cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کمودور ۱۲۸
مدل کمودور ۱۲۸ یک دستگاه گسترش یافته نسبت به کمودور ۶۴ بود که سازگاری بسیار زیادی نیز با آن داشت. این مدل جدید دارای ۱۲۸ کیلوبایت حافظه رم (به صورت دو بانک ۶۴ کیلوبایتی) و یک خروجی ویدئویی رنگی ۸۰ ستونی بود. بدنه و صفحه کلید این مدل نیز طراحی مجدد گشته بود. کمودور ۱۲۸ همچنین شامل یک تراشه زیلاگ زد۸۰ بودکه به این سیستم توانایی اجرای سیستم عامل را به عنوان یک محیط جایگزین کمودور بیسیک، به کاربر می‌داد. وجود تراشه زد۸۰ و کتابخانه نرم‌افزاری سیستم عامل سی پی/ام به همراه آرشیو نرم‌افزارهای بسیار زیاد کمودور ۶۴، باعث شده بود کمودور ۱۲۸ تبدیل به غنی‌ترین آرشیو در بین رایانه‌های رقیب و هم سطح خود باشد.
طراح اصلی سخت‌افزار کمودور ۱۲۸، «بیل هرد» بود که بر روی سخت‌افزار رایانه کمودور پلاس/۴ نیز کار کرده بود. از دیگر مهندسان سخت‌افزاری که بر روی این مدل فعالیت داشتند می‌توان به «دیو هاینی»، «فرانک پالایا» و «دیو دی اوریو» (طراح آی سی) اشاره کرد. نرم‌افزار اصلی سیستم توسط «فرد بوئن» و «تری ریان» و نرم‌افزار جانبی سی پی/ام نیز به وسیله «وان ارت وین» توسعه یافته بود.
مرور فنی کمودور ۱۲۸
صفحه کلید رایانه C128 دارای چهار کلید مکان نما، یک کلید Alt، کلید Help، کلید Esc، کلید Tab و یک صفحه کلید عددی است. این کلیدها در صفحه کلید کمودور ۶۴ وجود نداشتند. مدل‌های قبلی کمودور فقط دارای دو کلید مکان نما بودند و کاربر مجبور بود برای استفاده از مکان نمای بالا و چپ، کلید shift را نیز بفشارد. عدم وجود کلیدهای Alt، Esc و صفحه کلید عددی در کمودور ۶۴ باعث ایجاد مشکل برای کاربران هنگام استفاده از بسیاری برنامه‌های CP/M شده بود که از کارتریج Z-80 بر روی کمودور ۶۴ خود استفاده می‌کردند. همچنین بسیاری از برنامه نویسان و کاربران که زمان زیادی را صرف کار با نرم‌افزارهای زبان ماشین آن سیستم می‌نمودند، از عدم وجود صفحه کلید عددی بسیار ناراحت بودند. بسیاری از کلیدهای اضافه شده مشابه نمونه موجود بر روی صفحه کلید رایانه‌های آی بی ام بود و همین باعث جذابیت بیشتر این مدل جهت تولید نرم‌افزارهای تجاری می‌شد. منبع تأمین نیروی کمودور ۱۲۸ نسبت به منبع تغذیه نامطمئن مدل ۶۴ بهبود پیدا کرده و بزرگتر شده بود، همچنین خروجی‌های هوای بیشتر و یک فیوز قابل تعویض نیز در آن استفاده شده بود. به جای استفاده از تک پردازنده ۶۵۱۰ در مدل C64، کمودور ۱۲۸ برای استفاده از دو CPU پیکربندی شده بود. سی پی یو اصلی تراشه ۸۵۰۲ بود که مقدار اندکی نسبت به ۶۵۱۰ بهینه شده و توانایی کار در سرعت ۲ مگاهرتز را نیز داشت. سی پی یو دوم نیز یک تراشه زیلاگ زد۸۰ بود که برای اجرای نرم‌افزارهای CP/M از آن استفاده می‌شد (سیستم عامل CP/M در هنگام بوت شدن دستگاه قابل انتخاب بود). این دو تراشه به‌طور هم‌زمان نمی‌توانستند با هم فعالیت داشته باشند و این به دلیل آن بود که رایانه کمودور ۱۲۸ قابلیت دستگاه چندپردازشی را نداشت.
ساختار پیچیده کمودور ۱۲۸ دارای چهار نوع مختلف از دستیابی به حافظه رم بود (۱۲۸ کیلوبایت حافظه رم اصلی، ۱۶ الی ۶۴ کیلوبایت حافظه ویدئویی، ۲ کیلوبایت حافظه رنگ، ۲ کیلوبایت حافظه جهت گرداننده فلاپی دیسک در مدل کمودور 128D و ۱۲۸ یا ۵۱۲ کیلوبایت برای واحد گسترش حافظه سیستم). این دستگاه شامل دو یا سه سی پی یو (اصلی: ۸۵۰۲، تراشه زد۸۰ برای اجرای CP/M، و در مدل 128D نیز تراشه ۶۵۰۲ در گرداننده دیسک) و دو تراشه ویدئویی (VIC-IIe و VDC) جهت اجرای حالت‌های مختلف ویدئویی، بود.
مدل‌های اولیه C128 دارای یک پوشش حفاظتی الکترومغناطیسی بود که اطراف مادربورد را احاطه کرده بود، این پوشش بر روی سی پی یو دارای منافذی بود که ظاهراً نقش یک هیت سینک را ایفا می‌کرد. متأسفانه عدم کارایی این پوشش حفاظتی جهت دفع گرما و محدودیت‌های دفع حرارتی توسط تراشه‌ها، در برخی موارد منجر به بروز دمای بالا درون سیستم می‌گردید. تراشه صوتی کمودور (با نام SID) در این مورد گاهی اوقات گرفتار گرمای بسیار زیاد می‌شد. راه حل عمومی این مشکل، برداشتن پوشش حفاظتی داخل سیستم بود.
کمودور ۱۲۸ دارای سه حالت کارکرد بود:
حالت ۱۲۸
در ۱۹۸۴ و یکسال قبل از عرضه کمودور ۱۲۸، شرکت کمودور سیستم «پلاس/۴» را عرضه کرد. این سیستم بازار رایانه‌های سطح پایین تجاری را هدف گرفته بود (بازار سیستم‌های سطح بالای تجاری در اختیار رایانه‌های سازگار با آی‌بی‌ام بود)، کمودور اعلام نموده بود که امیدوار است این سیستم بتواند راه موفقیت‌آمیز کمودور ۶۴ را ادامه دهد. با وجود گرافیک و صوت تحسین‌برانگیز کمودور ۶۴، بازخورد به سیستم جدید (Plus/4) ناامیدکننده بود. بعد از مدتی کمودور در کنفرانس خبری دستگاه جدید این شرکت با نام C-128 را معرفی کرد که دارای حافظه بیشتر، یک صفحه نمایش ۸۰ ستونی (استاندارد کامپیوترهای تجاری آن زمان)، یک زبان برنامه‌نویسی بیسیک جدید که کار دستیابی به صوت و گرافیک رایانه را برای برنامه نویسان، بدون استفاده از دستورهای سخت PEEK و POKE آسان کرده بود و یک گرداننده دیسک جدید و بهبود یافته نسبت به مدل ۱۵۴۱ که به‌طور کامل با کمودور ۶۴ سازگاری داشت.
طراحان کمودور ۱۲۸ با موفقیت اقدام به آدرس دهی خصوصیات ذکر شده کردند، یک تراشه جدید ویدئویی (۸۵۶۳) کمودور ۱۲۸ را قادر به تولید صفحه متن ۸۰ ستونی رنگی می‌کرد که با صفحه نمایش CGA سازگاری داشت (این صفحه با نام RGBI هم شناخته می‌شد). ریزتراشه ۸۵۰۲ نیز به‌طور کامل قابلیت پشتیبانی و سازگاری با تراشه ۶۵۱۰ کمودور ۶۴ را داشت. بیسیک ۲٫۰ کمودور ۶۴ نیز با بیسیک ۷٫۰ جایگزین شده بود، بیسیک ۷٫۰ دارای دستورهای برنامه‌نویسی ساخت‌یافته بود که از بیسیک ۳٫۵ رایانه «کمودور پلاس/۴» و با بهینه‌سازی‌های لازم وارد این نسخه از بیسیک شده بود. یک ویرایشگر اسپرایت و ویرایشگر زبان ماشین نیز به این سیستم افزوده شده بود. تراشه VIC-II وظیفه کنترل صفحه متن ۴۰ ستونی را بر عهده داشت که فقط در سرعت ۱ مگاهرتز کار می‌کرد و به همین دلیل صفحه ۴۰ ستونی در حالت  به هم ریخته می‌شد. در حالت ۸۰ ستونی، سیستم از توانائی‌های تراشه جدید ویدئویی جهت ایجاد حالت چشمک زن و فونت‌های زیرخط دار استفاده می‌گردید. حالت ۸۰ ستونی C128 قابلیت نمایش کاراکترها به صورت حروف کوچک و بر اساس استاندارد جدول فونت‌های سیستم‌های کمودور در آن زمان (PETSCII) را دارا بود؛ حالت ۴۰ ستونی نیز توانایی نمایش هم‌زمان حروف کوچک و بزرگ یا حروف بزرگ به اضافه کاراکترهای گرافیکی استفاده شده در مدل‌های قبلی کمودور را داشت. هر دو حالت ۴۰ و ۸۰ ستونی جدا از هم یا هم‌زمان می‌توانستند فعال شوند. یک دکمه ریست سخت‌افزاری نیز برای دستگاه در نظر گرفته شده بود.
