cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آدیامان
نام شناسی
بر اساس یک نظریه تایید نشده نام سابق شهر حصن منصور مرتبط با خلیفه عباسی منصور می باشد فردی ظالم بود. اهالی او را کشتند و نام شهر را آدیامان گذاشتند. نام شهر در کورمانجی سمسور(Semsûr) است. ویلیام فرانسیس اینسورث اظهار داشت که جغرافی دانان شرقی این شهر را به نام کلمودرا(Cholmodara) می شناختند و رومیان آن را کاربانوم می نامیدند. در حالی که آشوریان این شهر را پوردونیوم (Pordoniom ) گفته اند.
تاریخچه
تاریخچه سکونتدر آدیامان به دوران باستانی باز می گردد. هیتی ها ، هوری ها ، میتانی ها در طول تاریخ در این منطقه دیده شده است.
دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی
دانشکدهٔ معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی تهران تأسیس شده در سال ۱۳۳۹، از نظر قدمت دومین دانشکده معماری ایران است. در سال ۱۳۸۰ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری این دانشکده را به عنوان اولین قطب معماری و شهرسازی کشور معرفی کرد.
تاریخچه
دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، که در آن دوره با نام دانشگاه ملّی ایران خوانده می‌شد، از مهر ماه ۱۳۳۹ به همراه دانشکدهٔ «بانکداری و علوم اقتصادی مالی»، به عنوان نخستین هسته‌های این دانشگاه شروع به کار کرد. علی شیخ الاسلام و مسعود جهان آرا از مؤسسان این دانشکده بودند. این دانشکده پس از آن که در سال ۱۹۶۵ تکمیل شد به ساختمان فعلی منتقل شد. از زمان تأسیس، فعالیت این دانشکده با پذیرش دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری آغاز شد و در سال ۵۵ - ۱۳۵۴ علاوه بر این دوره در مقطع کارشناسی نیز اقدام به تربیت نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز کشور کرد. پس از انقلاب فرهنگی، پذیرش دانشجو در دوره کارشناسی معماری متوقف و دانشکده فقط در دوره کارشناسی ارشد دانشجو پذیرفت. همزمان دوره کاردانی معماری نیز در دانشکده برپا شد. البته این دوره در سال‌های بعد متوقف شد. در سال تحصیلی ۱۳۵۷–۱۳۵۶ رشته کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای نیز به رشته‌های دانشکده افزوده شد. از سال ۱۳۸۲ به جای دورة کارشناسی ارشد معماری پذیرش دانشجو تنها در دوره کارشناسی معماری صورت پذیرفت. البته دوره کارشناسی ارشد ناپیوسته معماری از دو سال بعد شروع به فعالیت نمود. این دانشکده از سال ۱۳۷۲ در دوره دکترای معماری و از سال ۱۳۸۴ نیز در دکترای رشته طراحی شهری دانشجو پذیرفته‌است.
بیانیه، اهداف و چشم‌انداز دانشکده
در وبسایت این دانشکده متن زیر به عنوان چشم‌انداز دانشکده معرفی شده‌است:
هرچی داری بیار
هرچی داری بیار عنوان تک‌آهنگی از خواننده آمریکایی پیت‌بول است که با شرکت نی-یو، افروجک و نیر ساخته شد. این تک‌آهنگ متعلق به ششمین آلبوم استودیویی پیت‌بول با نام، سیاره پیت (Planet Pit) بوده که در سال ۲۰۱۱ ساخته و روانه بازار موسیقی شد. سبک این ترانه دنس پاپ و هیپ‌هاپ است. این تک‌آهنگ در کشورهای کانادا، ایرلند، اسکاتلند و بریتانیا به عنوان تک‌آهنگ برتر شناخته شد. این تک‌آهنگ در بیلبورد ۱۰۰ و آی‌تیونز استور به عنوان برترین آهنگ انتخاب شد.این ترانه در مراسم ام تی وی 2011 نامزد سه جایزه شد.
سارویان
سارویان (زبان ارمنی: Սարոյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
مؤسسه فناوری کارلسروهه
مؤسسه فناوری کارلسروهه یک دانشگاه صنعتی تحقیقاتی از گونهٔ دولتی در کشور آلمان است، که نتیجهٔ ادغام یک دانشگاه (دانشگاه کارلسروهه (تی‌اچ)) و یک بنیاد پژوهشی (مرکز تحقیقاتی کارلسروهه) در شهر کارلسروهه می‌باشد. این دانشگاه با نام فریدریسیانا (Fridericiana)، تأسیس سال ۱۸۲۵ میلادی، شناخته شده‌است. در سال ۲۰۰۹ میلادی آن را با مرکز ملی تحقیقات هسته‌ای سابق (تأسیس سال ۱۹۵۶) با نام جدید مرکز تحقیقات کارلسروهه (Kernforschungszentrum Karlsruhe (KfK ادغام کردند. دانشگاه کارلسروهه یکی از نه دانشگاه عالی آلمان است و در صدر فهرست دانشگاه‌های برتر اروپا در رشته‌های علوم پایه و مهندسی قرار دارد. (رتبه‌بندی ۶ام از نظر تأثیرگذاری علمی)
تاریخچه
دانشگاه کارلسروهه ابتدا به عنوان مدرسه پلی‌تکنیک Polytechnische Schule در ۷ اکتبر سال ۱۸۲۵ تأسیس شد. طراحی این دانشگاه بر اساس دانشگاه اکول پلی‌تکنیک در پاریس است. در سال ۱۸۵۶ فریدریش اول دوک بزرگ بادن (به آلمانی:Friedrich) این مدرسه را به کالج، یک نهاد تحصیلاتی عالی، ارتقا داد. از سال ۱۹۰۲ این دانشگاه به افتخار او فریدریسیانا هم نامیده می‌شد.
در ۱۸۸۵، نام این نهاد به دانشگاه صنعتی (Technische Hochschule) تغییر یافت. در سال ۱۸۸۶ هاینریش هرتز در سالن اجتماعات این دانشکده وجود تابش الکترومغناطیسی را نشان داد و در سال ۱۸۹۹ دانشکدهٔ فنی کارلسروهه شامل قانون توسعه شده و چهار سال بعد ماگدالنا نف (Magdalena Neff) در کارلسروهه برای اولین بار به عنوان یک زن در یک دانشکده فنی به تحصیل بپردازد و در سال ۱۹۱۵ ایرنه روزنبرگ اولین زنی بود که موفق به دریافت درجه دکترا از این دانشگاه شد. هم‌اکنون یکی از خیابان‌های کمپ به نام اوست.
در سال ۱۹۲۰ دانشکده جنگلداری کارلسروهه و سه دانشکده دیگر از دانشگاه ابرهارد کارلز توبینگن در فرایبورگ ادغام شدند. در سال ۱۹۶۷ دانشکده فنی تبدیل به دانشگاه، یک دانشگاه کامل متضمن حق جایزه درجه دکترادر رشته‌های مهندسی، شد.
فهرست رئیس‌جمهورهای هند
رئیس‌جمهور هند در راس دولت و اولین شهروند کشور هند است. او همچنین فرمانده کل قوای نیروهای مسلح هند نیز هست.
مؤسسه فناوری کارلسروهه
تاریخچه
در سال ۱۹۷۵، دانشگاه لوگوی جدیدی که رولف لدربوگن، مدیر مؤسسه برای طراحی نظری دانشکده معماری طراحی کرده بود، اختیار کرد. در ژوئیه سال ۲۰۰۵ برای ارتقای سطح پژوهشی، دانشگاه کارلسروهه به نام خود یک مؤسسه پژوهشی اضافه کرد.
در پی این تحول نام دانشگاه کارلسروهه به مؤسسه فناوری کارلسروهه تغییر یافت در حالی به فعالیت دانشگاهی در کنار فعالیت‌های پژوهشی و فناوری خود ادامه می‌داد. در آوریل سال ۲۰۰۶ توافق‌نامه برای تأسیس مؤسسه فناوری کارلسروهه (کی‌آی‌تی)((Karlsruhe Institut of Technology (KIT) به امضای پروفسور هورست هیپلر و دکتر دیتر ارتمن از جانب دانشگاه کارلسروهه و و پروفسور مانفرد پاپ و معاونش سیگورد لتو از جانب مرکز تحقیقاتی کارلسروهه رسید.انتخاب این نام در پی رقابت با مؤسسه فناوری ماساچوست (ام‌آی‌تی) (Massachusetts Institute of Technology (MIT، دانشگاه پیشرو فناوری در آمریکا، انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۸، هانس-ورنر هکتور، شریک-مؤسس کمپانی (اس‌ای‌پی)-کمپانی نرم‌افزار-، مبلغ ۲۰۰ میلیون یورو را برای حمایت از محققان در این دانشگاه اختصاص داد. نکتهٔ قابل توجه در این است که، هانس-ورنر هکتور از این دانشگاه به‌طور عادی فارغ تحصیل نشده‌است بلکه او عنوان دکترای افتخاری خود را به خاطر حمایت مالی از کودکان با استعداد در سال ۲۰۰۳ دریافت کرده‌است.
