cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اس-۲۰۰ آنگارا/وگا/دوبنا
پیشینه
اولین هنگ عملیاتی این سامانه در اواخر سال ۱۹۶۶ متشکل از ۱۸ سایت و ۳۴۲ لانچر تشکیل شد. در سال ۱۹۶۶، سامانه اس-۲۰۰ به منظور جایگزین شدن پروژه شکست خورده موشک‌های ضدبالستیک دال آرزد-۲۵/۵وی۱۱ به‌طور رسمی به خدمت پذیرفته شد. دال عنوانی بود که توسط ناتو به سامانه اس ای-۵ گریفون قبل از لغو آن اختصاص داده شده بود. در سال ۱۹۶۸ تعداد ۴۰ سایت و در سال ۱۹۶۹ تعداد ۶۰ سایت از این سامانه وجود داشتند. رشد تعداد اس-۲۰۰ به تدریج در دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ میلادی ادامه پیدا کرد و در سال ۱۹۸۵ تعداد آن به اوج خود رسید، تا این سال ۱۳۰ سایت و ۱۹۵۰ لانچر از این سامانه ساخته شده و در حال خدمت بودند. در فوریه سال ۲۰۱۸ یک جنگنده f16 متعلق به نیروی هوایی ارتش اسرائیل توسط موشک پدافندی سوریه سرنگون شد که دو خلبان با موفقیت ایجکت کردند و هر دو خلبان زنده مانند.
تپه مصلی همدان
تپهٔ مصلی یکی از تپه‌های باستانی داخل شهر همدان است.
پیشینه و نام
به دلیل اینکه در گذشته، نماز عیدین بر فراز آن اقامه می‌شده‌است به این نام نامیده می‌شود. به نظر می‌رسد تپهٔ مصلا در راستای تپه سنگ شیر و هگمتانه قرار دارد و به هم پیوسته بوده‌اند. به نظر برخی از تاریخ‌نگاران، این تپه در دوره‌های پیش از اسلام رونق داشته و برج و بارویی داشته که ویرانه‌هایش هنوز باقی‌ست؛ گرچه بعضی از صاحب‌نظران کاخ‌های دولت ماد را در فراز آن می‌دانند لیکن در دورهٔ پارت‌ها تپه مصلا دارای استحکامات نظامی بوده‌است و بعضی آثار پیدا شده از آن دوره موید این نکته‌است.
تپه مصله از سمت شمالی خود به‌وسیلهٔ عبور رود الوسجرد و خیابان شهدا (شورین) از تپه هگمتانه و به‌وسیلهٔ خیابان و میدان صدف از سمت جنوب شرقی از تپه سنگ شیر بریده شده‌است.
منابع
تپه مصلی در وب‌گاه «همدان دروازهٔ تاریخ».
قوه قضائیه لهستان
قوه قضائیه لهستان نهاد قضایی این کشور می‌باشد. براساس قانون اساسی جدید لهستان در سال ۱۹۹۷ و قانون جزایی کشور مصوبهٔ اکتبر سال ۱۹۹۹، سیستم جزایی کشور ترکیبی از قانون حقوقی اروپایی (ناپلئونی) و تئوری حقوقی کمونیستی است. سیستم قضایی لهستان شامل دادگاه‌ها و محاکم قضایی هستند که از استقلال لازم نسبت به دیگر قوانین موجود در کشور برخوردارند.
سعید دبیری
سعید دبیری ترانه‌سرا، آهنگساز و خواننده اهل ایران و خالق ترانه‌های ماندگاری همچون زمستون و فرنگیس است. او همچنین از پایه‌گذاران گروه «گلدن رینگ» است؛ از معدود گروه‌های ایرانی در دهه ۱۳۴۰ که سبک موسیقی غربی را با ترانه‌های فارسی که اعضای گروه می‌سرودند تلفیق می‌کرد.
زندگی
همکاری سعید دبیری با بتی ۱۸ ساله در دو ترانه «عشق افسرده» و «عزیزم» که با استقبال بی‌سابقه‌ای همراه شد نهایتاً به ازدواج این‌دو انجامید و حاصل این ازدواج فرزندی بنام هایدن است که در ایران زندگی می‌کند.
همکاری هنری
سعید دبیری با هنرمندانی چون افشین مقدم، عارف، پرویز مقصدی، بتی، سیاوش قمیشی، نوش آفرین، هایده و … همکاری کرده‌است. او اکنون در تهران زندگی می‌کند. وی از جمله ترانه سرایانی بود که حمید هیراد خواننده معروف پاپ را به سرقت ادبی متهم کرد و خواستار برخورد قضایی با او شد.
گنروکو ریوران
خلاصه داستان
در این فیلم کاروی قلمروی آکو، اُوایشی یُوشیئو، مردی علاقمند به بازی و عبوس است که «نور روز» نامیده می‌شود. با این حال، او شخصیتی دوستانه دارد و مهارت خود را در میانجیگری‌های مختلف بین اربابان و قلمروهای فئودال نشان داده و از محبوبیت بالایی برخوردار است و ارباب او، آسانو ناگانوری، اعتماد به نفس بالایی دارد.
آشوب شدیدی در چنین قلمروی آرام آکو به وقوع پیوست. ارباب آنان در راهروی بزرگ کاج به کیرا یوشیناکا با شمشیر زخم زد - این حادثه زندگی پیر سالخورده را به شدت تغییر داد. طبق حکم شوگون دیوانه توکوگاوا تسونایوشی و خادم او، یاناگیساوا یوشی‌یاسو، آسانو ناگانوری در همان روز سپوکو انجام داد، در حالی که قربانی حادثه، کیرا مقصر شناخته نشد.
حکم شوگون، که قانون مجازات هر دو طرف دعوا را نادیده می‌گرفت، جنبش را در قلمروی آکو به انتقام کیرا افزایش داد. اُوایشی یُوشیئو که قلمروی آکو را در این زمان کنترل می‌کرد، در جهت اینکه برادر کوچکتر آسانو ناگانوری، دایگاکو هیروشی را به عنوان ارباب جدید تعیین کند و بازسازی خاندان را توسط شوگون‌سالاری تحقق بخشد فعالیت می‌کرد. با این حال قلمروی آکو با نقشه یاناگیساوا یوشی‌یاسو از بین رفت و همه سامورایی‌های خادم ارباب قبلی عزت خود را از دست داده و رونین شدند.
اُوایشی یُوشیئو قصد داشت تا با کشتن کیرا به شوگون سالاری اعتراض کند و ضمن پنهان کردن اهداف خود منتظر فرصت مناسب بود. از طرف دیگر، یاناگیساوا به بهانه انتقام رونین‌ها از خاندان کیرا با اوئه‌سوگی تسونانوری پسر کیرا که در خاندان اوئه‌سوگی به فرزندخواندگی پذیرفته شد، درگیر شده و قصد دارد ۵۷۰٬۰۰۰ ککو دارایی خاندان اوئه‌سوگی و شعبه اصلی خاندان آسانو در قلمروی هیروشیما را تصرف کند. ایروبه یاسوناگا، ملازم اصلی قلمروی یونه‌زاوا و در خدمت خاندان اوئه‌تسوگی، به نقشه یاناگیساوا یوشی‌یاسو پی می‌برد و برای جلوگیری از گرفتن انتقام توسط رونین‌های آکو سخت تلاش می‌کند.
پس از آن یک نبرد شدید و پر از توطئه توسط یاناگیساوا یوشی‌یاسو و اُوایشی یُوشیئو و ایروبه یاسوناگا آغاز می‌شود.
قطعنامه ۱۷۸۲ شورای امنیت
قطعنامه ۱۷۸۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۰۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در ساحل عاج است. این قطعنامه طی نشست ۵۷۷۲ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
موزی‌کتی
موزی کتی ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
اغول‌دره
اغول‌دره (Oğuldərə) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
قطعنامه ۱۷۸۳ شورای امنیت
قطعنامه ۱۷۸۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت صحرای غربی است. این قطعنامه طی نشست ۵۷۷۳ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
گویژه بالا
گویژه بالا، روستایی از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کاکاوند غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۶ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
کیمبرلی کلاریس ایکن
کیمبرلی کلاریس ایکن (زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۷۵) مبلغ انگیزشی آمریکایی است.
ال پورتال، کالیفرنیا
ال پورتال (به انگلیسی: El Portal) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماریپوزا، کالیفرنیا واقع شده‌است. ال پورتال ۴٫۲۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۴ نفر جمعیت دارد و ۵۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرتور ولزلی (اولین دوک ولینگتون)
فیلد مارشال آرتور ولزلی، اولین دوک ولینگتون (زاده ۱ مه ۱۷۶۹ – درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۸۵۲) سیاستمداری اهل پادشاهی بریتانیا، اصالتاً از مردم ایرلند و یکی از برجسته‌ترین چهره‌های نظامی قرن ۱۹ میلادی به شمار می‌آید. وی حتی پس از مرگش، اغلب به عنوان دوک ولینگتون شناخته می‌شود.
