cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ریچارد بی. استون
'''ریچارد بی. استون''' (درگذشت ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۹) سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ میلادی سناتور ایالت فلوریدا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
سیارک ۱۳۳۲۰
سیارک ۱۳۳۲۰ سیزده هزار و سیصد و بیستمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
دودمان ویتین
دودمان ویتین (House of Wettin)، دودمانی از کنت‌ها، دوک‌ها، امرای انتخابگر و شاهان آلمان بودند که بر زاکسن و تورینگن به مدت ۹۵۳ سال حکمرانی کردند. این دودمان یکی از قدیمی‌ترین دودمان‌های اروپاست.
حمام نظافت
حمام نظافت مربوط به اواخر دوره قاجار است و در تبریز، خیابان آذربایجان، خیابان حکم‌آباد (تبریز)، میدان دوم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جندین
جندین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان میان‌دورود کوچک قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۱نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
ساختمان فلت‌آیرن
ساختمان فِلَت‌آیرن یکی از بلندترین ساختمان‌های شهر نیویورک بود که در سال ۱۹۰۲ میلادی در محله منهتن در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا ساخته شد. ساختمان فِلَت‌آیرن در طول سال‌ها بدلیل اهمیت معماری نامتعارف و مکان تاریخی آن به یکی از «نمادهای کلان‌شهر نیویورک» تبدیل شده است.
ساختمان فِلَت‌آیرن در تقاطع خیابان‌های پنجم، بیست و سوم و برادوی و در روبروی تقاطع میدان مدیسون قرار گرفته است.
معمار این بنا دانیل برنهم است.
کانازاوا، ایشیکاوا
کانازاوا یکی از شهرهای ژاپن است.
منابع
Wikipedia-bijdragers, "[//nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanazawa&oldid=13192870 Kanazawa]," Wikipedia, de vrije encyclopedie, (accessed juli 22, 2008).
چنگال (ابهام‌زدایی)
چنگال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کن شلیتو
کن شلیتو (زاده ۱۸ آوریل ۱۹۴۰ در لندن، مرگ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل انگلستان بود. وی سابقه عضویت بازی و مربی‌گری در تیم چلسی را داشت.
وی روز ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
تروگل‌ویس
تروگل‌ویس (به انگلیسی: Trefeglwys) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در پویس واقع شده‌است. تروگل‌ویس ۹۱۰ نفر جمعیت دارد.
ژان-باتیست دورتینیاک
ژان-باتیست دورتینیاک (Jean-Baptiste Dortignacq; April 25, 1884 – 1884:4:25, May 13, 1928) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
موتور داد شاه
موتور داد شاه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان ده‌کهان واقع شده‌است. موتور داد شاه ۹۱ نفر جمعیت دارد.
نهنگ شکار شمالی
نهنگ شکار شمالی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فوتورسانندگی
فوتورسانندگی یا فوتوکانداکتیویتی یک پدیدهٔ الکتریکی و نوری است که در آن یک ماده بر اثر جذب تابش الکترومغناطیسی، مانند نور مرئی، نور فرابنفش، نور فروسرخ یا پرتو گاما، هدایت الکتریکی بیشتری از خود نمایش می‌دهد.
هنگامی که نور با ماده‌ای مانند نیمه‌رسانا جذب می‌شود، شمار الکترون‌های آزاد و حفره‌های الکترونی آن تغییر می‌کند و هدایت الکتریکی آن افزایش می‌یابد.
از فتورسانندگی به صورت گسترده برای تشخیص نور و اندازه‌گیری شدت آن در ابزارهای حساس به نور استفاده می‌شود. برخی از نیمه‌رساناهای کریستالی مانند سیلیکون، ژرمانیوم، سولفید سرب، سولفید کادمیم، و شبه‌فلز سلنیم مرتبط به شدت فوتورسانا هستند. به طور معمول فتورساناها هادی‌های الکتریکی ضعیفی هستند زیرا تنها تعداد کمی الکترون آزاد دارند. بیشتر الکترون‌های فوتورساناها در لایهٔ والانس آن قرار دارند اما اگر انرژی بیرونی به آن‌ها برسد می‌توانند به لایهٔ رسانش بیایند و به هدایت الکتریکی کمک کنند. فوتورسانش هنگامی رخ می‌دهد که ماده با فوتون‌های دارای انرژی کافی بمباران می‌شود و الکترون‌ها از لایهٔ ممنوعه عبور می‌کنند و به لایهٔ رسانش می‌رسند. در سولفید کادیم انرژی مورد نیاز برای این کار ۲٫۴۲ الکترون-ولت است که معادل فوتونی با طول موج ۵۱۲ نانومتر (نور سبز مرئی) خواهد بود. در سولفید سرب انرژی لازم برای عبور از لایهٔ ممنوعه ۰٫۴۱ الکترون-ولت است و بنابراین این ماده به نور فروسرخ حساس خواهد بود. با توجه به اینکه فوتورسانش پس از قطع‌شدن نور متوقف می‌شود، از این پدیده در کلیدهای حساس به نور استفاده می‌کنند. همچنین از مواد فوتورسانا در تشخیص تابش فروسرخ و برای هدایت موشک‌هایی که اهدافشان گرما تولید می‌کنند استفاده می‌شود. فوتورسانندگی کاربرد گسترده‌ای در فتوکپی‌ها و زیروگرافی دارد که در ابتدا در آن‌ها از سلنیم استفاده می‌شد ولی امروزه این عنصر جای خود را به بسپارهای فوتورسانا داده‌است.
باشگاه هندبال بارسلونا
باشگاه هندبال بارسلونا باشگاه هندبال اسپانیایی است که در لیگ برتر اسپانیا حضور دارد. این تیم تاکنون در این لیگ به تعداد قهرمانی بسیاری دست یافته‌است و از این لحاظ پرافتخارترین تیم اسپانیاست. این تیم هم‌چنین این تیم ۶ بار مقام قهرمانی اروپا و ۶ بار مقام قهرمانی و یکبار نایب قهرمانی لیگ گلوبال هندبال(جام باشگاه های جهان) را به دست آورد. هم‌اکنون خاویر پاسکوال هدایت این تیم را در دست دارد.
یانگ
یانگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ویلیام جی. استون
'''ویلیام جی. استون''' سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۸ میلادی سناتور ایالت میزوری در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
سیارک ۲۰۵۲۹
سیارک ۲۰۵۲۹ بیست هزار و پانصد و بیست و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴.۱ است.
آب انجیرک سفلی
آب انجیرک سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جهانگیری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بهروز گرانپایه
بهروز گرانپایه نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی است.
زندگی‌نامه
بهروز گرانپایه در نخستین روز ماه اردیبهشت سال ۱۳۳۵ در محله سر دزک شهر شیراز زاده شد. کودکی را در محله بیات و دبستان دانشور گذراند و مدرک دیپلم خود را از دبیرستان شاهپور که بر اساس الگویی از مدارس آمریکایی توسط یکی از اعضا خاندان دستغیب مدیریت می‌شد، در سال ۱۳۵۳ دریافت کرد. بهروز گرانپایه که عمده شهرت وی به خاطر روزنامه‌نگاری و پژوهش‌های اجتماعی است، در ادبیات و سرودن شعر نیز فعالیت‌هایی تاکنون داشته‌است؛ فعالیت‌هایی که با تحصیلات دانشگاهی وی هیچ نسبتی ندارد. وی مدرک کارشناسی خود را در رشته ماشین آلات کشاورزی از دانشگاه شیراز و کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت سیستم‌ها و بهره‌وری از دانشگاه صنعتی امیرکبیر گرفت.
منجیل‌آباد
منجیل‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رباط‌کریم در استان تهران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان منجیل‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۸۳۲ نفر (۸۱۷خانوار) بوده‌است.
آنتروپی (ابهام‌زدایی)
انتروپی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مورچه‌های مخملی
مورچه‌های مخملی نام یک تیره از فروراسته زنبورهای نیش‌دار است. زنبورهای بدون بال را صرف نظر از نام‌شان، دربر می‌گیرد. نوع ماده این حشرات به مورچه‌های پرمو و بزرگ شباهت دارند. این نوع حشره که در کشور شیلی یافت می‌شود بیشتر به دلیل نیش‌های دردناکش به شهرت رسیده به طوری که گاهی آنها را مورچه گاوی یا گاوکش نیز می‌نامند. نمونه‌های سیاه و سفید آن را گاهی به عنوان مورچه پاندا می‌شناسند چرا که رنگ پرزهای بدن شان این حشرات را به پانداهای بزرگی چینی شبیه کرده‌است.
هروینن
هروینن (به هلندی: Herwijnen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لینگه‌وال واقع شده‌است. هروینن ۲٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
ایستگاه کیلس داله
ایستگاه کیلس داله (Keelesdale station) یک ایستگاه قطار سبک شهری در حال ساخت در خط ۵ اگلینتون، بخشی از سیستم متروی تورنتو است.
