cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مالار
خصوصیات
مالار ۳۲٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۹۲ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیل‌های دسامبر ۲۰۲۱ مالزی
سیل‌های دسامبر ۲۰۲۱ مالزی مجموعه‌ای از سیل‌های جاری شده‌است که هشت ایالت مختلف مالزی را درنوردیده است. از ۱۴ دسامبر ۲۰۲۱، یک توفند استوایی به سواحل شرقی مالزی شبه‌جزیره‌ای رسید و به مدت سه روز بارش‌های سیل‌آسا را در سراسر شبه‌جزیره به همراه داشت. در این سیل دست‌کم ۳۹ کشته، ۱۰ مفقود و بیش از ۶۸۰۰۰ نفر آواره شدند.
انتقاد از دولت
دولت مالزی به دلیل عدم واکنش فوری به اقدامات امدادی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. گزارش‌هایی از جانب قربانیان وجود داشت که توسط مقامات نادیده گرفته شدند و نتوانستند به موقع به آنها کمک کنند و مجبور بودند برای کمک‌رسانی به کارگران و داوطلبان خارجی تکیه کنند. سری شریفه سابرینا سید آکیل، رئیس یک گروه حفاظت محلی، واکنش کند را نتیجه بوروکراسی ناکارآمد عنوان کرد.
مدادی (نورشناسی)
آنتن‌هایی که به شدت در سمت و افرازش دسته‌بندی می‌شوند اغلب به عنوان آنتن‌های «پرتو-مدادی» توصیف می‌شوند. به عنوان مثال، یک آنتن آرایه فازی می‌تواند پرتویی را ارسال کند که بسیار نازک است. از چنین آنتن‌هایی برای ردیابی رادار استفاده می‌شود. برای جزئیات بیشتر به شکل‌دهی‌پرتو مراجعه کنید.
در نورشناسی، کنش تمرکز عدسی بیشتر بر اساس پرتو های مدادی توصیف می‌شود. علاوه بر مدادیِ مخروطی و استوانه‌ای، نورشناسی با مدادی تاری نامتقارن نیز سر و کار دارد.
در نورشناسی الکترونی، میکروسکوپ‌های الکترونی جاروبی از پرتوهای مدادی باریک برای دستیابی به عمق میدان عمیق استفاده می‌کنند.
پرتوهای یونیزان مورد استفاده در پرتودرمانی، چه فوتون و چه ذرات باردار، مانند پروتون‌درمانی و دستگاه الکترون درمانی، گاهی از طریق استفاده از جاروب‌کردن پرتو مدادی تحویل می‌شوند.
در تصویربرداری پرتوی-ایکس پراکنش‌برگشتی از تابش پرتو-ایکس مدادی از جاروب روی یک شیی استفاده می‌شود تا تصویری از تابش پراکندگی-کامپتون ایجاد شود.
هالدون بویسان
هالدون بویسان (Haldun Boysan؛ زادهٔ July 6, 1958) هنرپیشه اهل ترکیه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به شغال اشاره کرد.
سرودانداپولا
سرودانداپولا (به لاتین: Serudandapola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
موتیپور
موتیپور (به انگلیسی: Motipur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش مظفرپور واقع شده‌است. موتیپور ۲۸٬۵۷۲ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شواردنی
شواردنی (به لاتین: Shevardeni) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. شواردنی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هوفکیرشن آندر تراتناخ
هوفکیرشن آندر تراتناخ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه گرایسکیرچن واقع شده‌است. هوفکیرشن آندر تراتناخ ۱۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پلئوسیتوز
پلئوسیتوز (Pleocytosis) در پزشکی به معنی افزایش شمار سلول‌ها (برگرفته از واژه یونانی pleion به معنی بیشتر)، به ویژه افزایش شمار گلبول‌های سفید خون در مایعات بدن، مانند مایع مغزی-نخاعی است. پلئوسیتوز اغلب به طور خاص به عنوان افزایش شمار گلبول‌های سفید خون در مایع مغزی نخاعی تعریف می‌شود.
افزایش شمار گلبول‌های سفید خون را لکوسیتوز می‌نامند.
مالناته
مالناته (به ایتالیایی: Malnate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
خصوصیات
مالناته ۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۰۶۶ نفر جمعیت دارد و ۳۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
متئو تانلانگو
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده‌است.
مرشی
مرشی (به انگلیسی: Morshi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش امراواتی واقع شده‌است. مرشی ۲۵٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد.
مرنباخ
مرنباخ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه راید ایم اینکرایس واقع شده‌است. مرنباخ ۲٬۳۰۵ نفر جمعیت دارد.
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۹۶
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۹۶ چهل و هشتمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۲۹ تا ۳۱ اوت ۱۹۹۶ در صوفیه، بلغارستان برگزار گردید.
بنیک هوهانیسیان
بنیک هاملتی هوهانیسیان (Բենիկ Համլետի Հովհաննիսյան؛ زادهٔ در ایروان) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بانانتس، آلاشکرت، آرارات ایروان و نوآ اشاره کرد.
تیم ملی
Statistics accurate as of match played 28 May 2016
بوم‌کشی
چندین کشور در قوانین خود بوم‌کشی را به عنوان یک جرم شناسایی کرده‌اند. اقداماتی که طبق قوانین این کشورها ممکن است مصداق بوم‌کشی باشد عبارتست از وارد کردن آسیب قابل‌توجه یا نابود کردن اکوسیستم یا آسیب زدن به سلامت و رفاه یک گونه، از جمله انسان. اکوساید هنوز به عنوان یک جرم بین‌المللی قابل مجازات از سوی سازمان ملل پذیرفته نشده‌است.
مفهوم بوم‌کشی به عنوان یک جرم بین‌المللی، در دهه ۱۹۷۰ و پس از استفاده ایالات متحده آمریکا از عامل نارنجی در جنگ ویتنام و نابودی مردم و حیات وحش این کشور شکل گرفت.
در حال حاضر، تنها در یک ماده از اساسنامه رم درخصوص جنایت جنگی، اشاره صریحی به خسارت به محیط زیست وجود دارد. در ماده ۸ این اساسنامه، اقدامات زیر جرم‌انگاری شده‌است: «انجام عمدی حمله‌ای با علم به این که چنین حمله‌ای باعث تلفات جانی یا آسیب به غیرنظامیان یا خسارت به اهداف غیرنظامی یا آسیب گسترده، درازمدت و شدید به محیط زیست خواهد شد و آشکارا نسبت به مجموعه فایده نظامی ملموس و مستقیم مورد انتظار از آن بیش از اندازه است».
در سال ۲۰۱۰، یک وکیل فعال در حوزه محیط زیست به نام پولی هیگینز پیشنهاد کرد که اساسنامه رم اصلاح و جرم بوم‌کشی در آن گنجانده شود. این پیشنهاد به کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل متحد که طبق دستور کار خود، مأمور پیشبرد توسعه تدریجی حقوق بین‌الملل و تدوین آن است تسلیم شد. خانم پولی هیگینز در این پیشنهاد، اکوساید را بدین نحو تعریف کرد: «وارد کردن خسارت گسترده، نابود کردن یا از دست رفتن اکوسیستم یک قلمرو مشخص، چه با عاملیت انسان و چه هر علت دیگری، تا حدی که بهره‌مندی مسالمت‌آمیز ساکنان آن قلمرو به‌طور شدید کاهش یابد.»
این تعریف شامل خسارت ایجادشده به دست افراد، شرکت‌ها یا دولت‌هاست. این تعریف همچنین نابودی محیط زیست توسط «هر علت دیگری» را نیز شامل می‌شود (یعنی آسیبی که لزوماً به علت فعالیت انسانی ایجاد نشده‌است). هدف از این نحوه تعریف، ایجاد وظیفه مراقبت برای کاهش آثار یا پیشگیری از بلایای طبیعی و نیز ایجاد مسئولیت کیفری برای بوم‌کشی انسان‌ساز بود.
در دسامبر ۲۰۱۹، در هجدهمین اجلاس مجمع کشورهای عضو اساسنامه رم، دو دولت مستقل وانواتو و مالدیو، در بیانیه‌های رسمی خود خواستار افزودن اکوساید به اساسنامه رم شدند. جرایم دیگری که از سوی دیوان کیفری بین‌المللی تحت پیگرد قرار می‌گیرد عبارتست از جنایت علیه بشریت، جنایت جنگی، نسل‌کشی و جنایت تجاوز.
تخریب محیط زیست در زمان جنگ
اگرچه هیچ قانون بین‌المللی مربوط به بوم‌کشی که در زمان صلح اعمال شود، وجود ندارد، سازمان ملل در سال ۱۹۷۷ «معاهده ممنوعیت استفاده نظامی یا سایر استفاده‌های خصمانه از فنون تغییردهنده زیست‌محیطی» را تصویب کرد که هنگام شرکت یک دولت در جنگ اعمال می‌شود. به موجب ماده ۱ این معاهده: «تمامی دولت‌های عضو این معاهده متعهد می‌گردند که در هیچ‌گونه عملیات نظامی یا خصمانه‌ای، به فنون تغییر زیست‌محیطیِ دارای آثار گسترده، ماندگار یا شدید، در جهت تخریب، صدمه یا آسیب به هر دولت عضو دیگر مبادرت نورزند». البته هیچ تعریفی از عبارات «گسترده، ماندگار یا شدید» به دست داده نشده‌است. طبق ماده ۳ این معاهده «مفاد این معاهده مانع استفاده از فنون تغییر زیست‌محیطی برای مقاصد صلح‌آمیز نخواهد بود».
