cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دزدک (ساری)
دزدک، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
ولسوالی یاوان
یاوان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است که بطرف شمال شهر فیض آباد مرکز ولایت بدخشان به مصافه ۸۴ کیلومتر با جمعیت نزدیک به ۴۲۰۰۰ نفر موقعیت دارد. در سال ۱۹۹۵ میلادی دو ولسوالی دیگر به نامهای راغستان و کوهستان از این ولسوالی «راغ» جداشده مرکز ولسوالی (راغ) قدیم بنام مرکز آن یاوان مسما گردید. ولسوالی به نام راغ دیگر وجود ندارد.
حوزه علمیه
حوزهٔ علمیه نهادی آموزشی-مذهبی برای آموزش طلاب در زمینه علوم دینی و آماده‌سازی آنان برای دریافت مقامی مذهبی با عنوان روحانی می‌باشد.
اسلام
در حوزه علمیه اسلامی، دروس سطح عالی در زمینه مذهب ارائه می‌شود و بعضی از طلبه ها در داخل برخی حوزه‌ها در خوابگاه‌هایی با عنوان «حجره» زندگی و تحصیل می‌کنند. در حوزه‌های علمیه شیعه، درس‌های «اصلی» حوزوی‌ای همچون: به گونه عمومی، تخصصی یا فوق تخصصی و در سطوح عالی علمی در دوره‌ای ۱۰ ساله، آموزش داده می‌شود، و در طول این مدت، طلاب برای ورود به دوره درس خارج که بالاترین تحصیلات علمی در حوزه علمیه و معادل دکتری دانشگاهی است آماده می‌شوند.
مراحل و مقاطع تحصیلی
در حوزه‌های علمیه، پس از گذراندن پایه ۶، گواهی‌نامه کاردانی (سطح یک حوزوی)، پس از طی پایهٔ ۸، مدرک کارشناسی (سطح دو)، پس از گذراندن پایهٔ ۱۰، گواهی‌نامه کارشناسی ارشد (سطح سه) و نیز بعد از گذراندن (دست‌کم) چهار سال دوره درس‌های خارج فقه و اصول، گواهی‌نامه دکتری (سطح چهار)، داده می‌شود.
مدرس
مَدْرَس واژه‌ای عربی به معنای محل درس دادن است. مَدرَس یکی از اجزای مدارس سنتی حوزه علمیه است که محل درس دادن یا کتابخانه بوده‌است. در کنار مدرس‌ها، حجره‌ها نیز علاوه بر کارکرد اقامتی، فضایی نیز برای تدریس بوده‌است.
تپه امامزاده شاه نورالدین
تپه امامزاده شاه نورالدین در شهرستان دشتستان، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای عیسوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۴۸۴۳۵
سیارک ۴۸۴۳۵ چهل و هشت هزار و چهارصد و سی و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۳ اکتبر ۱۹۸۹ کشف شد.
دومینیکن‌ها
فرقهٔ واعظان (Ordo Praedicatorum) که اغلب از قرن پانزدهم به بعد به عنوان فرقه دومینیکن یا دومینیکن‌ها خوانده می‌شود، یک فرقه مذهبی کاتولیک رومی است که کشیش اسپانیایی دومینیک قدیس (۱۲۱۶–۲۷) در فرانسه تأسیسش کرد و پاپ هونوریوس سوم در ۲۲ دسامبر ۱۲۱۶ آن را تأیید کرد.
چهار فریار دومینیکن به عنوان پاپ برگزیده شده‌اند:
دیگر دومینیکن‌های مشهور عبارتند از:
رودبارکلا
رودبارکلا، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۶نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
اوروش اسپاییچ
اوروش اسپاییچ (Урош Спајић؛ زادهٔ February 13, 1993) بازیکن فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ستاره سرخ بلگراد، تولوز، اندرلشت، و کراسنودار اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده‌است.
شهرستان بینگم، آیداهو
شهرستان بینگم، آیداهو (به انگلیسی: Bingham County, Idaho) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آیداهو واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان بینگم ۵٬۴۹۰٫۸۱ کیلومترمربع مساحت دارد.
بالگردگاه لیناهال تالین
بالگردگاه لیناهال تالین یک فرودگاه خصوصی با کد یاتا CHE است. این فرودگاه در شهر تالین کشور استونی قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
نسیم‌آباد (شیراز)
نسیم‌آباد (شیراز)، روستایی از توابع بخش ارژن شهرستان شیراز در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قره چمن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فولکس‌واگن پولو ام‌کا۵
پولو مارک ۵، بر اساس پلت فرم PQ25 فولکس‌واگن است که با سیات ایبیزا سال ۲۰۰۸ و آئودی ای۱ مشترک است ساخته شده‌است. طراحی آن توسط یک تیم تحت هدایت والتر دی سیلوا، با الهام از فولکس‌واگن شیراکو ۲۰۰۸ و فولکس‌واگن گلف ام‌کا۶ انجام شده‌است. این خودرو ۷٫۵٪ درصد سبک‌تر از نسل قبلی اش است. این خودرو در نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۰۹ نمایش داده شد.
این خودرو در سال ۲۰۱۰ با پیشی گرفتن از تویوتا آی‌کیو و اوپل آسترا توانست عنوان خودروی سال اروپا را از آن خود کند
سیارک ۹۸۹
سیارک ۹۸۹ نهصد و هشتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ نوامبر ۱۹۲۲ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۸۰ است.
توکی، گیفو
35.35°N, 137.18333°W توکی در استان گیفو در کشور ژاپن واقع شده‌است که دارای جمعیت ۶۱٬۳۹۳ نفر و مساحت ۱۱۶٫۰۱ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۵۲۹  نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ  به عنوان شهر شناخته شد.
پیوند به بیرون
http://www.city.toki.lg.jp/
فلوئورید پلوتونیم (III)
فلوئورید پلوتونیم(III) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۳۹۶۲۴ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای کدر بنفش است.
خومانتووو
خومانتووو یک روستا در لهستان است که در گمینا اوگوستوو واقع شده‌است. خومانتووو ۶۸ نفر جمعیت دارد.
فیلون اسکندریه
فیلون اهل اسکندریه (Φίλων; Yedidia (Jedediah) کوهن; c. 20 BCE) (۳۰ قبل از میلاد–۵۰ میلادی) که به او فیلو جودیِس نیز گفته می‌شد، یک فیلسوف یهودِ هلنیستی اهل اسکندریه واقع در استان رومیِ مصر بود.
رولینگ استون
رولینگ استون مجله‌ای آمریکایی است که به موسیقی، سیاست و موضوعات عامه پسند می‌پردازد.
تپه نصرک
تپه نصرک در شهرستان دشتستان، بخش شبانکاره، دهستان شبانکاره، روستای دهداران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شریف گورن
شریف گورن (Şerif Gören) متولد ۱۹۴۴ در یونان، کارگردان ترک است. او برای فیلم جاده برنده نخل طلایی جشنواره فیلم کن ۱۹۸۲ شده است. او ابتدا تدوین‌گر و دستیار کارگردان بود. اولین فیلم‌اش را در ۱۹۷۴ هدایت کرد. او بیش از سی فیلم ساخته است.
سقندین‌کلا
سقندین‌کلا یا سقندی‌کلا ، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
هولدن کمودور
هولدن کمودور (Holden Commodore) خودروی موتور جلو-محور عقب است، که از سال ۱۹۷۸ در کلاس‌های اندازه متوسط و بزرگ توسط شرکت هالدن طراحی و بوسیله جنرال موتورز عرضه شده‌است.
فهرست دنباله‌دارها
فهرست دنباله‌دارها:
شهرستان بونوویل، آیداهو
شهرستان بونوویل، آیداهو (به انگلیسی: Bonneville County, Idaho) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آیداهو واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان بونوویل ۴٬۹۲۳٫۵۹ کیلومترمربع مساحت دارد.
دوره نوزدهم مجلس شورای ملی
دوره نوزدهم مجلس شورای ملی در ۱۰ خرداد ۱۳۳۵ (۲۰ شوال ۱۳۷۵ ه‍. ق) بازگشایی شد و در ۱۹ خرداد ۱۳۳۹ (۱۴ ذی‌الحجه ۱۳۷۹ ه‍. ق) به پایان رسید. نخستین جلسهٔ رسمی مجلس در روز ۲۰ خرداد ۱۳۳۵ برگزار شد.
سیارک ۴۸۴۵۶
سیارک ۴۸۴۵۶ چهل و هشت هزار و چهارصد و پنجاه و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۱ کشف شد.
دوره نوزدهم مجلس شورای ملی
انتخابات، افتتاح و ریاست مجلس
در انتخابات مجلس نوزدهم حامیان سپهبد زاهدی و مخالفان قراردادهایی مانند نفت از حضور در مجلس بازماندند. مجلس در روز ۱۰ خرداد ۱۳۳۵ با سخنرانی شاه افتتاح شد و نخستین جلسهٔ رسمی آن در روز ۲۰ خرداد برگزار شد که در همان جلسه، رضا حکمت به ریاست مجلس رسید.
