cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سسک فابرگاس
پیوستن به یازده نفر اصلی تیم آرسنال
فرانسِسک در فصل ۰۷–۲۰۰۶، تجارب بسیاری کسب کرد. او که به جمع بازیکنان اصلی تیم آرسنال پیوسته بود، در همهٔ بازی‌های لیگ انگلستان حضور داست و در مجموع با ۱۳ پاس گل به عنوان دومین بهترین پاسور لیگ معرفی شد. او در این فصل جوایز و عنوان‌های متعددی دریافت کرد که از آن جمله می‌توان به جایزهٔ روزنامهٔ ایتالیایی توتو اِسپرت (Toto Sport) (که هر سال به بازیکن برتر سال داده می‌شود)، جایزهٔ بازیکن برتر ماه ژانویه و عنوان بهترین بازیکن فصل آرسنال، اشاره کرد به علاوه، سِسک نامزد کسب عنوان‌های بهترین بازیکن دنیا و بهترین بازیکن جوان دنیا بود اما هردوی این جوایز به کریستیانو رونالدو اهدا شد.
بارسلونا
مذاکرات بارسا و آرسنال سبب شد که وی با قراردادی ۳۴ میلیون پوندی راهی بارسلونا شود. سسک فابرگاس پیراهن شماره ۴ بارسلونا را به تن کرد و موق شد با این تیم قهرمان لالیگا و جام حذفی اسپانیا شود.فابرگاس با گلزنی مقابل سانتوس برزیل در فینال باشگاههای جهان که به پیروزی چهار بر صفر بارسلون انجامید، جام قهرمانی باشگاههای جهان را هم کسب کرد.از بدشانسی های فابرگاس اینکه در زمان ورود به بارسلون این تیم قهرمان اروپا شده بود و زمانیکه به چلسی  نقل مکان کرد باز هم بارسلون قهرمان اروپا شد.
دوران ملی
وی با تیم ملی اسپانیا قهرمان یورو ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ و همچنین قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی را به دست آورده‌است. در تیم ملی پیراهن شماره ۱۰ را می‌پوشد.
در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل در مرحله گروهی به همراه تیم ملی کشورش با کسب مقام سومی وداع زودهنگامی با جام جهانی داشت.
تیم جوانان
فرانسِسک فابرگاس در سال ۲۰۰۳، در بازی‌های جام جهانی زیر ۱۷ سال که در کشور فنلاند جریان داشت، برای تیم ملی جوانان اسپانیا به میدان رفت. تیم اسپانیا در دیدار نهایی مغلوب تیم محبوب برزیل شد ولی این موضوع از ارزش‌های سِسک کم نکرد. او با این که به عنوان هافبک در میدان حضور داشت، بهترین گلزن این تورنمنت شناخته شد و جایزهٔ بهترین بازیکن تورنمنت را هم از آن خود کرد. تیم زیر ۱۷ سال اسپانیا به همراه فرانسِسک، در جام ۲۰۰۴ اروپا نیز شرکت کرد ولی باز هم در بازی نهایی شکست خورد. سِسک به عنوان بازیکن طلایی این تورنمنت انتخاب شد.
اییار
اییار دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است.
در این دهستان ۴۵۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۹ کیلومتر مربع است.
رود گوتا
رود گوتا (به لاتین: Egota River) یک رود در ژاپن است که در نریما-کو، توکیو واقع شده‌است.
ملامحمد مغربی
ملامحمد مغربی یا ملامحمد مغرب زمین نام یکی از رهبران و طرفداران مشهور علویان بود که به همراه دو پسرش در تعقیب و گریزی طولانی؛ بین حکومت و آنان در ناحیهٔ شمال‌شرقی روستای اوندر (روستای متروکهٔ پشت پنجه) کشته شد و مدفون گشت. آرامگاه وی در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شهرستان لینشی (هبئی)
شهرستان لینشی یک شهرستان در چین است که در شینگتای واقع شده‌است. شهرستان لینشی ۵۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاسکواله جیانوتی
پاسکواله جیانوتی (Pasquale Giannotti؛ زادهٔ June 5, 1999) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروتونه اشاره کرد.
مطماطه الجدیده
مطماطه الجدیده (به عربی: مطماطة الجدیدة) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان قابس واقع شده‌است. مطماطه الجدیده ۶٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
پشت زرد
پشت زرد، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تفتان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
فورت بویزی
فورت بویزی (به انگلیسی: Fort Boise) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کانیون، آیداهو واقع شده‌است.
اوزریانه
اوزریانه (به لاتین: Ozeryane) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
دیوید جولیان ریچاردز
دیوید جولیان ریچاردز (David Richards؛ زادهٔ March 4, 1952) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
عکاسی فرابنفش
عکاسی فرابنفش (Ultraviolet photography) فرایند عکاسی برای ثبت تصاویر با استفاده از تابش طیف فرابنفش (UV) است. تصاویر گرفته‌شده با پرتو فرابنفش با اهداف علمی، پزشکی یا هنری تهیه می‌شوند. این تصاویر ممکن است خراب‌شدن آثار هنری یا ساختارهایی را که در زیر نور آشکار نمی‌شوند را نشان دهند. ممکن است از تصاویر پزشکی تشخیصی برای تشخیص برخی اختلالات پوستی یا به عنوان شواهد آسیب استفاده شود. برخی از حیوانات، به ویژه حشرات، از طول‌موج‌های فرابنفش برای دیدن استفاده می‌کنند؛ بنابراین عکاسی فرابنفش می‌تواند به بررسی علائم گیاهانی که حشرات را جذب می‌کنند کمک کند، در حالی‌که این علائم با چشم غیرمسلح برای انسان نامرئی است. عکاسی فرابنفش از مکان‌های باستانی ممکن است مصنوعات یا الگوهایی را نشان دهد که بدون استفاده از عکاسی فرابنفش قابل مشاهده نیستند.
تصاویر فرابنفش رنگ ندارند زیرا پرتو فرابنفش برای چشم انسان نامرئی است.
عکس‌هایی از رنگ‌هایی که تحت نور فرابنفش فلورسانس می‌کنند، نمونه‌هایی از عکاسی فلورسانس فرابنفش هستند.
دید کلی
نور (طیف الکترومغناطیسی مرئی) ناحیه طیفی از حدود ۴۰۰ تا ۷۵۰ نانومتر را می‌پوشاند. این طیف تابش مورد استفاده در عکاسی معمولی است. باند تابشی که از حدود ۱۰ نانومتر تا ۴۰۰ نانومتر امتداد دارد، به عنوان تابش فرابنفش (UV) شناخته می‌شود. طیف نگارهای UV این محدوده را به سه باند تقسیم می‌کنند: به چند دلیل، فقط فرابنفش نزدیک برای عکاسی UV مورد توجه است. هوای معمولی تا طول‌موج‌های زیر حدود ۲۰۰ نانومتر مات است و بیشتر شیشه‌های عدسی شفاف زیر حدود ۱۸۰ نانومتر مات هستند. عکاسان UV، پرتو فرابنفش نزدیک را به دسته‌های زیر تقسیم می‌کنند: (این اصطلاحات را نباید با قسمت‌هایی از طیف رادیویی با نام‌های مشابه اشتباه گرفت.)
دو راه برای استفاده از پرتو فرابنفش در عکاسی وجود دارد: عکاسی فرابنفش بازتابی و فلورسانس القایی فرابنفش. عکاسی فرابنفش بازتابی کاربردهای عملی در زمینه‌های پزشکی، پوست‌شناسی، گیاه‌شناسی، جرم‌شناسی و تئاتر پیدا کرده‌است.
نور خورشید در دسترس‌ترین منبع رایگان پرتو فرابنفش برای استفاده در عکاسی فرابنفش بازتابی است، اما کیفیت و کمیت تابش به شرایط اتمسفر بستگی دارد. در این نوع عکاسی، یک روز روشن و خشک بسیار غنی از پرتو فرابنفش است و به یک روز ابری یا بارانی ترجیح داده می‌شود.
منبع مناسب دیگر فلاش الکترونیکی است که می‌تواند به‌طور مؤثر در ترکیب با یک بازتابنده آلومینیومی استفاده شود. برخی از واحدهای فلاش دارای شیشه مخصوص جذب UV بر روی لامپ فلاش هستند که باید پیش از نوردهی برداشته شود. شیشه مخصوص جذب UV همچنین به حذف بخشی از (۹۰٪) پوشش طلایی برخی از لامپ‌های فلاش کمک می‌کند که در غیر این صورت UV را از بین می‌برند.
بیشتر منابع مدرن UV بر پایه قوس جیوه مهروموم‌شده در یک لوله شیشه‌ای هستند. پوشش داخلی این لوله با فسفر مناسب، آن را به یک منبع مؤثر UV موج بلند تبدیل می‌کند.
در سال‌های اخیر، دیودهای نورگسیل فرابنفش (UV-LEDs) به صورت تجاری در دسترس قرار گرفته‌اند. گروه‌بندی چندین UV-LED می‌تواند منبع کافی و قوی برای عکاسی بازتابی فرابنفش فراهم کند، اگرچه باند موج انتشار دیودهای نورگسیل فرابنفش معمولاً تا حدودی باریک‌تر از نور خورشید یا فلاش الکترونیکی است.
