cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
میگ-۲۹
سوابق عملیاتی
یک میگ-۲۹ متعلق به کوبا در سال ۱۹۹۶ دو فروند هواپیمای سسنا-۳۳۷ غیرمسلح را پس از آن‌که این دو هواپیما به شکل غیرقانونی به حریم کوبا وارد شده بودند، منهدم کرد. گزارش‌ها حاکی از آن است که در سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ یک فروند سوخو-۲۷ متعلق به نیروهای مسلح روسیه ۵ فروند میگ-۲۹ اریتره‌ای را که توسط خلبانان اوکراینی پرواز می‌کردند منهدم کرد.
یوگسلاوی
یوگسلاوی اولین خریدار اروپایی این هواپیما بود که ۱۴ فروند از مدل بی و دو فروند مدل تمرینی یوبی را در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد. میگ‌های ۲۹ در جریان فروپاشی یوگسلاوی مورد استفاده کمی قرار گرفتند و بیشتر برای حملات زمینی استفاده می‌شدند. یک میگ-۲۹ یوگسلاو چندین فروند هواپیمای آنتونوف ای‌ان-۲ کرواسی را بر روی زمین منهدم کرد و در جریان این درگیری‌ها هیچ خسارتی به میگ‌های ۲۹ وارد نشد.
در جنگ کوزوو در مجموع ۶ میگ-۲۹ یوگسلاوی سرنگون شدند که سه فروند آن‌ها توسط اف-۱۵ها و یکی توسط اف-۱۶ نیروی هوایی آمریکا و یکی هم اف-۱۶ نیروی هوایی هلند سرنگون شد و دیگری به گفته خلبان آن مورد اصابت آتش پدافند زمینی خودی قرار گرفت. چهار فروند دیگر هم روی زمین از میان رفتند. به گفته برخی منابع روسی یک میگ-۲۹ یوگسلاوی یک فروند اف-۱۶ را در مارس ۱۹۹۹ سرنگون کرد در حالی‌که بنا به گزارش دیگری این اف-۱۶ در همان روز در داخل آمریکا دچار سانحه هوایی شده‌است. در بیشتر منابع تاریخی سرنگونی هواپیمای پنهان‌کار اف-۱۱۷ آمریکا در جنگ کوزوو به پدافند موشکی سطح‌به هوای یوگسلاوی به فرماندهی زلتان دانی نسبت داده شده اما در منابع روسی ادعا شده که یک اف-۱۱۷ با شلیک میگ-۲۹ سرنگون شد. در سال ۲۰۰۷ پنج فروند باقی‌مانده میگ-۲۹ به روسیه برای تعمیرات فرستاده شدند و از سال ۲۰۰۸ دوباره به خدمت ارتش صربستان بازگشتند.
عراق
عراق در اواسط جنگ با ایران در دهه ۱۹۸۰ میگ-۲۹ را برای مقابله با جنگنده‌های اف-۱۴، اف-۴ و اف-۵ ایران از شوروی خریداری کرد.
'''در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۶۷ و در روزهای پایانی جنگ هشت ساله ایران و عراق، یک فروند میگ-۲۹ عراقی که به جهت حمایت هوایی از نیروهای مجاهدین خلق در عملیات فروغ جاویدان وارد حریم هوایی ایران شده بود، توسط یک فروند اف-۱۴ تامکت ایرانی به خلبانی اسدالله عادلی بر فراز شاهین شهر استان اصفهان به وسیله موشک ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک هدف قرار گرفت و منهدم شد. این تنها مورد درگیری بین اف-۱۴ تامکت و میگ-۲۹ حین جنگ ایران و عراق است.'''
این هواپیماها همچنین توسط خلبانان عراقی در جنگ خلیج فارس مورد استفاده قرار می‌گرفت که طی این درگیری، ۵ فروند میگ-۲۹ به وسیله اف-۱۵ منهدم شدند. در برخی منابع روسی گزارش شده که یک میگ-۲۹ عراقی یک فروند جنگنده پاناویا تورنادو انگلیسی را سرنگون کرده اما منابع انگلیسی گفته‌اند که این تورنادو دچار سانحه هوایی شده‌است. موارد دیگری از موفقیت‌های هوابه‌هوای این جنگنده در عراق در منابع روسی گزارش شده‌است؛ مثلاً شلیک به یک بمب‌افکن بی-۵۲ که به گفته منابع آمریکایی به اشتباه مورد اصابت موشک هارم جنگنده خودی قرار گرفته بود. تمرینات نامناسب خلبانان، دفاع‌های ضدهوایی پشتیبان هواپیماهای آمریکایی، و کمبود لوازم یدکی از جمله عوامل عدم موفقیت آن بودند. از ۳۷ میگ-۲۹ عراقی در پایان جنگ خلیج فارس فقط ۱۲ فروند باقی‌مانده بود که یکی هم آسیب دیده بود و چهار فروند دیگر به ایران گریختند. پس از تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ و انحلال ارتش عراق، جنگنده‌های باقی‌مانده روسی و چینی از خدمت خارج شده و دولت جدید برای جایگزینی آن‌ها جنگنده اف-۱۶ را خریداری کرده البته گزارش‌هایی هم در مورد احتمال خرید میگ-۲۹ از روسیه منتشر شده‌است.
هند
هند ۱۲ فروند مدل ام را سفارش داد و پس از آزمایش‌ها، از کیفیت موتور، بدنه و سامانهٔ هدایت پرواز برقی آن ناراضی بود. در نهایت تصمیم به خرید داسو رافال و سوپر هورنت نمود؛ ولی جنگنده‌های میگ-۲۹ خود را به نیروی دریایی سپرد.
نسخه‌ها
MiG-29 Fulcrum-A اولین نمونه ساخته شده از این هواپیما که در سال ۱۹۸۲ وارد خدمت شد. میگ-۲۹های نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران عمدتاً از این نوع هستند.
MiG-29B-12 Fulcrum-A نمونه اصلاح شده صادراتی برای ملت‌های عضو پیمان ورشو که فاقد امکانات لازم برای حمل جنگ‌افزار هسته‌ای است و دارای رادار اصلاح شده برای افزایش قابلیت‌های آن، سیستم پادکار الکترونیکی (ECM) برای مقابله با جنگ الکترونیک و سیستم (IFF) برای شناسایی دوست یا دشمن (Identification Friend or Foe) است.
MiG-29UB-12 Fulcrum-B نمونه آموزشی دو سرنشینه که فاقد رادار و توپ مسلسل است.
MiG-29S این نمونه تا حد بسیار زیادی مشابه به نمونهMiG-29B-12 "Fulcrum-A است با تفاوت‌هایی که شامل تقویت سیستم کنترل پرواز و اضافه کردن چهار کامپیوتر جدید که باعث تقویت ثبات پروازی و کنترل‌پذیری بهتر می‌شود. امکان شلیک در حال سوخت‌گیری و همچنین تقویت توپ مسلسل به این مدل اضافه شده‌است.
MiG-29S-13 Fulcrum-C مشابه مدل قبلی با این تفاوت که دماغه هواپیما تا حدی بزرگتر است و ظرفیت سوخت‌گیری بالاتری دارد. MiG-29SM "Fulcrum-C مشابه مدل قبلی با توانایی حمل موشک‌های هوابه‌سطح و بمب‌های هدایت تلویزیونی و هدایت لیزری.
MiG-29K "Fulcrum-D نمونه ساخته شده برای نیروی دریایی که به تجهیزاتی از قبیل بال‌های تا شونده و دنده‌های آرستور است که در اصل برای استفاده در ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنتسوف طراحی شده بود ولی طرح این هواپیما بر اثر مشکلات مالی لغو شد.
MiG-29M / MiG-33 "Fulcrum هواپیمای پیشرفته چندمنظوره با تغییرات اساسی در چارچوب بدنه و مکانیک پرواز که از موتور پرقدرت آردی-۳۳ استفاده می‌کند.
MiG-29SMT این نمونه در حقیقت بهینه‌سازی میگ۲۹ اس است که در آن قطعات قدیمی هواپیما با قطعات نرم‌افزاری پیشرفته‌تر میگ۲۹ام یا همان میگ-۳۳ جایگزین شده‌اند. با افزودن به حجم مخازن داخلی این هواپیما بدون استفاده از مخازن خارجی تا برد ۲۱۰۰ کیلومتر قادر به انجام مأموریت است. کابین این هواپیما دارای دو نمایشگر بزرگ مسطح کریستال مایع تمام رنگی و دو نمایشگر مسطح تک‌رنگ کوچک بهینه‌سازی شده و رادار بهینه‌سازی شده N019MP است که به برد و قابلیتهای هوا به زمین آن می‌افزاید. این نمونه همچنین از موتور توربوفن آردی-۴۳ کلیموف استفاده می‌کند. میزان حمل مهمات در این مدل۴۵۰۰ کیلوگرم است که نسبت به مدل قبلی۵۰۰ کیلو افزایش داشته‌است. روسیه، هند و یمن از این مدل استفاده می‌کنند.
