cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پارک ملی گرند کنیون
گِرَند کَنیون یک پارک ملی در ایالت آریزونا در آمریکا است. پارک زیبا و از نظر گونه گونی طبیعی منحصربه‌فرد گرند کنیون در شمال غربی آریزونا قرار گرفته‌است. شکل امروزی گرند کنیون محصول میلیون‌ها سال حفاری و فرسایش طبیعی است که جریان نیرومند رودخانه کلرادو در دوام و قوام بخشیدن به آن نقشی اساسی بر عهده داشته‌است. شکاف دره گرند کنیون با عمق تقریبی یک مایل (حدود ۱۶۰۰ متر) بسیار خیره‌کننده است، و عرض آن در وسیع‌ترین نقطه به پانزده مایل می‌رسد. این دره عمیق و باریک، زیستگاه بیش از ۱۵۰۰ نوع گونه گیاهی مختلف است. در اینجا نیز بیش از ۵۰۰ گونه جانور زندگی می‌کنند که شوربختانه بسیاری از آن‌ها در معرض انقراض قرار دارند. بسیاری از این جانوران منحصربه‌فرد بوده و تنها در این منطقه یافت می‌شوند. همچنین، سطح پرشیب دره، و رنگ‌های خیره‌کننده دیواره‌های آن- تاریخ حیات ۲ میلیارد ساله زمین را به شکلی رمزگونه و بزبان زمین‌شناسی بیان می‌کند.
طاها بهبهانی
نقاشی
اسارت قرن‌ها نادانی‌های بشری اگرچه بعضی از آنها را به قفل آهنی تبدیل کرده‌است اما هنوز سودای پرواز تا ملکوت را دارند و این دریافتی است که همیشه مخاطبان از نگاه و فرم پرندگان او در می‌یابند.
پارک ملی گرند کنیون
این پارک یک تنگه رنگارنگ بریده شده توسط رودخانه کلرادو واقع در ایالت آریزونا ایالات متحده است. محدوده زیادی از آن درون پارک ملی - که یکی از اولین پارک‌های ملی در ایالات متحده‌است - جای گرفته‌است. رئیس‌جمهور تئودور روزولت یکی از بزرگ‌ترین طرفداران حفاظت از منابع طبیعی اینجا بود، و چندین و چند مرتبه برای شکار به آنجا رفت و از منظره لذت می‌برد. واژه انگلیسی «گرند کنیون» به معنای «درهٔ بزرگ» است. این پارک در سال ۱۹۱۹ به فهرست پارک‌های ملی آمریکا پیوست.
طاها بهبهانی
نقاشی
او پرندگانش را با کالیگرافی، تایپوگرافی، رنگ و کمپوزسیون‌های گوناگون برروی بوم، تخته و کاغذ آفریده‌است.
پارک ملی گرند کنیون
این پارک ملی ۴۹۲۷ کیلومتر مربع وسعت دارد و در سال ۲۰۰۶ تعداد بازدید کنندگان پارک ۴٬۳۹۴٬۲۷۹ نفر بودند.
طاها بهبهانی
نقاشی
گاهی لطافت آنها را در حکاکی‌ها و روی فلزهای خشن به نمایش گذاشته‌است و گاهی روی بلورهای شیشه‌ای لاجوردی و زمانی نیز در قالب مجسمه‌های برنز، مجسمه‌هایی که در اندازه و قواره محدود نمی‌گنجند، از مدالیون‌های برنز، نقره یا طلا در ویترین‌ها گرفته تا جایی که باید سر را بلند کنیم تا قامت یک مجسمه را از سر تا پا ببینیم، جان داده‌است.
پارک ملی گرند کنیون
تاریخچه
گِرَند کَنیون توسط رودخانه کلرادو در شش میلیون سال پیش به وجود آمده‌است.
طاها بهبهانی
نقاشی
جلوه شاخص آثار تاها بهبهانی، پافشاری مستمر او بر نقشمایه‌های ثابت و منحصر به فرد است که کمتر ریشه در هنر دارد و بیشتر برآمده از ادبیات است.
پارک ملی گرند کنیون
تاریخچه
در دوران پیش از تاریخ، ساکنان بومی آمریکا این منطقه را با ساخت زیست‌گاه در دره و غارهای آن آباد کردند. گارسیا لوپر ده کاردناس از اسپانیا به‌عنوان نخستین اروپائی که دره بزرگ را دید شناخته می‌شود. او در سال ۱۵۴۰ میلادی (۹۱۸ یا ۹۱۹ خورشیدی) به آنجا رسید. در سال ۱۵۴۰ میلادی، جهانگرد و کاوشگر اسپانیائی (کورونادو) یک گروه اکتشافی را به این منطقه اعزام کرد. گفتنی است، منطقه گِرَند کَنیون، نخست، توسط این گروه اروپایی کشف شد، اما دور افتادگی این دره عظیم موجب شد کا تا ۳۰۰ سال پس از این رویداد، هیچ گروه یا فرد دیگری از جزئیات این منطقه طبیعی آگاه نشود. گِرَند کَنیون تا پس از جنگ داخلی آمریکا زیاد شناخته نمی‌شد. به نظر می‌رسد که نام درّه در سال ۱۸۶۸ به آن داده شده‌است. مقاله‌ای در هفته‌نامهٌ معدنچی آریزونا، مربوط به کاوش قریب‌الوقوع دره، از کاوش‌گران خواست «آسوده 'درّه بزرگ' را بکاوید…»
طاها بهبهانی
مدال‌ها
مدالهای طراحی شده توسط ایشان از جنس طلا و نقره می‌باشد.
پارک ملی گرند کنیون
تاریخچه
در ژانویه ۱۹۰۸، تئودور روزولت، رئیس‌جمهوری وقت آمریکا، بیش از ۸۰۰ هزار هکتار از زمین‌های گِرَند کنیون را به مجموعه آثار ملی ایالات متحده اختصاص داد. این منطقهٌ عظیم در دوران ریاست جمهوری وُودرو ویلسون، در تاریخ ۲۶ فوریه ۱۹۱۹ میلادی به پارک ملی گِرَند کنیون تغییر نام داد.
طاها بهبهانی
کتاب‌ها و مقاله‌ها
تاکنون از وی چندین کتاب و مقاله گوناگون به چاپ رسیده‌است.
پارک ملی گرند کنیون
وضعیت جغرافیایی
این درّه، که رود کلرادو آن را بیش از ۶ میلیون سال پیش ساخته، ۴۴۶ ک‌م (۲۷۷ مایل) طول دارد، عرض آن از ۶٫۴ تا ۲۴ ک‌م (۴ تا ۱۸ مایل) متغیر است و عمق آن به بیش از ۱٫۶ ک‌م (۱ مایل) می‌رسد. تقریباً دو میلیارد سال از تاریخ کره زمین به صورت رود کلرادو و ریزابه‌های آن کانال‌هایشان را از میان لایه می‌برد پس از مادامی که لایه سنگی فلات کلرادو بود بالا ببرد.
گرند کانیون شکاف بزرگی در جلگه کلرادو است که لایه‌های بالاآمدهٔ مربوط به دوران پیشین‌زیستی (پروتروزوییک) و دیرینه‌زیستی را در معرض دید قرار داده‌است. درّه بزرگ چشم‌اندازهای بی‌همتایی را به کسانی که از حاشیه بازدید می‌کنند، پیشکش می‌کند. این عمیق‌ترین درّه جهان نیست - هردو دره‌های بارانکا دل کوبره در شمال مکزیک و دره جهنم روی مرز اورگن-آیداهو ژرف‌ترند - اما اینجا به دلیل وسعت بسیار زیادش و همین‌طور مناظر پیچیده و رنگارنگی که دارد شناخته شده‌است. از لحاظ زمین‌شناسی نیز به دلیل رشتهٔ ضخیم سنگ‌های باستانی که به زیبائی از دیواره‌های دره حفاظت و خودنمائی می‌کنند، دارای اهمیت است. این لایه‌های سنگی در دل خود مقدار زیادی از تاریخ اولیهٔ زمین‌شناسی قارهٔ آمریکای شمالی را نگهداشته‌است. درّه بزرگ یکی از تماشایی‌ترین نمونه‌های فرسایش طبیعی در جهان است.
طاها بهبهانی
عضویت حرفه‌ای
طاها بهبهانی یکی از اعضای هیئت مدیره اجرایی کمیته ملی هنرهای خلاق ایران وابسته به یونسکو و عضو هیئت داوری در تعدادی از نمایشگاه‌های بین‌المللی بوده‌است.
باغ موزه طاها بهبهانی
از جمله طرح‌های بزرگ در حال اجرای این هنرمند، ساخت 'باغ موزه طاها بهبهانی' (در منطقه جاجرود) است که در آذر سال ۹۰ آغاز شد و قرار است در اردیبهشت ۹۳ افتتاح شود- طرحی عظیم که با وجود تشویقات فراوان دولتی، هیچ بودجه ای به آن اختصاص نیافت و حالا بهبهانی یک تنه، کمر به همت اجرای آن بسته‌است:
«آنچه مرا واداشت زندگی و وقتم را صرف ساختن باغ موزه ای برای هنرهای تجسمی بکنم، لزوم داشتن مکانی برای عرضه آثار بزرگ تر و پلی برای ارتباط بین هنرمندان ایران و خارج از ایران است. جایی که بتواند مکانی برای نمایش آثاری شود که از قوام و معنایی جدا از حرکت‌های زودگذر و مقطعی باشد. هنری که بتواند بماند و یادگاری برای آیندگان باشد.»
