cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سوخاتینو
سوخاتینو (به لاتین: Sokhatino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
ویری (استونی)
ویری (به لاتین: Viiri) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان اماسته واقع شده‌است. ویری ۲۵ نفر جمعیت دارد.
لازینو
لازینو (به ایتالیایی: Lasino) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده‌است.
خصوصیات
لازینو ۱۶٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
استنزبری، استرالیا جنوبی
استنزبری (به انگلیسی: Stansbury) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
یاغیزات‌لی (چلیخان)
یاغیزات‌لی  یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در چلیخان واقع شده‌است.
نوسباخ، اتریش
نوسباخ  یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کیرشدورف آندر کرمس واقع شده‌است. نوسباخ ۳۰٫۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کرمنا (روستا)
کرمنا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بالچیک واقع شده‌است.
نووکیفکا
نووکیفکا (به لاتین: Novokiyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
مایک وللی
مایک وِلَلی (زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۷۰) اسکیت‌بردباز حرفه‌ای و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۳ خواننده اصلی گروه بلک فلگ است.
کوه تیتانو
کوه تیتانو (به لاتین: Monte Titano) یک کوه در سان مارینو است که در بورگو ماجیوره واقع شده‌است. کوه تیتانو ۷۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سم‌فورد، کوئینزلند
سم‌فورد (به انگلیسی: Samford) یک حومه شهر در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
ویتا (استونی)
ویتا (به لاتین: Viita) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در شهرستان هیو واقع شده‌است.
کرونستورف
کرونستورف یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه لینتس لند واقع شده‌است. کرونستورف ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یشیل‌تپه (چلیخان)
یشیل‌تپه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در چلیخان واقع شده‌است.
پائوتوفکا
پائوتوفکا (به لاتین: Pautovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
پولیکرایشته
پولیکرایشته یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان ولیکو تارنوو واقع شده‌است.
فهرست انواع مالیات‌ها
انواع مالیات‌ها عموماً در یکی از دسته‌بندی‌های زیر قرار می‌گیرند:
مالیات بر دارایی
بسیاری از مالیات‌ها بر دارایی به شکل توامان مشمول زمین و سازه‌های روی آن یا نوسازی‌های انجام‌شده می‌شوند.
منابع
مالیات تکلیفی
سلسله مناصب
کورسوس هونوروم به معنای «سلسله افتخارات» می‌باشد و می‌توان با تساهل آنرا به «سلسله مناصب» نیز ترجمه کرد؛ این واژه اشاره به سلسلهٔ ترتیبی مناصب دولتی در جمهوری روم و اوایل امپراتوری روم دارد که سیاستمداران جاه طلب آنرا تعقیب می‌کردند. سلسله مناصب شامل ترکیبی از سِمت‌های سیاسی و نظامی بود. تصدی هر سِمت دولتی نیازمند رسیدن به یک سن حداقلی بود؛ و نیز وقفه‌هایی چندساله میان تصدی دو سِمت لازم بودند و هرگونه تکرار یک سمت، توسط قوانین منع شده بود.
این قوانین البته آشکاراً تغییر یافته و گاهی نادیده گرفته می‌شدند. برای نمونه، گایوس ماریوس منصب کنسولی را برای پنج سال متوالی از ۱۰۴ تا ۱۰۰ق. م در دست داشت؛ و با احتساب سال‌های ۱۰۷ق. م و ۸۶ق. م در مجموع هفت مرتبه به این منصب نایل شده بود. اصلاحات لوسیوس کورنلیوس سولا وقفه ای ده ساله در برابر تصدی مجدد یک منصب را لازم کرد.
اگر سیاستمداری موفق به تصدی یک سِمت در جوانترین سن ممکن می‌شد، موفقیّت سیاسی ویژه ای به‌شمار می‌آمد. برای نمونه، سیسرون به خود بسیار مفتخر بود زیرا که نه تنها یک انسان نوین رومی (معادل امروزیِ «انسان خودساخته») بود و هیچ‌یک از اجداد وی به منصب کنسولی نرسیده بودند؛ بلکه همچنین در جوانترین سن ممکن (در آن زمان ۴۲سالگی) به این سمت منصوب شده بود.
خدمت نظامی
کورسوس هونوروم یا سلسلهٔ مناصب رسماً با ده سال خدمت نظام وظیفه در میان اکوایتس (سواران) آغاز می‌شد (با تکمیل هفده سالگی)؛ آنهم معمولاً در ستاد یک ژنرال (خویشاوند یا دوست خانواده). خویشاوندسالاری مورد نکوهش نبود بلکه در حقیقت بخشی از سیستم محسوب می‌شد. برای آنکه فردی جواز و صلاحیت تصدی یک سِمت سیاسی در آینده را بدست آورَد، این ده سال ظاهراً اجباری بودند؛ امّا در عمل این قانون چندان هم محکم نبود. در خلال این سال‌های خدمت نظامی و در حوالی بیست سالگی، برخی موفق می‌شدند سِمت پُرطرفدار تریبون سربازانرا نیز عهده‌دار شود. در پی اصلاحات ماریوس شش تریبون از هر لژیون به عنوان افسران ستاد کل انجام وظیفه کرده و لگاتوس لجیونیسها را در تصمیم‌گیری یاری می‌کردند. تصدی این سِمت معمولاً دو یا سه سال به طول می‌انجامید. درجات بعدیِ کورسوس هونوروم از طریق انتخابات سالانهٔ مستقیم به دست می‌آمدند.
کوایستور
دومین پلهٔ کورسوس هونوروم، کوایستور بود، که نسبت به دیگر مناصب سیاسی رومی در مرتبهٔ پائینتری قرار داشت. کاندیداها می‌بایست حداقل ۳۰ سال سن می‌داشتند (با اصلاحات آگوستوس به ۲۵ سال کاهش یافت). کوایستورها توسط مجمع قومی برگزیده می‌شدند، معمولاً به کنسول‌ها در روم کمک می‌کردند، در ادارهٔ خزانه داری (aerarium Saturni) و دخل و خرج مالی مشغول بودند؛ در امور مالی همانند یک دبیر (منشی) برای حکمرانان ایالتی بودند و در اختصاص منابع یا پرداخت وجوه سربازان ایالتی نقش داشتند. کوایستورها می‌توانستند سکّه رایج را برای مصارف خاص انتشار دهند، البته تنها هنگامی که از سوی سنا مجوز بگیرند. برای همین از سوی کاتبان متعددی همیاری می‌شدند که در مدیریت صورتحساب خزانهٔ مرکزی یا ایالتی به آنان کمک می‌کردند. خزانه خود متشکل از مقادیر هنگفتی از سپرده‌ها ــ چه اسناد و چه ذخایر ارزی ــ بود. اتفاقی نبود که متن قوانین و حتی فرامین سنا در خزانه و تحت نظر کوایستورها قرار داده می‌شدند. انتصاب به عنوان یک کوایستور ــ از اواخر دوران جمهوری به بعد ــ به خودی خود ورود به جرگه سناتورها را در پی داشت. یک کوایستور می‌توانست توگا بر تن کند، امّا توسط تبرداران محافظت نمی‌شد و دارای ایمپریوم (اقتدار عالیه) نیز نبود. در کل، کوایستور در مدیریت و ادارهٔ خزانه عمومی دست داشت.
ادیل
در سن ۳۶ سالگی، کوایستورهای سابق می‌توانستند کاندیدای انتخاب به عنوان یکی از چهار منصب ادیلی شوند. ادیل‌ها کلانتر هایی بودند که برای پیشبرد امور داخلی روم انتخاب می‌شدند، و اغلب با بالاترین مناصب کلانتری همکاری می‌کردند. این منصب البته در کورسوس هونوروم جایی نداشت. هرساله، دو ادیل کورولی و دو ادیل پلبی  انتخاب می‌شدند. مجمع چنتوراتا، تحت ریاست یک کلانتر ارشد (یک کنسول یا یک پرایتور) دو ادیل کورولی را انتخاب می‌کرد، آنان نه دارای لیکتور بودند و نه از قوهٔ اجبار بهره‌مند بودند. در عوض، مجمع پلبی‌ها که تحت ریاست یک تریبونوس پلبیس بود، دو ادیل پلبی را انتخاب می‌کرد. تمامی ادیل‌ها در امور روزمرهٔ داخلی روم اقتدار زیادی داشتند، از جمله در تعمیر و بازسازی و حفاظت از معابد (عنوان آنان از همین مسئولیت آنان مشتق می‌شود، کلمه لاتین aedes به معنای «معبد» است) و دیگر بنّاهای عمومی (در این کار با کنسور ها که وظایف مشابهی داشتند، شریک بودند)، برگزاری بازی‌ها و فستیوالهای رومی، اموری مانند فاضلاب‌ها، آباره ها، تهیه و تأمین تدارکات شهر روم (به ویژه گندم)، نظارت بر بازارهای شهری، قضاوت در امور تجاری، حفظ نظم عمومی و نشر فرامین عمومی مشغول بودند. هر هزینهٔ عام‌المنفعه از سوی یک ادیل کورولی یا یک ادیل پلبی باید از سوی سنا مجوز می‌گرفت.