کابینه‌ها
کابینهٔ سوم حسین علاء در ۲۶ خرداد ۱۳۳۵ به مجلس معرفی شد و در پایان خرداد، رأی اعتماد گرفت. علاء در ۱۲ فروردین ۱۳۳۶ کناره‌گیری کرد.
مجلس واحد
در ۹ اردیبهشت ۱۳۳۶ فرمان شاه مبنی بر تشکیل مجلس واحد برای تغییر قانون اساسی صادر شد. مجلس واحد در روز ۲۶ اردیبهشت تشکیل شد و طبق مصوبات آن، تعداد نمایندگان مجلس از ۱۳۶ نفر به ۲۰۰ نفر و مدت مجلس از ۲ به ۴ سال افزایش یافت.
قوانین نظامی
در ایالات متحده آمریکا، در هر ایالت قوانین مخصوصی برای رسیدگی به جرائم نظامی وجود دارد. در بعضی ایالات دادگاه‌های ویژه نظامی به موارد تخلف از این قوانین رسیدگی می‌کنند و در برخی ایالات دادگاه‌های عمومی.
گلوکز ۶-فسفات ایزومراز
گلوکز ۶-فسفات ایزومراز (Glucose-6-phosphate isomerase) یا فسفوگلوکز ایزومراز یا عامل تحرک اُتوکرین یکی از آنزیم‌های چرخه قندکافت است که گلوکز ۶-فسفات را به فروکتوز ۶-فسفات تبدیل می‌کند.
این آنزیم توسط سلول‌های سرطانی هم ترشح می‌شود و یکی از عوامل پخش شدن آنها و بروز متاستاز است.
جستارهای وابسته
قندکافت
همسایه‌ات را فقیر کن
این استراتژی و همچنین استراتژی مشابه آن رقابت تا آخرین نفس به وضعیتی اقتصادی اشاره می‌کنند که در آن افراد (یا موجودیت‌های فردی مثل یک کشور، یک نهاد، یک شرکت و …) برای رفع بحران‌های خویش یا بیشینه‌سازی سود خود تلاش می‌کنند، اما در نهایت با اتخاذ برخی تصمیمات کار آنها به بدتر شدن خود و دیگران می‌انجامد. برای مثال، یوهان رابینسون می‌گوید آمریکا و دیگر اقتصادهای بزرگ در طی رکود بزرگ (بحران دهه ۱۹۳۰) از این روش استفاده کرده‌اند.
جستارهای وابسته
ایران مستعد سیاست همسایه ات را فقیر کن
فرودگاه بین‌المللی کالگری
فرودگاه بین‌المللی کالگری یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا YYC است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۹۰ متر است. این فرودگاه در شهر کالگری کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۸۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی
In 2016, airlines offered nonstop service from Calgary to various destinations in Canada as well as to 45 cities in other countries, including Switzerland and China. وست جت and ایر کانادا maintain قطب شرکت هواپیمایی at the airport; they were the busiest airlines in Calgary per the number of seats they offered on flights departing the city: 5,060,000 and 3,380,000, respectively. For comparison, the third-busiest airline by the same measure, یونایتد ایرلاینز، provided 390,000 seats. Ultimately, people continuing on to other destinations accounted for over 30% of total passenger traffic at YYC Calgary International.
Besides connecting passengers, travellers taking part in Alberta's large oil and gas industries fuel growth at the airport. During periods of decline in these sectors of the economy, airlines such as وست جت have had to limit their flights to the city. On the other hand, tourist attractions in the province, such as پارک ملی بنف and Lake Louise, have attracted service as well. هاینان ایرلاینز' Calgary–Beijing route is an example.
Other operations
The following airlines operate out of their own private facilities:
عبدالله حائری
عبدالله حائری مازندرانی (رحمت‌علیشاه) (زادهٔ کربلا ۱۲۴۱ خورشیدی – درگذشتهٔ در تهران ۱۳۱۶ خورشیدی) از مشایخ کبار سلسلهٔ نعمت‌اللهی گنابادی بود.
زندگی‌نامه
نامش عبدالله و پدرش زین‌العابدین حائری مازندرانی، از مراجع بزرگ کربلا، بود. در سال ۱۲۸۴ (قمری) متولد شد و آخرین فرزند پدرش بود. در نزد پدرش و چندتن دیگر از علمای بزرگ عراق تحصیل کرد و در سن بیست سالگی از پدرش اجازه اجتهاد گرفت. در سال ۱۳۰۵ (قمری) در کربلا برای نخستین بار با سلطان‌علیشاه گنابادی که از مکه به کربلا آمده بود ملاقات کرد و مجذوب و سرسپرده او شد؛ ولی به محض آنکه این امر آشکار گشت، برادرش حسین حائری او را با ضرب و شتم از کربلا راند و در برابر مردم از خود طرد کرد. در سال ۱۳۱۱ (قمری) از طرف سلطان‌علیشاه مأذون در اخذ بیعت ولایتی شد و به رحمت‌علی ملقب گردید. او خدمات زیادی برای سلسله نعمت‌اللهی انجام داد که از آن جمله یافتن فرزند گمشده سلطان‌علیشاه که پس از پدرش قطب بعدی سلسله شد، و بازگرداندن او به بیدخت بود. در دوران ۱۰ سالهٔ قطبیت ملاعلی گنابادی نورعلیشاه ثانی، اجازهٔ شیخیت او تمدید و به رحمت‌علیشاه ملقب شد. رحمت‌علیشاه در سفر آخر نورعلیشاه ثانی در کاشان همراه او بود و پس از مسموم شدن قطب، او را به شهرری منتقل کرد و به خاک سپرد. پس از رحلت نورعلیشاه با جانشین او محمّدحسن گنابادی صالح‌علیشاه تجدید بیعت کرد و از طرف او نیز مأذون در شیخیت شد. در سال ۱۳۵۶ قمری (۱۳۱۶ خورشیدی) در تهران بدرود حیات گفت و در حرم شاه عبدالعظیم حسنی و در مقبره‌ای که سعادت‌علیشاه و نورعلیشاه ثانی مدفون بودند دفن شد.
فضلا و استادان بسیاری مثل استاد بدیع‌الزمان فروزانفر در خدمتش تلمّذ می‌کردند و کسب فیض می‌نمودند، فروزانفر در مقدّمه فیه مافیه مصَحَّح خود از او چنین یاد می‌کند: «درین میان آن معدن ظرافت و کان ملاحت حاج شیخ عبدالله حائری که پیوسته‌اش به مدد تشویق در کار می‌آورد، در اواخر سال ۱۳۱۶ رخت به سرای جاوید افکند. جانش غریق رحمت است؛ یا ربّ غرقه‌تر باد. » »
رحمت‌علیشاه با رضاشاه رابطه بسیار صمیمی داشت، به نحوی که رضاشاه در دوران پادشاهی به ملاقات او می‌رفت و به توصیه‌های او عمل می‌کرد. با توصیه او رضاشاه حکم اعدام زین‌العابدین رهنما را به تبعید تقلیل داد. فرزندش هادی حائری و بدیع‌الزمان فروزانفر از شاگردان معروف او بودند. وی به‌همراه سید نصرالله اخوی، محمدکاظم عصار، علی‌بابا فیروزکوهی، سید محمد فاطمی قمی و منصور السلطنه قانون حقوق مدنی ایران را در زمان پهلوی اول نگاشت.
عبدالحسین اورنگ ملقب به شیخ‌الملک، نماینده ادوار مجلس شورای ملی در خاطرات خود به نقل از رضاشاه نقل کرده‌است که عبدالله حائری فرزند زین‌العابدین حائری مازندرانی در مدت اقامت رضاخان در سلطان‌آباد اراک به او گفته‌است: «روزی تو سلطان مقتدر این مملکت خواهی شد و آن روز شفقت و محبت به خلق خدا را از شما می‌خواهم.»
ولادیمیر نمیروویج دانچنکو
ولادیمیر نمیروویج دانچنکو (۲۳ دسامبر ۱۸۵۸ – ۲۵ آوریل ۱۹۴۳) نویسنده و نمایشنامه‌نویس روسی زاده گرجستان بود. وی در تئاتر هنری مسکو به عنوان دراماتورگ و مشاور ادبی کنستانتین استانیسلاوسکی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه
او در منطقه‌ای در حومه شهر پوتی در گرجستان امروزی که آن زمان بخشی از روسیه تزاری بود از خانواده‌ای ارمنی - اوکراینی متولد شد. پدر او افسر ارتش روس بود. او تحصیلات پایه خود را در شهر تفلیس گذراند و برای ادامه تحصیل راهی دانشگاه دولتی مسکو شد. در سال ۱۸۷۹ تحصیل را به جهت پرداختن به تئاتر ترک کرد و در سال ۱۸۸۱ در نخستین نمایش رسمی خود ایفای نقش نمود. او بنیان‌گذار مدرسه تئاتر هنری مسکو بود و در همان سال نیز درگذشت. او استاد اولگا کنیپر و وسولد مایرهولد بوده‌است.
