cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کابل برکینریج
اوایل زندگی و خانواده
در سال ۱۸۰۱ زمانی‌که برکینریج ۱۲ ساله بود، پدرش توسط قانون‌گذاران کنتاکی، نمایندهٔ ایالت جدید در مجلس سنای ایالات متحده انتخاب شد. این خانواده در امتداد سلسله کوه‌های آپالیشین به شهرستان بدفورد ایالت ویرجینیا در نزدیکی لینچبرگ، نقل مکان نمود و به‌هدف نزدیک شدن به برکینریج بزرگ در جریان جلسات کنگره در واشینگتن دی. سی، با اقارب شان در آنجا زندگی می‌کردند. کابل برکینریج در حین اقامت در آنجا، وارد آکادمی نیو لندن شد. یک مورد ویروس سرخک مانع تحصیل برکینریج در کالج ویلیام و مری (کالج ویلیام و مری فعلی) محل تحصیل پدرش، کالجی که پسرعمویش جیمز برکینریج عضو آینده کنگره ثبت نام کرده بود، شد. کابل برکینریج در سال ۱۸۰۳ پدرش را در سفر به پایتخت همرای کرد و در آنجا قبل از برگشت به تحصیلاتش، شاهد مباحث مربوط به خرید لوئیزیانا بود. پس از تعطیلی موقت کنگره در ماه مارس، جان برکینریج پسرش را از مدرسه بیرون آورد و در ۱۸ آوریل سال ۱۸۰۴ به ملک خانوادگیشان در نزدیکی لکسینگتون برگشتند.
برکینریج در اواخر سال ۱۸۰۴ با پدرش به سمت مشرق نرفت اما در عوض قبل از ثبت نام در کالج نیوجرسی (دانشگاه پرینستون فعلی) در حدود یک‌سال تحت نظر سرهنگ ساموئل درس خواند.
دانشگاه پرینستون
برکینریج در اواخر ماه دسامبر سال ۱۸۰۵ وارد پرینستون ایالت نیوجرسی شد. علی‌رغم تکمیل امتحانات نهایی در ۵ آوریل، برکینریج پیشنهاد پدرش برای آمدن به واشینگتن را رد نمود، زیرا باید به درس‌های ریاضیات خود رسیدگی می‌کرد. پس از شروع ترم بعدی در ماه مه، برکینریج به انجمن کلیوسوفیک - ویگ آمریکا پیوست، این انجمن یک انجمن مناظره بود که در سال ۱۷۶۹ توسط جیمز مدیسون، فیلیپ فرنو، آرون بر و هنری لی تأسیس شد.
کابل در اواسط سال ۱۸۰۶ آگاهی حاصل کرد که پدرش در کنتاکی بیمار است. اما مدت کوتاهی پس از آن برایش خبر رسید که پدرش رو به بهبود است و انتظار داشت با او در ویرجینیا در مسیر پایتخت دیدن نماید. ضمن مشخص نبودن محل تعیین ملاقات، برکینریج تصور می‌کرد که این محل در نزدیکی لینچبرگ باشد. برکینریج در ماه اکتبر به هدف انتظار دیدن پدرش به خانه عمویش به‌نام لئوس برکینریج رفت که پدرش هرگز نرسید. برکینریج که با شروع ترم جدید به پرینستون برگشت، خبر شد که پدرش در ۲۲ اکتبر زمانی‌که می‌خواسته کابل دیل را ترک نماید اما از اسب خود افتاده و به بستر مریضی برگشته؛ وی در ۱۴ دسامبر سال ۱۸۰۶ فوت نمود.
بالاخره در ژانویه سال ۱۸۰۷ مسافرین کنتاکی خبر مرگ پدرش را به کابل برکینریج آوردند. با وجودی‌که کابل به یکی از اقاربش اعلام کرد که «من زندگی‌ام را وقف آسایش مادرم می‌کنم» اما به زودی به کنتاکی برنگشت. جان برکینریج بدون وصیت‌نامه فوت کرد که این کار سبب پیچیده شدن تصفیه املاکش و ایجاد چالش‌های مالی برای کابل که از حمایت پدر برخودار بود، شد. برکینریج که درمانده شده بود، به‌خاطر کمک به آلفرد گرایسون شوهر خواهرش لتیشیا و پسر ولیام گرایسون سناتور پیشین ویرجینیا، متوسل شد.
اما، در ماه مارس همان سال کابل به جمع حدود ۱۲۵ دانشجو دیگر که بر ضد قواعد شدید و برنامهٔ درسی سختگیرانهٔ مؤسسه پروتستان اعتراض می‌کردند، پیوست. بعدها مدیران کالج همه کسانی را که حاضر به خروج نام شان از درخواست رسمی اعتراض نشدند، موقتاً از کالج اخراج نمود. برکینریج به‌خاطر نقشش در اعتراض عذرخواهی نکرد. در عوض در ماه مه پرینستون را به مقصد کابل دیل ترک نمود اما در فیلادلفیا به مدت دو هفته هیچ منزل‌گاهی قابل دسترس برای رفتن به مسیر کنتاکی نیافت. برکینریج که از عهده مصارف اتاق و خوابگاه برای آن مدت طولانی برآمده نمی‌توانست، در عوض به جنوب به سمت لینچبرگ حرکت کرد و سپس نزد اقاربش در فینکاسل اقامت گزید. برکینریج در نظر داشت تا در ترم خرانی سال ۱۸۰۷ در کالج ویلیام و مری ثبت نام نماید و به این باور بود که در مدت نُه ماه می‌تواند دروس خود را تکمیل نماید اما در نهایت از این کار منصرف شد. او همچنین ممکن است بنا بر عدم وجود مدارس خانوادگی، بین ماه ژوئیه سال ۱۸۰۷ تا ژوئیه ۱۸۰۸ به کابل دیل برگشته باشد.
برکینریج در ماه ژوئیه تصمیم گرفت تا به‌منظور تکمیل دروس خویش در ماه اکتبر به پرینستون برگردد. جیمز جی. باینری هم اتاقی برکینریج و کشیش ساموئل استانهوپ اسمیت رئیس دانشگاه (که وی نیز به عنوان مبلغ مذهبی در ویرجینیا خدمت کرده بود، رئیس و مؤسس کالج همپدن-سیدنی بود)، هر دو طرفدار سرسخت الغای برده‌داری بودند. اما بسیاری از اقارب کابل برکینریج برده داشتند. با این حال برکینریج بازنشسته شده بود که باید به بردگی پایان داده شود اما صرف از طریق آزادسازی داوطلبانه نه با دخالت دولت. برکینریج در سال ۱۸۱۰ مدرک لیسانس خود را به‌دست‌آورد. برکینریج حدود یک‌سال بعد به گونه‌ای‌که در ذیل بر روی آن بحث می‌شود، با دختر کشیش اسمیت ازدواج نمود.
پاقلعه (خرم‌آباد)
پاقلعه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کاکاشرف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
ماریانو سانچس مارتینس
ماریانو سانچس مارتینس (Mariano Sánchez Martinez؛ زادهٔ February 1, 1959) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است. وی در مسابقات تور دو فرانس شرکت کرده است.
طراحی شهری
طراحی شهری فرایند طراحی و شکل دهی خصوصیات فیزیکی شهرها، شهرک‌ها و روستاها و برنامه‌ریزی برای ارائه خدمات شهری به ساکنان و بازدیدکنندگان است. اگرچه این گرایش نسبت به معماری با موضوعاتی در مقیاس بزرگتر سرو کار دارد، اما نمی‌توان آن را به عنوان یک زمینه تحقیق و طراحی کاملاً جدا از هم در نظر گرفت، زیرا کیفیت یکی به کیفیت دیگری بستگی دارد. برخلاف معماری که فقط بر روی ساختمان‌ها به صورت انفرادی تمرکز می‌کند، طراحی شهری با مجموعه ساختمان‌ها، زیرساخت‌ها، خیابان‌ها، مناطق عمومی، محله‌ها و مناطق، و تمام شهر سر و کار دارد، که هدف آن ساخت محیطی عادلانه، زیبا، کارا، و پایدار است.
طراحی شهری در سال‌های اخیر به میزان قابل توجهی افزایش یافته‌ و در بسیاری از جوامع به یک اولویت مهم تبدیل شده‌است. یکی از مهمترین تحولات در این زمینه، محبوبیت روزافزون سبک طراحی شهری معروف به New Urbanism (که به عنوان طراحی نئو-سنتی نیز شناخته می‌شود) است. این رویکرد طراحی به‌طور گسترده‌ای توسط سازمانی به نام «کنگره شهرسازی جدید» ترویج شده‌است، که اهداف شهرسازی جدید را ایجاد «جوامع متنوع، قابل پیاده‌روی، جمع و جور، پر جنب و جوش، با کاربری مختلط» تعریف می‌کند که «شامل مسکن، مکان‌های کاری، مغازه‌ها، سرگرمی‌ها، مدارس، پارک‌ها و امکانات مدنی ضروری برای زندگی روزمره ساکنان است، و همه در فاصله کمی از یکدیگر قرار دارند.» بسیاری از جوامع برنامه‌های شهری را اتخاذ کرده‌اند که شامل رویکرد جدید شهرسازی است و حتی برخی از جنبه‌های شهرسازی جدید توسط وزارت مسکن و شهرسازی ایالات متحده (HUD) و آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) به تصویب رسیده‌است.
