cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تمدن مایا
مایاها پس از ورود مهاجمان اروپایی
فتح یوکاتان توسط اسپانیایی از پیروزی بر سایر تمدن‌ها و ملل آمریکایی دشوارتر بود و اگرچه ظرف ۵۰ سال پیروز شدند اما حدود ۱۷۰ سال طول کشید تا به‌طور کامل بر این سرزمین‌ها تسلط بیابند. ورود اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۱۱ بود و ایتزا آخرین مقاومتی بود که در سال ۱۶۹۷ درهم شکست. در هنگام فتح سرزمین‌های مایا اسپانیایی‌ها با قومی مواجه بودند که دیگر استقلال سیاسی و توان نظامی فوق‌العاده سال‌های گذشته خود را نداشتند اما به شدت در برابر متجاوزان اروپایی ایستادگی نشان دادند. به‌گونه‌ای که هرناندز دکوردوبا کاشف اسپانیایی این سرزمین بر اثر زخمی که در نبرد برداشته بود، جان خود را از دست داد. مایاها مدت‌ها به عنوان رعیت اسپانیا در نواحی کوهستانی زندگی خود را ادامه دادند و هنوز شمار بسیاری از آنان در کشورهای مکزیک، گواتمالا، بلیز و السالوادور به‌سر می‌برند که سنت فراوانی را از نیاکان متمدن خود در دو هزاره قبل حفظ کرده‌اند. شمار مایاهای امروزی حدود ۷ میلیون نفر است که جمعیت زیادی از آنان اسپانیایی‌زبان شده‌اند.
جامعه در تمدن مایا
جامعه مایاها از قبایل به هم پیوسته‌ای که در سده‌های پیش از میلاد به تدریج گردهم آمده بودند، تشکیل می‌شد و فرهنگ در روستاها و شهرها اگرچه با هم در تضاد بود اما وجود نظام شاه-خدایی در این کشور موجب قرابت فرهنگ، زبان و مذهب ساکنان قلمرو مایا شده بود که در پی این یک گونهٔ فرهنگی عمومی و کلی در اجتماع مایاها پدید آمد. در نظام مایاها طبقهٔ اجتماعی، بسیار مهم تلقی می‌شد و هرکس می‌بایست جایگاه خود را از نیاکان به ارث ببرد. شاه در راس همه قرار گرفته و سلسله مراتب نیز بشدت رعایت می‌شد. مایاها در شهرها بر حسب طبقاتی که داشتند امرار معاش می‌کردند. مهم‌ترین مشاغل در جامعه مایا مشاغل مذهبی و کاهنی، افسری ارتش، کاتبی، بایگانی، مهندسی ساختمان و بازرگانی بود. در کنار این مشاغل طبقات پائین‌تر مشاغلی مانند کارگری ساختمان و صنعت‌گری داشتند که کیفیت تولیدات آن‌ها به حدی بود که بنظر می‌رسد این افراد به صورت تخصصی آموزش دیده بودند. شغل‌های دیگر مردم در جامعه مایا عبارت بود از کشاورزی و فعالیت‌های خدماتی در شهر مانند آشپزی و نظافت و خدمتکاری که معمولاً نسب افراد در احراز هر یک از این مشاغل بسیار مؤثر بود.
مایاها نوزادان را در گهواره‌های مخصوصی می‌خواباندند که تخته‌های تعبیه شده در آن کلهٔ نوزادان را پهن می‌کرد و آن‌ها این را زیبا و بخت‌آور می‌دانستند. غذاهای سنتی‌شان آن‌گونه که از نوشته‌ها و نقاشی‌ها و نیز سنت‌های مایاهای امروزی می‌توان فهمید، ترکیباتی بوده از گوشت و سبزی و ذرت و انواع چاشنی. موادغذایی در هنگام قحطی یا بروز جنگ از انبارها تأمین می‌شد که تحت نظارت شاه قرار داشت. بازرگانی در شهرها رونق فراوان داشت و خاص طبقه نجبا بود که این بازارها در میدان‌های اصلی شهرهای مختلف برپا می‌شد. میدان اصلی شهر بجز بازارهای موسمی که زمان مشخص و از پیش تعیین شده داشتند، بخش مهمی از فعالیت‌های روزمره شهری را نیز پوشش می‌دادند. این فعالیت‌ها شامل جشن‌های مذهبی و ضیافت‌های پیروزی، رژه، نمایش و گردهمایی‌های قبایل می‌شد.
نظام سیاسی
جامعه مایا در دوران پیشاکلاسیک مبتنی بر زندگی قبیله‌ای بود و هر قبیله رئیسی جداگانه داشت که بر فعالیت‌های مذهبی و خانوادگی و تجاری قبیله نظارت می‌کرد. در مرحلهٔ پایانی دوران پیشاکلاسیک سیستم نوین حکومتی مبتنی بر حکومت مرکزی در جامعه مایا پدید آمد و آن این بود که مایاها به این نتیجه رسیدند که در یک جامعه شاه بهتر از رئیس می‌تواند به امورات همهٔ مردم رسیدگی کند. شاه واسطهٔ ارتباط خدایان و انسان تلقی می‌شد و کم‌کم پذیرش نظام شاهی، در جامعه مایاها همه‌گیر شد. کاهنان مذهبی این نکته را برای دردست داشتن نفوذ تأیید کردند و این باور رایج شد که سرپیچی از فرمان شاه موجب عقوبت خدایی و زمینی خواهدبود. شاهان مایا برای برقراری هرچه بیشتر نظم در قلمرو تحت امر خود به ایجاد نظام طبقاتی دست زدند و روحانیان و نظامیان را از خویشاوندان خویش برگزیدند.
نظام برده‌داری
در جامعهٔ مایاها برده‌داری رواج داشت و تجارت برده نیز از امور مهم بازرگانی مایاها بود. یک شخص در جامعهٔ مایاها از سه طریق ممکن بود برده شود: یکی اینکه ممکن بود سرپرست یک خانواده فقیر برای امرار معاش بهتر دست‌یابی به مال برای بهبود شرایط زندگی یکی از اعضای خانواده‌اش را به‌عنوان برده بفروشد. دوم اینکه ممکن بود کسی جرم یا جنایتی مرتکب شود و در اینصورت این امکان وجود داشت که با تشخیص مقامات قضایی به عنوان جریمه به بردگی محکوم شود و سوم نیز اشخاصی که به عنوان اسیر جنگی در نبرد با اقوام دیگر گرفته می‌شدند، خودبه خود برده محسوب شده و از سوی جنگاوران فروخته می‌شدند. البته اگر اسیر از طبقات بالا و نجیب‌زاده جوامع دشمن بود به جای برده شدن، طی مراسمی با احترامی ویژه کشته می‌شد که کشتن آن‌ها نوعی مراسم قربانی برای خدایان دانسته شده‌است. که البته با روش آزتک‌ها در قربانی کاملاً متفاوت بوده‌است.
هنر مایایی
گاهی هنر مایاها را در دوران کلاسیک یا عصر طلایی‌شان، برترین و زیباترین مکتب هنری جهان باستان دانسته‌اند. هنر مایایی اگرچه از سنت‌های پیشین نظیر تمدن اولمک بهره می‌برد اما خلاقیت‌هایی که در درون جامعه مایا پدیدار شد، چهره‌ای ویژه و متفاوت از تمام تمدن‌های آمریکای باستان به آن بخشید. آن‌ها باورهای خود را دربارهٔ خدایان از راه خلق آثار هنری بروز می‌دادند. معماری، نقاشی، مجسمه‌سازی، سفالگری از مهم‌ترین و برجسته‌ترین هنرهای مایایی بود.
معماری و شهرسازی
پدید آمدن شهرهای جدید در تمدن مایا به این نحو بود که روستاهایی که جمعیت مردمش زیاد می‌شد طی یک مراسم تودیع روستاییان منازل خود را ترک می‌کردند. خانه‌های جنگلی ویران می‌شد و خانه‌هایی بادوام‌تر گرداگرد یک محوطهٔ خالی که روستای قدیمی بوده و بعدها میدان مرکزی شهر می‌شد بنا می‌کردند. در میدان مرکزی شهر یک پرستشگاه بزرگ پدیدمی‌آوردند که هستهٔ اصلی شهر را تشکیل می‌داد و گاهی از اطراف رشد می‌کرد. این شهرها معمولاً جمعیتی بین ۱۰ تا ۱۵ هزار تن سکنه داشتند. با این‌حال شهرهای بزرگ مایاها مانند تئوتیهوآکان جمعیت‌شان به بیش از ۵۰ هزار تن می‌رسید.
