cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
میمو کالوپرستی
زندگینامه
در سال ۱۹۸۵ او یک فیلم کوتاه ساخت که برای او جایزه سینمای جوان جشنواره فیلم تورین را به ارمغان آورد. او به جامعه مستندسازان ایتالیا پیوست و درباره موضوعات جنبش‌های کارگری بین سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۹۴ برای شبکه رای ایتالیا و آرشیو سمعی و بصری ایتالیایی در سال ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ فیلم ساخت.
در سال ۱۹۹۴ او در اولین فیلمش به عنوان نویسنده و بازیگر که درباره سیاست و ترور سالهای دهه ۱۹۷۰ بود به نام دومین بار همراه با نانی مورتی و ولری برونی تدسکی ایفای نقش کرد. فیلم به جشنواره فیلم کن راه یافت و جایزه بهترین فیلم نخست جشنواره فیلم شیکاگو و جایزه سولیناس را را در سال ۱۹۹۴ برای بهترین سناریو دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۸، دومین فیلمش به نام واژهای‌های عشق با ولری برونی تدسکی ساخت که جایزه روبان نقره‌ای بهترین نمایشنامه اصلی را دریافت کرد.
چهارشنبه‌سوری
چهارشنبه‌سوری (در تاجیکستان:الوپَرَک) یکی از آیین‌های پاک و جشن‌های ایرانی است که از غروب آخرین سه‌شنبهٔ ماه اسفند، تا پس از نیمه‌شب تا آخرین چهارشنبهٔ سال، برگزار می‌شود و برافروختن و پریدن از روی آتش مشخصهٔ اصلی آن است. این جشن، نخستین جشن از مجموعهٔ جشن‌ها و مناسبت‌های نوروزی است که با برافروختن آتش و برخی رفتارهای نمادین دیگر، به‌صورت جمعی در فضای باز برگزار می‌شود.
این جشن از جشن‌های بسیار مهم ایران است که هر سال این آیین برگزار می‌شود.
واژه‌شناسی
در مورد واژهٔ «سوری» در ترکیبِ نامِ جشنِ سوری / چهارشنبه‌سوری دو نگر وجود دارد: برخی «سور» را در معنایِ جشن، شادمانی، نشاط و عیش گرفته‌اند و نظرِ دیگر و درست این است که «سوری» را به معنایِ سرخ می‌دانند؛ چون در این جشن آتشِ سرخ افروخته می‌شود واژهٔ سوری پهلوی و SŪR به معنیِ سرخ است. سول به معنای خورشید sul هم از همین خانواده است در زبانِ فارسی گُلِ سوری به معنیِ گُلِ سرخ یا سُهروَردی (گل سرخ) ورد به معنی گل است که البته از برگ تغییر آوایی یافته‌است که در همگی سور از همین ریشه است نظرِ دوم پذیرفتنی تر است؛ زیرا نامِ نخستِ این مراسم «جشنِ سوری» بوده‌است و واژه چهارشنبه بعدها واردِ این نام شده‌است؛ اما با گذشت زمان برخی شواهد و قراین موجود، مانند رواج تلفظ چارشمبه سُرخی در شهر اصفهان و استفاده از واژهٔ سور به‌جای سرخ در بسیاری از گویش‌های رایج در فلات ایران، صحت دیدگاه دوم را تقویت می‌نماید؛ شایان ذکر است دو واژهٔ سور و سُهر، که از نظر تلفظ شباهت زیادی به واژهٔ سرخ دارند، در گویش‌های پشتو، لری، بختیاری و زبان کردی به معنای سرخ به کار می‌روند، مانند گل سوری به‌معنای گل سرخ یا سُهروَرد به چم گل سرخ.
پیشینه
به‌گفتهٔ ابراهیم پورداوود، با توجه به نقشِ پررنگِ آتش در فرهنگِ ایرانِ باستان، شاید جشن‌گرفتنِ همچین مناسبتی مربوط به جشن‌های شش‌روزهٔ پایانِ سالی (گاهنبارِ هَمَسْپَتْمَدَم) باشد که پس از اصلاح تقویم در زمان اردشیر نخستِ ساسانی برگزار می‌شدند. براساس باورِ زرتشتیان، در این گاهنبار، فروهرها و روانِ درگذشتگان بر زمین نازل می‌شوند. اما کارهایی مانند پریدن از روی آتش که طبق آیین زرتشت، توهین به آتش محسوب می‌شوند، باید در دورانِ پسااسلامی تکوین یافته باشند. همچنین انتخابِ صِرفِ روزِ چهارشنبه در این مناسبت، احتمالاً ناشی از ورودِ اندیشهٔ نحس‌پنداریِ این روز از فرهنگ عرب‌های فاتح به فرهنگِ بومیانِ فلاتِ ایران باشد. احتمال دیگر این است که چهارشنبه‌سوری بازمانده و شکل تحول‌یافته‌ای از جشن سده باشد، که احتمال بعیدی است.
وانگتسوخوو
وانگتسوخوو (به لاتین: Łańcuchów) یک روستا در لهستان است که در گمینا میلیوو واقع شده‌است. وانگتسوخوو ۴۷۷ نفر جمعیت دارد.
چهارشنبه‌سوری
پیشینه
«و چون امیر منصور بن نوح به مُلک بنشست، اندر ماه شوال سال سیصد و پنجاه، به جوی مولیان، فرمود تا آن سرای را دیگر بار عمارت کردند و هر چه هلاک و ضایع شده بود بهتر از آن به حاصل کردند. آنگاه امیر به سرای بنشست و هنوز سال تمام نشده بود که چون شبِ سوری چنان‌که عادت قدیم است، آتشی عظیم افروختند. پاره‌ای از آن بجست و سقف سرای درگرفت و دیگر باره جمله سرای بسوخت».
در عین حال، ریشه‌ای غیرآیینی برای چهارشنبه‌سوری نیز قابل بررسی است: برافروختن آتش که کاربردهای بهداشتی و خاصیت گندزدایی داشته، احتمالاً جزوی از برنامه‌های نظافت عمومی پیش از آغاز سال جدید بوده، به‌ویژه اینکه دور انداختن و شکستن کوزه‌های قدیمی و مصرف شده در طول سال نیز از رسوم رایج در چهارشنبه‌سوری بوده‌است. با وجود مشابهت‌های آداب و رسوم رایج در چهارشنبه‌سوری و جشنی به نام آخری‌چهارشنبه که در آخرین چهارشنبهٔ ماه صفر از تقویم قمری به‌ویژه در هند و پاکستان برگزار می‌شود، بعید است‌که این جشن چنان‌که پنداشته شده‌است، دگردیسیِ چهارشنبه‌سوری در نتیجهٔ فشار و سخت‌گیری علمای متشرع بوده باشد، زیرا دست‌کم می‌دانیم که در روزگار اقتدار کامل علما و فقهای شیعه در عصر صفوی نیز این جشن به‌طور آشکار و عمومی برگزار می‌شده‌است و از این‌رو به نظر نمی‌رسد که این رسم هیچ‌گاه عملاً ممنوع گردیده باشد.
در آیین زرتشتی
کتایون مزداپور، نویسنده و پژوهشگر زرتشتی، دربارهٔ ارتباط چهارشنبه‌سوری با آیین زرتشتی چنین می‌نویسد:
جشن‌ها و آیین‌های ایرانی به همه ایرانیان تعلق داشته‌اند و دارند. بسیاری از آن‌ها به دوران پیش از مهاجرت آریاییان به این سرزمین بازمی‌گردند و خیلی از آن‌ها هرگز زرتشتی نبوده‌اند، مثل چهارشنبه سوری. البته برخی از مخالفین دیدگاه بالا این شبهه را مطرح می‌کنند که اگر چنانچه چهارشنبه‌سوری را جشنی کهن و متعلق به دوران پیش از اسلام بدانیم، با دو مشکل مواجه خواهیم بود: اول اینکه ایرانیان قبل از اسلام، هفته نداشتند و هریک از روزهای ماه را به نامی می‌خواندند، دیگر اینکه بی‌احترامی به آتش و پریدن از روی آن با سنت زرتشتیان سازگار نیست. (البته در این باره چنین توضیحی نیز منطقی است که در همان نام روزها، نام روزهای یکم، هشتم، پانزدهم و بیست‌وسوم هر ماه نام خداوند است ـ اورمزد و دی ــ و از این رو آن که صورتِ نخستین هفته در آن هنگام وجود داشته و روزهای دست کشیدن از کار بوده باشد قابل توجه است جدا از آن که هفته در شکل کنونی‌اش و به‌ویژه فراگیری‌اش در جهان شکلی مانوی دارد که آن هم برآمده از فرهنگ ایرانیان به‌شمار می‌رود و افزون بر این‌ها از آن‌جا که هنوز هم شکل آغازین چهارشنبه‌سوری در قالب آتش برپا کردنِ بر بام‌ها در جاهایی از ایران، از جمله در خراسان جنوبی، بازمانده است این که این جشن ریشه‌ای ایران باستانی دارد تقریباً مورد توافق همهٔ پژوهشگران است اما قطعاً طی رویدادهایی در دورهٔ میانه / اسلامی، احتمالاً قیام‌هایی چون ابومسلم، دگرگون شده‌است).
