cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کهکشان کلب اکبر
سرنوشت چنين كهكشان هاي كوتوله‌يي در نزديكي راه شيري يكسان است، گرانش راه شيري باعث جذب ستاره هاي آنها به داخل كهكشان ما مي شود؛ در واقع راه شيري آنها را مي بلعد. اين كهكشان تازه كشف شده هم به دليل چنين نيروهاي گرانشي كاملا كشيده شده است و در حال از هم پاشيدن است. سرانجام كهكشان كوتوله كلب اكبر به آرامي به راه شيري مي پيوندد و كهكشان ما جرم و ستاره هاي آن را تصاحب مي كند و از كهكشان كوتوله چيزي بيشتر از ستاره هايي جدا از هم در دل راه شيري باقي نمي ماند.
سخن پایانی: این کهکشان کوتوله مانند کهکشان ابر ماژلانی بزرگ و ابر ماژلانی کوچک، یک کهکشان اقماری است. سرنوشت همهٔ این کهکشان های کوتوله و اقماری، یکسان است؛ یعنی بلعیده شدن و از بین رفتن! ولی باید گفت که این کهکشان کوتوله، صرفا یک کهکشان محکوم به نابودی نیست، بلکه مقدار بسیار زیادی از اطلاعات را نیز به ما میدهد. به عنوان مثال می‌توان گفت: پيش از اين اخترشناسان تصور مي كردند مواد جذب شدهٔ كهكشان هاي كوتوله فقط به بخش هاي خارجي صفحه كهكشان اضافه مي شود، اما بررسي هاي جديد نشان مي دهند كه قسمت بزرگي از جرم كهكشان بلعیده شده، سهم هسته راه شيري مي شود. حتي برخي از ستاره هاي اين كهكشان از نزديكي خورشيد عبور خواهند كرد. تا پیش از کشف این کهکشان، تصور میشد کهکشان کوتوله قوس نزدیکترین کهکشان به راه شیری است، اما کشف کلب اکبر، تمام تصورات را برهم زد که این نشانهٔ این است که کهکشان ما، هنوز مراحل آغازین تکاملش را می‌گذراند.
توان‌دشت (ابهام‌زدایی)
توان‌دشت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باغله (ابهام‌زدایی)
باغله ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بدترین غیرممکن
بدترین غیرممکن (Peor imposible) یک فیلم کمدی اسپانیایی-بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.
زاویه لوزاژ
زاویه لوزاژ (Xavier Lesage; – August 3, 1968) سوارکار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
جو رانتر
جو رانتر (Joe Rantz; March 31, 1914 – September 10, 2007) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ایوان (مجارستان)
ایوان یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه شوپرون واقع شده‌است. ایوان ۵۴٫۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۴۷ نفر جمعیت دارد.
امیل دلشامبر
امیل دلشامبر (Émile Delchambre; – September 8, 1958) قایقران روئینگ اهل فرانسه بود.
خودروی حمل زندانیان
خودروی حمل زندانیان (El furgón) یک فیلم کمدی اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
ایوان‌باتیان
ایوان‌باتیان یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیهٔ شیکلوش واقع شده‌است.
هکتور لوپز (ورزشکار)
هکتور لوپز (Héctor López; February 1, 1967 – 1967:2:1, October 24, 2011) بوکسور اهل مکزیک بود.
مارک اشنیر
مارک اشنیر (Marc Schnier؛ زادهٔ February 7, 1991) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸ اشاره کرد.
انتونیو ناواس
انتونیو ناواس (Antonio Navas؛ زادهٔ February 13, 1995) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وانادیم اکسی‌تری‌کلرید
فرآوری
VOCl3 از کلردار کردن V2O5 به وجود می‌آید. واکنش در دمای نزدیک به ۶۰۰ درجه سانتی گراد ادامه پیدا می‌کند:
حرارت دادن یک مخلوط با ذرات ریز و به خوبی مخلوط شده از V2O5، کلر و کربن در ۲۰۰–۴۰۰ درجه سانتی گراد نیز VOCl3 می‌دهد. در این مورد، کربن به عنوان یک عامل اکسیژن‌زدایی عمل می‌کند، مشابه استفاده از آن در فرایند کلرید برای تولید TiCl4 از TiO2.
وانادیم(III) اکسید همچنین می‌تواند به عنوان یک پیش ساز استفاده شود:
یکی از روش‌های سنتز معمولی آزمایشگاهی این ماده شامل کلرزنی V2O5 با استفاده از SOCl2 است.
مارک استاین (بازیکن فوتبال)
مارک استاین (Marc Stein؛ زادهٔ July 7, 1985) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال اف‌اس‌وی فرانکفورت، باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ، و باشگاه فوتبال هانزا روستوک اشاره کرد.
هکتور گارسیا اترو
هکتور گارسیا اترو (Héctor García Otero؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۲۶) ورزشکار بسکتبال اهل اروگوئه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به منور، گوشت و استخوان اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
هایاتو هاسگاوا
هایاتو هاسگاوا (長谷川 隼؛ زادهٔ September 14, 1997) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاماتامار سان‌اوکی اشاره کرد.
امیل پوالوه
امیل پوالوه (Émile Poilvé؛ – October 11, 1962) کشتی‌گیر اهل فرانسه بود.
سلامه (ابهام‌زدایی)
سلامه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جوزف دمپسی
جوزف دمپسی (Joseph Dempsey; October 12, 1875 – August 7, 1942) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هگه فروست
هگه فروست (Hege Frøseth؛ زادهٔ December 20, 1969) بازیکن هندبال اهل نروژ است.
آنری مورژه
لویی-آنری مورژه (Louis-Henri Murger؛ March 27, 1822 – January 28, 1861) شاعر، رمان‌نویس و نویسنده اهل فرانسه بود.
شهرت او بیشتر به‌خاطر نگارشِ کتاب صحنه‌هایی از زندگی کولی‌وار است که الهام‌بخش آثار هنری دیگری چون اپرای لا بوهم اثرِ جاکومو پوچینی، اپرای صحنه‌هایی از زندگی کولی‌وار اثرِ روجرو لئونکاوالو و فیلم زندگی کولی‌وار به کارگردانی آکی کائوریسماکی گردید.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه لژیون دونور شده‌است.
ایوانچا
ایوانچا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه دونااوی‌واروش واقع شده‌است. ایوانچا ۲۵٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۹۳۲ نفر جمعیت دارد.
کشیا شانته
کشیا شانته (Keshia Chanté؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۸۸) یک ترانه‌سرا، خواننده، هنرپیشه، نوازنده پیانو، مانکن اهل کانادا است.
قوزلوی سفلی (ابهام‌زدایی)
قوزلوی سفلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جان میلر (قایقران روئینگ)
جان میلر (John Miller; June 5, 1903 – August 1, 1965) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وهشیر دوم
وهشیر دوم در سده سوم میلادی شاه پارس، یک دولت خراجگزار شاهنشاهی اشکانی، بود. وهشیر آخرین شاه بازرنگی پارس بود و پس از او شاپور پسر بابک و برادر اردشیر بابکان حکومت را در دست گرفت.
هلگا نمت
هلگا نمت (Helga Németh؛ زادهٔ August 7, 1973) بازیکن هندبال اهل مجارستان است.
کیتلین کروسبی
کیتلین کروسبی خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی است.
جیمز الیسون
جیمز الیسون (James Ellison؛ زادهٔ October 25, 1991 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
کیتلین کروسبی
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به خانه‌خراب اشاره کرد.
جیمز الیسون
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال بارتون آلبیون، باشگاه فوتبال استافورد رانجرز، باشگاه فوتبال آلفرتون تاون، باشگاه فوتبال چستر، باشگاه فوتبال هاید، باشگاه فوتبال ساوتپورت، باشگاه فوتبال واکسول موتورز، باشگاه فوتبال درویلزدن، باشگاه فوتبال کولوین بای، باشگاه فوتبال بارو، و باشگاه فوتبال کولوین بای اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر 16 سال انگلستان بازی کرده‌است.