کلیات
طراحی شهری، بخشی از هنر سازمان دادن فضای شهری است که با رشته‌های مختلف علمی و هنری مانند برنامه‌ریزی شهری، معماری و معماری منظر، مهندسی فنی، مهندسی ترافیک و حمل و نقل، جغرافیا، روانشناسی، جامعه‌شناسی و اقتصاد سر و کار دارد و در عین حال با سیاست و فرهنگ نیز ارتباط پیدا می‌کند و دامنهٔ فعالیتش بسیار گسترده‌است. گستردگی فعالیت طراحی شهری نشان می‌دهد که این فعالیت مانند یک طرح معماری نیست که با طرح مشخصی شروع شود یا پایان پذیرد.
شهرها از واحدهای ساختمانی زیادی تشکیل شده‌اند، از جمله ساختمان‌های منفرد، خیابان‌ها و محله‌ها. طراحی هر یک از این نوع مکان‌ها هم به زیبایی و هم به مفید بودن شهر کمک می‌کند. به عنوان مثال، خیابانی که به خوبی طراحی شده باشد، خیابانی است که برای چشم جذاب باشد، امکان حرکت آزادانه اتومبیل‌ها را فراهم کند و دارای پیاده‌روهای خوبی باشد که در آن افراد می‌توانند برای صحبت با یکدیگر بدون ایجاد مزاحمت برای سایرین توقف کنند. طراحی شهری به شهر کمک می‌کند تا زیبا به نظر برسد و خوب کار کند.
طراحی شهری شکل فیزیکی شهر را نشان می‌دهد و به‌طور معمول شامل طراحی‌های دقیق برای عناصر مختلف شهر (مانند ساختمان‌ها، بلوک‌ها و خیابان‌ها) و همچنین دستورالعمل‌های کلی برای شکل ظاهری مناطق مختلف شهر (از علائم خیابان گرفته تا ویترین فروشگاه‌ها) می‌شود.
هدف از طراحی شهری
طراحی شهری از یک سو باید حداقل خدمات و امکانات شهری را به‌طور یکسان در اختیار کلیه شهروندان قرار دهد و از سوی دیگر تنوع و امکان انتخاب جایگزین متفاوت را برای گروه‌های مختلف جامعه فراهم سازد. هدف اول مستلزم یکنواختی استانداردها و جامعیت آن می‌باشد، ولی هدف دوم تنوع استانداردها و به‌کارگیری تدابیر و راهبردهای متخصصان و افراد ذی‌صلاح در شهرسازی را ایجاب می‌نماید.
برنامه‌ریزی شهری در چارچوب کلی فرایند برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری جامعه، نیاز به تشکلات رسمی دارد تا از این طریق قشرها و گروه‌های فرهنگی جامعه بتوانند به ارزش‌ها و آرمان‌های خود جامهٔ عمل بپوشانند و پیشنهادهای طراحی را که نهایتاً به صورت سرمایه‌گذاری شهری، مرمت، نوسازی، بازسازی و ساخت و حفظ بناها در می‌آید، بهتر ارائه دهند.
طراحی شهری به عنوان یک حرفه یکپارچه
طراحان شهری برای تغییر شکل شهر با معماران، معماران منظر، مهندسان حمل و نقل، برنامه ریزان شهری و طراحان صنعتی همکاری می‌کنند. همکاری با آژانس‌های عمومی، مقامات و منافع صاحبان املاک نزدیک برای مدیریت فضاهای عمومی ضروری است. کاربران اغلب بر سر فضاها به رقابت می‌پردازند و در حوزه‌های مختلف مذاکره می‌کنند. اغلب دریافت ورودی از طیف گسترده‌ای از ذینفعان مورد نیاز است. این امر می‌تواند به سطوح مختلفی از مشارکت منجر شود که در نردبان مشارکت شهروندان آرنشتاین تعریف شده‌است.
فاکتورهایی که یک طراح شهری در طراحی خود باید در نظر بگیرد عبارتند از:
المان‌ها و اجزای سازنده شهرها
ساختمان‌ها و محوطه‌های آنها از اساسی‌ترین عناصر طراحی شهری یک جامعه هستند. المان‌های اصلی ساختمان‌ها که در طراحی شهری مورد توجه قرار می‌گیرند، موارد زیر است: در برخی موارد، مشخصات طراحی ساختمان‌ها و محوطه‌ها در طرح‌های طراحی شهری برای خیابان‌ها و محله‌ها ایجاد می‌شود که به جلوه و احساس متمایز دادن به کل منطقه کمک می‌کند. مرحله بعدی پس از ساخت ساختمان‌ها و محوطه‌های آنها، طراحی بلوک‌های خیابانی است که گروه‌هایی از ساختمان‌ها و محوطه‌هایی هستند که با یک مرز مشترک، معمولاً خیابان‌ها احاطه شده‌اند. در طراحی بلوک‌های خیابان به‌طور معمول موارد زیر در نظرگرفته می‌شود:
خیابان‌ها
طراحی خیابان‌های شهری یک کار چالش‌برانگیز است زیرا خیابان‌ها دارای دو عملکرد جداگانه و حتی گاهی متضاد با یکدیگر هستند. از یک طرف، خیابان‌ها مسیری برای حمل و نقل هستند که به شما کمک می‌کنند از نقطه A به نقطه B بروید. از طرف دیگر، خیابان‌ها مقصدی هستند که مردم به آنجا می‌روند. به دلیل این نقش دوگانه، در طراحی خیابان عناصر متنوعی در نظر گرفته می‌شود، از جمله موارد زیر:
محله‌ها و مناطق
از طراحی شهری همچنین برای کمک به شکل‌گیری مناطق فرعی جذاب و با عملکرد خوب در داخل شهر مانند محله‌ها یا مناطق تجاری استفاده می‌شود. بخش‌های زیر برخی از عناصر اصلی که برای محله‌ها و مناطق طراحی شده استفاده می‌شود را پوشش می‌دهد:
شهرها و مناطق موجود
بیشتر برنامه ریزان و طراحان شهری این امکان را ندارند که از ابتدا شهرهای کاملاً جدیدی را طراحی کنند. اما برخی از رویکردهای طراحی شهری روش‌هایی را پیشنهاد می‌کنند که شهرها و کلانشهرها می‌توانند از الگوی هماهنگ توسعه بهره‌مند شوند. رویکرد برنامه‌ریزی متقاطع (transect planning) که توسط آندرس دوونی معماری با گرایش شهرسازی نوین (New Urbanist) استاد برنامه‌ریزی شهری و Emily Talen رواج یافته‌است، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از الگوهای مختلف طراحی شهری در مناطق مختلف یک کلان‌شهر استفاده کرد.
ایجاد حس مکان
طراحی خوب شهری مکان‌هایی را ایجاد می‌کند که مردم از آن احساس خوبی دارند. برخی از برنامه ریزان شهری وقتی افراد ارتباط معنادار و عاطفی خود را با مکان خاصی برقرار می‌کنند، آن را دلبستگی مکانی می‌نامند. برخی از فاکتورهایی که برای دادن احساس به فضا مهم هستند، عبارتند از:
درخت در طراحی شهری
درختان زیبا باعث فوق‌العاده شدن یک شهر می‌شوند، چرا که یک جنگل پویا از یک جامعه، اقتصاد و محیط زیست سالم حمایت می‌کند. درختان موجوداتی زنده و عناصر حیاتی زیرساخت‌های شهر هستند که باید در هر مرحله از برنامه‌ریزی، طراحی و توسعه مورد توجه قرار گیرند. در صورت طراحی صحیح، درختان می‌توانند بازگشت سرمایه بالایی ایجاد کنند و به دارایی‌هایی تبدیل شوند که با گذشت زمان ارزش آنها روزبه‌روز افزایش می‌یابد. به منظور طراحی صحیح درختان، درک ارزش آنها برای هر پروژه بسیار مهم است. از مزایای درختان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
زیست‌محیطی
هدف از کاشت درختان در طراحی شهری، ایجاد و تقویت فضا است و نه دلهره آور کردن آن. محیط شهری یک محیط زندگی سخت برای درختان است و اکثریت قریب به اتفاق درختان نمی‌توانند در محیطی با دود غلیظ اگزوز اتومبیل‌ها، زهکشی ضعیف، خاک آشفته و متراکم، نور خورشید محدود، تمرکز مواد زائد حیوانی، رواناب‌های سطحی آلوده و سوء استفاده توسط انسان زنده بمانند. درختان برای ایجاد محل‌های عبوری که ساختمان‌ها را بهم متصل می‌کنند، برای جدا کردن مناطق با مقیاس‌های مختلف یا تنظیمات هندسی، و ایجاد سایبان برای ورودی ساختمان‌ها با هم ترکیب می‌شوند. الگوی کاشت تصادفی درختان باعث افزایش حس هرج و مرج می‌شود. با این حال، درختانی که در یک الگوی هندسی یا شبکه نزدیک به هم کاشته می‌شوند، به الگویی تبدیل می‌شوند که «یک همسان سازی بصری را فراهم می‌کند که درک انسان را از فضا بهبود می‌بخشد، همان‌طور که وزن شعر، به اندازه‌گیری و درک آن کمک می‌کند».
طوطی عشق
طوطی عشق یا طوطی کوتوله برزیلی یا کوتوله برزیلی نام یک سرده از تیره طوطیان راستین است.
