cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پیرلیمایسین
فعالیت
پیرلیمایسین در برابر باکتری‌های گرم مثبت، به طور خاص استافیلوکوکوس اورئوس و گونه‌های کوآگولاز منفی استافیلوکوکوس و استرپتوکوک فعال است. این دارو هیچ فعالیتی علیه باکتریهای گرم منفی ندارد.
سازوکار عمل
این ماده یک مهارگر باکتری است و با مهار سنتز پروتئین باکتریایی از طریق اتصال به زیر واحد 50S ریبوزوم عمل می‌کند.
تووچتس
تووچتس (به لاتین: Tłuściec) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Międzyrzec Podlaski واقع شده‌است.
خصوصیات
تووچتس ۴۸۰ نفر جمعیت دارد.
ژانگ یانمی
ژانگ یانمی (Zhang Yanmei؛ زادهٔ December 26, 1972) اسکیت‌باز سرعت اهل چین است.
چرویچ
چرویچ یک روستا در صربستان است که در Beočin Municipality واقع شده‌است.
بیمارستان
بیمارستان، بهداری، دارالشفاء، درمانگاه، شفاخانه یا مریض‌خانه یک بنیاد مراقبت‌های بهداشتی است که با کارکنان پزشکی و پرستاری و تجهیزات پزشکی به بیماران خدمات درمانی ارائه می‌دهد. پرآوازه‌ترین گونهٔ بیمارستان، بیمارستان عمومی است که به‌طور معمول دارای یک بخش اورژانس برای درمان مشکلات فوری سلامتی از قربانیان آتش‌سوزی و تصادف گرفته تا بیماری‌های ناگهانی است.
یک بیمارستان منطقه‌ای به‌طور معمول مهمترین مرکز مراقبت‌های بهداشتی در منطقه خود است، که دارای تعداد زیادی تخت برای مراقبت‌های ویژه و تخت‌های اضافی برای بیمارانی است که نیاز به مراقبت طولانی مدت دارند.
بیمارستان‌های تخصصی شامل مراکز تروما، بیمارستان‌های توانبخشی، بیمارستان‌های کودکان، بیمارستان بزرگسالان (سالمندان) و بیمارستان‌هایی برای رسیدگی به نیازهای خاص پزشکی مانند درمان بیماری‌های روانی (مراجعه به بیمارستان روانپزشکی) و برخی از دسته‌های بیماری هستند. بیمارستان‌های تخصصی می‌توانند در مقایسه با بیمارستان‌های عمومی به کاهش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی کمک کنند. بیمارستان‌ها بسته به منبع درآمد به عمومی، تخصصی یا دولتی رده‌بندی می‌شوند.
یک بیمارستان آموزشی کمک به افراد را با آموزش به دانشجویان پزشکی و پرستاران ترکیب می‌کند. عموماً به یک مرکز درمانی کوچکتر از بیمارستان، درمانگاه یا کلینیک گفته می‌شود. بیمارستان‌ها دارای طیف گسترده‌ای از بخش‌ها (به عنوان مثال جراحی و مراقبت‌های فوری) و واحدهای تخصصی مانند قلب و عروق هستند. بعضی از بیمارستان‌ها بخش‌های سرپایی دارند و برخی دیگر واحدهای درمانی مزمن دارند. واحدهایی که از بیمارستان‌ها پشتیبانی می‌کنند معمولاً شامل داروخانه‌ها، آزمایشگاه‌های پاتولوژی و رادیولوژی هستند.
بودجهٔ بیمارستان‌ها به‌طور معمول از راه تأمین بودجهٔ عمومی، سازمان‌های بهداشتی (با هدف انتفاعی یا غیرانتفاعی)، شرکت‌های بیمه‌درمانی یا نهادهای نیکوکاری از جمله کمک‌های مستقیم تأمین می‌شود. در گذشته، بیمارستان‌ها بیشتر با دستورات مذهبی، یا افراد و رهبران نیکوکار تأسیس و تأمین می‌شدند.
واژه‌شناسی و پیشینه
«بیمارستان» یک واژهٔ فارسی است که در دوران ساسانیان و پس از آن در جهان اسلام برای «محلِ نگهداری بیماران» به کار می‌رفته‌است. در لغت، بیمارستان از واژهٔ پهلوی «بیمار یا وِمار» و پسوند مکانِ «ستان» تشکیل شده‌است که به معنای «محل بیمار» است. این واژه در معنای نخستین خودش در دنیای قبل از اسلام در مورد دانشگاه جندی شاپور استفاده می‌شده‌است. سپس واژه بیمارستان در مورد محل نگهداری بیماران در تمامی سرزمین‌های اسلامی به کار گرفته شد.
در گذشته به بیمارستان، مریض‌خانه و خسته‌خانه هم گفته می‌شد. در فارسی افغانستان به آن شفاخانه و در فارسی تاجیکی به آن بیمارخانه می‌گویند. در منابع قدیم فارسی از واژه‌هایی چون دارالشفا و بیت‌الادویه و محکمه (مکان فعالیت حکیم یا همان طبیب) نیز برای نامگذاری بیمارستان استفاده می‌شده‌است.
آدری کاواساکی
آدری کاواساکی (Audrey Kawasaki؛ زادهٔ March 31, 1982) یک نقاش اهل ایالات متحده آمریکا است.
بیمارستان
معماری
ساختمان بیمارستان‌های مدرن به گونه‌ای طراحی شده‌اند که زحمت پرسنل پزشکی و احتمال آلودگی را به حداقل رسانده و در عین حال کارایی کل سیستم را به حداکثر می‌رسانند. در بیمارستان‌های مدرن تلاش می‌شود زمان سفر برای پرسنل در داخل بیمارستان و جابجایی بیماران بین واحدها تسهیل و به حداقل رسانده شود. سازه این ساختمان‌ها همچنین باید توان تحمل بخش‌های سنگینی مانند اتاق‌های رادیولوژی و عمل را داشته باشد و در طراحی باید فضای لازم برای سیم‌کشی، لوله‌کشی و دفع زباله تجهیزات خاص در نظر گرفته شود. شکل یک بیمارستان به شدت از چگونگی دسترسی به آن و مسیرهای رفت و آمد متأثر است؛ بنابراین، در این مورد تصمیم‌گیری شود که یک شکل مانند ستون فقرات با شعبات انتخاب شود یا مسیرهای رفت و آمد از یک هسته مرکزی به شکل شعاع‌ها خارج شوند. تنظیم ارتباطاتات عمودی در داخل یک بیمارستان باید طوری طراحی شود که قسمت‌های عملکردی، مراقبت، درمان، تأمین، دسترسی به بیماران ممنوع‌الملاقات، حیاط سرویس به صورت کارامد به هم مرتبط و در دسترس باشند. برخی از بیمارستان‌های جدید اکنون سعی دارند طرحی را ایجاد کنند که نیازهای روانی بیمار را نیز در نظر بگیرد، مانند تأمین هوای تازه، نمای بهتر و الگوهای رنگ دلپذیرتر. این ایده‌ها به اواخر قرن هجدهم برمی گردد، زمانی که مفهوم تأمین هوای تازه و دسترسی به «قدرت‌های شفابخش طبیعت» برای اولین بار توسط معماران بیمارستان در بهبود ساختمان‌های خود استفاده شد.
پژوهش‌های انجمن پزشکی انگلیس نشان می‌دهد که طراحی خوب بیمارستان می‌تواند زمان بهبودی بیمار را کاهش دهد. قرار گرفتن در معرض نور روز در کاهش افسردگی مؤثر است. خوابگاه‌های انفرادی به شما اطمینان می‌دهند که بیماران در خلوت و با احترام درمان می‌شوند. قرار گرفتن در معرض طبیعت و باغ‌های بیمارستان نیز مهم است - نگاه به بیرون از پنجره‌ها حالات بیماران را بهبود می‌بخشد و فشار خون و سطح استرس را کاهش می‌دهد. پنجره‌های باز در اتاق‌های بیمار نیز با بهبود جریان هوا و افزایش تنوع میکروبی، برخی شواهد از نتایج مفید را نشان داده‌اند. از بین بردن راهروهای طولانی می‌تواند خستگی و استرس پرستاران را کاهش دهد.
بخش‌های بیمارستان
بیمارستان‌ها بر پایه مأموریت و وسعت‌شان، به رده‌های گوناگونی تقسیم گشته‌اند. اما مهم‌ترین بخش‌ها شامل:
بهداشت در بیمارستان‌ها
به دلیل شرایط ویژه حاکم بر بیمارستان‌ها، رعایت بهداشت در این مراکز باید به صورت کاملاً تخصصی و با دستگاه‌ها و تجهیزات پیشرفته صورت پذیرد. پرداختن ویژه به این موضوع می‌تواند در سلامت مراجعه‌کنندگان و کارکنان اهمیت ویژه‌ای داشته‌باشد. تمامی بخش‌های یک بیمارستان نیاز به نظافت مستمر و دوره‌ای دارد. این بخش‌ها شامل سطوح کف، وسایل و تجهیزات، سرویس‌های بهداشتی، بخش‌های مراقبت و اتاق‌های عمل می‌باشد.
