cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جهان‌ملک خاتون
دیوان اشعار
برطبق نوشته خود جهان در دیباچه دیوانش، وی نخست در گردآوری دیوانش دچار تردید بوده، ولی وقتی به‌آثار شعرای قبل از خود دسترسی پیدا کرده، بر تردید خود غلبه کرده و کار گردآوری دیوان دیوانش را آغاز کرده‌است. دیوان او دارای مقدّمه‌ای به نثرِ فصیح است که به نظر می‌آید خود شاعر آن را نوشته‌است، جهان در این مقدّمه از سُرایش گاه و بیگاه اشعار در اوقات فراغت و نداشتن تمایل چندان به گردآوری آنها سخن میگوید، زیرا این کار را در شأن خاتونها نمیداند. با وجود این، وقتی درمی‌یابد برخی از خاتونهای عرب و فارس در گذشته اشعارشان را جمعآوری کرده‌اند، بر آن میشود آنها را مکتوب کند، باشد که نام او را زنده نگه دارد. دیوان جهان، بزرگترین دیوانی است که از زنی شاعر در ایران پیشامدرن به دست ما رسیده‌است. دیوان جهان شامل ۴ قصیده، ۱ ترجیع‌بند، ۱ مرثیهٔ بلند، ۱۲ قطعه، ۳۵۷ رباعی، و ۱۴۱۳ غزلِ عاشقانه است. شمار ابیات دیوان جهان که به چاپ رسیده‌است بالغ بر ۱۵٬۹۳۷ بیت می‌شود، هر چند ابیات متعدد دیگری در قالب غزل و رباعی در جُنگ‌ها و سفینه‌های شعری پیدا شده‌است. از دیوان وی چهار نسخه خطی معروف موجود است:
سبک شعری
جهان‌ملک خاتون عمدتاً غزل می‌سرود. او در اشعار خود از چندین فرمانروا مانند مبارزالدین محمد، شاه شجاع مظفری، احمد جلایر، شاه منصور و میران شاه نام برده که سرنخی از عمر او می‌دهد. او با عبید زاکانی، خواجوی کرمانی و حافظ معاصر بود. او با عبید زاکانی و کمال خجندی اختلاف داشت و عبید شعر او را به‌سخره می‌گرفت. دیوان او بزرگترین دیوان شناخته‌شده از زنان شاعر دوران پیشامدرن است و شامل ۴ قصیده، یک شعر، یک مرثیه بلند، ۱۲ قطعه، ۳۵۷ رباعی و ۱۴۱۳ غزل است. تنها ۴ نسخه خطی از دیوان او باقی است که در کتابخانه بریتانیا، کتابخانه ملی فرانسه، کاخ توپکاپی و کتابخانه دانشگاه کمبریج قرار دارند. او تحت تأثیر سعدی و شاعران زن عصر خود از جمله پادشاه خاتون و قوطلوق‌شاه خاتون (همسر اولجایتو و دختر ایرینجین) قرار داشت.
از سوی دیگر چه از جهت مضمون، یا وزن و ردیف و قافیه هم شباهت‌هایی میان شعر او و اشعار حافظ دیده می‌شود و بعید نیست که این دو در مجالس و محافل شیخ ابواسحاق با هم آشنا شده باشند و در مواردی غزلهای یکدیگر را پاسخ گفته باشند.
غزلیّات جهان، بر خلاف غزل‌های حافظ، نشان اندکی از تصوّف یا عرفان، پیدا یا پنهان، دارند و در قیاس با او و دیگر شاعر هم‌عصرش، عبید زاکانی (م. ۷۷۱ ق)، از زهد ریایی زاهدان و صوفیان کمتر انتقاد کرده‌است.
انتشارات
مانند بسیاری از غزل نویسان قرن سیزدهم، جهان تحت الشعاع حافظ شاعر مشهور هم‌عصر خود قرار گرفت. او تا زمانی که اثرش در ایران برای اولین بار در سال ۱۳۷۴ه‍.ش منتشر شد، شاعری گمنام باقی ماند. جهان‌ملک زمانی وارد دنیای غرب شد که دیک دیویس بخش قابل توجهی از اشعار او را در سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۷ به انگلیسی ترجمه کرد.
لی جائه-جین (بدمینتون‌باز)
لی جائه-جین (Lee Jae-jin؛ زادهٔ January 26, 1983) بدمینتون‌باز اهل کره جنوبی است.
خاب نیسان
جشن‌ها شامل راهپیمایی و مهمانی است. بعضی از آشوریها لباس سنتی می‌پوشند و ساعت‌ها در پارک‌ها به رقص می‌پردازند. در اروپا، استرالیا، ایالات متحده، کانادا و قفقاز در میان دیاسپورای آشوری (دوری از سرزمین مادری)، غالباً مهمانی‌هایی همراه با صرف غذا، موسیقی و رقص برگزار می‌شود.
تاریخ
در گاه‌شماری ژولین، اعتدال بهاری به تدریج از ۲۱ مارس فاصله گرفت. اصلاح گاه‌شماری میلادی، اعتدال بهاری را به تاریخ اصلی خود بازگرداند، اما از آنجا که این جشن با تاریخ ۱ آوریل و نه واقعه نجومی پیوند خورده‌است، خاب نیسان در حساب ژولینی در تاریخ ۲۱ مارس ثابت می‌باشد که منطبق بر ۱ آوریل در تقویم میلادی است. اعتدال بهاری در سراسر ایران بزرگ به عنوان نوروز (به معنی "روز جدید") در تاریخ ۲۱ مارس جشن گرفته می‌شود. اما در سنت باستانی آشوری، اکدی و بابلی، جشن بهار در نخستین روزهای ماه "نیسان" برگزار می‌شد و در تقویم مورد استفادهٔ آشوریان باستان، ماه «نیسان» در آغاز تقویم بود که اصطلاح «خا بی-نیسان» یا «اول نیسان» را پدیدآورد.
در دهه ۱۹۵۰، ناسیونالیسم آشوری منجر به ایجاد «تقویم آشوری» رسمی با مبدا آن با الهام از تخمین تاریخ اولین معبد آشور در دوره عبید میانه ۴۷۵۰ پیش از میلاد تعیین شد. با همان روحیهٔ ناسیونالیستی، نام اکدی جشن بهار، آکیتو، احیا شد. توجه به این نکته ضروری است که آشوریان از سال ۴۷۵۰ پیش از میلاد عموماً آکیتو را در روز ۱ آوریل جشن می‌گرفتند و هدف از ایجاد یک تقویم رسمی، متحد کردن آشوریها در ملی‌گرایی خود بود.
این رویداد همچنین به صورت وسیعی توسط آشوریان مقیم سوریه جشن گرفته می‌شود. اگرچه دولت سوریه این جشنواره را تصدیق نمی‌کند، آشوری‌ها هنوز هم به برگزاری این جشن ادامه می‌دهند. در سال ۲۰۰۲، آشوریان سوریه این رویداد را با عروسی دسته جمعی ۱۶ زوج و بیش از ۲۵۰۰۰ شرکت کننده جشن گرفتند. پس از تشکیل ترکیه، برگزاری جشن خاب نیسان و نوروز به صورت عمومی ممنوع شد. آشوریان ترکیه برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ و در نتیجه اصلاحات دموکراتیک اتخاذ شده جهت عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا، اجازه یافتند که خاب نیسان را جشن بگیرند. حدود ۵٬۰۰۰ نفر «از جمله گروه‌های بزرگی از آشوریان بازدید کننده از اروپا، سوریه و عراق» در جشن‌های خاب نیسان شرکت کردند.
یکی از بزرگترین جشن‌های سال نو آشوری در سال ۲۰۰۸ در عراق برگزار شد. قبل از شروع جنگ عراق، رژیم صدام حسین اجازه برگزاری جشن‌های عمومی را نمی‌داد. این رویداد توسط جنبش دموکراتیک آشوری برگزار شد و بین ۴۵۰۰۰ تا ۶۵۰۰۰ نفر در این راهپیمایی حضور یافتند.
در سال ۲۰۰۴، هون. جورج رادانوویچ از مجلس ایالتی کالیفرنیا سال نو آشوری را به رسمیت شناخت و آرزوهای خود را به جامعه آشوریان در کالیفرنیا تسری داد. این بعداً با نامه ای از طرف فرماندار کالیفرنیا، آرنولد شوارتزنگر همراه شد که این جشن سالانه را به جامعه آشوریان کالیفرنیا، تبریک گفت.
جشن
آشوریان با برگزاری رویدادهای اجتماعی از جمله راهپیمایی و مهمانی، خاب نیسان را جشن می‌گیرند. آنها همچنین در باشگاه‌ها و موسسات اجتماعی جمع می‌شوند و به شاعرانی که داستان خلقت را تلاوت می‌کنند گوش می‌دهند. زنان و مردان لباس‌های سنتی می‌پوشند و ساعت‌ها در پارک‌ها می‌رقصند.
رسم بر این است که در روستاهای آشوری دختران به جمع‌آوری گل و گیاه بپردازند و در زیر سقف خانه آویزان کنند. به این دسته‌ها "Deqna d-Nisan" (ܕܩܢܐ ܕܢܝܣܢ) گفته می‌شود که به معنی "ریش آوریل / بهار" می‌باشد.
۱۴ رجب
۱۴ رجب، چهاردهمین روز از ماه رجب در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و نود و یکمین روز سال است.
مورانی قهرمان می‌شود
مورانی قهرمان می‌شود فیلمی محصول سال ۱۹۷۷ و به کارگردانی آسرانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آسرانی، بیندیا گوسوامی، آشوک کومار، پریم نات ایفای نقش کرده‌اند.