نقاشی
نقاشی از دیگر جنبه‌های تمدن مایایی بود که شیوهٔ آن تا به امروز نیز میان جوامع مایایی برجای مانده‌است. نقاشی‌ها بیشتر بر روی پارچه و دیواره‌ها صورت می‌گرفت که گاهی با گچبری نیز توأم می‌شد. رنگ آبی نیلی میان مایاها جنبهٔ الوهیت داشت و رنگی که در نقاشی‌های خود استفاده می‌کردند، از نوع ماندگار آن بود که تجزیه نشده و از بین نمی‌رفت. رنگی که بر روی پارچه بکار می‌بردند، طی فرایندی پیچیده و شیمیایی به دست می‌آمد و امروزه پژوهشگران از طریق آزمایش‌های شیمیایی به روش باثبات کردن این رنگ‌ها پی برده‌اند که هنوز نیز پس از گذشت قرن‌ها ماندگاری و درخشندگی خود را حفظ کرده‌اند. مایاها همچنین در زمینهٔ نقاشی با ابداعاتی که در زمینهٔ رنگ‌آمیزی و گچ‌بری داشتند، تغییراتی را در نحوهٔ ساخت پرستشگاه‌ها در آمریکای باستان ایجاد کردند. به این نحو که پرستشگاه‌های مایایی علاوه بر ساخت پلکانی دارای طرح‌ها و نقاشی‌های رنگی به همراه گچ‌بری نیز بودند که معمولاً تجسم خدایان و نیای شاهان مایایی بود.
سایر هنرهای تجسمی
از سایر هنرهای تجسمی مایاها می‌توان سفالگری را که از ویژگی‌های بارز هنر مایایی است، برشمرد. در خلال دوران کلاسیک مایاها شروع به تولید آثار سفالی چندرنگی کردند که بیشتر جنبه تزئینی داشت تا کاربرد روزانه. این سفالینه‌ها که عمدتاً به گونهٔ جام یا کاسه یا مجسمه‌های سفال هستند، رنگ‌آمیزی شده و دارای نقش‌ها و طرح‌هایی هستند که نمادهایی اساطیری و ایدئولوژیک را از باورهایی قوم مایا ارائه می‌کند. رنگ آبی سفال‌ها نشان از کاربرد آن در امور مذهبی را دارد. نقاشی‌های رمزگونه‌ای بر روی بیشتر سفالینه‌های به دست آمدهٔ مایایی دیده می‌شود که گاهی با کنده‌کاری همراه هستند. رنگ آمیزی سفالینه‌ها گاهی پیش از پختن آن انجام می‌گرفت و گاهی پس از آن. از آنجایی که مایاها چرخ سفالگری نداشته‌اند، با صرف وقت زیاد با نوک انگشتان تکه‌های گل را تبدیل به کاسه یا کوزه می‌کردند. روش کار آن‌ها از لوله کردن گل و دادن شکل مارپیچ به آن‌ها بوده‌است. دورهٔ زمانی سفالینه‌های به دست آمده از مایاها به حدفاصل قرن ششم پیش از میلاد تا قرن نهم میلادی مربوط می‌شود. بجز سفالگری پیکرتراشی مایاها نیز از دیگر جنبه‌های هنری تمدن مورد نظر است. مجسمه‌هایی که در دوره مایاها ساخته شده، بیشتر مجسمه شاهان یا خدایان و موجودات مافوق بشری را شامل می‌شود. برخی از این مجسمه‌ها سنگ یشم سبز که جنبه قدسی داشته ساخته شده بودند و کشف میزان زیادی از محصولات یشم در کنار گورهای بزرگان مایا موید این نکته می‌باشد. تندیس‌های مایاها معمولاً به صورت نیم‌تنه و نشسته و به ندرت ایستاده‌اند و در سردر سراها و نمای ساختمان‌ها معمولاً بچشم می‌خورند.
هواپیماهای طلایی
اشیاء کوچک به جامانده از مایاها که از طلا ساخته شده‌اند، بسیار شبیه به هواپیماهای امروزی هستند. این اشیاء شگفت‌انگیز در سال ۱۹۶۹ توجه دانشمندان و پژوهشگران را به خود جلب کردند؛ زیرا آنان دریافتند که این آثار هیچ شباهتی به جانواران ندارند و بیشتر شبیه به هواپیماهای امروزی هستند. تاکنون ۳۰ نمونه از این آثار باستانی کشف شده‌است که همگی مانند هواپیما دارای بال، دم و کابین خلبان هستند. کارشناسانی در آمریکا در سال ۱۹۹۶ نمونه‌هایی شبیه به این اشیاء را در ابعادی بزرگتر ساختند، و توانستند آن‌ها را به پرواز درآورند. نمونه‌هایی از این اشیاء در چندین موزه وجود دارد که از آن‌ها می‌توان به موزه طلای کلمبیا، موزه برلین و موزه تاریخ طبیعی شیکاگو اشاره کرد.
زبان و ادبیات
مایاها را از آن جهت پیشرفته‌ترین قوم در آمریکای باستان می‌دانند که بهتر از سایرین توانستند زبان خود را مکتوب کرده و خط را بکار برند. مایاها به زبان مایایی تکلم می‌کردند که زبانی پیوندی از شاخهٔ زبان‌های بومی آمریکا محسوب می‌شود. زبان مایایی قدیم بعدها به چندین گویش متعدد تقسیم شد که آن‌ها امروز گروه زبان‌های مایایی را تشکیل می‌دهد که در آمریکای مرکزی هنوز هم گویشورانی دارد. در گذشته تفاوت‌های لهجه‌های اقوام مایایی‌تبار به حدی بود که گاه سخن یکدیگر را درک نمی‌کردند. این تفاوت‌ها تا به امروز نیز پابرجا مانده‌است. ممکن است که مایاها ایدهٔ نوشتن زبان را از اولمک‌ها فراگرفته باشند اما خط آن‌ها هیچ شباهتی به سیستم نوشتاری اولمک نداشت. خط مایایی نوعی خط هیروگلیفی بود که آغاز به‌کارگیری و ابداع آن به سدهٔ ششم پیش از میلاد بازمی‌گردد. مایاها خط خود را برای امور مذهبی و سرشماری درآمد و مالیات‌های عمومی، مراسم و مناسک مذهبی و تحریر و تألیف کتاب‌هایی که دانش و علوم را حفظ می‌نمود بکار می‌بردند. آموزش خط نوشتاری نیز میان طبقهٔ نخبگان رایج بود. رمزگشایی علائم نوشتاری مایاها تا حد زیادی سخت و دشوار است و هنوز هم تمامی متون نوشته شده مایا به‌خوبی خوانده و درک نشده‌اند. یکی از این مشکلات تغییر زبان و لهجه مایاها و واژه‌پذیری فراوان از زبان اسپانیایی است. مایاها ساخت کاغذهای الیافی را دنبال می‌کردند و بیش از هزار جلد کتاب آکاردئونی شکل تألیف کرده بودند که موضوعاتی مانند تاریخ قوم مایا، نظام اعتقادی، ستاره‌شناسی و پیشگویی، ریاضیات، طب و گاهشماری را در بر می‌گرفت. این کتاب‌ها تقریباً همگی به دست کشیش‌های اسپانیایی سوزانده شدند. یکی از این کشیش‌ها به نام اسقف دیگو دلاندا که عامل اصلی از دست رفتن آثار مکتوب قدیمی مایا بود سوزاندن کتاب‌های مایاها را این‌گونه توصیف کرده‌است:
باورهای دینی مایا
سبک تفکر مذهبی مایاها کاملاً از عقاید مذهبی جهان قدیم متفاوت بود. بیشتر متون قدیمی این دین از میان رفته و برای همین شناخت ایدئولوژی مایاهای قدیم سخت و تا اندازهٔ زیادی مبتنی بر حدس و گمان است. دین در جامعه مایا عامل متحد کننده محسوب می‌شد و همهٔ طبقات از پادشاه تا بردگان همگی درگیر یک دین بودند. حکومت‌ها همیشه مذهبی و دین‌گستر بودند و برای همین سرپیچی از باورهای دینی یا بدعت در آن خشم حاکمان را برمی‌انگیخت. دین اگرچه تمام مسائل زندگی مایا را در بر می‌گرفت اما به همان اندازه هم عرفانی بود و به مسائل معنوی می‌پرداخت. مذهب سنتی مایا خدایان متعددی داشت و هر خدا نیز یک همزاد غیر همجنس به عنوان همدم برای خود داشت که پس از مرگ او را در زیبالبا یا دنیای زیرین پذیرا می‌شد تا زمانی که دوباره زنده شده و به آسمان بازگردد. هنوز نیز گروه‌هایی از مردم مایایی‌تبار ساکن هندوراس، گواتمالا و مکزیک به باورهای قدیمی مایایی معتقدند و مذهب فاتحان اروپایی خود را به‌طور کامل نپذیرفته‌اند.
جهان‌بینی مایاها
در مذهب مایاها، جهان دو بعد خدایی و انسانی داشت که در سه حوزه ضرب می‌شدند و آن سه حوزه جهان آسمانی، جهان زمینی و جهان زیرزمینی را شامل می‌شد. دنیای زیرزمینی که زیبالبا نامیده می‌شد و دنیای خدایان زیرزمینی و مکان استقرار روان‌های درگذشتگان بود. قلمرو آسمانی سیزده طبقه و قلمرو زیرزمینی نه طبقه داشت. هریک از این طبقات قلمرو فرمانروایی یکی از خدایان به‌شمار می‌رفت. شناخت مناسک مذهبی مایاها کاملاً میسر نشده و این به دلیل از میان رفتن بخش عظیمی از منابع مایایی و نیز تغییر مذهب اکثریت جامعه مایاها به مسیحیت است. ارتباط اصلی خدایان با یکدیگر از راه درخت مرکزی به نام واکاه چان امکان‌پذیر بود. این درخت که ریشه‌اش در دنیای زیرزمینی، تنه‌اش در دنیای زمینی و شاخه‌هایش به دنیای آسمانی می‌رسید، خون قربانیان یا نذرهایی که نزد پادشاه درخاک ریخته می‌شد را از طریق ریشه‌هایش جذب و در سراسر گیتی انتشار می‌داد.
