cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ادوارد فاین‌باوم
تحصیلات و اوایل زندگی
فاین‌باوم در سال ۱۹۳۶ در ویهاکن، نیوجرسی در یک خانواده فرهنگی یهودی به دنیا آمد که با خانواده‌اش به برگن شمالی نقل مکان کرد، جایی که تا سن ۱۶ سالگی در آنجا زندگی کرد و برای رفتن به کالج آنجا را ترک کرد. زادگاهش مدرسه متوسطه نداشت و او دبیرستان ویهاکن را برای برنامه آمادگی کالج انتخاب کرد.
فاین‌باوم در موسسه فناوری کارنگی (در حال حاضر دانشگاه کارنگی ملون)، مدرک کارشناسی خود را در ۱۹۵۶ گرفت و پی اچ دی خود را در ۱۹۶۰ به پایان رساند.
پیمان (فیلم ۲۰۰۳)
«پیمان» (The Pact (2003 film)) فیلمی در ژانر مهیج است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به رابرت مامون اشاره کرد.
راسک، تگزاس
راسک، تگزاس شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۵۱۹۱ نفر اعلام شد.
میگوی سیمون
میگوی سیمون نام یک گونه از فروراسته میگوهای اصلی است.
گلوبال‌فوندریز
گلوبال‌فَوندریز (همچنین به عنوان GF نیز شناخته می‌شود) یک کارخانه ریخته‌گری نیمه‌رسانای آمریکایی است که مقر آن در سانتا کلارا، کالیفرنیا، ایالات متحده است. گلوبال‌فَوندریز با واگذاری بازوی تولیدی ای‌ام‌دی (AMD) ایجاد شده‌است. امارت ابوظبی از طریق شرکت تابعه‌ی شرکت سرمایه‌گذاری فناوری پیشرفته‌ی مبادله (ATIC) مالک این شرکت است.
شمشیربازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶
شمشیر بازی یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۶ تا ۱۴ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است.
جواد مجتهد شبستری
جواد مجتهد شبستری (زاده ۱۳۴۵ در قم) فرزند محسن مجتهد شبستری و نماینده مجلس خبرگان رهبری از استان آذربایجان غربی می‌باشد.
جواد مجتهد شبستری از نوادگان میرزا کاظم مجتهد شبستری از مراجع تقلید آذربایجان است و شخصیتی ممتاز و برجسته ای در این خطه دارد. وی در نتایج انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۳۹۴)، به صورت بدون فهرست و مستقل، در حوزه استان آذربایجان غربی با کسب ۲۴۷٬۲۴۰ رای از مجموع ۱٬۵۱۱٬۶۵۲ رای برابر با ۱۶٫۳۶٪ در جایگاه سوم وارد دوره پنجم مجلس خبرگان رهبری شد.
بیدخت (گازار)
بیدخت روستایی است در دهستان شاخنات از توابع بخش شاخنات شهرستان بیرجند، واقع در استان خراسان جنوبی که بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۰ نفر (در ۵۶ خانوار) بوده‌است.
نژاد و مذهب
تمام مردم این روستا از نژاد پارس و پیرو مذهب شیعه دوازده امامی هستند.
تیم ملی فوتبال زنان سوئیس
تیم ملی فوتبال زنان سوئیس نمایندهٔ زنان این کشور در ردهٔ ملی است. این تیم اولین بازی خود را در سال ۱۹۷۲ انجام داد. تیم ملی فوتبال زنان سوئیس تا کنون برای هیچ‌یک از بازی‌های المپیک، جام جهانی یا قهرمانان اروپا واجد شرایط نشده‌است.
ترانه‌شناسی شهیار قنبری
اگر همه شاعر بودند / پیشمرگانەها (۱۹۸۱)
{| class="wikitable" !نام ترانه !شاعر !ملودی‌ساز !
دهستان طارند بالا
دهستان طارند بالا یکی از دهستان‌های شهرستان پیشوا در استان تهران ایران است. این دهستان در بخش جلیل‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۶۶۰۹ نفر (در ۱۶۶۳ خانوار) بوده‌است. از مناطق گردشگری پیشوا محسوب می شود، از جاذبه های گردشگری آن یخچال طارند پایین و آبشار طارند بالا محسوب می شود.
کهریزه (سقز)
کهریزه (سقز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سقز در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سرا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷۴ نفر (۱۵۱ خانوار) بوده‌است.
هیکری ولی، تنسی
هیکری ولی شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۹ نفر بوده‌است.
چیرگی انسان نخستین بر آتش
چیرگی انسان بر آتش، نقطهٔ عطفی در زندگی او است. چون با این توانایی توانست خوراکش را بپزد، گرم شود و از خود محافظت کند. همچنین فراهم آوری آتش اجازه داد تا فعالیت‌های انسان تا هنگامه‌های سردتر شب هم گسترش یابد و در برابر درندگان و حشره‌ها حفظ شود.
دستیابی یکی از اعضای گونهٔ انسان به این مهارت را می توان با پیشینه‌ای میان ۰٫۲ تا ۰٫۷ میلیون سال پپش برآورد کرد.
تشرنویر
تشرنویر یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه برنو-تسوونتری واقع شده‌است. تشرنویر ۱٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۸ نفر جمعیت دارد و ۳۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باگ برش کاغذ
در سیستم‌عامل مبتنی بر لینوکس اوبونتو اشکال برش کاغذ «یک حفرهٔ ثبات‌پذیر ناچیز است که کاربر متوسط با آن در نخستین روز نصب آخرین نگارشِ ویرایش دسکتاپ اوبونتو روبرو می‌شود» تعریف می‌شود. قابل مقایسه است با برش کاغذ؛ خفیف، آسیب جدی ندیدن، اما به‌طور شگفت‌آوری دردناک است. استفاده از این اصطلاح از آن زمان در دیگر پروژه‌های نرم‌افزاری گسترش یافته‌است.
تاریخچه
نخستین کارزار «اشکال برش کاغذ» در ژوئن ۲۰۰۹ برگزار شد، و هر کدام از انتشارها با یک پروژه برش کاغذ همراه بودند. در ابتدا این پروژه قصد داشت توسعه‌دهندگان اوبونتو و کاربرانی را داشته‌باشد تا یک‌صد اشکال نرم‌افزاری کوچک که روی تجربهٔ کاربری اوبونتو تأثیر منفی می‌گذارد را شناسایی و برطرف کنند تا در انتشار اوبونتو ۹٫۱۰ (کوآلای کارمیک) قرار گیرد. این قصد چنین بود که این اشکال‌ها بیشتر از یک روز برای یک برنامه‌نویس شایسته کار نگیرد.
ده تا از نخستین برش‌های اصلیِ کاغذ اینها بودند:
میگوی طلایی
میگوی طلایی نام یک گونه از فروراسته میگوهای اصلی است.
فرودگاه چاچاپویاس
فرودگاه چاچاپویاس یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CHH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۸۰ متر است. این فرودگاه در کشور پرو قرار دارد و در ارتفاع ۲۵۴۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
آرتابانوس (ساتراپ باکتریا)
آرتابانوس، ساتراپ باکتریا در دوران شاهنشاهی اردشیر یکم هخامنشی بود. او شورید و طی دو جنگ، سرکوب شد.
ابوالفضل میرشمس شهشهانی
ابوالفضل میرشمس شهشهانی وکیل، حقوقدان و نخستین دادستان تهران بعد از انقلاب بود که بعد از یک سال از سمت خود استعفا کرده و به سمت دادستان قضایی کل کشور منصوب شد.
فعالیت‌های قضائی
شهشهانی بعد از انقلاب به عنوان نخستین دادستان عمومی تهران شروع به فعالیت کرد ولی بعد از یک سال در اعتراض به نداشتن اختیارات قضائی و ماجرای دستگیری و آزادی محمد منتظری استعفا داد. در همان زمان وی از سوی مصطفی چمران معاون نخست‌وزیر دولت موقت به عضویت در ساواک متهم شده و از خروج او از کشور و صدور گذرنامه اش جلوگیری شد. او پس از استعفا به سمت معاون قضایی دادستان کل کشور منصوب شد.
میر شمس شهشهانی بعد از انقلاب تا تیرماه ۱۳۵۸ عضو هیئت تصفیه وزارت دادگستری بود.
فعالیت‌های سیاسی
بعد از کناره‌گیری از سمت دادستانی، شهشهانی به عنوان وکیل به فعالیت‌های خود ادامه داد.
شهشهانی در تأسیس جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران مشارکت داشته و در سال ۱۳۶۹ و بعد از نامه ۹۰ امضایی دستگیر و به همراه بسیاری دیگر از امضا کنندگان نامه مدتی را در زندانهای انفرادی می‌گذراند. او در مواردی مانند حمایت از زندانیان ملی مذهبی، اعتراض به رفتارهای دولت و … از امضا کنندگان بیانیه‌های مربوطه بود.
شهشهانی بعد از تأسیس شورای ائتلاف ملی-مذهبی به این گروه پیوست و در راستای فعالیت‌های ائتلاف ملی - مذهبی فعالیت کرد.
مورفی، تگزاس
مورفی، تگزاس شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۳۰۹۹ نفر اعلام شد.
