cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پارسی سره
دوران آغازین پس از اسلام
برخی از نخستین کتاب‌هایی که در اواخر سده چهارم هجری به زبان فارسی دری نوشته شدند، کتاب‌های علمی بودند و در سده پنجم کتاب‌های علمی بسیاری به زبان فارسی نوشته شده بود. ابن سینا و بیرونی، کتاب‌هایی به زبان فارسی نوشتند که در آن‌ها واژه‌های علمی فارسی بسیاری ساخته شده‌است. از آن جمله می‌توان به دانشنامه علائی نگاشته ابن سینا اشاره کرد.
سره‌نویسی در دوره معاصر
از سده سیزدهم هجری، حرکتی در ایران آغاز شد که پالایش فارسی را از واژگان، اصطلاحات و تعبیرات بیگانه، به ویژه عربی تجویز می‌کرد. این حرکت از زمان پادشاهی ناصرالدین شاه (۱۲۶۴–۱۳۱۳ق) آغاز شد و پس از چندی به صورت جنبشی درآمد که تا حدی بر آگاهی‌های تاریخی و تعصّب ملّی استوار بود. سره‌نویسی در سده سیزدهم هجری به دنبال ساده‌نویسی پدید آمد که واکنشی در برابر نثر مصنوع و پرتکلّف آن روزگار بود.»
در دوره نوین در آغاز راه، زمانی که برخی از نخستین آموزگاران مدرسه دارالفنون دست به کار نگارش کتاب‌های علمی فارسی شدند، هر جا به اصطلاح علمی یا فن تازه‌ای که در دانش‌های قدیم سابقه نداشت، برمی‌خوردند، آن را به عربی برمی‌گرداندند یا اصل فرانسوی را به کار می‌بردند.
از نخستین کسانی که در دورهٔ معاصر دست به سره‌نویسی زد، جلال‌الدین میرزا قاجار فرزند فتحعلی‌شاه قاجار بود. وی کتاب تاریخ‌نگاری خود که «نامهٔ خسروان» نام داشت و اثری سه‌جلدی در تاریخ عمومی ایران است، را در فاصلهٔ میان سال‌های ۱۲۸۵ تا ۱۲۸۸ هجری قمری نگاشت. وی نامهٔ خسروان را به پارسی سره نگاشت. ولی در سال‌های آغازینِ سدهٔ بیستم میلادی کوشش‌های بسیاری برای وضع اصطلاح‌های نو و واژه‌های علمی فارسی آغاز شد، افراد و گروه‌های جداگانه‌ای دست‌به‌کار واژه‌گزینی شدند و جداگانه معادل‌های بسیاری برای واژه‌های علمی وضع کردند. در سال ۱۳۱۱ خورشیدی، در دارالمعلمین عالی انجمنی برای واژه‌گزینی علمی به سرپرستی دکتر عیسی صدیق و زیرنظر دکتر حسین گل گلاب و دکتر محمود حسابی بنا نهاده شد که برابرهایی برای ۳۰۰۰ اصطلاح علمی وضع کرد و بیشتر این برابرها از پذیرش همگانی برخوردار شد.
پیشنهاد پالایش زبان فارسی از عربی در نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم به دست گروه کوچکی از روشنفکران ناسیونالیست رومانتیک آغاز شد. نخستین تلاش سازمان‌یافته برای یافتن واژگان فارسی برای واژه‌های فنی نو، در آستانهٔ انقلاب مشروطه روی داد و به شکل‌گیری مجلس آکادمی انجامید که در سال ۱۲۸۲ش. (۱۹۰۳م) نشست‌های ماهانه برپا می‌کرد.
چند سازمان دیگر نیز که عمر کوتاهی داشتند و در دورهٔ سال‌های ۱۳۰۳ تا ۱۳۱۴ ش. (۱۹۲۴–۱۹۳۵ م) تشکیل شدند، به جست‌وجو برای واژگانِ فارسی به‌ویژه در پهنه‌های جدید نظامی و فنی ادامه دادند. این مهم به ابداع واژه‌های نامشخص بسیار و بحث‌های داغ به سود و ضد جنبش پالایش منجر شد.
فرهنگستان زبان ایران
تلاش‌ها برای کاربرد واژه‌های فارسی پس از دیدار رضاشاه از ترکیه در ۱۳۱۳ ش. (۱۹۳۴ م) به اوج خود رسید و تحت‌تأثیر یک پروژهٔ همتا و مشابه از سوی آتاتورک قرار گرفت. در این شرایط بود که فرهنگستان زبان ایران در سال ۱۳۱۴ ش. به‌ابتکار محمدعلی فروغی نخست‌وزیر ایران بنیان‌گذاری شد و هدفش جایگزینی واژگان فارسی به‌جای عربی بود.
در جریان نوسازی ایران در دوران رضا شاه پهلوی، فرهنگستان ایران برای هماهنگ‌کردن کار واژه‌سازی تشکیل شد که مهم‌ترین دستاورد آن ساخت واژه‌هایی جایگزین برای واژه‌های بیگانه بود که امروزه بسیاری از آن‌ها در گفتار و نوشتار ایرانیان به‌کار می‌روند، مانند واژه‌های دانشگاه که معادل واژهٔ university و شهرداری که معادل واژهٔ «بلدیه» می‌باشند.
در آغازِ کارِ فرهنگستان نخست، برخی از اهل قلم مخالفت‌هایی با واژه‌سازی کردند و حتی واژه‌های نوساخته را به ریشخند گرفتند اما فرهنگستان زبان فارسی به کار خود ادامه داد و واژه‌هایی ساخت که اینک در جامعه فارسی‌زبان ایران رواج کامل دارند، برای نمونه: بازداشت، کودکستان، شهرداری، دادگاه، دادستان، نمایشگاه، خزه، گرده‌افشانی، فرودگاه و هزاران واژه دیگر.
فرهنگستان اول در جریان شش سال تکاپوی خود تا سال ۱۳۲۰ ش. بیش از ۳۵۰۰ واژه، از جمله نام مکان‌ها را هویدا کرد.
پس از یک مرحلهٔ طولانی تعطیلی که با برکناری رضاشاه در ۱۳۲۰ ش. آغاز شد، فرهنگستان زبان در سال ۱۳۴۹ ش. به ریاست صادق کیا دوباره کار خود را آغاز کرد. کیا که شاگرد ذبیح‌الله بهروز بود، یکی از طرفداران سرسخت پالایش زبان فارسی از عربی به‌شمار می‌رفت. فرهنگستان دوم تا زمان انقلاب ۱۳۵۷، ۱۴۷۰ واژهٔ فنی را گردآوری و تصویب کرد. در این دوره، عواملی سبب افزایش سره‌گرایی شد که می‌توان به عوامل زیر اشاره کرد:
در سال ۱۳۹۰ خورشیدی حدود پنجاه گروه تخصصی واژه‌گزینی در فرهنگستان زبان و ادب فارسی (فرهنگستان سوم) فعالیت داشتند و از زمان انقلاب ۱۳۵۷ تا این سال بیش از ۳۵هزار برابر فارسی برای واژه‌های بیگانه به تصویب رسید که در هشت دفتر انتشار یافته‌است.
سره‌نویسی از دیدگاه صاحب‌نظران
سَره‌نویسی و سَره‌گرایی، همراهان و مخالفان خود را داشته و دارد، که در اینجا به‌شماری از آنان اشاره شده‌است:
دیدگاه موافقان
موافقان سره‌نویسی بر این باورند که همین سره‌گرایی‌ست که مانع از نابودی زبان فارسی در دوران پس از هجوم اقوام بیگانه شده‌است، وگرنه زبان فارسی شکست‌خوردهٔ زبان مهاجمان می‌شد. او نسبت به کسانی که سره‌گرایی و پاکسازی واژگانِ بیگانه را موجب لاغری زبان می‌دانند، بر این باور است:
دیدگاه مخالفان
مخالفان خالص‌سازی زبان معتقدند که هیچ زبانی — جز زبان‌های ابتدایی — خالص نیست. زبان فارسی و دیگر زبان‌های فرهنگی و علمی، هیچ‌گاه خالص نبوده‌اند که اکنون عده‌ای سعی کنند به‌شکل تحمیلی و با واژگانِ خودساخته که در تاریخ زبان وجود نداشته، آن را خالصِ محض کنند. هیچ پروژهٔ مخربی بهتر از خالص‌گردانی کورکورانه منجر به نابودی یک هویت نخواهد شد. به عبارت دیگر، تلاش برای خالص کردنِ کامل زبان (که عملاً ممکن نیست)، منجر به نابودی زبان می‌شود و نه واژگان دخیل در آن.
با این حال برخی نیز به‌کل با هرگونه سره‌گرایی و تغییر در زبان مخالفند. از جمله پرویز ناتل خانلری و به‌خصوص علامه علی‌اکبر دهخدا:
دیدگاه میانه‌رو
سره‌گرایان مدعی هستند که سره‌نویسی یا سره‌سازی با گوناگونی زبانی در جهان مشکلی ندارد و اینکه در سره‌گرایی کوشیده می‌شود تا از به‌کارگیری واژگان دیگر زبان‌ها پرهیز شود، به معنای دشمنی با ملت‌های دیگر و زبانشان نیست، زیرا هر زبانی در جای خود بسیار ارزشمند است و گویشوران این زبان‌ها نیز باید بر توانمندسازی زبان خود و زدودن آسیب‌هایی که به آن زبان رسیده‌است، کوشا باشند.