تریبون مردم
تریبونوس پلبیس ها و ادیل پلبی ها همگی توسط مجمع پلبی‌ها انتخاب می‌شدند و نه توسط پاتریسی‌ها، و برای همین کلانتر به تمام معنای کلمه محسوب نمی‌شدند و از اقتدار ارشد(maior potestas) نیز بهره‌مند نبودند. برای همین کلمهٔ «کلانتری مردمی» واژه نامناسبی است. به آنان به عنوان نمایندگان مردم (پلبی‌ها) می‌نگریستند؛ به طوری که می‌توانستند کنترل مردمی بر اقدامات سنا اِعمال کنند (از طریق حق وتوی خود) و از آزادی مدنی تمامی شهروندان رومی پاسداری کنند. ادیل پلبی‌ها از برخی جهات دستیار تریبون‌ها محسوب می‌شدند، و اغلب کارکردی مشابه همان ادیل کورولی‌ها ایفا می‌کردند.
تریبون‌ها، تنها نمایندگان مردم، اختیار اعمال حق قضایی provocatio ad populum یا تظلم کردن از مردم را داشتند، حقی که نوعی ضمانت نظری برای دادرسی منصفانه بود، و پیش‌درآمدی بر حق امروزین قرار احضار زندانی. اگر یک کلانتر اقدامی [غیرقانونی] علیه یک شهروند انجام می‌داد، آن شهروند می‌توانست به فرمول قضایی provocatio ad populum متوسل شود، که به معنای آن بود تصمیم کلانتر را به تریبون ارجاع دهد. تریبون نیز موظف بود قضیه را بسنجد و آنگاه [در صورت صلاحدید] به کلانتر اجازه اقدام علیه شهروند مزبور را بدهد. گاهی نیز تریبون آن قضیه را به هیئت تریبون‌ها یا مجمع پلبی‌ها ارجاع می‌داد تا قضیهٔ دادخواهی را بهتر کنکاش و بررسی کنند. اگر تظلم کردنِ آن شهروند معتبر تشخیص داده می‌شد، هرگونه اقدام کلانترها علیه وی غیرقانونی می‌شد.
پرایتوری
شش پرایتور از میان مردانی با حداقل ۳۹ سال سن انتخاب می‌شدند (با اصلاحات آگوستوس به ۳۰ سال کاهش یافت). آنان در درجه نخست مسئولیت‌های قضائی در روم داشتند، و همچنین می‌توانستند ارتش‌های ایالتی را هدایت کرده و دادگاه‌ها را ریاست نمایند. معمولاً آنان به همراه کنسول‌ها در مجمع چنتوراتا کاندیدا می‌شدند. پس از آنکه انتخاب می‌شدند، به آنان از سوی مجمع، imperium یا «اقتدار عالیه» اعطا می‌شد. در غیاب دو کنسول از شهر، پرایتورِ شهریْ روم را اداره، و نشست سنا و دیگر مجامع رومی را ریاست می‌کرد. تا زمانی که پرایتورها دارای imperium یا «اقتدار عالیه» بودند، می‌توانستند یک ارتش را فرماندهی کنند.
کنسولی
دو کنسول جمهوری روم در بین کلانتری‌های عادی بالاترین درجه را داشتند؛ هر ساله توسط مجمع چنتوراتا انتخاب می‌شدند؛ حداقل سن برای انتخاب به این سِمت، ۴۲ سال سن بود (با اصلاحات آگوستوس این حداقل به ۳۳ سال سن کاهش یافت). هر سال را از روی نام دو کنسولی که در آن سال انتخاب می‌شدند، نامگذاری می‌کردند. آنان هم در امور مدنی و هم نظامی دارای اقتدار مطلق بودند. پس از انتخابشان، imperium یا «اقتدار عالیه» را از مجمع دریافت می‌کردند. اگر یک کنسول در طول تصدی منصبش وفات می‌یافت، کنسول دیگری (کنسول سوفکتوس) برای تکمیل مابقی مدت تصدی کنسول متوفی انتخاب می‌شد. در طول سال، یکی از دو کنسول به لحاظ درجه از کنسول دیگر برتر بود، و این برتری هر ماه میان آنان دست به دست می‌شد. هنگامی که تصدی منصب به پایان می‌رسید، عنوان افتخاری «consolare» در سنا را می‌گرفتند، امّا باید ده سال منتظر می‌ماندند تا بتوانند مجدداً به منصب کنسولی نائل شوند (هر چند استثناهایی مانند گایوس ماریوس و گایوس ژولیوس سزار دیده شدند). کنسول‌ها همچنین نشست‌های سنا و مجامع شهروندی را ریاست می‌کردند، و مسئولیت نهایی اجرای سیاست‌ها و قوانینِ مصوب دو مجمع نامبرده را داشتند. کنسول همچنین در رأس دیپلماسی روم قرار داشت، می‌توانست تجارت با مردم بیگانه را مدیریت، و روابط میان سفرای بیگانه با سنا را تنظیم کند. ضمن فرمانی از سوی سنا، کنسول مسئول سربازگیری و فرماندهی ارتش می‌شد. کنسول‌ها دارای اتوریته برتر در کمپ نظامی بودند و باید از سوی سنا با منابع مالی کافی تغذیه می‌شدند تا بتوانند ارتش‌های خود را مدیریت و هدایت کنند. زمانی که در خارج از شهر بودند، اقتدار مطلقی بر سربازان خود و نیز بر هر ایالت رومی داشتند. در پایان خدمتشان، می‌توانستند در قامت پروکنسول بر ایالات مهم روم حکومت کنند.
کنسوری
کلانتر بعدی کنسور بود، کسی که هر پنج سال به مسئولیت سرشماری منصوب می‌شد، و در این مدت می‌توانست سناتورهای جدید را منصوب کند یا اینکه مُسن‌ها را حذف کند. اما از سال ۴۳۳ق. م به پیشنهاد دیکتاتور مامرکوس امیلیوس مامرکینوسمدت تصدی به ۱۸ ماه کاهش یافت. از آنجایی که منصب کنسوری باپرستیژترین منصب در میان تمامی کلانتری‌های عادی بود معمولاً تنها کنسول‌های سابق می‌توانستند بدان دست یابند. پس از اینکه کنسول‌ها و پرایتورها توسط مجمع چنتوراتا برای آن سال انتخاب شدند، کنسورها نیز توسط همان مجمع برگزیده می‌شدند. آنان برخلاف دو کلانتر نامبرده نه دارای ایمپریوم (اقتدار عالیه) بودند و نه یک لیکتور آنان را همراهی می‌کرد. افزون بر آن، اختیار فراخوانی سنا یا دیگر مجامع رومی (مجمع چنتوراتا، مجمع پلبی‌ها و غیره) را نیز نداشتند. به لحاظ نظری، آنان در رأس رتبه‌بندی کلانترهای عادی قرار داشتند (از جمله نسبت به کنسول‌ها و پرایتورها)؛ امّا این رتبه‌بندی تنها به سبب پرستیژ آنان بود، تا قدرت حقیقی شان. از آنجایی که کنسورها به آسانی می‌توانستند از این منصب سوءاستفاده کنند (به خاطر اقتداری که بر روی شهروندان داشتند)، تنها کنسول‌های سابق (معمولاً پاتریسی‌ها) را بدین سمت انتخاب می‌کردند، برای همین بود که این منصب پرستیژ بخصوصی داشت. اقدامات آنان نمی‌توانست با وتو منع شود، مگر با وتو از جانب تریبون پلبی‌ها (که کلانتر به تمام معنای کلمه محسوب نمی‌شدند) یا یک کنسور همکار. هیچ‌یک از کلانترهای عادی نمی‌توانست وتوی خود را علیه یک کنسور اعمال کند، چراکه به لحاظ سلسله مراتب از وی بالاتر نبود. امّا تریبون پلبی‌ها به سبب حُرمتی (مصونیتی) که داشتند ــ به عنوان نمایندگان مردم ــ می‌توانستند برخلاف دیگر کلانترها وتوی خود را علیه هر اقدام یا هر شخصی، از جمله کنسورها، اِعمال کرده و به تنهایی عمل کنند. در مواردی که یک کنسور در جریان سرشماری می‌خواست موقعیت یک شهروند را تقلیل دهد، ناچار بود ابتدا تأیید کنسور همکار خود را نیز اخذ کند، و نمی‌توانست در چنین مواردی به میل شخصی خود عمل کند. یک کنسور می‌توانست شهروندی که از سرشماری سرباز زده‌است یا اطلاعات نادرستی به وی داده را جریمه کند یا حتّی دارایی اش را بفروشد. دیگر اقداماتی که مشمول مجازات از سوی کنسور بودند عبارت بودند از رها کردن کار کشاورزی، فرار از خدمت نظامی، تخطی از انجام وظایف مدنی، اقدامات فاسد یا داشتن بدهی‌های سنگین. وی می‌توانست یک شهروند را به قبیله ای دیگر منتقل کند، یا در طول عمل سرشماری، یک نشانهٔ (nota) عدم صلاحیت در کنار نامش قرار دهد (که تبعاتی از جمله ضبط دارایی، تقلیل به قبیله ای پَست تر، یا حتّی سلب حق شهروندی داشت). بعدها، قانونی (Leges Clodiae) تصویب شد که به شهروندان عادی این امکان را داد که علیه این nota یا عدم صلاحیت دادخواهی کنند. زمانی که سرشماری پایان می‌یافت، از سوی یکی از کنسورها جشنی به نام lustrum برگزار می‌شد. کنسورها وظایفی دیگر نیز داشتند که از جمله آنان مدیریت قراردادهای عمومی بود. هر اقدامی از سوی کنسورها که نیازمند هزینه کردن از خزانه داری بود، باید از سوی سنا تصویب می‌شد.
