cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تالش
کادوش
جواد مشکور از جمله محققانی است که در مورد تبدیل «کادوش» به «تالش و تالوش» با احتیاط اظهار نظر نموده و نوشته‌است:
احمد کسروی در کتاب کاروند از قول استرابون می‌نویسد:
پیش از اسلام
قوم تالش باز ماندگان همان مردم باستانی می‌باشند که در تاریخ، نام آن را کادووس و کادووش می‌یابیم، تاریخ چند هزار ساله تالش و سیر تحولات اجتماعی وفرهنگی آن مردم در طول تاریخ نشان دهنده آن است که کمترین توجه به آن‌ها شده در نقاط ییلاقی و نیمه ییلاقی آثاری وجود دارد که بیانگر تمدنی ناشناخته است. کهن‌ترین اثر مکتوب که از ایران باستان بدست ما رسیده اوستا کتاب دینی زرتشت، پیامبر ایرانی است. از روی آن نوشته‌ها با نام اقوامی چون تپور، گل، کادووس، امارد، کاسپی و غیره برخورد می‌کنیم. برای روشن شدن موضوع، کشفیاتی که از گورستان مردگان مریان و تول تالش بدست آمده، نشانگر تمدن تالش هاست. (مشکور دراین باره نوشته: حدود سه هزار سال پیش از میلاد، مردم ایران به وجود مس آگاهی پیدا کردند و کمی بعد بااختلاط مس و قلع، مفرغ اختراع شد. در همین اوان خنجر ساخته شد که اهالی تالش و لرستان از این وسیله استفاده زیاد می‌کردند). در دوران باستان به علت جنگاوری و دلیری و میهن‌پرستی کم‌نظیر این قوم، آنان راجهت نگهبانی از نقاط سوق‌الجیشی به مرزها می‌فرستادند.
این بی گفتگو است که نشیمن کادوسیان در کوهستان شمال شرقی آذربایجان، در آنجا می‌بوده که اکنون نشیمن تالشان است. می‌باید گفت: نه کادوسیان از میان رفته‌اند و نه تالشان از جایی دیگر به جای ایشان آمده‌اند. این تالشان فرزندان و بازماندگان همان کادوسان می‌باشند و نام «تالش» دیگر شده از نام «کادوس» می‌باشد.
آثار به جای مانده در تالش حاکی از آن است که روابط بسیار نزدیکی بین کادووسیان و اشکانیان وجود داشته‌است.
در روزگار ساسانیان سرزمین کادوسیان به سبب همجواری با سرزمین آلبانی (اران) و اقوام شمالی، از اهمیت نظامی خاصی برخوردار بود. شاهان ساسانی بر آن بودند تا با جلب خشنودی این کوه‌نشینان جنگجو، امنیت تنگه‌ها و گذرگاه‌های دربند قفقاز را حفظ کنند
پس از اسلام
در اسناد و منابع پیش از اسلام کلمهٔ تالش دیده نشده‌است. برخی از پژوهشگران، تالش را با قوم «کادوس» که از آن بارها در منابع یونان و روم باستان یاد شده‌است، یکی می‌دانند. در منابع سده‌های نخست هجری از این قوم با نام «طیلسان» یاد کرده‌اند. یاقوت ذیل مادهٔ طیلسان، به نقل از اصمعی می‌گوید که طیلسان با تالشان یکی است. واژهٔ طیلسان ظاهراً از اواسط سدهٔ ۷ق متروک، و به جای آن کلمهٔ «تالش» تدریجاً وارد منابع تاریخی و جغرافیایی ایران شد.
سرزمین بَبَر در اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی، میان گیلان و تالش از یک سو و تالش و دیلم از سوی دیگر قرار داشت و نیز آن را نزدیک دیلم، گیلان، تالش و مغان آورده‌اند. سرزمین بَبَر محدودهٔ خلخال و منطقه مرزی تالش و گیلان را شامل می‌شود.
سرانجام اداره ولایات را بین اشخاص مورد اعتماد تقسیم کردند و سلسله علویان به وجود آمد و دسته‌های ناراضی به صورت قطب جدید، پایگاه سامانیان را به وجود آوردند. دیری نپایید که داعی کبیر با کمک توده مردم وفادار به سلاله علویان در سده ۱۴ هجری شورش نمود و دوباره دولت علویان روی کار آمد و پس از ۳۰سال دولت سالاریان در این سرزمین رشته فرمان‌روایی رابه دست گرفتند و پس از آن آل زیار، آل بویه، غزنویان بودند.
بنابراین پراکندگی‌هایی که به صورت گروهی و طایفه ایی این اقوام در ایران و خارج از مرزها وجود داشته ناشی از علل سیاسی بوده. این قوم دائماً با زور مندان محلی درگیر بوده و حاکمان محلی به اجبار افرادی از این قوم را به دیار دیگر تبعید می‌کردند واین روش تا آغاز تاریخ اسلامی دوام داشته. بیشتر نقل وانتقالات قوم کادووس به گوشه و کنار ایران، مربوط به عهد باستان، دوران صفویه و افشاریه است. کسروی دراین باره مطالبی رابیان داشته:نام قادسیه به زبان ایرانیان، گاودوشان یا کادووسیان بوده و اکنون قادسیه نامیده شده. گاودوشان مردمی جسور و جنگجو بودند که از کوهستان‌ها آنان را به سرحد مرزهای عربستان و ایران کوچانیدند.
صفویه
حمدالله مستوفی در نیمهٔ نخست سدهٔ ۸ ه‍.ق دربارهٔ مردم تالش می‌نویسد: «مردم آنجا جنگی و مردانه باشند… و از مذاهب فراغتی دارند، اما به قوم شیعه و بواطنه نزدیک‌ترند». بدین‌سبب، از آغاز برآمدن شیوخ صفویه، مردم تالش نقش مهمی در به قدرت رسیدن آنان ایفا نمودند. شیخ صفی، سرسلسلهٔ این طایفه از جانب امرای تالش حمایت می‌شد و در حلقهٔ مریدان او شمار بسیاری از مردم تالش حضور داشتند. شیخ صدرالدین موسی فرزند و جانشین شیخ صفی که از ملک اشرف چوپانی بیمناک بود، نزد هواخواهان تالش خود پناه جست. در ۸۰۶ ه‍.ق/۱۴۰۳م تیمور پس از ملاقات با خواجه علی در اردبیل بسیاری از مزارع و روستاهای منطقهٔ تالش، از آن میان، آستارا و کرگان‌رود (هشتپر امروزی) را در تیول خاندان او قرار داد. یکی از پسران خواجه علی به نام عبدالرحمان با خانوادهٔ خود در منطقهٔ تالش‌نشین گسکر اقامت دائمی گزید و در همان‌جا نیز درگذشت. در نخستین لشکرکشی شیخ حیدر به داغستان، بخش مهمی از سپاه او را تالشان تشکیل می‌دادند. در منابع از آنان با عنوان «آبی جامه» یاد شده‌است. پس از کشته شدن شیخ حیدر، پسرش اسماعیل که نوجوانی بیش نبود، جانشین او شد. در این زمان اسماعیل که در اردبیل به‌سر می‌برد، از بیم جان در خفا رهسپار گیلان شد. در این سفر دده بیگِ تالش از همراهان او بود و مردم تالش در سراسر مسیر اردبیل به لاهیجان، از او به گرمی استقبال و پذیرایی کردند. یکی از علل گرایش مردم تالش به شاه اسماعیل و صفویان، ضدیت آنان با شروانشاهان بود. تالش‌ها با آگاهی از دشمنی میان صفویان و شروانشاهان، رهایی خود را از استیلای آنان در قدرت گرفتن صفویان می‌دیدند. همراهی و پشتیبانی تالشها از حکومت صفویه موجب جلب اعتماد شاهان صفوی به آنان شده بود؛ این اعتماد به حدی بود که پس از سرکوب شورش غریب‌شاه در گیلان، همهٔ مردم گیلک‌نشین مناطق گیلان خلع سلاح شدند و از حمل هرگونه جنگ‌افزار منع گردیدند و فقط اجازه داشتند برای کارهای کشاورزی از داس استفاده کنند؛ اما تالشان مجاز به حمل هر نوع جنگ‌افزاری بودند.
عهدنامه گلستان
تالش یکپارچه تا سال (۱۸۱۳) بخشی از ایران بود و در آن سال برپایه عهدنامه گلستان شمال تالش از خاک ایران جدا گشت. در سال ۱۲۲۸ق. آستارا به موجب عهدنامه گلستان که میان دولت ایران و روسیه منعقد شد به دو قسمت تقسیم گردید و با تعیین رودخانه آستاراچای به عنوان خط مرزی، مناطق وسیع شمالی این رودخانه به دولت روسیه و جنوب تالش از رودخانه آستاراچای در اختیار ایران قرار گرفت.
زبان
زبان تالشی نام یکی از زبان‌های ایرانی شمال غربی است و همچنین به فردی که گویشور آن زبان باشد تالش می‌گویند. زبان تالشی از خانواده حاشیه دریای خزر و به زبان تاتی بسیار نزدیک می‌باشد. تالشی همچنین هم‌ریشه با دیگر زبان‌های حاشیه دریای خزر همچون گیلکی و مازندرانی است ولی با آن‌ها تفاوتی آشکار دارد. تات‌ها و تالشی‌ها و مازندرانی‌ها به زبان‌هایی سخن می‌گویند که در بسیاری موارد با زبان فارسی تفاوت داشته و با مادی و پارتی و اوستایی مشابهت دارد. زبان تالشی مشابهت با زبان‌های اوستایی و کردی دارد. همچنین این زبان به زبان آذری باستان نزدیک است.