همواره باید کوشید که گفتار و نوشتاری ساده، زیبا و شیوا، مردم بیشتری را به سوی سره‌گرایی کشید. یکی از خرده‌هایی که به سره‌گرایی گرفته می‌شود این است که برای مردم کوچه و بازار و مردمی که با واژگان سره آشنایی ندارند و اندریافت گفتار و نوشتار سره کمی دشوار است. بزرگ‌ترین آسیب به سره‌گرایی زمانی است که گفتار و نوشتار، ناشیوا و نارسا و پر از واژگان ناآشنا که با آهنگ سخن نیز همخوانی ندارند باشد که با خود دلسردی و دلزدگی می‌آورند و مایهٔ واپس زدن پارسی سره از سوی مردم می‌شود. گفتار و نوشتار سره باید همراه با زیبایی، استواری، شیوایی و رسایی باشد. سره‌گویی تنها این نیست که واژه‌های بیگانه را با برابرهای پارسی آن جایگزین کرد، در سره‌گویی باید بهترین واژه‌ای را از میان برابرهای پارسی برگزید که با آهنگ و سامه نوشته همخوانی داشته باشد. دیگر آنکه در سره‌گویی گاه نمی‌توان تنها به‌سادگی واژه را جایگزین کرد، گاهی باید ساختار آن گزاره (~جمله) دگرگونی یابد و به ساختار پارسی درآید.
برای اینکه یک نوشته آمیخته به واژگان بیگانه، در پارسی امروزین را به پارسی سره‌ای شیوا و رسا بازگرداند، نیاز است تا سه گام پیموده شود:
امروزه دیگر نمی‌توان سره‌گرایان را تنها در دو گروه مخالف و موافق جای داد، بلکه این موضوع دارای طیف گسترده‌ای از کاربران، نویسندگان و گویندگان است. برخی سره‌گرایان تلاش می‌کنند تا با شیوهٔ سره‌نویسی آرام و انعطاف‌پذیر، با حفظ واژگان بیگانه رایج، حفظ ساختار زبان فارسی و نیز کاربرد تدریجی واژگان پارسی، به‌طور آرام به سوی سره‌نویسی حرکت کنند. این شیوهٔ انعطاف‌پذیر دارای طیف گسترده‌ای در میان دانشمندان و متخصصان ایرانی در رشته‌های مختلف، مجله‌های علمی کشور و سازمان‌ها و نهادها است، به طوری که در برخی از اینها سره‌نویسی ناچیز ولی در برخی دیگر بسیار چشمگیر است. همچنین این موضوع را می‌توان آشکارا در شیوهٔ گزینش واژگان تخصصی تصویب‌شده در فرهنگستان زبان و ادب فارسی که برای رشته‌های مختلف در قالب کتابی جداگانه به چاپ رسیده‌است، به چشم دید.
تپه چغا کبود ۲
تپه چغا کبود مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان بالادربند، ۱ کیلومتری غرب شمال غرب روستای چغا کبود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سلما لاگرلوف
سِلما لاگرلوف (به زبان سوئدی: Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf؛ ۲۰ نوامبر ۱۸۵۸ – ۱۶ مارس ۱۹۴۰)، نویسنده سوئدی و نخستین زن برنده جایزه نوبل در ادبیات است. لاگرلوف در ۱۹۱۴ نخستین زنی بود که به عضویت آکادمی سوئد درآمد.
زندگی‌نامه
لاگرلوف در خانواده‌ای زمین‌دار و در ملکی به نام مُرباکا متولد و بزرگ شده بود. بعد از مرگ پدر سلما مُرباکا به برادر او به ارث رسید اما ورشکستگی وی باعث فروش ملک در ۳۱ سالگی سلما شد. سلما لاگرلوف مجدداً در سال ۱۹۱۰ و با پول جایزه نوبلی که در سال ۱۹۰۹ دریافت کرد، توانست ملک پدری را که در بسیاری از آثار خود به وصف آن پرداخته، خریده و باقی عمر را در آن زندگی کند.
نخستین رمان وی افسانه یوستا برلینگ بود که رشته داستان‌هایی تخیلی دربارهٔ کشیشی مخلوع به نام یوستا برلینگ است و در سال ۱۸۹۱ چاپ شد. وی نگارش این کتاب را در زمانی که به عنوان معلم مشغول به کار بود آغاز کرد و انتشار آن آغازگر توجه به سلما لاگرلوف شد. یکی دیگر از آثار او ماجراهای شگفت‌انگیز نیلس است که از جمله کتاب‌های ادبیات کلاسیک کودکان و نوجوانان به‌شمار می‌رود.
آثار لاگرلوف شامل رمان، داستان کوتاه، سفرنامه، زندگینامه و نمایشنامه‌هایی است که با تأکید بر مسئولیت شخصی و مسیحیت غیر جزمی در مقابل ناتورالیسم رایج آن دوران قرار می‌گیرند. در داستان‌های او گرچه از توصیفات رئالیستی پیروی می‌شود، نشانه‌هایی از تأثیر رمانتیسم، انجیل و توماس کارلایل نیز به چشم می‌خورد.
یادبودها
بر روی اسکناس ۲۰ کرونی سوئد تصویر سلما لاگرلوف و بر پشت اسکناس تصویری از داستان ماجراهای شگفت‌انگیز نیلس چاپ شده‌است.
نینیونگو
نینیونگو شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۳۶۴ نفر است.
هانگنبیتن
هانگنبیتن (به فرانسوی: Hangenbieten) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۱٬۴۹۵ نفر است که در Canton of Mundolsheim واقع شده‌است.
الکه زومر
الکه زومر (زاده ۵ نوامبر ۱۹۴۰) هنرپیشه و خواننده اهل آلمان است.
اسوالد اشیمدبرگ
اسوالد اشیمدبرگ (Oswald Schmiedeberg؛ October 10, 1838 – July 12, 1921) یک شیمی‌دان اهل آلمان بود.
بخش جیند
بخش جیند (به انگلیسی: Jind district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Hisar division واقع شده‌است. بخش جیند ۲٬۷۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۳۴٬۱۵۲ نفر جمعیت دارد.
تندیس آزادی
تندیس آزادی (به انگلیسی: Statue of Liberty) که نام رسمی آن «آزادی روشنگر جهان» است (به انگلیسی: Liberty Enlightening the World - به فرانسوی: La liberté éclairant le monde)، مجسمهٔ بزرگی است از "لیبرتی" که در سال ۱۸۸۶ (میلادی) توسط فرانسه به ایالات متحده آمریکا هدیه داده شده‌است. این بنا اول از جنس و رنگ برنزی بوده است بر اثر واکنش‌های شیمیایی به رنگ امروزی تبدیل شده است.
تاریخچه
این تندیس در جزیره آزادی در بندر نیویورک نصب شده (منطقهٔ منهتن) و به صورت نمادی برای خوش‌آمدگویی به مسافرانی که از راه دریا به نیویورک می‌آیند درآمده‌است. این مجسمه که با رویه‌ای از مس پوشش یافته، در سال ۱۸۸۶ به مناسبت صدمین سال استقلال آمریکا از بریتانیا و به عنوان نمادی از دوستی فرانسه و آمریکا به این کشور اهدا شده‌است.
ساخت تندیس آزادی با ۴۶ متر ارتفاع، توسط مهندس فرانسوی، «فردریک آوگوست بارتولدی»، در ۱۸۷۵ آغاز شد و در ۱۸۸۴ به پایان رسید.
این تندیس به صورت ۳۵۰ قطعه مجزا به آمریکا فرستاده شد و در بندر نیویورک، کنار رود هادسون در جنوب منهتن جای گرفت.
طرح تندیس را فردریک آگوست بارتولدی، مجسمه‌ساز فرانسوی و سازه درونی آن را گوستاو ایفل، مهندس فرانسوی برج ایفل، طراحی کرده‌اند. اوژن ویوله لودوک نوع مسی را که برای پوشش تندیس به کار رفته انتخاب کرده‌است.
مجسمه به شکل شخصیت لیبرتاس، از اساطیر رومی، زنی ایستاده است در حال گام برداشتن، که دور سرش را هفت اشعه نورانی فراگرفته‌است. او با دست چپ خود یک لوح سنگی را نگه داشته و با دست راست خود مشعلی فروزان را بالای سر خود نگه داشته‌است. روی لوح سنگی با شماره‌های رومی نوشته شده JULY IV MDCCLXXVI که نشانگر ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ و تاریخ استقلال آمریکا است.
امروزه تندیس آزادی یکی از نمادهای مشهور کشور آمریکا است. قبل از همگانی شدن سفرهای هوایی، تندیس آزادی اولین نشانی از آمریکا بود که مسافران کشتی‌ها هنگام نزدیک شدن به سواحل آمریکا مشاهده می‌کردند.
این تندیس در سال ۱۹۲۴ به صورت یک بنای یادبود ملی درآمد. ادارهٔ خدمات پارک‌های ملی در وزارت کشور آمریکا نیز مسئول نگهداری از این بنای یادبود است.
از نظر شمایل ظاهری، طراحی این مجسمه به تندیس باستانی غول رودس و مجسمهٔ کارلو بوروموئه کشیش ایتالیایی شباهت‌هایی دارد. این مکان یک میراث جهانی یونسکو در آمریکا می‌باشد.
