cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ارمنستان
ادبیات ارمنی
از نخستین آثار برجسته ادب ارمنی می‌توان به پهلوان نامه منظومی به نام داوید ساسونی اشاره نمود. این حماسه، داستان پیکار یک پهلوان ارمنی با سلطه اعراب برای رهایی مردم ارمنستان است. سپس ترجمهٔ برخی ار کتب ارسطو، و آنگاه داستان اسکندر و بعد هم نوشتن کتاب «تاریخ ارمنستان» که این کتاب را موسس خورناتسی نوشته و به زبان‌های فرانسوی و آلمانی و انگلیسی نیز ترجمه شده‌است.
غزل سروده‌های دینی از سده پنجم نقشی مهمی در ادب ارمنی پیدا نمود که بیشتر در آیین‌های مذهبی بکار می‌رفت. نقطه اوج این گونه ادبی اثر عرفانی گریگور نارکاتسی به نام «سوگنامه نارک» است که در سده دهم زایشی نگاشته شده‌است. این شاهکار نارِک یکی از پرخواننده‌ترین اثر نزد ارمنیان تا به امروز است. سوگنامه نارک از سوی آزاد ماتیان به فارسی نیز ترجمه گشته‌است. با آمدن سده دوازدهم سخن ارمنی شاهد برآمدن یکی دیگر از غنایی سرایان خود یعنی نرسس شنورهالی بود. این جاثلیق سوگنامه‌ای در سقوط اِدِسا و سرودهایی «شاراکان‌ها» از خود بجا نهاد. دوره این دو سراینده برجسته یعنی سده ده تا چهارده میلادی را دوره زرین ادبیات ارمنی نام نهاده‌اند.
«عاشق» به زبان ارمنی، گوسان خوانده می‌شود. شعر «عاشقی ارمنی» یکی از عرصه‌های پربار و غنی آفرینش هنری فولکلوریک و ادبی است. شعر عاشقی در ادبیات ارمنی دارای اهمیت فراوانی است و بخش نسبتاً بزرگی از ادبیات شفاهی و مکتوب این ملت را به خود اختصاص می‌دهد. عاشق‌ها مقبول‌ترین و محبوب‌ترین نغمه پردازان و سرایندگان مردم هستند و هنر آن‌ها با توده‌های وسیع مردم نزدیکی و ارتباط معنوی دیرسال و استوار دارد. در سده‌های چهارم و پنجم میلادی ناحیه موسوم به گُقتان از مراکز عمده تجمع گوسان‌های ارمنی بوده‌است. مضمون اشعار عاشوق‌های دوره‌های یاد شده عبارت بود از وصف زندگی اشراف و نجیب‌زادگان، تمجید و تحسین از جود و کرم آن‌ها، تصویر مناظر طبیعی و فصول سال، بیان احساس‌های عاشقانه، توصیف زیبایی و لذت زندگی و در مقیاس اندکی نیز روایت برخی داستان‌های به افسانه آمیخته تاریخی. شعر عاشقی از اواخر سده شانزدهم میلادی به‌طور جدی و چشمگیر در ادبیات ارمنی پا گرفت، در نیمه سده هفدهم در میان توده‌های مردم رواج گسترده‌ای یافت و در سده هجدهم به اوج شکوفایی خود رسید.
معماری ارمنی
معماری ارمنی نوعی معماری خاص است که بیش از ۴۵۰۰ سال توسط ارمنیان بکار گرفته می‌شود. این معماری در طول سالیان دراز دچار تغییر و البته پیشرفت شده‌است. این معماری رابطه مستقیمی با اقلیم و شرایط طبیعی سرزمین کوهستانی ارمنستان، دارد و البته تحت تأثیر مستقیم تاریخ و فرهنگ ملت ارمنی نیز می‌باشد. وجود انواع مختلف سنگ‌های معدنی خصوصاً سنگ توف زیبایی خاصی به این نوع معماری بخشیده‌است. معماری ارمنی مربوط به دوران قدیم، مانند معماری که از زمان سلسله پادشاهی یرواندونی‌ها، آغاز و تا زمان پادشاهی ارمنستان بزرگ ادامه یافت معماری ارمنی دوران اول نام گرفته‌است.
شهرهای شبیه شهرهای امروزی در تاریخ معماری ارمنی که مربوط به دوران اول معماری ارمنستان می‌باشد و در کتاب آناباسیس، کسنوفون نیز نام آن‌ها آمده‌است عبارتند از:
آرماویر، یروانداشات، آرتاشات، واغارشاپات، زاره هاوان، تیگراناکرت آرتساخ، همچنین بناهایی نظیر معبد گارنی، زاره هاوان و شهرهایی نظیر آنی، دارویْنْک، آنی کاماخ، اوشاکان؛ و همچنین بناهای مذهبی مانند باگاوان، باگرواند، آشتیشاد، یِریزا، حلقه معماری آن دوران ارمنستان را نشان می‌دهند.
ژوزف استرزیگوسکی در کتاب «هنر معماری در ارمنستان و در اروپا»، نشان داده‌است که معماری مسیحی قسمتی از ابداعات و ابتکارات خود را به ارمنستان مدیون است. او متذکر شده‌است که ارمنستان و ایران برای معماری جهان مسیحیت همان نقش را داشته‌اند که یونان برای معماری جهان باستان ایفا کرده‌است. ارمنستان که در ارتباط دایم با ایران غیر مسیحی و با معماری ایرانی بوده و می‌دیده‌است که ایران از سدها پیش گنبد می‌ساخته، گنبدی که شکل آن با مذهب زرتشتی و با نیایش آفتاب بی‌ارتباط نیست، این گنبدسازی را از او اقتباس کرده‌است؛ و از آنجا که ارمنستان نخستین کشور خاور زمین بوده که به مذهب مسیحیت گرویده و آن را دین رسمی خود قرار داده‌است یکی از کشورهایی بوده که در اسرع وقت کلیسا سازی در آن رواج فوق‌العاده‌ای یافته‌است. به شرحی که فلیکس تکسیه نوشته‌است:
رقص ارمنی
رقص ارمنی میراثی قدیمی و غنی، متنوع که به جا مانده از هزاره پنجم تا سوم قبل از میلاد در مناطق بالاتر از ارمنستان سرزمینی به نام آیرارات که در آن منطقه باستانی نقاشی‌هایی بر روی سنگ‌نبشته‌ها به جا مانده‌است، که به آن نقاشی‌های رقص می‌گویند که گاهی این نقاشی‌های رقص همراه با انواع خواصی از آلات موسیقی همراه بوده‌است.
رقص سنتی یا رقص محلی در میان جماعت ارمنیان پراکنده (دیاسپورای ارمنی) بسیار محبوب می‌باشد. دیاسپورای ارمنی در کشورهای خود برای ارائه کردن فرهنگ و رقص سنتی ارمنی اقدام به تشکیل گروهای رقص محلی و بین‌المللی کردند.
در رقص ارمنی یک احساس شور، ظرافت و فصاحت خواصی وجود دارد. همه رقصنده‌ها با پوشیدن لباس سنتی یک تجسمی از تاریخ و فرهنگ خود و از داستان‌های اجداد (باستانی) گذشته خود را به ارمغان می‌آورند، و این گونه سعی در نگه داشتن فرهنگ آبا اجدادی خود را دارند. طراحی لباس‌های رقص از عوامل مشترکی از قبیل، سنت‌های مذهبی و زندگی از خانواده‌های قدیمی و سنتی را تجلی می‌کند. رقص محلی و مذهبی ارمنی همیشه با آواز، سرودها و آلات موسیقی سنتی همراه است.
قالی ارمنی
ارمنیان، که جزو نخستین پیروان رسمی مسیحیت (از ۳۰۱ میلادی) هستند، میراث کهن انگاره‌ها و نمادهای فرهنگ و سنت خود را با مفهوم روحانی (نام خانوادگی) آیین جدید تلفیق کردند و در طول روند تکامل نقش‌ها موفق به بیان قوی و آشکار آن‌ها به صورت نمادهای مسیحی شدند. امروزه، آثار هنری به جای مانده و شناخته شده مانند معماری کلیساها، چلیپاسنگها، صفحات تذهیب شده انجیل‌ها، فرسکو، هنر فلزکاری، کندهکاری چوب، سفالگری و نیز هنرهای سنتی دستبافت مانند فرش، گلیم، گلدوزی و غیره تداوم و تکرار این نقش‌های سنتی را به روشنی نشان می‌دهند.
