cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خشونت در محیط مدرسه
محیط مدرسه
تحقیقات محیط مدرسه را با خشونت مدرسه مرتبط کرده‌است. تجاوز به معلمان با درصد بالاتری از اعضای هیئت علمی مرد، نسبت بیشتری از دانشجویان پسر، و نسبت بیشتری از دانشجویانی که ناهار رایگان یا با هزینه کمتر دریافت می‌کنند (شاخص فقر) مرتبط است. (در ایالات متحده) به‌طور کلی، جمعیت زیاد مردان، مقاطع تحصیلی بالاتر، سابقه مشکلات انضباطی بالا در مدرسه، نسبت دانش‌آموز به معلم بالا و موقعیت شهری با خشونت در مدارس مرتبط است. در دانش آموزان، عملکرد تحصیلی با رفتار ضد اجتماعی رابطه معکوس دارد. تحقیقات محققی به نام هیرشی و دیگران،  که در بالا در بخش محیط خانه ذکر شد، همچنین با این دیدگاه سازگار است که عدم دلبستگی به مدرسه با افزایش خطر رفتار ضد اجتماعی مرتبط است.
محیط خانه
تصور می‌شود که محیط خانه به خشونت در مدرسه کمک می‌کند. بنیاد «Constitutional Rights Foundation» پیشنهاد می‌کند که قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض خشونت با اسلحه، اعتیاد به الکل والدین، خشونت خانگی، سوء استفاده فیزیکی از کودک و سوء استفاده جنسی از کودکان به کودکان می‌آموزد که فعالیت‌های مجرمانه و خشونت‌آمیز قابل قبول هستند. انضباط خشن والدین با سطوح بالاتری از پرخاشگری در جوانان همراه است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض خشونت در تلویزیون و تا حدی بازی‌های ویدیویی خشونت‌آمیز با افزایش پرخاشگری در کودکان مرتبط است، که به نوبه خود ممکن است به مدرسه نیز منتقل شود. البته تحقیقات زیادی نیز وجود دارد که رابطه خشونت در تلویزیون و بازی‌های ویدیویی را با خشونت در دنیای واقعی به چالش کشیده.
متیو گلاو
متیو گلاو (زاده August 19, 1963) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم روز گردش بچه، ستاره راک، زنان واقعی و خانه‌خراب اشاره کرد.
غوراغات
غوراغات (به لاتین: Ghoraghat) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. غوراغات ۱۴۸٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۴٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد.
پتر یاندا
پتر یاندا (Petr Janda؛ زادهٔ January 5, 1987) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه ورزشی بولوسپور، و باشگاه فوتبال آنتالیااسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک و جمهوری چک بازی کرده‌است.
از آنجا که مرا دوست داشتی
از آنجا که مرا دوست داشتی (Because You Loved Me) کتاب جنایی غیرداستانی نوشتهٔ ام. ویلیام فلپس است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. داستان درباره قتل زنی به‌نام جین دومنیکو ست که نامزدش جنازه‌اش را با بیش از ۴۰ ضربه چاقو بر بدنش و ضربه چکش به سرش در کف آشپزخانه یافت.
تلمبه هوانیروز
تلمبه هوانیروز، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
دبلیودبلیوئی ۱۳
دبلیودبلیوئی ۱۳ (به انگلیسی: WWE '13) یک بازی ویدئویی کشتی حرفه‌ای است که توسط شرکت یوکس توسعه یافته‌است و بعدها توسط شرکت ۲کی اسپورتز برای پلی‌استیشن ۳، وی و اکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده‌است. این بازی در تاریخ‌های ۳۰ اکتبر ۲۰۱۲ (در آمریکای شمالی) و ۲ نوامبر ۲۰۱۲ (در بریتانیا) منتشر شد. این بازی، آخرین بازی ویدئویی‌ای بود که پس از ورشکستگی توسط شرکت تی‌اچ‌کیو منتشر شد و رابطهٔ ۱۳ سالهٔ این شرکت با دبلیودبلیوئی را پایان داد. سوپراستار بر روی کاور این بازی، قهرمان وقت کمربند دبلیودبلیوئی، سی‌ام پانک بود. این تصمیم با مخالفت‌هایی از سوی دبلیودبلیوئی همراه بود چراکه آنها می‌خواستند شیمس را بعنوان سوپراستار کاور این بازی انتخاب کنند ولی تی‌اچ‌کیو با تصمیم آنها مخالفت کرد و اصرار داشت پانک ستارهٔ روی کاور این بازی باشد. پل هیمن بعدها از این تصمیم تی‌اچ‌کیو استقبال کرد و انتقاداتی به دبلیودبلیوئی وارد کرد.
مسابقات قهرمانی بسکتبال آسیا ۱۹۶۹
مسابقات قهرمانی بسکتبال آسیا ۱۹۶۹ پنجمین دورهٔ قهرمانی آسیا برای مردان می‌باشد که از ۱۸ تا ۲۹ نوامبر در بانگکوک، تایلند برگزار گردید.
ده تیم آسیایی در این رقابت‌ها شرکت کردند ولی لائوس با دعوت ویژهٔ برگزارکنندگان بازی کرد و نتایج بازی‌هایش در جدول رقابت‌ها محاسبه نشد.
کریستا تره
کریستا تره (Christa Theret؛ زادهٔ June 25, 1991) یک هنرپیشه اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تبر، رنوآر، خندیدن با صدای بلند و مارگریت اشاره کرد.
فوستین و تابستان زیبا
فوستین و تابستان زیبا (Faustine et le Bel Été) فیلمی به کارگردانی نینا کمپانز محصول سال ۱۹۷۲ کشور فرانسه ست.
فرد فینکلهوف
فرد فینکلهوف (Fred F. Finklehoffe؛ February 16, 1910 – October 5, 1977) فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به تا زمانی که ابرها کنار بروند، آشپز هنگ و مرا در سنت لوئیس ملاقات کن اشاره نمود.
بایسدن، شهرستان لوگان، ویرجینیای غربی
بایسدن (به انگلیسی: Baisden) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لوگان، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بایسدن ۲۶۹٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تراکم (فیزیک)
تراکم اصطلاحی در فیزیک است که به کاهش حجم ماده بر اثر فشار اشاره دارد. نیروهایی که باعث تراکم می‌شوند در خلاف جهت هم و مجموع خالصشان صفر است. تراکم تک‌محوری تراکمی است که در آن نیروهای تراکمی تنها در راستای یک محور وارد می‌شوند به طوری که اثر تراکم به صورت کاهش طول در راستای همان محور نمایان می‌شود. تراکم همچنین می‌تواند دومحوری (در راستای کاهش مساحت) یا حجمی باشد.
فولبری
فولبری (به لاتین: Fulbari) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. فولبری ۲۲۹٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۹٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
اسپسمیلو
اسپسمیلو یک یکای پول بین‌المللی اعشاری منسوخ شده‌است که در سال ۱۹۰۷ توسط رنه دو سوسور پیشنهاد شد و قبل از جنگ جهانی اول توسط چند بانک بریتانیایی و سوئیسی و عمدتاً در بانک چک اسپرانتیست استفاده می‌شد.
نماد
نماد اسپسمیلو که در اسپرانتو «spesmilsigno» نامیده می‌شود، مونوگرامی است که از یک «S» بزرگ شکسته که از دم آن یک «m» بیرون می‌آید تشکیل شده‌است. علامت ارز اغلب به صورت حروف جداگانه Sm تنظیم می‌شود.
حسین‌آباد (باغین)
حسین‌آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ام. ویلیام فلپس
'''ام. ویلیام فلپس''' (M. William Phelps؛ زادهٔ February 1, 1967) نویسنده آمریکایی کتاب‌های جنایات واقعی و روزنامه‌نگار تحقیقی است.
کوان اون بین
کوان اون بین (؛ زادهٔ ۶ ژانویه ۲۰۰۰) که بیشتر با نام اون‌بین شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او در فصل اول پرودوس ۱۰۱ (۲۰۱۶) شرکت کرده‌است. کوان در فوریه ۲۰۱۶ به عنوان عضو گروه سی‌ال‌سی فعالیتش را آغاز کرد.
ویکتور تیویزول
ویکتور تیویزول (Victoire Thivisol؛ زادهٔ July 6, 1991) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به شکلات و پونت اشاره کرد.
