cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آبستنی
آبِستَنی حمل رویان یا جنین در درون جنس مادهٔ یک جانورِ زنده‌زا است. برای باروری، اسپرم مرد به تخمک زن ملحق شده و منجر به پدید آمدن نطفه می‌شود. پستانداران در طول بارداری می‌توانند یک یا چند باروریِ هم‌زمان داشته‌باشند. به بازهٔ زمانیِ یک باروری به‌اضافهٔ دو هفته، دورهٔ باروری، و به مدت‌زمان به‌اضافهٔ دو هفته که فرزند دورهٔ رشد در رحم را گذرانده، سن باروری گفته می‌شود.
ناباروری در هر دو جنس
بر اساس آمارهای موجود، ۳۵% موارد ناباروری زوجین مربوط به مردان است. یک مرد سالم، در هر نوبت انزال، ۱۲۰ میلیون تا ۶۰۰ میلیون اسپرم خارج می‌کند و در طول زندگی خویش حدود ۴۰۰ میلیارد اسپرم تولید می‌کند. شایع‌ترین علت ناباروری مردان، عدم توانایی آنان در تولید تعداد کافی اسپرم‌های سالم است که مهم‌ترین بیماریِ عامل آن واریکوسل است. همچنین مردان ممکن است در رساندن اسپرم به واژن زن مشکل داشته‌باشند. این مشکل مربوط به دستگاه تناسلی مردان است. در این موارد، ممکن است اختلال مربوط به آلت تناسلی و بیضه‌ها باشد (عدم تخلیهٔ اسپرم). در بعضی از مردان، نوعی ناهنجاری وجود دارد که در آن، بیضه‌ها در جای مناسب خود قرار نمی‌گیرد. همچنین، ممکن است بیماری‌هایی سبب آسیب رساندن به دستگاه تولید اسپرم در مردان شوند. توجه به این نکته نیز لازم است که این موضوع نباید با مردانگی‌ اشتباه گرفته شود. بسیاری از مردان این دیدگاه را دارند که قابل حل است و می‌توان راه‌های درمان را پیگیری کرد.
انسان‌ها
بارداری یا حاملگی، به وضعیتی گفته می‌شود که زن در رحم خود دارای رویان یا جنین باشد. به دوران بارداری «دورهٔ آبستنی» نیز گفته می‌شود؛ این دوره با به دنیا آمدن نوزاد (زایمان) به پایان می‌رسد.
در انسان، دورهٔ بارداریِ طبیعی حدود ۳۸ هفته از زمان بارور شدن طول می‌کشد. اگر طول این دوره از آخرین قاعدگی فرد باردار محاسبه شود، مقدار طبیعی آن تقریباً ۴۰ هفته خواهد بود. نطفهٔ در حال رشد انسان در هفته‌های اول بارداری رویان و پس از این دوره، تا پایان بارداری، جنین نامیده می‌شود. انسان در هر بار بارداری معمولاً فقط یک جنین در رحم دارد، اگرچه موارد چندقلویی نیز چندان نادر نیست.
منابع
بافت‌شناسی و بیولوژی تخصصی، نویسنده و مترجم: دکتر جعفر سعیدی (عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی)
وریس ات چیگنت
وریس ات چیگنت (به فرانسوی: Varois-et-Chaignot) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Dijon-1 واقع شده‌است.
خصوصیات
وریس ات چیگنت ۱۰٫۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۷۱ نفر جمعیت دارد.
ناپلئون بناپارت
ناپُلِئون بُناپارت (Napoléon Bonaparte؛ ۱ اوت ۱۷۶۹ – ۵ مهٔ ۱۸۲۱) که بعدها با نام سلطنتی ناپلئون یکم شناخته می‌شد، فرماندهٔ نظامی و رهبر سیاسی فرانسوی بود که طی انقلاب فرانسه به شهرت رسید و لشکرکشی‌های موفقی را طی جنگ‌های انقلابی رهبری کرد. او از ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۴ به‌عنوان کنسول نخست، رهبر جمهوری فرانسه بود و سپس از ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۴ و بار دیگر در ۱۸۱۵ امپراتور فرانسه بود. میراث سیاسی و فرهنگی ناپلئون، او را به رهبری نامدار و بحث‌برانگیز تبدیل کرد. او بسیاری از اصلاحات لیبرالی را بنیاد نهاد که همچنان پابرجاست و یکی از بزرگ‌ترین فرماندهان نظامی تاریخ محسوب می‌شود. فعالیت‌های نظامی او همچنان در آکادمی‌های نظامی سراسر جهان مورد مطالعه قرار می‌گیرند. ناپلئون نقش به‌سزایی در تاریخ اروپا ایفا نمود. از سوی دیگر، بین سه تا شش میلیون غیرنظامی و سرباز در جریان جنگ‌های ناپلئونی جان باختند.
ناپلئون در جزیرهٔ کرس به دنیا آمد. خانوادهٔ او اصالتاً از نجیب‌زادگان نه‌چندان بلندپایهٔ ایتالیایی بودند. در حالی که ناپلئون در ارتش فرانسه مشغول به خدمت بود، او از انقلاب ۱۷۸۹ فرانسه پشتیبانی کرد و تلاش کرد تا آرمان‌های انقلاب را به زادگاهش، کرس، گسترش دهد. او با سرکوب شورشی‌های سلطنت‌طلب، به حکمرانی دایرکتوار فرانسه پایان داد و اعتبارش به‌سرعت بیشتر شد. او در سال ۱۷۹۶ به سمت اتریشی‌ها و متحدان ایتالیایی آن‌ها لشکر کشید و پیروزی‌های قاطعانه‌ای به دست آورد و به قهرمان ملی تبدیل شد. دو سال بعد، ناپلئون لشکرکشی به سمت مصر را رهبری کرد که سکوی پرتابی برای کسب قدرت سیاسی او بود. به‌دنبال وقوع کودتایی در نوامبر ۱۷۹۹، او خود را به‌عنوان کنسول نخست جمهوری منصوب کرد. ناپلئون در سال ۱۸۰۴، به‌منظور تحکیم و گسترش قدرت، به‌عنوان امپراتور فرانسه تاج‌گذاری کرد.
اختلافات با بریتانیا منجر به این شد که فرانسه تا سال ۱۸۰۵ با جنگ ائتلاف سوم مواجه شود. ناپلئون این ائتلاف را با پیروزی‌هایی در مبارزات اولم و نبرد استرلیتز که به انحلال امپراتوری مقدس روم انجامید، در هم شکست. در سال ۱۸۰۶ نیز ائتلاف چهارم علیه او رخ داد. ناپلئون پروس را در نبرد ینا–اورشتدت شکست داد، ارتش بزرگ را به اروپای شرقی برد و روس‌ها را در ژوئن ۱۸۰۷ شکست داد و ملت‌های شکست‌خوردهٔ ائتلاف چهارم را به پذیرش پیمان تیلسیت مجبور کرد. دو سال بعد، اتریشی‌ها در جریان جنگ ائتلاف پنجم دوباره فرانسوی‌ها را به مبارزه طلبیدند، اما ناپلئون پس از پیروزی در نبرد واگرام، سیطره خود را بر اروپا مستحکم کرد.
ناپلئون به گسترش محاصره قاره‌ای امید داشت. او به شبه‌جزیرهٔ ایبریا حمله کرد و برادرش، ژوزف، را در سال ۱۸۰۸ پادشاه اسپانیا کرد. اسپانیایی‌ها و پرتغالی‌ها در جنگ شبه‌جزیره با کمک ارتش بریتانیا شورش کردند که به شکست مارشال‌های ناپلئون منجر شد. سپس ناپلئون در تابستان ۱۸۱۲ به روسیه حمله کرد. این لشکرکشی شاهد عقب‌نشینی مصیبت‌بار ارتش بزرگ ناپلئون بود. در سال ۱۸۱۳، پروس و اتریش به نیروهای روسیه در ائتلاف ششم علیه فرانسه ملحق شدند که در نتیجه ارتش ائتلافی بزرگ، ناپلئون را در نبرد لایپزیگ شکست داد. ائتلاف به فرانسه حمله و پاریس را تسخیر کرد. ناپلئون مجبور شد در آوریل ۱۸۱۴ از سلطنت کناره‌گیری کند. او به جزیرهٔ الب، بین جزیرهٔ کورس و ایتالیا، تبعید شد. در فرانسه، بوربون‌ها به قدرت بازگشتند.
ناپلئون در فوریهٔ ۱۸۱۵ از جزیرهٔ الب گریخت و کنترل فرانسه را به دست گرفت. هم‌پیمانان با تشکیل ائتلاف هفتم واکنش نشان دادند و ناپلئون در ژوئن ۱۸۱۵، در نبرد واترلو شکست خورد. بریتانیایی‌ها او را به جزیرهٔ دورافتادهٔ سنت هلن در اقیانوس اطلس تبعید کردند. ناپلئون همان‌جا در سال ۱۸۲۱ در ۵۱ سالگی درگذشت.