آیین‌ها
چهارشنبه‌سوری با آیین‌ها و جشن‌های متعددی در سراسر منطقه ایران فرهنگی برگزار می‌شود که دارای مشابهت‌های زیادی با هم هستند. مهمترینِ این آیین‌ها جمع‌آوری خار و خاشاک یا توده‌های سوختنیِ دیگر و افروختن آتش است، اما در بعضی زمان‌ها و بعضی نقاط آیین‌های دیگری مانند کوزه شکستن، فال گرفتن و بخت‌گشایی هم مرسوم بوده‌است.
آتش‌بازی
مشخصه اصلی چهارشنبه‌سوری، برافروختن آتش و پریدن از روی آن در آخرین چهارشنبه سال خورشیدی است. یکی دو روز قبل از چهارشنبه‌سوری، مردم برای گردآوری هیزم، بوته و امثال آن به بیرون از شهر می‌روند. ماده سوختنی آتش چهارشنبه‌سوری، گاهی از ضایعات کشاورزی همان منطقه (مثلاً در خور برگ خرما یا در گیلان ساقه برنج) تأمین می‌شود. محل برافروختن آتش پشت بام، حیاط خانه، میدان روستا یا خیابان‌های شهر است. کومه‌های آتش در تعداد فرد (یک، سه، پنج یا هفت کومه) و به فاصله چند متری از هم چیده می‌شود. آتش‌افروزی در زمان غروب آفتاب یا بعد از آن انجام می‌شود و مردان، زنان، و کودکان از روی آن می‌پَرَند و «سرخی تو از من، زردی من از تو» (یا در بعضی شهرها، شعری محلی با مضمونی مشابه) می‌خوانند. برخی بر این باورند که این کار آنها را از بیماری و زردرویی در سال بعد مصون می‌کند. آتش را بعد از مراسم وامی‌گذارند تا خود به خود خاموش شود یا آن را با آب خاموش می‌کنند. در روستاهای خراسان هنگام پریدن از آتش می‌خوانند: «آلا به‌در بلا به‌در، دزدخیزا از دها به‌در»، به این نیت که از شر آل، بلا و دزد در امان بمانند.
اگر مراسم در حیاط برگزار شد، خاکستر آتش را یکی از اعضای خانواده، معمولاً یک دختربچه، برمی‌دارد و به چهارراهی که محل انباشت خاکسترهاست می‌برد. در برگشت به خانه، در می‌زند و اهالی خانه می‌پرسند «کیست؟»، می‌گوید «منم»، می‌پرسند «از کجا می‌آیی؟»، پاسخ می‌دهد «از عروسی» و بازمی‌پرسند «چه آورده‌ای؟» و وقتی پاسخ می‌دهد «سلامتی»، در به روی او می‌گشایند.
احمد فریقی، پژوهشگر هنر، در سال ۱۳۵۶ گزارش کرده‌است که مردم کردستان در شب چهارشنبه‌سوری آتش روشن نمی‌کنند و رسوم آتش‌افروزی و آتش‌بازی در شب نوروز انجام می‌شود. اما سیروس معروفی، هنرمند و مورخ کردستانی، در سال ۱۳۷۹ گزارش کرده‌است که مردم کرد در شب چهارشنبه‌سوری در خارج از خانه خود آتش روشن می‌کنند و خاکستر آن را در کوزه شکسته‌ای جمع می‌کنند و به یک خرابه می‌اندازند.
مراسمی مشابه با چهارشنبه‌سوری در نزد ارمنیان ایران با نام دِرندِز در ۱۴ فوریه برگزار می‌شود که شامل پریدن از روی آتش است.
تا قبل از سال ۱۳۰۰، در این شب مردان تیراندازی هوایی می‌کردند. اما از این سال به بعد که نگهداری اسلحه ممنوع شد، ترقه‌بازی متداول گشت.
فال گرفتن
یک روش فال گرفتن در چهارشنبه‌سوری، فال گرفتن با بولونی است. بولونی نوعی کوزه دهان‌گشاد کوچک است که در قدیم برای نگهداری ترشی، ادویه و مربا به کار می‌رفت. فال گرفتن با بولونی جنبه تفریح و سرگرمی داشته‌است. برای این کار، جوانان گرد هم می‌آیند و هر یک، پوشیده از چشم دیگران، شیئ یا نشانه‌ای از خود را به درون بولونی می‌اندازد. همچنین اشعار مختلفی را هم بر روی کاغذ می‌نویسند و درون بولونی می‌اندازند. سپس دختربچه‌ای دست در بولونی می‌کند و شعری را بیرون می‌آورد و می‌خواند و سپس شیئی را از آن بیرون می‌آورد که نشان می‌دهد شعرِ خوانده شده، فالِ صاحب آن شیئ بوده‌است. در اصفهان یک آینه کوچک و یک سرمه‌دان هم در بولونی می‌اندازند و به جای نوشتن اشعار، از دیوان حافظ فال می‌گیرند.
کوزه‌شکنی
در بیشتر شهرهای ایران پس از پریدن از روی آتش، کوزه‌ها را می‌شکنند؛ احتمالاً ریشه این آیین، این باور خرافی قدیمی است که کوزه بدیمنی را جذب می‌کند و با شکستن کوره، بدیمنی‌ها هم از بین می‌رود. این رسم در شهرهای مختلف با تفاوت‌های جزئی انجام می‌شود. در تهران یک یا چند سکه درون کوزه می‌گذارند و از بالای بام (یا در زمان قدیم از بالای نقاره‌خانه) به پایین پرتاب می‌کنند تا بشکند. در خراسان علاوه بر سکه، مقداری زغال و نمک هم در آن قرار می‌دهند و قبل از پرتاب کوزه، آن را دور سر خود می‌گردانند. در این منطقه همچنین در هنگام شکستن کوزه می‌خوانند: «درد و بلای خَنِه رِ، رِختَم به توی کوچه». در اراک و آشتیان در کوزه دانه‌های جو می‌ریزند. در شرق و جنوب‌شرق ایران، معمولاً به‌جای کوزه‌های نو، کوزه‌های مستعمل را می‌شکنند.
این سنت احتمالاً بر یک اصل بهداشتی نیز متکی بوده‌است، زیرا ایرانیان قدیم بر این باور بوده‌اند که ظروف سفالین را بیش از یکسال در خانه نباید نگاه داشت و چون ظروف سفالین لعاب ندارند و قابل شستشو نیستند و اگر یک سال استفاده شوند، آلوده و غیربهداشتی می‌شوند و استفاده بیشتر از آنها جایز نیست. پس آنها را باید شکست و دور انداخت.
قاشق‌زنی
در این رسم دختران و پسران جوان، چادری بر سر و روی خود می‌کشند تا شناخته نشوند و به در خانهٔ دوستان و همسایگان خود می‌روند. صاحبخانه از صدای قاشق‌هایی که به کاسه‌ها می‌خورد به در خانه آمده و به کاسه‌های آنان آجیل چهارشنبه‌سوری، شیرینی، شکلات، نقل و پول می‌ریزد. آیین قاشق‌زنی احتمالاً نشات گرفته از این عقیده است که ارواح نیک درگذشتگان در رستاخیز آخر سال به میان زندگان بازگشته و به شکل افرادی که رویشان پوشیده‌است به خانه بازماندگان سر می‌زنند و زندگان برای یادبود و برکت به آنان هدیه‌ای می‌دهند. در زند اوستا آمده‌است که پنج روز آخر سال تا روز پنجم فروردین اورمزد دوزخ را خالی می‌کند و ارواح رها می‌شوند. قاشق زنی استفادهٔ ارواح از زبان بدنی به جای زبان گفتاری است.
همچنین نفیسی از پختن آشی با نام «آش بیمار» یا «آش زین‌العابدین بیمار» یاد کرده‌است که در شب چهارشنبه‌سوری به نیت شفای بیماری در خانه پخته می‌شد و نحوه گردآوری مواد آن به مراسم قاشق‌زنی شبیه بود؛ به این ترتیب که فردی که قصد پختن این آش را داشت، ظرف مسینی برمی‌داشت و به در خانه همسایگان می‌رفت و با قاشق به ظرف می‌زد و با این کار بدون این که شناخته شود، از همسایه می‌خواست چیزی که برای پختن آش کاربرد دارد (مانند آرد یا حبوبات) یا مقداری پول در آن بیندازد. هرچه در ظرف ریخته می‌شد باید برای پختن آش به کار می‌رفت و اگر چیزی اضافه می‌ماند، به فقیران داده می‌شد. باور بر این بود که این آش قدرتی شفادهنده دارد. در خراسان مراسم مشابهی برگزار می‌شده‌است، با این تفاوت که لزومی به پختن آش وجود نداشت و هر نوع غذایی می‌شد با آن طبخ کرد. همچنین در خراسان اگر صاحبخانه خودش در خانه بیمار داشت یا کسی از اعضای آن خانه به سفر رفته بود، با گفتن «ناخوش داریم» یا «سفری داریم» از دادن مواد غذایی امتناع می‌کرد چون این کار را مایه نحوست می‌دانست.