هواپیماهای قابل مقایسه
جی‌اف-۱۷ تاندر
میراژ-۲۰۰۰
اف-۱۵ ایگل
اف-۱۸هورنت
داسو میراژ ۴۰۰۰
قطعنامه ۱۴۲۳ شورای امنیت
قطعنامه ۱۴۲۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در بوسنی و هرزگوین است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۷۳ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
۹۶۸ (قمری)
۹۶۸ (قمری)، نهصد و شصت و هشتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با دوم اکتبر سال ۱۵۶۰ میلادی است.
رمو کاپیتانی
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به به من میگن ترینیتی، برگ برنده، بکش یا بمیر و خدا می‌بخشد... من نه! اشاره کرد.
پچنگ‌ها
پچنگ‌ها و یا پاتزیناک‌ها ( به انگلیسی: Pechenegs یا Patzinaks ) قومی ترک‌تبار و نیمه‌کوچ‌نشین در استپ‌های آسیای میانه بود. مردمان پچنگ به زبان پچنگی که از زبان‌های ترکی‌تبار بود سخن می‌گفتند.
تاریخچه
پچنگ‌ها در پایان سدهٔ نهم در غرب رود ولگا اقامت گزیده بودند. سیاستمداران روم شرقی از طریق اتحاد با قوم پچنگ می‌کوشیدند تا در برابر اقدامات جنگجویانهٔ روسیه سدی به وجود آوردند. با این‌همه نتوانستند از دست‌یابی روسیه به دریای سیاه و بازارهای امپراتوری جلوگیری کنند.
در جنگ ملازگرد پچنگ‌ها به همراه بسیاری اقوام دیگر در جبهه بیزانس و علیه ترکان سلجوقی می‌جنگیدند. در هنگامه جنگ اما افراد پچنگ و اوز (اوغوز) از سپاه بیزانس جدا شده به نیروهای سلجوقی پیوستند. این عمل آن‌ها باعث اضطراب نیروهای بیزانسی و شکست آنان گردید.
امپراتوران روم شرقی، در زمان‌های مختلف، ترکان مهاجر اهل شمال دریای سیاه را، که اسیر یا به عنوان سپاهیان مزدور به ارتش خود وارد می‌کردند، تحت عنوان سرباز، مرزبان یا مستعمره‌نشین به آناتولی سوق می‌دادند. در جنگ صلیبی ۵۰۱-۵۰۲ ق. /۱۱۰۸-۱۱۰۹ م نیز پچنگ‌ها انتقال داده شدند.
هنگامی که ژان کومنن، پچنگ‌ها را در روملی شکست داد، گروهی از آن‌ها را به منظور ایجاد روستاهایی در سرزمین‌های بالکان ساکن کرد و به بقیّهٔ آن‌ها نیز با شرط پرداخت مالیات به او، زمین‌های حاصلخیزی در نزدیکی ازمیت، در نزدیکی استانبول، اختصاص داد.
ترکمنهای تحت رهبری سلجوق‌بیگ که به سوی غرب خراسان و کناره‌های خزر حرکت کردند در اثنای این حرکت مجبور به مبارزه با پچنگ‌ها و قبچاق‌ها نیز شده‌اند.
سرمازه
سرمازه، روستایی از توابع بخش میانکوه شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۱ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
عباسعلی نورا
عباسعلی نورا (زاده ۱۳۳۲ در هیرمند، درگذشته ۱۲ دی ۱۳۹۶) نماینده مردم زابل از استان سیستان و بلوچستان در دوره‌های پنجم و هشتم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی ایران بود.
زندگینامه
دکتر عباسعلی نورا متولد ۱۳۳۲ در روستای برج یوسف بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان.
تحصیلات ابتدایی و دیپلم را در زابل و کارشناسی ریاضی را در دانشگاه اصفهان گذراند و با بورسیه برای ادامه تحصیل به انگلستان عازم و موفق به دریافت دانشنامه دکترای ریاضیات و برنامه‌ریزی گردید.
استعفا
در پی وقوع حادثه بمب‌گذاری در زاهدان عباسعلی نورا و حسین‌علی شهریاری دیگر نماینده سیستان و بلوچستان به دلیل عدم توانایی دولت در کنترل و حفظ امنیت این استان از سمت خود استعفا دادند."
درگذشت
نورا ۱۲ دی ۱۳۹۶ در سن ۶۴ سالگی در بیمارستان نیکان درگذشت و در زابل به خاک سپرده شد.
بگذار آفتاب به داخل بتابد (فیلم)
بگذار آفتاب به داخل بتابد یا آفتاب زیبای درون  یک فیلم درام بر اساس کتاب اجزای گُفتمان عشق رولان بارت به کارگردانی کلر دنی است. این فیلم به عنوان فیلم افتتاحیه بخش موازی دو هفته کارگردانان هفتادمین جشنواره فیلم کن انتخاب و به نمایش درآمد.
لاورده
لاورده، روستایی در دهستان شیرینو بخش سیراف شهرستان کنگان در استان بوشهر ایران است. لاورده مرکز دهستان شیرینو می‌باشد.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۷ نفر (۷۱ خانوار) بوده‌است.
قطعنامه ۱۴۲۴ شورای امنیت
قطعنامه ۱۴۲۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در کرواسی است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۷۴ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
البهلولیه
البهلولیة (به عربی: البهلولیة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان لاذقیه واقع شده‌است.
خصوصیات
البهلولیة ۴٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد.
۹۶۹ (قمری)
۹۶۹ (قمری)، نهصد و شصت و نهمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و یکم سپتامبر سال ۱۵۶۱ میلادی است.
رفیق بابایف
رفیق بابایف (Rafiq Farzi oğlu Babayev; March 31, 1937 – 1937:03:31, March 19, 1994) موسیقیدان جاز آذربایجانی، آهنگساز، رهبر ارکستر، تنظیم کننده و نویسنده موسیقی فیلم اهل کشور جمهوری آذربایجان بود.
جوایز
وی برندهٔ جوایزی همچون هنرمند خلق آذربایجان شده‌است.
روابط ما
روابط ما (Our Relations) یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی هری لاکمن است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد.
بی‌بی‌سی بیسیک
بی‌بی‌سی بیسیک (به انگلیسی:BBC Basic) یک زبان برنامه‌نویسی است که در سال ۱۹۸۱ توسط شرکت آکرون کامپیوتر به صورت (Native) کد بر پایه تکنولوژی MOS Technology 6502 برای سیستم عاملهای خانگی توسعه یافته‌است.
زبان بی‌بی‌سی بیسیک اولین بار توسط خانم سوفی ویلسون بر پایه زبان برنامه‌نویسی بیسیک که برای یک پروژه سواد آموزی بریتانیایی بی‌بی‌سی برنامه‌ریزی شده بود، شکل گرفت.
نمونه کد
حل‌کننده خودکار بازی هانوی
پورتسی (ویکتوریا)
پورتسی (به انگلیسی: Portsea) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
مرال کنرات
مرال کُنرات بازیگر، خواننده و مجری اهل کشور ترکیه است. از فیلم‌هایی که وی بازی کرده‌است می‌توان به فیلم تهمینه اشاره نمود.
سامرست، ایندیانا
سامرست (به انگلیسی: Somerset) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وابش، ایندیانا واقع شده‌است. سامرست ۲۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوآ-ده-فیلیون، کبک
بوآ-ده-فیلیون شهرکی در منطقه شهری ترز-دو-بلنویل ناحیه لورانتید در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۸٬۲۳۷ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۴٫۳۴ کیلومتر مربع است.
۹۷۰ (قمری)
۹۷۰ (قمری)، نهصد و هفتادمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با دهم سپتامبر سال ۱۵۶۲ میلادی است.
قطعنامه ۱۴۲۵ شورای امنیت
قطعنامه ۱۴۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۲ جولای ۲۰۰۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در سومالی است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۸۰ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
قانون براوه-فریدل-دونای-هارکر
قانون براوه-فریدل-دونای-هارکر یا قانون BFDH روشی برای تعیین مورفولوژی بلورها بر پایهٔ ساختار شبکه آنهاست. این قانون توسعه‌یافتهٔ قانون تجربی براوه-فریدل توسط دونای و هارکر است. بر طبق این قانون هرچقدر فاصلهٔ صفحات بلوری بیشتر باشد، اهمیت آن دسته‌صفحه به همان میزان بیشتر است. بدین صورت می‌توان فرم‌های کریستالی را بر اساس سطوح بلوری تحلیل کرد.
فرنسیس دی. لیون
'''فرنسیس دی. لیون''' (Francis D. "Pete" Lyon؛ July 29, 1905 – 1905:07:29, October 8, 1996) یک کارگردان فیلم، تلویزیون و تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ولیکا سوگوبینا
ولیکا سوگوبینا (به لاتین: Velika Sugubina}} یک عوارض جغرافیایی در صربستان است که در Pivara Municipality واقع شده‌است.
خصوصیات
ولیکا سوگوبینا ۲۰٫۳۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۴ نفر جمعیت دارد.
اوگو ساسو
اوگو ساسو (Ugo Sasso؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۱۰) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به به من میگن ترینیتی، فابیولا، بینوایان، میهمان یک‌شبه، مسالینا، پیروزی ده گلادیاتور و آنتونیوی لیسبونی اشاره کرد.
۹۷۱ (قمری)
۹۷۱ (قمری)، نهصد و هفتاد و یکمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با سی و یکم اوت سال ۱۵۶۳ میلادی است.