کوه‌های سپید (سرزمین میانه)
کوه‌های سفید که ترجمه غیر دقیق Ered Nimrais (کوه‌های شاخ سفید) از زبان سینداری است رشته کوهی خیالی در سرزمین میانی جان رونالد روئل تالکین است. این کوه‌ها به سبب یخچال‌های طبیعی آن چنین نامیده شده‌اند.
این رشته کوه اکثراً در شرق-غرب واقع است ولی قسمتی شمالی هم دارد که توسط گذرگاه روهان از کوه‌های مه‌آلود (Hithaeglir) جدا شده‌است. حتی در زمستان در مناطق جنوبی گاندور و روهان کوه‌های سفید پوشیده از برف است که اشاره به بلندی خیلی زیاد آن دارد. این رشته کوه هیچ گذرگاهی ندارد و راه‌های مردگان از زیر آن میگذرد ولی فقط دلیرترین‌ها یا بی‌پروایان از آن می‌گذرند.
کوه‌های سفید مرز شمالی گاندور و جنوبی روهان به جز شرقی‌ترین استان‌های آن‌ها را شکل می‌دهد. استان انورین گندر در شمال این کوه‌ها است. قله‌های مورد توجه آن ایرنساگا(irensaga)«اره آهنین» و شاخ خشن (starkhorn) هستند. در بین این دو دوییموربرگ ورودی راه‌های مردگان قرار دارد. در انتهای شرقی شهر میناس تیریس (minas tirith) از داخل کوه تراشیده شده‌است. سیگنال‌های اخطار گندر در هفت قله این کوه‌ها گذاشته شده‌اند: امون دین (amon din)، ایلنلاچ(eilenach)، ناردل(nardol)، ارلاس (erelas)، مین-ریمن (min-rimmon)، کلنهاد (calenhad)و هالیفیرین (halifirien). چندین رودخانه جاری هستند. میان آن‌ها ادرن (انشعابی از ایزن) و اسنوبرن و مرینگ استریم (انشعاب‌هایی از انتواش) در قسمت جنوبی ارویی (انشعابی از اندویین) و رینگلو و انشعاب ان سیریل که همگی با هم با مورسوند در ادهلوند نزدیک دول امروس و لفنوی و انفالاس و پنج رودخانه لبنین وارد خلیج بلفاست می‌شوند.
در دوره دوم کوه‌های سفید محل سکونت مردمی مرتبط با دانلندینگز‌ها که خادمان سایرون بودند بود که سوگند وفاداری به ایزیلدور خورده بودند. زمانی که به وی خیانت کردند لعنت شدند و به مردان مردهٔ دان هاروی معروف گشتند. قبل از آن‌ها در کوه‌های سفید پوکل-من یا دروادین زندگی می‌کردند.
پیمان (فیلم مستند ۲۰۰۶)
«پیمان» (The Pact) یک فیلم مستند بلند به کارگردانی و تهیه‌کنندگی آندریا کالین است که توسط کنسرسیوم برنامه‌نویسی ملی سیاه ارائه شد و از تلویزیون عمومی پخش شد و درباره سه دوست دوران کودکی خود از نیوجرسی است که برای کمک به همدیگر در مدرسه، فارغ‌التحصیل، پیمان می‌بندند. و همه با موفقیت پزشک می‌شوند. این سه مرد اکنون به عنوان سخنرانان انگیزشی شناخته می‌شوند.
رمز ویژنر
سایفر ویژنر روشی برای رمزنگاری یک متن الفبایی با استفاده از روش سزار بر مبنای حروف یک کلمهٔ کلید می‌باشد. در واقع شکل دیگری از روش رمزنگاری جانشینی است.
در قرن نوزدهم این طرح به اشتباه به Blaise de Vigenère نسبت داده شد به همین دلیل نام این رمزنگاری ویژنر است.
تاریخچه
لئون باتیستا آلبرتی اولین کسی بود که تعریف جامعی از رمز چند الفبایی ارائه داد. او از یک دیسک رمزنگاری آهنین برای جانشینی بین حروف رمز استفاده می‌کرد. سیستم آلبرتی تنها بعد از چند کلمه حروف را تغییر می‌داد. منظور از سوییچ، نوشتن حرف متناسب با حرف الفبایی رمز شده در متن رمز شده بود. بعدها یوهانس تریتمیوس در یک تحقیق مربوط به رمزنگاری ، tabula recta را منتشر کرد و این جدول در واقع جدولی مربعی از حروف الفبا است که شیفت داده شده‌اند و از ابزار مهم در رمزنگاری ویژنر است. روش رمزنگاری تریتمیوس ، پیشرفت چشم‌گیری به جای سوییچ‌های بین حروف حروف متن رمز شده که سخت‌افزاری و قابل پیش‌بینی بودند، ارائه می‌داد. در سال ۱۵۸۶، Blaise de Vigenère یک نوع رمزنگاری چند الفبایی(polyalphabetic) به نام رمزنگاری autokey را منتشر کرد زیرا کلید آن بر اساس متن اصلی استوار است. رمزنگاری که اکنون به عنوان رمز Vigenère شناخته می‌شود، در ابتدا توسط Giovan Battista Bellaso در کتاب ۱۵۵۳ خود La cifra del Sig شرح داده شده‌است. رمزنگاری او براساس tabula recta است با این تفاوت که از یک کلید (countersign) استفاده می‌کند که برای هر حرف، حروف رمزنگاری تغییر کنند. در حالی که آلبرتی و تریتمیوس از الگوی ثابت جایگزینی استفاده می‌کردند، طرح Bellaso به این معنی بود که الگوی substitutions را می‌توان به سادگی با انتخاب یک کلید جدید تغییر داد. کلیدها معمولاً کلمه‌های منفرد یا عبارت‌های کوتاه بودند؛ بنابراین در روش Bellaso امنیت قوی تنها به کلید آن بستگی داشت. از آنجا که تهیه یک عبارت کلیدی کوتاه، مانند مکالمه خصوصی قبلی، نسبتاً آسان است، سیستم Bellaso از امنیت قابل توجهی برخوردار بود. در قرن نوزدهم، اختراع رمزگذاری Bellaso به نادرستی به Vigenère نسبت داده شد. David Kahn, در کتاب خود، "Codebreakers" با ابراز تاسف از این سوء تفسیر، اظهار داشت که تاریخ "این سهم مهم را نادیده گرفته‌است و در عوض یک رمزنگاری ابتدایی را برای وی [Vigenère] نامگذاری کرده‌است، گرچه هیچ ارتباطی با آن نداشت". رمزنگاری Vigenère به دلیل قوی بودن و امنیتش شهرت پیدا کرد. چارلز لوتویج داگسون (نویسنده و ریاضیدان مشهور)، رمزنگاری Vigenère را در اثر خود در سال 1868 "The Alphabet Cipher" در یک مجله کودک غیرقابل شکست می‌نامد. در سال ۱۹۱۷، دانشمندی آمریکایی رمزنگاری Vigenère را "ترجمهٔ نشدنی (impossible of translation)" توصیف کرد. چارلز بابیج شناخته شده‌است در این که متون رمز شدهٔ متنوعی را در اوایل سال ۱۸۵۴ شکست اما هیچ‌گاه کار خود را منتشر نکرد. Kasiskبه‌طور کامل رمزنگاری را شکست و در قرن نوزدهم این تکنیک را منتشر کرد، اما حتی در قرن شانزدهم، بعضی از رمزنگاران ماهر می‌توانستند گاه به گاه رمز را بشکنند. رمزگذاری Vigenère به اندازهٔ کافی ساده هستند که در صورت استفاده از دیسک‌های رمزگذاری، رمزگذاری می‌شود. به عنوان مثال، کشورهای کنفدراسیون آمریکا از دیسک رمزنگاری برای پیاده‌سازی رمز Vigenère در طول جنگ داخلی آمریکا استفاده کردند. پیام‌های کنفدراسیون پنهان نمی‌ماندند و اتحادیه مرتباً پیام‌های آن‌ها را کرک می‌کرد. در طول جنگ، رهبری کنفدراسیون در درجه اول به سه عبارت اساسی به عنوان کلید تکیه می‌کرد: "Manchester Bluff", "Complete Victory" و وقتی که جنگ به پایان رسید، "Come Retribution". رمزنگاری Vernam که کلید آن تا زمانی که پیام به one-time pad تبدیل نشود، از نظر تئوری، یک رمزنگاری ناگسستنی است. Gilbert Vernam سعی کرد رمز شکسته (ایجاد رمز Vernam-Vigenère در سال ۱۹۱۸) را ترمیم کند، اما فناوری که او از آن استفاده کرده بود آنقدر دست و پاگیر و پیچیده بود که عملاً نشدنی بود.