بخت‌گشایی و گره‌گشایی
به گفته نفیسی، یکی از سنت‌های چهارشنبه‌سوری برای حل مشکلات، این است که مرد یا زنی، گوشه‌ای از لباس یا چارقد خود را گره می‌زند و در خیابان از نخستین عابر می‌خواهد که آن گره را بگشاید، یا گاهی از قفل کوچکی استفاده می‌کنند و کلید آن را به نخستین عابر می‌دهند تا آن را باز کند. این کار به نیت باز شدن گره از کارهای فروبسته انجام می‌شود. در بعضی از شهرها، دختر آینه کوچکی همراه خود دارد و همین که عابر قفل را باز کرد، خودش را در آینه نگاه می‌کند و می‌خندد و خندان به خانه بازمی‌گردد. گاهی دختر قبل از بازگشت به خانه، از یکی از آقایان رهگذر سؤالی گذرا می‌پرسید (مثلا فلان خیابان کجاست؟) و تصور بر این بود که داماد آینده همکار و هم‌صنف آن رهگذر خواهد بود. او گزارش می‌کند که سنتی مشابه در زنجان رایج بود که دختران دم بخت هفت گره به جامه خود می‌زدند و به آب‌انبار می‌رفتند و پسربچه‌ای این گره را از جامه آنان باز می‌کرد. به گزارش شکورزاده مراسم مشابهی نیز در خراسان مرسوم بود که در آن دختران دم بخت با کوزه و قیچی به لب جوی می‌رفتند و بعد از پر کردن کوزه از آب، یکی از همراهان دو انگشت شست آنان را با نخ می‌بست و پنهان می‌شد تا عابری از راه برسد و با قیچی نخ را ببُرد و بگوید «بستگی بختت را بریدم». آن‌گاه دختر با کوزه آب به خانه برمی‌گشت و هفت بار دور حیاط می‌چرخید و می‌گفت: «بختم باز شد».
در زمانی که دکان کوزه‌گری در شهرها وجود داشت، یک رسم بخت‌گشایی دیگر این بود که دختران با هفت گردو به دکان کوزه‌گری می‌رفتند و روی چرخ کوزه‌گری می‌نشستند و هفت دور می‌چرخیدند و هر دور، یکی از گردوها را می‌شکستند.
یکی دیگر از رسومی که مورد اشاره نفیسی است، ریختن آب دباغ‌خانه بر سر، به نیت ایجاد گشایش در کارهاست. فریقی گزارشی از چگونگی اجرای این رسم در کردستان ارائه کرده‌است. در شهرهای کردستان دختران برای پر کردن ظرف آب به زمین‌های اطراف دباغ‌خانه مراجعه می‌کنند و قبل از پر کردن آن، یک زرده تخم مرغ می‌خورند.
خوردنی‌ها
سعید نفیسی در توصیف آیین‌های چهارشنبه‌سوری به آجیل نذری یا آجیل مشکل‌گشا اشاره می‌کند. البته آن را جزو آداب خاص چهارشنبه‌سوری نمی‌داند اما کسانی که به آن باور دارند، این نذر را در چهارشنبه‌سوری هم ادا می‌کنند. در خراسان آجیلی مخصوص چهارشنبه‌سوری وجود دارد که نمک ندارد و خوردن آن را مایه شگون می‌دانند. در کردستان نیز بو دادن و خوردن گندم، کنجد، نخود و عدس مرسوم بوده‌است.
خراسانی‌ها در شب چهارشنبه‌سوری غذایی به نام «چهاررنگ‌پلو» می‌پزند که متشکل از رشته‌پلو، عدس‌پلو، زرشک‌پلو و ماش‌پلو است.
خراسان
در خراسان رضوی و شهرهایی مانند سبزوار، گناباد، بیرجند و بجستان چند رسم دیگر هم هست از جمله انداختن یک گوی بزرگ در آتش. به این ترتیب که با هیزم یک گوی بزرگ درست می‌کردند و آن را آتش می‌زدند و از بلندی روی زمین پرتاب و هم‌زمان می‌خوانند «غم برو شادی بیا، محنت برو روزی بیا». ). علفه نام موادی بوده‌است که پادشاهان برای پذیرایی از سفیران و همراهان آنان مصرف می‌کرده‌اند. این رسم ریشه در عقاید کهن خراسانیان دارد که معتقد بوده‌اند در چهارشنبه سوری روح مردگان آزاد است و به سوی اقوام خود می‌آید؛ بنابراین مردم برای خوشامد درگذشتگانشان، حلوا یا نوعی نان روغنی بنام چلپک را با یک کاسه آب روی پشت بام می‌گذارند. یک نان روغنی دیگر هم در روستاهای سبزوار می‌پزند و آن را در تمام روستا پخش می‌کنند و مردم با خوردن آن برای روح درگذشتگان فاتحه می‌خوانند. البته رسم علفه در اغلب شهرهای خراسان از جمله شیروان هم جاریست. رسم دیگر مردم در غرب خراسان رضوی کوزه شکستن بوده‌است. مردم ظرف‌های کهنه و کوزه‌های جرم‌گرفته را به پشت بام می‌بردند و می‌شکستند. البته نوع دیگر این رسم این است که مقداری نمک به نشانه بدبختی و مقداری زغال به نشانه سیاه‌روزی و مقداری و یک سکه را به نشانه تنگدستی در یک کوزه می‌ریزند و کوزه را به یکی از اعضای خانواده می‌دهند که از بالای بام به کوچه بیندازد و بگوید: «درد و بلای خنه (خانه) را ریختم در کوچه». این سنت برای دفع بلاها از خانواده اجرا می‌شود و نشانه امید مردم به خوشبختی و موفقیت در سال آینده است.
تبریز
آتش‌بازی و گره‌گشایی از قدیم معمول بوده‌است. آتش افروختن در این اواخر متداول شده‌است. در گذشته به جای آتش افروختن و پریدن از روی آن صبح روز چهارشنبه کودکان و جوانان از روی آب روان پریده و جمله «آتیل ماتیل چرشنبه بختیم آچیل چرشنبه» را می‌گفتند. آجیل و میوه خشک خوردن از ضروریات است و ترک نمی‌شود اگر دوست یا مهمان و تازه‌واردی داشته باشند باید حتماً شب چهارشنبه‌سوری خوانچه‌ای از آجیل خام و میوه خشک برای او بفرستند.
خوزستان
مهم‌ترین بخش برگزاری جشن چهارشنبه‌سوری در خوزستان، افروختن آتش و پریدن از روی آن در غروب این روز است. در گذشته مرسوم بوده که مردم در نزدیکی‌های غروب چهارشنبه‌سوری به صحرا بروند. آنها پس از ورود به صحرا شروع به جمع‌آوری بوته گیاهان خشک می‌کردند، سپس آن‌ها را آتش می‌زدند و از روی آتش می‌پریدند. هنوز در اغلب شهرهای استان مردم در غروب چهارشنبه‌سوری آتش می‌افروزند و به هنگام پریدن از روی آنها می‌گویند: «غم برو شادی بیا - محنت برو روزی بیا»!
در میان لرهای بختیاری خوزستان هم رسم «تَش پَرَک» به معنی پریدن از روی آتش مرسوم است و در برخی ازروستاهای این مناطق در این شب آش می‌پزند و بین همسایگان پخش می‌کنند. همچنین بعد ازصرف شام هم به دیدن بستگان و همسایه‌ها می‌روند.
در قدیم زنان و دختران بهبهانی هم در شب چهارشنبه‌سوری به اماکن مقدس همچون امامزاده‌ها می‌رفتند و دو رکعت نماز حاجت می‌خواندند.
همچنین در بهبهان رسم بود که پیش از غروب آفتاب مردم به صحرا می‌رفتند و مقداری بوته خشک می‌کندند و آنها را درحیاط خانه یا در گذرگاه آتش می‌زدند و از روی آن می‌پریدند. آتش‌ها معمولاً ۳ یا ۷ کپه بودند. با غروب آفتاب و نیمه تاریک‌شدن آسمان، زن و مرد و پیر و جوان گرد هم جمع می‌شدند و از بزرگ تا کوچک هر کدام ۳ بار از روی بوته‌های افروخته می‌پریدند. اکنون هم افروختن آتش و پریدن از روی آن در بهبهان مرسوم است و اغلب هم جوانان این کار را انجام می‌دهند.
چهارمحال و بختیاری
مردم چهارمحال و بختیاری مانند همه مردم کشور شب چهارشنبه‌سوری را گرامی می‌دارند و در این روز جشن می‌گیرند.
مردم شهرها، روستاها و مناطق عشایری چهارمحال وبختیاری با روشن کردن آتش و پریدن از روی آن ابراز شادمانی و خرسندی می‌کنند. آنها تعداد آتش‌ها را نیز مانند سبزه‌ها فرد می‌گیرند و معتقدند پریدن از روی آتش زوج شگون ندارد.