دیکتاتور
در موارد شدیداً اضطراری نظامی (و یا به دیگر دلایل) یک دیکتاتور تنها برای شش ماه منصوب می‌شد. اقتداری که یک دیکتاتور بر حکومت روم داشت مطلق بود و قابل کنترل توسط نهاد سیاسی دیگری (مثلاً سنا) یا دیگر کلانترها هم نبود. سیسرون و تیتوس لیویوس بهره‌گیری از ظرفیت نظامی دیکتاتوری را ثبت کرده‌اند، درحالی که دیگران، مانند دیونوسیوس هالیکارناسی، از بهره‌گیری از دیکتاتوری برای حفظ نظم در دوران اعتصاب پلبی‌ها سخن گفته‌اند. زمانی که احتیاج مبرمی به انتصاب یک دیکتاتور احساس می‌شد، سنا فرمانی صادر می‌کرد که دو کنسول را مؤظف به انتخاب یک دیکتاتور می‌کرد، و وی نیز بلافاصله منصوب می‌شد. در اغلب مواقع، تا زمانی که خطر مرتفع نشده بود دیکتاتورها در منصب باقی می‌ماندند؛ با رفع خطر و اضطرار، آنان استعفا کرده و اقتدار خود را پس می‌دادند. کلانترهای عادی (همچون کنسول‌ها و پرایتورها) در سِمت خود باقی می‌ماندند، امّا استقلال خود را از دست می‌دادند چراکه مادون دیکتاتور می‌شدند. در مواردی که از فرامین دیکتاتور سرپیچی می‌کردند، ممکن بود وادار به استعفا شوند. دیکتاتور می‌توانست حق provocatio ad populum یا تظلم کردن از مردم را نادیده بگیرد؛ حقّی که در دوران صدارت یک دیکتاتور، در کنار آزادی عمل تریبون پلبی‌ها، صرفاً به لحاظ نظری برقرار می‌ماند. اقتداری که دیکتاتور داشت، معادل با مجموع اقتدار دو کنسول بود، آنهم بدون هرگونه کنترل و نظارت دیگر نهادها. در طول این شش ماهِ اضطراری که یک دیکتاتور بر مسند بود، اوضاع به گونه ای می‌شد که انگار روم موقتاً به دوران پادشاهی بازگشته است و دیکتاتور نقش پادشاه باستانی روم را ایفا می‌کند. دیکتاتور همچنین توسط بیست و چهار تبردار در خارج از دیوارهای مقدس پومریوم و دوازده نفر در داخل آن (دقیقاً همانند پادشاه روم در دوران ماقبل جمهوری) همراهی می‌شد؛ در عوض، یک کنسول تنها دوازده تبردار در خارج از محدوده پومریوم و شش تا در داخل را در معیّت خود داشت. حکومت عادی متوقف شده و همه چیز را در دستان دیکتاتور می‌نهادند، کسی که دارای اقتدار مطلقی بر جمهوری بود. وی پس از انتصابش یک ماجیستر اکوئیتوم (فرمانده سواره نظام) را به عنوان معاون جوان خود برمی‌گزید. زمانی که اوضاع و احوال اضطراری به پایان می‌رسید، حکومت مدنی عادی بار دیگر برقرار می‌شد.
ماجیستر اکوئیتوم
هر دیکتاتور یک ماجیستر اکوئیتوم (فرمانده سواره نظام) را برمی‌گزید تا معاون وی باشد. به وی نیز اقتدار عالیه (ایمپریوم) در حد و اندازه یک پرایتور اعطا می‌کردند، و اغلب، هنگامی که یک دیکتاتور منصوب می‌شد، سنا حکم می‌کرد که یک ماجیستر اکوئیتوم (فرمانده سواره نظام) نیز باید منصوب شود. وی کارکردی شبیه به کنسول داشت و برای همین مادون دیکتاتور بود. زمانی که طول مدت مجاز اشتغال دیکتاتور به پایان می‌رسید، به همان طریق سِمت فرماندهٔ سواره نظام نیز منقضی می‌شد. در اغلب موارد دیکتاتور فرماندهی لژیون‌ها را برعهده داشت، درحالی که برای ماجیستر اکوئیتوم، فرماندهی بر سواره نظام (که در جناحین آرایش نظامی روم جای می‌گرفت) باقی می‌ماند. دیکتاتور توسط مردم انتخاب نمی‌شد بلکه چنان‌که گفته شد، دو کنسول وی را برمی‌گزیدند اما ماجیستر اکوئیتوم مستقیماً توسط وی انتخاب می‌شد. این دو کلانتر نامبرده را «کلانترهای فوق‌العاده» می‌نامیدند.
کلانتری های بدیل
یکی از ابتکارات قضایی جمهوری روم تأسیس مناصب کلانتری بدیل بود؛ هدف از تأسیس این بود که شمار کافی استانداران رومی داشته باشند تا در ایالات متصرفی به حکمرانی بپردازند، به جای آنکه مجبور باشند هر ساله کلانترهای جدیدی منصوب کنند. کلانترهای بدیل پس از صدور یک فرمان سناتوس کنسولتوم انتخاب می شدند. آنان معمولاً پروپرایتور (در جایگاه پرایتور) و پروکنسول (در جایگاه کنسول) بودند. یک کلانتر بدیل از همان اقتدار کلانتر همترازش برخوردار بود و توسط همان تعداد تبردار ان حفاظت می شد و در مجموع از اقتداری مطلقه در داخل ایالت خود بهره مند بود. کلانترهای بدیل معمولاً سِمت کلانتری‌ایی را بر عهده می گرفتند که در گذشته عهده دار آن بودند (برای نمونه یک پروکنسول، در گذشته منصب کنسولی داشت)، هرچند چنین چیزی الزامی نبود.
یادداشت
. tribunus militum
. اصلاحاتی در ارتش روم در سال 107ق.م که به گایوس ماریوس نسبت می دهند.
. Legatus به معنای فرمانده و Legio به معنای لژیونر یا ارتش است لگاتوس لجیونیس نیز به معنای فرمانده لژیون است.
. Quaestor
. Comitia Populi Tributa
. aediles
. magistratus plebeii
. sacrosancti
. حق مزبور، یک شهروند را مجاز می‌کرد که در برابر اقدام قضایی ظالمانه یک کلانتر با فریاد زدنِ !appello tribunos («من تریبون‌ها را فرامیخوانم») یا !provoco ad populum («من به مردم تظلم می‌جویم») دادخواهی کند.
. consul suffectus
. به انگلیسی: Census، به ایتالیایی: Censimento
. Mamercus Aemilius Mamercinus
. Leges Clodiae یک سری قوانینی بودند که توسط تریبون مردم پوبلیوس کلودیوس پولکر، که مورد حمایت ژولیوس سزار نیز بود، در ۵۸ق. م تصویب شدند. این قانون حدود مشخصی برای اقتدار کنسورها در نظر گرفت و با الزامی کردن توافق دو کنسور بر سر قرار دادن nota کنار نام یک شهروند، قدرت و اختیار آنان را برای جریمه یا سلب حق شهروندی توده‌ها محدود کرد.
