگریزه زیاد و سنگلاخی موفق بوده‌است، ولی بهترین بافت خاک، خاک لومی حاصلخیز و عمیق می‌باشد. در مناطق کوهپایه ای که در آن‌ها امکان کشت بسیاری از گیاهان زراعی محدود است، این گیاه می‌تواند به عنوان یک گیاه راهبردی و اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
گل محمدی در ایران
ایران حدود ۴۷۰۰ هکتار سطح زیر کشت گل محمدی دارد. گل محمدی در ایران فقط یکبار در سال برداشت می‌شود، اما به دلیل چهار فصل بودن هوای ایران، می‌توان زمینه پرورش چنین گل‌هایی را در اکثر نقاط ایران فراهم کرد و از لحاظ علمی نیز امکان اصلاحِ عطر و اسانس آن گل‌ها وجود دارد. این گل در دمای ۱۵ تا ۲۱ درجه هوایی بهترین رشد را دارد. اما اگر اختلاف درجه حرارت هوا در شب و روز ۵ تا ۱۰ درجه باشد، گل‌ها خوشبوتر خواهد بود. بعضی از کشورها برخی ارقام بومی گل محمدی ایرانی را برای خود برده‌اند و آنرا اصلاح و به نام خود ثبت کرده‌اند؛ که از جملهٔ آن‌ها می‌توان، به کشور بلغارستان و افغانستان اشاره کرد.
روزگار خوش
نام این فیلم، در واقع به دورانِ خوشِ پیش از جنگ داخلی اسپانیا اشاره دارد و تا کنون، برندهٔ جوایز گوناگونی شده‌است که از آن میان، می‌توان به «جایزه گویا بهترین فیلم» (و ۸ جایزه گویای دیگر) و جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در شصت و ششمین دوره جوایز اسکار اشاره کرد. این فیلم همچنین نامزد دریافت خرس طلایی در ۴۳مین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم برلین بود.
غضروف‌ماهیان
غضروف‌ماهیان رده ای از ماهیان هستند که شامل ماهی های غضروفی میشوند که اسکلت آنها عمدتاً از غضروف تشکیل شده است. آنها را می توان با ماهیان‌استخوانی همسنجی کرد که اسکلت آنها عمدتاً از بافت استخوانی تشکیل شده است. عضروف ماهیان مهره‌داران دارای آرواره‌ای هستند که دارای جفت باله، جفت بینی، فلس‌ و قلب با محفظه متوالی هستند. ابعاد عضروف ماهیان حال حاضر از 10 سانتی متر ( سفره‌ماهی بدون باله ) تا 10 متر ( کوسه‌نهنگ ) متغیر است.
این رده به دو زیر رده تقسیم می شود که عبارتند از:
نرم‌آبشش‌داران (کوسه‌ها، سفره‌ماهیان، چارگوش‌ماهیان و اره‌ماهیان)
درست‌سرا‍‍ن (موش‌ماهیان، گاهی اوقات روح کوسه هم نامیده میشوند که رده ی جداگانه خود را دارند)
آماده دویدن (ترانه)
این تک‌آهنگ در جدول‌های رده‌بندی جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
آرامیان
آرامیان می‌تواند در پیوند با یکی از جستارهای زیر باشد:
لینئا آئرئا کونکانا
لینئا آئرئا کونکانا یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا L5 است که در ۲۰۱۲ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی لینئا آئرئا کونکانا در کوانکا، اکوادور واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی کاتوپکسی قرار دارد و به ۳ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
تیموتی چندلر
تیموتی چاندلر (Timothy Chandler؛ زادهٔ March 29, 1990) مدافع تیم اینتراخت فرانکفورت است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
لی ژیائوپنگ (ژیمناست)
لی ژیائوپنگ ورزشکار مرد رشتهٔ ژیمناستیک اهل کشور چین است. وی در بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ برنز را کسب کرد.
