cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
رضا پهلوی
نوجوانی و تحصیلات
او دورهٔ پیشرفتهٔ خلبانی جت‌های جنگنده را در پایگاه نیروی هوایی ریس در لاباک، تگزاس گذراند.
پهلوی در سپتامبر ۱۹۷۹/شهریور ۱۳۵۸ تحصیلات دانشگاهی خود را با ورود به کالج ویلیامز واقع در ویلیامزتاون، ماساچوست، آمریکا آغاز کرد. خانواده او نیز در همین منطقه غرب ماساچوست و جنوب ورمانت ساکن شدند و شروع به تحصیل کردند. در این زمان پدرش در تبعید و بیمار بود. پهلوی در زمان وفات پدرش همراه او بود و او در تحصیلاتش وقفه انداخت تا تصمیمات سیاسی بگیرد. پس از درگذشت محمدرضا پهلوی، رضا پهلوی به تنهایی به مراکش نقل مکان کرد و به‌طور مکاتبه‌ای در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در آمریکا، به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم سیاسی دریافت کرد.
فعالیت‌های سیاسی
رضا پهلوی، فعالیت‌های سیاسی خود را بلافاصله پس از مرگ پدرش آغاز کرد. او مدتی به مراکش، از آنجا به پاریس، و نهایتاً در سال ۱۹۸۴ به حومه واشینگتن دی سی در شمال ویرجینیای آمریکا عزیمت کرد. رضا پهلوی به عنوان یکی از رهبران اصلی اپوزیسیون ایران شناخته می‌شود.
او با کمک مالی به رادیو نجات ایران (در قاهره) شروع به فعالیت علیه جمهوری اسلامی ایران کرد. با ترور ارتشبد غلامعلی اویسی در سال ۱۳۶۲، فعالیت رضا پهلوی نیز برای مدتی رو به کاهش گذاشت و وی با ترک مراکش به آمریکا رفت.
رضا پهلوی در کتابی که در سال ۲۰۰۲ با نام نسیم دگرگونی و به زبان انگلیسی منتشر کرد دیدگاه‌های خود را در زمینه حمایت از جنبش‌های «ناآرامی‌های مدنی و قیام‌های بدون خشونت» مطرح کرد که این کتاب هم‌اکنون به زبان فارسی نیز ترجمه شده‌است. سایر کتاب‌های وی میثاق با مردم و آزادی برای هم‌میهنانم نام دارند که هر دو به فارسی نیز برگردانده شده‌اند. همچنین در سال ۲۰۰۹ میلادی، کتابی از رضا پهلوی به نام زمان انتخاب به زبان فرانسه منتشر شد.
در فروردین ماه ۱۳۹۲ او ائتلاف شورای ملی ایران را بنیان‌گذاری و سپس رهبری کرد اما در شهریور ۱۳۹۶ رسماً از سِمت خود به عنوان رهبر شورای ملی کناره‌گیری کرد.
او در آغاز جنگ ایران و عراق طی نامه‌ای به نیروی هوایی ایران، پیشنهاد کرده بود تا به عنوان خلبان جنگنده در جنگ ایران و عراق شرکت کند، که مقامات وقت ایران این تقاضا را بی‌پاسخ گذاشتند. او همواره به عنوان یک شهروند ایرانی در خارج از کشور به مبارزه سیاسی برای حقوق بشر و دموکراسی در ایران و تلاش برای اتحاد بین ایرانیان داخل و خارج از کشور پرداخته‌است.
در راستای رویدادهای پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم، رضا پهلوی از جامعهٔ جهانی خواست تا «از جنبش نافرمانی مدنی مردم ایران» در مقابل حکومت مذهبی این کشور پشتیبانی کنند.
شکایت از علی خامنه‌ای به دیوان بین‌المللی کیفری
رضا پهلوی در آذرماه ۱۳۹۰، خواهان محاکمه علی خامنه‌ای، به اتهام ارتکاب «نقض حقوق بشر و جنایت علیه بشریت» در دیوان بین‌المللی کیفری شد. رضا پهلوی، در خردادماه ۱۳۹۱ در سفر به هلند در دیدار با لوئیس‌مورنواوکامپو، دادستان دادگاه بین‌المللی لاهه شکایت خود را از رهبر جمهوری اسلامی ایران به اتهام «جنایت علیه بشریت» به دادگاه بین‌المللی کیفری تسلیم کرد.
در تاریخ ۳ دی ۱۳۹۸، از اروپاییان خواست تا به جای تجارت با حکومت ایران، پرونده کشته‌شدن بیش از ۱۵۰۰ تظاهرکننده در اعتراضات سراسری آبان‌ماه ۱۳۹۸ را به دیوان کیفری بین‌المللی ارجاع دهند.
پروژه ققنوس
پهلوی در سال ۱۳۹۷، پروژه ققنوس را که ابتکار او آغاز شده در واشینگتن آمریکا معرفی کرد. مدیر این پروژه، آن را یک اندیشکده علمی و هدف آن را ارائه برنامه‌هایی برای مسایل بنیادین ایران اعلام کرد. این پروژه کنفرانس‌هایی را برگزار کرده‌است.
تحریم انتخابات
رضا پهلوی در ضرورت تحریم انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۹–۱۳۹۸) گفت: «رای دادن و شرکت کردن در انتخابات به معنای تبرئه حکومت ایران از همه جنایت‌هایی است که انجام داده، آن هم وقتی به تازگی ۱۵۰۰ نفر از معترضان را در اعتراضات آبان‌ماه کشته‌است». وی افزود «با تحریم انتخابات به دنیا پیام می‌دهیم که این خیمه‌شب بازی جمهوری اسلامی است».
در این دوره، با ۴۲٫۵٪، کمترین میزان مشارکت مردم در یازده دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی رقم خورد.
پیمان نوین
رضا پهلوی در تاریخ ۷ مهر ۱۳۹۹ (۲۸ سپتامبر ۲۰۲۰) در پیامی ویدیویی با عنوان «پیمان نوین» از همه نیروهای سیاسی دموکراسی‌خواه خواست تا با کنار گذاشتن اختلافات برای گذار از جمهوری اسلامی متحد شوند. او گفت «انگیزهٔ من رسیدن به قدرت سیاسی نیست، بلکه تلاش برای برقراری سیستمی است که در آن، قدرت هرگز در انحصار یک فرد یا یک گروه نباشد».
رضا پهلوی از همه مخالفان حکومت خواست اعتصاب‌ها و اعتراض‌ها و نافرمانی‌های مدنی را در نقاط مختلف کشور به هم پیوند بزنند، در واحدهای کار و محلات، حلقه‌های کوچک اعتراض شکل دهند و نافرمانی مدنی را در هر شکل تبلیغ کنند.
او همچنین در بخش دیگری از این پیام نیروهای ارتش را خطاب قرار داد و گفت در شرایطی که حکومت جمهوری اسلامی در حال فروش منابع کشور و شلیک‌کردن مستقیم به روی شهروندان بی‌گناه است، وظیفه آن‌ها دفاع از مردم است. شاهزاده خطاب به «بدنه بسیج و سپاه» گفت انتخاب کنید که «طرف مردم می‌ایستید یا با حکومت» خواهید ماند.
سفر به اسرائیل
پهلوی در آوریل ۲۰۲۳ به اسرائیل سفر کرد و در فرودگاه مورد استقبال گیلا گاملیل وزیر اطلاعات اسرائیل قرار گرفت. او با مقامات ارشد اسرائیلی از جمله بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر، و اسحاق هرتسوگ رئیس‌جمهور، و اسرائیلی‌های ایرانی‌تبار دیدار کرد و در مراسم سالانه یادبود هولوکاست شرکت کرد. دولت اسرائیل در بیانیه ای، پهلوی را «ارشدترین شخصیت ایرانی که تاکنون دیدار عمومی از اسرائیل داشته» خواند. پهلوی ابراز امیدواری کرد ایران و اسرائیل در صورت تغییر رژیم در ایران مشابه دوره پدرش دوباره «شرکای استراتژیک» شوند. پهلوی در این سفر از یک تأسیسات نمک زدایی از آب و باغ‌های بهایی حیفا دیدار می‌کند. او سفر خود را فرصتی برای آوردن «پیام دوستی از مردم ایران» خواند. طرفداران پهلوی دیدار او را تاریخی خواندند و آن را گواهی بر این دانستند که اسرائیل «انقلاب ملی» در ایران را به رسمیت شناخته و ولیعهد سابق را «تنها رهبر» آن می‌داند. برخی ایرانیان او را بابت سکوت در خصوص وضعیت فلسطینیان و بازدید از کشوری که تهدید به حمله نظامی به ایران کرده مورد انتقاد قرار دادند.
