cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
همایش خلع سلاح
کشورهای غیر عضو
همچنین برخی کشورها بدون عضویت رسمی در همایش، با نام «کشورهای غیر عضو» در نشست‌های آن شرکت می‌کنند:
پیوند به بیرون
https://www.unog.ch/cd وبگاه رسمی انجمن خلع سلاح
خودقوم‌نگاری
خودقوم‌نگاری (به انگلیسی Autoethnography) نوعی از تحقیقات کیفی است که در آن نویسنده از خودکاوی و نوشتن برای کشف تجربیات حکایتی و شخصی استفاده می کند و این داستان زندگی نامه ای را با معانی و فهم گسترده تر فرهنگی، سیاسی و اجتماعی مرتبط می کند. خودقوم‌نگاری نوعی نگارش خود کاوانه است که در رشته های مختلف مانند مطالعات ارتباطی، مطالعات عملکرد ، آموزش، ادبیات انگلیسی ، انسان شناسی ، مددکاری اجتماعی ، جامعه شناسی ، تاریخ ، روانشناسی ، الهیات و مطالعات دینی ، بازاریابی ، رفتار سازمانی، مطالعات جنسیتی، توسعه منابع انسانی ، آموزش بزرگسالان ، مدیریت آموزشی، آموزش هنر ، پرستاری و فیزیوتراپی استفاده می شود.
به گفته مارچال (2010)، "خود قوم‌نگاری شکل یا روشی از تحقیق است که شامل مشاهده خود و بررسی بازتابی در زمینه کار میدانی و نگارش قوم نگاری است" (ص. 43). کارولین الیس (2004)، آن را به عنوان «تحقیق، نگارش، داستان و روشی تعریف می کند که زندگی نامه ای و شخصی را به امور فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مرتبط می کند» (ص. xix). با این حال، دستیابی به اجماع در مورد تعریف این اصطلاح آسان نیست. به عنوان مثال، در دهه 1970، خودقوم‌نگاری به صورت محدودتر به عنوان "مردم نگاری خودی" تعریف شد، که به مطالعات (فرهنگ) گروهی اشاره می کند که محقق یکی از اعضای آن است (هایانو، 1979). با این حال، امروزه همانطور که الینگسون و الیس (2008) اشاره می کنند، "معنا و کاربردهای خودقوم‌نگاری به گونه ای تکامل یافته است که تعریف دقیق را دشوار می کند" (ص. 449).
پیرین نوگا
پیرین نوگا (Pjerin Noga؛ زادهٔ January 13, 1963) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تیرانا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده‌است.
کنی آنتونی
کنی آنتونی (Kenny Anthony؛ زادهٔ January 8, 1951) سیاست‌مدار اهل سنت لوسیا است. وی دو بار از ۲۴ مه ۱۹۹۷ تا ۱۵ دسامبر ۲۰۰۶ و سپس از ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱ تا ۷ ژوئن ۲۰۱۶ نخست‌وزیر این کشور بود.
مؤسسه ماکس پلانک برای تحقیقات حالت جامد
مؤسسه Max Planck برای تحقیقات حالت جامد (به آلمانی: Max-Planck-Institut für Festkörperforschung) در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد و یکی از ۸۲ مؤسسه انجمن ماکس پلانک است. این مؤسسه در پردیس دانشگاه اشتوتگارت و در همسایگی مؤسسه ماکس پلانک برای سیستمهای هوشمند واقع شده‌است.
تمرکز تحقیق
فعالیتهای علمی در مؤسسه ماکس پلانک برای تحقیقات حالت جامد بر روی فیزیک و شیمی ماده چگال متمرکز شده‌است و از آن جمله می‌توان به دانش مواد پیچیده و ساختارهای نانو اشاره کرد، که در هر دوی این زمینه‌های علمی، خواص انتقالی الکترونها و یونها مورد توجه ویژه ای هستند.
ساختار
این مؤسسه در حال حاضر دارای هشت بخش است.
نظریه ساختار الکترونیکی
گروه نظری ساختار الکترونیکی به مدیریت علی علوی، با استفاده از روشهای کوانتومی مونت کارلو، شیمی کوانتومی و روشهای بس ذره‌ای در زمینه توسعه روشهای آغازین بنیاد برای رفتار سیستمهای الکترونیکی می‌پردازد. روش‌های آغازین بنیاد (شامل نظریه ماتریس چگالی: DFT) برای اعمال بر مسایلی چون کاتالیز ناهمگن، شیمی سطوح، الکتروشیمی و فتوشیمی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
علوم نانو
تحقیقات در گروه علوم نانو به مدیرت کلاوس کرن، متمرکز بر علم و فناوری در مقیاس نانومتر با تمرکز بر الگوی پایین به بالا است. هدف از این مجموعه، تحقیقات میان رشته‌ای بین فیزیک، شیمی و زیست‌شناسی است که به دست آوردن راهکارهای کنترلی مواد در سطح اتمی و مولکولی، و امکان طراحی سیستم‌ها و دستگاه‌ها با خواص و رفتار کوانتومی از یک طرف و نزدیک شدن به ویژگی‌های ماده زنده از سوی دیگر است.
سیستم‌های الکترونی با بعد کم
تمرکز اصلی این گروه علمی بر خواص سیستم‌های الکترونی با ابعاد کم بعدی مانند یک دو و صفر بعدی است، به ویژه تأثیر پدیده‌های کوانتومی در خواص انتقالی و پاسخ نوری است. ریاست این گروه بر عهده فیزیک‌دان داری نوبل فیزیک کلاوس فون کلیزینگ می‌باشد.
شیمی فیزیکی جامدات
گروه شیمی فیزیکی جامدات تحت نظر یواخیم مایر اداره می‌شود. تأکید این گروه بر رساناهای یونی (مانند پروتونهای معدنی یا آلی، هادی‌های یونی و یون‌های اکسیژن) و فلزات مختلط (به‌طور معمول پراوسکیت‌ها) است. دامنه این تحقیقات از کاوش در مکانیسمهای اساسی تا طراحی مواد برای کاربردهای الکتروشیمیایی (باتری، سلول سوختی، حسگرها) متغیر است.
نظریه کوانتومی بس ذره ای
دز این گروه به مدیریت والتر متزنر، خواص الکترونیکی جامدات در بخش نظری کوانتومی بس ذره ای با تأکید بر سیستمهایی همبسته قوی‌الکترونیکی، مانند کوپرات‌ها، منگنیت‌ها و سایر اکسیدهای فلزی انتقال، تجزیه و تحلیل می‌شوند. به علاوه این گروه علاقه‌مند به شکست تقارن منجر به گذار فاز مغناطیسی، نظم مداری و بار، یا ابررسانایی است که همبستگی الکترونی می‌تواند باعث جایگزیدگی الکترونها و اثرات قابل توجه دیگر بس ذره ای شود که با تقریب الکترونهای مستقل قابل توصیف نیست.
دانشکده تحقیقات بین‌المللی مکس پلانک (IMPRS)
از سال ۲۰۱۴ این مؤسسه دانشکده تحقیقات بین‌المللی مکس پلانک را برای علم مواد کوانتمی (IMPRS-CMS)، که یک برنامه مشترک با دانشگاه اشتوتگارت است، اداره می‌کند که به سرپرستی برنهارد کایمر است. IMPRS-CMS جانشین «IMPRS برای مواد پیشرفته» یک پروژه مشترک به همراه MPI برای سیستم‌های هوشمند و دانشگاه اشتوتگارت است که در سال ۲۰۰۱ آغاز شد.
زیر ساخت
این مؤسسه حدود ۴۳۰ نفر را شامل می‌شود، از جمله ۱۱۰ دانشمند، ۹۰ دانشجوی دکترا و ۷۰ دانشمند میهمان.
پارکهیل، کالیفرنیا
پارکهیل (به انگلیسی: Parkhill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بیوت، کالیفرنیا واقع شده‌است. پارکهیل ۵۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چم سبز
چم سبز نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
جمعیت
این روستا در دهستان جلگاه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۰ نفر بوده‌است.
شهرستان تیموفسکی
شهرستان تیموفسکی (به لاتین: Tymovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساخالین واقع شده‌است.
پاستورا پنیا
پاستورا پنیا (Pastora Peña؛ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ – ۱۰ اکتبر ۲۰۰۳) یک هنرپیشه اهل اسپانیا بود.
او خواهر بازیگر اسپانیایی لوئیس پنیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فورتوناتو اشاره کرد.
آدا ریباچوک
آدا فدوریونا ریباچوک ( به انگلیسی: Ada Fedorivna Rybachuk ) (زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۳۱ میلادی - درگذشتهٔ ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی) دیوارنگار، نقاش، مجسمه‌ساز و معمار اوکراینی/شوروی، هنرمند مفتخر اوکراین، عضو اتحادیهٔ ملی هنرمندان اوکراین، عضو افتخاری اتحادیهٔ ملی سینماگران اوکراین و شهروند افتخاری ناریان-مار بود. او از نزدیک با همسرش ولودیمیر ملنیچنکو کار می‌کرد.