گیره‌وود
گیره‌وود (به لاتین: Girəvud یا Kirəvud) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. گیره‌وود ۲۶۲ نفر جمعیت دارد.
ریشه واژه
گیر در زبان تالشی به‌معنی قوس، طاق یا انحراف و وود به‌معنی جایگاه، زمین یا مکان است و گیره‌وود یعنی زمین ناهموار یا دارای شیب با انحراف.
سیارک ۷۸۵۷
سیارک ۷۸۵۷ هفت هزار و هشتصد و پنجاه و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ اوت ۱۹۷۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۳۰ است.
نزیهه دلیمی
نزیهه دلیمی (به عربی: نزیهة الدلیمی، به انگلیسی: Naziha Jawdet Ashgah al-Dulaimi) یکی از پیشاهنگان جنبش فمینیستی زنان عراق بود. او عضو بنیانگذار و نخستین رئیس اتحادیه زنان عراق در ۱۰ مارس ۱۹۵۲، نخستین وزیر زن در تاریخ مدرن عراق و نخستین وزیر زن در کابینهٔ کشورهای جهان عرب بود.
زندگی
نزیهه جودت اشقه الدلیمی در سال ۱۹۲۳ در بغداد به دنیا آمد. پدربزرگ او از محمودیه (در میان بغداد و بابل) مهاجرت کرده و به در اواخر قرن نوزدهم به بغداد آمده‌بود. او در کالج سلطنتی پزشکی (که بعداً به دانشگاه بغداد پیوست) به تحصیل در رشتهٔ پزشکی پرداخت. او در سن ۱۹ سالگی یکی از معدود دانشجویان دختر آن دانشگاه بود. او از همکارانش که به شدت دغدغهٔ بدبختی مردم عراق را داشتند تأثیر پذیرفته و به «جامعهٔ زنان برای مبارزه با فاشیسم و نازیسم» پیوست و به صورت بسیار فعالانه‌ای درگیر فعالیت‌های آن شد. پس از آن، هنگامی که آن جامعه به «انجمن زنان عراق» تغییر نام داد، به عضویت کمیتهٔ اجرایی آن درآمد.
نزیهه دلیمی در سال ۱۹۴۱ به عنوان پشک از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او در دوران دانشجویی با آرمان‌ها و اعتراضات حزب کمونیست عراق (ICP) آشنا شده‌بود. او در سال ۱۹۴۷ برای عضویت در حزب نامزد شده‌بود و در سال ۱۹۴۸ به عضویت کامل در حزب درآمد. او در ژانویهٔ ۱۹۴۸ به صورت فعالانه در جنبشی که «انتفاضة الوثبة» نامیده می‌شد و علیه قرارداد استعماری پورتسموث بود و همچنین در نبردهای میهنی دیگر درگیر شد. درگیرشدن فزایندهٔ او در کار سیاسی میهنی و آگاهی رشدیابندهٔ او از رنج‌های مردم در نتیجهٔ سرکوب حاکمان و ارتجاع اجتماعی، او را به پیوند بیشتر میان مبارزه برای اعتراضات میهنی و مبارزه برای ترقی اجتماعی متقاعد ساخت.
او پس از پایان تحصیلاتش در بیمارستان سلطنتی بغداد به کار مشغول شد، و پس از مدتی به بیمارستان کرخ رفت. در خلال آن دوران او به واسطهٔ همدردی‌اش با مردم تهیدست و معالجهٔ رایگان آن‌ها در مطبش در منطقهٔ شواخ، از طرف دستگاه‌های امنیتی سلطنتی تحت آزار و اذیت قرار گرفت. او سپس به سلیمانیه در کردستان عراق رفت و مطب او یک بار دیگر به پناهگاه بیمارانی تبدیل شد که خدمات و حمایت او را به رایگان دریافت می‌کردند. او از سلیمانیه به عنوان مجازات برای احساسات انسان‌دوستانه‌اش نسبت به تهیدستان، خدمات پزشکی رایگان‌اس و فعالیت سیاسی میهن‌دوستانه‌اش به شهرها و استان‌های دیگر مانند کربلا و عماره نقل مکان داده شد.
اما این انتقال‌های اجباری به او اجیازه داد تا شرایط دشواری را که مردم عراق در بخش‌های مختلف این کشور داشتند مشاهده کند و باعث شد او به‌ویژه از شرایط و بدبختی‌های نان عراق آگاه شود. این تجربه او را به نگارش کتابی با عنوان زنان عراقی رهنمون کرد.
او کوشید تا انجمن زنان عراق را احیا کند و برای این کار از سوی ده‌ها تن از کنشگران زن مورد حمایت قرار گرفت که به مسئولان فشار می‌آوردند تا «جامعهٔ آزادیبخش زنان» تأسیس شود. اما فعالیت‌های او «به دلیل الامات منافع عمومی» رد می‌شد. امضاکنندگانی که به‌وسیلهٔ نزیهه دلیمی هدایت می‌شدند در پاخ تصمیم گرفتند به پیش رفته و تحت هر ضرایطی این سازمان را هرچند مخفیانه و با تغییر نام به «اتحادیهٔ دفاع ار حقوق زنان عراقی» تأسیس کنند. این اتحادیه در ۱۰ مارس ۱۹۵۲ تأسیس شد. در میان اهداف اتحادیه موارد زیر به چشم می‌خورد:
اتحادیهٔ زنان عراق به عنوان عضو دائم دبیرخانهٔ فدراسیون بین‌المللی زنان شناخته‌شد. نزیهه دلیمی به عضویت هیئت قانون‌گذاری و اجرایی فدراسیون درآمد و بعداً به عنوان نایب رئیس این سازمان بین‌المللی انتخاب شد. او به شخصیتی مطرح در حوزهٔ زنان در سطح بین‌المللی و نیز در سطح جهان عرب و جهان سوم تبدیل شد.
نزیهه دلیمی در خلال دههٔ ۱۹۵۰ در جنبش صلح عراق به سورت فعالانه‌ای مشارکت کرد و به عضویت کمیتهٔ تدارکات برای کنفرانس پارتیزان‌های صلح درآمد که در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۴ در بغداد برگزار شد. او همچنین عضو شورای جهانی صلح نیز بود.
او همچنین در دههٔ ۱۹۵۰ به پژوهش برای ریشه‌کنی باکتری بیماری عفونی بژل پرداخت.
نزیهه دلیمی پس از سرنگونی حکومت سلطنتی از طرف رئیس‌جمهور عبدالکریم قاسم به عنوان نمایندهٔ انحصاری حزب کمونیست عراق در حکومت جمهوری، به سمت وزیر شهرداری‌ها در کابینهٔ ۱۹۵۹ رسید. او نخستین وزیر زن در تاریخ عراق مدرن و نیز نخستین زن در کابینهٔ دولت‌های جهان عرب بود. او بعداً برای تصدی وزارت کشور در کابینهٔ بعدی پیشنهاد داده‌شد.
نزیهه دلیمی در خلال فعالیت‌های دولتی‌اش در محلات فقیرنشین شرق بغداد کارهای عمومی توده‌ای به راه انداخت و پروژه‌های ساخت مسکن که شهر «الثورة» (انقلاب) نامیده می‌شد (و اکنون به «صدر» تغییر نام داده‌است) را به پیش برد. او همچنین در نگارش قانون حقوق مدنی ۱۹۵۹ که قانونی سکولار بود و حقوق زنان عراقی را در رابطه با ازدواج و حق ارث به رسمیت می‌شناخت، نقش داشت.
نزیهه دلیمی در درون حزب کمونیست عراق به عضویت کمیتهٔ مرکزی درآمده و در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ هنگامی که هیئت دیکتاتوری حاکم در صدد فراهم آوردن مقدمات سرکوب خونین حزب کمونیست عراق بود، او عضو هیئت دبیران کمیتهٔ مرکزی حزب بود.
او در خلال سال‌های تبعیدش کوشید تا فعالیت خود را در ارتباط با مردم و میهن خود ادامه دهد. او نقش عمده‌ای در رهبری «کمیتهٔ دفاع از مردم عراق» داشت که پس از کودتای ۸ فوریهٔ ۱۹۶۳ تأسیس شد. این کمیته به وسیلهٔ محمد مهدی جواهری شاعر عراقی رهبری می‌شد. نزیهه دلیمی حتی در سال‌های دههٔ ۱۹۹۰ نیز یعنی زمانی که پیر و نحیف شده‌بود دست از فعالیت در رابطه با جنبش زنان و به‌طور مشخص اتحادیه زنان عراق نکشید. آخرین اتفاق مهمی که او به سورت فعالانه درگیر آن شد، سمیناری دربارهٔ وضعیت زنان عراق بود که در سال ۱۹۹۹ در کلن آلمان برگزار شد.
او در تدارک پنجمین کنگرهٔ اتحادیه زنان عراق بود، اما پیش از برگزاری آن در مارس ۲۰۰۲ دچار سکتهٔ مغزی شد که او را فلج کرد.
او در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ در شهر هردکه در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان در سن ۸۴ سالگی به دنبال چند سال مبارزه با اثرات سکتهٔ مغزی درگذشت.
ایرنه فون مایندورف
ایرنه فون مایندورف (Irene von Meyendorff; June 6, 1916 – September 28, 2001) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به گناه نخستین اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده‌است.
آپاتین بریوری
آپاتین بریوری (Апатинска пивара) شرکت نوشیدنی صربستانی است، که در سال ۱۷۵۶ تأسیس شد.
