cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کوبا گودینگ جونیور
شغل
در سال ۱۹۹۶ در فیلم جری مگوایر نقش یک فوتبالیست عصبی که در لبهٔ از دست دادن شغلش قرار داشت را بازی کرد. این فیلم موفق از آب درآمد و باعث شد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مکمل را دریافت کند. او نقش قابل توجهی را در فیلم «از این بهتر نمی‌شه» ایفا کرد. کارهای او در سال‌های بعد موفق از آب درآمدند. البته بین آن‌ها در کارهایی هم مانند «سفر با قایق»(۲۰۰۲)، «ناربیت»(۲۰۰۷) و «اردوگاه روزانه پدر»(۲۰۰۷) بازی کرد که نه نظر مثبت منتقدان را دربرداشت و نه فروش خوبی کرد.
گودینگ همچنین در فیلم «قتل کلاغ‌ها» حضور یافت که البته اولین فیلمی بود که در کنار دوست دیرینه‌اش به تهیه‌کنندگی پرداخت. این اولین تلاش گودینگ برای تهیه‌کنندگی بود. در سال ۲۰۰۲، او به عنوان «مشاهیر هالیوود» یک ستاره دریافت کرد.
سربیشه (فریدون‌شهر)
سربیشه (فریدون‌شهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریدون‌شهر در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پیشکوه موگوئی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
نینو فراسیکا
نینو فراسیکا (Nino Frassica؛ زادهٔ December 11, 1950) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، کمدین، و مجری تلویزیون اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به توریست، پدر ماتئو، ماریو و یک جایی اشاره کرد.
زنگ‌آوای سرسیاه
زنگ‌آوای سرسیاه نام یک گونه از تیره سنگ‌چشم بیشه است.
تیز مار خان (فیلم ۲۰۱۰)
تیز مار خان فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی فرح خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، کاترینا کایف، آکشای کانا، آریا بابار، آنجان سیرواستاو، آنیل کاپور، توینکله خانا، سلمان خان، سانجی دات ایفای نقش کرده‌اند.
یاککو همن-آنتیلا
یاککو همن-آنتیلا (Jaakko Hämeen-Anttila؛ زادهٔ February 26, 1963) دانشمند در زمینه زبان عربی و اسلام اهل فنلاند است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
گشتاسپ (ابهام‌زدایی)
گُشتاسْپ (به ایرانی باستان ویشتاسپَ به معنی دارندهٔ اسب آماده) نام چند شخصیت معروف تاریخی در ایران باستان است:
دیگر کاربردها:
بارت نویوکوپ
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاینورد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، و زیر ۱۹ سال هلند بازی کرده‌است.
دلیبلاتو
دلیبلاتو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Kovin municipality واقع شده‌است. دلیبلاتو ۲٬۹۳۹ نفر جمعیت دارد و ۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
درگاه (نظریه مدار)
در تئوری مدارهای الکتریکی، یک درگاه یا دوقطبی یا دهانه یک جفت پایانه است که یک شبکه یا مدار الکتریکی را به یک مدار خارجی متصل می‌کند، به عنوان نقطه ورود یا خروج برای انرژی الکتریکی. یک درگاه متشکل از دو گره (پایانه) متصل به یک مدار خارجی است که شرایط درگاه را برآورده می‌کند - جریان‌هایی که به دو گره جاری‌اند باید برابر و مخالف باشند.
شرایط درگاه
هر گره مداری که برای اتصال به مدار خارجی در دسترس باشد، قطب (یا پایانه اگر یک شی فیزیکی باشد) نامیده می‌شود. شرط درگاه این است که یک جفت از یک مدار یک قطب در نظر گرفته می‌شود اگر و تنها اگر که جریان واردشده به یک قطب از خارج مدار برابر با جریان خروجی از قطب دیگر به مدار خارجی باشد. به‌طور معادل، مجموع جبری جریان‌های واردشده به دو قطب از مدار خارجی باید صفر باشد.
تک-درگاهی
طبق قانون جریان کیرشهف، هر مدار دوقطبی معین‌شده‌است که شرایط درگاه را برآورده کند و بنابراین آنها بدون قید و شرط تک-درگاه هستند.
دو-درگاهی
شبکه‌های دو-درگاهی خطی به‌طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و تعداد زیادی راه برای نمایش آنها توسعه یافته‌است. یکی از این نمایش‌ها پارامترهای z است که می‌توان آن‌ها را به صورت ماتریسی توسط:
اپاس
اُپاس (Opus) یک فرمت متن باز و استاندارد برای فشرده‌سازی بااتلاف صدا است که توسط کارگروه مهندسی اینترنت توسعه یافته‌است. این فرمت تأخیر الگوریتمی بسیار کمی نسبت به فرمت‌های صوتی محبوب دیگر مانند Ogg Vorbis ,MP3 و … دارد، از همین رو اوپاس برای کاربردهایی چون اجرای موسیقی تحت شبکه و هماهنگ سازی لب در رویدادهای زنده بسیار مناسب است، همچنین پشتیبانی از فرمت اوپاس برای پیاده‌سازی وب‌آرتی‌سی  الزامی است. اوپاس علاوه بر تأخیر بسیار پایین در فشرده‌سازی داده‌های صوتی، از لحاظ کیفیت در bitrate توانایی رقابت بالایی با فرمت‌های پراستفاده‌ای همچون Ogg Vorbis ,MP3 و HE-AAC دارد.
درگاه (نظریه مدار)
چنددرگاهی
به‌طور کلی، یک مدار می‌تواند از هر تعداد درگاه - یک چنددرگاهی تشکیل شده باشد.
منابع
<references group="" responsive="1"/>
موشتانیتسا
موشتانیتسا (به لاتین: Moštanica) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان سیساک-موسلاوینا واقع شده‌است. موشتانیتسا ۹۳ نفر جمعیت دارد.
مارتین کووا
مارتین کووا (Martin Kove؛ زادهٔ March 6, 1946) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به رمبو: اولین خون قسمت دوم، آل کاپون، مسابقه مرگ ۲۰۰۰، بچه کاراته کار، آخرین خانه سمت چپ، بچه کاراته کار، قسمت دوم، بچه کاراته کار، قسمت سوم اشاره کرد.
ابن الدهان بغدادی
سعید بن علی بغدادی شهرت‌یافته به ابن الدَهّان بغدادی (۱۶ مه ۱۱۰۱م، بغداد- ۳ مه ۱۱۷۴م، موصل) محدث، زبان‌شناس و شاعر عراقی در سدهٔ ششم هجری بود.
زندگی
ابن الدهان در ۱۶ رجب ۴۹۴ق/۱۶ مه ۱۱۰۱م در بغداد زاده شد. نزد رُمّانی آموخت سپس به اصفهان رفت و حدیث فراگرفت. پس از این، به موصل نزد وزیر آن جمال‌الدین جواد رفت، در این اثنا دجله طغیان کرد و ابن الدهان که در بغداد بود، غرق شد اما زنده ماند و کتاب‌هایش را از دست داد. در پایان عمر نابینا شد و در عید فطر سال ۵۹۶ق/ ۳ مه ۱۱۷۴م در موصل درگذشت.
میلبروک، آلاباما
میلبروک شهری در شهرستان المور ایالت آلاباما است که مساحت آن ۳۳٫۹۲ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴٬۶۴۰ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۴۳۱٫۶ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
کارل دوبری
کارل دوبری (Karel Dobrý؛ زادهٔ May 2, 1969) بازیگر اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به یانوشیک: روایتی واقعی، مأموریت غیرممکن، داستان یک شوالیه، زندگی گلگون، فاوست، دختر رؤیاهای شما، قبل از سقوط، سه شهریار، گمشده، آنه فرانک: تمام داستان، باتوری، در سایه، شعله و لیمو و کودک ۴۴ اشاره کرد.
چوتاو، مونتانا
چوتاو شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۸۴ نفر بوده‌است.
تالکاو
تالکاو یک شهر در آلمان است که در هرتسوگتوم لاونبورگ واقع شده‌است. تالکاو ۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
زوفی مکلنبورگ
زوفی مکلنبورگ  (Sophie of Mecklenburg-Güstrow؛ زاده September 4, 1557 درگذشته October 14, 1631) یک نجیب‌زادگی اهل آلمان بود.
مار سرسیاه
مار سرسیاه نام یک گونه از تیره قمچه‌ماران است.
باشون
باشون (به فرانسوی: Bachant) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Berlaimont واقع شده‌است. باشون ۹٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر گرنروده خواهرخواندهٔ باشون هست.
میرتا لگراند
میرتا لگراند (Mirtha Legrand؛ زادهٔ February 23, 1927) یک هنرپیشه، و مجری تلویزیون اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۴۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او خواهرِ دوقلوی هنرپیشهٔ آرژانتینی سیلویا لگراند است.
