cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
هربرت فون کارایان
سال‌های نخستین
هربرت فون کارایان در سالزبورگ اتریش با نام هریبرت ریتر فون کارایان (آلمانی: Heribert Ritter von Karajan) به دنیا آمد. پدرش دکتر ارنست فون کارایان، جراح مشهوری در شهر سالزبورگ بود و خود نیز ساز کلارینت می‌نواخت. هربرت از ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۶ در موتزارتیوم شهر سالزبورگ فراگیری ساز پیانو را آغاز کرد. پس از تحصیل در موتزارتیوم (۱۹۲۶) در دانشگاه فنی وین و نیز در آکادمی موسیقی وین به تحصیل پرداخت. اگرچه کارایان در ابتدا قصد داشت به عنوان پیانیست فعالیت کند، اما به رهبری ارکستر تمایل پیدا کرد و الهام‌بخش او در این رشته آرتورو توسکانینی بود. دو دلیل برای روی آوردن او از نوازندگی پیانو به رهبری ارکستر ذکر می‌کنند؛ اول آن که به علت بیماری و مشکل تاندون یکی از انگشتان، یقین کرد هرگز پیانیست بزرگی نخواهد شد، و دوم آن که وقتی استاد او برنارد پامگارتنر، شوق و ولع فوق عادی شاگرد را دریافت، به او توصیه کرد به رهبری روی آورد، که یک ساز و ده انگشت پاسخگوی هیجان روحی او نخواهد بود.
در ۱۹۲۹، کارایان سالومه را در فستس‌پیزل‌هاوس سالزبورگ رهبری کرد، و از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۴ به عنوان کاپل‌مایستر اِستادثیاتر شهر اولم فعالیت نمود. در ۱۹۳۳، در فستیوال سالزبورگ با اجرای صحنهٔ Walpurgisnacht از اپرای فاوست اولین رهبری رسمی خود را انجام داد. سال بعد، و دوباره در سالزبورگ، کارایان برای اولین بار فیلارمونیک وین را هدایت کرد، و از ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۱، کارایان کنسرت‌های اپرا و سمفونی اپراخانهٔ شهر آخن را رهبری نمود.
در ماه مارس ۱۹۳۵، زندگی حرفه‌ای کارایان با ارائهٔ تقاضای عضویتش در حزب نازی ترقی قابل توجهی کرد. در همان سال، کارایان به عنوان جوان‌ترین Generalmusikdirektor آلمان انتخاب شد و رهبر مهمان شهرهای اشغال‌شدهٔ بخارست، بروکسل، استکهلم، آمستردام و پاریس بود. علاوه بر این، او در ۱۹۳۷ اولین اجرای خود را با فیلارمونیک برلین و اپرای دولتی برلین با اجرای فیدلیو انجام داد. با اجرای تریستان و ایزولد در ۱۹۳۸ موفقیت بزرگی کسب کرد و اجرای او از سوی یک منتقد برلینی Das Wunder Karajan (معجزهٔ کارایان) نام گرفت. در همان سال قراردادی از سوی دویچه‌گراموفون به او پیشنهاد شد، و او اولین ضبط از ضبط‌های بیشمارش را با رهبری استاتس‌کاپلهٔ برلین در اورتور فلوت سحرآمیز انجام داد. طبق اظهار نظر وینیفرد واگنر، آدولف هیتلر اجرای کارایان را از اپرای خوانندگان استاد در ژوئن ۱۹۳۹ نپسندید، چرا که کاریان که بدون پارتیتور رهبری می‌کرد، در میانهٔ راه مسیر خود را گم کرد، خوانندگان مکث کردند و در اوج بی‌نظمی پرده فرو افتاد. بنا به نظر وینیفرد واگنر، هیتلر تصمیم گرفت که فون کارایان هیچ‌گاه فستیوال بایروت را رهبری نکند. با این وجود به دلیل علاقهٔ هرمان گورینگ به او، کارایان همچنان به کارش به عنوان رهبر استاتس‌کاپله (۱۹۴۱–۱۹۴۵) و ارکستر اپرای دولتی برلین ادامه داد، و در آنجا در مجموع حدود ۱۵۰ اجرای اپرای انجام داد.
هلدن‌سونات کارایان به فاصلهٔ اندکی از الحاق اتریش به رایش سوم تصنیف شد. این اثر که کارایان در اصل نام سونات Anschluß را بر آن نهاده بود در ۱۹۳۸ در مراسمی که هیتلر در آن شرکت کرده بود، اجراشد.
در ۱۹۴۶ پس از پایان جنگ جهانی دوم، کارایان در دادگاه نازی‌زدایی اتریش تبرئه شد و به فاصلهٔ کوتاهی از آن به حرفهٔ رهبری خود بازگشت. ازدواج او و آنیتا در سال ۱۹۵۸ منجر به طلاق شد، فقط به این دلیل که همسر کارایان قادر نبود برای او فرزندی بیاورد. کارایان و این زن تا زمان مرگ این زن رابطهٔ دوستانه‌ای داشتند.
سال‌های پس از جنگ
در ۱۹۴۶، کارایان اولین کنسرت پس از جنگ خود را در وین با فیلارمونیک وین اجرا نمود، ولی به دلیل سابقهٔ عضویت در حزب نازی از سوی اشغالگران روس از فعالیت‌های بیشتر منع شد. در آن تابستان، او به صورت ناشناس در فستیوال سالزبورگ شرکت کرد. سال بعد، او بالاخره اجازهٔ ادامهٔ فعالیت‌هایش را پیدا کرد. هرچند خاطرات خوشی از شروع به کار مجددش در خاطرهٔ کارایان باقی نماند. وقتی در سال ۱۹۴۷ برای اولین بار به نیویورک رفت، ۳۷۰ موسیقیدان این شهر در نامه‌ای به شورای شهر، خواهان جلوگیری از اجرای برنامهٔ یک «نازی» شدند، و در شب اجرای برنامه، انجمن جوانان صهیونیست نیویورک به تظاهراتی در مقابل سالن کنسرت اقدام کرد. گذشتهٔ کارایان تا پایان عمر باعث بروز برخی غرض‌ورزی‌ها و مشکلات برای او شد. برای مثال موسیقیدانان یهودی نظیر آیزاک استرن و ایتزاک پرلمن به دلیل گذشتهٔ نازی کارایان از حضور در یک کنسرت با او امتناع می‌کردند.
در ۱۹۴۸، کارایان مدیر هنری Gesellschaft der Musikfreunde در وین شد. او همچنین در اسکالای میلان نیز رهبری کرد. با این حال، برجسته‌ترین فعالیت او در این زمان ضبط با ارکستر فیلارمونیای تازه تأسیس در لندن بود، که منجر به شناخته شدن این ارکستر در جهان شد. در ۱۹۵۵ بلافاصله پس از مرگ ویلهلم فورت‌ونگلر او به عنوان مدیر موسیقی مادام‌العمر فیلارمونیک برلین منصوب شد. کارایان با این ارکستر به اکثر نقاط جهان برای اجرای برنامه‌های مختلف سفر کرد. یکی از تورهای کارایان، تور تهران بود، که طی آن در سال ۱۳۵۶ در دو شب متوالی در تالار رودکی، سمفونی‌های ۴، ۵، ۶ و ۷ بتهوون را همراه با فیلارمونیک برلین اجرا کرد. کارایان ظرف مدت کوتاهی یکی از شخصیت‌های مهم هنری اروپا شد. همه جا صحبت از او بود و در اکثر سازمان‌های هنری نقش داشت و همه‌جا حکومت می‌کرد، خواه روی سکوی رهبری، خواه پشت فرمان ماشین کورسی یا هنگام هدایت هواپیمای خصوصی‌اش یا حتی روی چوب اسکی (او یکی از بهترین اسکی‌بازان آماتور اروپا بود).
کارایان همان‌قدر که سریع رابطه برقرار می‌کرد، با همان سرعت هم آن را قطع می‌نمود. ارتباط و همکاری او با اپرای دولتی وین نمونه‌ای بارز از همین خصوصیت اخلاقی‌اش بود؛ در سال ۱۹۵۶ به اپرای دولتی وین آمد و در ۱۹۶۲ آنجا را ترک کرد، و همان سال مجدداً تصمیم به همکاری با این مرکر اپرایی گرفت و دو سال بعد با جنجال و سروصدا آنجا را ترک نمود.
یکی دیگر از مراکز کاری کارایان فستیوال موسیقی سالزبورگ بود که همه ساله در ماه اوت برگزار می‌شود و یکی از بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین فستیوال‌های جهان است. کارایان از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ ریاست کل هنری این فستیوال را بر عهده داشت.
اسکالای میلان و بایروت نیز از مراکز اپرایی مورد علاقهٔ او بودند و به‌طور مکرر در آنجا آثاری را به اجرا می‌گذاشت. او مجموعهٔ اپرایی حلقه (رینگ)، تریستان و ایزولده و خوانندگان استاد از واگنر را در فستیوال بایروت اجرا کرده‌است.
