cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بایزید مردوخی
او به عنوان دبیر هیئت امنای حساب ذخیره ارزی، توانست ۲۴ میلیارد دلار ذخیره ارزی برای کشور تأمین کند و با ۹ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری به‌جا، رشد ۱۰ و ۱۲ درصدی اقتصادی را رقم بزند. او همچنین کوشش ارجمندی برای تدوین سند چشمانداز ۲۰ ساله داشت.
بایزید مردوخی نویسنده و مؤلف کتاب‌های مختلفی در زمینه اقتصاد، صنعت، بودجه و توسعه است. بعضی از کتاب‌های او عبارتند از:
روایت مردوخی از توسعه ایران: کتابی که به قلم رضا مجیدزاده نوشته شده و سومین روایت از مجموعه روایت‌های گفتگوهای توسعه است. در این کتاب، مجیدزاده با مصاحبه با مردوخی، تجارب و نظرات وی را درباره تحولات اقتصادی و صنعتی کشور طی نزدیک به نیم قرن فعالیت حرفه‌ای به تصویر میکشد.
برنامه‌ریزی صنعتی: کتابی که به همکاری با حسین کاظمی نیکجو نگارش یافت و در سال ۱۳۷۶ منتشر شده است. در این کتاب، مبانی نظری و روشهای برنامه‌ریزی صنعتی در ایران و جهان مورد بررسی قرار گرفته است.
اقتصاد کلان: کتابی که در سال ۱۳۷۵ به چاپ رسیده و مباحث مربوط به تعادل عمومی، تورم، بیکاری، رشد و توسعه اقتصادی را پوشش میدهد.
نبرد کیپ اکنوموس
نبرد کیپ اکنوموس نبردی بود که میان جمهوری روم و امپراتوری کارتاژ در خلال اولین جنگ کارتاژ، و در ناحیه امروزی لیکاتا (واقع در جنوب سیسیل) در سال ۲۵۶ق. م رخ داد. این نبرد یکی از بزرگترین نبردهای دریایی تاریخ باستان بوده‌است. ناوگان کارتاژی توسط حنون دوم و هامیلکار (با هامیلکار برقی اشتباه نشود)، و رومیان نیز توسط کنسول‌های آن سال، مارکوس آتیلیوس رگولوس و لوسیوس مانلیوس وولسو لونگوس رهبری می‌شدند. این نبرد با پیروزی رومیان به پایان رسید.
ناوگان رومی متشکل از ۳۳۰ کشتی جنگی به علاوهٔ تعداد نامشخصی حمل و نقل از اوستیا، حدود ۲۶٬۰۰۰ لژیونر را سوار کرد و روانهٔ سیسیل شد. نقشه آنان این بود که خود را به آفریقا برسانند و به سرزمین مادری کارتاژ، تونس امروزی، هجوم ببرند. کارتاژی‌ها از این نیت رومیان آگاه شدند و برای همین تمامی ۳۵۰ کشتی جنگی که در دسترس بودند را در ساحل جنوبی سیسیل گردآوری و به صف کردند. این نبرد که در مجموع با ۶۸۰ کشتی جنگی و با ۲۹۰٬۰۰۰ خدمه و ناخدا انجام گرفت، شاید بتوان بزرگترین نبرد دریایی تاریخ به لحاظ شمار افراد درگیر به حساب آورد.
پلی‌کورد
پلی‌کورد (Polychord) یا بی‌کورد (bichord) در موسیقی و تئوری موسیقی، متشکل از دو یا چند آکورد با درجات مختلف است که بر روی هم قرار می‌گیرند.
پلی‌کورد در اصطلاح، از پایین به بالا شناخته می‌گردد. به عنوان مثال اگر آکورد فا ماژور بر بالای آکورد دو ماژور قرار گیرد و به‌طور همزمان اجرا شوند، یک پلی‌کورد شناخته می‌شود و بدین صورت نوشته می‌شود:
آنتونی وات (بیوفیزیست)
آنتونی وات (Anthony Watts؛ زادهٔ January 7, 1950) بیوشیمی‌دان، و پژوهشگر اهل بریتانیا است.
پلی‌کورد
آکوردهای بلندتر از سه‌صدایی مانند آکورد سیزدهم می‌توانند به نوعی به عنوان پلی‌کورد مورد توجه قرار گیرند.
آنتونی وات (بیوفیزیست)
افتخارات
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
پلی‌کورد
استفاده از پلی‌کورد را می‌توان در آثار آهنگسازانی چون ایگور استراوینسکی در «پرستش بهار» و اندرو لوید وبر در «شبح اپرا» مشاهده کرد.
یانیس براکیس
یانیس براکیس (به Γιάννης Μπεχράκης) (زاده ۱۹۶۰ - درگذشته ۲ مارس ۲۰۱۹) عکاس خبری یونانی و سردبیر ارشد خبرگزاری رویترز بود. او همچنین جایزه عکاسی خبری پولیتزر سال ۲۰۱۶ را در کارنامهٔ خود داشت. او که یکی شناخته‌شده‌ترین عکاس-خبرنگارانی بود که از ۱۹۸۹ به بعد به بسیاری از مناطق بحران‌زده دنیا از اروپا و خاورمیانه گرفته تا آفریقا و آسیا رفت و ناآرامی‌ها و جنگ‌ها را از دریچه دوربین خود ثبت و ضبط کرد. اغلب روایت آثار این هنرمند برجسته و برنده جایزه ارزنده پولیتزر، «بشر در بحبوحه مصیبت‌ها» بود که از لحاظ فنی و چه از لحاظ عمق تأثیرگذاری در نوع خود کم‌نظیر بوده‌است.
زندگی
براکیس در ۱۹۶۰ در آتن به دنیا آمد و در ۱۹۸۹ در ۲۹ سالگی در نخستین مأموریت خارجی خود به عنوان عکاس رویترز به لیبی تحت رهبری معمر قذافی رفت؛ ماموریت‌هایی که در سه دهه پس از آن در دیگر نقاط دنیا ادامه یافت. براکیس که پس از یک مبارزه طولانی با سرطان در ۵۸ سالگی از دنیا رفت.
دوپیر پایین
دوپیر پایین (به انگلیسی: Dubair Pain) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است.
یانیس براکیس
حرفه و عکاسی خبری
در بسیاری از عکس‌های ماندگار براکیس انسان‌ها حضوری چشمگیر دارند. جنگ‌های افغانستان و چچن، زمین‌لرزه کشمیر، جنگ ۲۰۰۳ عراق و آمریکا و بحران‌های پس از ۲۰۰۰ در اروپا و آسیا از جمله ماموریت‌های براکیس بود. او سال ۲۰۱۶ همراه یک گروه خبری برای پوشش بحران پناهجویان به سیرالئون در آفریقا رفت و همان ابتدا از یک حمله مرگبار جان سالم دربرد. عکس‌ها و گزارش‌های آن مأموریت چنان درخشید که جایزه معتبر پولیتزر را برای گروه خبری رویترز به ارمغان آورد. او بارها بر نفرت خود از جنگ تأکید و اعلام کرده بود عاشق سفر رفتن و ماجراجویی است.
یکی از تاثیرگذارترین عکس‌های کارنامه براکیس تصویری است که سال ۱۹۹۸ از جنازه یک کودک دو ساله در جریان جنگ‌های داخلی یوگسلاوی گرفت. او دربارهٔ این عکس که از زاویه بالا گرفته شده چنین گفت: «تصویر بسیار قوی و جنازه پسرک انگار روی هوا معلق است. چنین به نظر می‌رسد که روح پسر دو ساله از بدنش جدا شده و در حال رفتن به بهشت است.» برکیس سال ۲۰۰۰ در سیرالئون دو نفر از دوستان و همکارانش را از دست داد.
سال ۲۰۱۵ برکیس و گروهی از عکاسان و تصویربرداران ماه‌ها روی پروژه فرار آوارگان از سوریه، افغانستان و دیگر کشورها و مناطق دنیا کار کردند. شاید مهم‌ترین تصویری که از این پروژه یادگار مانده، پدری سوری است که دخترک خود را در آغوش گرفته و زیر باران در جاده میان مرز دو کشور یونان و مقدونیه قدم می‌زند. او این تصویر را چنین شرح داد: «برای من این عکس پدری است که عشق بی‌قید و شرط خود را نثار دخترش می‌کند.»
پاتریک فرانسیس هیلی
پاتریک فرانسیس هیلی اس جی   (۲۷ فوریه ۱۸۳۴–۱۰ ژانویه ۱۹۱۰) کشیش آمریکایی عضو فرقه یسوعیان کلیسای کاتولیک، رئیس بانفوذ دانشگاه جورج تاون بود که به عنوان «بنیانگذار دوم» آن شناخته شده‌است. ساختمان اصلی دانشگاه را به افتخار او هیلی هال می‌نامند. او خود را از نژاد اروپائی‌تبار می‌دانست و تا حد زیادی به این صورت پذیرفته شده بود، اما پس از درگذشتش به عنوان اولین آمریکایی آفریقائی الاصل که موفق به کسب عضویت در انجمن یسوعیان، دریافت مدرک دکترا، و رسیدن به مقام ریاست یک دانشگاه عمدتاً سفیدپوست شده بود مفتخر گردید.
یانیس براکیس
عکاسی در ایران
این عکاس خبرگزاری رویترز همچنین تصاویری از حاشیه مراسم خاکسپاری آیت‌الله خمینی در تهران و جمعیت عزاداران او به تصویر کشیده‌است.