در ژوئیه ۲۰۱۹، گروهی متشکل از ۲۴ دانشمند، خواستار شدند که بوم‌کشی ارتکابی در مناطق جنگی، از جمله اعمالی که به صورت غیرمستقیم مربوط به جنگ هستند، به عنوان جنایت جنگی قابل مجازات شناخته شود.
دهه ۱۹۷۰
کلمه بوم‌کشی (اکوساید) نخستین بار در «کنفرانس جنگ و مسئولیت ملی» در واشینگتن دی‌سی در سال ۱۹۷۰ ثبت شده‌است. در این کنفرانس، آرتور گالستون پیشنهاد کرد که یک توافقنامه بین‌المللی جدید برای ممنوعیت اکوساید به تصویب برسد. گالستون زیست‌شناسی آمریکایی بود که آثار زیان‌بار یک ماده شیمیایی را که بعدها عامل نارنجی از آن ساخته شد، شناسایی کرد. گالستون که بعدها متخصص حوزه اخلاق زیستی شد، اولین کسی بود که در سال ۱۹۷۰ خسارت و تخریب وسیع اکوسیستم را اکوساید نامید.
دیوان بین‌المللی دادگستری در نظری که طی صدور حکم خود در پرونده بارسلونا تراکشن اظهار کرد، دسته‌ای از تعهدات بین‌المللی به نام erga omnes را شناسایی نمود که بر اساس آن، تمامی دولت‌ها تعهداتی در قبال جامعه بین‌المللی به عنوان یک کل واحد برعهده دارند، و هدف از این تعهدات، پاسداری و ترویج ارزش‌های بنیادی و منافع مشترک همگان است.
در سال ۱۹۷۲ در کنفرانس محیط‌زیست انسانی سازمان ملل، اعلامیه استکهلم به تصویب رسید. اولوف پالمه، نخست‌وزیر سوئد، در سخنرانی افتتاحیه خود صراحتاً از جنگ ویتنام به عنوان بوم‌کشی نام برد. این مفهوم جدید در رویدادهای غیررسمی که به موازات این کنفرانس برگزار می‌شد نیز مورد بحث قرار گرفت. افراد دیگری از جمله ایندیرا گاندی از هند و تانگ کی (رهبر هیئت چینی) نیز جنگ را با عبارات انسانی و زیست‌محیطی محکوم کردند. ایشان همچنین خواستار شناسایی اکوساید به عنوان یک جرم بین‌المللی شدند. در این کنفرانس یک کارگروه جرایم علیه محیط‌زیست تشکیل شد و پیش‌نویس کنوانسیون اکوساید را در سال ۱۹۷۳ تقدیم سازمان ملل کرد.
«اجلاس بوم‌کشی جنگی» با حمایت دای دونگ (یکی از شاخه‌های سازمان غیردولتی رهپویان بین‌المللی صلح و آشتی) در استکهلم برگزار شد. در این اجلاس افراد زیادی شرکت کردند از جمله متخصصانی مانند ریچارد ای. فالک (متخصص حقوق بین‌الملل در زمینه جنایات جنگی) و رابرت جی لیفتون (روان‌شناس تاریخی). این اجلاس خواستار تصویب کنوانسیونی در مورد بوم‌کشی جنگی در سازمان ملل شد که یکی از اهداف آن، تلاش برای تعریف و محکوم‌کردن اکوساید به عنوان یک جنایت جنگی بین‌المللی بود. ریچارد ای. فالک در سال ۱۹۷۳ پیش‌نویسی برای کنوانسیون اکوساید تهیه کرد که در همان ابتدا صریح ذکر می‌کرد «انسان، آگاهانه و غیرآگاهانه، در زمان جنگ و در زمان صلح، خسارات جبران‌ناپذیری به محیط‌زیست وارد ساخته‌است». در سال ۱۹۷۸، تهیه پیش‌نویس «قانون جنایت علیه صلح و امنیت نوع بشر» آغاز شد. در همین زمان، موضوع مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها و جنایات بین‌المللی نیز در حال بررسی و تدوین بود.
در سالنامه ۱۹۷۸ کمیسیون حقوق بین‌الملل، «پیش‌نویس مواد مربوط به مسئولیت دولت و اعمال متخلفانه بین‌المللی» به چاپ رسید. در این پیش‌نویس به «عمل متخلفانه بین‌المللی (که) از جمله ناشی از… (د) نقض جدی یک تعهد بین‌المللی دارای اهمیت اساسی با هدف مراقبت و حفاظت از محیط‌زیست انسانی، مانند منع آلودگی وسیع جو زمین یا دریاها باشد» اشاره شده‌است. کشورهایی که از شناسایی جرم اکوساید حمایت کردند عبارت بودند از رومانی، سریر مقدس، اتریش، لهستان، رواندا، کنگو و عمان.
دهه ۱۹۸۰
بررسی بوم‌کشی به عنوان یک جرم در این دهه نیز ادامه یافت. «گزارش وایتکر» به سفارش کمیسیون فرعی ترویج و حمایت از حقوق بشر سازمان ملل، در خصوص مسئله پیشگیری و مجازات جرم اکوساید، توسط گزارشگر ویژه وقت، بنجامین وایتکر تهیه شد. در بندی از این گزارش ذکر شده بود «برخی از اعضای کمیسیون فرعی پیشنهاد کرده‌اند که تعریف نسل‌کشی باید گسترش داده شود تا نسل‌کشی فرهنگی یا «قومیت‌کشی» و همچنین «اکوساید» را نیز دربربگیرد: ایجاد تغییرات منفی، اغلب جبران‌ناپذیر، در محیط زیست - برای مثال از طریق انفجارهای هسته‌ای، جنگ‌افزارهای شیمیایی، آلودگی جدی و باران اسیدی، یا نابودی جنگل‌های بارانی - که موجودیت کل جوامع را چه عامدانه و چه با سهل‌انگاری مجرمانه، تهدید می‌کنند».
دهه ۱۹۹۰
«پیش‌نویس قانون جنایات علیه صلح و امنیت نوع بشر» که در سال ۱۹۹۱ به تصویب کمیسیون حقوق بین‌الملل رسید، مشتمل بر ۱۲ جرم بود که یکی از آنها «خسارت عمدی به محیط‌زیست» (ماده ۲۶) است. تا ۲۹ مارس ۱۹۹۳، دبیرکل سازمان ملل متحد ۲۳ پاسخ از کشورهای عضو ملل متحد و یک پاسخ از یک کشور غیرعضو دریافت کرد. کشورهای پاسخ‌دهنده عبارت بودند از: استرالیا، اتریش، بلاروس، بلژیک، برزیل، بلغارستان، کاستاریکا، اکوادور، یونان، هلند، کشورهای نوردیک (دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ، سوئد)، پاراگوئه، لهستان، سنگال، سودان، ترکیه، انگلستان، ایالات متحده آمریکا، اروگوئه و سوئیس. اعتراضات بسیاری نسبت به این موضوع مطرح شد که خلاصه آنها را می‌توان در سالنامه ۱۹۹۳ کمیسیون حقوق بین‌الملل مشاهده کرد. تنها سه کشور هلند، انگلستان و ایالات متحده آمریکا با اضافه‌شدن یک جرم زیست‌محیطی مخالفت کردند. مسئله‌ای که نگرانی کشورها را برانگیخت، اضافه‌شدن معیاری برای اندازه‌گیری قصد (خسارت «عمدی») بود. اتریش در نظریه خود نوشته بود: «از آنجا که مرتکبین این جرم معمولاً با انگیزه سودجویی دست به عمل می‌زنند، قصد نباید شرط مسئولیت منتهی به مجازات در نظر گرفته شود». موضع بلژیک و اوروگوئه هم این بود که در جرم آسیب شدید به محیط‌زیست، عنصر قصد ضروری نیست.
در سال ۱۹۹۶، مارک گری (حقوقدان کانادایی/استرالیایی) تعریف پیشنهادی خود برای جرم بین‌المللی اکوساید را منتشر کرد که مبتنی بر قواعد تثبیت‌شده حقوق بین‌الملل محیط‌زیست و حقوق بشر بود. او در نظر خود شرح داد که دولت‌ها، و شاید حتی افراد و سازمان‌هایی که موجب آسیب به محیط‌زیست طبیعی در مقیاسی عظیم می‌شوند یا اجازه وقوع چنین آسیبی را می‌دهند، در واقع مرتکب نقض تعهد وظیفه مراقبت در قبال کل بشریت شده‌اند. او پیشنهاد کرد که اگر چنین نقض تعهدی به صورت عامدانه، از سر بی‌احتیاطی یا مسامحه رخ بدهد، و باعث خسارت زیست‌محیطی جدی و گسترده یا ماندگار بشود، باید به عنوان اکوساید شناخته شود.
