cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
محمدحسین رفیعی
زندان سال ۱۳۷۹
پس از انتخابات ریاست جمهوری دوم خرداد ۱۳۷۶ و انتخابات شوراها در سال ۱۳۷۸ در آستانه انتخابات مجلس ششم به همراه ۳۰ تن از فعالان سیاسی تشکل «فعالان ملی ـ مذهبی» را ایجاد کردند. در ۲۱ اسفند سال ۱۳۷۹ به همراه سایر فعالان ملی ـ مذهبی از جمله عزت‌الله سحابی، حبیب‌الله پیمان، رضا رئیس طوسی، محمد ملکی، محمد بسته‌نگار، محمد محمدی اردهالی، علیرضا رجایی، تقی رحمانی، هدی صابر، مسعود پدرام، سعید مدنی، رضا علیجانی، مرتضی کاظمیان و محمود عمرانی بازداشت شد. در زمستان ۱۳۸۱ در دادگاه انقلاب به اتهام «براندازی قانونی» محاکمه و به ۳ سال حبس محکوم شد.
محاکمه دوباره
دوشنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۳ با هجوم مأموران وزارت اطلاعات و دادستانی به منزل وی بازداشت شد و کلیه مقالات تحقیقاتی و حتی مجلات رسمی و کتب چاپ شده و اینترنتی و هزاران پرینت خبرها و تحلیل‌های منتشر شده در مطبوعات داخلی و رسانه‌های مجازی، تلفن همراه، دفاتر تلفن شخصی، مودم، لب تاپ و رسیور ماهواره و همچنین دفاتر شخصی همسر ایشان را ضبط کردند اما پس از آن با قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی و ممنوع خروج کردن او محاکمه جدیدی را شروع شد. حسین رفیعی و همسرش با نوشتن چندین نامه به رفتارهای صورت گرفته و روند دادرسی اعتراض کرده‌اند.
یک سال بعد در سوم خرداد ۱۳۹۴ شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی، حسین رفیعی را در مجموع به ۶ سال حبس و دو سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت رسانه‌ای و مطبوعاتی محکوم کرد. بخشی از محکومیت حسین رفیعی به خاطر فعالیت ضد جنگ در شورای صلح به ریاست شیرین عبادی برنده جایزه نوبل صلح در سال ۲۰۰۳ بوده که از نظر قاضی دادگاه این فعالیت‌های ضد جنگ و تحریم با “هدف فشار بر ارکان نظام به‌ویژه دستگاه دیپلماسی جهت عقب‌نشینی در زمینه مسائل سیاست خارجی و به‌ویژه «پرونده هسته‌ای» صورت گرفته‌اند.
۲۶ خرداد ۱۳۹۴ در حالی که منتظر دادگاه تجدید نظر حکم صادر شده از جانب قاضی صلواتی بود در خیابان بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. انتقال او با اجبار صورت گرفت و بازداشت کنندگان هیچ حکم قضایی به وی نشان ندادند و در زندان اوین هم تأکید کرده‌اند این بازداشت با دستور دادستانی تهران است. او پس از بازداشت در تماس با همسرش اعلام کرد که به علت اینکه نهاد بازداشت کننده اش مشخص نیست و بدون احضار قبلی و ناگهانی در خیابان بازداشت شده دست به اعتصاب دارو و غذا خواهد زد. حسین رفیعی بارها از زندان به مسئولان نامه نوشته‌است و نسبت به بازداشت خود و شرایط بیماری‌زای بند ۸ اوین جایی که او از زمان بازداشت در آن به سر می‌برد اعتراض کرده‌است.
اعتراض نهادهای بین‌المللی
نهادهای بین‌المللی از جمله عفو بین‌الملل موسسه دانشمندان در خطر در اعتراض به این بازداشت گزارش نوشتند همچنین اساتید دانشگاه‌های بین‌المللی با انتشار نامه اعتراضی خود در نشریه علمی ساینس اعلام اعتراض کردند. این ۳۶۰ استاد دانشگاه که در میان آنها نام نوام چامسکی هم به چشم می‌خورد در نامه‌ای سرگشاده از حسن روحانی خواسته‌اند که زمینه آزادی فوری و بی قید و شرط آقای رفیعی را فراهم کند آنها معتقد بودند او «به دلیل بیان دیدگاه‌های سیاسی و مسالمت آمیز» زندانی شده‌است.
پیوند به بیرون
وبگاه حسین رفیعی
کنه‌های سفت
تاکنون بیش از ۶۵۰ گونه از کنه‌های سفت در ۱۳ جنس شناسایی و نامگذاری شده‌اند. کنه‌های این خانواده دارای پراکندگی جهانی و تنوع بیشتر نسبت به کنه‌های نرم هستند. در ایران شش جنس و حداقل ۱۷ گونه کنه سخت وجود دارد؛ که اکثراً می‌توانند باعث بروز فلج در حیوانات و گاهی در انسان نیز بشوند.
ریخت‌شناسی
اکثراً دارای بدنی بیضی شبیه به O هستند اندازه آنها متغیر و بسته به مرحله گرسنگی و خونخواری ابعادی در حدود ۳ الی ۲۳ میلی‌متر دارند. پوست یا کوتیکول از صفحات کتینی سخت و متصل به هم تشکیل شده که هر کدام دارای اسامی و شکل خاصی هستند و در تشخیص گونه‌ها دارای اهمیت هستند. کنه‌های سخت دارای یک صفحه پشتی محکم و نرمش‌ناپذیر به نام سپرچه (Scutum) هستند که در کنه‌های نابالغ و کنه‌های ماده کوتاه بوده. به نیمه بدن نمی‌رسد ولی در نرهای بالغ تمام سطح پشتی بدن را می‌پوشاند؛ و تشخیص نر و ماده این کنه‌ها به کمک صفحه پشتی صورت می‌گیرد.
زیست‌شناسی
کنه‌های سخت نیز مثل سایر کنه‌سانان دارای دگردیسی ساده بوده و در تمام مراحل زندگی پس از جنینی خونخوار هستند. این کنه‌ها دارای یک مرحله لاروی با سه جفت پا و فقط یک مرحله نمفی مشخص هستند و در هر مرحله یک خونخواری انجام می‌دهند؛ بنابراین در چرخه زندگی خود اکثراً دارای دو پوست‌اندازی و سه خون‌خوراکی هستند. کنه‌های ماده فقط یک بار تخم‌ریزی کرده و پس از آن از بین می‌روند.
اهمیت پزشکی
کنه‌های سفت به دلیل داشتن بزاق سمی و گزش طولانی قادر به ایجاد فلج در میزبان هستند به خصوص اگر کنه در مسیر اعصاب مرکزی در ستون فقرات یا گردن متصل باشد که در این صورت باعث انحراف گردن و فلج بخش‌هایی از بدن خواند شد. در این حالت فلج کنه‌ای گفته می‌شود. گاهی فلج به اندامهای مجاور منتشر می‌شود که به آن فلج بالارونده گفته می‌شود. در صورت انتشار فلج به قلب عوارض خطرناک قلبی و حتی مرگ ایجاد می‌شود.
از نظر انتقال بیماری کنه‌های سخت ناقل چندین بیماری به انسان هستند که مهمترین آنها شامل بیماری لایم است. از بیماریهای ویروسی منقله می‌توان به بیماری جنگلی کیاسانور، تب هموراژیک کنگو کریمه، تب کنه ای کلرادو و آنسفالیتهای منتقله به وسیله کنه اشاره کرد. بیماری تولارمی و تب Q نیز ممکن است توسط کنه‌ها منتقل شوند.
لورا درن
لورا الیزابت درن (Laura Elizabeth Dern؛ زادهٔ ۱۰ فوریه ۱۹۶۷) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او جوایز متعددی از قبیل یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ امی و پنج جایزهٔ گلدن گلوب برنده شده‌است.
والدین او بروس درن و داین لد هر دو بازیگر هستند. درن حرفهٔ بازیگری را در دههٔ ۱۹۸۰ آغاز کرد و برای نقش‌آفرینی‌هایش در درام ماسک (۱۹۸۵)، تریلر مخمل آبی (۱۹۸۶) و جنایی از ته دل وحشی (۱۹۹۰) در میان عموم شناخته شد. او برای بازی در نقش یک یتیم در درام رز پریشان (۱۹۹۱) توانست نامرد دریافت جایزهٔ اسکار شود و مدتی بعد برای بازی در فیلم ماجراجویی پارک ژوراسیک (۱۹۹۳)، و بعداً در پارک ژوراسیک ۳ (۲۰۰۱) و دنیای ژوراسیک: قلمرو (۲۰۲۲) به شهرت بین‌المللی دست یافت.
درن برای نقش‌آفرینی در فیلم زندگی‌نامه‌ای وحشی (۲۰۱۴) توانست برای بار دوم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شود. همچنین در سال ۲۰۱۷ برای بازی در مجموعهٔ تلویزیونی درام دروغ‌های کوچک بزرگ برندهٔ جایزهٔ امی ساعات پربیننده شده‌است. او نقش‌های مکمل فیلم عاشقانهٔ بخت پریشان (۲۰۱۴)، فیلم فضایی جنگ ستارگان: آخرین جدای (۲۰۱۷)، درام داستان ازدواج (۲۰۱۹) و فیلم تاریخی زنان کوچک (۲۰۱۹) با موضوع دورهٔ بلوغ را بر عهده داشت. نقش‌آفرینی او در داستان ازدواج برایش جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به همراه داشت.