از لامپ‌های ویژه فرابنفش که به نام لامپ‌های فلورسانس نور سیاه شناخته می‌شوند نیز می‌توان برای عکاسی با امواج فرابنفش بلند استفاده کرد.
ویلفرد بونگی
ویلفرد بونگی (Wilfred Bungei؛ زادهٔ July 24, 1980) دونده دو نیمه‌استقامت اهل کنیا بود.
آنخلا کرمونته
آنخلا کرمونته (Ángela Cremonte؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۸۵ یا ۱۹۸۲ ) بازیگر آرژانتینی‌تبار اهل اسپانیا است.
گرانتهام
گرانتهام (به انگلیسی: Grantham) یک شهر بازاری و شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر زانکت آگستین خواهرخواندهٔ گرانتهام هست.
رود گوجو
رود گوجو (به لاتین: Gojō River) یک رود در ژاپن است که در تاجیمی، گیفو واقع شده‌است.
اینستینسیون
اینستینسیون دهستانی در استان آلمریای اسپانیا است.
در این دهستان ۵۲۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۳ کیلومتر مربع است.
فهرست شاهان پهلوی
دودمان پهلوی آخرین دودمان شاهان ایران بود که از ۲۱ آذر ۱۳۰۴ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به‌مدت ۵۳ سال بر ایران سلطنت کردند. در مجموع، دو شاه از دودمان پهلوی بر ایران حکومت کردند: رضاشاه از ۲۱ آذر ۱۳۰۴ تا ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ و محمدرضاشاه از ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷. رضاشاه که تا پیش از به سلطنت رسیدن رضاخان نیز نامیده می‌شد، با فرمان نخستین مجلس مؤسسان ایران به دوران ۱۲۹ ساله سلطنت شاهان قاجار پایان داد و سلسله پهلوی را پایه‌گذاری کرد. با شعله‌ور شدن آتش جنگ جهانی دوم، نیروهای متفقین، امپراتوری بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی به ایران حمله‌ور شدند و دوران سلطنت ۱۶ ساله رضاشاه بر ایران در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ پایان یافت. بعد از رضاشاه ولیعهد و فرزند ارشد وی، محمدرضا، پادشاه ایران شد. محمدرضاشاه تا ۱۳۵۷ و بیش از ۳۷ سال بر ایران حکومت کرد و در ۲۶ دی ۱۳۵۷ در پی گسترده شدن حوادث انقلاب ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و در ۲۲ بهمن همان سال با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ تاج و تخت سلطنت را از دست داد. بعد از انقلاب ۱۳۵۷، محمدرضا پهلوی دیگر هرگز به ایران بازنگشت و سلطنت دودمان پهلوی در ایران به پایان رسید.
پس از انقراض این سلسله سه تن از این دودمان، مدعی تاج و تخت ایران شدند: به دنبال انقلاب ۱۳۵۷ و برکناری محمدرضا شاه از سلطنت، وی تا زمان مرگش در ۵ مرداد ۱۳۵۹ مدعی تاج و تخت ایران بود. در پی مرگ محمدرضا پهلوی و به دلیل اینکه بر اساس قانون اساسی مشروطه ایران ولیعهد تا پیش از رسیدن به سن ۲۰ سالگی نمی‌توانست به مقام شاهی برسد، فرح پهلوی، شهبانوی پیشین ایران، به‌عنوان نایب‌السلطنه، جانشین محمدرضا پهلوی شد. در ۹ آبان ۱۳۵۹ و در پی ۲۰ ساله شدن رضا پهلوی، وی به‌طور رسمی مدعی تاج و تخت سلطنت ایران شد و تا به امروز نیز در این مقام است.
رضا شاه
رضا شاه، نخستین شاه این دودمان، زادهٔ ۲۴ اسفند ۱۲۵۶ ه‍.خ در آلاشت مازندران و در خانواده‌ای دهقان بدنیا آمد. پدرش عباسعلی داداش بیگ سوادکوهی، یاور فوج سوادکوه بود که با عنوان یاور (معادل ستوان) در فوج هفتم سوادکوه از فوج‌های مازندران خدمت می‌کرد. عباسعلی خان متولد سال ۱۲۳۰ ه‍.ق برابر با ۱۱۹۳ ه‍.خ در آلاشت و از اهالی آلاشت و فرزند مرادعلی خان سلطان (سلطان درجه نظامی برابر سرهنگ) بود. مرادعلی خان از اهالی آلاشت متولد ۱۲۱۰ ه‍.ق و پدر بزرگ رضاخان و صاحب منصب فوج سوادکوه بود که در سال ۱۲۷۲ ه‍.ق (برابر با ۱۲۳۵ ه‍.خ) در جنگ هرات در مقابل انگلیسی‌ها کشته شد. نوش‌آفرین آیرملو، مادر رضا شاه، پس از مرگ پدرش وی را به تهران برد و رضا در سنین نوجوانی به بریگاد قزاق تهران پیوست. در سال‌های پایانی قرن سیزدهم هجری به دنبال قرن‌ها رهبری ضعیف شاهان پیش و همچنین جنگ بین دولت‌های خارجی در خاک ایران در فاصله ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۹ م. کشور ایران در وضع بسیار بدی قرار داشت. احمد شاه قاجار، آخرین شاه دودمان قاجاریه بسیار جوان و ناتوان از اداره مملکت بود، وی کابینه‌ای ضعیف و فاسد داشت و ایران عملاً تحت حاکمیت کشورهای خارجی به ویژه امپراتوری روسیه و بریتانیا که در ایران منافع اقتصادی و ژئوپولتیکی فراوانی داشتند اداره می‌شد. در پی این شرایط نابه‌سامان رضا خان در ۳ اسفند ۱۲۹۹ م. به همراه ۱۲۰۰ سرباز دست به کودتا زد و تهران را اشغال کرد. به دنبال این کودتا سید ضیاالدین طباطبایی به عنوان نخست‌وزیر جدید منصوب شد و چند هفته بعد نیز رضا خان به عنوان وزیر جنگ جدید برگزیده شد. مدتی بعد احمد شاه ایران را ترک کرد و نمایندگان مجلس پنجم شورای ملی در ۱۰ آبان ۱۳۰۴ ه‍.خ در غیاب وی طرحی را به تصویب رساندند که طی آن احمد شاه قاجار از سلطنت خلع و قدرت به رضا پهلوی واگذار شد. با منقرض شدن دودمان قاجار و آغاز سلطنت رضاشاه شاهنشاهی ایران نیز تأسیس و جایگزین ممالک محروسه ایران شد. در زمان حکومت رضا شاه و در ۶ دی ۱۳۱۳ ه‍.خ نام رسمی ایران از پرشیا و پرسه به ایران تغییر یافت. این امر طی اعلامیه‌ای رسمی و درخواست دولت ایران از مجامع بین‌المللی صورت گرفت. رضا شاه ۱۶ سال بر ایران حکومت کرد و در دوران حکومتش اقدامات فراوانی انجام داد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به نوسازی ارتش ایران، کشف حجاب، احداث راه‌آهن سراسری ایران و تدوین قانون مدنی ایران اشاره کرد. دوران سلطنت رضاشاه با حوادث بین‌المللی مهمی به ویژه سال‌های دهه ۱۹۳۰ م. و حوادث زمینه‌ساز جنگ جهانی دوم همزمان شده بود و در ۱۳۲۰ ه‍.خ با آغاز جنگ جهانی دوم و با وجود اعلام بی‌طرفی از سوی ایران در این جنگ، نیروهای اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا به بهانه جلوگیری از نفوذ آلمان نازی به ایران حمله کردند، ایران را به اشغال خود درآوردند و رضا شاه را از سلطنت خلع و از ایران تبعید کردند. رضا شاه سال‌های پایانی عمرش را در ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی به سر برد و در ۴ مرداد ۱۳۲۳ ه‍.خ در همان‌جا در گذشت.