کاهیدان
کاهیدان، روستایی از توابع بخش میانکوه شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میانکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
عملیات مارکت گاردن
عملیات مارکت گاردن (۱۷–۲۵ سپتامبر ۱۹۴۴) یکی از عملیات‌های ناموفق نیروهای متفقین در زمان جنگ جهانی دوم در خاک آلمان و هلند بود که بزرگترین عملیات هوابرد تاریخ تا به آن زمان محسوب می‌شد. این عملیات در پی شکست بزرگ آلمان‌ها در نبرد نرماندی و عقب‌نشینی از فرانسه با هدف اتمام کوتاه‌مدت جنگ در اروپا صورت گرفت که با توجه به شکست عملیات، این پروژه متفقین نیز با شکست مواجه شد.
فلوریدا، بوئنوس آیرس
فلوریدا شهری در کشور آرژانتین، استان بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۵۹۸۴۴ نفر جمعیت داشته‌است.
التصاق لوی-چیویتا
التصاق لوی-چیویتا در هندسه ریمانی، نوعی التصاق خاص است بر روی کلاف ِ مماس یک خمینه یا به‌طور مشخص تر یک التصاق متریک بدون تاب است.
نظریه بنیادی هندسه ریمانی بیان می‌کند که التصاق یکتایی که در این شرایط صدق کند وجود دارد.
نام التصاق لوی-چیویتا برگرفته از نام تولیو لوی چیویتا می‌باشد ، هرچند که در ابتدا توسط الوین برونو کریستوفل کشف شد. لوی چیویتا به همراه گرگریو ریتچی کورباسترو از نمادهای کریستوفل استفاده نمودند تا مفهوم انتقال موازی را تعریف کنند و رابطه انتقال موازی با خمش را کشف کنند و از این راه مفهوم جدید هولونومی را ایجاد نمایند.
مفاهیم مشتق ذاتی و جابه جایی موازی بردار در امتداد یک منحنی لوی-چیویتا در یک خمینه ریمانی انتزاعی معنادار هستند.
البحث
ال-بهت یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان حضرموت واقع شده‌است.
لنکرویل، پنسیلوانیا
لنکرویل (به انگلیسی: Lenkerville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Dauphin County واقع شده‌است. لنکرویل ۰٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۵۵۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲۴٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اتسیو مارانو
اتسیو مارانو (Ezio Marano؛ ۶ اوت ۱۹۲۷ – ۲۶ آوریل ۱۹۹۱) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به به من میگن ترینیتی، طبقه کارگر به بهشت می‌رود و بطن سیاه رتیل اشاره کرد.
شهرستان چادگان
شهرستان چادگان یکی از شهرستان‌های استان اصفهان است.
تقسیمات کشوری
شهرستان چادگان دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
موقعیت ریاضی
شهرستان چادگان در محدوده‌ای به مختصات ۵۰ درجه و ۱۳ دقیقه تا ۵۰ درجه و ۵۱ دقیقه طول شرقی و ۳۲ درجه و ۳۲ دقیقه تا ۳۲ درجه و ۵۸ دقیقه عرض شمالی واقع شده‌است؛ بنابراین از طولی معادل ۸/۳۸ دقیقه یا ۹/۵۸ کیلومتر و عرضی معادل ۵۸/۲۵ دقیقه یا ۱/۴۷ کیلومتر برخوردار می‌باشد.
موقعیت نسبی
مرکز شهرستان در فاصله تقریبی ۱۱۵ کیلومتری غرب مرکز استان واقع گردیده‌است و با مساحت ۱۲۰۰ کیلومتر مربع از سمت شمال و شرق با شهرستان تیران و کرون، از سمت شمال غرب با شهرستان فریدن، از سمت غرب با شهرستان فریدون‌شهر و از سمت جنوب با استان چهارمحال و بختیاری هم‌مرز می‌باشد.
موقعیت توپوگرافی
بلندترین و پست‌ترین نقاط ارتفاعی شهرستان به ترتیب برابر ۳۹۱۵ متر و ۱۹۵۰ متر از سطح دریا هستند که بر این اساس ارتفاع متوسط منطقه ۲۹۳۲ متر محاسبه می‌شود، در صورتیکه تراز سطوح ارتفاعی، میانگین ارتفاع شهرستان را بین خطوط تراز ۲۴۰۰ تا ۲۵۰۰ متر نشان می‌دهد.
مهم‌ترین رشته کوه‌های شهرستان در حاشیه شمالی شامل ارتفاعات بزی نو (۲۹۵۲ متر) و دالان کوه (۳۹۱۵ متر)، در حاشیه جنوب غربی شامل کوه خوربه (۳۰۵۰ متر) و کوه سرچشمه گرگونک (۳۳۰۰ متر) و در حاشیه غربی شامل کوه سفید (۳۲۱۳ متر) و کوه ترکی (۳۰۸۵ متر) می‌باشند. شیب عمومی منطقه در دو جهت، از سمت شمال به جنوب و از سمت غرب به شرق کاهش می‌یابد. ارتفاع متوسط شهر چادگان ۲۳۱۰ متر محاسبه شده‌است.
موقعیت زمین‌شناسی
شهرستان چادگان بر اساس تقسیمات اشتوکلین که ایران را به نه واحد ساختمانی–رسوبی تقسیم کرده در واحد سنندج–سیرجان قرار گرفته‌است. این واحد در مرز جنوبی خود چسبیده به زون زاگرس مرتفع و هم روند با آن می‌باشد و از دیدگاه جغرافیایی ارتفاعات موجود در شهرستان را قسمتی از سلسله جبال زاگرس (کوه‌های بختیاری) به حساب آورده و به همین جهت از آن به پیش کوه بختیاری نیزیاد می‌شود. پهنه زمین ساختی شهرستان متنوع بوده و تشکیلات دوران‌های مختلف در آن یافت می‌گردد که قسمت اعظم آن را آهک، دولومیت، شیل و ماسه سنگ‌های دوره دوم و رسوبات آبرفتی دوره چهارم تشکیل داده‌است. ساختمان زمین ساختی شهرستان به شکل یک ناودیس به نظر می‌آید که از دو سو توسط تاقدیس‌هایی احاطه گشته‌است. محور ناودیس و تاقدیس‌ها روند شمال غرب به جنوب شرق را حفظ کرده که مطابق با روند عمومی زون سنندج–سیرجان است.
پوینت کوک (ویکتوریا)
پوینت کوک (به انگلیسی: Point Cook) یک حومه شهر در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
شهرستان چادگان
موقعیت هیدرولوژیک
براساس تقسیمات باکر سرزمین ایران به شش حوضه منطقه‌ای تقسیم گردیده که بزرگ‌ترین آن حوضه آبی ایران مرکزی است. حوضه مرکزی خود به هفت زیر حوضه از جمله حوضه آبی باتلاق گاوخونی به مساحت ۱۰۲۴۶۲ کیلومتر مربع تفکیک شده، که این حوضه، خود جند حوضه کوچک‌تر مانند حوضه آبی زاینده رود به مساحت ۲۷۵۷۰ کیلومتر مربع را شامل می‌شود. حوضه آبی شهرستان چادگان یکی از زیر حوضه‌های زاینده رود محسوب می‌گردد.
زاینده رود یا زنده رود به‌طور طبیعی از جبهه شمال شرقی زردکوه بختیاری در پای کوه کارکنان واقع در چلگرد سرچشمه می‌گیرد و در طول مسیر ۳۶۰ کیلومتری خود تا مصب، شعب کوچک و بزرگ بیشماری به آن می‌ریزد. هر چه از سرچشمه به طرف مصب یعنی باتلاق گاوخونی پیش می‌رویم از مقدار آب وارده و تعداد شعب کاسته می‌گردد تا جائیکه بعد از رسیدن به محل سد زاینده رود در ۸۰ کیلومتری شمال شرق سرچشمه کوگانک، شعب دائمی آن قطع می‌شود. اجمالاً مناطق اصلی تأمین‌کننده آب زاینده رود دهستان‌های شوراب، تنگ گزی، چنارود و گرچمبو بوده و شعب آب زری، خوش آب، کوهرنگ (تونل اول و دوم و سوم)، آب چم در، چشمه دیمه، آب خوربه، آب روستا سرچشمه کوگانک، آب خرسانک ممجلاردین،آب کوه لا شیران حسین آباد و کلیچه و رود اورگان تأمین کنندگان آب زاینده رود محسوب می‌گردند. حجم آورد سالیانه این رودخانه به‌طور متوسط بیش از ۱۴۵۰ میلیون متر مکعب می‌باشد. رودخانه پلاسجان یا اسکندری زهکش نیمی از شهرستان فریدن است که از سه شعبه دامنه، دهق و نهر خلج تشکیل یافته که در حوالی روستای سواران به هم می‌پیوندند و نهایتاً در نزدیکی روستای علی‌آباد (قلعه شاهرخ) در منتهی الیه غرب دریاچه سد زاینده رود به رودخانه زاینده رود ملحق می‌شود.
خورشید گرفتگی سال ۱۳۷۸
شهرستان چادگان یکی از مراکز اصلی رصد آخرین خورشید گرفتگی قرن بیستم بود. موقعیت جفرافیایی این شهرستان امکان مشاهده خورشیدگرفتگی کامل را فراهم می‌کرد. به همین علت شمار زیادی از بازدیدکنندگان داخلی و خارجی در آخرین خورشیدگرفتگی قرن بیستم در روز ۲۰ مرداد سال ۱۳۷۸ (۱۱ اوت ۱۹۹۹) در چادگان حضور داشتند.