رومان هرتسوگ
رومان هرتسوگ (زاده ۵ آوریل ۱۹۳۴ – درگذشته ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷)، سیاستمدار و عضو حزب دموکرات مسیحی آلمان بود
وی از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹ میلادی ریاست جمهوری آلمان را بر عهده داشت.
او نخستین رئیس‌جمهوریست که پس از الحاق دو آلمان برگزیده شد. او قبل از این سمت، قاضی دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان بود و همچنین از سال ۱۹۸۷ ریاست دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان را بر عهده داشت.
رومان هرتسوگ در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران
فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران یک فدراسیون اتحادیه جهانی از انجمن‌های صنفی یا اتحادیه‌های صنفی روزنامه‌نگاران است. هدف اصلی این سازمان تقویت حقوق و آزادی روزنامه‌نگاران می‌باشد.
همچنین هویت آن در جهت حمایت از عدالت اجتماعی، حقوق کارگری، جهانی سازی، حقوق بشر، دمکراسی و مبارزه با فساد و فقر شکل گرفته‌است. این فدراسیون تاکنون بیانیه‌های متعددی در محکومیت سرکوب روزنامه نگاران در ایران نیز صادر کرده است.
پنک‌آباد
پنک‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
بو آندرسون
بو آندرسون (زاده ۱۶ اکتبر ۱۹۵۵) کارآفرین، دیپلمات و مدیر اجرایی سوئدی است، که در حال حاضر به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت آوتوواز فعالیت می‌کند.
قرارگاه آزادی
قرارگاه آزادی (به انگلیسی: Liberty Camp) پایگاهی نظامی در نزدیکی فرودگاه بغداد بود. این پایگاه به عنوان پادگان نظامی نیروهای آمریکایی پس از اشغال عراق تا زمان تخلیه این کشور، مورد استفاده قرار می‌گرفت.
بعد از تعطیلی قرارگاه اشرف، «قرارگاه آزادی» به عنوان اردوگاه پناهندگان جهت اسکان اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۳۹۵ بعد از سالها بحث این کمپ تعطیل و افراد سازمان مجاهدین خلق ایران به کشورهای اروپایی و بیشتر به آلبانی منتقل شدند. بیشتر از ۲۰۰۰ نفر از اعضای این گروه در لیبرتی ساکن بودند.
اندیشکده رند این اقدام وزیر دفاع آمریکا بسیار بحث برانگیز می داند که سازمانی را که تروریستی شناخته شده است را در بعنوان افراد حافظت شده تحت کنوانسیون ژنو قرار می دهد و آینده آنان را تضمین می کند.
شناسایی این افراد بعنوان غیر نظامیان حفاظت شده توسط وزارت دفاع آمریکا برخلاف دیدگاه کمیته بین‌المللی صلیب سرخ ؛کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان و وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا بود.
یوزف واندژیک
یوزف واندژیک (Józef Wandzik؛ زادهٔ August 13, 1963) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل لهستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس، باشگاه فوتبال گورنیک زابژه، باشگاه فوتبال پاناتینایکوس، و باشگاه فوتبال روخ خوژوف اشاره کرد.
محمدجلیل عندلیبی
زندگی هنری
محمدجلیل عندلیبی، ۳ اردیبهشت سال ۱۳۳۳ در محلهٔ چهار باغ سنندج متولد شد. او در خانواده‌ای پرورش یافت که هم از طرف مادری، یعنی داییش «حکمت نوبری» که خوانندهٔ رادیو بود و هم از طرف پدری، ایرج عندلیبی که از خواننده‌های رادیو و تلویزیون بود، کمک و راهنمایی شد.
وی در ۱۲ سالگی به مدت ۳ سال خوانندهٔ فرهنگ و هنر سنندج به سرپرستی حسن کامکار بود و از ۱۵ سالگی نوازندگی سنتور را آغاز نمود. او پیش از عزیمت به تهران و آغاز تحصیلات دانشگاهی، در دبیرستان هدایت ارکستری تشکیل داد که در جشن‌ها به اجرای موسیقی می‌پرداختند. وی در سال ۱۳۵۲ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ره یافت و نزد هنرمندانی نظیر: نورعلی برومند، داریوش صفوت، احمد پژمان، علیرضا مشایخی، هرمز فرهت، شاهین فرهت، محمدتقی مسعودیه و مهدی برکشلی آموزش یافت.
عندلیبی در سال ۱۳۵۴ در دانشکدهٔ هنرهای زیبا علاوه بر ساز تخصصی سنتور و ساز الزامی پیانو، ساز دوم فاگوت را زیر نظر «پرژرف» بلغاری فرا گرفت که باعث شد عملاً به‌طور آکادمیک موسیقی کلاسیک غربی را تجربه نماید. در سال ۱۳۵۵ به دعوت داریوش صفوت، به مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی ایران پیوست و ضمن تدریس سنتور، گروه مشتاق یا مولانا را تشکیل داد. گروه مولانا ادامهٔ ارکستر فوق برنامه دانشگاه تهران بود. وی با خوانندگانی نظیر: حمیرا، شهرام ناظری و علیرضا افتخاری همکاری داشته‌است.
عندلیبی در سال ۱۳۹۲ مدرک درجه یک هنری به وی اعطاء شد.
در سال ۱۳۵۶ عندلیبی برای اولین بار ساز عرفانی دف را به مجموعهٔ ارکستر ایرانی اضافه نمود. «از نوازندگی تا آهنگسازی»، نام کتاب آموزشی وی برای ساز «دف» است که بر اساس ذکرهای خانقاه کردستان نوشته شده‌است. در این کتاب برای اولین بار از دو حامل برای نت‌نویسی و همچنین کلید جدیدی مخصوص ساز دف استفاده شده‌است. او گردآوری و آوانویسی آهنگ‌های تکایای کردستان را آماده نموده که مربوط به رسالهٔ پایانی وی در دانشکده هنرهای زیبا است. جمشید عندلیبی نوازندهٔ نی برادر او است.
آثار هنری
از جمله آثار محمدجلیل عندلیبی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
بهرام شاه‌محمدلو
بهرام شاه‌محمدلو (زاده ۲۵ آذر ۱۳۲۹ در تهران) کارگردان، تهیه‌کننده و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایران است.
زندگی‌نامه
شاه‌محمدلو در ۲۵ آذر ۱۳۲۹ در تهران به دنیا آمد. شاه‌محمدلو که یکی از تشکیل‌دهندگان اولین گروه مرکز حرفه‌ای تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۵۰ بود، در سال ۱۳۵۲ تحصیلاتش را در رشته هنرهای نمایشی دانشکده هنرهای زیبا از دانشگاه تهران به پایان برده‌است.
از آثار تلویزیونی وی می‌توان به مجموعه آقای حکایتی (کودک و نوجوان) و سریال گرگ‌ها در نقش هامون اشاره کرد. از فعالیت‌های وی در تئاتر، می‌توان ایفای نقش در نمایش افرا در سال ۱۳۸۶ و شرکت در نمایش دو لیتر در دو لیتر صلح در سال ۱۳۹۱ و نمایش «چه کسی سهراب را کشت؟» در سال ۱۳۹۶ را نام برد.
شاه‌محمدلو همسر راضیه برومند نویسنده و بازیگر تلویزیون و تئاتر است.
بازیگری
• مهمونی؛ کارگردان ایرج طهماسب نمایش خانگی ۱۴۰۲
کامیا هیدکی
یک طراح و تهیه‌کننده بازی ویدئویی ژاپنی است. او کارش را با کارگردانی در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد. رزیدنت ایول ۲ (۱۹۹۸)، شیطان هم می‌گرید (۲۰۰۱)، جوی خوشگل (۲۰۰۳)، و اوکامی (۲۰۰۶) از جمله آثار او هستند. او از سال ۲۰۰۴ تا سال ۲۰۰۶، او در استودیوی کلاور کپ‌کام مشغول به کار بود. بعد از ترک شرکت کپ‌کام، کامیا و دیگر اعضای سابق استودیوی کلاور، استودیوی پلاتینیوم گیمز را در سال ۲۰۰۶ پدیدآوردند. آثار او در پلاتینیوم گیمز شامل بایونتا (۲۰۰۹) و شگفت‌انگیز ۱۰۱ (۲۰۱۳) می‌شد.
اوایل زندگی
کامیا در سال ۱۹۷۰ در ماتسوموتو در استان ناگانو متولد شد. در جوانی، او به لطف همسایه ای که اغلب او را دعوت می‌کرد تا با کنسول Epoch Cassette Vision بازی کند، او طرفدار بازی‌های ویدئویی بود. گیمینگ عمدتاً به دلیل صداهایی که تولید می‌کرد برای کامیا جذاب بود. در سالهای ابتدایی مدرسه ابتدایی، او اولین کنسول مخصوص خود، فَمیکام نینتندو را خریداری کرد. اولین بازی او خرید Nuts & Milk بود. در دبیرستان، کامیا برای مطالعه برنامه‌نویسیNEC PC-8801 خرید، اما هر روز به بازی‌های ویدئویی مشغول می‌شد.
اولین نرم‌افزاری که برای کامپیوتر PC-8801 MA خود خریداری کرد، Hydlide 3: The Space Memories بود. او در کودکی عاشق فیلم‌های هیولایی مانند گودزیلا و اولترامن بود.