لاشا گوبادزه
لاشا گوبادزه یک کشتی‌گیر اهل گرجستان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا وزن ۸۲ کیلوگرم در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ و دو مدال برنز در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اشاره کرد. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹
گوبادزه در وزن ۸۲ کیلوگرم کشتی فرنگی مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ نورسلطان حاضر بود که جان استفانوویچ از آمریکا، کیان هایتائو از چین و نوربیک خاشیمبکوف از ازبکستان را شکست داد و به فینال رسید. وی در فینال رفیق حسینوف از آذربایجان را شکست داد و مدال طلا وزن ۸۲ کیلوگرم را بدست آورد.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱
گوبادزه در وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اسلو شرکت کرد، او در مسابقه اول اسلام عباس‌اف از آذربایجان را شکست داد اما در مسابقه بعد به زوراب داتوناشویلی از صربستان باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مرحله شانس مجدد میلاد علیرضایف از روسیه را شکست داد و به دیدار رده‌بندی رسید. وی در این دیدار تورپال بیسلطانوف از دانمارک را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
کاناپه تونسی
کاناپه تونسی (یا نغمه‌های عربی) (Un divan à Tunis) فیلم کمدی فرانسوی - تونسی به کارگردانی مانلا لبیدی است. این فیلم در سال ۲۰۱۹ در جشنواره فیلم ونیز و سپس در بخش سینمای معاصر در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. کاناپه تونسی در مورد سلما گلشیفته فراهانی روان‌کاوی است که پس از تحصیل در پاریس، به تونس باز می‌گردد و در حوزهٔ کاری خود مشغول به کار می‌شود.
نقدعلی (ابهام‌زدایی)
نقدعلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارک اجی کوریتا
مارک اجی کوریتا (栗田 マークアジェイ؛ زادهٔ March 7, 1998) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاماتامار سان‌اوکی اشاره کرد.
چوکو مودو
زندگی‌نامه
مودو از پدری نیجریه ای - آلمانی و مادری انگلیسی-ایرلندی در چیسویک، غرب لندن متولد شد. وی در ۱۲ سالگی علاقه ویژه ای به ورزش بوکس داشت. او همچنین در کلاس‌های تئاتر شرکت می‌کرد و کم‌کم با هنر بازیگری آشنا می‌شد. مودو در مدرسه درام ریچموند در سال ۲۰۱۲ فعالیت تحصیل و هنری خود را آغاز کرد.
مودو قبل از حضور مکرر در سریال HBO بازی تاج و تخت در نقش Aggo، اولین بار به عنوان یک شخصیت پیش زمینه جزئی در Me Before You حضور داشت. او به عنوان دکتر جارد کالو به جمع اصلی فیلم The Good Doctor پیوست، اما با تمدید سریال برای فصل دوم دیگر برنگشت. وی همچنین در فیلم Captain Marvel در استودیوی مارول ۲۰۱۹ نقش داشت؛ و همچنین در فصل ۶ و ۷ سریال ۱۰۰ نفر با عنوان دکتر گابریل ایفای نقش کرده‌است.
آلبر دبورژی
آلبر دبورژی (Albert Deborgies; ۶ ژوئیه ۱۹۰۲ – ۶ ژوئن ۱۹۸۴) بازیکن واترپلو اهل فرانسه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کارلی فولکس
کارلی فولکْسْ (Carly Foulkes؛ زادهٔ August 4, 1988) یک هنرپیشه، بازیگر آگهی‌ها و تبلیغ‌های بازرگانی و مانکن اهل کانادا است.
جوزف رایان
جوزف رایان (Joseph Ryan; July 11, 1877 – January 10, 1939) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زرامین (ابهام‌زدایی)
زرامین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایوانداردا
ایوانداردا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه موهاچ واقع شده‌است.
کازوکی ایواموتو
کازوکی ایواموتو (岩本 和希؛ زادهٔ April 7, 1997) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاماتامار سان‌اوکی اشاره کرد.
آلکساندر فارامون
آلکساندر فارامون (Alexandre Pharamond; – May 4, 1953) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه بود.
پیتر دونالد
پیتر دونالد (Peter Donlon; December 16, 1906 – December 14, 1979) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سرقت در ساعت ۳... و نیم
سرقت در ساعت ۳... و نیم (Atraco a las 3... y media) یک فیلم کمدی اسپانیایی اسیت که در ۲۰۰۳ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ سرقت در ساعت ۳ (۱۹۶۲) به کارگردانی خوزه ماریا فورکه ساخته شد.
ایولین دیدی
ایولین دیدی (Évelyne Didi؛ زادهٔ ۱۹۴۹) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به لو آور، یک تابستان مرگبار، داستان زنان و زندگی کولی‌وار اشاره کرد.
ژاپن سنتر
ژاپن سنتر (Japan Center) ساختمان اداری ۲۷ طبقه مستقر در شهر فرانکفورت است، که در سال ۱۹۹۶ احداث گردید.
موریس لاروی
موریس لاروی (Maurice Larrouy؛ زادهٔ در تولوز - محل و تاریخ درگذشت نامعلوم) تیرانداز اهل فرانسه است.
ایهاروش
ایهاروش یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه چورگو واقع شده‌است. ایهاروش ۲۲٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
انتونیو والرو (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۱)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
کونوشانلار
کونوشانلار (به ترکی استانبولی: Konuşanlar) نام یک برنامه ی کمدی بسیار محبوب ساخت ترکیه است.
این برنامه که حسن جان کایا اجرای آن را بر عهده دارد توسط پلتفرم اینترنتی Exxen توزیع می شود.
ویرجیل جاکومینی
ویرجیل جاکومینی (Virgil Jacomini; May 30, 1899 – October 4, 1984) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کونوشانلار
تا تاریخ ۱۵ آگوست ۲۰۲۳ میلادی ۱۱۱ قسمت از این برنامه در قالب سه فصل توزیع شده است.
این برنامه علاوه بر ترکیه در جمهوری آذربایجان،ایران و... بینندگان زیادی دارد.
قسمت جدید این برنامه هر هفته روز جمعه ساعت ۲۴ در پلتفرم اینترنتی Exxen منتشر می شود.
شکل برنامه
در هر قسمت از این برنامه افرادی با تهیه ی بلیط در استودیو حضور می یابند.با توجه به استقبال بالا تهیه ی بلیط دشوار گزارش شده است.
در طول برنامه افراد حاظر به گفتگو با حسن جان کایا پرداخته و خاطرات خرابکاری ها و فانتزی های خود را تعریف می کنند.آن دسته از افرادی که که در طی این گفتگو ها مورد توجه حسن جان کایا قرار بگیرند به عنوان شرکت کننده به صحنه ی اصلی دعوت می شوند.گفتگو با این شرکت کنندگان و دیگر حاظرین ادامه یافته و در نهایت فردی که بیشترین امتیاز را از حسن جان کایا دریافت کند به عنوان فرد پیروز معرفی شده و جایزه ی ویژه را دریافت می کند.
همچنین در طول برنامه برخی از حاظرین بلیط کنسرت رایگان به عنوان جایزه دریافت می کنند.
گاها افراد مشهور نیز مهمان این برنامه می شوند.
دوره ششم مجلس نمایندگان افغانستان
دوره ششم مجلس نمایندگان افغانستان در سال ۱۳۲۵ با عضویت ۱۰۹ نماینده از سراسر کشور گشایش یافت و در سال ۱۳۲۷ این دوره مجلس به پایان رسید.
اقدامات
در این دوره مجلس تغییرات متعددی در مجلس روی داد. در این دوره عبدالاحد خان بعد از ۱۵ سال از ریاست شورا کنار رفت و سلطان احمد خان جانشین وی شد.
در این دوره مجلس برای برای نخستین بار انجمن‌های سه گانه جهت بررسی و انسجام امور در شورای ملی افغانستان به میان آمد.
در این دوره مجلس برخی مصوبات در امور مختلف ملکی صورت گرفت و تعدادی از اصولنامه‌ها و ضمایم اصولنامه به تصویب رسید. همچنین برخی معاهدات بین‌اللملی نیز مورد بررسی قرار گرفت و به تصویب رسیدند.
هیئت اداری
رئیس: سلطان احمد خان
معاون اول: سید عمر خان
سرمنشی: عبدالطیف خان
منشی: حافظ محمد انور خان
مامور شعبه مجلس: محمد داود خان
مامور کنترل: غلام دستگیر خان
مامور اوراق: فیض محمد خان
سرکاتب اجرائیه: محمد عمر خان
منشی مجلس: میرزا محمود خان
مارک الیور کمپف
مارک الیور کمپف (Marc-Oliver Kempf؛ زادهٔ January 28, 1995) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، و باشگاه فوتبال فرایبورگ اشاره کرد.
انتونیو نوتارو
انتونیو نوتارو (Antonio Notario؛ زادهٔ November 19, 1972) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
مارک اندرس
مارک اندرس (Marc Endres؛ زادهٔ February 22, 1991) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کمنیتس و باشگاه فوتبال هایدنهایم اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آلمان بازی کرده‌است.
راکل اولمدو
راکل اولمِـدو (Raquel Olmedo؛ ؛ زادهٔ December 30, 1937) بازیگر و خواننده کوبایی‌الاصل اهل مکزیک است. وی از سال ۱۹۵۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به صلیب ماریسا کروسس و ترسا اشاره نمود.
انتونیو والرو (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۷۱)
انتونیو والرو (Antonio Valero؛ زادهٔ June 18, 1971) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
ایکی کاوازاکی
ایکی کاوازاکی (川﨑 一輝؛ زادهٔ November 8, 1997) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاماتامار سان‌اوکی اشاره کرد.