پاتریک فرانسیس هیلی
هیلی در خانواده‌ای در جورجیا که خاستگاه رهبران بسیاری از کاتولیک‌ها است به دنیا آمد. مادرش یک‌هشتم سیاه‌پوست -شخصی که یک پدربزرگ آفریقایی و هفت پدربزرگ و مادربزرگ اروپایی دارد- و پدرش یک مهاجر سفیدپوست ایرلندی بود. بر اساس قوانین جورجیا، پدر هیلی از نظر فنی زن و فرزندانش را به عنوان برده در اختیار داشت. هیلی و خواهران و برادرانش توسط پدرشان برای تحصیل به شمال کشور فرستاده شدند و هیلی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه کاتولیک لوون ادامه داد و در سال ۱۸۶۴ دکترای خود را در فلسفه گرفت. او به آمریکا بازگشت و به عنوان کرسی فلسفه در جورج تاون شروع به کار کرد.
هیلی در سال ۱۸۷۳ به عنوان رئیس دانشگاه جورج تاون انتخاب شد و سال بعد به ریاست دانشگاه منصوب گردید. او برای تبدیل این مؤسسه به یک دانشگاه مدرن، بر دوره ای از فعالیت در آن زمینه نظارت داشت. او سطح علوم تجربی و تحقیقی را بالا برد، معیار دانشکده پزشکی را ارتقاء داد و موفق به گسترش سریع دانشکده حقوق شد. او همچنین ساختمان بزرگی را ساخت که به تالار هیلی معروف شد. ایجاد این ساختمان پر هزینه دانشگاه را به بدهکاری قابل توجهی کشاند. در سال ۱۸۸۲، هیلی برای زندگی با برادرش جیمز که اسقف پورتلند بود، به ایالت مین رفت. پس از آن، پاتریک و جیمز به‌طور گسترده در سراسر اروپا سفر کردند. سپس هیلی به خدمت کلیسا در رود آیلند و نیویورک بازگشت. پس از بازنشستگی به جورج تاون مراجعت کرد و در آنجا درگذشت.
اوایل زندگی
پاتریک فرانسیس هیلی در ۲۷ فوریه ۱۸۳۴ در کلبه‌ای چوبی در میکن، جورجیا به دنیا آمد. پدر پاتریک، مایکل موریس هیلی، در سال ۱۸۱۸ از ایرلند و از طریق کانادا به ایالات متحده مهاجرت کرده بود. او در زمینی که در لاتاری زمین جورجیا برنده شد، یک مزرعه پنبه در سواحل رودخانه اوکمولگی -در زبان کریک به معنی تله آهو- ایجاد کرد. او بسیار موفق بود و در نهایت با ۱٫۵۰۰ جریب فرنگی (۶۱۰ زمین) به یکی از بزرگ‌ترین زمین‌داران در شهرستان جونز تبدیل شد. او در نهایت صاحب ۴۹ برده شد که یکی از آنها مادر پاتریک، مری الیزا اسمیت بود. مایکل هیلی او را در سال ۱۸۲۹ از یک فرد بانفوذ صاحب مزرعه پنبه به نام سام گریسوولد خریداری کرده بود که برای او یک برده خانگی باشد. الیزا یک‌هشتم سیاهپوست بود و فرزندانش نیز یک شانزدهم سیاه‌پوست شدند. یکی از والدین او در دهه ۱۷۹۰ در جریان انقلاب هائیتی از سنت دومینیک -جزیره‌ای که در حال حاضر کشورهای جمهوری دومینیکن و هائیتی در آن واقع شده‌اند- به ایالات متحده فرار کرده بود.
از آنجایی که ازدواج سفیدپوستان با دیگر نژادها توسط قانون نژادپرستی جورجیا ممنوع بود، مایکل در سال ۱۸۲۹ با الیزا که ۱۶ سال داشت ازدواج کرد. اگر چه کلیسای کاتولیک ازدواج‌های بین نژادی را به رسمیت می‌شناخت، اما در آن زمان هیچ کشیشی در میکن وجود نداشت تا ازدواج آنان را رسمی سازد. در آن زمان، ازدواج این دو در ایالت جنوبی در میان ازدواج‌های بین نژادی غیرمعمول بود؛ زیرا این اولین ازدواج آنها بود و آنها تا پایان عمر با یکدیگر صادقانه زندگی کردند تا اینکه هر دو در سال ۱۸۵۰ درگذشتند.
پاتریک سومین فرزند از ۱۰ خواهر و برادر بود که هشت نفر از آنها تا بزرگسالی زنده ماندند. سه خواهر او راهبه شدند، از جمله الیزا هیلی، که یکی از اولین مادران مدیر سیاه‌پوست یک صومعه شد. دو تن از برادران او کشیش شدند. یکی از آنها، جیمز آگوستین هیلی، اسقف پورتلند، و اولین اسقف کاتولیک سیاه‌پوست در ایالات متحده شد. برادر دیگر، مایکل، یک کاپیتان برجسته در خدمات دریایی اداره گمرک ایالات متحده در آلاسکا شد. پاتریک و همه خواهران و برادرانش به عنوان برده به دنیا آمدند، و طبق اصول قانون سال‌های ۱۶۶۰ فرزندان موقعیت قانونی مادر خود را به ارث بردند. مایکل هیلی توسط قانون آزادی بردگان در جورجیا از اخراج همسر یا فرزندانش منع شد، که این امر تنها با مصوبه مجمع عمومی جورجیا در شرایط استثنایی امکان‌پذیر بود.
تحصیلات
طبق قانون بردگی ایالت جورجیا، کودکان هیلی از رفتن به مدرسه منع شدند. مایکل هیلی که مایل بود آنها را از شرایط بردگی در جورجیا نجات دهد، همه فرزندانش را برای تحصیل به ایالت‌های شمالی فرستاد. او قصد داشت در زمان مرگش در اوت ۱۸۵۰، به آنها بپیوندد. هیلی در ابتدا نتوانست مدرسه ای در شمال پیدا کند که فرزندانش را بپذیرد، اما در نهایت آکادمی فلاشینگ کوئیکر را که با خانه گردهمایی قدیمی کوئیکر در فلاشینگ، کوئینز مربوط بود، پیدا کرد. در این مدرسه هر دو نژاد سیاه و سفید را ثبت نام می‌کردند. او توانست سه پسر بزرگش را در آنجا ثبت نام کند.
پاتریک هیلی مانند سه برادرش تحصیلات خود را در کالج صلیب مقدس در ماساچوست ادامه داد. او در سال ۱۸۵۰ در سن ۱۶ سالگی فارغ‌التحصیل شد و از دانشگاه جورج تاون مدرک لیسانس هنر دریافت کرد، زیرا کالج صلیب مقدس هنوز مانند دانشگاه جورج تاون واجد شرایط اعطاء مدرک تحصیلی نشده بود. هیلی و برادرانش تحت تعلیم جان برنارد فیتزپاتریک، اسقف بوستون بودند. پس از فارغ‌التحصیلی، هیلی در ۱۷ سپتامبر ۱۸۵۰ وارد انجمن یسوعیان شد و به نوآموزی خدمت در کلیسا در فردریک، مریلند ادامه داد. او نگران بود که نژاد مختلط او مانعی برای ورود او به فرقه یسوعی باشد، اما این مشکلی نبود. این واقعیت که والدین هیلی هرگز به‌طور رسمی ازدواج نکرده بودند به این معنی بود که، طبق قانون شرعی، هیلی خارج از ازدواج به دنیا آمد. این مستلزم این بود که او برای پیوستن به این دستور معافیت دریافت کند، اما هیچ‌گاه به دنبال آن نبود و او بدون مشکل پذیرفته شد. با پذیرش او در انجمن یسوعیان، او اولین یسوعی سیاه‌پوست آمریکایی بود.
پس از دو سال تحصیل، هیلی اولین عهد خود را با کلیسا بست و برای تدریس در دانشگاه سنت جوزف در فیلادلفیا فرستاده شد. در سال ۱۸۵۳، او دوباره به دانشکده صلیب مقدس منتقل شد. هنگامی که در آنجا تدریس می‌کرد، متوجه شد که برخی از دانش آموزانی که برادرانش را می‌شناختند از پیشینه نژادی او مطلع شدند و در خفا نظرات تحقیرآمیز دربارهٔ او بیان می‌کردند.
در سال ۱۸۵۸، هیلی به دانشگاه جورج تاون رفت و در آنجا به تحصیل فلسفه و الهیات پرداخت. مافوقان یسوعی در جورج تاون تحت تأثیر مهارت او در فلسفه قرار گرفتند و تصمیم گرفتند او را به اروپا بفرستند که او در آنجا به ادامه تحصیل خود پرداخت. او ابتدا به رم رفت، اما در طول زمستان سلامتی او رو به افول گذاشت و به مدرسه علمیه سنت سولپیس پاریس منتقل شد. او سرانجام برای تکمیل تحصیلات خود در دانشگاه کاتولیک لوون به بلژیک رفت. زمانی که آنجا بود، در ۳ سپتامبر ۱۸۶۴ به مقام کشیش منصوب شد. پاتریک همچنین به زبان‌های لاتین، فرانسوی، ایتالیایی و آلمانی مسلط بود. در ۲۶ ژوئیه ۱۸۶۵، مدرک دکترای فلسفه گرفت و اولین سیاه‌پوست آمریکایی بود که موفق به اخذ مدرک دکترا شد.