جمعیت و مردم
حدود ۷۵٪ جمعیت شهرستان چادگان را ترک‌ها تشکیل می‌دهند که با جمعیت بالغ بر ۲۷،۰۰۰ نفر اغلب در بخش مرکزی شهرستان چادگان و تعدادی در روستای فراموشجان بخش چنارود استقرار یافته‌اند و به زبان ترکی سخن می‌گویند. مردم بختیاری که با جمعیت ۸،۵۴۲ نفر در سال ۱۳۸۵ حدود ۲۲٪ از جمعیت شهرستان را تشکیل می‌دهند و به گویش بختياري سخن می گویند نیز در روستاهای جنوبی و حوالی رودخانه پلاسجان و بخش چنارود ساکنند،که جمعیت بسیاری به شهرهای دیگر مهاجرت کرده اند. جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۴۴۷۶ نفر بوده‌است.
اقتصاد
اقتصاد این شهرستان بیشتر بر پایه کشاورزی، دامداری و صنایع دستی است. محصولات عمده آن، گندم ، جو ، یونجه و دانه‌های روغنی و فراورده‌های باغی شامل سیب درختی ، گلابی ، زردآلو ، حبوبات و سیب‌زمینی است. سیب‌زمینی، حبوبات و میوه‌های آن به دیگر شهرستانهای استان صادر می‌شود.
صنایع دستی
بافت قالی در این منطقه از دیرباز رونق داشته لیکن در سال‌های اخیر کمتر به آن توجه شده‌است.
۹۷۲ (قمری)
۹۷۲ (قمری)، نهصد و هفتاد و دومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با نوزدهم اوت سال ۱۵۶۴ میلادی است.
ویل، کلرادو
وِیل  شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۳۰۵ نفر بوده‌است.
من و رفیقم
من و رفیقم (Me and My Pal) یک فیلم کوتاه کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
حسین موقر
حسین خان موقرالملک (۱۲۴۶ بوشهر - امرداد ۱۳۱۲ تهران) که نام خانوادگی موقر برگزید، از سرمایه‌داران جنوب ایران، نماینده مجلس شورای ملی، بانی خط تراموای آبادان به خرمشهر، برق اهواز و آبادان و لوله‌کشی آب آشامیدنی اهواز بود.
موقر در نخستین انتخابات مجلس شورای ملی که پس از به سلطنت رسیدن رضاشاه در سال ۱۳۰۵ بر پا شد، به نمایندگی خرمشهر انتخاب و به دوره ششم مجلس شورای ملی راه یافت (دوره ششم). آبادان و مناطق ساحلی خوزستان نیز در آن زمان، جزو حوزه انتخابیه خرمشهر بود. او در سه دوره بعد، تا هنگام مرگ این کرسی را حفظ کرد.
حسین موقر خدمات زیادی به خوزستان کرد که از جمله آنها راه‌اندازی برق اهواز و آبادان‌، راه‌اندازی لوله‌کشى آب آشامیدنی برای اهواز، احداث کارنه یخ‌سازى در آبادان، راه‌اندازی خط کشتیرانى میان اهواز و آبادان بود. او همچنین در ۳۱ تیر ۱۳۰۷ امتیاز خط تراموا میان آبادان و خرمشهر را گرفت. کرایه حمل هر مسافر در این خط به ازای هر ده کیلومتر برای درجه اول دو قران و برای درجه دوم یک و نیم قران و برای هر خروار کالا دو قران تعیین شد.
موقر در دوره نهم مجلس شورای ملی، تنها در چند جلسه آغازین تا دوم اردیبهشت ۱۳۱۲ حضور داشت. سپس بیمار شد و در امرداد آن سال از دنیا رفت. بنابر وصیتش، یک سوم از میراث او به ساخت بیمارستان و زایشگاه در اهواز اختصاص یافت. حسین دادگر رئیس مجلس شورای ملی هنگام اعلام خبر درگذشت حسین موقر، او را مردی توصیف کرد که زندگی را از صفر و عدم شروع کرده و با لیاقت و فعالیت خودش، پیشرفت کرده بود.
مجید موقر روزنامه‌نگار و نماینده مجلس شورای ملی، فرزند حسین موقر بود.
اتر (ابهام‌زدایی)
اتر، اثر، یا اثیر می‌تواند به یکی از واژه‌های زیر اشاره داشته باشد:
قطعنامه ۱۴۲۷ شورای امنیت
قطعنامه ۱۴۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ جولای ۲۰۰۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در گرجستان است. این قطعنامه طی نشست ۴۵۹۱ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
۹۷۳ (قمری)
۹۷۳ (قمری)، نهصد و هفتاد و سومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با هشتم اوت سال ۱۵۶۵ میلادی است.
پیتزای سیسیلی
پیتزای سیسیلی نوعی پیتزا است که خاستگاه روش تهیه آن شهر سیسیل در کشور ایتالیا است. این نوع پیتزا در اواسط قرن نوزدهم به یک غذای محبوب در غرب سیسیل تبدیل شد و تا دهه ۱۸۶۰ میلادی معمولاً در سیسیل مصرف می‌شد. پیتزای سیسیلی در نهایت با کمی تغییر شکل، با ضخامتی بیش‌تر و به شکل مستطیلی به آمریکای شمالی رسید.
۹۷۴ (قمری)
۹۷۴ (قمری)، نهصد و هفتاد و چهارمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و نهم ژوئیه سال ۱۵۶۶ میلادی است.
نوکلیر بلست
نوکلیر بلَسْت نام یک شرکت مستقل نشر موسیقی و توزیع‌کنندهٔ این‌گونه آثار از طریق سفارش پُستی است. دفتر مرکزی این شرکت در کشور آلمان است و در برزیل و ایالات متحده نیز شعبه‌هایی دارد.
نوکلیر بلَسْت را مارکوس استایگر در سال ۱۹۸۷ بنیان‌گذاشت. در ابتدای کار آثار هنرمندان هاردکور پانک با لیبل نوکلیر بلَسْت منتشر می‌شد و بعداً انتشار آثار گروه‌های ملودیک دث متال، پاور متال، گریندکور، بلک متال و همچنین آلبوم‌هایی که شامل بازخوانی آثار هنرمندان قدیمی‌تر بود و به منظور ادای احترام دیگر گروه‌ها به آن‌ها اجرا می‌شد، به محصولات آن شرکت افزوده شد.
از نوکلیر بلَسْت به همراه شرکت آمریکایی سنتری رکوردز به‌عنوان دو برچسب عمدهٔ پخش آثار ملودیک دث متال یاد می‌شود. شعبهٔ آمریکایی نوکلیر بلَسْت با سنتری رکوردز-که آن‌هم یک شرکت مستقل است- همکاری تنگاتنگی در زمینهٔ انتشار آثار هنرمندان موسیقی متال داشته‌است. از شناخته‌شده‌ترین هنرمندانی که آثارشان با همکاری این دو شرکت منتشر شده‌است می‌توان از نیمیک، بلایند گاردین، سایل‌ورک، این فلیمز، مشوگا، تریون، دیمو بورگیر، نایل، دث، بهموث، سوناتا آرکتیکا، اپیکا، سانیک سیندیکیت، اِلْوِیْتی، وینترسان، آمورفیس و نایت‌ویش نام برد.
نسار ابراهیم
نسارابراهیم، روستایی از توابع بخش زز و ماهرو شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زز غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
آلتو بونیتو هایتس، تگزاس
آلتو بونیتو هایتس (به انگلیسی: Alto Bonito Heights) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. آلتو بونیتو هایتس ۳۴۲ نفر جمعیت دارد.
گیزلا هان
گیزلا هان (Gisela Hahn؛ زادهٔ May 13, 1943) بازیگر اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۶۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به پالرمو یا وولفسبورگ، جو موزی، به من میگن ترینیتی، شکارچی اهریمن و آموزگار جایگزین اشاره کرد.
سید (نمایش‌نامه)
سید یک نمایش‌نامهٔ معروف فرانسوی قرن هفدهم است که توسط پییر کورنِی، تراژدی‌نویس مشهور نوشته شده‌است.
این تراژدی که به نظم نوشته شده‌است در سال ۱۶۳۶ منتشر شد و با استقبال و موفقیت فراوان همراه بود، ولی به دلیل عدم رعایت برخی قوانین تراژدی کلاسیک مورد انتقاد شدید تعدادی از درام‌نویسان قرار گرفت.
