cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
زیله
پیشینه
زیله نام شهر باستانی سرزمین پونتوس بود که جهت مرکزیت مذهبی و معابد و آتشکده‌هایش معروف بود و روزگاری حکومت شهر را مغان برعهده داشتند. مغان ایرانی که در زیله از راه قدرت مذهبی و تولیت معابد به سروری رسیده بودند، خود را «آذرموبدان» می‌نامیدند. علاوه بر پرستش آناهیتا و مهر چنان می‌نماید که آیین بزرگداشت آتش که یکی از ویژگی‌های کیش زرتشتی است در این شهر اهمیت داشته است.
در این شهر بود که در سال ۴۷ میلادی ژولیوس سزار رومی، فارناک دوم، پادشاه پونتوس، را شکست داد و بعدها این شهر مبدل به یک استان رومی شد.
منابع
بنونیست، امیل. دین ایرانی. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۴
سیارک ۲۵۴۲۸
سیارک ۲۵۴۲۸ بیست و پنج هزار و چهارصد و بیست و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۷ است.
پرتودرمانی با یون کربن
پرتودرمانی با یون کربن ، نوعی پرتودرمانی است که در آن از ایزوتوپ کربن-۱۲، استفاده می‌گردد.
کاربرد این روش در درمان برخی گونه‌های سرطان است.
این روش نخستین بار در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی توسعه پیدا کرد. امروزه مراکز معدودی در حال حاضر صاحب این نوع فناوری نوین در فیزیک پزشکی هستند، که اکثر آن‌ها در ژاپن و اروپا هستند. این روش هنوز تحت پژوهش قرار دارد، و به صورت بالینی وارد پرتودرمانی نگردیده.
سد بندو
سد بندو از آثار باستانی ایران مربوط به دوره ساسانیان است که در بخش مرکزی شهرستان عسلویه، دهستان عسلویه، روستای بندو واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرستان لاوال
شهرستان لاوال (به انگلیسی: Laval Regional County Municipality) یک شهرداری در کانادا است که در استان کبک واقع شده‌است. شهرستان لاوال ۲۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۳٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد.
ویکی‌انبار
ویکی‌انبار یا مشترکات ویکی‌مدیا یک مخزن برخط برای فایل‌های رایگان تصویری، صوتی، و دیگر فایل‌های رسانه‌ای، و همچنین فایل‌های JSON می‌باشد. بنیاد ویکی‌مدیا پروژهٔ ویکی‌انبار را ایجاد کرده‌است.
فایل‌های ویکی‌انبار را می‌توان در همهٔ پروژه‌های ویکی‌مدیا استفاده کرد. این پروژه‌ها در تمام زبان‌ها وجود دارند، و شامل دانشنامه ویکی‌پدیا، ویکی‌واژه، ویکی‌کتاب، ویکی‌سفر، ویکی‌گونه، ویکی‌نبشته و ویکی‌خبر می‌شود. همچنین می‌تواند شامل فایل‌های دانلود شده‌ای باشد که در این سایت استفاده نمی‌شوند. در سال ۲۰۲۰، این مخزن شامل بیش از ۶۰ میلیون فایل رسانه‌ای رایگان بوده‌است، که توسط افراد داوطلب مدیریت و ویرایش می‌شوند. در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ تعداد ویرایش‌ها در «منبع مشترک» به ۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ویرایش رسید.
بنابراین، با استفاده از نشانی یک فایل موجود در ویکی‌انبار، نیازی به بارگذاری دوبارهٔ آن در ویکی‌پدیا یا دیگر پروژه‌ها نیست.
ارقام محتوا
منبع: commons:Commons:Milestones
اختلال شخصیت
اختلالات شخصیت عبارتند از مجموعه اختلال‌های روان‌شناختی که ویژگی اصلی آن‌ها رفتارهای خشک و غیرقابل انعطاف است. این رفتارها به اشخاص آسیب می‌رساند؛ چون مانع سازگاری آن‌ها با الزام‌های زندگی روزانه می‌شود و روابط آن‌ها را با دیگران مختل می‌سازد.
اختلال شخصیت
شخصیت، بیانگر آن دسته از ویژگی‌های فردی است که شامل الگوهای ثابت فکری، عاطفی و رفتاری است (پروین، جان، ۲۰۰۱، ص۳). این تعریف بیانگر آن دسته از ویژگی‌های فردی با ثبات چه در زمینهٔ فکری، رفتاری یا عاطفی است.
اختلال یا نابهنجاری بر اساس چهار خصیصه تعریف شده‌است که عبارتند از: اشخاصی که به اختلال‌های شخصیتی دچار هستند، صفات شخصیتی ناسازگارانه دارند و این صفتها آن‌قدر ژرف و عمیق حکاکی شده‌اند که در برابر هرگونه تغییر و دگرگونی مقاومت می‌کنند. در بیشتر مواقع این اشخاص گمان می‌کنند دیگران باید تغییر کنند تا با آن‌ها مطابقت داشته باشند و نه بر عکس. اشخاص مبتلا به اختلال‌های شخصیت خود و دنیا را به گونه‌ای تفسیر می‌کنند که برایشان به شدت ناراحت‌کننده است یا توانایی آن‌ها را برای زندگی عادی از بین می‌برد. تجربه‌های ناسازگارانهٔ آن‌ها از خودشان و دنیا از کودکی و نوجوانی آغاز می‌شود و به‌تدریج و در همه جا بر زندگی‌شان تأثیر می‌گذارد. اختلال‌های شخصیت، انواع مختلف دارد و اندیشه، احساسات، و رفتارهای مورد تجربهٔ شخص بسته به نوع اختلال شخصیت می‌تواند متفاوت باشد. شخصیت می‌تواند سازگار یا ناسازگار باشد و این ارتباط نزدیکی با «انعطاف‌پذیری» دارد. اختلال شخصیت یعنی «رفتارهای ناسازگار و انعطاف‌ناپذیر در برخورد با محیط و موقعیت‌ها».
طبقه‌بندی اختلالات
بر اساس DSM-IV-TR ده اختلال شخصیت در سه گروه طبقه‌بندی شده‌است.
فهرست فرودگاه‌های مکزیک
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های مکزیک است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
ترابوزان (دژ)
ترابوزان (Trabzon Kalesi) قلعه‌ای در ترکیه است.
کدو (کوار)
کدو (شیراز)، روستایی از توابع بخش کوار دهستان فرمشکان شهرستان شیراز در استان فارس ایران است.
سیاحانی که در سالهای دور از این قلعه دیدن کرده اند قلعه کدو را دارای برج و بارو های بلند و استحکامی نظامی یاد کرده اند
قلعه ای محصور میان باغات سر سبز و با طراوت
جمعیت
این روستا در دهستان فرمشکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۸ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.
هنی استماسنایدر
هنی استماسنایدر (Hennie Stamsnijder؛ زادهٔ July 21, 1954) دوچرخه‌سوار اهل هلند است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
هیدرید تالیم
هیدرید تالیم با فرمول شیمیایی  یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۳۹۶۶۲ است. که جرم مولی آن ۲۰۷٫۴۰۷۱ g/mol می‌باشد.
سیارک ۲۵۴۳۰
سیارک ۲۵۴۳۰ بیست و پنج هزار و چهارصد و سی‌امین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۷ است.
جمال جوهر
جمال جوهر (Jamal Jouhar؛ زادهٔ July 26, 1987) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به الاهلی قطر، القطر اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده است.
استان اژه جنوبی
استان اژۀ جنوبی یکی از سیزده استان یونان است. این استان شامل مجموعه جزایر کیکلادس و دودکانیسا در مرکز و جنوب شرقی دریای اژه است.
مدیریت
استان اژۀ جنوبی در اصلاحات مدیریتی سال ۱۹۸۷ بنیانگذاری شد. با اجرای برنامهٔ کالیکراتیس، قدرت و اقتدار این استان افزایش یافت. این استان به همراه استان اژۀ شمالی، توسط هیئت تمرکززدایی اژه که مقر آن در پیره است نظارت می‌شود. مرکز این استان در ارموپولی در جزیرهٔ سیروس قرار دارد. تا پیش از اجرای اصلاحات کالیکراتیس، استان اژۀ جنوبی شامل دو شهرستان کیکلادس و دودکانیسا بود. از ۱ ژانویۀ ۲۰۱۱، به ۱۳ واحد استانی که اغلب در جوار جزایر بزرگ قرار دارند تقسیم شد: استاندار اژۀ جنوبی از ۱ ژانویۀ ۲۰۱۱، یونیس ماخاریدیس است که در انتخابات شورای محلی نوامبر ۲۰۱۱ از جنبش سوسیالیستی پان‌هلنیک برگزیده شد.