یوسف و زلیخا (فیلم)
یوسف و زلیخا فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مهدی رئیس‌فیروز محصول سال ۱۳۴۷ است.
این فیلم پس از سلطان قلب‌ها دومین فیلم پرفروش سال ۱۳۴۷ شد.
سوزنک
سوزنک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان میان‌دورود کوچک قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۲نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
ژان-ماری لوبلان
ژان-ماری لوبلان (Jean-Marie Leblanc; July 27, 1944 – ) روزنامه‌نگار، و دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به پلفورت–سوواژ–لوژان و تیم دوچرخه‌سواری بیک اشاره کرد.
رزویل (ابهام‌زدایی)
رزویل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حمام بهار
حمام بهار مربوط به اواخر دوره قاجار است و در تبریز، خیابان حکم آباد، پشت مسجد میل لی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ترفور
ترفور (به انگلیسی: Trefor) یک روستا در بریتانیا است که در گوینز واقع شده‌است.
آدری مانسون
آدری مانسون (Audrey Munson؛ June 8, 1891 – February 20, 1996) یک هنرپیشه و مدل اهل ایالات متحده آمریکا بود. امروزه از آدری مانسون تحت عنوان نخستین سوپرمدل (مدل حرفه‌ای) یاد می‌گردد. در دوران اوج محبوبیت و شهرت، با عنوان‌هایی همچون بانوی منهتن، دختر پاناما-پاسیفیک، دختر نگارخانه، و همچنین ونوس آمریکایی نیز نامیده می‌شد. مانسون، الگو و الهام‌بخش بیش از ۱۲ مجسمه و تندیس نمادین در شهر نیویورک و مکان‌های دیگر بود. او همچنین اولین هنرپیشهٔ زن آمریکایی است که در فیلم به صورت کاملاً برهنه ظاهر شد. فیلم «الهام» محصول سال ۱۹۱۵ میلادی نخستین فیلم از مجموعه ۴ فیلم صامتی است که مانسون در آنها به ایفای نقش پرداخت. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به شاپرک‌های بی‌پروا اشاره کرد.
چاه قم
چاه قم یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان کرکس واقع شده‌است.
آدری مانسون
زندگی
آدری ماری مانسون در روز ۸ ژوئن ۱۸۹۱ در روچستر نیویورک متولد گردید. والدینش وقتی او ۸ ساله شد طلاق گرفتند و آدری به همراه مادرش به پراویدنس، رودآیلند کوچ کرد. در سال ۱۹۰۹ آدری و مادرش به نیویورک نقل‌مکان کردند و آدری که در این هنگام ۱۷ ساله بود، در قامت دختری خواننده و هنرپیشه به جستجوی شغل پرداخت. مانسون توسط عکاسی به نام فلیکس بندیکت هرزوک کشف شد و مورد توجه قرار گرفت. هرزوک او را با کمک دوستانش به دنیای هنر معرفی کرد. مانسون در ۸ ژوئن ۱۹۳۱ به دلیل اختلال افسردگی عمده و اسکیزوفرنی در یک مرکز روانپزشکی بستری شد. وی برای مدت زمان ۶۵ سال و تا زمان مرگش در ۱۰۴ سالگی، تحت درمان این دو بیماری قرار داشت.
فراموشم مکن (سرده)
فراموشم مکن سرده‌ای از تیره گاوزبانیان است. این گیاهان علفی و یک ساله یا دو ساله بومی اروپا و آسیا می‌باشند. این گیاهان به طور معمول خودرو هستند و در کنار جاده‌ها نیز می‌توان آن را دید و معمولاً شناسایی آنها آسان است. گل‌های ریز با ۵ گلبرگ دارند و مرکز آن زرد رنگ است. گل‌ها اغلب به رنگ آبی دیده می‌شوند و گاهی به رنگ صورتی و حتی سفید هم مشاهده شده‌اند. ارتفاع گیاه حدود ۱۵ الی ۳۰ سانتی متر است. گلدهی از اواسط بهار آغاز شده و تا اواخر آن ادامه پیدا می‌کند. گل‌ها شکلی خوشه‌ای دارند. برگ‌های این گیاه تخم مرغی شکل و کرک‌دار هستند و ظاهراً" به صورت سبز تیره دیده می‌شوند. در آب و هوای سرد بازدهی بهتری دارند. ارتفاع گیاه فراموشم مکن بین ۳۰-۱۵ سانتی متر است و دارای گل‌های خوشه‌ای به رنگ سفید صورتی آبی و بنفش می‌باشد. گلدهی از اواسط بهار آغاز شده و تا اواخر آن ادامه پیدا می‌کند. این گیاه با اکثر خاک‌ها سازگاری دارد ولی خواهان خاک‌های با زه‌کشی مناسب و مکان‌های آفتابی و سایه آفتاب است. گل‌های فراموشم مکن در برابر باد مقاوم هستند و در تمام طول سال اکثر برگ های خود را حفظ می‌کند. از بیماری‌های این گیاه می‌توان به راب، حلزون‌ها، زنگ، سفیدک پودری، و کپک خاکستری اشاره نمود.	برای تکثیر این گیاه بایستی از بذر آن استفاده نمود. می‌توان در پاییز آن را به صورت مستقیم در فضای خارجی کاشت. می‌توان قبل از پایان یافتن زمستان بذرها در گل‌خانه کشت داد. تکثیر این گیاه از دو طریق کاشت بذر در اوایل تابستان در هوای آزاد یا مستقیم ریشه در بهار و کاشت دوباره آن امکان پذیر است.
نمادی از فراماسون هاگل آبی کوچک فراموشم مکن اولین بار توسط لژ بزرگ سورزون‌نه (Zur Sonne) در سال ۱۹۲۶ به عنوان یک سمبل ماسونی در آئین سالانه برمن آلمان استفاده شد. در سال ۱۹۳۸ نشان گل فراموشم مکن (ساخته شده توسط همان کارخانه که نشان ماسونی را می‌ساخت) برای رویداد سالانه «زمستان مردم آلمان را رهاساز» (Winterhilfswerk) حزب نازی انتخاب شد که تحرک خیریه سالانهٔ رفاه خلق سوسیالیست ملی (شاخه حزب نازی) بود.
مترانلو
مطرانلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است. دارای آب و هوای بی نظیر و مکان های گردشگری به همراه با کیفیت ترین محصولات کشاورزی در‌منطقه.
جمعیت
این روستا در دهستان آلاداغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۳۳۲۵
سیارک ۱۳۳۲۵ سیزده هزار و سیصد و بیست و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
آب‌بهار دو
آب‌بهار دو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است.
سیارک ۱۳۳۲۵
قدر مطلق سیارک برابر ۲۲.۴ است.
هم‌زمانی (فیلم)
هم‌زمانی (Synchronicity) یک فیلم علمی–تخیلی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به چاد مک نایت، ای. جی. بوون و مایکل ایرون ساید اشاره کرد.
داستان
بعد از آنکه جیم بیل (چاد مک نایت) یک ماشین سفر در زمان اختراع نمود، فیزیکدان جیم بیل به انگیزه‌های یک زن که او را ملاقات کرده بود مشکوک شد. او خود را به گذشته فرستاد تا در مورد او بیشتر اطلاعات کسب کند و او را از سرقت اختراعش متوقف نماید.
اندلس (ابهام‌زدایی)
اندلس یکی از ۱۷ بخش خودمختار کشور اسپانیا است.
اندلس همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بایرون، ایلینوی
بایرون، ایلینوی (به انگلیسی: Byron, Illinois) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۳٬۷۵۳ نفر است که در ایلی‌نوی واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
کائولینیت
کائولینیت (Kaolinite) با فرمول شیمیایی Al2Si2O5(OH)4 یک کانی رسی است و در گروه کانی‌ های صنعتی قرار دارد. به سنگ هایی که غنی از کائولینیت باشند کائولن یا خاک چینی هم گفته می شود. کانی‌های مشابه کائولینیت، شامل ایلیت، هالویزیت و دیکتیت، توسط اشعهٔ X و پاسخ‌های شیمیایی از آن قابل تفکیک می‌باشد. این کانی را می‌توان به فراوانی در آلمان،جمهوری چک و اسلواکی، انگلستان، فرانسه و چین یافت. برای افزایش نرمی درخشندگی و جذب جوهر این ماده را به کاغذ اضافه میکنند
ساختار لیگ فوتبال ایران
ساختار لیگ فوتبال ایران بر اساس مجموعه‌ای از لیگ‌های به هم پیوسته‌است که با شرکت باشگاه‌ها از سراسر ایران برگزار می‌شود.
ساختار
ساختار فوتبال در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱ میلادی) پس از راه‌اندازی لیگ برتر فوتبال ایران که در بالاترین سطح در بین لیگ‌های ایران قرار دارد لیگ آزادگان به عنوان لیگ درجه ۲ کشور انتخاب شد.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران و لیگ دسته سوم فوتبال ایران پس از لیگ آزادگان در رده‌های پایینی ساختار لیگ‌های ایران قرار دارند.