سیاست داخلی حسن روحانی
دیدگاه‌های حسن روحانی در خصوص سیاست داخلی؛ تأکید بر فراجناحی بودن و شایسته‌سالار محوری کابینه، عدم تعهد دولت به احزاب و جناح‌های مختلف و وام‌دار نبودن به آنها، تثبیت جامعه به سمت رسانه‌های داخلی و خوش‌آمدگویی به تکثر و تنوع دیدگاه‌ها، دوری گزیدن از هر گونه خودسری؛ افراط و تفریط، برابری همه مردم در اجرای قانون و دادن فرصت‌ها، حرکت دولت آینده در چارچوب رای اکثریت، پاسداری حقوق همهٔ افراد ملت، اعتدال و قانون‌محوری در امور و جلوگیری از توهین‌ها و تخریب‌ها می‌باشد. حسن روحانی همچنین بر این باور است که صندوق رای و انتخابات به معنای جمهوریت، اسلامیت و به معنای مشروعیت سیاسی، قانونی و مقبولیت است که البته این جایگاه و رای مردم و ولایت مردم در طول ولایت الهی و ولایت‌الله قرار دارد. وی همچنین وعده داده است تا انجمن صنفی روزنامه‌نگاران را فعال نماید.
حسن روحانی در پیش از انتخابات ریاست جمهوری وعده داده بود که مایل است دولت تدبیر و امید یادآورنده دولت سازندگی و اصلاحات باشد.
حسن روحانی گفته است «ما از افراط‌گری و خودسری به دور هستیم، اعتدال‌گرایان و اصلاح‌طلبان اهل شک و تردید در قدرت کنونی ایران نیستند و نسبت به حقانیت انقلاب، توانمندی مردم، صلابت رهبری و صحت خط امام تردید ندارند اما نسبت به مدیرانی که یک شبه می‌خواهند ره یک ساله بپیمایند تردید دارند.»
حسن روحانی می‌گوید مردم در فکر آن هستند که کشور به مسیر عقلانیت، خردورزی و میانه‌روی بازگردد. روحانی معتقد است به بداخلاقی‌های سیاسی باید پایان داد.
حسن روحانی دربارهٔ دولت تدبیر و امید می‌گوید «رهنمودهای رهبری، مشورت‌های هاشمی و سید محمد خاتمی سرمایه دولت خواهد بود.»
وی در نخستین نشست خبری خود گفت: دوران توهین‌ها و تخریب‌ها را باید برای همیشه از یاد ببریم.
روحانی می‌گوید افتخار ما این است که خادم مردم و اسلام باشیم و هیچ هدف و داعیه دیگری نداریم و اگر هر کس در دولت هدفی غیر از این داشته باشد باید او را هدایت کرد.
حسن روحانی برای تشکیل کابینه دولت تدبیر و امید، چهار کارگروه اقتصادی، سیاست خارجی، سیاست داخلی و مسائل فرهنگی و اجتماعی را تشکیل داده است که زیر نظر این چهار کمیته؛ ۲۰ کارگروه مشغول به کار هستند، از ۵۰۰ نفر از صاحبنظران و شخصیت‌های فرهیخته، دانشگاهی با سابقه کار اجرایی یا قانون‌گذاری و بسیاری از تشکل‌های مردمی نیز استفاده کرده است.
دانشگاه و احزاب
حسن روحانی معتقد است دانشجویان باید بار فقدان احزاب فعال را بکشند و همچنین دانشگاه‌ها بهتر است به شکلی فعال عمل کنند. وی در اواخر سال ۱۳۹۱ از شکسته شدن فضای کنونی دانشگاه‌ها و فعال‌تر شدن در حوزه سیاسی و همچنین افراطی‌گرایی برخی جریانات دانشجویی انتقاد کرده بود. وی معتقد است که همواره جریان‌های افراطی در دانشگاه‌ها وجود داشته است و گاهی احساسات بر عقل و تدبیر پیروز می‌شده است و مشکلات را عملاً دو چندان می‌کرده است. وی می‌گوید بایستی شرایطی را فراهم کنیم تا قانون‌گرایی در جامعه حکمفرما شود. این کار نیز با تدبیر و مدیریت میسر است. حالا شرایط ایران عادی نیست، بلکه شرایط فوق‌العاده است؛ و لذا بهتر است، جدا از اندیشه‌های صرف اصلاح‌طلبانه و یا اصولگرایانه، بیشتر به فکر زدودن مشکلات ملت باشیم.