حرفه
هنگام خواندن مجله خانواده رایانه او به مصاحبه ای بازی سازانی چون میاموتو شیگرو و اندو ماسانوبو را می‌بیند، همین‌جا است که کامیا تصمیم گرفت که یک بازی ساز بازی‌های ویدئویی شود. پس از فارغ‌التحصیلی از کالج، کامیا برای کار به استودیوهای بازی‌های مختلف درخواست استخدام داد. درخواست او توسط شرکت سگا رد شد اما شرکت نامکو درخواستش را پذیرفت. با این حال، نامکو می‌خواست او یک هنرمند باشد نه یک طراح بازی.
بازی رزیدنت ایول
کامیا در سال ۱۹۹۴ به عنوان طراح به شرکت کپ‌کام پیوست. او به عنوان طراح در رزیدنت ایول نقش داشت.
توسعه رزیدنت ایول ۲ توسط یک گروه ۴۰ تا ۵۰ نفره انجام شد که بعداً بخشی از استودیوی چهارم تولیدی کپ‌کام شدند. بازی توسط کامیا هدایت می‌شد و تیم او گروهی از کارمندان جدید کپ‌کام و بیش از نیمی از کارکنان رزیدنت ایول یک بودند. در مراحل اولیه توسعه، تهیه‌کننده میکامی شینجی اغلب با کامیا اختلاف نظرهای بر سر طراحی‌ها داشت و سعی می‌کرد با هدایت خود بر تیم تأثیر بگذارد. او سرانجام ازین کار دست کشید و به نقش نظارتی خود به عنوان یک تهیه‌کننده بازگشت و فقط تقاضا کرد ماهانه یک بار نمونه اصلی را به او نشان دهند.
برای تحقق برنامه فروش دو میلیون نسخه ای کپ‌کام ، کامیا سعی کرد با ارائه یک داستان نمایان تر و شبیه به سینمای آمریکا مشتریان جدیدی را برای خود جذب کند. از آنجا که اوکاموتو یوشیکی نویسنده داستان نمی‌خواست به سادگی به در خواست او تن دهد، او مجبور شد با سوگیمورا نوبورو نویسنده چند سریال ژاپنی در مورد اصلاحاتش را پیداه ازی کرد و در مورد طرحش با میکامی و سایر کارکنان صحبت کرد. طراحان بازی را از ابتدا برای پیاده‌سازی تغییرات طراحی مجدد کردند و برنامه نویسان و دیگر اعضای باقی مانده از تیم برای کار بر روی رزیدنت ایول برش کارگردان فرستاده شدند تا با آن به دلیل تأخیری که رزیدنت ایول ۲ داشت، از هواداران برای پخش دیرهنگام آن دلجویی کنند.
شیطان هم می‌گرید
این بازی توسط تیم Little Devils، که گروهی از کارکنان استودیوی تولیدی چهارم کپ‌کام بودند توسعه یافته‌است. برخی از عناصر اصلی گیم پلی تا حدی از باگ‌های موجود در اونیموشا: اربابان جنگ الهام گرفته شده‌است. در طول یک بازی آزمایشی، کامیا متوجه شد که دشمنان را می‌توان با ضربه‌های مکرر به آنها در هوا نگه داشت، که منجر به زدن آن‌ها از طریق شلیک کردن و ضربهٔ باشمشیر در بازی می‌شد. به گفته این کارگردان، شیطان هم می‌گرید از ابتدا براساس حرکات آکروباتیک و توانایی‌های رزمی دانته طراحی شده‌است. این تصمیم در اواخر مراحل توسعه گرفته شد تا بازی را به جای ساختار باز تر بازی‌های رزیدنت ایول، به پیشرفت بیشتر مبتنی بر مأموریت تبدیل کنیم. به گفته کامیا، دشواری شیطان هم می‌گرید عمدی بوده‌است، و آن را «چالشی برای کسانی که بازی‌های آسان و معمولی انجام می‌دادند» خواند.
اگرچه کامیا بازی سوم، شیطان هم می‌گرید ۳: بیداری دانته را کارگردانی نکرد، اما نویسنده داستان موریهاشی بینگو را در شخصیت پردازی شخصیت‌ها و همچنین طراح داستان کمک کرد.
استودیو کلاور
او کارگردانی بازی جوی خوشگل را بر عهده داشت. این بازی به عنوان یک «پروژه متمرکز برای کارکنان» با هدف افزایش مهارت سازندگان آن، به ویژه کارگردان کامیا، بود. کامیا خودش به عنوان صداپیشه Six Machine در بازی حضور دارد.
در سال ۲۰۰۶، کامیا به عنوان کارگردان اوکامی شروع به کار کرد، اوکامی نتیجه مخلوطی از ایده‌ها در استودیوی کلاور بود. به گفته کامیا، که، این بازی در اصل بر اساس "تصویری [از] طبیعت " ساخته شده بود، اما هیچ مفهوم و تم خاصی نداشت. کامیا سرانجام یک فیلم نمایشی یک دقیقه ای ایجاد کرد که گرگ را در حال جنگیدن در جنگل نشان می‌داد، در حالی که گل‌ها در پی آن شکوفا می‌شدند، اما بازی هنوز فاقد هر گونه گیم پلی بود. کامیا و سایر اعضای تیم ایده‌هایی را در مورد جنبه‌های طبیعت ارائه کردند و این در نهایت منجر به نمونه اولیه بازی شد، که کامیا خودش اعتراف کرد که «اجرای آن فوق‌العاده خسته کننده است». سرانجام، آنها به گیم پلی موجود در محصول نهایی رسیدند و ویژگی اصلی آن این است که به بازیکن اجازه می‌دهد در هر زمان گیم پلی را متوقف کند تا از چشم‌انداز زیبای بازی استفاده کند تا جهان اطراف خود را تحت تأثیر قرار دهد.
سبک گیم پلی ترکیبی از ژانرهای بازی اکشن، پلتفرم و پازل است و بسیاری از منتقدین به شباهت‌های زیادی در سبک گیم پلی با مجموعه افسانه زلدا، بازی الهام بخش کامیا، زلدا، اشاره کرده‌اند. او اعتراف کرد که مجموعه زلدا روی طراحی‌های او در بازی تأثیر گذاشته‌است.
استودیو کلاور توسط کپ‌کام در اواخر سال ۲۰۰۶ بسته شد.
پلاتینیوم گیمز
پلاتینیوم گیمز با نام Seeds، Inc در ۱ اوت ۲۰۰۶ توسط میکامی شینجی، اینابا آتسوشی و کامیا هیدکی تأسیس شد.
در ماه مه ۲۰۰۸، این شرکت نامش را به پلاتینیوم گیمز تغییر نام داده، قرارداد چهار بازی را با ناشر بازی سگا را اعلام کرد. آن چهار بازی، بازی‌های بایونتا، برای پلی‌استیشن ۳ و اکس‌باکس ۳۶۰ به کارگردانی کامیا بود. این بازی به عنوان جانشینی برای شیطان هم می‌گرید در نظر گرفته شد و کامیا از آخرین دنباله شیطان هم می‌گرید ۴ به عنوان بخشی از تحقیقات خود استفاده کرد. کامیا کارگردان شگفت‌انگیز ۱۰۱ برای وی یو بود که در سپتامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. او همچنین داستان بایونتا ۲ نوشت که در اکتبر ۲۰۱۴ در وی یو منتشر شد.
کامیا اظهار داشت که علاقه‌مند به ساخت بازی جدید Star Fox است و به دلیل این که طرفداران زیادی بارها و بارها از او در توئیتر درخواست کردند، او تشویق شد تا ایده‌های نا موفقی را به نینتندو ارسال کند. سرانجام، پلاتینیوم گیمز سرانجام با نینتندو در قسمت بعدی مجموعه Star Fox تحت عنوان Star Fox Zero و بازی همراه آن Star Fox Guard همکاری کرد، که هر دو در آوریل ۲۰۱۶ منتشر شدند. کامیا روی اسکیل‌باند، بازی جدیدی برای مایکروسافت استودیوز کار می‌کرد تا اینکه در ژانویه ۲۰۱۷ لغو شد.
زندگی شخصی
کسانی که با کامیا ملاقات کرده‌اند، او را به فردی که آرام صحبت می‌کند معرفی می‌کنند، اما کامیا شهرت متضاد اما طنز آمیزی در توئیتر به خود اختصاص داده‌است زیرا مسدود کردن کاربران برای پیام‌هایی که به نظرش بی ربط هستند، مانند سوالاتی که به زبان انگلیسی نوشته شده‌است، را بسیار دوست دارد. کامیا گفته‌است که مجموعه ای از قوانین را برای کاربران توئیتر تنظیم کرده‌است تا پست‌های گذشته اش و سایر اطلاعاتی را که در پروفایل توئیتر وی ضمیمه شده‌است مرور کنند، تا او مدام وقت خود را برای پاسخگویی مجدد به سوالات یا درخواست‌های مشابه صرف نکند و گفته‌است که "اگر از قوانین پیروی نکنید، مسدود می‌شوید!" مسدود کردن کامیا همچنان به عنوان یک شوخی میان طرفدارانش محبوب است، تا جایی که مسدود شدن یا رفع انسداد به عنوان یک پاداش بزرگ برای بازی شگفت‌انگیز ۱۰۱: ریمستر شده کیک‌استارتر در نظر گرفته شد.