فلاویو اینسینا
فلاویو اینسینا (Flavio Insinna؛ زادهٔ July 3, 1965) یک هنرپیشه، مجری تلویزیون اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پنجره‌های روبرو، جنگ‌های صلیبی، پدر ماتئو، پادره پیو: مرد کرامات، زن‌ها دیوانه‌ام می‌کنند، بازگشت و حوزه استحفاظی اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شده‌است.
رؤیا عرب
رؤیا عرب (زاده ۱۳۴۶ تهران) نوازنده و باستان‌شناس ایرانی ساکن انگلستان است.
حرفه موسیقی
در سال ۲۰۰۹ وی با خوانندگان ایرانی‌تبار، هیچ‌کس و اش کوشا در تور اروپایی همکاری کرد و تک آهنگ «موی پریشون» را ارائه کردند. همچنین وی در شب یلدای سال ۱۳۹۰ در کنسرتی به همراه هیچ‌کس، آهنگ کشتارگاه را روی سن برد که پس از انتشار آن در ایران بسیار مورد استقبال قرار گرفت.
تحصیلات
رویا عرب در مدرسه مکتب تربیت در تهران، در مدارس تابستانی مونتانا سوئیس و سنت ژرژ در اسکات تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را طی کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، وی یک سال یک دوره آموزشی مبانی حق نشر را گذراند.
وی برای تکمیل تحصیلات خود، «دوره کارشناسی باستان‌شناسی و کارشناسی ارشد باستان‌شناسی» در سال ۲۰۰۰ به انستیتوی باستان‌شناسی (UCL) پیوست و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ به عنوان همکار تحقیقات افتخاری فعالیت کرد. او در حال حاضر در حال تحقیق دربارهٔ موسیقی در فیلم‌های ایرانی و آنچه که آن در مورد نگرش جامعه به موسیقی و موسیقی نوازی نشان می‌دهد، است. در سال ۲۰۲۰ وی به عنوان عضو دانشیار SMEI و CIS در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی(SOAS)، دانشگاه لندن منصوب شد.
او همچنین گزارش‌ها و مقالات مختلفی را در مورد وضعیت سیاسی و فرهنگی خاورمیانه و شمال آفریقا از جمله مقالاتی در مجله counterpunch و رسانه‌های گروهی نوشته‌است. به عقیده وی، فرهنگ مردم ایران با فرهنگ مردم عرب خاورمیانه فصل‌های مشترکی دارد که می‌توان به وسیله آن، قیاس‌هایی انجام داد.
جوزف مندز
جوزف مندز (Joseph Mendes؛ زادهٔ March 30, 1991) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لو آور، باشگاه فوتبال لو مان، و باشگاه فوتبال ردینگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بیسائو بازی کرده‌است.
رندی هلر
رندی هلر (Randee Heller؛ زادهٔ June 10, 1947 ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بچه کاراته کار، بچه کاراته کار، قسمت سوم اشاره کرد.
لوئیجی پدرازینی (بازیکن فوتبال)
لوئیجی پدرازینی (Luigi Pedrazzini؛ زادهٔ July 20, 1909) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال آ.ث. کرما ۱۹۰۸، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال کیاسو، و باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰ اشاره کرد.
کشت زاران
کشتزاران(کسد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریدون‌شهر در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پیشکوه موگوئی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۴۰۲ جمعیت آن ۲۱ نفر ( ۶خانواده ) بوده‌ است.
زندان دیزل‌آباد کرمانشاه
زندان دیزل‌آباد، زندان مرکزی استان کرمانشاه است که در شهر کرمانشاه و در محلهٔ دیزل‌آباد این شهر واقع شده و زیر نظر سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور قرار دارد. این زندان در سال ۱۳۵۴ تأسیس شده‌است. این زندان دارای دو بخش مجزا برای آقایان و بانوان است.
ظرفیت
زندان دیزل‌آباد برای نگهداری ۲۹۰۰ نفر ساخته شده‌است، اما هم‌اکنون نزدیک به ۶۰۰۰ زندانی در آن نگه‌داری می‌شوند.
بندها
زندان دیزل آباد دارای ۹ بند است. از این تعداد ۵ بند به صورت دو طبقه است و در واقع این زندان ۱۰ بند و ۶ سالن دارد.
بند ۷ یا قرنطینه محل زندانیان تازه‌وارد است. بند ۳ محلی است که زندانیان بعد از ۲ ماه قرنطینه بدان منتقل شده و در بندهای اصلی تقسیم می‌شوند. بندهای ۱، ۲، ۵ و ۶ بندهای عمومی زندان هستند. بند ۴ بند جوانان است که مطابق با آیین‌نامۀ نحوۀ تفکیک و طبقه‌بندی زندانیان، زندانیان ۱۸ تا ۳۰ سال در آن نگهداری می‌شوند. بند ۸ محل نگهداری زندانیان مواد مخدر است که به بند متادونی‌ها معروف است و شلوغ‌ترین بند زندان است. بند ۹ محل نگهداری زندانیان محکوم به اعدام است که به بند ادب معروف است.
بند زنان
زندان زنان دیزل‌آباد که بند ۱۰ نیز نامیده می‌شود محل نگهداری زنان زندانی است.
فرهنگسرای تربیت
یک بخش فرهنگی تحت عنوان فرهنگسرای تربیت با مشارکت شهرداری کرمانشاه و ادارهٔ کل زندان‌های استان کرمانشاه در تاریخ ۲۸ تیر ۱۴۰۰ در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه افتتاح شد. فرهنگسرای تربیت قرار است به برگزاری برنامه‌های فرهنگی برای زندانیان بپردازد.
فروش زندان و ساخت زندان جدید
در ۱۴ تیر ۱۴۰۲ رئیس سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور در نشستی با محمدطیب صحرایی استاندار کرمانشاه از انتقال زندان مرکزی کرمانشاه به خارج از فضای مسکونی شهر خبر داد و اظهار داشت که این امر در چارچوب مولدسازی اموال و دارایی‌های دولت در برنامه ششم توسعه صورت می‌گیرد. مولدسازی طرحی‌ست که طی آن اموال دولتی که در فهرست فروش قرار داده شده‌اند به افراد منتخب هیات عالی مولدسازی فروخته می‌شود. به گفتۀ وی این کار با هدف «توسعۀ فضاهای کارگاهی» در زندان جدید کرمانشاه که در خارج از شهر ساخته خواهد شد انجام می‌شود. این اقدام همزمان با برنامۀ هفتم توسعه مطرح شده‌است که بر اساس مادۀ ۱۶ آن در راستای درآمدزایی از کار زندانیان، انعقاد قرارداد کار با زندانیان با پرداخت حقوق و مزایایی کمتر از حداقل دستمزد مصوب شورای عالی کار مجاز شناخته شده‌است.
محبوبه مقبلی
محبوبه مقبلی (زاده ) بازیگر تئاتر و سینما و تلویزیون ایرانی است.
توماری نورمیو
توماری نورمیو (Tuomari Nurmio؛ زادهٔ November 21, 1950) خواننده-ترانه‌پرداز اهل فنلاند است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
باسفرجان
باسفرجان شهری در دهستان شریف‌آباد بخش مرکزی شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۷۵۹ نفر (۷۶۵خانوار) بوده‌است.
ایلونا اسلوپیانک
ایلونا اسلوپیانک (Ilona Slupianek؛ زادهٔ September 24, 1956) پرتاب‌گر وزنه اهل آلمان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پرتاب وزنه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ اشاره کرد.
لوبیاچه
لوبیاچه یا فابلا (Fabella) یک استخوان کنجدی (سزاموئید) کوچک است که در برخی از پستانداران در زردپی سر جانبی ماهیچه دوقلو در پشت کوندیل جانبی استخوان ران وجود دارد. این یک استخوان کمکی است، یک دگرگونی کالبدی که در ۳۹٪ از انسان‌ها وجود دارد. به‌ندرت لوبیاچه از دو یا سه استخوان تشکیل شده که به آن لوبیاچه دوبخشی و سه‌بخشی می‌گویند و ممکن است با یک جسم خارجی یا زائده استخوانی اشتباه شوند.
باشی (کمون)
باشی (به فرانسوی: Bachy) یک منطقهٔ مسکونی در فرانسه است که در canton of Cysoing واقع شده‌است. باشی ۶٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مائوریتسیو مرلی
مائوریتسیو مرلی (Maurizio Merli؛ ۸ فوریه ۱۹۴۰ – March 10, 1989) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به یوزپلنگ و مانایا اشاره کرد.
ویلهلم سولپیز کورز
ویلهلم سولپیز کورز (انگلیسی: Wilhelm Sulpiz Kurz)، (۵ مه ۱۸۳۴–۱۵ ژانویه ۱۸۷۸) گیاه‌شناس آلمانی و مدیر باغ در بوگور، جاوه غربی و کلکته بود. او در هند، اندونزی، برمه، مالزی و سنگاپور کار کرد.
