cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دستگاه ریزسیال کاغذی
دستگاه‌های سه‌بعدی
دستگاه‌های میکروفلوئیدیک کاغذی سه بعدی با قرار دادن لایه‌های کاغذ روی هم به وسیلهٔ چسب‌های دو طرفهٔ نفوذپذیر به آب تولید می‌شوند. به‌طوری‌که جریان مایع را بین لایه‌های کاغذ برقرار می‌کنند. دستگاه‌های کاغذی سه بعدی، هر میکرولیتر از حجم مایعات را از یک منفذ ورودی دریافت کرده و به نقاط شناسایی مختلف پخش می‌کنند؛ بنابراین انجام فرایندهای آنالیز جدید بدون پمپ خارجی را برای ما میسر می‌سازند. مایعات می‌توانند به صورت عمودی (بالا و پایین) و به سرعت بین لایه‌های کاغذ حرکت کنند. (هر لایه تنها ۱۰۰ تا ۲۰۰ میکرون ضخامت دارد). و همین‌طور می‌توانند پخش شوند و با معرف‌های متفاوتی در لایه‌های مختلف ترکیب شده یا فیلتر شوند. پلیمر آب گریزی که در داخل کاغذها الگوسازی کرده‌است، کانال‌هایی که مایعات به بیرون از آن عبور می‌کنند را محدود کرده و لایه‌های چسب دوطرفهٔ نفوذپذیر به آب کانال‌های لایه‌های مجاور کاغذ را از هم جدا می‌کند. هم چنین حفره‌هایی چسب را سوراخ کرده و حرکات عمودی آب را میسر می‌سازند. در نهایت لایه‌های استفاده شده در دستگاه‌های میکروفلوئیدیک کاغذی سه بعدی، می‌توانند به وسیلهٔ کاغذهای متفاوتی ساخته شوند و کاربردهای مختلفی که توسط انواع مختلف کاغذ ارائه می‌شود می‌توانند در یک دستگاه جمع شوند. همچنین هزینهٔ مواد اولیه تقریباً سه صدم تا سه هزارم دلار به ازای هر سانتی‌متر مکعب از هر لایه کاغذ می‌باشد. با استفاده از قوانین اوریگامی نیز دستگاه‌های میکروفلوئیدیک کاغذی را می‌توان ساخت. روش اوریگامی نیازی به چسب که سبب آلودگی یا جذب غیر اختصاصی می‌شوند، ندارد. استفاده نکردن از چسب همچنین گردآوری دستگاه را تسریع کرده و نیاز به برش لیزری را از بین می‌برد. دستگاه چند لایه با تا کردن‌های متوالی یک لایه کاغذ تهیه می‌شود که بدون استفاده از ابزارآلات خاص در کمتر از ۱ دقیقه صورت می‌پذیرد. دستگاه می‌تواند به سادگی به حالت یک لایه بازگردد؛ بنابراین همهٔ لایه‌ها می‌توانند برای آنالیز موازی مورد استفاده قرار بگیرند.
سلمان اسدی
سلمان اسدی دولتمرد و از مدیران اقتصادی دوران پهلوی، وزیر کار و تبلیغات، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود.
پدرش محمدولی خان مصباح‌السلطنه منشی و محرر شوکت‌الملک علم خان بزرگ بیرجند و قائنات بود که چندی هم مستوفی و سپس نایب‌الحکومه قائنات شد و از سیستان به نمایندگی مجلس رسید. او سلمان را که فرزند ارشدش بود برای تحصیل به اروپا فرستاد. سلمان پس از کسب لیسانس در رشته علوم سیاسی و اقتصاد از دانشگاه کمبریج به ایران بازگشت و در سال ۱۳۰۹ به جای پدرش که نایب‌التولیه آستان قدس رضوی شده بود، به نمایندگی سیستان به مجلس شورای ملی رفت (دوره هشتم).
اسدی دوره بعد نیز نماینده سیستان در مجلس بود. در اواخر آن دوره در دی ۱۳۱۳ به مدیریت بانک فلاحت منصوب شد که تازه تشکیل شده بود و برادرش علی‌اکبر به جای او در دوره دهم به مجلس رفت. در پی قیام مسجد گوهرشاد که به کشتار ۲۱ تیر ۱۳۱۴ انجامید، تقصیر قیام به گردن پدرش افتاد. او از نیابت تولیت برکنار و محاکمه و در ۲۹ آذر ۱۳۱۴ در مشهد تیرباران شد. سلمان اسدی هم پس از اعدام پدرش مدتی زندانی شد و سپس در بیرجند در شرایط نامساعدی تحت نظر بود.
پس از شهریور ۱۳۲۰ سلمان اسدی دوباره به زندگی سیاسی بازگشت. ابتدا سید محمد تدین وزیر فرهنگ او را به ریاست اداره تبلیغات گمارد، سپس در کابینه قوام‌السلطنه به معاونت وزارت خواروبار منصوب شد. دکتر میلسپو که به عنوان مستشار برای ریاست مالیه به ایران آمد، اسدی را معاون خود کرد. در کابینه اول حکیم‌الملک معاون نخست‌وزیر بود. سپس مدیرعامل بانک صنعتی و معدنی ایران و بالاخره وزیر کار و تبلیغات کابینه قوام‌السلطنه شد. در بهمن ۱۳۲۴ عضو هیئتی بود که به همراه قوام‌السلطنه به مسکو رفت و مذاکرات اقتصادی به عهده وی بود.
سلمان اسدی اهل قلم بود و در مطبوعات مقالاتی می‌نوشت. دو بار ازدواج کرد اما صاحب فرزند نشد. همسر اولش دختر مرتضی‌قلی خان نائینی بود که قبل از پدرش نیابت تولیت آستان قدس رضوی را داشت. چند سال قبل از مرگش در آستانه شصت سالگی با دختر جوانی ازدواج کردکه پدرش لهستانی بود و هادویگر نام داشت. از اسدی به عنوان یکی از رجال مطلع و تحصیلکرده و صدیق یاد می‌شود که با اینکه از پدرش ثروت زیادی باقی مانده بود، هنگام مرگ چیزی نداشت.
دیانا تر-هوهانیسیان
دیانا تر-هوهانیسیان (Դայանա Տեր-Հովհաննիսյան؛ Diana Der Hovanessian؛ – ) شاعر، مترجم، پدیدآور و استاد دانشگاه ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. موضوع بیشتر اشعار وی دربارهٔ ارمنیان و دیاسپورای ارمنی بوده‌است.
زندگی‌نامه
وی در در ووستر، ماساچوست به دنیا آمد و از دانشگاه بوستون و دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد. وی دانشگاه دولتی ایروان نیز بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده‌است. وی در ۱ مارس ۲۰۱۸ در سن ۸۳ سالگی در کمبریج، ماساچوست درگذشت. سه جلد از اشعار وی به زبان ارمنی ترجمه و در ایروان به چاپ رسیده‌است.
جان گریفیث
جان گریفیث (Giovanni Griffith; October 9, 1934 – 1934:10:9, January 13, 1990) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلساندریا، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال امپولی، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
اوژن بالم
اوژن بالم (Eugène Balme؛ November 22, 1874 – 1874:11:22, February 24, 1914) تیرانداز اهل فرانسه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
استال استریپ
استال استریپ یک وسیله ثابت آیرودینامیکی که روی بال نصب می‌شود تا ساختار آیرو دینامیکی بکار رفته روی بال را اصلاح کند. آن‌ها معمولاً توسط کارخانه سازنده روی بال نصب می‌شوند یا در موارد خاص و کمیاب بعد از ارائه به مشتری توسط کارخانه ساختار بال اصلاح می‌شود. آن‌ها معمولاً به صورت جفت متقارن در دو بال بکار گرفته می‌شوند و در موارد نادر بیان شده به صورت تکی بکار می‌روند تا رفتار بال را در مقابل واپس زدگی اصلاح کنند. این وسیله اقدام به هشدار قبل از واپس زدگی می‌نماید و اطمینان حاصل خواهد شد که استال از محل اتصال بال به سمت نوک بال ادامه خواهد یافت. و این مسئله به عنوان یکی از اولین تستهای لازم‌الاجرا برای کسب گواهی استاندارد می‌باشد. در بعضی موارد خاص مانند American aviation aa-1 Yankee از ابتدای شروع بال بال بکار برده می‌شود و نیز اندازه بال چپ و راست برابر و یکسان می‌باشد و نیز قابل تغییر و جایگذاری می‌باشد و بدین منظور پیشگیری از واپس زدگی به‌درستی قابل انجام نمی‌باشد و نیز بکار برند این وسیله به همراه وجود ویژگی تفاوت در زاویه اتصال بال با بدنه و زاویه حمله به جلوگیری از استال کمک می‌کند (واش اوت)
از این وسیله برای اصلاح شکل بال در برابر واپس ماندگی در محل اتصال بال جنس معمولاً آلومینیوم ساخته می‌شوند با سطح مقطع مثلثی و بدرازا با طول ۶ تا ۱۲ اینچ یا ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر به لبه حمله بال پرچ یا ضمیمه می‌گردد استفاده می‌شود. و این ساختار به منظور قرارگیری در مسیر لایه مرزی جریان هوا می‌باشد تا اینکه در به وجود آمدن جریان جدا شونده هوای در اطراف محل اتصال بال به بدنه تأثیرگذار باشد، و به منظور آگاه‌سازی خلبان قبل از اتفاق افتادن واپس ماندگی در نوک بال و کنترل بهتر هواپیما برای فرار از مرحله خطرناک افتادن در چرخش بکار رود (فر پیچ نام فارسی اسپین است.