در سال 1891 او مربی هنر نمایشی در انجمن فیلارمونیک مسکو شد. اولگا نیپر، وسوولود میرهولد، و یوگنی واختانگف تنها تعدادی از بازیگران و کارگردانانی بودند که تحت تأثیر او قرار گرفتند و در نهایت در صحنه روسیه به رسمیت شناخته شدند. نمیروویچ-دانچنکو به عنوان یک معلم، ایده های خود را در مورد هنر تئاتر بیان کرد، که مهمترین آنها، مانند نیاز به تمرین های طولانی تر و سازمان یافته و سبک بازیگری کمتر سفت و سخت، متعاقباً توسط کنستانتین استانیسلاوسکی در سیستم روش بازیگری خود گنجانده شد. در سال 1897، نمیروویچ دانچنکو که متوجه شد صحنه روسیه به اصلاحات اساسی نیاز دارد، جلسه ای با استانیسلاوسکی برای تشریح اهداف و سیاست های یک تئاتر جدید، تئاتر بازیگر، که اولین بار به نام تئاتر هنر و عامه پسند مسکو نامیده شد، تشکیل داد. اگرچه به استانیسلاوسکی بر روی صحنه بردن آثار اقتدار مطلق داده شد، اما کمک های نمیروویچ-دانچنکو قابل توجه بود. او هم به‌عنوان تهیه‌کننده و هم به‌عنوان مشاور ادبی، مسئولیت اصلی خواندن و انتخاب نمایشنامه‌های جدید را برعهده داشت و به استانیسلاوسکی درباره‌ی تفسیر و صحنه‌پردازی نیز آموزش می‌داد.
نمیروویچ-دانچنکو هم آنتون چخوف و هم ماکسیم گورکی را تشویق کرد تا برای تئاتر بنویسند، و او را به خاطر احیای موفق مرغ دریایی چخوف پس از شکست تاسف بار در تئاتر الکساندرینسکی می دانند. نمیروویچ دانچنکو با اعمال اصلاحات دراماتیک تئاتر هنری مسکو در اپرای سبک، استودیوی موزیکال هنری مسکو را در اوایل دهه 1920 تأسیس کرد و با روی صحنه بردن La Périchole و Lysistrata در شهر نیویورک (1925) به موفقیت چشمگیری دست یافت. زندگی نامه او با عنوان زندگی من در تئاتر روسیه (1936) ترجمه شد.
فعالیت‌ها
او تئاتر را برپایه کارهای ماکسیم گورکی و آنتوان چخوف و با الهام از فئودور داستایوفسکی و لئون تولستوی دنبال می‌کرد. او از نمایش‌نامه نویسان قدرتمند شوروی و از مهم‌ترین چهره‌های ادبی شوروی سوسیالیستی بشمار می‌رفت. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به نمایش آنا کارنینا در سال ۱۹۳۷ سه خواهر در سال ۱۹۴۰ و پیش از آن‌ها به برادران کارامازوف در سال ۱۹۱۰ اشاره کرد.
دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا
دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا (به‌اختصار: دافوس) یا دانشگاه جنگ دانشگاه نظامی وابسته به ارتش ایران است، که به ارائه دوره‌های تخصصی آموزش علمی و نظامی می‌پردازد و برای اخذ درجه‌ سرگردی و بالاتر ، باید توسط نیروهای نظامی گذرانده شود.
دافوس ارتش ایران، مرکز آموزش علمی و از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های ایران می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ حسین ولیوند فرماندهی دافوس ارتش را برعهده دارد.
تأسیس
در سال ۱۳۱۴ برای تشکیل دانشگاه، از طریق وزارت امور خارجه با وزارت امورخارجه فرانسه مکاتباتی به عمل آمد تا برای تشکیل چنین دانشگاهی عده‌ای افسر تحصیل کرده و زبده به عنوان مستشار به ایران اعزام نمایند. دولت فرانسه با این تقاضای ایران موافقت نموده و هیأتی را به ایران مأمور نمود تا دانشگاه ستاد و فرماندهی را در ایران تشکیل دهند و ارتقاء افسران از درجه سرهنگی به سرتیپی مشروط به طی این دوره شود. دولت فرانسه یک هیئت هفت نفری به شرح زیر به ایران اعزام نمود:
سه افسر فرانسوی نیز که پیش‌تر در ایران استخدام شده بودند، به جمع هیئت سپهبد ژاندر افزوده شدند. این سه نفر عبارت بودند از: سرهنگ کالدور متخصص در سواره‌نظام، سرگرد دولاکور متخصص پیاده‌نظام، سرگرد بودنیا معلم نقشه‌برداری. پس از ورود این هفت نفر، در شمال باغشاه، ساختمانی که قبلاً برای دانشگاه جنگ بنا گردید بود، تحویل افسران فرانسوی داده شد و دانشگاه رسماً کار خود را از مهرماه ۱۳۱۴ آغاز کرد. ریاست دانشگاه جنگ ابتدا با سرلشکر جهانبانی بود، ولی پس از مدت کوتاهی وی تعویض و سرلشکر ضرغامی؛ رئیس ستاد ارتش، به سرپرستی دانشگاه منصوب گردید. سمت سپهبد ژاندر در دانشگاه جنگ، مدیریت دروس بود. سرتیپ محسن دیبا رئیس رکن دو ستاد ارتش با حفظ سمت، به معاونت دانشگاه جنگ منصوب گردید.
دانشگاه جنگ دارای ۲ دوره اصلی بود: دوره فرماندهی؛ که مدت آن یک سال بود و دوره ستاد؛ که مدت آن را دو سال تعیین کرده بودند. افسرانی که دوره ستاد را طی می‌نمودند، نوار کلاه و لباس آن‌ها به مشکی تبدیل می‌شد و واکسیل ستادی هم بر شانه سمت چپ آنها اضافه می‌شد.
جنگ جهانی دوم
در ۱۳۱۸ که افسران فرانسوی به جبهه دعوت شدند، بلافاصله ایران را ترک کردند و امور دانشگاه در دست ایرانیان قرار گرفت، سازمان به قرار زیر بود: سرلشکر عزیزالله ضرغامی؛ رئیس ستاد ارتش و فرمانده دانشگاه جنگ، سرتیپ محسن دیبا؛ رئیس رکن دو و معاون اداری دانشگاه، سرتیپ حاجعلی رزم‌آرا؛ رئیس اداره جغرافیایی ارتش و معاون علمی دانشگاه جنگ و سرتیپ حسن ارفع؛ رئیس اداره سواره‌نظام و رئیس دبیرخانه دانشگاه. استادان و مدرسین دانشگاه جنگ، پس از ترک افسران فرانسوی از میان ایرانیان انتخاب شدند. در سال ۱۳۲۲ به علت مشکلات ناشی از وقوع جنگ دوم جهانی، دانشگاه به‌طور موقت تعطیل شد. دانشگاه جنگ تا شهریور ۱۳۲۰ در مجموع ۹۶ نفر فارغ‌التحصیل دوره فرماندهی و ۱۶۱ نفر فارغ‌التحصیل دوره ستاد داشت.
بازگشایی
در سال ۱۳۲۶ دانشگاه جنگ پس از تجدید نظر کلی در طول دوره و آموزش‌های موجود، بار دیگر بازگشایی شد و نام آن به دانشگاه فرماندهی و ستاد تغییر یافت. در سال ۱۳۴۰ دانشگاه دیگری بنابر نیاز، ذیل عنوان دانشگاه فرماندهی عالی و ستاد مشترک تأسیس شد. مجموعه این دو دانشگاه مجدداً تحت نام دانشگاه جنگ در تابعیت ریاست ستاد ارتش قرار گرفت. در سال ۱۳۴۴ دانشگاه جنگ منحل شد و دو دانشگاه به نام‌های دانشگاه فرماندهی و ستاد نیروی زمینی ذیل تابعیت نیروی زمینی شاهنشاهی ایران و دانشگاه فرماندهی عالی و ستاد مشترک در تابعیت ستاد مشترک ارتش شاهنشاهی ایران به وجود آمدند.
پس از انقلاب
با شروع جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ دانشگاه بار دیگر تعطیل شد. این تعطیلی تا سال ۱۳۶۱ ادامه یافت. در سال ۱۳۶۹ پس از تدوین و تصویب قانون ارتش جمهوری اسلامی، دانشگاه‌های فرماندهی و ستاد نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی دریایی در یکدیگر ادغام شدند و با نام دانشگاه‌های فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران (دافوس آجا) تحت فرماندهی واحد ستاد مشترک ارتش قرار گرفتند. در حال حاضر این دانشگاه علاوه بر رشته‌های نظامی، در سه رشته ژئوپلیتیک، مدیریت بحران و مدیریت آموزش، در مقطع کارشناسی ارشد و از طریق کنکور سراسری، دانشجو می‌پذیرد.
