cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جرقه الکتریکی
فلزکاری
جرقه‌های الکتریکی در انواع مختلف فلزکاری استفاده می‌شود. ماشین‌کاری تخلیه الکتریکی (EDM) گاهی اوقات ماشین کاری جرقه نامیده می‌شود و از تخلیه جرقه برای حذف مواد از قطعه کار استفاده می‌کند. ماشین کاری تخلیه الکتریکی برای فلزات سخت یا فلزاتی که با تکنیک‌های سنتی ماشین کاری آنها دشوار است، استفاده می‌شود.
اسپارک پلاسما زینترینگ (SPS) یا تَف جوشی پلاسمای جرقه ای که تکنیک تف جوشی به کمک میدان (FAST) نیز گفته شده، یک تکنیک پخت است که از یک جریان مستقیم پالسی (ضربانی) استفاده می‌کند که از یک پودر با رسانا که در قالب گرافیت ریخته شده، می‌گذرد. یکی از ویژگی‌های این روش افزایش سریع دما می‌باشد. به طوری که دما می‌تواند با سرعت ۱۰۰۰ درجه کلوین بر دقیقه افزایش یابد. این در واقع روش نوینی برای متراکم سازی مواد در حجم‌های کوچک با استفاده از ارسال آنی یک پالس الکتریکی در دمای بالا می‌باشد. SPS سریعتر از روش متداول پرس ایزواستاتیک گرم است که گرمای آن توسط منابع گرمایی خارجی مانند المنت حرارتی (منظور همان نوع المنت‌ها یا سیم‌های حرارتی می‌باشد که در وسایل گرم‌کننده برقی مانند اتو، سماور یا آبگرم کن برقی به کار می‌رود) تأمین می‌شود.
تحلیل شیمیایی
نوری را که توسط جرقه‌های الکتریکی تولید می‌شود، می‌توان جمع‌آوری کرد و برای نوعی طیف‌سنجی به نام جرقه طیف گسیلی استفاده نمود. .
از لیزر پالسی با انرژی بالا می‌توان برای تولید جرقه الکتریکی استفاده نمود. طیف‌بینی فروشکست القایی لیزری (LIBS) نوعی طیف‌سنجی نشر اتمی است که از انرژی پالس بالایی لیزر برای برانگیختن اتم‌های نمونه استفاده می‌کند. LIBS همچنین طیف‌سنجی جرقه لیزری (LSS) نامیده می‌شود.
مخاطرات
جرقه‌ها می‌توانند برای افراد، حیوانات یا حتی اجسام بی جان مخاطره آمیز باشند. جرقه‌های الکتریکی می‌توانند مواد قابل اشتعال، مایعات، گازها و بخارها را مشتعل کنند. حتی تخلیه‌های استاتیکی سهوی یا جرقه‌های کوچکی که هنگام روشن کردن چراغ‌ها یا مدارهای دیگر رخ می‌دهد، می‌تواند برای مشتعل کردن بخارهای قابل اشتعال از منابعی مانند بنزین، استون، پروپان یا غبار غلیظ موجود در هوا، مانند غبار موجود در کارخانه‌های آرد یا به‌طور کلی در کارخانه‌های جابجایی پودر، کافی باشند. جرقه‌های الکتریکی اغلب نشان دهنده وجود یک ولتاژ بالا یا «میدان الکتریکی قوی» هستند. هر چه ولتاژ بالاتر باشد؛ یک جرقه می‌تواند در فاصلهٔ دورتر از میان یک شکاف بجهد و با تأمین انرژی کافی می‌تواند منجر به تخلیه‌های بزرگتر مانند تخلیه تابشی یا قوس الکتریکی شود. هنگامی که بدن شخصی با بارهای الکتریکی ناشی از ولتاژ بالا باردار می‌شود، یا در حضور منابع الکتریکی با ولتاژ بالا (برای نمونه در فاصله نزدیکی از خطوط فشار قوی انتقال انرژی برق) قرار می‌گیرد، جرقه ای می‌تواند بین هادی دارای ولتاژ بالا و شخصی که به اندازه کافی نزدیک آن است جهش نماید. به طوری که اجازه خواهد تا انرژی‌های بسیار بالاتری آزاد شده و منجر به سوختگی شدید و جدّی در اندام‌های داخلی بدن شخص مانند قلب شده و آنها را از کار انداخته و از میان ببرد یا حتی به یک قوس الکتریکی بسیار شدید تبدیل شود. جرقه‌های سرچشمه گرفته از ولتاژ بالا، حتی آنهایی که انرژی کم دارند مانند یک تفنگ بیحس کننده یاباتون برقی، می‌توانند مسیرهای رسانای سیستم عصبی را بیش از حد بارگذاری الکتریکی کنند و باعث انقباضات غیرارادی عضلانی شوند یا در عملکردهای حیاتی سیستم عصبی مانند ریتم قلب اختلال ایجاد کنند. هنگامی که انرژی به اندازه کافی کم باشد، بیشتر آن امکان دارد فقط برای گرم کردن هوا مصرف شود، به این ترتیب جرقه برقی هرگز به‌طور کامل به یک درخشش یا قوس تثبیت نمی‌شود. با این حال، جرقه‌هایی با انرژی بسیار کم هنوز یک «تونل پلاسما» در هوا ایجاد می‌کنند که جریان الکتریسیته می‌تواند از آن عبور کند. این پلاسما اغلب تا دماهای بیشتر از سطح خورشید گرم می‌شود و می‌تواند باعث سوختگی‌های کوچک و موضعی گردد. مایعات رسانا، ژل‌ها یا پمادها اغلب هنگام استفاده از الکترودها بر روی بدن افراد استفاده می‌شود که از ایجاد جرقه در محل تماس و آسیب به پوست جلوگیری می‌کند. (برای نمونه در پزشکی هنگام الکتروکاردیوگرافی قلب) به‌طور مشابه، جرقه‌های الکتریکی می‌توانند باعث آسیب به فلزات و سایر رساناها شوند و سطح را از بین ببرند یا سوراخ کنند. پدیده ای که در حکاکی الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. جرقه‌های الکتریکی همچنین می‌توانند منجر به تولید گازازن شوند که در غلظت‌های کافی می‌تواند باعث مشکلات تنفسی، خارش یا آسیب بافتی شود و برای مواد دیگر مانند پلاستیک‌های خاص زیانبار باشد.
اوی‌لتا
اوی‌لِتا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه نییرادونی واقع شده‌است. اوی‌لتا ۳۰٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۹۳ نفر جمعیت دارد.
محمد خزائلی
محمد خزائلی (۱۲۹۲، اراک- ۱۳۵۳) در ۱۸ ماهگی بر اثر ابتلا به بیماری آبله بینایی خود را از دست داد ولی توانست با روش حفظ کردن معلومات تدریس‌شده در مدرسه و دانشگاه، به تحصیلات خود ادامه دهد و تا مقطع دکترا در رشته ادبیات و حقوق ادامه تحصیل دهد. وی همچنین به زبان‌های فارسی، عربی، فرانسوی و انگلیسی تسلط کامل داشت. وی بیشر عمر خود را صرف خدمت به بهبود وضعیت نابینایان در ایران نمود و تأسیس چند مرکز آموزشی برای نابینایان، تألیف چند مجله و کتاب از جمله خدمات وی به‌شمار می‌آید.
سوریندر سینگ سودی
سوریندر سینگ سودی (Surinder Singh Sodhi؛ زادهٔ June 22, 1957) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود.
محمد خزائلی
دست کشیدن از موسیقی
محمد خزائلی در جوانی با هنر موسیقی آشنایی پیدا کرد و گهگاه نغمه‌سازی برای دل خود می‌نواخت. روزی که در مجلس جشنی ساز را به دامن او نهادند و از او خواستند که بنوازد، وی پس از اندکی تأمل، ساز را به کناری نهاد و از آن پس برای همیشه دست از نواختن برداشت.
سوریندر سینگ سودی
وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
محمد خزائلی
ازدواج
در یکی از کلاس‌های درس بود که محمد خزائلی عاشق یکی از شاگردان خود به نام صدیقه عظیمی عراقی شد. علی‌رغم آنکه این عشق دوجانبه بود ولی پدر و مادر دختر با این ازدواج مخالف بودند. بالاخره بعد از گذشت چند سال این ازدواج سر گرفت و در سال ۱۳۱۸ زندگی مشترکش را آغاز کرد. حالا دیگر همسرش کتاب‌ها را برایش می‌خواند و او مطالب را به حافظه اش می‌سپرد. ثمره این پیوند چهار پسر و چهار دختر می‌باشد.