اعتراضات سیستان و بلوچستان
رضا پهلوی در واکنش به اعتراضات سیستان و بلوچستان در بیانیه‌ای نوشت: «سوخت‌بری انتخاب هم‌میهنان بلوچ مظلوم ما در سیستان و بلوچستان نیست، این جمهوری اسلامی است که مردم محروم استان‌های مرزی ایران را به کارهای خطرناکی چون سوختبری و کولبری وادار کرده و خود نیز آنها را به گلوله می‌بندد.» وی همچنین در بیانیهٔ جداگانه‌ای اختلال و قطع اینترنت در استان سیستان و بلوچستان را حربهٔ حکومت برای مخفی‌کردن جنایاتش خواند.
قتل روح‌الله زم
رضا پهلوی در پیامی به تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۰ (۲۲ آذر ۱۳۹۹) ضمن تسلیت به خانوادهٔ روح‌الله زم، مدیر کانال تلگرامی آمدنیوز او را «بی‌گناه و قربانی رژیم خون‌ریز» دانست و هدف از ربایش و اعدام او را ارعاب دیگر کسانی در درون رژیم دانست که از آن جدا شده یا می‌خواهند جدا شوند.
قتل نوید افکاری
رضا پهلوی در یادداشتی به تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۰ (۲۳ شهریور ۱۳۹۹) که در روزنامهٔ وال استریت ژورنال منتشر شد، نوشت: «رژیم با اعدام نوید افکاری یک پیام دقیق به مردم ایران داد: اگر اعتراض کنید، صرف‌نظر از آنکه چه کسی هستید، شما را می‌کشیم.» او در ادامه مقاله نوشت: «در ازای هر نوید افکاری که رژیم می‌گیرد، ده‌ها ایرانی دیگر به تلاش برای آزادی و دموکراسی می‌پیوندند. وقتی که مردم ایران دوباره به خیابان‌ها آمدند تا خواستار پایان جمهوری اسلامی شوند-که قطعاً همین‌طور هم خواهد شد- جهان آزاد باید در کنار آنها بایستد.»
قرارداد ۲۵ساله ایران و چین
رضا پهلوی در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۹۹ «برنامه ۲۵ ساله همکاری‌های جامع ایران و چین» را «ننگین» و «بی‌اعتبار» توصیف کرد و نتیجهٔ امضاء این سند را «تاراج منابع طبیعی ایران و پذیرش ارتش بیگانه» در خاک کشور دانست. شاهزاده تأکید کرد: «قرارداد ۲۵ساله با چین، قراردادی از موضع ضعف و خیانتی انکارناپذیر به منافع ملی ایران است.»
خشونت خانگی و قوانین جمهوری اسلامی
رضا پهلوی در تاریخ ۶ خرداد ۱۳۹۹ در واکنش به قتل رومینا اشرفی به دست پدرش، با انتشار پیامی نوشت: «این جنایت با پشتوانهٔ قوانین واپس‌گرایانهٔ رژیم حاکم بر ایران انجام گرفته‌است. قوانینی که از خشونت خانگی و قتل ناموسی تا کودک‌آزاری و کودک‌همسری را مجاز می‌شمارد یا تسهیل می‌کند، متعلق به قرن بیست‌ویکم نیست. راه چاره، بازگشت به قوانین عرفی است.»
سانحه شناور پشتیبان کنارک
رضا پهلوی در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹ در واکنش به سانحه شناور پشتیبان کنارک به که منجر به مرگ ۱۹ ملوان شد، با انتشار پیامی نوشت: «در چند ماه اخیر، نیروهای مسلح رژیم دو فاجعه را یکی در آسمان و دیگری در دریا رقم زده‌اند که منجر به جان‌باختن ۱۷۶ سرنشین هواپیمای اوکراینی، و دست‌کم ۱۹ نفر از پرسنل نیروی دریایی ارتش در آب‌های ساحلی چابهار شده‌است.» شاهزاده رضا پهلوی در ادامه پیام خود اضافه کرد: «علت وقوع این فجایع از یک‌سو، و پنهان‌کاری و دروغ‌گویی دربارهٔ آنها از سوی دیگر، نمایانگر عمق بی‌کفایتی و بی‌مسئولیتی رژیم حاکم بر میهن‌مان است.»
دیدگاه‌ها
رضا پهلوی معتقد است که سیاست‌های خارجی نظام جمهوری اسلامی، مسئول «انزوای فعلی ایران» است.
پهلوی معتقد است که حکومت دوره پدرش را نمی‌توان حکومت توتالیتر دانست و ایرادی که به حکومت در آن دوره وارد می‌داند نبود فضای آزاد سیاسی است، در عین حال می‌گوید که منتقد سرکوب‌ها و محدودیت‌های سیاسی در دوران سلطنت پدرش است.
رضا پهلوی مخالف هرگونه حمله نظامی کشورهای خارجی به ایران است.
او همواره تأکید دارد که «مسئلهٔ اصلی رژیم جمهوری اسلامی است و مادام که این نظام بر سر کار است، مردم ایران فرصت پیشرفت و آزادی را نخواهند یافت». رضا پهلوی معتقد به تغییر حکومت ایران از طریق رأی مردم و همه‌پرسی است و به عقیده وی انتخاب محتوای نظام آینده کشور و نهایتاً شکلش باید به دست مردم ایران و نمایندگان منتخب مردم ایران باشد. او اهداف اصلی خود را رسیدن ایران به یک مردم‌سالاری سکولار پارلمانی و قانون اساسی منطبق بر مبنای اعلامیه جهانی حقوق بشر اعلام کرده‌است. رضا پهلوی گفته اگر قرار به انتخاب باشد بین جمهوری سکولار و یک سلطنت موروثی، جمهوری را انتخاب می‌کند، اما در صورت انتخاب سلطنت، خواهان یافتن راهی برای انتخابی شدن سلطنت به جای موروثی بودن آن خواهد بود.
او با اشاره به نسل جدید اصلاح‌طلبان گفته‌است: «آن‌هایی که هنوز به‌دنبال تغییر رفتار این رژیم واپس‌گرا و جنایتکار هستند، همچون پیشینیان‌شان آب در هاون می‌کوبند.»
میزان نفوذ و محبوبیت در میان ایرانیان
در اعتراضات دی ۱۳۹۶ ایران شعارهایی همچون «ای شاه ایران برگرد به ایران»، «شاه برگرد شاه برگرد شاه برگرد»، «رضاشاه روحت شاد»، «شاهنشاه روحت شاد»، «رضا، رضا پهلوی»، «رضا شاه معذرت معذرت»، «ولیعهد کجایی به داد ما بیایی»، «ایران که شاه نداره حساب و کتاب نداره»، در میان معترضان در شهرهای مختلف به طرفداری از خاندان پهلوی سر داده شد، که تحلیل‌ها نشان می‌دهند مقبولیت خاندان پهلوی و متعاقب آن رضا پهلوی در میان ایرانیان داخل کشور و به ویژه نسل جدید افزایش داشته‌است.
شغل
در سال ۱۹۸۹, واشینگتن پست گزارش کرد که پهلوی بیکار است. او در مورد منبع درآمدش پاسخ داد که در هفت سال قبل از آن مورد حمایت مالی «خانواده و دوستان» قرار داشته‌است. در سال ۲۰۱۷, او به اسوسییتد پرس گفت که از سال ۱۹۷۹ «شغل جانبی‌ای» نداشته و منشأ پول او خانواده‌اش و «ایرانیان بسیاری بوده که از جنبش پشتیبانی کرده‌اند.» بنا بر گزارشی در دسامبر ۲۰۱۸ از پلیتیکو، «تصور می‌رود او عمدتاً با آنچه از ثروت خانواده اش باقی مانده زندگی می‌کند، و تنها کار تمام وقت او ابراز نظر دربارهٔ ایران است.».
انصاری در برابر پهلوی
در سال ۱۹۹۰, پهلوی و احمدعلی مسعود انصاری، از دستیاران و مشاورین مالی نزدیکش، شکایاتی را علیه یکدیگر طرح کردند. پهلوی انصاری را به اختلاس مبلغ ۲۴ میلیون دلار متهم کرد در حالی که انصاری مدعی حق حبس ۱٫۷ میلیون دلاری علیه پهلوی شد. در جریان دادرسی، وکیل پهلوی به دادگاه گفت «پهلوی به دلیل الزامات ناشی از مسئولیت‌های سیاسیش و بی تجربگی در مسایل مالی، مجبور بود برای مدیریت منابع مالیش به‌طور کامل به انصاری اعتماد کند.. در طول سالیان هیچ‌کس به هیچ وجه جای انصاری به عنوان معتمد پهلوی را نگرفت. متقابلاً، هیچ‌کس به اندازه انصاری در اعتماد پهلوی خیانت نکرد» و انصاری را به جاسوسی" برای نظام جمهوری اسلامی ایران متهم کرد. انصاری این اتهامات را رد و پهلوی را متهم کرد با حیف و میل پولش را بر باد داده‌است، و اظهار داشت که وفادارانه دستورهایی را اجرا کرده که پهلوی از آنها مطلع بوده‌است. دادگاه از انصاری خواست حساب کاملی از نحوه مدیریت پولش ارائه دهد، ولی او متهم کرد که اسناد برای پیشگیری از مصادره آنها از بین برده شده‌اند. در سال ۱۹۹۶، دادگاه حکم کرد که انصاری باید ۷٫۳ میلیون دلار به خانواده پهلوی پس بدهد و او را ۲ میلیون دلار دیگر هم جریمه کرد.