در بخش باختری استان گیلان و بخشی از شهرستان نمین در استان اردبیل، ایران و استان لنکران-آستارا در جنوب جمهوری آذربایجان سخن گفته می‌شود.
میلر معتقد است که با دلایل روشن می‌توان گفت که تاتی و تالشی ادامه زبانی است که دست کم در آغاز دوره فارسی میانه بدان سخن می‌گفته‌اند، این شواهد و نشانه‌ها همان اندازه که وجه اشتراک این گویش‌ها را با زبان پهلوی پارتی نشان می‌دهد گویای پیوندهای خیلی نزدیک آن‌ها با مادی و اوستایی نیز هست؛ زیرا که تفاوت زبان پهلوی با زبان‌های دیرین مانند مادی و اوستایی به همانگونه است که تشابه و تفاوت تاتی و تالشی با آن زبان‌ها. به عقیده خوچکو این زبان پر از حروف با صدا و آوائی است و به سبب آهنگی که در آن دیده می‌شود می‌توان آن را شبیه لهجه ایتالیایی دانست.
مذهب تالش
بنا به روایت بلاذری، ابن اثیر و برخی دیگر از منابع، تالش (طیلسان) در عهد خلیفه دوم، دوبار به وسیله عقبه بن ابی معیط و برا بن عازم فتح شد؛ ولی ورود فراگیر اسلام به گیلان و تالش و سده سوم هجری مقارن با ورود علویان طبرستان به دیلم و گیلان بر می‌گردد. بنابر گزارش احمد مقدسی مورخ قرن چهارم: مذهب ناحیه دیلم شیعه هست و بیشتر گیل‌ها سنی هستند. مذهب اهالی دیلم و گیلان بیه‌پیش، یعنی نواحی شرق سفیدرود، به پیروی از خاندان علوی تا دوره سادات کیایی که به دست شاهان صفویه منقرض شد، شیعه زیدی بود. بنا بر نوشته اصطخری مورخ قرن سوم: مردم دیلم تا زمان حسن بن زید کافر بودند و پاره ای از آنان در آن وقت مسلمان شدند. در نواحی غرب سفیدرود شامل گیلان بیه‌پس و منطقه قومی تالش، اهالی پیرو مذهب سنی بودند. شهاب الدین دستی در کتاب مسالک الابصار می‌گوید: گیلان بیه‌پس چهار شهر بزرگ دارد که در هر شهر و حومهٔ آن سلطانی حکمرواست. این چهار شهر فومن، تولم، گسکر و رشت اشت. مردم اینجا حنبلی مذهبند. چنان‌که آمد، فومن و گسکر در برگیرنده بخش جنوبی منطقه قومی تالش است. تا اوایل دوره قاجار محدودهٔ آن را رودخانه دیناچال (نزدیک به اسالم) تعیین می‌کرد. این مرز سیاسی، که احتمالاً مرز مذهبی هم بود، از حدود دیناچال تا خانبلی مرکز قسمت شمالی دیار تالش امتداد داشت و زاد و بوم مشایخ شافعی معروفی چون سید جمال الدین و شیخ زاهد گیلانی بوده‌است. بخش بزرگی از اهالی منطقه مذکور هنوز دارای مذهب شافعی می‌باشند، ولی مردم نیمه جنوبی شامل: گسکری، فومن، ماسال، شاندرمن و شفت تغییر مذهب داده و اکنون شیعه امامی هستند. وجود برخی نشانه‌ها از جمله، استقرار چندین خانواده اسماعیلی در کوهستان‌های تالشدولاب، حاکی از آن است که اهالی منطقه تالش زمانی پیرو مذهب اسماعیلی بوده‌اند.
در حال حاضر قلمرو مذهب شافعی از مرز بین بلوکهای تالشدولاب و شاندرمن آغاز و به سوی شمال تا حدود لیسار در بلوک کرگانرود ادامه دارد. از این نقطه به بعد این مذهب به تدریج جای خود را به اکثریت شیعه می‌دهد. مردم تالش جنوبی در زمان صفویه در پیروی از حکام خود بصورت یکپارچه مذهب حنبلی را ترک کرده و به شیعه امامی گرویدند. اما در تالش شمالی تاریخ مشخصی برای گرایش مردم به مذهب شیعی وجود ندارد؛ زیرا برخی از حکام آن منطقه خیلی دیر به مذهب شیعه گرویدند. به عنوان مثال، از علی قلی خان که در دوره فتحعلی شاه حاکم بلوک تالشدولاب در تالش میانی بود به عنوان نخستین خان شیعه در منطقه یاد می‌شود، در صورتی که تالش شمالی تا زمان به قدرت رسیدن سید میرعباس خلخالی در زمان افشاریه، حاکم حکام آن دیار سنی بودند. با این حال مسئله گرایش به مذهب شیعه در تالش شمالی (از تالش دولاب به بعد) تا اندازه‌ای قدیمی است. این گرایش باید در نیمه دومدوران صفویه آغاز شده باشد، زیرا اوله‌آریس در سال ۱۶۳۸ میلادی از همه تالش‌ها و گیل‌ها به عنوان سنی مذهب یاد می‌کند. در صورتی که در اواسط قرن ۱۹ میلادی شرایط بسیار نزدیکی به وضعیت فعلی مشاهده می‌شود، زیرا شیعیان در آستارا در اکثریت بودند؛ اما در کرگانرود تعدادشان با اهل سنت برابر بود و در اسالم و تالشدولاب تعداد شیعیان اندک بود. نفوذ پایگاه مذهبی صفویه در اردبیل در گرایش تالش‌ها به مذهب شیعه دخیل بوده‌است، ولی تالش شمالی در اویل قرن هجدهم میلادی شاهد پیدایش خانواده سید میرعباس از دهکده اولوف وابسته به لنکران بود. فرزندان وی در محدوده کوچک خود به قدرتی مشابه آنچه صفویان در تمام ممالک برخوردار بودند، تبدیل شدند و برای این کار اقتدار موقتی خود را با نفود مذهبی مرد مقدس سیعی توسعه دادند.
مناطق تالشی نشین
تالش شامل مناطق زیر است:
تالش جنوبی
تالشان بیش تر در شمال غرب ایران به صورت بومی ساکن اند و زبان آنان تالشی است. آنان در دو استان گیلان و اردبیل زندگی می‌کنند و جمعیتشان در ایران بیش از هفتصد هزار تن می‌باشد.
روسیه
همه ساله روز ۴ نوامبر روز وحدت ملی در فدراتیو روسیه می‌باشد که گروه تالشان مقیم روسیه نیز با پرچم تالش در آن شرکت می‌کنند.
انقلاب مشروطه
نخبگان جنبش مشروطه خواهی مردم تالش: ۱۲۸۳ ش / ۱۲۸۸ ش اعضایی شورایی مقاومت جنبش مشروطه طلبان تالش بر اساس تصمیمات اعضای شورای مشروطه طلبان تالش مسئولیت‌ها را بین خود تقسیم کرده بودند: ۱ - آقاجان خان تالشی: سرکرده ایلات و عشایر کوه نشین؛ دارای وجهه و اعتبار محلی در میان ایلات و عشایر کوهستانی کرگانرود شمالی یکی از رهبران مشروط خواه تالش؛ تأمین کننده ۳۰۰۰ بسیج عشایری و فدایی پیشمرگ؛ تأمین کننده لجستیکی (جیره و علیق) شورای مقاومت مشروطه خواهان تالش دارای توان مالی و قوای جنگجو، یکی از رهبران خیزش دهقانی ۱۹۰۶ میلادی علیه استبداد سردار امجد
کوه‌های تالش
کوهستان باغرو چند قله بلندتر از ۳ هزار متر دارد و بیشینه بارندگی در این کوهستان میان ۱٬۶۰۰ میلی‌متر تا ۱٬۸۰۰ است که بالاترین میزان بارندگی در ایران و در جمهوری آذربایجان است.
جنگل‌ها
جنگل‌های تالش عمدتاً در کوه‌های تالش و نیز در بخش‌هایی از جلگه لنکران گسترده شده‌است. این جنگل‌ها که تا ارتفاع ۲۲۰۰ متری از سطح دریا گسترده شده‌اند حدود ۱۵۰ هزار هکتار مساحت را دربر می‌گیرد. در این گستره، جنگل‌های جنب‌مداری تیپ هیرکان وجود دارد، به استثنای دیابار، در تالش در مساحت ۳۶۹۰۰ هکتاری، ۱۱۶۷ نوع رستنی شمارش شده‌است. از نظر تنوع گونه‌ها، تالش در میان ۱۸ایالت پوشش گیاهی قفقاز، مقام اول را داراست. از ۱۵۰ نوع درختان و بوته‌های جنگلی ۳۶ گونه آن بومی‌اند. در جنگل‌های هیرکان تالش آکاسیا، گلابی هیرکان و آکاسیای ابریشمی موجود است در جنگل‌های تالش پراکندگی انواع درختان ویژه از جمله درخت آهن، بلوط شاه بلوطی برگ، آکاسیای ابریشمی، له‌له خزر، شمشاد هیرکانی، گردو، انجیر هیرکانی، را می‌توان مشاهده کرد. از درختان بوته‌ای می‌توان از آلوچه، ازگیل، زالزالک، ارجنگ، انار، شمشاد کولخیسی، کوله‌خاس، دانایا، نام برد که از نمونه‌های ارزشمند جنگلی بوده و اشکوب پایینی جنگل را پوشانده‌اند.