تمامی لیگ‌های فوتبال ایران زیر نظر فدراسیون فوتبال ایران برگزار می‌شود.
نیتا نالدی
نیتا نالدی (Nita Naldi; – 1894:11:13, February 17, 1961) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
ساختار لیگ فوتبال ایران
تاریخچه
ورزش به خصوص فوتبال در گذشته از سال ۱۳۳۴ در قالب مسابقاتی متمرکز با حضور قهرمانان رشته‌های مختلف در کشور برگزار می‌شد. در آن زمان فوتبال ایران با ساختاری به نام لیگ یا مسابقات باشگاهی غریبه بود و فوتبال تنها در قالب مسابقات استانی یا رقابت بین قهرمانان استان‌ها در سراسر کشور انجام می‌شد. شاید یکی از قدیمی‌ترین مسابقاتی که در تاریخ فوتبال ایران به ثبت رسیده‌است، دیدارهای متمرکزی بود که در سال ۱۳۳۹ شمسی برگزار و با قهرمانی تیم شاهین آبادان به پایان رسید. این رقابت‌ها در ۶ گروه برگزار شد و تیم‌های برتر هر گروه به دیدار پایانی راه یافتند اما چون اکثریت تیم‌های حاضر در این مسابقات منتخب استان‌ها بودند، نمی‌توان نام آن را رقابت‌های باشگاهی یا لیگ نهاد. دو سال بعد تیم دارایی فاتح چنین تورنمنتی شد و در سال‌های ۱۳۴۶ و ۱۳۴۷ پاس در این مسابقات به مقام نخست دست یافت.
نیتا نالدی
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
ساختار لیگ فوتبال ایران
تاریخچه
در مجموع آمارنویسان فوتبال ایران، سال ۱۳۴۹ را آغاز فوتبال باشگاهی ایران می‌دانند، مسابقاتی که در زمان ریاست مصطفی مکری برای اولین بار جنبه رقابت‌های باشگاهی به خود گرفت زیرا تمام تیم‌های حاضر در آن باشگاهی بودند. استقلال یا همان تاج پیشین قهرمان آن دوره نام گرفت ولی یک سال بعد پرسپولیس موفق به فتح آن جام شد تا قهرمانان این مسابقات تیم‌های سرخابی تهران باشند. تجربه برگزاری این مسابقات توجه بیشتر مردم به این رشته ورزشی، گسترش فوتبال در زمین‌های خاکی مناطق مختلف تهران و شهرهای دیگر و همچنین افزایش امکانات ابتدایی برای این ورزش در نقاط مختلف کشور، زمینه ایجاد مسابقات معتبری به نام تخت جمشید را در فوتبال ایران فراهم کرد. این رقابت‌ها از سال ۱۳۵۲ به صورت رسمی آغاز شد تا فوتبال باشگاهی ایران وارد مرحله جدیدی از برنامه‌ریزی و انضباط اجرایی شود.
آغاز جام تخت جمشید
در اوایل دهه پنجاه هجری شمسی فوتبال در ایران جنبه عمومی پیدا کرده و چندین مسابقه مختلف در استان‌های بزرگ کشور برگزار شد. در سال ۱۳۵۲ شمسی (۱۹۷۳ میلادی) و در زمان ریاست آتابای بر فدراسیون فوتبال تصمیم بر آن شد تا مسابقات فوتبال باشگاهی در ایران همانند لیگ‌های معتبر اروپایی برگزار شود. از این رو پس از انجام برنامه‌ریزی این رقابت‌ها، نام جام تخت جمشید بر آن نهاده شد تا سمبل و معرفی برای تاریخ ایران باستان باشد. اولین دوره مسابقات جام تخت جمشید با حضور دوازده تیم آغاز شد، در نهایت و بعد از انجام بازی‌های رفت و برگشت بین تیم‌های حاضر در این مسابقات، پرسپولیس که بر خلاف اکثر تیم‌های حاضر در آن جام از طریق بخش خصوصی اداره می‌شد، عنوان قهرمانی را در اولین دوره این رقابت‌ها از آن خود کرد. تاج (استقلال فعلی) نایب قهرمان شد و پاس به مقام سوم دست یافت. در سال ۱۳۵۳ تاج (استقلال فعلی) توانست عنوان قهرمانی را به دست آورد اما در سال ۱۳۵۴ بار دیگر پرسپولیس فاتح این رقابت‌ها نام گرفت. در سال‌های ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ این تیم پاس بود که موفق شد دو جام قهرمانی متوالی را بر بالای سر ببرد. ششمین دوره این مسابقات با پیروزی انقلاب اسلامی ناتمام ماند تا فوتبال باشگاهی ایران مدت‌ها به صورت غیررسمی برگزار شود.
فوتبال ایران از جام قدس تا جام آزادگان
وقوع انقلاب اسلامی در ایران و همچنین جنگ تحمیلی باعث شد لیگ فوتبال ایران با یک دهه وقفه مواجه شود. در این سال‌ها مسابقات فوتبال در داخل کشور با حضور تیم‌هایی با نام استان‌ها یا مسابقات باشگاهی با تعداد محدود در داخل استان‌ها برگزار می‌شد. البته در سال ۱۳۶۴ مسابقاتی با عنوان جام قدس برگزار شد که تیم تهران الف موفق شد بالاتر از تیم‌های تهران ب و مازندران قرار گرفته و عنوان قهرمانی را به دست آورد. در سال ۱۳۶۷ بازی‌هایی با عنوان جام هفدهم شهریور با حضور ۱۷ تیم تهرانی در این شهر برگزار شد و در نهایت پرسپولیس با کسب ۴۰ امتیاز از ۱۶ بازی بالاتر از تیم‌های دارایی، اکباتان و استقلال قرارگرفت و عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. در سال ۱۳۶۸ این مسابقات بار دیگر با عنوان جام قدس پیگیری شد و این بار تیم فوتبال استقلال موفق شد به مقام قهرمانی دست یابد. در پایان این رقابت‌ها و در دوره ریاست ناصر نوآموز بر فدراسیون فوتبال، طرح برگزاری مسابقاتی با عنوان جام آزادگان با حضور تیم‌هایی از سراسر ایران تصویب شد. پاس فاتح اولین دوره این مسابقات که در سال ۱۳۶۹ برگزار شد نام گرفت. این تیم در سال بعد هم موفق به کسب عنوان قهرمانی در این جام شد و در همین زمان نیز جام قهرمانی باشگاه‌های آسیا را با شکست نماینده عربستان در دیدار فینال به ایران آورد.
والنات
والنات ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ناتالیا ایشچنکو
ناتالیا ایشچنکو ورزشکار زن رشتهٔ شنا موزون اهل کشور روسیه است. وی در بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۳ مدال طلا را کسب کرد.
آشیانه خورشید
آشیانه خورشید فیلمی به کارگردانی و نویسندگی سعید کامیار محصول سال ۱۳۴۶ است.
لیلا یونس
لیلا یونس با نام کامل لیلا اسلام گزی یونسوا (ليلي إسلام غيزي يونوسوفا؛ زادهٔ December 21, 1955) یک آذری فعال حقوق بشر است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
زندگی‌نامه
لیلا یونس در ۲۱ دسامبر ۱۹۵۵ در شهر باکو به دنیا آمد، و بنام «لیلی یونس» مشهور بود، وی مدتی به عنوان مدیر انستیتوی صلح و دمکراسی که یک سازمان حقوق بشری است فعالیت داشته‌است. . او بخاطر کمک‌هایی که به مردم در جریان کوچ اجباری در باکو کرد معروف شد. وی همچنین در سازماندهی بسیاری از اعتراضات ماه ژوئیه ۲۰۱۴ نقش داشت، تا اینکه مقامات آذربایجان لیلی یونس را به‌اتهام جاسوسی به نفع ارمنستان دستگیر کردند اتهامی که از نظر همه مشکوک بود، وی در ۱۳ اوت ۲۰۱۵ به هشت سال و نیم زندان محکوم شد ولی به دلیل بیماری و وخامت وضعیت جسمی‌اش در ۹ دسامبر ۲۰۱۵ دادگاه حکم او را متوقف و از زندان آزاد گردید.
فعالیت‌ها
لیلا یونس تاریخ‌نویس آموزشی است و تز خودش را در مورد «رقابت انگلیس –روس در دریای خزر و آذربایجان در نیمه اول قرن هجدهم» نوشت. در اواخر دوران اتحاد جماهیر شوروی، لیلا در موسسات حامی اصلاحات فعال بود، وی در سال ۱۹۸۸ ”جبهه مردمی آذربایجان برای حمایت از «پروستریکا» را با جمع کوچکی از روشنفکران و لیبرال‌ها تأسیس کرد.
