cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نیکول من
نیکول من فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا است که در ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۷ در شهرستان سونوما زاده شد.
بلوتوث
عدم تداخل امواج بلوتوث با دیگر امواج
برای جلوگیری از تداخل اطلاعات بلوتوث از تکنیکی به نام FHSS استفاده می‌کند و این تکنیک به دستگاه‌ها اجازه می‌دهد که در یک محدوده فرکانسی مشخص شده به صورت خودکار تغییر فرکانس داشته باشند. در واقع در این تکنولوژی یابنده کانال آزاد بیش از ۱۶۰۰ بار در ثانیه کانال‌های ارتباطی را چک می‌کند تا از کانال‌های اشغال شده با خبر باشد و در صورت ایجاد یک ارتباط جدید یک کانال آزاد را به آن ارتباط اختصاص دهد.
خودکار بودن
دستگاه‌های مجهز به تراشه‌های بلوتوث به‌طور خودکار یکدیگر را تشخیص داده و ارتباط برقرار می‌کنند و داده‌ها بدون دستور ما یا با دستور ما انتقال پیدا می‌کنند.
کم مصرف بودن
احتیاج به انرژی بسیار کم برای برقراری ارتباط با وسایل دیگر موجب صرفه جویی زیاد در مصرف باتری می‌شود. هر سیگنال بلوتوثی که که گوشی تلفن همراه ارسال یا دریافت می‌کند فقط ۱میلی وات از باتری آن را مصرف می‌کند یعنی در واقع می‌توانیم بگوییم که این فعالیت تأثیری روی باتری ندارد.
منظومه (شعر)
منظومه به معنای سخنی است که به نظم آمده باشد، اما در معنای متداول به نوعی شعر روایی گفته می‌شود که معمولاً داستانی و طولانی است مانند افسانه سرودهٔ نیما یوشیج و از ویژگی‌های رایج آن تعدد راوی است. منظومه‌های قدیم بیشتر در قالب مثنوی سروده شده‌است، مانند جمشید و خورشید یا وامق و عذرا. وجود مضامین مشابه در منظومه های پر شمار فارسی سبب شده‌است که بعضی از پژوهشگران برای سهولت بازشناسی و بررسی منظومه‌ها به جز نوع اصلی منظومه مانند حماسی، عاشقانه، تعلیمی، و جز اینها نوعی تقسیم‌بندی فرعی موضوعی برای آنها خصوصاً منظومه‌های سدهٔ نهم به بعد قائل شوند که اهم آنها از این قرار‌است:
بعضی کتب علمی نیز مانند منظومه ملاهادی سبزواری در حکمت و منطق و الفیه در ادبیات عربی نام یا عنوان منظومه دارند.
بلوتوث
تهدیدات امنیتی مرتبط با فناوری بلوتوث
با رعایت نکات ایمنی و بکارگیری پتانسیل‌های خاصی نظیر «تأیید» یا «رمزنگاری» می‌توان یک محیط ایمن ارتباطی را ایجاد نمود که دارای شرایط ایمنی مساعدی باشد. تعداد زیادی از دستگاه هائی که از بلوتوث استفاده می‌نمایند از کدهای عددی کوچک (موسوم بهPin code) در مقابل رمزهای عبوری استفاده می‌نمایند و همین موضوع می‌تواند مشکلات امنیتی خاص خود را به دنبال داشته باشد. در صورتی که افراد غیرمجاز قادر به تشخیص و ردیابی یک دستگاه بلوتوث گردند، می‌توانند اقدام به ارسال پیام‌های ناخواسته نموده یا حتی الامکان استفاده از دستگاه بلوتوث را غیرممکن نمایند. یک مهاجم می‌تواند با استفاده از مکانیزم‌های موجود به اطلاعات موجود بر روی دستگاه مورد نظر دستیابی و حتی به آنان آسیب رساند.
حفاظت در مقابل تهدیدات
غیرفعال کردن بلوتوث در زمانی که از آن استفاده نمی‌گردد. صرفاً در مواردی که قصد ارسال اطلاعات از یک دستگاه به دستگاه دیگر وجود دارد، می‌بایست پتانسیل بلوتوث فعال گردد و از فعال نمودن آن در سایر موارد اجتناب گردد. استفاده از بلوتوث در حالت نهان. با پیکربندی دستگاه مورد نظر در حالت نهان، سایر دستگاه‌ها قادر به شناسائی دستگاه مورد نظر نخواهند بود. این موضوع باعث نمی‌گردد که دستگاه‌های بلوتوث قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر نباشند. در چنین مواردی می‌توان دستگاه‌ها را «جفت» نمود. بدین ترتیب آنان می‌توانند حتی در حالت نهان نیز با یکدیگر ارتباط برقرار نمایند.
انتقال داده به صورت امن
بلوتوث به اندازهٔ کافی دارای رمز و شناسایی می‌باشد. به علاوه طرح جهش فرکانسی به صورت ۱۶۰۰ بار در ثانیه تأثیرگذار است. در بلوتوث صحت اطلاعات دارای این اجزا می‌باشد:
تکنیک ایجاد امنیت در بلوتوث
هر وسیله مبتنی بر بلوتوث یک آدرس ۴۸ بیتی منحصربه‌فرد دارد. رویه تأیید استفاده از کلیدهای متقارن هست و رمزنگاری با کلیدی ۱۲۸ بیتی انجام می‌شود. این کلید ۱۲۸ بیتی که به صورت تصادفی انتخاب می‌شود وظیفهٔ انجام مذاکرات امنیتی بین دستگاه‌ها را بر عهده دارد. وقتی دو سیستم مبتنی بر بلوتوث یک کانال ارتباطی بین همدیگر برقرار می‌کنند. هر دو یک کلید آغازین را ایجاد می‌کنند. برای اینکار یک کلید عبور (Pass Key) یا شماره شناسایی شخصی وارد ارتباط می‌شود و کلید آغازین ساخته می‌شود و کلید پیوندی (Link Key) بر اساس کلید آغازین محاسبه می‌شود. از این به بعد کلید پیوندی برای شناسایی طرف ارتباط استفاده می‌شود.
اولین چالش امنیتی کلید عبور هست که به اختصار PIN نامیده می‌شود. مثل هر کلید دیگری کلیدهای طولانی از کلیدهای کوتاه امن تر هستند. اگر هکری بتواند کلید عبور را کشف کند می‌تواند کلیدهای آغازین ممکن را محاسبه کند و بعد از آن کلید پیوندی را بدست آورد. کلید عبوری طولانی می‌تواند محاسبات را برای یافتن کلیدهای بعدی بسیار سخت بکند.
کلید آغازین جایگزین لینک‌های رمزنگاری نشده می‌شود که این یک نقطه ضعف اساسی به حساب می‌آید. بهتر است که در پردازش هر دو دستگاه بلوتوث این قسمت در محل امن تری قرار بگیرد. چرا که یک هکر می‌تواند داده‌های انتقالی که به یک دستگاه بلوتوث فرستاده می‌شود را ضبط کند و از آن برای خلق PIN استفاده کند. هم چنین استفاده از یک کلید عبوری ثابت و کوتاه در تمام مواقع می‌تواند امنیت یک ارتباط بلوتوث را کاملاً به به خطر بیندازد.
کلید لینک می‌تواند ترکیبی از کلیدها یا کلیدهای واحد باشد. بهترین حالت امنیتی این است که از کلیدهای ترکیبی شامل کلیدهای واحد استفاده شود. وقتی از یک کلید واحد استفاده می‌کنیم. باید برای همه تعاملات امنیتی از همان کلید استفاده نمود و این کلید باید برای تمامی دستگاه‌های مجاز به اشتراک گذاشته شود. این یعنی هر دستگاه مجاز می‌تواند به ترافیک شبکه دسترسی داشته باشد.
نسخه‌های بلوتوث
دستگاه‌هایی که از این نسخه‌ها استفاده می‌کردند مجبور بودند آدرس سخت‌افزاری دستگاه را در فرایند Hand shakingدو دستگاه فاش کنندکه در این صورت اصل پنهان نگه داشتن هویت دستگاه نقض می‌شد.
دستگاه‌هایی که از نسخهٔ ۱٫۱ بلوتوث استفاده می‌کردند قابلیت عملکرد بیشتری داشتند.
بسیاری از دستگاه‌های جدید بلوتوث دار مانند جدیدترین تلفن‌های همراه با نسخهٔ جدید بلوتوث یعنی ۱٫۲ به فروش می‌رفتند. ویژگی‌ها و مزایایی که این نسخه به وجود آورده بود بدین ترتیب بودند:
امکان دارد چندین تکنولوژی ارتباط وجود داشته باشد، ولی تمام آن‌ها در حالت معمول یک هدف دارند و آن سرعت بیشتر بهتر است، می‌باشد. این نسخه نرخ انتقال داده را تا ۳ برابر نسبت به مشخصهٔ عمومی بلوتوث سرعت بخشید. هم چنین این نسخه اتصال چندین دستگاه به یکدیگر را ارتقاء داد. به همراه بلوتوث ۲٫۰ به اضافهٔ نرخ دادهٔ ارتقاء یافته، کاربران به‌طور کاراتر توانستند که چندین دستگاه بلوتوث را در یک زمان استفاده نمایند. در نتیجه شبکه‌های شخصی بلوتوث(PAN) و پیکونت‌ها رایج تر شدند.
در این‌جا لیستی از ویژگی‌های اصلی و ارتقاء یافتهٔ نسخهٔ ۲٫۰ آمده‌است.