در نواحی دشتی توسکا، یالان‌قوز، بلوط‌های شاه‌بلوطی برگ، درخت آهن در عین حالی که سودبخش است، به این نوع درخت در نوار جنگلی بالاکوهی کمتر برخورد می‌شود. در نوار جنگلی بالاکوهی شاه بلوط شرقی، افرا و ممرز درختان غالب را تشکیل می‌دهند.
سواحل
سرزمین تالش با بیش از دویست کیلومتر ساحل دریای خزر یکی از مناطق سواحلی شمال ایران و جنوب جمهوری آذربایجان است که در این سواحل مناطق متعددی برای شنا، پره‌های صید ماهی و پارک‌های جنگلی ساحلی مثل گیسوم و قروق قرار دارد.
رودخانه‌ها
مساحت توزیع حوضه آبریز دریای خزر در مناطق مختلف تالش بیش از ۱۲۵۰۰ کیلومتر مربع در سال ۱۳۹۴ می‌باشد که رودخانه کورا در تالش گشتاسبی بیشترین آبریز دریای خزر را داست.
پارک‌ها و مناطق حفاظت شده
پارک ملی هیرکان از پارک‌های ملی جمهوری آذربایجان هست که در منتهی‌الیه جنوب شرقی این کشور در محدوده کوه‌های تالش -که بخشی از جغرافیای تالش است است-، شهرستان‌های لنکران و آستارا قرار گرفته‌است، این مجموعه از نقاط دست نخورده و بکر طبیعت آذربایجان می‌باشد، که در ۹ام فوریه سال ۲۰۰۴ میلادی توسط ریاست جمهوری این کشور گشایش یافت. پارک ملی هیرکان برای ثبت در میراث جهانی یونسکو در بخش میراث فرهنگی و طبیعی معرفی شده‌است.
مناطق حفاظت‌شده تالش ایران نیز عبارتند از:
ربکا پیدگئون
ربکا پیدگئون (زاده ۲۵ اکتبر ۱۹۶۵) بازیگر آمریکایی - انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در رد، تحریک، مستأجر، سپیده‌دم، زندانی اسپانیایی، ایالتی و اصلی، کمربند قرمز و دختر فروشنده اشاره کرد.
افریه اخواه
افریه اخواه (Afriyie Acquah؛ زادهٔ January 5, 1992) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
رسم رودبار
رســم ِ رودبار یا رسمه‌رودبار یکی از روستاهای مازندرانی زبان شهرستان مهدی‌شهر در استان سمنان است. بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۰، جمعیت این روستا ۱۱۲ نفر (۲۸ خانوار، ۶۱ زن و ۵۱ مرد) بوده‌است.
کسری (کرمانشاه)
کسری نام محله‌ای اعیان نشین در شهر کرمانشاه است که در جنوب شهر کرمانشاه واقع شده و یکی از محله‌های بسیار مرفه‌نشین این شهر است. این محله در غرب میدان فردوسی قرار دارد و جزئی از شهرداری منطقه ۴ کرمانشاه و شهرداری منطقه 8 کرمانشاه محسوب می‌شود. شهرک های متخصصین و ژاندارمری بخشی از این محله هستند (منبع: نقشه استرابورد های )
موقعیت جغرافیایی
این محله در جنوب شهر کرمانشاه قرار دارد و در جنوب شرق با شهرک صادقیه، در شرق با زیباشهر در شمال شرق با دلگشا و در شمال با محلۀ بهار هم مرز است.
پارک ها
پارک باغچه‌بان که در خیابان باغچه‌بان قرار دارد و جزء پارک‌های محلی و کوچک کرمانشاه محسوب می‌شود نیز در کسری قرار دارد. میدان فردوسی که در حال حاضر به شکل پارکی کوچک در آمده از پارک‌های این محله است، پارک آزادگان ، معراج و آریا هم جز پارک های این محله اند.
میدان ها
میدان فردوسی و همچنین میدان آزادگان کرمانشاه(ضلع شرقی) میدان های این محله اند
بلوار های مهم
بلوارهای این محله عبارتند از:
1-بلوار امام سجاد (ع)(بلوار S)
2-بلوار شهید جعفری (کسری)
3-بلوار خلیج فارس (که به کمربندی جنوبی معروف است و در انتهای بلوار امام سجاد (ع) قرار داد)
خیابان های مهم
خیابان های این محله عبارتند از:
1-خیابان شهید جعفری (کسری)، (که در ضلع شرقی میدان فردوسی قرار دارد.)
2-خیابان متخصصین(در شهرک متخصصین قرار دارد)
3-خیابان سراب (که در ضلع جنوبی میدان فردوسی قرار دارد.)
4-خیابان دارایی (که امتداد آن به محلۀ بهار ختم می شود.)
دیپلماتیک
کنسولگری عراق در کرمانشاه برای صدور روادید عتبات عالیات، در مجاورت این محله پایین تر از میدان فردوسی و جنب پارک لاله قرار دارد.
سنترایچ، نیویورک
سنترایچ (به انگلیسی: Centereach) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سافک، نیویورک واقع شده‌است. سنترایچ ۲۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۵۷۸ نفر جمعیت دارد و ۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه جروم، میشیگان
ناحیه جروم (به انگلیسی: Jerome Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دانیلز، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه جروم ۹۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۸۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سد لار
سد لار سدی خاکی با هسته رسی واقع در دهستان بالا لاریجان بخش لاریجان شهرستان آمل است. این سد یکی از سدهای خاکی تأمین‌کننده آب آشامیدنی حوالی تهران و تأمین‌کننده آب مورد نیاز آبیاری‌های کشاورزی منطقه می‌باشد. این سد در ۱۰۰ کیلومتری شهر آمل و در ۷۵ کیلومتری شمال شرق تهران قرار دارد. مطالعات احداث این سد از سال ۱۳۳۰ آغاز شد و در نهایت در سال ۱۳۶۱ گشایش یافت. سطح حوضه آبریز این سد بالغ بر مساحت ۶۷۵ کیلومتر مربع می‌باشد و متوسط جریان آب سالانه ۴۸۱ میلیون متر مکعب دارد.
این سد به منظور تأمین آب کشاورزی، آب شرب و انتقال آب این سد به نیروگاه کلان و سد لتیان، جهت استفاده در نیروگاه‌های منطقه برای تولید متوسط سالانه ۱۵۰ هزار مگاوات ساعت انرژی برق-آبی استفاده می‌شود. بر روی این سد نیروگاهی وجود ندارد. بودجه برآورد شده برای ساخت سد، دویست میلیون دلار بود.
جاذبه‌های گردشگری
دریاچه سد لار به دلیل نزدیکی به کوه دماوند و واقع بودن در منطقه دشت لار به یکی از گردشگاه‌های استان مازندران تبدیل شده‌است که در سالهای اخیر بعنوان مراکز پرورش ماهی قزل‌آلا و ماهیگیری و همچنین ورزشهایی چون اسکی روی آب از آن استفاده می‌شود.
اطراف این دریاچه در ماه اردیبهشت مملو از شقایق می‌شود که بر زیبایی‌های این منطقه می‌افزاید.
رودبار (خمیر)
رودبار، روستایی در دهستان رودبار بخش رویدر شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است. این روستا، مرکز دهستان رودبار است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۶۷۷ نفر (۵۰۴ خانوار) بوده‌است.
وارلیق
وارلیق فصلنامه ادبی، هنری، فرهنگی و تاریخی به دو زبان ترکی و فارسی است. این نشریه طی گذشته به صورت منظم چاپ شده‌است. اولین شماره این مجله در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۵۸ (۵ می ۱۹۷۹)منتشر گردید. صاحب امتیاز و مدیر مسئول جواد هیئت با همکاری جمعی از روشنفکران و پژوهشگران ترک از جمله حمید نطقی، محمدعلی فرزانه، حسن مجیدزاده ساوالان، کریم مشروطه چی سؤنمز، منظوری خامنه، صمد سرداری نیا، غلامحسین بیگدلی و… اقدام به انتشار مجله وارلیق نمود.
پس از درگذشت پروفسور دکتر جواد هیئت در سال ۱۳۹۳ (۲۰۱۴) بر اساس وصیت ایشان محمدرضا هیئت که سالها رداکتور و دبیر نشریه بود، امتیاز و مدیریت مجله وارلیق را بر عهده گرفت. تمرکز اصلی این فصلنامه بر زبان و لهجه‌های ترکی در جهان، ایران و آذربایجان؛ بررسی تاریخ، ادبیات و فرهنگ ترکی؛ تنظیم سیاست زبانی و تقویت زبان معیار ترکی در ایران می‌باشد. دوره جدید مجله وارلیق به مدیر مسئولی محمدرضا هیئت به همان ترتیب، زبان و الفبا در آنکارا منتشر می‌شود.
سیارک ۱۱۹۱۶
سیارک ۱۱۹۱۶ یازده هزار و نهصد و شانزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۲ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۷.۸ است.
فرانسیس پرت
فرانسیس پرت (Francis A. Pratt؛ February 15, 1827 – ۱۸۲۷:۰۲:۱۵, ) یک مهندس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بنیانگداز شرکت آمریکایی پرت اند ویتنی است.