زندگی شخصی
رضا پهلوی همسرش یاسمین اعتماد امینی را نخستین بار در فرودگاه واشینگتن دی سی ملاقات کرد. این دو رابطه خود را بین سوییس (که پهلوی در آن زمان آنجا زندگی می‌کرد) و کالیفرنیا (محل زندگی اعتماد امینی) برقرار کردند و یک سال بعد در روز ۲۲ خرداد ۱۳۶۵ (ژوئیه ۱۹۸۶ میلادی) ازدواج کردند. پهلوی هنگام ازدواج ۲۵ ساله و اعتماد امینی ۱۷ ساله و در حال فارغ‌التحصیلی از دبیرستان بود. این دو صاحب سه دختر به نام‌های نور (۱۴ فروردین ۱۳۷۱)، ایمان (۲۱ شهریور ۱۳۷۲) و فرح (۲۷ دی ۱۳۸۲) هستند.
رضا پهلوی به عکاسی علاقمند است. او در مصاحبه‌ای در فروردین ۱۳۹۱ گفت: «اگر زندگی دوباره داشتم، شاید کارگردان سینما می‌شدم.»
رضا پهلوی، در مصاحبه‌ای که در روز جمعه ۵ تیر ماه ۱۳۸۸ با خبرنگار نشریه نیویورک تایمز، دِبورا سُلومون انجام داد، در پاسخ این پرسش که «دین شما چیست؟» گفت:
مصاحبه با تلویزیون دولتی چین
در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۱۳ میلادی، مصاحبه تلویزیون دولتی چین با رضا پهلوی با واکنش حکومت جمهوری اسلامی روبرو شد. سفارت جمهوری اسلامی در پکن طی بیانیه‌ای شدیداللحن، آن را «بی‌سابقه، معنا دار و دارای تبعات» و «مداخله آشکار در امور داخلی ایران» خواند. در مصاحبه با تلویزیون دولتی چین، رضا پهلوی از «انتخابات آزاد» سخن‌گفته و خواستار تغییر «سیاست‌های قدرت‌های جهان در قبال حکومت جمهوری اسلامی» شده‌بود.
کتاب‌شناسی
وی تا به حال سه کتاب نوشته‌است، سرشناس‌ترین کتاب وی:
سانریکو، ایواته
سانریکو، ایواته (به لاتین: Sanriku) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ناحیه توهوکو واقع شده‌است. سانریکو ۸٬۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
شهرستان کلمبیا، اورگن
شهرستان کلمبیا، اورگن (به انگلیسی: Columbia County, Oregon) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در اورگن واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان کلمبیا ۱٬۷۸۱٫۹۲ کیلومترمربع مساحت دارد.
دندان‌نیزه‌ای
دندان‌نیزه‌ای سرده‌ای از کهن‌آب‌بازان متعلق به تیره خسروسوسماران بود که در ائوسن پسین (۴۰٫۴ تا ۳۳٫۹ میلیون سال پیش) در دریاهای گرم سراسر جهان زندگی می‌کردند. این پستانداران دریازی اندازه به نسبت بزرگی داشتند و از ماهیان تغذیه می‌کردند. سنگواره‌های آن‌ها در اقیانوس تتیس (مصر و پاکستان کنونی)، ایالات متحده، نیوزیلند، و صحرای غربی یافت شده‌اند.
نام دورودون در زبان لاتین به معنای «دندان‌نیزه‌ای» است.
توصیف ظاهری
در ابتدا تصور می‌شد که دورودون‌ها، فرزندان نابالغ باسیلوسورها باشند که دارای یک سنگواره اما با جثه کوجکترند. با این ال بررسی‌های بعدی نشان دادند که آن‌ها سرده‌ای متفاوت هستند. با آنکه آن‌ها همانندی بسیاری به نهنگ‌های نوین دارند، باسیلوسورها و دورودون‌ها فاقد اندام ملون هستند؛ اندامی که در نهنگ‌های امروزین وظیفه ایجاد امواج صوتی مورد استفاده در پژواک‌یابی را دارد. همانند دیگر خسروسوسماران، سوراخ بینی آن‌ها در میانه پوزه و بالای سر قرار دارد. شواهد گازگرفتگی بر روی جمجمه بعضی دورودون‌های کوچک نشان می‌دهد که آن‌ها می‌توانسته‌اند طعمه باسیلوسورهای بزرگ‌جثه شوند.
فرمول دندانی Dorudon atrox، است.
سیارک ۱۴۵۷۴
سیارک ۱۴۵۷۴ چهارده هزار و پانصد و هفتاد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ اوت ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴.۱ است.
سیاق (ابهام‌زدایی)
سیاق ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خط سیاق یا سیاقت نوعی از خط و روش نگارش است که با آن اهل دفتر و دیوان، اعداد، مقادیر و اوزان را می‌نوشتند.
فدیر کریچفسکی
فدیر کریچفسکی (Федір Кричевський؛ May 22, 1879 – July 30, 1947) نقاش، و استاد دانشگاه اهل امپراتوری روسیه بود.
خانه باغانی
خانه باغانی مربوط به دوره قاجار است و در سبزوار، خیابان مدرس، مدرس ۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یوزف فلیرس
یوزف فلیرس (Joseph Vliers; December 18, 1932 – 1932:12:18, January 19, 1994) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
آق چاتال
آق چاتال، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زاوکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۳ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
ویکتوریا شا (هنرپیشه)
ویکتوریا شو (Victoria Shaw؛ – 1935:5:25, August 17, 1988) یک هنرپیشه اهل استرالیا بود.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
استفان پتیو
استفان پتیو (Stéphane Pétilleau؛ زادهٔ February 17, 1971) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
دیوید آر اسمیت
دیوید آر اسمیت (David R. Smith؛ زاده ) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
چم کنار (هندیجان)
جمعیت
این روستا در دهستان هندیجان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۰ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
بایلر
بایلر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان فجر قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۳۹۸نفر (۲۸۲خانوار) بوده‌است.
وویچیخ یژی هاس
وویچیخ یژی هاس (Wojciech Jerzy Has؛ April 1, 1925 – October 3, 2000) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و آموزگار اهل لهستان بود.
او برندهٔ جوایزی همچون جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن شده‌است.
اریک کارمن
اریک هاوارد کارمن (زاده ۱۱ اوت ۱۹۴۹، کلیولند، اوهایو) خواننده، ترانه‌سرا، نوازنده گیتار و کیبورد آمریکایی است.
همکاری او با گروه رسپبریز موفقیت‌های بسیاری به همراه داشت که این موفقیت پس از آن در فعالیت انفرادی وی ادامه یافت.
نشان برای برتری در جنگ
نشان برای برتری در جنگ («Döyüşdə fərqlənməyə görə» medalı) یکی از مدالهای جمهوری آذربایجان است. این نشان به مناسبت پیروزی جمهوری آذربایجان در جنگ دوم قره‌باغ تأسیس شد.
تاریخچه
در ۱۱ نوامبر سال ۲۰۲۰، الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، هنگام عیادت از نظامیان زخمی شده آذربایجانی در جریان جنگ ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) از تأسیس نشانهای جدید در این کشور خبر داده و دستورهای مربوط در راستای اعطاء نشان‌ها و جوایزی به غیرنظامیان و نظامیانی که قهرمانی‌ها و حماسه‌آفرینی‌هایی در میدان جنگ و جبهه عقب از خود نشان دادند، صادر کرد. وی همچنین در اقدامی اسامی این مدال‌ها را پیشنهاد داد. در جلسه علنی مجلس ملی این کشور به تاریخ ۲۰ نوامبر سال ۲۰۲۰، پیش نویس قانون اصلاح «قانون تأسیس نشان‌ها در جمهوری آذربایجان» اعلام وصول شد.
طی همان جلسه، نشان برای برتری در جنگ آذربایجان به دلیل پیروزی جمهوری آذربایجان در جنگ دوم قره باغ و با اتکا به قانون یادشده، به تأسیس رسید.
امتیاز
طبق مصوبه «ایجاد نشان‌های جمهوری آذربایجان» ،نشان برای برتری در جنگ یک درجه کوچک‌تر از نشان جنگجوی شجاع و یک درجه بالاتر از نشان برای آزادسازی سوقووشان است.
شهرستان کلمبیا، پنسیلوانیا
شهرستان کلمبیا، پنسیلوانیا (به انگلیسی: Columbia County, Pennsylvania) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان کلمبیا ۱٬۲۶۹٫۱ کیلومترمربع مساحت دارد.
