cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی
تاریخچه
در سال ۱۳۳۴، با درگذشت علی‌اکبر دهخدا، این سازمان به دو اتاق در کنار عمارت مجلس در میدان بهارستان منتقل شد. بنابر وصیت دهخدا، دکتر محمد معین سرپرستی ادارهٔ کار را بر عهده گرفت و دیگر یاران دهخدا، دکتر سید محمد دبیر سیاقی و دکتر سید جعفر شهیدی او را یاری دادند.
در آذرماه ۱۳۳۶، بنابر مصوبهٔ مجلس، این سازمان با بودجهٔ پیش‌بینی‌شده به دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران منتقل شد و اعضای مؤسسهٔ لغت‌نامه در ساختمان نگارستان در میدان بهارستان مشغول به کار شدند.
در سال ۱۳۵۳، دکتر محمود افشار یزدی، ساختمانی در محل موقوفات خود (در خیابان ولی‌عصر فعلی، ایستگاه اتوبوس پسیان، روبه‌روی خیابان زعفرانیه) به مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا اهدا کرد.
در سال ۱۳۵۹، کار تألیف لغت‌نامهٔ دهخدا، از حرف «آ» تا حرف «ی»، بعلاوهٔ مقدمه (که خود در جزوه و مجلدی مستقل چاپ شد)، در ۲۲۲ جزوه و ۵۰ مجلدِ صحافی‌شده پایان یافت. در طول تألیف این لغت‌نامهٔ عظیم، بیش از یکصد تن در تألیف، یادداشت‌برداری و تنظیم یادداشت‌ها با مؤسسه همکاری داشته‌اند.
در سال ۱۳۶۸، مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی در فضايي به مساحت 8216 مترمربع به پیشنهاد دکتر سید جعفر شهیدی، رئیس مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و با تأیید وزارت علوم و آموزش عالی تأسیس شد که تا سال ۱۳۸۹ بیش از ۹۰۰۰ نفر و تا پایان سال ۱۳۹۹ بیش ار ۲۲۰۰۰ نفر از سراسر جهان در این مرکز زبان و ادبیات فارسی آموخته‌اند.
در سال ۱۳۷۲، لغت‌نامهٔ دهخدا حروف‌نگاری رایانه‌ای شد و بر روی لوح فشرده قابل بهره‌برداری گردید.
در سال ۱۳۸۴، مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی، با همکاری انتشارات دانشگاه تهران، نخستین کتاب آموزش زبان فارسی در سطح مقدماتی را با نام «فارسی به فارسی»، نوشتهٔ دکتر شکوفه شهیدی (فرزند دکتر سیدجعفر شهیدی) منتشر کرد.
از سال ۱۳۸۶، به‌دلیل وحدت هدف علمی و نیز وحدت اداری و مکانی، مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی با هم ادغام شدند و با تصویب هیئت رئیسهٔ دانشگاه تهران، این دو نهاد تحت عنوان واحدِ مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی به فعالیت خود ادامه دادند.
رؤسا
تا سال ۱۳۲۴ ه‍.خ کار لغت‏نامه را به مدت ۳۰ سال خود دهخدا مدیریت می‌کرد. از آن تاریخ به بعد موسسه لغتنامه دهخدا، به موجب قانون به صورت موسسه زیر نظر دهخدا تشکیل شد.
نام مدیران موسسه لغت‏نامه دهخدا از ابتدا تا کنون به شرح زیر است:
هوارد برنت
هوارد برنت (Howard Brandt؛ زاده ۲ ژانویه ۱۹۳۹) یک دانشمند اهل American است.
روحی تونا
روحی تونا (۲۳ دسامبر ۱۹۶۵، ملیکان، استان آذربایجان شرقی - ۳۰ اکتبر ۲۰۲۱، تورنتو) - مجسمه‌ساز، هنرمند آذربایجانی. وی پس از ۷ سال حبس در ایران به ترکیه رفت و پس از ۸ سال کار در آنجا به کانادا مهاجرت کرد. او در طول فعالیت خود برای بسیاری از شخصیت‌های تاریخی مجسمه ساخت. او به تنهایی سازندهٔ بیش از ۳۰۰ مجسمه و مجسمه نیم تنه آتاتورک در ترکیه است.
درباره
روحی تونا در ۲۳ دسامبر ۱۹۶۵ در ملک کندی (ملکان) به دنیا آمد. او از کودکی به نقاشی علاقه داشت. او در ایران به دلیل کشیدن کاریکاتوری که نماد تمایل آذربایجان برای خودمختاری بود دستگیر شد و ۷ سال را در حبس گذراند. برای اولین بار مجسمه‌سازی را در زندان قوشاچای (میاندوآب) آغاز کرد. پس از آزادی از زندان به کار مجسمه‌سازی ادامه داد. او سازنده مجسمه‌های محمدحسین شهریار در تبریز و حکیمنباتی در کلیبر است. شد، اما در سال ۱۹۹۹ به دلیل آزار و اذیت حکومت ایران به ترکیه مهاجرت کرد. او در مدت اقامتش در آنجا مجسمه ده‌ها شخصیت تاریخی را ساخت. او به تنهایی سازندهٔ بیش از ۳۰۰ مجسمه و مجسمه نیم تنه آتاتورک در ترکیه است. علاوه بر این، او سازندهٔ ۷ مجسمه از هفت اوزان بزرگ در شهر حاجی‌بکتاش ترکیه و مجموعه ای از ۲۱ مجسمه از بزرگان ترک در شهر نیغده است. این مجموعه که شامل ۲۲ مجسمه از شاه اسماعیل ختایی، نادرشاه، آقامحمدخان قاجار و آتاتورک بود در سال ۲۰۱۴ بدون هیچ دلیلی از محل خود برداشته شد.
در سال ۲۰۰۶، او با همسرش ریما محیطووا به کانادا نقل مکان کرد زیرا نتوانست تابعیت ترکیه را دریافت کند. درآنجا او هنرهای تجسمی را در دانشگاه یورک و موسیقی را در دانشگاه رایرسون خواند. او در مدت اقامت خود در کانادا مجسمه‌هایی از محمد فضولی، نادرشاه، پیر سلطان ابدال، حاجی بکتاش ولی، علیشیر نوایی، عزیر حاجیبیگ‌اف، صلوات یولایف، ابوالفضل ایلچی بیگ و ده‌ها شخصیت از ترک‌ها جهان ساخت.
او در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۱ بر اثر سرطان پانکراس در کانادا درگذشت.
جس هربست
جس هربست (زاده October 14, 1958) سیاستمدار آمریکایی است.
او یک زن ترنس است.
ایستگاه راه‌آهن خیابان مور بیرمنگام
ایستگاه راه‌آهن خیابان مور بیرمنگام (Birmingham Moor Street railway station) یک ایستگاه راه‌آهن در بیرمنگام، انگلستان است.
این ایستگاه که در سال ۱۹۰۹ تأسیس شده جزئی از خط اصلی چیلترن است.
فاکسهوند انگلیسی
فاکسهوند انگلیسی ، نام یکی از نژادهای سگ است که خاستگاه آن به بریتانیا، انگلستان بازمی‌گردد.
بخش ولور
بخش ولور (به انگلیسی: Vellore district) یک بخش در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است. بخش ولور ۶٬۰۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۳۶٬۳۳۱ نفر جمعیت دارد.
جرج لیکاف
جرج لِیکاف (زاده ۲۴ مه ۱۹۴۱ میلادی) زبان‌شناس شناختی آمریکایی و استاد زبان‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی از سال ۱۹۷۲ است.
هر چند برخی پژوهش‌های لیکاف شامل همان پرسش‌هایی است که زبان‌شناسان به‌طور سنتی در پی یافتن پاسخ برای آن‌ها بوده‌اند (مثل اینکه تحت چه شرایط معینی سازه‌های زبانی امکان دستوری شدن دارند)، شهرت او تا اندازۀ زیادی ناشی از طرح نظریۀ استعاره ادراکی (استعاره مفهومی) است؛ نظریه‌ای که در آن «استعاره» به عنوان محور تفکر انسانی، رفتار سیاسی و جامعه بازشناخته می‌شود. نظریه ذهن متجسم وی که دربارهٔ آن در رابطه با ریاضیات کتاب‌هایی نوشته‌است، نیز مشهور است. لیکاف در سالیان اخیر نظریاتش را در حوزه سیاست به کار می‌برد و در کتاب‌هایش تلاش می‌ورزد تا با استفاده از نظریه‌هایش برخی سیاست‌های آمریکا را نقد کند. وی یکی از اعضای کمیته علمی بنیاد ایده‌ها (Fundacion IDEAS)، اندیشگاه حزب سوسیالیست اسپانیا است. وی بنیان‌گذار مؤسسه راکریج بود که دیگر سازمانی فعال نیست و اندیشگاهی برای ترویج دموکراسی بود.