دوران کودکی و تحصیلات
ریباچوک در سال ۱۹۳۱ میلادی در کی‌یف به دنیا آمد. فدور ریباچوک، پدر آدا، افسر پرسنل ارتش شوروی، از روز اول تا آخرین روز جنگ را پشت سر گذاشت. بقیهٔ اعضای خانواده مجبور به تخلیه به قزاقستان شدند، جایی که آدا مدرسه ابتدایی را به پایان رساند. در دبیرستان هنر تاراس شوچنکو در کی‌یف تحصیل کرد و با بالاترین افتخارات و مدال طلا فارغ‌التحصیل شد. او در موسسهٔ هنر دولتی کی‌یف که توسط اولکسی شووکوننکو رهبری می‌شد، تحصیل کرد.
همراه با سایر دانشجویان در یک دورهٔ کارآموزی تابستانی توسط سرگئی گروش در ویلکوو واقع در دلتای دونایی شرکت می‌کند. طرح‌های ایجاد شده در آنجا در نمایشگاه دانش‌آموزی نشان داده شد که در همین نمایشگاه اولین سفارش هنری به او داده شد؛ تصویرسازی برای کتاب «قصه‌های گوزن شمالی» دیمیتری مامین-سیبیریاک که در همان سال توسط انتشارات جوانان منتشر شد.
هنر
ریباچوک، ملنیچنکو و معماری به نام آورام میلتسکی، کار بر روی پروژهٔ پارک حافظه در کی‌یف را آغاز کردند. پارک حافظه در مکان سوزاندن اجساد مردگان محلی در تپهٔ بایکوی بود. این اثر هنری ۲۰۰۰ متر مربع را در بر می‌گرفت و شامل چندین مجسمهٔ عظیم بود. کار هنری ریباچوک و ملنیچنکو در سال ۱۹۸۲ میلادی توسط مقامات با بتن پوشانده شد و به دلیل ابعاد عظیم این قطعهٔ سانسور شده، توسط آنان گزارش شد. در سال ۱۹۸۸ میلادی اسرائیل گلداستاین مستندی به نام دیوار در مورد وضعیت نامساعد آن‌ها و کمپین آنها برای بازسازی آثارشان ساخت.
ریباچوک و همسرش در طیف وسیعی از رسانه‌ها از جمله آثاری در کاخ کودکان و نوجوانان در میدان اسلاوی و ایستگاه مرکزی اتوبوس در کی‌یف کار کردند.
ملاقات با راکول کنت
راکول کنت به اتحاد جماهیر شوروی سفر کرد و افرادی همفکر در آنجا پیدا کرد. در مقدمه چاپ دوم روسی کتاب «سالمینا» نوشته‌است:"اخیرا… من با دو هنرمند جوان با استعداد از کی‌یف، آدا ریباچوک و ولودیمیر ملنیچنکو آشنا شدم. آن‌ها در شمال شوروی زندگی و کار می‌کنند، درست مثل من، آنها عاشق شمال و ساکنان آن هستند… آیا هنر نباید جوهرهٔ انسانیت را آشکار کند؟ … ما که برای خلق دنیایی بهتر برای مردم تلاش می‌کنیم، باید خاکی را که انسان را از آن شکل می‌دهیم، بشناسیم."
یادبود
آدا ریباچوک در سال ۲۰۱۰ میلادی در کی‌یف درگذشت. در سال ۲۰۱۳ میلادی ولودیمیر ملنیچنکو نمایشگاهی از آثار آدا ریباچوک را در آکادمی ملی هنرهای تجسمی و معماری، کی‌یف ایجاد کرد. در سال ۲۰۱۹ میلادی نمایشگاهی از کارهای او از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ میلادی با تصاویر تکمیل شده با همسرش برگزار شد. این طرح‌ها از دوران کودکی الهام گرفته شده و نام نمایشگاه جزیره بود. این جزیره نشان‌دهندهٔ شکاف بین جوانی و بزرگسالی و بین هنرمند و سانسورکنندگان آن‌ها است.
جکی دویل پرایس
جکی دویل پرایس (Jackie Doyle-Price؛ زادهٔ August 5, 1969) سیاستمدار اهل بریتانیا است.
سید سعید فیروزآبادی
سید سعید فیروزآبادی (زاده ۲۸ اسفند ۱۳۴۴ تهران) نویسنده، محقق و مترجم ایرانی است. سعید فیروزآبادی مدرک دکترای زبان آلمانی دارد و استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، مدرس دانشکده مطالعات جهان (رشته مطالعات کشورهای آلمانی زبان) و دانشکده ادبیات (رشته ایران‌شناسی) دانشگاه تهران است. فیروزآبادی سرپرست طرح فرهنگ خاورشناسان در پژوهشگاه علوم انسانی نیز بوده‌است. عمده فعالیت‌های او در زمینه ادبیات، فلسفه، ادبیات تطبیقی، مطالعات ایران‌شناسی و آموزش زبان آلمانی است.
شب‌های بخارا
شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا به سردبیری و مدیر مسئولی علی دهباشی برگزار می‌کند. تا نیمهٔ سال ۱۳۹۸ شمار این شب‌ها از پانصد بیشتر شده‌است. در برخی از شب‌های برگزار شده که مربوط به فلسفه و ادبیات آلمان، سوئیس و اتریش است، سید سعید فیروزآبادی نیز حضور و سخنرانی داشت.
جاوید احسانی شکیب
جاوید احسانی شکیب یک ورزشکار معلول اهل ایران در رشته دو و میدانی است.
پارکینز میلز، ویرجینیا
پارکینز میلز (به انگلیسی: Parkins Mills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فردریک، ویرجینیا واقع شده‌است.
اسم شمارا
اسم شمارا یا اسم شمارش‌پذیر در زبان‌شناسی اسمی است که می‌توان عدد به آن افزود، آن را به هر دو صورت مفرد و جمع دید و همراه با تخصیص‌گران کمی همچون هر، همه، بسیار و… می‌آید. اسم ناشمارا دقیقاً در مقابل اسم شمارا قرار می‌گیرد و هیچ‌یک از این خصوصیات را ندارد.
آرچی هان (بازیگر)
آرچی هان (Archie Hahn؛ زادهٔ November 1, 1941) هنرپیشه و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به شبح بهشت و دانشکده پلیس ۵ اشاره نمود.
انجمن فیلم‌برداران بریتانیا
انجمن فیلم‌برداران بریتانیا (British Society of Cinematographers) که به اختصار (B.S.C. یا BSC) شناخته می‌شود در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط برت ایزی رئیس بخش دوربین‌های استودیو دنهام و پینوود افتتاح شده است.
شهرستان تومارینسکی
شهرستان تومارینسکی (به لاتین: Tomarinsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساخالین واقع شده‌است.
حامد امیری
حامد امیری (زاده ۱۳۶۱) دو و میدانی‌کار اهل ایران است.
زندگی‌نامه
ورزشکار لک زبان از ایل بیرانوند و اهل خرم‌آباد متولد سال ۱۳۶۱ در خرم‌آباد است. در ۱۹ سالگی وارد عرصه ورزش شد و تا سال ۱۳۹۱ در رشته مردان آهنین فعالیت داشت. وی در اواخر آذر ۱۳۹۱ در مسیر خرم‌آباد به بروجرد در بیرانشهر دچار سانحه تصادف شد و قطع نخاع شد و از آن به بعد به ورزش پرتاب وزنه معلولان روی آورد.
مایکل نیکوز
مایکل نیکوز (Michaël Niçoise؛ زادهٔ September 19, 1984) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتنیکوس اچنا، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال المپیک باجی، باشگاه فوتبال موستا، باشگاه فوتبال المصری، و باشگاه ورزشی آمیان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جزیره گوادلوپ بازی کرده‌است.
مقصود اعظمی
مقصود اعظمی (زادهٔ ۱۳۴۴ در اشنویه) نمایندهٔ حوزه انتخابیه نقده و اشنویه در دوره ششم مجلس شورای اسلامی بود.
دانشکده پلیس ۶
«دانشکده پلیس ۶: شهر تحت محاصره» (Police Academy 6: City Under Siege) یک فیلم کمدی به کارگردانی «پیتر بنرز» است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد.
شهرستان سورو-کوریلسکی
شهرستان سورو-کوریلسکی (به لاتین: Severo-Kurilsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساخالین واقع شده‌است.
بلندی نالبانی
بلندی نالبانی (Blendi Nallbani؛ زادهٔ May 30, 1971) بازیکن فوتبال اهل آلبانی بود.
خیابان آگیم ۵۵۵۵: پدر من
خیابان آگیم ۵۵۵۵: پدر من (Rua Alguem 5555: My Father) یک فیلم درام ایتالیایی-برزیلی-مجاری است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. تصویربرداری این فیلم در اکتبر ۲۰۰۱ در شهر ریو دو ژانیرو انجام شد.
بلندی نالبانی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی، و آلبانی بازی کرده‌است.
چهار قبرستان
چهار قبرستان نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
جمعیت
این روستا در دهستان جلگاه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بلیکر استریت
بلیکر استریت به (Bleecker Street) یک شرکت توزیع کننده فیلم آمریکایی است که در شهر نیویورک مستقر است.
شهر زیرزمینی کرد علیا
شهر زیرزمینی کرد علیا مربوط به دوره اشکانیان است که در زیر روستای کرد علیا از توابع بخش کرون شهرستان تیران و کرون استان اصفهان واقع شده‌است. این شهر زیرزمینی در سال ۱۳۹۵ کشف شده‌است. کاربری این مکان نظامی امنیتی بوده‌است و در عمق هجده متری از سطح زمین بنا شده‌است. این شهر زیر زمینی در زیر هشتاد خانه روستایی قرار دارد و تخمین زده می‌شود مساحتی در حدود ۲۰ هزار متر مربع داشته باشد.