در سال ۱۹۰۳ شعری از اما لازاروس به نام «غول جدید» بر روی پلاکی برنزی حک شده و داخل طبقه هم‌کف پایه تندیس آزادی نصب شد.
جشن تولد ۱۲۵ سالگی مجسمهٔ آزادی در ماه اکتبر ۲۰۱۱ با آتش بازی و برنامه‌های سرگرم‌کننده مختلف برگزار شد. با ظهور علائم کهولت سن در سر و پیکر مجسمهٔ آزادی، پیکره بانویی ایستاده در آب‌های جاری رودخانه «هادسن» در نیویورک، درهای ورود به داخل این نماد آزادی برای یک سال بر روی جهانگردان و دیدارکنندگان بسته شد تا تعمیرات اساسی بر روی آن انجام شود.
به ادعای فریدون جنیدی، ریشهٔ تاریخی نماد مجسمهٔ آزادی، مربوط به ماجرای به آتش کشیده شدن تخت جمشید به دستور اسکندر و همسر نامشروع وی "تائیس" بود.
ویلمور، کنتاکی
ویلمور شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۶۸۶ نفر بوده‌است.
جایدشت
جایدشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد در استان فارس ایران است. جایدشت از روستا های پر جمعیت استان فارس می‌باشد. زبان رایج اهالی روستا ترکی قشقایی است.
جمعیت
این روستا در دهستان جایدشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵٬۵۲۴ نفر (۱٬۷۸۰ خانوار) بوده‌است.
رتبه در استان
روستای جایدشت با ۵،۵۲۴تن  جمعیت طبق آمار رسمی سازمان آمار ایران در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۹۵ یکی از روستاهای بزرگ استان فارس است و از ۵۲ شهر استان جمعیت بیشتری دارد.
دید درونی
«دید درونی» نام ترانه‌ای از گروه موسیقی هوی متال و راک ارمنی-آمریکایی سیستم آو ا داون است که به عنوان یک تک‌آهنگ تبلیغاتی از سومین آلبومشان، این آلبوم را بدزدید! منتشر کردند.
محمد صفدر
محمد صفدر (Muhammad Safdar؛ زادهٔ September 1, 1934) بوکسور اهل پاکستان بود.
زمین‌لرزه ۱۹۸۳ کپاونیک
زمین‌لرزه کپاونیک  در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۰۶:۱۴:۲۲٫۴۶ به زمان یوتی‌سی در صربستان ، منطقه کپاونیک رخ داد.ژرفای این زلزله ۱۰ کیلومتر بود. بزرگی آن ۵٫۱ در مقیاس mb بدست آمده‌است.
گروسلانگنفلد
گروسلانگنفلد یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
اوبر گابلهورن
اوبر گابلهورن (به لاتین: Ober Gabelhorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده‌است. اوبر گابلهورن ۴٬۰۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تندول
تندول (به لاتین: Təndul) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده‌است.
ناصر حجازی
ناصر حجازی (۲۳ آذر ۱۳۲۸ – ۲ خرداد ۱۳۹۰) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایران بود که در پست دروازه‌بان برای تیم ملی ایران و باشگاه استقلال (تاج) بازی کرد. او یکی از بهترین دروازه‌بانان تاریخ ایران و آسیا و دومین دروازه‌بان برتر آسیا از نگاه فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال و نیز دروازه‌بان اول تیم ملی فوتبال ایران در دههٔ ۱۳۵۰ بود. از افتخارات حجازی می‌توان به دو قهرمانی در جام ملت‌های آسیا، یک قهرمانی در بازی‌های آسیایی و شرکت در المپیک و جام جهانی فوتبال اشاره کرد. او همچنین به همراه تیم تاج قهرمانی در جام تخت جمشید و جام باشگاه‌های آسیا را تجربه کرده‌است. حجازی سابقه ۴ بازی با لباس تیم فوتبال منچستریونایتد را در کارنامه خود دارد، ولی به دلیل عدم صدور رضایتنامه و انحلال فدراسیون فوتبال ایران معلول از انقلاب ۱۳۵۷، وی نتوانست اجازه‌نامه فدراسیون منحل شده ایران را به موقع منچستر یونایتد ارائه کند و گری بیلی به جای او با این باشگاه انگلیسی قرارداد بست.
تندول
ریشه واژه
تندور در زبان تالشی به‌معنی تنور و تور یا تول به‌معنی گِل است و تندول به‌معنی روستایی با تنورهای ساخته‌شده از گِل است.
ناصر حجازی
فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال حجازی را چهل و یکمین دروازه‌بان برتر قرن بیستم جهان و دومین دروازه‌بان برتر قرن بیستم قاره آسیا پس از محمد الدعایه عربستانی معرفی کرده‌است. روزنامه نیو نیشن سنگاپور در سال ۱۹۸۰ حجازی را به عنوان یکی از ۱۰ دروازه‌بان برتر جهان برگزید و وبسایت ای‌اس‌پی‌ان نام او را در فهرست «۱۰ بازیکن برتر قارهٔ آسیا در تمامی ادوار مسابقات جام جهانی» قرار داده‌است. حجازی با رکورد ۸۳۷ دقیقه در بسته نگاه داشتن دروازه، دارای رتبه ۱۳۴ جهان و رتبه دوم ایران از نگاه فدراسیون آمار و تاریخ فوتبال جهان است. حجازی در دوران مربی‌گری‌اش تیم استقلال تهران را به عنوان نایب قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا و قهرمانی لیگ آزادگان رساند.
او که به عنوان یکی از نمادهای باشگاه استقلال شناخته می‌شود، در روز ۲ خرداد ۱۳۹۰ پس از تحمل مدت‌ها رنج ناشی از بیماری سرطان ریه در بیمارستان کسری تهران درگذشت و در ۴ خرداد ۱۳۹۰ در «قطعه نام‌آوران» بهشت زهرا دفن شد. در آبان ۱۳۹۸ اعضای شورای شهر تهران در مصوبه‌ای نام «بلوار فردوس غربی» را به «ناصر حجازی» تغییر دادند.
زندگی شخصی
ناصر حجازی در تهران در محله منیریه زاده شد و همراه پدر، مادر، ۴ خواهر و یک برادر در این شهر، زندگی می‌کرد. پدرش زادهٔ محلهٔ لاله تبریز بود و در تهران آژانس املاک داشت و مادرش زادهٔ خرم دره بود.
وی دوره دبستان را در دبستان هخامنش و دوره دبیرستان را در دبیرستان‌های ابومسلم، سعادت، سینا، سهند و شرق طی کرد. وی در تیم فوتبال دبیرستان ابومسلم در پست گوش راست و دروازه‌بانی بازی می‌کرد. همچنین در تیم بسکتبال این دبیرستان حضور مستمر داشت. دبیرستان ابومسلم در خیابان ابوسعید در نزدیکی میدان منیریه تهران، حوالی منزل سابق وی واقع شده بود. در سال ۱۳۵۰ وارد مدرسه عالی ترجمه شد و در سال ۱۳۵۶ لیسانس خود را دریافت کرد. در دوره مربیگری تیم ماشین‌سازی تبریز منطقه لاله تبریز (زادگاه پدرش) پاتوق تفریحی ناصر حجازی بود.
خود حجازی گرایشش به فوتبال را این گونه تعریف می‌کند:
همسر حجازی بهناز شفیعی نام دارد و حجازی از او دارای دو فرزند به نام‌های آتوسا و آتیلا است که هردو فوتبالیست بوده‌اند. آتیلا چند سال در تیم استقلال تهران بازی می‌کرد و آتوسا هم اولین کاپیتان تیم ملی فوتسال زنان ایران بود. داماد او (همسر آتوسا) سعید رمضانی هم بازیکن حرفه‌ای فوتبال است و فرزند آن‌ها نیز امیرارسلان نام دارد.
دوران حرفه‌ای
تیم فوتبال نادر در دسته دوم باشگاه‌های تهران اولین باشگاه حجازی بود و از همان تیم به تیم ملی جوانان و تیم ملی بزرگسالان رسید. در سال ۱۳۴۸ به تاج پیوست و در همان سال اول، قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا و جام تخت جمشید را با این تیم به دست آورد. وی تا پایان دوران بازیکنی خود به‌جز ۵سال از ۹ دی‌ماه ۱۳۵۴ تا ۱۷ دی‌ماه ۱۳۵۹، دروازه‌بان تاج٫استقلال تهران بود و با این تیم چندین دوره قهرمانی در لیگ کشور، جام باشگاه‌های تهران، جام حذفی ایران و جام باشگاه‌های آسیا را جشن گرفت. وی از ۹ دی‌ماه ۱۳۵۴ برای تیم شهباز بازی کرد. مدت کوتاهی پس از جام جهانی ۱۹۷۸ با تیم منچستر یونایتد تمرین می‌کرد ولی عدم صدور کارت «آی.تی. سی»، به دلیل نبود فدراسیون فوتبال منسجم در ایران، مانع از حضور حجازی در لیگ انگلیس شد و وی به ایران برگشت. او در ۱۷ مرداد ۱۳۵۶ در بازی تیم‌های شهباز و بانک ملی جای خود را درون دروازه شهباز به ناصر وثوق داد. ایرج سلیمانی سرمربی تیم در پانزده دقیقه مانده به پایان بازی حجازی را به جای علی مناجاتی وارد زمین کرد و در خط حمله بازی داد. شهباز این بازی را دو بر صفر برد.
