cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تاریخ زبان فرانسوی
فرانسوی نوین
در طول همان سده هفدهم، زبان فرانسوی به عنوان مهم‌ترین زبان دیپلماسی و روابط بین‌الملل (زبان میانجی) جایگزین لاتین شد. فرانسوی این نقش را تقریباً تا اواسط سده بیستم حفظ کرد، زمانی که پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده به قدرت جهانی مسلط تبدیل و انگلیسی جایگزین آن شد. استنلی میسلر در لس آنجلس تایمز گفت که این واقعیت که پیمان ورسای به زبان انگلیسی و همچنین فرانسوی نوشته شده بود «اولین ضربه دیپلماتیک» به این زبان بود. نزدیک به آغاز سده نوزدهم، دولت فرانسه شروع به دنبال کردن سیاست‌هایی با هدف نهایی از بین بردن بسیاری از اقلیت‌ها و زبان‌های منطقه‌ای فرانسه (پاتوا) کرد. این در سال ۱۷۹۴ با «گزارش در مورد ضرورت و ابزار نابود کردن پاتوا و سراسری کردن استفاده از زبان فرانسوی» اثر آنری گرگوار آغاز شد. زمانی که آموزش عمومی در فرانسه اجباری شد، فقط زبان فرانسوی تدریس می‌شد و استفاده از هر زبان دیگر (پاتوا) با مجازات همراه بود. اهداف مدارس دولتی به ویژه برای معلمان فرانسوی‌زبانی که برای آموزش دانش آموزان در مناطقی مانند اکسیتانیا و برتاین فرستاده شده بودند، روشن بود. دستورالعمل‌هایی که یک مقام فرانسوی به معلمان دپارتمان فینیستر، در برتاین غربی داده بود، شامل موارد زیر بود: «و به یاد داشته باشید، آقایان: به شما موقعیت داده شد تا زبان برتون را بکشید.» بخشدار پیرنه-آتلانتیک در سرزمین باسک فرانسه در سال ۱۸۴۶ نوشت: «مدارس ما در سرزمین باسک مخصوصاً برای جایگزینی زبان باسکی با فرانسوی ایجاد شده‌اند.» به دانش‌آموزان یاد داده شد که زبان اجدادی آن‌ها پست است و باید از آنها خجالت بکشند. این فرایند در منطقه اکسیتان‌زبان به عنوان برغونیو شناخته می‌شود.
می‌توان گفت که حفظ سیاست‌های بسته دربارهٔ دستور زبان و کلمات زبان فرانسوی باعث شده‌است که اولاً ساختار زبان فرانسوی از سده هفده تاکنون تغییرات چندانی نداشته باشد و دوم این‌که واژگان فرانسوی نسبت به انگلیسی بسیار کم‌حجم‌تر و ساختار و ترتیب کلمات در جمله‌های آن بسیار منظم‌تر از زبان‌های دیگر باشد.
آنجلینا کیسلا
آنجلینا کیسلا (اوکراین:Кисла Ангеліна) ژیمناست زادهٔ ۱۵ فوریه ۱۹۹۱ میلادی اهل کشور اوکراین است.
آلشوواداس
آلشوواداس یک سکونتگاه مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده‌است.
اولفسک
شهر اولفسک در استان ژیتومیر در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۰٬۸۹۶ نفر است.
موور، تگزاس
موور (به انگلیسی: Moore) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فریو، تگزاس واقع شده‌است. موور ۱۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وائل جسار
وائل جَسّار (زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۷۶ در لبنان) آوازخوان مرد عرب زبان لبنانی است. وائل کار آوازخوانی را از خردسالی زمانی که تنها هشت سال داشت آغازید که اجرای او از همان آغاز تحسین رایمندان و دست اندرکاران موسیقی عربی را برانگیخت تا جایی که از وی به عنوان کودکی نابغه یاد می‌کردند. او بدین سان آلبوم نخست خود را در سن ۱۱ سالگی با عنوان خداحافظی عرضه کرد.او متاهل است و یک پسر به نام وائل (همنام خویش) و یک دختر به نام مارلین دارد.
ورونیکا مارچوک
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به پرستار کودک و خانه کشیش اشاره نمود.
ایتالیایی‌ها در مصر
ایتالیایی‌های مصر مردم ساکن مصر با اصالت ایتالیایی هستند. تاریخ حضور ایتالیایی‌ها در مصر به دوران امپراتوری روم بازمی‌گردد. آخرین ملکهٔ مصر کلئوپاترا که با مارک آنتونی ازدواج کرد، کشورش را به عنوان جهیزیه به روم داد و مصر تا مدت‌ها جزئی از امپراتوری روم به‌شمار می‌رفت. در این مدت ایتالیایی‌های بسیاری به مصر رفتند و امروزه نیز آرامگاه‌های مسیحیان در اسکندریه نشان دهندهٔ تأثیر ایتالیایی‌ها در مصر می‌باشد.
جیمز نای‌اسمیت
جیمز نای‌اسمیت (متولد ۶ نوامبر ۱۸۶۱، درگذشته ۲۸ نوامبر ۱۹۳۹) پزشک، معلم تربیت‌بدنی، کشیش، مربی ورزش و مخترع اهل کانادا است. او در سال ۱۸۹۱ برای اولین بار ورزش بسکتبال را ابداع کرد و سپس به‌تنهایی اولین کتاب قوانین بسکتبال را به رشتهٔ تحریر درآورد و برنامهٔ بسکتبال دانشگاه کانزاس را پایه‌گذاری کرد. نای‌اسمیت آنقدر زنده ماند که شاهد جهانی‌شدن این رشتهٔ ورزشی و حضور آن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ برلین و تولد رقابت‌های ملی بسکتبال دانشگاهی و البته جام قهرمانی بسکتبال دسته اول مردان (ان‌سی‌ای‌ای) در سال ۱۹۳۹ باشد.
اوایل زندگی
جیمز نای‌اسمیت در ۶ نوامبر ۱۸۶۱ در المونت، در استان انتاریو از پدر و مادری اسکاتلندی متولد شد. او بود. در طول دوران کودکی، نای‌اسمیت در مدرسه با مشکلات زیادی روبرو بود، اما به کار در مزرعه عشق می‌ورزید و بیشتر اوقات روز را در کنار دوستان با بازی‌های محلی و دسته‌جمعی سپری می‌کرد. در یکی از این بازی‌ها که ریشه در قرون وسطی داشت، بازیکنان در تیم‌های رقیب سعی می‌کردند سنگ‌های چیده‌شده روی هم را با پرتاب سنگ‌های کوچک‌تر فروبیندازند. پس از مدت کوتاهی نای‌اسمیت متوجه شد که پرتاب قوس‌دار و نرم می‌تواند بسیار دقیق‌تر و مؤثرتر از پرتاب محکم و مستقیم باشد؛ همین تجربه در نهایت یکی از کلیدی‌ترین دلایل اختراع بازی بسکتبال بود. مدت زیادی نگذشت که نای‌اسمیتِ نوجوان، پدر و مادرش را از دست داد و چندین سال در منزل خاله و شوهرخاله‌اش زندگی کرد. پس از آن در دبیرستان المونت انتاریو ثبت‌نام کرد و در سال ۱۸۸۳ فارغ‌التحصیل شد.
نای‌اسمیت در همان سال، وارد دانشگاه مک‌گیل در مونترآل شد. اگرچه با ۱۷۸ سانتی‌متر قد و ۷۶ کیلوگرم وزن ، جثه‌ای نسبتاً کوچک داشت، اما ورزشکاری بسیار با استعداد و زیرک بود و در رشته‌های فوتبال کانادایی، لاکراس، راگبی، فوتبال و ژیمناستیک به عضویت تیم دانشگاه درآمده بود. او برای تیم فوتبال دانشگاه در مرکز زمین بازی می‌کرد و به‌خاطر نمایش‌های ژیمناستیک خیره‌کننده‌ای که داشت، برندهٔ چندین مدال استانی شده بود. نای‌اسمیت در سال ۱۸۸۸ مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ تربیت‌بدنی گرفت و دیپلم علوم دینی خود را نیز در سال ۱۸۹۰ از کالج پروتستان ها در مونترآل دریافت کرد. از سال ۱۸۹۱ کار تدریس در رشتهٔ تربیت‌بدنی را آغاز کرد و به اولین مدیر ورزشی مک‌گیل تبدیل شد، اما در ادامهٔ راه تصمیم گرفت مونترآل را ترک کند و برای تدریس در رشته تربیت‌بدنی به مدرسهٔ بین‌المللی YMCA در شهر اسپرینگ‌فیلد ایالت ماساچوست برود.
کالج اسپرینگ: اختراع بسکتبال
در مسیر ابداع این بازی جدید، سه ایدهٔ اصلی نای‌اسمیت را هدایت می‌کردند. اول اینکه با بررسی بازی‌های تیمی محبوب در آن دوران (هاکی، راگبی، لاکراس، فوتبال و بیس‌بال) نای‌اسمیت متوجهٔ خطر استفاده از توپ شد و تصمیم گرفت از نرم‌ترین و ایمن‌ترین توپ ممکن، یعنی توپ فوتبال استفاده کند. در قدم دوم متوجه شد بیشتر برخوردها در لحظهٔ دویدن با توپ و دریبل زدن اتفاق می‌افتد و برای کاهش برخوردها تصمیم گرفت پاس دادن را اجباری کند؛ و در پایان، تصمیم گرفت دفاع از گل را غیرقانونی اعلام کند تا برخوردها به حداقل برسد و هدف را در محلی بالاتر از سر بازیکنان قرار دهد. پس از آن نام بازی جدید را «بسکتبال» گذاشت و ۱۳ قانون پایه برایش تعریف کرد.