حسن روحانی می‌گوید در دولت تدبیر و امید جوانان ما در دانشگاه‌ها از فضای آزادتری برخوردار هستند.
حسن روحانی در دومین نشست خبری خود گفت «فضای دانشگاه باید فضایی بازتر، با احساس امنیت بیشتر و با آزادی بیشتر برای اظهارنظر باشد. در دانشگاه باید فضایی با نشاط توأم با فضای علمی و فرهنگی پررنگ‌تر و در کنار آن فضای سیاسی مورد لزوم جامعه و کشور وجود داشته باشد. در این چارچوب با بخش فرهنگی دولت، منظورم کاندیداهایی است که در این بخش معرفی شده‌اند، صحبت شده با فردی که به عنوان وزیر آینده علوم در نظر گرفته شده، به صورت مفصل صحبت شده و امیدوارم با کمک همگان و همه فعالان دانشجویی ما بتوانیم در دانشگاه فضای بهتری برای تضارب آرا و گفتگو، بحث و بررسی و انتقاد سازنده ایجاد کنیم.»
حسن روحانی معتقد است حزب و جناحی در کشور ما وجود ندارد، بلکه همه اینها الفاظ هستند. من از اول نهضت اسلامی یعنی از مهر ۱۳۴۱ از زمانی که ۱۳، ۱۴ سال داشتم در سیاست حضور داشتم و در این عرصه فعال بودم و تمام جریانات کشور را خوب می‌شناسم. متأسفانه ما در کشور حزب نداریم، جناح به معنی واقعی کلمه متأسفانه نداریم و بحث‌هایی که مطرح است بحث‌های قبیله‌ای است. ممکن است دسته دسته گروه‌هایی جایی جمع شده باشند ولی کرکره پایین است و موقع انتخابات این کرکره‌ها بالا می‌رود، چراغ روشن می‌شود، فعالیت‌هایی انجام می‌شود و بعد از انتخابات دوباره این کرکره‌ها پایین می‌آید. ما تحزب به معنای واقعی در کشور نداریم؛ البته در ابتدای انقلاب، حزب جمهوری اسلامی حرکتی را آغاز کرد ولی به دلایلی پایدار نماند. وی با تأکید بر اینکه «این دولت یک دولت فراجناحی است»، گفت: من مانعی نمی‌بینم که وزیری در کنار من بگوید من اصولگرا یا اصلاح‌طلب هستم، چراکه بیشتر این مسائل را الفاظ می‌دانم. در این راستا، اصولگرایی خیلی مهم نیست، بلکه وصول‌گرایی مهم است. ما همه آرمان‌هایی داریم و دستیابی به این اصول و آرمان مهم است. همه ما اصول مربوط به انقلاب و نظام را قبول داریم و به نظر من آنچه که در این زمینه مطرح می‌شود الفاظ است و برای من مهم نیست که همکاران من، سوابق آنها از لحاظ تشکیلاتی و وابستگی جناحی چگونه باشد، آنچه که مهم است تعهد به نظام، مردم، تخصص، دست‌پاکی، فداکاری، ایثارگری و داشتن برنامه است. مهم نیست که سوابق گذشته آن فرد چه می‌گوید. به نظر این دولت مهم معتدل بودن و میانه‌رو بودن است. من افراط و افراط‌گرایی را از آغاز فعالیت‌های سیاسی‌ام نمی‌پسندیم و مخالف آن بودم، افراط‌گرایی برای کشور، منافع ملی و برای امت اسلامی و امنیت جهانی مضر می‌دانم.