پذیرش و تحصیل
از ترم زمستانی ۲۰۰۸/۲۰۰۹، دانشگاه کارلسروهه سیستم خود را به‌طور کامل از نوع دیپلم از پایه به سیستم کارشناسی و کارشناسی ارشد تغییر داد. دانشجویانی که در سیستم دیپلم تحصیل می‌کردند به همان شیوه ادامه تحصیل می‌دادند در حالی که دانشجویان جدید می‌توانند در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد پذیرش شوند. سیاست پذیرش در این دانشگاه در هر دانشکده متفاوت است. دانشجوها بر اساس سوابق تحصیلی و دوره‌هایی تخصصی که جداگانه گذرانده باشند انتخاب می‌شوند مانند مهندسی تجارت ولی برخی دیگر از دپارتمان‌ها مانند دانشکده فیزیک، انفورماتیک یا هواشناسی برای پذیرش دانشجوها هیچ پیش شرطی ندارند. در این دانشگاه هر دانشجو برای اتمام دوره‌اش باید حداقل نمرهٔ قبولی در سه ترم اول را آورده باشد تا اجازهٔ ادامه تحصیل در رشتهٔ مربوط را داشته باشد.
شهرت
با توجه به رتبه‌بندی آکادمیک دانشگاه‌های جهان مدرک رسمی وارد شده توسط کمیسیون اروپا در رتبهٔ دوم در سطح ملی و در ردهٔ ششم در اروپا از نظر تأثیرگذاری علمی است.
امامزاده ابراهیم (آمل)
امامزاده ابراهیم یکی از دو امامزادهٔ معروف شهر آمل و از امامزادگان متبرک و خاص ایران است و هم‌اکنون از بناهای تاریخی شهر آمل و مازندران محسوب می‌شود. این امامزاده به دلیل آثار نفیس چوبی از قبیل در، صندوق و همچنین تزئینات و کتیبه‌های زیبای قاجاری اهمیت هنری و تاریخی دارد.
موقعیت و معماری بنا
این بنا با پلان مربع شکل و بدنهٔ آجری و گنبد هرمی‌شکل در قرن نهم هجری در شهر آمل ساخته شده‌است. از ویژگی‌های خاص این بنا می‌توان به ارتفاع بلند آن، دیوارهای محصور کننده‌اش، برج مکعب شکل و گنبد هشت ضلعی آن اشاره کرد. این بنا در سال ۹۲۵ هجری قمری به وسیلهٔ خواجه عبدالله نامدار، فرزند درویش حاج کفشگر، ساخته شده و بانی آن عبدالله ابن شاه حسین قاضی بوده‌است. سازندهٔ مقبره آن نیز محمد حسین نجار است. چهار چوبهٔ این مقبره از شاهکارهای نجاری باستانی است که آیات قرآنی در آن حک شده‌است. در خارج دیوار محوطهٔ گنبد امامزاده ابراهیم آب انباری موجود است که در سال ۱۳۱۵ قمری توسط امیر مکرم لاریجانی اسکی ساخته شد. این بقعه از سمت غرب به خیابان طالب آملی و از سمت شرق به قادی محله وگرجی محله محدود است.
انتساب
بر روی در و صندوق چوبین روی مرقد، کتیبه‌های زیبایی به خط رقاع حک شده که طبق مفاد آن‌ها، مزار متعلق به ابو محمد ابراهیم از فرزندان موسی کاظم و برادرش ابولمعلی یحیی و مادر ایشان می‌باشد. مسجدی ضمیمهٔ امامزاده است و در قسمت شرقی مسجد اتاقی دیده می‌شود. مشهور است دو نفر به نام‌های یعقوب وابراهیم که امامزاده ابراهیم و برادرانش را شستند و دفن نمودند در آن اتاق مدفونند.
مقبره میرحیدرالدین
بنای اصلی آن متعلق به قرن ۶ هجری قمری بوده که در دوران مختلف بازسازی شده ولی شکل اولیه را حفظ نموده، این ساختمان آجی با برج ۸ ضلعی و گنبد هرمی با ارتفاع ۱۲ متر در نزدیکی گنبدهای ناصرالحق و شمس طبرسی در منطقه چاکسر آمل و در مجاورت بلوار شهید بهشتی قرار دارد.
امامزاده ابراهیم (آمل)
کتاب‌خانهٔ امامزاده ابراهیم
با توجه به عنایت خاص مردم به امامزاده ابراهیم و قرار داشتن قبور کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق دراین مکان که موجب استقبال مردم از این مکان شده‌است و در جهت ترویج فرهنگ کتاب و کتاب‌خوانی، ادارهٔ اوقاف و امور خیریهٔ شهرستان آمل اقدام به ساخت کتاب‌خانه‌ای در نزدیکی این امام‌زاده تحت عنوان کتاب‌خانهٔ امامزاده ابراهیم نمود. این کتابخانه در ۳ طبقه و با زیربنای ۱٬۶۲۴ متر مربع شامل مخزن کتاب، کانون فرهنگی و نشر معارف اسلامی، سالن اجتماعات، سالن مطالعهٔ مجزا برای زنان و مردان می‌باشد.
بارهنگ دریایی
بارهنگ دریایی، بارهنگ چمن‌زاری نام یک گونه از سرده بارهنگ است.
گشنزجان
گشنیزجان، روستایی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
جمعیت
این روستا در دهستان کیار شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۰۲ نفر (۳۷۶خانوار) بوده‌است.
ورلو پمبیا
ورلو پمبیا (به ایتالیایی: Varallo Pombia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نووارا واقع شده‌است.
خصوصیات
ورلو پمبیا ۱۳٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۵۹۸ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر تیون‌ویل خواهرخواندهٔ ورلو پمبیا هست.
اکریسون فورستری
اکریسون فوئستری یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز و از زیرخانوادهٔ شاخک‌درازیان است. بوسک در سال ۱۹۵۳ این گونه را توصیف و بررسی کرده است. این گونه در کشور جنوب برزیل ، پاراگوئه ، اروگوئه و آرژانتین یافت شده است.
منطقه ۲ شهرداری تهران
منطقه ۲ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در شمال شرقی میدان آزادی، از غرب تا شمال غرب تهران ادامه دارد. این منطقه در محدوده میانی و شمالی شهر تهران قرار دارد. با مناطق یک، سه، پنج، شش، نُه، ده همجوار است. محدوده جغرافیایی آن از شمال به ارتفاعات البرز، از جنوب به خیابان آزادی، از شرق به بزرگراه شهید چمران و میدان توحید (کندی) و از غرب به بزرگراه اشرفی اصفهانی و بزرگراه محمد علی جناح قرار دارد. برخی محله‌های منطقهٔ ۲ شامل عبارتند از: تهران ویلا، شهرآرا، کوی گیشا، شهرک غرب و سعادت آباد می‌شود. منطقه ۲ دارای ۱۴ محله و ۹ ناحیه می‌باشد.
تاریخچه
قدمت سکونت شهری و ارائه خدمات شهری در منطقه دو شهرداری به اوائل دهه چهل شمسی بازمی‌گردد. روستاهای درکه و فرحزاد در شمال منطقه و روستای طرشت در جنوب منطقه ازجمله سکونتگاه‌های قدیم منطقه هستند که سیمای تاریخی منطقه را شکل می‌دهند. شهرک‌سازی‌های دوره قبل انقلاب شامل: گیشا، شهرک غرب و ساخت وسازهای پل مدیریت و دانشگاه امام صادق (دانشگاه مدیریت شعیه هاروارد سابق)، احداث پارک پردیسان با نگاه گردشگری و زیست‌محیطی مربوط به دوره پهلوی دوم است. گسترش محله‌های مدیریت، سعادت‌آباد و شهرک مخابرات پس از واگذاری‌های زمین نوسط بنیاد مستضعفان در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ شروع شده که قسمت اعظم منطقه در اثر رشد سریع ساخت‌وساز در دو دهه اخیر به‌صورت شتابان شکل‌گرفته‌است.
اطلاعات عمومی
منطقه ۲ شهرداری تهران به ۹ ناحیه و ۲۱ محله شورایاری ۱۴ محله ممیزی تقسیم می‌شود و شامل محله‌های آریاشهر، شهرآرا، گیشا، شهرک ژاندارمری، شهرک غرب، سعادت آباد، فرحزاد، طرشت و … است.
منطقه دو، با ۴۷٬۱ کیلومترمربع مساحت. منطقه دو در محدوده میانی و شمالی شهر تهران قرار دارد. با مناطقیک، سه، پنج، شش، نُه، ده همجوار است. محدوده جغرافیایی آن از شمال به ارتفاعات البرز، از جنوب به خیابان آزادی، از شرق به بزرگراه شهید چمران و میدان توحید (کندی) و از غرب به بزرگراه اشرفی اصفهانی و بزرگراه محمد علی جناح قرار دارد.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۷۰۱٬۳۰۳ نفر (۲۳۹٬۷۴۲ خانوار) شامل ۳۴۳٬۰۳۳ مرد و ۳۵۸٬۲۷۰ زن است.
محله‌ها
منطقه دو شهرداری تهران دارای بیست و یک محله است.