از کارهای جنبی دیگر کارایان تأسیس بنیاد هربرت فون کارایان در ۱۹۶۸ در برلین بود که برای حمایت و پرورش استعدادهای جوان و نیز حمایت از تحقیقات علمی و موسیقی تشکیل شد. در این بنیاد آکادمی رهبری وابسته به ارکستر فیلارمونیک برلین را نیز به وجود آورد که هر سال مسابقه‌ای بین رهبران جوان برگزار می‌کرد. از جمله برندگان این مسابقه کلودیو آبادو و سی‌جی اوزاوا می‌باشند. کارایان به استعدادهای جوان توجه زیادی داشت. آنه-سوفی موتر نوازندهٔ ویولن کم‌نظیر سال‌های اخیر و نیز یوگینی کیسین از جمله استعدادهای کشف‌شده توسط کارایان هستند. همکاری کارایان با ارکستر فیلارمونیک برلین تا سال ۱۹۸۸ ادامه یافت و در بهار این سال از سرپرستی این ارکستر استعفا داد.
درگذشت
۵ آوریل ۱۹۸۹ کارایان هشتاد و یک سالگی خود را جشن گرفت. در این زمان مشغول آماده کردن خود برای افتتاحیهٔ فستیوال سالزبورگ با اپرای بالماسکه از وردی بود. اما در ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۹ و فقط ۱۱ روز قبل از افتتاح فستیوال در هنگام تمرین اپرای بالماسکه با یک ایست قلبی زندگی را بدرود گفت.
کارایان و فناوری ضبط
کارایان در عین حال که علاقه‌مندی خود را به اجرای برنامه در سالن‌های کنسرت و اپرا، هم‌چنان محفوظ نگاه می‌داشت، ولی نسبت به فناوری ضبط نیز کمال توجه را نشان می‌داد. او در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم با دو نفر از تهیه‌کنندگان صفحه که خوش‌فکر و بسیار آینده‌نگر بودند، والتر لگه و جان کالشاو همکاری گسترده‌ای را آغاز کرد. اولین صفحه‌ای که با سیستم استریوفونیک ضبط کرد، اثری از ریچارد اشتراوس بود که در سال ۱۹۵۹ و توسط شرکت دویچه گراموفون انجام شد. اما ضبط این صفحه او را راضی نکرد. او در جستجوی تکنیکی بود که صدا را با کیفیتی عالی ضبط کند.
در آن دوران که ضبط بر روی صفحات سی و سه دور یا بر روی کاست تازه آغاز شده بود، کارایان و دوستش والتر لگه در استودیوی ضبط دقت فراوانی به کار می‌بردند تا میکروفن‌ها در جای مناسب قرار گیرد و بین دستگاه‌های ضبط، تعادل و توازن مطلوبی از نظر قرار گرفتن در برابر یکدیگر حاصل شود (برخی از صفحاتی که در این استودیوها به طریقهٔ مونوفنیک ضبط شده‌است، به دلیل همین توجه به جزئیات بیشتر به صفحات استریوفونیک شباهت پیدا کرده‌است).
فناوری ضبط لیزری یا لوح فشرده از مدتی پیش به مرحلهٔ عملی و مقرون به صرفهٔ اقتصادی بودن رسیده بود؛ ولی در فاصلهٔ زمانی بین مرحلهٔ انتقال از صفحات سی و سه دور به صفحات لیزری، یک مرحلهٔ دیگر از فناوری ضبط به صورت کوادروفونیک (مرحلهٔ استفاده از چهار بلندگو) با شکست مواجه شده بود و فناوری نوار ویدیویی نیز در بن‌بست قرار داشت. آکیو موریتا، رئیس شرکت سونی، که از دوستان نزدیک کارایان بود از این نکته اطلاع داشت کهتا موقع مناسب فرا نرسد، صفحات لیزری را نمی‌توان به بازار عرضه کرد. در این میان کارایان نقش سازنده و مهمی را ایفا کرد. در آن حال که شرکت‌های صفحه‌پرکنی دست روی دست گذاشته بودند و از آن بیم داشتند که عرضهٔ صفحات لیزری نظیر تکنیک استفاده از چهار بلندگو از نظر اقتصادی و بازاریابی با شکست مواجه شود، کارایان چون به ارزش و کیفیت صفحات لیزری پی برده بود، اعلام داشت که از آن پس هیچ صفحه‌ای ضبط نخواهد کرد و با هیچ شرکت صفحه‌پرکنی قراردادی منعقد نخواهد ساخت، مگر آن که حاضر باشند صفحات لیزری را برای عرضه به بازار فراهم کنند. یکی از شرکت‌های صفحه‌پرکنی که تا آن زمان با کارایان همکاری داشت، حاضر به قبول پیشنهاد کارایان نشد، ولی در همان زمان شرکت دویچه‌گراموفون در اجرای پیشنهاد کارایان قدم به میدان گذاشت. بالاخره او در ۱۵ آوریل ۱۹۸۱ در یک مصاحبهٔ مطبوعاتی در رابطه با فستیوال موسیقی عید پاک سالزبورگ اولین لوح فشردهٔ دیجیتال را با سمفونی آلپ از اشتراوس و با همکاری شرکت ژاپنی سونی به دنیا معرفی کرد، که به راستی گام بلندی در کار موسیقی به‌شمار می‌رفت. کارایان یک سال بعد یعنی در سال ۱۹۸۲ شرکتی را به نام تله‌موندیال در مونت‌کارلو بنیان گذاشت تا کلیهٔ آثار اجرایی توسط او در این سازمان به صورت فیلم و دیسک تولید شود. در سال ۱۹۸۴ کلیهٔ آثار بتهوون توسط ارکستر فیلارمونیک برلین و به رهبری کارایان توسط این شرکت به صورت دیجیتال ضبط شد.
اجرای موسیقی
بر روی این موضوع که کارایان استعداد ویژه‌ای در بیرون دادن صدای زیبا از یک ارکستر داشت، همگان اتفاق نظر دارند. نظرات گوناگونی در مورد جنبه‌های زیباشناختی آنچه صدای کارایان نامیده می‌شود، وجود دارد. منتقد آمریکایی هاروی ساچس رویکرد کارایان را این‌گونه نقد می‌کند:
به نظر می‌رسید که کارایان برای یک رهبر همه‌فن‌حریف است که می‌تواند از باخ تا پوچینی، موتزارت تا مالر، بتهوون تا واگنر، شومان تا استراوینسکی، صدایی شفاف، صیقلی و با کیفیتی از پیش طراحی شده تولید کند.
با این حال این سبک مشخصه در دوره‌های زمانی متفاوت موسیقی از درجهٔ موفقیت متفاوتی نزد شنوندگان برخوردار است. او حقیقتاً در موسیقی آنتون بروکنر، روبرت شومان، یوهانس برامس و ریچارد اشتراوس بی‌همتاست؛ ولی آثار فون کارایان در موسیقی موسیقی باروک یا عصر کلاسیک چندان در خارج از آلمان و اتریش مورد پسند نیست.
در اینجا دو نقد از پرخوانندهٔ راهنمای پنگوئن برای لوح‌های فشرده را برای تشریح موضوع نقل شده‌است:
رفتار حرفه‌ای
به‌طور کلی کارایان همکاری سخت و بسیار گران محسوب می‌شد. او نیز مانند گوستاو مالر در هر کاری خواستار اختیار کامل بود و در اجرای یک اثر اپرایی تنها به رهبری ارکستر رضایت نمی‌داد. نحوهٔ کارگردانی، صحنه‌سازی و حتی تنظیم نور را تعیین می‌کرد و تا به آنچه می‌خواست نمی‌رسید دست از کار و تمرین برنمی‌داشت.
در مورد روش کاری او به عنوان رهبر همان‌طور که خود توضیح داده، باید گفت از آن دسته رهبرانی است که به دقیق بودن اجرای یک اثر بسیار اعتقاد داشت، همان‌طور که گفته:
«با ارکستر فیلارمونیک برلین ابتدا یک اثر را جزء به جزء طوری تمرین می‌کنیم که به تمام اثر از نظر تکنیک اجرایی تسلط پیدا کنیم. اما در هنگام اجرا در کنسرت، نوازندگان را آزاد می‌گذارم که با احساس خود بنوازند و آنها نیز همچون من از موسیقی بهره‌مند شوند.»
به‌طور کلی کارایان به تمرین و آمادگی قبلی یک اثر اهمیت زیادی می‌داد و می‌توان گفت که دقت و واقع‌گرایی توسکانینی را با دست و دلبازی فورت‌ونگلر به هم می‌آمیخت.
دربارهٔ تکنیک رهبری به ندرت توضیح می‌داد. خود می‌گوید:
پودهورنی ویزد ا ووییتسه
پودهورنی ویزد ا ووییتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان ییچین واقع شده‌است.
هربرت فون کارایان
رفتار حرفه‌ای
از خصوصیات بسیار با ارزش کارایان برخورداری از قدرت حافظهٔ فوق‌العاده بود و اکثراً آثار را بدون استفاده از پارتیتور رهبری می‌کرد و معتقد بود که برای اجرای گویا و زیبا از یک متن، باید نوشته را فراموش کرد، زیرا لحظه‌ای که نت‌ها را ببینید از موسیقی فاصله می‌گیرید. شاید به همین دلیل بود که کارایان اکثراً با چشم بسته رهبری می‌کرد.