فاکتورگیری نامنفی ماتریس
فاکتورگیری غیر منفی ماتریس یا Non-negative matrix factorization، مجموعه‌ای از الگوریتم‌ها برای تجزیه ماتریس \mathbf{V} به (معمولاً) دو ماتریس \mathbf{W} و \mathbf{H}. یعنی. فاکتورگیری ماتریس‌ها معمولاً یکتا نیست و روش‌های مختلفی برای انجام آن ارائه شده‌است مانند تحلیل مؤلفه‌های اصلی (Independent Component Analysis) یا تجزیه مقدارهای منفرد (Singular Value Decomposition) و غیره. تفاوت این روش با روش‌های دیگر در این است که در فاکتورگیری غیر-منفی ماتریس این محدودیت را در نظر می‌گیریم که ماتریس‌های H و W باید ماتریس غیرمنفی باشند (تمامی المان‌های آنها مثبت باشد).
فاکتورگیری غیرمنفی ماتریس
معمولاً زمانی که دوماتریس را به هم ضرب می‌کنیم، رتبهٔ ماتریس‌های فاکتور معمولاً بسیار کمتر از ماتریس حاصلضرب هستند. این یک انگیزهٔ بزرگ برای NMF است. یک مثال در زمینهٔ متن-کاوی:
بردار \mathbf{V} را با ۵۰۰ ستون و ۱۰۰۰ سطر در نظر می‌گیریم طوریکه هر ستون از این ماتریس یعنی \mathbf{v} یک متن را مشخص کند. یعنی ۵۰۰ متن هرکدام با ۱۰۰۰ کلمه. تصور کنید که ما از الگوریتم می‌خواهیم که ۱۰ ویژگی انتخاب کرده و بردار ویژگی \mathbf{W} را با ۱۰۰۰ سطر و ۱۰ ستون ایجاد کند. می‌توان مشاهده کرد که هر ستون در \mathbf{WH} ترکیب خطی ۱۰ بردار ویژه در \mathbf{W} با ضرایب موجود در \mathbf{H} هستند. در واقع می‌توان اینگونه فرض کرد که هر متن، ساخته شده از ترکیب خطی مجموعه از بردارهای ویژه است.
رود کارمل
رود کارمل رودی به‌طول 36 mi است که در ایالات متحده آمریکا جریان دارد.
نانوفوتونیک
نانوفوتونیک یا نانو اپتیک شاخه‌ای از فیزیک نور، مهندسی برق، و فناوری نانو می‌باشد که به بررسی رفتار نور و برهم‌کنش‌های بین نور و ماده در مقیاس نانو، یعنی در اندازه‌هایی که کوچکتر از طول موج نور و فراتر از حد پراش نور است (به انگلیسی: Beyond the diffraction limit) می‌پردازد.
کاربردهای نانوفوتونیک را می‌توان به هفت دسته کلیدی شامل نمایشگرها، دیودهای نورافشان، سلول‌های خورشیدی، حسگرها و جفتگرهای نوری، لیزرهای دیودی، لیتوگرافی با لیزر، و فیبرهای ویژه تقسیم‌بندی کرد.
تاریخچه
ابزارهای اپتیک عادی ، مانند لنزها و میکروسکوپ ها ، به دلیل محدودیت پراش (معیار رایلی-Rayleigh criterion) ، معمولاً نمی توانند نور را به مقیاس های نانومتر (ریز طول موج های عمیق) متمرکز کنند. با این وجود ، می توان نور را در مقیاس نانومتری با استفاده از تکنیک های دیگر مانند،برای مثال : پلاسمان های سطحی،پلاسمون های سطح موضعی اطراف اشیا فلزی در ابعاد نانو و دیافراگم های مقیاس نانو با نوک های تیز که در میکروسکوپ نوری برای اسکن میدان نزدیک استفاده می شوند.
معرفی اجمالی و تعریف
برای آشنایی با مفهوم علم فوتونیک، نیاز داریم تا مقدمه ای کوتاه از فوتونیک داشته باشیم :
فوتونیک
فتوشناسی شاخه‌ای از فیزیک و مهندسی است که به گسیل، عبور، تقویت و ثبت نور به‌ وسیلهٔ ابزار نوری می‌پردازد. گستره آن شامل ایجاد، انتشار، انتقال، پیمانه‌بندی (مدولاسیون)، سو دهی (سوئیچینگ)، تقویت و آشکارسازی نور می‌شود.
با اختراع لیزر، و پس از آن، با ساخت فیبر نوری شاخهٔ اپتیک در علم فیزیک آنقدر گسترده و کاربردهای آن آنقدر زیاد شد، که زمینه‌ای جدید موسوم به فوتونیک در علوم مهندسی متولد گردید.
این علم جدید در سه گرایش الکترونیک، مخابرات، و فیزیک کار خود را شروع نمود.
نانوفوتونیک
اصولاً به علوم و فناوری‌های مربوط و به كار گیرنده نور و فوتون (ذره بنیادی نور) كه به برهم‌كنش‌های بین نور و ماه می‌پردازند فوتونیك گفته می‌شود كه لیزر، اپتیك،‌تصویری‌سازی نوری و الكترونیك نوری از حوزه‌های اصلی آن هستند. فوتونیک به بررسی‌های برهم‌کنش‌های بین نور و ماده در مقیاس نانو گفته می‌شود. در این شاخه به کاربردهای بلور های فوتونیکی پرداخته می‌شود. مفهوم نانوفوتونیک تلفیقی از دو حوزه تشکیل دهنده آن یعنی علم فوتونیک و فناوری نانو می‌باشد. فناوری نانو طبق تعریف (به گفته بروس ويزمن، استاد دانشگاه رايس كه اولين مركز تحقيقاتي دانشگاه فناوري‌نانو در آمريكا را در سال 1993 تأسيس كرد) عبارت است از دستکاری ماده در سطح مولکولی و اتمی به‌منظور ایجاد ساختارهای مهندسی شده برای کاربردهای معین می‌باشد.
کاربردهای نانوفوتونیک را می‌توان به هفت دسته کلیدی شامل نمایشگرها، دیودهای نورافشان، سلول‌های خورشیدی، حسگرها و جفتگرهای نوری، لیزرهای دیودی، لیتوگرافی با لیزر، و فیبرهای ویژه تقسیم‌بندی کرد.
تأثيرات فناروي نانو بر فناوري فوتونيك
بنابر گزارش منتشر شده در ژانويه 2005 به وسيله Business Communications (Norwalk)، بازار جهاني تجهيزات نانوفوتونيك از 421 ميليون دلار در سال 2004 به 3/9 ميليارد دلار در سال 2009 رسيد كه كاربردهايي كليدي، بين ديودهاي نورافشان و نور ميدان- نزديك متغير بوده.
کاربرد های كوتاه مدت نانوفوتونيك به چهار دسته اصلي نمايشگرها، ديودها، نورافشان، سلول‌هاي خورشيدي (دريافت كننده‌هاي انرژي خورشيدي) و حسگرهاي زيست شيميايي تقسيم خواهد شد و بازار نهايي آن از مسائل مربوط به امنيت و پزشكي تا هوش كنترل شده و فناوري اطلاعات و ارتباطات گسترده خواهد بود.
در حوزه فناوري‌هاي تواناساز سه فناوري كه رشد بيشتري نسبت به ديگر فناوري‌هاي نانوفوتونيك داشته‌اند نقاط كوانتومي، نانولوله‌هاي كربني و بلور‌هاي فوتونيكي بوده‌اند. نقاط كوانتومي در حجم وسيعي براي كاربردهايي چون زيست پزشكي توليد مي‌شوند. همين طور نانولوله‌هاي كربني كاربردهاي جديدي در خودرو، پزشكي، نمايشگرها و محاسبات مي‌يابند. بلور‌هاي فوتونيكي نيز به جهان نانو هجوم آورده‌اند. به طور مثال در IBM محققان از بلور‌هاي فوتونيك براي ساخت مدارهاي نانوفوتونيك استفاده مي‌كنند ‌(كه هم‌اكنون 200 تا 300 نانومتر هستند) كه هدف نهايي آنها به وجود آوردن ‌نانوفوتونيك با قابليت تطبيق‌پذيري با نيمه‌رساناهاي اكسيد فلزي يا همان CMOS ها براي دستيابي به توليد انبوه مدار مجتمع‌هاي فوتونيكي و به طور تدريجي مدارهاي نانوئي 100 نانومتري و كوچكتر است.
کاربردهای نانوفوتونیک و فناوری های مرتبط
کاربرد های نانو فوتونیک در بعضی از این موارد را به عنوان نمونه در زیر بررسی می کنیم:
سلول های خورشیدی
سلولهای خورشیدی معمولاً هنگامی که نور بسیار نزدیک به سطح جذب شود ، به بهترین وجه کار می کنند، به این دلیل که الکترونهای نزدیک به سطح بیشتر جمع می شوند و اینکه می توان دستگاه را باریک تر کرد ، که این باعث کاهش هزینه می شود. محققان انواع تکنیک های نانوفوتونیک را برای تشدید نور در مکان های مطلوب درون سلول خورشیدی بررسی کرده اند.
آينده و چالش‌هاي نانوفوتونيك
در طول سال‌های اخیر، نانوفوتونيك از توسعه مواد در نيمه‌رساناها و مفاهيم توسعه در فيزيك اتمي و خود ساماني در علوم شيمي سود برده است و اين مسئله منجر به اين شده است كه بازۀ وسيعي از مفاهيم و كاربردها زير چتر نانوفوتونيك قرار گرفته و راهي را به سوي فوتونيك مولكولي باز كرده‌اند كه چشم‌انداز فوق‌العاده‌اي را به ما مي‌نماياند.