قانون اساسی
حسن روحانی در وب‌گاه خود اظهار داشته است که اگر دیدید حقی اختصاصی برای کسی یا گروهی در نظر گرفته شده است و برای دیگری نیست، مشخص است که به قانون اساسی عمل نمی‌شود و اساساً یکی از مسئولیت‌های رئیس‌جمهور اجرای قانون اساسی و به ویژه تحقق حقوق مردم است. وی بر این اندیشه است که بقا و قدرت ملی و حاکمیت ملی در سایه اجرای دقیق همه اصول قانون اساسی به‌ویژه فصل سوم که حقوق ملت را مشخص می‌کند، خواهد بود. اگر یکی از این اصول زیر پا گذاشته شود بدانید قادر نیستیم به مقاصد مدنظرمان در چارچوب انقلاب اسلامی دست یابیم.
حوادث سال ۱۳۸۸
روحانی می‌گوید اداره کشور با یک جناح امکان‌پذیر نیست و کسانی که در مسیر تندروی بودند عملاً به کشور خدمت نکردند، بنده با استفاده از توانمندی افراد مختلف موافقم و دولت من فراجناحی خواهد بود اما با افراط گراها میانه خوبی ندارم چراکه اگر افراط نبود شاهد اردوکشی‌های خیابانی در سال ۱۳۸۸ نبودیم و نیازی به ورود قوه قضاییه نبود.
امنیت و آزادی
حسن روحانی در سومین روز مناظره‌های انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در صدا و سیما در مورد سیاست داخلی گفته بود که اساس سیاست داخلی دولت تدبیر و امید بر مبنای تأمین امنیت و ایجاد آرامش برای همه ملت ایران در تمام ابعاد زندگی‌شان خواهد بود مشق‌های اقتصادی، فرهنگی، شغلی حریم خصوصی و سایر ابعاد زندگی‌شان به گونه‌ای باشد که مردم در همه ایام شبانه‌روز در مکان‌های گوناگون احساس امنیت و آرامش در ابعاد مختلف زندگی‌شان داشته باشند. مسئله دوم آزادی است که در همه ابعاد زندگی آزادی مسئولانه را احساس کنند جایی که نظرشان را اعلام کنند یا اینکه در انتخابات با آزادی تمام حضور پیدا کنند. روحانی می‌گوید تذکر دادن خیلی بهتر است زندانی کردن است برای یک شعار کسی را زندانی نمی‌کنند برای چیزهای جزئی برای جوانان نباید پرونده درست کرد.
رسانه و مطبوعات
حسن روحانی می‌گوید خواسته دولت این است که رسانه‌ها یک طرفه عمل نکنند و از آنجا که احزاب ما به آن صورت فعایت ندارند، قسمتی از فعالیت احزاب بر عهده رسانه‌ها می‌باشد. در این میان این رسانه‌ها هستند که با کار خود ناظر پی در پی بر حکومت و به خصوص دولت هستند. وی بر این باور است نقد دلسوزانه رسانه‌ها می‌تواند به نظام و دولت یاری برساند. وی وعده داده است که ارتباط خوبی مابین رسانه‌ها و دولت در دولت تدبیر و امید برقرار خواهد شد و ارتباط دولت با رسانه‌ها دو طرفه خواهد بود.
حسن روحانی می‌گوید در دولت تدبیر و امید بنای ما بر این است که ارتباط رسانه‌ها و دولت ارتباطی دوطرفه باشد یعنی رسانه‌ها برای جلد بردن مقاصد مدنظر ملت، دولت و نظام به دولت یاری رسانند. رسانه‌ها در خلال انتخابات زمینه را برای انتخاباتی لایق و متناسب با شان مردم فراهم کردند و پس از انتخابات نیز رسالت خود را ایفا می‌کنند. رسانه‌ها باید دیدگاه‌ها و انتظارات مردم را به دولت منعکس کنند. انتظار دولت این نیست که رسانه یک جانبه رفتار کند بلکه رسانه بایستی آنچه را که خواسته ملت است بیان کند و البته در وضعیت کنونی که اهداف ما آنچنان فعال نیستند بخشی از بار احزاب بر دوش رسانه هاست. مردم انتظارات بر حق و نظرات قابل ملاحظه‌ای دارند که انعکاس انتظارات و مشکلات مردم و همچنین نقد دلسوزانه از وظایف رسانه می‌باشد. در واقع رسانه‌ها نوعی کنترل پیوسته بر کار حکومت و دستگاه‌های اجرایی دارند و این نقد برای دولت و کشور به حتم سودمند خواهد بود و در تحقق مقاصد عالی مطلوب نظام و ملت و همچنین دستیابی مطالبات مطرح شده در انتخابات کمک خواهد کرد. ارتباط مناسبی میان دولت و رسانه‌ها در دولت یازدهم خواهد بود البته ارتباط ما دوسویه خواهد بود.