میدان ۱۵ خرداد کاشان
میدان ۱۵ خرداد کاشان در کاشان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
علی‌آباد رباط
علی‌آباد رباط، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
۱۶ رجب
۱۶ رجب، شانزدهمین روز از ماه رجب در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و نود و سومین روز سال است. مناسبت‌ها : خروج فاطمه بنت اسد از کعبه، سه روز پس از ولادت حضرت علی (ع) (۲۳ سال قبل از هجرت)
انوک کواتنگ
انوک کواتنگ (Enock Kwateng؛ زادهٔ April 9, 1997) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال France national under-16 football team، زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۸ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، و زیر ۲۰ سال فرانسه بازی کرده‌است.
برایتنفلده
برایتنفلده یک شهر در آلمان است که در هرتسوگتوم لاونبورگ واقع شده‌است. برایتنفلده ۱٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد.
۱۷ رجب
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و نود و چهارمین روز سال است.
مناسبت‌ها
سالروز تولد قمری دکتر مبین جبارزاده از برجسته ترین اقتصاددان های قرن ۲۱.
زادگان
دکتر مبین جبارزاده
جیغ ۶
جیغ ۶ (Scream VI) فیلم اسلشر آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی تایلر جیلت و مت بتینلی-اولپین، و نویسندگی جیمز وندربیلت و گای بوسیک است. این ششمین قسمت از سری فیلم‌های جیغ و دنبالهٔ مستقیم جیغ (۲۰۲۲) است. در این فیلم ملیسا باررا، جنا اورتگا، هیدن پنیتیر، کورتنی کاکس، جاسمین ساوی براون و میسون گودینگ بازی می‌کنند که همگی نقش‌های خود را از قسمت‌های قبلی تکرار می‌کنند. درموت مالرونی و هنری چرنی نیز به بازیگران می‌پیوندند. نو کمبل ستارهٔ فرنچایز اعلام کرد که به این فیلم باز نخواهد گشت زیرا از پیشنهاد ارائه‌شده به او راضی نبود؛ این نخستین فیلم از این سری است که کمبل در آن حضور ندارد.
جیغ ۶ سومین فیلم از این مجموعه است که در خارج از شهر خیالی وودزبورو، کالیفرنیا اتفاق می‌افتد و مکان فیلم را به شهر نیویورک منتقل می‌کند و یک «گوست‌فیس» (Ghostface؛ شبح‌چهره)، جدید را دنبال می‌کند که اعضای بازمانده از «حملات وودزبورو» را هدف قرار می‌دهد. این فیلم خشونت ژانر اسلشر را با عناصر کمدی سیاه و رمز و راز معمایی ترکیب می‌کند و روند فرنچایزهای چندرسانه‌ای و براندازی انتظارات تماشاگران را به سخره می‌گیرد.
خیابان اورنج (ایستگاه ان‌ال‌آر)
ایستگاه خیابان اورنج یک ایستگاه مترو در شهر نوارک می‌باشد.
جیغ ۶
داستان
لورا کرین، استاد مطالعات فیلم، در بیرون از یک بار در شهر نیویورک فریفته می‌شود و توسط شاگردش، جیسون کاروی، با لباس گوست‌فیس به قتل می‌رسد. جیسون با هم اتاقی‌اش گرِگ نقشه می‌کشد تا خواهران کارپنتر را بکشند، اما او تماسی از یک گوست‌فیس دریافت می‌کند که گرگ را به قتل رسانده و متعاقباً جیسون را با چاقو می‌کشد.
خیابان اورنج (ایستگاه ان‌ال‌آر)
تاریخ
ایستگاه خیابان اورنج که توسط شرکت خدمات عمومی از نیوجرسی در ۲۶ می ۱۹۳۵ ساخته شد.
جیغ ۶
داستان
سم کارپنتر اکنون با خواهرش تارا، هم اتاقی‌اش کوئین بیلی، و دوقلوها چاد و میندی میکس-مارتین، همراه با دوست‌دختر میندی، آنیکا و هم‌اتاقی چاد، ایثن در شهر نیویورک زندگی می‌کند. سم با دکتر استون برای درمان ملاقات می‌کند و اغلب به دلیل یک تئوری توطئه آنلاین که بیان دارد او قتل‌های اخیر وودزبورو را سازماندهی کرده باشد و ریچی کرش را برای آن قاب کرده باشد، در ملاء عام طرد می‌شود. پدر کوئین، کارآگاه وین بیلی، سم را برای بازجویی فرا می‌خواند زیرا شناسنامه او در صحنه قتل جیسون به همراه ماسک گوست‌فیس که توسط ریچی و امبر فریمن استفاده می‌شد، پیدا شده‌است. در راه رسیدن به ایستگاه، گوست‌فیس از طریق تلفن ریچی با سم تماس می‌گیرد، که سپس به تارا حمله می‌کند و چندین نفر از اطرافیان آن‌ها را می‌کشد.
در ایستگاه، خواهرها با کربی رید، مأمور ویژه اف‌بی‌آی، یکی از بازماندگان قتل‌های وودزبورو در سال ۲۰۱۱، و سپس گیل وترز ملاقات می‌کنند که فاش می‌کند که سیدنی پرسکات در پاسخ به حملات اخیر مخفی شده‌است. دکتر استون توسط گوست‌فیس به قتل می‌رسد که پرونده سم را می‌دزدد و ماسک دیگری را که در قتل‌های سال ۲۰۱۱ استفاده شده بود، به جا می‌گذارد. گوست‌فیس سپس به کوئین در آپارتمان سم و تارا حمله می‌کند و در نهایت آنیکا را می‌کشد، اگرچه سم، تارا، میندی و چاد به لطف کمک دنی، همسایه و دوست پسر سم، فرار می‌کنند.
گروه موافقت می‌کنند تا با کربی در تئاتر ملاقات کنند تا گوست‌فیس را به دام بیندازند. در سکوی مترو آنها از هم جدا می‌شوند و میندی مورد حمله قاتل قرار می‌گیرد. در تئاتر، سم رؤیایی از پدرش بیلی لومیس را می‌بیند که به او یادآوری می‌کند که از خود دفاع کند و به کسی اعتماد نکند. سم با گرفتن چاقوی بیلی از قتل‌های اصلی، متوجه می‌شود که آنها در داخل زندانی شده‌اند.
بیلی با سم تماس می‌گیرد و ادعا می‌کند که کربی ماه‌ها پیش به دلیل بی‌ثباتی روانی از اف‌بی‌آی اخراج شده‌است. گوست‌فیس ظاهر می‌شود و به تارا حمله می‌کند و سپس یک گوست‌فیس دوم ظاهر شود و به چاد حمله می‌کند. در حالی که تارا و سم سعی می‌کنند فرار کنند، کربی و بیلی هر دو با اسلحه می‌رسند. بیلی به کربی شلیک می‌کند و خود را به‌عنوان سومین گوست‌فیس نشان می‌دهد. او اعتراف می‌کند که این قتل‌ها را با فرزندانش، ایثن و کوئین، که مشخص شد هنوز زنده هستند، ترتیب داده‌است تا انتقام مرگ ریچی، که پسر ارشدش بوده‌است، را بگیرد. سم و تارا با خانواده بیلی مبارزه می‌کنند و تارا با چاقو به ایثن و سم به کوئین شلیک می‌کند. سم لباس گوست‌فیس پدرش را می‌پوشد و پیش از اینکه او را با چاقو بکشد، با استفاده از صدای گوست‌فیس به او زنگ می‌زند. ایثن دوباره ظاهر می‌شود و کربی تلویزیونی را که استیو ماچر را کشته بود، بر سرش می‌کوبد و او را می‌کشد.
سم موافقت می‌کند که تارا مستقل‌تر زندگی کند و تارا موافقت می‌کند که به درمان برود. در حالی که میندی، چاد و کربی به بیمارستان منتقل می‌شوند، سم به ماسک گوست‌فیس پدرش خیره می‌شود و سپس آن را دور می‌اندازد و به دنبال خواهرش تارا وارد شهر می‌شود.
توسعه
کوین ویلیامسون، خالق فرنچایز، پیش از انتشار جیغ ۴ ادعا کرد که قبلاً نقشه‌های جیغ ۵ و جیغ ۶ را ترسیم کرده‌است، اما منتظر ماند تا عملکرد قسمت چهارم را در گیشه ببیند و برای هر فیلم دیگری قرارداد ببندد. او در ژوئیه ۲۰۱۴ فاش کرد که جیغ ۴ برای شروع یک سه‌گانهٔ جدید از فیلم‌ها در نظر گرفته شده‌است، اما این فیلم «هیچ وقت آنطور که آنها امیدوار بودند پخش نشد». ویلیامسون همچنین گفت که او احتمالاً در هیچ اثر دیگری شرکت نخواهد کرد، زیرا کار وس کریون، کارگردان سریال و تیمش با او «تمام» شده‌است. در طرح اولیهٔ ویلیامسون، جیغ ۵ جیل رابرتز را توسط یک قاتل در محوطه دانشگاه تحت تعقیب نشان می‌داد، در حالی که جیغ ۶ گیل وترز را به عنوان شخصیت اصلی نمایش می‌داد و به رابطهٔ او با دیوی رایلی می‌پرداخت.