منابع
سایت اینترنتی دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، صفحه تاریخچه
گینه بیسائو
گینه بیسائو با نام رسمی جمهوری گینه بیسائو (به پرتغالی: República da Guiné-Bissau) کشوری است در غرب آفریقا در کناره اقیانوس اطلس شمالی، بین گینه و سنگال. پایتخت آن بیسائو است.
نیمی از مردم این کشور مسلمان هستند.
تاریخ
زمانی گینه بیسائو به عنوان پادشاهی گابو بخشی از امپراتوری مالی بود. بخش‌هایی از این پادشاهی تا زمان استعمار پرتغالی‌ها در قرن ۱۸ باقی‌مانده بود.
پرتغالی‌ها در قرن ۱۷ آغاز به تجارت برده در این کشور کردند. باوجود این که این کشور از نخستین مستعمرات پرتغال بود، بخش‌های داخلی آن تا قرن ۱۹ مورد اکتشاف قرار نگرفت.
این کشور که یکی از مستعمرات پرتغال بود و گینه پرتغال نام داشت، پس از استقلال در ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۳ نام پایتخت خود، بیسائو را به نام رسمی خود اضافه کرد تا از اشتباه گرفته شدن با جمهوری گینه جلوگیری کند.
سیاست
این کشور دارای حکومت جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری است.
جغرافیا
گینه بیسائو سرزمینی گرم و مرطوب است با مناطق سرسبز و باتلاقی در سمت ساحلی که برای کشت برنج و بادام زمینی اختصاص دارد و سرزمین‌های به نسبت خشک‌تر خاوری که برای گله داری و پرورش چهارپایان استفاده می‌شود. رودهای مهم آن کوروبال، گبا و کاشئو است. این کشور به نسبت سرزمین همواری به‌شمار می‌آید. تنها ناهمواری‌های این سرزمین کوه‌های کم ارتفاعی در قسمت شرقی آن است که حداکثر ارتفاع آن‌ها به ۲۶۲ متر می‌رسد. نفت، آهن و بوکسیت مهم‌ترین منابع طبیعی گینه بیسائو است. این کشور همچنین دارای جزایر فراوانی در سمت ساحلی است که مجمع الجزایر بیژاگوس مهم‌ترین آنهاست.
مساحت:
منابع طبیعی
ماهی، الوار، فسفاتها، بوکسیت، ذخایر دست نخورده نفت
مردم
مردم این کشور مسلمان (۴۵/۱٪)، مسیحی (۲۲/۱٪) و انیمیست (۱۴/۹) اند.
آموزش
در این کشور دو دانشگاه وجود دارد: دانشگاه Amílcar Cabral که تنها دانشگاه دولتی این کشورست و در پایتخت این کشور واقع است و دانشگاه Colinas de Boé که دانشگاهی خصوصی است. هر دوی این دانشگاه‌ها در سال ۲۰۰۳ آغاز به کار کرده‌اند.
مردم این کشور ترجیح می‌دهند که در کشورهای دیگر، به ویژه پرتغال، به تحصیل بپردازند.
فرهنگ
از رسوم مردم گینه می‌توان به رقص دسته جمعی آنها در روز جمعه هر هفته اشاره داشت.
منطقه ادلب
منطقه ادلب (به عربی:منطقة ادلب) یکی از منطقه‌های استان ادلب در سوریه است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۴ این منطقه ۳۸۲٬۹۲۸ نفر جمعیت داشت. مرکز این منطقه شهر ادلب است.
تقسیمات اداری
بخش ادلب (ناحیة ادلب):۱۲۶٬۲۸۴ نفر.
بخش ابو الظهور (ناحیة أبو الظهور):۳۸٬۸۶۹ نفر.
بخش سراقب (ناحیة سراقب):۸۸٬۰۷۶ نفر.
بخش تفتناز (ناحیة تفتناز):۲۴٬۱۴۵ نفر.
بخش معرتمصرین (ناحیة معرتمصرین):۵۷٬۸۵۹ نفر.
بخش سرمین (ناحیة سرمین):۱۴٬۵۳۰ نفر.
الکساندر برکمن
الکساندر برکمن (Alexander Berkman; زاده November 21, 1870 – درگذشته 1870:11:21, June 28, 1936) آنارشیست، نویسنده، و پدیدآور اهل روسیه و از پیشروان جنبش آنارشیسم در اوایل قرن بیستم بود.
وی در ۲۱ نوامبر ۱۸۷۰ در ویلنیوس (پایتخت لیتوانی فعلی) که جزئی از امپراتوری روسیه آن زمان بود، در یک خانواده مرفه یهودی به دنیا آمد. بعدتر خانواده به سن پترزبورگ مهاجرت کردند و برکمن تحصیلات خود را در آنجا پی گرفت و از رادیکالیسم فزاینده ای که در میان کارگران روس گسترش می‌یافت متأثر شد. از دیگر سو وی با ایده‌های رادیکال آن روزگار از جمله پوپولیسم و نیهیلیسم آشنا شد و در این میان دایی اش به دلیل فعالیت‌های انقلابی اعدام شد. با مهاجرت برادرش در ۱۸۸۸ به آلمان وی نیز فرصت را غنیمت شمرد تا از آلمان راهی نیویورک شود. هر چند نمی‌توانست انگلیسی صحبت کند اما به زودی بدل به یک آنارشیست شد و با گروه‌هایی پیوند یافت که در راستای آزادی افراد محکوم در حادثهٔ بمب‌گذاری هی مارکت مبارزه می‌کردند.
در ۱۸۹۲ برکمن همراه با گلدمن و فعال دیگری با نام آرنوستام راهی ورچستر در ماساچوست شدند. در ژوئن همان سال کارگران کارخانه فولاد کارنگی-که تحت مدیریت فردی بدنام با نام هنری کلی فریک- بود دست از کار کشیدند و در درگیری‌های بعدی چندین تن از دو طرف کشته شدند. برکمن، گلدمن و آرنوستام تصمیم گرفتند تا در راستای اتحاد طبقه کارگر و مخالفت با سیستم سرمایه‌داری فریک را از میان بردارند. برکمن مسئولیت این عمل را بر عهده گرفت اما در نهایت نتوانست به هدف نهایی خود برسد و از سوی پلیس بازداشت شد. دادگاه وی را به ۲۱ سال زندان و یک سال کار اجباری در یک نوانخانه محکوم کرد. وی در زندان «خاطرات یک زندانی آنارشیست» را نوشت.
او در ۱۹۰۶ از زندان آزاد شدو از آنجا راهی دیترویت شد تا با گلدمن ملاقات کند. برکمن سردبیری نشریهٔ آنارشیستی گلدمن موسوم به «مادِر ارث: مادر زمین» را بر عهده گرفت. وی به تأسیس مرکز فرر در نیویورک کمک کرد و در آنجا به تدریس اصول آنارشیسم مشغول شد. در ۱۹۱۴ در پی اعتصاب کارگران معدن کلرادو که برای خانواده راکفلر کار می‌کردند، گارد ملی به تجمع آنان یورش برد و ۲۶ معدنچی را کشت. در طول این اعتصاب برکمن به سازماندهی اعتراضاتی در نیویورک در حمایت از معدنچیان برخاست. در ۱۹۱۵ راهی کالیفرنیا شد و در سان فرانسیسکو نشریه آنارشیستی «بلاست» را راه‌اندازی کرد. او طی جنگ جهانی اول در جبهه مخالفان جنگ قرار داشت و در ۱۹۱۷ بازداشت و به دوسال زندان محکوم شد. برکمن در دادگاه گفت:
وی در آغاز از وقوع انقلاب بلشویکی سخت بر سر ذوق آمد و آن را «بهترین لحظه عمر خود» خواند. او و گلدمن در ۱۹۲۰ در روسیه به سفر پرداختند تا با گردآوری اشیا و داده‌ها یک موزه انقلابی راه‌اندازی کنند. اما آن دو طی این سفر با سرکوب، سوء مدیریت و فساد به جای برابری و توانمند سازی کارگران مواجه شدند. لنین در ملاقات با آن دو سرکوب آزادی مطبوعات را توجیه کرد و گفت: وقتی که دیگر خطری انقلاب را تهدید نکند، می‌توان آزادی بیان را تأمین کرد». در ۱۹۲۱ آن دو روسیه را ترک کردند و گلدمن راهی برلین شد جایی که شروع به نگارش پمفلت‌هایی با عناوینی چون «تراژدی روسیه» کرد. او در ۱۹۲۵ «افسانهٔ بلشویک» را منتشر کرد. وی در ۱۹۲۹ «اکنون و بعد از آن:الفبای آنارشیسم کمونیستی» را نوشت که بعدتر به «آنارشیسم چیست» یا همان الفبای آنارشیسم معروف شد؛ کتابی که به فارسی نیز برگردانده شده‌است. برکمن سالهای پایانی عمر خود را در نیس به عنوان سردبیر و مترجم گذراند و همچنان از جنبش آنارشیسم حمایت می‌کرد. در دهه سی وضع سلامت وی رو به وخامت گذاشت و او ناامید از درمان در ۲۸ ژوئن ۱۹۳۶ به زندگی خود پایان داد. گلدمن سازماندهی مراسم خاکسپاری وی را بر عهده گرفت. برکمن تنها چند هفته پیش از آغاز انقلاب اسپانیا درگذشت که از آن به عنوان یک انقلاب آنارشیستی-سندیکالیستی یاد می‌شود. در ژوئیه ۱۹۳۷ گلدمن نوشت: «اگر برکمن کمی بیشتر زنده می‌ماند وقوع این انقلاب وی را دوباره جوان می‌کرد و به وی نیرویی تازه می‌بخشید ». در واقع وی که از نسل‌های جوان و گروه‌های آنارشیستی ناامید شده بود اگر سه هفته بیش‌تر زنده می‌ماند جنگ آنارشیست‌های اسپانیایی علیه فرانکو را می‌دید.