خلاصهٔ داستان
دون دیِگ و کنت گورماس، هر دو از نجبا و دلاوران کاستی، تصمیم می‌گیرند که فرزندان خود را که به هم علاقه دارند به ازدواج یک‌دیگر درآورند. در همین زمان، پادشاه دون دیِگ را به عنوان آموزگار پسرش برمی‌گزیند. کنت گورماس نیز از روی حسادت و در حالی که معتقد است این مقام تنها درخور اوست، با دون دیِگ درگیر شده و سرانجام به او توهین کرده و به او سیلی می‌زند. دون دیِگ که به علت سالخوردگی، توانایی انتقام و نجات شرافت و آبروی خانوادگی خود را از دست داده است، شمشیرش را به رودریگ واگذار کرده و او را به دوئل با پدر شیمِن دعوت می‌کند. رودریگ، پس از یک درگیری درونی دردناک و انتخاب دشوار بین وفاداری به شرافت و عشقش، سرانجام نجات خون و عزتش را برمی‌گزیند و طی یک دوئل پدر شیمِن را می‌کشد. سپس، نزد شیمِن رفته و شمشیرش را به او داده و از او تقاضا می‌کند که انتقام پدرش را از او بگیرد، ولی شیمِن که هنوز در حالت شوک قرار دارد از او می‌خواهد که شمشیر آلوده به خون پدرش را از نگاهش دور نگاه دارد و اعلام می‌دارد که قادر به انجام چنین کاری نیست.
آنگاه، درحالی که این‌بار او باید بین عشق و عزت انتخاب کند، انتقام پدر را برمی‌گزیند و بدون مخفی کردن عشقش به قاتل پدرش، از پادشاه تقاضای قصاص می‌کند. در همین حال، پادشاه آگاه می‌شود که مسلمانان به اسپانیا حمله کرده‌اند، و تقاضای پدر رودریگ را برای دادن فرصتی به پسرش برای نشان دادن ارزش‌ها و این‌گونه استحاق بخشایش می‌پذیرد. دلاوری‌های رودریگ در میدان جنگ باعث جلب توجه همگان به او شده و پادشاه لقب سید را بر او می‌نهد. لازم به ذکر است که طی این ماجراها دختر پادشاه مخفیانه به رودریگ دل می‌بندد و او نیز دچار یک درگیری درونی میان عشق و عزتش به عنوان یک شاهزاده می‌شود ولی چون در هر حال ازدواج با رودریگ را امکان‌ناپذیر می‌بیند از عشقش ناامید می‌شود.
شیمِن، درحالی که این بار عاشق‌تر از همیشه است، به انتخاب اول خود وفادار مانده و از پادشاه می‌خواهد که یکی از شوالیه‌های خود را به دوئل با رودریگ بخواند، و علی‌رغم میلش می‌پذیرد که با برندهٔ آن ازدواج کند. دون سانْش که عاشق شیمِن است در این میان داوطلب می‌شود. قبل از شروع دوئل، رودریگ باری دیگر به دیدن معشوقه‌اش آمده و به او اعلام می‌دارد که در حین مسابقه قصد دفاع از خود را ندارد چرا که اگرچه شرافتش را بر عشقش ترجیح داده است، ولی انتقام و عزت معشوقه‌اش را بر زندگی ترجیح می‌دهد. شیمِن نیز متذکر می‌شود که درصورت مرگ او مجبور به ازدواج با دون سانْش خواهد شد و از او خواهش می‌کند که از خود دفاع کند.
پس از پایان گرفتن دوئل، دون سانْش درحالی که شمشیر خونی رودریگ را در دست دارد نزد شیمِن حاضر می‌شود. شیمِن برآشفته شده و او را از خود می‌راند و او را به کشتن کسی که بیش از همه برایش عزیز بود متهم می‌کند. در این میان پادشاه از راه می‌رسد و سرانجام دون سانْش اعتراف می‌کند که کسی که در دوئل شکست خورده اوست و رودریگ او را خلع سلاح کرده‌است بی آن‌که جان او را بگیرد. سرانجام رودریگ نیز به آن‌ها می‌پیوندد و پادشاه آن‌گاه قول شیمِن را به او یادآوری کرده و از آن‌ها می‌خواهد که پس از یک سال عزاداری با یک‌دیگر ازدواج کنند.
انتقادات
علی‌رغم استقبال بزرگی که با این اثر کورنی همراه بود، بسیاری از درام‌نویسان انتقادات شدیدی کردند و توانایی کورنی را در آثارآفرینی زیر سؤال بردند. از میان انتقادات آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
کنستانتینوس تساتسوس
کنستانتینوس تساتسوس (Κωνσταντίνος Τσάτσος؛ July 1, 1899 – 1899:7:1, October 8, 1987) یک سیاست‌مدار، و فیلسوف اهل یونان بود. تساتسوس دومین رئیس‌جمهور یونان بود که توسط مجلس یونان برگزیده شد. وی در میان سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ میلادی این سمت را بر عهده داشت. وی در سال ۱۹۱۸ در دانشگاه آتن در دانشکده حقوق فارغ‌التحصیل شد. تساتسوس در سال ۱۹۴۰ میلادی توسط رژیم چهارم اوت تحت رهبری یوانیس متاکساس دستگیر و سپس به خاورمیانه تبعید شد، اما هم‌زمان با اشغال یونان در خلال جنگ جهانی دوم توسط ارتش متحدین به یونان بازگشت.پس از پایان جنگ جهانی دوم او به منصب وزارت امور داخله یونان برگزیده شد. تساتسوس در سال ۱۹۶۰ وارد مجلس یونان شد و تا بر سر کار آمدن رژیم سرهنگ‌های جنتا ۱۹۶۷–۱۹۷۴ در دورهای متناوب چندین وزارتخانه را در دست داشت. وی سپس پس از تغییر رژیم که در زبان یونانی به اصطلاح به آن متاپولیتفسی می‌گویند، دوباره به عنوان عضو مجلس در سال ۱۹۷۴ انتخاب شد و متعاقباً پست وزارت فرهنگ یونان به او پیشنهاد شد. وی پس از یک سال که در سمت وزارت فرهنگ یونان بود در سال ۱۹۷۵، توسط رای‌گیری در مجلس یونان به عنوان دومین رئیس‌جمهور یونان برگزیده شد و تا ماه مه سال ۱۹۸۰ (در یک دوره ۵ ساله) این عنوان را برعهده داشت.کنستانتینوس تساتسوس در سال ۸ اکتبر ۱۹۸۷ میلادی در آتن درگذشت و در گورستان شماره یک آتن دفن گردید.
جام باشگاه‌های آسیا ۹۵–۱۹۹۴
جام باشگاه‌های آسیا ۹۵–۱۹۹۴ چهاردهمین دورهٔ مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا و دهمین دوره تحت عنوان جام باشگاه‌های آسیا که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا برگزار شد.
تیم تای‌فارمرز بانک نماینده تایلند برای دومین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد و همچنین به مسابقات سوپر جام آسیا ۱۹۹۵ و مسابقات جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۹۵ راه پیدا کرد.
منطقه جنوب شرقی
همه مسابقات در بندر سری بگاوان، برونئی برگزار شد، از ۲۶ تا ۳۰ آگوست ۱۹۹۴.
منطقه غرب
۱ الاهلی صنعا قهرمان یمن قبل از قرعه کشی از مسابقات انصراف داد.
۲ اردن تیمی را به مسابقات نفرستاد.
گروه A
همه مسابقات در دوحه، قطر برگزار شد.
گروه B
همه مسابقات در چانگ‌وون اسپورتس پارک، چانگ‌وون، کره جنوبی برگزار شد.
پنشاو (استرالیای جنوبی)
پنشاو (به انگلیسی: Penneshaw) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
مسیر سوخت‌وساز
مسیر سوخت و ساز یا مسیر دگرگشتی به مجموعه‌ای از واکنش‌های آنزیمی درون‌یاخته‌ای گفته می‌شود که تغییرات ویژه‌ای را بر روی واکنش‌گرهای خود اعمال می‌کند و آن‌ها را به ترکیبات میانه و در نهایت به فراورده‌(های) پایانی تبدیل می‌کند. این ترکیبات میانه و فراورده‌(های) پایانی را دگرگشته می‌نامند. دگرگشته، خود ممکن است وارد مسیرهای سوخت و ساز دیگری شود و تغییرات دیگری را متحمل گردد. به همین جهت، دگرگشته‌ها موجب ارتباط میان مسیرهای گوناگون سوخت وسازی بدن می‌شوند و شبکه‌ای از مسیرهای سوخت وسازی را می‌سازند که به آن شبکهٔ دگرگشتی گفته می‌شود. مسیرهای سوخت و ساز (یا مسیرهای دگرگشتی) دو دسته‌اند: ۱- مسیرهای فروگشتی، ۲- مسیرهای فراگشتی. مسیر فروگشتی موجب شکسته شدن واکنشگرها شده و ترکیبات پیچیده را به ترکیبات ساده‌تر تبدیل می‌نماید. مسیرهای فروگشتی معمولاً انرژی‌زا هستند. مسیر فراگشتی سبب ترکیب واکنشگرها و ایجاد ترکیبات پیچیده از پیش‌سازهای ساده‌تر می‌شود. مسیرهای فراگشتی معمولاً انرژی‌گیر هستند.
مسیر فروگشتی
به‌طور کلی مسیر فروگشتی (یا مسیر سوختن)، مسیری است که سوخت‌های آلی درون یاخته را می‌سوزاند و با شکستن پیوندهای پرانرژی آنها، نیاز انرژیتیک یاخته را برطرف می‌کند. این انرژی آزاد شده از پیوندها، در ساختمان مولکول‌هایی چون ATP، NADH و FADH۲ ذخیره می‌گردد. البته بازده این مسیرها ۱۰۰٪ نیست؛ چرا که بخشی از این انرژی به صورت گرما در یاخته آزاد می‌شود. به‌طور معمول، بازده این مسیرها در حدود ۵۰٪ است. انرژی ذخیره شدهٔ این مسیرها به مصارف گوناگونی می‌رسد که یکی از مهم‌ترین آنها، مصرف در مسیرهای فراگشتی برای بیوسنتز ترکیبات پیچیدهٔ درون یاخته است.