حجازی در پایان دوران بازیکنی خود به بنگلادش رفته و پس از مدت کوتاهی دروازه‌بانی در تیم محمدان، سرمربی این تیم شد.
دوران ملی
با سرمربی‌گری رایکوف در تیم ملی، او عزیز اصلی و فرامرز ظلی را کنار گذاشت و ناصر حجازی را برگزید. در مرداد ۱۳۴۸، تیم ملی برای بازی‌های دوستانه راهی شوروی شد و پنج مسابقه انجام داد. در چهار دیدار اول حجازی دروازه‌بان تیم بود که اولین تجربه ملی وی محسوب می‌شد. در برابر تیم ایوانوفو چهار گل خورد، در برابر مینسک دو و در مقابل ویلنوسک و کالنین هم سه بار دروازه اش گشوده شد، دوازده گل خورده در چهار مسابقه باعث شد تا در بازی پنجم جای خود را به رضا قفل‌ساز بدهد. پس از آن حجازی اولین بازی ملی رسمی خود را در سن ۱۹ سالگی در ۲۲ شهریور ۱۳۴۸ در آنکارا در مقابل تیم ملی پاکستان در جام اکو انجام داد که با نتیجه ۴ بر ۲ به نفع ایران پایان یافت. در بازی دوم او در مقابل تیم ملی ترکیه چهار گل در نیمه اول دریافت کرد. عملکرد تیم پس از این مسابقات مورد انتقاد قرار گرفت تا جایی که کیهان ورزشی نوشت: «مربی خارجی اگر ارسطو هم باشد هرگز نمی‌تواند ما را بشناسد… باید تیم فاتح آسیا حفظ می‌شد و باید فرزامی و یاوری و ظلی و طالبی را می‌آوردند نه این چند بچهٔ بی‌تجربه را». قبل از صعود ایران به جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین به بازیکنان قول اعطای خانه در شهرک غرب تهران و پاداش داده شده بود، پس از صعود، فدراسیون فوتبال زیر بار وعده داده شده نرفت. حجازی در آستانه سوار شدن بازیکنان به هواپیما برای سفر به آرژانتین درخواست اجرای وعده‌ها را کرد و گفت که پا به هواپیما نخواهد گذاشت، در واپسین لحظات پاکت پولی تهیه شد و تحویل حجازی شد و او پاکت را تحویل همسرش داد. حجازی بعداً گفت: «تا پول نگرفتم سوار هواپیما نشدم. اما چرا؟ تا آخرین لحظه فکر نمی‌کردم که فدراسیون فوتبال در حقم کم لطفی کند. اصرار می‌کردم اگر نتوانم پول تهیه کنم همسرم به جرم کشیدن چک بی محل دستگیر می‌شود… پای پله هواپیما به مهاجرانی گفتم تا اینجا روی قول شما حساب می‌کردم. اما حالا اگر قرار است همسرم به زندان بیفتد به آرژانتین نمی‌آیم. در تهران می‌مانم…»
آخرین بازی ملی حجازی در سال ۱۳۵۹ در برابر کویت انجام شد و بعد از آن به دلیل قانون عجیبی معروف به «قانون ۲۹ ساله‌ها» که حضور دروازه‌بانان بالای ۲۹ سال در تیم ملی را ممنوع می‌کرد از تیم ملی کنار گذاشته شد. این قانون در پی آن ابلاغ شد که در اوایل انقلاب در شروع یکی از بازی‌های استقلال تهران مسئولان حراست سازمان تربیت بدنی برای مراسم ابتدایی بازی به بازیکنان هر دو تیم عکسهایی از روح‌الله خمینی داده بودند تا هنگام قرائت قرآن در دست بگیرند ولی ناصر حجازی از گرفتن عکس خمینی امتناع کرد. پس از این اتفاق مسئولان از ورود حجازی به زمین جلوگیری کردند و چند روز بعد از آن مسئولان تربیت بدنی از جمله نصرالله سجادی قانون عدم حضور بازیکنان بالای ۲۹ سال در تیم ملی را ابلاغ کردند. «قانون ۲۹ ساله‌ها» در آن زمان تنها به ناصر حجازی ابلاغ شد و بسیاری بر این باورند که این قانون تنها برای کنار گذاشتن حجازی که دقیقاً در آن زمان ۲۹ساله بود، تدوین شد.
ناصر حجازی در دهه ۱۳۵۰ دروازه‌بان اصلی تیم ملی ایران بود و با این تیم دو بار قهرمان جام ملت‌های آسیا (۱۹۷۲ و ۱۹۷۶) و یک بار قهرمان بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران شد. او در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین هم شرکت کرد و عملکرد خوبی در جام جهانی داشتت. با وجود اینکه ایران در مرحلهٔ گروهی ۸ گل دریافت کرد (که چهار تای آن‌ها از روی نقطه پنالتی وارد دروازه شدند) عملکرد حجازی مورد توجه تیم منچستر یونایتد قرار گرفت و مدتی هم با این تیم تمرین کرد. پس از آن‌که فدراسیون فوتبال ایران به او اجازه نداد به منچستر بپیوندد از طرف باشگاه منچستر یک هفته به او فرصت داده شد تا رضایت نامه دریافت کند اما نتوانست در فرصت مقرر رضایتنامه بگیرد و پس از پایان این مدت، منچستر با دروازه‌بان دیگری قرارداد امضا کرد. او همچنین سهمیه حضور در المپیک ۱۹۷۶ مونترآل و مقام سومی جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ را هم به‌دست‌آورد.
مربی‌گری
اولین دوره مربیگری ناصر حجازی به سال ۱۳۶۱ که به عنوان بازیکن مربی فعالیت می‌کرد و استقلال را نایب قهرمان آن سال کرد و پرسپولیس علی پروین را شکست داد و اولین تجربه مربیگری خارجی حجازی در محمدان بنگلادش بود، نقطه اوج این باشگاه در سال ۱۳۶۷ با پیروزی بر پرسپولیس و صعود به یک‌چهارم نهایی جام باشگاه‌های آسیا رقم خورد. حجازی در مورد آن مسابقه می‌گوید: «رئیس باشگاه گفت می‌خواهم بیایم رختکن بگویم کمتر گل بخورید آبرویمان نرود! گفتم می‌خواهی بیایی روحیه بچه‌ها را تضعیف کنی؟ لازم نکرده! خودم به رختکن رفتم و گفتم بچه‌ها من پرسپولیس را می‌شناسم اصلاً تیم نیست! خلاصه به داخل زمین رفتیم. در نیمه اول با گل کرمانی از ما جلو افتادند. در بین دو نیمه حسابی به بچه‌ها توپیدم. چشمتان روز بد نبیند با گل بیژن طاهری بازی را مساوی کردیم. بعد از آن گل خیلی فشار آوردیم چون برای صعود نیاز به برد داشتیم. بازی طوری شده بود که فنونی‌زاده کاپیتان پرسپولیس می‌گفت بچه‌ها بزنید زیرش ۱–۱ هم می‌ریم بالا! در دقیقه ۸۸ سانتری شد و مهاجم خارجی و سرعتی ما توپ را از زیر دستان سلطانی وارد دروازه کرد ۲–۱ بردیم! این برد در تاریخ محمدان بنگلادش بی‌سابقه بود. بعد از بازی جشنی گرفتند که باورنکردنی بود. تمام مردم شهر بیرون آمده بودند. در جشن شهردار و وزیر امور خارجه هم حضور داشتند.» او هر وقت از روزهای حضور در هند و بنگلادش حرف می‌زد بغض می‌کرد و همیشه می‌گفت: هیچ‌کسی نمی‌تواند یک ساعت آن زندگی را تحمل کند. او در مصاحبه‌ای گفته بود: «روزهای اولی که در هند و سپس بنگلادش بودم فقط می‌توانستم روزی یک وعده شکمم را سیر کنم آن‌هم نه با غذای خوب و مقوی بلکه با نان یا موز که ارزان بود. این سختی‌ها را به جان خریدم تا از اصولم برنگردم، تا جلوی کسی تعظیم نکنم، تا دست کسی را نبوسم، تا مردانگی‌ام را به حراج نگذارم، تا خداوند را ناراحت نکنم که آدم باشرافت و باعزتی باشم.»
او در دوران سرمربیگری موفق شد استقلال را به مقام نایب قهرمانی در لیگ تهران و باشگاه‌های آسیا و قهرمانی در لیگ آزادگان برساند. در تیم‌های سپاهان اصفهان، ذوب آهن اصفهان، استقلال رشت، ماشین‌سازی تبریز، استقلال اهواز، ابومسلم خراسان، نساجی قائمشهر نیز به مربیگری پرداخت که موفقیت چندانی نصیب وی نشد، هر چند تیم ماشین‌سازی در فصل ۷۴–۷۵ بازی‌های خوبی در لیگ ایران ارائه کرد و به همین خاطر بحث‌هایی در مورد انتخاب حجازی به عنوان سرمربی تیم ملی در مطبوعات مطرح شد. از قول پسر وی نقل شده که در همین دوره که مصطفوی رئیس فدراسیون فوتبال بود، قرار بود حجازی به عنوان مربی تیم ملی انتخاب شود، اما در نهایت نام مایلی کهن به عنوان مربی تیم ملی اعلام شد.