محمدرضا شاه
محمدرضا شاه، دومین شاه این دودمان در ۴ آبان ۱۲۹۸ در خانه‌ای در دروازه قزوین تهران به دنیا آمد. وی که چهارمین فرزند رضا خان و نخستین فرزند مذکرش بود در ۷ سالگی و پس از به شاهی رسیدن رضا خان به ولیعهدی برگزیده شد. محمدرضا در تهران به مدرسه نظام رفت و در ۱۳۱۰ برای ادامه تحصیل عازم کشور سوئیس شد. بعد از برکناری رضا شاه در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ محمدرضا به عنوان دومین شاه این دودمان جانشین پدرش شد. سلطنت محمدرضا شاه در سال‌های نخست تحت تأثیر اتفاقاتی همچون جنگ جهانی دوم، اشغال ایران، جمهوری مهاباد و غائله آذربایجان بود. با پایان جنگ جهانی دوم و خروج نیروهای نظامی خارجی از ایران و در پایان دهه ۱۳۲۰ ه‍.خ صنعت نفت در ایران ملی شد و اتفاقاتی که در پی ملی شدن نفت ایران رخ داد باعث شدند تا محمدرضا شاه و محمد مصدق، نخست‌وزیر، دچار اختلاف شوند و در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ه‍.خ ارتش ایران با حمایت سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و انگلیس دست به کودتا زد و مصدق برکنار شد و محمدرضا شاه قدرت را در دست گرفت. در این سال‌ها دو ابرقدرت آن زمان، ایالات متحده آمریکا و شوروی درگیر جنگ سرد شده بودند و ایران نیز با پیوستن به سازمان پیمان مرکزی پیش از پیش به آمریکا و بلوک غرب نزدیک و تبدیل به یکی از متحدان اصلی این کشور در خاورمیانه شد. در پی این اتفاقات قدرت محمدرضا شاه در ایران دو چندان شد و در سال‌های بعدی وی پایه‌گذار اقداماتی همچون دادن حق رأی به زنان، انقلاب سفید و ایجاد سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران اشاره کرد. در ۱۳۵۷ ه‍.خ با گسترش نارضایتی‌ها میان مردم از قدرت محمدرضا شاه کاسته شد و به دنبال گسترده‌شدن حادثه‌های انقلاب در ۲۶ دی ۱۳۵۷ ه‍.خ محمدرضا شاه ایران را ترک کرد و قدرت را به نخست‌وزیر وقت شاپور بختیار سپرد. دوران نخست‌وزیری بختیار چندان دوامی نداشت و در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ ه‍.خ با اعلام بی‌طرفی ارتش دولت بختیار نیز از قدرت کنار رفت و با پیروزی انقلاب دوران ۳۷ سال سلطنت محمدرضا شاه به پایان رسید.
مدعیان سلطنت
با وجود آنکه محمدرضا شاه هیچ‌گاه به‌طور رسمی تاج و تخت را واگذار نکرد و از مقام خود کناره‌گیری نکرد اما با یک همه‌پرسی در ایران در فروردین ۱۳۵۸ حکومت مشروطه سلطنتی پایان یافت و نظام جمهوری اسلامی جایگزینش شد. محمدرضا پهلوی که چند روز پیش از پیروزی انقلاب و در ۲۶ دی ۱۳۵۷ ایران را ترک کرده بود دیگر هیچ‌گاه به ایران بازنگشت. او پس از ترک ایران مدتی در مصر، مراکش، باهاما، مکزیک و آمریکا به سر برد و در نهایت به دعوت انور سادات رئیس‌جمهور وقت مصر به قاهره رفت که در ۵ مرداد ۱۳۵۹ در همان شهر در اثر سرطان گره‌های لنفاوی درگذشت. در پی مرگ محمدرضا پهلوی و به دلیل آن‌که فرزندش رضا پهلوی هنوز به سن قانونی ۲۰ سالگی نرسیده بود فرح دیبا، شهبانوی ایران مدعی سلطنت ایران شد. در ۹ آبان ۱۳۵۹ رضا پهلوی به سن قانونی رسید و با اعلام رسمی مدعی سلطنت ایران شد.
پاسکواله د سارلو
پاسکواله د سارلو (Pasquale De Sarlo؛ زادهٔ May 6, 1999) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
عالیه درودی
عالیه درودی، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تفتان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
وذرف
وذرف (به عربی: وذرف) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان قابس واقع شده‌است. وذرف ۹٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
ولیکوکنیازفکا
ولیکوکنیازفکا (به لاتین: Velikoknyazevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
مسترانول
مسترانول (Mestranol) (با نام‌های تجاری Enovid و Norinyl و Ortho-Novum) یک داروی استروژن است که در قرص‌های ضد بارداری، هورمون درمانی یائسگی و درمان اختلالات قاعدگی به کار می‌رود. این دارو در ترکیب با یک پروژسترون فرموله شده است و به تنهایی در دسترس نیست. این دارو از راه دهان مصرف می‌شود.
عوارض جانبی مسترانول شامل حالت تهوع، تنش سینه، ادم، و خونریزی ناگهانی است. این دارو یک استروژن یا آگونیست گیرنده‌های استروژن است که هدف بیولوژیکی استروژن‌هایی مانند استرادیول است. مسترانول یک پیش‌داروی اتینیل‌استرادیول در بدن است.
مسترانول در سال ۱۹۵۶ کشف شد و در سال ۱۹۵۷ برای استفاده پزشکی معرفی شد. این دارو جزء استروژن در نخستین قرص ضد بارداری بود. در سال ۱۹۶۹، اتینیل‌استرادیول در بیشتر قرص‌های ضدبارداری جایگزین مسترانول شد، اگرچه استفاده از مسترانول در شمار کمی از قرص‌های ضدبارداری حتی امروزه نیز ادامه دارد. مسترانول فقط در چند کشور از جمله ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، ژاپن و شیلی موجود است.
لا موخونرا
لا مُخُنِرا دهستانی در استان  آلمریای اسپانیا است.
ماریانو اوگلسیچ
ماریانو اوگلسیچ (Mariano Uglessich؛ زادهٔ November 6, 1981) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است که در پست دفاع بازی می‌کرد.
او بازی را در بخش‌های جوانان ولز سارسفیلد آغاز کرد و در ۲۲ فوریه ۲۰۰۲ به صورت حرفه‌ای در میدان‌های فوتبال ظاهر شد.
ولستون، میشیگان
ولستون (به انگلیسی: Wellston) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان منیستی، میشیگان واقع شده‌است. ولستون ۳۱۱ نفر جمعیت دارد و ۲۳۵٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رود گونوکاوا
رود گونوکاوا (به لاتین: Gōnokawa River) یک رود در ژاپن است که در استان شیمانه واقع شده‌است.
شهرستان لینشی (مغولستان داخلی)
شهرستان لینشی یک شهرستان در چین است که در چیفنگ واقع شده‌است. شهرستان لینشی ۸۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گویسبورو
گویسبورو (به انگلیسی: Guisborough) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
گویسبورو ۱۸٬۱۰۸ نفر جمعیت دارد.
حقوق ال‌جی‌بی‌تی در کره شمالی
افراد لزبین، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و تراجنسیتی (LGBT) در کره شمالی با چالش‌های قانونی مواجه هستند که ساکنان غیر دگرباش با آن مواجه نیستند. تراجنسیتی و همجنس‌گرایی آشکارا در کره شمالی تحت عنوان قوانین دوژور غیرقانونی نیست، اما بابت وجود قانون «عفت و نجابت» غیرقانونی محسوب میگردد. بر اساس وب سایت Smartraveller دولت استرالیا، «روابط همجنس گرایان قانونی است، اما مقامات آن را قابل قبول نمی‌دانند.»
قوانین جزایی
در حالی که مجازات این موارد نادر است اما در تایمز کره گزارش شده که کره شمالی یک زوج لزبین را به دلیل «تحت تأثیر نظام سرمایه‌داری قرار گرفتن و ایجاد فساد در اخلاق عمومی» اعدام کرده‌است.
ماده ۱۹۳؛ ایجاد، توزیع یا رفتار فرهنگ منحط را غیرقانونی می‌داند، در حالی که ماده ۱۹۴؛ آثار جنسی بی‌پرده و همچنین انجام رفتار «منحط» را غیرقانونی می‌کند.
قانون اساسی
قانون اساسی کره شمالی که آخرین بار در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ بازنگری شده‌است، به صراحت به تبعیض بر اساس گرایش جنسی یا هویت جنسی توجه نمی‌کند. قانون اساسی به‌طور گسترده بسیاری از حقوق مدنی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی را برای شهروندان خود تضمین می‌کند، از جمله «برخورداری از حقوق مساوی در تمام حوزه‌های دولتی و فعالیت‌های عمومی».
سیاست و تبلیغات
کره شمالی با هر دوی "بیانیه‌های مشترک در مورد پایان دادن به اعمال خشونت‌آمیز و نقض حقوق‌بشر مرتبط بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسی" سازمان ملل که خشونت و تبعیض علیه دگرباشان جنسی را محکوم می‌کند، مخالفت کرد. دلایل دقیق آن برای انجام این کار نامشخص است.
تبلیغات کره شمالی، مانند رسانه‌های تحت کنترل دولت، تقریباً همیشه همجنس‌گرایی را به عنوان ویژگی اخلاق غربی (و به ویژه آمریکایی) نشان می‌دهد. در داستان کوتاه «طوفان برفی در پیونگ یانگ» (평양에서 눈보라، منتشر شده در سال ۲۰۰۰)، خدمه اسیر شده یواس‌اس پوبلو از اسیر کنندگان‌شان در کره شمالی درخواست می‌کنند که به آنها اجازه دهند در رابطه جنسی هم جنسخواهانه داشته باشند.
