cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کینسه‌آنیرا
اکوادور، کلمبیا و ونزوئلا
در اکوادور، کلمبیا و ونزوئلا جشن با ورود دختر همراه پدرش آغاز می‌شود سپس مادر، خویشاوندان و سایر مهمانان وارد می‌شوند. پدر و دختر ابتدا والس و سپس با سایر ملودی‌ها می‌رقصند. دختر کویینسس سپس با برادرانش (اگر داشته باشد)، عموها و پدرخوانده و مادر خوانده‌اش می‌رقصد. او با تمام حاضرین پاسو یا والس (با هر موزیکی:پاپ، والس، مرنگو…)می‌رقصد. برای این مناسبت دختر پیراهنی رسمی، رنگی و روشن می‌پوشد و تاجی کوچک تزیین شده به موی سرو جواهراتی متناسب با آن برگردن و دست‌های خود دارد. همهٔ مهمان‌ها لباس رسمی به تن دارند حتی نوجوانان هم سن و سال کویینسس. پس از تشریفات رقص اصلی نوبت به رقص دختر با دوستانش می‌رسد. سپس جشن با اجرای زنده گروه نوازندگان، هنرمندان معروف، دی جی‌ها، صرف غذا، نوشیدنی‌ها و در ساعات پایانی شب با تند شدن ریتم موزیک جشن و پایکوبی به اوج می‌رسد که به آن «ساعت دیوانگی» (crazy hour) می‌گویند که مهمان‌ها با کلاهگیس‌های خنده دار سوت می‌زنند یا جغجغه به صدا درمی‌آورند. در این هنگام گاهی از کینسه‌آنیرا انتظار می‌رود که خود به تنهایی یا همراهش حرکت غافلگیرکننده‌ای در رقص انجام دهد و دیگران-پسر عموها یا دخترعمو ها- به پیروی از او حرکات هیجان انگیز مشابهی انجام دهند.
سیگما
سیگما (بزرگ: Σ، کوچک: σ؛ یونانی Σιγμα؛ در حالت کوچک و انتهای کلمات به شکل ς در می‌آید) هجدهمین حرف الفبای یونانی است و صدایی همچون «س» دارد و در دستگاه شمارش یونانی مقدار ۲۰۰ دارد. و هنگامی که در انتهای کلمه قرار می‌گیرد شکل متفاوت ς را به خود می‌گیرد؛ مثلاً:  (ادیسیس).
حالت بزرگ آن بعداً در زبان لاتین به حرف «اش» تبدیل شده‌است. (کوچک: ).
علم و ریاضیات
حالت بزرگ آن به عنوان نماد در موارد زیر به کار می‌رود:
حالت کوچک آن به عنوان نماد در موارد زیر به کار می‌رود:
بابارستم (نهاوند)
بابارستم (نهاوند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است. این روستا به عنوان دهکده شیلاتی شهرت یافته و دارای چند مجموعه فعال پرورش ماهی قزل آلا می باشد.
کمباین
برای دروکردن و کوبیدن و جداسازی هر محصول باید قسمت‌هایی از کمباین تعویض شوند، هد کمباین و کوبنده و غربال‌ها قسمت‌هایی از کمباین هستند که برای هر محصول باید تعویض شوند.
کمباین ساقه‌ها و برگ‌های زائد درو را در کنار خود بر روی زمین رها می‌کند که می‌توان برای غذای چهارپایان یا به عنوان کود گیاهی از آن‌ها استفاده کرد.
استفاده از کمباین یکی از موثرترین و بابهره‌ترین روش‌های برداشت محصول است که به کمک آن می‌توان حداقل تعداد کارگر را برای محصول داشت.
تاریخچه
کمباین برای اولین بار در سال ۱۸۳۴ توسط هیرام مور اختراع شد که در ابتدا توسط اسب یا گاو نر کشیده می‌شد.
در سال ۱۸۳۵ یک دستگاه کمباین کامل توسط هیرام مور ساخته شد که تا ۱۸۳۹ بیش از ۵۰ هکتار زمین را با آن برداشت کرد.
اجزای کمباین
کمباین‌ها از اجزایی تشکیل شده‌اند که البته ممکن است با توجه به طراحی شرکت سازنده یا محصول هدف برای برداشت تا حدودی متفاوت باشند، اما فهرست زیر در اکثر کمباین‌ها صدق می‌کند.
چاک کوپر (بازیگر)
چاک کوپر (Chuck Cooper؛ زادهٔ November 8, 1954) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
کمباین
اجزای کمباین
اجزای کمباین با توجه به شکل مقابل به شرح زیر است:
بابارستم (نهاوند)
جمعیت
این روستا در دهستان شعبان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۹۹ نفر (۳۳۶خانوار) بوده‌است.
چاک کوپر (بازیگر)
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به توفند، فصل ۲۷، پارتیزان و تیک، تیک… بوم! اشاره کرد.
یاگیو مونه‌توشی
یاگیو مونه‌توشی ؛(۱۵۲۹ – May 25, 1606) یک سامورایی در دوره سنگوکو بود.
واهرام خان ظهرابیان
واهرام خان ظهرابیان در سال ۱۲۸۱خ. (۱۹۰۲م) در شهر همدان متولد شد. وی در سال ۱۳۳۳خ (۱۹۵۴م) از سوی ارامنهٔ جنوب ایران به نمایندگی دورهٔ هجدهم مجلس شورای ملی برگزیده شد.
واهرام ظهرابیان در ۱۵ مرداد ۱۳۵۴خ (۶ اوت ۱۹۷۵م) در تهران دیده از جهان فروبست.
حسین علائی
حسین علائی (زاده ۱۳۳۵ کرهرود، اراک) نظامی بازنشسته، سیاست‌مدار، مدیر اجرایی و مدرس دانشگاه ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت‌کش ایران فعالیت می‌کند.
وی در طول جنگ ایران و عراق از فرماندهان میانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی محسوب می‌شد و در اغلب عملیات‌های اصلی سپاه حضوری فعال داشت. او از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۴ به‌عنوان فرمانده قرارگاه نوح فعالیت می‌کرد. پس از تشکیل نیروهای ۳ گانه سپاه، در سال ۱۳۶۴ وی به‌عنوان نخستین فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران انتخاب شد و تا سال ۱۳۶۹ نیز در این جایگاه فعالیت کرد.
علایی در دولت‌های پنجم و ششم، از ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۱ قائم‌مقام وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح بود و در فاصله سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ ریاست ستاد مشترک سپاه پاسداران را برعهده داشت. وی از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ مدیرعامل شرکت هواپیمایی آسمان بود.
زندگی‌نامه
حسین علایی، فرزند شیخ محمود علایی کرهرودی؛ از مدرسان حوزه علمیه برهان و امام جمعه موقت شهر ری در سالهای نخست، پس از وقوع انقلاب می‌باشد. وی در سال ۱۳۳۵ در کرهرود، اراک زاده شد.
سوابق
علایی اوایل سال ۱۳۶۰ به سمت فرمانده سپاه ارومیه منصوب شد. وی پیش از اجرای عملیات طریق‌القدس در سال ۱۳۶۰ وارد جبهه جنوب شد. پس از تشکیل نیروی دریایی سپاه پاسداران در سال ۱۳۶۴ اولین فرمانده این نیرو شد، پیش از تشکیل نیروهای سه‌گانه سپاه نیز فرماندهی یگان‌های دریایی سپاه را در قالب قرارگاه نوح برعهده داشت. علایی سابقه ریاست ستاد مشترک سپاه پاسداران، قائم‌مقامی وزارت دفاع و ریاست سازمان صنایع هوایی را نیز دارد. علایی استاد دانشگاه امام حسین و مدیرمسئول ماهنامه صنایع هوایی است.
با آغاز کار دولت حسن روحانی، در ۱۹ آذر ۱۳۹۲ با حکم ایراندخت عطاریان، مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری، علایی مدیرعامل شرکت هواپیمایی آسمان شد و در دوره مدیریت در شرکت آسمان، اقدام به تسویه کلیه بدهی‌های انباشته شده این شرکت نمود، که بالغ بر ۱٫۲۵۰ میلیارد تومان برآورد می‌شد و بخش اعظم آن مربوط به شرکت‌های دولتی همچون شرکت فرودگاه‌های کشور، شرکت ملی نفت ایران و ۸ بانک بود. علایی با خرید ۶ فروند هواپیمای ایرباس ای-۳۲۰ و ۴ فروند بوئینگ ۷۳۷، ظرفیت پروازی هواپیمایی آسمان را افزایش داد و از سال ۱۳۹۶ تاکنون (۱۳۹۸) این شرکت بیشترین ظرفیت حمل مسافر را در میان شرکت‌های هواپیمایی ایرانی به خود اختصاص داده‌است.