نو کمبل، دیوید آرکت، مت بتینلی-اولپین و تایلر جیلت در ژانویه ۲۰۲۲ به ساخت فیلم‌های آینده در این مجموعه ابراز علاقه کردند. کورتنی کاکس بعداً در حین تبلیغات برای دره درخشان به این دنباله ابراز علاقه کرد. فیلم ششم به‌طور رسمی در ۳ فوریه ۲۰۲۲ توسط گروه رسانه ای اسپای‌گلس چراغ سبز گرفت. اولپین و ژیلت از رادیو سایلنس برای کارگردانی بازخواهند گشت و جیمز وندربیلت و گای بوسیک بار دیگر فیلمنامه را خواهند نوشت. در پایان ماه، کمپبل برای بازگشت به فیلم نزدیک شد. ماه بعد، کاکس فیلمنامه را دریافت کرده بود و از او خواسته شد تا دوباره نقش خود را بازی کند. همچنین در مارس ۲۰۲۲، تاریخ اکران فیلم ششم برای ۳۱ مارس ۲۰۲۳ تعیین شد. جزئیات داستان در ماه مه ظاهر شد و مکان داستان خارج از وودزبورو، در عوض، در شهر نیویورک اتفاق خواهد افتاد. اورتگا در ماه ژوئن گفت که این فیلم نسبت به فیلم‌های قبلی دارای چهره و روحی «تهاجمی و خشن‌تر» خواهد بود.
انتخاب بازیگران
در مهٔ ۲۰۲۲ اعلام شد که ملیسا باررا، جاسمین ساوی براون، میسون گودینگ و جنا اورتگا نیز برای فیلم ششم باز خواهند گشت. روز بعد، اعلام شد که هیدن پنیتیر در نقش کربی رید از فیلم چهارم دوباره بازی خواهد کرد. وقتی از کاکس در مورد مشارکت او در این فیلم پرسیده شد، وی ادعا کرد که قراردادش هنوز تکمیل نشده‌است. همچنین درموت مالرونی در ماه ژوئن در نقش یک افسر پلیس به بازیگران پیوست، و کاکس رسماً مشارکت خود را با این فیلم تأیید کرد. دیگر بازیگران از جمله جک چمپین، لیانا لیبراتو، دوین نکودا و جاش سگرا در ۱۶ ژوئن و پس از آن هنری چرنی در ۲۳ ژوئن به بازیگران پیوستند.
دخالت کمبل
در ۶ ژوئن ۲۰۲۲، اعلام شد که نو کمبل در نقش سیدنی پرسکات برای فیلم ششم باز نخواهد گشت. این بازیگر دربارهٔ اینکه چگونه مذاکرات قرارداد و دستمزدش با پارامونت پیکچرز به بن‌بست خورده‌است، اظهار داشت:
ایندی‌وایر اشاره کرد که کمپبل ۲۶ سال در این فرنچایز بازی کرده بود و آنرا «پایان یک عصر» نامید. دیوید آرکت اظهار داشت: «دوست داشتم او بخشی از آن می‌بود [...] یک فیلم جیغ بدون سیدنی تاسف‌آور است، اما من تصمیم او را درک می‌کنم. همه اینها به نوعی یک تجارت است، آنها باید همه این عناصر را متعادل کنند تا با بودجه متناسب باشند و یک فیلم تولید کنند.» جاسمین ساوی براون، و همچنین بازیگران سابق جیغ، اما رابرتس، متیو لیلارد و جیمی کندی، نیز حمایت خود را از تصمیم کمپل ابراز کردند و از مشارکت او در فرنچایز تمجید کردند.
فیلم‌برداری
فیلمبرداری در ۹ ژوئن ۲۰۲۲ در مونترآل کانادا آغاز شد و واندربیلت، پل نینشتاین و ویلیام شراک به عنوان تهیه‌کننده تحت پراجکت ایکس انترتینمنت ایفای نقش کردند، در حالی که چاد ویلا، کتی کنراد، ماریان مدالنا و ویلیامسون به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی ایفای نقش خواهند کرد. تولید در ابتدا قرار بود در ۶ ژوئن آغاز شود. تا ژوئیه ۲۰۲۲، فیلم هنوز به‌طور رسمی «بدون عنوان» بود؛ اسناد تولید نشان داد که عنوان کاری فیلم «Blackmore» بوده‌است، در حالی که تصاویر تنظیم‌شده، عنوان کاری را به صورت «''!! Scream''» نشان می‌دادند. هیدن پانتییر در تاریخ ۶ اوت، همراه با جاسمین ساووی براون، برای یک تصویر تنظیمی ظاهر شد، که با توجه به بازگشت او به فرنچایز توسط رسانه‌های مختلف مورد توجه قرار گرفت. کورتنی کاکس اعلام کرد که فیلم‌برداری نقش خود را تا ۱۴ اوت به پایان رسانده‌است. فیلم‌برداری در اواخر اوت ۲۰۲۲ به پایان رسید.
انتشار
جیغ ۶ نخستین نمایش جهانی خود را در ۶ مارس ۲۰۲۳ در تئاتر میدان لینکلن در منهتن داشت. این فیلم در ۱۰ مارس ۲۰۲۳ توسط پارامونت پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. فیلم در ابتدا قرار بود در ۳۱ مارس ۲۰۲۳ منتشر شود. این فیلم در قالب‌های ریل‌دی ۳دی، ۴دی‌اکس و دالبی سینما منتشر شد.
بازاریابی
در چندین شهر، یک بازاریابی ویروس‌وار انجام شد، که در آن شرکت بازاریابی استودیو، افرادی را با لباس و ماسک گوست‌فیس فرستاد تا بی‌حرکت در مقابل دوربین‌ها بایستند و در خیابان‌ها قدم بزنند، که در نتیجه چندین تماس با پلیس ۹۱۱ از ساکنان ناآرام دریافت شد. این کمپین بازاریابی همچنین شامل راه‌اندازی وب‌سایتی بود که به کاربران آمریکایی اجازه می‌داد تماس‌های تلفنی شخصی‌شده را از گوست‌فیس دریافت کنند، و شامل وعده‌های غذایی با مضمون جیغ در رستوران‌های زنجیره‌ای مختلف و یک رژهٔ همه‌جانبه با لوازم و مجموعه‌های بازسازی‌شده از فرنچایز در کالیفرنیا بود، راهپیمایی شامل حضور کارگردانان و تهیه‌کنندگان ریدیو سایلنس، همراه با بازیگران میسون گودینگ، درموت مالرونی و تونی ریوولوری بود.
فروش گیشه
در ایالات متحده و کانادا، جیغ ۶ در کنار فیلم‌های ۶۵ و قهرمانان اکران شد، و پیش‌بینی شده بود که در آخر هفته افتتاحیه خود از ۳۶۷۰ سینما ۳۵ تا ۴۰ میلیون دلار فروش داشته باشد. این فیلم در نخستین روز اکران ۱۹٫۵ میلیون دلار فروش داشت، که ۵٫۷ میلیون دلار آن از پیش‌نمایش‌های پنج‌شنبه‌شب بود، که به این ترتیب از افتتاحیه ۳٫۵ میلیون دلاری فیلم سال قبل پیشی گرفت. فیلم برای نخستین بار به ۴۴٫۵ میلیون دلار رسید، که بهترین آخر هفته افتتاحیه برای این فرنچایز است و در گیشه اول شد؛ از بین تماشاگران آخر هفتهٔ افتتاحیه، ۷۱ درصد از مخاطبان بین ۱۸ تا ۳۴ سال داشتند (۴۲ درصد بین ۱۸ تا ۲۴ سال)، در حالی که ۵۱ درصد مرد بودند. فیلم در دومین آخر هفتهٔ خود ۱۷٫۵ میلیون دلار به دست آورد و پس از فیلم تازه‌وارد شزم! خشم خدایان در جایگاه دوم قرار گرفت، و در سومین آخر هفته ۸٫۴ میلیون دلار فروش داشت و در رتبهٔ چهارم گیشه قرار گرفت. این فیلم در ۵ آوریل از مرز ۱۰۰ میلیون دلار عبور کرد و اولین فیلمی شد که پس از ۲۶ سال از زمان انتشار جیغ ۲ این کار را در داخل ایالات متحده انجام داد.
پاسخ انتقادی
تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس «A+» تا «F» دادند، همان امتیازی که جیغ ۲ (۱۹۹۷) و جیغ (۲۰۲۲) دریافت کرده‌اند، در حالی که مخاطبان پست‌ترک در مجموع امتیاز مثبت ۸۷٪ را به آن دادند و ۷۴٪ از آنها گفتند که قطعاً فیلم را توصیه می‌کنند.
ریچارد روپر از شیکاگو سان-تایمز، امتیاز سه از چهار ستاره به فیلم داد و نوشت: «با این وجود، ما وارد یک جشنوارهٔ جیغ به‌شدت وحشتناک، بسیار خنده‌دار و گاهی هوشمندانه می‌شویم که با خوش‌حالی منطق را به چالش می‌کشد و تمام کارهای درست را انجام می‌دهد؛ همان‌طور که از فرنچایز انتظار آن را داریم.» او عملکرد باررا، اورتگا و براون را تحسین کرد و پایان فیلم را «بیگانه‌وارترین و تماشایی‌ترین از همه‌چیز» دانست. اوون گلایبرمن، نویسنده ورایتی، علیرغم اینکه فیلم را «بیش از حد طولانی» تعریف کرد، نقد مثبتی به این فیلم داد و خاطرنشان کرد که «یک دلهره‌آور بسیار خوب است [...] [و] یک بازی پوسته جنایتکارانه وحشتناک است که از همه راه‌های درست هوشمندانه بهره می‌برد و با قدرت بیشتری نسبت به فیلم قبلی به روی صحنه رفته و فیلمبرداری شده‌است.»