هویت نژادی
در طول زندگی او، نژاد هیلی موضوع حدس و گمان بود. طبق قانون یک قطره، که در زمان حیاتش رواج داشت، او را «سیاه‌پوست» می‌انگاشتند، زیرا حداقل یک جد سیاه‌پوست داشت. برادران هیلی خود را سفیدپوست می‌دانستند. از بین همه آنها، پاتریک هیلی به راحتی به عنوان سفیدپوست شناخته می‌شد. او می‌شد به راحتی به عنوان یک مرد سفیدپوست تشخیص داده شود، نه به‌عنوان یک مرد سیاهپوست با پوست روشن. اگرچه او خود را سفیدپوست می‌دانست، اما زمانی که به عنوان رئیس دانشگاه جورج تاون خدمت می‌کرد، آگاهی از پیشینه نژادی مختلط او پنهان نبود. هموطنان یسوعی پاتریک از نژاد مختلط او اطلاع داشتند، اما بعید است که این موضوع در خارج از محافل یسوعی شناخته شده باشد.
علیرغم ظاهر و هویت شخصی او، گمانه زنی‌هایی در مورد نژاد او در اوایل زندگی اش وجود داشت. اورست براونسون، یک نوکیش کاتولیک که خانواده هیلی را شخصاً می‌شناخت، در حالی که نژادپرستی در ایالات متحده را در مقاله‌ای در سال ۱۸۶۲ محکوم می‌کرد، اشاره ای هم به برادران هیلی که کشیش شدند و آنان را متعلق به دسته «مردانی متولد شده از مادران برده» دانست. به همین ترتیب، پاتریک هیلی در دوران مدرسه با شایعاتی در میان همکلاسی‌هایش مواجه شد مبنی بر اینکه رنگ سفید اما کمی تیره او به دلیل وجود مقداری «خون اسپانیایی» است. از سه برادر هیلی که کشیش بودند، فقط الکساندر شروود هیلی سیاه رنگ ظاهر شد.
اگرچه پیشینه دو نژادی هیلی در طول زندگی او به‌طور گسترده‌ای شناخته شده نبود، در اواسط قرن بیستم علاقه دوباره ای به تاریخ او ایجاد شد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، ''آلبرت اس. فولی''، جامعه‌شناس یسوعی، شروع به تحقیق در مورد تاریخچه خانواده هیلی کرد و در کتابی در سال ۱۹۵۴ توصیف نژاد مختلط آنها به اوج خود رسید. در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، دانشگاه جورج تاون شروع به شناسایی عمومی هیلی به عنوان سیاه‌پوست کرد.
دانشگاه جورج تاون
در سال ۱۸۶۶، هیلی به مریلند بازگشت و به عنوان کرسی فلسفه در دانشگاه جورج تاون منصوب شد، دانشگاهی که در حال بهبودی از آسیب‌های جنگ داخلی بود. او در سال ۱۸۶۷ آخرین عهد خود را اقرار کرد. سال بعد، بخشدار مدارس شد. هیلی برای مدت کوتاهی در کلیسای مریم مقدس در الکساندریا، ویرجینیا مستقر شد. او با جولیا گاردینر تایلر، بیوه جان تایلر، دوستی برقرار کرد و با گرویدن او به کاتولیک، در طول غسل تعمید مشروط او در می ۱۸۷۲ به عنوان پدرخوانده او عمل کرد.
ریاست
در ۲۳ مه ۱۸۷۳، ارلی به‌طور ناگهانی درگذشت و کلر، هیلی را به عنوان پیشوای کار انتخاب کرد. روز بعد، هیئت مدیره گام دیگری برای انتخاب او به عنوان رئیس دانشگاه جورج تاون برداشت. انتصاب او به عنوان رئیس توسط سرلشکر یسوعی، که معمولاً تقریباً همزمان با انتخاب رئیس جدید انجام می‌شد، تا یک سال بعد انجام نشد. این تأخیر، نتیجهٔ نگرانی رم در مورد پیشینه نژادی مختلط هیلی بود. در ۳۱ ژوئیه ۱۸۷۴، وی رسماً به عنوان رئیس دانشگاه برگزیده شد. به این ترتیب، او اولین رئیس سیاهپوست یک دانشگاه عمدتاً سفیدپوست در ایالات متحده شد. در یک ترتیب غیرمعمول، او تا سال ۱۸۷۹، همزمان با ریاست، به سمت بخشداری نیز ادامه داد.
یک سال پس از تحلیف خود به عنوان رئیس، هیلی هدف خود از تبدیل جورج تاون به یک «دانشگاه» مدرن را برای ژنرال برتر، پیتر جان بکس توضیح داد. در حالی که جورج تاون قبلاً با تعریف آمریکایی معاصر از دانشگاه -مجموعه ای از مدارس اعطا کننده مدرک تحت یک دولت- مطابقت داشت، هیلی به دنبال بازسازی جورج تاون در مفهوم جدید دانشگاه به عنوان مؤسسه ای بود که در آن فرد می‌توانست در طیف گسترده‌ای از رشته‌های دانشگاهی تحصیل کند. به این ترتیب، او در پی تحقق بخشیدن به آنچه اسقف‌های کشور در سال ۱۸۶۶ در شورای عمومی دوم بالتیمور گرد هم آمدند، بود: یک دانشگاه بزرگ کاتولیک در ایالات متحده که در هر موضوع مذهبی و سکولار تحصیل می‌کرد.
جمعیت‌شناسی بدنه دانشجویی در دوران تصدی هیلی دستخوش تغییر شد و برای اولین بار شمالی‌ها از جنوبی‌ها بیشتر شدند. در همین حال، درصد دانش‌آموزانی که کاتولیک بودند به بیش از ۸۰ درصد افزایش یافت؛ تا حدی به دلیل رشد طبقه متوسط ایرلندی آمریکایی در شمال که توانستند پسران خود را به جورج تاون بفرستد. در همین حال، هیلی اولین برنامه بورسیه تحصیلی رسمی را ایجاد کرد. به این صورت که شهریهٔ یک دانش آموز از هر محله واشینگتن، توسط دانشگاه پرداخت می‌شد. او همچنین رویکرد دانشگاه به نظم و انضباط دانشجویی را اصلاح کرد و آن را با سایر دانشگاه‌های معاصر آمریکا مطابقت داد. به جای اینکه دانشگاه به صورت محلی عمل کند، با دانشجویان به عنوان افرادی در آستانه بزرگسالی رفتار می‌کرد.
اصلاح برنامه‌های درسی
هیلی اصلاح برنامه درسی را که به عنوان بخشدار با افزایش حجم دروس ارائه شده آغاز کرد، ادامه داد و تا سال ۱۸۷۹ به دانشجویان اجازه داد تا برنامه درسی کلاسیک هنرهای لیبرال یا برنامه درسی جدید «تجاری و علمی» را مطالعه کنند. فارغ التحصیلان این برنامه درسی علمی جدید، مدرک لیسانس علوم را دریافت کردند. هیلی هیئت علمی جدید یسوعی را با اعتبار علمی بالاتر برای حمایت از این پیشرفت برنامه درسی استخدام کرد. علیرغم تأکید جدید بر علم، هیلی تعهد دانشگاه را به بلاغت احیا کرد. در سال ۱۸۷۵، او پس از اهدایی توسط دانش‌آموخته ریچارد تی. او همچنین با اختصاص اتاق خود در سالن هیلی، جایگاه ممتازی را در میان گروه‌های دانشجویی به انجمن داد. سه مدال فارغ‌التحصیلی ایجاد شد: مدال مناظره مریک، مدال تاریخی موریس، و مدال علمی برج. هیلی همچنین تمرین رهبانی را که می‌بایست یک دانش آموز در سالن غذاخوری و در هنگام صرف غذا با صدای بلند بخواند را متوقف کرد.
هیلی علاوه بر اصلاح آموزش علوم در مقطع کارشناسی، به دنبال ارتقای دانشکده پزشکی به استانداردهای دقیق و مدرن پزشکی بود. در حالی که مدرسه قبلاً تقریباً به‌طور کامل مستقل از بقیه دانشگاه عمل می‌کرد، هیلی هیئت مدیره خود را منحل کرد و مدرسه را تحت کنترل مستقیم خود قرار داد و کل دانشکده را جایگزین کرد (فقط دانشکده مؤسس به عنوان اساتید برجسته باقی ماند). طول برنامه درسی از دو سال به سه سال افزایش یافت که اکنون شامل آموزش بالینی می‌شود. برای اولین بار، متقاضیان باید در یک آزمون ورودی شرکت کنند.
در دوران ریاست هیلی، دانشکده حقوق رشد کرد، که تا حد زیادی به دلیل تصمیم ناحیه کلمبیا در مورد الزام متقاضیان جدید به وکالت برای گذراندن سه سال تحصیلات رسمی حقوقی بود. در اوایل دهه ۱۸۸۰، مدرسه دو بار در مرکز واشینگتن جابجا شد، اما از نظر مالی قادر به نقل مکان به پردیس جورج تاون دانشگاه آنطور که می‌خواست نبود.
CELSR2
کادهرین، گیرندهٔ هفت مجرایی شمارهٔ ۲ نوع جی برای فاکتور رشد اپیدرمی و لامینین شبه جی (Cadherin EGF LAG seven-pass G-type receptor 2) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «CELSR2» کُدگذاری می‌شود.
