cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نیکول کرامر
نیکول کرامر (زادهٔ February 8, 1962) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
بانک تهی‌دستان
کتاب بانک تهی‌دستان: وام‌های خرد و مبارزه علیه فقر جهانی یک خودزندگی‌نامه از محمد یونس است (برنده جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۶ و بنیان‌گذار بانک گرامین است). این کتاب به تشریح جزئیات سال‌های کودکی و نوجوانی محمد یونس، سال‌های تحصیل در دانشگاه در خارج از کشور و نیز دوره تدریس او در دانشگاه چیتاگونگ می‌پردازد.
وقتی یونس در دانشگاه چیتاگونگ به عنوان استاد حضور داشت، متوجه فقر شدید روستائیان بنگلادش شد. او در سال ۱۹۷۶، به جمع‌آوری اطلاعات دربارهٔ مردم تهی‌دست در منطقه جوبرا در بنگلادش پرداخت. بیشتر مردم تهی‌دست این منطقه برای خرید مواد اولیه مورد نیاز برای تولید محصولات حصیری، از وام‌دهندگان محلی، پول قرض می‌گرفتند و برای بازپرداخت پول، این محصولات را به همان وام‌دهندگان می‌فروختند و به این ترتیب، خودشان سود بسیار کمی می‌کردند. یکی از زنان روستایی مورد مطالعه می‌گفت که از بافتن محصولات با بامبو هر روز فقط دو سنت کسب درآمد می‌کرد. فهرست نهایی تهیه شده دربردارنده نام ۴۲ زن بود که در مجموع ۸۵۶ تاکا (معادل ۲۷ دلار) پول قرض می‌کردند.
یونس با مطالعه این داده‌ها متوجه هزینه اندک مورد نیاز برای خودکفایی این زنان شد و ۸۵۶ تاکا از پول خودش به آنها داد، بدون اینکه بابت این قرض، وثیقه یا سودی دریافت کند. پس از اینکه این افراد این پول را بعد از مدتی بازگرداندند، یونس به بررسی جامعه آماری گسترده‌ای پرداخت تا ببیند آیا این پدیده فقط به همان منطقه محدود می‌شد یا در مناطق دیگر بنگلادش نیز این چنین است. او به این نتیجه رسید که چرخه اسارت وام‌گیرندگان در وام‌های دریافتی یک امر بسیار رایج در سراسر بنگلادش است. به همین دلیل تصمیم گرفت دست به کار شود. او به یک بانک محلی رفت و برای این افراد تقاضای وام کرد. بانک این تقاضا را رد کرد. او این تقاضا را یک بار دیگر به بانکی در پایتخت برد. او در نهایت در (ژانویه ۱۹۷۷)، بانک گرامین را تأسیس کرد.
این بانک کارش را با یک سری اصول جدید و کاملاً متفاوت از بانک‌های دیگر در بنگلادش آغاز کرد. گرامین بانک بر این اصل استوار بود که هر انسانی از حق وام گرفتن برخوردار است. وام‌گیرندگان باید یک گروه پنج نفری ایجاد می‌کردند و این گروه، همان کارکرد تضمین (وثیقه) را برای بانک داشت. یک وام به دو نفر از اعضای این گروه داده می‌شد. پس از اینکه این وام‌گیرندگان طی ۶ هفته پس از دریافت وام، آن را تسویه می‌کردند، دو نفر دیگر از همان گروه می‌توانستند وام بگیرند. سرپرست گروه معمولاً آخرین نفری است که می‌تواند وام بگیرد. بازپرداخت وام دربردارنده ۵ اصل کلیدی است: (۱) بازه زمانی وام، یک ساله است، (۲) اقساط وام به صورت هفتگی است، (۳) بازپرداخت از هفته اول پس از دریافت وام آغاز می‌شود، (۴) نرخ سود وام ۲۰ درصد است و (۵) بازپرداخت در هر هفته ۲ درصد از کل مبلغ وام است و بازپرداخت طی ۵۰ هفته صورت می‌گیرد.
گرامین نظام وام‌دهی خرد به مناطق مختلف بنگلادش برد. این الگو در سایر نقاط جهان نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است. در سال ۱۹۸۷، موسسه‌ای مشابه گرامین بانک در مالزی افتتاح شد و پس از مدتی، موسساتی با این سبک و سیاق در کشورهای فیلیپین، هند، نپال، ویتنام، چین، ایالات متحده و نیز منطقه آمریکای لاتین و اروپا شکل گرفت. مدل وام‌های خرد گرامین توانسته بر اساس نیازها و الگوهای خاص هر کشور، انطباق یابد.
کتاب کتاب بانک تهی‌دستان: وام‌های خرد و مبارزه علیه فقر جهانی توصیفی از رؤیای محمد یونس برای دنیای بدون فقر است. یونس بر این باور است که کمک‌های خیریه، راه درست دستیابی به دنیایی بدون فقر نیست. او می‌گوید: «مسئله اصلی ایجاد یک زمین بازی هموار برای همه انسان‌ها است تا هر کسی از شانس مساوی با بقیه برخوردار باشد.»
ادریس عبدالوکیل
ادریس عبدالوکیل (Idris Abdul Wakil; زاده April 10, 1925 – درگذشته 1925:4:10, March 15, 2000) سیاستمدار اهل تانزانیا بود. وی از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ چهارمین رئیس‌جمهور زنگبار بود.
ادریس عبدالوکیل در ۱۵ مارس ۲۰۰۰، در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
ساورن
ساورن (به فرانسوی: Saverne) یک کمون در فرانسه است که در canton of Saverne واقع شده‌است.
خصوصیات
ساورن ۲۶٫۰۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۹۰۷ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جولیا (فیلم ۲۰۰۸)
جولیا نام فیلمی فرانسوی از اریک زونکا است که سال ۲۰۰۸ با الهام از فیلم گلوریای جان کاساوتیس ساخته شد.
تری برتون
تری برتون (Terry Burton؛ زادهٔ November 8, 1952) ورزشکار فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
من مادرم را کشتم
من مادرم را کشتم (به فرانسوی: J'ai tué ma mère، به انگلیسی: I Killed My Mother) فیلم زندگینامه‌ای درام کانادایی، به نویسندگی و کارگردانی خاویر دولان و محصول سال ۲۰۰۹ میلادی است. این فیلم پس از دریافت سه جایزه از بخش «دو هفتهٔ کارگردانان» جشنوارهٔ فیلم کن ۲۰۰۹، توجّه جهانیان را برانگیخت و پس از اتمام نمایش آن در جشنواره، با تشویق ۸ دقیقه‌ای تماشاگران مواجه شد. دولان فیلم‌نامهٔ این فیلم را در ۱۶ سالگی نوشت و در ۱۹ سالگی آن را کارگردانی کرد. به گفتهٔ وی، این اثر از جهاتی نوعی خودزندگی‌نامه محسوب می‌شود.
من مادرم را کشتم، به‌عنوان نمایندهٔ کانادا، در بخش «بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان» به هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار معرّفی شد، ولی به مرحلهٔ نهایی راه نیافت.
دایکی یاگیشیتا
دایکی یاگیشیتا (Daiki Yagishita؛ زادهٔ August 9, 1995) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا اشاره کرد.
آشویتس خصوصی من
آشویتس خصوصی من دومین مجموعه شعر مستقل حسن همایون است که به عنوان برگزیده سومین دوره جایزه شعر احمد شاملو معرفی شده است.
معرفی
آشویتس خصوصی من در سه فصل «شکنجه‌شده‌ها»، «عاشقانه‌هایی ناتمام برای آنا» و «خرده‌روایت‌هایی از هراس و انزوا» تدوین شده است؛ عنوان‌های فصل‌ها قراردادی است و و لزوماً به این معنا نیست که فصل دوم اثر روایتی صرفاً عاشقانه است و دیگر فصل‌ها نه! زیرا به اعتقاد من نویسنده دوگانه شعرهای اجتماعی و شعرهای عاشقانه که در فضای ادبیات ایران رایج شده است، آدرس غلط دادن به مخاطب است و این دوگانه مُضحک ریشه در نقدهای ذوقی دارد. بر این اساس شعرهای فصل «شکنجه شده‌ها» همانقدر عاشقانه است که اجتماعی است و شعرهای فصل «عاشقانه‌های ناتمام برای آنا» همانقدر سیاسی است که شعرهای فصل «خرده‌روایت‌هایی از هراس و انزوا». شعرهای «قبرستان در مه»، «آشویتس خصوصیِ من»، «سلول انفرادی خاورمیانه»، «هراس اپیزودیک»، «قانون جنگل»، «دیالوگ»، « سربازهای کاغذی»، «زخم‌ها و سنگ‌ها»، «سه‌شنبه سیاه»، «صدایِ مشکوک به جهان»، «میان تاریکیِ آبها و سنگ‌ها»، «فال خون»، «کاغذهای خون‌آلود»، «بازپرس ویژه قتل» برخی از عنوان شعرهای فصل نخست است.
