cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قو
شکار
قوها در زمان‌های گذشته همانند دیگر پرندگان آبزی در اروپا شکار می‌شدند یا به منظور بهره‌گیری ازشان پرورش داده می‌شدند. قوی گنگ در اروپا به صورت نیمه‌اهلی به خاطر گوشت و پرهایش پرورش داده می‌شد و برای جلوگیری از پروازشان، پیش از بدست آوردن توانایی پرواز شاه‌بال آن‌ها کوتاه می‌شد. این روش برای نزدیک به یک هزاره در انگلستان اجرا می‌شد و هیچ‌کس در اروپا تا آغاز سده پیشین صدای بال زدنشان را نشنیده بود. برای بهره‌گیری از گوشت این پرندگان، قوهای جوان را از والدینشان جدا می‌کردند و پس از آنکه مدتی صرف چاق کردنشان در یک برکهٔ جداگانه می‌شد، خوراک‌های پادشاهی از گوشت بریان آن‌ها تهیه می‌کردند. هیچ جشنی در سده‌های میانی در انگلستان بی وجود یک یا دو قوی سرخ کرده معنا پیدا نمی‌کرد و در جشن‌های بزرگ گاه تا ۴۰۰ قوی بریان نیز آماده می‌شد. در ایسلند بر پشت اسب‌ها به دنبال قوهای فریادکش می‌رفتند یا سگ‌ها را برای شکارشان می‌فرستادند. در روسیه شکارچیان با قایق‌های بزرگ و تورهای عظیم به شکار قوهای فریادکش می‌رفتند و گاه بیش از ۳۰۰ قو را در یک روز شکار می‌کردند.
قوهای سیاه و گردن‌سیاه از لحاظ شکار شدن توسط انسان‌ها از وضعیت بهتری نسبت به دیگر قوها برخوردار بوده‌اند. این جانوران در منطقه زندگیشان مورد توجه اهالی بوده و کمتر شکار می‌شدند. با این حال، افزایش جمعیت این پرندگان و زیانی که به زمین‌های کشاورزی وارد می‌کنند باعث شده‌است که نهادهای حفاظتی محلی اقدام به کشتن تعدادی از آن‌ها یا صدور اجازه برداشتن تعداد محدودی از تخم این پرندگان برای کنترل جمعیتشان کنند. بومیان محلی زلاندنو اما به شکار قوها می‌پرداختند و به نظر می‌رسد که شکار بیش از حد باعث انقراض نسل قوی زلاندنو شد. شاهد بر این مدعا استخوان‌های قوی یافت‌شده در خانه‌های شکارچیان پولی‌نزیایی موآ است که در سده ۱۰ به زلاندنو مهاجرت کردند. موآها به گمانی در سده ۱۷ منقرض شدند و قوها به احتمالی یکصد سال پیش از آن‌ها.
در فرهنگ عامیانه
قوها به دلیل رنگ ویژه بدن و رفتارهای منحصر به فردشان همواره در طول تاریخ مورد توجه انسان‌ها بوده‌اند و از آن‌ها در فرهنگ بشری یاد شده‌است. کهن‌ترین نگاره‌های قو مربوط به دوره سنگی می‌شوند. تصاویری از قو مربوط به این دوره بر روی صخره‌های دریاچه اونگا در روسیه پیدا شده‌اند. بیشتر این نگاره‌ها حاصل خیال‌پردازی‌های انسان‌ها بوده‌اند و نقش آن‌ها در باورهای مربوط به فرهنگ‌های پگان آشکار است. در بعضی از آیین‌های پرستش خورشید، قو به شکل خورشید به تصویر کشیده می‌شد؛ او کسی بود که ارابه براهما را «که سریع‌تر از خیال پرواز می‌کرد،» می‌راند. آپولو، خدای خورشید در یونان باستان، ارابه‌ای داشت که توسط قوها کشیده می‌شد و او توسط آن به سرزمینی بهشتی می‌رفت که انسان‌ها می‌توانستند در آن هزار سال زندگی کنند.
مردمان روم و یونان باستان آمدن قوها و دیده شدنشان توسط مردم را نشانه‌ای از آب و هوای خوب و دریانوردی امن می‌دانستند. از قو در افسانه‌های یونان باستان نیز سخن به میان آورده شده‌است. در داستان لدا و قو، زئوس در هیبت یک قو بر لدا پدیدار شده و در کنار او می‌خوابد. قوها برای لدا مقدس بودند و این به خاطر پرهای سفیدشان و تصویر V شکل پروازشان در آسمان به هنگام مهاجرت بوده چرا که V در آن هنگام نمادی زنانه تلقی می‌شده؛ از این رو زئوس ترجیح می‌دهد در چنان هیبتی با لدا همخوابه شود. در نوشتار رومیان و یونانیان همچنین به آواز قو در هنگام مرگش توجه شده‌است. ارسطو نخستین اشارات به این آواز قوها را داشته. در حکایتهای ازوپ قویی در پاسخ به پرسش رهگذری که از او دلیل نغمه‌سراییش پیش از مرگ را می‌دهد، می‌گوید که او از آن رو آواز می‌خواند که «به زودی به جایی خواهم رفت که دیگر نه دشمنی دارم، نه شکارچی به سراغم می‌آید، و نه گرسنگی را تجربه خواهم کرد.» بنا به گفته افلاطون، سقراط نیز بر این باور بود که قوی در حال مرگ زیبایی‌های بهشت را در نغمه‌اش پیش‌بینی می‌کند. رابطه قو با جهان پس از مرگ و دانش آن‌ها از آنکه پس از مرگ چه در پیش است تا آنجا پیش رفت که باوری شکل گرفت که در آن تصور می‌شد روح همه شاعران بزرگ در بدن قوها ظهور پیدا می‌کند.
قو در باورهای مردم سلت و توتون نیز نقش مهمی داشت. افسانه‌ای باستانی در نروژ وجود دارد که قلمرو خدایان را درخت زبان گنجشک بزرگی می‌داند که توسط سه ریشه تنومند نگهداری شده‌است. سومین ریشه درخت در برکه‌ای در آسمان قرار دارد که آبش «هر آنچه در آن وارد شود را همچنان نوار نازکی که درون پوسته تخم‌مرغ است، سفید می‌کند.» درون این آب دو قو زندگی می‌کنند که همه قوهای جهان از نژاد آن‌ها هستند. این پرنده در میان دیگر فرهنگ‌های اروپایی در اتریش و انگلستان نیز دارای نقش نمادین مهمی بوده‌است.
در میان مردم انگلستان باوری دیرین وجود دارد که همه قوها را جزو دارایی‌های پادشاه می‌داند. این باور پس از آنکه پارلمان این کشور در سال ۱۴۸۲ اجازه مالکیت بر قوهای ساکن در املاک را به زمین‌داران داد، شکل گرفت. قوی گنگ در انگلستان به شکل رسمی پرنده‌ای پادشاهی است و مالک همه قوهای انگلستان و رودخانه تیمز هم‌اکنون شهبانو الیزابت دوم است. هر ساله قوهای شهبانو در رود تیمز سرشماری می‌شوند و از وضعیت زندگی و جمعیتشان آمار تهیه می‌شود. در گذشته مجازات کسانی که به قوهای پادشاهی تعرض می‌کردند یا آنکه تخم آن‌ها را به همراه داشتند بسیار شدید بود. در یک مورد، دادگاهی در بیکنزفیلد مردی را به خاطر کشتن یک قو به شش هفته کار سخت و هفت روز بیشتر به خاطر دزدیدن تخم قو محکوم کرد.
در آیین هندو قو ابزار حرکت و جابجایی سرسوتی، ایزدبانوی آموزش، هنر، خنیاگری، و رودخانه‌هاست. قوی نشسته در کنار او توانایی تشخیص شیر از آب را در مخلوطی از آن‌ها داراست؛ از این رو نماد درست‌آزمایی میان درست و نادرست و خوبی و بدی است. از این پرنده در آیین هندو همواره به نیکی و بزرگی یاد شده. مهربانانه‌ترین باور دربارهٔ قوها نیز از هند سرچشمه می‌گیرد؛ هنگامی که بودای جوان قویی را می‌بیند که از تیری زخمی شده و بر زمین افتاده‌است، تیر را از بدن جانور بیرون می‌آورد و با این استدلال که «زندگی از آن کسی است که نجات می‌دهد، نه آنکه آن (زندگی) را می‌گیرد،» قو را تسلیم شکارچی نمی‌کند. قو از این رو نمادی برای بودائیان شد که نشان از آنچه بودا را به سوی زندگی بهتر و ارزش‌های والای اخلاقی می‌رساند، می‌داد.