اریک لوبوس
اریک لوبوس (Eryk Lubos؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۷۴) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به همبستگی، همبستگی...، یانوشیک: روایتی واقعی، مأموریت افغانستان، قانون حقیقی، کارول: مردی که پاپ شد، کورشده از نور، وُلین، فرشته نیرومند، اداره ترافیک، رز، دهن‌به‌دهن، خانه تاریک، پدر متیو، ماگدا ام.، بازیافت و افسانه‌ای باستانی: آن هنگام که خورشید یک ایزد بود اشاره نمود.
کمپلاست سنمار
کمپلاست سنمار (Chemplast Sanmar) شرکت صنایع شیمیایی هندی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
سیتار علی
سیتار علی یا سیتار مولاداد، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۲ نفر (۳۴ خانوار) بوده‌است.
من و زیبا
من و زیبا فیلمی به کارگردانی و نویسندگی فریدون حسن‌پور و تهیه‌کنندگی جواد نوروز بیگی محصول سال ۱۳۹۰ ایران است.
خلاصه فیلم
شخصی به نام موسی که پرویز پرستویی نقش آن را بازی می‌کند، در صدد توبه از گذشته است. همسر موسی در اثر درد زایمان جان سپرده و موسی وقتی متوجه شده که کار از کار گذشته…
کاتسوکو ساروهاشی
کاتسوکو ساروهاشی (Katsuko Saruhashi؛ زاده ۲۲ مارس ۱۹۲۰ درگذشته 1920:3:22, September 29, 2007) دانشمند در زمینه زمین‌شیمی اهل ژاپن بود.
مؤسسه پلی‌تکنیک علوم پیشرفته
مؤسسه پلی‌تکنیک علوم پیشرفته یک دانشگاه فرانسوی برای رشته‌های مهندسی هوافضا است که در ایوری-سور-سن و تولوز قرار دارد.
مالیو
مالیو (Malév) شرکت هواپیمایی مجارستانی بود، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس و در سال ۲۰۱۲ منحل شد.
فرئول کانار
فرئول کانار (Ferréol Cannard؛ زادهٔ May 28, 1978) ورزشکار دوگانه اهل فرانسه بود.
کارزار تخریبی
کارزار تخریبی یا سمپاشی پخش عمدی اطلاعات منفی دربارهٔ کسی/چیزی به منظور تخریب وجههٔ عمومی او/آن است.
انگیزه پخش این دست اطلاعات یا ناشی از میل صادقانهٔ کارزارگر برای مطلع کردن دیگران از خطرات یا عیب‌های آن کس/چیز است، یا برخاسته از نظرهای دغلکارانهٔ کارزارگر دربارهٔ نحوهٔ پیروز شدن بر رقیبِ صادق در رقابت‌های سیاسی، کاری، و غیره. برای مثال، بسیاری بر این باورند که در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ و نیز ۲۰۲۰ ایالات متحدهٔ آمریکا، تعداد زیادی حساب‌های جعلی توئیتری از هر دو طرف که توسط ربات‌های شبکه اجتماعی گردانده می‌شدند، تلاش می‌کردند تا به روش‌های مختلف حزب مقابل را تخریب کرده و جریان فکری منفی بر علیه آن ایجاد کنند.
وجههٔ عمومی یک شخص/چیز یعنی آبرو، ارج، احترام، مقبولیت ظاهر، ارزش‌ها و رفتار آن شخص/چیز نزد عموم مردم در یک منطقهٔ جغرافیایی معین یا در یک گروه اجتماعی، احتمالاً در زمانی مشخص. از آنجا که گروهای عمومی متنوعند و ارزش‌هایشان متفاوت است، منفی یا مثبت بودن وجههٔ عمومی یک شخص/چیز نسبی است. در نتیجه، کارزارهای تخریبی برای موفق بودن باید ارزش‌های کنونی گروه مخاطب را مد نظر قرار دهد. جدیت گروه برای عمل کردن به ارزش‌هایش در مقابل تحملش در برابر نقض هنجارهایش نیز باید مد نظر قرار گیرد.
رود آکره
رود آکره رودی است که به رود پوروس می‌ریزد. این رود از کشورهای برزیل، پرو، و بولیوی می‌گذرد.
کریستیان آلمان
کریستیان آلمان (Christian Ahlmann؛ زادهٔ December 17, 1974) سوارکار پرش اهل آلمان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز پرش تیمی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
کلگ حسن
کلگ حسن، روستایی در دهستان سیب و سوران بخش مرکزی شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۳ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
یوکاری‌کورودره (امیرداغ)
یوکاری‌کورودره یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در امیرداغ واقع شده‌است. یوکاری‌کورودره ۴۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریپاخ
ریپاخ یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در لوتسن واقع شده‌است. ریپاخ ۶۸۹ نفر جمعیت دارد.
جان میجر
سِر جان مِیجِر (زاده ۲۹ مارس ۱۹۴۳ در لندن) سیاست‌مدار محافظه‌کار بریتانیایی است که از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۷ نخست‌وزیر بریتانیا و رهبر حزب محافظه‌کار بریتانیا بوده است. وی در کابینه مارگارت تاچر وزیر امور خارجه بریتانیا و وزیر خزانه‌داری بریتانیا و از ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۱ نماینده مجلس بریتانیا بوده است.
جان میجر نقش مهمی در تعیین منطقه پروازممنوع در شمال عراق در سال ۱۹۹۱ و محافظت از جان میلیون‌ها کرد عراقی در برابر حملات حکومت صدام حسین داشت. این کار با تصویب قطعنامه ۶۸۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۵ آوریل ۱۹۹۱ انجام شد.
کاپلان
کاپلان می‌تواند اشاره‌ای به یکی از موارد زیر باشد:
سباستین لارو
سباستین لارو (Sébastien Lareau؛ زاده April 27, 1973) یک تنیس‌باز اهل کانادا است.
هادی تجویدی
هادی تجویدی (۱۲۷۲ اصفهان – ۱۳۱۸ تهران) نگارگر، نوازنده و هنرمند ایرانی است که مینیاتور ایرانی را پس از نزدیک به سه سده وقفه و رکود به سبک و شیوه اصیل و سنتی خود برگرداند و پایه‌گذار مکتبی نوین در مینیاتور معاصر با نام مکتب مینیاتور تهران شد. او را حلقه اتصال هنر نگارگری سنتی به نسل امروز می‌دانند.
زندگی‌نامه
هادی تجویدی در سال ۱۲۷۲ خورشیدی در اصفهان در خانواده‌ای هنرمند به دنیا آمد. پدرش محمدعلی سلطان‌الکتاب اصفهانی تذهیب‌کار و خوشنویس به‌نام، جد مادری‌اش میرزابابا اصفهانی هنرمندی معروف و دایی او، حاج میرزا امامی نقاشی برجسته بود. برادرانش محمدکاظم و مهدی نیز در نقاشی سرآمد بودند. به خصوص مهدی که آثار ارزنده‌ای در نقاشی آبرنگ از خود به یادگار گذاشته و آن‌ها را با امضای مهدی تائب امضا کرده‌است. او که در شاعری نیز دستی داشت تخلص تائب را برای خود انتخاب کرده‌بود.
تجویدی همزمان با تحصیلات مقدماتی در مکتب اساتیدی همچون محمدابراهیم نعمت‌اللهی مبانی نقاشی به سبک قدیم ایران را آموزش دید. میرزا احمد نقاش‌باشی صورت ساز برجسته آن زمان و حاج میرزا امامی از دیگر استادان او بودند و از جمله دوستانش در آن زمان می‌توان به محمد حسین مصورالملکی نگارگر توانا اشاره کرد.
