cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
رخت‌شوی‌خانه
گازرگاه (رخت‌شوی‌خانه) به اتاقی گفته می‌شود که جهت شست‌وشوی لباس از آن استفاده می‌شود. در خانه‌های امروزی معمولاً این اتاق با وسایلی همچون ماشین لباس‌شویی و رخت‌خشک‌کن و یک دستشویی بزرگ جهت شستن دستها و لباسهایی مانند پلیور که نیاز به شست‌وشو با دست دارند پر شده‌است. این اتاق معمولاً در خانه‌هایی که قدیمی هستند در زیرزمین قرار گرفته‌است اما در بسیاری از خانه‌های امروزی می‌توان آن را نزدیک به اتاق‌های خواب یافت. یکی دیگر از جاهای معمول برای این مکان نزدیک به گاراژ است.
رخت شوی خانه‌ها می‌توانند دارای کابینت و میزهایی جهت تا کردن لباس‌ها نیز باشند.
این محل نباید درون آشپزخانه قرار گیرد.
الکساندر فاکس
الکساندر فاکس (Alexander Fuchs؛ زادهٔ January 5, 1997) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد.
جرجوع
جرجوع (به عربی: جرجوع) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان نبطیه واقع شده‌است.
لری بلک
لری بلک (Larry Black; July 20, 1951 – 1951:7:20, February 8, 2006) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بیدلنگ (میرجاوه)
بیدلنگ روستایی در دهستان جون‌آباد بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
ژوژا بنک
ژوژا بنک (Zsuzsa Bánk؛ زادهٔ October 24, 1965) نویسنده، و رمان‌نویس اهل آلمان است.
یاصف
یاصف (به لاتین: Yasif) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان واقع شده‌است.
رضویه
رضویه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عبدلی (نام خانوادگی)
عبدلی یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
قلعه خواجه
قلعه خواجه  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساری‌تپه
ساری‌تپه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
رمضانی
رمضانی یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
جوزان
جوزان  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پول رومی
پول رومی (Roman currency) برای بیشتر تاریخ شهر رم شامل طلا، نقره، برنز، اوریچالکوم و سکه مس بود. پول رومی از زمان معرفی به جمهوری روم، در قرن سوم پیش از میلاد، تا زمان امپراتوری روم، تغییرات زیادی در شکل، فرقه و ترکیب مشاهده کرد. یکی از ویژگی‌های ماندگار، تنزل تورمی و جایگزینی سکه‌ها در طول قرن‌ها بود. نمونه‌های بارز آن به دنبال اصلاحات دیوکلتیان بود. این روند تا دوران بیزانس ادامه یافت.
به دلیل قدرت اقتصادی و طول عمر دولت روم، پول رومی به‌طور گسترده در سراسر غرب اوراسیا و شمال آفریقا از دوران کلاسیک تا قرون وسطی مورد استفاده قرار گرفت. این به عنوان الگویی برای ارزهای خلفای اسلامی و دولت‌های اروپایی در قرون وسطی و عصر جدید عمل کرد. نام‌های پول رومی امروزه در بسیاری از کشورها از طریق سیستم پولی کارولینژ مانند عربی دینار (از سکه دناریوس، بریتانیا پوند استرلینگ، پزو (هر دو ترجمه رومی libra، واحد وزن)، و پرتغالی dinheiro (پول) باقی مانده‌است.
قلعه ساوایاما
قلعه ساوایاما یک قلعه ژاپنی است که در شهر هیکونه، استان شیگا، ژاپن قرار دارد.
این قلعه در ولایت اومی یکی از پایگاه‌های مهم خاندان آزای در دوره سنگوکو بود. این قلعه سپس به اختیار ایشیدا میتسوناری درآمد.
رابرت کاستینگ
رابرت کاستینگ (Robert Kasting؛ زادهٔ August 28, 1950) شناگر اهل کانادا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
کاشانک
کاشانک  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوئیرینیوس
پوبلیوس سولپیسیوس کوئیرینیوس (Quirinius; January 1, 45 – January 1, 21) سیاستمدار، و پرسنل نظامی اهل روم باستان بود. او به فرمانداری سوریه (استان روم) که استان  یهودیه (استان روم) به منظور سرشماری کویرینیوس به آن اضافه شده بود، منصوب شد.
امیدیه (ابهام‌زدایی)
امیدیه  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رابرت تیلور (دونده، زاده ۱۹۴۸)
رابرت تیلور (Robert Taylor؛ ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۱۳ نوامبر ۲۰۰۷) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ده بالاسیاه ریشان
ده بالاسیاه ریشان روستایی در دهستان جون‌آباد بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
سفیدکوه (ابهام‌زدایی)
سفیدکوه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بورکهارد اسپینن
بورکهارد اسپینن (Burkhard Spinnen؛ زادهٔ December 28, 1956) نویسنده اهل آلمان است.
ییلم (ناحیه ییندریخوف هرادتس)
ییلم یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ییندریخوف هرادتس واقع شده‌است. ییلم ۴٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۰ نفر جمعیت دارد و ۶۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شنانعیر
شنانعیر (به عربی: شنانعير) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان کسروان واقع شده‌است. شنانعیر  ۳۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیلو (ابهام‌زدایی)
سیلو سازه ای برای نگهداری مواد فله است.
سیلو  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دره کال جنی
کال جنی دره‌ای بسیار قدیمی که در نزد بومیان به دره جن‌ها معروف است در شهر طبس جای گرفته‌است که با دره‌ها و فرسایش‌هایش، زیبا و گاه وهم‌انگیز است.اولین گروه کوهنودری به نام خاندان سالار به اینجا سفر کرده و درباره آن به عموم توضیح دادن.
مشخصات و ویژگی‌ها
این دره در ۳۵ کیلومتری شمال شهرستان طبس و در اطراف روستای ازمیغان قراردارد و دارای نقش و نگارها و دیواره‌های بلند است که بر اثر جاری شدن سیلاب‌ها و فرسایش یه وجود آمده‌اند تونلها و حفره هایی‌ها در دیواره‌های این دره قراردارند که به زمان ساسانیان بازمی‌گردند. کال جنی طبس در سال ۱۳۹۶به شماره ۳۵۰ در فهرست آثار طبیعی- ملی ثبت شد.
مسیر
برای رسیدن به کال جنی از طریق جاده شمالی شهر و بعد از عبور از کنار فرودگاه طبس از سمت راست یا همان شرق جاده (دو راهی استخر شاعر) از جاده اصلی خارج شده و و طی حدود ۵ کیلومتر جاده خاکی به محل دره می رسیم از دو مسیر می توان وارد این دره شد. یکی انتهای جاده خاکی که به واقع ابتدای این دره می باشد و متصل به کوه است و دیگری میانه های این جاده خاکی که می توان از طریق یک شکاف ایجاد شده بوسیله فرسایش به درون دره راه یافت.
فصل مناسب
با توجه به نوع آب و هوای منطقه طبس بیشتر فصول پاییز و زمستان برای گردشگری در منطقه طبس و بویژه این منطقه توصیه می‌گردد. به این ترتیب که در زمانی که شهرهای شمالی و غربی با سرمای و برف روبرو هستند، شما در این منطقه گرمایی مطلوب را خواهید داشت.
نمک‌دوست
نمک‌دوست یا هالوفیل (Halophile) ارگانیسم‌هایی هستند که در محیط‌هایی با غلظت بالای نمک رشد می‌کنند. این ارگانیسم‌ها، نوعی از ارگانیسم‌های شدیددوست هستند. نام هالوفیل از کلمه‌ای یونانی به معنی «نمک-دوست» گرفته شده‌است. درحالی‌که اغلب نمک‌دوستان در گستره‌ی باستانیان طبقه‌بندی می‌شوند، برخی باکتری‌ها و یوکاریوت‌ها مانند جلبک دونالیلا سالینا و قارچ‌ والمیا ایکتوفاگا نیز هستند که نمک‌دوستند. برخی از گونه‌های شناخته‌شده هالوفیل، رنگی قرمز از ترکیبات کاروتنوئیدی، به‌خصوص «باکتریورودوپسین» را به ‌وجود می‌آورند. هالوفیل‌ها در هرجایی که غلظت نمک پنج برابر غلظت نمک در اقیانوس‌ها باشد، یافت می‌شوند. از جمله این مکان‌ها، می‌توان به دریاچۀ نمک یوتا، دریای مرده، دریاچۀ ارومیه و برکۀ تبخیر اشاره کرد.
رابرت تیلور (دونده، زاده ۱۹۵۳)
رابرت تیلور (Robert Taylor؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۵۳) دونده اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
چهارسالاری هرودی
چهارسالاری هرودی (Herodian Tetrarchy) یک بخش منطقه ای از یک دولت متکی امپراتوری روم بود که پس از مرگ هرود بزرگ در ۴ ق. م شکل گرفت.