تالش (شهر)
تاریخچه
در اسناد و منابع پیش از اسلام کلمۀ تالش دیده نشده است. برخی از پژوهشگران، تالش را با قوم «کادوس» که از آن بارها در منابع یونان و روم باستان یاد شده است، یکی می‌دانند. در منابع سده‌های نخست هجری از این قوم با نام «طیلسان» یاد کرده‌اند. یاقوت ذیل مادۀ طیلسان، به نقل از اصمعی می‌گوید که طیلسان با تالشان یکی است. واژۀ طیلسان ظاهراً از اواسط سدۀ ۷ق متروک، و به جای آن کلمۀ «تالش» تدریجاً وارد منابع تاریخی و جغرافیایی ایران شد.
در زمان خلافت عمر والی کوفه ، مغیرة بن شُعبه ، سردار خود کثیربن شهاب حارثی را که در جنگ قادسیه هم شرکت داشت، به جنگ اهالی بَبَر و طیلسان (تالشی) فرستاد ولی او نتوانست آن سرزمین را بگشاید. در اوایل اسلام در زمان خلافت عثمان سرزمین تالشان (طیلسان) هم‌زمان با دیار دیلم و بَبَر، یک‌بار به وسیلۀ براء بن عازب و بار دیگر به‌وسیلۀ ولید بن عُقبة بن اَبی مُعَیط فتح شد.
سرزمین بَبَر در اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی ، میان گیلان و تالش از یک سو و تالش و دیلم از سوی دیگر قرار داشت. نیز آن را نزدیک دیلم، گیلان، تالش و مغان آورده اند. سرزمین بَبَر محدوده ی خلخال و منطقه مرزی تالش و گیلان را شامل می شود.
الکساندر خودزکو، کنسول روس در گیلان در کتاب معروف خود دربارهٔ آن می‌نویسد: مرکز کرگانرود آبادی هشتپر و والی آن بالاخان است که فرمانده قشون تالش محسوب می‌شود و سراسر این ایالت به‌طور موروثی به وی به تیول واگذار شده‌است. چهار دهه بعد نصرت اله خان سردار امجد نوه بالاخان در اواسط دوره ناصرالدین شاه قاجار عمارت اطاقسرا را با معماری اروپایی بنا نمود که نماد و سمبل هشتپر گردید. هشتپر و سایر مراکز حکومتی در تالش از ساحل دریا فاصله داشتند. به همین خاطر مراکز بازاری و بنادر کوچکی مانند: کرگانرود، شفارود، آلالان و حویق در مصب رودهای تالش ایجاد شدند که اهالی طوالش از این طریق با بنادر روسیه داد و ستد می‌نمودند بنابراین در قرن ۱۹ میلادی مراکز سیاسی و اقتصادی   تالش از یکدیگر جداافتادند و به همین خاطر شهر تمام عیاری در این ناحیه شکل نگرفت از اینرو تا انقلاب مشروطه هشتپر به عنوان مرکز سیاسی خمسه طوالش از بازار ساحلی کرگانرود فاصله داشت. رابینو در این زمینه چنین می‌نویسد: ((…. بازار کرگانرود نزدیک دریا، شامل ۶۰ دکان و در حدود ۱۵ کلیه چوبی است و محل اقامت خان‌ها در هشتپر می‌باشد)) در سال ۱۲۸۶ بر اثر وقایع انقلاب مشروطه عمارت اطاقسرا و ابنیه پرامون آن به آتش کشیده شد و به حکومت خان‌های کرگانرود پایان داده شد و شهر هشتپر تا سه دهه بعد محلی متروکه بود در عوض بازارهای ساحلی نقش اداری ناحیه را نیز به عهده گرفتند. بنا به نظر محمدتقی رهنمایی استاد جغرافیای دانشگاه تهران، این منطقه بر اساس نوشته‌های یک سیاح آلمانی در قرن هفدهم میلادی یکی از بزرگترین مراکز تجاری گیلان و شاهد جنگ‌های بسیار زیادی بوده‌است. تا زمان جنگ جهانی دوم بندرگاه و مرکز اولیه شهرستان طوالش ساحل قرار داشته‌است و بخش عمده‌ای از مبادلات تجاری بین سواحل ایران و روسیه از این بندر انجام می‌شد. تلگراف خانه، گمرک خانه، مدرسه، بندر، امنیه، بلدیه و دیگر دستگاه‌های دولتی و حکومتی در آن فعالیت گسترده‌ای داشت. ساختمان‌های گمرک آن تا سال ۱۳۳۶ برپا بود. پس از اشغال شمال ایران بدست ارتش شوروی در جریان جنگ دوم جهانی (شهریور ۱۳۲۰) روس‌ها جاده‌ای بین انزلی، آستارا از میان هشتپر احداث کردند تا بهتر تدارکات جنگی متفقین را از جنوب ایران به جبهه جنگ آلمان انتقال دهند. در این ارتباط ساختن پل بر روی کرگانرود در هشتپر موجب برتری موقعیت مکانی آن نسبت به بازار ساحلی کرگانرود گردید، به‌طوری‌که در طی ۴ سال بازار ساحلی کاملاً متروکه گردیده و ادارات دولتی آنجا نیز به هشتپر منتقل شدند. بدنبال این تحولات شهرستان طوالش در ۲۲ مرداد ۱۳۲۳ با مرکزیت بازار شفارود به شهرستان تبدیل شده بود هسته اولیه شهر هشتپر از یک ردیف دکان و خانه‌های چوبی طبقه بالا یا پشت آن تشکیل شده بود که در دو سوی پل امتداد جاده احداثی روس‌ها مستقر شده بودند. اندکی بعد گسترش و تنوع فعالیت‌های بازار، خیابان‌های مسگران، گلسرخ و سدساحلی بوجود آورد و به تدریج بافت شهری در امتداد جنوبی جاده و به سمت شرق گسترش یافت. در چهاردهم آذر ۱۳۲۴ به تصویب هیئت وزیران، مرکز شهرستان طوالش رسماً از بازار شفارود به هشتپر انتقال یافت و نخستین فرماندار طوالش به نام شمس امیری به عنوان فرماندار این شهر تعیین شد.
نام
در مرکز شهر فعلی کاخی بنام اطاقسرا یا سردار امجد با هشت در بزرگ وجود داشته و از آنجائیکه در زبان تالشی در را «بًر» می‌گویند، منطقه را هشتبر نام نهادند که به مرور زمان و بر اثر تکرار به هشتپر معروف شد و تغییر نام پیدا کرد و در سال‌های اخیر این نام نیز عوض شد و آن را «تالش» نامیدند ولی مردمان بومی و منطقه همچنان این شهر را هشتپر می نامند. بخاطر بازار کرگانرود که در گذشته نام منطقه و نام بندری در نزدیکی شهر هشتپر بوده اکثر خاندان بزرگ در تالش پسوندهای کرگانرودی دارند.
نام تالش
در اسناد و منابع پیش از اسلام کلمۀ تالش دیده نشده است. برخی از پژوهشگران، تالش را با قوم «کادوس» که از آن بارها در منابع یونان و روم باستان یاد شده است، یکی می‌دانند. در منابع سده‌های نخست هجری از این قوم با نام «طیلسان» یاد کرده‌اند. یاقوت ذیل مادۀ طیلسان، به نقل از اصمعی می‌گوید که طیلسان با تالشان یکی است. واژۀ طیلسان ظاهراً از اواسط سدۀ ۷ق متروک، و به جای آن کلمۀ «تالش» تدریجاً وارد منابع تاریخی و جغرافیایی ایران شد. نام طیلسان معرب واژه تالشان (طالشان)می باشد.
سرزمین بَبَر در اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی ، میان گیلان و تالش از یک سو و تالش و دیلم از سوی دیگر قرار داشت. نیز آن را نزدیک دیلم، گیلان، تالش و مغان آورده اند. سرزمین بَبَر محدوده ی خلخال و منطقه مرزی تالش و گیلان را شامل می شود. برخی واژه «تالش» را برگرفته از طَیلَسان به معنی روپوش بلند پشمی می‎دانند و بر این باورند که مردم تالش را به دلیل جامه شان این چنین نامیده اند. طَیلَسان معرَّب تالسان ، نوعی از ردا كه مردم بر دوش اندازند.
دکتر محمد معین با ارجاع به كسروی می‎نویسد : « تالش به قول برخی مبدَّل و محرَّف «كادوس» است و آن قومی بود كه در زمان باستان بس انبوه بودند و در كوهستان شمال غربی ایران جایگاه داشتند و چون بارها به گردنكشی برخاستند و با پادشاهان هخامنشی از در نافرمانی درآمدند از اینجا نام ایشان در تاریخ آمده و امروز مترجمان «كادوش» را كه تلفظ صحیح آن است، «كادوس» نویسند. جایگاهی كه برای « كادوشان» در تاریخ‌ یاد كرده‌اند امروز منطبق با جایگاه تالشان می‌باشد. »
دکتر سیداحمد كسروی بر این باور است كه بی گمان تالشان امروزی فرزندان و بازماندگان همان كادوسان می‌باشند و واژه «تالش» از «كادوس» است. او می‌گوید: « نخست باید دانست كه رویه درست و ایرانی نام كادوس، كادوش یا كادِش می‌بوده كه گادوش یا گادش نیز می‌گفته‌اند. چرا که می‌دانیم كه یونانیان همچون تازیان واژه‌هایی را كه می‌گرفتند ، دیگر می‌گردانیده‌اند و از جمله «ش» ها را در آخر نامها «س» می‌كردند همچون کاسی که اصل ان کاشی است.