خدایان آیینی
درک چیستی خدایان مایایی هم مانند درک آنان از جهان پیچیده‌است و برای ذهن انسان‌های غربی ناآشنا می‌نماید. خدایان مایایی می‌توانستند شکل ظاهر و سرشت خود را تغییر دهند و دلیل ایجاد آثار گوناگون هنری نیز همین است که مایاها می‌توانستند هر صورتی برای خدایان خود متصور شوند و آن‌ها را مجسم سازند. باستان‌شناسان مطرح می‌کنند، بزرگترین خدای مایا ایتزامنا نام داشته‌است. همین خدا دوشکل دیگر نیز داشته‌است که آن یکی هوناب کئو به معنی نخستین خدای زنده و دیگری کوکولکان به معنی مار بالدار بود. باور مایاها این بود که خدای اصلی خود را به‌صورت کهکشان راه شیری نیز نشان داده و سرپرست و آفریدگار جهان است و بر همه خدایان سرپرستی می‌کند. کینیچ آهائو خدای خورشید و هوناهپو خدای ناهید بودند که این دوخدا معمولاً بر سر روز و شب با هم در کشمکش قرار داشتند. برای کشاورزان دو خدا به نام‌های یوم کاکس که خدای ذرت بود، وجود داشت و یکی هم چاک که خدای باران بود. چاک که بیشتر با چهرهٔ خزنده‌ای با دندان‌های شبیه مار تصویر می‌شد، چهار رنگ متفاوت داشت که به جهات جغرافیایی شمال، جنوب، شرق، غرب بازمی‌گشت و برای هرکدام به رنگ سفید، زرد، سرخ، سیاه درمی‌آمد. خدای ویژه و مورد احترام زنان ایکس چل نامیده می‌شد که مسئول تولد نوزادان شفا دادن به بیماران و پیشگویی بود. مایاها هرساله یا بعد از در خواست بزرگان دینی خود برای خشنودی خدایان خود قربانی می‌کردند به‌طوری‌که پادشاه قوم در مکانی بلند با خنجری کمانی شکل می‌ایستاد و فرد قربانی که دو طرفه بدنش توسط افرادی بسته شده بود بر روی تخت سنگی قرار داشت و پادشاه با خنجر قلب را در حالی که همچنان می‌تپید از بدن قربانی خارج و به سمت مردم می‌گرفت او قلب‌ها را در ظرفی از خون درون معبد خدایان نگهداری می‌کرد.
ارتباط با جهان معنوی
همچنین به باور مایاها هر انسانی همزادی داشت که به صورت روح ظاهر می‌شد و با خدایان نشست و برخاست داشت و می‌توانست زندگی افراد را تحت تأثیر قرار بدهد. انسان‌ها می‌توانستند از راه دعا و مناسک دینی و نیز مصرف داروهای روانگردان با آن‌ها ارتباط برقرار کنند. این همزادان که بیشتر به دنیای زیزمینی مربوط می‌شدند، عامل پیوند فرد با جامعه مردگان نیز محسوب می‌شدند که این به دنیای زیرزمینی ارتباط داشت و فرد نیاز داشت برای این کار به محل‌هایی ویژه مثل غارهای تاریک برود. به باور مایاهای قدیم از راه مکاشفات و مصرف مواد روانگردان نیز می‌شد با دنیای خدایان متصل شد و پند و اندرز گرفت. پیشگویان دینی برای پیشگویی‌های خود غیر از ستاره‌شناسی به این روش نیز روی می‌آوردند.
ریاضیات مایاها
مایاها ظاهراً ریاضیات را تا میزانی از اقوام اولمک فراگرفته بودند. آن‌ها احتمالاً نخستین قومی در جهان بودند که موفق به کشف عدد صفر شدند. این اتفاق در حدود سال ۳۶ پیش از میلاد افتاد و ششصد سال بعد بود که هندی‌ها به راز صفر پی برده و از طریق مسلمانان آن را به اروپایی‌ها رساندند. نماد صفر در تحریر اعداد مایایی به صورت یک گوش ماهی بود که شکل آن ترسیم می‌شد. نظام شمارشی مایاها نیز برخلاف نظام متداول امروز جهان که دهگانی است یک نظام بیستگانی بود. مایاها برای هر عدد یک نقطه می‌گذاشتند که به صورت افقی بود و هرگاه این اعداد شمارشان به پنج نقطه (یعنی عدد پنج) می‌رسید به جای پنج نقطه یک خط افقی می‌کشیدند و برای اعداد بالاتر مانند شش، هفت و سایر بالای خط افقی یک یا دونقطه یا بیشتر می‌گذاردند. به این ترتیب عدد ده در نوشتار مایا دوخط افقی روی هم بود و برای یازده کافی بود یک نقطه بالای آن می‌گذاشتند. نوشتن اعداد از انتها بود و هر بار استفاده از صفر برابر یک قطعه بیست شمارهٔ آن را بالا می‌برد. چنان‌که در نظام ریاضی رایج امروزی صفر جلوی یک ده بار آن را افزایش می‌دهد. چون خط نوشتاری مایاها هیروگلیف بود و نشان‌های تصویری داشت گاهی کاتبان برای نوشتن صفر یا نقطه یا خط از نمادهای تصویری دیگری استفاده می‌کردند تا بر زیبایی اثر نوشتاری خود که معمولاً به صورت کنده‌کاری بود، بیفزایند و آن را هنری‌تر جلوه دهند. همین امر موجب دشواری در دریافت برخی از داده‌های آماری مایاهای قدیم شده‌است. سیستم جمع و تفریق مایاها هم شبیه سیستم‌های متداول امروزی بود اما آن‌ها نمادهای چهار عمل اصلی را این‌گونه بکار نمی‌بردند اما روش محاسبه ایشان تقریباً همین رایج امروز جهان بود.
اخترشناسی مایاها
مایاها آموخته بودند که چگونه از ریاضیات برای ثبت و محاسبه حرکات و ویژگی‌های اجرام آسمانی بهره بگیرند. آن‌ها اکتشافات خود را در یادبودها و دیوارنوشته‌هایی ثبت می‌کردند. بزرگان دینی مایا آموخته بودند که چگونه سال خورشیدی، ماه قمری و حتی حرکت‌های سیاره زهره را محاسبه کنند. مایاها برای این محاسبه‌ها، ریاضیات ترکیبی را بکار می‌گرفتند و ماهرانه‌تر از سایر ملت‌های آمریکایی باستان، از خط، در جهت ثبت یافته‌های جدید خود بهره می‌بردند. آن‌ها در زیگ‌های قدیمی خود خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی را ثبت و برای آن‌ها جدول‌های زمان‌بندی تنظیم کرده بودند. مایاها برای زمان‌بندی انجام آیین‌های دینی خود نیز از داده‌های ستاره‌شناسی استفاده می‌کردند. مایاها ضمن شناخت خورشیدگرفتگی و ماه‌گرفتگی محاسبات دقیقی نیز از گردش مسیر سیاره‌های ناهید و بهرام و تا اندازهٔ کمتری تیر ترسیم کرده بودند. همچنین شواهدی دردست است که مسیر حرکت سیاره مشتری نیز توسط مایاها مشخص شده بوده‌است. مایاها از اخترشناسی برای تنظیم تقویم و هماهنگی مراسم مذهبی طالع‌بینی، پیشگویی و ثبت دوره سلطنت استفاده می‌کردند. در کراکول چیچن ایتزا یک رصدخانهٔ مایایی به دست آمده که بی‌شباهت به رصدخانه‌های امروزی نیست. ضمن اینکه آنتونی آونی ستاره‌شناس نظر دارد که مایاها همگی خانه‌هایشان را به گونه‌ای می‌ساختند که ظاهراً بتوان از پنجره‌هایشان آسمان را رصد نمود؛ مثلاً در شهر اوکسمال همه ساختمان‌ها در یک ردیف و پنجره‌هایشان به یک سوی مشخص از آسمان باز می‌شود. در ناحیه کراکول نیز همهٔ خانه‌ها به نحوی ساخته شده بودند که در امتداد سیاره ناهید قرار داشتند. حیرت بیشتر دانشمندان از این است که این شناخت دقیق مایاها از حرکت اجرام آسمانی در شرایطی بود که مایاها ابزار پیشرفته ستاره‌شناسی نداشته‌اند و سرزمینشان در منطقه‌ای بود که نه ماه از سال بارانی و همیشه ابری بود.