الکساندر گروس
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، جوانان آلمان، و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
کمک (میرجاوه)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۳۶ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
شک بند
شک بند، روستایی از توابع بخش میرجاوه شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان لادیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ویژگی (یادگیری ماشینی)
طبقه‌بندی
یک ویژگی عددی را می‌توان به راحتی با یک بردار ویژگی وصف کرد. یکی از راه‌های دستیابی به طبقه‌بندی باینری، استفاده از یک تابع پیش‌بینی خطی (مربوط به پرسپترون) با بردار ویژگی به عنوان ورودی است. این روش شامل محاسبه حاصل ضرب اسکالر بین بردار ویژگی و بردار وزن‌ها، واجد شرایط بودن مشاهداتی است که نتیجه آنها از حدی فراتر می‌رود.
الگوریتم‌های طبقه‌بندی از بردار ویژگی شامل طبقه‌بندی نزدیکترین همسایه، شبکه‌های عصبی و تکنیک‌های آماری مانند رویکردهای بیزی است.
مثال‌ها
در تشخیص کاراکتر، ویژگی‌ها ممکن است شامل هیستوگرام شمارش تعداد پیکسل‌های سیاه در امتداد جهت‌های افقی و عمودی، تعداد سوراخ‌های داخلی، تشخیص ضربه و بسیاری موارد دیگر باشد.
در تشخیص گفتار، ویژگی‌های تشخیص واج می‌تواند شامل نسبت نویز، طول صداها، قدرت نسبی، مطابقت فیلتر و بسیاری موارد دیگر باشد.
در الگوریتم‌های تشخیص هرزنامه، ویژگی‌هایی ممکن است شامل وجود یا عدم وجود سرفصل‌های ایمیل مشخص، ساختار ایمیل، زبان، فراوانی عبارات خاص، صحت دستوری متن باشد.
در بینایی کامپیوتر، تعداد زیادی ویژگی ممکن، مانند لبه‌ها و اشیاء وجود دارد.
برنامه‌های افزودنی
در تشخیص الگو و یادگیری ماشین، بردار ویژگی یک بردار n بعدی از ویژگی‌های عددی است که بیانگر برخی از شی‌ها است. بسیاری از الگوریتم‌ها در یادگیری ماشینی به نمایش عددی اشیا نیاز دارند، زیرا چنین نمایش‌هایی پردازش و تحلیل آماری را تسهیل می‌کنند. هنگام نمایش تصاویر، مقادیر ویژگی ممکن است با پیکسل‌های یک تصویر مطابقت داشته باشد، در حالی که هنگام نمایش متون، ویژگی‌ها ممکن است فراوانی وقوع اصطلاحات متنی باشد. بردارهای ویژگی معادل بردارهای متغیرهای توضیحی مورد استفاده در روش‌های آماری مانند رگرسیون خطی هستند. بردارهای مشخصه اغلب با استفاده از حاصل ضرب نقطه ای با وزن‌ها ترکیب می‌شوند تا یک تابع پیش‌بینی خطی بسازند که برای تعیین امتیاز برای پیش‌بینی استفاده می‌شود.
فضای برداری مرتبط با این بردارها اغلب فضای ویژگی نامیده می‌شود. به منظور کاهش ابعاد فضای ویژگی، تعدادی از تکنیک‌های کاهش ابعاد را می‌توان به کار گرفت.
ویژگی‌های سطح بالاتر را می‌توان از ویژگی‌های موجود دریافت کرد و به بردار ویژگی افزود. به عنوان مثال، برای مطالعه بیماری‌ها ویژگی «سن» مفید است و به عنوان سن = «سال مرگ» منهای «سال تولد» تعریف می‌شود. این فرایند به عنوان ساخت ویژگی نامیده می‌شود. ساخت ویژگی به‌کارگیری مجموعه ای از عملگرهای سازنده برای مجموعه ای از ویژگی‌های موجود است که منجر به ساخت ویژگی‌های جدید می‌شود. نمونه‌هایی از این عملگرهای سازنده عبارتند از بررسی شرایط برابری {=، ≠}، عملگرهای حسابی {+، −، ×، /}، عملگرهای آرایه {max(S), min(S)، میانگین(S)} به عنوان و همچنین سایر عملگرهای پیچیده‌تر، برای مثال count(S,C) که تعداد ویژگی‌های بردار ویژگی S را که برخی از شرایط C را برآورده می‌کنند، می‌شمارد یا، برای مثال، فاصله‌ها با سایر کلاس‌های تشخیص تعمیم‌یافته توسط برخی دستگاه‌های پذیرنده. ساخت ویژگی از دیرباز به عنوان ابزاری قدرتمند برای افزایش دقت و درک ساختار، به ویژه در مسائل با ابعاد بالا در نظر گرفته شده‌است. کاربردها شامل مطالعات بیماری و تشخیص احساسات از گفتار است.
انتخاب و استخراج
مجموعه اولیه ویژگی‌های خام می‌تواند زائد و بیش از حد بزرگ باشد که نمی‌توان آن را مدیریت کرد؛ بنابراین، یک مرحله مقدماتی در بسیاری از کاربردهای یادگیری ماشین و تشخیص الگو شامل انتخاب زیرمجموعه‌ای از ویژگی‌ها، یا ساخت مجموعه‌ای از ویژگی‌های جدید و کاهش‌یافته برای تسهیل یادگیری، و بهبود تعمیم و تفسیرپذیری است.[نیازمند منبع].
استخراج یا انتخاب ویژگی‌ها ترکیبی از هنر و علم است. توسعه سیستم‌هایی برای انجام این کار به عنوان مهندسی ویژگی شناخته می‌شود. این امر مستلزم آزمایش احتمالات متعدد و ترکیب تکنیک‌های خودکار با شهود و دانش متخصص حوزه است. خودکار کردن این فرایند یادگیری ویژگی است، که در آن یک ماشین نه تنها از ویژگی‌ها برای یادگیری استفاده می‌کند، بلکه خود ویژگی‌ها را یادمی‌گیرد.
امپراتوری زنج
امپراتوری زنج تشکّلی سیاسی در قرن ۱۹ میلادی بود که عمان در ساحل سواحیلی تأسیس کرد. این تشکّل به تجارت برده از میان مردم سواحیلی محلی که در اوج خود، تا کنگو شرقی هم می‌رسید، گسترده شده‌بود. نهایتاً، سقوط این «امپراتوری» وقتی که بریتانیا قصد داشت تجارت برده را پایان دهد، سر رسید. آن را تصاحب و در سال ۱۸۹۶ میلادی به امپراتوری بریتانیا ضمیمه کرد.
کلتس (ناحیه ییندریخوف هرادتس)
کلتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ییندریخوف هرادتس واقع شده‌است. کلتس ۶٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۱ نفر جمعیت دارد و ۴۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سرگئی ولکوف
سرگئی الکسالندرویچ ولکوف کیهان‌نورد روسی و فرمانده اردوی ۱۷ در ایستگاه فضایی بین‌المللی است. او در ۱۲ فروردین ۱۳۵۲ (یکم آوریل ۱۹۷۳) در شهر چوگویف در اوکراین (در آن دوران بخشی از اتحاد شوروی) به دنیا آمد. سرگئی نخستین فضانورد نسل دومی است: پدرش الکساندر ولکوف از فضانوردان باسابقه روسیه است. همسر وی، ناتالیا شینکارنکو، حسابدار خبره است.
سرگئی در روز ۲۰ فروردین ۱۳۸۷ (۸ آوریل ۲۰۰۸) به عنوان فرمانده اردوی ۱۷ به همراه دو فضانورد دیگر وارد ایستگاه فضایی بین‌المللی شد.
ورود به نیروی هوایی
سرگئی ولکوف در سال ۱۹۹۰ پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان شهرک ستاره‌ها، وارد دانشکده عالی هوانوردی تامبوف شد. وی پرواز با هواپیماهای آئرو ال-۲۹، آئرو ال-۳۹، ایلیوشین-۲۲ و توپولف-۱۳۴ را به‌خوبی فرا گرفت، و در سال ۱۹۹۵ در حالیکه ۴۵۰ ساعت پرواز با هواپیماهای نظامی را در کارنامه خود داشت، از دانشکده فارغ‌التحصیل شد.
ورود به برنامه فضایی
سرگئی در ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۷ به گروه کیهان‌نوردان روسیه پیوست و پس از طی دوران آموزش‌های مقدماتی فضانوردی بین دسامبر ۱۹۹۷ تا نوامبر ۱۹۹۹، به عنوان «کیهان‌نورد آزمایشگر» فارغ‌التحصیل و به آموزش سایر فضانوردان برای سفر به ایستگاه فضایی بین‌المللی مشغول شد.
در سال ۲۰۰۱ او به عنوان فرمانده ذخیره فضاپیمای سایوز و همچنین مهندس پرواز ذخیره در اردوی ۷ ایستگاه فضایی بین‌المللی انتخاب شد، و از اوت ۲۰۰۱ تا فوریه ۲۰۰۳، تمرینات مربوطه را به انجام رسانید. در فوریه ۲۰۰۶ نیز به عنوان مهندس پرواز ذخیره برای فضاپیمای سایوز و ایستگاه فضایی بین‌المللی در اردوی ۱۳ انتخاب شد.
