cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان
جوایز کتاب
کتاب اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان بر مبنای تحقیق کتابخانه و بررسی کتب و منابع کشورهای عربی است و بخش اصلی آن بصورت آنلاین و در روزنامه همشهری و مجله ماهنامه پیام دریا در سالهای ۱۳۸۱ و ۱۳۸۳ منتشر شده به همین دلیل مطالب آن بارها در جراید و رسانه‌ها بازنشر شده و به زبانهای مختلف بخش‌هایی از آن ترجمه شده‌است اثری ماندگار و جزو آن دسته از کتاب‌هایی است که در یک دهه گذشته با تأثیرگذاری فوری آن در حوزه میراث فرهنگی و تمدن و جغرافیا و ژئوپلتیک خلیج فارس از نظر میزان توجه رسانه‌های فارسی‌زبان کم‌نظیر بوده‌است؛ مکان و زمان مناسب - پشتکار و جدیت و پرداخت هزینه و نوع آوری در جمع‌آوری مستندات آرشیوهای عربی توسط نویسنده و همچنین اهمیت موضوع وعلاقه مندی جوانان به میراث فرهنگی از عوامل توجه رسانه‌های فارسی‌زبان به مطالب و مستندات این کتاب بوده‌است. کتاب مذکور از سوی مقامات علمی، دانشگاهی و شخصیتهای سیاسی از جمله اکبر هاشمی رفسنجانی، وزرای خارجه علی‌اکبر صالحی و محمدجواد ظریف و روسای چند دانشگاه از جمله دانشگاه تهران تقدیر نامه دریافت کرده‌است در یازدهمین جشنواره ملی بهترین پژوهش و پژوهشگران ایران در سال ۲۰۱۰، این کتاب جایزه طلای سکه بهارآزادی را از معاون رئیس‌جمهور دریافت کرده‌است. بسیاری از اسناد و نقشه‌های ضمیمه این پژوهش بجای انتشار کاغذی بصورت آنلاین در اختیار علاقه مندان قرار گرفته‌است. فیلمی مستند با عنوان «خلیج فارس» در سال ۱۳۸۸ به کارگردانی ارد عطار پور برای شبکه یک فیلمبرداری شده‌است که عمدتاً براساس اسناد این کتاب ساخته شده‌است این فیلم هر سال در روز ملی خلیج فارس از شبکه یک و پرس تی وی پخش می‌شود. این کتاب سال ۲۰۰۱ به صورت آنلاین و بدون نام نویسنده منتشر و گفتار چه باید کرد حاوی پیشنهادات و از جمله ثبت روز ملی خلیج فارس مورد استقبال وبلاگ گران ایرانی قرار گرفت. سپس در سال ۲۰۰۴ با چند سند رنگی در سه هزار نسخه رایگان به انضمام مجله گسترش صنعت توزیع گردید و نسخه جدیدتر آن در سال ۲۰۰۹ منتشر گردید. مطالب این کتاب که از سال 1381 آنلاین بوده است بارها و بارها در رسانه‌های فارسی از جمله مجلات و روزنامه مانند پیام دریا و همشهری منتشر شده‌است. خلاصه کتاب در سال ۲۰۰۶ در وب سایت سازمان ملل کمیته یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی، با عنوان نگاهی به اعتبار تاریخی، جغرافیایی و حقوقی خلیج فارس منتشر و مرجع مهمی برای زبانهای خارجی بوده‌است که در سایت سازمان ملل به آدرس زیر در دسترس است: و همچنین در چهل و پنج صفحه از کتاب خلیج فارس تألیف جواد نوروزی کپی از نسخه آنلاین کتاب اسناد نام خلیج فارس است که به ۱۰ زبان ترجمه شده‌است. ترجمه انگلیسی کتاب نیز بااسناد بیشتر در سه هزار جلد زیر چاپ است. شبکه تلویزیون صدای آمریکا در برنامه دیدبان شهروند | ریشه نام خلیج فارس در اسناد و رویدادهای تاریخی در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ چند نقشه و سند این کتاب نمایش داده شده‌است.
مشخصات کتاب
علاوه بر پیشگفتار و مقدمه دارای ۶ فصل به شرح زیر است:
فصل نخست
دیدگاه عده‌ای از جغرافی دانان مشهور را در مورد دلیل نام‌گذاری این دریا بیان نموده‌است. به‌طور نمونه کتاب سر آرنولد ویلسن Sir Arnold Wilson که در سال ۱۹۲۸ به نام خلیج فارس(Persian Gulf) به چاپ رسیده‌است. ضمن نقد سابقه تاریخی و جغرافیایی خلیج فارس و بیان توصیف‌های نویسندگان مغرب زمین مشاهدات خود را نیز بیان نموده و نوشته‌است «هیچ آب راهی چه در گذشته و چه در حال حاضر برای زمین شناسان، باستان شناسان، تاریخ دانان، جغرافیدانان، بازرگانان، سیاستمداران و سیاحان و دانش پژوهان اهمیتی بیشتر از خلیج فارس نداشته‌است این آبراه از هزاره قبل از میلاد تاکنون از هویت پارسی و ایرانی برخوردار است.»
فصل دوم
فصل دوم خلیج فارس در گذر زمان دارای 10 گفتار یا بخش است:
اعتراف به حقیقت
صفحه 126 تا 141 کتاب به اعترافات چند دهه گذشته روشنفکران و تاریخدانان مشهور عرب اختصاص دارد. در راس همه آنها اعترافات پرفسور عبدالهادی التازی، عبدالخالق الجنبی، احمد الصراف، محمد عابد الجابری، عبدالله بن کیران (نخست وزیر ۲۰۱۱–۲۰۱۳ مراکش)، عبدالمنعم سعید، مجدی عمر و محمدعلی نجاح، قرار دارد. عبدالخالق الجنبی به صراحت ادعاهای بعضی نویسندگان عرب که مدعی بودند خلیج عربی قبل از ناسیونالیزم ناصری بکار رفته را عاری از حقیقت دانسته و گفته خلیج عربی توسط جغرافی دانان و مورخان استفاده نشده و حتی تا اوایل دهه ۶۰ میلادی اثری از پسوند عربی برای خلیج فارس در هیچ رسانه ای عربی هم وجود نداشت. نوار سخنرانی‌های ناصر و جملات معروف او(العالم العربی من المحیط الاطلسی الی خلیج الفارسی) نام خلیج فارس از دوره اسکندر مقدونی و از طریق آثار مکتوب به ما رسیده و حتی مورخان عرب هم همین نام را بکار برده‌اند و در معاهدات حکام خلیج با بریتانیا نیز همین نام بکار رفته و تا زمان جمال عبدالناصر هیچ تغییری در کاربرد نام خلیج فارس ایجاد نشده کما اینکه خود ناصر هم در ابتدا می‌گفت: «نحن أمة واحدة من المحیط الأطلسی إلی الخلیج الفارسی». اما اینکه بعضی ادعا کرده‌اند که رومی‌ها (مانند پلینی) خلیج عربی بکار برده‌اند ابداً صحت ندارد خلیج عربی نامی است که رومی‌ها به دریای سرخ داده‌اند." اعتراف بسیاری از رهبران سیاسی و مذهبی عرب همانند پروفسور عبدالهادی التازی، احمد الصراف، محمد عابد الجابری، عبدالله بن کیران (نخست وزیر ۲۰۱۱–۲۰۱۳ مراکش)، عبدالمنعم سعید، عبدالخالق الجنبی و تنی چند از نویسندگان مشهور عرب و چند تن از رهبران دینی از جمله قرضاوی در مورد اصالت نام خلیج فارس و نداشتن توجیه برای تغییر نام خلیج فارس سندهای زنده‌ای از حقانیت این نام است.. گفتنی است که از رهبران عربی، شیوخ، امیران عرب از جمله امیر کویت، پادشاه عربستان، امیران بصره، نویسندگان و شعرای عرب اهواز و سوسنگرد مکاتباتی هست که در آن‌ها خلیج فارس و بحر عجم بکار برده‌ شده نمونه‌ای از اسناد ضمیمه کتاب است. همچنین هم بعضی نویسندگان عرب در کتب خود نام اصلی خلیج فارس را بکار می برند: نزدیک به سیصد کتاب تاریخی، جغرافیایی و تفسیر قرآن بحر فارس و خلیج فارس توصیف شده‌است و هیچکدام نام خلیج عربی بکار نبرده انداز جمله در آثار شخصیت‌های برجسته زیر:
فصل سوم
برای اولین بار مجله العربی (کویت) ۱۹۵۸ در شماره دوم خود با استناد به کتاب" حباب‌های طلایی خلیج عر. بی رودریک اوون کارگزار بریتانیا در خلیج فارس خواستار تغییر نام خلیج فارس شده بود و اتحادیه عرب در تاریخ ۱۳ اوت ۱۹۶۳ و در ۱۱ دسامبر ۱۹۶۴ نیز کنفرانس حقوقدانان عرب تغییر نام را تصویب کرده بود اما از آنجا که روزنامه‌ها و مجلات عربی مستقل و حتی الاهرام همچنان عبارت تاریخی خلیج فارس را بکار می‌بردند. قومگرایان برای اینکه توطئه استعماری تغییر نام خلیج فارس را در میان توده‌های مردم مقبول سازند. دریک ترفند مکارانه پس از شکست جنگ ۱۹۶۷، خلیج فارس را اصطلاحی صهیونیستی!! اعلام کردند و سرمایه‌های زیادی را صرف تغییر این نام کردند. اما در ایران تا سال ۱۳۸۱ هیچ مقاله و نوشته‌ای در رسانه‌های گروهی در دفاع ازنام خلیج فارس منتشر نشد و مطبوعات حاضر نبود پژوهش‌های دفاع از نام خلیج فارس را چاپ کنند آنچه منتشر شدیک جلد اطلس و دو جلد کتاب در تیراژ بسیار اندک بود که دایره کاربرد آن از چند کتابخانه و استاد دانشگاه فراتر نرفت. اما از سال ۱۳۸۱ با آمدن وب سایت و وبلاگ‌های فارسی مطبوعات از انحصار خارج شد و وضعیت تغییر کرد؛ و اولین وبلاگ‌ها و پژوهش‌ها در دفاع از نام خلیج فارس منتشر شد.