تراشه جدید ویدئویی (VDC)، به‌طور کامل در بازی‌های ویدئویی بی استفاده بود، زیرا قابلیت تولید اسپرایت‌های مورد نیاز بازی را نداشت. حالت NTSC کمودور ۱۲۸ با همه نمایشگرهای CGA موجود (از جمله مدل IBM 5153) کار می‌کرد. با این حال در حالت پال، کمودور ۱۲۸ به دلیل فعالیت در حالت ویدئویی ۵۰ هرتز قادر به استفاده از اکثر نمایشگرهای CGA نبود. (نمایشگرهای CGA در حالت ۶۰ هرتز کار می‌کردند). خروجی این تراشه جدید ویدئویی به صورت ۷ پین (و ناسازگار با ورودی نمایشگرهای CGA) بود که سیگنال مونوکروم در حالت NTSC/PAL تولید می‌کرد، اما هیچ کابل اتصالی برای آن ساخته نشد و کاربران علاقه‌مند شخصاً باید اقدام به ساخت این کابل می‌کردند.
دو گرداننده فلاپی دیسک با کمودور ۱۲۸ معرفی شدند، مدل ۱۵۷۰ که عمر کوتاهی داشت و گرداننده دو-طرفه ۱۵۷۱. یک مدل دیگر هم با عنوان ۱۵۷۲ معرفی شد ولی هرگز به تولید نرسید. بعد از گذشت مدتی یک مدل جدید از گرداننده ۳٫۵ اینچ با نام ۱۵۸۱ نیز معرفی و تولید گردید. تمام این مدل‌ها نسبت به گرداننده قدیمی مدل ۱۵۴۱ برتری محسوسی داشتند و بسیار قابل اطمینان تر بودند. گرداننده ۱۵۸۱ دارای حافظه رم بیشتری نسبت به بقیه مدل‌ها بود و به همین دلیل قابلیت باز کردن هم‌زمان فایل‌های بیشتری را داشت. بیسیک ۷٫۰ این رایانه دارای دو دستور جدید DLOAD و DSAVE بود که امکان بارگذاری و ذخیره مستقیم اطلاعات بر روی دیسک را بدون نیاز به وارد کردن پارامتر "۸," به کاربر می‌داد. یکی دیگر از قابلیت‌های این رایانه توانایی شناسایی خودکار دیسک در هنگام بوت شدن سیستم است که یک استاندارد برای رایانه‌های شخصی به حساب می‌آمد و البته در دستگاه‌های ساخت کمودور وجود نداشت. این قابلیت کاربر را از وارد کردن دستور LOAD"*",۸٬۱ جهت بارگذاری دیسک، بی‌نیاز می‌کرد.
گرداننده ۱۵۷۱ در حالت C128 به‌طور معمولی و هنگام بالا آمدن سیستم فعال می‌شد. اگر کاربر با وارد کردن دستور GO 64 وارد حالت C64 شود، گرداننده ۱۵۷۱ همچنان فعال باقی می‌ماند، اما اگر کاربر با نگه داشتن دکمه کمودور در هنگام بالا آمدن سیستم وارد حالت C64 شود، گرداننده ۱۵۷۱ وارد حالت ۱۵۴۱ می‌شود. (حالت ۱۵۴۱ برای برنامه‌هایی است که نیاز به سطح دسترسی پایینی از دیسک دارند)
مدل C128 دوبرابر کمودور ۶۴ حافظه رم دارد و به همین دلیل ظرفیت بسیار بیشتری برای برنامه‌نویسی بیسک در آن وجود دارد. واحد مدیریت حافظه جدید این دستگاه به کدهای برنامه بیسیک اجازه می‌دهد تا در نقاط مختلف حافظه ذخیره شوند و به راحتی از عهده ساماندهی برنامه‌های حجیم برآید. قابلیت دیگر، توانایی متوقف کردن یک برنامه در حال اجرا توسط کاربر، ویرایش کدهای برنامه و اجرای مجدد آن برنامه از جایی که متوقف شده‌است با استفاده از دستور  توسط کاربر می‌باشد.
حافظه رام کمودور ۱۲۸ دارای یک easter egg مخفی است، با وارد کردن دستور "SYS 32800,123,45,6" در حالت C128 یک لیست از تولیدکنندگان اصلی سیستم ظاهر می‌شود. همچنین با وارد کردن دو دستور QUIT یا OFF پیغامی با این مضمون ظاهر می‌شود: "?UNIMPLEMENTED COMMAND ERROR" این دو دستور باقی‌مانده طرح ناتمامی است که قرار بود منجر به تولید یک رایانه قابل حمل همراه با نمایشگر ال سی دی باشد ولی هرگز به سرانجام نرسید.
سخت‌افزار بهتر C128 به همراه حافظه بیشتر، رزولوشن بالاتر تصویر و گذرگاه سریال سریع‌تر، این توانایی را به کمودور ۱۲۸ می‌داد که بتواند سیستم عامل گرافیکی «» را بسیار بهتر از کمودور ۶۴ اجرا کند.
حالت سی پی/ام
دومین سی پی یو رایانه کمودور ۱۲۸، یک تراشه زیلاگ زد۸۰ بود که به این دستگاه توانایی اجرای سیستم عامل سی پی/ام را می‌داد. C128 همراه با سی پی/ام نسخه ۳ و شبیه‌ساز ترمینال ADM31/3A عرضه شد. یک کارتریج سی پی/ام نیز برای رایانه کمودور ۶۴ تولید شده بود، اما این کارتریج قیمت بالایی داشت و از طرفی محدودیت‌های گرداننده دیسک ۱۵۴۱ در خواندن فرمت MFM هم از مشکلات این کارتریج برای کمودور ۶۴ بود، یکی دیگر از مشکلات این کارتریج‌ها این بود که فقط با مدل‌های اولیه C64 کار می‌کردند و با مدل‌های تولید شده بعدی ناسازگار بودند. به دلیل اینکه این کارتریج‌ها بر روی کمودور ۱۲۸ هم کار نمی‌کردند، تیم طراحی تصمیم گرفت برای پشتیبانی از سی پی/ام اقدام به قراردادن تراشه زد۸۰ بر روی مادربورد سیستم نماید.
کمودور ۱۲۸ سیستم عامل سی پی/ام را بسیار آهسته‌تر از دیگر رایانه‌های اجراکننده این سیستم عامل، اجرا می‌کرد. این سرعت آهسته به این دلیل بود که تراشه زد۸۰ به کار رفته در C128 به جای سرعت معمولی خود (۴ مگاهرتز)، با نصف سرعت (۲ مگاهرتز) کار می‌کرد. با بررسی کدهای اصلی C128، این موضوع مشخص می‌گردد که مهندسان در ابتدا قصد داشتند تا سی پی/ام در حالت «سریع» اجرا گردد (با غیرفعال کردن خروجی حالت متن ۴۰ ستونی، تراشه زد۸۰ در سرعت ۴ مگاهرتز کار کند)، اما این طرح بر روی رایانه‌های کمودور ۱۲۸ اولیه به درستی اجرا نگردید و لغو شد.
یکی از موارد عجیب کمودور ۱۲۸ در حالت CP/M، اجرای سرویس‌های سطح-پایین بایوس توسط تراشه ۸۵۰۲ به جای زد۸۰ بود. دلیل این امر هم این بود که تیم توسعه دهنده کمودور ۱۲۸، اقدام به بازنویسی روتین‌های کرنل برای دو پردازنده مجزا نکرده بودند.
حالت ۶۴
با یکپارچه کردن بیسیک اورجینال کمودور ۶۴ و کرنل‌های حافظه رام (۱۶ کیلوبایت در مجموع)، کمودور ۱۲۸ به‌طور ۱۰۰ درصد با کمودور ۶۴ سازگار بود. حالت C64 به سه روش در کمودور ۱۲۸ قابل دسترسی بود:
با متصل نمودن یک کارتریج برنامه کمودور ۶۴ به درگاه گسترش پشت دستگاه، کمودور ۱۲۸ به‌طور خودکار وارد حالت C64 می‌شود. این ویژگی در واقع تقلیدی از رفتار کمودور ۶۴ می‌باشد مانند زمانی که یک کارتریج ۶۴ (به‌طور مثال ) به دستگاه وصل شود. حالت C64 در کمودور ۱۲۸ دقیقاً دوبرابر قابلیت‌های یک رایانه کمودور ۶۴ را ارائه می‌کرد. بسیاری از قابلیت‌های کمودور ۱۲۸ در حالت C64 غیرفعال می‌شدند. از جمله می‌توان به حالت نمایش ۸۰ ستونی، حالت سریع، قابلیت مدیریت حافظه و بیسیک ۷ اشاره نمود. کلیدهای چهارگانه مکان نمای بالای صفحه کلید نیز غیرفعال می‌شوند و کاربر مجبور به استفاده هم‌زمان از کلید shift برای حرکت مکان نما می‌باشد (درست مانند کمودور ۶۴ واقعی). همچنین صفحه کلید عددی کمودور ۱۲۸ و تعدادی از دکمه‌های کاربردی ردیف بالا در حالت ۶۴ غیرقابل استفاده می‌شوند. (در کمودور ۶۴ دکمه‌های کاربردی فقط f1-f8 هستند)
بعضی از برنامه‌های کمودور ۶۴ هنگامی که کلید  کمودور ۱۲۸ پایین نگه داشته شود، به درستی نمی‌توانند اجرا شوند. دلیل این امر هم ساختار بزرگتر درگاه ورودی/خروجی داخل سی پی یو کمودور ۱۲۸ است. یک روش ساده برای مشاهده تفاوت‌های سخت‌افزاری کمودور ۶۴ واقعی و حالت C64 در کمودور ۱۲۸ این است که آدرس  یا(۵۳۲۹۵) حافظه را با متغیری بیش از $FF پر کنیم. در کمودور ۶۴ واقعی، این محل از حافظه فارغ از اینکه چه متغیری بر روی آن نوشته‌ایم، همیشه دارای متغیر  یا(۲۵۵) است در حالی که در حالت C64 بر روی کمودور ۱۲۸، محتوای این آدرس حافظه می‌تواند مقدار متفاوتی باشد؛ بنابراین با امتحان نمودن این بخش از حافظه بعد از نوشتن بر روی آن، می‌توان به سخت‌افزار در حال استفاده پی برد.