نظریه استعاره مفهومی
لیکاف ابتدا دانشجو و سپس مدرس نظریه دستور گشتاری بود. نظریه‌ای که توسط نوام چامسکی در مؤسسه فناوری ماساچوست رواج یافت. با این وجود، در اواخر دهه ۱۹۶۰ وی به دیگران پیوست تا نظریه معناشناسی زایا را به عوان بدیلی برای نحو زایای چامسکی رواج دهند. در یک مصاحبه وی این چنین عنوان کرد:
صنایع سنگین سانی
صنایع سنگین سانی شرکت صنایع سنگین چینی است، که در زمینه تولید بولدوزر، جرثقیل، بیل مکانیکی، غلتک‌های راه‌سازی، ماشین‌آلات پل‌سازی، بالابر و لودر فعالیت می‌کند.
شرکت سانی در سال ۱۹۸۹ توسط لیانگ ونگن در شهر هونان راه‌اندازی شد و اکنون دارای کارخانجات تولیدی در کشورهای چین، برزیل، اندونزی، آلمان، هند و ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر چانگشا قرار دارد و سهام آن در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ‌کنگ و بورس شانگهای معامله می‌شود.
جرج لیکاف
نظریه استعاره مفهومی
بعنوان مثال، در یک مشاجره روشنفکری استعاره زیرین "بحث جنگ است"، است (بعداً اصلاح شد به "بحث چالش است"):
در نظر لیکاف، تحول فکر فرایند تحول در کاربرد استعاره‌های بهتر است. کاربرد یک حوزه از دانش به جای حوزه‌ای دیگر از دانش، بینش و فهم تازه‌ای را به دست می‌دهد. نظریه لیکاف در تمامی رشته‌های دانشگاهی و بسیاری از کنش و واکنش‌های اجتماعی انسان کاربرد دارد. لیکاف برخی از کاربردهای نظریه ذهن متجسم را در تعدادی از کتاب‌هایش که اکثراً با نویسنده‌ای همکار به چاپ رسانده‌است، نشان داده‌است.
ذهن متجسم(بدنمند)
دوم اینکه بر اساس تحلیل زبان‌شناسی شناختی از زبان استعاری، وی استدلال می‌کند که تفکر انسان دربارهٔ موضوعات انتزاعی همچون جنگاوری، اقتصاد یا اخلاق به نحوی ریشه در تفکر انسان دربارهٔ مفاهیم این جهانی همچون روابط فضایی دارد (بنگرید به: استعاره مفهومی).
در نهایت بر اساس پژوهش‌هایی در روان‌شناسی شناختی و برخی تحقیقات در فلسفه زبان، وی استدلال می‌کند که تعداد معدودی از مقوله‌هایی که توسط افراد به کار می‌روند را می‌توان جزو موضوعات آزمون پذیر دو شقی (سیاه و سفید) بر اساس شرایط لازم و کافی دانست. بر عکس، بسیاری از مقوله‌ها بسیار پیچیده و در هم ریخته‌اند دقیقاً مثل بدن.
لیکاف می‌گوید: «ما موجوداتی طبیعی هستیم. مغز ما داده‌هایش را از دیگر قسمت‌های بدن دریافت می‌کند. پس چگونگی کار بدن و چگونگی ایفای نقش آن در جهان به همان مفاهیمی که از آنها برای تفکر استفاده می‌کنیم ساختار می‌بخشد. ما نمی‌توانیم هر گونه تفکری داشته باشیم – فقط تفکری را می‌توانیم داشته باشیم که ذهم متجسم ما اجازه می‌دهد.»
لیکاف بر این باور است که آگاهی به صورت عصب، تجسم یافته‌است هرچند وی صراحتاً اظهار می‌دارد که سازوکار این مسئله فقط محاسبات عصبی ناست. لیکاف با استفاده از مفهوم ناتجسم‌یافتگی از رویکرد مادی دربارهٔ زندگی پس از مرگ دفاع می‌کند. لیکاف مدعی است که اگر روح نمی‌تواند هیچ‌کدام از ویژگی‌های بدن را داشته باشد پس نمی‌تواند احساس داشته باشد، ادراک کند، فکر کند، آگاه باشد یا شخصیت داشته باشد. لیکاف سپس این پرسش را مطرح می‌کند که اگر این مسئله صادق باشد پس هدف زندگی پس از مرگ چیست؟ جرج لیکاف به همراه نویسنده همکارش مارک جانسون و رافائل نونز از مهم‌ترین طرفداران نظریه ذهن متجسم می‌باشند. لیکاف در سال ۲۰۰۱ در سلسه سخنرانی‌های گیفورد در دانشگاه گلاسگو موضوعات مربوط به این نظریه را به بحث گذاشت و این موضوعات را در کتاب طبیعت و محدودیت‌های فهم انسانی (The Nature and Limits of Human Understanding) چاپ کرد. البته نظریه ذهن متجسم ریشه در نوشته‌های فلسفی پیش از این و به ویژه سنت پدیدارشناسی همچون نوشته‌های موریس مرلو-پونتی و مارتین هایدگر دارد. همچنین نظریه اصلی ذهن متجسم در سنت بافت گرا و پراگماتیست آمریکایی، مخصوصاً جان دیویی و اثرش با عنوان هنر به مثابه تجربه قابل ردیابی است.
ریاضیات
به باور لیکاف حتی ریاضیات امری ذهنی مربوط به گونه انسان و فرهنگ وی است، در نتیجه «هرگونه پرسشی دربارهٔ ذاتی بودن ریاضیات در واقعیت فیزیکی پرسشی قابل تردید است، زیرا راهی برای اینکه بدانیم آیا اینگونه است وجود ندارد.» مقصود وی از این جمله این است که چیزی خارج از ساختارهای تفکر که ناشی از ذهن متجسم است و ما از همین ساختارها برای اثبات اینکه ریاضیات به نحوی فراتر از زیست‌شناسی است، استفاده می‌کنیم، وجود ندارد. لیکاف و رافائل نونز (۲۰۰۰) به صورت مبسوط استدلال می‌کنند که ایده‌های فلسفی و ریاضیاتی در پرتو ذهن متجسم درک می‌شوند. این نظریه منتقدان فراوانی را در میان ریاضیدانان و بقیه دارد هرچند این نظریه توجه برخی دیگر را نیز برانگیخته است.
لیکاف همچنین مدعی است که باید دربارهٔ اینکه آیا ریاضیات دقیقاً منعکس‌کننده حقیقی طبیعت است، تردید داشت. از دید وی احتمال وجود و عدم وجود ریاضیات خارج از ذهن انسان وجود دارد اما نمی‌توان به صورت علمی این قضیه را نشان داد زیرا ساختارهای دانش علمی در درون مغز ما وجود دارند و ما بدون تکیه بر استعاره‌های مفهومی که ریشه در زیست‌شناسی ما دارند نمی‌توانیم بگوییم که آیا ریاضیات خارج از ما نیز وجود دارد یا نه؟
اهمیت و نقش سیاسی
کاربرد زبان‌شناسی شناختی در سیاست، ادبیات، فلسفه و ریاضیات توسط لیکاف، وی را به حوزه‌ای که اساساً علوم سیاسی در نظر گرفته می‌شود، سوق داده‌است. وی معمولاً نقدهای خاص سیاسی‌اش را بر اساس نظریه استعاره مفهومی خویش ارائه می‌دهد و بر این باور است که ساختارهای مفهومی در فهم فرایندهای سیاسی محوریت دارند.
وی در کتاب سیاست اخلاقی (Moral Politics) به‌طور مفصل استعاره مفهومی را که از دید وی هم‌اکنون در ذهن «لیبرال‌ها» و «محافظه‌کاران» آمریکایی وجود دارد، مورد بررسی قرار می‌دهد. این کتاب مخلوطی از دانش شناختی و تحلیل سیاسی است. لیکاف در این کتاب تلاش می‌ورزد تا عقاید شخصی‌اش را محدود به یک سوم آخر کتب کند جایی که وی صراحتاً به نفع برتری نسخه لیبرال‌ها استدلال می‌کند.
بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸، لیکاف درگیر فعالیت در اندیشگاه پیشرفت‌خواه مؤسسه راکریج بود. فعالیت وی در این تشکل به دنبال توصیه‌های وی در کتاب سیاست اخلاقی شکل گرفت. در طی دوران فعالیتش در این مؤسسه، که قسمتی از تمرکز آن به کمک به نامزدها و سیاستمداران لیبرال در باز صورت بندی استعاره‌های سیاسی‌شان اختصاص داشت، لیکاف سخنرانی‌ها و نوشتارهای متعددی را دربارهٔ پیامش در کتاب سیاست اخلاقی ارائه داد.
مخالفت با استیون پینکر
در سال ۲۰۰۶، استیون پینکر نقدی منفی بر روی کتاب آزادی که؟ نبردی برای مهمترین ایده آمریکا (Whose Freedom?: The Battle over America's Most Important Idea) نوشت. نقد پینکر در نیو ریپابلیک به چاپ رسید. پینکر استدلال می‌کرد که گزاره‌های لیکاف بی اساس هستند و تجویزات وی دستورالعملی برای شکست انتخاباتی است. وی از استدلال‌های لیکاف با عنوان نسبی‌گرایی شناختی نام برد که در «آن ریاضیات، علم و فلسفه در مسابقه انتخاب ملکه زیبایی در میان چهارچوب‌های شناختی بعنوان رقیب شرکت دارند در حالیکه این سه تلاش می‌ورزند تا به ماهیت واقعیت شکل ببخشند.» لیکاف جواب ردی بر این نقد نوشت و اظهار داشت که نظرات وی در بسیاری از موضوعات دقیقاً برعکس آن چیزی است که پینکر به وی نسبت داده‌است. به عنوان مثال وی نسبی گرایی شناختی را با استدلال به نفع فهمی عمیق‌تر از واقعیت رد کرد، فهمی از واقعیت که مفهوم‌سازی منطق وجه‌نما را از تفکر عقلانی کنار می‌گذارد تا به تفسیر چهارچوبی بهتر و محکم‌تر دست پیدا کند.