ماموریت فضایی
سرانجام در ژوئن ۲۰۰۶، سرگئی ولکوف به عنوان فرمانده فضاپیمای سایوز و اردوی ۱۷ ایستگاه فضایی بین‌المللی انتخاب شد، و در ۲۰ فروردین ۱۳۸۷ (۸ آوریل ۲۰۰۸) در ماموریت سایوز تی‌ام‌ای-۱۲ از پایگاه فضایی بایکونور به مدار زمین و به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی پرواز کرد.
سرگئی ولکوف تا به امروز جوان‌ترین فرمانده ایستگاه فضایی بین‌المللی است.
جلیلوند
جلیلوند  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سارا هاردکستل
سارا هاردکستل (Sarah Hardcastle؛ زادهٔ April 9, 1969) شناگر اهل بریتانیا بود.
میراث طبیعی
میراث طبیعی، به تشکل‌های فیزیکی، زیست‌شناختی و زمین‌شناختی، جای زیست گونه‌های گیاهی و جانوری در معرض خطر و مناطق دارای ارزش دانشی و نگهداری و زیباشناسی گفته می‌شود.
سارا هاردکستل
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
رابرت مناس
رابرت مناس (Robert Menasse; June 21, 1954 – ) نویسنده اهل اتریش بود.
میراث طبیعی
هم اکنون بیش از ۱۶۰ هزار منطقه تحت حمایت و یا مناطق حفاظت شده در جهان وجود دارد که تنها ۲۲۲ مورد از این ۱۶۰ هزار از محوطه‌های میراث طبیعی جهان هستند.
رابرت مناس
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کتاب آلمان، جایزه فریدریش هولدرلین، و جایزه هاینریش مان شده‌است.
بازوی رباتیک
بازوی روباتیک نوعی بازوی مکانیکی، عموماً قابل برنامه‌ریزی، است که کاربردهایی مشابه بازوی انسان دارد. بازوی رباتیک ممکن است خود یک ربات باشد یا بخشی از یک ربات پیچیده‌تر باشد. اتصالات چنین بازویی آن چنانند که امکان جابجایی چرخشی (شبیه ربات‌های بندی) یا انتقالی (خطی) را فراهم می‌کنند. اتصالات بازو می‌توانند یک زنجیره حرکتی (به انگلیسی kinematic chain) را ایجاد کنند. قسمت انتهایی زنجیره حرکتی بازوی مکانیکی، تأثیرگذار نهایی (به انگلیسی end effector) نامیده می‌شود.
دست رباتیک
تأثیرگذار نهایی، یا دست روباتیک، می‌تواند برای انجام هر وظیفه ای مثل جوشکاری، بستن، یا چرخاندن طراحی شود. برای مثال بازوی روبات در خط مونتاژ اتومبیل اعمالی مثل جوشکاری، چرخاندن و قرار دادن قطعات انجام می‌دهند.
بازوهای رباتیک مشهور
در فضا، سامانه Manipulator از راه دور شاتل فضایی، که کانادارم خوانده می‌شود، مثالی از یک بازوی رباتیک است. مریخ نورد کنجکاوی هم از یک بازوی رباتیک استفاده می‌کند.
بازوهای رباتیک کم هزینه
در دهه ۲۰۱۰ بازوهای روباتیک کم هزینه رایج تر شدند و بیشتر در دسترس قرار گرفتند. گرچه چنین بازوهای رباتیکی بیشتر برای اهداف سرگرمی و آموزشی استفاده می‌شوند، کاربردهایی در خودکارسازی آزمایشگاهی و اوتوسمپلرها دارند.
هیپولیتا (دی‌سی کامیکس)
ملکه هیپولیتا یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت هیپولیتا توسط نویسنده ویلیام مولتن مارستون و طراح هری جورج پیتر بر اساس هیپولیتا، ملکهٔ آمازون‌ها در اساطیر یونانی خلق شده است، که برای اولین بار در شمارهٔ ۸ مجموعه کمیک «آل استار کمیکس» (دسامبر ۱۹۴۱) حضور پیدا کرد. او مادر زن شگفت‌انگیز و دانا تروی، و ملکهٔ آمازون‌ها در جزیره تمیسکیرا محسوب می‌شود.
اولین حضور سینمایی این شخصیت در دنیای توسعه‌یافته دی‌سی در فیلم زن شگفت‌انگیز (۲۰۱۷)، با نقش‌آفرینی کانی نیلسن بازیگر دانمارکی بود. او سپس در فیلم‌های لیگ عدالت (۲۰۱۷)، زن شگفت‌انگیز ۱۹۸۴ (۲۰۲۰) و لیگ عدالت زک اسنایدر این نقش را تکرار کرد.
هری نیلسون
هری ادوارد نیلسن سوم (۱۵ ژوئن ۱۹۴۱–۱۵ ژانویه ۱۹۹۴)، ترانه‌سرا، خواننده و نوازنده آمریکایی است.
او با آنچه پیش خود از موسیقی فرا گرفته بود، از مقام یک کارمند معمولی بانک به یک ستاره بین‌المللی در دهه شصت و هفتاد میلادی صعود کرد و یک‌بار بیتل‌ها، نیلسون را هنرمند برگزیده و منتخب خود اعلام کردند که برای او یک برتری به حساب می‌آمد. گرچه نیلسون به عنوان یک ستاره موسیقی شهرتی به‌هم زد و خواندن و ساخت موسیقی تم چندین فیلم و مجموعه تلویزیونی را به‌عهده گرفت، به‌ندرت در صفحه تلویزیون ظاهر شد و هرگز کنسرتی اجرا نکرد.
همکاری نیلسون در ساخت موسیقی فیلم «کابوی نیمه‌شب» (۱۹۶۹) و ترانه محبوب تم آن فیلم: «هر کس برای خود حرف می‌زند»، که نخستین جایزه گرمی را برای او به ارمغان آورد، نقطه اوج شهرت او به‌حساب می‌آید. گرچه به‌طوری کنایه‌آمیز، موسیقی این ترانه و ترانه پرفروش دیگرش، «بدون تو» (۱۹۷۱)، در اصل از تصنیف‌های او نبودند.
دوستی سابق هری نیلسون با بیتل‌ها، موجب همکاری‌هایی بین او و اعضای گروه در اوایل دهه هفتاد شد، به‌طوری که به همراه رینگو استار، در فیلم «پسر دراکولا» (۱۹۷۴) ظاهر شد و به‌ساخت موسیقی آن پرداخت. او همکاری صمیمانه‌ای نیز با جان لنون داشت و این‌دو آلبومی از موسیقی کلاسیک پاپ به نام «گربه‌های خانگی» در سال ۱۹۷۴ میلادی به بازار ارائه کردند. نیلسون در سال ۱۹۹۴ میلادی بر اثر بیماری قلبی درگذشت.
عهد دقیانوس
عهد دقیانوس، در اصل دوره‌ای است که دقیانوس پادشاه رومی در آن پادشاهی می‌کرده‌است، اگرچه در میان همگان به دوره‌ای کهن مشهور است که از آن عهد و دوره گامی فراتر نمی‌توان نهاد، به همین روی هر گاه بخواهند قدمت و کهنگی چیزی یا مطلب و موضوعی را آشکار کنند در گفتار طنز و شوخی، به دورهٔ مزبور اشاره می‌کنند و می‌گویند: «برای عهد دقیانوس است».
قوخ
قوخ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کفرتبنیت
کفرتبنیت (به عربی: كفرتبنيت) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در نبطیه واقع شده‌است.
کوهان (ابهام‌زدایی)
کوهان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اوک ولز، آریزونا
اوک ولز (به انگلیسی: Oak Wells) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. اوک ولز ۱٬۳۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرالد تینکر
جرالد تینکر (Gerald Tinker؛ زادهٔ ) دونده و بازیکن فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا است.
الکساندر هک
الکساندر هک (Alexander Hack؛ زادهٔ September 8, 1993) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آلمان بازی کرده‌است.
سیکاری
سیکاری (Sicarii) گروه انشعابی از متعصبان یهودی زیلوت‌ها بودند که در دهه‌های قبل از ویرانی اورشلیم در سال ۷۰ میلادی (محاصره اورشلیم (۷۰ میلادی))، به شدت با اشغال یهودیه (استان روم) توسط امپراتوری روم مخالفت کردند و اقدام به بیرون راندن آنها و هوادارانشان از منطقه کردند. به حامیان فلسفهٔ چهارم یا فرقه چهارم یهودیت/زیلوت‌ها نیز شناخته می‌شوند.