گاهشماری مایا
سیستم گاهشماری مایاها نیز از بخش‌های پیچیدهٔ این تمدن است. مایاها به سال ۳۶۵ روزه خورشیدی پی برده بودند اما برای محاسبه سال نه تنها جابجایی خورشید در آسمان فراز خود را که حرکت‌های ماه و ستارگان و دیگر اجرام آسمانی را نیز مدنظر داشتند. نزد مایاها سه نوع تقویم استفاده می‌شد. یکی تقویم سالنمای ۲۶۰ روزه، دیگری هاآب یا سال ۳۶۵ روزه و دیگر تقویم شمارش طولانی ۵۲ ساله. سال مقدس که تزولکین نامیده می‌شد همان سالنمای ۲۶۰ روزه بود. هر ماه آن ۲۰ روز بود و هر روز یک نام مشخص داشت و نیز ۱۳ شماره که روزها در آن ضرب می‌شدند و مجموعاً ۲۶۰ روز می‌شد. آن‌ها از این طریق سعی می‌کردند تا از زمان دقیق وقوع پدیده‌های قدیمی به میزان روزهایی که از آن گذشته آگاه شوند. شیوه آن به گونه‌ای بود که مثلاً روز ایمیکس که روز نخست هر ماه بود و اولین باری که در سال ۲۶۰ روزه واقع می‌شد نام سال یکم ایمیکس می‌گرفت و به همین ترتیب سال دوم سال دوم ایک و زمانی که به سیزدهمین می‌رسید نام چهاردهمین روز یعنی ایکس مقارن یک می‌شد و سال یک ایکس می‌گردید و این‌گونه مشخص می‌شد که ۱۴ سال گذشته‌است. فایده این تقویم برای این بود که در ارقام بالا با ضرب و تفریق ساده می‌شد زمان واقعی را به روز تعیین کرد و از این رو به آن سالنمای مقدس می‌گفتند چراکه در امور مذهبی مردمی کاربرد بیشتری داشت. سالنمای هاآب سالنما و تقویم رسمی مایا بود. هاآب را برای امور سلطنتی و کشوری بکار می‌بردند. در سالنمای هاآب سال ۱۹ ماه داشت. ۱۸ ماه نخست سال ۲۰ روز بود و ماه آخر سال ۵ روز که روی‌هم رفته ۳۶۵ روز را تشکیل می‌دادند. ماه آخر یوایب نامیده می‌شد و برای مردم بدشگون می‌نمود. روزهای ماه از صفر تا ۱۹ را در بر می‌گرفتند شمار روز با یک آغاز نمی‌شد. مایاها در ذکر تواریخ معمولاً در کتیبه‌ها هردو سالنمای تزولکین و هاآب را بکار می‌بردند. از آنجایی که هاآب ۱۰۵ روز بیش از تزولکین داشت یعنی در تطابق دو تقویم هاآب ۱۰۵ دندانه وارد سال تزولکین شده بود و تطابق کامل تنها زمانی انجام می‌شد که ۵۲ سال از آغاز گذشته باشد که این دوره ۵۲ سال را دَوَران تقویم نامیده‌اند. و این دوران برای مایاها بسیار مهم و با اهمیت بوده‌است. تقویم سوم سالنمای شمارش طولانی است که مبتنی بر روزهاست که هر روز اما سال به ماه‌های سی روزه تقسیم نمی‌شد. هر روز یک کین به‌شمار می‌رفت و هر ۲۰ روز برابر یک یوئنال می‌شد. هر ۱۸ یوئینال را یک تون می‌گفتند که مجموعاً ۳۶۰ روز (کین) به دست می‌آمد. هر ۲۰ سال (تون) برابر یک کاتون و هر بیست کاتون یک باکتون و هر بیست باکتون یک پیکتون بود. یک پیکتون برابر می‌شد با ۲٬۸۸۰٬۰۰۰ روز. بالاترین واحد در گاهشماری مایایی آلائون است که برابر می‌شود با بیست و سه میلیارد و چهل میلیون روز. سال‌های آنان ۳۶۰ روزه بود و دلیل آن هم فرار از شومی پنج روز پایانی بود. کاربرد این تقویم بیشتر برای شمارش روزهای گذشته یا باقی‌مانده نسبت به یک رویداد مهم بوده‌است. مایاها سیستمی ریاضیاتی نیز داشتند که سالنماهای سه‌گانه را به هم تبدیل می‌کرد و از طریق داده‌های یک تقویم می‌توانستند آن را در سالشماری دیگر نیز بیابند.
مایاها در جهان امروز
با وجود از دست رفتن اتحاد مایاها این قوم از صحنه روزگار کنار نرفتند و هنوز در گوشه‌هایی از آمریکای مرکزی مردم مایا با حفظ آداب و رسوم خود به زندگی ادامه می‌دهند. جمعیت مایاهای امروزی که بازماندگان مایاهای متمدن دوران باستان و سده‌های میانه هستند حدود هفت میلیون تن برآورد شده که در کشورهای السالوادور، هندوراس، مکزیک، گواتمالا و بلیز پراکنده‌اند و به گویش‌های زبان مایایی یا اسپانیایی سخن می‌گویند. بیشتر جمعیت امروزی مایاها در ارتفاعات گواتمالا به‌سر می‌برند. در گواتمالا اگرچه خیلی از مایاها سبک زندگی و گفتار اسپانیایی را پذیرفته‌اند اما این تغییر و همرنگی با جامعه در زنان بسیار کمتر از مردان دیده می‌شود و اکثر زنان مایایی گواتمالا هنوز هم سبک پوشش و زبان بومی و اصیل خود را نگاه داشته‌اند. مایاهای امروزی بخاطر رنگ پوشش خاص خود و کلاه‌های بلند و لباس‌های شاد رنگارنگ خود شهره هستند. مردان مایا امروزه به کارهای کشاورزی و گاهی صنعتی مشغولند و در میان جامعه امروزی مایا کودکان دستفروش نیز بچشم می‌خورند. امروزه زندگی مایاها مانند بیشتر مردم آمریکای لاتین توأم با محرومیت است و روند پیشرفت به ویژه در مناطق مایا نشین که کوهستانی و روستایی نیز هستند، بسیار کندتر است. غذاهای سنتی مایاها هنوز مبتنی بر غذاهای گیاهی و به ویژه ذرت است. انواع و اقسام غذاها و نان‌ها با ذرت طبخ می‌شود. مایاهای امروزی اگرچه بیشتر مسیحی کاتولیک می‌باشد اما هنوز دسته‌های زیادی از مردم این قوم هر به مذهب باستانی خود معتقد باقی‌مانده و آئین‌های مذهبی خود را همچنان برگزار می‌کنند. پذیرش مذهب کاتولیک از سوی بسیاری از مایاها تنها سرپوشی بود برای دفاع از خود برابر مسیحیان چرا که هنوز در میان جوامع مسیحی مایا همچنان شمن وجود داشته و در ارتفاعات و غارها بر اصل سال‌های ۲۶۰روزه به عبادت و ارشاد و مکاشفه می‌پردازند. نام بسیاری از اساطیر مایا با نام‌های مذهبی لاتین جایگزین شده اما مراسم و عقاید همچنان باستانی برجای مانده‌اند. گرایش عمده روستاییان مایا به مسیحیت از سال ۱۹۶۰ و آغاز فعالیت تبلیغی کلیساهای انجیلی جنوب ایالات متحده آغاز شده‌است.
در بلیز
مایاهای کشور بلیز که سومین گروه بزرگ قومیتی این کشور هستند و حدود یازده درصد جمعیت کشور را تشکیل داده‌اند بیشتر از تبار آن‌دسته از اقوام موپان و یوکاتک هستند که در پی وقوع جنگ در سال ۱۸۸۰ به کشور بلیز مهاجرت نمودند. ده سال پیش از آن مایاهای ککچی از کشور گواتمالا وارد بلیز شده بودند و خلاف هم‌تباران موپانی خود که راه کوهستان‌های مرتفع بلیز را پیش گرفتند، اینان وارد سرزمین‌های پست جنوبی این کشور در جوار رودخانه‌ها شدند. تاریخ و فرهنگ باستانی مایاها نزد مایاهای بلیز بسیار بااهمیت و مایه افتخار تلقی می‌شود.
در گواتمالا
شمار مایاهای گواتمالا بیش از سایر کشورهای مایا نشین است. مایاهای گواتمالا بیش از سایرین به آداب و رسوم خود مانند پوشش، مذهب و زبان پای‌بند مانده‌اند و شرایط فرهنگ بومی مایا در گواتمالا بهتر از سایر کشورهاست. مایاها در گواتمالا به سیزده گروه قومی کوچکتر تقسیم می‌شوند. پیشهٔ اکثر مایاهای گواتمالا کشاورزی و صنایع دستی است و عمدتاً در مناطق مرتفع و کوهستانی کشور به‌سر می‌برند.
در ژانویه ۲۰۱۸ باستان شناسان با استفاده از فناوری لیدار آثار مدفونی از تمدن مایا در گواتمالا را کشف کردند.
در مکزیک
مایاها بخشی از گروه‌های قومی کشور مکزیک هستند که بیشتر آن‌ها در نواحی جنوبی و به ویژه شبه جزیره یوکاتان ساکن می‌باشند. زبان مایاهای مقیم مکزیک یوکاتک است که ریشهٔ مایایی دارد و مذهب پیشین جمعیت مایایی ساکن مکزیک کاتولیک می‌باشد. جمعیت مایاهای مقیم مکزیک حدود سیصد و پنجاه هزار تن می‌باشد که بیشتر آن‌ها اسپانیایی را به عنوان زبان دوم یا زبان نخست خود می‌دانند. به دلیل شرایط جغرافیایی محل سکونتشان بیشتر مایاهای مکزیک از صنعت توریسم امرارمعاش می‌کنند.