اگر چه هنوز اپتيك و ليزر ابزارهاي مقدماتي در تجارت نانو هستند، ولي جالب است ذكر كنيم كه در حالي كه فوتونيك بيشتر شامل تجهيزات سامانه‌ها و زيرسامانه‌ها‌ است، نانوفوتونيك بيشتر به كاربردهاي فناوري‌هاي اپتيكي موجودبراي ساخت، دستكاري و تصويربرداري از اشياء در قطع‌هاي نانوئي و مولكولي مي‌پردازد.
منابع
1- https://www.amazon.com/Principles-Nano-Optics-Lukas-Novotny/dp/1107005469
2- Online course on Nanophotonics
3- Larry Bock، Nanosys، July/ August ۲۰۰۳.
4- Nanophotonics: A marketing challenge Tom Hausken Laserfocusworld December ۲۰۰۴
5- Global community charts a course for Nanophotonics KATHYKINCADE laserfocusworld August ۲۰۰۵
دهستان سنگان
دهستان سنگان نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان خاش، استان سیستان و بلوچستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۴۸ نفر (۱۶۶۰ خانوار) بوده‌است.
ایتن اسپالدینگ
ایتن اسپالدینگ (Ethan Spaulding) یک کارگردان انیمیشن و تهیه‌کننده تلویزیونی است. او بیشتر به خاطر عضویت در دست‌اندرکاران تولید سریال آواتار: آخرین بادافزار مشهور است.
اوتسگو، مینه‌سوتا
اوتسگو، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Otsego, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات
اوتسگو ۷۸٫۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۲۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کریس (گوسفند)
کریس (Chris) (زاده ژوئیه ۲۰۱۰ - درگذشته ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹) گوسفندی از نژاد مرینوس بود و در سال ۲۰۱۵ در نزدیکی کانبرا پایتخت استرالیا، که به دلیل سنگینی پشمش قادر نبود به‌درستی حرکت کند، دیده شد. کریس در آن زمان به اندازه شش سال پشم داشت و وقتی برای نجات جانش این پشم چیده شد، ۴۱ کیلوگرم پشم به دست آمد. بعداً معلوم شد تا آن زمان هیچ گوسفندی در جهان این مقدار پشم نداشته‌است. کریس علاقه‌مندان زیادی در سراسر جهان و استرالیا داشت و صدها استرالیایی برای نگهداری از این گوسفند اعلام آمادگی کرده بودند. پشم افسانه‌ای او در موزه ملی استرالیا به نمایش گذاشته و زندگی‌اش در یک مجموعه عکس منتشر شده‌است. افرادی که از او در یک مزرعه در یک مرکز مراقبت از حیوانات در ایالت جنوبی نیوساوت‌ولز استرالیا نگهداری می‌کردند روز سه شنبه ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ از مرگ او به علت پیری خبر دادند. کریس در هنگام مرگ ده ساله بوده‌است، میانگین عمر یک گوسفند از نژاد مرینوس بیش از ده سال نیست. کیت لوک، که مسئول نگهداری از این گوسفند بود به روزنامه کانبراتایمز گفته کریس در روزهای آخر عمرش سالم به نظر می‌رسید و مرگش ناگهانی بود.
منابع
یاد گیری پروار بندی دام و گوسفند زنده
ستیریزین
ستیریزین که با نام تجاری Zyrtec نیز فروخته می‌شود، یک آنتی هیستامین نسل دوم است که برای درمان رینیت آلرژیک (تب یونجه)، درماتیت و کهیر استفاده می‌شود. ستیریزین به صورت خوراکی مصرف می‌شود. اثرات ستیریزین عموماً در عرض یک ساعت شروع شده و برای تقریباً یک روز ادامه می‌یابد. درجه فایده آن مشابه سایر آنتی هیستامین‌ها مانند دیفن هیدرامین است.
عوارض جانبی شایع شامل خواب آلودگی، خشکی دهان، سردرد و درد شکم است. برخلاف باور عموم ستیریزین تاحدی باعث خواب آلودگی می‌شود ولی به مراتب کمتر از آنتی هیستامین‌های نسل اول. استفاده در بارداری بی خطر به نظر می‌رسد، اما مصرف آن در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود. این دارو با مسدود کردن گیرنده‌های اچ-۱ هیستامین، عمدتاً در خارج از مغز، عمل می‌کند. ستیریزین با داروهای آرام بخش تداخل دارد.
در سال ۱۹۸۱ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۷ مورد استفاده قرار گرفت. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۱۱ میلیون نسخه، شصت و هفتمین داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده بود.
اشکال دارویی: قرص، شربت
موارد مصرف
کاربرد اصلی آن در درمان آلرژی و خارش است. برای درمان رینیت آلرژیک به ویژه تب یونجه و بیماری‌های آلرژیک پوستی از قبیل کهیر و آنژیوادم نیز مصرف می‌شود. ستیریزین خواص آرامبخشی ضعیفی نیز دارد.
ستیریزین همچنین معمولاً برای درمان کهیر حاد و در موارد خاص، مزمن، تجویز می‌شود که مؤثرتر از هر آنتی هیستامین نسل دوم دیگری است.
اشکال دارویی
ستیریزین بدون نسخه در ایالات متحده به شکل قرص‌های ۵ و ۱۰ میلی‌گرمی موجود است. مقدار ۲۰ میلی‌گرم فقط با نسخه در دسترس است. همچنین به صورت شربت ۱ میلی‌گرم در میلی لیتر برای مصرف خوراکی با نسخه در دسترس است. در انگلستان، حداکثر ۳۰ قرص ۱۰ میلی‌گرمی در لیست فروش عمومی (داروها) قرار دارد و می‌توان آن را بدون نسخه و بدون نظارت داروساز خریداری کرد. این دارو می‌تواند به شکل قرص، کپسول یا شربت باشد.
مکانیسم اثر
ستیریزین با مهار اختصاصی گیرنده‌های H1 (نوع یک گیرنده‌های هیستامین) عمل می‌کند. فرق آن با آنتی هیستامینهای قدیمیتر مثل کلرفنیرامین آن است که چون از سد خونی مغزی نمی‌گذرد، اثر تسکینی کمتری بر سیستم عصبی مرکزی دارد و خواب آلودگی آن کمتر است.
هاله غورانی
هاله باشا-غورانی (زادهٔ ۱ مارس ۱۹۷۰) گویندهٔ‌خبر و خبرنگار سی‌ان‌ان بین‌الملل مستقر در دفتر لندن است. او در حال حاضر مجری برنامهٔ جهان در همین لحظه با هاله غورانی (The World Right Now with Hala Gorani) است که از دوشنبه تا جمعه ساعت ۹ شب به وقت اروپای مرکزی (۱۱:۳۰ شب به وقت تهران) پخش می‌شود. غورانی پیشتر تا سال ۲۰۰۹ به‌همراه جیم کلنسی مجری برنامهٔ جهان امروز شما (Your World Today) بود و بعد از آن تا آوریل ۲۰۱۴ به اجرای میز بین‌الملل (International Desk) از دفتر آتلانتای سی‌ان‌ان پرداخت. او سوریهای-آمریکایی است ولی در فرانسه بزرگ شده‌است.
ستیریزین
عوارض جانبی
این دارو نیز مانند سایر داروها می‌تواند عوارض جانبی به همراه داشته باشد. شما ممکن است یک یا چند مورد از این عوارض را تجربه کنید یا هیچ‌کدام از عوارض در شما مشاهده نشود. معمولاً عوارض جانبی گزارش شده ستیریزین شامل سردرد (۱۶٪)، خشکی دهان (۵٫۷٪)، خواب آلودگی (۵–۲۰٪) و خستگی (۵٫۶٪) است، در حالی که عوارض جانبی جدی تر اما نادر گزارش شده شامل نارسایی قلب، تاکی کاردی و اِدِم می‌باشد. قطع مصرف ستیریزین پس از استفاده طولانی مدت (معمولاً استفاده بیش از شش ماه) ممکن است منجر به خارش عمومی شود.
رایج‌ترین عوارض احتمالی مصرف مصرف ستیریزین (cetirizine) عبارتند از:
اما ستیریزین عوارض جانبی تخصصی دیگری نیز دارد:
فارماکودینامیک
ستیریزین به عنوان یک آنتاگونیست بسیار انتخابی گیرنده H1 هیستامین عمل می‌کند. مقادیر Ki برای گیرنده H1 تقریباً ۶ نانومولار برای ستیریزین، ۳ نانومتر برای لووستیریزین و ۱۰۰ نانومتر برای دکستروستیریزین است که نشان می‌دهد انانتیومر چپی، شکل فعال اصلی است. ستیریزین دارای ۶۰۰ برابر یا بیشتر گزینش پذیری برای گیرنده H1 نسبت به طیف گسترده‌ای از جایگاه‌های دیگر، از جمله استیل کولین موسکارینی، سروتونین، دوپامین، و گیرنده‌های α-آدرنرژیک، در میان بسیاری دیگر است. این دارو ۲۰٫۰۰۰ برابر یا بیشتر گزینش گیرنده H1 را نسبت به پنج گیرنده استیل کولین موسکارینی نشان می‌دهد و از این رو اثرات آنتی کولینرژیک را نشان نمی‌دهد. مهار ناچیز کانال hERG را نشان می‌دهد (IC50 > 30 میکرومولار) و هیچ سمیت قلبی با ستیریزین در دوزهای حداکثر ۶۰ میلی‌گرم در روز، (شش برابر دوز توصیه شده طبیعی و بالاترین دوز ستیریزین در افراد سالم) مشاهده نشده‌است.