مایل کوربوز
مایل کوربوز (Mael Corboz؛ زادهٔ September 6, 1994) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز اشاره کرد.
آنتونین ناچی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلبانی بازی کرده‌است.
تیپ ۳۸۸ پیاده مکانیزه ایرانشهر
تیپ ۳۸۸ پیاده مکانیزه ایرانشهر یا تیپ ۳۸۸ شهید حیدر شهرکی نزاجا تیپ پیاده‌نظام مکانیزه وابسته به نیروی زمینی ارتش ایران و تحت امر لشکر ۸۸ زرهی زاهدان است. تیپ ۳۸۸ زرهی در خلال جنگ ایران و عراق از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران بود.
خدمات
پس از وقوع سیل در ۱۹ دی ماه سال ۱۳۹۸ با درخواست ستاد بحران منطقه جنوب شرق و برابر اوامر سلسله مراتب فرماندهی با تمامی امکانات و تجهیزات به مناطق چابهار و کنارک اعزام شدند.
ایالت چو
چو (به چینی: 楚)؛ یک ایالت خراجگزار دودمان ژو در چین باستان بود. نخستین فرمانروای آن‌ها پادشاه وو چو در آغاز سده هشتم پیش از میلاد بود. چو در جنوب سرزمین تصلی ژو قرار داشت و در طول دوره بهار و پاییز دوام آورد. در پایان دوره ایالت‌های جنگ‌طلب، در سال ۲۲۳ پ. م طی جنگ‌های یکپارچگی چین توسط چین نابود شد.
چو که با نام‌های جینگ (荆) و جینگچو (荆楚) نیز شناخته می‌شود، بیشتر استان‌های امروزی هوبئی و هونان، همراه با بخش‌هایی از چونگ‌کینگ، گوئیژو، هنان، آنهوئی، جیانگشی، جیانگ‌سو، ججیانگ و شانگهای را شامل می‌شد. برای بیش از ۴۰۰ سال، دانیانگ در محل تلاقی رودخانه‌های دان و شی و در نزدیکی شهرستان شیچوان امروزی پایتخت چو بود، ولی بعدها پایتخت به یینگ منتقل شد. خاندان چو در ابتدا نام طایفه‌ای نای (嬭) را داشتند که بعدها می (芈) نوشته شد. آنها همچنین نام نسب یان (酓) را داشتند که بعداً شیونگ (熊) نوشته شد.
بنیانگذاری
در اساطیر چینی، طبق افسانه‌هایی که در سوابق مورخ بزرگ نوشته سیما چیان آمده است، خاندان حاکم چو از نسل امپراتور زرد و نوه و جانشین او ژوانشو هستند. ووهویی (吳回) نوه ژوانشو توسط امپراتور کو مسئول آتش شد و لقب ژو رونگ را به او داد. پسر ووهویی، لوژونگ (陸終) شش پسر داشت که همگی با سزارین زاده شدند. جوان‌ترین آن‌ها، جیلیان، نام خانوادگی می را برگزید. نواده جیلیان، یوشیونگ، آموزگار پادشاه ون ژو (۱۰۹۹-۱۰۵۰ پ. م) بود. پس از اینکه ژو، دودمان شانگ را سرنگون کرد، پادشاه چنگ (۱۰۴۲-۱۰۲۱ پ. م) به پسر نوه یوشیونگ، شیونگ یی، سرزمینی برای حکمرانی در چو و لقب مووروثی 子 (به معنای نایب‌فرمانروا) اهدا نمود. سپس نخستین پایتخت چو در نانیانگ (شیچوان کنونی در هنان) تأسیس شد.
ژو باختری
در سال ۹۷۷ پ. م، قایق پادشاه ژائو ژو در حین لشکرکشی علیه چو غرق شد و او در رودخانه هان غرق شد. پس از این مرگ، ژو دیگر گسترش خود را به سمت جنوب متوقف کرد و به قبایل جنوبی و چو اجازه داد تا خیلی زودتر از ایالت های شمال، خودمختاری خود را گسترش دهند. نایب‌فرمانروای چو شیونگ چو، ایالت ای را در ۸۶۳ پ. م سرنگون کرد و متعاقباً پایتخت آن ایژو را به یکی از پایتخت‌های خود تبدیل کرد. در سال ۷۰۳ یا ۷۰۶ پ. م، شیونگ تونگ فرمانروای چو شد.
دوره بهار و پاییز
در زمان سلطنت پادشاه ژوآنگ، چو به اوج قدرت خود رسید و فرمانروای آن یکی از پنج فرمانروای فرادست دوران به حساب می آمد. پس از تعدادی نبرد با ایالت‌های همسایه، بین سال‌های ۶۹۵ تا ۶۸۹ پ. م، پایتخت چو از دانیانگ به یینگ در جنوب شرقی منتقل شد. چو ابتدا قدرت خود را با ضمیمه کردن سایر ایالت‌ها در منطقه اصلی خود (هوبئی کنونی) تثبیت کرد، سپس به سمت شمال به سمت دشت شمال چین گسترش یافت. در تابستان ۶۴۸ پ. م، ایالت هوآنگ به ایالت چو ضمیمه شد. تهدید چو منجر به اتحادهای شمالی متعدد تحت رهبری جین شد. این اتحادها چو را تحت کنترل نگه داشتند و پادشاهی چو برای اولین‌بار در ۶۳۲ پ. م، یک شکست بزرگ در چنگپو را تجربه کرد. در طول سده ششم پیش از میلاد، جین و چو نبردهای متعددی بر سر فرادستی در دشت مرکزی انجام دادند. در سال ۵۹۷ پ. م، جین در نبرد بی توسط چو شکست خورد و باعث ناتوانی موقت جین در مقابله با گسترش چو شد. چو به طور راهبردی از ایالت ژنگ به عنوان نماینده خود در منطقه دشت مرکزی استفاده کرد و از طریق ارعاب و تهدید، چو ژنگ را مجبور کرد با خود متحد شود. از سوی دیگر، جین مجبور بود با اتحاد مکرر با لو، ویی و سونگ، نفوذ چو را متعادل کند. تنش بین چو و جین تا سال ۵۷۹ پ. م، که آتش بس بین دو ایالت امضا شد از بین نرفت.
در آغاز سده ششم پیش از میلاد، جین، ایالت وو را در نزدیکی دلتای یانگ‌تسه تقویت کرد تا به عنوان یک وزنه تعادل در برابر چو عمل کند. وو، چی را شکست داد و سپس در سال ۵۰۶ پ. م به چو حمله کرد. پس از نبرد بوجو، پایتخت چو در یینگ را اشغال کرد و پادشاه ژائو را مجبور کرد که به متحدانش در یون و "سوی" بگریزد. پادشاه ژائو سرانجام به یانگ بازگشت، اما پس از حمله دیگری از وو در سال ۵۰۴ پ. م، پایتخت را به طور موقت به قلمرو ایالت سابق رو منتقل کرد. چو شروع به تقویت یوئه در ژجیانگ امروزی کرد تا به عنوان متحد علیه وو خدمت کند. یوئه در ابتدا توسط پادشاه فوچای وو مطیع شد تا اینکه پادشاه آن‌ها گوجیان را آزاد کرد. گوجیان انتقام اسارت سابق خود را با درهم شکستن و ضمیمه کردن کامل وو گرفت.
دوره ایالت‌های جنگ‌طلب
چو که از مشکلاتش با وو رها شد، در سال ۴۷۹ پ. م، چن را ضمیمه کرد و در سال ۴۴۷ پ. م، سای در شمال را تسخیر کرد. در پایان سده پنجم پیش از میلاد، دولت چو بسیار فاسد و ناکارآمد شده بود، به گونه‌ای که بخش زیادی از خزانه دولت عمدتاً برای پرداخت هزینه‌های همراهان سلطنتی استفاده می‌شد. بسیاری از مقامات وظیفه خاصی جز گرفتن پول نداشتند و ارتش چو در عین بزرگ بودن از کیفیت پایینی برخوردار بود.
در اواخر دهه ۳۹۰ پ. م، پادشاه دائو چو، وو چی را صدراعظم خود کرد. اصلاحات وو در سال ۳۸۹ پ. م، چو را تبدیل به یک ایالت کارآمد و قدرتمند کرد، زیرا او حقوق مقامات را کاهش داد و مقامات بی‌فایده را برکنار کرد. او همچنین قوانین ساختمانی را وضع کرد تا پایتخت یینگ را متمدنانه‌تر جلوه دهد. علیرغم عدم محبوبیت وو چی در میان طبقه حاکم چو، اصلاحات او پادشاه را تقویت کرد و دولت را تا اواخر سده چهارم پیش از میلاد بسیار قدرتمند کرد، در این زمان ژائو و چین در حال رشد بودند. ارتش قدرتمند چو بار دیگر موفق شد و ایالت های وی و یوئه را شکست داد. یوئه در سال ۳۳۴ یا ۳۳۳ پ. م، بین چو و چی تقسیم شد. با این حال، مقامات چو زمان را برای انتقام خود تلف نکردند و وو چی در مراسم خاکسپاری پادشاه دائو در سال ۳۸۱ پ. م ترور شد. پیش از خدمت وو در ایالت چو، وو در ایالت وی می‌زیست، در آنجا او قدرت نظامی سایر شش ایالت را در کتاب استاد وو تجزیه و تحلیل کرده بود. در مورد چو گفته است: مردم چو نرم و سست هستند. زمین‌های آنها بسیار گسترده است ولی دولت نمی‌تواند به طور مؤثر این وسعت را اداره کند. سربازان آن‌ها درمانده هستند و اگرچه تشکیلات آنها منظم است، اما منابع لازم برای حفظ مواضع خود، برای مدت طولانی ندارند. برای شکست دادن آن‌ها، باید سریع، غیرمنتظره حمله کنیم و قبل از اینکه آنها بتوانند ضدحمله بزنند، به سرعت عقب‌نشینی کنیم. این باعث ایجاد ناراحتی در سربازان درمانده آن‌ها می‌شود و روحیه جنگندگی آنها را کاهش می‌دهد. بنابراین، با پشتکار، می توان ارتش آن‌ها را شکست داد.