زندگی
او در آگسبورگ نزدیک مونیخ به دنیا آمد و شاگرد کارل فردریش فیلیپ فون مارتیوس بود. او در دانشگاه مونیخ در رشته گیاه‌شناسی، کانی‌شناسی و شیمی تحصیل کرد. بدبختی‌های خانوادگی در سال ۱۸۵۴ باعث شد که او تحصیل را رها کند و به هلند نقل مکان کند و در آنجا به‌عنوان داروساز کار می‌کرد. او سپس به خدمات پزشکی ارتش استعمار هلند پیوست و در سپتامبر ۱۸۶۵ به جاوه رفت. او در مارس ۱۸۵۷ به بانکا نقل مکان کرد و در سال ۱۸۵۹ به اکسپدیشنی به بوری، سولاوسی (Celebes) پیوست. در سپتامبر همان سال، او به باغ گیاه‌شناسی در بویتنزورگ (Buitenzoorg) پیوست و در آنجا به یک کتابخانه بزرگ دسترسی داشت و با گیاه‌شناسان کار می‌کرد. در سال ۱۸۶۴ توسط توماس اندرسون، که از مستعمرات هلند بازدید می‌کرد تا کشت گنه‌گنه را بررسی کند، مشتاق شد تا با او به‌عنوان متصدی هرباریوم به کلکته بازگردد، پستی که او تا زمان مرگش به نفع گیاه‌شناسی هند بود.
در سال ۱۸۶۶ کورز برای مطالعه گیاگان جزایر آندامان فرستاده شد. هنگامی که در آندامان جنوبی بود، توسط محکومان مورد حمله قرار گرفت و در جنگل بسته شد که منجر به ترک پروژه و بازگشت او به کلکته شد. در سال ۱۸۶۷ از او خواسته شد تا متون گیاه‌شناسی را برای افسران جنگل در برمه بریتانیا بنویسد که او را به سفر و جمع‌آوری در منطقه سوق داد. در نوامبر ۱۸۷۷ او کلکته را به مقصد پنانگ ترک کرد، اما پس از رسیدن در دسامبر بیمار شد و در ۱۵ ژانویه ۱۸۷۸ درگذشت.
ویکتور بونیفیس
ویکتور بونیفیس (Victor Boniface؛ زادهٔ December 23, 2000) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوده/گلیمت و باشگاه فوتبال یونیون سنت ژیل اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال نیجریه بازی کرده‌است.
تیان گریجوی
تیان گریجوی (Theon Greyjoy) یک شخصیت خیالی در مجموعه داستان‌های خیالی-حماسی ترانه یخ و آتش اثر نویسندهٔ آمریکایی جرج آر. آر. مارتین و اقتباس تلویزیونی آن بازی تاج‌وتخت است. او پسر و جانشین سلطنت پدرش بیلون گریجوی است که بدنبال شکست شورش پدرش، تحت قیمومیت و اسارت ند استارک درآمده بود.
این کاراکتر، نخستین بار در رمان بازی تاج‌وتخت (۱۹۹۶) معرفی می‌شود و بعد در نبرد پادشاهان (۱۹۹۸) و رقصی با اژدهایان (۲۰۱۱) نیز حضور می‌یابد.
شخصیت تیان گریجوی، یکی از معدود شخصیت‌هایی است که حالتی راوی‌گونه دارد و جرج آر. آر. مارتین داستان و وقایع را از نگاه و زبان او بازگو می‌کند.
نقش این شخصیت خیالی را در مجموعهٔ تلویزیونی بازی تاج‌وتخت که محصول اچ‌بی‌او است، آلفی آلن ایفا می‌کند.
ویژگی‌های شخصیتی
تیان گریجوی وارث بلافصل و تنها پسر زندهٔ بـِیلون گریجوی است. او روایت‌کنندهٔ داستان در ۱۳ فصل از رمان‌های نبرد پادشاهان و رقصی با اژدهایان است. ۱۰ سال پیش از شروع وقایع در رمان، تیان گریجوی توسط ند استارک به اسارت درآمده است و شرط آن بود که اگر پدرش موجبات ناراحتی پادشاه رابرت براتیون را فراهم آورد، تیان اعدام شود. تیان در وینترفل در کنار فرزندان ند استارک بزرگ شد و رابطهٔ نزدیکی با راب استارک پیدا کرد. پس از دوان بلوغ، او جوانی متکبر، ازخودراضی و سربلند بود تا آنکه به اسارت رمزی بولتون درآمد که فرزند ارشد و نامشروع روس بولتون است. در دوران حبس، رمزی بولتون او را بشدت موردِ شکنجهٔ جسمی و روانی قرار داد و سپس او را از مردی انداخت و ریشخندکنان، نامش را «ریک» نهاد. تیان که پیش از به اسارت درآمدنش توسط رمزی به خاطر جاه طلبی هایش به خاندان استارک خیانت کرده بود با کمک به فرار سانسا از دست رمزی و در نهایت فدا کردن جانش برای محافظت از برن استارک، در جنگ با شاه شب، دینش را به خاندان استارک ادا کرد.
ساخت ادوات نیم‌رسانا
ساخت ادوات نیم‌رسانا یا ساخت افزاره‌های نیم‌رسانا فرایندی است که برای تولید افزاره‌های نیم‌رسانا، به‌طور معمول قطعات فلز-اکسید-نیم‌رسانا (MOS) مورد استفاده در تراشه‌ های مدار مجتمع (IC) که در دستگاه‌های برقی و الکترونیکی روزمره وجود دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرند. این یک توالی چند مرحله‌ای از مراحل پردازش طرح‌نگار نوری و شیمیایی (مانند غیرفعال‌سازی، اکسایش حرارتی، فرآیند مسطح و جدایش پیوند) است که طی آن مدارهای الکترونیکی به تدریج روی ویفر ساخته‌شده از ماده نیم‌رسانا ی خالص ساخته می‌شوند. تقریباً همیشه از سیلیکون استفاده می‌شود، اما نیمرساناهای مرکبِ مختلفی برای کاربردهای تخصصی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کل مراحل ساخت، از ابتدا تا تراشه‌های بسته‌بندی شده آماده برای حمل و نقل، شش تا هشت هفته به طول می‌انجامد و در تولیدگاه برساخت نیم‌رسانا بسیار تخصصی، که ریخته‌گری یا فَب نیز نامیده می‌شود، انجام می‌شود. تمام برساخت در داخل اتاق تمیز، که بخش مرکزی یک فَب است، انجام می‌شود در افزاره‌های نیم‌رسانا پیشرفته‌تر، از جمله گره‌های نوین ۱۴، ۱۰ و ۷ نانومتر، برساخت می‌تواند تا ۱۵ هفته طول بکشد، که ۱۱ تا ۱۳ هفته میانگین صنعتی است. تولید در تأسیسات برساخت پیشرفته کاملاً خودکار بوده و در یک محیط نیتروژن مهر و موم شده به منظور بهبود عملکرد (نسبت به ریزتراشه‌ها در یک ویفر که به‌طور صحیح کار می‌کند) انجام می‌شود، با سیستم‌های انتقال مواد خودکار که از حمل و نقل ویفرها از دستگاهی به دستگاه دیگر مراقبت می‌کنند. کلیه ماشین آلات حاوی جَو داخلی اَزُت است. هوا داخل ماشین آلات معمولاً نسبت به هوای اطراف در اتاق تمیز، تمیز نگه داشته می‌شود. این جو داخلی به‌عنوان یک خُرد-محیط شناخته می‌شود. تولیدگاه‌های برساخت برای حفظ جو داخلی ماشین آلات فراورش به مقادیر زیادی اَزُت مایع نیاز دارند، که به‌طور مداوم با نیتروژن پاکسازی می‌شود.
فهرست مراحل
این فهرستی از فنون‌های پردازش است که در طول ساخت قطعه الکترونیکی مدرن چندین بار به کار گرفته شده‌است. این فهرست لزوماً حاکی از ترتیب خاصی نیست. تجهیزات برای انجام این فرایندها توسط تعداد انگشت شماری از شرکت‌ها ساخته شده‌اند. تمام تجهیزات قبل از راه‌اندازی تولیدگاه برساخت نیم‌رسانا باید آزمایش شوند.
علاوه بر این، مراحلی مانند زدایش رایت ممکن است انجام شود.
سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران
رادیو و تلویزیون ملی ایران (کوته‌نوشت انگلیسی: ) عنوانی است که پیش از انقلاب سال ۵۷ به سازمان کنونی صدا و سیما گفته می‌شد.