هاگوشی
هاگوشی (به لاتین: Hagushi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در تومیتان واقع شده‌است.
بیلی جین کینگ
بیلی جین کینگ (Billie Jean King؛ متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۴۳) قهرمان بازنشسته تنیس است وی دارای ۳۹ عنوان گرند اسلم است که شامل قهرمان زنان جهان در ۱۲ دوره مسابقات تک‌نفره، ۱۶ عنوان دو نفره و ۱۱ عنوان مختلط است.
«بیلی جین موفیت» در ۲۲ نوامبر سال ۱۹۴۳ در لانگ بیچ، کالیفرنیا متولد شد. پدرش «بیل» یک آتش‌نشان و مادرش بتی یک خانه‌دار بود.
خانواده Moffitt ورزشی بود. بیل قبل از تبدیل شدن به یک آتش‌نشان، یک تست ورزشی برای یکی از تیم‌های NBA انجام داد. بتی نیز خود یک شناگر بود. برادر بیلی جین، رندی، متولد سال ۱۹۴۸، برای ۱۱ سال برای چندین تیم اصلی لیگ بیسبال ازجمله: غول‌های سان فرانسیسکو (1972-1981 San Francisco Giants)، هوستون آستروس (1982 Houston Astros) و (1983 Toronto Blue Jays) بازی کرد.
اولین ورزش بیلی جین بسکتبال بود. پس از آن شروع به بازی سافت بال*بیسبال* کرد، و در ۱۰ سالگی، در یک تیم ۱۴نفره شرکت کرد و جایزه مسابقات قهرمانی شهر را به دست آورد.
با ورود به کلاس پنجم، او از پدرش پرسید که چه ورزشی می‌تواند موفقیت او را در آینده به همراه داشته باشد. پدرش به تنیس اشاره کرد و کمی بعد از آن، بیلی جین به وسیله دوستش، سوزان ویلیامز، به این ورزش معرفی شد. سوزان او را به یک باشگاه کشوری برد، جایی که بیلی جین برای اولین بار بازی کرد. از لحظه ای که توپ را روی راکت گذاشت، بیلی جین می‌دانست که چه می‌خواهد با زندگی اش انجام دهد. با استفاده از راکتی که از پول کارهای فردی خود خریداری کرده بود، او شروع به بازی در مکان‌های عمومی لانگ بیچ کرد. ورزشکار جوان حد بالای بازی تنیس را برای خود متصور بود. بیلی جین به مادرش گفت: «من قصد دارم شماره ۱ در جهان باشم.» با این حال، او به زودی متوجه شد که استانداردهای زنان جوان در بازی تنیس متفاوت از مردان جوان است. کینگ به مردم نشان داد که زن ها هم در تنیس بازی کردن قوی هستند.
در سال ۱۹۶۱، بیلی جین برای اولین بار و رسماً به عنوان یک چهره بین‌المللی شناخته شد، زمانی که او به همراه «کارن هانتزسسمن» (Karen Hantze Susman) جوانترین زنانی بودند که عنوان قهرمانی تنیس دوبل زنان ویمبلدون را کسب کردند. بلافاصله پس از آن، بیلی جین یک دوره آموزش فشرده را آغاز کرد تا بتواند توانایی خود را به حداکثر برساند. تلاش او در سال ۱۹۶۶ نتیجه داد، زمانی که او اولین قهرمانی بزرگ خود را در ویمبلدون به دست آورد. او پیروزی خود را در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ تکرار کرد. او در سال ۱۹۶۷ اولین قهرمانی خود را در U.S. Open Singles و متعاقباً در سال بعد قهرمانی در Australian Open Singles را به این دستاوردها، اضافه کرد. در سال ۱۹۶۶، بیلی جین کینگ در جایگاه یک دختر جوان، هنگامی که او در رتبه اول تنیس زنان در جهان قرار داشت به هدف خود رسید. او در رتبه‌بندی رتبه ۱ را برای پنج سال دیگر (۱۹۶۷–۱۹۶۸، ۱۹۷۱–۱۹۷۲، و ۱۹۷۴) تکرار کرد.
سرعت رعد آسا، بازی نیرومند و بک هندهای قوی او و عناوین قهرمانی تنیس بیلی جین تنها نیمی از داستان اوست.
. در سال ۱۹۷۰، او به تور ویرجینیا اسلیمز برای زنان پیوست و در سال ۱۹۷۱، وی اولین زن ورزشکاری بود که بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دلار جایزه به دست آورد. با این حال، هنگامی که او در سال ۱۹۷۲ برنده U.S. Open شد، ۱۵٬۰۰۰ دلار کمتر از قهرمان مردان، الی نستازه دریافت کرد.
منابع
Wikipedia contributors, "Billie Jean King," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Billie_Jean_King&oldid=561877616 (accessed July 6, 2013).
طالقان‌تپه
طالقان‌تپه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
حسین‌آباد (هندیجان)
حسین‌آباد (هندیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هندیجان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هندیجان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۳ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
شهرستان جزین
شهرستان جزین (به عربی: قضاء جزین) یک سکونتگاه مسکونی در لبنان است که در استان جنوبی لبنان واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان جزین ۲۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۲۱۵۸۸
سیارک ۲۱۵۸۸ بیست و یک هزار و پانصد و هشتاد و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۷.۸ است.
الکساندر موراشکو
الکساندر موراشکو (Олександр Олександрович Мурашко؛ August 26, 1875 – June 14, 1919) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
حوض‌انبار جوجوی
حوض انبار جوجوی مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان خواف، بخش سنگان، دهستان پایین خواف، روستای برآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لوآنگ پرابانگ
لوآنگ پرابانگ (به لاتین: Luang Prabang) یک میراث جهانی یونسکو و شهر در لائوس است که در استان لوآنگ پرابانگ واقع شده‌است.
خصوصیات
لوآنگ پرابانگ ۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
وصاف شیرازی
زندگی
شهاب‌الدین یا شرف‌الدین عبدالله بن فضل‌الله شیرازی، معروف به وصّاف الحضره و شرف شیرازی، ادیب و شاعر سدهٔ هفتم هجری قمری است. اطلاعات موجود در باب وصّاف بسیار اندک است و تنها همین قدر معلوم است که به سال ۶۶۳ق در شیراز زاده شده و در همان شهر به کسب دانش پرداخته و سرانجام به خدمت دیوانی درآمده بوده‌است. پدر او، فضل‌الله، ملقب به عزّالدین، از عُمّال دولتی ایلخانان در فارس بود. وصاف شیرازی مانند پدرش در شمار عاملان دیوانی دولت ایلخانی فارس درآمد و مورد لطف خواجه صدرالدین احمد خالدی زنجانی، نایب امیر طغاجار حاکم فارس گردید. مدتی نیز مورد لطف رشیدالدین فضل‌الله همدانی و غازان خان و سلطان الجایتو قرار گرفت.
وصّاف که علاوه بر تاریخ‌نگاری در سرودن شعر فارسی و عربی نیز دستی داشته، بسیاری از ابیات و قطعات و قصاید خود را، به مناسبت، در متن کتاب خویش ذکر کرده‌است. تمامی منابعی که در باب شعر وصّاف اطلاعی به دست داده‌اند بر این نکته تصریح کرده‌اند که وی صاحب دیوان مستقلی نبوده و اشعارش را در ضمن تاریخ وصّاف آورده‌است. این موضوع خود باعث کم‌توجهی و نادیده گرفتن اشعار او در پژوهش‌های ادبی شده و در نتیجه ضرورت فراهم آوردن آن‌ها را در یک مجموعهٔ مستقل موجب گشته‌است.
قبر وی ما بین تکیه چهل‌تنان و حافظیه است. که این قبر توسط میراث فرهنگی و گردشگری فارس در کنار قبور تاریخی مشاهیر بزرگ فارس (از جمله خاندان امام جمعه و دیگر بزرگان فارس) به باغ موزه مشاهیر تبدیل شده است. لازم است بارگاهی شایسته برای این مورخ شهیر در باغ موزه مشاهیر شیراز احداث و خیابانهایی به نام وصاف شیرازی نیز در شهرها نام گذاری شود.
کتاب‌شناسی
وصاف از سال ۶۹۹ بقصد تحریر ذیلی بر تاریخ جهانگشای جوینی شروع به نوشتن کتاب معروفش «تجزیه الامصار و تجزیه الاعصار» (پراکنده شدن شهرها و گذشت روزگاران) کرد که در پنج جلد تألیف شده و به تاریخ وصاف معروف است. وی علاوه بر مقام بلند خود در نثر متکلف مصنوع، در شعر عربی و فارسی نیز دست داشته که بسیاری از ابیات و قطعات و قصاید خود را در کتاب خویش ذکر کرده‌است.