—وو چی، ووزی در اواخر دوره ایالت‌های جنگ‌طلب، چو توسط چین در غرب بسیار تحت فشار قرار گرفت، به ویژه پس از اینکه چین اصلاحات قانونگرایانه شانگ یانگ را تصویب و حفظ کرد. در سال ۲۴۱ پ. م، پنج ایالت از هفت ایالت اصلی جنگ‌طلب (چو، ژائو، وی، یان و هان) اتحادی را برای مبارزه با قدرت در حال افزایش چین تشکیل دادند. پادشاه کائولیه چو به عنوان رهبر اتحاد و لرد چونشن به عنوان فرمانده نظامی برگزیده شد. به گفته مورخ یانگ کوآن، ژنرال ژائو، پانگ نوآن (庞煖) فرمانده واقعی نبرد بود. متحدین در گذرگاه راهبردی هانگو به چین حمله کردند اما شکست خوردند. پادشاه کائولیه، لرد چونشن را به خاطر این شکست نکوهید و اعتماد خود به او را از دست داد. پس از آن برای دور شدن از تهدید چین، چو پایتخت خود را به شوچون در شرق منتقل کرد.
با گسترش چین به سوی قلمرو چو، چو مجبور شد به سمت جنوب و شرق گسترش یابد و تأثیرات فرهنگی محلی را در طول مسیر جذب کند. پادشاه کائولیه لو را در سال ۲۲۳ پ. م فتح کرد. با این حال، در اواخر سده چهارم پیش از میلاد، موقعیت برجسته چو در نتیجه چندین تهاجم از ژائو و چین، رو به زوال رفت. چو در نهایت به طور کامل توسط چین از میان رفت.
شکست
دودمان چین، ایالت چو را به طور کامل ریشه کن کرد.
طبق اسناد ایالت‌های جنگ‌طلب، مناظره بین استراتژیست دیپلمات، ژانگ یی و ژنرال چین، سیما کو به دو نتیجه در مورد اتحاد چین منجر شد. ژانگ یی به نفع فتح هان و گرفتن فرمان آسمان ​​از پادشاه ناتوان ژو استدلال کرد. ولی سیما کو معتقد بود که مشکل اصلی، مشروعیت نیست، بلکه قدرت مخالفان چین است. او استدلال کرد که "فتح شو فتح چو است" و "به محض حذف چو، کشور یکپارچه خواهد شد".
اهمیت شو در حوضه سیچوآن، تولید عظیم کشاورزی آن و تسلط آن بر بخش بالایی رودخانه یانگ‌تسه بود که مستقیماً به قلب چو منتهی می‌شد. پادشاه هوی‌ون چین ترجیح داد از سیما کو حمایت کند. در سال ۳۱۶ پ. م، چین به شو و با، که نزدیک شو بود، حمله کرد و آن دو را فتح کرد و در دهه‌های بعد به سمت پایین رودخانه گسترش یافت. در سال ۲۷۸ پ. م، بای چی، ژنرال چین، سرانجام پایتخت چو در یینگ را فتح کرد. پس از سقوط یینگ، دولت چو به مناطق مختلف در شرق نقل مکان کرد تا اینکه در سال ۲۴۱ پ. م، در شوچون مستقر شد. پس از یک مبارزه عظیم دو ساله، بای چی نیروی اصلی ژائو متشکل از ۴۰۰۰۰۰ سرباز را به میدان کشاند؛ آن‌ها را محاصره کرد و در سال ۲۶۰ پ. م در چانگ‌پینگ آن‌ها را مجبور به تسلیم شدن کرد. ارتش چین اسیران خود را قتل‌عام کرد و آخرین مانع اصلی را برای تسلط چین بر ایالات چینی از بین برد. تا سال ۲۲۵ پ. م، تنها چهار پادشاهی باقی مانده بود: چین، چو، یان و چی. چو به قدری بهبود یافته بود که مقاومت جدی کند. با وجود اندازه، منابع و نیروی انسانی، دولت فاسد چو مانع آن کار بود. در سال ۲۲۴ پ. م، یینگ ژنگ خواستار ملاقاتی با زیردستان خود شد تا در مورد برنامه‌هایش برای حمله به چو صحبت کنند. وانگ جیان گفت که نیروی حمله‌گر باید حداقل ۶۰۰۰۰۰ نیرو داشته باشد، در حالی که لی شین فکر می کرد که کمتر از ۲۰۰۰۰۰ مرد کافی است. یینگ ژنگ به لی شین و منگ وو دستور داد تا ارتش را علیه چو رهبری کنند.
ارتش وانگ جیان از چن (陳؛ هواییانگ کنونی در هنان) عبور کرد و در پینگیو اردو زد. ارتش چو تحت رهبری شیانگ یان تمام توان خود را در برابر اردوگاه چین به کار بردند اما شکست خوردند. وانگ جیان به سربازان خود دستور داد تا از مواضع خود با قاطعیت دفاع کنند اما از پیشروی بیشتر در قلمرو چو خودداری کنند. شیانگ یان پس از ناکامی در فریب دادن ارتش شین به حمله، دستور عقب‌نشینی داد. وانگ جیان از این فرصت استفاده کرد و یک حمله سریع را آغاز کرد. نیروهای چین نیروهای چو را که در حال عقب‌نشینی بودند به سمت چینان (蕲南؛ شمال غربی چیچون در هوبئی امروزی ) تعقیب کردند و شیانگ یان یا در این عملیات کشته شد یا به دنبال شکست خودکشی کرد.
در اوج خود، چو و چین با هم بیش از یک میلیون سرباز را بسیج می‌کردند ، که بیشتر از نبرد عظیم چانگپینگ بین چین و ژائو در ۳۵ سال قبل بود. نامه‌های شخصی کاوش شده دو سرباز معمولی چین، هی فو (黑夫) و جینگ (惊)، از یک لشکرکشی طولانی در هواییانگ به رهبری وانگ جیان خبر می‌دهد. هر دو سرباز نامه‌هایی نوشتند و خواستار تهیه لباس و پول از خانه شدند تا لشکرکشی طولانی را حفظ کنند.
در دودمان‌های چین و هان
همانطور که در برگه‌های بامبو کاوش شده یکی از مدیران چین در هوبئی ثبت شده است؛ جمعیت چو در مناطقی که توسط چین فتح شده بود، آشکارا قوانین و حکومت سختگیرانه چین را نادیده می‌گرفتند. چو در آرزوی سرنگونی یوغ دردناک حکومت چین و برقراری مجدد یک ایالت جداگانه بود. این نگرش در یک بیان چینی در مورد خصومت‌ پایان‌ناپذیر نشان داده شد: "اگرچه چو فقط سه طایفه دارد، چین مطمئناً توسط کسی جز چو نابود نمی شود" (楚雖三戶, 亡秦必楚). پس از اینکه یینگ ژنگ خود را نخستین امپراتور (شی هوانگدی) نامید و مدت کوتاهی سلطنت کرد، مردم چو و خاندان حاکم سابق آن اولین شورش‌های خشونت‌آمیز را علیه دولت جدید چین سازماندهی کردند. آن‌ها به‌ویژه از بیگاری برای چین رنجیده بودند. اشعار عامیانه غم و اندوه خانواده‌های چو را که مردانشان در شمال سرد برای ساختن دیوار بزرگ چین کار می کردند، ثبت می‌کنند.
قیام دازه‌شیانگ در سال ۲۰۹ پ. م، به رهبری دهقانی از چو به نام چن شنگ، که خود را "پادشاه چو در حال ظهور" (ژانگچو) معرفی کرد، رخ داد. این قیام توسط ارتش چین سرکوب شد اما موج جدیدی از شورش‌های دیگر را الهام بخشید. یکی از رهبران، جینگ جو از چو، خود را پادشاه جدید چو معرفی کرد. جینگ جو توسط یکی دیگر از نیروهای شورشی تحت رهبری شیانگ لیانگ شکست خورد. شیانگ شیونگ شین، یکی از نوادگان خاندان سلطنتی سنتی چو را با نام سلطنتی پادشاه هوآی دوم بر تخت پادشاهی چو گماشت. در سال ۲۹۶ پ. م، پس از سقوط امپراتوری چین، شیانگ یو، برادرزاده شیانگ لیانگ، خود را "پادشاه فرادست چو باختری" نامید و پادشاه هوآی دوم را به "امپراتور یی" ارتقا داد. او پس از چندی یی را کشت. شیانگ یو سپس با لیو بانگ، یکی دیگر از شورشیان برجسته ضد چین، در یک مبارزه طولانی برای برتری بر سرزمین‌های امپراتوری چین سابق، درگیر شد که به نام ستیز چو و هان شناخته می‌شود. این درگیری با پیروزی لیو بانگ به پایان رسید: او دودمان هان را پایه‌گذاری کرد و بعدها با نام معبد گائوزو مفتخر شد، در حالی که شیانگ یو پس از شکست خودکشی کرد.