قوای هوایی افغانستان
نیروی هوایی افغانستان که هم اکنون قوای هوایی امارت اسلامی نام دارد  شاخه رزم هوایی   نیروهای مسلح افغانستان است. نیروی هوایی ارتش ملی افغانستان زیر نظر لوی درستیز قوای مسلح افغانستان فعالیت می‌کرد. پس از آن‌که شاه امان‌الله در سال ۱۹۱۹ استقلال افغانستان را به‌دست می‌آورد، در صدد ایجاد نیروی هوایی در کشورش می‌شود. در سال ۱۹۲۱ سه تن از افسران افغانستان غرض کسب آموزش در بخش‌های هوائی به کشور ایتالیا فرستاده شدند. جَگرَن محمداحسان‌خان به سمت پیلوت،موصوف با ارتقای رتبه به فرماندهی قومندان قوای هوائی مقرر گردید. تورَن غلام‌دستگیرخان در بخش فنی هواپیما تورن محمدهاشم‌خان در بخش کشف. نیروی هوایی افغانستان. سال ۱۹۲۴ در دوران حکومت امان‌الله شاه تأسیس شد. در دهه ۱۹۷۰ در دوران حکومت محمد ظاهرشاه نوسازی و توسعه داده شد. در دهه ۱۹۶۰ نیروی هوایی افغانستان حدود ۱۰۰ هواگرد شامل جنگنده سبک مادون صوت میگ-۱۵، بمب‌افکن سبک ایلیوشین-۲۸ و تعداد کمی هلیکوپتر در اختیار داشت.
اتحاد شوروی در دهه ۱۹۸۰ و در جریان جنگ شوروی در افغانستان نیروی هوایی بسیار بزرگ و قدرتمندی را برای حکومت متحد خود در این کشور تدارک دید. تا پیش از سقوط این حکومت، نیروی هوایی افغانستان بیش از هفت هزار پرسنل رسمی، حدود ۲۴۰ هواپیمای جنگی شامل حدود ۴۵ جنگنده رهگیر میگ-۲۱ و ۶۰ جنگنده بمب‌افکن سوخو-۷ و سوخو-۱۷، حدود ۱۵۰ هلیکوپتر تهاجمی و چند منظوره میل-۱۷ و میل-۳۵ و ۴۰ هواپیمای ترابری نظامی از انواع مختلف آنتونوف در اختیار داشت. این زمان ، زمان رشد بیشتر قوای هوایی و مدافعه ای هوایی محسوب میګردد که طیارات نسبتا مدرنتری خریداری و داخل نطام اردو شد. پوهنتون هوایی تحت اداره ای جنرال جوره بیګ پرسونل جدید را به قطعات محارزوی تقدیم کرد و انجنیران مجرب و پیلوتان مجرب در داخل کشور تربیت ګردیدند. پیلوتان جوان در غند ۳۹۳ دهدادی در طیارات ال-۳۹ تربیت و برای پرواز به طیارات فوق الصوت به غندهای ۳۲۲ و ۳۵۵ در بګرام و غند ۳۳۵ در شیندند اعزام و تربیت میشدند. قوای هوایی افغانستان در مقابل نیروهای مخالف که حمایت خارجی داشتند در جبهات رزمی موفقانه رزمیده اند که بزرګترین دست اورد اش دفع حمله ای سازمان یافته علیه دولت موجوده در جلال اباد بود. جنگ داخلی افغانستان باعث کاهش شدید توان نیروی هوایی افغانستان شد، به طوری‌که در دوران حکومت طالبان تنها تعدادی بالگرد در اختیار نیروی هوایی افغانستان باقی‌مانده بود. از سال ۲۰۰۷ بازسازی و نوسازی نیروی هوایی افغانستان متاسفانه با تخنیک عقب مانده و تاریخ تیر شده ، با کمک بین‌المللی به رهبری آمریکا آغاز شده‌بود که بنیاد واقعی نداشت. در سال ۲۰۱۲ این نیرو حدود ۷ هزار پرسنل فعال، ۳۵ هواپیما از انواع آموزشی و ترابری و ۵۲ هلیکوپتر چندمنظوره، سبک و تهاجمی در اختیار داشت. ۱۵ فروند هواپیمای ترابری سبک سی-۲۷، ۱۴ فروند هواپیمای آموزشی سبک سسنا-۱۸۲ و ۶ فروند سسنا ۲۰۸ کاروان، ۶ فروند هلیکوپتر تهاجمی میل-۳۵، ۶ فروند هلیکوپتر سبک چندمنظوره ام‌دی-۵۳۰ هیوز و ۴۰ فروند هلیکوپتر چندمنظوره میل-۱۷ (و بر اساس برخی منابع ۲ جت آموزشی-حمله سبک آلباتروس-۳۹) را در اختیار داشت.
این نیرو تا پیش از هجوم طالبان در سال ۱۴۰۰، دارای ۱۸۳ هواگرد و بیش از ۷۰۰۰ نفر پرسنل بود. در پی خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و سقوط کابل، در سال ۱۴۰۰، تعداد زیادی از هواگردها به تصرف طالبان درآمده یا نابود شدند. با ورود طالبان، تعداد زیادی از پرسنل و هواگردهای نیروی هوایی نیز به تاجیکستان و دیگر کشورهای همسایهٔ افغانستان، پناهنده شدند. طبق گزارش‌ها، ۴۶ فروند هواگرد نظامی شامل ۲۲ هواپیما و ۲۴ بالگرد افغانستان، وارد ازبکستان شده و به فرودگاه ترمذ منتقل شده‌اند.
پس از این رخدادها، عموم نیروهای باقی‌مانده در افغانستان نیز ترک خدمت کرده و نیروی هوایی افغانستان، به‌صورت دفاکتو منحل شد.
تاریخچه
نخستین پرواز هواپیما در آسمان افغانستان، پرواز دو فروند هواپیمای جنگی انگلیسی بود که در ۲۶ مه ۱۹۱۹ میلادی رخ داد. این هواپیماها به قصد بمباران شهر کابل وارد فضای افغانستان گردیدند. پس از آن‌که شاه امان‌الله در سال ۱۹۱۹ استقلال افغانستان را به‌دست می‌آورد، در صدد ایجاد نیروی هوایی در کشورش می‌شود. در سال ۱۹۲۱ سه تن از افسران افغانستان غرض کسب آموزش در بخش‌های هوائی به کشور ایتالیا فرستاده شدند.
شاه امان‌الله در سال ۱۹۲۱ دو فروند هواپیما نوع Airco DH.9A را از انگلستان و یک فروند را از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی خریداری نمود. در ۱۳۰۳ خورشیدی (۲۳ اوت ۱۹۲۴) نیروی هوایی افغانستان رسماً تشکیل گردید. در سال ۱۹۳۹ مکتب هوایی تأسیس گردید. مکتب مذکور چندین دوره فارغ‌التحصیلان در بخش هوایی داده‌است. این مکتب درسال ۱۳۵۶ به دانشگاه هوایی (پشتو: پوهنتون هوائی) تبدیل شد؛ که دارای ۴ دانشکده (فاکولته) هوائی بود. نیروی‌های نظامی و به‌خصوص هوائی در زمان ریاست جمهوری محمد داوود خان (۱۳۵۲–۱۳۵۷ خورشیدی) توسعه داده شد. نیروی هوایی افغانستان در زمان ریاست جمهوری محمدداوودخان، تحولات چشمگیری را تجربه کرد. پس از سال ۱۳۵۷ در افغانستان در شهرهای مزارشریف، قندهار، هرات، جلال‌آباد، بدخشان و کابل پروازهای نظامی و ملکی صورت می‌گرفت.
توان رزمی
ارتش افغانستان تا پیش از سقوط دولت تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی، نزدیک به ۵۰۰ هواپیما و بالگرد تهاجمی داشت. اما در جریان سال‌ها جنگ داخلی در افغانستان، تقریباً تمامی آن‌ها یا به دلایل عدم رسیدگی فنی یا در کشاکش جنگ داخلی از بین رفت.
تا سال ۱۹۹۵ حدود ۶۰ فروند هلیکوپتر میل-۸ و میل-۱۷ روسی در نیروی هوایی افغانستان فعال بود. پس از اشغال افغانستان توسط ائتلاف ضد ترور هم ارتش آمریکا تعدادی از این نوع هلیکوپتر را از روسیه و کشورهای دیگر برای نیروی هوایی افغانستان خریداری کرد.