نقش صلیب یا هر نوع نقش نمادین دیگر را نباید و نمی‌توان یک طرح تزیینی محض دانست. فرش‌هایی که به دست ما رسیده حامل آن دسته از نقش‌ها و طرح‌های متغیری است که با ادامه و تکرار زنجیره‌وار سنتی دورهٔ تکامل را طی کرده و سلسله‌وار از نخستین هزارهٔ میلادی تا به امروز در گسترهٔ فرهنگ ارمنی پرورانده شده و سپس از این قلمرو به نواحی دوردست آسیا و نیز اروپا راه یافته‌اند. نقش‌های به اصطلاح تزیینی بخشی از بقایایی که در گسترهٔ نفوذ فرهنگ ارمنی توانسته‌اند تا به امروز از بلایای طبیعی و تخریب عمدی جان سالم به در برند همگی، در یک خط سیر تکامل واحد، مدام تکرار شده‌اند به‌طوری‌که یک نقش مایهٔ اصیل و کهن با گذشت زمان به پختگی و کمال رسیده‌است. نقش‌های صلیب از تعدادی طرح‌های اولیهٔ مشتق شده‌اند و ساختار همگی آن‌ها بر اساس بسط و گسترش صلیب ستارهٔ G۲ و صلیب نماد نور است که ارزش ویژهٔ نمادین دارد. این دو طرح، به منزلهٔ نماد، تجلی ظهور یا رستاخیز مسیح و بهشت را تداعی می‌کنند. دو شکل Տ و Յ از نمادهای مشخص ارمنی هستند. نماد Տ شکل اولین حرف کلمهٔ ارمنی Տէր (تِر) به معنی ذات باری تعالی است و Յ در ارمنی کهن اختصار کلمهٔ «او» به معنای ذات مطلق و نیز اولین حرف کلمهٔ Յիսուս (هیسوس) به معنی مسیح است. این دو حرف نماد ارمنی که در چهار سده پیش از میلاد به‌طور سنتی، به منزلهٔ دافع شَر، کاربرد داشتند حامل معانی متفاوتی بودند که پس از ابداع الفبای ارمنی در سده پنجم میلادی و ترجمهٔ انجیل به زبان ارمنی با مهم‌ترین کلمات مقدس مسیحیت مرتبط شدند. با انتقال این نمادها به آیین جدید امکان حفظ شکل بیرونی و معنای محتوای درونی آن‌ها نیز فراهم آمد. در شکل ظاهری Տ، ارمنیان نه تنها نشانهٔ خدا بلکه تصویر اژدها را نیز مجسم می‌کنند. در ارمنستان یک اژدهای ثانوی و قدیمی‌تر نیز وجود داشته که با برداشتی کاملاً برعکس نماد نیکی، دانایی و نگهبان آب بوده و به منزلهٔ نیرویی که مظهر خنثی‌کنندهٔ بی‌عدالتی و پلیدی است شناخته می‌شده.
موسیقی
موسیقی ارمنی ریشه در چند هزار سال پیش دارد. بر روی تخته سنگ‌های اوغتاسار تصاویری از زمان باستان باقی است که به وضوح نشان دهنده مناظر رقص و آئین‌های خاص همراه با ارائه آوا می‌باشند. آواز و موسیقی مربوط به مراسم دعا و آمادگی برای جنگ در زمان تشکل اتحاد قومی هایاسا و آرمن‌ها در ارمنستان رواج داشت. هزاره نخست پیش از میلاد مملو از تحولات هنر موسیقی و فرهنگ باستان بود. در اینباره شیپور تهیه شده از شاخ گوزن که در حوالی دریاچه سوان پیدا شده‌است گواهی می‌دهد. سنج‌هایی نیز مربوط به سده هفتم پیش از میلاد در تیشبانی یافت شده‌است (مربوط به دوران آیرارات). در همان زمان حکومت آراراتیان موسیقی ارمنی دارای ماهیت پرستشی و دنیوی شد و موسیقی دنیوی در نزد راویان و گویندگان و نقالان و عاشق‌های دوره‌گرد رونق یافت. این رونق و پیشرفت در زمان پادشاهی یرواندیان نیز ادامه یافت و با استحکام جامعه و استواری نظام خانواده‌ها در ارمنستان باستان موسیقی و آواز نیز حالت تخصصی تر پیدا کرد. به ویژه مرثیه خوانی مربوط به مراسم تدفین ترقی می‌کند و به‌تدریج یکی از شیوه‌های موسیقی ادبی ارمنی یعنی آواز خوانی توأم با شعر خوانی متشکل می‌گردد و از روایات و افسانه‌ها داستان‌های مربوط به تاریخ باستان ارمنی و دین اولیه آن‌ها (اسطوره‌شناسی) برای طی روند ترقی خود استفاده می‌شود.
موسس خورناتسی با سخن گفتن دربارهٔ افسانه‌های هایک و بل، (آرام)، آرای زیبا، شامیرام و واهاگن و (دورک آنگق) آن‌ها را گاهی روایت و گاهی آواز و افسانه و گاهی نیز عاشقی می‌نامد.
موسیقی ارمنی در سده‌های ۳ و ۴ پیش از میلاد توأم با تشکل کامل ملت ارمنی دارای ماهیت مختص خود می‌شود. قابل ذکر است که ارمنیان پس از انقراض پادشاهی آراراتیان حدود دو قرن در زمان حکومت هخامنشیان تماس و مناسبت نزدیک با فرهنگ ایران داشتند. از سده ۳ (پیش از میلاد) تمدن یونان باستان تحکیم می‌یابد. از همین دوره نی استخوانی دارای پنج سوراخ در معبد گارنی پیدا شده‌است. با پیدایش حکومت مستقل ارمنی توسط دودمان آرتاشسی در ارمنستان در سده ۲ (پیش از میلاد) فرهنگ ارمنی از جمله موسیقی دوران رونق بی‌سابقه خود را طی می‌کند. آوازهای نظامی و مراسم عیادی به ویژه آوازهای عروسی آوازهای عاشقی و نقالی متحول می‌گردند. غیر از ابزارهای یاد شده ابزارهای موسیقی دیگری چون سازهای ضربه‌ای، بادی و سیمی رواج داشتند. در همین زمان تئاتر هلنیستی در ارمنستان دچار رونق می‌شود و موسیقی مربوط به آن نیز تحول می‌بابد. پس از رسمیت یافتن آئین مسیح در ارمنستان موسیقی ارمنی دچار تحول اساسی می‌شود در کنار آن فرهنگ دنیوی نیز راه رونق خود را می‌پیماید. رقص و آواز مردمی شهری و روستایی از یکدیگر جدا می‌شود و عاشق‌های (دوره‌گرد) بعدها به عنوان تنها نمایندگان هنر موسیقی دنیوی باقی می‌مانند. آواز موسیقی ارمنی با غنی شدن و بهره‌گیری از هنر همسایگان در سده‌های ۶ و ۷ میلادی از حدود ارمنستان خارج می‌شود. در اوایل سده هفتم (میلادی) در زمان خسرو پرویز ساسانی در ایران (در تیسفون) برای مرتب‌سازی تنظیم موسیقی، موسیقی‌دانان ارمنی دعوت می‌شوند. با همکاری آنان (شیوه موسیقی خسروانی) تدوین می‌گردد یکی از موسیقی‌دانان دخیل در این کار (سارکیس یا سرکیس هوروم)، (در ادبیات ایران مشهور به سرکش)، آوازخوان مشهور ارمنی در دربار ایران بود
آشپزی
دربارهٔ تغذیه ارمنیان از دیرباز و از زمان حکومت پادشاهی آراراتیان اطلاعاتی در دست است. پایه و اساس این شیوه تغذیه را از رشته‌های مختلف کشاورزی می‌توان دانست. در ارمنستان باستان تاکستان‌های بزرگی وجود داشت و پرورش درخت انگور (مو) از اهمیت خاصی برخوردار بود. حفاری‌های دژ وان، مانازگرد، تیشبانی و شراب‌خانه آرنی-۱، گواه بر این امر هستند. در کنار کار زراعت و مزرعه داری انواع مختلف دامداری‌ها نیز رواج داشت. محصولات مختلف کشاورزی و دامداری همراه با گیاهان طبیعی در دشت‌ها که به صورت خود رو در دسترس مردم سرزمین اَرمن بود. پایه و اساس شیوه خورد و خوراک و تغذیه آنان را فراهم کرد.
انواع غذاهای گوشتی نیز در داخل تنور پخته می‌شد گوشت اصلی که ارمنیان استفاده می‌کردند از نوع گوشت گوسفند و گاو بوده‌است. روستائیان گوشت را در داخل ظروفی از جنس مس یا برنج موسوم به «تاباک» نوعی ماهی تابه سرخ می‌کردند. یکی از غذاهای مطلوب و رایج که تاکنون نیز رواج فراوان دارد انواع کباب‌ها بود. ارمنیان از زمان باستان گوشت گوساله و گوسفند را بر روی آتش کباب می‌کردند و برای این کار از شاخ یا تَرکه درختان به عنوان سیخ استفاده می‌شد؛ و بعدها این تَرکه‌ها جای خود را به سیخ فلزی داد. گاهی نیز گوشت کامل دام را در میان سنگ‌های داغ می‌گذاشتند و با همان گونه سنگ‌ها آن را می‌پوشاندند و غذای بسیار لذیذی به نام «خوروو» (به لاتین: khorov) بدست می‌آمد. ارمنیان از دیرباز مواد غذائی خود را برای فصل زمستان کنار می‌گذاشتند و برای این کار تا امروز هم گوشت گوسفند و گوساله، ماهی و پرنده را نمک سود کرده با مهارت ویژه نگهداری می‌کردند. ارمنیان استاد نمک‌سود کردن انواع گوشت هستند. در زبان ارمنی واژه‌ای به صورت «خوزا پوخت» وجود دارد که به معنی گوشت خوک نمک سود شده می‌باشد. ارمنیان اهل واسپوراکان استادان مسلم تهیه کالباس دود داده بودند. انواع کنسرو گوشت برای فصل زمستان تهیه می‌شد که به آن «تهال» می‌گفتند. گوشت پخته گوسفند را در کوزه‌ها قرار داده و در آن را به دقت می‌بستند و در خاک چال می‌کردند.