سازمان سوسیالیستی راه آزادی
سازمان سوسیالیستی راه آزادی یا س.س.ر.آ (به انگلیسی:‌ Freedom Road Socialist Organization (FRSO))، یک سازمان سیاسی مارکسیست-لنینیست در ایالات متحدۀ آمریکا است. این سازمان در در سال ۱۹۸۵ در میانۀ فروپاشی جنبش کمونیستی نوین که در دهۀ ۱۹۷۰ با گرایشی مائوئیستی به وجود آمده بود تأسیس شد.
ایدئولوژی
سازمان سوسیالیستی راه آزادی کارل مارکس، فریدریش انگلس، ولادیمیر لنین، ژوزف استالین و مائو تسه تونگ را نظریه‌پردازان اصلی مارکسیسم-لنینیسم می‌داند. همچنین کوبا، کره شمالی، ویتنام، لائوس و چین را به عنوان کشورهای سوسیالیستی به رسمیت می‌شناسد. همچنین روابط نزدیکی با حزب کارگران بلژیک (WPB) دارد و سالانه در سمینار بین‌المللی کمونیستی این حزب شرکت می‌کند. در سال ۲۰۰۶ س.س.ر.آ به عنوان یکی از دو گروه مستقر در ایالات متحده به همراه حزب جهانی کارگران در این سمینار شرکت کرد. این حزب صراحتاً از حزب کمونیست فیلیپین و جبهه خلق برای آزادی فلسطین (PFLP) حمایت می‌کند. همبستگی مستمر آن با جنبش‌های آزادی‌بخش ملی در کلمبیا، فیلیپین و فلسطین به‌ویژه از زمان انشعاب در سال ۱۹۹۹ یکی از ویژگی‌های تعیین‌کنندۀ این سازمان است.
یکی از بارزترین ویژگی‌های س.س.ر.آ در چپ سوسیالیست ایالات متحده، رویکرد آن به مسئلۀ ملی است. س.س.رآ با اقتباس از خط حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا از ۱۹۲۸ تا ۱۹۵۸، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در جنوب کمربند سیاه را ملتی ستمدیده می‌داند. علاوه بر این، چیکانوها در جنوب غربی و هاوایی را به عنوان ملت‌هایی تحت ستم در داخل مرزهای ایالات متحده می‌بیند. س.س.ر.آ از استقلال پورتوریکو و همچنین جزایر ویرجین، ساموآی آمریکا، پالائو، گوآم، جزایر مارشال و جزایر ماریانای شمالی حمایت می‌کند.
سازمان سوسیالیستی راه آزادی با مداخلۀ ایالات متحده در جنگ روسیه و اوکراین مخالف است.
کار سیاسی در دهۀ ۱۹۸۰
اعضای س.س.ر.آ و سازمان‌های سلف آن در دهۀ ۱۹۸۰ برای ایجاد ائتلاف رنگین‌کمان کار کردند و از جسی جکسون برای ریاست جمهوری در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۸ حمایت کردند. آن‌ها همچنین روی کمپین‌هایی برای پیروزی هارولد واشنگتن در شهرداری شیکاگو در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷ کار کردند. در دهۀ ۱۹۸۰، س.س.ر.آ همچنین نقش مهمی در جنبش دانشجویی ایالات متحده ایفا کرد و شبکۀ دانشجویی مترقی (PSN) را رهبری کرد که یک سازمان ملی، چندموضوعی و کنشگر ترقی‌خواه دانشجویی بود.
از دهۀ ۱۹۸۰ تا اواسط دهۀ ۱۹۹۰، س.س.ر.آ مجلۀ «فوروارد موشن» (Forward Motion) را منتشر می‌کرد که قبلاً توسط اتحادیۀ همبستگی پرولتاریا منتشر می‌شد.
س.س.ر.آ در دهۀ ۱۹۹۰
در سال ۱۹۹۴ شبکه سازماندهی سوسیالیستی (SON) در سازمان سوسیالیستی راه آزادی (س.س.ر.آ) ادغام شد. این شبکه پس از انحلال اتحادیۀ مبارزۀ انقلابی در اواخر دهۀ ۱۹۸۰ شکل گرفته بود و شامل کسانی بود که در اتحادیه بودند و هنوز خود را مارکسیست می‌دانستند (اکثریت رهبری اتحادیه در زمان انحلال آن مارکسیسم را رد کرده‌بودند).
ادغام س.س.ر.آ و ش.س.س از نظر فنی نشان‌دهندۀ ایجاد یک سازمان جدید بود، زیرا در آن زمان نه به عنوان ادغام ش.س.س در س.س.ر.آ، بلکه به‌عنوان ادغام دو سازمان مساوی در چیزی جدید تلقی می‌شد. سازمان ادغام شده به طور خلاصه «راه آزادی/شبکۀ سازماندهی سوسیالیستی» نامیده می‌شد که نام هر دو سازمان را نیز در بر می‌گرفت، و این احتمال هم وجود داشت که نامی کاملاً جدید به خود بگیرد. این نام جدید هرگز به ثمر ننشست، بنابراین نام آن به «سازمان سوسیالیست راه آزادی» برگردانده‌شد. با این وجود کنگرۀ ۱۹۹۴ س.س.ر.آ، که در آن ادغام س.س.ر.آ/ش.س.س رسمیت یافت، اولین کنگرۀ س.س.ر.آ/ش.س.س نامیده شد.
س.س.ر.آ پس از ادغام برای مدت کوتاهی نشریۀ ش.س.س با نام «مووینگ فوروارد» (Moving Forward) را منتشر کرد. در طول دهۀ ۱۹۹۰ به طور پراکنده به انتشار فوروارد موشن (Forward Motion) ادامه داد. در سال ۱۹۹۸، منطقۀ شیکاگو، مینه‌سوتا/مدیسون و ویسکانسین س.س.ر.آ شروع به انتشار یک روزنامۀ منطقه‌ای در ناحیۀ غرب میانه به نام فایت بک نیوز (Fight Back! News) کردند.
س.س.ر.آ در جنبش ضدجنگی که در سال ۱۹۹۰ در مخالفت با جنگ خلیج فارس پدیدار شد، به ایفای نقش پرداخت. همچنین در این دوره به ایجاد جنبش حقوق باروری/حقوق سقط جنین و از جمله تظاهرات عظیم ۱۹۸۹ در واشینگتن، دی.سی. کمک کرد.
ظهور شکاف‌های ایدئولوژیک
در واکنش به سقوط دولت های اروپای شرقی، اعتراضات میدان تیان‌آن‌من در سال ۱۹۸۹، و سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، دو موضع متمایز در داخل س.س.ر.آ در مورد چگونگی ارزیابی کشورهای سوسیالیستی شروع به ظهور کردند. یک دیدگاه وقایع ۱۹۸۹-۱۹۹۱ را نشان‌دهندۀ یک بحران عمیق در مارکسیسم می‌دانست که به چیزی که آن‌ها «بنیاد مجدد چپ» می‌نامیدند نیاز داشت. دیگری همچنان تجربۀ کشورهای سوسیالیستی را اساساً مثبت ارزیابی می‌کرد و شکست‌های آن‌ها را بیشتر نتیجه رویزیونیسم می‌دانست تا بحران مارکسیسم. این جناح همچنان خود را با مارکسیسم-لنینیسم تعریف می‌کرد.
در کنگرۀ ۱۹۹۱ سازمان، سندی با عنوان «درباره بحران سوسیالیسم» که موضع رسمی س.س.ر.آ را ارائه می‌کرد، به تصویب رسید که دربارۀ سوسیالیسم واقعاً موجود دیدگاهی بدبینانه بیان می‌کرد.
در این زمینه، میک کلی، یکی از اعضای برجستۀ س.س.ر.آ، در سال ۱۹۸۹ «تداوم انقلاب، ضیافت شام نیست» را نوشت، که استدلال می‌کرد که شکست تظاهرات میدان تیان‌آن‌من شکست مهمی برای ضدانقلاب و احیای سرمایه‌داری در کشورهای سوسیالیستی است و از سرنگونی سوسیالیسم در چین جلوگیری کرده‌است.