بنجامین لی از گاردین به این فیلم امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و آن را به عنوان دنباله‌ای با خونِ بیشتر و هوشمندانه‌تر از جیغ (۲۰۲۲) توصیف کرد. سیمون تامپسون از پلی‌لیست به فیلم نمره «A» داد از نقش‌آفرینی هیدن پنیتیر تحسین کرد. کلاریس لافری از ایندیپندنت در نقد خود ۴ از ۵ ستاره را به فیلم اختصاص داد، و آنرا «خونین، رضایت‌بخش و به طرز مضحکی سرگرم‌کننده» خواند و به‌طور مشابه از عملکرد پنیتیر که «نقش خود را با ذکاوت ایفا می‌کند» تمجید کرد.
آینده
در مارس ۲۰۲۳، کارگردانان مت بتینلی-اولپین و تایلر ژیلت برای ساخت هفتمین فیلم از این مجموعه «امیدوار» بودند و گفتند که مایلند همچنان فیلم‌های بیشتری را در این فرنچایز ببینند: «چه ما درگیر آن باشیم یا نه». آنها همچنین اظهار داشتند که می‌خواهند نو کمبل در قسمت‌های بعدی بازگردد و گفتند: «ما امیدواریم تا بتوانیم فیلم دیگری با او بسازیم و تسلیم نمی‌شویم.»
زنجیره شلیک همزمان
زنجیره سینفایر (زنجیره شلیک همزمان) یا synfire chain ، یک شبکه عصبی پیش خور از نورون‌ها، با چند لایه (یا استخر) است. در زنجیره سینفایر، تکانه‌های عصبی به‌طور همزمان از لایه ای به لایه دیگر به جلو و عقب انتشار می‌یابند. هر نورون در یک لایه، اتصالاتی تحریکی به نورون‌های لایه بعدی وارد می‌کند، در حالی که هر نورون در لایه دریافت کننده توسط نورون‌های لایه قبلی برانگیخته می‌شود.
فعالیت
فعالیت (منظور فعالیت نورونی یا همان شلیک است) در امتداد یک زنجیره synfire در حالت همزمان یا ناهمزمان منتشر می‌شود. در حالت ناهمزمان، نرخ شلیک بالا در یک استخر جمع می‌شود و سرعت شلیک در لایه بعدی افزایش می‌یابد. در حالت سنکرون یا همزمان، یک رگبار از اسپایک‌ها در یک لایه، پس از یک تاخیر سیناپسی، یک رگبار سنکرون در لایه دیگر ایجاد می‌کند. استدلال شده‌است که تنها حالت پایدار انتقال، حالت همزمان است.
تاریخچه
اصطلاح زنجیره سینفایر، نخستین بار توسط موشه آبلز در سال ۱۹۸۲ استفاده شد. هدف او، توضیح پیدایش توالی شلیک‌های همزمان، با تاخیرهای طولانی بین اسپایک‌ها بود؛ که پیش از این با خواص شناخته شده فیزیولوژی قشر مغز قابل توضیح نبود.
این ساختار، با هر نورون در یک حوضچه که همه نورون‌های حوضچه دوم را تحریک می‌کند، توسط گریفیث به عنوان ساختاری پیشنهاد شد که می‌تواند سطح ثابتی از فعالیت را در شبکه‌ای از نورون‌های تحریک‌کننده تضمین کند. او این ساختار را «خط انتقال کامل» نامید. گریفیث خواص آن را با جزئیات مطالعه نکرد. ایده تقریباً مشابهی نیز توسط هب در سال ۱۹۴۹ پیشنهاد شد که در آن طنین‌های هماهنگ شده در میان جمعیت‌های عصبی اطلاعات را منتقل می‌کردند.
جان کارتر
جان کارتر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لیند، مینه‌سوتا
لیند، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Lynd, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیون واقع شده‌است.
خصوصیات
لیند ۳٫۰۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۴۸ نفر جمعیت دارد و ۴۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زنان در حکومت
زنان در حکومت به تاریخ، جمعیت و مشارکت زنان در ادارات عمومی اشاره می‌کنند. در بسیاری از کشورها، زنان در تلاش برای دستیابی به حقوق سیاسی و قدرت در دولت و نهادهای مختلف، از فرصت‌های ناکافی در مشارکت اجتماعی برخوردار بوده‌اند. این گرایش تاریخی همچنان پابرجاست، اگرچه زنان به‌طور فزاینده‌ای به عنوان رئیس حکومت و دولت انتخاب می‌شوند.
از اکتبر ۲۰۱۹، میزان مشارکت جهانی زنان در پارلمان‌های سطح ملی ۲۴٫۵ درصد است. در سال ۲۰۱۳ زنان ۸٪ از کل رهبران ملی و ۲٪ از کل پست‌های ریاست جمهوری را به خود اختصاص داده‌اند. علاوه بر این، ۷۵٪ از کل نخست وزیران و روسای جمهور زن در دو دهه گذشته کار خود را آغاز کرده‌اند.
اوا گاردنر
اوا لاوینیا گاردنر  (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۹۰)، هنرپیشه آمریکایی بود. او به عنوان بیست و پنجمین هنرپیشه بزرگ زن تاریخ توسط انستیتو فیلم آمریکا شناخته شد.
زنان در حکومت
زنان ممکن است با چالش‌های متعددی روبرو شوند که توانایی آنها در مشارکت در زندگی سیاسی و تبدیل شدن به رهبران سیاسی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. چندین کشور در حال بررسی اقداماتی هستند که ممکن است مشارکت زنان در دولت را در همه سطوح، از محلی تا ملی افزایش دهد. با این حال، زنان بیشتری در حال حاضر موقعیت‌های رهبری را دنبال می‌کنند.
اوا گاردنر
زندگی
اوا کوچکترین فرزند از هفت فرزند (دو پسر و پنج دختر) خانواده مزرعه دار فقیر اهل کارولینای شمالی بود. مادرش مالی، ریشه اسکاتلندی-ایرلندی و انگلیسی داشت و پدرش جوناس بیلی گاردنر ریشه آمریکایی-ایرلندی و آمریکایی-سرخپوست داشت. زمانی که بچه‌ها کوچک بودند، خانواده گاردنر تمام دارایی اش را از دست داد و جیمز گاردنر مجبور به کار در یک کارخانه چوب‌بری و مالی نیز مشغول به کار آشپزی و سرایداری در یک خوابگاه معلمان شد.
وقتی که اوا ۱۳ ساله شد، خانواده تصمیم گرفت که شانس زندگی در شهری بزرگ‌تر را امتحان کند از ینرو آنها به نیوپورت نیوز در ایالت ویرجینیا مهاجرت کردند. مالی در این شهر مدیر یک پانسیون مخصوص کارگران کشتی شد. مدتی بعد پدر اوا در اثر ابتلاء به بیماری برونشیت (۱۹۳۸) درگذشت درحالی‌که اوا تنها ۱۵ سال داشت. بعد از مرگ پدر، خانواده به راک ریج، حومه شهر ویلسون از ایالت کارولینای شمالی رفتند و مالی گاردنر مدیر یک پانسیون معلمان در آنجا شد. اوا دبیرستان را در راک ریج به اتمام رساند و در سال ۱۹۳۹ فارغ‌التحصیل شد. او پس از آن حدود یک سال در کلاس‌های منشیگری شرکت کرد.
زنان در حکومت
روسای جمهور و نخست وزیران
تعداد رهبران زن در سراسر جهان افزایش یافته‌است، اما آنها هنوز نمایانگر گروه کوچکی هستند. در سطوح اجرایی دولت، زنان بیشتر از اینکه رئیس‌جمهور شوند، نخست‌وزیر می‌شوند. بخشی از اختلافات در این راه‌ها برای رسیدن به قدرت این است که نخست وزیران توسط اعضای حزب سیاسی انتخاب می‌شوند در حالی که روسای جمهور توسط مردم انتخاب می‌شوند. در سال ۲۰۱۳ زنان ۸ درصد از کل رهبران ملی و ۲ درصد از کل پست‌های ریاست جمهوری را به خود اختصاص داده‌اند. علاوه بر این، ۷۵ درصد از کل نخست وزیران و روسای جمهور زن در دو دهه گذشته منصب خود را به دست گرفته‌اند. از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۵، ۱۰۸ زن در ۷۰ کشور رهبر ملی شده‌اند که بیشتر از نخست وزیران نخست‌وزیر هستند.
شکرالله جر
شکرالله جُر (۱۹۰۷-۱۹۷۵) شاعر و نویسندهٔ لبنانیِ کوچیده به برزیل بود.
زنان در حکومت
روسای جمهور و نخست وزیران
مدیران زن منفرد معمولاً دارای سطح بالایی از تحصیلات هستند و ممکن است با خانواده‌های برجسته سیاسی یا طبقه بالا روابط نزدیک داشته باشند. وضعیت عمومی زنان در یک کشور پیش‌بینی نمی‌کند که آیا یک زن به یک مقام اجرایی برسد، زیرا به‌طور متناقضی، مدیران زن به‌طور معمول در کشورهایی که موقعیت اجتماعی زنان عقب‌تر از مردان است، به قدرت رسیده‌اند.
اوا گاردنر
زندگی
در سال ۱۹۴۱ اوا به دیدن خواهرش بئاتریس در نیویورک رفت. شوهر بئاتریس عکاسی حرفه‌ای به نام لری تار بود. او پیشنهاد داد که پرتره‌ای از اوا عکاسی کند و وقتی که نتیجه کار بسیار خوب از کار درآمد این عکس را پشت ویترین استودیو عکاسی اش قرار داد.