جمعیت
هشتپر بزرگترین شهر تالش‌نشین بعد از لنکران و پنجمین شهر بزرگ گیلان بعد از رشت، بندر انزلی، لاهیجان و لنگرود می‌باشد. میزان جمعیت این شهر طی دورهٔ پنجاه ساله ۱۳۹۵–۱۳۳۵ بدین قرار است:
محله ها
گلسرخ،مسگران، سد ساحلی ، کاروانسرا ، شهربانی، سعدی ، تختی ، بهشتی ، معین ، قدس ، دانش آموز ، فرهنگیان ، پاسداران ،  بیست متری ، طاهری ، گیلک محله، تی تک ، طولارود ، بسیجیان ، سید رضی ، سید نیکی ، کرد محله  ،تره تنگده، شیلو،ریک، هره دشت
اقوام و مذهب
شهر هشتپر بزرگترین شهر تالش نشین ایران می‌باشد. هشتپر نیز بسان بقیه مناطق تالش‌نشین از شیعیان جعفری و اهل تسنن شافعی تشکیل شده‌است و مساجد جامع، عباسیه، قاسمیه، صاحب زمان، ناله تربه، زینبه، امام سجاد مساجد اهل تشییع و مسجد محمدیه که مربوط به اهل سنت تالش می‌باشد از معروفترین مساجد شهر می‌باشد. زبان اصلی مردم هشتپر تالشی است و توسط بومیان شهر به کار برده می‌شود. بقعهٔ متبرکه در بلوار ساحلی قرق به نام سید نیکی در غرب شهر هشتپر واقع شده امروزه این امام زاده را فرزند امام موسی کاظم می‌شناسند. بنای این بقعه به مساحت حدود ۸۴ متر از آجر است و نمای جلوی بقعه کاشی کاری با طرح کتیبهٔ عالی است. ضریح مشبک از جنس استیل و آهن بر مرقد امام زاده نصب است. این بقعه حدود ۲ هکتار زمین دارد و قبرستان بزرگ شهر محسوب می‌شود. مسجدی نیز در نزدیک بقعه احداث نموده‌اند.
زبان
زبان بومیان هشتپر زبان تالشی می‌باشد. زبان تالشی بیشتر از فارسی معیار به زبان پهلوی قدیم (زبان ایرانیان باستان) نزدیک است. در شهر هشتپر همچنین زبان ترکی آذربایجانی   رواج دارد.
گروه‌های قومی مهاجر هم در شهر هشتپر ساکن هستند و به زبان‌های مختلفی مانند ترکی آذری ،کردی کرمانجی و گیلکی صحبت می‌کنند.
جغرافیا
هشتپر در ۴۸ درجه و ۹۰ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه و ۸۰ دقیقه عرض شمالی و فاصله ۱۱۵ کیلومتری رشت و ۴۲۴ کیلومتری تهران در ارتفاع ۵۴ متری از سطح آب‌های آزاد قرار دارد. همچنین شهر هشتپر با مساحت ۳۶/۳۶ کیلومتر مربع در زمینی جلگه‌ای و مسطح در دامنه رشته کوه تالش واقع شده‌است. هشتپر از شمال به جوکندان از غرب به کوه‌های تالش از جنوب به بخش اسالم و از شرق به مزارع جولندان و نهایتاً به دریای کاسپی محدود است. قله خشپال با ۳۶۰۰ متر بلندی در مرتفع‌ترین نقطهٔ کوه‌های تالش در باختر هشتپر واقع است. جنگل‌های انبوه منطقهٔ تالش، بیشتر در همین کوهستان است.
اقتصاد
مردمان منطقه تالش از دیرباز کشاورز و دامدار بودند بعد از رشد شهرنشینی و تشکیل شهرها، در کنار کشاورزی، صیادی و دامداری مردم هشتپر بطرف بازار مسکن، تولیدات صنعتی و کشاورزی مثل چوب بری، برنجکوبی، صنایع بسته‌بندی و تأسیس شرکت‌های بازرگانی و سردخانه تغییر شغل دادند و در حال حاضر هشتپر مرکز صادرات برنج، ازگیل، کیوی، ماهی، مبلمان، عسل، پنیر و شیر به شهرهای ایران و کشورهای همسایه می‌باشد. در حال حاضر رشد خوب ساخت و ساز در شهر و وجود مجتمع های تجاری متعدد حاکی از تأثیر بزرگ و رونق اقتصادی در این منطقه است.
فرهنگ
فرهنگ هشتپر برگرفته از فرهنگ مردم تالش است. زبان تالشی، لباس‌های زیبا و رنگارنگ تالشی که در عروسی‌ها می‌پوشند، موسیقی تالشی، زندگی شیعه و سنی کنار هم، از بارزترین فرهنگ‌های مردم این شهر است.
آموزش و پرورش
بعد از انتقال شهر از بازار کرگانرود به منطقه هشتپر در سال ۱۳۲۱، طوالش به صورت نمایندگی آموزش و پرورش و از سال۱۳۲۹ به صورت ادارهٔ آموزش و پرورش مستقل دایر گردید. اولین دبیرستان شهر هشتپر در ۱۳۲۵ تأسیس شد. یکی از معروفترین مدرسه ها در منطقهٔ تالش دبیرستان هلاکو رامبد در هشتپر بود که بعد از انقلاب به دبیرستان شریعتی و بعدها به طالقانی تغییر نام داد.
سینما
اولین و تنهاترین سینمای هشتپر در سال ۱۳۴۵ در خیابان پهلوی، اول سرپایینی توسط خانواده آسوبار تأسیس شد و بعد از انقلاب به سینمای انقلاب معروف شد. به دلیل مشکلات مالی سینما در اوایل دهه هفتاد برای همیشه تعطیل شد و به مرکز تجاری تبدیل شد. در حال حاضر شهرستان تالش فاقد سینما می‌باشد. اجرای طرح سینما سلام با هدف آشتی مردم با هنر سینما با نمایش فیلم‌های روز سینمای ایران در سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تالش آغاز شده‌است. مجتمع سینمایی تالش متشکل از چند طبقه تجاری، سینما، شهر بازی، رستوران‌های سنتی و مدرن، تالار نجوم و محلی برای نمایش تابلوهای هنرمندان توسط بخش خصوصی در حال احداث می‌باشد.
بیمارستان
این بیمارستان در زمینی به مساحت ۳۵ هزار مترمربع با زیربنای ۱۶ هزار مترمربع در ۴طبقه احداث گردیده است.بخش های بستری داخلی،جراحی،زنان زایمان،کودکان و نوزادان و مراقبت های ویژه شامل icu،ccu،nicu،اورژانس،تصویربرداری پزشکی(سی تی اسکن و MRI)،آزمایشگاه و خدمات اداری این بیمارستان را به قطب درمانی غرب استان گیلان تبدیل کرده است. مجتمع آموزش عالی پرستاری تالش، مجتمع جامع غربالگری غرب گیلان، بخش تخصصی دیالیز
یک بیمارستان دولتی و عمومی در شهرستان تالش وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان واقع در خیابان شهید دکتر بهشتی شهر تالش می‌باشد که احداث این بیمارستان در زمینی به مساحت۷۷۰۰ متر مربع و زیربنای ۴۷۰۰ متر مربع در سال ۱۳۵۱ آغاز و از سال۱۳۵۴ تحت نام بیمارستان شیر و خورشید با ۵۰ تخت و بخش‌های اورژانس، کودکان، داخلی-جراحی زنان، داخلی-جراحی مردان، اتاق عمل، زایشگاه شروع به فعالیت نمود. در سال۱۳۶۹ بخش دیالیز، در سال۱۳۷۶ بخش CCU، در سال۱۳۸۱ درمانگاه تخصصی و در سال ۱۳۸۵بخش ICU این بیمارستان افتتاح گردید.
تنها بیمارستان خصوصی غرب گیلان که در سال ۱۳۷۰ توسط دکتر طاهری در خیابان جعفر طیار هشتپر با ۳۸ تخت افتتاح گردید
ان‌جی‌سی ۹۵۳
ان‌جی‌سی ۹۵۳ (NGC 953) نام یک کهکشان در صورت فلکی سه‌سو است.
بنگرک
بنگرک، روستایی از توابع بخش رویدر شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان روئیدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شهرستان تاراکا-نیتی
شهرستان تاراکا-نیتی (به لاتین: Tharaka-Nithi County) یک شهرستان در کنیا است. شهرستان تاراکا-نیتی ۲٬۵۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۳٬۱۷۷ نفر جمعیت دارد.
تپه حمه مرادنی
تپه حمه مرادنی مربوط به عصر مس - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مریوان، بخش مرکزی، روستای نی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۶۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رایستویل (آرکانزاس)
رایستویل (آرکانزاس) (به انگلیسی: Wrightsville, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۲٬۱۱۴ نفر است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
کلیسای جامع هلسینکی
کلیسای جامع هلسینکی یک کلیسای جامع واقع در هلسینکی، فنلاند می‌باشد.
فوندا، آنگولا
فوندا شهری در استان بنگو واقع در کشور آنگولا است که در سال ۲۰۰۹ میلادی ۳٬۴۷۹ نفر جمعیت داشته است.
