cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شپیتنگتسا
شپیتنگتسا یک روستا در لهستان است که در گمینا سکووشن واقع شده‌است. شپیتنگتسا ۴۷۴ نفر جمعیت دارد.
ام العمد (قطر)
ام العمد یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری ام صلال واقع شده‌است. ام العمد ۱۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
فدریکو ویلده
فدریکو ویلده (Federico Wilde؛ زادهٔ ۱۹۰۹) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
بیرلان
جمعیت
این روستا در دهستان بکشلوچای با نام مشهور به بیلان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۴۸ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است.
لانگ و مک‌کوئید
لانگ و مک‌کوئید (Long & McQuade) بزرگترین فروشگاه زنجیره‌ای فروش ابزارآلات و سازهای موسیقی در کاناداست.
این فروشگاه، نخست در سال ۱۹۵۶ میلادی در خیابان کارلتون تورنتو و به‌صورت یک مغازهٔ کوچک در طبقهٔ دوم یک منزل مسکونی شکل گرفت و بعدها همین مکان تبدیل به یک استودیوی ضبط موسیقی شد. صاحب مغازه، «جک لانگ»، یک نوازندهٔ حرفه‌ای ترومپت بود و کارش را با فروش آلات موسیقی به دوستانش شروع کرد و در همان مکان کلاس آموزش ترومپت هم داشت.
۶ ماه بعد، او یکی از اتاق‌های آن ساختمان را به یک نوازندهٔ درام به نام «جک مک‌کوئید» اجاره داد تا در آن به تدریس و آموزش این ساز بپردازد.
در سال ۱۹۵۷ میلادی این دو تصمیم گرفتند به کمک هم یک فروشگاه ابزارآلات و سازهای موسیقی در خیابان یانگ باز کنند. این شراکت تا سال ۱۹۶۵ میلادی ادامه داشت تا آنکه «جک مک‌کوئید» تصمیم گرفت تمرکزش را بر آموزش و تدریس درام بگذارد و سهم خودش از مغازه را، به شریکش فروخت.
توسعه و شکوفایی اقتصادی این فروشگاه از سال ۱۹۶۸ میلادی شروع شد و اینک بیش از ۷۹ فروشگاه در سرتاسر کانادا دارد. از سال ۲۰۰ میلادی یک فروشگاه آنلاین نیز به این مجموعه اضافه شده‌است.
لانگ و مک‌کوئید ۱۳۰۰ موسیقی‌دانان و حدود ۱۰۰۰ معلم موسیقی را در استخدام خود دارد و ۱۰۰٪ سهام آن در اختیار «خانوادهٔ لانگ» است.
لانگ و مک‌کوئید با شرکت یورکویل ساوند (تولیدکنندهٔ سیستم صوتی عمومی، بلندگو، تقویت‌کننده گیتار و آمپلی‌فایر) مرتبط و وابسته است و با آن شراکت دارد.
بنیان‌گذار این شرکت «جک لانگ» همچنان در امور روزمرهٔ شرکت فعال است و با کمک سه فرزندش آنرا اداره می‌کند.
سر توماس مونرو، نخستین بارونت
همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
اصالت و تحصلات مقدماتی
مونرو در ۲۷ مه سال ۱۷۶۷ در گلاسکو متولد شد. پدر وی تاجر پیشه‌ای بود به نام الکساندر مونرو و پدربزرگ وی یک خیاط بود که سرمایه‌گذاری‌های موفقی را نیز در تجارت تنباکوی آمریکا انجام داده بود. پدر مونرو پس از اینکه مدتی به عنوان کارمند بانک مشغول به کار گردید، به تجارت موفق تنباکوی خانوادگی پیوست اما در همان دوران بود که این تجارت به واسطه انقلاب آمریکا فرو پاشید. توماس در دانشگاه گلاسکو تحصیلات خود را تکمیل نمود و ابتدا در نظر داشت که وارد کسب و کار پدرش شود اما در سال ۱۷۷۹ سوار بر کشتی نظامی پیاده‌نظام راهی مَدرَس شد.
فرمانداری مدرس
در سال ۱۸۱۹، مونرو به عنوان فرماندار مدرس انتخاب گردید. از جمله عوامل دخیل در انتصاب وی، بنیانگذاری عملکردی جامع در رابطه با جمع‌آوری عایدات و درآمد بود که به نام ریوتواری شهرت یافت. این سازوکار تا سده بیستم ادامه داشت و به همین مناسبت، مونرو را به عنوان پدر سیستم ریوتواری می‌شناسند. مونرو، بانی عنوان نخستین بارونت لیندرتیس در آنگوس از سال ۱۸۲۵ می‌باشد. او در تاریخ ۶ ژوئیه ۱۸۲۷ و در هنگام گشت و گذار در حوالی ولسوالی‌های سیدد در فلات دکن به دلیل ابتلا به وبا درگذشت و بنای یادبود چندی نیز برای او ساخته شد. تندیسی نیز از وی که او را در حال سوارکاری نشان می‌دهد، توسط فرانسیس لگات چانتری در شهر مدرس ساخته شده. به درخواست مونرو، کمیتهٔ آموزش عمومی در سال ۱۸۲۶ پایه‌گذاری شد که در سال‌های بعد منجر به شکل‌گیری کالج ریاست جمهوری شد.
کرایسلر نیوپورت
کرایسلر نیوپورت (Chrysler Newport) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱ و ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۱ تولید شد.
این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده‌است.
برشکاری
برای بریدن ورق‌ها در ورق‌کاری از انواع قیچی‌های دستی، اهرمی و ماشینی استفاده می‌کنند.
قیچی‌کاری
مقدمه: قیچی‌کاری یکی از فرایندهای برشکاری مکانیکی است. به وسیله قیچی می‌توان انواع ورقها، میله‌ها و شمش‌ها را برید. عمل برش به وسیله قیچی شبیه برشکاری با قلم است؛ با این تفاوت که در قیچی کاری تیغه‌ها که در طرفین قطعه قرار گرفته‌اند، به وسیله نیروی دست یا ماشین از کنار هم عبور داده می‌شوند و عمل برش انجام می‌پذیرد.
تعریف: برشکاری به وسیله قیچی (قیچی کردن) عبارت است از بریدن یا قطع کردن بدون براده برداری به وسیله دو تیغه بُرنده گوه‌ای شکل که مخالف جهت یکدیگر حرکت می‌کنند و از کنار یکدیگر می‌گذرند.
لقّی بین تیغه‌ها: هنگام برشکاری با قیچی معمولاً باید بین دو تیغه قیچی مقداری فاصله وجود داشته باشد که در اصطلاح آن را «لقی» می‌گویند. این فاصله از سویی موجب می‌گردد که تیغه‌ها با هم اصطکاک نداشته باشند و از سوی دیگر، برشکاری را آسان می‌کند. لقی بین دو تیغه به ضخامت و جنس قطعه کار بستگی دارد که معمولاً آن را در حدود۱/۲۰ ضخامت قطعه کار در نظر می‌گیرند.
طبقه‌بندی انواع قیچی‌ها
قیچی‌ها را از نظر قدرت برش و نوع کاربرد در صنعت به سه گروه طبقه‌بندی کرده‌اند. قیچی‌های دستی، قیچی‌های اهرمی و قیچی‌های ماشینی (مکانیکی و هیدرولیکی) که به ترتیب به شرح هر یک می‌پردازیم.
قیچی‌های دستی
از قیچی‌های دستی برای بریدن ورق‌های فلزی نازک تا ضخامت ۱٫۵ میلی‌متر استفاده می‌شود. در ساختمان قیچی‌های دستی، از قانون اهرم‌ها برای تأمین نیروی برش و سهولت در عمل قیچی کاری استفاده شده‌است. قیچی‌های دستی بر حسب کاربردشان در صنعت به شکل‌های مختلف در دو گروه اصلی «چپ بر» و «راست بر» ساخته می‌شوند. تشخیص راست بر یا چپ بر بودن قیچیها، معمولاً به این ترتیب است که ابتدا قیچی را از پهلو به نحوی در مقابل دید قرار می‌دهند که نوک آن به سمت چپ باشد. حال اگر پخ برنده تیغه بالایی را بتوان دید، آن را قیچی راست بر و چنانچه پخ برنده تیغه پایین در معرض دید باشد، قیچی را چپ بر می‌نامند.
طبقه‌بندی قیچی‌های دستی: قیچی‌های دستی را چپ بر یا راست بر می‌سازند؛ ولی از نظر ساحتمان و کاربرد، این قیچی‌ها در برشکاری ورق‌های فلزی انواع گوناگون دارند:
قیچی‌های اهرمی
با قیچی‌های اهرمی می‌توان ورق‌های فلزی را با ضخامت‌های بیشتری برید. قیچی‌های اهرمی دارای یک اهرم هستند و نقطه اتکای آن‌ها در کناری قرار دارد (قانون اهرم‌های نوع دوم).
قیچی‌های اهرمی را معمولاً در سه نوع ساده، مرکب و ورق بر (وزنه‌ای)، ساخته‌اند که به شرح قیچی اهرمی ساده می‌پردازیم.