شخصیت کارایان
هربرت فون کارایان شخصیتی بسیار پیچیده و مشکل داشت و شاید به همین دلیل انتفادات زیادی از او شده‌است. او از معدود هنرمندانی بود که نظر و عقیدهٔ موسیقیدانان و منقدین کوچک‌ترین تأثیری (اعم از مثبت یا منفی) در کسب موفقیتش نداشت. کارایان همه را جذب خود می‌کرد، بدون این که شخصاً قدمی برای جذب اطرافیان بردارد یا اصولاً خواستار آن باشد که در اجتماع، انسانی جذاب باشد.
رودلف بینگ دربارهٔ او می‌نویسد:
«کارایان هرگز ناهار نمی‌خورد، هرگز مشروبات الکلی نمی‌نوشید، سیگار هم نمی‌کشید. انسانی پیچیده بود و نزدیک شدن و دوستی با او کار ساده‌ای نبود. او اساساً با کسی دوست نمی‌شد. کتاب نمی‌خواند و اقرار می‌کرد که دوست ندارد رمان بخواند، زیرا زندگی خود را یک رمان می‌دانست. به‌طور کلی انسانی درونگرا بود.»
مارتین مایر نویسندهٔ آمریکایی می‌گوید:
«اگرچه قد کارایان بیشتر از ۱۷۳ سانتیمتر نبود، اما با همین جثهٔ ظریف و کوچک بر هر گروه یا فردی که با او کار می‌کرد، تسلط داشت.»
نقل‌قول‌ها
«کسی که به همهٔ اهداف خود برسد به‌طور مسلم دامنهٔ خواسته‌هایش کوتاه و هدفش ساده بوده‌است.»
«برای هر انسانی خلاقیت داشتن در یک کار موهبت است و ما که این موهبت شامل حالمان شده وظیفه داریم در کارمان به حدی پیشرفت کنیم که بتوانیم به آنها که این سعادت را در کارشان ندارند، خوشحالی و رضایت بدهیم.»
جفری سیتی، وایومینگ
جفری سیتی شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۸ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
هما دارابی
هما دارابی ( – ) متخصص پزشکی کودکان و روان‌پزشک ایرانی بود که در اعتراض به حجاب اجباری در میدان تجریش تهران اقدام به خودسوزی کرد.
مبارزه دانشجویی
هما دارابی در ۲۶ دی ۱۳۱۸ در تهران زاده شد. او از سال ۱۳۳۸ همزمان با ورود به دانشکده پزشکی عضو جبهه ملی ایران و حزب ملت ایران شد و در ۱۶ آذر ۱۳۴۰ در مراسم بزرگداشت کشته‌شدگان ۱۶ آذر سخنرانی کرد. دارابی به همراه پروانه فروهر سازمان زنان جبهه ملی را تشکیل داد و در کنگره اول جبهه ملی در بهمن ۱۳۴۱ شرکت و سخنرانی کرد.
هما دارابی از دانشجویان مبارز جنبش دانشجویی سال ۱۳۳۹ بود و به‌عنوان یکی از سرشناس‌ترین دانشجویان و یکی از اصلی‌ترین مبارزان به زندان افتاد. او در همه رویدادهایی که به انقلاب انجامید حضوری کوشا و صمیمانه داشت.
کار و کنش فرهنگی
هما دارابی در اسفند ۱۳۴۹ در اعتراض به منوچهر اقبال، رئیس وقت دانشگاه تهران و به جرم آتش زدن اتومبیل او همراه با فریدون تقی‌زاده دستگیر و برای چند هفته بازداشت شد.
هما دارابی رابطه نزدیکی با محمد مصدق داشت و برای دیدار با او به روستای احمدآباد می‌رفت.
پس از انقلاب
هما دارابی که در همه تظاهرات و اعتراضات منجر به پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ شرکت می‌کرد در اوایل پیروزی انقلاب همراه با دیگر زنان در دیداری با ابوالحسن بنی صدر، رئیس‌جمهور وقت، به فشارها و برخوردها اعتراض کرد.
در این سال‌ها با تلاش او بخش روان‌شناسی و گفتاردرمانی بیمارستان روان‌پزشکی «شهید سهامی» راه اندازی شد و همزمان به عضویت گروه آموزش تخصصی روان‌پزشکی مجتمع آموزشی و پژوهشی وزارت بهداری درآمد و مدیریت گروه روان‌پزشکی دانشگاه شهید بهشتی را نیز برعهده گرفت.
برکناری از کار و دانشگاه
در سال تحصیلی ۱۳۷۰–۱۳۶۹ و با افزایش سخت‌گیری‌ها در بحث پوشش و حجاب او را برخلاف نص صریح قانون به دلیل بدحجابی و با عنوان «عدم رعایت شئونات» از استادی برکنار کردند. مطب او نیز تعطیل شد. در مدتی که هما دارابی از کار و درس محروم شده بود در مطب خصوصی خودش کار می‌کرد. اما به دلیل افسردگی شدید توانایی ادامه کار در آن مطب را نیز نیافت. با پیگیری‌های خودش و همسرش دیوان عدالت اداری ممنوعیت کار وی را لغو کرد اما آن نیز کمکی به وضعیت وی نکرد.
خودکشی
هما دارابی به عنوان یک فعال اجتماعی و سیاسی بسیار امید داشت که انقلاب به تحول مثبتی بینجامد اما از مسائلی که می‌دید سرخورده شد. طوریکه و بارها خودکشی کرد اما نجات داده شد. او از وضعیتی که پیش آمده بود ناخشنود بود و سرانجام نتوانست بپذیرد آن‌همه تلاش و مبارزه به چیزی انجامید که داشت اتفاق می‌افتاد. به ویژه تضییع حقوق زنان و حجابی که به‌اجبار بر سر زنان نشست برای او قابل قبول نبود. تا اینکه او در ۲ اسفند ۱۳۷۲ در اعتراض به حجاب اجباری در میدان تجریش خود را به آتش کشید و در بامداد سوم اسفند بر اثر شدت سوختگی درگذشت.
پروین دارابی، خواهر هما در آمریکا اقدام به نوشتن کتاب خشم علیه حجاب: زندگی و مرگ شجاعانه یک مخالف اسلام نمود.
مراسم درگذشت
حزب ملت ایران و اعضای جبهه ملی و همچنین خانواده او اعلامیه‌هایی برای مراسم درگذشت او به روزنامه‌ها دادند که روزنامه کیهان از انتشار آن سر باز زد اما در روزنامه اطلاعات منتشر شد. مردم زیادی در مراسم او حضور یافتند.
بازتاب رسانه‌ای
خبر درگذشت هما دارابی در رسانه‌های داخل ایران بازتاب گسترده‌ای نیافت اما در رسانه‌های انگلیسی زبان و فارسی‌زبان خارجی به صورت گسترده‌ای به آن توجه شد. روزنامه کیهان به این توجه، اعتراض کرد.
دیوید مک‌کنزی (دوچرخه‌سوار)
دیوید مک‌کنزی (David McKenzie؛ زادهٔ August 6, 1974) دوچرخه‌سوار اهل استرالیا است.
اگرامانت
خصوصیات
اگرامانت ۷۹٫۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۴۳۴ نفر جمعیت دارد و ۳۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ادواردو فریرا
ادواردو فریرا (Eduardo Ferreira؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل است
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال گینه گینه استوایی بازی کرده‌است.
گلدره علیا (ملایر)
گلدره علیا (ملایر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرم‌رود علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
آبشار الد دونداس رود
آبشار الد دونداس رود (به انگلیسی: Old Dundas Road Falls) آبشاری است که در همیلتون (انتاریو)، کانادا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۲۴ m است.
برت مورای
برت مورای (Bert Murray؛ زادهٔ September 22, 1942) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
وی سابقه بازی در تیم‌های باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال برایتون و هاو آلبیون و باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد را دارد.
دنی بورستاین
دنی بورستاین (Danny Burstein؛ زادهٔ June 16, 1964) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ترنس آمریکا، سیاه کلاه، خشم، و تیک، تیک… بوم!'' اشاره کرد.
انی‌لاجیک
نرم‌افزار شبیه‌ساز AnyLogic ساخت شرکت The AnyLogic Company می باشد.