نیکلاس جرجسکو-روگن
نیکلاس جورجسکو-روگن (به انگلیسی: Nicholas Georgescu-Roegen)، (زادهٔ ۴ فوریه ۱۹۰۶ – درگذشته ۳۰ اکتبر ۱۹۹۴) ریاضی‌دان، آماردان و اقتصاددان رومانیایی بود. او به‌خاطر کار شاخصش با عنوان قانون آنتروپی و فرایند اقتصادی در سال ۱۹۷۱ شناخته می‌شود، که در آن استدلال کرد که منابع طبیعی زمانی که در فعالیت‌های اقتصادی مورد استفاده قرار می‌گیرند به‌طور غیرقابل برگشتی تخریب می‌شوند. جرجسکو-روگن که مؤسس و بنیانگذار پارادایمی در اقتصاد با عنوان اقتصاد بوم‌شناختی بود، زیررشته دانشگاهی مستقلی در اقتصاد ایجاد کرد.
چندین اقتصاددان از جرجسکو-روگن به‌عنوان مردی که بسیار جلوتر از زمان خود زندگی کرده‌است یاد کرده‌اند، و برخی از مورخان اندیشه اقتصادی نیز به نبوغ کار او را اذعان کرده‌اند. علیرغم چنین یادکردهایی، جورجسکو-روگن هرگز جایزه نوبل اقتصاد را دریافت نکرد، اگرچه افرادی از زادگاهش رومانی از طرف او برای این موضوع لابی می‌کردند. پس از مرگ ژرژسکو-روگن، کار او توسط یکی از دوستانش ستایش شد: اقتصاددان برجسته کینزی و برنده جایزه نوبل، پل ساموئلسون اظهار داشت که اگر شهرتی که در زمان زندگی جرجسکو-روگن نصیبش نشده، توسط آیندگان به او داده شود، خوشحال خواهد شد.
در تاریخ اندیشه اقتصادی، جرجسکو-روگن اولین اقتصاددانی بود که بر اساس این فرضیه نظریه‌پردازی کرد که تمام منابع معدنی زمین سرانجام در مقطعی از بین خواهند رفت. جرجسکو-روگن در کار شاخص خود استدلال می‌کند که کمبود اقتصادی ریشه در واقعیت فیزیکی دارد. تمام منابع طبیعی در صورت استفاده در فعالیت‌های اقتصادی به‌طور غیرقابل برگشتی تخریب می‌شوند. که گنجایش برد زمین- یعنی ظرفیت زمین برای حفظ جمعیت انسانی و سطح مصرف- در آینده با استخراج و استفاده از ذخایر محدود منابع معدنی، ناگزیر است که کاهش یابد. و در نتیجه، اقتصاد جهانی به سمت یک فروپاشی اجتناب‌ناپذیر در آینده می‌رود، که در نهایت منجر به انقراض نوع انسان می‌شود. با توجه به بدبینی موجود در آثار او، بر اساس مفهوم فیزیکی آنتروپی، موقعیت نظری جرجسکو-روگن و پیروانش بعدها «بدبینی آنتروپی» نامیده شد.
جرجسکو-روگن در اوایل زندگی خود شاگرد جوزف شومپیتر بود که به او آموزش داد که تغییرات تکاملی برگشت‌ناپذیر و «تخریب خلاق» ذات سرمایه‌داری است. جرجسکو-روگن بعدها در زندگی، معلم و مربی هرمان دالی بود، که سپس مفهوم اقتصاد ثابت را توسعه داد تا محدودیت‌های دائمی دولت را بر جریان منابع طبیعی از طریق اقتصاد (جهانی) اعمال کند.
از آن‌جایی که او جریان‌های منابع طبیعی را وارد مدل‌سازی و تحلیل اقتصادی کرد، کار جرجسکو-روگن برای استقرار اقتصاد بوم‌شناختی به‌عنوان یک زیررشته مستقل دانشگاهی در اقتصاد در دهه ۱۹۸۰ شکل گرفت. علاوه بر این، مهار رشد که در اوایل دهه ۲۰۰۰ در فرانسه و ایتالیا شکل گرفت، جرجسکو-روگن را به‌عنوان شخصیت اصلی روشن‌فکر و تأثیرگذار بر جنبش می‌شناسد. در مجموع، تا دهه ۲۰۱۰، جرجسکو-روگن حداقل سه نسل از فعالان اقتصاد، از جمله همتایان معاصر خود، اقتصاددانان جوان‌تر زیست‌محیطی، سازمان‌دهندگان و فعالان بازرشد و سایرین را در سراسر جهان آموزش داده و تحت‌تأثیر قرار داده و الهام‌بخش آن‌ها بوده‌است.
ناتوانی یا عدم تمایل اکثر اقتصاددانان جریان اصلی در شناخت آثار جرجسکو-روگن به این واقعیت نسبت داده شده‌است که بسیاری از کارهای او به‌جای اقتصاد شبیه فیزیک کاربردی است، زیرا کارهای او به‌طور کلی امروزه تدریس و درک می‌شود.
زندگی و جایگاه
زندگی نیکلاس جورجسکو-روگن در قرن بیستم، و از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۹۴ را دربر گرفته‌است. در زادگاهش رومانی، او پیش از فرار از کشور، دو جنگ جهانی و سه دیکتاتوری را پشت سر گذاشت. او که در نیمه دوم زندگی خود در تبعید سیاسی در ایالات متحده زندگی می‌کرد، از دور شاهد ظهور و سقوط سوسیالیسم در رومانی بود. او قبل از این‌که اقتصاد نئوکلاسیک شکل بگیرد، کمک‌های مهم زیادی به اقتصاد نئوکلاسیک انجام داد و اثر برجسته خود را در مورد قانون آنتروپی و فرایند اقتصادی منتشر کرد. اگرچه این کار برای استقرار اقتصاد بوم‌شناختی به‌عنوان یک زیررشته آکادمیک مستقل در اقتصاد تعیین‌کننده بود، اما جرجسکو-روگن ناامید و تلخ از دنیا رفت و از کار پارادایماتیک او در طول زندگی‌اش قدردانی نشد.
دوران کودکی، نوجوانی و تحصیل
نیکولای جرجسکو در سال ۱۹۰۶ در کنستانسا، رومانی در خانواده‌ای ساده به‌دنیا آمد. پدرش یونانی‌تبار و افسر ارتش بود. مادرش که یک رومانیایی‌تبار بود، معلم خیاطی در یک مدرسه دخترانه بود. پدرش زمانی را صرف آموزش خواندن، نوشتن و محاسبه به او کرد و بذر کنجکاوی فکری را در ذهن پسرش کاشت. مادر نیکولا با کار سخت الگوی زنده‌ای برای سخت‌کوشی بود. پدرش پس از از دست دادن موقعیت خود در ارتش به دلایل انضباطی، زمانی که نیکولا تنها هشت سال داشت درگذشت. کنستانسا با ۲۵۰۰۰ نفر جمعیت در آن زمان یک بندر کوچک در دریای سیاه بود. ترکیبی از فرهنگ‌ها و گروه‌های قومی مختلف در شهر، روح نیکولا را از همان سال‌های اولیه‌اش شکل داد. در مدرسه ابتدایی، نیکولا در ریاضیات عالی بود، و معلمی او را تشویق کرد تا برای بورسیه تحصیلی در مدرسه متوسطه، دبیرستان صومعه تپه (به رومانیایی: Lyceum Mânăstirea Dealu)، یک مدرسه جدید آمادگی نظامی در شهر درخواست کند. نیکولای در سال ۱۹۱۶ در آن‌جا بورسیه تحصیلی گرفت، اما با حضور رومانی در جنگ جهانی اول به تعویق افتاد. مادر بیوه او به همراه خانواده به بخارست، پایتخت کشور گریخت، و در طول بقیه جنگ نزد مادربزرگ مادری نیکولا ماندند. در این دوران سخت، نیکولا تجربیات آسیب‌زایی در دوران کودکی و به‌واسطه جنگ داشت. او می‌خواست معلم ریاضی شود، اما به‌سختی می‌توانست به تکالیف مدرسه‌اش ادامه دهد.
پس از جنگ، نیکولا برای ادامه تحصیل به شهر خود بازگشت. استانداردهای تدریس بالا بود و بسیاری از معلمان بعداً استاد دانشگاه شدند، اما نظم و انضباط با تمرینات بدنی نظامی و پوشیدن یونیفورم اجباری شد. دانش‌آموزان مجاز به ترک مدرسه نبودند مگر در تابستان و برای مدت کوتاهی در طول کریسمس و عید پاک. نیکولا ثابت کرد که دانش‌آموز ممتازی است، به‌ویژه در ریاضیات. او تحصیلات متوسطه را که به پایان رساند، و به خاطر ارائه تلاش فوق‌العاده‌ای که داشت، بعداً در زندگی حرفه‌ای‌اش به خوبی به دبیرستان خدمت کرد. او همچنین نظم و انضباط و انزوای رهبانی آن محل را به‌دلیل فروکاست توانایی‌های اجتماعی‌اش مقصر دانست، چیزی که او را در طول زندگی با آشنایان و همکارانش در تضاد قرار می‌داد.