Bluetooth v3.0 + HS در سال ۲۰۰۹ معرفی شد و برای اولین بار، فناوری بلوتوث به‌طور مستقیم از فناوری ۸۰۲٫۱۱ بهره گرفت. نسخه‌هایی از بلوتوث که به HS مجهزند، می‌توانند از بستر امواج ۸۰۲٫۱۱ استفاده کنند و اطلاعات را با سرعت ۲۴ مگابیت بر ثانیه منتقل کنند. در واقع برقراری و تأمین نیازمندی‌های امنیتی ارتباط تنها از فناوری بلوتوث استفاده می‌کند و انتقال اطلاعات در بستر 802.11 صورت می‌گیرد. این فناوری از انرژی بیشتری استفاده می‌کند.
Bluetooth v4.0 تنها نسخه‌ای از بلوتوث است که می‌تواند به‌طور هم‌زمان با تمام نسخه‌های بلوتوث با همان پروتکل ارتباط برقرار کند. علاوه بر این که این نسخه از بلوتوث از BLE نیز بهره می‌گیرد. BLE یا Bluetooth Low Energy در این محصول، مصرف انرژی ارتباطات بلوتوث را تا حد زیادی کاهش می‌دهد. این فناوری مصرف انرژی بلوتوث را در هنگام زمان خواب به حداقل می‌رساند. به عنوان مثال یک کاربر از یک هدست بلوتوث برای مکالمات استفاده می‌کند. زمانی که خبری از مکالمه نیست، BLE مصرف بلوتوث را به حداقل می‌رساند و به محض برقراری ارتباط، بلوتوث مانند نسخه‌های دیگر انرژی مصرف می‌کند.
آیندهٔ بلوتوث
ویرایش بعدی بلوتوث LISBON نامیده شده که شامل یک تعداد مشخصه‌است از جمله افزایش امنیت و قابلیت استفاده بیشتر از بلوتوث که ویژگی‌های اصلی آن به ترتیب زیر است: تغییر رمز به صورت اتوماتیک: به‌طور تناوبی کدهای رمزی تغییر داده می‌شود تا امنیت افزایش یابد. گسترش پاسخ به درخواست‌ها: در طول پروسه بازبینی و درخواست، اطلاعات بیشتری جمع‌آوری شده و به دستگاه‌ها امکان فیلترینگ بهتری را جهت ارتباط می‌دهد. کاهش توان مصرفی: سبب کاهش توان مصرفی، وقتی که وسایل در وضعیت sniff low power هستند، می‌شود افزایش کیفیت سرویس: سبب خواهد شد که وقتی ترافیک مخابراتی در یک خوشه پیکونت بالاست، داده‌های صوتی و تصویری با کیفیت بالا ارسال شوند. جفت شدن وسایل به‌طور ساده: به شکل اساسی وظیفه بهبود در جفت شدن وسایل بلوتوث را به عهده دارد. به‌طوری‌که در یک زمان هم کارایی و هم امنیت افزایش می‌یابد. انتظار می‌رود که این مورد به‌طور قابل توجهی در استفاده از بلوتوث افزایش یابد. ویرایش بعد از LISBON, SEATTLE نامیده می‌شود که مشخصه و ویژگی‌های بیشتری را دارد که عمده آن‌ها روی UWB متمرکز شده‌است. این خصیصه امکان استفاده از بلوتوث را در عرض باند بسیار بالای رادیویی موجب شده که به دنبال آن ارسال و انتقال اطلاعات داده‌ها را با سرعت بسیار بالا فراهم می‌کند.
نوآوری‌های اخیر در «آنتن» های «بلوتوث» به این وسایل اجازه داده‌است تا از بردی که در ابتدا برای آن طراحی شده‌است بسیار فراتر قدم بگذارند. در همایش دوازدهم DEF CON (همایش سالانه «هکر» ها که در «لاس‌وگاس» برگزار می‌شود)، گروهی از هکرها که با عنوان Flexilis شناخته می‌شوند، توانستند دو وسیله «بلوتوث» را که حدود نیم مایل (۸۰۰ متر) از یکدیگر دور بودند با موفقیت به هم متصل کنند. آن‌ها از آنتنی مجهز به یک «نوسان‌نما» (Scope) و یک «آنتن یاگی» (Yagi) استفاده کردند که همه آن‌ها به قنداق یک تفنگ متصل شده بود. کابلی آنتن را به کارت «بلوتوث» در رایانه متصل می‌کرد. بعدها آنتن را «تیرانداز آبی» نامیدند.
نتیجه‌گیری
تکنولوژی بی‌سیم بلوتوث نکات کلیدی مهمی را در بر می‌گیرد که استفادهٔ گستردهٔ آن را آسان می‌کند. برای دستیابی به درک کامل از بلوتوث شبکه‌ای کامل از دستگاه‌های متفاوت بلوتوث (چند گانه) مورد نیاز است و این منتهی به رسیدن به شبکه‌های پراکندهٔ بلوتوث می‌شود که باید اشاره به تشکیل، شکل دهی، زمان‌بندی و مسیریابی و شبکه‌ها کند. معماری بلوتوث به صورت شبکه‌های پیکونت است که یک دستگاه وظیفهٔ هماهنگی بقیه ندها در شبکه را بر عهده دارد. استاندارد بلوتوث پروتکل‌های متعددی دارد که از استاندارد ۸۰۲٫۱۵IEEE تبعیت می‌کند.
چکاوک سیدامو
چکاوک سیدامو (نام علمی: Heteromirafra sidamoensis) نام یک گونه از سرده دگرجل‌ها است.
دهستان سعادت‌آباد
دهستان سعادت‌آباد نام دهستانی در بخش پاریز شهرستان سیرجان، استان کرمان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۹۰ نفر (۱۳۴۱ خانوار) بوده‌است.
رهنما (روزنامه)
روزنامه رهنما یکی از روزنامه‌های ایرانی بود که انتشار آن از دوران مشروطیت آغاز شد. عبدالرحیم رهنما در سال ۱۳۲۵ ق و در صدر مشروطیت روزنامه رهنما را در تهران منتشر کرد که یک سال بعد تعطیل شد و مجدداً پس از شهریور ۱۳۲۰ ش به وسیله فرزندش مهدی رهنما انتشار یافت.
شوالیه (فیلم)
«شوالیه» (Chevalier) یک فیلم کمدی به کارگردانی اثینا ریچل سنگاری است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این فیلم به عنوان بهترین فیلم پنجاه و نهمین جشنواره فیلم لندن شناخته شد.
زندگی دوگانه ورونیکا
زندگی دوگانهٔ ورونیک فیلمی درام به کارگردانی کریشتوف کیشلوفسکی محصول سال ۱۹۹۱ است.
موسیقی متن فیلم ساختهٔ آهنگساز لهستانی، زبیگنیف پرایزنر است.
موفقیت فیلم زندگی دوگانه ورونیک باعث شد کیشلوفسکی، سه‌گانه مشهور خود: آبی، سفید، قرمز را بسازد.
خلاصه داستان
ورونیکا (ژاکوب) به کراکوف می‌آید و در مدرسه موسیقی به تحصیل آواز می‌پردازد، اما پس از مدتی بیمار می‌شود و طی نخستین اجرای عمومی‌اش روی صحنه می‌میرد. در همین زمان در پاریس، ورونیک (ژاکوب) آرزوهایش را برای بدل شدن به یک خواننده حرفه‌ای کنار می‌گذارد تا معلم مدرسه شود و در این بین با عروسک‌گردانی ملاقات می‌کند. ورونیک در ضمن گوئی با نوعی تله‌پاتی وجود همزاد درگذشته‌اش را حس می‌کند.
مارگو همینگوی
مارگو همینگوی (Margaux Hemingway؛ – ۱۹۵۴:۲:۱۶, ) یک هنرپیشه، و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی نوه ارنست همینگوی و خواهر ماریل همینگوی بود.
ری برت
ری برت (Ray Barrett؛ 2009:9:8, May 2, 1927 – 1927:5:2, September 8, 2009) یک هنرپیشه، صداپیشه و خواننده اهل استرالیا بود.
لئون گورتسکا
لئون گورِتْسْکا (Leon Goretzka؛ زادهٔ February 6, 1995) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که برای بایرن مونیخ در پست هافبک در بوندس لیگا بازی می‌کند.
زجیسواف توبیاش
زجیسواف توبیاش (Zdzisław Tobiasz؛ ۱۳ مه ۱۹۲۶ – ۱۷ اکتبر ۲۰۲۲) کارگردان نمایش و بازیگر اهل لهستان بود. وی دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به صفر-هفت، به‌گوشم و فیلمی کوتاه درباره کشتن اشاره نمود.