ناپلئون در نخستین دههٔ سده ۱۹ میلادی ارتش فرانسه را علیه اکثر قدرت‌های اروپایی هدایت کرد و پس از رشته‌ای از پیروزی‌ها موقعیت فرانسه را به عنوان یکی از قدرت‌های غالب قاره اروپا تثبیت کرد. در این دوره حوزه نفوذ فرانسه از طریق اتحادهای متعدد با سایر کشورها و انتصاب دوستان و اعضای خانواده ناپلئون به رهبری دیگر کشورهای تصرف شده توسط فرانسه، گسترش یافت. تاکتیک‌های او باعث پیروزی‌های بسیاری برای ارتش فرانسه در برابر ارتش‌هایی شد که حتی در بعضی موارد از لحاظ تعداد بر ارتش فرانسه برتری داشتند. به همین دلیل، وی به عنوان یکی از فرماندهان نظامی برترِ تاریخ شناخته شده‌است. ناپلئون تأثیر پررنگی بر دنیای مدرن گذاشت و اصلاحات لیبرالی را در سرزمین‌هایی که فتح کرد به اجرا گذاشت. او بسیاری از سیاست‌های لیبرالی را در فرانسه و اروپای غربی پیاده‌سازی کرد.
سال‌های ابتدایی و تحصیلات
تولد وی یک سال بعد از آن اتفاق افتاد که جزیره کرس توسط فرانسه از کنترل جمهوری جنوا خارج شده بود. او که در خانواده‌ای پرجمعیت به دنیا آمده بود، یک برادر بزرگتر به نام جوزف، برادرانی کوچکتر به نام‌های لوسین، لویی و جروم و همچنین خواهرانی کوچکتر به نام‌های الیزا، پاولین و کارولین داشت. خانواده او اصالتاً از نجیب‌زادگان نه چندان بلندپایه ایتالیایی بودند که در قرن شانزدهم به جزیره کرس آمده بودند.
پدر او کارلو در سال ۱۷۷۷ به عنوان نماینده کرس در دربار لوئی شانزدهم منصوب شد.
تربیت سخت‌گیرانه مادر ناپلئون تأثیر عمده‌ای بر شخصیت او در سال‌های کودکی داشت. او اندکی قبل از تولد دو سالگی در کلیسای جامع آژاکسیو به عنوان کاتولیک تعمید داده شد. به دلیل موقعیت و روابط مناسب خانواده بناپارت، وی نسبت به ساکنان کرس در آن زمان از موقعیت‌های تحصیلی بهتری برخوردار بود.
ناپلئون در ابتدای سال ۱۷۷۹ برای یادگیری زبان فرانسوی به یک مدرسه مذهبی در فرانسه رفت و چند ماه بعد در یک مدرسهٔ نظامی در فرانسه پذیرفته شد. وی زبان فرانسوی را با لهجهٔ کرسی قابل توجهی صحبت می‌کرد و هرگز قادر به هجی صحیح کلمات فرانسوی نشد، به همین دلیل در طول تحصیل بارها توسط دیگر دانش آموزان مورد استهزا واقع می‌شد. پس از اتمام تحصیل در آن مدرسه در سال ۱۷۸۴ در مدرسه نظامی معتبر پاریس پذیرفته شد. او در این مدرسه تحصیلات خود را در آموزش توپخانه ادامه داد. پس از فوت پدرش و کاهش درآمد وی، دروس مربوط به دو سال را در یک سال به اتمام رساند. ممتحن وی در این مدرسه دانشمند معروف لاپلاس بود که بعدها توسط ناپلئون به عضویت مجلس سنا درآمد.
اوج‌گیری
پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۷۸۵ با درجه ستوان دوم توپخانه به ارتش پیوست. پس از انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹ به مدت دو سال از خدمت نظامی کناره‌گیری کرد و اوقات خود را در پاریس و کرس سپری کرد. او در این زمان به شدت طرفدار تحرکات ملی گرایانه در کرس بود به‌طوری‌که در نامه‌ای مربوط به ماه مه سال ۱۷۸۹ به پاسکوآل پاولی از رهبران جامعه کورسیکا به شدت از فرانسویان و تصرف کرس توسط آنان انتقاد و بدگویی کرد. او سال‌های ابتدایی بعد از انقلاب را در کرس و در کشمکش با انقلابیون، سلطنت‌طلبان و ملی‌گرایان کرس سپری کرد. بناپارت پشتیبان مستقیم ژاکوبن‌ها بود و فرماندهی دسته‌ای از شبه‌نظامیان کرس را برعهده داشت. او در سال ۱۷۹۲ توانست مقامات ارتش فرانسه را راضی کند که وی را مجدداً به خدمت در ارتش بپذیرند. در این سال ائتلافی از قدرت‌های اروپایی علیه جمهوری فرانسه تشکیل شد و دوطرف بر سر مناطقی که امروزه در کشور ایتالیا واقع شده‌اند وارد جنگ شدند.
محاصره تولون (۱۷۹۳)
در سال ۱۷۹۳ در شهر تولون در جنوب فرانسه یک شورش ضدانقلابی برپا شد و این شهر به اشغال سلطنت طلبان و نیروهای انگلیسی درآمد. ارتش انقلابی فرانسه، تولون را از راه خشکی محاصره کرد. محاصره به کُندی و بی‌نتیجه پیش می‌رفت تا اینکه بناپارت به معاونت فرماندهی توپخانه منصوب شد. او پس از استقرار توپ‌های خود به آرایشی که از مدت‌ها پیش در نظر داشت و پس از یک گلوله‌باران شدید تپهٔ اگیت راکه بر خلیج مشرف بود به تصرف درآورد و از روی آن آتش توپخانه را به روی کشتی‌های انگلیسی گشود. این اقدام موجب فرار کشتی‌ها شد. دو روز بعد در هفدهم دسامبر جمهوری خواهان به استحکامات شهر حمله برده و به عقب رانده شدند اما بناپارت با یک ستون ذخیره به کمک شتافت و در جریان این حمله مجروح شد. این اقدام موجب پیروزی جمهوری خواهان شد و در پی آن شهر به تصرف آن‌ها درآمد. این پیروزی موجب ارتقاء درجهٔ بناپارت شد.
سیزدهم واندیمیر (۱۷۹۵)
بعد از سقوط برادران روبسپیر، ناپلئون هم به دلیل ارتباط با آن دو تحت بازداشت خانگی قرار گرفت اما در ظرف دو هفته مجدداً آزاد شد. در سوم اکتبر سلطنت طلبان در پاریس شورش کردند و به سمت مواضع مجمع ملی فرانسه در حال پیشروی بودند. در این زمان مسئولیت محافظت از مجمع به ناپلئون سپرده شد و او با استفاده از تجربیات خود برای این منظور از توپخانه استفاده کرد. در پنجم اکتبر که معادل سیزدهم واندیمیر بود با استفاده از توپ‌های سنگین نیروهای سلطنت طلب را به شدت سرکوب کرد. در جریان این سرکوب هزار و چهارصد نفر از سلطنت طلبان کشته شدند و مابقی مجبور به عقب‌نشینی گشتند. موفقیت در این سرکوب برای ناپلئون شهرت و ثروت زیادی به ارمغان آورد.
اولین لشکرکشی به ایتالیا (۱۷۹۷–۱۷۹۶)
در سال ۱۷۹۶ اتریش با سوءاستفاده از ضعف نظامی فرانسه، به آلمان و شمال ایتالیا حمله کرد و مناطقی را از دست فرانسه خارج کرد که موجب عصبانیت شدید مردم فرانسه شد. ناپلئون که بعد از سرکوب سیزدهم واندیمیر به مقام فرماندهی نیروهای ارتش فرانسه در ایتالیا رسیده بود، دو روز بعد از ازدواج با ژوزفین بوهارنه پاریس را برای در اختیار گرفتن ارتش ایتالیا ترک کرد. ابتدا در نبرد لودی نیروهای اتریشی را شکست داد و آن‌ها را از لمباردی بیرون راند، در نبرد کالدیرو شکست خورد ولی مجدداً در نبرد آرکول پیروز شد و به سمت جنوب ایتالیا و سرزمین تحت حکومت پاپ پیشروی کرد. تا پایان سال ۱۷۹۶ شمال ایتالیا و قسمتی از خاک اتریش را تصرف کرد. در ماه مارس ۱۷۹۷ مجدداً نیروهایش را به سمت اتریش راند و اتریش را وادار به امضای پیمان صلح کرد. طبق این پیمان بخش‌های بزرگی از شمال و جنوب ایتالیا به فرانسه داده شد، اما طبق یک بند محرمانه جمهوری ونیز به اتریش می‌رسید. سپس ونیز را فتح کرد و ضمن غارت گنجینه‌های آن، به ۱۱۰۰ سال استقلال ونیز خاتمه داد.
در طول این لشکرکشی، نفوذ ناپلئون در سیاست فرانسه نیز افزایش چشمگیری پیدا کرد. وی در کودتای چهارم سپتامبر، قدرت سیاسی را به جمهوریخواهان حامی خود سپرد که با این عمل آنان را بیش از پیش به خود وابسته کرد.
لشکر کشی به مصر (۱۸۰۱–۱۷۹۸)
بعد از بررسی اوضاع نظامی، ناپلئون به این نتیجه رسید که نیروی دریایی فرانسه از توانایی مقابله با نیروی دریایی بریتانیا در کانال مانش برخوردار نیست. به همین دلیل تصمیم گرفت از طریق تصرف مصر و حضور در خاورمیانه، به منافع اقتصادی بریتانیا در هند ضربه بزند.