کمپین مبارزه با فقر و گرسنگی سازمان ملل
طاها بهبهانی به عنوان یکی از چهره‌های هنرمند ایرانی در کمپین مبارزه با فقر و گرسنگی سازمان ملل برگزیده شد. او دربارهٔ این انتخاب گفت: «چندی پیش طی حکمی من هم عضوی از خانواده بزرگ هنرمندان کمک رسان سازمان ملل برای گرسنگان جهان در برنامه جهانی غذا شدم که موجب سرفرازی و خوشحالی من شد. از اینکه بتوانم با هنرم و آنچه در اختیار دارم به این امر مهم بپردازم، دریغ ندارم.»
سخنرانی در مراسم وداع با ایران درودی
طاها بهبهانی در تاریخ ۱۱ آبان ۱۴۰۰ در موزه هنرهای معاصر تهران با اشاره به این نکته که هیچ‌وقت باورش نمی‌شد ملاقاتی این چنین با بانو درودی داشته باشد، متنی را که از قبل نوشته بود، قرائت کرد:
"هر وقت که به پیشت می‌آمدم آنقدر عشق به زندگی داشتی که ساعت‌ها فراموش می‌کردم در کجا زندگی می‌کنم. حرف می‌زدی، سیگار می‌کشیدی، از بی‌خوابی‌هایت می‌گفتی، از تلاشت برای پشت سه‌پایه نشستن و از ناتوانی دست‌هایت. اما در نهایت همه را با یک جمله پس می‌زدی وقتی می‌گفتی اما الان خیلی خوب و پر از انرژی‌ام.
بانوی جنگجو و بی‌پروا بودی و زبانت شمشیر بود. بی‌محابا می‌زدی بر هر کس که پست و فرومایه بود. آرزو داشتی موزه‌ای داشته باشی از آثارت.
چقدر آزارت دادند. می‌گفتی نمی‌خواهم باور کنم که بازی دارند.
وجودت سرشار از دوست داشتن و عشق و محبت بود. به ظاهر یک نفر بودی اما هرجا می‌رفتی لشکری بودی از وقار، متانت و راستی و درستی.
با اینکه سال‌ها دور از وطن بودی اما عشق به ایران باعث شد تا برگردی و خدمت کنی. چقدر از نسل جوان تو را دوست داشتند و دارند. عشق به میهن و زندگی را به آنان آموختی.
دریغ که آخرین آرزویت را هم نه گفتند.
دریغ بانو.
می‌دانم که چقدر بخشنده بودی و همه را بخشیده‌ای. همه آن‌ها که به تو بد کردند. همان‌طور که همه تابلوها و همه چیزت را بخشیدی.
پیکر خسته‌ات در این تابوت است ولی روح بزرگت در این گردهمایی حاضر و ناظر است و صدایت را می‌شنوم که می‌گویی طاها امروز خیلی خوبم و پر از انرژی هستم."
آیین نوروز
طاها بهبهانی با بیان اینکه در آئین نوروز ریشه‌های سرزمینی خودمان را پیدا می‌کنیم، گفت:
«ما تنها کشور در دنیا هستیم که یک سابقه ۲۵۰۰ ساله در هنر چیدمان داریم. با نگاهی به سفره هفت سین می‌بینید که هنر چیدمان در منازل ما اتفاق می‌افتد و این چیدمان با بضاعت هر کسی و در حد خودش شکل می‌گیرد. سنجد روستایی در ظرف گلی خودش قرار می‌گیرد و فرد پولدار هم در ظرف نقره خودش، ولی به هر ترتیب این اتفاق می‌افتد در حالی که در هیچ کجای دنیا این امر وجود نداشته و ندارد. هر چیزی در هر رشته‌ای، مثلا هنر مفهومی و چیدمان که فکر می‌کنند از آن طرف آمده‌است وقتی کنکاشی در باب آن می‌کنیم ریشه‌هایش را در سرزمین خودمان پیدا می‌کنیم. فقط باید این نکات گفته شود و نسل پیش رو بداند و مرعوب اتفاقات غرب نشود. اگر امروز به آن سفره هفت سین علاقه دارید به این علت است که پدر شما با علاقه از آن یاد کرده‌است و هر سال این اتفاق افتاده‌است و این در شما نهادینه شده‌است. سنت بسیار قشنگی است و همین نکات و آیین‌هاست که به یک مملکت هویت و شخصیت می‌دهد و ریشه‌های یک مملکت، فرهنگ و مردمش را می‌سازد. من همیشه به پای این رسوم ایستاده‌ام و سعی کرده‌ام در جهت حفظ این رسوم تلاش کنم.» او همچنین از عنصر ارتباطی خود با سفره هفت سین نام می‌برد: «من آینه را بیشتر دوست دارم چون آینه برای من نشاط به همراه می‌آورد. مولانا به شمس گفته بود که تو مثل آینه‌ای که خدا را در تو می‌بینم. در آینه خیلی چیزها را می‌توان دید. عظمت کائنات را در آینه می‌توان دید. ما بسیاری از تصاویری که می‌بینیم تصاویر مجازی است که وقتی در آینه می‌افتند حقیقی می‌شوند.»
بازگشت به ادبیات، عرفان و فلسفه
طاها بهبهانی با طرح این موضوع که چگونه می‌توانیم حرف اول را در دنیا بزنیم، گفت:
مجسمه ای «به یاد رودکی»
طاها بهبهانی نسبت به نحوه شکل‌گیری ایده ساخت مجسمه رودکی می‌گوید:
«چند سال پیش برای هشتصدمین زادروز مولانا به مقر یونسکو دعوت شده بودم که نمایشگاه بزرگی برپا شده بود و ۶۰۰ سخنران از سراسر دنیا برای تجلیل از مقام این شخصیت بزرگ آمده بودند. آنجا متوجه شدم یونسکو قصد دارد مراسمی برای بزرگداشت رودکی به عنوان پدر شعر ایران برگزار کند و دیدم بیگانگان چه توجهی به مفاخر ما دارند. همین تلنگری شد تا وقتی به ایران برگشتم در زندگی رودکی مطالعه بیشتری کنم و ناملایمات زندگی او در دوره سلاطین سامانی که منجر به کور شدن او و شکنجه‌های این شخصیت بزرگ شد را شناختم. تفکر فلسفی این مرد بزرگ روی بسیاری از شاعران بعدی اثر گذاشته‌است و برای اینکه دین خود را ادا کنم این مجسمه را به یاد رودکی ساختم. در این اثر که سال ۸۵ با ماده اپوکسی ساخته شد، به دلیل کور شدن رودکی حفره‌ای را که از آن نور وارد می‌شود به عنوان چشم او قرار دادم و پرندگانی که امیال و آرزوهای او بودند در سینه و قلب او جا دادم.»
بی‌هویتی شهر تهران
طاها بهبهانی طی دیدار با سید مجتبی حسینی معاون هنری وزیر فرهنگ وقت با انتقاد از وضع آشفته چیدمان شهری و بی‌هویتی شهر تهران گفت:
«ضرورت دارد با هنر طراحی بتوانیم هویت تازه ای به شهر تهران بدهیم. وضع آشفته چیدمان شهری و بی‌هویتی شهر تهران بالاخره باید حل شود. فعالیت‌های زیادی در این زمینه می‌توان انجام داد. تهران متاسفانه هیچ هویتی ندارد و این اتفاق شایسته‌ای نیست.»
فضیل حجاج
فضیل حجاج (فضيل حجاج؛ زادهٔ April 18, 1983) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال المپیک شلف اشاره کرد.
اروین نییر
اروین نییر (Erwin Neher؛ زادهٔ March 20, 1944) یک زیست‌فیزیک‌دان اهل آلمان است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده است.
سعید پیوندی
سعید پیوندی جامعه‌شناس ایرانی و مدیر مرکز تحقیقاتی لیزک (LISEC-Lorraine) در دانشگاه لورن است.
زندگی
پیوندی دورهٔ کارشناسی و کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی را در دانشگاه تهران و دورهٔ دکتری جامعه‌شناسی آموزش و علوم تربیتی را در دانشگاه پاریس گذراند. او از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ پژوهشگر مرکز پژوهش‌های دانشجویی و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ دانشیار دانشگاه پاریس ۸ بود. پیوندی از سال ۲۰۱۱ استاد دانشگاه لورن و عضو مرکز ملی تحقیقات دانشگاهی فرانسه است و مدیریتِ آکادمیک انستیتو علوم انسانی و اجتماعی (ایران آکادمیا) را بر عهده دارد.
مولوی عبدالله روانبد
عبدالله رَوانبُد مشهور به مولانا عبدالله پیشینی فقیه، قاضی، نویسنده و شاعر برجسته شهر پیشین بود.
