cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آمدئو آووگادرو
منابع
بخشی از اطلاعات از کتاب فیزیک ۱ رشته ریاضی و فیزیک تالیف آموزش و پرورش جمع آوری شد.
ایر عربیا اردن
ایر عربیا اردن یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 9P بود که در  میلادی تأسیس شد. فعالیتهای آن از آغاز و در آوریل ۲۰۱۸ پایان یافت.
کارل بونهوفر
کارل بونهوفر (Karl Bonhoeffer؛ ؛  March 21, 1868 – December 4, 1948) روان‌پزشک، متخصص اعصاب و استاد دانشگاه اهل آلمان بود.
وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه توبینگن بود و از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۲ استاد این رشته در دانشگاه برسلاو شد. وی مابین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۸، از پزشکان بیمارستان مشهور شاریته بود.
وی از اعضای جنبش مقاوت در برابر عملیات تی۴ بود و جان بسیاری از بیماران را نجات داد. دو تن ازپسران وی دیتریش بونهوفر و کلاوس بونهوفر توسط رژیم نازی تیرباران شدند.
آیناز آذرهوش
آیناز آذرهوش (زادهٔ ۱۸ بهمن ۱۳۶۷ تهران) بازیگر سینما و تئاتر اهل ایران است.
ترمپنوی
ترمپنوی (به لاتین: Trępnowy) یک روستا در لهستان است که در Gmina Nowy Staw واقع شده‌است.
خصوصیات
ترمپنوی ۲۸۳ نفر جمعیت دارد.
دیوید فوکس (شناگر)
دیوید فوکس (زادهٔ February 25, 1971) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
بلسبنه
بلسبنه، روستایی است از توابع بخش کوچصفهان شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بلسبنه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲۶ نفر (۴۲۷خانوار) بوده‌است.
وولینی
وولینی یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان استراکونیتسه واقع شده‌است. وولینی ۳٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
امیل آردولینو
امیل آردولینو (Emile Ardolino؛ ۹ مه ۱۹۴۳ – ۲۰ نوامبر ۱۹۹۳ (۵۰ سال)) یک هنرپیشه، کارگردان، تهیه‌کننده و تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم او به من حسی مثل رقصیدن می‌دهد از او، در ۱۹۸۳ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
۱۰۸۴ (خورشیدی)
۱۰۸۴ هزار و هشتاد و چهارمین سال هجری خورشیدی است.
دنی دوکت
دنی دوکت  از شخصیت‌های سریال  آناتومی گری است و جفری دین مورگان این نقش را ایفا کرده است.
آلخاندرو فایا
آلخاندرو فایا (Alejandro Falla؛ زاده November 14, 1983) یک تنیس‌باز اهل کلمبیا است.
۱۰۸۵ (خورشیدی)
۱۰۸۵ هزار و هشتاد و پنجمین سال هجری خورشیدی است.
گریندون، استفوردشر
گریندون (به انگلیسی: Grindon) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Staffordshire Moorlands واقع شده‌است. گریندون ۲۲۱ نفر جمعیت دارد.
اروین کوپه
اروین کوپه (Erwin Koppe؛ زادهٔ May 29, 1938) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
حادثه سقوط هواپیما ۲۰۱۸ روسیه
حادثه ۲۰۱۸ سقوط هواپیمای روسیه روز یکشنبه ۱۱ فوریه در حومه مسکو رخ داد که طی آن یک هواپیمای مسافربری این کشور از نوع آنتونوف ۱۴۸ حامل ۷۱ سرنشین، دقایقی پس از برخاستن از فرودگاه مسکو سقوط کرد و تمامی سرنشینان آن کشته شدند. در آخرین تحقیقات علت سقوط هواپیما یخ‌زدن حسگرهای سرعت تشخیص داده شده‌است.
جزئیات
هواپیما از نوع آنتونوف ۱۴۸ (آنتونوف AN-148) ساخت شرکت آنتونوف اوکراین و متعلق به خطوط هوایی ساراتوف بود. این هواپیما با ۶۵ مسافر و ۶ خدمه از فرودگاه بین‌المللی دوموده‌دوو عازم شهر اورسک در جنوب غربی روسیه و در نزدیکی مرز قزاقستان بود که حدود ده دقیقه پس از برخاستن از باند فرودگاه از صفحه رادار محو شد و در نزدیکی روستای آرگونوو در هشتاد کیلومتری مسکو سقوط کرد. این هواپیما از نوع هواپیمای میان برد است که قابلیت حمل ۸۰ مسافر و طی مسافت ۳ هزار و ۶۰۰ کیلومتر را دارد.
علت حادثه
علت سقوط این هواپیما هنوز مشخص نشده‌است. مقامات قضایی روسیه از آغاز «تحقیقات جنایی» در ارتباط با این سانحه خبر داده‌اند. خبرگزاری اینترفکس نیز از قول وزارت راه روسیه خبر داد که این وزارت خانه در حال بررسی دلایل احتمالی از جمله وضعیت آب و هوا یا خطای خلبان است. در آخرین بررسی کمیته تحقیق هوانوردی روسیه دلیل سقوط هواپیما یخ‌زدگی حسگرهای سرعت بوده که باعث می‌شود خلبان نتواند سرعت هواپیما را تشخیص دهد.
واکنش‌ها
ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه طی پیامی به خانواده سرنشینان هواپیما تسلیت گفت.
پیشینه
هواپیمای سانحه دیده هفت سال پیش تولید شده بود و از سال ۲۰۱۰ وارد خدمت شده بود. براساس گزارش‌ها از آن تاریخ تا کنون این هواپیما دست‌کم ۵ سانحه هوایی داشته‌است.
اورلیو اسکاگنلاتو
اورلیو اسکاگنلاتو (Aurelio Scagnellato; October 26, 1930 – 1930:10:26, July 10, 2008) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پادوا اشاره کرد.
آهنگران (نیشابور)
آهنگران (نیشابور)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. از شمال به روستای هاشم آباد و شمس آباد از غرب به روستای ملکنده از جنوب به کال شور و از شرق به کویر روستای میرآباد ریوند در امتداد است فاصله این روستا تا نیشابور حدود ۱۲ کیلومتر است.
جمعیت
این روستا در دهستان ریوند قرار دارد و ، جمعیت آن ۲۴۹ نفر (90خانوار) 150 نفر زن و 100 نفر مرد است
بلو اسپرینگز، آلاباما
بلو اسپرینگز شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا.
مکان
بلو اسپرینگز در موقعیت قرار دارد.
با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۷٫۵ کیلومترمربع است.
مردم‌شناسی
با توجه به آمار سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۱۲۱ نفر، ۴۹ خانواده در آن ساکن هستند.
تعداد ۵۴ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۷،۲akm²) قرار دارد.
۲۲،۳% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۶۷،۳% درصد زوج بوده و ۶،۱% درصد زنان بدون شوهر و ۲۴،۵% درصد نیز غیر خانواده بودند.
متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۸،۲۵۰ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۲۷،۰۰۰ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۲۱،۵۰۰ دلار آمریکا بدست می‌آورند.
دودانگه (گرگان)
دودانگه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران. این روستا از ضلع جنوب غربی با روستای اصفهانکلاته و از ضلع شرقی با روستای آهنگر محله همسایه می‌باشد. شغل غالب مردم کشاورزی و دامداری به روش سنتی می‌باشد.
مردم این روستا به زبان طبری استرآبادی و فارسی سخن می گویند.
جمعیت
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۷۸ نفر (۲۱۰ خانوار) بوده‌است.
حسن‌آباد (رشت)
حسن‌آباد، روستایی است از توابع بخش کوچصفهان شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بلسبنه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۴ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
۱۰۸۶ (خورشیدی)
۱۰۸۶ هزار و هشتاد و ششمین سال هجری خورشیدی است.
کاپلن-دروسوایلر
کاپلن-دروسوایلر یک شهر در آلمان است که در Bad Bergzabern واقع شده‌است. کاپلن-دروسوایلر ۹۵۱ نفر جمعیت دارد.
نانووار آو ستیل
نانووار آو ستیل (Nanowar of Steel) گروه کمدی هوی متال واقع در رم ایتالیا است که در سال ۲۰۰۳ بنیان‌گذاری شده‌است. نام این گروه نقیضه‌ای بر نام دو گروه مطرح هوی متال ایتالیا، منووار و راپسودی آو فایر است.