کار
در سال ۱۹۴۱، بارنی دوهان، مربی استعدادیابی متروگلدوین مایر عکس گاردنر را ویترین مغازه تار دید. دوهان وارد استودیو تار شد و خواست آدرس گاردنر را بدست آورد اما منشی از ورود او جلوگیری کرد. او گفت: «کسی باید اطلاعات اون رو برای شرکت متروگلدوین مایر (MGM) بفرستد» و تارها سریعاً اقدام کردند. کمی بعد گاردنر که دانشجوی کالج آتلانتیک کریستین بود، به نیویورک سفر کرد تا در دفتر نیویورک شرکت MGM مورد مصاحبه قرار گیرد. او قراردادی با شرکت امضاء کرد و دانشگاه را به قصد هالیوود ترک نمود و خواهرش بئاتریس نیز او را همراهی نمود.
زنان در حکومت
روسای جمهور و نخست وزیران
مدتهاست که زنان در کشورهای پیشرفته‌تر برای رسیدن به مقام رئیس‌جمهوری یا نخست‌وزیری تلاش می‌کنند. اسرائیل اولین نخست‌وزیر زن خود را در سال ۱۹۶۹ انتخاب کرد اما دیگر هرگز این کار را نکرده‌است. از طرف دیگر، ایالات متحده هیچ رئیس‌جمهور زنی نداشته‌است.
اوا گاردنر
کار
او با امضای قراردادی با استودیو متروگلدوین مایر در سال ۱۹۴۱ در نقش‌های کوچکی ظاهر شد تا اینکه با بازی در فیلم قتل‌ها در سال ۱۹۴۶ توجه اذهان عمومی را به خود جلب نمود. او تبدیل به یک ستارگان برجسته سینمایی شد و به عنوان یکی از زیباترین زنان زمان خود شناخته شد. او نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین هنرپیشه زن برای فیلم موگامبو (۱۹۵۳) شد. او از دهه ۵۰ تا ۷۰ در فیلم‌های مهم زیادی ظاهر شد از جمله در ساحل (۱۹۵۹)، شب ایگوانا (۱۹۶۴)، زلزله (۱۹۷۴) و گذرگاه کاساندرا (۱۹۷۶). گاردنر تا سال ۱۹۸۶ یعنی چهار سال پیش از مرگش در اثر التهاب ریوی به بازی در فیلم‌ها ادامه داد.
زنان در حکومت
روسای جمهور و نخست وزیران
در سال ۲۰۲۱ استونی اولین کشوری شد که هم رئیس زن منتخب و هم رئیس دولت منتخب داشت.
اوا گاردنر
ازدواج و روابط
اوا گاردنر اندکی بعد از رسیدن به لس‌آنجلس با میکی رونی ملاقات کرد. آنها در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۲ در کالیفرنیا ازدواج کردند. اوا ۱۹ سال داشت و میکی ۲۱ سال. گاردنر و رونی در سال ۱۹۴۳ از هم جدا شدند.
هوارد هیوز گاردنر در اواسط دهه ۴۰ با هوارد هیوز که یک هوانورد و تاجر بود دوست شد. رابطه آنها تا اوایل دهه ۵۰ ادامه داشت.
آرتی شاو ازدواج دوم گاردنر با موسیقیدان جاز آرتی شاو بود. (از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶)
زنان در حکومت
پارلمان‌های ملی
نسبت زنان در پارلمان‌های ملی در سرتاسر جهان در حال افزایش است، اما هنوز نسبت پایینی است. از اول آوریل ۲۰۱۹، میانگین جهانی زنان در مجامع ملی ۲۴٫۳ درصد بوده‌است. در همان زمان، اختلافات زیادی بین کشورها وجود دارد، به عنوان مثال سریلانکا در مقایسه با رواندا، کوبا و بولیوی؛ جاهایی که نرخ نمایندگی زنان در بالاترین حد است، میزان مشارکت زنان در پارلمان بسیار کم است. سه کشور از ده کشور برتر در سال ۲۰۱۹ در آمریکای لاتین (بولیوی، کوبا و مکزیک) بوده‌اند و در ۲۰ سال گذشته قاره آمریکا بیشترین تغییر را داشته‌است.
اوا گاردنر
ازدواج و روابط
فرانک سیناترا ازدواج سوم و آخر اوا (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷) با فرانک سیناترا خواننده و هنرپیشه آمریکایی بود. اوا در زندگینامه‌اش نوشته که از بین تمام مردانی که با آنها بوده، فرانک عشق زندگی اش بوده است. سیناترا همسرش را به خاطر اوا ترک کرد و ازدواج زودهنگام آنها با یکدیگر تیتر رسانه‌ها شد. سیناترا به خاطر ترک همسرش به خاطر بودن با یک زن اغواگر بسیار مورد انتقاد قرار گرفت از جمله از طرف روزنامه‌نگارهای معروف آن زمان هدا هاپر و لولا پارسونز و همچنین از طرف کلیسای کاتولیک رومی و هوادارانش. این عمل او حتی کارش را تحت تأثیر قرار داد. گاردنر از نفوذش استفاده کرد تا نقشی را برای فرانک بگیرد که بعداً برنده جایزه اسکار شد یعنی فیلم از اینجا تا ابدیت (۱۹۵۳). این نقش و جایزه دوباره به کار فرانک جان دوباره بخشیدند. اوا در طول ازدواجش با فرانک دو بار حامله شد اما هر دو بار بچه‌ها را سقط کرد. بعد از جدایی فرانک و اوا دوستان خوبی برای هم باقی‌ماندند.
اینگرید آندری
اینگرید آندری (Ingrid Andree؛ زادهٔ January 19, 1931) هنرپیشه اهل آلمان است. وی بازیگر فیلم‌هایی همچون درک بوده‌است.
اوا گاردنر
ازدواج و روابط
لوییز میگل دومینگن گاردنر از سیناترا در سال ۱۹۵۷ جدا شد و به اسپانیا سفر کرد و در آنجا رابطه‌ای را با ارنست همینگوی آغاز نمود. دوستی او با همینگوی باعث علاقه‌مندی او به گاوبازی و گاوبازان شد مثل لوییز میگل دومینگن که عاشق او شد.
زنان در حکومت
ایالات متحده
اگرچه تعداد زنان در دولت در ایالات متحده رشد کرده‌است، اما آنها همچنان کمتر از ۲۵٪ از سمت‌های دولتی در سراسر کشور را در اختیار دارند. اشتاینهاور بیان می‌کند که در کنگره، هم در مجلس سنا و هم در مجلس نمایندگان، زنان از نظر تاریخی و در حال حاضر نماینده هستند. هیچ سهمیه جنسیتی سیاسی، اجباری یا داوطلبانه وجود ندارد.
تاپلارا
تاپلارا شهری در شهرستان اوری در استان باله در بورکینافاسوی جنوبی است و جمعیت آن ۱۴۳۴ نفر است.
زنان در حکومت
چالش‌ها
زنان در دستیابی به نمایندگی در حکومت‌داری با موانع زیادی روبرو هستند. مطالعات نشان می‌دهد که یکی از چالش‌های بزرگ تأمین مالی یک کارزار انتخاباتی است. مطالعات نشان می‌دهد که آنها برای دستیابی به همان نتیجه در مقایسه با مردان باید تلاش بیشتری کنند زیرا مردان تمایل دارند حمایت بیشتری از رهبران حزب دریافت کنند.
طبق یک نظرسنجی که بر روی نمونه ای از ۳۶۴۰ صاحب منصب انتخاب شده شهرداری انجام شده‌است، زنان با مشکلاتی از جمله تأمین مالی یک کارزار روبرو می‌شوند زیرا آنها به اندازه مردان توسط رهبران حزب حمایت نمی‌شوند. دو عامل وجود دارد که به این روند کمک می‌کند. اولاً، رهبران احزاب تمایل دارند نامزدهایی شبیه به خودشان را جذب کنند. از آنجا که بیشتر رهبران حزب مرد هستند، آنها معمولاً مردان را به عنوان کاندیداهای اصلی می‌بینند زیرا شباهت‌های آنها بیشتر است. هنگام بحث در مورد عامل دوم، همین مفهوم اعمال می‌شود. استخدام از طریق شبکه‌هایی مانند دارندگان دفاتر سطح پایین یا مشاغل وابسته انجام می‌شود. از آنجا که زنان در این شبکه‌ها کم حضور دارند، طبق آمار، احتمال جذب آنها در مقایسه با مردان کمتر است. به دلیل این چالش‌ها، برخلاف مردان، زنان مجبورند وقت و تلاش خود را صرف ساختن یک سیستم حمایت مالی کنند.
برخی بیان کردند که سیاست «ماتریس سلطه» است که توسط نژاد، طبقه، نوع و جنسیت طراحی شده‌است.
جامعه
نابرابری جنسیتی در خانواده‌ها، تقسیم نابرابر کار در خانه‌ها و نگرش‌های فرهنگی در مورد نقش‌های جنسیتی زنان را بیشتر مقهور کرده و نمایندگی آنها را در زندگی عمومی محدود می‌کند. جوامعی که بسیار مردسالار هستند، اغلب دارای ساختارهای قدرت محلی هستند که مبارزه با آنها را برای زنان دشوار می‌کند.