مادر روانبد «بی بی روزخاتون» نام داشت که دختر ملابهرام فرزند ملاحسن پسر مراد جالقی از حاکمان و سر طایفه قوم سپاهی بود. نسب مادری او متعلق به منطقه جالق (سراوان) بلوچستان ایران است. این خاندان از خانواده های محدود منطقه بودند که به شعر و زهد و ادب در منطقه شهرت داشتند. بیشتر آنها افراد متدین و دانشمندی بودند. مادر روانبد زنی بسیار خوب و با تقوا بود. جمع کثیری از زنان در مدرسه شما قرآن کریم و برخی مسائل فقهی را فراگرفتند و به سطح لازم از علم دینی دست یافتند.
زندگی‌نامه
در تیرماه ۱۳۰۵ در روستای باهوکلات چابهار بلوچستان به دنیا آمد.روانبد تحصیلات اولیه خود را در مدرسه مادری در شهر تاریخی «پیشین» در بلوچستان ایران گذراند. در شش سالگی تلاوت قرآن را به پایان رساند. سپس کتاب های پایه دیگری از پدرتان مجید بخوانید. با توجه به هوش و ذکاوت کم نظیر ایشان، بسیاری از شما کتاب های ابتدایی را تکمیل کرده اید.
اشتیاق او به تحصیلات تکمیلی او را به کراچی کشاند و در آنجا وارد حوزه علمیه برجسته آن زمان «مظاهرعلوم خدا» شد که بعد از دارالعلوم دیوبند بزرگترین مؤسسه آموزشی دینی در شبه قاره بود. اومورد لطف علما و علمای برجسته زمان قرار گرفت. از اساتید وی غلام مصطفی سندی، قاری رسول الله و فضل احمد و نیز  اقبال لاهوری علی محمد سندی قابل ذکر است. محمد عمر سربازی نیز در مظهرالعلوم خدا از علی محمد سندی روانبد بهره برده است..
‌ غلام مصطفی قاسمی بسیار تحت تأثیر او قرار گرفت، به طوری که روزی گفت: اگر شرایط و محیط مناسب برای این طلبه فراهم باشد، دومین انورشاه کشمیری می شود. او به عنوان شاگرد ممتاز از رشید محمدصادق، از شاگردان محمود الحسن فارغ التحصیل شد. به او پیشنهاد تدریس در دانشگاه داده شد، اما پدرش به او توصیه کرد که در منطقه مادری خودش خدمت کند.
روانبد پس از بازگشت به وطن، فعالیت های مذهبی خود را در منطقه ای حومه نزدیک گوادر آغاز کرد. پس از مرگ پدرش در مدینه به «پیشین» رفت و به جای پدر به رهبری مردم ادامه داد.
فعالیت ها و خدمات ویژه او: از بین بردن بدعت ها و افسانه ها و مفاسد اجتماعی: عموماً وقتی در منطقه ای عالم خداترس و مبلغ مخلص کم می شود، مردم خود به خود گرفتار بدعت ها و خرافات و مفاسد اجتماعی می شوند. در چنین شرایطی مردم و مردم ساده به دست علمای بد و بدعت گذار و دین فروش می افتند. و نفس قربانی فریب و نیرنگ شیطان است.بنابراین چند دهه پیش، بدعت‌ها و آداب و رسوم بی‌اساس در بلوچستان رایج بود. اما نعمت بزرگ خداوند بر این سرزمین عطا شد که فرزندانش ضمن آموزش توحید خالص، از اعمال شرک و بدعت دست کشیدند و مردم را از چشمه‌های توحید و سنت سیراب کردند. در این راستا روانبد خدمات بسیار خوبی انجام داد و پدیده خرافه و شرک را ریشه کن کرد. جامعه برای از بین بردن بدی ها تلاش های فراموش نشدنی انجام داده است.روانبد شاعر معروف معاصر در بلوچستان بود.چند تن از شهروندان این منطقه می گویند که یک بار در زمان رژیم شاه، کریم بخش سعیدی، نماینده بلوچستان در مجلس به مردم وام های ربوی داده است. روانبد به محل توزیع وام رسید و خطاب به نماینده شاه گفت: حیف است که شما مردم به جای توسعه و آبادانی برای مردم وام های ربوی می آورید. سپس خطاب به مردم فرمود: مردم! گرفتن این وام ها برای ما حرام است. پس از آن علامه روانبد آنجا را ترک کرد و مردم نیز با صرف نظر از وام های ربوی خود را از حرام نجات دادند.زمانی که به «پیشین» نقل مکان کرد، با مشاهده عقب ماندگی فکری و مذهبی منطقه، تمام توجه و تلاش خود را معطوف به برآوردن نیازهای دینی مردم کرد. وی با همین روحیه در سال 1388 (1968) هجری قمری حوزه علمیه را تأسیس کرد و خود به تعلیم و تربیت فرزندان مسلمین پرداخت. پس از آن از چند تن از علمای برجسته دعوت کرد تا به حرم بیایند، لذا علمایی چون محمد رسولی، محمد ابراهیم دامنی، محمد شرایی و فضل الله در حوزه علمیه حرم خدمات دینی خود را ارائه کردند.این مدرسه تا زمانی که او زنده بود بسیار فعال بود، اما پس از مرگ وی رو به زوال نهاد تا اینکه نظام الدین روانبداداره مدرسه را بر عهده گرفت. اوفرزند ارشد روانبد بود و تا حدودی موفق شد که مدرسه را به حالت اول برساند.
شوق ساختن مساجد: یکی از کارهای محبوب و مورد علاقه او ساختن مسجد بود. هر وقت احساس نیاز می کرد آماده ساختن یا تعمیر مساجد بود ، با تلاش و کوشش اومسجد جامع، مسجد نور، مسجد الهی، مسجد حوزه علمیه، مسجد بازار و عیدگاه در شهر پیشین تأسیس شد.
او از جمله علوم دیگر در علم عروض، بدیع و بیان نیز تسلط داشت. روانبد دانستن علم عروض و بدیع را برای هر شاعری لازم می‌دانست.
آخرین زیارت و مصیبت: آنقدر با حرمان شریفین پیوند قلبی داشت که در کلمات قابل وصف نیست. گوشه هایی از این شور و عشق را در اشعار و اشعار شما می توان دید که آفرینش ذهنی یک عاشق در سفر حج را آشکار می کند. در عمر پربرکت خود در مجموع ده بار به سرزمین وحی مشرف شد. وقتی بیماری یا مشکلی پیش می آمد، خیلی غمگین می شد،وی در آخرین زندگی خود به بیماری های مختلفی مبتلا بود، به طوری که تا قبل از سفر نهم حج، چهار بار تحت عمل جراحی روده بزرگ قرار گرفت.در 63سالگی برای دهمین بار به زیارت حرم شریفین رفت. روانبد پس از انجام مناسک حج، در 23 ذی الحجه 1408 هجری قمری (7 مرداد 1367) از طریق قطر، عربستان را به مقصد امارات متحده عربی ترک کرد. وقتی ماشین او وارد مرز قطر شد، ناگهان یکی از چرخ های ماشین بیرون آمد و ماشین واژگون شد. در اثر این فاجعه غم انگیز، همزمان با غروب خورشید در سرزمین وحی، خورشید علم و دانش نیز غروب کرد و فقیه بلوچستان، سعدی زمان، شوالیه کاروان حق، عبدالله روانبد خدا رحمتش کند از غم و غصه های دنیا رهایی یافت و هزاران نفر را به سوگ گذاشت جسد او در خاکی قطر به خاک سپرده شد.پسرش نظام الدین روانبد به عنوان جانشین مذهبی انتخاب شد.
نظام الدین روانبد ابان ماه 1400 ازدنیا رفت و برادرش ثنالله روانبد جانشین مذهبی شهر پیشین انتخاب شد.
آثار و کتابهای تالیف شده توسط او: بخش بزرگی از عمر پربرکت خود را صرف نوشتن و تألیف کردو از این طریق به تربیت فرهنگی مردم کمک کرد، برخی از نوشته های او در زمان حیات و برخی پس از مرگش مخفی مانده است، در حالی که برخی از نوشته ها هنوز تزیین نشده است، برخی از نوشته های معروف او را ببینید:
1. نظم القعری و الفاید; در اصول فقه و احکام آن که به صورت شعر سروده شده است.
2. نارالفرید; شرح نظم القصیر در 527 صفحه.
3. افزایش وظایف؛ اصول ارث در فقه اسلامی.
4. النهر الفیض.
5. قسمت های آهنگ؛ درباره قواعد نیت در اعمال. این مجله نیز ویرایش می شود.
جبهه صربستان (جنگ جهانی اول)
جبهه صربستان یا عملیات صربستان در جنگ جهانی اول ، از اواخر ژوئیه ۱۹۱۴ آغاز شد ؛ زمانی که، اتریش-مجارستان به پادشاهی صربستان یورش برد. این جبهه تا پایان رسمی جنگ جهانی یعنی نوامبر ۱۹۱۸ جریان داشت. این جبهه از دانوب تا جنوب مقدونیه امتداد داشت.
مولوی عبدالله روانبد
زندگی‌نامه
6. انتزاع - مفهوم - برداشت؛ رساله مختصری در معرفت تجوید.