رئیس دفتر رئیس‌جمهور ایالات متحده
رئیس دفتر رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا یا رئیس کارکنان کاخ سفید بلندپایه‌ترین کارمند در کاخ سفید است. این مقام بلندپایه ابتدا با عنوان دستیار رئیس جمهور به سال ۱۹۴۶م تأسیس، و با دو عنوان رسمی قابل خطاب بود: دستیار رئیس‌جمهور و رئیس دفتر، اما سپس در سال ۱۹۶۱م رئیس دفتر کاربرد چشمگیری پیدا نمود، و عنوان اصلی این مقام بلندپایه دولتی گردید. لازم است ذکر شود عنوان رئیس دفتر رئیس‌جمهور جایگزین امروزی‌تر و پرکاربردترین اطلاق بر منصب منشی خصوصی رئیس‌جمهور که به‌طور مستقیم توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا منصوب می‌شود، و دیگر نیازی به پروسهٔ دامنگیر کسب رأی اعتماد مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بزرگ را ندارد.همچنین رئیس کارکنان کاخ سفید (رئیس دفتر رئیس‌جمهور) ریاست دفتر اجرایی رئیس جمهور ایالات متحده را بر عهده دارد. این سمت نیز از جمله مقامات و دستیاران ارشد رئیس جمهور بشمار می‌آید. در حال حاضر ران کلین (۲۰ ژانویه ۲۰۲۱) به عنوان رئیس دفتر رئیس‌جمهور جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا متصدی این مقام بلندپایه می‌باشد.
ترشانوکی
ترشانوکی (به لاتین: Tršanovci}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Brus واقع شده‌است. ترشانوکی ۵۷۸ نفر جمعیت دارد.
تیبولون
تیبولون که با نام تجاری Livial فروخته می‌شود، دارویی است که در هورمون درمانی یائسگی و در درمان پوکی استخوان و اندومتریوز پس از یائسگی استفاده می‌شود. این دارو به تنهایی در دسترس است و به صورت ترکیب با سایر داروها استفاده نمی‌شود. این دارو به صورتخوراکی مصرف می‌شود.
عوارض جانبی تیبولون شامل آکنه و افزایش رشد مو و برخی دیگر از عوارض است. تیبولون یک استروئید سنتزی با فعالیت ضعیف استروژنی، پروژسترونیک و آندروژنی است و از این رو آگونیست گیرنده‌های استروژن، پروژسترون و آندروژن است. این ماده یک پیش دارو از چندین متابولیت است.
اثرات استروژنی تیبولون ممکن است انتخاب بافتی را در توزیع آن‌ها نشان دهد.
تیبولون در دهه ۱۹۶۰ توسعه یافت و در سال ۱۹۸۸ برای استفاده پزشکی معرفی شد. این دارو به طور گسترده در سراسر جهان به بازار عرضه می‌شود. با این حال در ایالات متحده موجود نیست.
سیدامامی
سیدامامی نام خانوادگی افراد زیر است:
وونوکلاسی
وونوکلاسی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پراگ-غرب واقع شده‌است.
جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال
جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال (Japan Academy Prize for Picture of the Year) فیلمی است که هر ساله از طرف جایزه آکادمی فیلم ژاپن به عنوان بهترین فیلم سال انتخاب می‌شود.
میکائیل ایمن تراج
میکائیل ایمن تراج (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۷۳) بازیکن فوتبال اهل سیمین شهر واقع در بندر ترکمن است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کند.
ایمن تراج از ارکان اصلی خونه به خونه در پیروزی این تیم برابر نساجی در دربی مازندران در سال ۱۳۹۵ بود. وی با درخشش خود در جام حذفی به خصوص در بازی با سیاه جامگان زمینه‌ساز صعود تاریخی خونه به خونه به مرحله نیمه نهایی جام حذفی شد.
منابع
https://web.archive.org/web/20180204002312/http://www.ffiri.ir/league/102/club/10155/%D8%AE%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D9%88%D9%86%D9%87/%D9%85%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%20%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AC/742fd28a-8d08-4b6a-b280-694d02a45e29/player/
ایگل‌اکسپرس
ایگل‌اکسپرس یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا 9A است که در  میلادی تأسیس شده و در  فعالیتش را آغاز کرده‌است.
۱۰۸۷ (خورشیدی)
۱۰۸۷ هزار و هشتاد و هفتمین سال هجری خورشیدی است.
دزوراموت
دزوراموت (به ارمنی: Ձորամուտ) یک شهر در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است. در کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است.
جانفرانکو مارتزولا
جانفرانکو مارتزولا (Gianfranco Marzolla؛ زادهٔ October 28, 1937) ژیمناست هنری اهل ایتالیا بود.
دزوراموت
خصوصیات
دزوراموت ۳۲۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
جانفرانکو مارتزولا
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ژاک دآمبوس
ژاک دآمبوس (Jacques d'Amboise؛ – May 2, 2021) یک هنرپیشه، و طراح رقص اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هفت عروس برای هفت برادر اشاره کرد.
دیگلانی
دیگلانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ریوند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ایرپورت
ایرپورت یا پورت هوایی شبکه محلی بی‌سیم هستند که توسط  شرکت اپل بر پایه آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ طراحی شده‌اند که با نام وای-فای نیز شناخته می‌شوند.
ایرپورت در مصرف عمومی‌اش می‌تواند با پروتکل‌های (آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱, آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱جی and آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ان) یا به کمک نقطه دسترسی بیسیم کار کند.
آهنگرمحله (گرگان)
عمدا کشت این روستا گندم - برنج -سیب زمینی- سویا - کلزا و دیگر محصولات کشاورزی است. شایان ذکر است که باغداری و دامداری از کارهای مهم مردم سختکوش آهنگرمحله می‌باشد. .
اهنگرمحله با سه هزار زمین زراعی نقش مهمی در اشتغال برای نشای برنج - برداشت سیب زمینی و ... در شهرستان گرگان دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۹۹۷ نفر (۵۲۵ خانوار) بوده است.
میلاگرو
میلاگرو (به اسپانیایی: Milagro) یک منطقهٔ مسکونی در اکوادور است که در استان گوایاس واقع شده‌است. میلاگرو ۳۱٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۶٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیتی‌جت
سیتی‌جت یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا WX است که در ۱۹۹۲ میلادی تأسیس شده و در ۱۹۹۴ فعالیتش را آغاز کرده‌است.
جعفرآباد (رشت)
جعفرآباد، روستایی است از توابع بخش کوچصفهان شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بلسبنه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۸ نفر (۲۶۴خانوار) بوده‌است.
ویکی‌چگونه
ویکی‌چگونه یک پایگاه داده بر پایه ویکی است که به ارائه چگونگی انجام امور (How to) می‌پردازد. این وبگاه که در سال ۲۰۰۵ توسط جک هریک (Jack Herrick) ایجاد شده است، در مه ۲۰۰۸ (میلادی) بیش از ۳۶۵۰۰ مقاله در زبان انگلیسی داشته‌است.
هدف بلند مدت ویکی‌چگونه ساخت یک راهنمای «چگونه...» رایگان برای هرکسی روی کره خاکی است. این وبگاه بجز انگلیسی به زبان‌های دیگری چون اسپانیولی، آلمانی، فرانسوی، ترکی و پرتغالی و فارسی نیز نوشته می‌شود.
تاریخچه
در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۵ جک هریک وبگاهی را تأسیس کرد که هدف آن ایجاد راهنمای انجام کار دقیق و به‌روز در زبان‌های مختلف باشد. روز تأسیس آن از روی عمد همزمان با تأسیس ویکی‌پدیا انتخاب شد. جک هریک برای ایجاد این وبگاه از ای‌هاو الهام گرفت که او و شریک تجاری اش جاش هانا در 2004 آن را خریدند.پس از مدیریت ای‌هاو, هریک به این نتیجه رسید که مدل کسب کاری سایت از جامع و با کیفیت تر شدن آن جلوگیری می کند. با فهمیدن اینکه روش ویکی برای تولید محتوا باعث تولید محتوای باکیفیت می شود، آنها ای‌هاو را در سال 2006 به Demand Media فروختند. هریک تفاوت بین ای‌هاو و ویکی‌چگونه را اینگونه توصیف کرد :
در سال 2006، بنیاد غیرانتفاعی یک لپ‌تاپ برای هر کودک، ویکی چگونه را به عنوان یکی از منابع آموزشی برای لپ‌تاپ‌های آموزشی خود که در سراسر جهان توزیع می‌کند، انتخاب کرد.
در 21 سپتامبر 2007، بیست و پنج هزارمین مقاله این وب سایت منتشر شد. در سال 2009، ماهانه وبسایت بیش از 20 میلیون بازدید داشت و مجددا طراحی شد. در سال 2014، گوگل ویکی چگونه را به عنوان یکی از شرکای راه اندازی Google Contributor ،انتخاب کرد.
با این حال، Guidecentral بیش از 1 میلیون دلار از سرمایه گذارانی از جمله NXTP Labs، Enterprise Ireland و South Ventures جمع آوری کرد.
گریستون
گریستون (به انگلیسی: Griston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Breckland District واقع شده‌است. گریستون ۵٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۴۰ نفر جمعیت دارد.
بواز (آلاباما)
بواز شهری است در ایالت آلاباما در کشور آمریکا.
مکان
بواز در موقعیت قرار دارد.