دو در ابتدا در سال ۱۷۸۷ میلادی به عنوان ستوان دوم ارتش بریتانیا استخدام شد. به دلیل مهارت‌هایی که در حل مسائل و معضلات ایرلند نشان داد، خیلی زود به عنوان یکی از اعضای پارلمان ایرلند برگزیده شد. او در ۱۷۹۶ برای عملیات نظامی به هند و هلند فرستاده شد. او در هندوستان در جنگ چهارم انگلستان و میسور شرکت جست و در نبرد معروف سرینگاپاتام حضور داشت. او در ۱۷۹۹ به عنوان فرماندار سرینگاپاتام و میسور منصوب گشت و در جنگ بعدی خود موفق شد در سال ۱۸۰۳ میلادی در نبرد آسای بر امپراتوری ماراتها فائق آید.
ولزلی طی جنگ شبه جزیره (در دوره جنگ‌های ناپلئونی) بود که به درجه ژنرالی نایل آمد و پس از آنکه در سال ۱۸۱۳ نیروهای متحدین اروپایی را در نبرد ویتوریا به پیروزی درخشانی علیه فرانسویان رهبری کرد، به درجه فیلد مارشالی دست یافت. به دنبال تبعید ناپلئون در ۱۸۱۴، به عنوان سفیر انگلستان در فرانسه منصوب گردید و حتی به لقب دوک نایل شد. طی بازگشت صدروزه ناپلئون در ۱۸۱۵، او نیروهای متحدین علیه فرانسه را رهبری کرد که فرمانده شاخص دیگر آنها، گبهارد لبرشت فون بلوشر، ژنرال پروسی بود. این دو موفق شدند در جنگ واترلو ناپلئون را درهم شکسته و پس از نزدیک به ۲۰ سال به قدرت او خاتمه بخشند.
او دو بار به مقام نخست‌وزیری بریتانیا رسید (سال‌های ۱۸۲۸–۱۸۳۰ و ۱۸۳۴). او که در حزب توری عضویت داشت، نتوانست راهکاری جدی برای مشکلات سیاسی آن دوره بیابد؛ با این وجود، همچنان به عنوان یکی از چهره‌های شاخص مجلس اعیان بریتانیا تا زمان بازنشستگی به کارش ادامه داد. در همان سال‌ها تجاوزات امپراتوری روسیه به ممالک ایران شدت گرفت اما انگلستان علی‌رغم تعهداتی که نسبت به ایران داشت به هیچ وجه حاضر نشد وساطت کرده یا به نیروهای ایرانی کمک کند. ولینگتون در این رویکرد نقش کلیدی داشت.
در ضمن، او تا پایان عمر فرمانده کل ارتش بریتانیا بود.
لودویگ فان بتهوون، در سال ۱۸۱۳، یکی از آثار خود با نام «پیروزی ولینگتون» (اپوس ۹۱) را به افتخار نبرد ولینگتون تصنیف کرد.
قوه قضاییه کوبا
قوه قضاییه کوبا نهاد قضایی در این کشور می‌باشد. قوه قضائیه توسط دادگاه عالی مردمی و سایر دیوان و دادگاه‌های صلاحیت‌دار تعیین و منصوب می‌شود. دادگاه عالی مردمی بالاترین قدرت قضایی است و تنها در برابر مجمع ملی پاسخگو است. این دادگاه می‌تواند از طریق شورای دولت قوانین و آیین‌نامه‌های خود را منتشر سازد. قضات به صورت مستقل عمل می‌کنند ولی موظفند دست کم یکبار در سال گزارش فعالیت‌های خود را به اطلاع ذی‌صلاح برسانند. هر شخص متهم حق دارد به دفاع از خود پرداخته تنها از طریق دیوان محاکمات به جرم او رسیدگی شود.
دادگاه عالی مردم
داده عالی مردم متشکل از پلنوم (Plenum) حزب، دادگاه قضایی در جلسه مشترک و شورای دولت. شورای دولت مرکب از رئیس و معاون رئیس دادگاه عالی مردم، رؤسای هر یک از دادگاه‌های قضایی و رئیس دیوان عالی کشور است. وزیر دادگستری نیز ممکن است در جلسات حضور بهم رساند.
شارنی وینسن
شارنی وینسن (Sharni Vinson؛ زادهٔ July 22, 1983) یک هنرپیشه، هنرمند رقص، خواننده و مانکن اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به خانه و دوری، تو بعدی هستی، پاتریک و شمشیر اژدها اشاره کرد.
ولنیکرا
ولنیکرا (به انگلیسی: Vellanikkara) یک زیستگاه انسانی در هند است که در Thrissur district واقع شده‌است.
خصوصیات
ولنیکرا ۲۲٫۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولیک‌تخت
ولیک تخت ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
وزغ طلایی
وزغ طلایی که به نام‌های «وزغ طلایی مونته‌ورده» یا «وزغ مونته‌ورده» نیز مشهور است، نوعی وزغ کوچک و براق بود که زمانی در منطقهٔ کوچکی از جنگل‌های بارانی و استوایی شهر مونته‌ورده در کاستاریکا به وفور یافت می‌شد. در سال ۱۹۸۹ میلادی وزغ طلایی منقرض گردید.
شناسایی و مشخصات
این وزغ نخستین بار در ۱۹۶۶ و توسط خزنده‌شناسی به‌نام جی سوج شناسایی شد. سوج در ابتدا آنها را غیرواقعی پنداشت و چنین گمان برد که کسی آنها را در رنگ لعابدار انداخته باشد.
طول قورباغهٔ طلایی نر بالغ به زحمت به ۵ سانتی‌متر می‌رسید، رنگش نارنجی مایل به طلایی بود و برعکس بیشتر وزغ‌ها، پوستی روشن و براق داشت. قورباغهٔ طلایی ماده ولی ظاهری کاملاً متفاوت داشت. جثهٔ ماده‌ها بزرگتر از نرها بود و به جای رنگ نارنجی روشن، پوستی زیتونی تیره تا سیاه رنگ با نقطه‌های قرمز و حاشیه‌ای زرد رنگ داشتند.
انقراض
از ۱۱ مه ۱۹۸۹ دیگر وزغ طلایی در هیچ‌کجای جهان مشاهده نگردیده‌است و همین امر سبب شده تا اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست (IUCN) آن را در فهرست گونه‌های منقرض شده قرار دهد. زیست‌شناسان و IUCN، دلایل احتمالی انقراض این دوزیست را تغییرات آب و هوایی، گرم شدن زمین، آلودگی هوا، افزایش اشعهٔ فرابنفش، کاهش سطح pH، داشتن زیستگاهی محدود و بیماری‌های قارچی و انگلی ذکر نموده‌اند.
تحریم اسرائیل
تحریم اسراییل به مجموعه تلاش‌های صورت گرفته برای قطع روابط اقتصادی، سیاسی و فرهنگی با کشور اسرائیل، افراد اسرائیلی، شرکت‌ها و سازمان‌های اسرائیلی است. این تحریم‌ها توسط برخی در سرتاسر دنیا مطرح شده و شامل مواردی نظیر خروج سرمایه از اسرائیل و عدم سرمایه‌گذاری در آن کشور، نخریدن کالای اسرائیلی و تحریم علمی اسرائیل می‌شود.
برخی از فعالان جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل از جنبش تحریم حکومت آپارتاید آفریقای جنوبی الگو برداری کرده‌اند، زیرا رفتار اسرائیل با فلسطینی‌ها و اقلیت عرب آن را همانند سیستم آپارتاید در آفریقای جنوبی در دهه ۸۰ میلادی می‌دانند.
جهان اسلام
اتحادیه جهانی علمای مسلمان با انتشار بیانیه ای حکم به تحریم کالاهای اسرائیلی تا خروج این کشور از تمام سرزمین فلسطین داده‌اند و اعلام نموده‌اند هرکس محصولات و کالاهای اشغالگران غاصب را خریداری یا به بازار عرضه کند، مرتکب گناه شده و در این جنایت شریک است.
در کشور عمان علمای این کشور نیز با صدور فتوایی تحریم اقتصادی اسرائیل را خواستار شدند و رابطه با اسرائیل را گنار کبیره دانستند.
علی سیستانی از مراجع دینی عراق نیز با صدور فتوایی خرید کالاهای اسرائیلی را حرام اعلام کرد.
رادار هواشناسی
رادار هواشناسی نوعی از رادار است که برای مکان یابی بارش، محاسبهٔ حرکت آن و تخمین نوع آن(باران، برف، تگرگ و غیره) به کار می‌رود. بیشتر رادارهای هواشناسی از نوع پالس-دوپلر هستند که توانایی شناسایی حرکت قطره‌های باران و شدت بارش را دارند. هر دو نوع این اطلاعات می‌تواند برای تعیین ساختار طوفان و پتانسیل آن برای ایجاد هوای بد تحلیل شود.
در خلال جنگ جهانی دوم کاربران رادار متوجه شدند که وضع هوا بازتابی را روی صفحهٔ رادار ایجاد می‌کند و باعث می‌شود که روی اهداف احتمالی دشمن ماسکه شده و دیده نشوند. تکنیک‌هایی ابداع شد تا این پدیده را فیلتر کند، ولی دانشمندان آغاز به مطالعهٔ این پدیده کردند. زمان چندانی از پایان جنگ نگذشته بود که برخی از رادارهای اضافی برای شناسایی بارش به کار گرفته شدند. از آن زمان به بعد، رادارهای هواشناسی به صورت تخصصی آغاز به تغییر و تحول کردند و هم‌اکنون به وسیلهٔ خدمات هواشناسی ملی، اداره پژوهش در دانشگاه‌ها و اخبار هواشناسی تلویزیون به کار برده می‌شوند. تصاویر خام به‌طور مرتب به کار می‌روند و نرم‌افزار تخصصی داده‌های رادار را برای انجام پیش‌بینی کوتاه مدت وضعیت آیندهٔ هوا و شدت باران، برف، تگرگ و دیگر پدیده‌ها دریافت می‌کند. آن چه که از رادار دریافت می‌شود به شکل الگوهای پیش بینی عددی وضع هوا برای بهبود تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌ها به کار می‌رود.