قیچی اهرمی ساده:
قیچی‌های اهرمی ساده دارای یک تیغه ثابت و یک تیغه متحرک هستند. تیغه ثابت در پایین قرار دارد و از آن به عنوان تکیه گاه نیز استفاده می‌شود. تیغه متحرک که در بالا قرار دارد، عمل برش را از طریق یک اهرم دوبل انجام می‌دهد. طول تیغه‌های این نوع قیچی معمولاً بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ میلی‌متر و قدرت برش ان تا ضخامت ۵ میلی‌متر است. در کنار بدنه قیچی ضامن نگهدارنده قابل تنظیمی در نظر گرفته‌اند که وظیفه افقی نگه داشتن قطعه کار را به عهده دارد. این قیچی‌ها تنها برای بریدن ورق‌ها و قطعات تخت به کار می‌روند و از آن‌ها نمی‌توان برای بریدن مفتول‌ها و شمش‌های فرم دار استفاده کرد؛ زیرا این عمل به تیغه‌های آن صدمه می‌زند.
قیچی‌های ماشینی
این نوع قیچی‌ها برای بریدن ورق‌های فلزی تا ضخامت ۳۰ میلی‌متر استفاده می‌شوند. نحوه کار این قیچی‌ها بدین صورت است که پس از روشن کردن دستگاه و براه انداختن الکترو موتور با فشار آوردن روی پدال کلاچ دستگاه عمل نموده و نیروی الکترو موتور به وسیله واسطه‌هایی به میل لنگ یا بادامک‌های قیچی منتقل می‌شود و حرکت دورانی را به حرکت عمودی تبدیل می‌کند و در نتیجه موجب پائین آمدن کشوئی گیوتین که تیغه فوقانی روی ان نصب است شده و با کمک تیغه پائین قیچی که همواره ثابت بوده و به میز بدنه دستگاه محکم شده‌است عمل برش بتدریج انجام می‌شود. بدیهی است چنانچه روی پدال به‌طور مستمر فشار وارد آید چون صفحه کلاچ آزاد نمی‌باشد و نیرو به میل لنگ یا بادامک‌ها کماکان منتقل می‌شود کشوئی قیچی در هر رفت و برگشت عمل برش را انجام می‌دهد ولی در غیر این صورت هر مرتبه که به پدال فشار وارد آید عمل برش انجام می‌گیرد. برای اینکه در موقع برش ورق جابجا نشود بر روی کشوئی متحرک قیچی‌های گیوتین نگهدارنده هائی نصب گردیده که هم‌زمان با حرکت تیغه فوقانی به طرف تیغه پائین که برش انجام می‌شود ورق را با تمام قدرت نگه می‌دارند این نگهدارنده‌ها دارای یک پیستون مستقل می‌باشند که با هوای فشرده (سیستم پنوماتیک) یا روغن تحت فشار (سیستم هیدرولیک) عمل نگهداری ورق را در تمام طول خود تقسیم می‌کند.
قیچی‌های ماشینی دارای انواع مختلفی هستند از جمله: ۱- قیچی برقی انیورسال -۲- قیچی‌های گیوتین -۳- قیچی‌های گردبر ماشینی و … که در ادامه به شرح برخی از آن‌ها می‌پردازیم.
قیچی‌های گردبر در دو گروه دستی و ماشینی وجود دارند.
از دیگر انواع قیچی‌ها قیچی‌های نیبلر هستند که در ۳ گروه دستی، میزی و ستونی وجود دارند.
قیچی گیوتین
این قیچی‌ها را در دو نوع دستی یا ماشینی ساخته و برای تأمین حرکت تیغه متحرک آن‌ها ممکن است که از مکانیزم لنگ یا فشار روغن (هیدرولیک) استفاده گردد.
اجزاء مهم قیچی‌های گیوتین
در قیچی‌های گیوتین مکانیکی و هیدرولیکی به غیر از مکانیسم قدرت (محرّکه‌ها) که متفاوتند بقیه اجزاء مهم آن‌ها تقریباً با هم مشابهند که به اختصار بشرح آن‌ها می‌پردازیم.
بدنه قیچی‌های گیوتین
بدنه قیچی‌های گیوتین را به ۳ روش تهیه می‌کنند:
چون در حین برش اکثر بار وارده به یک قیچی بار انحرافی یا متحرک است و تنش‌های پیچشی به وجود می‌آید بنابراین میز قیچی را مستحکم می‌سازند تا در مقابل نیروهای وارده مقاومت لازم را داشته باشد و نیز چون در لحظه برش ضربات سنگین بر بدنه قیچی وارد می‌آید لذا برای خنثی کردن آن‌ها از متعادل کننده‌های فنری در گیوتین‌های معمولی و از متعادل کننده‌های پنوماتیکی در گیوتین‌های بزرگ استفاده می‌شود.
موتور قیچی گیوتین
مسیر انتقال قدرت در یک قیچی گیوتین از موتور آن شروع می‌شود. چون در کارهای مداوم و سرعت‌های نسبتاً بالا زمان کوتاهی برای ذخیره انرژی به وسیلهٔ چرخ طیار وجود دارد و این امر فشار زیادی را به موتور وارد می‌سازد بنابراین قدرت موتور گیوتین باید از حد ظرفیت آن بیشتر باشد یعنی باید قدرتی بیشتر از مقدار لازم داشته باشد.
کلاچ
کلاچ مکانیسمی است که برای ارتباط و قطع ارتباط حرکت‌های دورانی به کار می‌رود. در گیوتین از کلاچ برای شروع دوران میل لنگ استفاده می‌شود کلاچ در گیوتین چه از نوع مکانیکی و چه از نوع اصطکاکی باشد عامل ارتباط بین دنده محرک با چرخ طیار یا میل لنگ است.
کلاچ‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:
نگهدارنده‌های ورق
نقش نگهدارنده‌های ورق ثابت نگهداشتن ورق بر بستر (میز) قیچی گیوتین در لحظه برش است انجام این امر به نیروی زیادی نیاز دارد، چنانچه ورق بعلت عدم نیروی کافی جهت نگهداری آن از محل خود حرکت کند طبعاً برش صحیح صورت نخواهد گرفت. مضافاً وقتیکه تیغه بالائی قیچی با ورق تماس حاصل می‌کند نیروی کشنده بسیار قوی ای به اثر اهرم ضربه زدن قیچی اضافه می‌شود در این حال وسیله نگهدارنده باید آنقدر استقامت داشته باشد تا در برابر نیروها از خود مقاومت نشان دهد برای این منظور نگهدارنده‌هایی که بکار برده می‌شوند از فنرها یا از عمل مکانیکی بادامک‌ها و اهرم‌ها یا نیروی هیدرولیکی سیلندرهای هوا یا ترکیبی از هر یک از آن‌ها می‌باشند وسائل نگهدارنده معمولاً برای قدرت‌های بیش از آنچه مورد نظر است طراحی و ساخته می‌شوند.
تیغه‌های قیچی گیوتین
جنس تیغه‌های گیوتین را از فولادهای کرم دار تهیه می‌کنند چون نیروی فوق‌العاده زیادی به لبه‌های برنده تیغه وارد می‌شود بنابراین وجود کوچکترین نقص در ساختمان متالوژیک تیغه یا کوچکترین کمبود در نحوه عملیات حرارتی آن یا سنگ زدن تیغه موجب وارد آمدن آسیب شدید یا حداقل فرسایش سریع تیغه شده و کار برش را غیر مطلوب می‌سازد. در نگهداری تیغه‌ها باید توجه لازم به عمل آید و چنانچه تیغه‌ها پس از مدتی کند شدند باید به وسیله افراد متخصص و ماهر با ماشین سنگ دقیق نسبت به تیز کردن آن‌ها اقدام شود در غیر این صورت کندی تیغه‌ها اضافه بر به وجود آوردن لبه‌های بریده یا شکسته در ورق بریده شده موجب آن می‌شود که در ورق بریده شده پلیسه‌های زیادی به وجود آید و همچنین موجب فرسایش زیاد راهنماهای ضربه زن می‌شود تیغه‌های کند احتمالاً ممکن است موجب آسیب رساندن به بدنه قیچی هم گردند.
قیچی‌های گرد بُر
علاوه بر قیچی‌های دستی که به وسیله آن‌ها می‌توان ورق‌های فلزی نازک را به صورت دایره برید، قیچی‌های دیگری وجود دارند که با آن‌ها ورق‌های فلزی را تا ضخامت ۶ میلی‌متر و به شعاع‌های مختلف تا ۵۰ میلی‌متر با توجه به نوع و قدرت ماشین می‌بُرند.
قیچی‌های گرد بر را در گروه‌های دستی و ماشینی طراحی می‌کنند و می‌سازند. در گروه دستی انواع مختلفی وجود دارد.
نیروی محرکه در قیچی‌های گرد بر دستی: با به گردش درآوردن چرخ مدوری که روی ماشین تعبیه شده‌است، نیروی محرکه در قیچی گردبر دستی تأمین می‌شود. با انتقال این نیرو توسط واسطه‌های مکانیکی به محورها، تیغه‌ها در جهت مخالف یکدیگر می‌چرخند و در نتیجه، برشکاری انجام می‌شود.