. secessio plebis؛ اشاره دارد به نوعی اقدام شهروندان پلبی روم برای اِعمال اقتدار خود بر پاتریسی‌ها، به طوری که به نشانه اعتراض روم را به صورت دسته جمعی ترک نموده و پاتریسی های شهر را به حال خود می گذاشتند. این اقدام شبیه به اعتصاب سراسری امروزین است. اولین اعتصاب در 494ق.م و آخرین آنان در 287ق.م رخ دادند.
. Magister Equitum
. به انگلیسی: extraordinary magistrates، به ایتالیایی: magistrati straordinari
. Promagistracy
ریچلندز، کوئینزلند
ریچلندز (به انگلیسی: Richlands) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
ویتاسو
ویتاسو (به لاتین: Viitasoo) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در شهرستان هیو واقع شده‌است.
ستراژنیتسا
ستراژنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان چرنوچن واقع شده‌است. ستراژنیتسا ۲٫۱۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
گاناگوبی
گاناگوبی (به فرانسوی: Ganagobie) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Peyruis واقع شده‌است. گاناگوبی ۱۰٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یشیل‌یایلا (چلیخان)
یشیل‌یایلا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در چلیخان واقع شده‌است.
لاستباسه
لاستباسه (به ایتالیایی: Lastebasse) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویچنزا واقع شده‌است.
خصوصیات
لاستباسه ۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۱ نفر جمعیت دارد و ۵۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرنیتس
پرنیتس یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه وینر نوی‌اشتات-لاند واقع شده‌است. پرنیتس ۱۶٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پتروفکا (استان آمور)
پتروفکا (به لاتین: Petrovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
محاصره ماریوپل
محاصره ماریوپل یک درگیری نظامی میان فدراسیون روسیه و اوکراین است که در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، به عنوان بخشی از تهاجم شرق اوکراین آغاز شد. شهر ماریوپل در استان دونتسک اوکراین قرار دارد و جمهوری خلق دونتسک بر خاک آن ادعا دارد.
فوریه
در صبح روز ۲۵ فوریه، نیروهای مسلح روسیه از قلمرو DPR در شرق به سمت ماریوپل پیشروی کردند. آنها در نزدیکی روستای پاولوپیل با نیروهای اوکراینی روبرو شدند. نیروهای مسلح اوکراین نیروهای روسیه را شکست دادند. به گفته وادیم بویچنکو، شهردار ماریوپل، ۲۲ تانک روسی در این عملیات نابود شدند.
بنا بر گزارش‌ها، نیروی دریایی روسیه با استفاده از توانایی‌های ارائه شده توسط ناوگان دریای سیاه، حمله آبی خاکی را به خط ساحلی دریای آزوف 70 km آغاز کرد. غرب ماریوپل در غروب ۲۵ فوریه. یک مقام دفاعی آمریکایی اظهار داشت که روس‌ها به‌طور بالقوه هزاران تفنگدار دریایی را از این ساحل مستقر می‌کنند.
در ۲۶ فوریه، نیروهای روسی به بمباران ماریوپل با توپخانه ادامه دادند. دولت یونان اعلام کرد که ۱۰ غیرنظامی یونانی در حملات روسیه در ماریوپول کشته شدند که ۶ نفر در روستای سارتانا و ۴ نفر در روستای بوهاس کشته شدند.
مارس
در ۱ مارس، دنیس پوشیلین، رئیس DPR، اعلام کرد که نیروهای DPR تقریباً به‌طور کامل شهر مجاور Volnovakha را محاصره کرده‌اند و به زودی همین کار را با ماریوپل انجام خواهند داد. در همان روز، گزارش‌هایی مبنی بر اینکه نیروهای روسی کنترل شهر همسایه سارتانا را به دست گرفته‌اند منتشر شد. توپخانه روسیه بعداً ماریوپل را بمباران کرد و بیش از ۲۱ زخمی برجای گذاشت. ژنرال آندری سوخووتسکی، معاون فرمانده نیروهای روسیه در حمله به ماریوپل، ارتش ۴۱ تسلیحات ترکیبی، در جریان درگیری در این روز توسط یک تک تیرانداز اوکراینی کشته شد.
محاصره در ۲ مارس تشدید شد. گلوله‌باران روسیه سه نوجوان را که خارج از خانه فوتبال بازی می‌کردند زخمی کرد که یکی از آنها بعداً بر اثر جراحات جان خود را از دست داد. بویچنکو اعلام کرد که شهر از قطعی آب رنج می‌برد و تلفات زیادی را متحمل شده‌است. وی همچنین گفت که نیروهای روسی مانع از خروج غیرنظامیان می‌شوند. توپخانه روسیه محله پرجمعیت ماریوپول را هدف قرار داد و نزدیک به ۱۵ ساعت آن را گلوله‌باران کرد. در نتیجه این محله به‌طور قابل توجهی ویران شد و سرگئی اورلوف معاون شهردار گزارش داد که «حداقل صدها نفر کشته شده‌اند.» یک کاروان خودرو متشکل از ۸۲ یونانی توانست از طریق یک کریدور بشردوستانه شهر را ترک کند.
در پگاه روز ۳ مارس، شهر دوباره توسط نیروهای روسی گلوله‌باران شد. ادوارد باسورین، سخنگوی شبه‌نظامیان DPR، رسماً از نیروهای محاصره شده اوکراینی در ماریوپل خواست که تسلیم شوند یا با «حملات هدفمند» روبرو شوند. ایگور کوناشنکوف، سخنگوی وزارت دفاع روسیه گزارش داد که نیروهای جمهوری دونتسک محاصره را تشدید کرده‌اند و سه شهرک مجاور نیز تصرف شده‌اند.
در ۴ مارس، بویچنکو به روشنی از تلویزیون گفت که روسیه می‌خواهد «ساکنان ماریوپل را از روی زمین محو کند» و ذخایر در حال تمام شدن است. شهردار خواستار ایجاد یک کریدور تخلیه بشردوستانه و اعزام نیروهای کمکی بیشتر توسط ارتش شد. وی اظهار داشت که روس‌ها بیمارستان‌های شهر را با راکت‌های گراد گلوله‌باران می‌کنند و ساکنان شهر دیگر گرما، آب لوله‌کشی و برق ندارند. بعداً در همان روز، یک آتش‌بس موقت برای منطقه ماریوپل پیشنهاد شد تا به شهروندان اجازه تخلیه داده شود.
در ۵ مارس، دولت اوکراین تمایل خود را برای تخلیه ۲۰۰۰۰۰ غیرنظامی از ماریوپل اعلام کرد. سازمان امداد بین‌المللی صلیب سرخ اعلام کرد که به عنوان ضامن آتش‌بس جدید عمل خواهد کرد تا امکان تخلیه این منطقه فراهم شود. صلیب سرخ وضعیت در ماریوپل را بسیار وخیم توصیف کرد.
پس از سه روز گلوله‌باران شدید، آتش‌بسی از ساعت ۱۱ صبح تا ۴ بعد از ظهر اعلام شد. سپس غیرنظامیان شروع به تخلیه از ماریوپل در امتداد یک کریدور بشردوستانه به شهر زاپوریژژیا کردند. با این حال، با ورود غیرنظامیان به کریدور تخلیه، ارتش روسیه به گلوله‌باران ادامه داد و تخلیه به سرعت در هرج و مرج قرار گرفت و تخلیه شدگان مجبور به بازگشت شدند.
مقامات اوکراینی گزارش دادند که نیروهای روسی آتش‌بس را رعایت نمی‌کنند و دستور به تعویق انداختن عملیات را به دلیل ادامه بمباران شهر توسط نیروهای روسی صادر کردند. وزارت دفاع روسیه، «ملی گرایان» اوکراینی را متهم کرد که به غیرنظامیان اجازه تخلیه به سمت روسیه را نمی‌دهند. شورشیان طرفدار روسیه گزارش دادند که تنها ۱۷ نفر ماریوپل را ترک کرده‌اند.
در ۶ مارس، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) اعلام کرد که تلاش دوم برای شروع تخلیه ۲۰۰۰۰۰ نفر از ماریوپل به دلیل گزارش‌هایی از گلوله‌باران بیشتر روسیه شکست خورده‌است. شبکه خبری ZDF آلمان گزارش داد که تأیید کرده‌است که تخلیه متوقف شده‌است زیرا نیروهای روسی به سمت غیرنظامیان تیراندازی می‌کنند. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ گزارش داد که «صحنه‌های ویرانگر رنج انسانی» در ماریوپل وجود دارد.
صبح همان روز، بی‌بی‌سی نیوز گزارش داد که ۲۰۰۰۰۰ نفر در ماریوپل زیر بمباران شدید گیر افتاده‌اند. همچنین گزارش داد که آتش‌سوزی، نبود آب و انباشت جسدها در خیابان به وجود آمده.