سیاست‌ها
سازمان ملل شش راهی را شناسایی کرده‌است که به موجب آنها مشارکت زنان در سیاست و دولت تقویت می‌شود. این راه‌ها عبارتند از: تساوی فرصت‌های آموزشی، سهمیه‌بندی برای مشارکت زنان در نهادهای حکومتی، اصلاح قانون برای افزایش تمرکز بر روی موضوعات مربوط به زنان و کودکان، بودجه‌های پاسخ دهنده به جنسیت برای تأمین مساوی نیازهای زن و مرد، افزایش حضور آمار تفکیک شده جنسیتی در تحقیقات / داده‌های ملی و پیشبرد حضور و نمایندگی جنبش‌های توانمندسازی زنان مردمی.
ژنوتدل، در روسیه شوروی در دهه ۱۹۲۰ اولین سازمان دولتی بود که با هدف برابری زنان تشکیل شد.
جیمی کیس
جیمی کیس (Jimmy Case؛ زادهٔ May 18, 1954) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است.
میوزکی فوجی
میوزکی فوجی (Mizuki Fujii؛ زادهٔ August 5, 1988) بدمینتون‌باز اهل ژاپن است.
سیارک ۷۸۵۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۷۰ است.
۱۸ رجب
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و نود و پنجمین روز سال است.
تپه‌های می‌اورا
تپه‌های می‌اورا در استان کاناگاوا (神奈川県) از شمال تا جنوب شبه جزیره می‌اورا (三浦) واقع شده‌است. این تپه‌ها از طرف شمال به تپه‌های تاما متصل است. بلندترین آن‌ها کوه اوگوسو (大楠山) نامیده می‌شود که ۲۴۱ متر ارتفاع دارد. از طرف شهر یوکوهاما با استفاده از خط یُوکُوسوکاسِن (横須賀線) به راحتی می‌توان از مسیرهای راهیپمایی این منطقه استفاده کرد.
۱۹ رجب
۱۹ رجب، نوزدهمین روز از ماه رجب در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز صد و نود و ششمین روز سال است.
قندآباد
قندآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
برکه شغال
برکه شغال مربوط به دوره قاجار است و در لار، خیابان مسجدولیعصر، آب‌انبار تازه آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زماج ایرکرفت
زماج ایرکرفت (Zmaj Aircraft) شرکت هوافضای صربستانی است، که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد.
برایتنهاگن
برایتنهاگن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در باربی واقع شده‌است. برایتنهاگن ۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
آراکل باباخانیان
آراکل باباخانیان (Առաքել Բաբախանյան; زاده ۱۳۱۰ یا ۱۳۱۱ خورشیدی – درگذشته ۱۳۵۸ یا اوایل دهه ۱۳۶۰ ) فیلمبردار ایرانی ارمنی‌تبار بود.
زندگی‌نامه
در سال ۱۳۱۱ خورشیدی (۱۳۱۰ خورشیدی ) در اراک به دنیا آمد.
در جوانی به استودیو دیانافیلم پیوست و به واسطه اطلاعات فنی اش به عنوان متصدی برق مشغول به کار شد. همچنین به عنوان دستیار فیلمبردار فعالیت داشت.
نخستین بار نامش در عنوان بندی نخستین محصول دیانافیلم به نام بازگشت (۱۳۳۲) به عنوان عضو گروه فیلمبرداری آمد که در ساموئل خاچیکیان کارگردانش بود. پس از آن، این دو مسئولیت را به تناوب در فیلم‌های مختلفی برعهده گرفت و با استودیوهای متعددی همکاری کرد. دختری از شیراز، چهارراه حوادث، خون و شرف از محصولات دیانافیلم، دلهره، قاصد بهشت و تپهٔ عشق از محصولات آژیرفیلم، شب‌نشینی در جهنم محصول استودیو بدیع و فریاد نیمه شب محصول استودیو میثاقیه از جمله فیلم‌های کارنامهٔ باباخانیان هستند.
وی در سال ۱۳۵۸ خورشیدی درگذشت.
محمد عبدالواحد
محمد عبدالواحد (محمد عبد الواحد؛ زادهٔ January 19, 1981) یک ورزشکار اهل مصر است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال 🇪🇬 مصر بازی کرده است.
نبرد حران
جنگ حران یا جنگ کارهه در منطقه‌ای در شمال بین‌النهرین بین اورفه و راس‌العین بین سپاه شاهنشاهی اشکانی و جمهوری روم رخ داد. در ۶ مه سال ۵۳ پیش از میلاد میان سپاه کراسوس سردار رومی، با سپاه سورنا سردار اشکانی نبردی شکل گرفت و در ۹ ژوئن پس از یک نبرد خونین، سپاه روم کاملاً شکست خورد و کراسوس نیز بعد از اینکه مذاکرات به خشونت کشیده شد، کشته شد.
از آن زمان تا هفت صد سال بین دو طرف حالت جنگ و گاهی صلح برقرار بود. تاریخ‌نگاران به سبب کثرت سال‌های جنگ بین ایران و روم، این جنگ‌ها را جنگ‌های هفت صد ساله ایران و روم نامیده‌اند.
انگیزهٔ نبرد
در آن دوران حکومت روم در دست سه «تریوم‌ویر» بود، یکی ژولیوس سزار، دومی پومپه و سومی کراسوس. سزار با شکست اقوام گل و پومپئوس نیز با پیروزی‌های پیشین خود در بالکان توانسته بودند وجهه خود را ارتقا دهند، در نتیجه کراسوس که در آن زمان فرمانروای سوریه بود، کوشید تا بخت خود را با یورش بردن به پارتیان بیازماید. او با وجود مخالفت رُم و با در اختیار داشتن یک سپاه هفت لژیونی و نیرومند و بدون اعلام جنگ در سال ۵۴ پیش از میلاد از رود فرات گذشت. سپس پلی را که بر فرات بود، ویران کرد، زیرا داستان‌هایی در مورد جنگ و گریز سواران پارتی و رشادت‌های آنان در سپاه روم پیچیده بود و آن‌ها را در وحشت از پارت‌ها فرو برده بود و کراسوس از فرار سربازانش بیم داشت.
کراسوس در آغاز موفقیت‌هایی به دست آورد و ارتش به او لقب امپراتور داد. البته موفقیت‌های او بیش از تاراج روستاها و آبادی‌های بی‌پناه میانرودان چیز دیگری نبود.
وضعیت ایران و روم تا پیش از نبرد حران
در سدهٔ نخست پیش از میلاد، اشکانیان ایران توانستند با مسلط شدن بر ارمنستان و آسیای صغیر و همهٔ میان‌رودان تا مرز سوریه، همسایه امپراتوری روم شوند، این در حالی بود که از چندین سال قبل، حکومت جمهوری روم در تلاش بود ارمنستان را که بخشی خود مختار در حومهٔ قلمرو اشکانیان بود، از دست اشکانیان درآورد و این موضوع تا پایان جنگ‌های سلسله‌ای ایران و روم همچنان ادامه داشت، اما سر انجام تلاشهای رومیان برای جداسازی ارمنستان از ایران ناکام ماند. در غرب امپراتوری ایران، سرزمین‌های زیر سلطه امپراتوری روم قرار داشتند: همهٔ اروپا شامل شبه‌جزیره ایتالیا، گالیا، فرانسه، شبه‌جزیره ایبری (اسپانیا)، انگلستان، سرزمین ژرمن‌ها و شمال آفریقا تا سوریه. فقط مدت کوتاهی بطلیموس دوازدهم به اتفاق خواهرش کلئوپاترا بر مصر حاکم بودند که بالاخره مغلوب اکتاویوس سردار رومی شدند؛ بنابراین دو امپراتوری نیرومند بر جهان حکمفرما بود. یکی در اروپا، شمال آفریقا تا سوریه به نام دولت نیرومند روم و دیگری امپراتوری اشکانیان که همه خاورمیانه به جز سوریه در قلمرواش بود و مرزهای شرقی آن تا هند و سرزمین کوشانی‌ها در بخش شرقی افغانستان وسعت داشت، ولی با این حال حدود متصرفاتش به اندازه قلمرو دوران هخامنشیان نمی‌رسید.
آغاز نبرد
با قطعی شدن جنگ پادشاه اشکانی فرماندهی ارتش اصلی ایران به تعداد ده هزار، را به سردار دلاوری به نام سورنا واگذار کرد و خود به ارمنستان رفت تا از فرستادن نیروهای کمکی توسط پادشاه آن سرزمین به روم جلوگیری کند. هنگامی که کراسوس با سپاه ۴۲هزار نفری از لژیونرهای رومی وارد مرز حران (شهری در جنوب ترکیه امروزی و مرز سابق ایران و روم) شد، در مقابل خود سپاه کوچکی از اشکانیان را مشاهده کرد. کراسوس، سپاه روم را به شکل مستطیل سازماندهی کرده، سپس یک جناح را به کاسیوس و دیگری را به پسرش پوبلیوس کراسوس داد و قلب سپاه را خود در اختیار گرفت. پارت‌ها طبل‌های بزرگی داشتند که در گِرد آن زنگوله‌هایی بسته بودند تا از چند محل صدا کند. مجموعهٔ این صداها مانند غُرش جانوران درنده یا آذرخش بسیار وحشت‌آور بود و از مسافت دور گوش را ناراحت می‌کرد و بسیار شورانگیز بود و مرد سپاهی را از حالت عادی خارج می‌ساخت. سپاه سورنا شامل سواران سبک اسلحه و سنگین اسلحه به تعداد ده هزار نفر بود. این اولین بار بود که رومیان با سوارانی مواجه می شدند که سوار بر اسب زره پوش سراتاپا بودند.