لئون گورتسکا
باشگاهی
گورتزکا هنگامی که ۴ ساله بود فوتبال خود را از باشگاه ام اس وی بوخوم شروع کرد و تا ۶ سالگی در این باشگاه بود. پس از آن در سال ۲۰۰۲ به وی اف ال بوخوم به صورت آزاد پیوست. در ۱۵ سالگی به تیم زیر ۱۷ ساله‌های بوخوم منتقل شد پست گورتزکا در این تیم وینگر چپ بود. او پس از درخشش در تیم اصلی بوخوم مسئولان تیم شالکه با قرارداد ۵ میلیون یورویی او را تا سال ۲۰۱۸ به خدمت گرفتند. پست اصلی لئون هافبک میانی است اما می‌تواند در چپ و راست هم بازی کند. لئون در ۲۰۱۲ موفق شد که مدال طلای فریتز والتر در رده سنی زیر ۱۷ سال بدست آورد. در فوریه سال ۲۰۱۸ در حالی که مدیران باشگاه شالکه برای تمدید قرارداد گورتزکا پیشنهاد حقوق ۱۳ تا ۱۰ میلیون یورویی را به او کرده بودند بایرن مونیخ، بارسلونا، یونتوس و آرسنال از مشتریان جدی او بودند و لئون بایرن مونیخ را انتخاب کرد که باعث خشمگینی هواداران شالکه شد به‌طوری‌که او را سگ خائن خواندند و با بنرهایی توهین‌آمیز به استقبال او رفتند. وی در ژوئیه ۲۰۱۸ به صورت آزاد به بایرن مونیخ منتقل شد و شماره ۸ این تیم را می‌پوشد. وی در سال ۲۰۲۱ قرارداد خود را با باشگاه بایرن مونیخ تا ۲۰۲۶ تمدید کرد.
افتخارات
بایرن مونیخ
آلمان
افتخارات شخصی
تیم ملی
در سال ۲۰۱۰ گورتسکا به تیم ملی المان زیر ۱۶ سال دعوت شد و در ۵ بازی ۲ گل به ثمر رساند. او در تیم زیر ۱۷ سال المان در ۱۷ بازی ۵ گل زد و در زیر ۲۱ سال در ۱۰ بازی فقط یک گل به ثمر رساند در این بازی‌ها او کاپیتان تیم بود. لئون به تیم ملی المان در المپیک ریو ۲۰۱۶ دعوت شد و به عنوان کاپیتان نیز انتخاب شد اما در همان بازی اول مقابل مکزیک مصدوم شد و به جای آن مکس مایر کاپیتان تیم شد. گورتسکا از سال ۲۰۱۴ برای تیم ملی فوتبال المان بازی می‌کند. او در ۵ بازی موفق به زدن ۳ گل شده‌است؛ هرسه گل را در جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷ به ثمر رسانده‌است. وی را میشائل بالاک جدید در خط هافبکی آلمان می‌دانند.
سفیر حسن نیت
سفیر حسن نیت به فردی گفته می‌شود که از سوی سازمان یا مجموعه‌ای با توجه به حسن شهرت و اعتبار خود جهت ترویج آرمان آن سازمان و جمع‌آوری کمک مالی و غیرمالی مأموریت می‌یابد. سازمان‌های بسیاری از سفیران حسن نیت استفاده می‌کنند. باید توجه شود که سفیر حسن نیت با سفیر نام تجاری یکسان نیست. یونیسف یکی از اولین سازمان‌هایی بود که کمکهای افراد مشهور را به حساب آوردند. دنی کی اولین بار در سال ۱۹۵۴ نقش سفیر حسن نیت را ایفا کرد و پس از او آدری هپبورن و دیگران این مسیر را ادامه دادند تا به امروز که جمعی از سفیران حسن نیت که چهره‌های شناخته شده‌ای در سطح بین‌المللی، ملی و منطقه‌ای هستند به این کار ادامه می‌دهند. مهتاب کرامتی، هنرپیشه ایرانی بعنوان سفیر حسن نیت یونیسف انتخاب شد. او دومین سفیر حسن نیت یونیسف ایران بعد از ستاره فوتبال علی دایی است.
سازمان ملل متحد دارای سفیران حسن نیت بسیاری در زیر مجموعه‌های خود است. این سازمان در حال حاضر دارای ۱۳ سفیر حسن نیت با عنوان سفیران صلح سازمان ملل (پیام آوران صلح سازمان ملل) در موضوعات یا مناطق بحرانی است. ۸ نفر نیز سفیران صلح سابق این سازمان بوده‌اند.
کتاب‌شناسی شیخ طوسی
کتاب‌شناسی شیخ طوسی بالغ بر ۵۳ اثر در زمینه‌های مختلف را شامل می‌شود. ابوجعفر محمد بن حسن طوسی ملقب به شیخ طوسی (م. ۴۶۰ ه‍.ق) از جمله فقیهان و دانشمندان شیعه می‌باشد که آثار پرشماری را در موضوعات مختلف از خود به جای گذاشته‌است. وی در خراسان و به سال ۳۸۵ ه‍. ق، دیده به جهان گشود. وی تا ۲۳ سالگی در خراسان ماند و به تحصیل مقدماتی پرداخت. سرانجام در سال ۴۰۸ ه‍.ق به بغداد مهاجرت کرد. وی پس از فوت استادش سید مرتضی در ربیع‌الاول ۴۳۶ ه‍. ق، ریاست علمی و فتوایی شیعه را عهده‌دار گردید. خلیفه عباسی وقت، قائم بامر الله، وی را عهده‌دار کرسی تدریس کلام نمود. دوران اقامت شیخ طوسی در بغداد، همزمان با روی کار آمدن خاندان سنی مذهب سلجوقی و افول خاندان شیعی آل بویه بود. همچنین حنبلیان در بغداد، ائتلافی به راه انداختند که همگی آنها سبب شد حملاتی به بغداد صورت گرفته‌است و محله کرخ (محل زندگی شیخ) مورد تعرض و غارت قرار گیرد. در یکی از این حملات، کتابخانه بزرگ شیخ طوسی به آتش کشیده شده و شیخ مجبور به ترک بغداد و مهاجرت به نجف می‌شود. طوسی در نجف اقدام به تأسیس یک حوزه علمیه می‌نماید و شاگردانی را تربیت می‌نماید. طوسی به تاریخ بیست و دوم محرم سال ۴۶۰ ه‍.ق در نجف، در سن هفتاد و پنج سالگی از دنیا رفت. وی در خانه خویش دفن گردید. شیخ را مؤسس طریقه اجتهاد مطلق می‌دانند و به او القاب «شیخ»، «شیخ الطائفه» و «شیخ الامامیه» داده‌اند.
شیخ طوسی توانسته‌است با در اختیار داشتن کتابخانه بزرگ بغداد، آثاری فراوانی را با موضوعات مختلف به نگارش درآورد. تعداد آثار شیخ طوسی مورد اختلاف مؤلفان و محققان قرار گرفته‌است. شیخ طوسی در الفهرست، تعداد آثار خویش را ۴۲ مورد یاد کرده‌است، اما این تعداد، شامل تمام آثار وی نمی‌شود. آقابزرگ تهرانی، پس از تحقیقی مفصل در خصوص زندگانی شیخ، تعداد آثار منسوب به وی را ۴۷ اثر دانسته و آنها را شامل کتاب و رساله‌های شیخ گزارش کرده‌است. محمد واعظ زاده نیز تعداد آثار شیخ را ۴۸ مورد می‌داند. از میان این آثار، حدود بیست عنوان کتاب، در دسترس نیست و از میان رفته‌است. همین امر تاریخ‌گذاری این آثار مفقود را دشوار و ناممکن می‌نماید.
ویژگی‌های آثار
آثار شیخ طوسی با توجه به تاریخ زندگانی وی در مقاطع مختلف، به‌طور کلی در سه دوره نگارش یافته‌اند: دوره نخست، بین سال‌های ۴۰۸ تا ۴۳۶ ه‍.ق است که مربوط به دوران حضور شیخ در بغداد و تا پیش از مرگ استادش سید مرتضی و عهده‌داری بر زعامت شیعیان می‌باشد. دوره دوم بین سال‌های ۴۳۶ تا ۴۵۰ ه‍.ق است که در آن دوره، شیخ عهده‌دار منصب زعامت گردیده‌است. دوره سوم که بین سال‌های ۴۵۰ تا ۴۶۰ و پس از هجرت شیخ به نجف را رقم زده‌است. اکثر آثار شیخ در دوره دوم نگارش یافته‌است و آثاری که در دوره نخست به رشته تحریر درآمدند، بیشتر در حوزه حدیث و کلام بوده‌اند. اما اکثر آثار شیخ در دوره دوم، با رویکردی فقهی نگاشته شده‌اند. در دوره سوم نیز، اکثر کتب به شکل املاء بوده‌اند و احتمالاً این امر به جهت مشغله‌های شیخ در تأسیس حوزه علمیه در نجف بوده‌است. احتمالاً اهتمام شیخ به تربیت شاگردان و تأسیس حوزه نیز، مربوط به کتاب سوزی کتابخانه بغداد می‌شد. یکی از ویژگی‌های آثار شیخ طوسی، منابع در دسترس وی می‌باشد. شیخ پس از هجرت به بغداد، به کتابخانه بزرگ کرخ دسترسی پیدا کرد و توانست از آثار این کتابخانه که شامل اصول روایی بوده‌است، کمال استفاده را نموده و از کتب، آن استنساخ نمود. این استنساخ به جهت وظیفه زعامت بر شیعیان، صورت گرفته‌است. اهمیت این استنساخ زمانی مشخص شد که کتابخانه کرخ، تماماً در آتش‌سوزی از بین رفت. دیگر کتابخانه‌هایی که در دسترس شیخ بود، کتابخانه سید مرتضی بود که شیخ توانست ۲۸ سال در آنجا حضور داشته باشد. وسعت این کتابخانه، هشتاد هزار عنوان کتاب بوده‌است. شیخ توانست در دوران حیات خویش، آثار متعددی را در موضوعات متنوع، به رشته تحریر درآورد. این موضوعات عبارتند از: فقه، کلام، اصول فقه، تفسیر، حدیث، رجال، ادعیه و عبادات و… این ویژگی‌ها سبب شد تا حدود صد سال، دانشمندانِ پس از شیخ طوسی، به آثار شیخ اکتفا نمایند. این پیروی تا جایی پیش رفت که مخالفت با نظر و فتوای شیخ، توهین به وی تلقی می‌شد. اولین کسی که به مخالفت با برخی آرای شیخ طوسی پرداخت، ابن ادریس حلی (مـ ۵۹۸ ه‍.ق) بوده‌است که دانشمندان بین عصر شیخ تا عصر خویش را مقلده می‌خواند.