جبهه صربستان (جنگ جهانی اول)
تعداد سربازان قوای صربستان در طول جنگ دچار نزول شد : از ۴۲۰٬۰۰۰ سرباز در آغاز تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۱۸. همچنین این دولت حدود ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر از مردم خود را در جنگ از دست داد که معادل ۲۷٪ جمعیت آن و ۶۰٪ جمعیت مردان این کشور بود. بر طبق تخمین دولت یوگسلاوی (در ۱۹۲۴) صربستان ۲۶۵٬۱۶۴ سرباز برابر با ۲۵٪ نیروهای رزمی خود را از دست داد.
مولوی عبدالله روانبد
زندگی‌نامه
8. اشعار دوان (فارسی و عربی).
9. دیوان شعر بلوچی.
10. القطوف الدانیه فی الجوس العثمانیه; یک کتاب مفید حاوی قواعد گرامر.
11. النهار الصافی فی الاحوار و قافیه.
12. تاریخ بلوچستان; مجموعه مقالات مفید دانشگاهی در مورد تاریخ بلوچستان.
13. گرز سنت بر کالا بدعه; کتابی که در دفاع از بدعت گذاران و علمای دین تألیف شده است.
14. کتاب حاشیه قدوری (کتاب الجنایز به باب الزکوات) به دستور مولانا غلام مصطفی قاسمی نوشته شده است.
15. مجموعه الفتاوی.
16. ترجمه اشرف علی ثنوی.
نمونه شعر
شعر "حَکِّین تَوار (آواز حقیقت)" یکی از شاخص‌ترین سروده‌های مولوی‌روانبد است:
از اشعار مشهور دیگر او «مکران» و «کلم‌لولو» را می‌توان نام برد.
در نگاه دیگران
مولانا محمدعمر سربازی از فقهای مطرح بلوچستان این شعر را در رثای او سروده‌است:
قلعه قشون
قلعه قشون مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بجنورد، بخش راز و جرگلان، دهستان راز، روستای قلعه قشون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موریس لوبلان
موریس لوبلان رمان‌نویس قرن نوزدهم و بیستم میلادی اهل فرانسه و خالق شخصیت آرسن لوپن است.
ژرژت لوبلان خواهر وی بود.
سوخ رام چاوداری
سوخ رام چاوداری (متولد ۱۵ آوریل ۱۹۶۴) یک سیاستمدار هندی می باشد که از سال ۲۰۲۰ به نام وزیر منابع انرژی غیرمتعارف هیماچال پرادش و جزو مجلس قانون گذاری هیماچال پرادش از حوزه انتخابیه مجلس پائونتا صاحب به نمایندگی از حزب بهاراتیا جاناتا از سال ۲۰۱۷ فعالیت می‌کند. او در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ نماینده ناحیه ی منتخبیه مجلس پائونتا دون بود.
بلک (رفسنجان)
بلک (رفسنجان)، روستایی از توابع بخش کشکوئیه شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان راویز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
نیکلاس پدرسن
نیکلاس پدرسن (Niklas Pedersen زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. پست تخصصی این بازیکن نیز، مهاجم است.
تیم ملی
وی برای تیم ملی دانمارک ۷ بازی انجام داده و ۰ گل به ثمر رسانده‌است.
مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۹۹
مسابقات ورزش‌های آبی اروپا ۱۹۹۹ از ۲۶ ژوئیه تا ۱ آگوست ۱۹۹۹ در شهر استانبول، ترکیه برگزار شده است.
مدل‌سازی داده
مدل سازی داده در مهندسی نرم‌افزار به فرایند ایجاد مدل داده برای استفاده در سیستم اطلاعاتی، با استفاده از تکنیک‌های مدل کردن داده گویند.
زبان سوتو
سوتو از زبان‌های بانتوست. این زبان در کشورهای آفریقای جنوبی و لسوتو زبان رسمی است.
ایزیری ۱۳۲۶۳
ایزیری ۱۳۲۶۳ استاندارد ملی ایران برای تعیین ویژگی‌ها و روش‌های آزمون ترمز مربوط به موتورسیکلت‌های دو یا سه چرخ است و برای تمام موتورسیکلت‌های دو یا سه چرخ تعریف شده در بند دو استاندارد ملی ایران به شماره ۷۵۵۸ کاربرد دارد.
تاریخچه و روند تدوین
این استاندارد در چهارصد و هشتاد و پنجمین جلسه کمیته ملی استاندارد خودرو و نیرو محرکه مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران مورد تائید قرار گرفت، و در سال ۱۳۸۹ به چاپ رسید.
منابع تدوین استاندارد
این استاندارد براساس دستور العمل اتحادیه اروپا به شماره ۹۳/۱۴/EEC تدوین شده‌است.
مارکوس هیپفل
مارکوس هیپفل (آلمانی: Marcus Hipfl؛ زادهٔ April 26, 1978) یک تنیس‌باز اهل اتریش است.
سیارک ۶۱۶۵
سیارک ۶۱۶۵ شش هزار و صد و شصت و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ اوت ۱۹۷۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۳۰ است.
چنگر نیوزیلند
چنگر نیوزیلند نام یک گونه از سرده چنگرها است.
میکل ریکو
میکل ریکو (Mikel Rico؛ زادهٔ November 4, 1984) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئسکا، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال باسک بازی کرده‌است.
الهام مزارعی
الهام مزارعی نویسندهٔ ایرانی کتاب‌های کودک و نوجوان است.
جوایز
کتاب مامان کله‌دودکشی از آثار او (با تصویرگری لیدا طاهری) که در سال ۱۳۹۲ از سوی نشر کتاب‌های فندق منتشر شد، در فهرست کلاغ سفید (۲۰۱۴) قرار گرفت.
حسان لالماس
حسان لالماس (Hacène Lalmas; March 12, 1943 – 1943:03:12, July 7, 2018) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
تهاجم گورلیسه-تارنوف
تهاجم گورلیسه-تارنوف در طول جنگ اول جهانی، در ابتدا به عنوان یک تهاجم کوچک از سوی آلمان‌ها برای آزاد کردن اتریش-مجارستان از فشار روس‌ها در جبهه شرق در نطر گرفته شده بود؛ اما ناخواسته به عنوان تلاش تهاجمی اصلیِ دولت‌های محور در ۱۹۱۵ از آب درآمد و سبب فروپاشی خطوط روس‌ها در ناحیه گالیسیا (اروپای شرقی) و عقب‌نشینی آن‌ها به کشور خود، که لقب «عقب‌نشینی بزرگ» را بر خود نهاد، گردید. این نبرد شامل یک رشته عملیات‌هایی بود که از مه ۱۹۱۵ تا اکتبر این سال (تنها بدی اوضاع جوی بود که باعث پایان گرفتن نبرد شد) ادامه داشت.علت اولیه پیروزی دول محور در این نبرد، قدرت آتش کوبندهٔ توپخانه‌شان بود. توپ صحرایی و هویتزر آلمانی با زاویهٔ شلیک بالای خود باعث انهدام توپخانه و نیز ضدحملات پیاده‌نظام روسیه شد. آلمان‌ها با بهره‌گیری از تجسس هوایی موفق شدند دقت آتش توپخانهٔ خود را بهبود دهند. توپخانهٔ آلمان با آتش مستقیم خود استحکامات روس‌ها را تخریب و بدین طریق پیاده‌نظام خود را پشتیبانی می‌کرد.
پیش زمینه
در اولین ماه جنگ (اوت) ارتش هشتم آلمان به فرماندهی ژنرال هیندنبورگ یک رشته کارهای تقریباً غیرقابل باور در برابر دو ارتش روسیه‌ای که در جلوی خود می‌دید، انجام داد: پس از محاصره و سپس انهدام ارتش دوم روسیه در نبرد تاننبرگ، هیندنبورگ و لودندورف نیروهای خود را به سوی شمال شرقی پروس چرخاندند تا با ارتش اول روسیه مواجه شوند؛ در اولین نبرد دریاچه مازوریان، پیش از اینکه روس‌ها به استحکامات خود پناه ببرند تقریباً به کل تار و مار شدند و پس مانده شان نیز از طریق مرز گریخت. در اواخر سپتامبر وقتی این حوادث به تدریج فروکش کردند، اکثریت هر دو ارتش روسیه محو شده و تمامی نیروهای مهاجم پس از تحمل ۲۰۰٬۰۰۰ کشته یا اسیر از دریاچه مازوریان (در شمال شرق لهستان امروزی) رانده شد.
اما ارتش تزار در جنوب بسیار بهتر عمل کرد، جایی که با ارتش امپراتوریِ رو به اضمحلال اتریش_مجارستان روبرو بود؛ ارتشی که سریع‌تر بسیج شده و حمله اش را در پایان اوت از گالیسیا (بخش لهستانیِ روسیه تزرای) شروع نمود و روس‌ها را ابتدا به محلی که امروزه مرکز لهستان است، راند؛ روس‌ها اما با ضد حمله ای موفق در پایان سپتامبر، در حالی که نفرات بیشتری نیز به جبهه گسیل داشته بودند، دشمن خود را در حالتی بی نظم به مرزهایش پس زدند به طوری که اتریش یک پادگانِ محاصره شده در شهر مستحکم پرزمیسی (پرزمشیل) را رها کرد.