جمهوری اسلامی افغانستان
جمهوری اسلامی افغانستان یک نظام ریاستی جمهوری اسلامی بود که از ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۱ در افغانستان حاکمیت داشت. این حکومت برای جایگزینی با دولت‌های موقت و انتقالی، که پس از حمله آمریکا به افغانستان در ۲۰۰۱ به وجود آمده بودند، تأسیس شد. این حمله باعث سرنگونی امارت اسلامیِ طالبان شد که به صورت محدود به عنوان یک دولت به رسمیت شناخته شده‌بود. با اینحال طالبان حدود ۲۰ سال پس از حمله در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۲۱، افغانستان را بازپس گرفتند که به پایان جنگ ۲۰۰۱–۲۰۲۱، طولانی‌مدت‌ترین جنگ در تاریخ آمریکا، روی آورد. این امر سرنگونی جمهوری اسلامی زیر رهبری رئیس‌جمهور محمداشرف غنی، و احیای امارت اسلامی تحت کنترل طالبان را نتیجه داد. سازمان ملل متحد همچنان جمهوری اسلامی را به عنوان دولت مشروع افغانستان به جای امارت اسلامی به‌عنوان دولت دفاکتوی فعلی، شناخته‌است. توافق آمریکا و طالبان، که در تاریخ ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ در قطر امضا شده بود، یکی از رویدادهای اساسی بود که باعث فروپاشی نیروهای امنیت ملی افغانستان شد. پس از این توافق، آمریکا به شدت تعداد حملات هوایی را کاهش داد و نیروهای امنیت ملی افغانستان را از یک لبهٔ مهم در مقابله با شورش طالبان محروم کرد که در نهایت منجر به تصرف کابل توسط طالبان شد. این دولت عضوی از سازمان ملل متحد، سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا، گروه ۷۷، سازمان همکاری اقتصادی و جنبش عدم تعهد بود.
چیریربندر
چیریربندر (به لاتین: Chirirbandar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه دیناج‌پور واقع شده‌است. چیریربندر ۳۰۸٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۲٬۴۰۹ نفر جمعیت دارد.
جمهوری اسلامی افغانستان
پس از حملهٔ آمریکا و سقوط کابل در سال ۲۰۰۱ نیروهای طالبان کنترل مناطق مختلف کشور را در دست گرفتند و جنگ داخلی ادامه داده شد. این امر افغانستان را مشکل ساز کرد؛ نقض حقوق بشر و حقوق زنان و سوء استفاده‌های متعدد مرتکب شده توسط هر دو طرفین، مانند کشتن غیرنظامیان، آدم‌ربایی و شکنجه گزارش شد. با توجه به وابستگی گسترده این دولت به ایالات متحده در پی کمک‌های نظامی و اقتصادی، برخی این دولت افغانستان را به عنوان یک دولت متکی به آمریکا طبقه‌بندی می‌کنند، که پس از پایان عملیات آزادی بلندمدت به تدریج کنترل روستایی و ولایت‌هایش را از دست داد.
پس از خروج نیروهای ناتو در ۲۰۲۱ طالبان یک هجوم نظامی بزرگ را در مهٔ ۲۰۲۱ اجرا کرد و پس از سه و نیم ماه تمام افغانستان را در دست گرفتند. نیروهای مسلح افغانستان به سرعت از هم پاشید و بیشتر ولایات بدون درگیری تسلیم طالبان شدند. در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ در پی ورود نیروهای طالبان به کابل، مذاکراتی پرتنش بین طرفین انجام شد و دولت تمایل خود را به تسلیم مسالمت آمیز کابل به شورشیان اعلام کرد. کمی بعد رئیس‌جمهور افغانستان اشرف غنی از کشور فرار کرد. با انتشار این خبر، طالبان وارد ارگ ریاست جمهوری افغانستان شدند، و جمهوری اسلامی افغانستان سقوط کرد. مدت کوتاهی پس از آن، امرالله صالح، معاون اول رئیس‌جمهور خود را به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت اعلام کرده و مقاومت جمهوری‌خواهانه در برابر طالبان را اعلام کرد.
تاریخچه
در دسامبر ۲۰۰۱, پس از سرنگونی دولت طالبان دولت موقت افغانستان زیر نظر حامد کرزی تشکیل شد. شورای امنیت سازمان ملل برای به کمک ادارهٔ کرزی و ارائه امنیت اولیه نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت را ایجاد کرد. افغانستان در این زمان، پس از دو دهه جنگ و یک قحطی حاد یکی از بالاترین میزان مرگ و میر کودکان و نوزاد را در جهان داشت و بسیاری از مردم با پایین‌ترین امید به زندگی گرسنه بودند  و هیچ زیربنایی در کشور وجود نداشت. بسیاری از اهداکنندگان خارجی شروع به ارائهٔ کمک و بازسازی کشور جنگ‌زده شدند.
نیروهای طالبان در عین حال شروع به تجدید قوا در پاکستان کردند، در حالی که نیروهای ائتلاف بیشتری برای کمک به روند بازسازی وارد افغانستان شدند. شورش طالبان برای به دست آوردن مجدد کنترل افغانستان آغاز شد. در طول دهه آینده، آیساف و سربازان افغان بسیاری از حملات علیه طالبان را رهبری کردند، اما موفق به شکست کامل آنها نشدند. از اینرو افغانستان به دلیل عدم سرمایه‌گذاری خارجی، فساد دولتی و شورش طالبان، یکی از فقیرترین کشورهای جهان باقی ماند. در همین حال کرزی تلاش کرد تا مردم کشور را متحد سازد، و حکومت افغانستان قادر به ساخت ساختارهایی دموکراتیک شد و یک قانون اساسی را در سال ۲۰۰۴ با نام «جمهوری اسلامی افغانستان» اتخاذ کرد. تلاش‌هایی اغلب با حمایت از کشورهای کمک‌کنندهٔ خارجی، برای بهبود اقتصاد کشور، مراقبت‌های بهداشتی، تحصیلات، حمل و نقل و کشاورزی در بازسازی در افغانستان ایجاد شد. نیروهای آیساف نیز شروع به آموزش نیروهای امنیت ملی افغانستان کردند. پس از سال ۲۰۰۲، نزدیک به پنج میلیون افغان‌های مقیم خارج به کشور بازگشتند. در سال ۲۰۱۱ تعداد نیروهای ناتو در افغانستان با ۱۴۰٬۰۰۰ به اوج خود رسید، و در در ۲۰۱۸ به ۱۶٬۰۰۰ نفر رسید.
اشرف غنی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۴ برنده شده و حامد کرزی ریاست جمهوری را به او واگذار کرد؛ قدرت برای اولین بار در تاریخ افغانستان به صورت دموکراتیک منتقل شد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۴، ناتو به‌طور رسمی عملیات جنگی آیساف در افغانستان را به پایان رساند و مسئولیت امنیتی کامل را به دولت افغانستان منتقل کرد. مأموریت حمایت قاطع ناتو در همان روز به عنوان جانشین آیساف تشکیل شد. هزاران نفر از نیروهای ناتو برای آموزش و توصیه نیروهای دولتی افغانستان در کشور باقی ماندند تا مبارزهٔ خود را در برابر طالبان ادامه دهند. در سال ۲۰۱۵ تخمین زده شد که «حدود ۱۴۷۰۰۰ نفر در جنگ افغانستان از سال ۲۰۰۱ کشته شده‌اند. بیش از ۳۸۰۰۰ نفر از کشته‌شدگان غیرنظامی بوده‌اند.» گزارشی با عنوان تعداد بدن به این نتیجه رسیدند که در کل بین ۱۰۶٬۰۰۰–۱۷۰٬۰۰۰ غیرنظامی در نتیجهٔ جنگ در افغانستان از سوی همهٔ احزاب درگیر، کشته شده‌اند.
پیش‌زمینه
اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ از افغانستان خارج شد و جمهوری دموکراتیک افغانستان به دست مجاهدین در سال ۱۹۹۲ سقوط کرد. سپس منازعات مختلفی در بین مجاهدین برای گرفتن کنترل قدرت از دست یکدیگر باعث جنگ‌هایی در بین خود آن‌ها شد که سال‌ها به طول انجامید.
امارت اسلامی افغانستان
در سال ۱۹۹۴ طالبان به عنوان یک حرکت اسلامی تشکیل شد و در ۱۹۹۶ شهر کابل را تسخیر کرد. در پایان سال ۲۰۰۰، طالبان ۹۰ درصد از کشور را در کنترل خود داشتند، به غیر از سنگرهای مجاهدین و ائتلاف شمال که عمدتاً در گوشه شمال شرقی ولایت بدخشان متشکل می‌شدند. این پایان جنگ‌های داخلی بین مجاهدین و شروع حکومتی جدید توسط طالبان تحت امارت اسلامی افغانستان بود.
مناطق تحت کنترل مستقیم طالبان عمدتاً شهرها و شاهراه‌های مهم افغانستان بودند. خان‌ها و جنگ‌سالاران قبیله‌ای به صورت دفاکتو بر شهرهای کوچک، روستاها و مناطق روستایی کنترل مستقیم داشتند. طالبان در صدد برقراری قانون و نظم و اعمال تفسیر دقیق از شریعت اسلامی و احکام شرعی ملا محمد عمر بر کل کشور افغانستان بودند.
امارت اسلامی افغانستان در پی حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و حملهٔ آمریکا به افغانستان فروپاشید. در ماه مه و ژوئن ۲۰۰۳, مقامات ارشد طالبان گرد هم جمع شدند و آماده برای جنگ چریکی برای اخراج نیروهای آمریکایی از افغانستان شدند.