در سال ۲۰۱۳ نیروی هوایی افغانستان این هواگردها را در اختیار دارد:
پایگاه‌های هوایی
افغانستان هم‌اکنون سه فرودگاه (یا میدان هوایی) بین‌المللی دارد: فرودگاه بین‌المللی کابل، که در پایتخت مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد، فرودگاه بین‌المللی قندهار، که در جنوب افغانستان مورد استفاده قرار می‌گیرد و فرودگاه بین‌المللی هرات، که به تازگی بین‌المللی شده و در غرب این کشور مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. سه فرودگاه بزرگ دیگر با روپوش آسفالت برای پروازهای داخلی (مُلکی) بین شهرهای بزرگ مورد استفاده قرار می‌گیرند. برعلاوه ۱۶ فرودگاه کوچک محلی برای پروازهای داخلی بین مناطق دورافتاده و کوچک در سراسر افغانستان وجود دارند. این فرودگاه‌های کوچک روپوش سنگریز دارند و تحت قوانین پرواز بصری/چشمی (بدون استفاده از دستگاه‌های پیشرفتهٔ هوانوردی همچون دستگاه خودکار فرود ILS) فعالیت می‌کنند. فرودگاه‌های اصلی افغانستان عبارتند از:
فرودگاه‌های بین‌المللی
فرودگاه‌های داخلی بزرگ
پایگاه‌های هوایی نظامی
پرسنل
به گفته مقامات نیروهای هوایی افغانستان، در سال ۲۰۰۸ میلادی، ۶۰۰ خلبان در نیروی هوایی افغانستان مشغول به کار بوده‌اند.
برجسته‌ترین خلبانان منطقه تا سال ۱۹۹۲ که خلاقیت خلبانی فوق‌العاده ای را تبارز دادند:
خلبان خواجه تاج محمد آنتونوف ۲۶. Khwaja Taj mohammad Pilot
خلبان غلام حیدر خان چرخ بال (بالگرد) می ۸. Ghulam Heidar Khan Pilot
خلبان غلام مصطفی خان سوخوی ۱. Ghulam Mustafa Khan Pilot
درگ
درگ ممکن است به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
جان استراچان
جان استراچان (John Strachan; April 12, 1778 – 1778:4:12, November 1, 1867) یک چهره قابل توجه در کانادای علیا و اولین اسقف انگلیکان تورنتو بود.
سفرهای دور و دراز هامی و کامی در وطن
سفرهای دور و دراز هامی و کامی در وطن نام مجموعه داستانی بود که توسط نادر ابراهیمی در سالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ نوشته شد.
خلاصه
استاد مهروند با همکاری دوستانش که می‌کوشند برنامه‌ای به نام طرح تربیتی و آموزشی برای کودکان ۱۱ تا ۱۳ ساله اجرا کنند. برای این طرح دو نوجوان به نام‌های هامی (همایون) و کامی (کامبیز) برمی‌گزینند. پس از پایان مرحله آموزش مهارت‌ها، و اطمینان از دریافت نسبی چگونگی طرح از سوی هامی و کامی، همهٔ وسیله‌ها و ابزاری که برای یک زندگی مستقل لازم است، در دسترس آن دو گذاشته می‌شود. (حتی ماشین) دو نوجوان با دلهره و شور بسیار از خانواده‌ها و دوستان خود خداحافظی می‌کنند و سفر دور و دراز خود را به اقصا نقاط ایران آغاز می‌کنند. در این سفرها، پژوهشگران بدون اینکه بچه‌ها بداننداز دور مواظب بچه‌ها هستند. بچه‌ها آزادند هر کاری دوست دارند انجام بدهند، به هرجا می‌خواهند بروند و هر باوری که دارند به زبان بیاورند و انجام بدهند.
عنوان قسمت‌ها
1- مهمانی فراموش نشدنی
2- در جستجوی دو بچه کاملا معمولی
3- شما بچه ها را مجبور می کنید که یاد بگیرند
4- چه کنیم ؟ کجا برویم؟
5-روزهای بد، شبهای بد
6-
7-
9-10- اگر پوششی نباشد چه به روز بچه‌ها می‌آید؟
11-12- آیا هامی و کامی همسفر تازه‌ای پیدا می‌کنند؟
13-
14-
15-16- شبی که هرگز از یاد بچه‌ها نخواهد رفت
فیلم
مجموعه فیلمی هم، به همین نام درسالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ توسط نادر ابراهیمی ساخته شد.
ترانه فیلم
محمد نوری برای این سریال ترانه‌ای خوانده که شعر آن‌را نادر ابراهیمی گفته‌است. ترانه با این عبارات آغاز می‌شود:
درگ (اتومبیل‌رانی)
دِرَگ یا مسابقهٔ شتاب مسابقه‌ای است که در یک مسیر مستقیم با طول مشخص، بین دو خودرو یا موتورسیکلت یا کامیون انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان در پشت خط شروع توقف کرده و با سبز شدن چراغ موسوم به درخت کریسمس شروع به حرکت می‌کنند. برندهٔ مسابقه شرکت‌کننده‌ای است که در زمان کمتری طول مشخص (معمولاً ۲۰۰، ۳۰۰ یا ۴۰۰ متر) (۱/۲ یا ۱/۴ مایل) را پیموده و زودتر از خط پایان بگذرد.
در ایران نیز جوانان علاقه‌مند به خودرو و شتاب بالا ؛ مسابقات درگ را در پیست‌های هر شهر زیر نظر فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی انجام میدهند.
البته تعداد مسابقات خیابانی متعددی در ایران انجام میشود که با توجه به مخاطره‌آمیز بودن این نوع مسابقات؛ از نظر نیروی انتظامی غیر قانونی است.
زبان کیریباسی
زبان کیریباسی یا گیلبرتی (به کیریباسی: Taetae ni Kiribati)، یکی از زبان‌های میکرونزیایی و از خانوادهٔ زبان‌های آسترونزیایی است. در زبان کیریباسی ti به صورت «س» تلفظ می‌شود و به این خاطر تلفظ درست نام این کشور کیریباس و زبان آن کیریباسی است.
نام
واژهٔ کیریباس صورتِ نوینی از واژهٔ گیلبرتس است. نام گیلبرتس برآمده از نام توماس گیلبرت است که به همراه جان مارشال از نخستین اروپایی‌هایی بودند که در سال ۱۷۸۸ میلادی به جزیره‌های گیلبرت رسیدند.
گویشوران
بیش از ۹۹٪ مردمی که در کیریباتی (کیریباس) زندگی می‌کنند، از نظر قومی کیریباتی‌تبار بوده و به زبان کیریباسی صحبت می‌کنند. همچنین بیشترِ باشندگانِ نوئی (تووالو)، جزیره رابی (فیجی)، میلی (جزیره‌های مارشال) و برخی جزیره‌های دیگر (همانند جزیره‌های سلیمان، به ویژه استان چویسئول و وانواتو) که کیریباسی‌تباران به آنجاها جابجا شده یا (همانند نیوزیلند و هاوایی) به آنجاها کوچیده‌اند، به این زبان سخن می‌گویند.
برخلاف بسیاری از زبان‌های ناحیهٔ اقیانوس آرام، زبان کیریباسی در معرض خطر انقراض نیست و بیشتر گویشورانش در گفتگوهای روزانهٔ خود از آن استفاده می‌کنند. ۹۷٪ باشندگانِ کیریباتی توانایی خواندن زبان کیریباسی و ۸۰٪ آنها تواناییِ خواندن انگلیسی را دارند.
زبان‌شناسی
زبانِ کیریباتیایی دو گویشِ اصلی دارد: گویشِ شمالی و جنوبی. تفاوت‌های اصلیِ این دو گویش در تلفظِ برخی واژه‌ها است. جزیره‌های بوتاری تاری و ماکین نیز گویش‌های ویژهٔ خودشان را دارند. این گویش‌ها از نظرِ تلفظ و واژگان با زبان استانداردِ کیریباتیایی تفاوت دارند.
فهرست گویش‌ها
فهرست گویش‌های زبان کیریباسی و پراکنشِ سرزمینی‌شان به ترتیب زیر است:
آواشناسی
زبانِ کیریباسی دارای ۱۰ همخوان و ۱۰ واکه (۵ کوتاه و ۵ بلند) است.
کیریباسی نوشتاری
زبان کیریباسی که پیش از دههٔ ۱۸۴۰ میلادی زبانی نانوشته و شفاهی بود، از آن زمان تا امروز با الفبای لاتین نوشته می‌شود. در آن سالها یک میسیونر مسیحی به نام هیرام بینگهام برای نخستین بار کتاب مقدس را به این زبان ترجمه کرد و همو بود که زبان کیریباسی را با الفبای لاتین نوشت. در الفبای کیریباسی حرفِ s وجود ندارد و به جایش از ti برای نوشتنِ صدای س استفاده می‌شود.
یکی از دشواری‌های بینگهام در ترجمهٔ انجیل به کیریباسی، ارجاع به واژه‌هایی همچون «کوه» بود. چرا که مردمِ کیریباسی در آن زمان پدیده‌ای جغرافیایی به نامِ کوه را نمی‌شناختند (و تنها در اسطوره‌های مردمانِ ساموآ درباره‌اش چیزهایی شنیده بودند). بینگهام تصمیم گرفت از واژهٔ «تپه» که ساده‌تر فهمیده می‌شد استفاده کند. چنین سازگاری‌هایی در همهٔ زبانها باید انجام شود، چرا که چیزهای «نوین» به واژه‌های نوساخته نیاز دارند. برای نمونه، واژهٔ هواپیما در کیریباسی te wanikiba به معنای «کانویی که پرواز می‌کند» است.