کمودور ۱۲۸دی
در اواخر سال ۱۹۸۵ شرکت کمودور اقدام به عرضه مدل جدیدی از کمودور ۱۲۸ با طراحی بدنه مشابه آمیگا ۱۰۰۰ در بازار اروپا نمود که کمودور ۱۲۸دی نام گرفت. این مدل جدید دارای یک بدنه پلاستیکی بود که در یک سمت آن دسته‌ای برای حمل و نقل کیس رایانه، یک گرداننده فلاپی دیسک ۱۵۷۱ در داخل بدنه و یک فن خنک‌کننده قرار داشت. همچنین صفحه کلید این مدل از حالت توکار و متصل به سیستم، به صورت جدا تغییر پیدا کرده بود و دارای دوپایه در زیر صفحه کلید بود که باعث تنظیم زاویه صفحه کلید می‌شد.
بر اساس گفته‌های «بیل هرد» (سرپرست تیم سخت‌افزاری)، مدل C128D هم‌زمان با مدل معمولی کمودور ۱۲۸ آماده عرضه به بازار بود. اما عرضه دو مدل در یک زمان ریسک بالایی جهت عدم موفقیت یکی از دو مدل را به همراه داشت. در اواخر سال ۱۹۸۶، شرکت کمودور اقدام به عرضه مدل جدیدی با نام C128DCR در آمریکای شمالی و بخشی از اروپا نمود. (CR اشاره به کاهش هزینه‌های تولید این مدل داشت) این مدل برخلاف C128D دارای یک بدنه فلزی بود که دسته حمل و نقل بر روی آن وجود نداشت. تعدادی از قطعات روی مادربورد در این مدل یکپارچه گردیده بودند که همین امر باعث کاهش هزینه تولید شده بود، ضمن اینکه یکی دیگر از عوامل کاهش قیمت، حذف فن ۴۰ میلی‌متری جاسازی شده در جعبه نیروی مدل C128D، در این سیستم بود.
یکی از مهمترین پیشرفت‌های مدل C128DCR نسبت به C128D جایگزینی کنترلر صفحه نمایش ۸۵۶۳ با نسخه پیشرفته تر ۸۵۶۸ بود؛ که با ۶۴ کیلوبایت حافظه رم ویدئویی تجهیز شده بود. مدل C128DCR دارای یک حافظه رام جدید به نام "1986 ROM" بود که نام خود را از تاریخ نمایش داده شده بر روی صفحه نمایش گرفته بود. این رام جدید نیز مانند رام اورجینال دارای خطاهای آدرس دهی بود. از جمله می‌توان به خطای معروفی اشاره کرد که حرف Q با وجود روشن بودن کلید CAPS LOCK همچنان به صورت کوچک (q) نوشته می‌شد. اجرای بعضی از نرم‌افزارها نیز بر روی مدل C128DCR بستگی به قابلیت‌های سخت‌افزاری سیستم و حافظه رام اصلاح شده داشت.
با وجود بهبود قابلیت‌های ویدئویی آرجی‌بی مدل DCR، کمودور اقدام به بهبود و توسعه بیسیک ۷٫۰ ننمود. استفاده از این قابلیت‌ها همچنان در گرو استفاده از کدهای زبان ماشین یا معادل‌های زبان اسمبلی بود. البته بعضی از شرکت‌های «طرف-سوم» (مانند Free Spirit Software) اقدام به عرضه نسخه‌ای از زبان برنامه‌نویسی با عنوان «بیسیک ۸٫۰» نمودند که دارای دستورهای گرافیکی جهت استفاده از قابلیت‌های جدید رزولوشن بالای سیستم بود.
عملکرد بازار
ماهنامه کامپیوت! در سال ۱۹۸۹ در مورد رایانه کمودور ۱۲۸ این‌گونه نوشت: «اگر شما کمودور ۱۲۸ را به خاطر استفاده از نرم‌افزارهای اختصاصی ۱۲۸ بخرید به احتمال زیاد نا امید خواهید شد. یکی از نقاط مثبت فروش ۱۲۸ سازگاری این مدل با کمودور ۶۴ است. در واقع حالت ۶۴ این رایانه نسبت به حالت ۱۲۸ آن بسیار بیشتر برای کاربران مفید و مثمرثمر خواهد بود.» به دلیل اینکه کمودور ۱۲۸ قادر به اجرای تمام نرم‌افزارهای ۶۴ به صورت مجازی بود و همچنین به دلیل شروع نسل جدید رایانه‌های خانگی (کمودور آمیگا و آتاری اس تی که رایانه‌های ۱۶/۳۲ بیتی بودند) و کمبود شدید نرم‌افزارهای اختصاصی برای رایانه کمودور ۱۲۸، تعدادی از خریداران از خرید این مدل منصرف و آن را مرجوع نمودند. در حالی که از کمودور ۱۲۸ طی سال‌های ۱۹۸۵ الی ۱۹۸۹ تعداد ۴ میلیون دستگاه به فروش رسید، با این حال فروش این مدل، با فروش بالای سیستم قبلی خود (کمودور ۶۴) مقایسه می‌شود. یک توضیح برای این اختلاف فروش در این است که اکثر خریداران کمودور ۶۴ علاقه‌مندان به بازی‌های ویدئویی بودند، در حالی که دستگاه گران‌قیمت کمودور ۱۲۸ بهبود قابل توجهی برای این قشر از کاربران به ارمغان نیاورده بود.
بعضی از نرم‌افزارهای ۶۴ مانند «» و «» با استفاده از بوت اتوماتیک و قابلیت دسترسی سریع گرداننده فلاپی دیسک ۱۵۷۱، بر روی کمودور ۱۲۸ اجرا می‌شدند. بعضی از بازی‌های ماجرایی شرکت (که بر پایه متن استوار بودند)، در کمودور ۱۲۸ از صفحه متن ۸۰ ستونی و ظرفیت بیشتر حافظه این رایانه استفاده می‌کردند. تعدادی از بازی‌های کمودور ۶۴ نیز برای حالت ۱۲۸ پورت گردیدند. مانند «» و از شرکت «» که دارای نسخه ۱۲۸ جداگانه‌ای بودند. همچنین بازی «» از شرکت «» اگر بر روی کمودور ۱۲۸ اجرا می‌شد، از حافظه اضافی سیستم جهت اجرای موزیک استفاده می‌کرد.
بسیاری از نرم‌افزارهای کمودور ۶۴ مانند PaperClip و سری Paperback Writer برای کمودور ۱۲۸ پورت گردیدند. این نرم‌افزارها از قابلیت‌های ۱۲۸ مانند: حافظه بیشتر، متن ۸۰ ستونی، صفحه کلید بهبود یافته و فضای بیشتر ذخیره‌سازی فلاپی دیسک، جهت ارائه خدمات بهتر به کاربران تجاری خود استفاده می‌کردند. با وجود برنامه بیسیک پیشرفته، قابلیت سازگاری بالای سیستم عامل CP/M و بسته‌های نرم‌افزاری کاربر پسند، شرکت کمودور قصد داشت رایانه کمودور ۱۲۸ را به عنوان یک سیستم سطح-پایین تجاری در بازار معرفی کند (دقیقاً مشابه استراتژی اعمال شده در مورد رایانه کمودور پلاس/۴) و برای این منظور حتی در هنگام معرفی کمودور ۱۲۸ (و برچسب روی بدنه) از اصطلاح «رایانه شخصی» به جای «رایانه خانگی» استفاده نمود. کمودور ۱۲۸ اولین رایانه شرکت کمودور بود که به‌طور رسمی اعلام شد از مایکروسافت بیسیک استفاده می‌نماید.
کمودور ۱۲۸ توانایی رقابت با رایانه‌های نسل جدید خانگی ۱۶/۳۲ بیت (آمیگا و آتاری اس تی) را نداشت. در سال ۱۹۸۹ و زمانی که خط تولید تمام مدل‌های کمودور ۱۲۸ متوقف شد، گزارشی منتشر شد که نشان می‌داد قیمت تولید این رایانه تقریباً برابر قیمت تولید آمیگا ۵۰۰ بوده، در حالی که کمودور ۱۲۸ برای حفظ موقعیت آمیگا ۵۰۰ در بازار، با چند صد دلار کمتر برای فروش عرضه می‌شده است.