جوایز و تقدیرنامه‌ها
در اکتبر ۲۰۱۴ لیلا یکی از ۳۰ کاندید جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه بود، این کاندیداتوری از حمایت برخی از فعالان برجسته از جمله آخرین نسل از مخالفان شوروی و دوستان «آندره ساخاروف» برخوردار بود، به هنگام اعلان جایزه ساخاروف، پارلمان اروپا اعلام کرد که هیئتی از نمایندگان همه جریانات سیاسی را برای ملاقات با لیلا یونس به آذربایجان می‌فرستد تا از او در مبارزه‌اش برای برقراری دمکراسی و آزادی در آن کشور حمایت کنند. لیلا یونس همچنین کاندید دریافت جایزه از حقوق بشر لاله بود. در اکتبر ۲۰۱۴ کمیته «هلسینکی نروژ» جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه را به «لیلا یونس، رسول جعفراف، انار مامادلی و انتقام علی اوف» اعطا کرد، لیلا یونس همچنین در اکتبر سال ۲۰۱۴ بخاطر موفقیتهای شخصی اش در مبارزه برای حقوق بشر جایزه «سرگئو ویرا دمیلو» لهستان را دریافت نمود.
یوهان فریدریش هربارت
یوهان فریدریش هربارت  (۱۷۷۶ - ۱۸۴۱) فیلسوف آلمانی، روانشناس و بنیانگذار دانش آموزش و پرورش (پداگوژی).
زندگی
او از ۱۸۰۲ به مدت ۷ سال دانشیار آموزش و پرورش در دانشگاه گوتینگن بود.
در سال ۱۸۰۶ کتاب علم و پرورش  را منتشر کرد، در ۱۸۰۹ به جای کانت به استادی فلسفه دانشگاه کونیگسبرگ رسید. در همان دوران و نظریات او در روانشناسی چون پایه آموزش و پرورش تکوین و تکمیل شد. او آخرین نظریات خود را درباره آموزش و پرورش در مهم‌ترین کتابش به نام رئوس عقاید تربیتی در در ۱۸۳۵ منتشر ساخت.
مرگ
در ۱۱ اوت ۱۸۴۱ در اوج شهرت درگذشت.
منابع
Wikipedia contributors, "Johann Friedrich Herbart," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Johann_Friedrich_Herbart&oldid=193938898 (accessed February 27, 2008).
کلمنت استورر
کلمنت استورر سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری‌خواه بود. وی در سال ۱۸۱۷ تا ۱۸۱۹ میلادی سناتور ایالت نیوهمپشایر در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
خط (نوشتار)
خَط، دبیره یا زبان‌نگاره یا سامانه نوشتاری، هنر یا وسیله‌ای برای ثبت و نوشتن اندیشه‌ها با استفاده از نشانه‌ها است که به چشم آشنا باشد و دیده شود. جاحظ می‌گوید: خط، زبان دست و حافظ آثار… است.
در واقع، بشر از زمانی که خواست آنچه را می‌اندیشد نقش کند، به جهان خط و نگارش، گام نهاد. امروزه خط لاتین پر استفاده‌ترین و شناخته شده‌ترین خط در جهان است.
جهت نگارش
لازم به یادآوری هست که کهن‌ترین نوشته‌ها معمولاً از «راست به چپ» و سپس از «چپ به راست» نوشته شده‌است. حتی درآغاز نوعی روش شیارگونه نیز متداول بوده‌است. در یونان قدیم، نوعی نگارش بوده که ابتدا از راست به چپ می‌نوشتند و چون به انتهای سطر می‌رسیدند از چپ به‌راست می‌نوشتند و باهمین ترتیب تا آخر پیش می‌رفتند.
خط تصویری
خط تصویری مرحله دوم از مراحل اساسی خط است در این مرحله برای اظهار یک فکر، صورت آن را می‌کشیدند، مثلاً برای نوشتن یک حیوان، شکل آن را می‌کشیدند. شاید احتیاج به حفظ خاطره‌ها و ثبت اندیشه‌ها، نخستین محرک پیدایش خط در بین اقوام ابتدایی بوده‌است. چرا که انسان اولیه برای حفظ اموری که می‌خواست سال‌های دراز باقی بماند، ابتدا به رسم شکل و صوَر آن‌ها پرداخت و تصویرهای واقعی را برای ارتباط کتبی ترسیم کرد و از این تصویرنگاری، خط تصویری آغاز شد. تعداد فراوان تصویرها و عدم امکان نقش کردن مسائل عاطفی، کمبودهای این روش نگارش بود.
خط اندیشه نگار
روش تصویرنگاری در ابتدا به رسم صورت اشیاء می‌پرداخت، اما بعدها کم‌کم تصویرها شکل ساده‌تر و نمادین‌تری به خود گرفتند و برای مفاهیم عاطفی نیز، علائمی قراردادی وضع شد. بدین ترتیب، بشر توانست با تصویر اشیایی شبیه به اندیشه‌ها، به نمایش اندیشه نیز اقدام کند، مثلاً نقش دو پا نشانه راه رفتن و چشم اشک آلود نشانه اندوهگینی بود. این طریق نمایش اندیشه، در تاریخ نگارش، اندیشه‌نگاشت نام دارد.
در دنیای قدیم ما به چهار نوع خط اندیشه‌نگار برمی‌خوریم به شرح زیر:
خط آوانگار
با بکار بستن علایمی که شکل واژه‌های آن جناس لفظی با واژه‌های بیانگر معانی آن‌ها دارد، خط به مرحلهٔ هجایی کشانیده شد. در این مرحله، هر هجا با علامتی ویژه همراه است.
خطوط باستان
خطوط اصلی باستان (به ترتیب الفبایی) شامل: خط اوستایی - خط پهلوی - خط چینی - خط عبری - خط فنیقی - خط میخی - خط هیروگلیف مصری می‌شود.
خط اوستایی
خط اوستایی، برای نگارش کتاب دینی زرتشتیان به کار رفته و برمبنای خط پهلوی ساسانی اختراع شده‌است. این خط آوانگار بوده و با ۵۳ یا ۵۸ علامت واکه و همخوان از قابلیت نگارش بسیار بالایی برخوردار است. از راست به چپ نوشته می‌شود و به نام‌های دین دبیره، دین دبیریه، دین دفیره و … هم نامیده می‌شود.
از نخستین سده‌های اسلامی چون زبان و خط پهلوی حالت رسمی خود را از دست داد مشکلات آن بیشتر عیان شد و برای سهولت در خواندن متون پهلوی آن را به الفبای اوستایی برگرداندند و این نحوه نگارش پازند نامیده می‌شود. در دوره زبان‌های ایرانی میانه خطی که مانی در آثار خود به کار برده‌است نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. مانی خط را بر مبنای خط سریانی ابداع کرد که نسبت به خط پهلوی از امتیازات بیشتری برخوردار است و در آن موازین زیباشناختی خطی مراعات شده‌است.
خط پهلوی
پس از دوران هخامنشی، در دوره کوتاه مدت اسکندر و سلوکیها، زبان و خط یونانی در مراسلات رسمی و اداری به کار رفت تا این که در زمان اشکانیان، خط پهلوی اشکانی برای نوشتن زبان پهلوی اشکانی، بر مبنای خط آرامی پایه‌ریزی شد و سپس خط پهلوی ساسانی در همین راستا به وجود آمد که هرکدام گونه‌های کتیبه‌ای و تحریری دارند. این خطوط صامت نگار هستند و حتی تعداد علامت‌ها نسبت به الفبای آرامی نیز کمتر است و همین موضوع مشکلاتی را برای خواندن زبان پهلوی ایجاد می‌کند. این خطوط از راست به چپ نوشته می‌شوند.
خط چینی
چینی‌ها ابتدا با رسم اشکالی آغاز نگارش کردند، به علت نارسایی علامات موجب شد که بعدها ترکیباتی بسازند و با آن ترکیبات به بیان اندیشه‌های خود بپردازند. این ترکیبات گرچه تصویرکنندهٔ اندیشه‌های آنان بود، ولی در انتقال مقاصد آن‌ها کاملاً موفق نبود. تا آنکه چینی‌ها با پدیدآوردن علاماتی که بیشتر تکیه بر اصوات می‌کرد، بنوعی خط صوت نگار دست یافتند. این خط صوت نگار گرچه از حیث آنکه با زبان بستگی داشت و در مرحله‌ای جلوتر از خط قدیم بود، ولی از آنجا که هر حرف می‌توانست نمایشگر اصوات مختلف چندی باشد دارای نقص بسیار بود. چینی‌ها برای رهایی از این نقص، یعنی نمایش معنی حقیقی هر علامت از علائمی اندیشه نگار به نام کلید استفاده کردند و هر کلید مبین یک نوع اندیشه بود. دانشوران چینی بعدها بیک نوع خط تندنویسی دست یافتند که نمونه خط ژاپنی شد.
چند نمونه از سیر تحول خط تصویرنگار چینی:
خط عبری
خط عبری نیز که سابقه زبانی آن به سده چهارم پیش از میلاد می‌رسد از اصل آرامی نشات گرفته‌است. عموم یهودیان جهان خط عبری را برای نگارش آثار خود به کار می‌گیرند.