دانشگاه کانزاس
در سال ۱۸۹۲ بسکتبال به‌قدری در میان دانشجویان محبوب شده بود که روزنامهٔ محلی در مقاله‌ای تحت عنوان «یک بازی جدید» از همگان درخواست کرده بود به این بازی «نای‌اسمیت بال» بگویند، اما خود نای‌اسمیت این پیشنهاد را رد کرد. پس از آن نای‌اسمیت از اسپرینگ‌فیلد به دِنور رفت، پس از اتمام تحصیلاتش در رشتهٔ پزشکی به دانشگاه کانزاس پیوست و برنامهٔ بسکتبال مردان دانشگاه کانزاس را به‌صورت رسمی پایه‌گذاری کرد. نای‌اسمیت در ابتدا به‌عنوان مربی بسکتبال شناخته نمی‌شد و بیشتر نقش مدیر و مربی تربیت‌بدنی را به‌عهده داشت؛ اما پس از مدتی هدایت تیم بسکتبال دانشگاه کانزاس را به‌عهده گرفت. حریفان اصلی تیم بسکتبال کانزاس در آن دوران عبارت بودند از تیم‌های YMCA، تیمی که با سفرهای خود به نواحی مختلف ایالات‌متحده نقش مهمی در تولد بسکتبال بازی کرد، دانشگاه «هاسکِ ایندین نِیشن» و دانشکدهٔ «جول ویلیام». دوران مربیگری نای‌اسمیت چندان درخشان نبود و حتی نتوانست تیمش را در نیمی از بازی‌ها به پیروزی برساند (۵۵ پیروزی در ۱۱۵ بازی).
با شروع قرن بیستم تعداد دانشکده‌های شرق آمریکا به اندازه‌ای رسیده بود که بتوان اولین مسابقات قهرمانی بین دانشگاهی را سازمان‌دهی کرد. اگرچه این ورزش هرروز گسترش بیشتری پیدا می‌کرد، اما خود نای‌اسمیت دیگر علاقه‌ای به انجام آن نداشت و فقط قدری نسبت به آن کنجکاو بود و برای ورزش بیشتر ترجیح می‌داد به رشته‌های ژیمناستیک و کشتی بپردازد.
میراث
نای‌اسمیت مبدع بسکتبال بود و ۱۳ قانون اولیهٔ این ورزش را به رشتهٔ تحریر درآورد. تالار مشاهیر بسکتبال در اسپرینگفیلد ماساچوست به افتخار او «نای‌اسمیت» نام‌گذاری شده‌است و یادبودهایی از او، اولین‌هایی بود که در سال ۱۹۵۹ وارد این تالار شد؛ پس از آن نام او به‌عنوان یکی از اعضای مهم وارد بسیاری از تالارهای مشاهیر بسکتبال در سراسر جهان، و به خصوص در آمریکای شمالی شد.
فضول (فیلم ۲۰۱۵)
فضول یک فیلم آمریکایی در ژانر کمدی-درام است که توسط لورین اسکافاریا نوشته و کارگردانی شده است.
جیمز نای‌اسمیت
میراث
اتحادیهٔ ملی ورزش دانشگاهی همه‌ساله جایزه‌ای را تحت عنوان «جایزهٔ نای‌اسمیت»، به بهترین بازیکنان و مربیان اهدا می‌کند. جام قهرمانی بسکتبال جهان به افتخار او، «جام جیمز نای‌اسمیت» نامیده می‌شود.
فضول (فیلم ۲۰۱۵)
داستان
مارنی (سوزان ساراندون) به تازگی بیوه شده و برای آنکه به دخترش لوری (با بازی رز بیرن) نزدیک‌تر باشد از نیوجرسی به لوس آنجلس نقل مکان می کند. ولی او شروع میکند به دخالت در زندگی لوری، اما به زودی او با افراد دیگری ملاقات می‌کند که آن‌ها نیاز بیشتری به کمک او دارند و شروع می‌کند به کمک کردن به آن‌ها.
تولید
فیلمبرداری اصلی این فیلم در ۳۰ مارس ۲۰۱۵ در لس آنجلس آغاز شد.
جیمز نای‌اسمیت
میراث
امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سراسر دنیا بسکتبال بازی می‌کنند، و این ورزش به یکی از محبوب‌ترین ورزش‌های تیمی جهان تبدیل شده‌است. در آمریکای شمالی برخی از بزرگ‌ترین ورزشکاران قرن بیستم در این رشتهٔ ورزشی فعالیت داشته‌اند. بزرگ‌ترین بسکتبالیست تاریخ، یعنی مایکل جردن در رأی‌گیری صورت‌گرفته توسط شبکه ای‌اس‌پی‌ان و آسوشیتدپرس، به ترتیب اولین و دومین ورزشکار آمریکای شمالی در قرن بیستم لقب گرفت؛ دو بسکتبالیست دیگر یعنی ویلت چمبرلین و بیل راسل هم در میان ۲۰ ورزشکار برتر قرن قرار گرفتند.
فضول (فیلم ۲۰۱۵)
انتشار
در ۲۵ آگوست ۲۰۱۵، سونی پیکچرز کلاسیکس در آمریکای شمالی حقوق مربوط به فیلم را به دست آورد. این فیلم اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۵ نمایش داده شد و قرار است در ۲۲ آوریل ۲۰۱۶ به اکران عمومی برسد.
جیمز نای‌اسمیت
میراث
در دسامبر سال ۲۰۱۰ قوانین اولیهٔ بسکتبال که توسط جیمز نای‌اسمیت در سال ۱۸۹۱ نوشته شده بود و سند تأسیس رشتهٔ بسکتبال در جهان محسوب می‌شد، در حراجی‌ای در نیویورک به مزایده گذاشته شد و در نهایت یک میلیاردر بانکدار به‌نام «دیوید جی‌بوث» که فارغ‌التحصیل دانشگاه کانزاس بود، توانست آن را به مبلغ ۴٬۳۳۸٬۵۰۰ دلار بخرد تا این سند به گران‌قیمت‌ترین یادگار تاریخ ورزش در جهان بدل شود ؛ دیوید بوث در نهایت این سند را به دانشگاه کانزاس اهدا کرد.
زندگی شخصی
او در سال ۱۸۹۴ با «ماود اِوِلین شِرمان» ازدواج کرد که حاصلش سه دختر و دو پسر بود. نای‌اسمیت تا پایان عمر به‌عنوان یک کشیش پروتستان فعالیت‌های مذهبی خود را ادامه داد و در کنار آن عضو فراماسون هم بود. او در سال ۱۹۲۵ تابعیت ایالات‌متحده را پذیرفت و در نهایت ۱۴ سال بعد در سن ۷۸ سالگی در منزل خود در لورنس، کانزاس از دنیا رفت و جسدش در کنار همسر فقیدش در قبرستان پارک یادبود در شهر لورنس کانزاس به خاک سپرده شد.
تپه قلعه ملک
تپه قلعه ملک مربوط به هزاره سوم و۴ قبل از میلاد است و در شهرستان تاکستان، روستای قلات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۱۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گمینا دانبرووا بیاووستوتسکا
گمینا دانبرووا بیاووستوتسکا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان سوکووکا واقع شده‌است. گمینا دانبرووا بیاووستوتسکا ۲۶۳٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۷۵۵ نفر جمعیت دارد.
تی‌وای‌آر اسپورت
تی‌وای‌آر اسپورت (TYR Sport) شرکت تجهیزات ورزشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۵ توسط استیو فارنیس تأسیس شد.
ویندوز ۱٫۰
ویندوز ۱ یک رابط کاربر گرافیکی ۱۶ بیتی، توسعه یافته توسط شرکت مایکروسافت می‌باشد و در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۹۸۵ منتشر شد. این اولین تلاش مایکروسافت برای ایجاد یک محیط عامل چندوظیفگی گرافیکی برای رایانه‌های شخصی بود. ویندوز ۱ اولین نسخهٔ راه‌اندازی شدهٔ ویندوز بود. پشتیبانی از این ویندوز در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۱ به پایان رسید. از راه رسیدن ماوس و محیط پنجره‌ها آن را قابل دسترس‌تر می‌ساختند، اما نمایش گرافیکی آن بسیار پایین و ابتدایی بود؛ ولی چند مورد کلاسیک چون برنامه‌های پینت، دفترچه یادداشت، ماشین حساب یا ساعت را در آن می‌یابیم. همچنین این سیستم‌عامل با وجود ابتدایی بودنش در ماه‌های اول انتشار ناگهان محبوبیت زیادی در بین مردم پیدا کرد و تعداد زیادی از استانداردهای ویندوز که هنوز هم اعتبار دارند، در آن زمان معرفی شد.