تاریخچه
در خلال جنگ جهانی دوم کاربران رادارهای نظامی متوجه نویزی در بازتاب‌های رادار بسته به باران و برف می‌شدند. پس از جنگ دانشمندان نظامی یا به زندگی غیرنظامی بازگشتند یا در نیروهای مسلح به کار ادامه دادند و کار خود را برای پیدا کردن کاربردی برای آن بازتاب‌ها دنبال نمودند. در ایالات متحدهٔ آمریکا دیوید اطلس که در اغاز برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و سپس برای مؤسسه فناوری ماساچوست کار می‌کرد نخستین رادار هواشناسی عملیاتی را ساخت. در کانادا جی اس مارشال و ار ایچ داگلاس گروه هوای طوفانی را تشکیل دادند. مارشال و دانشجوی دکترای او والتر پالمر برای کار بر روی اندازه قطره‌های باران در ارتفاع متوسط از سطح زمین معروف هستندکه این کار منجر به درک ارتباط بازتاب موج‌های رادار با نسبت فروافتادن آب باران از زمین گردید. در بریتانیا پژوهش بر روی الگوهای بازتاب راداری و عناصر آب و هوایی مانند باران ابر پوشنی ادامه یافت و آزمایش‌هایی برای ارزشیابی پتانسیل طول موج‌های مختلف از ۱ تا ۱۰ سانتیمتر انجام شد. در سال ۱۹۵۰ شرکت بریتانیایی ئی کی سی او تجهیزات راداری هشدار ابر و برخورد را به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۵۳ دونالد استگز مهندس برقی که برای نقشه برداری آب‌های ایالت ایلینوی کار می کرد نخستین مشاهدهٔ بازتاب قلاب مانند را که همراه طوفان تندری پیچندی بود ضبط کرد.
از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ رادارهای بازتابی که موقعیت و شدت بارش را اندازه گیری می‌کنند در مراکز هواشناسی در سرتاسر جهان به کار گرفته شدند. هواشناسان اولیه مجبور بودند یک لامپ پرتوی کاتدی را نگاه کنند. در دههٔ ۱۹۷۰ رادارها استاندارد شده و در شبکه‌ها سازماندهی شدند. نخستین دستگاه‌ها برای دریافت تصاویر راداری ساخته شد. تعداد زوایای اسکن شده افزایش پیدا کرد تا دیدی سه بعدی از بارش به دست دهد و تصویر از زاویهٔ افقی و از زاویهٔ عمودی نشان داده شود. سپس مطالعه بر روی ایجاد طوفان‌های تندری برای پروژه تگرگ آلبرتا در کانادا و به ویژه آزمایشگاه ملی طوفان‌های شدید در ایالات متحده امکان‌پذیر شد.
آزمایشگاه ملی طوفان‌های شدید که در سال ۱۹۶۴ بر پا شده بود آزمایش‌های خود را بر روی سیگنال دو قطبی شده و بر روی کارکرد اثر دوپلر آغاز کرد. در ماه مه ۱۹۷۳ یک پیچند شهر یونین سیتی را در ایالت اکلاهما در غرب اکلاهماسیتی ویران کرد. برای نخستین بار رادار با طول موج دوپلر شده ده سانتیمتری متعلق به آزمایشگاه طوفان‌های شدید چرخه کامل زندگی پیچند را ثبت نمود. پژوهشگران چرخشی میان مقیاسی را در ابر از بالا پیش از این که پیچند به زمین برخورد کند کشف کردند که مشخصه گردباد پیچندی نام گرفت. پژوهش آزمایشگاه ملی طوفان‌های شدید خدمات هواشناسی ملی را قانع کرد که رادار دوپلر ابزاری مهم برای پیش‌بینی وضع هوا است. ابرپیچندهای سوم و چهارم آوریل ۱۹۷۴ و خرابی‌های گستردهٔ آن باعث شد که پشتیبانی مالی برای توسعه بیشتر دریافت شود.
بین سال‌های ۱۹۸۰ و ۲۰۰۰ شبکه‌های رادار هواشناسی پدیده‌ای عادی و رایج در آمریکای شمالی، اروپا ژاپن و دیگر کشورهای توسعه یافته بودند. رادارهای سنتی جای خود را به رادارهای دوپلر دادند. رادارهای دوپلر علاوه بر موقعیت یابی و شدت بارش می‌توانست سرعت نسبی ذرات در هوا را نیز تعیین کند. در ایالات متحده ساخت شبکه‌ای شامل رادارهای ۱۰ سانتیمتری با نام نکسراد یا دبلیواس آر-۸۸دی(رادار خدمات هواشناسی ۱۹۸۸ دوپلر) پس از پژوهش‌های آزمایشگاه ملی طوفان‌های شدید آغاز شد. در کانادا اداره محیط زیست این کشور در سال ۱۹۸۵ ایستگاه کینگ سیتی را با یک رادار پژوهشی دوپلر ۵ سانتیمتری ساخت. در سال ۱۹۹۳ دانشگاه مک جیل رادار خود را دوپلریزه نمود. این تحولات منجر به ایجاد شبکهٔ کامل دوپلری در کانادا بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ گردید. فرانسه و دیگر کشورها تا اوائل دههٔ ۲۰۰۰ شبکه‌های خود را به شبکه‌های دوپلری تغییر دادند. در این میان پیشرفت‌های سریع در تکنولوژی کامپیوتری منجر به الگوریتم‌هایی برای شناسایی علائم آب و هوای بد گردید.
از سال ۲۰۰۳ اداره ملی اقیانوسی و جوی در حال آزمایش با رادار آرایه فازی به عنوان جایگزین برای آنتن‌های سهموی قدیمی است تا مدت زمان کمتری را صرف پدیده‌های جوی کند. چنین راداری در طوفان‌های تندری شدید که پدید آمدن آن‌ها با اطلاعات به موقع بهتر می‌تواند بررسی شود اهمیت خود را نشان می‌دهد.
همچنین در سال ۲۰۰۳ بنیاد ملی علوم کانون پژوهش مهندسی برای بررسی گروهی تطبیقی جو را بر پا نمود. این کانون از همکاری چندرشته‌ای و چنددانشگاهی مهندسان، دانشمندان کامپیوتر، هواشناسان، جامعه شناسان برای انجام پژوهش‌های بنیادین و به کارگیری نمونه‌های اولیه سیستم‌های مهندسی تشکیل شده‌است.
کاربردهای رادار هواشناسی
آبشناسی؛ رادار هواشناسی امکان پیش بینی های کوتاه مدت و دقیق از میزان بارندگی را فراهم می آورد. این پیش بینی ها می تواند مبنای خوبی برای مدیریت منابع آب از قبیل تنظیم دریچه های خروجی آب از سدها برای جلوگیری از سرریز شدن، پاکسازی راه آبها و .... را فراهم آورد. همچنین این اطلاعات می تواند برای صدور هشدار نسبت به وقوع سیلاب یا طوفان بکار رود. کشاورزی؛همانطور که گفته شد رادار هواشناسی امکان پیش بینی های کوتاه مدت بارندگی را فراهم می آورد. این پیش بینی ها علاوه بر میزان بارندگی، شدت و نوع آن را نیز شامل می شود. به این ترتیب پدیده های زیانبار برای محصولات کشاورزی از قبیل تگرگ، باران شدید و طوفان قابل پیش بینی خواهد بود. تعدیل آب و هوا؛شناسایی و ردیابی توده های فعال و غیر فعال جوی و برآورد نوع فعالیت آنها می تواند منجر به اتخاذ تصمیم درست و به موقع برای باروری ابرها، تبدیل تگرگ به باران و سایر روش های تعدیل آب و هوا شود. مدیریت راه ها؛ فراهم آوردن امکان پیش بینی بارش برف و سایر نزولات آسمانی و طوفان ها می تواند عاملی موثر در جلوگیری از حوادث رانندگی ناشی از لغزندگی معابر و سوانح سقوط بهمن باشد.
رادار هواشناسی در ایران
سازمان هواشناسی کشور اقدام به ایجاد شبکه ملی رادارهای هواشناسی نموده است. در این پروژه بر اساس مطالعات انجام شده توسط کارشناسان داخلی و خارجی، مناطق اولویت دار و نقاط مناسب جهت نصب رادار مورد بررسی قرار گرفت وبراساس این مطالعات مقرر شده است در فاز ۱ پروژه، ۶ رادار هواشناسی در مجاورت اهواز، تبریز، تهران، کرمانشاه، شیراز و بندر امیرآباد نصب شودوایجاد و توسعه شبکه رادارهای هواشناسی کشور در قالب یک قراردادtrust fund به سازمان جهانی هواشناسی محول شود.