در سال ۱۲۹۵ خورشیدی او به همراه برادرش مهدی به تهران آمد به جمع شاگردان میرزا یحیی‌خان نقاش‌باشی (پدر علی اکبر تقوی) پیوست و به اصول نقاشی قلمدان و جلدسازی (نقاشی زیرلاکی) تسلط یافت. قدرت و تبحر تجویدی حکیم‌الملک وزیر معارف وقت را تحت تأثیر قرار داد و باعث معرفی او به کمال‌الملک شد. این امر مقدمات ورود تجویدی به مدرسه عالی صنایع مستظرفه را که تنها دانشگاه هنر آن زمان بود فراهم کرد. تجویدی زیر نظر کمال‌الملک شیوه نقاشی کلاسیک و طبیعت سازی را آموخت. در همان زمان به تعلیم آناتومی و طبیعت‌سازی با آبرنگ پرداخت و تا درجه استادی در این رشته پیش رفت و در سال ۱۳۰۶ خورشیدی از سوی وزارت معارف وقت به دریافت دیپلم عالی در نقاشی طبیعت نایل شد. در سال ۱۳۰۸ خورشیدی حسین طاهرزاده بهزاد برای احیای هنرهای ملی ایران، مدرسه صنایع قدیمه که بعدها هنرستان عالی و هنرهای ایرانی نام گرفت را تأسیس کرد و هادی تجویدی به عنوان نخستین معلم مینیاتور این مدرسه برگزیده شد. تجویدی شاگردانی چون محمدعلی زاویه، ابوطالب مقیمی تبریزی، علی کریمی، سلیم عقیلی، علی مطیع و کلارا آبکار را در مکتب خود آموزش داد. تجویدی اغلب موضوعات ملی را دستمایه نقاشی‌های خود قرار می‌داد. نقاشی‌های آبرنگ او که از بهترین نقاشی‌ها در این زمینه به‌شمار می‌آیند و به شیوه قلم‌پرداز و با پیروی از سبک ابوالحسن خان صنیع‌الملک ترسیم شده‌اند، بعدها به مراکز هنری خارج از کشور از جمله موزه لوور راه یافته‌اند. آثار او در مجامع هنری اروپا با نام هادی معروف است. تجویدی زبان فرانسه را به‌خوبی می‌دانست و کتب خطی بسیاری داشت و شعرهای فراوانی را از حفظ می‌خواند. منزلت هنری تجویدی در زمان حیاتش به‌درستی شناخته نشد و ناسپاسی جامعه او را به انزوا سوق داد. او در ۱۳۱۸ در سن چهل و شش سالگی پس از یک دوره بیماری ممتد در گذشت. از او دو دختر و سه پسر به یادگار مانده‌است. پسر بزرگترش علی تجویدی آهنگساز و نوازنده ویولن بود. دو پسر دیگرش محمد تجویدی نقاش و مینیاتوریست و اکبر تجویدی نقاش، باستان‌شناس و مدرس دانشگاه سوربن هستند.
ویژگی آثار
تجویدی با اضافه کردن پرسپکتیو به مینیاتور سبب تحول در چهره‌پردازی و صورت‌سازی نگارگری ایرانی شد و با ایجاد اندکی سایه‌روشن در گونه‌ها به نوعی واقع‌گرایی در چهره‌سازی دست یافت. علاوه بر این چهره‌ها را کاملاً ایرانی و امروزی کرد و به همین جهت در مینیاتورهای تجویدی چهره‌ها مصنوعی و تکراری نیستند. او هرگز شاگردانش را وادار به تبعیت از نوع قلم‌گیری و ساخت و سازهای خود نکرد و به همین دلیل شاگردان وی هر کدام صاحب سبکی منحصر به فرد هستند.
موسیقی
تجویدی به موسیقی نیز گرایش نشان می‌داد و از شاگردان مکتب درویش خان بود. او نخستین بار در اصفهان ردیفهای آواز را از نایب اسدالله نوازنده نی یادگرفت. پس از عزیمت به تهران مدتی نزد غلامحسین درویش خان به تارنوازی پرداخت. او در تارنوازی شیوه‌ای خوشایند داشت و از صدایی خوش بهره‌مند بود. فرزند بزرگترش علی تجویدی ردیف‌های آواز را از او آموخته بود.
پیوند به بیرون
نمونه نقاشی‌های هادی تجویدی
پنام
پَنام پارچه ای بوده که آن را روی دهان آویخته و با دو نوار پشت سر گره می زدند. این پارچه در زمان خواندن اوستا و همچنین زمانی به کار می رود که موبد در مقابل آتش و انجام آیین دینی بوده تا از آلودگی نفس و بخار دهان برکنار باشد. صورت اوستایی آن «پئیتی دان» است.
تیمئا ناج
تیمئا ناج (Timea Nagy)؛ (زاده:۱۹۷۷) یک کانادایی مجارستانی‌تبار و فعال حقوق بشر در کمک به قربانیان قاچاق انسان است.
سرگذشت ناج
ناج در سال ۱۹۹۸ توسط قاچاقچیان از مجارستان برای تن‌فروشی به کانادا منتقل شد. وی موفق شد بعد از سه ماه و نیم از دست ربایندگان خود فرار کند. در سال ۲۰۰۹ او می‌گوید که تقریباً ۹ سال از فرارش از چنگ قاچاقچیان گذشت تا اینکه او توانست «دلیلی برای برخاستن از خواب صبح پیدا کند»، او تعریف می‌کند که هنوز از کابوس اینکه ممکن است سه نفر رباینده او مجدداً او را پیدا و دستگیر کنند، خلاص نشده‌است. در سال ۲۰۱۰ تعریف می‌کند که تجربه بردگی جنسی به هر طریق ممکن که تصورش را می‌توان کرد، مداوماً بر همه جنبه زندگی او تأثیر گذاشته‌است، بیان این واقعیت تنها راهی بود تا مردم مرا درک کنند. این تمام آنچیزی است که من دربارهٔ آن می‌گویم.
فعالیت‌ها
ناج بعد از فرارش شروع به دفاع و حمایت از قربانیان قاچاق انسان کرد. او تعریف می‌کند که افشای این موضوع یک نیاز عظیم است. در سال ۲۰۰۹ با یک سازمانی که در تورونتو پایه‌گذاری شده بود و به بازماندگان و قربانیان قاچاق انسان کمک می‌کرد، آشنا شد. این سازمان همکار پلیس سواره نظام سلطنتی کانادا (RCMP)، که برای نجات قربانیان قاچاق انسان فعالیت داشت، بود. برخی از قربانیان قاچاقچیان فقط ۱۲ سال داشتند. ناگی گفت «ما هر کاری از دستمان برمی‌آمد می‌کردیم … قربانیان را جدا می‌کردیم و آنها را به جای امن منتقل می‌کردیم، آنها را غذا می‌دادیم و سعی می‌کردیم به آنها کمک کنیم.» طبق برآورد (RCMP) هرساله قاچاقچیان ۱۴۰۰ نفر را به‌طور غیرقانونی به کانادا وارد می‌کنند که ۶۰۰ نفر از آنها برای تجارت جنسی و تن‌فروشی بکار گرفته می‌شوند.
راک والی، آیووا
راک والی شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۳۵۴ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
دیوید اچ. لانگ
'''دیوید اچ. لانگ''' (David H. Long؛ زادهٔ ۱۹۶۱ لیورپول) کارآفرین و مدیر اجرایی آمریکایی بریتانیایی‌تبار است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت بیمه لیبرتی میچوال فعالیت می‌کند. این شرکت بزرگترین ارائه‌دهنده خدمات بیمه ساختمان در آمریکا می‌باشد.
کرست انیمیشن استودیوز
کرست انیمیشن استودیوز (Crest Animation Studios) شرکت رسانه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد.
ورزش در ایران
ورزش در ایران بخشی مهم از جامعه و فرهنگ ایرانی بوده‌است.
ورزش‌های سنتی ایران، شامل بخش‌های کشتی، اسب‌دوانی و بدن‌سازی می‌شود. ورزش‌های تیمی، در سدهٔ بیستم میلادی، از غرب وارد این کشور شدند که شاخص‌ترین آنان، فوتبال، راگبی و والیبال بوده‌است. در دوران حکومت سلطنتی پیشین، ورزش‌های نوین در برنامه‌های درسی آموزشگاه‌ها گنجانیده شدند. در سال ۱۹۴۸، ورزشکاران ایرانی برای نخستین‌بار در بازی‌های المپیک شرکت کردند. نخستین حضور ایران در بازی‌های المپیک زمستانی نیز در سال ۱۹۵۶ بود. بیشتر مدال‌های المپیک ایران، در رشته‌های کشتی، وزنه‌برداری و ورزش‌های رزمی به‌دست آمده‌اند. ایران، زادگاه آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای و چوگان (مورد اختلاف با آذربایجان) است. چوگان برای نخستین‌بار، در ایران در سدهٔ ششم پ. م پدیدار گشت و کم‌کم تا تبت، چین، ژاپن، عربستان و هند گسترش یافت. ورزش زورخانه‌ای و چوگان، در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو در ایران به ثبت رسیده‌اند. فوتبال به پرهوادارترین ورزش در ایران تبدیل شده‌است. به عنوان دوره‌ای درخشان، تیم ملی فوتبال ایران در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۷۲، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۶ به قهرمانی در بالاترین سطح آسیا دست یافت و نخستین‌بار در سال ۱۹۷۸ به جام جهانی فوتبال راه پیدا کرد. در این دوران درخشان، باشگاه فوتبال تاج نیز در مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۷۰ به قهرمانی رسید. برخی از این موفقیت‌ها، با گرفتن میزبانی بالاترین رقابت‌های ورزشی آسیا توسط ایران، هم‌دوره بودند و میزبانی جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ و ۱۹۷۶ نمونه‌های آن هستند. با روی دادن انقلاب ۱۳۵۷، یک وقفه در پیشرفت ورزش ایران، اتفاق افتاد. در دورانی، دولت جدید، ورزشگاه‌ها را رقیب مساجد دانست. تیم‌های بزرگ ایرانی، ملی شدند و از حضور زنان در بسیاری از فعالیت‌های مربوط، جلوگیری شد. افزون بر این، جنگ ایران و عراق، منابع کمی را برای اختصاص دادن به ورزش ایران، باقی گذاشت. با این حال، پشتیبانی عظیم مردم از ورزش، به ویژه در مورد فوتبال، ادامه‌دار بود. از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، ورزش ایران و فعالیت بانوان، احیا شد. با این حال، حجاب اجباری برای ورزشکاران زن و بی‌حجابی آنان در خارج از این کشور، باعث برخورد فدراسیون‌های ورزشی جمهوری اسلامی با این ورزشکاران، شده‌است. با وجود آنکه در دوران جمهوری اسلامی، هیچ قانونی حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران را منع نمی‌کند، زنان، تنها در موارد محدودی برای تماشای فوتبال یا دیگر رشته‌های ورزشی مردان، به ورزشگاه‌ها راه یافتند. در سال ۱۳۹۸، کمی پس از درگذشت دختر آبی، که پس از تلاش برای ورود به ورزشگاه دستگیر شده بود، در بازی ایران و کامبوج از سری بازی‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال، رسماً به زنان اجازه داده‌شد تا وارد ورزشگاه شوند.