در ماه مه ۱۷۹۸ ناپلئون به عضویت فرهنگستان علوم فرانسه درآمد و سپس به سوی مصر رهسپار شد. در بین نیروهایی که او را در مصر همراهی می‌کردند هیأتی متشکل از ۱۶۷ دانشمند متخصص در ریاضی، طبیعیات، شیمی و ژئودزی نیز به چشم می‌خورد که در مصر به فعالیت اکتشافی پرداختند و از جمله کشفیات این هیئت می‌توان از سنگ رشید نام برد.
در مسیر مصر ابتدا به مالت رفت که دراختیار شوالیه‌های سنت جان قرار داشت و آنجا را تصرف کرد. به دلیل اصلیت فرانسوی ۲۰۰ شوالیه این گروه و نارضایتی آنان از فرمانده آلمانی خود، مقاومت چندانی در برابر حمله ناپلئون صورت نگرفت به‌طوری‌که تلفات ارتش وی در این نبرد تنها سه نفر بود.
ناپلئون و ارتش وی از تعقیب نیروهای بریتانیایی در امان ماندند و نهایتاً در اول ژوئیه به اسکندریه رسیدند. در ۲۱ ژوئیه نبرد اهرام بین فرانسویان از یک طرف و ممالیک مصر و نیروهای امپراتوری عثمانی از طرف دیگر درگرفت که با پیروزی فرانسویان خاتمه یافت. اما در اول ماه اوت همان سال نیروی دریایی بریتانیا موفق شد در نبرد نیل به فرماندهی هوریشیو نلسون ضربه سنگینی به ناوگان فرانسه وارد کند، به‌طوری‌که به غیر از دو کشتی مابقی این ناوگان غرق یا تصرف شد. این شکست رؤیای ناپلئون برای حضور قدرتمند در مصر را به چالش کشید. بعداً در اوایل سال ۱۷۹۹ ناپلئون نیروهای خود را به سمت دمشق راند و با ۱۳۰۰۰ سرباز تحت امر خود موفق به تصرف شهرهای بندری عریش، غزه، یافا و حیفا شد. در این میان تصرف یافا بسیار بیرحمانه بود به‌طوری‌که برای صرفه‌جویی در مصرف مهمات ۱۴۰۰ اسیر با سرنیزه به قتل رسیدند یا غرق شدند و کشتار و غارت در این شهر تا سه روز ادامه داشت.
حکومت فرانسه
ناپلئون در طول لشکرکشی به مصر از طریق روزنامه‌ها و پیغام‌های جسته گریخته‌ای که به او می‌رسید در جریان اوضاع داخلی فرانسه و اروپا قرار می‌گرفت و به این ترتیب از شکست فرانسه در جنگ ائتلاف دوم خبردار شد. وی در ۲۴ اوت ۱۷۹۹ از غیبت موقت کشتی‌های انگلیسی در سواحل فرانسه استفاده کرد و بدون آن که دستوری در این مورد داشته باشد، به فرانسه بازگشت و فرماندهی نیروها در مصر را به ژنرال کلیبر (به فرانسوی: Jean-Baptiste Kléber) سپرد.
در عین حال دستوری از طرف دیرکتوار برای ناپلئون ارسال شده بود که طبق آن او باید به همراه سپاهش به فرانسه بازگردد و حمله نظامی احتمالی به خاک فرانسه را دفع کند؛ ولی به علت ضعیف بودن خطوط ارتباطی این پیام به ژنرال فرانسوی نرسید. سرانجام او در اکتبر به پاریس رسید. در این شرایط باوجود ترک میدان نبرد توسط ناپلئون، دیرکتوار ضعیف‌تر از آن بود که بتواند وی را مؤاخذه کند.
در ۱۹ نوامبر (۱۸ برومر) همان سال با همدستی بعضی از اعضای دیرکتوار و برادرش لوسین، طی یک کودتا دیرکتوار را منحل کرد. بعد از این کودتا، با تصویب قانون اساسی جدید قدرت به کنسول‌های فرانسه رسید که شورایی سه نفره بود. عملاً در این شورا ناپلئون به عنوان کنسول اول قدرت را در اختیار داشت.
در سال ۱۸۰۰ ناپلئون با عبور از آلپ اقدام به لشکرکشی مجدد به ایتالیا کرد. در این حمله سرزمین‌هایی که در مدت حضور وی در مصر توسط اتریش تصرف شده بود را مجدداً تصرف کرد. او با کمک برادرش ژوزف که رهبری مذاکرات صلح را برعهده داشت، قرارداد صلح لونویل را به اتریش تحمیل کرد.
ناپلئون در سال ۱۸۰۲ قانون برده‌داری را که بعد از انقلاب فرانسه ممنوع شده بود، دوباره در مستعمرات فرانسه برقرار کرد. این اقدام وی باعث شورش در هائیتی شد. نیروهای فرانسوی در سرکوب این شورش با مقاومت شدیدی روبرو شد و همچنین به علت ابتلا به تب زرد موفقیتی کسب نکرد.
بعد از صلح با اتریش، با انعقاد پیمان آمیان بین انگلیس و فرانسه، دوره صلح کوتاهی از ۱۸۰۲ تا ۱۸۰۳ در اروپا ایجاد شد. از جمله تعهدات این پیمان صلح عقب‌نشینی نیروهای انگلیس از مستعمرات جدید آن کشور بود. اما صلح بین فرانسه و انگلیس عمر طولانی نداشت. رژیم سلطنتی بریتانیا نگران تأثیر تفکرات و ایده‌های انقلابی بر روی رژیم سلطنتی انگلیس بود. انگلیس به دخالت فرانسه در ایجاد اتحاد جدید در سوئیس و تصرف پیمونت توسط فرانسه اعتراض داشت، هرچند که این دو کشور از جمله مناطق مورد توافق در پیمان صلح نبودند. همچنین انگلیس برخلاف تعهدات پیمان صلح، مالتا را ترک نکرد و در نهایت در سال ۱۸۰۳ به فرانسه اعلام جنگ کرد.
از جمله اتفاقات مهم دیگر این دوران خرید لوئیزیانا بود. در این زمان با توجه به وضعیت مالی بد فرانسه و دشواری دفاع از مستعمرات فرانسه در آمریکای شمالی و همچنین خطر جنگ با انگلیس، ناپلئون تصمیم به فروش این مستعمرات به دولت ایالات متحده گرفت. در جریان این معامله، بیشتر از دو میلیون کیلومتر مربع از سرزمین‌های مورد ادعای فرانسه، در ازای مبلغ ۱۵ میلیون دلار به ایالات متحده واگذار شد.
در سال ۱۸۰۱ بناپارت به ریاست فرهنگستان علوم فرانسه رسید و ژوزف دالامبر را به عنوان دبیر دائم فرهنگستان منصوب کرد.
ناپلئون در ماه مه ۱۸۰۴ توسط سنا به عنوان امپراتور فرانسه شناخته شد و در دوم دسامبر همان سال در کلیسای نوتردام تاجگذاری کرد.
اقدامات ناپلئون
بناپارت اصلاحات ماندنی را بنا کرد، شامل: متمرکز کردن حکومت در وزارت‌خانه‌ها، تحصیلات عالیه، قانون مالیات، سیستم فاضلاب، سیستم راهداری و بانک مرکزی کشور. طی گفت‌وگویی که او با کاتولیک‌های کلیسا داشت، توانست با آن‌ها توافق‌نامه دوستانه‌ای را امضا کند. او با این کار می‌خواست جامعهٔ کاتولیک را با رژیم اش آشتی دهد و با آن‌ها طرح دوستی داشته باشد. قانون‌های حقوقی که بناپارت آن‌ها را بنا کرد که امروزه از آن به عنوان قانون ناپلئونی استفاده می‌شود مورد استفاده بسیاری از جامعه‌هاست همچون کشورهای اروپایی و آمریکای لاتین. این قانون توسط کارشناسان ماهر و قانونی زیر نظر جین ژاکوس تهیه شده بود. بناپارت حضور فعالانه‌ای در جلسات شورای کشور داشت و کار آن‌ها تجدید نظر بر طرح‌های پیشنهادی بود. بناپارت همچنین دستور داد که مقررات جنایی و بازرگانی نیز به صورت قانون درآورده شود. در ۱۸۰۸ قوانین جنایی به صورت تصویب شده از طرف دولت منتشر شد که قابل اجرا بوده‌است.
تعطیلی دادگاه تفتیش عقاید در اسپانیا
دادگاه تفتیش عقاید یا انگیزاسیون محکمه‌ای بود که از طرف کلیساهای اروپا از قرن دوازدهم میلادی در این قاره به وجود آمد و به تفتیش عقاید مردم و تعقیب متخلفان در مقررات مذهبی می‌پرداخت. این دادگاه که از طرف پاپ اداره می‌شد در قرن شانزدهم در تمام اروپا به جز پادشاهی انگلستان تسلط پیدا کرد، اما بعد از یک قرن رو به ضعف گذاشت. این بنگاه وحشتناک و هول انگیز، در بیدادگری و تعدی چنان گستاخ و گسترده بود که حتی به کردار و رفتار و توجه و پندار درونی و قلبی و وجدان مردم تهمت می‌زد و متهمان را فقط با همین تهمت‌ها، زنده زنده به کوره‌های آدم سوزی می‌سپرد. دوشیزه ژاندارک نوزده ساله، رهبر آزادی‌بخش و چهره ملی فرانسه در جنگ‌های صدساله در همین آتش اتهام واهی و بی‌اساس، زنده زنده سوزانیده شد. هم چنین گالیله منجم و ستاره‌شناس مشهور ایتالیایی، در ۲۲ ژوئن سال ۱۶۳۳ میلادی در این دادگاه محاکمه گردید. تنها در کشور اسپانیا در مدت ۳۵۰ سال، پیش از سی و چهار هزار نفر سوزانده و در حدود سیصد هزار نفر دیگر توسط این دادگاه به اعمال شاقه، زندان ابد و تبعید محکوم شدند. این دادگاه سر انجام پس از حدود ششصد سال فعالیت، در هفدهم ژانویه ۱۸۰۸ م به دستور ناپلئون بناپارت تعطیل شد.