توصیف
در رمزنگاری Caesar، هر حرف از الفبایی به اندازهٔ عدد مشخصی شیفت پیدا می‌کند. به عنوان مثال، در رمزنگاری Caesar شیفت به اندازهٔ ۳ واحد به این صورت است که، A می‌شود B, D می‌شود Y , E می‌شود B و غیره. رمزگذاری Vigenère دارای چندین رمز Caesar به همراه مقادیرمتفاوتی برای شیفت دادن، است. (different shift values)
برای رمزگذاری، می‌توان از جدول حروف استفاده کرد که به آن یک tabula recta، مربع Vigenère یا جدول Vigenère گفته می‌شود. این حروف الفبا ۲۶ بار در ردیف‌های مختلف نوشته شده‌است، هر الفبا در مقایسه با الفبای قبلی، شیفت چرخه ای به چپ دارد، متناسب با ۲۶ حالت رمزگذاری Caesar است. در نقاط مختلف فرایند رمزگذاری، از حرف الفبایی متفاوتی از یکی از ردیف‌ها استفاده می‌شود. الفبای مورد استفاده در هر نقطه به آن کلید (repeating keyword) بستگی دارد.
به عنوان مثال متنی زیر را که می‌خواهیم رمزنگاری کنیم، در نظر بگیرید:شخصی که پیام را ارسال می‌کند یک کلمه را به عنوان کلید انتخاب می‌کند و آن را تکرار می‌کند تا اینکه با طول متن اصلی برابر شود. به عنوان مثال، کلمه کلیدی "LEMON" را بعنوان کلید استفاده می‌کند:هر ردیف با یک حرف کلیدی شروع می‌شود. اگرچه ۲۶ ردیف کلیدی نشان داده شده‌است، یک کد فقط از همان کلیدهایی (حروف مختلف) استفاده می‌کند که در رشتهٔ کلید آمده‌است. در این مثال فقط ۵ کلید خواهیم داشت: L, E، M, O، N.
حروف پشت سر هم از متن اصلی همراه با حروف کلید در نظر گرفته می‌شود. حال با در نظرگیری یک حرف از متن اصلی و حرف متناظر در کلید، در جدول عنصر [key-row, msg-col] را پیدا می‌کنیم و آن را به عنوان حرف رمز شده درنظر می‌گیریم.
به عنوان مثال، اولین حرف متن اصلی، A ، با L، حرف اول از کلید متناظر هم می‌شوند؛ بنابراین، از ردیف L و ستون A از جدول Vigenère استفاده می‌شود، یعنی L. به همین ترتیب، برای حرف دوم متن ساده از حرف دوم کلید استفاده می‌شود. حرف ردیف E و ستون X ,T است. بقیه متن به روشی مشابه رمزگذاری می‌شوند. رمزگشایی با مراجعه به ردیف مربوط به کلید، پیدا کردن جایگاه حرف رمزشده در آن سطر و سپس استفاده از برچسب ستون به عنوان حرف متن ساده انجام می‌شود. به عنوان مثال، در ردیف L (از LEMON) متن رمزنگاری L در ستون A ظاهر می‌شود که اولین حرف ساده است. در مرحله بعد، در ردیف E (از LEMON)، متن رمزگذاری شده X در ستون T قرار دارد؛ بنابراین T حرف دوم حرف ساده است.
توصیف جبری
Vigenère را نیز می‌توان از نظر جبری تعریف نمود. اگر به حروف A-Z اعداد ۲۵–۰ نسبت داده شود و جمع را بر مبنای ۲۶ در نظر بگیریم، رمزنگاری (Vigenère (E را با کلید (K) می‌توان به شکل زیر نوشت:همچنین رمزگشایی (D) با استفاده از کلید (K) را می‌توان به صورت زیر تعریف کرد:که در دو تعریف بالا M = M1 …Mn متن اصلی است، C = C1 …Cn متن رمز شده‌است و K = K1 …Kn کلیدی است که از نتیجهٔ تکرار کلمهٔ کلیدی به تعداد [n/m] به دست آمده‌است که m طول کلید می‌باشد.
پس با استفاده از مثال قبل، برای رمزنگاری کردن A\equiv1 با حرف کلیدی L\equiv11 ، نتیجه خواهد شد:بنابراین برای رمزگشایی R\equiv17 با استفاده از حرف کلیدی E\equiv4 ، به شکل زیر عمل می‌کنیم:به‌طور کلی اگر ∑ مجموعه ای از حروف الفبایی با طول l باشد و m طول کلید باشد، می‌توان رمزنگاری و رمزگشایی Vigenère به شکل زیر نشان داد:Mi متناسب است با مقداری که برای i امین کاراکتری که در جدول در نظر گرفته شده‌است به عنوان مثال اگر مجموعهٔ حروف الفبایی به صورت باشد مقدار A برابر با صفر خواهد بود همچنین مقدار B برابر با یک خواهد بود و … به همین صورت برای Ci و Ki.
تحلیل رمز (cryptanalysis)
ایده ای که در رمزنگاری Vigenère مانند سایر رمزنگاری‌های چندالفبایی (polyalphabetic) کاربرد دارد این است که تعداد تکرار هر حرف را به صورت مستقیم در تحلیل آماری فرکانس استفاده می‌کند. به عنوان مثال، اگر P پر تکرارترین حرف در متن باشد، با توجه به این که آن متن به زبان انگلیسی است، ممکن است گمان شود که P با E مطابقت دارد، زیرا E پرتکرارترین حرف در زبان انگلیسی است؛ بنابراین در رمزنگاری Vigenère، حرف E در هر نقطه ای از متن اصلی می‌تواند به هر حرف دیگری رمزنگاری شود که تحلیل فرکانسی می‌تواند این سیستم را بشکند.
بزرگترین ضعف رمزنگاری Vigenère، تکرار کلید آن است. اگر بتوان طول کلید را حدس زد، با متن رمزنگاری شده می‌توان مشابه رمزنگاری Caesar رفتار کرد و با استفاده از تحلیل فرکانسی حروف، سیستم رمزنگاری را شکست. با استفاده از روش Kasiski و تست Friedman، می‌توان طول کلید را تعیین کرد.
آزمون Kasiski
در سال ۱۸۶۳، Friedrich Kasiski اولین کسی بود که یک حمله موفقیت‌آمیز به رمزنگاری Vigenère را منتشر کرد. حمله‌های قبل از آن در صورت داشتن دانشی از متن اصلی یا با استفاده از کلید قابل حدسی صورت می‌گرفت در حالی که روش Kasiski به این دو وابسته نبود. اگرچه Kasiski نخستین کسی بود که شرحی از این حمله را منتشر کرد، اما واضح است که دیگران از آن آگاه بودند. در سال ۱۸۵۴، هنگامی که John Hall Brock Thwaites رمزهای جدید را به ژورنال انجمن هنرها ارسال کرد، Charles Babbage در تلاش برای شکستن رمز Vigenère بود. وقتی Babbage نشان داد که رمزنگاری Thwaites در واقع بازآفرینی دیگری از رمزگذاری Vigenère است، Thwaites چالشی را برای Babbage مطرح کرد: با توجه به متن اصلی (دیالوگی از نمایش The Tempest برگرفته از شکسپیر) و نسخه رمزگذاری شده آن، وی بایست کلیدی که Thwaites برای رمزنگاری متن اصلی استفاده کرده بود، پیدا می‌کرد. Babbage سریعاً کلمه‌های کلیدی را پیدا کرد: "two" و "combined". پس از آن Babbage با استفاده از کلمه‌های کلیدی مختلف، متنی مشابه از شکسپیر را رمزگذاری کرد سپس Thwaites را برای یافتن کلمه‌های کلیدی به چالش کشید. Babbage هرگز روشی را که استفاده کرد توضیح نداد. یادداشت‌های Babbage نشان می‌دهد که وی از روشی که بعدها توسط Kasiski منتشر شده استفاده کرده‌است و نشان می‌دهد که وی از اوایل سال ۱۸۴۶ از این روش استفاده می‌کرد. تست Kasiski از این واقعیت استفاده می‌کند که کلمه‌های پرتکرار، به‌طور اتفاقی، گاهی با استفاده از حروف کلیدی مشابه رمزگذاری شده‌اند و منجر به گروه‌های پرتکرار در متن رمز شده، می‌شوند. به عنوان مثال، رمزگذاری زیر را با استفاده از کلید واژه ABCD در نظر بگیرید: key: ABCDABCDABCDABCDABCDABCDABCD
Plaintext: CRYPTOISSHORTFORCRYPTOGRAPHY
Ciphertext: CSASTPKVSIQUTGQUCSASTPIUAQJB تکرار به راحتی در متن رمزنگاری شده مشاهده می‌شود، بنابراین تست Kasiski مؤثر خواهد بود. فاصله بین تکرارهای CSAST، ۱۶ است. اگر فرض شود که بخش‌های تکرار شده در متن رمز شده، همان بخش‌های تکراری در متن اصلی را نشان می‌دهد، این بدان معنی است که طول کلید ۱۶، ۸ ، ۴، ۲ یا ۱ کاراکتر است. تمام مقسوم علیه‌های فاصله، می‌توانند به عنوان کاندید برای طول کلید باشند به عنوان مثال کلید به طول یک همان رمز نگاری Caesar است و تحلیل رمز آن بسیار ساده‌تر است. از آنجا که طول کلید ۲ و ۱ غیر واقعی و کوتاه هستند، پس کافی است طول‌های ۱۶، ۸ یا ۴ را امتحان کرد. پیام‌های طولانی‌تر عملکرد این تست را دقیق تر می‌کند زیرا معمولاً حاوی بخش‌های تکراری بیشتری است. متن رمز شدهٔ زیر شامل دو بخش است که تکرار می‌شود: Ciphertext: VHVSSPQUCEMRVBVBBBVHVSURQGIBDUGRNICJQUCERVUAXSSR فاصله بین تکرارهای VHVS، ۱۸ است. اگر فرض شود که بخش‌های تکرار شده در متن رمز شده، همان بخش‌های تکراری در متن اصلی را نشان می‌دهد، این بدان معنی است که طول کلید ۱۸، ۹ ، ۶، ۳ ، ۲ یا ۱ کاراکتر است. فاصله بین تکرارهای QUCE، ۳۰ کاراکتر است. این بدان معنی است که طول کلید می‌تواند ۳۰، ۱۵، ۱۰، ۶ ، ۵، ۳ ، ۲ یا ۱ کاراکتر باشد. با اشتراک گرفتن بین این دو مجموعه، با اطمینان می‌توان نتیجه گرفت که به احتمال زیاد طول کلید ۶ است زیرا طول‌های ۳، ۲ و ۱ غیر واقعی و کوتاه هستند.