در مرحله اول پروژه ۶ دستگاه رادار در قالب بودجه مصوب دولت توسط سازمان جهانی هواشناسی WMO از شرکت گماترونیک آلمان خریداری گردید. رادار شیراز به دلیل مشکلات تملک زمین به بوشهر منتقل گردید. عملیات سایت یابی فاز ۱ رادار طی سال های گذشته با نظر مشاوره مشاوران خارجی و کارشناسان سازمان جهانی هواشناسی WMO شروع شد و در نهایت با همکاری شرکت مهندسین مشاور طرح ارتباطات به عنوان مشاور پروژه و کارشناسان گروه رادار به پایان رسید. سایت یابی رادارهای فاز ۲ پس از تعیین اولویت برای استانهای خراسان رضوی، اصفهان، فارس، زنجان، بندر عباس، گیلان و اصفهان به انجام رسیده است و عملیات ساختمانی نیز در برخی از این استانها آغاز شده است.
سایت رادار مجموعه ای است شامل رادار هواشناسی که بر روی دکل مربوطه نصب می شود. مجموعه تجهیزات و امکانات جانبی که برای کمک به کارکرد درست رادار مورد نیاز است معمولاً در فضایی به وسعت ده هزار متر مربع احداث میشود. این مجموعه شامل سیستم های حفاظتی در برابر صاعقه و آتش سوزی، تامین برق بدون وقفه، اتاق های کاری کارشناسان و فضاهای پشتیبانی سیستمهای حرارتی و برودتی می باشد.
استغاثه
استغاثه فریاد خواهی برای رهایی از گرفتاری است. از استغاثه در فقه در باب‌هایی مانند صلات، طلاق، قضاء و حدود به مناسبت سخن رفته است. نمونه استغاثه هنگامی است که انسان به بیماری سختی مبتلا می‌شود. واژه استغاثه، مصدر باب استفعال از ریشه «غ- و- ث» به معنای طلب نصرت و فریادرس خواهی و استمداد در حال شدّت و محنت است.
قطعنامه ۱۷۸۴ شورای امنیت
قطعنامه ۱۷۸۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ گزارش دبیر کل سازمان ملل دربارهٔ سودان است. این قطعنامه طی نشست ۵۷۷۴ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
مودست موسورگسکی
مودست پتروویچ موسورگسکی (زاده ۲۱ مارس ۱۸۳۹ – درگذشته ۲۸ مارس ۱۸۸۱) بزرگ‌ترین درام‌پرداز موسیقی روسیه بود.
او یکی از ابداع‌کنندگان موسیقی روسی در دوره رمانتیک است که کوشید تا به هویت منحصربه‌فرد روسی، در اغلب اوقات با مخالفت حساب شده با قواعد موسیقی غربی، دست یابد. بسیاری از آثارش از تاریخ روسیه، موسیقی‌های فولکلور و نغمه‌های محلی ملهم شده‌اند که از میان آن‌ها می‌توان به اپرای بوریس گودونف، پوئم سمفونیک شبی بر فراز کوه سنگی و سوئیت پیانو تابلوهای نمایشگاه اشاره کرد. سالیان زیادی، عمده کارهای موسورگسکی تنها از طریق نسخه‌های اصلاح یا تکمیل‌شده توسط دیگران در دسترس بودند. اما در سال‌های اخیر بسیاری از ساخته‌های او به شکل اصیل خود اجرا شده‌اند و دست نوشته‌های موسیقایی او در دسترس قرار گرفته‌اند.
موسورگسکی به همراه نیکولای ریمسکی کورساکف، میلی بالاکیرف، الکساندر برودین و سزار کوئی عضو «گروه پنج» بود. آن‌ها گرایش‌های میهنی داشتند و بر آن بودند که موسیقی روس را از نفوذ موسیقی اروپای باختری رها سازند.
زندگی‌نامه
در شش سالگی نواختن پیانو را از مادرش که نوازنده‌ای آموزش‌دیده بود، فرا گرفت. پیشرفتش به قدری سریع بود که توانست بعد از گذشت سه سال، قطعه‌ای از جان فیلد و آثار فرانتس لیست را برای خانواده و دوستانش بنوازد. در ۱۰ سالگی به همراه برادرش به مدرسه نخبگان پترزبورگ فرستاده شد. در آنجا بود که به تمرین پیانو با آنتون گرک پیانیست معروف روس پرداخت. در ۱۸۵۲، موسورگسکی ۱۲ ساله اولین قطعه موسیقی‌اش را با نام Porte-Enseigne Polka به هزینه پدرش منتشر کرد. والدینش می‌خواستند هر دو پسر آن‌ها بنا بر سنت خانوادگی به عضویت ارتش در آیند. موسورگسکی در ۱۳ سالگی وارد دانشکده افسری گارد شد. محیط مدرسه به خصوص برای تازه‌واردها خشن و ظالمانه بود و به احتمال زیاد اعتیاد به الکل موسورگسکی از اینجا شروع شده‌است. با این حال، توانایی او به عنوان پیانیست او را در میان همکلاسی‌هایش محبوب کرد. او برای آن‌ها آهنگ‌های مناسب برای رقص و گاهگاهی بداهه می‌نواخت.
در اکتبر ۱۸۵۶، موسورگسکی ۱۷ ساله الکساندر برودین ۲۲ ساله را، که هر دو در بیمارستان نظامی در سن پترزبورگ خدمت می‌کردند، ملاقات کرد. این دو خیلی زود با هم دوست شدند. برودین، موسورگسکی را چنین توصیف کرده‌است: «یونیفرم کوچک تنگ و بلندی می‌پوشید. پاهایش به سمت بیرون پیچیده بود. موهای لخت‌اش را به سمت پایین ژل زده و ناخن‌هایش به دقت کوتاه شده بود؛ دستان او درست مثل دست یک ارباب آرایش شده‌بود. رفتاری ظریف و اشرافی داشت و سخنانش از میان دندان‌های فشرده، آمیخته با کلمات فرانسوی و به شکلی فاخر بیان می‌شد. بلکه کمی هم آلامد بود اما ادب و حسن خلقی شایان توجه داشت و زن‌ها در موردش پچپچه می‌کردند.»
در ۱۸۵۶ موسورگسکی که بسیار علاقه‌مند به تاریخ و فلسفه آلمانی شده بود، از مدرسه افسری فارغ‌التحصیل شد و بنا بر سنت خانوادگی در گارد امپراتوری روسیه، به سمتی منسوب شد. در سال‌های آخر عمرش، افسردگی و الکلسیم بر او غلبه کرده بودند و روز‌ به‌ روز در مصرف کنیاک و ودکاهای روسی، زیاده‌روی می‌کرد، به‌طوری که صورتش متورم و بینی و گونه‌هایش سرخ شده بودند. دیگر انرژی و انگیزه ادامه‌دادن در او نمانده بود. در آن سال‌ها، در نامه‌هایی که به دوستان اندک خودش نوشته بود، ذکر کرده بود که: دیگر چیزی برایم باقی نمانده جز اینکه به خیابان‌ها بروم و گدایی کنم.
زندگی هنری
معرفی موسورگسکی به الکساندر دارگومیجسکی، به شکل رسمی‌تری اتفاق افتاد. دارگومیجسکی تحت تأثیر توانایی او در نواختن پیانو قرار گرفت و در نتیجه موسورگسکی به عضوی ثابت از گردهمایی‌های عصرانه دارگومیجسکی بدل شد و از آنجا زندگی هنری واقعی خود را آغاز کرد و طی دو سال بعد، در آن گردهمایی‌ها چهره‌های مهم فرهنگی روسیه زمان خودش، از جمله ولادیمیر استاسوف، سزار کوئی و میلی بالاکیرف را ملاقات کرد. بالاکیرف به خصوص تأثیر مهمی بر او داشت. او وظیفه خود می‌دید تا تقدیر موسورگسکی به عنوان آهنگساز رقم بخورد. تا آن زمان موسورگسکی تنها دربارهٔ موسیقی پیانو می‌دانست و از دانش تحولات رادیکال جدیدتر موسیقی تقریباً به کل بی‌بهره بود. بالاکیرف شروع به پرکردن این خلاء کرد. در ۱۸۵۸، به فاصله چند ماه از شروع مطالعات با بالاکیرکف، موسورگسکی از مقام خود در ارتش استعفا کرد تا خود را تمام وقت به موسیقی اختصاص دهد. او در همین زمان از یک بحران دردناک می‌کشید. این بحران شاید یک بخش معنوی داشته باشد، ولی دلیل اصلی آن احتمالاً هرگز شناخته نخواهد شد.