انشعاب ۱۹۹۹
اساس انشعاب این دو گروه پیشنهادی بود که توسط بخشی از اعضای س.س.ر.آ ارائه شده بود، که استدلال می‌کرد این سازمان باید استراتژی «تاسیس مجدد چپ» را اتخاذ کند. طرفداران تأسیس مجدد چپ، مارکسیسم را پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی و سرنگونی سوسیالیسم در اروپای شرقی و سایر مناطق در بحران عمیقی می دیدند. واضح‌ترین بیان از استراتژی آن‌هادر سندی به نام «تزهایی در مورد تأسیس مجدد چپ» نمود یافت، که نظرات آن‌ها را در مورد "بحران سوسیالیسم" ترسیم می‌کرد و خواستار ایجاد یک "حزب محرومان" مبتنی بر "اتحاد با نیروهای دیگر جنبش های اجتماعی مترقی جهان در مبارزه" بود. طرح پیشنهادی آن‌ها ایجاد یک "قطب چپ" در جریان اصلی سازمان های سیاسی لیبرال، جناح چپ و مترقی را به جای پیگیری ایجاد یک حزب کمونیستی جدید در ایالات متحده، در اولویت قرار داد. این سند نشان‌دهندۀ یک بدبینی کلی نسبت به کشورهای سوسیالیستی باقی‌مانده و چشم‌انداز انقلاب سوسیالیستی در ایالات متحده بود و در عوض به دنبال تشکیلات چپ سوسیال دمکراتیک با الهام گرفتن از مثلاً حزب کارگر برزیل است.
در نشست دسامبر ۱۹۹۸ کمیتۀ اجرایی ملی (NEC) سازمان سوسیالیستی راه آزادی، سه طرفدار تأسیس مجدد چپ، استراتژی خود را به عنوان یک پیشنهاد به این کمیته ارائه کردند. این طرح پیشنهادی، که "طولانی‌ترین مورد واحده در نشست دسامبر کمیتۀ اجرایی ملی" بود، خواستار یک "بحث در سطح سازمانی در مورد ایجاد حزب" در راستای خطوط راهبرد تأسیس مجدد چپ شد که در سند اولیه مشخص شده‌بود.
کمیتۀ اجرایی ملی به اتفاق آرا درخواست طرفداران تأسیس مجدد چپ برای یک بحث چهارماهه در سطح سازمان را رد کرد. کمیتۀ اجرایی ملی در پاسخی کتبی که در ژانویۀ ۱۹۹۹ به صورت داخلی برای اعضای س.س.ر.آ منتشر شد، به نگرانی‌هایی اشاره کرد که چنین بحثی از کار سازمان‌دهی توده‌ای جاری کم می‌کند. با این حال، فراتر از این تأثیرات عملی فوری، کمیتۀ اجرایی ملی این پیشنهادهای مشخص را به عنوان برهم‌زنندۀ مؤثر تصمیمات استراتژیک و تاکتیکی در نظر گرفت که در دومین کنگرۀ س.س.ر.آ در سال ۱۹۹۷ اتخاذ شده‌بود. س.س.ر.آ به عنوان یک سازمان سانترالیست دموکراتیک، طبق این بیانیه، "به کاربرد مشترک خطوطی که به طور جمعی در مورد آنها تصمیم گیری و ارزیابی شده باشد و تنظیم دسته جمعی آن خطوط بر اساس اجرای آنها در عمل نیاز دارد."
پاسخ کتبی کمیتۀ اجرایی ملی لحنی سنجیده داشت، اما نشان‌دهندۀ شکست جدی موضع تأسیس مجدد چپ بود. موضع اکثریت عموماً از مارکسیسم–لنینیسم حمایت می‌‌کرد و می‌خواست حتی در شرایط نامساعد به ساختن یک حزب کمونیست انقلابی ادامه دهد. گروه مارکسیست-لنینیست، تأسیس مجدد چپ را بیان ایدئولوژیک «بخش جناح راست سازمان ما» می‌دانست که «موضع سوسیال‌دموکراسی و ضدکمونیسم را اتخاذ کرده‌بود و اصرار داشت که س.س.ر.آ این استراتژی را دنبال کند».
زمانی در سال ۱۹۹۹، جناح «تأسیس مجدد چپ» دوباره جمع شد و به اعضای همدل و متزلزل کمیتۀ‌اجرایی ملی پیوست و خواستار تشکیل جلسه‌ای در سطح سازمان شد تا به هر حال پیشنهاد آن‌ها را تصویب کند. این جلسه مطابق با ساختار سانترالیستی دموکراتیک س.س.ر.آ که در آن کنگره بالاترین مرجع تصمیم‌گیری و مؤظف به تصویب تغییرات در خط و استراتژی است، به عنوان یک کنگره نامیده نشد. در این جلسه، حول این مسئله "کمیتۀ اجرایی ملی تقریباً به طور مساوی تقسیم شد" و اعضای مارکسیست-لنینیست کمیته این حرکت را به عنوان "راهی به سوی انحلال و فروپاشی" محکوم کردند. در خلال نشست بین گروه مارکسیست-لنینیست و گروه تأسیس مجدد چپ که به طور رسمی از یکدیگر جدا شده‌بودند، انشعاب رخ داد.
مارکسیست-لنینیست ها معتقد بودند که پروژۀ تأسیس مجدد چپ "برخلاف خط، استراتژی و برنامه‌هایی است که ما در کنگرۀ گذشته خود که بالاترین ارگان تصمیم گیری سازمان ما است، اتخاذ کرده‌ایم" و "مخالف مارکسیسم و سانترالیسم دموکراتیک" نیز هست. بر اساس بیانیۀ س.س.ر.آ که پس از انشعاب منتشر شد، مارکسیست-لنینیست‌ها جلسه را به عنوان نتیجۀ نامشروع «بخش دیگری از رهبری ما» جمع‌بندی کردند «که از مبارزه برای تصمیمات اتخاذ شده در کنگرۀ گذشته خودداری می کند و در عوض س.س.را را ملتزم می‌کند که از این استراتژی تأسیس مجدد چپ پشتیبانی کند. این خطر واقعی وجود داشت که راه آزادی دیگر راه آزادی نباشد.»
اگرچه هر جناح ادعای نام «سازمان سوسیالیستی راه آزادی» را داشت و چندین سال از به رسمیت شناختن دیگری خودداری می کرد، گروه تأسیس مجدد چپ در سال ۲۰۰۶ رسماً نام خود را به "FRSO/OSCL" تغییر داد و کوته‌نوشت انگلیسی و اسپانیایی نام سازمان را با هم ترکیب کرد و پس از آن نیز این نام را به راه رهایی‌بخش (Liberation Road) تغییر داد.
پس از انشعاب در دهۀ ۲۰۰۰
س.س.ر.آ به حمایت صریح از مارکسیسم-لنینیسم ادامه می‌دهد، بر اساس سانترالیسم دموکراتیک عمل می‌کند و نسبت به جنبش کمونیستی جهانی دارای یک خط سیاسی ضدرویزیونیستی است. س.س.ر.آ به طور فعال روابط دوستانه‌اش با بسیاری از احزاب و سازمان‌های مارکسیست-لنینیست در سراسر جهان را حفظ کرده و در سمینار سالانۀ بین‌المللی کمونیست شرکت کرد.
کنگره‌های س.س.ر.آ در دهۀ ۲۰۰۰
س.س.ر.آ کنگره‌های سازمانی پس از انشعاب را در سال‌های ۲۰۰۱، ۲۰۰۴، ۲۰۰۷، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و در سال ۲۰۲۲ برگزار کرده‌است.
کنگرۀ سوم س.س.ر.آ در سال ۲۰۰۱، دو سال پس از انشعاب برگزار شد. نمایندگان نسخۀ جدیدی از «بیانیۀ وحدت» اصلی را پذیرفتند که به صراحت مارکسیسم-لنینیسم را به عنوان ایدئولوژی سیاسی سازمان معرفی می‌کرد. تکرارهای قبلی «بیانیۀ وحدت» س.س.ر.آ به دلیل تقسیمات ایدئولوژیک درون سازمان در آن زمان، نامی از مارکسیسم-لنینیسم ذکر نکرده بود.
در کنگرۀ چهارم در سال ۲۰۰۴، س.س.ر.آ بیانیۀ وحدت جدیدی را ارائه داد که خط خود را در مورد مسئلۀ ملی در ایالات متحده ترسیم می کند. در بیانیه‌ای که پس از کنگره منتشر شد، سازمان این بیانیه را بر خلاف ایدئولوژی‌های سوسیال‌دمکراتیک که توسط گروه تأسیس مجدد چپ پذیرفته شده‌است، "گامی نهایی در قرار دادن سازمان ما بر یک مارکسیست-لنینیستی" خواند.
در سال ۲۰۰۷، س.س.ر.آ پنجمین کنگرۀ خود را برگزار کرد که شاهد تصویب اولین بخش از برنامۀ سازمانی س.س.ر.آ بود. این سند، «طبقه در ایالات متحده و استراتژی ما برای انقلاب»، طبقات مختلف در ایالات متحده و استراتژی کلی س.س.ر.آ برای انقلاب را تشریح می‌کند. س.س.ر.آ بر خلاف اکثر احزاب و سازمان‌های کمونیستی، به‌صورت تاریخی برنامۀ سیاسی نداشته‌است. این سند پس از کنگره با این هدف منتشر شد تا پس از تکمیل آن در برنامۀ نهایی س.س.ر.آ ادغام شود.