دولت موقت افغانستان
در ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱، تعدادی از رهبران و سیاستمداران افغان، تحت نظر سازمان ملل برای تصمیم‌گیری در خصوص حکومت پس از طالبان در آلمان گردهم آمدند. این گردهمایی منجر به تصویب توافقنامه‌ای برای تشکیل دولت موقت برای شش ماه و متشکل از ۳۳ عضو، به رهبری یک رئیس‌جمهور موقت شد تا پس از آن در یک گردهمایی، دولت انتقالی افغانستان تشکیل شود و قدرت را به مدت ۲ سال در اختیار بگیرد و پس از تصویب قانون اساسی انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار شود. بعضی از مفاد توافقنامه بن پس از تصویب قانون اساسی منقضی شد اما با این حال، این توافقنامه راه را برای تشکیل نظام دموکراتیک در افغانستان فراهم کرد.
در طول کنفرانس بین‌المللی افغانستان در دسامبر ۲۰۰۱ در آلمان، حامد کرزی توسط شخصیت‌های برجستهٔ سیاسی افغان برای خدمت در یک دورهٔ شش‌ماهه به عنوان رئیس دولت موقت افغانستان انتخاب شد و پسان در طول لویی جرگه ۲۰۰۲ در کابل، برای مدت دو سال به عنوان رئیس‌جمهور موقت انتخاب شد.
جمهوری اسلامی افغانستان
در سال ۲۰۰۴ اولین انتخابات ریاست جمهوری در تاریخ افغانستان برگزار شد و مردم برای تعیین رئیس‌جمهور و دو معاون وی به پای صندوق انتخابات رفتند. حامد کرزی با کسب ۵۵٫۴ درصد آرا به عنوان اولین رئیس‌جمهور منتخب افغانستان برگزیده شد.
ساختار
رئیس‌جمهور افغانستان برای مدت پنج سال و مستقیماً توسط مردم انتخاب می‌شد. رئیس‌جمهور پس از دو دوره ریاست، دیگر مجاز به کاندیداتوری مجدد نبود. کاندیداتور ریاست جمهوری باید حداقل ۴۰ سال می‌داشت، مسلمان می‌بود و شهروندی افغانستان را می‌داشت. کاندیداتور همراه دو معاون خود نامزد می‌شد. رئیس‌جمهور رئیس دولت و فرمانده کل نیروهای مسلح ارتش بود. از جمله اختیارات وی می‌توان به تعیین کابینه، تکمیل مناصب خود در ارتش، پلیس و والی‌ها با تصویب مجلس اشاره کرد.
مجلس شورای ملی قوه مقننه است، این نهاد دارای دو مجلس بود، ولسی جرگه و مشرانو جرگه. شورای ملی افغانستان نهاد قانون‌گذاری این کشور که از دو مجلس به نام‌های ولسی جرگه (مجلس سفلی) و مشرانو جرگه (مجلس علیا یا سنا) تشکیل می‌شد.
رامبابو به‌همراه فیلم‌بردار گانگا
رامبابو به‌همراه فیلم‌بردار گانگا فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی ونکات پرابو است. در این فیلم بازیگرانی همچون پاوان کالیان، تمنا باتیا، گابریلا برتانته، پراکاش راج، کوتا سرینیواسا راو و نثار ایفای نقش کرده‌اند.
جمهوری اسلامی افغانستان
ساختار
انتخابات ولسی جرگه (مجلس نمایندگان) در سطح ولسوالی‌های افغانستان به صورت انتخابات سراسری انجام می‌شد. این مجلس ۲۴۹ نماینده داشت. در مشرانو جرگه ۱۰۲ نماینده عضویت داشتند. یک سوم آن‌ها توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌شدند. همچنین هر ولایت در مشرانو جرگه دو نماینده داشتند که یکی توسط شوراهای ولایتی و دیگری توسط شوراهای ولسوالی‌ها انتخاب می‌شدند و به دلیل تشکیل نشدن شوراهای ولسوالی‌ها فعلاً هر دو نماینده را شوراهای ولایتی انتخاب می‌کردند. اختیارات مشرانو جرگه بیشتر جنبه مشورتی داشت اما در حالت‌های خاصی امکان وتو قوانین ولسی جرگه نیز به آن داده شده بود.
ستره محکمه (دیوان عالی افغانستان) عالی‌ترین نهاد قضایی این کشور است و ریاست آن را عبدالسلام عظیمی بر عهده داشت. دادگستری افغانستان متشکل از دادگاه عالی، دادگاه تجدید نظر و دادگاه‌های اولیه برای صلاحیت‌های خاص بود. ستره محکمه متشکل از ۹ قاضی بود که توسط رئیس‌جمهور برای دوره ده ساله معرفی می‌شدند و توسط پارلمان تأیید می‌شدند. قاضیان باید حداقل ۴۰ سال سن داشته می‌داشتند، متعلق به هیچ حزب سیاسی نمی‌بودند و دارای مدرک حقوق یا فقه اسلامی می‌بودند.
لیودمیلا تر-پتروسیان
لیودمیلا تر-پتروسیان (Լյուդմիլա Տեր-Պետրոսյան؛ Lyudmila Ter-Petrosyan؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ارمنستان است که از ۱۱ نوامبر ۱۹۹۱ تا ۳ فوریه ۱۹۹۸ از بانوی اول ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
وی در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۸ در سنت پترزبورگ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۱۹۷۲ با لوون تر-پتروسیان ازدواج نمود.
آدام یانوش
آدام یانوش (Adam Jánoš؛ زادهٔ July 20, 1992) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال ملادا بولسلاف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری چک، و جمهوری چک بازی کرده‌است.
فابریتسو د آنجلیس
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به امانوئل – خشونت علیه زنان چرا؟، زامبی ۲، فرار از برانکس و ماوراء اشاره نمود.
دلیلش تویی
دلیلش تویی فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی ویشال پاندیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون شارمان جوشی، گورمیت چودهری، سنا خان، راجنیش دوگال، شرلین چوپرا و زرین خان ایفای نقش کرده‌اند.
گریگوری دوبریگین
گریگوری دوبریگین (Григо́рий Эдуа́рдович Добры́гин؛ زادهٔ February 17, 1986) یک هنرپیشه، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تحت تعقیب‌ترین مرد، دریای سیاه، دریای سیاه، صاعقه سیاه و ما خائنیم اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان شده است.
بایسدن، شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی
بایسدن (به انگلیسی: Baisden) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مینگو، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. بایسدن ۳۱۷٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حجت‌آباد رباط
حجت‌آباد رباط، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
ویرتوس رم
ویرتوس رم (Pallacanestro Virtus Roma) باشگاه بسکتبال حرفه‌ای مستقر در رم ایتالیا است. این باشگاه در سال ۱۹۶۰. تأسیس شد.
حمل جاتا
حمل جاتا فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی اسمیگ کانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیپی گروال، ماهی گل، بینو دیلون، گورپرت گوگی، جاسویندر بالا و رانا رانبیر ایفای نقش کرده‌اند.
حجت‌آباد (باغین)
حجت‌آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان باغین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
شهرداری ال هاتیلو، ونزوئلا
شهرداری ال هاتیلو (Municipio El Hatillo) یک بخش اداری از ایالت میراندا، ونزوئلا می‌باشد. این شهر به همراه باروتا، چاکائو، لیبرتادور و سوکره یکی از پنج شهرداری کاراکاس، پایتخت ونزوئلا می‌باشد. ال هاتیلو در شمال غربی ایالت میراندا قرار گرفته و همچنین نسبت به شهر کاراکاس در موقعیت جنوب شرقی کاراکاس قرار دارد.
مقر حکومت شهری شهر ال هاتیلو است که در سال ۱۷۸۴ توسط دون بالتاسار دلئون، که نقش پر رنگی در پیشرفت منطقه داشت، تأسیس شد. البته منشأ این شهر برمی‌گردد به دوران استعمار اسپانیا و شهرداری تا سال ۱۹۹۱ تأسیس نشد. در سال ۲۰۰۰ - بعد از اینکه قانون اساسی جدید در ونزوئلا به تصویب رسید - بعضی از وظایف شهرداری به دفتر شهردار تلفیقی به نام شهردار آلکالدیا محول گردید که بر چهار شهرداری دیگر کاراکاس نیز اختیاراتی دارد.
در شهر ال هاتیلو هنوز بعضی از ساختمان‌ها معماری‌های استعماری خود را دارد، از جمله یک کلیسای محلی قرن هجدهم و یک کلیسای ارتدکس رومانیایی منحصر به فرد. شهرداری همچنین دارای فرهنگ هنری غنی است، با حداقل دو جشنواره مهم موسیقی که سالانه جشن گرفته می‌شود و جشن‌های تعطیلات متعددی که میراث ال هاتیلو را منعکس می‌کند. فرهنگ، دمای مطبوع، چشم‌انداز روستایی و خوراک ‎شناسی شهرداری، آن را به مکانی مورد توجه بازدیدکنندگان شهر و مکانی مطلوب برای زندگی تبدیل کرده‌است. شهرداری با توجه به ظرفیت‌های گردشگری توانسته‌است درآمد مناسبی از این طریق کسب کند، فعالیتی که توسط دولت در حال پیگیری و ترویج است.