در ۱۸۵۹، آهنگساز ۲۰ ساله تجربیات ارزنده‌ای با دستیاری تولید اپرای جان‌نثار تزار اثر میخائیل گلینکا به دست آورد. او همان ایام آناتولی لیادف را ملاقات کرد و از یک سفر سازنده به مسکو لذت برد که بعد از آن مدعی عشق به هر چیز روسی شد. علی‌رغم این احساسات شدید، موسیقی موسورگسکی همچنان به مدل‌های خارجی نزدیکتر بود. تنها موومان او در فرم تکنوازی، یک تکنوازی چهار انگشتی است که در سال ۱۸۶۰ تولید شد. همچنین در هیچ‌کدام از قطعه‌های نمایش‌نامه سروو، ادیپ در آتن، که بین ۱۹ تا ۲۲ سالگی بر روی آن کار می‌کرد و آن را نیمه تمام رها کرد - یا در تک نوازی Intermezzo in modo classico (که در ۱۸۶۷ اصلاح و برای اجرای چندسازی تنظیم شد) اثری از ملی‌گرایی دیده نمی‌شود. اثر آخری تنها اثر مهمی بود که موسورگسکی بین دسامبر ۱۸۶۰ تا اوت ۱۸۶۳ نوشته‌است. این موضوع احتمالاً ریشه در بازگشت بحران ذهنی او در ۱۸۶۰ دارد.
به علاوه آزادی سرف‌های روس (کشاورزانی که با زمین زراعتی خرید و فروش می‌شدند) در ۱۸۶۱ خانواده‌اش را دچار بحران مالی ساخت. در اثر این اصلاحات و مشکلات ناشی از آن، خانواده نیمی از املاکش را از دست داد، و موسورگسکی باید وقت زیادی را در کاره وو به تلاش ناموفق برای دفع سایه فقر صرف می‌کرد. او ناگزیر در پی یافتن شغلی برآمد، در سن پترزبورگ کارمند دولت شد و بیشتر دوران حیاتش در همان شغل باقی‌ماند. اما در همین مجال، او خود را از تأثیر بالاکیرف رها کرده و عمدتاً به خودآموزی مشغول شد.
او شروع به کار بر روی اپرای سالامبو کرد که از ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۳، طول کشید و سپس ناتمام ماند. سپس به سن پترزبورگ برگشت و توانست برای خود شغلی دست و پا کند و به عنوان یک کارمند دون پایهٔ دولت به کار مشغول شود. در همان ایام بود که در یک آپارتمان بزرگ با پنج هنرمند و روشنفکر دیگر همخانه شد. آن‌ها در مورد هنر، مذهب، فلسفه و سیاست مبادله افکار می‌کردند و به خود نام کمون داده بودند. در این جوّ پرشور هنری و روشنفکری، او طیف گسترده‌ای از ایده‌های هنری و علمی مدرن، شامل کارهای برانگیزاننده چرنیشفسکی که در مورد تضاد فرم و محتوا معروف بودند را خواند و از آن‌ها تأثیر گرفت و بیش از پیش ایدئال رئالیسم هنری یعنی دغدغهٔ نشان دادن زندگی همان گونه که واقعاً هست را پذیرفت.
مرگ مادر، زندگی موسورگسکی را در ۱۸۶۵ به شکل دردناکی تحت تأثیر قرارداد؛ در این موقع بود که او برای اولین بار به‌طور جدی به ورطه می‌گساری و اعتیاد به الکل افتاد. آهنگساز ۲۶ ساله، در موقعیت نوشتن اولین آهنگ‌های رئالیستی خود (شامل «هوپک» و «ساویشنای عزیز»، هر دو نوشته شده در ۱۸۶۶ و جزء اولین کارهای منتشرشده «واقعی» او در سال بعدش) بود. همچنین در سال ۱۸۶۷ بود که نسخه اصلی شب بر فراز کوه سنگی را تمام کرد. بالاکیرف این قطعه را نقد کرد و از اجرای آن امتناع نمود. در نتیجه این قطعه هرگز در زمان حیات موسورگسکی نواخته نشد.
حرفه موسورگسکی به عنوان کارمند دولت به هیچ عنوان تضمین شده نبود. در ۱۸۶۷ به عنوان مازاد افراد مورد نیاز در خدمت باقی‌ماند، اما حقوقی دریافت نمی‌کرد. در همان حال تحولات سرنوشت‌سازی در زندگی هنری او اتفاق می‌افتاد. با اینکه در ۱۸۶۷ برای اولین بار موسیقی‌شناس و باستان‌شناس روسی ولادیمیر استاسوف به کوچکا (گروه پنج) موسیقیدان روسی که به شکل نامنسجم دور بالاکیرف جمع شده بودند اشاره کرد، اما موسورگسکی دیگر به دنبال تأیید گرفتن از بالاکیرف نبود و به آلکساندر دارگومیجسکی بیشتر گرایش نشان می‌داد.
از ۱۸۶۶ دارگومیجسکی مشغول کار کردن روی اپرای میهمان سنگی بود، نسخه‌ای از داستان دون ژوان با متنی از پوشکین. دارگومیجسکی اعلام کرده بود همانگونه انجام خواهد شد که متن معنا می‌دهد، چرا که حقیقت درونی متن نباید معوج شود. همچنین، شیوهٔ این اپرا به گونه‌ای بود که در آن تقسیم "غیرواقع‌گرایانه" میان آریا (آواز) و گفت‌آواز در اپرا به دکلمه‌ای پیوسته بین آن دو با اشعاری متعالی از بین رفته بود. تحت تأثیر این اثر (و ایده‌های گئورگ گتفرید گروینوس که بر اساس آن "بالاترین شیء طبیعی تقلید موسیقی عاطفه است، و روش تقلید عاطفه تقلید بیان است")، موسورگسکی در ۱۸۶۸ به شتاب یازده صحنه اول نمایشنامه عروسی اثر نیکولای گوگول را، با اولویت دادن به اجرای موسیقی به لهجه‌ها و فرمهای طبیعت گرایانه و یکدستی عامدانهٔ گفتگوهای نمایشنامه، نوشت. این اپرای آوانگارد که در واقع اعلام جنگی به موسیقی خالص بود، نظریات او را در باب رئالیسم هنری واقعیت بخشید و تمام دوستانش را به استثنای استاسوف که حامی و مشاور او بود، ترساند. این کار به عنوان نهایت تلاش موسورگسکی در پیگیری زبان طبیعی شناخته می‌شود. او این کار را بعد از به اتمام رسیدن قطعه اول رها کرد.
چند ماه بعد از اپرای عروسی، موسورگسکی ۲۹ ساله به نوشتن اپرا بر اساس داستان بوریس گودونف پرداخت. او این کار را با وام گرفتن و شکل‌دادن به نمایشنامهٔ پوشکین و با توجه به کتاب تاریخ نیکلای میخائیلوویچ کارامزین انجام داد. عمده دست‌نوشتهٔ این کار در حالی که با دوستانش زندگی می‌کرد و هم‌زمان برای وزارت جنگلبانی کار می‌کرد به پایان رسید. در ۱۷۸۱، اپرای تمام شده برای اجرای تئاتری رد شد. سال بعد، زمانی که با ریمسکی کورساکف همخانه بود، تغییراتی بیش از آنچه در تئاتر از او خواسته بودند در اپرا اعمال کرد. این نسخه پذیرفته شد و احتمالاً در مه ۱۸۷۲ و سه گزیده از آن در تئاتر مارینسکی در ۱۸۷۳ به صحنه رفت.
در زمان تولید بوریس گودونف در فوریه ۱۸۷۴، موسورگسکی در پروژهٔ بی سرانجام ملدا شرکت کرد (طی این زمان او یک نسخه کر از شبی بر فراز کوه سنگی را ساخت) و همچنین خوانشینا را شروع کرد. اقبال عمومی و محبوبیت بوریس گودونف، موسورگسکی را به نقطهٔ اوج حرفه‌اش رساند.
سقوط بعد از اوج
پس از آن موسورگسکی در سراشیبی سقوط افتاد. تا پیش از آن به حلقه بالاکیرف متصل بود که آن هم داشت از هم می‌گسست. موسورگسکی به خصوص از این اتفاق تلخ‌کام بود. او به ولادیمیر استاسوف نوشت، «گروه پنج قوی اکنون به جمعی خائن نزول کرده‌است.» انزوای موسورگسکی نتیجه اعتیادش به الکل بود که به دیوانگی و جنون هم تعبیر می‌شد. از سویی دیگر دوست نقاشش ویکتور هارتمن مرده بود، و فامیل و همخانهٔ اخیرش آرسنی گلنشچف-کوتوزف (کسی که برای ترانهٔ بی-آفتاب شعر سروده بود و در نظر داشت برای ترانه‌ها و رقص‌های مرگ هم شعر بسراید) به خاطر ازدواج به جای دیگری نقل مکان کرده بود. موسورگسکی روز و شب را در میخانه‌ای در سن پترزبورگ به همراه مردمانی نه چندان خوشنام می‌گذراند. او و دوستان مشروب‌خوارش نوشیدن الکل را امری مطلوب تلقی و آن را به اعتراضی اخلاقی و زیبایی‌شناسانه تعبیر می‌کردند. اما در عمل این رفتار نمایشی منجر به انزوا و اضمحلال بیشتر موسورگسکی شد.