ایده خلق و روایت این شعرها از همان نخستین اظهار نظرهای محمود احمدی‌نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل متحد شکل گرفت؛ او به بزرگترین مجمعی از سیاست مداران جهان می‌رفت و به عنوان مجری قانون اساسی سوگند یاد کرده بود از منافع ملت ایران دفاع کند، عملاً با اظهارنظرهایش درباره هولوکاست و انکار آن جنایت تلخ عملاً زمینه‌های انزوا و تحریم و ایران‌هراسی در جهان و به حاشیه راندن ایران عزیز ما از عرصه مناسبات جهانی را رقم می‌زد. به اذعان بسیاری از کارشناسان با این دست رفتارهای و نطق‌های هیجانی محمود احمدی‌نژاد عملاً به تحقق اهداف استراتژیک اسرائیل یعنی دامن‌زدن بر ایران‌هراسی کمک می‌کرد! من هم مانند بسیاری از شهروندان ِ ایرانی در همه این سال‌ها نگران ایران بودم و هستم و مدام به این مسائل فکر می‌کردم. به اینکه سیاست‌های اشتباه آن دولت خیلی راحت فرصت‌های طلایی و ارزشمندی را برای اجماع جهانی علیه ایران به دشمن‌هایمان در منطقه خاورمیانه و جهان تقدیم کرد. همه این کارهای را محمود احمدی‌نژاد و کارگزاران سیاست خارجی او به شکل غم‌انگیزی کاملاً درست انجام می‌دادند. در چنین فضایی بود که نوشتن شعرهای نخست این مجموعه را آغاز کردم.»
جوایز
در بخشی از بیانیهٔ هیئت داوران سومین جایزه شعر احمد شاملو آمده بود: «اگرچه لزوماً هدف نهایی در انتخاب برگزیدگان، به صورت تام در نظر داشتن رویکردهای اجتماعی و توجه به انسان و مسائل پیچیده او در اجتماع که از ویژگی‌های شعر شاملوست نبوده، اما وجود نسبتی از حساسیت‌های اجتماعی و بغرنجی‌های جاری در زندگی انسان امروز، مدنظر داوران این مرحله قرار گرفت. توجه به شورمندی و حضور «آنِ» شاعرانه - حضور و تلفیق عناصری چون تخیل و شهود و اندیشه به همراه زبان آوری - تصاویر بکر، پیوند با تفکر فلسفی، تاریخ و اسطوره، وجود مشی فکری و اندیشه ورزی، حساسیت به مسائل اجتماعی و مختصات زندگی انسان معاصر به دور از احساساتی گری و رویکرد پند و اندرزگونه، از دیگر معیارهای داوران این مرحله بوده‌است.»
جاری (ریو گراند دو سول)
جاری (به پرتغالی: Jari) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. جاری ۸۵۶٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۴۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قتل ناموسی
جنایت‌های ناموسی یا قتل ناموسی به ارتکاب خشونت و اغلب قتل زنان یک خانواده به دست مردان خویشاوند خود گفته می‌شود. این زنان به علت «ننگین کردن شرافت خانواده خود» مجازات می‌شوند. این ننگ موارد گوناگونی را شامل می‌شود از جمله خودداری از ازدواج اجباری، قربانی یک تجاوز جنسی بودن، طلاق گرفتن (حتی از یک شوهر ناشایست)، رابطه با جنس مخالف، یا ارتکاب زنا. برای اینکه فردی قربانی جنایت‌های ناموسی شود، فقط اینکه گمان برده شود او آبروی خانواده را بر باد داده‌است کافی‌ست. این سوءظن‌ها معمولاً بر احساسات و ادراک مردان استوار هستند تا بر حقیقت عینی.
تاریخچه
قتل‌های مبتنی بر شَرَف، از زمان تمدن روم باستان رواج داشته‌است، جایی که بزرگان یا مردان ارشد خاندان، حق داشتند جان یک همسر زناکار یا دختر مجردی که رابطهٔ جنسی برقرار کرده بود را بستانند. مارکوس کاتو، دولتمرد رومی گفته‌است:"«اگر شما همسرتان را در حال زنا گرفتار کنید، می‌توانید با کشتنش او را مجازات کنید؛ اما اگر مرتکب زنا شوید او اجازه ندارد حتی انگشتش را به‌شما بزند، چون قانون این است»."اعتقاد به این اصل که شوهر حق دارد همسر بی‌وفای خود را به‌همراه فاسقش بکشد، پیش از رومیان و در قوانین حمورابی، نِسیلیم و آشوری قابل مشاهده‌است. در قوانین حمورابی و آشوری به این موضوع که بکارت زن متعلق به خانواده‌اش است هم اشاره شده‌است.
آزتک‌ها برای زنای محصنه مجازات مرگ به‌شیوهٔ خفه کردن یا سنگسار را در نظر گرفته بودند که معمولاً شامل لِه کردن سر مجرم بود. با این حال، این حکم تنها پس از اثبات جرم قابل اجرا بود و مردی که همسرش را در حال خیانت می‌دید، اجازه نداشت او را بکشد. او موظف بود منتظر محاکمه بماند و در غیر این‌صورت خودش را بکشد. اینکاها دست و پای زناکارها را به یک دیوار می‌بستند و آن‌ها را رها می‌کردند تا از گرسنگی جان بدهند. قوانین اینکاها، این اجازه را به مردان می‌داد تا در صورتی که همسرشان را مظنون به زنا بدانند، او را بکشند اما زن‌ها چنین حقی نداشتند و زنی که همسرش را به دلیل زنا می‌کشت، از پا آویزان و رها می‌شد تا جان بدهد.
قتل ناموسی در اروپای قرون وسطایی هم وجود داشته و زنان زناکار به‌همراه شریک جنسی‌شان با سنگسار کردن مجازات می‌شده‌اند. در دورهٔ حکمرانی دودمان چینگ در چین، پدران و همسران حق داشتند دخترانی را که باعث «بی‌آبرویی» شده بودند را بکشند.
شیوع
جنایت‌های ناموسی صورتی از خشونت علیه زنان محسوب می‌شوند. بر اساس آمار صندوق جمعیت سازمان ملل، سالانه حدود ۵۰۰۰ زن در قتل‌های ناموسی کشته می‌شوند. این در حالیست که بسیاری از گروه‌های فعال در زمینهٔ حقوق زنان در خاورمیانه و جنوب غربی آسیا رقم قربانیان این قتل‌ها را حداقل ۲۰٬۰۰۰ در سال برآورد می‌کنند. بیشتر اینان ساکن غرب آسیا، شمال آفریقا و بخش‌هایی از جنوب آسیا هستند. در سال ۱۹۹۹ حداقل ۱۰۰۰ زن به این شکل در پاکستان به قتل رسیدند. بر اساس این آمار، این جرایم بیشتر در کشورهای اسلامی رخ می‌دهند در حالی که به گفته رهبران مذهبی، هیچ ریشه‌ای در اسلام ندارند.
پاکستان
قتل ناموسی در پاکستان پدیده‌ای رایج است و با نام «کارو کاری» شناخته می‌شود. این قتل‌ها معمولاً توسط اعضای خانوادهٔ قربانیان انجام می‌شود و به باور آن‌ها مجازاتی است برای «شرمندگی اجتماعی» که مقتول مسبب آن بوده‌است. در پاکستان، این فقط افراد نیستند که مرتکب قتل ناموسی می‌شوند و در برخی مناطق آن کشور، دادگاه‌های قبیله‌ای زنان را به جرم بی‌حرمت کردن یک خانواده یا قبیله، به اعدام محکوم می‌کنند.
دربارهٔ تعداد این قتل‌ها آمار مختلفی ارائه شده اما در واقع هیچ آمار رسمی دقیقی در مورد شمار قتل‌های ناموسی پاکستان وجود ندارد زیرا این موارد، معمولاً یا گزارش نمی‌شوند یا خانواده‌ها آن را خودکشی و مرگ طبیعی جلوه داده و به ثبت می‌رسانند. گاردین در سال ۲۰۰۹ شمار قربانیان قتل‌های ناموسی در پاکستان را سالانه ۱۰٬۰۰۰ ذکر کرده و رویترز در سال ۲۰۱۶ آمار قربانیان قتل‌های ناموسی آن کشور را سالانه بیش از ۵۰۰ نفر - که تقریباً همگی زن هستند - ذکر کرده‌است. این درحالی‌ست که فعالان حقوق بشر پاکستان تخمین می‌زنند که سالانه حدود ۱۰۰۰ قتل ناموسی در آن کشور رخ می‌دهد.
در فوریهٔ ۲۰۱۶، قانونگذاران ایالت پنجاب، قانونی را تصویب کردند که همهٔ اشکال خشونت علیه زنان را شایستهٔ مجازات می‌دانست. در واکنش به این قانون بیش از ۳۰ گروه مذهبی، از جمله تمام احزاب اصلی جریان سیاسی اسلامی خواستار فسخ این قانون شدند. این گروه‌ها فعالیت‌های حوزهٔ حقوق زنان را برابر با تبلیغ شرارت می‌دانند و می‌گویند قانون جدید باعث افزایش آمار طلاق و نابودی سیستم سنتی خانواده در آن کشور خواهد شد. نتایج نظرسنجی سال ۲۰۱۴ مرکز تحقیقات پیو حاکی از آن است که از هر ۱۰ شهروند پاکستانی ۴ نفرشان به نوعی قتل ناموسی را موجه می‌دانند.