پاتریک فرانسیس هیلی
ساخت سالن هیلی
هیلی و کلر طی ملاقاتی در سال ۱۸۷۴ مشخص کردند که ضروری‌ترین نیاز جورج تاون گسترش امکانات فیزیکی است. به همین خاطر سرگرم بررسی امکان نقل مکان به پردیس جدید و نزدیک در شمال New Cut Road (که امروزه به نام Reservoir Road شناخته می‌شود) یا انتقال دانشگاه به‌طور کامل از واشینگتن دی.سی. شدند. با این حال، هزینه هر دوی این پیشنهادها گران بود و آنها تصمیم گرفتند در عوض، محوطه دانشگاه را بهبود بخشند. هیلی با جایگزینی طرح‌هایی برای ساخت چندین ساختمان کوچک‌تر، ساختن ساختمان بزرگی را که به‌عنوان بخشدار تصور می‌کرد، به سبک معماری آراسته‌ای که با معماری ساده فدرال شهر در تضاد بود، ساخت. این بنا، ساختمان شمالی قدیمی و ساختمان مگوایر را به هم متصل کرد.
CELSR2
وظیفهٔ این پروتئین خاص در بدن هنوز مشخص نشده‌است.
پاتریک فرانسیس هیلی
ساخت سالن هیلی
برای حفظ این پروژه، در سال ۱۸۸۰، هیلی انجمن فارغ التحصیلان جورج تاون را که چهار سال قبل از بین رفته بود، دوباره تأسیس کرد. او همچنین از ویلیام ویلسون کورکوران، قدیمی‌ترین فارغ‌التحصیل زنده دانشگاه، خواست تا رئیس انجمن شود و کمک مالی جمع‌آوری کند. علیرغم ایجاد انجمن فارغ التحصیلان و کمک مالی کورکوران، پس از چندین سال، تنها بخش کوچکی از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار جمع‌آوری شد؛ بنابراین، از سال ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰، هیلی دانشگاه را ترک کرد تا برای جمع‌آوری سرمایه به سراسر کشور سفر کند. در سال ۱۸۷۸، او به همراه رئیس کالج صلیب مقدس، جوزف بی اوهاگان، از طریق کانال پاناما به سانفرانسیسکو، کالیفرنیا رفت. اگرچه این سفر برای جمع‌آوری کمک‌های مالی نیز بود، اما هدف اصلی این سفر بهبود سلامت رو به زوال هیلی بود. سال بعد، او از طریق زمینی و با عبور از غرب میانه به نیویورک و جنوب ساحل شرقی آمریکا، به واشینگتن بازگشت. هیلی با وجود تلاش‌های گسترده‌اش، تنها توانست ۶۰۰۰۰ دلار جمع‌آوری کند.
در همین حال، با پیشرفت ساخت و ساز در ساختمان، هزینه‌ها نیز افزایش یافت. در نوامبر ۱۸۷۹، نمای بیرونی ساختمان با هزینه‌ای بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ دلار تکمیل شد. پس از توقف در ساخت و ساز، کار بر روی فضای داخلی در سال ۱۸۸۰ آغاز شد که نیاز به اخذ وام‌های اضافی و بزرگ داشت. این ساختمان در سال ۱۸۸۱ به‌طور منظم مورد استفاده قرار گرفت و تا سال بعد، تقریباً ۴۴۰٬۰۰۰ دلار برای این پروژه هزینه شده بود (معادل ۱۱۷٫۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹). در نتیجه دانشگاه با وضعیت بد مالی مواجه شد. به این ترتیب کارکنان دانشگاه از جمله تمام اعضای هیئت علمی آن، املاکی که در واشینگتن، دی.سی.، ویرجینیا و پنسیلوانیا داشتند را برای اجاره با فروش گذاشتند.
سالهای بعد
پس از ترک جورج تاون، هیلی به پورتلند، مین بازگشت تا با برادرش زندگی کند. این دو به‌طور گسترده در سراسر اروپا سفر کردند و از مؤسسات اصلی کاتولیک در فرانسه، اسپانیا، ایتالیا و بلژیک بازدید کردند. او به نمایندگی از یسوعیان شمال شرقی ایالات متحده به عنوان نماینده بیست و چهارمین جماعت عمومی یسوعیان، که در پناهگاه لویولا در آزپیتیا، اسپانیا و در ۲۴ سپتامبر ۱۸۹۲ تشکیل شد، انتخاب شد. علی‌رغم سفرهای او، سلامت هیلی هرگز بهبود نیافت. . پس از مدتی به پراویدنس، رود آیلند رفت و در آنجا کارهای معنوی محدودی انجام داد. سپس به نیویورک بازگشت و در آنجا به کلیسای سنت ایگناتیوس لویولا وارد شد. چندین سال بعد، او به دانشگاه جورج تاون بازگشت تا آخرین سال‌های زندگی خود را سپری کند.
هیلی در ۱۰ ژانویه ۱۹۱۰ در جورج تاون درگذشت. تشییع جنازه او در کلیسای دالگرن برگزار شد و جسد او در قبرستان جامعهٔ یسوعیان در محوطه دانشگاه به خاک سپرده شد. تا زمان مرگش، هیلی به دلیل ریاست بر دوره ای از رشد بی‌سابقه در تاریخ دانشگاه، اغلب به عنوان «بنیانگذار دوم» جورج تاون شناخته می‌شد.
در سال ۱۹۶۹، انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه جورج تاون، جایزه پاتریک هیلی را ایجاد کرد که هر ساله به فردی اهدا می‌شود که فارغ‌التحصیل دانشگاه نیست اما به آن کمک کرده و از آرمان‌ها و سنت‌های آن حمایت کرده‌است.
مرکز پزشکی فدرال آبئوکوتا
مرکز پزشکی فدرال آبئوکوتا (به لاتین: Federal Medical Center) یک بیمارستان در نیجریه است که در ابوکاتا واقع شده‌است.
بانو عظمی
بانو عظمی با نام اصلی کسرائیل خانم و ملقب به افتخارالدوله (زاده ۱۲۷۳ قمری در تهران، درگذشته ۱۳۵۴ قمری در تهران) شاهزاده قاجار و دختر ناصرالدین‌شاه و عفت‌السلطنه بود.
او در سال ۱۲۷۳ قمری در تهران متولد شد و خواهر مادری و پدری مسعود میرزا ظل‌السلطان بود. در جوانی با ابوالفتح خان صارم‌الدوله پسر محمدحسن خان سردار ایروانی و ماه‌رخسارخانم فخرالدوله ازدواج کرد و صاحب پنج پسر و یک دختر شد. بعدها ظل‌السلطان ابوالفتح خان را به وزارت خود در اصفهان گماشت و پنج تن از دختران خود را به ازدواج پنج پسر کسرائیل خانم درآورد که عبارت بودند از: از این پنج زوج، عقد و عروسی چهار زوج در تهران در روز ۱۴ جمادی‌الثانی ۱۲۹۹ صورت گرفت.
بانوعظمی و صارم‌الدوله، در زمین‌هایی که سابقاً متعلق به باغ سردار بود، باغ و عمارتی در جنوب مسجد سپهسالار ساختند که تا انقلاب ۱۳۵۷ ایران پابرجا بود و پس از آن توسط کمیته امداد امام خمینی تملک شد.
کسرائیل خانم در جمادی‌الثانی ۱۳۰۳ قمری از طرف ناصرالدین شاه ملقب به بانو عظمی شد. در سال ۱۳۰۵ قمری شوهرش درگذشت.
در زمان فروش زمین‌های خالصه، بانوعظمی املاک فراوانی در اطراف اصفهان خریداری کرد. او به سبب آنکه شوهرش صارم‌الدوله تابعیت روسیه داشته‌است، خود نیز تابعیت روسی گرفته بود. به این بهانه از پرداخت مالیات املاکش خودداری می‌کرد و سفارت روسیه نیز پشتیبان او بود. با این همه در به‌توپ‌بستن مجلس، خانه‌ی او نیز در امان نماند و به دستور لیاخوف، همانند خانه‌های ظهیرالدوله و ظل‌السلطان مورد هجوم و غارت قزاق‌ها قرار گرفت.
بانو عظمی در شوال ۱۳۵۴ قمری درگذشت و در شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
هری توزو
هری توزو (Harry Tuzo; August 26, 1917 – 1917:08:26, August 7, 1998) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
اتحاد کره
اتحاد کره یا کرهٔ متحد به جنبشی سیاسی گفته می‌شود که با اندیشهٔ بازپیوندخواهی در راستای ایجاد کشور «کرهٔ بزرگ» می‌کوشد تا یک کرهٔ یکپارچه و مستقل به دور از وابستگی سیاسی با دیدگاه‌های ملی‌گرایانه ایجاد کند؛ اتحاد کره که در آینده محتمل بنظر می‌رسد، در ماه ژوئن سال ۲۰۰۲ میلادی با قطعنامه دوجانبهٔ کره جنوبی و کره شمالی بدون پادرمیانی کشور سوم صورت پذیرفت. این قطعنامه که به قطعنامه پانزده ژوئن مشهور است، در آوریل ۲۰۱۸ میلادی به مراحل پایانی نزدیکتر شد و با برگزاری یک نشست، قطعنامه دیگری با عنوان پَنمونجوم بین دو کره امضاء گردید. در این قطعنامه کشورهای کره شمالی و کره جنوبی توافق کردند که به‌صورت صلح‌جویانه برای اتحاد دوبارهٔ کشور کره گام بردارند.دو ماه پس از امضای این بیانیهٔ دوجانبه و نزدیک شدن دو کره برای اتحاد، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در ماه ژوئن سال ۲۰۱۸ با کیم جونگ-اون دیدار کرد و با برگزاری نشست ۲۰۱۸ کره شمالی و ایالات متحده تلاش کرد تا کره شمالی را به پذیرش درخواست‌های آمریکا و خلع سلاح هسته‌ای مجاب کند.