آلمان با ایجاد ارتش جدید نهم که در طی نبرد رود ویستولا از سیلزیای آلمان تا لهستان حرکت کرد، به کمک متحد خود شتافت. هر چند در ابتدا حملات موفقیت‌آمیز بودند، ژرمن‌ها حمله را تدریجاً متوقف کردند و به مواضع اولیه‌شان بازگشتند؛ در طول این عقب‌نشینی، سربازان آلمانی برای آنکه در موقع حمله روسیه به سیلزیای خودش، هرگونه شانس استفاده از راه‌آهن و پل‌ها را از بین ببرند، اقدام به تخریب آن‌ها کردند. اما روس‌ها آنها را تعمیر نموده و آمادهٔ حمله شدند. ارتش نهم آلمان اکنون به شمال قشون کشید تا نبرد لوش (Łódź) رقم بخورد، اقدامی که فشاری قابل توجه بر جناح راست روسیه وارد کرد. آلمان‌ها در محاصرهٔ ارتش روسیه ناموفق بودند و این نبرد با عقب‌نشینی منظم روسیه به شرق نزدیک ورشو(warsaw)، اشغال لوش توسط آلمان و پایان تهدید روسیه علیه سیلزیای آلمان پایان گرفت.
رخنه
در یکم مه، توپخانهٔ دول محور بمباران آزارنده خود را آغاز کرد. در ساعت ۰۶:۰۰ دوم مه به بمباران مداوم خود ادامه دادند، در ۰۹:۰۰ هویتزر های سنگین نیز وارد عمل شدند. بویژه خمپاره‌های عظیم آلمانی وحشت آور بود، به حدی که انفجار ناشی از اصابت آنها افراد را تا ده متری محل انفجار می‌کشت. مواضع و استحکامات روس ها «... بیشتر کانال آبیاری بودند تا سنگر.» بنابراین به آسانی ویران و کمربند ضعیف سیم خاردار آنها با انفجار قوی ناشی از هویتزرها پاره می‌شد. در ساعت ۱۰:۰۰ پیاده‌نظام اتریشی_ژرمنی در خطوطی کلفت یورش را آغاز کرد. دستورات ژنرال مکنسن برای سراسر جبهه اش این بود که به صورت متحد الشکل هجوم برده و مقاومت محلی را نادیده گیرند. اگر یک مسلسل روسی آنها را متوقف می‌کرد، یک توپ صحرایی جلو آورده می‌شد تا آنرا نابود کند. وقتی هم روس‌های عقب رانده شده اقدام به ضد حمله در اشکالی متراکم می‌کردند، این کار تنها به تلفات خودشان می‌افزود.
پیشروی
راتکو دیمیتریف، فرمانده ارتش سوم روسیه، به سرعت دو لشکر را برای پُر کردن این رخنه فرستاد اما آنها حتی پیش از اینکه گزارشی به ستاد خود بفرستند، نیست و نابود شدند. در ۳ مه گراند دوک نیکلای در فکر فرستادن سه لشکر اضافی و عقب‌نشینی محدود بود. مهاجمین اولین مانع طبیعی سر راه خود یعنی رود ویسلوکا را با تصرف پل آن پشت سر گذاشتند. در ۵ مه آنها در طول سه خط سنگر روس‌ها بودند و در ۹ مه تمامی اهداف محول شده را گرفتند. گراند دوک نیکلای اجازهٔ عقب‌نشینی محدودی را داد اما پیشنهاد ایجاد موضعی محکم در پشت خطوط مقدم خود (برای اینکه در موقع عقب‌نشینی مجدد به آن پناه ببرند) را رد کرد. با این وضع، ضد حملات روس‌ها این بار حتی بدتر شد، آنها اغلب واحدهای تازه سرباز را وارد نبرد می‌کردند، برخی از آنها تنها به نارنجک یا باتوم‌های چوبی مجهز بودند. ارتش‌های سوم و چهارم اتریش_مجارستان به گذرگاه‌های کارپات فشار آوردند و روس‌ها در حالی که هنوز توان داشتند، عقب نشستند. در ۱۲ مه کنفرانسی در پلس (مقر ستاد کل ارتش آلمان) تصمیم گرفته شد که ژنرال مکنسن باید پیشروی خود را تا رود سان(san) ادامه دهد و سرپل‌های کرانه خاوری آنرا متصرف گردد. لازمهٔ ادامه پیشروی، اقداماتی به قرار زیر بود: ترخیص نیروهای پیاده نظامِ زنده مانده اما فرسوده، پیش بردن توپخانه، مهمات و دیگر منابع در طول جاده‌ها، و نیز راه‌آهن‌هایی که می‌بایستی تعمیر شوند. هر حملهٔ جدید از الگوی یورش‌های قبلی پیروی می‌کرد یعنی انبوهی از توپخانه که با بمباران، مسیر امن لازم برای پیاده‌نظام را فراهم می‌کرد.
زمانی که گروه ارتش مکنسن به رود سان رسید، جبهه جدیدش بیش از ۱۵۰ کیلومتر از ایستگاه راه‌آهن خود فاصله داشت. آنها به قدری می‌توانستند پیش روی کنند که راه‌آهن‌های تازه اشغال شده دوباره شروع به کار کنند. وقتی این کار انجام شد، در ۱۶ مه آنها سرپل‌هایی بر روی رود سان ایجاد کردند. در کرانه خاوری این رود، شهر تاریخی پرزمیسی(Przemyśl) با ۴۴ دژ و استحکام نظامی اش مورد محاصره نیروهای ژنرال مکنسن قرار گرفت. لازم به یادآوری است که این شهر دوبار (بار نخست از ۱۶ سپتامبر ۱۹۱۴ تا ۱۱ اکتبر این سال و بار دوم از ۹ نوامبر تا ۲۲ مارس ۱۹۱۵) به محاصره نیروهای تزار روس درآمده بود و اکنون در اشغال آنها بود. در ۳۰ مه ۱۹۱۵ واحد توپخانهٔ ارتش یازدهم آلمان تقابل با توپ‌های روسیِ این دژ را آغاز نمود. خمپاره اندازهای غول آسای آلمان به آسانی دیوارهای بتونی این شهر را درهم شکستند. در ۱ ژوئن پیاده‌نظام مهاجمین سه دژ بزرگ را به اشغال خود درآورد. یک ضد حمله روسیه با شکست مواجه شد. دو روز بعد نیروهای پیروزمند اتریشی_ژرمنی در خیابان‌های پرزمیسی رژه رفتند، نیروهای اتریش_مجارستانی مورد فریاد و تشویق پرشور شهروندان قرار گرفتند و این پیروزی، جشن و هلهله ای همگانی در سرتاسر امپراتوری اتریش_مجارستان برانگیخت. در همان روز ارتش‌های چهارم و هفتم اتریش_مجارستان به جناحین راست و چپ ارتش سوم روسیه یورش بردند و آنان را تا رود دنیستر پس راندند. (در نقشه این ارتش با یک مستطیل آبی و حرف Third در داخل آن و چهار علامت X در بالایش نشان داده شده‌است. موقعیت اولیهٔ این ارتش که روی خط آبی پیوسته قرار دارد را با موقعیت دوم آن روی خط آبی هاشور مقایسه کنید)
ژنرال فالکنهاین نیروهای جایگزینی را برای بازتوان کردن ارتش یازدهم آلمان فرستاد. روس‌ها نیز مدافعین خود را تقویت نمودند. لمبرگ، پایتخت گالیسیا، که ۶۰ کیلومتر به سمت شرق پرزمیسی قرار داشت به عنوان هدف بعدی انتخاب شد. حمله ای در روز ۱۳ ژوئن روس‌ها را به عقب‌نشینی ای شتابزده وادار ساخت و در ۲۱ ژوئن گراند دوک نیکلای به آنها فرمان داد گالیسیا را رها کنند. در ۲۲ ژوئن نیروهای اتریش_مجارستانیِ ژنرال مکنسن پس از پیشروی ۳۱۰ کیلومتری (میانگین ۵٫۸ کیلومتر در روز) وارد لمبرگ شدند. میادین نفتی گالیسیا که برای ناوگان آلمان اهمیت حیاتی داشت، به زودی آغاز به تولید کرده و ۴۸۰٬۰۰۰ تن نفتِ شدیداً مورد نیاز تصرف گردید. ارتش سوم روسیه ۱۴۰٬۰۰۰ سرباز را به دشمن تسلیم کرد و تقریباً به عنوان یک نیروی نظامی از عرصه نبرد پاک شد. سپاه سوم قفقازیه، برای مثال، که جهت ایجاد ۴۰٬۰۰۰ سرباز در آوریل ۱۹۱۵ آورده شده بود، به ۸٬۰۰۰ نفر تقلیل یافت. این سپاه در نبرد رود سان به تقابل با ارتش یکم اتریش_مجارستان فرستاده شده بود و موفق شد ۶٬۰۰۰ اسیر و نُه توپ صحرایی به غنیمت گیرد اما یکی از لشکرهای آن در روز ۱۹ مه به ۹۰۰ نفر کاهش یافته بود.
