cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تکیلا
خاک‌های آتشفشانی قرمز در منطقهٔ تکیلا برای رشد آگاوهٔ آبی مناسب است و سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون گیاه در آنجا برداشت می‌شود. آگاوه، بسته به منطقه، رشد متفاوتی دارد. آگاوه‌های آبی که در ارتفاعات منطقهٔ لوس آلتوس رشد می‌کنند از نظر عطر و طعم بزرگتر و شیرین‌تر هستند. آگاوه‌های برداشت‌شده در منطقهٔ دره، عطر و طعم علفی بیشتری دارند. به دلیل اهمیت تاریخی و فرهنگی آن، منطقهٔ نزدیک تکیلا، شامل منظره آگاوه و تأسیسات صنعتی باستانی تکیلا در سال ۲۰۰۶ به عنوان میراث جهانی شناخته شد.
فارغ از تمایز جغرافیایی، تکیلا از مسکال متمایز است زیرا تکیلا فقط از آگاوهٔ آبی تهیه می شود و نوشیدنی‌ها به روش‌های مختلف تهیه می‌شوند. تکیلا معمولاً در مکزیک به عنوان شات با نمک و لیمو سرو می‌شود. تکیلا باید بین ۳۵ تا ۵۵ درصد الکل داشته باشد (۷۰ تا ۱۱۰ استاندارد ایالات متحده).
تاریخچه
تکیلا نخستین بار در سده شانزدهم -در نزدیکی شهری که در آینده به همین نام ساخته شد- فراورده شد. آزتکها پیشتر از گیاه آگاوه یک نوشیدنی تخمیری به دست می‌آوردند. اسپانیاییها هنگامی که بر این بخش از جهان دست یافتند، نخستین کسانی بودند که این گیاه را تقطیر کردند تا نخستین نوشیدنی تقطیری آمریکای شمالی را پدیدآورند. نخستین بار در سال ۱۶۰۰ (میلادی) نخستین کارخانه برای فراوری انبوه تکیلا در مکزیک ساخته شد.
انواع
۲ دسته تکیلا وجود دارد:
میکستوس هر دو قند گلوکز و فروکتوز را داراست.
تکیلا با ۱۰۰٪ آگاو مانند دسته بلانکو یا plata است که تندتر با طعم دهنده‌های تند، در حالی که انواع reposado و añejo ملایم‌تر هستند.
همان‌طور که اسپریت‌های دیگر هم در چند سال تهیه، به اندازه تکیلا طول می‌کشد، و طعم از چوب و الکل را دارا هستند؛ ولی تفاوت عمده با طعم تکیلا ۱۰۰٪ آگاو در عنصر پایه آن، یعنی گیاه آگاو است.
تکیلا معمولاً در یکی از پنج گروه زیر بطری می‌شود:
کرم
یکی از نوشیدنی‌های شبیه تکیلا، مزکال است که از سال ۱۹۴۰ شرکت سازنده به عنوان حیله بازاریابی درون بطری این نوشیدنی معمولاً یک یا دو کرم قرار می‌دهد ولی این یک تصور غلط است که تمام تکیلاها شامل «کرم» در بطری است بعضی شرکت‌ها در آن عقرب قرار می‌دهند که بسیار کمیاب است. در برخی از رستوران‌ها با این کرم‌ها پیش غذا درست می‌کنند.
جام تکیلا
هنگامی که تکیلا بدون هیچ‌گونه مواداضافی باشد، اغلب در یک پیک باریک که کابالیتو (در اسپانیایی به معنای اسب کوچولو) خوانده می‌شود سرو می‌گردد، اما می‌تواند در هر چیزی از یک پیاله تا یک لیوان معمولی آن را ریخت. جام مارگاریتا نیز، عمدتاً برای کل این ژانر از نوشیدنی تکیلا اغلب مخلوط نمک یا شکر همراه است.
ابوقیر
ابو قیر (به عربی: أبو قیر) در مصر است که در استان اسکندریه واقع شده‌است.
این روستا در کناره خلیج ابوقیر قرار گرفته است. پیشینه این آبادی به سده ۳ م می‌رسد و نام آن از نام یکی از قدیسان مسیحی به نام کوروش (قیر) یا اباقیر، یا اپاقیر گرفته شده است. آملینو می‌نویسد که آرامگاه باربارای مقدس و ژولین در ابوقیر است.
نصف‌النهار ۱۳۳ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۳۳ درجه غربی ۱۳۳مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۸ساعت و ۵۲دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
متروی نیژنی نووگورود
متروی نیژنی نووگورود (Нижегородское метро) سیستم قطار شهری زیرزمینی در نیژنی نووگورود، روسیه است.
زیرگدان
زیرگدان، روستایی از توابع بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کهنوک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
اسکیپتون
اسکیپتون (به انگلیسی: Skipton) یک شهرک در بریتانیا است که در یورک‌شر شمالی واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر زیمباخ آم این خواهرخواندهٔ اسکیپتون هست.
شهر فرمانتل
شهر فرمانتل (به انگلیسی: City of Fremantle) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای Seberang Perai، یوکوسوکا، کاناگاوا، کاپو د اورلاندو، مولفتا و فونچال خواهرخوانده‌های شهر فرمانتل هستند.
آتشی
آتشی ممکن است به یکی از این افراد اشاره نماید:
شهد پرتقال
عسل پرتقال (Miel de naranjas) یک فیلم درام اسپانیایی-پرتغالی است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
والری کراوچنکو
والری کراوچنکو (Валерий Иванович Кравченко؛ February 2, 1939 – 1939:2:2, September 3, 1996) بازیکن والیبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
توماس ورونز
توماس ورونز (Thomas Veronese؛ زادهٔ November 2, 1986) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موستا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
انتخابات سراسری بلغارستان (۲۰۲۱)
انتخابات سراسری بلغارستان (2021 Bulgarian general election) در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ برای انتخاب رئیس‌جمهور و مجلس ملی در بلغارستان برگزار شد.
این سومین انتخابات پارلمانی این کشور در ۲۰۲۱ به‌شمار می‌رود که هیچ حزبی نتوانست پس از انتخابات آوریل و ژوئیه دولت تشکیل دهد. دور دوم انتخابات ریاست جمهوری در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۱ برگزار گردید چراکه هیچ نامزدی نتوانست اکثریت آرا را در مرحله اول کسب کند. رئیس‌جمهور فعلی رادف حدود ۴۹ درصد آرا را به دست آورد و مجبور به مرحله دوم شد که در مرحله دوم با استاد دانشگاه گرژیکوف روبرو شد.
«حزب ما به تغییر ادامه می‌دهیم» بیشترین کرسی‌ها را به دست آورد، اگرچه اکثریت نبود. اندکی پس از انتخابات، آنها اعلام کردند که قرار است مذاکرات ائتلافی دهند.
مشارکت سراسری به ۴۰ درصد کاهش یافت، که پایین‌ترین میزان مشارکت بلغارستان در ۳۰ سال گذشته در حوزه انتخابات ریاست جمهوری و قانونگذاری به‌شمار می‌رود.
رومن رادف رئیس‌جمهور فعلی حدود ۴۹ درصد آرا را به دست آورد و در ۲۱ نوامبر با استاد دانشگاه گرژیکوف روبرو شد. بر اساس نظرسنجی‌های منتشر شده توسط آلفا ریسرچ و گالوپ اینترنشنال، اندکی پس از دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری، رئیس‌جمهور رادف یک دوره دیگر را با نزدیک به دو سوم آرا به دست آورد. طبق گزارش آژانس نظرسنجی آلفا، میزان مشارکت در رای‌دهندگان به رکورد پایین ۳۳٫۷ درصد رسید و ۳٫۰ درصد از افرادی که به پای صندوق‌های رای رفتند از هیچ‌یک از این دو نامزد حمایت نکردند.
نصف‌النهار ۱۳۴ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۳۴ درجه غربی ۱۳۴مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 8ساعت و 56دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
کوتاباتو
کوتاباتو (Cotabato) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره میندانائو به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر کیداپاوان است. جمعیت آن کمتر از یک میلیون نفر است. مساحت این استان در حدود شش هزار و ششصد کیلومتر مربع است.
ابو قیرفا
ابو قیرفا در عربستان سعودی است که در استان مکه واقع شده‌است.
کیریاکوس یوانو
کیریاکوس یوانو (Κυριάκος Ιωάννου؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش ارتفاع اهل قبرس است.
نسبت (فلسفه)
نسبت‏ (''Relation)، نسبت در اصطلاح فیلسوفان عبارت است از: «وجود ارتباط بین دو شیء» و یکی از مفاهیم بنیادی عقل است.
کیریاکوس یوانو
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره و برنز در مسابقات جهانی دو و میدانی اشاره کرد.
نسبت (فلسفه)
نسبت
نسبت یا نسبت توافق است، یا تشابه یا تماثل یا تعلّق؛ مثلاً می‌گویند: بین ما دو نفر نسبت محبت برقرار است.
نسبت سلبی عبارت است از نفی چیزی از چیزی مانند سلب محمول از موضوع، این نسبت سلبی است. شیء اول را منسوب و شیء دوم را منسوب الیه گویند و ادراک این نسبت را حکم گویند و اتحاد در نسبت را مناسبت یا تناسب گویند. نسبت ایجابی در مقابل نسبت سلبی است.