فصل پنجم
خلیج فارس در نقشه جهان هکاتئوس (۵۵۰–۴۷۶ ق. م)(Hecataeus)از سرشناس‌ترین جغرافیدانان یونانی، و نقشه جهان بطلمیوس (۱۶۸–۹۰ م)، (Claudius Ptolemy) نخستین کسی که اطلسی شامل ۳۶ نقشه از نقاط مختلف جهان تهیه کرده‌ است.
منابع
دسته: سازمانهای نقشه‌برداری
فرودگاه داتاداوای
فرودگاه داتاداوای (به زبان بومی: Bandar Udara Datah Dawai) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DTD است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۷۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور اندونزی قرار دارد.
موهاردت
شهر موهاردت در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
سیارک ۱۹۰۰۲۶
سیارک ۱۹۰۰۲۶ صد و نود هزار و بیست و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ اوت ۲۰۰۴ کشف شد.
انتخاب گروهی
انتخاب گروهی ، سازوکار پیشنهادی فرگشتی است که در آن انتخاب طبیعی به جای اینکه در سطح فرد یا ژن باشد، در سطح گروه عمل می‌کند.
در دههٔ ۱۹۶۰ عموماً توافق بر این بود که این مورد حتی دربارهٔ حشرات اجتماعی مانند زنبورهای عسل نیز صدق می‌کند، که انتخاب خویشاوندان را تشویق می‌کند، زیرا کارگران ارتباط نزدیکی با هم دارند.
چارلز داروین نوشته‌است هنگامی که دو قبیله از انسان‌های بدوی که در منطقهٔ واحدی زندگی می‌کنند با هم به رقابت بپردازند، اگر یکی از آن دو قبیله (به فرض برابری دیگر شرایط) تعداد بیشتری از اعضای شجاع، همدل و معتقد داشته باشد که همیشه در هنگام خطر آمادهٔ هشدار دادن به همگنان‌شان و دفاع از همدیگر باشند، بی‌شک امرش بهتر پیش می‌رود و بر دیگران غلبه می‌کند… مردمان خودخواه و مرافعه‌گر همبستگی ندارند، و بدون همبستگی، هیچ کاری پیش نمی‌رود. قبیله‌ای که ویژگی‌های بالا را در بالاترین درجه داشته باشد، کارش بهتر پیش می‌رود و بر دیگر قبایل برتری خواهد یافت؛ اما با نظر به کل تاریخ، با گذر زمان، این قبیله هم به نوبهٔ خود مغلوب قبیله‌های دیگری می‌شود که اعضایش وفاداری گروهی بیشتری دارند.
انتخاب گروهی در دین
برخی تبیین‌های غائی دین، به نظریه‌های «انتخاب گروهی» راه می‌برند. به نظر کالین رِنفرو، باستان‌شناس بریتانیایی، مسیحیت به مدد نوعی انتخاب گروهی باقی مانده‌است، چون مسیحیت ایدهٔ وفادارای درون‌گروهی و عشق برادرانهٔ درون‌گروهی را تقویت می‌کند، و به مؤمنان کمک می‌کند تا به بهای زوال گروه‌های کمتر دیندار، پیروز شوند. دیوید اسلون ویلسون آمریکایی، مرجع دیگر نظریهٔ انتخاب گروهی، جداگانه به ایدهٔ مشابهی رسید و آن را در کتاب «کاتدرال داروین» شرح داده‌است. به عنوان مثال: به فرض قبیله‌ای معتقد به ربّ‌النوع جنگجوی «خدای نبردها» باشد. این قبیله با قبایل رقیب در جنگ است. قبایل رقیب یا اصلاً خدایی ندارند یا خدایگان‌شان حامی صلح و صفا هستند. جنگجویانی که متعصبانه معتقد باشند که اگر در نبرد کشته شوند، خدای آنها مستقیماً آنها را به بهشت گسیل می‌کند، دلیرانه می‌جنگند، و مشتاقانه جان‌فشانی می‌کنند. پس قبایل مؤمن به این دین در نبرد با قبایل دیگر بخت بیشتری برای پیروزی، غارت اموال و احشام قبایل شکست خورده، و به کنیزی بردن زنان قبایل مغلوب دارند. قبایل موفق، بذر اعتقاد خود را در دل مغلوبان می‌کارند و آنان را به کیش خویش در می‌آورند و آن قبایل دیگر هم به همین سیاق کیش دیگران را عوض می‌کنند، تا اینکه سرانجام همهٔ قبایل پرستندهٔ خدای قبیلهٔ واحدی شوند.
نقد
اکثریت قریب به اتفاق زیست‌شناسان رفتاری با تلاش‌های مجدد برای بررسی مجدد انتخاب گروهی به عنوان مکانیزم قابل قبول فرگشت متقاعد نشده‌اند.
روان‌شناس استیون پینکر بیان می‌کند که «انتخاب گروهی هیچ نقش مفیدی در روان‌شناسی یا علوم اجتماعی ندارد»، زیرا در این حوزه‌ها اجرای دقیق تئوری انتخاب طبیعی نیست.
چشمه موری
چشمه موری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بکش یک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اشچیانکا، شهرستان کیلکه
اشچیانکا، شهرستان کیلکه (به لاتین: Trzcianka, Kielce County) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Nowa Słupia واقع شده‌است.
خصوصیات
اشچیانکا ۲۱۰ نفر جمعیت دارد.
خوزه آنخل زیگاندا
خوزه آنخل زیگاندا (José Ángel Ziganda؛ زادهٔ October 1, 1966) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوساسونا و اتلتیک بیلبائو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا ۲ بازی انجام داده است.
اسامه الشیبی
اسامه الشیبی (أسامة الشيبي؛ زادهٔ November 20, 1969) کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا و زاده‌ی بغداد است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۲۰۰۴ با ساخت فیلم‌های مستند آغاز کرد.
لوپاو
لوپاو رودی است به Luhe می‌ریزد. این رود از کشور آلمان می‌گذرد.
تترای الماسی
تترای الماسی (Moenkhausia pittieri) یا تترا برلیان که معمولاً با تترای گوهرین اشتباه گرفته می‌شود، گونه ای ماهی کوچک آب شیرین از خانواده تتراسانان (خانواده کاراسینان) می‌باشد. خاستگاه آن دریاچه والنسیا در ونزوئلا و اطراف آن در آمریکای جنوبی، یافت می‌شود.
این گونه دیمورفیسم جنسی واضحی از خود نشان می‌دهد و نرها دارای باله‌های پشتی بسیار بلندتری نسبت به ماده‌ها هستند. همچنین نرها رنگ روشن تری دارند، اما هر دو جنس ماهی جذابی هستند و در بین آکواریوم داران محبوب شده‌اند. باله‌های پشتی و مقعدی بنفش و بدن نقره ای و در جنس نر بزرگتر و نوک تیز تر است. چشم در بالای مردمک به قرمز براق و یک نوار تیره در امتداد خط وسط بدن وجود دارد. قسمت شکمی آن بخصوص در زیر تابش نور، به رنگ آبی درخشان بوده و همانند الماس دارای درخشش و تلألو است. نام این گونه نیز از براقی برلیان گونه و حالت رنگین کمانی در امتداد کناره‌های بدن گرفته شده‌است.
زیستگاه
تتراهای الماسی بومی مناطق شمالی ونزوئلا هستند. آنها در اصل از آبهای دریاچه والنسیا، واقع در بین ایالت‌های کارابوبو و آراگوا و شاخه‌های آن، سرچشمه می‌گیرند. آنها در جریانهای کندی که دارای پوشش گیاهی فراوان و بستر پر از برگ هستند حرکت و زندگی می‌کنند. حیات این ماهی‌ها به دلیل توسعه شهری و تخریب زیستگاه آلودگی آب‌ها تهدید می‌شود. ظاهراً این گونه به‌طور کامل از دریاچه والنسیا، جایی که ابتدا از آن محل جمع‌آوری شده بود، ناپدید شده‌است. در سال ۲۰۰۹ عکاس زیر آب ونزوئلا ایوان میکولجی توانست جمعیتی از این ماهی را در نهر مجاور دریاچه والنسیا پیدا و عکاسی کند.