وفات و محلّ دفن
دکتر محمد خزائلی نه تنها در راه نشر معارف دیرپای ایران و اسلام به راستی فعالیت می‌نمود، بلکه زندگانی و بهسازی و بهزیستی جامعه نابینایان ایران را نیز مدنظر داشت. وی طی بیست سال متوالی که انجمن ملی هدایت و حمایت نابینایان ایران را بنیاد نهاده بود و بعد منجر به تشکیل سازمان رفاه نابینایان ایران شد، خدمتی همیشگی و مستدام در حق این گروه نمود و آنچه داشت برای آنان در طبق اخلاص نهاد و هدیه کرد. دکتر محمد خزائلی، در ۲۲ خرداد ۱۳۵۳ پس از یک هفته اغما چشم از جهان فروبست و در بهشت زهرا به خاک رخ نهاد. سی سال بعد همسرش صدیقه خانم عظیمی عراقی در خرداد ۱۳۸۳ درگذشت و در قبر شوهر خود به خاک سپرده شد.
آغاز تحصیل
در آن زمان برای آموزش و پرورش نابینایان وسایل و مدارس خاص وجود نداشت. از این رو رهسپار مکتب خانه‌های قدیم شد و در هفت سالگی به مکتب شیخ حسین مدنی رفت. مدتی برای فراگرفتن قرآن نزد شیخ می‌رفت تا روزی به پدرش گفت: «آقای معلم قرآن را غلط می‌خواند!» و این اولین انتقاد او نسبت به محیط تعلیم و تربیت بود. پدرش متوجه شد که این مکتب خانه جوابگوی خواسته پسرش نیست؛ لذا به محض افتتاح اولین مدرسه در اراک به نام مدرسه صمصامیه او را روانه این مدرسه ساخت. درس‌ها را برایش می‌خواندند و او به لطف داشتن حافظه قوی آن‌ها را یادمی‌گرفت. در ۱۲ سالگی قرآن را کاملاً حفظ بود و چنانچه آیه‌ای برایش تلاوت می‌شد بلافاصله دنباله آن را قرائت می‌کرد. رفقای دوران تحصیل وی نقل می‌کنند: هنگامی که برای گردش و تفریح به بیرون شهر می‌رفتند از آنان درخواست می‌کرد که نوشته‌های روی سنگ قبرها را به وی نشان دهند و او با لمس کردن آن‌ها با اشکال مختلف حروف فارسی آشنایی پیدا کرد.
در دوره ابتدایی همیشه شاگرد اول بود و با وجود نابینایی با اشکال زیادی مواجه نشد و به اخذ مدرک پایه ششم ابتدایی با معدل ۲۰ نایل گردید.
ادامه تحصیل
تحصیلات متوسطه را در صمصامیه اراک ادامه داد ولی برای گذراندن امتحانات پایه سوم متوسطه با مشکلات فراوانی مواجه شد. در این زمان بود که برای اولین بار فقدان بینایی خویش را بیشتر احساس کرد. امتحانات شفاهی دروس را با موفقیت گذرانید ولی نابینایی، مانع از امکان شرکت وی در امتحانات کتبی می‌شد. از این رو در آن سال موفق به دریافت مدرک سوم متوسطه نشد. مدت دو سال به مکاتبه با مرکز مشغول بود تا اینکه شکیبا رئیس فرهنگ وقت به تهران آمد و ترتیبی داد که محمد خزائلی بتواند با کمک منشی امتحانات کتبی را بگذراند. به این ترتیب معمایی بزرگ حل شد و از آن پس این شیوه امتحان برای همه نابینایان معمول گردید.
آموزش زبان فرانسوی
محمد خزائلی اولین فعالیت اجتماعی خود را ضمن ادامه تحصیل در دبیرستان، با تشکیل کلاس درس در منزل آغاز نمود. در همین دوران بود که به یادگیری زبان فرانسوی، خارج از محیط مدرسه نزد شخصی به نام ژوزف که از ارامنه جلفا و پدرش تاجر فرش بود پرداخت. این معلم ابتدا الفبای زبان فرانسه را با کمک حروفی که از گچ و چوب درست کرده بود به وی یاد داد و سپس به تعلیم کتاب‌های مقدماتی فرانسه پرداخت.
روزی که محمد امتحان زبان فرانسه را در دبیرستان می‌گذرانید، طبق روال پیشین فقط یک نسخه سؤال از مرکز برای آن حوزه امتحانی ارسال شده بود. اگر می‌خواستند سؤالات را در جلسه عمومی قرائت کنند آن گاه در دست منشی او نسخه‌ای از سؤالات نبود تا برایش بخواند و اگر عکس قضیه را انجام می‌دادند سایر شاگردان از آن مطلع می‌شدند. در اینجا حافظه و هوش سرشار وی مددکار همه شد و به ممتحنین پیشنهاد نمود که ابتدا یک مرتبه دیکته و ترجمه فرانسوی را برایش بخوانند و بعد برای انجام امتحان سایر شاگردان بروند. این کار را کردند و وی بدون اشتباه، مطالب قرائت شده را به منشی اش دیکته کرد و هجی نمود و نمره ۲۰ گرفت.
تحصیلات عالی
محمد خزائلی که او را محمد نابغه لقب داده بودند، هیچ‌گاه در راه تحصیل علم از پای ننشست و به آموختن ادبیات عرب، فلسفه قدیم، عرفان، فقه و اصول، ملل و نحل، علم کلام و تاریخ اسلام پرداخت. آنگاه به تهران آمد و با وجود مشکلات فراوانی که در سر راهش بود در کنکور دانشگاه شرکت کرد و قبول شد و سرانجام در سال ۱۳۲۴ موفق به اخذ درجه لیسانس با رتبه شاگرد اولی از دانشکده الهیات دانشگاه تهران و نیز مفتخر به دریافت مدال علمی گردید. پس از آن باز هم در سال ۱۳۲۵ از دانشکده حقوق و در سال ۱۳۲۹ از دانشکده ادبیات به دریافت لیسانس توفیق یافت.
با پشتکار عجیب و ذوق به تحصیل علم و دانش که در نهاد او منحصر به فرد بود تحصیلات عالیه خود را ادامه داد تا در سال ۱۳۳۲ در رشته ادبیات فارسی و در سال ۱۳۳۶ در رشته قضایی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران درجه دکترا گرفت. وی به تصدیق اغلب دانشمندان و اهل فن، در زمینه علوم مذهبی، ادبیات عرب، معقول و منقول، تصوف، علم، تفسیر، حقوق اسلام و مذهب‌شناسی کم‌نظیر بود. به زبان‌های عربی، فرانسوی و انگلیسی تسلط کامل داشت و به زبان آلمانی نیز آشنا بود.
تدریس
به دست آوردن کار دولتی برای نابینایان، مشکل بزرگتری بود که محمد خزائلی هم با آن مواجه گردید و مثل همیشه با تلاش و کوشش و نشان دادن لیاقت شخصی خود در سال ۱۳۲۱ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و به این ترتیب راه دیگری به روی نابینایان گشوده شد.
او ابتدا در دبستانهای گلپایگان و خمین و سپس در دبیرستان‌های اراک به تدریس پرداخت. در زمانی که معلم «مدرسه عظیمیه» اراک بود، علی اصغر حکمت وزیر فرهنگ وقت به اراک آمد و قرار شد معلمین هر کدام در مورد رشته و فن خود مطلبی را بیان کنند. از مدیر مدرسه پرسیدند معلم کلاس ششم کیست؟ مدیر وقت، محمد خزائلی را معرفی نمود و وی در حضور وزیر فرهنگ، هندسه را با ارائه اشکال هندسی به شاگردان تدریس نمود. نتیجه کار به قدری عالی بود که وزیر را متعجب ساخت تا آنجا که مدال درجه اول علمی را به وی اعطا نمود.
خدمات
محمد خزائلی در سال ۱۳۱۱ آموزشگاه خزائلی را در اراک تأسیس کرد و بعدها آموزشگاهای متعدد خزائلی را در تهران بنیاد نهاد و تمام آن‌ها را شخصاً مدیریت می‌کرد. او بنیان‌گذار اولین مدرسه شبانه در ایران است.
وی نه تنها به باسواد کردن افراد بینا سعی وافی نمود بلکه از با سواد نمودن نابینایان نیز غافل نبود. او اولین کسی بود که «انجمن هدایت و حمایت نابینایان ایران» و سپس «آموزشگاه نابینایان بزرگسال» را تأسیس نمود و سهم خود را در باسواد کردن روشندلان کشور تا سر حد امکان ایفا نمود. وی یک لحظه از تلاش در عرصه تعلیم و تربیت غافل نماند و به راستی عمر خود را در گرو تحصیل و تدریس علم و دانش نهاد.
در سال ۱۳۴۸ «مجله روشندل» را برای اشاعه اخبار مربوط به نابینایان ایران و جهان منتشر نمود. از مؤسسات نابینایان کشورهای سیلان، هندوستان، فرانسه، جمهوری فدرال آلمان، عربستان سعودی، جمهوری دمکراتیک آلمان، روسیه و اسپانیا با هدف گسترش فعالیت‌های نابینایان ایران بازدید نمود. وی عضویت «کمیته اجرایی خاورمیانه» در «شورای ملی رفاه نابینایان «اتحادیه بین‌المللی نابینایان» و «کمیته اجرایی کنفرانس بین‌المللی تربیت مبتلایان به نقص بینایی» را برعهده داشته‌است.