ستیریزین تنها اندکی از سد خونی مغزی عبور می‌کند و به همین دلیل، در مقایسه با بسیاری از آنتی هیستامین‌های دیگر، کمترین آرام‌بخشی را ایجاد می‌کند. یک مطالعه برش‌نگاری با گسیل پوزیترون|توموگرافی (برش نگاری) گسیل پوزیترون (PET) نشان داد که اشغال مغزی گیرنده H1 برای ۱۰ میلی‌گرم ستیریزین ۱۲٫۶٪، برای ۲۰ میلی‌گرم ستیریزین ۲۵٫۲٪ و برای ۳۰ میلی‌گرم هیدروکسیزین ۶۷٫۶٪ است. (دوز ۱۰ میلی‌گرم ستیریزین از نظر اثر آنتی هیستامین محیطی برابر با دوز ۳۰ میلی‌گرم هیدروکسیزین است) مطالعات PET با آنتی هیستامین‌ها نشان داده‌است که اشغال گیرنده H1 مغز بیش از ۵۰٪ با شیوع بالای خواب آلودگی و زوال شناختی مرتبط است، در حالی که اشغال گیرنده H1 مغز کمتر از ۲۰٪ غیر آرامبخش در نظر گرفته می‌شود. بر این اساس، اشغال گیرنده H1 به خوبی با خواب آلودگی ذهنی برای ۳۰ میلی‌گرم هیدروکسی زین ارتباط داشت، اما هیچ ارتباطی برای ۱۰ یا ۲۰ میلی‌گرم ستیریزین وجود نداشت. به این ترتیب، نفوذ مغز و اشغال گیرنده H1 مغز توسط ستیریزین وابسته به دوز است و بر این اساس، در حالی که ستیریزین در دوزهای ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم غیر آرام‌بخش یا آرام‌بخش خفیف گزارش شده‌است، در مطالعات دیگر گزارش شده‌است که دوز بالاتر ۲۰ میلی‌گرم باعث خواب آلودگی قابل توجهی می‌شود.
ستیریزین همچنین خواص ضد التهابی مستقل از گیرنده‌های H1 نشان می‌دهد. این اثر از طریق سرکوب مسیر NF-kB، و با تنظیم آزادسازی سیتوکین‌ها و کموکاین‌ها، و در نتیجه تنظیم جذب سلول‌های التهابی نشان داده می‌شود. مشخص شده‌است که کموتاکسی، ائوزینوفیل و آزادسازی LTB4 را مهار می‌کند. در دوز ۲۰ میلی‌گرم، «بون و همکاران» نشان داد که بیان VCAM-1 را در بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک مهار می‌کند.
جذب
ستیریزین پس از مصرف خوراکی به صورت قرص یا شربت به سرعت و به‌طور گسترده جذب می‌شود. فراهمی زیستی خوراکی ستیریزین حداقل ۷۰ درصد و لووستیریزین حداقل ۸۵ درصد است. Tmax ستیریزین بدون توجه به فرمولاسیون تقریباً ۱ ساعت است. فارماکوکینتیک ستیریزین با دوز در محدوده ۵ تا ۶۰ میلی‌گرم به صورت خطی افزایش می‌یابد. Cmax آن پس از یک دوز واحد، ۲۵۷ نانوگرم در میلی لیتر برای ۱۰ میلی‌گرم و ۵۸۰ نانوگرم در میلی لیتر برای ۲۰ میلی‌گرم است. غذا هیچ تأثیری بر فراهمی زیستی ستیریزین ندارد، اما مشخص شده‌است که Tmax را ۱٫۷ ساعت به تأخیر می‌اندازد؛ (یعنی Cmax تقریباً ۲٫۷ ساعت می‌شود) و Cmax را تا ۲۳٪ کاهش می‌دهد. یافته‌های مشابهی برای لووستیریزین که همراه با یک وعده غذایی پرچرب تجویز شده بود گزارش شد، که Tmax آن ۱٫۲۵ ساعت به تعویق افتاد و Cmax آن تا حدود ۳۶ درصد کاهش یافت. سطوح ستیریزین در حالت پایدار در عرض ۳ روز رخ می‌دهد و با تجویز مزمن دارو تجمع نمی‌یابد. پس از تجویز روزانه ۱۰ میلی‌گرم ستیریزین به مدت ۱۰ روز، میانگین Cmax 311 نانوگرم در میلی لیتر بود.
پخش
مشخص شده‌است که میانگین اتصال ستیریزین به پروتئین پلاسما ۹۳ تا ۹۶ درصد در محدوده ۲۵ تا ۱۰۰۰ نانوگرم در میلی لیتر مستقل از غلظت است. اتصال ۸۸ تا ۹۶ درصدی به پروتئین پلاسما نیز در چندین مطالعه گزارش شده‌است. این دارو با میل ترکیبی بالا به آلبومین متصل می‌شود، در حالی که گلیکوپروتئین آلفا۱ و لیپوپروتئین‌ها نقش بسیار کمتری در اتصال به پروتئین کل پلاسما دارند. کسر آزاد یا متصل نشده لووستیریزین ۸ درصد گزارش شده‌است. حجم واقعی توزیع ستیریزین ناشناخته است اما ۰٫۳ تا ۰٫۴۵ کیلوگرم بر لیتر تخمین زده می‌شود. ستیریزین به آرامی و ضعیف از سد خونی مغزی عبور می‌کند، که عمدتاً به دلیل خواص شیمیایی آن است، اما تا حدودی به دلیل فعالیت آن به عنوان یک سوبسترای P-گلیکوپروتئین است.
متابولیسم
ستیریزین متابولیسم گسترده‌ای را متحمل نمی‌شود. به ویژه توسط سیستم سیتوکروم P450 متابولیزه نمی‌شود. به همین دلیل، با داروهایی که آنزیم‌های سیتوکروم P450 را مهار یا القا می‌کنند، مانند تئوفیلین، اریترومایسین، کلاریترومایسین، سایمتیدین یا الکل، تداخل قابل‌توجهی ندارد. در حالی که ستیریزین تحت متابولیسم یا متابولیسم گسترده‌ای توسط آنزیم سیتوکروم P450 قرار نمی‌گیرد، متابولیسم آن توسط روش‌های دیگری انجام می‌شود که مسیرهای متابولیکی آن شامل اکسیداسیون و کونژوگاسیون است. رادیواکتیویته پلاسما که به ستیریزین تغییر نیافته نسبت داده می‌شود بیش از ۹۰ درصد در ۲ ساعت، ۸۰ درصد در ۱۰ ساعت و ۷۰ درصد در ۲۴ ساعت است که نشان دهنده متابولیسم محدود و کند است. آنزیم‌های مسئول تبدیل ستیریزین شناسایی نشده‌اند.
سنتز
۱-(۴-کلروفنیل متیل)-پیپرازین با متیل (۲-کلرواتوکسی)-استات در حضور کربنات سدیم و حلال زایلن آلکیله می‌شود تا محصول جایگزین Sn2 در بازده ۲۸ درصد تولید شود. صابون سازی استر استات با رفلاکس کردن با هیدروکسید پتاسیم در اتانول مطلق انجام می‌شود تا بازده ۵۶ درصدی میانی نمک پتاسیم حاصل شود. سپس با هیدروکلراید آبی هیدرولیز شده و استخراج می‌شود تا ۸۱٪ محصول کربوکسیلیک اسید را به دست آورد.
دسترسی
ستیریزین که قبلاً در بسیاری از کشورها فقط با نسخه تجویز می‌شد، اکنون بدون نسخه در بیشتر کشورها در دسترس است. در برخی کشورها، این دارو تنها در بسته‌های حاوی هفت یا ده دوز ۱۰ میلی‌گرمی بدون نسخه موجود است.
مانند بسیاری از داروهای آنتی هیستامین دیگر، ستیریزین معمولاً در ترکیب با سودوافدرین، یک ضد احتقان، تجویز می‌شود. این ترکیبات اغلب با استفاده از نام تجاری مشابه ستیریزین با پسوند "D" (مانند Zyrtec-D، Virlix-D و غیره) به بازار عرضه می‌شوند.
تداخلات دارویی
قبل از تجویز این دارو توسط پزشک، در صورتی که داروی دیگری مصرف می‌کنید به پزشک خود اطلاع دهید. ستیریزین ممکن است با سایر داروهای آنتی هیستامین یا داروهای سرماخوردگی، مسکن، فشارخون، ضد افسردگی، ضد اضطراب، داروهای خواب‌آور و … تداخل داشته باشد.
برخی از داروهایی که با ستیریزین تداخل دارند عبارتند از:
مصرف در دوران بارداری و شیردهی
این دارو معمولاً در دوران حاملگی خطری برای جنین ندارد و مصرف ستیریزین در دوران بارداری مانعی ندارد ولی توجه داشته باشید که در موقع تجویز پزشک، حامله بودن خود را به پزشک اطلاع دهید.
منابع
باعلم
وارف
وارف شرکت خوشه‌ای هنگ کنگی است، که در زمینه ارائه خدمات لجستیکی و کشتیرانی، مخابرات، دسترسی به اینترنت، فناوری اطلاعات و تلویزیون پولی، سرمایه‌گذاری و توسعه املاک و مستغلات فعالیت می‌کند.
خوست، اوکراین
خوست (به لاتین: Khust) یک منطقهٔ مسکونی در اوکراین است که در استان زاکارپیتا قرار دارد. خوست جمعیت دارد و ۱۶۴ متر بالاتر از سطح دریا است.