تست Friedman
آزمایش Friedman (با نام تست کاپا نیز شناخته می‌شود) در دهه ۱۹۲۰ توسط William F. Friedman اختراع شد که از شاخص تصادف (index of coincidence) استفاده کرد که ناهماهنگی بین فرکانس‌های تکرار حروف رمزنگاری شده برای شکستن سیستم اندازه‌گیری می‌کند. با دانستن احتمال k_p که احتمال یکسان بودن دو حرف از یک متن که تصادفی انتخاب می‌شوند را بیان می‌کند (حدوداً ۰٫۰۶۷ در زبان انگلیسی) و احتمال انتخاب تصادفی uniform یک حرف از حروف الفبا (در زبان انگلیسی (1/26) یا k_r=0.0385)، طول کلید با رابطهٔ زیر تخمین زده می‌شود:k_o نرخ همزمانی مشاهده شده را نشان می‌دهد:در فرمول بالا:
c تعداد حرف در الفبا است (در زبان انگلیسی ۲۶ = c).
زمین‌لرزه ۱۹۶۷ کاراکاس
زمین‌لرزه کاراکاس  در تاریخ میلادی، برابر با ، در ونزوئلا ، منطقه کاراکاس رخ داد.ژرفای این زلزله ۲۶ کیلومتر بود. بزرگی آن ۶٫۵ در مقیاس Ms بدست آمده‌است.
رمز ویژنر
تست Friedman
N طول متن را نشان می‌دهد.
n_1 تا n_c، فرکانس تکرار حرف مشاهده شده در متن رمز شده‌است.
با این حال، فرمول بالا تنها یک تقریب است؛ دقت آن با افزایش اندازه متن افزایش می‌یابد. در عمل، لازم است طول‌های کلیدی مختلف را که نزدیک به تخمین هستند، امتحان شود. یک روش بهتر برای بررسی طول‌های مختف کلید، کپی کردن متن در سطرهای یک ماتریس با تعداد ستون‌های مختلف به اندازهٔ طول کلیدی فرضی و سپس میانگین شاخص همزمانی (IC) ستون‌ها که محاسبه می‌شود. وقتی این کار برای هر طول کلید ممکن انجام شود، طول کلید متناظر با بالاترین میانگین I.C. به احتمال زیاد همان طول کلید به کاربرده شده‌است. چنین آزمایش‌هایی ممکن است توسط دانش مربوط به آزمون Kasiski تکمیل شود.
تحلیل فرکانس (Frequency analysis)
هنگامی که طول کلید تعیین شد، متن رمزشده را می‌توان در ستون‌ها بازنویسی کرد، که هر ستون مربوط به یک حرف اصلی از کلید است. هر ستون شامل متن ساده است درواقع مثل این است که از رمزنگاری Caesar استفاده شده‌است. کلید Caesar (shift)، یک حرف از کلید Vigenère است که برای آن ستون استفاده شده‌است. با استفاده از روشهای مشابه برای شکستن رمز Caesar، می‌توان حروف موجود در متن رمز شده را کشف کرد. روش جامع تری از آزمون Kasiski، معروف به روش Kerckhoffs، فرکانس‌های حرف هر ستون را با فرکانس‌های متن ساده اصلی که شیفت پیدا کرده، مطابقت می‌دهد تا حرف اصلی (Caesar shift) را برای آن ستون کشف شود. هنگامی که هر حرف در کلید مشخص شد، آنچه باید توسط تمام تحلیلگران رمز انجام شود این است که متن رمز شده را رمزگشایی می‌کنند تا متن اصلی را به دست آورند. در صورتی که جدول Vigenère از ترتیب حروف الفبایی نرمال بهره نگیرد، روش Kerckhoffs کاربردی ندارد، اما آزمایش Kasiski و تست‌های تصادفی (coincidence) هنوز هم می‌توانند برای تعیین طول کلید استفاده شوند.
از بین بردن کلید (Key elimination)
در رمزنگاری Vigenère که با الفبای نرمال و رایجی همراه است، در اصل از حساب پیمانه ای یا همنهشتی استفاده می‌کند که خاصیت جابه جایی دارد به خاطر همین با تفاضل متن رمز شده با خودش به این صورت که متن رمز شده را با تبدیل به بلاک‌هایی به اندازهٔ طول کلید می‌کنند و بلاک‌های پشت سر هم را از هم کم می‌کنند، که حاصل برابر است با تفاضل متن اصلی با خودش به همان صورتی که برای متن رمز شده گفته شد. حال اگر بتوان در آن یک کلمهٔ احتمالی را پیدا کرد یا حدس زد پس خودرمزنگاری که بر روی متن اصلی اعمال شده شناخته می‌شود. همین فرایند باعث می‌شود که بتوان کلید را با استفاده از تفاضل متن اصلی شناخته شده و متن رمز شده، پیدا کرد. روش Key elimination برای پیام‌هایی با طول کم کاربرد دارد.
انواع دیگر
نوعی کلیدی اجرایی از رمزگذاری Vigenère نیز در شرایطی غیرقابل شکست تلقی می‌شد. این نسخه وقتی طول کلید به اندازهٔ طول متن اصلی باشد، کاربرد دارد. از آنجا که کلید به اندازهٔ پیام است، تست Friedman و Kasiski دیگر کار نمی‌کنند، زیرا این کلید فرایند تکرار را دیگر ندارد. در صورت استفاده از چندین کلید، طول کلید مؤثر برابر است با کوچکترین مضرب مشترک بین کلیدها. به عنوان مثال، با استفاده از دو کلید GO و CAT که طول آنها ۲ و ۳ است، طول کلید مؤثر ۶ (ک.م. م ۲ و ۳) خواهد بود. همین باعث می‌شود که دو کلید با طول یکسانی به صف شوند. به‌طور مثال: رمزگذاری دو بار صورت می‌گیرد، ابتدا با کلید GO و سپس با کلید CAT و معادل یک بار رمزگذاری با کلیدی است که از رمزنگاری یکی از این دو کلید با کلید دیگر به دست می‌آید. مطابق عبارت زیر: با رمزگذاری ATTACKATDAWN با IOZQGH آنچه در بالا ذکر شد، اثبات می‌شود، برای تولید همان متن رمز شده مشابه در مثال گفته شده: اگر طول هر کدام از کلیدها عدد اول باشد، طول کلید مؤثر به صورت نمایی با افزایش طول کلیدها، افزایش می‌یابد. این عبارت زمانی برقرار است که طول هر کدام از کلیدها عددی اول باشد. به عنوان مثال، طول کلید مؤثر با کلیدهایی به طول ۲، ۳ و ۵ کاراکتر، ۳۰ است، اما با کلیدهای به طول ۷، ۱۱ و ۱۳ کاراکتر، ۱۰۰۱ است. اگر این طول کلید مؤثر طولانی‌تر از متن رمز شده باشد، در برابر آزمون‌های Friedman و Kasiski همانند آنچه دربارهٔ رمزهای اجرایی چندی قبل گفته شد، ایمن است.
اگر واقعاً از یک کلید تصادفی تولید شود، طول آن حداقل به اندازهٔ متن رمز شده باشد و فقط یک بار از آن استفاده شود، رمزنگاری Vigenère از نظر تئوری غیرقابل شکست خواهد بود. با این وجود، در این حالت کلید، و نه رمزگذاری، رمزنگاری را از نظر شکست پذیری، قدرت می‌بخشد، و این سیستم‌ها صرف نظر از شیوهٔ رمزنگاری به کار رفته، به عنوان سیستم‌های (one-time pad) خوانده می‌شوند. Vigenère در واقع یک شیوهٔ رمزنگاری قوی تر، autokey را اختراع کرد؛ ولی نام رمزنگاری Vigenère به یک رمزنگاری چند الفبایی (polyalphabetic) ساده‌تر نسبت داده شده‌است. اما در حقیقت دو روش رمزنگاری با یکدیگر ترکیب شده‌اند و اغب به آن le chiffre indéchiffrable می‌گویند. Babbage در حقیقت رمزنگاری بسیار قوی autokey را شکست داد، اما معمولاً Kasiski به عنوان اولین راه حل منتشر شده برای رمزنگاری چندالفبایی (polyalphabetic) با کلید ثابت کاربرد دارد. یک نوع ساده از رمزنگاری استفاده از شیوهٔ رمزگشایی در روش Vigenère و رمزگشایی با استفاده از شیوهٔ رمزنگاری در Vigenère است. از این روش با نام Variant Beaufort یاد می‌شود. این روش متفاوت از رمزگذاری Beoufort است، ساخته شده توسط Francis Beoufort، که شبیه Vigenère است اما از یک مکانیزم رمزگذاری و جدول کمی تغییر یافته استفاده می‌کند. رمزگذاری Beoufort یک رمزنگاری متقارن است.