هنوز بازی‌ جز یک بازی که استیو بالمر در تبلیغی جعلی از آن تمجید کرد در این ویندوز موجود نبود. از نظر واسط تعاملی نیز هیچ دکمه‌ای برای بستن پنجره وجود نداشت و این کار حتماً باید توسط منوی کشویی انجام می‌شد. پنجره ها روی هم قرار نمی‌گرفتند و این یکی از نقطه ضعف‌های این نسخه از ویندوز بود.
برونو کونتی
برونو کونتی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
ویندوز ۱٫۰
نسخه ویندوز ۱ در ایالات متحده آمریکا عرضه شد و با موفقیت یا مخالفت‌هایی روبه‌رو شد. بعد از یک سال انتظار، نسخهٔ ۱٫۰۲ ویندوز موفق فاتح بازارهای بین‌المللی شد. در آمریکا این سیستم عامل به مبلغ ۹۹ دلار یعنی معادل ۲۰۱۶ دلار در سال ۲۰۱۵ (با احتساب تورم و بر اساس دفتر امار نیروی کار) فروخته می‌شد.
این نسخه اولین نسخه گرافیکی ویندوز بود. که بعد از ۲۲ سال ویندوز ۷ و ویندوز ۸و بعد ها ویندوز ۱۰ و ویندوز ۱۱ در شرکت مایکروسافت رونمایی شد. که از لحاظ گرافیک، حجم، کیفیت، سرعت، اندازه‌ی مانیتور و کیبورد و ماوس به روز بسیار محبوب بود.
دیزی بتس
دیزی بتس (Daisy Betts؛ زادهٔ February 1, 1982) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پرستاران، شاتر و کسل اشاره کرد.
ملانی رنه
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۵ نماینده سوئیس بود.
آلشوژولتسا
آلشوژولتسا یک سکونتگاه مسکونی در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده‌است.
۷۷۷ و دیگر نوشته‌های قبالایی الیستر کرولی
۷۷۷ و دیگر نوشته‌های قبالایی آلیستر کراولی مجموعه‌ای از مقالات نوشته شده توسط آلیستر کراولی می‌باشد. این کتاب توسط دکتر ایزرائیل ریگاردی ویرایش و معروف شده‌است. کتابی مرجع بر پایهٔ قبالای هرمسی می‌باشد.
هفتصد و هفتاد و هفت و قبالای مدرن
۷۷۷ یکی از برجسته‌ترین کتاب‌ها ی قبالا در سنت باطنی غربی، به همراه آشکارسازی کابالا از سموئل لیدل مک گریگور مترز، باغ انار از ایزرائیل ریگاردی و قبالای عرفانی از دیون فورتون می‌باشد. کابالا قالبی یهودی معاصرتر از تفسیر تورات می‌باشد که در قرن شانزدهم میلادی به وسیلهٔ کتاب زوهر برجسته بود.
شمشیرآباد (آبدانان)
شمشیرآباد (آبدانان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جابرانصار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۷ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
اندیس کرومیت گوهرکوه
کرومیت گوهرکوه یک اندیس فلزی است که در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، کرومیت است.سنگ میزبان این اندیس پریدوتیت است و دیرینگی آن به دوران کرتاسه بالایی می‌رسد.
هدف (آلبوم)
هدف نام چهارمین آلبوم استودیویی خوانندهٔ کانادایی، جاستین بیبر است که در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ منتشر شد.
ارمنی تپه‌سی
ارمنی تپه‌سی مربوط به هزاره ۴ قم است و در بناب، منطقه آغاجری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مرگ و دوشیزه
مرگ و دوشیزه فیلمی به کارگردانی رومن پولانسکی محصول سال ۱۹۹۴ است. فیلم بر اساس نمایشنامه‌ای به همین نام از آریل دورفمان، نویسندهٔ شیلیایی ساخته شده و داستانش طبق نوشتهٔ کوتاهی که در آغاز فیلم می‌آید، در کشوری ناشناس در آمریکای جنوبی، پس از سرنگونی رژیم دیکتاتوری می‌گذرد.
خلاصهٔ فیلم
«پولینا»، زنی که در رژیم دیکتاتوری سابق، زندانی سیاسی بوده‌است، به‌طور اتفاقی در خانهٔ خود و همسرش «جراردو»، با مردی روبه‌رو می‌شود که معتقد است در رژیم سابق او را شکنجه و به او تجاوز کرده‌است. زن می‌خواهد از این مرد (دکتر روبرتو میراندا) انتقام بگیرد.
لیانا والسمن
لیانا والسمن (Leeanna Walsman؛ زادهٔ November 22, 1979) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جنگ ستارگان اپیزود دوم: حمله کلون‌ها، ۹٫۹۹ دلار اشاره کرد.
گمینا دانبرووا بیسکوپیا
گمینا دانبرووا بیسکوپیا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان اینوروتسواف واقع شده‌است. گمینا دانبرووا بیسکوپیا ۱۴۷٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
سیکلوپنتامین
سیکلوپنتامین که با نام‌های Cyclonarol, Cyclosal, Cyklosan, Nazett, Sinos و کلوپان نیز در دسترس است، نوعی آلکیل آمین مقلد سمپاتیک است که در گروه عوامل تنگ‌کننده عروق قرار می‌گیرد. سیکلوپنتامین در گذشته به شکل افشانه بینی و بدون نیاز به نسخه برای درمان احتقان بینی به فروش می‌رسید، اما امروزه با توجه به معرفی داروهای بهتر، مصرف آن تا حد زیادی کاسته شده‌است.
فارماکولوژی
این دارو باعث تحریک رها شدن نوروترانسمیترهای کاته کولامینی، شامل نوراپی نفرین (نورآدرنالین), اپی نفرین (آدرنالین) و دوپامین می‌شود. اثرگذاری این دارو بر روی نوراپی نفرین و اپی نفرین، مسئول نقش ضداحتقانی آن است. از آنجایی که این دارو هر سه نوروترانسمیتر بالا را تحت تأثیر قرار می‌دهد، گاه باعث بروز ویژگی‌های تحریکی می‌شود.
سنتز
سیکلوپنتامین را می‌توان از سیکلوپنتان و اسید سیانواستیک بدست آورد.
والک بلند
والک بلند نام یکی از گونه‌های سردهٔ والک است. ارتفاع گیاه به ۸۰ تا ۱۵۰ سانتیمتر می‌رسد. مجموعه گل‌های توپی آن که در رأس ساقه گل بلند ظاهر می گردد ممکن است ۱۲ تا ۱۵ سانتیمتر قطر داشته باشد. در حالیکه هر یک از گل‌های آن بیش از ۵ میلی‌متر طول ندارند. برگ‌های قاعده‌ای، بسیار پهن و به رنگ سبز متمایل به آبی است. این گیاه در باغ‌های اروپا پرورش می‌یابد لکن برای رشد واقعی احتیاج به تابستان‌های گرمتر و زمستان های ملایم‌تر نسبت به آب و هوای کشورهای شمالی دارد. در ایران در منتهی‌الیه شمال شرق خراسان دیده می‌شود. زمان گلدهی در اردیبهشت ماه است.
رودلف هس
رودُلف والتر ریچارد هِس (زاده ۲۶ آوریل ۱۸۹۴ – درگذشته ۱۷ اوت ۱۹۸۷) در اسکندریه مصر زاده شد. رودلف هس یکی از چهره‌های مؤثر حزب نازی (حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان) و معاون آدولف هیتلر به‌شمار می‌رفت. پیش از حمله آلمان نازی به شوروی هس در پروازی انفرادی به سوی اسکاتلند تلاش‌هایی را برای برقراری صلح با بریتانیا انجام داد. اما پیش از آنکه موفق شود هواپیمای وی توسط بریتانیایی‌ها هدف قرار گرفت و هس مجبور به فرود با چتر نجات شد. وی دستگیر شد و پس از جنگ در دادگاه نورنبرگ به حبس ابد محکوم شد و تا پایان زندگی خویش در زندان بسر برد.
تئوری‌های مختلفی در خصوص پرواز هس به بریتانیا از جمله خیانت به هیتلر و مذاکرات پنهانی وجود دارد. اما نازی‌ها در آن زمان و نئونازی‌ها بر این نکته اصرار دارند که رودلف هس برای مذاکره صلح و از طرف حزب نازی به سوی انگلستان پرواز کرد. هس نزد نئونازی‌ها از احترام خاصی برخوردار است.
زندگی‌نامه
هس در اسکندریه مصر از والدینی آلمانی، یونانی زاده شد. رودلف فرزند بزرگ خانواده شش نفری بود. پدر رودلف فریدز اچ هس اهل ایالت باواریا (بایرن) آلمان بود و مادر رودلف از اهالی یونان بود. خانواده رودلف هس در سال ۱۹۰۸ از اسکندریه به آلمان مهاجرت کرد. رودلف در مدرسه شبانه‌روزی ثبت نام کرد. او به ستاره‌شناسی علاقه داشت اما به اجبار پدرش مجبور شد برای کسب و کار به سوئیس برود. در زمان جنگ جهانی اول او داوطلب خدمت سربازی در هنگ هفتم باواریا (بایرن) شد و موفق شد نشان صلیب آهنین درجه دو دریافت کند. وی چند بار به شدت مجروح شد. از جمله یک بار که به شدت از ناحیه قفسه سینه مجروح شد و دیگر نتوانست به عنوان سرباز پیاده به جبهه بازگردد؛ بنابراین به نیروی هوایی منتقل شد و آموزش‌های هوانوردی و خدمت در اسکادران عملیاتی را با رتبه ستوان در ۱۶ اکتبر ۱۹۱۸ گذراند.