آبشار کالدونیا
آبشار کالدونیا (به انگلیسی: Caledonia Cascade) آبشاری است که در جورجیا، ایالات متحده آمریکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۶۰۰ ft است.
خیرآباد (تویسرکان)
خیرآباد (تویسرکان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تویسرکان در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیدشهاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۴ نفر (۵۶ خانوار) بوده‌است.
نوار گردان
نوار گردان یک دستگاه ذخیره‌سازی داده است که عملیات‌های خواندن و نوشتن داده بر روی نوار مغناطیسی را انجام می‌دهد. از نوار مغناطیسی ذخیره داده به طور معمول برای ذخیره‌سازی داده‌های بایگانی شده به صورت آفلاین استفاده می‌شود. نوارهای مغناطیسی به طور کلی دارای قیمت واحد مطلوب و ثبات آرشیوی طولانی‌ای هستند.
مکائوی سنبلی
مکائوی سنبلی شباهت‌هایی با هم‌خانواده خود یعنی مکائو لیر دارد در حالیکه این شباهت بسیار جزئی است و می‌توان به راحتی این دو را از یکدیگر تمیز داد. در ناحیه زرد رنگ اطراف چشم مکائو لیر یک حالت اشکی‌شکل کشیده و بزرگ وجود دارد که در مکائوی سنبلی این ناحیه به صورت یک دایره زرد رنگ وجود دارد. تفاوت دیگر ناحیه زرد رنگ در دو طرف منقار است که در مکائوی لیر بسیار بزرگتر از مکائوی سنبلی است. سومین تفاوت در رنگ قسمت سر پرنده و قسمت بال‌ها است که تقریباً رنگی مابین آبی لاجوردی تیره متمایل به سبز تیره است این ویژگی بیشتر در ناحیه سر قابل رویت است اما مکائو لیر نسبت به مکائوی سنبلی بسیار نادرتر و کمی کوچکتر است.
ویژگی‌ها
این پرنده بزرگترین گونه در خانواده مکائو و بزرگترین گونه از لحاظ وزن به هنگام پرواز در بین تمامی طوطی‌سانان است. طول مکائوی سنبلی ۱۰۰ سانتی‌متر از سر تا انتهای دم و عرض پرنده ۳۹ سانتی‌متر بوده و وزن آن ۱٫۵ تا ۲ کیلوگرم می‌باشد. هر بال ۳۸۸ الی ۴۲۵ میلی‌متر طول دارد. طول بال‌های مکائوی سنبلی در هنگام پرواز ۱۲۰ سانتی‌متر تا ۱۴۰ سانتی‌متر و عرض آن‌ها ۴۸ سانتی‌متر تا ۵۶ سانتی‌متر می‌باشد. آن‌ها تقریباً به طور کامل آبی‌رنگ هستند و پرهای زیر بال‌ها نیز سیاه‌رنگ می‌باشد. دارای نوک بزرگ و سیاه بوده و در دو طرف نوک و اطراف چشم ناحیه‌ای زردرنگ و روشن وجود دارد که البته در اطراف چشم این ناحیه به شکل نواری گرداگرد چشم را فرا گرفته‌است. به‌طور معمول تشخیص جنسیت در این گونه بسیار مشکل است اما جنس ماده این گونه کمی باریکتر از جنس نر آن است.
تولید مثل
این پرنده در حفره‌های درختان لانه‌سازی می‌کند و پرنده ماده در هنگام تخم‌گذاری ۱ یا ۲ تخم می‌گذارد. گرچه هر دو جوجه سر از تخم درمی‌آورند اما فقط یک جوجه به سن بلوغ می‌رسد؛ زیرا در رقابت تصاحب غذا جوجهٔ زودتر از تخم درآمده موفق‌تر بوده و جوجهٔ دیگر از گرسنگی تلف می‌شود. جوجه‌ها تا سن ۳ ماهگی نزد والدین خود می‌مانند و پس از آن لانه را ترک می‌کنند. آن‌ها در سن ۷ سالگی به بلوغ می‌رسند. تخم‌های این پرنده توسط کوآتی‌ها، کلاغ‌ها، صاریغ‌ها و بیشتر توسط توکان‌ها که جزو دشمنان طبیعی این پرنده محسوب می‌شوند ربوده و خورده می‌شوند.
بندانگشتی|320px|[گروهی از ماکائوهای هایسینث در زیستگاه اصلی خود درPantanal برزیل |گروهی از مکائوهای سنبلی در [[زیستگاه اصلی خود در پانتانال برزیل]]
پراکندگی و زیستگاه
جمعیتی از این پرنده که موجودیت آن‌ها تأیید شده در سه دسته کلی در آمریکای جنوبی قرار دارند. در پانتانال منطقه‌ای در برزیل و در مجاورت آن منطقه‌ای در شرق بولیوی و در شمال شرقی پاراگوئه، در سرادو منطقه‌ای در شرق کشور برزیل و (ماتو گروسو، گوییاس، توکانتینس، باهیا، پیاوی، مارانیائوومینا ژرایس) و مناطق نسبتاً باز رودخانه توکانتینس، رودخانه شینگو، رودخانه تاپاژوس و ماراژو جزیره‌ای در شرق حوضه آمازون کشور برزیل، مورد تأیید است. همچنین جمعیت پراکنده این پرنده در مناطقی دیگر چون نخل‌های مردابی، مناطق باز و روشن جنگلی و دیگر جنگل‌های نیمه‌باز می‌باشد. به طور کلی زیستگاه این پرنده جنگلهای گرم و مرطوب و حاشیه نسبتاً باز رودخانه‌ها است. (مکائوی سنبلی در حاشیه و امتداد رودخانه زیست می‌کند)
حفاظت
مکائوی سنبلی به علت شکار بی‌رویه و غیرقانونی تجارت در قفس و از بین رفتن زیستگاه، در معرض خطر جدی قرار دارد. سالانه آتش‌سوزی‌های کنترل شده توسط کشاورزان، نابودی درختان و مناطقی که قبلاً زیستگاه این گونه بوده و همچنین چرای نامناسب دام و دامداری، طرح‌های برق آبی، کشاورزی و باغداری سبب تخریب و انزوا زیستگاه‌های این گونه خارق‌العاده شده‌است. عوامل دیگری نیز در سطح ملی به این خطر دامن می‌زنند. عواملی چون استفاده از آن‌ها به عنوان غذا در بین قبایل بومی Gorotire و Kayapo در جنوب مرکزی برزیل و استفاده از پر این پرنده به عنوان کلاه‌های بومی قبایل و به عنوان زینت و وسایل تزیینی سبب کاهش جمعیت این پرنده شده‌است و جمعیت بسیار اندکی از این گونه فقط در منطقه پانتانال برزیل یافت می‌شود. این منطقه به عنوان زیستگاه اصلی این پرنده شناخته می‌شود و عوامل حمایتی از این پرنده تحت پروژه‌های حفاظت با قرار دادن لانه‌های مصنوعی و آگاه‌سازی اذهان عمومی کمک به حفظ این پرنده در حال انقراض می‌کنند. این برنامه‌های حفاظتی با کمک حامیان محیط زیست آغاز شد و هم‌اکنون بسیاری از مزرعه داران نه تنها سبب نابودی این گونه نمی‌شوند بلکه حافظ این گونه و خانواده مکائوها هستند.
آلاله درمنه‌ای
آلاله درمنه‌ای یا آلاله بی‌مو, گونه‌ای از گیاهان گلدار در خانواده آلالگان است و بومی غرب آمریکای شمالی، غرب کانادا، غرب ایالات متحده و شمال غربی دشت بزرگ است.
در انواع رویشگاهی با ارس (ارس غربی)، درمنه (درمنه بزرگ) و تلخ (Purshia tridentata'') در زمین نمناک دیده می‌شود. به نسبت زود گل می‌دهد.
۱۱۱۱ (خورشیدی)
۱۱۱۱ هزار و صد و یازدهمین سال هجری خورشیدی است.
منابع
محمد هاشم آصف (رستم‌الحکما)، رستم‌التواریخ، به اهتمام عزیزالله علی‌زاده، تهران: انتشارات فردوس، چاپ دوم، ۱۳۸۲، ص۱۳.
مطالعه (هنر)
در هنر، مطالعه یا اتود، یک طراحی یا نقاشی است که حین تکمیل یک اثر پرکارتر از یک کروکی یا یک پیش‌طرح ساخته شده‌است. در واقع هدف آن پیدا کردن بهترین نوع نمایش بخشی دشوار از کار، یا یادگیری تکنیکی یا موضوعی جدید است.
شرح
مطالعه‌ها برای درک مشکلات مربوط به پیاده‌سازی سوژه‌ها و پیش‌بینی عناصری که در کارهای پایانی باید استفاده شوند استفاده می‌شوند، مانند نور، رنگ، شکل، چشم‌انداز و ترکیب. مطالعه‌ها می‌توانند با تغییرات اصول زیبایی شناختی، تأثیر بیشتری نسبت به اثری که هنرمند در ابتدا قصد خلق داشته، در بیننده ایجاد کنند. این کشفیات می‌توانند یک مطالعه را جاودانه کنند.
بخشی از اولین هنرهای مفهومی قرن بیست از مطالعه‌ها الهام گرفته‌اند، جایی که روش خلاقیت خود به موضوع تبدیل می‌شود.