در نقاط مختلف این استان ۳، ۷ یا ۱۱ کپه کوچک آتش برمی‌افروزند و بعد از روی این آتش‌ها می‌پرند. در گذشته خاکستر آتش را یکی از دختران جوان به بیرون از خانه می‌برد و اهالی خانه در منزل را به روی او می‌بستند و با این کار نیت می‌کردند تا در سال جدید ازدواج کند. در مناطق بختیاری‌نشین چهارمحال و بختیاری به چهارشنبه‌سوری «چهارشنبه سیری» یا «تش پرک» می‌گویند. بین آنها رسم است ۳ بار از روی آتش بپرند و هربار که می‌پرند این ابیات را بخوانند: «تش تش نوروز ایکنم / شادی هر روز ایکنم / سرخی تو سی مو / زردی مو سی تو»
«کوزه‌شکنی» از دیگر مراسم شب چهارشنبه‌سوری در چهارمحال و بختیاری بود. به‌طوری که دختران و پسران بختیاری روی بلندی‌ها و پشت‌بام‌ها می‌رفتند و کوزه‌ها و ظروف سفالین کهنه را به پایین انداختند و می‌شکستند.
یکی دیگر از آداب اصیل شب چهارشنبه‌سوری، رسم «قاشق‌زنی» است. در چهارمحال و بختیاری دخترها سراندازی روی سر و صورت خود می‌انداختند تا شناخته نشوند، آنگاه یک ظرف و قاشق برمی‌داشتند و به در خانه‌ها می‌رفتنند و به جای کوبیدن، قاشق را به ظرف می‌زدند تا صاحبخانه متوجه حضور آنها بشود. صاحبخانه هم بیرون می‌آمد و نسبت به توان مالی خود، در ظرف آنها شیرینی، برنج، سنجد یا پولی می‌گذاشت.
آداب و رسوم اصیل شب چهارشنبه سوری هنوز هم در میان بختیاری‌ها با همان آب و تاب اجرا می‌شود و بسیار هم دیدنی است، اما این مراسم در میان بختیاری‌های اصیل، بدون چوب‌بازی و تیراندازی کامل نخواهد بود. چوب‌بازی یک بازی مردانه است و نیاز به دو طرف دارد.
بیرون از ایران
ایرانیان بیرون از ایران به ویژه در اروپا و آمریکا و کانادا چند دهه است که جشن‌های نوروزی را از جمله چهارشنبه سوری به صورت گروهی برگزار می‌کنند.
از دوره بوش رؤسای جمهور آمریکا هر سال پیام نوروزی برای ایرانیان می‌فرستند. در روز چهارشنبه سوری ۱۳۹۳ برای اولین میشل اوباما در مراسم سفره نوروزی کاخ سفید سخنرانی کرد و باراک اوباما در پیام خود گفت:
«با درود، نوروزتان مبارک و پیروز. هفته پیش همسر من میشل کمک کرد تا در اینجا نوروز را جشن بگیریم. این جشن بزرگداشتی بود برای فرهنگهای گوناگون، غذا، موسیقی و دوستی جوامع مهاجری که هر روزه خدمات فوق‌العاده‌ای در ایالات متحده ارائه می‌کنند.»
وضعیت کنونی
نسل جدید ایران از آیین‌های این جشن شناخت چندانی ندارد.
برخی معتقدند در سال‌های اخیر چهارشنبه‌سوری با حرکت به سوی خشونت، تحریف و استحاله شده‌است و از اصالت خود فاصله گرفته‌است. امروزه، استفاده از مواد محترقه و آتش‌زا که بعضاً دست‌ساز و خطرناک هستند بسیار رایج است و جایگزین آیین‌های کهن شده‌است. در چند سال گذشته، این شب همواره دارای آمار آسیب‌دیدگی و گاهی دارای تلفات جانی بوده‌است. به عنوان مثال در سال ۱۳۸۹ طبق گفته رئیس اورژانس کشور، ۵ فوتی و ۱۵ معلولیت در حوادث این مراسم رخ داد.
برگزاری چهارشنبه‌سوری با آلودگی صوتی، آسیب به تابلوها و دیوارهای شهر و ایجاد فضایی خشونت‌آمیز و تنش‌زا همراه است به‌طوری‌که برخی شهروندان از رفت‌وآمد در خیابان‌ها بیم دارند.
کشته‌ها و مصدومان
همه‌ساله شهروندانی از ایران در اثر انفجارهای ناخوشایند مربوط به این جشن، کشته یا مصدوم می‌شوند. گزارش‌ها حاکی است چهارشنبه سوری سال ۹۵ خورشیدی، ۲ کشته و ۲۱۱ مجروح —از جمله ۱۵ قطع عضو— بر جای گذاشته‌است. یکی از کشته‌ها نوجوان ۱۴ ساله‌ای از تهران و دیگری جوان ۲۳ ساله‌ای از بهارستانِ اصفهان بوده‌است. همچنین یک مرد ۲۷ ساله در تهران هنگام ساخت مواد منفجرهٔ دست‌ساز بر اثر انفجار، دو دست و دو پای خود را از دست داد.
منتقدان
جشن آتش در واقع پیش‌درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است. کوروش نیکنام، موبد زرتشتی و پژوهشگر در اینباره می‌گوید: «ما زرتشتیان در کوچه‌ها آتش روشن نمی‌کنیم و پریدن از روی آتش را زشت می‌دانیم».
در سال‌های اخیر، رسانه‌های ایران توجّه زیادی به خطرات احتمالی ناشی از استفاده از مواد آتش‌زا و انفجاری نشان می‌دهند.
جهانگیر اوشیدری موبد موبدان ایران می‌نویسد: «شک نیست که افتادن این آتش‌افروزی به شب آخرین چهارشنبه سال، پس از اسلام است، چه، ایرانیان باستان شنبه و آدینه نداشتند. چون روز چهارشنبه نزد اعراب روز شوم و نحسی بود لذا برای رفع نحسی اقداماتی می‌کردند؛ بنابراین چهارشنبه سوری جزو جشن‌های ایران باستان نیست.»
سید علی خامنه‌ای رهبری ایران نیز بارها این مراسم را نکوهش کرده‌ست. او در سخنرانی نوروزی خود در حرم رضوی به سال ۱۳۷۸ ضمن تقدیر و ستایش مراسم عید نوروز، چهارشنبه‌سوری را نکوهش کرد. وی قرینه‌ای برای اثبات مدعای خود آورد و گفت که دستگاه‌های تبلیغاتی بیگانه [در آن سال] برای سال تحویل چیز زیادی نگفتند ولی برای چهارشنبه‌سوری همه صحبت کردند و این درست نقطهٔ مقابل اسلام است. وی همچنین در دیدار با جمعی از کارگردانان در سال ۱۳۸۵ از ایشان خواست که ارزش‌های ملی و دینی را تقویت کنند و افزود: «وقتی ارزش ملی می‌گوییم ذهن نباید فوراً به سمت چهارشنبه‌سوری برود. ارزش ملی یعنی احساس استقلال یک ملت، استقلال فرهنگی» در اسفندماه سال ۱۳۸۸، او در پاسخ به سؤالی دربارهٔ مراسم چهارشنبه‌سوری، این مراسم را «مستلزم ضرر و فساد» دانست و خواستار اجتناب ازآن شد.
مرتضی مطهری درباره این موضوع به روزنامه روزان گفته بود: مثلا چهارشنبه‌ سوری برای ایرانیان باستان که زرتشتی بودند قابل توجیه بود که از آتش مدد برای سلامتی می‌خواستند (زردی من از تو سرخی تو از من) اما برای یک مسلمان پذیرفته نیست و شرک است چرا که نباید از غیر خدا مدد خواست، همان طور که اگر از ائمه اطهار هم مستقیما چیزی بخواهیم شرک است. اما چهارشنبه سوری به شکل فعلی که به شکل ترقه درکردن و شادی کردن درآمده موضوع دیگری است و ممکن است اشکال اعتقادی نداشته باشد. ناصر مکارم شیرازی از مراجع تقلید شیعه نیز آتش‌بازی چهارشنبه‌سوری را «حرام»، «یک سنت خرافی» و «اسراف در مال» خوانده‌است. عبدالله جوادی آملی از دیگر مراجع تقلید شیعه نیز چهارشنبه سوری را «خلاف عقل و شرع و سنتی پوچ و سیئه» دانسته و افزود که ترقه بازی، «اتلاف مال بوده و حرام» است. احمد خاتمی، امام جمعه موقت تهران نیز گفته‌است که «چهارشنبه‌سوری در شأن ملت ایران نیست» و نیز «دشمنان می‌خواهند با پراهمیت جلوه دادن نمادهای ملی نسبت به جلوه‌های دینی، دین را در جامعه کم‌رنگ کنند، آن‌ها با بزرگ کردن چهارشنبه‌سوری، نوروز و نظایر این‌ها می‌خواهند به این هدف نایل شوند». سردار محسن حسن‌خانی فرمانده انتظامی آذربایجان شرقی معتقد است جشن‌های چهارشنبه آخر سال باید محل محور باشند نه محله محور و خیابان محور.
۱-هپتانول
۱-هپتانول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۱۲۹ است.
فرودگاه شمال شرق کربلا
فرودگاه شمال شرق کربلا یک فرودگاه است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۳۰ متر است. این فرودگاه در شهر کربلا کشور عراق قرار دارد و در ارتفاع ۹۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
کچل‌آباد (ارومیه)
کچل‌آباد (ارومیه)، روستایی از توابع بخش سیلوانه شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مرگور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کارلو کامپوگالیانی
کارلو کامپوگالیانی (Carlo Campogalliani؛ ۱۰ اکتبر ۱۸۸۶ – ۱۰ اوت ۱۹۷۴) یک هنرپیشه، کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به فانوس شیطان اشاره کرد.