در ساعت ۱۰:۳۰ صبح، اینا سووسون، نماینده پارلمان اوکراین در توییتر نوشت که خط لوله سوختی که ماریوپل را تأمین می‌کند توسط نیروهای روسی آسیب دید و بیش از ۷۰۰۰۰۰ نفر بدون گرما هستند. او همچنین گفت که ممکن است افراد تا حد مرگ یخ بزنند، زیرا دما بیشترزیر 0 C است.
هولدینگ آک بارس
هولدینگ آک بارس (Ак Барс) یک هلدینگ مالی متنوع است که در کازان، روسیه مستقر است و در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد. گفته می‌شود که آک بارس ارتباط نزدیکی با دولت تاتارستان دارد.
بانک آک بارس، بخشی از یک هلدینگ است، بیش از ۳ میلیون مشتری بانکداری خرد دارد و یکی از ۲۰ بانک بزرگ روسیه از نظر دارایی است. در سال ۲۰۱۷ دارای رتبه اعتباری B2 از مودیز اینوستور سرویس و رتبه B از فیچ ریتینگز بود.
در سال ۲۰۱۴، آک بارس اولین بانک در روسیه بود که بانکداری اسلامی را اعمال کرد. به همین دلیل، از تأمین مالی کسب و کارهای مرتبط با الکل یا قمار یا ساخت مزارع پرورش خوک خودداری می‌کند. تات‌نفت ۱۷ درصد از سهام بانک آک بارس را در اختیار دارد.
ژیلبر پروتو
ژیلبر پروتو (Gilbert Prouteau; June 14, 1917 – August 2, 2012) شاعر و کارگردان فیلم اهل فرانسه بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
گلدباخ-آلتنباخ
گلدباخ-آلتنباخ (به فرانسوی: Goldbach-Altenbach) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Saint-Amarin واقع شده‌است. گلدباخ-آلتنباخ ۹٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایوانوفسکی (استان آمور)
ایوانوفسکی (به لاتین: Ivanovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
راژیتسا
راژیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در Ruen واقع شده‌است.
نیدیکولا
نیدیکولا (به لاتین: Niidiküla) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان کاینا واقع شده‌است.
لاتیانو
لاتیانو (به ایتالیایی: Latiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بریندیزی واقع شده‌است.
خصوصیات
لاتیانو ۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد و ۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوندینا والا
اوندینا والا (Ondina Valla; May 20, 1916 – 1916:5:20, October 16, 2006) دونده اهل ایتالیا بود.
کریس تاملینسون
کریس تاملینسون (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۱) ورزشکار سابق پرش طول اهل انگلستان است. وی در ۳ دوره المپیک ۲۰۰۴، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ شرکت کرده‌است.
فرشتگان در زمین بیس‌بال (فیلم ۱۹۹۴)
فرشتگان در زمین بیس‌بال یا فرشتگان در میدان فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی ویلیام دیر است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنی گلاور، تونی دنزا، برندا فریکر، بن جانسون، جی او. ساندرس، کریستوفر لوید، جوزف گوردون لویت، تونی لونگو، نیل مک‌دونا، آدرین برودی، متیو مک‌کانهی، درموت مالرونی، رابرت کلوهسی و ویلیام دیر ایفای نقش کرده‌اند.
تسویه ناخالص آنی
تاریخ
از سال ۱۹۸۵، سه بانک مرکزی سیستم‌های RTGS را اجرا کرده‌اند، در حالی که تا پایان سال ۲۰۰۵، سیستم‌های RTGS توسط ۹۰ بانک مرکزی اجرا شده‌است.
در دهه ۱۹۹۰ سازمانهای مالی بین‌المللی بر اهمیت سیستمهای انتقال سرمایه با ارزش زیاد تأکید کردند که بانکها برای تسویه حسابهای بین بانکی برای حساب خود و همچنین مشتریان خود به عنوان بخشی اصلی از زیرساختهای مالی یک کشور استفاده می‌کنند. تا سال ۱۹۹۷، تعدادی از کشورها، در داخل و همچنین خارج از گروه ده، سیستم تسویه حساب ناخالص آنی را برای انتقال وجوه با ارزش بالا معرفی کرده‌اند. تقریباً تمام کشورهای G-10 برنامه ای برای بهره‌برداری از سیستم‌های RTGS در طی سال ۱۹۹۷ داشتند و بسیاری از کشورهای دیگر نیز در حال معرفی چنین سیستم‌هایی بودند.
عملکرد
سیستم‌های RTGS معمولاً توسط بانک مرکزی یک کشور کار می‌کنند زیرا به عنوان زیرساخت مهمی برای اقتصاد یک کشور تلقی می‌شوند. اقتصاددانان معتقدند که یک سیستم پرداخت ملی کارآمد، هزینه مبادله کالا و خدمات را کاهش می‌دهد و برای عملکرد بازارهای بین بانکی، پول و سرمایه ضروری است. یک سیستم پرداخت ضعیف ممکن است ثبات و ظرفیت توسعه یک اقتصاد ملی را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. شکست‌های آن می‌تواند منجر به استفاده ناکارآمد از منابع مالی، تقسیم نابرابر ریسک در میان عوامل، ضرر واقعی برای شرکا، و از دست دادن اعتماد به نفس در سیستم مالی و استفاده از پول شود.
سیستم RTGS به هیچگونه مبادله فیزیکی پول احتیاج ندارد. بانک مرکزی تعدیلاتی را در حساب‌های الکترونیکی بانک A و B انجام می‌دهد، مانده حساب بانکی موجود در بانک A را به مقدار مورد نظر کاهش می‌دهد و مانده حساب بانکی موجود در بانک B را به همان مقدار افزایش می‌دهد. سیستم RTGS برای معاملات کم حجم و با ارزش بالا مناسب است. علاوه بر ارائه تصویری دقیق از حساب یک مؤسسه در هر زمان، خطر مغایرت را کاهش می‌دهد. هدف سیستم‌های RTGS توسط بانک‌های مرکزی در سراسر جهان به حداقل رساندن خطر در سیستم‌های تسویه حساب الکترونیکی با ارزش بالا است. در یک سیستم RTGS، معاملات از طریق حسابهای موجود در یک بانک مرکزی به صورت ناخالص مداوم تسویه می‌شود. توافق فوری، نهایی و غیرقابل برگشت است. خطرات اعتباری ناشی از تأخیر تسویه حساب برطرف می‌شود. بهترین سیستم پرداخت ملی RTGS تا ۹۵٪ از معاملات با ارزش بالا در بازار پول ملی را پوشش می‌دهد.
سیستم‌های RTGS جایگزینی برای سیستم‌های تسویه معاملات در پایان روز است که به سیستم تسویه خالص نیز معروف است، مانند سیستم BACS در انگلستان. در یک سیستم تسویه حساب خالص، کلیه معاملات بین مؤسسه ای در طول روز جمع می‌شود و در پایان روز، بانک مرکزی حساب‌های موسسات را بر اساس مبلغ خالص این معاملات تنظیم می‌کند.
بانک جهانی توجه روزافزونی به توسعه سیستم پرداخت به عنوان یکی از مولفه‌های اصلی زیرساخت‌های مالی یک کشور داشته‌است و به بیش از ۱۰۰ کشور به انواع مختلفی کمک کرده‌است. بیشتر سیستم‌های RTGS موجود ایمن هستند و بر اساس استانداردهای بین‌المللی و بهترین روش‌ها طراحی شده‌اند.
دلایل مختلفی برای اتخاذ RTGS توسط بانک‌های مرکزی وجود دارد. اولین دلیل، فشار رقابتی از بازارهای مالی جهانی است. دوم، اتخاذ یک سیستم RTGS برای بانک مرکزی سودمندتر است، زیرا امکان دسترسی به سیستم گسترده‌ای از سیستم‌های RTGS سایر کشورها را فراهم می‌کند. سوم، بسیار محتمل است که دانش حاصل از تجربیات کار با سیستم‌های RTGS به سایر بانک‌های مرکزی سرازیر شود و به آنها در تصمیم‌گیری در زمینه تصمیم‌گیری برای پذیرش این سیستم کمک کند. چهارم، بانکهای مرکزی لزوماً مجبور نیستند RTGS را خود نصب و توسعه دهند. امکان به اشتراک گذاری توسعه با ارائه دهندگانی که سیستم‌های RTGS را در بیش از یک کشور ساخته‌اند (CGI انگلستان دارای سامانه IP، سیستمهای کوچک CMA محصول سوئد، JV Perago محصول آفریقای جنوبی، SIA S.p.A. از ایتالیا و Montran از ایالات متحده آمریکا) احتمالاً هزینه را کاهش داده و بنابراین پذیرش آن را برای بسیاری از کشورها عملی کرده‌است.