علیرغم قدرت رمزنگاری Vigenère، هرگز در اروپا مورد استفاده گسترده قرار نگرفت. رمزنگاری Gronsfeld نوعی دیگر از رمزنگاری است که توسط Count Gronsfeld ایجاد شده‌است. مشابه رمزنگاری Vigenère است با این تفاوت که تنها از ۱۰ الفبای رمزنگاری مختلف استفاده می‌کند، رقم‌های ۰ تا ۹). یک کلید Gronsfeld، ۰۱۲۳ همان کلید Vigenere, ABCD است. رمزنگاری Gronsfeld از این مزیت را دارد که کلید آن یک کلمه نیست، و ضعف آن این است که ۱۰ الفبای رمز دارد. این رمز Gronsfeld است که علی‌رغم نقاط ضعف آن، در سراسر آلمان و اروپا مورد استفاده گسترده قرار گرفت.
منابع
Vigenère cipher
اوئه‌سوگی کنشین
اوئه‌سوگی کِنشین، ناگائو کاگه‌تورا (۱۵۳۰–۱۵۷۸ میلادی) یکی از دایمیو‌های قدرتمند در دوره سن‌گوکوی ژاپن بود که بر ولایت اچیگو حکمرانی می‌کرد. اوسوگی کنشین (上杉 謙信، 18 فوریه 1530 - 19 آوریل، 1578 ) یک دایمیو بود که به عنوان ناگائو کاگتورا از قبیله ناگائو متولد شد، و پس از فرزندخواندگی در قبیله اوسوگی، بر استان سنگوکو در ایچیگوکو حکومت کرد. دوره ژاپن او یکی از قدرتمندترین دایمیوهای دوره سنگوکو بود. کنشین که به عنوان "اژدهای اچیگو" شناخته می شود، در حالی که عمدتاً به دلیل مهارت خود در میدان نبرد به عنوان یک نابغه نظامی شناخته می شود، همچنین به عنوان یک مدیر بسیار ماهر در نظر گرفته می شود که رشد صنایع و تجارت محلی را تقویت کرد و حکومت او شاهد افزایش قابل توجهی در استاندارد زندگی در اچیگو بود. بسیار عدالت‌خواه بود کنشین به خاطر رفتار شرافتمندانه‌اش، تخصص نظامی‌اش، رقابت طولانی‌مدت با تاکدا شینگن، کمپین‌های دفاعی متعددش برای بازگرداندن نظم در منطقه کانتو به‌عنوان کانتو کانری، و اعتقادش به خدای جنگ بودایی - بیشامونتن، مشهور است. بسیاری از پیروان او و دیگران معتقد بودند که او آواتار بیشامونتن است و کنشین را "خدای جنگ" می نامیدند.
نام
نام اصلی او ناگائو کاگتورا (長尾景虎) بود. او زمانی که نام قبیله Uesugi را به ارث برد، نام خود را به Uesugi Masatora (上杉政虎) تغییر داد تا عنوان رسمی Kantō Kanrei (関東管領) را بپذیرد. بعداً او دوباره نام خود را به Uesugi Terutora (上杉輝虎) تغییر داد تا سیزدهمین شوگون آشیکاگا یوشیترو (足利義輝) را گرامی بدارد، و در نهایت به Kenshin (上杉謙信) پس از اینکه او قول داد که ذن بودایی شود. به ویژه، او به دلیل اینکه از جانبازان بیشامونتن بود، مشهور شد. کنشین در سال ببر (بروج چینی) به دنیا آمد و همیشه کلمه "تورا" (虎، ببر) را در نام خود نگه داشت. او به دلیل توانایی های هوشمندانه و کمک های عالی خود به عنوان "ببر اچیگو" مورد احترام است. Kenshin همچنین به عنوان "اژدهای Echigo" به دلیل علامت Kakarimidareryuu (懸かり亂れ龍) که در میدان جنگ نمایش داده می شود، به عنوان "اژدهای اچیگو" شناخته می شود. رقیب او تاکدا شینگن "ببر کای" نام داشت. آنها چندین بار در نبردهای کاواناکاجیما جنگیدند. در برخی نسخه‌های اساطیر چینی (شینگن و کنشین همیشه به فرهنگ چینی، به‌ویژه آثار سون تزو علاقه‌مند بوده‌اند)، اژدها و ببر همیشه رقبای سرسختی بوده اند که سعی می کنند یکدیگر را شکست دهند، اما هیچ کدام هرگز نمی توانند دست برتر را به دست آورند. مراسم عزیمت او به جنگ با دعا در زیارتگاه بیشامونتن آغاز شد، یک غذای سنتی خداحافظی با ژنرال ها با سه ظرف (نماد خوش شانسی) و سه فنجان، که همچنین نماد خوش شانسی و بهشت، زمین و انسان اونمیودو بود. به دنبال آن دو فریاد "ای!" (شکوه) و (بله!) با نیروهای جمع شده نیز سه بار تکرار شد و استاندارد ارتش به عنوان احترام به ژنرال ها پایین آمد. در پایان کنشین مجدداً به خدای جنگ تقدیم کرد. "کمان هاچیمن"، و سوار بر اسب خود شد که توسط سه پرچم احاطه شده بود؛ اول با شخصیت اول نام بیشامونتن، دوم با طلوع خورشید قرمز روی آبی (هدیه امپراتور)، و پرچم اژدهای متخاصم.
اوایل زندگی
او که با نام کاگتورا متولد شد، سومین یا چهارمین پسر جنگجوی مشهور ناگائو تامکاگه (長尾為景) بود و زندگی او داستانی منحصر به فرد را ارائه می دهد - او از اوسوگی نبود، بلکه از قبیله ناگائو بود. خانواده پدرش نگهبانان شاخه یامانوچی از قبیله اوسوگی بودند، [11] و پدرش با پیروزی های نظامی خود بر اربابانش اوسوگی آکیسادا، اوسوگی سادانوری و اوسوگی فونایوشی شهرت زیادی به دست آورد. با این حال، در سال‌های بعد، تامکاگه خود را در تضاد با ایکو-یکی همسایه هوکوریکو دید، و با تغییر قدرت سیاسی در منطقه به نفع ایکو-یکی (که عمدتاً به دلیل ظهور ناگهانی هنگان-جی بود) ، وضعیت Echigo به سرعت بدتر شد. در سال 1536، زمانی که پدر کنشین ارتشی را جمع کرد و به سمت غرب حرکت کرد، به اوج خود رسید. با این حال، پس از رسیدن به Sendanno (دسامبر 1536) در Etchū، نیروهای او به طور ناگهانی توسط Enami Kazuyori مورد حمله قرار گرفتند، و در نتیجه درگیری خود تامکاگه کشته شد و ارتش او فرار کرد.
تاثیر بازگشت در Echigo فوری بود. ناگائو هاروکاگه، پسر ارشد تامکاگه، بلافاصله برای کنترل ناگائو تلاش کرد و پس از یک جنگ قدرت که منجر به مرگ یکی از برادرانش به نام کاگیاسو شد، در این ادعا موفق شد. کنشین از درگیری حذف شد و به معبد Rinsen-ji نقل مکان کرد، جایی که او زندگی خود را از 7 تا 14 به مطالعه، هنرهای رزمی و ذن گذراند.
اوایل برخاستن
اوسامی سادامیتسو و تعدادی دیگر از آشنایان پدر مرحومش در 14 سالگی ناگهان با کنشین تماس گرفتند. آنها از پسر جوان ناگائو خواستند که به ایچیگو برود و با حکومت برادر بزرگترش مخالفت کند. به نظر می‌رسد که هاروکاگه مؤثرترین یا الهام‌بخش‌ترین رهبر را ثابت نکرده بود (احتمالاً به دلیل بیماری) و شکست او در کنترل و جلب حمایت خانواده‌های قدرتمند کوکوجین منجر به وضعیتی شده بود که تقریباً به نقطه پاره پاره شدن استان همانطور که داستان گفته می شود، در ابتدا کنشین تمایلی به میدان دادن به برادر خود نداشت، اما در نهایت متقاعد شد که برای بقای Echigo لازم است. در سن 15 سالگی او به طور مشترک فرماندهی قلعه توچیو را بر عهده گرفت و با دفاع موفقیت آمیز از آن در برابر شورشیانی که علیه اوسوگی ها نقشه می کشیدند، شهرت پیدا کرد و کنشین موفق شد کنترل قبیله ناگائو را از ناگائو هاروکاگه خارج کند. در سال 1548
ناگائو هاروکاگه از رهبری قبیله و دولت استانی کنار رفت و این عنوان را به برادر کوچکترش داد. هاروکاج پنج سال بعد در سال 1553 درگذشت. در 19 سالگی، کنشین رئیس قبیله ناگائو شد و وارد قلعه کاسوگایاما شد، اما همچنان به عنوان نگهدارنده قبیله اوسوگی.