پیشینه
پیش از آغاز جنگ جهانی یکم و دوران استعمار ژاپن، کشور کره یک دولت مرکزی یکپارچه بود که در دوران تاریخی بلند مدت با سه نام گوناگون پادشاهی گوریو، پادشاهی چوسان و امپراتوری کره نامیده می‌شد که همگی حاکم کل شبه‌جزیرهٔ کره بودند و تنها خاندان‌ها عوض می‌شدند. در خلال جنگ جهانی یکم، امپراتوری ژاپن با حمله به کره، این کشور را مستعمرهٔ خود نمود و تا زمان تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم، کره را زیر سلطهٔ خود نگهداشته بود. ژاپن تنها پس از دریافت بمب اتم در هیروشیما و ناکازاکی در سال ۱۹۴۵ از کره عقب‌نشینی نمود؛ به‌گونه‌ای که کره توانست در ۱۵ اوت ۱۹۴۵ استقلال خود را بازیابد. پس از جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد میان اندیشهٔ کمونیسم شوروی و کاپیتالیسم آمریکایی، این دو ابرقدرت از دو جناح پشتیبانی کردند. شوروی و چین با پشتیبانی از کرهٔ شمالی و از سوی دیگر آمریکا و غرب با پشتیبانی از کرهٔ جنوبی، هریک تلاش کردند تا دیدگاه خود را به کرسی بنشانند. درواقع ابرقدرتها از اوت ۱۹۴۵ جانب‌داری را آغاز کردند و این زمینه‌سازی تا ژوئن ۱۹۵۰ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۵۰ جنگ کره آغاز گردید و کره شمالی با حمله به کره جنوبی، جنگ کره را آغاز کرد که به یک جنگ نیابتی بین شوروی و آمریکا تبدیل شد و پس از تلفات فراوان، جنگ در سال ۱۹۵۳ در حالتی به پایان رسید که هیچ‌کدام از طرفین پیروز نشدند و درگیری‌ها بدون تغییرات در مرز دو ناحیه به پایان رسید. این جنگ تا ژوئیه ۱۹۵۳ به طول انجامید و در نتیجهٔ آن، کشور کره از مرز مدار ۳۸ رسماً از میان دو نیم شد که امروزه با عنوان منطقه غیرنظامی کره از آن یاد می‌شود. ناحیهٔ کره شمالی در سالهای آغازین جنگ به‌طور مستقیم توسط جماهیر شوروی اداره می‌شد و ناحیهٔ کره جنوبی نیز زیر نظر ایالات متحده آمریکا بود. به دلیل بروز این جنگ، دشمنی‌ها و کینه‌های قبلی باعث می‌شد تا روند صلح و اتحاد دوبارهٔ دو کره سخت شود. از سال ۲۰۱۰ تاکنون با گرم شدن روابط میان دو کره و همچنین ورود کاروان المپیک کره شمالی به بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در استان گانگوون کره جنوبی روابط بیش از پیش دوستانه شد. گفتگوها دربارهٔ چگونگی هماهنگ‌کردن نظام مالیاتی و اقتصادی در سال ۲۰۱۱ انجام گرفت. پیش از آنکه اتحاد کره شکل بگیرد، از آن بعنوان یک اتحاد بزرگ اقتصادی نام برده می‌شود و آن را با اتحاد آلمان غربی و شرقی مقایسه می‌کنند. در نهایت در سال ۲۰۱۹ میلادی، رئیس‌جمهور کره جنوبی مون جه-این پیشنهاد اتحاد دو سرزمین کره را به کره شمالی اعلام کرد که تا سال ۲۰۲۵ میلادی انجام خواهد شد.
مرکز پزشکی کانادایی هارگیزا
مرکز پزشکی کانادایی هارگیزا یک بیمارستان در سومالی است که در Maroodi Jeeh واقع شده‌است.
محمدرضا دستواره
زندگی‌نامه
محمدرضا دستواره در سال ۱۳۳۸ در تهران، در خانواده‌ای مذهبی زاده شد. وی به واسطه حضور فعال و مستمر در تظاهرات علیه حکومت پهلوی، شناسایی شد و در روز ۱۴ آبان ۱۳۵۷ در دانشگاه تهران دستگیر و به زندان رفت.
پس از انقلاب
وی در مراسم استقبال از سید روح‌الله خمینی، مسئول امنیت قسمتی از میدان آزادی بود. با وقوع انقلاب، به کمیته انقلاب اسلامی پیوست. وی بعد از چهار ماه به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. با آغاز ناآرمی‌ها در غرب کشور، داوطلبانه طی مأموریتی عازم کردستان شد.
آنتونین ادراک
آنتونین ادراک (Antonin Idrac; April 14, 1849 – December 28, 1884) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
محمدرضا دستواره
فعالیت‌های در کردستان
دستواره در کردستان همراه فرماندهانی مانند رضا چراغی و احمد متوسلیان تمام تلاش خود را برای برقراری امنیت به کار گرفت. با آزادسازی مریوان، وی به دستور احمد متوسلیان، به عنوان مسئول تدارکات مأموریت یافت تا کالاهای ضروری مردم را تهیه کرده و در اختیار شهروندان کُرد قرار دهد. دستواره مدتی نیز فرماندهی «پاسگاه شهدا»، در محور مریوان را به عهده داشت.
آنتونین ادراک
افتخارات
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
محمدرضا دستواره
جنگ ایران و عراق
متوسلیان در اواخر خرداد سال ۱۳۶۱ در مأموریتی به همراه هیأتی رسمی از مسئولین سیاسی-نظامی ایران راهی سوریه شد، تا راه‌های مساعدت به مردم لبنان را بررسی نماید. در این سفر دستواره حضور داشت.
در جریان عملیات خیبر و با کشته شدن محمدابراهیم همت و واگذاری فرماندهی به عباس کریمی وی به عنوان «قائم مقام لشکر ۲۷ حضرت رسول» منصوب شد. پس از درگذشت عباس کریمی در عملیات بدر، به عنوان سرپرست لشکر منصوب شد و در نهایت با انتصاب فرماندهی جدید لشکر، دستواره همچنان به عنوان قائم مقام لشکر، فعالیت می‌کرد.
ازدواج
دستواره در ۵ اردیبهشت ۱۳۶۱ زندگی مشترک خود را با عذرا رستمیان شروع کرد. پسرش در ۲۱ فروردین ١٣٦٣ به دنیا آمد.
درگذشت
وی در ۱۳ تیر ۱۳۶۵ و در جریان عملیات کربلای ۱ ، «روز آزادسازی شهر مهران» کشته شد. برادرش حسین دستواره ۲۹ خرداد ۱۳۶۵ در جریان آزادسازی مهران کشته شد. برادر دیگر وی، محمد دستواره در ۲۰ دی ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ در شلمچه کشته شد.
دستواره ۱۱ بار مجروح شد. در آذر ۱۳۵۹ بر اثر ترکش استخوان لگن وی خرد شد و بر اثر همین مجروحیت تا پایان عمر پایش را به زمین می کشید و راه می رفت.
دروش خیل
دروش خیل (به انگلیسی: Durushkhela) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است.
سیاست تثبیت
سیاست تثبیت مجموعه ای از اقدامات ارائه شده برای تثبیت یک سیستم مالی یا اقتصادی است. این اصطلاح به سیاست‌ها در دو مجموعهٔ متمایز اشاره می‌کند:تثبیت چرخه کسب و کار یا تثبیت چرخه اعتبار؛ که در هر دو صورت یک سیاست اختیاری است.
تثبیت چرخه کسب و کار
«تثبیت» می‌تواند به اصلاح رفتار عادی چرخه کسب و کار اشاره داشته باشد که این خود باعث افزایش ثبات اقتصادی می‌شود. به‌طور کلی در این حالت، این اصطلاح به مدیریت تقاضا از طریق سیاست‌های پولی و مالی برای کاهش نوسانات عادی و بازده اشاره می‌کند، که گاه به آن «نگه داشتن اقتصاد در حالتی آرام» گفته می‌شود.
تغییرات سیاست در این شرایط معمولاً ضدچرخه است، و به جبران تغییرات پیش‌بینی شده در اشتغال و تولید و همچنین باعث افزایش رفاه کوتاه مدت و متوسط می‌شود.
تثبیت بحران
این اصطلاح می‌تواند به اقدامات انجام شده برای حل یک بحران اقتصادی خاص اشاره داشته باشد، به عنوان مثال، به بحران نرخ ارز یا سقوط بازار سهام اشاره کند تا از توسعهٔ رکود یا تورم اقتصادی جلوگیری شود.
این بسته معمولاً توسط دولت یا بانک مرکزی یا هر دو آغاز می‌شود که این دو با هماهنگی مؤسسات بین‌المللی مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF) یا بانک جهانی عمل می‌کنند؛ و با توجه به اهدافی که باید بدست آید این عمل شامل ترکیبی از اقدامات محدودکننده مالی (برای کاهش استقراض دولت) و سیاست‌های پولی اتقباضی (برای حمایت از ارز) است.
نمونه اخیر این بسته شامل زمان‌بندی مجدد تعهدات بین‌المللی آرژانتین است ' (که در آن بانک‌های مرکزی و بانک‌های بین‌المللی پیشرو بدهی آرژانتین را دوباره برنامه‌ریزی کرده‌اند تا بتوانند جلوی کل پیش فرض‌ها را بگیرند) و مداخلات صندوق بین‌المللی پول در جنوب شرق آسیا (در پایان سال 1990s) زمانی که چندین اقتصاد آسیایی با آشفتگی مالی مواجه شدند. مثال‌ها را مشاهده کنید
این نوع تثبیت در کوتاه مدت می‌تواند به دلیل پایین آمدن تولید و بیکاری برای اقتصاد دردناک تر باشد. بر خلاف سیاست تثبیت چرخه تجارت، این تغییرات غالباً چرخه ای بوده و روندهای موجود را تقویت می‌کنند. این سیاستها به گونه ای طراحی شده‌اند که بتوانند بستری برای رشد و اصلاحات طولانی مدت فراهم آورند.