تغذیه
الماس تترا همه چیز خوار است. در طبیعت آنها هر چیزی را که در دسترس شان باشد می‌خورند، البته حیوانات و حشرات کوچک، به ویژه لارو پشه را ترجیح می‌دهند. آنها در آکواریوم خانگی بیشتر غذاهای استاندارد ماهی، مانند پولکی و گرانول را می‌خورند. آنها از انواع غذاها مانند دافنیای زنده یا کرمهای خونی منجمد می‌خورند.
پرورش
یک جفت یا گروهی از تتراهای الماس در یک آکواریوم که گوشه ای سایه و تاریک داشته باشد تخم ریزی می‌کنند. آکواریوم حتماً با گیاهان برگ ریز مانند خزه جاوا یا خاکشیر کاشته شود. ماهی‌های مولد حتماً باید قبل از تخم ریزی با غذای مغذی، ترجیحاً غذاهای زنده کوچک، خوب تغذیه شوند.
آب نرم اسیدی در محدوده pH) ۵٫۵–۶٫۵) و دمای حدود ۲۶–۲۹ درجه سانتی گراد (۸۰–۸۴ درجه فارنهایت) مناسب برای تترای الماسی است.
ماهی تترا الماس سریع رشد می‌کند. آنها می‌توانند از غذاهای خشک تغذیه کنند، اما غذاهای زنده با اندازه مناسب در تمام مراحل رشد می‌تواند بسیار مفید باشد.
آوگوست ویلهلم فون هفمان
زندگی‌نامه
هفمان در سال ۱۸۱۸ در گیسن به دنیا آمد. وی نخست تمایلی به مطالعهٔ فیزیک و شیمی نداشت بلکه رشتهٔ حقوق و زبان‌شناسی را در گوتینگن برگزیده بود. اما پس از چندی به شیمی روی آورد و در دانشگاه گیسن، زیر نظر یوستوس فون لیبی در این زمینه آغاز به کار کرد.
هفمان در سال ۱۸۹۲ از دنیا رفت و در Friedhof der Dorotheenstädtischen und Friedrichswerderschen Gemeinden در برلین به خاک سپرده شد.
ولتامتر هفمان
ولتامتر هفمان دستگاهی برای برق‌کافت آب است که ویلهلم هوفمن، خود، آن را اختراع کرده‌است.
نظریه انتخاب فرهنگی
کروزیه پیشنهاد می‌کند که انتخاب فرهنگی از سه‌پایه پدید می‌آید: نظریه سرایت اجتماعی، معرفت‌شناسی تکاملی، و یاده‌شناسی.
الیمپ دگوژ
اُلَمپ دو گوژ یا ماریا دگوژ (متولد ۷ می ۱۷۴۸-درگذشته ۳ نوامبر ۱۷۹۳) نمایش‌نامه‌نویس، فعال سیاسی و طرف‌دارالغای برده‌داری بوده‌است.
زندگی‌نامه
ماریا دگوژ در سال ۱۷۴۸ در جنوب غربی فرانسه به‌دنیا آمد. پدرش قصاب و مادرش دختر یک تاجر پارچه بود. در سال ۱۷۶۵ ازدواج کرد و این ازدواج، یک ازدواج عاشقانه نبود و افزون بر آن، او به روابط عاشقانه خارج از ازدواج اعتقاد داشت. یک سال بعد همسرش مرد و به‌همراه پسرش پیتر، به پاریس نقل مکان کرد. از این پس، او نام خود را به الیمپ دگوژ تغییر داد و بعد از آن، با مرد ثروتمندی به نام بیاتریکس روزریس آشنا شد و روابط خود را با او تا اواخر انقلاب فرانسه حفظ کرد. نقاشی‌های بازمانده از او، او را زنی زیبا توصیف می‌کنند.
زندگی اجتماعی
در سال ۱۷۸۴، وی نمایش‌نامه زمره و میرزا را نوشت اما به‌دلایلی، این نمایش‌نامه تا سال ۱۷۸۹ اجرا نشد. البته چهار سال بعد، او این نمایش‌نامه را با عنوان "کشتی‌شکستگان خوشحال" منتشر کرد. در سال ۱۷۸۹ که این نمایش‌نامه اجرا گشت، پس از سه بار اجرا متوقف شد. این نمایش‌نامه ضدّبرده‌داری است. در سال ۱۷۹۱ او اعلامیه حقوق شهروندی خود را نوشت. در مقابل حقوق شهروندی فرانسه که چیزی از حقوق زنان در برنداشت، این اعلامیه در هفده‌بند است. انقلابیون تندرو فرانسه در نهایت او را به خیانت به انقلاب و حمایت از سلطنت محکوم کردند و او را در سوم نوامبر ۱۷۹۳ زیر گیوتین گردن زدند.
ریچارد ای. بالینگر
ریچارد آچیلز بالینگر (Richard Achilles Ballinger) (زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۸۵۸ – درگذشتهٔ ۶ ژوئن ۱۹۲۲)، از ۱۹۰۴ – ۱۹۰۶ میلادی شهردار سیاتل، واشینگتن، از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ میلادی عضو کمیسیون در اداره عمومی زمین و از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ میلادی وزیر کشور ایالات متحده بود.
اوایل زندگی و حرفه در سیاتل
بالینگر در بونسبورو، آیووا زاده شد و فرزند ریچارد هنری بالینگر و مری الیزابت نورتون بود. وی در ۱۸۸۴ میلادی از کالج ویلیامز، جاییکه وی عضو انجمن برادری زیتی پسی (Zeta Psi) بود، فارغ‌التحصیل گردید.
بالینگر امتحان وکالت را در ۱۸۸۶ میلادی با موفقیت سپری نموده و کار در حوزه حقوقی را در سیاتل آغاز کرد. وی در اواخر همان سال در ۲۶ اکتبر با جولیا البرتسون ازدواج کرد. این زوج در نهایت صاحب دو پسر شدند (ادوارد برادلی بالینگر و ریچارد تالکوت بالینگر).
متعاقب دوره مستعد به رسوایی توماس جی. هیومز در عصر تب طلای یوکان، بالینگر در ۱۹۰۴ میلادی به عنوان شهردار سیاتل انتخاب شد. با پشتیبانی نخبه‌های بازرگانی مرکز شهر، او تا حدی (اما نه به‌طور همه‌جانبه) با فساد مبارزه کرده و با اتحادیه‌های صنفی مخالفت کرد. بعدتر ثابت شد که بالینگر مانعی برای حرکت قوی شهر بسوی مالکیت دولتی بود. وی همچنین دریاچه بالینگر در شهرستان اسنوهومیش را به افتخار پدر خود سرهنگ ریچارد بالینگر نامگذاری کرد.
حرفه فدرال و رسوایی
پس از خدمت به عنوان شهردار سیاتل، بالینگر به اداره رئیس‌جمهوری تئودور روزولت ملحق شده و از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ میلادی به عنوان عضو کمیسیون در اداره عمومی زمین خدمت کرد. در ۱۹۰۹ میلادی، بالینگر در راستای تنظیم نمایشگاه آلاسکا-یوکان-پاسیفیک که یک نمایشگاه جهانی برای برجسته سازی توسعه شمال‌غرب بود، همکاری کرد.
رئیس‌جمهور جدید ویلیام هووارد تفت، علی‌رغم وعده‌های قبلی مبنی بر ابقای اعضای کابینه رئیس‌جمهور پیشین روزولت، بالینگر را در ۱۹۰۹ میلادی بجای محافظه کار (و هموطن خود از اوهایو)، جیمز آر. گارفیلد، به عنوان وزیر کشور ایالات متحده گماشت. به عنوان یکی از نخستین اقدامات خود در این سمت، بالینگر محافظت دولتی زمین‌های که به‌طور بالقوه برای تأسیس انرژی آبی نگه‌داشته شده و منتظر نقشه‌برداری بودند را ابطال نموده و آنها را جهت اجاره دادن دوباره به حوزه عامه برگرداند. ترقی‌خواهان هراس داشتند که شرکت‌های انحصاری برق آبی این زمین‌ها را یا تحت کنترل می‌گیرند یا از توسعه تأسیسات در آن جلوگیری می‌نمایند و بعداً قیمت انرژی را در بازار تعیین می‌کنند، چون با اتمام دوره ریاست جمهوری روزولت، ۱۳ شرکت (از جمله جنرال الکتریک و وستینگهاوس) قبلاً کنترل بیش از یک سوم منابع برق آبی را تحت کنترل داشتند. هرچند، این بازگرداندن اراضی بزودی باعث یک رسوایی شد. در ماه اوت، گزارشگری از روزنامه یونایتدپرس اینترنشنال، در همکاری با کنفرانس ملی آبیاری در اسپوکن، واشینگتن، گزارشی منتشر کرد و مدعی شد که حدود ۱۵٬۸۶۸ آکر زمین در مونتانا به شرکت‌های بزرگ بفروش می‌رسد (جنرال الکتریک، گوگنهایم و امالگاماتید کوپر). بالینگر در نخست این گزارش را نادیده گرفت و بعداً گزارشگران را به مخالفت با پیشرفت در غرب متهم کرد. هرچند گزارش برق آبی در مونتانا اغراق‌آمیز ثابت شد، اما اتهامات جانب‌گرایی در طول دوره خدمت بالینگر به عنوان وزیر کشور همواره بر وی وارد می‌شد.