تاریخچه نرم‌افزار AnyLogic
در اویل دهه ۹۰ تمایل بسیار زیادی به رویکرد مدل‌های ریاضی و شبیه‌سازی فرایندهای موازی به وجود آمد. این رویکرد می‌توانست برای تحلیل درستی فرایندهای موازی یا توزیع به کار برده شود. تیم تحقیق و توسعه در دانشگاه سنت پترزبورگ برای تحلیل چنین شرایطی و برای کاربرد ابزار شبیه‌سازی یک نرم‌افزار جدید به نام COVERS را توسعه داد. این نرم‌افزار امکان ساخت مدل گرافیکی شبیه‌سازی از ساختار و رفتار سامانه را فراهم می‌نمود. این نرم‌افزار در یک تحقیق در شرکت HP نیز مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۹۸ موفقیت در پروژه توسعه نرم‌افزار COVERS باعث شد تا عضو تیم سازنده نرم‌افزار تصمیم به ثبت یک شرکت تجاری بگیرند. هدف این شرکت توسعه یک نرم‌افزار شبیه‌سازی نسل جدید بود. تأکید برای توسعه نرم‌افزار بر روی موارد زیر بود: شبیه‌سازی، تحلیل کارایی، رفتار سامانه‌های احتمالی، بهینه‌سازی و متصور ساختن (Visualization) بود. نرم‌افزار در سال ۲۰۰۰ بر پایه آخرین دستاوردهای تکنولوژی اطلاعات منتشر شد. یک نرم‌افزار شئی گرا (Object Oriented)، اجزای استاندارد UML، زبان پیشرفته جاوا، GUI پیشرفته و… این نرم‌افزار AnyLogic نام‌گذاری شد. دلیل این نام‌گذاری این بود که این نرم‌افزار هر سه رویکرد مشهور در زمینه مدلسازی را پشتیبانی می‌کرد که عبارت بودند از: همچنین ترکیب تمامی رویکردهای فوق در یک مدل نرم‌افزاری نیز فراهم شده بود. اولین نسخه AnyLogic 4.0 نامگذاری شد چرا که آخرین نسخه نرم‌افزار COVERS 3.0 بود. پیشرفت بسیار بزرگی در سال ۲۰۰۳ وقتی AnyLogic 5.0 منتشر شد اتفاق افتاد. این نسخه از نرم‌افزار AnyLogic بر شبیه‌سازی در حوزه‌های زیر متمرکز شده بود:
آخرین ورژن اصلی نرم‌افزار به نام AnyLogic 7.0 در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این ورژن از نرم‌افزار AnyLogic دارای پلاتفرم چند منظوره بود که این نرم‌افزار را قادر می‌سازد تا بر روی سامانه عامل‌های Linux, Mac OS, Windows نصب شده و مورد استفاده قرار گیرد.
نرم‌افزار شبیه‌سازی AnyLogic و زبان برنامه‌نویسی Java
نرم‌افزار AnyLogic هم دارای زبان مدلسازی به صورت گرافیکی است و هم می‌توان با استفاده از زبان Java مدل شبیه‌سازی را توسعه داد. استفاده از جاوا این امکان را به کاربران می‌دهد تا بدون حد و مرز با استفاده از کدهای جاوا مدل شبیه‌سازی سامانه مورد نظر خود را به صورت کاملاً منعطف بسازند. همچنین با استفاده از نرم‌افزار AnyLogic می‌توان مدل را به صورت Java Applet ایجاد کرد که بر روی هر مرورگر (Browser) استانداردی مانند IE, FireFox و… اجرا شود. این قابلیت این امکان را به مدلساز می‌دهد تا مدل ساخته شده از سامانه مورد نظر را به راحتی بر روی اینترنت به اشتراک بگذارد. همچنین در ارائه مدل در مکان‌هایی که نرم‌افزار نصب نیست نیز کاربرد بسیار زیادی داشته و مدلسازی به راحتی می‌تواند مدل شبیه‌سازی که به صورت Java Applet درآمده‌است را توسط مرورگرهای استاندارد نمایش دهد.
مدلسازی با استفاده از شبیه‌سازی چند روشی (Multi-method simulation modeling)
مدلهای شبیه‌سازی در نرم‌افزار AnyLogic می‌تواند برپایه سه رویکرد شبیه‌سازی اصلی یعنی شبیه‌سازی گسسته پیشامد (DES)، سامانه‌های پویا (SD)و عامل بنیان (AB) ساخته شود. شبیه‌سازی گسسته پیشامد و مدلسازی سامانه‌های پویا رویکردهای سنتی در زمینه شبیه‌سازی هستند؛ ولی رویکرد شبیه‌سازی عامل بنیان (AB) یک رویکرد جدید است. از لحاظ تکنیکی، سامانه‌های پویا برای فرایندهای پیوسته مورد استفاده قرار می‌گیرد. شبیه‌سازی گسسته پیشامد نیز همان‌طور که از نامش نیز مشخص است برای شبیه‌سازی سامانه‌های گسسته کاربرد دارد. شبیه‌سازی عامل بنیان نیز در سامانه‌های گسسته مورد استفاده قرار می‌گیرد. شبیه‌سازی گسسته پیشامد و سامانه‌های پویا از گذشته در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود. دانشجویان رشته‌های صنایع، مدیریت، اقتصاد، تحقیق در عملیات و… از جمله گروه‌هایی هستند که شبیه‌سازی به آن‌ها در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود؛ ولی در عالم واقعیت هیچ تعاملی بین گروه‌های شبیه‌سازی گسسته پیشامد و گروه‌های سامانه‌های پویا وجود نداشته و این دوگروه به صورت دو گروه کاملاً مستقل فعالیت‌های علمی انجام می‌دادند. مدلسازی عامل بنیان به صورت یک مبحث کاملاً آکادمیک مطرح است. اگرچه افزایش تقاضا برای بهینه‌سازی فرایندهای تجاری به صورت جامع باعث شده‌است تا مدلسازان حرفه‌ای به سمت استفاده از روش‌های ترکیبی برای مدلسازی سامانه‌های پیچیده روی بیاورند که روش مدلسازی عامل بنیان را نیز شامل می‌شود. حال به بررسی هر یک از رویکردهای شبیه‌سازی و ارتباط آن با میزان خلاصه سازی سامانه (Abstraction) در فرایند مدلسازی پرداخته می‌شود. مدلسازی سامانه‌های پویا معمولاً در سطوح کلان مورد استفاده قرار می‌گیرد که در آن به جزئیات کمتر پرداخته می‌شود. شبیه‌سازی گسسته پیشامد بر عکس سامانه‌های پویا، با سطوح جزئیات بسیار بالا و متوسط سرکار دارد و خلاصه سازی در آن در اکثر مواقع بسیار کم است. در این میان شبیه‌سازی عامل تنها رویکردی در شبیه‌سازی است که در همه سطوح جزئیات می‌توان از آن استفاده کرد. در واقع محدودیتی برای استفاده آن در سامانه‌ها وجود ندارد و از جزئیات بسیار پایین تا سطوح کلان می‌توان از آن استفاده کرد. به عنوان مثال عامل‌ها (Agents) می‌توانند از یک عابر پیاده، ماشین‌ها یا ربات‌ها باشند تا سطح کلان‌تر مثلاً مشتریان یا رقابت بین شرکت‌ها. نرم‌افزار AnyLogic به مدلسازان این امکان را می‌دهد تا سه رویکرد ذکر شده را با هم در یک مدل شبیه‌سازی ترکیب کنند. نکته قابل توجه آن است که برای ترکیب آن‌ها هیچ چهارچوبی وجود نداشته و بسته به نوع مسئله امکان ترکیب هر رویکردی با دیگری وجود دارد. به عنوان مثال، یک مدلساز تمایل دارد که برای مدلسازی مسئله حمل و نقل، وسایل حمل و نقل را با استفاده از مدلسازی عامل بنیان استفاده کند و برای شبیه‌سازی سامانه داخلی از شبیه‌سازی گسسته پیشامد استفاده کند. ممکن است مدلساز دیگری برای مدلسازی این سامانه از ترکیب عامل بنیان با سامانه‌ها پویا استفاده کند.
زبان شبیه‌سازی
در نرم‌افزار شبیه‌سازی AnyLogic، زبان برنامه‌نویسی بر پایه آیتم‌های زیر است: ۱. استوک (Stock) و دیاگرام‌های جریان (Flow Diagrams): که برای مدلسازی سامانه‌های پویا مورد استفاده قرار می‌گیرند. ۲.StateCharts: که معمولاً در مدلسازی عامل بنیان مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ ولی در شبیه‌سازی گسسته پیشامد نیز مثلاً برای تعریف خرابی در ماشین‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. ۳.Action Charts: برای تعریف الگوریتم‌هایی که در شبیه‌سازی گسسته پیشامد (مانند الگوریتم موجود در مراکز تماس) یا عامل بنیان (مثلاً برای تعریف منطق تصمیم‌گیری عامل‌ها) مورد نیاز است، کاربرد دارد. ۴.Process Flowcharts: به عنوان ساختار اولیه‌ای برای تعریف فرایند در شبیه‌سازی گسسته پیشامد مورد استفاده قرار می‌گیرد. با نگاه کردن به این نمودار جریان می‌توان به این مطلب پی برد که چرا در بعضی از مواقع به شبیه‌سازی گسسته پیشامد، شبیه‌سازی فرایند محور (Process Centric) نیز گفته می‌شود. همچنین زبان برنامه‌نویسی شامل موارد زیر نیز می‌شود:
Libraryهای موجود در نرم‌افزار AnyLogic
نرم‌افزار AnyLogic دارای Libraryهای زیر است: همچنین کاربران می‌توانند Library مختص سامانه خودشان را نیز ایجاد و به نرم‌افزار اضافه کنند.