لیو بانگ بلافاصله مدیریت سنتی‌تر و کم‌تر مداخله‌جویانه‌تر از چین قبل از خود را به اجرا گذاشت، از طریق ازدواج‌ با شیونگ‌نو صلح کرد، به متحدانش زمین‌های اربابی بزرگ پاداش داد و به مردم اجازه داد پس از سده‌ها جنگ، بیاسایند. قلمروهای مرکزی چو که مرکز آن در پنگ‌چنگ بود با عنوان پادشاهی چو، ابتدا به سردار هان شین و سپس به برادر لیو بانگ لیو جیائو اعطا شد. در زمان امپراتور وو هان، فرهنگ عامیانه و زیبایی‌شناسی جنوب با سنت کنفوسیوس تحت حمایت هان و حکومت مرکزی تحت تأثیر چین آمیخته شد تا فرهنگ «چینی» متمایز ایجاد شود.
فیلم‌شناسی ساموئل خاچیکیان
ساموئل خاچیکیان (زادهٔ ۲۹ مهر ۱۳۰۲ در تبریز - درگذشتهٔ ۳۰ مهر ۱۳۸۰ در تهران) کارگردان، تدوینگر، نویسنده، آهنگ‌ساز فیلم و تهیه‌کنندهٔ نامدار ایرانی ارمنی‌تبار بود. او یکی از تأثیرگذارترین کارگردان‌ها در سینمای ایران به‌شمار می‌رود، تا آنجا که به وی لقب «هیچکاکِ ایران» داده شده‌است.
ایالت چو
فرهنگ
بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی، فرهنگ چو در ابتدا کاملاً شبیه به سایر ایالت‌های ژو در حوضه رودخانه زرد بود. با این حال، پس از آن، چو عناصر بومی را که از سرزمین‌های بای‌یوئه که در جنوب و شرق تسخیر کرده بود، جذب کرد و فرهنگ ترکیبی را در مقایسه با دشت‌های شمالی به‌وجود آورد.
در دوره ژو باختری، تفاوت بین فرهنگ چو و ایالت‌های دشت مرکزی در شمال ناچیز بود. فقط در اواخر دوره بهار و پاییز فرهنگ چو شروع به واگرایی کرد و برخی از جنبه‌های قدیمی‌تر فرهنگ را حفظ می‌کند و پدیده‌های جدیدی را به‌وجود آورد. همچنین برخی از عناصر را از مناطق الحاق شده جذب کرد. فرهنگ چو از محلی به محل دیگر دارای گوناگونی درونی قابل‌توجهی بود. چو، مانند چین و یان، غالباً توسط مردم دشت مرکزی به عنوان مردمی بافرهنگ توصیف نمی‌شد. با این حال، این تصویر با توسعه پسین چو نسبت به دشت‌های مرکزی سرچشمه می‌گرفت، این کلیشه در گذشته توسط دانشمندان کنفوسیوس‌گرا در دودمان چین پرورش داده شد تا به طور غیرمستقیم از رژیم حاکم و بعدی یعنی دودمان هان به عنوان ابزاری برای مهار مخالفان ایدئولوژیک خود و اقدامات فرهنگی آن‌ها استفاده کنند. از آنجایی که بنیانگذار دودمان هان از این ایالت بود، فرهنگ چو بعدها، همراه با فرهنگ دودمان چین و سایر ایالت‌های پیشیم از دوره ایالت‌های جنگ‌طلب به پایه فرهنگ دودمان هان تبدیل شدند. هدایای تدفین اولیه چو عمدتاً از ظروف برنزی به سبک ژو تشکیل شده بود. ظروف برنز ایالت چو نیز ویژگی های خاص خود را دارند. به عنوان مثال، جین (میز محراب) برنزی که از مقبره چو در شیچوان، استان هنان کشف شده است، شکل پیچیده ای دارد. مربوط به اواسط سده ششم پیش از میلاد، یکی از مصنوعات موم‌گمشده اولیه تایید شده بود که در چین کشف شد. تدفین‌های پسین چو، به‌ویژه در دوره ایالت‌های جنگ‌طلب، شامل اشیاء تدفین متمایز، مانند ظروف لاکی رنگارنگ، آهن و ابریشم بود که با کاهش ظروف برنزی همراه بود.
فیلم‌شناسی ساموئل خاچیکیان
مشخصات فیلم هایی که سامول خاچیکیان در طول ۴۰ سال کارگردانی کرد.
ایالت چو
فرهنگ
نگارگری‌های رایج در چو، شامل به تصویر کشیدن زنده حیات وحش، حیوانات عرفانی، و تصاویر طبیعی، مانند مار، اژدها، ققنوس، ببر و ابرهای آزاد و موجودات مار مانند بود. برخی باستان‌شناسان حدس می‌زنند که چو ممکن است با دودمان قبلی شانگ پیوندهای فرهنگی داشته باشد، زیرا بسیاری از نقوش مورد استفاده چو مانند خدایان با دم مار قبلا در مکان‌های شانگ ظاهر شده‌اند.
فیلم‌شناسی ساموئل خاچیکیان
۱ دستیار کارگردان، ۲ نمایش داده نشد، ۳ «آقای قرن بیستم» ساخته سیامک یاسمی دیگر فیلم پرفروش سال بود، ۴ افکت، ۵: تروکاژ
ایالت چو
فرهنگ
فرهنگ چو پسین به دلیل علاقه‌اش به شمن‌ها شناخته شده است. فرهنگ و دولت چو از تائوئیسم و ​​شمنیسم بومی همراه با برخی از لغات کنفوسیوسی در آیین ژو حمایت می‌کرد. مردم چو در اساطیر چینی به خدای آتش ژو رونگ گرویده بودند. به همین دلیل آتش‌پرستی و رنگ‌‌آمیزی قرمز توسط مردم چو انجام می شد.
هنر طبیعی و روان، آوازهای چو، سوابق تاریخی، اسناد بامبو کاوش شده مانند لغزش‌های گودیان، و دیگر آثار هنری تأثیر شدید تائوئیستی و بومی مردمی را در فرهنگ چو نشان می‌دهند. گرایش به یک سبک زندگی معنوی، اغلب لذت بخش و منحط، و اعتماد به وسعت قلمرو چو منجر به ناکارآمدی و در نهایت نابودی ایالت چو توسط دولت قانون‌گرای بی رحم چین شد. حتی با وجود اینکه قلمرو چین فاقد منابع طبیعی و آبراه‌های عظیم چو بود، دولت چین در زمان وزیر کارآمد شانگ یانگ، تولید خود را به حداکثر رساند و یک نظام شایسته‌سالاری را که صرفاً بر قدرت کشاورزی و نظامی متمرکز بود، ایجاد کرد.
شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که موسیقی چو متفاوت از ژو بود. موسیقی چو همچنین تمایل به استفاده از گروه‌های اجرایی مختلف و همچنین سازهای منحصربه‌فرد را نشان داد. در چو، سه بر زیتر ترجیح داده می‌شد، در حالی که هر دو ساز به یک اندازه در ایالت های شمالی ژو استفاده می‌شدند.
چو به طور مکرر با دیگر مردمان جنوب، به ویژه با، یوئه و بای‌یوئه، در تماس بود. تدفین‌ها و اشیای تدفین متعددی به سبک‌های با و یوئه در سراسر قلمرو چو کشف شده‌اند که هم‌زمان با تدفین‌ها و اشیای تدفینی سبک چو وجود داشتند. برخی از سوابق باستان‌شناسی چو در ماوانگدویی ظاهر می‌شوند. پس از دودمان هان، برخی از اندیشمندان کنفوسیوس‌گرا، به فرهنگ چو با انزجار می‌نگریستند و از موسیقی "فحشا" و آیین های شمنیستی مرتبط با فرهنگ چو انتقاد می‌کردند.
صنایع دستی چو شامل رنگ، مخصوصاً کارهای چوبی لاکی است. لاک های قرمز و مشکی رنگدانه بیشترین استفاده را داشتند. ابریشم بافی نیز به سطح بالایی از مهارت دست یافت و لباس های سبک وزن با طرح های روان ایجاد کرد. این نمونه‌ها (مانند ماوانگدویی) در مقبره‌های غرقابی که لاک در آن‌ها به مرور زمان کنده نمی‌شد و در مقبره‌هایی که با زغال سنگ یا خاک رس سفید مهر و موم شده بودند، نگهداری می‌شد.
چو از خط خوشنویسی به نام سبک «پرندگان و کرم‌ها» استفاده می‌کرد که توسط ایالت‌های وو و یوئه وام گرفته شد. این سبک طرحی دارد که شخصیت‌ها را با نقوش حیوانات، مارها، پرندگان و حشرات تزئین می‌کند. این نمایش دیگری از جهان طبیعی و سرزندگی آن است. چو شمشیرهای برنزی پهنی تولید می‌کرد که شبیه شمشیرهای وویوئه بود ولی به آن پیچیدگی نبودند.