سیستم‌های موجود
در زیر فهرستی از کشورها و سیستم‌های RTGS آن‌ها آورده شده‌است:
در سال ۲۰۱۰، بانک جهانی گزارشی دربارهٔ سیستم‌های پرداخت در سراسر جهان منتشر کرد که در آن استفاده این کشورها از سیستم‌های تسویه ناخالص آنی برای پرداخت‌های کلان بررسی شده‌است.
میک مک‌کی (قایقران روئینگ)
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ارنست فن هیردن
ارنست فن هیردن (Ernst van Heerden; March 20, 1916 – September 30, 1997) شاعر و نویسنده اهل آفریقای جنوبی بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
گوتاری
گوتاری (به فرانسوی: Guéthary) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در پیرنه-آتلانتیک واقع شده‌است. گوتاری ۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کانیچی (استان آمور)
کانیچی (به لاتین: Kanichi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
آله تینی
آله تینی (Aale Tynni; October 3, 1913 – October 21, 1997) مترجم و شاعر زن اهل فنلاند بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا اشعار غنایی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
کرایگلاخ
کرایگلاخ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در بروک مورتسوچلاگ واقع شده‌است. کرایگلاخ ۹۳٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سبورینو
سبورینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ایوالوفگراد واقع شده‌است.
کرایگلاخ
خواهرخوانده
شهر بوراشتت خواهرخواندهٔ کرایگلاخ هست.
لاتاریکو
لاتاریکو (به ایتالیایی: Lattarico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است.
خصوصیات
لاتاریکو ۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۷۰ نفر جمعیت دارد و ۴۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وایهدورف
وایهدورف یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در بخش امستیتن واقع شده‌است. وایهدورف ۱٬۱۸۵ نفر جمعیت دارد.
خریستینوفکا
خریستینوفکا (به لاتین: Khristinovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
ریداکولا
ریداکولا (به لاتین: Riidaküla) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان اماسته واقع شده‌است.
والری چیبینایف
والری ویکتورویچ چیبینیف (Чибінєєв Валерій Вікторович ؛ ۳ مارس ۱۹۸۸ – ۳ مارس ۲۰۲۲) یک تک تیرانداز اوکراینی بود که به عنوان فرمانده گردان تک تیرانداز ۷۹ تیپ حمله هوایی خدمت می‌کرد. او در جنگ دونباس شرکت کرد و در سال ۲۰۱۶به دلیل اقدامات خود در طول یک مأموریت جنگی در آودیوکا نشان ستاره طلایی را دریافت کرد. چیبینایف در نبرد هوستومل در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ کشته شد.
سنین جوانی و تحصیل
چیبینایف در ۳ مارس ۱۹۸۸ در بردیانسک به دنیا آمد. او در یتیم خانه بزرگ شد. چیبینایف قبل از فارغ‌التحصیلی از آکادمی نظامی اودسا در لیسه ورزشی نظامی منطقه ای زاپوریژژیا زاخیسنیک بود.
حرفه
در سال ۲۰۱۰، چیبینایف ستوان شد و به تیپ ۷۹ حمله هوایی پیوست.
چیبینایف در سال ۲۰۱۶ فرمانده گردان تک تیرانداز تیپ ۷۹ حمله هوایی شد. در ژوئیه ۲۰۱۶، او تیم‌های تک تیرانداز را در طول یک مأموریت جنگی در نزدیکی آودیئفکا رهبری کرد. این واحد با موفقیت تمام دوازده هدف از جمله مسلسل، نارنجک‌انداز و تک تیرانداز را منهدم کرد. چیبینایف زمانی که ترکش گلوله ای در کتفش فرورفت مجروح شد. او به رهبری بقیه واحد ادامه داد. به دلیل اقدامات خود، او در مراسم رژه روز استقلال اوکراین در خیابان خرشچاتیک توسط رئیس‌جمهور پترو پوروشنکو با نشان ستاره طلا مفتخر شد. او متعاقباً به درجه سرگرد ارتقا یافت.
چیبینایف در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ جنگید و در ۳ مارس ۲۰۲۲ در فرودگاه هوستومل کشته شد.
آلته پیناکوتک
آلته پیناکوتک (Alte Pinakothek) (پیناکوتکای قدیمی) موزه‌ای هنری است واقع در محوطه کونستاریال مونیخ در آلمان. این موزه یکی از قدیمی‌ترین نگارخانه‌ها در جهان و دارای مجموعه فوق‌العاده‌ای از آثار استادان قدیم نقاشی است. آلته پیناکوتک به دوره‌ای زمانی مجموعه آثار موزه شامل آثاری از قرن چهاردهم تا هجدهم اشاره دارد. نیو پیناکوتک در ۱۹۸۱ ساخته شد و آثار سده نوزدهم را در خود جای داده و پیناکوتک مدرن در ۲۰۰۲ افتتاح شد و هنر مدرن را به نمایش می‌گذارد. این سه نگارخانه، به مجموعه نقاشی ایالت باواریا، که بنیادی وابسته به ایالت باواریاست، تعلق دارد.
از قیطریه تا اورنج کانتی
از قیطریه تا اورنج کانتی آخرین کتاب حمیدرضا صدر، محقق و پژوهشگر سینما و فوتبال بود که بعد از مهاجرتش به اورنج کانتی در آمریکا نوشت. او بعد از آگاهی از سرطان خود و مهاجرتش به آمریکا در سال ۹۷ شروع به نوشتن این کتاب کرد. صدر از خانواده‌اش خواسته بود تا بعد از مرگش این کتاب را منتشر کنند. مدتی بعد از مرگ وی در ۲۵ تیر سال ۱۴۰۰ خورشیدی، این کتاب در شهریور همان سال توسط نشر چشمه چاپ شده و راهی بازار شد.
صدر در این کتاب از علاقه خود به زندگی، فوتبال و سینما سخن می‌گوید و از چالش‌ها و اتفاقاتی که بعد از مبتلا شدنش به بیماری سرطان با آن در گریبان بود صحبت می‌نمایند. به گفته‌ی دختر او، غزاله صدر، عنوان نخست این کتاب، از تهران تا اورنج کانتی، برخلاف مسیر آب بود که به دلیل نامعلومی، تهران به قیطریه تغییر کرد و قسمت برخلاف مسیر آب نیز حذف شد. لازم است ذکر شود که بخش‌های انتهایی این کتاب را که شامل روایت یک سال و نیم پایانی عمر حمیدرضا صدر می‌شود، را غزاله صدر نوشته‌است.
قسمتی از کتاب
ای داد که چه سفری پیش رو داری، پسر جان. سفری متفاوت از سفر های پیشین. سفری بدون سرخوشی، سفری بدون خنده. سفری بی‌بازگشت. سفری با پرسش‌های پیش پا افتاده: حقیقت زندگی در سلامتی است یا بیماری؟ از دست دادن مهم‌تر است یا به دست آوردن؟ امید قوی‌تر است یا نومیدی؟ فقدان چیست و وفور کدام است؟
همه چیز از سرفه‌های حین خواب شروع شد. مگر نه این که بسیاری از چیزهای مهم حین خواب شروع شده‌اند؟ مگر نه این که رخدادهای بزرگ از دل کوچک‌ترین وقایع برآمده‌اند؟ مگر نه اینکه پیشامدهای بد بی‌خبر در خانه را کوبیده‌اند؟
پیشامدها شبیه بادند، آمدنشان را نمی‌بینید. موی‌تان ناگهان تکان می‌خورد و خزیدن باد را بر چشم‌ها و صورت‌تان احساس می‌کنید. آمدن بیماری را نمی‌بینید و متوجه نمی‌شوید که چگونه سرما خورده‌اید. نمی‌فهمید که چگونه یک ویروس چگونه نشانه‌تان گرفته. خبر ندارید که یک تومور کوچک از سال‌ها پیش در بدنتان پرسه زده و همین روز هاست که خدمتتان برسد.
عکسی از ریه‌ات گرفته‌ای، به ملاقات پزشک شتافته‌ای. در روزهای سرخوشی و سر به سر گذاشتن‌ها. با خنده و شوخی. اما گرفتار شده‌ای. اسیر. به بند آمده. مستاصل. بیمار شده‌ای. بیماری یعنی محدود شدن راه‌های پیش رو. یعنی بسته شدن مسیرهای تا پیش از این باز. یعنی تردید در برابر گزینه‌های کم شمار. یعنی بدل شدن به پرسشی بی‌پاسخ.
به سفری دوازده هزار کیلومتری خواهی رفت. سفری آمیخته با جان کندن‌های دم‌ها و بازدم‌ها. بی‌خبر و ساده از این سوی جهان تا آن سو خواهی رفت تا چشم در چشم هیولا بدوزی. از قیطریه تهران تا اورنج کانتی کالیفرنیا. از خانه تا غربت. از امروز تا فردا. جان خواهی کند رویاهایت را به خاطر بسپری و حفظ‌شان کنی. روز به روز. شب به شب.