حمل و نقل عمومی
دسترس به شبکه بزرگراهی تهران، همچنین سامانه اتوبوس تندرو و نیز ایستگاه‌های متعدد مترو از مزیت‌های منطقه دو شهرداری تهران است.
این محدوده به واسطه محصور شدن بین بزرگراه‌های شهید چمران، محمدعلی جناح و اشرفی اصفهانی و همچنین گذر بزرگراه‌هایی نظیر شهید همت، شهید حکیم، یادگار امام و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی و همچنین دربرداشتن شریان‌های اصلی متعدد و طول کل شبکه معابر در حدود ۴۳٬۰۰۰ کیلومتر، این منطقه را به عنوان یکی از قوی‌ترین ساختارهای ارتباطی شهر تهران مطرح نموده‌است. همچنین دسترسی سهل و آسان به تمام نقاط شهر از طریق بزرگراه‌های شرقی- غربی و شمالی- جنوبی جهت جذب سایر فعالیت‌ها از دیگر توانایی‌های منطقه است.
گذر اتوبوس تندرو موسوم به خط BRT، توسعه خطوط مترو و تعدد خطوط اتوبوسرانی باعث تسهیل قابل ملاحظه عبور و مرور درون‌شهری شده‌است. خط چهار بی‌آرتی از منطقه دو می‌گذرد و هفت ایستگاه از این خط در منطقه دو شهرداری قرار دارد.
در منطقه دو شهرداری تهران ایستگاه متروی متعدد وجود دارد.
باکلان گوآنا
باکلان گوآنا نام یک گونه از سرده باکلان‌های سیاه است.
آیت وریر
آیت وریر (به فرانسوی: Ait Ourir) یک منطقهٔ مسکونی در مراکش است که در مراکش تانسیفت الحوز واقع شده‌است.
خصوصیات
آیت وریر ۲۰٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد.
فرانسیس کوگی
فرانسیس کوگی بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند انجام داد و با حضور در ۲ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ایرلند برگزار کرد.
تروو یواموتو
تروو یواموتو بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۹۴ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۹ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. تروو یواموتو در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
دونیل مالن
دونیل مالن (Donyell Malen؛ زادهٔ January 19, 1999) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۲۱ سال هلند، و هلند بازی کرده‌است.
آرنیلاس
آرنیلاس (به اسپانیایی: Arenillas) یکی از دهستان‌های اسپانیا است که در سریا واقع شده‌است.
خصوصیات
آرنیلاس ۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۲ نفر جمعیت دارد.
قطعنامه ۶۲ شورای امنیت
قطعنامه ۶۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۳۸۱ام موافق، مخالف و ممتنع تصویب شد.
ایوان منجیوار
ایوان منجیوار (Ivan Menjivar؛ زادهٔ ۱۹۸۲) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل السالوادور است.
الکس کارتر (بازیگر کانادایی)
الکس کارتر (زاده November 12, 1964) بازیگر کانادایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم خارج از زمان اشاره کرد.
شیرآوریان
تیره‌ ای از باقلاسانان درختی یا درختچه‌ای یا علفی با هفده سرده و ۸۰۰ گونه که دارای پراکنش تقریباً جهانی هستند و بیشتر از نیمی از گونه‌های آن متعلق به سرده شیرآور است.
نام علمی این تیره Polygalaceae است ولی سه مترادف دیگر Diclidantheraceae, Moutabeaceae, Xanthophyllaceae نیز دارد.
اوایشی ریکو
کورین این، اُوایشی ریکو ; January 1, 1669 – January 1, 1736، 大石りく همسر رهبر چهل و هفت رونین، اُوایشی یُوشیئو در دوره ادو اهل ژاپن بود. او در وقایع چهل و هفت رونین و در گزارش‌های داستانی ظاهر می‌شود، از جمله دای چوشینگورا ۱۹۷۱ با بازی توشیرو میفونه در نقش اُوایشی یُوشیئو.
او دختر ارشد یک کارو (سامورایی)، در ولایت تاجیما، قلمروی تویوئوکا بود. در سال ۱۶۸۷ با کارو (سامورایی) قلمروی آکو اُوایشی ازدواج کرد. سال ۱۶۸۸ نخستین پسرش اُوایشی یُوشیکانه، سال ۱۶۹۰ دختر ارشدش اُوایشی کو (مرگ ۱۷۰۴)، سال ۱۶۹۱ پسر دومش اُوایشی ماچینوشین (مرگ ۱۷۰۹)، سال ۱۶۹۹ دومین دخترش اُوایشی روری را به دنیا آورد.
یوشیئو همچنین یک دختر از زن غیر اصلی اش داشت که در فوریه ۱۷۰۱ در ۴ سالگی درگذشت و اسناد آن در معبد سنگاکو باقی مانده‌است.
پس از سپوکوی آسانو ناگانوری، قلعه آکو در ماه پنجم به شوگون سالاری واگذار شد. در حالی که یوشیئو در حال انجام کار بر روی کارهای باقیمانده تحویل قلعه بود، ریکو و سه فرزندش برای مدتی به خانه پدری او بازگشتند. پس از آن شوهرش در یاماشینا، کیوتو محلی برای اقامت اجاره کرد و او نیز در اوایل ماه هفتم از سال ۱۷۰۱ به همسرش در کیوتو پیوست. در طی زندگی این زوج در کیوتو، ریکو دوباره باردار شد. با این حال، همان‌طور که یوشیئو در حال پیشبرد حمله انتقام و گفتگوهای مخفیانه با دیگر رونین‌ها بود، به علت اینکه در پیوندنامه برای حفظ محرمانگی اصل «با همسر و فرزندان صحبت نکنید» آمده بود و می‌خواست احتیاط لازم برای حفظ اطلاعات را به عمل بیاورد، پسر ارشدش را که به رونین‌ها پیوسته بود را نزد خود نگه داشت و در روز پانزدهم از ماه چهارم سال ۱۷۰۲ بقیه خانواده را به خانه پدری ریکو فرستاد. بعلاوه، با توجه به جلوگیری از گریبانگیر شدن مجازات به خانواده اش، از ریکو طلاق گرفت. در ۵ ژوئیه، ریکو اُوایشی دایسابورو، پسر سوم خانواده را به دنیا آورد.
پس از سپوکوی یوشیئو و پسر ارشدش دو تن از فرزندانش درگذشتند اما دختر دوم و پسر سومش بالغ شدند. در اثر حادثه آکو، پدرش به یک قهرمان تبدیل شده بود. خاندان اصلی آسانو که پایگاه آن در ولایت آکی قلمروی هیروشیما در شهر هیروشیما امروزی قرار داشت، خواستار آمدن دایسابورو به این شهر شد در این زمان برادر دیگر دایسابورو نیز زودهنگام درگذشته بود و او تنها پسر بازمانده از پدرش بود.
در سپتامبر ۱۷۱۳ وقتی دایسابورو ۱۲ سال داشت به همراه مادر و خواهر بزرگترش روری، به هیروشیما نقل مکان کرد و هم اندازه املاک پدرش ۱۵۰۰ ککو به وی دارایی اهدا شد. همچنین دختر دومش با آسانو نائومیچی از خاندان آسانو ازدواج کرد.
ریکو در سن ۶۸ سالگی در هیروشیما درگذشت.
اکریسون ایماکولیپنه
اکریسون ایماکولیپنه یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز و از زیرخانوادهٔ شاخک‌درازیان است. گونل در سال ۱۹۰۹ این گونه را توصیف و بررسی کرده‌است. این گونه در کشورهای برزیل، کلمبیا، بولیوی، گویان فرانسه و اکوادور یافت شده‌است.
باکلان ابلق استرالیایی
باکلان ابلق استرالیایی نام یک گونه از سرده باکلان‌های سیاه است.
نوتام
نوتام (NOTAM) نوعی هشدار است که توسط مقامات هوایی به خلبانان داده می شود. این هشدار در مورد وجود خطرات بالقوه در طول مسیر پرواز و یا در مورد مکانی است که می‌تواند بر ایمنی پرواز تاثیر بگذارد. نوتام‌ها، اخطاریه‌های طبقه‌بندی نشده یا مشاوره‌ای هستند و از طریق ساختار مخابراتی از راه دور ابلاغ می‌شوند. این نوع از اخطاریه‌ها حاوی اطلاعات در مورد بروز تغییرات خاص و یا شرایط ویژه در هر یک از مراکز هوانوردی و یا سرویس ها و یا فرایندها و یا هر گونه خطر احتمالی، می‌شوند. به صورت خلاصه هر نوع اطلاعی که دانستن به موقع آن می‌تواند برای سرنشینان هواپیما مهم و حیاتی باشد، تحت این اخطاریه‌ها داده می‌شود. نوتام‌ها توسط نهادهای حکومتی و مسئولین فرودگاه تهیه و به اطلاع هواپیماها رسانده می‌شود. این اخطاریه‌ها مطابق ضمیمه پانزدهم معاهده هوانوردی غیرنظامی بین‌المللی تهیه می گردند.
۹ دی (هفته‌نامه)
۹ دی هفته‌نامه سیاسی فرهنگی اجتماعی است که تاکنون چندین بار توقیف شده اما هر بار پس از مدت کوتاهی فعایت خود را از سر گرفته‌است. این نشریه متمایل به جناح محافظه کار ایران قلمداد می‌شود.