تاریخچه
در دهه ۱۳۳۰ ایجاد سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران مطرح شد، ولی عملی شدن این طرح تا سال‌ها به تعویق افتاد. تولید تصویر، آن هم به صورت چند ساعت در روز، کار چندان ساده‌ای نبود و نیازمند سرمایه خصوصی هنگفتی بود. به همین دلیل حبیب‌الله ثابت، سرمایه‌دار بخش خصوصی، تأسیس یک فرستنده تلویزیونی را به دولت وقت پیشنهاد داد و دولت نیز پیشنهاد او را پذیرفت و برای آن که کار جنبه قانونی داشته باشد، مجلس شورای ملی در تیر ماه سال ۱۳۳۷، ماده‌ای با چهار تبصره به تصویب رساند که به موجب آن، اجازه داده شد فرستنده تلویزیونی در تهران زیر پوشش وزارت پست و تلگراف و تلفن ایجاد شود. این فرستنده تا پنج سال از پرداخت مالیات معاف بود و تمام برنامه‌های آن از مقررات اداره کل انتشارات پیروی می‌کرد.
نخستین فرستنده
در آن روز حبیب‌الله ثابت در لابلای صحبت‌هایش خطاب به مخاطبان تلویزیون گفت: «... و اما شما بینندگان و شنوندگان عزیز اگر وقتی قسمتی از برنامه را مطابق سلیقه خود نیافتید با در نظر گرفتن اشکالات و این نکته مهم که ذوق و سلیقه‌ها مختلف است بر ما ببخشید. به علاوه از شما تمنا داریم که ما را در اجرای این خدمت یاری کنید و نه تنها معایب و نقایص را گوشزد فرمایید بلکه ما را از آنچه برای بهبود و تکمیل برنامه‌ها به نظرتان می‌رسد کتباً یا شفاهاً برخوردار و قرین امتنان نمایید. ما برای این‌گونه پیشنهادها جوائزی ترتیب خواهیم داد که در آینده به اطلاع شما خواهد رسید …»
پخش برنامه‌های تلویزیون ایران در واقع از فردای آن روز یعنی شنبه دوازدهم مهر به‌طور رسمی آغاز شد. برنامه‌های تلویزیون در نخستین روزها از ساعت ۶ عصر شروع می‌شد و تا ۱۰ شب ادامه داشت. در این چهار ساعت معمولاً هر روز ابتدا برنامه‌هایی مخصوص خردسالان و کودکان و سپس برنامه‌های ورزشی، فیلم سینمایی، تدریس زبان، اخبار، بحث روان‌شناسی پخش می‌شد. تلویزیون ایران در ابتدا به صورت کاملاً خصوصی اداره و هزینه‌های آن از آگهی‌های تبلیغاتی تأمین می‌شد. ایستگاه فرستنده تلویزیونی پس از یک سال فعالیت، برنامه‌های روزانه خود را در تهران به پنج ساعت افزایش داد و در سال ۱۳۴۰، فرستنده دیگری در آبادان و یک فرستنده تقویتی در اهواز تأسیس کرد.
تصویب تأسیس سازمان تلویزیون ملی ایران
در تاریخ ششم تیر ماه سال ۱۳۴۶ مجلس شورای ملی لایحه دولت دربارهٔ تشکیل سازمان تلویزیون ملی ایران را - که پیشتر به تصویب مجلس شورای ملی رسیده و مجلس سنا در آن اصلاحاتی کرده بود - ازنو مورد شور قرار داد و به و شرح زیر به تصویب نهایی رساند:
''ماده واحده: برای تهیه و اجرای برنامه‌ها و بهره‌برداری و اداره سایر امور تلویزیون ملی ایران در کشور سازمانی به نام سازمان تلویزیون ملی ایران وابسته به وزارت اطلاعات تشکیل می‌شود. سازمان تلویزیون ملی ایران دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی است و طبق اصول بازرگانی اداره می‌شود و مشمول مقررات قانون محاسبات عمومی و آیین‌نامه‌های معاملات دولتی نبوده و تابع اساسنامه و آیین‌نامه‌هایی خواهد بود که طبق بند ۴ این قانون وضع می‌شود… درسال ۱۳۴۷ نخستین مراکز تولید و پخش رادیو و تلویزیون افتتاح می‌شوند و با توسعه شبکه مخابراتی و مایکروویو از سال ۱۳۴۸ تلویزیون ملی ایران توانست به تدریج مراکز تولید رادیو تلویزیونی را با ایستگاه‌های مختلف در سطح کشور مرتبط کند. ''
برنامه‌های اولیه تلویزیون
برنامه‌های تلویزیون ایران در آن زمان بیشتر شامل برنامه‌های سرگرم‌کننده بود. سپس یک گروه فرانسوی که از سوی سازمان برنامه و بودجه مأمور بررسی و طراحی یک مرکز تلویزیونی با امکاناتی ساده شده بود، پخش برنامه‌های آزمایشی را در سال ۱۳۴۵، آغاز کرد (اولین برنامه آزمایشی آن پخش مراسم چهارم آبان به مناسبت زاد روز محمد رضا شاه پهلوی از ورزشگاه امجدیه بود).
امکانات فنی
امکانات فنی تلویزیون در آن زمان به یک استودیو، سه دوربین و دو دستگاه ضبط مغناطیسی محدود می‌شد و از آن‌جا که فرستنده تلویزیون ایران با سیستم ۵۲۵ خطی آمریکایی کار می‌کرد و سیستم تلویزیون ملی ۶۲۵ خطی اروپایی بود، تلویزیون ملی با نصب یک فرستنده دو کیلوواتی، با سیستم ۵۲۵ خطی بر بالای ساختمان هتل هیلتون، امکان استفاده از این شبکه را برای همه دارندگان تلویزیون با سیستم‌های مختلف امکان‌پذیر کرد. در ۱۷ مرداد سال ۱۳۴۷، نخستین مرکز شهرستانی تلویزیون ملی در رضاییه گشایش یافت و چندی بعد مرکز تلویزیونی بندرعباس به کار افتاد و مراکز تلویزیونی به تدریج یکی بعد از دیگری در شهرهای مختلف شروع به فعالیت کردند. وظایف مراکز و شبکه‌های رادیو و تلویزیون بر سه اصل اطلاعاتی و خبری، آموزش و فرهنگی، و تفریحی و سرگرمی مبتنی بود.
کانالهای تلویزیونی
در سال ۱۳۴۸، به منظور افزایش امکانات فنی تلویزیون، دستگاه زمینی ماهواره‌ای مخابراتی اسدآباد همدان تبادل برنامه‌های تلویزیونی را با ایستگاه‌های خارجی میسر ساخت و پس از چندی دولت تلویزیون ایران را از ثابت پاسال خریداری کرد و با پیوستن تلویزیون ایران به تلویزیون ملی، پخش دو برنامه تلویزیونی از دو کانال ادامه یافت. برنامه‌های جاری تلویزیون ملی، برنامه اول و برنامه‌هایی که از تلویزیون ایران سابق پخش می‌شد، برنامه دوم نام گرفت. به غیر از این دو برنامه، دو کانال دیگر نیز فعالیت داشتند: نخست، تلویزیون آموزشی که به همت علاءالدین دولتشاهی تأسیس و از مهرماه سال ۱۳۴۵، کارش را زیر نظر وزارت آموزش و پرورش آغاز کرد و به آموزش تخصصی دوره‌های ابتدایی و متوسطه پرداخت. دیگری شبکهٔ رادیو تلویزیون بین‌المللی که سرپرستی آن با سیروس رامتین، از مدیران رادیو تلویزیون، و روزنامه‌نگار قدیمی بود. این شبکه در تاریخ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۶ میلادی، در سالگرد تولد شاه ایران برنامه‌های خود را شروع نمود. برنامه‌هایش به زبان انگلیسی پخش می‌شد. این فرستنده تلویزیونی همراه یک فرستنده رادیویی که برنامه بین‌المللی خوانده می‌شد، وظیفه پخش اطلاعات و اخبار و هم‌چنین فراهم آوردن برنامه‌های اداره آمار تلویزیون، ۹۳ درصد مناطق شهری و ۴۵ درصد مناطق روستایی ایران، زیر پوشش برنامه‌های تلویزیونی قرار گرفته بود. پخش برنامه‌های تلویزیون به صورت رنگی نیز از همین سال شروع شد (پیش از آن چند برنامه رنگی به صورت آزمایشی در سال ۱۳۵۰، پخش شده بود).
تولید فیلم‌های مستند و داستانی
از آغاز شکل‌گیری تلویزیون به علت امکانات مالی خوب، عده بسیاری از فیلم سازان جذب آن شدند و تلویزیون به صورت یکی از مراکز مهم فیلم‌سازی در بخش دولتی درآمد. تا قبل از انقلاب نزدیک به هزار فیلم کوتاه و بلند ساخته و تولید شده بود. از مهم‌ترین این برنامه‌ها می‌توان به برنامه ایران زمین، که فریدون رهنما طراح و بنیان‌گذار آن بود، اشاره کرد. رهنما در سال۱۳۴۵، به تلویزیون آمد و مرکزی برای ساخت و تولید فیلم‌های مستند به وجود آورد و علاقه‌مندانی را که در وزارت فرهنگ و هنر آموزش فیلم‌سازی دیده بودند به تلویزیون آورد و خود یکی از مدرسان آن‌ها شد. از جمله این افراد که با رهنما در برنامه ایران زمین همکاری می‌کردند، می‌توان به همایون شهنواز با فیلم «گذر اسماعیل بزاز» و ناصر تقوایی با فیلم «بادجن» اشاره کرد.