منابع
Ezzat al-Sadat Motahari and Alireza Golshani, “Vasaf al-Hazrah’s Tomb,” Iran Nameh, 27:2-3 (2012), ۱۰۲–۱۰۵.
بوتئین
بوتئین با فرمول شیمیایی C۱۵H۱۲O۵ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۱۲۲۲ است. که جرم مولی آن ۲۷۲٫۲۵ g/mol می‌باشد.
بن زهره
بن زهره، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهگیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۰ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
عبدالحسین سمیعی
عبدالحسین ابتهاج سمیعی (زاده ۱۳۰۹ - درگذشته ۱۳۷۹)، پزشک، استاد دانشگاه و دولتمرد ایرانی بود. سمیعی که دانش‌آموختهٔ پزشکی در آمریکا بود، سمت‌هایی چون معاونت وزیر بهداری، ریاست مرکز پزشکی شاهنشاهی، و بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵، وزارت علوم و آموزش عالی را برعهده داشت. او در این مقام بانی تأسیس نهادهای آموزش عالی چون مرکز پزشکی شاهنشاهی، دانشگاه رازی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، دانشگاه گیلان، و دانشگاه مازندران بود. پس از انقلاب اسلامی او به آمریکا بازگشت و دوباره به استادی دانشکده پزشکی دانشگاه کرنل و ریاست بخش داخلی بیمارستان نیویورک رسید.
زندگی‌نامه
او که فرزند میرزا مهدی‌خان ابتهاج سمیعی و زهرا مژدهی-اکبر بود در رشت متولد شد و پس از طی تحصیلات ابتدایی و سیکل اول متوسطه در آن شهر در ۱۳۲۶ مستقیماً به دانشگاه استنفورد رفت و مدرک لیسانس پزشکی خود را دریافت کرد که در آن زمان نامعمول بود. او سپس فوق لیسانس خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، دکترای خود را از بیمارستان نیویورک و کالج پزشکی ویل کرنل، دانشگاه کرنل، نیویورک دریافت کرد. او تخصص بیماری‌های داخلی را از دانشگاه هاروارد، مسچوستس دریافت کرد و در آن دانشگاه به تدریس پرداخت. سمیعی دورهٔ کارآموزی را در بیمارستان نیویورک گذراند و پس از چند سال برای کار به بیمارستان‌های پیتر بنت بریگم و عمومی بوستون رفت.
او در ۱۳۴۱ پس از ۱۷ سال اقامت در آمریکا به ایران آمد و در دانشگاه شیراز به تدریس مشغول شد.
دکتر سمیعی اولین نفرولوژیست فارغ‌التحصیل آمریکا در ایران بود که خدمات بزرگی را در مراقبت از بیماران کلیوی و دیالیزی ایران ارائه داد. چندی بعد به همراه چند پزشک دیگر بیمارستان پارس تهران را بنیان گذاشت مدیریت آن را در ادواری بر عهده داشت او به استادی دانشگاه ملی ایران رسید و تا ۱۳۴۷ در این سمت بود.
در دولت حسنعلی منصور او دعوت جمشید آموزگار، وزیر بهداری را برای معاونت طرح و برنامه پذیرفت و بیمارستان فیروزگر را تأسیس کرد که هفت تخصص در آن تربیت می‌شد. پس از ترور نخست‌وزیر حسنعلی منصور در سال ۱۳۴۳، سمیعی هدایت تیم پزشکی او را بر عهده داشت و مرگ او را اعلام کرد. در سال‌های بعد او یکی از پزشکان امیرعباس هویدا نخست‌وزیر بعدی بود. او از ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵ در کابینه امیرعباس هویدا وزیر علوم ایران بود. در این مدت او به تأسیس ۱۰ دانشگاه از جمله دانشگاه رازی، دانشگاه بلوچستان، دانشگاه گیلان با همکاری دانشگاه‌های آلمان، دانشگاه رضا شاه کبیر در مازندران پرداخت. او از مؤسسین بیمارستان پارس بود. سمیعی پایه‌گذار و رئیس مرکز پزشکی شاهنشاهی (بعداً دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران در تهران) بود. در سال ۱۹۷۵ مرکز پزشکی شاهنشاهی که او ریاستش را بر عهده داشت قراردادی با دانشگاه کویینیپیاک برای تأسیس کالج بهداشت در این مرکز امضا کرد. برنامه این بود که با معکوس کردن فرار مغزها از ایران، ایرانیانی که برای تحصیل به آمریکا می‌روند جذب این کالج شوند.
سمیعی در پاییز ۱۳۵۷ برای شرکت در همایش صدمین سالگرد تأسیس آکادمی علوم ژاپن به این کشور عزیمت کرد که پس از آن به دلیل اوج‌گیری انقلاب به همراه خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد. پس از انقلاب ایران وی به عنوان مدیر بخش داخلی بیمارستان نیویورک و استادی پزشکی بالینی در دانشکده پزشکی دانشگاه کرنل مشغول به کار شد و دو کتاب درسی تألیف کرد. او از جمله پایه‌گذاران و عضو اجرایی هیئت امنای بنیاد مطالعات ایران بود. سمیعی در چندین کمیته مشورتی سازمان جهانی بهداشت عضویت داشت و عضو انجمن بین‌المللی نفرولوژی آکادمی علوم نیویورک آکادمی پزشکی نیویورک و انجمن هاروی بود.
زندگی شخصی
سمیعی با شهلا سمیعی ازدواج کرد و دو فرزند به نام‌های گلناز و احمدعلی داشت. او در سال ۱۳۷۹ بر اثر سرطان درگذشت.
خانه ایشان در تهران، میدان بهارستان، خیابان مجاهدین اسلام، خیابان ایران، (مدرسه راهنمایی شهید اندرزگو) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بخشی از این خانه در مرداد ۱۳۹۶ تخریب شد.
سیلون آندره
سیلون آندره (Sylvain André؛ زادهٔ October 14, 1992) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اردوگاه کار اجباری راونسبروک
اردوگاه مرگ راونسبروک بزرگترین اردوگاه کار اجباری مخصوص زنان و از بزرگترین اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها بود که توسط رژیم نازی در سال ۱۹۳۸ در ۹۰ کیلومتری شمال برلین در نزدیکی روستای راونسبروک ساخته و در ماه مه سال ۱۹۳۹ افتتاح شد. این اردوگاه ۳۰ اردوگاه بزرگ نیز داشت.
تعداد و ملیت زندانیان
تعدا زندانیان در این اردوگاه پس از آزادسازی توسط ارتش سرخ ۱۳۲ هزار زن، ۲۰ هزار مرد و ۱۰۰۰ دختر جوان از ۴۰ کشور مختلف بوده‌است. از میان زنان ۴۸ هزار نفر اهل لهستان، ۲۸ هزار شوروی، ۲۴ هزار آلمان و اتریش، حدود ۸ هزار نفر فرانسه و حتی تعداد کمی آمریکایی و انگلیسی و مابقی یعنی حدود ۲۰ هزار نفر از زنان یهودی‌تبار بودند. از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ آزمایشات تست پزشکی برای آزمایش اثربخشی سولفونامیدها روی زندانیان انجام شد.
تعداد کشته‌شدگان
براساس یک تحقیق بریتانیایی در سال ۱۹۴۶ تخمین زده شده‌است حدود ۹۲ هزار نفر از یهودیان، کولی‌ها و زنان زندانی سیاسی و زنانی که علیه رژیم نازی می‌جنگیدند، در این اردوگاه به قتل رسیدند.
شهرستان کلمبیا، واشینگتن
شهرستان کلمبیا، واشینگتن (به انگلیسی: Columbia County, Washington) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت واشینگتن واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان کلمبیا ۲٬۲۶۳٫۶۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
زبیگنیف ریپچینسکی
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شده‌است.
خاویر ساویولا
خاویر پدرو ساویلا فرناندز (زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۸۱ در بوئنوس آیرس) بازیکن فوتبال حرفه‌ای اهل آرژانتین است که هم‌اکنون در تیم هلاس ورونا بازی می‌کند. بیشتر شهرت وی به خاطر سرعت بالا و همچنین بازی در دو تیم بارسلونا و رئال مادرید می‌باشد.
نام او در لیست فیفا ۱۰۰ دیده می‌شود.
ارنست کورانت
ارنست کورانت (Ernest Courant؛ زاده March 26, 1920 – درگذشته ۲۱ آوریل ۲۰۲۰) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پنی لین
«پنی لین» تک‌آهنگی از بیتلز است که در سال ۱۹۶۷ میلادی منتشر شد.
چم کلگه
چم کلگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هندیجان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هندیجان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۸۹خانوار) بوده‌است.
سیلون مارکایو
سیلون مارکایو (Sylvain Marcaillou; February 11, 1911 – September 28, 2007) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
ونسا گرونمان
ونسا گرونمان (Vanessa Gronemann) (متولد ۱۹۸۹) سیاستمدار آلمانی اتحاد ۹۰/سبزها است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده مجلس ایالتی هسن مشغول به کار است.