افغانستان
در افغانستان هم بیشتر قربانیان قتل‌های ناموسی زنان و دختران هستند و دلیل اصلی قتل آن‌ها «رابطهٔ جنسی خارج از عقد» است. بر اساس یافته‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، مواردی مانند فرار از خانه، مورد تجاوز قرار گرفتن، عدم علاقه به ازدواج، ازدواج اجباری و ابراز علاقه به مردی که قصد ازدواج با او را دارند دیگر دلایل قتل زنان افغان هستند.
قوانین افغانستان بین زنا و موقعیتی که در آن شخصی که با تهدید، فریب یا زور مورد تجاوز قرار گرفته تمایز قائل می‌شوند یا فرار از خانه را جرم نمی‌دانند. اما در برخی مناطق روستایی که طالبان در آنجا نفوذ قابل توجهی دارند، اهالی که اغلب دولت را فاسد یا غیرقابل اعتماد می‌دانند، برای حل و فصل اختلافات به دادگاه‌های طالبان می‌روند یا راساً فرد خاطی را مجازات می‌کنند. کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در سال ۲۰۱۹ قتل ۲۳۸ زن افغان را ثبت کرده که ۹۶ مورد آن قتل‌های ناموسی بوده‌است.
ترکیه
پژوهشی در ترکیه نشان می‌دهد بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ درصد قابل توجهی قتل ناموسی در کشور وجود داشته‌است. بر اساس این پژوهش بسیاری از زنان تُرک توسط همسر یا افراد مذکر خانواده‌شان (پدر، برادر یا سایر وابستگان) کشته شده‌اند. در ترکیه اطلاع‌رسانی در مورد قتل‌های ناموسی محدود و غیرشفاف است، با این‌حال آمار رسمی نشان می‌دهند بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵، ۱٬۰۹۱ زن تُرک، قربانی این قتل‌ها شده‌اند.
نتایج یک پژوهش تحت عنوان «پروژه قتل‌های ناموسی» که توسط «انجمن جمعیت ترکیه» و با پشتیبانی صندوق جمعیت و برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل انجام شده نشان می‌دهد شهروندان ترکیه شرف و ناموس را مهم‌ترین عامل در زندگی و والاتر از هر ارزش دیگر به حساب می‌آورند. بر اساس این پژوهش که در چهار شهر استانبول، آدانا، شانلی‌اورفه و باتمان به صورت کتبی و شفاهی انجام شده هفتاد درصد افراد مصاحبه‌شونده (از جمله زن‌ها) در مواجهه با سؤال «ناموس چیست؟» پاسخ دادند: «ناموس زن آدم است».
ایران
قتل ناموسی در برخی شهرهای ایران هم رایج است. حدود ۲۰ درصد از کل قتل‌ها و ۵۰ درصد از قتل‌های خانوادگی در این کشور به مسائل جنسی و ناموسی مربوط می‌شوند.
به عقیدهٔ برخی از فعالان حقوق زنان، این «مشکل جدی و هنوز مهارنشده» ریشه در قوانین مردسالارانهٔ ایران دارد. بر اساس ماده ۶۳۰ قانون مجازات اسلامی «هرگاه مردی زنش را با مرد دیگری در بستر ببیند و علم به عدم مخالفت زن داشته باشد، می‌تواند هردوی آنها را بکشد» و ماده ۳۰۱ آن قانون هم تصریح کرده که «پدر و جد پدری به خاطر کشتن فرزند قصاص نمی‌شوند».
اردن
معمولاً هر ساله بین ۱۵ تا ۲۰ قتل ناموسی در اردن گزارش می‌شود و در اغلب موارد قربانیان زنان و دختران هستند. در اردن با استناد به قانون پیشگیری از وقوع جرم تصویب شده در سال ۱۹۵۴، زنانی که در معرض خطر جانی قرار دارند می‌توانند برای مدت نامحدود بازداشت شوند. بر این اساس دولت اردن صدها زن و دختر را برای حفظ جانشان و با هدف در امان بودن از خطر کشته شدن به دست اعضای خانواده‌شان در زندان‌های زنان محبوس می‌کند.
گرچه قوانین اردن برای قتل، مجازات اعدام یا حبس ابد را در نظر گرفته‌اند، سیستم قضایی آن کشور در مواجهه با جرایم ناموسی ضعف‌هایی دارد. قاضی‌های اردنی اغلب، حکم مرتکبان این جرم‌ها را بسیار کاهش می‌دهند و عاملان ممکن است به مجازات‌هایی مثل حبس‌های کوتاه‌مدت محکوم شوند یا اصلاً به زندان نروند. یکی از نمونه‌ها موردی مربوط به کِفایا، دختر ۱۶ سالهٔ اردنی بود که در سال ۱۹۹۴ اتفاق افتاد. او که متعلق به یک خانوادهٔ بسیار سنتی بود پس از آن‌که توسط برادرش (محمد) مورد تجاوز قرار گرفت، باردار شد و برای مخفی کردن این رسوایی مجبور شد با مردی ۳۴ ساله ازدواج کند. اما آن وصلت، ۶ ماه بعد به طلاق منجر شد و «بی‌حیثیتی» پیش‌آمده باعث شد یکی دیگر از برادران (خالد)، کِفایا را به قتل برساند. در این پرونده خالد به هفت سال زندان محکوم شد و محمد به ۱۳ سال.
به گفتهٔ سازمان‌های فعال در زمینهٔ حقوق زنان، قتل‌های ناموسی در میان اقلیت مسیحی اردن هم (به نسبت جمعیت محدودشان) بسیار رواج دارد و دلیل آن در اغلب موارد، تمایل زنان مسیحی به ازدواج با مردان مسلمان است.
عراق
قوانین عراق (مانند بسیاری از کشورهای منطقه) ضعف‌هایی در مواجهه با خشونت خانگی دارند. در حالی که مقامات اقلیم کردستان عراق بخش‌هایی از قانون مجازات را که «ناموسی بودن قتل» را دلیل تخفیف در مجازات مجرمان می‌دانست، حذف کرده‌اند این قوانین هنوز در قانون جزایی عراق وجود دارند و اجرا می‌شوند.
عربستان سعودی
در عربستان سعودی مردها خود را نگهبان ناموس خانواده‌شان می‌دانند و اغلب، اعضای خانواده که از نگر آن‌ها باعث «بی‌آبرویی» شده‌اند را مجازات می‌کنند. قربانیان معمولاً زنان و دختران هستند و مجازات آن در موارد جدی، مرگ است.
کویت
قتل‌های ناموسی در کویت پدیده‌ای نادر هستند. قوانین کیفری کویت عموماً غیر تبعیض‌آمیز هستند و بر مبنای آن‌ها همهٔ عاملان قتل، تجاوز، آدم‌ربایی یا خشونت علیه زنان در معرض مجازات‌های مختلف از حبس‌های طولانی تا مجازات اعدام قرار می‌گیرند. طبق این قوانین «متعرضان به نوامیس» به شدت مجازات می‌شوند و پلیس کویت هم با جدیت بر اجرای این قانون نظارت می‌کند. اما در مقابل، برای مردهایی که مرتکب قتل ناموسی می‌شوند مجازات شدیدی در نظر گرفته نشده‌است. مطابق مادهٔ ۱۵۳ قانون مجازات (مصوب ۱۹۶۰) اگر شوهر، همسر یا فاسق او را طی عمل زنا بکشد، مجازات او ۳ سال حبس به‌علاوهٔ ۲۲۵ دینار جریمهٔ نقدی است. همین مجازات برای هر کسی اعمال می‌شود که دختر، خواهر یا مادر خود را در حال ارتکاب زنا به قتل برساند.
لبنان
قتل و جرم‌های مرتبط با «ناموس» در لبنان هم پدیده‌ای شایع است؛ گرچه به اندازهٔ دیگر کشورهای عربی گزارش نمی‌شود. به گفتهٔ یک منبع امنیتی لبنانی قتل‌های ناموسی به‌خصوص در جاهایی مانند اردوگاه‌های پناه‌جویان گزارش نمی‌شوند و زمانی که قاتل، یکی از اعضای خانواده باشد، بستگان ترجیح می‌دهند جنایت را آشکار نکنند.
در سال ۲۰۱۱، پارلمان لبنان قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن کسانی که ادعا می‌کنند همسر، دختر یا سایر اقوامشان را حین ارتکاب عملی منافی عفت کشته یا زخمی کرده‌اند، تخفیفی در مجازات‌شان داده نشود. با این‌حال هنوز قوانین دیگری (مانند مادهٔ ۲۵۲) وجود دارند که دستاویزی برای سبک کردن احکام مرتکبان جرائم ناموسی در محکمه‌های لبنان هستند.
بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۱۹ تلویزیون عربی بی‌بی‌سی که در قالب پروژهٔ بارومیتر عربی انجام شد، ۲۷ درصد از الجزایری‌ها، ۲۵ درصد از مراکشی‌ها، ۱۴ درصد از سودانی‌ها و ۲۱ درصد از اردنی‌ها با «قتل به‌خاطر ناموس» موافق بوده‌اند در حالی‌که تنها ۸ درصد از مردم لبنان این عمل را تأیید کرده‌اند. بسیاری از موافقان معتقد بودند که قتل‌های ناموسی به محدود شدن «ازدواج‌های بین مذهبی» کمک می‌کند.
لیبی
آمار دقیقی در مورد میزان قتل‌های ناموسی در لیبی در دست نیست. طبق قوانین لیبی اگر متهم به قتل بتواند ادعایش مبنی بر «ارتکاب قتل به‌دلیل حفظ آبرو» را ثابت کند سیستم حقوقی آن کشور به‌صورت ضمنی این عمل او را تأیید می‌کند و مجازات قتل کاهش می‌یابد. مادهٔ ۳۷۵ قانون مجازات لیبی تصریح کرده‌است: "«هرکسی که همسر، دختر، خواهر یا مادر خود را در حال زنا یا طی یک رابطهٔ جنسی نامشروع غافلگیر کند و به‌خاطر لکه‌دار شدن شرفش همسر یا شریک جنسی یا هردوی آن‌ها را بکشد مستحق مجازات زندان است. اگر عمل ضارب در این شرایط منجر به آسیب‌دیدگی جدی افراد مذکور شود، مجازات او حداکثر دو سال حبس خواهد بود و در صورت ضرب و شتم یا آسیب‌دیدگی سبک، مجازاتی شامل او نمی‌شود»."
مراکش
بر اساس گزارش اداره مهاجرت و پناهندگان کانادا که در سال ۲۰۱۳ منتشر شده قتل ناموسی در مراکش پدیده‌ای نادر است و در جامعه هم مقبولیت چندانی ندارد. با این‌حال نتایج نظرسنجی سال ۲۰۱۹ پروژهٔ بارومیتر عربی نشان می‌دهند ۲۵ درصد از مردم مراکش، قتل ناموسی را تأیید می‌کنند. قانون مجازات مراکش که در ژوئیهٔ ۲۰۰۳ اصلاح شد در مورد مجازات شخصی که همسر خود را به دلیل زنا به‌قتل برساند، هیچ تبعیضی بین زن و مرد قائل نمی‌شود. پیش از بازبینی قوانین، در مجازات شوهری که همسر یا معشوق او را مورد ضرب و جرح قرار می‌داد یا می‌کشت، تخفیف‌هایی لحاظ می‌شد.
مصر
در مصر هم قتل‌های ناموسی معمولاً به دلیل تخطی زنان از هنجارهای جنسی مورد پذیرش جامعه اتفاق می‌افتند. این هنجارها تعریف دقیقی ندارند و ممکن است موضوعی مثل ملاقات یک زن با یک مرد (حتی اگر فقط یک سوءظن یا شایعه باشد) باعث قتل آن زن توسط همسرش یا دیگر مردان خانواده شود.
در این کشور سنت‌های آیینی انتقام‌جویانه مانند «اَلطار» همچنان رواج دارند که بر مبنای آن «انتقام بهتر از ننگ است». این سنت‌ها آن‌چنان ریشه دارند که انتقام‌های مبتنی بر آن‌ها ممکن است برای چند نسل ادامه پیدا کنند. با این‌حال رعنا حسینی، محقق قتل‌های ناموسی و فعال حقوق زنان براین باور است که مشکل جامعهٔ مصر فراتر از سُنت‌های اینچنینی است. برای مثال او ماجرای پدری را روایت می‌کند که پیش از قتل دخترش به‌دلیل «بی‌عفتی»، دو قلچماق را برای دو ساعت استخدام کرد تا به‌عنوان بخشی از مجازات، به او تجاوز کنند.
بر اساس یک گزارش که در سال ۱۹۹۵ منتشر شده ۵۲ قتل از ۸۱۹ قتل رخ‌داده در آن‌سال مصر، ناموسی بوده‌اند.
چین
قتل ناموسی در شرق آسیا پدیده‌ای نادر است. در چین فقط یک مورد وجود دارد که از سوی برخی به‌عنوان قتل ناموسی در نظر گرفته شده‌است. در ۱۵ آوریل ۲۰۱۷، مردی از قوم هوئی ساکن منطقهٔ ژونگنینگ در استان نینگ‌شیا، دخترش را به‌همراه دوست پسرش و رانندهٔ تاکسی‌ای که آن دو سوار ماشینش بودند به قتل رساند. پس از قتل، او به همراه پسرش جسدها را دفن کردند و تاکسی را هم آتش زدند. این مرد در اعترافاتش به پلیس گفت دخترش را کشته چون از او راضی نبوده‌است.
آلبانی
قتل ناموسی در آلبانی پدیده‌ای کم و بیش رایج است و بخشی از سُنت جاکماریا است. جاکماریا (به معنای خون‌ریزی) که ریشه در قوانین باستانی کانون دارد می‌تواند بابت اختلاف‌های مختلف مالی، ناموسی یا حتی عقیده‌ای اجرا شود. کانون مجموعه‌ای از قوانین شفاهی در ۱۲ بخش است که قدمت آن به قرن پانزدهم میلادی بازمی‌گردد و میراث دورانی‌ست که آلبانی جزوی از امپراتوری عثمانی بود. بر اساس قوانین کانون، جرم ناموسی بهایی ندارد جز ریختن خون متجاوز که البته این خون‌ریزی فقط شامل مردها می‌شود.
در نیمهٔ دوم قرن بیستم، دولت سوسیالیستی حاکم بر آلبانی، سعی کرد کانون و قوانینی مثل جاکماریا را با برخورد قهرآمیز ریشه‌کن کند. در آن سال‌ها ملتزمان به کانون یا اعدام می‌شدند یا به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده می‌شدند. با این وجود بحران اقتصادی سال ۱۹۹۷ آلبانی، منجر به هرج و مرج گستردهٔ اجتماعی و رواج مجدد کانون شد.
اهمیت عمل به آموزه‌های کانون نزد آلبانیایی‌ها به اندازه‌ای است که سالانه افراد زیادی از بیم مورد انتقام قرار گرفتن از آلبانی می‌گریزند و به کشورهای دیگر پناهنده می‌شوند اما خانواده‌های انتقام‌جو موفق می‌شوند تعدادی از آن‌ها را در کشور مقصد گیر انداخته و به‌قتل برسانند.
ایتالیا
پدیدهٔ قتل ناموسی تا اویل قرن بیستم به‌خصوص در جنوب ایتالیا رواج داشت. تا سال ۱۹۸۱ میلادی ماده‌ای در قوانین ایتالیا وجود داشت که مرتکبان قتل‌های ناموسی را از مجازات سخت رهایی می‌داد. طبق این ماده (شمارهٔ ۵۸۷ مصوب دههٔ ۱۹۳۰ میلادی):"«هرکسی به‌هنگام کشف رابطهٔ نامشروعی که باعث لکه‌دار شدن شرف او شود، مرتکب قتل همسر، دختر یا خواهر خود شود، مستوجب تحمل ۳ تا ۷ سال حبس است. همین مجازات برای هر کسی اعمال می‌شود که شخص دخیل در رابطه با همسر، دختر یا خواهرش را به قتل برساند»."
روسیه
بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ حداقل ۳۶ مورد قتل ناموسی در منطقهٔ قفقاز شمالی رخ داده‌است. به علت تابو بودن این موضوع، اطلاعات کمی در مورد تعداد دقیق این قتل‌ها در این منطقهٔ عمدتاً مسلمان‌نشین وجود دارد. سازمان ملل متحد تخمین می‌زند که تعداد واقعی قربانیان می‌تواند ۱۰ برابر آمار اعلام شده‌باشد. فعالان حقوق زنان قفقاز معتقدند بسیار معمول است که چنین مواردی پنهان نگاه داشته‌شوند. به گفتهٔ آن‌ها پلیس محلی، پزشکان و وکلای خانواده‌های درگیر به آن‌ها کمک می‌کنند تا ردی از اتفاقات رخ داده به جای نگذارند و اگر کار به دادگاه برسد، معمولاً بستگان شخص درخواست می‌کنند جلسات دادرسی به صورت غیر علنی انجام شوند.
خفه کردن و قتل با چاقو شایع‌ترین روش‌های کشتن هستند، اما قتل با شلیک گلوله، مسموم کردن و حتی با تبر هم گزارش شده‌است. بیشتر اوقات، یک فرد به تنهایی در مورد قتل تصمیم نمی‌گیرد، بلکه جمعی از مردان خانواده اجازهٔ قتل را صادر می‌کنند. دلیل قتل‌های ناموسی زنان قفقاز می‌تواند از زنا تا یک شایعهٔ ساده درمورد یک رفتار غیراخلاقی باشد. در سال ۲۰۱۵، یک دختر اینگوش پس از آن‌که در حال سیگار کشیدن دیده شد، توسط عمویش خفه شد.