به قوی سیاه در داستان‌های عامیانه بومیان استرالیا نیز توجه شده. در این داستان‌ها دربارهٔ اینکه چگونه پیشینیان مردم نیونگار، مردم بومی ساکن در جنوب غربی استرالیا، از هیبت قوهایی سیاه به شکل انسان درآمدند سخن به میان آمده‌است. قوی سیاه در زبان مردم بومی استرالیا بیاهمول نامیده می‌شد. بیاهمول به معنای پرنده بیامی، آن بزرگ، که ایزدبانویی اصلی در افسانه‌های استرالیایی است، بود. از این رو قوی سیاه ارتباط نزدیکی با افسانه آفرینش داشت. البته با آنکه قوی سیاه تا پیش از کشف استرالیا توسط اروپاییان شناخته شده نبود، به این پرنده به شکلی کاملاً دگرگون در باور مردم قاره سبز نگاه می‌شد. باور اروپاییان بر این بود که قوی سیاه‌رنگ نماد اهریمن و بدی‌ها است و پرنده‌ای است که ردای دوزخ بر تن کرده. مردمان بومی آمریکای جنوبی نیز داستان‌هایی دربارهٔ قوی گردن‌سیاه داشتند. در این داستان‌ها این پرنده ارتباط نزدیکی با خدای خورشید دارد و گاه نقشی دوگان با قوی کوسکوروبا بازی می‌کند.
این پرنده زیبا و افسانه‌ای جایگاه مهمی در هنر و ادبیات نوین دارد. در داستان‌های کودکان، داستان جوجه اردک زشت نمایش‌دهندهٔ جوجه اردکی است که به دلیل زشتی و کم‌تحرک‌تر بودن نسبت به همسالان خود رانده می‌شود ولی پس از رانده شدن از گروه به شکل قویی به بلوغ رسیده و زیبایی بی‌نظیر به دست می‌آورد. قو همچنین به دلیل وفاداری و عشق خود نسبت به جفتش دستمایه تعدادی از آثار هنری رمانتیک از جمله اپراهای پارسیفال و لوهنگرین اثر ریچارد واگنر شده‌است. قوی سپید و قوی سیاه شخصیت‌های اصلی بالهٔ نامدار دریاچه قو اثر چایکوفسکی را تشکیل می‌دهند. سیبلیوس آهنگ قوی توئونلا را بر پایه افسانهٔ کهنی فنلاندی نوشت. در غالب این آثار هنری قو نماد پاکی، بی‌گناهی، و تجسم باکره‌ای دست‌نخورده‌است. زادن و مرگ فریبای قو در دریا در شعری از مهدی حمیدی شیرازی، شاعر ایرانی معاصر، با مطلع زیر به‌زیبایی توصیف می‌شود:
قو در فرهنگ ایران
نام قو در بسیاری از زبان‌های ایران مانند گیلکی، تبری، کردی و ترکی با همین نام خوانده می‌شود. گویا نام لاتین Cygnus در زبان عربی تبدیل به ققنوس شده و وارد زبان فارسی شد. واژهٔ قو با بخش نخست این واژه نیز همسان است.
قو نماد باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی است و بازیکنان این تیم با لقب «قوهای سپید خزر» خوانده می‌شوند.
پیس پاکستان
پیس پاکستان ({{lang-ur|{{nq|پیس خریداری مرکز}}) شرکت خرده‌فروشی و مدیریت مرکز خرید پاکستانی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
کریستینا کالاس
کریستینا کالاس (Kristina Kallas؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی و رهبر حزب استونی ۲۰۰ است. او با کایا کالاس، نخست وزیر فعلی استونی، نسبتی ندارد.
موهلاو
موهلاو (به آلمانی: Möhlau) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در گرفنهاینیشن واقع شده‌است. موهلاو ۱٬۹۶۱ نفر جمعیت دارد.
خروج اضطراری (فیلم)
خروج اضطراری  فیلم عاشقانه زبان کنادا، محصول سال ۲۰۲۲ هند است که کارگردانی آن را همانت کومار بر عهده داشته‌است. بازیگران اصلی فیلم سونیل رائو، هیتا چاندراشکار، سمیوکتا هگده و سودا رانی هستند. این فیلم بازخوردهای مثبتی را دریافت کرد.
۳۱ اوت
۳۱ اوت دویست و چهل و سومین روز سال در گاه‌شماری میلادی (دویست و چهل و چهارمین در سال کبیسه) است. ۱۲۲ روز تا پایان سال باقی‌است.
زادروزها
سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان
محیط اداره
محیط اداره فیلمی کمدی به کارگردانی و نویسندگی مایک جاج محصول سال ۱۹۹۹ آمریکایی است.
داستان
داستان کمدی کارمندان یک شرکت است که از کارشان متنفرند و تصمیم می‌گیرند که بر ضد رئیس حریصشان شورش کنند.
تحصیل جلال‌پور جتان
تحصیل جلال‌پور جتان (به انگلیسی: Jalalpur Jattan Tehsil) یک تحصیل در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است. تحصیل جلال‌پور جتان ۷۰۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
دزیانیس خرامیانکو
دزیانیس خرامیانکو یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور بلاروس است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
گوهنر، نبراسکا
گوهنر شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۴ نفر بوده‌است.
پیکو دو جابر
پیکو دو جابر (به پرتغالی: Pico do Jabre) یک کوه در برزیل است که در پارائیبا واقع شده‌است. پیکو دو جابر ۱٬۱۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شاجی ان. کارون
'''شاجی ان. کارون''' (Shaji N. Karun؛ زادهٔ January 1, 1952) کارگردان فیلم، فیلم‌بردار، عکاس و مستندساز اهل هند است.
کوشی گوروما
کوشی گوروما - یکی از فنون و تکنیک‌های دستهٔ ناگه-وازا رشتهٔ ورزشی جودو است که در زیردستهٔ کوشی-وازا دسته‌بندی می‌شود.
شیفورشت
شیفورشت یک شهر در آلمان است که در هرتسوگتوم لاونبورگ واقع شده‌است. شیفورشت ۵۸۶ نفر جمعیت دارد.
مولاو
مولاو (به آلمانی: Molau) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در مولاور لاند واقع شده‌است. مولاو ۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
مرد پیلتن
مرد پیلتن یا مرد پیلتداون ، یک دروغ و کلاهبرداری دربارهٔ دیرین‌مردم‌شناسی بود که در آن قطعه‌های استخوان به عنوان بقایای فسیل‌شده یک انسان اولیه ناشناخته ارائه می‌شد. اگرچه تقریباً از ابتدا تردیدهایی در مورد درستی آن وجود داشت، بقایای آن به‌طور گسترده برای سال‌های متمادی مورد پذیرش قرار می‌گرفت و جعلی بودن این دروغ تنها در سال ۱۹۵۳ به‌طور قطعی نشان داده شد. یک بررسی علمی گسترده در سال ۲۰۱۶ نشان داد که باستان‌شناس آماتور چارلز داوسون مسئول مدارک جعلی بوده‌است.
سوخو-۲۷
سوخو سو–۲۷ نام‌گذاری ناتو: فلانکر-سی (Flanker-C) هواپیمای برتری هوایی مجهز به دو موتور توربوفن Saturn/Lyulka AL-31F است که در دوران اتحاد جماهیر شوروی توسط دفتر طراحی سوخو طراحی و ساخته شده‌است.
گنادی کودینوویچ
گنادی کودینوویچ یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور آلمان است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
AIMP
ویژگی‌ها
AIMP می‌تواند بسیاری از فایل‌ها را مانندMP3, Advanced Audio Coding (AAC), Dolby AC-3, Ogg Vorbis, Opus, Speex Audio, Apple Lossless, FLAC, WAV and Audio CDs و… را اجرا کند.
سوخو-۲۷
سوخو ۲۷ دارای برد پروازی استثنایی، قابلیت حمل مهمات بالا و چابکی فوق‌العاده‌است و توانایی انجام مانورهای دشوار همانند کبرا و کولبیت را داراست. جنگندهٔ سوخو ۲۷ اغلب در نقش «ماموریت‌های برتری هوایی» به‌کار گرفته می‌شود، اما قادر است در اغلب مأموریت‌های رزمی دیگر نیز شرکت کند.
پیش زمینه
یکی از وظایفی که برعهدهٔ سوخوی ۲۷ گذاشته شده‌بود، حمله به هواپیماهای پشتیبانی‌کننده عملیات‌های هوایی سازمان ناتو، نظیر هواپیماهای سوخت‌رسان و فرماندهی و هشدار زودهنگام (آواکس) بود. برنامه‌ریزان نظامی شوروی، بر این مسئله واقف بودند که نیروهای ناتو، توانایی‌های شایان سوخوی ۲۷ را در نظر گرفته‌اند و بدین جهت، می‌دانستند که حملهٔ همه‌جانبهٔ هوایی آن‌ها، توسط این جنگندهٔ جدید، بسیار محدود خواهد شد.
پس از فروپاشی اتحاد شوروی، سوخوی ۲۷، نه تنها برای اجرای نقشی که از ابتدا برایش در نظر گرفته‌بودند، در خدمت نیروهای هوایی کشورهای مستقل همسود باقی‌مانده‌است؛ بلکه آخرین سری این جنگنده، قادر است موشک‌های بسیار دوربرد هوا به هوای Novator KS-172 AAM-L را حمل نماید. این موشک‌ها، دارای بردی بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر هستند و به عنوان موشک دوربرد ضد آواکس، کاربرد دارند.
سوپرمدل (آلبوم)
«سوپرمدل» آلبومی از گروه موسیقی آلترنتیو راک فاستر د پیپل است که در March 14, 2014 منتشر شد. این آلبوم در چارت‌های ، در رتبه اول و در چارت‌های استرالیا، کانادا، آمریکا جزو ده آلبوم اول قرار گرفت.