تکیمان
تکیمان (به لاتین: Techiman) یک منطقهٔ مسکونی در غنا است که در منطقه بونو شرقی واقع شده‌است. تکیمان ۱۰۴٬۲۱۲ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر Sunyani خواهرخواندهٔ تکیمان هست.
فرانچسکو دلی
فرانچسکو دلی (Francesco Deli؛ زادهٔ July 17, 1994) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
دایان (روستا)
دایان  به عربی ( الدایان )، روستایی است در دهستان بَنی مطر از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۴۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
شهرستان مانومن، مینه‌سوتا
شهرستان مانومن (به انگلیسی: Mahnomen County) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است. شهرستان مانومن ۱٬۵۰۹٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
مارتین هولشتاین
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
صیقل سرا
صیقل سرا  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استافیلوکوک گالیناروم
استافیلوکوک گالیناروم نام یک گونه از سرده استافیلوکوک است.
ماگدا کونوپکا
ماگدا کونوپکا (Magda Konopka؛ زادهٔ ۱۹۴۳ میلادی) هنرپیشه و مانکن اهل لهستان است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به لاکی لوچیانو، بکت، هیجان، قایق‌های جهنمی، شیاطین بال‌دار و مرده شریر اشاره کرد.
اسپرینگ‌فیلد، فلوریدا
اسپرینگ‌فیلد شهری در شهرستان بی ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۳۵ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۰۵۲ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۱۰٫۷ کیلومتر مربع است.
اوروم
اوروم یک شهر در آلمان است که در Wolfenbüttel واقع شده‌است. اوروم ۵۹۷ نفر جمعیت دارد.
حشو
در دستور زبان حشو به کلمه یا عبارت زایدی گفته می‌شود که جمله از جهت معنی به آن نیازی ندارد و تعادل لفظ و معنی را در جمله به هم می‌زند و گاه می‌تواند باعث فساد معنی شود.
هرچند در مباحث درسی دورهٔ متوسطه ایران حشو به عنوان تکرار زائد معرفی شده‌است ولی از نگاه زبان‌شناسانه حشو دارای دسته‌بندی‌هایی است که از میان آن‌ها تنها حشو قبیح تکرار زاید است و از شیوایی و رسایی متن می‌کاهد. دو نوع دیگر حشو، حشوهای متوسط و ملیح هستند.
حشو در لغت
حشو در لغت به معنایی «لایی» است که میان آستر و پارچه قرار می‌گیرد تا لباس را استوار نگهدارد. به آنچه مانند پنبه و پشم و پر در میان بالش و لحاف و جامه پر می‌کنند نیز حشو گفته می‌شود. سعدی می‌گوید:
این واژه با گسترش معنی به هر چیزی که با آن درون چیزی را پر کنند، و با گسترش بیشتر به درون هرچیزی گفته می‌شود. چنان‌که ناصر خسرو گفته‌است:
معانی دیگر حشو عبارت است از: زاید، بی‌مصرف، بیهوده، شتران خرد و مردم فرومایه. معادل این واژه در فارسی آگنه، آکنه، آگنش و آکنش، جغبت، چغبت، جغپوت، چغبوت است. همان گونه که سوزنی می‌گوید:
از آنجا که با حشو درون چیزی را پُر می‌کنند (و اساساً با هرچیز نامرغوبی می‌توان درون چیزی را پُر کرد) و معمولاً حشو را چیز ارزشمندی می‌پوشاند، بار معنایی آن منفی و اصولاً قبیح است. چنان‌که سعدی در بیت ذیل حشو را به معنی جامه کم بها آورده‌است:
تنها هنگامی که برای حشو قید ملیح و متوسط آورده شود، بار معنایی مثبت یا خنثی پیدا می‌کند؛ بنابراین اصل و اساس این است که حشو، قبیح است و اگر قبیح نبود حشو نامیده نمی‌شد.
حشو ملیح
حشو ملیح، حشو لوزینج یا لوزینه، حشوی است که در آن نکته‌ای لطیف باشد، و بر زیبایی سخن بیفزاید، مانندِ عبارتِ «که از کار برده دست و دلم»، در این بیت از صائب تبریزی:
و فقط همین گونه از حشو را در شمارِ صنایعِ علم بدیع می‌توان آورد.
حشوِ متوسّط
حشوی است که بر زیبایی سخن چیزی نیفزاید، امّا آوردنِ آن عیب محسوب نشود، مانندِ عبارتِ «ای سروِ گل‌اندام» در این بیت:
حشوِ قبیح
حشوی است که به کلّی زاید باشد، و از زیبایی سخن بکاهد؛ بنابراین حشوِ قبیح از عیوبِ سخن به‌شمار می‌آید. مانندِ کلمهٔ «مُسَتَّر» در این بیت از کمالی:
که با وجودِ کلمهٔ «نهان»، ذکرِ «مستّر» زاید و خالی از فایده است. نوعی از حشو قبیح آن است که دو واژهٔ هم‌معنی را در یک عبارت آورند، چنان‌که ذکرِ یکی زاید باشد، مانند «نهان» و «مُسَتَّر» در بیتِ مذکور. نوع دیگر حشو قبیح آن است که دو واژه در کلام آید، که هم‌معنی نباشد، امّا معنی یکی از دیگری گرفته شود، مانند:
در این بیت، از ذکرِ «ساعد»، مفهومِ «دست» فهمیده می‌شود، زیرا «ساعد» به «دست» اختصاص دارد، و در عضوی دیگر متصوّر نیست. در اعتراض ممکن است مقاصد بسیاری، همچون تنزیه، دعا، تنبیه، تأکید، مطابقه و استعطاف، بیانِ سبب، و مدح منظور باشد.
حشو در متون خبری
توضیح واضحات، یا همان حشو، منجر به مبهم شدن متون خبری می‌شود و خواننده را گمراه می‌کند. مانند این است که خودمان روی نوشته‌مان اشکال پدید آوریم.
ننویسیم: این فیزیکدان آلمانی، در طول حیات خود، علم فیزیک را دچار تحولی عمیق کرد.
بنویسیم: این فیزیکدان آلمانی علم فیزیک را متحول کرد.
بنویسیم:یک بالگرد نیروی انتظامی
ننویسیم:تانکر حامل مواد سوختی
بنویسیم:تانکر سوخت
نمونه‌هایی از حشوهای پرکاربرد
سیر گردش کار
سنگ حجرالاسود
سال عام الفیل
لگن خاصره
شب لیلةالقدر
فرشتهٔ ملک الموت
فینال آخر
بر علیه
استارت شروع
نیم رخ صورت
سوابق گذشته
درخت نخل خرما
دستبند دست
ریسک خطرناک
مدخل ورودی
پس در این صورت
پارسال گذشته
مسلح به سلاح
بازنویسی دوباره
اوج قلهٔ کوه
سن … سالگی (مثل: سن پنج سالگی)
از قبل پیش‌بینی کردن
عروج به بالا
شواهد مشهود
علائم معلوم
ابر هوا
مرغک کوچک
عسل شیرین
تخم مرغ کبوتر
رایحهٔ بوی خوش
مفید فایده
مثمر ثمر
روزنامه‌های روزانه
متحد شدن با هم
دوباره بازگشتن
احاطه از هر طرف
دیشب گذشته
مشکل‌ها
مشکل‌ها یک رمان نوشته جیمز جی. فارل نویسنده اهل بریتانیا است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. داستان این رمان مربوط به ویرانی یک هتل بزرگ ایرلندی به نام ماجستیک در میان تحولات سیاسی و دوران جنگ استقلال ایرلند است. این رمان موفق شد در سال ۱۹۷۱ برنده جایزه یادبود جفری فیبر شود و در سال ۲۰۱۰ جایزه من بوکر از قلم افتاده به این رمان تعلق گرفت.
لاوری
لاوری یکی از رودخانه‌های بزرگ روستای تیس از توابع شهرستان چابهار استان سیستان و بلوچستان ایران است. این رودخانه در وسط این روستا جریان دارد و از ارتفاعات بلند سر چشمه می‌گیرد.
در طی بارندگی‌های شدید خسارات زیادی را به همراه دارد که از جمله تخریب شدن جاده و مسدود شدن رفت وآمد مردم به جهت واقع بودن در میان روستا مشکلات زیادی را به بار آورده است. و باغ حاجی علی پارسا در لاوری بزرگ ترین باغ در روستای هست 30 هکتار هستش.
شهاب اعلاء (روستا)
شهاب اعلاء به عربی ( شهاب الأعلاء )، روستایی است در دهستان بَنی مطر از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۹۰) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
کریستی کلارک (سیاستمدار)
کریستی کلارک (Christy Clark؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل کانادا است. وی سی و پنجمین نخست‌وزیر استان بریتیش کلمبیا و رهبر حزب لیبرال بریتیش کلمبیا بود. او دومین زنی است که به عنوان نخست‌وزیر این استان انتخاب شده‌است.
کریستی کلارک پیش از آن سمت، به عنوان عضو مجمع قانونگذاری بریتیش کلمبیا و معاون نخست‌وزیر فعالیت کرده‌است. او هم چنین مدتی مجری یک برنامه رادیویی تاک شو بود.