استدلال شده‌است که به جای تحمیل چنین سیاستی پس از بحران، باید ساختار سیستم بین‌المللی مالی اصلاح شود تا از برخی از خطرات (به عنوان مثال، جریان‌های پول داغ یا فعالیت صندوق‌های پوشش ریسک) که برخی از افراد برای بی‌ثبات کردن اقتصادها و بازارهای مالی استفاده می‌کنند، جلوگیری شود. تا منجر به نیاز به سیاست‌های تثبیت و به عنوان مثال، مداخلات صندوق بین‌المللی پول نشود. اقدامات پیشنهادی برای مثال شامل مالیات جهانی توبین بر معاملات ارزی در سراسر مرزها می‌شود.
سیگنال ژنراتور
سیگنال ژنراتور یا مولد سیگنال یک دسته ای از دستگاه‌های الکترونیکی است که سیگنال‌های الکترونیکی را با مجموعه ای ویژگی‌های دامنه، فرکانس و شکل موج تولید می‌کند. این سیگنال‌های تولید شده به عنوان محرکی برای اندازه‌گیری‌های الکترونیکی استفاده می‌شوند که معمولاً در طراحی، آزمایش، عیب‌یابی و تعمیر دستگاه‌های الکترونیکی یا الکتروآکوستیک استفاده می‌شوند، اگرچه اغلب کاربردهای هنرمندانه نیز دارند.
انواع مختلفی از مولدهای سیگنال با اهداف و کاربردهای متفاوت و در سطوح مختلف هزینه وجود دارد. این انواع عبارتند از فانکشن ژنراتور، مولدهای سیگنال ژنراتور آراِف و مایکروویو، مولدهای گام، مولدهای شکل‌موج دلخواه، مولدهای الگوی دیجیتالی و مولدهای فرکانس. به‌طور کلی هیچ دستگاهی برای همه کاربردهای ممکن مناسب نیست.
پیشینه
در ژوئن ۱۹۲۸، رادیو جنرال ۴۰۳، اولین مولد سیگنال تجاری بود که تا به حال به بازار عرضه شد. از محدوده فرکانس ۵۰۰ هرتز تا ۱٫۵ مگاهرتز پشتیبانی می‌کند. همچنین در آوریل ۱۹۲۹ اولین استاندارد فرکانس تجاری توسط رادیو جنرال با فرکانس ۵۰ کیلوهرتز به بازار عرضه شد.
فانکشن ژنراتور
فانکشن ژنراتور دستگاهی است که شکل‌موج‌های تکراری ساده ای تولید می‌کند. چنین وسایلی حاوی یک نوسان‌ساز الکترونیکی هستند، مداری که قادر به ایجاد یک شکل‌موج تکراری است. (دستگاه‌های مدرن ممکن است از پردازش سیگنال دیجیتال برای سنتز شکل موج و به دنبال آن یک مبدل دیجیتال به آنالوگ یا DAC برای تولید خروجی آنالوگ استفاده کنند). رایج‌ترین شکل‌موج، موج سینوسی است، اما نوسان‌سازهای شکل‌موج دندانه اره‌ای، پله‌ای (پالسی)، مربعی و مثلثی معمولاً مانند مولدهای شکل‌موج دلخواه (AWG) در دسترس هستند. اگر نوسان‌ساز بالاتر از محدودهٔ فرکانس صوتی (بیش از ۲۰ کیلوهرتز) کار کند، ژنراتور اغلب شامل نوعی تابع مدولاسیون مانند مدولاسیون دامنه (AM)، مدولاسیون فرکانس (FM) یا مدولاسیون فاز (PM) و همچنین یک نوسان‌ساز دوم می‌شود که شکل‌موج مدولاسیون فرکانس صوتی را ارائه می‌دهد.
مولد شکل‌موج دلخواه
یک مولد شکل‌موج دلخواه (AWG یا ARB) یک مولد سیگنال پیچیده‌است که شکل موج‌های دلخواه را در محدوده‌های منتشر شده از گسترهٔ فرکانسی، دقت و سطح خروجی تولید می‌کند. برخلاف یک فانکشن ژنراتور که مجموعه کوچکی از شکل‌موج‌های خاص را تولید می‌کند، یک AWG به کاربر اجازه می‌دهد شکل‌موج منبع را به روش‌های مختلف مشخص کند. یک AWG معمولاً گرانتر از یک فانکشن ژنراتور است و اغلب پهنای‌باند کمتری دارد. AWG در طراحی و برنامه‌های آزمایشی رده-بالا استفاده می‌شود.
مولد سیگنال آراف و مایکروویو
مولدهای سیگنال آراف (فرکانس رادیویی) و مایکروویو برای آزمایش قطعات، گیرنده‌ها و سامانه‌های آزمایشی در طیف گسترده‌ای از کاربردها از جمله مخابرات سلولی، وای‌مکس، جیی‌پی‌اس وای-فای، پخش صوتی و تصویری، ارتباطات ماهواره‌ای، رادار و جنگ الکترونیک استفاده می‌شوند. مولدهای سیگنال RF و مایکروویو معمولاً دارای ویژگی‌ها و قابلیت‌های مشابهی هستند، اما بر اساس محدوده فرکانس متمایز می‌شوند. مولدهای سیگنال RF معمولاً از چند کیلوهرتز تا ۶ گیگاهرتز متغیر هستند، در حالی که ژنراتورهای سیگنال مایکروویو محدوده فرکانس بسیار گسترده‌تری، از کمتر از ۱ مگاهرتز تا حداقل ۲۰ گیگاهرتز را پوشش می‌دهند. برخی از مدل‌ها با خروجی کواکسیال مستقیم به ۷۰ گیگاهرتز، و تا صدها گیگاهرتز وقتی که با ماژول‌های منبع موجبر خارجی استفاده می‌شود، هم می‌رسند. مولدهای سیگنال RF و مایکروویو را می‌توان بیشتر به عنوان مولد سیگنال آنالوگ یا برداری طبقه‌بندی کرد.
مولدهای سیگنال آنالوگ
ژنراتورهای سیگنال آنالوگ مبتنی بر یک نوسان‌ساز موج سینوسی قبل از شروع الکترونیک دیجیتال رایج بودند و هنوز هم استفاده می‌شوند. تمایز واضحی در هدف و طراحی مولدهای سیگنال فرکانس-رادیویی و فرکانس-صوتی وجود داشت.
مولدهای سیگنال فرکانس صوتی سیگنال‌هایی را در محدوده فرکانس صوتی و بالاتر تولید می‌کنند. نمونه اولیه نوسان‌ساز صوتی HP200A بود، اولین محصولی که توسط شرکت هیولت پاکارد در سال ۱۹۳۹ فروخته شد. کاربردها شامل بررسی پاسخ فرکانسی تجهیزات صوتی، و کاربردهای بسیاری در آزمایشگاه الکترونیکی است.
مولد سیگنال برداری
با ظهور سیستم‌های ارتباطی دیجیتال، دیگر امکان آزمایش کافی این سیستم‌ها با ژنراتورهای سیگنال آنالوگ سنتی وجود ندارد. این منجر به توسعه مولد سیگنال برداری شده‌است که به عنوان یک مولد سیگنال دیجیتال نیز شناخته می‌شود. این ژنراتورهای سیگنال قادر به تولید سیگنال‌های رادیویی مدوله‌شده دیجیتالی هستند که ممکن است از هر یک از تعداد زیادی فرمت مدولاسیون دیجیتال مانند QAM، QPSK، FSK، BPSK، و OFDM استفاده کنند.
مولد الگوی دیجیتال
یک مولد سیگنال منطقی یا مولد الگوی داده یا مولد الگوی دیجیتال سیگنال‌های منطقی را تولید می‌کند - که ۱ها و ۰های منطقی به شکل سطوح ولتاژ معمولی است. استانداردهای معمول ولتاژ عبارتند از: LVTTL ،ال‌وی‌سیماس. این با «مولد پالس/الگو» متفاوت است، که به مولدهای سیگنالی اشاره دارد که قادر به تولید پالس‌های منطقی با ویژگی‌های آنالوگ متفاوت (مانند زمان خیز/افت پالس، طول سطح بالا، . .).
مولدهای گام و مولدهای صوتی
مولد گام نوعی از مولد سیگنال است که برای استفاده در کاربردهای صوتی و آکوستیک بهینه شده‌است.
مولد سیگنال ویدیویی
مولد سیگنال ویدیویی دستگاهی است که که شکل‌موج‌های ویدئویی و/یا تلویزیونی از پیش تعیین شده و سایر سیگنال‌های مورد استفاده برای تحریک خطاها یا کمک به اندازه‌گیری‌های پارامتریک سیستم‌های تلویزیونی و ویدئویی استفاده می‌کند، را خروجی می‌دهد.