برخی بر این باورند که شیخ طوسی آثارش را به ترتیب تاریخ نگارش در کتاب خویش الفهرست گزارش کرده‌است، اما این نظریه دچار ضعف‌هایی می‌باشد که با دقت در مولفات شیخ روشن می‌گردد. برای روشن شد ترتیبی دقیق از آثار شیخ طوسی، قرائن مختلفی وجود دارد که مورد استفاده در فهرست حاضر قرار گرفته‌است، از جمله آنها:
کتب اربعه
دو اثر شیخ به نام‌های «الاستبصار» و «التهذیب»، در میان شیعیان دوازده‌امامی، از کتب اربعه شناخته می‌شود. اولین کتاب از کتب اربعه، به همت محمد بن یعقوب کلینی (شیخ کلینی) و با نام کافی به رشته تحریر درآمد. با فاصله اندکی محمد بن علی بن بابویه (شیخ صدوق) کتاب من لایحضره الفقیه را نوشت و پس از آن محمد بن الحسن طوسی (شیخ طوسی) دو کتاب تهذیب و استبصار را گردآوری کرد. بجز کتاب کافی، سه کتاب دیگر در دوران سلطه آل بویه تألیف شدند و در آغاز دوره سیاسی بویهی‌ها شهرت یافتند. به این چهار کتاب اصلی حدیثی، اولین بار در قرن ششم هجری قمری «کتب اربعه» یا «الاربعه» اطلاق شده‌است. استفاده از این تعبیر احتمالاً به جهت جایگزینی برای صحاح سته (آثار حدیثی اهل سنت) تعبیر شده‌است. پس از تحریر کتب اربعه، به مرور از رغبت دانشمندان حدیث در اسنتساخ اصول کاسته شد و در نتیجه بسیاری از کتب حدیثی متروک گردید. در آتش‌سوزی کتابخانه کرخ بغداد به سال ۴۴۷ ه‍. ق، برخی از کتب اصول به کلی از بین رفتند. یکی از عواملی که شیخ کلینی، شیخ صدوق و شیخ طوسی را که به محمدون ثلاث شهره‌اند، به تدوین کتب اربعه واداشت، وجود تعارض‌ها در روایات، مبارزه با جریان انحرافی غلات و تحریف روایات بود. پس از تدوین کتب اربعه، و با تلاش‌های سید مرتضی و شیخ مفید در زمینه حدیث؛ پرونده نابسامانی در احادیث شیعه در عصر متقدمان بسته گردید و تاریخ شاهد تدوین کتب کلامی و فقهی در بین دانشمندان شیعه بود.
تهذیب الاحکام
از ویژگی‌های اصلی کتاب تهذیب الاحکام، دسترسی نویسنده آن به کتابخانه‌های بزرگی چون کتابخانه سید مرتضی و کتابخانه محله کرخ بغداد و تجمیع روایاتی که شناخته شده نبوده‌اند می‌باشد. در این اثر روایات متعارض گزارش شده‌اند و این مسئله به عمق و اعتبار بیشتر می‌افزاید. شیخ در این اثر، روایات ابتدای باب را بر روایات انتهای باب، ترجیح داده‌است. این اثر بر ترتیب کتاب مقنعه اثر شیخ مفید نگاشته شده‌است. شیخ طوسی، برای اختصار در کتابش، احادیث را با سندی معلق نقل می‌کند و در انتهای کتاب، طریقه خویش به هر راوی را می‌نویسد. روایات این اثر اکثر در زمینه فقه هستند و نسبت به آثار صدوق و کلینی، احادیث فقهی بیشتری را شامل می‌شود. این اثر توانسته ارائه نسبتاً کاملی از آراء موافق و مخالف احکام شرعی مورد اختلاف را داشته باشد. بر این اثر نقدهایی وارد شده‌است از جمله روایت احادیث ضعیف، ضعف در بیان وجوه حل تعارض بین روایات، بیان دلایل غیر محکم برای برخی ادعاها و وقوع خطا و تحریف در نقل سند و متن برخی روایات.
استبصار
کتاب استبصار اولین اثر فقهی شیعی است که به جمع روایات مختلف پرداخته‌است. طبق گفته شیخ طوسی در مقدمه کتاب، طوسی ابتدا حکم شرعی مورد استنباط خودش را به همراه روایت مدنظر بیان کرده و در ادامه روایات مخالف فتوایش را می‌آورد. در نهایت راه جمع یا طرح روایات را توضیح می‌دهد. این اثر با کتاب تهذیب در تنظیم شدن بر اساس کتاب مقنعه، حذف اسانید برای اختصار و کوشش در رفع تعارض میان روایات مشترک است. شیخ طوسی در این اثر روایات را به دو دسته متواتر و غیر متواتر، و غیر متواتر را نیز به دو دسته روایات همراه با قرائن و روایات بدون قرائن (آحاد) تقسیم‌بندی می‌نماید. بر اساس این تقسیم‌بندی روایات آحاد بدون معارض، مورد پذیرش هستند و در صورت داشتن تعارض، باید قواعد تعادل و تراجیح در تعیین روایت حجت مورد استفاده قرار گیرد. همچنین شیخ در این اثر به بیان برخی از قرائن برای اعتبار روایت پرداخته‌است. تمام نقدهایی که بر کتاب تهذیب وارد شده بود، بر استبصار نیز وارد شده‌است.
فهرست آثار شیخ طوسی
راهنمای فهرست: ( undefined undefined undefined undefined )
فیلم پروپاگاندا
فیلم پروپاگاندا یا فیلم تبلیغاتیِ سیاسی (Propaganda film) فیلمی است که حاوی پروپاگاندا یا تبلیغات سیاسی باشد. این فیلم‌ها به روش‌ها و در گونه‌های مختلفی ساخته می‌شوند اما اغلب محصولاتی مستند هستند یا فیلم‌نامه‌ای داستانی دارند که می‌خواهند بیننده را متقاعد کنند دیدگاه سیاسی خاصی را بپذیرد و بر آرا و رفتارش، با مطالبی ذهنی که می‌توانند گمراه‌کننده باشند، تأثیر بگذارند.
پروپاگاندا می‌تواند به صورت توانایی «تولید و پخش پیام‌هایی بارور تعریف شود که یک‌بار کاشته می‌شود و در فرهنگ‌های بزرگ انسانی، جوانه می‌زند.» با این‌همه در سده بیستم میلادی، شیوه جدیدی برای پروپاگاندا پیرامون سازمان‌های سیاسی و نیاز آنها به پیام‌های ارتباطی که لازم بود به گروه خاصی از مردم برسد و با اهداف آن‌ها همسویشان کند، شکل گرفت. فیلم با توسعه‌یافتن به دست برادران لومیر در ۱۸۹۶، وسیله منحصر به فردی را معرفی کرد که می‌توانست با یک بار پخش، به مخاطبان وسیعی دسترسی پیدا کند. در حقیقت، فیلم اولین رسانه جمعی بود که می‌توانست بینندگان را به عنوان افراد و اعضای یک جمعیت، به شکل همزمان تحت تأثیر قرار دهد. این مشخصه باعث شد تا فیلم به سرعت به ابزاری در دست دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی مبدل شود تا پیام‌های ایدئولوژیک آنها را منتقل کند. چنان‌که نانسی اسنو در کتابش جنگ اطلاعات: پروپاگاندای آمریکایی، کنترل آزادی بیان و عقیده پس از یازده سپتامبر نشان می‌دهد «آن‌جا که پروپاگاندا آغاز می‌شود، تفکر نقادانه به پایان می‌رسد.»
فیلم به عنوان ابزاری تبلیغاتی
فیلم، رسانه‌ای منحصر به فرد است که تصاویر، حرکات و صدا را به شیوه‌ای واقعی بازتولید می‌کند و معنا را با سیری تکاملی اثر و گذشت زمان می‌آمیزد و در داستان به تصویر می‌کشد. برخلاف بسیاری از شکل‌های بیان هنری، فیلم حس بی‌واسطه بودن را تولید می‌کند. توانایی فیلم برای ایجاد توهم واقعیت و زندگی و گشودن دورنمایی جدید و ناشناخته از جهان، توضیح می‌دهد که چرا فیلم، به ویژه آن‌هایی که از فرهنگ‌ها و مکان‌های ناشناخته برداشته می‌شوند، شرح و تصویر دقیقی از زندگی هستند.
برخی از آکادمیسین‌های حوزه فیلم، به توانایی‌های عظیم فیلم برای گمراه کردن، اشاره کرده‌اند. ژیگا ورتوف در مانیفستش به نام تولد کینو-آی (۱۹۴۲) ادعا می‌کند که «چشم سینما، چشم حقیقت است.» از نظرگاه هیملر هافمن، این بدان معنی است که در فیلم، تنها آن‌چه دوربین می‌بیند، وجود دارد و بیننده، در نبود دورنماهای جایگزین، تصاویر را واقعی می‌پندارد.