س.س.ر.آ در دهۀ ۲۰۱۰
در دهۀ ۲۰۲۰، س.س.ر.آ رشد قابل توجهی را تجربه کرد که تا حد زیادی از هجوم کارگران جوان و فعالان دانشجویی نیرو می‌گرفت. در طول یک دهه، سازمان یک حضور سازمان‌دهندۀ توده‌ای پایدار را در جنبش کارگری و جنبش آزادی سیاهان پرورش داد و حضور خود را در جنبش دانشجویی به ویژه دانشجویان برای یک جامعه دموکراتیک توسعه داد. س.س.ر.آ از نظر جغرافیایی فراتر از سنگر دیرینۀ خود در منطقۀ غرب میانۀ آمریکا گسترش یافت و حوزه‌های جدیدی را در منطقۀ جنوب و جنوب غربی ایجاد کرد.
همۀ این رشدها علیرغم یک سری حملات توسط اف.بی.آی به س.س.ر.آ و دیگر فعالان برجستۀ ضدجنگ در آغاز این دهه انجام شد. س.س.ر.آ از دهۀ ۲۰۱۰ با تأسیس کمیتۀ توقف سرکوب اف‌.بی.آی خود را به عنوان نیرویی پیشرو برای قربانیان سرکوب دولتی نشان داد و در کمپین آزادی فعال فلسطینی رسمیه عوده پس از دستگیری وی در سال ۲۰۱۴ نقش اصلی را ایفا کرد.
یورش اف.بی.آی به س.س.ر.آ در سال ۲۰۱۰
در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۰، بیش از ۷۰ مامور اف‌.بی.آی در مینیاپولیس، شیکاگو، و گراندراپیدز میشیگان به طور همزمان با برگه‌های احضاریه به منازل فعالان برجستۀ همبستگی بین المللی و ضدجنگ یورش بردند. ماموران کامپیوترها، کتاب‌ها، مطالب نوشتاری، تلفن‌های همراه، عکس‌های خانوادگی، لباس و سایر اقلامی را که به نظرشان سیاسی بود را ضبط کردند. مأموران اف.بی.آی همچنین با فعالان در میلواکی، دورهام، کارولینای شمالی و سن‌خوزۀ کالیفرنیا ملاقات کردند و سعی کردند آن‌ها را بازجویی کنند. احکام تفتیش و احضاریه‌ها نشان می‌دهد که اف.بی.آی به دنبال شواهد مرتبط با "حمایت مادی از تروریسم" است.
در روند یورش به خانۀ یکی از فعالان، مأموران اف.بی.آی به طور تصادفی پرونده‌ای از اسناد محرمانۀ اف.بی.آی را به جای گذاشتند که نشان می‌داد هدف این حملات افرادی بوده که در س.س.ر.آ عضویت داشته و یا مظنون به عضویت در آن باشند. این اسناد مجموعه‌ای از سؤالات را نشان می‌داد که مأموران از فعالان در مورد مشارکت آن‌ها در س.س.ر.آ و کار آن‌ها برای همبستگی بین‌المللی در ارتباط با کلمبیا و فلسطین پرسیده بودند.
در ۱۲ ژانویۀ ۲۰۱۱، اعضای کمیتۀ تازه‌تشکیل‌شده برای توقف سرکوب اف.بی.آی کنفرانسی مطبوعاتی در مینه‌سوتا برگزار کردند و افشا کردند که اف.بی.آی قبل از حملات به منظور جمع‌آوری اطلاعات یک مخبر را به داخل س.س.ر.آ مؤمور کرده‌است.
در ۲۶ فوریه ۲۰۱۴، یک قاضی فدرال مهر و موم اسناد گسترده‌ای را که اف.بی.آی در طول نظارت تقریباً سه سالۀ خود از س.س.ر.آ جمع‌آوری کرده‌بود، باز کرد. این اسناد آشکار کرد که اف.بی.آی در جریان و پس از اعتراضات سال ۲۰۰۸ در کنوانسیون ملی جمهوریخواه در سنت پل، یک خبرچین را در اطراف و نهایتاً به داخل س.س.ر.آ نفوذ داده‌است. این خبرچین، کارن سالیوان، تلاش کرد تا پرونده‌ای بسازد که س.س.ر.آ با فعالیت ضدجنگ و همبستگی بین‌المللی خود به طور مادی از نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا (فارک) و جبهۀ خلق برای آزادی فلسطین حمایت می کند.
تا به امروز، هیچ اتهامی علیه اعضای س.س.ر.آ یا متهمان غیرمتعهد به س.س.ر.آ مطرح نشده‌است.
کنگره‌های دهۀ ۲۰۱۰
س.س.ر.آ در دهۀ ۲۰۱۰ سه کنگرۀ سازمانی در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ برگزار کرد.
کنگرۀ ششم، در اواسط سال ۲۰۱۰، قبل از حملات اف.بی.آی در آن سال برگزار شد. این کنگره بیانیه‌ای از سازمان، یک گزارش سیاسی اصلی و هفت قطعنامه در زمینه‌های مختلف مبارزه، از جمله جنبش حقوق مهاجران، تهیه کرد. بیانیه‌ای که پس از کنگره منتشر شد، بر رشد بی‌سابقۀ عضویت و پیشرفت آن در جنبش کارگری ایالات متحده، جنبش دانشجویی و جنبش‌های ملیت‌های تحت ستم تأکید کرد.
در سال ۲۰۱۴، س.س.ر.آ هفتمین کنگرۀ خود را برگزار کرد که آن را "به خودی خود یک پیروزی" نامید. در بیانیه‌ای پس از آن، س.س.ر.آ خاطرنشان کرد که کنگرۀ هفتم «چهار سال پس از حملات اف‌.بی‌.آی و احضاریه‌های هیئت منصفۀ عالی برگزار شد که فعالان از جمله اعضای س.س.ر.آ را به حمایت مادی از تروریسم متهم کرده‌بودند. برای مقاومت در برابر این حملۀ دولت ایالات متحده به یک ستون فقرات نیاز بود. ما با چیزی بیشتر از کمکی کوچک از جانب دوستانمان قادر به دفع بدترین حملات بودیم." در این کنگره، نمایندگان سه گزارش را تأیید کردند که خط س.س.ر.آ را در مورد وضعیت سیاسی داخلی ایالات متحده، وضعیت بین‌المللی و اقتصاد مشخص می‌کرد. همین بیانیه کنگره را به عنوان "یک موفقیت بزرگ، از نظر تعریف شرایط فعلی، ظرفیت رو به رشد ما برای رهبری و تأثیرگذاری بر جنبش‌های مردمی، تعمیق درک ما از مارکسیسم-لنینیسم، و عضوگیری و ساختن س.س.ر.آ" جمع‌بندی می‌کند.
کنگرۀ هشتم، در ماه مه ۲۰۱۸، سه قطعنامه را دربارۀ اوضاع داخلی سیاسی، بین‌المللی و اقتصادی تصویب کرد که "زمینه‌ای را برای شناخت شرایط اساسی، نیروهای در حال حرکت در جامعه و همچنین نقاط قوت و ضعف جنبش‌ها برای تغییر اجتماعی و انقلاب فراهم می‌کند". شانزده ماه پس از ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، س.س.ر.آ این دوره را «بسیار پویا و سیال» ارزیابی کرد که با «حملات بزرگ و مبارزۀ گسترده و کلان‌مقیاس» مشخص شده‌است... به عنوان کمونیست، ما باید کمپین‌هایی را رهبری کنیم که تلاش می‌کنند تا هر چیز به دست آمدنی را به دست بیاورند. بخت از آن هرکسی‌ست که شجاع و جسور باشد."
تغییر نام انشعاب تأسیس مجدد چپ به «راه رهایی»
در آوریل ۲۰۱۹، گروه تأسیس مجدد چپ اعلام کرد که نام خود را به "راه رهایی" (به انگلیسی: Liberation Road) تغییر می‌دهد. راه رهایی در بیانیه‌ای که در وب‌سایت خود منتشر کرد، توضیح داد که تغییر نام خود را اقدامی «عمل‌گرایانه – با انگیزۀ نیاز به تمایز خود از گروه انشعابی که با نام قدیمی ما به فعالیت خود ادامه می‌دهند» عنوان کرد که به «س.س.ر.آ»ی امروزی اشاره دارد. این گروه همچنین تعهد ایدئولوژیک خود را به "تأسیس مجدد چپ" تکرار کرد.
س.س.ر.آ در دهۀ ۲۰۲۰
س.س.ر.آ در اعتراضات برای عدالت نژادی ۲۰۲۰-۲۰۲۲ در ایالات متحده که پس از قتل جورج فلوید به وقوع پیوست نقش فعالی داشت. س.س.ر.آ همچین محکومیت درک شووین را جشن گرفت.
نشریات س.س.ر.آ
س.س.ر.آ «فایت‌بک نیوز» (Fight Back! News) را به صورت چاپی و آنلاین منتشر می‌کند که شامل بخش اسپانیایی‌زبان با نام «لوچا ای رسیسته» (Lucha y Resiste) است.
س.س.ر.آ همچنین جزوه‌ها و اسناد نظری مختلفی را منتشر کرده‌است که به تشریح رویکرد سازمان‌دهی و خط سیاسی خود می‌پردازد که در وب‌سایت آن موجود است. به عنوان مثال، در سال ۲۰۰۹ جزوۀ «جنبش حقوق مهاجران و مبارزه برای برابری کامل» را منتشر کرد، که تحلیلی طبقاتی از جنبش حقوق مهاجران را در رابطه با جنبش ملی چیکانو در آزتلان نشان می‌دهد.
