cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جکوزی
هر فرد در زمان استفاده از حمام در حالت عادی حدود ۱۸۰ لیتر آب مصرف می‌نماید. البته مشروط به آنکه یک شخص وسواسی یا دارای یک عارضه کندکننده رفتار عمومی خود در زمان تنظیف اسحتمام نباشد! جالب است بدانیم یک جکوزی با حدود ۶۰ لیتر آب پر می‌شود !!!! بدیهی است که هر شخص در بدو ورود به جکوزی در حدود بیست دقیقه از امکانات ماساژ جکوزی استفاده می‌نماید. در این حالت بدن انسان برای تنظیف کاملاً آماده است زیرا آب به جسم چربی‌های آلوده موجود بر روی پوست نفوذ کرده و به سادگی این چربی‌ها آماده جدا شدن از بدن هستند لذا پس از این مرحله ماساژ شما به سادگی توسط بلوئرهای کف جکوزی و مقدار کمی شامپوی مایع کل جکوزی را تبدیل به یک وان پر از کف خواهید کرد. سپس بدن خود را توسط شامیپوی مایع به راحتی تنظیف نموده و در نهایت نیز توسط شیر دوشی تلفنی متحرک و شلنگ یک و نیم متری فلزی استیل آن بدن خود را آب خواهید کشید.
مراد بونوه
مراد بونوه (Mourad Bounoua؛ زادهٔ July 30, 1972) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، باشگاه فوتبال بازل، باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، و باشگاه فوتبال سن پائولی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
جواد محتشمیان
سید جواد محتشمیان (زادهٔ ۵ اسفند ۱۳۲۶ در کاشان) گزارشگر ورزشی، بازیکن و مربی پیشین تیم ملی والیبال مردان ایران است. او به عنوان گزارشگر والیبال و بسکتبال ایران از سال ۱۳۶۴ در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مشغول به کار است.
زندگی و فعالیت
سید جواد محتشمیان در پنجم اسفند ۱۳۲۶ در شهر کاشان به دنیا آمد. پس از تحصیلات پایه در کاشان، برای تحصیل در رشتهٔ تربیت بدنی، در سال ۱۳۵۰ وارد دانشگاه تربیت معلم تهران شد، که با تیم والیبال دانشگاه تربیت معلم، قهرمان دانشگاه‌های کشور شد. وی پس از بازی در تیم‌های والیبال باشگاهی، از جمله باشگاه تاج تهران، به تیم ملی والیبال مردان ایران راه یافت. وی با تیم تاج تهران سومی جام پاسارگاد ۱۳۵۴ و در ادامه عنوان قهرمانی در جام پاسارگاد ۱۳۵۵ و جام پاسارگاد ۱۳۵۶ را به دست آورد. پس از آن در دانشگاه شریف به عنوان هیئت علمی پذیرفته و به تدریس مشغول شد.
وی به عنوان سرمربی تیم ملی والیبال ناشنوایان در چین تایپه، در سال ۱۳۸۲ به مقام دوم آسیا دست یافت. همچنین به عنوان مربی تیم‌های فتح و پیکان، نایب قهرمان و قهرمان آسیا شد.
جواد محتشمیان به مدت ۳۸ سال، مدرس فدراسیون والیبال ایران بوده‌است. وی از سال ۱۳۶۴، در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، مشغول به کار گزارش بازی‌های والیبال است.
وی همواره یکی از منتقدان اصلی سرمربیان تیم ایران در دههٔ ۱۳۹۰ از جمله اسلوبودان کواچ و ایگور کولاکوویچ بود و همواره از این سرمربیان و روند مربیگری آن‌ها در گزارش‌ها و مصاحبه‌هایش انتقاد می‌کرد که با واکنش‌های زیادی از سوی مخاطبین و اهالی والیبال در ایران مواجه می‌شد.
وی همچنان به عنوان با سابقه‌ترین گزارشگر والیبال ایران از دههٔ ۱۳۶۰ در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مشغول به کار است.
آپکار بالتازار
آپکار بالتازار (Apcar Baltazar؛ زاده ۲۶ فوریه ۱۸۸۰ – درگذشته ۲۶ سپتامبر ۱۹۰۹) نقاش، مقاله‌نویس، تصویرگر، و سازنده ظروف سفالین ارمنی‌تبار اهل رومانی بود.
سیم سیاه
سیم سیاه نام یک گونه از سرده گالیون‌ماهی‌ها است.
بنجامین کاراموکو
بنجامین کاراموکو (Benjamin Karamoko؛ زادهٔ May 17, 1995) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Ivory Coast U23 بازی کرده‌است.
یوآنیس دریموناکوس
یوآنیس دریموناکوس (زادهٔ January 18, 1984) شناگر اهل یونان است.
رینبو آیلند
رینبو آیلند (Rainbow Island) یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی بیلی گیلبرت است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد.
گیملیل، کنتاکی
گیملیل شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۷۶ نفر بوده‌است.
تامار ندیراشویلی
تامار ندیراشویلی (Tamar Nadirashvili؛ زادهٔ January 8, 1990) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Georgia بازی کرده‌است.
شهرستان سوخ
ناحیهٔ سوخ یک ناحیه در ازبکستان است که در استان فرغانه واقع شده‌است.
خصوصیات
ناحیهٔ سوخ ۲۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۱٬۵۶۹ نفر جمعیت دارد.
هیزل اوکانر
هِیزِل اوکانر (زادهٔ May 16, 1955) موسیقی‌دان اهل بریتانیا است.
چکا
چکا یا کمیسیون بایستار سرنام کمیسیون فوق‌العاده مبارزه با ضدانقلاب و خرابکاری، نخستین سازمان امنیتی روسیه بود که در دسامبر ۱۹۱۷ به دستور لنین، رهبر وقت آن کشور، تأسیس شد. فلیکس ژرژینسکی، سیاست‌مدار اهل لهستان، اولین رئیس این سازمان بود.
وظایف
کار اصلی این سازمان در داخل کشور شناسایی، دستگیری، شکنجه و کشتن مخالفین و منتقدین نظام بود. این سازمان در خارج از روسیه نیز به جاسوسی و استخدام مزدور و فعالیت علیه مخالفین تبعیدی می‌پرداخت. وظایف عوامل چکا در خارج از روسیه و سپس شوروی، به چند دسته تقسیم شده‌بود: جمعی از آنها در پوشش مخالفین حکومت کمونیستی در واقع به توجیه حکومت کمونیستی مشغول بودند، جمعی دیگر مخالفین حکومت کمونیستی را شناسایی می‌کردند، گروهی در دستگاه‌های نظامی و سیاسی کشوری که در آن مقیم بودند برای حکومت کمونیستی جاسوسی می‌کردند و جمعی نیز مخالفین سرشناس و تبعیدی حکومت کمونیستی را در خارج ترور می‌کردند. این سازمان به سرعت تبدیل به قدرتمندترین دستگاه دولتی شد. این سازمان چندین هزار مدیر، معاون، بازجو، کارمند و مأمور داشت اما به غیر از شخص فلیکس ژرژینسکی شخص دیگری برای مردم روسیه و سپس شوروی شناخته شده‌ نبود. نه تنها مردم بلکه حتی مقامات حکومت کمونیستی نیز از شنیدن نام این سازمان بر خود می‌لرزیدند.
کیت دافی
کیت دافی (زاده ۱ اکتبر ۱۹۷۴) خوانندهٔ ایرلندی است.
او عضو گروه بوی‌زون است.
فی² طاووس
فی² طاووس یک ستاره است که در صورت فلکی طاووس قرار دارد.
تپه بابا شامار
تپه بابا شامار مربوط به عصر مس - هزاره سوم و ۲ قبل از میلاد - است و در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان دشت ذهاب، ۱/۷ کیلومتری جنوب غرب روستای اکبرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۶۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فولفرست
فولفرست (به لاتین: Fulfirst) یک کوه در سوئیس است که در کانتون سنت گالن واقع شده‌است. فولفرست ۲٬۳۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیت (قوچان)
نیت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان قوچان عتیق قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴۳۵ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده است.
محمود فرجامی
تحصیلات
محمود فرجامی در سال ۱۳۵۶ در مشهد زاده شد. در مقطع کارشناسی رشتهٔ کامپیوتر از دانشگاه آزاد مشهد و کارشناسی ارشد رشتهٔ حکمت و فلسفه اسلامی از دانشگاه آزاد تهران فارغ‌التحصیل شد. وی دانش‌آموخته ارتباطات (گرایش روزنامه‌نگاری) در مقطع دکترا از دانشگاه علوم مالزی است. پایان‌نامه دکتری او دربارهٔ انگیزه‌های تولید طنز سیاسی در ایران است و در آن از مصاحبه‌های اختصاصی با هادی خرسندی، سید ابراهیم نبوی، رؤیا صدر، ابوالفضل زرویی نصرآباد، فیروزه مظفری، مانا نیستانی، پوریا عالمی، هادی حیدری و ف. م. سخن به عنوان منبع اصلی اطلاعات استفاده شده‌است. فرجامی در سال ۲۰۱۲ (میلادی) به عنوان دانشجوی برجسته دکترا از انجمن بین‌الملی مطالعات طنز جایزه دریافت کرده‌است. وی در سال ۱۳۸۹ از ایران خارج شد و در اسلو نروژ زندگی می‌کند.