آثار
کتابهایی که از برکمن به یادگار مانده به قرار ذیل است:
· خاطرات یک زندانی آنارشیست
· نفی بلد: معنا و مخاطرهٔ آن؛ پیام به مردم آمریکا (در همکاری با اما گلدمن)
· افسانهٔ بلشویک
· اکنون و بعد از آن: الفبای آنارشیسم کمونیستی (در فارسی با نام «الفبای آنارشیسم» ترجمه شده‌است)
او پس از سال‌ها مبارزه و سلسله سخنرانی‌هایی که در رابطه با احقای حقوق مردم، به خصوص کارگران داشت سرانجام در ۲۸ ژوئن ۱۹۳۶ پس از چند عمل جراحی در خصوص بیماری‌اش، در تبعید با تپانچه به خود شلیک کرد.
منابع
برکمن، الکساندر، الفبای آنارشیسم، هومن کاسبی، انتشارات شوند، تهران ۱۳۹۷.
خومرانگتسه
خومرانگتسه یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا خومیتس واقع شده‌است. خومرانگتسه ۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
یرکیز ۹۹۰
سیارک ۹۹۰ نهصد و نودمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۳ نوامبر ۱۹۲۲ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۵۰ است.
سیسال
سیسال نام یک گونه از سرده آگاوه است.
مقدمه
سیسال با نام گیاه‌شناسی Agave sisalana، نام یک گونه از سرده آگاوه، بومی جنوب مکزیک است اما در بسیاری از کشورهای دیگر به طور گسترده کشت می‌شود. سیسال‌ها دارای برگ‌های گوشتی هستند که از یک جوانه‌ی مرکزی رشد می‌کنند. وقتی که برگ‌ها رشد کرده و بزرگ می‌شوند به طول ۱ تا ۱/۵۰ متر و حدود ۱۰ سانتی‌متر عرض می‌رسند.
گیاه سیسال دارای طول عمر ۷ تا ۱۰ سال است و به طور معمول ۲۰۰ تا ۲۵۰ برگ قابل استفاده تجاری تولید می‌کند.از هر برگ به طور معمول میتوان ۱۰۰۰ الیاف استخراج کرد. الیاف تنها حدود ۴٪ از وزن کل برگ را تشکیل می‌دهند. سیسال یک گیاه منطقه‌ی گرمسیری و نیمه گرمسیری محسوب می‌شود، زیرا برای کشت و رشد آن به دمایی بالاتر از ۲۵ درجه سانتیگراد نیاز است.
تاریخچه
سیسال توسط آزتک‌ها و مایاها (معروف‌ترین قوم‌های سرخپوست در مکزیک) برای ساخت پارچه و کاغذ خام مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در قرن نوزدهم کشت سیسال به فلوریدا، جزایر کارائیب و برزیل و همچنین کشورهایی در آفریقا به ویژه تانزانیا، کنیا و نیز آسیا گسترش یافت. در کوبا کشت آن در سال ۱۸۸۰ توسط فرناندو حیدریش در ماتانزاس معرفی شد.
اولین کشت تجاری سیسال در برزیل در اواخر دهه ۱۹۳۰ شروع شد و اولین صادرات الیاف سیسال از آنجا در سال ۱۹۴۸ صورت گرفت. در دهه ۱۹۶۰ تولید این الیاف در برزیل شتاب گرفت و اولین کارخانه تولید سیسال تاسیس شد. امروزه برزیل بزرگ‌ترین تولید کننده سیسال در جهان است. رشد سیسال تأثیرات مثبت و منفی برای محیط و زمین دارد.
نحوه‌ی کشت
تکثیر سیسال عموماً با استفاده از پیازهای تولید شده از جوانه‌های موجود در ساقه صورت می‌گیرد. این جوانه‌ها در مزارع اولیه پرورش می‌یابند تا زمانی که به اندازه کافی بزرگ شوند تا به جایگاه نهایی خود انتقال داده شوند. این روش‌ها هیچ پتانسیل پیشرفت ژنتیکی ندارند اما روش درون کشتگاهی ماده ژنتیکی انتخاب شده، با استفاده از روش کشت بافت مریستم (MST) پتانسیل قابل توجهی برای توسعه ماده ژنتیکی بهبود یافته ارائه می‌دهد.
استخراج الیاف
الیاف باید پس از برش برگ خیلی زود استخراج شود. اگر برگ خشک شود، الیاف در طول فرایند تمیز کردن آسیب خواهد دید. فرایند استخراج، دکورتیکیشن یا الیاف‌سازی نامیده می‌شود.
فرایند استخراج دارای ۴ مرحله است:
در ابتدا برگ‌ها توسط یک چرخ چرخنده با چاقوهایی صاف آن قدر خرد و له می‌شوند تا فقط الیاف باقی بماند. در شرق آفریقا که تولید به طور معمول در ابعاد بزرگ انجام می‌شود ،برگ‌ها به یک ظرف بزرگ ضد زنگ منتقل می‌شوند که در آن از آب برای شستشوی برگ‌ها استفاده می‌شود.
اثرات زیست‌محیطی
کشاورزی گیاه سیسال در ابتدا باعث تخریب محیط زیست شد، زیرا مزارع سیسال جایگزین جنگل‌های بومی شدند، اما هنوز نسبت به بسیاری از انواع کشاورزی، کمترین مقدار آسیب را دارند. در تولید سیسال از کودهای شیمیایی استفاده نمی‌شود اما هر از گاهی از علف‌کش‌ها استفاده می‌شود که ممکن است همین هم از میان برداشته شود زیرا بیشتر علف‌های هرز با دست کنده می‌شوند.
در تانزانیا برنامه‌هایی برای استفاده از ضایعات به عنوان زیست‌سوخت وجود دارد.
سیسال در هاوایی و فلوریدا گیاهی آلوده کننده‌ی محیط زیست به شمار می‌آید.
کاربردها
سیسال به دلیل استحکام بالا، قابلیت کشش و مقاومت در برابر پوسیدگی بسیار کاربرد دارد. الیاف سیسال با کیفیت، طویل هستند و به تنهایی یا ترکیب شده با پشم یا اکریلیک در فرش استفاده می‌شوند. الیاف درجه متوسط برای ساخت بندناف، طناب و نخ چندلا در کشاورزی و صنعت استفاده می‌شود. الیاف سیسال به دلیل مقاومت در برابر آب شور در محیط‌های دریایی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
الیاف درجه پایین به دلیل میزان بالای سلولز در صنعت کاغذ استفاده می‌شوند. یکی از کاربردهای قدیمی سیسال، به دلیل داشتن الیاف بلند و انعطاف‌پذیر، بند ناف است گرچه استفاده از آن تا حد زیادی کاهش یافته و جای خود را به پلی پروپیلن داده است. سیسال هنوز بهترین ماده برای ساخت تخته دارت است.
به دلیل سازگاری سیسال با محیط، در صنعت خودرو و هواپیما برای محکم کردن قطعات به جای فایبرگلاس از سیسال استفاده می‌شود. به دلیل مقرون به صرفه بودن در صنعت ساخت و ساز مسکن جهت محکم کردن گچ، ساخت پشت بام و عایق استفاده می‌شود. سیسال برای پرداخت فولاد بسیار عالیست، زیرا برای جلا دادن به فولاد به اندازه کافی قوی و جهت نخراشیدن آن به اندازه کافی نرم است. سیسال همچنین به عنوان یک ژئوتکستایل در احیا زمین، تثبیت دامنه‌ها و ساخت جاده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
سایر محصولات تولید شده از الیاف سیسال شامل محصولات آرایشی، کمربندهای پشتی کمری، پارچه و بافر دیسک می‌باشد. از آنجا که الیاف درصد کمی از گیاه را شامل می‌شود، تلاش‌هایی برای استفاده از مواد زاید این گیاه برای تولید بیوگازها، برای نگهداری راحت‌تر مواد در انبار و استخراج مواد دارویی صورت گرفته است. سیسال به دلیل داشتن دوره طولانی گل دهی، منبع ارزشمندی از شهد برای زنبورهای عسل است. با این تفاوت که عسل تولید شده از گل این گیاه تیره و دارای طعم قوی و ناخوشایند است.