بزرگترین اتهامات شامل استخراج معدن زغال‌سنگ جنگ ملی چوگاچ توسط یکی از استخراج‌کننده‌های اهل سیاتل و دوست صمیمی بالینگر، کلارنس کانینگهام، با حمایت مالی شرکتی منتسب به جی‌پی مورگان و خانواده گوگنهایم از شهر نیویورک بود. این گروه ۳۳ ادعا برای استخراج ارایه نموده بود، هرچند قوانین زمین در آلاسکا به هدف تقویت دهقانان کوچک و جلوگیری از انحصار طراحی شده بود و از اینرو از هر یک از مدعیان درخواست نمود تا ثابت نمایند که به تنهایی و به نمایندگی از خود عمل می‌کنند و همچنین هر مدعی را به دریافت ۱۶۰ آکر زمین محدود کرد. زمانی که بالینگر به عنوان عضو کمیسیون در اداره زمین خدمت می‌کرد، وی به این استخراج‌کننده دسترسی ویژه به پرونده‌های دولتی داده بود. در ۱۹۰۸ میلادی، در فاصله زمانی میان سمت پیشین وی در اداره اراضی و انتصاب به عنوان وزیر کشور، بالینگر به عنوان نماینده گروه توسعه کانینگهام/مورگان/گوگنهایم در اداره فدرال عمل نموده و با وزیر وقت کشور جیم گارفیلد لابی گری می‌کرد. پس از انتصاب به عنوان وزیر کشور، بالینگر کارآگاه لوئیس آر. گلاویس را مجدداً در اداره عمومی اراضی استخدام نمود، اما پس از اینکه وی به گیفورد پینچوت (رئیس اداره جنگل‌داری ایالات متحده و از اینرو مسئول جنگل چوگاچ، اگرچه مادون وزیر کشور است) و رئیس‌جمهور تفت شکایت نموده و با رسانه‌ها همکاری نمود، وی را برکنار کرد.
یک سری مقاله‌های سرگین‌کاوی، از جمله مقاله گلاویس که در نسخه نوامبر هفته نامه کولیرز به نشر رسید، طرفداران حفظ منابع طبیعی را از خواب بیدار کرد. مقاله‌ای در نشریه هامپتون حتی رئیس‌جمهور تفت را متهم نمود که در این نظریه توطئه شریک بوده و پایه‌های آن در کنوانسیون ۱۹۰۸ جمهوری‌خواهان گذاشته شده بود. بالینگر بازهم این مناقشه‌ها را رد کرد و رئیس‌جمهور تفت نیز ظاهراً می‌خواست تا این وضعیت ناخوشایند پایان یابد و از اینرو اظهار داشت که هم بالینگر و هم پینچوت از سیاست‌های حراست روزولت پیروی می‌نمایند. با این وجود، بالینگر تهدید نمود که استعفا خواهد کرد مگر اینکه تفت برای یک تحقیق کنگره‌ای برای تبرئه وی رضایت دهد، از اینرو تفت نامه‌ای در ماه دسامبر به سناتور جمهوری‌خواه ایالتی ویلسی جونز فرستاده و از وی تقاضای انجام یک تحقیقات کامل را نمود.
هرچند چارلز تفت به رئیس‌جمهور توصیه نمود که از بالینگر بخواهد تا کناره‌گیری نماید، اما تفت در کنار بالینگر ایستاد و دادستان کل جرج ویکرشام حتی تاریخ گزارشی پیرامون اخراج گلاویس را به ۱۱ سپتامبر ۱۹۰۹ تغییر داد. پس از اینکه یکی از کارمندان داخلی واشینگتن به کولیر هشدار داد که بالینگر با یک «ماستمالی» برنامه‌ریزی شده می‌خواهد این مجله را به دادگاه بکشاند، کولیر لوئیس دی. براندیس را به عنوان مشاور استخدام کرد. پینچوت تفاوت‌های که در رویکرد وی با بالینگر است را به رسانه‌ها اظهار داشته و گزارش اداره خود را به سناتور دولیور، رئیس‌جمهوری‌خواه کمیته کشاورزی و جنگل‌داری ارایه نمود. این امر باعث شد تا تفت، زمانی که روزولت در آفریقا بود، پینچوت را اخراج نماید. در جریان جلسه استماع ویژه کمیته، هم گلاویس و هم پینچوت شهادت داده و شهادت یکی از تندنویسان در مورد تغییر تاریخ گزارش، تفت را وادار نمود تا مسئولیت اجازه دادن به این کار را بپذیرد، این در حالی بود که آن تندنویس و سایر کارمندان نیز اخراج شده بودند. پرسش‌های براندیس دیدگاه ضد حراست بالینگر را کاملاً روشن ساخت، اما نتوانست هیچ چیز جدی را برای مجرم ثابت کردن بالینگر فاش نماید. با این همه، اعتماد مردم نسبت به رهبری بالینگر در وزارت کشور از بین رفته بود.
پس از اینکه حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میانی در ماه نوامبر به‌طور سنگینی شکست خورد، بالینگر بالاخره در ۱۲ مارس ۱۹۱۱ از سمت خود کناره‌گیری کرد. تفت بجای پینچوت، هنری گرویس که به محافظت از جنگل‌های آمریکا متعهد بود را گماشته بود و بالینگر نیز در راستای وضع یک قانون جدید برای انتقال زمین از سکتور خصوصی به سکتور عمومی به تفت همکاری نمود، قانونی که به تفت این امکان را فراهم می‌کرد تا از زمین‌های زیادی تنها در یک دوره ریاست جمهوری، به اندازه تقریباً دو دوره روزولت، محافظت نمایند. با این همه، سلسله رسوایی‌های مرتبط با بالینگر، وفاداری تفت نسبت به مأمور مشکل‌زای خود و رد تقاضای استعفا توسط بالینگر برای نه ماه – همراه با مناقشه بر تعرفه پاین-آلدریچ – منتج به تقسیم حزب جمهوری‌خواه شده و باعث شد تا موج انتخابات ۱۹۱۲ به ضد تفت تغییر کند.
مرگ
بالینگر دوباره به حرفه حقوقی خود در سیاتل، واشینگتن بازگشت، در ۶ ژوئن ۱۹۲۲ در آنجا درگذشت و در گورستان لیک ویو به خاک سپرده شد.
گرهارت فون شورین
جنگ جهانی اول
گرهارت فون شورین سال ۱۸۹۹ در یک خانواده‌ٔ اشرافی پروسی به‌دنیا آمد. پدرش یک خدمت‌گذار مدنی در دولت ایالتی پروس بود. در سن ۱۵ سالگی وارد دانشسرای افسری در کوسلین شد و به عنوان افسر دانشجو به هنگ ۲ پیاده‌نظام محافظ در نیروی زمینی پروس پیوست. سپس به هنگ ۲ گرنادیر منتقل شد.
در سنین نوجوانی چند عملیات را در هر دو خط جبهه شرقی و غربی در جنگ جهانی اول تجربه و به‌عنوان فرمانده گروهان و آجودان گردان خدمت کرد. فون شوِرین روز ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۸ در میدان نبرد مجروح شد و تا پایان جنگ در ماه نوامبر ۱۹۱۸ در بیمارستان بستری بود. او در سال ۱۹۱۸ بابت رشادت‌هایش در جنگ، نشان درجه ۱ و درجه ۲ صلیب آهنین دریافت نمود.
سال‌های بین دو جنگ
فون شورین سال ۱۹۲۰ از خدمت مرخص شد. دو سال بعد را در یک شرکت تجاری در زمینه واردات قهوه در برمن و یک شرکت نفت در برلین مشغول به کارآموزی مدیریت تجاری بود. فون شورین سال ۱۹۲۲ مجدداً به عنوان یک سرباز حرفه‌ای به رایشسور پیوست و با درجه ستوان دومی در هنگ ۱ پیاده‌نظام شروع به خدمت کرد. سال ۱۹۳۱ به هنگ ۱۸ پیاده‌نظام در پادربورن ملحق شد و در ژوئن ۱۹۳۳ به درجه سروانی ترفیع یافت. فون شورین از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵ در دوره ستاد کل در دانشکده نظامی پروس در برلین شرکت کرد. در همین هنگام بود که آدولف هیتلر در یک انقلاب سیاسی شبه‌نظامی قدرت را در دست گرفت و جمهوری وایمار را با تصویب قانون تفویض اختیارات ۱۹۳۳ منحل کرد و یک «دیکتاتوری نظامی»  «ایدئولوژیک» را که آلمان نازی نام گرفت، برقرار ساخت که منجر به تغییرات اساسی در نظم سیاسی اروپا در سال‌های پس از جنگ جهانی شد.
فون شورین ماه اکتبر ۱۸۳۸ به درجه سرگردی رسید و از اواخر دههٔ ۱۹۳۰ یکی از افسران فرماندهی عالی نیروی زمینی بود.