پیشینه روزنامه‌نگاری
محمود فرجامی طنزنویسی را با نوشتن طنز سیاسی و با نام مستعار ''م. ف.'' در وبگاه بازتاب آغاز کرد و از سال ۱۳۸۳ تاکنون با وبگاه‌های گویانیوز، فرارو، عصرایران، رادیو زمانه، تهران‌ریویو، ندای سبز آزادی، روزنامه تهران امروز و مجله تابلو به عنوان طنزنویس سیاسی و اجتماعی همکاری داشته است. وی همچنین از نویسندگان بخش "ناظران می‌گویند…" وبگاه بی‌بی‌سی فارسی است و علاوه بر یادداشت‌هایی که دربارهٔ طنز در این وبگاه منتشر کرده، بارها به عنوان مهمان در برنامه پرگار نیز حاضر شده‌است. محمود فرجامی از سال ۱۳۸۴ عضو فدراسیون جهانی روزنامه‌نگاران (IFJ) است و علاوه بر نوشته‌ها به زبان فارسی، کتاب، طنزنوشته‌ها و مقالاتی نیز به زبان انگلیسی دارد که از میان آنها می‌توان به معرفی کتاب دوزخرفات نوشته سروش پاکزاد اشاره کرد.
کتاب بیشعوری
در سال ۱۳۸۷ محمود فرجامی کتاب Asshole No More را با عنوان بیشعوری به فارسی برگرداند. در پی عدم مجوز از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، فرجامی نسخه پی‌دی‌اف این کتاب را به صورت رایگان منتشر کرد که به سرعت مورد استقبال فارسی‌زبانان قرار گرفت. کتاب بیشعوری در سال ۱۳۹۳ و پس از پنج سال انتظار به دلیل عدم دریافت مجوز نشر، به طور رسمی در ایران منتشر و به سرعت به یک کتاب پرفروش تبدیل شد. بطوریکه هشت ماه پس از چاپ نخست به چاپ بیستم و آستانه تیراژ پنجاه هزار جلدی رسید. این کتاب در تهران توسط نشر روزنه، کابل توسط نشر زریاب و در لندن توسط نشر اچ اند اس مدیا نیز به‌طور جداگانه به چاپ رسیده‌است.
اجراهای کمدی
به گفته محمود فرجامی او نخستین کسی است که در داخل ایران تحت عنوان استندآپ کمدی به شیوه امروزی به صحنه رفته است. او در عرصهٔ کمدی نیز علاوه بر اجرای استندآپ‌کمدی‌هایی در داخل و خارج از ایران، بیش از دویست اجرای طنزآمیز ویدئویی در شبکه «خوراسانیان» منتشر کرده‌است.
لودویگ دوم (بایرن)
لودویگ اتو فریدریش ویلهلم یا لودویگ دوم (زادهٔ ۲۵ اوت ۱۸۴۵ – مرگ ۱۳ ژوئن ۱۸۸۶) پادشاه بایرن از ۱۸۶۴ میلادی تا اندکی پیش از مرگش بود.
بدو لقب شاه دیوانه داده‌اند، زیرا معروف بود که به دیوانگی دچار است. او همچنین پشتیبان ریشارد واگنر بود. او سه روز پیش از مرگش به ظاهر به دلیل دیوانگی از پادشاهی کنارگذاشته‌شد. مرگ او در هاله‌ای از ابهام است. پیکر بی‌جان او و پزشکش در حالی در دریاچه اشتارنبرگ یافت‌شد که بر روی تنشان آثار زخم به چشم می‌خورد و در ضمن لودویگ شناگری زبردست بود و ژرفای آب دریاچه تنها تا سطح کمر. لودویگ به هنر و معماری دلبستگی داشت و در میان بسیاری از بایرنی‌ها سخت محبوب می‌باشد.
منابع
Wikipedia contributors, "Ludwig II of Bavaria," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ludwig_II_of_Bavaria&oldid=499068283 (accessed July 3, 2012).
گلایشامبرگ
گلایشامبرگ یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در روهیلد واقع شده‌است. گلایشامبرگ ۲٬۸۲۲ نفر جمعیت دارد.
آنی دگروت
آنی دگروت نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
درامرایت، اکلاهما
درامرایت شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۹۰۷ نفر بوده‌است.
کابستانی
کابستانی (به فرانسوی: Cabestany) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۸٬۲۵۹ نفر است که در Canton of Perpignan-3 واقع شده‌است.
آتاری جگوار سی‌دی
آتاری جگوار CD یا Jag CD یک سی‌دی-رام جانبی برای کنسول بازی ویدیویی آتاری جگوار است.
آتاری پیش از عرضهٔ این کنسول در نوامبر ۱۹۹۳، یک درایو CD-ROM برای جگوار اعلام کرد. با نام رمز جگوار II در طول توسعه، سی دی جگوار در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۵ منتشر شد و با قیمت ۱۴۹٫۹۵ دلار به فروش رسید. این محصول از تأخیرهای متعدد رنج می‌برد، زیرا در اصل برای راه اندازی در فصل خرید تعطیلات ۱۹۹۴ در نظر گرفته شده بود. این دستگاه در بالای کنسول جگوار قرار می‌گیرد و در اسلات کارتریج ROM قرار می‌گیرد. این درایو دارای اسلات کارتریج مخصوص به خود است تا امکان اجرای بازی‌های کارتریج را بدون حذف درایو سی دی و اجرای نرم‌افزارهایی که از کارتریج و سی دی به صورت پشت سر هم استفاده می‌کنند را فراهم کند. یک کارتریج جداگانه "Memory Track" برای ذخیره موقعیت بازی ذخیره شده و امتیازات بالا وجود داشت. چندین نشریه از طراحی جگوار سی دی به دلیل داشتن ظاهری شبیه به توالت انتقاد کرده‌اند.
واحد سی دی جگوار دارای یک درایو دو سرعته (۲×) و نرم‌افزار داخلی VLM (ماشین نور مجازی) نوشته شده توسط جف مینتر بود. VLM با استفاده از یک آنالایزر طیف، نمایش نور ویدئویی پیچیده‌ای را هنگام پخش یک سی دی صوتی در دستگاه ارائه کرد. دو بازی (Blue Lightning و Vid Grid)، یک CD موسیقی (تراک موسیقی Tempest 2000) و یک دیسک نمایشی Myst به همراه درایو بسته‌بندی شده بودند. همچنین، صفحه راه‌اندازی با صفحه‌نمایش جگوار مبتنی بر کارتریج متفاوت است: با استفاده از بانک‌های VLM، یک «نمایش نور» تصادفی ایجاد می‌کند که هر بار که کنسول روشن می‌شود متفاوت است. اما استارت آپ ساکت بود.
بازی‌های سی‌دی جگوار می‌توانند تا ۷۹۰ مگابایت داده، بسیار بیشتر از CD-ROMهای معمولی داشته باشند. طراحان تصمیم گرفتند که فرمت‌های CD-ROM ثابت را نادیده بگیرند و در عوض فرمت‌های خود را بر اساس فرمت CD صوتی ایجاد کردند. در حالی که امکان ذخیره‌سازی بسیار بیشتر روی دیسک و جلوگیری از دزدی غیرقانونی را فراهم می‌کند، این قالب تنها تصحیح خطای محدودی را ارائه می‌دهد.
تنها ۱۱ بازی برای سی دی جگوار در طول عمرش منتشر شد: Battlemorph, Baldies , Highlander: The Last of the MacLeods، مرگ مغزی ۱۳، Dragon's Lair , Space Ace , Hover Strike: Unconquered Lands , Myst , Primal Rage، و the two pack. -in. با این حال، عناوین ناتمام قبلی و نسخه‌های خانگی تولید شده‌اند و بازی‌هایی برای جگوار سی‌دی به تازگی در سال ۲۰۱۷ منتشر شده‌اند.
در اواسط سال ۱۹۹۴ آتاری و سیگما دیزاینز قراردادی را امضا کردند تا با همکاری یکدیگر یک برد رایانه شخصی را توسعه دهند که به بازی‌های سی دی جگوار اجازه می‌داد روی رایانه‌های خانگی پخش شوند، با برنامه‌ریزی برای انتشار تا پایان سال ۱۹۹۴، اما هرگز تکمیل نشد.
هیزل دین
هِیزِل دین (Hazell Dean؛ زادهٔ October 27, 1956) یک موسیقی‌دان است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ازدواج همجنس در اتریش
ازدواج همجنس‌ در اتریش، از تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۹، قانونی شده‌است. پس از تصمیم دادگاه قانون اساسی در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۱۷ ازدواج قانونی شد. این کشور اجازه اتحاد مدنی (Eingetragene Partnerschaft) بین زوج‌های همجنس را از ۱ ژانویه ۲۰۱۰ می‌داد.