جاز فیوژن
جاز تلفیقی، جاز فیوژن یا جَز فیوژن نام سبکی از جاز است که در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، وقتی که موسیقی‌دانان، جنبه‌های هارمونیک و بداهه‌نوازی در موسیقی جاز را با سبک‌هایی مانند فانک، راک، ریتم اند بلوز و لاتین جاز تلفیق کردند، به‌وجود آمد. در این دوره تعداد زیادی از موسیقی‌دانان سبک جاز مهارتِ خود را روی سازهای الکتریک و الکترونیک و سینث‌سایزرها به‌کار گرفتند.
جوزف ال بیتس
جوزف ال بیتس (Joseph L. Bates; January 1, 1807 – January 1, 1886) یک عکاس آمریکایی بود که در دهه‌های ۱۸۵۰-۱۸۷۰0 در عکاسی فعال بود.
رستگاری نابودگر
رستگاری نابودگر فیلمی اکشن و علمی–تخیلی به کارگردانی جوزف مک‌گینتی نیکول است که چهارمین قسمت از سری فیلم‌های نابودگر می‌باشد و در ۲۲ مه ۲۰۰۹ به سینماها آمد. در این فیلم کریستین بیل در نقش جان کانر، برایس دالاس هاوارد در نقش کیت کانر، آنتون یلچین در نقش کایل ریس، و سم ورتینگتون در نقش نابودگر جدید مارکوس رایت بازی می‌کنند.
داستان فیلم در سال ۲۰۱۸ رخ می‌دهد و دوران پس از جنگ هسته‌ای میان انسان و ماشین را به تصویر می‌کشد. بازماندگان این جنگ به آن رویداد هسته‌ای، «روز داوری» می‌گویند.
رستگاری نابودگر، بر روی جنگ اصلی بین بشریت و شبکه ماشین‌ها به نام اسکای‌نت متمرکز می‌شود و روال سه فیلم پیشین که شامل آرنولد شوارتزنگر در نقش نابودگر و سفر وی از آینده به حال برای کشتن یا مراقبت از کسی بود را کنار می‌گذارد.
در ابتدا قرار بود این فیلم اولین فیلم از یک سه‌گانه جدید باشد اما سرانجام این اتفاق رخ نداد.
داستان
در سال ۲۰۰۳، دکتر سرینا کوگان از شرکت «سایبرداین سیستمز»، به سلول مارکوس رایت می‌آید و این زندانی محکوم به مرگ (با تزریق) را متقاعد می‌کند تا بدن خود را پس از مرگ برای پژوهش پزشکی به آن شرکت بسپارد. یک سال بعد از این جریان، ربات‌های ساخت انسان که به درجه‌ای از هوشمندی و خودآگاهی رسیده‌اند، نوع بشر را به عنوان تهدیدی برای بقای خود به‌شمار می‌آورند و سامانه‌ای به نام «سامانه اسکای‌نت» را به منظور قلع و قمع انسان‌ها ایجاد می‌کنند. این سامانه موفق می‌شود در جریان رخدادی که «روز داوری» نامیده می‌شود بیشتر افراد بشر را نابود کند. (برای جزئیات این رخداد به نابودگر ۲: روز داوری رجوع کنید).
داستان در سال ۲۰۱۸ میلادی ادامه پیدا می‌کند و جان کانر، در این سال فرمانده شاخه‌ای از گروه‌های مقاومت انسانی است که حمله به یکی از پادگان‌های اسکای‌نت را ترتیب داده‌اند. در جریان این حمله، جان کانر در زیرزمین این پادگان، سلول‌هایی پر از زندانیان انسانی و طرح‌هایی مربوط به ساخت گونه جدیدی از نابودگرها را کشف می‌کند که قرار است در ساخت آن‌ها از بافت بدن انسان‌های زنده هم استفاده شود. این پادگان در یک انفجار هسته‌ای نابود می‌شود و جان کانر ظاهراً تنها بازمانده این انفجار است، اما پس از رفتن او، مارکوس، که در صحنه‌های پیشین می‌شد او را نیز در میان تاریکی‌های زیرزمین پادگان، خوابیده بر روی میز آزمایش دید، از میان ویرانی‌های انفجار بیرون می‌آید و پای پیاده به سوی لس‌آنجلس به راه می‌افتد.
جان کانر که با مقر خود تماس گرفته، به محل سرفرماندهی مقاومت که در عرشه یک زیردریایی واقع شده می‌رود و ژنرال اشداون، رهبر کل مقاومت را از کشفیات خود باخبر می‌کند. در همین حال، نیروی مقاومت، به فرکانسی از سیگنال‌های رادیویی دست یافته که قادر است به ماشین‌های اسکای‌نت دستور خاموش شدن بدهد. فرماندهی مقاومت قصد دارد با استفاده از این سیگنال، تهاجمی را ظرف چهار روز به پایگاه اصلی اسکای‌نت، واقع در سان‌فرانسیسکو، آغاز کند زیرا افراد مقاومت در میان ردگیری‌های اطلاعاتی که در میان پیام‌های اسکای‌نت انجام داده‌اند به یک «لیست قتل» برخورده‌اند که نام سران مقاومت ازجمله جان کانر در آن قید شده‌است. نام اول در این لیست اما، کایل ریس است که فرماندهان مقاومت از هویت او بی‌خبرند ولی جان کانر می‌داند که او پدر آینده خود او است. (جزئیات این موضوع در فیلم نابودگر آمده‌است) جان کانر از پایگاه خود، پیامی رادیویی خطاب به هسته‌های مقاومت بازماندگان انسانی که صدای او را می‌شنوند می‌فرستد.
مارکوس، که در راه لس‌آنجلس بود به ویرانه‌های بازمانده از این شهر وارد می‌شود و در خیابانی مورد حمله یک نابودگر تی-۶۰۰ قرار می‌گیرد اما کایل ریس و دوست لال او به نام استار (ستاره) وی را نجات می‌دهند. کایل مارکوس را از جنگ میان انسان و اسکای‌نت آگاه می‌کند و این سه تن، با شنیدن پیام جان کانر تصمیم می‌گیرند با ترک لس‌آنجلس، به دنبال یافتن پایگاه اصلی مقاومت و شخص جان کانر بروند. ربات‌های اسکای‌نت در راه به این سه حمله می‌کنند که در نتیجه آن، کایل و استار زندانی ماشین‌ها می‌شوند ولی مارکوس زنده می‌گریزد.
نیروگاه سیکل ترکیبی غرب مازندران
نیروگاه سیکل ترکیبی کاسپین مازندران (استان مازندران، نوشهر)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید 458 مگاوات است که شامل 1 واحد گازی 310 مگاواتی مدل V94.3 و ۱ واحد بخار 150 مگاواتی در قالب طرح B.O.O (ساخت، بهره‌برداری، مالکیت) در زمینی به مساحت ۸٫۵ هکتار است. قرار بود نیروگاه در سال ۱۳۸۹ به بهره‌برداری برسد.
رستگاری نابودگر
داستان
مارکوس به انسان بودن هویت خود باور دارد و از درون، خود را یک انسان حس می‌کند، اما گمان جان کانر این است که اسکای‌نت مارکوس دورگه را به عنوان ستون پنجم فرستاده تا او را که رهبر معنوی مقاومت است بکشد. بلیر ویلیامز (خلبان) مارکوس را از پایگاه فراری می‌دهد. در جریان این فرار جان کانر در حال حمله به مارکوس با ربات‌های آبزی (هایدروبات) روبه‌رو می‌شود ولی مارکوس جان او را نجات می‌دهد و با او قراری می‌گذارد. قرار این است که مارکوس به کانر کمک کند تا به پایگاه اصلی اسکای‌نت وارد شده و کایل و دیگر زندانیان را از دست ماشین‌ها نجات دهد.
نیروگاه سیکل ترکیبی غرب مازندران
سوخت اصلی این نیروگاه گاز طبیعی و سوخت پشتیبان آن نفت گاز (گازوئیل) است.
رستگاری نابودگر
داستان
جان کانر از ژنرال اشداون، رهبر کل مقاومت، می‌خواهد تا حمله از طریق سیگنال مخفی را به عقب بیندازد اما اشداون مخالف کرده و با عصبانیت، کانر را از فرماندهی خلع می‌کند. اما یگان‌های نیروی مقاومت تصمیم می‌گیرند که بدون موافقت جان کانر با اشداون همکاری نکنند. در این حین، مارکوس وارد پایگاه اصلی اسکای‌نت می‌شود و از راه تعامل با کامپیوتر پایگاه، کاری می‌کند تا یکی از شلیک‌کننده‌های حصار بیرونی این پایگاه از کار بیفتد به‌طوری‌که جان کانر بتواند از این طریق وارد پایگاه شود. کانر وارد پایگاه می‌شود و اقدام به آزادسازی زندانیان انسانی می‌کند. در همین میان، مارکوس در حال تعامل با کامپیوترها درمی‌یابد که قصد اسکای‌نت از جراحی و ساخت او این بوده تا سرانجام پای جان کانر به پایگاه ماشین‌ها باز شود و اسکای‌نت بدین‌وسیله موفق شود رهبر معنوی مقاومت را که سال‌ها است از چنگ ماشین‌ها می‌گریزد به قتل برساند.
نیروگاه سیکل ترکیبی غرب مازندران
پست برق نیروگاه ۲۳۰ کیلوولت است.
رستگاری نابودگر
داستان
سیگنالی که سرفرماندهی مقاومت این اندازه بر روی آن حساب کرده‌بود چیزی جز یک نیرنگ دیگر از سوی ماشین‌ها نیست و ارسال همین سیگنال باعث می‌شود تا اسکای‌نت محل زیردریایی سرفرماندهی را ردگیری کرده و آن را نابود کند.