چو یک سیستم حمل و نقل رودخانه‌ای از قایق‌ها ایجاد کرد که توسط واگن‌ها تقویت شده بود. این جزئیات در فهرست‌های برنزی با منبت طلا در رابطه با تجارت در امتداد سیستم‌های رودخانه‌ای که با پایتخت چو در یینگ مرتبط می‌شوند، آمده است.
تأثیرات زبانی
اگرچه کتیبه‌های برنزی از ایالت باستانی چو تفاوت‌های زبانی کمی را با «سخنرانی زیبا» (yǎyán 雅言) در دوره ژو خاوری نشان می‌دهد، تنوع زبان چینی باستان که در چو صحبت می‌شود مدت‌هاست که منعکس‌کننده وام‌گیری‌های واژگانی است. تداخل نحوی از بسترهای غیرسینیتی، که احتمالاً چو در نتیجه مهاجرت به جنوب به منطقه‌ای که تیان جیژو معتقد بود منطقه کرا-دای یا (پارا) همونگ-مین در جنوب چین است، به دست آورده است. متون کاوش‌شده اخیر، که با کلمات گویش ثبت‌شده در فانگیان تأیید شده‌اند، تأثیرات زیرلایه‌ای را بیشتر نشان می‌دهند، اما فرضیه‌های رقابتی درباره وابستگی تبارشناسی آنها وجود دارد.
دیوان‌سالاری
موآئو (莫敖) و لینگین (令尹) مقامات ارشد دولتی چو بودند. سیما فرمانده نظامی ارتش چو بود. لینگین، موآئو و سیما، سان گونگ (三公) چو بودند. در دوره بهار و پاییز، زویین(左尹) و یویین(右尹) به عنوان معاونان لینگین اضافه شدند. به همین ترتیب، زووسیما (左司馬) و یوسیما (右司馬)، به سیما (司馬) کمک کردند. موقعیت موآئو به تدریج کاهش یافت در حالی که لینگین و سیما عناوین قدرتمندتری در دربار چو شدند.
وزرایی که وظایفشان بر اساس عنوانشان متفاوت است، یین (尹) نامیده می شدند. به عنوان مثال: لینگ‌یین (نخست وزیر)، گونگ‌یین (وزیر کار) و ژن‌یین همه با پسوند "یین" بودند. شن‌یین (沈尹) وزیر وظایف مذهبی یا کاهن اعظم چو بود، مطالب متعدد در زو ژوان نقش آن‌ها را به عنوان پیشگو نشان می‌داد. سایر یین‌هایی که در تاریخ ثبت شده است عبارتند از: یویین، لیان‌یین، جیائویین، گونگجی‌یین، لین‌گین، هوانلی‌ژی‌یین (فرمانده نگهبانان کاخ) و یوئه‌یین (وزیر موسیقی). در شهرستان‌ها و فرماندهی‌ها ، گونگ (公)، همچنین به عنوان شیان‌یین (وزیر شهرستان) به عنوان مدیر ارشد شناخته می‌شد.
جغرافیا
گفته می‌شود که اصالت اجداد چو مانند نایب‌فرمانروا شیونگ یی از کوهستان جینگ در هوبئی امروزی است. فرمانروایان چو به طور سیستماتیک ایالت‌هایی را که چو ضمیمه کرده بود را برای تحت نظر گرفتن بهترشان به کوهستان جینگ می‌کوچاندند. در شرق کوهستان جینگ، کوهستان تو (塗) و در قسمت شمال شرقی چو کوهستان دابی قرار دارند؛ این رودخانه هوآی و رودخانه یانگ‌تسه را جدا می‌کند. اولین پایتخت چو، دانیانگ (丹陽) در ژیجیانگ امروزی استان هوبئی قرار داشت. یینگ (郢)، یکی از پایتخت‌های بعدی چو، با نام امروزی خود جینگژو شناخته می شود. در مرز شمالی چو، کوه فانگ‌چنگ قرار داشت. از نظر راهبردی، فانگ‌چنگ یک سد دفاعی ایده آل در برابر ایالت‌های دشت مرکزی بود. به دلیل ارزش راهبردی آن، قلعه‌های متعددی در کوه فانگ‌چنگ ساخته شد.
یونمنگ زه در دشت جیانگهان یک دریاچه آب شیرین عظیم بود که از نظر تاریخی در قلمرو چو قرار داشت، رودخانه یانزی از آن عبور می کرد، یونمنگ شمالی منگ (夢) نام داشت، یونمنگ جنوبی به نام یون (雲) شناخته می‌شد. این دریاچه بخش‌هایی از ژیجیانگ، جیانلی، شیشوا، ماچنگ، هوانگانگ و آنلو امروزی را پوشش می‌دهد.
جاکومو ریتزولاتی
جاکومو ریتزولاتی (Giacomo Rizzolatti؛ زادهٔ April 28, 1937) یک دانشمند، پژوهش‌گر و متخصص مشهور روان‌شناسی اهل ایتالیا است.
وی دانشمند ارشد و سرپرست تیم پژوهشی‌ای بود که کارهایشان منجر به کشف نورون‌های آینه‌ای در لوب پیشانی و لوب آهیانه‌ایِ میمون‌های ماکاک شد و مقالات فراوانی در این زمینه منتشر نموده‌است.
خرزهره‌دان
خرزهره‌دان نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
جمعیت
این روستا در دهستان جلگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
مهدوی دامغانی
مهدوی دامغانی از نام‌های خانوادگی ایرانی است، از جمله برای این افراد:
فرسودگی
فرسودگی در پزشکی، افتادگی دررفتگی ناقص یا جزئی مفصل یا اندام است. طبق سازمان جهانی بهداشت (WHO)، ساب لکسانس «جابجایی ساختاری قابل توجهی» است، بنابراین در مطالعات تصویربرداری ساکن، مانند اشعه X، همیشه قابل مشاهده است. این در تضاد مستقیم با باور کایروپراکتیک «فرو رفتگی مهره‌ها» است.
اتصالات
سابلاکساسیون مفصل جایی است که استخوان متصل به‌طور جزئی از مفصل خارج شود. برعکس یک حالت تجمعی، یعنی جداسازی کامل مفاصل، یک فرو رفتگی اغلب بدون کمک اضافی از یک متخصص بهداشت و درمان حرفه‌ای به حالت طبیعی خود برمی گردد. به عنوان مثال زیر مفصل مفصل، آرنج یک پرستار خانم است که به حالت زند زبرین رباط حلقوی است. مفاصل دیگری که مستعد گرفتگی زیر ران هستند، شانه‌ها، انگشتان، مچ دستان، دنده‌ها، مچ‌ها، کشکک، مچ پا و لگن است که تحت تأثیر دیسپلازی مفصل ران قرار دارند. گرفتگی نخاع در اشعه ایکس قابل مشاهده است و گاهی اوقات می‌تواند به ریشه‌های عصب نخاعی برخورد کند و باعث ایجاد علائمی در نواحی ارائه شده توسط آن ریشه‌ها شود. در ستون فقرات، چنین جابجایی ممکن است به دلیل شکستگی، اسپوندیلولیستیز، آرتریت روماتوئید، آرتروز شدید، سقوط، تصادفات و آسیب‌های دیگر ایجاد شود. این در نشانگان اهلرز-دنلوس شایع است.
عدسی چشم
سابلاکسشن عدسی داخل چشم را رحم خارجی نامیده می‌شود، در آنجا جابجا می‌شود یا بد وضعیت می‌شود. لنزهای ساب لوکس به‌طور مکرر در کسانی که دچار ترومای چشمی شده‌اند و کسانی که دارای اختلالات سیستمی خاصی هستند، مانند سندرم مارفان، سندرم Ehlers-Danlos، سندرم Loeys-Dietz و هموسیستینوریا دیده می‌شود. بعضی از لنزهای زیرآبی ممکن است نیاز به برداشتن داشته باشند، مانند مواردی که آزادانه شناور می‌شوند یا آنهایی که برای ایجاد آب مروارید کدر شده‌اند. [نیاز به منبع]
دندان
ساب لگشن دندان، آسیب تروماتیک دندان است که در آن دندان قابلیت تحرک بیشتری دارد اما از فک پایین یا فک بالا جابجا نشده‌است. این یک بیماری شایع و یکی از شایعترین اختلالات آسیب زای دندان است. گرفتگی دندان یک بیماری غیر فوری از نظر دندانپزشکی است، یعنی اگر در عرض ۲۴ ساعت توسط دندانپزشک مشاهده نشود بعید است منجر به عوارض قابل توجهی شود و معمولاً با محافظه کاری درمان می‌شود: بهداشت دهان و دندان با دهانشویه کلرهگزیدین گلوکونات ۱۲/۰٪، نرم و نرم رژیم سرد و اجتناب از استعمال دخانیات به مدت چند روز. در شرایط دردناک، آتل زدن موقت دندانهای آسیب دیده ممکن است درد را تسکین دهد.
ساب لکساس ممکن است در فک پایین از شیار مفصلی استخوان گیجگاهی نیز رخ دهد. فک پایین می‌تواند در موقعیت قدامی، خلفی، جانبی یا فوقانی قرار گیرد. شرح دررفتگی براساس محل کندیل در مقایسه با شیار مفصلی گیجگاهی است.
حمزه (نام)
حمزه از نام‌های عربی-اسلامی در است. در زیر فهرستی از افراد با این نام را می‌بینید:
شهرستان سمیرنیخوفسکی
شهرستان سمیرنیخوفسکی (به لاتین: Smirnykhovsky District) یک شهرستان در روسیه است که در استان ساخالین واقع شده‌است.