در هندوراس
مایاها در هندوراس چورتی نامیده می‌شوند که جمعیتی کمتر از ۶ هزار نفر دارند. مایاهای این کشور سنت مایایی خود را عمدتاً فراموش کرده‌اند و دیگر به گویش چورتی صحبت نمی‌کنند و پوشش سنتی آن‌ها نیز کلاً تغییر یافته‌است. اخیراً تلاش‌هایی در رابطه با بازگشت چورتی‌ها به فرهنگ قدیمشان انجام شده و تا حدودی آن‌ها به یادگیری زبان نیاکان خود مشغول شده‌اند. پیشهٔ اصلی مایاهای هندوراس که اسپانیایی زبان هستند، صنایع دستی و توریسم است. نوعی از عروسک که به نام عروسک‌های هاسک شناخته می‌شوند، توسط این گروه قومی ساخته شده و معمولاً بوسیلهٔ کودکان دستفروش به مشتری‌ها عرضه می‌شود.
انریکه موسکونی
انریکه موسکونی (Enrique Mosconi؛ February 21, 1877 – ) یک دانشمند و سیاست‌مدار اهل آرژانتین بود.
نه داستان
نه داستان مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه جی.دی.سلینجر، نویسندۀ امریکایی، است و در آوریل ۱۹۵۳ منتشر شده است. این کتاب دو داستان بسیار معروف سلینجر با نام‌های «یه روز عالی برای موزماهی» و «تقدیم به ازمی، با عشق و نکبت» را نیز دربرمی‌گیرد.
داستان‌ها
عنوان قصه‌های این مجموعه به ترتیب عبارتند از:
ترجمه به فارسی
این کتاب اولین بار در سال ۱۳۶۴ و به قلم احمد گلشیری به فارسی ترجمه شد. گلشیری نام این کتاب را به دلتنگی‌های نقاش خیابان چهل‌وهشتم تغییر داد. این نام همچنین به جای عنوان داستان «دورۀ آبی دودومیه اسمیت» نیز قرار گرفت.
در سال ۱۳۹۸ ترجمۀ تازه‌ای به قلم کاوه میرعباسی و ویرایش مهدی نوری و علیرضا اسماعیل‌پور در نشر ماهی منتشر شد. مهدی نوری، ویراستار این ترجمه، همزمان با انتشار کتاب مقاله‌ای در وبسایت کاغذ منتشر کرد و کوشید ضرورت بازترجمۀ نه داستان را توضیح دهد.
بابایی (نام خانوادگی)
بابایی (منسوب به بابا) یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
کالیپسو (دوربین)
کالیپسو (دوربین) یک دوربین عکاسی ساخت شرکت نیکون است.
پاترشیا الیس
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به احمق‌ها و پُر مشغله اشاره کرد.
باغبان کلاچی
باغبان کلاچی، روستایی از توابع بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ در استان البرز ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان برغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
آلماسان
آلماسان دهستانی در استان سوریای اسپانیا است. تا سال ۲۰۰۶ (میلادی) جمعیت این شهر حدود ۵٫۷۲۷ برآورد شده‌است.
شبکه غذایی
شبکه غذایی ، پیوند طبیعی زنجیره‌های غذایی و نمایش گرافیکی آنچه در یک جامعه زیست‌محیطی چه چیزی می‌خورد، است. نام دیگر شبکه غذا، سیستم برهم‌کنش مصرف‌کننده-منبع است. بوم‌شناسان به‌طور کلی می‌توانند همه شکل‌های حیات را به یکی از دو دسته با نام سطح پروردگی (تغذیه‌ای) تقسیم کنند: ۱) خودپروردگی و ۲) دگرپروردگی. خودپروده‌ها برای حفظ بدن خود، رشد، توسعه و تکثیر، مواد آلی را از مواد معدنی، از جمله کانی‌ها و گازهایی مانند دی‌اکسید کربن، تولید می‌کنند. این واکنش‌های شیمیایی به انرژی نیاز دارند که عمدتاً از خورشید و عمدتاً از طریق فتوسنتز به دست می‌آیند، اگرچه مقدار بسیار کمی از برق‌زایی زیستی در تالاب‌ها، و اهداکنندگان الکترون معدنی در چاه‌های گرمابی و چشمه‌های آب گرم به دست می‌آید. این سطوح تغذیه‌ای دوتایی نیستند، اما شیبی را تشکیل می‌دهند که شامل خودپرورده‌های کامل است که تنها منبع کربن خود را از جو به دست می‌آورند، آمیزه‌پرورده‌ها (مانند گیاهان گوشت‌خوار)، که جانداران خودپرورده هستند که تا حدی ماده آلی را از منابعی به‌جز جو به دست می‌آورند و درپرورده‌های کاملی که برای به دست آوردن مواد آلی باید تغذیه شوند.
سیاه (فیلم)
سیاه (به انگلیسی: Black، به هندی: ब्लैक) یک فیلم سینمایی محصول سال ۲۰۰۵ میلادی کشور هند است. کارگردان این فیلم، سانجای لیلا بانسالی است.
این فیلم جوایز زیادی را در جشنواره‌های فیلم هندی دریافت کرد که یازده جایزه در جشنواره فیلم‌فیر از جمله آن‌هاست. رانی موکرجی در نقش دختری نابینا و ناشنوا که برگرفته از شخصیت هلن کلر است و آمیتاب باچان در نقش معلم این دختر بازیگران اصلی این درام هندی هستند. آمیتاب باچان یک نقش متفاوت دیگر را در «تاریکی» به معرض نمایش گذاشته‌است. داستان فیلم در مدت زمان ۳۰ - ۴۰ سال اتفاق می‌افتد و باچان تفاوت‌های سن و گذر زمان را در بازی و نگاه خود به بیننده القا می‌کند.
این فیلم سینمایی با نام تاریکی از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده است.
حسین‌خان باغبان
زندگی
حسین باغبان در سردرود در نزدیکی تبریز به دنیا آمد و در همانجا کشاورزی می‌کرد. او سپس به تبریز آمد و در محله لیل‌آباد ساکن شد. او در منزل یکی از تاجران هواخواه مشروطه به نام حاج میرزا آقا فرشی به باغبانی مشغول شد. او در جوانی به گروه لوطیان پیوست و در محاصره تبریز، سردسته مجاهدان مشروطه در محله لیل‌آباد شد. باغبان، به عنوان یکی از فرماندهان اصلی مشروطه‌خواهان در دوران استبداد صغیر شناخته می‌شود که ستارخان، ماموریت محافظت از انجمن ایالتی و بازار تبریز، یعنی دو مرکز حیاتی سیاسی و اقتصادی شهر را به او سپرده بود.
احمد کسروی، در دوران نوجوانی خود، زمانی که مجاهدان مشروطه از کوی هکماوار عبور می‌کردند، او را در راس دسته‌ای پیاده دیده بود. او در کتاب تاریخ مشروطه ایران گزارش کرده‌است که حسین باغبان همیشه تنها ۹ فشنگ در کمربند خود حمل می‌کرد و زمانی که از او علت را جویا شدند، گفته بود: «مگر من بیش از ۹ تن خواهم کشت؟!»
درگذشت
در مهر ۱۲۸۸، در حالی که برخی از محله‌های تبریز در اختیار مشروطه‌خواهان و برخی در اختیار نیروهای دولتی محمدعلی شاه بود، ستارخان تصمیم گرفت طی یک سلسله عملیات، کل شهر تبریز را تصرف کند. نیروهای مجاهد در روز ۱۸ مهر محله‌های ششگلان و باغمیشه را تصرف کردند و به برای تصرف محله دوچی عزیمت کردند. حسین باغبان در جریان این درگیری‌ها در میدان نبرد کشته شد.
یادبود
در خانه مشروطه تبریز، مجسمه‌ای از او در معرض نمایش عموم قرار گرفته‌است.
گل سفید (اندیکا)
گل سفید، روستایی از توابع بخش اندیکا شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
جت‌کلاب
جت‌کلاب یک شرکت هواپیمایی است. دفتر مرکزی جت‌کلاب در مکزیکو سیتی، مکزیک واقع شده‌است.
آکومولاتور هیدرولیک
آکومولاتور یا مخزن جمع‌کننده یا انباره  در هیدرولیک وسیله‌ای است که با ذخیره سیالِ تحتِ فشار، انرژی را در یک سامانه هیدرولیکی ذخیره می‌کند.
رایج‌ترین کاربرد یک آکومولاتور در یک سامانه هیدرولیک، پشتیبانی از شدت جریان خروجی یک پمپ (دبی) و ادامه این جریان برای مدت کوتاهی پس از قطع جریان پمپ می‌باشد. در بیشتر موارد برای تحت فشار قرار دادن سیال هیدرولیکی در آکومولاتور از یک گاز تحت فشار استفاده می‌شود.
آکومولاتورها نمی‌توانند جریانی پیوسته و با فشاری ثابت به سامانه ارسال کنند. دلیل این امر افت فشار سیال هیدرولیک پس از خروج از آکومولاتور است.
آدم باتیروف
آدم باتیروف (Адам Алавдинович Бати́ров؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر روس‌تبار کشور بحرین است که در دسته ۷۰ ک‌گ کشتی آزاد مسابقه می‌دهد. او در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ به نائب قهرمانی رسید. او برادر کوچکتر ماولت باتیروف قهرمان نامدار جهان و المپیک است.
سیارک ۱۹۶۵۲
سیارک ۱۹۶۵۲ نوزده هزار و ششصد و پنجاه و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۹ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۸.۶ است.