صاحب امتیاز و مدیر مسئول هفته‌نامه ۹ دی، حمید رسایی، نماینده سابق تهران در مجلس شورای اسلامی است. رسایی از جناح اصول‌گرا و از مخالفان سرسخت مذاکرات هسته‌ای و توافق وین است. این هفته‌نامه از نشریات منتقد به توافق‌هسته‌ای ایران و کشورهای ۱+۵ است.
پیوند به بیرون
vkgkfljg
لاله‌دان
لاله‌دان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رزن در استان همدان ایران می باشد.
توافقنامه بروکسل
متن کامل توافقنامه
تعهدات ایران به شرح زیر می‌باشد:
لاله‌دان
جمعیت
این روستا در دهستان خرقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
توافقنامه بروکسل
متن کامل توافقنامه
- ارائهٔ اظهارنامه‌ها برطبق پروتکل الحاقی و راستی آزمایی آن‌ها توسط آژانس.
لاله‌دان
منابع
ت
توافقنامه بروکسل
متن کامل توافقنامه
- تعلیق مونتاژ و آزمایش سانتریفیوژها.
- تعلیق ساخت داخلی قطعات سانتریفیوژ.
- اعمال تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی نسبت به تمامی تأسیسات موجود در ایران.
تعهدات سه کشور اروپایی نیز به شرح زیر می‌باشد:
- کار فعال برای شناسایی تلاش‌های ایران در اجلاس ژوئن ۲۰۰۴ شورای حکام به منظور عادی کردن اجرای پادمان‌ها و پروتکل الحاقی در ایران.
- اعتقاد به این که اجرای تعهدات ایران، به تقویت فرایند رابطه سازی بین اتحادیه اروپا و ایران کمک خواهد کرد و راه گفتگو با ایران را که از دوماه بعد و با هدف توافق در مورد تضمین‌های درازمدت مربوط به برنامهٔ تولید نیروی هسته‌ای ایران صورت می‌پذیرد، مهیا خواهد کرد.
مارمولک خالدار
مارمولک خالدار نام یک گونه از تیره شاخی‌مارمولکان است.
لندن فرامی‌خواند (ترانه)
اینجا لندن است ترانه‌ای از گروه پانک راک د کلش است، که در آلبومی با همین نام برای اولین در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. نام این ترانه برگرفته از سیگنال پخش سراسری سرویس جهانی بی‌بی‌سی است. ترانه توسط جو استرامر و میک جونز نوشته‌شده است. این تنها ترانه‌ای است، که به صورت تک‌آهنگ از آلبوم لندن صدا می‌زند منتشر شد.
موضوع
زمانی که گروه این ترانه را تهیه می‌کرد، بدون سرپرست بود و زیر قرض قرار داشت. بریتانیا نیز در آن زمان هم با مشکلات اجتماعی نظیر بی‌کاری، درگیری‌های نژادی و استفاده بی‌رویه از مواد مخدر دست و پنجه نرم می‌کرد. ترانه ترکیبی از موسیقی پانک، راک و رگی است.
پیوند با وقایع
در این ترانه، دربارهٔ حوادث مختلف سخن گفته می‌شود. یکی از آن‌ها ایراد هسته‌ای است، که به حادثهٔ ذوب شدن رآکتور تری مایل آیسلاند در پنسیلوانیا اشاره دارد. دیگری اشاره به غرق شدن لندن است که برگرفته از یک افسانهٔ فولکلور محلی است که می‌گوید اگر رودخانهٔ تیمز سیلاب ایجاد کند، لندن غرق خواهد شد.
بازتاب‌ها
این ترانه رتبه ۱۵ را در میان ۵۰۰ ترانهٔ برتر مجلهٔ رولینگ‌استون دارد.
لیتل‌تاون کامون، ماساچوست
لیتل‌تاون کامون (به انگلیسی: Littleton Common) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میدلسکس، ماساچوست واقع شده‌است. لیتل‌تاون کامون ۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اچ‌ام‌ای‌اس لابوآن (ال۳۵۰۱)
اچ‌ام‌ای‌اس لابوآن (ال۳۵۰۱) یک کشتی بود که طول آن 345 ft بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
جیانی واتیمو
جیانترسیو واتیمو همچنین معروف به جیانی واتیمو (متولد ۴ ژانویه ۱۹۳۶) نویسنده، فیلسوف و سیاستمدار برجسته ایتالیایی‌ست. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴، عضو پارلمان اروپا بود و از سال ۲۰۰۹ نیز مجدداً همین سمت را بر عهده دارد. واتیمو از جمله امضاکنندگان درخواستی بود که در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۹ منتشر شد و در آن از اتحادیه اروپا خواسته شده بود گروه حماس را بدون قید و شرط از فهرست نهادهای تروریستی خارج کند و آن را به عنوان نماینده قانونی مردم فلسطین به رسمیت بشناسد.
او از مدافعان برنامه هسته‌ای ایران است و بنا بود در پاییز ۱۳۸۹ در مراسم روز جهانی فلسفه، به ایران بیاید.
امامزاده قاسم (آمل)
بنای امامزاده قاسم متعلق به قرن هشتم هجری قمری است و در محله پایین‌بازار آمل و در مجاورت بلوار شهید بهشتی قرار دارد. از لحاظ شکل و پلان دارای ویژگیهایی است که آن را منحصربه‌فرد نموده، بطوریکه نظیر آن در مازندران دیده نمی‌شود. بنای ۸ ضلعی با گنبدی کوتاه بر روی یک صفحه قرار دارد که با ملاط بر روی آجر، تزئیناتی روی آن صورت گرفته‌است.بالای طاق‌نماها، سه قرنیس سینه کفتری دیده میشود. بام بنا سفال‌پوش است و ورودی آن در جهت شرقی بنا قرار دارد. سه پنجره نورگیر چوبی، در اضلاع شمالی و جنوبی و غربی تعبیه شده است.در کنار این برج کوتاه یک مسجد و یک حیاط که قبرستان است وجود دارد.
ورلو سسیا
ورلو سسیا (به ایتالیایی: Varallo Sesia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورسلی واقع شده‌است.
خصوصیات
ورلو سسیا ۸۸٫۷۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد و ۴۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوتر-دام-ده-بوآ، کبک
نوتر-دام-ده-بوآ شهری در منطقه شهری لو گرانیت ناحیه استری در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۸۵۵ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۹۰٫۹ کیلومتر مربع است.
ارگوتامین
ارگوتامین
رده درمانی: منقبض کننده عروقی.
اشکال دارویی: قرص، آمپول
این دارو به شکل ترکیبی با داروهای دیگر مانند ارگوتامین کامپاند و ارگوتامین C نیز وجود دارد.
موارد مصرف
کاربرد اصلی این دارو درمان سردردهای عروقی مانند میگرن و خونریزی رحمی بعد از زایمان و سقط است و گاه در درمان افت فشار خون در حالت ایستاده (ناشی از بی‌کفایتی اعصاب خودکار) استفاده می‌شود.
موارد منع مصرف
ارگوتامین در دوران بارداری و شیردهی منع مصرف کامل دارد و در رده X میباشد. مصرف ارگوتامین در افرادی با مشکلات شدید کلیوی و کبدی ممنوع است. استفاده از این دارو در افرادی با مشکلات انسدادی عروقی میتواند باعث تشدید علائم و عوارض بیماری آنها شود.
عملکرد
ارگوتامین از آلکالوئیدهای ارگوت (نوعی قارچ) است و عملکردی پیچیده دارد. این ماده آگونیست نسبی گیرنده‌های میانجی‌های عصبی مختلفی مانند نوراپی نفرین، سروتونین و دوپامین است. اثر آن بر روی عروق خونی (گیرنده‌های سروتونین) باعث تنگ شدن عروق در مرحله گشادی عروق میگرن و انقباض عضلات صاف می‌شود.
فارماکوکینتیک
متابولیسم این دارو کبدی است و در عبور اول از کبد به مقدار زیادی متابولیزه می‌شود. نیمه عمر آن۱/۳–۳/۹ ساعت است و طول اثر آن درتزریق عضلانی ۳–۴ ساعت است. دفع آن کلیوی بوده و کمتر از ۱۰٪ آن به صورت تغییر نیافته و بقیه به صورت متابولیت دفع می‌شود.
عوارض جانبی
سرگیجه، سردرد، تهوع یا استفراغ، خارش پوست، بی‌حسی، رنگ‌پریدگی یا سردی دست و ضعف پاها از عوارض جانبی دارو هستند.
قطعنامه ۶۳ شورای امنیت
قطعنامه ۶۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۲ام با ۷ موافق، ۰ مخالف و ۴ ممتنع تصویب شد.
ایت ریبان
ایت ریبان (به فرانسوی: Ait Riban) یک منطقهٔ مسکونی در مراکش است که در مکناس تافیلالت واقع شده‌است.
مارمولک حصار غربی
مارمولک حصار غربی نام یک گونه از سرده مارمولک خاردار است.
کیکلادها
کیکلادها (Cyclades) یک مجمع‌الجزایر در یونان است. کیکلادس ۱۱۹٬۵۴۹ نفر جمعیت دارد.