در نوع قیچی گردبر ماشینی، نیروی محرکه انرژی الکتریسیته است که این انرژی پس از تبدیل به انرژی مکانیکی، محورهای قیچی را در جهت مخالف به حرکت درمی‌آورد و در نتیجه تیغه‌های قیچی را که روی محور نصب شده‌اند، می‌چرخاند.
اصول کار قیچی گرد بر
همان‌طور که اشاره کردیم، دو محوری، که تیغه‌های قیچی به آن‌ها بسته شده‌است، با اعمال نیرو، مخالف جهت یکدیگر می‌چرخند (خواه نیروی اعمال شده دستی یا برقی باشد). چرخش تیغه‌ها در جهت مخالف موجب کشیدن ورق می‌شود و با تنظیم فاصله تیغه‌ها نسبت به ضخامت ورق، در چند مرحله عمل برش به صورت دایره انجام می‌گیرد.
تیغه‌های قیچی گرد بر
ابزار برش قیچی‌های گرد بر را تیغه‌های گرد آن‌ها تشکیل می‌دهد. هر تیغه روی یک محور بسته می‌شود که وضعیت قرارگیری آن‌ها نسبت به هم متناسب با ضخامت ورق مورد برش متفاوت است. در زیر به شرح حالت‌های مختلف آن‌ها می‌پردازیم:
تیغه‌های استوانه‌ای
تیغه‌های استوانه‌ای که قطر آن‌ها ۵۰ تا ۱۱۰ میلی‌متر است، روی قیچی‌های گرد بر که دارای محورهای موازی هستند، نصب می‌شوند. ظرفیت برش این تیغه‌ها برای فولادهای کم کربن تا ضخامت ۴ میلی‌متر است.
تیغه‌های مخروطی
تیغه‌های مخروطی روی قیچی‌های گرد بر با محورهای مایل نصب می‌شوند. این نوع قیچی‌های گرد بر معمولاً ورق‌های فلزی را بدون تغییر فرم سطحی به صورت دایره می‌برند و ظرفیت برش تیغه‌های آن‌ها نیز برای فولادهای کم کربن تا ۴ میلی‌متر است.
تیغه‌های مخصوص آجدار: نوع دیگری تیغه روی قیچی‌های گرد بر نصب می‌شود که برای سهولت در برشکاری و اصطکاک بیشتر با ورق تیغه زیرین آن را آجدار می‌سازند تا ضمن برش موجب حرکت ورق به سمت جلو شود.
گاوان آهنگر
گاوان آهنگر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۳۸نفر (۲۷۴خانوار) بوده‌است.
تیم ملی والیبال مردان پاراگوئه
تیم ملی والیبال مردان پاراگوئه تیم ملی والیبال مردان کشور پاراگوئه است.
میسی مونرو
میسی مونرو زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۸۴، هنرپیشه و کارگردان فیلم‌های پورنوی آمریکایی است.
زندگینامه
میسی تا به‌حال یک‌بار و در سال ۲۰۰۴ برندهٔ یک جایزهٔ ایکس‌آراوسی شده و دو بار در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ نامزد دریافت جایزهٔ ای‌وی‌ان شده‌است.
آگنور ۱۸۷۳
سیارک ۱۸۷۳ هزار و هشتصد و هفتاد و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۵ مارس ۱۹۷۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۵۰ است.
رابوس
رابوس (به اسپانیایی: Rabós) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در آلت امپوردا واقع شده‌است. رابوس ۴۵٫۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
هی لایفنگ
هی لایفنگ (He Lifeng؛ زادهٔ فوریه ۱۹۵۵) سیاست‌مدار اهل چین است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی چین فعالیت می‌کند.
عبدالرحیم طالبوف
میرزا عبدالرحیم طالبوف تبریزی (۱۲۱۳ ه‍.ش کوی سرخاب، تبریز - اواخر ۱۲۸۹ یا اوایل ۱۲۹۰ ه‍.ش بویناکسک، داغستان) از روشنفکران پیش از مشروطیت است.
زندگی‌نامه
عبدالرحیم پسر ابوطالب نجار تبریزی در ۱۲۱۳ شمسی/۱۸۳۴ میلادی در محله سرخاب تبریز زاده شد. به گفته خودش پدرش ابوطالب و پدربزرگش استاد علی مراد حرفه نجاری داشته‌اند. گفته‌اند عبدالرحیم در شانزده سالگی به تفلیس رفت و به تحصیل زبان روسی پرداخت و مقدمات دانش جدید را فرا گرفت و با جنبش‌های آزادی‌خواهی و آرای نویسندگان سوسیال دموکرات و ادبیات روسی آشنا شد و در تیمورخان شورا (بویناکسک کنونی) مقر حکومت داغستان مقیم شد و به مقاطعه‌کاری راه‌های قفقاز پرداخت و سرمایهٔ کافی اندوخت و در آن شهر ازدواج کرد. او در دوره تحرک فرهنگی و سیاسی قفقاز پرورش یافت و از دانش و فرهنگ سیاسی جدید تأثیر پذیرفت و از پنجاه و پنج سالگی به نوشتن آثار خود پرداخت و اعتبار و احترام بسیار یافت، تا آنجا که به علت نوشتن مقالاتی در ترویج افکار نوی اجتماعی و سیاسی جدید و تبلیغ آزادی و حکومت قانون و همچنین نشر علوم طبیعی به زبان ساده فارسی در ایران نزد رجال ترقی‌خواه و روشنفکران زمانه محبوبیت بسیار حاصل کرد و در ۱۲۸۵/۱۹۰۶ در دوره اول مجلس شورای ملی از تبریز به نمایندگی انتخاب شد، اما با آنکه نمایندگی را پذیرفت به تهران نیامد و در شهر تیمورخان شورا ماند تا در هفتادو هفت سالگی درگذشت.
وی با نگارش کتاب‌هایی مانند مسالک المحسنین و کتاب احمد و … بر افکار بسیاری از مشروطه خواهان تأثیر گذاشت. به همان اندازه که تجدد خواهان، از آثار و دیدگاه‌های او جانبداری می‌کردند، برخی از عالمان روحانی، با وی سرگران بودند و این به سبب مطالبی بود که او در آثارش آورده بود، و ایشان در نگاه‌شان، با اصول دیانت اسلام همخوانی نداشت.
از کتاب احمد
«اکثر متمولین این مغربیان متمدن نمای خوش ظاهر، مثل موش صحرائی دور عالم را می‌گردند که هرجا انبار جدیدی پر از حبوبات ثروت پیداکنند، همراهان خود را دعوت نمایند و به هر حیله روباهی که ممکن باشد، رخنه بر آن انبار آکنده بیندازند…
هر ملتی که رجال متنفذ او زودباور و لین‌العریکه و بی علم و بی تجربه و طلا دوست باشند، با سرپنجه صید افکن شاهین اقتدار استرلینغ و روبل و دلار و فرانک، زود تر از دیگران شکار شوند.»
نگاه طالبوف با اصول دیانت اسلام ناهمخوانی داشت. در همان زمان شهرت یافته بود که بابی‌ ها در ترویج آثار طالبوف کوشش دارند به همین دلیل کتاب احمد و مسالک المحسنین منسوب به بابیه شده و از طرف علما قرائت آنها ممنوع شده بود. علماء به نوشته احمد کسروی و شیخ فضل‌الله نوری خواندن آثار طالبوف را قدغن اعلام نمودند. بابیها در نشر آثار طالبوف کوشش داشتند و آنچه دربارهٔ ایشان شهرت یافته بی اساس نبوده‌است. طالبوف متدین واقع بین بود حج به جا آورد و تسلط او بر متون دینی به ویژه قرآن در آثارش مشهود است و تهمت حاکمان قاجار و ملاهای درباری و قشر ی های مذهبی در نسبت بابی و بهائی به او نادرست هست. او یک وطن دوست و مردم گرا به معنی حقیقی بود.
رماگن
شهر رماگن در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
تورنیچ
تورنیچ (به لاتین: Turnić) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان پوژگا-اسلاونیا واقع شده‌است.
باباگوشی
باباگوشی، روستایی از توابع بخش رستم شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رستم یک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
کوه درنگ
این کوه دارای دو دیواره پرشیب «L مانند» در امتداد شمال شرق (طول ۷ کیلومتر) و دیگری (با طول ۴ کیلومتر) در امتداد جنوبی بلندترین نقطه قله است. دیواره شمال شرق - قله بسیار پرشیب است. از جانب جنوب امتداد کوه با دامنه‌های متعدد پس از دیواره اصلی تا بندر دیر ادامه دارد و از قله تا جنوبی‌ترین دامنه به ۴۰ کیلومتر می‌رسد. امتداد شمالی به سمت جنوبی کوه در نیمه به فاصله نزدیک چند کیلومتری خلیخ فارس هم‌راستا می‌شود. پشته کوه (سمت مقابل دو دیواره) جنوب شرقی کوه است که محدوده‌ای نزدیک به نیمدایره از شمال شرق تا جنوب دوران دارد و با شیب ملایم و تدریجی و تپه‌مانند است و از جهات پوشش گیاهی نیز فقیر است. این پشته تا شعاع ممتد دو دیواره غالباً از ارتفاع ۴۰۰ متر به بالا دارد؛ و در ادامه تپه‌ها و دامنه‌ها را تشکیل می‌دهد اما چند قله بالای ۴۰۰ متر هم بلافاصله پس از دیواره جنوبی در امتداد آن خودنمایی می‌کنند.