س.س.ر.آ در سال ۲۰۱۹ «مبارزۀ طبقاتی در صحن کارخانه: استراتژی برای نسل جدید سوسیالیست ها در ایالات متحده» را منتشر کرد که اصول اصلی سازماندهی کارگری مانند اتحادیۀ مبارزۀ طبقاتی و اقلیت مبارز را ترسیم می‌کند. این جزوه از ایده‌های ویلیام زد. فاستر و دیگر رهبران کارگری اولیه حزب کمونیست ایالات متحدۀ آمریکا نشأت می‌گیرد و استدلال می‌کند که جنبش رو به رشد سوسیالیست‌ها باید ریشه در طبقۀ کارگر، به‌ویژه در اعضای عادی جنبش اتحادیه‌ها داشته باشد.
در سال ۲۰۲۱، س.س.ر.آ اولین کتاب خود را با عنوان «دیدگاه‌های مارکسیستی-لنینیستی در مورد آزادی سیاهان و سوسیالیسم» اثر فرانک چپمن منتشر کرد. این کتاب به رابطۀ تاریخی بین مبارزه برای آزادی سیاهان و مبارزه برای سوسیالیسم در ایالات متحده می‌پردازد.
زنوبیولوژی
زنوبیولوژی (XB) یا زیست‌شناسی بیگانه یا ناشناخته زیر مجموعه ای از زیست‌شناسی مصنوعی است که به مطالعه سنتز و دستکاری دستگاه‌ها و سیستم‌های بیولوژیکی می‌پردازد.
نام
نام "xenobiology" از واژه یونانی xenos گرفته شده‌است که به معنی "غریبه، بیگانه" است. زنوبیولوژی نوعی زیست‌شناسی است که (هنوز) برای علم آشنا نیست و در طبیعت یافت نمی‌شود.
الیاس کانتی
الیاس کانتی (زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۹۴)، رمان‌نویس بلغاری بریتانیایی بود. وی در سال ۱۹۸۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. او به زبان‌های بلغاری، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، لادینو تکلم می‌کرد. رمان نابینایی (در ایران: کیفر آتش) در فهرست ۱۰۰۱ کتاب که باید قبل از مرگ بخوانید و همچنین فهرست روزنامه گاردین (۱۰۰۰ رمان که هر شخص باید بخواند) قرار دارد.
ادبیات
یکی از نخستین آثاری که از کانتی انتشار یافت، رمانی است به نام اغوا که در آن به توصیف زندگی مردی به نام دکتر پتر کین می‌پردازد. این رمان که در فارسی با نام کیفر آتش و نام فرعی برج بابل شناخته می‌شود، مهمترین اثر ادبی کانتی است.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۸۷
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۸۷ شصت و یکمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد در استراوا، چکسلواکی و دیتونا بیچ، ایالات متحدهٔ آمریکا برگزار گردید. این نخستین باری بود که رقابت‌های زنان برگزار شد.
جدول مدال‌ها
رده‌بندی بر اساس مدال‌های بزرگ (نتیجهٔ مجموع)
رده‌بندی بر اساس تمام مدال‌ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب)
بانوی اول افغانستان
بانوی اول افغانستان عنوانی است که به همسر رئیس‌جمهور افغانستان نسبت داده می‌شود. رولا غنی، همسر اشرف غنی احمدزی، آخرین «بانوی اول» افغانستان بوده‌است.
ورشکستگی ۲۰۲۳ بانک‌های ایالات متحده
ورشکستگی بانکی مارس ۲۰۲۳ (March 2023 United States bank failures) به ورشکستگی بانکی دو بانک بزرگ آمریکا یعنی بانک سیلیکون ولی، سیگنچر بنک و چند بانک دیگر در ایالات متحده آمریکا گفته می‌شود. نخستین بانک، یعنی بانک سیلورگیت، که در حوزه رمزارز فعالیت داشت، در ۸ مارس اعلام ورشکستگی کرد. دو روز بعد با وقوع بحران بانکداری بانک سیلیکون ولی دچار ورشکستگی شد. سپس سیگنچر بنک که مکرراً با شرکت‌های رمز ارز کار کرده بود در روز ۱۲ مارس توسط نهاد تنظیم گر ورشکسته اعلام شد. این ورشکستگی پس از ورشکستگی بانکی سال ۲۰۰۸ دومین ورشکستگی بانکی بزرگ در تاریخ آمریکا محسوب می‌شود.
در ۱۶ مارس، جریان‌های بین بانکی بزرگی از وجوه برای تقویت ترازنامه بانک‌ها رخ می‌داد و بسیاری از تحلیلگران از یک بحران عمومی بانکی در ایالات متحده گزارش می‌دادند. بسیاری از بانک‌ها ذخایر خود را در اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده سرمایه‌گذاری کرده بودند که نرخ‌های بهره پایینی را پرداخت می‌کردند. همان‌طور که فدرال رزرو شروع به افزایش نرخ‌ها در سال ۲۰۲۲ کرد، قیمت اوراق قرضه کاهش یافت و ارزش بازار ذخایر سرمایه بانک را کاهش داد، که باعث شد برخی بانک‌ها اوراق قرضه را با زیان‌های شدید بفروشند زیرا بازده اوراق قرضه جدید بسیار بالاتر بود. یازده تا از بزرگ‌ترین بانک‌های ایالات متحده تا ۳۰ میلیارد دلار برای حمایت از بانک منطقه‌ای فرست ریپابلیک مستقر در سانفرانسیسکو ارائه کردند، و تسهیلات نقدینگی پنجره تخفیف فدرال رزرو تا ۱۶ مارس تقریباً ۱۵۰ میلیارد دلار وام از بانک‌های مختلف دریافت کرده بود.
اولین بانکی که ورشکست شد، بانک سیلورگیت متمرکز بر ارزهای دیجیتال، اعلام کرد که در ۸ مارس به دلیل زیان‌های متحمل شده در سبد وام خود منحل می‌شود. دو روز بعد، پس از اعلام تلاش برای افزایش سرمایه، یک بانک در بانک سیلیکون ولی رخ داد، که باعث سقوط آن شد و توسط رگولاتورها در آن روز ضبط شد. سیگنچر بنک، بانکی که اغلب با شرکت‌های ارزهای دیجیتال تجارت می‌کرد، دو روز بعد در ۱۲ مارس توسط رگولاتورها بسته شد، و رگولاتورها ریسک‌های سیستمی را ذکر کردند. فروپاشی بانک سیلیکون ولی و بانک سیگنچر به ترتیب دومین و سومین ورشکستگی بزرگ بانک‌ها در تاریخ ایالات متحده بودند که تنها از فروپاشی واشینگتن متقابل در سال ۲۰۰۸ در طول بحران مالی جهانی کمتر بود.
در واکنش به ورشکستگی‌های بانکی، شورای حکام فدرال رزرو، شرکت بیمه سپرده فدرال، و وزارت خزانه داری ایالات متحده در بیانیه ای مشترک اعلام کردند که اقدامات فوق‌العاده ای برای اطمینان از اینکه تمام سپرده‌ها در بانک سیلیکون ولی و بانک امضا انجام می‌شود، اتخاذ خواهد شد. فدرال رزرو به‌طور جداگانه ایجاد برنامه تأمین مالی مدت بانکی (BTFP) را اعلام کرد، برنامه ای که به بانک‌ها، انجمن‌های پس‌انداز، اتحادیه‌های اعتباری و سایر سپرده گذاران واجد شرایط وام تا یک سال ارائه می‌دهد. موسساتی که خزانه داری ایالات متحده، بدهی آژانس و اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن و سایر دارایی‌های واجد شرایط را به عنوان وثیقه تعهد می‌کنند.
بانک سیلورگیت
بانک سیلورگیت یک بانک مستقر در کالیفرنیا است که فعالیت خود را در سال ۱۹۸۸ به عنوان یک انجمن پس‌انداز و وام آغاز کرد. در دهه ۲۰۱۰، این بانک شروع به ارائه خدمات بانکی به بازیکنان در بازار ارزهای دیجیتال کرد. این بانک در تابستان ۲۰۱۴ به دنبال تأییدیه نظارتی برای تجارت با شرکت‌های ارزهای دیجیتال بود. این بانک دارایی‌های موجود در ترازنامه خود را به میزان قابل توجهی گسترش داد - دارایی‌های خود را در سال مالی ۲۰۱۷ دو برابر کرد و به ۱٫۹ میلیارد دلار رساند - با خدمات رسانی به صرافی‌های ارزهای دیجیتال و سایر شرکت‌هایی که در تجارت ارزهای رمزپایه دخیل بودند و نمی‌توانستند از بانک‌های بزرگتر و محافظه کارتر تأمین مالی کنند. علیرغم رشد سریع، این شرکت ردپای فیزیکی کوچکی را حفظ کرد. در سال ۲۰۱۸، بانک تنها سه شعبه داشت که همگی در کالیفرنیای جنوبی قرار داشتند. در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۲، ۹۰ درصد از سپرده‌های بانک به ارزهای رمزنگاری شده مرتبط شده بود و بیش از ۱ میلیارد دلار سپرده به سام بنکمن-فرید وابسته بود.