فیلم‌ها، ابزارهای تبلیغاتی مؤثری هستند چراکه آیکون‌ها یا شمایل‌هایی بصری از واقعیت‌های تاریخی و آگاهی، ایجاد می‌کنند، تلقی مردم از زمانه‌ای را که به‌تصویر کشیده‌اند، تعریف می‌کنند، مردم را برای علتی معمولی، بسیج کرده و توجه‌شان را به علتی ناشناخته، جلب می‌کنند. فیلم‌های تاریخی و سیاسی، تأثیرگذاری و خلق آگاهی تاریخی را عرضه می‌کنند و می‌توانند وقایع را تحریف کرده و با این حال، رسانه‌شان را قابل‌اعتماد و قانع‌کننده بنمایانند.
پارک ملی کیاسر
پارک ملی کیاسرمنطقه‌ای کوهستانی در البرز مرکزی و در استان مازندران ایران است که در بخش کیاسر، در ۷۰ کیلومتری جنوب شهر ساری واقع شده‌است.
این پارک ملی در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر کیاسر و در شمال پناهگاه حیات وحش دودانگه و چهاردانگه، با مساحت ۷۳۱۲ هکتار سال ۱۳۸۳ در شهرستان ساری تعیین شد.
منطقه جنگلی کیاسر از شمال به منطقه طرح جنگلداری سری ایلال، از جنوب به مناطق پناهگاه حیات وحش دودانگه و چهاردانگه، از شرق به منطقه طرح جنگلداری الحاقی هفت‌خال و از غرب به پیوندگاه رودخانه‌های کاردی‌کلا و تجن محدود می‌گردد. پارک ملی کیاسر با مساحت ۹۵۳۰ هکتار بین طول‌های جغرافیایی ˝۲۰́۲۸˚ ۵۳ تا ˝ ́۲۱ ۴۱˚ ۵۳ شرقی و عرض‌های جغرافیایِی ˝ ́۳۸ ۷˚ ۳۶ تا ˝ ́۱۰ ۱۵˚ ۳۶ شمالی واقع شده‌است.
میانگین بارندگی سالانه منطقه ۶۵۰ میلی‌متر و دمای متوسط سالانه ۱۲ درجه سانتی‌گراد است. پایین‌ترین ارتفاع در محدوده پارک ۸۸۳ متر و بالاترین ارتفاع ۲۷۷۵ متر از سطح دریاست. رودخانه جاری در پارک ملی کیاسر رودخانه لنگر، یکی از شاخه‌های سفیدرود است و رودخانه سفیدرود نیز یکی از شاخه‌های تجن است. رودخانه تجن در نهایت به دریای خزر می‌ریزد.
پارک ملی کیاسر دارای اقلیم نیمه مرطوب معتدل است. این منطقه کوهستانی در قسمت‌های میان‌بند و بالابند جنگل‌های خزری واقع شده که در جنوب شهرستان ساری و به صورت جنگل‌های طبیعی بکر و چراگاه‌های پردرخت و صخره‌ای است و رویشگاه گون‌های گیاهی منحصر بفرد چون بلوط اوری، سرخدار و… می‌باشد. پارک ملی کیاسر شامل دو حوزه بخشی از عرصه جنگلی واقع در قسمت‌های غرب و شمال منطقه به عنوان ذخیره گاه بیوسفر و بخش دیگر در قسمت‌های شرق و جنوب به عنوان پارک ملی است.
گونه‌های جانوری مهم منطقه مرال، شوکا، پلنگ، خرس قهوه‌ای، گراز، شغال، روباه معمولی، گربه جنگلی، گربه وحشی، راسو، سمور سنگی، تشی، کرکس، سارگپه جنگلی، کبوتر جنگلی، کبک، کوکو و هدهد. وجود تنوع زیستی بالا، جنگلهای کم‌نظیر و کم دست خورده هیرکانی، گونه‌های باارزش شوکا و مرال زمینه فعالیت‌های گردشگری را در این پارک مهیا ساخته‌است.
شکار پلنگ کمیاب ایرانی در تیر ۹۲
شکارچیان پلنگ ایرانیِ کمیاب و در معرضِ خطرِ نابودی، در ۹ تیر ۱۳۹۲ در قائمشهر بازداشت شدند و یک تخته پوست پلنگ که احتمالاً ۳ یا ۴ روز پیش از عملیات بازداشت شکار شده بود از آن‌ها کشف و ضبط گردید. مدیر دیده‌بان محیط زیست و حیات وحش ایران محل شکار این پلنگ تقریباً ۶ ساله را با احتمال پارک ملی کیاسر دانست.
پیوند به بیرون
تصویری از محدودهٔ پارک ملی کیاسر (در کنار منطقه حفاظت‌شده هزارجریب، پناهگاه حیات وحش دودانگه و چهاردانگه و منطقه حفاظت‌شده پرور)
ون نویس، ایندیانا
ون نویس، ایندیانا (به انگلیسی: Van Nuys, Indiana) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هنری، ایندیانا واقع شده‌است.
خصوصیات
ون نویس ۳۰۲٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسین درخشان
حسین درخشان (زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۵۳) ملقب به حودر یا هودر (hoder)، وبلاگ‌نویس و روزنامه‌نگار از ایرانیان کانادا است. وی در ۱۱ آبان ۱۳۸۷ دستگیر و محکوم به ۱۹ سال و ۶ ماه حبس و ۵ سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها شد. او هفت سال بعد، در ۲۸ آبان ۱۳۹۴ با عفو رهبری آزاد شد. وی هم‌اکنون در لندن اقامت دارد.
زندگی‌نامه
در سال ۱۳۷۸ به کشور کانادا مهاجرت کرد، و در سال ۱۳۸۵ برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد مطالعات رسانه در دانشکده مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا راهی لندن شد. حسین درخشان از پیشتازان وبلاگ نویسی به زبان فارسی است و به همین دلیل بسیاری او را «پدر وبلاگ‌نویسی ایران» می‌نامند. او در وبلاگ خود به نام «سردبیر خودم» به زبان‌های فارسی و انگلیسی در مورد سیاست و فرهنگ ایران قلم می‌زد.
سفر به اسرائیل
حسین درخشان دو سفر علنی و از قبل اعلام شده به اسراییل در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ و با پاسپورت کانادایی‌اش انجام داد.
او پیش از سفر در وبلاگش هدف خود را چنین توضیح داد:
من به عنوان یک شهروند-خبرنگار و فعال صلح به اسراییل می‌روم. به عنوان یک شهروند-خبرنگار می‌خواهم به بیست هزار خوانندهٔ روزانهٔ ایرانی‌ام نشان دهم که اسراییل واقعاً چه شکلی است و مردم آنجا چگونه زندگی می‌کنند. جمهوری اسلامی مدت‌هاست که اسراییل را به عنوان یک حکومت شیطانی تصویر کرده‌است که هدف سیاسی مورد توافق همهٔ مردمش کشتن هر زن و مرد مسلمان است، از جمله ایرانیان. من می‌خواهم این تصویر را به چالش بکشم.
به عنوان یک فعال صلح، می‌خواهم به اسراییلی‌ها نشان دهم که بر خلاف چیزی که از بیرون به نظر می‌رسد، اغلب مردم ایران با نحوهٔ سخن گفتن احمدی‌نژاد موافق نیستند. می‌خواهم به آن‌ها بگویم که چرا هرگونه عمل خشونت‌آمیز علیه ایران تنها به جوانان ایرانی‌ای که آرام آرام دارند حکومت را اصلاح می‌کنند آسیب خواهد زد و چطور چنان وضعیتی تنها به سود تندروها خواهد بود.
و اضافه کرد:
من به عنوان یک کانادایی-ایرانی به اسراییل می‌روم تا همان‌طور که آقای خاتمی در ایدهٔ گفتگوی تمدنهایش گفته بود، با برقرار کردن دیالوگ با اسراییلی‌های مثل خودم از جنگ جلوگیری و به صلح کمک کنم… بزرگ‌ترین هدف من از این سفر آن است که برای آن‌ها ایرانی را که می‌شناسم نشان دهم و برای شما هم برداشتم را از اسراییل و مردمانش بنویسم. سعی می‌کنم هر روز هم به انگلیسی و هم به فارسی مطلب بنویسم و شما را در جریان قرار دهم. دوربینم را همه‌جا با خودم می‌برم و عکس‌ها و ویدیوهایی را که می‌گیرم روی اینترنت می‌گذارم تا همه بتوانید ببینید. اگر بتوانم یکی دو تا پادکست هم درست می‌کنم. تمام خرج سفر را از جیب خودم و کمک مالی خوانندگان وبلاگم از طریق وب‌سایت پی پل می‌دهم و سعی می‌کنم در نقش یک شهروند روزنامه‌نگار(Citizen Journalist) برای هدفی که بالاتر گفتم تا جایی که می‌توانم تلاش کنم. در ضمن، حواسم هم هست که گروه‌های دست راستی اسراییلی و آمریکایی نتوانند از من به نفع برنامهٔ سیاسی خودشان استفاده کنند.
سفر دوم او در ژانویه ۲۰۰۷ برای شرکت در کنفرانس سالانهٔ مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه بن گوریون در شهر بئرشبع بود. عنوان این کنفرانس در سال ۲۰۰۷ «اصلاحات، مقاومت، و تعارض در خاورمیانه» بود که درخشان در یک پانل آن به همراه چند نفر دیگر دربارهٔ وبلاگ صحبت کرد.