فون شورین ماه ژانویه ۱۹۳۹، در حالی که در «بخش اطلاعات بریتانیا/ایالات متحده وزارت جنگ آلمان» در سفارت آلمان در لندن کار می‌کرد، به‌طور مخفیانه و با تصمیم شخصی، به دولت بریتانیا نزدیک شد و پیشنهاد کرد که اگر سیاست مماشات خود را با رایش سوم کنار بگذارد و در عوض به موضع مخالفت نظامی آشکار علیه تجاوزاتِ فزاینده رایش در اروپای مرکزی بپردازد، این رویکرد نقطه‌ای قابل اتکا و یاری‌رسان برای عناصر نظامی آلمان است که در آن زمان در فکر انجام یک کودتا علیه دولت ناسیونال سوسیالیست آدولف هیتلر بودند. در یک مهمانی شام در ماری‌لبون که توسط دریاسالار آبری اسمیت میزبانی شد، فون شورین با جیمز استوارت، نماینده دولت بریتانیا، دریاسالار جان هنری گادفری، رئیس اطلاعات نیروی دریایی بریتانیا و ژنرال جیمز مارشال-کورنوال، مدیر کل دفاع هوایی و ساحلی بریتانیا ملاقات کرد و به آن‌ها در مورد قصد هیتلر برای تهاجم به لهستان هشدار داد. علاوه بر این، فون شورین گفت که بهترین گزینه برای منافع بریتانیا و آلمان آن است که نویل چمبرلین جای خود را به عنوان نخست‌وزیر به وینستون چرچیل بدهد. در این جلسه، فون شورین از طرح افزایش فشار به‌منظور تسهیل کودتای نظامی داخلی توسط عناصر ضد نازی ورماخت که از آن آگاه بود، پشتیبانی کرد. او گفت این کار از طریق استقرار یک اسکادران از ناوهای جنگی نیروی دریایی بریتانیا که موقعیت خصمانه‌ای را در سواحل شمالی آلمان در دریای بالتیک اتخاذ کنند و همچنین انتقال برخی هواگردهای فرماندهی بمب‌افکن‌های نیروی هوایی توسط نیروی هوایی بریتانیا به جبهه‌های پیش از نبرد در فرودگاه‌های فرانسه قابل القاست و تمایل بالقوه امپراتوری بریتانیا برای رویارویی با نازی‌ها را نشان خواهد داد. این راهبرد سیاسی-نظامی به چمبرلین ابلاغ شد اما او در آن هنگام، چنین روشی را برای مقابله با تهدید روزافزون رایش سوم به دلیل آنکه بیش از حد خصمانه و تهاجمی است، رد کرد. با این حال، اظهاریه‌های فون شورین با دولت بریتانیا ممکن است به ارزیابی‌های کلی آن‌ها از وقایع روز کمک کرده باشد که در آن زمان در مورد نحوه برخورد با آدولف هیتلر و تصمیم برای موضع‌گیری در مرز لهستان (به جای جبهه‌ای دیگر) در هشت ماه آتی رایزنی می‌کردند. فرانک رابرتس که یکی از مقامات بخش آلمان وزارت امور خارجه بریتانیا بود، این پیشنهاد را جدی نگرفت - علی‌رغم خطری که فون شورین برای انجام چنین اقدامی در آستانه جنگ متحمل شده بود و به منزله خیانتی بزرگ محسوب می‌شد و در حوزهٔ قضایی رایش سوم در صورت کشف، مجازات اعدام داشت- و رویکردهای فون شورین را مساله‌ای داخلی در درون فرماندهی عالی آلمان دانست و آن را رد کرد. در آوریل ۱۹۳۹ شورین به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت.
جنگ جهانی دوم
تلاش‌های فون شورین در لندن نتوانست از بروز جنگ جلوگیری کند و چند ماه پس از بازگشت او به آلمان در سپتامبر ۱۹۳۹ جنگ جهانی دوم آغاز شد. فون شورین به عنوان یک افسر نیروی زمینی در خط مقدم مشغول به خدمت شد و پس از آن درگیر یک کارزار مبارزاتی گسترده شد که او را از نبرد در کشورهای سفلی و فرانسه به شمال آفریقا، روسیه تا آلمان و ایتالیا کشاند.
او با شروع جنگ، فرماندهی گردان 1 هنگ پیاده‌نظام مکانیزه لشکر گروس‌دویچلانت را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۴۰ بخشی از تهاجم آلمان به فرانسه و شکست و تسخیر آن بود. عناصری از نیروهای تحت امر او در این یگان مرتکب دو کشتار نیروهای سنگالی در ارتش فرانسه شدند که خلع‌سلاح‌شده و اسیر بودند. او همچنین تا سال ۱۹۴۱ هنگ تفنگ‌داران شماره ۸۶ و هنگ گروسدویچلند را فرماندهی کرد.
گرهارت فون شورین در حالی که روز ۷ آوریل ۱۹۴۱ با آفریکاکور بود و فرماندهی هنگ ۲۰۰ عملیات ویژه را برعهده داشت، یک نیروی کماندویی مشترک آلمان و ایتالیا را در اعماق خطوط بریتانیا در لیبی فرماندهی کرد تا واحه مخیلی را به تصرف خود درآورد و جلودار آفریکاکور در عملیات آن در شمال آفریقا به رهبری اروین رومل بود که منجر به اسارت نزدیک به ۳۰۰۰ سرباز بریتانیا شد که از آن میان سه ژنرال بودند.
اواخر سال ۱۹۴۱ برای شرکت در عملیات بارباروسا به اروپا بازگشت و فرماندهی هنگ ۷۶ پیاده‌نظام را در جبهه شرقی در تهاجم به شوروی برعهده داشت که صلیب شوالیه صلیب آهنین را در ژانویه ۱۹۴۲ برای او به ارمغان آورد. از آوریل تا مه ۱۹۴۲ برای مدت کوتاهی، فرماندهی تیپ ۲۵۴ پیاده را بر عهده داشت و سپس در اواسط سال ۱۹۴۲ به فرماندهی لشکر هشتم یگر منصوب شد. اکتبر ۱۹۴۲ به درجه سرتیپی ارتقا یافت. از نوامبر ۱۹۴۲ فرماندهی لشکر شانزدهم پیاده‌نظام موتوریزه را برعهده داشت (در ژوئن ۱۹۴۳ به درجه سرلشکر ارتقا یافت) و درگیر نبرد استالینگراد شد و متعاقباً نشان‌های برگ‌های بلوط و همچنین شمشیرهای صلیب شوالیه را دریافت کرد. این نشان‌ها (که شخصاً توسط آدولف هیتلر در مراسمی در برگهوف در هنگام بازگشت فون شورین به آلمان اعطا شد) به دلیل هدایت لشکر در هنگام عقب‌نشینی از روسیه به او اهدا شد، در حالی که به‌طور مداوم توسط نیروهای شوروی تحت تعقیب بودند.
لشکر شانزدهم پیاده‌نظام موتوریزه ماه مارس ۱۹۴۴ به فرانسه منتقل شد. این یگان از نظر نظامی هم ارتقا یافت و به لشکر صد و شانزدهم زرهی تبدیل شد. در جریان نبرد با نیروهای امپراتوری آمریکایی و بریتانیایی که در سال ۱۹۴۴ وارد خاک فرانسه شده بودند، فون شورین پس از اختلاف نظر با یک مافوق به‌طور موقت از فرماندهی لشکر صد و شانزدهم زرهی برکنار شد اما پس از مدت کوتاهی دوباره به این سمت بازگشت.
نبرد آخن
به دنبال پیشروی از مرز بلژیک به داخل خاک آلمان، نیروهای آمریکایی به شهر آخن نزدیک شدند، جایی که بقایای لشکر صد و شانزدهم زرهی شورین در آنجا مستقر بودند. در این هنگام، از این لشکر تنها ۶۰۰ نفر و دوازده تانک عملیاتی باقی مانده بود که توپخانه هم نداشتند. فون شورین به این نتیجه رسید که نیروی‌های او قدرت حفظ شهر در برابر متفقین را ندارند و تلاش برای انجام این کار از نظر تاکتیکی منجر به تلفات جانی بیهوده و به خطر افتادن غیرنظامیان شهر می‌شود؛ شهروندانی که چندین هزار نفر از آنها هنوز در شهر مانده بودند و از این مکان که اکنون در شرف تبدیل به خط مقدم نبرد بود، تخلیه نشده بودند. او همچنین تلاش می‌کرد از تخریب معماری کهن و آثار تاریخی شهر آخن جلوگیری کند - آخن پایتختی باستانی و محل تاجگذاری پادشاهان امپراتوری مقدس روم بود - فون شورین به‌طور یک‌جانبه تصمیم گرفت که از آخن عقب‌نشینی و آن را یک شهر بی‌دفاع اعلام کند، بدون این‌که از فرماندهٔ مافوقش مجوز بگیرد، دقیقاً همان کاری که دیتریش فون شولتیتس دو هفته پیش در پاریس انجام داده بود.