جشن‌های ارمنی
آیین‌های کلیسای رسولی ارمنی و «پاتاراک» (پاتاراک در ارمنی یعنی هدیه و عطا. مراسمی است در کلیسای ارمنی که در آن نان و شراب قرمز را به یادگار جسم و خون مسیح، برای تبرک و پیوند با مسیح به دینداران داده می‌شود) مقدسی که به مناسبت‌های ویژه و در روزهای یکشنبه برگزار می‌شود، مختص جشن‌ها یادبودها و مناسبت‌های گوناگون است. از این دیدگاه، کلیسا روزهای خود را به سه گروه بخش می‌کند:(روزهای جشن، روزهای مقدس و روزهای پرهیز)
جشن‌ها نیز به نوبه خود دارای بخش‌های زیر هستند:(جشن‌های مسیحایی که ویژه رویدادهای زندگی عیسی مسیح است، جشن‌های مریم خدازای مقدس، جشن‌های کلیسایی و جشن‌های ملی و دینی). جشن‌های کلیسای ارمنی مانند:ناخادُناک به معنی پیش جشن، ناواگاتیک، جراگالویتس به معنی چراغ افروزی، سورب دزنوند به معنی جشن میلاد مسیح، جرااُرهْنِک به معنی تبرک آب، مِرِلوتس به معنی یادبود مردگان، مِتس باس به معنی روزه بزرگ، میجینک به معنی میانگان، تساقکازارد (دزاقکازارد) به معنی گل‌آرایی، زادیک، هامبارتسوم به معنی عروج و خاقوق اورهنک به معنی تبرک انگور را نام برد.
جشن‌های مهم کلیسای حواری ارمنی و همچنین از جشن‌های مشترک ایرانیان و ارمنیان است را می‌توان به:وارداوار، ناواسارد، دیاراندآراج و باریگندان را نام برد.
ورزش
مدال‌های ارمنستان در بازی‌های المپیک تابستانی
آبشار مک‌دیارمید
آبشار مک‌دیارمید (به انگلیسی: McDiarmid Falls) آبشاری است که در بریتیش کلمبیا، کانادا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۱۰ m است.
دایره مینا
دایرهٔ مینا فیلمی ایرانی محصول سال ۱۳۵۳ به کارگردانی داریوش مهرجویی است. این فیلم پنجمین فیلم داریوش مهرجویی و دومین فیلم رنگی او و دومین کار مشترک او و غلامحسین ساعدی است. فیلم به مدت سه سال توقیف بود و سرانجام در ۱۳۵۶ پروانهٔ نمایش گرفت و در جشنواره پاریس در ۱۹۷۷ (پاییز ۱۳۵۶) و سپس در برلین به نمایش درآمد و جوایزی نیز از این دو جشنواره دریافت کرد. اکران عمومی آن در ایران در ۲۳ فروردین ۱۳۵۷ آغاز شد. توقیف چند ساله فیلم و موضوع متفاوت و جسورانه‌اش به همراه استفاده از ستاره‌های سینمای تجاری مانند فروزان، «دایرهٔ مینا» را به جنجالی‌ترین ساختهٔ مهرجویی تا آن زمان تبدیل کرد. این فیلم محصول مشترک تل‌فیلم، شرکت سینمایی و فیلم‌بردای ایران، وزارت فرهنگ و هنر و شرکت تعاونی سینماگران ایران است. این فیلم پس از تأسیس سازمان انتقال خون ایران ساخته شد.
خلاصهٔ داستان
پسر جوانی به نام علی (سعید کنگرانی) که با خانواده‌اش در محله‌های حاشیه‌نشین تهران زندگی می‌کند، پدر بیمارش (اسماعیل محمدی) را برای معالجه به بیمارستان بزرگی می‌برد. نمی‌تواند پدرش را بستری کند و در پیاده‌رو کنار نرده‌های بیمارستان چند روزی را سپری می‌کنند تا این که با شخصی به نام سامری (عزت‌الله انتظامی) روبه‌رو می‌شوند. پدر از او کمک می‌خواهد، سامری به پدر و پسر می‌گوید که اگر می‌خواهند به سادگی پول زیادی به دست آورند فردای آن روز صبح زود ساعت شش سر چهارراه منتظر او باشند. صبح روز بعد سامری، علی و پدرش را سوار کامیونی می‌کند که چند نفر دیگر در آن هستند. آن‌ها نمی‌دانند برای چه و به کجا می‌روند و پرسش‌های‌شان بی پاسخ می‌ماند. در آزمایشگاه پدر متوجه می‌شود که می‌خواهند از او خون بگیرند او اعتراض می‌کند و اجازه نمی‌دهد از او خون بگیرند ولی از علی خون گرفته می‌شود و سامری در مقابل ۲۰ تومان به او می‌دهد. سامری دلال خون است و خون مستمندان و معتادان را ارزان می‌خرد و به بیمارستان‌ها می‌فروشد. علی طی رفت‌وآمد به بیمارستان با راننده آمبولانس به نام اسماعیل (علی نصیریان) و پرستار جوانی به نام زهرا (فروزان) آشنا می‌شود. سامری از پسر می‌خواهد برای او کار کند و برای آزمایشگاه خون‌گیری دهندهٔ خون جمع‌آوری کند و بدین ترتیب علی تبدیل به یکی از پادوهای سامری می‌شود. حال پدر روز به روز وخیم‌تر شده تا این که می‌میرد. علی در این کار روز به روز جلوتر می‌رود و زندگی تازه‌ای را شروع می‌کند.
فیلم‌نامه
بعد از فیلم «گاو» که اقتباسی بود از مجموعه داستان‌های غلامحسین ساعدی به نام عزاداران بیل، دایره مینا دومین فیلمی است که مهرجویی براساس داستانی از ساعدی و با همکاری و مشارکت او ساخت. فیلم‌نامهٔ دایرهٔ مینا اقتباس شده از داستان «آشغالدونی» از مجموعه داستان‌های گور و گهواره است. به گفته جواد طوسی «مهرجویی در «دایرهٔ مینا»، به یک واقع‌گرایی ناب اجتماعی دست می‌یابد. سهم عمده‌ای از این موفقیت -هم‌چون فیلم «گاو» - از نوشتهٔ غلامحسین ساعدی است.» غلامحسین ساعدی در بازنویسی و حتی هنگام ساخت فیلم با مهرجویی و گروه همکاری می‌کرد. انتظامی (بازیگر نقش سامری) در این باره می‌گوید: «به هر حال در کار با مهرجویی، روال مانند همیشه بود و بحث دربارهٔ چندوچون شخصیت سامری و ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری او؛ منتها این بار دکتر ساعدی هم بود و با ساعدی هم هر وقت داستانی از او را کار می‌کردم، وضع همین‌طور بود. همیشه با دکتر ساعدی صحبت می‌کردم و از او هم کمک می‌گرفتم.» تغییراتی که فیلم نسبت به داستان دارد عمدتاً یا به ضرورت‌های هنری است یا به دلیل شدیدتر بودن ممیزی در سینما نسبت به کتاب است. جواد طوسی در پانویس مقاله‌ای که دربارهٔ فیلم شیرک مهرجویی نوشته‌است می‌نویسد: «ساعدی در داستان «آشغالدونی»، با مطرح کردن همکاری علی با مأموران ساواک در جهت لو رفتن و دستگیری دکتر معترض بیمارستان، به سقوط کامل شخصیت علی تأکید دارد؛ ولی مهرجویی در «دایرهٔ مینا»، به لحاظ عدم امکان بیان صریح این مطلب در آن زمان، اوج سیر قهقرایی شخصیت علی را، با بی‌تفاوتی او در قبال مرگ پدرش به تصویر می‌کشد.» امید روشن‌ضمیر در این‌باره می‌نویسد: «مهرجویی در اقتباس این داستان، همان سبک واقع‌گرایانهٔ ساعدی را اختیار کرده‌است و وقایع را بدون حشو، با تکنیکی حساب‌شده، نمایش می‌دهد. به خاطر شرایط دوران تهیهٔ فیلم، قسمت خبرچین شدن علی کنار گذاشته شده و در عوض، داستان دکتر جوانی به آن اضافه شده که سعی می‌کند آزمایشگاه خونی دایر کند تا نفوذ دلال خون را که خونِ آلوده به بیمارستان می‌فروشد، از بین ببرد.»