سلنا
سلنا کوینتانیلا پرز ؛ (۱۶ آوریل ۱۹۷۱–۳۱ مارس ۱۹۹۵) خواننده پاپ، ترانه‌سرا، رقاص، مدل، طراح مدل، بازیگر و تهیه‌کننده آمریکایی-مکزیکی بود که به‌عنوان ملکهٔ موسیقی تهانو شناخته می‌شد.
مشارکت وی در موسیقی و مد که «ملکه موسیقی Tejano» نامیده می‌شود، وی را به یکی از مشهورترین سرگرمی‌های مکزیکی-آمریکایی در اواخر قرن ۲۰ تبدیل کرد. مجله بیلبورد او را به عنوان پرفروش‌ترین هنرمند لاتین دهه ۱۹۹۰ معرفی کرد، در حالی که همکاری پس از مرگ وی با لوازم آرایشی MAC به پرفروش‌ترین مجموعه مشاهیر در تاریخ لوازم آرایشی تبدیل شد. رسانه‌ها او را به دلیل انتخاب لباسش «Tejano Madonna» نامیدند. او همچنین در میان تأثیرگذارترین هنرمندان لاتین در همه زمان‌ها قرار دارد و به دلیل منجنیق کردن یک ژانر موسیقی به بازار اصلی جریان دارد.
وی کوچکترین فرزند خانواده کوئینتانیلا بود و در سال ۱۹۸۱ به عنوان عضوی از گروه Selena y Los Dinos که شامل خواهر و برادر بزرگترش A.B نیز بود، در صحنه موسیقی حضور یافت. Quintanilla و Suzette Quintanilla. وی ضبط را به صورت حرفه ای از سال ۱۹۸۱ آغاز کرد. در دهه ۱۹۸۰، او اغلب مورد انتقاد قرار گرفت و به دلیل اجرای موسیقی Tejano - ژانر موسیقی تحت سلطه مردان - از رزرو در اماکن مختلف تگزاس امتناع شد. با این حال، محبوبیت او بعد از برنده شدن جایزه موسیقی Tejano برای خواننده زن سال در سال ۱۹۸۷، که ۹ بار متوالی برنده شد، افزایش یافت. او در سال ۱۹۸۹ با EMI Latin قرارداد امضا کرد و در همان سال اولین آلبوم خود را منتشر کرد، در حالی که برادرش تهیه‌کننده و ترانه‌سرا اصلی موسیقی او شد.
سلنا در ۳۱ مارس ۱۹۹۵، ۱۶ روز قبل از تولد ۲۴ سالگی، توسط یولاندا سالدیوار، دوست او و مدیر سابق بوتیک‌های سلنا و غیره مورد اصابت گلوله قرار گرفت. هنگامی که سلدیور قصد فرار داشت و تهدید به خودکشی شد، توسط پلیس در گوشه ای قرار گرفت، اما متقاعد شد که خود را رها کند. وی به جرم قتل متهم شد و پس از ۳۰ سال به حبس ابد با احتمال آزادی مشروط محکوم شد. دو هفته بعد، فرماندار تگزاس (و رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده) جورج دبلیو بوش روز تولد سلنا را به عنوان روز سلنا در تگزاس اعلام کرد. آلبوم کراس اوور پس از مرگ او، Dreaming of You (1995)، در بالای بیلبورد ۲۰۰ آغاز به کار کرد و سلنا را به اولین هنرمند لاتین تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۷، کمپانی برادران وارنر فیلم سلنا را دربارهٔ زندگی و حرفه وی منتشر کرد که در آن جنیفر لوپز در نقش سلنا و لوپه اونتیوروس در نقش سالدیور بازی می‌کرد. سلنا حدود ۳۰ میلیون رکورد در سراسر جهان فروخته‌است، و این وی را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان زن در موسیقی لاتین تبدیل کرده‌است.
زندگی‌نامه
سلنا کوچک‌ترین فرزند یک زن و شوهر آمریکایی-مکزیکی بود
وی در ۱۶ آوریل ۱۹۷۱ در لیک جکسون تگزاس زاده شد و در ۳۱ مارس ۱۹۹۵ درگذشت.
سلنا نخستین آلبوم خود را در سن ۱۲سالگی منتشر ساخت. وی در سال ۱۹۸۷ به‌عنوان بهترین خوانندهٔ زن، برندهٔ جایزهٔ موسیقی تهانو شد. او پس از چند سال، قرارداد ضبط خود را با گروه ای‌ام‌آی منعقد کرد. پس از آن، وی در سراسر جهان و به ویژه در کشورهای اسپانیایی‌زبان شهرت پیدا کرد.
سلنا در سن ۲۳ سالگی و پس از این که توسط طرفداران «یولاندا سالدیوار» به قتل رسید، در آمریکای شمالی مشهور شد. در ۱۲ آوریل ۱۹۹۵ و پس از گذشت ۲ هفته از مرگ او، به دستور جورج دبلیو بوش، فرماندار وقت تگزاس، زادروز سلنا را در آن ایالت به‌عنوان «روز سلنا» نام‌گذاری کرد.
وارنر بروز در سال ۱۹۹۷ فیلم سلنا را براساس زندگی شخصی او و با نقش‌آفرینی جنیفر لوپز تولید کرد. زندگی سلنا هم‌چنین مبنای موسیقی سلنا بوده‌است. در ژوئن ۲۰۰۶، جشن یادبود سلنا با نصب مجسمهٔ او در یکی از موزه‌های تگزاس همراه شد و امروزه در طول یک هفته، صدها نفر از طرفدارانش از آن بازدید می‌کنند.
انسان دوستی
در طول کودکی، سلنا به سازمانهایی مانند Toys for Tots کمک کرد. او در جامعه لاتین ایالات متحده فعال بود و از مدارس محلی بازدید می‌کرد تا با دانش آموزان در مورد اهمیت آموزش صحبت کند. وی در دبیرستان فولمور جونیور در آستین، به دویست دانش آموز دبیرستانی در مورد نگرش‌های مثبت و تعیین اهداف زندگی در زندگی بزرگسالان آنها آموزش داد. سلنا از کودکان خواست که در مدرسه بمانند، و الکل و مواد مخدر آنها را در هیچ‌کجای زندگی سوق نخواهد داد. اوقات فراغت خود را صرف کمک به جامعه خود می‌کرد. سلنا در جشن واشینگتن دی سی برای جشن تشکیل هیئت مدیره هیسپانیک کنگره شرکت کرد. به دنبال پس از طوفان اندرو، سلنا با اجرای یک کنسرت به نفع هوستون به قربانیان در فلوریدا کمک کرد.
زند زیرین
زند زیرین یا اولنا یکی از دو استخوان طویلی است که در ساعد قرار دارد و مچ دست را به آرنج متصل می‌نماید و به بدن نزدیکتر است. در قسمت دیستال این استخوان (نزدیک به مچ) زائده‌ای به نام زائده نیزه‌ای (استیلوئید) وجود دارد. این استخوان در بالا با استخوان بازو (هومروس)، در کنار با زند زبرین (رادیوس) و در پایین با استخوان‌های مچ دست مفصل می‌شود.
توصیف
زند زیرین موازی استخوان زند زِبَرین بوده و در قسمت داخلی ساعد و در طرف انگشت کوچک دست قرار گرفته‌است. طول آن از استخوان زند زبرین بیشتر است.
بالاترین قسمت زند زیرین در قسمت جلو کمی برجسته شده و زائده تاجی (کورونوئید) را می‌سازد. سطح خارج بالاترین قسمت استخوان اولنا مقعر بوده و به آن شیار زند زبرین می‌گویند. در داخل شیار زند زبرین سر استخوان زند زبرین قرار گرفته و مفصل زندزبرین‌زیرین (رادیواولنار) بالایی یا پروگزیمال را می‌سازد.
پایینترین قسمت استخوان زند زیرین کمی برجسته شده و به آن سر استخوان می‌گویند. در پایین ترین قسمت سر استخوان زند زیرین یک برجستگی به نام زائده نیزه‌ای زند زیرین قرار دارد.
این استخوان دو انتها و یک تنه دارد. انتهای فوقانی دو زائده دارد که یکی در قسمت خلفی است و زائده آرنجی نامیده می‌شود که بلندتر است. زائده کوتاه‌تر در قسمت قدامی است و زائده منقاری نامیده می‌شود.
یک سطح مفصلی مقعر بین این دو برآمدگی است که فرورفتگی قرقره ای یا حفره سینی‌شکل نامیده می‌شود. در سطح خارجی قسمت فوقانی یک سطح مفصلی کوچک مقعر به نام فرورفتگی زند زبرینی وجود دارد که محل مفصل شدن زند زبرین است. در انتهای تحتانی یک زائده نیزه‌ای داشته و توسط دیسکی با استخوان‌های مچ دست مفصل می‌گردد. تنه استخوان در سه چهارم فوقانی دارای سه کنار و سه سطح است و در قسمت تحتانی استوانه‌ای‌شکل می‌باشد.