باکلان رخ‌سیاه
باکلان رخ‌سیاه نام یک گونه از سرده باکلان‌های سیاه است.
می‌دونم منو می‌خوای
من میدونم تو منو می‌خوای عنوان تک‌آهنگی از خواننده پیت‌بول است متعلق به چهارمین آلبوم استودیویی پیت‌بول با نام، شورش (Rebelution) بوده که در سال ۲۰۰۹ ساخته و روانه بازار موسیقی شد. سبک این ترانه چیزی بین هاوس و هیپ هاپ و به اصطلاح هیپ هاوس است. این تک‌آهنگ در کشورهای بل‍ژیک، فرانسه، یونان، رومانی، اسپانیا و ترکیه به عنوان تک‌آهنگ برتر شناخته شد. همچنین این تک‌آهنگ به عنوان پرطرفدارترین تک‌آهنگی که از رادیو میامی پخش می‌شد انتخاب شد. از این تک‌آهنگ در بازی Dance Central برای ایکس‌باکس ۳۶۰ انتخاب شد. از این تک‌آهنگ تاکنون چهار میکس ای پی و هشت میکس سی دی انجام شد.
دهستان اترک (مانه)
نام پیشین این دهستان، مانه بوده و در پایان به اترک تغییرنام پیدا کرد.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان اترک برابر ۸٬۰۹۷ نفر بوده‌است.
آلفرد ریچارد اوراژ
آلفرد ریچارد اوراژ (زاده ۲۲ ژانویه ۱۸۷۳ در یورکشایر، انگلستان ـ درگذشته ۶ نوامبر ۱۹۳۴، لندن) روشنفکری انگلیسی بود که بیشتر برای ویراستاری مجلهٔ عصر نو شناخته می‌شود.
زندگی
جیمز آلفرد اوراژ در دیکر نزدیک هروگیت در وست رایدینگ یورکشایر در خانواده‌ای سنت‌گریز دینی به دنیا آمد. اطرافیان معمولاً او را دیکی می‌نامیدند اما او کم‌کم جیمز را از نام خود حذف کرد و به جایش نام ریچارد را به عنوان نام میانی خود بین افراد جا انداخت.
در بیست و یک سالگی آموزگار دبستانی در لیدز شد و به بنیاد نهادن شاخهٔ حزب خودمختار کارگر (ILP) لیدز در ۱۸۹۴ کمک کرد.
آشنایی با هولبروک جکسون
در اواخر سال‌های ۹۰ سدهٔ نوزدهم میلادی از توهمی که نسبت به سوسیالیسم قراردادی داشت بیرون آمد و برای مدتی به تئوسوفی روی آورد. در ۱۹۰۰ در یک کتابفروشی در لیدز به هولبروک جکسون برخورد و نسخه‌ای از باگواد گیتا را به او قرض داد. در عوض جکسون چنین گفت زردشت نیچه را به او قرض داد که باعث شد از آن پس به مطالعهٔ ژرف آثار نیچه بپردازد. در ۱۹۰۳ اوراژ، جکسون و آرثور پنتی باشگاه هنرهای لیدز را که باشگاهی سرزنده و موفق بود بنیاد نهادند، با این نیت که کار اندیشمندان رادیکال از جمله جی.بی. شاو را که اوراژ در ۱۸۹۸ دیده بود، و همین‌طور هنریک ایبسن و نیچه را ارتقا بخشند. در این دوره او به عقاید سوسیالیستی بازگشت، اما تا ۱۹۰۶ دیگر عزم جزم کرده بود که سوسیالیسم کارپنتر را با نیچه و الهیات درهم‌آمیزد.
کانونمند شدن روی این و حضور بیتریس هیستینگز، جین همسرش را که با او در علاقه‌اش به الهیات و زیبایی‌شناسی فعالیت‌های آغازین اوراژ در باشگاه هنرهای لیدز سهیم بود، سرخورده کرد ولی با طلاق موافقت نکرد و در عوض رفت که با هولبروک جکسون زندگی کند و بقیه زندگی خود را در مقام زنی کاردان در سنت ویلیام موریس گذراند. در ۱۹۰۶ بیتریس هستینگز که نام واقعیش امیلی آلیس‌های بود، زن زیبای بیست و شش سالهٔ چشم سبزی با بلندپروازی‌های ادبی همه جا با اوراژ دیده می‌شد و در نهایت یکی از نویسندگان مجلهٔ عصر نو شد. در یک سال بعد رابطهٔ آن‌ها بسیار نزدیک می‌شود و به قول بیتریس هستینگز «... آفرودیت به بهای ما خود را سرگرم می‌کرد.»
اوراژ انگاره‌های تازه‌اش را در چندین کتاب کندوکاو کرد. او ابرمردم (ابرانسان) نیچه را استعاره‌ای برای «حالت عالیتر آگاهی» می‌دید که متافیزیک در جستجویش بود و کوشید مسیری برای آن تعریف کند و اصرار داشت که این باید نفی تمدن و اخلاق قراردادی را دربربگیرد. در عوض از راه بزرگداشت دیونیسوس در این جهت حرکت کرد که خود را نه مدافع سوسیالیسم قانون‌مدار که جنبشی آنارشیستی اعلام کند.
در مدت یک سال ۱۹۰۶–۱۹۰۷ سه کتاب منتشر کرد، آگاهی: جانور، آدم و ابر آدم بر پایهٔ تجربه‌اش با الهیات، فردریک نیچه: روح دیونیسوسی عصر و نیچه در طرحهای کلی و گفته‌های کوتاه. نقد عقلی الهیات او پاسخی را از سوی مجلهٔ الهیات برانگیخت و او در ۱۹۰۷ ارتباط خود را با آن جامعه گسست. دو کتابش در بارهٔ نیچه نخست در انگلستان به عنوان آشنایی سیستماتیک با اندیشهٔ نیچه‌ای به چاپ رسید.
فعالیت‌ها
اوراژ هنگامی که در مدرسه‌ای در لیدز آموزگار بود، علائق گوناگونی از جمله مطالب پیرامون افلاطون، حزب خودمختار کارگر و الهیات را دنبال می‌کرد. او در سال ۱۹۰۰ با فردی به نام هولبروک جکسون آشنا شد آن‌ها سه سال بعد باشگاه هنرهای لیدز را بنیاد نهادند که تبدیل به مرکز فرهنگ نوگرایی در بریتانیای پیش از جنگ جهانی اول شد.
در ۱۹۰۵ اوراژ از آموزگاری استعفا داد و به لندن نقل مکان کرد او در سال ۱۹۰۷ هفته نامهٔ عصر نو را خرید و نخست با هولبروک جکسون به بیرون دادن این مجله همت گماشت و یکی از شخصیت‌های پرنفوذ در سیاست سوسیالیستی و فرهنگ مدرنیستی، به ویژه در اوج آوازهٔ مجله پیش از جنگ جهانی اول گشت.
اوراژ در ۱۹۲۴ عصر نو را فروخت و به فرانسه رفت تا با گئورگ گورجیف آموزگاری معنوی که پی.دی. آسپنسکی به او معرفی کرده بود، مطالعه کند. پس از گذراندن آموزش ابتدایی سیستم گورجیف، اوراژ از سوی گورجیف به آمریکا فرستاده شد تا کلاسهای آموزش سیستم تازهٔ تکامل بخشیدن به خود را که روی کار هماهنگ کارکردهای اندیشمندی، عاطفی و متحرک تأکید داشت، به راه اندازند. از این گذشته، اوراژ در ترجمهٔ نخستین نسخهٔ همه و همه چیز گورجیف و همین‌طور ملاقات با مردمان برجسته از روسی به انگلیسی کار کرد؛ با این حال، هیچ‌کدام از آن‌ها در دوران زندگی آن دو به چاپ نرسیدند.
اوراژ به همراه همسرش در حالی‌که هنوز در نیویورک بود، اغلب به شخصیت‌های نامدار مانند پل روبسون که توری از لندن راه انداخته بود، جا می‌دادند. در ۱۹۳۰ اوراژ به لندن بازگشت و در ۱۹۳۱ هفته نامهٔ انگلیسی نو را منتشر کرد.
اوراژ تا زمان مرگش در لندن ماند.
ویراستاری در لندن
در ۱۹۰۶، اوراژ از آموزگاری استعفا داد و با دنباله‌روی از آرثور پنتلی، دوست باشگاه هنرهای لیدز خود به لندن رفت. اوراژ کوشید لیگی برای نوزایی سیستم اتحادیهٔ صنفی بیشتر به صورتی که ویلیام موریس توصیف کرده بود، راه‌اندازی کند.
شکست در این پروژه او را برانگیخت تا با پشتیبانی جورج برنارد شاو، مجلهٔ هفتگی عصر نو را با همیاری هولبروک جکسون بخرد. به زودی این مجله را به دریافتش از محل برخورد دادوستد آرا در بارهٔ سیاست، ادبیات و هنرها تبدیل کند. هر چند بیشتر نویسندگان فابینی بودند، ولی اوراژ می‌کوشید خود را از سیاست آن‌ها دور نگاه دارد و مجله پهنهٔ گسترده‌ای از دیدگاه‌های سیاسی را بازنمایی می‌کرد. در حالی‌که اوراژ در بارهٔ نیاز به آرمان‌شهرگرایی بحث می‌کرد، مجله به سیاست پارلمانی یورشی برد.