حسن روحانی همچنین گفته است «کاش اجازه داده می‌شد وقتی در رسانه‌ها و حتی در صدا و سیما به کسی توهین می‌شد اجازه پاسخگویی داده شود.»
ارتباط با حوزه‌های علمیه
حسن روحانی در دیدار با روحانیون حوزه علمیه قم گفت: «دولت دلش می‌خواهد رابطه مستمری را با حوزه‌های علمیه و مراجع تقلید داشته باشد و ما ساز و کاری در این زمینه پیش بینی خواهیم کرد تا از نظرات حوزه و مراجع استفاده کنیم.» وی می‌گوید امیدواریم مراجع تقلید در حوزه‌های علمیه نیز حمایت‌های لازم را از ما داشته باشند.
روحانی می‌گوید «اساساً روحانیت شیعه همواره مردمی بوده و در کنار مردم حضور داشته و یکی از علل اصلی پیروزی انقلاب اسلامی نیز رهبری روحانیت و همراهی آنها با مردم بوده است.»
مقام رهبری
حسن روحانی مردم، مقام رهبری و همکاری قوای سه‌گانه را سه سرمایه اصلی دولت آینده برشمرده است. وی می‌گوید «مقام معظم رهبری در ایجاد این حرکت ملی (انتخابات سال ۱۳۹۲) نقش بسزایی داشتند. بیانات، رهنمودها و هدایت‌های ایشان بسیار تأثیرگذار بود. ایشان فرموده‌اند که از دولت آینده حمایت خواهند کرد. حمایتی که سرمایه بزرگی برای دولت و همه ما خواهد بود.»
همکاری سه قوه
حسن روحانی مردم، مقام رهبری و همکاری قوای سه‌گانه را سه سرمایه اصلی دولت آینده برشمرده است. وی می‌گوید دولت با حمایت مجلس می‌تواند مشکلات را رفع کند. دولت با یاری مجلس و قوه قضاییه و تمامی نهادها، تشکل‌ها، احزاب و گروه‌ها و با همدلی و همکاری، می‌تواند از سد مشکلات و معضلات عبور کند.