با توجه به اطلاعات اداره آمار آمریکا مساحت آن در حدود ۳۱٫۷ کیلومترمربع است.
مردم‌شناسی
تعداد ۳۴۶۸ واحد خانه در هر مساحت تقریبی (۱۰۹،۸akm²) قرار دارد.
۲۳% درصد از خانواده‌های فرزند زیر ۱۸ سال داشتند که از این تعداد ۵۰،۸% درصد زوج بوده و ۱۲،۶% درصد زنان بدون شوهر و ۳۳،۹% درصد نیز غیر خانواده بودند.
متوسط درآمد یک خانواده در حدود ۳۴،۰۱۸ دلار آمریکا است و زنان درآمد متوسط ۲۹،۵۰۴ دلار آمریکا و مردان درآمد متوسط ۲۱،۷۵۰ دلار آمریکا بدست می‌آورند.
پائولو برتولوچی
پائولو برتولوچی (Paolo Bertolucci؛ زاده August 3, 1951) یک تنیس‌باز اهل ایتالیا است.
بخش هانتیال
بخش هانتیال (به انگلیسی: Hnahthial district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در میزورام واقع شده‌است.
کاپرایش
کاپرایش یک شهر در آلمان است که در فولکانایفل واقع شده‌است. کاپرایش ۱۷۸ نفر جمعیت دارد.
باشگاه فوتبال رئال بتیس
رئال بتیس در فصل ۰۸–۲۰۰۷، جشنی به مناسبت صدسالگی تأسیس باشگاه برگزار کرد. آن‌ها بعد از قرار گرفتن در مکان هجدهم فصل ۰۹–۲۰۰۸ لالیگا، به دسته پایین‌تر یعنی لیگا ادلانته سقوط کردند اما دو سال بعد با قهرمانی در آن رقابت‌ها به سطح اول فوتبال اسپانیا بازگشتند. اما آنها بازهم در سال ۲۰۱۳–۱۴به دسته پایین تر سقوط کردند. اما دوباره فصل پیش ۲۰۱۴–۱۵ به لالیگا بازگشتند. این باشگاه همچنین سابقه یک بار قهرمانی در لالیگا را دارد. در ماجرای جنگ قدرت سوپرلیگ اروپا (2021) بین یوفا و فیفا علیه تیم های شرکت کننده این باشگاه با انتشار جدول لالیگا پس از حذف تیم های بارسلونا,رئال مادرید و اتلتیکومادرید که حضور خود را در سوپرلیگ تایید کرده بودند;خود را تیم سوم قلمداد کرده بود که باعث واکنش های مثبت و منفی زیادی از سوی فعالان حوضه فوتبال شد با وجود موفقیت‌های نه چندان زیاد باشگاه در کسب جام، رئال بتیس در فصل ۱۹–۲۰۱۸ در رده‌بندی پرتماشاگرترین تیم‌های جهان در ردهٔ پنجاهم قرار گرفت.
تاریخچه
نام "بتیس" از Baetis گرفته شده‌است که نام رومی رودخانه گوادالکیبیر است که از شهر سویل عبور می‌کند و نام یکی از استانهای روم در آن منطقه بود. پیشوند رئال در سال ۱۹۱۴ پس از حمایت این باشگاه از پادشاه آلفونسو سیزدهم اضافه شد.
۱۰۸۸ (خورشیدی)
۱۰۸۸ هزار و هشتاد و هشتمین سال هجری خورشیدی است.
باشگاه فوتبال رئال بتیس
تاسیس
به دنبال جدایی داخلی از سویا، باشگاه دیگری با نام باشگاه فوتبال بتیس تشکیل شد که در سال ۱۹۱۴ با سویا بالومپیه ادغام شد. این باشگاه در همان سال حمایت سلطنتی خود را دریافت کرد و به همین دلیل نام رئال بتیس بالومپیه (Real Betis Balompié) را به خود اختصاص داد. هواداران همچنان از این باشگاه با عنوان بالومپیه یاد می‌کردند و خود را به عنوان Los Balompedistas می‌شناختند تا آنکه در دهه ۱۹۳۰، بتیس و صفت بتیکوس (Béticos) هنگام بحث درباره باشگاه و پیروانش به اصطلاحات رایج تبدیل شدند.
رئال بتیس در حال حاضر پیراهن سبز و سفید به تن می‌کند اما در ابتدا با پیراهن‌های یک‌دست آبی و شورت سفید بازی می‌کرد که دلیل دیگری غیر از دسترسی آسان به چنین رنگ‌های ساده ای برای انتخاب این رنگ وجود ندارد. راموس آسنسیو - یکی از بنیانگذاران و کاپیتان تیم - با کمک روابط خود در اسکاتلند توانست با تیم سلتیک تماس بگیرد و همان پارچه ای را که برای ساخت نوارهای سبز معروف این باشگاه استفاده می‌شد را تامین کند. با این وجود در وب سایت رسمی این باشگاه هیچ اشاره ای به سلتیک یا اسکاتلند در تاریخ بتیس نشده‌است. پس از دریافت موفقیت آمیز مواد لازم، مانوئل با تغییر خطوط سبز و سفید به خطوط عمودی، نوارها را درست کرد - چیزی که در آن زمان در اسپانیا کاملاً سابقه نداشت. این حرکتی بود که در نهایت بتیسی را به وجود آورد که امروزه شاهد آن هستیم.
دهه ۱۹۳۰: صعود، قهرمانی و سقوط
در دوران جمهوری دوم اسپانیا (۱۹۳۹–۱۹۳۱)، حمایت سلطنتی از همه سازمانها و تشکیلات لغو شد، و به این ترتیب این باشگاه به عنوان بتیس بالومپیه (Betis Balompié) شناخته می‌شد تا اینکه پس از جنگ داخلی اسپانیا دوباره به نام کامل خود بازگشت. این باشگاه برای اولین بار در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۱ به فینال کوپا دل پرزیدنتلا د لا رپوبلیکا به میزبانی مادرید راه یافت، که با نتیجه ۳–۱ به اتلتیک بیلبائو باخت. بتیس در فصل ۳۲–۱۹۳۱ با دو امتیاز بالاتر از رئال اویدو در رده نخست جدول قرار گرفت و ۲۵ سالگی خود را با کسب اولین عنوان قهرمانی در دسته سگوندا دیویسیون جشن گرفت و در پی آن به اولین باشگاهی از اندلس مبدل شد که در لا لیگا بازی می‌کند.
تاریکترین دوران
علیرغم بازگشت کوتاه مدت به لیگ برتر که فقط یک فصل به طول انجامید، این باشگاه همچنان رو به زوال بود و در سال ۱۹۴۷ با سقوط به ترسرا دیویسیون، به بدترین دوران خود رسید. بسیاری از هواداران ده سالی را که در این دسته گذراندند، کلیدی برای "هویت" و "روح" باشگاه می‌دانند. در طول این دوران، بتیس به دلیل پر شدن ورزشگاه خود در بازی‌های خانگی و داشتن حمایت گسترده در مسابقات خارج از خانه، به "مارش سبز" شهرت پیدا کرد.
وقتی این تیم در سال ۱۹۵۴ به سطح دوم فوتبال اسپانیا بازگشت، به تنها باشگاهی در اسپانیا تبدیل شد که عنوان قهرمانی در هر سه دسته برتر فوتبال اسپانیا را به دست آورده‌است. عامل اصلی در گذر بتیس از این دوره تاریک و بازگشت به سگوندا را می‌توان رئیس آن، مانوئل روئیز رودریگز دانست.
بنیتو ویامارین
در سال ۱۹۵۵، مانوئل روئیز رودریگز از مدیریت باشگاه کنار رفت و معتقد بود که نمی‌تواند رشد اقتصادی بیشتری ایجاد کند و به این ترتیب بنیتو ویامارین معروف‌ترین رئیس سابق بتیس جایگزین وی شد. در زمان ریاست او بتیس در فصل ۵۹–۱۹۵۸ به لیگ برتر بازگشت و در پایان فصل ۶۴–۱۹۶۳ جایگاه سوم جدول را به خود اختصاص داد. خرید ورزشگاه هلیوپولیس توسط او در سال ۱۹۶۱ نقطه عطفی در تاریخ باشگاه محسوب می‌شود. این ورزشگاه تا سال ۱۹۹۷ بنیتو ویامارین نامیده می‌شد. در سال ۱۹۶۵، ویامارین پس از ده سال هدایت باشگاه، از سمت خود کنار رفت.
تنها یک سال پس از جدایی ویامارین، این باشگاه دوباره به دسته دوم سقوط کرد و پس از آن تقریباً به شکل متوالی صعود و سقوط به دسته بالاتر و پایین‌تر را تجربه کرد تا آنکه توانست جایگاه خود را در دسته برتر فوتبال اسپانیا در فصل ۷۵–۱۹۷۴ تثبیت ‌کند.