این بانک علاوه بر ارائه خدمات بانکداری سنتی به مشتریان ارزهای دیجیتال خود، به عنوان یک مرکز تسویه حساب برای مشتریان بانکی خود فعالیت می‌کرد. خود را در کسب و کار حل و فصل و تسویه معاملات در زمان واقعی از طریق شبکه صرافی سیلورگیت اختصاصی خود درگیر کرد. این شبکه به مشتری اجازه می‌داد تا بدون نیاز به انتقال سیمی بین بانکی، پرداخت‌هایی را به دلار آمریکا از حساب‌های خود در سیلورگیت به حساب‌های مشتری دیگر بانک ارسال کند. با توجه به سرعت نسبی تسویه تراکنش که در شبکه سیلورگیت به دست آمد، تعداد زیادی از شرکت‌های ارزهای دیجیتال حساب‌هایی را با بانک راه‌اندازی کردند تا از زمان‌های تسویه سریع تراکنش‌های سیلورگیت استفاده کنند.
بانک سیلیکون ولی
بانک سیلیکون ولی (SVB) یک بانک تجاری است که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در سانتا کلارا، کالیفرنیا قرار دارد. تا زمان فروپاشی، بانک سیلیکون ولی شانزدهمین بانک بزرگ در ایالات متحده بود و به شدت به سمت ارائه خدمات به شرکت‌ها و افراد صنعت فناوری گرایش داشت. تقریباً نیمی از شرکت‌های فناوری و مراقبت‌های بهداشتی با پشتوانه سرمایه خطرپذیر توسط بانک سیلیکون ولی تأمین مالی شدند. شرکت‌هایی مانند Airbnb, Cisco, Fitbit, Pinterest، و Block, Inc. مشتریان این بانک بوده‌اند. بانک سیلیکون ولی علاوه بر تأمین مالی شرکت‌های دارای پشتوانه ریسک، به‌عنوان منبع بانکداری خصوصی، خطوط اعتباری شخصی و وام‌های رهنی به کارآفرینان فناوری شناخته شده بود. طبق گزارش شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC)، این شرکت در پایان سال ۲۰۲۲ دارایی ۲۰۹ میلیارد دلاری داشت.
سیگنچر بنک
سیگنچر بنک یک بانک مستقر در شهر نیویورک بود که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد. این بانک به عنوان یک شرکت تابعه از بانک هاپوالیم شروع به کار کرد که مشتریانی را با دارایی حدود ۲۵۰۰۰۰ دلار پذیرفت و به مشاغل کوچک مستقر در شهر نیویورک و در منطقه شهری اطراف وام داد. این بانک از سال ۲۰۰۷ در بازار مسکن اجاره ای مسکونی چندخانواری در منطقه کلانشهر نیویورک تأمین مالی می‌کرد، اگرچه در طول دهه ۲۰۱۰ شروع به کاهش قرار گرفتن در معرض بازار کرد. تا سال ۲۰۱۹، کمی بیش از چهار دهم ارزش وام‌های بانک به صاحبان خانه‌های چند خانواری در منطقه کلان‌شهر نیویورک داده شد که شامل ۱۵٫۸ میلیارد دلار از وام‌های خالص بانک در آن زمان ۳۸٫۹ میلیارد دلار بود.
از ابتدای سال ۲۰۱۸، سیگنچر بنک شروع به جلب نظر مشتریان در صنعت ارزهای دیجیتال کرد، و استخدام‌هایی را که در این منطقه با تجربه بودند، با هدف دور شدن از وابستگی به وام املاک و مستغلات تضمین کرد. مقدار سپرده‌های نگهداری شده در بانک به‌طور قابل توجهی افزایش یافت، با افزایش سپرده‌ها از حدود ۳۶٫۳ میلیارد دلار در پایان سال مالی ۲۰۱۸ به ۱۰۴ میلیارد دلار تا اوت ۲۰۲۲. در آن ماه، بیش از یک چهارم سپرده‌های بانک متعلق به شرکت‌های ارزهای دیجیتال بود. مشتریان بخش کریپتوکارنسی آن شامل اپراتورهای بزرگ مبادلات ارزهای دیجیتال، مانند شبکه سلسیوس و بایننس بودند. تا اوایل سال ۲۰۲۳، سیگنچر بنک به دومین ارائه‌دهنده خدمات بانکی در صنعت ارزهای دیجیتال تبدیل شده بود – پس از بانک سیلورگیت، دومین ارائه‌دهنده خدمات بانکی.
علاوه بر ارائه خدمات بانکداری سنتی به مشتریان ارزهای دیجیتال، سیگنچر بنک یک شبکه پرداخت اختصاصی را برای استفاده در بین مشتریان ارزهای دیجیتال خود افتتاح کرد. شبکه پرداخت، Signet، در سال ۲۰۱۹ برای مشتریان تأیید شده افتتاح شد و امکان تسویه ناخالص در زمان واقعی نقل و انتقالات وجوه از طریق بلاک چین را بدون شخص ثالث یا کارمزد تراکنش فراهم کرد. در پایان سال ۲۰۲۰، سیگنچر بنک دارای ۷۴۰ مشتری با استفاده از Signet بود. این شبکه در سالهای بعد به گسترش خود ادامه داد. هر دو کوین بیس و استیبل کوین دلاری TrueUSD به ترتیب در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۱ با Signet ادغام شدند.
منهاج السنة النبویة
منهاج السنة النبویة کتابی نوشته ابن تیمیه در نقض کلام شیعه و قدریه است.
رویکرد کتاب
مطابق گفتهٔ خود ابن تیمیه در مقدمهٔ کتاب، او این اثر در رد کتاب منهاج الکرامة في معرفة الإمامة نوشتهٔ ابن مطهر حلی پدید آورده است. ابن تیمیه که ازنظر فقهی حنبلی و ازنظر فقهی پیرو حشویه بود در این کتاب مفصلاً به شیعه تاخته است.
خلاصه
شمس‌الدین ذهبی منهاج السنه را خلاصه کرد و المنتقی من منهاج الاعتدال فی نقض کلام أهل الرفض والاعتزال نامید که به‌اختصار المنتقی من منهاج الاعتدال نامیده می‌شود.
ردیه‌ها
بر منهاج السنه ردیه‌های فراوانی نوشته شده‌است مانند:
روش کانتیلور
روش کانتیلور(به انگلیسی: Cantilever method) روشی تقریبی برای محاسبه نیروهای برشی و لنگرهایی است که در تیرها و ستونهای یک قاب یا سازه ناشی از بارهای جانبی ایجاد شده‌است. بارهای جانبی اعمال شده معمولاً شامل بارهای باد و بارهای زلزله است که در هنگام طراحی ساختمان باید مورد توجه قرار گیرد. فرضیاتی که در این روش استفاده می‌شود این است که نقاط عطف (یا نقطه عطف نمودار لنگر) در اعضاء عمودی و افقی در قسمت میانی عضو قرار دارند و نیروهای محوری در ستون‌ها متناسب با فاصله آن‌ها از مرکز ثقل مقاطع ستونهای قاب است. این قاب به صورت گام به گام (تکراری) تجزیه و تحلیل می‌شود، و نتایج را می‌توان با نمودار نیرو که در انتهای فرایند ترسیم شده‌است، توصیف کرد. این روش کاملاً تطبیق پذیر است و می‌تواند برای تجزیه و تحلیل فریم‌های با هر تعداد طبقه یا کف استفاده شود.
موقعیت محور مرکزی (مرکز ثقل قاب) با استفاده از سطح مقطع ستونهای انتهایی و ستونهای داخلی مشخص می‌شود. روش کانتیلور به عنوان یکی از دو روش تقریبی ابتدایی (روش دیگر روش پورتال) برای تجزیه و تحلیل قاب‌های سازه‌های نامعین در مقابل بارهای جانبی در نظر گرفته شده‌است. استفاده از آن برای قاب‌هایی که ارتفاع آن‌ها از عرض آنها بیشتر است، توصیه می‌شود و بنابراین مانند یک تیر کنسولی بیرون زده از سطح زمین رفتار می‌کنند.
گزارش برانت
گزارش برانت گزارشی است که توسط کمیسیون مستقلی به ریاست ویلی برانت در سال ۱۹۸۰ نوشته شده است. یک کمیسیون مستقل در سال ۱۹۷۷ با هدف بررسی مسائل توسعه بین المللی با حضور صدراعظم سابق آلمان که توسط رابرت مک‌نامارا، رئیس وقت بانک جهانی، به عنوان رئیس معرفی شده بود، تأسیس شد. نتیجه این گزارش درک جدیدی نسبت به تفاوت های شدید در توسعه اقتصادی شمال جهانی و جنوب جهانی را ارائه داد.
گزارش برانت در درجه اول پیشنهاد می کند که شکاف بزرگی در استاندارد زندگی در امتداد تقسیم شمال-جنوب وجود دارد و بنابراین باید انتقال گسترده منابع از کشورهای توسعه یافته به کشورهای در حال توسعه صورت گیرد. کشورهای شمال به دلیل تجارت موفق کالاهای تولیدی، بسیار ثروتمند هستند، در حالی که کشورهای جنوب به دلیل تجارت کالاهای واسطه ای و درآمد صادراتی پایین، از فقر رنج می برند. کمیسیون برانت نوع جدیدی از امنیت جهانی را در نظر گرفت. استدلال های خود را بر اساس دیدگاهی کثرت گرایانه بنا کرد به طوری که خطرات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را با خطرات نظامی کلاسیک ترکیب می کند. بیست سال بعد، در سال ۲۰۰۱، گزارش برانت توسط جیمز کویلیگان، که مدیر اطلاعات کمیسیون برانت بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷ بود، به‌روزرسانی شد. گزارش به‌روز شده او «معادله برانت» نام گرفت.