محمد خزائلی علاوه بر تدریس در آموزشگاه‌های خود، در مراکز آموزشی عالی کشور نیز به تدریس ادبیات فارسی اشتغال داشت و در مدت ۶۲ سال زندگی پرثمر خود ۳۹ کتاب ارزنده تألیف کرد که اغلب آن‌ها در دانشگاه‌ها و مدارس علمیه تدریس می‌شود.
افتخارات
وی در دوران خدمتش، افتخار دریافت دو قطعه مدال درجه اول و یک قطعه نشان درجه دوم علمی را داشته است.
تالیفات
تألیفات وی در چهار بخش تحت عناوین:
رسالات، کتاب‌های درسی، سایر تألیفات و آثار چاپ نشده به شرح ذیل است: رساله‌ها:
دکتر محمد خزائلی تألیف ارزنده دیگری دارد به نام «احکام قرآن» این کتاب جامع، مقام آن را دارد که رهنمود راستین حکام شرع قرار گیرد. همچنین کتاب «فقه» را در شش جلد تدوین نموده‌است. «فلسفه اسلام» و ترجمه «معالم القریه فی الحکام الحسبه» نیز از آثار دیگر اوست.
وی در گلستان و بوستان سعدی نیز عارفانه و محققانه سیر معنوی و علمی نموده و با تألیف دو جلد کتاب به نام‌های «شرح گلستان» و «شرح بوستان»، هرگونه معضل و مشکلی را که ادب دوستان در بیانات و سروده‌های سعدی داشته‌اند رفع کرده و پرده ابهام و ایهام را از آن به کنار زده‌است. کتاب دیگری به نام «گلهای ادب» درچهار جلد را نیز تقدیم علاقه‌مندان به ادبیات فارسی نموده‌است و همچنین کتاب «دستور زبان جاویدان» از آثار گرانقدر دکتر محمد خزائلی است.
«خودآموز حکمت مشاء» یکی دیگر از تألیفات اوست که ترجمه‌ای بلیغ و رسا از «مقاصد الفلاسفه» امام محمد غزالی است. برگزیده‌هایی زیبا از آثار ادب عرب گردآورده که با طبع لطیف و حساس خود، کتابی خواندنی و جمیل به کتابخانه‌های دانش پژوهان هدیه داشته و نام آن را «المنتخب فی ادب العرب» نهاده‌است. کتاب‌های «نهج الادب» در صرف و نحو عربی را در شش جلد و «الاسلوب الحدود» برای مکالمه عربی را در دو جلد تألیف نموده‌است. سه کتاب دیگر در رشته منطق دارد به نام‌های «منطق و مختصری از فلسفه شرق»، «منطق نظری» و «منطق عملی» که در حقیقت از راه دانش ثمر بخش منطق، دریچه‌ای به باغ فلسفه گشوده‌است.
زیبایی‌شناسی یکی از رشته‌های فلسفه‌است و این واقعیت را در کتاب «تاریخ مختصر فلسفه و زیبایی‌شناسی» که دکتر محمد خزائلی تدوین نموده‌است، می‌توان به نیکویی دریافت. کتاب دیگری که بر آن نام «مختصر روان‌شناسی» نهاده، کتابی است کامل که همگان را با دانش روان‌شناسی آشنا می‌سازد.
داستان‌های «دایانا و ونوس» در ادبیات یونان، روم، انگلیس و ایران نیز آثار زیبای اوست.
دکتر محمد خزائلی به آموزش بنیادها و نهادهای ادبی خدمتی بسزا کرده و از همکاران و دوستان خود نیز یاری گرفته‌است، کتاب «بدیع و قافیه» را با همکاری دکتر حسن سادات ناصری تألیف کرده، کتاب «مختارات» را با یاری دکتر محمد خوانساری نوشته، «دستور جاویدان» را به مدد سید ضیاءالدین می‌رمیران تدوین کرد. «اسلوب الحدیث» را با کمک سید عبدالباقی تنکابنی به مشتاقان هدیه نموده‌است.
وی آثار مدون دیگری دارد که اکنون در کتابخانه‌ای که از او به یادگار مانده و به دانشگاه اصفهان هدیه شده موجود است. از آن جمله آثار وی چون ترجمه «تحافته الفلاسفه» غزالی، ترجمه «مفتاح العلوم» خوارزمی، «فرهنگ اصطلاحات روان‌شناسی و فلسفی» با استفاده از فرهنگ‌های روان‌شناسی و فلسفی فرانسه و انگلیس را می‌توان نام برد.
آقای قاضی
آقای قاضی محصول سال ۱۴۰۱ شبکه دو است که داستان قضاوت‌های یک قاضی را روایت می‌کند. این سریال که در سبک درام دادگاهی ساخته شده‌است، در ۴۳ قسمت پخش شد.
خلاصه داستان
در هر قسمت از سریال دو ماجرای کاملاً مجزا پخش می‌شود. هر اپیزود دو فرد یا گروه شاکی و متشاکی (شکایت کیفری) یا خواهان و خوانده (شکایت حقوقی) وارد دادگاه می‌شوند و بعد از بیان مطالبشان قاضی حکم را صادر می‌کند. موارد شکایت موضوعات مختلفی مثل سرقت، ضرب و شتم، خیانت در امانت، آزار کلامی و امثال این‌ها را شامل می‌شود.
بازیگر ثابت این مجموعه در نقش قاضی بهزاد خلج است که قبلاً نیز در تئاتر، سینما و تلویزیون بازی‌های مختلفی از او دیده‌ایم و سایر بازیگران، که حدود سیصد نفر و همه بازیگر تئاتر هستند، برای اولین بار در قاب تلویزیون ظاهر می‌شوند. گویندهٔ متن و روایتگر قسمت‌ها نیز تورج مهرزادیان است.
فرید شوقی
فرید شوقی (فريد شوقي محمد عبده بدوي، lang-En; July 30, 1920 – 1920:7:30, July 27, 1998) هنرپیشه، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل مصر بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به درب آهنی، اسکندریه....چرا؟، و مبارزه در دره'' اشاره کرد.
رومن نومار
رومن نومار (Ramón Nomar؛ زاده January 9, 1974) بازیگر پورنوگرافی اهل ونزوئلا است.
خلیج کامپچه
خلیج کامپِچِه خلیجی کم‌عمق و وسیع است که بخش جنوب غربی خلیج مکزیک را تشکیل می‌دهد. این خلیج که در جنوب مکزیک قرار دارد در شرق به شبه‌جزیره یوکاتان، در جنوب به برزخ توانتپک و در غرب به بخش جنوبی وراکروز محدود می‌شود. مساحت آن ۶٬۰۰۰ مایل مربع (۱۵٬۵۴۰ کیلومتر مربع) است و رودهای پاپالوآپان، کواتزاکوالکوش، گریخالوا، اوسومافینتا و کاندلاریا به آن می‌ریزند. شهرهای بندری مهم خلیج کامپچه وراکروز، کواتزاکوالکوش، سیودال دل کارمن و کامپچه هستند که بزرگراه‌هایی آنان را به یکدیگر مرتبط می‌سازد.
میدان‌های مهم نفتی خلیج کامپچه در دههٔ ۱۹۷۰ توسعه یافت و این منطقه در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ به یکی از بزرگترین مناطق تولیدکنندهٔ نفت مکزیک بدل گردید. به دنبال انفجار چاه شمارهٔ یک ایکستوک در ۳ ژوئن ۱۹۷۹، تقریباً ۳ میلیون بشکه نفت خام وارد خلیج مکزیک شد که بخشی از این لکهٔ نفتی تا سواحل تگزاس در فاصلهٔ ۹۶۵ کیلومتری از آن نیز رسید. دولت مکزیک سرانجام با هزینه‌ای در حدود ۱۳۲ میلیون دلار موفق به کنترل چاه سانحه‌دیده گردید و عملیات کلاهک‌گذاری نهایی آن یک سال بعد پایان یافت.
علی عادل‌شاه یکم
علی عادل‌شاه یکم (۱۵۵۸–۱۵۷۹) پنجمین سلطان عادل‌شاهی بیجاپور بود. او پس از پدرش ابراهیم عادل‌شاه یکم بر تخت نشست و پس از ۲۱ سال حکمرانی، درگذشت و پسرش ابراهیم عادل‌شاه دوم بر تخت نشست.
حوره (روستا)
حوره  به عربی ( الُحورَة )، روستایی است در دهستان وادی اجبار از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۵۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
پاینه (ناحیه)
پاینه یک ناحیه در آلمان است که در نیدرزاکسن واقع شده‌است. پاینه ۱۳۳٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
کرولند
کرولند (به انگلیسی: Crowland) یک منطقهٔ مسکونی در انگلستان است که در میدلند شرقی واقع شده‌است.
خصوصیات
کرولند ۳٬۶۰۷ نفر جمعیت دارد.
برژ تورکر کرستچیان
برژ تورکر کرستچیان (Berç Türker Keresteciyan؛ زاده ۱۸۷۰ – درگذشته ۱۹۴۹) سیاستمدار، و مدیر اجرایی بانک ارمنی‌تبار اهل ترکیه بود.