در دبیرستان معلوم شد که نیکولای جورجسکو یک هم‌نام دارد. برای جلوگیری از هر گونه سردرگمی، او تصمیم گرفت یک پسوند به نام خانوادگی خود اضافه کند که از حرف اول و آخر نام کوچکش، به اضافه چهار حرف اول نام خانوادگی خود، هر شش حرف به ترتیب معکوس تشکیل شده‌است. جرجسکو-روگن این پسوند را تا پایان عمر خود حفظ کرد. او بعداً در زندگی خود، نام کوچک خود را به شکل فرانسوی و انگلیسی آن، «نیکولاس» تغییر داد. جورجسکو-روگن در سال ۱۹۲۳ دیپلم خود را از دبیرستان دریافت کرد. مدتی بعد در دانشگاه بخارست برای ادامه تحصیل در ریاضیات پذیرفته شد. برنامه درسی و روش‌های تدریس تقریباً همان روش‌هایی بود که در دبیرستان رایج بود. او در دانشگاه با زنی آشنا شد که بعداً تا آخر عمر همسرش شد، اوتیلیا بوسویوک. او برای گذران زندگی در دوران تحصیل، درس‌های خصوصی می‌داد و در مدرسه‌ای خارج از شهر به تدریس می‌پرداخت. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۲۶، در امتحانی شرکت کرد تا به‌عنوان معلم دبیرستان پذیرفته شود.
جرجسکو-روگن در دانشگاه با یکی از اساتید خود به نام ترایان لالسکو، ریاضی‌دان مشهور، که علاقه خاصی به کاربرد روش‌های ریاضی در اقتصاد و با استفاده از آمار داشت، آشنا شد. لالسکو نگران داده‌های کافی مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل اقتصاد رومانی بود، بنابراین جورجسکو-روگن را تشویق کرد تا این خط تحقیقاتی را با مطالعات بیش‌تر در خارج از کشور دنبال کند. جرجسکو-روگن این توصیه را پذیرفت و در سال ۱۹۲۷ به فرانسه رفت تا در مؤسسه آماری سوربن پاریس تحصیل کند.
تحصیل در پاریس و لندن
اقامت جرجسکو-روگن در پاریس زمینه مطالعاتی او را فراتر از ریاضیات محض گسترش داد. او نه تنها در سخنرانی‌های بهترین استادان آمار و اقتصاد فرانسه شرکت می‌کرد، بلکه در فلسفه علم، به‌ویژه در آثار بلز پاسکال، ارنست ماخ و هانری برگسون غرق شد. زندگی روزمره برای یک دانشجوی خارجی فقیر در یک شهر بزرگ آسان نبود. عایدی ناچیزی که او از رومانی دریافت می‌کرد به سختی می‌توانست حتی اولیه‌ترین مایحتاج او را تأمین کند، و دانشجویان فرانسوی معمولاً به همه دانشجویان خارجی با اصطلاح تحقیرآمیز «غریبه‌ها» اشاره می‌کردند. اما مطالعات او به‌طرز شگفت‌انگیزی پیشرفت کرد: در سال ۱۹۳۰، جرجسکو-روگن از پایان‌نامه دکترای خود در مورد چگونگی کشف اجزای چرخه‌ای یک پدیده دفاع کرد. امیل بورل، یکی از استادان جرجسکو-روگن، به‌قدری از این پایان‌نامه استقبال کرد که آن را به‌عنوان یک شماره ویژه از یک مجله دانشگاهی فرانسوی منتشر کرد.
جرجسکو-روگن در حین تحصیل در پاریس از کار کارل پیرسون در کالج دانشگاهی لندن مطلع شد. پیرسون یک محقق برجسته انگلیسی در آن زمان بود، که کار او با رشته‌ای از علایق جرجسکو-روگن هم‌خوانی داشت، یعنی ریاضیات، آمار، و فلسفه علم. جرجسکو-روگن در ملاقات با خانواده جوان انگلیسی که در پاریس بودند ترتیبی داد تا در خانه آن‌ها اقامت کند و در سال ۱۹۳۱ به انگلستان رفت. در طول اقامتش در لندن، میزبانان او نه تنها جرجسکو-روگن را به‌عنوان میهمان خود پذیرفتند، بلکه اصول اولیه زبان انگلیسی را نیز به‌منظور آمادگی برای تحصیل در این کشور به او آموزش دادند. هنگامی که او به پیرسون و سیستم دانشگاهی انگلیسی نزدیک شد، از رفتار خودمانی و صراحتی که پیدا کرد شگفت‌زده شد. دیگر هیچ احساس «غریبه» بودن وجود نداشت. مطالعه با پیرسون برای دو سال بعد و خواندن کار پیرسون در مورد فلسفه علم با عنوان گرامر علم، روش‌شناسی و فلسفه علمی جرجسکو-روگن را بیش‌تر شکل داد. این دو با هم دوست شدند و پیرسون جورجسکو-روگن را تشویق کرد تا مطالعات خود را در زمینه آمار ریاضی ادامه دهد. آن‌ها پیش‌گام تحقیق در مورد مسئله «گشتاور (ریاضیات)» بودند، که یکی از دشوارترین موضوعات آمار در آن زمان بود، اما هیچ‌کدام نتوانستند مسئله را حل کنند. این یک ناامیدی بزرگ برای پیرسون بود، اما جرجسکو-روگن از تلاش مشترکشان راضی بود.
هنگام تحصیل در لندن، نماینده بنیاد راکفلر مستقر در ایالات متحده با جورجسکو روگن تماس گرفت. با توجه به دستاوردهای آکادمیک او، این بنیاد می‌خواست به جورجسکو-روگن یک بورسیه تحقیقاتی در ایالات متحده اعطا کند. او پیش‌تر از به‌کارگیری تجزیه و تحلیل سری‌های زمانی توسط فشارسنج اقتصادی معروف هاروارد در دانشگاه هاروارد مطلع شده بود، بنابراین او این کمک هزینه را پذیرفت. با این حال، سفر حدود یک سال به تعویق افتاد، زیرا او تعهدات مبرم‌تری در رومانی داشت: او باید اولین پروژه سرمقاله ملی خود را به پایان می‌رساند، کتابچه راهنمای ۵۰۰ صفحه‌ای دربارهٔ روش آمار، همچنین باید از مادر پیرش که بیمار بود نیز مراقبت می‌کرد.
سفر به ایالات متحده، ملاقات با شومپیتر
در پاییز ۱۹۳۴، جرجسکو-روگن به ایالات متحده رفت. با ورود به دانشگاه هاروارد، او متوجه شد که پروژه فشارسنج اقتصادی سال‌ها قبل تعطیل شده بود: این پروژه در پیش‌بینی سقوط وال‌استریت در سال ۱۹۲۹ به‌طور کامل شکست خورده بود، و به کلی کنار گذاشته شده بود. پس از چندین تلاش ناموفق برای یافتن حامی دیگری برای تحقیقات خود، سرانجام موفق شد با استاد چرخه‌های تجاری تدریس دانشگاه ملاقات کند تا ببیند آیا فرصت‌های دیگری برای او وجود دارد یا خیر؛ این استاد یوزف شومپیتر بود. ملاقات با شومپیتر در این مرحله مسیر زندگی و حرفه ژرژسکو-روگن را کاملاً تغییر داد. شومپیتر به گرمی از جرجسکو-روگن در هاروارد استقبال کرد و او را به گروه «حلقه»، یکی از برجسته‌ترین گروه‌های اقتصاددانی که در آن دانشگاه کار می‌کردند آشنا کرد؛ با افرادی چون واسیلی لئونتیف، اسکار لانگه، فریتز ماخلوپ و نیکلاس کالدور. جرجسکو-روگن اکنون در یک محیط روشن‌فکری هیجان‌انگیز با گردهمایی‌های شبانه هفتگی و بحث‌های آکادمیک غیررسمی قرار داشت، جایی که خود شومپیتر به‌عنوان «استاد این حلقه» ریاست آن را بر عهده داشت. جرجسکو-روگن یک مربی شایسته و دل‌سوز پیدا کرده بود. اگرچه او هرگز به‌طور رسمی در هیچ کلاس اقتصاد ثبت‌نام نکرد، اما به این ترتیب او یک اقتصاددان شد: «شومپیتر مرا به یک اقتصاددان تبدیل کرد… تنها مدرک من در اقتصاد از دانشگاه شومپیتریان (به رومانیایی: Universitas Schumpeteriana) است.»