در همین زمان، کمیسیون حقوق بین‌الملل کار بر روی ماده ۲۶ (خسارت عمدی و شدید به محیط‌زیست) را به یک کارگروه سپرده بود تا امکان گنجانده‌شدن خسارت عمدی و شدید به محیط‌زیست به عنوان یک جرم بین‌المللی در پیش‌نویس مواد بررسی شود.
در سال ۱۹۹۸، پیش‌نویس نهایی تهیه‌شده توسط کمیسیون حقوق بین‌الملل به عنوان منبعی الهام‌بخش برای تهیه اساسنامه رم به کار گرفته شد. اساسنامه رم سند مؤسس دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) است و این دیوان هنگامی وارد عمل می‌شود که یک دولت نخواهد یا قادر نباشد که جرایم بین‌المللی را مورد پیگرد قرار بدهد.
دهه ۲۰۱۰
در نوامبر ۲۰۱۹، پاپ فرانسیس در سخنرانی خود خطاب به انجمن بین‌المللی حقوق کیفری (AIDP)، جامعه بین‌المللی را فراخواند که اکوساید را به عنوان «پنجمین دسته‌بندی از جنایات علیه صلح» به رسمیت بشناسند.
در دسامبر ۲۰۱۹، در هجدهمین اجلاس مجمع کشورهای عضو اساسنامه رم، دو دولت مستقل یعنی وانواتو و مالدیو، در بیانیه‌های رسمی خود خواستار بررسی جدی افزودن جنایت اکوساید به متن اساسنامه رم شدند.
دهه ۲۰۲۰
در اواخر نوامبر ۲۰۲۰، هیأتی مستقل از حقوقدانان بین‌المللی از طرف «بنیاد توقف بوم‌کشی» (Stop Ecocide Foundation)، به ریاست فیلیپ سندز (استاد حقوق بریتانیایی) و قاضی فلورانس مومبا (از زیمبابوه) تشکیل شد و شروع به تهیه پیش‌نویس قانونی پیشنهادی برای جرم‌انگاری بوم‌کشی کرد. در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۱، این هیئت نتیجه کار خود را در قالب تعریف اکوساید منتشر کرد: «اقدامات غیرقانونی یا بی‌محابا که با علم به اینکه احتمال چشمگیر خسارت شدید و گسترده یا درازمدت به محیط‌زیست در نتیجه این اقدامات وجود دارد، انجام می‌شوند». تعریف پیشنهادی اکنون برای بررسی در دسترس دولت‌ها و دیوان کیفری بین‌المللی قرار خواهد گرفت تا بدین وسیله یک رویه حقوقی جهانی ایجاد شود و بتوانیم پرونده‌های مربوط به تخریب اکولوژیک را بر این اساس قضاوت کنیم.
جوجو مهتا، مدیر اجرایی و بنیانگذار «بنیاد توقف بوم‌کشی» معتقد است که اساسنامه رم قبلاً اصلاح شده و این اتفاق می‌تواند دوباره بیفتد. او معتقد است جرم‌انگاری‌کردن اکوساید نشان‌دهنده تغییری در اقتصاد جهانی و دور کردن منابع مالی از پروژه‌هایی است که اکوسیستم‌های کره زمین را ویران می‌کنند. مهتا پیش‌بینی کرده‌است که حدود چهار تا پنج سال طول خواهد کشید تا اتفاق نظر لازم دولت‌ها برای گنجاندن جرم بوم‌کشی در اساسنامه رم حاصل شود. تا کنون هشت کشور شامل بلژیک، فنلاند، اسپانیا، وانواتو و مالدیو از این پیشنهاد حمایت کرده‌اند.
در مه ۲۰۲۱، پارلمان اروپا دو گزارش را تصویب کرد که پیشنهاد شناسایی بوم‌کشی به عنوان یک جرم را مطرح می‌کردند.
در همین ماه، ۱۷۹ عضو اتحادیه بین‌المجالس نیز با اکثریت نزدیک به اتفاق، مصوبه‌ای را تصویب کردند که به موجب آن، این اتحادیه از پارلمان‌های عضو دعوت کرد تا امکان شناسایی جرم بوم‌کشی را مورد ارزیابی قرار بدهند.
قوانین داخلی موجود در زمینه بوم‌کشی
تا کنون ده کشور اکوساید در زمان صلح را در داخل مرزهای خود جرم‌انگاری کرده‌اند. این کشورها از عبارات ماده ۲۶ پیش‌نویس کمیسیون حقوق بین‌الملل استفاده کرده‌اند که به ایجاد عمدی «خسارت گسترده، درازمدت و شدید به محیط‌زیست طبیعی» در چارچوب جنگ اشاره کرده‌است. البته لازم به اشاره است که ماده ۲۶ بعداً از متن پیش‌نویس نهایی که در سال ۱۹۹۶ به دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم پیشنهاد شد، حذف گردید.
هیچ‌یک از این ده کشور، رویه‌ای برای اندازه‌گیری و سنجش «قصد» تعیین نکرده‌اند. اثربخشی این قوانین به عوامل دیگری هم بستگی دارد از جمله فراهم بودن رویه‌هایی برای اجرای قانون، و نیاز به دادگستری مستقل و احترام به حاکمیت قانون. در عین حال، طبق آمار شفافیت بین‌الملل، اغلب کشورهایی که قوانین مربوط به اکوساید دارند، دچار فساد شدید و ضعف حاکمیت ضعیف قانون هستند.
گرجستان، ۱۹۹۹
ماده ۴۰۹. بوم‌کشی. «بوم‌کشی، یعنی آلوده‌کردن اتمسفر، منابع زمین و آب، تخریب گسترده گیاهان و جانوران یا هر اقدام دیگری که می‌تواند باعث فاجعه زیست‌محیطی بشود - مستوجب مجازات خواهد بود…»
ارمنستان، ۲۰۰۳
ماده ۳۹۴. بوم‌کشی: «تخریب گسترده گیاهان و جانوران، مسموم‌کردن محیط‌زیست، خاک‌ها یا منابع آب، و همچنین انجام سایر اقداماتی که باعث فاجعه زیست‌محیطی می‌شود، مستوجب مجازات خواهد بود…»
اوکراین، ۲۰۰۱
ماده ۴۴۱. بوم‌کشی: «تخریب گسترده گیاهان و جانوران، مسموم‌کردن هوا یا منابع آب، و همچنین هرگونه اقدام دیگری که ممکن است باعث فاجعه زیست‌محیطی بشود، مستوجب مجازات خواهد بود…»
بلاروس، ۱۹۹۹
ماده ۱۳۱. بوم‌کشی: «تخریب عمدی و گسترده گیاهان و جانوران، یا مسموم‌کردن هوا یا آب، یا ارتکاب سایر اقدامات عمدی که می‌تواند فاجعه‌ای اکولوژیک (اکوساید) ایجاد کند، مستوجب مجازات خواهد بود…»
اکوادور، ۲۰۰۸ (قانون اساسی) و ۲۰۱۴ (قانون مجازات)
هرچند اکوادور به‌طور رسمی از واژه «بوم‌کشی» استفاده نمی‌کند، اما هرگونه خسارت عمدی به محیط زیست، چه در زمان جنگ و چه در زمان صلح، به عنوان یک تخلف مجرمانه طبقه‌بندی شده، و این کشور اولین کشور در جهان است که طبیعت را موضوع (سوژه) و نه مفعول (ابژه) حقوق و تضامین قوی در قانون اساسی قرار داده‌است. در اصل ۱۷۱ قانون اساسی اکوادور آمده‌است که طبیعت یا مادرزمین که حیات در آن ایجاد و تکثیر می‌گردد، نسبت به احترام همه‌جانبه به موجودیت وی و نگاهداری و بازتولید چرخه‌های اساسی‌اش واجد حق می‌باشد.
جمهوری مولداوی، ۲۰۰۲
ماده ۱۳۶. بوم‌کشی: «تخریب عمدی و گسترده گیاهان و جانوران، مسموم‌کردن اتمسفر یا منابع آب، و ارتکاب سایر اعمالی که ممکن است باعث وقوع یک فاجعه اکولوژیک بشود یا شده باشد، مستوجب مجازات خواهد بود…»
فدراسیون روسیه، ۱۹۹۶
ماده ۳۵۸. بوم‌کشی: «تخریب گسترده رده‌های حیوانی یا گیاهی، آلوده‌کردن اتمسفر یا منابع آب، و همچنین ارتکاب اقدامات دیگری که قادرند فاجعه‌ای اکولوژیک ایجاد کنند، مستوجب مجازات خواهد بود…»
تاجیکستان، ۱۹۹۸
ماده ۴۰۰. بوم‌کشی: «تخریب گسترده گیاهان و جانوران، مسموم‌کردن اتمسفر یا منابع آب، و همچنین ارتکاب اقدامات دیگری که ممکن است فاجعه‌ای اکولوژیک ایجاد کنند، مستوجب مجازات خواهد بود…»
ویتنام، ۱۹۹۰
ماده ۳۴۲. جنایات علیه بشریت: «کسانی که در زمان صلح یا زمان جنگ، مرتکب اعمال ذیل… و همچنین سایر اعمال مصداق نسل‌کشی یا اکوساید یا تخریب محیط‌زیست طبیعی بشوند، محکوم خواهند شد به…»
فیفا موبایل
فیفا موبایل یک بازی ویدئویی شبیه‌سازی فوتبال است که توسط الکترونیک آرتس موبایل و الکترونیک آرتس کانادا توسعه یافته و توسط ای‌ای اسپورتس برای آی‌اواس و اندروید منتشر شده‌است. بازی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۶ برای آی‌اواس و اندروید منتشر شد. همچنین بازی تا سال ۲۰۱۷ برای مایکروسافت ویندوز نیز شامل می‌شد. این بازی در ۱۶ اوت ۲۰۱۶ در طی نمایشگاه گیمزکام ۲۰۱۶ اعلام شد.