زندگی‌نامه
وی از والدینی به نام‌های سازیک و مکرتیچ کرستچیان در ۱۸۷۰ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از کالج رابرت فارغ‌التحصیل شد. بدروس کرستسیان عموی وی بود. وی برای مدتی در مجلس نمایندگان عثمانی خدمت نمود. در ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۹ در سن ۷۹ سالگی در استانبول درگذشت.
ماشین ریشه‌چه‌کار چغندرقند
ساختمان و طرز کار ماشین
ماشین ریشه‌چه‌کار به صورت نیمه اتوماتیک و دو واحدی ساخته شده‌است و قابل اتصال به انواع تراکتورهای متداول است. این ماشین از قسمت‌های شاسی، چرخ‌های حامل، مخزن ریشه‌چه، کارنده ریشه‌چه، شیار بازکن، شیار پُرکن، چرخ‌های فشار دهنده، سیستم انتقال نیرو و صندلی تشکیل شده‌است.
طرز کار ماشین به این ترتیب است که بر روی هر واحد کارنده ماشین یک نفر کارگر قرار گرفته و موقعی که تراکتور به سمت جلو حرکت می‌کند، شیار بازکن در عمق تنظیم شده شیار ایجاد می‌کند. در این هنگام کارگر ریشه‌چه را از مخزن برداشته و در بین دستک‌های کارنده قرار می‌دهد. به تناسب پیشروی تراکتور، دستک‌های کارنده نیز می‌چرخند.
موقعی که ریشه‌چه در داخل شیار قرار گرفت، دستک‌های ریشه چه گیر از هم باز شده و ریشه‌چه در داخل شیار رها می‌گردد. شیار پُرکن‌ها بعد از قرار گرفتن ریشه‌چه در شیار، خاک اطراف ریشه‌چه را جمع کرده و روی آن پوشانده و پشته ایجاد می‌کنند. پس از این کار دو عدد چرخ فشار دهنده که تحت زاویه در دو طرف ریشه چه حرکت می‌کنند، خاک را به اطراف ریشه‌چه می‌فشارند.
کاربرد و تنظیم ماشین
ماشین به وسیله اتصال سه نقطه به تراکتورهای جان‌دیر، مسی فرگوسن 445U و 650U قابل اتصال است. پس از بستن ماشین به تراکتور، فاصله بین ردیفی، فاصله بین بوته‌ای و عمق کاشت تنظیم می‌شود. تنظیم عمق کاشت به وسیله چرخ‌های حامل در طرفین ماشین و بازوی وسط تراکتور صورت می‌گیرد. هر واحد کارنده به وسیله یک عدد کرپی به تول‌بار بسته می‌شود. با تغییر محل کرپی در روی تول‌بار فاصله بین ردیفی تنظیم می‌شود. برای تنظیم فاصله بین بوته‌ای می‌توان از چرخ زنجیره‌هایی با قطرهای متفاوت استفاده نمود. برای راه‌اندازی ماشین بر روی هر واحد کارنده یک نفر کارگر ماهر قرار می‌گیرد. کارگر ریشه‌چه‌ها را یکی‌یکی از مخزن ریشه چه برداشته و در بین دستک‌های کارنده قرار می‌دهد. در موقع کار، یک نفر کارگر نیز برای حمل ریشه‌چه از سر مزرعه تا محل دستگاه و پُر کردن مخزن ماشین مورد نیاز است.
بن ریدینگ
بن ریدینگ (به انگلیسی: Ben Rhydding) یک روستا در بریتانیا است که در ایلکی واقع شده‌است.
زندگی‌کن و بگذار بمیرند (رمان)
زندگی‌کن و بگذار بمیرند (Live and Let Die) دومین رمان از سری رمان‌های جیمز باند اثر ایان فلمینگ بعد از کازینو رویال است. داستان رمان در لندن، جامائیکا و آمریکا رخ می‌دهد. این رمان در ۵ آوریل ۱۹۵۴ توسط جاناتان کیپ منتشر شد. فلمینگ این رمان را قبل از کازینو رویال در خانه خود در جامائیکا نوشت. در این رمان باند به دنبال مستر بیگ می‌رود که با مافیای آمریکایی و اسمرش در ارتباط است.
یوکایپا، کالیفرنیا
یوکایپا شهری در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۱۳۶۷ نفر جمعیت داشته است.
لی‌لا استار (بازیگر)
لی‌لا استار با نام کامل لیلا استار اسکادا  بازیگر، آرایشگر و موسیقی‌دان آمریکایی است.
او یک زن ترنس است.
صادقی
صادقی نام خانوادگی اشخاص زیر است:
الکساندر میروشنونکو
الکساندر میروشنونکو (Александр Викторович Мирошниченко؛ April 26, 1964 – 1964:4:26, May 19, 2003) بوکسور اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
استفنی ماریان
استفنی ماریان (Stephanie Marrian؛ زاده October 9, 1948) یک مانکن اهل انگلستان است.
بن عروس
بن عروس شهری در استان بن عروس کشور تونس است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۷۴٫۹۳۲ نفر بوده‌است.
سحر (روستا)
جمعیت
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
هیپ هاپ زیرزمینی
هیپ هاپ زیرزمینی (Underground hip hop) اصطلاحی فراگیر برای موسیقی هیپ هاپ مغایر با آثار اصلی درآمدزای متداول است. به طور معمول، هیپ هاپ زیرزمینی وابسته به هنرمندان مستقل است که با ناشران مستقل قرارداد می‌بندند یا اصلاً ناشر ندارند.
سن-اوژن، کبک
سن-اوژن شهری در منطقه شهری درومون ناحیه سانتر-دو-کبک در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۱۳۹ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۷۶٫۳۷ کیلومتر مربع است.
الکساندر نیکولوف
الکساندر نیکولوف (Александър Николов؛ زادهٔ March 4, 1940) بوکسور اهل بلغارستان است.
کرول، لینکلن‌شر
کرول، لینکلن‌شر (به انگلیسی: Crowle, Lincolnshire) یک منطقهٔ مسکونی در انگلستان است که در یورکشایر و هامبر واقع شده‌است.
خصوصیات
کرول ۴٬۰۹۰ نفر جمعیت دارد.
آزی (بوخولت)
آزی (Aasee) نام دریاچه‌ای در بوخولت است. این دریاچه در ارتفاع 23 متری سطح دریا قرار داشته و 0.32 کیلومتر مربع مساحت دارد.
حافه (روستا)
حافه  به عربی ( الَحافَة )، روستایی است در دهستان وادی اجبار از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
کم‌آباد
کم‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است.یکی از روستاهای نائین که شامل باغ مونوری، کم آباد، خونی یچو می‌باشد. این روستا در نزدیکی روستای همت آباد و سعد آباد واقع شده.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
آندژی بوگوتسکی
آندژی بوگوتسکی (Andrzej Bogucki؛ November 11, 1904 – 1904:11:11, July 29, 1978) بازیگر، خواننده و ترانه‌سرا اهل لهستان بود.
او و همسرش «یانینا» بودند که در دوران اشغال لهستان توسط نیروهای آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم، به پیانیست یهودی لهستان ولادیسلاو اشپیلمان پناه دادند.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به چهل‌ساله اشاره کرد.
پایسن
پایسن یک شهر در آلمان است که در اشتاینبورگ واقع شده‌است. پایسن ۳۰۴ نفر جمعیت دارد.
الماس‌های ضربه‌ای
الماس‌های ضربه‌ای یا  دیسک‌های ماخ  نام پدیده‌ای در علم فیزیک است که معمولاً در هنگام خروج گاز از موتور جت‌ها و موشک‌ها در هنگام برخاستن دیده می‌شود. این پدیده حاصل اختلاف فشار گازهای خروجی از دهانه با فشار هوای محیط است.
پائولو ماسیمو آنتیکی
پائولو ماسیمو آنتیکی (Paolo Massimo Antici؛ زاده February 10, 1924 درگذشته 1924:02:10, August 17, 2003) یک دیپلمات اهل ایتالیا بود.
ظرفیت کانال
در نظریه اطلاعات، ظرفیت کانال حداکثر نرخِ (Rate) اطلاعاتی است که می‌توان روی یک کانال مخابراتی ارسال کرد به‌طوری‌که بتوان این اطلاعات را در مقصد با احتمال خطای در حد دلخواه کم، باز یافت (آشکار کرد).
مفهوم ظرفیت کانال و روش محاسبه آن را کلود شانون پیش نهاد.
الکساندرا بره
الکساندرا بره (Alexandra Barré؛ زادهٔ january 29, 1958) ورزشکار اهل کانادا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
لین دا کبرادا
لین دا کبرادا (زاده July 18, 1990) خواننده، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس برزیلی است.
او یک زن ترنس است.