«بیل هرد» توضیح داده بود که در ابتدا هدف طراحی کمودور ۱۲۸، سازگاری ۱۰۰٪ با کمودور ۶۴ نبوده است. یکی از دلایل اصلی که این قابلیت به کمودور ۱۲۸ اضافه شد، مربوط به زمانی می‌باشد که بیل هرد متوجه شد یک زن برنامه‌نویس، نرم‌افزار آموزشی برای کمودور پلاس/۴ و کمودور ۶۴ طراحی کرده که بر روی مدل جدید قابل اجرا نمی‌باشد. اما هنگامی که "بخش بازاریابی شرکت کمودور" این موضوع را متوجه شد، به‌طور کاملاً مستقل و بدون هماهنگی اعلام کردند کمودور ۱۲۸ کاملاً با ۶۴ سازگاری دارد. بیل هرد دلیل اصلی قرار دادن تراشه "زد-۸۰" را اطمینان از سازگاری ۱۰۰٪ دستگاه عنوان می‌کند تا این سیستم قابلیت اجرای کارتریج‌های زد-۸۰ کمودور ۶۴ را داشته باشد. او همچنین توضیح داد که تراشه زد-۸۰ و کنترلر جدید گرافیکی (VDC)، منبع بسیاری از مشکلات در طراحی کمودور ۱۲۸ بودند. بیل هرد در مورد انتظارش از کمودور ۱۲۸ می‌گوید: "من انتظار داشتم کمودور ۱۲۸ فقط حدود یک سال به فروش رود. فروش چند میلیون از این دستگاه از نظر ما بسیار خوب بود، ضمن اینکه این مدل تأثیری بر روی بازار آمیگا ۵۰۰ و حتی کمودور ۶۴ نیز نداشت." بعد از معرفی مدل «کمودور ۶۴سی» در سال ۱۹۸۶، برای اولین بار قیمت کمودور ۶۴ توسط شرکت افزایش یافت و طبق گزارش‌های منتشر شده، فروش مدل جدید کمودور ۶۴ بسیار بهتر از کمودور ۱۲۸ در بازار بود.
ساوارا، چیبا
ساوارا، چیبا (به لاتین: Sawara, Chiba) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Katori District واقع شده‌است. ساوارا ۴۷٬۲۴۴ نفر جمعیت دارد.
ساختمان‌های خیابان فخرآباد
مجموعه ساختمانهای خیابان فخر آباد مربوط به دوره قاجار است و در تهران، مابین خیابانهای مشکی (فخر آباد) و خورشید واقع شده و این اثر در تاریخ  با شمارهٔ ثبت ۸۰۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دان-ا-کاتر-وان
دان-ا-کاتر-وان (به فرانسوی: Danne-et-Quatre-Vents) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Phalsbourg واقع شده‌است.
خصوصیات
دان-ا-کاتر-وان ۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۵۲۲ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر گناه (فیلم ۲۰۰۵)
شهر گناه (نام دیگر: شهر گناه فرانک میلر) فیلمی در ژانر نئو-نوآر، جنایی و آنتولوژی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مشترک فرانک میلر و رابرت رودریگز و محصول سال ۲۰۰۵ ایالات متحده آمریکا است. این فیلم بر اساس رمان گرافیکی «شهر گناه» نوشتهٔ فرانک میلر می‌باشد. در این فیلم ستارگانی به پیشگامی جسیکا آلبا، بنیسیو دل تورو، بریتانی مورفی، کلایو اوون، میکی رورک، الایجا وود، و بروس ویلیس، در کنار بازیگرانی همچون الکسیز بلدل، پاورز بوث، مایکل کلارک دانکن، رزاریو داوسون، کارلا گوجینو، روتخر هاور، جیمی کینگ، مایکل مدسن، نیک استال، و مکنزی وگا ایفای نقش می‌کنند.
پیشنهاد ساخت شهر گناه در ابتدا توسط رابرت رودریگز به میلر داده می‌شود که او به دلیل عدم اطمینان از نتیجۀ کار با آن مخالفت می‌کند. رودریگز تصمیم می‌گیرد بخش کوتاهی از داستان را به‌عنوان پیش‌درآمد کارگردانی و برای میلر نمایش دهد تا نظرش را جلب کند. نتیجه کار که سه دقیقه ابتدایی فیلم را تشکیل می‌دهد آنچنان درخشان از آب درمی‌آید که میلر بلافاصله موافقت خود را برای ساخت فیلم اعلام می‌کند. دنبالهٔ این فیلم تحت عنوان شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم همچنین به کارگردانی میلر و رودریگز در اوت ۲۰۱۴، به نمایش درآمد، اما به اندازهٔ فیلم اول موفق نبود.
خلاصهٔ داستان
داستان فیلم در شهری به نام بیسین سیتی (Basin City به معنی شهر آبگیر) می‌گذرد که اختصاراً به «شهر گناه» معروف است. در نخستین بخش فیلم راوی داستان، پلیسی به نام هارتیگان با بازی بروس ویلیس می‌باشد که چند ساعتی بیشتر به بازنشستگی‌اش نمانده‌است، به عنوان آخرین مأموریت خود وظیفه دارد دختر ۱۱ ساله‌ای به نام نانسی کالاهان را از اسارت پسر کودک‌آزار سناتور فاسد، رورْک نجات دهد. به علت نفوذ سناتور رورک تا آن زمان کسی جرأت دستگیری پسرش و جلوگیری از اقدامات ظالمانه او را نداشته‌است. هارتیگان موفق به نجات ننسی کالاهان می‌شود و پسر سناتور رورک را مجروح می‌کند. اما پس از خیانت همکارش و دسیسه‌های سناتور رورک به زندان می‌افتد.
در بخش دوم راوی داستان مردی زشت‌روی و بزن‌بهادر به نام مارو (میکی رورک) است. مارو با زنی روسپی به نام گُلدی آشنا و دل‌باخته‌اش می‌شود. تا اینکه، کوین (الایجا وود) یکی از کارگران مزرعه خانواده رورک، که زنجیروار زنان روسپی را به قتل می‌رساند و از گوشت و روح آنها تغذیه می‌کند، گلدی را می‌کشد. مارو در پی انتقام برمی‌آید و پس از کشتن کوین و گرفتن انتقام از عوامل اصلی این ماجرا، توسط پلیس دستگیرشده و با صندلی الکتریکی مجازات می‌شود.
داستان سوم پیرامون عکاسی به نام دوایت (کلایو اوون) دور می‌زند که وظیفه‌اش محافظت و حمایت از زنی روسپی به نام گیل (روساریو داوسون) و دیگر دختران هرزه شهر کهنه (Old Town) است. روسپیان شهر کهنه بر طبق قراردادی با پلیس صلح کرده‌اند، و اجازه آسیب رساندن به هیچ پلیسی را ندارند. تا اینکه جکی بوی (بنیسیو دل تورو) را که یکی از فاسدترین پلیس‌های شهر است به قتل می‌رسانند، و به دردسر می‌افتند. دوایت در راه سرپوش گذاشتن بر این قتل به آن‌ها کمک می‌کند.
بخش چهارم در واقع ادامهٔ بخش اول است، هارتیگان به زندان افتاده و فقط در صورت اعتراف به ربودن ننسی کالاهان و تجاوز به او و از دست دادن آبرو و اعتبارش از زندان آزاد می‌شود. همه سال‌های زندان، ننسی هر پنج‌شنبه برای او نامه می‌نوشته‌است. هشت سال این ارتباط ادامه دارد. تا اینکه که ناگهان نامه‌نگاری‌ها قطع می‌شود. هارتیگان که فکر می‌کند سناتور فاسد و زیردستانش هویت آن دختر را شناسایی کرده‌اند و قصد آسیب رساندن به او را دارند، اعتراف‌نامه‌ای را که آنها می‌خواستند امضا می‌کند و به دنبال دختر می‌گردد. سرانجام دختر (جسیکا آلبا) را که اکنون ۱۹ سال دارد در یکی از کافه‌های بیسین سیتی پیدا می‌کند. دختر معصوم سابق هم‌اینک رقاصه‌ای سکسی شده‌است. هارتیگان متوجه می‌شود که فریب خورده و قطع نامه‌نگاری‌های ترفندی از سوی آدم‌های رورک بوده تا او رورک و زیردستانش را به پیش دختر هدایت کند، پسر سناتور فاسد که مردانگی‌اش را در درگیری ۹ سال پیش با هارتیگان از دست داده و خواجه شده، این بار پس از استفاده از داروهای عجیب، پوستش بدبو و زردرنگ شده و در نقش حرامزادهٔ زرد بازگشته‌است. در پایان فیلم هارتیگان حرامزادهٔ زرد را به قتل می‌رساند، ننسی کالاهان را نجات می‌دهد و اما با علم بر این‌که رورک سرانجام از طریق او به ننسی دست خواهد یافت خودکشی می‌کند تا دخترک در امان بماند.
آرمن یرمیان
آرمن یرمیان (Արման Երեմյան زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۸۶ در ایروان، ارمنستان شوروی) یک تکواندوکار اهل ارمنستان است؛ که در مسابقات قهرمانی تکواندو اروپا در سال ۲۰۰۹ به نشان طلا دست یافت.
یرمیان پرچمدار کاروان ورزشی ارمنستان در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بود.
وی همچنین موفق به کسب نشان‌هایی در مسابقات یونیورسیاد نیز شده‌است.
رحمت‌آباد (ابرکوه)
رحمت‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش بهمن شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.از معروف‌ترین افراد عباس جعفر میشه نامبرد
جمعیت
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
بن درختان
بن درختان یا مزرعه ابوترابی روستایی است در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان بازرجان در بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی واقع شده‌است.