گیم‌پلی
این بازی حالت جدید "VS Attack" را معرفی می‌کند که در آن بازیکنان بیشتر مراحل تهاجمی یک مسابقه را انجام می‌دهند. آنها همچنین باید از ضد حملات مخالفان دفاع کنند. VS Attack Mode دارای یک چند نفره غیرهمزمان مبتنی بر نوبت است. بازی همچنین دارای Live Events با موضوع وقایع اخیر دنیای واقعی و همچنین بازی‌های کوچک مبتنی بر مهارت‌هایی مانند شوت، پاس، دریبل و دروازه‌بان است. همچنین شامل مسابقات مبتنی بر لیگ قهرمانان و سایر لیگ‌های مختلف در سراسر جهان است.
خواهران کامل
خواهران کامل یا خواهران مرگبار  فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی استنلی ام بروکس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ابیگیل برسلین، جورجیا هنلی، جیمز روسو، میرا سوروینو، راستی شومر و زک سانتیاگو ایفای نقش کرده‌اند.
اسماعیل‌آباد (سراوان)
اسماعیل‌آباد، روستایی در دهستان ناهوک بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
توگان گوکباکار
توگان گوکباکار (Togan Gökbakar؛ زادهٔ May 29, 1984) کارگردان فیلم اهل ترکیه و برادر کوچکتر شاهان گوکباکار است. توگان اولین فیلم خود را به نام "ژن" در سال ۲۰۰۶ کارگردانی کرد که در ژانر وحشت بود و چندان مورد استقبال واقع نشد. پس از آن به کمک برادر بزرگترش، شاهان گوکباکار، به نوشتن و ساختن فیلم‌های طنز روی آورد که هم در ترکیه و هم در اکثر کشورها مورد استقبال زیاد واقع شدند.
معروف‌ترین این آثار، سری فیلم‌های رجب ایودیک هستند که تا به امروز و به دلیل استقبال گسترده، هفت قسمت از آن ساخته شده است.
این دو برادر معمولا به صورت مشترک به نوشتن فیلمنامه و تهیه‌کنندگی فیلم‌های خود نیز مشغول هستند. آن دو علاوه بر شخصیت طنز رجب، شخصیت‌های طنز دیگری نیز به وجود آورده‌اند، که همه با هم فرق دارند، از جمله جلال (در فیلم جلال و جران)، کیهان (در فیلم کیهان) و عثمان (در فیلم بازاریابی عثمان). بازیگر تمامی این شخصیت‌ها شاهان گوکباکار بوده است.
روز رستگاری
روز رستگاری (به انگلیسی: Redemption Day) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی و نویسندگی هشام حاجی است. گری دوردان، سریندا سوان، اندی گارسیا، مارتین دونوان، رابرت نپر و سامی ناصری بازیگران این فیلم هستند. این فیلم، ماجرای یک تفنگدار دریایی آمریکایی را دنبال می‌کند که برای نجات همسر ربوده‌شدهٔ خود به مراکش سفر می‌کند. این فیلم، توسط صبان فیلمز منتشر شده‌است.
داستان
افسر تفنگداران دریایی ایالات متحده، براد پکستون، با همسرش کیت، باستان‌شناس، و یک دختر در شهر نیویورک زندگی می‌کند. او هنوز با کابوس اتفاقات دورهٔ خدمت‌اش در سوریه درگیر است. کیت پس از سخنرانی در یک کنفرانس، برای یک مأموریت باستان‌شناسی به مراکش می‌رود و در آن‌جا با باستان‌شناس فرانسوی-الجزایری، ژان رشیدی ملاقات می‌کند. وقتی کیت و تیم‌اش برای یافتن شهری باستانی پنهان شده در زیر بیابان می‌روند، متوجه می‌شوند که به‌طور ناخواسته از مرز مراکش عبور کرده و وارد الجزایر شده‌اند. شورشیان محلی از راه می‌رسند و کیت، ژان و امیر جدید مراکشی را می‌ربایند. جدید اما مدتی بعد آزاد می‌شود.
براد اخبار مربوط به کیت را دریافت می‌کند و به رباط سفر می‌کند، او در آن‌جا با یکی از اعضای کابینهٔ دولت مراکش، رابط یونس لالج، سرباز سابق ارتش ایالات متحده، که همراه با برد خدمت می‌کرد، ملاقات می‌کند. علی‌رغم مخالفت‌های تام فیتزجرالد، سفیر ایالات متحده، ویلیامز، با اکراه موافقت کرد که به یونس و براد در عملیات جمع‌آوری اطلاعات بپیوندد. سفارت آمریکا در مراکش، فاش می‌کند که جعفر الهادی رهبر تروریست‌ها توسط اینترپل تحت تعقیب است و مخفی شده‌است. در همین حال، الهادی و گروهش توافق می‌کنند که، در صورت عدم پرداخت باج ده میلیون دلاری، پس از نماز عصرشان، کیت را خواهند کشت.
براد و یونس، با کمک آژانس مبارزه با تروریسم، موفق می‌شوند محل اختفای الهادی را در منطقهٔ آبادلا در الجزایر ردیابی کنند. براد و یونس به آن‌جا سفری یک ساعته را آغاز کردند. پس از این‌که یونس، مختصات مجتمع را ارسال کرد، ویلیامز از رئیس‌جمهور ایالات متحده می‌خواهد که تفنگداران نیروی دریایی آمریکا را برای کمک به آن‌ها در عملیات بفرستد. شب‌هنگام، برد و یونس موفق می‌شوند اکثر تروریست‌ها را بکشند و براد، همسرش کیت را پیدا کرده و او را در اتاقی پنهان می‌کند. تروریست‌ها ژان را پس از این‌که دولت فرانسه باج را پرداخت نکرد، می‌کشند. وقتی براد و یونس با الهادی روبرو می‌شوند، الهادی، یونس را مجبور می‌کند تا به دولت دستور دهد باج ۱۰ میلیون دلاری را به حساب خارج از کشور الهادی واریز کند. هنگام تلاش الهادی برای فرار، تفنگداران از راه می‌رسند و الهادی و افراد باقی‌مانده‌اش را می‌کشند. پیش از رفتن، براد و یونس، محوطه را منفجر می‌کنند اما آسیب جزئی می‌بینند. با فرض این‌که آن‌ها مرده‌اند، تفنگداران، کیت را نجات می‌دهند و با هلیکوپتر فرار می‌کنند.
روز بعد، براد دوباره به کیت در مرز الجزایر و مراکش می‌پیوندد. مدتی بعد، جدید، فیتز را ملاقات می‌کند که از شجاعت او تعریف می‌کند و به او مدارک شهروندی آمریکا و عضویت سیا می‌دهد. با این‌حال، جدید در راه بازگشت خود، کشته می‌شود و معلوم می‌شود که فیتز، یک لابی‌گر شرکت‌های نفتی است که شبکه‌های تروریستی را نیز تأمین مالی می‌کند. فیتز همچنین فرض می‌کند که براد و یونس در عملیات کشته شده‌اند. همان‌طور که او و همکارانش از ساختمان خارج می‌شوند، یونس از آن‌ها جاسوسی می‌کند و فساد آن‌ها را به براد پیامک می‌دهد.
بازخوردها
در نقدهای راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۲۳ نقد، ۱۳ درصد امتیاز را به خود اختصاص داده‌است.
جو لیدون از ورایتی نیز به فیلم، نقد منفی داد.
منیره برادران
منیره برادران خسروشاهی (زادهٔ ۱۳۳۳ در تبریز) فعال حقوق زنان، مبارز و زندانی سیاسی سابق ایرانی است. او پس از مهاجرت کتاب حقیقت ساده را منتشر کرد که در مورد سال های زندان است.
زندگی و فعالیت‌ها
منیره برادران زاده ۱۳۳۳ در تبریز است. در تهران به مدرسه رفت و فارغ‌التحصیل رشتهٔ جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران است. وی تحصیلاتش را در دانشگاه هانوفر آلمان ادامه داد. او در جریان اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ در زندان اوین به‌سر می‌برد.