لوئی دوم
لوئی دوم می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
له کلر، آیووا
له کلِر شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۷۶۵ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
فرانچسکو ولپه
فرانچسکو ولپه (Francesco Volpe؛ زادهٔ March 3, 1986) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال آ.ث. کرما ۱۹۰۸، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال تریستیانا، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال لیورنو، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
حجره مران (روستا)
حجره مران  به عربی ( حُجرَة مَران )، روستایی است در دهستان وادی اجبار از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۸۰ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ (آفریقا)
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ آفریقا با حضور ۵۴ تیم برای انتخاب ۵ تیم برای حضور در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ از ۷ اکتبر ۲۰۱۵ تا ۶ نوامبر ۲۰۱۷ برگزار میشود.
جیل گودکر
جیل گودکر (Jill Goodacre؛ زادهٔ March 29, 1965) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ (آفریقا)
تیم‌های راه‌یافته
در زیر، لیست تیم‌های راه‌یافته به مرحله نهایی تورنمنت از طرف آفریقا را مشاهده می‌کنید.
نائومی پارکر
نائومی پارکر فریلی (Naomi Parker; زاده August 26, 1921 – درگذشته 1921:08:26, January 20, 2018) پیشخدمت اهل ایالات متحده آمریکا بود که الهام‌بخش شکل‌گیری مشهورترین «پوستر فمینیستی» نماد فرهنگی «رُزی پَرچ کُن» در جریان جنگ جهانی دوم در آمریکا بود.
زندگی‌نامه
وی در در تالسا، اکلاهما به دنیا آمد. پس از حمله به پرل هاربر، برای کار به پایگاه هوایی در آلامیدا – ایالت کالیفرنیا - رفت و به عنوان نخستین زن، در آن جا مشغول به کار شد.
طبق نظر محققان و کارشناسان، تا به حال چند زن به عنوان نماد الهام‌بخش «رزی پرچ کن» معرفی شده‌اند.
'''جیمز جی. کیمبل'''، محقق دانشگاه «ستون‌هال»، بر روی نائومی پارکر فریلی، به عنوان اصلی‌ترین الهام، متمرکز شد. وی یافته‌های خود را در مجله علم بیان و روابط عمومی – رتوریک اند پابلیک افرز – منتشر کرده و گفته که عکسی از خانم فریلی، الهام‌بخش شکل‌گیری پوستری با عنوان «ما می‌توانیم!» بوده‌است.
عکسی از او در حال کار، به شکل‌گیری پوستر معروف «ما می‌توانیم!» منجر شد.
این پوستر به تدریج به نماد تغییر اجتماعی در زمان جنگ تبدیل شد، چرا که در آن زمان نیاز به نیروی کار بود. زنان از آن پوسته متعارف شغلی بیرون آمدند و وارد حوزه‌ای شدند که تا پیش از این در انحصار مردان بود.
این پوستر توسط جی. هاوارد میلر هنرمند آمریکایی طراحی شد. زنی با شلوار کار آبی رنگ، روسری قرمز با توپ‌های سفید بر سر و موهایی بسته، که با مشت گره کرده، بازو گرفته‌است.
طبق اسناد تاریخ موزه ملی آمریکا، شرکت تولید محصولات برقی «وستینگهاوس» این پوستر را سفارش داد تا برای تقویت روحیه کارگران مؤثر و مفید باشد و برای مدتی، آن را در دیوارهای کارخانه‌هایش نصب کرد.
پس از جنگ دیگر خبری از این نقش و پوستر نبود تا اینکه در دهه ۱۹۸۰ و با شروع جنبش فمینیسم، این پوستر بار دیگر مطرح شد و این بار نام «رزی پرچ کن» برایش تعریف شد و بار دیگر به حوزه فرهنگ اجتماعی آمد.
درگذشت
نائومی پارکر فریلی، به سرطان مبتلا شده بود و در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۸در لانگ ویو، واشینگتن در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
وزارت دفاع آمریکا، پنتاگون، روز سه‌شنبه ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸ در پیامی در شبکه اجتماعی توئیتر به خانم فریلی ادای احترام کرد:
منابع
https://www.radiofarda.com/a/rosie-the-riveter-real-icon-died-weekend-in-state-of-washington/28994531.html
تا زدن مرطوب
یکی از برجسته‌ترین استادان از روش تا زدن مرطوب، اریک جویسل است که در زمینه حیوانات اوریگامی، انسان و موجودات افسانه ای تخصص داشت. او همچنین ماسک‌های اوریگامی ایجاد کرد. استادهای دیگری که از این روش استفاده می‌کنند رابرت جی لنگ و جان مونترول هستند.
علی‌اکبر فراهانی
علی‌اکبر فراهانی معروف به آقا علی‌اکبر (زادهٔ ۱۲۳۶ فراهان – درگذشتهٔ ۱۲۷۸ قمری )، یکی از برجسته‌ترین نوازندگان دربار ناصرالدین شاه و استاد نواختن تار بود.
داریوش پیرنیاکان معتقد است او در اوایل دوران «ناصرالدین‌شاه» به درخواستِ «امیرکبیر» همراه با خانواده اش از فراهان به تهران آمد. خاندان وی به «خاندان هنر» معروف است به این دلیل که بنیان‌گذاری و تکوین ردیف هفت دستگاه موسیقی ایرانی را منسوب به آنان می‌دانند.
از دوران صفویه تا آمدن وی به دربار، اطلاع زیادی از موسیقی دستگاهی به جا نمانده‌است. آقا علی‌اکبر از جمله نوازندگانی بود که به آهنگ‌ها و دستگاه‌های موسیقی قدیم آشنایی داشت و در زمینه نوازندگی سرآمد عصر خویش بود. عارف قزوینی در دیوان خود به او اشاره کرده و می‌نویسد: آقا علی‌اکبر بی‌اندازه مورد تشویق و محبت شاه بوده به طوری که اغلب وقت را در مصاحبت شاه گذرانیده و او را از نغمات عالی و بی‌نظیرِ ساختهٔ خود، سرمست نگاه می‌داشته‌است. از عجایب اینکه درجه و میزان هنر استاد به حدی بود که کسی را یارای مخالفت یا جرأت حسادت با او نبوده و اخلاقاً هم طوری با اطرافیان شاه می‌زیسته که محبوب همه واقع و مورد توجه عموم قرار گرفته بود. از سیمای وی نقاشی ای در دست است که در سال ۱۸۵۶ میلادی برابر با ۱۲۷۳ قمری، رسم شده که به گفته خالقی در آن زمان وی باید ۴۰ یا ۴۵ ساله می‌بوده باشد.
آقا حسینقلی فراهانی و میرزا عبدالله فراهانی هر دو از نوازندگان به نام تار، پسران او بودند که سنت او را زنده نگه داشته و به شاگردانِ خود منتقل کردند و خود این شاگردان نیز موسیقی‌دانان و نوازندگانِ موسیقی سنتی نسل بعد را تربیت کردند. وی همچنین پدربزرگ علی‌اکبر شهنازی نوازنده سرشناس تار است. از وی در موزه مفاخر استان مرکزی یاد شده‌است. همچنین در سفرنامه پولاک و در کتاب «سه سال در ایران» ژوزف آرتور گوبینو از او به عنوان بهترین نوازندهٔ تار یاد شده‌است. نقل شده‌است که پس از نماز شب یکی از سوره‌های قرآن را می‌نواخته که شنوندگان تشخیص داده‌اند سوره یس بوده‌است. برخی معتقدند، آقا علی‌اکبر زاده منطقه فراهان است ولی در مورد زندگی وی پیش از آمدن به تهران اطلاعی در دست نیست. همچنین روشن نیست که وی موسیقی را از کجا فرا گرفته‌است.
زندگی شخصی
علی اکبر فراهانی صاحب سه پسر بود. پس از مرگ زودهنگام او، برادرزاده‌اش آقا غلامحسین فراهانی جانشین او در دربار شد و با همسر وی ازدواج کرد و به پسران او نواختن آموخت. آقا حسینقلی و میرزا عبدالله فراهانی در زمان فوت او کودک بودند و موسیقی را نزد آقا غلامحسین فراهانی فرا گرفتند.
چاه شور شماره ۲
چاه شورشماره ۲ روستایی در دهستان دلگان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۶۸ نفر (۱۵۳خانوار) بوده‌است.
بوخولت
شهر بوخولت در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
خاطرات رهایی من
خاطرات رهایی من یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی لی مین کی، کیم جی وون، سون سوک-کو و لی ال است. این مجموعه از ۹ آوریل تا ۲۹ مه ۲۰۲۲، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۲:۳۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد. همچنین برای استریم در نتفلیکس در مناطق منتخب در دسترس است.
حضور (روستا)
حضور  به عربی ( الَحضُور )، روستایی است در دهستان وادی اجبار از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۲۰ ) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
یوکا ولی، کالیفرنیا
یوکا ولی شهری در شهرستان سن برناردینو، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۷۰۰ نفر جمعیت داشته است.