تاریخچه
مطالعه‌ها به دوره رنسانس ایتالیا برمی‌گردند که مورخان هنر برخی از مطالعه‌های میکل آنژ را حفظ کرده‌اند. به‌طور خاص، مطالعه او برای سیبیل لیبیایی در سقف کلیسای سیکستین براساس یک مدل مرد است، اگرچه تابلوی نقاشی تمام شده یک زن است. این جزئیات به آشکارسازی فرایندها و تکنیک‌های بسیاری از هنرمندان کمک می‌کند.
گره نیمه‌ویندسور
گره نیمه ویندسور یا گره ویندسور تک نوعی گره متداول کراوات می‌باشد. آراستگی خاص و مثلثی شکل بودن از ویژگی‌های این نوع گره‌است. این نوع گره کراوات، کوچکتر از گره ویندسور و بزرگتر از گره پرت و گره دانش‌آموزی است. این نوع گره برای کروات‌های با پارچه نازک مناسب است. این گره برای اکثر محیط‌ها مناسب است و نسبت به گره دانش‌آموزی رسمی‌تر است. این نوع بستن باعث ایجاد گره‌ای متقارن و مثلتی شکل می‌شود که روی هر نوع لباس و یقه‌ای خوب به نظر می‌آید. گره نیمه ویندسور بهتر است با کروات های پهن که الیاف سبک دارند بسته شود.
میبران
میبران (خمین)، روستایی از توابع بخش کمره شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. در فاصله ۵ کیلومتری از شهر خمین واقع شده. در حال حاضر خالی از سکنه دائمی ولی کشاورزی آن رونق دارد. دارای دو حلقه چاه عمومی کشاورزی و یک حلقه چاه شخصی می باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان خرم‌دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱ نفر (۴خانوار) بوده‌است. در سال ۱۴۰۲ خالی از سکنه بوده. ولی کشاورزی آن رونق دارد.
ژان پنجم، امپراتور بیزانس
ژان پنجم یا یوانس پنجم با عنوان کامل ژان پنجم پالایولوگوس امپراتور بیزانس از ۱۳۴۱ تا ۱۳۹۱ بود. او در مدت‌زمان حکومتش تلاش نمود تا امپراتوری روم شرقی را از خطر نابودی نجات دهد اما علی‌رغم کوشش‌هایش این دوران با جنگ‌های داخلی و سلطهٔ روزافزون ترکان عثمانی همراه بود.
زندگینامه
ژان ۹ ساله بود که پدرش آندرونیکوس سوم درگذشت و از آنجا که خود برای حکومت بسیار خردسال بود بر سر نایب‌السلطنتی او بین مادرش آنای ساوویی و وزیراعظم پدرش ژان کانتاکوزنوس اختلاف نظر پیش‌آمد. این اختلاف سرانجام به بروز جنگی داخلی بین حامیان دو طرف انجامید که با پیروزی کانتاکوزنوس همراه بود و او به عنوان امپراتور مشترک همراه با ژان پنجم در ۱۳۴۷ تاج‌گذاری کرد. کانتاکوزنوس سپس دخترش هلن را به ازدواج ژان پنجم درآورد با این حال ژان بعدتر علیه او با ونیزی‌ها متحد شد و کانتاکوزنوس را در ۱۳۵۴ مجبور به کناره‌گیری از قدرت نمود.
در ۱۳۵۴ قسطنطنیه مورد تهدید ترکان عثمانی قرار گرفت که با تصرف گالیپولی جای پایی برای خود در اروپا یافته بودند. ژان برای مقابله با این تهدید از غرب کمک خواست و برای جلب حمایت آنها چنین پیشنهاد داد که به جدایی بین کلیسای بیزانس و کلیسای لاتین پایان دهد. پاپ‌های کلیسای کاتولیک روم این پیشنهاد را پذیرفتند و به ژان پنجم قول دادند که در مقابل به‌رسمیت شناخته‌شدن رم از سوی او جنگی صلیبی را آغاز نمایند. با این حال این موضوع هرگز محقق نشد و جدایی بین دو کلیسا ادامه یافت.
در این مدت خزانهٔ امپراتوری بیزانس در نتیجهٔ جنگ با صرب‌ها و ترک‌ها خالی شده بود و هنگامی که ژان پنجم برای ملاقاتی در ۱۳۶۹ به ونیز رفت به‌عنوان بدهکار دستگیر شد.
در ۱۳۷۱ ترکان عثمانی کنترل بخش وسیعی از مقدونیه را در اختیار خود گرفتند و ژان پنجم مجبور شد تا آنها را به‌عنوان اختیاردار کشور به‌رسمیت بشناسد. ژان در ۱۳۷۶ توسط پسرش آندرونیکوس چهارم از قدرت خلع و زندانی شد اما با کمک ترک‌ها موفق به بازپسگیری تاج و تختش در ۱۳۷۹ گردید. با این حال هنگامی که ژان در ۱۳۹۰ دست به بازسازی استحکامات اطراف قسطنطنیه زد، سلطان عثمانی بایزید یکم با تهدید ژان به شروع جنگ و کور کردن چشمان پسرش مانوئل که در آن زمان در دربار ترکان بود او را به خراب کردن آنچه ساخته بود فرمان داد. ژان به‌ناچار فرمان سلطان ترک را اجابت نمود اما گفته می‌شود تحقیر ناشی از این رویداد چنان برای او سنگین بود که در نهایت به مرگ امپراتور انجامید.
ژان پنجم در ۱۶ فوریه ۱۳۹۱ درگذشت و میراث او برای جانشینش مانوئل، امپراتوری‌ای بود که به‌شدت از وسعتش کاسته شده بود، جمعیت آن وحشتزده بودند و ترکان اربابان آن به‌شمار می‌رفتند.
پلاک خانه
شماره خانه شماره‌ای است منحصربه‌فرد که در یک کوچه یا محله به هر ساختمان داده و بر روی پلاکی معمولا فلزی نوشته می‌شود، تا یافتن مکان ساختمان آسان‌تر شود. شماره خانه معمولاً بخشی از آدرس پستی است.
در جاهای مختلف از سیستم‌های شماره‌گذاری متفاوتی استفاده می‌شود و در بسیاری موارد حتی در یک شهر هم سیستم شماره‌گذاری واحدی وجود ندارد. در برخی مناطق جهان، خانه‌ها به جای شماره با نام مشخص می‌شوند.
استرالیا و زلاند نو
در استرالیا و زلاند نو بر اساس سیستم شماره‌گذاری استاندارد استرالیا و زلاند نو (AS/NZS ۴۸۱۹:۲۰۰۳) خیابان‌های تازه‌ساز با این روش شماره‌گذاری می‌شوند: اگر فرد در جهتی بایستد که شماره‌ها رو به افزایش‌اند، سمت چپ او شماره‌های فرد و سمت راست شماره‌های زوج قرار می‌گیرند (سیستم اروپایی). این استاندارد از سال ۲۰۰۳ در این کشورها لازم‌الاجراست.
در نیو ساوث ولز، اغلب خیابان‌ها بر اساس روش رایج در انگلستان، پیش از سال ۲۰۰۳ شماره‌گذاری شده‌اند. بر اساس این روش وقتی فرد رو به سمتی می‌ایستد که شماره‌ها زیاد می‌شوند، سمت راست او شماره‌های فرد قرار می‌گیرند. در حال حاضر برنامه‌ای برای تغییر شماره‌های این خیابان‌ها وجود ندارد.
در برخی جاده‌های درون‌شهری (مانند پاراماتا در سیدنی) شماره‌ها عموماً تا رسیدن به چهارراه اصلی یا تا سرحد حومه ادامه می‌یابند و پس از آن دوباره از ۱ یا ۲ آغاز می‌شوند. از این رو، در جاده‌های طولانی یک شماره ممکن است چند بار تکرار شود. در مناطق روستایی، یا نیمه روستایی، که خانه‌ها و مزارع در فاصله‌های زیادی از یکدیگر قرار دارند، معمولاً سیستم شماره‌دهی بر اساس هر ۱۰ متر است (یا در موارد معدودی هر متر). یعنی پلاک یک مزرعهٔ ۲۳۰۰ متری که در ابتدای جاده قرار دارد، ۲۳۰ خواهد بود.
اروپا
گفته می‌شود پاریس اولین شهری بود که از سیستم شماره‌گذاری خانه‌ها در پل نتردام استفاده کرد.