واکنش‌ها
مهدی یزدانی خرم (نویسنده و منتقد ادبی) دربارهٔ انتشار این کتاب می‌گوید:"«در طی این سه سال با تأکید ایشان خبری دربارهٔ بیماری‌شان منتشر نشد. وقتی دکتر صدر فهمیدند بیماری پیشرفته‌ای دارند و برای درمان بیماری به آمریکا می‌روند با ما صحبت کردند که دربارهٔ این بیماری و روزهایی که با این بیماری طی خواهند کرد می‌خواهند کتابی بنویسند و شرط‌شان این بود که این کتاب بعد از مرگ‌شان منتشر شود. در طی این سال‌ها یادداشت‌هایشان را نوشتند و وصیت کردند که فصل آخر را دخترشان بنویسد و این فصل که دخترشان غزاله صدر نوشتند فوق‌العاده تکان دهنده و شامل لحظات آخر دکتر و آنچه باهم گذراندند است. این کتاب چند روز بعد از درگذشت‌شان تکمیل و به من و نشر چشمه تحویل داده شد. این کتابی تلخ است و ارزش ادبی بالایی دارد. و من خیلی کم دیدم در ایران آدمی این چنین بی‌واسطه و قدرتمند با بیماری خودش روبرو بشود و در متن به مقابله باهاش برود و در موردش حرف بزند. این کتاب به شدت تأثیرگذار است و ارزش روایی منحصر به فردی دارد.»"
رضا کیانیان (بازیگر) در مراسم سالگرد درگذشت حمیدرضا صدرمیگوید :"این کتاب اصلا شبیه غم نامه نیست بلکه شبیه فتح نامه است، به نظرم حمید و داوود امیری کارسینوما را با مرگ شکست دادند و مسخره اش کردند. چه کسی می تواند وقتی سرطان تمام وجودش را گرفته است، غمگین نباشد؟ ولی چرا یک نفر تا آن لحظه آخر مقاومت می کند؟ داوود دوست من تا دو روز آخر داشت ورزش می کرد. راستش با دیدن این دو نفر یاد بابک خرمدین هم افتادم که به دار شد، آنقدر آنجا ماند که تمام پرندگان بدن او را خوردند. سوال این است که آیا بابک خرمدین شکست خورد یا خلیفه عباسی که او را به دار کرد؟ به نظرم خلیفه عباسی شکست خورد. کارسینوما شبیه خلیفه شد و صدر شبیه خرمدین. من هیچ وقت فکر نمی کنم حمیدرضا صدر مرده است، برای داوود هم چنین تصوری دارم. هر کجا می روم نشانه های این عزیزان را می بینم."
دروژنویه (استان آمور)
دروژنویه (به لاتین: Druzhnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
پیناکوتکا
پیناکوتکا (pinacotheca) (برگرفته از کلمه یونانی πινακοθήκη، متشکل از πίναξ به معنای لوح یا تخته (نقاشی‌شده) + θήκη به معنای محفظه و اتاقک) به نگارخانه تصاویر در یونان باستان و روم اطلاق می‌شده است. این عنوان مشخصاً به ساختمان حاوی تصاویر واقع در بال چپ پروپیلیای آکروپولیس آتن یونان گفته می‌شد. رومی‌ها از این اصطلاح، معنی اتاقی خصوصی در ساختمان که حاوی نقاشی، مجسمه و دیگر شکل‌های هنری است را اقتباس کردند.
در دنیای مدرن، این واژه به نگارخانه‌های هنری عمومی با تأکید بر نقاشی گفته می‌شود و اغلب در ایتالیا کاربرد دارد از جمله پیناکوتکا واتیکانا.
روسالینا
روسالینا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان چرنوچن واقع شده‌است. روسالینا ۲٫۳۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳ نفر جمعیت دارد.
ایوا فولدش
ایوا فولدش (Éva Földes; July 6, 1914 – July 9, 1981) نویسنده زن اهل مجارستان بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز آثار حماسی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
لاوکو
لاوکو (به ایتالیایی: Lauco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
خصوصیات
لاوکو ۳۴٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۸۴۵ نفر جمعیت دارد.
رضا یزدان‌دوست
رضا یزدان‌دوست بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال متالورگ بیک‌آباد در لیگ برتر فوتبال ازبکستان بازی می‌کند.
بیچورا (استان آمور)
بیچورا (به لاتین: Bichura) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
کویناوا
کویناوا (به لاتین: Koinawa) یک منطقهٔ مسکونی در کیریباتی است. کویناوا ۳۱۲ نفر جمعیت دارد.
صفیه فیروزی
صفیه فیروزی خلبان اهل افغانستان است. او بعد از نیلوفر رحمانی، دومین خلبان زن در ارتش افغانستان به‌شمار می‌آید. در شهریور ۱۴۰۰ خبرهایی مبنی بر کشته‌شدن او توسط طالبان منتشر شد، اما فیروزی اعلام کرد که از افغانستان خارج شده و سالم است.
زندگی
در سال‌های دههٔ ۱۹۹۰، هنگامی که جنگ داخلی در افغانستان جریان داشت، خانوادهٔ صفیه فیروزی به پاکستان مهاجرت کردند و بعد از آنکه طالبان سقوط کرد، به افغانستان برگشتند. فیروزی بعد از فارغ‌التحصیلی از مکتب عالی، به تحصیل در آکادمی نظامی پرداخت و افسر مخابره شد. بعد از اعلام درخواست نیروی هوایی برای به‌کارگیری خلبان زن، فیروزی و ۱۲ زن دیگر داوطلب شدند و فیروزی تنها کسی بود که در امتحان موفق شد و دوره کارآموزی را شروع کرد. او در دورهٔ کارآموزی با محمدجواد نجفی آشنا شد که او هم خلبان است و این آشنایی به ازدواج منجر شد. آنها دختری به‌نام «نرگس» دارند.
جانی استوپاریچ
جانی استوپاریچ (Giani Stuparich; April 4, 1891 – April 7, 1961) نویسنده اهل ایتالیا بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا آثار حماسی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
آندره‌آ کاسارا
آندره‌آ کاسارا (Andrea Cassarà؛ زادهٔ January 3, 1984) شمشیرباز اهل ایتالیا است.
نویستیف اینرمانزینگ
نویستیف اینرمانزینگ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه زانکت پولتن-لاند واقع شده‌است. نویستیف اینرمانزینگ ۱۴٫۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سینجیک
سینجیک  یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان واقع شده‌است.
گویس
گویس (به فرانسوی: Gouise) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Neuilly-le-Réal واقع شده‌است. گویس ۲۳٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مدینه گلگون
مدینه گلگون (Mədinə Gülgün) مدینه نورالله قیزی علاکبرزاده (۱۷ ژانویه ۱۹۲۶، باکو – ۱۷ فوریه ۱۹۹۱، باکو)، شاعر ایرانی آذربایجانی بود.
زندگی اولیه و مشارکت سیاسی
گلگون در یک خانواده کارگر ایرانی آذربایجانی به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در باکو به پایان رساند. در سال ۱۹۳۸ که به دلیل تابعیت ایرانی خارجی محسوب می‌شد، خانواده او مجبور به ترک اتحاد جماهیر شوروی شدند و به اردبیل، زادگاه پدر گلگون نقل مکان کردند. مدینه گلگون پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان بافندگی در یک کارخانه محلی و خبرنگار روزنامه‌های آذربایجانی وطن یولوندا مشغول به کار شد. در دهه ۱۹۴۰ در تبریز اقامت گزید و به عضویت حزب دمکرات آذربایجان درآمد و در جنبش خودمختاری تحت حمایت شوروی در آذربایجان ایران شرکت کرد که منجر به تأسیس دولت کوتاه مدت حکومت خود مختار آذربایجان شد. پس از سقوط دولت، او و دیگر دموکرات‌های برجسته با کمک سازمان‌های شوروی به باکو تخلیه شدند و خانواده‌اش به ایران مرکزی تبعید شدند.
شعر
مدینه گلگون سرودن شعر را در سال‌های نوجوانی آغاز کرد. نام مستعار او گلگون از نام نمایشنامه جعفر جبارلی Od galini ("عروس آتش") گرفته شده‌است. پس از بازگشت به باکو، در مؤسسه آموزشی دولتی آذربایجان در رشته زبان و ادبیات پذیرفته شد. در سال ۱۹۵۰ با بالاش آزراوغلو شاعر ازدواج کرد. مدینه گلگون پس از به دنیا آمدن دو پسر به نام‌های آراز و اعتماد، شغل خود را در یک انتشارات رها کرد و خود را وقف خانواده‌اش کرد و به سرودن اشعار (که بعدها در باکو، مسکو و تبریز منتشر شد) ادامه داد. عشق و میهن‌پرستی مضمون اصلی شعر او بود. برخی از اشعار گلگون (مانند San galmaz oldun) نیز به متن آهنگ تبدیل شد.