نیروگاه سیکل ترکیبی غرب مازندران
در پروژه ساخت نیروگاه، کارفرما شرکت ماهتاب کاسپین (سرمایه‌گذار) (از زیر مجموعه‌های گروه ماهتاب) ، پیمانکار EPC شرکت انرژی گستران متحد(UED) مدیریت طرح (MC) شرکت مهندسی و ساختمان آرماتور پردیس و مشاور و ناظر کارگاهی شرکت مهندسی والاانرژی است. همچنین مشاور کارفرما که وظیفه بررسی مدارک را بر عهده دارد شرکت پویری می‌باشد.
رستگاری نابودگر
داستان
مارکوس، سخت‌افزاری که او را به اسکای‌نت می‌پیوندد را از جمجمه خود بیرون می‌کشد و در نبرد جان کانر با مدل جدیدی از نابودگرها یعنی مدل ۱۰۱ از نابودگر تی-۸۰۰ به یاری کانر می‌شتابد. این نابودگر مدل جدید، زخمی کشنده به کانر وارد می‌آورد اما جان کانر موفق می‌شود پس از خروج خود به همراه مارکوس، کایل، استار و دیگر زندانیان از پایگاه، این پایگاه که مقر اصلی اسکای‌نت است را منهدم کند. او این کار را به‌وسیله متصل کردن باتری‌های هسته‌ای چیده شده کنار هم در کارخانه نابودگرسازی و فشردن دکمه انفجار این باتری‌ها از راه دور، انجام می‌دهد.
نیروگاه سیکل ترکیبی غرب مازندران
توربین و ژنراتور توسط شرکت ایتالیایی ANSALDO ENERGIA و HRSG توسط BHI کره و بخش ACC توسط INNOSPIN سوئیس تأمین گردیده و پیمانکار نصب تجهیزات نیز شرکت نیرو و توان است. پیمانکار راه‌اندازی پروژه نیز شرکت کنترل قدرت پارس می‌باشد.(PPC).
رستگاری نابودگر
منابع
Wikipedia contributors, "[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Terminator_Salvation&oldid=434721338 Terminator Salvation]," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed June 19, 2011).
نیروگاه سیکل ترکیبی غرب مازندران
روزشمار ساخت و هزینه نیروگاه
عملیات اجرایی ساخت نیروگاه از تیر ماه 1395 در زمینی به مساحت حدود 9 هکتار در نوشهر شروع شد. زمان‌بندی اولیه پروژه 36 ماهه در نظر گرفته شد که مقرر بود براساس آن واحد گازی در ماه 28 و واحد بخار در ماه 34 وارد مدار گردد. صندوق توسعه ملی با پرداخت وام 215 میلیون یورو برای ساخت این نیروگاه از طریق بانک صنعت و معدن موافقت و اعتبار اسنادی پروژه از تیر ماه 1395 فعال گردید.
پیشتر، بهزاد فقیه نصیری، مدیرعامل برق منطقه غرب مازندران، اعتبار ارزی برای ساخت این نیروگاه را ۲۱۵ میلیون یورو اعلام کرده بود. الباقی هزینه‌های نیروگاه توسط سرمایه‌گذار تامین می‌گردد.
دریاچه گهر
دریاچه گَهَر یک دریاچه کوهستانی در ایران است. این دریاچه در جنوب شرقی دورود          و در منطقه حفاظت‌شده اشترانکوه در استان لرستان با ارتفاع ۲۳۶۰ متر از سطح دریا قرار گرفته‌است. این دریاچه که به «نگین اشترانکوه» معروف است، به سبب نداشتن راه ماشین‌رو تا حد زیادی از خرابی و آلودگی به دست انسان به دور مانده‌است. سالانه در حدود ۷۰٬۰۰۰ گردشگر اقدام به بازدید از این منطقه می‌نمایند.
حق مالکیت دریاچه گهر
در سال‌های اخیر تنش‌هایی برای مالکیت این دریاچه از سوی شهرهای اطراف این دریاچه صورت گرفت که از طرف فرمانداری شهر دورود و شهرداری دورود، طرح دعوی شد و به وزارت کشور ارسال شد. وزارت کشور در پاسخ به طرح دعوی، نامه‌ای به همراه نقشه و موقعیت جغرافیایی دریاچه گهر دورود را به فرمانداری‌ها و شهرداری‌های هم جوار شهر دورود با یادآوری این مطلب که این دریاچه به‌طور کامل در حوزه سرزمینی شهرستان دورود قرار دارد، ارسال کرد.
گهر شامل ۲ بخش به نام‌های گهر بزرگ (کله گهر) و گهر کوچک (کره گهر) می‌باشد. دریاچه گهر بزرگ حدود ۱۷۰۰ متر درازا و ۴۰۰ تا ۸۰۰ متر پهنا و ۴ تا ۲۸ متر ژرفا دارد. ساحل این دریاچه به جز قسمت مدخل دریاچه (ضلع غربی) و قسمت مقابل‌اش (ضلع شرقی) که ساحلی ماسه‌ای دارد و برای شنا مناسب است در سایر نقاط دارای ساحلی صخره‌ای است که برای شنا مناسب نیست. در قسمت پایین دریاچه، جنگلی انبوه وجود دارد که در شرف نابودی است. در قسمت بالای آن نیز جنگلی انبوه وجود دارد که این جنگل هم در معرض خطر نابودی است. از قسمت بالا، جوی آبی به دریاچه می‌ریزد که ادامه آن به دریاچه‌ای دیگر منتهی می‌شود. با حدود ۴۰ دقیقه پیاده‌روی می‌شود به این دریاچه (گهر دوم یا گهر پایین) رسید. عمق آن کم است و ماهیان کف دریاچه را با کمی دقت می‌شود به خوبی دید. جریان ورودی آب دریاچه ۱۰ فوت مکعب بر ثانیه و جریان خروجی آن حدود ۲۰ فوت مکعب بر ثانیه می‌باشد. علت افزایش حجم آب خروجی دریاچه وجود چشمه‌های در قسمت تحتانی آن است. آب اصلی تأمین‌کننده دریاچه از طریق رودخانه ورودی آن یعنی رودخانه تاپله است که دارای آبی بسیار خنک و رنگی شفاف و بلورین با بستری مملو از سنگریزه یا قلوه سنگ است که بدون افت و با کمی شتاب وارد دریاچه کوچک می‌شود و پس از طی مسافتی کوتاه وارد دریاچه گهر می‌شود. ماه‌های تیر و مرداد بهترین زمان سفر به این دریاچه‌است؛ و در اواخر اردیبهشت و خرداد تمامی مسیر پوشیده از شقایق‌های رنگی و لاله واژگون است. منطقه حفاظت شده اشترانکوه در استان لرستان واقع شده‌است که علاوه بر دریاچه جاذبه‌های طبیعی بی نظیری که دارد دارای قلل بالای ۴۰۰۰ متر است.
میزان بارش در منطقه
میزان بارش سالانه در منطقه گهر حدود ۹۳۳ میلی‌متر است که بیشتر به صورت بارش برف می‌باشد. در سال‌های پربرف سطح دریاچه یخ می‌بندد.
پوشش گیاهی
پوشش گیاهی آن بیشتر ازگونه های زرشک، شیرخشت، سیب وحشی، گردو، بید، دافته، شنگ، ارژن، انجیر، گون، گز، بادام وحشی و در قسمت بالا دست دریاچه بزرگ و دریاچه کوچک درختهای اورس، ارجن و بید پراکنده است.
تاریخچه
اغلب اروپائیان و سیاحان این دریاچه را به نام دریاچه ایران می‌شناسند که این شناخت حاصل معرفی یک زن انگلیسی به نام ایزابلا لوسی بیشوپ است که در سال ۱۸۹۰ میلادی توانست مدت ۳ ماه در این منطقه تحقیق کرده و هزار کیلومتر راهپیمایی کند ولی با توجه به اسناد معتبر تاریخی اولین کسی که موفق به کشف دریاچه گهر شد، یک زمین‌شناس اتریشی به نام آ-رودلر بود که در سال ۱۸۸۸ میلادی موفق شد نام خود را به عنوان کاشف دریاچه گهر در تاریخ ماندگار کند. وی در هنگام کشف این دریاچه از ارتفاعات اشترانکوه در دورود حرکت کرده بود. اولین و قدیمی‌ترین تصویر مستند تهیه شده از این دریاچه نیز در سال ۱۸۹۱ میلادی گرفته شده‌است که به یک سیاح فرانسوی به نام ژان ژاک دومرگان تعلق دارد.
نحوه شکل‌گیری
گهر به احتمال زیاد در اثر وقوع زمین لرزه‌ای بزرگ به وجود آمده‌است. این دریاچه بر روی گسل اصلی امروزی زاگرس قرار دارد؛ بنابراین احتمالاً در اثر جنبش گسل و رویداد یک زمین لغزش سنگ ریزش تشکیل شده‌است.
سد تهم
سد تهم در استان زنجان در فاصله ۱۵ کیلومتری شمال غربی شهرستان زنجان و در هشت کیلومتری پائین دست روستای تهم قرار دارد.
دستیابی به محل سد از طریق جاده‌های اصلی و راه آهن کشوری تا شهر زنجان و جاده فرعی آسفالته زنجان ـ تهم امکان‌پذیر می‌باشد.
محل احداث سد در فاصله حدود ۳۰۰ متری پائین دست محل تقاطع رودخانه تهم و گله رود، که تشکیل دهنده رودخانه سارمساقلو می‌باشد، قرار گرفته است.