فیلم‌سازی داستانی در تلویزیون در چارچوب محدودتری براساس شیوه‌های رایج و کلیشه‌ای سینمای موجود صورت می‌گرفت، چه آن که پاره‌ای از این آثار را فیلم سازان حرفه‌ای سینما برای تلویزیون ساختند، که از شاخص‌ترین آن‌ها می‌شود از «درخت مراد» ساخته زکریا هاشمی، «خورشید در مه» ساخته نظام کیایی و «برباد» ساخته خسرو پرویزی نام برد.
تولید فیلم‌های سینمایی
تلویزیون با ایجاد سازمانی به نام تل فیلم شروع به ساخت فیلم‌های سینمایی کرد. در سال ۱۳۵۰، فیلم «چشمه» ساخته آربی آوانسیان، به عنوان نخستین فیلم سینمایی تلویزیون تهیه شد که در سال ۱۳۵۱، در سینما کاپری به نمایش عمومی درآمد. آرامش در حضور دیگران، به کارگردانی ناصر تقوایی، هم‌زمان با چشمه ساخته و بعد از یک سال و اندی توقیف شد و دوباره در سال ۱۳۵۲، با حذف صحنه‌هایی روی پرده رفت. بی تا ساخته هژیر داریوش، سومین فیلمی بود که با سرمایه مشترک تلویزیون و سازمان فانوس خیال ساخته شد. سرمایه‌گذاری تلویزیون بر روی تولید فیلم به صورت مستقیم یا شراکت ادامه یافت و تا سال ۱۳۵۷، فیلم‌های زیر برای نمایش آماده شد:
سریال سازی
در زمینه سریال سازی، تلویزیون آثار متفاوتی عرضه کرد و برخی از این سریال‌ها به وسیله فیلم‌سازان سینمای حرفه‌ای مانند علی حاتمی، ناصر تقوایی، نصرت کریمی، محمد متوسلانی، جلال مقدم و پرویز خطیبی تولید شد. «امیر ارسلان نامدار» از نخستین نمونه‌های سریال ایرانی است که از تلویزیون ملی ایران پخش شد. تهیه‌کنندگان سریال‌ها افراد محدودی بودند. از نزدیک به ۶۰ سریالی که در تلویزیون ساخته شد، پرویز صیاد با تهیه شش سریال آدم به آدم، اختاپوس (۱۳۴۶)، امیر ارسلان، سرکار استوار (۱۳۴۶)، مأمور ما صمد در بالاتر از خطر و ماجراهای صمد رکورد دار است. محسن هرندی با پنج سریال آلاخون‌والاخون (۱۳۴۸)، حیات جاوید، خانه قمرخانم (۱۳۴۷)، زیر بازارچه و عشق‌پیری در مرحله بعدی قرار دارد و پرویز کاردان و منصور پورمند بعد از این‌ها قرار می‌گیرند. از مهم‌ترین سریال‌های آن زمان به سلطان صاحبقران (۱۳۵۴) ساخته علی حاتمی، دلیران تنگستان (۱۳۵۵) ساخته همایون شهنواز و دایی جان ناپلئون (۱۳۵۵) ساخته ناصر تقوایی می‌توان اشاره کرد.
مدیریت تلویزیون هم‌چون مدیریت‌های دستگاه‌های پراهمیت مقاطع و مراحل مختلفی را طی کرده‌است. با تأسیس تلویزیون مدیریت آن بر عهده ثابت پاسال بود و معاون او، «روح‌الله مبشر»، مسئولیت امور فنی تلویزیون را تا دو سال پس از تأسیس تلویزیون بر عهده داشت.
چرچیل، مونتانا
چرچیل شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۰۲ نفر بوده‌است.
میلپورت، آلاباما
میلپورت شهری در شهرستان لامار ایالت آلاباما است که مساحت آن ۱۴٫۲۶ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۴۹ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۷۳٫۵۶ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
تالینگ
تالینگ یک شهر در آلمان است که در برنکاستل-ویتلیش واقع شده‌است. تالینگ ۲۲۴ نفر جمعیت دارد.
وارگه پهنه
وارگه پهنه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریدون‌شهر در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پیشکوه موگوئی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ویلیام زابکا
ویلیام زابکا (William Zabka) یک هنرپیشه، و نویسنده (متولد 20 اکتبر 1965، برابر با 28 مهر 1344)اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال 1983 میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌ است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بچه کاراته کار، بچه کاراته کار، قسمت دوم، صلیب، پایتون، کبرا کای و فقط یکی از پسرها اشاره کرد.
غذای طبیعی
غذای طبیعی و غذای کاملاً طبیعی اصطلاح‌هایی در برچسب‌گذاری و بازاریابی مواد غذایی با چندین تعریف هستند که اغلب به غذاهایی اشاره می‌کنند که توسط فرآوری تولید نمی‌شوند. در برخی از کشورها مانند انگلستان، اصطلاح «طبیعی» تعریف و تنظیم شده‌است. در کشورهای دیگر، مانند ایالات متحده، اصطلاح طبیعی برای برچسب‌های مواد غذایی اعمال نمی‌شود، اگرچه مقررات وزارت کشاورزی ایالات متحده دربارهٔ برچسب‌گذاری ارگانیک وجود دارد.
این اصطلاح برای توصیف غذاهایی است که دارای ترکیب‌های ذاتی یک غذای فرآوری نشده هستند.
اروین پانوفسکی
آروین پانوفسکی (Erwin Panofsky؛ زاده March 30, 1892 درگذشته March 14, 1968) مورخ هنر اهل آلمان که نظریاتش به خصوص در مطالعات آکادمیک شمایل‌نگاری تأثیرگذار بود. تحصیلات دانشگاهی او بعد از ظهور رژیم نازی عمدتاً در ایالات متحده دنبال شد.
عملکرد پانوفسکی نکته مهمی در مطالعه آکادمیک مدرن شمایل‌نگاری را نمایش می دهد و از آن در آثار بسیار تأثیرگذاری از جمله «کتاب کوچکش» با عنوان رنسانس و تجدید نظر در هنر غربی و شاهکارش یعنی نقاشی اولیه هلندی استفاده نموده است.
اندیشه
پانوفسکی در مطالعات شمایل شناختی سه سطح از درک تاریخی هنر را مطرح می کند:
ژوزف گیه‌مو
ژوزف گیه‌مو (Joseph Guillemot; October 1, 1899 – 1899:10:1, March 9, 1975) ورزشکار دو و میدانی اهل فرانسه بود.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا دو ۵۰۰۰ متر و مدال نقره دو ۱۰٬۰۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ اشاره کرد.
نازک‌مرغ
نازک‌مرغ یا آپالیس نام یک سرده از تیره سبدنشینان است.
فهرست گونه‌ها
این سرده ۲۴ گونه دارد : پیش از این در سرده نازک‌مرغ‌ها اما اکنون منتقل‌شده به سرده نازک‌مرغ‌های کوهی (Oreolais):
مدار چوا
مدار چوآ یک مدار الکتریکی ساده است که رفتار آشوبناک دارد. این مدار توسط لئون چوآ در سال ۱۹۸۳ میلادی معرفی شد. این مدار غیرخطی به عنوان مثالی عالی از سیستم‌های آشوبناک شناخته می‌شود.
شرایط آشوب
یک مدار ساخته شده از قطعات استاندارد و پایه شامل مقاومت و خازن و سلف برای داشتن رفتار و خروجی آشوبناک باید سه شرط زیر را داشته باشد: مدار چوا ساده‌ترین مداری است که این خصوصیات را دارد. در مدار شکل یک عناصر ذخیره‌کننده انرژی شامل خازن‌های C1,C2 و سلف L است. مقاومت غیرخطی و فعال سمت راست همان عنصر غیرخطی و مقاومت فعال محلی موردنیاز است. برای ساخت این عنصر غیرخطی از دیود چوا که مداری فعال ساخته شده از دیود و مقاومت و تقویت‌کننده عملیاتی است، استفاده می‌شود. مدار دیود چوا به صورت تجاری به فروش نمی‌رسد.