زمستان هوش مصنوعی
در تاریخ هوش مصنوعی، زمستان هوش مصنوعی دوره کاهش بودجه و علاقه به تحقیقات هوش مصنوعی است. این اصطلاح را مشابه با ایده زمستان هسته ای ابداع کردند. این حوزه چندین چرخه تبلیغاتی را تجربه کرده‌است؛ دوره ناامیدی و انتقاد، سپس کاهش بودجه، و پس از آن مجدداً بهره‌برداری سال‌ها یا دهه‌ها بعد مورد توجه و بهره‌برداری قرار گرفته‌است.
این اصطلاح اولین بار در سال ۱۹۸۴ به عنوان موضوع بحث عمومی در نشست سالانه AAAI (که در آن زمان «انجمن آمریکایی هوش مصنوعی» نامیده می‌شد) پدیدار شد. این یک واکنش زنجیره ای است که با بدبینی در جامعه هوش مصنوعی شروع می‌شود، به دنبال آن بدبینی در مطبوعات، به دنبال آن کاهش شدید بودجه و به دنبال آن پایان تحقیقات جدی اتفاق می‌افتد. در جلسه، راجر شانک و ماروین مینسکی - دو محقق برجسته هوش مصنوعی که از «زمستان» دهه ۱۹۷۰ جان سالم به در برده بودند - به جامعه تجاری هشدار دادند که اشتیاق برای هوش مصنوعی در دهه ۱۹۸۰ از کنترل خارج شده‌است و مطمئناً ناامیدی به دنبال خواهد داشت. . سه سال بعد، صنعت میلیارد دلاری هوش مصنوعی شروع به فروپاشی کرد.
این هیجان تبلیغاتی در بسیاری از فناوری‌های نوظهور، مانند شیدایی راه‌آهن یا حباب دات کام، مشاهده شده‌است. زمستان هوش مصنوعی نتیجه چنین هیاهویی بود که به دلیل وعده‌های بیش از حد توسعه دهندگان، انتظارات غیرطبیعی زیاد از کاربران نهایی و تبلیغات گسترده در رسانه‌ها بود. علیرغم ظهور و سقوط شهرت هوش مصنوعی، این تکنولوژی به توسعه فناوری‌های جدید ادامه داده‌است و در این راه به موفقیت‌هایی نیز دست پیدا کرده‌است. رادنی بروکس محقق هوش مصنوعی در سال ۲۰۰۲ از این که «این افسانه احمقانه وجود دارد که هوش مصنوعی شکست خورده‌است، اما هوش مصنوعی هر ثانیه در روز در اطراف شما است» شکایت داشت. در سال ۲۰۰۵، ری کرزویل موافقت کرد: «بسیاری از ناظران هنوز فکر می‌کنند که زمستان هوش مصنوعی پایان داستان بود و از آن زمان تاکنون چیزی از حوزه هوش مصنوعی رخ نداده‌است. با این حال امروزه هزاران برنامه کاربردی هوش مصنوعی عمیقاً در زیرساخت هر صنعتی تعبیه شده‌است.»
به‌طور کلی اشتیاق و خوش‌بینی نسبت به هوش مصنوعی از زمان پایین بودن آن در اوایل دهه ۱۹۹۰ افزایش یافته‌است. با شروع حدود سال ۲۰۱۲، علاقه به هوش مصنوعی (و به ویژه زیر زمینه یادگیری ماشین) از سوی جوامع تحقیقاتی و شرکتی منجر به افزایش چشمگیر بودجه و سرمایه‌گذاری شد.
بررسی اجمالی
دو زمستان اصلی در بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰ و ۱۹۸۷ تا 1993 اتفاق افتاد. در زیر چندین قسمت از زمستان‌های کوچکتر آورده شده‌اند:
ترجمه ماشینی و گزارش ALPAC در سال ۱۹۶۶
در طول جنگ سرد، دولت ایالات متحده علاقه خاصی به ترجمه خودکار و فوری اسناد و گزارش‌های علمی روسی داشت. دولت از سال ۱۹۵۴ به شدت از تلاش‌ها در زمینه ترجمه ماشینی حمایت کرد. در ابتدا، محققان خوشبین بودند. کار جدید نوام چامسکی در دستور زبان، فرایند ترجمه را ساده می‌کرد و «پیش‌بینی‌های زیادی دربارهٔ «پیشرفت‌های» قریب‌الوقوع وجود داشت. با این حال، محققان دشواری عمیق ابهام‌زدایی از معنای کلمه را دست کم گرفته بودند. برای ترجمه یک جمله، یک ماشین نیاز داشت تا حدی تصور کند که آن جمله در مورد چه موضوعی است، در غیر این صورت اشتباه می‌کرد. یک مثال آخرالزمانی این است که «روح راضی است اما جسم ضعیف است». با با ترجمه دو طرفه به روسی به این شکل درآمده است: «ودکا خوب است اما گوشت گندیده‌است.» محققان بعدی این را مشکل دانش عام (عرفی) نامیدند.
در سال ۱۹۶۴، شورای ملی تحقیقات نگران عدم پیشرفت بود و کمیته مشورتی پردازش خودکار زبان (ALPAC) را برای بررسی این مشکل تشکیل داد. آنها در گزارش معروف سال ۱۹۶۶ به این نتیجه رسیدند که ترجمه ماشینی گرانتر، دقیق تر و کندتر از ترجمه انسانی است. پس از صرف حدود ۲۰ میلیون دلار، NRC به همه حمایت‌ها پایان داد. مشاغل از بین رفت و تحقیقات به پایان رسید.
ترجمه ماشینی هنوز یک مشکل تحقیقاتی باز در قرن بیست و یکم است که با موفقیت‌هایی روبرو شده‌است (ترجمه گوگل، یاهو بابل فیش).
کنارگذاشتن پیوندگرایی در سال ۱۹۶۹
برخی از کارهای اولیه بر روی هوش مصنوعی از شبکه‌ها یا مدارهایی از واحدهای متصل به هم برای شبیه‌سازی رفتار هوشمند استفاده می‌کردند. نمونه‌هایی از این سبک کار، که «ارتباط‌گرایی» نامیده می‌شود، شامل کار والتر پیتس و وارن مک‌کالوخ به عنوان اولین توصیف از یک شبکه عصبی به منظور پیاده‌سازی منطق یا کار ماروین مینسکی بر روی سیستم SNARC می‌شود. در اواخر دهه ۱۹۵۰، زمانی که محققان شروع به کاوش در استدلال نمادین به عنوان جوهره هوش کردند، و در پس آن، موفقیت برنامه‌هایی مانند نظریه منطق و حل مسئله عمومی، برنامه‌های گذشته کنار گذاشته شدند.
با این حال، یک نوع از کار پیوندگرا هنوز ادامه داد: مطالعه پرسپترون‌ها، که توسط فرانک روزنبلات اختراع شد، که با شغل فروشندگی و همیّت شخصی اش، این میدان را زنده نگه داشت. او خوش‌بینانه پیش‌بینی کرد که پرسپترون «در نهایت ممکن است قادر به یادگیری، تصمیم‌گیری و ترجمه زبان‌ها باشد». در سال ۱۹۶۹، در زمانی که ماروین مینسکی و سیمور پاپرت کتاب پرسپترون‌ها را منتشر کردند، و با این تصور که مهر تأییدی بر محدودیت‌های کاری پرسپترون‌ها زده، تحقیقات اصلی در مورد پرسپترون‌ها به‌طور ناگهانی پایان یافت.
رویکردهای پیوندگرایانه برای یک دهه بعد یا بیشتر کنار گذاشته شدند. در حالی که کارهای مهمی، مانند کشف پل وربوس در مورد انتشار معکوس، به صورت محدود ادامه می‌یافت. در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ تأمین مالی عمده برای پروژه‌های پیوندگرایانه به سختی یافت می‌شد. «زمستان» تحقیقات پیوندگرایانه در اواسط دهه ۱۹۸۰ و زمانی که کار جان هاپفیلد، دیوید روملهارت و دیگران علاقه به شبکه‌های عصبی را در مقیاس بزرگ احیا کرد به پایان رسید. با این حال، روزنبلات زنده نماند تا این را ببیند، زیرا مدت کوتاهی پس از انتشار پرسپترون در یک حادثه قایق‌رانی جان باخت.