جروزالم پست، در پی دستگیری وی و در توضیح خبر دستگیر شدن حسین درخشان در ایران، از قول وی می‌نویسد: «هر کاری که کردم و هر چه در اسراییل گفتم برای دفاع از منافع ایران در برابر پروپاگاندای وحشتناک و دروغین اسراییل و رسانه‌های جهان دربارهٔ ایران بود.»
هاآرتص در گفتگویی در حین سفر دوم درخشان می‌نویسد:
با وجود مشکلات، درخشان به انقلاب ایران، خمینی و جمهوری اسلامی اعتقاد دارد. شنیدن این‌ها از یک جوان با ظاهری کاملاً غربی، در حالی که در بعد از ظهری گرم روی چمن دانشگاه بن گوریون عجیب است؛ ولی این‌ها چیزهایی است که او می‌گوید: «انقلاب خمینی به اهمیت انقلاب فرانسه است. اندیشه مرکزی خمینی عدالت و استقلال بود. من هم به آن‌ها باور دارم. من قبلاً خیلی منتقد ایدهٔ جمهوری اسلامی بودم. اما امروز فکر می‌کنم ایده‌ای پست‌مدرن و درست است.»
نیویورک تایمز به نقل از او می‌نویسد:
او گفت که اگر جنگی بین ایران و آمریکا در بگیرد، او به کشورش بازمی‌گردد و برای وطنش می‌جنگد.
او در مصاحبه‌ای با تلویزیون پرس تی وی دربارهٔ سخنان محمود احمدی‌نژاد دربارهٔ اسراییل می‌گوید:
فکر می‌کنم کاری که احمدی‌نژاد می‌کند در شکستن تابوی زیر سؤال بردن مشروعیت رژیم موسوم به اسراییل بسیار مؤثر بوده‌است.
تغییرات فکری و حمایت از جمهوری اسلامی
حسین درخشان در آغاز دوران وبلاگ‌نویسی‌اش، خود را از «منتقدین» جمهوری اسلامی می‌نامید و در بسیاری از نوشته‌های وبلاگ خود، انتقادهای شدیدی را متوجه مقامات جمهوری اسلامی ایران می‌کرد.
وی در سال ۱۳۸۴ شمسی و در گرماگرم رقابت انتخاباتی نامزدان مقام ریاست جمهوری به ایران رفت و با حمله به «نظریه تحریم انتخابات فرمایشی» به حمایت از مصطفی معین، نامزد اصلاح‌طلب پرداخت، اما پس از آغاز شروع ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، در حالی که در خارج از ایران اقامت داشت، «از مواضع قبلی خود اظهار ندامت کرده و نوشته بود که برای پاسخ دادن به اتهاماتش در ایران، آمادگی دارد».
افکار و مواضع وی به تدریج از سال ۱۳۸۶ شروع به تغییر کرد و به تدریج به مواضع پیشین خود را تغییر داد و در مقاطع مختلف به حمایت از برخی سیاست‌ها و اعمال جمهوری اسلامی و دولت وقت پرداخت. در این مدت انتقادات و افشاگری‌هایی را نیز علیه گروه‌ها و افراد مخالف جمهوری اسلامی‌کرد. در این مدت، وی دو بار به استودیوی لندن شبکه تلویزیونی انگلیسی‌زبان دولت ایران به نام پرس‌تی‌وی، دعوت شد و نظرات جدیدش را در حمایت محمود احمدی‌نژاد و سیاست‌های نظام جمهوری اسلامی و نقد مواضع اسراییل دربارهٔ ایران مطرح کرد. برخی از منتقدان درخشان همچون مازیار بهاری این تغییر در مواضع درخشان را به «ناکامی او در جامه عمل پوشاندن به رؤیای موفقیتش در غرب» نسبت می‌دهند.
او در بهمن ۱۳۸۶، نزدیک به یک سال پیش از بازگشت به ایران و بازداشت متعاقب آن، در مطلبی با عنوان «پشیمانم، بخاطر نگاه سابقم دربارهٔ فلسطین و لبنان» به صراحت از مواضع پیشینش دربارهٔ اسراییل اظهار پشیمانی کرد و نوشت:
اعتراف می‌کنم که می‌شد در عین پرداختن به هدفم، به رفتار غیرانسانی حکومت اسراییل با ساکنان مناطق اشغالی و همین‌طور تا اندازه‌ای با شهروندان عرب مسلمان ساکن خود اسراییل حداقل اشاره بکنم؛ ولی متأسفانه من کمی از روی ترس بخاطر از دست دادن حمایت معنوی دوستان سابق و نیز رسانه‌های اروپایی و آمریکایی و همین‌طور کمی احساسات خفیف نژادپرستانهٔ ضد عرب و کمی هم تنبلی، حتی یک کلمه هم در این باره ننوشتم.
در ادامهٔ همین تغییر نگرش به جمهوری اسلامی و اسراییل، درخشان در شهریور ۱۳۸۷ در مطلبی با عنوان «بهترین استراتژی برای دفاع در مقابل اسراییل: جدا کردن صهیونیزم از یهودیت» نوشت:
این کارها اصلاً نباید به حمایت ایران از مردم آواره و استعمار شدهٔ فلسطین و نهضت‌های مقاومت و آزادی‌بخش آن‌ها مثل حماس لطمه‌ای بزند. همین‌طور نباید حتی یک قدم از موضعش در نامشروع دانستن کشوری به اسم اسراییل که روی جسد و خانه‌های غصب شدهٔ میلیون‌ها فلسطینی مسلمان و مسیحی بنا شده‌است کوتاه بیاید. بلکه برعکس، باید در این زمینه جلوتر هم برود و تمام زوایای ایدهٔ صهیونیزم به عنوان یک جنبش کاملاً سیاسی و استعماری را زیر سؤال ببرد و با سند و مدرک آن را از یهودیت جدا کند.
لطمه‌ای که از این گفتمان - که خمینی بزرگ آغاز کرد و احمدی‌نژاد با شجاعت زنده کرد - به اسراییل خواهد خورد بسیار بزرگ‌تر از هرجور اقدام نظامی یا عملی ضد اسراییل است و از همین حیث دقیقاً بر طبق دفاع از امنیت ملی ایران است.
بازگشت به ایران و زندانی شدن
او پس از چند سال زندگی در کشور کانادا و تحصیل در بریتانیا، در آبان ۱۳۸۷ به ایران بازگشت و دو هفته پس از آن در ۱۱ آبان ۱۳۸۷ در منزل پدری خود بازداشت شد. پس از گذشت حدود دوماه از بازداشت وی، خانواده او اعلام کردند که بیش از یک ماه است که از محل وی خبری ندارند. در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۷ علیرضا جمشیدی، سخنگوی قوه قضائیه ایران بازداشت وی را تأیید کرد.
واکنش احمدی‌نژاد
در فروردین سال ۱۳۸۸، محمود احمدی‌نژاد در نامه‌ای که از سوی دفترش و خطاب به سعید مرتضوی منتشر شد تأکید کرد ترتیبی اتخاذ شود تا مراحل رسیدگی به اتهامات حسین درخشان و رکسانا صابری با دقت کامل و رعایت قسط و عدل و جمیع موازین قانونی صورت گیرد و کوچک‌ترین حقی از آن‌ها ضایع نشود. رکسانا صابری کمی بعد محکوم ولی آزاد شد، اما تغییری در وضعیت درخشان ایجاد نشد.
واکنش خانواده
در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، حسن درخشان، پدر حسین درخشان در نامه‌ای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه ایران، خواهان روشن شدن وضعیت و اتهامات پسرش شد. حسن درخشان ضمن اشاره به این‌که در این مدت فقط دو ملاقات چند دقیقه‌ای با پسرش داشته‌است، مدعی شد که «هیچ اطلاع مشخصی از وضعیت حقوقی پسرم ندارم، نه دادگاهی تشکیل شده و نه مشخص است که حسین در اختیار کدام نهاد یا سازمان امنیتی است». عذرا کیارش‌پور، مادر حسین درخشان نیز در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۸ خورشیدی، در شکواییه‌ای به رئیس قوه قضائیه ایران، خواهان مشخص شدن وضعیت حسین درخشان شد. وی در شکواییه‌اش، متذکر شد که حسین درخشان «با پای خودش به ایران بازگشته و از نظر دشمنان، حامی نظام و دولت اسلامی» بوده‌است،
محکومیت در دادگاه انقلاب
کیفرخواست دادستان در مورد اتهامات وی شامل «همکاری با دول متخاصم، تبلیغ علیه نظام اسلامی، تبلیغ به نفع گروهک‌های ضدانقلاب، توهین به مقدسات، راه‌اندازی و مدیریت سایت‌های مبتذل و مستهجن» اعلام شد. ستاد حقوق بشر قوه قضاییه در پاسخی که به گزارش شورای حقوق بشر سازمان ملل داده‌است، اتهام همکاری با دول متخاصم او را از طریق شرکت در کنفرانس ضدانقلابی در دانشگاه بن گوریون اسراییل معرفی کرده‌است.
وی در مهرماه ۱۳۸۹ از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به «۱۹ سال و نیم حبس تعزیری، پنج سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در رسانه‌ها و بازگرداندن وجوه اخذشده به مبلغ ۳۰ هزار و ۷۵۰ یورو، ۲ هزار و ۹۰۰ دلار و ۲۰۰ پوند انگلیس» محکوم شد.