سوخو-۲۷
پیش زمینه
موشک‌های استاندارد سوخوی ۲۷ جهت انجام مأموریت هوا به هوا، ترکیبی از موشک‌های آر-۷۳ و آر-۲۷ و آر-۷۷ ساخت ویمپل می‌باشد.
محدودیت‌ها
محدودیت سوخوی ۲۷ در نسخه اولیه اس، از نظر کیفیت و سطح فناوری نازل اتاقک خلبان و سیستم‌های اویونیک می‌باشد. در سوخوی ۲۷ نسخه صادراتی اولیه یک نمایشگر سربالا سیستم هاد تعبیه شده‌است، اما این جنگنده، همانند میگ ۲۹ a و برخلاف جنگنده‌های غربی نه سیستم کنترل هوتاس دارد نه نمایشگرهای چندمنظوره پیشرفته (Multi Function Display). کابین ابتدایی سوخو-۲۷اس همانند جنگنده‌های دهه ۱۹۶۰ غربی است و کاملاً آنالوگ می‌باشد. البته هواپیماهای سوخو ۳۰ و سوخو ۳۵ که برپایهٔ سوخو-۲۷ ساخته شده‌اند، دارای «کابین شیشه‌ای» می‌باشند؛ این دو جنگنده به‌دست شرکت فرانسوی Sextant Avionique به نمایشگرهای رنگی چندمنظوره، سیستم هوتاس، کلاه HMS و… مجهز شده‌اند.
رادار
رادار اصلی سوخوی ۲۷، از نوع پالس – داپلر و ساخت فازاترون بوده و N-۰۰۱ (نام ناتو: Slot Back) نام دارد. این رادار، دارای قابلیت Track Wile Scan یا TWS بوده اما پردازشگر به کار رفته در آن، از نوع بسیار ابتدایی است و این مسئله، باعث می‌شود رادار، از تشخیص علایم صحیح دریافتی و همچنین جستجو در مناطق کور، بسیار ناتوان باشد، بدین جهت، رهگیری دقیق با این رادار، بسیار دشوار است و نیاز به مهارت و تجربه فراوان دارد.
در جنگنده‌های سوخو-۳۰ و سوخو-۳۵ از مدل بالاتر رادار ساخت فازاترون به نام Bars N-۰۱۱M استفاده شده‌است که این رادار جدید، دارای آنتن رهیاب الکترونیکی، برد بهبود یافته، قابلیت رهگیری هم‌زمان چند هدف و حساسیت بالا می‌باشد.
سیستم IRST
در سوخوی۲۷، به تقلید از جنگنده اف-۱۴دی (مدل حمله به زمین اف-۱۴) از سیستم جستجو و ردیابی مادون قرمز یا IRST استفاده شده‌است. این سیستم درست بر روی دماغه و مقابل کابین نصب شده و با یک سیستم فاصله‌یاب لیزری، هماهنگ شده‌است. این سیستم می‌تواند در خدمت رادار قرار بگیرد یا مستقلاً برای حملات مخفیانه به کار گرفته شود. این سیستم همچنین به کنترل مسلسل هواپیما کمک می‌کند و دقت بیشتری را نسبت به زمانی که از حالت نشانه‌روی رادار استفاده می‌شود، فراهم می‌آورد.
گونه‌ها
گونه‌های مختلف تولید شده پس از دوران شوروی، بدین شرح هستند:
الدمیر بندینی
الدمیر بندینی، (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۶۳) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی برزیلی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی پتروبراس و رئیس هیئت مدیره بانکو دو برزیل فعالیت می‌نماید. بانکو دو برزیل هم‌اکنون بزرگترین بانک برزیل و آمریکای لاتین، بر پایه مجموع دارایی‌ها و سومین بانک بزرگ در این کشور، بر پایه ارزش بازار سرمایه می‌باشد. همچنین شرکت پتروبراس بزرگترین شرکت نفتی برزیل می‌باشد.
تلیله
تلیله نام سرده‌ای است از پرندگان مهاجر که در مناطق قطبی زاد و ولد می‌کنند.
کوسوتو گاکه
کوسوتو گاکه - یکی از فنون و تکنیک‌های دستهٔ ناگه-وازا رشتهٔ ورزشی جودو است که در زیردستهٔ آشی-وازا دسته‌بندی می‌شود.
کچوسنگ
کچوسنگ، روستایی از توابع بخش مهاباد شهرستان اردستان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان همبرات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
تحصیل حافظ‌آباد
تحصیل حافظ‌آباد (به انگلیسی: Hafizabad Tehsil) یک تحصیل در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
ثابت موکانوف
ثابت موکانوف (Сәбит Мұқанұлы Мұқанов؛ ۲۶ آوریل ۱۹۰۰ – ۱۸ آوریل ۱۹۷۳) شاعر، نویسنده، و متخصص ادبیات اهل امپراتوری روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده‌است.
تاپان سینها
تاپان سینها (Tapan Sinha; October 2, 1924 – 1924:10:2, January 15, 2009) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی برنده جایزه ملی فیلم بهترین کارگردانی شده‌است.
پیکو دو ژاراگو
پیکو دو ژاراگو (به پرتغالی: Pico do Jaraguá) یک کوه در برزیل است که در سائو پائولو واقع شده‌است. پیکو دو ژاراگو ۱٬۱۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کی پاچه
کی پاچه، روستایی از توابع بخش مهاباد شهرستان اردستان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان همبرات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جین کیونگ
جین کیونگ (진경؛ Jin Kyung؛ زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۷۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به مرد بی‌گناه، کتاب خانواده گو، دکتر خوب، و پینوکیو'' اشاره کرد.
جیانلوکا تریوزی
جیانلوکا تریوزی (Gianluca Triuzzi؛ زادهٔ September 9, 1978) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپتزیا، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال ویرتوس لانچانو، باشگاه فوتبال مونتسا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال پالرمو، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
شیپکاو
شیپکاو یک شهر در آلمان است که در اوبرشپریوالد-لاوزیتس واقع شده‌است. شیپکاو ۷٬۵۳۵ نفر جمعیت دارد.
تسوری گوشی
تسوری گوشی - یکی از فنون و تکنیک‌های دستهٔ ناگه-وازا رشتهٔ ورزشی جودو است که در زیردستهٔ کوشی-وازا دسته‌بندی می‌شود.
الفیه و شلفیه
در این کتاب حالت‌های آمیزش جنسی با تصویر و نگاره در چهارچوب داستان آمیزش زن با مرد آموزش داده شده‌است. ازرقی این کتاب را برای بهبود ضعف نیروی جنسی طغان‌شاه گردآوری نمود. در نام کتاب، الفیه گویا کنایه از آلت تناسلی مرد و شلفیه کنایه از فرج است. گروهی نیز الفیه و شلفیه را نام دو زن روسپی دانسته و شلفیه را مادر الفیه گفته‌اند. از این کتاب امروزه فقط بیست و دو صفحه باقی مانده‌است که در موزه شهر سن‌پترزبورگ در روسیه نگهداری می‌شود.
گروه نشاط چونیان
گروه نشاط چونیان (Nishat Chunian) شرکت نساجی پاکستانی است، که در سال ۱۹۹۰ توسط گروه نشاط تأسیس شد.
ایست وناتچی، واشینگتن
ایست وناتچی شهری در شهرستان داگلاس، ایالت واشنگتن  است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۱۹۰ نفر جمعیت داشته است.
در مورد تروریسم هسته‌ای
در مورد تروریسم هسته‌ای (On Nuclear Terrorism) نام کتابی است که نویسنده آن مایکل ای. لوی است.
وی در سال ۲۰۰۷ در این کتاب، مسئله تروریسم هسته‌ای را مورد بررسی قرار می‌دهد و تصمیم‌هایی را که یک رهبر تروریست برای اجرای یک توطئه هسته‌ای ممکن است بگیرد، را دنبال می‌کند. لوی موانع بسیاری را که چنین طرح تروریستی با آن ممکن است روبرو شود، را روشن می‌کند، که در نهایت باعث می‌شود به راه حل‌های عملی برای خنثی سازی هر طرح تروریستی رهنمون شود.
در سال ۲۰۱۰ پروفسور جان موهلر در کتاب وسواس اتمی می‌نویسد: «هراس آفرینی هسته ای از هیروشیما به القاعده، گسترش در یک زمینه است.»
مایکل لوی یکی از اعضای ارشد انرژی و محیط زیست در شورای روابط خارجی نیویورک است.
کیوی (ترانه)
"کیوی" آهنگی است که توسط خواننده و ترانه سرایی بریتانیایی هری استایلز منتشر شده‌است که برای اولین آلبوم استودیوی خود به نام خود ثبت شده‌است. این آهنگ به عنوان سومین آلبوم منتشر شد.