پیامدها
سرهنگ هانس فون زکت، رئیس ستاد ژنرال مکنسن، پیشنهاد نمود که اکنون ارتش یازدهم آلمان باید در حالی که جناحینش توسط رودهای ویستولا و بوگ حفاظت می‌شود، به شمال به سوی برست-لیتوفسک پیشروی کند. ژنرال هیندنبورگ و معاونش ژنرال لودندورف موافقت کرده و پیشنهاد دادند همزمان با این پیشروی ارتش‌های دهم و ارتش جدید نیمن (Niemen army)، شهرهای کونو(Kovno) و ویلنا(Vilna) را نیز متصرف شوند. (در بالای نقشه، ارتش دهم و ارتش نیمن به ترتیب با مستطیلهای قرمز رنگی که داخل آنها کلمات Tenth و Niemen و بالایشان چهار علامت X قرار دارد، مشخص شده‌اند) از دید آلمان‌ها، در هر دوی ویلنا و برست لیتوفسک، تمامی خطوط اصلی راه‌آهن لهستان به روسیه می‌توانست قطع شود و نیروهای روسی در پیشرفتگی (دماغه) لهستان در یک کیسه به دام می‌افتادند؛ در این حال ممکن بود چنین شکست خفت آوری تزار را به صلح وادارد. ژنرال فالکنهاین نظرش این بود که چنین مانور جسارت آمیزی پا را از حدود فراتر می‌گذارد، و به جای آن حمله ای رو به جلو در سراسر جبهه فعلی شان در لهستان را توصیه کرد. گراند دوک نیکلای فرامینی صادر کرد که قدم به قدم تسلیم فشارها شده و هر دوی گالیسیا و پیشرفتگی لهستان را برای نظم بخشیدن به خطوط مقدم خود رها می‌ساخت، امیدش این بود که برای کسب اسلحه‌هایی که جداً نیازمند به آنها بودند_از جمله ۳۰۰٬۰۰۰ سلاح تک تیر اتداز_ وقت بخرد. این عقب‌نشینی عظیم آن چیزی است که در تاریخ این جنگ به "عقب‌نشینی بزرگ ۱۹۱۵" شهره گشته‌است. ورشو تخلیه و در ۵ اوت توسط ارتش جدید دوازدهم آلمان اشغال شد، در پایان ماه لهستان به‌طور کامل در دستان ائتلاف اتریشی_ژرمنی بود. آلمان‌ها از دولت دانمارک تقاضا کردند که پیشنهاد میزبانی یک کنفرانس صلح را بدهد. تزار نیکلای دوم از مشارکت خودداری کرد: او به متفقین غربی اش قول داده بود که جداگانه با دشمن صلح نکند. ژنرال مکنسن به رهبری ارتشهای اتریشی_ژرمنی در سرتاسر جنگ ادامه داد، ابتدا صربستان و سپس رومانی را متصرف شد. تزار نیکلای دوم، گراند دوک نیکلای را از فرماندهی کل قوا برکنار و خود شخصاً سمت وی را بر عهده گرفت تا شاید روحیه میهن‌پرستی و جنگجویی ملتش را، ولو موقتی، احیا کند.
پانویس
شامل آلمان، اتریش_مجارستان، عثمانی و بعداً بلغارستان.
در این نوع شلیک توپخانه، توپ صحرایی را مستقیماً در برابر هدف قرار داده و اقدام به شلیک می‌کنند. مزیت آن نسبت به شلیک غیرمستقیم یا کمانی (سهمی) اینست که دقت آن بیشتر بوده و نیروهای خودی به اشتباه بمباران نمی‌شوند. اما ایراد اینگونه شلیک اینست که در حدفاصل لولهٔ توپ و هدف، هیچگونه مانعی وجود نداشته باشد و دیگر اینکه نمی‌توان بر خلاف شلیک غیرمستقیم، توپ صحرایی را از دیدرس دشمن مخفی کرد.
به دو یا چند ارتش که تحت فرماندهی یک ژنرال باشند، گروه ارتش گویند.
به ناحیه ای که بخشی از یک سرزمین بوده اما به‌طور عمیق در قلمروی دیگر فرورفته باشد، پیشرفتگی گویند. معادل آن در اصطلاحات دریایی دماغه است. برای درک بهتر تصویر زیر را ببینید:https://en.wikipedia.org/wiki/Salient_(military)#/media/File:Kursk-1943-Plan-GE.svg
دو جهان ۲
دو جهان ۲ (Two Worlds II) یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی اکشن و جهان باز است که توسط شرکت لهستانی ریالتی پامپ توسعه یافته و به‌وسیله تاپ‌ور اینتراکتیو در سال ۲۰۱۰ و در پلت‌فرم‌های اکس‌باکس ۳۶۰، پلی‌استیشن ۳، مایکروسافت ویندوز و مک‌اواس منتشر شده‌است.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در بریتانیا بر پایه مجموع جابه‌جایی
این مقاله شامل فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در بریتانیا بر پایه مجموع جابه‌جایی است.
اطلاعات ۲۰۱۰ / ۲۰۱۱
Source: 2010 - UK CAA Official Statistics, 2011 - UK CAA Airport Statistics ''
اطلاعات ۲۰۰۹ / ۲۰۱۰
Source: UK CAA Official Statistics 2009 & 2010
اطلاعات ۲۰۰۸ / ۲۰۰۹
Source: UK CAA Official Statistics 2008 & 2009
اطلاعات ۲۰۱۰
Source: UK CAA Official Statistics
اطلاعات ۲۰۰۸
Source: UK CAA Official Statistics
اطلاعات ۲۰۰۷
Source: UK CAA Official Statistics
اطلاعات ۲۰۰۶
Source: UK CAA Official Statistics
موجودیت
موجودیت به چیزی خیالی یا واقعی گفته می‌شود که فی نفسه و بالذات- به صورت بالفعل یا بالقوه، عینی یا انتزاعی، فیزیکی یا غیرفیزیکی- وجود دارد. لازم نیست از جنس وجود مادی باشد. به طور خاص، انتزاعات و داستان های حقوقی معمولاً به عنوان موجودیت در نظر گرفته می شوند. به طور کلی، هیچ پیشفرضی وجود ندارد که یک entity جاندار یا حیّ و حاضر باشد.
در حقوق، شخص حقوقی (legal entity) به شخصی (entity) گفته می شود که قادر به تحمل حقوق و تعهدات قانونی باشد، مانند شخص حقیقی یا شخص حقوقی (به عنوان مثال یک نهاد تجاری یا یک نهاد شرکتی).
در سیاست نیز entity به عنوان اصطلاحی برای تقسیمات سرزمینی برخی کشورها (مانند بوسنی و هرزگوین) استفاده می شود.
در اقتصاد، یک entity به فرد، سازمان، گروه یا شرکایی گفته می‌شود که می توانند به فعالیت کسب و کار بپردازند.
در پزشکی، یک disease entity، بیماری ایی ناشی از یک علت مشخص خاص یا یک فرآیند پاتولوژیک خاص است. هرچند یک disease entity با سندرم تعریف نمی شود، اما ممکن است در یک یا چند سندرم خاص ظاهر شود یا نشود.
داهلی
داهلی، روستایی از توابع بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ساردوئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
آرامگاه سید عبدالجبار
بقعه سید عبدالجبار مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوشهر، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای گورک سادات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ویلیام چستر ماینر
ویلیام چستر ماینِـر (William Chester Minor؛ ژوئن ۱۸۳۴ – 1834:6, March 26, 1920) مشهور به '''دابلیو. سی. ماینر''' یک جراحِ ارتشِ ایالات متحده آمریکا و یکی از بزرگترین مشارکت‌کنندگانِ نگارشِ فرهنگ انگلیسی آکسفورد بود. او هنگام انجام این مشارکت بزرگ، در یک «تیمارستان مجانین» نگهداری می‌شد.
شغل نظامی
کمی بعد، ارتش اتحادیه وی را به عنوان جراح استخدام کرد و او، در سال ۱۸۶۴ میلادی، در «نبرد ویلدرنس» حضور یافت. نبردی که تلفاتِ فراوانی را برجای گذاشت. ارتش همچنین به او مأموریت داد تا با داغ‌نهادنِ حرفِ «ف» به معنای «فراری» بر روی صورتِ یک سربازِ فراریِ ایرلندی، او را تنبیه کند. ملیت این سرباز بعدها در توهمات ماینر نقش داشت.
با پایانِ جنگ داخلی آمریکا، ماینر به نیویورک منتقل شد. در آنجا منطقه سرخ نظرش را جلب کرد و پس از آن، بیشتر ساعات غیرکاری را با تن‌فروشان سپری می‌کرد. در سال ۱۸۶۷، ارتش آمریکا که متوجهٔ رفتارهای غیرعادی او شده بود، وی را به ناحیه‌ای دورافتاده در فلوریدا موسوم به «پنهندل فلوریدا» اعزام کرد. بیماری او تا به آنجا پیشرفت کرد که در سال ۱۸۶۸ میلادی، در بیمارستان «سنت الیزابت» که یک تیمارستان مجانین در واشینگتن، دی.سی. بود، بستری شد. با گذشت ۱۸ ماه از بستری، هنوز آثار بهبودی در وی ظاهر نشده بود.