اگرچه مناطق تجاری با شتاب بالایی در حال رشد هستند، اما همچنان در مناطق روستایی، کشاورزی به عنوان پایه‌ای از اقتصاد در بخش جنوبی ال هاتیلو باقی مانده‌است. بخش تجاری اغلب توسعه نیافته باقی مانده‌است و باعث جابجایی شدید کارکنان در داخل و خارج شهرداری گردیده‌است - مشکلی که زیرساخت‌های حمل و نقل ال هاتیلو را بسیار درگیر خود کرده و باعث شلوغی آن شده‌است.
تاریخ
در قرن شانزدهم، زمانی که استعمار اسپانیایی ‌ها در این منطقه آغاز شد، ال هاتیلو توسط ماریچ‌ها، مردمی بومی که احتمالاً با کالینا (کاریب‌ها) مرتبط بودند، سکونت داشتند. کاسیک تاماناکو رهبر این قبایل بود که به دلیل مقاومت در برابر استعمار اسپانیا شناخته می‌شد. با توسعه استعمار، ساکنان بومی کشته شدند. به دستور بنیانگذار کاراکاس دیگو د لوسادا، تاماناکو نیز به قتل رسید. در سال ۱۷۵۲، دون بالتاسار د لئون گارسیا از کادیز، اسپانیا به ال هاتیلو آمد، در حالی که به تازگی دوران زندان خود را در لا کاراکا، اسپانیا به پایان رسانده بود، به دلیل مخالفت (با پدرش) با قوانین انحصاری شرکت گیپوسکوآنا، که مسئول آن بود. حفظ تجارت انحصاری بین اسپانیا و ونزوئلا. دون بالتاسار شهر ال هاتیلو را تأسیس کرد و تلاش بسیاری در جهت بهبود و پیشرفت ابتدایی آن کرد. دون بالتاسار برای ایجاد ال هاتیلو به عنوان یک جامعه قوی، متحد و مستقل تمرکز کرد، مقصود او این بود که شهری ایجاد کند به عنوان ناحیه‌ای متمایز از باروتا، که ال هاتیلو به آن وابسته بود. او این کار را در ۱۲ ژوئن ۱۷۸۴ انجام داد، زمانی که فرماندار و اسقف توافق کردند که ال هاتیلو را خودمختار و تحت هدایت دون بالتاسار، در مقابل ۱۸۰ خانواده قناری از نوادگان اعلام کنند. معمولاً این تاریخ را به عنوان تاریخ تأسیس شهر ال هاتیلو در نظر می‌گیرند.
در همان سال، دون بالتاسار و برادر شوهرش املاک خود را به شهر اهدا کردند و یک مهندس در برنامه‌ریزی شهری، که شامل خیابان‌های شبکه ‌ای و کلیسای محلی بود، کمک کرد. این کلیسا برای احترام به سانتا روزالیا د پالرمو ساخته شد که بالتاسار معتقد بود او را از طاعونی که پدرش را در زندان کشته بود نجات داده‌است. در سال ۱۸۰۳، در سن ۷۹ سالگی، دون بالتاسار به‌طور غیرمنتظره‌ای در یک تصادف اسب کشته شد.
در سال ۱۸۰۹، صاحبخانه و سرهنگ دوم مانوئل اسکالونا به جدایی ال هاتیلو از پتار، یکی دیگر از حومه‌های کاراکاس دست یافتند و آن را به عنوان جانشین دادگستری متفاوت تبدیل کردند - نوعی تقسیم اداری در آن زمان. در ۱۹ آوریل ۱۸۱۰، اسکالونا شهر را به جنبش استقلال تحت رهبری سیمون بولیوار ملحق کرد و به یکی دیگر از افراد مهم در تاریخ شهرداری تبدیل شد.
آنا فرانسیسکا پرز گارسیا، همسر دون بالتاسار، زنی قابل توجه در ال هاتیلو بود که از کودکان جامعه، سالمندان و شهروندان بیمار مراقبت می‌کرد. او پس از زلزله ۱۸۱۲ مبلغ قابل توجهی را برای ساخت بیمارستانی در پتار اهدا کرد. این بیمارستان در حال حاضر به عنوان بیمارستان پرز د لئون د پتار شناخته می‌شود.
اگرچه ال هاتیلو از سال ۱۸۰۹ از پتار مستقل بود، اما بعداً بخشی از شهرداری سوکره شد، جایی که پتاره در آن قرار دارد. در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۱، مجلس قانونگذاری میراندا به ال هاتیلو خودمختاری کامل داد و آن را به شهرداری مستقل تبدیل کرد. این تصمیم در روزنامه رسمی در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۲ صادر شد. در سال ۱۹۹۳ مرسدس هرناندز د سیلوا به عنوان اولین شهردار ال هاتیلو انتخاب شد. از سال ۲۰۰۰، شهردار آلکالدیا برخی از وظایف شهرداری را مدیریت می‌کند.
جغرافیا
شهرداری ال هاتیلو در منطقه جنوب شرقی شهر کاراکاس و در گوشه شمال غربی ایالت میراندا قرار دارد. این یکی از ۲۱ شهرداری این ایالت است. ال هاتیلو همچنین در حوزه قضایی شهردار آلکالدیا است که بر سه شهرداری مجاور میراندا و شهرداری لیبرتادور در ناحیه پایتخت قدرت دارد. این پنج شهرداری شهر کاراکاس را تشکیل می‌دهند. ال هاتیلو دارای مساحت زمین 114 km2 - سومین شهرداری بزرگ پایتخت.
مرز طبیعی جنوبی شهرداری محدوده تورگوا است که از شرق به غرب را در بر می‌گیرد و ال هاتیلو را از شهرداری‌های باروتا و پاز کاستیو جدا می‌کند. به موازات تورگوا در شمال، رشته کوه سابانتا قرار دارد. جریان Prepo بین دو محدوده اجرا می‌شود. در شمال رشته کوه سابانتا، جریان پرپو به رودخانه توسماره می‌ریزد که به رودخانه گوایر ختم می‌شود. جریان لا گوایریتا به گوایر در شمال شرقی ال هاتیلو می‌ریزد. رودخانه گوایر حد شرقی شهرداری است که آن را از سوکره و پاز کاستیلو در بخش جنوب شرقی ال هاتیلو جدا می‌کند. لا گوایریتا به عنوان مرز شمالی بین ال هاتیلو و شهرداری‌های باروتا و سوکره عمل می‌کند. با محدود کردن باروتا از غرب، مرزهای شهرداری از قله‌های ال ولکان، پاریاگوان، لا ماتا و دیگر قله‌ها می‌آیند تا زمانی که به محدوده تورگوا در جنوب شرقی ال هاتیلو برسند.
بلندترین قله در ال هاتیلو پیکاچو د ال ولکان (به اسپانیایی به معنای "قله آتشفشان") با ۱۴۹۰ ارتفاع است. متر (4888 ft) بالاتر از سطح دریا، از آنجا که آنتن‌های رادیویی، تلویزیونی و مخابراتی به کاراکاس سرویس می‌دهند. علیرغم نامش، این کوه تاریخچه آتشفشانی ثبت شده‌ای نداشته‌است. از دیگر کوه‌های مهم ال هاتیلو می‌توان به گاویلان با 1148 m، توپو د ال پائوجی در 1245 m و توپو د پیراس پینتاداس در 1196 m.
محیط
ال هاتیلو، در ارتفاعی بالاتر از شهرداری‌های همسایه کاراکاس، هوای کمی خنک تر از مرکز شهر کاراکاس دارد. میانگین دما بین ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتیگراد (۷۰ تا ۷۵) است درجه فارنهایت). در بالاترین ارتفاع، دما می‌تواند تا ۱۸ کاهش یابد درجه سانتی گراد (۶۴ درجه فارنهایت) و جو ممکن است دارای مه ثابت باشد. میانگین بارندگی ۹۹۷٫۳ است میلی‌متر در سال (۳۹ اینچ)؛ مقادیر سالانه می‌تواند از ۸۰۰ تا ۱۵۰۰ متغیر باشد میلی‌متر (۳۲ تا ۵۹ که در). میانگین شاخص رطوبت ۷۵٪ است. مانند بقیه مناطق ونزوئلا، فصل بارانی از ماه می تا نوامبر است، در حالی که همه ماه‌های دیگر فصل خشک در نظر گرفته می‌شوند. بادها بادهای تجاری شمالی هستند.
پوشش گیاهی بیشتر ال هاتیلو که در نزدیکی توده‌های آبی متمرکز است، جنگل‌های انبوهی است که حدود ۳۰ درصد از سطح را اشغال می‌کند. گیاهان کوچکتر مانند درختچه‌ها حدود ۹ درصد و گیاهان نیز درصد مشابهی را اشغال می‌کنند. در سال ۱۹۷۲، جنگل‌های ال هاتیلو به عنوان منطقه حفاظت شده منطقه شهری کاراکاس اعلام شد.