خط فنیقی
هم‌زمان با تکامل تدریجی خطوط میخی و در هزاره دوم پیش از میلاد خط دیگری در سرزمین فنیقیه پا به عرصه وجود می‌گذارد و آن خط هیروگلیف هیتیتی است که به خط فنیقی شهرت دارد. قدیمی‌ترین نمونه این خط در کاوش‌های شهر گوبله، از شهرهای فنیقیه باستان (حوالی سوریه کنونی) که یونانیان آن را بیبلوس می‌نامیدند، به دست آمده‌است. شهر بیبلوس در میان یونانیان، به عنوان داشتن بهترین پاپیروس‌ها، شهرت داشت و مرکز مهم بازرگانی مصر و یونان بود. چون یونانیان وسایل نوشتن خود را از این شهر به‌دست می‌آورند نام بیبلوس در نزد آن‌ها به معنی کتاب گرفته شده که بعدها «Bible» مفهوم کتاب دینی تورات و انجیل را یافت.
می‌توان گفت که فنیقی‌ها نخستین کسانی بودند که افتخار کشف الفبای حقیقی را دارند. با پیدایش این خط سایر خطوط جز خط چینی، از قلمرو نویسندگی خارج شدند. این خط در آسیای غربی نفوذ یافت و جایگزین خط میخی شد. از طریق قوم آرامی، الفبای فنیقی در مصر و عرب و میان‌رودان تا هند بسط یافت و همچنین به غرب (اروپای امروز) که هنوز دارای خط و کتابت نبود راه یافت. این کار از طریق یونان انجام گرفت که با فنیقی‌ها ارتباط بازرگانی داشتند. الفبای یونانی و رومی از الفبای فنیقی پدید آمده‌است و از آنجا که الفبای سایر کشورهای اروپایی مشتق از این دو الفباء می‌باشد، می‌توان گفت که مبدأ خطوط ملل اروپایی، فنیقی است. اصول این خط بعدها با اختراع علائمی برای نشان دادن حروف مصوت به وسیلهٔ یونانی‌ها کامل شد. یونانیان این علائم را با اسم سامی آن که نماینده دو حرف اول آن بود، «آلفا بتا» نامیدند و برای استفاده خود تغییراتی در آن دادند. مصوت‌ها را وارد خط ساختند و خط صامت نگار را به آوانگار تبدیل کردند. جهت نگارش را نیز تغییر دادند و از چپ به راست نوشتند. گونه‌ای از خط یونانی را، یونانیان مهاجر با خود به روم بردند و در آنجا بر این مبنا، الفبای لاتینی به وجود آمد که زبان‌های گوناگون اروپا بدان خط نوشته شد. بخشی از اروپای شرقی که به کلیسای دوم وابسته بودند، الفبای لاتینی را برای نگارش برگزیدند، مانند لهستانیها، چک‌ها و کروات‌ها.
در سده نهم میلادی کشیشی از کلیسای بیزانس به نام سیریل با ترکیبی از الفبای یونانی و رومی خطی را برای نگارش زبان اسلاوی به وجود آورد. گونه‌ای تعدیل شده از این الفبا که سیریلیک نامیده می‌شود برای نگارش زبان روسی و دیگر زبان‌های هم جوار به کارمی رود.
الفبای فنیقی به نوعی شبه قاره هند را نیز درنوردید. دانشمندان، خط برهمایی هند را از فرزندان همین خط می‌دانند که زبان سنسکریت و دیگر زبان‌های هندی با آن نوشته می‌شود. متون دینی بودایی به زبان خُتَنی (سکایی) که یکی از زبان‌های ایرانی شرقی دوره میانه است به خط برهمایی نوشته شده‌است.
خط میخی
خط میخی، اصلی اندیشه نگار داشت و در همه کشورهای آسیای غربی بکار می‌رفت. اکثر صاحبنظران خط و زبان‌های باستانی بر این باورند که منشأ پیدایش خط از بین‌النهرین و سرزمین سومر بوده‌است و کهن‌ترین اقوامی که در بین‌النهرین خط میخی را بکار برده‌اند، سومریان هستند. سومریان چون مصری‌ها و چینی‌ها، از نخستین اقوامی هستند که تمایل به ضبط گفتار و اندیشه‌هایشان داشتند. کاتبان سومری با ابداع خط میخی تصویری جامعه بشری را از دوران مجهول و تاریک ماقبل تاریخ وارد مرحله تاریخی کردند. آن‌ها با ابداع خط میخی دوره‌ای را آغاز کردند که به عنوان آغاز خط‌نویسی شهرت دارد.
گرچه پیدایش خط و کتابت نخستین بار در نیمه دوم هزاره چهارم پیش از میلاد، در جنوب بین‌النهرین و توسط کاتبان و دبیران سومری محقق شد، اما گسترش و تکامل آن به آغاز هزاره سوم پیش از میلاد برمی‌گردد. برخی حتی بر این نظرند که خط هیروگلیف مصری، هم‌زمان و برگرفته از خط تصویری سومری به وجود آمده‌است.
سومریان، کهن‌ترین ساکنان شناخته شده جنوب بین‌النهرین - قومی متمدن و پیشرفته بودند. آنان از نژاد سامی نبودند و با عنوان ساکنان غیرسامی بین‌النهرین از ایشان یاد می‌کنند. برخی این احتمال را می‌دهند که از کنار دریا به این منطقه مهاجرت کرده باشند. رد پای آن‌ها از اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد در میان‌رودان دیده می‌شود. علم نجوم، تقسیم ساعت به ۶۰ دقیقه و دقیقه به ۶۰ ثانیه، مسائل هندسی و اوزان، میراث‌های گرانبهایی هستند که این قوم برای آشوری‌ها و بابلی‌ها بر جای گذاشتند. سومری‌ها چون پیوندی با همسایگانشان نداشتند از میان رفتند یا جذب اقوام سامی شدند.
خط میخی و خط هیروگلیف علاوه بر تفاوت‌های ظاهری، در ابزار و نحوه نوشتن نیز با هم تفاوت داشتند. خط هیروگلیف با قلم نی و مرکب بر روی پاپیروس نگاشته می‌شد، درحالی که برای نوشتن خطوط میخی نیاز به لوحه‌های گلی نرمی بود که با قلم چوبی برآن می‌نگاشتند و سپس لوحه را می‌پختند. اولین یافته‌های نگارشی بشر که به صورت الواح گلین برجای مانده متعلق به تمدن‌های بین‌النهرین است.
همزمان با پیشرفت خط سعی دیگری نیز به عمل آمد و آن توسعه محل و مواد نوشتن بود. قبل از پیدایی کاغذ از سنگ و فلزات استفاده می‌کردند و غیر از سنگ و فلزات از پوست درختان و جانوران نیز استفاده می‌شد، ولی گرانی قیمت این دو پوست موجب شد که در مصرف آن اقتصاد بورزند و نتیجه این صرفه‌جویی اقتصادی، یکی فشردگی در نوشتن بود و دیگر استفاده از علائم اختصاری و همچنین تراش پوست و استفاده مجدد از آن بود.
از خط میخی سومری نخستین خط میخی ایلامی منشعب می‌شود که برای نگارش زبان ایلامی به کار می‌رود که جزو زبان‌های منفرد است. در واقع کمی بعد از پیدایش خط میخی تصویری سومری و بابلی، ساکنان منطقه شمالی دشت خوزستان و کوهپایه‌های زاگرس نوع دیگری از خط میخی تصویری را به کار بردند که به خط نیاایلامی (پروتوایلامی) مشهور شد. پروفسور «والتر هینتس» می‌نویسد:
''در ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد وقتی که سومری‌ها خط تصویری را به عنوان بهترین وسیله برای مکاتبات خود اختراع کردند این ابداع به سرعت به همسایگان عیلامی آن‌ها رسید. صرفنظر از اختلاف در جزئیات، تردید نباید کرد که خط تصویری عیلامی بر مبنای سرمشق سومری تدوین شده‌است. این خط به سرعت گسترش یافت و تقریباً هم‌زمان در شمال شرق کاشان (میان تهران و اصفهان) و در شرق دور و جنوب در کرمان ظاهر شد.''
خط میخی اکدی (بابلی) نیز از شاخه‌های خط سومری است. خط میخی نه تنها در میان‌رودان که درگستره وسیعی رواج یافت. در آسیای صغیر و میان‌رودان شمالی و در میان هیتی‌ها، هوری‌ها، اورارتورها، لولوبی‌ها و کاسی‌ها وغیره.
خط میخی کتیبه‌های فارسی باستان دوره هخامنشی از روی خط میخی بابلی و ایلامی درست شده‌است که نسبت به آن‌ها نشانه‌های ساده‌تر و کمتری دارد. خط میخی زبان فارسی را می‌توانیم صورت تکامل یافته خطوط میخی دیگر بدانیم که حروف هجایی در آن هستند (یعنی واکه به همراه هم‌خوان). به همین دلیل بسیاری آن را بسیار نزدیک به خطوط هجایی می‌دانند. این خط از چپ به راست نوشته می‌شد.