نسبت حکمیه‏
نسبت حکمیه، نسبت و ارتباط میان موضوع و محمول است یا نسبت خبریه است که مورد حکم و تصدیق است اعم از آنکه ثبوتی ایجابی باشد یا سلبی
نسبت خارجیه
نسبت خارجیه در مقابل نسبت عقلیه است و آن در صورتی است که نسبت حکمیه خبریه در قضیه مطابق ماده خارجی و نسبت نفس الامری آن باشد و بالجمله اگر گفته شود انسان حیوان است بالضروره نسبت حیوانیت به انسان در خارج درست است یعنی از امور واقعی است که خارج از ذهن و عقل هم هست این نسبت یعنی ضرورت حیوانیت برای انسان هست این گونه نسبت‌ها را خارجی گویند در مقابل ذهنی و عقلی چنان‌که اگر گویند انسان جماد است نسبت ذهنی است فقط چه در خارج درست و صادق نباشد.
نسبت متکرره
نسبت متکرره عبارت از نسبتی است که به قیاس به امری دیگر معقول بود.
اغورجه (پوسوف)
اغورجه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در پوسوف واقع شده‌است.
آسن واسیلیف
آسن واسیلیف (Асен Васков Василев؛ زادهٔ September 9, 1977) یک سیاستمدار، اقتصاددان و کارآفرین بلغاری است که در ۲۰۱۳ به عنوان وزیر اقتصاد، انرژی و گردشگری در دولت موقت مارین رایکوف و به عنوان وزیر دارایی از ۱۲ مه ۲۰۲۱ تا ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ در دولت موقت استفان یانف خدمت کرد. یانف. رهبر مشترک حزب «تغییر را ادامه می‌دهیم» است که یک حزب سیاسی با کریل پتکوف تأسیس کرد.
عباسی (نام خانوادگی)
عباسی (منسوب به عباس) از نام‌های خانوادگی است و منظور از آن می‌تواند یکی از این افراد باشد:
شهرستان اوستی ناد اورلیتسی
ناحیهٔ اوستی ناد اورلیتسی (به لاتین: Ústí nad Orlicí District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه پاردوبیتسه واقع شده‌است. ناحیهٔ اوستی ناد اورلیتسی ۱٬۲۵۸٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۷٬۲۷۰ نفر جمعیت دارد.
کله گرمک
کله گرمک، روستایی از توابع بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کهنوک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
واژا کاچاراوا
واژا کاچاراوا (ვაჟა კაჭარავა؛ زادهٔ January 2, 1937) بازیکن والیبال گرجی‌تبار اهل شوروی بود.
تاماری، کوئینزلند
تاماری (به انگلیسی: Tamaree) یک حومه شهر در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
بالدس
بالدس دهستانی در استان آستوریاس اسپانیا است.
کمیته سازمان ملل در امور استفاده صلح‌آمیز از فضا
کمیته سازمان ملل در امور استفاده صلح‌آمیز از فضا شورایی ویژه در سازمان ملل متحد است که در ۱۹۵۹ (میلادی) به مدت کوتاهی پس از پرتاب اسپوتنیک-۱ تشکیل شد. این پیمان، از بزرگ‌ترین پیمان‌های مجمع عمومی سازمان ملل متحد است.
مدیریت این شورا بر عهده دفتر امور فضایی ملل متحد است. همه مستندات مربوط به شورا و زیرمجموعه‌های آن شامل کمیته علمی و فنی و همچنین کمیته حقوقی در وبگاه دفتر امور فضایی ملل متحد در دسترس هستند.
مداخله سازمان ملل متحد در کنش‌های فضایی می‌تواند به آغاز رقابت فضایی بازگردد. پس از پرتاب اسپوتنیک-۱ در ۱۹۵۷ (میلادی) سازمان ملل متحد بر اطمینان از استفاده صلح‌آمیز از فضا تأکید کرد.
در آغاز جنگ سرد ترس از استفاده نظامی از فضای بیرونی برای آرمان‌های نظامی، در جامعه جهانی گسترش یافت. این موضوع به پیدایش چندین سازمان با آرمان مدیریت چگونگی استفاده از فضا انجامید که برای جلوگیری از تبدیل فضای بیرونی به جبهه تازه درگیری تلاش می‌کردند.
پیمان‌ها
=== توافق‌های مرتبط === این شورا همچنین دیگر توافق‌های مربوط به فضای بیرونی را نیز پیگیری می‌کند:
نگرانی‌ها دربارهٔ تصویب و اجرا
هم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و هم ایالات متحده آمریکا در هنگام مسابقه تسلیحاتی از جنگ‌افزارهایی استفاده می‌کردند که در فرازای جغرافیایی پایین کار می‌کردند. بکار بردن واژه «جنگ ستارگان» از سوی رونالد ریگان باعث نگرانی‌های جدی شد. کاربرد جنگ‌افزارهای فضایی به گونه ویژه‌ای ممنوع است. اگرچه سیاست‌های چندین کشور با توانایی پرتاب ماهواره که عضو پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای نیستند و سابقه بدی در افشای جنگ‌افزارهای خود دارند، و به ویژه، گرایش به دوگانگی هسته‌ای دارند ممکن است بر چگونگی پیشبرد این پیمان تأثیر بگذارد.
در سال ۲۰۱۷ (میلادی) گزارش «تازِش صوتی» کارکنان ماموریت‌های دیپلماتیک آمریکا در کوبا، منع کاربرد جنگ‌افزارهای فضایی را بار دیگر مورد توجه قرار داد.
انحراف اجسام نزدیک به زمین و واکنش در زمان سانحه
انجمن کاشفان فضا با همکاری بنیاد B612 به کارشناسان تیم واکنش ۱۴ در کمیته سازمان ملل در امور استفاده صلح‌آمیز از فضا به ردیابی و انحراف اجسام نزدیک زمین کمک می‌کند. از سال ۲۰۰۱ (میلادی) بسیاری از اعضای انجمن کاشفان فضا و بنیاد B612 برای انجام واکنش درست و به موقع در زمان سانحه و چگونگی انحراف شهاب‌سنگ‌ها با این کمیته کار می‌کنند. بر اساس گفته‌های یکی از بازنشسته‌های بنیاد B612 در سال ۲۰۱۳ (میلادی) هیچ کشوری در جهان، برنامه یا سازمان مشخصی برای حفاظت از مردم خود در رویارویی با برخورد شهاب‌سنگ ندارد.
در اکتبر ۲۰۱۳ این کمیته، چند راه حل تأییدشده را برای رویارویی با برخورد شهاب‌سنگ را اعلام کرد. یکی از این راه‌ها شامل تشکیل یک شبکه بین‌المللی اخطار شهاب‌سنگ می‌شود تا مرکز مشخصی برای به هم‌رسانی اطلاعات مربوط به هر جرم آسمانی شناخته شده خطرناک در آینده باشد. همچنین یک گروه مشاور برنامه‌ریزی مأموریت‌های فضایی سازمان ملل، وظیفه به هم‌رسانی مطالعات مربوط به فناوری‌های ساخته شده برای انحراف اجسام فضایی و امکان‌پذیری عملی آن‌ها را بر عهده دارد. این موضوع به این خاطر است که ایجاد انحراف، نیاز به پیش‌بینی دقیق مسیر حرکت شهاب‌سنگ و نقطه برخورد آن با زمین (حتی در کشورهایی که با این گروه کار نمی‌کنند) را دارد. این پیگیری تا زمانی که مسیر شهاب‌سنگ تغییر کند ادامه می‌یابد.
دفتر سازمان ملل، جامعه جهانی را به برداشتن گام‌های مهم در این راستا تشویق می‌کند. این گام‌ها شامل موارد زیر می‌شوند:
اعضا
این پیمان بر اساس قطعنامه ۱۳۴۸ (۱۳) مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۳ دسامبر ۱۹۵۸ (میلادی) توسط ایران، آرژانتین، استرالیا، بلژیک، برزیل، کانادا، چکسلواکی، فرانسه، هند، ایتالیا، ژاپن، مکزیک، لهستان، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، جمهوری متحد عربی، بریتانیا، ایرلند شمالی و ایالات متحده آمریکا امضا شده و رسمیت یافت.
تا سال ۲۰۱۷ (میلادی) ۸۷ کشور جهان به کمیته سازمان ملل در امور استفاده صلح‌آمیز از فضا پیوسته‌اند. این کمیته یکی از بزرگ‌ترین کمیته‌های مجمع عمومی سازمان ملل متحد است.
رپید ولی، داکوتای جنوبی
رپید ولی شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۲۶۰ نفر بوده‌است.
نصف‌النهار ۱۳۵ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۳۵ درجه غربی ۱۳۵مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۹ساعت و ۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
اسنایت و کویک
اسنایت و کویک (به انگلیسی: Snaith and Cowick) یک بلوک شهری در بریتانیا است که در یورکشایر و هامبر واقع شده‌است.
خصوصیات
اسنایت و کویک ۳٬۵۷۹ نفر جمعیت دارد.