نیروی دفاع ملی اتیوپی
نیروی دفاع ملی اتیوپی (ENDF) نیروی نظامی اتیوپی است. کنترل غیرنظامی ارتش از طریق وزارت دفاع اتیوپی انجام می‌شود که بر نیروهای زمینی، نیروی هوایی، نیروی دریایی و همچنین بخش صنایع دفاعی نظارت دارد.
اندازه و سازمان
اندازهٔ نیروی دفاع ملی اتیوپی از زمان پایان جنگ اتیوپی-اریتره در سال ۲۰۰۰ به‌طور قابل توجهی در نوسان بوده‌است. در سال ۲۰۰۲ نیروهای دفاعی اتیوپی دارای حدود ۲۵۰۰۰۰–۳۵۰۰۰۰ نیرو بودند. این تقریباً همان تعداد بود که در رژیم درگ که در سال ۱۹۹۱ به دست نیروهای شورشی افتاد، حفظ شد. با این‌حال، این تعداد بعداً کاهش یافت و در ژانویهٔ ۲۰۰۷، در طول جنگ سومالی، گفته شد که نیروهای اتیوپی حدود ۳۰۰۰۰۰ سرباز داشتند. در سال ۲۰۱۲، IISS برآورد کرد که نیروی زمینی اتیوپی ۱۳۵۰۰۰ پرسنل و نیروی هوایی اتیوپی ۳۰۰۰ پرسنل دارد.
تا سال ۲۰۱۲، نیروی دفاع ملی اتیوپی از دو شاخهٔ مجزا تشکیل شده‌است: نیروی زمینی و نیروی هوایی اتیوپی. اتیوپی دارای چندین سازمان صنعتی دفاعی است که سیستم‌های تسلیحاتی مختلف را تولید و تعمیر می‌کنند. بیشتر این‌ها در زمان رژیم درگ که یک مجتمع صنعتی نظامی بزرگ را طراحی کرده بود ساخته شد. نیروی دفاع ملی اتیوپی متکی به خدمت داوطلبانهٔ سربازی افراد بالای ۱۸ سال است. اگرچه خدمت سربازی اجباری وجود ندارد، نیروهای مسلح ممکن است در صورت لزوم و رعایت اجبار، فراخوان انجام دهند.
اتیوپی امروزی که کشوری محصور در خشکی است، نیروی دریایی فعالی ندارد. اتیوپی در سال ۱۹۵۰ یک خط ساحلی در دریای سرخ را دوباره به‌دست‌آورد و در سال ۱۹۵۵ نیروی دریایی اتیوپی را ایجاد کرد. استقلال اریتره در سال ۱۹۹۱ اتیوپی را دوباره محصور در خشکی کرد، اما نیروی دریایی اتیوپی به فعالیت خود از بنادر خارجی ادامه داد تا سرانجام در سال ۱۹۹۶ منحل شد.
میدان سرخ (میرجاوه)
میدان سرخ روستایی در دهستان جون‌آباد بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۳۹ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
ایالت چرخشی
Swing states 2012.svg. باراک اوباما از نظر آرا با اختلاف ۴٪ پیروز شد اما وی با برنده شدن در ایالت‌های چرخشی (به جز کارولینای شمالی) پیروزی قاطع را به دست آورد.
این ایالت‌ها معمولاً فلوریدا، اوهایو، نوادا، کلرادو، و کارولینای شمالی هستند.
عسگران
عسگران  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شانون اسمیت
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
سنج (ابهام‌زدایی)
سنج  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قلیان (ابهام‌زدایی)
قلیان  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ولایتعهدی علی بن موسی الرضا
ولایتعهدی علی بن موسی الرضا به واقعه احضار و انتصاب علی بن موسی (۱۴۸ ه‍. ق، مدینه – ۲۰۳ ه‍. ق، خراسان) (امام هشتم شیعیان) به ولایتعهدی مأمون، خلیفه عباسی گفته می‌شود که از سال ۲۰۱ تا ۲۰۳ هجری رخ داد.
این انتصاب در میان اقشار اجتماعی، آثار و بازتاب‌های گوناگونی دربرداشت. این انتصاب در شرایط سختی که مأمون در آن دچار بود، سبب شد تا آتش قیام علویان در مراکزی چون بغداد، مکه و کوفه فروکش نماید. علی بن موسی نیز از جایگاه ولایتعهدی خود، در راستای انتشار علوم دینی استفادهٔ فراوانی کرد و در جلسات مناظره با ادیان و فرقه‌های دیگر حضور یافت. ولی از سوی دیگر، مأمون پس از این انتصاب، با معضلی دیگر مواجه شد؛ عباسیان حاضر در بغداد که غالباً از حزب مخالف مأمون محسوب می‌شدند؛ طی جلساتی اقدامات مأمون را نگران‌کننده دانستند و سرانجام مأمون را از خلافت عزل و به جایش عموی وی ابراهیم بن مَهدی را منصوب کردند. این اقدام سبب شد تا مأمون از خود دفاع کند و دلایلش را از برخی اقدامات بیان نماید. او برای دفاع از خود، به همراه علی بن موسی عزم بغداد کرد. با رسیدن کاروان مأمون به سرخس، وزیرش فضل بن سهل توسط تعدادی از سران لشکری ترور شد و دو روز بعد وقتی کاروان مأمون به توس رسید، علی بن موسی بیمار شد و از دنیا رفت. بسیاری از منابع، قتل وزیر و مرگ ولیعهد مأمون در این فاصلهٔ زمانی کوتاه را نشانه توطئه مأمون دانسته‌اند. این درحالی است که منابع شیعی و بسیاری از منابع اهل سنت به صراحت مرگ علی بن موسی را مسمویت بر اثر زهر گزارش نموده‌اند؛ هر چند در منابع اهل سنت دربارهٔ شخص قاتل، اختلافاتی وجود دارد، اما منابع شیعی مأمون را مسئول این قتل دانسته‌اند.
زمینهٔ تاریخی
فرزندان عبدالله بن عباس در طول مرحلهٔ دعوت عباسی به گسترش و تعمیم آرمان مبارزهٔ ضداموی برای گزینش یک رهبرِ هاشمی با شعار «اَلرِّضا مِنْ آلِ مُحَمَّد»، بدون مشخص کردن شخص یا شاخهٔ نامزد خلافت — چه عباسی و چه علوی — اقدام کردند. نام جنبش «هاشمیه» با ارجاع به خاندانِ گسترده‌تر بنی‌هاشم سبب شد عباسیان بتوانند در منزلت با اهل بیت شراکت جویند. سپس، با گسترش جنبش سیاه‌جامگان اقدام به قیام علیه سلسلهٔ امویان کردند و در سال ۱۳۲ ه‍.ق/۷۵۰ م خلافت عباسیان را مستقر نمودند. هارونُ الرَّشید (حک. ۱۷۰–۱۹۳ ه‍.ق/۷۸۶–۸۰۹ م)، پنجمین خلیفهٔ عباسی، این دولت را به اوج قدرت خود رساند و توانست تا جلوهٔ سلطنتِ عباسی را تثبیت کند. هارون که با چالش جانشینی مواجه بود، امین را به‌عنوان جانشینِ اصلی خود تعیین و مأمون را نیز به‌عنوان جانشین امین منصوب کرد و سرزمین‌های خلافت عباسی را میان‌شان تقسیم نمود. در سال ۱۸۶ ه‍.ق و با اعلام رسمی از سوی هارون، امین به عنوان جانشین خلیفه در بغداد به تخت نشست و مأمون نیز به عنوان جانشین امین، در مرو مستقر گردید. نقاط تحت سیطرهٔ مأمون از همدان تا مرزهای شرقی حکومت را شامل می‌شد و او حاکم خودمختار ولایات شرقی محسوب می‌شد.
در سال ۱۹۳ ه‍.ق هارون الرشید درگذشت و امین به خلافت رسید، اما او عملاً از امور کناره گرفت و به تفریح و معاشرت با زنان و جمع‌آوری ثروت و طرب مشغول شد. او تمام امور حکومت را به وزیران و مشاورانی همچون فضل بن ربیع واگذار کرد که موجب بروز هرج و مرج در کارها شد. برخلاف امین، مأمون شخصیتی قدرتمند و علایق گستردهٔ روشنفکرانه داشت و در اصلاح امور می‌کوشید. با اقداماتی که امین انجام داد، از جمله فرستادن جاسوس به خراسان، فراخواندن سپاهیان تحت امر مأمون و خزانه به بغداد، دستور به مأمون جهت اخذ بیعت توسط خود او از خراسانیان، کوتاه کردن دست مأمون از برخی مناطق تحت فرمان وی چون نیشابور و سرخس و درخواست به رسمیت شناختن و تقدم نام موسی، فرزند امین بر مأمون، اختلافات بین دو برادر بالا گرفت و هر کدام اقدامات سیاسی متقابلی اتخاذ و در نهایت هر دو برادر به سوی همدیگر لشکرکشی کردند. پس از پیروزی در چند جنگ طی دو سال، لشکر مأمون تا نزدیکی بغداد رسید و شهر را محاصره کرد که یک سال به طول انجامید و سرانجام امین به اسارت درآمد و به قتل رسید.