فون شورین بیانیه‌ای خطاب به فرمانده آمریکایی نوشت که آن را در اداره پست شهر گذاشت و او را از این تصمیم خود آگاه نمود و از او خواست که با شهروندان و افراد غیرنظامی آلمانی باقی‌مانده، رفتاری انسانی داشته باشد. هنگامی که فون شورین در حال آماده شدن برای ترک شهر بود، اطلاعاتی را از قرارگاه فرماندهی ارشد دریافت کرد که به نظر می‌رسد پیشروی آمریکایی‌ها متوقف شده‌است تا دست به آرایش نظامی جدیدی بزنند، در نتیجه حمله گسترده‌ای به آخن قریب‌الوقوع نیست و به او اطلاع دادند که نیروهای کمکی برای یاری رساندن به او و دفاع از شهر در راه است. در این لحظه، یک نیروی شناسایی آمریکایی در حومه جنوب غربی آخن ظاهر شد. فون شورین دستور ضدحمله و ممانعت از ورود به شهر را دریافت کرد و ضمن اجابت آن، به نیروهای تحت امر خود دستور داد تا درگیر شده و آن‌ها را عقب برانند. با توجه به تغییر سریع وضعیت، او افسری را فرستاد تا بیانیه شهر بی‌دفاع را که در اداره پست برای آمریکایی‌ها گذاشته بود، بازیابی کند اما این پیام در این زمان به دست پلیس امنیتی اس‌اس افتاده بود که تحت نظارت شخصی هیتلر در آخن فعالیت می‌کردند و برای تشدید مقاومت و جلوگیری از هرگونه نشانه‌ای از تزلزل در خط مقدم و افسران نیروی زمینی به آنجا فرستاده شده بود. با خواندن محتوای بیانیه، آن‌ها دستور دادند که فون شورین فوراً از سِمَت فرماندهی خلع شود و تحت بازداشت خانگی باشد و سرهنگ گرهارت ویلک را اعزام کردند تا جانشین او در فرماندهی لشکر صد و شانزدهم زرهی شود.
خط مقدم جبهه ایتالیا و تسلیم
با کمک فیلدمارشال گرت فون روندشتت و والتر مدل، فون شورین به خاطر اقداماتش در آخن تنها توبیخ کتبی شدیدی دریافت کرد. او سپس به جبهه ایتالیا اعزام شد تا فرماندهی سپاه ۷۶ زرهی را در دسامبر ۱۹۴۴ به عهده بگیرد. در آغاز آوریل ۱۹۴۵ او به درجهٔ ژنرالی نیروهای زرهی (معادل سپهبد) ارتقا یافت. گرهارت فون شورین در ۲۶ آوریل ۱۹۴۵ در خطر مقدم جبهه ایتالیا به اسارت نیروی زمینی بریتانیا درآمد و اسیر جنگی شد. او در اواخر سال ۱۹۴۷ از اسارت رهایی یافت.
سال‌های پس از جنگ
فون شورین در مه ۱۹۵۰ به سِمَت مشاور ارشد در امور نظامی و سیاست امنیتی صدراعظم کنراد آدناور و و رئیس آژانس مخفی دولتی «دفتر شورین» (با نام رمز «مرکز خدمات خانگی») منصوب شد که مسئول بازسازی نیروی‌های مسلح آلمان غربی بود که در دوران جنگ سرد تحت اشغال آمریکا بود. با این حال، پس از صحبت با مطبوعات در مورد شغل خود، از کار برکنار و تئودور بلانک در اکتبر ۱۹۵۰ جانشین او شد. فون شورین متعاقباً به عنوان مشاور سیاست نظامی برای گروه پارلمانی حزب دموکرات آزاد آلمان فعالیت داشت.
فون شورین بر اساس تصمیم اولیه خود مبنی بر عقب‌نشینی از آخن در نبردهای سپتامبر ۱۹۴۴ با نامگذاری خود به عنوان «ناجی آخن» (اگرچه درگیری‌های اساسی و قابل توجهی روی داده بود) تلاش کرد تا اعتبار ضد نازی پروسی خود را در محیط سیاسی پس از جنگ آلمان غربی افزایش دهد. در واقع ویرانی‌های شهر در نبرد بعدی آخن و پس از دستگیری و حذف او از صحنه رخ داده بود. این روایت تا حدی مورد پذیرش قرار گرفت و نشانه‌اش آن بود که به افتخار او، خیابانی به‌نامِ «خیابان گراف شورین» را به نام او کردند و در مراسمی که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۷۰ در آنجا برگزار شد، چند جایزهٔ مدنی و شهروندی به او اهدا شد. با این وجود در سال ۲۰۰۸، نام او از این خیابان پس از مخالفت‌های سیاسی محلی در شهر برداشته شد و به «خیابان کورنلیمونستر» تغییر یافت و دلیلش آن بود که در هنگام فرماندهی نظامی او در آخن دو پسر نوجوان در تصمیمی آنی، به جرم دزدی اعدام شدند.
زندگی خصوصی
فون شورین سه بار ازدواج کرد. نخستین ازدواج با «هرتا کاننگیسر» بود. دومی با «یولیا تسولیخ»، که به تولد دو فرزند گابریل (زادهٔ اوت ۱۹۳۲) و کریستیان (زادهٔ ژانویه ۱۹۳۹) و دو نوه «الکس فون روتنبرگ» و «ماکسیمیلیان زو سین ویتگنشتاین» منجر شد. آخرین ازدواج او با «استر کلیپل» بود. شورین در سال ۱۹۸۰ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
کاتون ناتی
کاتون ناتی (Katoen Natie) شرکت لجستیک بلژیکی است، که در سال ۱۸۵۴ تأسیس شد.
کیزمیت، کانزاس
کیزمیت شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۵۹ نفر بوده‌است.
سروکوملا
سروکوملا یک روستا در لهستان است که در گمینا سروکوملا واقع شده‌است. سروکوملا ۱٬۰۶۰ نفر جمعیت دارد.
به خاطر رزانا
قبر رزانا (به انگلیسی: Roseanna's Grave) که با عنوان  به خاطر رزانا نیز شناخته شده‌است، یک فیلم در ژانر رمانتیک درام به کارگردانی پل ویلند و محصول ۱۹۹۷ آمریکا است. ژان رنو در نقش مارچلو و مرسدس روئل در نقش رُزانا به ایفای نقش پرداختند.
داستان
رزانا به بیماری قلبی گرفتار شده و آرزوی او دفن شدن در کنار قبر فرزندش است. در حالی که تنها ۳ جای خالی در قبرستان باقی مانده.
سپاه شهدا آذربایجان غربی
سپاه شهدا آذربایجان غربی یگان نظامی زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی آن در شهر ارومیه مستقر می‌باشد و وظیفه فرماندهی و کنترل کلیه یگان‌های سپاه و بسیج مستقر در استان آذربایجان غربی را برعهده دارد. مهم‌ترین یگان‌های زیرمجموعه این سپاه، لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه از نیروی زمینی سپاه و ۱۹ سپاه ناحیه‌ای (نواحی بسیج شهرستان‌ها) همچون سپاه ارومیه، سپاه پیرانشهر، سپاه سلماس، سپاه سردشت، سپاه بوکان، سپاه مهاباد و سپاه خوی می‌باشند. در حال حاضر سرتیپ‌دوم پاسدار محمدحسین رجبی فرماندهی سپاه شهدا آذربایجان غربی را برعهده دارد.
ریچارد نئال
ریچارد نئال نمایندهٔ حوزه انتخابیه اول ماساچوست از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۶ ژانویه ۱۹۸۹ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
پیتر گلاسور
پیتر گلاسور (Peter Gleasure؛ زادهٔ October 8, 1960 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
شهرستان نات، کنتاکی
شهرستان نات، کنتاکی (به انگلیسی: Knott County, Kentucky) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است.
پیتر گلاسور
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال هیتچین تاون، باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، و باشگاه فوتبال میلوال اشاره کرد.
شهرستان نات، کنتاکی
خصوصیات
شهرستان نات ۹۱۴٫۲۷ کیلومترمربع مساحت دارد.
آزی
آزی یا آسی اصطلاحی‌ست عامیانه در میان انگلیسی‌زبانان که برای نامیدن شهروندان یا هر چیز منشأ گرفته از استرالیا به کار می‌رود.
این کلمه در استرالیا، نیوزیلند، بریتانیا و ایرلند اُزی (oz-ee) تلفظ می‌شود اما در آمریکا و کانادا معمولاً به شکل آسی (aw-see) تلفظ می‌شود.
انجمن فیزیک پزشکی آمریکا
انجمن فیزیک پزشکی آمریکا (تأسیس ۱۹۵۸) یک سازمان نیمه دولتی و بزرگ‌ترین سازمان حرفه‌ای آمریکا در زمینه دانش فیزیک پزشکی است.
این انجمن در سال ۲۰۱۰ بیش از ۶۵۰۰ عضو داشت ، و مرکز آن در مریلند است.
این سازمان عضو موسسه فیزیک آمریکا است.
قصه زندگی (مجموعه تلویزیونی)
قصه زندگی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی سیروس کاشانی‌نژاد، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از برنامه سیمای خانواده شبکه یک پخش شد.