آتشفشان سان کریستوبال
آتشفشان سان کریستوبال که با نام‌های ال ویخو  و چیچیگالپا  نیز شناخته می‌شود، آتشفشان چینه‌ای فعالی به ارتفاع ۱۷۴۵ متر واقع در نیکاراگوئه در آمریکای مرکزی است. این آتشفشان همچنین بلندترین و فعالترین آتشفشان در این کشور است.
مشخصات
سان کریستوبال آتشفشانی متقارن و مخروطی شکل است و دهانه‌ای به ابعاد ۵۰۰ در ۶۰۰ متر در بالای آن قرار دارد. حلقهٔ این دهانهٔ آتشفشانی در قسمت جنوب غربی ۱۴۰ متر بلندتر از حلقهٔ شمال شرقی است زیر وزش باد در این قسمت سبب پخش شدن تفرا در جنوب غربی دهانهٔ سان کریستوبال می‌شود. این آتشفشان ۱۷۴۵ متری ارتفاع داشته و به دلیل دامنه‌های شیبدارش یکی از صعب‌الصعودترین آتشفشان‌های نیکاراگوئه شناخته می‌شود.
فعالیت‌های آتشفشانی
آتشفشان سان کریستوبال فعالترین آتشفشان در نیکاراگوئه است و گاز و دود به‌طور مداوم از آن خارج شده و هرازگاه زمین‌لرزه‌هایی در اطراف آن به ثبت می‌رسد. فوران‌های این آتشفشان که با فعالیت‌های انفجاری کوچک تا متوسط همراه بوده‌است از سدهٔ شانزدهم تا کنون گزارش شده‌است.
کارت پرستو
کارت پِرِستُو (Presto card) یک سیستم دریافت خودکار کرایه یا کارت هوشمند بدون تماس است که در سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی شرکت‌کننده در استان انتاریو، کانادا، به‌ویژه در کلان‌شهر تورنتو و اتاوا استفاده می‌شود و کار را راحت تر کرده‌است.
نیپون لایف
نیپون لایف شرکت بیمه ژاپنی است، که در زمینه ارائه خدمات بیمه، بیمه‌های سلامت، بیمه عمر و دیگر خدمات مؤسسات مالی فعالیت می‌نماید.
شرکت نیپون لایف در سال ۱۸۸۹ راه‌اندازی شد و اکنون بزرگنرین کارگزار بیمه عمر در کشور ژاپن برپایه درآمد به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اوساکا، ژاپن قرار دارد.
هلوتیکوسور
هلوتیکوسور (نام علمی: Helveticosaurus) نام یک سرده از فرورده شاه‌خزنده‌ریختان است.
ماچکالاشن
ماچکالاشن (به ارمنی: Մաճկալաշեն، به لاتین: Maçkalaşen) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتونی واقع شده‌است.
امامزاده سلطان محمدرضا
امامزاده سلطان محمدرضا مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان فیروز کوه، بخش ارجمند، روستای زرمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرستان قاره
ناحیهٔ قاره یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده‌است. شهرستان قاره ۳۰٬۶۴۱ نفر جمعیت دارد.
مصطفی مشهور
مصطفی مشهور (زاده سپتامبر ۱۹۲۱ میلادی - درگذشته ۲۹ اکتبر ۲۰۰۲ میلادی)در شهر منیا القمح در استان شرقیه در مصر به دنیا آمد. او پس از درگذشت محمد حامد ابونصر در سال ۱۹۹۶ میلادی به عنوان پنجمین مرشد عام جماعت اخوان المسلمین مصر انتخاب شد.
بروندیو
بروندیو (به ایتالیایی: Brondello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
بروندیو ۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۴۹ نفر جمعیت دارد.
جان فورد
جان مارتین فینی (John Martin Feeney؛ ۱ فوریهٔ ۱۸۹۴ – ۳۱ اوت ۱۹۷۳) معروف به جان فورد (John Ford)، کارگردان فیلم آمریکایی بود. او یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارین فیلم‌سازانِ نسل خود بود.
او به‌خاطر ساختن فیلم‌های بزرگ و معروفی چون دلیجان، جویندگان، چه سر سبز بود دره من، مردی که لیبریتی والانس را کشت، مرد آرام و همچنین به تصویر درآوردن رمان‌های کلاسیک آمریکایی چون خوشه‌های خشم اثر جان اشتاین‌بک شهرت جهانی یافته است. فورد با بردن چهار اسکار بهترین کارگردانی از مجموع پنج نامزدی، در این بخش رکورددار است.
زندگی
جان فورد در سال ۱۸۹۴ با نام اصلی جان مارتین فینی در کیپ الیزابت، مین به دنیا آمد. پدر او «جان آگوستین فینی» و مادرش «باربارا (ابی) کوران» که هردو در سال ۱۸۵۶ و در ایرلند به دنیا آمده بودند، در سال ۱۸۷۲ از ایرلند به ایالات متحده مهاجرت نمودند. جان آگوستین و باربارا به ترتیب و به فاصله فقط چند روز وارد شهرهای بوستون و پورتلند گردیدند. آن دو در سال ۱۸۷۵ با یکدیگر ازدواج نمودند و سه سال بعد به تابعیت کشور آمریکا درآمدند و به تدریج صاحب ۱۱ فرزند گردیدند.
جان مارتین فینی در پورتلند و تا سطح دیپلم در دبیرستان پورتلند درس خواند. بعدها تالار مرکزی همین دبیرستان بخاطر بزرگداشت وی به تالار جان فورد تغییر نام یافت.
خانواده جان به دلیل ریشه‌های ایرلندی که داشتند، از او با نام شون یاد می‌کردند. خود وی نیز بارها در فیلم‌هایش مستقیم و غیر مستقیم به اصل و نسب ایرلندی‌اش اشاره نموده‌است.
جان فورد در سال ۱۹۱۴ و با نام سینمایی جک فورد شروع به بازیگری در فیلم‌ها نمود. او علاوه بر فیلم‌هایی که برای بازیگری در آن‌ها مزد دریافت می‌نمود، در بعضی فیلم‌ها به صورت افتخاری نیز بازی می‌کرد. فیلم صامت تولد یک ملت (که در سال ۱۹۱۵ توسط د.و. گریفیث ساخته شد) نمونه‌ای از فیلم‌هایی است که شرکت او در آن‌ها افتخاری بوده‌است. جان فورد در این فیلم در نقش یک عضو کو کلاکس کلن ظاهر گردید که در یک صحنه بسیار کوتاه گوشه کلاه خود را برای بهتر دیدن کنار می‌زند!
جان فورد در ماه ژوئیه سال ۱۹۲۰ با «ماری مک براید اسمیث» ازدواج نمود و از او صاحب دو فرزند گردید. وی هرگز از همسرش جدا نشد ولی به مدت پنج سال با کاترین هیپورن هنرپیشه معروف سینمای هالیوود رابطه عاشقانه داشت. آشنایی این دو از زمان بازی کاترین هیپورن در فیلم ماری اسکاتلند (۱۹۳۶) که فورد کارگردانی آن را به عهده داشت شروع گردیده بود.
تأثیرات
سبک فیلم‌سازی این کارگردان بزرگ آنچنان تأثیر عمیقی بر سینمای جهان داشته‌است که بزرگانی چون اینگمار برگمان و اورسن ولز او را یکی از بزرگ‌ترین کارگردان‌های تمام اعصار دانسته‌اند. زمانی از اورسن ولز پرسیده بودند که وی در کجا هنر فیلم‌سازی را فرا گرفته‌است و او این پاسخ مشهور را داد: "«فیلم‌سازی را از استادان پیش‌کسوت این هنر آموخته‌ام؛ و منظورم از استادان پیش‌کسوت سینما اشخاصی هستند چون جان فورد، جان فورد و جان فورد»."کارگردانان دیگری چون آکیرا کوروساوا، مارتین اسکورسیزی، استیون اسپیلبرگ، سم پکینپا، پیتر باگدانوویچ، سرجو لئونه و ژان-لوک گدار نیز تحت تأثیر فیلم‌سازی جان فورد بوده‌اند.
نکات
[[پرونده:Monument_Valley_2.jpg|left
«نام من جان فورد است، من وسترن می‌سازم» این یکی از نقل قول‌های معروف جان فورد است. او به راستی در ساختن وسترن استاد بود. کارگردانی را در سال ۱۹۲۱ آغاز کرد و تا پایان زندگی بیش از پنجاه فیلم ساخت که بیشتر آن‌ها وسترن بودند."«از این پایان‌های خوش با بوسه‌ای در آخر کار متنفرم! من هرگز چنین چیزی نساختم.» (جان فورد)"هنرپیشه مورد علاقه او - جان وین در طول ۳۵ سال بیش از ۲۰ فیلم برای او بازی کرد که از میان آن‌ها می‌توان به فیلم‌های مشهوری چون دلیجان، جویندگان، مردی که لیبرتی والانس را کشت، مرد آرام، آنان قابل چشم‌پوشی بودند، دژ آپاچی و دختری با روبان زرد اشاره نمود.