لامبدا آتش‌دان
لامبدا آتش‌دان یک ستاره است که در صورت فلکی آتشدان قرار دارد.
تپه ویس
تپه ویس مربوط به عصر مس - هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد - سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان دشت ذهاب، ۱/۵ کیلومتری غرب روستای تایشه‌ای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۵۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هیلپرتون
هیلپرتون (به انگلیسی: Hilperton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Wiltshire واقع شده‌است. هیلپرتون ۴٬۹۶۷ نفر جمعیت دارد.
پور، ارمنستان
پور (به ارمنی: Փոռ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس‌جور واقع شده‌است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده است.
خصوصیات
پور ۱۵۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آدیتیا روی کاپور
آدیتیا روی کاپور(Aditya Roy Kapur) آدیتیا روی کاپور در ۱۶ نوامبر ۱۹۸۵ در بمبئی، هند متولد شد.
زندگینامه
آدیتیا تحصیلات خود را در GD Somani شروع و از کالج سنت خاویر فارغ التحصیل شد. پدر وی پنجابی و مادر او سالومه روی کاپور اهل هند است. برادر بزرگتر او سیدرات روی کاپور که با بازیگر معروف به نام ویدیا بالان ازدواج کرده که او مدیرارشد اجرایی از UTV تصاویر متحرک است. برادر بزرگتر دوم او کونال روی کاپور نیز یک بازیگر است. پدر بزرگ او، راگبوت روی کاپور یک تولیدکننده فیلم بود. پدربزرگ و مادربزرگ و مادری او، سام و روبی هارون معلمان رقص، که رقص سما به هند است معرفی قرار گرفتند. وی به خاطر بازی در فیلم عاشقی۲ به شهرت رسید.از مهم‌ترین جایزه ای که تاکنون دریافت کرده از جشنواره آیفاست به خاطر بازی در نقش مکمل در فیلم، جوانی و دیوانگی. وی تاکنون ۹ فیلم در کارنامه کاری خود دارد.
فیلم شناسی
فیلم شناسی
پیوند به بیرون
http://www.imdb.com/name/nm3169069/
اشر کراویتز
اشر کراویتز (אשר קרביץ؛ زاده ۱۹۶۹) یک ریاضی‌دان، و فیزیک‌دان اهل اسرائیل است.
زندگی
کراویتز در اورشلیم در خانواده ای سنتی و مذهبی یهودی رشد کرد و در دبیرستان الکترونیک خواند. او مدرک کارشناسی در رشته فیزیک را از دانشگاه عبری اورشلیم و کارشناسی ارشد را از دانشگاه تخنیون گرفت. در زمان تحصیل در تخنیون به نیروی پلیس اسرائیل پیوست.
یوهان میکود
میکود 17 بازی ملی برای فرانسه انجام داد و در یورو 2000 و جام جهانی 2002 حضور داشت و در تورنمنت اول به همراه تیم ملی فرانسه قهرمان شد.
جان امیچی
جان امیچی (زاده ۱۹۷۰) از مشاهیر بسکتبال آمریکا است.
جرج‌تاون، کنتاکی
جرج‌تاون شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۹٬۰۹۸ نفر بوده‌است.
بنجامین کلمان
بنجامین کلمان (Benjamin Clément؛ زادهٔ December 10, 1966) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ، باشگاه فوتبال موناکو، و باشگاه فوتبال سوشو اشاره کرد.
ناحیه برگس، شهرستان باند، ایلینوی
ناحیه برگس، شهرستان باند، ایلینوی (به انگلیسی: Burgess Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باند، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه برگس ۲٬۴۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یزدان‌آباد علیا
یزدان آبادعلیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان قوچان عتیق قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۱۴ نفر (۴۲ خانوار) بوده است.
گل‌شار
جریان گِل یا گِل‌شار (Mudflow) نوعی از حرکت‌های توده‌ای است که دارای جریان بسیار سریع و خروشان واریزه‌هایی است که بخشی از آن یا تمامی آن از حجم زیادی از آب اشباع شده‌است.
جریان گل دارای درصد زیادی رس است که باعث حرکت بیشتر آن نسبت به جریان واریزه‌ای می‌شود؛ بنابراین این پدیده قادر به طی مسافت بیشتر و بر روی شیب‌های کمتر نسبت به جریان واریزه است. جریان گل و جریان واریزه هر دو ترکیبی از مواد با ابعاد مختلف هستند که بر حسب اندازه ذرات نهشته می‌شوند.
جریان‌های گلی اغلب گل‌لغزش (mudslide) نیز نامیده می‌شوند که به توده‌های بزرگ و مختلف ناشی از حرکات دامنه‌ای اطلاق می‌شود.
لاهار نیز یکی از انواع جریان گلی به‌شمار می‌رود.
ژان اچبری
ژان اچبری (Jean Etcheberry; August 27, 1901 – February 5, 1982) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
تامارا کاردوسو
تامارا کاردوسو (Tamara Cardoso؛ زادهٔ March 19, 1993) بازیکن فوتبال اهل لوکزامبورگ است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Luxembourg بازی کرده‌است.
کوه دوسن
کوه دوسن (به لاتین: Dossen) یک کوه در سوئیس است که در Innertkirchen واقع شده‌است. کوه دوسن ۳٬۱۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش د چاکابوکو
بخش د چاکابوکو (به اسپانیایی: Partido de Chacabuco) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده‌است. بخش د چاکابوکو ۲٬۲۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵٬۴۴۵ نفر جمعیت دارد.
گلایشن (نیدرزاکسن)
گلایشن یک شهر در آلمان است که در گوتینگن واقع شده‌است. گلایشن ۹٬۵۶۰ نفر جمعیت دارد.
کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ – ۵۸ کیلوگرم آزاد زنان
رقابت‌های ۵۸ کیلوگرم آزاد زنان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، برزیل در ورزشگاه کاریوکا آرنا ۲ در بارا دا تیجوکا در ۱۷ اوت ۲۰۱۶ برگزار شد.
ایدریان دور
اِیدریان دور (Adrienne Dore؛ May 22, 1907 – 1907:5:22, November 26, 1992) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به مهمان سیزدهم اشاره نمود.
تپه داراخان ۲
تپه داراخان ۲ مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان دشت ذهاب، ۴۵۰ متری جنوب شرق روستای تپه داراخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
علی نصیری
علی نصیری نظامی اهل ایران و یکی از فرماندهان سپاه پاسداران است. او در مهر ۱۳۹۶ با حفظ سمت فرماندهی سپاه سیدالشهدا، جایگزین علی‌اصغر گرجی‌زاده در حفاظت سپاه شد و تا فروردین ۱۳۹۸ در این سمت باقی ماند.
پس از تودیع او از فرماندهی حفاظت سپاه شایعه‌ای در خصوص فرار او از ایران منتشر شد که توسط سخنگوی سپاه پاسداران تکذیب شد. نیویورک تایمز در مقاله ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ خود گزارش کرد او به اتهام جاسوسی برای اسرائیل دستگیر شده‌است.
فرانسیس کورکدجیان
وی در سال ۲۰۰۱ برنده جایزه فرانسوا کوتی برای یک عمر دستاورد خویش گشت. وی در سال ۱۹۹۵ در سن ۲۶ سالگی عطر Le Male را که یکی از پرفروشترین عطرهای جهان می‌باشد برای ژان پل گوتیه طراحی نمود.
هتر اسمال
هتر اسمال (Heather Small؛ زادهٔ January 20, 1965) یک موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
در شب می‌آید
در شب می‌آید (It Comes at Night) فیلمی در ژانر وحشت روان‌شناختی است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد و تری ادوارد شالتز نویسنده و کارگردان آن بود. از بازیگران آن می‌توان به جوئل اجرتون، کریستوفر ابوت، کارمن اجوجو و رایلی کیئو اشاره کرد.
این فیلم در ۲۹ آوریل ۲۰۱۷ در جشنواره فیلم چشم‌انداز در کوه هود، اورگن و در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷ در ایالات متحده، توسط ای۲۴ منتشر شد. این فیلم توانست نظر مثبت منقدان را کسب کند و در باکس آفیس با ۱۹ میلیون دلار درآمد موفق ظاهر شد.