مایل لپیشر
مایل لپیشر (Maël Lépicier؛ زادهٔ January 14, 1986) بازیکن فوتبال اهل جمهوری کنگو است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کنگو بازی کرده‌است.
گالری کاما
گالری کاما (به انگلیسی: CAMA Gallery) یک گالری برای هنر معاصر و مدرن در لندن است که در سال ۱۳۹۵ به منظور به نمایش درآوردن هنر معاصر و مدرن برای مردم تأسیس گردید. فعالیت این گالری در نقاط مختلفی برپا بوده‌است، ابتدا شعبه لندن و سپس شعبه تهران بازگشایی شد. مجموعه کاما و به همین ترتیب نمایشگاه‌های گالری مراحل متمایزی را پشت سر گذاشته‌است، در ابتدا با نقاشان و هنرمندان ایرانی آغاز کرد و به تدریج به سراغ عکاسان و فیلم سازان ایرانی رفت، و به دنبال آن با نمایشگاه‌هایی صرفاً از نقاشی برگزار کرد و سپس به هنر معاصر و مدرن از خاورمیانه در کاما گالری لندن و شعبه آن در تهران بازگشت.
آرتور بتنایدز
آرتور بَـتِـنایدز (Arthur Batanides؛ ۹ آوریل ۱۹۲۳ – ۱۹۲۳:۴:۹, ) یک هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گالری کاما
کاما بین‌المللی در روز ۹ام شهریور ۱۳۹۵ در خانه شرکت‌ها در بریتانیا ثبت شده‌است. در ۱۰ مرداد ۱۳۹۷ وبسایت گالری کاما به صورت زنده درآمد و به یک عضو اختصاصی آرت سی و آرت نت درآمد. از زمان آغاز فعالیت خود، عضو انجمن The Fine Art Trade Guild بوده‌است. ۸ام آذر ۱۳۹۶ گالری کاما یک نمایشگاه فیزیکی از آثار هنری به منظور ورود به انگلستان در هتل کافه رویال لندن در خیابان رجنتز برگزار کرد. برخی از هنرمندانی که آثارشان در این نمایشگاه حضور داشت عبارتند از: سهراب سپهری، پرویز تناولی، محمد احصایی، منوچهر یکتایی، بهمن محصص و منیر فرمان فرماییان. کاما ۳۰ اثر هنری از ۳۰ استاد برجسته ایرانی را به نمایش درآورده است که مجموعاً ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ دلار ارزش هنری دارد که رکوردی موفق برای بیشترین تعداد از استادان ایرانی است که خارج از ایران نمایش داده شدند. V&A دو سال پیش از آن تلاش کرد نمایشگاهی از ۲۵ آثار هنری برپا کند، اما نمایشگاه لغو شد.
تاریخچه
از زمان افتتاح، این گالری بر هنر بریتانیا تأثیرگذار بوده‌است. در ۹ام آذر ۱۳۹۶، کاما نمایشگاهی از ۶ اثر هنری در Hari Hotel در محله بلگریویا به همراه مهمان ویژه، لرد نورمن لامونت برگزار کرد. از دی تا بهمن ۱۳۹۶، گالری کاما نمایشگاهی از هنرمند، مصطفی نوربخش با عنوان از تونر تا معجزه را برپا داشت. این نمایشگاه این هنرمند را برای نخستین بار به بریتانیا معرفی کرد. در اواخر بهمن ماه همان سال در این گالری نمایشگاهی از آثار نقاش هنرمند ایران، فاطمه دیوان دری به نمایش درآمد. در طی فروردین تا خرداد ۱۳۹۷، یک نمایش گروهی با عنوان Sensation که آثار هنرمندان ایرانی نظیر سعید احمدزاده، عادل یونسی، فاطمه دیوان دری، بابک روشنی نژاد، الهام یزدانیان، هومن درخشنده، علی ندائی، افشین پیر هاشمی، مصطفی نور بخش، شقایق شجاییان، محسن جمالی نیک، نجوا عرفانی، فریدون امیدی، بیتا وکیلی، مجتبی تاجیک، نیلوفر قادر نژاد، طاهره صمدی تاری، فلورا فیض بخش، محمد طباطبایی، کیانوش فرید و اوژن شیراوژن به نمایش درآمد. در ۱۳ بهمن ۱۳۹۶ شعبه تهران گالری کاما فضای نمایشگاهی ۴۰۰ متر مربع در تهران را رسماً افتتاح کرد. گالری کاما پوشش گستردهای از مطبوعات و رسانه‌ها را دریافت کرده‌است. در ۹ فروردین ۱۳۹۷، کاما موفق به فروش چندین اثر هنری در حراج کیریستیز از طریق یکی از نمایندگی‌هایش شد. این ۵ اثر همان آثاری بودند که در نمایشگاهی به عنوان استاد ارائه شدند که نشان دهنده ارزش و آن‌ها بود. موزه هنرهای معاصر تهران یک گواهی برای تأیید و حمایت از گالری کاما مقرر کرد. این موزه دارای بیش از ۵/۵ میلیارد دلار هنرهای زیبا در انبار خود می‌باشد (بزرگترین مجموعه در خارج از اروپا).
در ۱۶ فروردین ۱۳۹۷، کاما اولین فضای گالری بین‌المللی خود را با عنوان Sensation در لندن افتتاح کرد. این نمایشگاه فوقالعاده موفق، ۵۱ اثر از ۲۱ هنرمند پر طراوت پویای معاصر ایران مانند افشین پیر هاشمی، کسی که سابقه ای قوی و درخشان در فروش هزار دلاری در حراجی‌های کریستی دارد، به نمایش درآورد. بیتا وکیلی همچنین با ارزش‌ترین هنرمند زن در خاورمیانه به‌شمار می‌رود. دیگر آثار از طاهره صمدی تاری، فریدون امیدی و عادل یونسی که همه آن‌ها دارای پروفایل در حراجی کیریستیز هستند و نتایج حیرتآور به دست آوردهاند.
علاوه بر این کاما حمایت رسانه‌های منتقد هنری را به همراه داشته‌است. در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷، کاما عنوان بهترین گالری نو را از Fine Art Trade Guild دریافت کرد. در ۳۱ اردیبهشت همان سال، گالری کاما میزبان یک سمپوزیوم علمی ارائه شده توسط رجد احمد از سرویس جهانی بی‌بی‌سی با موضوع هنر مدرن در زمان آشفته، بود. شرکت کنندگان دیگر شامل منتقدان هنر، مدیران خانه‌های حراجی و روزنامه نگاران، از جمله پائولا وایدجر روزنامه‌نگار مجله Arts Journalist for Economist, Wall Street Journal and FT, Virginia Blackburn - FT, Reged Ahmed - BBC World, Lynn Gaspard - Sky News Arabia, Roxane Zand - Middle Eastern Contemporary Art, Sotheby's, Reyhan Day - Mayfair Times and Jayyab Abusafia - Sky News Arabia.
گالری کاما تهران یک نمایشگاه انفرادی از احمد رضا احمدی، معروف‌ترین شاعر ایرانی را نمایش داد. این مجموعه نقاشی‌ها توسط جامعه هنری ایران پذیرفته و حمایت شده‌است.
گالری کاما تهران یک نمایشگاه گروهی از آثار عکاسی فیلم سازان ایرانی که شامل کارگردانانی نظیر عباس کیارستمی، برنده جایزه در فستیوال فیلم کن، ابراهیم گلستان و جعفر پناهی برگزار کرد، در مراسم اهدای جوایز فستیوال کن حضار ۵ دقیقه به نشانهی احترام به جعفر پناهی برپا ایستادند زیرا او قادر به حضور و دریافت جایزهاش نبود. در ۶ تیر ۱۳۹۷، کاما با بنیاد Blue Rhino در استانبول ترکیه مشارکت داشت، در این نمایشگاه با عنوان جاودانگی، ۱۱ هنرمند ایرانی به همراه ۱۱ هنرمند از ترکیه شرکت داشتند و نمایشگاه به مدت ۲ هفته ادامه داشت. در ۱۱ تیر ۱۳۹۷، گالری کاما لندن اولین همکاری مد لوکس رسمی خود را بین گالری ملی و دایموند راک یک برند لوکس چرم، ارائه داد. این اولین همکاری مد توسط گالری ملی بود و نشان دهنده تغییر در جریان و همچنین پتانسیل بیشتر بین مد و هنر بود. در طی شهریور ماه ۱۳۹۷، گالری کاما نمایشگاهی از آثار نقاشی اسطورهای و مسحورکننده از هنرمند ایرانی، علی ندائی که از اسطوره‌های فارسی الهام گرفته شده‌اند را به نمایش درآورد. این یک نمایشگاه انفرادی از علی ندائی بود. علی ندائی یکی از بهترین سه طراح در ایران محسوب می‌شود و نقوش اسطورهای، جسورانه و پر جنب و جوش را به تصویر می‌کشد که مردانگی و قدرت را به نمایش می‌گذارد، و برای جذابیت‌های هنری و تزئینی مناسب است. منتقد هنری معروف، ادوارد لوسی اسمیت از این آثار هنری حمایت کرد و این نمایش را با آثار استادان پیشین غربی مقایسه کرد و آن‌ها را بسیار جلوتر از زمان خود خواند.