در بخشی از متن حکم دادگاه آمده‌است:
بررسی وبلاگ متهم نشان می‌دهد وی هرگاه به غلط بودن مطلبی پی برده‌است آن را در وبلاگش اصلاح کرده یا روی آن خط کشیده‌است که در طی بررسی‌ها حتی یک مورد از مطالب این‌گونه که مورد اصلاح یا خط‌خوردگی واقع شده باشند، یافت نگردیده و ادعای وی در سعی در اصلاح این گونه موارد مطلقاً صحت ندارد. نمونه‌هایی از اصلاح موارد و خط زدن آن‌ها که البته ربطی به موارد سیاسی و ضد دینی ندارد به پیوست است که متناقض ادعای وی در بازجویی و عملکرد وی در فضای رسانه را نشان می‌دهند. این در حالیست که در خصوص مطالب توهین آموز مذکور و موارد مشابه حتی چنین اصلاحی کفایت نکرده و لازم است که مطالب مذکور از صفحه پاک می‌شدند که مطالب مذکور نه تنها پاک نشده‌اند بلکه حتی خط‌خوردگی نیز پیدا نکرده‌اند.
دفاع مکرر درخشان در مقابل اتهامات مختلف همانگونه که مشاهده می‌شود صرفاً در چهارچوب اعتراف به رویکردهای منفی گذشته و طرح ادعای توبه صورت می‌گیرد. اما درخشان هرگز این توبه و بازگشت را انجام نداده‌است و تغییر در خروجی‌های رسانه‌ای صرفاً برای زمینه‌سازی برای نفوذ در جامعه مذهبی و انقلابی صورت گرفته و این موضوع با تغییری تدریجی و گام به گام برای جلوگیری از ایجاد حساسیت و موضع‌گیری انجام گرفته‌است.
در مرداد ۱۳۹۲، به مناسبت عید فطر، یک سوم از هفت سال و نیم از کل حکم او (بخش مربوط به اهانت به مقدسات، رهبری و رئیس‌جمهور) مورد بخشودگی علی خامنه‌ای قرار گرفت و در نتیجه دو سال و نیم از حکم نوزده سال و نیمهٔ او کم شد. به این ترتیب حکم او به ۱۷ سال حبس کاهش یافت.
مرخصی‌ها از زندان
به گزارش سایت‌های خبری، حسین درخشان در تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۸۹ خورشیدی، پس از تحمل ۲۶ ماه حبس (شامل هشت ماه انفرادی در آغاز بازداشت) و با قرار وثیقه یک میلیارد و پانصد میلیون تومانی به یک مرخصی دو روزه آمد و پس از آن به زندان بازگشت.
آزادی از زندان
درخشان در ۲۸ آبان سال ۱۳۹۳ پس از بازگشت دوباره از مرخصی به زندان، با حکم عفو باقی‌ماندهٔ محکومیتش از سوی علی خامنه‌ای روبرو شد. به این صورت، او پس از ۶ سال زندان و در حالی که ۱۱ سال و نیم دیگر از مدت قانونی زندانش باقی‌مانده بود از زندان آزاد شد. او در پیامی در صفحهٔ فیس‌بوکش بدین‌گونه از رهبر ایران بخاطر آزادی‌اش تشکر کرد: «پس از اینکه مرخصی دو هفته‌ای ام تمدید نشد و دستور دادند به زندان برگردم، ساعت ۶ عصر از قرنطینه به اندرزگاه ۸ اوین رسیده بودم و تازه داشتم با همه سلام و علیک می‌کردم که ابلاغ شد باقی‌مانده حبسم مورد عفو مقام معظم رهبری قرار گرفته‌است. آزاد شدم؛ پس از شش سال. خدایا شکرت. ممنون از حضرت آیت‌الله خامنه‌ای. ممنون از یاوران و دعاگویان روزهای سخت…»
پس از آزادی
درخشان کمی پس از آزادی نوشتن را در مطبوعات و شبکه‌های اجتماعی آغاز کرد. وی ستون ثابتی در هفته‌نامهٔ همشهری جوان می‌نوشت. او وب‌سایت شخصی خود را نیز راه اندازی کرده. او اکنون مقیم لندن است. در سال ۱۳۹۷، دعوت مدرسه حکمرانی جان اف. کندی در دانشگاه هاروارد از حسین درخشان واکنش منفی گروهی از فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران ایرانی را برانگیخت. این گروه با اشاره به ادعای پرونده‌سازی درخشان برای مخالفین حکومت ایران از جمله رامین جهانبگلو و هاله اسفندیاری، خواهان لغو دعوت دانشگاه هاروارد شدند.
مرگ وب
در تابستان ۱۳۹۴، درخشان در مقاله‌ای که به زبان انگلیسی با عنوان «وبی که باید نجات دهیم» منتشر کرد، و در آن دربارهٔ تأثیر مخرب شبکه‌های اجتماعی بر شبکه جهانی وب هشدار داد. او در این مقاله استدلال کرده‌است که شبکه‌های اجتماعی مشغول نابود کردن مفهوم هایپرلینک که پایهٔ اساسی وب است شده‌اند و در نتیجه در حال از بین بردن وب هستند. آن‌ها تجربهٔ اینترنت را حالا به تجربه‌ای خطی، متمرکز، منفعل، از پیش تعیین شده و مبتنی بر عادت‌های کاربران تبدیل کرده‌اند که بسیار شبیه به تلویزیون است. این مقاله بحث‌های فراوانی را در کشورهای مختلف دربارهٔ آیندهٔ اینترنت به راه انداخت و به زبان‌های گوناگونی ترجمه و منتشر شده ست. -
فیستول
فیستول یا ناسور یا به گویش قدیمی دردالسینا در پزشکی به هر نوع ارتباط غیرطبیعی یا مجرای ارتباطی بین دو اندام مختلف یا دو بخش جداگانه از بدن یا حتی دو رگ که در حالت طبیعی باید از هم جدا باشند گفته می‌شود. فیستول یک بیماری محسوب شده و نیاز به درمان دارد البته گاهی برای مقاصد درمانی به وسیلهٔ جراحی اقدام به ایجاد فیستول در بدن نیز می‌گردد. از عوامل ایجادکننده فیستول می‌توان به انواع بیماری‌ها، مداخلات و درمان‌های پزشکی و همچنین انواع تروما نام برد.
محل ایجاد فیستول
بنابر آمار (WHO) سازمان بهداشت جهانی در طبقه‌بندی بیماری‌ها محل‌های فیستول مشاهده شده تا امروز در نواحی مختلف بدن به قرار زیر است.
تشخیص فیستول
افرادی که تجربه آبسه مقعدی دارند ممکن است به فیستول مقعدی هم دچار شوند. فیستول معمولا با قرمزی، التهاب و گاهی با خون همراه است.
درمان
درمان فیستول بستگی به محل ایجاد و همچنین دلیل ایجاد آن ارتباط دارد ولی به‌طور عمده نیاز به جراحی و تجویز آنتی‌بیوتیک خواهد داشت.
در ابتدا باید پزشک با معاینه تشخیص دهد مسیر فیستول از کجا و به کجا است. در برخی از آن‌ها به‌طور موقت به بیرون راهی ندارند. برای درمان انواعی از راه‌های درمان وجود دارد که ساده و در دسترس خواهند بود. از بین این فیستول‌ها، فیستول مقعدی بسیار عادی بوده و خطری ندارد. در ابتدا پزشک با یک آزمون ساده بنام فیستولکتومی می‌تواند شکل و مسیر آن را تشخیص داده و سپس اقدام به جراحی با بی‌حسی موضعی نماید. نکته مهم دیگر در درمان فیستول مقعدی ادامه روند درمان تا بهبودی کامل می‌باشد چراکه فیستول در صورت ناقص ماندن روند درمان می‌تواند عود کرده و دوباره ایجاد شود.
درمان فیستول با عمل جراحی
درمان های فیستول به صورت گیاهی و دارویی نتایج موثری ندارند و تنها با جراحی میتوان آن را درمان کرد. درمان فیستول با عمل جراحی همراه با بی هوشی است و درد و خونریزی دارد.
درمان با لیزر
فیستول به دلیل اینکه در بیشتر مواقع عمق زیادی ندارد با استفاده از لیزر درمان میشود. در ابتدا فرد بیمار بیحس موضعی می‌شود و بعد از آن جراح با کمک میله به خصوصی مسیر را برای جراحی تعیین میکند و با لیزر آن مسیر را برمی‌دارد.
درمان فیستول با لیزر روشی قطعی برای درمان این بیماری به شمار میرود که با دستگاه های لیزر متفاوتی از جمله لیزرهای کم توان ؛فرو سرخ ؛ لیزر کربن دی اکسید انجام می شود. لیزر کربن دی اکسید به نام لیزر پرتوان نیز شناخته میشود.
کاربرد درمانی فیستول
در افراد مبتلا به نارسایی کلیه، که به دیالیز نیاز دارند، یک فیستول با استفاده از یک عمل جراحی کوتاه مدت در اندام فوقانی ایجاد می‌شود تا امکان برداشت راحت‌تر خون برای همودیالیز فراهم شود.
به عنوان یک درمان ریشه‌ای برای فشار خون بالای پورت، فیستول پورتوکاوال (آناستوموز(ارتباط) بین ورید پورت کبدی و ورید اجوف تحتانی از طریق شکم (وینسلو)) ایجاد می‌شود. این سیستم، ورید پورت را از فشار زیادی که می‌تواند باعث ایجاد واریس مری، کاپوت مدوزا و هموروئید شود، مصون می‌دارد.