گوستاوو بارتلت
گوستاوو بارتلت (Gustavo Bartelt؛ زادهٔ September 2, 1974) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم بازی می‌کند.
زینب پیغمبرزاده
پیوند به بیرون
تجربه‌های زنانه وبلاگ زینب پیغمبرزاده
بتانی (فیلم ۲۰۱۷)
بتانی (به انگلیسی: Bethany) یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی جیمز کالن برساک با بازی شانن دوهرتی، توماس گرین، استفانی استس و زاک وارد است.
داستان
کِلر در کودکی اش مورد آزار قرار گرفته و سال‌هاست از این موضوع رنج می‌برد. او و همسرش برای روشن کردن حقایق به سوی خانه دوران کودکی کلر حرکت می‌کنند و در آنجا …
بازخوردها
از ژوئن ۲۰۲۰، این فیلم بر اساس هفت نقد با میانگین امتیاز ۵ از ۱۰ در سایت راتن تومیتوز دارای ۲۹ درصد محبوبیت است.
بیابان مونته
بیابان مونته (به اسپانیایی: Desierto del Monte) ناحیه‌ای بیابانی در آمریکای جنوبی است که به‌طور کامل در خاک آرژانتین قرار گرفته‌است.
این بیابان تقریباً ناحیه کوهپایه‌ای ایالت‌های کاتامارکا لا ریوخا، سن خوآن، سان لوئیز و مندوزا، به علاوهٔ نیمهٔ غربی ایالت لا پامپا و منتهی‌الیه شمالی ایالت ریو نگرو را پوشش می‌دهد.
بیابان مونته در جنوب شرق بیابان آتاکامای شیلی، شمال بیابان پاتاگونیا، شرق رشته‌کوه آند و غرب سیرا دکوردوبا قرار گرفته‌است.
حیات گیاهی و جانوری
این بیابان از نظر گیاهی تنوع بسیار بیشتری نسبت به بیابان پاتاگونیا و بیابان آتاکاما دارد. بیابان پاتاگونیا بیشتر با درختچه صحرایی و علف پوشیده شده‌است. بیابان آتاکاما تقریباً از هر گونه حیات تهی است. در بیابان مونته اما نه تنها درخت و علفزار در همه جا دیده می‌شود، بلکه کاکتوس‌های بلند نیز در برخی مناطق مناسب آن می‌رویند.
حیات جانوری منطقه مونته بسیار شبیه به بیابان پاتاگونیا است، اما شرایط مناسب‌تر مونته باعث شده که تنوع و تعداد جانوران آن بیشتر از پاتاگونیا باشد. در مونته پستانداران کوچک مانند موش به فراوانی یافت می‌شوند و جانوران بزرگتر نظیر گواناکو و جغد سوراخ‌نشین نیز در آن زندگی می‌کنند.
نصف‌النهار ۱۳۶ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۳۶ درجه غربی ۱۳۶مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 9ساعت و 4دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
لوئیس باساگانیا
لوئیس باساگانیا (Luis Basagaña؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۶۳ ) بازیکن فوتبال اهل آندرو است. او اولین بازیکن فوتبال اهل آندرو است که در لا لیگا بازی می‌کند.
کیم باتن
کیم باتن (Kim Batten؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۶۹) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
توماسو آریگونی
توماسو آریگونی (Tommaso Arrigoni؛ زادهٔ February 26, 1994) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال چزنا، باشگاه فوتبال اسپال، و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
ورا لانتراتووا
ورا لانتراتووا (Vera Lantratova؛ (زادهٔ May 11, 1944 – درگذشتهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۲۱) بازیکن والیبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
گواتامک (کهنوک، دو)
گواتامک روستایی در دهستان کهنوک بخش ایرندگان شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
سخت‌اسفنج
سخت‌اسفنج‌ها رده‌ای از جانوران از شاخه اسفنج دریایی هستند.
به خاطر عمر بسیار طولانی سخت‌اسفنج‌ها که بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ سال است، دانشمندان موفق شده‌اند با تجزیه و تحلیل اسکلت‌های آراگونیتی این جانداران داده‌های خود مربوط به دما، شوری، و دیگر متغیرهای اقیانوس‌ها را تا زمان‌های دورتر از آنچه پیش از آن به دست آمده بود، محاسبه کنند. اسکلت‌های متراکم این اسفنج‌ها به ترتیب زمانی منظمی رسوب‌گذاری شده‌است و شکلی لایه‌لایه با نوارهای هم‌مرکز دارد. اسکلت لایه‌لایه آنها به مرجان‌های دریایی شبیه است. به این خاطر به سخت‌اسفنج‌ها، اسفنج‌های مرجانی هم گفته شده‌است.
فهرست همکاری‌های کارگردان فیلم و بازیگر
هر کارگردان فیلم ممکن است با هنرپیشگانی چندباره کار کند. این فهرست همکاری‌های بیش از سه بار را در بر می‌گیرد.
شرلوک هولمز با مرگ روبه‌رو می‌شود
شرلوک هولمز با مرگ روبه‌رو می‌شود نام ششمین فیلم از مجموعه فیلم‌های شرلوک هولمز با بازی نیگل بروس و بسیل واتبورن است. این فیلم اقتباسی است از داستان «ماجرای تشریفات ماسگریو» نوشته سر آرتور کانن دویل. شرلوک هولمز با مرگ رویه‌رو می‌شود، در سال ۱۹۴۳ توسط روی ویلیام نیل در ژانر جنایی-کاراگاهی کارگردانی شد.
پر ایرلند برگ وندلبو
پر ایرلند برگ وندلبو (Per Erland Berg Wendelbo; September 19, 1927 – 1927:9:19, September 25, 1981) گیاه‌شناسی اهل نروژ بود.
وندلبو برای نخستین بار زنبق زبان‌گرد را در افغانستان به ثبت رساند. وی نیز سبزی تره که در ایران کشت می‌شود را با ثبت رساند.
قصه‌ای برایم بگو
قصه‌ای برایم بگو (Cuéntame un cuento) یک مجموعهٔ تلویزیونی اسپانیایی است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
شهرستان اولوموتس
ناحیهٔ اولومووتس (به لاتین: Olomouc District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اولوموتس واقع شده‌است. ناحیهٔ اولومووتس ۱٬۶۲۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۸٬۸۳۱ نفر جمعیت دارد.
جرج مالوری
جرج هربرت لی مالوری (زاده ۱۸ ژوئن ۱۸۸۶ - درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۲۴) کوهنوردی انگلیسی بود که برای اولین بار در دهه ۱۹۲۰ میلادی از سوی کشور انگلستان برای فتح قله اورست اقدام نمود.
او سه بار به صعود اقدام کرد اما در مرتبه سوم به همراه اندرو ایروین در مکانی نامعلوم در قسمت‌های فوقانی تیغه شرقی کوه اورست ناپدید شد. مشخص نیست که ناپدید شدن او بعد یا قبل از رسیدن به نوک قله اورست بوده‌است اما آخرین بار وی و همراهش تنها در فاصله چند صد متری قله مشاهده شده بودند. این کار او اولین تلاش انسان برای فتح قله اورست محسوب می‌گردد.
سرنوشت مالوری برای ۷۵ سال نامشخص بود تا اینکه بدن یخ زده‌اش در سال ۱۹۹۹ توسط کنراد آنکر کشف شد با این حال تا کنون مشخص نشده است که آیا او موفق به فتح قله اورست شده بود یا خیر.
جمله مشهوری دربارهٔ مالوری وجود دارد. یک بار از او پرسیده بودند "چرا شما می‌خواهید اورست را فتح کنید؟" که او پاسخ داده بود "برای اینکه آنجا است"! این چهار کلمه مشهورترین کلمات بین کوهنوردان هستند. البته اخیراً دربارهٔ اینکه آیا این کلمات گفتهً خود مالوری بوده یا اینکه زادهً خیال پردازی یکی از روزنامه نگاران آن زمان بوده شک و شبهه به وجود آمده‌است.
برادر مالوری نیز مانند خود او در حادثه کوهنوردی در کوه‌های آلپ فرانسه در گذشت.
مستند The wildest dream ساخته سال ۲۰۱۰ به چگونگی این صعود میپردازد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
ویاچسلاف سوبچنکو
ویاچسلاف سوبچنکو (Вячеслав Георгиевич Собченко؛ زادهٔ April 18, 1949) بازیکن واترپلو اهل شوروی بود.
گولان تلکام
گولان تلکام (גולן טלקום) شرکت مخابرات اسرائیلی است، که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد.
بگادئو
بگادئو دهستانی در استان آستوریاس اسپانیا است.
در این دهستان ۴٬۵۷۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۰٫۶۹ کیلومتر مربع است.