جورجسکو-روگن در هاروارد چهار مقاله مهم منتشر کرد که پایه‌های تئوری‌های بعدی مصرف و تولید را پایه‌ریزی کرد. کیفیت علمی این مقالات شومپیتر را تحت‌تاثیر قرار داد.
سفر جورجسکو-روگن به ایالات متحده تماماً در هاروارد سپری نشد. او موفق شد برای خود و همسرش اوتیلیا کمک‌هزینه‌ای دریافت کند که به آن‌ها امکان داد تا در سراسر کشور سفر کنند و تا کالیفرنیا بروند. از طریق تماس‌های شومپیتر، جرجسکو-روگن این فرصت را داشت که با ایروینگ فیشر، هارولد هتلینگ و دیگر اقتصاددانان برجسته روز ملاقات کند. او همچنین آلبرت انیشتین را نیز در دانشگاه پرینستون ملاقات کرد.
در طول اقامت او، رابطه جورجسکو-روگن با شومپیتر بهتر شد. شومپیتر با درک این‌که جورجسکو-روگن یک محقق جوان آینده‌دار بود، می‌خواست او را در هاروارد نگه دارد. او سمتی در دانشکده اقتصاد به جرجسکو-روگن پیشنهاد کرد و از او خواست که به‌عنوان یک کار مشترک با او بر روی یک رساله اقتصادی کار کند، اما جرجسکو-روگن نپذیرفت. او می‌خواست به رومانی برگردد تا به میهن عقب‌مانده خود خدمت کند، که تا به حال حامی هزینه تحصیلات او را بوده. جرجسکو-روگن در اواخر زندگی خود از رد پیشنهاد سخاوت‌مندانه شومپیتر در آن مرحله از حرفه خود ابراز پشیمانی کرد.
در بهار ۱۹۳۶، جرجسکو-روگن ایالات متحده را ترک کرد. سفر او به رومانی تقریباً یک سال به طول انجامید، زیرا در راه بازگشت به خانه از فردریش هایک و جان هیکس در مدرسه اقتصاد لندن دیدن کرد. او عجله‌ای برای بازگشت نداشت.
«تبعید» رومانیایی و فرار از آن‌جا
از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۸، جرجسکو-روگن در رومانی زندگی می‌کرد، جایی که شاهد همه آشفتگی‌های جنگ جهانی دوم و متعاقب آن به قدرت رسیدن کمونیست‌ها در این کشور بود. در طول جنگ، جورجسکو-روگن تنها برادر خود را به‌دلیل واکنش بدن به واکسن سل از دست داد.
جورجسکو-روگن پس از بازگشت از ایالات متحده به بخارست، به زودی به چندین پست دولتی منصوب شد. پایان‌نامه دکترای او از سوربن و همچنین سایر مدارک تحصیلی او شهرت قابل احترامی را در همه جا برای او به ارمغان آورد و مهارت‌هایش در زبان‌های فرانسوی و انگلیسی در بخش روابط خارجی مورد نیاز بود. او معاون مؤسسه آماری مرکزی شد و مسئول جمع‌آوری داده‌های تجارت خارجی کشور شد. او همچنین در هیئت ملی تجارت، قراردادهای تجاری را با قدرت‌های بزرگ خارجی منعقد کرد. او حتی در مذاکرات دیپلماتیک در مورد تغییر مرزهای ملی رومانی با مجارستان شرکت کرد.
جرجسکو-روگن خود را درگیر سیاست کرد و به حزب ملی دهقانان طرفدار سلطنت پیوست. اقتصاد کشور هنوز توسعه نیافته بود و از طرفی کشور پایگاه کشاورزی وسیعی داشت، اما توده دهقانان در عقب‌ماندگی و فقر زندگی می‌کردند. اگر قرار بود وحشتناک‌ترین نابرابری‌ها بین بخش‌های روستایی و شهری از نظر جمعیت برطرف شود، اصلاحات ارضی اساسی مورد نیاز بود. جرجسکو-روگن تلاش متقاعد کننده‌ای برای این کار انجام داد و به زودی به رده‌های بالاتر حزب ارتقا یافت و به عضویت شورای ملی حزب درآمد.
جرجسکو-روگن در این دوره از زندگی خود کار آکادمیک کمی انجام داد. او به غیر از ویرایش مشترک دایرةالمعارف ملی، دایرةالمعارف رومی، و گزارش وضعیت اقتصادی کشور در برخی از نشریات آماری جزئی، هیچ چیز مهم علمی منتشر نکرد. گرچه او در کشور مادری خود اقامت داشت اما بعدتر، از این دوره از زندگی خود به‌عنوان «تبعید» رومانیایی یاد کرد: تبعید برای او یک دوره فکری بود. در پایان جنگ، رومانی توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال شد. جرجسکو-روگن که یک مقام دولتی مورد اعتماد و یکی از اعضای برجسته حزب سیاسی بانفوذ بود، به‌عنوان دبیرکل کمیسیون آتش‌بس که مسئول مذاکره در مورد شرایط صلح با قدرت اشغال‌گر بود، منصوب شد. مذاکرات به مدت شش ماه به طول انجامید و بحث‌های طولانی و استرس‌زا را دربر گرفت: در طول بیش‌تر جنگ، با آلمان نازی بود، بنابراین نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی با این کمیسیون به‌عنوان چیزی جز ابزاری برای اخذ امتیاز نگاه می‌کردند. پس از جنگ، نیروهای سیاسی در کشور شروع به تجاوز به جرجسکو-روگن کردند. قبل و در طول جنگ، رومانی از سه دیکتاتوری متوالی عبور کرده بود، و چهارمین آن قریب‌الوقوع بود. در کارنامه جرجسکو-روگن برای دشمنی با کمونیست‌های بومی رومانی و مقامات شوروی که هنوز کشور را اشغال کرده بودند موارد زیادی موجود بود: عضویت اصلی او در حزب دهقانان، در مخالفت آشکار با حزب کمونیست. سمت مذاکره‌کننده اصلی در کمیسیون آتش‌بس، دفاع از حاکمیت رومانی در برابر قدرت اشغال‌گر، و وابستگی قبلی او به آمریکای سرمایه‌داری به‌عنوان محقق مؤسسه راکفلر در دانشگاه هاروارد. سرکوب سیاسی در کشور با به قدرت رسیدن کمونیست‌ها تشدید شد و جرجسکو-روگن سرانجام متوجه شد که زمان فرار رسیده‌است: «... من مجبور شدم از رومانی فرار کنم قبل از این‌که به زندانی بیفتم که هیچ‌کس از آن زنده بیرون نیامده است.»با کمک جامعه یهود - او پیش‌تر جان خود را با کمک کردن به یهودیان در طول جریان هولوکاست به خطر انداخته بود - جرجسکو-روگن و همسرش کارت‌های هویت جعلی را در دست گرفتند که عبور آن‌ها از کشور را تضمین می‌کرد، توسط قاچاقچیان و در انبار یک کشتی باری که به سمت ترکیه حرکت می‌کرد، از رومانی خارج شدند.
جورجسکو-روگن که قبلاً برای کارهای رسمی از ترکیه دیدن کرده بود، توانست از ارتباطات خود در آن‌جا استفاده کند تا شومپیتر و لئونتیف را در دانشگاه هاروارد در ایالات متحده در مورد پرواز خود مطلع کند. لئونتیف به جرجسکو-روگن موقعیتی در هاروارد را پیشنهاد داد و مقدمات لازم را برای این زوج پیش از ورودشان به آن‌جا فراهم کرد.
اقامت در ایالات متحده، سال‌ها در دانشگاه واندربیلت
جورجسکو روگن و همسرش پس از سفری از ترکیه، از راه قاره اروپا، به شربور-اکتویل فرانسه رسیدند و از آن‌جا با کشتی از اقیانوس اطلس عبور کردند. ورود جورجسکو-روگن به هاروارد در تابستان ۱۹۴۸ چیزی شبیه بازگشت او بود. فقط شرایط با آنچه در دهه ۱۹۳۰ بود بسیار متفاوت بود. او یک پناهنده سیاسی میان‌سال بود که از دیکتاتوری کمونیستی پشت پرده آهنین گریخته بود. او در هاروارد مورد استقبال قرار گرفت و به‌عنوان مدرس و همکار پژوهشی استخدام شد، با واسیلی لئونتیف در پروژه تحقیقات اقتصادی هاروارد و موضوعات دیگر همکاری کرد.