حسینیه حضرت ابوالفضل سرو سفلی
حسینیه حضرت ابوالفضل سروسفلی مربوط به دوره قاجار است و در ۲۵ کیلومتری شمال غرب اردکان، روستای سرو سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه آبی دریاچه الک
فرودگاه آبی دریاچه الک یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
فاتحه
فاتحه ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
بول ران، شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی
بول ران (به انگلیسی: Bull Run) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بول ران ۴۰۴٫۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سکیو
سِکیو یا سِکا فرعونی پیش‌دودمانی در مصر باستان بود که بر مصر سفلی فرمانروایی می‌کرد. نام او به همراه چند تن از پادشاهان مصر سفلی در سنگ پالرمو ذکر شده است. به غیر از سنگ پالرمو تقریباً هیچ شواهد دیگری از وجود چنین حاکمی وجود ندارد، ممکن است او یک شاه افسانه‌ای باشد که از طریق سنت شفاهی حفظ شده یا حتی کاملاً ساختگی باشد. معنای نام او به گمانی «شخم‌زن» است.
کانتارکس
کانتارکس یک دوربین عکاسی ساخت شرکت کانتارکس است.
گلالک (اندیکا - چلو)
گلالک، روستایی از توابع بخش چلو شهرستان اندیکا در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
پونتنیوید
پونتنیوید (به انگلیسی: Pontnewydd) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در تورواین واقع شده‌است. پونتنیوید ۲٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۰۵ نفر جمعیت دارد.
آدم‌ربایی جیسی دوگارد
آدم‌ربایی جیسی دوگارد در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۹۱ در سن یازده سالگی و هنگام بازگشت از مدرسه به خانه، بوسیله یک زن (نانسی گاریدو) و یک مرد (فیلیپ گاریدو) رخ داد.
جیسی دوگارد (زاده ۳ مه ۱۹۸۰) در جلوی خانه خود در شهر ساوث لیک تاهو در ایالت کالیفرنیا ربوده شد و جستجوها برای یافتن او نتیجه‌ای نداد. اگرچه پدرخوانده اش، کارل پروبین شاهد دزدیده شدن او بوده و با دوچرخه آن ها را تعقیب کرده است. او ۱۸ سال در اسارت ربایندگان خود به سر برد و سرانجام در ۲۶ اوت ۲۰۰۹ پیدا و آزاد شد. در ۲۴ و ۲۵ اوت این سال، فیلیپ گاریدو همراه دو دخترش به پردیس دانشگاه کالیفرنیا سر می زند. رفتار عجیب آن ها توجه پلیس را جلب می کند.
در سال ۲۰۱۰، ایالت کالیفرنیا ۲۰میلیون دلار به خانواده دوگارد پاداش داد. در سال ۲۰۱۱، دوگارد کتابی با عنوان زندگی ربوده شده نوشت. دومین اثر او با نام آزادی: کتاب نخستین‎ها در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. بر اساس مصاحبه ها، دوگارد مجرد ماند، بر زندگی خود، فرزندان و خانواده اش تمرکز کرد. محل سکونت او مشخص نیست.
سابقه سارق
مجرم اصلی این پرونده، فیلیپ گاریدو، در ۵ آوریل ۱۹۵۱ در پیتسبورگ کالیفرنیا متولد شد. او در برنتوود زندگی می کرد و در سال ۱۹۶۹ از دبیرستان لیبرتی فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۷۲ گاریدو به اتهام آزار جنسی به یک دختر ۱۴ساله دستگیر شد ولی دختر حاضر به شهادت نشد و پرونده به دادگاه نرفت.
در سال ۱۹۷۳، گاریدو با همکلاسی دوران دبیرستان، کریستین مورفی ازدواج کرد. مورفی گفت گاریدو او را آزار می داده و زمانی که می خواست ترکش کند، او را دزدید.
مسابقات جهانی دو و میدانی ۱۹۹۵
این مسابقات از ۵ اوت تا ۱۳ اوت ۱۹۹۵ با حضور ۱٬۸۰۴ ورزشکار از ۱۹۱ کشور جهان انجام شده است.
آدم‌ربایی جیسی دوگارد
سابقه سارق
در سال ۱۹۷۶ گاریدو یک دختر ۲۵ساله به نام کاترین کالاوی را در سوت لیک تاهو، کالیفرنیا دزدید. او را به یک انباری در رنو، نوادا برد و به مدت پنج ساعت و نیم به او تجاوز کرد. یک افسر پلیس متوجه ماشینی شد که بیرون انبار پارک شده بود. او قفل در را شکست و گاریدو را دستگیر کرد. او در دادگاه های فدرال و ایالتی محکوم شد. در سال ۱۹۷۶ با حکم روان پزشک، مشخص شد دچار "اختلال جنسی و اعتیاد" است. روان پزشک توصیه کرد که مورد بررسی عصب شناسی قرار بگیرد، چون ممکن بود اعتیاد "تاحدی" دلیل انحرافات جنسی "ترکیبی" یا "چندگانه" او باشد. نتیجه بررسی عصب شناس عادی این بود. گوریدو در دادگاه شهادت داد که کنار مدارس ابتدایی و دبیرستان دختران را تماشا و خودارضایی می کند. در ۹ مارس ۱۹۷۷ محکوم شد و در ۳۰ ژوئن ۱۹۷۷، مجازات ۵۰ساله خود را در کانزاس آغاز کرد.
کتاب دوگارد درباره آدم‌ربایی‌اش
کتابی در توصیف زندگی جیسی دوگارد که قربانی آدم‌ربایی شده و ۱۸ سال از عمر خود را در اسارت ربایندگانش به سر برده بود، در نخستین روز انتشار در صدر فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های ایالات متحده قرار گرفت.
این کتاب که «زندگی ربوده شده» نام دارد شرح زندگی جیسی دوگارد، و همچنین تنهایی‌ها و وابستگی‌های دردناک به ربایندگانش در طول هجده سال اسارت اوست.
خانم دوگارد در این پرفروش‌ترین کتاب روز آمریکا شرح می‌دهد که از زمان ربوده شدنش چگونه بارها از سوی مرد رباینده، مورد تجاوز جنسی قرار می‌گرفت. این کتاب، مهرماه سال ۹۹، در ایران با ترجمه‌ی میعاد بانکی از نشر مروارید منتشر شد.
۱۲۶۲۳ تودد
این سیارک به نام توَدّد از شخصیت‌های هزار و یک شب نام‌گذاری شده‌است.
پیوند به بیرون
سیارک‌های نام‌گذاری شده به نام افراد
لوب پس‌سری
لوب پس‌سری مرکز پردازش اطلاعات دیداری و بینایی در مغز پستانداران است.
این لوب عقب‌ترین بخش نیم‌کره مغز است و قسمت کوچکی از سطح پشتی-جانبی آن را تشکیل می‌دهد. قشر بینایی اولیه ناحیه ۱۷ برودمن است، که معمولاً V1 نامیده می‌شود (بصری ۱). V1 انسان در قسمت میانی لوب پس سری در سولکوس کلارین واقع شده‌است. وسعت کامل V1 اغلب بر روی قطب پس سری ادامه می‌یابد. اغلب به V1قشر شیار دار نیز گفته می‌شود زیرا می‌توان آن را با یک نوار بزرگ میلین، نیز شناسایی کرد. مناطقی که از نظر بصری در خارج از V1 رانده می‌شوند، قشر برون مرزی نامیده می‌شوند. مناطق شیار دار اضافی زبادی وجود دارند، و اینها ویژهٔ کارهای مختلف تصویری، مانند پردازش دیداری، تمایز رنگ و درک حرکت هستند. این نام از استخوان پس سری پوشاننده سرچشمه می‌گیرد، که از لاتین ob به معنی پشت و caput، به معنی سر ریشه می‌گیرد. ضایعات دو طرفه از لوب پس سری می‌تواند منجر به کوری قشر شود.
ساختار
دو لوب پس سری، کوچکترین لوب‌ها از چهار لوب زوجی در مغز انسان است. لوب‌های پس سری که در قسمت پشتی جمجمه واقع شده، بخشی از مغز خلفی هستند. لوب‌های مغز از استخوان پوشاننده نام گرفته شده‌اند و استخوان پس سری لوب‌های پس سری را همپوشانی می‌کند.
لوب‌ها بر روی تنتوریوم مخچه جای دارند، فرایندی از ماده دورا که مغز را از مخچه جدا می‌کند. آنها از لحاظ ساختاری در نیمکره‌های مغزی مربوط با جداسازی شکاف مغزی جدا می‌شوند. در لبه جلویی لوب پس سری، چندین گایری پس سری وجود دارد که توسط شیار پس سری جانبی مغز جدا می‌شوند.
جنبه‌های پس سری همراه با صورت داخلی هر نیم کره توسط شیار مغز کالکارین تقسیم می‌شوند. در بالای مد، شیار مغز Y شکل میانی، گنبدی شکلی قرار دارد، و ناحیه زیر شیار مغز، شکنج زبانی است.