نخستین قهرمانی در کوپا دل ری و راهیابی به اروپا
پس از آن پیروزی، بتیس در جام برندگان جام اروپا شرکت کرد: پس از حذف میلان با نتیجه ۳–۲ در مرحله اول، این تیم به مرحله یک چهارم نهایی رسید، جایی که آنها به دینامو مسکو باختند. این تیم با وجود عملکرد قدرتمند خود در اروپا، از لیگ سقوط کرد.
دو فصل بعد، بتیس به لا لیگا بازگشت که آغازگر "دوران خوبی" برای این باشگاه بود و در سه فصل پیاپی، کار خود را در جمع شش تیم برتر به پایان رساند و همچنین در دو فصل ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ موفق به کسب سهمیه جام یوفا شد.
در تابستان ۱۹۸۲، ورزشگاه بنیتو ویامارین میزبان دو بازی از جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بود و همچنین شاهد درهم شکستن تیم ملی مالت در برابر اسپانیا در راه صعود به یوفا ۱۹۸۴ با نتیجه ۱۲–۱ بود.
موفقیت سرا فرر
پس از سه فصل حضور در لیگ دسته دوم، با مربیگری لورنزو سرا فرر، بتیس برای فصل ۹۴–۱۹۹۵ به دسته برتر فوتبال اسپانیا بازگشت و پس از کسب مقام سوم سهمیه حضور در جام یوفا را به دست آورد. در رقابت‌های اروپایی، بتیس قبل از شکست ۳–۲ در فینال برابر بوردو، فنرباغچه را در مجموع ۴–۱ و کایزرسلاترن را ۴–۱ مغلوب کرد. در سال ۱۹۹۷، ۲۰ سال پس از قهرمانی در جام حذفی برای اولین بار، این باشگاه به فینال کوپا دل ری رسید که بار دیگر به میزبانی مادرید و این بار در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو برگزار شد که پس از وقت اضافی ۲–۳ مقابل بارسلونا شکست خورد.
اتفاقاً، سرا فرر بتیس را در آن تابستان برای عقد قرارداد با بارسا ترک کرد تا بازیکن سابق بتیس، لوییس آراگونس جایگزین او شود. آراگونس تنها یک فصل با این تیم دوام آورد و تیم را به مقام هشتم در جدول لیگ و یک چهارم نهایی در جام برندگان جام اروپا رساند، جایی که آنها در مجموع ۲ بر ۵ به قهرمان نهایی آن رقابت‌ها، چلسی باختند.
به دنبال آراگونس، دوران مربیگری بحث برانگیز خاویر کلمنته آغاز شد، که به یک هوادار تف کرد و تلویحاً گفت که اندلس "یک کشور دیگر است!". بتیس کار خود را در لا لیگا ۹۹–۱۹۹۸ با کسب رتبه یازدهم پایان داد و در جام یوفا توسط بولونیا در دور سوم حذف شد. برای چند فصل بعدی، بتیس سرمربی های زیادی را تعویض کرد، سقوط و سپس صعود کرد تا آنکه با هدایت خوانده راموس در لا لیگا ۰۲–۲۰۰۱ ششم شد.
راموس تنها پس از یک فصل از تیم رفت، اما ویکتور فرناندز، که سابقه قهرمانی در جام برندگان جام اروپا را همراه با رئال ساراگوسا داشت، جایگزین وی شد. او در طی دو سال مربیگری خود تیم را به مقام هشتم و نهم در لیگ و دور سوم جام یوفا ۰۳–۲۰۰۲ رساند که در مجموع با نتیجه ۱–۲ توسط اوسر حذف شد.
در سال ۲۰۰۴، با رفتن فرناندز، سرا فرر به این تیم بازگشت که با هدایت او، بتیس به مقام چهارم لیگ برتر دست یافت. آنها همچنین در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۵ در فینال کوپا دل ری که با میزبانی ورزشگاه ویسنته کالدرون برگزار شد به مصاف اوساسونا رفتند که پس از تساوی در وقت‌های معمول، با گل دقیقه ۱۱۴ بازیکن جوان خود دانی در وقت‌های اضافه ۲–۱ به پیروزی رسیدند و برای دومین بار جام حذفی را بالای سر بردند.
کسب جایگاه چهارم در پایان فصل ۰۵–۲۰۰۴ به این معنی بود که بتیس به اولین تیم اندلسی تبدیل شد که در لیگ قهرمانان اروپا شرکت می‌کند که پس از حذف موناکو در آخرین مرحله مقدماتی با نتیجه ۳–۲ در مجموع بازی‌های رفت و برگشت، به مرحله گروهی این رقابت‌ها راه یافت. در گروه G، علی رغم پیروزی ۱–۰ خانگی مقابل چلسی، سرانجام با ایستادن در جایگاه سوم این گروه راهی جام یوفا ۰۶–۲۰۰۵ شد، که در مرحله یک هشتم نهایی پس از تساوی ۰–۰ در خانه حریف و باخت ۰–۳ در خانه مقابل استوا بخارست از دور این مسابقات حذف شد.
جشن صد سالگی
بتیس صد سالگی خود را در سال ۲۰۰۷ جشن گرفت. این جشن شامل یک مسابقه ویژه برابر میلان، قهرمان اروپا در ۹ اوت بود که به لطف پنالتی اوایل نیمه دوم توسط مارک گونزالز ۱–۰ پیروز شد. هفت روز بعد، این باشگاه جام رامون دِ کارانزا را که در شهر همسایه کادیس برگزار شد، پس از پیروزی برابر رئال مادرید در نیمه نهایی و شکست دادن رئال ساراگوسا در ضربات پنالتی در بازی نهایی بالای سر برد.
پیرامون این جشن، تغییرات زیادی در تیم و کادر فنی رخ داد و هشت خرید جدید انجام شد که جایگزین ۱۴ اخراج شدند. در طول دو فصلی (۰۷–۲۰۰۶ و ۰۸–۲۰۰۷) که شامل یکصد سالگی باشگاه بود، بتیس چهار مربی مختلف را تغییر داد. در طول مسابقات اخیر، این باشگاه ۳۷مین تیم در اروپا از نظر میانگین حضور تماشاگران بود.
سگوندا دیویسیون
در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۹، بیش از ۶۵۰۰۰ هوادار بتیس، از جمله نمادهای این باشگاه مانند رافائل گوردیو، دل سول، هیپولیتو رینکون، خولیو کاردنیوسا و دیگران، با شعار "15-J Yo Voy Betis" به راهپیمایی اعتراضی در سویل پیوستند تا مالک اصلی باشگاه روئیز د لوپرا را ترغیب کنند تا سهم ۵۴ درصدی خود از باشگاه را در بازار عرضه کند تا توسط فردی دیگر، یک نهاد یا طرفداران بتیس خریداری و خود لوپرا از فعالیت‌های روزمره باشگاه حذف شود.
علیرغم این اعتراضات، هیچ تغییری در مدیریت بالایی باشگاه در طول فصل ۱۰–۲۰۰۹ ایجاد نشد، و در نهایت بتیس با کسب مقام چهارم از صعود به لا لیگا ۱۱–۲۰۱۰ باز ماند.
بازگشت به لا لیگا
بار دیگر تحت هدایت پپه مل، بتیس لا لیگا ۱۲–۲۰۱۱ را با چهار پیروزی در همین تعداد بازی آغاز کرد و روبن کاسترو فرم گلزنی خود را از فصل قبل حفظ کرد و ۲۷ گل به ثمر رساند. بتیس پس از بازگشت به لالیگا در اولین فصل حضور خود سیزدهم شد.
در فصل ۱۳–۲۰۱۲، بتیس در لالیگا هفتم شد و راهی لیگ اروپا ۱۴–۲۰۱۳ شد که اولین صعود اروپایی این باشگاه پس از شرکت در لیگ قهرمانان اروپا ۰۶–۲۰۰۵ بود. این رقابت های اروپایی برای بتیس پس از شکست در ضربات پنالتی مقابل رقیب محلیشان سویا، در مرحله یک چهارم نهایی پایان یافت. بتیس در لا لیگا ۱۴–۲۰۱۳، سه بازی مانده به پایان فصل سقوط زودهنگامی داشت اما بلافاصله با تثبیت قهرمانی خود در دو بازی مانده به پایان فصل در سگوندا دیویسیون ۱۵–۲۰۱۴ به لا لیگا بازگشت.
ورزشگاه
بنیتو ویامارین با ظرفیت ۶۰٬۷۲۰ صندلی ورزشگاه خانگی رئال بتیس است. در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی پس از آنکه مالک باشگاه، تصمیم به ساخت یک ورزشگاه جدید بر روی ورزشگاه قدیمی گرفت، این ورزشگاه مانوئل رویز دِ لوپرا (Estadio Manuel Ruiz de Lopera) نامگذاری شد.
با وجود برنامه ریزی‌های زیاد، برنامه‌های نوسازی استادیوم دائماً به تعویق می‌افتاد و نیمی از آن بدون تغییر باقی می‌ماند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۰، پس از تصمیم مسئولان باشگاه، نام ورزشگاه به نام اولیه خود بازگشت.