گوردز
گوردز (به فرانسوی: Gordes) یک کمون در جنوب شرقی فرانسه است که در دپارتمان وکلوز و در ناحیه‌ پروانس-آلپ-کوت دازور واقع شده‌است. گوردز ۴۸٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر بورنم خواهرخواندهٔ گوردز هست.
پوخکریشن ام تراتبرگ
پوخکریشن ام تراتبرگ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه وکلابروک واقع شده‌است. پوخکریشن ام تراتبرگ ۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حمله انتحاری خرداد ۱۳۹۶ کابل
حمله انتحاری جوزا ۱۳۹۶ کابل حمله ای است که در تاریخ ۲۵ جوزا/خرداد ۱۳۹۶ در مراسم شب احیا که در مسجد الزهرا واقع در منطقه هزاره نشینِ دشت برچی کابل برگزار شده بود، رخ داد، که در نتیجه آن ۴ تن کشته و ۸ تن دیگر زخمی شدند.
جزئیات
حمله انتحاری در شامگاه ۲۵ جوزا/خرداد ۱۳۹۶ و زمانی که مردم برای برگزاری مراسم شب احیا و نماز جماعت به مسجد الزهرا حضور می‌یافتند رخ داد. بنابر گفته شاهدان در این حمله تروریستی ۳ مهاجم حضور داشتند که یک تن از آنان توسط نیروهای امنیتی کشته و دو تن دیگر از مهاجمان خود را در ورودی و آشپزخانه مسجد منفجر کرده‌است. در این حمله رمضان حسین‌زاده بنیانگذار مسجد الزهرا و از چهره‌های بانفوذ مردم هزاره نیز کشته شده‌است.
مسئولیت
داعش مسئولیت حمله به این مسجد را بر عهده گرفت.
پوروچیک چونچوو
پوروچیک چونچوو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کاوارنا واقع شده‌است.
گابریله بیانکی
گابریله بیانکی (Gabriele Bianchi; August 27, 1901 – October 8, 1974) آهنگساز و رهبر موسیقی اهل ایتالیا بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز خوانندگی در بخش مسابقات هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ اشاره کرد.
اشترنگبرگ
اشترنگبرگ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در بخش امستیتن واقع شده‌است. اشترنگبرگ ۲٬۰۵۳ نفر جمعیت دارد.
گیزی
گیزی (به فرانسوی: Gizy) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ان (ا-دو-فرانس) واقع شده‌است. گیزی ۱۰٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پوتیاتینو (استان آمور)
پوتیاتینو (به لاتین: Putyatino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
کارن مارگاریان
کارن مارگاریان (Կարեն Մարգարյան؛ ) وزنه‌بردار مرد اهل ارمنستان است.
ناتان اتریج
ناتان اتریج (Nathan Outteridge؛ زادهٔ January 28, 1986) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا است.
لاوریا
لاوریا (به ایتالیایی: Lauria) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است.
خصوصیات
لاوریا ۱۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۹۱۹ نفر جمعیت دارد و ۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پوپوفکا (استان آمور)
پوپوفکا (به لاتین: Popovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
سوتی نیکولا (روستا)
سوتی نیکولا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کاوارنا واقع شده‌است.
موکندورف ویفینگ
موکندورف ویفینگ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه تولن واقع شده‌است. موکندورف ویفینگ ۶٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امبیتاسویر
امبیتاسویر (Ombitasvir) یک داروی ضد ویروس است که برای درمان عفونت ویروسی هپاتیت ث (HCV) است که توسط شرکت اب‌وی ساخته شده است. این دارو یک مهارکننده NS5A است که با مهار پروتئین NS5A HCV عمل می‌کند.
گیگورس
گیگورس (به فرانسوی: Gigors) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Turriers واقع شده‌است. گیگورس ۱۳٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۸۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دمیرکوی (یوسف‌علی)
دمیرکوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در یوسف‌علی واقع شده‌است. دمیرکوی ۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
لندن (کیریباتی)
لندن (به لاتین: London) یک منطقهٔ مسکونی در کیریباتی است که در کیریتیماتی واقع شده‌است. لندن ۱٬۸۹۹ نفر جمعیت دارد.
کیرشبرگ ام واگرام
کیرشبرگ ام واگرام یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه تولن واقع شده‌است. کیرشبرگ ام واگرام ۶۰٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاوریانو
لاوریانو (به ایتالیایی: Lauriano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
کاربردهای پرینت سه‌بعدی
چاپگرهای سه بعدی دستگاه‌هایی هستند که با استفاده از آنها می‌توانید از مدل های سه بعدی که در کامپیوتر خود دارید نمونه سه بعدی واقعی بسازید. تکنولوژی استفاده شده در پرینترهای سه بعدی جدید این امکان را به استفاده‌کنندگان می‌دهد که از ماده‌های کامپوزیتی در طراحی‌های خود به ویژه طراحی‌های صنعتی برای چاپ به‌ صورت سه بعدی استفاده کند. یکی از کاربردهای چاپگرهای سه بعدی ساخت قطعات صنعتی است که طرفداران زیادی در سرتاسر دنیا پیدا کرده‌ است. تولیدات صنعتی بر پایه طراحی دقیق و حرفه ای قطعات استوار است. این امر نیاز به بررسی دقیق نمونه قبل از تولید است، که پرینترهای سه بعدی کمک شایانی در این زمینه به تولیدکنندگان می‌کند. با استفاده از پرینت سه بعدی می‌توان سفارش‌های سریع قطعات با ساختار پیچیده را با تمام جزئیات بررسی و نواقص را رفع کرد. دیگر نگران تهیه یک قطعه یدکی کمیاب نباشید، شاید برای شما پیش آمده باشد که یک دستگاه مورد استفاده در محل کار یا زندگی شما دچار نقص شده و نیاز به یک قطعه یدکی پیدا کرده‌اید، که موفق به تهیه آن از بازار نشده‌اید. با فناوری چاپ سه بعدی این مهم ممکن شده‌است که قطعه مورد نیازتان را تولید کنید و حتی به رفع عیب یا نقص احتمالی که موجب خرابی آن قطعه شده‌است بپردازید. شاید مهمترین کاربرد پرینترهای سه بعدی پس از نمونه‌سازی در صنعت است. پرینت سه بعدی راه خود را در حوزه‌های مختلفی از صنعت باز کرده‌است. از کاربردهای آن می‌توان به صنعت ماشین‌سازی، هوافضا، تولید پوشش‌ها و پوسته‌ها و تولید قطعات کاربردی اشاره کرد. پرینت سه بعدی می‌تواند برای تولید قطعات در تعداد پایین به کار گرفته شود. درحالی که تولید انبوه قطعات می‌تواند به درازا کشیده شود و هزینهٔ زیادی دارد. پرینتر سه بعدی به فرد کمک می‌کند قطعات لازم را در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با هزینهٔ به‌صرفه تولید کند. به‌طور کلی می‌توان گفت برای تولید قطعات در تیراژ پایین پرینت سه بعدی بهترین تکنولوژی موجود است. پرینت سه بعدی راه خود را به بسیاری از صنایع باز کرده‌است.
لاوریانو
خصوصیات
لاوریانو ۱۴٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاربردهای پرینت سه‌بعدی
کاربرد
با توجه به کاربردهای فراوان پرینت سه بعدی در صنعت قطعه سازی و افزایش مزیت‌های این روش، از جمله باصرفه بودن آن در مقایسه با سایر روش‌های نمونه سازی سه بعدی سنتی در طی مراحل طراحی محصول، می‌توان با شبیه سازی و تست نمونه‌های تولیدی همه جوانب را مانند کارکرد صحیح ، بررسی زیبایی محصول، ارگونومی، نظر سنجی، امکان‌سنجی تولید انبوه و بازاریابی مورد بررسی قرار داد و در نهایت به رفع اشکالات احتمالی پرداخت و سپس با بهینه‌سازی آن برای ساخت انبوه قالب‌ اقدام نمود. تمامی محصولات و کالاهایی که به‌طور مداوم در جهت کمک به انسان‌ها برای زندگی بهتر، ابداع و تولید شده‌اند، در ابتدا، صرفاً ایده‌هایی ذهنی بوده‌اند که به مرور توسط افراد مختلف وارد مرحله عمل شده و به تولید انبوه رسیده‌اند تا پاسخگوی جوامع امروزی باشند.