معاون هیتلر
پس از جنگ جهانی اول هس به مونیخ بازگشت، وی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ ثبت نام کرد و در آنجا به مطالعه علوم سیاسی، تاریخ، اقتصاد و جغرافیای سیاسی پرداخت. هس سپس به حزب تازه تأسیس نازی و آدولف هیتلر پیوست و در کودتای آبجوفروشی مونیخ شرکت کرد. او در این کودتا دستگیر شد و به مدت هفت و نیم ماه به زندان افتاد. پس از آزادی به عنوان منشی خصوص هیتلر برگزیده شد. او رونویسی و تا حدی ویرایش کتاب نبرد من را نیز به عهده داشت. هس پس از مدتی توانست به سومین شخصیت حزب نازی پس از هیتلر و هرمان گورینگ تبدیل شود. هیتلر برای پاسخ به افکار عمومی و همچنین انحراف مردم از یک حکومت دیکتاتوری رودلف هس را به عنوان جانشین خود معرفی کرد. هس از این قدرت به دست آمده نهایت استفاده را کرد. وی در سرکوب مخالفان حزب و دولت نازی و همچنین در تدوین و تهیه قوانین نورنبرگ نقش پررنگی را ایفا کرد.
در دهه ۱۹۳۰ افکار هیتلر بیشتر به سمت یوزف گوبلس، هاینریش هیملر و هرمان گورینگ جلب شد و هس در حاشیه قرار گرفت. پس از حمله آلمان نازی به لهستان، هیتلر اعلام کرد در صورتی که اتفاقی برای من بیفتد، هس و گورینگ مسئول کنترل وضعیت کشور هستند.
پرواز به اسکاتلند
هس امیدوار بود آلمان نازی و بریتانیا با هم صلح کنند و جنگ در اروپا تمام شود. وی می‌دانست برای خارج شدن از حاشیه و جلب نظر هیتلر به این صلح نیاز دارد زیرا اگر این اتفاق رخ می‌داد آلمان نازی دیگر نیازی به جنگ با بریتانیا نداشت و می‌توانست تمام توان خود را در جنگ با شوروی به کار گیرد و به نوعی اروپا را از آن خویش نماید. هس سرانجام در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۴۱ ساعت ۶:۰۰ صبح به صورت مخفیانه از آوگسبورگ برای مذاکره با طرف بریتانیایی به سمت اسکاتلند پرواز کرد. او می‌دانست که این سفر کاملاً یک طرفه خواهد بود و هواپیما سوخت کافی برای بازگشت ندارد. پدافند بریتانیا با وجود اینکه هواپیما را شناسایی کردند اما در کمال تعجب دستور داشتند که به آن شلیک نکنند. او سپس در نزدیکی محل استقرار دوک همیلتون با برعکس نمودن هواپیما به بیرون پرید و با چتر نجات به زمین نشست. هس پس از فرود دچار شکستگی مچ پا شد. هس پس از دستگیری به دستور وینستون چرچیل به برج لندن منتقل شد. سپس دیداری کوتاه با وی صورت گرفت و چرچیل دستور داد هس مورد درمان قرار بگیرد. هس تا ۲۰ مه ۱۹۴۱ در برج لندن زندانی بود سپس به خانه‌ای منتقل شد و چرچیل دستور داد هر اطلاعاتی که می‌تواند مفید باشد را از هس دریافت شود. مأموران ام آی شش (سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا) معتقد بودند هس دچار بیماری روانی است و به همین جهت روانپزشکی را به دیدن هس آوردند. روانپزشک پس از معاینه اعلام کرد هس دیوانه نیست اما احتمالاً به دلیل شکست در مأموریت خود دچار افسردگی شدید شده‌است. هس در طول دوره زندان خود به نوشتن خاطرات روزانه مشغول بود. دولت آلمان نازی با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که هس قربانی توهماتی باقی‌مانده از جنگ جهانی اول است، هس در کتاب خاطرات خود در این باره می‌نویسد: پرواز هس به سوی بریتانیا باعث تردید ژوزف استالین رهبر شوروی در خصوص بریتانیا شد. در دیداری که بین استالین و چرچیل صورت گرفت استالین در خصوص همکاری بریتانیا و آلمان نازی ابراز نگرانی کرد اما چرچیل منکر هر گونه همکاری با آلمان نازی شد.
محاکمه
بسیاری از مورخان و محققان ابراز کردند که حبس طولانی هس بی‌عدالتی بوده‌است. وینستون چرچیل در کتاب خود جنگ جهانی دوم بخش سوم نوشته‌است:
زندان
او تا پایان زندگی خود در زندان اشپانداو در غرب برلین محبوس بود. ریاست این زندان به صورت دوره‌ای، هر ماه بین مقامات آمریکایی، فرانسوی، بریتانیایی و روسی می‌چرخید. مقررات این زندان که پس از محاکمات نورنبرگ تنظیم شده بود بسیار سختگیرانه بود و هرگونه سرپیچی مجازات سختی در پی داشت. برای نمونه، در آنجا زندانیان را با شماره و نه نام خطاب می‌کردند. در سال ۱۹۵۵ رودلف هس به خاطر سلام نکردن به یک زندانبان روس ۱۰ روز حق دریافت کتاب و روزنامه را از دست داد.
پس از مدتی این قوانین نرم‌تر شدند. از جمله اینکه ظاهراً هس حق نداشت اخبار تلویزیون را تماشا کند ولی در اجرای این نیز چندان سختگیری نمی‌شد. او هر وقت می‌خواست می‌توانست به حیاط و باغچه زندان برود و دو آشپز در زندان کار می‌کردند که هر غذایی را که می‌خواست برای او آماده می‌کردند. به گفته تونی لی‌تیسیر (مدیر بریتانیایی زندان): «او خیلی زیاد غذا می‌خورد، واقعاً در حد تعجب‌آوری می‌خورد.»
تلاش برای آزادی
در دهه ۱۹۶۰ پسر هس کارزاری برای آزادی او به راه انداخت که این موضوع در آلمان غربی و بریتانیا پوشش رسانه‌ای و واکنش اجتماعی گسترده‌ای گرفت. در سال ۱۹۸۷ کشورهای آمریکا، بریتانیا و فرانسه تلاش‌هایی برای تجدید نظر در خصوص هس انجام دادند که با مخالفت شدید شوروی روبرو شد و آزادی هس ناکام ماند. زیرا هر گونه تغییر در حکم او مستلزم موافقت هر چهار قدرت بود.
بریتانیا با ۱۱ بار درخواست برای آزادی، رودلف هس بیشترین تلاش را کرد. از جمله پیتر کرینگتون در سال ۱۹۷۹ به محض اینکه به مقام وزیر امور خارجه بریتانیا رسید در یادداشت صریحی برای آندری گرومیکو وزیر امور خارجه اتحاد شوروی نوشت: «اصرار بر اینکه این پیرمرد باید در زندان بمیرد هم غیرانسانی هم بیهوده است.» ۹ بار دیگر نیز حمایت فرانسه و آمریکا خواهان آزادی او شدند. اما اتحاد جماهیر شوروی با استدلال اینکه «مردم اتحاد شوروی و سایر ملت‌هایی که مصیبت کشیده بودند، نمی‌توانند آزاد شدن یک مقام ارشد آلمان نازی را بپذیرند.» و «مصائبی که هس و سایر رهبران آلمان نازی به مردم تحمیل کردند انسانی نبود.» همواره از بررسی این تقاضاها امتناع کرد.
مرگ
رودلف هس در تاریخ ۱۷ اوت ۱۹۸۷ در حالی که ۹۳ سال سن داشت در زندان درگذشت. گفته می‌شود وی در زندان و با استفاده از سیم برق مهتابی در سال ۱۹۸۷ خودرا حلق‌آویز کرد. اما بعضی عقیده دارند وی به قتل رسیده‌است.
زیارت نئونازی‌ها
پس از مرگ هس نئونازی‌ها در سراسر اروپا اقدام به راه‌پیمایی کردند. آن‌ها در سال‌های بعد نیز در روز مرگ هس اقدام به راه‌پیمایی کردند به گونه‌ای که در سال ۲۰۰۳ تعداد ۵٬۰۰۰ از نئونازی‌ها دست به راه‌پیمایی زدند و پس از آن در سال ۲۰۰۴ تعداد آن‌ها به ۹٬۰۰۰ تن رسید که پس از آن راه‌پیمایی در روز مرگ هس در آلمان ممنوع شد. هس آخرین بازمانده کابینه هیتلر بود. نئونازی‌ها از سرتاسر آلمان و اروپا در وونزیدل برای یادبود مارس و راهپیمایی‌های مشابه هر ساله در سالگرد مرگ هس هم می‌آمدند. این اجتماعات از ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ ممنوع بود و نئونازی‌ها سعی کردند در شهرهای دیگر و کشورهایی نظیر دانمارک و هلند جمع شوند. تظاهرات در وونزیدل در ۲۰۰۱ قانونی شد. در ۲۰۰۵ با وضع قوانین سختگیرانه‌تر در آلمان تظاهرات بار دیگر ممنوع شدند.