سیر تکاملی
در سالهای ابتدایی خود، سویا بالومپیه با پیراهن‌های آبی و شورت سفید، که نشان دهنده پیاده نظام در آن زمان بود، به میدان می‌رفت. از اواخر سال ۱۹۱۱، این تیم لباسهایی با نوارهای عمودی سبز و سفید را برای خود به کار گرفت که مانوئل آسنسیو راموس، که از کودکی در اسکاتلند تحصیل کرده بود، به تقلید از پیراهن تیم سلتیک از گلاسگو آورد. در ۲۸ فوریه ۲۰۱۷، در سی و هفتمین روز اندلس، رئال بتیس در مصاف با مالاگا، لباسهایی با نوارهای افقی سبز و سفید الهام گرفته از سلتیک پوشید.
زمانی که این تیم در سال ۱۹۱۴ رئال بتیس بالومپیه نام گرفت، از لباس‌های مختلفی استفاده کرد، از جمله: راه راه‌های زرد و سیاه. تی شرت‌های سبز و سپس بازگشت به بالاتنه آبی و شورت سفید. در اواخر دهه ۱۹۲۰، بتیس بار دیگر نوارهای سبز و سفید را تجربه کرد، در این زمان مجمع روندا (۱۹۱۸) متوجه شد که منطقه آندلس این رنگها را به طور رسمی پذیرفته‌است، البته مشخص نیست که این دو موضوع چقدر به هم مرتبط هستند.
از آن زمان، با وجود نسخه‌های مختلف (از جمله راه راه‌های پهن تر)، این طرح برای پیراهن بتیس باقی ماند.
دربی سویل
بتیس با همشهری خود، سویا رقابتی دیرینه دارد. این دو ۱۱۴ بار در رقابت‌های رسمی به مصاف هم رفته‌اند که سویا در ۴۵٪ و بتیس در ۳۱٪ این رقابت‌ها پیروز بوده‌است.
اولین مسابقه بین این دو باشگاه در ۸ فوریه ۱۹۱۵ برگزار شد و سویا با نتیجه ۴–۳ به پیروزی رسید. این مسابقه نیمه تمام ماند، چرا که تنش‌های زیاد سبب شد تا تماشاگران به زمین حمله‌ور شوند و داور مجبور به قطع بازی شد.
اولین باری که این دو تیم‌ در قالب بازیهای لیگ به مصاف هم رفتند، در فصل ۲۹-۱۹۲۸ و در دسته سگوندا اتفاق افتاد که هر دو تیم در بازیهای خانگی خود پیروز شدند (۳–۰ و ۲–۱). نخستین دیدار آنها در لیگ برتر اسپانیا در طول فصل ۳۵–۱۹۳۴ رخ داد که با شکست ۰–۳ خانگی سویا و تساوی ۲–۲ در بتیس همراه بود. رئال بتیس در انتهای این فصل اولین و تا به امروز آخرین قهرمانی خود در لا لیگا را جشن گرفت.
در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳، بتیس با نتیجه ۵–۰ در سویا شکست خورد و در نهایت سقوط کرد. در اولین بازی که در ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان و به تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۸ برگزار شد، سبز و سفیدها موفق شدند ۴–۲ پیروز شوند.
در سالهای بعد، چندین بازی میان این دو تیم با خشونت همراه بود، از جمله: یک محافظ امنیتی که با عصا توسط یک هوادار سویا مورد حمله قرار گرفت (که دیگر توان راه رفتن نداشت) و در یک مورد دیگر تونی پرتس دروازه بان بتیس مورد حمله قرار گرفت و نیز خوان راموس مدیر سویا با یک بطری آب مورد اصابت قرار گرفت؛ حادثه ای دیگر در بازی کوپا دل ری ۲۰۰۷ میان این دو تیم سبب شد تا بازی متوقف شود و سه هفته بعد در ختافه، بدون تماشاگر برگزار شد.
در ۷ فوریه ۲۰۰۹، بتیس در پیس‌خوان ۲–۱ پیروز شد، اما سرانجام از لا لیگا سقوط کرد، در حالی که سویا در جایگاه سوم قرار گرفت.
در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۹ بیش از ۱۰٬۰۰۰ هوادار بتیس قبل از آخرین دربی این دو تیم در سال ۲۰۱۹، از تمرین تیمشان بازدید کردند.
پیوند به بیرون
وبگاه‌های هواداران
مقالات، اخبار و شایعات
اوژن باخ
اوژن باخ (زاده ۱ سپتامبر ۱۸۵۵–۳ ژانویه ۱۹۴۱) نقاش بلژیکی بود؛ که در سن وست لالاویر استان انو بدنیا آمد. او برادر کوچک آنا باخ، یکی از اعضای مؤسس گروه ۲۰ نفر بود. او از نسل پنجم خانواده ثروتمند و تولیدکننده سرامیک ظریف چینی بود، که هنوز هم تحت نام شرکت ویلری و باخ فعال هستند. در سال ۱۸۷۹ اوژن باخ در کارگاه هنری لئون بونا در پاریس ثبت نام کرد. در سال ۱۸۸۲ که لئون بونا کارگاهش را بست او در کارگاه فِرنون کورمون به مطالعه پرداخت. نقاشی‌های او در سال ۱۸۸۲، ۱۸۸۳ و ۱۸۸۵ به سالن راه یافت.
در سال۱۸۸۸ توسط داج مک‌نایت به ونسان ون گوگ معرفی شد.
زندگی‌نامه
در ۱۸۹۲ در شهرستان سنه مرن که از پاریس زیاد دور نیست ساکن شد. در ۱۹۰۹ با «آن-ماری لئونی کروسفون» (۱۹۳۳-?) ازدواج کرد، در ۱۹۱۰ به کلبهٔ ییلاقی شان که جدیداً بنا کرده بودند رفتند و هر دو تا زمان مرگ در آنجا زندگی کردند.
مثل خواهرش آنا باخ، اوژن از هنرمندان بااستعداد مثل امیل برنار که در کارگاه هنری کارمو او را ملاقات کرده بود و پل گوگن حمایت غیرمالی می‌کرد. یا نقاشی‌ها را با کارهای ون گوگ مبادله می‌کرد؛ بنابراین کم‌کم، مجموعه مهمی از هنر هم عصر خودش را جمع‌آوری کرد. علاوه بر پرتره خودش اوژن باخ نقاشی دیگری از ون گوگ را هم داشت.
بخشی از مجموعه اوژن توسط نوه برادرزاده اش لوئیتوین فن باخ، با فکر ساخت موزه‌ای برای آنا و اوژن باخ خریداری شد.
فوزافونژین
فوزافونژین دارویی است که از موارد استعمال آن سینوزیت، رینیت، رینوفارنژیت، گلودرد، تراکئیت و برونشیت است.
مقایسه محیط‌های یکپارچه توسعه نرم‌افزار
فهرست جاری بسته‌های نرم‌افزاری مورد توجه در زمینهٔ محیط‌های توسعهٔ مجتمع هستند. ابزارهایی که قابلیت اصلاح منبع کد و سازنده واسط گرافیکی را دارا هستند در این فهرست قرار نگرفته‌اند.
پایتون
در ویندوز، مفسر پایتون، آی‌دی‌ای پیش‌فرض خود را به نام IDLE نصب می‌کند اما این IDE امکانات کمی ارائه می‌دهد و با نصب IDEهای دیگر می‌توان سرعت برنامه‌نویسی را بالا برد و در محیطی زیباتر برنامه نوشت.
نشان حزب کمونیست چین
پرچم و نشان حزب کمونیست چین آرم و درفش حزب کمونیست چین است که تلفیقی از داس و چکش است. بر اساس ماده ۵۳ نظامنامه حزب کمونیست چین، نشان و پرچم حزب، نماد و نشانه رسمی حزب کمونیست چین است. در ماده ۵۱ اساسنامه حزب تصریح شده‌است که پرچم حزب کمونیست چین، پرچمی قرمز رنگ است که روی سطح آن الگوی نشان حزب به رنگ طلایی است. طبق قوانین حزب کمونیست چین، تشکل‌های حزبی و اعضای حزب موظف به پاسداری از شأن نشان و پرچم حزب هستند.