زمینه
این آهنگ یکی از پرطرفدارترین آهنگ‌های موجود در آلبوم است. این شامل اشعار در مورد سیگار، مشروب، یک زنانه و یک شب با یک دختر است. استایلز در باره این تک آهنگ می گوید:
آنتونیو نیوبو
آنتونیو نیوبو (زاده ۱۲ مارس ۱۹۴۸) کارآفرین، اقتصاددان و مدیر ارشد اجرایی اسپانیایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل شرکت نفتی رپسول فعالیت می‌نماید. وی همچنین رئیس هیئت مدیره شرکت گاز ناتورال نیز می‌باشد.
لیکوی معمولی
لیکوی معمولی پرنده‌ای از خانوادهٔ لیکویان است.
در ایران لیکوی معمولی بومی جنوب است و گونه‌ای از آن به نام لیکوی خوزی یافت می‌شود.
لیکوی معمولی پرنده‌ای پرجنب و جوش و پرسر و صدا است و جهش‌های کوتاه و سریع می‌کند. تخم آن آبی فیروزه‌ای و ۵ عدد می‌باشد. پرنده‌ای است اجتماعی و بیشتر در دسته‌های کوچک دیده می‌شود.
زیستگاه این پرنده در باغ‌ها و نخلستان‌های جنوب ایران شامل استان‌های هرمزگان، فارس، کرمان، سیستان و بلوچستان و خوزستان و … است. در زبان محلی به این پرنده دیمیل، دیمیل دُمبی، دومیل یا دومبیل می‌گویند که احتمالاً به دلیل دم بلند این پرنده می‌باشد.
کونراد یوهانسون
کونراد یوهانسون (Konrad Johannesson; August 10, 1896 – 1896:08:10, October 25, 1968) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
یوکو اوتوشی
یوکو اوتوشی - یکی از فنون و تکنیک‌های دستهٔ ناگه-وازا رشتهٔ ورزشی جودو است که در زیردستهٔ سوتمی-وازا دسته‌بندی می‌شود.
سعاده حمصی
سعید بن عبدالله حُمصی (؟ -دههٔ ۱۱۹۰م) که برای نابینا شدنش در جوانی به ضریر و أعمیٰ (به‌معنای: بی‌دید، نابینا) شهرت یافت؛ شاعر عربی شامی در سدهٔ ششم هجری بود.
زندگی
سال میلاد او نامشخص است. سعادة در حمص می‌زیست، اما برای کسب معاش از راهِ شعر، بسیار سفر می‌کرد. یک بار به قاهره رفت و صلاح‌الدین را مدح گفت که یک هزار دینار جایزه تنها برای یک مطلع از قصیده‌اش جایزه گرفت. از مصر با ثروت بسیاری به شام بازگشت. در ۱۰ شعبان دهه ۵۷۱ق در دمشق و در ۸ صفر دهه ۵۷۲ق در حمص، در نشست‌هایی ادبی حضور داشت. او در اواخر سدهٔ ششم هجری درگذشت.
پیکو دو مونت نگرو
پیکو دو مونت نگرو (به پرتغالی: Pico do Monte Negro) یک کوه در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است. پیکو دو مونت نگرو ۱٬۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مؤسسه خیریه بهنام دهش‌پور
مؤسسه خیریهٔ بهنام دهش‌پور یک سازمان خیریه مردم‌نهاد، غیردولتی و غیرانتفاعی است. این مؤسسه در نیمهٔ دوم سال ۱۳۷۴ بر پایهٔ ایده و پیگیری‌های بهنام دهش‌پور فعالیت‌های خود را آغاز کرد و این مسیر با حمایت داوطلبان و حامیان و با دریافت مجوز قانونی در سال ۱۳۷۹ و تاکنون ادامه داشته‌است. این مؤسسه در زمینه کمک و مساعدت تأمین هزینه‌های درمانی بیماران مبتلا به سرطان و انجام کلیهٔ امور خدماتی بر اساس نیاز و درخواست بخش سرطان بیمارستان‌های دانشگاهی و جلب همیاری و مشارکت مادی و معنوی مردم در حمایت از بیماران نیازمند و جذب نیروهای علاقه‌مند و مردمی جهت ارائهٔ خدمات درمانی و جانبی به افراد نیازمند فعالیت می‌کند.
بهنام دهش‌پور
بهنام دهش‌پور به نوعی اولین بنیان‌گذار مؤسسهٔ خیریهٔ بهنام دهش‌پور واقع در بخش رادیوتراپی و انکولوژی در بیمارستان شهدای تجریش تهران است. بهنام متولد سال ۱۳۵۳ بود. او فرزند شهلا لاجوردی و بهمن دهش‌پور است. بهنام در سال ۱۳۷۱ و در سن ۱۷ سالگی به سرطان کبد مبتلا شد و با وجود اینکه درمان بیماری‌اش را در داخل و خارج از کشور پیگیری کرد، عاقبت در ۳ اسفندماه سال ۱۳۷۴ و در سن ۲۱ سالگی بر اثر این بیماری درگذشت.
تاریخچهٔ ایجاد مؤسسه
بهنام در جریان آخرین دورهٔ معالجات خود در ایران به علت کمبود امکانات پرتودرمانی در مراکز درمانی خصوصی، مداوای خود را در بیمارستان شهدای تجریش پی گرفت که بخش رادیوتراپی آن تنها با یک دستگاه کبالت موجود، در ساختمانی نیمه‌تمام مشغول به کار بود. او که به شدت تحت تأثیر شرایط نامطلوب بیماران قرار گرفته بود، به رغم پیشرفت بیماری، با کمک خانواده و دوستانش اقدام به برگزاری بازارچهٔ خیریه کرد. همچنین با همکاری دوستانش کنسرت پیانویی در فرهنگسرای ارسباران برگزار کرد و حتی در آخرین شب زندگی‌اش با فروش شمع‌های تزیینی به کمک بیماران شتافت. عواید حاصل از این برنامه‌ها در سال ۱۳۷۵ پس از مرگ بهنام دهش‌پور به همراه سایر کمک‌های نیکوکاران صرف تکمیل و تجهیز سالن انتظار بخش رادیوتراپی و بازی کودکان شد.
در ابتدا این مؤسسه در ساختمان نیمه‌تمام رادیوتراپی و انکولوژی کار خود را به پیشنهاد دکتر حسین مدنی ریاست وقت این بخش آغاز کرد و دفتری برای همراهی بیشتر به منظور تکمیل و تجهیز این بخش به مؤسسه اختصاص داده شد. در دی‌ماه سال ۱۳۷۷ تقاضای تأسیس مؤسسهٔ خیریهٔ بهنام دهش‌پور به هیئت مؤسسان؛ خانم شهلا لاجوردی (مادر بهنام)، آقای بهمن دهش‌پور (پدر بهنام)، محمد لاجوردی (دایی بهنام) و آقای دکتر حسین مدنی (ریاست وقت بخش)، با هدف کمک و مساعدت تأمین هزینه‌های درمانی بیماران مبتلا به سرطان و انجام کلیهٔ امور خدماتی بر اساس نیاز و درخواست بخش سرطان بیمارستان‌های دانشگاهی و جلب همیاری و مشارکت مادی و معنوی مردم در حمایت از بیماران نیازمند و جذب نیروهای علاقه‌مند و مردمی جهت ارائهٔ خدمات درمانی و جانبی به افراد نیازمند و خانوادهٔ آنان داده شد و مؤسسه در تاریخ ۱۳ اسفندماه ۱۳۷۹ به شمارهٔ ۱۲۶۸۴ به ثبت رسمی رسید و با ۱۱ نفر هیئت امنا و پنج نفر هیئت مدیره به صورت داوطلبانه به کار خود رسمیت داد.
نحوهٔ اداره کردن و شیوهٔ درمان خیریه
این مؤسسهٔ خیریه با همکاری و حمایت بسیاری از داوطلبان و حامیان این سازمان اداره می‌شود. ارائهٔ خدمات بهداشتی، پشتیبانی و خدمات فرهنگی به بیماران و خانواده‌های آن‌ها بدون توجه به نوع سرطان، مرحلهٔ بیماری، سن، جنسیت، ملیت و مذهب آن‌ها انجام می‌شود.
اطلاع‌رسانی سرطان پستان
یکی از اهداف این مؤسسه، افزایش دانش و آگاه‌سازی، ارتقای اطلاعات و حمایت از سازمان‌های دولتی، غیردولتی و بین‌المللی، با افزایش کیفیت خدمات پزشکی و حمایت از آن، و به‌طور مداوم و با بهبود نگرش عمومی در مورد سرطان و از بین بردن باورهای غلط و نادرست در مورد این بیماری است.
منابع
↑ پرش به بالا به: ۱٫۰ ۱٫۱. https://behnamcharity.org.ir/تاریخچه-موسسه/.
شیرگیسوالده
شیرگیسوالده یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در شیرگیزوالده-کیرشاو واقع شده‌است. شیرگیسوالده ۲٬۸۸۳ نفر جمعیت دارد.
گوتام گوس
گوتام گوس (Goutam Ghose؛ زادهٔ July 24, 1950) کارگردان فیلم و مستندساز اهل هند در سینمای بنگالی است. وی برنده جایزه ملی فیلم بهترین کارگردانی شده‌است.
شیرگیسوالده
خواهرخوانده
شهر زوندرن خواهرخواندهٔ شیرگیسوالده هست.