با مرگِ امین و به‌حکومت رسیدنِ مأمون، خلیفه با بحران‌های فراوانی مواجه شد. خالی بودنِ خزانهٔ بغداد و کمبود حقوق لشکریانِ فاتح، سبب شد تا در آغاز حکومت، چند شورش کوچک رخ دهد و در نهایت، بخشی از سپاهیان از عباسیان جدا شدند و به کوفه رفتند و با جلب همکاری علویان، ناگهان قیامی بزرگ را در کوفه به‌راه انداختند. در مناطق دیگر نیز جنبش‌هایی ضدحکومتیِ فراوانی شکل گرفت که سبب ناآرامی در مناطق تحت حکومت مأمون شد. گستردگیِ این قیام‌ها و شورش‌ها، مأمون را به وحشت انداخت و او را ناچار کرد با تمام قوا به سرکوبیِ آن بپردازد. این، نخستین بار بود که یک خلیفهٔ عباسی با شدّت عمل سرنگون می‌شد؛ و این، موضوعی بود که بی‌شک، اعتبار نهاد خلافت عباسی را به‌لرزه درآورد و چگونگی درک آن از سوی جامعهٔ اسلامی را تغییر داد. در طول چهار سال آینده، خشم مردم عراق نسبت به سیاست‌های عجیبِ مأمون افزایش یافت. در این زمان و در مناطق مختلف، شورش‌های گوناگونی صورت می‌گرفت. شورش در جنوب عراق و در کوفه به‌رهبری ابنِ طَباطَبا و با همکاری فرماندهِ سابق سپاه، اَبُوالسَّرایا در سال ۱۹۹ ه‍.ق/۸۱۵ م، بیش از پیش بر هرج و مرج افزود. زید بن موسی ملقب به «زَیْدُالنّار» در بَصره قیام کرد. یَمَن تحت شورش‌های مختلفِ علوی به‌سر می‌بُرد. اولین بار ابراهیم بن موسی کاظم در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹ تا ۲۰۲ ه‍.ق/۸۱۴ تا ۸۱۷ م، در آنجا رهبری را به‌دست گرفت. حسین بن حسن بن علی معروف به ابنِ اَفطَس در مکّه قیام کرد. هنگامی که مأمون در ۲۰۱ ه‍.ق/۸۱۶ م تصمیم به ارتقای اقتدار مذهبی خویش با تصاحب عنوانِ «خَلیفَةُالله» و همزمان نامزدی علی بن موسی الرّضا به ولایتعهدی خلیفه و تغییر رنگ رسمی دولت عباسی از سیاه به سبز گرفت، عباسیان بغداد با مطرح کردن ابراهیم بن مَهدی به‌عنوان خلیفه، به وی پاسخ دادند و مأمون را به‌عنوان شاهزاده‌ای که از سوی ایرانیان بازیچه شده بود، رد کردند. رویداد انتصاب ولیعهد، چندان مورد توجه منابع اهل سنت قرار نگرفته‌است و به عنوان یک حادثه جزئی ذکر شده‌است و در مقابل منابع شیعی به عنوان رویدادی عمده معرفی شده‌است.
از سوی دیگر، شیعیان بر مبنای تفسیرِ خاصی از تاریخ صدر اسلام و موضوع جانشینی محمد، نگرش خویش از «اسلام واقعی» را مبتنی بر برداشتِ متمایز از مرجعیت دینی که به اهلِ بیت پیامبر واگذار شده بود، ارائه دادند. تا پیش از انقلاب عباسی، تشیع در دو شاخه یا جریان اصلی کِیْسانیّه و امامیّه توسعه یافت که هر کدام تقسیمات درونی خود را دارند؛ و سپس، جنبش شیعی دیگری به بنیان‌گذاری زِیْدیّه منجر شد. شاخه یا جناحِ اصلیِ امامیه که بعدها این نام را گرفت، امامت را از طریق تنها پسر بازماندهٔ حسین بن علی، علی بن حسین زَیْنُ‌الْعابِدین دنبال کرد. بعد از تأسیس خلافت عباسیان، شیعیان «اهل بیت» را دقیق‌تر تعریف کردند، به‌طوری‌که علویانِ فاطمی — هم حسنی و هم حسینی — را دربرگرفت. پیروزی عباسیان — که با شعار «الرضا من آل محمد» به میدان آمده بودند — سبب سرخوردگی شیعیان شد که همه انتظار داشتند تا یک علوی به‌جای یک عباسی موفق به خلافت شود. دشمنی میان عباسیان و علویان هنگامی برجسته شد که عباسیان بلافاصله پس از به قدرت رسیدن‌شان، شروع به آزار و اذیت بسیاری از حامیان سابق شیعه و علوی‌شان کردند و متعاقباً، سخنگویان تفسیری سنی از اسلام شدند. عهدشکنی عباسیان با ریشه‌های شیعیِ خود، سرانجام هنگامی تکمیل شد که خلیفهٔ سوم، مهدی، اعلام کرد که پیامبر عملاً عمویش، عبّاس بن عَبدُالْمُطَّلِب را به جای علی بن ابی‌طالب به‌عنوان جانشین منصوب کرده‌است. در همان زمان موسی کاظم، هفتمین امام شیعیان امامی، با بیعتِ اکثریتِ شیعیان امامی از جمله برجسته‌ترین دانشمندان از اصحاب جعفر صادق مورد اقبال قرار گرفت. پس از قتل او، بسیاری از هوادارانش او را امامِ هفتم و آخرِ خود دانستند که به‌عنوان مَهدی باز خواهد گشت. این گروه از شیعیانِ امامی که جمعیت قابل‌توجه دیگری در کوفه تشکیل دادند، به‌نام واقِفیّه شناخته شدند. بااین‌حال، گروه دیگری از پیروان موسی کاظم، پسرش علی بن موسی الرّضا، را به‌عنوان امام جدیدشان تصدیق کردند که پس از آن، به‌عنوان هشتمین امامِ شیعیان در نظر گرفته شد. شیعیانِ علی بن موسی الرّضا، خطّ امامت را در سه نسل دیگر در فرزندانش تا امام یازدهم‌شان، حسن عَسکَری با اختلافات جزئی دنبال کردند.
دوران هارون و مأمون با اوج فعالیت نهضتِ ترجمه هم‌زمان بود. انگیزه‌ها و اهدافی که این انتقالِ عظیمِ فرهنگیِ دانش را تحت نظر خلفای نخستینِ عباسی و درباریان‌شان به‌وجود آورد، به‌عنوان پاسخی به نیازهای سلسلهٔ جدید در نظر گرفته می‌شوند. مباحثات مذهبی که پیروان کلیساهای مختلفِ مسیحی، ثَنَوی‌گرایانِ مانَوی، مَزدَکیان، یَهودیان و پیروان مذاهبِ مختلفِ اسلامی را گرد هم آورد. این ترجمه‌ها به استفاده از برهان‌های استدلالی و گفتگوهای منطقی به‌عنوان ابزار اصلی در میان مُتِکَلِّمان اولیه کمک کرد.
شرح واقعه
منابع تاریخی در معرفی طراح نقشه ولایتعهدی علی بن موسی دچار اختلافند؛ برخی منابع چون تاریخ بیهقی، فضل بن سهل را به عنوان طراح این نقشه معرفی کرده‌اند. این منابع بر این باورند که فضل به جهت تمایلی که به تشیع داشت، قصد نمود تا قدرت را از عباسیان به علویان منتقل کند. در این خصوص حسین بن احمد سلامی در اخبار خراسان، گزارشی را نقل می‌کند که فضل، خود را با ابومسلم خراسانی در جهت انتقال قدرت از قبیله‌ای به قبیله دیگر، مقایسه کرده‌است. با این وجود، بر اساس روایاتی در منابع شیعی، مأمون به عنوان طراح اصلی ولایتعهدی علی بن موسی الرضا معرفی شده‌است. اکبری نیز معتقد است فضل، به جهت باقی ماندن مرکز خلافت در خراسان، به جهت عدم تمایل اهل بغداد به بیعت با یکی از علویان، از ولایتعهدی علی بن موسی سرسختانه حمایت می‌کرد.
بیهم دائو در دانشنامهٔ اسلام می‌گوید به‌نظر می‌رسد تنها دخالت علی بن موسی در سیاست تا پیش از ولایتعهدی، در مذاکرات میان دولتِ عباسی و عمویش محمد بن جعفر بوده‌است که در سال ۲۰۰ ه‍.ق/۸۱۵ م، خود را در مکه خلیفه اعلام کرده بود. در آن زمان از علی بن موسی خواسته شد تا سعی کند عمویش را برای تسلیم شدن متقاعد کند. جعفریان در صحتِ این گزارش مبنی بر وساطت علی بن موسی الرّضا، به دیدهٔ تردید می‌نگرد.