میرزا سلمان جابری اصفهانی
میرزا سلمان جابری اصفهانی (درگذشته ۹۹۱ قمری برابر با ۱۵۸۳ میلادی) از سیاستمداران و شاعران عصر صفوی و وزیر شاه اسماعیل دوم و شاه محمد خدابنده بود. وی در تاریخ ۲۶ ربیع‌الاول ۹۸۵ قمری به وزارت شاه اسماعیل دوم برگزیده شد. وی همچنین پیش از منصب وزیری شاه اسماعیل دوم، ناظر بیوتات سلطنتی بود. پس از قتل شاه اسماعیل دوم، وی با اجازه پریخان خانم به سرعت خود را از قزوین به شیراز رساند و با نفوذ در شاه محمد خدابنده و خیرالنساءبیگم دوباره مقام وزارت را به دست آورد و لقب اعتمادالدوله گرفت. پس از قتل خیرالنساءبیگم از آنجا که شاه محمد خدابنده بینایی ضعیفی داشت، اختیار امور کشور به دست کشندگان خیرالنساءبیگم و میرزا سلمان جابری اصفهانی افتاد.
ورود امرای تاتار به شروان
پس از ورود شاه محمد خدابنده به تبریز، وقتی خبر رسید محمدگرای خان سردار تاتار، به منظور گرفتن انتقام خون برادر خود عادل‌گرای خان، چند تن از دیگر برادران خویش را به جانب شروان فرستاده‌است، مقرر شد که میرزا سلمان جابری اصفهانی با امیرخان موصلوی ترکمان (امیرالامرای آذربایجان) و جمعی از سرداران و سواران قزلباش برای جلوگیری از حرکت سپاه تاتار به شروان بروند ولی پیش از آنکه سپاه ایران به قره‌باغ رسد، امرای تاتار به شروان وارد شدند و به سبب تعداد بیشتر بر حکمران ایرانی آنجا پیروز شدند و سراسر شروان را غارت کردند و گروهی از زنان و کودکان را به اسیری گرفتند. میرزا سلمان جابری اصفهانی و قزلباشان چون به شروان رسیدند، به علت اختلافات گوناگون، تفرقه و دشمنی که در میان امرای قزلباش وجود داشت، کاری از پیش نبردند و به تبریز بازگشتند.
محاصره قلعه نیشابور
محاصره قلعه نیشابور نبردی بود که در سال ۱۵۸۱ میلادی و مابین دو سپاه یکی به فرماندهی مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان و درویش محمدخان روملو و به حمایت حکومت مرکزی صفویه (شاه محمد خدابنده و میرزا سلمان جابری اصفهانی) و دیگری به فرماندهی علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو و مرشد قلی‌خان سلطان استاجلو و به حمایت عباس میرزا (بعداً شاه عباس یکم) روی داد. در این نبرد، شاه محمد خدابنده هم به تشویق میرزا سلمان جابری اصفهانی و امیرخان موصلوی ترکمان (بیگلربیگی آذربایجان) و سایر سران تکلو و ترکمان مصمم شد لشکری به خراسان روانه کند و مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان را در مقابل طرفداران پسرش (عباس میرزا بعداً شاه عباس یکم) تقویت کند.
تعیین همسران ولیعهد
میرزا سلمان جابری اصفهانی برای نزدیکی به خانواده سلطنتی، دختر خود را به عقد حمزه میرزا (ولیعهد) درآورد. اما سران قزلباش با این ازدواج مخالف بودند. حمزه میرزا همچنین به صلاح دید میرزا سلمان جابری، با دخترانی به نام‌های کاخت و کارتل به ترتیب فرزندان الکساندرخان و سیمون‌خان (امرای گرجستان) نیز، ازدواج کرد.
محاصره قلعه تربت
محاصره قلعه تربت نبردی بود که در سال ۱۵۸۲ میلادی و مابین دو سپاه یکی حکومت مرکزی صفویه (شاه محمد خدابنده) و دیگری به فرماندهی علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو و مرشد قلی‌خان سلطان استاجلو و به حمایت عباس میرزا (بعداً شاه عباس یکم) روی داد. در این نبرد قلعه تربت توسط شاه محمد خدابنده محاصره شد. نتیجه نبرد و محاصره قلعه تربت، مصالحه ظاهری مرشد قلی‌خان سلطان استاجلو و شاه محمد خدابنده بود. میرزا سلمان جابری اصفهانی در این جنگ از فرماندهان سپاه شاه محمد خدابنده بود.
مرگ
قدرت طلبی میرزا سلمان جابری اصفهانی و کوتاه کردن دست امرای قزلباش از قدرت و تفرقه انداختن در میان سران و امرای قزلباش، باعث شد سران قزلباش طی توطئه‌ای وی را در باغ زاغان هرات (در خلال محاصره هرات در نبرد تیرپل) به قتل برسانند. نوشته‌اند هنگامی که سرداران قزلباش در کشتن میرزا سلمان جابری اصفهانی اصرار داشتند، این شعر را سرود:
تیشا بئاو
تیشعا بِآو (در عبری: תשעה באב یا ט׳ באב)، نهمین روز از ماه آو عبری است که پیروان دین یهودیت در آن روز، روزه می‌گیرند. نهم ماه عبری آو، «شوم‌ترین روز تاریخ یهود» نام دارد.
پیشینه
بر اساس نوشته‌های خاخام‌ها زمانی که اسراییلها قصد ورود به سرزمین موعود را داشتند دوازده یهودی توسط موسی برای بررسی محلی اعزام شدند. این دوازده نفر که گفته می شود به قوم اسراییل دروغ گفتند و مردم تصور کردند که خداوند قصد دارد آن‌ها را به سمت شکست ببرد. در آن شب مردم گریه زیادی سردادند و این زمان به دلیل مجازات اسراییل زمان نحسی برای یهودیان شد.
در تلمود
بر اساس میشنا (تعانیت ۴:۶) پنج دلیل اصلی برای روزه نهم آو وجود دارد:
۱- دوازده یهودی که توسط موسی برای جاسوسی از سرزمین کنعان فرستاده شده بودند. فقط دو نفر یوشع بن نون و کالب بن یوفنا خبر مثبت آوردند و ولیکن بقیه مردم را به شدت ترساندند. این خبر باعث شد که مردم اسراییل گریه کرده و بترسند و از وارد شدن به ارض مقدس خودداری کنند. به همین دلیل آنان توسط خدا مورد مجازات قرار گرفتند و خداوند اعلام کرد که آن نسل از مردم اسراییل به ارض مقدس وارد نخواهند شد. در این زمان خدا به قوم اسراییل اعلام می‌کند که تا ابد این روز به عنوان روز گریه برای مردم اسراییل خواهد بود (کتاب اعداد ۱۳ و ۱۴). این داستان بدون ذکر روز آن در قرآن در سوره پنجم آیات ۲۰ تا ۲۶ نیز ذکر شده‌است.
۲- معبد اول که توسط سلیمان نبی ساخته شده بود توسط بابلیان تخریب شد. بخت النصر بعد از دو سال محاصره موفق شد که اورشلیم را تصرف کرده و یهودیان را به تبعید در بابل ببرد. بر اساس تلمود معبد در روز نهم آو شروع به سوختن کرد و آتش آن تا روز دهم آو ادامه داشت.
۳- معبد دوم که توسط عزرا و نهمیا در زمان پارسیان ساخته شده بود توسط رومیان در سال ۷۰ میلادی تخریب شد. در این زمان قوم اسراییل در تمامی کشورهای دنیا پخش شدند.
۴- رومیان شورش بارکوخبا را متلاشی کردند و شهر بتار را نابود کردند. در اثر این اتفاق ۱۰۰۰۰۰ یهودی کشته شدند. این اتفاق در سال ۱۳۲ میلادی رخ داد.
۵- بعد از شورش بارکوخبا فرمانده رومی ترنوس دستور داد که تمام محوطه معبد و اطراف آن با خاک یکسان شود. این اتفاق در سال ۱۳۳ میلادی رخ داد.
دیگر اتفاقات
رخدادهای دیگری که معمولاً با نهم آو مرتبط هستند عبارتند از:
روزه
روزه نهم آو ۲۵ ساعت است. در این زمان که از طلوع خورشید نهم شروع می‌شود و تا غروب روز بعد ادامه دارد این ممنوعیتها وجود دارد:
۱- هیچ خوردنی و آشامیدنی مصرف نمی‌شود.
۲- شستشو و حمام رفتن ممنوع است.
۳- از کرم و روغن نباید استفاده شود.
۴- کفش چرمی پوشیده نشود.
۵- رابطه جنسی ایجاد نشود.
ولیکن در صورتی که فردی بیمار باشد بعضی از این محدودیتها بر او الزامی نیست.