گزارش لایت هیل
در سال ۱۹۷۳، پارلمان بریتانیا از پروفسور سر جیمز لایت هیل خواست تا وضعیت تحقیقات هوش مصنوعی در بریتانیا را ارزیابی کند. گزارش او که اکنون گزارش لایت هیل نامیده می‌شود، از شکست کامل هوش مصنوعی در دستیابی به "اهداف بزرگ" خود انتقاد کرد. او به این نتیجه رسید که کاری که در هوش مصنوعی انجام نشود در علوم دیگر قابل انجام نیست. او به‌طور خاص به مشکل " انفجار ترکیبی " یا " نسخ ناپذیری " اشاره کرد که به این معناست که بسیاری از الگوریتم‌های موفق هوش مصنوعی در مسائل دنیای واقعی متوقف می‌شوند و فقط برای حل نسخه‌های "اسباب بازی" مسائل مناسب هستند.
این گزارش در مناظره ای که در سریال «جنجال» بی‌بی‌سی در سال ۱۹۷۳ پخش شد به چالش کشیده شد. مناظره «روبات همه منظوره یک سراب است» از مؤسسه سلطنتی بین لایت هیل و تیم دونالد میچی، جان مک‌کارتی و ریچارد گرگوری بود. مک‌کارتی بعداً نوشت که «مشکل انفجار ترکیبی از ابتدا در هوش مصنوعی شناسایی شده‌است».
این گزارش منجر به از بین رفتن کامل تحقیقات هوش مصنوعی در انگلستان شد. تحقیقات هوش مصنوعی تنها در چند دانشگاه (ادینبورگ، اسکس و ساسکس) ادامه یافت. تحقیقات در مقیاس بزرگ تا سال ۱۹۸۳ به وضعیت قبلی خود بازنگشت تا این که در پاسخ به پروژه نسل پنجم ژاپن (به ادامه مراجعه کنید)، Alvey (پروژه تحقیقاتی دولت بریتانیا) دوباره شروع به تأمین بودجه هوش مصنوعی از صندوق جنگی ۳۵۰ میلیون پوندی کرد. Alvey تنها تعداد محدودی نیازمندی‌های مورد نظر بریتانیا را رفع می‌کرد و به همین دلیل در سطح بین‌المللی، به ویژه با شرکای ایالات متحده، مقبول واقع نشد و بودجه فاز ۲ خود را از دست داد.
کاهش بودجه دارپا در اوایل دهه ۱۹۷۰
این نگرش پس از تصویب اصلاحیه منسفیلد در سال ۱۹۶۹ تغییر کرد، که DARPA را ملزم به تأمین بودجه «پژوهش مستقیم مأموریت‌محور، به‌جای تحقیقات غیرمستقیم اساسی» کرد. تحقیقات غیرمستقیم خالص از نوع تحقیقاتی که در دهه ۱۹۶۰ انجام شده بود، دیگر توسط دارپا تأمین مالی نمی‌شد. اکنون محققان باید نشان می‌دادند که کار آنها به زودی فناوری نظامی مفیدی را تولید می‌کند. پیشنهادها تحقیقاتی هوش مصنوعی با استاندارد بسیار بالایی تهیه می‌شد. زمانی که گزارش لایت‌هیل و مطالعات درون سازمانی دارپا (گروه مطالعات آمریکایی) پیشنهاد کردند که اکثر تحقیقات هوش مصنوعی بعید است در آینده قابل پیش‌بینی چیزی واقعاً مفید تولید کنند نیز، کمکی به بهبود وضعیت نکردند. پول دارپا برای پروژه‌های خاص با اهداف دست یافتنی تر، مانند تانک‌های خودمختار و سیستم‌های مدیریت نبرد، مصرف می‌شد. تا سال ۱۹۷۴، تأمین بودجه برای پروژه‌های هوش مصنوعی دشوار بود.
محقق هوش مصنوعی هانس موراوک علت این بحران را پیش‌بینی‌های غیرواقعی همکارانش می‌داند: «بسیاری از محققان در شبکه‌ای از اغراق فزاینده گرفتار شده بودند. وعده‌های اولیه آنها به دارپا بسیار خوش‌بینانه بود. البته، آنچه که آنها ارائه کردند، به میزان قابل توجهی از آن فاصله گرفت. اما آنها احساس می‌کردند که نمی‌توانند در پیشنهاد بعدی خود کمتر از پیشنهاد اول قول بدهند، بنابراین بیشتر قول دادند.» موراوک ادعا می‌کند که نتیجه این است که برخی از کارکنان دارپا صبر خود را با تحقیقات هوش مصنوعی از دست داده‌اند.
در حالی که پروژه تانک خودمختار با شکست مواجه شد، سیستم مدیریت نبرد (ابزار تحلیل و برنامه‌ریزی مجدد پویا) بسیار موفق بود، میلیاردها دلار در جنگ اول خلیج فارس صرفه جویی کرد، تمام سرمایه‌گذاری دارپا در هوش مصنوعی را بازپرداخت کرد و سیاست عملگرایانه دارپا را توجیه کرد.
شکست SUR
دارپا کاملاً از محققانی که بر روی برنامه تحقیقاتی درک گفتار در دانشگاه کارنگی ملون کار می‌کردند ناامید شده بود. آنها به سیستمی که بتواند به دستورها صوتی یک خلبان پاسخ دهد امیدوار بودند و حتی احساس می‌کردند که این وعده به آنها داده شده بود. تیم SUR سیستمی را توسعه داده بود که می‌توانست انگلیسی گفتاری را تشخیص دهد، اما تنها در صورتی که کلمات به ترتیب خاصی گفته می‌شدند. دارپا احساس کرد که فریب خورده‌است و در سال ۱۹۷۴ قرارداد سه میلیون دلاری در سال را لغو کرد.
سال‌ها بعد، چندین سیستم تشخیص گفتار تجاری موفق از فناوری توسعه‌یافته توسط تیم کارنگی ملون (مانند مدل‌های مخفی مارکوف) استفاده کردند و بازار سیستم‌های تشخیص گفتار تا سال ۲۰۰۱ به ۴ میلیارد دلار رسید.
سقوط بازار ماشین لیسپ
در دهه ۱۹۸۰، نوعی برنامه هوش مصنوعی به نام «سیستم خبره» توسط شرکت‌های سراسر جهان پذیرفته شد. اولین سیستم خبره تجاری XCON بود که در Carnegie Mellon برای شرکت تجهیزات دیجیتال توسعه یافت و موفقیت بزرگی بود. تخمین زده می‌شد که تنها در طول شش سال فعالیت، شرکت‌ها را به صرفه‌جویی ۴۰ میلیون دلار برساند. شرکت‌ها در سراسر جهان شروع به توسعه و استقرار سیستم‌های خبره کردند و تا سال ۱۹۸۵ بیش از یک میلیارد دلار برای هوش مصنوعی هزینه کردند که بیشتر آن را به بخش‌های هوش مصنوعی داخلی اختصاص دادند. یک موج صنعتی برای حمایت از آنها رشد و توسعه یافت، از آن جمله شرکت‌های نرم‌افزاری مانند تکنالج و اینتلی کورپس (KEE) و شرکت‌های سخت‌افزاری مانند سیمبولیکس و موسسه ماشین‌های لیسپ بودند که رایانه‌های تخصصی به نام ماشین‌های لیسپ ساختند که جهت پردازش زبان برنامه‌نویسی لیسپ بهینه‌سازی شده بودند. این زبان برنامه‌نویسی در زمان خود ترجیح داده شده زبان مطلوب برای پیاده‌سازی هوش مصنوعی بود.
در سال ۱۹۸۷، سه سال پس از پیش‌بینی مینسکی و شانک، بازار سخت‌افزار تخصصی هوش مصنوعی مبتنی بر لیسپ سقوط کرد. ایستگاه‌های کاری شرکت‌هایی مانند Sun Microsystems جایگزین مناسب و توانمندتری برای ماشین‌های LISP بودند و شرکت‌هایی مانند لوسید محیط لیسپ را برای کلاس جدیدی از ایستگاه‌های کاری ارائه کردند. عملکرد این ایستگاه‌های کاری عمومی به یک چالش فزاینده دشوار برای ماشین‌های لیسپ تبدیل شد. شرکت‌هایی مانند لوسید و فرانز لیسپ نسخه‌های بسیار قدرتمندی از LISP را ارائه کردند که قابل انتقال به همه سیستم‌های یونیکسی بودند. برای مثال، معیارهایی منتشر شد که نشان می‌داد ایستگاه‌های کاری مزیت عملکردی بالاتری نسبت به ماشین‌های لیسپ دارند. رایانه‌های رومیزی بعدی که توسط اپل و آی‌بی‌ام ساخته شدند نیز معماری ساده‌تر و محبوب‌تری را برای اجرای برنامه‌های لیسپ ارائه کردند. در سال ۱۹۸۷، برخی از آنها به اندازه ماشین‌های گران‌قیمت لیسپ قدرتمند شده بودند. کامپیوترهای رومیزی دارای موتورهای مبتنی بر قوانین مانند سی لیپس بودند. این جایگزین‌ها برای مصرف‌کنندگان هیچ دلیلی برای خرید دستگاه‌های گران‌قیمت تخصصی برای اجرای LISP باقی نمی‌گذاشت. کل این صنعت به ارزش نیم میلیارد دلار در یک سال با گزینه‌های دیگر جایگزین شد.