شاهزاده حسین (گوراب)
امامزاده شاهزاده حسین از نوادگان امام موسی کاظم است که مقبره‌اش در روستای گوراب واقع شده‌است. زائرین این امامزاده از تهران و کرج به این زیارتگاه مشرّف می‌شوند. بقعه متبرکه این بنای تاریخی با شماره ۹۶۸ در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. و قدمت آن به دوران دوره تیموریان می‌رسد. تنها عنصری که قدمت بنا را ثابت می‌کند، در چوبی منبت‌کاری شده بسیار زیبایی است که نقش گل‌های اسلیمی و کتیبه‌های خطوط عربی یک‌طرف آن را تزئین کرده‌است، این در چند سالی به سرقت رفته بود که توسط مأموران آگاهی و سازمان میراث فرهنگی هنگام خروج از مرز کشف و به جایگاه اصلی خود بازگردانده شد، در حال حاضر این در تاریخی به دلیل مسائل امنیتی در داخل حرم ایشان و در محفظه‌ای قابل رؤیت می‌باشد. بنای فعلی این زیارتگاه با آجر و کاشی و سنگ ساخته شده و گنبد جدید آن به رنگ طلایی در دل این روستا می‌درخشد. در حیاط بارگاه امامزاده شاهزاده حسین، درخت چنار کهن‌سالی ریشه در خاک دارد که جزء یکی از دو چنار کهن‌سال شاخص در ایران محسوب می‌شود.
یوناس مکاس
یوناس مکاس (Jonas Mekas؛ زادهٔ – درگذشته ۲۳ ژانویه ۲۰۱۹) یک کارگردان، شاعر و نویسنده اهل لیتوانی بود. از جمله فیلم‌هایی که مکاس کارگردانی نموده‌است می‌توان به امپایر (۱۹۶۴) اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده‌است. وی در رشته فلسفه در دانشگاه یوهانس گوتنبرگ تحصیل نمود. در پایان سال ۱۹۴۹ وی به همراه برادر به آمریکا مهاجرت کرد و در ویلیامزبرگ، بروکلین سکنی گزید.
دانشگاه لیون
دانشگاه لیون (Université de Lyon) واقع در لیون و سن اتین، فرانسه، مرکز آموزش عالی و تحقیقاتی است که شامل ۱۱ عضو و ۲۴ مؤسسه مرتبط است. سه دانشگاه اصلی در این مرکز عبارتند از: دانشگاه لیون ۱ که بر مطالعات بهداشتی و علوم تمرکز دارد و تقریباً ۲۷۰۰۰ دانشجو دارد. دانشگاه لومیر لیون ۲، که بر علوم اجتماعی و هنر متمرکز است و حدود ۳۰۰۰۰ دانشجو دارد. دانشگاه ژان مولن لیون ۳، که بر قانون و علوم انسانی با حدود ۲۰۰۰۰ دانشجو تمرکز دارد.
میشل گیل
میشل پاتریشیا گِیل (Michelle Patricia Gayle؛ زادهٔ February 2, 1971) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و نویسنده بریتانیایی است. گیل به عنوان یک خواننده سول و آراندبی در دهه به موفقیت دست یافت. او چندین تک آهنگ موفق در اروپا داشت که تک‌آهنگ Sweetness در سال ۱۹۹۴ و تک‌آهنگ Do You Know در سال ۱۹۹۷ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا بین ۱۰ آهنگ برتر قرار گرفتند. دو آلبوم گیل که در بین ۴۰ آلبوم برتر بریتانیا قرار داشتند، از طریق آرسی‌ای رکوردز منتشر شد، اما در سال ۱۹۹۷ از این ناشر جدا شد و چند آلبوم دیگری که را ضبط کرده بود، منتشر نشدند.
میشل گیل به عنوان یک بازیگر نیز شناخته می‌شود، به‌ویژه به خاطر بازی در نقش هتی تاورنیه در سریال ایست‌اندرز که توسط بی‌بی‌سی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ پخش شد. او همچنین نقش‌های مختلفی در سینما و تئاتر داشته و در سال ۱۹۹۹ در فیلم موزیکال دیو و دلبر، نقش بل را بازی کرده است. گیل در سال ۲۰۱۰ در سریال خون گرگ در نقش ایمارا ظاهر شد.
او در چندین برنامه تلویزیونی رئالیتی شو ویژه سلبریتی‌ها حضور داشته و در ژوئن ۲۰۰۷، یکی از پنلیست‌های برنامه زنان رها از شبکه آی‌تی‌وی بود. گیل به‌عنوان نویسنده نیز فعالیت داشته و انتشارات والتر بوکز حق نشر نخستین رمان او را در سال ۲۰۱۰ به دست آورد. کتاب غرور و برتری در ۵ مه ۲۰۱۱ توسط این شرکت منتشر شد.
مسئله کلمات جداکننده
در علوم نظری رایانه، مسئله کلمات جداکننده، مسئله یافتن کوچک‌ترین ماشین متناهی قطعی است که در دو رشته داده شده رفتار متفاوتی دارد، به این معنی که یکی از دو رشته را می‌پذیرد و رشته دیگر را رد می‌کند. یافتن تعداد حالات این ماشین، یک مسئله باز است و در بدترین حالت، تابعی از طول رشته‌های ورودی است.
مثال
دو رشته ۰۰۱۰ و ۱۰۰۰ می‌توانند توسط یک ماشین سه حالته از یکدیگر متمایز شوند که در آن انتقال از حالت شروع به دو حالت مختلف می‌رود، که هر دو پایانی هستند به این معنا که انتقال‌های بعدی از این دو حالت همیشه به همان حالت اولیه بازمی‌گردد. حالت این ماشین اولین نماد رشته ورودی را ثبت می‌کند. اگر یکی از دو حالت پایانی قبول و دیگری رد باشد، ماشین تنها یکی از رشته‌های ۰۰۱۰ و ۱۰۰۰ را می‌پذیرد. با این حال، این دو رشته را نمی‌توان با هیچ ماشینی با کمتر از سه حالت متمایز کرد.
ساده‌سازی مفروضات
برای اثبات کرانه‌های این مسئله، بدون از دست دادن کلیت، فرض می‌شود که ورودی‌ها، رشته‌هایی روی یک الفبای دو حرفی هستند؛ زیرا، اگر دو رشته در یک الفبای بزرگ‌تر با هم متفاوت باشند، یک هم‌ریختی رشته‌ای وجود دارد که آنها را به رشته‌هایی باینری با طول یکسان، نگاشت می‌کند که در این نگاشت، هر دو رشته همچنان با هم متفاوت هستند. هر ماشینی که این دو رشته باینری را متمایز می‌کند، می‌تواند به ماشینی تبدیل شود که رشته‌های اصلی را بدون هیچ افزایشی در تعداد حالت‌ها متمایز کند.
همچنین ممکن است فرض شود که طول دو رشته برابر است. برای رشته‌هایی با طول نامساوی، همیشه یک عدد اول p وجود دارد که مقدار آن تابع لگاریتمیکی از طول کوچک‌تر است، به طوری که دو طول، دو هم‌نهشتی p متفاوت هستند. در این مورد می‌توان از ماشینی که طول مدول ورودی p را شمارش می‌کند برای تشخیص دو رشته از یکدیگر استفاده کرد؛ بنابراین، رشته‌هایی با طول‌های نابرابر همیشه می‌توانند توسط ماشینی با حالت‌های کم از یکدیگر متمایز شوند.
تاریخچه و کرانه‌ها
مسئله محدود کردن اندازه ماشینی که دو رشته داده شده را از هم متمایز می‌کند، برای اولین بار توسط فرموله شد، که نشان دادند اندازه ماشین همیشه زیرخطی است. بعدها، بهترین کران بالایی شناخته شده، ، در اندازه ماشینی که ممکن است مورد نیاز باشد را اثبات کرد. این مقدار توسط به  بهبود یافت.
حالت‌های خاص
چندین مورد خاص از مسئله جداکننده کلمات، با استفاده از چند حالت مشخص، قابل حل شناخته شده‌است:
جنگ‌های نادرشاه در داغستان
جنگ‌های نادری در داغستان  به معنی نبردهایی است که سپاه ایران در زمان پادشاهی نادرشاه افشار در شمال قفقاز انجام داد. این جنگ‌ها بین امپراتوری افشار و لزگی‌ها و سایر اقوام ساکن شمال قفقاز روی داد و در نهایت با پیروزی ایران، داغستان به ایران ضمیمه شد. در این نبردها امپراتوری افشار علیه لزگی‌ها و هزاران نفر از قبایل شمال قفقازی به‌طور متناوب در دهه ۱۷۳۰ میلادی در خلال نخستین عملیات نظامی نادرشاه در قفقاز شروع شد و تا زمان قتل وی در سال ۱۷۴۷ با درگیری‌ها و حملات جزئی ادامه یافت. زمین بسیار سخت قفقاز شمالی، کار تسخیر مناطق لزگی‌ها را به یک چالش بسیار سخت تبدیل کرده بود. با این وجود نادرشاه تعداد زیادی از قلعه‌های داغستانی‌ها را تصرف کرد و آنان را در آستانهٔ شکست قرار داد.
جیمز تراورز
جیمز تراورز (James Travers; October 6, 1820 – 1820:10:6, April 1, 1884) فرد نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
هیمیش کارتر
هیمیش کارتر (Hamish Carter؛ زادهٔ April 28, 1971) ورزشکار سه‌گانه اهل نیوزیلند بود.
آنتونین مرسی
آنتونین مرسی (Antonin Mercié؛ October 30, 1845 – December 13, 1916) مجسمه‌ساز، نقاش، و هنرمند اهل فرانسه بود.
افتخارات
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر بزرگ) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
مرکز پزشکی گالیله
مرکز پزشکی گالیله (به لاتین: Galilee Medical Center) یک بیمارستان در اسرائیل است که در نهاریا واقع شده‌است.