ورمش
ورمش (به لاتین: Vermeș) یک سکونتگاه مسکونی در رومانی است که در شهرستان کاراش-سورین واقع شده‌است.
پودهرادی ناد دییی
پودهرادی ناد دییی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه زنویمو واقع شده‌است. پودهرادی ناد دییی ۶٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰ نفر جمعیت دارد و ۳۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیلیپین ایرلاینز
هواپیمایی فیلیپین شرکت هواپیمایی حامل پرچم فیلیپین است، که در سال ۱۹۴۱ به‌عنوان نخستین شرکت هواپیمایی ثبت شده در آسیا، فعالیت خود را آغاز نمود.
سیف‌الله داد
سیف‌الله داد (زاده ۲ مهر ۱۳۳۴ در خرمشهر – درگذشته ۶ مرداد ۱۳۸۸ در تهران) تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان ایرانی بود. او برادر بابک داد، روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس منتقد است.
وی بنیان‌گذار مؤسسه سینمایی سینا فیلم بود. داد همچنین بین سال‌های ۱۳۷۴ تا سال ۱۳۷۶ ریاست هیئت مدیره خانه سینما را بر عهده داشت. او معاون امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سال ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۷۹ نیز بود که برخی این دوره را از دوران طلایی سینمای ایران می‌دانند. سیف‌الله داد در سن ۵۳ سالگی در ۶ مرداد ۱۳۸۸ به علت بیماری سرطان در بیمارستان مهر تهران درگذشت.
آلانق
آلانق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌گل بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
طبق سرشماری سال 1400 این روستا دارای جمعیت 4500 نفر (1698خانوار) است و در شرف تبدیل به شهر است.
از نقاط دیدنی این روستا زیارت گاه یکی از نوادگان حسن بن علی (امامزاده عبدالله) می‌باشد که در بالای کوهی مشرف بر روستا (جنوب) واقع شده‌است و چمنزار (داری سویی)است
از امکانات رفاهی این روستا می‌توان از از گاز شهری، تلفن، برق،اینترنت همراه و جاده آسفالتی نام برد که با وجود این موارد باز با مشکلات زیادی همراه است که مهمترین آنها کمبود شدید آب در این روستا می‌باشد.وعدم فروش فرش دستباف که شغل اصلی اهالی روستا میباشد.عدم حمایت دولت ازصنعت فرش که باعث ازبین رفتن این صنعت بزرگ در کشورخواد شد. نبود کارخانه های بزرگ که جوانان مشغول کارشوند.
ورمش
خصوصیات
ورمش ۱٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
فیلیپین ایرلاینز
شرکت هواپیمایی فیلیپین در حال حاضر روزانه به ۴۰ مقصد در آسیای شرقی، خاورمیانه، آسیای جنوب شرقی، اقیانوسیه، اروپا و آمریکای شمالی پروازهای مستقیم دارد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر پاسای سیتی، فیلیپین قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی نینوی آکوئینو و فرودگاه بین‌المللی مکتان-کبو، قطب‌های این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آیند. شرکت هواپیمایی فیلیپین در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، دارای ۸۱ فروند هواپیمای جت مسافربری می‌باشد.
لسکه درق
لسکه درق  یکی از روستاهای مرزی بخش مرکزی شهرستان گرمی در استان اردبیل است.
جغرافیای لسکه درق
لسکه درق از بزرگترین روستاهای منطقه تولون می‌باشد. این روستا از شمال به روستای عزیزلو از شرق به روستای خان‌کندی از جنوب به مرز جمهوری آذربایجان و از غرب به روستای اولی کندی (اجیرلو) محدود می‌شود. لسکه درق در زبان روسی به معنی دره سرسبز می‌باشد. در مکاتبات اداری و برخی اسناد رسمی نام این روستا به اشتباه به صورتهای لسگه درق، لسکه دره، لوسگه دره، لوسکه دره، لوسگه درق نیز نوشته شده است. رودخانه معروف این روستا رودخانه تولون است که از ارتفاعات کوه قولی داشی در مرز بین ایران و جمهوری آذربایجان سرچشمه می‌گیرد.
جمعیت لسکه درق
براساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ روستای لسکه درق دارای ۱۴ خانوار با ۵۵ نفر جمعیت بوده است. در سرشماری ۱۳۸۵ از کل جمعیت آن ۲۹ نفر مرد و ۲۶ نفر زن بوده‌اند. در این سال از ۵۳ نفر جمعیت ۶ ساله و بالاتر آن ۴۰ نفر و بیش از ۷۵ درصد باسواد بوده همچنین تعداد ۱۶ نفر از مردان شاغل و ۲ نفر نیز بیکار گزارش شده‌اند. بر اساس آخرین نتایج سرشماری ۱۳۹۰ روستای لسکه درق دارای ۱۱ خانوار با ۴۰ نفر جمعیت می‌باشد که نسبت به ۵ سال قبل ۱۵ نفر کاهش جمعیت داشته است.
شهدای لسکه درق
روستای لسکه درق یکی از فرزندان برومند خود به نام سیدعظیم زمانی را در جنگ ایران و عراق تقدیم ایران اسلامی نموده است. مزار این شهید والا مقام در ورودی لسکه درق روبروی روستا واقع شده است.
تایگر تیم
تایگر تیم، به طور دیگر (TIGER) سرنام Totally Integrated Group of Expert Resources است. برگردان به فارسی: گروه سرتاسر یکپارچه از کارگردانان کارشناس٬ سرنام به فارسی گروه سیکاکا. به گروهی از کارشناسان گفته می‌شود که برای تحقیق یا حل مشکلات فنی یا سیستمیک با هم همکاری می‌کنند.
گنادی پادالکا
گنادی ایوانوویچ پادالکا فضانورد اهل روسیه است که در June 21, 1958 در کراسنودار زاده شد. وی در مأموریت سایوز تی‌ام-۲۸، سایوز تی‌ام‌ای-۴، اکسپدییشن ۹، سایوز تی‌ام‌ای-۱۴، اکسپدییشن ۱۹، ۲۰، سایوز تی‌ام‌ای-۰۴ام، اکسپدییشن ۳۱، اکسپدییشن ۳۲ حضور داشته‌است.
وی با ۸۷۹ روز اقامت در فضا صاحب رکورد جهانی است.
اس‌تی‌اس-۶
اس‌تی‌اس-۶ ششمین مأموریت شاتل فضایی متعلق به ناسا بود که برای پرتاب توسط شاتل چلنجر برنامه‌ریزی شده‌بود تا اولین ماهواره رله‌کردن داده‌ها و رهگیری، تی‌دی‌اس‌آر-۱ را به مدار حمل نماید. ششمین مأموریت شاتل‌های فضایی با پرتاب در ۴ آپریل ۱۹۸۳ از پایگاه فضایی کندی، سکوی شماره ۳۹، آغاز و با نشتن در پایگاه هوایی ادواردز در ۹ آوریل به پایان رسید. این اولین پرواز شاتل فضایی چلنجر و نیز اولین راهپیمایی فضایی صورت گرفته با شاتل بود که با استفاده از واحد حرکتی اکستراوهیکل انجام شد.
پیش‌زمینه مأموریت
این مأموریت برای ۲۰ ژانویه ۱۹۸۳ زمان‌ریزی شده بود. با کشف نشت هیدروژن از یکی از موتورهای اصلی پرتاب به تاخیر افتاد. در روز ۲۵ ژانویه و در طی یکی از آزمایش‌های آمادگی، خطوط شکستگی بر روی بدنه هر دو موتور کشف شد. برای همین موتورهای مدارگرد را با موتورهای جدید جایگزین کردند.
در زمان تعمیر موتورها، طوفان شدیدی باعث ایجادآلودگی در یکی از محموله‌های شاتل، ماهواره رله‌کردن داده‌ها و رهگیری، تی‌دی‌اس‌آر-۱ شد. در نتیجه این حادثه، ماهواره برای بررسی صحت عملکرد به تاسیسات بررسی‌کننده عودت داده شد تا تمیزشده و مجدد بررسی شود. اتاقی که محل محموله در مرکز فضایی نیز بود مورد بازرسی و تمیزکاری قرار گرفت.
خلاصه مأموریت
در ۴ آپریل ۱۹۸۳، مأموریت اس‌تی‌اس-۶ که اولین مأموریت شاتل چلنجر بود در ساعت ۱۳:۳۰ به وقت شرقی آمریکا به فضا پرتاب شد. این اولین استفاده از تانکر خارجی شاتل فضایی بود که دارای وزن کمتری بود. همچنین اولین پرتاب فشاردهنده سوخت جامد سبک وزن نیز بود.