در شمال کوه درنگ در فاصله چند کیلومتری آن (فاصله دو قله ۵ کیلومتر)، قله تپه مانندی قرار دارد که معمولاً آنرا به کوه درنگ ملحق می‌دانند که ارتفاع آن بیش از ۵۲۰ متر است.
واینداسکرایب
ویندسکرایب (به انگلیسی Windscribe) یک اپلیکیشن تغییر آدرس اینترنتی (به انگلیسی IP) است که برای سیستم عامل های ویندوز،مک،لینوکس،آی او اس و اندروید ساخته شده است. ایرانی ها میتوانند از طریق ارز دیجیتال نسخه (Pro) این برنامه را خریداری کنند.
آیدینلو
آیدینلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بکشلوچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۲ نفر (۱۵۰ خانوار) بوده‌است.
آزاد (فیلم ۱۹۸۴)
آزاد یا بی‌بند و بار فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی هربرت راس است. در این فیلم بازیگرانی همچون کوین بیکن، لوری سینگر، دایان ویست، جان لیسگو، کریس پن، سارا جسیکا پارکر، فرانسیس لی مک‌کین ایفای نقش کرده‌اند.
آرون نوریس
آرون نوریس (Aaron Norris؛ زادهٔ November 23, 1951) یک کارگردان، بدل کار و تهیه‌کننده فیلم اهل گاردنا، کالیفرنیا از ایالات متحده آمریکا است.
آزاد (فیلم ۱۹۸۴)
در سال ۲۰۱۱ فیلیمی با همین نام ساخته شد که بازسازی همین فیلم می‌باشد.
آرون نوریس
همچنین او برادر کوچک‌تر چاک نوریس می‌باشد.
آزاد (فیلم ۱۹۸۴)
جستارهای وابسته
آزاد
آرون نوریس
آثار کارگردانی
رهبر جوخه (فیلم ۱۹۸۸)
نیروی دلتا ۲: اتصال کلمبیا (۱۹۹۰)
هیتمن (فیلم ۱۹۹۱)
سایدکیک (فیلم ۱۹۹۲)
پلیس خوب، پلیس بد (۱۹۹۳)
مقیم جهنم (فیلم ۱۹۹۴)
سریال واکر، رنجر تگزاس (۴ قسمت سریال را کارگردانی کرده است)
سگ برتر (فیلم ۱۹۹۵)
والکر رنجر تگزاس : محاکمه توسط آتش (تله‌فیلم - ۲۰۰۵)
موسسه فرگشت
مؤسسه فرگشت (Evolution Institute)) یک سازمان غیرانتفاعی است که مأموریت آن به‌کارگیری راه حل‌های مبتنی بر علم و استفاده از بهترین شیوه‌های مبتنی بر شواهد برای حل فوری‌ترین مسائل اجتماعی امروزی برای بهبود کیفیت زندگی است.
این موسسه توسط دیوید اسلون ویلسون و جری لیبرمن در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد و در نزدیکی تامپا، فلوریدا مستقر است. میشل شیمبرگ رئیس فعلی هیئت مدیره این سازمان است. او به خاطر تجربه اش در حمایت از سیاست مدرسه، استراتژی‌های مسکن و مدیریت سازمان شناخته شده‌است.
شتابین
شتابین یک روستا در لهستان است که در گمینا شتابین واقع شده‌است. شتابین ۹۲۰ نفر جمعیت دارد.
مگس‌مرغ زانتوس
مگس‌مرغ زانتوس نام یک گونه از تیره مگس‌مرغان است.
امامزاده ابوسعید
امامزاده ابوسعید مربوط به سده‌های متأخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گرمسار، بخش آرادان، دهستان یاتری، روستای پاده، انتهای روستای بعد از تکیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خواجه پطرس ولیجانیان
خواجه پطرس وُسکان ولیجانیانتس (ولیجانیان) (Խոջա Պետրոս Ոսկան-Վելիջանեանց; (Ḵᵛāja Petros Veliǰaneancʽ)، درگذشت ۱۶۴۹ میلادی) یکی از تجار ثروتمند و مشهور جلفای نو اصفهان بود که در بین ارمنی‌ها از احترامی خاص برخوردار بود. وی از ثروتمندترین افراد جلفا در دوران خود بود. وی در اندک مدتی بازرگانی معتبر شد.
خواجه پطرس بانیِ بزرگ‌ترین کلیسا در محله جلفای نو اصفهان به نام کلیسای «بیدخم» در سال ۱۶۲۸ میلادی می‌باشد.
نقل شده که روزی صدراعظم شاه عباس دوم، ساروتقی، به شاه اعلام کرد کسانی از ارمنیان جلفا هستند که ثروت شان از شاه بیشتر است و چون شاه از وی پرسید منظور او چه کسانی هستند جواب داد:
تاجر دیگر ارمنی خواجه بُغوس ولیجانیانتس (Խոջա Պողոս Վելիջանեանց; Ḵᵛāja Połos Veliǰaneancʽ)، پسر خواجه پطرس بود.
منابع
Նախիջևան. Հայկազունք Ով ով է կենսագրական հանրագիտարան p. 226 Այվազյան Արգամ, Գասպրինտ տպագրատուն
نرت نوتن، کانزاس
نرت نوتن شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۷۵۹ نفر بوده‌است.
فرناندو آبرئو
فرناندو دی آبرئو فریرا مدافع اهل برزیل است که در شهر سائوپائولو و در تاریخ  به دنیا آمده‌است. آبرئو در تیم‌های فوتبال Racing B سابقهٔ حضور دارد.
سرا دآیلو
سرا دآیلو (به ایتالیایی: Serra d'Aiello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است. سرا دآیلو ۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶۸ نفر جمعیت دارد و ۳۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بسمل (شهر)
بسمل شهری است در کشور ترکیه که در استان دیاربکر واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۵۶٬۳۹۰ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۵۵٬۴۲۱ نفر می‌باشد.
باغ‌دشت
جمعیت
این روستا در بالاتجن قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۶۵۱نفر (۶۹۵خانوار) بوده‌است.
درگاه (معماری)
درگاه (ترکی استانبولی: dergâh, هندوستانی: dargah दरगाह, দরগাহ dorgah) یک حرم یا آرامگاه است که معمولاً بر روی گور یک ولی یا درویش ساخته می‌شود. صوفی‌ها معمولاً برای زیارت به درگاه‌ها می‌روند که معمولاً خانقاه‌های بزرگان آن‌ها مرتبطند. درگاه همچنین در معماری ایرانی به فضای کوچکی که در ورودی در آن قرار می‌گیرد گفته می‌شود. از لحاظ ساختمانی، درگاه فضایی است که در دو سوی آن دو جرز یا دیوار قرار گرفته‌است که چهارچوب در ورودی در آن نصب می‌شود. طاق درگاه که آن را نعل درگاه نیز می‌خوانند قوسی شکل یا افقی است.
درگاه در سرزمین‌های اسلامی که تحت تأثیر زبان فارسی بوده‌اند، به ویژه ترکیه، آسیای میانه و جنوب آسیا کاربرد دارد. این واژه در مناطق پیرامون دوربان در آفریقای جنوبی نیز که از مراکز تجمع هندی‌ها در این کشور است، به عنوان حرم بزرگان صوفی کاربرد دارد.
مخالفت سایر اهل سنت
علمای اهل حدیث، دیوبندی، سلفی و وهابی با ساختن ضریح بر قبور مخالفت کرده و آن را شریک ساختن برای خداوند یا شرک می‌دانند. به گفته آن‌ها محمد پیامبر اسلام تبدیل قبور به مکان عبادت را به شدت محکوم کرده و حتی کسانی را که این کار را کردند را نفرین کرده‌است. حاکمان وهابی کنونی عربستان سعودی به همین توجیه آثار تاریخی بیش از ۱۴۰۰ ساله از جمله آرامگاه‌های اهل بیت و اصحاب همانند چهارتن از امامان شیعه، عثمان، حمزه، خدیجه و عایشه را تخریب کرده‌اند. گرچه زیارت قبور در اسلام به دلیل یادآوری مرگ و روز حساب توصیه شده‌است.
یه چیزی می‌خواهم بگویم
یه چیزی می‌خواهم بگویم فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی ساتیش کایشیک است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارینا کاپور، توشار کاپور، دالیپ تاهیل، آمریش پوری، وراجش هیجری، آلوک نات، هیمانی شیوپوری، یاشپال شارما ایفای نقش کرده‌اند.
سیارک ۱۸۷۴
سیارک ۱۸۷۴ هزار و هشتصد و هفتاد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ سپتامبر ۱۹۲۴ و در رصدخانه سایمیز کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۰۰ است.
فرانسیسکو روآ
فرانسیسکو روآ (Francisco Rúa؛ February 4, 1911 – August 5, 1993) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
رمدا-تایشل
شهر رمدا-تایشل در ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده‌است.
سیتروئن تیپ سی ۵اچ‌پی
سیتروئن تیپ سی خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۶ تولید شده‌است.