در سال ۲۰۱۴، پس از آنکه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد گزارشی دربارهٔ حقوق بشر در کره شمالی منتشر کرد که در آن توصیه شده بود تا دادگاه کیفری بین‌المللی به این مسئله ورود کند، خبرگزاری مرکزی رسمی کره با مقاله‌ای پاسخ داد که حاوی توهین‌های همجنس‌گرایانه علیه نویسنده گزارش مایکل کربی بود، کربی یک همجنسگرای آشکاراست. در مقاله KCNA آمده بود که ازدواج همجنس‌گرایان «هیچ‌وقت نمی‌تواند در کره شمالی که دارای ذهنیت سالم و اخلاق خوب است، رخ دهد و همجنس‌گرایی حتی در کشورهای غربی نیز مورد انتقاد عمومیست. در واقع برای چنین همجنسگرایی مسخره است تا که به مسائل حقوق بشری دیگران رسیدگی کند."
فرهنگ
فراریان شهادت داده‌اند که اکثر مردم کره شمالی از وجود هرگونه گرایش جنسی غیر از دگر جنس گرایی بی اطلاع هستند. بیشتر همجنس گرایان تنها پس از جدایی متوجه شدند که ایده همجنس‌گرایی وجود دارد.
جانگ یئونگ جین تنها همجنسگرای آشکارا فراری از کره شمالی است.
زبرقان بن بدر
زَبرِقان بن بَدر تمیمی (؟ - ۶۶۵م) صحابی شاعر بود. زَبرِقان (همواره در عربی با الف و لام تعریف همراه است) لقبی است که برجای نامش شهرت یافت؛ دو وجه دارد: گویند برای زیبارویی‌اش به این واژه لقب گرفت (زبرقان از لقب‌های کرهٔ ماه در زبان عربی بوده) یا برای زردفامی عمامهٔ روزانه‌اش. تا هنگام خلافت معاویه زیست و جاحظ ذکر کرده که او بینایی‌اش را از دست داد.
وهیبه بنت عبدالعزی
درباره وُهَیبه گفته شده که از شاعران دوره ی جاهلی بوده. همسرش زید بن میة را کُشت و در همسایگی زبرقان می‌زیست و در یکی از اشعارش، زبرقان را نام برده است.
والرونا
والرونا (Valrhona) شرکت صنایع غذایی فرانسوی است، که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد.
ماورن مژی
ماورن مژی (Maurren Maggi؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل برزیل است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
لوس گایاردوس
لُس گایاردُس دهستانی در استان  آلمریای اسپانیا است.
در این دهستان ۲۸۸۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۵ کیلومتر مربع است.
الزارات
الزارات (به عربی: الزارات) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان قابس واقع شده‌است. الزارات ۵٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد.
لیس‌آباد
لیس‌آباد ، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تفتان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
سوتیلوفکا
سوتیلوفکا (به لاتین: Svetilovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
کولگیوم (روم باستان)
کولگیوم (collegium، جمع کولگیا collegia) هر نهاد یا انجمنی در روم باستان بود که با مجوز دولت به عنوان یک نهاد حقوقی عمل می‌کرد. پس از تصویب لکس جولیا در دوران سلطنت ژولیوس سزار به عنوان کنسول روم و دیکتاتور (روم) جمهوری روم (۴۹–۴۴ پیش از میلاد)، و تأیید مجدد آنها در طول سلطنت سزار آگوستوس به عنوان ارشد سنا و امپراتور ارتش روم (۲۷ قبل از میلاد تا ۱۴ پس از میلاد)، کولگیا نیاز به تأیید سنای روم یا امپراتور روم به منظور مجاز شدن به عنوان نهادهای منشور (قانون) داشتند.
کولگیوم مذهبی
«کولگیوم» مذهبی توسط کاهنانی تشکیل می‌شد، که مورد تأیید دولت روم بودند، و تعدادی از عملکردهای مذهبی را در روم ارائه می‌داد. اینها شامل نظارت بر آیین قربانیها، انجام عید، حفظ متون مقدس، ترتیب دادن جشن‌های رومی و حفظ فرقه امپراتوری روم بود. این نوع «کولگیا» در کنار کارکردهای مذهبی، کارکردهای تشییع جنازه و اجتماعی نیز داشتند. ارائه یک راه حل برای مشارکت و همچنین خدمات تدفین تضمینی برای اعضای خود.
«چهار کولگیوم مذهبی بزرگ» از کاهنان رومی به ترتیب اهمیت وجود داشت:
کولگیای مذهبی دیگری نیز وجود داشت، از جمله:
خولیو آلوارز دل وایو
خولیو آلوارز دل وایو (Julio Álvarez del Vayo; February 9, 1891 – May 3, 1975) سیاستمدار، روزنامه‌نگار، دیپلمات، نویسنده، و حقوقدان اهل اسپانیا بود. او در دوران جنگ داخلی اسپانیا وزیر خارجهٔ این کشور بود و بعدها کمیسار و ارتشبد ارتش اسپانیا شد.
کریستن ولکر
کریستن ولکر (Kristen Welker؛ زادهٔ July 1, 1976) مجری تلویزیون ان‌بی‌سی نیوز اهل ایالات متحده آمریکا است. او به عنوان خبرنگار کاخ سفید مستقر در واشینگتن، دی.سی. و یکی از مجریان برنامه آخر هفته، نسخه شنبه امروز، در کنار پتر الکساندر برنامه اجرا می‌کند.
سنین جوانی و تحصیلات
ولکر دختر هاروی و جولی ولکر است. پدرش مهندس و مادرش مشاور املاک است. پدر ولکر سفیدپوست و مادرش سیاه‌پوست است. او در سال ۱۹۹۴ در مدرسه دوستان ژرمن‌تاون در فیلادلفیا تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۸ از کالج هاروارد با مدرک لیسانس هنر فارغ‌التحصیل شد. ولکر همچنین در سال ۱۹۹۷، هنگامی که در دانشگاه هاروارد مشغول تحصیل بود همزمان به کارآموزی مجری تلویزیون پرداخت.
فعالیت‌های حرفه‌ای
ولکر ابتدا درتلویزیون WLNE که وابسته به ای‌بی‌سی در پراویدنس، رود آیلند، است همچنین درتلویزیون KRCR در ردینگ، چیکو که در کالیفرنیا قرار دارد، کار کرده‌است و در سال ۲۰۰۵ در WCAU در فیلادلفیا به ان‌بی‌سی پیوست، و در آنجا گزارشگر و مجری آخر هفته شد. سپس در سال ۲۰۱۰ به عنوان خبرنگار دفتر مرکزی اخبار ان‌بی‌سی در ساحل غربی در بربنک، کالیفرنیا به ان‌بی‌سی نیوز پیوست. او در دسامبر ۲۰۱۱ خبرنگار ان‌بی‌سی در کاخ سفید شد.
ولکر از آنجا که به‌طور منظم در ام‌اس‌ان‌بی‌سی اجرای برنامه دارد، در جلسات مطبوعاتی روزانه کاخ سفید و همچنین گزارش‌های زنده برنامه‌های مختلف ام‌اس‌ان‌بی‌سی حاضر می‌شود. او گاهی وقت‌ها اخبار شبانگاهی ان‌بی‌سی و تودی را اجرا می‌کند. در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۰، ان‌بی‌سی اعلام کرد که ولکر در کنار پتر الکساندر، گویندگان همیشگی آخر هفته تودی خواهند بود. او در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ کارش را به عنوان مجری آخر هفته تودی آغاز کرد.
زندگی شخصی
ولکر در ۴ مارس ۲۰۱۷ در فیلادلفیا با جان هیوز ازدواج کرد. دختر آنها در ژوئن ۲۰۲۱ به دنیا آمد.
زنان در تمدن اتروسک
زنان در تمدن اتروسک جایگاه مهمی در زندگی روزمره داشتند. شواهد باستان‌شناختی گوناگون نشان می‌دهند که آنان می‌توانستند هم در کارهای سیاسی و اداری مشارکت کنند و هم در زندگی خانوادگی و اجتماعی، جایگاه درخوری داشته باشند.
البته در درازای هزار سال تاریخ تمدن اتروسک، وضعیت زنان یکسان نبوده و تحولاتی داشته‌است. وانگهی دانشی که از آنان در دست داریم، تنها دربارهٔ طبقهٔ نسبتاً مرفه جامعهٔ اتروسک است. ولی به هر روی، اشیاء باستان‌شناختی — مانند دیوارنگاره‌ها و تابوت‌دان‌های پیداشده در گورستان‌ها — چنین می‌نمایند که زنان اتروسک، به‌ویژه نسبت‌به دیگر تمدن‌های مدیترانه‌ای در آن زمان، وضعیت بسیار خوبی می‌داشتند.
زنان در تمدن‌های یونان و روم باستان، جایگاه اجتماعی پایین‌تری از زنان در تمدن اتروسک می‌داشتند. یونانی‌ها و رومی‌ها، که این تفاوت فرهنگی را می‌دیدند، زنان اتروسک را بی‌بندوبار می‌خواندند و بسیار می‌کوهیدند.