اگرچه ماهواره ۲۵۰۰ کیلویی تی‌دی‌اس‌آر توسط چلنجر به درستی در فضا مستقر شد، اما فشاردهنده‌های دو مرحله‌ایی این ماهواره در رساندن این ماهواره به مدارها فوقانی جو ناکام ماندند. خوشبختانه خود ماهواره دارای موتورهای پیشران بودن که تواستند تا ظرف چند ماه و با یک برنامه دقیق خود را به مدار زمین‌همگام برساند و ماهواره ۱۰۰ میلیون دلاری را نجات دهد. محموله دیگر اس‌تی‌اس-۶ سه ماهواره کوچک بود.
چلنجر در ۹ آپریل ۱۹۸۲ و در ساعت ۱۰:۵۳ به وقت پاسفیک، در باند ۲۲ پایگاه فضایی ادوارد به زمین نشست. این مأموریت با ۸۰ بار دوران به دور زمین، طی بیش از ۳ میلیون کیلومتردر فضا در ۴ روز و ۲۳ دقیقه و ۴۲ ثانیه به پایان رسید. این مدارگرد در ۱۶ آپریل همان سال به مرکز فضایی کندی بازگشت.
نشان مأموریت
شکل شش ضلعی که دربرگیرنده نماد شاتل و مرسوله‌اش است نشان این مأموریت بود. بر روی اضلاع این شش ضلعی، نام مدارگرد،فضانوردان و نیز شماره پروازی قید شده‌است.
زنگ بیدارباش
ناسا که از برنامه جمینی شروع به پخش آهنگ‌های قدیمی در طول پرواز می‌کرد تا فضانوردان را در طول پرواز آپولو ۱۵ را بیدار کند هر تک-آهنگ به‌طور مخصوصی انتخاب شده بود، این انتخاب غالباً توسط فضانوردان انجام شده بود و معمولاً معنی خاصی برای خدمه داشت.
دهستان سیاه‌منصور
دهستان سیاه منصور نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بیجار، استان کردستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۹۱ نفر (۸۲۵ خانوار) بوده‌است.
احکام اعدام در خیزش ۱۴۰۱ ایران
احکام اعدام در خیزش ۱۴۰۱ ایران فهرستی از شهروندان ایرانی است که در پی اعتراضات سال ۱۴۰۱ ایران به اعدام محکوم شده‌اند. اعدام‌ها در پی محاکمه‌های شتابزده اجرا شد که مورد انتقاد گسترده سازمان‌های حقوق بشری قرار گرفت. برای ۷ نفر از محکومان حکم اعدام اجرا شده‌است. کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد این اعدام‌ها را «قتل حکومتی» نامیده‌است. فهرستی که در این مقاله آمده، شامل تظاهرکنندگانی نمی‌شود که در جریان اعتراضات توسط پلیس کشته شده‌اند و همچنین شامل افرادی نمی‌شود که به دلیل محکومیت‌های غیرمرتبط با اعتراضات، حکم اعدام دریافت کرده‌اند.
بررسی اجمالی
هزاران نفر از معترضان در نتیجه خیزش ۱۴۰۱ ایران بازداشت و ده‌ها نفر به جرایم سنگین از جمله محاربه («جنگ علیه خدا») و مفسد فی الارض متهم شده‌اند که این دلیلی برای صدور حکم اعدام در جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. سازمان‌های حقوق‌بشری استفاده از «محاکمات ساختگی که برای ارعاب معترضان طراحی شده‌اند» و «استفاده وحشتناک از مجازات اعدام در محاکمات عجولانه» را محکوم کرده‌اند. کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد نسبت به صدور احکام اعدام که به دنبال محاکمه‌های ناعادلانه که منجر به «محرومیت خودسرانه از زندگی» در مورد معترضان بازداشت شده می‌شود، هشدار داده و آن را محکوم کرده‌اند. به گفته عفو بین‌الملل، «چند متهم شکنجه شدند» و «اعترافات اجباری» آنها به عنوان مدرک مورد استفاده قرار گرفت. رسانه‌های وابسته به جمهوری اسلامی اعترافات حداقل ۹ متهم را قبل از محاکمه پخش کردند.
در ۱۷ آذر ۱۴۰۱، جمهوری اسلامی محسن شکاری را اعدام کرد در زمان اعدام شکاری، بیش از ۴۷۰ معترض توسط نیروی‌های پلیس کشته شده بودند، اما که اولین اعدام شناخته شده قضایی در نتیجه مستقیم اعتراضات به کشته‌شدن مهسا امینی در سال ۱۴۰۱ بود. جمهوری اسلامی در ۲۱ آذر مجیدرضا رهنورد را اعدام کرد که این دومین اعدام شناخته شده‌است که مستقیماً با اعتراضات مهسا امینی ارتباط دارد. در ۱۷ دی ۱۴۰۱ محمدمهدی کرمی به دار آویخته شد. این درحالی بود که دادگاه به ریاست موسی آصف‌الحسینی ار پذیرش وکیل انتخابی مورد نظر خانواده او برای او خودداری کرده بود و وکیل تسخیری نیز از او دفاعی نکرده بود. این وکیل انتخابی دادگاه به تماس‌های خانواده کرمی پاسخی نداده‌است. محمدمهدی کرمی در اعتراض به عدم پذیرش وکیلش توسط دادگاه پیش از اعدام شدن اعتصاب غدا کرده بود. سید محمد حسینی نیز در همان روز به دار آویخته شد. به گفته علی شریف‌زاده، وکیل دادگستری که وکالت او در مرحله فرجام‌خواهی پذیرفته شده بود. اعتراف‌های او «تحت شکنجه بوده و هیچ وجاهت قانونی ندارد». او همچنین گفت سیدمحمد حسینی تحت شکنجه بوده و در طول مدت بازداشت انواع مختلف شکنجه روی او انجام شده‌است. این شکنجه‌ها شامل «ضرب و شتم با چشم و دست و پای بسته تا لگد به سر و بیهوشی، از میله آهنی به کف پا و شوکر در قسمت‌های مختلف بدن» است.
حسین باستانی، تحلیلگر برجسته سیاسی گفت: تحلیلگران هشدار داده‌اند که جمهوری اسلامی «مصمم به اعدام‌های دسته جمعی» است و اجرای اعدام را تا آخرین لحظه مبهم نگه می‌دارد تا واکنش‌های داخلی و بین‌المللی را در حالت مبهوت نگه دارد. وی ادامه داد که «واکنش‌های عملی در سراسر جهان ممکن است همچنان از یک فاجعه انسانی جلوگیری کند.»
لیست افرادی که به دلیل مشارکت در اعتراضات به اعدام محکوم شدند
فهرست زیر حاوی اطلاعات افرادی است که به دلیل مشارکت در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران، حکم اعدام دریافت کردند. تاکنون برای ۷ نفر از این افراد حکم اعدام اجرا شده و برای تعدادی این حکم در دیوان عالی کشور نقض شده‌است.
مجید دلبندم
مجید دلبندم سریالی تلویزیونی به کارگردانی و نویسندگی رضا عطاران بود که در سال ۱۳۷۷ در گروه کودک و نوجوان شبکه یک سیما تولید و به نمایش درآمد و بازپخش آن در گروه کودک و نوجوان شبکه دو انجام شد. داستان این مجموعه ماجرای عروسکی دست دراز با نام "مجید" است که با شیرین کاری‌هایش در هر قسمت یک ماجرای زیبا و طنز می‌آفریند. در این مجموعه بازیگرانی چون مجید صالحی، زیبا بروفه، یوسف تیموری، بهراد خرازی، رضا عطاران، حمید لولایی و سید جواد رضویان ایفای نقش کرده‌اند.
داستان
شخصیت مجید دلبندم در این مجموعه از شخصیت مجید در سیب خنده الهام گرفته و در مورد دو برادر به نام‌های رضا و مجید و خواهرشان معصومه است. رضا با دیدن قسمت آخر سریال «سیب خنده» دلش برای مجید تنگ می‌شود و مجسمه‌ای از مجید می سازد. مجسمه خود به خود زنده می‌شود و ماجراهای مختلف را رقم می زند. نقش آقای گلابچی صاحبخانه را حمید لولایی بازی می‌کند. ابتدای سریال نقش رضا را بهراد خرازی بازی میکند که بعد از آن نقش توسط جواد رضویان ادامه می یابد. در بخشهایی به عنوان پسر آقای گلابچی و با نام تیمور و همسر معصومه خود رضا عطاران نیز حضور‌ دارد. در این سریال، عروسکی به نام مجید با گویندگی مجید صالحی، کلمات را به صورت اشتباه بیان می‌کند که با تصحیح اعضای خانواده با جمله‌ی «مجید دلبندم...» مواجه می‌شود. ترکیب «مجید دلبندم...» در فرهنگ عامه نیز تا حدودی رواج یافت.
فرشید فرزان
فرشید فرزان با نام اصلی عزیزالله باقری (زاده ۱۳۲۳ - درگذشته ۱۳۸۵) دوبلور و بازیگر ایران بود و فعالیت‌های دیگر نظیر کارگردانی در سینما، مدیر دوبلاژ، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کننده و تدوینگر را در کارنامه هنری خود دارد.