بازداشت
او نخستین بار در تیرماه ۱۳۵۷ بازداشت و در آذر همین سال از زندان آزاد شد. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ در سال ۱۳۶۰ به‌همراه بردار و همسر برادرش دستگیر شد. برادر وی ۴۰ روز بعد اعدام شد. اما منیره ۹ سال در زندان ماند و در سال ۱۳۶۹ از زندان آزاد شد. او از شاهدان عینی کشتار ۶۷ است و کتابی نیز منتشر کرده‌است. او دربارهٔ اعدام‌ها گفته‌است:
اسون یوناسون
اسون یوهانسون (Sven Jonasson; July 9, 1909 – 1909:7:9, September 17, 1984) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
موریندا
موریندا (به انگلیسی: Morinda) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش روپنگر واقع شده‌است. موریندا ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۷۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قهرمانی جودو جهان ۲۰۱۹
قهرمانی جودو جهان ۲۰۱۹ سی و هفتمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۲۵ اوت تا ۱ سپتامبر ۲۰۱۹ در توکیو، ژاپن برگزار گردید.
برنامه زمانی
تمام زمان‌ها براساس وقت محلی (ژاپن) می‌باشد.
رپوتنستاین
رپوتنستاین یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه تسوتل واقع شده‌است. رپوتنستاین ۶۵٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیرانگاهاواتا
سیرانگاهاواتا (به لاتین: Sirangahawatta) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ورزشگاه فور کره
ورزشگاه فور کَرِه یا اِستاد دُو فور کَرِه (Stade du Fort Carré) یک ورزشگاه فوتبال و دو و میدانی در شهر آنتیب، فرانسه است.
محمدعلی اربیل
محمدعلی اربیل (Mehmet Ali Erbil؛ زادهٔ February 8, 1957) هنرپیشه، کمدین و مجری اهل ترکیه است. او مبتلا به سندرم نشت مویرگی است و در حال بهبودی می‌باشد.
از آثاری که وی در آن‌ها شرکت داشته‌است می‌توان به حرم سلطان اشاره کرد.
سواتیسی
سواتیسی (به لاتین: Suatisi) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. سواتیسی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هیوز ۲۶۹
هیوز ۲۶۹ یک بالگرد سبک آموزشی با موتور پیستونی ساخت هیوز هلیکوپترز بود. این بالگرد با نام هیوز ۳۰۰ و ۳۰۰C نیز به فروش رفت. ارتش ایالات متحده آمریکا نیز مدل نظامی آن را به خدمت گرفت و تی‌اچ-۵۵ اوسیج نام نهاد. پس از توقف تولید این بالگرد در سال ۱۹۸۳، شرکت هواگردسازی شوایتزر مدل ۳۰۰C را گرفته و با نام شوایتزر اس-۳۰۰ تولید نمود و بهینه‌سازی‌های زیادی بر روی آن انجام داد که تا امروز همچنان ادامه دارد.
مراحل توسعه
در سال ۱۹۵۵ میلادی هیوز هلیکوپترز متوجه شد که تقاضای زیادی برای یک بالگرد ارزان قیمت و کم هزینه در بین نظامیان و غیرنظامیان وجود دارد و کار طراحی هیوز ۲۶۹ را در سال ۱۹۵۵ آغاز کرد. از همان آغاز تصمیم گرفتند تا بالگرد را با سه ملخ تولید کنند و آرایش دو سرنشین در کنار هم برای آن انتخاب شد. همچنین هیچ بدنه‌ای برای کابین وجود نداشت و پلتفرم باز بود. پیش‌نمونه در سال ۱۹۵۶ پرواز کرد ولی توسعه‌ها تا سال ۱۹۶۰ ادامه یافتند و در این بازه، دُم بالگرد از نو طراحی شد. شرکت هیوز با موفقیت توانست بخش بزرگی از بازار بالگردهای غیرنظامی، پلیسی و کشاورزی را از آن خود کند. سپس هیوز با اضافه کردن یک صندلی سرتاسری سه‌نفره توانست مکانی برای نشستن سه سرنشین در کنار هم فراهم کند.
تاریخچه عملیاتی
در سال ۱۹۵۸ میلادی، شرکت هیوز، بالگرد ۲۶۹ را برای ارزیابی به ارتش ایالات متحده آمریکا ارائه داد تا شاید این محصول بتواند بل ۴۷ و هیلر اواِچ-۲۳ را از ارتش بازنشسته کند. بالگرد ۲۶۹ در ارزیابی‌های ارتش آمریکا مردود شد ولی توانست در سال ۱۹۵۹ مجوز فروش به غیرنظامیان را از FAA دریافت کند. تحویل بالگرد به مشتریان در سال ۱۹۶۱ آغاز شد و در بهار سال ۱۹۶۴، تعداد ۳۱۴ بالگرد به غیرنظامیان فروخته شد. درحالیکه ارتش آمریکا هیچ علاقه‌ای به این بالگرد نداشت، ولی برای بازنشسته کردن هیلر اواِچ-۲۳ که بسیار فرسوده بود، برای آموزش پرواز به بالگرد هیوز ۲۶۹ روی آورد و آن را تی‌اچ-۵۵ اوسیج نام نهاد. تا سال ۱۹۶۹ میلادی تعداد ۷۹۲ فروند تی‌اچ-۵۵ به ارتش آمریکا اضافه شد که همگی تا سال ۱۹۸۸ در ناوگان ارتش وجود داشتند و بیش از ۶۰هزار خلبان ارتش آمریکا با بالگرد تی‌اچ۵۵ آموزش دیدند. سرانجام در سال ۱۹۸۸ بود که با روی کار آمدن بل یواچ-۱ ایروکوای، بالگرد تی‌اچ۵۵ برای همیشه از ارتش آمریکا بازنشسته شد و ارتش آمریکا بالگردها را به بخشهای دیگر نظامی همانند پلیس و نیروهای امنیتی فروخت. در سال ۱۹۶۴ شرکت هیوز یک مدل بلندتر و سه‌نفره تولید کرد و در ابتدا نام آن را هیوز 269B نهاد؛ سپس آن را با نام هیوز ۳۰۰ به مشتریان فروخت. در سال ۱۹۸۴ شرکت مک‌دانل داگلاس برای اینکه دانش و تجربه شرکت هواپیماسازی هیوز را در زمینه هواپیماسازی به‌دست بیاورد، شرکت هیوز را به کلی خریداری کرد که هیوز هلیکوپترز نیز زیرگروه آن بود؛ ولی علاقه‌ای به تولید بالگرد نداشت و خط تولید را متوقف کرد که موجب شد دو سال بعد شرکت شوایتزر، حق تولید بالگرد ۳۰۰ را از مک‌دانل داگلاس بخرد و از آنجایی که مک‌دانل داگلاس فروشی میلیون‌دلاری از هواپیماها و سامانه‌های الکترونیکی خود داشت، علاقه‌ای به بالگرد ارزان‌قیمت هیوز ۳۰۰ نداشته و به فروش آن راضی شد.
غمزه اوزچلیک
غمزه اوزچلیک (Gamze Özçelik؛ زادهٔ August 26, 1982) هنرپیشه و مدل اهل ترکیه است.
ان‌جی‌سی ۲۲۰۲
ان‌جی‌سی ۲۲۰۲ (NGC 2202) یک خوشه باز در صورت فلکی شکارچی است. این جسم در سال ۱۸۲۵ توسط ستاره شناس آلمانی-روسی فریدریش گئورگ ویلهلم فون اشترووه کشف شد.
تپی (کازبگی)
تپی (به لاتین: Tepi) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در شهرداری کازبگی واقع شده‌است. تپی ۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چیکو لامبا
چیکو لامبا (Chico Lamba؛ زادهٔ March 10, 2003) بازیکن فوتبال است.
سیامبالاگاهاولا
سیامبالاگاهاولا (به لاتین: Siyambalagahawela) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
هیلر تن۹۹
هیلر تن۹۹ یک بالگرد آزمایشی محصول شرکت هواگردسازی هیلر بود. این محصول هرگز تولید انبوه نشد.
ای‌ال‌ای ۱۰ اکلیپس
ای‌ال‌ای ۱۰ اکلیپس یا الا ۱۰ اکلیپس یک بالگرد ۲ نفره ساخت صنایع هوانوردی ای‌ال‌ای اسپانیا می‌باشد که مسافر در صندلی پشت سر خلبان قرار می‌گیرد.
رام کنندگان اژدها
رام کنندگان اژدها که با نام دختران تکواندو نیز شناخته می‌شود   یک فیلم اکشن و رزمی محصول سال ۱۹۷۵ سینمای هنگ کنگ است. این دومین فیلم بلندی است که جان وو کارگردانی می‌کند، پس از اژدهای جوان در سال ۱۹۷۴.
پوستروالد
پوستروالد یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در مورتال واقع شده‌است. پوستروالد ۱۰۵٫۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱٬۰۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تاج ناپلئون سوم
در زمان ساخت تاج ناپلئون سوم تاجی نیز برای همسر وی یوجنیی د مونتییو ساخته شد که با نام تاج امپراتریس مونتییو شناخته می‌شود. تاج امپراتریس همانندی بسیاری با تاج امپراتور داشت اما نسبت به آن کوچک‌تر و ظریف‌تر بود. در سال ۱۸۷۰ به دنبال شکست فرانسه در جنگ فرانسه و پروس نظام امپراتوری منحل شد و ناپلئون سوم تا زمان مرگ در سال ۱۸۷۳ همراه همسرش به زندگی در چیزلهرست در جنوب انگلستان ادامه داد.