تاریخچه
ورزش زنان در ایران به صورت جدی در دوران سلطنت دودمان پهلوی آغاز شد. در این دوره، تمرکز بالایی بر افزایش فعالیت‌های ورزشی بین زنان وجود داشت. از جمله فعالیت‌هایی که باعث رونق ورزش زنان و عادی‌سازی ورزش کردن زنان شد می‌توان از برگزاری مسابقات آموزشگاه‌های ایران از دهه ۳۰ شمسی، برگزاری لیگ‌های والیبال، بسکتبال، هندبال، فوتبال، دو و میدانی، تنیس روی میز و ... در اشاره کرد. این مسابقات در ابتدا در سری مسابقات لیگ‌های استانی شروع شد، مانند لیگ والیبال زنان استان تهران از دهه ۳۰ و یا لیگ بسکتبال زنان استان تهران از دهه ۴۰ شمسی. سپس در دهه ۳۰ و ۴۰ شمسی مسابقات کشوری در این رشته‌ها به صورت مسابقه بین تیم‌های استان‌های مختلف در سطح کشور شروع به برگزاری کرد، مانند مسابقات والیبال، بسکتبال و یا هندبال قهرمانی زنان ایران. در بین تیم‌های قهرمان این مسابقات نام استان‌های تهران و اصفهان معمولا به چشم می‌خورد. در دهه ۵۰ شمسی و سال‌های پایانی سلطنت دودمان پهلوی نوع جدیدی از مسابقات ورزشی در ایران پایه‌گذاری شد که در آن باشگاه‌های ورزشی از سراسر ایران در لیگ‌های باشگاهی مختلف با یکدیگر رقابت می‌کردند. جام والیبال شهبانو و جام بسکتبال شهبانو از مهم‌ترین این مسابقات بودند.
در دوران سلطنت دودمان پهلوی باشگاه‌های ورزشی مختلفی در ورزش زنان شکل گرفت، مانند انجمن دوشیزگان و بانوان توسط پری اباصلتی که تیم‌های ورزشی دختران را در رشته‌های مختلف به میدان می‌فرستاد. علاوه بر آن، باشگاه‌های مطرح آن زمان نیز به تاسیس تیم‌های بخش زنان نیز روی‌ آوردند،‌ مانند تاج، پاس، آرارات، پرسپولیس، هما، ذوب‌آهن و سپاهان.
تماشاگران زن در ورزشگاه‌ها
در سال‌های پیش از انقلاب ۱۳۵۷، حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران آزاد بود و زنان ایرانی می‌توانستند بازی‌های تیم ملی مردان را نیز آزادانه تماشا کنند اما در سال‌های پس از این انقلاب و در راستای سیاست‌های حکومت جمهوری اسلامی، حضور زنان، محدود و تماشای مسابقات مردان در سالن یا ورزشگاه، ممنوع شد. با وجود این ممنوعیت‌ها، زنان ایرانی همواره تلاش کرده‌اند که وارد ورزشگاه آزادی بشوند تا بازی تیم ملی را از نزدیک ببینند؛ اما نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، این زنان را دستگیر کرده و مانع ورودشان به ورزشگاه شده‌است. در دهه‌های هفتاد و هشتاد این موضوع با درخواست زنان برای دیدن بازی‌های ورزشی مردان به ویژه فوتبال جدی‌تر شد و فشار فدراسیون‌های ورزشی آسیایی و جهانی برای پایان دادن به این ممنوعیت، ابعادی تازه به این موضوع داد. ممنوعیت تماشای بازی مردان در ورزشگاه‌ها برای زنان، گونه‌ای تبعیض جنسی شمرده شده‌است.
محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور محافظه‌کار ایران، در تیر ۱۳۸۴، وعده داد که ورود زنان به ورزشگاه‌های ایران را آزاد کند؛ اما با مخالفت صریح روحانیت ایران، در طرح خود، شکست خورد. در همین دوره و در حاشیهٔ بازی ایران و بحرین در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ که منجر به راه‌یابی تیم ملی به جام جهانی شد، شمار کمی از زنان ایرانی (حدود ۷۰ تن) پس از تلاش‌های فراوان و تنها در نیمهٔ دوم، اجازه یافتند در ورزشگاه حاضر شوند؛ این، نخستین حضور زنان تماشاگر ایرانی پس از سال ۱۳۵۷، در ورزشگاه آزادی بود. در شهریور ۱۳۹۸، فیفا ضرب‌الاجلی برای حضور هواداران زن ایرانی در ورزشگاه‌ها داد. در پی این اقدام فیفا، زنان ایرانی در بازی ایران و کامبوج در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲، وارد ورزشگاه آزادی شدند. برای زنان جایگاه ویژه‌ای تعیین شده‌بود و تلویزیون دولتی ایران در هنگام پخش زنده، به حضور زنان در ورزشگاه، اشاره‌ای نکرد.
با وجود محدودیت‌ها برای زنان ایرانی، هواداران زن رقبای تیم ملی، همانند کره‌جنوبی در ۱۳۹۵ و سوریه در سال ۱۳۹۶، توانسته‌اند وارد ورزشگاه آزادی شوند، در هنگامی که هواداران زن ایرانی، در پشت درها مانده‌اند. نخستین مورد از این حضور زنان خارجی در ورزشگاه آزادی در بازی پلی‌آف آسیا و اروپا در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ بود: زنان ایرلندی، تیم رقیب ایران، توانستند برای تشویق تیم ملی‌شان وارد ورزشگاه آزادی شوند. این رویداد با اعتراض فعالان جنبش زنان ایران مواجه شد؛ چرا که دریافتند این فقط زنان ایرانی هستند که اجازهٔ ورود به ورزشگاه را ندارند.
فوتبال
فوتبال در ایران به پرهوادارترین ورزش در این کشور تبدیل شده‌است. به عنوان دوره‌ای درخشان، تیم ملی فوتبال مردان ایران در سال‌های ۱۹۶۸، ۱۹۷۲، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۶ به قهرمانی در بالاترین سطح آسیا دست یافت و نخستین‌بار در سال ۱۹۷۸ به جام جهانی فوتبال راه پیدا کرد. در این دوران درخشان، باشگاه فوتبال تاج نیز در مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۷۰ به قهرمانی رسید. برخی از این موفقیت‌ها، با گرفتن میزبانی بالاترین رقابت‌های ورزشی آسیا توسط ایران هم‌دوره بودند و میزبانی جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ و ۱۹۷۶ نمونه‌های آن هستند. با روی دادن انقلاب ۱۳۵۷، یک وقفه در پیشرفت ورزش ایران، اتفاق افتاد. در دورانی، دولت جدید، ورزشگاه‌ها را رقیب مساجد دانست. تیم‌های بزرگ ایرانی، توقیف شدند و از حضور زنان در بسیاری از فعالیت‌های مربوط، جلوگیری شد. علاوه بر این، جنگ ایران و عراق، منابع کمی را برای اختصاص دادن به ورزش ایران باقی گذاشت. با این حال، پشتیبانی عظیم مردم از ورزش، به ویژه در مورد فوتبال، ادامه‌دار بود تا حکومت مجبور به از سرگیری فعالیت‌ها شود. پیشینهٔ فوتبال مردان در ایران به اواخر قاجار و رسمی‌اش به نخستین سال‌های دوران پهلوی می‌رسد؛ سال‌هایی که در آن نخستین باشگاه‌های ایرانی (حدود سال ۱۳۰۵) بنیان‌گذاری شدند. در سال ۱۳۲۵ فدراسیون فوتبال ایران ایجاد شد؛ اگرچه تیم ملی مردان زودتر ایجاد شده بود. لیگ برتر خلیج فارس بالاترین رده از فوتبال مردان در ایران است که ادامه‌دهندهٔ لیگ‌های پیشین این کشور است. به شکل رسمی پیشینهٔ فوتبال زنان در ایران به دههٔ ۱۳۴۰ برمی‌گردد. باشگاه‌های تهرانی تاج، پرسپولیس، دیهیم و عقاب پیشگامان ایجاد تیم حرفه‌ای زنان در ایران هستند. لیگ برتر فوتبال زنان ایران بالاترین رده از فوتبال زنان در ایران است. با وجود قطع ورزش و فوتبال زنان پس از انقلاب ۱۳۵۷، اما در دوران رئیس‌جمهوری محمد خاتمی به فوتبال زنان ایران اهمیت داده شد و زیرساختی برای زنان در نظر گرفته شد. تا پیش از این، پس از شروع دوبارهٔ ورزش زنان پس از انقلاب، فوتبال زنان ایرانی به دلایل انقلابی در سالن‌ها برگزار می‌شد.