رأی بدیل
رأی بدیل نوعی نظام انتخاباتی اکثریتی و ترجیحی است که رأی‌دهنده نامزدان را بر مبنای صلاحیت در برگهٔ رأی رتبه‌بندی می‌کند. نامزدی که اکثریت مطلق رتبه‌های اول برگه‌های رأی را کسب کند، برنده خواهد بود. اگر نامزدی با این شرایط موجود نبود، نامزدی که کمترین رتبه‌های اول را دریافت کرده حذف می‌شود و رأی‌های انتخاب‌کنندگانش بر حسب ترجیحات برگه‌های رأی بین نامزدان باقی‌مانده توزیع می‌شود. این مراحل آنقدر تکرار می‌شود تا بالاخره یکی از نامزدان حائز اکثریت مطلق آرا شود. در این روش وضعیت شمارش آرا به‌گونه‌ای است که گویی دورهای حذفی متعدد برگزار می‌شود ولی همگی فقط با یک نوبت رأی‌دهی. از این رو نام دیگر این نظام انتخاباتی دور حذفی سریع است. انتخابات با روش رأی بدیل معمولاً در حوزه‌های انتخاباتی تک‌نماینده برگزار می‌شود.
مهم‌ترین حسن روش رأی بدیل به روش رایج نخست‌گزینی آن است که نامزد پیروز به جای کسب اکثریت نسبی، اکثریت مطلق آرا را کسب می‌کند و در نتیجه از مشروعیت و پشتوانهٔ بیشتری برخوردار است. این همان فلسفهٔ نظام انتخاباتی دومرحله‌ای است که در برخی کشورها (نظیر ایران و افغانستان) برای تعیین رئیس‌جمهور به کار می‌رود، با این تفاوت که هزینه‌های گزاف دور دوم انتخابات را از روی دوش برگزارکنندگان و نامزدان بر می‌دارد و باعث صرفه‌جویی در وقت رأی‌دهندگان نیز می‌شود. روش رأی بدیل تا حدودی از میزان آرای بی‌اثر می‌کاهد، ولی نه به اندازهٔ نظام‌های تناسبی. همچنین، برگه‌های رأی ترجیحی امکان رأی‌دهی صادقانه را به رأی‌مندان می‌دهد و انگیزهٔ رأی‌دهی تاکتیکی را از بین می‌برد. رأی بدیل از کارزارهای تخریبی به میزان قابل توجهی می‌کاهد زیرا نامزدان باید برای جلب اولویت دوم رأی‌دهندگان نیز بکوشند. از همین رو روش رأی بدیل میانه‌روی سیاسی و اعتدال را ترویج و با افراط‌گرایی مقابله می‌کند. رأی بدیل می‌تواند نقش مؤثری در تقویت همبستگی در جوامعی ایفا کند که به‌شدت متکثر هستند.
رأی دادن به روش ترجیحی برای برخی رأی‌دهندگان دشوار است. شمارش آرا با دست نیز زمان‌بر است. چون رأی بدیل یک نظام اکثریتی است، استفاده از آن برای انتخاب یک گروه (مثلاً انتخابات مجلس) لزوماً به تسهیم متناسب و عادلانهٔ کرسی‌ها بین احزاب منجر نخواهد شد، و حتی ممکن است اکثریت ساختگی ناشی از رأی بدیل نسبت به سایر نظام‌های اکثریتی چون نخست‌گزینی نامتناسب‌تر باشد. مهم‌ترین ایرادی که ریاضی‌دانان از لحاظ نظری به روش رأی بدیل می‌گیرند، نقض معیار یکنوایی است، هرچند دربارهٔ احتمال وقوع این نقیصه در عمل اتفاق‌نظر ندارند و تخمین‌هایشان از ۰٫۰۲۵ درصد تا ۱۵ درصد متفاوت است.
تعریف، تاریخچه و طبقه‌بندی
رأی بدیل نوعی نظام انتخاباتی اکثریتی و ترجیحی است که در آن رأی‌دهنده نامزدها را بر مبنای ترجیحش در برگهٔ رأی رتبه‌بندی می‌کند، به این معنی که به نامزد ارجحش رتبهٔ اول را می‌دهد، به انتخاب بعدی‌اش رتبهٔ دوم را می‌دهد و الی آخر. در نهایت، نامزدی که اکثریت مطلق رتبه‌های اول برگه‌های رأی را کسب کند، برنده خواهد بود. اگر نامزدی با این شرایط موجود نبود، نامزدی که کمترین رتبه‌های اول را دریافت کرده از محاسبه حذف می‌شود و رأی‌هایش به حساب نامزدان باقی‌مانده‌ای واریز می‌شود که در رتبهٔ دوم ترجیحات برگه‌های رأی قرار گرفته‌اند. این مراحل آنقدر تکرار می‌شود تا بالاخره یکی از نامزدان حائز اکثریت مطلق آرا شود. به این ترتیب، شمارش آرا به‌گونه‌ای انجام می‌شود که گویی دورهای حذفی متعدد برگزار می‌شود، ولی همگی فقط با یک نوبت رأی‌دهی میسر شده‌است. انتخابات با روش رأی بدیل معمولاً در حوزه‌های انتخاباتی تک‌نماینده برگزار می‌شود.
اگرچه رأی بدیل اساساً روشی تک‌برنده است، می‌توان از همین روش برای تهیهٔ فهرست رتبه‌بندی‌شدهٔ نامزدان بر حسب ترجیح رأی‌دهندگان استفاده کرد. در هر مرحله، نامزدی که حذف می‌شود ذیل نامزدانی قرار می‌گیرد که هنوز حذف نشده‌اند. اگر دو نامزد همزمان حذف شوند، مساوی در نظر گرفته می‌شوند.
نظام‌های انتخاباتی‌ای که در کشورهای دموکراتیک برای انتخابات پارلمان در سطح ملی به کار می‌روند بر مبنای نحوهٔ تقسیم کرسی‌ها در زیر طبقه‌بندی شده‌اند.
گرچه رأی بدیل از لحاظ نحوهٔ تسهیم کرسی‌ها جزو روش‌های اکثریتی محسوب می‌شود ولی از لحاظ فلسفهٔ رأی‌دهی و شمارش در واقع نسخهٔ ساده‌تری از نظام انتخاباتی تک‌رأی انتقال‌پذیر است با این تفاوت که رأی بدیل در حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌کرسی برای انتخاب یک نماینده به کار می‌رود ولی تک‌رأی انتقال‌پذیر در حوزه‌های انتخابیهٔ چندکرسی برای انتخاب چند نماینده. روش تک‌رأی انتقال‌پذیر را کارل آندره، ریاضی‌دان و سیاستمدار دانمارکی، در ۱۸۵۵ و تامس هیر، حقوقدان انگلیسی، در ۱۸۵۷ مستقل از هم ابداع کردند. با آنکه آندره دو سال زودتر این روش را معرفی کرده بود، اما نام هیر بیشتر بر سر زبان‌ها افتاد و با نام تک‌رأی انتقال‌پذیر گره خورد. امروزه از «نظام هیر» برای اشاره به هر دو نظام استفاده می‌شود ولی خود هیر به انتخابات تک‌برنده در حوزه‌های تک‌کرسی اشاره‌ای نکرده بود. در واقع این ویلیام رابرت ویر، معمار آمریکایی، بود که در ۱۸۷۱ برای اولین بار از به کار بردن این روش در حوزه‌های تک‌کرسی سخن به میان آورد، و از این رو به آن روش ویر هم می‌گویند. مارکی دو کندورسه پیشتر به این روش اشاره کرده بود، اما هدف او حمایت از به کار گرفتن رأی بدیل نبود، بلکه در مقام نکوهش آن بود.
مثال‌ها
برای درک روش رأی‌دادن و نحوهٔ شمارش آرا، مثال‌هایی در ذیل آمده است. مثال اول ساختگی و آموزشی است، ولی دو مثال بعدی واقعی هستند.
مثال فرضی
مثال زیر با هدف نشان دادن قابلیت‌های گوناگون روش رأی بدیل (پیروزی نهایی نامزدی که دور اول بازنده بود، نحوهٔ بازتوزیع آرا، و چگونگی فرسایش آرا) طراحی شده‌است.
در مثال فرضی زیر قرار است برندهٔ یک انتخابات با ۴ نامزد به نام‌های جواد (ج)، دلارام (د)، سارا (س)، و میلاد (م) و ۱۳ رأی‌دهنده که با حروف لاتین A تا M مشخص شده‌اند تعیین شود. رأی‌دهندگان مجازند هر تعداد دلخواه از نامزدان را بر حسب ارجحیت رتبه‌بندی کنند. برگه‌های رأی در جدول روبه‌رو نشان داده شده‌اند. نحوهٔ خواندن برگه‌های رأی به این صورت است: رأی‌دهندهٔ C هر چهار نامزد را رتبه‌بندی کرده‌است؛ او ترجیح می‌دهد که نامزدها به‌ترتیب روبه‌رو برندهٔ انتخابات شوند: اول دلارام، سپس میلاد، سپس سارا، و در نهایت جواد.
در دور اول شمارش آرا، ترجیح اول رأی‌دهندگان خوانده می‌شود. اگر نامزدی حائز اکثریت مطلق آرا (۷ رأی) شد، برنده خواهد بود. جواد ۵ رأی آورده‌است (A و B و F و K و M)، دلارام ۴ رأی (C و H و I و J)، میلاد ۳ رأی (D و E و L)، و سارا فقط ۱ رأی (G). چون هیچ‌یک از نامزدها اکثریت مطلق را به دست نیاورده‌اند، شمارش آرا به دور دوم کشیده می‌شود.