در برگ پایانی تاریخ اتروسک، جمهوری روم با فتح تدریجی قلمروی اتروسک‌ها، فرهنگ آنان را در خود جذب کرد و در نتیجهٔ این رومی‌سازی، زنان اتروسک بخش بزرگی از امتیازهای خود را از دست دادند و جایگاهشان همانند زنان رومی شد. البته زنان رومی نیز کمی از ویژگی‌های زنان اتروسک را جذب کردند و جایگاهشان اندکی بالاتر رفت.
زنان اتروسک در جامعه
یادبودهایی که در گورستان‌ها یافت شده‌اند — مانند دیوارنگاره‌ها، تابوت‌دان‌ها، خاکستردان‌ها و کفن‌ها — گواه بر اهمیت زنان اتروسک در جامعه هستند. زنان اتروسک هم در سیاست و هم در امور اداری جایگاه بسیار مهمی می‌داشتند و در زندگی خانوادگی و اجتماعی، نقش برتری بازی می‌کردند. آنان — آراسته‌به جواهرات خود — همراه شوهرانشان در مهمانی‌ها شرکت می‌کردند، ورزش می‌کردند و در بازی‌هایی حاضر می‌شدند که ورزشکاران برهنه در آنها شرکت می‌کردند. وانگهی آنان می‌توانستند مال و اموال به نام خود داشته باشند، خانه و دارایی‌هایشان را اداره کنند و به بازرگانی بپردازند. همچنین یادبودهایی مانند چرخ‌های دوکی، نشان می‌دهند که زنان اتروسک به کارهای دستی — مانند ریسندگی و بافندگی — نیز می‌پرداختند.
منابع باستانی از نفوذ زنانی همچون تاناکویل و ولیا اسپورینا گزارش می‌دهند. تیتوس لیویوس از نقش تعیین‌کنندهٔ تاناکویل جاه‌طلب — همسر اتروسک تارکوینیوس بزرگ — سخن به میان آورده‌است. او بود که آیندهٔ پرشکوه شوهرش را پیش‌بینی کرد و خاندان سلطنتی روم را پس از کشته‌شدن او پاس داشت. در آغاز سدهٔ یکم، کلودیوس نخستین‌بار پلوتیا اورگولانیا را — که یک اتروسک بود — به‌همسری برگزید.
جایگاه
زنان اتروسک در فعالیت‌های اجتماعی حضور می‌یافتند. آنان «بی‌آنکه از نمایان‌شدن در انظار مردان شرم کنند» غالباً «از خانه بیرون می‌رفتند». زنان اتروسک در مراسم عمومی، رقص‌ها، کنسرت‌ها و بازی‌ها حاضر می‌شدند و چه‌بسا، آن‌گونه که در دیوارنگاره اورویتو یا پلاک مورلو تصویر شده‌اند، گاهی این مراسم را اداره می‌کردند.
در مهمانی‌ها، زنان در کنار شوهران خود بر تریکلینیوم دراز می‌کشیدند. مردان در ادارهٔ میراث خانواده و آموزش فرزندان جایگاه اجتماعی برابری برای همسرانشان قائل بودند. مادران اتروسک، همانند پدران، نام خانوادگی خود را به فرزندانشان می‌دادند (به‌ویژه در طبقات بالای جامعه). در گورنوشته‌های اتروسک، اولویت با نام خانوادگی مادری است و زنان نیز با نام گنس و نام کوچکشان نامیده شده‌اند؛ این گواه بر آن است که آنان شخصیت‌هایی جدا و مستقل در جامعه به‌شمار می‌رفتند و اثبات می‌کند که آنان در جمع خانواده دارای فردیت هستند. در مقام مقایسه، زنان در روم باستان با دیسهٔ مؤنث گنس خود نامیده می‌شدند؛ برای نمونه، همهٔ زنان گنس لیویا را لیوی می‌نامیدند.
پوشش و آرایش
تصاویر و شمایل یافت‌شده از زنان اتروسک، پوشاک گرانبها و آرایش ظریف آنان را نشان می‌دهند. بیشترشان تونیکی به‌تَن داشتند که روی آن خیتون قرار می‌گرفت. کفش‌هایشان پنجهٔ نوک‌تیز و برجسته‌ای دارند و مدل هیتی‌ها را تداعی می‌کنند. گیسشان یا زیر توتولوس بود یا پشت گردن جمع می‌شد و فرهای مویشان بر شانه‌ها می‌افتادند یا بافته می‌شدند و دورتادور چهره را فرا می‌گرفتند. زنان اتروسک بر کوزه‌های تدفین و درب‌های تابوت‌ها آن‌گونه تصویر شده‌اند که در زندگی زمینی‌شان بوده‌اند؛ بدون روتوش، اغلب با چین و چروک‌های چهره و بدن‌های چاق به‌علت کهولت سن، که گواهی بر شخصیت قوی آنان است. وضعیت زنان در تمدن اتروسک در مقایسه با دنیای مدیترانهٔ آن زمان خاص است. این نوع بازنمود به‌راستی در دنیای باستان بی‌نظیر است،
اشیای باستانی پیداشده در کفن‌ها در مرده‌شهرها و نیز دیوارنگاره‌ها، به ما تصویر نسبتاً دقیقی می‌دهند از زیورآلات گوناگونی که زنان اتروسک به‌کار می‌بردند؛ از جمله حلیه‌ها، آویزهایی که با زنجیرهای زرین بافته و به نقش‌های کوچک، برگ نخلی و گل مزین شده‌اند، گردن‌بندها، گوشواره‌های ساخته‌شده از فلزات گرانبها و سنجاق‌ها. وانگهی زنان اتروسک، لوازم آرایشی گوناگون و ظریفی داشتند؛ مانند بطری‌های عاجی یا رُخامی یا شیشه‌ای، ظرف‌های پماد یا روغن عطرآگین، ابزار مانیکور، آینه‌های حکاکی‌شده با صحنه‌های اسطوره‌ای که سطح انعکاسیشان اندکی برآمده و پشتشان با نقوشی حکاکی شده‌اند، جعبه‌های برنزی که صحنه‌هایی رویشان حک شده‌اند.
از نگاه تمدن‌های دیگر
رویکرد با زنان در جامعهٔ اتروسک با جامعه‌های یونانی و رومی بسیار متفاوت بود. در مهمانی‌های اتروسک، زنان در کنار مردان حضور می‌یافتند؛ ولی نزد یونانی‌های آن زمان، دموکراسی فقط برای مردان بود؛ بنابراین نویسندگان یونانی و سپس رومی به زنان اتروسک انگ بی‌بندوباری زدند، این بی‌اعتباری به‌طور کلی آداب و رسوم هر دو جنس را در بر می‌گرفت.
برای یونانی‌ها که زنانشان در پستوی خانه‌ها روزگار می‌گذراندند، سنت مهمانی مختلط اتروسک‌ها بسیار زشت و ناپسند می‌نمود. به‌راستی دختران و زنان یونانی در چارچوب خانه می‌مانند و به‌ندرت در اجتماع ظاهر می‌شدند. یونانی‌ها در همسایگی اتروسک‌ها در یونان بزرگ (جنوب ایتالیا) می‌زیستند، بنابراین با این تفاوت سنت‌هایشان آشنا بودند. تئوپومپوس، مورخ یونانی سدهٔ چهارم پیش‌ازمیلاد، که نویسنده‌ای رومی به‌نام کرنلیوس نپوس او را بدگو خوانده بود، تعریفی تحقیرآمیز ارائه کرد که در ذهن‌ها ماندگار شد: «زنان آزادانه از همه مردان کام می‌گیرند. در خیابان‌ها آنان بی‌شرمانه کنار مردان راه می‌روند و درازکشان کنارشان شام می‌خورند. آنان بسیار از بدن و چهرهٔ خود مراقبت می‌کنند، با موم مذاب موهای بدنشان را می‌زدایند و در برهنگی یکه‌تاز هستند». به‌گفتهٔ تئوپومپوس «هیچ شرمی وجود ندارد در انظار عموم رابطهٔ جنسی برقرار کنند […] در همنشینی با دوستان، این همان کاری است که انجام می‌دهند: اولاً وقتی مشروب را تمام کردند و برای خواب آماده شدند و در حالی که مشعل‌ها هنوز روشن است، خادمان گاهی اطفال می‌آورند، گاهی پسرهای خوش تیپ و گاهی هم همسرانشان […] زنان اتروسک نمی‌دانند پدر بچه‌هایی که به‌دنیا می‌آورند، چه‌کسی است. »
زنان رومی نسبت‌به زنان یونانی اندکی آزادی بیشتری داشتند. با این همه، رومی‌ها جایگاه زنان اتروسک را بی‌بندوبار می‌دانستند؛ آنان رفتار زنان اتروسک را رکیک و غیراخلاقی می‌خواندند و با زنان رامشگر و روسپی مهمانی‌های یونانی یا رومی‌ها مقایسه می‌کردند. تیتوس لیویوس «مادر پاکدامن رومی» با «زنان اتروسک که در مهمانی‌ها روی تخت‌هایشان دراز می‌کشند» مقایسه کرده‌است.