دارکوب کاکل‌زرشکی
دارکوب کاکل‌زرشکی یک دارکوب بسیار بزرگ و یک پرنده ساکن جنوب پاناما تا مناطق مرزی شمال آرژانتین و در ترینیداد است.
دارکوب کاکل‌زرشکی 33 – طول دارد و وزن آن 180 - 285 g است. این یکی از بزرگترین دارکوب‌ها در دامنه پراکنش خود است، اگرچه دارکوب نیرومند در ارتفاع بالاتر تقریباً به همان اندازه است.
غاره بلوچ
غاره بلوچ (به انگلیسی: Ghara Balooch) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است.
جورج بینگ، سومین ویسکونت تورینگتون
جورج بینگ، سومین ویسکونت تورینگتون (George Byng, 3rd Viscount Torrington; September 21, 1701 – April 7, 1750) فرمانده نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
CELSR3
کادهرین، گیرندهٔ هفت مجرایی شمارهٔ ۳ نوع جی برای فاکتور رشد اپیدرمی و لامینین شبه جی (Cadherin EGF LAG seven-pass G-type receptor 3) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «CELSR3» کُدگذاری می‌شود.
وظیفهٔ این پروتئین خاص در بدن هنوز مشخص نشده‌است.
پارک ئون سو
پارک ئون سو (به کره‌ای: 박은수 به انگلیسی: Park Eun-soo) (زاده ۱۰ اکتبر ۱۹۵۲ )بازیگر کره جنوبی است. او در مجموعه تلویزیونی جواهری در قصر با بازی در نقش پزشک شین ایک پیل (استاد یانگوم) شناخته شد. او فعالیت خود را در بنگاه پخش مونهوا در سال ۱۹۶۹ آغاز کرد
آنتونیو آلیس
آنتونیو آلیس (Antonio Alice; February 23, 1886 – 1886:02:23, August 24, 1943) نقاش اهل آرژانتین بود.
افتخارات
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
چشم کوچک من
چشم کوچک من (My Little Eye) فیلمی در ژانر ترسناک و اسلشر به کارگردانی مارک اِوِنس است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کریس لمکی، لاورا ریگان، جنیفر اسکای و بردلی کوپر اشاره کرد.
پوشاک ارمنی
در پوشاک ارمنی چند رنگ متمایز می‌باشد؛ که طبق نظر فیلسوف ارمنی سده چهاردهم گریگور تاتواتسی، این رنگ‌ها دارای معانی خاصی بوده و اوضاع سیاسی و اجتماعی ارمنستان را نشان می‌دهد.
بعنوان مثال، رنگ مشکی بیانگر اوضاع سیاسی کشور، رنگ سفید بیانگر آب و پاکی، رنگ زرد بیانگر خاک، رنگ نارنجی بیانگر فروتنی، رنگ قرمز بیانگر رشادت و خون، رنگ آبی بیانگر عدالت می‌باشد. رنگ‌های بکار رفته در لباس‌های سنتی ارمنی تا به امروز نیز در مناطق مختلف ارمنستان مشاهده می‌شود. اما هر بخش و روستا در ارمنستان داری لباس سنتی و رنگ‌های مختص به خود می‌باشد.
تاریخ
تمام ملل و اقوام در کنار ویژگی‌های سنتی دارای انواع پوشاک و لباسهای سنتی خود می‌باشند. ما بر اساس تصاویری که روی اشیاء پیدا شده طی حفاریهای باستان شناسی و نیز اطلاعات مکتوب باقی‌مانده از ادوار گذشته می‌توانیم به نحوه و اشکال پوشاک سنتی ارمنیان پی ببریم.
در یادگارهای تاریخی مربوط به سده‌های ۶ و ۹ پیش از میلاد (نقاشی روی دیوارها و صخره‌ها، تندیس‌ها، الواح، مهرها، کلاه خود، سپر و غیره) پوشاک مربوط به قشرهای مختلف جامعه به تصویر کشیده شده‌است. در سنگ‌نبشته‌های هخامنشیان، سنگ‌نوشته بیستون و تخت جمشید (سده‌های ۵ و ۶ پیش از میلاد)، ارمنیان با طرز پوشاک خود به تصویر کشیده شده‌اند. هرودوت زمانی که دربارهٔ سپاه ارمنی جزو سپاهیان هخامنشی صحبت می‌کند، پوشاک ارمنی را همانند پوشاک فریگیه تشبیه کرده‌است. مطابق نظر استرابون، ارمنیان و مادها از دستار، کلاه، شلوار و قبای آستین دار استفاده می‌کردند.
دربارهٔ نحوه لباس‌های دوران دودمان آرتاشسی از سکه‌های به جا مانده می‌توان اطلاعاتی بدست آورد. پوشاک این دوره ارمنیان تا حدی از شیوه‌های پارسی، رومی متأثر شده‌است. منابع تاریخی غنی ارمنی و خارجی کنده کاری‌ها، مینیاتور و غیره دربارهٔ نحوه طرز پوشاک ارمنی در سده‌های میانه اطلاعات جامعی در بر دارند. در زمان حکومت دودمان باگراتونی لباس‌های ارمنی تحت تأثیر پوشاک اعراب و بیزانسی قرار گرفت و در زمان جنگ‌های صلیبی در قلمرو کیلیکیه پوشاک ارمنیان از شیوه اروپائی تأثیر پذیر گردید.
در دوره آخر سده‌های میانه طرز پوشاک ترکان، تاتارها و کردها پوشاک ارمنی را تحت‌الشعاع قرار داد که تا اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم حفظ شده‌است. در برخی از نواحی ارمنستان شرقی مانند آرتساخ لباس‌های سنتی زنان ارمنی و لباس مردانه مرسوم به قفقازی تاکنون باقی مانده‌است. ارمنیان جاواختی و آخالکالاکی که اصولاً از کارین مهاجرت کردند مدت‌های طولانی لباس سنتی خود را حفظ نموده‌اند.
هرگاه ارمنیان تأثیر پوشاک ارمنیان تأثیر پوشاک خارجیان را پذیرفته‌اند آنان ترکیبی از عناصر بیگانه با پوشاک سنتی خود ایجاد کرده‌اند؛ و در هر صورت عناصر اصلی پوشاک ملی خود را حفظ نموده‌اند، تا امروز نیز ارمنیان ساکن روستاهای شهرستان فریدن اصفهان و استان چهارمحال و بختیاری پوشاک سنتی خود را تن دارند.
از اواخر سده نوزدهم پوشاک سنتی ارمنی همچون بسیاری از ملل دیگر جای خود را به شیوه پوشاک اروپائی داده است.
پوشاک محلی ارمنی‌های ایران
تنوع پوشاک زنان در سرپوش‌ها، تن پوش‌ها و زیورآلات و تزیینات وابسته به آنان به مراتب بیشتر از پوشاک مردان است. پوشاک زنان ارمنی منطقهٔ فریدن در تمام روستاها دارای یک شکل و الگوست. این لباس لباسی است که زنان ارمنی در زمان مهاجرت به ایران آن را به تن داشته و سال‌ها در حفظ و نگهداری آن تلاش کرده‌اند. در طول قرن‌های هفدهم تا بیستم میلادی فرهنگ بومی ارمنیان فریدن تأثیرات خواسته و ناخواستهٔ بسیاری را از فرهنگ و هنر ایرانی پذیرفته‌است.
دختران بین سنین کودکی تا اواخر نوجوانی از «چین شابیک» یا در اصطلاح پیراهن چین دار با رنگ‌های شاد و پیش بند استفاده می‌کردند. دختران هم به مانند زنان برای آرایش مو گیسوان خود را در یک یا دو رشته می‌بافتند و سپس، کلاه عرق چین سکه دوزی شده‌ای از جنس مخمل، چیت یا ابریشم بر سر می‌گذاشتند و بر روی عرق چین هم «لاچاک» (لاچاک روسری بزرگی به ابعاد ۱/۵ متر و به صورت چهارگوش بود که دختران از چیت گدار و زنان از جنس کُدَری به رنگ زرشکی با دنباله‌های بلند به سر می‌کردند) می‌انداختند. از دیگر زیورآلات آنان دستبندهایی از سکه و گلوبندهایی با مهره‌های رنگین بود. دختران فریدنی دهان خود را با «باشماخ» (باشماخ دستمالی سفید از جنس ململ بود که زنان بعد از ازدواج به صورت سه گوش بر روی چانه و دهان خود می‌بستند و آن را با بندهایی در پشت گردن محکم می‌کردند) نمی‌بستند.
ارمنیان چهار حال و بختیاری شیوهٔ لباس پوشیدن و البسه‌ای با نوع و جنس مخصوص به خود داشتند. این لباس‌ها به لحاظ وزن سنگین و گران‌بها بودند.
منابع
The Costumes of "Armenian Women” and “ARMENIA Crossroads of Culture- by Anahid V. Ordjanian
اینتر تی‌وی
اینتر تی‌وی (Інтер) شرکت رسانه‌ای اوکراینی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
آبجوی سفید
آبجو سفید یک گونه از آبجو است که در اصل تنها مربوط به کوتاهی مدت زمان تخمیر در آبجوی قرمز، آبجوی سیاه می‌شود. دلیل بکاربردن سفید برای نامگذاری این آبجو استفاده از گندم (همانند آبجوی گندم) و رنگ روشن آن (بویژه در بخش بالایی سطح آبجو) است که برخلاف آن بخش پایینی و زیرین مایع پس از ریختن در ظرف شیشه ای به همان رنگ آبجو معمولی درمیآید.
گونه‌ها
در کنار این گونه‌ها نیز آبجوی سفیدی به صورت روشن یا تیره و بدون الکل نیز وجود دارد.