خط هیروگلیف مصری
خط هیروگلیف مصری، در ادامه خط اندیشه نگار، وارد عرصه نگارش شد. گستره انتشار آن بیشتر در مصر و در دست کاهنان بود. یونانیان این نام را بدان بخشیدند که در زبان یونانی به معنی «نوشته نشانه‌های مقدس» است، آنها، این خط را اعجاب‌آور و پر از رمز و راز پنهانی کاهنان مصر می‌دانستند.
سابقه خط هیروگلیف را تا هزاره چهارم پیش از میلاد نیز می‌توان پیش برد. خط هیروگلیف را بر پاپیروس می‌نوشتند. پاپیروس از ساقه‌های فشرده نوعی نی به همین نام به دست می‌آمد و از اجداد کاغذ است، به‌نظر می‌رسد کلمات paper و papier در زبان‌های غربی از این واژه گرفته شده‌اند.
خطوط امروزی
خطوط اصلی امروزی شامل: خط سیریلیک - خط لاتین - خط ارمنی - خط گرجی - خط عربی است.
لاتین
در بیشتر کشورهای جهان بر روی فراورده ها علاوه بر زبان مادری آن کشور تولیده کننده، به زبان انگلیسی نیز توضیحات مربوط به آن فراورده نوشته می‌شود. از نوشیدنی‌ها تا خوراکی‌ها، از پوشاک تا مواد دارویی، از اسباب بازی‌ها تا لوازم الکترونیکی بیشتر توضیحات شامل زبان انگلیسی نیز می‌شوند. استفاده از خط و زبان انگلیسی حتی برای نگاشتن واژه‌های فارسی بر روی مصنوعات و کالاهای ساخت داخل کشور، موضوعی بسیار قابل تأمل است. انگلیسی که خود برگرفته از خط لاتین است، توانسته به علت نفوذ خود در سراسر جهان اکثر انسان‌های جهان را با خط لاتین آشنا سازد. بگونه‌ای که از هر ۵ نفر ۳ نفر می‌توانند یک متن لاتین را تاحدودی درست تلفظ کنند.
خط گرجی
قدیمی‌ترین کتیبهٔ کشف شده از زبان گرجی، نوشته شده به نخستین الفبای گرجی یعنی آسومتاورولی و مربوط به سدهٔ یکم پیش از میلاد مسیح است.
خط عربی
می‌توان گفت خط عربی نیز با واسطه خط نبطی از خط آرامی به وجود آمده‌است. خط عربی به اجمال بنابر گفته جرجی زیدان چنین است.
اعراب حجاز مدرکی دال بر خط و سواد داشتن خود ندارند، ولی از اعراب شمال و جنوب حجاز آثار کتابت بسیاری به‌دست آمده‌است که معروفترین ایشان، مردمان یمن هستند که با حروف مسند می‌نوشتند و دیگر نبطی‌های شمال، که خطشان نبطی است. مردم حجاز که بر اثر صحرانشینی از کتابت و خط بی‌بهره ماندند، کمی پیش از اسلام به عراق و شام می‌رفتند و به‌طور عاریت از خط عراقیان و شامیان استفاده می‌کردند و وقتی به حجاز می‌آمدند، عربی خود را با حروف نبطی یا سریانی و عبرانی می‌نوشتند.
خط سریانی و نبطی بعد از فتوحات اسلام نیز میان اعراب باقی ماند. خط کوفی در کوفه و حیره سریانی و خط نسخ، در مکه و مدینه از خط نبطی اقتباس شده‌اند. گونه‌ای از خط نسخ برای نوشتن آثار زبان خوارزمی که یکی از زبان‌های ایرانی شرقی است به کار رفته‌است. ایرانیان نیز در سده‌های نخستین پس از اسلام با افزودن حروف فارسی به الفبای عربی، خط فارسی را بر مبنای نسخ پایه‌گذاری کردند و سپس خط نستعلیق و خط شکسته و دیگر خطوط ایرانی ابداع شد.
مورخان دربارهٔ شهری که خط از آنجا به حجاز آمده، اختلاف نظر دارند و به قول مشهور خط سریانی از شهر قدیمی انبار به حجاز آمده‌است. برخی نیز می‌گویند مردی به نام بشر بن عبدالملک کندی برادر اکیدر بن عبدالملک فرمانروای دومةالجندل، آن خط را در شهر انبار آموخت و از آنجا به مکه آمده صهباء دختر حرب بن امیه، یعنی خواهر ابوسفیان (پدر معاویه) را به زنی گرفت و عده‌ای از مردم قریش نوشتن خط سریانی را از بشر بن عبدالملک آموختند. هنگامی که اسلام پدید آمد، بسیاری از قریش که در مکه بودند، خواندن و نوشتن می‌دانستند تا آنجا که پاره‌ای گمان کردند حرب بن امیه اول کسی بود که خط سریانی را به حجاز آورد.
بدین ترتیب، پس از آمدن اسلام، عرب‌های حجاز با نوشتن آشنا بودند، ولی عده کمی از آن‌ها نوشتن می‌دانستند که برخی از آنان، از بزرگان صحابه شدند. علی بن ابیطالب، عمربن خطاب و طلحة بن عبیداللّه از این گروه بودند. پس از اسلام، تاریخ خط عربی را می‌توان کاملاً وابسته به کتابت قرآن دانست. در زمان خلفا و پس از آن در زمان بنی امیه، قرآن را به خط کوفی می‌نوشتند و مشهورترین قرآن‌نویس بنی امیه، مردی بود به نام قطبه که بسیار خوش‌خط بود. او خط کوفی را با چهار قلم می‌نگاشت.
در زمان مأمون نویسندگی اهمیت پیدا کرد و نویسندگان در نیکو ساختن خط به مسابقه پرداختند و چندین قلم دیگر به نام قلم مرصع، قلم نساخ، قلم رقاع، قلم غبارالحلیه، قلم ریاسی پدید آمدند. در نتیجه، خط کوفی به بیست شکل درآمد.
در نمایشگاه خط قدیمی عربی در کتابخانه سلطنتی سابق، قباله نکاحی موجود بود که به تاریخ ۲۶۴ ه‍.ق روی پوست درازاندامی تحریر شده بود و صورت عقدنامه را به خط کوفی مرتبی نوشته بودند و گواهان با خط نسخ بسیار مغشوش زیر عقدنامه را امضاء کرده بودند و همین دلیل است که ابن مقله در خط نسخ اصلاحاتی نمود، بقسمی که برای تحریر مصحف قرآن شایسته شد.
به مرور زمان، خط نسخ نیز فروعی پیدا کرد. در قرن هفتم یاقوت مستعصمی در مورد اقلام خط، ابتکاراتی بخرج داد و مخصوصاً ثلث را به زیباترین شکل درآورد در واقع این خطوط توسط وی ظهور کرد؛ و به‌طور کلی دو خط نسخ و کوفی در کتابت عربی معمول گشت. این دو خط ریشه تمام خطهای اسلامی هستند. خط محقق از کوفی استخراج شد و نزدیکترین خط به کوفی است. محقق را پدر خطوط و ثلث را مادر خطوط می‌نامند. همین‌طور خطاطان بسیاری به وجود آمدند و کتاب‌ها و رساله‌هایی دربارهٔ خط و خطاطی پرداختند.
خط آرامی
ملک الشعرای بهار در سبک‌شناسی می‌نویسد:
اصل خط آرامی که از کجا شاخه گرفته‌است درست محقق نیست، برخی تصور کرده‌اند که خط مذکور از روی خط هیروگلیف مصر تقلید شده‌است زیرا هر چند خط نامبرده خط الفبایی است مع‌ذلک حروفی در آن خط هست که حاکی از صورتی است که خود آن حرف هم به معنی همان صورت است مانند آ|الف «عَلفّیا» به معنی «گاو» که در اصل به شکل سر گاو بوده و بعد که از حال نگاری به حال صوتی افتاده صدای «آو» یافته و بعد حرف الف و صدای «اَ اِ اُ» پیدا کرده‌است. دیگر «ب» که نام او «بیت» است و در اصل به صورت خانهٔ مسقف بوده‌است. همچنین «ج|جیم» که نامش «گمیل» است و در اصل صورت جَمل (شتر) بوده و «طِطْ» که نام و صورت افعی است و «عین» که به شکل چشم است و «لامد» که به شکل عصا است و «هی» که به صورت شبکه‌است و غیره… و گروهی گویند که خط آرامی از مخترعات یکی از ملل سامی است و جمعی آن را ماْخوذ از خط فنیقی دانند. چنان‌که گذشت و جماعتی گویند خط فنیقی از خط آرامی اخذ شده‌است زیرا خط آرامی از دو هزار سال قبل از میلاد وجود داشته‌است.