نمایش و پس از آن
دایره مینا در ۱۳۵۳ ساخته شد اما پروانه نمایش نگرفت. تا آن که سرانجام در ۱۳۵۶ پروانهٔ نمایش گرفت و خیلی زود در جشنوارهٔ پاریس (پاییز ۱۳۵۶) به نمایش درآمد و در زمستان همان سال (۱۹۷۸) در جشنوارهٔ برلین هم نمایش داده شد. اما اکران عمومی آن در روز ۲۳ فروردین ۱۳۵۷ در سینما آتلانتیک و دیانا در تهران بود که مورد توجه تماشاگران و منتقدین قرار گرفت. «نمایش دایرهٔ مینا پس از تأخیری چهار ساله، پنج هفته در سینما آتلانتیک و شش هفته در سینما دیانا روی پرده بود و بیش از ۱۶ میلیون ریال کارکرد داشت. فیلم صرفنظر از اینکه با اقبال عمومی مواجه شد، تحسین صاحب‌نظران و منتقدان را نیز کسب کرد.»
جایزه‌ها
دایرهٔ مینا در جشنواره‌هایی متعددی از قبیل پاریس، برلین، وایادولید (اسپانیا)، سینماتک اونتاریو (کانادا)، موزهٔ هنرهای زیبای بوستون (آمریکا)و جشنواره فیلم بین‌المللی هنگ کنگ (هنگ کنگ به نمایش درآمد و جوایزی را نصیب خود کرد.
اخبار جنبی
حضور فروزان چه از نظر منتقدین که انتظار نداشتند بازیگری از سینمای تجاری و موسوم به فیلم‌فارسی در فیلم روشن‌فکرانه‌ای از مهرجویی بازی کند و چه از نظر عموم مردم جالب و خبرساز بود. در مجلهٔ اطلاعات هفتگی، شمارهٔ ۱۶۶، آذرماه ۱۳۵۲، می‌خوانیم: «چند روز قبل، عده‌ای از هنرمندان وزارت فرهنگ و هنر و تلویزیون ملی ایران برای تهیهٔ صحنه‌هایی از فیلم «دایره مینا» به مشهد آمده بودند. از جمله این هنرمندان، عزت‌اللّه انتظامی هنرپیشه ارزنده سینما و تئاتر بود. انتظامی را در سالن هتل یافتم و با او به گفتگویی کوتاه نشستم. از انتظامی دربارهٔ انتخاب فروزان، ستارهٔ مشهور سینما، برای ایفای نقش در «دایرهٔ مینا» پرسش کردم و او گفت: «ما هنرپیشگان خوبی در سینما داریم. اما متأسفانه آنگونه که می‌بایست از آن‌ها بهره‌برداری نکردیم. فروزان برخلاف کاراکترهای قبلی‌اش که مجبور بود تجارتی بازی کند، در حال حاضر و در این مدت کوتاه همکاری با ما ثابت کرده‌است که خیلی بهتر و راحت‌تر در قالب شخصیت‌های مختلف ظاهر می‌شود.» انتظامی همچنین در این‌باره می‌گوید: «وقتی در مشهد برای فیلم‌برداری می‌رفتیم، به خاطر حضور فروزان، غلغله می‌شد. به‌نحوی که ناگزیر بودند پس از فیلمبرداری او را با ماشین اسکورت کنند و به اقامتگاهش برسانند. می‌گفتند مهرجویی به این دلیل او را انتخاب کرده که فروش فیلم تضمین شود، در حالی که واقعیت چیز دیگری بود.» مهرجویی نیز در گفت‌گو با ایرج صابری در این باره گفته‌است:
در یکصد و نود و دومین برنامه سینماتک خانه هنرمندان ایران فیلم «دایره مینا» به روی پرده رفت و در این مراسم مجید رجبی معمار، مدیرعامل خانه هنرمندان ایران، و علی اکبر پورفتح الله، مدیرعامل سازمان انتقال خون ایران، «دایره مینا» را فیلمی اثرگذار در شکل‌گیری سازمان انتقال خون دانستند.
گفته‌های صاحب‌نظران
«دایرهٔ مینا اگر پخته‌ترین کار مهرجویی نباشد، بدون تردید روشن‌ترین و ساده‌ترین فیلم اوست؛ فیلمی است که اگر هشدار نمی‌دهد، دست‌کم، لالایی هم نمی‌خواند…طلعت میرفندرسکی به عنوان تدوین‌گر، شناختی دقیق از ریتم فیلم دارد و مونتاژش با حرکت خط قصه هماهنگی نسبی ولی منطقی دارد. هوشنگ بهارلو در مقام مدیر فیلمبرداری، همچنان کاری درخشان ارائه می‌دهد؛ مخصوصاً در صحنه‌های خارجی و نماهای باز… فرشید مثقالی که پس از تیتراژ بامعنی «آقای هالو»، این‌بار صحنه‌آرای فیلم است که خود امتیاز دیگری است برای آن.» « «دایره مینا» یک اثر سینمایی سست، کم مایه و -در چند مورد- جعلی است. فیلم تنها در ده پانزده دقیقهٔ اول (تا معرفی دکتر داوودزاده) گیرایی دارد، زیرا ما را در برابر تعدادی انسان معتاد، از ریخت افتاده، کپک‌زده و مضمحل قرار می‌دهد که برای قوت روزانه‌شان شیرهٔ جان خود را می‌فروشند و بی‌پناهی آن‌ها قلب تماشاگر را به درد می‌آورد.» «فیلم «دایرهٔ مینا» به نوعی از سینما که من آن را «سینمای مستقیم» (نه «سینما حقیقت» و نه «سینمای مستند») می‌نامم، وابسته است. ویژگی سینمای مستقیم در این است که کندوکاو در علت‌ها و معلول‌ها به‌طور موازی پیش می‌رود.» « «دایرهٔ مینا» تاول چرکین و دردناکی است که با نیشتر واقع‌نگری غلامحسین ساعدی نویسندهٔ اصل داستان و سناریو و هوشیاری و آگاهی داریوش مهرجویی -به عنوان سازندهٔ فیلم- می‌ترکد و عفونت آن نفس کشیدن را مشکل می‌سازد.» « «دایرهٔ مینا» محاسن بسیاری هم دارد که ناشی از تیزهوشی و دید تصویری فیلمساز است که البته به یاری فیلمبرداری خوب هوشنگ بهارلو، نتیجهٔ ثمربخشی به‌بارآورده و همین مسئله فیلم را اثری درخور تعمق، دیدنی و قابل احترام نشان می‌دهد.» «پیشتر می‌دانستم که داریوش مهرجویی (سازندهٔ فیلم‌های «گاو»، «هالو» و «پستچی») بدون شک، بهترین کارگردان ایرانی و ریشه‌دارترین آنان است. با دیدن «دایرهٔ مینا» که تمثیلی است در قالب فیلم، در این اعتقاد خود، راسخ‌تر می‌شویم.» «فیلم ایرانی «دایرهٔ مینا» به کارگردانی داریوش مهرجویی که چندین سال پیش‌ساخته شده و از همان ابتدا توقیف شده بود، امروز در پابلیک تئاتر به نمایش درآمد. وقتی مجوز خروج از کشور فیلم صادر شد، به شک افتادم که صدور چنین مجوزی برای این است که گفته شود هنرمندان در ایران، آزادی دارند، چون شاه در معرض انتقادهای فزاینده‌ای در خارج از کشور بود و این انتقادها به خاطر خط مشی سیاسی وی در ایران، صورت می‌گرفت.» «این فیلم ناامیدانه و این بازخواست صریح از زیباترین آثاری است که تاکنون ساخته شده‌است.» «نخست -و بیش از هر چیز- باید گفته شود که این فیلم شگفت‌انگیز است. فیلمبرداری آن را هوشنگ بهارلو انجام داده و یکی از بهترین کارهایی است که امسال دیده‌ام.»
تیبو پینو
تیبو پینو (Thibaut Pinot؛ زادهٔ ) یک دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز تور دو فرانس ۲۰۱۴ اشاره کرد.
باب ویتینگهام
باب ویتینگهام (Bob Whittingham؛ ۱۸۸۸ – June 9, 1926) یک بازیکن فوتبال بود.
تایهی، آیداهو
تایهی (به انگلیسی: Tyhee) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بانوک، آیداهو واقع شده‌است. تایهی ۱٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۶۰٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گلندو، وایومینگ
گلندو شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۵ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
اگراهرا، هانسور
اگراهرا، هانسور (به انگلیسی: Agrahara, Hunsur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
یوشی‌هیرو تاکاهاشی
یوشی‌هیرو تاکاهاشی (Yoshihiro Takahashi؛ زادهٔ September 18, 1953) یک مانگاکا اهل ژاپن است.
بهمنیاری غربی
بهمنیاری غربی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گناوه استان بوشهر ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان حیات داوود قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۹۱نفر (۲۲خانوار) می‌باشد. اهالی این منطقه لُرتبار بوده و به زبان لری صحبت میکنند.
روپی
روپـِی (به انگلیسی و فرانسوی: stylobate) صُفّه‌ای سنگی که روی بقیهٔ صُفّه‌های بخشِ پی در نیایشگاه‌های یونان باستان قرار می‌گرفت.
در معماری سبک دوری و ایونی، پی‌سازی بیرون از زمین (سرپی) از سه لایه تشکیل می‌شد. فوقانی‌ترین لایه روپی و زیرین‌ترین لایه بُن‌پی نام دارد.
روپی، که کف نیایشگاه را تشکیل می‌دهد، جایی است که ستون‌ها بر روی آن قرار می‌گیرند.