فراخوان و سفر به مرو
در سال ۲۰۰ ه‍. ق، مأمون برای علی بن موسی الرّضا دعوتنامه‌ای جهت آمدن به مرو نوشت و رَجاءِ بنِ اَبی‌ضَحّاک، دایی فضل بن سهل و غلامی به نام فِرناس یا یاسر را فرستاد تا همراه او در این سفر باشند. از سوی دیگر، شیخ صدوق، محدث شیعه، چنین گزارش می‌کند که مأمون در نامه‌نگاری‌های متعدد، از علی بن موسی درخواستِ عزیمت به مرو را می‌کرد و علی بن موسی این درخواست را با بهانه‌ها و دلایل گوناگون رد می‌نمود. این امتناع سبب شد تا مأمون به‌اجبار علی بن موسی را به مرو بیاورد. به عقیده ویلفرد مادلونگ، ادعایی که از سوی ابوالفرج اصفهانی و شیخ مفید، مبنی بر همراهیِ علی بن موسی تا مرو از سوی عیسی جَلّودی مطرح شده، مردود و نادرست است. چراکه در همان سال عیسی جلّودی، قیام محمّد بن جعفر را در مکه سرکوب کرده و او را با خود به عراق برد و به رجاء بن ابی‌ضحاک تحویل داد. رجاء نیز هر دو را به خراسان بُرد. اکبری نیز معتقد است با وجود برخورد تند عیسی جلودی با علی بن موسی در ماجرای غارت علویان مدینه، انتخاب او از جانب مأمون، انتخابی مناسب نبوده‌است و این قول در برابر قول اکثر منابع که رجاء بن ابی‌ضحاک را مأمور انتقال علی بن موسی دانسته‌اند، ضعیف به‌حساب می‌آید.
علی بن موسی الرّضا پیش از سفر به مرو، علاوه بر اعلام ناراحتی خویش از این سفر با وداعِ همراه با گریه در روضهٔ نَبَوی، دستوری خطاب به شیعیان و اقوامش برای اقامهٔ عزاداری و مجلس تعزیه به‌خاطر وی و سفرش صادر کرده‌است. به‌گفتهٔ ناجی و باغستانی در دانشنامه جهان اسلام بر طبق روایات منقول از شیخ صدوق، محدث شیعه، علی بن موسی الرّضا پیش‌گویی کرد که در غربت خواهد مُرد و در کنار هارون دفن خواهد شد و هرگز نزد خانواده‌اش بازنخواهد گشت. او هیچ‌یک از اقوام، حتی فرزند خردسالش جواد را نیز با خود به سفر نبرد.
هرچند مشهورترین قول دربارهٔ مسیر حرکت علی بن موسی «مدینه، نقره، قریتین، هوسجه، نباج، حفر ابوموسی، بصره، اهواز، بهبهان، اصطخر، ابرقوه، ده شیر (فراشاه)، یزد، خرانق، رباط پشت بام، نیشابور، ده سرخ، طوس، سرخس و مرو» گزارش شده؛ مسیر دیگر، «نقره، قادسیه، کوفه، بغداد، کرمانشاه، اراک، قم، کاشان، نائین، خرانق، رباط پشت بام، نیشابور، ده سرخ، طوس، سرخس و مرو» عنوان شده‌است. بلاغی در تاریخ نائین، مسیر دیگری را برای این سفر، نقل کرده که عبارت است از «مدینه، بصره، اَرْجان، فارس، اصفهان، نیشابور، دِه سُرخ، سناباد، سرخس و مرو».
بر اساس گزارشی از اباصلت هروی، وقتی علی بن موسی به سرخس رسید، تحت مراقبت قرار گرفت و به نوعی حبس خانگی شد. احتمال داده شده‌است که این بازداشت به جهت تحت فشار قرار دادن علی بن موسی الرضا برای پذیرش ولایتعهدی بوده‌است. در مقابل گزارش اباصلت، برخی چون ملاهاشم خراسانی، این حبس را بعد از ولایتعهدی و در سال ۲۰۲ ه‍.ق در حالی که علی بن موسی در مسیر بازگشت به طوس بوده، گزارش کرده‌اند. خراسانی مدت این حبس را چند ماه دانسته‌است.
پذیرش ولایتعهدی
به‌گزارشی که صدوق، محدث شیعه، در عیون اخبارَ الرّضا نقل می‌کند، مأمون در ابتدا پیشنهاد کرد تا از مقام خلافت به‌نفع علی بن موسی کناره‌گیری کند. علی بن موسی در ردِّ ادعای مأمون به او گفت: «اگر خلافت متعلق به توست، پس حق نداری ردایی که خداوند تنت کرده، از تن بیرون بیاوری و به دیگری ببخشی؛ اما اگر خلافت متعلق به تو نیست، اجازه نداری چیزی که متعلق به تو نیست را به من ببخشی.» پس از آن، مأمون پیشنهاد ولایتعهدی را داد، اما علی بن موسی الرّضا از پذیرش این پیشنهاد نیز سرباز می‌زد. علی بن موسی نزدیک به دو ماه در برابر پیشنهادِ ولایتعهدی مقاومت کرد و در نهایت با اکراه، آن را پذیرفت، به‌شرط اینکه هیچ فعالیت حکومتی رسمی انجام ندهد. ریان بن صلت، علت پذیرش ولایتعهدی مأمون را از علی بن موسی جویا می‌شود و چنین پاسخ می‌شنود که: «من تمایلی به این کار نداشتم ولی وقتی مخیر شدم بین قبول ولایتعهدی یا کشته شدن، پذیرش ولایتعهدی را انتخاب کردم». در کنار دیدگاه شیعیان، برخی منابع اهل سنت نیز به اکراه و اجبارِ علی بن موسی به پذیرش ولایتعهدی اشاراتی داشته‌اند، قُنْدوزیِ حَنَفی در یَنابیعُ الْمَوَدَّة گزارش نموده‌است که «علی بن موسی الرّضا با گریه و ناراحتی، ولایتعهدی را پذیرفت». مشابه این گزارش‌ها در منابعی مانند مَآثِرُ الْاِنافَة فی مَعالِمِ الْخِلافَة، اَلْفُصولُ الْمُهِمَّة، صُبحُ الْاَعْشیٰ و ضُحَی الْاِسلام نیز آمده‌است.
شیخ صدوق در عیون اخبار الرّضا، دلیل علی بن موسی برای پذیرش ولایتعهدی را تهدید شدن به مرگ می‌داند. شیخ صدوق، محدث شیعه، به گزارش‌هایی مبنی بر اصرار مأمون برای عزیمت علی بن موسی و نامه‌نگاری‌های متعدد در این‌باره و بهانه‌های علی بن موسی برای ردِّ این درخواست‌ها استناد کرده‌است. همچنین وی گزارشی را نقل می‌کند که بر اساس آن، مأمون علی بن موسی را تهدید به مرگ کرد تا وی ولایتعهدی را بپذیرد. بیهم دائو در ویرایش سوم دانشنامهٔ اسلام بر این باور است که در بیانیهٔ پذیرش علی بن موسی الرّضا — که به نامهٔ انتصاب ضمیمه شده‌است — قرینه‌ای وجود ندارد که نشان دهد علی بن موسی الرّضا تمایلی به پذیرش این مسئولیت نداشت، یا برای پذیرش آن تحت فشار بوده‌است. او تصویر این ماجرا را در منابع امامیه، متفاوت ارزیابی می‌کند که تلاش زیادی می‌کنند تا نشان دهند که اهداف مأمون نسبت به علی بن موسی الرّضا، هر چیزی جز صداقت بود؛ و اینکه علی بن موسی شریکی بی‌میل در نقشه‌ای بود که می‌خواست شخصیتش را به‌عنوان یک جویای قدرت دنیوی لکه‌دار کند. او نحوهٔ روایت پیشنهاد خلافت و سپس ولایتعهدی به علی بن موسی الرّضا از سوی مأمون در منابع شیعه را بیشتر به‌عنوان پاسخی به مجادلاتِ ضدِامامیه می‌خوانَد تا این موضوع که علی بن موسی الرّضا واقعاً خود را به‌عنوان امامِ امامیه در نظر گرفته و ادعای قانونی برای خلیفه داشته باشد؛ درصورتی‌که او باید اصرار داشته باشد که مأمون از خلافت به نفعِ علی بن موسی الرّضا استعفا دهد. این نشان می‌دهد که پذیرشِ این عنوان از سوی علی بن موسی الرّضا به‌شرط عدم انجام وظایفِ یک وارث بوده‌است، یعنی جایگاهی قانونی و نقشی بی‌معنی که عملی انجام ندهد و به همین دلیل جایگاهش را به‌عنوان امام تضعیف نمی‌کند.
علی بن موسی، در نهایت با چهار شرط، ولایتعهدی را پذیرفت:
سرانجام، به‌گزارش طَبَری پس از آنکه مأمون شرایط علی بن موسی را پذیرفت، او را در دوم رمضان ۲۰۱ ه‍. ق، به ولایتعهدی خود منصوب کرد. ابراهیم بن عباس صولی این رویداد را در ۵ رمضان می‌داند.