اتحادیه هانزا
هانزا که با نام هانزه و پیمان هانزایی نیز شناخته می‌شود، یک هم‌بستگی اقتصادی بود که بین شهرهای بازرگانی و صنف‌های تجاری برقرار بود و بر بازرگانی شهرهای ساحلی شمال اروپا غالب بود. این پیمان از دریای بالتیک تا دریای شمال در سده‌های ۱۳ تا ۱۷ میلادی ادامه داشت.
حسین علائی
مواضع
در محافل اپوزیسیون این موضوع طرح شده‌است، که این یادداشت تحت تأثیر نامه نوری‌زاد و برای مقایسه رفتار علی خامنه‌ای با محمدرضا پهلوی نوشته شده‌است. حسین علایی پیش از این نیز در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)، یادداشتی انتقادی در واکنش به قتل و شکنجه محسن روح الامینی در بازداشتگاه کهریزک نوشته بود.
اتحادیه هانزا
اوج قدرت این اتحادیه در سدهای های ۱۳ تا ۱۵ میلادی بوده.
حسین علائی
مواضع
علایی هم چنین از مخالفان سیاست‌های دولت جمهوری اسلامی ایران دربارهٔ دولت بشار اسد و اعتراضات سوریه است.
اتحادیه هانزا
این پیمان برای محافظت از منافع اقتصادی و امتیازاتی که حاکم‌های خارجی به بازرگانان در شهرها و کشورها داده می‌شد، ایجاد شده بود. در شهرهای هانزایی، نظام قانونی خاص خودشان و محافظت و حمایت مشترک دوجانبه برقرار بود.
حسین علائی
نامه به رهبر
مقاله علایی در ۱۹ دی ۱۳۹۰، در میان سایت‌های حامی علی خامنه‌ای، با واکنش‌های زیادی مواجه شد؛ این سایتها، علایی را به دلیل مقایسه حکومت پهلوی با جمهوری اسلامی از حامیان میرحسین موسوی، جنبش سبز و محمد نوری زاد دانستند.
وبگاه خبری بصیر آنلاین تأکید کرد که هر ذهنی می‌تواند به این قضاوت برسد که منظور از سؤالات علایی، الگو گذاری در قبال حوادث فتنه ۸۸ است. در این تحلیل وی متهم شده که از رفتن شاه ناراحت است. همچنین رجانیوز به او هشدار داد که «درکنار فرزند داریوش همایون ایستاده» و «شمارشگر معکوس برای براندازی جمهوری اسلامی» را به کار انداخته‌است.
اتحادیه هانزا
از معروف ترین شهر های عضو اتحادیه میتوان به لوبک ، هامبورگ و لندن اشاره کرد که شهر لوبک مرکز اتحادیه بوده است.
حسین علائی
نامه به رهبر
در روز ۲۴ دی ماه ۱۳۹۰ جمعی از نیروهای لباس شخصی در اعتراض به مواضع حسین علایی در مقابل منزل او تجمع کردند. برخی از خبرگزاری‌ها نیز نامه‌ای را منتشر کردند که ادعا شده بود ۱۲ نفر از سرداران سپاه در آن نامه به مقاله حسین علایی انتقاد نموده‌اند.
اتحادیه هانزا
در روزگار ما، رهبرانی که در زمان تأسیس اتحادیه
«هانزه» به زبان آلمانی کهن به معنای دسته و گروه است. امروز نام این پیمان با هواپیمایی لوفت‌هانزا به خاطر آورده می‌شود.
حسین علائی
نامه به رهبر
خبرگزاری تابناک مدعی است که پس از انتشار نوشته‌ای از حسین علایی، وی با انتشار یادداشتی به ارائه توضیحاتی در این ارتباط پرداخت. او در این یادداشت نوشت
پروشانکی
پروشانکی (به لاتین: Prušánky) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هودونین واقع شده‌است. پروشانکی ۱۴٫۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۶۶ نفر جمعیت دارد و ۱۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوفپ
نوفَپ به معنای تحت‌الفظی «خودارضایی ممنوع»، نام یک وب‌سایت و تالار گفتگوی مجازی است برای پشتیبانی از کسانی که می‌خواهند از پورنوگرافی و خودارضایی دوری کنند.
پایه‌گذاری
نوفپ در ژوئن ۲۰۱۱ توسط الگزاندر رودز و پس از داغ شدن یک موضوع در وب‌سایت ردیت در رابطه با یافته‌های یک پژوهش چینی به سال ۲۰۰۳ مبنی بر این که مردانی که تا ۷ روز خودارضایی نمی‌کنند، یک جهش ۱۴۵٫۷ درصدی در میزان تستوسترونشان پدید می‌آید، پایه‌گذاری شد.
نوفپ در ابتدا یک زیرتالار وب‌سایت ردیت بود. در آغاز آقای رودز چالش‌های ماهیانه و هفتگی برای گروه کوچکی از اعضای تالار در نظر می‌گرفت اما بعدها گردانندگان این تالار یک روزشمار برای اعضا تعیین کردند. این به اعضا امکان می‌داد که خودشان در تعیین چالش‌هایشان شریک باشند.
وبگاه مستقل NoFap.com
از آنجا که در طی دو سال کاربران این تالار گفتگو بیش از سه برابر شدند، رودز وب‌سایت NoFap.com را به صورت جداگانه به راه انداخت تا بتواند بهتر به طرفداران در حال رشد خود در کشورهای برزیل، آلمان و چین، خدمات ارائه کند. NoFap.com وب‌سایت تالارگونه‌ای است که افرادی که طی مدتی مشخص از پورنوگرافی و خودارضایی کردن پرهیز می‌کنند، می‌توانند تجربه‌هایشان را با دیگران در میان بگذارند و در چالش‌هایی شریک شوند که به روند بهبودیشان از اعتیاد به پورن کمک کند. NoFap.com در کنار تالار گفتگوی نوفپ در ردیت فعالیت می‌کند.
عضویت
نوفپ تا ژانویه ۲۰۱۷ در ردیت بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ مشترک دارد و دویست و چهل و هفتمین زیرتالار پربازدید این وب‌سایت است.
مردم‌نگاری
نوفپ از هر گروهی، از خداناباوران گرفته (همچون پایه‌گذار آن) تا بنیادگرایان مسیحی عضو دارد. زنان نیز بخشی از نوفپ هستند. اعضای سایت خود را "فضانوردان جق (Fapstronauts)" می‌نامند. برخی از آن‌ها خود را معتاد پورن می‌دانند که از نوفپ درخواست کمک دارند و برخی دیگر نیز تنها برای به چالش کشیدن خود یا بهبود ارتباط بین فردی در آن عضو می‌شوند.
باورها
برخی اعضای نوفپ پس از پرهیز طولانی‌مدت از خودارضایی کردن و دیدن پورن، ادعا کرده‌اند که «یک جهش عظیم در اعتماد به نفس، تراز انرژی، غلظت، درک روانی، انگیزه‌ها، عزت نفس، توازن احساسی، خوشحالی، انرژی جنسی و تمایل به جنس مخالف را در خود احساس کرده‌اند». برخی کاربران نوفپ نیز گفته‌اند که پورن در واقع جای رابطه جنسی واقعی را در ذهن آن‌ها گرفته بوده‌است.
در دنیای پزشکی باور بر این است که خودارضایی متعادل هیچ ضرری برای فرد در برندارد. اما تماشای پورن تاثیرهایی روی فرد دارد که برای آگاهی از آن‌ها می‌توانید به مقاله تأثیرات پورنوگرافی مراجعه کنید.
بازخوردها
برخی روزنامه‌نگاران نوفپ را به نقد کشیده‌اند که بیش‌ترشان حتی در برنامه‌های آن شرکت داشته‌اند. طبق گزارش الیزابت براون، عصب‌پژوه برخی باورهای اعضای نوفپ به شدت زیر سؤال است. یک روان‌شناس به نام دیوید جی. لِی در این رابطه نوشته‌است: «من با آنان مخالف نیستم ولی معتقدم ایده آن‌ها ساده‌اندیشانه، ناشیانه و مبلغ نوعی فروکاست‌گرایی غمگینانه و نشان‌دهنده نوعی تصویر مخدوش از کنش‌های جنسی مردان و نرینگی است».
رفتارشناسان برای بررسی اعتیاد جنسی از داده‌های ایجاد شده توسط نوفپ بهره برده‌اند. رابرت وایز از هافینگتن پست نوفپ را یک پس‌رانش فناوری قلمداد می‌کند. این تلاش اعضای نوفپ برای پرهیزگاری همچنین به سبب ایجاد عوارض جانبی همچون نعوظ‌های طولانی‌مدت یا لیبیدوی شدید در مردان، مورد نقد واقع شده‌است.
روبرتو روسالس
روبرتو روسالس (Roberto Rosales؛ زادهٔ November 20, 1988) یک بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است.
محمد مطهری
محمد مطهری (زادهٔ ۱۳۴۵ ) روحانی ایرانی و معاون پژوهشی بنیاد علمی فرهنگی شهید مطهری است. وی هفتمین و آخرین فرزند مرتضی مطهری است. علی مطهری فرزند دیگر مرتضی مطهری برادر او و نمایندهٔ مجلس نهم است.