زندگی
ونسا گرونمان یک دوره کارآموزی را زیر نظر یک عضو پارلمان ایالتی به نام مونه لنتز در سال ۲۰۱۳ به پایان رساند. سپس او در سال ۲۰۱۵ از طرف حزب سبز رئیس انجمن محلی شهر کاسل شد. گرونمان در سال ۲۰۱۷، عضو دفتر بتینا هافمن، یکی از اعضای بوندستاگ شد. او از سال ۲۰۱۸، رئیس شورای مشورتی محلی در شهر کاسل است. گرونمان عضو گروه پارلمانی حزب اتحاد ۹۰/سبزها در شهر کاسل و سخنگوی کارگروه ورزش، سلامت، گردشگری و ال‌جی‌بی‌تی است. او همزمان عضو کمیسیون فرهنگی شورای شهر کاسل نیز می باشد. گرونمان از سال ۲۰۱۳ عضو حزب اتحاد ۹۰/سبزها است و در پی انتخابات ایالتی هسن در سال ۲۰۱۸ عضو پارلمان ایالت شد. گرونمان با کسب ۲۶.۷ درصد آرای حوزه انتخابیه شهر کاسل I پیروز شد و به طور مستقیم به مجلس راه یافت. در گروه پارلمانی ایالتی حزب اتحاد ۹۰/سبزها، او مسئول ناحیه کاسل و همچنین سخنگوی کارگروه حفاظت از گونه ها، حمایت از مصرف کننده و ورزش می باشد.
سارجه کر
سارجا کر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
سارجا یا ساریجا برگرفته از واژه ساری (زرد) و پسوند تصغیر ـجا/ جه در زبان ترکمنی به معنای زرد و طلایی می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان فجر قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲٬۷۴۸نفر (۵۷۳ خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۴۵۷۵
قدر مطلق سیارک برابر ۱۶.۲ است.
کره (لبنیات)
کَرِه در اصل گونه‌ای چربی است که از خامهٔ شیر یا ماست گرفته می‌شود. کره، گونه‌ای چربی ناگداخته (گرم نشده) است. کره‌ای که از خامه تهیه می‌شود، متمایل به رنگ زرد و کره‌ای که از ماست تهیه می‌شود، متمایل به رنگ سفید است. کرهٔ ماستی، در بیشتر نقاط جهان شناخته شده نیست. در صورتی که کرهٔ ماستی که از شیر گاو تهیه شده باشد سفیدتر است و کرهٔ ماستی که از شیر حیواناتی که شیر پرچرب‌تری دارند تهیه شده‌باشد، (مانند شیر گاومیش، گوسفند و بز) رنگی متمایل به زرد روشن دارد.
کره‌ای که به‌صورت صنعتی تهیه شده و در بیشتر فروشگاه‌ها به صورت بسته‌بندی به فروش می‌رسد، کرهٔ خامهٔ شیر است و از به هم‌زدن پیوسته خامه به دست می‌آید. در اثر هم‌زدن پیوسته، لایهٔ محافظی که روی ذرات چربی معلق در خامه وجود دارد، بریده‌شده و مولکول‌های چربی موجود در خامه، به صورت ذرات کوچک کره، به‌هم می‌چسبند. به همین ترتیب، کرهٔ ماستی، از به‌هم‌زدن شدید ماست سرد به دست می‌آید و به همین دلیل گونه‌ای بوی تخمیر مشابه به بوی ماست، طعمی مشابه به طعم ماست چکیده در کرهٔ ماستی قابل تشخیص است. در بسیاری از نقاط ایران و در لبنیاتی‌ها (فروشگاه‌های محصولات لبنی) بیشتر، منظور از کرهٔ محلی، کرهٔ ماست است.
کره از منابع مهم انرژی و ویتامین A است و بیشتر در وعدهٔ صبحانه مصرف می‌شود. همچنین در دانش زیست‌شناسی کره در گروه لیپیدها قرار می‌گیرد. لیپید همان چربی است که آزاد شدن انرژی آن در بدن، بیشتر از دیگر مواد به طول می‌انجامد.
به‌طور کلی کره‌ها در دو دستهٔ حیوانی و گیاهی قرار می‌گیرند. کره‌های حیوانی به صورت جامد و کره‌های گیاهی با عنوان کلی مارگارین و به صورت مایع وجود دارند. مارگارین‌های جامد نوع هیدروژنه شده و اشباع هستند که خواص مارگارین واقعی را ندارند. برخی از مواقع از کره به عنوان روغن استفاده می‌شود که چربی غذاها را کم‌تر و غذا را خوش‌طعم‌تر می‌کند.
اما عنوان کره و معادل‌های خارجی آن جز در ایران، در هیچ کشوری برای مارگارین و چربی‌های گیاهی استفاده نمی‌شود.
دوغ نیز از فرآیند کره‌گیری حاصل می‌شود و از فرآوری آن کشک، لورک و سیراج بدست می‌آید.
روش‌های سنتی تولید کره در ایران
تولید کره در ایران قدمتی به عمر ایلات، عشایر و اقوام ایرانی دارند و هر کدام برای ساخت این فرآورده لبنی روش‌هایی مختص به خود دارد.
مشکه زنی
مشکه زنی روشی رایج در ایلات و عشایر ایرانی است. در این روش ماست را درون مشکه ریخته و آن را از یک سه‌پایه چوبی به نام مالار آویزان می‌نمایند. مشکه از پوست بز ساخته می‌شود و در برابر نشت مایعات مقاوم است. سپس مشکه را به مدتی معین تاب می‌دهند تا محتوای آن به قدر کافی زده شده و کره از دوغه جدا شود. مشکه و مالار جزو نمادهای عشایر ایرانی است که در بسیاری از آداب و رسوم این مردمان از آن استفاده می‌شود. امروزه به دلیل استقرار مردم در منازل مسکونی و آپارتمانی ، مشک های قدیمی جای خود را به دستگاه کره گیر برقی داده است.
سرانه تولید
سالانه ۱۰ میلیون تن کره در دنیا تولید می‌شود که ۳٫۸ میلیون تن از آن مربوط به هند است. هند به همراه ایالات متحده آمریکا و پاکستان نیمی از کره دنیا را تولید می‌کنند. نیوزلند با تولیدی قریب به نیم میلیون تن کره در سال بالاترین سرانه تولید این محصول به ازای هر فرد را دارد. بدین صورت به ازای هر فرد در نیوزلند ۹۸ کیلوگرم در سال تولید می‌باشد. در ایران با سرانه ۲ کیلوگرم کره به ازای هر نفر چیزی قریب به ۱۶۵ هزار تن کره تولید می‌کند که از نظر رتبه در جایگاه یازدهم دنیا قرار دارد.
منابع
بر پایهٔ داده‌هایی از لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «کره»
ربکا ریگ
ربکا ریگ (Rebecca Rigg؛ زادهٔ December 31, 1967) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم اسپاتسوود و الی پارکر اشاره کرد.
تپه گرگلان
تپه گرگلان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، ۸۰۰ متری شمال روستای کاغه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
احمد دهقان (روزنامه‌نگار)
احمد دهقان (۱۲۸۷ اصفهان – ۶ خرداد ۱۳۲۹ تهران) روزنامه‌نگار، نماینده مجلس، مدیر مجله تهران مصور و صاحب تماشاخانه تهران بود.
تئاتر
احمد دهقان فعالیت سیاسی را در زادگاهش اصفهان آغاز کرد و در سال ۱۳۱۳ که تازه به تهران رفته بود، به گروه تئاتر فردوسی پیوست. همزمان در روزنامه اطلاعات به عنوان عکاس خبری مشغول کار شد. بعدها که سید علی نصر، تئاتر نصر را در خیابان لاله‌زار تهران به راه انداخت، دهقان مدیر داخلی تئاتر شد. نصر که نخستین مدرسه هنرپیشگی را در ایران تأسیس کرده بود، در سال ۱۳۱۹ بخشی از گراندهتل را نیز به تماشاخانه تبدیل کرد و نام تئاتر تهران بر آن گذاشت. از حدود یک سال بعد، احمد دهقان مدیریت این تماشاخانه را به عهده گرفت.
روزنامه‌نگاری
پس از اشغال ایران و کناره‌گیری رضاشاه، دهقان به کمک مسعودی مدیر اطلاعات، انتشار دوباره مجله تهران مصور را آغاز کرد. این مجله را عباس نعمت از سال ۱۳۰۸ منتشر می‌کرد که پس از مدتی تعطیل شد. نخستین شماره دوره جدید این نشریه در ۲۷ مرداد ۱۳۲۱ به مدیریت دهقان و سردبیری عبدالله والا با رویکردی ضد کمونیستی منتشر شد.