در سال ۱۳۸۶ پس از انتخاب مجدد علی فتح‌الله‌زاده به سمت مدیرعاملی، مجدداً سرمربی باشگاه استقلال تهران گردید که در هفته چهاردهم فیروز کریمی جایگزین او شد.
درگذشت
حجازی در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ در حین تماشای دیدار تیم فوتبال استقلال مقابل پاس همدان در روز آخر لیگ برتر به‌دلیل وخامت حالش به کما رفت و در حالی که از بیماری سرطان ریه رنج می‌برد، در تاریخ ۲ خرداد ۱۳۹۰، ساعت ۱۰:۵۵ صبح، در بیمارستان کسری در تهران درگذشت. ناصر حجازی در طول ۱۸ ماه بیماری هیچ گونه کمک دولتی را قبول نکرد. او دربارهٔ بیماریش و حضور مسئولان دولتی در کنار خود در بیمارستان گفته بود: «خیلی از مسئولان آمدند. من احتیاجی به کمک آن‌ها نداشتم. آن‌ها عددی نیستند که بخواهند به من کمک کنند، در اندازهٔ این حرف‌ها نیستند که بخواهند به ناصر حجازی کمک کنند.»
مراسم تشییع
مراسم تشییع جنازه ناصر حجازی ابتدا قرار بود در سه‌شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۰ برگزار شود که با درخواست‌های اهالی ورزش و فوتبال و هواداران او به دلیل اینکه عدهٔ بیشتری بتوانند در این مراسم شرکت کنند به چهارشنبه ۴ خرداد موکول شد. همچنین قرار بر این بود که ناصر حجازی در ورزشگاه شیرودی تشییع شود که با مخالفت شورای تأمین روبرو شد و مراسم تشییع به ورزشگاه آزادی انتقال یافت
واکنش‌ها و پیام‌های تسلیت
عدهٔ زیادی از شخصیت‌های ورزشی، سیاسی، و هنری به مناسبت در گذشت او پیام تسلیت فرستادند.
انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴
حجازی برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۸۴ ثبت نام کرد و گفته بود که اگر تأیید صلاحیت شود ۳۰ میلیون رأی می‌آورد. و اعلام کرده بود که در صورت پیروزی در انتخابات احمد نیک‌کار را به معاون اولی برمی‌گزیند ولی شورای نگهبان صلاحیت او را برای شرکت در انتخابات رد کرد. او پس از ثبت نام به روزنامه خبرورزشی گفت:
موضع‌گیری در مورد هدفمندسازی یارانه‌ها
در ۳۱ فروردین سال ۱۳۹۰، ناصر حجازی در مصاحبه‌ای که با پرتال شخصی خود انجام داد ضمن اعتراض به وضعیت اقتصادی موجود در ایران، نسبت به سیاست‌های اقتصادی دولت از جمله هدفمندی یارانه‌ها، شدیداً اعتراض خود را اعلام کرد و شرایط بیماری اش را ناشی از آن دانست همچنین وی در بخشی از این مصاحبه در مورد پرداخت ماهیانه یارانه‌ها به مردم توسط دولت گفت:
حجازی در پایان صحبت‌هایش بدون نام بردن از مقام مسئول خاصی در حکومت جمهوری اسلامی ایران گفته بود: «یا رب روا مدار که گدا معتبر شود، گر معتبر شود ز خدا بی‌خبر شود.»
فوتبال ایران
جملات ناصر حجازی در مورد فوتبال پاک:سال هاست می‌گویم فوتبال ایران ناپاک است. اگر مأمور راهنمایی و رانندگی به جای برگه جریمه پول نگیرد، مربی هم از دستیارش و بازیکن پول نمی‌گیرد. در یک جامعه همه مسائل به هم ربط دارند و علت و معلول هم هستند. «مدام می‌گوییم فوتبال ناپاک من فقط می‌خواهم بپرسم که دیگر جاهای ما پاک است که توقع پاکی فوتبال را داشته باشیم؟ باید همه چیزمان به هم بیاید.»
متأسفانه کسانی این فوتبال را اداره می‌کنند که اصول را نمی‌دانند.
من ناصر حجازی هستم
در سال ۱۳۹۲ بر اساس طرح و ایده‌ای ازسوی امیر رفیعی و با همراهی سعید رمضانی داماد خانوادهٔ ناصر حجازی و نیاز افشین کیا ساخت فیلمی مستند پیرامون زندگی حجازی آغاز شد که تولید آن به تهیه‌کنندگی و اجرای رفیعی در آذر ماه ۱۳۹۴ به پایان رسید. این فیلم با عنوان من ناصر حجازی هستم... و روایت متن توسط: شهاب حسینی، بهرام رادان، پرویز پرستویی، مسعود رایگان، مهران مدیری و رؤیا تیموریان و صدای رضا یزدانی در تیتراژ پایانی ساخته شده‌است که برغم توقیف، حواشی و شکایت‌های بسیار از تهیه‌کننده آن توانست رکورد پرفروش‌ترین مستند تاریخ سینمای ایران را به خود اختصاص دهد. در مراسم اکران خصوصی فیلم اهالی عرصهٔ ورزش، هنر و سیاست از جمله سید محمد خاتمی حضور داشتند.
جشنواره حجازی
امیر رفیعی از دوستان نزدیک ناصر حجازی در سوم خرداد ماه ۱۳۹۶ بر اساس طرحی از سوی خودش، اولین دوره از جشنواره فوتبال ایران را با یاد و نام ناصر حجازی و تحت عنوان جشنواره حجازی برپا و مدیریت کرد تا برای نخستین بار از بهترین‌های فوتبال ایران طی یک جشنواره تقدیر به عمل آید. در این رویداد چهره‌های مطرحی از عرصه‌های سیاست، ورزش و هنر از جمله حسن حبیبی، فرامرز ظلی، اکبر کارگرجم، بهتاش فریبا، تیمور غیاثی، علی دایی، عادل فردوسی‌پور، همایون اسعدیان، حسن فتحی و محمدرضا عارف حضور داشتند.
استفاده از نام حجازی در سریال آمریکایی میهن
در سریال میهن نام یکی از شخصیت‌های منفی سریال با نام ناصر حجازی نامگذاری شد که مورد اعتراض شدید ایرانیان قرارگرفت.
قرار گذاشتن
قرار گذاشتن یا رانده‌وو  مرحله‌ای از روند جفت‌یابی است که به‌وسیله دو نفر و با هدف ارزیابی و محک زدن همدیگر جهت ورود به یک رابطه عاشقانه یا ازدواج صورت می‌پذیرد و به بیان دیگر عبارت است از توافق بر انجام برخی رفتارهای اجتماعی در مکان‌های عمومی به مانند یک زوج در حالی که ممکن است رابطه جنسی نداشته باشند یا داشته باشند. این نوع رابطه صمیمانه معمولاً مرحله قبل از نامزدی یا ازدواج است.
در برخی موارد افراد از یک رابطه به رابطه دیگر می‌روند در نتیجه به جای آنکه با موقعیت‌های استرس‌زا مواجه شوند، الگوهای کنار کشیدن افراد رشد می‌یابد.
آداب و نقش رسانه‌ها
رسانه‌های مردمی محبوب و پر مخاطب مثل مجله‌های ریدرز دایجست، پی پل، هومز اند گاردنز و…، به میزان زیادی به شفاف سازی و فرهنگ رفتاری موضوع دوستی و روابط جنسی می‌پردازند و در مقالات و داستان‌های خود، از انتظارات، حدود و آداب معاشرت بین دو شریک جنسی بسیار سخن می‌گویند. البته در نظرسنجی‌ها و مصاحبه‌های گوناگون مرزبندی ارزش‌ها، عرف‌ها، آداب، رسوم، حساسیت‌ها و… نسبت به این مبحث، بسته به کشورهای متفاوت رفته رفته آشکارتر می‌گردد. مدت دوره دوستی در هر مقطعی از زندگی با توجه به فرهنگ و عرف هر کشوری متفاوت است.
تشکیلات دوست‌یابی
تشکیلات دوستیابی ، به مجموعه‌ای از روش‌ها، وسائل و عواملی می‌گویند که به منظور تجهیز و تقویت سامانه‌های دوست‌یابی استفاده می‌شوند و بوسیلهٔ قوانین و فناوری میسر می‌گردند. انواع تشکیلات دوستیابی عبارتند از: در شبکه‌های اینترنتی وبگاه‌های زیادی در زمینهٔ آشنایی، دوستی و ملاقات مردم و جوانان با یکدیگر وجود دارد. در شیوه دوست‌یابی سرعتی، گروهی از مردم دور هم جمع می‌شوند و ساعاتی را با هم به گفت‌وگو و گپ می‌پردازند. در این روش مردان و زنان به صورت چرخشی در مدت مشخصی با یکدیگر به گفت‌وگو می‌پردازند. این مدت بسته به نوع تشکیلات دوستیابی مربوط به، ۳ تا ۸ دقیقه طول می‌کشد. در فواصل بین این گفتگوها، مجری مربوط به زنگی را به صدا درمی‌آورد یا با جسمی قلم مانند به صفحه‌ای شیشه‌ای می‌کوبد تا به شرکت‌کنندگان خبر دهد تا جای خود را با شخص بعدی عوض کنند. پیامک‌های نوشتاری از طریق تلفن‌های همراه به وسیلهٔ متقاضیان نیز وسیله‌ای است که از طریق پشتیبانی شرکت‌های دوستیابی ارائه می‌گردد. این اسلوب هم از طریق وب گاه‌های دوستیابی و هم از طریق گفتگوهای اینترنتی توسط تشکیلات متنوع دوستیابی، طرح‌ریزی شده‌است.