پیشینه
در ژوئیه ۱۹۲۱، پس از تأسیس حزب کمونیست چین، پرچم‌های حزب توسط سازمان‌های حزبی در همه سطوح به تقلید از سبک پرچم حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی—بلشویک‌ها—ساخته شد. در طول اولین دوره همکاری حزب کمونیست و حزب ناسیونالیست چین—کومینتانگ—به‌دلیل الزامات وضعیت توسعه، حزب کمونیست چین پرچم قرمز را پایین کشید و پرچم آبی با خورشید سفید کومینتانگ را به اهتزار درآورد. در جریان قیام اول اوت نانچانگ نیز این موضوع وجود داشت. مشخصات و سبک‌های خاص پرچم‌های حزبی مختلف که از آن زمان استفاده شده‌است، یکسان نمی‌باشد. در ۲۸ آوریل ۱۹۴۲، دفترخانه سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین در مورد سبک پرچم حزب کمونیست چین تصمیم گرفت. قرار شد سبک پرچم حزب حزب کمونیست چین به نسبت سه به دو با چکش و داس در گوشه سمت چپ بدون ستاره پنج پر باشد. بعد از تصویب حزب کمونیست چین پرچم جدید را به اداره کل کمیته مرکزی سفارش داد تا دسته‌ای از پرچم‌های استاندارد حزب را تولید کند و آن‌ها را در تمام ارگان‌های اصلی توزیع کند. به این ترتیب، اولین دسته از پرچم‌های استاندارد حزب کمونیست چین در یان‌آن، منطقه مرزی شان–گون–نینگ متولد شد.
در ۱۱ اکتبر همان سال، دپارتمان تبلیغات کمیته مرکزی حزب کمونیست چین نامه‌ای به اداره کل سیاسی کمیسیون نظامی ارسال کرد تا موافقت کند پرچم حزب را مطابق با مقررات موقت قبل استفاده کند.
در ۱۷ ژوئن ۱۹۵۱، کمیته مرکزی حزب کمونیست چین درخواست دفتر چین شرقی را برای دستورالعمل‌هایی در مورد سبک پرچم حزب تأیید کرد. قبل از اینکه کمیته مرکزی حزب رسماً سبک واحدی از پرچم حزب را تعیین کند، هنگام بزرگداشت سی‌امین سالگرد حزب، همه محلات ممکن بود از قوانین قدیمی پیروی کنند و به‌جای افزودن حزب کمونیست چین و کلمات دیگر روی پرچم، از پرچم قرمز با داس و چکش استفاده کنند.
از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷، به‌منظور زیباسازی شکل داس و چکش—تمایز بصری آن از نشان‌های احزاب کمونیست کشورهای دیگر—طراحان سطح بالای نشان حزب، اصلاحات جزئی در نشان حزب کمونیست انجام دادند. بارزترین تغییر «دسته داس» است که به‌صورت دایره درآمده است اما به‌سبب اینکه در آن زمان قوانین و مقررات نوشته‌نشده بود، شکل آرم‌های حزب، نظیر داس و چکش که در جامعه وجود داشت متنوع بود.
در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۶ بود که کمیته مرکزی حزب کمونیست چین رسماً مقررات پرچم حزب را برای حزب کمونیست چین تنظیم کرد. در همان روز، دفتر کل کمیته مرکزی حزب کمونیست چین مقررات متعددی در مورد تولید و استفاده از پرچم و نشان حزب کمونیست چین صادر کرد. مقررات اشاره داشت که «پرچم و نشان حزب جزو نمادهای حزب کمونیست چین است.» در مورد سبک «داس» نشان حزب در «آیین‌نامه»، تغییر محسوسی مشاهده می‌شود که «دسته داس» مستطیل شکل به‌صورت دایره درآمده است.
در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۲، شانزدهمین کنگره ملی حزب کمونیست چین قطعنامه‌ای را در مورد اساسنامه حزب کمونیست چین تصویب کرد و فصل یازدهم را به نشان و پرچم حزب اختصاص داد.
پرچم حزب کمونیست چین در رژه جشن نودمین سالگرد تأسیس ارتش آزادیبخش خلق چین در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷ جلوتر از پرچم ملی جمهوری خلق چین قرار داشت. همین‌طور در رژه نظامی که در ۱ اکتبر ۲۰۱۹ به مناسبت هفتادمین سالگرد تأسیس جمهوری خلق چین برگزار شد، پرچم حزب نیز جلوتر از پرچم ملی بود. این امر نقض بند ۲ ماده ۱۵ قانون پرچم ملی جمهوری خلق چین تلقی می‌شود که بیان می‌دارد:
«هنگام راهپیمایی در صف با در دست داشتن پرچم ملی و سایر پرچم‌ها، پرچم ملی باید در مقابل پرچم‌های دیگر باشد.»
اما ماده ۱۰ نیز مقرر می‌دارد:
«ارگان‌های نظامی، پادگان‌ها و کشتی‌های نظامی طبق مقررات مربوط کمیسیون مرکزی نظامی بایستی پرچم کشور را به اهتزاز درآورند.»
بر اساس اصل همکاری حقوقی، ماده ۱۰ که رسماً به‌عنوان یک آیین‌نامه خاص اعمال می‌شود، دلیل اصلی برتری پرچم حزب از پرچم ملی نیز همین است.
در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۱، کمیته مرکزی حزب کمونیست چین «مقررات مربوط به نشان و پرچم حزب کمونیست چین» را صادر کرد. این مقررات عمدتاً به چند دستورالعمل در مورد تولید و استفاده از پرچم و نشان حزب کمونیست چین اشاره داشت و ارزش رنگی نشان پرچم را روشن می‌ساخت.
نمادپردازی
به گفته دولت چین، داس و چکش با هم نماد ابزار کار کارگران و کشاورزان است. این نشان به‌طور کلی نماد این است که حزب کمونیست چین پیشتاز طبقه کارگر چین است و نشان‌دهنده منافع اساسی طبقه کارگر و اکثریت بزرگ مردم چین می‌باشد.
یاسنایا پولیانا (شهرستان خابارسکی، سرزمین آلتای)
یاسنایا پولیانا (به لاتین: Yasnaya Polyana) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
او به من حسی مثل رقصیدن می‌دهد
او به من حسی مثل رقصیدن می‌دهد (He Makes Me Feel Like Dancin') فیلمی مستند به کارگردانی امیل آردولینو است که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. فیلم به زندگی و کار ژاک دآمبوس می‌پردازد.
بوی بهشت
بوی بهشت نام یک آلبوم موسیقی اثر حسام الدین سراج و رامین کاکاوند است که در سبک  سنتی تهیه شده و دارای ۷ آهنگ است.
۱۰۸۹ (خورشیدی)
۱۰۸۹ هزار و هشتاد و نهمین سال هجری خورشیدی است.
تهدید (فیلم ۱۹۲۹)
تهدید (Thunderbolt) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جوزف فون اشترنبرگ است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جرج بنکرافت، فی ری، ریچارد آرلن، تالی مارشال و یوجینی بسرر اشاره کرد.
یورگن پکه
یورگن پکه (Jürgen Paeke؛ زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۸) ژیمناست هنری اهل آلمان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ترشوین
ترشوین (به لاتین: Trševine) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در ویشه‌گراد واقع شده‌است.
تالاسیا
تالاسیا (قرن دوم پ. م) همسر و ملکه هیسپائوسین، پادشاه خاراسن بود. نام تالاسیا در متون خط میخی که در بابل کشف شد، آورده شده‌است و در آن‌جا از او با نام تالاسی‌آسو یاد می‌شود. در این متون آمده‌است که پس از مرگ هیسپائوسین در سال ۱۲۴ پ. م، او سعی کرد پسرش را بر تخت پادشاهی بنشاند. از پسر او نامی برده نشده‌است و بنابراین مشخص نیست که آیا او موفق بوده یا نبوده‌است. آپوداکوس فردی است که جانشین هیسپائوسین می‌شود و ممکن است که این همان فرزند او باشد. نام تالاسیا در کتیبه‌ای که در بحرین به دست آمده، نیز آمده‌است، جایی که از او به همراه همسرش یاد شده‌است.
رود ترک
تِرِک، رودخانه‌ای در قفقاز شمالی که از گرجستان سرچشمه گرفته و پس از پیمودن یک مسیر طولانی در روسیه، سرانجام به دریای خزر می‌ریزد.
ترک، رودی است به طول ۶۲۳ کیلومتر که حوضه آبریز آن به ۴۳۲۰۰ کیلومتر مربع می‌رسد. این رودخانه از یخچال «زیلگاخوخ» واقع در دامنه رشته‌کوه‌های قفقاز سرچشمه می‌گیرد.
شهرهای ولادی‌قفقاز، موزدوک و قزلیار در کرانه این رودخانه قرار دارند. دبی آب رودخانه در نزدیکی شهر وِلادی قفقاز، ۳۴ متر مکعب در ثانیه و در ۱۶ کیلومتری مصب به ۳۰۵ متر مکعب در ثانیه می‌رسد.