خیلی دور، خیلی نزدیک (فیلم ۱۳۸۳)
خیلی دور، خیلی نزدیک فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رضا میرکریمی و محمدرضا گوهری ، محصول سال ۱۳۸۳ است.
داستان
دکتر عالم، جراح برجستهٔ مغز و اعصاب است و اعتقادی به خدا ندارد. او به‌دلایل مختلف فرزندش را فراموش کرده‌است. وی به‌صورت اتفاقی در شب تولد پسرش، سامان، از مریضی او که تومور مغزی است، باخبر می‌شود و به‌دنبال پسر ستاره‌شناسش در کویر به‌راه می‌افتد…
چارلز گری (نخست‌وزیر)
چارلز گری (Charles Grey, 2nd Earl Grey; March 13, 1764 – 1764:3:13, July 17, 1845) سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
وی از نوامبر ۱۸۳۰ تا ژوئیه ۱۸۳۴ نخست‌وزیر بریتانیا و از سپتامبر ۱۸۰۶ تا مارس ۱۸۰۷ وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع بوده است.
آلبر اس. رودی
'''آلبر اس. رودی''' (Albert S. Ruddy؛ زادهٔ March 28, 1930) تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به پدرخوانده، طولانی‌ترین فاصله، متیلدا، کفش‌دوزک، مین ماشین، دختر میلیون‌دلاری، کلاود ۹، کمیل و سابوتاژ اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم شده است.
اکس‌بی‌ال
اِکس‌بی‌ال(XML Binding Language)یک زبان مبتنی بر XML بر پایه markup language برای بیان رفتار XUL-widgets و متغیرهای XML استفاده می‌شود. XBL توسط پروژه موزیلا برای استفاده در برنامه Mozilla Application Suite توسعه یافت و "زبان نشانه‌گذاری" است که هم‌اکنون تحت یک استاندارد رسمی تعریف نمی‌شود، بنابراین به‌طور اختصاصی برای موزیلا است که فقط روی گکو (رایانه) پیاده‌سازی شده‌است. XBL 2.0 آخرین نسخهٔ XBL می‌باشد.
اصولXBL
در XUL یک طرح واسط کاربر یک برنامه را مشخص می‌کند؛ و با استفاده از "styles" می‌تواند ظاهر عناصر مختلف را مرسوم سازی کند. از معایب XUL این است که نمی‌توان پارامترهای یک تابع را تغییر داد. به عنوان مثال هر گاه قصد تغییر عوامل نوار صفحه را داشته باشیم به XBL نیاز است. XBL حاوی "bindings" است؛ که رفتار یک XUL-widget یا عنصر XML مشخص می‌کند. مثلاً یک اتصال ممکن است به حرکت نوار صفحه مرتبط باشد. این رفتار تعیین‌کننده خصوصیات و روش‌های نوار حرکت صفحه است و عناصر XUL که نوار حرکت صفحه را تعریف می‌کند مشخص می‌کند. ریشه عناصر یک XBL عنصر است؛ که شمال یک یا چند عنصر است. هر عنصر یک اتصال را مشخص می‌کند که می‌تواند با هر عنصر XUL مرتبط باشد؛ که همچننین این ممکن است به یک id نسبت داده شود. یک نسبت داده می‌شود به یک متغیر به وسیله تنظیمات CSS به نشانی وب فایل. به عنوان مثال:
که در این مثال id ; binding1 اتصال است.
تاریخچه و آینده
در ابتدا XBL بخشی Mozilla platform از به همراه زبان XUL بود؛ بنابراین XBL در بیشتر تولیدات Mozilla در دسترس است مانند فایرفاکس موزیلا ,Thunderbird,سی‌مانکیو ... . اسناد و خصوصیات XBL1.0 در سایت Mozilla.org قرار دارد که در W3C شرح فنی دارد اما اجرای واقعی هرگز با مشخصات مطابق نیست. نسخه جدید این زبان XBL2.0 نام دارد که در حال توسعه است برای رفع مشکلات XBL1.0 و برای اجرا با محدوده وسیع تری مرورگر وب از را امکان می‌دهد. در حالی که بدنه این نسخه از ویژگی‌ها در پروژه Mozilla خارج World Wide Web Consortium از همانند XBL1.0 ایجاد شد. در حال حاضر W3C Web Application Formats Working Group هدایت این ویژگی‌ها در طول مسیر W3C Recommendation است. ویژگی‌های Candidate Recommendation در ماه مارس ۲۰۰۷ توسط W3C منتشر شد؛ و بیان شده‌است که اسناد در مرحله آزمایشی تا زمان تکمیل هردو پیاده‌سازی باقی‌مانده‌اند.
رابطه با سایر خصوصیات
ویژگی‌های sXBL مختص اسناد SVG است همان‌طور که XBL در اسناد XUL است. SVG یک زبان XML ارائه شده از W3C با حمایت گرافیکی و انیمیشنی و رسانه‌های گسترش یافته و events و scripted است. XBL 2.0 با نسخه اولیه sXBL هماهنگ است همان‌طور که Web Application Format Working Group site W3C بیان کرده‌است. همچنین sXBL زیر مجموعه‌ای از XBL2.0 است.
منابع
W3C news archive: 2007
فرودگاه سنندج
در سال ۲۰۱۶ میلادی ۸۶۸ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۶۷٬۹۴۴ نفر مسافر و ۳۰۴٬۳۹۸ کیلوگرم بار از طریق آن جابجا شدند.
امکانات و تسهیلات رفاهی فرودگاه سنندج
اطلاعات پرواز : باجه اطلاعات پرواز  در مقابل درب ورودی ترمینال واقع است تاآخرین اطلاعات مربوط به پروازها از قبیل ساعت ورود و خروج  و .. را به اطلاع مسافرین حاضر در سالن برساند.همچنین مسافرین عزیز میتوانند با شماره 199 بصورت شبانه روزی با این مرکز در ارتباط باشند.
تاکسیرانی و خدمات آن : جهت رفاه حال مسافران تاکسی های مستقر در فرودگاه حین پرواز برای جابجایی مسافر آماده ارائه خدمات می باشند.
چرخ دستی :  مسافرین گرامی میتوانند در بیرون ترمینال جهت حمل بارهای سنگین و اثاثیه خود از چرخ دستی  بصورت رایگان بهره ببرند.
ATM : دو دستگاه خود پرداز مربوط به بانکهای ملی و صادرات ارائه خدمات محدود بانکی را به مسافرین گرامی مقدور میسازد.
بوفه و رستوران و خدمات غذایی : در  ترمینال یک بوفه در نظر گرفته شده که مسافرین جهت رفع نیازها و احتیاجات خرید خود به آنجا مراجعه نمایند. این  مکان همچنین  بعنوان کافی شاپ جهت ارائه فست فود و نوشیدنی های سرد و گرم هم تعبیه شده است.
خرید سوغاتی:یک غرفه مخصوص عرضه محصولات محلی کردستان در محل ترمینال منظور شده است تا مسافرین محترم بتوانند اقلامی چون شیرینیجات ، روغن محلی، چای و صنایع دستی کردستان را تهیه فرمایند.
اورژانس : یک اکیپ اورژانس در حین پرواز بمنظور ارائه خدمات اورژانسی در ترمینال حضور می یابد، همچنین پایگاه اورژانس هوایی کردستان نیز در این فرودگاه واقع شده است.
همچنین غرفه های در خصوص ارائه اطلاعات اقامتی و گردشگری و همراه اول در زمان پرواز در ترمینال مستقر است.
قدمت
فرودگاه سنندج از فرودگاههای قدیمی ایران می‌باشد که از اوایل سال‌های ۱۳۳۰ ساخت آن شروع شد در محلی به نام (سرنه وه) انتهای پادگان لشکر ۲۸ کنونی که دارای یک باند خاکی بوده و هنوز بقایایی از آن به جا مانده‌است که در آن زمان هواپیمایی ایران ایر با هواپیمای داگلاس ۴۷ به این فرودگاه پرواز داشته‌است. و فرودگاه کنونی سنندج دومین فرودگاه این شهر می‌باشد.
دانه‌خوار کاکوئتا
دانه‌خوار کاکوئتا نام یک گونه از سرده دانه‌خوارهای اصلی است.
سیارک ۱۰۲۰۰
سیارک ۱۰۲۰۰ ده هزار و دویستمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ ژوئیه ۱۹۹۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۷۰ است.
باغ‌موزه دفاع مقدس
باغ‌موزهٔ دفاع مقدس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بود روموتسکیه
بود روموتسکیه یک روستا در لهستان است که در گمینا گلینویتسک واقع شده‌است.
سیکلوپنتانون
سیکلوپنتانون با فرمول شیمیایی C۵H۸O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۴۵۲ است. که جرم مولی آن 84.12 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
تیم ملی فوتبال گامبیا
تیم ملی فوتبال گامبیا نماینده کشور گامبیا در مسابقات بین‌المللی و آفریقایی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال گامبیا فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۵ دسامبر ۱۹۶۲ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال سنگال برگزار شده است.
گل افشان (ابهام‌زدایی)
گل افشان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کلودیو ایمهوف
کلودیو ایمهوف (Claudio Imhof؛ زادهٔ September 26, 1990) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال برنز شده‌است.
گویی دم‌سیاه
گویی دم‌سیاه نام یک گونه از تیره گاوماهیان است.