فهرست آثار ملی شهرستان خدابنده
آثار ثبت‌شده
در بین چند روستای منطقه ی افشار، مربوط به دوره ی صفویه، در ابعاد شهر زنجان امروزی 154:تپه های باستانی شهر گرماب، مصرآباد، گوگرچینک، حصار علیا، حصار سفلی، قره ولی، گونای، بختی، سوله، قویی، مسگر، بورون، آقچه گنبد، قمچقاي، باش قشلاق، اولی بیک، فریدون، قمشلو، تاتارده، توحیدلو، جمعه لو، ینگ آباد، آجی کهریز، گل بلاغ، توتورغان،گنداب، آقاجاغلو، منداق، قازخلوو...
الکساندرا پانکینا
الکساندرا پانکینا (Александра Юрьевна Панкина؛ January 2, 1972 – ) قایقران روئینگ اهل بلاروس بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
کریستین سیدل
کریستین سیدل (Christiane Seidel؛ زادهٔ April 3, 1988) یک بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به گامبی وزیر اشاره کرد.
جودیت جارویس تامسون
جودیت جارویس تامسون (به انگلیسی: Judith Jarvis Thomson) (۴ اکتبر ۱۹۲۹ – ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰)، یک فیلسوف آمریکایی بود که در زمینه اخلاق و متافیزیک مطالعه و کار کرد. او بیشتر به خاطر فعالیت و نوشته‌هایش دربارهٔ سقط جنین شناخته می‌شود. او به نام‌گذاری، توسعه، و آغاز ادبیات جدیدی در مورد «مسئله تراموا» (که برای اولین بار توسط فیلیپا فوت مطرح شد) دست یازیده‌است.
تامسون همچنین مقاله‌ای با عنوان «دفاع از سقط جنین» منتشر کرد که این استدلال را مطرح می‌کند که این عمل از نظر اخلاقی مجاز است، حتی اگر فرض شود که جنین موجودی با حق زندگی است. او در سال ۲۰۱۹ به عضویت انجمن فیلسوفان آمریکا انتخاب شد.
سنین جوانی و تحصیل
والدین تامسون هیچ فشار مذهبی بر او وارد نکردند، اما او در چهارده سالگی، زمانی که به معبد اسرائیل در منهتن می‌رفت، رسماً به یهودیت گروید.
تامسون در ژانویه ۱۹۴۶ از هانتر کالج فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۵۰، مدرک لیسانس خود را از کالج بارنارد، لیسانس دوم را در سال ۱۹۵۲، در کالج نیونهام، کمبریج، کارشناسی ارشد را در سال ۱۹۵۶، از کمبریج، و دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۵۹ دریافت کرد. تمام مدارک او در رشته فلسفه بوده‌است.
در سال ۱۹۶۰، تامسون شروع به تدریس در کالج بارنارد کرد. در سال ۱۹۶۲ با جیمز تامسون که استاد دانشگاه کلمبیا بود ازدواج کرد. جودیت و جیمز سال تحصیلی ۱۹۶۲–۱۹۶۳ را در آکسفورد گذراندند و پس از آن به بوستون نقل مکان کردند. جودیت به مدت یک سال در دانشگاه بوستون تدریس کرد و در سال ۱۹۶۴ به عضویت هیئت علمی مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) درآمد و در آن‌جا استاد فلسفه بود. تامسون‌ها در سال ۱۹۸۰ طلاق گرفتند، اما هم‌چنان تا زمان مرگ جیمز در سال ۱۹۸۴ همکار باقی ماندند.
حرفه
تامسون استاد دانشگاه‌های پیتسبورگ (۱۹۷۶)، دانشگاه برکلی (۱۹۸۳) و ییل (۱۹۸۲، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵) بود. همچنین دارای بورسیه‌هایی از بنیاد فولبرایت (۱۹۵۰–۱۹۵۱)، انجمن زنان دانشگاهی آمریکا (۱۹۶۲–۱۹۶۳)، موقوفه ملی علوم انسانی (۱۹۷۸–۱۹۷۹، ۱۹۸۶–۱۹۸۷)، بنیاد گوگنهایم (۱۹۸۶–۱۹۸۷) و مرکز مطالعات پیشرفته در اسلو، نروژ (۱۹۹۶) بود. در سال ۱۹۸۹، تامسون به عضویت فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد، و در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ به‌عنوان رئیس انجمن فلسفی آمریکا (APA)، (بخش شرقی) خدمت کرد. در سال ۱۹۹۹، در دانشگاه پرینستون سخنرانی تانر، مطالبی در مورد ارزش‌های انسانی ارائه کرد. سخنرانی او با عنوان «نیکی و نصیحت» بود. تامسون بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست تدریس کرد و در آن‌جا به‌عنوان استاد باقی ماند.
در سال ۲۰۱۲، تامسون جایزه کوین را توسط انجمن فلسفی آمریکا دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، دکترای افتخاری از دانشگاه کمبریج، و در سال ۲۰۱۶ دکترای افتخاری از دانشگاه هاروارد به او اعطا شد. در سال ۲۰۱۶، به‌عنوان عضو مسئول آکادمی بریتانیا انتخاب شد. تامسون در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰ در سن ۹۱ سالگی درگذشت. او در کنار همسر سابقش در آرامستان مونت اوبرن به خاک سپرده شد.
دیدگاه‌های فلسفی
زمینه‌های اصلی تحقیق تامسون فلسفه اخلاق و متافیزیک بود. او در فلسفه اخلاق سهم قابل توجهی در فرااخلاق، اخلاق هنجاری و اخلاق کاربردی داشت.
مقاله «دفاعی از سقط جنین» (۱۹۷۱)، یک آزمایش فکری را معرفی کرد که تامسون برای آن شناخته شده‌است. مقاله تامسون از نظر تاریخی به پرونده دادگاه رو در برابر وید مرتبط است، و دقیقاً قبل از آن ارائه شده‌است. این مقاله از خواننده می‌خواهد تصور کند که دستگاه گردش خون او بدون رضایت او به دستگاه یک ویولونیست متصل است، و نوازنده باید ۹ ماه زندگی او را حفظ کند. فرضیه ارائه‌شده توسط تامسون توجه فلسفی را از حقوق جنین به حقوق زن باردار هدایت می‌کند. استدلال او می‌گوید که جنین یک شخص است که به هر بحثی که حول او موضوع می‌چرخد مرتبط است؛ از سویی، تامسون عنوان می‌کند که استقلال بدنی زن، به هر گونه حقوق جنین ارجحیت دارد. این موضوع از آن زمان مورد بحث جدی قرار گرفت، به‌طوری که در برخی از محافل ضد سقط جنین نیز پذیرفته شده و شیوه بحث دربارهٔ سقط جنین را تغییر داده‌است.
در رابطه با نظریات اخلاقی، تامسون با دیدگاه‌های نتیجه‌گرایانه، لذت‌گرا و ذهن‌گرا مخالف بود. کار او متکی بر عناصر خاصی از استدلال دئونتولوژیک بود.
در متافیزیک، تامسون به مباحثی در مورد رابطه بین اعمال و رویدادها، و بین زمان و بخش‌های فیزیکی تمرکز کرد.
او همچنین به موضوع حریم خصوصی نیز پرداخته‌است.
ووکاش سیملات
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی او می‌توان به اولا بی‌ریخته، تشخیص، لجن‌زار، قرارداد، بلفر و کربلا اشاره کرد.
بالاکن
بالاکَن (به ترکی آذربایجانی: Balakən، به آواری: Билкан، همچنین پیش‌تر در دوران شوروی بلوکانی) شهری در شمال‌غرب جمهوری آذربایجان است. این شهر مرکز شهرستان بالاکن است و جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۸٫۱۳۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۹٫۱۰۰ بوده‌است که در سال ۲۰۱۷ به ۱۴٫۸۰۰ نفر رسیده است.
تاریخچه
در طول تاریخ، پادشاهی‌ها و خان‌نشین‌های مختلفی بر این شهر فرمانروایی کرده‌اند. در میان سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ میلادی، این شهر مورد اختلاف میان جمهوری خلق آذربایجان و جمهوری دموکراتیک گرجستان تا اینکه هردو کشور به خاک شوروی ضمیمه شدند. پس از آن این شهر جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان ضمیمه شد. در سال ۱۹۶۵ میلادی شهر بالاکن با تصویب دولت وقت آذربایجان شوروی به عنوان شهر ارتقا پیدا کرد.
مردم
اکثر مردم شهر بالاکن را آذربایجانی‌ها به همراه اقلیت‌هایی از آوارها و گرجی‌ها تشکیل می‌دهند. بر اساس آمار غیر دولتی در سال ۲۰۰۵ میلادی آذربایجانی‌ها ۸۵٪ ، آواری‌ها ۱۴٪ و ۱٪ باقی‌مانده از سایر اقوام بودند.
اقتصاد
اقتصاد بالاکن متکی بر بخش کشاورزی و بخش گردشگری است. برخی صنایع هم در حال فعالیت هستند.
غذا و خوراک
بالاکن دارای غذاهای مختلفی از جمله چیغیرتمای مرغ، جوتتو، ماخارا، سورهوللو، ات قوتابی و حلوای بالاکن است.