بسکتبال
نخستین نشانه‌های بسکتبال در ایران در سال‌های ۱۳۱۰ و ۱۳۱۱ یافت می‌شود. بسکتبال در ایران در سال‌های ۱۳۱۰ به بعد، در آموزشگاه‌های ایران وجود داشت تا اینکه در سال ۱۳۱۴، این ورزش به شکل رسمی توسط فریدون شریف‌زاده به مردم ایران، شناسانده گردید. در سال ۱۳۲۴، فدراسیون بسکتبال ایران بنیان‌گذاری شد. تیم ملی بسکتبال زنان ایران در سال ۱۳۴۴ تاسیس شد و تیم ملی بسکتبال مردان ایران نیز برای بار نخستین توانست در سال ۱۹۴۸ در مسابقه‌های المپیک لندن شرکت کند. مسابقات باشگاهی بسکتبال زنان ایران از سال ۱۳۵۴ با عنوان جام شهبانو آغاز شد که ایرانا اولین قهرمان ایران نام گرفت. در بخش مردان مسابقات باشگاهی بسکتبال مردان ایران از سال ۱۳۵۴ با عنوان جام ولیعهد آغاز شد که باشگاه پهلوی تهران اولین قهرمان ایران نام گرفت.
والیبال
از سال ۱۳۰۴ بود که توجه همگانی در ایران نسبت به ورزش والیبال بیشتر شد و به سرعت هواداران بسیاری را جذب کرد. نخستین مسابقهٔ والیبال ایران در سال ۱۳۰۴ میان دو تیم دارالمعلمین ورزش و کلوپ شایسته برگزار گردید. کمی بعد، والیبال به آموزشگاه‌های این کشور نیز راه یافت. در سال ۱۳۱۴ نیز دوره‌ای از مسابقه‌های باشگاهی در تهران، پایتخت ایران، برگزار گردید و تیم والیبال باشگاه دربند توانست به قهرمانی برسد. در این سال همچنین مسابقه‌های دوستانه و انگیزشی میان تیم‌های زنان ایرانی برگزار شد. در سال ۱۳۱۸، نخستین دورهٔ مسابقه‌های والیبال قهرمانی ایران، هم‌دوره با مسابقه‌های رشته‌های ورزشی دیگر، برگزار گردید. در دورهٔ نخست پدید آمدن فدراسیون‌های ورزشی (۱۳۲۵–۱۳۲۰) والیبال و بسکتبال فدراسیونی مشترک داشتند و تا سال ۱۳۳۶ به همین روش ادامه یافت. در این سال‌ها رقابت‌های سطح بالای این ورزش در رده‌های گوناگونی برگزار می‌شد. تیم ملی والیبال مردان ایران بعدتر به مسابقه‌های والیبال در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ رفت و افتخارآفرینی کرد. پس از این نیز این ورزش در ایران گسترش یافت و دستاوردهای قابل توجهی داشته‌است. تیم ملی والیبال زنان ایران در که اولین مدال بین‌المللی ورزش زنان ایران را در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ کسب کردند.
مسابقات باشگاهی والیبال زنان ایران از سال ۱۳۵۴ با عنوان جام شهبانو آغاز شد که هما اولین قهرمان ایران نام گرفت. مسابقات باشگاهی والیبال مردان ایران از سال ۱۳۵۴ با عنوان جام پاسارگاد آغاز شد که دخانیات تهران اولین قهرمان ایران نام گرفت.
کشتی
کشتی در ایران، دست کم از دوران قاجار هواداران بسیاری داشته‌است. از دوران پهلوی اول زورخانه با فرهنگ نوین رونق بیشتری یافت و در کنار زورخانه‌ها، باشگاه‌ها و ورزشگاه‌ها ساخته شدند. مسابقه‌های کشتی تا سال ۱۳۱۸ به صورت پهلوانی با رسم‌های ویژه‌ای ادامه یافت اما از این سال به بعد با ورود مقررات بین‌المللی به ایران، تغییر و دگرگونی‌هایی در روش کشتی گرفتن و پوشاک کشتی‌گیران ایرانی، پدیدار شد. در سال ۱۳۱۸ نخستین دورهٔ مسابقه‌های کشتی آزاد قهرمانی ایران در ورزشگاه امجدیه برگزار گردید. نخستین باشگاه کشتی این کشور نیز باشگاه سلیمان‌خان، پایین خیابان شاهپور بوده‌است. نخستین تیم کشتی از خارج نیز تیم ترکیه بود که در سال ۱۳۲۶ به ایران سفر کرد.
نخستین حضور جهانی کشتی ایران در المپیک ۱۹۴۸ بود که در آن، منصور رئیسی مقام چهارمی آورد. با آشنایی بیشتر کشتی‌گیران ایرانی با تکنیک‌های نوین این ورزش، کم‌کم افتخارات بسیاری توسط کشتی ایران به دست آمد و بسیاری از قهرمانان ایرانی در این ورزش بر سکوهای جهانی قرار گرفته‌اند.
وزنه‌برداری
فدراسیون وزنه‌برداری ایران در سال ۱۳۱۸ پدیدار گردید و نخستین اردوی وزنه‌برداری درسال ۱۳۱۹ با حضور امیر شرفی، طباطبایی، حیات غیب، افشارطوس و نادری برگزار شد. کمی بعد نیز مسابقه‌های قهرمانی کشوری آغاز شدند.
از نخستین دوره تاکنون، وزنه‌برداری این کشور در دوره‌های گوناگونی قهرمانان بزرگی داشته‌است که دستاوردهایی جهانی و المپیکی داشته‌اند.
ورزش زورخانه‌ای
ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی یا ورزش پهلوانی، نام سری جنبش‌های ورزشی و رزمی است که در زورخانه و با ضرب مرشد از گذشته‌های دور رواج داشته‌است. آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۹ برابر با ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰ در فهرست میراث معنوی یونسکو از سوی ایران به ثبت جهانی رسید.
فوتسال
تیم ملی فوتسال ایران نمایندهٔ این کشور در مسابقه‌های فرامرزی است و توسط کمیتهٔ فوتسال، که زیر نظر فدراسیون فوتبال ایران است، اداره شده‌است. این تیم یکی از قدرت‌های آسیایی است.
دوچرخه‌سواری
در دوران جمهوری اسلامی، دوچرخه اسلامی در ایران بسیار مورد توجه بوده‌است و تلاش شد تا در جهت کاهش میل جنسی مردان مسلمان ایرانی به زنان دوچرخه‌سوار، دوچرخه‌هایی، طراحی و تولید شود. کم‌کم، روحانیت ایران، دوچرخه‌سواری زنان را تنها در محیطی بسته و در مکانی که در معرض دید نامحرم نباشد، مجاز اعلام کرد. سامانه‌های دوچرخه اشتراکی نیز در میانه‌های دههٔ ۱۳۹۰، در این کشور راه افتادند که گاه در هنگام تظاهرات، جمع‌آوری شدند؛ این سامانه‌ها، از دید برخی رسانه‌ها، شکست خوردند و چرایی آن نیز، نداشتن زیرساخت شهری مرتبط در ایران، بود. اعلام شده‌است که در این دوران، انگیزه‌ای جدی برای ایجاد چنین زیرساختی، نبوده‌است؛ با این حال، در شهرهایی در ایران نیز، مسیرهایی برای دوچرخه ساخته شده‌است. هرچند که گسترده نیست.
هاکی
ایران در میان همسایگان خود و خاورمیانه از برتری ویژه در زمینه موقعیت جغرافیایی برای گسترش هاکی بهره می‌برد اما کمبود بودجه باعث شد تا دهه‌ها توجه کمی به این پیشزمینه جغرافیایی شود. پس از انقلاب ۵۷ هاکی چندان مورد توجه نبود و از اواخر دهه ۱۳۹۰ اقدام‌هایی در زمینه بازسازی هاکی به ویژه هاکی روی یخ ایران انجام شد. اگرچه که بیشتر در زمینه هاکی مردان بودند اما در زمینه زنان نیز اقداماتی شد و برای نمونه در شهریور ۱۳۹۹ اعلام شد که تیم ملی هاکی روی یخ دختران پس از ۲۰ سال شکل خواهد گرفت.