خوپولی
خوپولی (به انگلیسی: Khopoli) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Khalapur واقع شده‌است. خوپولی ۱۰۸٬۶۴۸ نفر جمعیت دارد و ۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرانچسکو دی استفانو
فرانچسکو دی استفانو (Francesco De Stefano؛ زادهٔ January 1, 1999) بازیکن فوتبال است.
مهران احمدی
مهران احمدی (زادهٔ ۹ اسفند ۱۳۵۲) بازیگر و کارگردان ایرانی سینما، تئاتر و تلویزیون است.
زندگی‌نامه
مهران احمدی در کودکی به نیشابور مهاجرت کرد و در نوجوانی دوباره به زادگاهش تهران بازگشت. او در سال ۱۳۷۳ وارد دانشگاه آزاد و در رشته تئاتر در رشته بازیگری فارغ‌التحصیل شد. وی فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۸۵ با بازی در فیلم «آدم» ساخته رضا کاهانی آغاز کرد. او همچنین به عنوان برنامه‌ریز، دستیار کارگردان و مدیر تولید در چند اثر حضور داشته‌است. بازی جدی احمدی در فیلم‌هایی مثل یک خانواده محترم، بغض و ماحی قابل توجه بود. او در سال ۱۳۹۲ در مجموعه تلویزیونی آوای باران نقش شکیب را بازی کرده‌است.
احمدی نخستین فیلم بلند سینمایی خود با عنوان مصادره را در سال ۱۳۹۶ کارگردانی کرد.
دنیاهای بهم پیوسته
دنیاهای بهم پیوسته (؛ Reunited Worlds) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ با بازی یئو جین-گو، آن جه-هیون و لی یئون هی است. این مجموعه از ۱۹ ژوئیه تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۷، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس قسمت پخش شد.
تولید
دنیاهای بهم پیوسته سومین همکاری نویسنده لی هی میونگ و پی‌دی بک سو چان است که پیش از این در دختری که بوها را می‌بیند (۲۰۱۵) و گونگ شیم زیبا (۲۰۱۶) همکاری داشتند.
وندی هیوز
وندی هیوز (زاده July 29, 1952-درگذشته 1952:7:29, March 8, 2014) بازیگراسترالیایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در سریال رودخانه برفی، حرفه درخشان من، جاده بهشت و سرقت اشاره کرد.
مو گرین
موریس «مو» گرین یک شخصیت داستانی است که در رمان پدرخوانده و فیلم ۱۹۷۲ ماریو پوزو با همین نام ظاهر می‌شود. نقش گرین در این فیلم توسط آلکس روکو به تصویر کشیده شده‌است.
آندریاس ایله
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
قریه زبید (روستا)
جمعیت
جمعیت آن (۶۰ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
سی. اس. لوئیس
کلایو استیپلز لوئیس، (زاده ۲۹ نوامبر ۱۸۹۸ - درگذشته ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳) نویسنده مشهور ایرلندی و خالق سرگذشت نارنیا.
زندگی‌نامه
لوئیس در ۲۹ نوامبر سال ۱۸۹۸ میلادی در بلفاست، مرکز ایرلند شمالی به دنیا آمد. تا قبل از ۹ سالگی مادرش را از دست داد. وی در ۱۹۲۹ یعنی ۳۱ سالگی پدرش را از دست داد. او در جنگ جهانی اول زخمی شد و پس از اتمام جنگ جهانی اول، دانشگاهش را به پایان رساند و به تدریس در دانشگاه‌ها پرداخت. در سال ۱۹۲۹ در عقایدش دچار تحول شد و وجود خدا را پذیرفت و دو سال بعد در حین مباحثه با تالکین مسیحی شد. نخستین اثرش را به‌نام دیمر در سال ۱۹۲۶ منتشر کرد که داستانی است منظوم، آرمان‌گرا و سرشار از طنز.
لوئیس یکی از بزرگان فلسفه و نویسندهٔ بسیار زبردست سال‌های آخر قرن ۱۹ تا اواسط قرن ۲۰ بود. تا سال ۱۹۵۴ استاد ادبیات و زبان انگلیسی دانشگاه آکسفورد در انگلستان بود. در آن سال بعنوان رئیس دپارتمان ادبیات دانشگاه کمبریج انتخاب شد که تا زمان بازنشستگی همان مقام را داشت.
وی بیش از سی کتاب نگاشت و به این ترتیب مخاطبین فراوانی را به خود جذب نمود. حتی امروزه نیز همه ساله کتاب‌های او را هزاران نفر به زبان‌های گوناگون مطالعه می‌کنند. مهمترین و مشهورترین کتاب او، که به فارسی نیز ترجمه شده، کتاب «مسیحیت ناب» است و کتاب ۷ جلدی مهم دیگرش «سرگذشت نارنیا» است. تا کنون بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه انگلیسی «سرگذشت نارنیا» به‌فروش رسیده و دست‌کم سه فیلم گوناگون براساس این کتاب درست شده است. زندگی لوئیس در کتاب و خواندن و نوشتن خلاصه می‌شد.
لوئیس خیلی اهل سفر و مسافرت نبود. او فقط دو بار به خارج سفر کرد - یک‌بار برای خدمت در خندق‌های پر گِل و لای جنگ جهانی اول، و بار دوم برای گذراندن تعطیلات کوتاهی در یونان. لوئیس که در سی سالگی خود را بی‌علاقه‌ترین فرد برای ایمان آوردن به خدا توصیف کرده بود، بعدها مشهورترین مدافعه‌گر (آپولوژیست) مسیحی شد، و میلیون‌ها نسخه از اثر او به‌نام «مسیحیتِ ناب» به فروش رسید.
لوئیس قدرت استدلالِ اندیشهٔ فلسفی، و شیوایی و سیاق بی‌نظیرِ نگارشِ خود را به‌کار گرفت تا آثاری پدید آوَرَد که به درک مسیحیان از ایمان‌شان کمک کنند، آثاری نظیر «مسئلهٔ رنج» و یا «نامه‌ای به مالکوم، اثری در خصوص دعا». کتب او امروزه نیز به‌خاطر سبک نگارش بی‌نظیر و توانایی او در پاسخ دادن به سؤالات مردم، آن هم بدون پیش‌فرض‌های جزم‌گرایانه، خوانندگان بسیار دارد.
کلایو استیپلز لوئیس، در ۲۲ نوامبر در سال ۱۹۶۳ در آکسفورد انگلستان درگذشت.
آثار
این نویسنده، منتقد، پژوهشگر ادبی و استاد کرسی انگلستان قرون وسطی و رنسانس در دانشگاه کمبریج، در طول عمر پربارش در زمینه‌های گوناگون ادبیات آثار بسیاری پدید آورد که اکثر کتاب‌های او دربارهٔ الهیات مسیحی، و ادبیات قرون وسطا و دوران رنسانس است و مهم‌ترین آن‌ها به قرار زیر است:
جوایز
تمثیل عشق در سال ۱۹۳۶ جایزه «هاوتورندون» را ربود و کتاب آخرین نبرد که هفتمین کتاب از ماجراهای نارنیاست، در سال ۱۹۵۷ برنده جایزه «کارنگی» شد.
تبتسو، هوکایدو
تبتسو، هوکایدو (به لاتین: Tōbetsu, Hokkaido) یک سکونتگاه مسکونی در ژاپن است که در Ishikari Subprefecture واقع شده‌است.
سی. اس. لوئیس
سرگذشت نارنیا
شاید راز ماندگاری این اثر، که هم‌اکنون یکی از آثار کلاسیک ادبیات انگلیس محسوب می‌شود و نزدیک به نیم قرن از نخستین چاپ آن می‌گذرد، وجود همین پیوند ناپیداست که زمان، مکان و حوادث این داستان‌ها را به هم پیوند می‌دهد و جابه‌جایی زمان و مکان قهرمانان آن‌ها را طبیعی جلوه می‌دهد.
تسریه (بایینا باشتا)
تسریه یک روستا در صربستان است که در بایینا باشتا واقع شده‌است. تسریه ۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
اولبرسدورف
اولبرسدورف یک شهر در آلمان است که در گورلیتس واقع شده‌است. اولبرسدورف ۵٬۶۹۹ نفر جمعیت دارد.
خنج (خور و بیابانک)
خنج (نائین)، نام روستایی دربخش خور و بیابانک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.
روستا
در مورد روستا و دِه تعاریف متعدد و زیادی گفته شده، ده یا روستا که در پارسی میانه، ده در پارسی باستان به معنی سرزمین و در اوستا به شکل دخیو  آمده‌است. در ایران، ده از قدیمی‌ترین زمان یک واحد اجتماعی و تشکیلاتی و جایی بوده‌است که در آن گروه‌هایی از مردم روستایی برای همکاری در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گرد هم تجمع یافته‌اند. ده اساس زندگی اجتماعی ایران را تشکیل می‌دهد و اهمیت آن به اعتبار اینکه یک واحد تشکیلاتی در زندگی روستایی است، در سراسر قرون وسطی و از آن پس تا به امروز برقرار بوده‌است. از اولین تمدن های بشریت روستا است. تلویزیون اینترنتی روستایی کشور (روستا تی وی ) در سال ۱۳۹۹ با هدف معرفی روستاها تأسیس و راه اندازی شد.