جان فورد ناحیه‌ای به نام مانیومنت ولی در ایالت یوتا را بسیار دوست می‌داشت و بارها آنجا را به‌عنوان محل فیلم‌برداری فیلم‌های خویش انتخاب نمود. او با کمک فیلمبرداران هنرمندی که با وی همکاری می‌کردند، غرب آمریکا و تاریخ آن را در چند صحنه از با شکوه‌ترین صحنه‌هایی که تاکنون در سینما ساخته شده‌است در فیلم‌هایی چون جویندگان، دختری با روبان زرد، ریو گرانده و کلمنتاین عزیزم به تصویر درآورده است.
جان فورد در اصل ایرلندی بود اما ملیت آمریکایی داشت. در سال‌های ۱۹۳۵، ۱۹۴۰، ۱۹۴۱ و ۱۹۵۲ موفق به کسب جایزه اسکار بهترین کارگردانی گردید و از این لحاظ در میان کارگردانان آمریکایی دارای رکورد است. از میان چهار فیلمی که او اسکار بهترین کارگردانی را برای ساختن آن‌ها به‌خود اختصاص داد، فقط یک فیلم موفق به کسب اسکار بهترین فیلم نیز گردید.
فیلم‌های برنده اسکار جان فورد عبارتند از: چه سرسبز بود دره من، خوشه‌های خشم، مرد آرام (The Quiet Man) و خبرچین (The Informer).
فهرست کشورها بر پایه درآمد
دستمزد متوسط یک اندازه‌گیری برای رفاه مالی ساکنان یک کشور است. متوسط دستمزد گاهی با توجه به هزینه‌های زندگی ("برابری قدرت خرید") محاسبه می‌شود.
در مرداد سال ۱۳۹۶، متوسط درآمد خانوارها در ایران، کمتر از ۴۰ میلیون تومان در سال بوده‌است.
آنچه در ادامه برای کشورهای مختلف ذکر شده‌است، درآمد سالانهٔ یک شخص برای کار تمام وقت است.
آمار سازمان همکاری و توسعه اقتصادی
این مجموعه داده شامل داده‌های درآمد کار تمام وقت برای یک سال تمام را مورد ارزیابی قرار می‌دهد.
وانگتوخه
وانگتوخه (به لاتین: Wańtuchy) یک روستا در لهستان است که در گمینا بیلانه واقع شده‌است.
تقسیم‌بندی سه‌گانه اعصار
تقسیم‌بندی سه‌گانه اعصار، تقسیم‌بندی دوران پیش‌ازتاریخ به سه عصر پی‌درپی سنگ و مفرغ و آهن است بر مبنای مادهٔ اصلی ماندگاری که برای ابزارسازی در هریک از این سه عصر به کار گرفته شده‌است. به آن، توالی سه‌گانهٔ اعصار نیز گفته‌اند.
این نظام مناسب‌ترین نظام برای شرح پیشرفت جوامع اروپایی و مدیترانه‌ای است، هرچند که برای شرح دیگر جوامع نیز به کار می‌رود. این نظام به دلیل فناوری محوری شدید، مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
آلکسی ریدیگر
آلکسی میخایلوویچ ریدیگر یا آلکسی دوم (۱۹۲۹ تا ۲۰۰۸) رهبر پیشین کلیسای ارتودوکس روسیه در سال ۱۹۲۹ در استونی به دنیا آمد. آلکسی دوم به دنبال فروپاشی شوروی، به احیای کلیسای ارتودوکس که در زمان شوروی سرکوب می‌شد، پرداخت. آلکسی دوم پانزدهمین رهبر کلیسای ارتدوکسال روسیه از سال ۱۹۸۹، زمان پا گرفتن کلیسای‌های روسیه بود. وی در تابستان سال ۱۹۹۰ در کلیسای جامع ارتدوکسال روسیه به این مقام برگزیده شد و به مدت ۱۸ سال رهبری کلیسای ارتدوکسال روسیه بود. نام الکسی دوم با دوره احیای معنوی روسیه عجین شده‌است. در زمان حیاتش کلیسای ارتودوکس روسیه امکان آزادی فعالیت مذهبی، آموزشی و خیره را پیدا کرد و در کنار احیای کلیساهای مختلف، هزاران صومعه، دیر و بیش از صد مرکز آموزش مذهبی دایر ساخت.
زندگی‌نامه
الکسی دوم در فوریه سال ۱۹۲۹ میلادی در خانواده مذهبی در شهر تالین، پایتخت استونی به دنیا آمد و از کودکی در کلیسا تحت نظر پدرش که روحانی مسیحی بود خدمت می‌کرد. وی از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۷ کشیش رسمی کلیسای پاول در تالین بود و در مدرسه روسی تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۷ برای ادامه تحصیل به سنت پترزبورگ رفت و در سال ۱۹۶۱ به معاونت امور بین‌الملل کلیسای ارتدوکس روسیه انتخاب شد و تا رسیدن به مقام اسقف اعظم مناصب متعددی را در جامعه روحانی شوروی بر عهده داشت.
استافیلوکوکوس زایلوسوس
تشخیص
این باکتری به فلروکساسین، متی‌سیلین، پنی‌سیلین، تیکوپلانین و تتراسایکیلین حساس است اما به نووبیوسین و اریترومایسین مقاوم است. باکتری از نظر بیوشیمیایی بسیار فعال است و از کربوهیدرات‌های مختلف، گاز تولید می‌کند. اسید و گاز از گالاکتوز، مانوز، مانیتول، مالتوز و لاکتوز تولید می‌کند. کازئین را تجزیه کرده و ژلاتیناز تولید می‌کند. باکتری، اسلایم تولید می‌کند اما کپسول ندارد.
اهمیت بالینی
عفونت‌های زیر مرتبط با این باکتری هستند :
همچنین باکتری در فراورده‌های لبنی مانند شیر، پنیر و سس‌ها نیز یافت شده است.
لرزش (فیلم)
لرزش (Tremors) فیلمی هیولایی و وسترن به کارگردانی ران آندروود است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد.
لیدیه ۱۱۰
سیارک ۱۱۰ صد و دهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۹ آوریل ۱۸۷۰ و در مارسی کشف شد. آلفونس بورلی این سیارک را کشف کرد. قدر مطلق سیارک برابر ۷٫۸۰ است.
دیکرائوسور
دیکرائوسور (نام علمی: Dicraeosaurus) نام یک سرده از تیره دوشاخ‌خزندگان است.
ملودی اندرسون
ملودی اندرسون (Melody Anderson؛ زادهٔ December 3, 1955) یک مددکاری اجتماعی، سخنرانی، و هنرپیشه اهل کانادا است. وی بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
بازگشت (فیلم ۱۳۳۲)
بازگشت فیلمی به کارگردانی ساموئل خاچیکیان محصول سال ۱۳۳۲ است.
خلاصه داستان
خانواده نسبتاً مرفه کودکی را از دهکده‌ای به شهر می‌برند تا در خانه‌شان خدمت کند. کودک روستایی با حوصله و فداکاری از حداقل اوقات فراغتش برای تحصیل استفاده می‌کند و در جوانی فرد فعال و ارزشمندی می‌شود. در حالیکه حمید فرزند بزرگ خانواده که در رفاه پرورش یافته، جوان بزهکاری می‌شود. این دو به دختر جوانی علاقه‌مند می‌شوند. حمید برای اینکه جوان روستایی را از سر راه خود دور کند از خانه‌شان دزدی کرده و او را متهم می‌کند؛ ولی بزودی حقیقت آشکار شده و جوان با دختر مورد علاقه‌اش ازدواج می‌کند.
منابع
وبگاه سوره
کاتینا رانیری
کاتینا رانیری (Katyna Ranieri) ( زاده ۱۵ اوت ۱۹۲۷ در فولونیکا، ایتالیا) بازیگر و خواننده ایتالیایی است. او در سال ۱۹۵۴ در جشنواره موسیقی سانرمو با آهنگ "Una canzone da due soldi" به شهرت رسید. او اولین خواننده ایتالیایی بود که در سی و ششمین دوره جوایز اسکار در سال ۱۹۶۴ اجرا داشت. او به عنوان هنرپیشه با نینو روتا و فدریکو فلینی همکاری داشت. آهنگی از کاتینا رانیری به نام "ای عشق من" (در اصل موسیقی متن فیلم خداحافظی عمو تام) به عنوان موسیقی متن فیلم درایو در سال ۲۰۱۱ به‌کار رفت. کاتینا رانیری بیوه آهنگساز ریتز اورتولانی است.
هرمان دیتریش
هرمان دیتریش (Hermann Dietrich; December 14, 1879 – March 6, 1954) یک سیاست‌مدار از حزب دموکرات آلمان بود.
وی از وزیران اقتصاد و دارایی در جمهوری وایمار بود.
توبن (تنکابن)
توبن (تنکابن)، روستایی است از توابع بخش نشتا شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان تمشکل قرار دارد و مرکز این دهستان بشمار می‌آید که بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۴۶ نفر (۳۸۱ خانوار) بوده‌است.