نبرد واترلو
ساعت ۱۱ ظهر ۱۸ ژوئن سال ۱۸۱۵ است دو ارتش بریتانیا و فرانسه در مقابل هم قرار گرفته‌اند سمت چپ میدان جنگ را چندین خانه کشاورزان وجود دارد که به آن هوگومونت می‌گویند (Hougoumont) که موضع مناسبی برای دفاع می‌باشد و بخشی از قوای انگلیس در آن سنگر گرفته‌اند. در قسمت مرکزی میدان جنگ چند ردیف بوته قرار دارد (lay hay saint) که بخشی از سربازان انگلیسی در پشت تکه چوب‌های تیزی که در زمین فرورفته‌اند و برای مانع شدن از حمله سواران فرانسوی تعبیه شده‌است سنگر گرفته‌اند سمت راست میدان چند خانه مخصوص کشاورزان وجود دارد (papelotte) که سربازان انگلیسی در آن نیستند و ناپلئون آن را بهترین موضع برای حمله می‌شمارد. با فریاد امپراتور جنگ شروع می‌شود مارشال نی دلیرترین فرمانده ناپلئون که فرمانده سواره نظام است شروع به حمله به مرکز سپاه دشمن که از انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌های خشن تشکیل شده بود می‌کند توپخانه جناح چپ ارتش بریتانیا را هدف می‌گیرد. نیم ساعت از جنگ می‌گذرد ساعت ۱۱:۳۰ هست ژنرال گروشی که در تعقیب بلوشر است صدای غرش توپ‌ها را از منطقه واترلو می‌شنود یکی از ژنرال‌ها به نام ژرار اصرار می‌کند که دست از تعقیب بلوشر برداشته و از میان دشت به سمت ناپلئون رفته و به کمک او بشتابند در همین زمان بلوشر ارتش باقی‌مانده پروس را به چندین قسمت تقسیم کرده و به واترلو می‌فرستد تا با کمک ولینگتون ناپلئون را شکست دهند یکی از این دسته‌ها در راه با گروشی برخورد کرده گروشی او را شکست داده و به استراحت می‌پردازد و می‌گوید فردا به ناپلئون خواهیم پیوست غافل از اینکه ارتش پروس در حال پیوستن به ولینگتون است و او در حال استراحت است. از آن سمت مارشال نی با دلیری بی‌همتایش قسمت مرکزی میدان جنگ که در دست بریتانیا بود را می‌گیرد (lay hay saint) و صف‌های انگلیسی را یکی بعد از دیگری می‌شکافد و فراری می‌دهد او با کمبود سواره نظام روبه رو شده از ناپلئون درخواست سواره نظام می‌کند ناپلئون نیز آخرین دسته‌های سواره نظام خود ملقب به میلو را به کمک او می‌فرستد دیگر چیزی به پیروزی نمانده آرتور ولزلی (دوک ولینگتون) سربازان را به زور تهدید در صف‌ها نگه داشته اکثریت در حال فرارند مارشال نی خیلی به ولینگتون نزدیک شده دیگر چیزی نمانده ناگهان… صدای فریاد چندین هزار نفر از سمت غرب منطقه واترلو به گوش رسید پروس‌ها بی‌محابا به فرانسویان حمله کردند انگلیسی‌ها از حالت دفاع به حمله روی آورده بخشی از ارتش پروس به سمت ناپلئون می‌روند ۲۵۰۰۰ هزار نفر از گارد محافظ با دیدن این صحنه سریعاً دور امپراتورشان آرایش مربعی گرفته و مانع از کشته شدن ناپلئون شدند ارتش فرانسه فلج شده و ترس و وحشت در میان سربازان فرانسوی موج می‌زند ارتش فرانسه درهم شکسته و همه می‌گریزند می‌گویند: فقط یک نفر باقی‌ماند و به جنگیدن ادامه داد و او مارشال نی بود انگلیسی‌ها او را گرفته و در دادگاه نظامی محاکمه کرده و او در دفاع از خودش فقط یک جمله گفت: «هر فردی وظیفه دارد برای کشورش بجنگد» و سپس او به اعدام محکوم شد ناپلئون نیز با وجود اصرارهای زیاد مردم مبنی برماندن در مقام امپراتوری و با قول حمایت کردن از او و دوباره جنگیدن این کار را نکرد و خودش را به یک کشتی انگلیسی تسلیم کرد او خود را به انگلیسی‌ها تسلیم کرد به امید اینکه آن‌ها پیشنهاد او را مبنی بر زندگی کردن در شهر لندن می‌پذیرند اما کشتی انگلیسی به محض ورود به لندن به او اعلام شد که نباید این موجود جنگ طلب وارد انگلیس شود و پس از تشکیل جلسه‌ای نتیجه این شد که او را به جزیره‌ای در دریای اطلس به نام هلن مقدس تبعید شود.
تبعید به سنت هلن
ناپلئون به جزیره سنت هلنا واقع در اقیانوس اطلس تبعید و زندانی شد. در ۲ ماه اول از تبعیدش او در منطقه بریارس که متعلق به ویلیام بالکومب بود در یک چادر صحرایی زندگی می‌کرد. ناپلئون با خانواده بالکومب صمیمی شده بود به خصوص با دختر جوان ویلیام که نامش الیزابت بود او کسی بود که بعد رمان خاطرات امپراتور ناپلئون را نوشت. دوستی ناپلئون با خانواده ویلیام در سال ۱۸۱۸ به پایان رسید زیرا صاحب اختیاران انگلیسی به ویلیام بالکومب مشکوک شدند و فکر می‌کردند او واسطه میان ناپلئون و پاریس است بنابراین او را از آن جزیره به جای دیگری منتقل کردند. در دسامبر ۱۸۱۵ ناپلئون به خانه لانگوود (Longwood House) منتقل شد. در زندان جدید طرز رفتار لاو (زندانبان ناپلئون) به گونه‌ای ترحم‌آمیز بود. ناپلئون و همراهانش از اوضاع و عدالت حاکم در زندان راضی نبودند. در سالهای اولیه تبعید ناپلئون ملاقات کنندگانی داشت اما با بیشتر شدن محدودیت‌ها زندگی ناپلئون به سمت انزوا کشیده شد. در سال ۱۸۱۸ روزنامه تایمز راجع به فرار کذایی ناپلئون گزارشی نوشته بود. مجلس شورای انگلیسی با ناپلئون همدردی می‌کرد. لرد هلندی در طی سخنانی برای باشگاه لردها از آن‌ها درخواست کرد که با زندانیان تا جایی که امکان دارد با تندی برخورد نکنند.
اشتباهات ناپلئون
بنا به گفته مورخان، ناپلئون سه اشتباه بزرگ داشت
ناپلئون و ایران
ناپلئون با ایرانیان عهدنامه فینکنشتاین را امضاء نمود که از خاک ایران برای تسخیر هند استفاده کند، در مقابل برای برگرداندن قفقاز (دربرگیرنده گرجستان) به ایرانیان کمک کند. او به گفته‌های خویش عمل نمود و ارتش ایران را آموزش نظامی می‌داد، و برای آن‌ها توپ‌های متحرک و تفنگ‌های باروتی از فرانسه وارد کرد. اما پس از امضا پیمان تیلسیت با تزار الکساندر اول، امپراتور فرانسه از کمک به ایران در جنگ با وی سر باز زد و فتحعلی شاه قاجار بعد از خیانت وی به بریتانیا متوسل شد.