این شهرداری دارای طیف گسترده‌ای از گونه‌های پرنده است که بیش از دویست گونه ثبت شده از جمله گنجشک، عقاب، شاهین و جغد ثبت شده‌است. پرنده نگری در این منطقه توسط مقامات میراندا ترویج می‌شود که از حفاظت از این گونه‌ها نیز حمایت کرده‌اند.
جمعیت‌شناسی
در قرن شانزدهم، ماریچ‌های بومی توسط کاوشگران کشته شدند. هنگامی که توسعه ال هاتیلو آغاز شد، اسپانیایی‌هایی از جزایر قناری در این منطقه ساکن شدند. خانواده‌هایی از مادیرا، پرتغال نیز به ال هاتیلو مهاجرت کردند و عمدتاً در محله La Unión در کشاورزی کار کردند. تا سال ۲۰۰۱، ۸۶ درصد از ساکنان ال هاتیلو در ونزوئلا به دنیا آمدند. بزرگ‌ترین گروهی که در ونزوئلا به دنیا نیامده اند از کلمبیا با ۴٫۲ درصد جمعیت، پس از آن اسپانیا با ۲٫۰ درصد، ایتالیا با ۱٫۰ درصد، ایالات متحده با ۱٫۰ درصد و پرتغال با ۰٫۸ درصد هستند.
در سرشماری مؤسسه ملی آمار در سال ۲۰۰۱، شهرداری ال هاتیلو دارای ۵۴۲۲۵ سکنه بود، اما جمعیت‌شناسی نشان می‌دهد که جمعیت به سرعت در حال افزایش است. با افزایش تدریجی جمعیتی، جمعیت ال هاتیلو دیگر منحصر به هیچ گروه قومی خاصی نیست. در سال ۲۰۰۱، ۹۹۷ تولد در ال هاتیلو، معادل ۱۸٫۴ تولد در هر هزار شهروند وجود داشت. نرخ مرگ و میر در همان سال ۲٫۹ در هر هزار شهروند بود. داده‌های ۲۰۰۱ نشان می‌دهد که به‌طور متوسط ۲۱٫۳ سال از عمر بالقوه از دست رفته‌است. علت اصلی مرگ بر اساس داده‌های سال ۱۹۹۹ سرطان و پس از آن بیماری قلبی و قتل بوده‌است. داده‌های سال ۲۰۰۰ نشان می‌دهد که بزرگ‌ترین گروه سنی ۱۵ تا ۱۹ ساله هستند که ۹٫۵ درصد از جمعیت ال هاتیلو را تشکیل می‌دهند. به ازای هر ۱۰۰ زن ۹۴٫۲ مرد وجود دارد. نرخ بیکاری در سال ۲۰۰۱ ۶٫۱ درصد بود که چهارمین پایین‌ترین رتبه را در بین ۲۱ شهرداری در میراندا به خود اختصاص داد.
تا سال ۲۰۰۱، ۱۸۸۷۸ خانه در ال هاتیلو وجود داشت که از این تعداد ۱۳۵۴۵ خانه اشغال شده بود. خانه‌های باقی‌مانده یا خالی از سکنه بودند، گهگاه مورد استفاده قرار می‌گرفتند، در حال ساخت بودند، یا برای فروش بودند. به‌طور متوسط هر خانواده چهار نفر را تشکیل می‌دادند. از نظر ثروت، ۷۴٫۷ درصد جمعیت بالای سطح فقر، ۲۱٫۵ درصد فقیر و ۳٫۸ درصد بسیار فقیر بودند. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱، هر خانوار در شهرداری به‌طور متوسط ۱۳۱۶۹۰۶ بولیوار ونزوئلا (۱۳۱۶٫۹۰۶ بولیوار fuertes) در ماه دریافت می‌کرد که برابر با ۱۸۳۲ دلار آمریکا در آن زمان یا ۲۱۹۸۴ دلار آمریکا در سال بود.
محله‌ها
اگرچه هیچ محدودیت مشخصی برای محله‌های ال هاتیلو وجود ندارد، وب سایت دولتی شهرداری را به شهری و روستایی تقسیم می‌کند. محله‌های شهری که در منطقه شمالی شهرداری متمرکز شده‌اند عبارتند از ال هاتیلو تاون، ال کالواریو، لا لاگونیتا، آلتو هاتیلو، لا بویرا، لاس ماریا، اوریپوتو، لوس پوملو، لوس نارانخوس، لوس ژرانیوس، لا کابانیا، سرو ورد، لیانو. ورد، کولیناس، ویستا ال واله، لوس اولیووس و ال سیگارال. محلات روستایی شهرداری در جنوب ال هاتیلو واقع شده‌است. اینها لایونیون، کورالیتو، تورگوا، لا هویادیتا، سابانتا، لا ماتا، کایکاگوانا و آلتوس د هالکون هستند.
اقتصاد
برای حمایت از افزایش جمعیت، مراکز خرید متعددی در شهرداری ساخته شده‌است. محله‌هایی مانند لا لاگونیتا، لوس نارانخوس و شهر ال هاتیلو اکنون دارای مراکز خرید در مقیاس بزرگ با سالن‌های سینمای چندگانه هستند. از دهه ۱۹۸۰، خانه‌های معمولی قدیمی‌تر شهر ال هاتیلو با حفظ معماری استعماری خود به فروشگاه‌ها و رستوران‌ها تبدیل شده‌اند.
قانون و حکومت
قانون ونزوئلا تصریح می‌کند که دولت‌های شهری چهار وظیفه اصلی دارند: اجرایی، قانون گذاری، کنترل‌کننده و برنامه‌ریزی. وظیفه اجرایی توسط شهردار که نمایندگی اداره شهرداری را بر عهده دارد اداره می‌شود. قوه مقننه توسط شورای شهر، مرکب از هفت عضو شورا که وظیفه رسیدگی به احکام جدید و قوانین محلی را بر عهده دارند، نمایندگی می‌شود. وظایف کنترل‌کننده توسط دفتر کنترل شهرداری که بر حسابداری نظارت می‌کند، مدیریت می‌شود. در نهایت، برنامه‌ریزی توسط شورای برنامه‌ریزی عمومی محلی که پروژه‌های عمرانی شهرداری را مدیریت می‌کند، نمایندگی می‌شود.
ال هاتیلو تا سال ۲۰۱۴ پنج شهردار داشته‌است. مرسدس هرناندز د سیلوا اولین شهردار شهرداری بود که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ خدمت کرد. پس از او، فلورا آرانگوئن از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ شهردار بود. در همان سال، آلفردو کاتالان به عنوان شهردار انتخاب شد و در سال ۲۰۰۴ دوباره انتخاب شد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۸ میریام دو ناسیمنتو به عنوان شهردار انتخاب شد. او تا سال ۲۰۱۳ در این سمت خدمت کرد، زمانی که دیوید اسمولانسکی به عنوان شهردار جانشین او شد.
رئیس شورای شهرداری در سال ۲۰۰۷ لئاندرو پریرا است که توسط حزب سیاسی عدالت اول حمایت می‌شود. همه اعضای شورا به جز یکی از احزاب سیاسی مخالف دولت رئیس‌جمهور هوگو چاوز هستند. همچنین یک کمیسیون قانونگذاری وجود دارد که در سال ۲۰۰۷ توسط سالوادور پیرونه، عضو شورای شهر ریاست می‌شود. وظیفه این کمیسیون کمک به شهرداری در امور حقوقی مانند ایجاد قوانین و مصوبات جدید است.
در ۸ مارس ۲۰۰۰ - سال پس از معرفی قانون اساسی جدید در ونزوئلا - مقرر شد منطقه متروپولیتن کاراکاس ایجاد شود و برخی از اختیارات شهرداری ال هاتیلو به شهردار آلکالدیا واگذار شود. همچنین بر شهرداری‌های باروتا، لیبرتادور، سوکره و چاکائو اداره می‌شود. هر یک از این پنج شهرداری به بخش‌هایی تقسیم می‌شوند. ال هاتیلو تنها یکی دارد، محله سانتا روزالیا د پالرمو، که گاهی به آن محله سانتا روزالیا د ال هاتیلو یا به سادگی کلیسای ال هاتیلو می‌گویند.
در دسامبر ۲۰۰۶، چاوز به عنوان بخشی از اصلاح قانون اساسی، سازماندهی مجدد قدرت‌های شهرداری را پیشنهاد کرد. چاوز بار دیگر در مراسم تحلیف ریاست جمهوری خود در ژانویه ۲۰۰۷ به برنامه‌های اصلاحی خود اشاره کرد و شکل جدیدی از تقسیم‌بندی را پیشنهاد کرد - شهرهای اشتراکی - که در آن شهرداران و شهرداری‌ها با قدرت‌های جمعی جایگزین می‌شوند.