انتخابات دهم ریاست جمهوری
مطهری پس از برگزاری انتخابات، از منتقدین به نحوهٔ برخورد حکومت با معترضین بود. وی که تاکنون در مسائل سیاسی وارد نشده بود به خاطر اظهارنظری در این باره مورد هجمهٔ صداوسیما و برخی چهره‌ها و گروه‌های اصول‌گرا واقع شد. هنگامی که در سال ۱۳۹۳ گروه‌های محافظه‌کار از سخنرانی پروفسور کلی در مشهد جلوگیری کردند، او با نوشتن نامه‌ای همجنس‌گرا بودنِ پروفسور کلی را رد کرد و در عوض به همجنس‌گرا بودن تیری میسان که مورد علاقهٔ محافظه‌کاران بود، و بی‌اعتنایی اصول‌گرایان به این مسئله اعتراض کرد.
تحصیلات
به گفتهٔ او «از همان کودکی قصد ورود به کسوت روحانیت» را داشته‌است. او تنها فرزند مرتضی مطهری است که چون پدرش به یادگیری علوم دینی پرداخت. هنگام درگذشت پدرش، سیزده ساله و در کلاس دوم راهنمایی بود. پس از دیپلم در سال ۱۳۶۳ درس‌های حوزوی را به‌طور جدی آغاز کرد و در سال ۱۳۷۳ به کسوت روحانیت درآمد. او علاوه بر تحصیلات حوزوی، دارای مدرک کارشناسی مهندسی برق از دانشگاه شریف، کارشناسی ارشد فلسفه از دانشگاه تهران و دکترای فلسفه دین از دانشگاه تورنتوی کانادا است.
چاک هیگل
چارلز تیموتی "چاک" هِیگل ، وزیر دفاع سابق ایالات متحده آمریکا است. وی که در هفت ژانویه ۲۰۱۳ از سوی اوباما به عنوان نامزد وزارت دفاع این کشور معرفی شد، پس از هفته‌ها مخالفت نمایندگان جمهوریخواه با رای ۵۸ به ۴۱ که به قول جان کورنین، (سناتور ایالت تگزاس) وی را تبدیل به وزیر دفاعی می‌کند که "ضعیفترین حمایتی را که یک نامزد وزارت دفاع در تاریخ معاصر داشته است و وی را در جایگاه خود کم اثر خواهد کرد" به این سمت منسوب شد.
چاک هیگل بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۹ سناتور ایالات متحده آمریکا از ایالت نبراسکا بود. وی در جنگ ویتنام حضور داشته و در دورانی که فرماندهی یک جوخه پیاده‌نظام را بر عهده داشت دو بار مدال پرپل هارت را دریافت کرد. وی همین‌طور مدال صلیب شجاعت ویتنام، مدال تقدیر ارتش و نشان پیاده‌نظام مبارز ایالات متحده را دریافت نموده است. او که عضو حزب جمهوری‌خواه این کشور است، اولین بار در سال ۱۹۹۶ با پیروزی در انتخابات، به مجلس سنا راه یافت. هیگل در سال ۲۰۰۲ برای بار دوم در انتخابات مجلس سنا به پیروزی دست یافت و سرانجام در سال ۲۰۰۸ فعالیت سیاسی وی در سنا به پایان رسید.
چاک هیگل در حال حاضر رئیس شورای آتلانتیک و نایب رئیس هیئت مشاوران اطلاعاتی رئیس‌جمهور نیز می‌باشد. وی همچنین پروفسور دانشکده روابط بین‌الملل ادموند ای. والش دانشگاه جرج‌تاون است. در تاریخ ۳ آذر ۹۳ منابع آمریکایی اعلام کردند که چاک هیگل از مقام خود استعفا داده است. دلیل استعفای وی را دیدگاه‌های مخالف وی با باراک اوباما در خصوص لزوم سرنگونی حکومت بشار اسد دانسته‌اند.
دیدگاه‌های سیاسی
چاک هیگل در طول دوران فعالیت‌های سیاسی خود، اظهارات و موضع‌گیری‌های متعددی در مورد ایران، اسرائیل و جنگ‌های افغانستان و عراق داشته که از وی چهره‌ای میانه‌رو، ضد جنگ، طرفدار گفتگو با ایران و معترض به قدرت لابی صهیونیستی در ایالات متحده ترسیم کرده‌است. اظهاراتی مانند "من یک سناتور آمریکایی هستم، نه یک سناتور اسرائیلی"، "لابی یهودی بسیاری را مرعوب کرده است"، مخالفت وی با تحریم‌های اقتصادی علیه ایران، مواضع او علیه همجنسگرایی همگی شرایط را برای پذیرش وی به عنوان وزیر دفاع ایالات متحده دشوار نمود.
وی اساساً با مداخله گری در سیاست خارجی مخالف است و همواره دربارهٔ توسل بزور در حل مسئله اتمی ایران نظر منفی داشته‌است به همین دلیل برخی تحلیلگران انتخاب او را به معنای دشوارتر شدن کار اسرائیل برای دریافت چراغ سبز آمریکا برای حمله به ایران توصیف کردند.
بعضی تحلیل‌گران انتخاب جان کری به عنوان وزیر خارجه به جای هیلاری کلینتون و چاک هیگل به عنوان وزیر دفاع آمریکا به جای لئون پانتا را نشانه‌ای از تغییر در سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران قلمداد نموده‌اند.
امیکرون
اُمیکرون یا اومیکرون (بزرگ Ο، کوچک ο، دقیقاً عین حرف انگلیسی o: Όμικρον, o mikron، میکرون معنی کوچک در زبان یونانی می‌دهد) پانزدهمین حرف الفبای یونانی است و در دستگاه شمارش یونانی مقدار ۷۰ را دارد. به طوری که حرف لاتین O و رقم ۰ از آن مشتق شده‌اند. در یونانی جدید این حرف صدای را دارد.
بخش لز-آندلی
بخش لز-آندلی (به فرانسوی: Arrondissement des Andelys) یک بخش در فرانسه است که در شهرستان اور واقع شده‌است.
اگیلکور
اگیلکور (به فرانسوی: Aguilcourt) یک کمون در فرانسه است که در پیکاردی واقع شده‌است.
خصوصیات
اگیلکور ۱۰٫۵۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان گرنت، نیومکزیکو
شهرستان گرنت، نیومکزیکو از شهرستان‌های ایالت نیومکزیکو است. این شهرستان در سال ۱۸۶۸ تشکیل شده و بر طبق آمارهاس سال ۲۰۱۰، جمعیتیش ۲۹.۰۰۰ نفر می‌باشد. مرکز این شهرستان، شهر سیلور سیتی است.
چم‌تنگ
چم‌تنگ، روستایی است از توابع بخش آب‌پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
الکساندر بنوآ
الکساندر نیکلایِویچ بنوآ (Алекса́ндр Никола́евич Бенуа́, Alexander Benois; April 21, 1870 – February 9, 1960) نقاش، تاریخ‌نگار، منتقد هنری و طراح رقص اهل امپراتوری روسیه بود. او پایه‌گذار جنبش و مجلهٔ میر اسکوستوا (جهان هنر) بود و تأثیر بسزایی بر طراحی باله مدرن و طراحی صحنه گذاشت.
هری استفورد
هری استفورد (زاده ۱۸۶۹) بازیکن فوتبال انگلیسی بود.او در سال ۱۸۹۶ از باشگاه فوتبال الکساندرا به نیوتون هیث پیوست که این باشگاه بعدها نامش به منچستر یونایتد تغییر یافت.او در سال ۱۹۰۲ در حالی که باشگاه در آستانه‌ی ورشکستگی بود، موفق شد تا جان هنری دیویس را راضی کند تا در باشگاه سرمایه‌گذاری کند.
او در سال ۱۸۹۶ کاپیتان تیم شد و در سال ۱۹۰۳ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. او ابتدا در ولز و بعد در کانادا هتل تأسیس کرد و به مدیریت آن‌ها پرداخت.
پسر وی، هری استفورد جونیور که در ۱۷ دسامبر ۱۹۸۸ در سال ۸۷ سالگی از دنیا رفت، در سال ۲۰۰۲ به عنوان یکی از قربانیان احتمالی هارولد شیپمن معرفی شد.
اورک، کالیفرنیا
اورک (به انگلیسی: Orick) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هامبولت، کالیفرنیا واقع شده‌است. اورک ۱۲٫۵۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۷ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آتش‌ها برافروختند
آتش‌ها برافروختند (Fires Were Started) فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی هامفری جنینگز است که در سال ۱۹۴۳ منتشر شد. فیلم به زندگی آتش‌نشانان در طول جنگ جهانی دوم می‌پردازد. او در این فیلم از ماموران آتش‌نشانی واقعی به جای بازیگران حرفه‌ای استفاده کرده است.
ناپاسکیاک، آلاسکا
ناپاسکیاک شهری در ناحیه سرشماری بتل ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۳۹۰ نفر بوده‌است.