پدید آمدن دولت هخامنشی که سرزمینی گسترده از ماوراءالنهر تا بین‌النهرین را در برمی‌گرفت و نیاز به یک زبان واحد داشت، بر گسترش خط و زبان آرامی در این امپراتوری افزود. خط میخی برای نقر و نقش کتیبه به کار می‌رفته‌است و از برای نامه‌ها و دیگر نیازمندی‌های عمومی مناسب نبوده‌است از این رو خط ساده و الفبائی «آرامی» که از عهد کلدانیان در آسیای صغیر معروف بود به تدریج اهمیت پیدا کرد. ابتدا به مناسبت سهولت هر جا به خط میخی چیزی نوشته می‌شد نام صاحب خط یا اگر آن چیز ظرف سفالی یا جنس دیگری بود نام خریدار یا فروشنده را در کنار آن به خط آرامی می‌نوشتند، ولی بعدها وسعتِ استعمال این خط به جایی رسید که در تمام قلمرو ایران، عراق، آسیای صغیر و مصر عمومیت یافت و مکتوبات حکام، پادشاهان، روابط ملل، روزنامه‌های دولتی، فرمان‌ها و نوشته‌های عادی همه با خط آرامی انجام می‌گرفت. ترقی روزافزون این خط با حمایت و تقویت شهنشاهان هخامنشی حاصل آمد که در شاهنشاهی خود متعرض آئین، رسم‌ها، خط و زبان ملل تابعه نمی‌شدند.
خط سریانی
زبان‌های سریانی یکی از زبان‌های گروه شرقی زبان آرامی است که در دوران گذشته زبان علم بود. بسیاری از آثار علمی یونانی و پهلوی و عبری به این زبان برگردانده شده‌است. خط سریانی از فرزندان خط آرامی به‌شمار می‌آید. سریانی‌های مقیم عراق خط خود را با چند قلم می‌نوشتند که از آن جمله، خط مشهور به سطرنجیلی مخصوص کتابت تورات و انجیل بوده‌است. عرب‌ها در قرن اول پس از اسلام این خط (سطرنجیلی) را از سریانی اقتباس کردند و یکی از وسائل پیشرفت آنان همین خط بوده‌است. بعدها خط کوفی از همان خط پدید آمد و هر دو خط از هر جهت بهم شبیه نیستند.
خط سغدی
نوشته‌هایی که به زبان سغدی، یکی از زبان‌های شرقی ایران به دست ما رسیده‌است با خط‌های سغدی مانوی، سغدی مسیحی و سغدی بودایی نوشته شده‌است که خط اخیر در حقیقت خط سغدی را نشان می‌دهد. این خط نیز از فرزندان شاخه دیگر آرامی است.
خط اورخون
خط اورخون خطی است که پیش از اسلام در دوره حکومت گؤک‌ترکان برای نگارش زبان ترکی کهن مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.
خط نبطی
نبطیان قومی از نژاد عرب بودند که در نبطیه زندگی می‌کردند، از حدود ۱۵۰ سال پیش از میلاد گونه‌ای از خط و زبان آرامی درمیان ایشان رایج بود، از این خط، خطی موسوم به خط سینایی نو به وجود آمد که از سده اول پیش از میلاد تا سده چهارم میلادی در شبه جزیره سینا رواج داشت.
خط کوفی
خط کوفی از سریانی پدید آمده‌است و به خط کتابت اولیه قرآن مشهور است. این شبهه که در زمان کتابت وحی، خطی به نام کوفی وجود نداشته، چندان بی‌دلیل نیست، چراکه خط کوفی در ابتدا به خط حیری مشهور بود و بعدها که مسلمانان کوفه را در زمان عمر خلیفه دوم، نزدیک شهر حیره و انبار بنا نمودند، این خط نام کوفی گرفت. در روایتی از ابن‌عباس نقل شده‌است که: «مردم انبار از مردم حیره خط آموخته‌اند، و یکی از آن‌ها خط را به عبدالله بن جدعان و او به حرب بن امیه آموخته و خط حجازی قریشیان از این راه پدید آمده.»
عرب‌ها در سفرهای بازرگانی که بشام می‌رفتند خط نبطی را از مردم حوران و خط حیری (کوفی) را از عراق آورده‌اند و همان‌طور که تورات به خط «سطرنجیلی» تحریر می‌یافت، آن‌ها نیز قرآن را با خط کوفی نوشتند. در خط کوفی و خط سطرنجیلی چنین رسم است که اگر الف ممدود در وسط کلمه واقع می‌شد، در کتابت از قلم می‌افتاد. چنان‌که در اوایل اسلام، مخصوصاً در تحریر قرآن این قاعده کاملاً مراعات می‌شد و به جای «کِتاب» می‌نوشتند «کِتب»، یا به جای «ظالمین»، «ظلمین» می‌نوشتند.
منابع
۱- لغتنامه دهخدا؛ مدخل خط، تاریخ خط ۲-
فستوس (ابهام‌زدایی)
فستوس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
واردات (ابهام‌زدایی)
واردات ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایالت‌های جنوبی آمریکا
ایالت‌های جنوبی اصطلاحی است تاریخی، و نه جغرافیایی، و به چند ایالت آمریکا، که در جنوب ایالت‌های اولیه قرار دارند گفته می‌شود. به این ایالت‌ها در زبان عوام «جنوب» و «دیکسی» نیز گفته می‌شود.
مهاجران اولیه جنوب نیز، مانند نیو انگلند، پروتستانهای انگلیسی بودند. شمار زیادی از پروتستانهای فرانسوی نیز به ایالات کارولینای جنوبی و لوئیزیانا مهاجرت کردند. بسیاری از فرماندهان جنگ‌های استقلال آمریکا از جنوب بودند و ۴ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از ۵ رئیس‌جمهور اول آمریکا نیز از ایالت ویرجینیا بودند.
امروزه جنوب با کارخانه‌ها، بانک‌ها و سیستم حمل و نقل پیشرفته اش، تبدیل به یک منطقه بسیار ثروتمند و مدرن شده‌است. در سرتاسر ایالات جنوبی، آسمان خراش‌های متعدد و بلندی به چشم می‌خورند و به خاطر آب و هوای معتدل و مناسب این ایالات، توریست‌ها و افراد بازنشسته زیادی از تمامی ایالات آمریکا و کشور کانادا به جنوب می‌آیند. این توریست‌ها، اعم از این که بازنشسته باشند یا صرفاً برای تفریح و تعطیلات به این مناطق آمده باشند، در این ایالات آفتابی، مجموعه‌ای از فرصت‌های شغلی مناسب و حال و هوای سنتی این ایالات استفاده می‌کنند.
از نطر ادبی و فرهنگی نیز ایالات جنوبی، خصوصاً در قرن بیستم، بسیار مهم و تأثیرگذار می‌باشد. نویسندگانی چون ویلیام فاکنر با رمان‌هایش دربارهٔ زندگی در می‌سی‌سی‌پی، تنسی ویلیامز با نمایشنامه‌هایش و فلانری اکانر با داستان‌های کوتاهش، تنها شماری از مشاهیر ادبی جنوب به‌شمار می‌روند.
جغرافیا
جنوب یک منطقه هواشناسی متنوع با مناطق آب و هوایی متعدد، از جمله معتدل، نیمه گرمسیری، گرمسیری و خشک است - اگرچه جنوب به‌طور کلی به گرم و مرطوب، با تابستان‌های طولانی و زمستان‌های کوتاه و معتدل شهرت دارد. بیشتر مناطق جنوبی - به جز مناطق مرتفع تر و مناطق نزدیک به غرب، جنوب و برخی از حاشیه‌های شمالی - در منطقه آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب قرار دارند. محصولات به راحتی در جنوب رشد می‌کنند زیرا آب و هوای آن به‌طور مداوم فصل‌های رشد حداقل شش ماه قبل از اولین یخبندان را فراهم می‌کند. برخی از محیط‌های رایج عبارتند از خلیج‌ها و باتلاق‌ها، جنگل‌های کاج جنوبی، جنگل‌های معتدل کوهستانی آپالاچیان، ساوان‌های دشت‌های بزرگ جنوبی، و جنگل‌های نیمه گرمسیری و جنگل‌های دریایی در امتداد سواحل اقیانوس اطلس و خلیج فارس. فلور منحصر به فرد شامل گونه‌های مختلف ماگنولیا، رودودندرون، نیشکر، نخل و بلوط و غیره است. جانوران منطقه نیز متنوع است و شامل انبوهی از گونه‌های دوزیستان، خزندگانی مانند آنول سبز، مار سمی دهان پنبه ای، و تمساح آمریکایی، پستاندارانی مانند خرس سیاه آمریکایی، خرگوش باتلاقی و آرمادیلو ۹ نواری و پرندگانی مانند قاشق رز و طوطی کارولینای منقرض شده اما نمادین.