برای مدتی موسورگسکی قادر بود خلاقیتش را حفظ کند. نوشته‌های موسیقایی او در ۱۸۴۷ بی-آفتاب، مقدمه خوانشینا، و قطعه پیانو تابلوهای نمایشگاه را شامل می‌شود. او همچنین کار بر روی اپرای کمیک بازار مکاره سوروچینسکی بر اساس داستانی از گوگول را شروع کرد. در سال‌های بعد، افت موسورگسکی به شکل فزاینده‌ای آشکار شد. اگر چه او اکنون جزئی از حلقه شخصیّت‌های مهم شامل خوانندگان، پزشکان و بازیگران شده بود، با این وجود کمتر می‌توانست در برابر نوشیدن مقاومت کند و چند مرگ متوالی در میان نزدیکترین دوستانش، رنج زیادی را به او تحمیل کرد. در زمان‌هایی به نظر می‌رسید که اعتیاد او به الکل تحت کنترل است، بهترین کارهای ۶ سال آخر عمرش ۴ ترانه و رقص مرگ قرار دارد. شغل دولتی او بیش از پیش با بیماری و غیبت او متزلزل بود.
در ۱۸۸۰ سرانجام او از شغل دولتی‌اش اخراج شد. یک گروه از دوستانش پس از آگاهی از فقر او، برای حمایت از کامل شدن خوانشینا مقرری ترتیب دادند، گروه دیگری پول مشابهی برای کامل کردن بازار مکاره سوروچینسکی جمع کردند. با این حال هیچ‌کدام از کارها کامل نشد. در ۱۸۸۱ موسورگسکی مستأصل به دوستی اعلام کرد که تنها راه باقی‌مانده گدایی‌ست، و به فاصلهٔ کوتاهی از ۴ حملهٔ مغزی رنج برد. در بیمارستان نظامی بستری شد و برای مدتی به نظر می‌رسید بهبودی حاصل می‌شود، اما موسورگسکی یک هفته بعد از سالروز تولدش در ۴۲ سالگی، بر اثر مسمومیت از الکل درگذشت. او را در قبرستان تیخوین صومعه الکساندر نوسکی در سن پترزبورگ به خاک سپردند..ایلیا رپین پرترهٔ معروف موسورگسکی با دماغ قرمز را در روزهای آخر زندگی‌اش کشیده‌است.
نام
نام، املا و تلفظ نام آهنگساز موضوع بحث و جدال بوده‌است. نام خانوادگی وی از یکی از اجداد قرن ۱۵ یا ۱۶، رومن واسیلیویچ مناستیریف که نام او در کتاب مخملین (کتاب تبارشناسی بویارهای روسی نوشته شده در قرن ۱۷) آمده، گرفته شده‌است. رمان واسیلیویچ به نام موسرگا شناخته می‌شد و او پدر بزرگ موسورگسکی اول بوده‌است. آهنگ ساز از اصل و نصب ریوریک، بنیان‌گذار افسانه‌ای کشور روسیه، بوده‌است. در اسناد خانوادگی موسورگسکی، نام خانوادگی به شکل‌های مختلف املا شده: موسرسکی، موسیرسکی، موسرسکی، و موسورسکی. بر طبق اسناد غسل تعمید، نام آهنگساز موسرسکی است. در نامه‌های اولیه (تا سال ۱۸۵۸) به میلی بالاکیرف، آهنگساز نام خود را موسرسکی امضا کرده‌است. حرف گ برای اولین بر در نامه ۱۸۶۳ به بالاکیرف ظاهر شده. موسورگسکی تا آخر عمر از این املای جدید استفاده کرد، هرچند گاهی هم آن را به موسرسکی تغییر می‌داد. افزودن گ به نام خانوادگی احتمالاً توسط برادر بزرگتر آهنگساز شروع شده بود و انگیزهٔ آن پنهان کردن شباهت ریشهٔ نام خانوادگی به یک نام ناخوشایند روسی بوده‌است: موسر: آوار، زباله، طرد شده.
موسورگسکی ظاهر نام خانوادگی جدید را جدی نگرفت و با «آشغال» در نامه به ولادمیر استاسوف و خانواده استاسوف با امضای نام خود به شکل موسرینین یا ساکن آشغال بازی لغوی می‌کرد. معمولاً تکیه بر بخش اول نام او، موس- ار- سکی است. امروزه هم در روسیه و در شهر او این‌گونه این نام را تلفظ می‌کنند. سکون حروف بخش دوم در اسناد خانوادگی واضح است و این بخش تکیه نمی‌پذیرد. اضافه کردن گ و تغییر تکیه به بخش دوم گاهی به عنوان نسخهٔ لهستانی شناخته می‌شود و توسط نوادگان فیلارت موسورگسکی، برادر آهنگساز، تا زمان کشف خط آهنگساز در قرن ۲۰ حمایت می‌شده‌است. روس‌های با نفوذی چون فیودر شلیپین، نیکولی گلونف و تیخن خرننیکف - که شاید از اینکه نام آهنگساز بزرگ «یادآور زباله» است امتناع می‌کردند - هم از تکیهٔ اشتباه بر بخش دوم حمایت کردند و این نام به همین شکل در غرب تثبیت شد. قرارداد غربی نوشتن اسم با ۲ حرف س است، که البته در کتاب‌های دانشگاهی دیده نمی‌شود. احتمالاً انگیزهٔ این کار به خاطر جلوگیری از تبدیل س به ز در زبان‌های اروپایی، مثل موزیک که با س نوشته می‌شود، انجام شده‌است. هرچند چنین قاعده‌ای در زبان‌های اسلاو وجود ندارد.
گروه پنج
در دهه ۱۸۶۰ میلادی یک مکتب واقعی ملی در موسیقی روسیه رخ داد. پنج جوان که به گروه پنج شهرت دارند، با هدف آفرینش موسیقی حقیقی روس در سن پترزبورگ گرد هم آمدند. آن‌ها به نقد آثار یکدیگر پرداختند و تأکید بر ضرورت کنار گذاشتن برخی از تکنیک‌های سنتی آهنگسازان آلمانی، ایتالیایی و فرانسوی داشتند. تمام اعضای گروه، جز میلی بالاکیرف، در موسیقی غیرحرفه‌ای بودند و اغلب شغلی جز موسیقی داشتند و فقط در اوقات فراغت خود می‌توانستند به آهنگسازی بپردازند.
اعضای دیگر گروه عبارت بودند از سزار کوئی، مهندس ارتش؛ الکساندر بورودین، شیمی‌دان؛ نیکولای ریمسکی کورساکف، افسر نیروی دریایی و مودست موسورگسکی، کارمند دولت. موسورگسکی نوآورترین و برجسته‌ترین فرد گروه پنج به‌شمار می‌آید. آثار موسورگسکی، در عین بداعت شدید، از نظر سبک رمانتیک هستند و آمیخته به جوهر موسیقی بومی روسیه هستند، و ملودیهاش ریتم، آکسان و نوسانهای زیر و بم گفتار روسی را باز می‌تاباند.
موسورگسکی، مانند بقیه اعضا گروه پنج، به عنوان یک افراطی شناخته می‌شد. شاید به این دلیل که تزار الکساندر سوم خودش بوریس گودونف را از لیست قطعه‌های پیشنهادی برای اپرای سلطنتی در ۱۸۸۸ خط زد. تمامی تلاش گروه پنج رهایی از سنت‌های موسیقی غربی اروپایی و دستیابی به یک زبان موسیقایی روسی بود؛ کاری که میخائیل گلینکا در اپرایش با نام جان‌نثار تزار با در هم آمیختن نغمه‌های روستائی قبل از آن‌ها انجام داده و زمینه را برای پیدایش یک سبک ملی فراهم کرده بود. این گروه به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر آهنگسازان دیگری چون سرگئی پروکوفیف و دیمیتری شوستاکوویچ نیز تأثیر گذاشتند.
در این میان تأثیر موسیقی ایرانی به خصوص بر گروه پنج بسیار شاخص و قابل توجه بود. برای نمونه نیکلای ریمسکی- کورساکف، یک ملودی ایرانی را برای ساخته خود به نام «ملادا» از یک مطرب ایرانی یادداشت کرد. بالاکیرف و موسورگسکی نیز ملودی‌های ایرانی را نت‌نویسی می‌کردند. موسورگسکی، آب و رنگدارترین «رقص دختران ایرانی» را در اپرای خوانشینا مورد استفاده قرار داد. در ضمن، خود اینکار یعنی کاربرد این رقص در این نمایش آوازی، به‌طور قطع حکایت از وجود ملودی‌های ایرانی در روسیهٔ سدهٔ شانزدهم می‌کند.
تحلیل آثار
در ۱۸۶۸ او لیبرتوی بوریس گودونف را، از یکی از نمایشنامه‌های الکساندر پوشکین، اقتباس کرد. ماجرای این اپرا دربارهٔ دورانی پرآشوب از تاریخ روسیه و تمرکز آن بر شخصیت قدرتمند تزار بوریس، حکمران روسیه از ۱۵۹۸ تا ۱۶۰۵ است. موسورگسکی به مدد زنجیره‌ای از اپیزودها، تاج‌گذاری بوریس، احساس گناه عذاب‌آلود او، دشمنان سیاسی‌اش، عشق به خانواده و سرزمین و سرانجام مرگ مصیبت‌بار او را به‌گونه‌ای زنده و روشن تجسم می‌بخشد. اولین نسخه اپرای بوریس گودونف توسط اپرای مسریینسکی رد شد. در نتیجه، موسورگسکی کار را اصلاح کرد و در ۱۸۷۴ نسخه نهایی را ساخت. نسخه اولیه سیاه‌تر و موجزتر و در عین حال خام‌تر ارزیابی می‌شود. نیکولای ریمسکی-کورساکف در ۱۸۹۶ اپرا را برای اجرای چندسازی تنظیم کرد و بار دیگر در ۱۹۰۸ آن را اصلاح کرد. امروزه اغلب همین نسخهٔ بازبینی‌شده‌است که به اجرا درمی‌آید. این اپرا همچنین توسط آهنگسازان دیگر هم اصلاح شد، از آن جمله شوستاکوویچ، که دو نسخه، یکی برای فیلم و دیگری برای صحنه ساخت.