کابا-زاکورا
کابا-زاکورا نام علمی (Cerasus sacra (Miyoshi) H.Ohba) یک نوع درخت ساکورای باغی است که از پیوند یاما-زاکورا و ادوهیگان به وجود آمده‌است. شکوفهٔ آن ۵ گلبرگ دارد. رنگ آن از صورتی مایل به سفید تا صورتی کم رنگ متغیر است.
بی‌وای‌دی سانگ مکس
بی‌وای دی سانگ مکس یک خودروی ون ام‌پی‌وی چند منظوره ساخت شرکت بی‌وای‌دی است که از سال ۲۰۱۷ تولید و عرضه می‌شود.
پیشرانه
برای این خودرو در زمان عرضه فقط یک موتور ارائه شد. یک موتور ۱٫۵ لیتری بنزینی توربو شارژ با توانایی تولید 156 hp و 240 Nm گشتاور با گیربکس ۶ سرعته دستی یا جعبه دنده ۶ سرعته DCT.
فیس لیفت ۲۰۲۱
سانگ مکس برای عرضه در سال ۲۰۲۱ در اوت سال ۲۰۲۰ فیس لیفتی را تجربه کرد. این فیس لیفت شامل تغییرات جزئی برای سپر جلو و طراحی انتهای عقب بود. مدل به روز شده توسط یک موتور ۱٫۵ لیتری توربو خطی ۴ سیلندر تولید می‌شود که حداکثر توان تولیدی آن ۱۶۰ اسب بخار و ۲۴۵ نیوتن متر است. جعبه دنده یک گیربکس ۶ سرعته DCT است.
مدل هیبریدی
این خودرو در نمایشگاه اتومبیل شانگهای در سال ۲۰۱۹ معرفی شد. نام این مدل بی‌وای‌دی سانگ مکس دی‌ام است.
این مدل از لحاظ ظاهری تقریباً شبیه به مدل معمولی است، این خودرو به موتور ۱۶۳ اسب بخاری مجهز شده‌است حداکثر سرعت این خودرو ۱۵۰ کیلومتر است.
شهرستان لیمریک
شهرستان لیمریک (به ایرلندی: Contae Luimnigh) یکی از شهرستان‌های ایرلند در استان مونستر است. شهر لیمریک، مرکز این شهرستان می‌باشد. بر پایه سرشماری که در سال ۲۰۱۱ انجام گرفت جمعیت شهرستان لیمریک ۱۹۱٬۸۰۹ است.
اندبو
اندبو (به لاتین: Andebu) یک شهرداری در نروژ است که در وستفولد واقع شده‌است.
خصوصیات
اندبو ۱۸۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۰۳۱ نفر جمعیت دارد.
بروگنرا
بروگنرا (به ایتالیایی: Brugnera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوردنونه واقع شده‌است.
خصوصیات
بروگنرا ۲۹٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۹٫۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان نجره
ناحیهٔ نجره یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده‌است. شهرستان نجره ۳۵٬۹۴۲ نفر جمعیت دارد.
امامزاده سلطان ابراهیم رضا
امامزاده سلطان ابراهیم رضا مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان فیروز کوه، بخش ارجمند، روستای آسور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۴٬۱-دی‌برموبنزن
۴،۱-دی‌برموبنزن یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین سفید است.
جادوگران محله ویورلی
داستان
در محله ویورلی منهتن، دهکده گرینویچ، خانواده روسو، در طبقه بالای مغازه ساندویچ فروشی خود زندگی می‌کنند. این خانواده از یک خواهر و دو برادر، به نام‌های الکس (سلنا گومز)، جاستین (دیوید هنری) و مکس(جیک تی. آستین) و پدر و مادر آن‌ها، ترسا (ماریا کانالز باررا) و جری روسو (دیوید دی لوئیس) متشکل شده‌است. سه فرزند نوجوان خانواده، جادوگر هستند که به همراه پدر ایتالیایی و سابقاً جادوگر و مادر مکزیکی و غیر جادوگر خود زندگی می‌کنند. هنگامی که این خواهر و برادرها آموزش جادوگری خود را به اتمام رساندند، باید در یک رقابت خانوادگی شرکت کنند که تصمیم می‌گیرد چه کسی به جادوگر خانواده (کسی که قدرت جادویی خود را تا ابد داشته باید) تبدیل شود در حالی که بقیه شرکت کنندگان باخته، قدرت جادویی خود را از دست می‌داده و تبدیل به انسان فانی می‌شوند. به همین دلیل جری همیشه سعی می‌کند به فرزندان خود آموزش دهد که به جادوی خود وابسته نشوند و از آنجایی که یکی از آن‌ها قرار است جادو را نگه دارد، او همچنین به آن‌ها جادوگری را آموزش می‌دهد. اتاق ذخیره‌سازی ایستگاه فرعی خانواده روسو یک استراحتگاه جادوگر است. در این استراحتگاه یک پورتال قرار دارد که به آن‌ها اجازه می‌دهد تا از دنیای جادوگری و از دیگر موجودات بازدید کنند. همچنین مدیر شورای جادوگری، پروفسور کرامبز (ایان آبرکرومبی)، به‌طور منظم به بازدید از خانه روسوها می‌پردازد. روسوهای نوجوان در مدرسه مقدماتی ترایبکا درس می‌خوانند و و دائماً با مدیر مدرسه سبک غرب وحشی خود، آقای لاریتیت (بیل چوت) روبرو می‌شوند. از آنجا که آن‌ها در دنیای فانی زندگی می‌کنند، راز نگه داشتن جادوگر بودن آن‌ها یک ضرورت است. با این حال، بهترین دوست الکس، هارپر فینکل (جنیفر استون)، راز آن‌ها را در قسمت «هارپر می‌داند» فصل ۲ کشف می‌کند. همچنین بهترین دوست جاستین، زیک بیکرمن (دن بنسون)، این موضوع را در قسمت «زیک می‌یابد» فصل ۴ متوجه می‌شود. به علاوه دوست پسر الکس، میسون گری بک (گرگ سالکین) که یک گرگینه است هم این راز را کشف کرده‌است.
ساری‌کوی (باشماکچی)
ساری‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. ساری‌کوی ۲۴۲ نفر جمعیت دارد.
ادوهیگان
ادوهیگان یا ادوهیگان-ساکورا  یک نوع درخت ساکورای خودرو است. این درخت برگریز و ارتفاع آن بسیار بلند است. چون گل‌ها زودتر از برگ‌ها شکوفا می‌شوند از نظر زیبایی ممتاز است. یک هفته تا ۱۰ روز زودتر از سومی-یوشینو شکوفا می‌شود. به جز استان اوکیناوا و استان هوکایدو در تمامی ژاپن به‌طور گسترده وجود دارد و در اطراف معابد بسیار کاشته شده‌است.
تراترپتون
تراترپتون (نام علمی: ) نام یک سرده از رده خزندگان است.
ادوهیگان
طول عمر این درخت مانند یاما-زاکورا بسیار طولانی است. دو درخت ادوهیگان به نام‌های جیندای-زاکورا و اوسوزومی-زاکورا به عنوان گنجینه‌های طبیعی ژاپن ثبت شده‌اند.
تبارنامه خاندان کیانی
خاندان کیانی، خاندانی سیستانی بود که از سده نهم تا نوزدهم میلادی بر سیستان حکمرانی می‌کرد. سلسله‌های صفاری، نصری و مهربانی شاخه‌های مختلف خاندان کیانی هستند. پس از ابوحفص بن عمرو ، کسی از نسل پسری دودمان صفاری به حکومت نرسید و حکومت به نسل احمد بن محمد بن خلف منتقل شد که از جانب مادر خود «بانو» نواده «لیث» و از جانب پدر از عموزادگان‌ وی بود. پس از ابوجعفر پسرش خلف به حکومت رسید. او صاحب چهار پسر بود، از جمله طاهر (نیای دودمان نصری) و ابوالفضل (نیای دودمان مهربانی)
ادوهیگان
جیندای-زاکورا در استان یاماناشی واقع شده و مسن‌ترین از این نوع درخت است. طول عمر آن به ۲۰۰۰ سال می‌رسد. همانطور اوسوزومی-زاکورا در استان گیفو در حدود ۱۵۰۰ سال عمر دارد.
تبارنامه خاندان کیانی
در این تبارنامه سال‌ها به تاریخ قمری است.
وانگروویتس
خواهرخوانده
شهر ادندارف خواهرخواندهٔ وانگروویتس هست.
آدولفو چلی
آدولفو چلی (Adolfo Celi; July 27, 1922 – 1922:7:27, February 19, 1986) یک کارگردان، هنرپیشه، و تهیه‌کننده اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۸۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به شبح آزادی، جایزه بزرگ اشاره کرد.
زندگی‌نامه
تحصیلاتش را در آکادمی رُم به پایان برد. کارش را در تئاتر آغاز کرد و از اواخر دههٔ ۱۹۴۰ وارد سینما شد. تا اواخر دههٔ ۱۹۷۰ یکی از چهره‌های آشنای نقش‌های دوم محصولات اروپایی و هالیوودی به‌شمار می‌آمد. قوی هیکل بود و موهای نقره یی داشت و اغلب نقش‌های منفی را به عهده می‌گرفت.