خط برانت
خط برانت یک تصویر بصری از تقسیم اقتصادی شمال-جنوب است، که توسط ویلی برانت در دهه ۱۹۸۰، بر اساس تولید ناخالص داخلی سرانه پیشنهاد شد. این خط جهان را در عرض جغرافیایی ۳۰ درجه شمالی احاطه کرده است و از آمریکای شمالی و مرکزی، شمال آفریقا، خاورمیانه و بیشتر شرق آسیا می گذرد، اما به سمت جنوب پایین آمده و ژاپن، استرالیا و نیوزلند را بالای خط نگه می دارد.
بودنشت
بودنشت یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در زودربورگ واقع شده‌است. بودنشت ۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
گزارش برانت
منابع
Wikipedia contributors, "Brandt Report" Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/wiki/Brandt_Report (accessed March 17, 2023).
سامریه
سامریه یا شومرون ، ، نام کوه‌های شمالی کرانه باختری رود اردن است. این نام از نام شهر باستانی سامریه در این نقطه که پایتخت پادشاهی شمالی اسرائیل بوده، گرفته شده‌است.
واژه‌شناسی
نام شومرون شاید از ریشهٔ شامر به معنای «دیدن» باشد که بر این پایه می‌تواند به معنای «چشم‌انداز» باشد یا از ریشهٔ شمر که نام کس یا خاندانی بوده‌است.
تاریخچه
بر اساس کتاب مقدس محل سامریه توسط قوم اسرائیل در جنگ با کنعان گرفته شد و به قبیله یوسف بخشیده شد. بعد از مرگ سلیمان، ده قبیله شمالی اسرائیل از بقیه جدا شده و پادشاهی شمالی اسرائیل را تشکیل دادند. در ابتدا پایتخت پادشاهی شمالی تیرزا بود تا اینکه اومری شهر سامریه (شومرون) را ساخت و آن را پایتخت خود کرد. در سال ۷۲۲ قبل از میلاد پادشاه آشوریان شلمنصر پنجم به کنعان حمله کرد و سامریه را محاصره کرد. سامریه شکست خورد و مردمانش به سمت شرق تبعید شدند. در کتاب مقدس سامریه توسط خداوند به دلیل ساختن خانه‌های اشرافی و تجملات بتپرستان مورد مؤاخذه قرار می‌گیرد. در سال ۶ میلادی این منطقه تحت کنترل نیروهای رومی درآمد و قسمتی از استان یهودیه رومیان شد. در گذر زمان این منطقه توسط اقوام مختلفی نظیر اسرائیلیان، بابلیان، پارسیان، یونانیان، رومیان، بیزانسیان، عربها، صلیبیان و عثمانیان کنترل شده‌است.
فرودگاه شهرستان شل‌بای (میزوری)
فرودگاه شهرستان شل‌بای (میزوری) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۰۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۳٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
نوزادکشی
نوزادکشی عمل عمدی والدینی است که فرزند خود را در ۲۴ ساعت اول زندگی می‌کشند. به عنوان یک اسم، کلمه «نوزادکش» ممکن است به هر کسی که این کار را انجام می‌دهد یا انجام داده‌است، اشاره کند.
نوزاد کشی در کشورهای توسعه یافته نسبتاً نادر است، اما بیشتر این قتل‌ها مخفی باقی می‌مانند:
«هر سال صدها زن مرتکب نوزادکشی می‌شوند: نوزادان خود را می‌کشند یا اجازه می‌دهند بمیرند. بیشتر نوزادکش‌ها کشف نشده باقی می‌مانند، اما هر چند وقت یک‌بار یک سرایدار رد خونی را دنبال می‌کند تا بدن کوچکی را در سطل زباله دنبال کند. زنی غش می‌کند و پزشکان بقایای جفت را در داخل او پیدا می‌کنند.» - استیون پینکر، نیویورک تایمز، ۱۹۹۷
آمار
۴۵ درصد از همه قتل‌های کودکان در ۲۴ ساعت اول زندگی اتفاق می‌افتد و بنابراین می‌توان آن را به عنوان نوزادکش طبقه‌بندی کرد. برای دوره ۱۹۸۲–۱۹۸۷، تقریباً ۱٫۱٪ از همه قتل‌ها مربوط به کودکان زیر یک سال بوده‌است. ۸ تا ۹ درصد از کل قتل‌ها مربوط به افراد زیر ۱۸ سال است. از این تعداد، تقریباً دو برابر تعداد پسران در مقایسه با دختران قربانی می‌شوند. دفتر چاپ دولت ایالات متحده در نیمی از موارد مرگ به معنای واقعی کلمه «به دست» والدین اتفاق می‌افتد. سلاح تقریباً هرگز در نوزاد کشی استفاده نمی‌شود. غرق شدن، خفه کردن، ضربه به سر، خفگی و قرار گرفتن در معرض عناصر همه روش‌های رایج هستند.
تاریخ
ارجاع اولیه به فرزندکشی (کشتن کودک توسط پدر و مادر) در اساطیر یونانی است. اوریپید در نمایشنامه خود مده‌آ (نمایش‌نامه) مده‌آ را پس از اینکه جیسون او را به خاطر دختر پادشاه قرنت رها کرد، دو پسرش را کشته‌است. در قرن چهارم بود که دولت روم تحت تأثیر مسیحیت فرزندکشی را جنایت تلقی کرد. با این حال، مادرانی که نوزادان خود را به قتل می‌رساندند، طبق قوانین کلیسا و ایالت مجازات کمتری دریافت می‌کردند.
دامیتا جو (آلبوم)
دامیتا جو (انگلیسی: Damita Jo) هشتمین آلبوم استودیویی جنت جکسون، خوانندۀ آمریکایی است که در ۳۰ مارس ۲۰۰۴ توسط ویرجین رکوردز منتشر شد.
ماسیمو اورناتلی
ماسیمو اورناتلی (Massimo Ornatelli؛ زادهٔ January 17, 1986) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پادربورن، باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، و باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
ارتش ششم (ورماخت)
ارتش ششم (به آلمانی:6. Armee / Armeeoberkommando 6 (AOK 6)) یکی از ارتش‌های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. شهرت این یگان غالباً به جهت ایفا کردن نقش اصلی در تهاجم ورماخت به شهر استالینگراد در شوروی بود که در نهایت ضد حمله ارتش سرخ موجب به محاصره افتادن و انهدام آن در این شهر گشت.
تشکیل
ارتش ششم برای نخستین بار روز ۱۰ اکتبر سال ۱۹۳۹ با تغییر عنوان ارتش دهم، تشکیل شد.
تاریخچه عملیاتی
ارتش ششم از بدو تشکیل تا ماه آوریل سال ۱۹۴۱ در جبهه غربی جنگ جهانی دوم خدمت کرد. این ارتش نقش ویژه‌ای در تهاجم به بلژیک و فرانسه در سال ۱۹۴۰ داشت. تسخیر قلعه ایبن-ایمائیل یکی از دستاوردهای بزرگ ارتش ششم در این کارزار بود. این ارتش با گذر از کانال آلبرت و رود دیل، پیشروی سریعی در ناحیه فلاندر صورت داد. همچین در رخنه در ناحیه رودهای سم و اوآز مشارکت داشت و قلعه نامور را نیز تصرف کرد. پس از ۹ ماه استقرار در سواحل نرماندی، ماه مه سال ۱۹۴۱ در غالب گروه ارتش آ به نواحی شرقی منتقل شد. هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۱، بخشی از گروه ارتش جنوب بود. پس از رزم در ناحیه گالیسیا، در شمال غربی ژیتومیر به استحکامات خط استالین یورش برد. ارتش ششم از رود دنیپر گذشت و در تسخیر کی‌یف سهیم بود. در طول رود دونتس پیش رفت و خود را به خارکوف و بلگورود رساند. در این زمان ضد حملات ارتش سرخ و زمستان روسیه موجب توقف تهاجم آلمانی‌ها شد. این ارتش یکی از عمده‌ترین آرایش‌های آلمانی حاضر در مورد آبی، تهاجم بزرگ تابستان سال ۱۹۴۲، به حساب می‌آمد. ماه ژوئیه گروه ارتش جنوب به گروه ارتش ب تغییر عنوان داد. ارتش ششم تا ماه نوامبر با این گروه ارتش باقی ماند. این ارتش از ماه اوت درگیر تلاش ناموفق چند ماهه برای سلطه بر استالینگراد بود. اواخر ماه نوامبر آرایش جدیدی با عنوان گروه ارتش دن تشکیل شد که ارتش ششم نیز بخشی از آن بود. به هر صورت این ارتش در ناحیه استالینگراد به محاصره دشمن افتاد و در ماه فوریه سال ۱۹۴۳ منهدم شد.