آبشار راثنا
آبشار راثنا (به انگلیسی: Rathna Ella) آبشاری است که در سری‌لانکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۱۰۰ متر است.
جاگانگ
جاگانگ (به لاتین: Jaggang) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. جاگانگ ۴٬۵۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایلسفورد استریم
ایلسفورد استریم رودخانه‌ای است که در انگلستان جریان دارد.
پروسینوویتسه
پروسینوویتسه (به لاتین: Prusinovice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کرومیریژ واقع شده‌است. پروسینوویتسه ۱۰٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش برنه
بخش برنه (به فرانسوی: Arrondissement de Bernay) یک بخش در فرانسه است که در شهرستان اور واقع شده‌است.
مریک گارلند
مریک برایان گارلند (زادهٔ  در شیکاگو) یک وکیل و حقوقدان آمریکایی است که در حال حاضر به عنوان ۸۶امین دادستان کل ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کند. او پیشتر قاضی ارشد دادگاه استیناف حوزه ناحیه کلمبیای ایالات متحده آمریکا بود. از جمله مهمترین پرونده‌هایی کاری گارلند که به عنوان دادستان به او سپرده شده بود سرپرستی تیم بررسی حادثه بمب‌گذاری ۱۹۹۵ در شهر اوکلاهما با ۱۷۰ کشته و ۷۰۰ زخمی بود.
آغاز زندگی
مریک گارلند در ۱۳ نوامبر ۱۹۵۲ در یک خانواده محافظه‌کار یهودی در شیکاگو زاده شد. او در سال ۱۹۷۷ با رتبه شاگرد نخست از مدرسه حقوق هاروارد فارغ التحصیل شد. مریک گارلند در دوران دانشجویی و پیش از ورود به سیاست، دستیار هنری فرندلی، قاضی شعبه دوم دادگاه استیناف حوزه ناحیه کلمبیای ایالات متحده آمریکا بود.
ورود به سیاست
مریک گارلند در هنگام تحصیل در دانشگاه هاروارد، متن سخنرانی‌های ابنر میکوا را می‌نوشت. بنابراین با ورود اَبنِر میکوا به کنگره آمریکا مریک گارلند نیز به همراه او وارد نظام سیاسی در ایالات متحده آمریکا شد. مریک گارلند در دوران ریاست‌جمهوری جیمی کارتر وارد وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا شد و از ۱۹۷۹ (میلادی) به عنوان دستیار ویژه دادستان کل آمریکا، بنجامین سفیلیتی کار کرد. با کنار رفتن جیمی کارتر در سال ۱۹۸۱ مریک گارلند به یک دفتر حقوقی پیوست که کمی بعد، از شرکای آن شد. با آغاز ریاست‌جمهوری بیل کلینتون او به عنوان معاون دادستان کل در امور جنایی منصوب شد.
بمب‌گذاری اوکلاهاما
در هنگام بمب‌گذاری اوکلاهاما در ۱۹ آوریل ۱۹۹۵ مریک گارلند معاون دادستان کل در امور جنایی بود و برای همین، مسئولیت رسیدگی به پرونده‌های بزرگ جنایی و تروریسم داخلی را بر عهده داشت. او نقش مهمی در بازجویی و محاکمه تیموتی مک‌وی و دستیار او تری نیکلاس داشت. تیموتی مک‌وی در سال ۲۰۰۱ اعدام شد. او انگیزه خود از این کار را نبرد با دولت فدرال ایالات متحده آمریکا دانست و گفت امیدوار بوده این انفجار، آغازگر یک قیام داخلی علیه دولت آمریکا باشد.
نامزدی عضویت در دیوان عالی
در مارس ۲۰۱۶ باراک اوباما رئیس‌جمهور آن هنگام آمریکا گارلند را به عنوان گزینه عضویت در دیوان عالی آمریکا برای جانشینی انتونین اسکالیا معرفی کرد. اکثریت جمهوریخواه وقت سنا از برگزاری جلسه استماع و رای‌گیری برای گارلند خودداری کرد. میچ مک‌کانل، رئیس وقت سنا به بهانه قرار گرفتن در سال انتخابات ریاست جمهوری، از رسیدگی به روند تایید صلاحیت مریک گارلند خودداری کرد. این موضوع به یکی از بدترین نمونه‌های از دست رفتن فرصت در میان درگیری‌های سیاسی تبدیل شد.
محمد فریدون
محمد فریدون یکی از فرزندان حسن روحانی بود که در سال ۱۳۷۶ (طبق برخی منابع در سال ۱۳۷۰ یا ۱۳۷۱) در آستانه ۲۰ سالگی، به شکل مرموزی به قتل رسید.
فرودگاه محلی وست میشیگان
فرودگاه محلی وست میشیگان    یک فرودگاه همگانی باربری  است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۲۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۱۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
محمد فریدون
حسین موسویان، یکی از اعضای تیم مذاکره کننده هسته‌ای دولت اصلاحات و از نزدیکان حسن روحانی در گفت‌وگویی با نشریه تایم، مدعی شد که یکی از پسران حسن روحانی، به قتل رسیده؛ قتلی سیاسی که هرگز قاتل آن پرونده نیز مشخص نشد. براساس این گزارش، موسویان در این گفت‌وگو خبر داده که فرزند بزرگ روحانی (محمد) در آستانه ورود به بیست سالگی، در منزل شخصی روحانی به قتل رسید. به گفته موسویان منزل روحانی آن زمان در «پایگاهی نظامی در جنوب تهران» بود. عضو سابق تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای همچنین گفت: خانواده روحانی قتل فرزند خود را «سیاسی» توصیف می‌کنند. بر اساس همین مصاحبه، حسن روحانی سال‌ها دربارهٔ این قتل تحقیق کرد اما در نهایت تصمیم گرفت که دست از پیگیری بردارد و سکوت کند.
در آذر ماه سال ۹۲، اکبر جباری، باجناغ غلامحسین الهام، (سخنگوی دولت دهم جمهوری اسلامی ایران) در صفحه فیس‌بوک خود، با اشاره به حسن روحانی و مرگ فرزند او نوشت که دست روحانی «به خون فرزندش» آلوده‌است. او توضیح بیشتری در این‌باره نداد.
پیشتر نیز نقل قول‌هایی از دو منبع مختلف که در مقاطع مختلف همکار مرکز تحقیقات استراتژیک بوده‌اند، دربارهٔ مرگ فرزند روحانی مطرح شده بود. یکی از این مباحث، حاکی از لو رفتن انتقال اطلاعات محرمانه به مخالفان نظام از سوی فرزند حسن روحانی و کشف آن توسط وزارت اطلاعات بود.
بسیاری از وب‌سایت‌های اصول‌گرا علت مرگ محمد فریدون را خودکشی ناشی از شکست عشقی دانسته‌اند. بنا به ادعای رسانه‌های اصول‌گرا، فرزند روحانی با کلت کمری پدر خودکشی کرد.
او دانش‌آموز دبیرستان فرهنگ به مدیریت حداد عادل بود.
مهرانگیز منوچهریان
مهرانگیز منوچهریان (زاده ۱۲۸۵ در مشهد - درگذشته ۱۴ تیر ۱۳۷۹ در تهران) حقوقدان، موسیقی‌دان و سیاست‌مدار اهل ایران بود. او نخستین سناتور زن مجلس سنای ایران طی دوره‌های چهارم، پنجم و ششم بین سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۱ بود.
زندگی‌نامه
منوچهریان در سال ۱۲۸۵ در مشهد به دنیا آمد. او در سال ۱۳۲۵ همراه با ۱۳ دختر دیگر از نخستین دانشجویان دانشکده حقوق دانشگاه تهران بود. منوچهریان این رشته را تا کسب دکترا ادامه داد. او از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۱ سناتور انتصابی مجلس سنا بود. پروانه وکالت مهرانگیز منوچهریان پس از انقلاب ۱۳۵۷ باطل شد.
کار
منوچهریان هم نخستین زن وکیل ایران و هم نخستین زن سناتور ایران بود. وی در طول سناتوری خود در گسترش حقوق زنان بسیار فعالیت کرد. وی با استفاده از تجربه وکالت خود قانون حمایت خانواده را تنظیم کرد که به موجب آن حقوق خانوادگی برای زنان اعطا می‌شد. تعدادی از عناصر در قانون پیشنهادی توسط برخی از منتقدان انتخاب و دربارهٔ آن‌ها مبالغه شد. این امر منجر به این شد که این قانون مورد بحث و گفتگوی عمومی گسترده‌ای در رسانه‌ها قرار گیرد. برخی از روحانیون کشور نیز ادعا کردند که این قانون با اسلام سازگار نیست و از موازین اخلاقی ضعیف حمایت می‌کند. حتی برخی منوچهریان را به عنوان مرتد معرفی کردند. منوچهریان از ترس امنیت خود برای مدتی از تهران گریخت. این قانون بعداً در پی انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ لغو شد.