در سال 1551، از کنشین خواسته شد تا برای لرد اسمی خود، اوسوگی نوریماسا، که به دلیل گسترش به منطقه کانتو توسط لرد هوجو اوجیاسو از قبیله هوجو، مجبور به فرار از آنجا شده بود، در قلعه خود پناه بگیرد. او موافقت کرد که تحت شرایط خاص به فرمانده جنگ پناه دهد، اما در آن زمان در موقعیتی نبود که علیه هوجو حرکت کند. شرایط عبارت بودند از پذیرش کنشین توسط نوریماسا به عنوان وارث خود، تغییر نام از کاگتورا به تروتورا (بعدها کنشین)، عنوان ارباب اچیگو، و پست کانتو کانری به عنوان معاون شوگون.
در سال 1552، اوسوگی شروع به جنگ علیه قبیله هوجو کرد. اگرچه حاکمیت او بر قبیله ناگائو و اوسوگی اکنون بدون تردید بود، اما بسیاری از ایچیگو هنوز از درک این جنگسالار جوان مستقل بود. کنشین بلافاصله تصمیم گرفت تا قدرت خود را در منطقه مستحکم کند، اما این تلاش ها هنوز در مراحل اولیه خود بودند که نگرانی های بسیار مبرم تری ظاهر شد. اوگاساوارا ناگاتوکی و موراکامی یوشیکیو، دو لرد شینانو، هر دو در مقابل کنشین حاضر شدند و از او برای توقف پیشروی‌های جنگ‌سالار قدرتمند تاکدا شینگن درخواست کمک کردند. در حوالی زمانی که کنشین لرد جدید ایچیگو شد، شینگن پیروزی های بزرگی در استان شینانو کسب کرده بود. با فتوحات تاکدا آنها را به طور قابل توجهی به مرزهای ایچیگو نزدیک کرد، کنشین موافقت کرد که در دو جبهه به میدان برود با این حال درگیری‌های بین سه لرد نیز اتحادها و معاهدات مختلفی را نشان داد.
موفقیت نظامی کنشین به تلاش های اصلاحی موفقیت آمیز او در تجارت، بازار، شبکه حمل و نقل (مکانیسم مالیات در شهرهای بندری) و درآمدهای حاصل از تجارت پارچه مربوط می شود. نتیجه کنترل بر تجارت بود که دولت قبلی نداشت. او همچنین با اعطای زمین با جمعیت جنگجو پیوندهای فئودالی برقرار کرد.اساسنامه موسوم به فونای مقرراتی را نشان می دهد که برای نخبگان سنتی و عوام عادی اعمال می شود، معافیت های مالیاتی به دلیل فرسودگی جنگ، با هدف تمرکز و تحکیم سرزمین های اطراف پایتخت خود، که با اصلاحات بیشتر برای تحکیم امپراتوری همراه شد. قبل از لشکرکشی 1560-1562 کانتو به اراضی رسید. با این حال، علی‌رغم کنترل کنشین بر کشاورزی و اقتصاد، او اصلاحات کلیدی مانند بررسی‌های کاداستر را که برای تعهدات نظامی مهم است، به‌طور کامل اجرا نکرد که حاکی از تمرکز کنشین بر تجارت است. مدیریت اداره، سازمان نظامی، و همچنین در برخی نبردهای جزئی در Echigo Funai توسط دست نشاند Kurata Gorōzaemon تحویل داده شد.
درگیری با تاکدا
آنچه پس از اتحاد سه گانه Kenshin دنبال شد، آغاز رقابتی بود که در تاریخ ژاپن و دوره سنگوکو افسانه ای شد. در اولین درگیری بین این دو، هر دو اوسوگی کنشین و تاکدا شینگن بسیار محتاط بودند و فقط خود را متعهد به زد و خوردهای غیر قطعی کردند. در طول سال‌ها، سرانجام تعداد کل پنج مورد از این نوع درگیری‌ها در محل معروف کاواناکاجیما (1553-1564) وجود داشت اگرچه تنها چهارمین نبردی جدی و همه‌جانبه بین این دو بود.
چهارمین نبرد کاواناکاجیما
در سال 1561، کنشین و شینگن بزرگترین نبردی را که باید انجام دهند، چهارمین نبرد کاواناکاجیما، انجام دادند. کنشین از یک تاکتیک مبتکرانه استفاده کرد: یک آرایش ویژه که در آن سربازان در جلو با همرزمان خود در عقب تعویض می‌کردند، زیرا آنهایی که در خط مقدم بودند خسته یا مجروح می‌شدند. این به سربازان خسته اجازه می داد استراحت کنند، در حالی که سربازانی که عملی را ندیده بودند در خط مقدم می جنگیدند. این بسیار مؤثر بود و به همین دلیل کنشین تقریباً شینگن را شکست داد. در Kōyō Gunkan یکی از مشهورترین نمونه های نبرد تک در تاریخ سامورایی ها وجود دارد. در طول این نبرد، کنشین موفق شد تا شینگن رانده شود و با شمشیر به او ضربه بزند. شینگن با بادبزن یا تسن جنگ آهنین ضربه ها را دفع کرد. کنشین نتوانست شینگن را به پایان برساند قبل از اینکه نگهدارنده تاکدا او را دور کند. شینگن یک ضد حمله انجام داد و ارتش اوسوگی عقب نشینی کرد. نتیجه نبرد چهارم کاواناکاجیما هنوز نامشخص است. بسیاری از محققین در مورد اینکه چه کسی پیروز واقعی بود، اختلاف نظر دارند، اگر نبرد واقعاً به اندازه کافی تعیین کننده بود که حتی یک نفر را اعلام کرد، بنابراین به طور کلی یک تساوی در نظر گرفته می شود. این بزرگترین نبرد تلفات در دوره سنگوکو در نظر گرفته می‌شود با از دست دادن 72 درصد از ارتش کنشین و 62 درصد ارتش شینگن، اما شینگن دو تن از مهم‌ترین ژنرال‌های خود، یعنی مشاور خود را نیز در طول نبرد از دست داد. یاماموتو کانسوکه و برادر کوچکتر تاکدا نوبوشیگه. برخی برآوردهای محافظه کارانه تر، تلفات را در حدود 20 درصد نشان می دهد.
در سال 1563، شینگن با هوجو اوجیاسو علیه قبیله اوسوگی متحد شد، آنها قلعه ماتسویاما در استان موساشی را تصرف کردند. در سال 1565 شینگن قلعه کوراگانو و قلعه مینووا در استان کوزوکه را تصرف کرد. در سال 1571، کنشین به قلعه ایشیکورای ماهواره شینگن در استان کوزوکه حمله کرد و آنها دوباره در نبرد تونگاوا با یکدیگر روبرو شدند تا یک بار دیگر درگیر شوند.
علاوه بر این، پس از شکست شینگن با هوجو، حادثه ای رخ داد که هوجو عرضه نمک به استان کای را تحریم کرد. وقتی کنشین مشکل شینگن را شنید، از استان خودش نمک به شینگن فرستاد. کنشین اظهار داشت که هوجو "عمل بسیار بدی انجام داده است". کنشین افزود: «من با نمک نمی‌جنگم، بلکه با شمشیر می‌جنگم».
احترام کنشین به شینگن از واکنش او به مرگ شینگن مشهود است: او به طور خصوصی گریه کرد و گفت: "من رقیب خوبم را از دست دادم. ما دیگر قهرمانی مانند آن نخواهیم داشت!"
درگیری با هوجو
اگرچه رقابت او با تاکدا شینگن افسانه‌ای بود، اما اوسوگی کنشین در واقع چندین سرمایه‌گذاری دیگر در زمان این نبردهای معروف (1553-1564) داشت. در سال 1559، او سفری با اسکورت 5000 نفری برای ادای احترام به شوگان در کیوتو انجام داد. این امر باعث شد که شهرت او به میزان قابل توجهی افزایش یابد و به وجهه او به عنوان یک رهبر فرهیخته و همچنین یک فرمانده جنگ افزوده شود. در همان سال او یک بار دیگر توسط Uesugi Norimasa تحت فشار قرار گرفت تا کنترل کانتو را از هوجو پس بگیرد، و در سال 1560 او توانست از این قانون پیروی کند. در آگوست همان سال، او ایچیگوی جنوبی را تحت کنترل یک شورای پنج نفره برای بسیج گسترده قرار داد، و همچنین یک شورای تحقیقاتی کوچک برای هر نوع ناآرامی تشکیل داد.
وینگیت، تگزاس
وینگیت، تگزاس شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است.
اوئه‌سوگی کنشین
محاصره اوداوارا
کنشین که از پاییز 1560 تا تابستان 1561 علیه هوجو اوجییاسو رهبری کرد، موفق شد تعدادی قلعه از قبیله، مانند قلعه نوماتا و قلعه اومایاباشی را بگیرد که با اولین محاصره قلعه اوداوارا در استان ساگامی به پایان رسید. . او موفق به شکستن خطوط دفاعی و سوزاندن شهر شد، اما خود قلعه به دلیل تهدیدات شینگن تسخیر نشده باقی ماند و بنابراین کاماکورا را تصرف کرد.