از آنجا که سیسال یک نوع گیاه آگاوه است، می‌توان آن را برای تهیه مشروبات الکلی تکیلا تقطیر کرد.
دیوار پوش سیسال از استانداردهای مقاومت در برابر سایش و مقاومت پارگی انجمن آمریکایی آزمایش و مواد و انجمن ملی آتش‌نشانی برخوردار است. از جمله کاربردهای دیگر تولید پلیمرهای پلی‌لاکتیک اسید، پلی‌پروپیلن و کامپوزیت‌های آنها با الیاف سیسال است. هدف از این کار کاهش هزینه کامپوزیت‌های زیست‌تجزیه‌پذیری و همچنین بهبود مقاومت به ضربه PLA با استفاده از PP و تولید یک ترموپلاستیک نسبتاً ارزان‌تر بود. کامپوزیت‌های توسعه یافته از نظر خصوصیات مورفولوژیکی و مکانیکی شاخص هستند.
آمارهای تولید و تجارت جهانی
تولید جهانی الیاف سیسال در سال ۲۰۱۳ به ۲۸۱ هزار تن رسیده است که برزیل با تولید ۱۵۰۵۴۸ تن در صدر است.
تانزانیا تقریباً ۳۴۸۷۵ تن، کنیا ۲۸۰۰۰ تن، ماداگاسکار ۱۸۹۵۰ تن و ۱۶۵۰۰ تن در چین تولید شده است. ونزوئلا با تولید ۴۸۲۶ تن بالاتر از مراکش، آفریقای جنوبی، موزامبیک و آنگولا قرار دارد. سیسال جایگاه ششم را در میان گیاهانی که کاربرد الیاف دارند به خود اختصاص داده است، و حدود ۲٪ از تولیدات الیاف گیاهی در جهان را شمل می‌شود. (الیاف گیاهی ۶۵٪ از کل الیاف مورد استفاده در جهان را تأمین می‌کند).
کامپوزیت های سیمانی تقویت شده با الیاف با کارایی بالا
= کامپوزیت های سیمانی تقویت شده با الیاف با کارایی بالا = کامپوزیت های سیمانی تقویت شده با الیاف با کارایی بالا (HPFRCCs) گروهی از کامپوزیت های مبتنی بر سیمان تقویت شده با الیاف هستند که دارای توانایی منحصر به فرد برای خم شدن و خود استحکام بخشی قبل از شکستگی هستند. این دسته خاص از بتن با هدف حل مشکلات ساختاری ذاتی بتن معمولی امروزی، مانند تمایل به شکست به شکلی شکننده تحت بارگذاری بیش از حد و عدم دوام طولانی مدت آن، توسعه یافته است. به دلیل طراحی و ترکیب خود، HPFRCC ها دارای توانایی قابل توجهی برای تسلیم پلاستیک و سخت شدن تحت بارگذاری بیش از حد هستند، به طوری که قبل از شکستگی خم می شوند یا تغییر شکل می دهند، رفتاری مشابه رفتاری که اکثر فلزات تحت تنش های کششی یا خمشی نشان می دهند. به دلیل این قابلیت، HPFRCC ها در برابر ترک خوردگی مقاوم تر هستند و به طور قابل توجهی بیشتر از بتن معمولی دوام می آورند. یکی دیگر از ویژگی های بسیار مطلوب HPFRCC ها چگالی کم آنهاست. متریال کم‌تر و در نتیجه سبک‌تر به این معنی است که HPFRCCها در نهایت می‌توانند به انرژی بسیار کمتری برای تولید و پردازش نیاز داشته باشند و آنها را مصالح ساختمانی اقتصادی‌تری تلقی کند. به دلیل ترکیب سبک وزن HPFRCC و توانایی سخت شدن کرنش، پیشنهاد شده است که آنها در نهایت می توانند جایگزین بادوام و کارآمدتری برای بتن معمولی شوند.
HPFRCCها صرفاً زیرمجموعه‌ای از کامپوزیت‌های سیمانی تقویت‌شده با الیاف انعطاف‌پذیر (DFRCCs) هستند که دارای قابلیت سخت شدن کرنشی تحت بارهای خمشی و کششی هستند و نباید با سایر DFRCC‌هایی که فقط تحت بارهای خمشی سخت می‌شوند، اشتباه گرفته شوند.
ترکیب
از آنجا که چندین فرمول خاص در کلاس HPFRCC گنجانده شده است، ترکیبات فیزیکی آنها به طور قابل توجهی متفاوت است. با این حال، اکثر HPFRCC ها حداقل شامل مواد زیر هستند: سنگدانه های ریز، یک فوق روان کننده، الیاف پلیمری یا فلزی، سیمان و آب. بنابراین تفاوت اصلی بین HPFRCC و ترکیب بتن معمولی در عدم وجود سنگدانه های درشت در HPFRCC نهفته است. به طور معمول، سنگدانه های ریز مانند ماسه سیلیس در HPFRCC ها استفاده می شود.
خواص مواد
سخت شدن کرنش به عنوان مطلوب‌ترین قابلیت HPFRCCها، زمانی اتفاق می‌افتد که یک ماده از حد الاستیک خود گذشته باشد و شروع به تغییر شکل پلاستیکی کند. این عمل کشش یا "کرنش کردن" در واقع ماده را تقویت می کند. این پدیده از طریق ایجاد ترک‌های میکروسکوپی متعدد، برخلاف رفتار نرم‌شونده تک ترک/کرنش ها که در بتن‌های متداول تقویت‌شده با الیاف دیده می شود، امکان‌پذیر می‌شود. این پدیده در HPFRCC ها به دلیل لغزش چندین الیاف از کنار یکدیگر رخ می دهد.
یکی از جنبه های طراحی HPFRCC شامل جلوگیری از انتشار ترک یا تمایل ترک به افزایش طول است که در نهایت منجر به شکستگی مواد می شود.وجود پل فیبرمانع این اتفاق  شده است ، خاصیتی که بیشتر HPFRCC ها به طور خاص برای داشتن آن طراحی شده اند. پل زدن فیبر عمل چندین الیاف است که در تلاش برای جلوگیری از ایجاد شکاف بیشتر ، نیرویی را در سراسر عرض یک ترک اعمال می کند. این توانایی همان چیزی است که به بتن قابل خم شدن خصوصیات انعطاف پذیری می دهد.
در  جدول زیر برخی  از خصوصیات مکانیکی اساسی ECC یا کامپوزیت سیمان مهندسی شده ، یک فرمول خاص HPFRCC ، که در دانشگاه میشیگان تهیه شده  ذکر شده است. این اطلاعات در مقاله ویکتور C. لی در (ECC)- کامپوزیت های متناسب از طریق مدل سازی میکرومکانیکی موجود است.اولین ویژگی ذکر شده ، مقاومت کششی نهایی 4.6 مگاپاسکال ، کمی بزرگتر از مقاومت کششی پذیرفته شده بتن های تقویت شده با فیبر استاندارد است ، (4.3 مگاپاسکال). قابل توجه تر ، با این حال ، مقدار بسیار بالایی از فشار نهایی 5.6 ٪ در مقایسه با بیشتر مقادیر کرنش نهایی FRC ها دربازه  چند صد درصد  است. اولین تنش ترک و مقادیر کرنش ترک اول در مقایسه با بتن طبیعی به طور قابل توجهی کم است ، هر دو نتیجه پدیده ترک چندگانه مرتبط با HPFRCCS هاست.
متدلوژی طراحی
اساس طراحی مهندسی HPFRCCهای مختلف علیرغم ترکیبات مشابه آنها به طور قابل توجهی متفاوت است. به عنوان مثال، طراحی یک نوع HPFRCC به نام ECC از اصول میکرومکانیک نشات می‌گیرد. این زمینه مطالعه به بهترین وجه به عنوان ارتباط خواص مکانیکی ماکروسکوپی با ریزساختار کامپوزیت توصیف می‌شود و تنها یک روش خاص است که برای طراحی HPFRCC استفاده می‌شود. یکی دیگر از روش‌های طراحی که در فرمول‌های دیگر HPFRCC ها استفاده می‌شود، بر اساس توانایی مواد در تحمل بارگذاری لرزه‌ای است.
کاربردها
کاربردهای پیشنهادی برای HPFRCCها شامل عرشه پل، لوله‌های بتنی، جاده‌ها، سازه‌های تحت بارهای لرزه‌ای و غیر لرزه‌ای و سایر کاربردهایی است که مصالح ساختمانی سبک، قوی و بادوام مورد نظر است.
ECC قبلاً توسط اداره حمل و نقل میشیگان برای وصله بخشی از عرشه پل خیابان گروو بریج بین ایالتی 94 استفاده شده است. پچ ECC به عنوان جایگزینی برای اتصالات انبساطی موجود قبلی که دو تکه عرشه را به هم متصل می کرد استفاده شد. اتصالات  انبساطی که معمولاً در پل ها برای اجازه دادن به انبساط و انقباض فصلی عرشه های بتنی استفاده می شوند، نمونه ای از یک روش ساخت و ساز در همه جا هستند که می توانند در نهایت با استفاده از بتن خم شونده حذف شوند.