از ۱۱ام آبان ماه به مدت دو هفته مجموعه نمایشگاه‌های گذر زمان که نشان دهنده آثار عکاسی توسط فیلم سازان برجسته ایران همچون عباس کیارستمی، جعفر پناهی، کامران شیردل، مجید برزگر، ناصر تقوای و رضا کیانیان بود، در لس آنجلس برگزار شد.
پیوند به بیرون
وب سایت رسمی
فوتبال فوق ستاره بین‌المللی (بازی ویدئویی)
فوتبال فوق ستاره بین‌المللی یک بازی رایانه‌ای و اولین بازی از سری بازی‌های International Superstar Soccer می‌باشد. این بازی در سال ۱۹۹۵ عرضه شده و اولین بازی شبیه ساز فوتبال توسط شرکت کونامی می‌باشد.یکی دیگر از بازی های آنلاین بازی ساکر استارز است که محصولات این بازی مهیج در سایت start of stars به فروش می رسد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
یانوش کنده
یانوش کِـنده (János Kende؛ زادهٔ September 22, 1941) فیلم‌بردار اهل مجارستان است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خیابان آگیم ۵۵۵۵: پدر من، عشق من، الکترا و سرود سرخ اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کشوت شده‌است.
ماینگیلا انزوزی ماتا
ماینگیلا انزوزی ماتا (Mayingila N'Zuzi Mata؛ زادهٔ May 17, 1994) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
خشک کنه
خشک کنه نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جهرم در استان فارس است.
جمعیت
این روستا در دهستان جلگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۰ نفر بوده‌است.
جهت‌دهی رانش
جهت‌دهی رانش (Thrust vectoring) یا کنترل جهت رانش، قابلیتی در یک هواگرد، راکت یا وسیله‌ای دیگر است که به آن امکان مدیریت جهت رانش موتور را می‌دهد تا با این کار، امکان کنترل ارتفاع و سرعت زاویه‌ای برای وسیله فراهم باشد. در راکت‌ها و موشک‌های بالستیک که خارج از اتمسفر پرواز می‌کنند، استفاده از باله‌ها و سطوح ایرودینامیکی کنترلی عملاً ناممکن است، به همین دلیل استفاده از جهت دهی رانش، اصلی‌ترین روش کنترل جهت است.
در ادبیات مربوط به موشک‌ها که از منابع روسی نشأت می‌گیرد، گاهی به جای "Thrust Vectoring" از عبارت "gas-dynamic steering" یا "gas-dynamic control" به معنای "کنترل دینامیک گازی" استفاده می‌شود.
نازل‌های جهت دهنده (Vectoring Nozzle)
کنترل پرواز با نازل‌های جهت دهنده (TVFC) از طریق خم کردن جت یا جت‌های خروجی هواگرد به چپ و راست (yaw)، بالا و پایین (Pitch) یا حول محور (Roll) یا ترکیبی از هر سه انجام می‌شود.
میدان پنج ماه
میدانِ پنج ماه (Piazza delle Cinque Lune؛ Five Moons Square) یک فیلم دلهره‌آور ایتالیایی به کارگردانی رنتسو مارتینلی است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. داستان این فیلم از ماجرای ربوده‌شدن سیاستمدار ایتالیایی آلدو مورو توسط گروه تروریستی بریگاد سرخ الهام گرفته شده‌است.
رائول پنیا
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به بانو، ۱۴ آوریل، جمهوری، اس‌ام‌اس: بی‌واهمه از رؤیا، آنای آشفته و یک گام به پیش اشاره نمود.
پارکمن، اوهایو
پارکمن (به انگلیسی: Parkman) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جی‌آگو، اوهایو واقع شده‌است.
اریک کوتس
اریک کوتس (Eric Coates؛ August 27, 1886 – December 21, 1957) نوازندهٔ ویولا، رهبر ارکستر، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل بریتانیا بود.
وی دانش‌آموختهٔ آکادمی سلطنتی موسیقی و از شاگردان فردریک کوردر (در آهنگسازی)، لایونل ترتیس (در نوازندگی ویولا) و رالف هورنر (در هارمونی و کنترپوان) بود. او در ارکسترهای موسیقی مشهوری فعالیت داشت که برخی رهبران سرشناس آن عبارت بودند از: ادوارد الگار، فردریک دلیوس، گوستاو هولست، ریشارد اشتراوس، کلود دبوسی، ویلم مینگلبرخ و آرتور نیکیش.
وی مابین جنگ جهانی اول و دوم به‌طور تمام‌وقت به آهنگسازی روی آورد و آهنگ مشهور کنار تالاب آرام را در سال ۱۹۳۰ ساخت.
جاسوسان اتمی
جاسوسان اتمی افرادی شناخته شده در ایالات متحده، انگلستان و کانادا بودند که در طول جنگ جهانی دوم و اوایل جنگ سرد، به‌طور غیرقانونی اطلاعات مربوط به سلاح‌های اتمی را به اتحاد جماهیر شوروی منتقل می‌کردند. از جزئیات دقیق این اطلاعات خبر معتبری در دست نیست. اینکه آیا همه افراد نام برده دراین لیست، به راستی عامل انتقال اطلاعات بوده‌اند نیز مورد بحث است. برخی از شاهدان جرم، یا متهمان دستگیر شده، اظهارات یا اعترافات اولیه خود را پس گرفته یا تغییر داده‌اند. ظاهراً این پرونده‌ها بسیار معتبر بوده‌اند؛ اما وقتی خبرنگاران، خواستار انتشار عمومی مدارک مربوط شدند. دولت ایالات متحده آمریکا قاطعانه مانع آن شد. آن‌چه وجود فعالیت جاسوسی در زمینه سلاح هسته‌ای را ثابت می‌کرد، اطلاعاتی بود که از طریق پروژه ونونا حاصل شده بود. تحت این پروژه گزارش‌های محرمانه‌ای که در طول جنگ جهانی دوم، به شوری ارسال شده بود؛ ردیابی و رمز گشایی شدند. در همین گزارش‌ها، هویت چند نفر که به احتمال زیاد، اطلاعات مربوط به سلاح‌های اتمی را در اختیار شوروی‌ها قرار داده بودند برملا شد، اما هویت دقیق گروه دیگری از آن‌ها هرگز شناسایی نشد. مدارک به دست آمده از این پروژه، گاه در اختیار دولت آمریکا قرار گرفت. اما به علت سطح بالای محرمانه‌ای که این مدارک دارا بودند؛ در دادگاه‌های مربوط، که در سال‌های ۱۹۵۰ تشکیل شد؛ قابل استناد و استفاده نبودند. ضمن اینکه اطلاعاتی که بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به بیرون درز کرد؛ به مراتب بیشتر از اطلاعاتی بود که پروژه ونونا تا قبل از آن در اختیار خبرنگاران گذاشته بود.
اهمیت
قبل از جنگ جهانی دوم، نظریه شکافت هسته اتم، منجر به بحث و گفتگویی شدید، در میان فیزیکدانان برجسته، در سراسر جهان شد. بعداً دانشمندان اتحاد جماهیر شوروی به دلیل پیشرفت و مشارکت در درک ماهیت هستهٔ اتم شناخته شدند. چندین جایزه نوبل به دانشمندان هسته ای شوروی تعلق گرفت. دانشمندان اتحاد جماهیر شوروی مانند ایگور کورچاتوف، لو لانداو و کیریل سینلنیکوف جایزه سینلنیکوف برای کارهای برجسته در زمینه فیزیک به نام وی نامگذاری شده‌است. در ایجاد ایده و اثبات قابل تقسیم بودن اتم مشارکت کردند. با اینکه پروژه منهتن که توسط ایالات متحده، در طول جنگ تعقیب می‌شد با مشکلات جدی روبرو شده بود؛ اما به‌ندرت کسی، خارج از دنیای فیزیک، اهمیت مشارکت اتحاد جماهیر شوروی را درک کرده و از لزوم آن حرفی بمیان می‌آورد. طبق داده‌های منابع متعدد، در آن زمان بیشتر از پیش آشکار شده بود که اتم می‌تواند منابع انرژی بسیار جدید و قدرتمندی را تأمین کرده و در آینده، برای رسیدن به اهداف نظامی مورد استفاده قرار گیرد. در اظهار نظرهای ثبت شده، فیزیکدانان از عدم توانایی خود در دستیابی به هر نوع کاربرد عملی از اکتشافات اتمی ابراز تاسف کردند. به تصور نظرپردازان، ایجاد یک سلاح اتمی غیر عملی بود. طبق تجزیه وتحلیل و نتیجه‌گیری یک کمیته مشترکِ کنگره ایالات متحده، گرچه دانشمندان می‌توانستند برای اولین بار هسته اتم را شکاف دهند، اما آنها فاقد انگیزه، بودجه، توانایی مهندسی، رهبری و در نهایت توانایی انجام این کار بودند. عهده‌دار شدن چنین مسئولیتی برای آنها خارج از ابعاد قابل تصور است. ضمن آنکه مخارج و نیازهای فناوری چنین هدفی خارج از حدود معقول است.
النا فرانته
چهارگانهٔ ناپلیِ معروف او عبارت هستند از: دوست نابغۀ من (۲۰۱۲)، داستان یک نام جدید (۲۰۱۳)، آنهایی که می‌روند و آنهایی که می‌مانند (۲۰۱۴) و داستان فرزند گمشده (۲۰۱۵).