قرار دوست‌یابی
اصطلاحی است در مورد قراری در یک مکان عمومی میان دو نفر، با هدف آشنا شدن با یکدیگر که بتواند به دوستی، پیدا کردن شریک زندگی، رابطه عاشقانه و نهایتاً ازدواج بینجامد. پروتکل‌های رایج و شیوه‌های دوست‌یابی، و اصطلاحات مورد استفاده برای توصیف آن، در کشورهای مختلف با توجه به فرهنگ و باورهای دینی متفاوت است. اما رایج‌ترین تعریف از دِیت‌گذاشتن را می‌توان این‌گونه بیان کرد که دو نفر که به شناخت بهتر از یک‌دیگر تمایل دارند، برای بررسی این‌که آیا آن‌ها با یک‌دیگر سازگاری و علایق مشترک دارند، قراری در یک مکان عمومی می‌گذارند. این قرار ممکن است در صورت اکراه یکی از دو طرف دیگر تکرار نشود یا در صورت علاقه دو طرف به قرارهای بعدی، نهایتاً به ازدواج منجر شود.
برخی مکان‌ها برای قرار دوست‌یابی
در صورت علاقه مشترک.
در سراسر جهان
آداب و رسوم دوست یابی به‌طور قابل توجهی در سراسر جهان متفاوت است. میانگین مدت خواستگاری قبل از اقدام به نامزدی یا ازدواج در سراسر جهان به میزان قابل توجهی متفاوت است.
آسیا
آسیا ترکیبی از رویکردهای سنتی با درگیری والدین و خانواده‌های بزرگ مانند ازدواج‌های از پیش تعیین شده و همچنین قرار ملاقات‌های مدرن است. در بسیاری از سنت‌های فرهنگی، از جمله برخی در جنوب آسیا، و خاورمیانه و تا حدودی شرق آسیا، مانند سنت «میایی» در ژاپن و «شیانگ کین» (相親) که در مناطقی از چین انجام می‌شود، ممکن است قرار توسط شخص ثالث، که ممکن است یکی از اعضای خانواده، آشنایان و… باشد تنظیم شود.
ژاپن
نوعی خواستگاری به نام امیایی وجود دارد که در آن والدین یک خواستگار را استخدام می‌کنند تا رزومه‌ها و تصاویر سوژه‌هایی را برای تأیید والدین و همسر آینده به آن‌ها نشان دهد. در نهایت این کار منجر به یک جلسه رسمی خواستگاری با والدین می‌شود. اگر زن و شوهر چند قرار ملاقات داشته باشند، اغلب از طرف خواستگار استخدام شده و والدین برای تصمیم‌گیری در مورد ازدواج یا عدم ازدواج تحت فشار قرار می‌گیرند.
تایوان
یک گزارش حاکی است که در جنوب تایوان، «قوانین سنتی خواستگاری» علی‌رغم تأثیر فرهنگ عامه، هنوز هم اعمال می‌شود. به عنوان مثال، مردان باید برای ایجاد روابط ابتکار عمل از خود نشان دهند. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۹ از دانش آموزان دبیرستان‌ها و هنرستان‌ها نشان داد که بیش از ۹۰٪ اعتراف کرده‌اند که «هیچ ایده روشنی برای نحوه برخورد با یک فرد از جنس مخالف که به او علاقه‌مند هستند، ندارند.»
ایتالیا
ایتالیایی‌ها رویکرد محافظه کارانه‌ای را برای دوست‌یابی دارند، اما با این حال دعوت از دوستان یا اقوام در هنگام قرار ملاقات امری غیرعادی نیست. رویکردهای مدرن‌تر مانند قرارهای نابینا، همسریابی سریع و وب‌سایت‌های همسریابی به اندازه خارج از ایتالیا محبوب نیستند و اکثریت مردم آن‌ها را بسیار کارآمد نمی‌دانند. با این حال، ایتالیایی‌های عضو شبکه‌های اجتماعی بیش از میانگین اروپا هستند و ممکن است از فیس بوک برای دوست‌یابی نیز استفاده کنند.
اسپانیا
یک گزارش حاکی از آن است که زنان اسپانیایی «بزرگترین معاشقه‌گر» ها هستند، این گزارش بر اساس یک مطالعه غیررسمی توسط یک وب‌سایت همسریابی که کشورها را بر اساس ارتباطات طبقه‌بندی کرده‌است، نوشته شده‌است.
ایران
در ایران افراد از جنسیت‌های مختلف مجاز به «اختلاط آزادانه» در انظار عمومی نیستند. از سال ۱۹۷۹(۱۳۵۷ خورشیدی) این کشور به یک کشور خودکامه مذهبی تبدیل شده‌است و احکام اسلامی را در موارد مختلف مانند قرار گذاشتن مبنا قرار می‌دهد. زوج‌های احتمالی می‌توانند سه جلسه ملاقات داشته باشند: دو جلسه با نظارت دقیق و جلسه سوم «برخوردی مختصر و خصوصی». پس از آن، آنها می‌توانند (۱) ازدواج را انتخاب کنند یا (۲) توافق کنند که دیگر هرگز یکدیگر را نبینند. این موضوع فیلم لیلا لک، فیلمساز ایرانی نیز بود. ایران دارای جمعیت زیادی از جوانان است که ۷۰ درصد از جمعیت ۸۳ میلیون نفری زیر سی سال است. با این وجود، مشکلات اقتصادی ازدواج را کمتر می‌کند و آمار طلاق در تهران را افزایش داده‌است و به حدود یک چهارم ازدواج رسانده‌است، حتی اگر طلاق تابو باشد. در حالی که دولت ایران "قرار ملاقات و روابط را محکوم می‌کند"، امر ازدواج را با (۱) دوره آنلاین (۲) "کلاس خواستگاری" که دانش‌آموزان می‌توانند پس از نشستن در آزمون‌های هفتگی و "صدها ساعت آموزش" "دیپلم بگیرند" (۳) "دیپلم ازدواج" (۴) خواستگاری و ازدواج‌های ترتیب داده شده، ترویج می‌دهد. مقامات رویکرد محافظه کارانه ای را دنبال می‌کنند:اجتناب از روابط عاشقانه مجردی و تشویق به «خواستگاری سنتی». اما جوانان از این محدودیت‌ها سرپیچی می‌کنند. یکی از آن‌ها گفت: «داشتن روابط متفاوت عاقلانه تر است» و اعتقاد به نادیده گرفتن احکام دینی که بیان می‌کند: «روابط نامشروع کوتاه مدت به عزت لطمه می‌زند» دارد. در حالی که جوانان می‌توانند محدودیت‌های انتخاب شده را از بین ببرند، اما تقریباً هیچ موردی وجود ندارد که افراد مجرد با هم زندگی کنند با این حال تلاش‌هایی برای ترویج ازدواج موقت انجام شده‌است.
استرالیا
یک مطالعه اخیراً نشان داده که ۵۰٪ از استرالیایی‌ها موافقت کردند که درخواست قرار گذاشتن از طریق پیام کوتاه مجاز است اما جدا شدن از این طریق قابل قبول نیست. معاشقه در حین ارسال پیام کوتاه، احتمالاً پس از شروع رابطه توسط دختران انجام می‌شود. یک نظرسنجی از خوانندگان روزنامه نشان داد که زمان آن رسیده‌است که «قانون قدیمی» مردان باید در اولین قرار ملاقات هزینه را پرداخت کنند، بر اساس درآمد بیشتر زنان، کنار گذاشته شود.
برزیل
در برزیل یک فاصله زمانی طولانی‌تر قبل از اینکه بچه‌ها از خانه خارج شوند، وجود دارد که این امر بر قرار ملاقات تأثیر می‌گذارد. در نتیجه، والدین در مورد دوست یابی به بچه‌ها مشاوره می‌دهند اگرچه ممکن است به آن توجه نشود.