داستان
یک بیماری واگیردار شیوع پیدا کرده‌است. پل و سارا و پسرشان تراویس همراه با باد، پدر سارا، در خانه‌ای در جنگل بدون برق و به دور از مردم زندگی می‌کنند. پل تمام ورودی‌های خانه را مسدود کرده و فقط یک در قرمز برای ورود و خروج به خانه است که در مواقع ضروری از آن عبور می‌کنند و در مواقع دیگر در قفل است. باد بیمار شده و می‌میرد. خانواده نیز برای اینکه بیماری نگیرند ماسک به صورت زده و جسد را می‌سوزانند. در یک شب ویل به خانه آن‌ها می‌آید و قصد دارد در قرمز را بشکند و وارد شود اما خانواده پل متوجه شخص غریبه می‌شوند و ویل را می‌گیرند، به جنگل برده و چند روز او را به یک درخت می‌بندند تا متوجه شوند که بیمار نیست. ویل به پل می‌گوید نمی‌دانسته که هیچ شخصی در خانه زندگی می‌کند و برای یافتن آب آشامیدنی آمده‌است تا برای خانواده‌اش ببرد. ویل به پل می‌گوید که چند بز و مرغ دارد. سپس پل و سارا تصمیم می‌گیرند تا ویل همسرش کیم و پسرشان اندرو را به خانه آن‌ها آورده تا با هم زندگی کنند. بعد از چند شب تراویس اندرو را در اتاق باد پیدا کرده و او را به اتاق خودشان می‌فرستد و در این حین متوجه می‌شود که در قرمز باز است. پل و ویل به سمت در رفته و متوجه می‌شوند استنلی (سگ تراویس) کشته شده‌است. پس از آن پل بعد از بررسی خانه و در، یک جلسه گذاشته و به ویل می‌گوید بهتر است تا چند روز هر خانواده در اتاق جداگانه بمانند و همدیگر را نبینند. یک شب بعد تراویس از صدای خانواده ویل متوجه می‌شود که اندرو بیمار شده‌است و ماجرا را به پدر و مادر خود می‌گوید؛ بنابراین پل و سارا ماسک زده و دستکش می‌پوشند و می‌روند تا خانواده ویل را از خانه بیرون کند اما ویل روی پل اسلحه می‌کشد سپس پل با کمک سارا اسلحه را از ویل می‌گیرد و با هم خانواده ویل را بیرون می‌کنند. بیرون از خانه ویل با پل درگیر می‌شود و سارا به ویل شلیک می‌کند و ویل کشته می‌شود. کیم و اندرو فرار می‌کنند اما پل شلیک می‌کند و کیم و اندرو را می‌کشد. تراویس نیز که به اندرو دست زده بود بیمار می‌شود و می‌میرد.
۷۱ عقاب
۷۱ عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
جک خاچکار
جک خاچکار (Jack Kachkar؛ زادهٔ ) یک کارآفرین ارمنی‌تبار اهل کانادا است.
کبک بربری
کبک بربری نام یک گونه از سرده کبک‌های صخره است که بومی آفریقای شمالی و جبل طارق می‌باشد ولی به اروپا نیز برده شده است. این کبک از حشرات و دانه‌های متنوعی تغذیه می‌کند.
هیلتون، کمبریج‌شر
هیلتون (به انگلیسی: Hilton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده‌است. هیلتون ۱٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد.
باز کردن دهانه غار
باز کردن دهانه غار یا باز کردن غار ، به باز کردن و بزرگ کردن دهانه‌های کشف‌نشده غار برای اجازه دسترسی است. باز کردن غار معمولاً به دنبال جستجوی کوه‌ها و دره‌ها در توپوگرافی کارست برای یافتن غارهای جدید است. غالباً در مکان‌هایی در زیر زمین اتفاق می‌افتد که مشخصاً یک گذرگاه بزرگ با گل‌ولای پر شده‌است یا با تخته‌سنگ پنهان شده‌است. گاهی می‌توان از اسکنه یا مواد منفجره برای گشاد کردن گذرگاه استفاده کرد که فضاها در طرف دیگر غار مشخص است.
سلیم‌آباد (قوچان)
سلیم آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان قوچان عتیق قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۵۳ خانوار) بوده است.
محوطه کن سخته
محوطه کن سخته مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان چرداول، بخش هلیلان، دهستان هلیلان، ۴ کیلومتری غرب روستای سرچم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جرمنتاون، کنتاکی
جرمنتاون شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۴ نفر بوده‌است.
زمانی برای کشتن (فیلم ۱۹۴۲)
زمانی برای کشتن (Time to Kill) فیلمی در ژانر معمایی و درام به کارگردانی هربرت آی. لیدز است که در سال ۱۹۴۲ منتشر شد.
درای کریک، اکلاهما
درای کریک شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲۷ نفر بوده‌است.
آناتاسیا والریونا زویوا
آناتاسیا والریونا زویوا (زادهٔ May 8, 1990) شناگر اهل روسیه است.
گلایدینگن
گلایدینگن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در لاتسن واقع شده‌است. گلایدینگن ۴٬۳۳۸ نفر جمعیت دارد.
سانسا ایرلاینز
سانسا ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا RZ است که در تاریخ ۱۹۷۸ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی سانسا ایرلاینز در سان خوزه، کاستاریکا واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی خوآن سانتاماریا قرار دارد و به ۱۲ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
ماتیلده کاسادسوس
ماتیلده کاسادسوس (Mathilde Casadesus؛ ۵ مه ۱۹۲۱ – ۲۷ اوت ۱۹۶۵) هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ژروز، من و سرهنگ، زیبایی‌های شب، پنج مایل مانده به نیمه‌شب، ابله و سونتر'' اشاره کرد.
گندواز
گندِواز (به ارمنی: Գնդեվազ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس‌جور واقع شده‌است. در کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده است.
خصوصیات
گندِواز ۱٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
چری گست
چری گُست (Cherry Ghost) گروه موسیقی بریتانیایی از منچستر است که در سال ۲۰۰۵ میلادی تشکیل شده‌است. آلبوم نخست آن‌ها تشنگی برای عشق در سال ۲۰۰۷ میلادی منتشر شد و در جایگاه هفتم جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا جای گرفت. این آلبوم نامزد جایزهٔ آیور نوولو شد و ترانهٔ «مردم به مردم کمک کنید» از آن توانست برندهٔ یک جایزهٔ آیور نوولو شود.
گروه دو آلبوم در زیر این ساحل سوزان و مثل دیگران را به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ میلادی منتشر کرد.
هلن فارست
هلن فارست (Helen Forrest؛ – 1917:4:12, July 11, 1999) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مونتسکیو-د-زالبر
مونتسکیو-د-زالبر (به فرانسوی: Montesquieu-des-Albères) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۸۲۴ نفر است که در Canton of Argelès-sur-Mer واقع شده‌است.
ناحیه مرکزی، شهرستان باند، ایلینوی
ناحیه مرکزی، شهرستان باند، ایلینوی (به انگلیسی: Central Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باند، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه مرکزی ۸٬۰۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بنجامین کورگنت
بنجامین کورگنت (Benjamin Corgnet؛ زادهٔ April 6, 1987) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال دیژون، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد.
بخش ریو هوندو
'''بخش ریو هوندو (به اسپانیایی: Departamento Río Hondo) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سانتیاگو دل استرو واقع شده‌است. بخش ریو هوندو ۲٬۱۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴٬۸۶۷ نفر جمعیت دارد.'''
داماستوک
داماستوک (به لاتین: Dammastock) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده‌است. داماستوک ۳٬۶۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سرژیو کونسیسائو
سرژیو کونسیساو (Sérgio Conceição؛ زادهٔ November 15, 1974) بازیکن پیشین و یک سرمربی حرفه ای فوتبال اهل پرتغال است. او در حال حاضر سرمربی تیم فوتبال پورتو پرتغال است.
مربی
پورتو
ژان کلاین
ژان کلاین (Jean Klein؛ زادهٔ June 22, 1944) قایقران روئینگ اهل فرانسه است.
تپه گورجید ۱۱
تپه گورجید ۱۱ مربوط به دوره نوسنگی است و در شهرستان چرداول، بخش هلیلان، دهستان هلیلان، ۲/۵ کیلومتری جنوب شرق روستای چشمه ماهی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تامارا کاسیمون
تامارا کاسیمون (Tamara Cassimon؛ زادهٔ October 23, 1975) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد.
رویداد خرم‌دره
رویداد خرم‌دره یا مبارزه علی پاتریک پهلوی با حکومت محمدرضا پهلوی یکی از مجموعه درگیری‌ها و برخوردهای مسلحانه‌ایی بود که در اردیبهشت سال ۱۳۵۴ خورشیدی روی داد.
ریشه این درگیری مسلحانه کشته شدن علیرضا پهلوی برادر محمدرضا پهلوی در یک سانحه هوایی بود اما برخی منابع علاوه بر آن، اختلافات فکری و مذهبی مجموعه کاترین عدل، بهمن حجت کاشانی و علی پاتریک پهلوی با نظام شاهنشاهی را، ریشه و دلیل این درگیری عنوان می‌کنند. این درگیری نهایتاً با کشته شدن بهمن حجت و کاترین عدل و بازداشت برادرزاده محمدرضا پهلوی به دست ساواک پایان می‌پذیرد.