مدل سازی
با کمک قوانین مداری کیرشهف رفتار دینامیکی مدار چوا را توسط سه معادله دیفرانسیل جزئی برحسب ولتاژهای دوسر خازن‌های C1,C2 و جریان سلف L می‌توان نوشت. لیساژو حاصل از ولتاژ و جریان‌های گفته شده در بالا را توصیف چوا یا دبل-اسکرول می‌گویند. اسکرول مجموعه‌ای از دایره‌های هم مرکز است. امروزه انواع دیگری از مدارات چوا کشف شده‌اند. و مدارات چوا توسط شبکه‌های سلولی غیرخطی چند لایه‌ای که اختراع دیگر چوآ است، امروزه عملی و کاربردی شده‌اند.
آلنا میهولووا
آلنا میهولووا (Alena Mihulová؛ زادهٔ May 4, 1965) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سه شهریار، همسر نگهبان باغ وحش، رؤیاهای ممنوعه و انتروپوید اشاره کرد.
لوئیجی پوگلیانا
لوئیجی پوگلیانا (Luigi Pogliana؛ زادهٔ January 25, 1945 ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نووارا و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
مجله پالائنتولوژیکا پولونیکا
مجله پالائنتولوژیکا پولونیکا (Acta Palaeontologica Polonica) یک ژورنال علمی داوری همتا با دسترسی آزاد در حوزهٔ دیرینه‌شناسی و زیست‌شناسی عصر قدیم است که به صورت فصلنامه چاپ می‌شود. این نشریه بوسیلهٔ رومن کوزوسکی در سال ۱۹۵۶ تأسیس شده‌است و بوسیلهٔ انجمن دیرین‌شناسی آکادمی علوم لهستان منتشر می‌شود. ریچارد سیفلی و ژروسلاو استولارسکی سردبیری این نشریه را عهده‌دار هستند.
انتشار چکیده و نمایه
چکیده مقاله‌های این نشریه در پایگاه‌های زیر منتشر و نمایه شده‌است:
بر اساس گزارش استنادی مجلات، ضریب تأثیر این نشریه در سال‌های ۲۰۱۰، ۱٫۹۴۹، و رتبهٔ آن در بین ۴۸ نشریه در حوزهٔ «دیرین شناسی»، ۱۱ بوده‌است.
ایالت‌های اتریش
اتریش یک جمهوری فدرال است که از ۹ ایالت (به آلمانی: Länder) تشکیل شده است. از آنجایی که Land همچنین کلمه آلمانی برای "کشور" است، اصطلاح Bundesländer (به معنای واقعی کلمه ایالت های فدرال ) اغلب به جای آن برای جلوگیری از ابهام استفاده می شود. قانون اساسی اتریش از هر دو اصطلاح استفاده می کند. ایالت های اتریش می توانند قوانینی را تصویب کنند که در محدوده قانون اساسی باقی بماند و هر ایالت نمایندگانی در پارلمان اصلی اتریش دارد.
جغرافیا
بخش عمدهٔ ایالت‌های اتریش علیا، اتریش سفلی، وین و بورگنلند در دره دانوب واقع شده است و بنابراین تقریباً به طور کامل از زمین‌های قابل دسترسی و حاصلخیز تشکیل شده است. در مقابل، پنج ایالت دیگر این کشور در رشته‌کوه‌های آلپ واقع شده‌اند. به همین دلیل این ایالت‌ها برای کشاورزی نسبتاً نامناسب هستند. همچنین زمین‌های این مناطق برای صنایع سنگین و تجارت راه دور نسبتا نامطلوب است. بنا به دلایل مذکور، جمعیت جمهوری اتریش کنونی، از دوران ماقبل تاریخ در چهار ایالت فوق‌الذکر متمرکز بوده است. پرجمعیت‌ترین ایالت اتریش، ایالت-شهر وین است که قلب تنها کلان‌شهر اتریش محسوب می‌شود. اتریش سفلی با وجود اینکه حومهٔ وین را در بر می گیرد، از نظر تراکم جمعیت در رتبهٔ چهارم قرار دارد. این به دلیل این است که مناطق وسیعی از زمین‌های این ایالت عمدتاً کشاورزی است. ایالت آلپ تیرول، ایالت کمتر آلپی اما از نظر جغرافیایی دورافتاده‌تر کارینتیا، و ایالت غیرآلپی اما تقریباً منحصراً کشاورزی؛ و بورگنلند، کم‌تراکم‌ترین ایالت‌های اتریش هستند. ایالت کوهستانی ثروتمند فورارلبرگ به دلیل اندازهٔ کوچک، مکان ایزوله و فرهنگ آلمانیش متمایز آن، نامتعارف به‌شمار می‌رود.
فهرست زیر از سازمان آمار اتریش، جمعیت ایالات را در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ مشخص می‌کند. مساحت ‌ها برحسب کیلومتر مربع، تراکم جمعیت بر حسب نفر در هر کیلومتر مربع بیان بیان شده است. طبق تعاریف این آمار، یک شهر جامعه‌ای است که طبق قانون اتریش به عنوان شهر تعریف شده است. همچنین «شهرستان» جامعه‌ای است که توسط قانون به عنوان «شهر» شناخته نمی‌شود. بسیاری از شهرهای اتریش دارای جمعیتی در حدود ده هزار نفر هستند. برخی از آنها حتی کوچکترند.
سیاست
نه ایالت (Bundesländer) اتریش به ترتیب حروف الفبا عبارتند از:
فدرالیسم و قدرت‌های ایالتی
وین، پایتخت اتریش، علاوه بر این که یک شهر است؛ نقش مضاعف «بوندسلند» را نیز ایفا می کند. شهردار دارای رتبهٔ فرماندار ایالتی است، در حالی که شورای شهر به عنوان Landtag نیز عمل می‌کند. با این حال، طبق قانون اساسی شهرداری، تجارت شهری و ایالتی باید از هم جدا باشد. از این رو، در حالی که شورای شهر و لندتاگ دارای اعضای یکسانی هستند، جلسات جداگانه‌ای برگزار کرده و هرکدام از این ارگان‌ها دارای یک رئیس جداگانه است. در جلسهٔ شورای شهر، نمایندگان فقط می‌توانند به امور شهر بپردازند. هنگامی که جلسه در در قامت یک Landtag برگزار می‌شود؛ نمایندگان فقط مجاز به پرداختن به امور ایالتی هستند.
از آنجایی که در اتریش به ایالت‌ها اختیارات قانونگذاری کمی داده شده است؛ فدرالیسم در اتریش عمدتاً تئوری قلمداد می‌شود. قانون اساسی فدرال در ابتدا تمام اختیارات قانونگذاری را به ایالت‌ها اعطا کرده بود، اما بسیاری از این اختیارات متعاقبا سلب شد و در حال حاضر تنها تعداد کمی باقی مانده است. از این میان می‌توان به برنامه‌ریزی کدهای منطقه‌بندی، حفاظت از طبیعت، شکار، ماهی‌گیری، کشاورزی، حفاظت از جوانان، برخی مسائل عمومی. بهداشت و رفاه و حق اخذ برخی مالیات‌ها اشاره نمود.
همهٔ موضوعات دیگر، از جمله قوانین جزایی، قانون مدنی، حقوق شرکت‌ها، بیشتر جنبه‌های قانون اقتصادی، دفاع، بیشتر مسائل آموزشی و دانشگاهی، مخابرات و همچنین بخش بزرگی از سیستم مراقبت‌های بهداشتی توسط قوانین فدرال تنظیم می‌شوند. همچنین هیچ نظام دادگستری ‌ای در ایالت‌ها وجود ندارد، زیرا قانون اساسی فدرال، نظام دادگستری را به عنوان یک موضوع منحصراً فدرال تعریف کرده است. این تمرکز از سیستمی تاریخی پیروی می‌کند که در آن قدرت مرکزی در زمان امپراتوری عمدتاً در وین متمرکز بود.
با این حال، فرماندار ایالت (Landeshauptmann) مسئول اداره بسیاری از قوانین اداری فدرال در داخل ایالت مربوطه است. به همین دلیل این پست به یک موقعیت سیاسی مهم تبدیل شده است. علاوه‌بر این، صلاحیت‌های ایالتی شامل قوانین منطقه‌بندی، مسائل برنامه‌ریزی و تدارکات عمومی در سطح منطقه‌ای است که وزن قابل‌توجهی به سیاست دولت می‌افزاید. به عنوان مثال، مواردی وجود داشته است که ایالت‌ها توانسته‌اند پروژه‌های مورد تأیید دولت فدرال را مسدود کنند. برای نمونه یک تونل راه آهن که قرار بود در زیر Semmering ساخته شود.
ایالت‌های اتریش به طور رسمی و عملی دارای درجهٔ خودمختاری بسیار کمتری نسبت به ایالت‌های آمریکایی یا آلمانی هستند. با این حال، اتریشی‌ها تمایل دارند که با شور و اشتیاق با سرزمین مربوطه خود همذات‌پنداری کنند و اغلب از حکومت مستقل کمی که ایالت‌هایشان دارند دفاع می کنند. اینکه اتریشی‌ها خود را به عنوان مثال اول تیرولی و سپس اتریشی بدانند، بی‌سابقه نیست.