طراحی آن موتور جلو-محور عقب بوده و طول آن در حالت طبیعی 3.20 m، عرض آن در حالت طبیعی 1.40 m و وزن آن در حالت طبیعی 543 kg است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
یادگیری سیار
تعریف
واوولاو شارپلز(۲۰۰۲)، در تعریف خود از یادگیری سیار، بر جنبه‌هایی که مشخصهٔ خدمات سیار هستند تأکید کرده‌اند، در حالیکه لیونگ و چن (۲۰۰۳)، بر ویژگی‌های مرتبط با زیر ساخت‌های ارتباطی مانند شبکه‌های بی سیم تمرکز کرده‌اند. در تعریف دیگر آمده است، یادگیری سیار عبارت است از سهولت یادگیری و دسترسی به مواد آموزشی برای کاربران وسایل سیار از طریق یک رسانهٔ بی سیم (میلوا و همکاران، ۲۰۰۸). کیگان (۲۰۰۴) به‌طور عمده بر سهولت حرکت وسایل تأکید کرده‌است. وی در این رابطه می‌گوید که من یادگیری سیار را، ارائهٔ آموزش و یادگیری از طریق دستیارهای دیجیتال شخصی، پالم تاپ‌ها، ابزارهای دستی، تلفن‌های هوشمند و تلفن‌های همراه تعریف می‌کنم، یعنی وسایلی که به راحتی قابل حمل باشند. اِلای (۲۰۰۵)، نیز یادگیری سیار را به عنوان ارائه یادگیری از طریق وسایل سیار توصیف کرده‌است.
مبانی نظری
نی اسمیت و همکاران (۲۰۰۴، به نقل از میلوا و همکاران، ۲۰۰۸)، در رابطه با دسته‌بندی مبانی فعالیت‌های یادگیری سیار می‌گویند، فعالیت‌های مبتنی بر یادگیری سیار به شش حیطه تقسیم می‌شود که چهار حوزهٔ آن به نظریه‌های یادگیری اساسی مربوط است. این نظریه‌ها عبارتند از: رفتارگرایی، ساختن گرایی، موقعیتی و مشارکتی. دو حوزه دیگر عبارتند از یادگیری غیررسمی و مادام العمر و یادگیری و آموزش حمایت شده که بیشتر با زمینه و کاربرد ارتباط دارند. از این شش رویکرد، رویکرد ساختن گرایی بر حسب توصیفی که از یادگیری دارد، برای یادگیری سیار مفید تر است. رفتارگرایی تنها به ارتباط بین عمل دانش آموز و پاسخ منفعلانه توجه دارد. رویکردهای موقعیتی و مشارکتی نیز بیشتر مربوط به روش‌هایی هست که یادگیری در آن‌ها معمولاً به یک فعالیت ساختن گرایانه منجر می‌شود (همان منبع). اُمالی و همکاران (۲۰۰۵)، نیز در مقالهٔ خود به همین تقسیم‌بندی اشاره کرده‌اند و کاربردهای این نظریه‌ها را در یادگیری سیار مورد بحث قرار داده‌اند.
چالش‌های مربوط به مبنای نظری یادگیری سیار
بسیاری از منتقدان معتقدند که نظریهٔ ساختن گرایی مبنای روشن و واضحی ندارد. عدم وجود یک واقعیت عینی، دشواری ارزشیابی به دلیل عدم عینی بودن ملاک‌ها، عدم برنامه‌ریزی و طراحی قبلی باعث پذیرفته نشدن نظریه ساختن گرایی در یادگیری سیار می‌شود.
چالش‌های مربوط به زیر ساختهای فنی، اقتصادی و فرهنگی جامعه
عدم سرمایه‌گذاری دولت‌ها در زمینهٔ یادگیری سیار، هزینه‌های بالای مکالمه و پیامک، هزینه‌های هنگفت در زمینهٔ دسترسی به اینترنت از طریق این وسایل، محدودیت پهنای باند و مسائل فرهنگی که در رابطه با پذیرش همگانی خدمات سیار در بعضی جوامع وجود دارد، کاربرد آن‌ها را کاهش می‌دهد.
چالش‌های مربوط به مخالفت مراکز آموزشی، استادان، معلمان و والدین
نگاهی به تاریخچهٔ استفاده از تکنولوژی‌های مختلف در آموزش این نکته را روشن می‌سازد، که ورود هر تکنولوژی جدید به عرصهٔ آموزش، مخالفت‌ها و انتقادات زیادی به ویژه از سوی استادان، معلمان و والدین سنت گرا، را بدنبال داشته‌است. بدون شک این مخالفت‌ها درمیان والدین و معلمان کشورهای در حال توسعه بسیار شدیدتر هستند و آن‌ها به سختی یادگیری سیار را به رسمیت خواهند شناخت.
منابع
کتاب یادگیری موبایلی، پارادایم جدیدی در یادگیری مجازی (اباصلت خراسانی و پژمان کنعانی نیری) Curriculum: implementation prospects
بالومه
بالومه، روستایی از توابع بخش رستم شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
تورنو، استان لوبلین
تورنو، استان لوبلین (به لاتین: Turno, Lublin Voivodeship) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Sosnowica واقع شده‌است.
بالومه
جمعیت
این روستا در دهستان رستم یک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
نفرکارع یکم
هر دو فهرست پادشاهان تورین و سقاره نفرکارع را پادشاه پس از سنج و پیش از نفرکاسوکار می‌دانند.
مؤسسات پژوهشی متحد لرزه‌شناسی
مؤسسات پژوهشی متحد لرزه‌شناسی به اختصار آی‌آرآی‌اس  یک کنسرسیوم پژوهشی دانشگاهی برای کاوش درون زمین از طریق گردآوری و توزیع داده‌های لرزه‌ای است. برنامه‌های این کنسرسیوم به پژوهش‌های علمی، آموزش و پرورش و کاهش خطر زمین‌لرزه کمک می‌کند.
احمد بهبهانی
شیخ احمد بهبهانی (۱۱۹۱–۱۲۳۵ق/ ۱۱۵۶–۱۱۹۸ش)، عالم شیعی قرن ۱۳ق، و یکی از چهره‌های برجسته خاندان آل آقا (نوادگان وحید بهبهانی) است. وی افزون بر مقام علمی و تألیفاتش، به دلیل سیر و سیاحتش در ایران، عراق و هند و بر جای نهادن خاطراتش، منزلت ویژه‌ای دارد. وی به سبب تولد در کرمانشاه به نام آقا احمد کرمانشاهی نیز شناخته‌شده‌است.
ولادت و درگذشت
شیخ احمد بهبهانی، به نوشته خود در کتاب مرآت الاحوال که شرح‌حال خودنوشت اوست، در ۱۱۹۱ق در کرمانشاه به دنیا آمد. وی در ۱۲۳۵ق درگذشت و کنار مرقد پدرش در کرمانشاه به خاک سپرده شد.
تحصیلات
از شش سالگی تحصیل عربی و فارسی و نیز متون فقهی را نزد پدرش آقا محمدعلی بهبهانی (متوفی ۱۲۱۶) و برادرش آقامحمد جعفر (متوفی ۱۲۵۹) آغاز کرد. در هفده سالگی مادرش را از دست داد و در بیست سالگی برای ادامه تحصیل عازم عتبات عالیات شد و در مسیر خود، با عالمان شهر کاظمین دیدار کرد و پس از سکونت در نجف و ازدواج، تحصیل خود را به سرعت ادامه داد.
اساتید
وی همچنین، علاوه بر پدرش، از چند تن از عالمان برجسته روزگار خود اجازه علمی به دست آورد که متن آن‌ها را در مرآت درج کرده‌است، از جمله:
سفر به شهرهای مختلف
آقااحمد در ۱۲۱۵ برای دیدار پدر به کرمانشاهان بازگشت. چند ماه پس از بازگشت وی، پدرش درگذشت و او برای مدتی در این شهر ماند. با شنیدن خبر حمله وهابی‌ها به کربلا در ۱۲۱۶، به عتبات رفت و پس از بازگرداندن خانواده‌اش به کرمانشاه، عازم قم شد. او در مدت شش ماه اقامت در این شهر، از محضر میرزاابوالقاسم قمی استفاده کرد و در ضمن به تدریس و تألیف پرداخت. پس از آن به شهرهای مختلفی از جمله بروجرد، نهاوند و بار دیگر به عتبات سفر کرد و در ۱۲۱۹ به مشهد مشرّف شد و سپس به عزم سفر به هندوستان به سوی بندرعباس و مسقط حرکت کرد و از آنجا راهی بمبئی شد. وی دربارهٔ شهرها و مناطقی که در هند دیده سخن گفته و اوضاع اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و احیاناً مذهبی آن شهرها را شرح داده است آقا احمد در محرم ۱۲۲۵ در شهر عظیم آباد بوده و ضمن وصفِ «کیفیت عزاداری بی خردان آن بلده» از آخرین واقعه ای که یاد کرده، تولد فرزندش آقاعلی در عظیم آباد است. پس از آن وی به ایران بازگشته است. از این پس اطلاع دقیقی از زندگی وی وجود ندارد. به روایتی، آقا احمد در ۱۲۳۳ در عراق بوده و گویا پس از مدتی به ایران بازگشته‌است.