سرگذشت
وضعیت زنان اتروسک بستگی داشت به طبقهٔ اجتماعی، مکان و زمانی که می‌زیستند. نمی‌توان همهٔ تاریخ تمدن اتروسک را از نظر اجتماعی، سیاسی و اقتصادی یکپارچه و یکدست دانست. با این همه، می‌توان اطلاعات و سرنخ‌هایی را که در جریان تحقیقات باستان‌شناختی پیدا شده‌اند بر رسید و، اگر امکانش بود، با متون باستانی مقایسه کرد و بنابراین ویژگی‌های اصلی آنان را به‌طور کلی آشکار کرد.
دوره ویلانووایی
گمان می‌رود که در درازای نخستین عصر آهن (سده‌های نهم تا هشتم پیش‌ازمیلاد)، برابری زن و مرد قانون بوده باشد. یکپارچگی آرامگاه‌ها که در کفن‌های آن دوره نمودار شده، نشان می‌دهد هیچ تفاوت طبقاتی یا شخصیتی یا خانوادگی وجود نداشته‌است. تنها وجود status symbols مشخصی مانند سلاح برای مردان و چرخ دوک، ترازوی فنری، آینه و ظرف برای زنان، تفکیک آشکار حوزهٔ کاری هر جنس را نشان می‌دهند؛ کشاورز جنگجو برای مردان و سامان‌دهی به خانه برای زنان. گویا فرعی‌شدن نقش زن در زندگی اجتماعی اول‌بار در نخستین عصر آهن قانون‌گذاری شد.
دوره خاورگرایی
در جریان دورهٔ خاورگرایی (از سدهٔ هشتم تا آغاز سدهٔ ششم پیش‌ازمیلاد)، ثروت را افراد اندک‌شماری در انحصار داشتند بود، که تفاوت‌های اجتماعی را نشان می‌دهد، و چنین می‌نماید که در انتقال وراثت هیچ تمایز جنسیتی وجود نداشت. زنان و مردان ثروت یکسانی در کفن‌هایشان دارند، همان‌طور که یافته‌های گورستان رگولینی‌گالاسی در چروتری و گورهای ۲ و ۱۱ مرده‌شهر باندیتلا نشان می‌دهند.
دوره کهن
دورهٔ کهن (۶۰۰ تا ۴۷۵ پیش‌ازمیلاد)، چنانچه تابوت‌دان همسران (۵۳۰ پیش‌از میلاد، موزه ویلا جولیا) نشان داده شده، جایگاه زن را در روابط زناشویی برجسته می‌شود. دیوارنگاره‌های گورستان‌های تارکوینیا (سده‌های ۴ تا ۵ پیش‌از میلاد) حضور زنان در فضاهای اجتماعی (مهمانی و ورزش) را تأیید می‌کند که در میان رومی‌ها و یونانی‌ها تنها ویژهٔ مردان بودند. ولی گمان نمی‌رود که این حضور زنان اتروسک و نمود آن، تهمت‌های تئوپومپوس را تأیید کند. همانا دیوارنگاره‌ها زوج‌های تک‌همسری را نشان می‌دهند که پیوند زناشویی محکمی میانشان وجود دارد. تابوت‌دان‌های زوج‌های نیمه‌درازکشیده در وولچی (سدهٔ چهارم پیش‌ازمیلاد) به‌نظرْ این واقعیت را تأیید می‌کنند. با این همه، در بازنمودهای هنری بر گلدان‌های آتنی، زنان به‌گونه‌ای تصویر شده‌اند که، همانند مردان، کاملاً برهنه می‌رقصند و دیوارنگاره‌هایی در برخی گورستان‌ها، مانند گورستان گاوها، صحنه‌های شهوانی جسورانه‌ای را به‌تصویر می‌کشند که زنی خود را خود را در اختیار چند شریک جنسی می‌گذارد یا زنی که در بازی‌های جنسی پیچیده شکرت می‌کند. در سدهٔ ششم پیش‌ازمیلاد، یکی از نجیب‌زادگان شهر تارکوینیا به‌نام تاناکویل «مانند همهٔ اتروسک‌ها» در هنر آوگور مهارت داشت. او از شوهرش خواست اتروریا را ترک کنند و در روم مستقر شوند. در بین راه، او یک اتفاق شگفت‌انگیز را تعبیر کرده و به شوهرش اطمینان می‌دهد که بر روم حکومت خواهد کرد؛ این تعبیر پس از مرگ آنکوس مارکیوس به‌وقوع پیوست. به‌هنگام کشته‌شدن تارکوینوس بزرگ، او دامادش سرویوس تولیوس را پادشاه معرفی کرد. تاریخ‌نگاری به‌نام آلن هوس از این داستان‌ها برداشت می‌کند که دستورالعمل‌های اتروسک، هنر تفسیر نشانه‌های الهی، در میان اتروسک‌ها ویژهٔ خانواده‌های اشرافی بود و زنان نیز می‌توانستند به آنها عمل کنند.
دوره کلاسیک
در دورهٔ کلاسیک، نشانه‌های از مقام بالا و توجه به زنان اتروسک آشکار می‌شود. تابوت‌دان‌های کیوزی، خاکستردان‌های ولترا و دیوارنگاره‌های گورستان‌ها، جایگاه والای زنان در طبقه‌بندی اجتماعی را تأیید می‌کنند.
در مورد نام‌شناسی (با نام خاص)، وضعیت تأهل زن در کتیبه‌ها با نام کوچک او مشخص شده (که در فرمول لاتین وجود ندارد) و سپس نام خانوادگی او، که حتی پس از ازدواج نام تولد او باقی می‌ماند، می‌آید. در فرمول نام‌شناختی، مادرنامی چسبیده‌به پدرنامی از سدهٔ چهارم پیش‌ازمیلاد رواج می‌یابد، که توجه به خانواده منشأ همسران طبقه اشراف اتروسک را ثابت می‌کند.
دوره هلنی
رومی‌سازی از پیرامون ۳۴۰ پیش‌ازمیلاد تا دورهٔ آگوستوس آغاز شد، با فرهنگ‌سازی که باعث شد قدرت سیاسی اتروسک‌ها ناپدید و ویژگی‌های فرهنگی آنان در فرهنگ رومی جذب شود. زنان اتروسک بسیاری از امتیازات خود را از دست دادند و جایگاهشان همانند زنان رومی شد. البته گویا زنان رومی نیز برخی ویژگی‌های فرهنگی زنان اتروسک را جذب کرده و نفوذ بیشتری یافتند، مانند لیویا — همسر آگوستوس — که چندین بار نایب‌السلطنه شد و مشاور شوهرش و توان‌مندترین زن در آغاز امپراتوری روم بود. چندین زن از خانوادهٔ امپراتوری — مانند آگریپینای کوچک — نیز دارای نفوذ سیاسی بودند.
شهرستان لینیی (دژو)
شهرستان لینیی یک شهرستان در چین است که در دژو (شاندونگ) واقع شده‌است.
رود ماکومانای
رود ماکومانای (به لاتین: Makomanai River) یک رود در ژاپن است که در می‌نامی-کو، ساپورو واقع شده‌است.
پاسکواله دآنیلو
پاسکواله دآنیلو (Pasquale D'Aniello؛ زادهٔ December 16, 1985) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپتزیا، البیا کالچو ۱۹۰۵، باشگاه فوتبال بولونیا، و باشگاه فوتبال آلساندریا اشاره کرد.
جیمز ابرکرومبی
جیمز ابرکرومبی (James Abercrombie؛ ۱۷۰۶ - ۱۷۸۱) فرد نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
لوبرین
لوبرین دهستانی در استان  آلمریای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۶۷۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۳۸ کیلومتر مربع است.
الیزابت کدی استانتون
الیزابت کدی استانتون (انگلیسی: Elizabeth Cady Stanton‎؛ زاده ۱۲ نوامبر ۱۸۱۵ - درگذشته ۲۶ اکتبر ۱۹۰۲) فعال اجتماعی آمریکایی و از رهبران جنبش حقوق زنان در آمریکا بود. الیزبت کدی استانتن کسی بود که برای همایش «بانوان مجمع سنکا فالز» فراخوان داد ، و پیش نویس اولیه «اعلامیه عقاید » را با درک عمیقی که از بی عدالتی ها داشت و تنفر موجهی که از وضعیت اسفبار زنان در وی ایجاده شده بود ، نوشت .الیزابت کدی استاتن مشهورترین مدافع حقوق زن در قرن نوزدهم بود. او تقریباً پنجاه سال هدایت نخستین جنبش زنان را در آمریکا بر عهده داشت. او بود که که برنامه کار این جنبش و پیش نویس اسنادش را نوشت ، و اعتقادات آن را با صراحت اظهار کرد. وی تابستان های خود را در خانه پسر عموی خود ، گریت اسمیت ، گذراند که فردی ثروتمند و اصلاح گرایی تندرو بود. در سال ۱۸۳۹ با هنری بروستر استانتون ملاقات کرد مه از سخنرانان ماهر و از رهبران برجسته جنبش مبارزه با برده داری بود. جنبش مبارزه با برده داری هنوز از مقبولیت عام برخور دار نبود و وی به کرات مورد حمله اوباش قرار گرفت. الیزابت و هنری خیلی زود عاشق یکدیگر شدند و کم تر از یک ماه خبر نامزدی خود را اعلام کردند. خانواده الیزابت با این ازدواج مخالف بوده ؛ چرا که پدر او قاضی کدی ، از مخالفان الغای برده داری بود ، چه برسد به ازدواج دختر خود با یکی از این افراد. یک سال ، زمانی که هنری برای ماموریتی راهی لندن شد ، یکبار دیگر از الیزلبت خواستگاری کرد و او پذیرفت. در متن سوگند ازدواج این دو واژه « تمکین کردن» حذف شده و الیزابت و هنری بر اساس اصل تساوی حقوق زن و مرد ازدواج کرده و راهی لندن شده. از اثار او می توان به  «کتاب مقدس زنان» در سال ۱۸۹۵ که زندگی نامه خود نوشت خود بود که بسیار بحث بر انگیز بود ؛ ولی کمی قبل تر در سال ۱۸۸۷ در نوشتن کتاب سه جلدی  «تاریخ حق رأی زنان» سهیم بود.