سرانجام ناپلئون
تهاجم فرانسه به روسیه در سال ۱۸۱۲ میلادی، سبب تغییر ناگهانی آیندهٔ ناپلئون شد. تهاجم او خرابی‌هایی را به بار آورد که هرگز بهبود نیافت. در سال ۱۸۱۳ میلادی، ائتلاف ششم او را در نبرد لایپزیگ شکست داد. پس از این شکست، ناپلئون از قدرت خلع و به جزیرهٔ البا تبعید شد. کمتر از یک سال بعد او بازگشت و سرانجام در جنگ واترلو در ژوئن سال ۱۸۱۵ مغلوب شد. ناپلئون ۶ سال آخر زندگی خود را تحت نظارت بریتانیا در جزیرهٔ سنت هلن سپری کرد. در فوریه ۱۸۲۱ بناپارت سلامتی خود را به سرعت از دست می‌داد و در ۳ می، دو پزشک انگلیسی که تازه آمده بودند برای معالجهٔ بناپارت فقط توانستند برای او مقداری آرامبخش توصیه کنند. ناپلئون دو روز بعد از اعترافات به گناهانش مرد و درحالی که آخرین مسح تدهین دم مرگ را بر روی وی کشیدند که این مراسم برای کاتولیک‌هاست و پدر آنگه ویگنالی توشهٔ سفرش را در دستانش قرار داد. آخرین کلمات وی در لحظه مرگ از این قرار بود، فرانسه، راس ارتش، ژوزفین، او وصیت کرده بود که در کنار رود سن به خاک سپرده شود اما انگلیسی‌ها اجازه ندادند و او را در سنت هلن در یک مکان بی‌نام و نشان دفن کردند، بی هیچ آرامگاهی. تشریح بدن او نشان داد که به دلیل وجود سرطان معده جان سپرد. استین فورشود و دیگر دانشمندان در سال ۱۹۶۰ حدس زدند که او توسط آرسنیک مسموم شده‌است. مطالعات منتشرشده در سال ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ میلادی ضمن رد شواهد قبلی مبنی بر مسمویت ناپلئون با سم ارسنیک، مرگ وی به واسطهٔ زخم معده و سرطان معده را تأیید کرد. شایعاتی نیز وجود دارد که بیان می‌کند ناپلئون از سنت هلن نیز فرار کرد و در میان مردم به‌طور مخفی زندگی کرده و در صدد بود تا پسرش را به قدرت برساند که بر اثر گلوله نگهبانی که او را نمی‌شناخت کشته شد.
در سال ۱۸۴۰ لوئی فیلیپ پادشاه وقت فرانسه، توانست از دولت انگلیس اجازه برگرداندن جنازهٔ ناپلئون به فرانسه را بگیرد. بقایای جسد وی توسط یک کشتی نیروی دریایی فرانسه که به این مناسبت با رنگ سیاه، رنگ شده بوده به فرانسه حمل شد و در ۲۹ نوامبر به بندر شربورگ رسید. پس از آن بقایا به یک کشتی بخار منتقل شد و به لو آور، روان و نهایتاً از طریق رود سن به پاریس حمل شد. مراسم تشیع رسمی در ۱۵ دسامبر برگزار شد. در سال ۱۸۶۱ بقایای جسد ناپلئون به مقبره فعلی منتقل شد. این مقبره که از سنگ‌های آذرین ساخته شده، در سرداب زیر گنبد بنای لزنولید واقع شده.
موارد جزئی پایانی
به دلیل مجموعه قوانین حقوق مدنی که در سال ۱۸۰۴ وضع کرد و به قوانین ناپلئون مشهور شد امروزه مورد توجه‌است. او در عین‌حال که مردم را دعوت به تجدد می‌کرد، دم از حشمت اعصار امپراتوری روم می‌زد. الهام از تمدن روم، در صنایع این عهد نیز منعکس گردید. اثاث‌البیت جسیمی که به اسم «امپراتوری» اشتهار یافت، تابلوهای ژاک لویی داوید که حکایت از دلاوری می‌کند، کلیسای مادلن پاریس که شباهت به یک معبد کلاسیک دارد و مبدل به پرستشگاهی برای جلال الهی گردید، آرک دو تریمف (دروازهٔ ظفر) در پاریس که در ۱۸۰۶ شروع به احداث آن کردند، همه محیط جلال دامن‌گستری را در مخیله‌ها تجسم می‌داد که ناپلئون مایل بود ملل اروپایی در چنان محیطی زیست کنند. علاقهٔ وی به روم باستان حتی از لغاتی که برای ادارهٔ امور خویش اتخاذ نمود هویداست؛ مانند کنسول‌ها، پرفه (Praefectus)، تریبونات (Tribunate)، سنا، لژیون دونور یا نشان افتخاری، جمهوری سزآلپین یا اینسوی آلپ، ایالات ایلیری و بالاخره خود لفظ امپراتوری (Imperium).
بریته نویمن
بریته نومن (Birthe Neumann؛ زادهٔ April 30, 1947) بازیگر و صداپیشه اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به آنچه ما نیاز داریم عشق است، جشن، در یک دنیای بهتر، اوکی، بلومسترفانن، قلمرو و ژورنال ۶۴ اشاره کرد.
آنتونی دی لانگیس
آنتونی دی لانگیس (زاده March 23, 1950) بازیگر، بدل‌کار، طراح رقص آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم میخانه کنار جاده اشاره کرد.
ابوالفضل ایلچی‌بیگ
منابع
Azərbaycan Xalq Cəbhəsi Partiyası
رومنان
رومنان روستایی در دهستان قهاب رستاق بخش امیرآباد شهرستان دامغان استان سمنان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
اجیهالی، اتارا کانادا
اجیهالی، اتارا کانادا (به انگلیسی: Ajjihalli, Uttara Kannada) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
بخش مورلیکس
بخش مورلیکس (به فرانسوی: Arrondissement de Morlaix) یک بخش در فرانسه است که در فینیستر واقع شده‌است.
کوسه (بوکان)
کوسه یا کوسته یکی از روستاهای شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی است. این روستا در ۲ کیلومتری جنوب غربی شهر بوکان قرار دارد.
کوسه در کنار سیمینه‌رود قرار دارد و جمعیت آن ۱۴۰ خانوار (حدود ۸۰۰ نفر) است.
اقتصاد روستا برپایه کشاورزی، دامداری و باغبانی است و صنایع دستی آن قالیبافی، جوراب‌بافی و کلاه‌بافی است. درصد باسوادی ۵۵٪ درصد است که دانش‌آموزان دبیرستانی در شهر بوکان به مدرسه می‌روند و بیشتر باسوادان کوسه در بوکان به کسب و کار یا کار اداری مشغول می‌شوند.
قصیر بخانس، قنا
قصیر بخانس ، روستایی از توابع شهرستان ابو تشت در استان قنا و کشور مصر است.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۹۱۹۳ نفر(۴۵۸۳ مرد و ۴۶۱۰ زن) بوده‌است.
اونای اوسا
اونای اوسا (Unai Osa؛ زادهٔ June 12, 1975) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است.
کوسه (بوکان)
روستای کوسه دارای برق، تلفن، آب لوله‌کشی، خانه بهداشت، دبستان، و مسجد است و همچنین در سال ۱۳۹۰ مردم این روستا از گاز طبیعی برخوردارشدند.
اونای اوسا
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم موویستار اشاره کرد.
کوسه (بوکان)
جستارهای وابسته
فهرست روستاهای شهرستان بوکان
حسن‌رود
حسن رود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر انزلی در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان لیجارکی حسن رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۶۶ نفر (۳۹۱خانوار) بوده‌است.
خرگوش‌سان بزرگ مینورکا
خرگوش‌سان بزرگ مینورکا نام یک سرده از تیره خرگوشان است.
قطعنامه ۲۳۸ شورای امنیت
قطعنامه ۲۳۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۹ ژوئن ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۶۲‌ام با ۱۵ موافق،۰ مخالف و۰ ممتنع تصویب شد.
جوزف بورلی
جوزف بورلی بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند انجام داد و با حضور در ۳ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ولز برگزار کرد.
هتلی، کبک (شهر)
هتلی شهری در منطقه شهری مامفرماگوگ ناحیه استری در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۷۳۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۶۰٫۶۷ کیلومتر مربع است.
کلواری سفلی
کلواری سفلی، روستایی در دهستان فلارد بخش مرکزی شهرستان فلارد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این روستا، مرکز دهستان فلارد است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۲۹ نفر (۲۱۵ خانوار) بوده‌است.
ناحیه هامبولت، شهرستان کولز، ایلینوی
ناحیه هامبولت، شهرستان کولز، ایلینوی (به انگلیسی: Humboldt Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کولز، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه هامبولت ۱٬۳۴۱ نفر جمعیت دارد و ۲۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیپت تالابی
پیپت تالابی گونه‌ای پیپت (پرنده) از تیره دم‌جنبانکان است که در کوه‌های جنوب غربی اروپا، جنوب آسیا، آسیای میانه، و مناطق معتدل چین زندگی می‌کند. این پیپت به شکل منطقه‌ای کوچ می‌کند و در هنگام سرما به مناطق باز و پست مرطوب و آب‌گرفته می‌رود. این پرنده در کوه‌های شمال غرب ایران نیز یافت می‌شود.
ویژگی‌های ریخت‌شناسی
طول بدن پیپت تالابی ۱۶ سانتی‌متر است. این پرنده از پیپت چمنزار و پیپت درختی کمی درشت‌جثه‌تر است و طول بدنش اندکی بزرگتر. پاهای آن اما از دیگر پیپت‌ها تیره‌تر هستند. شاهپرهای دم به رنگ سفیدند و ابرو نیز سفید دیده می‌شود. سطح پشتی خاکستری و سطح شکمی به نسبت سفید است که در پاییز و زمستان رگه‌رگه می‌شود.
زیستگاه
پیپت تالابی در تابستان‌ها در مناطق کوهستانی و بالاتر از حد درختان، و در زمستان‌ها در زمین‌های پست آبدار، کنار دریاچه‌ها و رودخانه‌ها زندگی می‌کند. این پرنده آشیانه خود را در شکاف صخره‌ها می‌سازد. در ایران، در زمستان‌ها به تعداد فراوان دیده می‌شود و به تعداد اندک در مناطق شمال غرب تولید مثل می‌کند.