گوتام گوس
او در فیلم چهار ضلعی بازی کرده‌است.
گونیان
گونیان، روستایی از توابع بخش مهاباد شهرستان اردستان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان همبرات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال1395، جمعیت ا245 37خانوار) بوده‌است.
گردن، نبراسکا
گردن شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۱۲ نفر بوده‌است.
دنیاگیری کووید-۱۹ در بلژیک
دنیاگیری ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس تأیید شد که در ۴ فوریه ۲۰۲۰، هنگامی که اولین پرونده کووید-۱۹ در بروکسل تأیید شد، از جمهوری خلق چین به بلژیک گسترش یافت. این همه‌گیری فقط از اول مارس آغاز شد، هنگامی که بسیاری از اسکی بازان که تعطیلات مدرسه را در اطراف کارناوال در شمال ایتالیا گذرانده بودند مجاز به بازگشت به محل کار یا مدرسه شدند. آخرین موارد تأیید شده، مرگ و میر و بهبودی در شیوع تاج ویروس در بلژیک را می‌توان در وب سایت Sciensano یافت.
تلاش برای مقابله با شیوع تاج ویروس در بلژیک باید توسط ۹ وزیر بهداشت فدرال و منطقه ای انجام شود، Maggie De Block (Open VLD, دولت فدرال), Wouter Beke (CD&V، جامعه فلاندی), Christine Morreale (PS, انجمن فرانسه), Antonios Antoniadis (Belgian politician) (SP, جامعه آلمانی زبان), Bénédicte Linard (اکوولو، جامعه فرانسه), والری گلاتینی (MR, جامعه فرانسه), آلن مارون (اکوولو، بروکسل), الکه ون دن برنت Brandt (گرین، بروکسل) and باربارا تراچن (اکوولو، بروکسل). با پشتیبانی از:
برخلاف بیشتر کشورهای همسایه (هلند، فرانسه، آلمان و UK), مقامات بلژیک در ابتدا مایل به ارائه اطلاعات یا آماری درمورد محل قرارگیری پرونده‌ها نبودند، غیر از آمار مربوط به هر منطقه: فلاندر، بروکسل و والونیا. Sciensano از ۱۸ مارس به بعد و برای هر شهرداری از ۲۶ مارس به بعد شروع به انتشار آمار در هر استان کرد.
ژانویه ۲۰۲۰
اولین گزارشات از بیماری مرموز ریه در شهر چین ووهان حدود 8 ژانویه در مطبوعات بلژیک ظاهر شد. در تاریخ 29 ژانویه ، جشن های سال نو چینی در این جشنواره لغو شد دانشگاه کاتولیک لون.
فوریه ۲۰۲۰
در 2 فوریه ، اتباع بلژیکی ساکن هوبی در یک پرواز تخلیه در آنجا فرود آمدند پایگاه هوایی ملسبروک نزدیک به بروکسل, قبل از انتقال به بیمارستان نظامی Neder-over-Heembeek جایی که آنها تحت قرنطینه 14 روزه قرار گرفتند و به دلیل آلودگی به ویروس مورد آزمایش قرار گرفتند.
در تاریخ 4 فوریه ، اعلام شد که یکی از مراجعه‌کنندگان مثبت برای کروناویروس رمان آزمایش کرده است, اولین مورد در بلژیک. بیمار ، یک مرد بدون علامت 54 ساله ، سپس به بیمارستان سنت پیتر در بیمارستان منتقل شد بروکسل, یکی از دو مرکز مراجعه به کشور است.
در 21 فوریه ، گروهی از ده شهروند بلژیکی پس از محدودیت در این اجازه مجاز به بازگشت به بلژیک شدند MS Westerdam کشتی مسافرتی برای چند روز.
در 24 فوریه ، پس از گسترش کووید-19 در شمال ایتالیا ، صد شهروند بلژیکی قرار گرفتند قرنطینه در H10 Costa Adeje Palace در تنریف که قفل شد. به پانزده نفر اجازه داده شد که در 28 فوریه بازگردند. در باقی مانده اجازه داده شد که در تاریخ 5 مارس به بلژیک برگردد ، بدون این که آزمایش جوندگان انجام شود.
مارس ۲۰۲۰
در اول مارس ، دومین مورد از کروناویروس در بلژیک ، یک زن هلندی که از آنجا برگشته بود ، تأیید شد کریپ-آن-والوسی در یکی از مناطق تحت تأثیر فرانسه.
سالانه یک هفته سال تحصیلی دور و بر کارناوال از 22 فوریه تا 1 مارس 2020 به طول انجامید و تعداد معدودی از مردم در آن دوره به تعطیلات اسکی می روند. تعداد عفونت های ویروس شناسایی شده به همین دلیل با بازگشت افرادی که در استراحتگاه های اسکی شمال ایتالیا اقامت داشتند ، به شدت افزایش یافت.
در 2 مارس ، شش مورد دیگر ، در مجموع هشت مورد ، تشخیص داده شده بود. پنج مورد در فلاندر و دیگری در بروکسل پیدا شده اند که هر شش نفر از شمال ایتالیا بازگشتند. وزیر دو بلوک خاطرنشان کرد: هیچ دلیلی برای وحشت وجود ندارد و گفت بلژیک می تواند با این بیماری همه گیر شود.
از 3 مارس ، شش پرونده دیگر تأیید شد که در مجموع 14 پرونده تشکیل شده است. یکی از افراد آلوده یک نوجوان 17 ساله بود که به مدرسه خود بازگشت تیئنان بعد از تعطیلات اسکی در شمال ایتالیا. شخص دیگری از سینت-نیکلاس از تعطیلات اسکی بازگشت. یک بیمار از ورویه در کلینیک بروکسل بستری شد, و دو مورد درCouthuin (قسمتی از ارون). یک بیمار یک مرد 65 ساله است اوپن که علائم نسبتاً شدیدی را نشان داده و در هیچ یک از مناطق با خطر بالاتر از عفونت وجود نداشته است. استیون ون گچت از کمیته علمی پیش بینی کرد که در بدترین حالت ، این بیماری همه گیر 13000 عفونت ویروس ایجاد کند ، با 2000 تا 3000 بستری در بیمارستان و 500 تا 700 بیمار در بخش مراقبت های ویژه. وی در مصاحبه بعدی به اعداد مختلفی اشاره کرد که گفت 70٪ از جمعیت (تقریباً 8 میلیون نفر) می توانند آلوده شوند.
از 4 مارس ، ده مورد جدید قبل از ظهر تأیید شد ، و درمجموع 23 نفر از 9 بیمار جدید اخیراً از ایتالیا بازگشتند. بیمار دیگر با یک مورد قبلی تماس داشت. چهار مورد در لون حوزه, یک مورد در اسلت, و یکی در خز. در وول‌جم دو مورد مرتبط ظاهر شد یک خانواده کامل 7 نفره هنگام بازگشت از تعطیلات اسکی در شمال ایتالیا آلوده شدند. در ابتدا مقامات بلژیک علی‌رغم درخواست خانواده ، نمی‌خواستند خانواده را برای ویروس آزمایش کنند. علاوه بر این ، معلمی در یک مدرسه ابتدایی در وولگم ، که در همان تعطیلات اسکی خانوادگی در خانواده بود و حتی دو روز و نیم پس از تعطیلات مدرسه به سر کار می رفت و بیمار شد و به بیماری ویروس کووید -19 مبتلا شد. به Agentschap Zorg en Gezondheid مدرسه توصیه کرد که تعطیل نشود. خانه بازنشستگی در گوئک پذیرش بازدید کنندگان به عنوان یک اقدام احتیاطی متوقف شد ، زیرا یک کارمند می توانست با کروناویروس جدید در تماس باشد. جوریس موننس سخنگوی آژانس مراقبت و بهداشت و درمان فلانش ابراز عقیده کرد که این یک اقدام مناسب نبود.
در 4 مارس ، آژانس دفاع اروپا (EDA) تایید کرد که یکی از کارکنان برای کرونا ویروس مثبت بوده و اولین مورد تأیید شده در آن را نشان داده است آژانس های اتحادیه اروپا. مقام ارشد EDA هفته گذشته از سفر به ایتالیا بازگشته بود. وی پس از بازگشت از ایتالیا ، وی هفته گذشته قبل از شروع احساس بیماری در روز شنبه (29 فوریه) در یک نشست تقریباً چهار ساعته با حدود سی مقام دیگر اتحادیه اروپا شرکت کرد. یکی از کارمندان ارتش سرویس اقدام خارجی اروپا کسانی که در جلسه حضور داشتند ، علائم بیماری را نیز آغاز کرده اند. EDA تا 13 مارس همه جلسات را لغو کرده است و سایر نهادهای اتحادیه اروپا نیز اقدامات احتیاطی را انجام می دهند. در 5 مارس ، 27 مورد تأیید شده جدید توسط دولت گزارش شد (16 مورد در فلاندر ، 9 در والونیا و 2 مورد در بروکسل) که تعداد آنها به 50 مورد رسیده است. از 50 بیمار 1 بیمار بهبود یافته ، 48 نفر در خانه خود قرنطینه می شوند و 1 نفر در بیمارستان سنت پیتر تحت مداوا قرار می گیرد. گزارش شد که موارد جدید در این کشور قرار دارد کنوکئست, زونووان, کلیسای عذاب (روئیزولود) و Vlierzele (از سن-لیووانزوتم).