خنج (خور و بیابانک)
جمعیت
این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
جستارهای وابسته
فهرست روستاهای ایران روستای خنج در جنوب شهرستان خور و بیابانک واقع شده‌است و با مرکز شهرستان بیش از ۵۰ کیلومتر فاصله دارد. روستای خنج یک روستای قشلاقی است و ییلاق ان روستای دادکین در ۲ کیلومتری آن می‌باشد که در دل کوه قرار گرفته‌است. قبل از برق رسانی به روستای خنج در دهه ۶۰ مردم در اواسط بهار به دادکین می‌رفتند و در خانه باغ‌های خود سکونت می‌گزیدند. نام این ۲ روستا در اسناد دولتی قدیمی و در عرف مردم با هم ذکر می‌شده‌است. روستای خنج و دادکین؛ پست خنج و دادکین؛ دبستان خنج و دادکین.
روستا
تعریف‌های دیگر
در عرف ده عبارت از محدوده‌ای از فضای جغرافیایی است که واحد اجتماعی کوچکی مرکب از تعدادی خانواده که نسبت به هم دارای نوعی احساس دلبستگی، عواطف و علائق مشترک هستند، در آن تجمع می‌یابند و بیشتر فعالیت‌هایی که برای تأمین نیازمندی‌های زندگی خود انجام می‌دهند، از طریق استفاده و بهره‌گیری از زمین و در درون محیط مسکونی‌شان صورت می‌گیرد، این واحد اجتماعی که اکثریت افراد آن به کار کشاورزی اشتغال دارند در عرف محل ده نامیده می‌شود.
خنج (خور و بیابانک)
جستارهای وابسته
روستای خنج در دامنه کوه قرار دارد و دارای ۲ چشمه پسلار و بالا می‌باشد و چشمه زاره که برای آب شرب استفاده می‌شده‌است چندین سال است که خشکیده‌است. بیش از ۵۰ سال است که این روستا دارای آب لوله‌کشی و تمام خانه‌ها دارای حمام خصوصی می‌باشد.
روستا
تعریف روستا در قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری (ایران)
قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری، مصوب تیر ۱۳۶۲، روستا را چنین تعریف می‌کند: «روستا» که از نظر وضعیت طبیعی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی همگون بوده و با قلمرو معیّن ثبتی یا عرفی مستقل شناخته شود. روستا از حداقل ۲۰ خانوار یا صد نفر ساکن متمرکز یا پراکنده تشکیل می‌شود. اکثریت ساکنان دائمی روستا به‌طور مستقیم یا غیر مستقیم به فعالیت در زمینهٔ کشاورزی، دامداری، باغداری، صنایع روستایی یا صید اشتغال دارند. روستا در عرف به عنوان ده، آبادی، قلعه، دهکده یا قریه نیز نامیده می‌شود.
تعریف ده در قانون ایران
درقانون اصلاحات ارضی در ایران ده چنین تعریف می‌شده‌است: ده یا روستا عبارت از یک مرکز جمعیت و محل سکونت و کار تعدادی خانواده که در اراضی آن ده به کار کشاورزی اشتغال دارند و درآمد بیشتر آنان از طریق کشاورزی حاصل می‌شود.
خنج (خور و بیابانک)
جستارهای وابسته
رودخانه خنج که کوه‌های دادکین شروع می‌شود و از کنار خنج می‌گذرد یکی از رودخانه‌های فصلی است که معمولاً هرساله ۲ بار سیل بزرگی از آن عبور می‌کند و آبادی‌های زیردست را تهدید می‌کند. قرار بود سدی در بالا دست دادکین بسازندکه علی‌رغم ساخت جاده برای آن عملاً ساخت سد شروع نشده‌است.
روستا
تعریف ده در قانون ایران
روستا مکانی جهت تأمین مایحتاج شهرنشینان بوده که چند سالی است به دلیل تورم موجود و افزایش قیمت اقلام مورد نیاز روستاها و نبود کفاف درآمد جهت گذران زندگی توسط روستانشینان باعث از رونق افتادن تولیدات روستایی و مهاجرت گستردهٔ روستاییان به شهرها و سکونت در حاشیهٔ شهر شده و باعث روی آوردن روستاییان به مشاغل کاذب در شهرها ازجمله دست فروشی شده که مورد هجوم و اعتراض مغازه داران قرار گرفته‌است.
خنج (خور و بیابانک)
جستارهای وابسته
در غرب خنج و دادکین رودخانهٔ عظیم دیگری است که به رودخانه کمو معروف است. رودخانه کمو دارای چشمه مستقل می‌باشد و از مراتع دادکین محسوب می‌شود و مالکیت آن بر اساس مالکیت چشمه دادکین قرار داشته‌است. ولی پس از انقلاب اهالی توافق کردند که برای انتقال آب ان اقدام کنند و مزرعه امام دشت را تأسیس کردند. بر اساس توافقات حاصله کسانی که برای انتقال اب سهمی نپرداخته‌اند از حق خود از چشمه کمو اعراض نموده‌اند و فی الحال چشمه کمو تأمین کننده آب مزرعه امامدشت می‌باشد. کمو دارای یک دریاچه می‌باشد. این دریاچه معروف به دریای کمو است و بیش از ۲۰ متر مساحت دارد و از عمق آن اطلاعی در دست نیست. این دریا همیشه پرآب است و سرریز آن به امام دشت می‌آید.
درختان کهن پایین دست این دریا به دلیل خشکسالی و انتقال آب به مزرعه امامدشت رو به خشکی و زوال می‌باشد.
آکلینز
آکلینز (به لاتین: Acklins) یک شهرستان در باهاما است که در اقیانوس اطلس واقع شده‌ است.
خصوصیات
آکلینز ۲۳۸-۳۸۹ کیلومترمربع مساحت و ۵۶۰ نفر جمعیت دارد.
عزله قهراء (روستا)
قهراء  به عربی ( عزلة الَقهراء ''')، روستایی است در دهستان بَنی مطر از توابع استان   استان صَنعاء   در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۶۰ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
بتیفورد
بتیفورد (به انگلیسی: Battyeford) یک روستا در بریتانیا است که در میرفیلد واقع شده‌است.
فنوتیپ گسترش‌یافته
فنوتیپ گسترش‌یافته یا رخ‌مون گسترده با زیرعنوان «ژن به عنوان واحد گزینش» و همچنین «درازنای دسترسی ژن»، کتابی منتشرشده در سال ۱۹۸۲، نوشتهٔ ریچارد داوکینز است.
نگارش بازنویسی شدهٔ این کتاب در سال ۱۹۹۹ با پس‌نگاشتی از دنیل دنت فیلسوف منتشر شد. این کتاب به نظر خود داوکینز بدیع‌ترین اثر علمی اوست.
داوکینز ایده‌های اولیهٔ آن را در کتاب منتشرشده در سال ۱۹۷۶ خود به نام ژن خودخواه آغاز کرد. در این کتاب او جانداران را ماشین‌های بقایی تعریف کرد که برای بیشترکردن احتمال کپی‌شدن ژن‌ها توسط خود ژن‌ها ساخته می‌شوند. داوکینز در این کتاب که پس از ژن خودخواه نوشته‌است، به دور دقیق‌تر و فنی‌تر این مسائل را توضیح داده‌است. او در فنوتیپ گسترش‌یافته تلاش داشته تا به انتقادها به کتاب پیشین هم پاسخ دهد.
ژن‌ها تنها پروتئین سنتز می‌کنند
بخش بیشتر کتاب به این می‌پردازد که تنها چیزی که ژن‌ها به‌طور مستقیم اعمال می‌کنند سنتزکردن پروتئین‌ها است. داوکینز به این نکته اشاره می‌کند که محدودکردن فنوتیپ (رخمون) تنها به بدن جاندار یک امر اختیاری است و می‌توان آن را گسترده‌تر هم در نظر گرفت.
ژن‌ها بر محیط زیست جاندار تأثیر می‌گذارند
داوکینز این ایده را با نشان دادن تأثیری که ژن بر روی زیست‌بوم می‌گذارد پیشرفت داد. ژن‌ها بر روی محیط زیست جاندار از طریق رفتار جاندار تأثیر می‌گذارند. او مثال‌هایی چون خانه‌های بال‌مودار یا سد سگ آبی را مطرح نموده‌است. او سپس ریخت‌شناسی و رفتار جانوران را بررسی می‌کند؛ که در نهایت به نظر می‌آید که نه برای خود جاندار، و بلکه برای انگل‌هایی که از آن سود می‌برند، مفید است. نویسنده همهٔ اینها را در اصل مرکزی فنوتیپ گسترده خلاصه می‌کند: رفتار یک جاندار متمایل به بیشینه ساختن بقای ژن‌ها «برای» آن رفتار خاص است؛ چه آن ژن‌ها در بدن آن جاندار خاص که آن را اعمال می‌کند باشند، یا نباشند.
دیدگاه ژن-محور حیات
داوکینز در مسیر این استدلال تلاش کرده تا فرگشت ژن-محور را تا آنجا قدرتمند کند که، خود جاندار نیازمند توضیح باشد. این چالشی است که در بخش آخر کتاب با نام «دوباره‌یابی موجود زنده» به آن پرداخته‌است.