از این گذشته اوراژ به رهبری اتحادیه‌ها حمله می‌کرد در عین حال که از سندیکالیسم تا اندازه‌ای پشتیبانی می‌کرد و می‌کوشید آن‌ها را سیستم اتحادیه صنفی درهم‌آمیزد. نتیجهٔ درآمیختن این دو دیدگاه سوسیالیسم اتحادیهٔ صنفی، گونه‌ای فلسفهٔ سیاسی بود که او از ۱۹۱۰ به بحث در بارهٔ آن پرداخت.
از ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۴ عصر نو بی‌تردید مهمترین مجلهٔ کوچک در بریتانیا بود. در پیشگامی آوانگارد بریتانیای، از وورتیسیسم (جنبش هنری الهام گرفته از کوبیسم و فوگردشگری) تا ایماژیسم (جنبشی در شعر با تأکید روی نگاره‌سازی و زبان روشن). برخی از نویسندگان این دوره عبارتند از: تی.ای. هولمه، ویندهم لوئیس، ارزا پاند، هربرت رید و بسیاری دیگر. جدا از نبوغ بی‌تردیدش در مقام ویراستار، در بارهٔ استعداد واقعی اوراژ می‌توان گفت که او گفتگوگرا و «گردهم آورندهٔ» مردمان بود. در سالهای ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۰ مدرنیست‌های لندن پراکنده بودند و از ۱۹۱۰ تا پیش از جنگ جهانی اول در سایهٔ اوراژ، حس «جنبشی» واقعی و پاک‌نهاد میانشان آفریده شد.
سیاست اوراژ
در شماره‌های اول عصر نو، اوراژ از جنبش آزادی زنان پشتیبانی می‌کرد، اما با برجسته‌تر و ستیزه‌جوتر شدن اتحادیهٔ اجتماعی و سیاسی زنان به شکل فزاینده‌ای با این جنبش دشمنی ورزید. پس از ۱۹۱۰ دیگر مقالاتی در دفاع از آزادی زنان به چاپ نرسانید، اما به شعلهٔ بحثهایی که در ستون همخوان در بارهٔ این موضوع درمی‌گرفت می‌دمید.
«... جنگ جهانی بعدی، اگر متأسفانه قرار باشد جنگ دیگری از راه رسد، به احتمال بسیار زیاد در چارچوب مفاد و شرایطی روی خواهد داد که به پیمان صلح کنونی پیوست شده‌است.»
در پایان جنگ، اوراژ متقاعد شده بود که سختیهای طبقهٔ کارگر نتیجهٔ سیاست‌های پولی بانک‌داری و حکومت است. اگر بریتانیای بزرگ می‌توانست پوند را از معیار طلا در زمان جنگ بردارد و معیار طلا را یک بار دیگر پس از جنگ از نو جا بیندازد، آن‌گاه معیار طلا به اندازه‌ای که جرگه‌سالاران (الیگارشی) انگشت‌شمار پولی می‌خواهند پرولتاریا باور کند، لازم نخواهد بود. در ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۰ اوراژ نوشت: «... نخست ما باید بپذیریم که دریافتن موضوع پول دشوار است. وجود آن نیت جرگه‌سالاران انگشت‌شماری است که دنیا را به یاری آن اداره می‌کنند.»
پس از جنگ جهانی اول، او زیر نفوذ سی.اچ. دوگلاس قرار گرفت و پشتیبان اعتبار سوسیال شد. در ۱ ژانویه ۱۹۱۹ (۱۲۹۸)، نخستین مقالهٔ دوگلاس را به نام دیدگاه مکانیکی اقتصاد، در عصر نو به چاپ رسانید.
گورجیف
اوراژ پی.دی. آسپنسکی را که انگاره‌هایش تأثیر ماندگاری روی او گذاشت در ۱۹۱۴ ملاقات کرد. در ۱۹۲۱ وقتی آسپنسکی به لندن رفت، اوراژ حضور در سخنرانی‌های او در بارهٔ «پاره‌های آموزه‌ای ناشناخته» را آغاز کرد که دیرتر در قالب در جستجوی معجزه‌آسا به چاپ رسید. از این دیدگاه اوراژ علاقه‌اش به ادبیات و هنر را بیشتر و بیشتر از دست داد و توجه خود را از دههٔ بیست میلادی بیشتر به پرسشهای نظریه و آداب عرفان کانونمند کرد، بی‌آنکه ناگزیر از دنیا بگریزد. نامه‌نگاری او با هاری هودینی در بارهٔ این موضوعات او را واداشت تا انگاره‌های زندگی پس از مرگ را کندوکاو کند. او به این انگاره بازگشت که راستی و درستی‌ها (حقایق) مطلق جایی وجود دارند و احساس می‌کرد که آن‌ها در ماهابهاراتا گنجانیده شده‌اند.
در فوریه ۱۹۲۲ آسپنسکی اوراژ را با گورجیف آشنا کرد و به دنبال آن اوراژ عصر نو را فروخت و به پاریس رفت تا در نهاد هماهنگ تکامل مردم به مطالعه پردازد. در ۱۹۲۴ اوراژ از سوی گورجیف به دستیاری گرداندن گروه‌های مطالعه در آمریکا گمارده شد. او به مدت هفت سال سیستم گورجیف را در آمریکا آموزش داد.
گورجیف در ۱۳ نوامبر ۱۹۳۰ وارد نیویورک می‌شود و اوراژ را پس از چند سال آموزش انگاره‌هایش در نیویورک برکنار کرد و گروه‌هایش را از هم پاشانید زیرا بر این باور بود که اعضای آن به شکل نادرستی آموزش دیده‌اند و با این سوءدریافت کار می‌کردند که مشاهدهٔ خود را می‌توان بدون به یاد آوردن خود یا در حضور عواطف منفی تمرین کرد. به اعضا اجازه داده شد که پس از سوگند خوردن که دیگر با اوراژ ارتباط نخواهند داشت به مطالعه با گورجیف ادامه دهند (و طنز ماجرا در این است که خود اوراژ هم این سوگند را خورد).
با شنیدن آنکه اوراژ هم پای آن پیمان را امضاء کرده‌است، گورجیف گریسته. گورجیف زمانی اوراژ را دوست و برادر خود می‌دانسته و جسی را انتخاب بدی برای همسری با اوراژ می‌پنداشته‌است. اوراژ به شدت سیگاری بود و جسی سخت باده‌نوشی می‌کرد.
اوراژ، آسپنسکی و دالی کینگ بر برخی از جنبه‌های سیستم گورجیف تأکید داشتند در حالیکه جنبه‌های دیگر را نادیده می‌گرفتند. بنا به خود گورجیف، اوراژ روی مشاهدهٔ خود تأکید داشت. در هارلم نیویورک، جین تومر، یکی از شاگردان اوراژ در گرینویچ ویلج و بخشی از نوزایی (رنسانس) هارلم، از کار گورجیف برای برخورد با پرسش نژادگرایی بهره می‌برد.
اوراژ در ۲۹ دسامبر ۱۹۳۰ با کشتی واشینگتن از انگلستان به سوی نیویورک راه می‌افتد و ۸ ژانویه ۱۹۳۱ در ساعت نه و نیم صبح به آنجا می‌رسد. روز بعد در حالی‌که در هتل ایروینگ اقامت داشت، نامه‌ای به گورجیف می‌نویسد و برنامهٔ چاپ همه و همه چیز را برایش در آن فاش می‌کند و قول میزان چشمگیری پول به او می‌دهد.
پس از جدایی از گورجیف، اوراژ با جسی به انگلستان بازمی‌گردد. در سلسلهٔ سوم نوشته‌ها که به شکلی خصوصی منتشر شد؛ گورجیف در بارهٔ اوراژ و همسرش جسی می‌نویسد: "... ماجرای عاشقانه‌اش به آنجا کشیده شد که با کتابفروش سان‌رایز ترن، زن امریکایی جوان نازپرورده که نسبتی با جایگاهش نداشت، ازدواج کند…"
زندگی شخصی
همسر نخست اوراژ، جین واکر نام داشت که در ۱۹۲۷ از او جدا شد پس از آن، اوراژ با جسی ریچاردز دوایت که یکی از صاحبان کتابفروشی سان‌رایز ترن بود ازدواج کرد. این کتابفروشی جایی بود که گورجیف نخستین بار سیستم خود را ارائه کرده بود. اوراژ از ازدواج دومش صاحب دو فرزند به نام‌های ان و ریچارد شد.
سالهای آخر
در ماه مه ۱۹۳۰ (۱۳۰۹)، اوراژ به انگلستان بازگشت و به شکلی جدی درگیر موضوعات سیاسی شد و در جرقه زدن دوباره به جنبش اعتبار سوسیال نقش مهمی بازی کرد.