زمانی که در هاروارد کار می‌کرد، دانشگاه واندربیلت با جورجسکو روگن تماس گرفت و به او یک کرسی دائمی به‌عنوان استاد اقتصاد پیشنهاد داد. جورجسکو-روگن این پیشنهاد را پذیرفت و در سال ۱۹۴۹ به واندربیلت در نشویل، تنسی نقل مکان کرد. گفته می‌شود که تصمیم جرجسکو-روگن برای انتقال از هاروارد به ماندگاری و ثبات واندربیلت (دانشگاهی با اعتبار کمتر ناشی از تجربیات نامطمئن دوران جنگ و احساس ناامنی او به‌عنوان یک پناهنده سیاسی در کشور جدیدش بوده‌است.همچنین استدلال شده‌است که جوزف شومپیتر در این مرحله بیش‌تر نفوذ سابق خود را از دست داده بود که می‌توانست موقعیت دائمی جورجسکو-روگن را در هاروارد تضمین کند (شومپیتر در سال ۱۹۵۰ درگذشت).جورجسکو-روگن تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۷۶ در سن ۷۰ سالگی در واندربیلت ماند. به جز سفرهای کوتاه، او دیگر هرگز نشویل را ترک نمی‌کرد. جرجسکو-روگن در طول سال‌های تحصیل در دانشگاه واندربیلت، کارهای آکادمیک چشم‌گیری را دنبال کرد. او قرار ملاقات‌ها و بازدیدها و کمک‌هزینه‌های تحقیقاتی متعددی را در سرتاسر قاره‌ها برگزار کرد و به‌عنوان سردبیر مجموعه‌ای از مجلات دانشگاهی از جمله اکونومتریکا (Econometrica) خدمت کرد. او چندین افتخار آکادمیک، از جمله جایزه برجسته هاروی برانسکامب، که در سال ۱۹۶۷ توسط کارفرمایش، دانشگاه واندربیلت، اعطا شد، دریافت کرد. در سال ۱۹۷۱، درست در همان سالی که اثر بزرگ او منتشر شد، به‌عنوان عضو ممتاز انجمن اقتصادی آمریکا تجلیل شد.
در اوایل دهه ۱۹۶۰، جرجسکو-روگن به‌عنوان استاد هرمان دالی بود.دالی بعداً به یک اقتصاددان برجسته زیست‌محیطی و همچنین وفادارترین، پی‌گیرترین و تأثیرگذارترین طرف‌دار اقتصاد جرجسکو-روگن در بین اقتصاددان‌ها تبدیل شد. با این حال، جرجسکو-روگن، بعدتر از کار شاگردش انتقاد کرد.
انتشار اثر بزرگ جرجسکو-روگن در سال ۱۹۷۱ هیچ بحث مهمی را به دنبال نداشت، و تنها بررسی آن در یک مجله جریان اصلی در مورد «گزاره‌های نادرست و تعمیم‌های فلسفی» ارائه شده و توسط نویسنده هشدار داده شد. اما جرجسکو-روگن چهار بررسی مثبت از اقتصاددانان دگرگرا و تکاملی دریافت کرد. در طول دهه ۱۹۷۰، جرجسکو-روگن همکاری کوتاه مدتی با پروژه باشگاه رم در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) داشت. در حالی که کار بزرگ خود ژرژسکو-روگن تا حد زیادی مورد توجه اقتصاددانان جریان اصلی (نئوکلاسیک) قرار نگرفت، گزارش محدودیت‌های رشد، که در سال ۱۹۷۲ توسط پروژه باشگاه رم منتشر شد، غوغایی در حرفه اقتصاد ایجاد کرد. در جنجال‌های داغی که پس از این گزارش رخ داد، جرجسکو-روگن تا حد زیادی خود را در کنار پروژه و مخالف اقتصاددانان جریان اصلی یافت. با یک متحد، او به پروژه نزدیک شد و به عضویت آن‌جا درآمد. کار تئوریک جرجسکو-روگن به‌طور قابل‌توجهی بر پروژه تأثیر گذاشت. یکی دیگر از نتایج مهم این همکاری، انتشار مقاله جدل‌برانگیز در مورد انرژی و اسطوره‌های اقتصادی بود، جایی که جرجسکو-روگن با اقتصاددانان جریان اصلی و مناظره‌کنندگان مختلف دیگر به چالش کشیده شد. این مقاله در دهه ۱۹۷۰ مخاطبان زیادی پیدا کرد. بعدها، همکاری با باشگاه کاهش یافت: جرجسکو-روگن پروژه باشگاه را به دلیل اتخاذ نکردن موضع سیاسی قطعی ضدرشد مورد سرزنش قرار داد. او همچنین نسبت به شیوه نخبه‌گرایانه و تکنوکرات باشگاه در تلاش برای نظارت و هدایت واقعیت اجتماعی جهانی با ساختن شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای انتزاعی متعدد از اقتصاد جهانی، و سپس انتشار همه یافته‌ها برای عموم مردم، بدبین بود. در اوایل دهه ۱۹۸۰، دسته‌های پروژه از هم جدا شدند. جرجسکو-روگن و کارهایش از دهه ۱۹۷۰ در قاره‌ای اروپا نفوذ پیدا کردند. هنگامی که جرجسکو-روگن در سال ۱۹۷۴ در دانشگاه ژنو در سوئیس سخنرانی کرد، تأثیر ماندگاری بر مورخ و فیلسوف فرانسوی جوان و تازه فارغ‌التحصیل‌شده ژاک گرینوالد گذاشت.همکاری و دوستی متعاقب آن دو منجر به ترجمه فرانسوی منتخبی از مقالات جرجسکو-روگن با عنوان رشدزدایی فردا: آنتروپی – اکولوژی – اقتصاد (به فرانسوی: Demain la décroissance: Entropie – Écologie – Économie) شد که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. مقاله جرجسکو-روگن در مورد انرژی و اسطوره‌های اقتصادی، مشابه مشارکت او با پروژه باشگاه رم، نقش مهمی در انتشار دیدگاه‌های او در میان پیروان بعدی مهار رشد داشت.در دهه ۱۹۸۰، جرجسکو-روگن با خوان مارتینز آلیه، اقتصاددان کشاورزی و مورخ اندیشه اقتصادی کاتالانی آشنا شد و با او دوست شد، که پس از مدت کوتاهی به نیروی محرکه‌ای در تأسیس انجمن بین‌المللی اقتصاد اکولوژیکی و جنبش مهار رشد تبدیل شد. از زمانی که جنبش مهار رشد در فرانسه و ایتالیا در اوایل دهه ۲۰۰۰ شکل گرفت، سرژ لاتوش، قهرمان برجسته فرانسوی جنبش، جرجسکو-روگن را به‌عنوان «منبع نظری اصلی رشد مجدد» می‌داند.به همین ترتیب، مائورو بونایوتی، نظریه‌پرداز ایتالیایی رشدزدایی، کار جرجسکو-روگن را «یکی از پایه‌های تحلیلی دیدگاه رشدزدایی» می‌داند.
جرجسکو-روگن جدا از مشارکت با پروژه باشگاه رم و چند محقق اروپایی، در طول سال‌ها در واندربیلت مردی تک‌رو باقی ماند. او به ندرت در مورد کار مداوم خود با همکاران و دانش‍جویان صحبت می‌کرد، و در طول کار خود در پروژه‌های مشترک بسیار کمی همکاری داشت. علاوه بر این، چندین منبع مستقل این مشاهدات را تأیید می‌کنند که شخصیت سازش‌ناپذیر و بدخلقی جرجسکو-روگن او را به شخص آشنای نسبتاً ناخوشایندی تبدیل کرده‌است. رفتار بی‌پرده و مطالبه‌گرانه او بیشتر افراد در دانشگاه و جاهای دیگر را آزار می‌داد و در نتیجه نفوذ و جایگاه او را تضعیف می‌کرد.
در بازنشستگی رسمی جرجسکو-روگن در سال ۱۹۷۶، سمپوزیومی به افتخار او توسط سه نفر از همکارانش در واندربیلت ترتیب داده شد و مقالات ارائه شده در آن‌جا بعدتر به‌عنوان گلچین منتشر شد. کمتر از چهار برنده جایزه نوبل در میان اقتصاددانان مشارکت‌کننده بودند.اما هیچ‌یک از همکاران دپارتمان جرجسکو-روگن در واندربیلت شرکت نکردند، واقعیتی که از آن زمان به‌عنوان شاهدی بر انزوای اجتماعی و آکادمیک او در آن مکان تلقی می‌شود.
بازنشستگی، سال‌های بعد، و مرگ
پس از بازنشستگی رسمی جرجسکو-روگن از واندربیلت در سال ۱۹۷۶، او تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۴ بازنشسته ‌ای بود که در خانه خود در نشویل به زندگی و کار ادامه داد. در این سال‌های بعد، او چندین مقاله نوشت و دیدگاه‌های خود را گسترش و توسعه داد. او همچنین با دوستان معدود و همکاران سابق خود مکاتبات زیادی داشت.