سیاست مصر
سیاست مصر (السياسة في مصر) در چارچوب جمهوری‌خواهی نظام نیمه ریاستی می‌باشد، بطوریکه رئیس‌جمهور مصر؛ رئیس دولت نیز می‌باشد و نخست‌وزیر یا رئیس وزیرالوزرا با وجود سیستم احزاب مخالف در این زمینه به وی کمک می‌کند.
رئیس‌جمهور
در ۱۸ ژوئن سال ۱۹۵۳ بعد از اینکه جنبش افسران آزاد اقدام به کودتا علیه ملک فاروق اول در ۲۳ ژوئیه سال ۱۹۵۲ نمود، پسر خردسال وی را به عنوان پادشاه این کشور به جای ملک فاروق به تخت سلطنت نشاندند و بعد از مدت کوتاهی او را نیز از سلطنت برکنار و کل خانواده سلطنتی را از مصر به کشورهای دیگر تبعید نمودند. کودتایی که امروز بنام انقلاب ژوئیه ۱۹۵۲ شناخته می‌شود به فرماندهی سرتیپ ستاد محمد نجیب بعد از اینکه ملک فاروق وی را به عنوان وزیر جنگ انتخاب نمود، انجام شد. وی بعد از آن از طرف شورای افسران آزاد به عنوان اولین رئیس‌جمهور مصر در ۱۸ ژوئن ۱۹۵۳ انتخاب گردید. بعد از وی جمال عبدالناصر جانشین وی گردید و جانشین جمال عبدالناصر، محمد انور السادات بود، بعد از ترور انور السادات، صوفی ابوطالب به مدت ۸ ماه به عنوان رئیس‌جمهور موقت در این منصب خدمت کرد و سپس محمد حسنی مبارک به این سمت برگزیده شد تا اینکه شورای عالی نیروهای مسلح مکلف به مدیریت امور کشور در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ شد، بعد از اینکه انقلاب ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱ محمد حسنی مبارک را وادار کرد که اداره امور کشور را به شورای نظامی واگذار کند. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۱ انتخابات ریاست جمهوری در مصر برگزار شد و محمد مرسی به عنوان رئیس‌جمهور کشور برگزیده شد، بعد از تظاهرات‌هایی که در سال ۲۰۱۳ علیه محمد مرسی انجام شد مجدداً در کشور یک کودتای نظامی دیگر اتفاق افتاد و عدلی منصور به عنوان رئیس‌جمهور موقت عهده‌دار این منصب گردید، در سال ۲۰۱۴ مجدداً در کشور مصر انتخابات برگزار شد و عبدالفتاح السیسی به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب گردید.
قانون اساسی
قانون اساسی عبارت است از قانونی است که در رفراندوم سال ۱۹۷۰ اکثریت مردم مصر به آن رأی دادند، این قانون اساسی در سال‌های ۱۹۸۰، ۲۰۰۵ ،۲۰۰۷ و۲۰۱۱ مورد بازبینی و تعدیل قرار گرفته‌است، آخرین تغییرات مربوط به سال ۲۰۱۱ است، در این سال ابتدا شورای نظامی یک رفراندوم برگزار نمود که در آن اکثریت مردم رأی به تعدیل قانون اساسی دادند، بعد از آن شورای نظامی یک هیئت را برای انجام اینکار انتخاب نمود، بعد از انجام تغییرات و تعدیل‌ها در قانون اساسی قانون جدید در ۱۹ مارس ۲۰۱۱ به رفراندوم گذاشته شد، اکثریت مردم با این تعدیلات و تغییرات که شامل ۶۳ ماده می‌شد با این رفراندوم موافقت کردند. قانون اساسی که امروز در مصر اجرا می‌شود قانون اساسی است که حوالی ۶۳٫۸ درصد مردم مصر در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۲ به آن رأی موافق دادند. بعد از تظاهرات‌های ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۳ و کودتای نظامی که بعد از آن اتفاق افتاد و منجر به متوقف شدن اجرای قانون اساسی سال ۲۰۱۲ گردید، در این تاریخ یک هیئت ده نفره مشخص شد و مکلف گردید که مجدداً قوانین قانون اساسی را مورد بازبینی و تعدیل قرار بدهد، این هیئت به کار خودش در ۲۰ اوت ۲۰۱۳ پایان داد، در مرحله دوم تعدیلات قانون اساسی در همین سال یک هیئت متشکل از ۵۰ نفر که اسامی‌شان نیز در یکم سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام گردید تشکیل شد، این هیئت در ۸ سپتامبر ۲۰۱۳ عمرو موسی را به عنوان رئیس این هیئت انتخاب نمودند. در قانون اساسی اولیه تهیه شده این هیئت بسیاری از موارد جدید در آن تعیین تکلیف شده‌است منجمله تأسیس احزاب دینی در این قانون ممنوع اعلام گردید. این قانون اساسی در ۳ دسامبر ۲۰۱۳ به رئیس‌جمهور موقت عدلی منصور ارائه شد و سپس در روزهای ۱۴ و۱۵ ژانویه ۲۰۱۴ به رفراندوم عمومی گذاشته شد. در این رفراندوم ۳۸٫۶ درصد واجدین شرایط شرکت کردند، در این رفراندم بر اساس آماری که هیئت برگزاری رفراندوم ارائه کرد ۹۸٫۱ درصد شرکت کنندگان به این قانون اساسی رأی مثبت دادند و ۱٫۹ درصد آن را رد کردند.
قصاص
قصاص در لغت، اسم مصدر از ریشه «قصَّ یقُصُّ» به معنای پیگیری نمودن اثر چیزی است.
اصل قصاص اساساً بر این اصل استوار است که شخص باید به اندازه جرمی که مرتکب شده مجازات شود. قصاص ابزاری تحلیلی بود که در جامعه عرب قبیله ای پیش از اسلام برای جلوگیری از خصومت های خونی یا جنگ های جاری در درگیری های بین قبیله ای استفاده می شد. قصاص به شرط برابری اجتماعی انجام می شد، با توجه به اینکه مقتول زن باشد، مرد، بی برده، نخبه یا عادی باشد، فردی از قبیله قاتل معادل کشته شده اعدام می شود. مثلاً فقط کنیز را می توان برای کنیز کشت و زن را برای زن.
اما در فعل سریع عمل کردن است. چون در اعصار گذشته در ارکان دولت‌ها و حکومت‌ها تعریفی از حبس یا زندان به‌شکل اصولی وجود نداشت لذا بهترین شکل احقاق حقوق، سریع مجازات کردن بود. مثل کسی که اگر پیش از ظهر فردی را به قتل می‌رساند، در صورت دستگیری تا غروب حکم قصاص، یعنی رسیدگی سریع انجام می‌شد چون محلی برای نگهداری یا بازداشت متهم وجود نداشت.
انواع قصاص
مایا کوموروفسکا
مایا کوموروفسکا (Maja Komorowska؛ زادهٔ December 23, 1937) بازیگر اهل لهستان است.
قصاص
قصاص به دو قسم قصاص نَفْس و قصاص عضو تقسیم می‌شود. حکم قصاص از احکام مسلّم دین اسلام دانسته شده که آیاتی از قرآن، روایات متواتر و اجماع بر آن دلالت می‌کند.
مایا کوموروفسکا
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به گنج‌های پنهان، کوه‌ها در تاریکی، پشت یک دیوار، راه‌ها در میان شب، قرارداد، از سرزمینی دور، ریش‌آبی، روزگار سپری‌شده، هر کجا که باشی، بازدید، به تاخت، وضعیت تملک، ترازنامه سه‌ماهه، زندگی خانوادگی، ده فرمان ۱، کاتین، سالی از خورشید خاموش، عروسی، دوشیزگان ویلکو و مارپیچ'' اشاره کرد.
قصاص
تساوی در آزادبودن و بنده‌بودن، یکی‌بودن دین، بلوغ و عقل از شرایط تحقق قصاص است. اعتراف مجرم، شهادت دو مرد عادل از راه‌های اثبات قصاص بر شخص جانی است. قصاص، در کنار دیه، حَدّ و تعزیر، جزء چهار مجازات اصلیِ قانون مجازات اسلامی در جمهوری اسلامی ایران است. در فقه و حقوق قصاص مجازات مجرم به شکلی معمولاً مشابه جرم را گویند.
احکام قصاص
قصاص یا نهادهایی شبیه به آن، درمیان جوامع انسانی بی‌سابقه نبوده‌است، حتی در قدیمی‌ترین قوانین بر جای مانده از تمدن‌های کهن شرقی و غربی، می‌توان نمونه‌هایی از «مقابله به مثل» را در نظام‌های کیفری پیدا کرد. ویل دورانت در تاریخ تمدن می‌نویسد: در بسیاری از قبایل اولیه، کشته شدن شخص الف توسط شخص ب سبب می‌شد که فرزندان شخص الف یا دوستش ج، شخص ب را به قتل می‌رساندند و پس از آن ج را پسران ب یا دوستش د بکشند و این عمل تا آخر حروف الفبا ادامه پیدا می‌کرد.
اصل انتقام در تمام طول تاریخ حقوق و قانون وجود داشته و اثر آن در قانون قصاص حقوق روم، قوانین حمورابی و شریعت موسی (چشم در مقابل چشم) دیده می‌شود و به آسانی می‌توان تأثیر آن را در قوانین جزایی که امروزه در بعضی از کشورهاست را مشاهده کرد.
