آنتونی_فان_دیک
لندن و مرگ
ون دایک همچنان با دربار انگلیس در ارتباط بود و به مأموران شاه چارلز در جستجوی تصاویر کمک کرد. او برخی از آثار خود را ارسال کرد، از جمله یک سلف پرتره (1623) با اندیمیون پورتر ، یکی از عوامل چارلز، رینالدو و آرمیدا (1629) و یک عکس مذهبی برای ملکه. او همچنین خواهر چارلز، ملکه الیزابت بوهمیا ، را در لاهه در سال 1632 نقاشی کرده بود. در آوریل همان سال، ون دایک به لندن بازگشت و بلافاصله زیر بال دربار گرفته شد، و در ژوئیه لقب شوالیه دریافت کرد و در همان زمان دریافت کرد. حقوق بازنشستگی 200 پوندی در سال، که در اعطای آن به‌عنوان اصلی ترین پینتر در عظمت آنها توصیف شد. او علاوه بر این دستمزد خوبی برای نقاشی‌هایش می‌گرفت، حداقل در تئوری، زیرا شاه چارلز در واقع به مدت پنج سال حقوق بازنشستگی خود را پرداخت نکرد و قیمت بسیاری از نقاشی‌ها را کاهش داد. به او خانه‌ای در رودخانه تیمز در بلکفریرز داده شد ، سپس درست خارج از شهر لندن ، بنابراین از انحصار شرکت پرستش نقاشان پرهیز کرد. مجموعه‌ای از اتاق‌ها در کاخ التهام که دیگر توسط خانواده سلطنتی استفاده نمی شد، نیز به‌عنوان خلوتگاه روستایی در اختیار او قرار گرفت. این اقامتگاه‌ها توسط شریک زندگی او مارگارت لمون اداره می‌شد. استودیوی Blackfriars او اغلب توسط پادشاه و ملکه بازدید می‌شد (بعداً یک گذرگاه ویژه برای سهولت دسترسی آنها ساخته شد) که تا زمانی که ون دایک زندگی می‌کرد به سختی برای نقاش دیگری می‌نشستند. او بلافاصله در انگلستان به موفقیت دست یافت، جایی که تعداد زیادی پرتره از شاه و ملکه هنریتا ماریا و همچنین فرزندانشان کشید. بسیاری از پرتره‌ها در چندین نسخه ساخته شده اند تا به‌عنوان هدایای دیپلماتیک ارسال شوند یا به طرفداران پادشاهی که به‌طور فزاینده‌ای درگیر جنگ شده اند، داده شوند. در مجموع تخمین زده می‌شود که ون دیک چهل پرتره از خود شاه چارلز، و همچنین حدود 30 پرتره از ملکه، 9 نفر از ارل استرافورد و چندین پرتره از درباریان دیگر کشیده است. او بسیاری از دربار و همچنین خود و معشوقه اش مارگارت لیمون را نقاشی کرد. در انگلستان او نسخه‌ای از سبک خود را توسعه داد که ظرافت و راحتی را با اقتدار کم‌توجهی در موضوعات خود ترکیب می‌کرد که تا پایان قرن 18 بر پرتره انگلیسی تسلط داشت. بسیاری از این پرتره‌ها پس‌زمینه منظره‌ای سرسبز دارند. پرتره‌های او از چارلز سوار بر اسب، عظمت امپراتور تیتیان چارلز پنجم را به روز کرد، اما پرتره او از چارلز که در موزه لوور از سوار شده است مؤثرتر و بدیع تر است : «به چارلز در یک محیط عمداً غیررسمی، ظاهری کاملاً طبیعی از حاکمیت غریزی داده شده است. چنان سهل انگارانه قدم می‌زند که در نگاه اول به نظر می‌رسد نجیب طبیعت است تا پادشاه انگلستان. اگرچه پرتره‌های او ایده کلاسیک " کاوالیر " را ایجاد کرده است«سبک و لباس، در واقع اکثریت مهم‌ترین حامیان او در اشراف، مانند لرد وارتون و ارل‌های بدفورد ، نورثامبرلند و پمبروک ، در جنگ داخلی انگلیس که بلافاصله پس از مرگ او آغاز شد ، طرف پارلمانی را گرفتند مسیح حامل صلیبپرتره‌ای ناشناس از همسر ون دایک، مری روثون (نیمه دوم قرن هفدهم)، موزه ملی در کراکوف پادشاه در شورا با نامه‌های ثبت اختراع به ون دایک در سال 1638 شهروندی اعطا کرد. مری دختر پاتریک روثون بود که اگرچه این عنوان سلب شد، اما خود را لرد روثون نامید. او در 1639-1640 بانوی منتظر ملکه بود. این ممکن است توسط پادشاه در تلاش برای نگه داشتن او در انگلستان تحریک شده باشد. او بیشتر سال 1634 را در آنتورپ گذرانده بود، سال بعد بازگشت، و در 1640-1641، با نزدیک شدن به جنگ داخلی، چندین ماه را در فلاندر و فرانسه گذراند.. در سال 1640، شاهزاده جان کازیمیر لهستان را پس از آزادی از زندان فرانسه همراهی کرد.