در دور دوم شمارش آرا، سارا که کمترین رأی را آورده بود حذف می‌شود و رأی‌هایش بین نامزدان باقی‌مانده بازتوزیع می‌شود؛ به طور مشخص، آرای او به حساب نامزدی واریز می‌شود که در همان برگهٔ رأی رتبهٔ دوم را داشته‌است. چون رأی‌دهندهٔ G در برگهٔ رأیش، دلارام را پس از سارا انتخاب کرده‌است، رأی او به حساب دلارام واریز می‌شود. در پایان شمارش دور دوم، جواد ۵ رأی دارد (A و B و F و K و M)، دلارام نیز ۵ رأی (C و G و H و I و J)، و میلاد ۳ رأی (D و E و L)، هنوز هیچ‌کدام از نامزدان نتوانسته‌است اکثریت آرا را کسب کند؛ پس شمارش آرا در دور سوم ادامه پیدا می‌کند.
در دور سوم شمارش آرا، میلاد که کمترین رأی را دارد حذف می‌شود و رأی‌هایش بین جواد و دلارام توزیع می‌شود. رأی‌دهندگان E و L هر دو دلارام را پس از میلاد (و سارای حذف‌شده) به عنوان ترجیح سوم انتخاب کرده‌اند بنابراین آرای این دو نفر به دلارام می‌رسد. رأی‌دهندهٔ D هیچ نامزدی را پس از میلاد به عنوان ترجیح بعدی معرفی نکرده‌است، بنابراین لاجرم رأیش نمی‌تواند در شمارش این دور لحاظ شود. رأی او اصطلاحاً «فرسوده» و بی‌اثر می‌شود و از اینجا به بعد کلاً شمارش نمی‌شود. در پایان این دور، دلارام با کسب ۷ رأی (C و E و G و H و I و J و L) برندهٔ انتخابات خواهد بود. نکتهٔ قابل توجه آن است که در مرحلهٔ اول دلارام دارای اکثریت نسبی آرا نبود (۴ رأی، در مقابل ۵ رأی جواد) اما برآیند ترجیحات آرای کاربران چنان بود که نهایتاً او برندهٔ انتخاب شد.
انتخابات ۲۰۱۱ شهرداری سان فرانسیسکو
مثال زیر با هدف نشان دادن قابلیت روش رأی بدیل برای برگزاری دورهای متعددِ حذفیِ سریع آورده شده‌است. شمارش آرا در این انتخابات به دور دوازدهم کشید.
در جدول زیر نتایج شمارش دوربه‌دور آرا و نحوهٔ انتقال آن‌ها آمده است. برگه‌های رأی در انتخابات سان فرانسیسکو به این صورت است که اسامی نامزدها در سه ستون مجزا تکرار شده‌است و رأی‌دهنده باید حداکثر یک گزینه را به ازای هر ستون انتخاب کند تا سه اولویتش مشخص شود. سپس برگه‌ها اسکن و توسط ماشین خوانده و شمارش می‌شوند.
اصطلاحات به‌کاررفته در جدول در زیر تعریف شده‌اند. این تعاریف مختص همین انتخابات هستند و ممکن است این اصطلاحات در موقعیت‌های دیگر در معانی دیگری به کار روند. در این انتخابات، اد لی که در دور اول اکثریت نسبی آرا را به دست آورده بود اما اکثریت مطلق آرا را به دست نیاورده بود، نهایتاً برندهٔ انتخابات شد.
انتخابات ۲۰۱۰ رهبری حزب کارگر بریتانیا
مثال زیر با هدف نشان دادن قابلیت روش رأی بدیل در تلفیق با سایر روش‌های رأی‌دهی آورده شده‌است.
رهبر حزب کارگر بریتانیا به روش رأی بدیل انتخاب می‌شود. شیوهٔ انتخاب رهبر حزب از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۴ تلفیقی از رأی بدیل و مجمع گزینندگان بود. رأی‌مندان، طبق مقررات حزب کارگر در سال ۲۰۱۰ به سه دسته تقسیم شدند: دستهٔ اول نمایندگان حزب در مجلس عوام یا پارلمان اروپا، دستهٔ دوم اعضای رسمی حزب در سرتاسر کشور، و دستهٔ سوم وابستگان حزب از قبیل اعضای اتحادیه‌های صنفی. انتخابات در هر دسته جداگانه برگزار و در نهایت از نتایج میانگین گرفته شد. وزن دسته‌ها با هم برابر (یک‌سوم) بود ولی قاعدتاً وزن آرای انفرادی خیر. چون دستهٔ نمایندگان فقط ۲۶۶ عضو داشت، وزن رأی یک نماینده بسیار بیشتر از وزن رأی یکی از اعضای اتحادیه‌های صنفی با جمعیت ۲۱۱٬۲۳۴ نفر بود.
پس از انتخابات سراسری ۲۰۱۰ بریتانیا که به شکست حزب کارگر انجامید، گوردون براون از سمت رهبری حزب استعفا کرد. دیوید میلیبند، اد میلیبند، اد بالز، اندی برنهم، و داین ابوت برای انتخابات رهبری حزب اعلام نامزدی کردند. در این میان دیوید میلیبند، وزیر سابق امور خارجه، که از لحاظ سیاسی در موقعیت میانه قرار داشت و از حمایت بزرگان حزب و نمایندگان پارلمان برخوردار بود، نامزد پیشتاز تلقی می‌شد. برادر جوان‌ترش، اد میلیبند، بخت کمتری برای پیروزی داشت ولی از لحاظ سیاسی در موقعیت چپ میانه قرار می‌گرفت. جایگاه بالز و برنهم در طیف سیاسی بسیار نزدیک اد میلیبند بود، و ابوت چپ‌گراترین نامزد تلقی می‌شد.
در دور اول شمارش آرا، دیوید میلیبند مطابق انتظارات بیشترین رأی را کسب کرد ولی به اکثریت مطلق آرا دست نیافت. مجموع آرای اد بالز، اندی برنهم، و داین ابوت در این دور (۲۷٫۹ درصد) از آرای اد میلیبند (۳۴٫۳ درصد) کمتر است؛ بنابراین آن‌ها در همین دور حذف و رأی‌هایشان بازتوزیع شد.
در دور دوم شمارش، آرای نامزدانی که در سمت چپ طیف سیاسی قرار می‌گرفتند بیشتر به سوی اد میلیبند جریان یافت و او با کسب اکثریت مطلق آرا برندهٔ انتخابات شد.
محاسن و معایب
رأی بدیل یک نظام اکثریتی است، در نتیجه از اغلب مزایای نظام‌های اکثریتی بهره‌مند و به اغلب معایب این نوع نظام‌ها دچار است.
پشتوانه
مهم‌ترین مزیت رأی بدیل نسبت به نظام رایج نخست‌گزینی آن است که برنده حائز اکثریت مطلق آراست، در نتیجه مشروعیت و پشتوانهٔ بیشتری را نسبت به کسانی خواهد داشت که صرفاً با کسب اکثریت نسبی وارد پارلمان شده‌اند. از این لحاظ رأی بدیل مشابه نظام دومرحله‌ای عمل می‌کند، با این تفاوت مهم که هزینه‌های گزاف دور دوم انتخابات را هم از دوش برگزارکنندگان و هم از دوش نامزدان برمی‌دارد. با وجود این، سایر مشکلات مربوط به قاعدهٔ حاکمیت اکثریت، چون اکثریت ساختگی، همچنان در روش رأی بدیل برقرار است. اکثریت ساختگی آن است که یک حزب با وجود عدم کسب اکثریت آرای مردمی در انتخابات، اکثریت کرسی‌های نمایندگی را در مجلس تصاحب کند. تنها نظام‌های تناسبی و احیاناً نیمه‌تناسبی هستند که از این عیب مبرایند.
شکستن آرا
یکی از مزایای رأی بدیل، کاهش قابل توجه معضل نامزدهای رأی‌شکن در نظام‌های دوحزبی است. نامزد رأی‌شکن نامزدی مستقل یا از احزاب کوچک است که عملاً شانسی برای پیروزی ندارد ولی با حضورش در انتخابات، نتیجهٔ نهایی را سهواً یا تعمداً به نفع یکی از دو حزب بزرگ رقم می‌زند. از معروف‌ترین نامزدهای رأی‌شکن، رالف نیدر در انتخابات جنجال‌برانگیز ریاست‌جمهوری ۲۰۰۰ آمریکا است که با کسب بیش از ۲٫۷ درصد آرا، مقصر اصلی شکست ال گور از جورج بوش به زعم دموکرات‌ها بود. در واقع پس از آن انتخابات و کش‌مکش‌های فراوان آن بود که موجی از درخواست‌های تغییر در نظام انتخاباتی در شهرهای مختلف آمریکا از کالیفرنیا (در غرب) تا مین (در شرق) به راه افتاد. در روش رأی بدیل، اگر چه ممکن است نامزدهای رأی‌شکن در دور اول شمارش، رأی یکی از نامزدهای اصلی را بشکنند (تصاحب کنند)، ولی چون در دورهای بعدی شمارش سرانجام حذف و آرایشان منتقل خواهد شد، نخواهند توانست بر نتیجهٔ نهایی اثر نامتناسبی بگذارند. با وجود این، رأی بدیل مشکل شکستن آرا را به‌کلی از بین نمی‌برد، بلکه احتمال وقوعش را در عمل بسیار کاهش می‌دهد.