هندبال
لیگ هندبال زنان از سال ۱۳۸۴ و لیگ مردان از سال ۱۳۸۷ در ایران برگزار می‌شود. تیم ملی هندبال زنان ایران در سال ۲۰۲۱ برای اولین بار در جام جهانی حضور داشت. تیم ملی مردان ایران نیز ۲ بار در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳ در جام‌جهانی حضور داشته است. اولین مسابقات هندبال زنان در ایران مسابقات آموزشگاهی سال ۱۳۴۹ بود که در آن تربت حیدریه قهرمان شد. در اولین دوره مسابقات هندبال قهرمانی کشور زنان در سال ۱۳۵۴ (و همزمان با تاسیس فدراسیون هندبال در ایران) در مشهد هم تیم تهران قهرمان شد.
اسب‌دوانی
مسابقه‌های اسب‌دوانی در این کشور برگزار می‌شود.
بدن‌سازی و فیتنس
ایران به عنوان یک قطب در جهان در زمینهٔ آموزش مربی‌های بین‌المللی بدنسازی و فیتنس انتخاب شده‌است. مسابقات بدنسازی و پرورش اندام قهرمانی ایران نیز در این کشور برگزار می‌شوند.
راگبی
راگبی ایران پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ پایه‌گذاری گردیده و از پیشینه‌ای طولانی برخوردار است.
شنا
نخستین استخر حرفه‌ای که برای بهره‌گیری ورزشکاران از آن و آموزش اصول نوین شنا به آنان ساخته شد، در سال ۱۳۱۴ و در منظریه تهران بوده‌است. یک مربی ورزش بین‌المللی به نام گیبسون بر آن استخر نظارت داشت. پایه‌های ورزش شنای نوین در این کشور نیز از همین استخر ریخته شده‌است.
چوگان
چوگان یک ورزش ملی ایرانی برای زنان و مردان است که بلندپایگان و شاهان نیز آن را بازی می‌کردند. این ورزش با توجه به گسترش یافتنش در میان پادشاهان و بزرگان، به بازی شاهان آوازه یافت. نام چوگان از نام چوبی که در آن استفاده می‌شود، برگرفته شده‌است. این بازی نخست عنوانی نظامی و جنگی داشت و سوارکاران ایرانی در آن استعداد اسب‌های جنگی‌شان را به نمایش می‌گذاشتند. همچنین ورزش چوگان امروزی از بازی چوگان ایرانی منشأ گرفته‌است.
بودجه و اقتصاد
بودجه ورزش در سال ۲۰۱۰ در ایران ۸۰ میلیون دلار بوده‌است یعنی سرانه بودجهٔ ورزش در ایران در سال ۲۰۱۰ برای هر نفر یک دلار بود.
در سال ۱۳۹۶ اعلام گردید که در تمامی سال‌های گذشته از این تاریخ، بودجهٔ ورزش، همیشه اندک بوده‌است. در خرداد ۱۴۰۰، عباس اورسجی، رئیس فدراسیون کبدی اعلام کرد که «بودجهٔ ورزش خیلی خیلی پایین است. همچنین سرانه مردم از فضاهای اختصاصی ورزشی کم است».
چالش‌های اسلامی
پوشش اسلامی برای ورزش ایران مشکلاتی پدیدآورده‌است. در نمونه‌ای در ورزش پرهوادار فوتبال، پس از مشکلات پوشش اسلامی سر زنان تیم ایران برای المپیک ۲۰۱۲ لندن و اینکه در دور مقدماتی این رقابت‌ها، مقام‌هایی از فیفا پوشیدن اونیفورم با کلاه ویژه برای زنان ایرانی را ممنوع کردند، رسانه‌های بین‌المللی به حذف ایران از رقابت‌ها بخاطر حفظ حجاب پرداختند. قانون فیفا می‌گفت که هرگونه تبلیغ ایدئولوژی، دین و فکری با هر پوششی ممنوع است. در یکی از ایرادها فیفا اعلام کرد که بخشی از حجاب اسلامی به سلامتی بازیکنان آسیب می‌زند که از سوی ایران رد شد. گاردین نوشت که این بار زنان مسلمان تنها توسط ایمانشان مورد ظلم واقع نشدند و به چنین محرومیتی برای تیم ایران، اعتراض کرد. گزارش‌هایی از محرومیت از ورزش ملی در ایران به‌خاطر نداشتن حجاب نیز منتشر شده‌است. در یکی از این گزارش‌ها، در سال ۲۰۱۷ خط خوردن شیوا امینی از تیم ملی فوتسال زنان ایران به‌خاطر حضور بدون حجابش در یک بازی فوتبال، توجه محافل ورزشی را به خود گرفت اما فدراسیون فوتبال ایران چنین چیزی را رد کرد. اما خود این بازیکن اعلام کرد که مسئولان رسمی فدراسیون به او گفتند که «ورزشکاران زن ملی پوش ایران همیشه موظف‌اند که مطیع منشور پوشش اسلامی در عرصه عمومی باشند». به صورت کلی با روی آوردن بیشتر زنان جوان ایرانی به رشته‌های ورزشی و حضورهای جهانی‌شان، روند برخورد با این ورزشکاران که حجاب اسلامی دلخواه مراجع مذهبی ایران را رعایت نمی‌کنند، شدت گرفت. گزارشی در ۲۰۱۱ نوشت که سختگیری‌های مذهبی و حکومتی، بزرگ‌ترین مانع‌های پیش روی فعالیت آزادانهٔ زنان ورزشکار در ایران هستند. بر اساس گزارشی در مارس ۲۰۲۱، فوتبال زنان ایران هنوز زیر سایهٔ روحانیان، تندروهای جمهوری اسلامی و حتی ائمه جمعه است. همچنین بر اساس فرمانی از وزارت کشور، بازی‌های لیگ زنان ایران باید در ساعت‌های نخستین صبح، پیش از ظهر برگزار شوند. این گزارش نوشت که خمینی، رهبر جمهوری اسلامی هرچند که با ورزش زنان رسماً مخالف نبود اما با شعارهای تبلیغاتی‌اش و محدودیت‌های پس از انقلاب، وضعیت را به‌طور فزاینده‌ای برای زنان مشکل‌ساز کرد. گزارشی در ایران اینترنشنال دربارهٔ ورزش زنان در جمهوری اسلامی از «محدودیت‌های مذهبی و الزام به تبعیت از قانون حجاب اجباری در تمامی محافل عمومی چه در داخل و چه در خارج از کشور» گفت و نوشت: «ورزشکاران زن و قهرمانان ملی قرار بود الگوهای اسلامی و بلندگوهای تبلیغاتی نظام باشند و این تنها دلیل تلاش جمهوری اسلامی برای حضور زنان ورزشکار با حجاب اسلامی در میادین بین‌المللی بود».
چالش‌های اسلامی به شرکت نکردن ایران در برخی رشته‌های ورزشی انجامیده‌است؛ ورزشکارانی همانند شناگرها، شیرجه‌روها و رشته‌های دیگر که با اصل حفظ حجاب ضدیت داشتند، افقی برای شرکت در رقابت‌ها نداشتند. در دوره جمهوری اسلامی، برخی ورزش‌ها در ایران برای زنان به رسمیت شناخته نشدند. در نمونه‌ای زنان در مسابقه‌های بدن‌سازی نیز نمی‌توانستند شرکت کنند و مسئولان برخی ورزش‌ها از مغایرت رشته‌ها با فرهنگ اسلامی گفتند. در سال ۱۳۸۹ سه مرجع تقلید شیعه، اعزام ورزشکاران زن ایرانی به خارج را حرام اعلام کردند.
مهاجرت ورزشکاران
مهاجرت ورزشکاران از ایران که در اواخر دههٔ ۱۳۹۰ موجی بی‌سابقه داشت، معمولاً دارای دلایلی با منشأ سیاسی و اجتماعی بوده‌است. مشکلات مربوط به مسابقه دادن با اسرائیلی‌ها، مسائل حجاب و زنان، دستگیری در تظاهرات و مسائل خانوادگی از دلایل مهاجرت ورزشکاران سرشناس ایرانی، اعلام شده‌است.
رسانه‌های ورزشی
در سال ‪ ۱۳۰۶‬هم‌دوره با به تصویب رسیدن «قانون ورزش اجباری در آموزشگاه‌ها» نشریهٔ ورزشی پیش‌آهنگی ایران توسط احمد امین‌زاده به عنوان قدیمی‌ترین نشریهٔ ورزشی این کشور، منتشر گردید. در سال ۱۳۰۷ مجلهٔ ورزش توسط میرمهدی ورزنده در پایتخت ایران، تهران و در همان دوره نشریه‌ای دیگر با عنوان ورزش توسط وی کارش را آغاز کرد. اما قدیمی‌ترین نشریهٔ تمام‌ورزشی ایرانی، مجلهٔ آیین ورزش است که در سال ۱۳۱۴ توسط مدیر باشگاه شعاع در شهر تهران کارش را شروع کرد. قدیمی‌ترین نشریهٔ نیمه‌تخصصی ورزشی این کشور نیز مجلهٔ اصلاح نژاد اسب بوده‌است که نخستین شماره‌اش در سال ۱۳۱۸ پخش شد. دوران شکوفایی نشر ورزشی در ایران، دههٔ ‪ ۱۳۲۰‬بوده‌است؛ هنگامی که بر پایهٔ آمارها، ‪ ۲۶‬عنوان نشریهٔ ورزشی ایرانی نشر یافته و پس از این دوره نیز نشر ورزشی توانست رشدی متناسب داشته باشد.