تالیفات
مهمترین کتاب مؤلف، مرآت الاحوال است که نخستین بار، در ۱۳۷۰ ش، مجلد نخست آن و چندی بعد، متن کامل آن با تصحیح مجدد به چاپ رسید.
آقااحمد فهرست هجده تألیف یا اثر در دست تألیف خود را در مرآت الاحوال آورده است. در مقدمه این کتاب و مکارم الآثار حبیب آبادی نیز آثار دیگری برای وی برشمرده شده‌است که احتمال می‌رود از برخی کتاب‌ها با چند عنوان یاد شده باشد:
یادمان‌های خیام
این فهرست به یادمان‌های خیام می‌پردازد.
امامزاده (ارومیه)
امامزاده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بکشلوچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۲ نفر (۱۵۰ خانوار) بوده‌است.
جنکینزبرگ، جورجیا
جنکینزبرگ، جورجیا (به انگلیسی: Jenkinsburg, Georgia) در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۳۷۰ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
جان کانلیف (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۰)
جان کانلیف (John Cunliffe; February 4, 1930 – 1930:02:04, November 15, 1975 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون، باشگاه فوتبال باکستون، باشگاه فوتبال استافورد رانجرز، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز
دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز یکی از بهترین دانشگاه‌های حقوق می‌باشد که در «سیویک سنتر» «سانفرانسیسکو» واقع است. دانشگاه در سال 1878 توسط «سرانوس کلینتون هیستینگز» اولین رئیس قضایی ایالت کالیفرنیا و به عنوان اولین دانشگاه حقوق کالیفرنیا تأسیس گردید. طبق درجه بندی «یواس نیوز» دانشگاه هیستینگز در درجه سی و هشتم در بین بالاترین دانشگاه‌های حقوق آمریکا، رتبه هفذم در بین دانشگاه‌های عمومی و رتبه هفتم در بین مدارس حقوق در غرب آمریکا می‌باشد.
روبرت آباجیان
روبرت الکساندر آباجیان (زاده ۱۶ نوامبر ۱۹۹۶–درگذشته ۲ آوریل ۲۰۱۶) یک گروهبان دوم نیروهای تدافعی جمهوری قره‌باغ بود که پس از مرگ به او عنوان قهرمان آرتساخ داده شد. این عنوان بالاترین عنوان افتخاری جمهوری قره‌باغ است. آباجیان جوانترین کسی است که به او این عنوان افتخاری داده شده‌است. او این عنوان را پس از مرگ در ۱۹ سالگی دریافت کرد.
آباجیان در خلال درگیری‌های ۲۰۱۶ جمهوری آذربایجان و ارمنستان در شمال شرقی خط تماس در شب‌های یکم و دوم آوریل در برابر نیروهای ویژهٔ نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان جنگید. پس از این که خود را تنها یافت وانمود کرد که می‌خواهد تسلیم شود و وقتی نیروهای آذربایجانی نزدیک شدند ضامن نارنجک خود را کشید و سربازان آذربایجانی را به همراه خود منفجر کرد. از این رو برای دفاع از مرزهای جمهوری ناگورنو قره باغ در ۸ مه ۲۰۱۶ به آباجیان پس از مرگ نشان عقاب طلایی و عنوان افتخاری قهرمان آرتساخ داده شد.
درگیری جمهوری آذربایجان و آرتساخ
روزهای یکم و دوم ماه آوریل ۲۰۱۶ میلادی خط تماس مرزهای جمهوری قره باغ از سوی ارتش جمهوری آذربایجان مورد هجوم گسترده‌ای قرار گرفت. نیروهای آذربایجانی پس از زیر آتش گرفتن بخش‌های شمال شرقی قره باغ شروع به پیشروی می‌کنند، ارتش آذربایجان با یک گروه ۳۰۰ نفری و با همراه تانک اقدام به حمله جهت تصرف پادگان‌های ارمنی مستقر در این مرز می‌کنند. ۶ نفر از سربازان ارمنی به فرماندهی «آرمناک اورفانیان» به مقابله برخواسته و دو بار موفق می‌شوند نیروهای جمهوری آذربایجان را به عقب‌نشینی وادارند؛ که در این حین یک تانک نیروهای آذربایجانی نیز نابود می‌شود. پس از این عقب‌نشینی اجباری نیروهای آذربایجانی بار دیگر با آتشبار خود مواضع نیروهای ارمنی را زیر آتش می‌گیرند که در این بین فرمانده آرمناک اورفانیان و سرباز ایزدی تبار کایرام (کرم) سلویان جان خود را از دست می‌دهند.
پس از کشته شدن آرمناک اورفانیان، روبرت آباجیان فرماندهی گروهان را عهده‌دار شده و با توجه به اینکه مهمات بسیار کمی باقی مانده بود دو سرباز را برای آوردن مهمات به پادگان فرستاده و خود به کمک یک سرباز باقی مانده یعنی «آندرانیک ظهرابیان» به ادامه جنگ می‌پردازد. نیروهای آذربایجانی موفق می‌شوند دوباره پیشروی کرده و وارد مقر استقرار نیروهای ارمنی می‌شوند. در این بین سرباز ارمنی آندرانیک ظهرابیان نیز به شدت مجروح شده و پس از مدت کوتاهی جان خود را از دست می‌دهد. روبرت آباجیان به تنهایی به مقابله با سربازان آذربایجانی پرداخته و در همان حین اطلاعات مهمی در خصوص درگیری‌های به وجود آمده به مقر فرماندهی کل ارتش جمهوری قره باغ مخابره می‌کند.
شتاوکا
شتاوکا یک روستا در لهستان است که در گمینا یانوو (استان پودلاسکی) واقع شده‌است.
روبرت آباجیان
درگیری جمهوری آذربایجان و آرتساخ
این اقدام شجاعانه روبرت آباجیان باعث می‌شود تا جلوی پیشروی نیروهای آذربایجانی گرفته شده و نیروهای کمکی ارمنی به منطقه رسیده و مانع از پیشروی نیروهای آذربایجانی شوند.
جلال حجازی دهاقانی
جلال حجازی دهاقانی (متولد ۱۳۲۰) پژوهشگر مهندسی مواد و متالورژی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه علم و صنعت ایران است. او در سال ۱۳۸۴ به‌عنوان چهره ماندگار معرفی شد. او پدر آرش حجازی است.
غرق شدن آرام‌اس لوسیتانیا
حادثه غرق شدن آرام‌اس لوسیتانیا، کشتی اقیانوس‌پیمای مسافربری بریتانیایی روز ۷ مه سال ۱۹۱۵ در جریان جنگ جهانی اول در اثر اصابت اژدر شلیک‌شده از او-۲۰، او-بوت آلمانی اتفاق افتاد. این حادثه در قالب تلاش آلمان برای برقراری یک محاصره دریایی متقابل، در ناحیه جنگی اعلام شده از طرف امپراتوری آلمان در آب‌های اطراف کشور متخاصم بریتانیا به وقوع پیوست و به مرگ ۱۱۹۸ نفر از ۱۹۶۰ سرنشین کشتی از جمله ۱۲۸ شهروند آمریکایی انجامید. این حادثه تنش بین آلمان و کشور بی‌طرف ایالات متحده را افزایش داد که در نهایت دو سال بعد منجر به آغاز جنگ بین دو طرف شد. مسئله مشروعیت حمله او-بوت آلمانی به لوسیتانیا مورد اختلاف بوده‌است اما پس از جنگ مشخص شد این کشتی در این سفر مقادیر زیادی مهمات به مقصد بریتانیا حمل می‌کرده‌است.
پیش‌زمینه
در پی آغاز جنگ جهانی اول در ماه اوت سال ۱۹۱۴، بریتانیا یک محاصره دریایی علیه امپراتوری آلمان به منظور جلوگیری از رسیدن مواد جنگی به آن اعمال کرد. بریتانیایی‌ها در این اقدام پایبندی چندانی به قانون غنیمت‌گیری دریایی نداشتند و حتی کشتی‌های بی‌طرف و حامل غذا را نیز مورد تعرض قرار می‌دادند. در تلافی، فرماندهی عالی نیروی دریایی امپراتوری آلمان مجوز تعرض متقابل او-بوت‌های خود به کشتیرانی تجاری بریتانیا، در پایبندی سفت‌وسخت به قانون غنیمت‌گیری دریایی، را صادر کرد. به هر صورت تا اوایل سال ۱۹۱۵ تنها ۱۰ کشتی تجاری متفقین طعمه این عمل شدند. با هویدا شدن آثار محاصره دریایی علیه آلمان، فرماندهان دریایی ارشد این کشور خواهان کاهش پایبندی به قانون غنیمت‌گیری دریایی بودند تا یک محاصره دریایی متقابل مؤثر علیه بریتانیا پدیدآورند؛ به این امید این کشور را وادار به رفع محاصره دریایی آلمان کنند. با این حال سران این کشور در ابتدا با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی از جمله امکان باز کردن پای کشورهای بی‌طرف مخصوصاً ایالات متحده به جنگ، تمایلی به این اقدام نداشتند. به هر صورت ادله حامیان این رویکرد، در نهایت قیصر ویلهلم دوم، امپراتور آلمان را مجاب به صدور مجوز آن کرد. قیصر رسماً اعلان کرد از روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۱۵ به بعد آب‌های اطراف جزیره بریتانیا منطقه جنگی است و قانون غنیمت‌گیری دریایی دیگر اجرا نخواهد شد. بر این مبنا کشتی‌های تجاری بریتانیایی و فرانسوی بدون اخطار پیشین غرق می‌شدند. با این حال احتیاط لازم می‌بایست برای هدف نگرفتن کشتی‌های بی‌طرفی که مواد ممنوعه حمل نمی‌کنند، اعمال می‌گشت. به هر صورت مسئولیت هر گونه حادثه نیز متوجه خود کشتی‌های بی‌طرف قلمداد گردید.