مهاجرت به انگلستان
در سال ۱۸۷۱ میلادی، او به انگلستان رفت و در ناحیهٔ فقیرنشین لمبت در لندن سکنا گزید و زندگی بی‌بندوباری را پی گرفت. ماینر که دچار توهمات مستمر بود در ۱۷ فوریه ۱۸۷۲ میلادی، مردی به نام «جرج مِرِت» را با شلیکِ گلوله به قتل رساند. «جرج مِرت» سرپرستی همسر باردارش الیزابت و ۶ فرزند را بر عهده داشت و آنروز، راهیِ محل کارِ خود بود. ماینر پیش از محاکمه، مدتی را در یک زندانِ محلی گذراند و پس از انجامِ محاکمه، به دلیل «جنون»، مجرم شناخته نشد. او را به تیمارستان «برادمور» در روستای «کروثورن» (در شهرستان بارکشر) منتقل کرده و تحتِ نظر و درمان قرار دادند. از آنجایی که ماینر هنوز از مزایای بازنشستگی ارتش آمریکا بهره‌مند بود و دیگر فرد خطرناکی هم محسوب نمی‌شد، جای نسبتاً راحتی را به او اختصاص دادند و اجازه دادند تا کتاب بخرد و بخواند.
مشارکت در فرهنگ انگلیسی آکسفورد
ماینر به سبب مکاتباتی که با فروشندگان کتاب در لندن داشت، خبردار شد که برای نگارش یک واژه‌نامه (که بعدها فرهنگ انگلیسی آکسفورد نام گرفت)، بدنبال داوطلب می‌گردند. وی از آن پس، تمامی عمر خود را صرف به ثمر رساندن این پروژه کرد. وی مبدل به یکی از مفیدترین داوطلبان پروژه شد و با خواندن کتاب‌های قدیمی فراوانی که در اختیار داشت، دست به نگارش نقل‌قول‌ها و عباراتی زد که نشان می‌داد چگونهٔ یک واژهٔ به‌خصوص، در جمله بکار می‌رود. جالب آنکه بیوهٔ مردی که ماینر او را کشته بود، هر از چند گاهی، به او سر می‌زد و کتاب‌های جدیدی برایش می‌آورد. نویسندگان اصلی فرهنگ‌نامه فهرستی از واژه‌هایی را که برایشان «مثال» و «نمونه‌کاربرد» می‌خواستند به ماینر می‌دادند و او به‌آسانی، برایشان عبارات و جملاتی را ارائه می‌کرد. سال‌ها گذشت تا آنکه «دکتر جیمز مورِی»، داستان زندگیِ ماینر را شنید و سرانجام در ژانویه ۱۸۹۱ به دیدار او شتافت. در سال ۱۸۹۹، دکتر مورِی با بیان این جمله به قدردانی از مشارکت بی‌نظیرِ «ویلیام چستر ماینر» پرداخت که: «تنها با مرور مثال‌های او [در واژه‌نامه]، به‌آسانی می‌توانیم ۴ قرن را [در برابر دیدگان خود] ترسیم کنیم.»
وضعیت روانی ماینر در سال ۱۹۰۲ رو به وخامت نهاد. یکی از هذیان‌های او، آن بود می‌خواهند شبانه او را بدزدند و به یک جای خیلی دور همچون استانبول برده و او را وادار کنند تا به کودکان تجاوز کند. به همین سبب، او با چاقویی که هنگام کار بر روی واژه‌نامه در اختیارش گذاشته بودند، آلت تناسلی خود را برید. با بدتر شدن وضعیت جسمانی، و با پی‌گیری‌ها و حمایت‌های دکتر مورِی، در سال ۱۹۱۰ میلادی و با دستور مستقیمِ «وینستون چرچیل»، وی را از تیمارستان آزاد کردند. سپس او را مجدداً به ایالات متحده آمریکا دیپورت (اخراج) کردند و ماینر، دوباره با تشخیصِ «زوال عقلی زودرس» (دمانس زودرس) در تیمارستان «سنت الیزابت» بستری شد. در سال ۱۹۱۹ میلادی، او به «سرای سالمندانِ دچار جنون» منتقل شد و در ۲۶ مارس ۱۹۲۰ میلادی، در سن ۸۵ سالگی، در شهر هارتفورد ایالت کنتیکت درگذشت.
در فرهنگ عامه
در سال ۱۹۹۸ میلادی سایمون وینچستر کتابِ جرّاحِ کروتورن (The Surgeon of Crowthorne) را نگاشت که در ایالات متحده آمریکا با نامِ «استاد و دیوانه» (The Professor and the Madman) به چاپ رسید. این کتاب دربارهٔ سال‌های پایانی زندگی ویلیام چستر ماینر و مشارکت‌ها و نقش او در به ثمر رسیدنِ فرهنگ انگلیسی آکسفورد است.
انجمن تبریز (روزنامه)
روزنامه انجمن تبریز به مدیریت سید علی اکبر از خانواده وکیلی و غنی زاده بود که در ابتدای تأسیس به نام «روزنامه مجلس ملی تبریز» در رمضان ۱۳۲۴ قمری روی نیم ورق انتـشار یافت و این اولین روزنامه ای بود که در تبریز پس از اعلان مشروطیت منتشر شده‌است. بنا به تصریح مرحوم تربیت در فهرست روزنامه‌های آذربایجان «چون کلمه مجلس مناسب نبود» شماره مذکور منتـشر نگردید و در همان روز شماره دیگری به عنوان «روزنامه ملی» چاپ و منتشر شد.
این روزنامه از شماره اول تا نهم با نام «روزنامه ملی» و از شماره دهم تا شماره ۳۷ با نام «جریده ملی» و از آن به بعد با نام «انجمن تبریز» منتـشر گردید. بعد از بمباران مجلس و در دوره استبداد صغیر، تنها روزنامه‌ای بود که در ایران به صورت گستره عمومی چاپ می‌شد.
زهره پریرخ
زهره پریرخ نویسندهٔ ایرانی کتاب‌های کودک و نوجوان است.
جوایز
کتاب هفت خوان و هفت رزم از آثار او که در سال ۱۳۹۲ از سوی نشر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد، در فهرست کلاغ سفید (۲۰۱۴) قرار گرفت.
شئوون جیزی
شئوون جیزی   قدیمی‌ترین کتاب لغت‌نامهٔ چینی است که حروف کانجی به شکل تفکیک شده در آن جمع‌آوری شده‌اند. زمان احتمالی گردآوری این لغت‌نامه از قرن دوم تا قرن یکم پیش از میلاد و در زمان دودمان هان بوده‌است. حروف کامجی در سیستم نوشتاری مدرن ژاپنی مورد استفاده قرار میگیرند.
مدل داده
مدل داده نوعی مدل انتزاعی است که عناصر داده را سازمان می‌دهد و نحوه ارتباط با دیگر داده‌ها را استانداردسازی می‌کند، همچنین نحوه ارتباط آن داده با ویژگی‌های موجودیت‌های جهان واقعی را نیز استانداردسازی می‌کند.
ریخت‌شناسی (زیست‌شناسی)
ریخت‌شناسی یا مورفولوژی در زیست‌شناسی عبارتست از دانش شناخت شکل ظاهری و ساختمان بیرونی موجودات زنده و ویژگی‌های ساختاری آنها. این مفهوم در برابر کاراندام‌شناسی است که به مطالعه کارکرد اندام‌ها می‌پردازد.
ریخت‌شناسی شامل جوانب مختلف ظاهر بیرونی (شکل، ساختار، رنگ، الگو) و همچنین شکل و ساختار اندام داخلی چون استخوان و دیگر اندام‌ها می‌شود.
ریشه‌شناسی
واژهٔ «مورفولوژی» از ریشهٔ یونانی morphé = ریخت و lógos = مطالعه گرفته شده‌است. مفهوم زیستی ریخت‌شناسی توسط یوهان ولفگانگ گوته (۱۷۹۰) و به‌طور مستقل توسط آناتومیست و فیزیولوژیست آلمانی کارل فردریش بورداخ (۱۸۰۰) توسعه یافت.
گاهی عبارت ریخت‌شناسی مولکولی (molecular morphology) برای توصیف ساختارها و اجزای مولکولی چون پلی‌مرها و آران‌ای استفاده می‌شود.
ریخت‌شناسی و طبقه‌بندی
بیشتر آرایه‌ها از نظر ریخت‌شناسانه با دیگر آرایه‌ها تفاوت دارند. معمولاً آرایه‌های نزدیک به هم بیشتر از آرایه‌های دور به هم شباهت دارند. البته در گونه‌های کریپتیک با وجود شباهت ظاهری فراوان، از نظر تولید مثلی جدا از هم هستند. برعکس، گاهی برخی گونه‌ها از نظر ظاهری به خاطر فرگشت هم‌گرا یا تقلید شبیه هم بوده، ولی از نظر تولید مثلی مجزا هستند. مشکل وقتی بیشتر می‌شود که دو داده که از لحاظ تحلیل‌های ریخت‌شناسانه دو گونه مجزا به‌شمار می‌آیند، ولی با استفاده از تحلیل دی‌ان‌ای، معلوم شود که در واقع یک گونه هستند.