هر یک از سه صفهٔ سنگیِ سرپی به‌مرور کوچک‌تر ساخته می‌شدند. با این سبک پی‌سازی، پله‌هایی برای ورود به نیایشگاه به‌وجود می‌آمد.
حکمرانی بروجرد، لرستان و خوزستان
حکمرانی بروجرد، لرستان و خوزستان که با نام‌های دیگری مانند ایالت بروجرد، لرستان و خوزستان نیز ثبت شده‌است نام یک منطقه جغرافیایی و حکومت محلی در بخشی از دوره قاجاریان بوده‌است که تقریباً منطبق با استان‌های لرستان، خوزستان و ایلام امروزی به اضافه بخش‌هایی از چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، اصفهان، مرکزی،همدان و کرمانشاه بوده‌است. این حکمرانی توسط محمدتقی حسام‌السلطنه فرزند فتحعلی‌شاه قاجار ایجاد و اداره شد. بروجرد مرکز حکومتی «حکمرانی بروجرد، لرستان و خوزستان» بود و به همین دلیل بناهای متعددی در آن ایجاد شد. حکمرانی بروجرد، لرستان و خوزستان تا اواخر دوره قاجار و عمدتاً با نام «ولایت بروجرد و لرستان» با مرکزیت بروجرد به عنوان حاکم‌نشین این ولایت ادامه یافت. در سال ۱۳۱۸ ه‍.ق حکمرانی بروجرد، لرستان، خوزستان و بختیاری و ایلات و قشون مناطق مذکور به ابوالفتح میرزا سالارالدوله سپرده شد.
شکل‌گیری حکمرانی
در سال ۱۲۲۴ ه‍.ق فتحعلی‌شاه قاجار حکومت بروجرد و مضافات آن شامل سیلاخور (جنوب بروجرد و دورود) و جاپلق (مناطق ازنا، الیگودرز، شازند، شهرستان گلپایگان، خوانسار، خمین و داران) را به فرزندش محمدتقی‌میرزا سپرد. طی سال‌های بعد، برادر حسام السلطنه، محمودمیرزا حاکم نهاوند و لرستان و خوزستان بود؛ اما به دلیل اهمال وی، نواحی لرستان و خوزستان از تسلط حکومت مرکزی خارج شده بودند. در سال ۱۲۴۲ ه‍.ق محمدتقی میرزا با تقدیم یکصد و بیست هزار تومان پیشکش به دربار و با گلایه از سهل انگاری محمودمیرزا، باعث شد تا علاوه بر حکومت بروجرد، حکمرانی دو ولایت لرستان و خوزستان نیز به وی سپرده شود و به این ترتیب «حکمرانی بروجرد، لرستان و خوزستان» ایجاد شد و بروجرد مقر حکومتی این ناحیه شد و یک سال بعد نیز لقب حسام‌السلطنه از سوی دربار به وی اهدا شد.
رویدادهای تاریخی
طی سال‌های حکومت حسام السلطنه بر «حکمرانی بروجرد، لرستان و خوزستان» درگیری‌های متعددی بین این حکمرانی و نواحی مجاور روی داد که منجر به گسترش قلمرو یا کوچک شدن حکمرانی مذکور شد. بین سال‌های ۱۲۴۶ تا ۱۲۴۸ قمری درگیری‌هایی بین حسام السلطنه حاکم «بروجرد، لرستان و خوزستان» با محمدحسین میرزا حشمت‌الدوله فرزند محمدعلی‌میرزا دولتشاه حاکم کرمانشاه درگرفت که در نتیجه آن، حشمت‌الدوله، با اهدای مبالغی به دربار تهران و جلب رضایت آنها، لرستان را تصرف کرد و به قلعه خرم‌آباد وارد شد. حسام‌السلطنه برای مبارزه با حشمت‌الدوله عازم کرمانشاه شد اما همزمان شیخعلی‌میرزا برادر حسام السلطنه که حکمران ملایر و تویسرکان بود، در حمایت از حشمت‌الدوله، به بروجرد تاخت و در غیاب حسام‌السلطنه، خانواده وی را محاصره کرد و به این ترتیب، حسام‌السلطنه ناچار به بازگشت به بروجرد و مبارزه با شیخعلی‌میرزا شد که در نهایت حسام‌السلطنه رقیب خود را شکست داد. حسام السلطنه در محرّم ۱۲۴۶ برای سرکوب حشمت‌الدوله به خرم‌آباد رفت اما شکست خورد و ناکام به بروجرد بازگشت. فتحعلی‌شاه، حسام‌السلطنه و محمدحسین‌میرزا و شیخعلی‌میرزا را احضار کرد و با وساطت بین آنها، دستور داد تا حشمت‌الدوله خسارات وارد بر حسام‌السلطنه را جبران نماید. با گذشت یک سال و عدم پرداخت غرامت، مجدداً حسام‌السلطنه به خرم‌آباد حمله کرد و قلعه آن شهر را که در اختیار نصراللّه‌میرزا بود محاصره کرد. همزمان، حشمت‌الدوله با سپاه خود از کرمانشاه به بروجرد تاخت و حسام‌السلطنه به ناچار در محرّم ۱۲۴۸ از محاصره قلعه خرّم‌آباد دست برداشت و به بروجرد بازگشت. طی نبردهای متعددی که صورت گرفت، حسام السلطنه بخش زیادی از نیروهایش را از دست داد و ۴۵ روز در بروجرد در محاصره حشمت‌الدوله قرار گرفت. سرانجام فتحعلی‌شاه، غلامحسین‌خان سپهدار را به عنوان حاکم ولایت بروجرد به آن شهر گسیل کرد تا ضمن منع حشمت‌الدوله از ادامه محاصره، حسام‌السلطنه را به تهران بفرستد. هرچند حسام السطلنه چهار ماه بعد مجدداً به حکومت بروجرد بازگشت اما مدت زیادی دوام نیاورد و سرانجام به تهران بازگشت. در سال ۱۲۵۰ ه‍.ق حسام‌السلطنه با فتحعلی شاه عازم فارس شد ولی شاه در میانه راه درگذشت. با موافقت حسینعلی میرزا فرمانفرما حسام‌السلطنه فرزند فتحعلی شاه که مدعی حکومت بود مجدداً به حکومت بروجرد، لرستان و خوزستان بازگشت. با به سلطنت رسیدن محمدشاه، حسام‌السلطنه از فرمانفرما فاصله گرفت و راهی تهران شد. از مهم‌ترین وقایع نهاوند در سال‌های بعد قیام شاهزاده محمد میرزا خزایی در سال ۱۳۰۴ بود که نهایتاً در سال ۱۳۰۵ با اعدام وی و هواداران او به همراه چند تن از فرزندان این شاهزاده قاجار پایان گرفت،
فرودگاه محلی وینر
فرودگاه محلی وینر   (به زبان بومی: Bob Wiley Field) یک فرودگاه همگانی باربری  است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۳۷۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
یوهانس ویلهلم ینسن
از ینسن به عنوان بزرگ‌ترین ادیب دانمارکی قرن بیستم یاد می‌شود. او در سال ۱۹۴۴ موفق شد جایزه نوبل ادبیات را به دست آورد. یکی از خواهران او به نام ثیت ینسن نیز از پرآوازه‌ترین و در عین حال جنجال برانگیزترین نویسندگان اوایل شکل‌گیری جریانات فمنیستی بود.
زندگی
او در یک روستا در شمال یوتلاند دانمارک به دنیا آمد. پدرش یک دامپزشک بود و همین دلایل باعث شد او دریک محیط روستایی رشد و نمو پیدا کند. در زمانی‌که به تحصیل پزشکی در دانشگاه کپنهاگ مشغول بود برای تأمین مخارج تحصیل خود شروع به نویسندگی کرد. پس از سه سال تحصیل او تصمیم به تغییر شغل گرفت و به‌طور کامل وقت خود را روی ادبیات گذاشت.
باشگاه فوتبال کاوه تهران
باشگاه فوتبال کاوه تهران  یک باشگاه فوتبال ایرانی در شهر تهران بود که وابسته به شهرک صنعتی کاوه بوده‌است.
این باشگاه در سال ۲۰۰۸ تأسیس شده و در سال ۲۰۱۲ امتیاز آن به باشگاه فوتبال یادآوران شلمچه واگذار شد.
ولی ویو، شهرستان ویچیتا، تگزاس
ولی ویو، شهرستان ویچیتا، تگزاس (به انگلیسی: Valley View, Wichita County, Texas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویچیتا، تگزاس واقع شده‌است.
خصوصیات
ولی ویو ۳۰۶٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترابری کودک
ترابری کودک به روش‌های نقل و انتقال کودک گفته می‌شود. این روش‌ها در فرهنگ‌ها و زمان‌های مختلف متفاوت بوده است.
از رایج‌ترینِ این روش‌ها می‌توان به انتقال با کالسکه، صندلی ماشین نوزاد، بند، گهواره، کوله پشتی، سبد و حامل دوچرخه اشاره کرد.