بعدها منوچهریان پس از اختلاف با نخست‌وزیر جعفر شریف امامی دربارهٔ سفر زنان به خارج از کشور بدون اجازه شوهرشان از سمت خود در سنا استعفا داد. شریف امامی به دلیل قوانین اسلامی مخالف طرح آن در مجلس بود و منوچهریان با توجه به اساسنامه داخلی خواستار طرح و به رای‌گذاری آن. شریف امامی در هنگام بحث در سنا با او بی‌ادبانه رفتار کرد و منوچهریان به نشانه اعتراض مجلس را ترک کرد. شریف امامی با رفتن به خانه وی از او به‌طور خصوصی عذرخواهی کرد اما منوچهریان خواستار عذرخواهی عمومی شد که شریف امامی از انجام آن خودداری کرد و در نتیجه، منوچهریان از سمت خویش استعفا داد.
وی برای فعالیت خود در زمینه ارتقا حقوق زنان در سال ۱۹۶۸ جایزه سازمان ملل در زمینه حقوق بشر را دریافت کرد.
منوچهریان همچنین به عضویت شورای مرکزی سازمان زنان ایران درآمد.
درگذشت
او در ۱۴ تیر ماه سال ۱۳۷۹ در تهران درگذشت و در قطعه ۷۴، ردیف ۱۱۸، شماره ۷۸ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
میراث
منوچهریان در بهبود وضع حقوق زنان در ایران نقش بسیار مهمی داشته‌است. کتابی در مورد زندگی او به نام «سناتور: کار سناتور مهرانگیز منوچهریان در مبارزه برای حقوق قانونی زنان» برنده جایزه کتاب لطیفه یارشاطر در سال ۲۰۰۴ شد.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین‌المللی خرمشهر-خلیج فارس
مرکز بین‌المللی خلیج فارس (به انگلیسی Persian Gulf International Education Center) یکی از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی واقع در منطقه آزاد اروند، در استان خوزستان می‌باشد. این دانشگاه در مقطع کارشناسی ارشد، و دکترا در ۲۸ رشته دانشجو می‌پذیرد.
استپان قازاریان
استپان هایکی قازاریان (Ստեփան Հայկի Ղազարյան؛ زادهٔ در ایروان) یک بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. قازاریان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در ۲۵ مه ۲۰۱۰ در ایروان در مقابل ازبکستان انجام داده‌است.
یک شب در استانبول
یک شب در استانبول (One Night in Istanbul) فیلمی در ژانر کمدی است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
خلاصه داستان
دو تن از هواداران قدیمی لیورپول ( تامی و جری) قصد سفر به استانبول برای دیدن بازی لیورپول در فینال لیگ قهرمانان اروپا را دارند. آن‌ها در این سفر به همراه پسرانشان وارد یک سری از ماجراهای زنجیره‌وار تبهکاری واقع در هتل محل اقامتشان در این شهر می‌شوند.
پخش فیلم
پخش این فیلم در روز ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۴ در مجموعه تفریحی لیورپول وان با حضور استیون جرارد و بازیکن پیشین لیورپول ، جیمی کاراگر ، و چند تن از دیگر بازیکنان پیشین این تیم آغاز شد. پخش عمومی این فیلم در ۱۱ سپتامبر در بریتانیا ، ایرلند و دیگر کشورها آغاز شد.
ایل چگنی
ایل چِگِنی یا چگینی یکی از ایلات لر یا کرد ساکن در لرستان و نواحی دیگر است. شاخه‌ای از این ایل ساکن استان قزوین و شهرستان رودبار (استان گیلان) و شاخه‌ای دیگر کرکوک و سلیمانیه عراق سکونت دارند. عده‌ای نیز ساکن استان فارس، استان بوشهر، استان هرمزگان و استان خوزستان در جنوب ایران هستند. شعبه‌ای از ایل چگنی در استان مرکزی (شهرستان خنداب)، استان همدان، استان کرمانشاه، استان ایلام، استان زنجان، استان آذربایجان غربی و استان چهارمحال و بختیاری سکونت دارند.
زبان
بیشتر چگنی‌ها به زبان لری سخن می‌گویند. چگنی‌های قزوین به لری و ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و چگنی‌های خراسان به سبب همسایگی با ترک‌ها زبانشان ترکی شده‌است. چگنی‌های ساکن عراق نیز به کردی صحبت می‌کنند.
تبارشناسی
امروزه بیشتر چگنی‌ها به زبان لری سخن می‌گویند. دانشنامه ایرانیکا، لغتنامه دهخدا و ایرج افشار سیستانی، چگنی‌ها را کرد تبار معرفی می‌کنند. چگنی در عراق نیز یکی از ایلات کرد ساکن در کردستان عراق است. اگر چه در برخی منابع ایل چگنی و ایل زنگنه جدا از اکراد ذکر شده اند
دائرةالمعارف بزرگ اسلامی چگنی را یکی از ایلات لر ساکن لرستان معرفی می‌کند که گروهی از آنان به کردستان، قزوین، خراسان، خوزستان و فارس کوچانده شدند.
پوشاک
پوشاک مردان چگنی شال: پارچه‌ای بلند است که طول آن بین ۵ تا ۷ متر و عرض آن ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر می‌باشد. از جنس چلوار سفید است و آنرا چند دور به کمر می‌پیچانند. سِتِرَه setera: قبای مخصوص مردان لر است که اندازه آن تا زیر زانو است، در مواقع رسمی از آن استفاده می‌شود و از قدیمی‌ترین نوع پوشاک ایران می‌باشد. کلاه نمدی (کِلاو): کلاه مدور و بدون لبه‌ای است که از نمد ساخته می‌شود و در قسمت بالای آن سه عدد سوراخ ریز به صورت مثلث تعبیه شده است. سربند (سَروَن): پارچه چهارگوشی است که به دور سر، به صورت عمامه و یا به دور کلاه می‌پیچند، بیشتر هنگام مهمانی بعنوان تزئین یا در جنگ‌ها بعنوان نگهدارنده کلاه‌نمدی استفاده می‌شده است. کَپِنَک kapenak یا فِرَجی feraji: یک نوع قبای نمدی پشمی محکم است، که معمولاً مورد استفاده چوپانان می‌باشد. در موقع جنگ از آن به عنوان لباس رزم استفاده می‌شده، زیرا ترکیب بسیار فشرده‌ای در بافت آن به کار رفته است. گیوه: نوعی کفش دست‌ساز محلی است که کف آن چرم یا لاستیک ضخیم و محکمی است و روی آن به وسیله نخ تابیده بافته می‌شود. کِلاش kelash: نوعی کفش است با زیره لاستیکی که با دست و نخ پنبه‌ای بافته می‌شود و دور آن را با چرم می‌پوشانند که به آن "گرد gerd" گرفتن می‌گویند و احتمالاً واژه "گردگیر gerd gir" به معنی پینه‌دوز از این کلمه گرفته شده است.
تاریخ
برخی معتقدند چگنی‌ها از لرستان به کردستان مهاجرت کردند و برخی معتقدند آنها از کردستان به لرستان مهاجرت کردند. چگنی در دوران صفویان دارای قدرت بود و ایل به غارت کاروان‌های تجاری می‌پرداخت. با شکایت تجار به شاه طهماسب اول وی اقدام به تبعید عده‌ای از ایل به قوچان در خراسان نمود. پس از حکومت صفویان بسیاری از چگنی‌های تبعید شده به لرستان بازگشتند.
از سمت راست :
هادی خان چگینی (طایفه سبزواری)،
ناصرخان چگینی (طایفه سبزواری)،
منصورخان خانبلوکی (طایفه قادری چگنی)]] تنها نشانه‌ای که از ایل در کردستان وجود دارد روستایی با همین نام در شهرستان بیجار است در لرستان اما همچنان جمعیت زیادی از چگنی‌های بین خرم‌آباد تا رودخانه کشکان ساکن هستند. هنگامی که شرق‌شناس بریتانیایی هنری راولینسون در سال ۱۹۱۱ میلادی به لرستان سفر کرد جمعیت چگنی‌ها را ۲۰۰۰ خانواده تخمین زده‌است. همچنین آمارها نشان می‌دهد در دهه ۱۹۷۰ میلادی تعداد خانوار این ایل به ۵۱۰۰ خانوار رسیده که از این مجموع تعداد ۳۰۰ خانوار در کرکوک و سلیمانیه در عراق ساکن بودند. در سفری که میرزا ابراهیم نامی در زمان حکومت آقا محمدخان قاجار به منطقه قزوین داشت تعداد خانوار چگنی‌ها را ۸۵۰ خانوار اعلام کرده‌است. قبیله‌ای عرب به نام اولاد چگنی در فارس ساکن است به گفته آمار ارتش ایران در سال ۱۹۵۷ میلادی تعداد خانوار این قبیله ۱۲۰ خانوار بوده‌است. احتمال می‌رود چگنی نیز در به قدرت رسیدن زندیان، کریم خان زند را یاری کرده و همراه وی به شیراز رفته باشند.