زندگی‌نامه
فرشید فرزان با نام اصلی عزیزالله باقری‌ متولد ۱۳۲۳ در تهران بود. او دارای مدرک تحصیلی دیپلم بود و فعالیت در رادیو را از سال ۱۳۳۸، فعالیت در دوبله را از سال ۱۳۳۹ و بازی در سینما را با فیلم «عصیان» در سال ۱۳۴۵ به کارگردانی ساموئل خاچیکیان آغاز کرد.
وی نویسندگی و کارگردانی فیلم «رعد و برق» (۱۳۵۰) را در کارنامه هنری خود دارد.وی همسر فاطمه فرخنده‌مآل (فرخنده فرزان) دوبلور و گوینده رادیو بود.
برخی از کارها
وی در عرصه دوبله بیشتر به گویندگی تیپ‌های خشن و جدی سینمایی می‌پرداخت و سابقه گویندگی و سرپرست گویندگی دارد ویکتور ماتیور (سامسون و دلیله، ۱۹۴۹، دوبله دوم)، جک پالانس (زمانی که دزد بودم، ۱۹۶۵، دوبله دوم)، رابرت رایان (این گروه خشن، ۱۹۶۹)، جورج کندی (فرودگاه، ۱۹۷۰، دوبله دوم)، بن جانسون (این فرار مرگبار، ۱۹۷۲)، جرج کندی (فرودگاه، ۱۹۷۰، دوبله دوم)، جیمز کابرن (یکه‌تازان، ۱۹۷۵)، تی لونگ (،انتقام شمشیرزن یک‌دست،۱۹۷۱ )گویندگی به‌جای بدمن‌های فیلم‌های فارسی نظیرفیلم گوزنها (۱۳۵۳) به جای عنایت بخشی و گرشا رئوفی و جلال پیشوائیان در اکثر فیلم‌ها و نیز گویندگی در انیمیشن «بچه خرس‌های قطبی» (میشکا و موشکا) در نقش موی عاقل را دارد.
مرگ
وی در سال ۱۳۶۶ به آلمان مهاجرت کرد و در ۱۲ دی ماه ۱۳۸۵ در کلن، آلمان درگذشت.
امین‌الله رشیدی
امین‌الله رشیدی (زادهٔ ۴ اردیبهشت ۱۳۰۴) خواننده و آهنگساز ایرانی است. آهنگ‌سازی و خوانندگی رشیدی در رادیو ایران از سال ۱۳۲۷ خورشیدی آغاز و تا پایان سال ۱۳۴۴ به‌طور پیوسته ادامه داشته و در این مدت بیش از ۱۲۰ آهنگ ساخته‌است. همچنین او یکی از شناخته شده ترین چهره‌های موسیقی ایران است.
زندگی شخصی
امین‌الله رشیدی، ۴ اردیبهشت ۱۳۰۴ در شهر راوند کاشان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کاشان سپری کرد و بلافاصله پس از پایان تحصیل در یکی از دفاتر اسناد رسمی تهران مشغول به کار شد. وی در سال ۱۳۴۴، بنا به مقتضیات شغلی از کار در رادیو استعفا داد. رشیدی در سال ۱۳۳۶ خورشیدی، ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند دختر و پسر (افسانه و صباح) است.
وی در اردیبهشت ۱۳۹۵ در سن ۹۱ سالگی، در برنامهٔ خندوانه شبکهٔ نسیم شرکت کرد. او همچنین در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶ برای کاندیدا شدن نام نویسی کرد، ولی شورای نگهبان به خاطر کهولت سن و صلاحیتش را رد کرد.
زندگی هنری
امین‌الله رشیدی تحصیل و نقاشی قالی ایرانی را نزد هنرمندانی همچون، محمد دبیر الصنایع و حسن نقش‌پور اراکی فرا گرفت و در زمانی کوتاه تا مرحلهٔ طراحی و ابتکار پیش رفت. همزمان، مقدمات نوازندگی تار را نیز نزد حسن نقش‌پور آموخت.
رشیدی از راه شنیدن صفحات گرامافون و آثار خوانندگان دهه ۱۳۲۰ رادیو ایران با ردیف آواز ایرانی آشنا شد. در اوائل ورود به تهران اصول نت‌خوانی را نزد موسی معروفی در کلاس‌های شبانه هنرستان موسیقی (تالار وحدت کنونی) و نیز به مدت یکی دو ماه در کلاس موسیقی مسعود معارفی فرا گرفت. وی یکی از نخستین خواننده‌های ایرانی آشنا با خط بین‌المللی موسیقی (نت) است. او همچنین تئوری آواز را نزد مهدی فروغ در هنرستان موسیقی آموخت. پس از یادگیری نت، نوازندگی تار را رها کرد و از آن پس نت آهنگ‌هایی را که می‌ساخت، بدون استفاده از ساز، به روی کاغذ می‌آورد.
در سال ۱۳۲۸، موسی معروفی واسطه آشنایی رشیدی و علی‌محمد خادم میثاق رهبر یکی از ارکسترهای رادیو ایران، شد. او از همان سال به عنوان خواننده و آهنگساز فعالیت خود را در رادیو آغاز کرد و نخستین بار ترانه «رنج جدایی» از ساخته‌های موسی معروفی را در مایهٔ افشاری با ارکستر او در رادیو اجرا کرد.
وی همزمان در برنامه‌های موسیقی ارتش که شب‌های جمعه ساعت ۷:۳۰ بعد از ظهر از رادیو ایران پخش می‌شد، در ارکستری به سرپرستی علی تجویدی می‌خواند و در چند برنامه رادیویی محمد بهارلو نیز شرکت نمود. رشیدی در مدت فعالیت در رادیو ایران حدود ۱۲۰ آهنگ ساخت. شعر برخی از ساخته‌هایش سروده خود اوست (مانند ترانه دریا) اما آهنگ‌های وی بیش‌تر برای اشعار تورج نگهبان، بیژن ترقی، مهرداد اوستا، فریدون مشیری، رضا ثابتی، نظام فاطمی، ابوالقاسم حالت، نواب صفا، عبدالله الفت و پرویز وکیلی ساخته شده‌اند.
اغلب ساخته‌های رشیدی توسط ارکسترهای شماره ۱ و ۲ رادیو ایران اجرا شده‌اند که از نوازندگی و همکاری حبیب‌الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون خرم، عباس شاپوری، محمد میرنقیبی، انوشیروان روحانی، ولی‌الله البرز، یاوری، حدادی و دیگران برخوردار بودند. این اجراها تحت نظارت و سرپرستی مشیر همایون شهردار و حسینعلی ملاح ضبط و پخش شده‌اند. رشیدی با آذر عظیما و فرخنده عمیمی‌نژاد از خوانندگان رادیو ایران نیز تصنیف‌های دو صدایی اجرا کرده‌است.
شیوهٔ رشیدی در خوانندگی و آهنگ‌سازی، مرز میان سنت و نوگرایی است؛ به قول خودش حد وسط را انتخاب کرده‌است. او می‌گوید: «اگر این میانه‌روی و اعتدال در تمام امور دنیا جاری بود چهره جهان و زندگی خیلی زیباتر و مطبوع‌تر از آنچه تا کنون هست می‌بود.» رشیدی دربارهٔ موسیقی کلاسیک و ردیف آوازی که سینه به سینه حفظ شده و کامل‌ترین صورت آن به وسیله موسی معروفی نت‌نویسی شده‌است، نظریاتی دارد و معتقد است که در اجرای آوازها، به شرط حفظ اصالت ایرانی و به خصوص تلفیق آن با شعر پارسی، باید شیوه‌ای نو ایجاد کرد و از تکرار مکررات آن هم به‌طور گسترده امساک نمود.
همچنین او در کاربرد واژه‌های هنر و هنرمند حساسیتی خاص دارد. وی به اعتبار قول بزرگان و هنرشناسان می‌گوید: «هنر یعنی خلاقیت و هنرمند یعنی خلاق و آفریننده. بنا بر این اگر در یک اثر هنری اعم از شعر و موسیقی و نقاشی و غیره، ابتکار و نوآوری به چشم نخورد، به این معنی که اگر در قطعه‌شعری یک مضمون نو و در آهنگی حتی یک ملودی جدید و زیبا نتوان پیدا کرد، این دیگر هنر نیست و صاحب چنین آثاری مستحق لفظ هنرمند نه؛ و بر همین منوال، برچسب کلمه هنرمند به خواننده یا نوازنده یا صاحب اثر دیگری که فاقد شیوه‌ای نو و ابتکاری و مستقل در کارشان باشند، جایز نیست. باید به این مجریان ماهر و مسلط و چیره‌دست هنر آفرین گفت و با اطلاق کلمه استاد از آنان تقدیر کرد و ارجشان را پاس داشت!» امین الله رشیدی مسن ترین خواننده جهان است.