مجمع تشخیص مصلحت نظام
روحانی در خصوص مجمع تشخیص مصلحت نظام می‌گوید «''این مجمع بازوی قوی مشورتی رهبری معظم انقلاب و منشأ خدمات مؤثری برای نظام است. امیدوارم دولت در این دوره بتواند از حضور آیت‌الله هاشمی رفسنجانی که از استوانه‌های انقلاب است و روسای قوا و سایر اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام در مسیر دستیابی به اهداف مدنظر خود استفاده کند. این مجمع یادگاری ماندگار از امام راحل برای بن‌بست‌شکنی قانونی در کشور است. مجمع تشخیص مصلحت نظام جایگاهی رفیع و شایسته در نظام اسلامی دارد، به ویژه پس از بازنگری قانون اساسی کلید حل معضلات و مشکلات نظام در گذشته بوده و در آینده نیز خواهد بود. ''»
دولت فراجناحی
حسن روحانی در رابطه با جناح‌بندی در کابینه می‌گوید «خیلی من از واژه فراجناحی خوشم می‌آید و دوست دارم چون معتقدم با یک جناح نمی‌شود کشور را اداره کرد یک وقت‌هایی بود دوستان ما در مجلس غیر مجلس سیاسیون می‌گفتند اگر روزی دولت و مجلس و قوه قضاییه همه یک خط بشوند چی میشه از آن بالاتر نفت هم اگر یک خرده گران بشود دیگه چه خواهد شد واقعاً فکرها این بود می‌گفتند هماهنگی بیشتر می‌شود پول نفت هم که هست دنیا گلستان خواهد شد اما ما دیدیم نشد ما دیدیم با یک جناح نمی‌شود کشور را اداره کرد ما دیدیم که همه سرمایه ملی هستند مردم ما خوب می‌دانند همه اینهایی که تو دانشگاه درس خواندند سرمایه ملی ماهستند فرق نمی کنه این جناح آن جناح این فکر آن فکر راست چپ اما برای مسئولیت باید آدم متدین دلسوز کسی که قانون اساسی را قبول دارد کسی که برای این کشور دلش می‌سوزد کسی که می‌خواهد کشور ایران به جایی برسد که اگر کسی سفر کرد به جای دیگه افسوس نخورد بگه باز هم ایران باز هم خیابان ایران باز هم فرودگاه ایران باز هم فروشگاه ایران باز هم اخلاق ایرانی فراجناحی باید کار بکنیم چرا نیمی از سرمایه مردم را کنار بگذاریم کی به ما اجازه داده اتوبوسی بیایند اتوبوسی بروند اما من با افراط میانه خوبی ندارم با افراط گری اصلاً میانه ندارم من معتقدم آنهایی که در مسیر افراط بودند حالا ولو اینکه حسن نیت هم داشتند عملاً به کشور خدمت نکردند آقای عابدینی اگر افراط نبود چهارسال پیش نه اردوکشی خیابانی را ما شاهد بودیم نه نیاز به قوه قضاییه نه زندان نه حصر هیچ‌کدام همه این گرفتاری‌ها از افراط شروع می‌شود افراط این ور یا افراط آن ور اگر در مسیر عدل باشیم اگر در مسیر اعتدال باشیم ما می تونیم کشور را به خوبی اداره بکنیم دولت من فراجناحی خواهد بود از تمام کارشناسان خبرگان نخبگان استفاده خواهم کرد و من معتقدم همه باید بیاییم دست به دست هم بدهیم تا کشور را آباد کنیم.»
روحانی می‌گوید اداره کشور با یک جناح امکان‌پذیر نیست و کسانیکه در مسیر افراط بودند عملاً به کشور خدمت نکردند، بنده با استفاده از توانمندی افراد مختلف موافقم و دولت من فراجناحی خواهد بود اما با افراط گراها میانه خوبی ندارم چراکه اگر افراط نبود شاهد اردو کشی‌های خیابانی در سال ۱۳۸۸ نبودیم و نیازی به ورود قوه قضاییه نبود.
سرمایه اجتماعی
حسن روحانی معتقد است اگر بین همه مردم و قشرها مختلف اعتماد قابل پذیرشی موجود باشد و مابین گروه‌های گوناگون جامعه و نظام اطمینان و پیوند صحیحی باشد، آنگاه می‌توان کشور توسعه یافته‌ای در آینده داشت. در حقیقت حکومت‌هایی که بر مردم منسجم و یک‌پارچه حکم می‌رانند، ثروتی از سرمایه‌های بنیادی را در دست دارند. به عقیده وی مقصود از سرمایه اجتماعی هنجارها و کانال‌هایی است که ملت را توانمند می‌سازد تا دست به کنش جمعی بزنند.