در قوانین
در بسیاری از کشورهای خاورمیانه، شمال آفریقا و غرب آسیا، هنوز قوانینی وجود دارند که به‌صورت ضمنی قتل‌های ناموسی را تأیید می‌کنند. در این کشورها مرتکبان قتل‌های عادی با مجازات حبس ابد یا اعدام مواجه می‌شوند. این در حالیست که در بعضی از این کشورها هیچ مجازاتی برای جرایم ناموسی وجود ندارد و در برخی دیگر، مرتکبان این جرم‌ها حداکثر به شش ماه حبس محکوم می‌شوند.
امانوئل ترانووا
امانوئل ترانووا (Emanuele Terranova؛ زادهٔ April 14, 1987) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال ساسولو، باشگاه فوتبال لیورنو، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
خادر (طرقبه شاندیز)
خادر (مشهد)، روستایی از توابع بخش طرقبه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شاندیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است.
رنه سیمپسون
رنه سیمپسون (Rene Simpson؛ زاده ۱۴ ژانویه ۱۹۶۶ درگذشته 1966:1:14, October 17, 2013) یک تنیس‌باز اهل کانادا بود.
جان هارتسون
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال ویمبلدون، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، تیم ملی فوتبال ولز، و باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ولز و زیر ۲۱ سال ولز بازی کرده‌است.
ابرده سفلی
ابرده سفلی، روستایی در دهستان ابرده بخش شاندیز شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است.
مشاهیر و نام‌آوران
از جمله مشاهیر و نامداران روستای ابرده می‌توان به افراد زیر اشاره کرد: آیت الله سید حسین شمس ابرده از اساتید حوزه علمیه قم ایشان دایی آیت الله سید محمد موسوی نژاد می‌باشند.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۰ نفر (در ۸۳ خانوار) بوده است.
موقعیت جغرافیایی
این روستا در ۲۵ کیلومتری شمال غربی شهر طرقبه و در ۴۳ کیلومتری مشهد قرار گرفته است. روستای ابرده سفلی، در میان دره‌ای استقرار یافته و پیرامون آن را کوه‌ها فراگرفته‌اند. کوه کنگ در جنوب روستا واقع شده و رودخانه زشک از میان روستا عبور می‌کند. روستای ابرده سفلی از طریق شهرهای مشهد و طرقبه با جاده‌ای آسفالت قابل دسترسی است
شناخت کلی
روستای ابرده سفلی در دوره‌های مختلف، مورد توجه بوده است. در سفرنامه «چارلز ادوارد»، در مورد قلعه ابرده چنین آمده است: «… درست در بالای ابرده بقایای دیوارهای یک قلعه قدیمی به چشم می‌خورد، که می‌گفتند توسط سپاه شاه در زمان قیام سالار ویران گردیده است.» متأسفانه امروزه اثری از این قلعه باقی نمانده است. همچنین برخی از مشایخ در دوره ایلخانیان و تیموریان، روستاهای پیرامون طرقبه را به عنوان زاویه انتخاب می‌کردند و در آن سکنی می‌گزیدند. شیخ حافظ بهاءالدین عمر ابردهی، از جمله این مشایخ است، که مقبره وی نیز در این روستاست.
مسجد جامع روستا و گورستان قدیمی آن، قدمت دارد.
مردم روستای ابرده سفلی به زبان فارسی، با گویش خراسانی سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.
الگوی معیشت و سکونت
درآمد اکثر مردم روستای ابرده سفلی از فعالیت‌های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می‌شود. گروهی از مردم روستا، در امور خدمات و صنایع دستی اشتغال دارند. کشت آبی و دیم در روستا رواج دارد و مهم‌ترین محصولات زراعی آن، گندم، جو، تره‌بار و غلات است. باغداری، به دلیل شرایط مساعد اقلیمی شامل گردو، گیلاس، گلابی، سیب، آلو، آلبالو و هلو است. مراتع پیرامون روستا، موجبات رونق دامداری و تولید گوشت و انواع لبنیات را فراهم آورده است. گروهی از مردم روستا، ضمن فعالیت‌های زراعی و دامداری به تولید صنایع دستی چوبی و نجاری نیز می‌پردازند. روستای کوهپایه‌ای ابرده سفلی، در شیبی ملایم استقرار یافته و بافت مسکونی متراکمی دارد. کوچه‌های روستا پیچ‌درپیچ و نامنظم است.
شکل خانه‌های روستا، از نوع معیشت و فعالیت مردم تأثیر پذیرفته است. اتاق‌های استراحت، پذیرایی، آشپزخانه، انبار علوفه، طویله، و سرویس بهداشتی فضاهای خانه‌های روستایی را تشکیل می‌دهند. مصالح به کار رفته در ساخت خانه‌های قدیمی گل، سنگ، خشت، آجر و چوب است. در ساخت خانه‌های جدید از مصالح سیمان، گچ، آجر، تیرآهن نیز استفاده شده است.
رودخانه زشک، از میان روستا عبور می‌کند. این رودخانه از کوه‌های سیاه خانی و گودرزد رشته کوه بینالود سرچشمه می‌گیرد و پس از مشروب نمودن اراضی و باغ‌های روستا، به رودخانه کشف رود می‌پیوندد. حواشی رودخانه زشک، به ویژه در بهار و تابستان، محل اتراق موقت گردشگران است.
فرهنگ و رسوم
مردم روستای ابرده سفلی در اعیاد ملی و مذهبی نوروز، قربان، فطر و غدیر به جشن و سرور و در ایام وفات و شهادت ائمه به ویژه در ایام محرم به عزاداری می‌پردازند.
همچنین در آستانه تحویل سال نو، به پیشواز عید می‌روند و مراسم ویژه‌ای در روزهای سیزده به در، چهارشنبه سوری و شب یلدا برگزار می‌کنند.
مراسم جشن و عروسی مردم روستا با بهره‌گیری از موسیقی محلی خراسان، انجام می‌پذیرد.
بازی محلی معروف و رایج در میان نوجوانان و جوانان این روستا چوب بازی است.
مردم روستای ابرده سفلی به ندرت از پوشاک محلی استفاده می‌کنند. مردان کهنسال روستا از شال، کلاه و قبا و زنان کهنسال از پیراهن چین‌دار و پاپوش گالش استفاده می‌کنند.
صنایع دستی روستای ابرده سفلی عمدتاً شامل تولید محصولات چوبی و هنر نجاری است.
مقبره حافظ بهاءالدین عمر ابردهی
«حافظ بهاءالدین عمر ابردهی» از تربیت یافتگان و مریدان اخی علی قتلغشاه به شمار می‌آمد و پس از وی در سلسلهٔ کبرویه از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است. وفات وی در سال ۸۰۹ ه‍.ق روی داده است. وی در کودکی به ارشاد یکی از پیروان شیخ عبدالله غرجستانی به نام مولانا رضی‌الدین علی مایانی به خدمت اخی علی قتلغشاه در ویرانی درآمد، تا این که به جانشینی اخی علی رسید. مقبره جدید الاحداث وی در میان قبرستان حد فاصل شاندیز به ابرده به صورت بنایی ساده و گنبددار جلب‌نظر می‌نماید.
گورستان ابرده سفلی
قبرستان ابرده سفلی مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق تا اواخر دوره قاجار است و در روستای ابرده سفلی واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاف (شرکت)
کاف (Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles) یک شرکت تولیدکننده ماشین‌های ریلی همچون قطار سبک شهری، قطارهای مترو، واگن و لوکوموتیو است.
این شرکت که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شده و مقر آن در شهرک بئاساین در منطقه باسک اسپانیا است در بورس مادرید عرضه شده است.
لاوترباخ (تورینگن)
لاوترباخ یک شهر در آلمان است که در وارتبورگکرایس واقع شده‌است. لاوترباخ ۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
مرکز اسلامی واشینگتن
مرکز اسلامی واشینگتن از مساجد مهم آمریکا است و در شهر واشینگتن دی سی قرار دارد.
این مرکز در سال ۱۹۵۰ (میلادی) ساخته شد. آیزنهاور، رئیس جمهور وقت آمریکا در مراسم افتتاح رسمی آن در ۱۹۵۷ سخنرانی ایراد کرد.
محمدرضا پهلوی فرش‌های این مسجد را هدیه و تأمین نمود.
آندرس کویندبیرگ یاکوبسن
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوبی، باشگاه فوتبال وایله بلدکلوب، و باشگاه فوتبال ادنسه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال رده پایه دانمارک بازی کرده‌است.
حمله موشکی به پایگاه هوایی الشعیرات (۲۰۱۷)
حمله موشکی به پایگاه هوایی شعیرات اشاره به حمله ارتش آمریکا به پایگاه هوایی شعیرات در سوریه دارد. این پایگاه در استان حمص قرار دارد. در طی این حمله ۵۹ موشک تاماهاک به سوی این پایگاه شلیک شد. ارتش آمریکا ادعا می‌کند که این حمله را در پاسخ به حمله شیمیایی ۲۰۱۷ خان شیخون انجام داده است، گزارش کمیسیون تحقیق سازمان ملل متحد حکومت سوریه را در حمله به شهر خان شیخون با گاز سارین مقصر دانسته است. این موشک‌ها از روی ۲ ناو آمریکا که در شرق دریای مدیترانه مستقر هستند شلیک شد. ناوهای جنگی یواس‌اس راس و یواس‌اس پورتر مدتی قبل در منطقه پهلو گرفته بودند. دولت آمریکا پیش از حمله نیروهای روسی را از آن آگاه کرده بود و هنگام حمله هیچ نیرو و پرسنل روسی در این پایگاه هوایی نبودند.