مسیر
این رود پس از سرچشمه گرفتن از یخچال زیلگاخوخ، واقع در دامنه رشته‌کوه‌های قفقاز، در آغاز مسیر، به طول ۳۰ کیلومتر از میان دو رشته‌کوه می‌گذرد سپس، ضمن برگشت به طرف شمال، رشته‌کوه‌های «کناری»، «صخره‌ای» و کوه‌های «قارا» را قطع کرده، جریان می‌یابد. در نزدیکی شهر «ولادی قفقاز» در دشت‌های پایکوهی جریان یافته، شاخه‌های «گزلدون»، «آردون»، «اوروخ» و «مالکا» به آن می‌پیوندند. در مصب رودخانه مالکا، در طول جزایری چند، دماغه و بستر کم عرض، به مسیر خود ادامه می‌دهد. از مصب رودخانه سونژا به پایین، به چند شاخه تقسیم می‌شود و با ایجاد دلتایی به وسعت ۴۰۰۰ کیلومتر مربع، در خلیج «آگراخان» به دریای خزر می‌ریزد. رود ترک از منابع گوناگونی تغذیه می‌شود. در ماه‌های ژوئن و اوت، آب آن افزایش می‌یابد.
لیسا جیکوب
لیسا جیکوب (زادهٔ May 13, 1974) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
تاریخ ایران باستان
دوران ایران باستان یا تاریخ ایران باستان از پیدایش دولت ماد تا پایان شاهنشاهی ساسانی و حمله اعراب به ایران است.
ایلامیان
پیدایش دولت ایلام (۶۴۰ –۳۲۰۰) پیش از میلاد به عنوان نخستین قدرت متمرکز در عرصه فلات ایران (جنوب غربی سرزمین کنونی ایران) آغازی بود برای تأثیر فکر، هنر و تمدن مردم فلات ایران بر دیگر تمدن‌های پیرامون همچون تمدن بین‌النهرین و مصر، ارتباطی که همیشه با کش و قوس‌های فراوانی همراه بود و گاهی باعث تسلط تمدنی بر تمدن دیگر می‌شد. به‌طوریکه امروزه می‌توان آثار تبادل فرهنگی دولت ایلام و سایر اقوام ساکن در کوهستان‌های فلات ایران همچون کاسی‌ها، لولوبیان، و اورارتو و… را در میان نقوش برجسته سومری‌ها، اکدی‌ها، آشوری‌ها، بابلی‌ها و… در بین‌النهرین یا در میان آثار مکشوفه از شهرهای کهن شوش، انشان، دورانتیاش، نینوا، بابل و… دید؛ در این دوران تمدن‌های دیگری همچون تمدن جیرفت یا تمدن سرزمین‌های جنوب شرقی ایران در شهر سوخته وجود داشته‌اند. ایلامیان یا عیلامی‌ها اقوامی بودند که از هزاره چهارم پ.م. تا هزاره نخست پ.م. بر بخش بزرگی از مناطق جنوب و غرب ایران فرمانروایی داشتند. بر حسب تقسیمات جغرافیای سیاسی امروز، ایلام باستان سرزمین‌های خوزستان، فارس، ایلام و بخش‌هایی از استان‌های بوشهر، کرمان، لرستان و کردستان را شامل می‌شد.
آثار کشف شده تمدن ایلامیان، در شوش نمایانگر تمدن شهری قابل توجهی است. تمدن ایلامیان از راه دریایی و شهر سوخته در سیستان، با تمدن پیرامون رود سند هند و از راه شوش با تمدن سومر مربوط می‌شده‌است. ایلامیان نخستین مخترعان خط در ایران هستند.
به قدرت رسیدن حکومت ایلامیان و قدرت یافتن سلسله عیلامی پادشاهی اوان در شمال دشت خوزستان مهم‌ترین رویداد سیاسی ایران در هزاره سوم پ.م. است. پادشاهی اَوان یکی از دودمان‌های ایلامی باستان در جنوب غربی ایران بود. پادشاهی آوان پس از شکوه و قدرت کوتیک - این شوشینک همچون امپراتوری اکد، ناگهان فرو پاشید؛ این فروپاشی و هرج و مرج در منطقه در پی تاخت و تاز گوتیان زاگرس‌نشین رخ داد. تا پیش از ورود مادها و پارس‌ها حدود یک هزار سال تاریخ سرزمین ایران منحصر به تاریخ عیلام است. سرزمین اصلی عیلام در شمال دشت خوزستان بود و فرهنگ و تمدنش از شرق رودخانه دجله تا شهر سوخته زابل و از ارتفاعات زاگرس مرکزی تا بوشهر اثرگذار بوده‌است. ایلامیان نه سامی‌نژاد بودند و نه آریایی.
پادشاهی ماد
تا هزارهٔ دوم پیش از میلاد، مردم ایرانی باستان از استپ اوراسیا به آنچه که هم‌اکنون ایران خوانده می‌شود، وارد شدند و به رقابت با ساکنان بومی این منطقه پرداختند. مهاجرت آریایی‌ها به ایران که به دلایلی همچون افزایش جمعیت و تغییرات اقلیمی رخ داد، بسیار مورد بحث بوده‌است و هنوز زمان دقیقی برای شروع آن مشخص نشده‌است؛ اما در منابعی پایان این مهاجرت، حدوداً در قرن نهم و هشتم پیش از میلاد در نظر گرفته شده‌است. مهم‌ترین اقوام آریایی که ایران را برای زندگی برگزیدند، پارس‌ها و مادها بودند. این دو، دارای فرهنگی نزدیک به هم بودند و زبان آنان با یکدیگر چندان تفاوتی نداشته‌است. مادها در گروه‌هایی جدا از هم زندگی می‌کردند و در هنگام نیاز، با یکدیگر متحد می‌شدند. مادها در غرب و شمال غربی ایران اقامت داشتند و تا پیش از بنیان‌گذاری دولت‌شان، مورد حملهٔ اقوام دیگر قرار می‌گرفتند. از قبایل پرشمار ایرانی که در فلات ایران ساکن شده بودند، نخست این مادها بودند که قدرتی یافتند و پیشرو شدند.
پایان سلطهٔ آشور بر مردم ایرانی، آغازی بر گسترش بیشتر تمدن‌های ایرانی بود و پس از پیروزی‌های هووخشتره، بخش اعظم آسیای صغیر در اختیار مادها قرار گرفت. هووخشتره برای مدت ۶ سال نیز با پادشاهی لیدیه جنگید که در سال هفتم به دلیل خورشیدگرفتگی جنگ متوقف شد. بابل میان دو طرف جنگ وساطت کرد و هالیس مرز میان دو کشور شد. هووخشتره یک سال پس از این، در ۵۸۴ پیش از میلاد درگذشت. آخرین پادشاه ماد نیز ایشتوویگو بود که شکست از کوروش، شاه انشان را پذیرفت.
کوروش بزرگ و شاهنشاهی هخامنشی
در نزدیکی سال ۵۵۰ پیش از میلاد، حکومت مادها با پشتیبانی داخلی توسط کوروش بزرگ فتح شد. شکست ایشتوویگو توسط کوروش، در واقع، گذاری از یک قدرت به قدرتی دیگر بوده‌است نه نابودی کامل قدرت شکست‌خورده. به شکلی دقیق‌تر، کوروش به عنوان پیش‌درآمدی برای اتحاد همهٔ مردم ایران و دیگران زیر پرچم خود، مادها و پارس‌ها را در ارتش خود در هم آمیخت.
پس از آن که کوروش لقب «شاه ماد» را از آن خود کرد، کرزوس، پادشاه لیدیه، برای جنگ آماده شد و از یونانی‌ها و مصری‌ها برای جنگ با کوروش درخواست اتحاد کرد. کوروش در سال ۵۴۶/۵۴۵ پ. م، به همراه ارتش خود وارد سارد شد. سپس مناطق یونانی‌نشین آسیای صغیر نیز به‌دست ارتش کوروش فتح شد. او بر آسیای میانه نیز چیره گشت؛ از سال ۵۴۵ تا ۵۳۹ پیش از میلاد، کوروش با اقوامی که میان دریای خزر و هند بودند، مبارزه کرد و توانست شهرهای بسیاری همچون بلخ، مرو و سغد را ضمیمهٔ قلمروی شاهنشاهی هخامنشی کند. در سال ۵۳۹ پ. م، کوروش تصمیم به فتح بابل، پایتخت سیاسی و فرهنگی خاور نزدیک باستان، گرفت؛ ترفندهای نظامی معمول برای حمله به بابل کاربردی نبودند و تصمیم گرفته شد که مجرای فرات تغییر یابد و ابزار ویژه‌ای همراه لشکریان فرستاده شد. ارتش کوروش توانست بلشاصر و نیروهایش را شکست دهد و از مجرای فرات وارد بابل شد. در اقدامی قابل توجه، کوروش دستور منع کشتار و غارت را صادر کرد. در این دوره با توجه به مشکلات داخلی بابل، آوازهٔ پارس‌ها زودتر از خودشان رسیده بود و مردم بابل کوروش را نجات‌دهندهٔ خود می‌دانستند. نبونعید آخرین پادشاه امپراتوری بابل نو نیز پس از پذیرش شکست از پارس‌ها، به کرمان فرستاده شد. اقدامات کوروش در فتح بابل، در تاریخ بشریت مهم دانسته می‌شوند؛ مهربانی وی بر ملل مغلوب متمایز بود. مِهر پادشاه ایرانی در حق یهودیان باعث شد که در تورات به وی اشاره شود. کوروش آداب و دین ایرانیان را به دیگر ملل تحمیل نکرد و در این مقطع، اموال یهودیان را به آنان بازگرداند و گذاشت معبد خود را دوباره بسازند. منشور کوروش که پس از شکست‌دادن نبونعید و تصرف بابل (حدود ۵۳۹ و ۵۳۸ پ. م) نوشته شده‌است، نشانی است از اینکه کوروش برای مردم این امکان را فراهم کرده‌است که در آرامش زندگی کنند. کمبوجیه دوم، فرزند ارشد کوروش پس از درگذشت پدرش، در نزدیکی سال ۵۳۰ پ. م تاج‌گذاری کرد. در سال ۵۲۵ پ. م، پس از عبور از صحرا و شکست ارتش‌های مصری، توانست منف، پایتخت مصر را تصرف کند. دیگر شاه هخامنشیان که اقدامات مهمی داشت، داریوش بزرگ است که چهارمین پادشاه هخامنشی شناخته می‌شود. کسب پیروزی در جنگ‌هایی جهت حفظ قلمرو، افزایش نظارت حکومت مرکزی به ساتراپی‌ها، افزایش عدالت اجتماعی، ایجاد شاه‌راه شوش و سارد، انجام اصلاحات مالی گسترده و کاهش مالیات و توجه بیشتر به معماری و هنر از اقدامات او بودند. در دوران وی، به قلمروی هخامنشیان افزوده نیز شد. برای مثال، در حدود سال ۵۱۲ پ. م، داریوش به ناحیهٔ پنجاب لشکرکشی کرد، بخش وسیعی از این ناحیه را تصرف کرد و یک ساتراپی جدید تشکیل داد.