نقد و نقادی
روحانی در رابطه با نقد و نقادی می‌گوید «نقد خیلی زیباست و خیلی قشنگ است اگر کسی قدر نقد و نقاد را بداند نقد، نقد دلسوزانه، نقد، نقد سازنده به این معناست که نقاد به آن نقاط ضعف نگاه می‌کند و آن نقاط ضعف را برملا می‌کند و آن وقت می‌شود آن نقطه ضعف را برطرف کرد آن وقت می‌شود تصحیح کرد تصمیمات را، تصمیم خیلی مهم است آمادگی برای تصحیح تصمیمات گاهی مهمتر از خود تصمیمات است در مقام عمل گاهی بسیاری از تصمیمات باید اصلاح بشود در مقام تصمیم سازی و تصمیم‌گیری گاهی باید اصلاح شود نقاد بهترین خدمت به کشور می‌کند و به دولت می‌کند اگر نقد سازنده داشته باشد من دست همه نقادان دلسوز را می‌بوسم مخصوصاً دانشگاهیان نخبگان تحصیل کردگان مخصوصاً جوان‌های عزیزی که زندگی شان وقتی با نقد توأم می‌شود شیرین تر می‌شود بانشاط تر می‌شود و انسان لذت بیشتری از نشاط جوانی آنها حس می‌کند و می‌برد.»
حسن روحانی می‌گوید بسیاری از سوالات و نقدها ممکن است ظاهرش زیبا نباشد و حتی شنیدن آن برای ما سخت باشد؛ اما نسل جوان سؤال و اشکال دارد. این نسل نه در حوزه، رشد و نمو کرده و نه گوش و چشمش بر سوالات و مسائل مطرح در جهان بسته است، بنابراین باید هنگام طرح سؤال خود با حسن نیت مواجه شود. حسن روحانی می‌گوید موظفیم نقد را بپذیریم و از این بابت منتی بر کسی نداریم.
مجلس و قوه مقننه
در روز ۲۳ تیر ۱۳۹۲ حسن روحانی با حضور در مجلس شورای اسلامی در خصوص مجلس گفت مجلس نماد مهم مردم‌سالاری است و اگر در سال‌های اخیر گاهی نسبت به مجلس بی‌احترامی شده است، باید این حرمت و اقتدار به مجلس برگردد. وی اضافه کرد مجلس شورای اسلامی برآمده از اجتهاد و جهاد علما و فقهای بزرگ در صدر مشروطیت است، مجلس نماد مهم مردم‌سالاری است و تک تک نمایندگان به عنوان نماینده کل مردم کشور هستند. روحانی می‌گوید دولت تدبیر و امید به مجلس با دید اینکه نهادی تأثیرگذار و قانونگذار است، می‌نگرد. روحانی بر این نکته نیز تأکید کرد که عظمت مجلس، عظمت مردم است. براین اساس دولت در کنار مجلس نیرومند خواهد بود. اقتدار مجلس پیش از آنکه منفعتش برای مجلس باشد، برای دولت خواهد بود. قانون، نقد، نظارت و پرسش مجلس و حتی اگر لازم بود استیضاح مجلس را بر دیده منت می‌گذاریم. حسن روحانی؛ مجلس و دولت را کامل‌کننده یکدیگر برای حل مشکلات کشور می‌داند و معتقد است پیرو قانون اساسی، قانونگذاری به عهده مجلس است و دولت نمی‌تواند به بهانه برنامه، مصوبات، آیین‌نامه‌ها و بخشنامه‌های قانونی را تدوین کند. بلکه این کار برعهده مجلس است. هرچه مجلس ملی‌تر فکر کند که اینچنین هم است و هرچه نمایندگان به عنوان نماینده کل ایران از جزئی نگری و مسائل خرد حوزه‌های انتخابیه فاصله بگیرند و به مسائل ملی و منافع کل کشور و ملت بیندیشند، هماهنگی، همدلی، همراهی و همکاری بین دولت و مجلس بیشتر و بهتر خواهد شد. وی می‌گوید دولت آینده در اندیشه تقابل با مجلس نمی‌باشد، دولت آینده نه فکر تقابل با مجلس است و نه در فکر اینکه مجلس را با آمار غیردقیق بفریبد و نه در اندیشه آن است که در اجرای قانون و برای فاصله گرفتن از اجرای قانون بهانه‌تراشی کند. ما برای همکاری و همراهی، احتیاج داریم که دولت و مجلس از وضعیت داخلی، منطقه‌ای و جهانی، تحلیل و ارزیابی واحد داشته باشند و این نیازمند همکاری پیوسته و مداوم مابین دولت و مجلس، کمیسیون‌های تخصصی و وزارتخانه‌های مربوطه است. وی می‌گوید قوه مقننه دارای قدرت کارشناسی است، من بسیاری از نمایندگان مجلس را از دیرباز می‌شناسم و می‌دانم اهل مطالعه، پژوهش و با قدرت کارشناسی و تحلیل هستند. کارشناسی قوه مجریه باید در کنار کارشناسی قوه مقننه قرار بگیرد و این کافی نمی‌باشد. باید از دانشگاه‌ها، بخش خصوصی، حرف، انجمن‌های حرفه‌ای و تشکل‌های مختلف کارشناسی و تجربه آنها بهره برد و این هم باز کافی نیست بلکه باید از تجربه بین‌المللی هم بهره‌برداری کنیم.