آرای مؤثر
رأی بدیل از میزان هدررفت آرا می‌کاهد. مانند نظام دومرحله‌ای، در این روش بیش از نیمی از آرا در دور نهایی مؤثر خواهند بود. با این حال، رأی بدیل به عنوان یک نظام اکثریتی همچنان آرای زیادی را هدر می‌دهد (گاهی تا ۴۹ درصد آرا) و این در تقابل با نظام‌های تناسبی است که میزان آرای بی‌اثر در آن‌ها اغلب بین ۱۰ تا ۱۵ درصد است. رأی بدیل با مشکل آرای فرسوده نیز مواجه است. گرچه می‌توان با ترغیب (یا اجبار) رأی‌دهندگان به اولویت‌بندی همهٔ گزینه‌ها (یا هر چند تا که مجازند) از میزان فرسایش آرا به میزان قابل توجهی کاست، اما این کار باعث افزایش تعداد آرای مخدوش خواهد شد چون نفس رتبه‌بندی همهٔ نامزدان برای برخی رأی‌دهندگان دشوار است. برخی منتقدان با اشاره به میزان بالای آرای فرسوده، تضمین کسب اکثریت مطلق آرا توسط برنده در روش رأی بدیل را به چالش می‌کشند. مثلاً در انتخابات ۲۰۱۱ شهرداری سان فرانسیسکو که رأی‌دهندگان مجاز به ذکر حداکثر سه اولویت بودند، برنده در نهایت فقط ۸۴٬۴۵۷ رأی از مجموع ۱۹۷٬۲۴۲ رأی را کسب کرده‌است و ۵۲٬۵۲۴ رأی در دور نهایی فرسوده شده‌اند (برنده فقط اکثریت مطلق آرای پیش‌رونده را کسب کرده‌است). طرفداران رأی بدیل، با بهتر دانستن فرسایش آرا نسبت به غیبت رأی‌دهندگان، به اُفت شدید میزان مشارکت در دور دوم انتخابات دومرحله‌ای نسبت به دور اول اشاره می‌کنند؛ گاهی در انتخابات دو مرحله‌ای، میزان آرای برندهٔ دور دوم از بازندگان دور اول هم کمتر است. در واقع رأی بدیل ذاتاً میزان مشارکت در انتخابات را افزایش می‌دهد. این روش گزینه‌های بیشتری را در اختیار رأی‌دهندگان می‌گذارد و به آن‌ها امکان رأی‌دهی صادقانه و حمایت از نامزد محبوبشان را نیز می‌دهد و به این ترتیب حضور حداکثری پای صندوق‌های رأی را تشویق می‌کند.
صداقت و تاکتیک
یکی دیگر از مزایایی که برای رأی بدیل ذکر می‌شود، ترویج رأی‌دهی صادقانه و از بین بردن انگیزهٔ رأی‌دهی تاکتیکی است. در نظام‌های دوحزبی، بسیاری از طرفداران احزاب سوم یا نامزدهای مستقل که می‌دانند نامزد مورد نظرشان در عمل شانسی برای پیروزی ندارد، برای آنکه رأیشان هدر نرود مجبورند با اکراه به یکی از نامزدهای احزاب اصلی رأی دهند، چنانکه به گفتهٔ انجمن اصلاحات انتخاباتی، از هر پنج رأی‌دهنده در بریتانیا، یک نفر به هنگام رأی دادن «دماغش را می‌گیرد». در روش رأی بدیل، رأی‌دهندگان بدون ترس از هدر رفتن رأیشان می‌توانند نامزد محبوبشان را، فارغ از اینکه واقعاً شانسی برای پیروزی دارد یا نه، در صدر اولویت‌هایشان بنشانند، و نامزد مطلوبی را که گمان می‌کنند از شانس واقعی برای پیروزی برخوردار است در ادامهٔ اولویت‌بندی‌شان ذکر کنند. اگر نامزد محبوب حذف شد، رأیشان هدر نخواهد رفت و به نامزد مطلوب خواهد رسید. علاوه بر از بین رفتن انگیزهٔ رأی‌دهی تاکتیکی، امکان تاکتیکی رأی دادن نیز کاهش می‌یابد. رأی‌دهی تاکتیکی در روش رأی بدیل نیازمند خبرگی و ریسک‌پذیری بالاست. طرفداران نامزد الف برای ضرر رساندن به نامزد ب (نزدیک‌ترین رقیب)، مجبورند از طرفداران یک نامزد ثالث مثلاً ج بخواهند که ب را در رتبهٔ بالاتری قرار دهند (جهت سوء استفاده از نقض معیار یکنوایی). این تاکتیک خلاف عقل سلیم است و شاید جواب ندهد و پیروزی قاطعانه‌تری را نصیب ب کند.
تنوع گزینه‌ها و میانه‌روی
روش رأی بدیل گزینه‌های متنوع‌تری را در اختیار رأی‌دهندگان می‌گذارد و چون مشکل هدررفت و شکستن آرا در آن به حادی سایر نظام‌های اکثریتی نیست، نامزدهای مستقل و احزاب کوچک، مخصوصاً زنان و رنگین‌پوستان، به خود جرئت نامزد شدن می‌دهند. از مزایای آرای منتقل‌شدنی، ایجاد امکان انباشت آرای چند نامزد روی هم است، در نتیجه نامزدانی با علایق گوناگون اما به‌اندازهٔ کافی مشابه، می‌توانند با هم جمع شوند و صاحب یک کرسی نمایندگی شوند.
همچنین این نظام به نامزدانی که بخت اندکی برای انتخاب شدن دارند، این امکان را می‌دهد که از طریق ترجیحات دوم و مابعدشان روی نتیجهٔ انتخابات تأثیر بگذارند. به همین دلیل برخی دانشمندان، مانند دونالد هورویتز، استاد علوم سیاسی دانشگاه دوک، معتقدند که این نظام انتخاباتی بهترین روش برای ترویج میانه‌روی سیاسی و اعتدال است، چون نامزدان علاوه بر جلب نظر طرفدارانشان، باید در صدد جلب اولویت دوم سایر رأی‌دهندگان نیز باشند. بنابراین نامزدان مجبورند برنامه‌ها و سیاست‌هایی را دنبال کنند که نزد اقشار وسیعی از مردم پذیرفته است، نه فقط اقشار خاصی. از این رو، کارزارهای تخریبی و سمپاشی به سوی رقبا، در نهایت به ضرر نامزد تمام خواهد شد چون او را از دریافت ترجیح دوم هواداران نامزد رقیب و رأی‌دهندگان بی‌طرف یا مردد نیز دور می‌کند. با این حال، کارزار تخریبی محو نخواهد شد چون ممکن است برخی نامزدان با هدف زمین زدن نامزد پیشتاز متحد شده باشند. در مجموع در این روش نامزدها بیشتر روی توضیح و تشریح برنامه‌ها، ارزش‌ها، و سیاست‌های خود تمرکز خواهند کرد. انتخابات استرالیا شاهدی بر این مدعاست؛ احزاب بزرگ در استرالیا قبل از برگزاری انتخابات تلاش می‌کنند با احزاب کوچک وارد معامله شوند تا اولویت‌های دوم طرفداران آن احزاب کوچک را نصیب خود کنند. بدین ترتیب نظام رأی بدیل در جهت ارتقای سیاست تعاملی و سازشکارانه مؤثر است. از آن طرف برخی دیگر، نظیر جان فرنکل، استاد دانشگاه پاسیفیک جنوبی در فیجی، معتقدند ادعای افزایش همبستگی در جوامع به‌شدت متکثر (از نظر مذهبی، قومی، نژادی، زبانی و غیره) تا حد زیادی بستگی به ساختارهای اجتماعی و جمعیتی جامعهٔ میزبان دارد. گرچه به‌کارگیری رأی‌بدیل در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در پاپوا گینهٔ نو موفق بود و همبستگی را بین اقوام گوناگون افزایش داد، اما کشور فیجی تجربهٔ رضایت‌بخشی در استفاده از آن نداشت و در نهایت آن را کنار گذاشت.