ایل چگنی قبل از سلسله صفویه
در خصوص ساختار اجتماعی و حرکت سیاسی ایل چگنی در قرن دوم و سوم هجری به صورت جسته و گریخته، اشاره‌هایی می‌شود. بر این اساس، سندی در دست است، با مهر سلطان سلیمان یا شاه سلیمان دوم که بر این مدعی تکیه دارد:
در ایام خلافت خلفای عباسی (۱۳۲ - ۶۵۶ ق)، زمانی که مأمون (۱۹۸ - ۲۱۸ ق) امام هشتم شیعیان علی بن موسی الرضا را ولیعهد خود کرد و به خراسان دعوت نمود، عده‌ای از مردم ایلات چگنی و زنگنه و سیاه‌منصور خدمت ایشان می‌روند و امام هشتم بر اساس روایت یا سندی از امام سجاد آنان را از پرداخت مالیات معاف می‌کند.
آنچه معلوم است سندی هم که به دستور میرزا سید محمد (سلطان سلیمان یا شاه سلیمان ثانی) در سال (۱۱۶۳ ق) نوشته شده بر اساس همین سندی است که امام هشتم، چگنی‌های معروف به بیچاره را در خراسان، از پرداخت مالیات معاف کرده است.
چگونگی رسیدن شاه سلیمان ثانی به پادشاهی و صدور فرمان در خصوص ایلات چگنی، سیاه‌منصور و زنگنه:
میرزا سیدمحمد (سلطان سلیمان) خواهرزاده شاه شاه سلطان حسین آخرین پادشاه صفویه است. در زمان نادرشاه افشار، تولیت آستان قدس رضوی به او واگذار شد. (سیدمحمد با رضاقلی‌میرزا پسر بزرگ نادر هر دو از جانب مادر نسبت نزدیک با شاه سلطان حسین صفوی دارند) وی در هنگام سلطنت نادرشاه افشار، تظاهر می‌کرد که مردی ساده و گوشه نشین است که زندگی خود را به تحصیل عمل به شرع مصروف داشته است و از رفت و آمد و گفتگو با مردم می‌هراسد.
و از نادرشاه درخواست می‌کرد اجازه فرمایند، در زاویه‌ این حرم مقدس، به دعاگویی ذات اقدس شهریاری مشغول باشد اما پس از مرگ نادر در سال (۱۱۶۰ ق)، به دست عده‌ای از سران افشار و قاجار، برادرزاده‌اش علی‌قلی خان، که در توطئه نادر شریک بود به نام عادل‌شاه به تخت نشست. پس از چندی بین او و برادرش ابراهیم خان که مامور عراق و اصفهان بود اختلاف به وجود آمد. در جنگی که بین آنها در نزدیک زنجان روی داد، ابراهیم خان، عادل‌شاه را مغلوب و او را کور کرد. ابراهیم هم در جنگ با شاهرخ توسط سربازانش کشته شد و شاهرخ پسر رضاقلی میرزا نوه نادر که به طور اتفاقی از دست عادل‌شاه جان به در برده بود به سلطنت رسید. پس از یک سال و نیم حکومت، میرزا سیدمحمد (سلطان سلیمان) مدعی سلطنت شاهرخ شده و با کمک شانزده نفر از سرداران، ازجمله امیر علم‌خان عرب خزیمه، بهبودخان تاتار مروی، جعفرخان کرد مامیانلو، محمدحسین خان کرد زعفرانلو، احمدخان بیات، ابراهیم خان کرد کیوانلو، مهدی‌قلی خان چوله، منصورخان سیاه‌منصور، محمدحسین خان ولد فتحعلی خان قاجار و سایرین همگی میرزا سیدمحمد را به حکومت برقرار نمودند، وی ابتدا شاهرخ را حبس نمود و پس از چندی روز دیگر او را کور و به نام سلطان سلیمان در (۱۱۶۳ ق) به تخت شاهی نشست.
پشت سکه‌ها نیز شعار شیعه و نام دوازده امام حک شده‌ است]]
اندیشه شاه سلیمان ثانی در صدور فرمان برای ایلات چگنی، سیاه‌منصور و زنگنه
همان طوری که پیشتر اشاره شد. سلطان سلیمان در ماه صفر سال (۱۱۶۳ ق) بر اساس روایتی از امام سجاد و معافیت از مالیاتی که امام هشتم برای ایل چگنی در گناباد نوشته‌اند، سند مذکور را صادر نموده است. نگارنده به اجمال به روند تاریخی صدور آن سند اشاره می‌کنم، آن هم از کتاب تاریخ و جغرافیای گناباد، زبور آل داود و نامه مسیونرهای دین مسیح در زمان سلطنت شاهرخ نوه نادرشاه افشار بر خراسان، حکایت این است:
حاج قاسمعلی از بزرگان طایفه معروف به چگنی‌های بیچاره بود. این طایفه شعبه‌ای از زنگنه، سیاه‌منصور و چگنی‌های غرب ایران هستند، که به قولی دوستی با سلیمان بن صرد خزاعی داشتند، یا از موالی (دوست دارنده - فرهنگ معین) وی بودند. سلیمان در اوایل اسلام از دوستان و یاران عصمت و طهارت بود از این رو علی بن موسی الرضا بر اساس حدیثی از امام چهارم که فرموده: در کربلای معلی سلیمان بن صرد خزاعی و یارانش با طایفه بنی اسد در ملازمت حضرت سجاد حاضر بوده، آن حضرت آنها را از عوارض چوپان‌بیگی و سایر عوارض (مالیاتی) معاف نمود. در نتیجه هنگام، توجه امام رضا به خراسان امیر سلطانقلی از میان طایفه چگنی و زنگنه و سیاه منصور و اکراد که به او اعتقاد داشتند جدا شده، به اعتقاد امیراحمد و امیرمحمد از بنی اعمام خود به خدمت آن حضرت رسید و مورد عنایت واقع شدند و آن حضرت امیر احمد و امیر محمد را خطاب به بیچاره منصوب و به سرکار خود فرمود، آنان را از پرداخت مالیات معاف کرد، از آن تاریخ به بعد امیر احمد و امیر محمد با افتخار گفته‌ی حضرت رضا خود را به بیچاره منسوب کردند و اولاد و احفاد آنها به نام بیچاره اشتهار یافتند و هنوز هم با نام چگنی‌های بیچاره در خراسان زندگی می‌کنند و سلاطین صفویه هم آنان را مورد لطف قرار دادند و از مالیات معاف کردند، این روند تا زمان ناصرالدین‌شاه ادامه داشته است. بنابراین، این ذهنیت به وجود می‌آید؛ که سلطان سلیمان می‌خواسته با صدور اینگونه احکام و اعطاء مناصب، به تحریک احساسات ایلات بپردازد و آن شوکت و جا و جلال گذشته‌ای که با کمک ایلات مختلف (استاجلو، شاملو، روملو، شیخاوند، زنگنه، سیاه‌منصور، چگنی و سایرین) نصب جده‌ی مادری‌اش، شاه اسماعیل یکم و پسرش شاه تهماسب یکم و همچنین شاه عباس بزرگ شده بود، از نو برای حکومت نوپای خود احیاء کند. به هر صورت، با توجه به نوشته‌ی رضاعلی شاه مولف کتاب تاریخ و جغرافیای گناباد و سندی که در دست است و نیز لایه قطور زمان، که این فاصله را به وجود آورده، نمی‌توان به راحتی حکمی در مورد آن به صواب یا خطاء داد. ولی می‌توان به این نتیجه رسید، که سند مورد اشاره بیانگر این است: ایلات چگنی، زنگنه و سیاه‌منصور در ازمنه ماضی تا عهد صفوی از قدرت و نفوذ زیادی برخوردار بوده‌اند و برای سلسله‌های مختلف حکومت‌گر، طرف توجه قرار می‌گرفتند.
دوران سربداران
در کتاب گنج دانش و جغرافیای تاریخی شهرهای ایران آمده است چهار سال حکومت نهضت شیعی سربداران در دست خواجه شمس‌الدین علی چگنی بوده است. مردم چگنی در سده قرن هشتم (۷۳۷ ق) در مخالفت با قوم مغول و تاتار، به نهضت شیعی سربداران در سبزوار خراسان پیوستند. سرانجام بعد از حکمرانی امیر شمس‌الدین سبزواری (۷۴۷ ق) مدت چهار سال به حکومت سربداران رسید و به مخالفت با طغاتیمور برخاست. خواجه شمس‌الدین علی چگنی در سال (۷۵۳ ق) به زخم کارد حیدر قصاب که یکی از ملازمانش بود کشته شد.