پیش زمینه
علیرضا پهلوی در ۶ آبان ۱۳۳۳ درست در زمانی که شایعه ولیعهدی او (به دلیل بچه دار نشدن شاه و ثریا اسفندیاری) بر سر زبان‌ها بود، در یک سانحهٔ هوائی کشته شد. پس از مرگ وی، پسرش علی پاتریک پهلوی را به ایران آوردند و تحت سرپرستی دربار قرار دادند. علی پاتریک پهلوی عمویش محمدرضا پهلوی را بانی مرگ پدرش می‌دانست.
استقرار در خرم‌دره
کاترین عدل دختر یحیی عدل و بهمن حجت کاشانی برادرزاده سپهبد علی حجت کاشانی (رئیس تربیت بدنی رژیم پهلوی) به منظور دوری از خاندان پهلوی و دربار و با توجه به اختلافات متعددی که با خاندان پهلوی داشتند، در حوالی خرم‌دره  مزرعه‌ای را آباد کرده و به کار کشاورزی می‌پردازند و کم‌کم مجالسی برای آموزش و آگاه کردن روستاییان تشکیل می‌دهند. ساواک از این رفت‌وآمدها مطلع شده و به آنها هشدار و دستور به بازگشت می‌دهد. اما با مقاومت آنان رو به رو می‌شود.
غار خرم‌دره
پس از هشدار ساواک کاترین عدل و بهمن حجت کاشانی به غاری در نزدیکی مزرعه می‌روند. در آخر نیروهای امنیتی پهلوی به غار یورش برده و با درگیری مسلحانه که بین طرفین روی می‌دهد، کاترین عدل و بهمن حجت کاشانی کشته می‌شوند.
سرانجام
به دنبال کشته شدن بهمن حجت کاشانی و کاترین عدل، عده زیادی از جمله علی پاتریک پهلوی فرزند علی رضا پهلوی دستگیر شده و عده‌ای از مقامات بالا و نزدیک به دربار مورد سوء ظن قرار گرفتند. دربارهٔ کشته شدن بهمن حجت کاشانی و کاترین عدل روزنامه‌های تهران ده‌ها خبر از تفضیلات ضد و نقیض منتشر کرده‌اند. پس از آن علی پاتریک پهلوی به زندان افتاد اما بعداً با پا در میانی مادر بزرگش تاج‌الملوک آیرملو آزاد و به کلاله تبعید شد. او پنج سال پس از انقلاب ابتدا به سوئیس و سپس به فرانسه رفت و هم اکنون نیز در فرانسه زندگی می کند.
آن (فیلم ۲۰۱۷)
آن (It؛ که با عنوان آن: بخش اول نیز شناخته می‌شود) یک فیلم آمریکایی در ژانر فراطبیعی ترسناک به کارگردانی اندی موسکیِتی است که در سال ۲۰۱۷ اکران شد. فیلم‌نامهٔ این فیلم توسط کری فوکوناگا بر اساس رمانی به همین نام، نوشتهٔ استیون کینگ به رشتهٔ تحریر درآمده‌است. اتفاقات فیلم در تابستان سال ۱۹۸۹ رخ می‌دهد و داستان هفت کودک از شهر خیالی دِری در ایالت مین آمریکا را دنبال می‌کند که در اثر مواجهه با دلقکی ناشناس دچار وحشت شده‌اند. پیش‌تر نیز در سال ۱۹۹۰، مینی‌سریالی بر اساس این رمان ساخته شده بود که با واکنش‌های ضدونقیضی همراه بود.
جیدن لیبرهر، بیل اسکاشگورد، فین ولفهارد، سوفیا لیلیس، چوزن جیکوبس، جک دیلن گریزر، جرمی ری تیلور، وایات اولف، نیکلاس همیلتون و جکسون رابرت اسکات از جمله بازیگران فیلم هستند. فیلم‌برداری آن از ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ در تورنتو کانادا آغاز شد و در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۶ در اوشاوا به پایان رسید. انتاریو و پورت هوپ از دیگر لوکیشن‌های فیلم‌برداری بودند. کمپانی نیو لاین سینما، کار ساخت و تهیه‌کنندگی فیلم را برعهده دارد و کمپانی برادران وارنر نیز مسئول اکران و پخش فیلم بوده‌است.
فرش قرمز فیلم در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۷ در شهر لس آنجلس برگزار و اکران گستردهٔ آن از ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ آغاز شد. با وجود اینکه بودجهٔ فیلم تنها ۳۵ میلیون دلار بود، آن، در مجموع ۷۰۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد. این فیلم، پرفروش‌ترین فیلم ترسناک تاریخ سینماست. همچنین بعد از فیلم‌های جوکر، ددپول ۲، ددپول و ماتریکس: بارگذاری مجدد پنجمین فیلم پرفروش درجه «آر» تاریخ سینماست. فیلم نقدهای بسیار مثبتی از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد و در زمینه‌های کارگردانی، شخصیت‌پردازی، موسیقی، فیلم‌برداری و عملکرد تیم بازیگری ستایش شد. منتقدان فیلم آن را یکی از بهترین اقتباس‌های سینمایی از کتاب‌های استیون کینگ و یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک تاریخ سینما توصیف کردند.
دنبالهٔ این فیلم به کارگردانی موسکیتی، با نام آن: بخش دوم، در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ اکران شد.
داستان
زمستان سال ۱۹۸۸ در شهر دری، پسر بچه‌ای به نام جُرجی به برادر خود بیل اصرار می‌کند که برای بازی در زیر باران به او ملحق شود اما بیل که مریض است و از لکنت زبان نیز رنج می‌برد قبول نمی‌کند و جرجی تنهایی بیرون می‌رود. هنگام بازی در زیر باران، جریان آب قایق کاغذی جرجی را از مسیر منحرف کرده و آن را به درون فاضلاب می‌برد. جرجی به دنبال قایق خود می‌رود اما ناگهان با دلقک عجیبی برخورد می‌کند که قایق او را در دست دارد. دلقک خود را پنی‌وایز معرفی می‌کند. جرجی که از ملاقات با دلقک هراسان شده، می‌خواهد از آن مکان برود ولی پنی‌وایز به جرجی حمله کرده و دستش را قطع می‌کند و سپس او را با خود به درون فاضلاب می‌برد.
چندین ماه از این اتفاق می‌گذرد و ماجراها از تابستان ۱۹۸۹ دنبال می‌شود. بیل به خاطر اتفاقی که برای برادرش افتاده از طرف خانواده‌اش طرد شده و اوقات خودش را تنها در میان اعضای باشگاه بازندگان که دوستان بسیار صمیمی‌اش هستند تجربه می‌کند. بیل که هیچ‌وقت مرگ برادرش را قبول نکرده و گمان می‌کند او گم شده‌است تصمیم می‌گیرد که در طول تابستان به دنبال برادرش برود و ناپدید شدن تعدادی دیگر از بچه‌های شهر نیز انگیزه او را بیشتر می‌کند که جرجی مثل هزاران بچه دیگر به طرز مرموزی ناپدید شده‌است. در ادامه با اضافه شدن دو پسر و یک دختر دیگر به نام‌های بن، مایک و بورلی، گروه باشگاه بازندگان تکمیل می‌شود. نقطه مشترک همه این افراد غیر از خاص بودنشان این است که همه آن‌ها توسط دانش‌آموز جامعه‌ستیزی به نام هنری باورز و نوچه‌هایش مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند.
بعد از گذشت مدتی هر کدام از اعضای باشگاه بازندگان غیر از ریچی به طرز عجیبی مورد حمله و تهدید پنی‌وایز قرار می‌گیرند و دچار وحشت می‌شوند. روز بعد همه آن‌ها اتفاقاتی که برایشان افتاده را برای یکدیگر تعریف می‌کنند و متوجه می‌شوند که دلقکی ناشناس منبع ترس‌های آنهاست. بن که در حال انجام یک پروژه برای درس تاریخ است برای دیگران تعریف می‌کند که هنگام مطالعه متوجه شده پیش‌تر نیز گم شدن سریالی بچه‌ها در این شهر سابقه داشته‌است. تحقیقات بعدی آن‌ها مشخص می‌کند که پنی‌وایز (که باشگاه بازندگان به اسم آن صدایش می‌کنند) موجودی اهریمنی است که هر ۲۷ سال یک‌بار، از خواب برمی‌خیزد و در طول حضور یک ساله‌اش، بچه‌ها را شکار کرده و از ترس آن‌ها تغذیه می‌کند تا بتواند به حیات خود ادامه دهد. بیلی که با فهمیدن این موضوع خود را به پیدا کردن برادرش بیشتر از همیشه نزدیک می‌بیند، تصمیم می‌گیرد به خانه‌ای متروکه برود که به نظر محل زندگی پنی‌وایز است. راضی کردن دیگر بچه‌های گروه برای وارد شدن به خانه ابتدا کمی طول می‌کشد اما آن‌ها در نهایت قبول می‌کنند که با بیلی وارد خانه شوند. اما کارها آنطور که بیلی پیش‌بینی کرده جلو نمی‌رود و تجربه‌ای ترسناک برای اعضای باشگاه بازندگان هنگام مواجه با پنی‌وایز رقم می‌خورد. بچه‌ها در نهایت با دردسر موفق به فرار از خانه می‌شوند. ریچی که حسابی ترسیده به بیلی می‌گوید که جرجی مرده و بیل باید این قضیه را قبول کند و بیلی نیز با ریچی درگیر می‌شود و بدین ترتیب گروه از هم می‌پاشد و بیلی تنها می‌ماند.