فولونیکا
فولونیکا (به ایتالیایی: Follonica) یک کومونه در ایتالیا است که در استان گروستو واقع شده‌است.
خصوصیات
فولونیکا ۵۵٫۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٬۷۴۱ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای شارلروآ، کووبژک و هده‌مورا خواهرخوانده‌های فولونیکا هستند.
فهرست شهرهای کانزاس
فهرست شهرها و شهرک‌های ایالت کانزاس:
منابع
ویکی‌پدیا اسپانیایی
ژنبیتسه
ژنبیتسه (Ziębice؛ تلفظ لهستانی: ) یک شهر در لهستان است که در گمینا ژنبیتسه واقع شده‌است.
ژنبیتسه ۱۵٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۲۳۴ نفر جمعیت دارد.
آزمایشگاه ملی اوک ریج
آزمایشگاه ملی اوک ریج یک مرکز علمی فدرال در ایالت تنسی آمریکا است.
این مرکز یکی از ارکان پروژه منهتن بود.
سیارک ۱۱۱
سیارک ۱۱۱ صد و یازدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ اوت ۱۸۷۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۸٫۰۲ است.
آزمایشگاه ملی اوک ریج
این آزمایشگاه در حومه شهر ناکسویل قرار دارد و ۴۶۰۰ نفر در استخدام دارد.
دانشگاه تنسی به همراه شرکت خصوصی «باتل» این آزمایشگاه را هدایت و اداره می‌کنند.
وانگنتا (استان ووتسکی)
وانگنتا (به لاتین: Łanięta) یک روستا در لهستان است که در گمینا وانگنتا واقع شده‌است.
کسیان (ارومیه)
کسیان (ارومیه)، روستایی از توابع بخش سیلوانه شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مرگور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۱۴ نفر (۲۳۶خانوار) بوده‌است.
فرودگاه کارامی
فرودگاه کارامی یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KRY است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۲۶۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور چین قرار دارد و در ارتفاع ۳۳۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
امامزادگان محمد و احمد
امامزادگان محمد و احمد مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان فیروز کوه، بخش ارجمند، روستای ارجمند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جایزه بزرگ موناکو ۱۹۸۷
جایزه بزرگ موناکو ۱۹۸۷ (1987 Monaco Grand Prix)، که به‌طور رسمی با نام چهل و پنجمین جایزه بزرگ موناکو شناخته می‌شود، یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۳۱ مهٔ ۱۹۸۷ در پیست موناکو واقع در مونت‌کارلو، موناکو برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۶ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۴ بود.
در این مسابقه که در ۷۸ دور و به مسافت ۲۵۹٫۵۸۴ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط نایجل منسل کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۷٫۶۸۵ بود نیز توسط آیرتون سنا به ثبت رسید.
آسر اپل
اسر ایزایوویچ اپل نویسنده و مترجم اهل کشور روسیه بوده است. وی در شهر مسکو زاده شد. در زمینهٔ معماری تحصیل نمود و در زمان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به کار ترجمه اشتغال داشت اما در سایهٔ آن حکومت نمی‌توانست برخی از آثارش را متشر کند. وی آثار «Bruno Schulz» و ویسواوا شیمبورسکا را از زبان لهستانی (که در آن تبحر خاصی داشت) به روسی برمی گرداند. وی همچنین اشعاری از فرانچسکو پترارک، جووانی بوکاچیو، رودیارد کیپلینگ و برتولت برشت را ترجمه کرد.
جایزه بزرگ موناکو ۱۹۸۷
آیرتون سنا از تیم لوتوس-هوندا، نلسون پیکه از تیم ویلیامز-هوندا و میشل آلبورتو از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
آسر اپل
از آثار تخیلی این نویسنده می‌توان به «خیابان چمنی»۱۹۹۶ و رمانی به اسم «قارچ زندگی من»۲۰۰۱ اشاره نمود.
اپل در سن ۷۷ سالگی در مسکو درگذشت.
شهرستان مستبا
ناحیهٔ مستبا یک ناحیه در یمن است که در استان حجه واقع شده‌است. شهرستان مستبا ۴۲٬۵۳۱ نفر جمعیت دارد.
مرحمت (مجموعه تلویزیونی)
سریال مرحمت یکی از سریال‌های موفق کشور ترکیه محصول سال ۲۰۱۳ است که در ژانر درام تولید شده‌است. این سریال محصول کانال دی ترکیه است.
داستان
نارین دختر موفقی است که با خانواده اش زندگی می‌کند. پدری دارد معتاد به الکل که شغل ثابتی هم ندارد و مدام نارین را کتک می‌زند. تنها چیزی که نارین از دنیا می‌خواهد این است که زن موفقی شود و بتواند مستقل زندگی کند و روی پای خودش بایستد. به همین دلیل در کنار درس خواندن کار هم می‌کند. پدرش موافق درس خواندن او نیست و می‌خواهد به جای مدرسه رفتن کار کند و درآمدش را به او بدهد. به همین دلیل نارین دور از چشم پدر معتادش کار می‌کند تا بتواند پول‌هایش را برای خود پس انداز کند و زندگی مستقلی که همیشه آرزویش را دارد شروع کند. از طرفی نارین خواهر کوچک‌تری به نام شادیه دارد که همیشه طرفدار نارین است و برادر بزرگ‌تری هم دارد که مدام به نارین فشار می‌آورد که ترک تحصیل کند.
مادر نارین چون دوست ندارد جو خانه متشنج باشد با هر مشاجره‌ای مخالفت می‌کند. به همین دلیل او هم طرفِ شوهرش است و از نارین جانب داری نمی‌کند. نارین تلاش می‌کند قوی باشد و در این شرایط بتواند روحیه اش را حفظ کند و شاد باشد. بالاخره نارین در امتحان ورودی دانشکده حقوق قبول می‌شود و برای ادامهٔ تحصیل در رشته حقوق به استانبول می‌رود و زندگی جدیدی را آغاز می‌کند و دیگر هرگز نه به خانواده اش زنگ می‌زند و نه به دیدن آن‌ها می‌رود. می‌خواهد تمام گذشته و تلخی‌هایش را فراموش کند. در استانبول با دختری ثروتمند به نام دنیز هم‌خانه می‌شود که واقعاً” دختری دوست داشتنی و مهربان است. آن‌ها خیلی زود با هم مثل دو خواهر صمیمی شدند. دنیز همیشه نارین را کمک می‌کرد و نمی‌خواست فقر به او آسیبی برساند.
پس از سال‌ها زمانی هم که نارین وکیلی بسیار موفق شد هرگز محبت‌های دنیز را فراموش نکرد و همیشه به دیدن دوست صمیمی و مهربان خود می‌رفت. تا این که ایرماک خواهر کوچک و لوس دنیز با نامزدش فیرات از سوئیس برگشتند و همه چیز عوض شد. نارین فیرات را بلافاصله شناخت، اما ترجیح داد به روی خودش نیاورد و چیزی نگوید.
فیرات نامزدِ خواهر دنیز اولین عشق نارین بود و نارین هرگز او را فراموش نکرده بود. در واقع آن‌ها هر دو عاشق هم بودند. فیرات در مورد گذشتهٔ نارین خیلی چیزها را برملا کرد... . در این داستان با تجربه‌های تلخ و شیرین زندگی پرفرازونشیب نارین همراه می‌شوید.
فهرست فرودگاه‌های کلمبیا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کلمبیا است که براساس موقعیت و نوع آن‌ها مرتب شده است.
اسپینوسوکوس
اسپینوسوکوس (نام علمی: ) نام یک سرده از کلاد تریلوفوسور است.
اواجیک (باشماکچی)
اواجیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. اواجیک ۳۴۸ نفر جمعیت دارد.
بیتریس آرتور
بیِتریس آرتور (Beatrice Arthur؛ May 13, 1922 – 1922:5:13, April 25, 2009) هنرپیشه و خوانندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
وانه (استان اوپوله)
وانه (به لاتین: Łany) یک روستا در لهستان است که در گمینا چیسک واقع شده‌است. وانه ۷۱۹ نفر جمعیت دارد.
مدیریت توحش
مدیریت توحش: خطیرترین مرحله‌ای که امت اسلام از آن می‌گذرد یا اداره توحش کتابی از ابی‌بکر ناجی، استراتژیست اسلامی است که در سال ۲۰۰۴ در اینترنت منتشر شد. این کتاب ارائه‌دهنده استراتژی برای القاعده و سایر افراط‌گرایان در جهت ایجاد خلافت اسلامی جدید است.
جستارهای وابسته
داعش: گزارشی از درون ارتش وحشت
الیوت گولد
الیوت گولد (زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۳۸) بازیگر آمریکایی است.
از برخی فیلم‌های مطرح او می‌توان به سیزده یار اوشن (۲۰۰۷)، مش (۱۹۷۰)، باب و کارول و تد و آلیس (۱۹۶۹) و خداحافظی طولانی (۱۹۷۳) اشاره کرد. او همچنین در سریال دوستان در نقش پدر راس و مونیکا گلر حضور داشت.
برونک
برونک (به ایتالیایی: Bruneck) یک کومونه و زیستگاه انسانی در ایتالیا است که در التو آدیجه واقع شده‌است.