اپیزودها
بازیگران: نسرین نکیسائی - فراز حجتی - ملیحه حاجیلو - فرداد صفاخو - بهار حقیقی - مرتضی زیوری
بازیگران: کتایون سیاف - فراز حجتی - مرتضی زیوری - گیتی معینی
بازیگران: حسین آلادین - بهار حقیقی - ملیحه حاجیلو - محمدرضا آلادین - ناصر گیتی جاه
بازیگران: رامین پرچمی - مژگان دانش یوسفی - شهرام سمیعی - بهار حقیقی - بهروز عنایتی - مرتضی زیوری - طلعت فتحعلی خانی - اصغر رسول نیا
بازیگران: فرداد صفاخو - نسرین نکیسائی - بهار حقیقی - افشین سنگ چاپ - مرتضی زیوری - هدیه واحدی
اداره امور شینتو
اداره امور شینتو، جینگی-کان بوروکراسی شاهنشاهی امپراتوری ژاپن به عنوان بخشی از اصلاحات ریتسوریو در قرن ۸ تأسیس شد.
این سلسله مراتب اداری شینتو الگو گرفته از همتای چینی خود، وزارت آیین ریتسو بود. جینگی-کان مسئول نظارت بر آیین‌ها و روحانیت شینتو در کل کشور بود. ریاست آن را «جینگی هاکو» (神祇 伯) بر عهده داشت. از قرن دهم تا پانزدهم، خانواده امپراتور شیراکاوا به‌طور پیوسته این موقعیت را داشتند.
موتسشن
شهر موتسشن در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
آلیس زیمرن
آلیس زیمرن (Alice Zimmern; September 22, 1855 – March 22, 1939) یک نویسنده، مترجم، و سافراجت اهل بریتانیا بود.
دانشکده دندانپزشکی بابل
دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل یکی از دانشکده‌های دندانپزشکی ایران وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل در بابل است.
تاریخچه
دانشکده دندانپزشکی بابل در سال ۱۳۷۲ بنیانگذاری شد. هم‌اکنون ریاست این دانشکده را احسان موعودی برعهده دارد.
اشچیانکا، استان کویافسکو-پومورسکی
اشچیانکا (به لاتین: Trzcianka، تلفظ: ) یک روستا در لهستان است که در استان کویافسکو-پومورسکی واقع شده‌است.
چولاکلی
چولاکلی شهری است در کشور ترکیه که در استان آنتالیا واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۶٬۳۴۹ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۷٬۵۳۷ نفر می‌باشد.
ری ریچاردز (بازیکن فوتبال)
ری ریچاردز (Ray Richards؛ زادهٔ May 18, 1946) یک بازیکن فوتبال اهل استرالیا است.
داگمر ۱۶۶۹
سیارک ۱۶۶۹ هزار و ششصد و شصت و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ سپتامبر ۱۹۳۴ و در هایدلبرگ کشف شد.
گویش‌های عربی
گویش‌های زبان عربی در بیشتر موارد چنان از هم دورند که بر پایهٔ تعریفات زبان‌شناختی در اصل بایستی آن‌ها را به عنوان زبان‌های جداگانه بشمار آورد.
مقوله زبان عربی بر مجموعه زیادی از گویش‌ها و لهجه‌های گوناگون دلالت می‌کند که به‌طور کلی به سه بخش تقسیم می‌شود: در تمام کشورهای عربی گویش استاندارد جهت تدریس در مدارس و تألیف کتاب‌ها و جراید به کار برده می‌شود.
اما هر منطقه از جهان عرب، گویش محلی ویژه خود را دارد که گاه تفاوت‌های میان آن‌ها به اندازه‌ای است که عرب‌ها مجبور به تکلم به عربی کتابی با هم می‌شوند. یکی از دلایل وجود تعدد گویش‌ها و لهجات در زبان عربی را تأثیر زبان‌های پیشین موجود در آن مناطق پیش از چیرگی زبان عربی بر آن منطقه‌ها دانسته‌اند. در حالت کلی عربی محاوره‌ای را به دو بخش خاورمیانه‌ای و مغربی تقسیم می‌کنند.
جستارهای وابسته
زبان‌های عربی
منابع
ویکی‌پدیای عربی.
هافی لوبو
هافی لوبو (Hafei Lobo) خودرویی است که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ در هاربین، جمهوری خلق چین تولید شده‌است.
هازه
هازه رودی است به امس می‌ریزد. این رود از کشور آلمان می‌گذرد.
هافی لوبو
در بازهٔ زمانی کوتاهی از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ این خودرو توسط خودروسازی وستی در ایران مونتاژ می‌شد.
آسیاب گل گل ۳
آسیاب گل گل ۳ مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان ملاوی، ۴۰۰ متری جنوب غرب روستای گل گل علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سرمایه عمومی
سرمایه عمومی (Public capital) مجموعه‌ای از دارایی‌های تحت مالکیت دولت است، که به عنوان یکی از شاخص‌های بهره‌وری، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دارایی‌ها طیف گسترده‌ای از اموال عمومی مانند؛ بزرگراه‌ها، فرودگاه‌ها، جاده‌ها، سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی و خطوط راه‌آهن، بیمارستان‌های دولتی، پلیس و ایستگاه‌های آتش‌نشانی، زندان‌ها و دادگاه‌ها را در بر می‌گیرد. بخش‌هایی همچون سیستم‌های تأمین آب و دفع فاضلاب، تأسیسات برق و توزیع گاز و تجهیزات مخابراتی نیز از سرمایه‌های عمومی بشمار می‌آیند.
واکاشودو
واکاشودو، شودو ، واژه‌ای است در زبان ژاپنی که به همجنسگرایی در بین سامورایی‌ها اشاره دارد. در بین دایمیوهای دوره سنگوکو بسیاری بودند که کوشوها (منشی‌های مرد) را شریک جنسی (شاهدبازی) خود قرار می‌دادند.
اسلام در سائوتومه و پرنسیپ
سائوتومه و پرنسیپ با مجموع جمعیت حدود ۱۸۱٬۰۰۰ دارای نفر حدود ۵٬۵۰۰ مسلمان یعنی حدود ۳ درصد از جمعیت است. اکثریت (حدود ۸۰ درصد) مردم پیروی کاتولیک رومی هستند که برای سال‌های بسیاری پس از استعمار پرتغال در این منطقه باقی مانده‌است.
واکاشودو
در دوره هی‌آن (۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی) در منطقه‌هایی که ممنوعیت زنان اجرا می‌شد بسیاری از راهبان و کوگه‌ها (دارای منصب اشرافی) از طریق استفاده از رابطهٔ مافوقی و زیردستی یا از طریق روسپیان مرد نیازهای جنسی خود را از طریق مردان برطرف می‌کردند. از قرون وسطی و دوره موروماچی (۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی) به بعد در منطقه‌های جنگی رابطه جنسی بین سامورایی‌های با کوشوها (نوجوانان کی در خدمت سامورایی‌ها بودند) نیز رواج پیدا کرد. از طرف دیگر نوجوانان زیادی نیز بودند که رابطه جنسی با مافوقشان را به عنوان ابزاری برای پیشرفت بکار می‌بردند و به عنوان پله ای برای ترقی تلقی می‌کردند.
قبل از دوره ادو
یکی از نمونه‌های «شودو» در دوره سنگوکو ارتباط بین کوساکا ماسانوبو یکی از (۲۴ ژنرال تاکدا شینگن) و تاکدا شینگن است. روابط بین این دو در سال ۱۵۴۳ به عنوان یک رابطه عاشقانه (شاهدبازی) آغاز شد. در آن زمان شینگن ۲۲ و ماسانوبو ۱۶ سال داشت. نامهٔ عاشقانه امضا شده توسط تاکدا شینگن، امروزه در بایگانی تاریخی دانشگاه توکیو نگهداری می‌شود، شینگن در این نامه قسم می‌خورد که به وی خیانت نکرده و متعد می‌شود که قصد ورود به یک رابطه جنسی با یک ملازم دیگری که از آن نام می‌برد را ندارد و ادعا می‌کند که از آنجایی که من می‌خواهم با تو صمیمی باشم به تو آزار نخواهم رساند و از خدایان می‌خواهد که گواه و ضامن وی باشند.
همچنین موری رانمارو نیز بخاطر رابطه با اودا نوبوناگا شهرت دارد. بنا بر فرضیه‌ها جنگ سالار مشهور اوئه‌سوگی کنشین که در تمام عمر مجرد بود و هیچ فرزندی از خود نداشت نیز به واکاشودو تمایل داشته‌است. کونوئه ساکی‌هیسا (۱۵۳۶ – ۷ ژوئن، ۱۶۱۲) یکی از اشراف که با کنشین آشنایی داشته ذکر کرده‌است که وی به واکاشودو و ساکی علاقه داشته‌است.
دوره ادو
در دوره ادو (۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) در شهرهایی که با کمبود جمعیت زنان مواجه بودند به علت گرانی روسپیان زن استفاده از روسپی مرد رواج داشت. در شهر ادو (توکیوی کنونی) تعداد مردان بسیار بیشتر از تعداد زنان بود و بسیاری از مردان مجرد بودند توانایی پیدا کردن همسری برای خود را از این شهر نداشتند. در سال ۱۷۲۱ میلادی به غیر از سامورایی‌ها، شهر ادو ۵۰۰ هزار نفر جمعیت داشت که ۳۲۰ نفر آن را مردان و ۱۸۰ هزار نفر آن را زنان تشکیل می‌دادند.