در سال 1563، کنشین متحد خود اوتا سوکماسا را ​​که تحت محاصره هوجو اوجیاسو و تاکدا شینگن بود، نجات داد، در حالی که در نوامبر 1569، زمانی که شینگن قلعه اوداوارا را محاصره کرد، اوجییاسو از کنشین درخواست کمک کرد.
در سال 1566، پس از اینکه قبیله یورا از استان کوزوکه وفاداری خود را به قبیله هوجو تغییر داد. بعداً در سال 1574، کنشین به طایفه ساتاکه دستور داد تا به قلعه کانایاما قبیله یورا حمله کنند و خود در محاصره شرکت کرد اما قلعه کانایاما در برابر حمله مقاومت کرد.
گسترش Uesugi
منطقه اصلی دیگری که Uesugi Kenshin را مورد توجه قرار داد، استان Etchū در غرب بود، و Kenshin تقریبا نیمی از عمر خود را درگیر سیاست آن استان کرد. این سرزمین توسط دو طایفه متخاصم، جینبو و شینا، سکونت داشت. کنشین ابتدا به عنوان یک میانجی در اوایل دهه 1550 بین رقبای خود یعنی شینا یاسوتانه و جینبو ناگاموتو وارد مناقشه شد، اما بعداً با شینا طرف شد و قبیله جینبو را به دست گرفت. چند دهه بعد، کنشین علیه قبیله شینا روی آورد و قلعه اصلی آنها را در سال 1575 گرفت و شینا یاسوتان را در سال 1576 توسط کوجیما موتوشیگه ترور کرد.
در سال 1563، کنشین دامنه سانو در استان کوزوکه را اشغال کرد. او قلعه کاراساوا را در برابر سانو ماساتسونه محاصره کرد و به منطقه نفوذ کرد و بسیاری از جنگ سالاران کوچکتر را وادار کرد که تسلیم او شوند.
در این مرحله، تا سال 1564 کنشین هر دو استان اچو و استان کوزوکه را کنترل کرد. در دهه 1570، کنشین بر استان ایچیگو، برخی استان‌های مجاور، همه سواحل هوکوریکو حکومت می‌کرد و نیروهای اودا نوبوناگا را در استان اچیزن شکست می‌داد.
نبرد تدوریگاوا
کنشین ارتش 30000 نفری خود را در قلعه ماتسوتو مستقر کرد، در حالی که نیروهای اودا نوبوناگا با 50000 سرباز به رهبری بسیاری از ژنرال های مشهور وارد شدند. با وجود ارقام برتر نوبوناگا، کنشین موفق شد یک پیروزی محکم در زمین به دست آورد. در ابتدا، کنشین پیش بینی کرد که نوبوناگا سعی خواهد کرد تا شب برای حمله سپیده دم بر روی رودخانه حرکت کند و بنابراین از درگیر شدن با ارتش نوبوناگا خودداری کرد. سپس وانمود کرد که یک واحد کوچک را برای حمله به نیروی اصلی نوبوناگا از پشت به جلو می فرستد و به دشمنش فرصت بزرگی داد تا نیروهای باقی مانده خود را درهم بشکند. نوبوناگا طعمه را گرفت. نیروی نوبوناگا در شب در انتظار یک حریف ضعیف شده در جبهه حمله کرد. در عوض قدرت کامل نظامی کنشین منتظر بود. نوبوناگا با از دست دادن 1000 مرد در نبرد و برخی دیگر از نیروهای اودا برای فرار از رودخانه تدوری، دستور عقب نشینی به استان اومی را صادر کرد. با این حال، کنشین، که عملکرد حریف را «به‌طور شگفت‌انگیز ضعیف» توصیف کرد، تصور نادرستی داشت که نوبوناگا را شکست داده است، زیرا ارتش اودا در واقع توسط شیباتا کاتسوئی رهبری می‌شد. در نهایت کنشین استان نوتو را از قبیله اودا ایمن کرد.
مرگ
در اکتبر 1577، اوسوگی کنشین ترتیبی داد که ارتش بزرگی را برای ادامه حملات خود به سرزمین نوبوناگا تشکیل دهد. در سال 1578 او با تاکدا کاتسویوری علیه نوبوناگا وارد اتحاد شد اما به دلیل آب و هوای بد تحت فشار قرار گرفت و در بهار 1578 بر اثر سرطان مری درگذشت. شعر مرگ او این بود:
حتی یک سعادت مادام العمر فقط یک فنجان است. زندگی چهل و نه ساله در خواب می گذرد. من نه زندگی چیست و نه مرگ. سال به سال - همه به جز یک رویا. بهشت و جهنم هر دو جا مانده اند. من در سپیده دم مهتاب ایستاده ام، فارغ از ابرهای دلبستگی.
علت مرگ کنشین در طول سال ها مورد سوال بوده است. نظریه ای که اکثر محققان پذیرفته اند این است که منابع اولیه وخامت وضعیت سلامتی او، شکایت او از درد در قفسه سینه "مانند یک توپ آهنی" و همانطور که کنشین گونکی (1582) ثبت می کند "در نهمین روز از ماه سوم او ثبت می کند. معده درد در توالتش که متأسفانه تا روز سیزدهم که درگذشت ادامه داشت». با این حال، همچنین حدس زده می‌شود که او قربانی یکی از معروف‌ترین قتل‌های نینجا شده است، توسط یک نینجا که با نیزه یا شمشیر کوتاه در حوضچه زیر مستراح در اردوگاه کنشین پنهان شده بود. این تئوری ها متقابل نیستند - قاتل، اگر وجود داشت، و احتمالاً توسط نوبوناگا فرستاده می شد، ممکن بود به سادگی مردی را که در حال مرگ بود زخمی کند. با این حال، از آنجایی که انتظار او از مرگ خود در شعر مرگ ثبت شده است، احتمال ترور کمتر است.
در داخل کشور، کنشین یک بحران جانشینی را پشت سر گذاشت. در حالی که او هرگز فرزندی از خود نداشت، کنشین در طول زندگی خود دو پسر را به فرزندی پذیرفت. برادرزاده او، اوسوگی کاگکاتسو، احتمالاً به دلیل انحراف از تضاد توسط پدر کاگکاتسو، ناگائو ماساکاگه، بستگان و حامیانش به فرزندی پذیرفته شد. پسر خوانده دیگر، اوسوگی کاگتورا، که در اصل پسر هوجو اوجییاسو بود برای تامین امنیت مرزهای اچیگو به فرزندی پذیرفته شد. برخی تصور می کنند که کاگکاتسو قرار بود به تدریج به عنوان وارث او راه اندازی شود در حالی که برخی دیگر تصور می کنند که کنشین تصمیم گرفت که دارایی ها را بین این دو تقسیم کند.
هر دو پسر پیوندهای خونی خارجی و ادعاهای منطقی داشتند. کاگتورا در سال 1578 در اواته محاصره شد، و اگرچه برای کمک با هوجو اوجیماسا و تاکدا کاتسویوری تماس گرفتند، اما اولی عقب نشینی کرد. کاگکاتسو با خواهر تاکدا ازدواج کرد و در نهایت توانست جانشینی او را تضمین کند. کاگتورا به قلعه ای در نزدیکی مرز اچیگو-شینانو گریخت و در آنجا در سال 1579 خودکشی کرد.
این مرگ باعث کشمکش‌های محلی برای قدرت شد که نتیجه تقریباً یک دهه جنگ داخلی در ایچیگو بین سال‌های 1578 و 1587 بود که معمولاً به «اختلال اواته» (1578-1582) و «شورش شیباتا» (1582-1587) تقسیم می‌شد. مقاومت حامیان کاگتورا برای چند سال در شمال مرکزی ایچیگو ادامه یافت. در سال 1582، شیباتا شیگی، که دست نشانده کاگکاتسو بود، شورشی را در شمال ایچیگو رهبری کرد، احتمالاً به دلیل پاداش اندک برای حمایت از کاگکاتسو، اما حتی بیشتر از آن، اعطای کنترل کاگکاتسو بر موانع عوارضی در بندر نیگاتا به تاکماتا یوشیتسونا.
با این حال، پس از جنگ داخلی پرهزینه، قبیله اودا از شورش‌ها علیه کاگکاتسو برای پیشروی درست تا مرز ایچیگو سوء استفاده کرد و نوتو و کاگا را در حالی که برادران اوسوگی مشغول درگیری‌های داخلی بودند دستگیر کردند. این امر همراه با نابودی قبیله تاکدا، متحد آن زمان اوسوگی و دشمن طولانی مدت اودا، به نابودی قبیله اوسوگی نزدیک می شد قبل از اینکه مرگ خود اودا نوبوناگا بار دیگر توازن قدرت را در ژاپن به هم ریخت.
میگوی سانکیست
میگوی سانکیست نام یک گونه از فروراسته میگوهای اصلی است.