رأی‌دهی، شمارش، و هزینه‌ها
نیاز به سطحی از سواد برای رأی دادن (رتبه‌بندی نامزدان) و نیز شمارش به‌نسبت دشوار آرا از معایب کلی نظام‌های ترجیحی ذکر شده‌اند. دشواری رأی‌دهی معمولاً منجر به بالا رفتن تعداد آرای مخدوش می‌شود. در انتخابات ۱۹۹۹ فیجی که به روش رأی بدیل انجام شد، ۱۰ درصد آرا مخدوش بود. اگر شمارش آرا دستی باشد، لاجرم اعلام نتایج مدتی طول می‌کشد. برای انتخاباتی که در سطح استان یا ایالت برگزار می‌شوند، مدت جمع‌آوری و شمارش آرا شاید به چند روز برسد. با این حال، زمان لازم برای اعلام نتیجهٔ نهایی در روش رأی بدیل احتمالاً کمتر از مدت زمان لازم برای برگزاری دور دوم انتخابات در نظام‌های دومرحله‌ای است. می‌توان زمان لازم برای اعلام نتایج را با شمارش آرا با ماشین یا برگزاری انتخابات به صورت الکترونیک کاهش داد ولی همهٔ این‌ها نیازمند صرف هزینه است. چنانکه هزینهٔ برگزاری انتخابات شهرداری لندن، انتاریو در سال ۲۰۱۸ به روش رأی بدیل ۱٫۷ میلیون دلار کانادا بود، در حالی که هزینهٔ برگزاری انتخابات قبلی در سال ۲۰۱۴ به روش نخست‌گزینی ۱٫۳ میلیون دلار کانادا بود.
تناسب
رأی بدیل اغلب در حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نماینده به کار می‌رود، به همین دلیل نتایج آن نسبت به نظام‌های تناسبی متوازن و متناسب نیست. حتی گاه ممکن است نظام نخست‌گزینی نسبت به رأی بدیل، نتایج متناسب‌تری را ارائه کند. استفاده از این نظام در حوزه‌های انتخابیهٔ چندنماینده نیز نتایج مطلوبی به همراه نداشته‌است. مجلس سنای استرالیا از ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۶ از این روش در حوزه‌های انتخاباتی چندنماینده استفاده می‌کرد اما بعداً نظام انتخاباتی خود را تغییر داد.
مهم‌ترین ایرادی که ریاضی‌دانان به رأی بدیل می‌گیرند نایکنوایی آن است: اینکه ممکن است رأی بیشتر به یک نامزد به‌جای کمک به او، به ضررش تمام شود یا اینکه رأی کمتر به سودش باشد. نایکنوایی از ویژگی‌های کلی نظام‌های مرحله‌دار — اعم از واقعی و مجازی — است و مختص به رأی بدیل نمی‌باشد؛ مثلاً روش دومرحله‌ای و تک‌رأی انتقال‌پذیر نیز به این مشکل مبتلایند.
معیارهای انتخاباتی
روش رأی بدیل معیار یکنوایی را نقض می‌کند. یکنوایی آن است که رأی باکیفیت‌تر به یک نامزد به‌جای کمک به او، به ضررش تمام شود یا اینکه رأی کم‌کیفیت‌تر به او به سودش باشد. مثال ساختگی زیر این ایراد را تبیین می‌کند.
چهار نامزد به نام‌های صنم، ماهکان، کژال، و دنیز در انتخاباتی با حضور ۲۱ رأی‌دهنده شرکت کرده‌اند. رأی‌دهندگان بر مبنای نحوهٔ اولویت‌بندی نامزدها در برگهٔ رأیشان به چهار دستهٔ «الف»، «ب»، «ج»، و «د» تقسیم شده‌اند. نحوهٔ خواندن جدول به این صورت است که مثلاً در دستهٔ «الف» ۷ رأی‌دهنده، صنم را به عنوان گزینهٔ اول، ماهکان را به عنوان گزینهٔ دوم، کژال را به عنوان گزینهٔ سوم، و دنیز را به عنوان گزینهٔ چهارم مشخص کرده‌اند. هیچ‌یک از نامزدان در شمارش دور اول، اکثریت مطلق (۱۱ رأی) را کسب نکرده‌اند. آخرین نامزد، دنیز، حذف می‌شود و هر سه رأی او به کژال می‌رسد. شمار آرای کژال به ۸ می‌رسد. هنوز هیچ‌یک از نامزدان به اکثریت مطلق نرسیده‌اند؛ در نتیجه ماهکان حذف می‌شود و همهٔ رأی‌هایش به صنم می‌رسد. شمار آرای صنم به ۱۳ می‌رسد و او برندهٔ انتخابات اعلام می‌شود. اما پیش از برگزاری جشن پیروزی توسط صنم و طرفدارانش، کژال خواهان بازشماری آرا می‌شود. در شمارش مجدد آرا مشخص می‌شود که برگه‌های رأی دستهٔ «د» به‌اشتباه چیده شده بودند. در واقع در همهٔ آن‌ها صنم به عنوان ترجیح اول ذکر شده بود. ترتیب درست آرای دستهٔ «د» در جدول خوانش ثانویه آمده است. در ابتدا این تغییر چینش موجب خوشحالی صنم و طرفدارانش می‌شود چون تعداد آرایی که او در آن‌ها به عنوان ترجیح اول ذکر شده به مقدار قابل توجهی افزایش می‌یابد. صنم در دور اول بازشماری صاحب ۱۰ رأی است و فقط به یک رأی دیگر برای تضمین پیروزی نیاز دارد. صنم پیش خود فکر می‌کند که حتماً پیروزی قاطعانه‌تری به دست خواهد آورد. اما در ادامهٔ بازشماری آرا، ورق بر می‌گردد؛ چون دنیز اصلاً رأیی نیاورده است، آخرین نامزد پس از دور اول بازشماری در واقع کژال است. کژال حذف می‌شود و ۵ رأیش به ماهکان می‌رسد و تعداد رأی‌های ماهکان را به ۱۱ می‌رساند. ماهکان برندهٔ جدید انتخابات است.
صاحب‌نظران در نفس وجود نقیصهٔ بالا متفق‌القول‌اند، اما دربارهٔ احتمال وقوع چنین سناریویی در عمل اتفاق نظر ندارند. به گفتهٔ پاتریک بردلی، مجری ارشد برگزاری انتخابات در ایرلند شمالی، طی ۲۲ سال برگزاری انتخابات در آن کشور به روش تک‌رأی انتقال‌پذیر در اندازه‌های بزرگ و کوچک، هیچ مدرک یا نشانه‌ای دال بر وقوع سناریوی بالا «در عمل» به دست نیامده است. کریسپین الارد، ریاضی‌دان بریتانیایی و عضو شورای انجمن اصلاحات انتخاباتی، در یک مطالعهٔ آماری با استفاده از داده‌های یک نظرسنجی انتخاباتی در لندن، احتمال نقض معیار یکنوایی در یک انتخابات چندبرنده به روش ترجیحی را ۰٫۰۲۵ درصد تخمین زده‌است. یعنی اگر انتخابات سراسری در بریتانیا به روش ترجیحی برگزار شود، احتمال بروز سناریوی بالا کمتر از یک مورد در هر صد سال است. برخی پژوهشگران با انجام مطالعات نظری، تخمین الارد را به چالش کشیده‌اند و احتمال بروز این نقیصه را ناچیز ندانسته‌اند. جوزف اورنستاین، از دانشکدهٔ علوم سیاسی دانشگاه میشیگان، و رابرت نورمن، از دانشکدهٔ ریاضی کالج دارتموث، با ارائهٔ یک مدل فضایی احتمال نقض معیار یکنوایی در یک انتخابات رقابتی با روش رأی بدیل و حضور سه نامزد را حول‌وحوش ۱۵ درصد برآورد کرده‌اند. آنان به این نتیجه رسیده‌اند که هرچه انتخابات رقابتی‌تر باشد، احتمال نایکنوایی بالاتر می‌رود.
روش رأی بدیل معیار برندهٔ کندورسه را نقض، ولی معیار بازندهٔ کندورسه را احراز می‌کند. برندهٔ کندورسه نامزدی است که همهٔ نامزدهای دیگر را در رقابت‌های رودررو شکست دهد، البته اگر چنین نامزدی اصلاً وجود داشته باشد. روش رأی بدیل انتخاب برندهٔ کندورسه را تضمین نمی‌کند. اگرچه کارایی کندورسه (احتمال گزیدن برندهٔ کندورسه) در رأی بدیل نسبت به نظام‌های اکثریتی رایج (مثلاً نظام نخست‌گزینی) در مجموع بالاتر است، ولی مثال‌های نقض فراوانی می‌توان یافت که این روش معیار کندورسه را نقض کرده باشد. مثلاً در انتخابات بالا با همان برگه‌های رأی ترجیحی (خوانش اولیه)، ماهکان برندهٔ کندورسه بود چون صنم را ۱۴ به ۷، کژال را ۱۳ به ۸، و دنیز را ۱۸ به ۳ شکست می‌دهد ولی در نهایت صنم برندهٔ انتخابات شد. بازندهٔ کندورسه، نامزدی است که — در صورت وجود — از همهٔ نامزدهای دیگر در رقابت‌های دوبدو شکست می‌خورد. روش رأی بدیل تضمین می‌کند که چنین نامزدی را تحت هیچ شرایطی به عنوان برندهٔ نهایی بر نخواهد گزید. مثلاً در انتخابات بالا با همان برگه‌های رأی ترجیحی (خوانش اولیه)، دنیز بازندهٔ کندورسه است چون از سایر نامزدها با نتیجهٔ مشابه ۱۸ به ۳ شکست می‌خورد.