در سال ۱۸۸۵ مقامات جمهوری سوم فرانسه اقدام به فروش بیشتر جواهرات سلطنتی از جمله تاج ناپلئون سوم کردند. با این حال تاج امپراتریس مونتییو به خانواده امپراتور سابق بازگردانده شد و به ماری کلاتو بناپارت اختصاص یافت. این تاج سرانجام در سال ۱۹۸۸ به حراج گذاشته شد و سپس توسط روبرتو پولو به موزه لوور اهدا شد جایی که اکنون نیز در آن نگهداری می‌شود.
گولسه بیرسل
گولسه بیرسل (Gülse Birsel؛ زادهٔ March 11, 1971) هنرپیشه، تهیه‌کننده اهل ترکیه است. او تهیه‌کننده مجموعه تلویزیونی یالان دنیا بوده‌است.
یوسف چرمیتی
یوسف چرمیتی (Youssef Chermiti؛ زادهٔ May 24, 2004) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال پرتغال، زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، و زیر ۱۹ سال پرتغال بازی کرده‌است.
موکوچونگ
موکوچونگ (به انگلیسی: Mokokchung) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش موکوکچانگ واقع شده‌است. موکوچونگ ۳۵٬۹۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیوه دل‌ربا
بیوهٔ دل‌ربا (The Winsome Widow) با نامِ اصلیِ بیوهٔ دل‌شکسته از همهٔ کسانی که او را تسلی دادند، قدردانی می‌کند (La vedova inconsolabile ringrazia quanti la consolarono) یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
پیرگوران
پیرگوران، روستایی در دهستان ناهوک بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۳ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است.
کای-۴۳ هایابوسا
کای-۴۳ هایابوسا" یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت هواپیمای ناکاجیما است. هواگرد Ki-43 "Hayabusa" نخستین پروازش را در ۱۹۳۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۱ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۴۵ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۵٬۹۱۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Hideo Itokawa بود.
سودوهاکوروگاما
سودوهاکوروگاما (به لاتین: Suduhakurugama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
سهرآباد
سهرآباد، روستایی در دهستان ناهوک بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۵۹ نفر (۲۶۴ خانوار) بوده‌است.
بیازیت اوزتورک
بیازیت اوزتورک (Beyazıt Öztürk؛ زادهٔ March 12, 1969) هنرپیشه، مجری تلویزیون، و بازیگر سینما اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به رقاص عربی اشاره کرد.
سرچشمه (سراوان)
سرچشمه، روستایی در دهستان ناهوک بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۰ نفر (۳۷ خانوار) بوده‌است.
ماموریت کرولاک مندنهال
مأموریت کرولاک-مندنهال یک اکسپدیشن حقیقت یاب بود که توسط دولت کندی در اوایل سپتامبر ۱۹۶۳ به ویتنام جنوبی اعزام شد. هدف اعلام شده از این اکسپدیشن بررسی پیشرفت جنگ توسط رژیم ویتنام جنوبی و مستشاران نظامی آمریکا علیه شورش ویت کنگ بود. این ماموریت توسط ویکتور کرولاک و جوزف مندنهال رهبری می‌شد. کرولاک یک ژنرال بزرگ در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده بود، در حالی که مندنهال یک افسر ارشد خدمات خارجی بود که در رسیدگی به امور ویتنام با تجربه بود.
این سفر چهار روزه گردباد در ۶ سپتامبر ۱۹۶۳، همزمان با نشست شورای امنیت ملی(NSC) آغاز شد و در پی تیرگی روابط بین ایالات متحده و ویتنام جنوبی انجام شد. با تشدید تظاهرات بوداییان علیه تبعیض مذهبی رژیم کاتولیک رئیس‌جمهور نگو دین دیم، ناآرامی‌های داخلی ویتنام جنوبی را فرا گرفت. پس از یورش به بتکده‌های بودایی در ۲۱ اوت که تعداد کشته‌شدگان به چند صد نفر رسید، ایالات متحده از طریق تلگراف به سفیر ایالات متحده هنری کابوت لاج جونیور اجازه تحقیقات دربارهٔ کودتای احتمالی را داد.
کرولاک در ارسال‌های خود به شورای امنیت ملی گزارش خوش‌بینانه‌ای دربارهٔ پیشرفت جنگ ارائه کرد، در حالی که مندنهال تصویری تاریک از شکست نظامی و نارضایتی عمومی ارائه کرد. کرولاک حمایت مردمی از ویت کنگ‌ها را نادیده گرفت و احساس کرد که تلاش‌های سربازان ویتنامی در میدان تحت تأثیر نارضایتی مردم از سیاست‌های دیم قرار نمی‌گیرد. مندنهال بر سنجش احساسات ویتنامی‌های شهری تمرکز کرد و به این نتیجه رسید که سیاست‌های دیم احتمال جنگ داخلی مذهبی را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود ویتنام جنوبی این باور را داشته باشد که زندگی تحت ویت کنگ کیفیت زندگی آنها را بهبود می‌بخشد. گزارش‌های متفاوت باعث شد جان اف کندی، رئیس‌جمهور ایالات متحده از دو مشاور خود بپرسد که "شما دو نفر از یک کشور دیدن کردید، نه؟"
این گزارش بی‌نتیجه موضوع بحث‌های تلخ و شخصی در میان مشاوران ارشد کندی بود. اقدامات مختلفی در قبال ویتنام مورد بحث قرار گرفت، مانند ایجاد تغییر رژیم یا اتخاذ یک سری اقدامات انتخابی که برای فلج کردن نفوذ نگو دین نو، برادر و مشاور ارشد سیاسی دیم طراحی شده‌است. نرم و همسرش مادام نگو به عنوان عوامل اصلی مشکلات سیاسی در ویتنام جنوبی دیده می‌شدند. نتیجه بی‌نتیجه اکسپدیشن کرولاک و مندنهال منجر به یک مأموریت بعدی شد، مأموریت مک‌نامارا-تیلور.
زمینه
پس از تیراندازی‌های هو فات جان در ۸ مه، ناآرامی‌های مدنی در ویتنام جنوبی آغاز شد. ۹ بودایی پس از سرپیچی از ممنوعیت دولت مبنی بر برافراشتن پرچم‌های بودایی در وساک، روز تولد گوتاما بودا و راهپیمایی در تظاهرات ضددولتی، توسط رژیم کاتولیک رومی رئیس‌جمهور نگو دین دیم به ضرب گلوله کشته شدند. پس از تیراندازی، رهبران بودایی شروع به لابی کردن با دیم برای برابری مذهبی و غرامت و عدالت برای خانواده‌های قربانیان کردند. با سرکش ماندن دیم، اعتراضات اوج گرفت. خودسوزی راهب بودایی تچ کوانگ دوک در یک تقاطع شلوغ سایگون به یک فاجعه روابط عمومی برای رژیم دیم تبدیل شد، زیرا عکس‌های این رویداد به تیتر صفحه اول در سراسر جهان تبدیل شد و به نمادی از سیاست‌های دیم تبدیل شد. با ادامه اعتراضات، نیروهای ویژه ارتش جمهوری ویتنام (ARVN) وفادار به برادر دیم، نگو دین نو، یورش پاگودا ژا لوی را در ۲۱ آگوست انجام دادند که تخمین زده می‌شود تعداد کشته‌ها به چند صد نفر برسد و خسارات زیادی در زیر زمین وارد شود. اعلام حکومت نظامی. دانشگاه‌ها و دبیرستان‌ها در بحبوحه اعتراضات گسترده طرفدار بودایی بسته شدند. در این میان، مبارزه علیه شورش ویت کنگ در میان شایعاتی مبنی بر درگیری‌های فرقه‌ای میان سربازان ARVN شدت خود را از دست داده بود. این امر با توطئه کودتا توسط افسران مختلف ARVN تشدید شد که توجه را از شورش منحرف کرد. پس از حملات بتکده، دولت کندی کابل ۲۴۳ را به سفارت ایالات متحده در سایگون فرستاد و دستور اکتشاف احتمالات رهبری جایگزین را صادر کرد.
آغاز و اعزام
در پایان جلسه شورای امنیت ملی (NSC) در ۶ سپتامبر، توافق شد که اولویت کسب اطلاعات بیشتر در مورد وضعیت ویتنام است. رابرت مک نامارا ، وزیر دفاع ایالات متحده، پیشنهاد فرستادن سرلشکر تفنگداران دریایی ویکتور کرولاک را به یک سفر حقیقت یاب فوری داد. شورای امنیت ملی موافقت کرد که جوزف مندنهال - یک افسر خدمات خارجی با تجربه ویتنام - او را همراهی کند و این زوج ماموریت را در اواخر همان روز آغاز کردند.
در سفر بازگشت خود به واشینگتن دی سی، کرولاک و مندنهال قرار بود جان مکلین و روفوس فیلیپس را برای گزارش از سایگون بیاورند. مکلین مدیر سرویس اطلاعات ایالات متحده (USIS) بود، در حالی که فیلیپس به عنوان مدیر برنامه‌های روستایی برای مأموریت عملیات ایالات متحده (USOM) و به عنوان مشاور برنامه استراتژیک هملت خدمت کرد. وزارت امور خارجه به سفارت سایگون یک تلگراف حاوی سوالاتی دربارهٔ افکار عمومی ویتنامی در تمام اقشار جامعه ارسال کرد. به قول کرولاک، هدف مشاهده «تأثیر رویدادهای اخیر بر نگرش ویتنامی‌ها به‌طور کلی، و بر تلاش جنگی علیه ویت کنگ‌ها» بود.