انتهای بالایی استخوان زند زیرین به سمت پشت و بالا رفته و یک زائده قوسی شکل را می‌سازد که به آن سرآرنج (اوله‌کرانون) می‌گویند. سطح قدامی یا جلویی زائده سرآرنج به صورت مقعر بوده و پوشیده از غضروف مفصلی است. به این کوژی، شیار قرقره‌ای (ناچ تروکلئار) هم می‌گویند. به سطح پشتی سرآرنج زردپی ماهیچه سه‌سر بازویی می‌چسبد.
کپسول آتش‌نشانی
کپسول آتش‌نشانی نوعی دستگاه برای خاموش نمودن آتش است. این دستگاه جزء خاموش‌کننده‌های آتش قابل حمل دستی بوده و با توجه به نوع آتش ترکیبات مختلف مانند آب، پودر و گاز، گاز دی‌اکسید کربن و بیورسال را با فشار بر روی آتش می‌افکند.
کپسول‌های آتش‌نشانی استوانههای فلزی محکمی هستند که با آب یا یک نوع مادهٔ خفه‌کننده مانند دی‌اکسید کربن پر شده‌اند و در صورت فشردن اهرم واقع در بالای استوانه، ماده با فشار زیادی از کپسول خارج می‌شود. در این کپسول‌ها یک لوله، مخزن تحت فشار کپسول را به قسمت بالای کپسول متصل و یک شیر فنری نیز ارتباط میان لوله را با دهانه خروجی مسدود کرده‌است. در بالای سیلندر، سیلندر کوچک دیگری وجود دارد که با گاز فشرده‌ای مانند دی‌اکسید کربن پر شده‌است و یک شیر جلوی انتشار دی‌اکسید کربن را می‌گیرد.
برای استفاده از کپسول آتش‌نشانی باید ضامن کپسول را کشیده و اهرم آن را فشار داد. این اهرم یک میله را فشار می‌دهد تا شیر فنری را به پایین فشار دهد و مسیر خروجی را باز کند. گاز فشرده شده بر اثر فشار رها می‌شود و با نیروی قابل ملاحظه‌ای از مخزن به دهانه خروجی منتقل شده، خارج می‌شود.
باید آن را مستقیماً روی سوخت هدف‌گیری و روی تمامی سوخت پخش کرد. کپسول را با اندازه‌های مختلف و گازهای مختلف می‌سازند.
انواع: co2 -پودر و گاز - هالوژن - آب و… هریک از آن‌ها کاربرد ویژه دارد.
وزن خاموش‌کننده
وزن خاموش‌کننده‌های دستی متفاوت می‌باشد، از یک کیلوگرمی تا ۱۲ کیلوگرمی یا ۱۲ لیتری آن وجود دارد به‌طوری‌که یک نفر به راحتی بتواند آن را حمل نماید. انواع بزرگ‌تر این وسیله به دلیل وزن زیاد بر روی چرخ قرار گرفته و گاهی اوقات بعضی از آن‌ها در جای مشخصی به صورت ثابت نصب می‌گردند که دیگر لفظ دستی به آن گفته نمی‌شود و به عنوان کپسول‌های آتش‌نشانی چرخدار شناخته می‌شوند.
انواع مواد اطفاء حریق
با توجه به کاربرد متفاوت خاموش‌کننده‌ها و از طرفی با توجه به متفاوت بودن مواد در حال احتراق، مواد اطفاءکننده نیز متفاوت می‌باشند. پنج نوع مواد اطفاءکننده با کار برد متفاوت در خاموش‌کننده‌های ذیل وجود دارد:
اطفا حریق فوم
سیستم اطفاء حریق اتوماتیک فوم چیست؟ سیستم اطفا حریق اتوماتیک فوم در واقع نوعی از سیستم اطفا حریق اسپرینکلر آب است که برای اطفا حریقِ مایعات مشتعل در مقیاس وسیع، استفاده می‌شود. در سیستم اطفا حریق فوم، بصورت اتوماتیک‌وار آب و عامل کف‌کننده با یکدیگر ترکیب شده و سپس از اسپرینکلر فوم آتش‌نشانی پاشیده می‌شود. سیستم اطفا حریق اسپرینکلر فوم می‌تواند آتش‌های گسترده ناشی از مایعات اشتعال‌زا مثل نفت، بنزین، تینر و امثالهم را به خوبی سرکوب کند.
فشار
در گذشته جهت اطفاء حریق از سطل شن یا قوطی‌های محتوی پودر استفاده می‌کردند، بدین صورت که عامل فشار جهت تخلیه این مواد وجود نداشت و شخص مجبور بود که با دست آن را بر روی آتش بپاشد، اما امروز جهت پرتاب مواد اطفاءکننده از عوامل فشار که در درون سیلندرها وجود دارد استفاده می‌کنند که آن عوامل به شرح زیر می‌باشند:
۲- فشار گازCO۲ که در داخل کارتریج قرار دارد
طرز عمل سیلندرهای خاموش‌کننده
خاموش‌کننده‌ها به دو طریق عمل می‌کنند به صورت مستقیم و به صورت واژگون، البته روش واژگون مربوط به خاموش‌کننده‌های قدیمی تر سودا اسید یا فوم شیمیایی می‌باشد.
الف) روش واژگون:
در این روش برای خارج شدن ماده اطفائیه از خاموش‌کننده باید آن را به صورت واژگون (سر و ته) گرفت در غیر اینصورت ماده اطفائیه خارج نمی‌شود و فقط عامل فشار آن تخلیه می‌گردد. جهت شناسایی این نوع خاموش‌کننده‌ها یک دستگیره تا شونده در ته سیلندر وجود دارد.
ب) روش مستقیم:
در این نوع خاموش‌کننده‌ها احتیاج به واژگون کردن خاموش‌کننده نمی‌باشد و بایستی از دستگاه به صورت مستقیم استفاده کرد. توجه گردد که در صورتی که خاموش‌کننده‌ای را که عملکرد آن مستقیم است واژگون کنیم عامل فشار آن از نازل NOZZLE خارج می‌شود و اگر خاموش‌کننده نوع واژگون را مستقیم نگه داریم همین عمل انجام می‌شود.
قدرت پرتاب
برای اینکه بتوان با رعایت فاصله مناسب با آتش مواد اطفائیه را بر روی آتش پاشید، خاموش‌کننده باید قدرت پرتاب داشته باشد که معمولاً حداقل آن ۲ متر و حداکثر آن ۷ متر می‌باشد.
درصد تخلیه: درصد تخلیه مواد خاموش‌کننده در شرایط عادی و شارژ کامل دستگاه متفاوت می‌باشد. این درصد برای خاموش‌کننده‌های آب، کف، دی‌اکسید کربن و مواد هالوژنه ۹۵٪ و برای خاموش‌کننده‌های پودری ۸۵٪ می‌باشد.
زمان تخلیه: این زمان در خاموش‌کننده‌ها با توجه به مواد اطفائیه و وزن یا حجم آن‌ها متفاوت است. حداقل زمان تخلیه ۸ ثانیه و حداکثر آن ۶۰ ثانیه می‌باشد.
آزمایش فشار در خاموش‌کننده‌ها
برای اطمینان از وجود فشار کافی در درون خاموش‌کننده معمولاً آزمایش‌هایی به شرح زیر انجام می‌گیرد: الف) وزن کردن: کارتریج را از خاموش‌کننده جدا کرده و وزن می‌کنیم در صورتی که بیش از ۱۰٪ از وزن گاز محتوی آن کم شده باشد بایستی مجدداً شارژ گردد. ب) فشارسنج: خاموش‌کننده‌هایی که به وسیله هوای فشرده کار می‌کنند، فشار درون سیلندر به وسیله فشارسنج موجود بر روی آن نشان داده می‌شود. ج) آزمایش محلول‌ها: خاموش‌کننده‌هایی که فشار آن‌ها از طریق تولید گاز در اثر واکنش شیمیایی دو ماده تأمین می‌شود، سنجش گاز تولیدی بدین صورت انجام می‌گردد که مقداری از مواد شیمیایی موجود در سیلندر را با هم ترکیب کرده و مقدار گاز تولید شده را محاسبه می‌کنند.
حفاظت از خورندگی بدنه سیلندر خاموش‌کننده:خطری که در خاموش‌کننده هاوجود دارد ضعیف شدن ضخامت بدنه کارتریج در اثر زنگ زدن و خورده شدن فلز از داخل یا خارج می‌باشد. برای جلوگیری از زنگ زدگی معمولاً به طریق ذیل بدنه کارتریج را محافظت می‌کنند. الف) استفاده از فلز ضدزنگ ب) پوشاندن سطح داخل و خارج با یک ماده ضدزنگ ج) کشیدن روکش پلاستیک از درون بدنه یا روی کارتریج
آزمایش بدنه: در زمان ساخت بدنه خاموش‌کننده‌ها را مورد آزمایش قرار می‌دهند تا از مقاومت آن‌ها در برابر فشار اطمینان حاصل گردد. الف) آزمایش مکانیکی نشت کردن ب) آزمایش در رابطه با حداقل ضخامت بدنه ج) آزمایش از هم پاشیدگی (از هم گسیختگی) د) آزمایش فشار کارکرد (فشار کارکرد حداکثر فشاری است که بدنه خاموش‌کننده در حالت عادی کار تحمل می‌کند و مقدار آن حدوداً نصف فشاری است که بدنه با آن آزمایش می‌شود)
آزمایش‌های معمول
کلیهٔ خاموش‌کننده‌ها می‌بایست به وسیله مصرف‌کننده یا کارخانهٔ سازنده مورد آزمایش قرار گیرند. الف) بازدید ماهیانه: این بازدید با توجه به شرایط آب و هوای هر منطقه از یک ماه تا سه ماه یک بار انجام می‌گردد که در این حالت خاموش‌کننده به صورت ظاهری و از نظر سالم بودن پلمپ، قرار داشتن در محل خود، کم نشدن فشار، سالم بودن نازل و ضربه نخوردن مورد بازدید قرار می‌گیرد.