این پرسش که چگونه مرزها و مناطق فرعی در جنوب را تعریف کنیم، برای قرن‌ها کانون پژوهش و بحث بوده‌است. همان‌طور که توسط اداره سرشماری ایالات متحده تعریف شده‌است، منطقه جنوبی ایالات متحده شامل شانزده ایالت است. تا سال ۲۰۱۰، حدود ۱۱۴٬۵۵۵٬۷۴۴ نفر، یا سی و هفت درصد از کل ساکنان ایالات متحده، در جنوب، پرجمعیت‌ترین منطقه این کشور، زندگی می‌کردند. اداره سرشماری سه بخش کوچکتر را تعریف کرد:
فرهنگ بومی آمریکا
اولین شواهد به‌تازگی از اشغال انسان در جنوب ایالات متحده در حدود ۹۵۰۰ سال قبل از میلاد با ظهور اولین آمریکایی‌های مستند، که اکنون به عنوان سرخپوستان سرخ‌پوست شناخته می‌شوند، رخ می‌دهد. دیرینیان شکارچیانی بودند که در دسته‌های گروهی پرسه می‌زدند و مگافونا را شکار می‌کردند. چندین مرحله فرهنگی، مانند باستانی (حدود ۸۰۰۰–۱۰۰۰ قبل از میلاد) و سرزمین جنگلی (حدود ۱۰۰۰ قبل از میلاد - ۱۰۰۰ پس از میلاد)، قبل از آنچه اروپایی‌ها در پایان قرن پانزدهم یافتند - فرهنگ می‌سی‌سی‌پی.
فرهنگ می‌سی‌سی‌پی یک فرهنگ بومی آمریکایی پیچیده و تپه ساز بود که تقریباً از ۸۰۰ پس از میلاد تا ۱۵۰۰ پس از میلاد در جنوب شرقی ایالات متحده کنونی شکوفا شد. بومیان مسیرهای تجاری پیچیده و طولانی داشتند که مراکز اصلی مسکونی و تشریفاتی آنها را از طریق دره‌های رودخانه و از ساحل شرقی تا دریاچه‌های بزرگ به هم متصل می‌کرد. برخی از کاوشگران برجسته ای که با فرهنگ می‌سی‌سی‌پی مواجه شدند و در آن زمان رو به افول بودند، روبه رو شدند و توصیف کردند، از جمله پانفیلو د نارواز (۱۵۲۸)، هرناندو دو سوتو (۱۵۴۰)، و پیر لو موین دیبرویل (۱۶۹۹).
نوادگان بومی آمریکایی تپه سازان عبارتند از آلاباما، آپالاچی، کادو، چروکی، چیکاساو، چوکتاو، کریک، گوئل، هیچیتی، هوما و سمینول که همگی هنوز در جنوب زندگی می‌کنند.
سایر مردمانی که پیوندهای اجدادی آنها با فرهنگ می سی سیپی کمتر روشن است، اما به وضوح قبل از تهاجم اروپا در منطقه بودند، عبارتند از Catawba و Powhatan.
استعمار اروپا
مهاجرت اروپا باعث مرگ بومیان آمریکایی شد، که سیستم ایمنی آنها نمی‌توانست از آنها در برابر بیماری‌هایی که اروپایی‌ها ناخواسته معرفی کرده بودند محافظت کند.
فرهنگ غالب ایالت‌های جنوبی اصلی انگلیسی بود. در قرن هفدهم، اکثر مهاجران داوطلبانه اصالتاً انگلیسی داشتند و عمدتاً در امتداد سواحل شرقی ساکن شدند، اما تا قرن هجدهم تا کوه‌های آپالاچی به داخل سرزمین پیش رفتند. اکثر مهاجران اولیه انگلیسی، خدمتکارانی بودند که پس از کار کردن در مسیر خود، آزادی را به دست آوردند. مردان ثروتمندی که هزینه‌های خود را پرداخت می‌کردند، کمک‌های زمینی را دریافت می‌کردند که به عنوان حق سرانه شناخته می‌شد، تا سکونتگاه را تشویق کنند.
اسپانیایی‌ها و فرانسوی‌ها در فلوریدا، تگزاس و لوئیزیانا سکونت گاه‌هایی ایجاد کردند. اسپانیایی‌ها در قرن شانزدهم فلوریدا را سکنی گزیدند و در اواخر قرن هفدهم به اوج خود رسیدند، اما جمعیت آن اندک بود زیرا اسپانیایی‌ها نسبتاً به کشاورزی بی علاقه بودند و فلوریدا منابع معدنی نداشت.
در مستعمرات بریتانیا، مهاجرت در سال ۱۶۰۷ آغاز شد و تا زمان وقوع انقلاب در سال ۱۷۷۵ ادامه یافت. ثروتمندان جنوبی مزارع بزرگی داشتند که بر کشاورزی صادراتی تسلط داشتند و از برده استفاده می‌کردند. بسیاری در کشت فشرده تنباکو، اولین محصول نقدی ویرجینیا، مشارکت داشتند. توتون و تنباکو به سرعت خاک را فرسوده کرد و کشاورزان را ملزم به پاکسازی منظم مزارع جدید کرد. آنها از مزارع قدیمی به عنوان مرتع و برای محصولاتی مانند گندم ذرت استفاده می‌کردند یا به آنها اجازه می‌دادند تا به درختان درختان تبدیل شوند.
در اواسط تا اواخر قرن هجدهم، گروه‌های بزرگی از اسکاتلندی‌های اولستر (که بعداً اسکاتلندی-ایرلندی نامیده شدند) و مردم منطقه مرزی انگلیس و اسکاتلند مهاجرت کردند و در منطقه عقب‌نشین آپالاشیا و پیمونت ساکن شدند. آنها بزرگ‌ترین گروه مهاجران غیرانگلیسی از جزایر بریتانیا قبل از انقلاب آمریکا بودند. در سرشماری سال ۱۹۸۰، ۳۴ درصد از جنوبی‌ها گزارش دادند که اصالتاً انگلیسی هستند. انگلیسی بزرگ‌ترین اجداد اروپایی گزارش شده در هر ایالت جنوبی با اختلاف زیادی بود.
استعمارگران اولیه درگیر جنگ، تجارت و مبادلات فرهنگی بودند. آنهایی که در بک کانتری زندگی می‌کردند بیشتر با سرخپوستان کریک، چروکی و چوکتاوها و دیگر گروه‌های بومی منطقه روبرو می‌شدند.
قدیمی‌ترین دانشگاه در جنوب، کالج ویلیام و مری، در سال ۱۶۹۳ در ویرجینیا تأسیس شد. در آموزش اقتصاد سیاسی پیشگام بود و رؤسای جمهور آینده ایالات متحده جفرسون، مونرو و تایلر را که همگی اهل ویرجینیا بودند، آموزش داد. در واقع، کل منطقه در دوره نظام حزب اول بر سیاست مسلط بود: برای مثال، چهار نفر از پنج رئیس‌جمهور اول - واشینگتن، جفرسون، مدیسون و مونرو - اهل ویرجینیا بودند. دو قدیمی‌ترین دانشگاه دولتی نیز در جنوب هستند: دانشگاه کارولینای شمالی (۱۷۸۹) و دانشگاه جورجیا (۱۷۸۵).
انقلاب آمریکایی
در طول جنگ انقلابی آمریکا، مستعمرات جنوبی به پذیرش آرمان پاتریوت کمک کردند. ویرجینیا رهبرانی مانند فرمانده کل جرج واشینگتن، و نویسنده اعلامیه استقلال، توماس جفرسون را ارائه خواهد کرد.
در سال‌های ۱۷۸۰ و ۱۷۸۱، انگلیسی‌ها تا حد زیادی تسخیر ایالات شمالی را متوقف کردند، و در جنوب متمرکز شدند، جایی که به آنها گفته شد که جمعیت زیادی از وفاداران وجود دارد که پس از رسیدن نیروهای سلطنتی آماده جهش به سلاح‌ها هستند. انگلیسی‌ها ساوانا و چارلستون را تحت کنترل گرفتند و ارتش بزرگ آمریکایی را در این فرایند به تصرف خود درآوردند و شبکه ای از پایگاه‌ها را در داخل کشور ایجاد کردند. اگرچه وفادارانی در مستعمرات جنوبی وجود داشتند، اما آنها در شهرهای بزرگتر ساحلی متمرکز بودند و از نظر تعداد به اندازه کافی برای غلبه بر انقلابیون نبودند. نیروهای بریتانیایی در نبرد مونک کرنر و نبرد کشتی لنود به استثنای افسر فرمانده (باناستره تارلتون) به‌طور کامل متشکل از وفاداران بودند. وفاداران سفید و سیاهپوست هر دو برای بریتانیا در نبرد کمپز لندینگ در ویرجینیا جنگیدند. آمریکایی‌ها به رهبری ناتانائل گرین و سایر ژنرال‌ها درگیر تاکتیک‌های فابیان شدند که برای از بین بردن نیروی تهاجم بریتانیا و خنثی کردن نقاط قوت آن یکی یکی طراحی شده بود. نبردهای کوچک و بزرگ متعددی وجود داشت که هر یک از طرفین مدعی پیروزی بودند.