گزارش و بررسی
شورای امنیت ملی در صبح روز ۱۰ سپتامبر مجدداً برای شنیدن گزارش‌های هیئت تشکیل شد. مندنهال در امور ویتنامی تجربه داشت و زیر نظر البریج دوربرو سفیر قبلی ایالات متحده خدمت کرده بود. دوررو در چند مورد از دیم خواسته بود تا اصلاحات سیاسی را اجرا کند. کرولاک یک تفنگدار دریایی بود که به دلیل اعتقادش به استفاده از اقدام نظامی برای دستیابی به اهداف روابط خارجی شهرت داشت. خلق و خوی او لقب «بی رحم» را برای او به ارمغان آورد، که از حرفه کشتی او در آکادمی نیروی دریایی نشات گرفته‌است. معاون وزیر دفاع رازول گیلپاتریک خاطرنشان کرد که مندنهال "با سوء ظن زیادی در سمت ویرجینیا از رودخانه [پنتاگون، مقر وزارت دفاع]"، در نظر گرفته می‌شد، در حالی که کرولاک "به طور جهانی در پنتاگون مورد علاقه و اعتماد بود. چه در بعد غیرنظامی و چه نظامی».
پیشینه کرولاک و مندنهال در تحلیل‌های متضاد آنها از جنگ منعکس شد. کرولاک تحلیلی بسیار خوش‌بینانه از پیشرفت نظامی ارائه کرد و تأثیر بحران بودایی را بر مبارزه ARVN علیه ویت کنگ‌ها نادیده گرفت. نتیجه‌گیری او این بود که «جنگ تیراندازی هنوز با سرعتی چشمگیر ادامه دارد. تحت تأثیر بحران سیاسی قرار گرفته‌است، اما تأثیر آن زیاد نیست.» کرولاک اظهار داشت که هنوز مقدار قابل توجهی درگیری لازم است، به ویژه در دلتای مکونگ، که به عنوان قوی‌ترین منطقه ویت کنگ در نظر گرفته می‌شد. کرولاک اظهار داشت که تمام سطوح ارتش افسری ARVN از بحران بودایی آگاه بودند، اما او معتقد بود که اکثر آنها اجازه نداده‌اند که باورهای مذهبی تا حد قابل توجهی بر روابط نظامی داخلی آنها تأثیر منفی بگذارد. او معتقد بود که افسران ARVN مطیع هستند و می‌توان انتظار داشت که هر دستوری را که قانونی می‌دانند، اجرا کنند. کرولاک همچنین تأکید کرد که بحران سیاسی به روابط نظامی دوجانبه آسیب جدی وارد نکرده‌است. کرولاک با حرکت به سمت دیدگاه ویتنامی از رهبران خود، پیش‌بینی کرد که در میان افسران نارضایتی وجود دارد، که به عقیده او عمدتاً متوجه نگو دین دیم، برادر کوچکتر دیم بود که به‌طور گسترده به عنوان قدرت پشت رژیم دیده می‌شد. کارولاک معتقد بود که اکثر افسران می‌خواهند تغییر نرم را ببینند اما تعداد کمی حاضر به کودتا هستند. کارولاک گزارش داد که سه مشاور آمریکایی به شدت از نوهاس انتقاد کردند و از خروج این زوج از ویتنام جنوبی برای جلوگیری از فاجعه روابط عمومی در سازمان ملل حمایت کردند. کرولاک احساس می‌کرد که این مشکلات بیشتر از آنچه او معتقد بود یک تلاش نظامی موفق است و جنگ بدون توجه به رهبری سیاسی پیروز خواهد شد. او پیش‌بینی کرد که ARVN توانایی کمی برای تسهیل بهبود در حکمرانی دارد و احساس می‌کند که هر ماهیچه‌ای را که دارند خم نمی‌کنند. کرولاک خوش‌بینانه نتیجه گرفت،
مناظره
کرولاک سعی کرد ارزیابی‌های متضاد را با اشاره به اینکه مندنهال مناطق شهری را بررسی کرده‌است، توضیح دهد، در حالی که او به حومه شهر «جایی که جنگ است» می‌رفت. کرولاک تأکید کرد که مسائل سیاسی در سایگون مانع پیشرفت نظامی نخواهد شد و اظهار داشت: «ما می‌توانیم برای پیروزی در جنگ با حفظ کنترل Nhu، گام برداریم.» راجر هیلزمن، دستیار وزیر امور خارجه آمریکا تأکید کرد که تفاوت بین گزارش‌های متضاد «تفاوت بین دیدگاه نظامی و سیاسی بود». مندنهال در طول بحث بر سر تفاوت‌ها در چشم‌انداز اظهار داشت که سایگون در پی حملات بتکده‌ها دچار «تخریب عملاً کامل» شده‌است. مندنهال گزارش داد که کارمندان دولتی ویتنامی از دیده شدن با آمریکایی‌ها می‌ترسیدند. او یکی از ملاقات‌هایش را به یاد می‌آورد که وقتی میزبان ویتنامی‌اش در اتاق می‌چرخید و به دنبال میکروفون‌های مخفی می‌گشت، باید ساکت می‌ماند. مندنهال اظهار داشت که «سایگون پر از فضای ترس و نفرت بود» و مردم بیش از ویت کنگ از دیم می‌ترسیدند. او گزارش داد که بسیاری از کارمندان دولتی به دلیل ترس از دستگیری نیمه شب توسط پلیس مخفی Nhu دیگر در خانه نخوابیدند. بسیاری از مقامات اخیراً بخش عمده ای از روز خود را صرف مذاکره برای آزادی فرزندان خود کرده بودند که به دلیل شرکت در اعتراضات طرفدار بودایی زندانی شده بودند. مندنهال اظهار داشت که آشفتگی داخلی اکنون اولویت بالاتری نسبت به جنگ علیه کمونیست‌ها دارد.
مندنهال آشتی و ژست‌های حسن نیت سایگون نسبت به بودایی‌ها را به عنوان یک شیرین‌کاری روابط عمومی محکوم کرد. او گزارش داد که راهبان نواحی استانی که در سایگون به دلیل تظاهرات دستگیر شده بودند، همان‌طور که وعده داده شده بود به محل اصلی خود بازگردانده نشدند. مندنهال خاطرنشان کرد که وقتی راهبان آزاد شدند، مقامات دیم مدارک شناسایی خود را حفظ کردند. این منجر به دستگیری مجدد آنها در تلاش برای ترک پایتخت شد. سپس راهبان به دلیل نداشتن مدارک شناسایی دولتی به عنوان ویت کنگ معرفی شدند. با انتشار اخبار چنین تاکتیک‌هایی در سرتاسر پایتخت، برخی راهبان به خانه‌های افسران ARVN در سایگون پناه بردند. مندنهال اصرار داشت که ایالات متحده مسئول این وضعیت است، زیرا به خانواده انگو کمک کرده تا قدرت را بدست آورد، آن را مسلح کرده و از آن حمایت مالی کرده‌است. او استدلال کرد که وقتی دیم از سلاح علیه مردم خود استفاده کرد، واشینگتن نیز مسئولیت مشترک داشت. وی اظهار داشت که «خودداری از اقدام به همان اندازه مداخله در امور ویتنام است که اقدام». طبق اسناد پنتاگون، «شکست مهم هر دو گزارش درک نقش سیاسی اساسی بود که ارتش می‌آمد تا در ویتنام بازی کند». مقالات به این نتیجه رسیدند که ARVN تنها مؤسسه ای است که قادر به خلع و جایگزینی دیم است. دیم و نو به‌طور کامل تهدید بالقوه را درک کردند، با پارادایم تفرقه بینداز و حکومت کن پاسخ دادند. آنها امتیاز ارتقای افسران ارشد را غصب کردند و ژنرال‌هایی را بر اساس وفاداری به کاخ منصوب کردند و مستقیماً به افسران دستور دادند. این اقدام باعث بی‌اعتمادی عمیق افسران ارشد و تکه‌تکه شدن قدرت آنها شد. کرولاک متوجه نشد که اگر وضعیت به حدی بدتر شود که نارضایتی از دیم امکان پیروزی کمونیست‌ها را فراهم کند، ژنرال‌ها به دلیل آنچه در حکومت کمونیستی برای آنها اتفاق می‌افتد، در سیاست مداخله خواهند کرد. نه کرولاک و نه مندنهال به نظر نمی‌رسیدند که اگر یک نظامی نظامی به قدرت برسد، تأثیر تفرقه‌انگیز سیاست‌های ترویجی دیم زمانی که ژنرال‌ها برای کسب قدرت رقابت می‌کردند، خود را نشان نمی‌دادند. هیچ‌یک از این دو طرف هیچ تأکیدی بر تأثیرات مخربی که درگیری‌های سیاسی بین ژنرال‌ها ایجاد می‌شد، نداشتند.