در ۸ ژانویه ۱۹۳۱ برای دیداری کوتاه مدت به نیویورک می‌رود تا به مطالبات تازهٔ گورجیف پاسخ دهد. بنا به اعتراف اوراژ به همسرش، او پس از پایان بهار دیگر سیستم گورجیف را به هیچ گروهی آموزش نمی‌دهد. در ۱۳ مارس ۱۳۱۰ اوراژ برای بدرقهٔ گورجیف که به پاریس بازمی‌گشت به بندر می‌رود و او و همسرش در ۳ ژوئیهٔ همان سال به انگلستان بازمی‌گردند. هنگام بازگشت به انگلستان اوراژ در آوریل ۱۳۱۱ مجلهٔ تازه‌ای به نام هفته‌نامهٔ انگلیسی نو راه می‌اندازد که با آغاز ۱۳۱۲ دیگر مجلهٔ جاافتادهٔ موفقی با بخش نقد می‌شود، اما با شروع افت بزرگ اقتصادی برای چاپ آن در تنگنای مالی قرار می‌گیرد.
در ۱۸ مه ۱۳۱۲ اوراژ نخستین شعر دیلان توماس به نام و مرگ قلمرویی نخواهد داشت را چاپ می‌کند. در سپتامبر ۱۳۱۲ جسی دخترشان آن را به دنیا می‌آورد. در ژانویه ۱۳۱۳ سناتور برونسون کاتینگ در سنا آمریکا می‌گوید که برنامهٔ اعتبار سوسیال اوراژ بخشی از ابزارهای سیاست‌های اقتصادی روزولت بوده‌است؛ اخبار آن در ۲ فوریه هفته‌نامهٔ انگلیسی نو پدیدار می‌شود. در آغاز اوت ۱۹۱۳، گورجیف از اوراژ می‌خواهد نوید فرارسیدن خوبی را از نو ویرایش کند. در اوت ۲۰، اوراژ آخرین نامه‌اش را به گورجیف می‌نویسد: "آقای گورجیف عزیز، چیز زیادی برای ویرایش نیافتم…"
مرگ
اوراژ از دو سال پیش از مرگش از درد در ناحیهٔ قلب رنج می‌برد اما هرگز درمان نکرد.
او هنگامی که داشت روی اعتبار سوسیال کار می‌کرد و یک سخنرانی دربارهٔ «دارایی به وفور» برای پخش کار می‌کرد. هنگام پخش، درد شدیدی را تجربه می‌کند اما به سخنرانی خود ادامه می‌دهد. پس از بیرون آمدن از استودیو، شامگاه را با همسر و دوستانش می‌گذراند و برنامه می‌ریزد که روز بعد به دکتر برود. او پس از نیمه شب در هنگام خواب در ۶ نوامبر ۱۹۳۴ از دنیا می‌رود.
پس از مرگ
در هنگام مرگ اوراژ، گورجیف در نیویورک بود و به صورت تلگرافی از خبر مرگ او با خبر می‌شود. با شنیدن این خبر گورجیف چنین اعلام می‌دارد:
در ۷ دسامبر ۱۳۱۳ در نامه‌ای به ارزا پاند، تی.ای. لورنس اندوه خود را از مرگ ا.آر. اوراژ بیان می‌کند. شاگردان پیشین سیستم گورجیف اوراژ انیگرام را روی سنگ گورش را نقش زدند.
مردان گناهکار
داستان
ماریانا، عشق ابدی ولینگتون، خود را برای ازدواج با رنه آماده می‌کند اما ولینگتون در تلاش است او را منصرف کند. شایعهٔ دزدی و به قتل رسیدن چند نفر در شهر گذشته‌ای تلخ را برای آ نها تداعی می‌کند و در عین حال خانواده جدید ماریانا را هم به خطر می‌اندازد.
بروس لی: بازگشت افسانه
بروس لی: بازگشت افسانه ( به انگلیسی Bruce Lee: Return of the Legend ) عنوان یک بازی ویدئویی است که در ۲۱ مارس سال ۲۰۰۳ میلادی ( در امریکا ) تنها برای کنسول دستی گیم بوی ادوانس عرضه شد.
جردن ماین
جردن ماین (Jordan Mein؛ زادهٔ October 10, 1989) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بروس لی: بازگشت افسانه
نقد و امتیاز
IGN امتیاز بسیار خوب ۸ از ۱۰ را به این بازی داد.
چملر
چملر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حیران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
آرتور کانلیف
آرتور کانلیف بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی انجام داد و با حضور در ۲ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ولز برگزار کرد.
آتشفشان سانتو توماس
آتشفشان سانتو توماس یا آتشفشان پکول  آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۳۵۴۲ متر واقع در گواتمالا در آمریکای مرکزی است.
مشخصات
سانتو توماس آتشفشان چینه‌ای بزرگ و فرسایش‌یافته‌ای است که سرتاسر دره‌ای واقع در جنوب شرقی آتشفشان سانتا ماریا را دربر می‌گیرد. قلهٔ این آتشفشان از تفرایی مربوط به اواخر دوران کواترنری پوشیده شده است. تیغه‌ای پیچ‌خورده سانتو توماس را به آتشفشان چینه‌ای دیگری به نام ولکان د سونیل به ارتفاع ۳۵۴۲ متر که در فاصلهٔ ۴.۵ کیلومتری شمال شرقی سانتو توماس قرار داشته و بلندترین قلهٔ مجموعهٔ سانتو توماس-سونیل است متصل می‌سازد.
آتشفشان سونیل خود در جنوب غربی دیوارهٔ کاسه‌ای آتشفشانی به قطر ۴ کیلومتر و عمق ۶۰۰ متر قرار دارد. چندین گنبد گدازهٔ داسیتی-ریولیتی در دامنه‌های شمالی کاسهٔ آتشفشانی و دامنه‌های شمال غربی آتشفشان سونیل وجود دارند که تاریخ فوران جوانترین آنها به ۸۴ هزار سال پیش می رسد. هیچ فعالیت آتشفشانی برای سانتو توماس در دوران هولوسن ثبت نشده است با وجود این این آتشفشان را به دلیل فعالیت‌های زمین‌گرمایی آن در زمرهٔ اتشفشان‌های فعال قرار داده‌اند. همچنین در غرب تیغه‌ای که دو آتشفشان سانتو توماس و سونیل را به هم متصل ساخته است چشمه‌های آب گرم و چشمه‌های گوگردی قرار دارند.
قطعنامه ۶۴ شورای امنیت
قطعنامه ۶۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ اندونزی است. این قطعنامه طی نشست ۳۹۵ام با ۸ موافق، ۰ مخالف و ۳ ممتنع تصویب شد.
ورمبلی
ورمبلی (به انگلیسی: Varamballi) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
دزک (کیار)
روستای تاریخی دِزَک، مرکز دهستان کیار شرقی در شهرستان کیار از توابع استان چهارمحال و بختیاری است. قلعه دزک، یکی از مکان های تجمع مشروطه خواهان بوده است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۳٬۱۵۶ نفر (در ۸۸۶ خانوار) بوده است.
شرکت برق منطقه‌ای تهران
شرکت برق منطقه ای تهران، یکی از ۱۶ شرکت برق منطقه ای ایران است که همگی زیر مجموعه شرکت تخصصی توانیر (شرکت سهامی مدیریت تولید، انتقال و توزیع نیروی برق ایران) می‌باشند. مجموعه وظایف این شرکت،فعالیت‌هایی است که از سوی وزارت نیروی ایران به عنوان فعالیت‌های نظارتی و اعمال سیاست‌های اجرایی ابلاغ می‌شود و شامل برنامه‌ریزی، نظارت بر تولید، انتقال و توسعه‌ی تأسیسات می‌باشد. محدوده‌ی جغرافیایی فعالیت‌های شرکت برق می باشد.
کشتار کاروان مرکز درمانی هداسا
کشتار کاروان مرکز درمانی هداسا در ماه مارس ۱۹۴۷ میلادی، عبدالقدیر الحسینی رهبر نیروهای عرب در اورشلیم تهدید کرد که بیمارستان و مرکز درمانی هداسا را منفجر خواهد کرد. وی هرگز نتوانست به وعده خود در منفجر کردن بیمارستان عمل کند اما هراز چندگاهی به بیماران عرب و یهودی که به بیمارستان می‌رفتند یا از بیمارستان برمی گشتند حملاتی انجام می‌گرفت. بدترین این حملات در روز ۱۳ آوریل ۱۹۴۸ روی داد که در صبحگاه روز ۱۳ آوریل ۱۹۴۸، نیروهای تحت فرمان عبدالقدیر الحسینی با حمله به کاروان پزشکان، پرستاران، دانشجویان رشته پزشکی و خدمه بیمارستان، ۷۷ تن ازآنان را به قتل رساندند. این حمله که به کشتار کاروان مرکز درمانی هداسا مشهور شد.
شرکت برق منطقه‌ای تهران
شرکت توزیع نیروی برق تهران و سایر استان‌های زیرمجموعه، مسئولیت دریافت انرژی الکتریکی در ولتاژ ۲۰ کیلوولت از پست‌های فوق توزیع و تبدیل آن به ولتاژ فشار ضعیف مورد نیاز جهت مصرف مشترکین (خانگی، تجاری، صنعتی و کشاورزی) را عهده‌دار می‌باشد.