جرم
نسبت به سایر شهرداری‌های کاراکاس، ال هاتیلو کمترین میزان جرم و جنایت در منطقه را دارد. داده‌های سال ۲۰۰۳ نشان می‌دهد که ۵۳۵۵۵ جنایت در پنج شهرداری کاراکاس رخ داده‌است، اما تنها ۴۱۸ (حدود ۰٫۷۸٪) در ال هاتیلو رخ داده‌است. جمعیت ال هاتیلو به‌طور قابل توجهی کمتر از جمعیت شهرداری‌های خواهر آن است. با مشاهده داده‌های جرم و جنایت در سال ۲۰۰۳ نسبت به داده‌های سرشماری سال ۲۰۰۱، ال هاتیلو نرخ سالانه ۷٫۷ جنایت به ازای هر هزار شهروند داشت، در حالی که میانگین پنج شهرداری کاراکاس ۱۹٫۴ به ازای هر هزار شهروند بود. نیروی پلیس اصلی در ال هاتیلو، پلیس شهری است که گاهی به آن پولی هاتیلو نیز گفته می‌شود. سایر نیروهای پلیس نیز می‌توانند در شهرداری مداخله کنند، از جمله پلیس متروپولیتن، و پلیس ایالت میراندا.
تحصیلات
شهرداری یک مرکز آموزش عالی دارد - دانشگاه نووا اسپارتا، ۳۰٬۰۰۰ متر مربع (۳۲۳۰۰۰ مربع ft) مؤسسه واقع در لس نارانخوس. مدرسه نووا اسپارتا در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد، اما دانشگاه خصوصی تا سال ۱۹۸۹ ساخته نشد.
ال هاتیلو آموزش عمومی رایگان را با مجموع هفده مدرسه ابتدایی ارائه می‌دهد. یازده مورد عمومی و شش مورد خصوصی هستند. نوزده پیش دبستانی وجود دارد: ده پیش دبستانی و نه خصوصی. اطلاعات مربوط به آموزش متوسطه ناقص است. پنج مکتب متوسطه خصوصی در شهرداری وجود دارد، اما تعداد مدارس متوسطه دولتی در دسترس نیست. داده‌های دولتی هر مرحله آموزشی را جداگانه نشان می‌دهد، اما یک مرکز فردی ممکن است شامل آموزش پیش دبستانی، ابتدایی و متوسطه باشد. سرشماری ۲۰۰۱ ثبت نام ۸۵۲۵ دانش آموز را در طول سال تحصیلی ۲۰۰۰–۲۰۰۱ نشان می‌دهد. تا پایان سال تحصیلی، ۸۱۴۹ نفر گذشت.
فرهنگ
مهم‌ترین نماد در فرهنگ ال هاتیلو سانتا روزالیا د پالرمو است. کلیسای مجاور میدان در بلوک مرکزی شهر ال هاتیلو به نام این قدیس نامگذاری شده است و تنها محله شهرداری نیز نام او را دارد. جامعه عمدتاً کاتولیک است. مغازه‌های محلی بسیاری از محصولات دست‌ساز مذهبی را حمل می‌کنند، و شهرداری محل مدرسه علمیه سانتا روزا د لیما، سابقاً مدرسه علمیه سن خوزه است. در ال هاتیلو – و در سراسر ونزوئلا – تصاویر عیسی و مریم بخشی از هنر و فرهنگ است.
دون بالتاسار د لئون و همسرش، آنا فرانسیسکا، به خاطر تأسیس و توسعه ال هاتیلو به یاد می‌آیند. مانوئل اسکالونا به دلیل حضور ال هاتیلو در جنبش استقلال قرن نوزدهم شناخته شده‌است. همان‌طور که در بقیه ونزوئلا، سیمون بولیوار یک قهرمان در نظر گرفته می‌شود.
میراث
سال‌ها بعد، بنیانگذار ال هاتیلو نیز معتقد بود که سانتا روزالیا از او در برابر عفونت محافظت کرده‌است. در جریان رسوایی گیپوزکوآنا در ونزوئلا، پدر بالتاسار، خوان فرانسیسکو د لئون، و پسرانش در کادیز زندانی شدند. خوان فرانسیسکو بر اثر آبله درگذشت، اما دون بالتاسار سالهای زندان خود را به پایان رساند و سپس به ال هاتیلو نقل مکان کرد. بالتاسار میراث سانتا روزالیا د پالرمو را به ال هاتیلو آورد و معتقد بود که او را از بیماری طاعونی که پدرش را در کادیز کشته‌است محافظت می‌کند.
جشن‌های منطقه‌ای
علاوه بر فعالیت‌های سراسری برای جشن کریسمس، سال نو، کارناوال و عید پاک، ال هاتیلو جشن‌های منحصر به فرد منطقه دارد. از زمان تأسیس ال هاتیلو در سال ۱۷۶۶، جشنواره یک هفته‌ای بزرگداشت سانتا روزالیا د پالرمو (به اسپانیایی: Fiestas Patronales en honor a Santa Rosalía de Palermo) در سپتامبر برگزار می‌شود که شامل رژه‌ها، توده‌های کاتولیک و بازی‌های سنتی است که با انتشار سنتی به پایان می‌رسد. بالن همراه با آتش بازی. در روز پنجشنبه مقدس، تصویری از مسیح مصلوب شده با گل تزئین می‌شود و در اطراف میدان بولیوار ال هاتیلو در صفوف عیسی مسیح رژه می‌رود. از سال ۱۹۳۸، کارناوال در ال هاتیلو با رقص، رژه و انتخاب ملکه کارناوال در پلازا بولیوار جشن گرفته می‌شود. یادبود تأسیس ال هاتیلو در ۱۲ ژوئن با فعالیت‌های سازماندهی شده از جمله بازی‌های سنتی، دسته جمعی و بالن برگزار می‌شود. از آغاز قرن بیستم، سنتی که دارای اهمیت مذهبی و کشاورزی است، هر ماه می جشن گرفته می‌شود. سومین یکشنبه ماه مه جشنواره داما آنتانونا است که در آن ساکنان با غذا و هدایایی معمولی به زنان ال هاتیلو ادای احترام می‌کنند.
هنر
مرکز فرهنگی و اجتماعی ال هاتلیو، مرکز هنری ال هاتیلو و ال هاتلیو آتنیوم مراکز محلی فعالیت هنری هستند. در سال ۲۰۰۶، دیو ساموئلز جشنواره بین‌المللی موسیقی سالانه ال هاتیلو را در مرکز هنری ال هاتیلو افتتاح کرد. پس از ساموئل، سیمون دیاز، استیو اسمیت، سرناتا گوایانسا، مایک استرن و دیگر نوازندگان برجسته قرار گرفتند. از سال ۱۹۹۹، جشنواره جاز ال هاتیلو بازدیدکنندگانی را برای شنیدن هنرمندان جاز داخلی و خارجی به شهرداری جذب کرده‌است.
فرهنگ هنری ال هاتیلو با محصولات دست‌ساز غنی است. سفال سوغاتی رایج برای گردشگران است و صنعتگران زیادی به سرامیک و سفال در شهرداری مشغول هستند. گروه تورگوا یک مجموعه هنرمندان متشکل از تقریباً بیست سفالگر و آهنگر است که در سال ۱۹۹۲ توسط گیرمو کوئلار، یک سفالگر مشهور بین‌المللی تأسیس شد. این گروه در سال دو نمایشگاه دارد که از نمایشگاه سفال تا جواهرات، عکاسی، کار با چوب، طراحی و بافندگی گسترش یافته‌است.
در ماه مه ۲۰۰۵، دولت محلی با سفارت ژاپن برای سازماندهی هفته فرهنگی ژاپن همکاری کرد، نمایشگاهی که در مرکز هنر با بونسای، اوریگامی، کیمونو، هنرهای رزمی، انیمه و دیگر جلوه‌های فرهنگ ژاپن برگزار شد. در این رویداد کارگاه‌های آموزشی رایگان برای یادگیری این هنرهای ژاپنی برگزار شد. با ادامه ارتقای فرهنگی در شهرداری، سومین سالن عکاسی ال هاتیلو - مسابقه عکاسی برای کودکان، عکاسان آماتور و حرفه ای - در اکتبر ۲۰۰۵ سازماندهی شد.
غذا
صنعت آشپزی در ال هاتیلو همراه با توسعه تجاری شهرداری رشد کرده‌است. مقاله‌ای در سپتامبر ۲۰۰۶ در استامپاس - یک مجله هفتگی ونزوئلا - هنرهای آشپزی ال هاتیلو را توصیف کرد و اشاره کرد که ال هاتیلو میز معمولی ونزوئلا و همچنین پیشرفت‌های جدید خوراک‌شناسی را ارائه می‌دهد. یورایما بلانکو، سرآشپز تلویزیونی، گالری هنر آشپزی را در ال هاتیلو افتتاح کرد، جایی که میهمانان می‌توانند از انواع غذاها لذت ببرند. همچنین رستوران‌ها و کافه‌های کاچاپای معمولی و همچنین رستوران‌های دیگری با ترکیبی از غذاهای خارجی و ملی وجود دارد. به گزارش استامپاس، یک رستوران محلی معروف به نام «مائوریسیو» غذاهای سوئیسی و فرانسوی را با غذای کارائیب ترکیب می‌کند. ال هاتیلو همچنین انواع مختلفی از شیرینی‌ها مانند چورو، شیرینی و بستنی را ارائه می‌دهد. رستوران‌های متنوع دیگری در ال هاتیلو وجود دارد که غذاهای متنوعی مانند غذاهای آلمانی و تایلندی را ارائه می‌دهند.