سورنا که می‌دانست سپاه مجهز رومی را نمی‌توان به آسانی شکست داد، دست به یک حیله جنگی زد. او به همراه ۱۰۰۰سرباز در برابر ارتش روم ظاهر شد و ۹۰۰۰ کماندار را در پشت تپه‌ها پنهان کرد. با حمله لژیونرها، سورِنا دستور عقب‌نشینی صادر کرد تا سربازان رومی در تعقیب آن‌ها وارد محوطه اشکانیان شوند. در این هنگام کمانداران از پشت تپه‌ها بیرون آمدند و به سوی رومی‌ها حمله‌ور شدند. سواران اشکانی با حرکت زیگزاگی، چنان با مهارت تیرها را به سوی لژیونرهای پیاده‌نظام پرتاب می‌کردند که به قول پلوتارک پای سربازان رومی را به زمین می‌دوختند.
در واقع نقطه قوت ارتش ایران در این جنگ، تیر اندازی و جنگ و گریز بود. در این هنگام پوبلیوس کراسوس (پسر کراسوس) به همراه ۱۳۰۰ سوار سنگین اسلحه ــ که هزار نفر آنان سواران سرزمین گالیا (فرانسه) بودند که از طرف ژولیوس سزار فرستاده شده‌بودند ــ به یاری لژیونرها شتافت اما آن‌ها هم کاری از پیش نبردند و سرانجام همگی دربند یا کشته شدند. کراسوس کوشید با سازماندهی ارتش باقی‌مانده، حمله دیگری را ترتیب دهد، اما ناگهان با سر بریده پسرش که روی نیزه ایرانیان بود، مواجه شد. پس از مرگ پوبلیوس، سورنا با تمام ارتش خود به‌ویژه سواران سنگین اسلحه به ارتش روم حمله کرد. نبرد سختی درگرفت که تا شب ادامه داشت. هنگامی‌که هوا تاریک شد طرفین دست از یکدیگر برداشتند. کراسوس با استفاده از تاریکی شب با قوای باقیمانده خود به سمت کاره فرار کرد. سورنا سپیده دم به تعقیب او پرداخت ولی کراسوس خود را به شهر رسانیده و در آن پناه گرفت. شهر کاره که ساخلوی رومیان بود در محاصره ایرانیان قرار گرفت و سورنا به رومیان پیام داد که اگر کراسوس را تسلیم کنند، با آنها صلح خواهد کرد.
رومی ها حاضر به تسلیم کراسوس نشدند و او را وادار به فرار در شب کردند. سورنا از فرار وی مطلع شده و دست به تعقیب او زد و در میان راه به او رسید. در درگیری که رخ داد کراسوس کشته شد و فقط کاسیوس توانست با 500 سوار خود را به انطاکیه برساند.
پایان نبرد
طبق نوشته مورخان رومی، در پایان نبرد ۲۰هزار رومی کشته و ۱۰هزار تن اسیر شدند، در حالی که تعداد زخمی‌ها و کشته‌های اشکانی روی هم به صد نفر هم نمی‌رسید. دربارهٔ مرگ کراسوس روایات مختلفی عنوان شده‌است. برخی بر این عقیده‌اند که او در صحنه نبرد به دست سورنا کشته شد، اما تعدادی هم ادعا می‌کنند که فردای نبرد، کراسوس به دست فرماندهان رومی که شکست خود را از بی‌تدبیری او می‌دانستند، به قتل رسید. روایت دیگر بنا بر این است که فردای نبرد، کراسوس در حال فرار با عده‌ای از یاران خود، به دست پوماکزِرسِر، از یاران سورنا به قتل رسیده و سر و دست او نیز به سر فرزندش پیوسته و در پایان جنگ در کاخ ارمنستان که در آن موقع، ارته باذ حاکم ارمنستان بود آویخته شده است؛ ولی سورنا در سلوکیه انتشار داد که کراسوس را زنده گرفته‌است؛ زیرا می‌خواست به عنوان پیروزی و تمسخر رومی‌ها صحنهٔ تمسخر آمیزی را تعبیه کند؛ لذا یکی از اسرا را به نام «کایوس پاستیانوس» که شباهت زیادی به کراسوس داشت، لباس زنانه پوشاند و به او آموخت که چون کراسوس یا سردار و فرمانده بخوانندش، جواب بگوید. پس او را بر اسبی سوار نمودند و پیشاپیش سوار، عده‌ای طبل زنان و دهل زنان به راه افتادند. در اطراف وی افسرانی سوار بر شتر قرار گرفتند و قبل از سوار دستهٔ تازیانه و تبر که علامت کنسولگری روم بود، حرکت دادند. در اطراف هر دسته زنان سلوکیه رقص کنان و آوازخوانان با وضع تمسخر آمیزی جنگ کراسوس و اخلاق زنانه و خالی از شجاعتش را شرح می‌دادند. هفت عقاب، نماد لژیون‌های مغلوب، به درخواست سورنا، به معبد آناهیتای تیسفون سپرده شد. به هر حال مرگ کراسوس و شکست سنگین ارتش روم، ضربه جبران‌ناپذیری به دولت روم وارد ساخت و باعث شهرت اشکانیان (پارت‌ها) در جهان شد. در این نبرد، پرچم لژیون‌های ارتش روم هم به دست ایرانیان افتاد و تا زمانی که صلح میان امپراتوری ایران و روم برقرار شد، این پرچم در دربار پادشاه اشکانی نگهداری می‌شد.
پیامدها
به غنیمت بردن تمام پرچم‌های روم (عقاب های ارتش روم) لکه ننگی بود که پس از این جنگ بر دامان ارتش روم نشست. بعد از این شکست ژولیوس سزار، سردار بزرگ رومی قصد داشت تا انتقام این شکست را از ایرانیان بگیرد؛ ولی قبل از تدارک حمله به ایران در ۱۵ مارس ۴۴ ق. م داخل مجلس سنای روم با خنجر مارکوس یونیوس بروتوس و شمشیرهای دشمنانش کشته شد. کاسیوس سردار بازماندهٔ نبرد با پارت‌ها که توانسته بود خود را به سوریه برساند، یکی از قاتلین سزار بود. چون به روشنی شاهد ضعف قدرت کنسولی و همچنین عدم آینده نگری این قدرت بود.
عاقبت در زمان پادشاهی فرهاد چهارم اشکانی بین ایران و روم در زمان زمامداری اکتاویوس در سال ۲۰ قبل از میلاد صلح برقرار شد و فرهاد چهارم قبول کرد که همه وکسیلیوم‌های رومی (درفش‌های رومی) را به کشور روم مسترد کند.
در عوض اکتاویوس، کنیزی ایتالیایی به نام تئاموزا را به فرهاد چهارم بخشید که در نتیجه ازدواج با او فرهاد پنجم به دنیا آمد. بعد از پیروزی پارتی‌ها بر رومیان، دنیای آن روز به این نتیجه رسید که رعب و هیبت رومی قابل شکست است و رومیان نیز مانند سایر ملل گاهی پیروز و گاهی دچار شکست می‌شوند. نبرد حران در تخیل نویسندگان، شاعران، تاریخ نگاران و فلاسفهٔ اخلاقیات در روم، تحول و سبک جدیدی به وجود آورد. این نوشته‌ها، بیم از پارت شکست ناپذیر را دو چندان می‌کردند. واقعه تلخی که بعد از این جنگ برای ایران روی داد، آن بود که سورنا را در جوانی و پس از انجام چنان خدمات شایانی به قتل رساندند. مورخان رومی نوشته‌اند که اُرُد از روی بدگمانی، ترس و حسد چنین قهرمانی را کشت و ایران را از خدمت چنین سرداری محروم ساخت.
حران و ماراتن
جنگ حران اهمیت زیاد در تاریخ ایران دارد. این اولین رویاروی ایرانیان و رومی ها بود. رومی‌ها تا این زمان در همه‌جا فاتح بودند و این شکست بر صولت آن‌ها سایه افکنده، نام پارت را در عالم بزرگ کرد. نبرد حران نظیر نبرد ماراتن است، چنان‌که در آن زمان دولت عظیم هخامنشی در حرکت خود به‌طرف غرب در دفعهٔ اولی به دیوار محکم یونانی برخورد و توسعهٔ آن متوقف شد، به‌همین صورت دولت عالمگیر روم برای اولین بار با سد متین ایران تصادف نمود و از این به بعد توسعه آن در آسیا خاتمه یافت.
سکه شناسی
در پشت برخی سکه‌های ارد که کمیاب هستند، صحنه‌ای از «اعطای نشان» به تصویر کشیده شده که در آن که ارد در حال دریافت دست افزار توخه -الهه یونانی- است. در عصر اشکانی، ایرانیان از شمایل نگاری هلنیستی برای به تصویر کشیدن چهره های معنوی خود استفاده می کردند، بنابراین صحنه اعطای نشان را می توان با فر اوستایی، یعنی شکوه پادشاهی، مرتبط کرد. به گفته مورخ معاصر، خداداد رضاخانی، این تصویر ممکن است به دلیل افزایش اقتدار ارد پس از نبرد حران در سال ۵۳ قبل از میلاد باشد.
۲۰ رجب
۲۰ رجب، بیستمین روز از ماه رجب در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روزصد و نود و هفتمین روز سال است.
اینبورگ شونر
اینبورگ شونر (Ingeborg Schöner؛ زادهٔ July 2, 1935) بازیگر سینما اهل آلمان است. وی بازیگر فیلم‌هایی همچون اولین روز بهار و عشق و ازدواج بوده‌است.