رأی بدیل معیار استقلال از گزینه‌های نامربوط را هم نقض می‌کند. استقلال از گزینه‌های نامربوط یعنی آنکه اگر نامزد الف بر نامزد ب مرجح است، معرفی یا حذف نامزد نامربوط ج نباید ب را بر الف مرجح گرداند. در انتخابات بالا با همان برگه‌های رأی ترجیحی (خوانش اولیه)، صنم برنده است اما اگر کژال به‌کل از انتخابات حذف شود، ماهکان برنده خواهد بود.
استفاده‌کنندگان
در حال حاضر تنها در دو کشور استرالیا و پاپوآ گینهٔ نو از روش رأی بدیل برای انتخابات مجالس قانونگذاری در سطح ملی استفاده می‌شود. در کشورهای ایرلند و هند از این روش برای انتخابات ریاست‌جمهوری استفاده می‌شود؛ در ایرلند با رأی مستقیم مردم و در هند با رأی نمایندگان مجلس. کشور فیجی سابقهٔ برگزاری انتخابات پارلمانی با روش رأی بدیل را داشته‌است.
آمریکا
رأی بدیل در انتخاب مقامات شهری در حداقل ده شهر آمریکا از جمله نیویورک، سان فرانسیسکو، مینیاپولیس، اوکلند، سینت پل، برکلی، پورتلند، و سان لئاندرو به کار می‌رود.
هشت نوامبر ۲۰۱۶، مردم ایالت مین با ۵۲ درصد موافقت به نظام رأی بدیل آری گفتند. مین اولین ایالت آمریکا بود که مقرر شد اعضای کنگره و نیز فرماندار و اعضای قوهٔ مقننهٔ ایالتی‌اش را از سال ۲۰۱۸ با رأی بدیل انتخاب کند. اما دیوان عالی ایالتی مین این روش را ناقض قانون اساسی ایالت دانست. نظر مشورتی و غیرالزام‌آور دیوان شامل انتخابات فدرال و مقدماتی ایالتی نمی‌شد. قوهٔ مقننه مین متممی تصویب کرد که برگزاری هرگونه انتخابات به روش رأی بدیل تا دسامبر ۲۰۲۱ به تعویق افتد و در صورت عدم اصلاح قانون اساسی ایالت تا آن زمان، قانون اولیه (برگزاری انتخابات به روش رأی بدیل) خودبخود لغو شود. حامیان رأی بدیل موفق شدند با کسب امضاهای لازم قانون جدید را تا زمان برگزاری یک همه‌پرسی در این باره معلق کنند. ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸، مردم مین هم در انتخابات مقدماتی به روش رأی بدیل شرکت کردند و هم با ۵۵ درصد موافقت، بخش‌هایی از متمم تعویق که به انتخابات سراسری ایالتی مربوط نبود را لغو کردند. ۶ نوامبر ۲۰۱۸، برای اولین بار در آمریکا از روش رأی بدیل در سطح یک ایالت برای انتخاب اعضای کنگره استفاده شد. بروس پالیکوین، نامزد متصدی جمهوری‌خواه از حوزهٔ انتخابیهٔ دوم مین، که در دور اول شمارش آرا پیشتاز بود، در نهایت مغلوب جرد گلدن دموکرات شد. در پی برگزاری موفق انتخابات فدرال با رأی بدیل، قوهٔ مقننهٔ مین در ۳۰ اوت ۲۰۱۹ تصویب کرد که انتخابات مقدماتی و سراسری ریاست‌جمهوری نیز در مین به روش رأی بدیل برگزار شود.
برندگان جایزهٔ اسکار بهترین فیلم، جایزهٔ انجمن تهیه‌کنندگان آمریکا برای بهترین فیلم، و جایزهٔ هوگو به روش رأی بدیل انتخاب می‌شوند. رؤسای انجمن روان‌شناسی آمریکا و انجمن علوم سیاسی آمریکا نیز به این شیوه انتخاب می‌شوند.
استرالیا
استرالیا از نظام رأی بدیل به صورت گسترده در سطوح ملی و ایالتی استفاده می‌کند. اعضای مجلس نمایندگان استرالیا از ۱۹۱۹ تاکنون با رأی بدیل از حوزه‌های تک‌نماینده انتخاب شده‌اند. اعضای مجلس سنای استرالیا نیز از ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۶ به همین روش ولی از حوزه‌های چندنماینده انتخاب می‌شدند. رأی بدیل اصولاً از نظام‌های انتخاباتی تک‌برنده است. استفاده از این روش در حوزه‌های چندنماینده باعث شد نتایج انتخابات به قدر کافی متناسب و عادلانه نباشند. در نتیجه کم‌کم از اهمیت و مشروعیت مجلس سنا نزد مردم و سیاستمداران استرالیا کاسته شد. در سال ۱۹۴۸ نظام انتخاباتی مجلس سنا به تک‌رأی انتقال‌پذیر تغییر پیدا کرد. اساس این روش مشابه رأی بدیل است ولی برای انتخابات چندبرنده طراحی شده‌است. از آن به بعد نتایج انتخابات سنا متناسب‌تر و عادلانه‌تر شد و این مجلس جایگاه سابق خود نزد مردم را بازیافت.
بریتانیا
از این روش برای انتخاب رهبران احزاب کارگر و لیبرال دموکرات و نیز رئیس مجلس اعیان بریتانیا و اعضای موروثی آن استفاده می‌شود.
حزب لیبرال دموکرات همواره از به‌کارگیری روش نخست‌گزینی در انتخابات سراسری بریتانیا زیان دیده‌است. سهم این حزب از کرسی‌های پارلمان کمتر از آرای مردمی کسب‌شده‌است. لیبرال دموکرات‌ها همواره خواهان استفاده از نظام تناسبی برای انتخابات بوده‌اند. در انتخابات سراسری ۲۰۱۰ بریتانیا هیچ‌یک از احزاب نتوانست اکثریت مطلق آرا را به دست آورد تا به‌تنهایی دولت حاکم را تشکیل دهد. در پی مذاکرات تشکیل دولت ائتلافی، احزاب محافظه‌کار و لیبرال دموکرات توافق کردند همه‌پرسی تغییر نظام انتخاباتی را برگزار کنند. حزب محافظه‌کار زیر بار تغییر نظام انتخاباتی به روش تناسبی نرفت، در نتیجه حزب لیبرال دموکرات به رأی بدیل رضایت داد. این در حالی است که رأی بدیل از مدت‌ها پیش در مانیفست حزب کارگر بود. در نهایت، مردم بریتانیا در همه‌پرسی تغییر نظام انتخاباتی در ۵ مهٔ ۲۰۱۱، استفاده از روش رأی بدیل برای انتخاب نمایندگان مجلس عوام به‌جای روش نخست‌گزینی را با ۶۸ درصد مخالفت رد کردند.
بوسنی و هرزگوین
جامعهٔ بوسنی و هرزگوین متکثر و به‌شدت قطبی است. نظام حکومتی این کشور از پیچیده‌ترین نظام‌ها در جهان است. مثلاً مقام ریاست‌جمهوری بوسنی و هرزگوین در واقع هیئتی سه نفره از سه قومیت مختلف کشور است: دو نفر (یک بوسنیایی و یک کروات) از نهاد فدراسیون بوسنی و هرزگوین و یک صرب از جمهوری صرب بوسنی. انتخابات ریاست‌جمهوری و دو معاون او در جمهوری صرب بوسنی به روش رأی بدیل صورت می‌گیرد. رئیس‌جمهور صرب بوسنی سوای از نمایندهٔ صرب‌ها در هیئت ریاست‌جمهوری کشور است.
پاپوآ گینه نو
پاپوآ گینهٔ نو از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵ وقتی یکی از قلمروهای استرالیا محسوب می‌شد از روش رأی بدیل برای انتخابات پارلمانی‌اش استفاده می‌کرد (انتخابات ۱۹۶۴، ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲). اما پس از کسب استقلال در ۱۹۷۵، به نظام نخست‌گزینی روی آورد و تا سال ۲۰۰۲ به استفاده از آن ادامه داد. نظام نخست‌گزینی در پاپوآ گینهٔ نو که از لحاظ قومی و نژادی و زبانی جامعه‌ای بسیار متکثر و گونه‌گون دارد (چنانکه ۸۵۰ زبان مختلف در این کشور صحبت می‌شود) به اختلافات قومی و قبیله‌ای به‌شدت دامن زد. در نتیجه، مقامات تصمیم گرفتند که نظام انتخاباتی به همان روش قبلی رأی بدیل برگردد که با ترویج میانه‌روی و اعتدال، انسجام و وحدت را در کشور تقویت می‌کرد. انتخابات سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۲، و ۲۰۱۷ به روش رأی بدیل برگزار شد. رأی‌دهندگان مجاز بودند حداکثر سه نامزد را در برگهٔ رأی رتبه‌بندی کنند.
کانادا
از سال ۲۰۱۶، شهرهای استان انتاریو مخیر شدند روش رأی بدیل را برای انتخابات شهری استفاده کنند. شهر لندن در استان انتاریو اولین (و تاکنون تنها) شهری بود که این روش را اتخاذ کرد و آن را در سال ۲۰۱۸ برای انتخاب شهردار و اعضای شورای شهر به کار بست. رهبر احزاب لیبرال، محافظه‌کار، و دموکراتیک جدید کانادا نیز با رأی بدیل انتخاب می‌شوند.