براسیت
براسیت  با  از مجموعه کانی هاست و کانی مشابه آن ایندریت است. از نظر ترکیب شیمیایی بدین نام خوانده شده‌است به آسانی ذوب می‌شود - شعله را سبز می‌کند - در HCl محلول است. MgO:۲۹٫۸٪ Cl:۸٫۱٪ B2O۳:۶۲٫۱٪ با انکلوزیون‌های Fe,Ca برای اولین بار در آلمان غربی کشف شد و از نظر شکل بلور: هگزائدر - تترائدر - دودکائدر - ماکله، رنگ: بی رنگ - سفید - خاکستری - متمایل به زرد - متمایل به سبز - متمایل به آبی، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: ندارد، سیستم تبلور: دو شکلی - رمبوئدریک (زیر ۲۸۶ درجه و در رده‌بندی بورات است و منشأ تشکیل آن رسوبی (ژیزمان‌های نمک) است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن ایندریت- ژیپس- کارنالیت- انیدریت است کاربرد آن: منبع بر (Br) و تولید اسید بریک، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - رشته‌ای - توده‌ای تقریباًَ کمیاب است و بیشتر در آلمان، انگلستان، آمریکا و بولیوی یافت می‌شود.
شجره مودودیه چشتیه
مودودیه چشتیه یکی از سلسله‌های تصوف ایران یوده‌است.
سَیِّد، واژه‌ای عربی در اصل سیوِد بوده و به معنی آقا و سرور است. فرزندان و نوادگان هاشم جد بیامبر اسلام می‌گویند. سیادت به فرزندان محمد که از طریق فاطمه دختر محمد و همسر علی پسر ابیطالب (امام اول پیروان تشیع و خلیفه چهارم اهل سنت) به دنیا آمده‌اند، می‌رسد. این دسته از سادات به سادات هاشمی معروفند.
در روز جمعه سیزدهم رجب سال سی‌ام عام الفیل مطابق با ۵۹۹ میلادی (ده سال قبل از بعثت محمد) در مکه و بنا بر روایات در مسجد الحرام و داخل کعبه به دنیا آمد. شهادت شب جمعه ۲۱ ماه رمضان سال چهلم هجرت، بر اثر ضربتی که بر فرقش زدند درگذشت. او هنگام مرگ ۶۱ سال داشت.
در تاریخ تولد فاطمه دختر محمد اختلاف نظر وجود دارد اما نظر مقبول‌تر سال ۶۰۵ میلادی یا ۵ سال پیش از آغاز دعوت محمد است. مرگ فاطمه ابن شهرآشوب در کتاب مناقب پس از آن که یکی دو قول در این باره نقل کرده می‌گوید: برخی گفته‌اند: مرگ فاطمه چهل روز پس از مرگ محمد اتفاق افتاد. این قول صحیح تر از اقوال دیگر است، و روی همین حساب می‌گوید: فاطمه در شب یکشنبه سیزدهم ربیع‌الثانی از دنیا رفت.
تولّد ۳ یا ۵ شعبان سال چهارم پس از هجرت درگذشت ۱۰ محرم سال ۶۱ پس از هجرت
تولّد ۵ شعبان سال ۳۸ پس از هجرت درگذشت ۲۵ محرم سال ۹۵ پس از هجرت
تولّد ۱۷ ربیع الاول سال ۸۳ پس از هجرت درگذشت ۲۵ شوال سال ۱۴۸ پس از هجرت زادگاه مدینه مدفن قبرستان بقیع، مدینه
تولّد ۷ صفر سال ۱۲۸ پس از هجرت درگذشت ۲۵ رجب سال ۱۸۳ پس از هجرت زادگاه ابواء، عربستان مدفن کاظمین
تولّد ۱۱ ذی القعده سال ۱۴۸ پس از هجرت درگذشت ۳۰ صفر سال ۲۰۳ پس از هجرت زادگاه مدینه مدفن حرم امام رضا، مشهد
تولّد ۱۰ رجب سال ۱۹۵ پس از هجرت درگذشت ۲۹ ذی القعده سال ۲۲۰ پس از هجرت زادگاه مدینه مدفن کاظمین
تولّد ۱۵ ذی الحجه سال ۲۱۲ پس از هجرت درگذشت ۳ رجب سال ۲۵۴ پس از هجرت زادگاه مدینه
تولّد ۸ ربیع الآخر سال ۲۳۲ پس از هجرت درگذشت سال ۲۶۰ پس از هجرت زادگاه مدینه
سالتولّد نامعلوم - درگذشت ۳۹۸ هجری سیدابو نصر محمد سمعان فرزند سید ابوجعفرابراهیم بود سید خواجه ابو یوسف ناصرالدین فرزند سیدابو نصر محمد سمعان
تولّد ۳۷۵ هجری درگذشت ۴۵۹ هجری سید خواجه ابو یوسف ناصرالدین فرزند سیدابو نصر محمد سمعان بود سید خواجه قطب الدین مودود چشتی فرزند سید خواجه ابو یوسف ناصرالدین بود
شجره مودودیه چشتیه
تصوف (یا صوفی‌گری) فرقه‌ای اسلامی است و طریقه عملی عرفان یا همان خداشناسی می‌باشد. تصوف علمی است که در آن از ذات احدیّه و أسماء و صفاتش از آن حیث که رساننده مظاهر منسوباتش به ذات اویند، بحث می‌کند. این مقاله بابت سلسله اولیاء چشتیه مودودیه از سرزمین عراق، ایران، افغانستان، تا بلوچستان و پاکستان، است تولّد ۴۳۰ هجری درگذشت ۵۲۷ هجری بمطابق (تولّد ۱۰۳۸ ء درگذشت ۱۱۴۲ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان خواجه قطب الدین مودود چشتی فرزند سید خواجه ابو یوسف ناصرالدین بود خواجه نجم الدین احمد مشتاق فرزند خواجه قطب الدین مودود چشتی بود تولّد ۵۴۵ هجری درگذشت ۶۳۵ هجری بمطابق (تولّد ۱۰۹۸ ء درگذشت ۱۱۸۱ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدخواجه نجم الدین احمد مشتاق مودودی چشتی فرزند سیدخواجه قطب الدین مودود چشتی بود سیدخواجه رکن الدین حسین فرزند سیدخواجه نجم الدین احمد مشتاق بود تولّد ۴۹۲ هجری درگذشت ۵۷۷ هجری بمطابق (تولّد ۱۱۵۰ ء درگذشت ۱۲۳۷ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سید خواجه رکن الدین حسین مودودی چشتی فرزند سیدخواجه نجم الدین احمد مشتاق بود سید قدودین خواجه محمد فرزند سید خواجه رکن الدین حسین بود تولّد ۵۸۴ هجری درگذشت ۶۲۴ هجری بمطابق (تولّد ۱۱۸۸ء درگذشت ۱۲۲۶ ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سید قدودین خواجه محمد مودودی چشتی فرزند سید خواجه رکن الدین حسین بود سید خواجه قطب دین محمد فرزند سید قدودین خواجه محمد بود
تولّد ۶۰۲ هجری درگذشت ۶۸۰ هجری بمطابق (تولّد ۱۲۰۵ ء درگذشت ۱۲۸۸ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدخواجه قطب دین محمد مودودی چشتی فرزند سید قدودین خواجه محمد بود سیداودالدین خواجه ابواحمد فرزند سیدخواجه قطب دین محمد بود تولّد ۶۳۵ هجری درگذشت ۷۱۰ هجری بمطابق (تولّد ۱۲۳۷ ء درگذشت ۱۳۰۷ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیداودالدین خواجه ابواحمد مودودی چشتی فرزند سید خواجه قطب دین محمد بود سیدتقی الدین خواجه یوسف فرزند سیداودالدین خواجه ابواحمد بود تولّد ۶۶۲ هجری درگذشت ۷۴۵هجری بمطابق (تولّد ۱۲۶۳ء درگذشت ۱۳۵۳ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سیدتقی الدین خواجه یوسف مودودی چشتی فرزند سیداودالدین خواجه ابواحمد بود سید نصرالدین خواجه ولید فرزند سید تقی الدین خواجه یوسف بود تولّد ۷۲۷ هجری درگذشت ۸۲۰ هجری بمطابق (تولّد ۱۳۲۶ء درگذشت ۱۴۱۷ء) مدفن در چشت هرات افغانستان سید نصرالدین خواجه ولید مودودی چشتی فرزند سید تقی الدین خواجه یوسف بود فرزندانش سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا، سید خواجه نظام الدین علی، سید خواجه ابراهیم المعروف پیر یکپاسی بودن دوران حیات ۱۴۲۱ء مدفن در کویته بلوچستان سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا مودودی چشتی فرزند سید نصرالدین خواجه ولید بود سید خواجه ولی کرانی فرزند سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا بود دوران حیات ۱۴۷۰ء مدفن در قبرستان کرانی کویته بلوچستان سید خواجه ولی کرانی مودودی چشتی فرزند سید خواجه نقرالدین المعروف شال پیر بابا بود سید خواجه میر شهداد دوران حیات ۱۵۱۹ء فرزند سید خواجه ولی کرانی بود مدفن در قبرستان کرانی کویته بلوچستان است
جرج پرز
جرج پرز (George Pérez; June 9, 1954 – 1954:6:9, May 6, 2022) نویسنده و تصویرگر اهل ایالات متحده آمریکا-پورتوریکو و خالق شخصیت‌های مصور موسوم به «کمیک» بود.