پس از قهرمانی تیم فوتبال مردان ایران در جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ تهران غرق در شادی شد و برای نخستین بار، فوتبال مردم ایران را به خیابان‌ها کشاند. فوتبالیست‌های تیم ملی مردان به کاخ نیاوران و مجلس شورای ملی دعوت شدند، خوانندگانی همچون ویگن و دلکش نخستین ترانه‌های فوتبالی در پشتیبانی از تیم ملی را خواندند و حتی نشریات غیر ورزشی نیز به پوشش و پیگیری اخبار مربوط به تیم ملی پرداختند. به عنوان مثال هفته‌نامه زن روز در سرمقالهٔ شمارهٔ ۴ خرداد ۱۳۴۷ نوشت: «اینک کلمه انگلیسی فوتبال کلمه ملی ماست.»
سیتار عمر
سیتار عمر، روستایی در دهستان سند میرثوبان بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۱۸
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۱۸ هشتاد و هفتمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۱ تا ۱۰ نوامبر ۲۰۱۸ در عشق‌آباد، ترکمنستان برگزار گردید.
نشان رسمی رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۱۸ شامل یک تصویر مفهومی از ورزشکار وزنه‌برداری است که توسط شرکت طراحی Belli  Creative Studi، مستقر در عشق‌آباد، طراحی شده بود.
این نخستین دوره از مسابقات قهرمانی جهان پس از تغییر کلاس اوزان وزنه‌برداری و باطل نمودن رکوردهای جهانی پیشین از سوی فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری (IWF) بود که برگزار می‌شد. در نتیجه، این دوره از رقابت‌ها در مجموع با ثبت ۳۱ رکورد جهانی مردان و ۴۱ رکورد جهانی زنان در ردهٔ بزرگسالان همراه بود.
جدول مدال‌ها
رده‌بندی بر اساس مدال‌های بزرگ (نتیجهٔ مجموع)
رده‌بندی بر اساس تمام مدال‌ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب)
کشورهای شرکت‌کننده
۵۸۲ شرکت‌کننده از ۸۵ کشور به رقابت پرداختند.
استوارت دایبک
استوارت دایبک (زاده ۱۹۴۲) نویسنده آمریکایی است. او بیشتر به خاطر نوشتن داستان‌های کوتاه واقع‌گرا که به حاشیه‌نشینان شهرها و طبقات فرودست جامعه می‌پردازند، شناخته شده است. از داستان‌های برجسته او می‌توان به «ساحل شیکاگو» و «من با ماژلان دریانوردی کردم» (۲۰۰۳)، که درباره دوران کودکی‌اش در محلات جنوبی شیکاگو است، اشاره کرد.
لوئیز نالباندیان
لوئیز نالباندیان (Լուիզ Ծիածան Նալբանդյան; Louise Nalbandian; زاده – درگذشته December 2, 1974) تاریخ‌نگار ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا و استاد دپارتمان تاریخ دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فرزنو بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ بود.
زندگی‌نامه
وی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۶ در سان فرانسیسکو به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است. وی ۲ دسامبر ۱۹۷۴ در سن ۴۸ سالگی در نیومن، ایلینوی درگذشت.
ویوارتیا
ویوارتیا (VIVARTIA) شرکت صنایع غذایی یونانی است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد.
کازرتی
کازرتی კაზრეთი شهری در شهرداری بولنیسی در ناحیه کومو کارتلی کشور گرجستان است. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۶۹۹ متر است. فعالیت اقتصادی اصلی آن معدن‌کاری است. بزرگترین کارفرما در کازرتی شرکت JSC RMG Copper است. طلا و مس بیشترین فلزهای گران‌بهای استخراج‌شده در معادن کازرتی هستند. تحقیقات تاریخی انجام شده در گرجستان نشان داده است که از هزاران سال پیش در این منطقه طلا استخراج می شده است. گمان برده می‌شود که نخستین معدن طلای جهان سایت ساکدریسی در حومه کازرتی بوده است.
این معدن در کازرتی در سال ۱۹۷۰ و در زمان اتحاد جماهیر شوروی گسترش داده شد. از سال ۱۹۷۰ تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کازرتی عموماً در گرجستان به عنوان یک دهکده جهان وطنی شناخته می‌شد که کارگران جمهوری‌های گوناگون شوروی در آن ساکن بودند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تاکنون، بیشتر افرادی که اکنون در این شهر زندگی می‌کنند از مردم گرجی هستند.
کازرتی مدت‌ها محل اعتراضات گوناگون زیست‌محیطی و کارگری بوده است. در سال ۲۰۱۴ شمار زیادی اعتراض و اعتصاب غذا مربوط به شرایط کار در معادن این ناحیه صورت گرفت.
یورغیل (امیرداغ)
یورغیل یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در امیرداغ واقع شده‌است.
ایستی‌باغچه
ایستی‌باغچه، روستایی در دهستان انگوت غربی بخش مرکزی شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۳ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
رود آگوآریکو
رود آگوآریکو رودی است که به رود ناپو می‌ریزد. این رود از کشورهای پرو و اکوادور می‌گذرد.
ماکسین سینگر
ماکسین سینگر (Maxine Singer؛ زاده February 15, 1931) زیست شناس و مدیر علوم مولکولی آمریکایی است.او برای کمک‌های خود به حل کد ژنتیکی شناخته شده‌است،او نقش خود را در بحث اخلاقی و قانونی در تکنیک دی ان ای نوترکیب (از جمله سازمان کنفرانس اسیلومار در دی ان ای نوترکیب)، و رهبری او از موسسه کارنگی واشنگتن ایفا کرده‌است.
ندریتی (مچان، دو)
ندریتی روستایی در دهستان مچان بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۷۱ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
جاناتان بینوتو
جاناتان بینوتو (Jonatan Binotto؛ زادهٔ January 22, 1975) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال پیستویزه، باشگاه فوتبال تریستیانا، باشگاه فوتبال چزنا، و باشگاه فوتبال کومو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ
سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ یگان نظامی زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که به‌عنوان بزرگ‌ترین سپاه تحت امر این نهاد شناخته می‌شود. این یگان در پی تغییر ساختار در سپاه پاسداران و تشکیل سپاه‌های استانی در سال ۱۳۸۷، از ادغام لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله و پایگاه‌های بسیج تهران تشکیل شد. این سپاه هم‌اکنون زیرمجموعه ستاد فرماندهی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است و مسئولیت هماهنگی و فرماندهی عملیات نیروی زمینی سپاه پاسداران و نیروی مقاومت بسیج در محدوده شهر تهران را برعهده دارد. سپاه دیگری که در تهران وجود دارد، سپاه استان تهران موسوم به سپاه سیدالشهدا است و این دو مجموعه در مواقع بحرانی، تحت کنترل و فرماندهی قرارگاه ثارالله قرار دارند. محل استقرار، کنترل و فرماندهی نیروهای سپاه محمد رسول‌الله، پادگان ولی‌عصر تهران، واقع در میدان سپاه (پادگان عشرت‌آباد قدیم) می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ پاسدار حسن حسن‌زاده فرماندهی سپاه محمد رسول‌الله را برعهده دارد.
تاریخچه
در پی تغییرات ساختاری در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شکل‌گیری سپاه‌های استانی در سال ۱۳۸۷ «سپاه محمد رسول‌الله» از ادغام لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله و بسیج تهران تشکیل شد. در خلال جنگ ایران و عراق، پس از اجرای عملیات محمد رسول‌الله به تدریج یگان محمد رسول‌الله به فرماندهی احمد متوسلیان از تیپ به لشکر ارتقا یافت. پس از جنگ ایران و عراق لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله تا سال ۱۳۷۴ مسئولیت کنترل پایتخت در شرایط غیرعادی را برعهده داشت. پس از تشکیل قرارگاه ثارالله که وظیفه اصلی‌اش برقراری امنیت شهر تهران بود، این لشکر نیز در مواقع بحرانی زیرمجموعه قرارگاه شد. در سال ۱۳۸۷ پس از رسیدن محمد علی جعفری به فرماندهی کل سپاه، وی تشکیلات سازمانی سپاه را در قالب ۳۱ سپاه استانی که مرکب از نیروی زمینی سپاه و نیروی مقاومت بسیج می‌باشند، نوآرایی کرد. در پی آن لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله و منطقه مقاومت بسیج تهران بزرگ در یکدیگر ادغام شدند و «سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ» را تشکیل دادند. لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله نیز همچنان به‌عنوان یک لشکر مکانیزه، زیرمجموعه نیروی زمینی سپاه به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
فرماندهان
از ابتدای تشکیل سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ فرماندهی آن برعهده عبدالله عراقی بود و پس از آن، حسین همدانی، سپس محسن کاظمینی فرماندهی آن را برعهده داشتند. تیرماه ۱۳۹۶ با حکم فرماندهی وقت کل سپاه؛ محمدعلی جعفری، سرتیپ‌دوم پاسدار محمدرضا یزدی فرماندهی این سپاه را برعهده گرفت. از آذرماه ۱۳۹۹ سرتیپ پاسدار حسن حسن‌زاده فرماندهی سپاه محمد رسول‌الله را برعهده دارد.