تاریخچه برق منطقه‌ای تهران
شهر بزرگ تهران از حدود دو قرن پیش پایتخت بوده‌است و به سبب نقش و موقعیت اداری و جغرافیای برجسته اش اولین مولد برق در تهران به قدرت تقریبی ۳ کیلو وات حدود ۱۵۰ سال پیش در سال ۱۲۶۴ هجری شمسی درست سه سال بعد از مؤسسه برق تجاری توماس ادیسون که برای تأمین روشنایی بخشی از یکی از خیابان‌های شهر نیویورک ایجاد شده بود، به منظور تأمین روشنایی بخشی از کاخ ناصرالدین شاه قاجار، برای نخستین بار در این شهر مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در این سال‌ها به تدریج با آگاهی یافتن و علاقه‌مند شدن بخش خصوصی به مزایای برق، رفته رفته شرکت‌های خصوصی برای تولید، توزیع و فروش برق ایجاد شد. در همین دوران برخی از کارخانه‌های صنعتی جدیدالتأسیس هم دارای مولد برق اختصاصی شدند. در سال ۱۳۱۰ برای نخستین بار، شبانه‌روزی کردن برق در تهران در میان دولتمردان آن زمان مطرح گردیده و اقدامات اولیه برای تحقق آن صورت گرفت تا آنکه بعد از گذشت ۶ سال بالاخره در تاریخ ۲۵/۶/۱۳۱۶ یک نیروگاه بخاری ساخت کارخانه اشکودا از چکسلواکی با ۴ واحد ۱۶۰۰ مگاواتی جمعاً به قدرت ۶۴۰۰ کیلو وات در محل کنونی شرکت برق منطقه ای تهران واقع در میدان شهدا نصب گردیده و زیر نظر شهرداری تهران بهره‌برداری از آن آغاز گردید.
به علت افزایش تقاضا، کمبود برق در تهران روز به روز بیشتر احساس می‌شد اما در طی سال‌های جنگ جهانی دوم به سبب اشغال ایران از سوی متفقین و آشفتگی اوضاع سیاسی داخلی و عدم امکان ساخت تجهیزات نیروگاهی در داخل ایران و مشکلات حمل قطعات نیروگاه‌ها از خارج ایران، امیدی به نصب نیروگاه‌های جدید وجود نداشت تا آنکه پس از پایان جنگ و پیش از خروج متفقین از ایران ۴ دستگاه مولد ۲۰۰۰ کیلو واتی جمعاً به ظرفیت ۸۰۰۰ کیلو وات ساخت کارخانه (وستینگهاوس) از ارتش آمریکا خریداری گردیده و در ضلع شمالی مولدهای اشکودا نصب شد و بهره‌برداری از آنها در مهرماه سال ۱۳۲۷ آغاز گردید. احداث این نیروگاه‌ها و حتی استفاده از برق مازاد کارخانه‌های دولتی از جمله سیمان، سیلو، دخانیات، سلطنت آباد و راه‌آهن نیز تکافوی پاسخگویی به نیازهای برق تهران را نمی‌کرد. چنان‌که در زمستان سال ۱۳۲۸ کمبود نیروی برق در تهران به‌طور کامل محسوس شد و به همین خاطر پس از مطالعات و بررسی‌های به عمل آمده مسؤولان ذی‌ربط در طی سال‌های ۱۳۳۲ و ۱۳۳۳ اقدام به خرید ۳ دستگاه مولد دیزلی هر یک به قدرت ۱۳۰۰ کیلو وات و در مجموع به قدرت ۳۹۰۰ کیلو وات، از کارخانه (نردبرگ) آمریکا نمودند. این مولدها هم در ضلع شمال غربی مولدهای اشکودا نصب شده و در طی سال‌های ۱۳۳۴ و ۱۳۳۵ مورد بهره‌برداری قرار گرفتند.
در قانون تأسیس وزارت آب و بر مصوب ۲۶/۱۲/۱۳۴۲ به وزارت مزبور اجازه داده شده بود که برای اداره تأسیسات برق و نظارت بر نحوه استفاده از نیروی برق شرکت‌هایی را که به صورت شرکت سهامی عام و بر اساس اصول بازرگانی اداره خواهند شد ایجاد کنند. طبق این مجوز به غیر از سازمان آب و برق خوزستان که از سال ۱۳۳۹ مشغول به کار بود، اساسنامه هفت شرکت برق منطقه ای از جمله شرکت برق منطقه ای تهران تدوین گردید و در آذرماه ۱۳۴۳ به تصویب مجلسین شورای ملی و سنا رسیده و به اجرا گذاشته شد. هدف از تشکیل این شرکت‌ها در ماده ۴ اساسنامه ذکر گردیده بود عبارت بود از تولید، انتقال و توزیع نیروی برق و خرید و فروش نیروی برق به‌طور عمده در منطقه. یک سال بعد در ۱۷ آذر ماه سال ۱۳۴۴ با اصلاح ماده ۴ اساسنامه، وظیفه توزیع برق نیز به این شرکت‌ها محول گردید. شرکت برق منطقه ای تهران از همان سال با زیر پوشش قرار دادن مشترکان برق‌های شرکت‌های خصوصی در تهران و تحویل گرفتن مدیریت برق شهرستان‌های استان‌های تهران، مرکزی، سمنان و زنجان به عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های برق منطقه ای ایران کار خود را آغاز کرد. این شرکت با تحویل گرفتن کلیه نیروگاه‌هایی که زیر نظر شهرداری‌ها اداره می‌شدند و با احداث شبکه‌های جدید فشار قوی و فشار ضعیف و احداث ایستگاه‌های انتقال، فوق توزیع و توزیع نیروی برق، برای تحویل برق با کیفیت مطلوب به مشترکان، اقدامات اساسی به عمل آورد.
كتابخانه شركت برق منطقه‌اي تهران در سال 1353 تأسيس شده و مجموعه‌اي غني از كتاب، نشريات، اسناد و مواد سمعي و بصري، فارسي و خارجي را در اختيار محققين و متخصصين صنعت برق قرار مي‌دهد. اهداف و وظايف هدف از تشكيل كتابخانه شركت برق منطقه‌اي تهران كمك به ارتقاي فعاليت‌هاي پژوهشي و فرهنگي شركت از طريق تأمين نيازهاي اطلاعاتي كاربران با بكارگيري شيوه‌هاي نوين كتابداري و اطلاع‌رساني، كمك به ارتقاي دانش تخصصي كاركنان شركت با استفاده از تكنولوژي‌هاي پيشرفته اطلاعاتي، كمك به خودآموزي كاركنان شركت مي‌باشد. وظايف كتابخانه تهيه، فراهم‌آوري و سازماندهي منابع كتابخانه شامل كتاب‌ها، نشريه‌ها، فيلم‌هاي ويديويي، سي‌دي‌ها و مانند آن، ارايه خدمات كتابخانه به كاركنان شاغل، بازنشسته، شركت‌هاي تابعه، محققين و دانشجويان و كتابخانه‌هاي تحت پوشش وزارت نيرو، ايجاد ارتباط با مراكز علمي ـ تخصصي داخل و خارج از كشور، ايجاد سيستم جامع اطلاعاتي، ساير خدمات قابل ارايه مانند امانت منابع و مانند آن مي‌باشد. تشكيلات سازماني كتابخانه زير نظر معاونت منابع انساني (دفتر سازماندهي و بهبود روشها) قرار دارد. دامنه موضوعي شامل برق ـ قدرت، برق ـ الكترونيك، مديريت، كامپيوتر، حسابداري و عمران مي‌باشد. اين كتابخانه در سطح وزارت نيرو يكي از معدود كتابخانه‌هايي است كه نه تنها در زمينه‌هاي تخصصي سازمان‌ها به جمع‌آوري اطلاعات پرداخته است بلكه موضوعات عمومي را هم پوشش داده است.
ساعات كار : 7:30-15:40از روز شنبه تا چهارشنبه
منابع
۱. تاریخ صنعت برق در ایران، محمد صادق حامد و منوچهر حبیبی، شرکت تحقیقات، آموزش و بهره‌وری برق تهران، سال چاپ ۱۳۷۹، انتشارات برق تهران
آگوادا فنیکس
آگوادا فنیکس (Aguada Fénix) یک منطقه تقریباً ویرانهٔ بزرگ و بازمانده از تمدن مایا، متعلق به دوران پیشاکلمبی در ایالت تاباسکو کشور مکزیک است که در مجاورت مرز گواتمالا قرار دارد. این سایت که متعلق به دوران پیشا کلاسیک تمدن مایا است تقریباً به صورت اتفاقی و بر اساس بررسی اکتشافی هوایی و به واسطهٔ نقشه‌برداری لیزری در سال ۲۰۲۰ کشف و اعلام شد. آگوادا فنیکس به شکل تپه‌ای مسطح است با طول تقریبی ۱ مایل و ارتفاع میان ۳۳ تا ۵۰ پا که به عنوان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین مکان تشریفاتی مایاها شناخته می‌شود. این بنای یادبود با مصالح عمده‌ای مثل خاک رس ساخته‌شده‌است و اعتقاد بر این است که از حدود ۱۰۰۰ و احتمالاً ۸۰۰ قبل از میلاد ساخته شده‌است.