پرز با نقاشی کمیک مجموعه «انتقام‌جویان» برای انتشارات «مارول کامیکس» در دهه ۱۹۷۰ به شهرت رسید و علاوه بر طراحی و تصویرسازی که بیشترین کار مورد علاقه‌اش بود، در نویسندگی هم موفق عمل کرد. او در مجموعه «بحران در زمین‌های بی‌نهایت» در جایگاه هنرمند تصویرساز، و در ادامه برای بازنمایی تازه مجموعه «زن شگفت‌انگیز» در هم در جایگاه نویسنده و هم تصویرگر داستان‌های مصور، حضور یافت.
پرز نویسنده «دی‌سی کامیکس»، در دهه ۱۹۸۰ تصویرگری مجموعه «تایتان‌های نوجوان به‌پیش» را بر عهده داشت و به عرضه مجدد و محبوبیت دوباره «زن شگفت‌انگیز» در سال ۱۹۸۷ کمک فراوانی کرد. او طراح لباس رزمی فوق‌العاده شخصیت ابرشرور «لکس لوتر» در مجموعه «مرد پولادین» نیز بود.
روز شنبه، ۷ مه ۲۰۲۲ بر اثر بیماری سرطان لوزالمعده در سن ۶۷ سالگی در خانه‌شان در سنفورد فلوریدا درگذشت.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اینکپات شده‌است.
تور دوچرخه‌سواری آونیر
تور دوچرخه‌سواری آونیر (ترجمه فارسی: تور آینده) مسابقهٔ مرحله‌ای دوچرخه‌سواری جاده است که به صورت سالانه در فرانسه برگزار می‌شود. این مسابقه در سال ۱۹۶۱ به عنوان مسابقه‌ای مشابه تور دو فرانس و شامل بخش‌هایی از مسیر آن، برای رکابزنان آماتور و نیمه حرفه‌ای بنا نهاده‌شد. رکابزنانی مانند فلیچه جیموندی، یوپ سوتملک، گرگ لوموند، میگل ایندوراین و لوران فینیون که جمعاً ۱۲ بار برندهٔ تور دو فرانس شده‌اند، در این تور به پیروزی دست یافتند.
تاریخچه
مسابقه در سال ۱۹۶۱ توسط ژاک مارشان، ویراستار لکیپ، راه‌اندازی شد تا تیم‌های شوروی و سایر کشورهای کمونیست را که رکابزن حرفه‌ای نداشتند به تور دو فرانس جذب کند. این مسابقه تا سال ۱۹۶۷ در بخشی از روزهای برگزاری تور دو فرانس ساعتی زودتر از مسابقهٔ اصلی و در بخشی از مسیر اصلی مسابقه برگزار می‌شد؛ ولی از سال ۱۹۶۸ به سپتامبر منتقل شد و در مسیری جداگانه برگزار می‌شود. از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ بارها عنوان آن تغییر یافت. در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۹۱ مسابقه برگزار نشد.
حضور در تور آونیر از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۰ به رکابزنان آماتور محدود می‌شد و از سال ۱۹۸۱ برای رکابزنان حرفه‌ای نیز آزاد شد. پس از سال ۱۹۹۲ رکابزنان زیر ۲۵ سال مجاز به شرکت در آن بودند و از سال ۲۰۰۷ تنها رکابزنان ۲۳ ساله و جوان‌تر می‌توانند در تور شرکت کنند.
از سال ۲۰۰۸ مسابقات به صورت کشوری برگزار می‌شود.
بازتاب جهانی انقلاب ۲۰۱۱ مصر
در خلال رخدادهای سیاسی مصر و اعتراضات سراسری در مصر که از ۲۵ ژانویه آغاز گردید، به استثناء چند کشور خاورمیانه، اکثر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی از جنبش آزادی‌خواهی در مصر حمایت کردند و خواهان برابری، آزادی بیان و قلم و رفع معضلات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در مصر شدند. در طول این اعتراضات بیشتر کشورها خواهان حذف هر نوع خشونت از طرف مقامات مصری بر معترضان مصری شدند.
خاورمیانه
او استقامت مردم را ستود و گفت اگر مردم مصر پیروز شوند چهره منطقه تغییر می‌کند و این به سود افراد ما به خصوص در فلسطین است.
اتحادیه‌ها، سازمان‌ها، احزاب
در ۶ فوریه (یکشنبه شهداء)، اخوان‌المسلمین اعلام کرد که وارد گفتگو با دولت عمر سلیمان در مورد راه‌های حل بحران کشور خواهد شد. این درحالی‌ست که اخوان‌المسلمین پیشتر اعلام کرده بود تا پیش از رفتن مبارک از مذاکره با دولت خودداری خواهد کرد.
دانشگاه گریفیث
دانشگاه گریفیت (Griffith University) یک دانشگاه دولتی در ایالت کوئینزلند کشور استرالیا است. این دانشگاه دارای ۵ پردیس در نقاط مختلف ایالت کوئینزلند است و در ده حیطه شامل هنر، آموزش و پرورش، مدیریت، پزشکی، حقوق و مهندسی دانشجو می‌پذیرد.
بخش‌های دپارتمان فنیستر
بخش‌های دپارتمان فنیستر (Arrondissements of the Finistère department) شامل ۴ بخش به شرح زیر است:
استان پتچابون
استان پتچابون یا فتچابون یا پچابون (به انگلیسی Phetchabun) یکی از استانهای کشور تایلند است. مساحت آن 12668 کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۹۶۵۰۰۰ نفر برآورد شده است.
استان پتچابون از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه مرکزی تایلند به حساب می آید. مرکز این استان شهر پتچابون است.
ینس اوکین
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به در زندگیم، من و چارلی، قلمرو و بلومسترفانن اشاره کرد.
چوکر
گردن‌بند طوقی یا چوکر کوتاه‌ترین نوع گردن‌بند است. این گردنبند مانند طوق، دور گردن بسته می‌شود و ظاهر زیبایی دارد. گردنبندهای طوقی را هم می‌توان ساخت و هم به صورت آماده خریداری کرد. این گردن‌بندها در انواع چرمی، فلزی، نامرئی (با بندهای رنگ پوست)، مخمل و غیره موجودند.
منابع
en:Choker
اجیکاماساگارا
اجیکاماساگارا (به انگلیسی: Ajjikamasagara) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
سلطانیه (دامغان)
سلطانیه روستایی در 25 کیلومتری جنوب غربی شهر دامغان در ناحیه دهستان قهاب رستاق بخش امیرآباد شهرستان دامغان استان سمنان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان 200 نفر (10خانوار) بوده‌است.
نائوهیرو تاکاهارا
نائوهیرو تاکاهارا بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۱۳ فوریه ۲۰۰۰ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۵۷ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. ناوهیرو تاکاهارا در بازی‌های ملی‌اش ۲۳ گل به ثمر رساند.
یاسوتون
یاسوتون (به تایلندی: ยโสธร) یک شهر در تایلند است که در استان یاسوتون واقع شده‌است.
خصوصیات
یاسوتون ۲۱٬۱۳۴ نفر جمعیت دارد.
دیزگاه محله
دیزگاه محله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طوالش در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ساحلی جوکندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۷ نفر (۱۱۵خانوار) بوده‌است.
کوم جابر، قنا
کوم جابر ، روستایی از توابع شهرستان ابو تشت در استان قنا و کشور مصر است.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۷۵۹۱ نفر(۳۷۱۷ مرد و ۳۸۷۴ زن) بوده‌است.
قطعنامه ۲۳۹ شورای امنیت
قطعنامه ۲۳۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سوالی راجع به جمهوری دموکراتیک کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۱۳۶۷ام با ۱۵ موافق،۰ مخالف و۰ ممتنع تصویب شد.
فهرست پارافیلی‌های جنسی
پارافیلی به معنی داشتن گونه‌ای کشش جنسی غیرعادی به اشیاء، موقعیت‌ها و افراد است. انجمن روان‌پزشکی آمریکا در دی‌اس‌ام-۵ (راهنمای تشخیصی و آماری بیماری‌های روانی) بین انحراف‌های جنسی، (که آن‌ها را با عنوان «کشش جنسی غیرعادی و مخاطره‌آمیز» نام می‌برد) و اختلال‌های مرتبط با گرایش‌های جنسی که مخاطره‌آمیز نمی‌باشند تفاوت قائل شده‌است. برای توصیف برخی از انحراف‌های جنسی، بیش از یک واژه وجود دارد و برخی واژگان با یکدیگر هم‌پوشانی دارند. انحراف‌هایی که در دی‌اس‌ام فهرست نشده‌اند، زیر عنوان دی‌اس‌ام ۳۰۹٫۳ " Paraphilia NOS (انحراف‌های نامشخص)" می‌آیند.
آنیل اگرال در کتاب خود به سال ۲۰۰۹، از ۵۴۷ واژه و عبارت که کشش‌های جنسی نامتعارف را توصیف می‌کنند، نام برده‌است. او هشدار می‌دهد که «لزوماً همه این انحراف‌ها در پژوهش‌های بالینی مشاهده نشده‌اند. این به این دلیل نیست که وجود ندارند؛ بلکه به قدری کم و نادر هستند که یا به چشم پژوهش‌گران نمی‌آیند یا اینکه پژوهشگران از پژوهش در رابطه با آن‌ها صرف نظر می‌کنند. همچون آلرژی، تحریک جنسی هم ممکن است بر اثر هر چیزی، مثل نور خورشید، رخ دهد.»