محمدحسن گنجی
محمدحسن گنجی، (۲۱ خرداد ۱۲۹۱ – ۲۸ تیر ۱۳۹۱) استاد جغرافیا در دانشگاه تهران بود. از او به‌عنوان بنیان‌گذار دانش جغرافیای نوین و هواشناسی در ایران نام برده می‌شود. او همچنین عهده‌دار مقام معاونت اول سازمان جهانی هواشناسی و همین‌طور شورای اجرایی آن، و مسئول راه اندازی و اولین رئیس دانشگاه بیرجند بین سال‌های ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۷ بود.
گنجی، آموزش دبستان و دبیرستان را در شهر خود، و آموزش عالی را در تهران (دارالمعلمین عالی، ۱۳۰۹–۱۳۱۲)، انگلستان (۱۳۱۲–۱۳۱۷) و ایالات متحدهٔ آمریکا (۱۳۲۳–۱۳۳۱) در رشتهٔ جغرافیا با تأکید بر اقلیم‌شناسی انجام داد. وی پایان‌نامهٔ خود را دربارهٔ آب و هوای ایران تألیف نمود.
او از سال ۱۳۱۷ تا ۱۳۵۴ در خدمت دانشگاه تهران به تدریس اشتغال داشته و نخستین کسی بوده‌است که جغرافیای نوین را وارد برنامه‌های دانشگاهی کرده‌است. وی مراحل دانشگاهی را از دبیری تا معاونت دانشگاه طی کرده و در سال ۱۳۵۴ با اخذ درجهٔ استادی ممتاز بازنشسته شده‌است.
وی از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۷ مدیریت ادارهٔ کل هواشناسی را عهده‌دار بوده و در واقع بینان‌گذار سازمان هواشناسی ایران بوده‌است.
در همین سال‌ها، او ۴ سال ریاست منطقهٔ آسیا را در سازمان هواشناسی عهده‌دار بوده و از همان سال تا پایان عمر، رابطهٔ خود را با آن سازمان حفظ کرد. وی چندین کتاب - از جمله اطلس اقلیمیِ ایران - و بیشتر از صد مقاله به زبان‌های فارسی و انگلیسی منتشر ساخته و به همین مناسبت برندهٔ جایزهٔ ۲۰۰۱ سازمان هواشناسی جهانی شده‌است.
در تاریخ سوم آذرماه ۱۳۹۰، منزل مسکونی محمدحسن گنجی توسط معاونت اجتماعی - فرهنگی شهرداری منطقهٔ ۷ تهران خریداری شد.
زندگی‌نامه
محمدحسن گنجی، در ۲۱ خرداد سال ۱۲۹۱ خورشیدی در بیرجند به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات مقدماتی در مدرسهٔ شوکتیهٔ بیرجند، وارد دارالمعلمین عالی تهران شد و در رشتهٔ تاریخ و جغرافیا به دریافت درجهٔ کارشناسی نائل گردید. سپس به‌عنوان دانشجوی برگزیده به اروپا اعزام شد و در دانشگاه ویکتوریا، منچستر انگلستان به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۳۱۷، لیسانس تخصصی خود را در جغرافیا اخذ کرد.
وی بار دیگر، در سال ۱۳۳۱، با استفاده از بورس تحصیلی عازم ایالات متحدهٔ آمریکا شد و دکتری خود را در رشتهٔ جغرافیا، از دانشگاه کلارک دریافت کردو پس از بازگشت به ایران، در دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد و با درجهٔ استادی در سال ۱۳۵۸ بازنشسته گردید. بااین‌حال، وی هیچ‌گاه دست از کار نکشید و از سال ۱۳۶۴ همکاری خود را با مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی آغاز نمود. از سال ۱۳۷۰ به‌عنوان مشاور رئیس دانشکدهٔ علوم زمین با دانشگاه شهید بهشتی همکاری داشت.
حاجی‌آباد (کرمانشاه)
حاجی‌آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. در کیلومتر ۱۸ جاده همدان واقع است.
محمدحسن گنجی
زندگی‌نامه
وی، علاوه بر مدیریت گروه جغرافیا، ریاست دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی و معاونت دانشگاه تهران، پیش از انقلاب ایران، ریاست ادارهٔ کل هواشناسی ایران و ریاست هواشناسی منطقهٔ آسیا را نیز بر عهده داشته و عضو کمیتهٔ اجرایی سازمان هواشناسی جهان بود.
حاجی‌آباد (کرمانشاه)
زبان
بیشتر مردم روستای حاجی‌آباد به زبان کردی کرمانشاهی یا کلهری یا به زبان فارسی سخن می‌گویند
محمدحسن گنجی
والدین و انساب
پدر او ابوتراب، مدت‌ها نایب‌الحکومهٔ شهر قائن بود. افراد خانوادهٔ وی در خدمت امرای قاینات (بیرجند)، یعنی خاندان علم بودند. پدرش به کشاورزی و دامپروری اشتغال داشت. وی سه برادر و دو خواهر داشته که چهار نفر آن‌ها در مدارس محلی بیرجند به تدریس اشتغال داشتند. در حال حاضر، همهٔ آن‌ها به غیر از دو نفرشان از دنیا رفته‌اند.
خاطرات و وقایع دوران تحصیل
گنجی خود چنین می‌گوید: «من با دبیری در دانشگاه تهران شروع کردم و بعد از ۱۳ سال استادیار این دانشگاه شدم. اولین کسی بودم که با تحصیلات عالیهٔ جغرافیا به ایران برگشتم و در سال دوم گشایش دانشگاه تهران به‌همراه دو نفر از همکارانم رشتهٔ جغرافیا را پایه‌گذاری کردیم. بعد از ما شش نسل جغرافیدان در ایران تربیت شده‌است که من به‌نوعی احساس می‌کنم پدربزرگ این جریان باشم. مدتی رئیس دانشکده و معاون دانشگاه تهران بودم. در دوران بازنشستگی هم دانشگاه بیرجند را تأسیس کردم. قبل از انقلاب، مدتی معاون پارلمانی وزارت راه بودم. پس از انقلاب، در دوران جنگ ایران و عراق، مشاور وزیر دفاع بودم. حالا هم در دانشگاه شهید بهشتی مشاور دانشکدهٔ علوم زمین هستم و دو دانشجوی دکتری دارم. بیش از صد مقاله به فارسی و انگلیسی نوشته‌ام و چهارده کتاب درسی به چاپ رسانده‌ام. مهم‌تر از همهٔ این‌ها انتشار کتابی با عنوان جغرافیا در ایران از دارالفنون تا انقلاب اسلامی، که داستان علم جغرافیا در کشور است. پانزده سال است که با دائرةالمعارف اسلامی همکاری می‌کنم و این اواخر با مرکز گفتگوی تمدن‌ها ارتباط نزدیک دارم و قرار است اطلس جغرافیایی تمدن‌ها را تهیه بکنم.»
حاجی‌آباد (کرمانشاه)
موقعیت مکانی
با طی کردن حدود ۲۰ کیلومتر از خروجی کرمانشاه در سمت راست به روستای حاجی‌آباد می‌رسید
محمدحسن گنجی
فعالیت‌های ضمن تحصیل
همچنین وی از دوران تحصیل در مقطع ابتدایی و متوسطهٔ خود چنین به یاد می‌آورَد: «در ایام تعطیل (تابستان) بسیاری از ما را به یادگیری حرفه‌های سنتی وامی‌داشتند و دانش‌آموزانی که پدرانِ با حرفه‌های بازاری اشتغال داشتند، در خلال تحصیل به پدر خود کمک می‌کردند. در زمان تحصیلات ابتدایی من، پیش‌آهنگی در مدارس متداول شده‌بود و بسیاری از حرفه‌ها را از طریق پیش‌آهنگ به ما یاد می‌دادند.»
همسر و فرزندان
گنجی در ۲۴ دی‌ماه ۱۳۲۰ با لطیفه جوادزاده، از ایرانیان مقیم ارمنستان، ازدواج کرد. او فرزندی نداشت و تا پایان عمر در کنار همسر خود ماند. در دوران پیری که همسرش بیمار بود و خودش نیز کهولت سن داشت، از همسر خود پرستاری می‌کرد.
فعالیت‌های آموزشی
وی پس از اخذ درجهٔ لیسانس از انگلستان (در سال ۱۳۱۷)، به ایران بازگشت و به مدت ۱۴ سال با سمت دبیری در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران و دانشسرای عالی به تدریس جغرافیا پرداخت.
همچنین پس از اخذ مدرک دکتری در سال ۱۳۳۴ از آمریکا، به ایران بازگشت و پس از طی ۵ سال دورهٔ دانشیاری، در سال ۱۳۳۹ به‌عنوان استادی پاره‌وقت (با رتبهٔ ۱۰) دانشگاه تهران ارتقا یافت و متصدی کرسی جغرافیای انسانی شد. در مهرماه ۱۳۴۷ خدمت تمام‌وقت دانشگاه را پذیرفت و از سال ۱۳۴۸ در سمت استاد و مدیر گروه آموزشی جغرافیا در دانشگاه انجام وظیفه کرد.