تخریب قبر
در سال ۲۰۱۱ اجاره ۲۰ ساله قبر هس به پایان رسید. خانواده او درخواست تمدید ۲۰ ساله آن را کردند. اما این درخواست رد شد.
پانویس
۱. Ilse Pröhl
۲. Wolf Rüdiger Hess
۳. Fritz H. Hess
۴. MI6
۵. Frank Keller
آسمان شب (نشریه)
ماهنامهٔ آسمان شب اولین ماهنامه تخصصی و رنگی ستاره‌شناسی و فضا در ایران و خاورمیانه است. این ماهنامه نخستین بار در دی‌ماه ۱۳۸۸ منتشر شد و از آن پس هر ماه منتشر می‌شد. حمیدرضا کریم‌پور صاحب‌امتیاز و سردبیر این ماهنامه است و احمد دالکی مدیر مسئول آن است:
آخرین شماره این ماهنامه، 41 بود که در فروردین 1395 به چاپ رسید و پس از آن مجله بدلیل گسترش و استقبال از فضای مجازی و استقبال کم از نشریات کاغذی فعالیت‌اش را متوقف کرد. وبسایت رسمی ماهنامه آسمان شب به آدرس www.nightsky.ws و تالار گفت‌وگوی ماهنامه آسمان شب به آدرس www.iir.ir از دسترس خارج شده و به کلی حذف شده‌اند.
تحریریه و سردبیری
پوشش خبری رخدادهای ایران، انعکاس اخبار علمی از منابع معتبر علمی، انتشار مقالات علمی از منابع داخلی و ژورنال‌های معتبر، بخش ویژه علوم فضایی، مصاحبه‌های اختصاصی با افراد صاحب‌نام یا مسئولین حوزه‌های فضا و نجوم، بخش نوجوان، معرفی دانشمندان و تجهیزات نجومی تاریخی (قدیمی)، تهیه نقشه آسمان هر ماه بر اساس موقعیت جغرافیایی و تقویم ایران و گالری عکس‌های نجومی بخش‌هایی از این نشریه است که می‌توان به آن‌ها اشاره کرد.
تیشا متیس
تیشا متیس ژیمناست زادهٔ April 17, 1999 میلادی اهل کشور بریتانیا است.
کامین-کاشیرسکی
کامین-کاشیرسکی شهری در استان ولین در کشور اوکراین است. جمعیت این شهر است.
محمدحسن خوانساری
محمدحسن خوانساری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره سوم بعنوان نماینده گلپایگان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
آموزش در اسلام
نخستین معلم در اسلام پیامبر اکرم بود که تعلیم وی بر پایه تعالیم اسلامی بود و نخستین درس‌های آن قرائت قرآن بود، از این جهت نخستین مدارس مسلمانان مساجد آنان بود با توجه به اینکه تعلیم و آموزش خاص مساجد نبود و بسیاری از دانشمندان در خانه‌ها، بیمارستان‌ها، رباط‌ها و جاهای مختلف که حضور می‌یافتند حلقه‌های تدریس را به وجود می‌آوردند؛ سال ۴۵۹ هجری (۱۶۰۶–۱۶۰۷ م) در تاریخ آموزش عصری برجسته به‌شمار می‌آید، در این سال نخستین مدرسه از رشته مدرسه‌های خواجه نظام الملک وزیر بزرگ سلجوقیان ساخته شد و با توجه به عدم متمرکز بودن پیشینه آموزش و عدم برپای حلقه‌های آموزشی در یک جا، این اقدام خواجه باعث نضج و به ثمر رسیدن کار تعلیم در جهات مختلف تمدن اسلامی شد؛ و از طرفی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌هایی مذهبی و تبلیغاتی شرق اسلام در مقابل جامع الازهر قاهره مرکز خلفای فاطمی که با تبلیغات شدید مذهب اهل سنت را تهدید می‌کرد به مبارزه برخیزد.
آموزش پیش از اسلام
مکتب خواندن و نوشتن شامل دورهٔ اسلامی نمی‌شود به این منظور که قبل از ظهور اسلام هم شاهدمکتب خواندن و نوشتن هستیم، در فتوح البلدان به این موضوع اشاره شده‌است که بشر بن مالک برادر اکیدر بن عبدالملک بن عبدالجن کندی سکونی فرمانروایی دومة الجندل که نصرانی بود به حیره آمد و مدتی در آنجا سکونت می‌گزید وی خط عربی را از اهل حیره بیاموخت و سپس برای کاری به مکه آمد، سفیان بن ابی امیة بن عبدالشمس و ابوقیس بن عبدمناف بن زهرة بن کلاب او را بدیدند که خط می‌نویسد و از وی خواستند که آنان را خط بیاموزد. بشر ایشان را حروف هجا بیاموخت و به آنان خظ نشان داد و چندان که آن دو توانستند بنویسند و این روند یادگیری خواندن و نوشتن به بقیه منتقل شد و سعی در یادگیری آن برآمدند، هر چند عمومیت نداشت و بلاذری در ادامه نقل می‌کند که قبل از ظهور اسلام تنها هفده نفره از قریش به خواندن و نوشتن مسلط بودند
آموزش در اسلام
اما با آمدن اسلام روند یادگیری به واسطه ارتباط با سایر دولت‌ها، تأسیس دیوان‌های مختلف و به وجود آمدن شغل‌های اداری سرعت بیشتری به خود گرفت و پیامبر اسلام مردم را به این مهم تشویق می‌کرد و به آن اهمیت می‌داد؛ در جنگ‌ها مانند جنگ بدر کسانی را که می‌توانستند خواندن و نوشتن بیاموزند در برابر آموختن به دیگران آن‌ها را آزاد می‌کرد و این فدیه آزادی نامسلمانان بود
از طرفی دیگر پیامبر به هنگام مهاجرت از مکه به مدینه سنگ بنایی مسجد قبا را گذاشت که نخستین مسجد در اسلام بود، حلقه‌های علم در این مسجد برگزار می‌شد، و پیامبر (ص) نیز در مسجد خویش در مدینه می‌نشست و به یارانش دین و آیین یاد می‌داد این موضوع اهمیت مساجد را در آموزش آشکار می‌کند، بنابرین مساجد علاوه بر نقش مذهبی نقش بسزایی در زمینه آموزشی ایفا می‌کنند و بی‌دلیل نیس که ساخت مساجد در هر منطقه اسلامی لازم و ضروری بود و جز اولویت‌ها قرار داشت.
در کتاب تاریخ آموزش در اسلام به نقل از مقریزی عنوان می‌کندکه عمر بن خطاب به استانداران خود در بصره (ابوموسی)، کوفه (سعد ابن ابی وقاص) و سوریه و مصر (عمرو عاص) فرمان نامه‌ای فرستاد تا هر کدام مسجد جامعی بسازند تا مردم آن شهر برای برگزاری نماز آدینه در آنجا گرد آیند
از مشهورترین مساجد در حوزه اسلام که آموزش در آن‌ها جایگاه والایی دارد مسجد جامع الازهر در مصر بود، این جامع در اواسط قرن چهارم هجری هم‌زمان با شهر قاهره توسط دولت اسماعیلی مذهب فاطمیان تأسیس شد و قران و فقه در آن تدریس می‌شد و از اقصی نقاط دنیا مانند ترکستان و هندوستان به سوی این مسجد به جهت تدریس روی می‌آوردند و در مجاورت آن زندگی می‌کردند که به مجاورین مشهور شدن و و هر رواقی داشتند، که به رواق شامیان، رواق ایرانیان، رواق مغربیان و … معروف بودند؛ دانشجویان الازهر را در اوایل قرن نهم هجری به ۷۵۰ تن از ممالک مختلف اسلامی ذکر کرده‌اند
علاوه بر مساجد خانه علما هم محلی برای تشکیل مجالس درس و فراگیری علوم دینی و دنیوی بود اشاره کرد، ناصر خسرو به خانه ابوالعلا معری اشاره می‌کند که در خانه او بیش از دویست نفر را برای آموزش شعر و ادب به حضور می‌پذیرفت
برخی ازائمه هم در خانه خود مجالس علمی تشکیل می‌دادند و به تعلیم مشغول می‌شدند؛ و از سویی دیگر سلاطین و حکام هم برای فرزندان خود معلم سرخانه می‌آوردند که در این رابطه می‌توان به خلیفه عباسی مهدی اشاره کرد که بسیاربه تدریس فرزندان خود اهمیت می‌داد.