شمس‌الله شریعت‌نژاد
شمس‌الله شریعت‌نژاد نمایندهٔ دورهٔ نهم و دهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تنکابن، رامسر و عباس‌آباد در استان مازندران بود.
قرن بیستم (روزنامه)
قرن بیستم نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. این روزنامه ابتدا توسط میرزاده عشقی تا ۳ شماره در همدان انتشار یافت و پس از بازگشت وی از استانبول به تهران، انتشار آن را در این شهر ادامه داد. نخستین شمارهٔ این نشریه البته در تهران در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۰۰ شمسی مصادف با شعبان ۱۳۳۹ قمری با حروف سربی در ۱۶ صفحه در قطع وزیری و به طور هفتگی انتشار می‌یافت. شیوه و روش آن سیاسی، ادبی و اجتماعی بود. تا سال ۱۳۰۳ شمسی که میرزاده عشقی کشته شد، ۲۳ شماره از این نشریه منتشر شد.
آن سمیکانداکتر
آن سِمی‌کانداکتر یک شرکت تأمین‌کننده نیمه‌رسانا در فهرست فرچون ۵۰۰ است. آن سمی‌کانداکتر شبکه‌ای از امکانات تولیدی، دفاتر فروش و مراکز طراحی در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا را مدیریت می‌کند. دفتر مرکزی آن در فینکس، آریزونا است، این شرکت دارای ۳٫۹۰۷ میلیارد دلار درآمد (در سال ۲۰۱۶) بود، که آن را در بین ۲۰ رهبر برتر فروش نیمه‌رسانا در سراسر جهان قرار داد.
کتابخانه‌های عمومی در آمریکای شمالی
کتابخانه عمومی، کتابخانه‌ای است که از طریق عموم مردم قابل دسترسی است و بودجه آن از طریق منابع مالی عمومی مثل مالیات تأمین می‌شود. کتابخانه‌های عمومی توسط کتابداران و متخصصین علوم کتابداری که کارمند دولت هستند اداره می‌شوند.
ایالات متحده
از قرن هجدهم تا به امروز ایالات متحده توسعه یافته، پرجمعیت‌تر و ثروتمندترشده‌است، عواملی مانند فشار برای آموزش و پرورش و تمایل برای به اشتراک گذاشتن دانش منجر به حمایت عمومی گسترده‌ای از کتابخانه رایگان است. علاوه بر این، ارائه کمک‌های مالی پولی و بشردوستانه بخش خصوصی به عنوان سرمایه اولیه برای بسیاری از کتابخانه‌ها آغاز شده‌است. در برخی موارد، مجموعه‌داران مجموعه‌های عظیم کتاب خود را به کتابخانه عمومی اهدا می‌کنند.
اولین کتابخانه‌ها
ویلیام جیمز سیدیس در کتاب قبایل و ایالات خود ادعا می‌کند، کتابخانه عمومی، به مثابه اختراعی آمریکایی است.
بنا به نظر ادموند فارول اسلافتر، اولین کتابخانه عمومی در بوستون توسط کشیش جان چکلی در مکان قبلی مجلس ایالتی زمانی بین سال‌های ۱۷۱۱، وقتی مجلس ایالتی بوستون ساخته می‌شد تا ۱۷۲۵ تأسیس شد.
کتابخانه در آتش‌سوزی ۹ دسامبر ۱۷۴۷ در مکان قدیمی مجلس ایالتی نابود شد و درحالی که تمامی کتب، اسناد و مدارک آن از بین رفت.
شواهد دیگری از احتمال وجود کتابخانه‌های اولیه در دیگر مکان‌ها وجود دارد. کشیش جان شارپ که به عنوان مبلغ مذهبی در حال سفر از مستعمرات از مریلند تا کنتیکت بود وجود تنها یک کتابخانه در شهر نیویورک را ناکافی دانست. وی برنامه‌ریزی قابل پیشرفتی را برای ایجاد یک کتابخانه عمومی و باز در تمامی ساعات مفید ایام هفته برای شهر نیویورک طرح نمود. در نامه‌ای به تاریخ ۱۱ مارس سال ۱۷۱۳، وی اشاره می‌کند که در حال حاضر حداقل چهار کتابخانه‌های عمومی در مستعمرات از جمله یکی در بوستون وجود دارد:
وی کمی قبل از بازگشت به انگلستان در سال ۱۷۱۳، پس از یک دهه که به عنوان مبلغ مذهبی در آمریکا گذرانده بود، ۲۳۸ جلد کتاب به عنوان شالوده ایجاد یک کتابخانه عمومی از خود باقی گذاشت. اگرچه، سی سال بعد از اینکه شارپ آمریکا را ترک گفت، یک گروه دوازده نفره از مردان در سال ۱۷۵۴ کتابخانه انجمنی نیویورک را با کتاب‌های شارپ به عنوان هسته اولیه‌اش بنیاد نهادند. رویای مترقی‌اش که یک کتابخانه عمومی باز همه روزه در نیویورک بود تا سال ۱۷۹۱ محقق نشد.
در سال ۱۷۳۱ بنجامین فرانکلین و دیگر اعضای این باشگاه مباحثه هونتو یک شرکت کتابخانه‌ای در فیلادلفیا که تا حدودی به عنوان وسیله‌ای برای حل و فصل استدلال و تا حدودی به عنوان یک وسیله برای پیشبرد خود را از طریق اشتراک گذاری اطلاعات تأسیس کردند. کتابخانه اشتراکی فرانکلین به اعضا اجازه خرید سهام را می‌داد و سرمایه به وجود آمده برای خرید کتاب بیشتر مصرف می‌شد؛ در عوض اعضا می‌توانستند کتاب‌ها را امانت بگیرند و در کتابخانه استفاده کنند. امروزه کتابخانه مشارکتی به عنوان یک کتابخانه تحقیقاتی مستقل و غیرانتفاعی هنوز به حیات خود ادامه می‌دهد.
شهری در ماساچوست که به نام خود فرانکلین نامیده می‌شود بعد از پنسیلوانیایی مشهور. به مناسبت این افتخار، فرانکلین به جای ناقوس کلیسای درخواست شده ۱۱۶ جلد کتاب را به شهر اهدا نمود. شورای شهر فرانکلین در سال ۱۷۹۰ رأی به امانت کتب به صورت رایگان به همه اهالی فرانکلین داد، پس بنابراین این مجموعه کوچک می‌تواند به عنوان اولین کتابخانه عمومی ایالات متحده نامیده شود.
دوست‌دار کتاب، حقوق‌دان و فرماندار نیویورک ساموئل جی تیلدن میلیون‌ها دلار برای ساخت کتابخانه عمومی نیویورک وقف نمود. وی معتقد بود شهروندان آمریکایی باید به صورت مطلوب به کتب و آموزش و پرورش دسترسی رایگان داشته باشند. در سال ۱۹۰۲ یک گزارش اظهار نمود «کتابخانه روستایی بعنوان نیاز ضروری جامعه روستایی آمریکایی رشد روز افزونی دارد.»
کتابخانه‌ها با وصیت دیگر افراد نیکوکار شروع به فعالیت نموده‌اند. به عنوان مثال کتابخانه رایگان بیکن در جنوب ناتیک ماساچوست تأسیس شد و در سال ۱۸۸۱ باارثیه $۱۵٬۰۰۰ یک خیر نیکوکار کتابخانه زان‌پس به عنوان کتابخانه عمومی اداره شد.
هنگامی که ایده کتابخانه عمومی به عنوان یک آژانس مالیات ده مطرح شد به‌طور گسترده‌ای در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم کتابخانه عمومی ایجاد گردید، کتابداران از طریق فعالیت‌های انجمن کتابداری آمریکا و ایجاد بخش کتابخانه عمومی، انجمن کتابخانه عمومی، بدنبال راهکارهایی برای تعاریف استانداردها و راهنماهایی برای تضمین کیفیت خدمات بودند. وضع قوانین از جمله قانون خدمات کتابخانه و قانون خدمات و ساخت و ساز کتابخانه که نشان‌دهنده مناطق و گروه‌هایی که تحت پوشش خدمات کتابخانه نیستند.
در سال ۲۰۰۹، همزمان با رکود عظیم اقتصادی، بسیاری از کتابخانه‌های عمومی با کمبود بودجه مواجه شدند. بنا بر گزارش یک روزنامه، کتابخانه‌ای در داربی، پنسیلوانیا یافت شد که هزینه‌های آن بیشتر از درآمد حاصل از املاک محلی، بودجه ایالتی، و درآمدهای سرمایه‌گذاری شده بود، و در خطر تعطیل شدن قرار داشت.
تغییر نقش کتابخانه‌ها
قبل از سال ۱۹۰۰، در بسیاری از شهرهای کوچک و شهرستانها، حامیان محلی کتابخانه‌های اجتماعی را که با پول اعانه افتتاح شده بود، اداره می‌کردند. افراد طبقه متوسط جامعه از آن‌ها حمایت می‌کردند، پرفروش‌ترین کتاب‌ها و کتاب‌های کلاسیک قدیمی را امانت می‌دادند، و به دیگر دوستداران کتاب در سطح شهر اطلاع می‌دادند. این کتابخانه‌ها پیشگامان کتابخانه‌های عمومی محسوب می‌شوند.