سیاست
دهقان سپس به دنیای سیاست وارد شد و پس از گرایش کوتاه مدتی به احمد قوام، به دربار و حاجعلی رزم‌آرا (رئیس ستاد ارتش) نزدیک و با کمک آن‌ها به نمایندگی از خلخال وارد مجلس پانزدهم شد. در این دوران تهران مصور به عنوان نشریه‌ای عامه‌پسند و ضد حزب توده، با اتکا به اخباری که از دربار به دست می‌آورد، رشد کرد و محبوب شد. او به مجلس شانزدهم هم راه یافت و به فعالیت ضد کمونیستی و مخالفت با سیاست‌های شوروی و حزب توده ادامه داد.
ترور
احمد دهقان در ۶ خرداد سال ۱۳۲۹ در دفتر تماشاخانه تهران در خیابان لاله‌زار به دست حسن جعفری کارمند شرکت نفت انگلستان ترور شد. عده‌ای معتقدند حسن جعفری عضو گروه کیانوری - روزبه در حزب توده ایران بوده‌است. عده دیگری برآنند که رزم‌آرا که به‌تدریج از دربار فاصله گرفته و در اندیشه کودتا علیه شاه بود، این ترور را ترتیب داد. رزم‌آرا و کیانوری هر دو دست داشتن در قتل دهقان را رد کرده‌اند.
دهقان پس از ترور به بیمارستان شماره ۲ ارتش انتقال یافت و پس از عمل جراحی روی طحالش درگذشت. حسن جعفری در محاکمه‌ای جنجالی و علی‌رغم تلاش وکلای مدافعش به اعدام محکوم و در ۲۵ فروردین ۱۳۳۰ اعدام شد. بعدها اسنادی به دست آمد که نشان می‌داد قاتل اصلی شخصی به نام قبادی از افسران توده‌ای شهربانی با نام‌های مستعار جاوید و دهقان نائینی بوده‌است (برای اطلاع بیشتر به کتاب بی‌گناهی که به دار آویخته شد نوشته ابوالقاسم تفضلی از وکلای مدافع حسن جعفری رجوع کنید).
هنری کاوندیش
مادرش چهارمین دختر ویلیام کاوندیش، شخصیت مهم درباری، سیاست‌مدار و نخستین دوک کنت بود و پدرش دانشمند، سیاست‌مدار و یک نجیب زاده (اشراف) مشهور بود. وی در ۱۱ سالگی در مدرسه شبانه‌روزی هاکنی انگلیس مشغول تحصیل گردید. سپس در ۱۸ سالگی در دانشگاه کمبریج به تحصیلات خود ادامه داد، ولی پس از چهار سال بدون گرفتن درجه دانشگاهی آن‌جا را ترک کرد و به اتفاق برادرش به پاریس رفت و در آن‌جا به تحصیل علوم و ریاضیات پرداخت. وی از اجتماعات مردان دوری می‌کرد و با زنان هم نمی‌آمیخت در حالی که زنان به خاطر ثروتش شیفته او بودند. او تا آخر عمر تأهل اختیار نکرد.
ابتلا به خجالت در او «تا مرز یک بیماری» پیش رفته بود و هرگونه تماس با انسان‌ها عمیقاً موجب آشفتگی و ناراحتی‌اش می‌شد.
اوایل زندگی
هنری کاوندیش در ۱۰ اکتبر ۱۷۳۱ در نیس، جایی که خانواده‌اش در آن زمان زندگی می‌کردند، به دنیا آمد. مادرش لیدی آن دو گری، چهارمین دختر هنری گری، دوک اول کنت، و پدرش لرد چارلز کاوندیش، سومین پسر ویلیام کاوندیش، دومین دوک دوونشایر بود. این خانواده نسب خود را در طول هشت قرن تا زمان نورمان ها ردیابی کردند و ارتباط نزدیکی با بسیاری از خانواده های اشرافی بریتانیای کبیر داشتند. مادر هنری در سال ۱۷۳۳، سه ماه پس از تولد دومین پسرش، فردریک، و اندکی قبل از دومین سالگرد تولد هنری درگذشت، و لرد چارلز کاوندیش را ترک کرد تا دو پسرش را بزرگ کند. هنری کاوندیش به عنوان "هنری کاوندیش شریف" ملقب شد.
هنری از ۱۱ سالگی به مدرسه نیوکومز که یک مدرسه خصوصی در نزدیکی لندن بود، رفت. در سن ۱۸ سالگی (در ۲۴ نوامبر ۱۷۱۴۸) وارد دانشگاه کمبریج در کالج سنت پیتر شد، که اکنون به عنوان پیترهاوس شناخته می شود، اما سه سال بعد در ۲۳ فوریه ۱۷۵۱ بدون اخذ مدرک (در آن زمان، یک اتفاق معمول) دانشگاه را ترک کرد. سپس با پدرش در لندن زندگی و به زودی آزمایشگاه خود را در آنجا برقرار کرد.
لرد چارلز کاوندیش زندگی خود را ابتدا در سیاست و سپس به طور فزاینده ای در علم، به ویژه در انجمن سلطنتی لندن گذراند. در سال ۱۷۵۸، او هنری را به جلسات انجمن سلطنتی و همچنین به شام ​​های باشگاه انجمن سلطنتی برد. در سال ۱۷۶۰، هنری کاوندیش به عضویت هر دو گروه انتخاب شد و پس از آن در حضور خود سخت کوشید. او عملاً هیچ مشارکتی در سیاست نداشت، اما از طریق تحقیقات و مشارکت در سازمان های علمی، پدرش را در علم دنبال کرد. او در شورای انجمن سلطنتی لندن (که در سال ۱۷۶۵ به عضویت آن انتخاب شد) فعال بود.
کشفیات علمی
در بین تحقیقات وی، کشف هیدروژن، کشف ترکیب آب در سال ۱۷۸۴ و چگالی زمین در سال ۱۷۸۹ دیده می‌شود.
بخش بزرگی از کارهای کاوندیش تا اواخر سدهٔ نوزدهم که جیمز کلرک مکسول عهده‌دار ویرایش نوشته‌هایش برای انتشار شد، همچنان ناشناخته مانده‌بود و تا آن زمان بسیاری از آن‌ها به نام دیگران ثبت شده‌ بود. آزمایش‌های او در زمینهٔ رسانایی الکتریکی، نزدیک به یک سده از زمان خود جلوتر بودند. کاوندیش در میان انبوه‌های کارهایی که انجام داد توانست قانون بقای انرژی، قانون اُهم، قانون دالتن برای فشارهای جزیی، قانون نسبت‌های متقابل ریشتر، قانون گازهای شارل و اصول رسانایی الکتریکی را کشف یا پیش‌بینی کند، اما کسی از این کشفیات او باخبر نشد. او همچنین سرنخ‌هایی از خود برجا گذاشت که مستقیماً به کشف گروه عناصر معروف به گازهای نجیب منجر شد.
تحقیقات در شیمی
در زمان مرگ پدرش، کاوندیش شروع به همکاری نزدیک با چارلز بلاگدن کرد، انجمنی که به بلاگدن کمک کرد تا به طور کامل وارد جامعه علمی لندن شود. در عوض، بلاگدن به دور نگه داشتن کاوندیش از جهان کمک کرد. کاوندیش کتاب و مقاله کمی منتشر کرد، اما دستاوردهای زیادی داشت. چندین زمینه تحقیقاتی، از جمله مکانیک، اپتیک، و مغناطیس، به طور گسترده در دست نوشته های او دیده می شود، اما به ندرت در آثار منتشر شده او دیده می شود. کاوندیش یکی از به اصطلاح شیمیدانان هواشناس قرن هجدهم و نوزدهم به همراه جوزف پریستلی، جوزف بلک و دانیل رادرفورد محسوب می شود. کاوندیش دریافت که یک گاز معین، عجیب و بسیار قابل اشتعال، که از آن به عنوان "هوای قابل اشتعال" یاد کرد، از اثر اسیدهای خاص بر روی فلزات خاص تولید می شود. این گاز هیدروژن بود که کاوندیش به درستی حدس زد که نسبت آن در آب دو به یک است.
اگرچه دیگران، مانند رابرت بویل، گاز هیدروژن را زودتر تهیه کرده بودند، اما اعتبار شناخت ماهیت عنصری آن معمولاً به کاوندیش داده می شود. در سال ۱۷۷۷، کاوندیش کشف کرد که هوای بازدمی توسط پستانداران به "هوای ثابت" (دی اکسید کربن) تبدیل می شود، نه به "هوای فلوژیستیک" همانطور که جوزف پریستلی پیش بینی کرده بود. همچنین با حل کردن قلیاها در اسیدها، کاوندیش دی اکسید کربن تولید کرد که همراه با گازهای دیگر در بطری هایی که روی آب یا جیوه معکوس شده بودند جمع آوری کرد. سپس حلالیت آنها در آب و وزن مخصوص آنها را اندازه گیری کرد و به قابلیت احتراق آنها اشاره کرد. او در مقاله خود در سال ۱۷۷۸ با عنوان «ملاحظات عمومی در مورد اسیدها» به این نتیجه رسید که هوای قابل تنفس اسیدیته را تشکیل می دهد. کاوندیش برای این مقاله مدال کوپلی انجمن سلطنتی را دریافت کرد. شیمی گاز در نیمه دوم قرن هجدهم اهمیت فزاینده ای داشت و برای اصلاح شیمی فرانسوی آنتوان لوران لاووازیه، که عموماً به عنوان انقلاب شیمیایی شناخته می شود، حیاتی شد.