توسعهٔ تاریخی
مرزهای ایالت‌های کنونی براساس سرزمین‌های سلطنتی اتریش-مجارستان برپا شده‌اند. اتریش-مجارستان یک قلمرو چندقومی گسترده بود؛ که هستهٔ آلمانی زبانِ آن، با نام «جمهوری اتریش» پس از انحلال سلطنت دوگانه در پایان جنگ جهانی اول پدیدار شد.
ایالت‌های اتریش علیا و اتریش سفلی اساساً معادل آن چیزی هستند که از سال‌های ۱۷۸۳ و ۱۷۸۴ دو نیمهٔ خودمختار آرشیدوک‌نشین اتریش بودند. این شاهزاده‌نشین مرکز تاریخی امپراتوری را تشکیل می‌داد. سالزبورگ با دوک‌نشین سابق اتریش-مجارستان سالزبورگ (شاهزاده-اسقف اعظم سابق) هم‌ارز است. به همین ترتیب، ایالت کارینتیا از دوک‌نشین کارنتیا ، ایالت اشتایریا از دوک‌نشین اشتایرا ، و ایالت تیرول از کنت‌نشین تیرول منشأ می‌گیرد. زمانی که اتریش به شکل کنونی پدیدار شد، این کشورها مجبور شدند بخشی از سرزمین‌های‌شان را به ایتالیا و یوگسلاوی واگذار کنند. ایالت فورآرلبرگ از سال ۱۸۶۱ بخشی نیمه‌خودمختار از شهرستان تیرول محسوب می‌شود.
دولت‌شهر وین تا سال ۱۹۲۱ بخشی از اتریش سفلی بود. ایالت بورگنلند از منطقه‌ای عمدتاً آلمانی زبان تشکیل شده است که پادشاهی مجارستان تا سال ۱۹۲۱ و پس از جنگ جهانی اول، و در پی معاهدات تریانون و سن ژرمن آن لایه؛ مجبور به واگذاری آن به جمهوری اول اتریش شد.
جان اوبیانگ
جان اوبیانگ (Johann Obiang؛ زادهٔ July 5, 1993) بازیکن فوتبال اهل گابن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گابن بازی کرده‌است.
وییو مری
وییو مری (Veijo Meri; December 31, 1928 – 1928:12:31, June 21, 2015) نویسنده اهل فنلاند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
باک (لو)
باک (به فرانسوی: Bach) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Lalbenque واقع شده‌است. باک ۲۱٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بوتنافین
بوتنافین (Butenafine) بوتنافین که با نام‌های تجاری Lotrimin Ultra, Mentax، و Butop (هند) فروخته می‌شود، یک ضد قارچ بنزیل‌آمین مصنوعی است. از نظر ساختاری با ضدقارچ‌های آلی آمین مصنوعی مانند تربینافین مرتبط است.
کاربرد پزشکی
بوتنافین برای درمان موضعی کچلی (پیتریازیس) ورسیکالر ناشی از مالاسزیا فورفور، و همچنین پای ورزشکار (تینه آ پدیس)، کرم حلقوی (تینه‌آ کورپوریس) و خارش جوک (تینه‌ا کروریس) به دلیل اپی‌درموفیتون فلوکوزوم، تریکوفیتون منتاگروفایتیس، تریکوفیتون روبروم و تریکوفیتون تونسورانس.
شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در برابر عفونت‌های درماتوفیت ناخن‌های پا موثر است، اما باید روزانه برای دوره‌های طولانی (دست کم یک سال) استفاده شود.
استفاده معمولی
برای خامه ۱٪: برای بزرگسالان و کودکان ۱۲ سال و بالاتر: پیش از استفاده پوست آسیب دیده را با آب و صابون بشویید و کاملا خشک کنید. یک بار در روز روی پوست آسیب دیده به مدت ۲ هفته یا طبق دستور پزشک استفاده شود. پس از هر بار استفاده دست‌ها را بشویید.
کودکان زیر ۱۲ سال: از پزشک بپرسید.
فرم‌های موجود
بوتنافین معمولاً به عنوان یک کرم موضعی ۱٪ در دسترس است.
فارماکولوژی
بوتنافین علاوه بر ضد قارچ بودن، یک ضد التهاب نیز هست. از آنجا که عفونت قارچی پوست اغلب با التهاب قابل توجهی همراه است، این یک ویژگی مطلوب است. این واقعیت که بوتنافین دارای خواص ضد التهابی ذاتی است نیز مطلوب است زیرا نیازی به افزودن استروئیدهای کورتیکال (که توانایی مبارزه با عفونت را کاهش می دهد) برای کاهش التهاب نیست.
شیمی
بوتنافین هیدروکلراید یک پودر کریستالی سفید بی‌بو است که آزادانه در متانول، اتانول و کلروفرم محلول است و کمی در آب محلول است.
کلاودیا لوش
کلاودیا لوش (Claudia Losch؛ زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۶۰) پرتاب‌گر وزنه اهل آلمان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پرتاب وزنه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ اشاره کرد.
نازک‌مرغ سرسیاه
آپالیس سرسیاه نام یک گونه از سرده آپالیس است.
دپتسه
دپتسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پریچو واقع شده‌است. دپتسه ۹٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴۱ نفر جمعیت دارد و ۷۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دانشگاه شمالگان
دانشگاه شمالگان یک شبکه همکاری بین‌المللی در شمالگان متشکل از دانشگاه‌ها، کالج‌ها و سایر سازمان‌های آموزشی و تحقیقاتی در منطقهٔ شمالگان است. این سازمان در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۱ توسط شورای شمالگان تشکیل شد.
هدف کلی دانشگاه شمالگان ایجاد یک منطقه قوی و پایدار در شمالگان با توانمندسازی مردمان بومی و سایر افراد شمالی با آموزش، پویایی و دانش مشترک است. ۱۴۳ دانشگاه و مؤسسه آموزشی از ۱۶ کشور مختلف دنیا عضو این شبکه هستند.
مکدین سفلی
مکدین سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریدون‌شهر در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پیشکوه موگوئی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
جان رابه
جان رابه (John Heinrich Detlef Rabe؛ زاده November 23, 1882 درگذشته 1882:11:23, January 5, 1950) بازرگان آلمانی بود که عمدتاً به دلیل ِ تلاش‌های وِی برای جلوگیری از بی‌رحمی‌های قوای ژاپن در ماجرای کشتار نانجینگ شناخته می‌شود.
ماشنکا
ماشنکا (Машенька؛ Maschenka) فیلمی در ژانر رمانتیک است که در سال ۱۹۸۷ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کری الویس، فردی جونز، مایکل گاف و ژان-کلود برایلی اشاره کرد.
مرامور (نیش)
مرامور یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نیش واقع شده‌است.
تانگلن
تانگلن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در بتسندورف واقع شده‌است. تانگلن ۳۸۷ نفر جمعیت دارد.
آنتی هورو
آنتی هورو (Antti Hyry; October 20, 1931 – June 4, 2016) نویسنده اهل فنلاند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینو لینو شده‌است.
کمبود آهن
کل آهن موجود در بدن یک مرد ۳٫۸ گرم و در بدن یک زن ۲٫۳ گرم است.
نشانه‌ها
نشانه‌های کمبود آهن می‌توانند قبل از اینکه بدن به وضعیت کم‌خونی فقر آهن برسد، پدیدار شود. نشانه‌های کمبود آهن تنها برای کمبود این مادهٔ معدنی نیست و در موارد دیگر نیز ممکن است دیده شود: پیشرفت کمبود آهن می‌تواند منجر به کم‌خونی شود و پس از آن به خستگی مداوم فرد.
علت کمبود آهن
علت این بیماری میتواند به اختلال در جذب آهن ، از دست رفتن آهن بدن یا عدم مصرف منابع آهن ایجاد میشود. عوامل زیر میتواند کمبود آهن در بدن شوند
عوامل بالا مهمترین علت کمبود آهن به شمار میرود.
جمعه (ترانه)
«جمعه» نام ترانه‌ای از فرهاد مهراد با شعر شهیار قنبری و آهنگسازی اسفندیار منفردزاده است. این ترانه توسط گوگوش نیز اجرا شده‌است.
چند ماه بعد از قیام سیاهکل، اسفندیار منفردزاده تصمیم گرفت آهنگی متأثر از آن بسازد. او از شهیار قنبری خواست تا ترانه‌ای دربارهٔ دلگیری غروب جمعه بنویسد. او هم چنین از فرهاد خواست تا این ترانه را بخواند. این ترانه ابتدا تهیه‌کننده‌ای پیدا نمی‌کرد ولی خیلی زود به یکی از پرفروش‌ترین صفحه‌های موسیقی ایران تبدیل شد.