کتابفروشی‌ها هم در زمینهٔ مکانی برای آموزشی دارای اهمیت بودند که قبل از تشکیل کتابخانه‌های بزرگ و عمومی در زمینه آموزش ایفای نقش می‌کردند، در سرگذشت جاحظ آمده است که وی گاهی دکان کتابفروشی را کرایه می‌کرد و شب‌ها را به خواندن کتاب در آنجا می‌گذراند؛ بعد از تأسیس کتابخانه‌های بزرگ و به واسطه رابطه کتاب و آموزش کتابخانه‌های اسلامی به جایگاهی برای آموزش تبدیل شدند؛ در این رابطه می‌توان به کتابخانه‌های فردی یا خصوصی که شامل کتابخانه‌های ادباء مانند ابوعمرو بن العلاء است که در باب او گفته‌اند که کتابخانه او پر است از کتاب‌های که روی چرم سفید رنگ یا پوست جانوران یا منسوجات نگاشته‌اند، به طوری که سقف خانهٔ او را پر می‌کرده‌است و نظایر همین مطالب را هم دربارهٔ برخی دیگرمانند اصمعی و حماد و ابو عبیده گفته‌اند؛ نوع دیگر کتابخانه‌های عمومی است، کتابخانه‌های بودند که رجال دولت یا علمای ثروتمند دینی یا مردمان بافرهنگ و خیرخواه تأسیس می‌کردند که مهم‌ترین آن‌ها بیت الحکمه هارون الرشید در بغداد است که به جرئت می‌توان گفت: همهٔ کتاب‌های که به عربی ترجمه شده‌است را دربردارد.
به تدریج دراواخرقرن سوم و اوایل قرن چهارم دارالعلوم‌های به وسیله علما و امرا تأسیس شد که تفاوتشان با کتابخانه‌ها (دارالکتب یا خزانة الحکمه در این بود که دارالعلوم‌ها در صورت نیاز کمک هزینه‌ای برای طلاب در نظر گرفته می‌شد وآنهایی هم که از مکانی دور می‌آمدند محل اقامتی برای آن‌ها در نظر گرفته می‌شد، مانند دارالعلوم ابوالقاسم جعفر بن محمد بن حمدان فقیه شافعی (متوفی ۳۲۳) در موصل دارالعلومی احداث کرد و در آن کمک هزینه‌ای برای طلاب نیازمند در نظر گرفته بود به این صورت و با گذشت زمان و افزایش علاقه مردم به آموختن و فراهم کردن شرایط آن توسط سلاطین و حاکمان کم‌کم روند آموزش و تعلیم گسترش یافت و بستر را برای ایجاد مدارس به صورت سازماندهی تر آماده کرد.
مدارس
در قرن سوم با گسترش قلمرو اسلام وآشنایی مسلمانان با اصول ادیان مذاهب و مکاتب دیگر و انتقاد پیروان آن‌ها از برخی عقاید و آداب و لزوم پاسخگویی و حل معضلات و تفسیر اعتقادات و آشنایی و نیاز به علوم همانند طب و نجوم – زمینه اجتماعی و فرهنگی لازم برای تبادل اندیشه‌ها از طریق تدوین و ترجمه کتاب و بحث و مناظره فراهم شد و در دربار تنی چند از خلفای عباسی محل تردد مترجمین_فلاسفه و اطبا گردید (سلطان زاده، ۱۳۶۴: ۹۰)
متن فوق نشان دهنده این موضوع است که اجتماع آمادگی کامل را برای پذیرش این مسئله که آموزش باید متمرکز باشد و احتیاج به جای متمرکز جهت آموزش و تحصیل لازم و ضروری است و نبود آن در جامعه آن روز احساس می‌شود؛ تعدد مکتب‌های فلسفی و مذهبی و ضرورت تعلیمات کلاسیک و بلند مدت منجر به گستر تعلیم و تربیت و ازدیاد طلاب گردید و ضرورت ایجاد فضاهای خاص برای این منظور که هم بحث و جدل و غوغای طلاب مزاحم عابدین نشود و هم آمد و شد عوام باعث ایجاد اختلال در تدریس نگردد (همان: ۹۴)
پیدایش مدارس تحول بزرگی را در بخش جهان اسلام به وجود آورد به وسیلهٔ آن‌ها بنیان آموزش در اسلام گذاشته شد و علاوه بر انگیزه‌های دینی که قصد آن‌ها از خواندن و نوشتن شناخت مسائل دینی است، انگیزه‌های علمی هم بر آن افزوده شد و شناخت سایر علوم در رأس قرار گرفت؛ در مباحث قبلی به این موضوع اشاره شده‌است که اولین مدارس توسط افراد نیکوکار یا دانشمندان ساخته شده‌است که توسط هزینه‌های شخصی آن‌ها اداره می‌شد و بعدها مدارسی تأسیس شد که زیر نظر حکومت وقت اداره می‌شد این مدارس به نام مدارس دولتی شناخته شده‌اند.
مدارس خصوصی و مردمی
این نوع مدارس قبل از تأسیس نظامیه‌ها وجود داشته‌اند و می‌توان از مدرسه امام ابوبکر بن فورک اصفهانی (۴۰۵ ه. ق) در نیشابور، مدرسه سعیدیه که آن را نصر بن سبکتکین برادر سلطان محمود غزنوی مشهور بنا کرد و مدرسه‌ای که اسماعیل استرآبادی صوفی و واعظ بنیاد کرد و نیز مدرسه دیگری که برای استاد ابواسحق شیرازی بنا شده‌است نام برد (حلبی، ۱۳۸۲ :۴۱۰)، این نوع مدارس در آغاز در خانهٔ استاد تشکیل می‌شد که دانشجویان استاد در آن گرد هم می‌آمدند و در محضر استاد به آموزش مشغول می‌شدند و منبع مالی آن را خود استاد تأمین می‌کرد و در اکثر اوقات از دارایی شخصی او بود. زرین کوب هم در رابطه با این مدارس اشاره می‌کند که «بزرگان علماء اسلام تربیت یافته آن مدارس بودند که همه یا غالب آنها از محل اوقاف اهل بر بوده است و خلفا و سلاطین به‌طور مستمر و مستقیم در کار آنها نظارت نداشتند و به اصطلاح امروز ما این مدارس ملی بود، غالب آنها تعلیم آزاد بود» (زرین کوب ،۱۳۹۲: ۴۴).
مدارس دولتی
تا قبل از نیمه قرن پنجم هجری قمری نمی‌توان از مدارس دولتی مهمی نام برد اما با توجه به تغییراتی که در نظام آموزشی جامعه اسلامی پدید آمد، ازطرفی دیگر کار تعلیم در تمدن اسلامی در جهات مختلف نضج گرفت و به ثمر رسید و عالمان و فقیهان و پزشکان و فیلسوفان بزرگی پیدا شدند ولی در اسلام مدرسهٔ مستقلی مانند آنچه در این روزگار به چشم می‌خورد نبود و مورخان مسلمان تقریباً متفق‌القولند که نخستین کسی که مدارسی را بنا کرد و تمدن اسلامی را به وجود آورد این زینت بزرگ را مزین ساخت خواجه نظام الملک حسن طوسی بود (حلبی ۱۳۸۲ :۴۱۰).
نظامیه‌ها
یکی از نهادهای علمی_فرهنگی که در شکوفایی فرهنگ اسلامی تأثیری شگرف داشت نظامیه‌ها بودند، در نیمه دوم سده پنجم هجری توسط خواجه نظام الملک طوسی وزیر آلپ ارسلان سلجوقی با تأسیس مدارس نظامیه در نیشابور، بغداد و دیگر شهرها (بلخ، هرات، اصفهان، آمل، کاشان و…)، نهادی شبیه به دانشگاهای امروزی را پایه‌گذاری کرد و با این اقدام نهاد آموزش عالی را در تمدن اسلامی به اوج کمال خود رساند (غلامحسن حسین‌زاده شانه چی- آزاده ملحانی، زمستان۱۳۹۲: ۱۵۸). با توجه به اشاره به مدارس خصوصی و دولتی، جرجی زیدان اشاره می‌کند که اشتهار مدرسه نظامیه بغداد از آن روست که خواجه نظام الملک برای اولین بار تدریس را در آن مدرسه را مجانی ساخت و برای شاگردان مقرری معین کرد (جرجی زیدان، ۱۳۶۹: ۶۲۶)، به نظر می‌آید می‌شود این موضوع را به سایر نظامیه‌ها هم تعمیم داد و نظام آموزشی رایگان وتخصیص مقرری بر بقیه هم صدق می‌کند.