خوانشینا، یک اپرای کم‌تر معروف، ناتمام و اجرا نشده بود وقتی که موسورگسکی مرد، به وسیلهٔ کورساکف تکمیل شد و برای اولین بار در ۱۸۸۶ در سن پترزبورگ اجرا شد. این اپرا به وسیله شوستاکوویچ هم اصلاح شد. اپرای بازار مکاره سوروچینسکی نیز با مرگ آهنگساز نیمه‌تمام باقی‌ماند، اما قطعه رقص گپاک آن بسیار اجرا شده‌است. خیال برانگیزترین اثر موسورگسکی که بسیار هم اجرا شده، تابلوهای نمایشگاه نام دارد. این اثر یک سوئیت است که از چندین موومان تشکیل شده و برای پیانو نوشته شده‌است. در هر یک از موومان‌های این اثر آهنگساز احساسش را راجع به نقاشیهای دوست نقاش و معمارش ویکتور هارتمن بیان کرده‌است. پنج ماه پس از درگذشت هارتمن، موسورگسکی به بازدید نمایشگاهی از آثار دوست دیرینش شتافت. تابلوهای نقاشی این نمایشگاه چنان او را تحت تأثیر قرار دادند که این سوئیت را در ده تابلو برای پیانوی سلو نوشت. قطعات مختلف به وسیله یک اینترلود به نام پرومناد (راه رفتن و قدم زدن) به هم مربوط می‌شود. اکثر آثار هارتمن از بین رفته‌اند و تنها این اثر موسورگسکی است که به هارتمن و آثارش جاودانگی بخشیده‌است. تابلوهای نمایشگاه توسط استادان بسیاری همچون موریس راول، کورساکف و لئوپولد استاکوفسکی برای ارکستر تنظیم شده‌است اما معروف‌ترین آن‌ها به موریس راول تعلق دارد.
اثر تک-موومان چندسازی شبی بر فراز کوه سنگی را شاید بتوان در کنار تابلوهای نمایشگاه معروف‌ترین قطعه موسورگسکی برشمرد. این اثر توصیف موزیکال یک کابوس است که در آن قهرمان داستان بر فراز کوهی عاری از دار و درخت، شاهد مراسم آیینی شیاطین و جادوگران است. شبی بر فراز کوه سنگی در دهه ۴۰ میلادی زمانی که به همراه مریم مقدس شوبرت در فیلم فانتازیا به کار رفت، بسیار معروف شد.
در میان کارهای دیگر آهنگساز می‌توان به پرستاری (۱۸۷۲)، بی-آفتاب (۱۸۴۷)، آهنگ‌ها و رقص‌های مرگ (۱۸۷۷) و آهنگ کک شیطان اشاره کرد. ضبط اولیه کارهای موسورگسکی به وسیله ولادیمیر رزینگ در دهه ۲۰ و ۳۰ صورت پذیرفت. ضبط بقیه آثار به وسیله بوریس کریستوف بین ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷ و سرگئی لیفرکوس در ۱۹۹۳ انجام شد.
برخی از آثار
برخی از آثار موسورگسکی از این قرارند:
دهبالای میانشهر
دِهبالا روستای کوچکی است در انتهای شمالی ولسوالی ورسج، در تگاب میانشهر. ورسج یکی از ولسوالی‌های شانزدهگانه ولایت تخار است
موقعیت
دهبالای میانشهر در کنار رود میانشهر قرار دارد، از جنوب با قریه ده پایان، از شمال با حصار و ایرخ، از شرق با ملوار بالا و از غرب با برآب، خرم و قلعه حصار هم‌مرز است.
پروژه‌های انکشافی
در دهبالای میانشهر کلینیک (درمانگاهی) وجود دارد که به نام (کلینیک صحی میانشهر) یا به انگلیسی(BHC Miyanshahr) در بخش‌های ولادی، جراحی، واکسیناسیون، امراض ساری و غیره… فعالیت دارد.
همچنان نیروگاه برق آبی میانشهر در سال ۱۳۹۵ آعمار گردید که بیشتر روستاهای این تگاب را از برق بهره‌مند ساخته‌است.
شولا
شَولا یا کولاگیر جامه‌ای از جنس نمد و فاقد آستین است که به صورت روپوش استفاده می‌شود. اگرچه شولا از پوشاک مردم شمال ایران و حاشیه دریای مازندران است، ولی عشایر مناطق مرکزی ایران، اعم از بختیاری و قشقایی نیز به ندرت از شولا بهره می‌جویند. در مازندران و گیلان، شولا را جامهٔ چوپانان و گالشان می‌خوانند. کاربرد اصلی شولا محافظت برابر سرما است. شولاها معمولاً بلند و تمام‌قد هستند و آستری درونی به نام چوخا دارند. شولاهای نیم‌تنه را کولاگیر می‌نامند.
پیتزای نیویورکی
پیتزای نیویورکی (به انگلیسی: New York-style pizza) که از معروف‌ترین غذاهای شهر نیویورک می‌باشد که در اوایل سال ۱۹۰۰ میلادی به وجود آمد. شهرت این پیتزا بیشتر به اندازه بزرگ، پهن و نازک بودن و چند لایه بودن آن است. چاشنی رایج آن سس گوجه فرنگی و پنیر موتزارلا است.
دستور تهیه خمیر
مواد لازم:
طرز تهیه:
در یک کاسه بزرگ شکر و نمک را در آب حل کنید. روغن و آرد را به آن اضافه کرده و به مدت یک دقیقه با یک قاشق بزرگ آن را هم بزنید. خمیر را از کاسه بیرون آورده و بر سطحی که روی آن آرد پاشیده‌اید، آن را به صورت دایره شکل درآورید. خمیر مایه خشک را به صورت یکسان روی خمیر بپاشید و سپس آن را به مدت ۱۲ دقیقه ورز دهید و آنگاه خمیر را به دو قسمت مساوی برای دو پیتزا به اندازه سی سانتی‌متر تقسیم کنید. خمیر را در یک کاسه قرار داده و روی آن را با لفاف پلاستیکی بپوشانید و اجازه دهید به مدت یک و نیم ساعت در یک مکان گرم حجم آن دو برابر شود. سپس یک قسمت را روی سطحی پوشیده از آرد قرار داده و روی خمیر را نیز کمی آرد بپاشید. از لبه‌های خمیر شروع کرده و آن را به شکل یک دایره درآورید. سنگ پیتزا را به مدت یک ساعت با حرارت ۵۰۰ درجه فارنهایت گرم کنید. خمیر را روی ورقه‌ای که لایه‌ای از روغن ذرت شیرین آن را پوشانده قرار دهید. به مدت ۲۰ تا ۲۵ دقیقه آن را در فر بپزید.
دستور پخت پیتزا نیویورکی
مواد لازم:
طرز تهیه:
فر را با حرارت ۴۰۰ درجه فارنهایت داغ کنید. سرشیر را بجوشانید تا غلیظ شود. فلفل سفید و آب لیمو ترش را به آن اضافه کنید. پیاز را برشهای بسیار نازک بزنید. حلقه‌های نازک پیاز را با روغن زیتون سرخ کنید، تا متمایل به رنگ قهوه‌ای شوند. خمیر پیتزا را روی سینی پخت تفلون باز کنید. پنیر و گوشت را به آن اضافه کرده و مخلوط خامه را روی آن بریزید. پیازهای سرخ شده را نیز در پایان روی آن بریزید و به مدت ۸ تا ۲۰ دقیقه آن را بپزید. بیش از حد نباید پخته شود چون نباید پیتزا خشک شود.
پیوند به بیرون
خمیر پیتزا نیویورکی و سایر مطالب دستور پخت انواع پیتزا به زبان فارسی
هل دیوید
هل دیوید (Hal David؛ May 25, 1921 – 1921:5:25, September 1, 2012) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اجلاس ۲۰۱۷ سران گروه ۲۰
اجلاس ۲۰۱۷ سران گروه ۲۰، اجلاس بیست اقتصاد قدرتمند جهان روزهای ۷ و ۸ ژوئیه در هامبورگ آلمان برگزار شد و اعضای آن موفق شدند تا به جز بخش تغییرات اقلیمی، بر سر دیگر جزئیات اعلامیه رسمی مشترک این نشست به توافق برسند. اجلاس ۲۰۱۷، دوازدهمین نشست سالانه سران این گروه است
گروه ۲۰
گروه ۲۰ از بیست کشور قدرتمند جهان تشکیل شده که نماینده دو سوم جمعیت جهان هستند و چهار پنجم تولید جهانی و سه چهارم تجارت و در کل ۸۵ درصد اقتصاد دنیا را در کنترل دارند. کشورهای آمریکا، روسیه، بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، چین، ژاپن، کره جنوبی، هند، استرالیا، اندونزی، آرژانتین، مکزیک، برزیل، آفریقای جنوبی، کانادا، ترکیه، عربستان سعودی و اتحادیه اروپا اعضای تشکیل‌دهنده گروه ۲۰ می‌باشد و اجلاس این گروه هرساله برای رایزنی در مورد اولویت‌های اقتصادی و نگرانی‌های امنیتی جهانی در یک کشور برگزار می‌شود.