آمار
در هر فرهنگی و بنا بر آداب و فرهنگ هر قومیتی روش انتخاب فرد مورد نظر از جنس مخالف و همچنین چگونگی برقراری ارتباط با او مختلف و گاهی هم متضاد است، در کشورهایی مثل آمریکا نیز که فضای آزاد برای ارتباطات دو جنس به گونه‌ای فراهم است، حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد دختران و پسران نوجوان در آن پیش از ازدواج در فعالیت‌های جنسی شرکت دارند، با این حال محدودیت‌های اخلاقی، عرفی و قانونی برای این خواسته و غریزه انسانی وجود دارد. در کشور ایران نیز مسئله روابط دختران و پسران قبل از ازدواج به عنوان یکی از مسائل مبتلا به و در عین حال چالش‌برانگیز می‌باشد. درایران طبق چندین تحقیق به عمل آمده مشخص شده‌است که حدود ۳۰ تا ۷۰ درصد نوجوانان به نوعی با موضوع دوستی با جنس مخالف درگیرند، همچنین در یک پژوهش گسترده که روی ۷۵ هزار نفر از جوانان و نوجوانان ۱۴ تا ۱۹ ساله در سراسر کشور انجام شد، ۴۵ درصد از نمونه‌ها عنوان کردند که مسائل جنسی فکرشان را آزار می‌دهد و ۳۵ درصد مطرح نمودند که به خاطر مسائل جنسی گاهی به درد سر افتاده‌اند. با وجود اینکه نوع ارتباط بین دوجنس نگرانی‌هایی را در جوامع مختلف به وجود آورده و حتی به عنوان نشانه برخی معضلات و نابهنجاری‌ها و نیز نتیجه آن شناخته می‌شود، با این حال هنوز اختلاف نظر در مورد بهترین راه‌ها برای برقراری ارتباط مناسب بین دوجنس وجود دارد.
چیناتزانو (پیمونت)
چیناتزانو (به ایتالیایی: Cinzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است. چیناتزانو ۶٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸۹ نفر جمعیت دارد و ۴۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندره گرابر
آندره نیکولاویچ گرابر (متولد ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۶- ۳ اکتبر ۱۹۹۰) تاریخ‌دان در رشته هنر رومی و هنر امپراتوری روم شرقی بود؛ و در اوکراین به دنیا آمد و در امپراتوری روسیه، دانش آموخت. او زندگی‌اش را در بلغارستان (۱۹۱۹-۱۹۲۲)، فرانسه (۱۹۲۲-۱۹۵۸) و ایالات متحده آمریکا (۱۹۵۸-۱۹۹۰) گذرانید و تمام مقالاتش را به زبان فرانسوی نوشت. او یکی از بنیانگذاران فرن بیستم مطالعات هنر و تندیس امپراتوری روم شرقی است.
همچنین پسرش، اولگ گرابر، تاریخ‌دان هنر شد و زمینه تخصصی او هنرهای اسلامی است.
تپه خونکه مرده
تپه خونکه مرده مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان کوهدشت، بخش طرهان، دهستان طرهان، ۲۰۰۰ متری جنوب غرب روستای اولاد نقی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ستاد فرماندهی شمالی ایالات متحده آمریکا
فرماندهی شمالی ایالات متحده آمریکا (United States Northern Command) (یواس‌نورت‌کام) از فرماندهی‌های یکپارچه رزمی ایالات متحده آمریکا نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا است که وظیفهٔ آن فراهم آوری پشتیبانی نظامی برای مقامات غیرنظامی در آمریکا، و حفاظت از زمین و منافع ملی ایالات متحده در سرزمین اصلی ایالات متحده آمریکا، آلاسکا (نه هاوایی)، پورتوریکو، کانادا، مکزیک، باهاما، و پیشروی‌های زمینی، خشکی و دریایی به آن مناطق است. این فرماندهی در صورت حمله به سرزمین اصلی ایالات متحده مدافع اصلی آن خواهد بود.
آنا لیثاران
آنا لیثاران (Anna Lizaran؛ August 31, 1944 – 1944:8:31, January 12, 2013) یک هنرپیشه اهل اسپانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کفش پاشنه‌بلند اشاره کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه کرئو د سن ژردی شده است.
فریاد سنگ
فریاد سنگ (Cerro Torre: Schrei aus Stein) فیلمی به کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد.
فیلمنامه این فیلم توسط مدیر تولید با سابقه فیلم‌های هرتسوک، والتر ساکسر de:Walter Saxer (Filmproduzent) و بر اساس ایده ای از یک کوهنورد به نام رینهولد مسنر en:Reinhold Messner که سابقه همکاری با هرتسوک را در مستند “تابش تاریک کوهستان‌ها (انگلیسی: en:The Dark Glow of the Mountains The Dark Glow of the Mountains) داشته، نوشته شده‌است. هرتسوک که معمولاً فیلم نامه‌های خود را استفاده می‌کند، عنوان کرده این فیلم را به عنوان فیلم‌های خود به‌شمار نمی‌آورد.
اچ‌دی ۱۵۳۹۵۰
اچ‌دی ۱۵۳۹۵۰ یک ستاره است که در صورت فلکی کژدم قرار دارد.
اوتو آمبروس
اوتو آمبروس (Otto Ambros؛ May 19, 1901 – ۱۹۰۱:۵:۱۹, ) شیمی‌دان اهل کشور آلمان بود.
آرمن وایتزمن
آرمن وایتزمن (Armen Weitzman؛ زادهٔ December 19, 1983 ) کمدین ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
زندگی‌نامه
وی در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۳ در لس آنجلس به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون شد.
گزیده فیلم‌شناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
گوزن‌موش‌های خالدار
گوزن‌موش‌های خالدار (نام علمی: Moschiola) نام یک سرده از تیره گوزن‌موشان است. تا کنون سه گونه از این جانوران از جنگل‌های هند و سری‌لانکا گزارش شده‌اند.
رومن یگوروف
رومن یگوروف (زادهٔ January 25, 1974) شناگر اهل روسیه است.
ابوالحسن شاذلی
شیخ ابوالحسن شاذلی (نام کامل: أبوالحسن علی بن عبدالله بن عبدالجبار المغربی)، مؤسس و قطب اول فرقه شاذلیه از مسلمانان اهل تصوف است. نسب او به حسن مجتبی می‌رسید.
آدرینی هان
آدرینی هان (زاده ۷ آوریل ۱۹۷۸) خواننده کاباره و هنرپیشه تئاتر آلمانی-لوکزامبورگی است. او تاکنون در چندین نمایش تئاتر، کنسرت شرکت نموده است. آدرینی هان در کاباره‌ها نیز فعالیت هنری داشته است. او در موسیقی دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ تبحر خاصی دارد. آدرینی هان در آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا تحصیل نموده است.
ابوالحسن شاذلی
زندگی‌نامه
ابوالحسن شاذلی در غماره در نزدیکی سبته در شمال مراکش، در خانواده‌ای دهقان، زاده شد. وی مذهب مالکی داشت و برای تحصیل علوم رایج و جستجوی معرفت پا در راه سفر گذاشت. ابوالحسن در قله جَبَلُ العَلَم نزدیک شهر تطوان عزلت پیشه کرد. او در جوانی در نزد عبدالسلام بن مشیش شاگردی نمود، تعالیم شیخ مشیش در زندگانی شاذلی تأثیر زیادی داشت. او به اشارت شیخ عبدالاسلام به ناحیه‌ای در تونس که شاذلی نامیده می‌شد سفر کرد و به سبب اقامت در آن ناحیه به شاذلی شهرت یافت. وی در شاذلی مراحل سلوک را پیمود و به ترویج تعالیم صوفیه همت گمارد. طریقه او در مغرب رواج پذیرفت و شمار زیادی از مردم و عده ای از خانواده سلطان به این طریقه تمایل پیدا کردند.
در سال ۶۴۲ق وی به همراه پیروانش از مغرب به اسکندریه رفت و در محلی که سلطان ایوب بدو بخشیده بود اقامت گزید. طریقه ابوالحسن شاذلی در مصر با اقبال زیادی روبرو شد و شمار فراوانی از اهل علم و صاحبان منصب و طبقات مختلف مردم به حلقه پیروان آن پیوستند. او همچنین سفری کوتاه به اسپانیا داشت تا این که سرانجام در اسکندریه ساکن شد. شاذلی در اسکندریه ازدواج کرد و صاحب فرزندان شد. در این زمان شاذلی در اسکندریه و قاهره شاگردان و مریدان بسیاری داشت که از طبقات مختلف مردم بودند.
او در سال ۱۲۵۸ میلادی معادل با ۶۵۶ قمری در صحرای عیذاب مصر در نزدیکی دریای سرخ در حالی که در مسیر حج بود درگذشت.
مهم‌ترین مریدان شاذلی ابوالعباس مرسی بود که پس از او قطب طریقت شاذلیه گردید. شاذلی در عمر خود، کتابی ننوشت بلکه گفت کتاب‌های من اصحاب من هستند.
مبانی تعلیمات شاذلی
تعالیم ابوالحسن شاذلی با مبانی سنت اول انطباق دارد. غایت و موضوع اصلی در مبانی عرفانی شاذلیه معرفت الهی است. تعالیم شاذلیه بیشتر مبتنی بر انجام معاملات و به جا آوردن آدابی است که سالک را به معرفت و توحید می‌رساند. این تعالیم کاملاً با احکام شریعت موافق است و روحیه بی اعتنایی به دنیا را در میان آنان ترویج می‌کند. اوراد و اذکار در معاملات آنان نقش مهمی داشته‌است. به رغم ترویج مشی زاهدانه در میان شاذلیه تعالیم آن‌ها موجب نمی‌شد که آن‌ها راه انزوا در پیش گیرند و خود را از جامعه و قشرها مردم متمایز سازند یا با پوشیدن لباسهایی خاص خود را نشان دار سازند. آن‌ها مانند دیگران در فعالیت‌های اجتماعی شرکت می‌کردند و هر یک متناسب با توانایی و علاقه خود پیشه و حرفه‌ای را برمی‌گزیدند.