عهدنامه
عهدنامه ولایتعهدی علی بن موسی الرضا که به نام‌های پیمان‌نامه و سند ولایتعهدی نیز شناخته می‌شود، در روز دوشنبه هفتم رمضان سال ۲۰۱ ه‍.ق و پس از پذیرش ولایتعهدی از جانب علی بن موسی، به سفارش مأمون و به نقلی، به دست خط خود او نگاشته شد. این عهدنامه از سه بخش کلی تشکیل شده‌است:
متن این عهدنامه در چند منبع و با اختلافاتی با هم نقل شده‌است. علی بن عیسی اربلی، محدث شیعه، نقل می‌کند که در سال ۶۸۰ ه‍.ق اصل نامه توسط شخصی به رویت وی رسیده که او متن آن را ضبط و گزارش کرده‌است. مفاد این عهدنامه از بخش‌های مختلفی تشکیل شده‌است، بخش‌های ابتدایی این عهدنامه عبارتند از: خطبه مأمون در بیان حلال و حرام، شأن پیامبر اسلام، خلافت و وظایف خلیفه، بیان جایگاه علی بن ابی‌طالب و فضیلت وی و شرح مقام ولایتعهدی. بخش دوم عهدنامه که به دستخط علی بن موسی الرضا نگارش یافته‌است، عبارتند از: پاسخ به سخنان مأمون، بیان روش گذشتگان و تعهدهای علی بن موسی الرضا. در پایان نیز شهود بر صحت این متن گواهی داده و آن را مهر نمودند. در بخشی از متن ابتدایی این عهدنامه که به انشاء مأمون نگارش یافته، آمده‌است که مأمون، برای یافتن افضل از امت که در دین صاحب علم و ورع باشد و امید اقامه حقوق الهی از او توقع برود، به استخاره و مناجات روی آورد و پس از جستجو و تفحص در خاندان عباس و علی، بر این تصمیم مصمم شد تا علی بن موسی الرضا را به ولایتعهدی خویش منصوب سازد. در قسمت دوم عهدنامه، علی بن موسی چنین می‌نویسد:
مراسم انتصاب و بیعت‌گیری
در روز دوم (به نقل طبری) یا پنجم (به نقل صولی) ماه رمضان سال ۲۰۱ ه‍. ق، مأمون جلسه‌ای را جهت بیعت سران حکومتی تشکیل داد و پس از اعلام ولایتعهدی علی بن موسی، پسرش عباس را امر به بیعت کرد و او در حالی که لباسی سبز بر تن داشت، با علی بن موسی بیعت کرد. به گفته کوپرسون به پیشنهاد مأمون، علی بن موسی الرضا در جلسه بیعت گرفتن اقدام به سخنرانی کرد، اما کوتاه بودن این سخنرانی که نوعی توهین به مأمون تلقی می‌شد به نوعی تداعی‌گر اجبار علی بن موسی به پذیرش این بیعت محسوب می‌شد. علی بن موسی در این سخنرانی کوتاه می‌گوید: «ما به خاطر خویشاوندی با پیامبر حقی بر شما داریم و همچنان شما حقی بر ما دارید؛ ما حق خود ادا می‌کنیم و شما نیز حق خود را ادا کنید.» بنابر گزارش اکبری، مأمون به مدت یک هفته، ب صورت پیوسته پذیرای بزرگان کشور جهت انجام امر بیعت‌گیری بود.
در این جلسه، برخی افراد به علت کینه و نفرت شخصی از علی بن موسی، از بیعت‌کردن با وی خودداری کردند؛ آنها از مأمون جهت بیعت گرفتن برای علی بن موسی نیز گلایه داشتند. بزرگان این افراد عبارتند از: عیسی جلودی، علی بن عمران و ابویونس. مأمون پس از تخطی آنها از بیعت، دستور حبس آنها را صادر کرد. به گزارش صدوق، بعدها مأمون دستور داد آنها را از زندان به نزد او آورند. وقتی علی بن عمران به کاخ مأمون وارد شد و علی بن موسی را در کنار مأمون دید، عصبانی شد و خطاب به مأمون شکایت کرد. مأمون از وی غضبناک شد و دستور داد وی را اعدام کنند. سپس ابویونس وارد شد، او نیز از دیدن علی بن موسی در کنار مأمون غضبناک شد و از علی بن موسی به بدی یاد کرد. مأمون حکم اعدام وی را نیز صادر نمود. در نهایت جلودی، که از حمله‌کنندگان به منزل علی بن موسی و باقی بنی‌هاشم در مدینه بود ولی به درخواست علی بن موسی در مدینه از تعرض به خانه او با شرایطی منصرف شده‌بود، وارد شد و علی بن موسی به جهت تجلیل از آن کار جلودی در گوش مأمون درخواست عفو و بخشش او را مطرح کرد. جلودی که این رفتار علی بن موسی را دید، گمان نمود به سبب آن اتفاق در مدینه، علی بن موسی قصد مجازات وی را داشته و از مأمون تقاضای اعدام کرده‌است. با همین خیال به مأمون گفت: از تو درخواست دارم تا آنچه این مرد در حق من می‌خواهد، قبول نکن. مأمون نیز گفت: هرگز سخن این مرد را در حق تو قبول نخواهم کرد و دستور داد او را نیز اعدام کردند.
انگیزه‌ها و اهداف مأمون از نصب ولیعهد
در صادقانه یا مکارانه بودن اهداف مأمون در خصوص نصب علی بن موسی به ولایتعهدی خویش، منابع دچار اختلافند. به‌گفتهٔ دونالدسون، علی بن موسی هنگام عهده‌داریِ امامت پس از پدرش، بیست یا بیست و پنج سال سن داشت. هجده سال بعد، مأمون تصمیم گرفت با منصوب کردنِ او به جانشینی‌اش، حمایتِ گروه‌های مختلف شیعه را به سمت خود جلب کند. به گفته جعفر مرتضی عاملی، مورخ شیعه، مأمون و مشاورانش برای آرام کردن علویان در خراسان و سایر سرزمین‌های اسلامی، به فکر انتصاب یکی از علویان به مقامِ ولایتعهدی افتادند. از بین آنها، علی بن موسی الرضا به جهت منزلت و اعتبار و نیز عدم شرکت در قیام علیه حکومت، بهترین گزینه بود. به نظرِجعفریان، علی بن موسی در نزد شیعیان و حتی غیرشیعیان قداست داشت و مأمون می‌خواست با این انتصاب، به حکومت خود قداست ببخشد و حس تبعیت علویان از حکومت را برانگیزد. مرتضوی معتقد است این پیشنهاد ولایتعهدی در حالی صورت پذیرفت که علی بن موسی الرضا، ۲۲ سال از مأمون بزرگتر بوده و در حالت طبیعی، علی بن موسی الرضا زودتر از مأمون از دنیا می‌رفت؛ در نتیجه انتصاب وی به عنوان جانشین مأمون، با احتساب فوایدش صورت گرفته‌است. به‌گمان مأمون، پذیرش ولایتعهدیِ حکومتش توسط علی بن موسی، بهترین دلیل برای مشروعیتِ این حکومت می‌بود. برای این اقدام سیاسی مأمون، دلایلی و اهدافی گزارش شده‌است:
شورش‌های عقیدتی شیعه و سنی از جمله تحرکات عصر خلافت مأمون بود؛ از جمله این اقدامات، شورش حسن الهرش با شعار «الرضا من آل محمد» در سال ۱۹۸ ه‍.ق و قیام ابن طباطبا به سال ۱۹۹ ه‍.ق در کوفه بود. ابوالسرایا دیگر فرمانده ناراضی از دستگاه عباسی بود که در کوفه و با شعار «الرضا من المحمد» قیام کرد. کار قیام‌ها بر ضد دستگاه عباسی به جایی رسید که فردی در مکه خود را امیرالمؤمنین -لقب خاص خلیفه- می‌خواند. سید علی میلانی، عالم شیعه، معتقد است که مأمون با توجه به موقعیت خطرناک در مقطع آغازین خلافتش، به این نتیجه رسید که تظاهر به تشیع سودمندترین راهکار بقایش است؛ لذا، خلافت را به علی بن موسی الرضا پیشنهاد کرد، با علم به این که وی آن را رد خواهد کرد. بدین ترتیب وی کوشید تا خطر علویانی که دولتش را تهدید می‌کرد را مرتفع کند. کوپرسون معتقد است که مأمون به این نکته توجه داشته‌است که عباسیان به جهت داشتن قوای نظامی توانستند در سال ۱۳۲ با شعار «الرضا» به حکومت برسند و دلیل آنکه علویان چنین قدرت نظامی‌ای را نداشتند، از رسیدن به قدرت محروم ماندند. به عقیدهٔ محمدحسین طَباطَبایی، عالم شیعه، مأمون علی بن موسی را به خراسان خواند و مقامِ جانشینی را بر عهدهٔ او گذاشت تا نخست با دخالت دادنِ فرزندان پیامبر در حکومت، از شورش آنان علیهِ حکومت جلوگیری کند و دوم اینکه با درگیر کردنِ رهبر شیعیان در امور دنیایی و حکومتی، از تقدّس و اعتبارِ او در میان پیروانش بکاهد. دونالدسون، کوپرسون و احمد امین نیز جلب گروه‌های مختلف شیعه را دلیل این اقدام مأمون می‌داند.