ایل چگنی در عهد مغول و تیموریان
تاریخ حکایت دارد ایلات چگنی، سیاه‌منصور و زنگنه که جزو ایلات اصیل در غرب کشور محسوب می‌شوند، گذشته از آنهایی که از این ایلات در سایر نقاط ایران هستند، ۲۴ قبیله از آنها در قراباغ بودند. حدود سیصد هزار نفر جمعیت داشتند. شمیم همدانی در تاریخ کردستان نوشته: آنچه معلوم است و تاریخ به آن اشاره دارد در حمله مغول تفرقه بزرگی بین قبایل کرد بروز کرد. در این دوره سه قبیله مهم از آنها، زنگنه، سیاه‌منصور و چگنی از طوایف گوران و اردلان مشهور شدند، چون قدرت مقابله با حمله مغول را نداشتند و از طرفی هم نمی‌خواستند با آنها همکاری داشته باشند، بنابراین بالغ بر سیصد هزار یا سی هزار نفر به صحرای قراباغ در شمال آذربایجان کوچیده و در آنجا حکومت محلی تشکیل دادند و عده‌ای دیگر به نواحی مختلف از جمله فارس و خوزستان متواری شدند، مقارن ظهور دولت صفویه اقوام کرد، تبعیت ایران را پذیرفتند و به یاری دولت نوپای شاه اسماعیل یکم برخاستند.
شیرین بیانی در تاریخ آل جلایر می‌نویسد: سیاه‌منصور، چگنی و زنگنه چون نمی‌خواستند، با تیمور و جانشینان وی همکاری داشته باشند، بنابراین به دشمنان آنها پیوستند و بدین وسیله به جنگ برعلیه آنان برمی‌خاستند.
دوران صفویه
زمانی که قدرت به حکمرانان صفویه رسید، تاریخ ایران صفحات بیشتری به مردان بزرگ ایل چگنی اختصاص داد، چنانکه در مدت حکومت ۲۴۱ ساله سلسله صفویه بین سال‌های (۹۰۷ - ۱۱۴۸ ق) نام سرداران، حکومت‌گران و خوانین زیادی از این ایل در اوراق تاریخ آن زمان به چشم می‌خورد که در راه آب و خاک ایران زمین سر دادند و افتخار آفرینی کردند.
تاریخ نقل می‌کند چگنی‌ها به همراه برادران خود زنگنه و سیاه منصور نه تنها به ترکان تیموری نپیوستند، بلکه به یاری دشمنان آنها یعنی ایلکانیان بغداد، ترکان بایندری قراقویونلو (۷۸۰ - ۸۷۴ ق) و آق قویونلو برخاستند.
چگنی‌ها پس از مرگ سلطان یعقوب پسر اوزون حسن آق قویونلو و جانشینان متعدد وی از الوندمیرزای آق قویونلو بریدند و به شاه اسماعیل پیوستند. شاه اسماعیل با کمک قبایل قزلباشان استاجلو، شاملو، روملو، شیخاوند و مردم ایل چگنی، که هواداران جدش شیخ صفی‌الدین اردبیلی و پدرش شیخ حیدر بودند، توانست در سال (۹۲۰ ق) آخرین پادشاه آق قویونلو را از میان بردارد و به حکومت ترکان بایندری (جده مادری خود) پایان دهد.
موقعیت ایل چگنی در بین ایلات عهد صفویه
شرف‌خان بدلیسی در تاریخ کردستان مردم چگنی را جزو اصلی ایلات اکراد منظور نموده می‌نویسد:
این طایفه در شجاعت، شهامت و دلاوری از سایر اکراد ایران ممتاز هستند و با سیاه منصور و زنگنه از یک تبارند. اسكندر بيگ منشی در عالم عالم‌آرای عباسی در بیان موقعیت ایلات ایران در زمان صفویه، ایل چگنی را دوازدهمین ایل بزرگ ایران برشمرده و نیز به ذکر تعدادی از امرای آن پرداخته است.
پیترو دلاواله سیاح ایتالیایی‌ که در سال (۱۰۲۵ ق)، در زمان شاه عباس اول به ایران آمده، موقعیت ایل چگنی را در بین سی ایل بانفوذ ایران که در سیاست اجتماعی و نظامی آن موقع نقش زیادی داشته‌اند، چنین برشمرده:
چگنی جزو شانزده طوایفی هستند، که سران آن‌ها در دست راست شاه می‌نشینند و در جنگ‌ها و نیز در دیوان‌خانه شاهی و مجالس، طرف مشورت پادشاه قرار می‌گیرند. در کتاب تاریخ قزلباش که به احتمال در سال (۱۰۰۷ ق) یا پیش از (۱۰۱۳ ق) نوشته شده، آمده که:
این طوایف که با تاج و هاج شاهی مفتخرند و کمر خدمت خاندان عظیم‌الشان (صفوی) را بر میان بسته‌اند، در مملکت ایران به منصب خانی و سلطانی سرافرازند، طرف مشورت پادشاه هستند، جمعیتی می‌باشند که در دست راست می‌نشینند، عبارتند از: شاملو، روملو، چگنی، آغاجاری، پرناک، شیخاوند، اکراد و اقوام لر (لر کوچک و لر بزرگ)
دوران افشاریه
چگنی‌های خراسان که در زمان نادرشاه افشار با نام چگنی‌های کرد مروی، یا با پسوند مروی، در سپاه نادر حضور داشتند، آنهایی هستند که طی دوره‌های مختلف در زمان صفویه به خراسان کوچانده شدند، تاریخ در بیان نام و خدمات تعدادی از آنها مانند اردغدی‌بیگ چگنی سبزواری، محمدکریم بیگ چگنی مروی قراولباشی مرو، محمدحسن بیگ چگنی مروی، محمدتقی بیگ چگنی مروی، اغورلو خان چگنی و غیره به خوبی یاد می‌کند.
دوران زندیه
قلعه‌ی فلک‌الافلاک خرم‌آباد برای خان زند نیز پناهگاه استواری بوده است و هر بار که به سبب قلت سپاه تاب نیاورده به خرم‌آباد واقع در پشت کوه‌های زاگرس پس نشسته. وی به سال ۱۱۶۶ (ق) مدتی را در این دژ به سر آورده و بعد از تجدید قوا شکستی بر سردار آزادخان افغان تحمیل نموده است. در همان اوان گروهی از مردم چگنی به ارتش زندیه پیوسته و در آن جنگ شرکت کرده‌اند. مردم چگنی با همراهی نمودن کریم‌خان زند و شرکت جستن در لشگرکشی که از لرستان به حمایت از او تشکیل شده بود وفاداری خود را به او نشان داده‌اند، برخی از آن‌ها به همراه کریم‌خان زند به شیراز می‌روند.
در یکی از نبردها که کریمخان زند از رقیبان خود شکست می‌خورد به شهر خرم‌آباد جهت تجهیز نیرو می‌آید و به کمک میرزا مهدی استرآبادی لشکری از نیروهای لرستانی تدارک می‌بیند، مردم چگنی به مانند دیگر طوایف لرستانی به یاری کریمخان زند شتافته‌اند، کریمخان با تدارک سپاهی ۴۰ هزار نفری رو به سوی شیراز می‌نهد و تا زمان حیات ایشان حضور این تعداد از همراهان لرستانی را حفظ نموده است، اما بعد از مرگ او به علت نزاع و کشتاری که خاندان زند بر سر جانشینی راه می‌اندازند، همراهان او به جایگاه اولیه خود برمی‌گردند، البته تعداد زیادی از آن‌ها در شیراز و اطراف ساکن می‌شوند، مانند چگنی‌های فسا، داراب، سمیرم، فیروزآباد، فراشبند و ...
دوران قاجاریه
در دوران زندیه، کریمخان زند تعداد زیادی از مردم چگنی را به یاری فراخواند و همراه خود به شیراز برد، این گروه تا پایان کار زندیه در خدمت خان زند و جانشینان وی بودند. عاقبت بعد از اسارت لطفعلی‌خان زند به دست آقامحمدخان قاجار و مرگ وی در تهران، همراه دوازده هزار خانوار یاری دهنده کریم‌خان، که محمد خان زند در ابتدای کار این سلسله از کرد، لر، لک، زنگنه، کلهر، جاف و سایر ایلات با خود به شیراز آورده بود، به امر آقامحمد خان قاجار از فارس به ری و ورامین کوچ داده شدند. تا پس از اذیت و آزار فراوان آن طوایف با نام ایل خواجه‌وند (ایل آقامحمدخانی) در دربندهای شمالی کشور اسکان داده شوند و با نام ایل خواجوند نه نام خود از مرزها دفاع کنند. اما از این گذر، تعداد زیادی از ایلات مثل مافی‌ها، باجلوندها، بیرانوندها، چگنی‌ها و سایر ایلات توانستند خود را از این مخمصه نجات دهند و روانه چمچمال، پرآو و کرمانشاه و لرستان گردند.