در سال ۱۷۸۳، کاوندیش مقاله ای در مورد ایدیومتری (اندازه گیری خوبی گازها برای تنفس) منتشر کرد. او ادیومتر جدیدی از اختراع خود را توصیف کرد که با استفاده از روشی غیردقیق اندازه گیری گازها با وزن کردن آنها، بهترین نتایج را تا به امروز به دست آورد. سپس، پس از تکرار آزمایشی در سال ۱۷۸۱ که توسط پریستلی انجام شد، کاوندیش مقاله‌ای در مورد تولید آب خالص با سوزاندن هیدروژن در "هوای دفلوژیستیک شده" (هوا در فرآیند احتراق، که اکنون به نام اکسیژن شناخته می‌شود) منتشر کرد. کاوندیش به این نتیجه رسید که سوختن هیدروژن به جای سنتز شدن، باعث متراکم شدن آب از هوا می شود. برخی از فیزیکدانان هیدروژن را به عنوان فلوژیستون خالص تفسیر کردند. کاوندیش یافته های خود را حداکثر تا مارس ۱۷۸۳ به پریستلی گزارش کرد، اما آنها را تا سال بعد منتشر نکرد. مخترع اسکاتلندی جیمز وات مقاله ای در مورد ترکیب آب در سال ۱۷۸۳ منتشر کرد. بحث و جدل در مورد اینکه چه کسی اولین بار این کشف را انجام داد، آغاز شد.
در سال ۱۷۸۵، کاوندیش ترکیب هوای معمولی (یعنی جوی) را بررسی کرد و نتایج بسیار دقیقی به دست آورد. او آزمایش‌هایی انجام داد که در آن‌ها هیدروژن و هوای معمولی با نسبت‌های شناخته شده ترکیب شدند و سپس با جرقه‌ای از الکتریسیته منفجر شدند. علاوه بر این، او همچنین آزمایشی را توصیف کرد که در آن توانست با اصطلاحات مدرن، گازهای اکسیژن و نیتروژن را از یک نمونه هوای اتمسفر حذف کند تا زمانی که فقط حباب کوچکی از گاز واکنش نداده در نمونه اصلی باقی بماند. کاوندیش با استفاده از مشاهدات خود مشاهده کرد که وقتی مقدار هوای فلوژیستی (نیتروژن) و هوای تخلیه شده (اکسیژن) را تعیین کرد، حجمی از گاز به میزان ۱/۱۲۰ حجم اولیه نیتروژن باقی می ماند. با اندازه‌گیری‌های دقیق، او به این نتیجه رسید که "هوای معمولی شامل یک قسمت هوای تخلیه‌شده [اکسیژن]، مخلوط با چهار [نیتروژن] فلوژیست‌شده است".
در دهه ۱۸۹۰(حدود ۱۰۰ سال بعد) دو فیزیکدان انگلیسی، ویلیام رمزی و لرد ریلی، متوجه شدند که گاز بی اثر تازه کشف شده آنها، آرگون، مسئول باقیمانده مشکل ساز کاوندیش است. او خطایی نکرده بود. کاری که او انجام داده بود انجام آزمایش های کمّی دقیق با استفاده از ابزارها و روش های استاندارد شده با هدف نتایج تکرارپذیر بود. میانگین نتیجه چندین آزمایش را در نظر گرفت. و منابع خطا را شناسایی و مجاز کرد. ترازویی که او استفاده کرد و توسط صنعتگری به نام هریسون ساخته شد، اولین ترازوی دقیق قرن هجدهم بود و به اندازه ترازو لاووازیه (که با دقت یک در ۴۰۰۰۰۰ اندازه می گیرد) دقیق بود. کاوندیش با سازندگان دستگاه خود کار کرد و به طور کلی دستگاه‌های موجود را بهبود بخشید تا دستگاه‌های کاملاً جدید را اختراع کند.
همانطور که در بالا اشاره شد، کاوندیش از زبان نظریه قدیمی فلوژیستون در شیمی استفاده کرد. در سال ۱۷۸۷، او یکی از اولین کسانی بود که در خارج از فرانسه به نظریه جدید ضد فلوژیستی لاووازیه روی آورد، اگرچه در مورد نامگذاری نظریه جدید تردید داشت. پایه ابتدایی کاوندیش که در چارچوب مکانیسم نیوتنی کار می کرد، در دهه ۱۷۶۰ به مسئله ماهیت گرما پرداخت و گرما را نتیجه حرکت ماده توضیح داد.
در سال ۱۷۸۳، او مقاله‌ای درباره دمای انجماد جیوه منتشر کرد و در آن مقاله از ایده گرمای نهان استفاده کرد، اگرچه او از این اصطلاح استفاده نکرد زیرا معتقد بود که این اصطلاح به معنای پذیرش نظریه مادیت گرما است. او مشاهدات خود را در مقاله خود در سال ۱۷۸۴ به صراحت بیان کرد. او در ادامه یک نظریه عمومی گرما را توسعه داد که نسخه خطی آن نظریه به طور متقاعدکننده ای به اواخر دهه ۱۷۸۰ تاریخ گذاری شده است. نظریه او در عین حال ریاضی و مکانیکی بود: این نظریه حاوی اصل بقای گرما (که بعداً به عنوان نمونه ای از بقای انرژی شناخته شد) و حتی مفهوم (اگرچه نه برچسب) معادل مکانیکی گرما را شامل می شد.
پژوهش‌ها در الکتریسیته
آزمایش‌های الکتریکی و شیمیایی کاوندیش، مانند آزمایش‌ روی گرما، زمانی آغاز شده بود که او با پدرش در آزمایشگاهی در خانه‌شان در لندن زندگی می‌کرد. لرد چارلز کاوندیش در سال ۱۷۸۳ درگذشت و تقریباً تمام دارایی بسیار قابل توجه خود را به هنری واگذار کرد. نظریه جامع الکتریسیته کاوندیش نیز مانند نظریه گرما، از نظر شکلی ریاضی بود و مبتنی بر آزمایش های کمّی دقیق بود. او با همکاری همکارش، تیموتی لین، یک ماهی اژدر مصنوعی ساخت که می‌توانست شوک‌های الکتریکی ایجاد کند تا نشان دهد که منبع شوک این ماهی‌ها برق است. او نسخه اولیه‌ای از نظریه الکتریسیته خود را در سال ۱۷۷۱ منتشر کرد که بر اساس یک سیال الکتریکی گسترده که فشار وارد می‌کرد، بود. او نشان داد که اگر شدت نیروی الکتریکی با فاصله نسبت معکوس داشته باشد، سیال الکتریکی بیشتر از مقدار مورد نیاز برای خنثی الکتریکی روی سطح بیرونی یک کره برق‌دار قرار می‌گیرد. سپس او این را به صورت تجربی تایید کرد. کاوندیش پس از این مقاله اولیه به کار بر روی برق ادامه داد، اما او چیزی در مورد این موضوع منتشر نکرد.
کاوندیش مقالاتی در مورد موضوعات الکتریکی برای انجمن سلطنتی نوشت اما بخش اعظم آزمایش‌های الکتریکی او شناخته نشد تا اینکه یک قرن بعد، در سال ۱۸۷۹ توسط جیمز کلرک ماکسول جمع‌آوری و منتشر شد. با همین نتایج اعتبار دارد. مقالات الکتریکی کاوندیش از معاملات فلسفی انجمن سلطنتی لندن، همراه با اکثر دست‌نوشته های برقی او، در مقالات علمی افتخاری هنری کاوندیش، F.R.S تجدید چاپ شده است. (۱۹۲۱). طبق نسخه ۱۹۱۱ دانشنامه‌ی بریتانیکا، در میان اکتشافات کاوندیش مفهوم پتانسیل الکتریکی (که او آن را "درجه الکتریسیته شدن" نامید)، یک واحد اولیه خازن (کره ای به قطر یک اینچ)، فرمول برای ظرفیت خازن صفحه ای، مفهوم ثابت دی الکتریک یک ماده، رابطه بین پتانسیل الکتریکی و جریان (که اکنون قانون اهم نامیده می شود) (۱۷۸۱)، قوانینی برای تقسیم جریان در مدارهای موازی (اکنون به چارلز نسبت داده می شود. وتستون)، و قانون مربع معکوس تغییر نیروی الکتریکی با فاصله، که اکنون قانون کولن نامیده می شود.