ورزش‌ها
باشگاه کانتری لاگونیتا یکی از مهم‌ترین مراکز ورزشی شهرداری است. این باشگاه تنیس و شنا ارائه می‌دهد، اما بیشتر به خاطر زمین گلف خود، محل برگزاری جام جهانی WGC- 1974 شناخته شده‌است. این باشگاه که توسط دیک ویلسون طراحی شد، با دفتر مرکزی موقت در سال ۱۹۵۹ شروع به کار کرد و به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۴ افتتاح شد. باشگاه کانتری لاگونیتا نقش مهمی در توسعه محله لا لاگونیتا ایفا کرد - یک پروژه شهری جاه طلبانه که به یکی از ثروتمندترین مناطق کاراکاس تبدیل شده‌است.
هیپاریون باشگاه دیگری است که در ال هاتیلو واقع شده‌است. طبق سرشماری میراث فرهنگی ونزوئلا، این مکان اسب سواری مربوط به دهه ۱۹۳۰ در ابتدا برای سفرهای اسب استفاده می‌شد، اما بعداً به محلی برای آموزش و مراقبت از اسب تبدیل شد. باشگاه هیپاریون در سطح بین‌المللی به دلیل تمرینات سوارکاری مشهور است.
ال ولکان، کوه کوچکی در حدود ۱۵۰۰ متر از سطح دریا، در بالاترین نقطه شهرداری واقع شده‌است. این کوه دارای یک مسیر سراشیبی است که حدود ۵۰۰ متر افت عمودی دارد، روزانه صدها سوار در هوای خشک و مرطوب بیشتر در روزهای آخر هفته از آن استفاده می‌کنند. این دوره برای عموم آزاد است و سواری نه به‌طور خاص مجاز است و نه توسط قانون ممنوع است. این مسیرها همچنین در تمام طول هفته توسط کوهنوردان استفاده می‌شود. شاتل‌ها حدود ۱۰ بولیوار ونزوئلا در هر سفر هستند، آنها از پارکینگ داروخانه فارماتودو در لا بویرا تا قله با استفاده از خیابان‌های عمومی و جاده‌های آسفالت شده حرکت می‌کنند و بسته به ترافیک منطقه از ۱۵ دقیقه تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد. این مسیر جدا از اینکه بیشتر برای اهداف تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد، به دلیل عدم سازماندهی در جامعه سوارکاران برای مسابقات سراشیبی با برنامه‌ریزی نامنظم نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است.
گردشگری و تفریح
مرکز فعالیت در شهر ال هاتیلو، بولیوار پلازا (به اسپانیایی: Plaza Bolívar)، یک میدان باغ است که بلوک مرکزی شهر ال هاتیلو را در بر می‌گیرد. پلازا که در سال ۱۷۸۵ ساخته شد، در ابتدا پلازا مایور یا میدان دل مرکادو نام داشت. در سال ۱۹۱۱، مجسمه‌ای به افتخار مانوئل اسکالونا در میدان گذاشته شد که به افتخار او نامگذاری شد. در سال ۱۹۵۲ مجسمه سیمون بولیوار جایگزین مجسمه شد و میدان دوباره به نام قهرمان ونزوئلا تغییر نام داد. در مقابل میدان بولیوار، کلیسای سانتا روزالیا د پالرمو قرن هجدهم قرار دارد که در سال ۱۹۶۰ به عنوان یک بنای تاریخی ملی اعلام شد. بین ال هاتیلو و لا لاگونیتا، میدان کوچکتر مانوئل اسکالونا (به اسپانیایی: پلازولتا مانوئل اسکالونا)، بنای تاریخی شهری دیگری است که مجسمه نیم تنه اسکالونا را که قبلاً میدان بولیوار را اشغال می‌کرد، به نمایش می‌گذارد. سوکره پلازا (به اسپانیایی: پلازا سوکره) – که از سال ۱۹۱۵ با درخت سیبا در مرکز آن مزین شده‌است – در بخش جنوبی شهر قرار دارد. این مکان از لحاظ تاریخی جایی بود که مردم هنگام بازدید از چهار گوشه، قاطرهای خود را می‌بستند، و همچنین به عنوان پلازا لا سیبا شناخته می‌شود. چهار گوشه (به اسپانیایی: لاس کواترو اسکویناس) یک مکان مناسب برای گردهمایی اجتماعی در ال هاتیلو بود که شامل یک فروشگاه عمومی، فروشگاه سخت‌افزار، محل قمار و بار بود.
لا لاگونیتا محل کلیسای ارتدکس رومانیایی سن کنستانتینو و سانتا النا است. این ساختمان یک اثر معماری از قرن شانزدهم است که از رومانی آورده شده‌است، به‌طور کامل از چوب بلوط و صنوبر ساخته شده و با بیش از ۴۰۰۰۰ کاشی به صورت جداگانه قرار داده شده و حکاکی شده است. این یکی از تنها ۱۵ کلیسا از نوع خود باقی مانده در جهان است، و یکی از تنها دو کلیسا در خارج از رومانی، دیگری در سوئیس است.
برای کودکان، هاسینداکاساگوانا در لا لاگیونیتا، اکسپانزو را در خود جای داده‌است، جایی که بازدیدکنندگان می‌توانند حیوانات عجیب و غریب را ببینند و لمس کنند. باغ وحش برای ارائه فرصت‌های شغلی منحصر به فرد شناخته شده‌است. کارگران از خانواده‌هایی هستند که منابع کمی دارند و کارکنان شامل بیماران روانی می‌شوند. باغ وحش کودک مکان دیگری برای تعامل کودکان با حیوانات است. بازدیدکنندگان می‌توانند به حیوانات غذا بدهند و لمس کنند، اسب سواری کنند و مکان را برای رویدادهای خاص اجاره کنند. تعامل بیشتر با طبیعت را می‌توان با بازدید از پارک مورو لا گوایریتا در ال کافتال - که معمولاً به عنوان غارهای هندی (به اسپانیایی: کوواس دل ایندیو) شناخته می‌شود - سیستمی متشکل از ۲۲ دهانه طبیعی در کوه و تنها مکانی در کاراکاس که در آن صخره وجود دارد، تجربه کرد. صعود مجاز است تورهای با راهنما در دسترس هستند و هنگام بالا رفتن از پارک می‌توانید از مناظر الاویلا لذت ببرید.
حمل و نقل
زمین کوهستانی و ویژگی‌های جغرافیایی ال هاتیلو، گسترش مترو کاراکاس را به جنوب شرقی کاراکاس دشوار کرده‌است، بنابراین روش‌های اصلی حمل و نقل در شهرداری، وسایل نقلیه شخصی و حمل و نقل عمومی جاده ای است. توسعه مترو - خط ۵ - پیشنهاد شده‌است، اما ساخت و ساز از سال ۲۰۰۷ آغاز نشده‌است. فاز ۲ خط ۴ هنوز در حال ساخت است. برنامه‌ریزی شهری در شهرداری سازماندهی نشده‌است. آرشیو اخبار نشان می‌دهد که حداقل از سال ۱۹۹۸، همسایگان از ترافیک متراکم ناشی از ساخت و سازهای مسکونی و تجاری جدید شکایت دارند، اما جاده‌های جایگزین جدید یا بهبود یافته برای رفع مشکلات ترافیکی تکمیل نشده‌است. یک کمربند جنوبی پیشنهادی ۲۵ سال پیش به دلیل هزینه بالای آن ساخته نشده‌است. با این حال، از ژانویه ۲۰۰۶، مسیر جدیدی که
لا لاگونیتا را به ماکاراکوی - محله ای در شمال شرقی کاراکاس - متصل می‌کند، در دست ساخت است و قرار است در سال ۲۰۱۰ تکمیل شود. به گفته شهردار کاتالان، ۲۳ درصد از ساکنان ال هاتیلو در نهایت از این راه ترانزیتی استفاده خواهند کرد. هزینه آن در اوایل سال ۲۰۰۶ معادل ۱۹۵۷۲۰۰۰ دلار آمریکا برآورد شد.
راه حل‌های محلی - مانند خط توسعه مترو پیشنهادی و جاده ای که لا لاگونیتا و ماکاراکوی را به هم متصل می‌کند - ممکن است تراکم ترافیک در اطراف ال هاتیلو را بهبود بخشد، اما مشکل ترافیک بر تمام کاراکاس تأثیر می‌گذارد. تخمین زده می‌شود که روزانه یک میلیون وسیله نقلیه از کاراکاس عبور می‌کنند که باعث فروپاشی شبکه حمل و نقل می‌شود. خودروها با سرعت متوسط ۱۵ حرکت می‌کنند کیلومتر در ساعت (9 mph) در خیابان‌ها و بزرگراه‌های کاراکاس. عوامل متعددی در ایجاد مشکل ترافیک در کاراکاس نقش دارند. طبق گفته انجمن مهندسان حمل و نقل ونزوئلا، یک شهر باید ۲۰ درصد از مساحت عمومی خود را به حمل و نقل اختصاص دهد. در کاراکاس کمتر از ۱۲ درصد اختصاص داده شده‌است. در سال ۲۰۰۴، پنجاه هزار وسیله نقلیه جدید در کاراکاس فروخته شد. در سال ۲۰۰۵ شصت هزار فروخته شد و تا نوامبر ۲۰۰۶ هفتاد هزار فروخته شد. طی پنج سال، ۲۵۰ هزار خودروی دیگر در کاراکاس در جاده‌ها در حال تردد هستند که متناسب با افزایش تعداد خودروها افزایش نیافته‌است. علاوه بر این، حمل و نقل عمومی به‌طور کامل قابل اعتماد نیست. یک سفر متوسط در شهر با استفاده از حمل و نقل عمومی حدود نود دقیقه طول می‌کشد.