مردم چگنی که در باغ شاه تهران اسکان داده شده بودند، با درایت و محال اندیشی باباخان، محبعلی سلطان و صادق خان چگنی و نیز نصیرخان چگنی فرزند سبزوارخان که پدرش در همان اوان با تعداد زیادی از بزرگان چگنی به امر آقامحمد خان کشته شده بودند، به جانب شرّا و خنداب و قزوین کوچ می‌کنند. بدین وسیله خود را از دست خان قاجار نجات دادند و هویت خود را حفظ کردند. اما حاصل این دور تسلسل از ابتدای زندیه تا اوایل قاجار، یعنی رفتن آنها به شیراز و سپس به قزوین و خنداب این بود، که قدرت و توان ایل چگنی در لرستان رو به افول نهاد، ولی با آن خصایص ذاتی و روحیه استقلال طلبی، باقی‌مانده آن‌ها در لرستان به حیات اجتماعی خود با سربلندی ادامه دادند و در پیوستن به برادران خود از پای نماندند.
چگنی های لرستان در دوران قاجار
سابقاً در چگنی اداره هر تیره توسط بزرگ آن تیره بود، تمام مسائل هر تیره را بزرگ آن‌ها حل و فصل می‌نمود. اهل طایفه از بزرگ که اغلب کلانتران، کدخدایان و ریش‌سفیدان طایفه بودند حرف شنوی داشتند و بدون صلاح‌دید و اجازه آن‌ها هیچ کاری را انجام نمی‌دادند و این خود حکایت از شیوه‌ی تربیت رایج گذشته (مرد سالاری) در میان لرستان دارد. در عهد قاجاریه، چگنی را به دو شاخه طهماسب‌خانی و حاتم‌خانی تقسیم نمودند. در برهه‌ای از تاریخ چگنی، اشخاصی به عنوان خان و توشمال داشته است. به عنوان رئیس، سرپرست، رابطین مردم منطقه با فرمانفرماها و حاکمان لرستان بوده‌اند. طایفه چگنی‌ طهماسب‌خانی در اردوکشی‌های سالارالدوله حضور داشتند، اردوی اول که شامل اکثریت سواران لرستانی بود به ریاست نظرعلی خان امیراشرف حرکت کرد. عناصر این اردو عبارت بود از سواران ایلات طرهان، دلفان، پشتکوه و طوایف مختلف ایل چگنی از قبیل، طولابی، طهماسب، میرزاوند و ده‌ها تیره و طایفه دیگر. این اردو از کوهدشت وارد منطقه چگنی و قلایی شد ... از خوانین ایل چگنی که از سرکردگان لرستان و اشخاص معروف و سرشناس بودند و به سالارالدوله کمک کرده‌اند می‌توان ملک‌احمد خان چگنی، محمدقلی خان چگنی و خداداد خان چگنی را که مورد اعتماد کامل او بود و در دستگاه وی سمت تفنگدارباشی داشت نام برد.
همچنین سالارالدوله در ذی‌الحجه ۱۳۲۱ (ق) فرمانی به آزادخان چگنی سرپرست طایفه چگنی حاتم‌خانی مبنی بر حضور در جنگ با محمدعلی شاه قاجار فرستاد، اما آزادخان به این دعوت و امریه توجه نکرد، وی شاهزاده سالارالدوله را شخصی دیوانه و ماجراجو می‌دانست، جنگ با شاه را کاری عبث می‌خواند. در نشست‌ها و مشورت‌هایی که با کدخدایان طایفه‌اش دارد عاقلانه‌ترین کار را عدم شرکت در جنگ می‌دانند. در گزارش از وضعیت طوایف لرستان در سال ۱۳۰۶ (ش) توسط حوزه حکومتی لرستان و بروجرد در مورد وضعیت کل الوار لرستان که تهیه و به وزارت وقت داخله ارسال گردیده، آمده است:
طایفه چگنی قریب دو هزار خانوار و شش هزار نفر می‌شوند، ییلاق و قشلاقشان در محل خودشان است. خوانین این طایفه فاضل‌خان، غلامرضا خان، محمدقلی خان، ملک‌احمد خان و آزادخان می‌باشند.
چگنی‌های قزوین در دوران قاجار
میرزا ابراهیم نامی در ذکر احوال ایلات قزوین آورده است: چگنی در عهد آقامحمد شاه مغفور از خرم‌آباد فیلی خودشان آمدند، هشتصد و پنجاه خانوارند. سرکرده ایشان باقرخان با برادرش خان باباخان است. مواجب سرکرده یکصد تومان و نوکر سواره چگنی چهارصد نفر، سکنه سرکرده با شصت و پنج خانوار دیگر در شهر قزوین است و سکنه سایرین در طارم از سیاهپوش منجیل، لوشان، خرزان الی قزوین و در ساوجبلاغ بالاسر قشلاق هفتاد خانوار ایضاً ساکنند. عملشان کشت و زراعت بسیار می‌نمایند و گلیم، قالی، جاجیم، سیاه‌چادر، خورجین، نمد، توبره و مفرش خوب هم می‌بافند. به تخمین شانزده هزار گوسفند دارند. زبان ایشان لری است به مثل زبان اهل بختیاری، فارسی و ترکی هم می‌دانند، همه کاسب‌کارند.
چگنی‌های قزوین در دوران صفویه که قزوین پایتخت بود در آن شهر حضور داشتند. بوداق خان چگنی ابتدا پیش از رسیدن به حکومت مشهد و خراسان در قزوین منصب قورچی‌باشی داشت، در همان دوران چلبی‌بیگ امیراعظم چگنی یکی از فرماندهان سپاه قزلباش در قزوین بود، اما بیشتر جمعیت چگنی‌ها بر خلاف ادعای میرزا ابراهیم که می‌گوید خودشان از خرم‌آباد به قزوین آمده‌اند، در عهد آقامحمد خان قاجار و از ناحیه استان فارس به قزوین تبعید شدند، زیرا آنها طرفداران سلسله زندیه بودند.
در عهد قاجار سرکردگان چگنی قزوین جزو رجال عالی‌رتبه و صاحب منصب نظامی و دیوانی بودند ازجمله باقرخان چگنی و برادرش خان‌بابا خان فرزندان سبزوار خان چگنی، محبعلی سلطان فرزند توشمال سلیمان چگنی، سلیم‌خان سرکرده سواره چگنی که در برهه‌ای از تاریخ بعنوان حاکم خرمشهر منصوب شد. سرهنگ باقرخان سرکرده سواره چگنی، سرهنگ صادق خان و او نیز سرکرده سواره و رئیس ایل چگنی بود. در اواخر دوران قاجاریه ریاست چگنی‌ها بر عهده محمدرضا خان سرتیپ بود.
حکومت بر منطقه شرا (چَرّا) چگنی‌های استان مرکزی طبق روایتی در اواخر حکومت زندیه و اوایل دولت قاجاریه، بعد از به قدرت رسیدن آقامحمدخان قاجار از شیراز به غرب شهرستان اراک منطقه خنداب که بین ملایر و فراهان قرار دارد مهاجرت نموده‌اند. آقای ابراهیم دهگان نویسنده شهیر اراک، در خصوص مهاجرت چگنی‌های استان مرکزی، پس از توضیحی مختصر در مورد جغرافیای تاریخی شرا (چرا) می‌گویند: قسمتی از بلوک شرا محل رحل دسته‌هایی از ایل چگنی است که بعد از متواری شدن در سرزمین کوهستانی درمن، قریه جاورسیان مس یا مست و خانقاه مسکن گرفته‌اند. ایلخانان چگنی منطقه خنداب اراک که به همراه بخشی از ایل چگنی در دوران آقامحمد خان قاجار به منطقه فوق‌الذکر کوچانده شده‌اند از نسل سبزوارخان می‌باشند. نصیرخان چگنی فرزند سبزوارخان که به گفته معمرین منطقه در زمان تبعید ۱۴ ساله بوده به عنوان اولین ایلخان ایل چگنی در منطقه منصب داشته است و فرزندان او پس از وی منصب ایلخانی داشته‌اند. سنگ قبر نصیرخان چگنی در امامزاده ابراهیم روستای نوده واقع در منطقه شرا وجود دارد. از مشاهیر این خاندان، فرج‌الله خان چگنی فرزند ارشد حاج رستم‌خان می‌باشد که در دوران حکومت مظفرالدین‌شاه قاجار با عنوان مجدالدفتر در دربار محمدعلی میرزای ولیعهد در تبریز بوده است. در اواخر دوران قاجاریه حکومت قسمتی از منطقه شرا و بلوک مست به خاندان خانبلوکی چگنی رسید، محمدحسن خان سرکرده و بزرگ‌ طایفه قادری چگنی که داماد خوانین سبزواری بود بعنوان حکمران بلوک مست منصوب شد و لقب خانبلوکی بر وی و دودمانش به معنی خان و حاکم بلوک مست می‌باشد.
چگنی‌ها در طول ایام زندگی در استان مرکزی از اتحاد و انسجام اجتماعی و سیاسی قابل ملاحظه‌ای برخوردار بوده‌اند. همچون زمانی که ایلخانی این طایفه با نصیرخان چگنی و نوه‌اش حاج رستم خان چگنی بود و روستای مست سفلی را کرسی نشین ایل چگنی قرار داده بودند و امور ایل در قشلاق و ییلاق با امنیت کامل رتق و فتق می‌شد.