موافقان
ادیان ابراهیمی عموماً بر این نحوه مجازات صحه گذاشته‌اند. اما قصاص در دو دین اصلی اسلام و یهودیت بیشتر مطرح است. امروزه در برخی از کشورهای اسلامی خصوصاً عربستان و ایران قصاص به عنوان یک اصل قضایی پذیرفته شده‌است.
موافقان این نوع از مجازات به حق مظلوم بر قصاص و تأثیرات پیشگیرانهٔ آن اشاره می‌کنند؛ اما این برهان‌ها از طرف بسیاری پذیرفتنی نیست. آن‌ها می‌گویند: اصل قانون قصاص موجب بازدارندگی از وقوع جرم می‌شود، چرا که اگر کسی بداند در مقابل هر جرمی که مرتکب شود، قصاص و مقابله‌ای به مثل خواهد داشت، از ارتکاب جرم دوری می‌کند.
مخالفان
بسیاری دیگر نیز قصاص به مثل را نوعی مجازات بی‌رحمانه و سنتی می‌دانند که از دوران کهن بر جای مانده‌است. برخی شاهد می‌آورند که طی سالیان دراز در جوامعی که قصاص وجود داشته جرائم نیز رواج داشته‌است، پس عاملیت بازدارندگی قصاص اشتباه است.
برخی در جواب مدافعان نظریه عدالت گفته‌اند: قصاص به معنای واقعی که تساوی کامل بین جرم و مجازات است، جز در موارد بسیار نادر قابل تحقّق نیست، شرایط، اوضاع و احوال حاکم بر وقوع جرم، اعم از خصوصیّات مجرم، زمان وقوع جرم، مکان وقوع جرم، خصوصیّات مجنی‌علیه و سایر عوامل مؤثر در وقوع جرم که بدون تردید موجب شدّت و ضعف جرایم می‌شود، نوعاً به گونه‌ای است که نمی‌توان همه آن شرایط را در اعمال مجازات نیز رعایت نمود، بنابراین، قصاص هرگز نمی‌تواند از تمام جهات با جرم یک‌سان باشد
تاریخچه
وی در مورد وجود قصاص در قانون آینده با آیت الله خمینی بحث کرد:
نزیه : “آقا، امروز همه‌جا از ما سؤال می‌کنند شما دست دزد را خواهید برید؟”
خمینی: “شرایط مجازات در این قبیل موارد به قدری شدید است که اصلاً شاید دستی بریده نشود، ولی ایجاد ترسش برای خدمت به مردم است.”
نزیه: “ولی اگر در امریکا یا اروپا یا هر جای دنیا مقرراتی باشد که جایگزین آثار و نتایجی باشد که آقا انتظار دارید، باز هم دست می‌برید؟”
خمینی: “هرگز. شما بگردید، پیدا کنیم مقررات مناسب‌تر را. اجرا می‌کنیم.” … .»
در اوایل خرداد ۱۳۵۸ بحث بر سر چگونگی قانون اساسی بالا گرفت:
در خرداد ۱۳۶۰ هنگام تقدیم لایحه قصاص برگرفته از احکام شرع به مجلس جبهه ملی در اعلامیه‌ای چنین عنوان کرد:
... هموطنان شرافتمند مردم غیور و آزادیخواه ایران. در شرایطی که همه آزادیهای فردی و اجتماعی توسط هیأت حاکمه مستبد و انحصارگر زیر پا نهاده شده و استقلال مملکت در معرض خطرات جدی قرار دارد... و بالاخره در شرایطی که انقلاب بزرگ ملت را از کلیه هدفهای بنیادی خود منحرف کرده‌اند از شما دعوت می‌کنیم که ساعت ۴ بعد از ظهر روز دوشنبه بیست و پنجم خرداد ماه در گردهمایی و راهپیمایی جبهه ملی بانگ اعتراض خود را به گوش جهانیان برسانیم. و مردم را به راهپیمایی ضد سیاست‌های حاکمیت دعوت نمود.
تظاهرات ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ انجام شد که با درگیری‌هایی همراه بود. از صبح روز راهپیمایی خمینی در برابر آن موضع گرفت و سران جبهه ملی را با فتوایی به ارتداد متهم ساخت.
قصاص در قانون مجازات ایران
کتاب سوم قانون مجازات اسلامی ایران به‌طور کلی به قصاص اختصاص دارد و در ۹۰ ماده به جرایم و جنایات عمدی مستحق قصاص نفس و قصاص عضو می‌پردازد. در مادهٔ ۱۴ این قانون قصاص این‌چنین تعریف شده‌است: «قصاص، کیفری است که جانی به آن محکوم می‌شود و باید با مجازات او برابر باشد.» از مواد ۲۰۴ به بعد این قانون، موجبات قصاص (قتل، قطع و جرح عمدی) بیان شده‌است که برگردان نه‌چندان کاملی از کتب فقهی محسوب می‌شود.
«جرم قصاصی» در گفتار حقوقی ایران به جرایمی گفته می‌شود که مجازات آن‌ها قصاص است. این جرائم عبارتند از:
راه‌های اثبات قتل عمد که موجب قصاص می‌شود
بیشتر فقهای امامیه دو نوع قتل را عمدی دانسته و آن را موجب قصاص می‌دانند: این نظر مشهور بین فقهای امامیه است. سید روح‌الله خمینی در تحریرالوسیله، مسئله ۱، می‌نویسد که عمد محض به قصد کشتن به آنچه که می‌کشد ولو به ندرت و به صد فعلی که غالباً با آن کشته می‌شود، اگر چه قصد قتل را به آن ننماید، تحقق پیدا می‌کند. اما بعضی از فقهای امامیه هم هستند که فقط حالت اول را قتل عمد می‌دانند. شیخ علی ریاحی نبی در پاسخ استفتایی نوشته‌است که عمد، تصمیم درونی است و آنچه از آیات و روایات معلوم می‌شود تأیید همین مطلب است و قتلی عمد است و مستحق قصاص که با قصد درونی باشد و اگر این قصد درونی اثبات نشد، قتل عمدی نیست و در نتیجه قصاص نداشته و فقط دیه دارد.
سینود
سینود، سونود یا سینُد (انگلیسی: ) به معنای مجمع، شورایی از فرق مسیحی است که معمولاً برای تصمیم‌گیری پیرامون یک موضوع دکترین، مدیریت یا خط مشی تشکیل می‌شود. سینودها در اصل، جلسات اسقف‌ها بودند و این واژه هنوز در میان کاتولیک‌ها، ارتدکس‌های مشرقی و ارتدوکس‌های شرقی به همین معنا به کار می‌رود. در کاربرد امروزی، این واژه اغلب به هیئت حاکمهٔ یک کلیسا اشاره می‌کند، چه اعضای آن جلسه یکدیگر را ملاقات کنند و چه نکنند. همچنین گاهی برای اشاره به کلیسایی به کار می‌رود که توسط سینودش اداره می‌شود.
گاهی عبارات «شورای عمومی» یا «انجمن عمومی» به یک شورای سراسری اشاره دارند. واژهٔ سینود همچنین به شورای دائمی اسقف‌های بلندپایه‌ای اشاره دارد که بر برخی از کلیساهای ارتدکس شرقی خودمختار حکومت می‌کنند. به همین ترتیب، اداره روزانه کلیساهای کاتولیک شرقیِ ایلخانی و اسقف بزرگ به یک مجمعِ دائمی سپرده شده‌است.
واژه‌شناسی
واژهٔ synod از σύνοδος گرفت شده‌است و به معنی «مجمع» یا «جلسه» است. این اصطلاح با واژهٔ لاتینِ concilium به معنای «شورا» و «انجمن» مشابه است.
سینودهای سرشناس تاریخی
…
قریه ریمه (روستا)
قریه ریمه  به عربی ( قَریَة ریمة )، روستایی است در دهستان بَنی مطر از توابع استان   استان صَنعاء   در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
ماریا گاربوفسکا-کی‌یرچینسکا
ماریا گاربوفسکا-کی‌یرچینسکا (Maria Garbowska-Kierczyńska؛ December 3, 1922 – 1922:12:03, January 2, 2016) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خانه کشیش اشاره نمود.
میزونو تاداکونی
میزونو تاداکونی ; July 19, 1794 – 1794:7:19, March 12, 1851) سامورایی اهل ژاپن در دوره ادو بود.
لئو تولستوی
لیِو نیکلایِویچ تولستوی  (۹ سپتامبر ۱۸۲۸–۲۰ نوامبر ۱۹۱۰) فیلسوف، عارف و نویسنده روس بود که او را از بزرگ‌ترین رمان‌نویسان جهان می‌دانند. او بارها نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات و جایزه صلح نوبل شد ولی هرگز به آنها دست نیافت.