دربارهٔ ترانه
اولین آهنگ فرهاد مرد تنها بود که مورد توجه عده‌ای از علاقه‌مندان موسیقی قرار گرفت اما موجب شهرت زیاد فرهاد نشد. چند ماه بعد در پی حمله چند چریک به پاسگاه ژاندارمری در سیاهکل و علنی شدن مبارزه با حکومت پهلوی(قیام سیاهکل)، اسفندیار منفردزاده در پی این حادثه تصمیم گرفت آهنگی بسازد. او از شهیار قنبری خواست تا ترانه‌ای دربارهٔ دلگیری غروب جمعه بنویسد. او هم چنین از فرهاد خواست تا این ترانه را بخواند. این ترانه ابتدا تهیه‌کننده‌ای پیدا نمی‌کرد ولی خیلی زود به یکی از پرفروش‌ترین صفحه‌های موسیقی ایران تبدیل شد. منفردزاده برای احتیاط از گوگوش هم خواست که این ترانه را بخواند تا اگر آهنگ فرهاد پرطرفدار نشد، اجرای گوگوش را روانه بازار کند اما نیازی به آن نشد و اجرای گوگوش تا دو سال پخش نشد.
اسنفدیار منفرزاده می‌گوید زمانی که از شهیار قنبری خواست ترانه‌ای در مورد دلگیر بودن غروب جمعه بسراید و از فرهاد خواست این ترانه را بخواند، به آنها نگفت که این آهنگ را برای سیاهکل ساخته و این موضوع فقط در ذهن او بوده است. فرهاد هم در مصاحبه‌ای تایید کرده با این‌که با توجه به جو زمانه و گرایش‌های منفردزاده حدس‌هایی می‌زده اما هیچ وقت در این مورد صحبتی بین آنها نشده است.
ترانه‌سرای جمعه، شهیار قنبری در کتاب دریا در من که شامل مجموعه‌ای از ترانه‌سروده‌های اوست، ضمن بازنشر شعر جمعه در پانویس این شعر مطلبی نوشته که در آن به جزئیاتی دربارهٔ چگونگی خلق این ترانه و عوامل سازنده آن اشاره شده‌است. وی می‌نویسد:
متن ترانه جمعه
متن شعر:
کپی برداری فیلم شعله
فیلم هندی شعله (فیلم ۱۹۷۵) در یکی از آهنگ های معروفش (رقص بسنتی روی شیشه) کپی واضحی از ملودی این اثر داشت. به طوری که اگر همان ملودی را برای یک ایرانی پخش کنید یاد فیلم شعله می افتد و اصلا اشاره ای به آهنگ جمعه نمی کند.
اردشیر لارودی
اردشیر لارودی (۴ بهمن ۱۳۲۲ در تهران) روزنامه‌نگار ورزشی کهنه‌کار و سرشناس ایرانی است. لارودی مربیگری تیم‌هایی نظیر ساسان و راه‌آهن را برعهده داشته‌است.
وی همچنین سابقه داوری کشتی و فوتبال در دهه ۴۰ و ۵۰ را هم دارد.
لارودی کار مطبوعاتی‌اش را از سال ۱۳۴۵ با کیهان ورزشی آغاز کرد. و سردبیری نخستین روزنامه ورزشی ایران، ابرار ورزشی را از آغاز انتشارش برعهده دارد. لارودی سردبیری نشریات ورزشی زیادی را تجربه نموده‌است و شاگردان زیادی در میان روزنامه‌نگاران ورزشی نسل‌های مختلف تربیت کرده‌است.
لارودی از سال ۸۲ سردبیری روزنامه جهان فوتبال را بر عهده داشت و تا پایان کار این نشریه در سال ۸۷ سردبیر جهان فوتبال بود.
از جمله شاگردان اردشیر لارودی باید به این اسامی اشاره کرد: ابراهیم زاهدی مطلق، عادل فردوسی پور، فراز کمالوند، افشین عبدالهیان ،سامیار کوشیار، سعید زاهدیان،حمیدرضا عرب،پیام یوسنی پور، فرشاد کاس نژاد، فرهاد کاس نژاد، ایمان آزاد،علی حق شناس، علی خلف بردیا افشین، علی کاوه، محمد برنو، امیرعباس واسعی، حامد امینی، سعید آقایی، مهسا اخباری، افشین خماند، رضا خسروی، جعفربرزگر، ناصرقراگزلو، جواد رستم زاده، مجید باباعلی، علی خماند، محمد سررشته داری، فاطمه صمدی، هومن جعفری، پژمان نوزاد، علی فولادی، امیرحسین خیرخواه، فرزان واحدی فرد، نعیم احمدی، مهدی نصراوی، مهدیه دریابیگی، شقایق آسیایی، هادی پرونده،علی بحرینی، امیر یزدجردی، اسماعیل راستی، احسان امانی، سعید میرزا شفیع، افشین رضاپور، غفور هاشمی، فروغ آسمانی، مهوش عبودی، محمد محمد پور، حمید صادق زاده، مسعود حسینی، رضا کرمی،امیر حسین فرخ مهر، علیرضا رستگار، محسن ابراهیمی، تورج لارودی، پوریا راژفره، احمد عربانی مهران احمدآبادى و... اشاره کرد.
فرهنگ جامع زندگی‌نامه
فرهنگ جامع زندگی‌نامه نوعی دایرةالمعارف است که به اطلاعات بیوگرافی محدود می‌شود. بسیاری تلاش می‌کنند تا شخصیت‌های اصلی یک کشور را پوشش دهند (با محدودیت‌هایی مانند افراد زنده، یا فقط افراد فوت شده). برخی دیگر از این نظر تخصصی هستند که نام‌های مهمی را در یک زمینه موضوعی مانند معماری یا مهندسی پوشش می‌دهند.
تاریخ در تمدن اسلامی
طریف خالدی مدعی شد که ژانر فرهنگ‌های زندگی‌نامه‌ای «محصول منحصر به فرد فرهنگ مسلمانان عرب» است.
اولین نمونه موجود از فرهنگ زندگینامه مربوط به قرن نهم عراق است و در قرن شانزدهم به شکلی محکم و قابل احترام از نگارش تاریخی تبدیل شد. قدیمی‌ترین فرهنگ‌های زندگی‌نامه‌ای در ابتدا بر زندگی پیامبران اسلام و صحابه آن‌ها متمرکز بود که یکی از اولین نمونه‌ها کتاب طبقات عمده اثر ابن سعد البغدادی بود و سپس شروع به مستندسازی زندگی بسیاری دیگر از آثار تاریخی کرد. شخصیت‌هایی (از حاکمان تا علما) که در قرون وسطی جهان اسلام زندگی می‌کردند. بزرگ‌ترین فرهنگ زندگینامه شناخته شده‌ای که تاکنون تولید شده‌است، تاریخ دمشق نام دارد که توسط مورخ مسلمان ابن عساکر تألیف شده‌است.
انجمن دندان‌پزشکان آمریکا
انجمن دندان‌پزشکان آمریکا نام انجمن حرفه‌ای از دندان‌پزشکان آمریکایی است که در ۳ اوت ۱۸۵۹ تشکیل شد و اکنون بیش از ۱۵۵٬۰۰۰ عضو دارد. این انجمن قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین انجمن دندان پزشکی در دنیاست و خدمات بسیاری برای امور سلامت دهان و دندان انجام داده‌است.
سید حسین مدرسی طباطبایی
او پی‌اچ‌دی خود را در سال ۱۹۸۲ از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد.
زندگی‌نامه
یادداشت مؤلف دربارهٔ شرح حال خود:
کتاب‌شناسی
در زمینه نگارش، از ایام نوجوانی در اواسط دهه چهل به نوشتن مقالات‌اجتماعی و سپس مذهبی در روزنامه‌ها و مجلات مذهبی (مانند مجله مکتب‌اسلام) می‌پرداخت که سپس با پژوهش‌های تاریخی در مجلات ادبی تهران (مانند ماهنامه‌های وحید و بررسی‌های تاریخی) ادامه داد. در سال‌های ۱۳۵۰تا ۱۳۵۵ شماری کتاب در مورد پیشینه تاریخی شهر قم و اسناد تاریخی به‌چاپ رسانید. در بیست و پنج سال اخیر، تحقیقات و نوشته‌های اسلامی او دردو زمینه حقوق اسلامی و تاریخ تشیع متمرکز شده که از آن میان، این کتاب‌هابه فارسی درآمده‌است:
زندگی شخصی
مدرسی داماد مجدالدین محلاتی است. همسر او امینه محلاتی مدرس زبان فارسی در دانشگاه پرینستون است.
اسوتلانا کریولیووا
اسوتلانا کریولیووا (Svetlana Krivelyova؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر وزنه اهل روسیه بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پرتاب وزنه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ اشاره کرد.