دهستان خاوومیرآباد
دهستان خاوومیرآباد نام دهستانی در بخش خاوومیرآباد شهرستان مریوان، استان کردستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰٬۸۸۸ نفر (۲٬۹۵۳ خانوار) بوده‌است. راه روستایی خاو و میرآباد در سال ۱۳۹۶ توسط شرکت آبراه سیروان زاگرس و به سرپرستی ((مهندس سامان قادری)) به بهره برداری رسید.
بازی نقش‌آفرینی
بازی نقش‌آفرینی که اغلب به صورت مخفف RPG نوشته می‌شود، بازی است که در آن گیمر نقش یک شخصیت خیالی (و بعضاً حقیقی) را به عهده گرفته و با آن به انجام بازی می‌پردازد و عملکرد شخصیت در بازی را بر اساس صفات شخصیتی خود تعیین می‌کند و موفقیت و شکست آن با سیستم و قوانین بازی مرتبط است، و بوسیله آن می‌توان قدرت‌ها یا توانایی‌های شخصیت را براساس قوانین بازی افزایش و کاهش داد. در بازی نقش‌آفرینی بازیبازها آزادی عمل در اختیار دارند، تصمیمات و انتخاب‌های آن‌ها مسیر و نتیجه بازی را رقم می‌زند.
هوسمورچه‌ها
هوسمورچه‌ها نام یک سرده از تبار سنجاب زمینی است.
لی مورین
لی مورین فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا است که در September 9, 1952 میلادی در منچستر، نیوهمپشایر زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۱۰ حضور داشته است.
آیگون
آیگون (به لاتین: Aigun) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در هیلونگ‌جیانگ واقع شده‌است.
ابرتیلری
ابرتیلری (به انگلیسی: Abertillery) یک شهرک در ولز است که در بلاینای گونت واقع شده‌است. ابرتیلری ۱۱٬۶۰۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر Royat خواهرخواندهٔ ابرتیلری هست.
پلتنی ویزد
پلتنی ویزد یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کلادنو واقع شده‌است. پلتنی ویزد ۱٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۴ نفر جمعیت دارد و ۴۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمد حاج‌حسینی
محمد حاج‌حسینی (۸ فروردین ۱۳۲۱ – ۱۰ اسفند ۱۴۰۱) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران بود.
آبشار مک‌گالیارد
آبشار مک‌گالیارد (به انگلیسی: McGalliard Falls) آبشاری است که در کارولینای شمالی، ایالات متحده آمریکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۴۰ ft است.
یک‌ریختی گراف
دو گراف که تعداد یکسانی رأس دارند و این رأس‌ها نیز به صورت مشابهی به یکدیگر متصل گشته‌اند، یکریخت نامیده می‌شوند.
تعریف
دو گراف یکریخت اند اگر و فقط اگر تابعی یک به یک و پوشا به صورت
بین مجموعه رئوس دو گراف G و H وجود داشته باشد به طوری که uv \in E(G) ، اگر و فقط اگر
.در این صورت دو گراف G و H را یکریخت گویند و می‌نویسند: G \cong H.
مثال
دو گراف زیر با این که ظاهر متفاوتی دارند اما با هم یکریختند.
تعیین یکریختی (Isomorphism)
برای تعیین یکریخی دو گراف باید به چند مورد توجه شود:
برای مثال در شکل نشان داده شده این دو گراف یک ریخت‌اند.
چگونه بفهمیم که دو گراف یکریخت اند؟
بعد از مشاهده تعداد یال‌ها، راس‌ها، درجهٔ هر راس و نظیر کردن دو گراف به یکدیگر، می‌گوییم این دو گراف شرایط هم ریختی را دارند. (شرط لازم) اکنون باید هر راس گراف به دیگری نظیر شود. برای مثال در گراف رو برو: راس u1 دارای درجهٔ ۳ است، با دو راس درجهٔ ۲ (یعنی u5 و u4) و با یک راس درجهٔ ۳ (یعنی u3) همسایه است. نظیر این راس در گراف H می‌تواند راس v1 باشد چون این راس دقیقاً همهٔ خصوصیات راس u1 را دارد. همین مسیر را ادامه می‌دهیم. اگر در پایان کار مشاهده شد که همهٔ راس‌ها در دو گراف دو به دو نظیر اند می‌گوییم این دو گراف یک ریخت‌اند. (شرط کافی)
سیمون ویتلی
سیمون ویتلی (۱۹۷۰-تاکنون) عکاس مستند و سنگاپوری است. وی دوران نوجوانی و دانشجویی‌اش را در بریتانیا گذراند و در سال ۱۹۹۳ با مدرک مطالعات جامعه‌شناسی آمریکا و آمریکای لاتین، از دانشگاه منچستر فارغ‌التحصیل شد.
او سال‌های زیادی را با رویای نویسندگی سپری کرد اما با گذر زمان استعداد بیشتری در رشته عکاسی در خود یافت. سیمون در میانه دهه ۱۹۹۰ با نقل‌مکان به بوداپست، عکاسی را به طور جدی آغاز کرد. او می‌گوید:عکاسی به من کمک می‌کند تا انسان ساده‌تری باشم. در عین حال به من فرصت می‌دهد تا داستان‌هایم را با زبان تصویر روایت کنم. تک عکس‌هایم در مجلات هیچوقت من را راضی نمی‌کند.»
وی یکی از اعضای اصلی مگنوم فوتوز نیز می‌باشد.
منابع
نشریه الکترونیکی عکاسی ایران
دبیرستان موزیکال (مجموعه‌فیلم)
سری فیلم‌های دبیرستان موزیکال، شامل سری فیلم‌های موزیکال کمپانی دیزنی می‌باشد که توسط کنی اورتگا کارگردانی شده‌است. در تاریخ  ۸ نوامبر ۲۰۱۹ سریالی مربوط به این مجموعه فیلم به اسم High School Musical: The Musical: The Series تولیدشد که با استقبال زیاد بینندگان ، نویسندگان باری دیگر برای ساخت فصل دوم این سریال دست به کار شدند.
High School Musical 2006
اولین سری از مجموعه فیلم‌های دبیرستان موزیکال می‌باشد که در سال ۲۰۰۶ انتشار یافت، در طول فیلم دو نوجوان، تروی (زک افران) و گابریلا (ونسا هاجنز) که هر کدام زندگی خویش را دارند به یکدیگر نزدیک شده و با کمک دوستانشان و در فراخوان موزیکال با اجرای فوق‌العاده خود همگان را متعجب می‌سازند در طول فیلم شارپی (اشلی تیزدیل) و برادرش رایان (لوکاس گرابل) که همیشه در تئاتر فعال بوده‌اند سعی می‌کنند که با ایجاد اختلال در کار تروی و گابریلا خودشان اجرای موزیکال را به دست بگیرند.
High School Musical 2 2007
در این نسخه از فیلم که داستان در تعطیلات تابستانی روایت می‌شود، دانش آموزان دبیرستان گربه‌های وحشی به کمپ خانواده شارپی برای کار کردن می‌روند و برای شرکت در مسابقه هر ساله کمپ با مشکلاتی بزرگ دست و پنجه نرم می‌کنند.
مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۷۰
جام قهرمانی باشگاه های آسیا ۱۹۷۰ سومین فصل از لیگ قهرمانان آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا و به میزبانی کشور ایران برگزار شد.
تیم تاج (استقلال) نماینده ایران بدون باخت برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد.
استان کوتایک
کوتایْک (Կոտայք, ) یکی از استان‌های کشور ارمنستان است که در مرکز این کشور واقع شده‌است.
مرکز استان کوتایک شهر هرازدان است که رودخانه‌ای به همین نام هم از میان آن شهر می‌گذرد و بزرگترین شهر این استان آبوویان می‌باشد.
نامگذاری
استان کوتایک نام خویش را از کانتون کوتایک استان تاریخی آیرارات در ارمنستان بزرگ گرفته است.
جغرافیا
در بخش مرکزی ارمنستان کنونی واقع شده‌است و مساحتی 2089 km² (۷% از کل مساحت ارمنستان) را احاطه کرده‌است. از شمال با استان لوری، از شمالشرقی با استان تاووش، از شرق با استان گغارکونیک، از غرب با استان آراگاتسوتن، و از جنوب با استان آرارات و پایتخت ایروان همسایه است.
جمعیت
بر پایه سرشماری رسمی سال ۲۰۱۱ کوتایک ۲۵۴٬۳۹۷ تن جمعیت دارد (۱۲۳٬۵۲۴ مرد و ۱۳۰٬۸۷۳ زن). جمعیت شهری آن ۱۳۷٬۴۸۱ تن (۵۴٪) و جمعیت روستایی آن ۱۱۶٬۹۱۶ تن (۴۶٪) می باشد.
استان کوتایک شامل موارد زیر است 67 communities (hamaynkner), of which 7 are considered urban and 60 are considered rural.
بنی مونترسور
بنی مونترسور (Beni Montresor; March 31, 1926 – October 11, 2001) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تصویرگر و طراح صحنه و لباس اهل ایتالیا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان کالدکوت شده‌است.
بهمنیاری شرقی
بهمنیاری شرقی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گناوه استان بوشهر ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان حیات داوود قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۳۴۶نفر (۸۹خانوار) می‌باشد. اهالی این منطقه لُرتبار بوده و به زبان لری صحبت میکنند.