عملکرد
لوب پس‌سری به چندین ناحیهٔ عملکردی بینایی تقسیم می‌شود. هر ناحیه دربرگیرندهٔ نقشه کاملی از همهٔ چیزهایی است که دیده می‌شوند. نقش مهم لوب پس‌سری این است که دربرگیرندهٔ قشر اولیه بینایی است. اگرچه هیچ نشانگر تشریحی برای تمایز این مناطق وجود ندارد (به استثنای ناهمواری‌های برجسته در قشر جسم مخطط)، روانشناسان از الکترود‌های ضبط شده برای تقسیم قشر به مناطق مختلف عملکردی استفاده کرده‌اند.
اولین ناحیه عملکردی قشر بینایی اولیه است. این شامل یک توصیف سطح پایین از جهت‌یابی محلی، فرکانس فضایی و ویژگی‌های رنگی در زمینه‌های گیرنده کوچک است. قشر تصویری اولیه به مناطق پس سری جریان شکمی (ناحیه بصری V2 و منطقه بصری V4)، و مناطق پس سری جریان پشتی، منطقه بصری V3، منطقه بینایی MT (V5) و منطقه پشتی پزشکی (DM) پرتاب می‌کند.
جریان بطن برای پردازش «چه» در دید شناخته شده‌است، در حالی که جریان پشتی «کجا / چگونه» را کنترل می‌کند. دلیل آن این است که جریان بطن اطلاعات مهمی را برای شناسایی محرک‌هایی که در حافظه ذخیره می‌شوند فراهم می‌کند. با استفاده از این اطلاعات در حافظه، جریان پشتی قادر است در پاسخ به محرک‌های بیرونی بر اقدامات حرکتی متمرکز شود. اگرچه مطالعات متعدد نشان داده‌اند که این دو سیستم مستقل اند و جدا از دیگری ساختار یافته‌اند، شواهدی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد هر دو برای درک موفقیت‌آمیز ضروری هستند، به خصوص که محرک‌ها شکل‌های پیچیده تری به خود می‌گیرند. به عنوان مثال، یک مورد مطالعه با استفاده از fMRI بر روی شکل و مکان انجام شد. اولین رویه شامل وظایف موقعیت مکانی بود. رویه دوم در یک اتاق روشن بود که در آن به شرکت کنندگان محرک‌هایی روی صفحه نمایش به مدت ۶۰۰ میلی ثانیه نشان داده شد. آنها دریافتند که این دو مسیر در درک شکل نقش دارند حتی اگر پردازش مکان در جریان پشتی قرار داشته باشد.
حسگر های شبکیه محرک‌ها را از طریق دستگاه‌های نوری به بدنهای جنبشی جانبی منتقل می‌کنند، جایی که پرتوهای نوری به قشر بینایی ادامه می‌یابد. هر قشر بینایی اطلاعات حسی خام را از نیمه خارج شبکیه در همان طرف سر و از نیمه داخل شبکیه در طرف دیگر سر دریافت می‌کند. خط میخ (منطقه ۱۷ برودمن) اطلاعات بصری را از شبکیه فوقانی مقابل نماینده میدان تصویری تحتانی دریافت می‌کند. لینگولا اطلاعاتی را از شبکیه تحتانی متضاد نشان می‌دهد که زمینه تصویری فوقانی را دریافت می‌کند. ورودی‌های شبکیه قبل از اینکه به قشر مخزن برسند، از «ایستگاه راه» در هسته لرزه ای جانبی تالاموس عبور می‌کنند. سلول‌های جنبه خلفی ماده خاکستری الباب بدنه به عنوان نقشه مکانی میدان شبکیه تنظیم می‌شوند. نورویمیشن عملکردی، الگوهای مشابهی از پاسخ در بافت قشر مغز را نشان می‌دهد که زمینه‌های شبکیه در معرض یک الگوی قوی قرار بگیرند.
اهمیت بالینی
اگر یکی از لوب‌های پس‌سری آسیب دیده باشد، نتیجه می‌تواند از دست دادن بینایی همیانوپسی همنام ناشی از «برش‌های میدانی» در هر چشم باشد. همچنین ایجاد ضایعه در لوب پس سری می‌تواند توهمات بینایی ایجاد کند. ضایعات در ناحیه ارتباط جداری-گیجگاهی-پس سری با آگنوزی رنگی، آگنوزی حرکتی و آگرافیا همراه است. آسیب به قشر بینایی اولیه، که در سطح لوب اکسیپیتال خلفی قرار دارد، نیز می‌تواند به دلیل سوراخ‌های موجود در میدان بینایی در سطح قشر بینایی که در نتیجه ضایعات ایجاد شده، باعث کوری شود.
مطالعات اخیر نشان داده‌اند که محرک‌های عصبی خاص بر صرع لوب پس سری ایدیوپاتیک اثر گذاشته می‌گذارند.
منابع
Wikipedia contributors, "Occipital lobe," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?oldid=189408462 (accessed February ۲۰, ۲۰۰۸).
ویل یانگ
ویلیام رابرت "ویل" یانگ (متولد ۲۰ ژانویه ۱۹۷۹) بازیگر، خواننده، ترانه سرا در انگلیس به دنیا امد. او در سال ۲۰۰۲ پس از برنده شدن در سری مسابقات پاپ آیدل (مراسم تحلیف بت، در فوریه ۲۰۰۲) به شهرت رسید. و او را اولین برنده در قالب حق رای بت در سراسر جهان کرد. وی موفق به کسب جوایز متعدد شده و بیش از هشت میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته است.
خلیج هادسون
خلیج هادسِن یکی از بزرگ‌ترین خلیج‌های دنیا است است که در کانادا واقع است. این خلیج از اطراف به ایالات: نوناووت، مانیتوبا، انتاریو و کبک محصور شده‌است. این خلیج به وسیله تنگه هادسون به دریای لابرادور راه دارد. در این خلیج جزایر زیادی وجود دارد که از مهم‌ترین آنان: جزایر اتاوا، جزیره کوتس، جزایر بلچر، جزیره ماسل و جزیره آکیمیسکی را می‌توان نام برد.
عمق میانگین این خلیج ۱۰۰ متر و حداکثر عمق آن ۲۷۰ متر است.
منابع
اطلس جامع گیتاشناسی
تکیه اغشت
تکیه اغشت روستایی از توابع بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ در استان البرز ایران است. زبان رایج در تکیه اغشت مانند گویش روستای آغشت تاتی است.
جمعیت
این روستا در دهستان برغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
المر ککسیس
المر ککسیس (Elemér Kocsis؛ February 26, 1910 – 1910:2:26, October 6, 1981) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده‌است.
شورای شهر (سوئد)
شوراهای شهر در سوئد بالاترین نهاد تصمیم‌گیری در سطح شهر هستند. شوراها از سیاستمدارانی با اعتبارنامه چهارساله تشکیل می‌شوند که توسط ساکنان شهر انتخاب شده‌اند. انتخابات شوراهای شهر همزمان با انتخابات پارلمان برگزار می‌شود. قانون استقلال شهرها که در قانون اساسی آمده‌است، به شهرداری‌ها امکان می‌دهد که تصمیمات مستقل بگیرند و مالیات وضع کنند.
شورای شهر می‌تواند کمیته‌های شهری مختلفی تشکیل دهد. بیشتر شهرداری‌ها دارای کمیته رفاه اجتماعی، کمیته محیط زیست و کمیته امور فرهنگی هستند. از آنجا که شهرداری‌ها به شکل مستقل درباره نوع کمیته‌ها تصمیم می‌گیرند، از منطقه‌ای به منطقه دیگر، شکل و عنوان کمیته‌ها متفاوت است. کمیته‌ها دارای وظایف زیر هستند:
۱. مدیریت فعالیت‌های روزمره شهرداری
۲. تعیین مسائلی که شورا باید در موردشان تصمیم‌گیری کند
۳. اجرای تصمیمات شورا
دیلاتور
دیلاتور جهت گشاد کردن دریچه‌ها و مجاری بدن کاربرد داشته و  موجب ورود آسان تر سایر ابزارهای جراحی به داخل مجاری و حفرات بدن انسان خواهد شد. دیلاتور گاهی به منظور رفع انسداد و همین طور جلوگیری از ایجاد آمبولی مورد استفاده قرار می‌گیرد. دیلاتورها به ترتیب و از قطرهای کم تا قطرهای زیاد مورد استفاده قرار می‌گیرند.
سنگ سیاه (شیراز)
در این محله قدیمی با کوچه‌های تنگ و باریک، همچنان زندگی جریان دارد و عمر برخی از خانه‌های آن به ۱۰۰ سال می‌رسد.
گلوبال ایر (مکزیک)
گلوبال ایر یک شرکت هواپیمایی است که در ۱۹۹۰ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی گلوبال ایر در مکزیکو سیتی، مکزیک واقع شده‌است.
قلعه سرو سفلی
قلعه سرو سفلی مربوط به دوره قاجار است و در ۲۵ کیلومتری شمال غرب اردکان، روستای سرو سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کانتاکس ۱
کانتاکس ۱ یک دوربین عکاسی تک‌لنزی بازتابی ساخت شرکت کارل‌زایس است.
آردوینو نانو
آردوینو نانو یک برد کوچک، کامل و سازگار با بردبورد است که بر اساس ATmega328P که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، ساخته شده‌است. این آردوینو همان اتصالات و مشخصات برد Arduino Uno را در شکل کوچکتری ارائه می‌دهد.
بخش فیلیپستا
بخش فیلیپستا (به سوئدی: Filipstads kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان ورملاند واقع شده‌است.