درکارنامه اسلام هم به این موضوع اشاره می‌شود که مدرسه نظامیه برخلاف مشهور اولین مدرسه اسلامی نبوده‌است اما بی شک از خیلی جهات سر مشق مدارس مهم اسلام و جهان شده‌است؛ این مدارس حتی سر مشقی شد برای دارالعلم‌های اروپا، قدیمی‌ترین دانشگاه اروپا که سالرنو در ایتالیا از تأثیر مدارس اسلامی خالی نبود، مدارس بزرگ دیگرمثل دانشگاه بولونیا و دانشگاهای پاریس- مونپلیه واکسفورد همگی بعد از قرن دوازدهم میلادی به وجود آمدند (زرین کوب، ۱۳۹۲: ۴۵) مطالب فوق اهمیت مدارس نظامیه و میزان تأثیر آن‌ها بر دیگر مدارس در اقصی نقاط جهان را نشان می‌دهد، خواجه نظام الملک طوسی مؤسس مدارس نطامیه وزیر مقتدر آلپ ارسلان سلجوقی که پس از قتل او به وزارت ملکشاه رسید، که سیاست‌های در جهت تثبیت امور- ایجاد امنیت عمومی و به نظم درآوردن قواعد اخذ خراج او را به عنوان یکی از بزرگترین وزیری که شرق تاکنون دیده است تبدیل کرده‌است (اشپولر، ۱۳۵۴ :۱۳۲)
رنگ افزایشی
رنگ افزایشی یا رنگ‌های افزایشی مربوط به رنگ منابع نوری مانند پروژکتورهای تصویر است. در فرآیند رنگ‌های افزایشی، معمولاً از رنگ‌های قرمز، سبز و آبی برای تولید سایر رنگ‌ها استفاده می‌شود. ترکیب یکسان هر یک از این سه رنگ اصلی با رنگی دیگر، رنگ‌های ثانویه افزایشی را ایجاد می‌کند که عبارتند از فیروزه‌ای، بنفش، و زرد. ترکیب هر سه رنگ اصلی با شدت یکسان، سفید را ایجاد می‌کند. با تغییر روشنایی هر نور (رنگ) رنگ‌های دیگری در محدودهٔ گاموت رنگی به‌دست خواهد آمد.
شکست‌طلبی
شکست گرایی، شکست طلبی، شکست باوری، یا شکست باوری و شکست پذیری، اشاره به حالتی است که کوتاه آمدن و مدارایِ پیش‌دستانه امری عاقلانه و سنجیده محسوب می‌شود چون در غیر این صورت نابودی و باخت تمام عیار از پیش امری حتمی در نظر گرفته می‌شود.
تاریخچه
جدا از نمونه‌های تاریخی در گذشته‌های دور (گفتگوهای ملین، صلح حدیبیه و...)، در تاریخ معاصر نیز، توسل به این شیوه بارها پیش آمده است.
پس از جنگ فرانسه و پروس در سال ۱۸۷۰ که فرانسه آسیب بسیار دید و ویلهلم اول به عنوان آخرین توهین به فرانسوی‌ها در کاخ ورسای در قلب فرانسه به عنوان امپراتور آلمان سوگند خورد، کوتاه آمدن و عقب‌نشینی فرانسه با شکست پذیری و شکست باوری توجیه شد.
در «کنفرانس زیمروالد» که در سوئیس از ۵ سپتامبر تا ۸ سپتامبر ۱۹۱۵ برگزار شد، کنفرانسی که ائتلاف میان کمونیست‌ها و سوسیال دموکرات‌های اصلاح طلب را در بین‌الملل دوم خدشه‌دار کرد، شکست پذیری مطرح گشت.
در جنگ جهانی اول نیز لنین برای مبارزه با ناسیونالیسم روسی و عدم حمایت از دولت تزاری در جنگ با آلمان، از اصطلاح شکست‌طلبی انقلابی استفاده نمود.
لنین، با بیان این که پرولتاریا نباید خود را درگیر جنگ سرمایه‌داری کند، اعلام کرد که دشمن پرولتاریا، رهبران امپریالیستی هستند که طبقات پایین خود را به نبرد می‌فرستند. چنانچه جنگ، به جنگ داخلی و سپس انقلاب جهانی تبدیل شود، کارگران از شکست‌های ملت خود به مراتب بیش‌تر منتفع خواهند شد.
تروتسکی این مسئله را اینگونه توضیح داد: «امروز ما نه بر پایهٔ چشم‌انداز انحطاط، که بر پایهٔ چشم‌انداز انقلاب پیش می‌رویم. شکست‌طلبی انقلابی ما به هزینهٔ امپریالیست‌ها صورت می‌گیرد و نه به هزینهٔ پرولتاریا.»
لنین در کتاب بیماری کودکی چپ گرایی در کمونیسم یادآور می‌شود: «نفی سازش از نظر اصولی و نفی مجاز بودن هرگونه سازش بچه گانه است... سراسر تاریخ بلشویسم، خواه پیش و خواه پس از انقلاب اکتبر، سرشار از موارد مانور، ساخت و پاخت و سازش با احزاب دیگر و از جمله احزاب بورژوایی است.»
در پیامد بمباران هیروشیما و ناکازاکی و شکست و تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم اصطلاح سیکاتاگانایی (هیچ راهی وجود ندارد؛ این نیز بگذرد؛ رضا به داده بده وز جبین گره بگشا...)، بر سر زبانها افتاد و امپراتور ژاپن هیروهیتو شکست باوری و شکست پذیری را توجیه نمود.
در ضرب‌المثل‌های فارسی نیز مضمون این برخورد اشاره شده است: «جایی که نمیتونی ورجی، فروجه» و «خودت را با شاخ گاو درنینداز».
نقد
گرچه گاه شکست پذیری و شکست باوری، (دیپلماسی انقلابی) کارسازتر و مفیدتر از سینه سپرکردن‌های کورکورانه است و کوتاه آمدن از موضع ترقی خواهی، با سازش فرق دارد و قابل توجیه است اما در حّد و مرز آن بحث بسیار است و منتقدین می‌گویند نمی‌توان هر کنش مربوط یا نامربوط را با صلح حدیبیه یا صلح برست لیتوفسک و... توجیه نمود و نامش را شکست پذیری و شکست باوری گذاشت.
آبخار
آبخار دهستانی در استان سریا در کشور اسپانیا است. این دهستان به بخش خودمختار کاستیا و لئون تعلق دارد.
آلشواورش
آلشواورش یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در وسپرم واقع شده‌است.
مرغ دورکینگ
مرغ دورکینگ (Dorking chicken) نژادی از مرغ است که اصالتاً به ایتالیا و دوران امپراتوری روم بازمی‌گردد. راهیابی این نژاد به بریتانیا به زمان غلبه روم بر بریتانیا مربوط بوده و به عنوان یکی از قدیمی‌ترین نژادهای مرغ انگلیسی شناخته می‌شود.
سبالتر
سبالتر (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۸۵) خواننده سوئیسی است.
او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۴ نماینده سوئیس بود.
در سال ۲۰۱۵ او خود را از موسیقی بازنشسته کرد تا کار خود را به عنوان یک وکیل ادامه دهد.
تعادل گرمای داخلی زمین
انرژیِ بیشتر فرایندهای زمین‌شناسی را گرمای داخلی زمین تأمین می‌کند و زمین‌ساخت‌های صفحه‌ای را جابه‌جا می‌کند. با همهٔ اهمیت زمین‌شناسی آن، انرژی گرمایی به‌دست آمده از درون زمین، در واقع تنها ۰٫۰۳ درصد از بودجهٔ کل انرژی زمین در سطح زمین، از ۱۷۳٬۰۰۰ TW تابش خورشیدیِ دریافتیِ بسیار حاکم است. تأثیری که سرانجام پس از بازتاب، به سطح می‌رسد، در چرخهٔ روزانه تنها چند ده سانتیمتر نفوذ می‌کند که در چرخهٔ سالانه تنها چند ده متر است. این نشان می‌دهد که اثر تابش‌های خورشیدی در فرایندهای داخلی زمین دارای کمترین اهمیت است.
داده‌های جهانی در مورد چگالی جریان گرما توسط اتحادیه بین‌المللی ژئودزی و ژئوفیزیک گردآوری و ثبت می‌شود.
گرما و برآورد اولیهٔ سن زمین
بر پایهٔ محاسبه‌های میزان خنک شدن زمین، که در آن‌ها مقدار رسانش درونی زمین در همه‌جا یکسان فرض شده بود، در سال ۱۸۶۲ ویلیام تامسون سن زمین را ۹۸ میلیون سال تخمین زد، که از برآورد سنی ۴٫۴ میلیارد سالی که در سدهٔ بیستم با زمان‌سنجی رادیومتری بدست آمده بسیار متفاوت است.
همان‌گونه که مدتی بعد توسط جان پری در سال ۱۸۹۵ اشاره شد متغیر بودن رسانش گرمایی درون زمین می‌تواند دوران محاسبه شدهٔ سن زمین را به میلیاردها سال برساند، که این نکته بعدها با کمک روش رادیومتری تأیید شد. برخلاف باور روز و استدلال تامسون، شیب حرارتی مشاهده شده بر پوسته زمین با افزودن رادیواکتیویته به عنوان منبع گرما توضیح داده نمی‌شود. قابل توجه‌تر؛ دگرگون‌شدن همرفت گوشته زمین چگونگی انتقال گرما در درون زمین را تغییر می‌دهد و فرضیهٔ تامسون در مورد صرفاً بر پایهٔ رسانش گرمایی (خنک شدن) را باطل می‌کند.
جریان جهانی گرمای داخلی
برآوردها از کل جریان گرما از داخل زمین به سطح آن در بازهٔ گسترده‌ای از ۴۳ تا ۴۹ تراوات (TW) (یک تراوات 1012 وات است) دور می‌زند. 47 TW, یک برآورد اخیر که بر پایهٔ ۳۸۰۰۰ اندازه‌گیری انجام گرفته آن را ۴۷ تراوات TW، می‌داند که برابر متوسط شار گرما ۹۱٫۶ میلی‌وات بر متر مربع است. میانگین «جریان گرمای مربوط به پوستهٔ قاره‌ای» و «اقیانوسی» به ترتیب ۷۰٫۹ و ۱۰۵٫۴ میلی‌وات بر متر مربع است.