تفاوت فیستول و آبسه مقعدی
چنانچه آبسه های مقعدی به صورت مکرر باشند و درمان نشوند موجب ایجاد فیستول خواهند شد.
مسابقه تلویزیونی
مسابقهٔ تلویزیونی فیلمی آمریکایی و محصول سال ۱۹۹۴ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی رابرت ردفورد است. فیلم‌نامه آن را پل آتاناسیو بر پایهٔ کتاب خاطرات ریچارد گودوین به نام به یاد آوردن آمریکا نوشته‌است.
عرضه عمومی جایگزین
عرضهٔ عمومی جایگزین (Alternative Public Offering) ترکیبی است از ادغام معکوس و عرضهٔ خصوصی در بورس که هم‌زمان باهم انجام می‌شوند. شرکت‌ها می‌توانند عرضهٔ عمومی جایگزین را به جای عرضهٔ عمومی اولیه در جهت عرضهٔ عمومی برای افزایش سرمایه استفاده کنند.
بررسی اجمالی
عرضهٔ عمومی جایگزین از دو بخش تشکیل شده‌است: یکی ادغام معکوس و دیگری عرضهٔ خصوصی در بورس
در ادغام معکوس، شرکت سهامی خاص به وسیله ادغام یا اکتساب توسط یک شرکت کاغذی سهامی عام به یک شرکت سهامی عام تبدیل می‌شود. شرکت کاغذی یک شرکت سهامی عام است که هیچ دارایی و بدهی ندارد. وقتی شرکت سهامی خاص و شرکت کاغذی با هم ادغام می‌شوند، سهام شرکت تازه تشکیل شده از این به بعد تحت نام شرکت سهامی خاص به کار خودش ادامه می‌دهد. آنچه می‌تواند بین عرضهٔ عمومی جایگزین و ادغام معکوس تفاوت ایجاد کند، افزایش هم‌زمان سرمایه از طریق عرضهٔ خصوصی در بورس است. هنگامی که شرکت سهامش را در بورس عرضهٔ خصوصی می‌کند، سهام خود را با قیمتی کمتر از ارزش بازار به سرمایه‌گذاران نهادی می‌فروشد و معمولاً سرمایه‌گذار انتظار دارد که این سهام جز سهام‌های محدود نباشد.
نوعی از سرمایه‌گذارهای عرضهٔ خصوصی در بورس، سرمایه‌گذارهای نهادی مانند صندوق‌های پوشش ریسک یا صندوق‌های مشترک سرمایه‌گذاری هستند. عرضهٔ خصوصی در بورس معمولاً به وسیله شرکت‌های تأمین سرمایه که نقش واسط را در معاملات دارند، کامل می‌شود.
فرایند
یک شرکت می‌تواند عرضهٔ عمومی جایگزین را در کمتر از ۳۰–۴۰ روز به اتمام برساند. شرکت، تأمین مالی خود را پس از اتمام عرضهٔ عمومی جایگزین انجام داده است و از این پس مانند عرضه عمومی اولیه همه الزامات افشا اطلاعات کمیسیون بورس و اوراق بهاداررا شامل می‌شود. تقریباً سه تا چهار ماه بعد از تکمیل عرضهٔ عمومی جایگزین، صورت ثبت شده شرکت باید اطلاعات شرکت را آشکار کند و درکمیسیون بورس و اوراق بهادارتاثیر خود را بگذارد. وقتی این کار اجرایی شود، شرکت می‌تواند درخواست خود را برای گرفتن مجوز داد و ستد در بازار NAZDAQ، AMEX ،NYSE ارسال کند. تأیید این درخواست به‌طور معمول حدود یک ماه طول می‌کشد. در این مرحله تحلیلگران شروع به تحلیل می‌کنند و شرکت روی روابط مؤثر سرمایه‌گذاران، نظر سنجی غیرقابل معامله، همایش و غیره تمرکز می‌کند.
مزیت
شرکت‌ها به دلایل مختلفی می‌خواهند ازعرضهٔ عمومی جایگزین برای عرضهٔ سهام خود استفاده کنند. شرکت‌های کاغذی قبل از انجام عرضه، سهامدارانی داشتند که بعد ازاجرایی شدن عرضهٔ عمومی جایگزین، این سهام داران با مقررات شرکت‌های سهامی خاص قبلی - که به‌طور معمول برای NAZDAQ، سیصد تا و برایAMEX، چهارصد تا می‌باشد - روبرو می‌شوند. یک شرکتی که عرضهٔ عمومی اولیه انجام می‌دهد باید به سهام داران زیادی سهام خود را بفروشد تا بتواند هزینه‌های زیاد مرتبط با این عرضه، مثل بازاریابی گسترده و فرایند نظر سنجی راجبران کند. برخلاف عرضهٔ عمومی اولیه، در عرضهٔ عمومی جایگزین الزامی برای افشای عمومی اطلاعات تا بسته شدن مبادلات وجود ندارد. متقاضیان، عرضه کنندگان، کارمندان و مطبوعات تا بسته شدن از همه چیز بی‌اطلاع هستند؛ بنابراین شرکت‌های سهامی خاص می‌توانند ازعرضهٔ عمومی جایگزین به جای عرضهٔ عمومی اولیه استفاده کنند تا بدون آنکه نیاز به تضمین باشد پاسخ و ارزیابی سرمایه‌گذارها را نسبت به سهام شرکت خود بدانند. در عرضهٔ عمومی اولیه، شرکت عموماً باید اهداف و پرونده‌های خود را در شروع فرایند به کمیسیون بورس اوراق بهادار اعلام کند و همچنین فقط بعد از آشکار شدن نظرات کمیسیون بورس اوراق بهادار و بعد از انجام نظرسنجی راجع به عرضهٔ عمومی است که شرکت می‌تواند از پاسخ و ارزشیابی سرمایه‌گذاران در مورد سهام شرکت اطلاع پیدا کند.
مدل عرضهٔ عمومی جایگزین، مقدار زیادی از موفقیتش را مدیون شرکت‌های تأمین سرمایه است که نقش دروازه بان را بازی می‌کند وهرگز ازادغام معکوس جدا نبوده‌است. هر کسی می‌تواند به سادگی در یک ادغام معکوس سنتی شل بخرد و سهامی عام شود خواه عملکرد مالی لازم برای سهامی عام شدن را داشته باشد خواه نداشته باشد. درعرضهٔ عمومی جایگزین، شرکت‌های تأمین سرمایه برای شرکتهایی که باور دارند در بازار موفق نخواهند بود افزایش سرمایه انجام نمی‌دهند. چیزی که اینجا به ذهن می‌رسد این است که چرا عرضهٔ عمومی جایگزین میزان موفقیت بالایی دارد. شرکت‌های تأمین سرمایه همچنین بعد از پایان معاملات شروع به مطالعه، معامله و نقدشوندگی سهام شرکت می‌کنند. شرکت‌های تأمین سرمایه، در جهت افزایش سرمایه با دریافت حق‌الزحمه‌ای برابر با حق الزحمهٔ عرضهٔ عمومی اولیه، در دورهٔ زمانی فشرده تر وبا تعداد سرمایه‌گذار کمتر روند عرضهٔ عمومی جایگزین را جذاب تر می‌کنند. سرمایه‌گذارهای عرضهٔ خصوصی در بورس به عرضهٔ عمومی جایگزین توجه می‌کنند به خاطر اینکه آن‌ها سهام شرکت را در یک مذاکرهٔ از پیش تعیین شده به قیمتی کمتر از قیمت بازار می‌خرند. علاوه بر این، با وجود اینکه شرکت در حال حاضرادغام معکوس خود را کامل کرده و عمومی شده‌است، در صورتی که کسی مایل به خروج باشد می‌تواند از طریق یک خروج ضمانت شده که صف مقابل تعریف شده‌است، از شرکت خارج شود. بعد از اینکه شرکت عرضهٔ عمومی جایگزین خود را کامل کرد، سرمایه‌گذاران بالقوه تمایل دارند تا در افزایش سرمایه مجدد شرکت سرمایه‌گذاری کنند چون شرکت‌های عمومی شفافیت اطلاعاتی دارند به این خاطر که این شرکت‌ها مجبور هستند از روزاول صورت‌های مالی حسابرسی شده را برای کمیسیون بورس اوراق بهادار بفرستند. بسیاری از صندوق‌های پوشش ریسک درجه اول، سرمایه‌گذارهای فعال درعرضهٔ عمومی جایگزین هستند وشرکت‌های تأمین سرمایهٔ زیادی این روند را حمایت می‌کنند. بانک‌های درجه ۲–۳ زیادی نیز در تجارت عرضهٔ عمومی جایگزین فعال هستند.
معایب
سرمایه‌گذاران وقتی که در حال خرید اوراق بهادار محدود هستند، انتظار تخفیف در سهام را دارند، بنابراین در چنین حالتی هزینهٔ سرمایه برای شرکت بیشتر می‌شود. بعد از عرضهٔ عمومی جایگزین به‌طور معمول پیشرفت سهام، شش تا دوازده ماه طول می‌کشد بنابراین بلافاصله بعد از بسته شدن، نقدشوندگی سهام در حداقل خودش قرار دارد.
ابراهیم یکم
او یکی از مشهورترین سلطان‌های عثمانی بود. برخلاف اینکه مراد چهارم وصیت کرده بود که پس از مرگش، ابراهیم یکم باید کشته شود، پس از مرگ مراد چهارم، وی در سال ۱۶۴۰ با میانجی کردن کوسم سلطان به سلطنت رسید.