سلاریان
سلّاریان، سالاریان، آل مسافر، مسافریان، لنکریان، کنگریان یا غیره، یک خاندان دیلمی و شیعهٔ اسماعیلی در قرن چهارم و پنجم هجری بود که در دیلم تأسیس شد و حاکمیت خود را به‌سمت شمال غرب ایران توسعه داد و بر آران و آذربایجان و بخش‌هایی از ارمنستان و دربند سلطه یافت.
طایفه‌ای در دیلم که سلاریان جزئی از ان بودند، رابطه نزدیک و تنگاتنگی با جستانیان داشت و تحت نفوذ آنها بود. در سال ۳۰۶ ه‍.ق، شرایط مناسبی برای به قدرت رسیدن محمد بن مسافر به‌وجود آمد و او سلسله جستانی را کنار زده و حکومت خودش را تأسیس کرد. درپی شورش فرزندان محمد در سال ۳۳۰، یعنی مرزبان و وهسودان، محمد از قدرت برکنار شد. وهسودان حکومت دیلمستان را به‌دست گرفت و مرزبان آران و آذربایجان را فتح کرد و در آنجا به حکومت می‌پرداخت. اوج قدرت سلاریان در دوران مرزبان بود و پس از او، براثر اختلاف بر سر جانشینی‌اش، حکومت سلاریان به‌صورت دو شاخه مجزای «آذربایجان و آران و ارمنستان» (که توسط فرزندان مرزبان اداره می‌شد) و «طارم» (که توسط وهسودان اداره می‌شد) تقسیم شد. درگیری‌های شدید میان طرفین، و ضعف مدیریتی فرزندان مرزبان، سلاریان را تضعیف کرد و سرانجام آنها آران و آذربایجان و ارمنستان را از دست دادند. پس‌ازاین، حکومت آنها در دیلمستان و طارم و شمیران ادامه یافت. مدت حضور آنها در قفقاز چندان طولانی نبود و حکومت سلاری عمدهٔ حیاتش را در طارم و قلعه‌های دیلمستان گذراند. سلاریان احتمالاً به‌دست اسماعیلیان الموت منقرض شدند.
وجه تسمیه
پژوهشگران بر سر نام اصلی این سلسله اتفاق نظر ندارند. مورخان معاصر این سلسله نظیر ابن مسکویه و مسعودی نامی برای آنها ذکر نکرده‌اند. مورخان و جغرافی‌دانان بعدی با عناوین مختلف آل لنجر، اللنجریون، آل مسافر، وهسودانیه، بنوسلّار، آل لنکر و آل کنکر و کنکریان از آنها یاد کرده‌اند. این اختلاف به میان پژوهشگران معاصر نیز راه یافته‌است؛ شرق‌شناسان اروپایی آنان را مسافری یا سالاری خوانده‌اند. برخی پژوهشگران معاصر نظیر مادلونگ نیز معتقدند که سالاریان یا سلاریان از بقیه مشهورتر هستند و برخی نظیر ایرانیکا و دائرةالمعارف بزرگ اسلامی نیز مقالات خود با عنوان عنوان مسافریان یا آل مسافر نوشته‌اند.
کسروی برای هر شاخه یک نام قائل شده‌است و نام این دو شاخه را یکی ندانسته‌است. او معتقد است نام این سلسله در طارم، کنکریان و در آذربایجان، سلّاریان بوده‌است.
سالار یا سلار یا سلّار
نام اصلی محمد بن مسافر سالار بود و ریشه نام سلّاریان در آن است. نخستین بار مسعودی مؤسس سلسله را ابن‌اسوار معروف به سلار خطاب می‌کند. همهٔ حاکمان سلاری، لقب سلّار یا سالار داشته‌اند. ابن مسکویه، ابن‌حوقل و ابن اثیر از مرزبان بن محمد با القابی نظیر سلار مرزبان یا سالار یاد کرده‌اند. از جستان بن مرزبان نیز با عناوینی نظیر ابن‌سلار یا سلار الدیلمی و از ابراهیم، فرزند دیگر مرزبان، با عناوین السلار ابراهیم، سالار ابراهیم بن مرزبان و سلار ابراهیم مرزبان یاد شده‌است. برای آخرین حاکمان سالاری نیز از عنوان مشهور ابن‌سلّار استفاده شده‌است. همچنین روی سکه‌های باقیمانده از حاکمان سالاری همواره از سلار استفاده‌شده و «السلار» را به‌عنوان پیشوند پیش از نام خود روی سکه می‌نوشتند. برای مثال: السلار مرزبان بن محمد. در منابع ارمنی نیز از اولین و آخرین فرد این سلسله در آذربایجان با لقب سالار یاد می‌شود.
پژوهشگران راجع به اطلاق سالار یا سلار نیز اختلاف نظر دارند. برخی مانند کسروی فقط از عنوان سالاریان استفاده کرده‌اند و برخی مانند مادلونگ سالار و سلار را با هم به‌کار برده‌اند ولی گروهی دیگر نیز مانند معتقدند که این نام هرگز به‌صورت سالار دیده نشده‌است و تنها سلّار درست است و حتی سلّار هم بدون تشدید نادرست می‌باشد و حتماً باید دارای تشدید باشد. تاریخ جامع ایران نیز آورده‌است که کاربرد سلار بسیار بیشتر از سالار بوده و سالار بسیار کم به‌کار رفته‌است.
مذهب
آل مسافر پیرو تشیع اسماعیلی، و از نوع قرمطی آن بودند. حاکمان آل مسافر مانند سایر قرمطیان در این زمان با اسماعیلیان فاطمی اختلاف نظر داشته‌اند و از امامت خلفای فاطمی حمایت نمی‌کرده‌اند بلکه به غیبت محمد بن اسماعیل معتقد بودند. بااین‌وجود، برخی از مورخین نظیر عبدالحسین زرین‌کوب، مذهب اسماعیلی را بیشتر بهانه‌ای برای مخالف با خلافت عبای دانسته‌اند تا گرایش واقعی به مذهب.
پس از قتل محمد بن زید توسط سامانیان در نزدیکی گرگان، ناصر کبیر به نزد جستان بن وهسودان در دیلم گریخت. وی به جستان اطمینان داد که درپی کسب قدرت سیاسی نیست و هدفش تنها تبلیغ اسلام است. مدتی بعد، بسیاری از دیلمیان و حتی شماری از خانواده جستان مسلمان شدند. به‌نوشته مرعشی داعی ۱۴ سال (۲۸۷–۳۰۱ ه‍.ق) در دیلم بود و همهٔ مردم گیل و دیلم به دستش مسلمان شدند. به‌نظر می‌رسد خانواده مسافر نیز تا پیش از ۳۰۱ق به اسلام ایمان آوردند و به پیروی از سایر دیلمیان مذهب زیدی داشتند. تغییر مذهب مسافریان، از شیعه زیدی به شیعه اسماعیلی، درمیان سال‌های ۳۰۰ تا ۳۳۰ق، و توسط داعیان اسماعیلی ری، به‌ویژه ابوحاتم رازی اتفاق افتاد. ابوحاتم، ابتدا حاکم ری، سپس در دیلم نخست اسفار شیرویه و سپس مرداویج را به مذهب خود دعوت نمود و توانست یکی از امیران جستانی به نام خسروفیروز را نیز به خود جذب کند.
در دوران حکومت سلاریان، مذهب اسماعیلی در مناطق تحت تصرفشان تبلیغ می‌شد. بااین‌حال، گرایش خاندان حکومتی سلاریان به تشیع اسماعیلی و تبلیغات داعیان اسماعیلی در زمان آنها در آذربایجان و دیلم، گرایش عامه مردم مناطق مذکور به مذهب اسماعیلیه را در پی نداشت.
الثائر، امام زیدی، درسال ۳۴۵ ه‍.ق برای کمک خواستن از مرزبان به آذربایجان رفته بود که علت این احتمالاً تشابه کلی مذهبی بین آنها بوده‌است.
تبار
آل مسافر خاندانی دیلمی بودند. ابوعلی مسکویه، مسعودی، عزالدین بن اثیر، و نویسندگان متأخری مانند مینورسکی، باسورث، و کسروی، این مسئله را تأیید کرده‌اند.
برخی نویسندگان کردتبار نیز نظیر سید حسین حزنی مکریانی، محمدامین زکی، بابامردوخ روحانی، سلاریان را کرد دانسته‌اند.
پیش‌زمینه
خاندان‌های دیلمی که از ابتدا تا میانهٔ قرن چهارم هجری تأسیس شدند، عبارتند از سلاریان، خاندان ماکان کاکی و حسن فیروزان، زیاریان، آل بویه. سالاریان، از زمانی طولانی میان دیلمی‌ها شهرت داشتند ولی دارای نفوذ و قدرت سیاسی نبودند تا اینکه قلعه شمیران را تصرف کردند. آنها در مدت شکل‌گیری قدرتشان، به لنکریان مشهور بودند. در دو قرن اول هجری، تنها سلسلهٔ شناخته‌شدهٔ حاکم بر دیلم برای اعراب مسلمان، سلسلهٔ جستانی بود. خانواده لنکر و طایفه‌ای از دیلم که این خانواده در آن قرار داشتند، تحت نفوذ جستانی‌ها بودند. ظاهراً در آن دوره در دیلم، دو طایفه با دو زبان یا لهجهٔ متفاوت حضور داشته‌اند، که یک طایفه، طایفهٔ جستانیان بوده که شناخته‌شده بوده‌است و یک طایفه همان طایفه‌ای است که لنکریان از میانشان برخاستند و به این دلیل که در کوه‌ها و قلعه‌های غیرقابل‌دسترس دیلم می‌زیستند، اطلاعات خاصی ازشان در دست نیست. ابوعلی حسین بن احمد در نامه‌ای که به صاحب بن عباد راجع‌به قلعه شمیران نوشته‌است، معتقد است خانواده لنکر، خانواده‌ای گمنام بودند که تنها به‌دلیل تسلط بر قلعه شمیران و سپس برقراری رابطهٔ خویشاوندی با جستانیان، به قدرت رسیدند.