در سال ۱۹۸۸، جرجسکو-روگن برای پیوستن به هیئت تحریریه مجله دانشگاهی تازه‌تأسیس اکولوژیکال اکونومیکز (Ecological Economics)، که توسط انجمن بین‌المللی اقتصاد اکولوژیکی منتشر شده بود، دعوت شد. اما اگرچه اکثر افرادی که مجله را سازمان‌دهی می‌کردند کار جرجسکو-روگن را می‌شناختند و آن را تحسین می‌کردند، او دعوت را رد کرد: او هم مجله و هم جامعه را چیزی جز ابزاری برای ترویج مفاهیمی مانند توسعه پایدار و اقتصاد پایدار نمی‌دانست. مفاهیمی را که او خودش به‌عنوان نادرست رد می‌کرد. جرجسکو-روگن اهداف بلندپروازانه‌تری را در سر داشت: او می‌خواست پارادایم غالب، اما معیوب، جریان اصلی اقتصاد نئوکلاسیک را با «اقتصاد زیستی» خود واژگون و جایگزین کند. کاهش مقیاس (رشدزدایی) اقتصاد سریع.
جرجسکو-روگن به اندازه کافی عمر کرد تا از دیکتاتوری کمونیستی در رومانی که در اوایل زندگی خود از آن فرار کرده بود جان سالم به در برد. او حتی دیرتر از سرزمین پدری خود به رسمیت شناخته شد: در پی فروپاشی دیوار برلین و متعاقب آن انقلاب رومانی در سال ۱۹۸۹، جورجسکو-روگن به عضویت آکادمی رومانیایی در بخارست انتخاب شد. او از انتخاب خود راضی بود.
سال‌های آخر او با گوشه‌گیری و کناره‌گیری از دنیا همراه بود. جرجسکو-روگن یک پیرمرد بود. اگرچه گذشته حرفه‌ای آکادمیک، سازنده و موفق را پشت سر داشت، اما از این‌که کارش آن‌طور که در طول زندگی انتظار داشت، منتشر و شناخته نشد، ناامید بود. او معتقد بود که مدت‌هاست علیه جریانی می‌دویده‌است. جرجسکو-روگن در حالی که خود را به یک بدشانس و شهید افسانه‌ای علم، از دوران رنسانس ایتالیا تشبیه می‌کرد، شکایت داشت و این مثل معروف را به‌کار می‌برد: «و هنوز در حرکت است (به ایتالیایی: E pur si muove) این مثل به گالیله نسبت داده می‌شود، از طرفی گفته می‍شود که این کلمات آخرین کلماتی بودند که توسط جووردانو برونو در سوزانه شدن گفته‌است!»او متوجه شده بود که در کار و زندگی، در هشدار دادن به عموم مردم و تغییر نظر مردم در مورد فرسودگی منابع معدنی که بسیار نگران آن بود، شکست خورده‌است. او سرانجام دریافت که بدبینی فلسفی‌ای که دارد ممکن است موضعی باشد که مورد پسند روشن‌فکرانی مانند خودش باشد، اما از چنین موضعی مانند یک تابو در فرهنگ گسترده‌تر بشری اجتناب می‌شود: «[شخص] بدبین تلقی می‌شود و با دیده حامل اخبار بد به او نگاه می‌شود. و… هرگز مورد استقبال قرار نمی‌گیرد…»با این حال، علیرغم ناامیدی و سرخوردگی عمیق خود، تا زمانی که از نظر جسمی قادر به انجام کار بود، به نوشتن و تبلیغ نظرات خود ادامه داد.
در پایان وضعیت سلامتی او رو به وخامت گذاشت، و نسبتاً ناشنوا شد و عوارض ناشی از دیابت او را ناتوان از بالا رفتن از پله‌ها کرده بود. در سال‌های پایانی زندگی خود را کاملاً منزوی کرد. او تمام تماس‌ها را قطع کرد، حتی با همکاران و دانشجویان سابقش که از سهم او در اقتصاد قدردانی می‌کردند. او در سن ۸۸ سالگی به تلخی و (تقریبا) تنها در خانه‌اش درگذشت. همسرش اوتیلیا حدود چهار سال بعد از او زنده ماند. این زوج فرزندی نداشتند. به درخواست او، خاکسترش به رومانی برده شد و در گورستان بلو، در بخشی که برای دانشگاهیان در نظر گرفته شده‌است، به خاک سپرده شد.
حرفه
جرجسکو-روگن در کار خود به‌عنوان یک اقتصاددان تحت تأثیر فلسفه ارنست ماخ و مکتب پوزیتیویسم منطقی برگرفته از ماخ قرار گرفت. جرجسکو-روگن دریافت که دو منبع اصلی الهام او، یعنی کارل پیرسون و آلبرت انیشتین، نیز دیدگاهی عمدتاً ماچیان داشتند. «فلسفه من در روح ماچیان است: این فلسفه… دربارهٔ مشکل بازنمایی تحلیلی معتبر از روابط بین حقایق مربوط می‌شود.»بسیاری از انتقادات او هم از اقتصاد نئوکلاسیک و هم از مارکسیسم بر اساس این دیدگاه بود.
پس از جنگ جهانی دوم به ایالات متحده آمد؛ پیشینه جورجسکو-روگن به زودی او را در تضاد با مکتب نظری غالب اقتصاد نئوکلاسیک قرار داد. او که در رومانی، با اقتصادی توسعه نیافته و تحت سلطه دهقانان زندگی می‌کرد، دریافت که اقتصاد نئوکلاسیک تنها می‌تواند شرایط اجتماعی حاکم بر اقتصادهای پیشرفته سرمایه‌داری را توضیح دهد، و نه در سایر محیط‌ها. او همچنین از استفاده روزافزون از فرمالیسم جبری انتزاعی که بر هیچ واقعیتی از واقعیت اجتماعی مبتنی نیست انتقاد داشت. هر دوی این مسائل او را به پدیده‌های اجتماعی که توسط تحلیل‌های اقتصادی نئوکلاسیک جریان اصلی نادیده گرفته می‌شد یا نادرست معرفی می‌شد، جلب کرد.
اثر بزرگی در قانون آنتروپی و فرایند اقتصاد
با توجه به خاطرات خود جرجسکو-روگن، ایده‌های ارائه‌شده در کار بزرگ پارادایمی او در طی یک دوره بیست ساله یا بیش‌تر، قبل از انتشار نهایی در ذهن او کاشته شده‌است.سه منبع مهم الهام‌بخش کار او، تک‌نگاری امیل بورل در مورد ترمودینامیک بود، که در حین تحصیل در پاریس خوانده بود. دیدگاه یوزف شومپیتر مبنی بر این‌که تغییرات تکاملی برگشت‌ناپذیر ذاتی سرمایه‌داری هستند. و سابقه تاریخی رومانیایی از تبدیل شدن پالایشگاه‌های نفتی در پلویشت به هدف حملات نظامی استراتژیک در هر دو جنگ جهانی، که اهمیت منابع طبیعی را در درگیری‌های اجتماعی ثابت می‌کند.
کاستی‌های اقتصاد نئوکلاسیک و مارکسیسم
جرجسکو-روگن بیان می‌کند که هر دو جریان اصلی تفکر اقتصادی از پایان قرن نوزدهم بر جهان تسلط داشته‌اند. - یعنی اقتصاد نئوکلاسیک و مارکسیسم- و این یعنی کاستی و عدم توجه به اهمیت منابع طبیعی در اقتصاد انسان.از این رو، جرجسکو-روگن خود را درگیر نبردی فکری با دو جبهه می‌کند.
ارتباط ترمودینامیک با اقتصاد
جرجسکو-روگن استدلال می‌کند که ارتباط ترمودینامیک با اقتصاد از این واقعیت فیزیکی ناشی می‌شود که انسان نه می‌تواند ماده یا انرژی را ایجاد کند و نه نابود کند، بلکه فقط آن را تغییر می‌دهد. اصطلاحات معمول اقتصادی «تولید» و «مصرف» قراردادهای کلامی صرفی هستند که تمایل دارند این نکته را القا کنند که هیچ چیزی در فرایند اقتصادی ایجاد نمی‌شود و چیزی از بین نمی‌رود. - همه چیز در حال تغییر است.
ترمودینامیک از طریق فرضیه مرگ گرمایی جهان با کیهان‌شناسی ارتباط دارد. جرجسکو-روگن دگرگونی انرژی را می‌بیند - چه در طبیعت و چه در جامعه انسانی - با مشاهده نزدیک‌تر شدن جهان به سمت وضعیت نهایی فیزیکی بی‌اثر، یکنواختی آماری و حداکثر آنتروپی. جرجسکو-روگن با الهام از کیهان‌شناسی استدلال می‌کند که فعالیت‌های اقتصادی بشر بازه زمانی مرگ گرمای سیاره‌ای را در سطح محلی روی زمین کوتاه می‌کند. این دیدگاه در مورد اقتصاد بعدها «بدبینی آنتروپی» نامیده شد.برخی از پیروان و مفسران جرجسکو-روگن این دیدگاه را به تفصیل بیان کرده‌اند.