ولایت فقیه
حسن روحانی می‌گوید «در خلال دوره جمهوری اسلامی آن قدرتی که توانسته این نظام را در برابر انواع خطرات حفظ کند و توانسته به خوبی از محتوای اسلامیت این نظام حراست کند و نظام جمهوری اسلامی ایران را در برابر انواع تهدیدات حفظ کند، مقام ولایت فقیه بوده است. در واقع در مسئله ولایت فقیه هم «اسلامیت» است و هم «جمهوریت» است. اصل ولایت، شرایط رهبری، وظایف رهبری و نصب آن از طرف شارع مقدس انجام می‌شود که در شرایط فعلی همان نصب عام است. این چهار مورد از جانب خداوند متعال است. استقلال کشور در فراز و نشیب‌ها، وحدت ملی در برابر انواع اختلاف نظرها، دفاع از کشور در زمان جنگ تحمیلی و سایر توطئه‌ها و تبیین نظام اسلامی در برابر نظرات افراطی و تفریطی، آیا بدون وجود امام امکان‌پذیر بود. چه در زمان امام که با تدبیر ایشان و چه در زمان مقام معظم رهبری، که همان تدبیرها ادامه یافت. آنچه که امروز به عنوان تبلیغات سوء در صحنه رسانه‌ها مطرح می‌شود که ولایت فقیه به نظر و آراء مردم ارتباطی ندارد و مقام انتصابی است و مقام انتخابی نیست با تبیین اصل ۱۰۷ قانون اساسی روشن می‌شود که سخنی بی‌اساس و اتهامی نارواست و رهبری نظام با انتخاب غیر مستقیم، توسط مردم تعیین می‌شود.»
حسن روحانی می‌گوید امر ولی فقیه تشریفاتی نیست و وقتی ایشان بر مبنای آگاهی دقیق از شرایط کشور و شرایط بین‌المللی، هم دولت و هم شیوه دولت را تأیید می‌کنند، تکلیف روشن است.
حسن روحانی گفته بود «''در جلسه‌ای که با اعضای مجلس خبرگان خدمت مقام معظم رهبری بودیم، ایشان فرمودند، نرمش، انعطاف و مانور هنرمندانه و قهرمانانه یعنی همان شیوه‌ای که دولت در مواجهه با مسایل داخلی و خارجی برگزیده است، هم مقبول و هم مطلوب است و در مراسم تنفیذ نیز فرمودند اینکه با حکمت با دنیا سخن گفته شود مورد قبول بوده و می‌تواند بیشتر تأثیرگذار باشد. ''»
خبرگان
روحانی در خصوص مجلس خبرگان می‌گوید مجلس خبرگان به دلیل ویژگی‌های خاص خود و به دلیل جایگاه و نقش آن یک نهاد بی‌نظیر است، خبرگان، نهادی است که رهبری نظام را تعیین می‌کند؛ یعنی به نظام مشروعیت می‌بخشد. جایگاه این نهاد منحصربه‌فرد است و تنها این نهاد است که مهمترین شخصیت که با او نظام، مشروعیت می‌یابد تعیین می‌کند.