بعد از این اتفاق، بورلی به خانه خود برمی‌گردد و با پدرش روبه‌رو می‌شود. پدر بورلی که در تمام مدت از دختر خود سوءاستفاده جنسی می‌کرده‌است دوباره برای این کار به او حمله می‌کند اما بورلی با وسیله‌ای محکم به سر او زده و پدرش را می‌کشد. بورلی که ترسیده قصد فرار می‌کند اما ناگهان پنی‌وایز جلوی راهش قرار گرفته و او را با خود می‌برد. بیلی که متوجه این موضوع می‌شود به سراغ ریچی رفته و دوباره اعضای باشگاه بازندگان را دور هم جمع می‌کند تا بورلی را نجات دهند. باشگاه بازندگان دوباره وارد خانه پنی‌وایز می‌شوند و در آنجا با هنری باورز برخورد می‌کنند. هنری که تحت تأثیر پنی‌وایز پدر خود را که به‌شدت از او متنفر بوده را به قتل رسانده با مایکل درگیر می‌شود و مایکل او را به داخل چاهی پرتاب می‌کند و باعث مرگش می‌شود. دنبال کردن ردها، باشگاه بازندگان را به غار عجیبی می‌رساند که بورلی و همه بچه‌های گم شده به صورت معلق در آن قرار دارند. باشگاه بازندگان موفق می‌شوند بورلی را که فاصله چندانی با مرگ ندارد نجات دهند اما در هنگام فرار با پنی‌وایز روبه‌رو می‌شوند. پنی‌وایز که لحظات آخر حضورش بر زمین را می‌گذراند و قدرتش رو به زوال است، در مواجه و درگیری با باشگاه بازندگان گیج شده و در نهایت شکست می‌خورد و به خواب ۲۷ ساله خود فرومی‌رود و باشگاه بازندگان نیز از محل فرار می‌کنند.
در پایان فیلم، بیلی که با پیدا کردن لباس بارانی زرد جرجی مطمئن می‌شود او مرده، از دیگر بچه‌ها می‌خواهد که قول بدهند که ۲۷ سال بعد اگر پنی‌وایز دوباره برگشت آن‌ها هم برای مبارزه و دفاع از دری بازگردند و باشگاه بازندگان نیز این مسئله را قبول می‌کنند. سپس بچه‌ها از یکدیگر جدا شده و هرکدام به دنبال سرنوشت خودشان می‌روند.
بازیگران
علاوه بر بازیگران اصلی، اوون تیگ در نقش پاتریک هاکستر، لوگان تامپسون در نقش ویک کریس و جیک سیم در نقش رجینالد هاگینز  ظاهر شدند. از دیگر بازیگران نقش مکمل فیلم نیز می‌توان به خاویر بوتت و تیتوم لی اشاره کرد.
ساخت
پرونده ساخت این فیلم از سال ۲۰۰۹ باز شد اما هربار به دلایلی ساختش با مانع مواجه گردید. از زمان مطرح شدن پیشنهاد ساخت فیلم، سه نفر درگیر تهیه و ساخت آن شدند. ابتدا دیوید کاجگانیچ به‌عنوان فیلم‌نامه‌نویس استخدام شد. سپس کری فوکوناگا جای او را گرفت و در آخر هم اندی موسکیتی به پروژه پیوست.
پروژه کاجگانیچ (۲۰۱۰–۲۰۰۹)
در سال ۲۰۰۹ ورایتی گزارش کرد که برادران وارنر برای اقتباس و نوشتن فیلم‌نامهٔ بزرگی از روی رمان آن نوشتهٔ استیون کینگ با دیوید کاجگانیچ وارد مذاکره شده‌است و روی لی نیز به‌عنوان تهیه‌کنندهٔ پروژه انتخاب شده‌است. کاجگانیچ در ملاقاتش با برادران وارنر گفت که از این بابت خوشحال است و برنامه‌های خوبی نیز برای کار دارد. او می‌خواست تولید یک مجموعه فیلم آینده‌ساز و در عین حال مستقل را بر اساس رمان آن شروع کند. و برای همین رمان را خواند تا بتواند راهی برای گفتن داستان عظیم و پر از جزئیات کینگ پیدا کند. کاجگانیچ یک فیلم‌نامه ۱۲۰ صفحه‌ای به‌عنوان نسخه اولیه نوشت و آن را به برادران وارنر ارائه داد و سپس به همراه لی و داگ دیویسون که پیش‌تر تجربه ساخت و تهیه فیلم تهاجم را داشتند بر روی پروژه کار کردند. کاجگانیچ می‌خواست تغییراتی در داستان بدهد؛ از جمله اینکه داستان به جای دهه هشتاد در زمان حال اتفاق بیفتد تا تماشاگران بهتر بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند اما این مسئله‌ای نبود که استفن کینگ بتواند آن را قبول کند. همچنین وی عقیده داشت که فیلم حتماً با درجه سنی «آر» ساخته شود اما برادران وارنر در آن موقع زیاد تمایل چندانی به این کار نداشت. کاجگانیچ معتقد بود ذات کتاب و لحن تلخ، خشن و گزنده آن طوری است که اگر بخواهند با درجه پی‌جی-۱۳ آن را بسازند بخشی از روح داستان را حذف کرده‌اند. در نهایت او فیلم‌نامه خودش را در سال ۲۰۱۰ تکمیل کرد اما برادران وارنر چندان از کار راضی نبودند و برای همین پروژه برای مدتی کنسل شد تا مدیران بتوانند چاره بهتری برای حل مشکل پیدا کنند.
پروژه فوکوناگا (۲۰۱۵–۲۰۱۲)
در فوریه ۲۰۱۵، فوکوناگا در طی مصاحبه‌ای با مجله اسلیت دربارهٔ فیلم و ایده‌های خود گفت که بازیگرانی را برای بازی در نقش آن در ذهنش دارد و فعلاً باید بررسی کند تا گزینه نهایی را اعلام کند. در مارس ۲۰۱۵ فوکوناگا دوباره اعلام کرد در حال پیدا کردن «بهترین فرد ممکن» برای بازی در نقش دلقک است. او همچنین گفت بعضی از اسامی و تاریخ‌ها را در بازنویسی جدید خود تغییر داده‌است. او در مصاحبه‌ای بیان کرد: «می‌خواهم همان چیزی را نشان بدهم که مخاطب می‌خواهد در سینما ببیند.» سرانجام در مه ۲۰۱۵ فوکوناگا فاش کرد که ویل پولتر گزینه اصلی و اول او برای بازی در نقش دلقک خواهد بود. فوکوناگا گفت با دیدن تست‌های بازیگری پولتر فهمیده او بهترین گزینه برای ایفای این نقش است. او همچنین اعلام کرد که تای سیمپکینز را برای بازی در نقش یکی از اعضای باشگاه بازندگان در نظر دارد که بعداً معلوم شد، فوکوناگا دوست داشته که سیمپکینز نقش بیلی را بازی کند.
در ۲۵ مه ۲۰۱۵ فوکوناگا از کارگردانی فیلم انصراف داد. او در گفتگویی که با درپ انجام داد دلیل این جدایی را کاهش بودجه فیلم عنوان کرد. استودیو بودجه ساخت فیلم را به ۳۰ میلیون دلار کاهش داد و فوکوناگا هم به دلیل اینکه معتقد بود با این پول تمام دیدگاه و ایده‌های هنری او در ساخت فیلم غیرقابل انجام است از پروژه کنار کشید. با این حال این اختلاف نظر چیزی نبود که فوکوناگا را به‌طور کامل از پروژه جدا کند. او همچنان در مقام نویسنده و مشاور در پروژه ادامه داد و فقط از کارگردانی کار انصراف داد: «من مشکلی با فیلم‌نامه و خط داستانی آن نداشتم. من می‌خواستم یک فیلم ترسناک غیرمعمول و جذاب بسازم و برای همین هم به بهترین امکانات نیاز داشتم اما بودجه پایین این توانایی را از من گرفت. البته بودجه فیلم چندان بد نیست اما آنقدرها هم نیست که من بتوانم حق مطلب را دربارهٔ آن ادا کنم.» فوکوناگا همچنین در طی گفتگویی دربارهٔ فیلم‌نامه و نحوه روایت داستان هم صحبت کرد: «ما در طی سال‌ها با داستان‌های عجیب و جذابی روبه‌رو شدیم. من و چیس هردو کودکی خود را در داستانی که استفن کینگ نوشته حس می‌کردیم. خب راستش مهم‌ترین ترس من این بود که استودیو فیلم‌نامهٔ ما را بگیرد و آن را خراب کند؛ بنابراین خیلی خوشحال بودم که خودم فیلم‌نامه را می‌نویسم و قرار است در روند ساخت آن همکاری کنم. من روحیهٔ کینگ را ستایش می‌کنم اما نیاز این بود که داستان را به روز کنم و این کار را هم کردم.» استفن کینگ بعد از خواندن فیلم‌نامه به فوکوناگا زنگ زد و از او تشکر کرد و گفت بسیار از خواندن فیلم‌نامه و تغییرات آن لذت برده‌است.