مفاهیم کمبود
استدلال اصلی جرجسکو-روگن این است که کمبود اقتصادی ریشه در واقعیت فیزیکی دارد. جرجسکو-روگن با معرفی اصطلاح «آنتروپی کم» برای منابع طبیعی ارزش‌مند و اصطلاح «آنتروپی بالا» برای زباله‌ها و آلودگی‌های بی‌ارزش توضیح می‌دهد که تمام فرایند اقتصادی از دیدگاه فیزیکی تبدیل آنتروپی کم به آنتروپی بالا است. از این طریق جریانی از منابع طبیعی را برای زندگی مردم فراهم می‌کند. برگشت‌ناپذیری این فرایند اقتصادی دلیل کم‌یاب شدن منابع طبیعی است: بازیافت منابع مادی ممکن است، اما تنها با استفاده از مقداری منابع انرژی به اضافه مقدار اضافی دیگری از منابع مادی. و منابع انرژی، به نوبه خود، به هیچ‌وجه قابل بازیافت نیستند، اما به‌عنوان گرمای هدر رفته (طبق قانون آنتروپی) دفع می‌شوند. جرجسکو-روگن اشاره می‌کند که زمین یک سیستم بسته به معنای ترمودینامیکی کلمه است: زمین انرژی را مبادله می‌کند، اما ماده را با بقیه جهان مبادله نمی‌کند. از این رو، عمدتاً دو منبع آنتروپی کم در دسترس انسان است، یعنی ذخایر منابع معدنی در پوسته زمین، و جریان تابش دریافت‌شده از خورشید. از آن‌جایی که خورشید تا میلیاردها سال آینده به درخشش خود ادامه خواهد داد، ذخایر معدنی زمین یکی از این دو منبع اصلی آنتروپی پایین کمیاب‌تر است. در حالی که ممکن است ذخایر مواد معدنی از پوسته زمین با سرعتی که خود ما انتخاب می‌کنیم استخراج شود، جریان تابش خورشیدی با سرعت ثابت به سطح زمین می‌رسد که خارج از کنترل انسان است. این «عدم تقارن» طبیعی بین دست‌رسی انسان به ذخایر مواد معدنی و جریان انرژی خورشیدی، تقابل تاریخی بین زندگی شهری و روستایی را نشان می‌دهد: زندگی پرمشغله شهری، از یک سو، با صنعتی شدن و استخراج مواد معدنی مرتبط است؛ از سوی دیگر، زندگی آرام روستایی با کشاورزی و دریافت صبورانه جریان ثابت انرژی خورشیدی همراه است. جرجسکو-روگن استدلال می‌کند که این «عدم تقارن» به تبیین انقیاد تاریخی روستا توسط شهر از آغاز تمدن کمک می‌کند، و کارل مارکس را انتقاد می‌کند که این انقیاد را به‌درستی در نظریه ماتریالیسم تاریخی خود در نظر نگرفته‌است. جرجسکو-روگن توضیح می‌دهد که کشاورزی مکانیزه مدرن از نظر تاریخی در نتیجه فشار فزاینده جمعیت بر زمین‌های قابل کشت توسعه یافته‌است. اما کاهش این فشار با استفاده از مکانیزاسیون تنها منبع کمیاب‌تر ورودی را جایگزین ورودی فراوان‌تر تابش خورشیدی کرده‌است: ماشین‌آلات، کودهای شیمیایی و آفت‌کش‌ها همگی برای کارکرد خود به منابع معدنی متکی هستند و کشاورزی مدرن را پیش می‌برند. - و سیستم‌های صنعتی پردازش و توزیع مواد غذایی مرتبط با آن - تقریباً به همان اندازه که بخش صنعت همیشه به ذخایر معدنی زمین وابسته بوده‌است. جورجسکو-روگن هشدار می‌دهد که این وضعیت دلیل اصلی کاهش گنجایش برد زمین است. در واقع، ازدیاد جمعیت روی زمین تا حد زیادی یک پدیده درازمدت پویا است که محصول جانبی کمبودهای معدنی محدودتر است.
فرایند تولید و مدل جریان صندوق
مدل اقتصاد جرجسکو-روگن ناشی از نارضایتی او از نظریه تابع تولید و همچنین مدل داده-ستانده اقتصاد است که توسط واسیلی لئونتیف، برنده جایزه نوبل ایجاد شد. جرجسکو-روگن متوجه شد که تولید را نمی‌توان به اندازه کافی با موجودی تجهیزات و موجودی‌های دیگر یا فقط با جریان ورودی‌ها و خروجی‌ها توصیف کرد. ترکیب این دو توصیف ضروری بود. برای تکمیل تصویر، لازم بود مفهوم جدید «صندوق» نیز اضافه شود.
در مدل تولید جرجسکو-روگن، یک عامل صندوق یا نیروی کار، زمین کشاورزی، یا سرمایه ساخت بشر است که خدمات مفیدی را در هر مقطع زمانی ارائه می‌کند. عامل «ذخایر» یک ماده یا انرژی ورودی است که می‌تواند به دل‌خواه جمع شود. یک عامل «جریان» سهامی است که در یک دوره زمانی پخش شده‌است. عوامل صندوق عوامل فرایند اقتصادی را تشکیل می‌دهند و عوامل جریان توسط این عوامل استفاده یا عمل می‌کنند. برخلاف عامل سهام، فاکتور صندوق را نمی‌توان به دل‌خواه مورد استفاده قرار داد یا انباشته کرد، زیرا نرخ بهره‌برداری از آن به ویژگی‌های فیزیکی متمایز صندوق بستگی دارد (مثلاً نیروی کار و زمین‌های زراعی ممکن است در صورت مناسب بودن، خطر استفاده بیش از حد و فرسودگی را داشته باشند). بر خلاف نظریه تولید نئوکلاسیک، جرجسکو-روگن طبیعت را به‌عنوان منبع اولیه انحصاری همه عوامل تولید معرفی می‌کند. طبق قانون اول ترمودینامیک، ماده و انرژی در اقتصاد نه ایجاد می‌شوند و نه از بین می‌روند (اصل حفاظت). طبق قانون دوم ترمودینامیک- قانون آنتروپی - آنچه در اقتصاد اتفاق می‌افتد این است که تمام ماده و انرژی از حالت‌های موجود برای اهداف انسانی به حالت‌های غیرقابل دس‌ترس برای اهداف انسانی تبدیل می‌شود (اصل تخریب). این دگرگونی فرآیندی یک‌طرفه و برگشت‌ناپذیر را تشکیل می‌دهد. در نتیجه، منابع طبیعی با ارزش (آنتروپی کم) توسط ورودی‌های اقتصاد تأمین می‌شود. منابع از طریق اقتصاد جریان می‌یابد و در طول مسیر به کالا تبدیل می‌شود. و زباله‌های بی‌ارزش و آلودگی (آنتروپی بالا) در نهایت در پایان خروجی انباشته می‌شوند. بشر در طبیعت زندگی می‌کند و ما بقایای خود را به طبیعت برمی‌گردانیم. با انجام این کار، آنتروپی سیستم ترکیبی اقتصاد طبیعت به‌طور پیوسته افزایش می‌یابد.
وجود جریان‌های منابع طبیعی در مدل تولید جرجسکو-روگن (تابع تولید) این مدل را از مدل‌های اقتصاد کلان کینزی، اقتصاد نئوکلاسیک و همچنین اقتصاد کلاسیک متمایز می‌کند. - هر چند نه در همه موارد - انواع مارکسیسم تنها در اقتصاد بوم شناختی جریان‌های منابع طبیعی به‌طور مثبت به‌عنوان یک مبنای نظری معتبر برای مدل‌سازی و تحلیل اقتصادی شناخته می‌شوند.
بعدها، مدل تولید جرجسکو-روگن اساس انتقاد او از اقتصاد نئوکلاسیک را تشکیل داد.
از دهه ۱۹۸۰، اقتصاددانان زیادی روی مدل جریان وجوه جریان جورجسو-روگن کار می‌کردند. در سال ۱۹۹۲، ماریو مورونی توسعه‌ای از مدل صندوق جریان را برای تحلیل کاربردی ارائه کرد. این مدل در برخی از مطالعات موردی در مورد صنعت نساجی، دستگاه‌های الکترونیکی برای صنعت مخابرات، صنعت کفش، و صنعت کراوات پیاده‌سازی شده‌است.