شلیک موشک به دستور دونالد ترامپ در پاسخ به حمله شیمیایی ۲۰۱۷ خان شیخون انجام گرفت. این نخستین حمله یکجانبه نظامی ایالات متحده برای هدف قرار دادن حزب بعث دولت سوریه بود.
امیرمحمد یزدانی
امیرمحمد یزدانی (زادهٔ ٨ مهر ١٣٧٩) کشتی‌گیر آزادکار تیم ملی ایران و باشگاه کشتی استقلال است. وی برادر زهرا یزدانی یک کشتی گیر سنتی الیش داخل سالن بانوان است وی پسردایی رضا یزدانی، دیگر کشتی‌گیر ایرانی است و با حسن یزدانی نسبت فامیلی دور دارد. وی در جویبار متولد و بزرگ شده است و نام روستای او چرات میباشد.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اشاره کرد. در سال ۲۰۲۲ مسابقات جهانی بلگراد صربستان به رقابت با حریفان ورود پیدا کند. دلیل این کار امتناع از مسابقه‌دادن با حریف اسراییلی بود.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹
امیرمحمد یزدانی در دور نخست با نتیجه ۱۵ بر ۲ بختیار بورجاکوف از ترکمنستان را مغلوب کرد. وی در دور بعد مقابل والدس توبیر دارنده مدال برنز جهان از کوبا با نتیجه ۱۳ بر ۹ شکست خورد و با توجه به شکست این کشتی‌گیر در دور بعد، از دور رقابت‌ها کنار رفت.
قهرمانی جهان ۲۰۲۱
در وزن ۶۵ کیلوگرم امیرمحمد یزدانی در دور اول با نتیجه ۱۰ بر صفر گابریل جاناتچ از اتریش را مغلوب کرد. وی در دور بعد با نتیجه ۱۳ بر ۳ مقابل سباستین ریورا از پورتوریکو به برتری رسید و راهی مرحله یک چهارم نهایی شد. یزدانی در این مرحله مقابل کریستوف بینکوفسکی از لهستان با نتیجه ۴ بر ۲ به پیروزی رسید و به مرحله نیمه‌نهایی راه یافت. وی در این مرحله با نتیجه ۵ بر ۴ علیبک عثمانوف از قرقیزستان را مغلوب کرد و به دیدار فینال راه یافت. وی در دیدار فینال در یک غافلگیری با نتیجه ۱۴ بر ۴ مغلوب زاگیر شاخیف قهرمان اروپا از روسیه شد و به مدال نقره دست پیدا کرد. {{یادکرد وب|نشانی =
قهرمانی جهان ٢٠٢٢
در مسابقات جهانی بلگراد پس از اینکه مشخص شد وی با حریف اسرائیلی مسابقه خواهد داد، نرسیدن به وزن را بهانه قرار داد و از مسابقات کناره گیری کرد. https://www.mehrnews.com/news/5319508/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%DB%8C%D8%B2%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%BA%D9%84%D9%88%D8%A8-%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B4%D8%AF-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%B1%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA|عنوان = امیر محمد یزدانی مغلوب حریف روس شد و نقره گرفت|ناشر =مهر}}
زیر ۲۳ سال جهان ۲۰۲۲
در وزن ۷۰ کیلوگرم امیرمحمد یزدانی پس از استراحت در دور اول، در دور دوم با نتیجه ۱۵ بر ۵ تالگات سیرباز قهرمان آسیا از قزاقستان را مغلوب کرد و به مرحله یک چهارم نهایی راه یافت. دارنده نقره بزرگسالان جهان در این مرحله با نتیجه ۱۷ بر ۷ از سد کوتا تاکاهاشی از ژاپن گذشت و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. یزدانی در این دیدار با نتیجه ۴ بر ۲ از سد یحیی توماس از آمریکا گذشت و به دیدار فینال راه یافت. وی در این مرحله با نتیجه ۸ بر ۴ مغلوب گئورگی الباکیدزه قهرمان زیر ۲۳ سال اروپا از گرجستان شد و به مدال نقره رسید.
جانی کش
'''جان آر. «جانی» کش (زادهٔ ۲۶ فوریهٔ ۱۹۳۲ آرکانزاس – ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۳) که همچنین با لقب مرد سیاه‌پوش''' نیز شناخته می‌شود، از خوانندگان بزرگ سبک کانتری در آمریکا و یکی از تأثیرگذارترین موسیقی‌دانان قرن بیستم بود.
گرچه او بیشتر به خاطر هنرنمایی در موسیقی کانتری شناخته می‌شود، صدا و خوانندگی‌اش پلی‌است میان سبک‌های مختلف موسیقی مانند راک اند رول، بلوز و موسیقی بومی. این مهم باعث شد تا جانی کش هم در موزه و تالار مفاخر موسیقی کانتری و هم در تالار مشاهیر راک اند رول حضور داشته باشد. او با ۴۸ سال سن، بدل به جوان‌ترین خواننده‌ای شد که نامش وارد تالار مشاهیر کانتری شده است. وی برنده چندین جایزه گرمی نیز شد. جانی کش بیشتر به خاطر صدای مشخص بم و زخم‌دارش در کنار مسلک محزون و رفتار فروتنانه‌اش شناخته می‌شود. بیشتر آهنگ‌های جانی کش —به خصوص آنهایی که در اواخر دوران شکوهش خوانده بود— بازتابی از اندوه، رنج و محنت بودند.
جانی کش بزرگترین ستاره سبک موسیقی کانتری در آمریکا محسوب می‌شود. سرودن ۵۰۰ ترانه، کسب ۱۳ جایزه گرمی و فروش بیش از ۵۰ میلیون نسخه آلبوم «مرد سیاه‌پوش» کانتری را جاودانه کرد. او گفته بود که تا زمانی که ریشه فقر و جنگ در دنیا خشک نشود، همواره سیاه خواهد پوشید. جانی کش خود در خانواده‌ای بسیار تنگدست زاده شده بود.
گابریل امورث
گابریل امورث (Gabriele Amorth؛ – 1925:5:1, September 16, 2016) یک نویسنده، ر‌وزنامه نگار، کشیش و متخصص الهیات اهل ایتالیا بود. امورث انجمن بین‌المللی جن‌گیران را در سال 1990 تأسیس کرد و به مدت ده سال ریاست آن را برعهده داشت این انجمن در سال ۲۰۱۴ میلادی از سوی واتیکان به رسمیت شناخته شده‌است. وی سال‌ها به عنوان ابر جن‌گیر اسقف‌نشین رم فعالیت کرد و ادعا شده‌است که در طول زندگی خود بیش از ۱۶۰٬۰۰۰ مورد «جن‌گیری» انجام داده‌است.
جانی کش
زندگی شخصی
جانی کش در ۲۶ فوریه ۱۹۳۲میلادی و در شهر کینگزلند از ایالت آرکانزاس به دنیا آمد. او فرزند چهارم خانواده بود. نام پدرش رِی کش بود. والدینش او را جی-آر نامیدند چون اسم دیگری به ذهنشان نمی‌رسید. وقتی که می‌خواست به استخدام نیروی هوایی دربیاید این موضوع برایش دردسرساز شد چون آن‌ها جی-آر را به عنوان اسم نپذیرفتند، بنابراین او از آن به بعد از اسم جان-آر کش به عنوان اسم رسمی استفاده کرد و در سال ۱۹۵۵ نام جانی کش را به عنوان اسم هنری خود برگزید.
آنها چهار فرزند بودند و برادر جوان‌ترش بنام تامی نیز به هنرمند معروفی در سبک کانتری تبدیل شد. جانی در ۵ سالگی شروع به کار در مزرعه پنبه کرد و در حین کار در کنار خانواده‌اش با آواز آن‌ها همراهی می‌کرد. مزرعه آن‌ها را دو بار سیل فراگرفت که همین موضوع بعدها انگیزه‌ای شد برای نواختن یکی از ترانه‌های وی. شرایط بد اقتصادی او و خانواده‌اش و سختی که در دوران رکود بزرگ تجربه کردند، بعدها انگیزه خوبی برای سرودن بسیاری از ترانه‌هایش شد. او رابطه بسیار نزدیکی با برادر بزرگترش جک داشت. در مه سال ۱۹۴۴ جک در اثر یک حادثه با دستگاه برش، جان خود را از دست داد. او در هنگام مرگش فقط ۱۵ سال داشت. جانی کش هر از چندگاهی در مورد احساس گناهی که نسبت به مرگ برادرش حس می‌کند صحبت کرده‌است.