نبرد ترنتون
نبرد ترنتون (Battle of Trenton) یک نبرد محوری در تاریخ جنگ انقلاب آمریکا است که در صبح روز ۲۶ دسامبر سال ۱۷۷۶ در ترنتون نیو جرسی صورت گرفت، شب قبل از نبرد، جرج واشینگتن بدنهٔ اصلی سپاه خود را که همان ارتش قاره‌ای بود، با در شمال ترنتون به مقابله با  فرستاد. پس از یک نبرد کوتاه به تقریب تمام سربازان گونی دستگیر شدند، تاکتیک منحصر به فرد واشینگتن در عبور دادن لشکرش از رودخانهٔ دلاور و همچنین اضافه شدن نیروهای تازه‌نفس باعث پیروزی چشمگیر او در این نبرد بود.
احمد کروبی
احمد کروبی (زاده ۱۲۷۵ شمسی درروستای اختخوان در گلپایگان، درگذشتهٔ ۱۳۶۳) معروف به شیخ احمد کروبی روحانی شیعه، از زندانیان سیاسی، پدر مهدی کروبی و متولد سال ۱۲۷۵ شمسی (۱۳۱۴ قمری) بود. کروبی برای ادامه تحصیل نزد استادانی نظیر سید ابوالحسن اصفهانی، به نجف عراق رفت و پس از بازگشت به ایران در مناطق غربی کشور به ویژه منطقه الیگودرز به سخنرانی و فعالیت علیه حکومت پهلوی پرداخت. وی از ارادتمندان و تاثیر پذیرفتگان سید محمدتقی غضنفری خوانساری بود. وی چندین بار توسط ساواک دستگیر و زندانی شد و بیش از سه دهه در زندان و تبعید به سر می‌برد.
زندان و تبعید
او به دنبال تظاهرات عده‌ای از طلاب علوم دینی در فیضیه قم در سال ۱۳۴۲ بازداشت گردید و در روز ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و سال‌های بعد از آن نیز در شهرهایی نظیر الیگودرز، تهران، قم و دماوند به همراه فرزندش مهدی کروبی از دانشجویان دانشگاه تهران و هم چنین افرادی چون عزت‌الله شاهی به برپایی تظاهرات، سخنرانی، تهیه و پخش اعلامیه‌هایی تحت عنوان قاعده بزرگ اسلام می‌پرداخت و به همین دلیل از سوی ساواک دستگیر و به دو سال تبعید در شهر دماوند محکوم شد. حسینی غفاری دربارهٔ سخنرانی‌های احمد کروبی می‌گوید: «شیخ احمد کروبی هم فرد حر و بی‌باکی بود طرف‌های عصر، سروکله این پیرمرد پیدا می‌شد و با صراحت لهجه عجیبی شروع می‌کرد به افشاگری علیه شاه و برای خود من هم تعجب‌آور بود که این فرد را چرا می‌گذارند آزاد بگردد! البته چند بار به زندان افتاده بود منتها در زندان هم حالت انفعالی نداشت.»
احمد کروبی بار دیگر در سال ۱۳۵۰ نیز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی توسط ساواک بازداشت و به سه ماه حبس تأدیبی محکوم شد. او در زندان با زندانیانی نظیر عزت‌الله شاهی و حسینعلی منتظری نیز هم‌بند بود.
اعتراضات ۱۷ خرداد سال ۱۳۵۴
احمد کروبی هم چنین از رهبران اعتراضات ۱۷ خرداد سال ۱۳۵۴ در شهر قم بود و خانه او محل اجتماع مخالفان حکومت پهلوی بود. عبدالکریم عابدینی در مورد نقش احمد کروبی در اعتراضات ۱۷ خرداد می‌گوید: «من خودم یکبار نزد حاج شیخ احمد کروبی که مشغول وضو گرفتن بودند، رفتم و از ایشان پرسیدم: حاج آقا نظر شما دربارهٔ این حرکت چیست؟ ایشان با صراحت گفتند: هر حرکتی که علیه شاه صورت بگیرد ارزشمند است. خب! تصور کنید این جمله کوتاه و به ظاهر معمولی، چقدر در آن شرایط برای روحیه دادن به ما و اعتقاد به مشروعیت حماسه ۱۷ خرداد مؤثر بود. بی‌درنگ برگشتم و این جمله را برای همه نقل کردم.»
پس از انقلاب
پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) و مخالفت مهدی کروبی فرزند احمد کروبی به نتایج انتخابات، میدان احمد کروبی در شهر الیگودرز نیز تغییر نام پیدا کرد.
یونکی
یونکی، روستایی در دهستان فلارد بخش مرکزی شهرستان فلارد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۴۴۹ نفر (۴۰۴ خانوار) بوده‌است.
برانریت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی و واکنش‌های شیمیائیآلانیت- ایلمنیت- فلدسپات- آپاتیت- زیرکن و غیره است. ، از نظر ژیزمان بلوری - پسودومرف کمیاب است و بیشتر در اسپانیا، مراکش، آمریکا، کانادا، استرالیا، آفریقای جنوبی یافت می‌شود.
استئوکلاست
در پزشکی به یاخته‌های چندهسته‌ای که استخوان‌ها را جذب می‌کنند، یاخته‌های استخوان‌کاه یا استئوکلاست می‌گویند.
استئوکلاست‌ها با برداشتن پوستهٔ دارای مواد معدنی از روی بافت استخوانی و شکستن استخوان آلی عمل تخریب را انجام می‌دهند.
به صورت طبیعی تخریب استخوان توسط این یاخته‌ها به وسیله سلول‌های استخوان‌ساز (osteoblast) متوازن می‌شود در واقع خود سلول استئوکلاست فاقد گیرنده PTH در سطح خود بوده و به وسیله سایتوکین هایی که از استئوبلاست آزاد شده فعال میشوند. در افراد با اختلالات تخریب استخوان هم‌چون پوکی استخوان، یاخته‌های استخوان‌ساز از فعالیت و پیشرفت این یاخته‌ها عقب مانده و باعث کاهش تراکم استخوان‌ها می‌شوند.
عملکرد
استئوکلاست‌ها از مونوسیت‌های خون تولید می‌شوند. استئوکلاست‌ها مسئول تجزیه ماده زمینه استخوان در هنگام استخوان‌سازی هستند. نقش استئوکلاست‌ها دقیقاً برعکس نقش استئوبلاست‌هاست. به همین دلیل سلول‌های مخرب نامیده شده‌اند. استئوکلاست‌ها، ابتدا ماده زمینه‌ای بی‌شکل و سپس کلاژن را تجزیه می‌کنند. استئوکلاست‌ها معمولاً سلول‌های غول آسا با سیتوپلاسم وسیع‌اند و تعداد ۶ تا ۵۰ هسته دارند.
استئوکلاست‌های جوان تک هسته‌ای بوده و در هنگام فعالیت بازوفیلی هستند، در حالی که در هنگام استراحت اسیدوفیلی هستند. با وجود اسید فسفاتاز در استئوکلاست‌ها این سلول‌ها می‌توانند ماده زمینه‌ای را تجزیه کنند. به علاوه هنگامی که میزان کلسیم خون به علت عمل هورمون کلسی تونین مترشحه از تیرویید کاهش می‌یابد، استئوکلاست‌ها کلسیم را از استخوان گرفته و به جریان خون می‌فرستند. استئوکلاست‌ها نزدیک سطح استخوان از حفره‌ای از ماده استخوانی در حال تخریب قرار دارند. استئوکلاست‌ها تنها عوامل شناخته‌شدهٔ تخریب استخوانی هستند.
افزایش فعالیت این سلول‌ها در برخی بیماری‌ها مانند هایپرپاراتیروئیدی موجب تخریب استخوان می‌شود.
ورشا، فاماگوستا
ورشا، فاماگوستا (به لاتین: Varosha, Famagusta) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در De jure Famagusta District واقع شده‌است.
خصوصیات
ورشا اکنون خالی از سکنه است.
باند پرواز دریایی ویکتوریا اس تی اوال پورت
باند پرواز دریایی ویکتوریا اس تی اوال پورت یک فرودگاه است. این فرودگاه در شهر مونترآل کشور کانادا قرار دارد.
اجیکیاتاناهای
اجیکیاتاناهای (به انگلیسی: Ajjikyatanahalli) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
سیمون استیهو
سیمون استیهو (Simon Staho؛ زادهٔ June 2, 1972) کارگردان فیلم اهل دانمارک است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به وجه خطرناک اشاره نمود.
کوم یعقوب، قنا
کوم یعقوب ، روستایی از توابع شهرستان ابو تشت در استان قنا و کشور مصر است.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۲۰۰۶ مصر، جمعیت آن ۹۳۳۷ نفر(۴۴۴۸ مرد و ۴۸۸۹ زن) بوده‌است.
مستوره اردلان
ماه‌شرف خانم مستوره اردلان فرزند ابوالحسن مستوره، (زادهٔ ۱۱۸۴ در سنندج – درگذشتهٔ ۱۲۲۷ در سلیمانیه) در زمره نخستین زنان تاریخ‌نگار ایران و جهان، شاعر و نویسنده ای بوده که به دو زبان فارسی و کردی شعر سروده است و او را اولین زن تاریخ نویس کرد در ایران شمرده اند.(دیوان شعر)و(تاریخ اردلان)از آثار اوست.