بتدریج در مناطقی در کشور تمایل به منع واکاشودو پیدا شد. ایکدا میتسوماسا (۱۶۰۹ – ۱۶۸۲) که دایمیوی قلمروی هیمه‌جی بود. وی روابط بین سامورایی‌ها را بشدت منع کرده و خاطیان را مجازات کرد. از نیمه دوم دوره ادو واکاشودو کم‌کم به علت مشکلاتی که در نظام سامورایی‌ها به وجود آورد منسوخ شد.
سیارک ۱۹۰۰۵۷
سیارک ۱۹۰۰۵۷ صد و نود هزار و پنجاه و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۴ کشف شد.
شهرستان ولد ربیع
ناحیهٔ ولد ربیع یک ناحیه در یمن است که در استان بیضاء واقع شده‌است.
ناحیهٔ ولد ربیع ۱۹٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
اشچیانکا، شهرستان مواوا
اشچیانکا، شهرستان مواوا (به لاتین: Trzcianka, Mława County) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Szydłowo, Masovian Voivodeship واقع شده‌است.
دابلین، جورجیا
دابلین، جورجیا (به انگلیسی: Dublin, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۶٬۲۰۱ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
طارق التائب
طارق التائب (طارق التائب؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی، باشگاه ورزشی النصر کویت، باشگاه فوتبال بیرامار، باشگاه فوتبال صفاقسی، باشگاه فوتبال مصر المقاصه، باشگاه فوتبال الهلال، باشگاه السویق، باشگاه ورزشی المعیذر، و باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
دره کوگان
دره کوگان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بکش یک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شهرستان بث، کنتاکی
شهرستان بث، کنتاکی (به انگلیسی: Bath County, Kentucky) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است.
زوندردینست
زوندردینست (Special Services به آلمانی به معنی خدمات ویژه) یک مجموعه تشکیلات شبه‌نطامی وفادار به هیتلر در دولت عمومی در لهستان تحت اشغال آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم بود.این تشکیلات مشابه نیروهای فولکس‌دویچه زلبست‌شوتز بود که در سال ۱۹۳۹ در لهستان فعالیت داشتند.
زوندردینست در ۶ مه ۱۹۴۰ توسط هانس فرانک فرماندار کل لهستان در کراکوف ایجاد شد.در ابتدا این گروه متشکل از نیروهای آلمانی‌تبار فولکس‌دویچه بود که پیش از شروع جنگ در لهستان زندگی می‌کردند و پس از جنگ به نیروهای آلمانی پیوستند.اما پس از عملیات بارباروسا در ۱۹۴۱ اسیران جنگی روسی آموزش دیده داوطلب نیز به این نیروها اضافه شدند.بسیاری از این افراد حتی آلمانی نیز نمی‌دانستند و باید حرف فرماندهانشان برای آن‌ها ترجمه می‌شد.اداره زوندردینست در آلمان و زیر نظر اروین فون لاهوزن و وسل فرایتاگ فون لورینگهوفن در فرماندهی عالی ورماخت بود.
پیش‌زمینه
جمهوری دوم لهستان تا پیش از جنگ جهانی دوم کشوری چندملیتی بود.تقریباً یک سوم جمعیت لهستان آن زمان غیر لهستانی‌تبار بودند.ترکیب جمعیتی اقلیت‌ها در آن دوران بدین صورت بود:۱۳٬۹ درصد اوکراینیتبار، ۱۰ درصد یهودی‌تبار، ۳٬۱ درصد بلاروسیتبار، ۲٬۳ درصد آلمانیتبار و ۳٬۴ درصد چک‌تبار، لیتوانیاییتبار و روسیتبار.بیشتر اقلیت آلمانی ساکن لهستان در سرزمین‌هایی زندگی می‌کردند که سابقاً بخشی از امپراتوری آلمان محسوب می‌شد.پس از پایان جنگ جهانی اول فشار زیادی بر اقلیت آلمانی وارد شد و آن‌ها با تشکیل سازمان‌هایی مانند حزب جوانان آلمانی در لهستان (JDP) دست به اقدامات خرابکارانه، قاچاق اسلحه و جاسوسی برای آبوهر زدند.با شروع جنگ جهانی دوم و حمله آلمان به لهستان گروهی با عنوان فولکس‌دویچه زلبست‌شوتز به وجود آمد که دست به کشتارهای بسیاری در لهستان زد و فعالیت خود را تا بهار ۱۹۴۰ ادامه داد. در تابستان ۱۹۴۰ نیروهای زوندردینست و جلادان زلبست‌شوتز به وجود آمدند.افراد این گروه‌ها توسط آلمانی‌های بومی تحت رهبری لودلف یاکوب فون آلفنسلبن آموزش دیدند و بسیاری از آن‌ها عضو گروه‌هایی هم‌چون گشتاپو و اس‌اس شدند.اساس ایجاد زوندردینست بر آن بود که خطر کمک‌رسانی از طرف لهستانی‌های غیر یهودی به یهودیان ساکن در گتوها به شدت احساس می‌شد.بر همین اساس حدود ۳۰٬۰۰۰ لهستانی غیر یهودی به خاطر تلاش برای کمک به یهودیان در گتو مینسک مازویتسکی توسط نازی‌ها کشته شدند.
عملیات بارباروسا
در حدود ۳٬۰۰۰ نفر در زوندردینست در دولت عمومی خدمت می‌کردند.با شروع عملیات بارباروسا ساکنان آلمانی‌زبان کشورهای اشغال‌شده بسیار مورد توجه نازی‌ها قرار گرفتند.زیرا آن‌ها توانایی برقراری ارتباط با دیگر ساکنان سرزمین‌های اشغال‌شده را داشتند.آموزش این نیروها در اردوگاه کار اجباری تراوینسکی، توسط کارل اشترایبل و تحت نظر اودیلو گلوبوکنیک انجام شد.اشترایبل تا پیش از پایان سال ۱۹۴۴ موفق شده بود ۵٬۰۸۲ نفر را که اکثراً اوکراینی بودند آموزش دهد.این افراد به دو گردان زوندردینست تقسیم شدند.بر طبق شهادت آرپاد ویگاند در دادگاهای پس از جنگ، تنها ۲۵ درصد از آنان آلمانی صحبت می‌کردند.
افراد هیوی (داوطلبان خارجی) که به مردان تراونیکی نیز مشهور بودند در اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها نیز خدمت می‌کردند و در کشتارها مشارکت داشتند.پس از جنگ، در حدود هزار نیروی باقی‌مانده از مردان هیوی در آلمان غربی به زندگی خود ادامه دادند و از نظرها محو شدند.
بولدنون آندکایلنات
بولدنون آندکایلنات یا بولدنون دِکِنوات  که تحت نامهای تجاری اکوییپویز  و پارِنابول  به فروش می‌رسد، یک استروئید آنابولیک با اثرات آندروژنیک است. این ترکیب دارویی در دامپزشکی خصوصاً در مورد اسبها بسیار بکار می‌رود. اگرچه به دلیل در دسترس بودن توسط انسانها (ورزشکاران به عنوان دوپینگ) نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. از عوارض استفادهٔ این محصول می‌توان به بروز صفات ثانویهٔ جنسی نظیر آکنه، رویش مو بر صورت و بدن، کلفت شدن صدا و… اشاره کرد.
عرب آمریکایی (فیلم)
عرب آمریکایی (American Arab) یک فیلم به کارگردانی اسامه الشیبی است. داستان فیلم در مورد زندگی شخصی کارگردان فیلم است.
مارکوس آئوریلیو (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۴)
مارکوس آئوریلیو دی اولیویرا لیما مهاجم اهل برزیل است که در شهر کویابا و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
بخش مرکزی شهرستان تربت حیدریه
بخش مرکزی شهرستان تربت حیدریه یکی از بخش‌های شهرستان تربت حیدریه در استان خراسان رضوی ایران است.
تقسیمات کشوری
شهرها: تربت حیدریه
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان تربت حیدریه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۱۰۲۵۰ نفر بوده است.
کره کان
کره کان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
سیکلید نواری
سیچلاید نواری یا سیچلاید سوروم با نام علمی Heros severus (که قبلا به عنوان Cichlasoma severum شناخته می شد)، گونه ای از سیچلایدهای آب شیرین گرمسیری است که بومی حوضه های رود اورینوکو و ریو نگرو بالایی در آمریکای جنوبی است. از لحاظ تاریخی با چندین گونه دیگر در این جنس اشتباه گرفته شده است که مورد آخری سیچلاید شکم قرمز است.
کره کان
جمعیت
این روستا در دهستان بکش یک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
سیکلید نواری
این گونه به ندرت در تجارت آکواریوم یافت می شود. گونه‌های موجود در آکواریوم‌ها بیشتر از گونه های سیچلاید خط نارنجی هستند.
شورلت وگا
شورلت وگا (Chevrolet Vega) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۷در کبک تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت کوچک قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به صورت دستی است.
ماهیچه راست‌کننده مو
ماهیچه راست‌کننده مو (Arrector pili muscle) ماهیچه‌های کوچکی هستند که به فولیکول موی پستانداران متصل هستند و باعث راست ایستادن مو می‌شوند. آنچه در زبان عامیانه شدن سیخ شدن مو نامیده می‌شود.