گابریل امورث
گابریل امورث روز جمعه (۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶) در سن ۹۱ سالگی به دلیل مشکلات ریوی درگذشت.
جانی کش
زندگی شخصی
کودکی جانی کش با موسیقی گاسپل که از رادیو پخش می‌شد پیوند خورده‌است. او با کمک مادر و دوستان دوران کودکی‌اش شروع به نواختن گیتار و سرودن شعر کرد. در دوران دبیرستان در یک رادیوی محلی نیز اجرای برنامه داشت. همچنین از موسیقی ایرلندی که از رادیوی آنزمان پخش می‌شد، تأثیر فراوانی گرفته‌است. جانی کش در هفتم ژوئیه ۱۹۵۰ به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا پیوست. پس از آموزش‌های اولیه در پایگاه نیروی هوایی لاکلند و آموزشهای فنی در پایگاه هوایی بروکس (هر دو واقع در ایالت تگزاس) به واحد امنیتی اطلاعاتی نیروی هوایی پیوست. کش وظیفه تحلیل کد مورس را در لندزبرگ آم لش واقع در آلمان بعهده داشت. او اولین اپراتوری بود که خبر مرگ جوزف استالین را دریافت کرد. جانی کش در سوم ژوئیه ۱۹۵۴ از خدمت مرخص شد و به تگزاس بازگشت.
گابریل امورث
فیلم جن‌گیر پاپ (۲۰۲۳) به روایت کارهای او می‌پردازد که در آن راسل کرو نقش امورث را ایفا کرده‌است.
جانی کش
ازدواج و خانواده
در ۱۸ ژوئیه ۱۹۵۱ هنگامی که جانی در نیروی هوایی خدمت می‌کرد، با دختری ۱۷ ساله به نام ویویان لیبرتو در پیست اسکیت آشنا شد. آشنایی آن‌ها بمدت ۳ هفته طول کشید تا اینکه جانی برای مدت سه سال به آلمان فرستاده شد. در طول این مدت، آن‌ها صدها نامه عاشقانه به یکدیگر فرستادند. در ۷ اوت ۱۹۵۴ یعنی یک ماه بعد از مرخص شدن از خدمت به ازدواج یکدیگر درآمدند. مراسم عقد توسط عموی ویویان که پدر روحانی بود انجام شد. آن‌ها صاحب چهار دختر به نام‌های رُزانا، کتی، سیندی و تارا شدند. زیاده‌روی در مصرف مشروب و همچنین مواد مخدر، تورهای طولانی مدت و رابطه جانی با زن‌های دیگر و به‌خصوص رابطه نزدیکش با خواننده سبک کانتری، جون کارتر به جدایی او و همسرش در سال ۱۹۶۶ انجامید.
جانی تقریباً سیزده سال پس از آشنایی‌اش با جون کارتر در سال ۱۹۶۸ هنگام اجرای کنسرتی در لندن از او خواستگاری کرد و سرانجام در اول ماه مارس ۱۹۶۸ با او ازدواج کرد. آن‌ها صاحب یک فرزند بنام جان کارتر کش شدند که در سوم مارس ۱۹۷۰ به دنیا آمد.
آنها به فعالیت حرفه‌ای در کنار یکدیگر برای مدت ۳۵ سال ادامه دادند تا اینکه با مرگ جون کارتر در سال ۲۰۰۳ پایان پذیرفت. درست چهار ماه پس از مرگِ جون، جانی کش نیز درگذشت.
زندگی حرفه‌ای
در سال ۱۹۵۴ جانی و همسر اولش ویویان به شهر ممفیس در ایالت تنسی نقل مکان کردند. جانی با همراهی دو نوازنده به نام‌های لوتر پرکینز و مارشال گرنت یک گروه سه نفره را تشکیل دادند و تلاش کردند که قراردادی با کمپانی موسیقی سان به امضا برسانند. بعد از اولین اجرا برای سَم فیلیپس، او به آن‌ها گفت که علاقه‌ای به موسیقی گاسپل ندارد و این موسیقی دیگر خریدار چندانی نخواهد داشت. نهایتاً با اجرای ترانه‌ای متفاوت که جانی در دوران خدمت ساخته بود توانستند قرارداد را به دست آورند. در سال ۱۹۵۵ او موفق به ضبط اولین ترانه در استودیو سان با نام گریه کن! گریه کن! گریه کن! شد که با موفقیت زیادی همراه بود.
در دسامبر ۱۹۵۶ الویس پریسلی گذرش به استودیو افتاد در حالیکه جانی کش و گروهش هم آنجا بودند. چهار نفر ساعاتی به بداهه نوازی پرداختند که بخش قابل توجهی از آن را موسیقی گاسپل تشکیل می‌داد. فیلیپس دستگاه ضبط را روشن گذاشت و بعدها آن‌ها را منتشر کرد.
در این میان ترانه روی خط قدم برداشتن شهرت بسیار زیادی پیدا کرد و توانست به رتبه نخست بیلبورد موسیقی کانتری دست پیدا کند.
چهره قانون‌شکن
همراه با شهرت جانی کش در پایان دهه ۱۹۵۰ میلادی، او به مصرف بی‌رویه الکل روی آورد و همچنین به آمفتامین و باربیتورات معتاد شد. او برای مدتی با ویلون جنینگز که بشدت به آمفتامین اعتیاد داشت، همخانه شد. مصرف مواد باعث عصبی شدن و رفتارهای غیرعادی از جانب او شد. جانی کم‌کم مورد تمسخر دوستان و همکارانش قرار گرفت. بعضی از دوستان نشانه‌های این اعتیاد را جدی نگرفتند تا اینکه یک‌بار او در پشت صحنه اعتراف کرد که تمام مواد مخدر موجود را امتحان کرده‌است.
در سال ۱۹۶۵ ماشین وانتِ جانی کش (که دچار آتش‌سوزی ناشی از داغ شدن محور چرخ شده بود) باعث ایجاد آتش‌سوزی در جنگل ملی لس پادرس در ایالت کالیفرنیا شد. این آتش‌سوزی تقریباً ۵۰۸ هکتار جنگل را از بین برد. وقتی قاضی از وی سؤال کرد که چرا این کار را کرده؟ وی پاسخ داد: «من این کار را نکردم. وانت من مرتکب این جرم شده‌است و الان هم مُرده. پس قاعدتاً نمی‌توانید از او سؤال کنید.» در نهایت پس از کشمکش‌های قانونی جانی کش موفق شد با پرداخت ۸۱۰۰۱ دلار جریمه به به دولت فدرال آمریکا به قضیه خاتمه دهد. او بعدها گفت که تنها کسی است که از سوی دولت آمریکا برای آتش‌سوزی جنگل جریمه شده‌است.
او هفت بار به دلیل ارتکاب به جرم‌های مختلف بزهکاری به زندان افتاد ولی هر بار پس از یک شب آزاد شد و هیچوقت عملاً زندانی نبود. یک بار هم در اکتبر ۱۹۶۵ در ال پاسوی تگزاس به جرم حمل مواد مخدر دستگیر شد ولی پس از دستگیری معلوم شد که برای حمل قرص‌های دگزامفتامین و اکوئینل که در گیتارش جاسازی شده بود نسخه پزشک داشته‌است.
مرد سیاهپوش
از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۷۱ جانی کش برنامه تلویزیونی خود تحت عنوان «جانی کش شو» را به اجرا درآورد که از شبکه تلویزیونی ABC (شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا) پخش می‌شد.
جانی کش در اواسط دهه ۶۰ با باب دیلن آشنا شد و این آشنایی نزدیک تا همسایه شدن آن‌ها در نیویورک نیز ادامه پیدا کرد. در اواخر دهه ۷۰ جانی کش خود را با شکل و شمایل و لباس سر تا پا سیاه معرفی کرد. در سال ۱۹۷۱ ترانه‌ای با نام «مرد سیاه پوش» ساخت تا توضیحی باشد برای این طرز لباس پوشیدنش.
او به نمایندگی از مردم فقیر و گرسنه، زندانیان و قربانیان مواد مخدر لباس سیاه به تن می‌کرد.
در سال ۲۰۱۶ میلادی گونه جدیدی از رتیل به نام جانی کش، خواننده آمریکایی ثبت شد. این رتیل سیاه در نزدیکی زندان معروف فولسم یافت شده‌است که جانی کش در این بازداشتگاه کنسرتی برای زندانیان برگزار کرد. کریس همیلتون از دانشگاه آبرن و همکارانش با توجه به کشف این رتیل در نزدیکی زندان فولسم و نیز سیاه‌رنگ بودن آن تصمیم گرفته‌اند که نام «آفونوپلما جانی‌کشی» (Aphonopelma JohnnyCashi) را روی این رتیل بگذارند.
امپراتور فوشیمی
امپراتور فوشیمی (Emperor Fushimi؛ زاده ۱۰ مه ۱۲۶۵ درگذشته ) نود و دومین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از 1287 تا 1298 به طول انجامید.