مریدان او
شاذلی پیش از سال ۶۵۶ق یکی از پیروان خود به نام ابوالعباس مُرسی را به جانشینی خود برگزید. ابوالعباس نیز کتاب و رساله ای تألیف نکرد و از خود هیچ تألیفی بر جای نگذاشت.
ابن عطاءالله اسکندری یکی از مریدان ابوالعباس مرسی بود که در ترویج مشرب ابوالحسن شاذلی بسیار کوشید. وی نخستین کسی بود که به عنوان پیر طریقه شاذلیه دست به تألیفات متعددی زد و آثار متنوعی برجای گذاشت.
ارکان مشرب شاذلی
مشرب عرفانی ابوالحسن بر دو رکن استوار بود: ذکر و توحید.
تعالیم، آداب و معاملات آن‌ها با طریقه‌های دیگر مانند قادریه و سهروردیه تفاوتهایی داشت. برخلاف آن سلسله‌های عرفانی، آن‌ها می‌کوشیدند با عامه مردم بیامیزند و وجه ممیز و مشخصی نسبت به آن‌ها نداشته باشند. بدین سبب پیروان این طریقه خرقه بر تن نمی‌پوشیدند و لوازم و نشانه‌هایی که دیگر طریقه‌ها برای متمایز شدن از عامه مردم با خود همراه می‌کردند در میان پیروان شاذلیه جایی نداشت. لباس آنان مانند لباس دیگر مسلمانان بود. آن‌ها پایبند بودند که با دسترنج خود امرار معاش می‌کنند و بار زندگی خود را بر دوش دیگران قرار ندهند. در واقع پیروان این طریقه اعتقاد داشتند با حضور فعال در جامعه و پذیرفتن مسئولیتهای اجتماعی و در پیش گرفتن پیشه‌های مختلف می‌توان زندگی معنوی را نیز جستجو کرد. بدین سبب از نظر آن‌ها کسانی می‌توانستند سیر استکمالی را طی کنند و مراحل و منازل سلوک را بپیمایند که از پیکره جامعه و متن مردم جدا نشوند و با نشانه‌های ظاهری از سایر مردم ممتاز نگردند.
از دو طریق مشرب عرفانی ابوالحسن شاذلی را به شیخ شعیب ابومدین مغربی می‌رسانند: یکی از طریق محمد بن حرازم و ابو محمد صالح بن بنصار؛ و دیگری به واسطه عبدالاسلام مشیش، عبدالرحمان العطار الزیات و عبدالقادر گیلانی. از طریق انتساب از طریق دوم در بعضی از تذکره‌ها طریقه شاذلیه را قادریه شاذلیه هم خوانده‌اند.
انشعابات شاذلیه
شاذلیه در دو ره‌های بعد انشعابات زیادی پیدا کرد. وفائیه، حنفیه، جذولیه، ناصریه، عیسویه، تهامیه، درقاویه از جمله شاخه‌هایی است که از طریقه اصلی شاذلیه شکل گرفتند و هریک ضمن پیوند با اصل خود، در ناحیه و منطقه ای رواج پذیرفتند.
سوپر ماریو ۶۴
کارگردان شیگرو میاموتو یک بازی سه بعدی ماریو را در طول تولید استار فاکس (۱۹۹۳) تصور کرد. توسعه سوپر ماریو ۶۴ تقریباً سه سال به طول انجامید: حدوداً یکسال بر روی طراحی و بیست ماه برای تولید. با داشتن سیستم دوربین پویا و کنترل آنالوگ ۳۶۰ درجه، نمونه ای جدید برای ژانر سه بعدی ایجاد کرد، همان‌طور که برادران سوپر ماریو برای بازی‌های پلتفرم پیمایش جانبی انجام داد. سوپر ماریو ۶۴ به عنوان یکی از برترین بازی‌های ویدئویی تمام دوران مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. منتقدان جلوه‌های بصری، گیم پلی و موسیقی آن را ستودند، اگرچه از سیستم دوربین غیرقابل اعتماد آن انتقاد کردند. این بازی پرفروش‌ترین بازی نینتندو ۶۴ است که بیش از یازده میلیون نسخه آن تا سال ۲۰۰۳ فروخته شده‌است. بسیاری از توسعه دهندگان از این عنوان به عنوان تأثیرگذار یاد کرده‌اند. یک نسخه بازسازی شده از این بازی نیز با عنوان سوپر ماریو ۶۴ دی‌اس در سال ۲۰۰۴ برای کنسول نینتندو دی‌اس عرضه شده‌است.
گیم پلی
سوپر ماریو ۶۴ یک بازی سکوبازی سه بعدی است که در آن بازیکن ماریو را از طریق دوره‌های مختلف کنترل می‌کند. هر دوره یک دنیای محصور است که در آن بازیکن آزاد است در هر جهتی پرسه بزند و محیط را بدون محدودیت زمانی کشف کند. جهان مملو از دشمنانی است که به ماریو حمله می‌کنند و موجودات دوستانه ای که به شما کمک می‌کنند یا از آنها درخواست لطف می‌کنند. بازیکن در هر دوره ستاره جمع می‌کند. برخی از ستارگان تنها پس از انجام برخی کارها ظاهر می‌شوند، که اغلب با نام دوره اشاره می‌شود. این چالش‌ها شامل شکست باس فایت، حل معماها، مسابقه دادن با حریف و جمع‌آوری سکه است. با جمع‌آوری ستارگان قفل بیشتری از مرکز توابع قلعه باز می‌شود. بازیکن قفل درهای قلعه را با کلیدهایی که با شکست دادن باوزر در دوره‌های مخصوص به دست آمده باز می‌کند. مینی دوره‌های پنهان و اسرار دیگر ممکن است شامل ستاره‌های اضافی مورد نیاز برای تکمیل کامل بازی باشد.
سه پاور آپ ویژه در مراحل مختلف ظاهر می‌شود. Wing Cap به ماریو اجازه پرواز می‌دهد. کلاه فلزی او را در برابر بیشتر آسیب‌ها مصون می‌کند، به او اجازه می‌دهد تا در برابر باد مقاومت کند، در زیر آب راه برود و در برابر گازهای مضر مصون باشد. و کلاه Vanish او را تا حدی غیر مادی و آسیب‌ناپذیر می‌کند و به او اجازه می‌دهد از موانع عبور کند. قارچ‌های ۱ تایی که در مکان‌های مختلف مانند درختان پنهان شده‌اند، ممکن است ماریو را در هوا تعقیب کرده وگرنه در صورت عدم جمع‌آوری روی زمین افتاده و به زودی ناپدید می‌شوند. برخی از دوره‌ها حاوی توپ‌هایی هستند که ماریو را می‌توان در مکان‌های دور شلیک کند.
توانایی‌های ماریو در بازی سوپر ماریو ۶۴ بسیار متفاوت از بازی‌های قبلی ماریو است. بازیکن می‌تواند با استفاده از دسته و دکمه‌های آنالوگ کنترل‌کننده بازی، ماریو را مجبور به راه رفتن، دویدن، پرش، خم شدن، خزیدن، شنا، صعود، لگد یا مشت کند. پرش‌های ویژه را می‌توان با ترکیب یک پرش معمولی با سایر اقدامات، از جمله پرش‌های دو و سه تایی، پرش از راه دور، برگشت به عقب و پرش از دیوار برای رسیدن به مناطق بلند اجرا کرد. بازیکن می‌تواند موارد خاصی را برداشته و حمل کند تا معماهای مختلف را حل کند و در زیر آب شنا کند. انرژی زندگی ماریو در حالی که زیر آب است به آرامی کاهش می‌یابد و نشان می‌دهد که چقدر می‌تواند نفس خود را نگه دارد و در سطح بهبود می‌یابد.
راشد الدوسری
راشد الدوسری (Rashid Al-Dosari؛ زادهٔ March 24, 1980) بازیکن فوتبال اهل بحرین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الخور، باشگاه ورزشی العربی قطر، باشگاه فوتبال الشعب امارات، و باشگاه ورزشی المحرق اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده‌است.
دوگره
دوگره شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۴۰۹ نفر است.
شهرستان پارس‌آباد
شهرستان پارس‌آباد یکی از شهرستان‌های استان اردبیل در شمال غربی ایران است. مرکز این شهرستان، شهر مرزی پارس‌آباد است.
این شهرستان در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۷۰ از شهرستان مغان جدا شد و مستقل گردید.
موقعیت جغرافیایی
شهرستان پارس‌آباد از شمال غربی تا شمال شرقی با مرز آذربایجان، از جنوب شرقی تا جنوب با شهرستان بیله‌سوار و از جنوب غربی با شهرستان اصلاندوز همسایه است.
تقسیمات کشوری
شهرستان پارس‌آباد دارای ۳ بخش، ۶ دهستان، ۴ شهر به شرح زیر است:
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان پارس‌آباد برابر با ۱۴۵٬۱۹۲ نفر بوده‌است.
تار عنکبوت (داستان)
تار عنکبوت (به ژاپنی: 蜘蛛の糸) داستان کوتاهی از ریونوسوکه آکوتاگاوا داستان‌نویس ژاپنی است. این داستان کوتاه نخستین بار در سال ۱۹۱۸ و در مجله کودکانه آکای توری چاپ شد.
خلاصه داستان
داستانی دربارهٔ ترحم بودا بر مردی سنگدل و جانی که در جهنم گرفتار آمده است.