در طول جلسه شورای امنیت ملی، فردریک نولتینگ - که قبل از لاج به عنوان سفیر ایالات متحده در ویتنام جنوبی - با تحلیل مندنهال مخالفت کرد. نولتینگ که به عنوان یک معذرت خواهی دیم در نظر گرفته می‌شود، اشاره کرد که برای چندین سال نسبت به ویتنام جنوبی بدبین بود. مکلین دیدگاه مندنهال را بیشتر تقویت کرد و آن را تقویت کرد و از دولت خواست تا با تعلیق کمک‌های غیرنظامی، در تلاش برای تغییر رژیم، فشار مستقیم بر سایگون اعمال کند. به قول مکلین:
اسناد پنتاگون معتقد بودند که مکلین مشکلات حکومت نظامی را که کرولاک و مندنهال نادیده گرفته بودند، درک کرده بود. صرف نظر از این، مکلین به این نتیجه رسید که ایالات متحده باید به ایجاد تغییر رژیم ادامه دهد، عواقب آن را بپذیرد و به معرفی نیروهای رزمی ایالات متحده برای جلوگیری از پیروزی احتمالی ویت کنگ فکر کند.
سپس در جلسه شورای امنیت ملی پیش‌بینی تاریک فیلیپس از وضعیت دلتای مکونگ شنیده شد. او مدعی شد که برنامه استراتژیک هملت یک خرابه در دلتا بود و اظهار داشت که آنها «توسط ویت کنگ‌ها تکه تکه می‌شوند». زمانی که مشخص شد که فیلیپس اخیراً شاهد نبردی در دلتا بوده‌است، کندی از فیلیپس خواست تا ارزیابی خود را انجام دهد. فیلیپس پاسخ داد: «خب، من دوست ندارم با ژنرال کرولاک مخالفت کنم، اما باید به شما بگویم، آقای رئیس‌جمهور، که ما در جنگ، به ویژه در دلتا، پیروز نمی‌شویم. نیروها فلج هستند، آنها در پادگان هستند، و این چیزی است که در واقع در استانی که دقیقاً در کنار سایگون است، در حال وقوع است.» فیلیپس اظهار داشت که حذف Nhu تنها راه بهبود وضعیت است. فیلیپس اظهار داشت که تنها ابزار حذف نهو، آوردن سرهنگ ادوارد لنزدیل، عامل سیا بود که یک دهه قبل موقعیت دیم را تثبیت کرده بود، پیشنهادی که کندی آن را رد کرد. فیلیپس سه اقدام را توصیه کرد:
در مناظره بعدی، کندی از فیلیپس پرسید چه اتفاقی می‌افتد اگر نهو به این کاهش‌ها پاسخ دهد و پول خود را از ارتش برای حمایت از طرح‌های شخصی خود دور کند. هنگامی که کندی پرسید که آیا نرم ایالات متحده را برای هر گونه وخامت نظامی ناشی از آن سرزنش می‌کند، فیلیپس پاسخ داد که ARVN شورش خواهد کرد، زیرا افسران ARVN که در لیست ضربه‌های ویت کنگ قرار داشتند به کمونیست‌ها اجازه رها شدن نمی‌دهند. فیلیپس گفت که اگر نهو سعی کند کمک‌های نظامی را از سربازان دور کند تا از طرح‌های شخصی خود حمایت کند، آمریکایی‌ها می‌توانند پول را مستقیماً در چمدان به روستاها برسانند.
اختلاف نظر شدید
وقتی کرولاک صحبت فیلیپس را قطع کرد و اظهار داشت که مستشاران نظامی آمریکایی در زمین ارزیابی‌های افسر USOM را رد کرده‌اند، جلسه درگیر شد. فیلیپس اذعان داشت که اگرچه وضعیت کلی نظامی بهبود یافته‌است، اما در مناطق مهم دلتا چنین نیست. فیلیپس خاطرنشان کرد که مشاور نظامی استانی در استان لانگ آن در مجاورت سایگون، گزارش داده بود که ویت کنگ‌ها در هفته گذشته بر ۲۰۰ هملت استراتژیک تسخیر کرده‌اند و روستاییان را مجبور به برچیدن این شهرک کرده‌اند. مک نامارا در برابر گزارش‌های کاملاً متفاوت سرش را تکان داد. وقتی کرولاک فیلیپس را به سخره گرفت، دبلیو اورل هریمن دستیار وزیر امور خارجه دیگر نتوانست خود را مهار کند و ژنرال را «احمق لعنتی» خطاب کرد. فیلیپس از نظر دیپلماتیک هریمن را تصاحب کرد و ادعا کرد که این نبرد برای قلب‌ها و ذهن‌ها بود تا معیارهای نظامی خالص.
مکلین با حمایت از استفاده از نیروهای رزمی آمریکایی برای سرنگونی رژیم دیم و پیروزی در جنگ، نگرانی بیشتری ایجاد کرد. وی تأکید کرد که «زمان آن فرا رسیده‌است که ایالات متحده فشار مستقیم برای ایجاد یک تغییر حکومت، هرچند ناپسند، اعمال کند.» مکلین تأکید کرد که اگر کمک‌ها به سادگی قطع شود، واکنش‌های منفی به همراه خواهد داشت، بنابراین نیروهای آمریکایی باید مستقیماً مشکل را حل کنند. مکلین بعداً به ادوارد آر. مارو، رئیس USIS نوشت و تأکید کرد که سربازان ایالات متحده از جنگ در صورت تشدید تنش کمونیستی استقبال خواهند کرد. در سفر بازگشت به ایالات متحده، او تأکید کرده بود که استفاده از نیروهای رزمی آمریکایی باعث تشویق کودتا و افزایش روحیه علیه ویت کنگ می‌شود. او همچنین خواستار مهندسی یک کودتا شد. او خواستار این شد که ایالات متحده قصد بیشتری از خود نشان دهد.
بدبینی ابراز شده توسط فیلیپس و مکلین، نولتینگ را شگفت زده کرد که گفت که روایت فیلیپس "من را شگفت زده کرد. به گوش‌هایم باور نمی‌کردم.» نولتینگ اظهار داشت که مکلین از نظر روانی در معرض شستشوی مغزی است زیرا اخیراً از همسرش جدا شده‌است. در آن زمان مکلین با روزنامه نگاران دیوید هالبرستام و نیل شیهان به ترتیب از نیویورک تایمز و یونایتدپرس اینترنشنال زندگی می‌کرد. هالبرستام و شیهان هر دو برنده جایزه پولیتزر شدند و از منتقدان سرسخت دیم بودند.
عواقب
یکی از راهبردهایی که در جلسات شورای امنیت ملی – و همچنین در سفارت ایالات متحده، سایگون و کنگره – مورد توجه قرار گرفت، تعلیق کمک‌های غیرنظامی به دیم بود. پس از پخش نادرست صدای آمریکا در ۲۶ اوت، که تعلیق کمک‌ها را اعلام کرد، در ۲۹ اوت به لاج این اختیار داده شد که در صورت تسهیل کودتا، کمک‌ها را متوقف کند. در این میان، سنای ایالات متحده شروع به فشار بر دولت برای اقدام علیه دیم کرد. هیلسمن توسط کمیته فرعی سنا در خاور دور لابی شد. سناتور فرانک چرچ به دولت اطلاع داد که قصد دارد قطعنامه‌ای ارائه کند که سرکوب ضد بودایی دیم را محکوم کند و خواستار پایان دادن به کمک‌ها شود مگر اینکه برابری مذهبی برقرار شود. این باعث شد که کلیسا موافقت کند که به‌طور موقت ارائه این لایحه را به تأخیر بیاندازد تا از شرمساری دولت جلوگیری کند.
در حالی که هیئت در ویتنام بود، استراتژی استفاده از تعلیق کمک‌های انتخابی برای تحت فشار قرار دادن دیم برای پایان دادن به تبعیض مذهبی به‌طور فعال در وزارت امور خارجه مورد بحث قرار گرفت. در یک مصاحبه تلویزیونی در ۸ سپتامبر، مدیر نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای انکشاف بین‌المللی، دیوید بل هشدار داد که اگر دیم سیاست‌های خود را تغییر ندهد، کنگره ممکن است کمک به ویتنام جنوبی را قطع کند. در ۹ سپتامبر، کندی از اظهارات بل عقب‌نشینی کرد و گفت: «فکر نمی‌کنم که [کاهش کمک به سایگون] در این زمان مفید باشد». در ۱۱ سپتامبر، یک روز پس از ارائه گزارش‌های کرولاک و مندنهال، لاج موضع خود را تغییر داد. او در نامه ای طولانی به واشینگتن، از بررسی استفاده از تعلیق کمک‌های غیرنظامی برای سرنگونی دیم حمایت کرد. لاج به این نتیجه رسید که ایالات متحده نمی‌تواند آنچه را که می‌خواهد از دیم بدست بیاورد و مجبور است حوادث را به نتیجه برساند. پس از جلسه دیگری در کاخ سفید در همان روز، سناتور چرچ مطلع شد که لایحه او قابل قبول است، بنابراین او این قانون را به سنا معرفی کرد.