ج) آزمایش بدنه در مقابل فشار: با توجه به استاندارد یا توصیه کارخانه سازنده هر چند سال یک بار (معمولاً ۲ سال) بدنه خاموش‌کننده در مقابل فشار از نظر میزان مقاومت آزمایش هیدرواستاتیک می‌گردد.
خاموش‌کننده‌های آبی
این گونه خاموش‌کننده‌ها دو نوع اند: خاموش‌کننده‌های آب تحت فشار این گروه از خاموش‌کننده‌های دستی معمولاً دارای ظرفیت ۹ لیتری یا بیشتر آب خالص می‌باشند و برای استفاده در آتش‌سوزی‌های گروه A مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از مشکلاتی که این نوع خاموش‌کننده‌ها دارند آن است که در مناطقی که درجه هوای آن کمتر از ۴ درجه سانتیگراد (۴۰ درجه فارنهایت) می‌باشد به دلیل یخ زدن آب غیرقابل استفاده می‌باشد. کارخانه‌های سازنده جهت رفع این مشکل در مناطق مذکور به جای آب از محلول ضدیخ مخصوص استفاده می‌کنند که حتی در برودت ۴۰- درجه سانتیگراد قابل استفاده می‌باشند.
قدرت پرتاب این نوع خاموش‌کننده ۷ متر طبق استاندارد انگلیس بوده ولی در استاندارد آمریکا قدرت پرتاب آن ۱۰ تا ۱۲ متر تعیین گردیده‌است. از این نوع خاموش‌کننده می‌توان به صورت متناوب استفاده نمود. مدت زمان تخلیه آن به صورت مداوم طبق استاندارد انگلیس ۶۰ ثانیه و طبق استاندارد آمریکا ۵۵ ثانیه می‌باشد. فشار مورد نیاز برای تخلیه از هوای فشرده شده در درون خاموش‌کننده تأمین می‌گردد. (این نوع خاموش کنده در زمان شارژ کامل دارای ۱۰ بار یا PSI۱۵۰ فشار می‌باشد)
چون بدنه این نوع سیلندر تحت فشار مداوم قرار دارد باید مقاومتی برابر با ۴۰ اتمسفر (PSI۶۰۰) را دارا باشد. معمولاً بر روی درپوش خروجی این نوع خاموش‌کننده‌ها فشارسنج قرار دارد. فشارسنج مذکور معمولاً به دو منظور به کار برده می‌شود:
۱) فشار درون سیلندر را مشخص می‌نماید. ۲) از آنجائی که سیلندر فاقد شیر ایمنی است در صورتی که فشار درون سیلندر خاموش‌کننده به هر دلیلی افزایش یابد و از حد معمول بیشتر گردد فشارسنج از هم پاشیده و فشار سیلندر تخلیه می‌گردد. معمولاً شیر خروجی این نوع خاموش‌کننده‌ها به صورت اهرمی است و جهت جلوگیری از تخلیه آن یک پین که سر آن به صورت گرد است در زیر اهرم قرار می‌دهند که اصطلاحاً به آن ضامن گفته می‌شود. جهت استفاده از این خاموش‌کننده‌ها می‌بایست ابتدا ضامن را بیرون کشیده، سپس با قرار گرفتن در موقعیت مناسب نسبت به حریق، با یک دست خاموش‌کننده را گرفته و با دست دیگر نازل را و سپس با فشار بر اهرم مربوطه محتویات خاموش‌کننده بر روی آتش ریخته شود.
جهت حصول اطمینان از عملکرد این نوع خاموش‌کننده هر ماه یکبار بازدید ظاهری از خاموش‌کننده انجام دهید. در بازدید، از طریق فشارسنج فشار داخلی سیلندر را مشاهده کرده و از سالم بودن دستگاه از لحاظ ضربه دیدگی، سالم بودن شیر و پلمپ و همچنین سالم بودن شیلنگ آن اطمینان حاصل نمائید. در صورت امکان سالی یک بار در حریق آموزشی از آن استفاده و مجدداً شارژ گردد. هر دو سال یکبار بدنه خاموش‌کننده باید با فشار معینی (۲۴ بار / ۳۰۰ الی PSI ۳۵۰) تحت آزمایش هیدرواستاتیک قرار گرفته تا از سالم بودن آن اطمینان حاصل گردد.
خاموش‌کننده‌های آب و گاز
این نوع خاموش‌کننده هم مانند خاموش‌کننده آب تحت فشار می‌باشد، یعنی محتوی سیلندر آب یا محلول ضدیخ است و آن خالی می‌باشد. به‌طور کلی در هر دو نوع خاموش‌کننده جهت جلوگیری از زنگ زدگی داخل سیلندر را با لایه‌ای نازک از پلاستیک یا ماده ضدزنگ می‌پوشانند. تفاوت این دو نوع خاموش‌کننده در نوع عامل فشار آن‌ها می‌باشد. جهت تأمین فشار مورد نیاز در این نوع خاموش‌کننده از گاز CO۲ تحت فشار در یک سیلندر کوچک به نام کارتریج استفاده می‌شود. خاموش‌کننده آب و گاز عموماً غیرقابل کنترل است، به این معنی که گاز ذخیره شده در کارتریج وقتی که آزاد شد غیرقابل برگشت می‌باشد. مقدار تخلیه هر دو نوع خاموش کنده ۹۵٪ در زمان شارژ کامل می‌باشد. نوعی از همین خاموش‌کننده وجود دارد که نازل آن دوش مانند است و آب را به صورت مه به بیرون ارسال می‌کند. استاندارد انگلیسی قدرت پرتاب این نوع خاموش‌کننده را ۴ متر تعیین نموده‌است.
جهت اطمینان از عملکرد این نوع خاموش‌کننده هر ماه یک بار از خاموش‌کننده بازدید کنید، بدین صورت که با احتیاط درپوش را باز کرده و کارتریج را از سیلندر بیرون بیاورید، سپس آن را وزن کرده، در صورتی که بیش از ۱۰٪ از وزن گاز که روی کارتریج نوشته شده‌است کم شده باشد بایستی مجدداً آن را شارژ نمود. پس از آن بدنه، کفه، میله ضربه، سوزن، واشر و راه خروج را کاملاً بازدید کنید. سیلندر خاموش‌کننده بایستی هر ۲ الی ۵ سال یک بار آزمایش شود تا از سالم بودن آن اطمینان حاصل گردد.
خاموش‌کننده‌های پودری
پودر خاموش‌کننده عبارت است از مخلوطی از گرد بعضی مواد شیمیایی که جهت خاموش کردن آتش بکار می‌رود. در گذشته نحوه استفاده از پودر خاموش‌کننده بدین صورت بوده‌است که تعدادی قوطی یا ظروف به اشکال مختلف را از پودر پر کرده و در جاهای مناسب قرار می‌داده‌اند و با شروع آتش‌سوزی افراد درب قوطی‌ها را باز کرده و پودر آن را بر روی آتش می‌پاشیدند. با گذشت زمان برای پاشیدن پودر بر روی آتش دستگاه‌های خاموش‌کننده پودری طراحی و ساخته شد.
انواع پودرهای خاموش‌کننده: ۱- پودر شیمیایی که برای اطفاء حریق غیر فلزات کلاس A و B و C بکار می‌رود. ۲- پودر خشک که برای اطفاء حریق فلزات کلاس D بکار می‌رود.
پودر شیمیایی
پودر شیمیایی خود به دو گروه تقسیم می‌شود: الف) پودر شیمیایی معمولی که پایه آن بی کربنات سدیم، بی کربنات پتاسیم، بی کربنات اوره پتاسیم و پتاسیم کلراید می‌باشد و برای اطفاء حریق کلاس‌های B و C مناسب می‌باشد. ب) پودر شیمیایی چند منظوره که برای اطفاء حریق کلاس‌های B و C مناسب می‌باشد و پایه آن فسفات آمونیوم می‌باشد.
پودر خشک
پودر خشکی که برای اطفاء آتش‌سوزی‌های فلزات قابل اشتعال مانند سدیم، منیزیم، آلومینیوم و غیره مناسب می‌باشد خود بر چند نوع است: ۱) نوع S – ترکیبی است از کلرور سدیم، کلرور پتاسیم و کلرور باریم که پس از ریختن بر روی آتش یک پوسته ضخیم روی آتش ایجاد کرده و حریق را خاموش می‌کند. ۲) نوع C – ترکیبی است از گل خشک و گرافیت و کلرور سدیم و خون خشک شده حیوانات. نوع دیگری از این نوع خاموش‌کننده وجود دارد که پایه آن سدیم کلراید به اضافه ترموپلاستیک است.