بخش راکون، شهرستان گالیا، اوهایو
بخش راکون (به انگلیسی: Raccoon Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گالیا، اوهایو واقع شده‌است. بخش راکون ۹۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۲۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سنگ‌تراشی‌های کاپادوکیه
کوه ارکیس در جنوب قیصریه، کوه حسن در جنوب شرقی آق‌سرای، کوه مندندیز در نیغده و برخی از آتشفشان‌های کوچکتر منطقه کاپادوکیا را با لایه ای از سنگ توف در طول یک دوره بیست میلیون ساله که در دوره‌های ماقبل تاریخ به پایان می‌رسد، پوشانده و پس از آن صخره‌های شناخته شده منطقه با فرسایش ایجاد شده‌است. این فرایند شکل خاصی از فرسایش نشتی است که قسمت عمده ای از ترکیه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، در این حالت جامد بودن توف آتشفشانی و ایگنمبریت باعث ایجاد جریان‌های عمیق و شیب دار می‌شود که در صورت برخورد در زاویه‌های راست اشکال برج مانند ایجاد می‌کنند. از آنجا که بافت این نوع سنگ نرم است که نسبتاً آسان به کار گرفته می‌شود، در اوایل عصر برنز برای معماری و سنگ‌تراشی مورد استفاده مردم قرار می‌گرفته‌است. با گذشت زمان، این امر به مجموعه‌هایی برای زندگی، صومعه‌ها و کل شهرهای زیرزمینی گسترش یافت. از سال ۱۹۸۵، «سنگ‌تراشی‌های کاپادوکیه» در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است.
پیش از تاریخ
از آثار استقرار مشخص شده‌است که منطقه کاپادوکیه در دوران پیشاتاریخی مسکونی بوده‌است. اینکه آیا قلمه‌های سنگ در آن زمان قبلاً ساخته شده‌اند، مشخص نیست. با این وجود احتمال دارد که حداکثر در عصر برنز، زمانی که این منطقه در وسط امپراتوری هیتی‌ها قرار داشت، اولین گذرگاه‌ها و اتاق‌ها به داخل سنگ و همچنین مخازن و احتمالاً حتی پناهگاه‌های صخره‌ها بریده شده‌اند. در شهر زیرزمینی درینکویو، فقط یک ابزار با منشأ هیتی پیدا شده و ممکن است در تاریخ بعدی به آنجا آورده شده باشد. اولین گواهی این سازه‌ها در آناباسیس گزنفون است، که از افرادی در آناتولی نام می‌برد که خانه‌های خود را در زیر زمین ساخته‌اند.
تاریخچه تحقیق
اولین توصیف سنگ‌تراشی‌های کاپادوکیه را متعلق به آنابازیس گزنفون در سال ۴۰۲ قبل از میلاد می‌داند. در قرن سیزدهم میلادی، تئودور اسکوتاریوتس، نویسنده بیزانسی، از دمای مناسب غارهای توف که از زمستان‌های سرد آناتولی نسبتاً گرم و در ماه‌های گرم تابستان به طرز مطلوبی خنک بودند، یاد می‌کند. در سال ۱۹۰۶، دانشمند آلمانی هانس روت از کاپادوکیه بازدید کرد و در مورد آن در کتاب Kleinasiatische Denkm wroteler مطالبی نوشت. در همان دوره، گیوم دو جرفانیون به منطقه رفت و اولین اثر دانشگاهی را دربارهٔ کلیساهای صخره ای و نقاشی‌های آنها نوشت.
برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰، زمانی که آخرین ساکنان خانه‌های صخره ای را خالی کردند، یک بررسی سامانمند از سازه‌ها انجام شد. مارسل رستل در دهه ۱۹۶۰ تحقیقاتی را در این مکان انجام داد و مطالعات گسترده‌ای را دربارهٔ معماری کلیساهای ساخته شده از سنگ و نقاشی کلیساهای صخره ای منتشر کرد لین رودلی در دهه ۱۹۸۰ از مجتمع‌های صومعه تحقیق کرد. در دهه ۱۹۹۰، انسان‌شناس آلمانی، آندوس امگ، در زمینه توسعه ساختارهای مسکونی سنتی در شهر گورمه در کاپادوکیا کار کرد.
شاهین ایرماک
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بین‌المللی اشاره کرد.
موتور امام بخش
موتور امام بخش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ضریب جذب
ضریب جذب (Attenuation coefficient) که با عنوان‌های ضریب خطی تضعیف، ضریب تضعیف، یا ضریب تضعیف پرتو باریک نیز شناخته می‌شود اندازه‌گیری شدت تابش الکترومغناطیسی برای تعیین این که با چه سهولتی، پرتوی از نور، صدا، ذره‌ها، انرژی یا هر مادهٔ دیگر، می‌تواند از حجمی از ماده، عبور کند. بزرگ بودن مقدار ضریب نشان‌دهندهٔ «تضعیف» پرتو هنگام عبور از یک محیط معین است، در حالی که یک مقدار کوچک نشان‌دهندهٔ این است که این محیط اثر میرایی کمی بر میزان عبور نور داشته‌است. یکای اس‌آی برای این ضریب میرایی جذب متر متقابل (m−1) است. ضریب انقراض اصطلاح دیگری برای این کمیت است که اغلب در هواشناسی و اقلیم‌شناسی استفاده می‌شود.
این کمیت معمولاً، به صورت ثابت واپاشی اندازه‌گیری می‌شود، یعنی مقدار فاصله تاشوی الکترونیکی به سمت پایین شدت اصلی را زمانی که انرژی شدت از یک واحد (مثلاً یک متر) ضخامت ماده عبور می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند؛ آنگونه که کاهش می‌یابد. (m−1). ضریب ۱ یا m-۱ به این معنی است که پس از عبور از ۱ متر، تابش با ضریب e کاهش می‌یابد و برای مواد با ضریب ۲ m-۱، دو برابر e یا e2 کاهش می‌یابد. معیارهای دیگر ممکن است از یک عامل متفاوت از e استفاده کنند، مانند ضریب تضعیف دهی در زیر. ضریب تضعیف پرتو پهن، تشعشعات پراکنده رو به جلو را به‌جای تضعیف شده به‌عنوان انتقال می‌شمارد و بیشتر برای محافظت از تشعشع کاربرد دارد.
نور الشریف
نور الشریف (نور الشريف؛ April 28, 1946 – 1946:04:28, August 11, 2015) یک هنرپیشه اهل مصر بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سرنوشت اشاره کرد.
بهت قول میدم
«بهت قول میدم» نام یکی از تک‌آهنگ‌های خواننده ایرانی محسن یگانه است که در تاریخ ۱۰ اسفند ۱۳۹۴، با ترانه‌سرایی، آهنگسازی و تنظیم محسن یگانه و میکس و مسترینگ آرش پاکزاد منتشر شد. نماهنگ این آهنگ که در اواخر سال ۲۰۱۶ در سایت یوتیوب بارگذاری شد، با ۱۸۰ میلیون بازدید، چهارمین ویدئوی پربیننده در یوتویوب فارسی است.
اجرای زنده
بعد از گذشت حدود یکسال و در تاریخ ۰۳ دی ۱۳۹۵ نسخه اجرای زنده این آهنگ به‌صورت «آنپلاگد» در قالب نماهنگ به کارگردانی مجید فرهبد منتشر شد؛ این موزیک ویدیو با استقبال فراوان مواجه شد    این نماهنگ مربوط به اجرای ۱۱ مرداد ۱۳۹۵ در «سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران» می‌باشد.
بازخوانی
عایشه‌گل جُوشکون خواننده و بازیگر ترکیه‌ای، که با بازی در فیلم سینمایی مطرب به کارگردانی مصطفی کیایی در ایران شناخته شد، با همکاری محسن یگانه این آهنگ را بازخوانی کرد. ترانهٔ این اثر سرودهٔ خود عایشه‌گل بوده و تنظیم مجدد آهنگ نیز توسط محمد آبایی انجام شده‌است. همچنین کاتالینا خواننده ایرانی-بریتانیایی این آهنگ را به زبان فارسی خواند.
در رسانه جاری
آهنگ بهت قول میدم، پرشنونده‌ترین آهنگ پس از جنتلمن ساسی مانکن در وبسایت رادیو جوان است.