نمونه اشعار (نام هنری آشنا)
فسانه وجود
آوخ که شام تیره محنت سحر نداشت
نخل امید و شاخه هستی ثمر نداشت
بر ما همای فر سعادت گذر نکرد
از حال دل به جز من و دل کس خبر نداشت
رفتیم گر ز دست، کسی را خبر نشد
مردیم گر ز درد، به قلبی اثر نداشت
جز اشک چشم و خون دلم در میان نبود
گویی که خوان هستی از این بیش‌تر نداشت
کی می‌نهاد بار مصائب به دوش ما
نازم به سخت‌جانی این جان بی‌شکیب
کز من به جان رسید و ز من دست برنداشت
این یافت زیب هستی و آن شد سوی عدم
افسانه وجود حدیثی دگر نداشت
از زندگی چو مرگ سیه می‌گریختم
بر چهره گر نشان و صفای هنر نداشت
دیدی که آخر این دل دیرآشنای من
کمباسشن انجینیرینگ (شرکت آمریکایی)
کمباسشن انجینیرینگ جنرال الکتریک (به انگلیسی: Combustion Engineering GE) (مهندسی احتراق) در حال حاضر صاحب فناوری دیگهای بخار C-E است و ارائه دهنده قطعات و خدمات می‌باشد. (C-E) یک شرکت مهندسی چند ملیتی مستقر در آمریکا بود و پیشرو در توسعه سیستم‌های تأمین بخار فسیلی و هسته ای در ایالات متحده بود و تقریباً ۴۲۰۰۰ کارمند در سرتاسر جهان داشت. در ابتدا دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک قرار داشت، C-E در سال ۱۹۷۳ دفاتر شرکت‌های خود را به استمفورد، کانکتیکات منتقل کرد. کارگران سابق به دنبال سمتهای رهبری در شرکتهای بزرگ مهندسی و دولتهای جهان بودند. این شرکت در اوایل سال ۱۹۹۰ توسط Asea Brown Boveri به دست آمد. مشاغل دیگ بخار و سوخت‌های فسیلی توسط Alstom در سال ۲۰۰۰ خریداری شد و تجارت هسته ای توسط شرکت الکتریکی Westinghouse نیز در سال ۲۰۰۰ خریداری شد.
تأسیس
مهندسی احتراق در سال ۱۹۱۲ از طریق ادغام شرکت Grieve Grate و شرکت آمریکایی استوکر، دو تولیدکننده مشهور تجهیزات احتراق سوخت سازماندهی شد. این شرکت در ابتدا در ۱۱ برادوی و در خیابان ۴۳ - ۵ - ۷ خیابان براد (منهتن) مستقر بود، هر دو در منهتن پایین. در ماه مه همان سال، این شرکت ساخت یک ساختمان اداری هشت طبقه را در همان محل آغاز کرد. در دهه ۱۹۲۰ تجهیزات دیگ بخار C-E استوکر نوع Type-E طراحی شده توسط انگلیسی بود. C-E علاوه بر Type-E، چندین نوع دیگر از استوکرهای زیر مصرف را نیز ارائه داد. در دهه ۱۹۲۰، تمام افراد مسوول C-E در کارخانجات تولیدی در امتداد رودخانه مونونگهلا در جنوب پیتزبورگ ساخته شدند.
در سال ۱۹۲۵، C-E وارد کار دیگ بخار شد و کار دیگ بخار را که در کارخانه River Rouge شرکت Ford Ford در Dearborn, MI نصب شده بود، آغاز کرد. C-E همچنین دو شرکت دیگ بخار را در Chattanooga, TN به منظور تقویت قابلیت‌های تولید خود به دست آورد. در دهه 1970 C-E اولین سیستم دانه بازیافت سیم را از یک جوان کارآفرین / مخترع و مهندس متالورژی به نام چارلز ویکتور پل بالو بدست آورد. سیستم گرانول سیم بازیافت یک قطعه بزرگ از ماشین آلات بود که سیم ضایعات را از شرکت‌های تلفن و شرکت‌های برقی گرفت و آلیاژ را از روکش پلاستیکی یا لاستیکی به سرعت و به‌طور خودکار استخراج کرد و جدا کننده آنرا جدا کرد. آلیاژ سلب شده به داخل یک دستگاه مهار وارد می‌شود و قطره به دیگری می‌رود. بازیافت هر دو مورد، بنابراین از دفن زباله‌های سرریز شده به سرعت جلوگیری می‌شود
ادغام با شرکت Superheater
در جریان رکود بزرگ، C-E با شرکت Superheater همکاری ایجاد کرد. شرکت فوق گرمایی لوکوموتیو در سال ۱۹۱۰ برای استفاده بیشتر از بخار گرم شده در لکوموتیوها تأسیس شد. مرکز تولید اولیه شرکت Superheater در شرق شیکاگو، ایندیانا واقع شده‌است.
در دسامبر سال ۱۹۴۸ سهامداران سهام ادغام بین شرکت مهندسی احتراق و شرکت Superheater را تصویب کردند. پس از ادغام، شرکت با نام مهندسی احتراق-Superheater Inc. در سپتامبر سال ۱۹۵۰ این شرکت اعلام کرد قصد دارد یک واحد تولید فشار بالا برای شرکت الکتریکی و برق ویرجینیا در چستر، ویرجینیا بسازد.
در سال ۱۹۵۳، نام Superheater از بین رفت و شرکت نام آشناتر را گرفت - احتراق مهندسی، شرکت. در این زمان، C-E در درجه اول مجامع دیگ بخار را برای نیروگاه‌های معمولی طراحی و ساخته‌است. نیروگاه‌های زغال سنگ و روغن.
در اواسط دهه ۵۰، C-E همچنین با دستیابی به شرکت Lummus واقع در بلومفیلد، نیوجرسی، عملیات خود را در زمینه اکتشاف نفت و گاز، تولید، پالایش و پتروشیمی گسترش داد. لوموس همچنین سیستم‌های تولید بخار صنعتی کوچک را برای بازیافت بهبود یافته در میدان نفت فراهم کرد.
C-E یکی از مهمترین تأمین کننده‌های دیگهای بخار جنگی با نیروی بخار نیروی دریایی ایالات متحده، از جمله کشتی‌های Liberty در طول جنگ جهانی دوم بود. در میان بسیاری از کشتی‌های جنگی دیگر، تمام ۴۶ ناوچه از نوع ناکس ساخته شده در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ مجهز به نیروگاه C-E با ظرفیت ۱۲۰۰ پوند بر مربع اینچ (۸،300 kPa) بود.
C-E همچنین در ساخت سیستم‌های تأمین بخار آب زغال سنگ بزرگ که در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گرفت، پیشرو بود. C-E فرایند شلیک مماس مورد استفاده در دیگهای بخار زغال سنگ بزرگ با ظرفیت بزرگ مدرن را پیشگام کرد. C-E یک واحد تست بزرگ سوزاندن زغال سنگ را در سایت ویندزور، کانکتیکات حفظ کرد که به گروه قدرت سیستم اجازه داد تا تغییرات جریان هوای دیگ بخار و سایر فاکتورهای مهم طراحی دیگ را آزمایش کند.
رشد سیستم‌های تأمین بخار هسته ای
فعالیت انرژی هسته ای C-E در سال ۱۹۵۵ تحت آرتور سانتری جونیور آغاز شد. تاریخچه دانشگاه C-E Windsor، پردیس کانکتیکات به توسعه اولیه زیردریایی هسته ای مربوط می‌شود. از اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۱۹۶۰، مهندسی احتراق، تحت قرارداد دولت فدرال، سوخت هسته ای برای زیردریایی‌های هسته ای «نیروی هسته ای» نیروی دریایی ایالات متحده تولید کرد. همچنین در محل ویندزور محل نمونه اولیه آموزش نیروی محرکه هسته ای دریایی معروف به S1C قرار داشت که توسط C-E مجاور محوطه اصلی آن طراحی و ساخته شد. نمونه اولیه S1C توسط C-E برای بیش از ده سال به عنوان مرکز آموزش تحقیق و توسعه و نیروی دریایی اداره می‌شد. پس از انقضای قرارداد C-E، متعاقباً قرارداد S1C به آزمایشگاه انرژی اتمی ناولز (KAPL) تعلق گرفت، که تا اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، این واحد را تا رفع و متلاشی شدن آن اداره می‌کرد.
در دهه ۱۹۶۰، C-E شروع به فروش سیستم‌های تأمین انرژی بخار هسته ای کرد. اولین سیستم تأمین بخار هسته ای تجاری به ایستگاه تولید هسته ای Palisades، که هنوز در حال بهره‌برداری است، به شرکت Consumers Power Michigan فروخته شد. C-E در این حوزه با تهاجمی با جنرال برقی و وستینگهاوس رقابت کرد.
در اواخر دهه ۱۹۶۰ این شرکت سیستم‌های رآکتور هسته ای و سوخت اورانیوم را برای شرکت‌های برق تولید کرد. در آوریل ۱۹۶۸ سرمایه‌گذاری مشترک اعلام شد که شامل شرکت مهندسی احتراق، گاز طبیعی هیوستون و شرکت اکتشاف و توسعه Ranchers است. این سه تجارت برای جستجوی اورانیوم در ۲۵۰٬۰۰۰ جریب (۱۰۰۰ کیلومتر مربع) در نیومکزیکو جمع شدند.