سایر سازه های موجود متشکل از HPFRCC ها ، به طور خاص ECC ، شامل پل جاده کرتیس در آن آربور ، MI و پل میهارا در هوکایدو ، ژاپن است. عرشه پل میهارا ، متشکل از بتن قابل خم ، تنها پنج سانتی متر ضخامت دارد و طول عمر مورد انتظار یکصد سال دارد
منابع
رده:کامپوزیت های سیمانی تقویت شده با الیاف
فرزندان علی بن ابی‌طالب
منابع در تعداد فرزندان علی بن ابی‌طالب دچار اختلاف هستند. در ارشاد شیخ مفید و اعلام الوری، تعداد فرزندان علی، ۲۷ نفر، در کشف الغمه اربلی ۲۸ نفر، در تذکرة الخواص ۳۴ نفر، در طبقات ابن سعد ۳۴ نفر، در ینابیع المودة ۳۵ نفر و در تهذیب الکمال ۳۶ نفر گزارش شده‌اند.
فرزندان فاطمه
فاطمه دختر محمد پیامبر اسلام است. او با علی ازدواج کرد و صاحب ۵ فرزند شد به نام‌های زیر:
فرزندان لیلی
لیلی دختر مسعود هم زن علی بود و علی از او صاحب دو فرزند شد که هر دو در کربلا کشته شدند.
فرزندان ام‌البنین
ام‌البنین که از لحاظ شهرت دومین زن علی است، صاحب چهار فرزند پسر شد که همگی در کربلا کشته شدند.
فرزند خوله
خوله دختر جعفر بن قیس کنیزی بود که در جنگ یرموک اسیر شد و به مدینه آمد. با علی ازدواج کرد و صاحب پسری بنام محمد حنفیه شد.
فرزند پسر کنیز
از کنیز همسر علی تنها یک پسر است به نام محمد اصغر که در کربلا کشته شد.
فرزندان اسما
اسما دختر عمیس همسر علی بود که علی از او صاحب دو فرزند شد.
فرزندان صهبا
علی از او صاحب دو فرزند دوقلو شد.
فرزند امامه
امامه دختر ابوالعاص نوه دختری محمد است:
فرزندان ام سعید
ام سعید دختر عروه بن مسعود است. او با علی ازدواج کرد و صاحب دو دختر بنام ام‌الحسین و رمله کبری شد.
فرزند محیاء
از محیاء دختر امرالقیس تنها یک دختر بنام ام یعلی بود که در خردسالی درگذشت.
دختران علی از کنیزان او
سیزده دختر هستند، به نام‌های: ام هانی - میمونه - زینب صغری - رمله صغری - ام کلثوم صغری - فاطمه - امامه - خدیجه کبری - خدیجه صغری - ام کرام - ام اسلمه - جمانه - نفیسه - صفیه
دختران علی
رقیه، ام حسن،‌ ام هانی،‌ فاطمه، زینب صغری، میمونه، نفیسه، خدیجه، امامه، رمله کبری، جمانه، ام سلمه، رقیه صغری، ام کلثوم صغری، رمله صغری، ام کرام، ام جعفر، و به گزارش برخی سکینه
شهرستان باندری، آیداهو
شهرستان باندری، آیداهو (به انگلیسی: Boundary County, Idaho) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آیداهو واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان باندری ۳٬۳۱۰٫۰۲ کیلومترمربع مساحت دارد.
تپه چاوک
تپه چاوک در شهرستان دشتستان، بخش ارم، دهستان ارم، روستای چهوک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شب‌کلا
شب‌کلا، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۷نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
اسلام‌آباد چهل چشمه
اسلام‌آباد چهل چشمه، روستایی از توابع بخش ارژن شهرستان شیراز در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قره چمن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
پیپریلن
پیپریلن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۲۲۰۴ است. که جرم مولی آن ۶۸٫۱۱۷ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
بودیل ایپسن
بودیل ایپسن (Bodil Ipsen؛ August 30, 1889 – 1889:8:30, November 26, 1964) هنرپیشه و کارگردان اهل دانمارک بود. دو فیلم او لائو لائوریتسن و مرغزار سرخ برنده جایزه بزرگ از جشنواره فیلم کن ۱۹۴۶ شده است.
تحویلدار صرف جیب
تحویلدار صَرف جیب، عنوان یکی از مشاغل درباری در عهد قاجار و بخصوص در دوران پادشاهی فتحعلیشاه قاجار بود. تحویلدار صرف جیب کسی بود که مبالغی که به عناوین گوناگون به شاه داده می‌شد، تحویل می‌گرفت و این مبالغ را برای شاه نگهداری می‌کرد و در حقیقت صندوقدار شاه بود. در عین حال، هر زمان که شاه می‌خواست به کسی انعامی بدهد، به تحویلدار صرف جیب خود، حواله می‌داد و به او می‌گفت که فلان مقدار پول را به فلان یا بهمان پرداخت کند. تحویلدار صرف جیب هم موظف بود که مبلغ مورد نظر شاه را، فوراً و به صورت نقدی، به فرد بپردازد. بر این اساس، مبالغی که توسط تحویلدار صرف جیب پرداخت می‌شد، نقد بود و مانند سایر حوالجات، برای طرف و گیرندهٔ وجه، سرگردانی نداشت.
در زمان‌های بعد از فتحعلیشاه و در زمان شاهان دیگر، عنوان تحویلداری مزبور، به ادارهٔ صرف جیب مبارک، تغییر نام پیدا کرد.
از جمله مشهورترین تحویلداران صرف جیب در عهد فتحعلیشاه، سهراب خان گرجی بود که به خاطر ماهیت شغل خویش، به سهراب خان نقدی نیز، شهرت داشت. وی در عین حال در همین دوران، رئیس کل گمرک یا به اصطلاح آن روزگار، صاحب جمع گمرک خانه‌ها نیز بود.
سیارک ۴۸۴۵۸
سیارک ۴۸۴۵۸ چهل و هشت هزار و چهارصد و پنجاه و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۱ کشف شد.
خشایار دیهیمی
خشایار دیهیمی (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۳۴ تبریز) مترجم و ویراستار ادبی و فلسفی است. او چندین اثر را در فلسفه سیاسی، فلسفه زندگی، و ادبیات بلوک شرق به فارسی ترجمه کرده، که منتشر شده‌اند. او هم‌چنین، سرپرست ترجمه چند مجموعه کتاب از جمله نسل قلم، تجربه و هنر زندگی، و ن‍ام آوران ف‍ره‍ن‍گ بوده‌است. در سی و پنج سال فعالیت فرهنگی‌ این مترجم و ویراستار، نزدیک به صد و بیست ترجمه و صد ویراستاری منتشر شده‌است. افزون‌بر ترجمه و ویراستاری، تدریس فلسفه سیاسی، روزنامه‌نگاری و هم‌کاری همیشگی با نشریه‌ها و مجله‌ها از دیگر فعالیت‌های اوست. عضویت در کانون نویسندگان ایران، فعالیت‌های مدنی و اجتماعی هم بخشی دیگر از تلاش‌های اوست. در چهارمین جشن ملی مترجمان، مخاطبان فلسفه و ادبیات، او را مترجم محبوب خود معرفی کردند.
زندگی‌نامه
خشایار دیهیمی ۲۰ آبان ۱۳۳۴ در تبریز زاده شد. نصرالله دیهیمی، پدر او، دانش‌آموخته تعلیم و تربیت و استاد دانشگاه و مترجم بود. برادر این مترجم، ایرج دیهیمی پزشک است. دختر او نازنین دیهیمی مترجم و ویراستار بود. رؤیا رضوانی، همسرش، نیز مترجم است.
کودکی و نوجوانی
او نخستین سال‌های زندگی‌اش و بخشی از تحصیلات ابتدایی را در تبریز گذراند، در آغاز نوجوانی، با خانواده به تهران مهاجرت کرد و در تهران‌پارس در پایتخت ساکن شدند. خواندن را پیش از مدرسه آموخت. او درباره این گفته بود: «از ۱۰سالگی یک کتاب‌خوان حرفه‌ای بودم، یعنی بدون اغراق باید روزی یک کتاب را می‌خواندم. خوش‌بختانه از ادبیات شروع کردم.»