در 6 مارس ، 59 پرونده جدید توسط دولت گزارش شده است ، که تعداد این پرونده ها به 109 مورد رسیده است (65 مورد در فلاندرز ، 12 مورد در بروکسل ، 31 در والونیا و 1 مورد مداوا). موارد جدید از جمله موارد دیگری بود که گزارش شده است اوزترزل و سن-کتولیژنوئوه. وزارت بهداشت برای اولین بار تأیید کرد که عفونت در خاک بلژیک رخ داده است.
در 7 مارس ، 60 پرونده جدید توسط دولت تأیید شد (40 مورد در فلاندر ، 5 در بروکسل و 15 در والونیا) که این تعداد را به 169 مورد (105 مورد در فلاندر ، 17 در بروکسل ، 46 در والونیا و 1 درمان) رسانده است. موارد جدید از جمله موارد دیگری بود که گزارش شده است اوتلان-الکتوران, مل، گان, لوکرن, مر، بلژیوم, لده, تیلدونک و دهکده پوپل. وزارت صحت عامه خاطرنشان کرد: "تعداد بیشتری از عفونت ها به صورت محلی منعقد می شود" ، اما اطلاعاتی در مورد تعداد آنها ارائه نداد.
از 422 نمونه گرفته شده در 7 مارس ، در 8 مارس (16 مورد در فلاندر ، 8 در بروکسل و 7 در والونیا) مثبت شده و تعداد عفونت ها به 200 مورد رسیده است. وزارت بهداشت تایید کرد "گردش خون محلی ویروس از مناطق مختلف "اما این مکانها را فاش نکرد.
در 10 مارس ، تعداد کل موارد تایید شده 267 نفر بود.
در 11 مارس ، وزیران د بلاک و مارون اعلام کردند که نخستین مرگ در قلمرو بلژیک به دلیل کووید-19 در 10 مارس اتفاق افتاد, یک زن زن 90 ساله از بروکسل که تحت مداوا بود ایتربیئک. دو بیمار دیگر در همان روز درگذشت ، یک نفر 73 ساله و یک نفر 86 ساله که درگذشت سن-ژنوزیو-رود.
در 12 مارس ، 2 عفونت جدید و همچنین 32 مورد مشکوک در خانه بازنشستگی (تر کامرون) در شناسایی شد اوئترمئل-بوآتسفور, یکی از بزرگترین خانه های بازنشستگی منطقه بروکسل است. تعداد کل موارد تایید شده به 399 نفر افزایش یافت. تقریباً 20 بیمار (حدود 5٪) از این 399 بیمار تحت درمان قرار گرفتند.مراقبت‌های ویژه پزشکی. رئیس جمهور کمیسیون اروپا, اورزولا فن در لاین به کلیه کارکنان آگاه شد که 7 نفر از همکارانشان آزمایش مثبت کرده اند که شش نفر در بلژیک. وی همچنین به "کلیه همکاران در کارکردهای غیر مهم" دستور داد که تا 5 آوریل از خانه با اثر فوری مشغول به کار شوند ، در حالی که کسانی که "کارکردهای مهم را تضمین می کنند" باید در دو شیفت کار کنند تا خطر عفونت را به حداقل برساند.
در 16 مارس, فیلیپ بلژیک خطاب به ملت و از همه بلژیکی ها خواست تا اقدامات کووید-19 را برای "خود و آسیب پذیرترین افراد در میان ما" احترام بگذارند.
در 21 مارس مشاهده شد که بیش از نیمی از بیماران در بیمارستان اوست-لیبرگ در خنک از اصالت ترکی بودند. وزیر امور خارجه زحل دمیر از جامعه ترکیه در لیمبورگ خواست تا از اقدامات قرنطینه پیروی کند.
تعداد بیشتری از افرادی که آزمایش عروسک رمان مثبت کردند در مقایسه با روزهای گذشته در 28 مارس نسبتاً زیاد بودند زیرا تعداد بیشتری از افراد مورد آزمایش قرار گرفتند و به دلیل اینکه یک آزمایشگاه بزرگ والون تاکنون هیچ موردی را گزارش نکرده و 500 مورد اضافی را از گذشته گزارش کرده است. روزها با تأخیر.
از 29 مارس ، حدود 20 000 شهروند بلژیکی به دلیل محدودیت سفر در سراسر جهان ، در خارج از کشور گیر افتادند پرو, آفریقای جنوبی, استرالیا و نیوزلند.
در تاریخ 30 مارس اعلام شد که به دلیل سنگین بودن برخی از بیمارستان های استان های لیمبورگ و هاینانو ، طرح توزیع بیماران ICU فعال شده است.
آوریل ۲۰۲۰
در 31 مارس (داده ها در تاریخ 1 آوریل) ، افت روزانه افزایش بیماران تحت مداوا در بیمارستان ها مشاهده شد. این امر را می توان با افزایش بیماران مرخص شده توضیح داد: 436 نفر در 24 ساعت گذشته بیمارستان را ترک کردند. در 2 آوریل ، سلطنت توانست با یک تماس تلفنی 20 دقیقه ای با رئیس جمهور چین به مقامات بلژیک کمک کند شی جین پینگ  و از عبارتی استفاده کرد که یک دوست نیازمند در واقع یک دوست است.
جیانلوکا تملین
جیانلوکا تملین (Gianluca Temelin؛ زادهٔ August 5, 1976) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال آتالانتا، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
فرهنگ عمید
فرهنگ فارسی عمید، معروف به فرهنگ عمید، یک فرهنگ لغت یک‌زبانهٔ فارسی به فارسی تألیف حسن عمید است که در دو جلد به چاپ رسیده‌است. این فرهنگ شامل واژه‌های فارسی، لغات عربی، اروپایی و ترکی به‌کاررفته در زبان فارسی است که به همراه اصطلاحات ادبی و علمی تألیف شده‌است. حسن عمید در سال ۱۳۳۲ واژه‌نامه‌ای را به نام فرهنگ نو تکمیل و منتشر نمود که جلد اول آن در سال ۱۳۰۸ خورشیدی به چاپ رسیده بود. اما فرهنگ فارسی عمید نخستین بار در سال ۱۳۳۵ در ۹۳۶ صفحه با قطع کوچک چاپ شد. بعد از گذشت ده سال، این فرهنگ، همراه با اصلاحات و افزودن واژه‌های بیشتر، در سال ۱۳۴۲ و در ۱۱۱۴ صفحه، با سرمایهٔ کتابخانهٔ ابن‌سینا دوباره به چاپ رسید.
خصوصیات
از ویژگی‌های این واژه‌نامه می‌توان موارد زیر را نام برد:
یورگ ادی
یورگ ادی (زادهٔ ۱۹۴۳ در اشتوتگارت) بازیگر آلمانی و گوینده نمایش رادیویی است.
زندگی
یورگ ادی به عنوان یک کتابفروش در فرانکفورت آم ماین آموزش دید. در سال ۱۹۶۶ برای تحصیل چند سالی به کانادا رفت و در آنجا نیز در کلاس‌های بازیگری شرکت کرد و اولین نقش‌های خود را در تئاترهای مونترال ایفا کرد. در اوایل دهه ۱۹۷۰ به آلمان بازگشت و تا سال ۱۹۷۷ در تئاتر اوسنابروک و تئاتر شهر اینگولشتات استخدام شد. از آن زمان ادی به عنوان یک فریلنسر فعالیت می‌کند و در استیج‌های مختلف در آلمان و سوئیس بازی کرده‌است. او از سال ۱۹۸۵ مهمان دائمی تئاتر اشتوتگارت بوده و در حال حاضر یکی از اعضای تئاتر آلت-اشتات است.
در صحنه‌های اشتوتگارت، ادی از جمله در نقش آمیاس پائولت در ماریا استوارت اثر فریدریش شیلر، در نقش‌های اصلی فیلم‌های مرگ فروشنده آرتور میلر و ناتان حکیم اثر گوتولد افرایم لسینگ و همچنین در قطعات مختلف نقش آفرینی نموده‌است.
اد علاوه بر چند نقش جلوی دوربین گوینده نمایش رادیویی نیز هست و از اواسط دهه ۱۹۸۰ در برنامه‌های متعددی در رادیو جنوب غرب آلمان شرکت داشته‌است. او همچنین در دوبله و تبلیغات فعالیت می‌کند و در تولید کتاب‌های صوتی نیز فعالیت دارد.
ارمنیان در کشورهای عربی
کشورهای عربی یکی از مناطق مهم استقرار ارامنه به شمار می‌رود که تعداد آنان در این منطقه بالغ بر نیم میلیون نفر است، اما اکثریت آنان به ترتیب در کشورهای لبنان، سوریه و مصر و ... مستقرند.