برخی منابع، یکی از اهداف مهم مأمون را آشتی بین علویان و عباسیان دانسته‌است. در این خصوص ابن خلدون متن نامه‌ای را از جانب مأمون خطاب به مخالفان بغدادی خود گزارش کرده‌است که در آن آمده‌است: «من این انتصاب را به جهت حفظ خون شما و احترام به خاندان علی بن ابی‌طالب انجام داده‌ام.» به گزارش ویلفرد مادلونگ، مأمون در سند رسمی‌اش شرح داد که او علی بن موسی الرّضا را برترین و بهترین گزینه در میان نسل و فرزندان عبدالله بن عباس و علی بن ابی‌طالب می‌داند و امیدوار است که این انتخاب بتواند کمکی برای بازگردانیِ وفاق و وحدت در جامعهٔ اسلامی باشد. علی بن موسی الرّضا نیز در یادداشتِ پذیرشِ خویش که به سند افزوده شده‌است، همان تمایلات را بیان می‌کند و از مأمون برای تلاش در جهت اصلاح رفتارِ نادرستِ گذشته با علویان تقدیر کرده و متعهد شد که درصورت رسیدن به خلافت، با عباسیان به عدل رفتار نماید. کوپرسون گزارش می‌کند که عباسیان همواره خود را برتر از علویان برای حکومت معرفی می‌کردند و علویان در مقابل، خود را به منصب خلافت ارجحیت می‌دادند و این امر به اختلافات آنان بیشتر دامن می‌زد. اقدام مأمون در انتصاب یک علوی به عنوان ولیعهد یک خلیفه سنی، باعث شد این اختلافات پایان یابد.
به گفته رسول جعفریان، مأمون در جواب اعتراضات عباسیان بغداد، یکی از اهداف خویش از انتصاب علی بن موسی الرضا به ولایتعهدی را، قداست بخشیدن به حکومت معرفی می‌کند. به عقیده مأمون، پذیرفتن منصب ولایتعهدی توسط علی بن موسی الرضا، می‌توانست اختلافات دیرینه بین بنی‌هاشم و بنی عباس را از بین ببرد و به حکومت بنی‌عباس مشروعیت ببخشد. مرتضوی می‌نویسد: علی بن موسی الرضا به عنوان برترین شخصیت علویان، بهترین گزینه برای این امر محسوب می‌شد. ابراهیم بن محمد جوینی، از دانشمندان اهل سنت در قرن ششم هجری، به نقل از مأمون چنین گزارش می‌کند که: «علی بن موسی الرضا به دور از چشم ما، مردم را به امامت خود فرا می‌خواند. از این رو، بر آن شدیم تا او را ولیعهد خود قرار دهیم تا مردم را به سوی ما بخواند و حکومت ما را بپذیرد و به آن اقرار کند و بدین گونه همه آنان که به او دل بسته‌اند، اعتراف خواهند کرد که حکومت و زمامداری از آنِ ماست».
به اعتقاد مرتضوی، از آنجا که در شهرهای مختلف، علویان دست به قیام زده‌بودند، مأمون قصد داشت تا با روش‌هایی، عدم صلاحیت آنان را در اداره حکومت به مردم بفهماند. او برای این‌کار مسیر حرکت علی بن موسی الرضا را طوری تعیین نمود تا وی از شهرهای دچار آشوب چون اهواز و بصره عبور کند و با برادرانش که در این دو شهر دست به قیام زده‌اند روبرو شود تا مردم با اخلاق و منش و تقوای او آشنا شوند و وقتی او به مرو عزیمت کرد و ولایتعهدی را پذیرفت، شیرازه حکومت برادرانش از هم بپاشد.
مرتضوی معتقد است با توجه به این که علی بن موسی رهبر علویان محسوب می‌شد و اکثر قیام‌های علویان در حجاز و کوفه رخ می‌داد، شیخ صدوق در گزارشی از عبیدالله بن عبدالله گفته‌است که مأمون با آوردن علی بن موسی به مرو، قصد زیر نظر گرفتن کامل او را داشت. او در جای دیگر از اثرش می‌نویسد که مأمون با درک درستی که از اوضاع حکومت داشت، ورود علی بن موسی الرضا که دارای اعتبار و نفوذ مذهبی زیاد بود، به قضایای سیاسی را به ضرر حکومت عباسی می‌دانست. برخی تحلیلگران اهل سنت همچون احمد امین معتقدند که با قرار گرفتن علی بن موسی در مقام خلافت و ولایتعهدی، وی در معرض دید عموم قرار گرفته و خطا و اشتباهش بر دیگران ثابت شده و از قداست او کاسته خواهد شد. علی سامی نشار در این باره معتقد است که مأمون با خطر اسماعیلیان مواجه بود و برای سرکوب آنان، برخود لازم دید تا علی بن موسی را به نزد خود ببرد و او را به ولایتعهدی منصوب کند.
به گزارش عباسقلی شریف رازی، با شدت گرفتن سرکوب علویان در دوران بنی امیه؛ سادات علوی، نسب خود را انکار می‌کردند تا از گزند و توجه حکومت، مصون باشند. این انکار نسب و مخفی کردن اعتقادات تا زمان مأمون در جریان بود. مأمون از این وضعیت مخفیانه رضایت نداشت؛ بنابراین اقدام به نصب یکی از بزرگان علویان به منصب ولایتعهدی نمود تا علویان و سادات، از زندگی مخفیانه خود خارج شوند و حکومت بر آنها نظارت کند و بعضاً آنان را مورد حمله قرار دهد. شریف رازی، وجود امامزادگان بسیاری را که در سراسر ایران و در عصر علی بن موسی الرضا به قتل رسیده‌اند، شاهدی بر ادعای خویش می‌داند.
به گزارش کوپرسون در این باره از مأمون گزارش شده‌است که وی برای تعیین ولیعهد، تمام خویشاوندان زنده پیامبر اسلام را بررسی کرد و شخصی را داناتر و متقی تر از علی بن موسی الرضا نیافت. در آن زمان برادر علی بن موسی الرضا در مدینه و برادرزاده او در مکه دست به قیام بر علیه عباسیان زده بودند. برنارد لوئیس می‌گوید سند رسمی مأمون نشان‌دهندهٔ این است که مأمون از مسئلهٔ اصولیِ بزرگ‌تری که میان ادعاهای خاندانِ عباس و خاندانِ علی بن ابی‌طالب بوده، اجتناب کرده و علی بن موسی الرّضا را تنها به‌خاطرِ ویژگی‌های فردی، به‌عنوانِ مناسب‌ترین شخص برای جانشینیِ خویش منصوب کرده‌است. به‌عبارتِ دیگر، این کار با دلایلِ سُنّی انجام گرفت و نه با دلایلِ شیعی. نیز این سند به مسئلهٔ حساسِ جانشینیِ پس از علی بن موسی اشاره‌ای نمی‌کند.
برخی چون اَبُوالْفَرَج اصفهانی، بیهقی و مفید، به نذر مأمون مبنی بر سپردن خلافت به برترین مردان از خاندانِ ابی‌طالب درصورت پیروزی بر امین، اشاره داشته و آن را دلیل ولایتعهدی علی بن موسی الرّضا می‌دانند. اما به گفته اکبری این احتمال با فاصلهٔ زمانیِ دو ساله میان پیروزی مأمون بر امین و ولایتعهدی علی بن موسی بعید به‌نظر می‌رسد. باغستانی در دانشنامهٔ جهان اسلام می‌گوید بنابر گزارشی از رَیّان بن صَلْت، شایعات میان سپاه و مردم مبنی بر تعلقِ اندیشهٔ ولایتعهدیِ علی بن موسی به فضل بن سهل، سبب شد تا مأمون با احضار ریان، ماجرای درگیری‌اش با امین را به او بگوید و علتِ تصمیمِ ولایتعهدی را نذرش نسبت به واگذاری خلافت به خاندان ابی‌طالب، درصورت پیروزی بر امین بیان دارد. به گزارش کوپرسون مأمون در نامه‌ای به یکی از خویشاوندان خود نوشت که در جایی خوانده‌است؛ هفتمین خلیفه عباسی، آخرین خلیفه آن سلسله است و وی با توجه به این پیشگویی، قصد داشت که پس از عباسیان، خلافت به علویان منتقل شود تا بتواند با اعطای خلافت به علویان محروم از خلافت، رضایت خدا را کسب کند.