بیت حاکی (روستا)
بیت حاکی  به عربی ( بیت الَحاکی )، روستایی است در دهستان وادی اجبار از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۴۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
ویلانی‌کووشد
ویلانی‌کووشد یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه شیکلوش واقع شده‌است.
عبدالباسط ساروت
عبدالباسط ممدوح الساروت (۲ ژانویه ۱۹۹۲ – ۸ ژوئن ۲۰۱۹) اهل سوریه دروازه‌بان تیم ملی فوتبال جوانان سوریه بود. وی یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های جنگ داخلی سوریه بود که در نبرد علیه نیروهای دولتی در استان حماه زخمی شد و پس از مدتی که برای مداوا به ترکیه منتقل شد در اثر جراحات وارده شده درگذشت.
مسائل قومی در ژاپن
اطلاعات جمعیتی
در حدود ۲٫۲٪ از کل ساکنان قانونی ژاپن شهروندان خارجی هستند. از این تعداد، طبق داده‌های سال ۲۰۱۸ دولت ژاپن، گروه‌های اصلی به شرح زیر است:
عبدالباسط ساروت
ساروت یکی از اولین ورزشکارانی بود که در سال ۲۰۱۱ به مبارزه مسلحانه علیه بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه پیوست. وی از منطقه سنی نشین البیاضه و از قبیله العکیدات بود.
مسائل قومی در ژاپن
اطلاعات جمعیتی
آمار فوق شامل تقریباً ۳۰٬۰۰۰ ارتشی آمریکایی مستقر در ژاپن نیست و همچنین مهاجران غیرقانونی را شامل نمی‌شود. در این آمار همچنین شهروندان تابعیت ژاپنی گرفته از جمله کره ای و چینی و دیگر شهروندان مهاجر در نظر گرفته نشده‌است. کل جمعیت مقیم قانونی سال ۲۰۱۲ حدود ۱۲۷٫۶ میلیون نفر تخمین زده شده‌است.
اقلیت‌های قومی ژاپنی
نه گروه بزرگ اقلیت ساکن ژاپن عبارتند از: کره شمالی و جنوبی، چینی، برزیلی (بسیاری از برزیلی‌ها در ژاپن اجداد ژاپنی دارند)، فیلیپین، تایوانی، قوم آینو (ژاپن) بومی هوکایدو و بومی استان اوکیناوا و دیگر جزایر ریوکیو بین کیوشو و تایوان. بوراکومین، یک گروه طرد شده در پایین نظام فئودالی ژاپن، نیز گاه شامل می‌شوند. همچنین تعدادی از جوامع قومی کوچکتر در ژاپن با سابقه بسیار کوتاهتر وجود دارد.
دیگر کشورها
خارجی‌های غربی در ژاپن، به ویژه آنهایی که از آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا و نیوزیلند هستند، اغلب 外国人 «گای گوکو جین» نامیده می‌شوند. اولین هجوم گسترده این قبیل خارجی‌ها در دهه ۱۹۸۰ اتفاق افتاد، زمانی که دولت ژاپن سیاستی را برای اعطای بورسیه به تعداد زیادی از دانشجویان خارجی برای تحصیل در دانشگاه‌های ژاپن اتخاذ کرد.
علاوه بر این، با رشد سریع اقتصاد ژاپن در دهه ۱۹۸۰، تعداد قابل توجهی از غربی‌ها شروع به آمدن به ژاپن کردند. بسیاری از آنها به عنوان معلم مکالمه انگلیسی شغل پیدا کردند، اما دیگران در زمینه‌های مختلف حرفه ای مانند امور مالی و بازرگانی مشغول به کار شدند. اگرچه برخی از آنها ساکن دائمی شده یا حتی تابعیت را بدست آورده‌اند، اما معمولاً به عنوان بازدیدکننده کوتاه مدت تلقی می‌شوند و به عنوان افراد خارجی جامعه ژاپن با آنان رفتار می‌کنند.
بسیاری از مردم جنوب شرقی آسیا (به ویژه ویتنام و فیلیپین) و جنوب غربی آسیا (ایران) نیز در این مدت به ژاپن وارد شدند، و خارجی‌ها را به عنوان یک گروه اقلیت قابل مشاهده‌تری در ژاپن تبدیل کردند.
جزایر بالنی
جزایر بالنی (Balleny Islands) یک رشته از جزایر غیرمسکونی در اقیانوس منجمد جنوبی و در دوهزار کلیومتری جنوب نیوزیلند است. این جزایر در محور شمال غربی به جنوب شرقی حدود ۱۶۰ کیلومتر امتداد یافته‌اند. این جزایر خاستگاهی آتش‌فشانی دارند و بیشتر سطح‌شان با یخچال‌های طبیعی پوشیده شده‌است. یخچال‌های طبیعی از ساحل جزایر گذشته و به داخل دریای اطراف ادامه پیدا می‌کنند.
از زمان کشف این جزایر در ۱۸۳۹ میلادی تا سال ۲۰۱۷ تعداد پهلوگیری کشتی‌ها در این جزایر کمتر از سی بار بوده‌است.
این گروه از جزایر شامل سه جزیره اصلی به نام‌های یانگ، باکل و استرج است که در امتداد خطی از شمال غرب به جنوب شرق ادامه دارند.
چند جزیره کوچک و صخره جزیره‌ای نیز به قرار زیر در میان آن‌ها وجود دارند:
این جزایر بخشی از منطقه تحت‌الحمایه «راس» هستند که نیوزیلند بر آن ادعای مالکیت دارد.
چاه میرجان
چاه میرجان روستایی در دهستان دلگان بخش مرکزی شهرستان دلگان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۱۸ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
فهرست دهستان‌های ایران
این مقاله شامل فهرست دهستان‌های ایران است که اطلاعات آن بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵ گردآوری شده‌است.
سن-گیوم، کبک
سن-گیوم شهری در منطقه شهری درومون ناحیه سانتر-دو-کبک در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۵۹۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۸۶٫۸۳ کیلومتر مربع است.
نکروفیلیاک
نِکروفیلیاک یا مرده‌خواه نام اولین رمان نویسنده و مترجم فرانسوی، گابریل ویتکوپ است.
خلاصه رمان نکروفیلیاک
داستان به صورت خاطرات روزانهٔ فردی به نام لوسیان بیان می‌شود. بخش زیادی از کتاب به توصیف و شرح عشق بازی او با اجساد اختصاص دارد.
در ایران
در ایران کتاب «نکروفیلیاک یا مرده‌خواه» توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است.
ورید (روستا)
ورید  به عربی ( الَورید )، روستایی است در دهستان وادی اجبار از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۶۶ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
بیلی جی
بیلی جی (Bailey Jay؛ زاده November 5, 1988 ) بازیگر پورنوگرافی تراجنسیتی اهل ایالات متحده آمریکا است.
او یک زن ترنس است.
جیل گرینبرگ
جیل گرینبرگ (Jill Greenberg؛ زادهٔ July 10, 1967) یک عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است.
مرتضی نوریانی
مرتضی نوریانی، در سال ۱۲۹۰ خورشیدی، در تهران به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات مقدماتی به ایتالیا سفر کرد و با دریافت مدرک فوق‌لیسانس، عنوان حسابدار خِبره را به‌دست آورد و با فراگرفتن زبان‌های فرانسه، ایتالیایی، انگلیسی و آلمانی به ایران بازگشت.
مرتضی نوریانی در زمینه شغلی‌؛ زندگی خود را به امر چاپ اختصاص داد و با تلاش شبانه‌روزی و دریافت کمک از کارخانه‌ی‌ بزرگ هایدلبرگ در آلمان، صنایع چاپ ایران را نوسازی کرد و بیش از ۸۰ درصد چاپخانه‌های ایران را مجهز نمود. وی توانست مدال طلای هایدلبرگ را نیز به دست آورد.
مرتضی نوریانی با تأسیس بنیاد نیکوکاری، بخشی از ثروت خود را به امور خیریه اختصاص داد و مجله گوهر را بنیاد نهاد.
مرتضی نوریانی دارای سه پسر، دو دختر و هشت نوه می‌باشد.