جنگ ایران و عراق
لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله که هم‌اکنون از یگان‌های زیرمجموعه نیروی زمینی سپاه است، همچنین در مواقع بحرانی تحت فرماندهی سپاه محمد رسول‌الله قرار می‌گیرد، در خلال جنگ ایران و عراق در عملیات‌های فتح‌المبین، بیت‌المقدس، رمضان، مسلم بن عقیل، والفجر مقدماتی، والفجر ۱، والفجر ۳، والفجر ۴، خیبر، بدر، والفجر ۸، کربلای ۱، کربلای ۵، کربلای ۸، نصر ۷، بیت‌المقدس ۲، بیت‌المقدس ۴ و بیت‌المقدس ۷ حضور داشت.
انتخابات ۱۳۸۸
پس از انتخابات ریاست جمهوری در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸، به دستور شورای عالی امنیت ملی وظیفه کنترل پایتخت به مدت ۲ ماه (از ۲۵ خرداد تا ۲۵ مرداد ۱۳۸۸) برعهده قرارگاه ثارالله و زیرمجموعه‌اش سپاه محمد رسول‌الله در تعامل با نیروی مقاومت بسیج گذاشته شد. در جریان اعتراضات انتخابات ۸۸، شبه‌نظامیان بسیجی که در کنار مأموران نیروی انتظامی در مقابله با شورشیان در تظاهرات تهران حضور داشتند، تحت فرماندهی سپاه محمد رسول‌الله بودند.
آقامحمد بیگلو
آقامحمد بیگلو، روستایی در دهستان دره‌رود شمالی بخش دره‌رود شهرستان انگوت در استان اردبیل ایران است. این روستا، مرکز دهستان دره‌رود شمالی است.
یعقوب شجاعی خبرنگار برتر صدا و سیما کشور نیز اهل این روستا می باشد او متولد ۱۳۶۱ و دارای مدرک کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی از دانشگاه کرمان می باشد که در سال ۱۳۹۴ با دستور رئیس شورای تامین شهرستان پارس آباد از دانشگاه غیردولتی مغان که مسولیت معاون دانشجویی را داشت جهت انعکاس اخبار منطقه به عنوان خبرنگار  به فرمانداری ماموریت یافته و بعد از یکسال با دانشگاه قطع همکاری کرده و با عنوان خبرنگار صدا و سیما و نماینده صدا و سیمای مرکز اردبیل در دشت مغان جهت انعکاس اخبار و رویدادهای منطقه فعالیت‌های خود را بصورت حرفه ای آغاز کرد و در کمترین زمان در قاب شبکه های سراسری و بین المللی ظاهر شد.
حاصل تلاش این هنرمند که از حرفه بازیگری طنز به هنر جدی خبرنگاری وارد شده است، علاوه بر ارتقای سطح کمی و کیفی خبر دشت مغان رضایتمندی تمامی همشهریان و مسئولین و نهایتاً همگرایی استانی بوده است. تلاش شبانه روزی یعقوب شجاعی در این مدت انعکاس هزاران گزارش تولیدی فاخر از قابلیت ها و پتانسیل های گردشگری و کشاورزی منطقه از شبکه های استانی ملی و جهانی بوده است.
اهم دستاوردها و موفقیت های اینجانب با وجود اینکه خبرنگار رسمی سازمان صدا و سیما نبودن به شرح زیر است ۱_ گزارشگر برتر جشنواره ابوذر سپاه با موضوع گزارش برداشت برنج از شامات مغان ۲_ خبرنگار برتر صدا و سیمای مرکز اردبیل در سالهای ۹۷ و ۹۸ ۳_۳خبرنگار برتر کشوری در بیست و دومین جشنواره تولیدات مراکز استانها در سال ۹۸ ۴_ معرفی به عنوان چهره هنری استان در سال ۹۸ با حضور وزیر دادگستری و استاندار اردبیل در سالن فدک. ۵_معرفی به عنوان گزارشگر شایسته تقدیر به خاطر تولید گزارش اعلام آمادگی عشایر شاهسون مغان در انتخابات ۲ اسفند ۹۸ در بین ۲۸۶ اثر ارزیابی شده توسط معاون سیاسی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ۶_ کسب بالاترین امتیازات در رتبه گزارش‌ های تولیدی استان کسب فیلم برتر در بخش حرف های جشنواره بهمن تماشایی صدا و سیما سال ۹۷. ۷_مستندساز برتر صدا و سیما در اولین جشنواره تولیدات تلویزیونی و رادیویی شبکه‌های برون مرزی سحر، با مستند میان برنامه ای" آداب رسوم عشایر شاهسون مغان در عید نوروز" در برنامه"سحر سلامی کانال جهانی سحر آذری لازم بذکر است بالاترین امتیاز خبر صدا و سیمای مرکز اردبیل طبق ارزیابی معاونت سیاسی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران،  ۷۴ است که این امتیاز را در سال ۸۴ علی فهیمی مقدم و در سال۹۷ یعقوب شجاعی کرده اند
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۸۱ نفر (۱۹۷ خانوار) بوده‌است.
صفاق
صِفاق یا شکم‌شامه در کالبدشناسی، غشاء نازکی است که دیواره‌های حفرهٔ شکم (کاواک) و بخش بزرگی از احشاء (اندرونه) را می‌پوشاند و از بخش‌های مهم حفاظت می‌کند. می‌توان صفاق را به‌صورت بادکنکی در نظر گرفت که اعضای مختلف، از خارج  به طرف داخل این بادکنک، فشرده شده‌اند.
نام‌های دیگر صفاق عبارتند از پریتونئوم (Peritoneum)، آب‌شامهٔ شکم و پاشام شکم و کاواک‌پوش.
صفاق یک غشاء خونابی (سروزی) است که سطح داخلی حفرهٔ صفاقی (شکمی) و حفرات لگنی را می‌پوشاند (صفاق جداری)، یا احشاء را دربر می‌گیرد (صفاق احشائی=اندرونه‌پوش).
لایه سروزی یا نیام Tunica پرده‌ای است که جدار خارجی حفره‌های بدن را می‌پوشاند و روی سطوح اعضای داخلی برمی‌گرداند. این پرده، ماده‌ای آبکی ترشح می‌کند. صفاق وسیع‌ترین غشای سروزی بدن است.
پردهٔ صفاق از دو ورق تشکیل شده‌است: یکی ورق کناری جداری یا صفاق جانبی که سطح درونی دیوارهٔ شکم و لگن را می‌پوشاند. دیگری ورق اندرونه‌ای یا صفاق احشایی که احشاء، درون شکم و لگن را مفروش می‌سازد.
چین‌ها
وظیفه چین‌های صفاقی، آویزان شدن احشای شکمی به درون شکم، متحرک ساختن احشای داخل صفاق و ایجاد مسیری برای عبور عروق خونی، عروق لنفی و اعصاب می‌باشد. نکات مهم در مورد نامگذاری چین‌های صفاقی عبارتند از: الف) از ترکیب پیشوند Mes یا Meso و نام احشای مربوطه نامگذاری می‌شود (مانند بند نگهدارنده روده بزرگ (Meso+Colon=Mesocolon)؛ (مزانترها، چین‌خوردگی‌های دو لایه صفاق می‌باشند که قسمت‌هایی از روده‌ها را به جدار خلفی شکم وصل می‌کند). چین یا چین خوردگی صفاقی بلند، متصل به معده را چادرینه گویند (مانند چادرینه بزرگ). چین‌های دو لایه صفاقی که عضوی را به عضو یا دیواره عضو دیگر متصل می‌کند. به این چین دو لایه، رباط می‌گویند.
چین‌های شکم‌شامه‌ای نسبت به وضعی که دارند نام‌های گوناگونی دارند بدین شرح:
نکات کالبدشناختی
۱) ۲) لایه جداری صفاق در ناحیه شکم، توسط ۶ عصب سینه‌ای تحتانی و اولین عصب کمری (L1) عصب دهی می‌شود؛ لایه جداری صفاق در لگن، توسط عصب اوبتوراتور عصب‌دهی می‌شود (لایه جداری نسبت به درد، حرارت و فشار حساس می‌باشد)؛ اما لایه احشایی صفاق، توسط رشته‌های عصبی اتونوم (خود مختار) عصب دهی می‌شود و نسبت به درد، حساس نمی‌باشند ونسبت به کشش حساس هستند؛ (در صورت کشش بیش از حد مزانتر، حس درد از نوع احشایی می‌باشد). ۳) حفره صفاقی در مردان به‌صورت یک کیسهی کاملاً بسته (سطح داخلی آن، توسط بافت پوششی سنگفرشی ساده یا مزوتلیوم پوشیده شده‌است) می‌باشد، اما در زنان، انتهای لوله‌های رحمی، بداخل حفره صفاقی باز می‌شوند. حفره صفاقی در جنس مؤنث از طریق لوله‌های رحمی، رحم و واژن به خارج از بدن مرتبط است. ۴) حفره صفاقی به دو قسمت مجزا تقسیم می‌شود:
الف) کیسه مهتر: قسمت اصلی و بزرگتر حفره صفاقی است.