تحصیلات رسمی و حرفه‌ای
گنجی، پس از به پایان رساندن تحصیلات متوسطه در زادگاه خود، یعنی بیرجند، در مهرماه ۱۳۰۹ خورشیدی به تهران آمد تا حقوق بخوانَد؛ ولی در تهران متوجه شد که بیشتر استادان مدرسهٔ عالی حقوق آن زمان، فرانسوی هستند، و چون زبان فرانسوی نمی‌دانست، به دارالمعلمین عالی رفت که نخستین بنیاد آموزش عالی آن زمان بود. دارالمعلمین عالی، که در ۱۳۰۷ بنیان‌گذاری شده‌بود، دو گروه «فلسفه و ادبیات» و «تاریخ و جغرافیا» داشت. گنجی در رشتهٔ تاریخ و جغرافیا نام‌نویسی کرد و پس از سه سال، در ۱۳۱۲ لیسانس آن رشته را دریافت کرد. از آنجا که گنجی در کنکور اعزام به خارج در بخش معلمی تاریخ و جغرافیا مقام اول را به دست آورده‌بود، در ۲۵ شهریور ۱۳۱۲ همراه با حدود ۹۰ نفر دیگر، که ۲۰ نفر از آنان از دانش‌آموختگان دانشسرای عالی بودند، به فرانسه فرستاده شد.
در سال دوم ماندن در انگلستان بود که پس از یک سال مطالعه و بررسی رشته‌های گوناگون، تصمیم گرفت که در زمینهٔ جغرافیا کار کند، و از آن زمان تاریخ برای او در درجهٔ دوم اهمیت قرار گرفت. او در آن سال در گروه تخصصی جغرافیا در دانشگاه منچستر نام‌نویسی کرد و پس از چهار سال توانست لیسانس تخصصی و ممتاز در جغرافیا را به دست آورَد، که برابر کارشناسی ارشد به‌شمار می‌آید.
او دلیل گرایش خود را به جغرافیا و به‌ویژه هواشناسی دو رویداد خشکسالی و سیلی می‌داند که در روزگار کودکی و نوجوانی در زادگاهش رخ داد و باعث آسیب زیادی به روستاییان شده‌بود. همچنین، در روزگاری که در خارج تحصیل می‌کرد، بحث‌های داغی پیرامون نظریهٔ تکامل در جریان بود و از آنجا که بارها شنیده‌بود که پاسخ جانداران به دگرگونی آب و هوا، نقش مهمی در تکامل جانداران دارد، به موضوع‌های مربوط به آب و هوا و محیط بسیار گرایش پیدا کرده‌بود.
گنجی در مهرماه ۱۳۱۷ به ایران بازگشت و با عنوان دبیر (امروزه در رتبه‌بندی علمی دانشگاهی به آن مربی می‌گویند) در دانشکدهٔ ادبیات و دانشسرای عالی به تدریس جغرافیا پرداخت. دورهٔ خدمت دبیری او ۱۴ سال به طول انجامید، و چون با مقررات آن روز هرگز نمی‌توانست بدون درجهٔ دکتری، استاد دانشگاه شود، با استفاده از فرصت مطالعاتی، در شهریور ۱۳۳۱ به آمریکا رفت و پس از دو سال تحصیل در دانشگاه کلارک (در شهر ورستر ایالت ماساچوست) درجهٔ دکتری در جغرافیا را به دست آورد.
سایر فعالیت‌ها و برنامه‌های روزمره
گنجی، در کنار تدریس و تحقیق، در بسیاری از مؤسسات دولتی و خصوصی، که با زمینه‌های جغرافیایی ارتباط داشته‌اند در مراحل برنامه‌ریزی و همچنین در دوران‌های اجرایی مشارکت داشته‌است.
خانهٔ گنجی
در تاریخ سوم آذرماه ۱۳۹۰ توسط شهرداری منطقهٔ ۷ تهران خریداری شد. این مکان زیرنظر معاونت اجتماعی - فرهنگی منطقهٔ ۷ اداره می‌شود.
جوایز و نشان‌ها
در سال ۱۳۵۴، به‌عنوان استاد ممتاز دانشگاه تهران انتخاب شد. وی در بیست‌ونهمین کنگرهٔ اتحادیهٔ بین‌المللی جغرافیایی در کرهٔ جنوبی در سال ۲۰۰۰ میلادی به‌عنوان یکی از ۱۵ جغرافیدان برجستهٔ جهان شناخته شد، همچنین سازمان هواشناسی جهانی WMO، جایزهٔ علمی سال ۲۰۰۱ خود را به او اعطا کرد. وی نشان درجه سه در خدمات دولتی را نیز دریافت کرده‌است. گنجی، از اوایل انقلاب تا پایان عمر، بالغ بر ۶۳ لوح تقدیر از مراکز آثار و مفاخر علمی، چهره‌های ماندگار، انجمن‌های علمی جغرافیایی و دانشگاه‌ها دریافت کرده‌است.
استادان و مربیان
مربیان و استادان گنجی در طی دوران تحصیل او عبارت بودند از: میرزا احمد نراقی، شیخ احمد سلیمانی نراقی، کلنل علینقی وزیری، مفیدالملک، سیدرضی حسین (ناظم هندی)، عباس اقبال آشتیانی، امیرتوکل کامبوزیا، ماژور مسعودخان کیهان، بدیع‌الزمان فروزانفر، سیدمحمدکاظم عصار، صادق رضازادهٔ شفق، عبدالحسین شیبانی وحیدالملک،  عیسی صدیق اعلم، اسدالله بیژن و…
مشاغل و سمت‌های مورد تصدی گنجی
گنجی، در کنار فعالیت خود در دانشگاه تهران، از مهرماه ۱۳۳۵ تا مهرماه ۱۳۴۷ ریاست ادارهٔ کل هواشناسی ایران را نیز بر عهده داشت. وی در این مدت، نمایندهٔ ثابت دولت ایران در سازمان جهانی هواشناسی بود. او به مدت ۵ سال ریاست هواشناسی منطقهٔ آسیا و عضویت کمیتهٔ اجرایی سازمان یادشده را نیز بر عهده داشت.
او از اردیبهشت ماه ۱۳۴۲ تا مهرماه ۱۳۴۷ معاونت پارلمانی وزارت راه، و در زمان ریاست دانشگاهیِ رضا، از سال ۱۳۴۷، به مدت یک سال سمت معاونت اداری و مالی دانشگاه تهران را عهده‌دار شد. آنگاه، پس از چندی، مشاور دانشگاه گردید و سپس از خردادماه ۱۳۵۳ عهده‌دار ریاست دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی گردید و تا پایان خدمت ۳۷سالهٔ دانشگاهیِ خود در این سمت باقی بود.
وی در بهمن‌ماه ۱۳۵۴ به افتخار بازنشستگی نائل آمد و از مهرماه ۱۳۵۴ تا پایان سال ۱۳۵۷ ریاست مؤسسهٔ آموزش عالی امیر شوکت‌الملک علم بیرجند را بر عهده داشت و از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ مشاور رئیس سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح بود؛ و از سال ۱۳۷۳ نیز، با سمت مشاور دانشکدهٔ علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی، در طراحی و اجرای برنامه‌ها مشارکت داشته‌است.
همچنین از سال ۱۳۶۵ عضویت بخش جغرافیایی سازمان مطالعه و تدوین کتب دانشگاهی (سمت) را دارا بوده و با بیشتر دانشگاه‌های تهران، به‌ویژه دانشگاه تربیت مدرس، همکاری داشته و در دوره‌های دکتری جغرافیا تدریس کرده‌است.
وی همچنین عضویت کمیتهٔ رهبری اطلس اقلیمی ایران را در سازمان هواشناسی ایران بر عهده داشته‌است.
از دیگر مشاغل وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
چگونگی عرضهٔ آثار
گنجی سفرهای علمی متعددی به کشورهای اسکاتلند، پرتغال، دانمارک، سوئد، فنلاند، پاکستان، هندوستان، ژاپن، اندونزی، مالزی، سنگاپور، هنگ کنگ، لبنان، اتریش، آلمان، هلند، بلژیک، اسپانیا، فرانسه، نروژ، شوروی سابق (مسکو، کیف، ایروان و باکو)، استرالیا، کانادا، ایالات متحده آمریکا و کلیهٔ شیخ‌نشین‌های خلیج فارس نمود.
گنجی، حدود ۱۰ درس جدید و گوناگون را به‌تدریج وارد برنامهٔ رشتهٔ جغرافیا نمود و همه را شخصاً به‌تناوب در سال‌های تحصیلی مختلف تدریس کرد. از آثار وی می‌توان به ۱ جزوهٔ درسی، ۱۶ اثر تألیفی، ۶ نقد کتاب، ۱۲ مقدمهٔ کتاب، ۸۰ مقالهٔ علمی، ۱۹ سخنرانی و ۱۴ مقاله به زبان انگلیسی اشاره کرد.
او بنیان‌گذار دانشگاه بیرجند است.