اجلاس پیشین این گروه در روزهای چهارم و پنجم سپتامبر ۲۰۱۶ در شهر هانگژو مرکز استان ژجیانگ چین برگزار شده بود و اجلاس ۲۰۱۸ این گروه در بوئنوس آیرس پایتخت آرژانتین برگزار خواهد شد.
اجلاس ۲۰۱۷
نشست ۲۰۱۷ گروه ۲۰ طی روزهای جمعه و شنبه هفتم و هشتم ژوئیه در شهر بندری هامبورگ آلمان برگزار و توسط آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان افتتاح گردید. وی گفت که اکنون میلیون‌ها نفر در سراسر جهان چشم به رهبران گروه ۲۰ دوخته‌اند، تا به حل مشکلات جهان کمک کنند این نشست در سایه فشارها و بحران‌های جهانی، اختلاف‌های سیاسی، اقتصادی و نیز تهدیدات امنیتی برگزار گردید.
در این اجلاس دو موضوع تغییرات اقلیمی و تجارت شاهد بیشترین اختلاف نظرها بوده که ناشی از موضع سفت و سخت پرزیدنت ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در این دو حوزه بوده‌است. اختلاف نظر عمده در حوزه تغییرات اقلیمی بود که در آن آمریکا خواستار لحاظ کردن سوخت‌های فسیلی به عنوان یک منبع انرژی در اعلامیه رسمی این گروه شده بود.
اهداف اجلاس
اهداف نشست ۲۰۱۷ گروه ۲۰ عبارت از کنترل نهادهای مالی در جهان، مبارزه با پولشویی، کاهش محدودیت‌های مبادلات تجاری، مبارزه با تروریسم بین‌المللی، فساد، رشوه‌خواری، نحوۀ برخورد با سیل مهاجران که از کشورهای جنگ‌زده به اروپا سرازیر شده‌اند و کنترل گازهای سمی و مقابله با افزایش گرمای زمین بوده‌است.
همچنین موضوع تجارت جهانی، آزمایش‌های موشکی کره شمالی، جنگ داخلی در سوریه و بحران مهاجران نیز مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
در نشست روز شنبه ۸ ژوئیه گروه، دونالد ترامپ تعهد کرد که کشورش برای تأمین مالی برنامه‌های بشردوستانه ۶۳۹ میلیون دلار کمک خواهد کرد؛ بنابراین گزارش، ۳۳۱ میلیون دلار آن قرار است برای کمک به گرسنگان مناطق قحطی‌زده در چهار کشور سومالی، سودان جنوبی، نیجریه و یمن هزینه شود.
بیانیهٔ پایانی
اجلاس سران گروه ۲۰ پس از دو روز برگزاری در شهر هامبورگ آلمان، روز شنبه ۸ ژوئیه پایان یافت در پایان بیانیه‌ای صادر گردید. تنها مورد اختلاف، بخش تغییرات اقلیمی بود و در بیانیهٔ پایانی آمده‌است که همهٔ اعضای گروه بیست به جز آمریکا بر پایبندی به تعهدات خود در اجرای پیمان تغییرات اقلیمی پاریس تأکید کردند.
در متنی که در بخش آب و هوای این اعلامیه آمده نوشته شده‌است: «آمریکا با همکاری نزدیک با دیگر همتایانش تلاش خواهد کرد تا به دسترسی و استفاده آن‌ها از سوخت‌های فسیلی به صورتی تمیزتر و بهینه‌تر کمک کند.» در این بیانیه همچنین آمده‌است ما به این تصمیم آمریکا توجه داریم که از توافق پاریس بیرون کشیده است، با اینحال تصمیم سایر اعضای جی۲۰ در این رابطه غیرقابل بازگشت است.
یک مورد اختلاف دیگر در این اجلاس در امر تجارت بود که رهبران حول آن به توافق رسیدند و آن مقابله با پروتکشنیزم (حراست از منافع اقتصاد داخلی در مقایسه با جهان اقتصادی) شامل همۀ فعالیت‌های غیرمنصفانه تجاری و به رسمیت شناختن نقش ابزار دفاع از تجارت قانونی در این رابطه می‌باشد.
همچنین در این اجلاس اعضای گروه ۲۰ توافق کردند راه‌های تأمین مالی گروه‌های تندرو را ببندند.
کنفرانس خبری امانوئل ماکرون
امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه روز شنبه ۸ ژوئیه پس از پایان اجلاس در یک کنفرانس خبری شرکت کرد و طی آن از برگزاری یک نشست جدید دربارهٔ تغییرات آب‌وهوایی در ۱۲ دسامبر آینده خبر داد. ماکرون گفت: «من می‌خواهم اینجا به شما اعلام کنم که در دوازدهم دسامبر آینده، دو سال پس از توافق پاریس، نشستی دیگر برای تدابیر تازه در زمینهٔ آب‌وهوا و به ویژه برنامۀ تأمین مالی آن برگزار می‌کنم.» وی گفت که نشست آینده همچنین برای شناسایی طرح‌هایی خواهد بود که می‌توانند تأمین مالی شوند و پیشرفت مشخص در زمینۀ این توافق بین‌المللی ۱۹۵ و شاید ۱۹۴ کشور از خود نشان دهند. توافق اقلیمی پاریس که در سال ۲۰۱۵ به امضا رسید اکنون با خروج آمریکا از آن تضعیف شده‌است.
دیدارهای حاشیهٔ اجلاس و موضعگیری‌ها
روز جمعه ۷ ژوئیه در حاشیهٔ اجلاس گروه ۲۰ رؤسای جمهور آمریکا و روسیه با یکدیگر دیدار داشتند و دربارهٔ آتش‌بس در جنوب‌غربی سوریه در مرز اردن به توافق رسیدند که مقدمهٔ برقراری مناطق عاری از جنگ در جنوب سوریه می‌باشد. این توافق از روز یکشنبه ۹ ژوئیه قابل اجرا است. وزرای خارجه دو کشور رکس تیلرسون و نیز سرگئی لاوروف نیز در این تصمیم‌گیری حضور داشتند. رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ گفت: «ما به رسمیت می‌شناسیم که سوریه نیاز به یک راه‌حل سیاسی دارد که دستور کار مخرب ایران را پیش نبرد و به سازمان‌های تروریستی اجازه ندهد که برگردند.»
اردن از توافق آتش‌بس در سوریه استقبال کرد و گفت: در اجرای آن کمک خواهد کرد. روسیه با ابراز امیدواری گفت: این تصمیم به مناطق عاری از درگیری خواهد انجامید. وزیر دفاع انگلستان، مایکل فالون با احتیاط از این تصمیم استقبال کرد. او گفت: سابقاً هم از این گونه توافق‌ها صورت گرفته اما در عمل نقض شده‌اند.
در حاشیهٔ نشست سران اردوغان و آنگلا مرکل نیز با هم دیدار داشتند و دربارهٔ بحران پناهجویان سوری به اروپا و نیز مناسبات دو طرف گفت‌وگو کردند. از طرف دیگر آنگلا مرکل با دونالد ترامپ هم دیدار داشت. آن‌ها دربارهٔ بحران سوریه و آزمایش‌های موشکی کرۀ شمالی و درگیری‌های اوکراین گفت‌وگو کردند.
امنیت اجلاس
گزارش شده که پلیس آلمان موارد مشکوکی را نظیر چاقو، چوب بیسبال و مواد اشتعال‌زا در خیابان‌های اطراف محل نشست سران گروه ۲۰ پیدا کرده‌است و لذا تدابیر شدید امنیتی را برای این اجلاس در نظر گرفته‌است؛ و حدود ۲۰٬۰۰۰ نیروی امنیتی و پلیس با استقرار در اطراف ساختمان محل اجلاس این مأموریت را به عهده دارند و افزون بر این شهر از طریق هوا نیز با ۱۹ بالگرد محافظت می‌شود.
اعتراضات
همزمان با اجلاس دو روزۀ سران گروه ۲۰ در هامبورگ آلمان ده‌ها هزار اعتراض‌کننده در این شهر تظاهرات کردند و با پلیس درگیر شدند. تظاهرکنندگان چند خودرو و سطل زباله را به آتش کشیدند. بیشترین درگیری‌ها با کسانی بود که چهرهٔ خود را پوشانده بودند و بنام بلوک سیاه خوانده می‌شدند، دولت آلمان اعلام کرد که حداقل ۱۹۶ نفر از نیروهای امنیتی و پلیس در این تظاهرات زخمی شدند و ده‌ها تظاهرکننده بازداشت شدند. همچنین خسارات سنگینی به فروشگاه‌ها، خودروها و امکان عمومی وارد آمده‌است.
گته‌نو
گته نو، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
چم‌آباد
چم‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شوراب تنگزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
قطعنامه ۱۷۸۵ شورای امنیت
قطعنامه ۱۷۸۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۰۷ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت در بوسنی و هرزگوین است. این قطعنامه طی نشست ۵۷۸۲ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.