آبشار مک‌لین
آبشار مک‌لین (به انگلیسی: McLean Falls) آبشاری است که در نیوزیلند واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۲۲ m است.
سنجاب زمینی آفریقایی
سنجاب زمینی آفریقایی نام یک سرده از تبار خشکی‌سنجاب‌ها است.
فرانکو مالربا
فرانکو مالربا فضانورد اهل کشور ایتالیا است که در October 10, 1946 میلادی در بوسالا زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۶ حضور داشته است.
بهاره (ملایر)
بهاره، روستایی از توابع بخش سامن شهرستان ملایر در استان همدان ایران است روستای بهاره ۴۵ کیلومتر بامرکز شهرستان فاصله دارد که بسیار سر سبز میباشد و دارای طبیعتی بی نظیر است محصولات اصلی این روستا گردو انگور و بادام و دوشاب (شیره انگور )میباشد روستای بهاره از قدمت چندان زیادی برخوردار نمی باشد اما به سبب طبیعت بکر و دست نخورده و همچنین چشمه های آب فراوان می تواند هدف گردشگری قرار گیرد.
جمعیت
این روستا در دهستان سفیدکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۶۰ نفر (۴۰۰خانوار) بوده‌است.
زبان
مردم بهاره به زبان لکی تکلم می‌کنند.
تیم ملی والیبال مردان آذربایجان
تیم ملی والیبال مردان آذربایجان یک تیم والیبال متشکل از مردان والیبالیست کشور آذربایجان است که به نمایندگی از این کشور در میادین بین‌المللی حاضر می‌شود.
گلنروک، وایومینگ
گلنروک شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۵۷۶ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
اسب‌آباد
اسب‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوجان غربی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است و در فاصله دوازده کیلومتری با شهر بستان آباد قرار گرفته است.این روستا ۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
موقعیت نسبی
روستای اسب آباد در فاصله ۱۲ کیلومتری مرکز شهرستان بستان‌آباد و بخش مرکزی آن و در دهستان اوجان غربی قرار گرفته است.مرکز دهستان اوجان غربی روستای بنه کهل بوده و در فاصله ۹ کیلومتری از روستای اسب‌آباد قرار دارد.
مشاغل روستا
کشاورزی و دامداری از مهم ترین و عمده ترین شغل های روستای اسب آباد است و بیشتر مردم روستا در این شغل ها مشغول به کار هستند.
کشاورزی و طبیعت
درختان آلوچه ، سیب ، آلبالو ، آلو ، گلابی ، به ، زردآلو ، توت ، گردو و گل محمدی در باغ های روستا کاشته شده است. محصولات کشاورزی این روستا گندم ، جو ، سیب زمینی ، نخود فرنگی ، عدس و لوبیا است.
دام و طیور
در روستای اسب آباد حیواناتی مانند گاو ، گوسفند و بز پرورش داده می شوند ، همچنین حیواناتی مانند مرغ ، خروس ، اردک و بوقلمون در روستای اسب آباد نگهداری می شود.
لبنیات و غذاهای‌ محلی
از لبنیات روستای اسب آباد می توان به شیر گاو ، شیر گوسفند  ، کره محلی ، پنیر محلی ، دوغ ، ماست ، سرشیر ، تخم مرغ و کشک اشاره کرد. همچنین فطیر سنتی که به دست زنان روستا پخته می شود یکی از سوغات این روستا است.
امپراتور بینگ سونگ
امپراتور بینگ سونگ (۱۲۷۱-۱۹ مارس ۱۲۷۹ میلادی) آخرین امپراتور دودمان سونگ جنوبی بود.
وی در طی حکومت خویش درگیر نبرد با مغولان بود و سرانجام در نبرد یامِن در ۱۹ مارس ۱۲۷۹ میلادی کشته شد و با مرگش، عمر دودمان سونگ به سر آمد.
فرودگاه شهری وینموکا
فرودگاه شهری وینموکا  یک فرودگاه با کد یاتا WMC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۳۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
اگراهرا، کادور
اگراهرا، کادور (به انگلیسی: Agrahara, Kadur) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
آبورن لیک تریلز، کالیفرنیا
آبورن لیک تریلز (به انگلیسی: Auburn Lake Trails) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ال دورادو، کالیفرنیا واقع شده‌است. آبورن لیک تریلز ۳۳٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد و ۵۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژوجیاجیاو
ژوجیاجیاو (به لاتین: Zhujiajiao) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در کینگپو واقع شده‌است. ژوجیاجیاو ۶۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اشرف‌آباد (بستان‌آباد)
اشرف‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوجان غربی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
جولیا درایور
ترجمه به فارسی
کتاب پیامدگرایی جولیا درایور در ایران توسط شیرزاد پیک حرفه ترجمه شده و به چاپ رسیده‌است.
ماگرا
ماگرا رود‌ی به‌طول ۶۲ کیلومتر است که در ایتالیا جریان دارد.
نیلز میدبو
نیلز میدبو (Nils Middelboe؛ October 5, 1887 – 1887:10:5, September 21, 1976) یک بازیکن فوتبال و ورزشکار دو و میدانی اهل دانمارک بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است و سابقه کسب دو مدال نقره به همراه این تیم در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۸ و ۱۹۱۲ را دارد.
پلیسکوو
پلیسکوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه روکیتسانی واقع شده‌است. پلیسکوو ۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۴۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولی ویو، شهرستان یورک، پنسیلوانیا
ولی ویو، شهرستان یورک، پنسیلوانیا (به انگلیسی: Valley View, York County, Pennsylvania) یک مکان مختص سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در York County واقع شده‌است.
خصوصیات
ولی ویو ۲٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۱۷ نفر جمعیت دارد.
میستان (بستک)
میستان روستای کوچکی از توابع بخش جناح شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است. این روستا در لاور میستان واقع می‌باشد.
گری جونز
گری جونز (Gary Jones؛ زادهٔ January 4, 1958) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است.
میستان (بستک)
جمعیت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۳۰ خانوار) بوده‌است. که اهل سنت و از پیروان محمد ادریس شافعی هستند. دارا مسجد، آب‌انبار (برکه) و دبستان می‌باشد.
گری جونز
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دروازه ستارگان اس‌جی-۱ اشاره کرد.
میستان (بستک)
مردم‌شناسی
مردم روستای میستان به دامداری و کشاورزی اشتغال دارند؛ و از کوه‌های اطراف گیاهان داروئی جمع می‌کنند و می‌فروشند و از این راه گذران زندگی می‌کنند.
سفره آب
سفره آب زیر زمینی وافر، و آب جاهایش بسیار شیرین و در حدود ۱۰۰۰۰من زمین زیر کشت دیم دارد. همچنین دارای نخلستانی وسیع می‌باشند.
آبشار مک‌نیلی
آبشار مک‌نیلی (به انگلیسی: McNeilly Falls) آبشاری است که در همیلتون (انتاریو)، کانادا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۱۲ m است.
چیرو ایپولیتو
چیرو ایپولیتو (Ciro Ippolito؛ زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۴۷) کارگردان فیلم، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و تدوین‌گر اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۶۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به گلوله برفی و دختر زیبا اشاره نمود.
بارلو
بارلو در موارد زیر کاربرد دارد:
ابو ویل
ابو ویل (به انگلیسی: Ebbw Vale، تلفظ: ) یک شهرک در ولز است که در بلاینای گونت واقع شده‌است. ابو ویل ۱۸٬۵۵۸ نفر جمعیت دارد.
مایاگوئس، پورتوریکو
مایاگوئز (به انگلیسی: Mayagüez) یک شهر در پورتوریکو است.
خصوصیات
مایاگوئز ۷۰۹٫۸۹ کیلومترمربع مساحت و ۸۹٬۰۸۰ نفر جمعیت دارد.
تاج‌ملکی
تاج‌ملکی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گناوه استان بوشهر ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان حیات داوود قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۳۲نفر (۱۰خانوار) می‌باشد.
سنجاب زمینی راه‌راه
سنجاب زمینی راه‌راه نام یک گونه از سرده سنجاب زمینی آفریقایی است.
جاناتن آهدوت
جاناتن آهدوت زاده ۲۷ اسفند ۱۳۶۷ بازیگر ایرانی-آمریکایی است. از فیلم های معروف او میتوان به تفنگ آمریکایی و خانه‌ای از شن و مه اشاره کرد.
زندگینامه
وی در شهر سنتا مونیکا، کالیفرنیا به دنیا آمده است. پدر و مادر وی از ایرانیان یهودی هستند که بعد از انقلاب ایران در سال ۱۳۶۰ مجبور به ترک ایران و مهاجرت به آمریکا شدند.
آهدوت در حال حاضر با خانواده‌اش در برنتوود در غرب لس آنجلس در ایالت کالیفرنیا زندگی می‌کند.
سندان
سِندان ابزاری فلزی است که آهنگران، مسگران و نعلبندان اشیاء را بر آن می‌کوبند یا آهن‌پاره‌ها را با پتک بر روی آن صاف می‌کنند.