پروژه موسکیتی (۲۰۱۷–۲۰۱۵)
در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۵؛ خبر رسید که اندی موسکیتی سازنده فیلم تحسین‌شده ماما به پروژه پیوسته و جایگزین فوکوناگا در صندلی کارگردانی شده‌است. موسکیتی پیشنهاد کارگردانی را با این شرط پذیرفت که بتواند فیلم‌نامه را تغییر داده و نگاه خاص خودش را به فیلم داشته باشد. او برای اینکه راحت‌تر بتواند ایده‌های خود را عملی کند پیشنهاد داد که خواهرش باربارا و چند نفر از افراد دیگری که پیش از این سابقه همکاری با او داشته‌اند نیز به پروژه اضافه شوند که در نهایت نیز این اتفاق افتاد. وی تقریباً تمام افرادی که فوکوناگا به پروژه آورده بوده را بیرون گذاشت و همه عوامل از جمله بازیگران را خودش یک‌به‌یک انتخاب کرد. در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۱۶ استودیو اعلام کرد که آن:بخش اول در نهایت روز ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ به صورت جهانی اکران خواهد شد. بعد از اعلام رضایت استودیو از برنامه‌های موسکیتی، این کارگردان آرژانتینی رسماً پیش‌تولید فیلم را شروع کرد.
پیش‌تولید
در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۵ موسکیتی در گفتگویی که با ورایتی گفت که به زودی کار انتخاب بازیگران را تمام می‌کند زیرا می‌خواهد از تابستان شروع به فیلم‌برداری کند. تصمیم او برای فیلم‌برداری در فصل تابستان به این دلیل بود که بیشتر بازیگران اصلی فیلم دانش‌آموز و نوجوان هستند و برای اینکه بتوانند مدت بیشتری در هر روز را کار کنند فیلم‌برداری باید در این فصل انجام می‌گرفت. موسکیتی همچنین گفت که که قرار است دنیای شگفت‌انگیزی که کینگ آفریده را تغییر و آن را به‌روز کند و کاری کند که مخاطب از کشف یک دنیای جدید لذت ببرد: «در فیلم ما هیچ خبری از مومیایی و گرگینه‌ها یا موجودات کلیشه‌ای دیگر نیست. تهدیدات و خطرات این دنیا قرار است شگفت‌انگیزتر از چیزی باشد که تصور می‌کنید.» در ۱۹ فوریه ۲۰۱۶ روی لی به‌عنوان یکی از تهیه‌کنندگان اصلی فیلم اعلام کرد که فیلم‌نامهٔ فوکوناگا بازنویسی و تغییر داده شده‌است. لی در طی مصاحبه‌ای در این مورد اعلام کرد: «ما امیدواریم در طی یک سال آینده فیلم‌برداری را آغاز کنیم. قرار است به زودی برای انتخاب بازیگران و عوامل و شروع پیش‌تولید به کالیفرنیا سفر کنم. اندی فیلم‌نامه را بازنویسی کرده و حتی فکرهایی هم برای قسمت دوم دارد.» موسکیتی بر روی انتخاب بازیگران به خصوص نوجوانان فیلمش دقت و وسواس خاصی به خرج داد. در مجموع از بیش از ۳۰۰ نوجوان تست بازیگری گرفته شد تا گروه بازیگران باشگاه بازندگان شکل بگیرد. در ۲ ژوئن ۲۰۱۶ خبر رسید که جیدن لیبرهر برای بازی در نقش اصلی انتخاب شده‌است. مدتی بعد هم هالیوود ریپورتر خبر از حضور بیل اسکاشگورد در نقش دلقک داد. فین ولفهارد، جک دیلن گریزر، وایات اولف، چوزن جیکوبس و جرمی ری تیلور نیز دیگر بازیگرانی بودند که برای بازی در فیلم قرارداد امضا کردند. در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام شد که نیکلاس همیلتون نیز به گروه بازیگران اضافه شده‌است. خاویر بوتت نیز مدتی بعد به پروژه پیوست. در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۶، خبر رسید سوفیا لیلیس برای بازی در نقش بورلی مارش انتخاب شده‌است. لیلیس نخستین انتخاب موسکیتی برای این نقش بود.
در ژوئیه ۲۰۱۶ باربارا موسکیتی در مصاحبه‌ای دربارهٔ لوکیشن‌ها و محل فیلم‌برداری صحبت کرد. او در پاسخ به سؤال یک خبرنگار دربارهٔ دلایل انتخاب شهر پورت هوپ واقع در کشور کانادا به‌عنوان یکی از مهم‌ترین لوکیشن‌های فیلم، ابتدا اشاره به زیبایی این شهر کرد و گفت: «ما به دنبال یک شهر دوست‌داشتنی و جذاب بودیم زیرا این مسئله از قدرتمندترین و مهم‌ترین بخش‌های داستان محسوب می‌شود. پورت هوپ شهری است که هر بچه‌ای دوست دارد در آن زندگی کند و بزرگ شود. آنجا همه چیزهایی که ما می‌خواهیم را دارد: تابستان‌های طولانی و بچه‌هایی که با دوچرخه‌شان این‌طرف و آن‌طرف می‌روند، پیاده‌روهای زیبا و دریاچه‌های وسیع، خیابان‌های طولانی و جذاب، خانه‌های بزرگ و البته مردمانی خونگرم و دوست داشتنی.»
در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۶ دن لین به‌عنوان یکی از تهیه‌کنندگان فیلم در گفتگویی که با شبکه تلویزیونی سی دابلیو انجام داد در مورد فیلم و بعضی از حاشیه‌های آن گفتگو کرد. او در مورد برخی شباهت‌ها و مقایسه‌هایی که از لحاظ فضاسازی و ادای دین به فیلم‌های دهه ۸۰ میلادی بین فیلم آن و سریال محبوب نت‌فلیکس یعنی چیزهای عجیب صورت گرفته بود اظهار کرد: «من به کاری که در سریال چیزهای عجیب صورت گرفته بسیار احترام می‌گذارم. سینمای دهه هشتاد بخش بزرگی از زندگی خیلی از ما و همچنین عاشقان سینماست و ادای دین کردن نسبت به آن طبیعی است. چیزی که ما در حال حاضر شاهد اتفاق افتادنش در نت‌فلیکس هستیم واقعاً تحسین‌برانگیز است. ما از فیلم‌ها و کتاب‌های دهه هشتاد زیادی برای ساخت فیلم الهام گرفتیم. از خود استیون کینگ و کارهای او که بگذریم، فیلم‌های استیون اسپیلبرگ و همچنین فیلم‌هایی مثل کنار من بمان ساخته راب رینر تأثیرات زیادی بر فیلم ما گذاشته‌است اما نوع این تأثیر با سریال چیزهای عجیب متفاوت است، در آنجا ما با یک ادای دین ستایش‌آمیز طرف هستیم اما در فیلم ما یک عنصر بسیار ترسناک همچون آن وجود دارد.»