با وجود عدم قدرت سیاسی سلاریان تا پیش از تصرف قلعهٔ شمیران، نمی‌توان حرف ابوعلی را راجع‌به کوچک و بی‌اهمیت بودن سلاریان پذیرفت؛ زیرا اگر بی‌اهمیت بودند، پادشاه بزرگی همچون جستان با آنها رابطهٔ خویشاوندی برقرار نمی‌کرد. این رابطهٔ خانوادگی حتی باعث شده بود تا سلاریان نام‌های مشخصی از جستانیان را بر فرزندان خود بگذارند، مانند وهسودان، جستان، مرزبان و غیره.
تضعیف جستانیان
پس از اسلام آوردن اکثریت مردم دیلم توسط داعیان علوی، جستانیان در جنگ‌های علویان با سامانیان، و حتی در کشمکش‌های داخلی میان آنها شرکت می‌کردند که این مسئله باعث تضعیف جستانیان شد. علت دیگر تضعیف جستانیان، رخ دادن اختلافات داخلی میان آنان بود. برای مثال، در حینی که جستان بن وهسودان با پناه دادن به داعیان علوی در مقابل خلافت عباسی قرار گرفته‌بود، برادرش علی بن وهسودان کاملاً حامی خلافت بود و رهبری حامیان خلافت در میان دیلمان را برعهده داشت. او حتی ازسوی خلیفه مدتی به حکومت اصفهان منسوب شد و داعی صغیر را دستگیر کنند و قصد داشت تا او را به بغداد بفرستد.
سال‌های ابتدایی
احتمالاً در سال ۳۰۶ یا فاصلهٔ میان سال‌های ۳۰۱ تا ۳۰۴، جستان بن وهسودان به قتل رسید. در این شرایط باعث شدت گرفتن دودستگی میان جستانیان شد و طرفداران جستان درصدد برآمدند تا انتقام او را از علی بگیرند. درچنین‌شرایطی محمد بن مسافر با حمایت از خونخواهان جستان، فرصت را برای رسیدن به کسب قدرت به دست آورد و درهمین‌حال شرایط طبرستان، گیلان و دیلمان نیز برای قدرت یافتن سلّاریان مناسب بود. مرگ ناصر کبیر در سال ۳۰۴، و مهم‌تر از آن، خروج یوسف بن ابی‌الساج از ری، این بستر را برای سلاریان فراهم کرد. مرگ داعی صغیر، و فرار ماکان کاکی از ری، باعث تحول جدیدی در ساختار قدرت سیاسی در منطقه شد که مورخان از آن با عنوان «انتقال قدرت از علویان به دیلمیان» یادکرده‌اند که درپی آن قدرت دیلمیان در مرکز و غرب ایران توسعه یافت. درگیری داعی صغیر با سامانیان و کشمکش میان داعیان علوی و مخالفان گیل و دیلم آنها، موجب شد تا زمینه قدرت یافتن محمد بن مسافر که از این درگیری‌ها دور بود، فراهم شود.
اسفار در سال ۳۱۶ ماکان کاکی را در ری شکست داد و بر آن شهر حاکم شد. دراین‌هنگام محمد قلعهٔ الموت را تصرف و برادرزاده‌اش، مهدی بن مالک بن محمد، مشهور به سیاه‌چشم را بر آن قلعه حاکم کرد. اسفار درپی فتوحات خود بود تصمیم گرفت به رودبار و طارم حمله، و آن مناطق را تحت استیلای خود درآورد. اما فتح قلعه‌های مستحکمی همچون شمیران و الموت با جنگ ممکن نبود، لذا اسفار ابتدا از طریق صلح و دوستی وارد شد و سپس در فرصتی مناسب، به الموت حمله و سیاه‌چشم را به قتل رساند.
پس از الموت، اسفار درصدد فتح شمیران برآمد و طبق معمول از راه مصالحه وارد شد و برادرش شیرزاد و مرداویج را با هدف اخذ پول یا کسب بیعت، به نزد محمد فرستاد؛ و خودش با سپاهی بزرگ در نزدیکی منطقه آماده شد تا درصورت عدم اطاعت محمد، حمله کرده و او را دستگیر کند. اما محمد در مذاکره با مردوایج، ضمن یاداوری ستم‌های اسفار به مسلمانان، به او پیشنهاد داد درصورت ترک محاصره، کمک خواهد کرد تا اسفار را شکست داده و جایگزینش شود. مرداویج که خودش نیز دل خوشی از اسفار نداشت، این پیشنهاد را پذیرفت و با محمد بن مسافر و ماکان کاکی متحد شد. او ابتدا شیرزاد، برادر اسفار، و سایر فرماندهان سپاه اعزامی را به قتل رساند و سپس علیه اسفار قیام کرد. محمد، ماکان و مرداویج، در جنگی که در سال ۳۱۸ در اطراف قزوین یا در نزدیکی ری رخ داد، اسفار را شکست دادند. اسفار متواری شد اکثریت سپاهیانش به مرداویج ملحق شدند. مدتی‌بعد در سال ۳۱۹، اسفار درحالی‌که تلاش می‌کرد الموت را فتح کند، کشته‌شد. پس‌ازاین مشخص نیست که آیا محمد و فرزندانش در لشکرکشی‌های مرداویج در مرکز و غرب ایران از سال ۳۱۹ تا ۳۲۳ شرکت داشته‌اند یا نه، اما ابن مسکویه از حضور بلسوار (پیلسوار) بن مالک بن مسافر در سپاه وشمگیر در لشکرکشی وی به آذربایجان خبر می‌دهد که این نشان‌دهندهٔ آن است که محمد و وشمگیر با یکدیگر در صلح بوده‌اند. هرچند از سرنوشت محمد درطی سال‌های ۳۱۹ تا ۳۳۰ اطلاعی در منابع نیست، ولی مشخص است که او دراین‌مدت درصدد تثبیت و تحکیم قدرت خود در قلعه شمیران و مناطق اطراف بوده‌است.
سقوط محمد
در سال ۳۳۰ ه‍.ق پسران محمد بن مسافر، مرزبان و وهسودان، با حمایت مادرشان خراسویه، علیه او توطئه، و از حکومت ساقطش کردند. ابن مسکویه علت این توطئه بدرفتاری و سخت‌گیری‌های دائمی محمد و ترس پسرانش از او عنوان کرده‌است. محمد فرمان‌روایی باخرد، هوشیار و آبادی‌دوست، ولی بی‌رحم و درشت‌خوی بوده‌است.
پس دستگیری محمد بن مسافر حکومت در طارم، در دست وهسودان بن محمد قرار گرفت؛ وی محمد را در قلعه‌ای محبوس کرد. در همان سال (۳۳۰ ه‍.ق) مرزبان با حمله به آذربایجان، قلمرو سلّاریان را گسترش داد.
به روایت مسعر بن مهلهل، سیاح معروف عرب، محمد هرکجا آثار هنری زیبا می‌دید، هنروران آن آثار با پول زیاد به قلعه شمیران می‌آورد ولی زمانی‌که آنها وارد قلعه می‌شدند، دیگر هرگز اجازه خروج از قلعه را به آنها نمی‌داد. او حتی فرزندان رعایا را از خانواده‌هایشان جدا می‌کرد و به صنعتگران و هنروران می‌سپرد تا کار یاد بگیرند. پس از سقوط محمد، پسرانش مرزبان و وهسودان، این افراد که تعدادشان حدود پنج هزار نفر بوده را از قلعه آزاد کردند و آزادشدگان برای آن دو بسیار دعا کردند. دخل محمد بسیار و خرج او اندک بوده. مسعر همچنین از کوشک‌های قلعه شمیران بسیار تعریف می‌کند و آن را دارای قریب‌به سه هزار خانهٔ بزرگ و کوچک می‌داند.
فتح آذربایجان
پس از قتل یوسف بن ابی‌الساج، حاکم ساجیان، در سال ۳۱۵، حکومت او در آذربایجان تا سال ۳۲۳ بین نزدیکانش دست‌به‌دست شد. پس از قتل آخرین آنها، آذربایجان صحنه نبرد میان کردها، دیلمی‌ها، و حمدانیان شد و ازطرفی هیچ حاکم رسمی ازسوی خلافت برای آذربایجان تعیین نشده بود. دیسم الکردی با استفاده از همین خلأ قدرت حاکم آذربایجان شد.
وهسودان نیز در طارم با آنکه حریف قدرتمندی مانند رکن‌الدوله را درمقابل خود داشت، با قدرت حکمرانی می‌کرد و زنجان، ابهر، سهرورد و همچنین بخشی از قزوین را تصرف کرد و چندین قلعه جدید ساخت.