سندان از چدن یا فولاد ساخته می‌شود و روی پایه‌ای چدنی یا قطعه‌ای چوب محکم قرار داده می‌شود. سطح سندان را سخت می‌کنند و دماغه سندان شکل‌های گوناگونی دارد و به کمک آن می‌توان فلزات را به شکل دلخواه آهنگری کرد. برخی سندان‌ها نیز دو دماغه هستند.
لَختی (ماند) سندان باعث می‌شود تا انرژی ابزار ضربه‌زننده به شیء ضربه‌خورنده منتقل شود. نام‌های دیگری که در قدیم برای سندان به‌کار می‌رفت، آهنین کرسی، غفچ و خایسک بود.
سندان‌ها را معمولاً بر اساس وزن دسته‌بندی می‌کنند. آهنگران فلزات قیمتی معمولاً از سندان‌هایی چند کیلویی استفاده می‌کنند اما آهنگران ابزارساز در شهرها و روستاهای قدیم معمولاً سندان‌هایی سنگین داشتند که وزن آن‌ها گاه به ۲۰۰ یا ۴۰۰ کیلوگرم هم می‌رسید. البته سندان های بزگتری نیز وجود دارد که وزن آنها به بیش از ۴۰۰ تن میرسد و در صنعت ماشین سازی کاربرد زیاد دارد.
امروزه از سندان کمتر استفاده می‌شود و در برخی از جوامع بیشتر به صورت نمادی از گذشته‌ها درآمده‌است. امروزه نیز در ساخت گیوه از سندان چوبی استفاده می‌کنند.
ساختار
سطح کار اصلی سندان به نام صورت شناخته می‌شود. عموماً از جنس استیل سخت ساخته شده‌است و برای بیشتر کارها باید با لبه‌های گرد و صاف باشد. هر علامت روی صورت به کار منتقل می‌شود. همچنین، لبه‌های تیز تمایل به برش فلز در حال کار دارند و ممکن است باعث ایجاد شکاف در قطعه کار شود. صورت برای مقاومت در برابر ضربات چکش اسمیت سخت می‌شود، بنابراین قسمت صورت تحت استفاده مکرر تغییر شکل نمی‌یابد. یک صورت خاردار سخت نیز میزان نیروی از دست رفته در هر ضربه چکش را کاهش می‌دهد. چکش‌ها، ابزارها و قطعات کار شده از فولاد سخت شده هرگز نباید مستقیماً با نیروی کامل به صورت سندان برخورد کند، زیرا ممکن است به آن آسیب برساند. این می‌تواند منجر به تراشیدن یا تغییر شکل صورت سندان شود.
کیفیات ذهنی
کیفیات ذهنی یا تجربهٔ حقیقی چیزها به ویژگی‌های کیفی یا احساسی وضعیت ذهن اشاره می‌کند. به عنوان مثال تجربهٔ مستقیم رنگ‌ها، درد، بو، خشم مثال‌هایی از کیفیات ذهنی می‌باشند.
اگر چه به نظر می‌آید که حداقل برخی از حالات ذهنی ما وضعیت کیفی دارند، وجود آن‌ها سؤالات فلسفی‌ای را برمی‌انگیزد: ماهیت کیفیات ذهنی چیست و چه چیزی آن‌ها را تشکیل می‌دهد؟ بسیاری از نظریه‌پردازان تفاوت عمده‌ای بین کیفیات ذهنی و معیارهای فیزیکی مانند طول، جرم، حجم دیده و این سؤال را مطرح کرده‌اند که آیا امکان دارد که کیفیات ذهنی کاملاً با این ویژگی‌های فیزیکی یکسان باشند؟ سؤال دیگری که مطرح می‌باشد این است که آیا دریافت مستقیم ما نسبت به این حالات ذهنی لغزش‌ناپذیر است و آیا این ادراکات دارای اعتبار هستند؟
خیرآباد (ملایر)
خیرآباد (ملایر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جوزان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
والری سولاناس
والری جین سولاناس (۹ آوریل ۱۹۳۶ – ۲۵ آوریل ۱۹۸۸) نویسندهٔ فمینیست آمریکایی بود که پس از تلاشی ناموفق برای قتل اندی وارهول به شهرت رسید.
سال‌های آغازین
والری سولاناس، فرزند لویس سولاناس و دوروتی ماری بیاندو، در ونتنور سیتی، نیوجرسی به دنیا آمد. پدرش پیشخدمت بار و مادرش دستیار دندانپزشک بود و خواهری کوچکتر به نام جودیث آرلین سولاناس مارتینز داشت.
طبق گفته‌های سولاناس، او به‌طور مداوم از طرف پدرش مورد آزار جنسی قرار می‌گرفته‌است. پدر و مادرش در کودکی وی از هم جدا شدند و مادرش کمی بعد دوباره ازدواج کرد. سولاناس از پدرخوانده اش خوشش نمی‌آمد و به همین دلیل شروع به سرکشی از مادرش کرد. در دوران مدرسه یک پسر (که در حال آزار دادن دختری بود) و یک راهبه را کتک زد. بخاطر همین رفتار طغیانگر، در سال ۱۹۴۹ مادرش او را پیش پدربزرگ و مادربزرگش فرستاد تا با آن‌ها زندگی کند. طبق گفته‌های سولاناس، پدربزرگش یک الکلی بوده و او را کتک می‌زده‌است. وقتی پانزده ساله شد، آنجا را ترک کرد و بی خانمان شد. در سال ۱۹۵۳ از یک ملوان متأهل باردار شد. پسرش دیوید از او گرفته شد و سولاناس دیگر هیچوقت او را ندید.
در سال ۱۹۵۸ مدرک روان‌شناسی خود را از دانشگاه مریلند در کالج پارک دریافت کرد. در دوران دانشجویی همجنس‌گرایی خود را علنی کرد. در ۱۹۶۵ به نیویورک رفت و به‌طور جدی به نویسندگی پرداخت. وی در آن زمان در حال نوشتن مطرح‌ترین اثر خود، بیانیه اس‌سی‌یوام بود. کمی بعد در ازای دریافت دستمزد اندکی در فیلم من، یک مرد اندی وارهول بازی کرد.
ماجرای تلاش برای قتل اندی وارهول
سولاناس نمایش‌نامه‌ای به نام «باسنت را بالا بگیر» نوشته بود. او نسخه خطی این نمایش‌نامه را به وارهول داد. اما وارهول آن نسخه را گم کرد. سولاناس که فکر می‌کرد وارهول قصد دارد اثر او را بدزدد، در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۶۸ همراه با اسلحه‌ای به استودیوی محل کار وارهول (معروف به کارخانه) رفت. او سه بار به سوی وارهول شلیک کرد که تنها یک گلوله به او اصابت نمود و موجب زخمی شدن وارهول شد. سولاناس پس از آن خودش را به پلیس تسلیم کرد. او به جرم تلاش برای قتل، به سه سال زندان محکوم شد.
سال‌های پایانی و مرگ
سولاناس پس از اتمام سال‌ها زندان زندگی فقیرانه‌ای را گذراند. وی به نوشتن ادامه داد تا اینکه در ۵۲ سالگی در هتل بریستول سانفرانسیسکو، از سینه‌پهلو درگذشت.
سید امیر نتاج
سید امیر میر حسن نتاج  (زاده 8 دی 1363 - آمل) جودوکار 81 کیلوگرم ایرانی است
وی نماینده وزن 81 کیلوگرم ایران در بازی‌های پارا المپیک تابستانی 2012 بود.
امیر نتاج صاحب چندین مدال قهرمانی جایزه بزرگ بین‌المللی جودو و بیش از ده دوره قهرمانی کشور است. نتاج در مسابقات قهرمانی جودو بزرگسالان جهان 2005 در برزیل موفق به کسب مدال طلا جهان گردید. نتاج موفق شد پس از 5 سال پی در پی اولین مدال طلای قهرمانی جهان را برای ایران در این مسابقات کسب کند.
طلای قهرمان جودو مردان جهان 2005
همچنین سید امیر حسن نتاج در مسابقات بزرگسالان مردان جهان در کشور برزیل موفق شد در وزن -81 کیلوگرم مدال طلای این مسابقات را کسب کرده و طلسم پنچ ساله کسب طلای مسابقات جهانی را که آخرین مدال طلای آن در دستان دیگر افراد جهان بود را بشکند.
عناوین:
همچنین سید امیر حسن نتاج کاپیتانی جودو پاراالمپیک (آتن 2004 و پکن 2008 و لندن 2012 ) را بر عهده داشته است.
نتاج هم اکنون مربی تیم (نفت مسجد سلیمان) می باشد ، که در سال 1396  (نفت مسجد سلیمان) قهرمان لیگ شده است.
سید امیر میر حسن نتاج، یک باشگاه ورزشی در آمل (میدان صدف امیر 18 روز های زوج ساعت 18:30) افتتاح کرده است که در آنجا مشغول به مربیگری جودو است.
فهرست مربیان باشگاه فوتبال ملوان
باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی در سال ۱۳۴۸ تأسیس شده‌است. آنچه در این نوشتار آمده‌است اسامی مربیان این باشگاه در طول فعالیت آن در فوتبال کشور است.