در اروپا سیستم رایج شماره‌گذاری خانه‌ها به این صورت است که در یک سمت خیابان خانه‌ها با اعداد فرد (از ۱ تا آخر) و در سمت دیگر با اعداد زوج (از ۲ تا آخر) شماره‌گذاری می‌شوند. وقتی فرد در جهتی می‌ایستد که شماره‌ها زیاد می‌شوند، اعداد فرد اغلب در سمت چپ خیابان قرار می‌گیرند. وقتی ساختمانی به خیابان اضافه می‌شود یا ملکی به ساختمان‌های مجزا تقسیم می‌شود، معمولاً آن را با حروف a و b مشخص می‌کنند (در فرانسه و اسپانیا:bis, ter, quater). وقتی دو ساختمان در هم ادغام می‌شوند، ممکن است یکی از شماره پلاک‌ها به آن اختصاص یابد، یا دو پلاک با هم ترکیب شوند(۱۳/۱۵)، یا در نشانی محدودهٔ خانه مشخص می‌شود (مثلاً پلاک ۱۷–۱۳، که البته ساختمان‌های شمارهٔ ۱۴ و ۱۶ را شامل نمی‌شود) اگر در منطقه‌ای تعداد زیادی زمین ساخته‌نشده وجود داشته باشد بین شماره‌ها فاصله می‌افتد. اگر در خیابانی تعداد زیادی ساختمان بعداً اضافه شوند، یا از بزرگ‌ترین شماره پلاک آغاز می‌کنند و شماره‌های استفاده نشده را به آن ساختمان‌ها اختصاص می‌دهند که ترتیب اعداد را به هم می‌ریزد و وضعیت سردرگم‌کننده‌ای به وجود می‌آورد یا ادامهٔ خیابان را از نو شماره‌گذاری می‌کنند. در انگلستان شماره‌گذاری خانه‌ها از سال ۱۷۶۵ و با آغاز کار پست انگلستان شروع شد. در مناطق روستایی انگلستان هنوز بسیاری از خانه‌ها پلاک ندارند و با نام شناخته می‌شوند. شماره‌های فرد اغلب (ولی نه همیشه) از سمت مرکز شهر یا روستا در سمت چپ قرار دارند و کوچکترین اعداد به مرکز شهر نزدیک‌اند. ساختمان‌هایی که بعداً در میان ساختمان‌های یک خیابان اضافه می‌شوند معمولاً با حروف (A, B، C) مشخص می‌شوند ولی در موارد متعددی هم از نیم‌شماره استفاده می‌شود، مثلاً مرکز پلیس قدیمی در خیابان کمبرول چرچ، پلاک ۱/۲ ۲۰ واقع است. دست‌کم یک بنا در انگلستان پلاک -۰- دارد (این ساختمان، پس از شماره‌گذاری خیابان در کنار پلاک ۲ ساخته شده‌است).
پیش از اوایل و میانهٔ قرن نوزدهم، در انگلستان روش معمول شماره‌گذاری ساختمان‌ها به این منوال بود که یک سوی خیابان به ترتیب (۱، ۲ و …) تا انتها شماره‌گذاری می‌شد و بعد از سمت دیگر خیابان برمی‌گشت. این سیستم هنوز هم در برخی مناطق انگلستان باقی‌ست. خانه‌های دور میدانها معمولاً با اعداد متوالی شماره‌گذاری می‌شوند. در خیابان‌هایی که تنها در یک سمت آن ساختمان وجود دارد نیز همین روش به کار برده می‌شود. برخی مقامات محلی انگلستان پلاک ۱۳ را از سیستم شماره‌گذاری حذف می‌کنند چون برخی این عدد را بدشگون می‌دانند.
در هارلم (هلند) پلاک آپارتمان‌های طبقات بالاتر را با اعداد قرمز مشخص می‌کنند.
در ونیز، شهر به چند ناحیه تقسیم و بر اساس ناحیه پلاک خانه‌ها شماره‌گذاری می‌شود. یعنی در کل شهر فقط ۶ سری شماره پلاک وجود دارد. در جنوا و فلورانس پلاک خانه‌ها با اعداد سیاه (در فلورانس گاهی آبی) مشخص می‌شود و پلاک ساختمان‌های تجاری معمولاً (ولی نه همیشه) با اعداد قرمز. در نتیجه در هر خیابان دو سری پلاک مجزا وجود دارد. در نوشتار در کنار شمارهٔ پلاک ساختمان‌های تجاری حرف r قرار می‌گیرد، مثلاً: پلاک ۲۱r.
در اروپای غربی و مرکزی، به جز موارد استثنایی، خانه‌ها معمولاً با سیستم اروپایی شماره‌گذاری می‌شوند. هرچند بسیاری خیابان‌ها همچنان از روش اعداد متوالی و ترتیب ساعتگرد (که در بالا توضیح داده شد) استفاده می‌شود.
روسیه و کشورهای استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی سابق
در روسیه و بسیاری کشورهای استقلال‌یافته از اتحاد جماهیر شوروی سابق از روش اروپایی استفاده می‌شود و شماره‌گذاری از انتهای خیابان، نزدیک‌ترین جا به مرکز شهر، آغاز می‌شود. خانه‌ها و ساختمان‌هایی که در نبش چهارراه قرار گرفته‌اند، ممکن است پلاک ترکیبی داشته باشند که هرکدام شماره‌ای در امتداد یکی از خیابان‌هاست و با / از یکدیگر جدا می‌شوند، مثلاً: Нахимова، ۱۴/۴۱. شماره ۱۴ پلاک خانه در خیابان ناخیموا است و شماره ۴۱ پلاک خانه در خیابانی که آن را قطع می‌کند.
وقتی در جهتی بایستید که اعداد زیاد می‌شوند، اعداد فرد در سمت چپ خیابان خواهند بود. اگرچه در بعضی شهرها نظیر سن پترزبورگ اعداد فرد در سمت راست قرار دارند.
در برخی شهرها، به ویژه شهرهایی که در زمان اتحاد جماهیر شوروی تحقیقات علمی و نظامی گسترده‌ای در آن‌ها انجام می‌شد، سیستم شماره‌گذاری خانه‌ها ممکن است متفاوت باشد: در این شهر خانه‌ها بر اساس بلوکی که در آن قرار گرفته‌اند شماره‌گذاری می‌شوند و نه بر اساس خیابان. این روش در ژاپن و کره هم کاربرد دارد.
در جاده‌های طولانی در حومهٔ شهرها، گاهی بر اساس کیلومتر شماره‌گذاری املاک و ساختمان‌ها انجام می‌شود (مانند سیستم شماره‌گذاری در مناطق روستایی استرالیا)
ژاپن و کره جنوبی
در ژاپن و کره جنوبی شهر به مناطقی کوچک‌تر تقسیم می‌شود. خانه‌ها در هر منطقه یا به ترتیب احداث شماره‌گذاری می‌شوند یا در هر بلوک در جهت حرکت عقربه‌های ساعت. این روش با روش شماره‌دهی منطقه‌ای در ونیز قابل قیاس است.
آمریکای لاتین
در برخی کشورهای آمریکای لاتین از سیستم شماره‌گذاری اروپایی استفاده می‌شود و خانه‌ها از مرکز به سمت حاشیهٔ شهر به ترتیب زیاد شونده، شماره‌گذاری می‌شوند. در مکزیک، شهرها معمولاً به چند کولونیا تقسیم می‌شوند، که مناطقی کوچک یا متوسط است. کولونیا معمولاً در نشانی، پیش از کد پستی، ذکر می‌شود. گاه، وقتی ساختمانی به خیابانی اضافه می‌شود، یا ساخت و سازهایی بعد از شماره‌گذاری خیابان صورت می‌گیرد ممکن است نشانی مبهم شود. وقتی یک شماره پلاک در خیابانی تکرار می‌شود، ساختمان جدیدتر با حروف الفبا مشخص می‌شود. برای مثال اگر دو پلاک ۳۵ وجود داشته باشد، یکی همان ۳۵ نامیده می‌شود و دیگری پلاک ۳۵A یا ۳۵Bis خواهد بود.
در شهرهای دورافتاده یا مناطقی که طراحی شهری ندارند، معمولاً خیابان‌ها بی‌نام و خانه‌ها بی‌پلاک هستند. در این‌گونه موارد نشانی عبارت خواهد بود از نام شخص یا خانوادهٔ صاحب ملک و نام شهر یا منطقه و عبارت Dirección Conocida که به معنای آن است که خانه یا خانوادهٔ مذکور در منطقه سرشناس است.
برای کسانی که نزدیک بزرگ‌راه‌ها و جاده‌ها زندگی می‌کنند، آدرس بر اساس کیلومتر جاده خواهد بود. اگر بیش از یک ساختمان با این مشخصات وجود داشته باشد، از نشانه‌های دیگری نیز استفاده می‌شود و عبارت Dirección Conocida نیز به کار می‌رود. در کشورهایی نظیر برزیل و آرژانتین این روش در برخی شهرها و خیابان‌ها هم استفاده می‌شود و مکان خانه با فاصلهٔ خانه از ابتدای خیابان بر حسب متر مشخص می‌شود و این عدد پلاک خانه خواهد بود.
آمریکا و کانادا
در بسیاری از خیابان‌های ایالات متحده آمریکا و کانادا، پلاک‌های فرد در یک سمت خیابان و پلاک‌های زوج در سمت دیگر آن قرار دارند. اغلب شمارهٔ پلاک متناسب است با فاصلهٔ آن از جایی مشخص، بنابراین تمام اعداد در شماره‌گذاری یک خیابان استفاده نمی‌شوند. در خیابان‌های بسیار طولانی، شماره‌های ۴ یا ۵ رقمی هم به کار برده می‌شود.
در شهرهایی که طراحی شبکه‌ای دارند، پس از هر تقاطع، ۱۰۰ شماره به عدد پلاک افزوده می‌شود، در برخی شهرها در هر بلوک از شماره‌های متوالی استفاده می‌شود به‌طوری‌که بلوکی که در یک سمت آن پلاک خانه‌ها عبارت است از: ۵۰۱، ۵۰۳، ۵۰۵، ۵۰۷، ۵۰۹، ۵۱۱ در کنار بلوکی قرار می‌گیرد که پلاک خانه‌هایش از ۶۰۱ آغاز می‌شود.
همچنین ممکن است شمارهٔ پلاک با شمارهٔ خیابان هم مرتبط باشد. در کلیولند، ایالت اوهایو، وقتی آدرس خانه‌ای خیابان یوکلید، پلاک ۹۰۰ است به این معناست که خانه در تقاطع خیابان یوکلید و خیابان نهم قرار دارد. در فیلادلفیا، ساختمانی به آدرس خیابان والنات، پلاک ۱۶۱۰، در خیابان والنات، بین خیابان شانزدهم و هفدهم، و تقریباً روبه‌روی پلاک ۱۶۰۹ قرار دارد. در کویینز در نیویورک، از روشی که آن را «طرح فیلادلفیایی» می‌نامند استفاده می‌شود و خط تیره‌ای میان عددی که نشان‌دهندهٔ شمارهٔ خیابان است و شمارهٔ خانه قرار می‌گیرد؛ به عنوان مثال نشانی خانهٔ لویی آرمسترانگ خیابان صد و هفتم، پلاک ۵۵–۳۴ است.