جوانی
او به‌واسطه آشنایی و معاشرت با غلام‌حسین ساعدی، در دهه پنجاه با محافل ادبی و روشن‌فکری، نویسندگان و مترجم‌ها در کانون نویسندگان ایران و فضاهای دیگر ارتباط می‌یابد. ۱۳۵۶ از دانشگاه تبریز در مهندسی شیمی فارغ‌التحصیل می‌شود. در نخستین سال‌های جوانی، ۱۳۵۲-۱۳۶۱، درملکان، به معلمی می‌پردازد. ۱۳۶۱ او به دلائل سیاسی بازداشت و دو سال در زندان تبریز حبس می‌شود. پس از زندان، به کار در یک کارخانه لاستیک‌سازی روی می‌آورد. دربارهٔ آن تجربه گفته‌است: «چون شیمی خوانده بودم با گرایش پلیمر، در یک کارخانه لاستیک‌سازی مشغول کار شدم و یک سال آنجا کار کردم. بعد دیدم نمی‌توانم و اگر این‌طور پیش بروم، قطعاً می‌میرم. کارش سخت نبود، اما عشق من نبود. گرچه آنجا هم ۱۰ کتاب راجع‌به صنعت لاستیک درآوردم و بعد هم دائرةالمعارف صنعت لاستیک را ترجمه و تألیف کردم که البته دوستان محبت فرمودند و به اسم خودشان چاپ کردند و از قضای روزگار جایزه بهترین کتاب را هم گرفت!»
دیهیمی پس‌ازآن‌که از زندان تبریز آزاد شد، در انتشارات انقلاب اسلامی، فرانکلین سابق به کار می‌پردازد. او، ۱۳۶۵ مسؤول ویرایش تاریخ تمدن ویل دورانت می‌شود. او در روایت آن کار گفته‌است: «به عنوان نمونه‌خوان به انتشارات فرانکلین رفتم. آنجا تاریخ تمدن را ویرایش کردم که از بزرگ‌ترین بخت‌های من بود چرا که موقع نمونه‌خوانی متوجه شدم، جاافتادگی و غلط بسیاری دارد و ترجمه نامفهوم است. با کلی مکافات متقاعدشان کردم که آن را دوباره از نو ویرایش کنم؛ و این کار دانش و بینش مرا خیلی بالا برد. با اینکه به‌لحاظ مادی من واقعاً به فلاکت افتادم، چون ماهی سه هزار تومان حقوق می‌گرفتم و باید هر دو ماه یک‌بار یک جلد را سطر به سطر مقابله می‌کردم و می‌نوشتم. بعد هم خودم شروع به ترجمه کردم.»
نخستین ترجمه
او از کودکی کتاب‌خوان بار می‌آید و انگلیسی را با پشت‌کار در خانه از پدرش می‌آموزد. هم‌چنین از عبدالله توکل مترجم پیش‌کسوت کمک می‌گیرد؛ او دربارۀ این می‌گوید: «استاد اصلی من در یادگیری فوت و فن ترجمه، عبدالله توکل بود. توکل تقریباً مثل پدر من بود. خانه‌یکی بودیم و من از بچگی او را می‌شناختم. در آموزش و پرورش، مدیرکل روابط بین‌الملل بود. پدر من هم آموزش و پرورشی بود با هم همکار بودند، او اوقات فراغتش می‌نشست و ترجمه می‌کرد. خیلی آدم دوست داشتنی بود. با همان بیان ترکی شیرینش می‌گفت ببین بدبختی ما این است که ۹۹ درصد مترجمان ما تعداد کتاب‌هایی که ترجمه کردند، مساوی تعداد کتاب‌هایی است که خوانده‌اند؛ و حتی گاهی بیشتر از کتاب‌هایی است که خواندند، چون بعضی از ترجمه‌ها را یک بار قبل از دست به ترجمه بردن نخواندند. پس اگر می‌خواهی اجازه من را برای ورود به کار ترجمه داشته باشی، باید به ازای پنجاه کتابی که می‌خوانی یک کتاب ترجمه کن. من تا امروز به این نصیحت عمل کردم.
دیهیمی دربارهٔ روی آوردن به ترجمه به روزنامه شرق گفته: من هم چون از مطالعه خیلی لذت می‌بردم، خواستم این لذت را با دیگران تقسیم کنم. درست مثل آدمی که یک گل سرخ در باغچه می‌بیند، خیلی دلش می‌خواهد یک نفر را پیدا کند و بگوید این گل را نگاه کن چقدر قشنگ است و لذتش بیشتر می‌شود. در ضمن نظام‌مند و مسئله‌محور مطالعه می‌کردم، یعنی دایم در ذهنم سؤال وجود داشت و باید به این سوالات جواب می‌دادم، هر کتابی من را به کتاب دیگری می‌رساند و آن کتاب به رشته دیگر و همین‌طور ادامه داشت، در کارم هم طبیعتاً همین را دنبال کردم، یعنی فکر کردم در این مملکت مطمئناً تنها آدمی نیستم که این سؤال‌ها را دارم.»
نخستین ترجمه او به فارسی، یادداشت‌های یک دیوانه و هفت قصه دیگر از نیکلای گوگول، ۱۳۶۳ در نشر هاشمی منتشر می‌شود. او دربارهٔ این ترجمه می‌گوید: «برای دلخوشی خودم این ترجمه را انجام داد و از نشان‌دادن آن به عبدالله توکل هراس داشتم. تا اینکه توکل ترجمه را دید و آن را پسندید و مرا تشویق کرد آن را چاپ کنم. ایشان کتاب را داد به رضا براهنی، براهنی شاگرد پدرم بود، با ایشان هم رفت‌وآمد داشتیم. آن موقع مشاور انتشارات هاشمی بود. این‌طور شد که کتاب را دادیم به رضا براهنی و آنجا چاپ شد.»
این اثر تاکنون بیش از بیست بار تجدید چاپ شده‌است.
روزنامه‌نگاری و همکاری با نشریات
نخستین فعالیت‌های نوشتاری و فرهنگی او، اواخر دهه پنجاه رقم می‌خورد. او ۱۳۵۸ با نشریه «جنبش» علی اصغر حاج سیدجوادی همکاری کرد. اواخر دهه شصت در بنیان‌گذاری و انتشار نگاه نو با محمدتقی بانکی و علی میرزایی همکاری کرد و دبیر شورای نویسندگان آن شد. به دنبال فشار نهادهای امنیتی پس از ۵ شماره از دبیری شورای نویسندگان کنار رفت، ولی با نوشتن و ترجمه کردن به همکاری با نگاهِ نو ادامه داد.
او هم‌چنین دربارهٔ همکاری‌اش با نگاه نو گفته بود: «جناب بانکی و میرزایی به من پیشنهاد کردند تا کمک کنم و مجله نگاه نو دربیاید. درآوردن نگاه نو، کار تمام وقتم شد. در مجله نگاه نو، یک بخش ادبیات داشتیم که در هر شماره اختصاص به معرفی یک نویسنده داشت. فکر نسل قلم در آنجا پایه‌ریزی شد. ما با استفاده از مجموعه دایرةالمعارف اسکریتر هر شماره ۲۰ تا ۵۰ صفحه را به معرفی یک نویسنده اختصاص می‌دادیم و مقاله‌های آن مجموعه را ترجمه می‌کردیم. بعد بنابه دلایلی که نمی‌شود توضیح داده کار من در نگاه نو متوقف شد و من بیکار شدم. فکر کردم که می‌شود همان کاری را که در بخش ادبی نگاه نو انجام می‌دادیم به صورت مستقل و در قالب کتاب ادامه دهم. که بعداً به مجموعه نسل قلم تبدیل شد.»
دیدگاه‌ها
خشایار دیهیمی دیدگاه‌هایش را در حوزه‌های اجتماعی، مدنی، حقوق و اخلاق شهروندی، همچنین ادبیات و ترجمه، در قالب مقاله‌، گفت‌وگو و میزگرد تبیین کرده‌است.
کتاب‌شناسی
خشایار دیهیمی در فلسفه، فلسفه سیاسی و ادبیات بلوک شرق، بیش از سی‌صد اثر را ترجمه، ویراستاری، سرویراستاری و سرپرستی کرده‌است. از جمله می‌توان به سرویراستاری و سرپرستی ترجمه و نشر مجموعه نسل قلم اشاره کرد.
مجموعه نسل قلم
نسل قلم، مجموعه‌ای صد و ده جلدی در معرفی نویسندگان مطرح و مهم جهان در ادبیات و فلسفه سیاسی به سرویراستاری و همراهی جمعی از مترجمان است. از جمله این مترجمان می‌توان به عبدالله توکل، کریم امامی، حشمت‌الله کامرانی، مهدی سحابی، گلی امامی، عبدالله کوثری، عزت‌الله فولادوند، منوچهر بدیعی و… اشاره کرد. بنیاد ترجمه این مجموعه، ۱۳۷۱ گذاشته شد، بخش‌هایی از این مجموعه در نشر ماهی و نشر فرهنگ نو در ۱۳۸۹ و ۱۳۹۷ تجدیدچاپ شده‌است. این کتاب‌ها، مدخل‌هایی از سه مجموعه European writers و British writers و American writers است که به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است. نخستین کتاب فارسی از این مجموعه، «هرمان ملویل» نوشته لئون هاوارد بود که ۱۳۷۲ در نشر کهکشان منتشر شد و ۱۳۹۷ برای سومین‌بار در نشر فرهنگ نو تجدید چاپ شد.