ریشه‌ها
نوشتار اصلی: خانواده تولستوی
تولستوی‌ها یک خانواده معروف از اشراف قدیمی روسی بودند که نسب خود را به یک نجیب‌زاده اسطوره‌ای به نام ایندریس که توسط پیوتر تولستوی توصیف شده بود که در سال ۱۳۵۳ به همراه دو پسرش لیتوینوس (یا لیتوینوس) "از نمک، از سرزمین سزار" به چرنیگوف رسیدند، ردیابی کردند. لیتونیس) و زیمونتن (یا زیگمونت) و یک دروژینا متشکل از ۳۰۰۰ نفر. در حالی که کلمه "Nemec" برای مدت طولانی فقط برای توصیف آلمانی‌ها استفاده می‌شد، در آن زمان به هر خارجی که روسی صحبت نمی‌کرد (از کلمه nemoy به معنای لال) اطلاق می‌شد. سپس ایندریس با نام لئونتی و پسرانش کنستانتین و فئودور به ارتدکس شرقی گرویدند. نوه کنستانتین آندری خاریتونوویچ پس از نقل مکان از چرنیگوف به مسکو توسط واسیلی دوم مسکو به تولستی (ترجمه شده به عنوان چاق) ملقب شد.
به دلیل نام‌های مشرکانه و این واقعیت که چرنیگوف در آن زمان توسط دمتریوس اول استارشی اداره می‌شد، برخی از محققان به این نتیجه رسیدند که آنها لیتوانیایی بودند که از دوک نشین بزرگ لیتوانی آمده بودند. در همان زمان، هیچ نامی از ایندریس در اسناد قرن ۱۴ تا ۱۶ یافت نشد، در حالی که تواریخ Chernigov که توسط پیوتر تولستوی به عنوان مرجع استفاده می‌شد، گم شدند. اولین اعضای مستند خانواده تولستوی نیز در قرن هفدهم زندگی می‌کردند، بنابراین خود پیوتر تولستوی به‌طور کلی بنیانگذار خانه اشرافی در نظر گرفته می‌شود و پتر کبیر به او عنوان کنت اعطا کرد. en:Leo Tolstoy
زندگی‌نامه
تولستوی نهم سپتامبر ۱۸۲۸ میلادی در خانواده‌ای از بزرگان و با پیشینهٔ بسیار کهن در یاسنایا پالیانا (۱۶۰کیلومتری جنوب مسکو از تابع شهر تولا) زاده شد. پدر او، کنت گراف نیکلای ایلیچ تولستوی و مادرش، شاهزاده خانم ماریا نیکلایونا والکونسکایا  بود. مادرش را در دو سالگی و پدرش را در نه سالگی از دست داد و پس از آن سرپرست او عمه‌اش تاتیانا بود. او در سال ۱۸۴۴م. در رشتهٔ زبان‌های شرقی در دانشگاه قازان نام‌نویسی کرد، ولی پس از سه سال، در تاریخ ۱۸۴۶م. از آن رشته به رشته حقوق رفت تا با کسب دانش وکالت به زندگی نابسامان ۳۵۰ نفر کشاورز روزمزد، که پس از مرگ پدر و مادرش به او واگذار شده بودند، رسیدگی کند و با بهبود کشاورزی خود به رنج آنان پایان دهد.
او در سال ۱۸۴۷ میلادی دانشکده حقوق را رها می‌کند و به زادگاهش بازمی‌گردد. سال ۱۸۵۱ تولستوی در ارتش نام‌نویسی می‌کند و به مأموریت قفقاز که در آن زمان تازه به دست روس‌ها افتاده بود می‌رود. در تابستان همان سال، اثر خود «کودکی» را می‌نویسد. این داستان سال بعد در مجله معاصر، چاپ می‌شود.
تولستوی هنگام خدمت در ارتش تزار، نوشتن به صورت حرفه‌ای را آغاز می‌کند. بودن در جنگ، دست‌مایه پایه‌ای برای رمان‌ها و داستان‌ها در دسترس او می‌گذارد و با نگاه جست‌وجوگرش میان مردم و دور و برش، نوشته‌هایش را پربارتر می‌کند. در ۱۸۵۴ به سواستوپُل رفته و به سپاه کریمه می‌پیوندند. در این زمان او به درجه ستوانی رسیده و به دفاع از میهن می‌پردازد. نتیجه این دوران را در «حکایت‌های سواستوپُل» که حاوی سه داستان خواندنی ست منعکس می‌کند.
تولستوی در این داستان‌ها تلاش کرده با بهره‌گیری از دریافت‌های خود که در جنگ تجربه کرده، چهره‌ای دیگر از آن را نشان دهد. وی جنگ را پشت مراسم رسمی به نمایش می‌گذارد. در سال ۱۸۵۶ از ارتش کناره‌گیری می‌کند و به زادگاه خود بازمی‌گردد. پس از آن سفری شش‌ماهه را به کشورهای فرانسه، انگلستان، آلمان، ایتالیا و سوییس آغاز می‌کند تا با شیوه زندگی، فرهنگ و باورهای مردم این کشورها آشنا شود. در سال ۱۸۵۸ میلادی داستان «سه مرگ» را منتشر می‌کند و در سال ۱۸۵۹ دبستانی برای کودکان و دهقان زادگان یاسنایا پالیانا می‌سازد.
اصلاحات اجتماعی و آموزش و پرورش کودکان
لئو با نگاه ویژه‌ای که به آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان داشت، در سال ۱۸۵۷ پنج سال از کشورهای اروپای غربی و با چهره‌های سرشناس اروپا مانند: چارلز دیکنز، ایوان تورگنیف، فریدریش فروبل و آدلف دیستروِگ، دیدار کرد. پس از بازگشت به کشورش، براساس تجارب نو آموخته، دست به یک رشته نوآوری‌های آموزشی زد و در همین راستا به پیروی از ژان ژاک روسو، به پایه‌ریزی دبستان در روستاها پرداخت. تولستوی از سال ۱۸۵۵ پی‌درپی در زادگاه خود یاسنایا پالیانا، مسکو و سن‌پترزبورگ زندگی می‌کرد. لئو در نامه‌ای به یکی از خویشاوندانش که سرپرستی کارهای دربار و پیشکاری زمین‌های تزار روسیه را بر دوش داشت، چنین نوشته‌است:"«هرگاه به مدرسه پا می‌گذارم، با دیدن چهره‌های آلوده و تکیده، موهای ژولیده و برق چشمانِ این کودکان بینوا، دستخوش ناآرامی و بیزاری می‌شوم و همان حالتی به‌من دست می‌دهد که بارها از دیدن شراب‌خواران مست، بر من مستولی شده‌است. ای خدای بزرگ! چگونه می‌توانم آن‌ها را نجات دهم؟ نمی‌دانم به کدام یک کمک کنم. من آموزش و پرورش را تنها برای توده‌ها می‌خواهم و نه کسی دیگر، مگر بتوانم پوشکینها و لومونوسفهای آینده را از غرق شدن رهایی بخشم.»"تولستوی هیچ‌گاه با کودکان برخورد جداگانه نداشت و دانش‌آموزان برتر را از دیگران جدا نکرد تا درخورِ توان و آمادگی هر کودک، آموزش مناسب را به آن‌ها ارزانی دارد.
پس از این‌که مدارس از سوی اداره سلطنتی تزار تعطیل شد، تولستوی به فعالیت‌های فرهنگی و اهداف تربیتیِ مورد علاقه‌اش ادامه داد. او با انتشار کتاب‌های سرگرم‌کننده با ترکیبی از علوم طبیعی و انسانی، همچنین داستان‌های آموزشی به‌ویژه داستان‌های ازوپ، کودکان را با ارزش‌های اخلاقی، اجتماعی و معنوی آشنا نمود. میلیون‌ها کودک روسی تا دهه دوم قرن بیستم با آموزش الفبای تولستوی، سال اول دبستان را آغاز نمودند. با اتخاذ این روش، تولستوی توانست در جنبش اصلاحات آموزشی و ایجاد مدارس آزاد به گونه سامرهیل، مؤثر واقع شود.
صدای تولستوی
در سال ۱۹۰۷ میلادی (۱۲۸۶ خورشیدی) استیون بونسال گزارشگر معروف روزنامه «نیویورک تایمز» به روسیه سفر کرد و با لئو تولستوی دیداری داشت.
پس از بازگشت به آمریکا، از طریق دوستی با توماس ادیسون، سفارش یک دستگاه ضبط صدای گرامافون (فونوگراف) داد تا برای تولستوی بفرستد.
ادیسون در ژانویه ۱۹۰۸ دستگاه را به تولستوی هدیه کرد و از او درخواست کرد صدای خود را به زبان‌های مختلف روی استوانه‌های مومی ضبط کرده و برای او بفرستند.
تولستوی از ادیسون تشکر کرد و علاوه بر اجابت درخواست وی و ضبط صدای خود به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسه و روسی، که تعدای از آن‌ها موجود است، گاهی به جای نامه‌نگاری با دوستان یا برای ثبت افکار و نظراتش، صدای خود را ضبط می‌کرد.
با وجودی که تعداد زیادی از این استوانه‌های مومی از بین رفتند، اما تعداد کمی باقی مانده‌اند و بدین طریق، صدای تولستوی در ۲ الی ۳ سال پایانی زندگی پرثمرش، ماندگار شد.