پیروزی‌های هخامنشیان باعث شد گستردگی قلمروی آنان به حدی برسد که به عنوان نخستین حکومت جهانی و بزرگترین امپراتوری جهان تا به آن زمان، شناخته شوند. این امپراتوری در اوج خود، بیش از ۴۴ درصد از جمعیت جهان را اداره می‌کرد که بالاترین رقم در میان امپراتوری‌های تاریخ است. دانش و ساخته‌های آنان نیز برای تاریخ بشریت دارای اهمیت بالایی است. سازه‌های زیربنایی همانند راه شاهی و چاپارخانه و استفاده از یک زبان رسمی در سرتاسر سرزمین‌های امپراتوری به رفاه همگانی و ادارهٔ کشور بسیار کمک کرد. امپراتوری هخامنشیان دارای یک دولت متمرکز با بخش‌های اداری، یک ارتش پر جمعیت آموزش‌دیده، کارمند و خدمات حقوقی بود که الهام‌بخش تحولات مشابه در امپراتوری‌های بعدی شد.
هنر هخامنشی ناب‌ترین شکل هنر خاورمیانهٔ باستان و اوج آن بوده‌است. همچنین دوران هخامنشی نمایندهٔ بالاترین درجهٔ قدرت سیاسی است که ایرانیان در طول تاریخ به آن رسیده‌اند. پس از آن، ایرانیان هرگز همان درجهٔ چیرگی را بر مردم آسیای غربی و مناطقی از شمال آفریقا اعمال نکردند.
۱۰۹۰ (خورشیدی)
۱۰۹۰ هزار و نودمین سال هجری خورشیدی است.
تاریخ ایران باستان
دوران هلنیستی و پایان هخامنشیان
در نتیجهٔ افزایش کشمکش‌ها در مرزهای غربی امپراتوری هخامنشیان به دلیل شورش ایونیان، جنگ‌های یونانی-پارسی شعله‌ور شد و تا نیمهٔ نخست قرن ۵ پیش از میلاد ادامه یافتند. این جنگ‌ها با عقب‌نشینی هخامنشیان از سرزمین‌هایشان در بالکان و شرق اروپا پایان یافت. داریوش سوم، آخرین پادشاه هخامنشی بود که در ۳۳۶ پ. م به تخت نشست و نیاز شد به تنش تاریخی میان امپراتوری و یونانی‌ها پایان دهد.
فیلیپ مقدونی (۳۳۶–۳۸۲ پ. م) ممالک یونانی را یکپارچه ساخت و برای حمله به آناتولی نوسازی کرده بود. پسر فیلیپ، اسکندر مقدونی، یک رهبر نظامی با استعداد زودرس، فراتر از چشم‌انداز پدرش رفت و در چندین نبرد مهم، هخامنشیان را شکست داد؛ پس از نبردهایی، این‌بار در سال ۳۳۱ پ. م، اسکندر به بین‌النهرین آمد تا در نزدیکی اربیل بار دیگر با داریوش سوم، در نبرد گوگمل روبرو شود؛ شمار نیروهای هردو طرف بسیار بود و ارتش هخامنشی از واحدهای نظامی جدیدی بهره می‌برد. با زخمی شدن داریوش سوم، ارتش وی بی‌نظم شد تا اسکندر پیروز نبرد باشد. سپس بابل، اصطخر و شوش به دست فاتح مقدونی افتاد. همچنین او به سمت پایتخت هخامنشیان، پارسه لشکرکشی کرد و پس از کشتن آریوبرزن و نیروهایش، آنجا را به آتش کشید. داریوش سوم را نیز دو تن از ساتراپ‌ها کشتند. پایان رسمی دوران هخامنشیان نیز، پس از نبرد دربند پارس، در سال ۳۳۰ پ. م در نظر گرفته شده‌است.
پس از درگذشت ناگهانی اسکندر در سال ۳۲۳ پ. م، با توجه به آنکه جانشین لایقی معرفی نکرد، هرج و مرج بر قلمروی وی چیره گردید؛ تا اینکه در سال ۳۱۲ پ. م، امپراتوری سلوکی هلنیستی به پا خواست و ایران نیز در اختیار آنان قرار گرفت. مهمترین میراث پیروزی‌های نظامی و سیاسی اسکندر در زمینهٔ فرهنگی بود؛ تمدن یونانی با او و جانشینانش در سراسر سرزمین هخامنشی گسترش یافت. با وجود اینکه برخی عناصر بومی نیز توسط فاتحان پذیرفته شد، اما پذیرش جنبه‌های گوناگون تمدن یونان توسط بومیان قابل توجه بود. اگرچه دین‌یاران زرتشتی در سرپیچی از اسکندر سرسخت باقی ماندند و او را «اسکندر لعنت‌شده» لقب دادند و او را ویرانگر امپراتوری ایران و مقدسات زرتشتی دانستند. روستاییان نیز کسانی بودند که طبیعتاً کمتر از فرهنگ یونانی اثر گرفتند.
شاهنشاهی اشکانی
در دوران آنتیوخوس دوم که از ۲۶۱ تا حدود ۲۴۲ پیش از میلاد حکومت کرد، ایالت پارت به استقلال دست یافت؛ مردم این ایالت از مردم آریایی بوده‌اند. ارشک یکم، بنیان‌گذار امپراتوری پارت، در سال ۲۵۰ پ. م، به کمک مردم پرنی، توانست از سلوکیان استقلال یابد. پس از وی برادرش، تیرداد یکم، جای او را گرفت و آغاز به گرفتن سرزمین‌های از دست‌رفتهٔ هخامنشیان کرد و توانست ارتش امپراتوری سلوکی را شکست دهد؛ آغاز امپراتوری پارت نیز همان دوران تیرداد یکم، یعنی از سال ۲۴۷ پ. م در نظر گرفته شده‌است. پس از وی پسرش، ارشک دوم در حدود سال ۲۱۴ پ. م شاه شد و به جنگ با امپراتوری سلوکی پرداخت. در ۱۴۱ پ. م، مهرداد یکم باختر ایران و بابل را فتح کرد. او همچنین آنچه را که از دولت یونانی بلخ در شرق مانده بود، ضمیمه کرد و عنوان سلطنتی هخامنشیان، «شاه شاهان» را به خود گرفت. شاهان پسین اشکانی در راستای پس‌گیری سرزمین‌های هخامنشیان تلاش کردند و در نهایت توانستند یک امپراتوری قوی از لحاظ فرهنگی و سیاسی بسازند. اشکانیان تا حد زیادی هنر، معماری، مذهب و نشان‌های سلطنتی امپراتوری فرهنگی ناهمگن خود را که شامل فرهنگ‌های پارس، هلنیستی و منطقه‌ای بود، پذیرفتند. در اوایل، درباریان اشکانی برخی از آداب یونانی را پذیرفتند اما با گذر زمان، به دنبال احیای فرهنگ و دین‌های ایرانی رفتند. همگی پادشاهان اشکانی نسب خود را به هخامنشیان می‌دانستند و خود را شاهنشاه می‌خواندند. دوره اشکانی از دید دستاوردهای فرهنگی (بومی) در هیچ وجهی برجسته نبوده‌است.