در اوایل دهه ۱۹۹۰، اکثر شرکت‌های تجاری لیسپ از جمله سیمبولیکس، موسسه ماشین‌های لیسپ، لوسید و غیره شکست خوردند. شرکت‌های دیگر، مانند تگزاس اینسترومنتز و زیراکس، این حوزه را رها کردند. تعداد کمی از مشتریان شرکتی (یعنی شرکت‌هایی که از سیستم‌هایی استفاده می‌کنند که با لیسپ نوشته شده و بر روی پلت‌فرم‌های ماشینی لیسپ توسعه یافته‌اند) به نگهداری سیستم‌ها ادامه دادند.
کندی در استقرار سیستم‌های خبره
در اوایل دهه ۱۹۹۰، نگهداری اولین سیستم‌های خبره موفق، مانند اکس کان، بسیار گران شده بودند. به روز رسانی آنها دشوار بود، آنها نمی‌توانستند یاد بگیرند، آنها «شکننده» بودند (یعنی وقتی ورودی‌های غیرعادی به آنها داده می‌شد، می‌توانستند اشتباهات فاحشی مرتکب شوند)، و طعمه مشکلاتی شدند (مانند مشکل صلاحیت) که سال‌ها قبل در آن شناسایی شده بود. تحقیق در منطق غیریکنواخت سیستم‌های خبره مفید بودند، اما فقط در چند زمینه خاص. مشکل دیگر مربوط به سختی محاسباتی منتج به تلاش‌های حفظ حقیقت برای دانش عمومی بود. KEE از یک رویکرد مبتنی بر فرض (NASA, TEXSYS را مشاهده کنید) برای پشتیبانی از سناریوهای چندجهانی استفاده کرد که درک و اعمال آن دشوار بود.
در نهایت، معدود شرکت‌های باقی مانده سیستم خبره مجبور به کوچک‌سازی و جستجوی بازارهای جدید و پارادایم‌های نرم‌افزاری، مانند استدلال مبتنی بر مورد یا دسترسی به پایگاه داده جهانی شدند. بلوغ لیسپ مشترک باعث نجات بسیاری از سیستم‌ها مانند ICAD شد که در مهندسی مبتنی بر دانش کاربرد پیدا کرد. سیستم‌های دیگر بر روی رایانه شخصی، مانند KEE Intellicorp، از لیسپ به منتقل شدند و به ایجاد فناوری شی‌گرا کمک کردند (از جمله ارائه پشتیبانی عمده برای توسعه UML (به شرکای UML مراجعه کنید).
پایان پروژه نسل پنجم
در سال ۱۹۸۱، وزارت تجارت و صنعت بین‌المللی ژاپن ۸۵۰ میلیون دلار برای پروژه کامپیوتر نسل پنجم اختصاص داد. هدف آنها نوشتن برنامه‌ها و ساخت ماشین‌هایی بود که بتوانند مکالمه کنند، زبان‌ها را ترجمه کنند، تصاویر را تفسیر کنند و مانند انسان‌ها استدلال کنند. تا سال ۱۹۹۱، فهرست چشمگیر اهدافی که در سال ۱۹۸۱ نوشته شده بود، محقق نشده بود. به گفته اچ پی نیو گوئیست در کتاب سازنده مغز، «در ۱ ژوئن ۱۹۹۲، پروژه نسل پنجم نه با غرش موفقیت آمیز، بلکه با ناله به پایان رسید.» مانند سایر پروژه‌های هوش مصنوعی، انتظارات بسیار بالاتر از آنچه واقعاً می‌توانت ممکن باشد بود.
کاهش ابتکار محاسبات استراتژیک
در سال ۱۹۸۳، در پاسخ به پروژه نسل پنجم، دارپا دوباره شروع به تأمین مالی تحقیقات هوش مصنوعی از طریق ابتکار محاسبات استراتژیک کرد. همان‌طور که در ابتدا پیشنهاد شد، این پروژه با اهداف عملی و قابل دستیابی آغاز می‌شود که حتی هوش عمومی مصنوعی را به عنوان هدف بلندمدت شامل می‌شود. این برنامه تحت مدیریت دفتر فناوری پردازش اطلاعات (IPTO) بود و در زمینه ابر محاسبات و میکروالکترونیک مورد استفاده واقع می‌شد. دارپا تا سال ۱۹۸۵، ۱۰۰ میلیون دلار هزینه کرده بود و ۹۲ پروژه در ۶۰ مؤسسه، نیمی در صنعت، نیمی در دانشگاه‌ها و آزمایشگاه‌های دولتی در دست اجرا بود. تحقیقات هوش مصنوعی به روشی سخاوتمندانه توسط SCI تأمین مالی شد.
جک شوارتز، که در سال ۱۹۸۷ به رهبری IPTO رسید، سیستم‌های خبره را به عنوان «برنامه‌نویسی هوشمندانه» رد کرد و کمک مالی به هوش مصنوعی را به‌طور «عمقی و بی‌رحمانه» کاهش داد و SCI را «منحل کرد». شوارتز احساس می‌کرد که دارپا باید بودجه خود را فقط بر روی فناوری‌هایی متمرکز کند که بیشترین نوید را می‌دهند، به گفته او، دارپا باید به جای «شنای سگی»، «موج سواری» کند، و به شدت احساس می‌کرد که هوش مصنوعی «موج بعدی» نیست. افراد درون این برنامه به مشکلاتی در رابطه با ارتباطات، سازماندهی و یکپارچگی اشاره کردند. چند پروژه از کاهش بودجه جان سالم به در بردند، از جمله دستیار خلبان و یک وسیله نقلیه زمینی مستقل (که هرگز تحویل داده نشدند) و سیستم مدیریت نبرد DART که (همان‌طور که در بالا ذکر شد) موفقیت‌آمیز بود.
تحولات پس از زمستان هوش مصنوعی
بررسی گزارش‌های اوایل دهه ۲۰۰۰ نشان می‌دهد که شهرت چندان خوب نبود:
ادغام هوش مصنوعی
در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل قرن بیست و یکم، فناوری هوش مصنوعی به‌طور گسترده‌ای به عنوان عناصر سیستم‌های بزرگتر مورد استفاده قرار گرفت، اما این زمینه به ندرت برای این موفقیت‌ها شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۶، نیک بوستروم توضیح داد که «بسیاری از هوش مصنوعی پیشرفته در برنامه‌های کاربردی عمومی به کار رفته‌اند، بدون اینکه هوش مصنوعی نامیده شوند، زیرا زمانی که چیزی به اندازه کافی مفید و رایج شود، دیگر برچسب هوش مصنوعی به آن نمی‌چسبد.» رادنی بروکس تقریباً در همان زمان اظهار داشت که «این افسانه احمقانه وجود دارد که هوش مصنوعی شکست خورده‌است، اما هوش مصنوعی در هر ثانیه از روز در اطراف شماست.»
فناوری‌های توسعه‌یافته توسط محققان هوش مصنوعی در تعدادی از حوزه‌ها مانند ترجمه ماشینی، داده‌کاوی، رباتیک صنعتی، لجستیک، تشخیص گفتار، نرم‌افزار بانکی، تشخیص پزشکی، و موتور جستجوی گوگل به موفقیت‌های تجاری دست یافته بودند.
کنترل‌کننده‌های منطق فازی برای گیربکس‌های اتوماتیک در خودروها توسعه یافته بودند (در سال ۲۰۰۶ خودروهای Audi TT و VW Touareg و VW Caravelle دارای گیربکس DSP بودند که از منطق فازی استفاده می‌کردند، تعدادی از مدل‌های اشکودا (اشکودا فابیا) نیز در حال حاضر دارای کنترل‌کننده مبتنی بر منطق فازی هستند). سنسورهای دوربین‌ها نیز به‌طور گسترده از منطق فازی برای فعال کردن فوکوس استفاده می‌کنند.
جستجوی اکتشافی و تجزیه و تحلیل داده‌ها هر دو فناوری‌هایی هستند که از زیربخش محاسبات تکاملی و یادگیری ماشین جامعه تحقیقاتی هوش مصنوعی توسعه یافته‌اند. و باز هم، این تکنیک‌ها برای طیف وسیعی از مشکلات دنیای واقعی با موفقیت تجاری قابل توجهی به کار گرفته شده‌اند.
فناوری تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از الگوریتم‌هایی برای تشکیل خودکار طبقه‌بندی‌کننده‌ها که در جامعه یادگیری ماشینی با نظارت در دهه ۱۹۹۰ توسعه یافتند (به عنوان مثال، TDIDT، ماشین‌های بردار پشتیبانی، شبکه‌های عصبی، IBL) اکنون در حال توسعه هستند، به‌طور فراگیر توسط شرکت‌ها جهت نظرسنجی‌های استفاده می‌شود تا به به کشف روندها در حوزه بازاریابی مورد استفاده قرار گیرند.