هایلشام
هایلشام (به انگلیسی: Hailsham) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
هایلشام ۱۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساوت بوردمن، میشیگان
ساوت بوردمن (به انگلیسی: South Boardman) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالکاسکا، میشیگان واقع شده‌است. ساوت بوردمن ۵۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۰۶٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لانگفورد، داکوتای جنوبی
لانگفورد شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۳ نفر بوده‌است.
ساوالیفکا
ساوالیفکا (به لاتین: Savelyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
الکس گارسیا
آلخاندرو 'الکس' گارسیا کاساناس (Álex García؛ زادهٔ January 14, 1970) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل اسپانیا است، که به عنوان مدافع میانی و دستیار فعلی لاس پالماس بازی می‌کرد.
ده میربلوچ
دهمیربلوچ، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
الکس گارسیا
او در سال‌های اولیه با بارسلونا همراه بود - اگرچه به ندرت برای تیم اصلی ظاهر می‌شد - اما بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در لیگ‌های پایین گذراند. مدتی هم در رایو وایکانو در لالیگا بازی کرد.
ده میربلوچ
جمعیت
این روستا در دهستان تفتان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
الکس گارسیا
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
چیهکی
چیهکی، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تفتان جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
کمیته پانزده نفره امور مقدس
کمیته پانزده نفره امور مقدس (quindecimviri sacris faciundis) پانزده عضو یک نهاد دینی با وظایف کاهنی بودند. وظیفه این نهاد محافظت از کتاب‌های سیبیل بود،  متون مقدسی که با درخواست مجلس سنای روم بدان مراجعه و در صورت لزوم تفسیر می‌شد. این نهاد همچنین بر پرستش هرگونه خدای غیربومی نوظهور در روم نظارت می‌کرد. این پانزده نفر همچنین مسئول رسیدگی و واکنش‌نشان دادن به توصیه‌های ملکوتی یا نشانه‌های بد یُمن الهی بودند.
این وظایف در اصل توسط «دوویری» دو قاضی روحانی مرد از میان پاتریسی‌ها انجام می‌شد. تعداد این افراد طی «قانون لیچینیو-سکسیتان» در سال ۳۶۷ قبل از میلاد به ده نفر افزایش یافت، که لازم شد نیمی از کاهنان پلبی باشند. در دوران جمهوری میانه روم، اعضای این نهاد از طریق هموندپذیری (عضوگیری) انتخاب می‌شدند. لوکیوس کورنلیوس سولا تعداد کاهنان را به پانزده نفر افزایش داد. «قانون لکس دومینیتا» در ۱۰۴ قبل از میلاد توانایی مجمع کاهنان را برای دستچین کردن اعضای خود از آنها گرفت. بعدها نامزدهایی از خاندان ثروتمند انتخاب می‌شدند.
حوالی قرن سوم قبل از میلاد، چندین مقام کشیشی، از جمله احتمالاً همین نهاد پانزده نفره، از طریق رأی‌ چندین قوم و قبیلهٔ دارای حق رأی‌ انتخاب می‌شدند.
نناد وانیچ
نناد وانیچ (Nenad Vanić؛ زادهٔ August 30, 1970) بازیکن سابق فوتبال و یک مدیر فوتبال اهل صربستان است.
پاسکواله دی ساباتینو (بازیکن فوتبال)
پاسکواله دی ساباتینو (Pasquale Di Sabatino؛ زادهٔ February 26, 1997) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنکونا اشاره کرد.
جاکلین زمان
جاکلین زمان (Jacklyn Zeman; March 6, 1953 – 1953:03:06, May 9, 2023) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۲۰۲۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
رمونا بارچل
رمونا بارچل (Remona Burchell؛ زادهٔ September 15, 1991) دونده زن اهل جامائیکا است.
شهرستان جینگ (هبئی)
شهرستان جینگ یک شهرستان در چین است که در هنگشوی واقع شده‌است.
القطار (تونس)
القطار (به عربی: القطار) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان قفصه واقع شده‌است. القطار ۱۴٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد.
هالسوورث
هالسوورث (به انگلیسی: Halesworth) یک شهرک در شهرستان تشریفاتی سافک است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
هالسوورث ۴٬۶۳۷ نفر جمعیت دارد.
لاوخار د آنداراکس
در این دهستان ۱۸۳۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۹۲ کیلومتر مربع است.
فناوری مقرراتی
فناوری مقرراتی(به انگلیسی:Regulatory technology) و با کوته نوشت رگ‌تک (regtech) فناوری جدیدی است که از فناوری اطلاعات برای بهبود فرایندهای تنظیم مقرراتی استفاده می‌کند. کاربرد اصلی آن در بخش مالی است اما در حال گسترش به بسیاری از کسب و کارهای مقررات‌گذاری شده‌است و برای صنعت کالاهای مصرفی نیز جلوه خاصی دارد. این مفهوم اغلب به عنوان یک زیرشاخه فناوری مالی در نظر گرفته می‌شود. فناوری مقرراتی بر نظارت مقرراتی، گزارش‌دهی و انطباق با قوانین تأکید ویژه دارد، در نتیجه به صنعت مالی منفعت می‌رساند. هدف فناوری مقرراتی بهبود شفافیت و همین‌طور سازگاری و استانداردسازی فرایندهای نظارتی، ارائه تفسیرهای صحیح از مقررات مبهم و در نتیجه ارائه سطوح بالاتر کیفیت با هزینه کمتر است.
فناوری مقرراتی تا به امروز بر دیجیتالی شدن گزارش دهی دستی و فرایندهای انطباق به عنوان مثال در زمینه الزامات شناسایی مشتری خود متمرکز بوده‌است. این امر موجب صرفه جویی قابل توجه در صنعت خدمات مالی و نهادهای مقررات‌گذار می‌شود. با این حال، یک مقاله دانشگاهی در سال ۲۰۱۶ پیشنهاد کرد که قابلیت فناوری مقرراتی بسیار بیشتر است و می‌گوید «این فناوری این قابلیت را دارد که بتواند یک رژیم نظارتی بلادرنگ و متناسب ایجاد کند که خطرات را شناسایی و برطرف می‌کند و در عین حال تطبیق مقررات بسیار کارآمدتری را نیز تسهیل می‌کند».
منشأ
مسیر تحولات فناورانه در نظام مالی تحت تأثیر گسترش فین‌تک‌ها، مسیر نوینی را بعد از بحران مالی سال 2008  آغاز کرده و نهادهای تنظیم‌گری نیز از این قضیه مستثنا نیستند. به مانند بسیاری از مفاهیم اجتماعی، همچنان تعریف توافق شده‌ای از فناوري تنظیم‌گری و شاخه‌های آن وجود ندارد. به طوریکه هرچند برخی از پژوهشگران رگ‌تک را مفهومی مجزا از فین‌تک در نظر می‌گیرند، اغلب رگ‌تک به عنوان زیرمجموعه‌ای از مفهوم فین‌تک تعریف می‌شود. یا در حالی که برخی تعاریف صرفا حوزه تطبیق را مدنظر داشته و ساپ‌تک‌ها[1] را مجزا از رگ‌تک می‌دانند، تعاریف دیگر رویکردی جامع‌تر به این مفهوم داشته اند. در سطح دولتی، مرجع راهبرد امور مالی انگلستان اولین نهاد دولتی بود که اصطلاح فناوری مقرراتی را ایجاد و ترویج کرد و آن را چنین تعریف کرد: " فناوری زیر مجموعه ای از فناوری مالی است که بر فناوری‌هایی تمرکز می‌کند که می‌تواند انجام الزامات مقراتی را به طور موثرتر و بهینه تر از قابلیت‌های موجود تسهیل کند."