آثار
-جنگ و جغرافیا یا روابط دول بزرگ در اقیانوسیه. تهران، بنگاه پروین، ۱۳۲۱
-بشر چیست. ترجمه از آثار مارک تواین. تهران چاپ سوم، بنگاه افشاری، ۱۳۵۱
-جغرافیا سال پنجم ابتدایی (با همکاری حسین خلیلی‌فر). تهران، بنیاد فرانکلین، ۱۳۳۷
-جغرافیا ششم ابتدایی با همکاری حسین خلیلی‌فر. تهران، بنیاد فرانکلین، ۱۳۳۷
- آمار بارندگی ایران. تهران، مرکز تحقیقات علمی مناطق خشک دانشگاه تهران، ۱۳۳۸
-کتاب‌های جغرافیای دبیرستان از سال اول تا سال ششم (با همکاری گروه مؤلفان). دههٔ ۱۳۴۰
-فهرست مقاله‌های جغرافیایی (با همکاری جواد صفی‌نژاد). تهران، دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران، ۱۳۴۱
-جغرافیای ایران (چهار فصل در جلد اول ایرانشهر). تهران، نشریه شمارهٔ ۲۲ کمیسیون ملی یونسکو، ۱۳۴۲
-اطلس اقلیمی ایران. تهران، مؤسسه جغرافیای دانشگاه تهران، ۱۳۴۶
-مجموعهٔ ۳۳ مقالهٔ جغرافیایی. تهران، بنیاد جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب، ۱۳۵۳
-جغرافیا در ایران از دارالفنون تا انقلاب اسلامی. مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۶۷
-تاریخچهٔ جغرافیا در تمدن اسلامی. تهران، بنیاد دائرةالمعارف اسلامی، ۱۳۶۸
-نامه‌هایی از قهستان (ترجمه و تعلیق). مشهد، مرکز خراسان‌شناسی، ۱۳۷۹
منابع
تحریف نام خلیج فارس باعث نهضت علمی و پژوهشی در کشور شد
دانه‌خوار خاکستری
دانه‌خوار خاکستری نام یک گونه از سرده دانه‌خوارهای اصلی است.
کاسسا د لا سلبا
کاسسا د لا سلبا (به اسپانیایی: Cassà de la Selva) یک شهرستان در اسپانیا است که در خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات
کاسسا د لا سلبا ۴۵٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۹۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بداف
منابع
دارای قلعه ای باقدمت 2000ساله دوره ساسانی ودرخت بنه باقدمتی تاریخی ومحل‌های گردشگری فراوان
حقیقت (مستند)
مجموعهٔ حقیقت از جمله مستندهای مرتضی آوینی است که در فاصلهٔ زمستان ۱۳۵۹ تا پاییز ۱۳۶۰ و در مقاطع مختلف زمانی فیلم‌برداری، ساخته و پخش شده‌است. از این مجموعهٔ یازده قسمتی فقط چهار برنامهٔ اول و دو برنامهٔ آخر باقی مانده‌است. از قسمت‌های پنجم تا نهم هیچ نسخه‌ای در آرشیو مؤسسه روایت فتح وجود نیست.
شیول
شیول (به فرانسوی: Chieulles) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Montigny-lès-Metz واقع شده‌است.
خصوصیات
شیول ۲٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۵۰ نفر جمعیت دارد و ۱۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوسه، اوساکا
نوسه، اوساکا (به لاتین: Nose, Osaka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Toyono District واقع شده‌است. نوسه ۱۱٬۸۳۹ نفر جمعیت دارد.
کاروانسرای قندی
کاروانسرای قندی مربوط به دوره قاجار است و در دزفول، محله مسجد، نبش میدان امام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۰۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه پیرایتین
فرودگاه پیرایتین یک فرودگاه نامیعن است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور اوکراین قرار دارد.
فاکتور رشد
فاکتور رشد، مولکولهایی طبیعی با ساختار پروتئینی یا استروئیدی هستند. این فاکتورها در رشد و تمایز سلول‌های زیادی دخیل هستند و نوعی سیتوکین هستند. نقش اصلی مثبت و منفی فاکتورهای رشد در تحریک تکثیر یاخته‌ها و در تنظیم رشد یاخته‌ها در چندین سال اخیر به نحو فزاینده‌ای ارزیابی شده‌است. یکی از نخستین فاکتورهای رشدی که کشف شد، عامل رشد عصب در سال ۱۹۵۱ بود.
سایتوکینها
برخی سایتوکین‌ها مانند G-CSF و GM-CSF به عنوان فاکتورهای رشد عمل می‌کنند و برخی برعکس موجب مرگ سلولی برنامه‌ریزی شده (آپوپتوز) می‌شوند. بیشتر فاکتورهای رشد به صورت موضعی ساخته می‌شوند و موضعی عمل می‌کنند مانند فاکتور رشد عروقی که در محل کمبود اکسیژن تولید و عمل می‌کند. همه فاکتورهای رشد گیرنده‌های غشایی دارند و از این طریق بر متابولیسم سلول تأثیر می‌کنند.
منابع
factor Growth factor
بنیاد امور بیماریهای خاص
رحیماباد (کرمانشاه)
رحیماباد (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دورود فرامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۳ نفر (۱۳۷خانوار) بوده‌است.
اسفندآباد (ابرکوه)
اسفند آباد روستایی از توابع بخش بهمن از شهرستان ابرکوه استان یزد می‌باشد.
موقعیت جغرافیایی
اسفندآباد، در ۵۲ درجه و ۲۴ دقیقه طول شرقی و ۳۰ درجه و ۵۵ دقیقه عرض شمالی واقع شده‌است. این روستا در سمت غرب کویر ابرکوه و از توابع بخش بهمن از شهرستان ابرکوه می‌باشد که فاصله آن تا شهر یزد ۱۷۰ کیلومتر و راه آن تماماً آسفالت می‌باشد. این روستا در جنوب شرق ابرکوه واقع شده‌است که از طرف شمال به روستای اسدآباد و از جنوب به روستای هارونی، از طرف غرب به رشته کوه‌های زاگرس داخلی که دنباله کوه‌های اقلید می‌باشد و از طرف شرق به کویر هرات و مروست منتهی می‌شود. به‌طور کلی محدودة ارضی دهستان اسفندار از شمال به بخش بهمن، از شرق به کویر ابرکوه، از غرب به شهرستان خرم بید و از جنوب به شهرستان بوانات محدود می‌شود. روستای اسفند آباد تا شهر ابرکوه ۳۰ کیلومتر و تا مرکز بخش بهمن (مهرآباد) ۱۵ کیلومتر فاصله دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۴۷۲ متر می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان اسفندار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران درسال ۱۳۹۰، جمعیت. ۱۴۷۳نفر (۴۰۵خانوار) بوده‌است.
منابع آب
از نظر منابع آب. این منطقه چون در یک اقلیم خشک قرار دارد از ریزش‌های جوی بهره چندانی نداشته و ریزش‌های انجام شده عموماً با توجه به ۱۵۰۰ میلی‌متر تبخیر به سرعت از دست می‌روند و تنها منبع تأمین آب منطقه، آب‌های زیر زمینی هستند که از طریق نفوذ حاصل می‌شوند و از مطلوبیات کمی و کیفی بالایی برخوردار نیستند. این آب‌ها عموماً از طریق قنات و چاه‌های عمیق و نیمه عمیق در دسترس قرار می‌گیرد. از نظر جریان‌های دائمی و رودخانه‌ای باید گفت که رودهای منطقه عموماً خشک بوده و به صورت آبراه‌های سیلابی یا مسیل‌ها فقط به هنگام ریزش‌های آنی و رگبارها فعال می‌شوند که آن نیز به دلیل عدم برنامه‌ریزی صحیح نه تنها مورد استفاده قرار نمی‌گیرد بلکه موجب بروز خساراتی نیز در منطقه می‌گردد و نهایتاً در کویر ابرکوه تخلیه شده و در اثر تبخیر آن‌ها کویر نمکی تشکیل می‌گردد. در این منطقه با توجه به مطالعات انجام شده، عمق سطح ایستایی بسیار پائین است و در بعضی نقاط به ۶۰ متر نیز می‌رسد. قنوات منطقه سابقه چندین هزار سال دارند و طول مجموع آن‌ها چیزی در حدود ۴۳۰ کیلومتر است. اگر حوزه آبریز را به دو قسمت دشت و کوهستان تقسیم کنیم هر یک از پدیده‌های فوق دارای خصوصیات هیدرولوژیکی و ژئوهیدرولوژیکی خاص است که در بیلان آبی منطقه مؤثرند، به‌طوری‌که ارتفاع متوسط سالیانه بارش در دشت ۵۰ میلی‌متر و در کوهستان ۲۰۰ میلی‌متر می‌باشد که در هر صورت این میزان بازندگی بسیار ناچیز است و باعث پایین رفتن مداوم سطح آبهای زیرزمینی می‌شود.
جنس خاک
بخش وسیعی از خاک‌های منطقه ابرکوه ازنوع بیابانی و کویری است که از رسوبات ریز و تکاملی اندک برخوردارند. پوشش گیاهی این خاک‌ها، ضعیف یا بدون پوشش هستند. خاک‌های کویری شور به دلیل بافت سنگینی که دارند دارای قابلیلت نگهداری آب می‌باشند و این خود موجبات اقبال و خوش شانسی برای این‌گونه مناطق محسوب می‌شود. خاک‌های مجاور کویر سولونچاک نام دارد که شوری آن‌ها بالاتر از ۱۶ میلی موز است. این‌گونه خاک‌ها چون دارای لایه‌هایی از نمک هستند، هرگونه عملیات کشاورزی بر روی آن‌ها مشکل است ولی در عوض امکان ایجاد پوشش از گیاهان شوری پسند، بسیار زیاد می‌باشد زیرا از یک طرف دارای رطوبت زیاد و از طرف دیگر بعلت سست بودن خاک‌ها، عملیات احیاء و اصلاح مراتع کویری با هزینه کم امکان‌پذیر است ولی میزان گچ خاک‌های شور کویری ابرکوه زیاد بوده و این امر عملیات اصلاح و شیرین کردن خاک‌ها را میسر می‌سازد. جنس خاک محدوده اراضی اسفندآباد را می‌توان به انواع زیر تقسیم‌بندی کرد.