مقایسه ترکیبات مورد استفاده در پودر خاموش‌کننده
مشخص شده که ترکیبات پتاسیم نسبت به ترکیبات سدیم دارای قدرت خاموش‌کنندگی قوی تری هستند. به عنوان نمونه بی کربنات پتاسیم نسبت به بی کربنات سدیم توانایی بیشتری در خاموش کردن آتش دارد. اما پایداری ترکیبات پتاسیم به دلیل تمایل آن‌ها به جذب رطوبت و همچنین امکان تجزیه شدنشان، نسبت به ترکیبات سدیم کمتر است. به همین دلیل از بی کربنات پتاسیم به دلیل ناپایداری و تمایل آن به کلوخه‌ای شدن، کمتر در کپسول‌های آتش‌نشانی استفاده می‌شود. تحقیقات نشان داده که نمک فلزات قلیایی از جمله نمک پتاسیم در ترکیب با اسید گلوکونیک می‌تواند به عنوان بخش مهمی از ترکیبات پودر شیمیایی کپسول‌های آتش‌نشانی، به تنهایی یا به صورت ترکیب با مقادیر اندکی عامل ضد کلوخه شدن و عامل ضد جذب رطوبت یا به صورت ترکیب با سایر پودرهای شیمیایی خشک از جمله بی کربنات سدیم، فسفات آمونیوم و سولفات آمونیوم مورد استفاده قرار بگیرند. این ترکیبات گلوکنات پایدار بوده و جاذب رطوبت نمی‌باشند و همچنین دارای خواص خاموش‌کنندگی بسیار خوبی هستند.
عامل فشار: در تخلیه خاموش‌کننده‌های پودری به‌طور کلی دو روش جهت تخلیه خاموش‌کننده‌های پودری وجود دارد. ۱) خاموش‌کننده‌های پودر و هوا ۲) خاموش‌کننده‌های پودر و گاز
خاموش‌کننده‌های پودر و هوا
حجم سیلندر پودر و دیگر آن هوای خشک یا نیتروژن می‌باشد و در زمان شارژ فشار آن ۱۰ بار (PSI ۱۵۰) می‌باشد. به دلیل اینکه پودر در داخل خاموش‌کننده به‌طور دائم تحت فشار می‌باشد احتمال کلوخه شدن در آن زیاد است؛ بنابراین هر از گاهی لازم است خاموش‌کننده را سر و ته نموده و مجدداً در جای خود بگذاریم. اغلب بر روی این خاموش‌کننده فشارسنج وجود دارد که فشار درون سیلندر را نشان می‌دهد. این خاموش‌کننده از نوع قابل کنترل بوده و در وزن‌های مختلف از ۵/۰ کیلویی تا ۱۴ کیلویی (۱ تا ۳۰ پوند) وجود دارد. زمان تخلیه بستگی به وزن مواد محتوی دارد به‌طوری‌که از ۸ ثانیه تا ۱۴ ثانیه می‌باشد و مقدار تخلیه آن در زمان شارژ حداقل ۸۵٪ است. قدرت پرتاب این خاموش‌کننده ۶ متر است و جهت آتش‌های کلاس‌های مختلف به کار می‌رود.
هر ماه یک بار بازدید ظاهری از خاموش‌کننده به عمل آید و در این بازدید فشار درون سیلندر را از روی فشارسنج مشاهده و سپس بدنه و پلمپ را بازدید کنید. در صورت امکان سالی یک بار در حریق آموزشی از خاموش‌کننده استفاده شود.
خاموش‌کننده‌های پودر و گاز
این نوع خاموش‌کننده‌ها خود به دو گروه تقسیم می‌شوند. الف) کارتریج داخل ب) کارتریج بیرون
کارتریج داخل
عامل فشار در این نوع خاموش‌کننده‌ها گاز CO۲ می‌باشد که در داخل یک سیلندر کوچک قرار دارد که این سیلندر زیر درپوش و در داخل سیلندر خاموش‌کننده قرار گرفته‌است، در موقع استفاده با فشار اهرم راه خروج گاز از داخل کارتریج باز و گاز، محتویات داخل سیلندر را تحت فشار قرار داده و به بیرون م راند.
کارتریج بیرون
در این نوع محتوی گاز CO۲ خارج از استوانه قرار گرفته و مجرای خروجی گاز کارتریج به بدنه خاموش‌کننده وصل می‌شود که عملکرد آن هم ضربه‌ای هم فلکه‌ای هم اهرمی است. کارتریج‌هایی که در خارج بدنه قرار می‌گیرند دارای سوپاپ عملکرد بوده و گاز کارتریج آز آن در صورت لزوم تخلیه می‌شود. در خاموش‌کننده‌های پودری کارتریج دار چنانچه به هر صورت گاز وارد سیلندر شد و مقدار کمی از پودر آن مصرف گردید نمی‌توان برای استفاده بعدی به آن اطمینان کرد؛ بنابراین باید گاز داخل سیلندر را تخلیه و سپس درپوش را باز کرده و کارتریج آن را تعویض کنید. جهت تخلیه گاز از درون سیلندر کافی است خاموش‌کننده را سر و ته نموده و اهرم آن را فشار دهید تا تمام گاز خارج گردد.
طریقه کار با خاموش‌کننده پودر و گاز کارتریج بیرون: در نزدیکی محل آتش‌سوزی خاموش‌کننده را روی زمین گذاشته، ضامن را آزاد کنید سپس لوله لاستیکی را از گیره خارج و آن را با دستگیره با هم نگه دارید بدون آنکه بدن یا سر و صورت خود را در مسیر سوپاپ ایمنی خاموش‌کننده قرار دهید شیر گاز را باز کنید. (در نوع ضربه‌ای ضربه بزنید). سپس با یک دست نازل را و با دست دیگر خاموش‌کننده را گرفته و با فشار بر روی اهرم نازل، پودر را بر روی آتش بپاشید.
خاموش‌کننده گازی CO2
از گذشته دور تاکنون این گاز به عنوان یک گاز ضد حریق در دستگاه‌های ثابت اتوماتیک مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. گاز CO۲ دارای خواص زیر می‌باشد: گازی است غیرقابل اشتعال، بدون بو، خنثی، غیر سمی باعث فساد نشده، هادی جریان الکتریسیته نبوده، وزن آن یک ونیم برابر هوا می‌باشد و به همین خاطر در موقع اطفاء به نحوی سطح آتش را پوشانده و جانشین اکسیژن می‌شود و در نتیجه عمل اطفاء به نحو احسن انجام می‌شود. حجم سیلندر خاموش‌کننده محتوی گاز CO۲ است که تحت فشاری در حدود ۶۰–۵۵ اتمسفر (PSI ۹۰۰–۸۰۰) به صورت مایع درآمده و در سیلندر قرار گرفته‌است. فضای خالی جهت انبساط گاز وجود دارد، چون بدنه خاموش‌کننده می‌بایست فشار زیادی را متحمل شود بنابراین آن را یک تکه و بدون درز و جوش می‌سازند. اگر جنس آن فولاد باشد وزن کلی آن زیاد شده ولی در صورتی که جنس آن از آلومینیوم باشد وزن آن نسبتاً کمتر خواهد بود. انواع دستی این خاموش‌کننده با ظرفیت‌های ۱ تا ۶ کیلوگرم (۱۲–۲ پوند) ساخته می‌شود. در ظرفیت‌های بیشتر به صورت چرخ دار یا دستگاه‌های ثابت اتوماتیک طراحی و مورد استفاده قرار می‌گیرد. به دلیل این که گاز CO۲ در محل مصرف هیچ اثری از خود به جای نمی‌گذارد بیشتر در محل‌های سر بسته و جهت اطفاء حرق‌های کلاس B و C وسایل الکتریکی و دستگاه‌های کامپیوتری و به‌طور کلی وسایل برقی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این خاموش‌کننده‌ها معمولاً قابل کنترل هستند، نازل خاموش‌کننده گاز CO۲ به شکل قیفی یا شیپوری است و علت آن نیز این است که از سرعت زیاد گاز به هنگام خروج جلوگیری کرده و به آن اجازه انبساط داده می‌شود و از ایجاد صدای زیاد نیز جلوگیری می‌کند. لازم است ذکر شود که یک پوند گاز CO۲ مایع در صورت آزاد شدن ۸ فوت مکعب گاز تولید می‌نماید، این توسعه زیاد حجمی اثر شدید خنک‌کنندگی داشته بطوری‌که برودتی برابر با ۱۱۰- درجه فارنهایت ایجاد می‌نماید. اگر چه دی‌اکسید کربن سمی نیست ولی وقتی به میزان زیاد در فضای بسته مورد استفاده قرار گیرد میزان اکسیژن هوا را تقلیل داده و هر شخصی که در محل مذکور حضور داشته باشد، دچار کمبود اکسیژن شده در نتیجه ایجاد خفگی به وی دست خواهد داد.
چنانچه به هر علتی فشار داخلی سیلندر افزایش یابد سوپاپ ایمنی که درون آن یک دیسک پاره شونده وجود دارد، عمل کرده و تمام گاز سیلندر تخلیه می‌گردد. مقاومت این دیسک در حدود ۱۸۰ اتمسفر (PSI ۲۷۰۰) می‌باشد، به همین خاطر سیلندر خاموش‌کننده گاز CO۲ نبایستی در زیر تابش مستقیم نور خورشید یا در مجاورت دستگاه‌های حرارتی قرار گیرد. بدنه این نوع خاموش‌کننده باید قادر به تحمل فشاری معادل ۴۵۰ اتمسفر (PSI ۷۰۰۰) باشد.