آخرین سفر آرام‌اس لوسیتانیا
کشتی ۳۰۳۹۵ تنی آرام‌اس لوسیتانیا یکی از مجلل‌ترین، بزرگ‌ترین و سریع‌ترین کشتی‌های اقیانوس‌پیما در زمان خود بود. این کشتی با ۲۴۰ متر طول و قابلیت حمل ۳۰۰۰ مسافر و خدمه، هفت سال پیش از آغاز جنگ جهانی اول ساخته شده بود. فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا به شرط امکان استفاده نظامی از لوسیتانیا به عنوان کشتی تجاری مسلح پرسرعت، به ساخت آن کمک مالی کرده بود. صاحبان آن مدعی بودند این کشتی «غرق‌ناپذیر» است. آغاز جنگ جهانی اول موجب توقف سفرهای لوسیتانیا نشد. فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا استفاده از آن به عنوان کشتی تجاری مسلح را از نظر گذراند اما مصرف بالای زغال‌سنگ سبب صرف نظر از آن گردید. با این حال لوسیتانیا ملزم گشت فضای باری در خود جهت حمل اقلام جنگی آمریکایی اختصاص دهد.
لوسیتانیا در صد و یکمین سفر خود روز ۱۷ آوریل سال ۱۹۱۵ لیورپول را به مقصد نیویورک ترک کرد و روز ۲۴ آوریل در آن پهلو گرفت. یک هفته بعد آماده سفر بازگشت به بریتانیا شد. در همین حال عده‌ای از آلمانی-آمریکایی‌ها در همکاری با سفارت‌خانه آلمان در ایالات متحده، در تلاش بودند از به چالش کشیدن محاصره دریایی متقابل آلمان علیه بریتانیا توسط آمریکایی‌ها با چنین سفرهایی جلوگیری کنند. این افراد صبح روز ۱ مه، روز حرکت لوسیتانیا، در برخی صفحات روزنامه‌های نیویورک آگهی با امضای سفارت‌خانه به چاپ رساندند که خطر متوجه به کشتی‌های بریتانیایی در ناحیه جنگی اعلام شده توسط آلمان در حول بریتانیا را به مسافران گوشزد می‌کرد. این افراد مدعی بودند شواهد قدرتمندی موجود است که نشان می‌دهد لوسیتانیا قصد دارد هنگام بازگشت به بریتانیا اقلام غیرقانونی نظامی و مهمات حمل کند.
متن چاپ‌شده به قرار زیر بود:"به مسافرانی که قصد سفر در اقیانوس اطلس را دارند یادآوری می‌شود که شرایط جنگی بین آلمان و متحدانش و بریتانیای کبیر و متحدانش در جریان است؛ این که منطقه جنگی شامل آب‌های مجاور جزایر بریتانیا می‌شود؛ این که بر اساس اعلام رسمی دولت امپراتوری آلمان شناورهایی که پرچم بریتانیایی کبیر یا هر کدام از متحدان آن را به اهتزار درآورده‌اند ممکن است در این آب‌ها منهدم شوند و این که مسافرانی که از منطقه جنگی در کشتی‌های بربتانیای کبیر یا متحدانش عبور می‌کنند، خطر این عمل بر عهده خود آن‌هاست.سفارت امپراتوری آلمان، واشینگتن، دی.سی."
این آگهی دقیقاً کنار تبلیغ سفر لوسیتانیا چاپ شده بود.
چنین نوشته‌ای موجب گرد آمدن عده زیادی از خبرنگاران و گزارش‌گران رسانه‌ها در لنگرگاه لوسیتانیا شد که نگرانی مسافران را برانگیخت. ناخدای کشتی در تلاش برای اطمینان‌بخشی به مسافران امنیت کشتی را در دستان نیروی دریایی بریتانیا تضمین‌شده دانست. همچنین به آن‌ها گفته شد لوسیتانیا با سرعت بالا به راحتی خواهد توانست از دست او-بوت‌ها بگریزد. به هر صورت قرار برافراشته شدن پرچم ایالات متحده در صورت مواجهه با او-بوت‌ها شد. علاوه بر این تعداد قایق‌های نجات لوسیتانیا از ۲۲ عدد به ۴۸ عدد افزایش یافت. بدین شکل آگهی سبب نشد هیچ‌یک از مسافران از این سفر منصرف شود. در این زمان لوسیتانیا که پس از آغاز جنگ او-بوت‌های آلمان علیه کشتی‌های تجاری چهار بار به صورت رفت‌وبرگشت مسیر اقیانوس اطلس را طی کرده بود، تنها کشتی بزرگ مسافربری بود که همچنان در این مسیر مسافر جابه‌جا می‌کرد.
لوسیتانیا در نهایت اندکی پس از ظهر، با دو ساعت تأخیر، راهی اقیانوس شد. در این سفر مجموعاً ۱۲۵۷ مسافر از جمله ۱۹۷ آمریکایی درون آن بودند. علاوه بر این، طبق سند محموله، کشتی حامل بار اقلام متفرقه‌ای همچون ورقه‌های برنجی، گوشت گاو، قطعات خودرو و همچنین ۴۲۰۰ جعبه مهمات تسلیحات سبک، ۱۲۴۸ جعبه گلوله توپ و ۱۸ جعبه فیوز ماده منفجره نیز بود.
مدت کوتاهی پس از حرکت سه آلمانی که در آبدارخانه مخفی شده بودند، یافت شدند و جهت بازجویی در مقصد، تحت بازداشت قرار گرفتند. این که این افراد مأموران دولت آلمان بودند یا نه هیچگاه مشخص نشد.
گشت عملیاتی او-بوت
درحالیکه لوسیتانیا در جهت شرق به سمت فست‌نت راک در ساحل جنوبی ایرلند در حرکت بود، او-۲۰، او-بوت آلمانی به فرماندهی ناوسروان والتر شْویگر در حال گشت‌زنی ساحل غربی ایرلند برای یافتن اهداف مشروع جنگی، به سمت همان نطقه رو به جنوب می‌رفت. فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا با رهگیری پیام‌های رادیویی او-بوت توسط بخش اطلاعات نظامی، از حضور آن در منطقه مطلع بود. موقعیت دقیق او-۲۰ ساعت ۹ صبح روز ۵ مه در چند کیلومتری شمال غربی فست‌نت مورد شناسایی بریتانیایی‌ها قرار گرفت. در این زمان لوسیتانیا در غرب هنوز به اندازه حدوداً دو روز با این محل فاصله داشت. این دو روز مه متناوب ناحیه فست‌نت را فراگرفت و او-۲۰ توانست سه شناور را غرق کند.
حادثه غرق‌شدن
با وخامت اوضاع، عصر روز ۶ مه پیامی از جانب پایگاه نیروی دریایی بریتانیا در کوئینز تاون به کشتی‌های نزدیک به منطقه مخابره شد که نسبت به فعالیت زیردریایی‌های دشمن در ساحل جنوبی ایرلند هشدار می‌داد. لوسیتانیا این پیام را ساعت ۷:۵۰ بعد از ظهر دریافت کرد. ساعت ۸:۳۰ پیام هشدارآمیز دیگری از فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا به ویلیام ترنر، ناخدای این کشتی رسید. به دستور او قایق‌های نجات آماده و دیده‌بان‌ها دو برابر شدند. تمامی درهای ضدآب ممکن بسته شدند و خاموشی در لوسیتانیا برقرار گشت. ترنر سرعت کشتی را کاهش داد تا شب‌هنگام از فست‌نت بگذرد. او مجدداً به مسافران اعلام کرد زمانی که کشتی فردا وارد منطقه جنگی می‌شود نیروی دریایی بریتانیا از آن محافظت خواهد نمود. ساعت ۱۱ صبح روز بعد سومین پیام هشدار فرماندهی نیروی دریایی بریتانیا برای تمامی کشتی‌ها، با تأکید ویژه بر لوسیتانیا، نیز صادر شد. ترنر با دریافت این پیام، به امید امنیت بیشتر، با تغییر مسیر ۲۰ درجه‌ای و افزایش سرعت از ۱۵ به ۱۸ گره به سمت شمال رو به خشکی کرد. برنامه او گذر از کانال سنت جورج بین ایرلند و ولز و رسیدن به لیورپول ساعت ۴:۳۰ بامداد روز بعد بود.