لبنان
ورود و حضور ارمنیان لبنان به نسل‌کشی ارامنه سال ۱۹۱۵ بازمی‌گردد که از طریق اراضی سوریه وارد این کشور شدند و اکثریت آنان در اردوگاه‌های پناهندگان در بیروت سکنی گزیدند. سپس در سال ۱۹۳۹ تعدادی بالغ بر ۱۵ هزار نفر از ارامنه لواء اسکندرون که تحت سیطره ترکیه قرار داشتند به بقاع مهاجرت کردند و گروهی دیگر از آن‌ها نیز در خلال جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از فلسطین به سرزمین لبنان مهاجرت کردند.
برخی از شخصیت‌های ارامنه در لبنان با مشارکت در صحنه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی این کشور، موفق شدند در مجلس، دولت و احزاب سیاسی حضور فعال یافته و همچنین در فعالیت‌های اقتصادی، خصوصاً صنایع، امور فنی و حرفه‌ای، تجارت و زیرساخت‌های اقتصادی این کشور نقش سازنده‌ای ایفا کنند.
سوریه
وجود ارامنه در سوریه به پیش از درگیری آنان در ترکیه بازمی‌گردد. شهر حلب به علت فعالیت‌ها و رونق اقتصادی گروهی از بازرگانان و صنعتگران ارمنی را به خود جذب کرده بود و پس از تحولات سال ۱۹۱۵ حضور آنان افزایش یافت و در خلال دهه‌های اولیه اقامت آن‌ها در این منطقه در حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی فعالیت‌های بارزی از خود نشان دادند، به طوری که در زمینه مسائل فرهنگی و تبلیغاتی تنها در حلب و در خلال سال‌های ۱۹۷۸–۱۹۱۸ ده‌ها روزنامه، ۱۱ هفته‌نامه و ۳۲ ماهنامه منتشر می‌کردند و تعداد زیادی از مؤسسات و مراکز فرهنگی و سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و تحت اشراف آن‌ها اداره می‌شد.
فلسطین
روابط ارامنه با قدس و فلسطین به تاریخ قدیم و قرن چهارم و پنجم میلادی بازمی‌گردد که ضمن اشتغال به امور فنی و اقتصادی در طول سده‌ها با تحولات و تغییرات در تعداد جمعیت، آنان حضور خود را حفظ کردند و در نیمه سده ۱۷ ارامنه از نظر جمعیت سومین طائفه مسیحی در فلسطین به شمار می‌آمدند ولیکن با اجرای طرح یهودی‌سازی این منطقه و باریکه ساحلی فلسطین، آنا به سمت اورشلیم و مناطق شرقی فلسطین کوچ کردند و طبق برآورد آماری تعداد ارامنه در سال ۱۹۴۵ بالغ بر پنجاه هزار بود و بعد از تجاوزات اسرائیل در سال ۱۹۶۷ به سی هزار نفر تقلیل یافتند و با استمرار مهاجرت آن‌ها در سال ۱۹۷۴ به دوهزار و در سال ۱۹۸۵ به هزار نفر کاهش یافت که غالباً در ده‌ها مؤسسه فرهنگی، اجتماعی و دینی به کار اشتغال داشتند. ارامنه در قبال مسئله اشغال سرزمین همواره از مواضع منسجم و شجاعانه برخوردار بودند و با تقسیم اراضی در سال ۱۹۴۷ بشدت مخالفت کردند و خواستار استقلال فلسطین و برپائی حکومت مردمسالارانه ادیان سه‌گانه شدند.
مصر
وجود ارمنیان در مصر نیز به تاریخ قدیم بازمی‌گردد و در خلال جنگ جهانی اول و تغییر در توزیع ارامنه در منطقه تعداد آنان در این کشور افزایش یافت و به بیش از ۳۰–۲۵ هزار نفر رسید که اکثریت آن‌ها در قاهره و اسکندریه اقامت داشتند. ارامنه در مصر موفق شدند طی قانون ویژه‌ای در سال ۱۹۴۶ امتیازاتی را برای خود کسب و تضمین کنند و دولت مصر در سال ۱۹۵۵ آن را تصویب کرد. با مهاجرت ارامنه در دهه‌های اخیر تعداد آن‌ها در مصر کاهش یافته و اقلیت باقی‌مانده در این کشور در امور و حرف سنتی ریسندگی، پوست و مفروشات به کار اشتغال دارند که از جایگاه خاصی در این کشور برخوردارند ولیکن در مقایسه با قبل از انقلاب ۱۹۵۲ از حضور شخصیت‌های فرهنگی آنان کاسته شده‌است.
جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴
دور پایانی هشتمین دوره مسابقات جام ملت‌های آسیا در ماه دسامبر سال ۱۹۸۴ میلادی برگزار شد. این بازی‌ها در ۱ دسامبر آغاز شد و در ۱۶ دسامبر به پایان رسید. این دوره از بازی‌ها در به میزبانی کشور سنگاپور در شهر کالنگ برگزار شده‌است.
در پایان بازی‌ها کشور عربستان که برای نخستین بار به جام ملت‌ها راه یافته بود،به مقام قهرمانی دست یافت، همچنین کشورهای چین به مقام دوم، کشور کویت به مقام سوم و تیم ایران به مقام چهارم دست یافت است.
تیمهای حاضر در بازی‌ها
بازی‌های هشتمین دوره جام ملت‌های آسیا برای دومین بار با حضور ده تیم برگزار گردید. در گروه یک رقابت‌ها، تیم کویت به عنوان مدافع عنوان قهرمانی سرگروه بود و سایر تیم‌ها شامل کره جنوبی، سوریه، قطر و عربستان بودند که عربستان برای نخستین بار به مرحله نهایی جام ملت‌های آسیا راه یافته بود. در گروه دوم نیز تیم سنگاپور به عنوان میزبان رقابت‌ها سرگروه شد و تیم‌های ایران، چین، هندوستان و امارات متحده عربی سایر تیم‌های این گروه را تشکیل می‌دادند.در این گروه نیز تیم سنگاپور برای اولین بار در مرحله نهایی حاضر گردید. پیش از شروع رقابت‌ها و با توجه به سوابق، تیم‌های کویت، چین، ایران و کره جنوبی به عنوان مدعیان اصلی قهرمانی محسوب می‌گردیدند. ضمناً از تیم‌های عربستان و امارات نیز به عنوان تیم‌هایی که توان خلق شگفتی دارند نام برده می‌شد. در این دوره از بازی‌ها تیم ملی ایران یکی از بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال خود را در اختیار داشت.هرچند که ابهامات و نگرانی‌هایی در خصوص خط دفاع تیم ایران وجود داشت ولی تعدد ستارگان و بازیکنان تکنیکی و آماده در خطوط میانی و حمله ایران، این امیدواری را ایجاد می‌کرد که تیم ایران بتواند عنوان قهرمانی خود را که دوره قبلی به کویت باخته بود دوباره پس بگیرد.
فائو
سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (فائو) از سازمان‌های بین‌المللی است که در زمینهٔ توسعهٔ کشاورزی فعالیت دارد. سازمان فائو در سال ۱۹۴۵ توسط ۴۴ کشور عضو سازمان ملل متحد تأسیس شد. این سازمان از مرکز فائو و از طریق شبکه جهانی بالغ بر حدود نود اداره برای گسترش و مدرنیزه کردن کشاورزی، جنگلداری، شیلات و تأمین غذای مناسب برای همگان، به کشورهای در حال توسعه کمک می‌کند. هدف این سازمان، بالا بردن سطح زندگی و بهبود تغذیه مردم جهان، توزیع مناسب مواد غذایی در مناطق مختلف جهان و ایجاد امنیت غذایی است. مبارزه با سوءتغذیه با ارائه اطلاعات لازم به کشورهای مختلف؛ از دیگر اهداف فائو است که بازدهی کشاورزی و سطح تغذیه در جهان را افزایش داده‌است. مقر این سازمان واقع در شهر رم در کشور ایتالیا است.
فائو به اعضای خود شامل اتحادیه اروپا و ۱۸۳ کشور خدماتی ارائه می‌دهد و در این راه با هزاران همراه در سرتاسر جهان، از سازمان‌های جامعه مدنی مانند گروه‌های کشاورزان و سازمان‌های بشر دوستانه تا دیگر موسسات ملل متحد، بانک‌های توسعه و بخش خصوصی، همکاری می‌کند.
ایران از هفتم آذر ۱۳۳۲ عضو این سازمان است.
کارشناسان این سازمان در سال‌های ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۰ بخش چشمگیری از ذخایر ژنتیکی گندم، جو و یولاف ایران را تحت عنوان تحقیقات و بررسی گردآوری کرده و ارزیابی نمودند اما سپس آنان را از ایران خارج نموده و به بریتانیا، کانادا و دیگر کشورهای خارجی منتقل کردند.