آردوینو نانو
در سال ۲۰۱۹، آردوینو Arduino Nano Every را منتشر کرد که یک تکامل معادل پین از نانو است. آن دارای پردازنده قدرتمندتر ATmega4809 و دو برابر رم است.
ارتباط
آردوینو نانو دارای تعدادی امکانات برای برقراری ارتباط با کامپیوتر، آردوینو دیگر یا میکروکنترلرهای دیگر است. ATmega328 ارتباط سریال UART TTL (5V) را ارائه می‌کند که روی پین‌های دیجیتال 0 (RX) و 1 (TX) در دسترس است. یک FTDI FT232RL روی برد این ارتباط سریال را از طریق USB کانالیزه می‌کند و درایورهای FTDI (شامل نرم‌افزار آردوینو) یک پورت com مجازی را به نرم‌افزار روی رایانه ارائه می‌دهند. نرم‌افزار آردوینو شامل یک نمایشگر سریال است که امکان ارسال داده‌های متنی ساده به برد آردوینو و از آن را فراهم می‌کند. ال ای دی‌های RX و TX روی برد زمانی که داده‌ها از طریق تراشه FTDI و اتصال USB به رایانه منتقل می‌شوند چشمک می‌زنند (اما نه برای ارتباط سریال روی پین‌های ۰ و ۱). یک کتابخانه SoftwareSerial امکان برقراری ارتباط سریال روی هر یک از پین‌های دیجیتال نانو را فراهم می‌کند. ATmega328 همچنین از ارتباطات I2C و SPI پشتیبانی می‌کند. نرم‌افزار آردوینو شامل یک کتابخانه Wire برای ساده کردن استفاده از گذرگاه I2C است.
تنظیم مجدد خودکار (نرم‌افزار).
آردوینو نانو به جای نیاز به فشار فیزیکی دکمه تنظیم مجدد قبل از آپلود، به گونه ای طراحی شده‌است که امکان بازنشانی آن را توسط نرم‌افزاری که روی رایانه متصل اجرا می‌کند، فراهم می‌کند. یکی از خطوط کنترل جریان سخت‌افزاری (DTR) FT232RL از طریق یک خازن ۱۰۰ نانوفاراد به خط ریست ATmega328 متصل می‌شود. هنگامی که این خط ثابت می‌شود، خط تنظیم مجدد به اندازه کافی برای تنظیم مجدد تراشه کاهش می‌یابد.
این تنظیم پیامدهای دیگری نیز دارد. وقتی Nano به رایانه‌ای با سیستم عامل Mac OS X یا Linux متصل می‌شود، هر بار که از طریق نرم‌افزار به آن متصل می‌شود (از طریق USB) بازنشانی می‌شود. برای نیم ثانیه یا بیشتر، بوت لودر روی نانو در حال اجرا است. در حالی که برنامه‌ریزی شده‌است تا داده‌های ناقص را نادیده بگیرد (یعنی هر چیزی به جز آپلود کد جدید)، چند بایت اول داده ارسال شده به برد را پس از باز شدن اتصال رهگیری می‌کند.
مسئله حجاب
مسئله حجاب نام کتابی به قلم مرتضی مطهری است. ابتدا نشان می‏دهد که مسئله حجاب فقط از ویژگی‏های اسلام نیست و میان ملت‏های دیگر نیز وجود داشته است و سپس در صدد پاسخ به اشکالات مخالفین حجاب و تبیین حدود حجاب برمی‌آید.
ساختار
مطهری این کتاب را دریک مقدمه و پنج بخش تألیف کرده‌است. آن بخش‌ها عبارت‌اند از:
مقدمه
مرتضی مطهری در بخشی از مقدمه این کتاب چنین می‌آورد:
تجدید چاپ
کتاب مسئله حجاب در سال ۱۳۹۸ توسط انتشارات صدرا برای نوبت صد و بیست و یکم منتشر شده‌است.
فرودگاه دریاچه الک
فرودگاه دریاچه الک یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن و برف دارد و طول باند آن ۶۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۹۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی
مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی یک مجموعه فرهنگی در بخش زیرین برج آزادی، تهران است.
این مجموعه با ۵۰۰۰ متر مربع مساحت دارای بخش‌هایی همچون موزه، کتابخانه، نگارخانه و سالن برگزاری کنسرت و تئاتر است. مجموعه برج آزادی همزمان با برج آزادی در سال ۱۳۴۹ افتتاح شده است، پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ تحت نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره شد اما در سال ۱۳۸۲ پس از تشکیل بنیاد رودکی این مجموعه تحت مدیریت این سازمان درآمد.
ظفر (فیلم)
ظفر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی صابر رهبر محصول سال ۱۳۵۱ است.
پورت بناتاین
پورت بناتاین (به انگلیسی: Port Bannatyne) یک روستا در بریتانیا است که در آرگایل و بوت واقع شده‌است.
ایپولیتو یریگوین
ایپولیتو یریگوین (Hipólito Yrigoyen؛ ۱۲ ژوئیه ۱۸۵۲ – ۱۸۵۲:۷:۱۲, ) یک وکیل، کشاورز، آموزگار و سیاست‌مدار اهل آرژانتین بود.
سیارک ۱۹۶۵۶
سیارک ۱۹۶۵۶ نوزده هزار و ششصد و پنجاه و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۹ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰.۷ است.
گوراب (اندیکا)
گوراب، روستایی از توابع بخش چلو شهرستان اندیکا در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۲۶۲۴
سیارک ۱۲۶۲۴ دوازده هزار و ششصد و بیست و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۰ کشف شد.
باغبان (فیلم ۲۰۰۳)
باغبان فیلم بالیوودی به کارگردانی راوی چوپرا و محصول سال ۲۰۰۳ کشور هند است. در این فیلم ستارگانی مانند آمیتاب باچان و سلمان خان حضور دارند. این فیلم به نوعی بازسازی فیلم تحسین شده آمریکایی راهی به فردا ساختن محسوب می‌شود.
خلاصه داستان
راج و بوجا زوج سالخورده‌ای هستند که سال‌ها با عشق زندگی کرده و در زندگی هیچ کم‌وکاستی برای فرزندانشان نگذاشتند. به خاطر بالا رفتن سن از کار باز نشسته می‌شوند و تصمیم می‌گیرند با فرزندانشان زندگی کنند که در واقع ۴ پسر هستند. وقتی فرزندانشان از این موضوع باخبر می‌شوند همه مشکلاتشان را پیش می‌کشند تا از زندگی با آنها طفره روند اما بالاخره تصمیم می‌گیرند این زوج عاشق را از یکدیگر جدا کرده و…
مرتضی رحمانی موحد
مرتضی رحمانی موحد دیپلمات ایرانی است.
برچ، ویرجینیای غربی
برچ (به انگلیسی: Burch) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برچ ۲۲۴٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کانتاکس ۲
کانتاکس ۲ یک دوربین عکاسی تک‌لنزی بازتابی ساخت شرکت کارل‌زایس است.
بیشولینگ
بیشولینگ یک محوطه باستانی مربوط به اوایل دورهٔ نوسنگی و متعلق به فرهنگ یانگ‌شائو در اواسط رود زرد است. در این سکونت‌گاه بین حدود و  زندگی جریان داشته و بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۸ حفاری صورت گرفته‌است.
دریای بوفورت
دریای بوفورت در شمال غربی کشور کانادا واقع است. این دریا به اقیانوس منجمد شمالی راه دارد. این دریا همچنین به آلاسکا و سه ایالت کانادا به نام‌های یوکان، نورت‌وست تریتوریز و نوناووت راه دارد.
منابع
اطلس جامع گیتاشناسی
سالی بلین
سالی بلین (Sally Blane؛ – ۱۹۱۰:۷:۱۱, ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۵۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
پالی آن یونگ و لرتا یونگ خواهران وی بودند.
خیو
خَیو فرعونی پیش‌دودمانی در مصر باستان بود که بر منطقه شمال رود نیل، مصر سفلی، فرمانروایی می‌کرد. اطلاعات درباره او بسیار کم است و تنها نامش به همراه چند تن از پادشاهان مصر سفلی در سنگ پالرمو ذکر شده است. معنای نام این فرعون ناشناخته است. از آنجایی که هیچ مدرک دیگری دال بر وجود چنین حاکمی وجود ندارد، او ممکن است یک پادشاه افسانه ای باشد که از طریق سنت شفاهی حفظ شده است، یا حتی ممکن است کاملا ساختگی باشد.
تاراشکیه‌ویتسا
تاراشکیه‌ویتسا یا نگارش کلاسیک بلاروسی شیوه‌ای از نگارش زبان بلاروسی است که با توجه به هنجارهای به‌روز این زبان در ۱۹۱۸ از سوی برانسیلاو تاراشکویچ به کار گرفته‌شد و تا زمان اصلاح سامانهٔ نگارشی بلاروسی در ۱۹۳۳، شیوهٔ رسمی نگارش این زبان بود. پس از این سال تاراشکیه‌ویتسا یا به صورت غیررسمی در بلاروس مورد استفاده قرار می‌گرفت یا جوامع بلاروسی‌زبان بیرون از این سرزمین از آن بهره می‌بردند.
منابع
Wikipedia contributors, "Taraškievica," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Taraškievica&oldid=760011387 (accessed May 14, 2017).