این رودخانه از شاخه‌های زنجان رود است، که زنجان رود خود نیز یکی از شاخه‌های رودخانه قزل اوزن می‌باشد.
هدف طرح تأمین آب شرب شهر زنجان می‌باشد. با توجه به محدودیت‌های بهره‌برداری از منابع آب زیرزمینی مقرر گردیده قسمتی از نیازهای آب شرب زنجان از طریق پتانسیل موجود رودخانه سارمساقلو تأمین گردد.
در سال مقصد طرح ۱۴۰۵ شهر زنجان نیاز به ۶۷ میلیون مترمکعب آب خواهد داشت، که از این میزان حدود ۶/۳۶ میلیون مترمکعب آن با بهره‌برداری از منابع آب زیرزمینی حدود ۴/۳۰ میلیون مترمکعب آن توسط آب تنظیم شده سد تهم تأمین خواهد شد.
علاوه بر آن سهم حقابه‌های اراضی پائین دست ۱/۴ میلیون مترمکعب در سال می‌باشد که با توجه به سیستم بهره‌برداری از سد تهم تأمین می‌گردد.
مشخصات سد
رقوم ماکزیمم آب: ۴/۱۸۹۰ متر از سطح دریا
بند انحرافی همایون
در سه کیلومتری پائین دست سد تهم، بند انحرافی همایون شامل سیستم انحراف، سرریز، حوضچه آرامش، دهانه آبگیر و مجرای تخلیه رسوبات است و دارای بدنه بتنی است، که آب تنظیم شده را توسط لوله فولادی به طول ۵/۱۱ کیلومتر و به قطر ۱۲۰۰ میلیمتر به تصفیه خانه آب شرب به صورت ثقلی انتقال خواهد داد.
آب مورد نیاز شهر از دو منطقه شرق و غرب زنجان به ترتیب از منبع سطحی و زیرزمینی تأمین می‌شود.
ایتوسو آنکو
ایتوسو آنکو (به ژاپنی 糸洲 安恒، به اوکیناوایی: Ichiji Ankō) (زاده ۱۸۳۱ - درگذشته ۱۹۱۵)، به خاطر تلاش‌هایش برای گسترش کاراته به عنوان پدر کاراته امروزین شناخته می‌شود اگرچه این عنوان به شاگردش، فوناکوشی گیچین نیز داده شده‌است.
زندگی
او در ۱۸۳۱ به دنیا آمد و در ۱۹۱۵ درگذشت. یک سامورایی اوکیناوایی از درجه پایین، با قامت کوچک، کمرو و درون‌گرا که مانند یک بچه به نظر می‌رسید. او در خانه یک کیموچی (خانواده مقامات دربار پادشاهی ریوکیو) بزرگ شد و در متون کلاسیک چینی و خوشنویسی تحصیل کرد. او تو-ده (کاراته) را در کلاس چیکودان پچین ناگاهاما فرا گرفت. پیشرفت او باعث شد که به کلاس استاد ماتسومورا سوکون برود. یکی از تمرینات او استفاده از ماکیوارا بود. او یکبار کفشی چرمی را به دیوار سنگی بست تا بتواند ماکیوارای بهتری بسازد؛ پس از چندین ضربه، سنگ از روی دیوار افتاد. پس از چندین بار جایگزاری دوباره سنگ، دیوار فرو ریخت.
او به عنوان منشی در دربار آخرین پادشاه سلسله ریوکیو خدمت کرد تا اینکه این پادشاهی در ۱۸۷۹ بدست ژاپن از بین رفت. او در ۱۹۰۱ در وارد شدن کاراته به مدارس اوکیناوا کمک کرد. در ۱۹۰۵، او به‌طور نیمه‌وقت در اولین دبیرستان اوکیناوا به آموزش کاراته پرداخت. در همین زمان بود که او روش آموزش سازمان‌یافته کاراته را گسترش داد که امروزه نیز همین روش به کار می‌رود. او فرم‌های پینان (در ژاپنی: هیان) را برای آموزش مقدماتی کاراته پدیدآورد چون فکر می‌کرد که یادگیری فرم‌های قدیمی (در ژاپنی: کاتا) برای بچه‌های مدرسه سخت است. پنج فرم پینان از دو فرم قدیمی کوسانکو و چیانگ‌نان گرفته شده‌اند. او همچنین فرم نایهانچی (ته‌کی در ژاپن) را به سه فرم جدید شناخته‌شده نایهانچی شودان، نایهانچی نیدان و نایهانچی ساندان تبدیل کرد. او در سال ۱۹۰۸ متن تأثیرگذار ده اصل (توده جوکون) کاراته را نوشت. سبک ایتوسو با نام شورین‌ریو را به خاطر چیره‌دستی نقش او در گسنرش آن، با نام ایتوسوریو نیز می‌شناسند.
ایتوسو فرم‌هایی (کاتاها) که از استاد خود، ماتسومورا، فرا گرفته بود را تغییر داده و به شاگردانش آموزش می‌داد. از شاگردان ایتوسو می‌توان افراد زیر را نام برد:
ده اصل (توده جوکون) کاراته
در اکتبر ۱۹۰۸، ایتوسو نامه‌ای با عنوان «ده اصل (توده جوکون) کاراته» به وزارت آموزش و وزارت جنگ ژاپن نوشت. این نامه در گسترش کاراته نقش زیادی داشت.
حمام قاضی
حمام قاضی واقع در خیابان ابن سینای اصفهان یکی از آثار باستانی این شهر می‌باشد. بخش‌هایی از این بنا در سال ۱۳۸۷ توسط برخی از اهالی تخریب شد.
ایست نورت‌پورت، نیویورک
ایست نورت‌پورت (به انگلیسی: East Northport) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سافک، نیویورک واقع شده‌است. ایست نورت‌پورت ۱۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۲۱۷ نفر جمعیت دارد و ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرج دزوندزا
جرج دزوندزا (زاده July 19, 1945) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم شهر ساحلی، بدون تشکر، هیچ راهی وجود ندارد و زن قصاب اشاره کرد.
میشل شال ۱۸۵۱۰
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵٫۸۰ است.
ناحیه جونزفیلد، میشیگان
ناحیه جونزفیلد (به انگلیسی: Jonesfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سگینا، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه جونزفیلد ۶۵٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریپل
ریپل نام یک رمز ارز با علامت (XRP) و یک شبکهٔ پرداخت آزاد است که این پول در آن معامله می‌شود. این شبکه در واقع یک سیستم پرداخت توزیع شده‌است.
در وب‌سایت ریپل آمده‌است که هدف ریپل این است که مردم بتوانند از «باغ‌های محصور» شبکه‌های مالی خلاصی پیدا کنند. باغ‌های محصور همان کارت‌های اعتباری، بانک‌ها، پرداخت‌های اینترنتی و سایر ابزارهای مالی هستند که دسترسی‌ها را محدود می‌کنند، برای تبادل پول کارمزد می‌گیرند و تأخیرهایی را در هنگام تراکنش بر مردم تحمیل می‌کنند.
ریپل یکی از ارزان‌ترین ارزهای دیجیتال موجود در بازارهای جهانی است که در چند ماه اخیر به دلیل رشد و توسعه چشمگیر ارزهای دیجیتال دیگر مانند بیت‌کوین (Bitcoin) و اِتریوم (Ethereum) مورد توجه بسیاری از نهادهای اقتصادی در سراسر دنیا قرار گرفته‌است.
ریپل نیز مانند ارزهای دیجیتال دیگر از فناوری زنجیره بلوکی برای ذخیره اطلاعات خود استفاده می‌کند. ریپل یکی از بزرگ‌ترین عرضه‌کننده‌ها و توسعه دهنده‌های فناوری زنجیره بلوکی است و تا به امروز توانسته‌است این فناوری را به خوبی در بین موسسات و شرکت‌های مختلف توسعه دهد.
ریپل یک پروتکل پرداخت متن باز است که به صورت متمرکز فعالیت می‌کند و از این نظر با بسیاری از ارزهای موجود در بازار کریپتو کارنسی که اغلب غیرمتمرکز هستند، متفاوت است. این ارز رمزپایه که توسط جد مک کالب و کریس لارسن در سال ۲۰۱۲ راه‌اندازی شد، می‌کوشد تا پرداخت‌های بین‌المللی را به صورت ایمن و فوری در هر اندازه و مقدار با کارمزد بسیار پایین انجام دهد. ریپل از توکن‌هایی پشتیبانی می‌کند که نماینده پول نقد متداول است.
ریپل که ابتدای دسامبر ۲۰۱۷ با نرخ ۲۵ سنت خرید و فروش می‌شد، موفق شد پس از عملیاتی شدن در شرق آسیا و روی خوش نشان دادن American Express و Santander رشد ارزش قابل توجهی را به خود ببیند و در اولین روز از سال ۲۰۱۸ میلادی با نرخ ۲٫۳۰ دلاری معامله شود و در این بازه زمانی رشد ۸۲۰ درصدی را شاهد باشد. برخی از سرمایه‌گذاران معتقدند که ریپل در آینده به پرداخت‌های بین‌المللی سرعت خواهد بخشید و به همین خاطر باید شاهد رشد ارزش بیش از پیش این ارز مجازی بود. حتی ادعا شده که ریپل جایگزینی برای سوئیفت خواهد بود.
هدف ریپل
هدف اصلی ریپل ارائه سرویس و خدمات به بانک‌ها و موسسات مالی می‌باشد.