تأمین مالی هوش مصنوعی
محققان و اقتصاددانان اغلب وضعیت زمستان هوش مصنوعی را با بررسی اینکه کدام پروژه‌های هوش مصنوعی، چقدر و توسط چه کسی تأمین مالی می‌شود، قضاوت می‌کردند. روند تأمین مالی اغلب توسط آژانس‌های تأمین مالی بزرگ در جهان توسعه یافته تعیین می‌شد. در حال حاضر، دارپا و یک برنامه تأمین مالی غیرنظامی به نام EU-FP7 اغلب بودجه تحقیقات هوش مصنوعی در ایالات متحده و اتحادیه اروپا را تأمین می‌کند.
از سال ۲۰۰۷، دارپا خواستار پیشنهادها تحقیقاتی هوش مصنوعی به عنوان زیر مجموعه تعدادی از برنامه‌ها از جمله برنامه چالش بزرگ، سیستم هشدار تهدید فناوری شناختی (CT2WS)، «دستگاه‌های عصبی کمک رسان به انسان (SN07-43)»، «سیستم تصویربرداری نظارت بر کل زمین زمان واقعی خودکار (ARGUS-IS)" و " تکنولوژی استدلال شهری و بهره‌برداری جغرافیایی (URGENT)" بود.
شاید شناخته شده‌ترین این برنامه‌ها، چالش بزرگ دارپا باشد که وسایل نقلیه جاده ای کاملاً خودکار را توسعه داده‌است که می‌توانند با موفقیت در زمین‌های واقعی به شیوه ای کاملاً مستقل حرکت کنند.
دارپا از برنامه‌هایی در وب معنایی با تأکید زیاد بر مدیریت هوشمند محتوا و درک خودکار نیز پشتیبانی کرده‌است. با این حال جیمز هندلر، مدیر برنامه دارپا در آن زمان، از توانایی دولت برای ایجاد تغییرات سریع ابراز ناامیدی کرد و به همکاری با کنسرسیوم وب جهانی برای انتقال فناوری‌ها به بخش خصوصی پرداخت.
برنامه بودجه EU-FP7، به حمایت مالی از محققان اتحادیه اروپا می‌پردازد. این برنامه در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸، تحقیقات هوش مصنوعی زیر مجموعه سیستم‌های شناختی تأمین مالی کرد؛ شامل: برنامه تعامل و رباتیک (۱۹۳ میلیون یورو)، برنامه کتابخانه‌های و محتوای دیجیتال (۲۰۳ میلیون یورو) و برنامه FET (185 میلیون یورو).
«بهار هوش مصنوعی» فعلی
افزایش چشمگیر بودجه، توسعه، استقرار و استفاده تجاری از هوش مصنوعی منجر به این شده‌است که ایده زمستان هوش مصنوعی پس از مدت‌ها به پایان رسیده باشد. گاهی اوقات نگرانی‌هایی مطرح می‌شود که زمستان جدید هوش مصنوعی ممکن است با وعده‌های بیش از حد جاه طلبانه یا غیر واقعی توسط دانشمندان برجسته هوش مصنوعی آغاز شود.
موفقیت‌های «بهار هوش مصنوعی» کنونی، پیشرفت‌هایی در ترجمه زبان (به‌ویژه مترجم گوگل)، تشخیص تصویر (که پایگاه آموزشی ImageNet محرک آن بود) است که توسط جستجوی تصویر گوگل و در سیستم‌های بازی مانند AlphaZero (شطرنج) قهرمان) و AlphaGo (قهرمان برو) و واتسون (قهرمان معما) تجاری شده‌است. بیشتر این پیشرفت‌ها از سال ۲۰۱۰ رخ داده‌است.
علل زمینه ای در پس زمستان‌های هوش مصنوعی
توضیح‌های متعددی برای علت زمستان‌های هوش مصنوعی به‌طور کلی ارائه شده‌است. با پیشرفت هوش مصنوعی و انتقال برنامه‌های کاربردی از بودجه دولتی به برنامه‌های تجاری، پویایی‌های جدیدی وارد کار شد.
سیارک ۲۵۴۳۲
سیارک ۲۵۴۳۲ بیست و پنج هزار و چهارصد و سی و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۵ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۷.۸ است.
برنارد هایش
برنارد هایش (Bernard Haisch) اخترفیزیکشناس آمریکایی زاده آلمان است.
۲۰۲۳
مناسبت‌ها
۱ ژانویه آغاز سال۲۰۲۳
صالح عید
صالح عید (Salah Eid؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده است.
آسیاب‌آبی بندو ۱
آسیاب آبی بندو ۱ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان عسلویه، بخش مرکزی شهرستان عسلویه، روستای بندو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیلیفکه
سیلیفکه (Silifke kalesi) قلعه‌ای در ترکیه است که توسط بیزانس ساخته و سلسله هایی مانند قارامان و عثمانی و بیزانس از آن استفاده کرده اند اما در این زمان به عنوان یک مکان تفریحی استفاده میشود
چارتوشووه
چارتوشووه یک روستا در لهستان است که در گمینا ووپوشنو واقع شده‌است. چارتوشووه ۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
کورتنی اکت
کورتنی اَکت (زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۲) خواننده سبک پاپ و درگ‌کوئین استرالیایی است. او در سال ۲۰۰۳ در مسابقه استعدادیابی آستریلین آیدل شرکت کرد و در مرحله نیمه‌نهایی حذف شد.
هوب زیلفربرخ
هوب زیلفربرخ (Huub Zilverberg؛ زادهٔ January 13, 1939) دوچرخه‌سوار اهل هلند است.
ادم توز
آدام توز (زاده ۱۹۶۷) مورخ بریتانیایی است. او از تابستان ۲۰۱۰ استاد تاریخ در دانشگاه ییل است. وی در سال ۲۰۰۲ جایزه فیلیپ لورهولمه را برای تاریخ مدرن برنده شد.
هم اکنون او بیش از همه به خاطر مطالعهٔ اقتصادی رایش سوم شناخته شده‌است، یکی از کتاب‌های او، دستمزد تخریب، برنده جایزه تاریخ ولفسن در ۲۰۰۶ شد.
آباده آبگرم
آباده آبگرم، روستایی از توابع شهرستان کوار در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در شهرستان کوار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۳۳۴خانوار) بوده‌است.
عبدالله العدان
عبدالله العدان (Abdullah Al-Edan؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده است.
آدام درایور
آدام داگلاس درایور (Adam Douglas Driver؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۸۳) بازیگر آمریکایی است. او دریافت‌کنندهٔ جوایز گوناگونی مانند جام ولپی بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم ونیز شده‌است و علاوه بر این، نامزد دریافت یک جایزهٔ تونی، دو جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ گلدن گلوب و چهار جایزهٔ امی ساعات پربیننده بوده‌است.
نخستین فعالیت درایور در تئاتر برادوی با ایفای نقش در نمایش کسب‌وکار خانم وارن (۲۰۱۰) آغاز شد و سپس در نمایش مرد و پسر (۲۰۱۱) نیز ظاهر شد. او با ایفای نقش مکمل در مجموعهٔ کمدی-درام دختران (۲۰۱۲–۲۰۱۷) از شبکهٔ اچ‌بی‌او به بازیگری برجسته بدل شد و برایش سه بار به‌صورت متوالی نامزد دریافت جایزهٔ امی ساعات پربیننده بازیگر نقش مکمل مرد شد. درایور حرفهٔ سینمایی خود را با ایفای نقش مکمل در لینکلن (۲۰۱۲) ساختهٔ استیون اسپیلبرگ، فرانسیس‌ها (۲۰۱۲) ساختهٔ نوآ بامباک، درون لوین دیویس (۲۰۱۳) ساختهٔ برادران کوئن و سکوت (۲۰۱۶) ساختهٔ مارتین اسکورسیزی آغاز کرد. او برای ایفای نقش اصلی در درام قلب‌های مشتاق (۲۰۱۴) برندهٔ جام ولپی بهترین بازیگر مرد شد. او نقش شاعری را در پترسون (۲۰۱۶) ساختهٔ جیم جارموش ایفا کرد.
درایور برای بازی در نقش کایلو رن در سه‌گانهٔ دنبالهٔ جنگ ستارگان (۲۰۱۵–۲۰۱۹) شهرت گسترده‌تری را به دست آورد. او در سال ۲۰۱۹ با نمایش این را بسوزان به تئاتر بازگشت که برایش نامزد جایزهٔ تونی بهترین بازیگر نقش اول مرد در یک نمایش شد. او سپس به صورت متوالی نامزد دریافت جوایز اسکار شد؛ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بلکککلنزمن (۲۰۱۸) ساختهٔ اسپایک لی و بهترین بازیگر مرد برای داستان ازدواج (۲۰۱۹) ساختهٔ نوآ بامباک. درایور در سال ۲۰۲۱ در دو فیلم ریدلی اسکات ایفای نقش کرد: آخرین دوئل و خاندان گوچی.