در همین حال او-۲۰ پس از شارژ مجدد باتری‌ها، سفر بازگشت به آلمان را آغاز کرد. او-بوت با تمامی سرعت در سطح، در سِیری که با حرکت کشتی تلاقی داشت، پیش می‌رفت. ساعت ۱ بعد از ظهر در سمت راست لکه دودی مشاهده گردید. در نگاه اول فرمانده او بوت دکل‌ها و دودکش‌های دو ناوشکن دیده شد. با کمتر شدن فاصله دو دکل و چهار دودکش متعلق به یک کشتی بخار شناسایی گشت. طبق کاتالوگ‌های موجود در او-بوت، این شناور یک «کشتی تجاری مسلح ذخیره نیروی دریایی بریتانیا» تشخیص داده شد. افسر غیرنظامی کشتی‌های تجاری که جزو خدمه او-بوت بود نیز این شناور را لوسیتانیا یا مورِتِینیا، کشتی تجاری مسلح جهت حمل نیرو دانست. از این رو کشتی ذکور هدفی مشروع در نظر گرفته می‌شد. او-۲۰ به زیر سطح رفت تا در مسیری قرار بگیرد که آن را جلوتر از لوسیتانیا قرار می‌داد. کشتی تا ساعت ۱:۴۰ ظهر به سمت دماغه اولد هد آو کینسیل در حرکت بود تا این که به دستور ناخدا در فاصله تنها ۴۰ کیلومتری از کوئینز تاون چرخش سختی به سمت راست کرد. این تغییر مسیر لوسیتانیا را دقیق در خط سیر او-۲۰ قرار داد. در جریان بیست و پنج دقیقه بعد او-بوت با حداکثر سرعت زیرسطحی ۹ گره خود برای قرار گرفتن در موضع حمله در جلوی لوسیتانیا تلاش می‌کرد. اندکی پیش از ساعت ۲:۱۰ بعد از ظهر کشتی بریتانیایی در موقعیت مناسب حمله او-۲۰ قرار گرفت. شویگر فرمان به شلیک اژدر از فاصله ۷۰۰ متری داد. سرنشینان لوسیتانیا تا بدین لحظه از حضور او-بوت دشمن مطلع نبودند. دیده‌بان سمت راست سینه‌گاه لوسیتانیا با مشاهده رد اژدر در آب فریاد هشدار نزدیک شدن آن را سر داد. همزمان دیده‌بان دکل اصلی نیز گزارش مشابهی از طریق افسر دوم به اتاقک هدایت داد. هیچ فرصتی برای واکنش وجود نداشت.
اژدر از سمت راست دقیقاً پشت اتاقک هدایت به کشتی اصابت کرد که موجب یک انفجار بزرگ غیر معمول و پخش دود فراوانی شد. بر اساس گزارش شویگر، با وجود این که هیچ اژدر دیگری شلیک نشد، انفجار دیگری متعاقب آن اتفاق افتاد و آسیب شدیدی به دماغه کشتی وارد آورد. سازه فوقانی روی نقطه انفجار و اتاقک هدایت در اثر آن تکه‌تکه و یک حریق به پا گردید. کشتی بلافاصله متوقف و به سرعت ۱۵ درجه به سمت راست خم شد. سوراخ پدید آمده در بدنه اتاقک‌های زغال‌سنگ لوسیتانیا را پر از آب کرد. عرشه پیشین کشتی در عرض چند دقیقه به زیر آب رفت. گمانه‌زنی‌های زیادی دربارهٔ دلیل انفجار دوم وجود دارد. پارگی دیگ بخار یا اشتعال گاز زغال‌سنگ در اتاقک‌های پیشین می‌تواند موجب آن شده باشد. به هر صورت با وجود این که محموله رسمی مهمات نمی‌توانست باعث چنین انفجاری شود، برخی میزان غیرقانونی محموله مهمات را دلیل این انفجار دانسته‌اند. به هر حال، خسارت حاصل از انفجار دوم جدی‌تر از انفجار حاصل از برخورد اژدر بود.
او-۲۰ همچنان زیر سطح به کشتی نزدیک‌تر شد و به دور آن چرخید.
تخلیه و فرورفتن کشتی
چند ثانیه پس از اصابت اژدر بیسیم‌چی کشتی با گزارش موقعیت آن درخواست کمک اضطراری کرد. ترنر به امید پهلو گرفتن سخت، به شکل ناموفقی تلاش کرد کشتی را به ساحل برساند. به هر صورت موتورها و سکان از کار افتاده بودند.
مسافران و خدمه شروع به پوشیدن جلیقه نجات کردند. در ابتدا اوضاع آرام بود اما با خم شدن پرسرعت کشتی به یک سمت تشویش و وحشت بین سرنشینان انتشار یافت. لوسیتانیا برای حدود ۲۶۰۰ نفر، بسیار بیشتر از سرنشینان آن زمان آن، قایق نجات داشت. ترنر دستور به تخلیه کشتی داد اما سرعت آن فرایند به آب انداختن قایق‌های نجات را دشوار می‌ساخت. چندین قایق هنگام فرود روی آب واژگون شد و سوارشدگان را به بیرون پرتاب کرد. در نخستین مورد قایق پر از زنان و کودکان واژگون گردید و آن را به آب ریخت. به جهت زاویه زیاد کشتی قایق‌های سمت چپ محل فرود مناسبی نداشتند. چندین قایق این سمت با برخورد به بدنه کشتی خرد شدند. قایق‌های سمت راست نیز به اندازه‌ای بیرون کشیده شده بودند که مسافران از تلاش برای سوار شدن به آن‌ها واهمه داشتند. بدین شکل تنها ۶ قایق از مجموع ۴۸ قایق نجات کشتی، بر روی آب شناور ماندند. ترنر با مشاهده افراد آویزان‌شده به قایق‌های واژگون یا خرد شده دستور به توقف انداختن قایق‌ها در آب داد. با این حال عده‌ای در اثر رمیدگی از وحشت در تقلا بودند یکی از قایق‌های سمت چپ را پایین ببرند. ترنر با بیرون کشیدن هفت‌تیر خود، تخطی‌کنندگان را به مرگ تهدید کرد. در این حال یکی از ملوانان گیره نگه‌دارنده آن قایق را آزاد کرد. قایق با سر خوردن از میان مسافران روی عرشه شیب‌دار کشتی، حدود سی نفر را لِه کرد و با خود به آب انداخت که به مرگ همگی انجامید. در نهایت سیب عرشه به اندازه‌ای زیاد شد که سرنشینان دیگر قادر به ایستادن روی آن نبودند و به آب می‌افتادند. با فرورفتن قسمت پیشین کشتی، چهار پروانه و سکان آن از آب بیرون زد. هنگامی که دماغه با کف صخره‌ای دریا برخورد نمود لرزه شدیدی ایجاد کرد و برای مدتی نسبتاً طولانی کشتی از غرق شدن بازایستاد. در این وضعیت عده‌ای همچنان از نرده‌های کشتی آویزان بودند. در پی سقوط دودکش‌ها و دکل و خرد شدن قسمت میانی کشتی، دست کم دو نفر به درون گرداب‌های حاصل از آن کشیده شده و با انفجار دیگ بخار به بیرون پرتاب شدند. با فرورفتن کامل کشتی در آب، تکه‌های و سرنشینان آن در سطحی دایره‌ای به قطر حدود ۸۰۰ متر پخش شدند. تمامی فرایند غرق‌شدن لوسیتانیا تنها ۱۸ دقیقه به طول انجامید.
تلفات
در این حادثه مجموعاً ۱۱۹۸ نفر از جمله ۷۸۵ مسافر در این حادثه جان باختند. در میان کشته‌شدگان ۹۴ کودک (۳۵ نوزاد) و ۱۲۸ آمریکایی بود. تا هنگامی که ناوگانی از قایق‌های نجات از کوئینز تاون آخرین نجات‌یافتگان را تا اواخر شامگاه از آب گرفتند، مجموعاً ۷۶۴ تن از سرنشینان نجات داده شدند. گفته می‌شود اگر ناو بریتانیایی جونو که در حال مشاهده صحنه بود، بر اساس سیاست «فدا نکردن جان‌های بیشتر در حضور زیردریایی‌ها»، فرمان به بازگشت نمی‌گرفت می‌توانست افراد بیشتری را نجات دهد.
ملاحظات قانونی
تحقیقات بعدی نشان داد لوسیتانیا مقادیر بسیار بیشتری مهمات نسبت به آنچه در سند رسمی محموله آن آمده بود، شامل ۶ میلیون گلوله با وزن ۱۷۳ تن حمل می‌کرده‌است و ۳۲۳ کیسه‌ای که به عنوان چرم خام ثبت شده بود در حقیقت نیتروسلولز بوده‌است. بر مبنای قوانین بین‌المللی مهمات ذخیره شده در لوسیتانیا به متوقف کردن و انهدام آن پس از شناسایی محموله مشروعیت می‌بخشید. به هر صورت پیش از آن می‌بایست به سرنشینان اجازه داده می‌شد سواره قایق‌های نجات شوند. در این حادثه حمله یک‌باره و غرق کردن غافلگیرانه آن با اژدر قانون مذکور را از موضوعیت می‌انداخت.
واکنش‌ها
این حادثه افراد را در سرتاسر جهان وحشت‌زده کرد. تصاویر اجساد، عموماً کودکان، در روزنامه‌ها پخش شد.