زن و فرزند
تولستوی در سال ۱۸۶۲ با دختر هجده ساله‌ای با تبارِ آلمانی، به نام سوفیا آندره یِونا برس (۱۸۴۴ - ۱۹۱۹)، ازدواج کرد و رمان‌های جاودانه‌ای به نام جنگ و صلح و آنا کارنینا را نوشته و منتشر ساخت. پشتیبانی همسر جوانش از کارهای ادبی تولستوی که به روایتی ۱۴۰۰ صفحه از پیش‌نویس جنگ و صلح را بیش از هفت بار پاکنویس کرده‌است، بسیار ارزشمند است. پیوند این دو عاشقانه، ولی پرتنش بود. دفترچه یادداشتی که تولستوی در دوران پیش از زناشویی داستان زندگی خود را در آن می‌نوشت به دست سوفیا افتاد. در این دفترچه یادداشت گزارش خوشگذرانی‌ها و هوسرانی‌های تولستوی نوشته شده بود. بازتاب این نوشته‌ها بر سوفیا سنگین بود بگونه‌ای که می‌نویسد این دوران زننده و ناخوشایند و زندگی او در آن زمان نپذیرفتنی است. غرق شدن تولستوی در مسایل فلسفی در سال‌های آینده نیز دردسرهای فراوانی برای این دو به همراه داشت. آن‌ها با یکدیگر ۱۳ فرزند داشتند که ۴ تا از آن‌ها در کودکی مردند.
جنگ و صلح، آناکارنینا
جنگ و صلح رمانی طولانی است که در آن بیش از ۵۸۰ شخصیت به خوبی بازگو شده‌اند. سه سال پیش نسخهٔ کوتاه شده‌ای از این رمان به زبان انگلیسی منتشر شد. در این نسخه ۶۰۰ صفحه از نسخهٔ اصلی که ۱۵۰۰ صفحه داشت، حذف شده‌است. این حذف شامل بحث‌های فلسفی کتاب است که به یکدستی داستان آسیبی نمی‌زند. دلیل این کارها ارائه یک نسخه گیرا و پرشور از کتاب است که به فراخور جوانان امروزی نیز باشد. شاهکار تولستوی، جنگ و صلح، یکی از برترین منابع پژوهش و بررسی در تاریخ سیاسی و اجتماعی قرن نوزدهم روسیه است. همچنین حماسهٔ ایستادگی روس‌ها را در برابر حملهٔ ناپلئون بازگو می‌کند. منتقدان آن را یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های جهان و فراتر از آن یک رمان در بردارنده دیدگاه‌های فلسفی نویسنده دربارهٔ زندگی و تاریخ می‌دانند.
تولستوی در پایان ۳۴ سالگی نوشتن رمان جنگ و صلح را آغاز کرد که شش سال زمان بُرد. این رمان واقعیت‌های درون جامعه روسیه را در قرن نوزدهم به خوبی روشن می‌کند. دورانی که تولستوی برای رمان خود برگزید، زمان جنگ‌های ناپلئون بود و اوج داستان حمله ناپلئون به روسیه، آتش‌سوزی مسکو و عقب‌نشینی و نابودی ارتش مهاجم وی را گزارش می‌کند.
وی در دفتر خاطراتش در میانه سال ۱۸۵۰ چنین می‌نویسد:"«چیزی در درونم زبانه می‌کشد که بیش از نیکی دلبستهٔ آنم: شکوه و بزرگی.»"
انقلاب درونی
تولستوی، در اوج سرشناسی، دچار سرگشتگی و ناامید از بهبود وضعیت جامعه شد و در مرز نابودی فکری و شکست روانی قرار گرفت. او به‌عنوان عضوی از اداره کل آمار و سرشماری در مسکو در سال ۱۸۸۲ میلادی با فقر روزافزون کارگران که در برابر محرومیت روستاییان گسترده‌تر بود، آشنا شد. با بازتاب پذیرفتن از این رخداد تلخ، برای کمک‌رسانی به کشاورزان و پیشگیری از مهاجرت گروهی آنان به شهرها، دست به ایجاد سازمانی زد که پشتیبانی از روستاییانی که محصولاتشان بدنبال پیشامدها و آفت‌های طبیعی آسیب دیده بود، در دستور کار خود گذاشت. او خود نیز با ترک سیگار و الکل و کناره‌گیری از سرگرمی‌های ویژه مانند شکار جانوران، همدردی خود را نشان داد و اعتراف کرد:"«چه خوشی‌های ظالمانه‌ای!»"از جمله کارهای اجتماعی تولستوی، پشتیبانی از زندانیان سیاسی، دینی و سربازان فراری بود. از سال ۱۸۸۱ میلادی به بعد، با بررسی‌ها و پژوهش‌های بیشتر در زمینه دین‌های گوناگون، گرایش و وابستگی‌های دینی وی نیز بیشتر شد و از همین رو به ترجمه دوبارهٔ انجیل به زبان روسی دست زد.
تضادهای بیرونی
اشتهار تولستوی هرچه بیشتر در خارج از روسیه وسعت می‌یافت، به همان نسبت نیز در داخل روسیه مورد طعن و لعن و انزجار دستگاه‌های دولتی و مراجع ارتودوکس قرار می‌گرفت. نوشته‌هایش پیش از انتشار توقیف و شایعه روانی بودن او به سرعت پراکنده می‌شد. پلیس تزاری کوچک‌ترین حرکت وی را زیر نظر گرفته بود. هنگامی که به پشتیبانی از مریدانش برخاست و برای آزادی آن‌ها از بازداشت، تمام مسئولیت‌ها را که به‌عنوان مدرک جرم مطرح بودند به عهده گرفت، به او گفتند:"«جناب کنت، جاه و جلال شما به قدری بزرگ است که زندان‌های ما گنجایش آن را ندارد!»"
کلیسای ارتدکس و اتهام ارتداد
تولستوی، مبارزات سوسیالیست‌ها را نیز در جهت برقراری دیکتاتوری پرولتاریا، مردود دانسته و به عنوان پرچمدار انسان‌دوستی و مخالف با جنگ و خون‌ریزی شناخته شده‌است. آثار او نیز، جاده‌صاف‌کن انقلاب ۱۹۰۵ روسیه نام گرفته‌است.
سال‌های پایانی
علاوه بر فشارهای حکومت، سخت‌گیری‌های پلیس تزاری و ضبط پیش‌نویس رمان‌هایش در سال ۱۹۰۸، مشکلات خانوادگی هم مزید بر آن شد. تولستوی، در آخرین روزهای حیات خود، به‌اتفاق پزشکِ خانوادگی و دختر کوچکش، همسر خود را ترک و به‌سوی جنوب روسیه سفر کرد. این آخرین سفر تولستوی در تاریخ بیستم نوامبر ۱۹۱۰ در ایستگاه راه‌آهن آستاپوفو به پایان رسید. دو روز بعد، در زادگاهش به خاک سپرده شد.
رمانچه
(موسیقی مرگ و مرگ ایوان ایلیچ و پدر سرگیوس) ترجمه هوشنگ اسماعیلیان
داستان کوتاه
فقر و ایمان
جستارهای وابسته
کتاب‌شناسی لئو تولستوی
نالریگو
نالریگو (به لاتین: Nalerigu) یک منطقهٔ مسکونی در غنا است که در منطقه شمال شرقی واقع شده‌است. نالریگو ۱۴٬۹۲۷ نفر جمعیت دارد و ۳۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنگ و صلح
جنگ و صلح (به روسی: Война́ и мир یا Voyná i mir) نام رمان مشهور لئو تولستوی، نویسنده بزرگ روس است.
تولستوی کتاب جنگ و صلح را در سال ۱۸۶۹ میلادی نوشت. این کتاب یکی از بزرگ‌ترین آثار ادبیات روسی و از مهم‌ترین رمان‌های ادبیات جهان به‌شمار می‌رود. در این رمان طولانی بیش از ۵۸۰ شخصیت با دقت توصیف شده‌اند و یکی از معتبرترین منابع تحقیق و بررسی در تاریخ سیاسی و اجتماعی سده نوزدهم امپراتوری روسیه است و به شرح مقاومت روس‌ها در برابر حملهٔ ارتش فرانسه به رهبری ناپلئون بناپارت می‌پردازد. منتقدان ادبی آن را یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های جهان می‌دانند. این رمان، زندگی اجتماعی و سرگذشت پنج خانواده اشرافی روس را در دوران جنگ‌های روسیه و فرانسه در سال‌های ۱۸۰۵ تا ۱۸۱۴ به تصویر می‌کشد.
زمینه نگارش
تولستوی در سال ۱۸۶۳ شروع به نوشتن رمانی با نام دکابریست‌ها کرد. قهرمان این داستان، یک دکابریست بود که به همراه خانواده‌اش به روسیه بازگشته‌بود. تولستوی به گفته خودش، بعد از مدتی دریافت که باید به سال ۱۸۲۵، یعنی دوران اشتباهات و بدبیاری‌های قهرمان داستانش بازگردد. اما قهرمان داستانش در ۱۸۲۵ یک فرد بالغ بود و تولستوی به این نتیجه رسید که برای تبیین شخصیتش باید به عقب‌تر بازگردد و راجع به دوران افتخار روسیه در ۱۸۱۲ بنویسد؛ بنابراین برای بار دوم نوشتن را رها کرد و این بار یکسره دربارهٔ این دوران نوشت.