تنها چند روز بعد از اکران موفقیت‌آمیز فیلم لگو بتمن به تهیه‌کنندگی دن لین، وی اعلام کرد که که با توجه به صحبت‌های انجام گرفته شده با انجمن سینمایی آمریکا و همچنین اعلام رسمی سیستم درجه‌بندی فیلم‌ها توسط انجمن تصاویر متحرک آمریکا فیلم آن قطعاً با درجه سنی «آر» اکران خواهد شد. استودیو چندان با این قضیه راحت نبود و بیشتر مایل بود تا فیلم با درجه سنی پی‌جی-۱۳ اکران شود تا اکرانی پرفروش داشته باشد اما لین معتقد بود که چنین اتفاقی با توجه به سوژهٔ فیلم هرگز رخ نخواهد داد: «وقتی که قرار است فیلمی با درجه‌بندی «آر» بسازید باید تمام جوانب را در نظر بگیرید و نیازهای اولیه آن را تأمین کنید. این فیلم داستان یک دلقک ترسناک است که بچه‌ها را به قتل می‌رساند. در این فیلم قتل داریم، ترس داریم، حرف‌های رکیک و بزرگ‌سالانه داریم و همچنین یک سری مسائل جنسی. پس اگر می‌خواهیم به فیلم آسیبی نرسد و زحمت چندساله‌مان از بین نرود چاره‌ای نداریم جز اینکه فیلم را با درجه «آر» اکران کنیم. شک نکنید آن‌ها که می‌توانند، فیلم را خواهند دید.» مسئله درجه سنی فیلم بحث‌های بسیار زیادی را به خود اختصاص داد. آن در نهایت با درجه سنی «آر» (غیرمناسب برای زیر هفده‌سال) ساخته و اکران شد و این مسئله در حالی اتفاق افتاده‌است که بازیگران اصلی فیلم همگی زیر هفده‌سال سن داشتند. بعد از اکران فیلم نسبت به حجم استفاده از کلمات رکیک و صحنه‌های ترسناک و خشونت‌آمیز و همچنین بعضی از مسائل و اشاره‌های جنسی فیلم انتقاداتی مطرح شد. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۶ و زمانی که به‌طور قطعی اعلام شد فیلم با درجه سنی «آر» اکران خواهد شد، موسکیتی در مصاحبه‌ای با مجله فرانسوی مد موویز در این باره صحبت کرد: «اگر قرار بود ما با درجه سنی پی‌جی-۱۳ فیلم بسازیم هیچ‌وقت به چیزی که می‌خواستیم نمی‌رسیدیم. برای همین من از مدیران استودیو بسیار تشکر می‌کنم که شجاعت داشتند و اجازه دادند ما این کار را انجام دهیم. در حقیقت این همان قطب اخلاقی ماست. این فیلم به ما و دیگران نشان می‌دهد که بعضی چیزها جایی قرار دارند که اصلاً دوست نداریم سمتش برویم و فیلم ما در مورد همین چیزهای ممنوعه است.» خواهر موسکیتی، یعنی باربارا که یکی از تهیه‌کنندگان فیلم نیز است نظر مشابهی نسبت به برادرش دارد. او در مصاحبه‌ای اعلام کرد که صحنه‌های فیلم آنقدرها هم که مردم فکر می‌کنند غیراخلاقی و بد نیست و فقط یک صحنه بسیار خشن در فیلم وجود دارد. او اعلام کرد که صحنه‌های ترسناک و خشن فیلم به هیچ وجه ضد انسانی نیستند و کاملاً سینمایی و ویژه ساخته شده‌اند.
در جریان برگزاری جشنوارهٔ جنوب از جنوب غربی، اندی موسکیتی در گفتگویی اعلام کرد که در مراحل پیش‌تولید، بیل اسکاشگورد را از دیگر بازیگران نوجوان فیلم به کلی جدا کرده و حتی محل جدایی برای غذا و خواب او در نظر گرفته‌است زیرا می‌خواهد بچه‌ها برای اولین بار او را در ظاهر دلقک و هنگام فیلم‌برداری ملاقات کنند. موسکیتی دربارهٔ اولین برخورد نوجوانان با اسکارشگورد در سر صحنه خاطره جالبی را برای خبرنگاران نقل کرد: «این مسئله‌ای بود که من، بیل و بچه‌ها بر سرش توافق کردیم و آن را به عمل رساندیم. وقتی که بیل وارد صحنه شد بچه‌ها از ترس فریاد زدند. بیل همچون موجودی هفت‌پا می‌ماند. واقعاً نمی‌توانم توضیح بدهم که دقیقاً چکار می‌کرد. او حقیقتاً مرد عجیبی است. او صخره‌نوردی می‌کند، صداهای ترسناک از خود درمی‌آورد، خود را در آب غرق می‌کند، صحبت می‌کند و همه این کارها را طوری انجام می‌داد که سر صحنه نه فقط بچه‌ها که حتی خود من هم دچار وحشت می‌شدم.» او همچنین در این گفتگو اعلام کرد که وقایع داستان نسبت به رمان، ۳۰ سال جلوتر آمده و وقایع به جای دهه ۵۰ در اوایل دهه ۸۰ رخ می‌دهد. او اقتباس خود را نسبت به مینی‌سریالی که در دهه نود بر اساس این رمان ساخته شده‌است،  بسیار «بزرگتر و عظیم‌تر» می‌داند.
در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷، موسکیتی در مصاحبه‌ای با ورایتی دربارهٔ تفاوت‌های فیلم و کتاب صحبت کرد. او در پاسخ به سؤالی که مبنی بر نگرانی طرفداران کتاب نسبت به نسخه اقتباسی آن پرسیده شده بود جواب داد که جای نگرانی نیست و طرفداران کتاب استفن کینگ حتماً از دیدن فیلم لذت خواهند برد. او ادامه داد: «بگذارید خیال‌تان را راحت کنم که داستان فیلم ما همان داستان کتاب است و تغییرات زیادی در آن انجام نشده‌است. ما فقط آن را به‌روزتر کرده‌ایم و سعی کردیم ترس موجود در فیلم را متناسب با حال روز جهان در بیاوریم. در کتاب، شخصیت‌های داستان، بچه‌هایی هستند که در دهه ۵۰ زندگی می‌کنند و در آن موقع ترس از موجوداتی همچون گرگینه، دراکولا و فرانکشتاین طبیعی بود اما رویکرد من متفاوت بود. من می‌خواستم ترس‌های عمیق‌تری را در فیلمم به تصویر بکشم. ترسی که ربطی به وجود هیولا ندارد بلکه مربوط به دوران کودکی و وجه تاریک درون همه ماست.» اما با این وجود موسکیتی می‌گوید که حواسش هست فیلمش تبدیل به یک اثر خسته‌کننده دربارهٔ «کشف ترس‌های درونی» نباشد: «اصلاً دوست ندارم فیلم بیش از حد پیچیده و فلسفی و برای بچه‌ها غیرقابل درک باشد. فیلم ما همان‌قدر که دربارهٔ ترس‌های درونی بچه هاست دربارهٔ یک نیروی شرّ بسیار ترسناک نیز هست. شخصیت پنی‌وایز یک عنصر کلیدی ترسناک در فیلم ماست و ما از وجود او نهایت استفاده را می‌کنیم.» او همچنین اشاره کرد که بیل اسکاشگورد کمک بسیار زیادی به او در خلق شخصیت پنی‌وایز کرده‌است و در پشت صحنه تا آنجا که می‌توانست از همه و به خصوص بازیگران نوجوان فاصله می‌گرفت و با کسی حرف نمی‌زد. او حضور اسکارشگورد را یکی از مهم‌ترین برگ برنده‌های فیلمش می‌داند. موسکیتی نسبت به رابطه بازیگران نوجوانش با اسکارشگورد مسئولیت زیادی حس می‌کرد: «شاید بی‌رحمانه و غیرمنطقی باشد اما نمی‌توانستم بگذارم بچه‌ها با بیل صمیمی شوند. تا آنجا که توانستم آن‌ها را از هم دور نگه داشتم. این مسئله برایم مهم بود. هر چقدر بچه‌ها کمتر بیل را می‌شناختند بیشتر به موفقیت نزدیک می‌شدیم. روزی که قرار بود اولین سکانس رویارویی بچه‌ها با بیل را بگیریم برایم اهمیت خاصی داشت. همه منتظر بودیم نتیجه این همه دردسر را ببینیم و بگذارید بگویم که نتیجه‌اش فوق‌العاده بود. بچه‌ها هنگام مواجه با او واقعاً ترسیده بودند و این همان چیزی بود که من می‌خواستم.» موسکیتی دربارهٔ ظاهر پنی‌وایز نیز مطالبی را مطرح کرد: «ما سعی کردیم چهره «آن» را تهدیدآمیز از کار دربیاوریم و برای همین هم بود که گریم بیل هربار چهار تا شش ساعت طول می‌کشید.»
بعد از انتخاب بازیگران و عوامل و انجام مراحل پیش‌تولید، فیلم وارد مرحله فیلم‌برداری شد.
فیلم‌برداری
مدیر تولید فیلم یعنی مارا لپری پیشنهاد داد که لوکیشن اصلی فیلم همچون کتاب، ایالت بنگر، مین باشد. لپری در گفتگویی اعلام کرد که مناطق مختلف این ایالت دقیقاً همان چیزی است که آن‌ها احتیاج دارند و او واقعاً امیدوار است که بتوانند حداقل بخش‌هایی از فیلم را در آنجا فیلم‌برداری کنند. در ۳۱ می ۲۰۱۶ اعلام شد که لوکیشن اصلی فیلم به‌طور قطعی در منطقه پورت هوپ استان انتاریو واقع در کانادا خواهد بود. گرفتن نماهای ابتدایی از این شهر و شناسایی مناطق آن و فیلم‌برداری اولیه در این مکان از تاریخ ۱۱ ژوئیه تا ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۶ طول کشید و برخی سکانس‌های کوتاه با حضور برخی بازیگران گرفته شد اما کار فیلم‌برداری به صورت رسمی مدتی بعد و در تاریخ ۲۷ ژوئیه در تورنتو آغاز شد و تا ۶ سپتامبر ۲۰۱۶ به طول انجامید.