ایجکس (پاک‌کننده)
ایجکس (Ajax) یک برند محصولات شوینده است که در سال ۱۹۴۷ توسط کولگیت-پالمولیو به عنوان یک شویندهٔ پودری خانگی و صنعتی تولید شد. محتویات آن شامل سدیم دودسیل‌بنزن‌سولفونات، سدیم کربنات، و کوارتز است.
نام عملیات ایجکس که منجر به سرنگونی دولت محمد مصدق، نخست وزیر ایران شد برگرفته از این شوینده است، که القاگر مقصود این عملیات مبنی بر محو هدف آن است.
تروسوو (سرزمین آلتای)
تروسوو (به لاتین: Trusovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
دایکی یاماموتو
دایکی یاماموتو (Daiki Yamamoto؛ زادهٔ March 25, 1992) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
بریون، ان
بریون، ان (به فرانسوی: Brion) یک کمون در فرانسه است که در canton of Nantua واقع شده‌است.
دایکی یاماموتو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی توچیگی اشاره کرد.
بریون، ان
خصوصیات
بریون ۴٫۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۵۰۶ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شیخموس داغتکین
شیخموس داغتکین (متولد ۱۹۶۴ در روستای هارون در ترکیه)، شاعر و نویسنده ی کردتبار ساکن فرانسه است که به زبان‌های کردی، ترکی و فرانسوی آثاری خلق کرده‌است. وی تاکنون هفت مجموعه شعر و یک رمان به زبان فرانسوی به نام À la source, la nuit به چاپ رسانده‌است. داغتکین نقش مهمی در نوسازی شعر فرانسوی داشته‌است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
خی مارافسای
خی مارافسای یک ستاره است که در صورت فلکی مارافسای قرار دارد.
آرتساخ ایر
آرتساخ ایر (Artsakh Air) یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۱۱ میلادی تأسیس شده‌است.
شمعلی
شمعلی، روستایی در دهستان شاندیز بخش شاندیز شهرستان بینالود استان خراسان رضوی ایران است.
آرتساخ ایر
دفتر مرکزی آرتساخ ایر در استپاناکرت واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه استپاناکرت قرار دارد و به فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
شمعلی
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۱ نفر (در ۴۷ خانوار) بوده است.
ایده‌آل تک جمله‌ای
در ریاضیات و به ویژه در جبر جابجایی، یک ایده‌آل تک جمله‌ای عبارت است از یک ایده ال در حلقه چندجمله‌ای‌ها که به وسیلهٔ تک جمله‌ای‌ها تولید می‌شود. همچنین، یک ایده ال تک جمله‌ای را، خالی از مربع گوییم اگر این ایده‌آل به وسیلهٔ تک جمله ای‌هایی تولید شود که بر مربع هیچ‌کدام از متغیرها بخشپذیر نباشند.
نیروگاه العویر
نیروگاه العویر (امارات، در حومه شهر دبی، در نزدیکی روستای العویر)، یکی از نیروگاه‌های کشور امارات با ظرفیت تولید بیش از ۳۵۰۰ مگاوات است. ایستگاه H با ظرفیت ۱۸۴۶ مگاوات ساخت زیمنس و با سرمایه‌گذاری شرکت اماراتی DEWA (مخفف Dubai Electricity & Water Authority) است.
فهرست آثار ملی شهرستان بوانات
فهرست آثار ملی شهرستان بوانات بخشی از آثار ملی استان فارس در ایران است.
آثار ثبت‌شده شهرستان در این فهرست شامل ۴۵ اثر است.
رنی لاروی
رنی لاروی (زادهٔ July 14, 1959) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
پایگاه هوایی شعیرات
پایگاه هوایی شُعَیرات یک پایگاه هوایی متعلق به نیروی هوایی سوریه است که در غرب استان حمص قرار دارد. این پایگاه ۲ باند پروازی و یک برج مراقبت دارد و مجهز به ۳۰ آشیانه بتنی است.
در سپتامبر ۲۰۱۸ میلادی گوگل ارث ، تصاویر این پایگاه را بروز رسانی کرد. تصاویر ، گویای تخریب کامل سازه هاست در حمله اوریل موشک های تاماهاوک امریکایی به این پایگاه ست
گیل برودسکی
گیل برودسکی (Gail Brodsky؛ زاده June 5, 1991) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا است.
برزیا
برزیا (به فرانسوی: Béréziat) یک کمون در فرانسه است که در canton of Montrevel-en-Bresse واقع شده‌است.
خصوصیات
برزیا ۱۰٫۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۸ نفر جمعیت دارد.
امپراتور گو-فوشیمی
امپراتور گو-فوشیمی (Emperor Go-Fushimi؛ زاده ۵ آوریل ۱۲۸۸ درگذشته ) نود و سومین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از 1298 تا 1301 به طول انجامید.
کهن‌گاو
کهن‌گاو (Leptobos) یک سرده منقرض شده از گاویان است که از پلیوسن پسین و پلیستوسن پیشین اوراسیا شناخته شده‌است و از شبه جزیره ایبری تا شمال چین گستره پراکندگی شان بوده‌است. گونه‌های کهن‌گاو به وزن ۳۲۰ کیلوگرم هم می‌رسیدند. اولین ظهور کهن‌گاو در اروپا در حدود ۳٫۶–۳٫۵ میلیون سال پیش در نظر گرفته می‌شود.
ایستگاه متروی ایلینگ جنوبی
ایستگاه متروی ایلینگ جنوبی (South Ealing tube station) یکی از ایستگاه‌های خط سیرکل متروی لندن است.
این ایستگاه که در ناحیه ایلینگ قرار دارد در سال ۱۸۸۳ میلادی تأسیس شده است.
جاسینتو (میناس گرایس)
جاسینتو (به پرتغالی: Jacinto) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. جاسینتو ۱٬۳۹۳٫۶۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۳۲۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خویی بوندول
خوئی مِر در زبان سیوندی به معنی تخم مرغ است. در کلمه خوئی بوندول، خوئی مخفف خوئی مِر می‌باشد. خوئی گهگاه توسط سیوندی‌ها به جای خوئی مِر استفاده می‌شود.
غذای خوئی بوندول از برگ گیاه بوندول و تخم مرغ تهیه می‌شود. بدین ترتیب که برگ تازه گیاه بوندول را خرد کرده و تفت می‌دهند. سپس چند عدد تخم مرغ به آن اضافه کرده و پس از این که تخم مرغها پخته شد، غذا را با نان میل می‌کنند.
ال‌جی اپتیموس ۷
ال‌جی آپتیموز ۷ ، یک‌نمونه از گوشی‌های تلفن همراه سری اروپا جی‌اس‌ام شرکت ال‌جی الکترونیکس می‌باشد که توسط همین شرکت به بازار عرضه شده‌است.
مرکز فرهنگی اسلامی نیویورک
مرکز فرهنگی اسلامی نیویورک از مساجد مهم آمریکا است و در شهر نیویورک قرار دارد.
این مرکز در سال ۱۹۸۷ (میلادی) شروع به ساختن گردید و در مراسم عید فطر سال ۱۹۹۱ رسماً افتتاح گردید. کشور کویت و شاه حسین مراکش اکثر بودجهٔ ساخت ۱۷ میلیون دلاری آن را تقبل کردند.
فیلیپ دی فولکو
فیلیپ دی فولکو نویسنده، مقاله‌نویس، شاعر و فیلم‌نامه‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کلاته معاون
کلاته معاون، روستایی از توابع بخش شاندیز شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ابرده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
یرون ون در فیر
یرون ون در فیر (زاده ۲۷ اوت ۱۹۴۷) کارآفرین، اقتصاددان و مدیر ارشد اجرایی هلندی است، که اکنون به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت فیلیپس فعالیت می‌کند.
ون در فیر در فاصله سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ مدیر عامل شرکت نفتی رویال داچ شل بود. وی هم‌اکنون از اعضای هیئت مدیره شرکت‌های یونیلیور و رویال داچ شل می‌باشد.
دایگو ایمای
دایگو ایمای (Daigo Imai؛ زادهٔ February 19, 1984) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
کوه هالکون
کوه هالکون (به لاتین: Mount Halcon) یک کوه در فیلیپین است که در میماروپا واقع شده‌است. کوه هالکون ۲٬۵۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمریکو گایگو
آمریکو گایگو (Américo Gallego؛ زادهٔ April 25, 1955) مربی و بازیکن فوتبال پیشین اهل آرژانتین است. به عنوان هافبک، او ۷۳ بار برای تیم ملی آرژانتین بازی کرد.
خانه عروسک (ابهام‌زدایی)
خانه عروسک نمایشی از هنریک ایبسن است و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
شاپرک برگ‌ساب کوبایی
شاپرک برگ ساب کوبایی نام یک گونه از تیره شاپرک‌های برگ‌ساب است.
امانوئل تروا
امانوئل تروا (Emanuele Troise؛ زادهٔ February 10, 1979) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فوجا، باشگاه فوتبال سالرنیتانا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال ناپولی، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
امپراتور گو-نیجو
امپراتور گو-نیجو (Emperor Go-Nijō؛ نود و چهارمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از 1301 تا 1308 به طول انجامید.
رنی ماگی
رنی ماگی (زادهٔ March 30, 1959) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.