نیروی زمینی اسرائیل
نیروی زمینی اسرائیل (به عبری: צבא ההגנה לישראל) بخشی از نیروهای دفاعی اسرائیل است. نیروی زمینی ارتش اسرائیل زیر نظر ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کند. فرمانده کنونی نیروی زمینی ارتش اسرائیل برعهده آلوف یوئل استریک است.
نیروی زمینی به‌همراه نیروی هوایی اسرائیل و نیروی دریایی اسرائیل وظیفهٔ «حفظ کیان و استقلال کشور اسرائیل و عقیم کردن تلاش‌های دشمنان آن در مختل کردن روال عادی زندگی در داخل کشور» را بر عهده دارند.
منابع
Wikipedia contributors, "Israel Defense Forces," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Israel_Defense_Forces&oldid=137742202 (accessed June 12, 2007).
چنگر چاتام
چنگر چاتام نام یک گونه از سرده چنگر است.
سیارک ۶۱۶۶
سیارک ۶۱۶۶ شش هزار و صد و شصت و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۱۰ است.
نبرد ویسمبورگ (۱۸۷۰)
نبرد ویسمبورگ یا نبرد وایسنبرگ اولین نبرد طی جنگ فرانسه و پروس بود که میان سه سپاه آلمانی و گروهی از سربازان امپراتوری فرانسه در تاریخ ۴ اوت ۱۸۷۰ میلادی رخ داد. مدافعان فرانسوی که غافلگیر شده بودند، با پریشانی و از هم گسیختگی کامل مواجه شده و سرانجام مغلوب آلمانی‌ها گردیدند. این نبرد به ارتش پروس اجازه داد تا به عمق خطوط فرانسوی‌ها راه یابد و بتواند قوای ژنرال پاتریس دو مک ماهون را در ۶ اوت شکست دهد.
باغک جنوبی
باغک جنوبی روستایی از توابع بخش مرکزی در شهرستان تنگستان استان بوشهر ایران است.
این روستا در سال ۱۳۸۸ با تجمیع روستاهای عالی شمس‌الدین، رمه چر، تخماری، ده نو، باغ سالم شمالی، باغ سالم جنوبی، ده کهنه، شمشیری، مل باریک و جوی از توابع دهستان باغک به عنوان روستای «باغک جنوبی» شناخته شد.
جمعیت
این روستا در دهستان باغک قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیتی برابر با ۱٬۲۱۰نفر (۳۲۰خانوار) دارد.
جمعیت مجموعه آبادی‌های تجمیع شده آن، بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۱٬۱۲۸نفر (۲۵۳خانوار) بوده‌است.
مایکل شفرز
مایکل شفرز (Maikel Scheffers؛ زادهٔ September 7, 1982) یک تنیس‌باز اهل هلند است.
یاربورو لندینگ، آرکانزاس
یاربورو لندینگ (به انگلیسی: Yarborough Landing) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیدل ریور، آرکانزاس واقع شده‌است. یاربورو لندینگ ۵٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۹۳٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مؤسسه بین‌المللی برنامه‌ریزی آموزشی یونسکو
این بنیاد در سال ۱۳۴۲ در پاریس بنیان گذاشته شد و یک دفتر منطقه‌ای در بوینس‌آیرس نیز دارد. این موسسه با برپایی همایشها و پرورش متخصصان برنامه‌ریزی آموزش و پرورش و نیز انتشار کتاب‌ها و نشریات فراوان، کمک بسیاری به وضعیت آموزش و پرورش در کشورهای جهان کرده‌است.
کتابها و نشریات
مؤسسهٔ بین‌المللی برنامه‌ریزی آموزشی یونسکو تاکنون کتاب‌ها و نشریات فراوانی دربارهٔ برنامه‌ریزی آموزشی منشر کرده‌است که برخی از آن‌ها به فارسی ترجمه شده‌اند، از جمله دو کتاب فرایند برنامه‌ریزی آموزشی و برنامه‌ریزی درسی مدارس که توسط فریده مشایخ (از مشاوران ایرانی موسسه) ترجمه شده‌است.
دانشگاه لورن
دانشگاه لورن (به Université de Lorraine)، که اغلب به اختصار UL نوشته می‌شود، دانشگاهی در فرانسه است که در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۲ با ادغام دانشگاه‌های هنری پوانکاره، نانسی ۲ و پاول ورائین و انستیتوی ملی پلی تکنیک لورن (INPL) ایجاد شده‌است.
این دانشگاه به دو مرکز دانشگاهی، یکی در نانسی (علوم زیستی، مراقبت‌های بهداشتی، مدیریت، علوم کامپیوتر و مدیریت) و دیگری در متز (علوم مواد، فناوری و مدیریت) تقسیم می‌شود. دانشگاه لورن بیش از ۶۰٬۰۰۰ دانشجو دارد و ۱۰۱ مرکز تحقیقاتی معتبر سازمان یافته در ۹ حوزه تحقیقاتی و ۸ کالج دکتری را ارائه می‌دهد.
رتبه‌بندی
حقوق
دوره کارشناسی حقوق لورن توسط Eduniversal با ۳ ستاره (۱۷/۱۷/۲۰۱۶) در رتبه ۵ فرانسه قرار دارد.
منیر وکیلی
منیره وکیلی (۲۷ آذر۱۳۰۲ – ۹ اسفند ۱۳۶۱) خواننده سوپرانو ایرانی بود. او اولین خواننده ایرانی بود که آهنگ‌های محلی ایرانی را در ایران و صحنه موسیقی بین‌المللی رواج داد.
زندگی‌نامه
منیره در خانواده ای از علاقه مندان به هنر و موسیقی در تبریز متولد شد. پدرش علاقه او را به اپرا تشویق و از تصمیم او برای تحصیل در خارج حمایت کرد. منیر صدا و تئاتر را در کنسرواتوار ملی سوپریور موسیقی و دانس پاریس خواند و آموزش کارگردانی اپرا را در کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند در ماساچوست بوستون ادامه داد. منیره اولین گروه اپرا را در ایران راه اندازی کرد. او در نقش‌هایی از جمله مادام باترفلای، میمی در La Bohème, Violetta در La Traviata و Liu در Turandot در تالار رودکی ایفای نقش کرد. او قصد داشت سطح هنر ایران را به استانداردهای جهانی برساند. مجموعه‌ای را در تلویزیون ملی ایران با منتخبی از تالار رودکی تهیه کرد که مجری آن نیز بود؛ جشنواره فیلم اپرا را برپا و آکادمی صدا که یک مدرسه شبانه‌روزی با بودجه دولتی برای آموزش و تربیت هنرجویان در هنر اپرا و آواز کرال بود را تأسیس کرد. منیره در سال ۱۹۵۱ در جشنواره جوانان برلین (در بخش آواز) مقام اول را کسب کرد و در سال ۱۹۷۵ جایزه فروغ فرخزاد را دریافت کرد. او در سال ۱۹۵۸ آلبومی به نام «Chants et Danses de Perse» را در پاریس با محتوای ترانه‌هایی از مناطق مختلف ایران ضبط کرد. برنده جایزه بزرگ دو دیسک آکادمی چارلز کروس شد. منیره در سال ۱۳۶۲ درگذشت. بازگشت، احیا شده این آلبوم است.
منیره به مدرسه آمریکایی همدان رفت و به عنوان تکخوان و عضو گروه کر کلیسا اجرا می‌کرد.
جوایز، افتخارات و جزئیات دیگر
او در کنسرواتوار ملی موسیقی پاریس ۱۹۴۹–۱۹۵۲ در رشته آواز اپراتیک و هنرهای نمایشی تحصیل کرد.
او در سال‌های ۱۹۵۷–۱۹۵۵، مربی آواز هنرستان عالی موسیقی در تهران بود. در مؤسسه فرانسه و سفارت رومانی رسیتال‌هایی اجرا کرد. او در کنسرواتوار نیوانگلند در بوستون، ماساچوست در رشته کارگردانی اپرا تحصیل کرد. او نخستین صحنه‌های اپرای تلویزیونی را از مادام باترفلای و لا تراویاتا در تلویزیون ثابت در ماه مه ۱۹۶۱ روی صحنه برد. او از سال ۱۶۹۶ تا ۱۹۷۱، تکخوان و عضو گروه کر انجمن دوستان فرهنگ فرانسه بود.
او مدیر اجرایی برنامه‌های تالار رودکی برای شبکه NIRTV (برنامه هنرهای نمایشی)، تهیه‌کننده اجرایی اولین جشنواره فیلم اپرا در جهان در تالار رودکی تهران، مدیر اجرایی، تهیه‌کننده و مجری برنامه تلویزیونی «NIRTV: تالار رودکی تقدیم می‌کند (برترین برنامه‌های سال در سراسر کشور پخش شد) بود.
او در ۱۹ اپرا به عنوان نقش اول یا دوم ظاهر شد و دو اپرای بزرگ را در تهران کارگردانی کرد.