شیوه منحصر به فرد تجارت و فروش ماشین آلات توسط نوریانی
مرتضی نوریانی در شرایطی آغاز به کار کرد و سنگ بنای مؤسسه خود را نهاد که صنعت چاپ ایران در وضعیتی کاملاً ابتدایی بود. «پس از فراغ از تحصیل (فوق لیسانس اقتصاد از ایتالیا) برای مطالعه و اخذ تصمیم در باب نوع تجارتی که باید برگزینم، در ضمن آشنایی با یکی از روشنفکران آلمانی به هنگامی که از هر دری سخنی به میان آمد، گفت: ما در آلمان عقیده داریم کتاب از اسلحه مهم‌تر است زیرا کتاب رکن اصلی فرهنگ به‌شمار می‌رود و هر ملتی که فرهنگی غنی دارد، خود به خود به تمام اصلاحات بنیادی دست می‌یابد …. در آن زمان چاپخانه‌های موجود در ایران انگشت شمار بود … پس بی دودلی، تصمیم جزم کردم برای صنعت چاپ در ایران اساسی محکم و شالوده‌ای متقن بنا نهم». مرتضی نوریانی وام‌های بسیاری از بانک‌ها به نفع چاپخانه‌ها، با ضمانت شخصی خود می‌گرفت «در آن زمان نه صاحبان چاپخانه‌ها سرمایه‌ای داشتند و نه وضع مالی من خوب بود و نه بانک‌های ایران اعتبار طویل‌المدت می‌دادند، پس تنها چاره این بود که از کارخانه‌های فروشنده اعتبار تحصیل و عین آن در راه صنعت چاپ مصروف شود. در اثر رعایت امانت و دقت و نظم و ترتیب و خوش‌حسابی، این اعتبار به دست آمد و روز به روز افزایش یافت و توانستم به بسیاری از چاپخانه‌ها کمک کنم و حتی برای ایجاد چاپخانه‌های جدید اعتبار بگیرم». روش نوریانی در زمینهٔ فروش ماشین آلات به چاپخانه‌ها، شیوهٔ منحصر به فردی است. «تا قبل از جنگ جهانی ۱۹۴۵–۱۹۳۹ صنایع چاپ در آلمان شرقی متمرکز بود و مؤسسه نوریانی بهترین آنها را انتخاب نمود. چون کارخانه‌ها در ایران نماینده نداشتند، مؤسسه موفق شد با استفاده از رقابت بین آن‌ها بهترین شرایط و قیمت‌ها را به دست آورد. پس از جنگ و خسارت زیادی که به آلمان شرقی وارد شد، صنایع چاپ در قسمت غربی آلمان رشد و پیشرفت نمود و طبعاً مؤسسه نیز با این کارخانه‌ها ارتباط برقرار کرد. بدون تردید می‌توان گفت دوران شکوفایی صنعت چاپ در ایران پس از خاتمه جنگ آغاز گردید. اولین چاپخانه خصوصی که از تسهیلات و شرایط استثنایی مؤسسه برای خرید و به کار انداختن ماشین مدرن و اتوماتیک مجهز استفاده کرد، چاپ تابان در تهران بود. (قبل از چاپ تابان، بانک ملی ایران نیز پنج دستگاه از همین ماشین ملخی را خریداری و در چاپخانه بانک به کار انداخته بود) نتیجه چشم‌گیری که از به کار انداختن ماشین جدید عاید چاپ تابان شد موجب گردید که تقاضای خرید از طرف تعداد زیادی از چاپخانه‌های موجود یا در شرف تأسیس، به مؤسسه برسد ولی انجام تمام سفارش‌ها به علت ضعف مالی مقدور نبود. مؤسسه با سابقه خوبی که در اثر نظم و ترتیب و خوش‌حسابی در بانک پیدا کرده بود توانست وام‌های مهمی از بانک‌ها به نفع چاپخانه‌ها و با ضمانت شخصی خود کسب کند و ماشین‌های مدرن را با دریافت پیش پرداخت مختصر در مقابل اقساط پنج ساله به چاپخانه‌ها واگذار نماید که این اقساط، از محل کار و درآمد خود ماشین پرداخت می‌شد و چنانچه چاپخانه‌ای موفق به انجام تعهدات خود نمی‌شد، مؤسسه وام را تمدید می‌کرد؛ و به هیچ وجه چاپخانه‌ها را تحت فشار قرار نمی‌داد و در تمام مدت فعالیت مؤسسه، ماشین کسی به علت عدم پرداخت اقساط توقیف نشده‌است.»
افتخارات مرتضی نوریانی در طول فعالیت تجاری
روش همکاری مؤسسه، به تأسیس و گسترش چاپخانه‌ها در ایران منجر می‌شد. در نتیجه این فعالیت‌ها، تا سال ۱۳۵۷، دو هزارمین ماشین چاپ لترپرس به ایران وارد و در اصفهان نصب شده بود. علاوه بر این اینها، تعداد قابل توجهی ماشین چاپ افست و ملخی و همچنین دستگاه‌های صحافی و لیتوگرافی در سراسر ایران، با شرایط مناسب، به چاپخانه‌ها واگذار شده بود. کمپانی هایدلبرگ به پاس فعالیت چشم گیر نوریانی، ممتازترین نشان طلا و دیپلم افتخاری خود را به او اعطا کرد. تا آن تاریخ تنها دوازده شخصیت در جهان به دریافت چنان مدالی نایل شده بودند. بنیانگذار مؤسسه می‌گوید: «ما به اتباط صمیمانه با چاپخانه‌های کشور افتخار می‌کنیم و خوشحالیم که در پایه‌گذاری آنها همراهی داشته‌ایم. طبق آمار دقیق بیش از ۸۰٪ چاپخانه‌های ایران با همکاری مؤسسه نوریانی به وجود آمده‌است و هنوز هم ماشینی که سی سال پیش فروخته شده، دارد کار می‌کند و هیچ‌گاه به خاطر نبود سرویس، یا قطعه یدکی، ماشین‌ها برای مدت زیادی نخوابیده‌اند.» همکاری در تأسیس هشتاد درصد از چاپخانه‌های کشور و سرویس دهی به آنها، نمایانگر گستردهٔ فعالیت مؤسسه است. طی بیش از نیم قرن فعالیت، مؤسسه نمایندگی کمپانی‌های مختلف سازندهٔ ماشین آلات چاپ، صحافی، لیتوگرافی و مواد مصرفی را داشته و از این رهگذر محصولات کارخانجات معتبری را به دست اندارکاران چاپ کشور معرفی کرده‌است. عمده‌ترین کارخانجات اروپایی و نزدیک به همهٔ کارخانجات مشهور آلمانی در زمینهٔ چاپ، توسط مؤسسه نوریانی به بازار ایران راه پیدا کردند. نمایندگی نزدیک به ۸۰ کمپانی در دوره‌های مختلف، امکان ارائه طیف گسترده‌ای از محصولات مورد نیاز صنعت چاپ را فراهم ساخت. طیف کاملی از دستگاه‌های چاپ، لیتوگرافی، صحافی و عملیات جانبی، توسط مؤسسه به متقاضیان عرضه شده‌است. نوریانی می‌گوید: «مؤسسه در تمام این سال‌ها اصل را بر کسب بهترین شرایط به سود صنعت چاپ کشور قرار می‌داد و تا زمانی که می‌توانست ضمن جلب رضایت کارخانه، تسهیلات خوبی برای خریداران ایرانی فراهم سازد، نمایندگی را در دست داشت.»
خدمات ویژه به آموزش چاپ و اطلاع‌رسانی در این صنعت مؤسسه نوریانی در کنار ورود ماشین آلات چاپ، پیوسته در اندیشهٔ گسترش دانش فنی چاپ بوده‌است. احساس مسئولیت مؤسسه نسبت به آموزش چاپ، فراتر از مسئولیت او به عنوان نمایندگی این یا آن ماشین معین بوده‌است. مؤسسه نوریانی به مقولهٔ آموزش چاپ، به مثابهٔ یک نیاز ملی و آرزوی صنعت‌گران نگریسته و ضمن اعلام آمادگی برای ایفای نقش مؤثر در این زمینه، با تأسیس نخستین آموزشگاه چاپ، به این آرزوی مقدس جامهٔ عمل پوشانده‌است. آموزشگاه چاپ، همراه با نمایشگاه ماشین آلات در سال ۱۳۴۰ در زمینی به مساحت ۳۰٫۰۰۰ متر مربع واقع در کیلومتر ۱۰ جادهٔ مخصوص کرج گشایش یافت. به منظور آموزش چاپ، صحافی و حروف‌چینی ماشین آلات مختلف در سالن‌های مجزا نصب شده بود. بخش تعمیرگاه و سرویس و همچنین فضای سبز محوطه، از دیگر قسمت‌های این آموزشگاه بود. متأسفانه به خاطر مشکلات متعدد در راه آموزش چاپ، بهره‌برداری متناسبی از این آموزشگاه به عمل نیامد. مؤسسه ضمن تأسیس آموزشگاه، هر ساله شماری از مکانیک‌ها و کادر فنی خود را برای کسب مهارت فنی به کارخانه‌های سازندهٔ ماشین اعزام نموده‌است. مؤسسه نوریانی از همان اوایل گسترش چاپخانه‌ها ضرورت دسترسی به اطلاعات مربوط به خانوادهٔ صنعت چاپ را دریافته و در راه گردآوری و تنظیم این اطلاعات تلاش بسیار ارزنده‌ای را آغاز کرد و سرانجام در بهمن ماه سال ۱۳۴۴، هم‌زمان با جشن بیست ۷۰ سال فعالیت گسترده و نمایندگی بیش از یکصد کارخانه از خدمات مؤسسه نوریانی است.
الکساندرا لئونوا
الکساندرا لئونوا (Александра Александровна Леонова؛ زادهٔ 4 september 1964) ورزشکار بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.