با گذر زمان، حوزه رگ‌تک تخصصی‌تر شده و زیرمجموعه‌های متعددی برای آن پدید آمده است. امروزه کسب‌وکارهای  تخصصی در حوزه‌هایی مانند مدیریت ریسک موسسات مالی، مدیریت تقلب، احراز هویت مشتریان، مبارزه با پولشویی (به ویژه در زنجیره بلوکی) و... پدید آمده اند. [1] SupTech: در ادبیات فناوری مالی، ساپ‌تک به راهکار‌های فناورانه تسهیل‌کننده فرآیندهای نظارتی اشاره دارد که توسط نهادهای ناظر مورد استفاده قرار می‌گیرد. مانند راهکارهای جلوگیری کننده از پولشویی در شبکه بانکی.
فایلر سیتی، میشیگان
فایلر سیتی (به انگلیسی: Filer City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان منیستی، میشیگان واقع شده‌است. فایلر سیتی ۱۱۶ نفر جمعیت دارد و ۱۸۵٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آشپزی اندونزیایی
آشپزی اندونزیایی مجموعه ای از سنت‌های مختلف آشپزی و تزئین غذا ی منطقه ای است که در کشور مجمع الجزایر اندونزی رواج دارد. طیف گسترده‌ای از دستورالعمل‌ها و غذاها وجود دارد زیرا اندونزی تقریباً از ۶۰۰۰ جزیره پرجمعیت از مجموع ۱۷۵۰۸ جزیره در بزرگترین مجمع الجزایر جهان تشکیل شده‌است بیش از ۳۰۰ گروه قومی اندونزی را خانه خود می‌نامند. بسیاری از غذاهای منطقه ای وجود دارد که اغلب مبتنی بر فرهنگ بومی این کشور با تأثیرات خارجی است. اندونزی حدود ۵۳۵۰ دستورالعمل سنتی پخت غذا دارد که ۳۰ مورد از آنها جز مهمترین‌ها در نظر گرفته شده‌اند. غذاهای اندونزی ممکن است شامل غذاهای برنجی، رشته فرنگی و سوپ در غذاخوری‌های محلی تا میان‌وعده‌های کنار خیابان باشد.
غذاهای اندونزیایی از نظر منطقه بسیار متفاوت است و تأثیرات مختلفی دارد. غذاهای سوماترایی، برای مثال، اغلب تحت تأثیر خاورمیانه و هند قرار گرفته‌است، غذاهای اندونزی شرقی شبیه غذاهای پولینزی و ملانزی است. عناصر غذاهای چینی در غذاهای اندونزیایی دیده می‌شود: غذاهایی مانند رشته فرنگی، گلوله‌های گوشتی و رول‌های بهاری کاملاً پذیرفته شده‌اند.
اندونزی در طول تاریخ خود، به دلیل موقعیت و منابع طبیعی خود درگیر تجارت بوده‌است. علاوه بر این، تکنیک‌ها و ترکیبات بومی اندونزی تحت تأثیر هند، خاورمیانه، چین و در نهایت اروپا قرار گرفت. بازرگانان اسپانیایی و پرتغالی این سرزمین را با دنیای جدیدی مرتبط ساختند. جزایر اندونزی جزایر ملوک (مالوکو)، که به «جزایر ادویه» معروف هستند، همچنین به معرفی ادویه‌های بومی، مانند میخک و جوز هندی، به غذاهای اندونزیایی و جهانی کمک کرد.
غذاهای اندونزیایی طعمی غنی دارند. اغلب به عنوان خوش طعم، گرم و تند و همچنین ترکیبی از طعم‌های اساسی مانند شیرین، شور، ترش و تلخ توصیف می‌شود. بیشتر اندونزیایی‌ها غذای گرم و پرادویه را ترجیح می‌دهند، بنابراین سمس چیبل گرم و تند اندونزیایی، با مواد مختلف اختیاری، به ویژه رب میگو، موسیر و سایر مواد غذایی، یک غذای اصلی در تمام میزهای اندونزی است. هفت روش اصلی پخت در آشپزی اندونزی سرخ کردن، کباب کردن، فرپزی و شعله‌پزی، بو دادن، تف دادن، جوشاندن و بخارپز شدن است.
برخی از غذاهای معروف اندونزیایی مانند ناسی گورنگ، گادو-گادو، ساتای، و سوتو در کشور همه گیر هستند و غذاهای ملی محسوب می‌شوند. با این وجود غذای رسمی اندونزی، tumpeng است که در سال ۲۰۱۴ توسط وزارت گردشگری و اقتصاد خلاق اندونزی به عنوان غذایی انتخاب شد که تنوع سنت‌های مختلف آشپزی اندونزی را بهم پیوند می‌دهد. با این حال، بعداً در سال ۲۰۱۸، همان وزارت ۵ غذای ملی اندونزی را انتخاب کرده‌است که شامل soto, rendang , satay , nasi goreng و gado-gado می‌شود.
امروزه برخی از غذاهای معروف که از اندونزی نشأت گرفته‌اند در کشورهای همسایه چون مالزی و سنگاپور رایج است. غذاهای اندونزی مانند ساتای، گوشت گاو رندانگ در بین مردم مالزی و سنگاپور محبوب است. غذاهای پایه سویا مانند انواع توفو و تمپه نیز بسیار محبوب هستند. تمفه به عنوان یک اختراع جاوه ای، سازگاری محلی از تخمیر و تولید مواد غذایی مبتنی بر سویا در نظر گرفته می‌شود. یکی دیگر از غذاهای تخمیر شده oncom است که از برخی جهات شبیه به تمفه است اما با استفاده از انواع مختلف مواد پایه (نه تنها سویا) که توسط قارچ‌های مختلف ایجاد می‌شود و به ویژه در جاوه غربی مشهور است.
غذای اندونزیایی "یکی از غذاهای خوش طعم و خوش رنگ در جهان و دارای عطر و طعم شدید است.
تاریخ
غذاهای اندونزی سابقه طولانی دارند - اگرچه بیشتر آنها مستند نیستند و بسیار به روش محلی و سنت‌های شفاهی متکی هستند. این تنوع از باکار باتو باستانی یا یام و گراز کبابی سنگی که قبایل پاپوآ در شرق اندونزی انجام می‌دهند، تا غذاهای تلفیقی پیچیده معاصر اندونزی را در بر می‌گیرد. تنوع قومی مجمع الجزایر اندونزی ترکیبی التقاطی را از مخلوط کردن سنتهای محلی جاوه ای، سوندانی، بالینی، مینانگ، مالایی و سایر غذاهای بومی، با چندین قرن تماس خارجی با بازرگانان هندی، مهاجران چینی و استعمارگران هلندی فراهم می‌کند.
برنج
برنج یک ماده اصلی برای همه طبقات در اندونزی معاصر است، و جایگاه اصلی فرهنگ اندونزی را به خود اختصاص داده‌است. در بازارها فروخته می‌شود و در بیشتر وعده‌های غذایی هم به عنوان یک غذای خوش طعم و هم شیرین سرو می‌شود. اهمیت برنج در فرهنگ اندونزی از طریق احترام به Dewi Sri، الهه برنج جاوا و بالی باستان نشان داده شده‌است. به‌طور سنتی چرخه‌های کشاورزی مرتبط با کشت برنج از طریق آیین‌هایی مانند جشنواره برداشت برنج Seren Taun جشن گرفته می‌شد.
ارتش اسپانیا
ارتش اسپانیا (به Ejército de Tierra) شاخهٔ زمینی نیروهای نظامی اسپانیا است. این ارتش در اواخر سدهٔ پانزدهم تأسیس شده و از قدیمی‌ترین ارتش‌های فعال جهان است. ستاد آن در مادرید است و ۱۲۴٬۱۰۰ نفر پرسنل دارد.
ویلیام فرانسیس پاتریک ناپیر
ویلیام فرانسیس پاتریک ناپیر (William Francis Patrick Napier; December 7, 1785 – 1785:12:7, February 12, 1860) فرد نظامی و نویسنده اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
شهید آیت
شهیدایت شندک، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بناهای مهم مذهبی اورشلیم
شهر اورشلیم میزبان بناهایی بسیار مقدس در سه دین ابراهیمی یعنی یهودیت، مسیحیت و اسلام است. از این روی بسیاری شهر اورشلیم را «شهر مقدس» می‌نامند.
در یهودیت
به روایت تورات، داوود، تابوت عهد را که حامل ده فرمان بود را پس از آزادسازی اورشلیم به آن شهر برد و آن را در پرستش‌گاه اورشلیم نصب کرد. سلیمان، فرزند داود، با ادامه کاری که پدرش آغاز کرده بود، شهر را گسترش داده و معبد مقدس یا هیکل سلیمان را که امروزه معبد اول خوانده می‌شود را بر روی تپه موریا در مرکز شهر اورشلیم بنا کرد. در وسط هیکل سلیمان فضایی مطهر وجود داشت که به آن قدس الاقداس می‌گفتند و تابوت عهد خداوند در آن جا قرار داشته‌است. این مکان محل حضور دایمی خدایی است که معبد متعلق به اوست. بر باور یهودیان، بقایای هیکل سلیمان هم‌اکنون در زیر مسجدالاقصی قرار گرفته‌است.