اهداف اصلی فائو
چهار هدف اصلی فائو عبارتند از:
پیشینه تاریخی فائو
۱۹۴۳ - در این سال ۴۴ دولت در ویرجینیای ایالات متحده خود را به تأسیس یک سازمان دائمی در زمینه غذا و کشاورزی متعهد کردند. ۱۹۴۵ - اولین اجلاس فائو در کانادا فائو را به عنوان یک سازمان تخصصی ملل متحد تأسیس کرد. ۱۹۵۱ - مرکز فائو از واشینگتن به رم تغییر یافت. ۱۹۸۱ - اولین روز جهانی غذا، ۱۶ اکتبر (۲۴ مهر) در بیش از ۱۵۰ کشور جهان جشن گرفته شد. ۱۹۸۶ - بهره‌برداری از «آگروستات»، وسیع‌ترین منبع آمار و اطلاعات کشاورزی جهان، که اکنون فائوستات نام دارد، آغاز شد. به منظور تقویت سازمان‌های فعال در زمینه پیشگیری و کنترل و تا حد امکان ریشه کنی بیماری‌ها و آفات، سیستم پیشگیری اضطراری از بیماری‌ها و آفات گیاهی و جانوری فرامرزی، پی ریزی شد. فائو به منظور تمرکززدایی عملیات و کارآمد ساختن آیین‌نامه‌ها و کاهش هزینه‌ها، بازسازی قابل ملاحظه‌ای را از زمان تأسیس آغاز کرد.
مدیریت و امور مالی فائو
فائو از طریق اجلاس کشورهای عضو که هر دو سال یکبار برای بررسی کارکرد سازمان و تصویب بودجه و برنامه دو سال آینده برگزار می‌گردد اداره می‌شود. اجلاس از میان کشورهای عضو، یک شورای ۴۹ نفره را انتخاب نموده که به عنوان هیئت مدیره موقت سازمان عمل می‌کند. این اعضا در یک دوره سه ساله به صورت چرخشی کار می‌کند. این اجلاس همچنین مدیرکل را برای ریاست سازمان انتخاب می‌نماید. سازمان فائو از هشت اداره تشکیل می‌شود که عبارتند از: امور اداری و مالی، کشاورزی، اقتصادی و اجتماعی، شیلات، جنگلداری، اطلاعات و مسائل عمومی، توسعه پایدار و همکاری‌های فنی. بیش از ۳۷۰۰ کارمند در فائو مشغول کار هستند (۱۴۰۰ کارمند حرفه‌ای و ۲۳۰۰ کارمند خدمات عمومی) که علاوه بر اداره مرکزی، پنج اداره منطقه‌ای، پنج اداره محلی، پنج اداره ارتباطی و بیش از ۷۸ سازمان کشوری را اداره می‌کند. بودجه سازمان در دو زمینه اصلی صرف می‌شود: برنامه دائمی و برنامه منطقه‌ای. برنامه دائمی مربوط به فعالیت‌های داخلی است، شامل: حمایت از کار عملی، راهنمایی کشورها در زمینه خط مشی و برنامه‌ریزی و طیف وسیعی از طرح‌های توسعه – بودجه آن از طریق کشورهای عضو و مطابق سطح مقرری اعلام شده توسط اجلاس تأمین می‌شود. برنامه منطقه‌ای که اهداف توسعه فائو را تحقق می‌بخشد برای پروژه‌های مشترک بین دولتهای ملی و دیگر سازمان‌ها مساعدت‌های عمده‌ای فراهم می‌نماید.
اصلاحات فائو برای سده بیست و یکم
از سال ۱۹۴۴، فائو در جهت تمرکززدایی عملیات و کارآمدتر ساختن آیین‌نامه‌ها و کاهش هزینه‌ها در معرض مهم‌ترین بازسازی از زمان تأسیس قرار گرفته‌است. به این ترتیب ۵۰ میلیون دلار صرفه جویی در سال محقق شده‌است. نکات برجسته این اصلاحات عبارتند از: - استفاده بیشتر از کارشناسان کشورهای در حال توسعه و کشورهای در حال گذار. - ارتباط گسترده با بخش خصوصی و سازمان‌های غیردولتی. - دسترسی الکترونیکی بیشتر به اسناد و بانک اطلاعات فائو. گزارش «اصلاحات فائو در هزاره جدید» خطوط کلی اقدامات فائو را برای تمرکززدایی سازمانی و توجه به فعالیت در زمینه اولویتهای کلیدی، مشخص می‌کند. در سال ۱۹۹۹ اجلاس «چارچوب استراتژیک پیشبرد برنامه‌های فائو تا سال ۲۰۱۵» را تصویب کرد که طی تبادل نظرهای گسترده میان کشورهای عضو و دیگر سرمایه‌گذاران فائو وسعت بیشتری یافته و برای برنامه‌ها و طرح‌های آینده این سازمان چارچوب قدرتمندی را تدارک می‌بیند.
آشی گوروما
آشی گوروما - یکی از فنون و تکنیک‌های دستهٔ ناگه-وازا رشتهٔ ورزشی جودو است که در زیردستهٔ آشی-وازا دسته‌بندی می‌شود.
تی.وی. چاندران
'''تی. وی. چاندران''' (T. V. Chandran؛ زادهٔ November 23, 1950) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و هنرپیشه اهل هند است. وی برنده جایزه ملی فیلم بهترین کارگردانی شده‌است.
لیگ دسته اول فوتبال جمهوری آذربایجان
لیگ دسته اول فوتبال جمهوری آذربایجان (Azərbaycan Birinci Divizionu) دومین لیگ معتبر فوتبال در کشور جمهوری آذربایجان است که در سال ۱۹۹۲ بنیان‌گذاری شده و زیر نظر فدراسیون فوتبال جمهوری آذربایجان برگزار میشود.
تارزون: شرم جنگل
تارزون: شرمِ جنگل (Tarzoon, la honte de la jungle) فیلم انیمیشن کمدی بزرگسالان محصول مشترک فرانسه و بلژیک در سال ۱۹۷۵ است. فیلم که بوریس زولزینگر و پیچا آن را کارگردانی کرده‌اند تقلیدی هجوآمیز از فیلم تازان: مرد گوریلی (۱۹۳۲) و داستان تارزان کاری از ادگار رایس باروز است و اولین انیمیشن خارجی بود که رتبه X را در ایالات متحده دریافت کرد.
مارک-آندری گرانیانی
مارک-آندری گرانیانی (Marc-André Gragnani؛ زادهٔ March 11, 1987) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
تارزون: شرم جنگل
در سال ۱۹۷۹ این فیلم در آمریکا با درخواست صاحب امتیاز آثار، باروز، چون ماهیت فیلم باعث تحقیر نام تارزان می‌شد با تغیر نام شخصیت اصلی فیلم به تارزون، تغییر دیالوگ‌ها به وسیلهٔ آنه بیتز و مایکل اداناهیو نویسندگان برنامه پخش زندهٔ شنبه شب بازنویسی، توسط جان بلوشی، جانی ویزمولر جونیور و بیل مری و چندی دیگر دوبله و به نمایش درآمد.
مارک-آندری گرانیانی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ونکوور کناکز و کارولینا هوریکانز اشاره کرد.
تارزون: شرم جنگل
خلاصه داستان
شرم، مرد میمونی جنگل، وقتی همسرش جون، توسط گروهی آلت تناسلی غول‌پیکر ربوده می‌شود، وحشت زده می‌شود. آنها جون را نزد ملکه خود بازونگا، زنی کچل با چهارده سینه می‌برند. شرم پس از درگیر شدن با گروهی از شکارچیان بزرگ سفیدپوست، یک شیر غارتگر و مردان مولار، با تنها دوست وفادارش فلیکا، به نجات جون می‌شتابد …
رسانهٔ خانگی
در سال ۱۹۷۹ این فیلم توسط شرکت Media Home Entertainment بر روی سیستم ویدئوی خانگی و سپس در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۱ توسط شرکت Lace DVD در قالب آنامورفیک در بریتانیا منتشر شد.
پیکو دو پاپاگایو
پیکو دو پاپاگایو (به پرتغالی: Pico do Papagaio) یک کوه در برزیل است که در پرنامبوکو واقع شده‌است. پیکو دو پاپاگایو ۱٬۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژوسالی
ژوسالی (Жосалы) یک شهرک در قزاقستان است که در استان قزل‌اوردا واقع شده‌است.
لشگرکوه
لشگرکوه، روستایی از توابع بخش مهاباد شهرستان اردستان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان همبرات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
ملیس کیلی
زندگی شخصی
کیلی زاده ۲۰ مارس ۱۹۶۵ متأهل و دارای دو دختر است. قبل از حرفه نظامی، از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ در دانشگاه علوم زیستی استونی تحصیل کرده‌است.
وی در مه ۲۰۱۵ به لیست افراد تحریم شده روسیه اضافه شد و مانع از ورود او به روسیه شد.
شیرمیتس
شیرمیتس یک شهر در آلمان است که در نویشتادت ان در والدناب واقع شده‌است. شیرمیتس ۴٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساعت تابستانی اروپای مرکزی
ساعت تابستانی اروپای مرکزی (CEST) یکی از نام‌های تغییر ساعت برای صرفه جویی در زمان روز در اروپای مرکزیست (یوتی‌سی ۲:۰۰+). در حالت عادی زمان در اروپای مرکزی ۱ ساعت از گرینویچ جلوتر است (یوتی‌سی ۱:۰۰+)
استفاده‌کنندگان
کشورهای زیر به صورت مداوم در تابستان از این زمان استفاده می‌کنند:
ساعت تابستانی اروپای مرکزی در سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۵ در پرتغال و ۱۹۹۸–۱۹۹۹ در لیتوانی استفاده می‌شد.