درایور کهنه سرباز سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است. او بنیان‌گذار سازمان غیرانتفاعی هنر در نیروهای مسلح است؛ این سازمان برنامه‌های هنری رایگان را برای نیروهای فعال آمریکایی، جانبازان، کارکنان پشتیبانی نظامی و خانواده‌های آن‌ها در سراسر جهان ارائه می‌دهد.
ایمالی سیتی، میشیگان
ایمالی سیتی، میشیگان (به انگلیسی: Imlay City, Michigan) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۳٬۵۹۷ نفر است که در میشیگان واقع شده‌است.
سیارک ۲۵۴۵۵
سیارک ۲۵۴۵۵ بیست و پنج هزار و چهارصد و پنجاه و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
ایمالی سیتی، میشیگان
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
سیارک ۲۵۴۵۵
قدر مطلق سیارک برابر ۱۷.۰ است.
کارلتون هاوس تریس
کارلتون هاوس تریس خیابانی در در بخش سینت جیمز شهر وستمینستر در لندن است. ویژگی بارز معمارانهٔ آن یک جفت تراس از خانه‌هایی با نمای اندود گچ و سیمان سفید است.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Carlton_House_Terrace
آکانتیت
آکانتیت (Acanthite) با فرمول شیمیایی (Ag2S) کانی تقریباً کمیابی است که در شرق آلمان، جمهوری چک، نروژ، بریتانیا، مکزیک و آمریکا یافت می‌شود. این کانی در Hcl و HNO3 و آمونیاک حل می‌شود، قابل انعطاف است و می‌توان آن را با چاقو برید همچنین سطح آن خاردار است.
لی جو وو
لی جو وو (؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۹۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او برای ایفای نقش مکمل در مجموعه تلویزیونی شبکه ام‌بی‌سی، بازگشت بوک خوش‌شانس (۲۰۱۷) شناخته می‌شود که به خاطرش نامزد دریافت جایزه در جوایز درامای ام‌بی‌سی شد.
اورانیل هیدروکسید
اورانیل هیدروکسید با فرمول شیمیایی  یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۴۶۵۱۱۲ است. که جرم مولی آن ۳۰۴٫۰۴۲۴ g/mol می‌باشد.
سیارک ۲۵۴۵۶
سیارک ۲۵۴۵۶ بیست و پنج هزار و چهارصد و پنجاه و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
کانال‌های آبی اختر
کانالهای آبی اختر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان کنگان، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای اختر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۲۵۴۵۶
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲.۳ است.
شهرستان میرابل
شهرستان میرابل (به انگلیسی: Mirabel Regional County Municipality) یک شهرداری در کانادا است که در ناحیه لورانتید واقع شده‌است. شهرستان میرابل ۴۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد.
کی‌اف۳
کی‌اف۳ یکی از کلاس‌های مسابقات کارتینگ است که به صورت بین‌المللی و با شرکت رانندگان حرفه‌ای ۱۲ تا ۱۵ ساله برگزار می‌گردد. بر طبق قوانین جدید فیا از ۲۰۰۷ تا کنون، کارت‌های شرکت‌کنندگان باید به موتورهای دوزمانه ۱۲۵سی‌سی دارای اینترکولر و دو رادیاتور آبی مجهز بوده و وزن کارت به‌همراه راننده باید حداقل ۱۴۵ کیلوگرم باشد. کارت‌های کلاس کی‌اف۳ دارای استارت الکتریکی و کلاچ بوده و دور موتور آنها به ۱۴۰۰۰ دور بر دقیقه محدود شده‌است.
فهرست شخصیت‌های سریع و خشمگین
سریع و خشمگین یک مجموعه اکشن آمریکایی با محوریت اتومبیل‌ها است  که توسط یونیورسال پیکچرز توزیع شده‌است.
فرد درایر
فرد درایر (Fred Dryer؛ زادهٔ July 6, 1946) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اشتراسه دس ۱۷. یونی
'''اشتراسه دس ۱۷. یونی یا اشتراسه دس زیبزینته یونی''' (، خیابان هفدهم ژوئن) خیابانی در برلین پایتخت آلمان است در انتهای شرقی خیابان دروازه براندنبورگ قرار دارد.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Straße_des_17._Juni
میریسه
میریسه، روستایی از توابع بخش کوار شهرستان شیراز در استان فارس ایران است.
الکساندر ویلیام بیکرتون
الکساندر ویلیام بیکرتون (Alexander William Bickerton؛ January 7, 1842 – 1842:1:7, January 21, 1929) یک فیزیک‌دان در زمینه اخترفیزیک و شیمی‌دان اهل نیوزیلند بود.
میریسه
جمعیت
این روستا در دهستان فرمشکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
جنبش حفاظت
جنبش حفاظت که به عنوان حفاظت طبیعت (Nature conservation) نیز شناخته می‌شود، یک جنبش سیاسی، زیست‌محیطی و اجتماعی است که به دنبال مدیریت و حفاظت از منابع طبیعی از جمله گونه‌های جانوری، قارچی و گیاهی و همچنین زیستگاه آنها برای آینده است. حافظان محیط زیست نگران این هستند که محیط را در وضعیتی بهتر از وضعیتی که در آن یافتند قرار دهند. حفاظت مبتنی بر شواهد به دنبال استفاده از شواهد علمی با کیفیت بالا برای مؤثرتر کردن تلاش‌های حفاظتی است.
چارتوو
چارتوو یک روستا در لهستان است که در گمینا کژشتسه واقع شده‌است. چارتوو ۷۰ نفر جمعیت دارد.
بنیاد آموزش اقتصادی
بنیاد آموزش اقتصادی سازمانی آمریکاییست که اصول اقتصاد لسه فر، مالکیت خصوصی و دولت محدود را بین دانشجویان ترویج می‌کند.بنیاد مأموریت خود را «الهام بخشی، آموزش و مرتبط ساختن رهبران آینده با اصول اقتصادی، اخلاقی و حقوقی یک جامعهٔ آزاد» می داند. به گفته گری نورت، مدیر سابق سمینارهای بنیاد، و دانشور کنونی مؤسسه لودویگ فن میزس، این بنیاد «پدربزرگ همهٔ سازمان‌های لیبرترین است.» <!--According to its website, "FEE is constantly focused on providing high school and college students with the inspiration, education, and networking they need to become effective advocates for liberty and the free-market system." FEE publications include The Freeman (a monthly magazine) and various pamphlets and libertarian texts.
FEE is located in Atlanta.
سیارک ۲۵۴۵۷
سیارک ۲۵۴۵۷ بیست و پنج هزار و چهارصد و پنجاه و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳.۵ است.
بنیاد آموزش اقتصادی
Founding
In its first years, FEE opposed the Marshall Plan, Social Security, and Minimum Wages, among other American social and economic policies. In its programs, FEE supported the advocacy of its free-market views with evocations of Christian morality alongside economic efficiency. Referencing the influence of religion on the economic policy proposals of FEE, board member Jasper Crane stated, "we are going to be beaten if we rely entirely on the argument of dollars and cents."
People
The initial officers of FEE were Leonard E. Read as president, Henry Hazlitt as vice-president, and chairman David Goodrich of B. F. Goodrich. Other trustees on the FEE board have included wealthy industrialist Jasper Crane of duPont, H. W. Luhnow of William Volker & Co., and Robert Welch, founder of the John Birch Society. Read served as president from 1946 until his death in 1983. Perry E. Gresham followed his friend Read as president in 1983. The presidency of FEE from 1983 to 1984 was held by John Sparks Sr., from 1984 to 1985 by Bob Love, from 1985 to 1988 by a series of acting presidents, then from 1988 to 1992 by Bruce Evans. After retiring from Grove City College where he taught economics, Hans Sennholz served as president from 1992 to 1997. Before serving as Chair of the Department of Economics at George Mason University, Donald J. Boudreaux served as president from 1997 to 2001. Economist, investment analyst, professor and author Mark Skousen served as president from 2001 to 2002. Author and professor Richard Ebeling served as president from 2003 to 2008. Economist, author, and professor Lawrence W. Reed became the current president in 2008.
In one FEE publication, founding president Leonard E. Read compared the threat of the U.S. government's economic interventions to the enslavement of black Africans in the United States: He wrote,
There would be no tigers in zoos if they remained as ferocious as when first captured...There never would have been any Negro slavery in the United States had the Negroes remained as intractable as when first taken from their African habitat. But, like the tigers, most of them soon lost consciousness of a freedom greater than the enslavement into which they were plunged. They became accustomed to their lot and, for the most part, accepted it.