در محله‌های مختلف سانفرانسیسکو از سیستم‌های شماره‌گذاری متعددی استفاده می‌شود. وقتی دو سیستم متفاوت در جایی به هم می‌رسند، ممکن است خیابان‌های موازی در جهت عکس یکدیگر شماره‌گذاری شوند. به عنوان مثال، خیابان‌های موازی خیابان مازونیک که در شرق آن قرار دارند رو به شمال شماره‌گذاری شده‌اند و خود خیابان مازونیک و خیابان‌های موازی در غرب، رو به جنوب.
در طول بزرگ‌راه اوورسیز در فلوریدا کیز، شمارهٔ خانه نشان‌دهندهٔ فاصلهٔ آن است از مبدأ کی‌وست بر حسب مایل. اگر عدد پلاک را بر ۱۰۰۰ تقسیم کنیم، فاصلهٔ آن از مبدأ به دست می‌آید. (مثلاً خانه‌ای که در بزرگ‌راه اوورسیز، پلاک ۷۷۲۲۰ قرار دارد، در ۷۷/۲ مایلی مبدأ واقع است)
ساختمان‌های که در مناطق روستایی آمریکا قرار دارند، پیش‌تر از چنین روش‌های شماره‌گذاری‌ای بی‌بهره بودند و نشانی به شیوهٔ قدیمی نوشته می‌شد: مثلاً راه روستایی ۳، صندوق ۱۵. هر چند با تغییرات سیستم تلفن اورژانس (۱-۱-۹)، نیاز به تغییر در سیستم شماره‌گذاری خانه‌ها و خیابان‌ها در مناطق روستایی نیز ایجاد شد. معمولاً به ازای هر مایل فاصله از نزدیک‌ترین مرکز شهر ۱۰۰۰ شماره به عدد پلاک اضافه می‌شود.
در مناطق روستایی ویسکانسین، گوشه‌ای از شهرستان به عنوان مبدأ در نظر گرفته می‌شود و نشانی یک ساختمان عبارت است از فاصلهٔ مکان مورد نظر از مبدأ با درج جهت اصلی. برای نمونه وقتی ساختمان در یک خیابان شرقی-غربی واقع و فاصلهٔ آن از مبدأ ۴۵ بلوک به سمت غرب است، آدرس به این صورت نوشته می‌شود:W۴۵۰۰. در برخی شهرستان‌ها و حومهٔ شهرها برای آن‌که پیدا کردن محل مورد نظر از روی نقشه و با کمک پلاک، آسان‌تر باشد از شماره پلاک دو قسمتی استفاده می‌شود و به هر دو جهت جغرافیایی در نشانی اشاره می‌شود: (مثلاً:N4500-W۴۵۰۰)
در شهر کارمل در کالیفرنیا، هیچ‌گونه شمارهٔ پلاکی وجود ندارد. برای دادن نشانی یک خانه به جای استفاده از پلاک، گفته می‌شود: "Junipero 3 SW of 10th" یعنی خانهٔ مورد نظر سومین خانه در غرب جونیپرو و در جنوب خیابان دهم است.
شماره‌گذاری بلوک‌ها
در برخی محله‌ها مانند بخش کویینز در نیویورک سیستم شماره‌گذاری بلوک‌ها به این صورت است که با یک خط تیره صدگان از دهگان جدا می‌شود. یعنی ساختمانی که در هر جای دیگر شمارهٔ آن ۱۶۷۰۹ بود، این‌طور نوشته می‌شود: ۰۹–۱۶۷. در بسیاری موارد عدد اول شمارهٔ خیابان، کوچه یا جاده‌ای است که شماره‌گذاری از آنجا آغاز شده. به عنوان مثال در «خیابان ۶۳، ۴۰–۹۹»، عدد ۹۹ به معنای آن است که شماره‌گذاری از خیابان نود و نهم آغاز شده؛ و به همین ترتیب نشانی ساختمان‌هایی که در بلوک عمود بر بلوک مذکور قرار دارند با ۶۳ آغاز می‌شود. در کویینز (بر خلاف جاهای دیگر نظیر لوس‌آنجلس که ممکن است نشانی «بلوار سانست، شمارهٔ ۱۶۷۰۰» در آن یافت شود) به ندرت دو صفر آخر در آدرس می‌آید و معمولاً شماره‌گذاری، (بسته به این‌که ساختمان در کدام سمت خیابان قرار داشته باشد) از ۰۱ و ۰۲ آغاز می‌شود.
در برخی محلات یوتا و ویسکانسین سیستم شماره‌گذاری بلوک‌ها جزئی‌تر است. در این محلات از شماره‌های ترکیبی استفاده می‌شود تا معلوم شود یک بلوک مشخص، چندمین بلوک در جهت شمالی-جنوبی و شرقی-غربی است. برای مثال، یک نشانی مفروض در یوتا ممکن است به این صورت باشد: «۲۲۶N 3300 W» در حالی‌که همین نشانی در جاهای دیگر به این صورت نوشته می‌شود: «۲۲۶ 33rd Ave NW» این آدرس در ربع شمال غربی منطقهٔ مورد نظر قرار دارد. سیستم دیگری که در ویسکانسین وجود دارد به این صورت است که شماره‌گذاری از جنوب شرق شهر آغاز می‌شود و هر چه به سمت شمال یا غرب پیش برویم عدد بزرگ‌تر می‌شود. فاصله از مبدأ در جهت شمال با حرف N و در جهت غرب با حرف E مشخص می‌شود.
در برخی شهرستان‌های ایلینوی، به ویژه دوپاژ و کین که به شیکاگو نزدیک‌اند، نشانی بیانگر موقعیت محل مورد نظر بر حسب مایل مربع نسبت به مرکز شهر شیکاگوست. خیابان‌های شمالی-جنوبی در نشانی‌ها با حرف N یا S مشخص می‌شوند و خیابان‌های شرقی-غربی با حرف W. سه شماره‌ای که بعد از آن می‌آید و منحصربه‌فرد هم هست، نشان‌دهندهٔ آن است که محل مذکور در چه فاصله‌ای نسبت به ابتدای ربع دایره‌ای که در آن واقع شده، قرار دارد. برای مثال «۳۰W221 Butterfield Road» در ناپرویل قرار دارد، در ۳۰ مایلی غرب شیکاگو. در دو منطقهٔ کوک‌کانتی و ویل‌کانتی که در حومهٔ شیکاگو قرار دارند و به آن متصل‌اند از این روش استفاده نمی‌شود و در نشانی‌ها حروف S یا W به کار برده نمی‌شود، بلکه به نسبت دور شدن از مرکز شمارهٔ پلاک افزایش می‌یابد. نشانی «۱۶۷۰۱South 96th Avenue» صرفاً به این معناست که ساختمان مورد نظر در جنوب خیابان ۱۶۷ قرار دارد و ساختمان «۹۶۰۳West 191st Street» در غرب خیابان ۹۶.
ایران
در ایران، به ویژه در شهر تهران شیوهٔ رایج شماره‌گذاری خانه‌ها از این قرار است که معمولاً اعداد فرد در یک سمت و اعداد زوج در سمت دیگر خیابان قرار می‌گیرند و معمولاً به ترتیب هستند. هرچند در موارد بسیاری این ترتیب به هم می‌خورد. در بعضی جاها که دو شماره پلاک مشابه وجود دارد یکی با ممیز از دیگری تفکیک می‌شود.
در بسیاری از روستاها و شهرهای کوچک خانه‌های بدون پلاک مشاهده می‌شوند. در روستا ممکن است نام صاحب ملک به جای پلاک مورد استفاده قرار بگیرد.
تغییر پلاک خانه‌های تهران
در سال‌های اخیر روند تغییر و یکسان‌سازی پلاک خانه‌های تهران آغاز شده‌است. بر روی پلاک‌های جدید ۳ عدد درج شده: اولی شماره پلاک خانه است، دومی ممیزی شهرداری و سومی کد ده رقمی خانه که منحصربه‌فرد است و به نوعی شماره ملی خانه محسوب می‌شود. رنگ پلاک آبی است و دو عدد اول به رنگ سفید و کد ده رقمی به رنگ زرد روی آن درج شده‌است. تعویض پلاک خانه‌های تهران به منظور اصلاح نواقص پیشین، یکسان‌سازی پلاک‌ها و سهولت دسترسی به اطلاعات هر ملک صورت گرفته‌است. تعویض پلاک‌ها موجب بروز مشکلاتی از جمله اشتباه در ارسال بسته‌های پستی، ارسال قبوض و سردرگمی شهروندان تهرانی شد. شورای شهر تهران مخالفت علنی خود را با این طرح اعلام کرد و آن را اتلاف هزینه دانست. برای این پروژه ۳ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان هزینه در نظر گرفته شده بود و سازمان زیباسازی مدیریت این پروژه را بر عهده داشت.
رهایم نکن
رهایم نکن نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به تهیه‌کنندگی علی پورکیانی و کارگردانی و نویسندگی محمدمهدی عسگرپور است که در سال ۹۷–۱۳۹۶ تولید شده‌است. این سریال در ماه رمضان سال ۱۳۹۷ از تلویزیون پخش شد.