پادشاه جینجی
شاه جینجی بیست و پنجمین پادشاه شیلا پس از جین هئونگ بود. او به وسیله میشیل که به او قول داد او را ملکه کند و با عوض کردن وصیت پدرش که در دست میشیل بود شاه شد.
برکناری شاه
در زمان پادشاهی او ثروت‌های شیلا از بین می‌رفت. در نتیجه میشیل با همکاری وزرا و فرماندهان او را از سلطنت برکنار کردند.
البته دلیل اصلی ان بود که میشیل ملکه نشده بود و به همین دلیل میشیل او را از سلطنت برکنار کرد تا با پسر ولیعهد سابق که در وصیت شاه قبلی آمده بود ازدواج کند و دوباره صاحب قدرت شود
مونیز، تگزاس
مونیز (به انگلیسی: Muniz) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایدالگو، تگزاس واقع شده‌است. مونیز ۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه سی چان تپه سی
تپه سی چان تپه سی مربوط به هزاره ۴ قم است و در شهرستان بناب، بخش مرکزی، روستای گزاوشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عکاسی هوا به هوا
عکاسی هوا به هوا نوعی عکاسی است که از هواپیمای در حال پرواز در آسمان عکسبرداری می‌شود و این در حالی است که عمل عکاسی از طریق هواپیمای دیگری صورت می‌پذیرد.
این نوع از عکاسی محبوبیت ویژه‌ای در میان عکاسان هواپیماهای نظامی و خلبانان آکروبات در نمایش‌های هوایی دارد. عکاسی هوا به هوا نیازمند مهارت‌های خاص و تجربه‌های ویژه است.
هفت‌چشمه (آبدانان)
هفت چشمه (آبدانان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جابرانصار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۳۸ نفر (۳۳۷خانوار) بوده‌است.
ولز فارگو سنتر سیاتل
ولز فارگو سنتر سیاتل، آسمان‌خراش ۴۷ طبقه به ارتفاع ۱۷۴ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر سیاتل، واشینگتن، ایالات متحده آمریکا مستقر می‌باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۱۹۸۰ آغاز شد و در سال ۱۹۸۳ تکمیل و افتتاح گردید. شعبه مرکزی ولز فارگو ایالت واشینگتن در این ساختمان مستقر می‌باشد.
گمینا دانبرووا تارنووسکا
گمینا دانبرووا تارنووسکا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان دانبرووا واقع شده‌است. گمینا دانبرووا تارنووسکا ۱۱۳٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
مولوی
جلال‌الدین محمد بلخی (۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ – ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ هجری قمری) معروف به مولوی، مولانا و رومی شاعر فارسی‌گوی ایرانی       است. نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده‌است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته‌است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. زبان مادری وی پارسی بوده‌است.
بیشتر آثار مولوی به زبان فارسی سروده شده‌است، اما در اشعارش به‌ندرت از ترکی، عربی و کاپادوسیه‌ای یونانی نیز استفاده کرده‌است. مثنوی معنوی او که در قونیه تصنیف شده‌است یکی از عالی‌ترین اشعار زبان فارسی به‌شمار می‌رود. آثار او به‌طور گسترده در سراسر ایرانِ بزرگ خوانده می‌شود و ترجمهٔ آثار او در ترکیه، آذربایجان، ایالات متحده، و جنوب آسیا بسیار پرطرفدار و محبوب هستند.
آغاز زندگی
جلال‌الدین محمد بلخی در ۶ ربیع‌الاول سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ یا وخش زاده شد. پدر او مولانا محمد بن حسین خطیبی معروف به بهاءالدین ولد و سلطان‌العلما، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به احمد غزالی می‌پیوست. وی در عرفان و سلوک سابقه‌ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی؛ پرچم‌داران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را علیه او برانگیخت. سلطان‌العلما احتمالاً در سال ۶۱۰ قمری، هم‌زمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچ کرد و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. روایت شده‌است که در مسیر سفر با فریدالدین عطار نیشابوری نیز ملاقات داشت و عطار، مولانا را ستود و کتاب اسرارنامه خود را به او هدیه داد. فرانکلین لوئیس این حکایت را رد می‌کند و غیرواقعی می‌داند. وی به قصد حج، به بغداد و سپس مکه و پس از انجام مناسک حج به شام رفت. سپس با دعوت علاءالدین کیقباد سلجوقی به قونیه رهسپار شد و تا اواخر عمر همان‌جا ماندگار شد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد. سلطان‌العلما در حدود سال ۶۲۸ قمری جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد. در آن هنگام مولانا جلال‌الدین ۲۴ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند.
سید برهان‌الدین محقق ترمذی، مرید پاکدل پدر مولانا بود و نخستین کسی بود که مولانا را به وادی طریقت راهنمایی کرد. وی سفر کرد تا با مرشد خود، سلطان‌العلما در قونیه دیدار کند؛ اما وقتی که به قونیه رسید، متوجه شد که او جان باخته‌است. پس نزد مولانا رفت و بدو گفت: «در باطن من علومی است که از پدرت به من رسیده. این معانی را از من بیاموز تا خلف صدق پدر شوی.» مولانا نیز به دستور او به ریاضت نشست و نه سال با او همنشین بود تا اینکه برهان‌الدین رخت بربست.
مؤمنه خاتون
مؤمنه خاتون همسر بهاءالدین ولد و مادر جلال‌الدین محمد مولاناست. گور او در قرامان / لارنده کشف شده، بنابراین باید بین سال‌های ۶۲۶–۶۱۹/۱۲۲۹–۱۲۲۲ از دنیا رفته باشد.
در سال‌های بعد از ۶۱۷ قمری یعنی اواسط دهه ۱۲۲۰ میلادی بهاءالدین ولد و خانواده‌اش که جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) نیز در آن بود به آناتولی مرکزی، روم رسیدند. لقب رومی جلال‌الدین از اینجاست. آنان مدتی در لارنده / کرمن کنونی توقف کردند. مردم آن سامان هنوز هم به دیدن مسجد کوچکی که به افتخار او – مؤمنه خاتون – ساخته شده می‌روند.
کرمن، پایتخت سلجوقیان روم، در حدود یکصد کیلومتری جنوب خاوری قونیه واقع است، علاءالدین کیقباد که عالمان و عارفان سراسر دنیا را گرد خود جمع کرده بود، بهاءالدین ولد پدر مولوی را به این شهر فراخواند. قونیه شهری بود که بهاءالدین ولد و خانواده اش پس از چهار سال اقامت در لارنده در سال ۶۲۶ یا ۶۲۷ قمری = ۱۲۲۸ میلادی در آنجا سکنی گزیدند.
ظاهراً مولانا و برادرش علاءالدین – که بعدها مولوی یکی از پسرانش را به نام او نامگذاری کرد – از دختر قاضی مشرف بوده‌اند و بهاءولد زن یا زنان دیگری داشته و احتمالاً از آن‌ها نیز صاحب فرزندانی بوده‌است. بهاءولد در معارف خود از دو زن یاد کرده‌است.
بعضی مدعی شده‌اند که خانواده پدری بهاءالدین از احفاد ابوبکر، خلیفه اول اسلام هستند، این ادعا چه حقیقت داشته باشد و چه نداشته باشد، دربارهٔ پیشینه قومی این خانواده هیچ اطلاع مسلمی در دست نیست. نیز گفته شده که همسر بهاءالدین از خاندان خوارزمشاهیان بوده‌است که در ولایات خاوری حدود سال ۳–۴۷۲ قمری حکومت خود را پایه‌گذاری کردند، ولی این داستان را هم می‌توان جعلی دانست و رد کرد. خوارزمشاه در سال ۳–۶۰۲ قمری بلخ موطن جلال‌الدین را که در تصرف غوریان بود تسخیر کرد.
اسلاف مولانا - چنان‌که فرزند او سلطان ولد نیز بدین معنا اشارت دارد از تباری عظیم و بزرگ بودند. البته شاید روایتی که در انتساب سلطان العلما به خلیفه اول یعنی ابوبکر بن ابی قحافه به افواه افتاده و رواج یافته، از آن باشد که نام جد مادری وی «ابوبکر» بوده‌است، و بعدها نام شمس‌الائمه ابوبکر محمد، با نام ابوبکر – نخستین خلیفه راشدین درآمیخته باشد. خاندان بهاءولد هم نسبت صدیقی و ابوبکری داشت و هم نسبت علوی ادعا می‌کرد.
شمس تبریزی
شاعر پارسی‌گوی مولانا در ۳۷ سالگی عارف و دانشمند دوران خود بود و مریدان و مردم از وجودش بهره‌مند بودند تا اینکه شمس‌الدین محمد بن ملک داد تبریزی روز سه‌شنبه ۲۶ جمادی‌الثانی ۶۴۲ قمری نزد مولانا رفت و مولانا شیفتهٔ او شد. در این ملاقات کوتاه وی دورهٔ پرشوری را آغاز کرد. در این ۳۰ سال، مولانا آثاری برجای گذاشت که از عالی‌ترین نتایج اندیشهٔ بشری است. مولانا حال خود را چنین وصف می‌کند: