cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اورکات
آمار
در اوت ۲۰۰۴ از نظر محل اقامت کاربران، به ترتیب سه کشور برزیل (۶۹٪)، ایالات متحدهٔ آمریکا (۱۸٪)، و ایران (۶٪) در رده‌های بالا قرار داشتند. پس از آن وبگاه اورکات از داخل ایران فیلتر شده‌است.
غیرفعال شدن
در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴ گوگل اعلام کرد که تا پایان ۲۰۱۴ این سرویس منحل خواهد شد. کاربران می‌توانستند تا سپتامبر ۲۰۱۶ از اطلاعات خود مانند تصاویر، پروفایل‌ها و مطالب خروجی بگیرند.
پاگواش، نوا اسکوشیا
پاگواش، نوا اسکوشیا (به انگلیسی: Pugwash) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان کامبرلند، نوا اسکوشیا واقع شده‌است. پاگواش ۹٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳۶ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
ساخت سردشت
ساخت سردشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سردشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۳ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.
جان اسکیلز
جان اسکیلز بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ژاپن انجام داد و با حضور در ۳ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال برزیل برگزار کرد.
کارلوس فرناندز
کارلوس فرناندز (Carlos Fernandes؛ زادهٔ December 8, 1979) یک بازیکن فوتبال، و دروازه‌بان (فوتبال) اهل آنگولا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به استوا بخارست، بوآویستا، ریو آره، و باشگاه فوتبال فولاد خوزستان اشاره کرد.
مارک منچاکا
مارک منچاکا (زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۷۵) یک بازیگر آمریکایی است. او در سریال‌های تلویزیونی اوزارک (مجموعه تلویزیونی) ۲۰۱۸، گناهکار (مجموعه تلویزیونی)، لیست پرواز، بیگانه (مینی‌سریال) نقش‌آفرینی کرده‌است.
داوسونیت
داوسونیت  با  از مجموعه کانی هاست و از نام یک زمین‌شناس کانادایی J.W.Dawson گرفته شده‌است. Na2O:۲۱٫۵۳٪ Al2O۳:۳۵٫۱۴٪ CO۲:۳۰٫۵۶٪ H2O:۱۲٫۵۱٪ برای اولین بار در کانادا کشف شد و از نظر شکل بلور: سوزنی - ورقه‌های نازک و بلند، رنگ: سفید، شفافیت: نیمه شفاف، جلا: ابریشمی - شیشه ای، رخ: خوب، سیستم تبلور: ارترومبیک است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن - کلسیت- دولومیت- پیریت است. ، از نظر ژیزمان بلوری - اگرگاتهای پنجره‌ای گرد تقریباً کمیاب است و بیشتر در ایتالیا، اطریش، آلبانی، کانادا، تانزانیا یافت می‌شود.
لمیر (بخش مرکزی تالش)
لمیر(به تالشی:لںمں)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طوالش در استان گیلان ایران است.
لمیر واژه‌ای است برگرفته از زبان زرتشت در عهد باستان از نام المیرا (قوم بزرگ) که از خدایان زرتشتیان می‌باشد و در گذر زمان ابتدا به المیر و بعدها به لمیر تغییر یافت.این نام در زبان تالشی بصورت لِمِر(لںمں)تلفظ می شود که حرف آخر آن (ر) در تالشی تلفظ نمی شود.پسوند بسیاری از اهالی روستا در شناسنامه بشکل "لمر" نوشته شده است.
تاریخچه
قلعه‌های مخروبه باستانی موجود در منطقه سلطان سفید در کوهستان لمیر حاکی از آن است که در آنجا با روشن کردن آتش آئین‌های دین زرتشت را برگزار می‌کردند.
منطقه لمیر سرزمینی جنگلی و سرسبز در کوه‌های تالش است که در زون ساختاری البرز غربی - آذربایجان قرار گرفته‌است. مطالعات میدانی و کتابخانه ای صورت پذیرفته در این منطقه نشان دهنده این است که سطح وسیعی از این منطقه را سنگ‌های آتشفشانی از نوع آندزیتی پوشانده است. عملکرد فرایندهای مختلف زمین‌شناسی مانند فعالیت‌های آتشفشانی، هوازدگی و فرسایش باعث ایجاد مجموعه متنوعی از آبشارهای مرتفع و زیبا، چشمه‌ها، دره‌ها و پرتگاه‌های زیبا و رودخانه‌های فصلی و دائمی در این منطقه شده‌است.
لمیر بعلت دارا بودن منابع وسیع جنگلی، رودهای همیشه پرآب، مناطق جلگه‌ای حاصلخیز و از طرفی همجواری با دریای خزر(Caspian Sea) از دیرباز مورد توجه اقوام مختلف از قبیل تالش، گیلک و به ویژه آذری‌ها قرار گرفته بود که گویش ۷۰ درصد مردم در قرون گذشته تالشی و ۳۰ درصد هم آذری بوده‌است.
با آغاز جنگ جهانی دوم (۱۳۲۰ش-۱۹۴۱م) علیه روسیه (شوروی سابق) پل‌های رودخانه لمیر شاهد عبور سربازان آلمانی (نازی‌ها) و مجاری بود و ارتش سرخ روسیه بارها این پلها را با دینامیت از ریشه نابود کردند.
پس از جنگ خونین جهانی جمعی از مردم شوروی (کشور آذربایجان) برای فرار از قحطی و جنگ زدگی به این منطقه تالش‌نشین مهاجرت کردند. از اینرو ۸۰ درصد اهالی شیعه می‌باشند و به زبان آذری و اقلیتی هم وجود دارند که سنی مذهب هستند و به لهجه خاصی اززبان تالشی گویش می‌کنند که به تالشی لوندویل نزدیک تر است تا تالشی هشتپر.
حضور سرتاسری مردم این دیار در هشت سال دفاع مقدس ۶ شهید و ده‌ها جانباز و اسیر را به ارمغان آورده‌است.
هر یک از این پدیده‌ها به عنوان میراث‌های ارزشمند زمین‌شناسی می‌باشند و بستر مناسبی را برای توسعه صنعت ژئوتوریسم فراهم آورده‌اند، ولی تاکنون به دلیل عدم معرفی مناسب و کافی برای زمین شناسان، گردشگران و ورزشکاران ناآشنا می‌باشد که ما سعی می‌کنیم بخشی از این جلوه‌های طبیعی زیبا را معرفی نماییم.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستانی تالش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
گرم‌خانه (روستا)
گرم‌خانه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیل‌لی واقع شده‌است. گرم‌خانه ۰ نفر جمعیت دارد.
مکسول تیلور
مکسول تیلور (Maxwell D. Taylor؛ August 26, 1901 – 1901:8:26, April 19, 1987) یک سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پارسا رضادوست
مادر وی در محل شهادت او حاضر شد و با فریاد های مکرر او را شهید راه آزادی مردم ایران خواند و گوگوش خواننده و بازیگر در تجمع اعتراضی ایرانیان ساکن سیدنی نام او را صدا زد و گفت مادر پارسا رضادوست در مراسم چهلمین روز درگذشت پسر ۱۸ ساله‌اش، دست زد و پاکوبید و آرزوی نابودی حکومتی را کرد که فرزند دلبند او را ازش گرفت. پارسا همیشه تو دل ماست
مجروح‌شدن و کشته‌شدن
او پس از مجروح شدن به یک رستوران پناه میبرد و مأمورین با پایین کشیدن کرکره رستوران مانع از کمک رسانی و رسیدن آمبولانس میشوند. مادر وی ساعت‌ها در خیابان ها به دنبال او میگشت و او را زخمی پیدا کرد. اصرارهای فراوان مادر و همراهانش به مأمورین برای بیرون آوردن او هیچ فایده‌ای نداشته است و پس از جان‌ باختن به دلیل خونریزی او را بیرون آوردند.
طبق گفته‌های همراهان و برادر او در آن لحظات توانسته اند به او نفس مصنوعی و ماساژ قلبی بدهند که کافی نبوده است.
مراسم چهلم
چهلم پارسا رضادوست و حدیث نجفی در ۱۲ آبان ماه در کرج با سیل جمعیتی مواجه شد که به یکی از پر جمعیت‌ترین اعتراضات خیزش ۱۴۰۱ ایران تبديل شد. جمعیت انبوهی با پای پیاده راهی این مراسم شدند و شعارهای ضد حکومتی همچون «پارسای ما رو بردند، جنازه‌اش رو آوردن» سر دادند. معترضان آزادراه کرج قزوین را مسدود کردند که منجر به درگیری میان برخی معترضان و شماری از نیروهای انتظامی حکومت ایران شد. نیروهای امنیتی به سوی معترضان تیراندازی کردند و تعدادی از معترضان بازداشت شدند. به گزارش خبرگزاری ایرنا یک نفر از نیروهای بسیجی کشته و چند نفر از نیروهای انتظامی نیز مصدوم شدند. به دلیل ترافیک سنگین، از هلی کوپتر برای اعزام مجروحان به مراکز درمانی استفاده شد.
باب هوتون
باب هووتون (Bob Houghton؛ زادهٔ October 30, 1947) ورزشکار اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال برایتون و هاو آلبیون، و باشگاه فوتبال مایدستون یونایتد اشاره کرد.
دای جین
دای جین (چینی سنتی: 戴進، چینی ساده: 戴进، پین یین: Dài Jìn؛ ۱۳۸۸-۱۴۶۲) نقاش چینی و بنیان‌گذار مکتب جه در نقاشی دوران مینگ بود.
زندگینامه
دای جین مدتی را نیز به عنوان یکی از مقام‌های رسمی در دربار مینگ خدمت کرد اما پس از برانگیختن خشم امپراتور به زادگاه خود بازگشت. دای جین در ۱۴۶۲ میلادی درگذشت.
مکا (سبک)
مکا سبکی علمی–تخیلی به حساب می‌آید که تمرکز آن بر روی روبات‌ها و ماشین آلاتی است که توسط انسان‌ها کنترل می‌شوند، یا به عبارتی روبات‌ها به جای انسان‌ها نقش‌آفرینی می‌کنند. این روبات‌ها از نظر اندازه و شکل بسیار با یکدیگر متفاوت هستند و معمولاً صحنه‌های این سبک با مبارزه‌های بزرگ و انفجارهای بسیار زیاد همراه است و شخصیت‌های آن می‌توانند شکلی انسان‌نما، یا شبیه به حیوانات و حالت فرشته‌ای داشته باشند که هدف آن‌ها نجات دنیا است.
رسمجی
رسمجی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طوالش در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستانی تالش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
قره‌باغ
قره‌باغ (Ղարաբաղ; Qarabağ) یک منطقه جغرافیایی در شرق ارمنستان و جنوب غربی جمهوری آذربایجان است که از ارتفاعات قفقاز کوچک تا زمین‌های پست بین رودخانه‌های کر و ارس کشیده شده‌است.
همچنین قره‌باغ از دوره صفویه به این سو به یکی از تقسیمات سیاسی ایران تبدیل شد. بعدها توسط آغامحمدخان قاجار، مجدداً تحت حاکمیت مرکزی ایران قرار گرفت. قره باغ نهایتاً پس از عهدنامه گلستان در ۱۸۱۳ به روسیه تزاری واگذار شد. تا ۱۸۴۰ این منطقه همچنان با عنوان ایالت قره‌باغ شناخته می‌شد اما پس از آن به بخش شوشا تغییر نام یافت، در اتحاد جماهیر شوروی بخش‌هایی از آن به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی پیوست، بخش زنگه‌زور به جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی واگذار شد و پس از اشغال این منطقه توسط واحدهایی از ارتش شوروی در معیت نیروهای ارمنستان بخش کوهستانی‌اش که قسمتی از ساکنان آن را ارامنه تشکیل می‌دادند با عنوان جمهوری آرتساخ اعلام استقلال کرد.
ریشه‌شناسی
نام قره‌باغ از دو کلمه ترکی قره و فارسی باغ به معنی باغ سیاه یا باغ بزرگ به وجود آمده‌است. این نام اولین بار در منابع گرجی و ایرانی در قرن سیزده و چهارده میلادی آمده‌است. نام آرتساخ در سنگ‌نبشته‌های اورارتو دوران پادشاهی «آیرارات» ،اوشاکان کنونی) به صورت‌های «آرداخونی» یا «اوردخینی» و «اوردخه» قید شده‌است که نام آرتساخ از آن مأخوذ است و سرزمینی به این نام در هزاره اول (پیش از میلاد) جزو پادشاهی آیرارات و سپس یرواندیان (دودمان اروندی) قرار داشت. استرابون در (کتاب جغرافیای) خود قسمت سمت راست رود کورا (محل کنونی قره باغ) را با نام «ارخیستینا» (Orkhistene) به عنوان یک ایالت «هایک بزرگ» (ارمنستان بزرگ)-(ارمنستان = هایاستان) دانسته که به خاطر سوارکارانش شهرت داشته‌است.
تاریخچه
در دورهٔ صفویه قره‌باغ به مرکزیت گنجه یکی از بیگلربیگی‌های ایران بود. مقام بیگلربیگی که در سدهٔ دهم به‌طور موروثی به سران ایلات چادرنشین قزلباش می‌رسید، در قره‌باغ در اختیار یکی از شاخه‌های ایل قاجار بود. در این دوره محال خمسه ارامنه شامل دیزاق، ورنده، خاچین، چله‌برد و طالش و همچنین برکشاط و خان‌های ایل جوانشیر و اتوزیکی تابع این بیگلربیگی بودند.
در ۱۱۵۶ هجری قمری، ملک یکن ضابط محال خمسه ارامنه از بیگلربیگی‌های گنجه و تفلیس، به خاطر گرفتن چریک از ارامنه به نادرشاه افشار شکایت کرد، نادر نیز طی فرمانی مطالبه چریک از محال خمسهٔ ارامنه را منع کرد بعدتر نیز به گفته عباس‌قلی‌آقا باکیاخانوف «حکام گنجه و قره‌باغ نیز به لقب زیاد اوغلی قاجار از پل خدا آفرین تا قریهٔ شولاور گرجستان بالاتر از پل سنق حکمرانی می‌نموده‌اند. چون در شورای کبرای مغان به سلطنت نادر شاه رضا نداده و در طلب استقرار دولت صفویه بودند، نادرشاه نیز بعد از تمکن بر سریر سلطنت ایران به مقام کسر حشمت و اقتدار ایشان برآمده بسیاری از اهالی قره‌باغ را به خراسان کوچانده ملکان برگشاط و خمسه را از تحت اختیار ایشان به در کرده و به سردار آذربایجان سپرد» در ۱۱۶۱ هجری شمسی، پناه‌خان جوانشیر مشهور به پناه علی‌بیگ ساروجلوی جوانشیر از عادل‌شاه افشار لقب خانی گرفت و به حکومت قره‌باغ منصوب شد. وی در زمان شاه‌عباس دوم از سین‌کیانگ به قره‌باغ آمده‌بود و در زمان نادرشاه جارچی‌باشی بود اما بعدتر مورد خشم نادر قرار گرفته بود و از ترس وی به کوهستان‌های قره‌باغ گریخته‌بود. رسیدن به این مقام بدون همکاری ارامنه ممکن نمی‌شد، پناه‌خان در این راه با ملک شاه نظربیگ حاکم ورنده متحد شد و وی را به حکومت خاچین گمارد و به همراه وی حکام دنزاق، چله‌برد و طالش را کنار زد. همچنین پناه‌خان به درخواست ملک‌شاه نظربیگ قلعه پناه‌آباد را ساخت که بعدها به شوشی شهرت یافت. پس از بی‌نتجیه‌ماندن درگیری پناه‌خان با فتحعلی‌خان افشار، فتحعلی‌خان که پیشنهاد صلح داده‌بود با نیرنگ ابراهیم‌خلیل‌خان فرزند پناه‌خان را به اسارت به ارومیه برد. پناه‌خان نیز برای نجات پسرش با لشکر کریم‌خان زند که برای سرکوب فتحعلی‌خان آمده‌بود همراه شد. پس از آن کریم‌خان پناه‌خان را با خود به شیراز برد و ابراهیم‌خلیل‌خان را به حکومت قره‌باغ منصوب کرد. تا پیش از برآمدن آقامحمدخان، ابراهیم‌خلیل‌خان نه تنها بر قره‌باغ که بر ایروان، نخجوان و گنجه نیز حکم راند. آقامحمدخان قاجار پس از نشستن بر تخت، از ابراهیم‌خلیل‌خان خواست تا از دولت مرکزی اطاعت کند، وی نیز در ۱۲۰۷ پسرعمویش عبدالصمدبیگ را به رسم گروگان به تهران فرستاد و ابراز اطاعت کرد. اما در جریان یکی از درگیری‌های آقامحمدخان و زندیان عبدالصمدبیگ فراری ناموفق انجام داد و به همین دلیل نیز به دست شاه قاجار کشته‌شد. این مسئله و اینکه ابراهیم‌خلیل‌خان آقامحمدخان را همانند بسیاری از دیگر رقبایش می‌دید به تیرگی روابط این دو انجامید. در ۱۲۰۹ آقامحمدخان به قصد تسخیر قره‌باغ از ارس گذشت، در محاصره قلعه شوشی جوادخان قاجار و ملیک مجنون چله‌بردی و نیروهای ارمنی وی را همراهی می‌کردند. به علت نداشتن توپ‌های قلعه‌کوب، خان قاجار نتوانست قلعه را فتح کند و به پیشنهاد ملیک مجنون به تفلیس لشکرکشی کرد. با فتح تفلیس و متواری شدن اراکلی‌خان، دیگر خان‌های قفقاز اظهار اطاعت کردند، آقامحمدخان که در پی تسلیم ابراهیم خلیل‌خان بود در نهم ذیحجه ۱۲۱۱ عازم شوشی شد، ابراهیم خلیل‌خان نیز از ترس به داغستان گریخت، در همان زمان آقامحمدخان در کنار قلعه شوشی به قتل رسید. با شنیدن این خبر ابراهیم‌خلیل‌خان به شوشی بازگشت و قدرتی بیش از پیش یافت.
ابراهیم‌خلیل‌خان جنازه آقامحمدخان را با احترام در شوشی دفن کرد و منتظر دستور از تهران ماند. با برتخت نشستن فتحعلی‌شاه خان سیاستی دوگانه را در پیش گرفت. از سویی اطاعت خود از دربار تهران را نشان می‌داد به گونه‌ای که پسرش ابولفتح‌خان را به نزد شاه ایران فرستاد و دخترش آغابگم معروف به آغاباجی را نیز به عقد او درآورد دوباره به خانی قراباغ رسید، از سوی دیگر استقلال خویش و توافق بر قدرت‌های همجوار را با رابطه حسنه با روسیه حفظ می‌کرد. با ورود ژنرال پاول سیسیانوف به قفقاز، ابراهیم‌خلیل‌خان رسماً به اطاعت روس‌ها درآمد و قره‌باغ را به روس‌ها واگذار کرد. در ۱۲۱۸ سیسیانوف پس از سه روز محاصره گنجه را گشود، در این درگیری جوادخان زیاد اوغلی قاجار، آخرین خان گنجه و ملیک مجنون چله‌بردی کشته‌شدند. ملیک مجنون پیشتر بر اثر فشارهای ابراهیم‌خلیل‌خان، به همراه هزار خانواده ارمنی به گنجه پناه برده‌بود و جوادخان ایشان را در محله شامشاری اسکان داده‌بود و ملیک را مسئول ارامنه کرده‌بود. عباس میرزا ولیعهد ایران پس از آگاهی از پیمان روس‌ها و ابراهیم‌خلیل‌خان برای سرکوب وی از آذربایجان به قره‌باغ لشکر کشید و توانست در دو نبرد نیروهای خان را که روس‌ها نیز همراهی‌اش می‌کردند شکست دهد. در ۱۲۲۰ خان، سیسیانوف را به قلعه شوشی راه‌داد و فرمانده روس اختیار قلعه را به دست گرفت. خان که از این شرایط ناراضی بود به عباس‌میرزا نامه نوشت و شفاعت خود را نزد شاه خواستار شد. اما در ۱۲۲۲ روس‌ها که توسط نوه خان، جعفرقلی‌خان از ارتباط وی با ایران آگاه شده‌بودند شبانه او و ۳۱ تن از بستگان‌اش از جمله دختر و همسرش را به قتل رساندند.
پس از قتل ابراهیم‌خلیل‌خان، روس‌ها نه تنها قره‌باغ را به جعفرقلی‌خان نسپردند بلکه قصد تبعید وی به سیبری را داشتند، خان نیز که از دست روس‌ها گریخته بود به همراه ایل جبرائیل‌لو به ایران آمد و عباس‌میرزا وی را حاکم قراجه‌داغ کرد. پس از دوره دوم جنگ‌های ایران و روسیه در ربیع‌الاول ۱۲۴۲ مهدی‌قلی‌خان یکی از فرزندان ابراهیم‌خلیل‌خان به دستور حکومت ایران، ایلات قره‌باغ را به سوی قراجه‌داغ کوچ داد.
اهمیت فرهنگی قره‌باغ
قره‌باغ از حیث فرهنگ و هنر و شخصیت‌های تاریخی برای ایران و آذربایجان بسیار اهمیت دارد، زیرا هرگونه فعالیت هنری، فرهنگی و ادبی در قره‌باغ یا در تداوم مکاتب تبریز و اردبیل و تهران اند یا اینکه به نوعی نماینده فرهنگ و تمدن ایران و آذربایجان محسوب می‌شوند. شخصیت‌هایی مانند پناه علی‌خان جوانشیر بانی شهر شوشا، ابوالفتح خان، مهدی قلی خان و جعفرقلی خان نایبان عباس میرزا ملاپناه واقف، اعجوبهٔ فکر و اندیشه و مروج زبان فارسی و عربی و ترکی و بانی ادبیات مدرن، مورخانی همچون میر مهدی خزانی، میرزا آدی گوزل بیگ، میرزا جمال جوانشیر قره‌باغی نویسنده تاریخ قره‌باغ به فارسی و ترکی، احمد بیگ آقا اوغلو اسلام‌شناس، ترک‌شناس و عرب‌شناس، نجف بیگ وزیروف ناشر نخستین نشریه در قفقاز، حمیده خانم جوانشیر حامی مشروطیت تبریز، قاسم بیگ ذاکر نماینده شعر کلاسیک ایران، بانی ژانر ساتیریک، مترجم کلیله‌ودمنه و شعرایی همچون عارف، عاجز، خورشید بانو ناتوان که مبلغ فرهنگ و ادب ایران و اسلام به زبان ترکی بودند، موسیقی‌دان‌ها و مغنیانی همچون میر محسن نواب نویسنده کتاب وضوح الارقام در موسیقی و سامان بخش دستگاه‌های مقامی، عزیز حاجی بیگوف مؤسس اوپئرا در قفقاز، آهنگساز، خالق نخستین اوپئرا در شرق اسلامی (لیلی و مجنون) نویسنده متن موسیقی رستم و سهراب و داستان‌های شاهنامه، پیوند دهنده سنت و مدرنیته در هنر و خالق آثار تراژدیک و کمدیک با تکیه بر ریشه‌های حوزه فرهنگ و تمدن ایران، خان شوشنیسکی ادامه‌دهنده مکتب ابوالحسن اقبال آذر و ساماندهنده موسیقی مقامی کلاسیک که با تلفیق موسیقی خانقاهی با عاشقی و اجرای آهنگ شکسته قره‌باغ در موازات شکسته فارس و شکسته قره‌داغ و همچنین آهنگ آرازباری انقلاب در موسیقی مشترک ایران و آذربایجان را خلق کرد، رشید بهبود اوف خواننده ترانه‌های فارسی با صدای منحصر به فرد و بی‌نظیر خود، مبلغ موسیقی کلاسیک ایرانی و ده‌ها اساتید موسیقی و هنر که هر یک به تناسب تخصص و حیطه هنر خود خدمات شایانی به نام قره باغ به ایران و آذربایجان داشته‌اند. همچنین قهرمانانی چون جوادخان زیاد اوغلو و سلطانوف مدافع مسلمانان در مقابل حملات ارامنه در دو سوی رود ارس را نمی‌توان فراموش کرد.
خوسه آنتونیو مومنیه
خوسه آنتونیو مومنیه (José Antonio Momeñe; August 15, 1940 – 1940:8:15, December 23, 2010) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده است.
اکامکپا
اکامکپا (به لاتین: Akamkpa) یک سکونتگاه مسکونی در نیجریه است که در ایالت کراس ریور واقع شده‌است.
دیکتاتوری نظامی
استبداد نظامی یا دیکتاتوری نظامی نوعی حکومتِ تمامیت‌خواه است که در آن مدیریتِ کشور در دستانِ ارتش و قوای مسلح قرار می‌گیرد.
نوع حکومت
حکومت نظامی، حکومتی است که در آن ارتش و قوای مسلح قدرت سیاسی می‌یابند و بر دو نوع است: با وجود تفاوت‌هایی که میانِ نمودهای تاریخیِ دیکتاتوری نظامی می‌توان یافت، شاخص‌های فوق در تمامیِ آن‌ها مشترک بوده‌است. در یک تعریف ساده می‌توان گفت که دیکتاتوری نظامی شبیه به همان استراتوکراسی است، با این تفاوت که فاقد هرگونه حمایتِ مردمی است و قوای نظامی معمولاً از طرق کودتا این نوع حکومت را تشکیل می‌دهند.
ایجاد دیکتاتوری نظامی در یک کشور
دیکتاتوری نظامی معمولاً در یک کشور در زمان‌هایی ایجاد می‌شود که نوعی هرج و مرج و آزادیِ مطلق در جامعه بروز یافته باشد. در حالاتِ دیگر، هنگامِ سرنگون ساختنِ یک حکومت از طریق سلطهٔ نظامی یا کودتا، معمولاً برای کنترلِ کشور و سرکوبیِ مخالفان، دیکتاتوری نظامی ایجاد می‌شود.
دیکتاتوری نظامی در خاورمیانه
حزب بعث، نام خود را به عنوانِ گرداننده و رئیسِ برجسته‌ترین دیکتاتوری‌های نظامی در خاورمیانه در قرن بیستم ثبت کرده‌است. این حزب نخست در سوریه و سپس در عراق توانست از طریق کودتا حکومتِ تک‌حزبیِ خود را تشکیل دهد و در هردو کشور دیکتاتوری نظامی برقرار کرد. معروف‌های دیکتاتوری‌های نظامی خاورمیانه، دولت بعث سوریه به ریاستِ حافظ اسد و دولت بعث عراق به ریاستِ صدام حسین می‌باشند. حزب بعث یک حزب فراملیتی بود و جناح‌های سوریه و عراق، زیرمجموعه‌های آن بودند. رئیس‌جمهور دولت بعث عراق احمد حسن البکر در سال ۱۳۵۸ شروع به امضای معاهداتی با دولت بعث سوریه کرد که طبق آن‌ها هر دو کشور با هم متحد می‌شدند. بنابر مفاد معاهده‌ها، حافظ اسد قائم‌مقام اتحادیه می‌شد و با این وضع مقام صدام حسین در خطر می‌افتاد؛ ولی قبل از اینکه چنین اتفاقی بیفتد، به وسیله یک کودتای نرم و بدون خشونت توسط صدام حسین تکریتی در رده‌های بالای دولت عراق، رئیس‌جمهور البکر در تاریخ ۲۵ تیر ۱۳۵۸ مجبور به استعفا شد و به این ترتیب صدام حسین تکریتی به‌طور رسمی رئیس‌جمهور دولت بعث عراق گردید. پس از آن هم حافظ اسد و صدام حسین هرروز بیش از پیش اختلاف پیدا کردند و رفته‌رفته به مخالفان یک‌دیگر تبدیل شدند و به نوعی تجزیه حزب بعث تکمیل شد. اختلافات حافظ اسد و صدام حسین آن قدر زیاد شد که این دو به مخالفان سیاسی و تبعید شدگان یک‌دیگر پناه می‌دادند و کمی بعد رسماً قطع رابطه کردند. حافظ اسد در زمان جنگ ایران و عراق، رسماً جانب جمهوری اسلامی ایران را گرفته بود و تا هنگام مرگ نیز با تهران رفت‌وآمد منظم و با دولت ایران ارتباط نزدیک داشت.
وشی، سنگلی
وشی، سنگلی (به انگلیسی: Vashi, Sangli) یک روستا در هند است که در مهاراشترا واقع شده‌است.
کاترین الکساندر
کاترین الکساندر (Katharine Alexander؛ September 22, 1898 – 1898:09:22, January 10, 1981) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
وشی، سنگلی
خصوصیات
وشی ۳٬۴۸۹ نفر جمعیت دارد.
کاترین الکساندر
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
ساریت حداد
ساریت حداد (زاده ۲۰ سپتامبر، ۱۹۷۸) خواننده اسرائیلی است.
ساریت حداد در شهر عفوله اسرائیل متولد شده‌است. وی از تبار یهودیان داغستانی است هرچند در این زمینه نظرات دیگری نیز وجود دارند. نام اصلی وی سارا خداداتوف می‌باشد. وی از طرف کانال ۲۴ به عنوان بهترین خواننده زن اسرائیلی دهه اول ۲۰۰۰ انتخاب شده‌است. وی از یک خانواده موسیقیدان می‌آید. خانواده وی بعدها به خدِرا مهاجرت کرد. در کودکی وی را به عنوان کودکی اعجوبه می‌پنداشتند. وی از سن ۸ سالگی در کلاب‌های مختلف به دور از چشم خانواده به اجرای پیانو میپرداخت. وقتی دو سال بعد یعنی در سن ۱۰ سالگی خانواده اش متوجه شدند وی دیگر به اجرا نمیپرداخت. در این دو سال وی به غیر از پیانو سازهای ارگ دستی، گیتار، تمبک و آکوردئون رو بدون رفتن به کلاس و خودش آموخت. وی معمولاً سبک مزراحی می‌خواند هر چند یکی از البوم‌های وی نیز عربیست. وقتی ۱۵ سال داشت به گروه جوانان خدِرا پیوست. وی در سال ۱۹۹۷ کنسرتی را در اردن برگزار کرد و عربی خواند. وی اولین خواننده اسرائیلی است که به‌طور رسمی در اردن کنسرت اجرا کرده‌است. وی با زبان‌های فرانسوی، ترکی، عبری، انگلیسی، عربی، گرجی، بلغاری و یونانی آهنگ خوانده است. وی همیشه دم از صلح و ایجاد روابط دوستانه بین ملل مختلف می‌زند. وی به عنوان نماینده اسرائیل در مسابقات یوروویژن ۲۰۰۲ شرکت کرد و در مکان دوازدهم ایستاد هر چند در بدو کار میخواستند وی را به دلیل مسائل سیاسی اسرائیل حذف کنند و کشورهای سوئد و بلژیک از دادن رأی به وی به خاطر ملیتش سرباز زدند. وی در این مسابقات آهنگ زیبای light a candle را اجرا نمود. آهنگ برای مواجهه با درد وی مکان اول چارت اسرائیل رل از آن خود کرد. در ژوئیه ۲۰۰۷ میلادی، مدونا، خواننده مشهور آمریکایی اعلام کرد که از طرفداران ساریت حداد است و هنگامی که برای صرف غدا به رستوران کوشر نزدیک منزلش می‌رود، به صدای ساریت حداد گوش می‌دهد.
ساریت حداد در طول ایام شبات و تعطیلات یهودی به اجرا نمی‌پردازد.
تی-۴۰
تی-۴۰ تانک سبک آبی خاکی دیده‌بانی بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. قابلیت دوگانه آن برای ارتش سرخ بسیار مهم بود. همانطور که تولید بیش از ۱۵۰۰ تانک دوگانه در ۱۹۳۰ گواه این مدعاست.
تی-۴۰ برای جایگزینی تی-۳۷ و تی-۳۸ تانک‌های دوگانه سبک در نظر گرفته شده بود.
تاکایوکی موریموتو
تاکایوکی موریموتو بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۰۹ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۱۰ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. تاکایوکی موریموتو در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
هرمل
الهرمل شهری در استان بقاع کشور لبنان است که در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی، ۱۱ ۰۷۰ نفر جمعیت داشته است.
بازی‌های آسیایی
بازی‌های آسیایی که آسیاد هم خوانده می‌شود، یک رویداد چند ورزشی قاره‌ای است که هر ۴ سال یکبار بین ورزشکاران کشورهای مختلف سراسر قاره آسیا توسط شورای المپیک آسیا برگزار می‌شود. این رویداد تا سال ۱۹۷۸ توسط فدراسیون بازی‌های آسیایی (AGF) برگزار می‌شد اما در نشست دهلی نو تصمیم گرفته شد که پس از آن توسط شورای المپیک آسیا (OCA) ساماندهی و برگزار شود. این بازی‌ها توسط کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) به رسمیت شناخته می‌شود و به عنوان دومین رویداد بزرگ چند ورزشی پس از بازی‌های المپیک توصیف می‌شود. نخستین دوره این بازی‌ها در سال ۱۹۵۱ میلادی
تاریخچه
مسابقات المپیک لندن در سال ۱۹۴۸ برگزار شد. در حاشیه این رخداد بین‌المللی، طرح برگزاری بازی‌های آسیایی موسوم به المپیک آسیایی توسط «ساندهی گورو دات» رئیس کمیته المپیک هندوستان مطرح شد که مورد توافق قرار گرفت. طبق توافق‌های صورت گرفته قرار بود نخستین دوره این بازی‌ها دو سال بعد از بازی‌های المپیک یعنی در سال ۱۹۵۰ در هندوستان برگزار شود اما این مسابقات با یک سال تأخیر در ۴ مارس سال ۱۹۵۱ آغاز شد.
۱۹۵۴- دومین دوره این مسابقات در مانیل، پایتخت فیلیپین برگزار شد. این مسابقات مصادف بود با ماجراهای کودتای ۲۸ مرداد و به همین سبب تیم ایران در این مسابقات شرکت نداشت. در این دوره از مسابقات ۱۹ کشور آسیایی شرکت کردند.
۱۹۵۸- سومین دوره این مسابقات در توکیو، پایتخت ژاپن برگزار شد. در این مسابقات ۲۰ کشور شرکت کردند که ژاپن، کره‌جنوبی و چین رده‌های یک تا سه را به خود اختصاص دادند. ایران در این دوره به مقام هفتم رسید. در این دوره که ایران پس از یک دوره غیبت به بازی‌ها برگشت، تعداد ورزشکاران کشورها به ۲۰ کاروان افزایش یافت. این بار هم ژاپنی‌ها روی سکوی نخست، و بالاتر از کره‌جنوبی و چین قرار گرفتند تا شرق آسیا حرف اول و آخر بازی‌ها را بزند. ایران هم به رده هفتم سقوط کرد.
۱۹۶۲- چهارمین دوره مسابقات در جاکارتا، پایتخت اندوزی برگزار شد. ایران به همراه چین و اسرائیل در این دوره از مسابقات شرکت نداشتند و تعداد کشورهای شرکت‌کننده نیز به ۱۶ کشور کاهش یافت. ژاپن بار دیگر قهرمان این مسابقات شد.
۱۹۶۶- پنجمین دوره مسابقات در بانکوک، پایتخت تایلند با حضور ۱۸ کشور در ۱۴ رشته ورزشی برگزار شد. در این دوره ایران، چین و اسرائیل به رقابت‌ها بازگشتند. بازی‌ها را سلطان بومیپول با حضور ۱۸ کشور برای مصاف در ۱۴ رشته ورزشی افتتاح کرد. تعداد مدال‌های طلای ژاپنی‌ها باز هم از مجموع مدال‌های طلای سایر کشورها بیشتر بود. چین قهرمان شد و ایران دوباره در رده هفتم قرار گرفت.
۱۹۷۰- ششمین دوره مسابقات نیز در یک اقدام عجیب بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. این مسابقات قرار بود در کره‌جنوبی برگزار شود اما این کشور دچار مشکل مالی شد و تایلند پذیرفت که برای دومین بار پیاپی میزبان مسابقات باشد. در این دوره ژاپن همچنان در صدر ورزش آسیا قرار گرفت. چینی‌ها فقط به یک مدال طلا بسنده کردند و ایران نیز با ۹ طلا که ۶تای آن در کشتی بود، در رده چهارم ایستاد.
۱۹۷۴- هفتمین دوره مسابقات در تهران، پایتخت ایران برگزار شد. در این دوره، که محمدرضا پهلوی افتتاح کننده آن بود، تیم‌هایی مثل کویت و بحرین، برای نخستین بار در مسابقات حضور یافتند تا رکورد تعداد کشورها نیز به عدد ۲۵ برسد. ژاپن برای هفتمین دوره پیاپی باقی تیم‌ها را پشت سر گذاشت. ایران با ۳۶ مدال طلا که ۲۳ تای آن در کشتی آزاد، فرنگی و وزنه‌برداری به دست آمد، در رده دوم قاره پهناور ایستاد که بهترین نتیجه ایران در تاریخ ورزش آسیا محسوب می‌شود.
۱۹۷۸- هشتمین دوره مسابقات بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد تا تایلند رکورددار میزبانی این مسابقات باشد. ایران در این دوره از بازی‌ها به دلیل حوادث مربوط به انقلاب، شرکت نکرد. همچنین از این دوره از بازی‌ها، اسرائیل برای همیشه از شرکت در مسابقات آسیایی محروم شد.
۱۹۸۲- نهمین دوره مسابقات در دهلی نو، پایتخت هندوستان و مبدأ این بازی‌ها با حضور ۳۳ کشور برگزار شد. ایران پس از انقلاب در شرایطی به بازی‌ها بازگشت و برترین تیم غرب آسیا لقب گرفت که نام کشورهایی مثل قطر نیز برای نخستین بار در جمع تیم‌ها دیده می‌شد. در این دوره سرانجام، استیلای ژاپنی‌ها بر ورزش آسیا پایان یافت و چین موفق شد با اختلاف ۴ مدال طلا قهرمان شود.
۱۹۸۶- دهمین دوره را سئول، پایتخت کره‌جنوبی میزبانی کرد. در این مسابقات چینی‌ها به رکورد ۹۴ مدال طلا رسیدند و بعد از آنها ورزشکاران کره‌جنوبی با ۹۳ طلا در رده بعدی قرار گرفتند.
۱۹۹۴- دوازدهمین دوره را ژاپن و این‌بار شهر هیروشیما میزبانی کرد. ۴۲ کشور شرکت‌کننده با حدود ۶ هزار و ۹۰۰ ورزشکار در رقابت‌ها حضور یافتند. در این دوره کشورهای آسیای میانه هم با فروپاشی شوروی حضور یافتند و معادلات ورزش آسیا را تغییر دادند. ازبکستان به محض ورود با درخشش ایگور شکورین، طلای فوتبال را گرفت. قزاقستان هم ۲۵ طلا گرفت تا در رده سوم بایستد. ترکمنستان، تاجیکستان و قرقیزستان اما از همان بدو ورود به صحنه ورزش آسیا تا امروز، همواره به تک‌ستاره‌های ورزش خود قناعت کرده‌اند. ایران به یُمن درخشش کشتی‌گیران خود به رده ششم دست یافت و اگر آسیای میانه‌ای‌های تازه ورود کرده نبودند، چهارم می‌شد.
۱۹۹۸- سیزدهمین دوره مسابقات برای مرتبه چهارم در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. چینی‌ها که قدرت برتر آسیا شده بودند قهرمان این دوره شدند و بعد از آنها ورزشکاران کره‌جنوبی و ژاپن جایگاه خود را به عنوان برترین‌های قاره بزرگ تثبیت کردند. در این دروه ایران با کسب ۱۰ طلا در مکان هفتم قرار گرفت.
۲۰۰۶- پانزدهمین دوره این رویداد آسیایی در دوحه، پایتخت قطر به انجام رسید. ۱۳ هزار نفر از ۴۵ کشور به بازی‌ها آمدند که از تعداد ورزشکاران حاضر در آخرین دوره بازی‌های المپیک نیز حدود سه هزار نفر بیشتر بود. چین، کره جنوبی و ژاپن مثلث قدرت را تشکیل دادند و قزاقستان با پیشرفتی چشمگیر چهارم شد. ایران نیز ششم شد تا بهترین تیم غرب آسیا باشد. مرگ کیم هیونگ چیل، سوارکار کره‌جنوبی، از حوادث تلخ این بازی‌ها بود.
۲۰۱۰- شانزدهمین دوره را شهر گوانگ‌ژو در چین میزبانی کرد. در این دوره ۹۷۰۴ ورزشکار از تمام کشورهای عضو شورای المپیک آسیا، یعنی ۴۵ کشور شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات ورزشکاران در ۴۱ رشته ورزشی به رقابت پرداختند که یک رکورد تازه محسوب می‌شد. در پایان این دوره، کشور میزبان با ۱۵۱ طلا به مقام نخست رسید.
۲۰۱۴- هفدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در شهر اینچئون کره‌جنوبی برگزار شد. چین باز هم قهرمان شد و ایران با کسب ۲۱ نشان طلا در رده پنجم قرار گرفت. تیم ملی والیبال مردان ایران با شکست دادن تیم میزبان برای نخستین بار قهرمان بازی‌های آسیایی شد.
۲۰۱۸- هجدهمین دوره را جاکارتا، پایتخت کشور اندونزی به همراه پالم‌بانگ میزبانی کرد. جاکارتا میزبان اصلی بود و پالم‌بانگ به عنوان شهر کمک میزبان چند مسابقه در این دوره را برگزار کرد. در این دوره تیم چین، همانند چند دوره گذشته قهرمان شد و ایران هم با کسب ۲۰ نشان طلا ششم شد. تیم‌های ملی کبدی زنان و مردان ایران برای نخستین بار قهرمان شدند.
شمارش مدال‌ها
از ۴۶ کمیته ملی المپیک شرکت‌کننده در طول برگزاری بازی‌ها، ۴۳ کشور حداقل یک مدال در این رقابت‌ها کسب کرده‌اند و هنوز سه کشور باقی مانده‌اند: بوتان، مالدیو و تیمور شرقی که هنوز یک مدال هم کسب نکرده‌اند. ۳۸ کشور حداقل یک مدال طلا کسب کرده‌اند (فقط ژاپن و هند در همه دوره‌های بازی‌های آسیایی این کار را کرده‌اند)، این درحالیست که فقط ژاپن و چین دو کشوری در تاریخ برگزاری این رقابت‌ها هستند که به عنوان قهرمانی دست یافته‌اند.
کشورهای بدون مدال
کشورهای کج نوشته شده کشورهایی هستند که در تاریخ برگزاری این رویداد حضور داشته‌اند، ولی در حال حاضر وجود ندارند.
جایزه باارزش‌ترین ورزشکار
جایزه باارزش‌ترین ورزشکار (MVP) از بازی‌های سال ۱۹۹۸ در بانکوک به فرد برگزیده داده می‌شود.
قطعنامه ۳۶۱ شورای امنیت
قطعنامه ۳۶۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ اوت ۱۹۷۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۱٬۷۹۵ام با ۱۵ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
دراویت
دراویت با  از مجموعه کانی هاست و از رودخانه دراو (در اتریش) اخذ شده. در اسیدها نامحلول است. ترکیب شیمیایی بسیار متغیر با انکلوزیون‌های مهمFe3+, Mn, Ca و گاه حتی Cr , Ti , V , Li و غیره برای اولین بار در یوگسلاوی کشف شد و از نظر شکل بلور: خورشید تورمالین - منشوری - آسیکولار، رنگ: قهوه‌ای - قهوه‌ای تیره - قهوه‌ای روشن - به ندرت سبز - سفید و خاکستری-آبی، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف - غیر شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه ای، رخ: ناکامل - مطابق با سطح، سیستم تبلور: رمبوئدریک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن ماگمائی - پگماتیتی - دگرگونی - رگه‌های تیپ آلپی است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن مشابه تورمالینآمفیبول-آکتینوت-ریه بکیت-بریل -آندالوزیت- ارتوز- آپاتیت- کوارتز- بریل- توپاز است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات متراکم - شعاعی - رشته‌ای کمیاب است و بیشتر در اطریش، آمریکا، روسیه، آلمان شرقی و کنیا یافت می‌شود.
بایع‌کلا
بایع‌کلا روستایی است در شهرستان نکا در استان مازندران ایران. این روستا در کیلومتر ۱۵ جاده نکا - زاغمرز، مهد تولید هلو و شلیل ایران است که هر ساله جشنوارهٔ کشوری هلو و شلیل در چند روز در این روستا برگزار می‌شود. شغل اکثر اهالی این روستا باغداری می‌باشد. مردم بایع کلا از قومیت طبری هستند. مردم بایع کلا به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
زنگی، قفقاز
زنگی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیل‌لی واقع شده‌است.
میگل بارتو
میگل بارتو (Miguel Barreto؛ زادهٔ September 14, 1978) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پیکان تهران اشاره کرد.
جو اسکافیلد
جو اسکافیلد بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ولز انجام داد و با حضور در ۳ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ایرلند برگزار کرد. این بازیکن توانسته در بازی‌های ملی، ۱ گل به ثمر برساند.
الا هانت
الا هانت (زاده  April 29, 1998) بازیگر و خواننده انگلیسی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم اربابان آهنین اشاره کرد.
میرزا احمد وزیری
میرزا احمد خان وزیری ملقب به معتضدالدوله  (۱۲۴۸– ۱۳۰۰ در تهران) وزیر حکومت کرمانشاهان و سرحدات عراقین، رئیس عدلیۀ کرمانشاه، از شخصیت‌های عصر مشروطه در کرمانشاه و نمایندۀ کرمانشاه در دوره چهارم مجلس شورای ملی بوده‌است. وی همچنین صاحب‌امتیاز روزنامۀ کرمانشاه و نیز بنیانگذار مدارس حقوق و ملی شرافت در کرمانشاه بوده‌است. مشی سیاسی او بر اساس جهت‌گیری روزنامۀ کرمانشاه به حزب دموکرات عامیون نزدیک بوده است.
زندگی
میرزا احمدخان وزیری در سال ۱۲۴۸ در کرمانشاه در خانواده‌ای مهاجر از منشیان و خدمتگزاران دربار به دنیا آمد. جد او میرزا مهدی استرآبادی بود که منشی نادرشاه و از مورخان دورۀ افشار بوده‌است. نام پدر میرزا احمدخان، میرزا ابوالقاسم وزیر بود، پدر او میرزا باقر مستوفی، پدر او میرزا احمد مستوفی، پدر او میرزا بزرگ وزیر، پدر او میرزا مهدی استرآبادی و پدر او میرزا نصیر استرآبادی بود.
در آن زمان هر منطقه دارای یک حکمران بود که عمدتاً به خاندان سلطنتی قاجار تعلق داشت. در کنار او یک وزیر قرار می‌گرفت که به امور اقتصاد و دارایی هر منطقه رسیدگی می‌کرد. خانوادۀ وزیری از اواسط حکومت سلسله قاجار و پس از آنکه خاندان قاجار به چند قرن حکومت خاندان کرد زنگنه در کرمانشاه پایان دادند، به کرمانشاه آمده و به صورت موروثی سمت وزارت حاکم‌نشین کرمانشاهان و سرحدات عراقین را که یکی از ۱۲ حکمرانی آن زمان بود در دست گرفتند. میرزا احمدخان وزیری نیز به صورت موروثی سمت وزیر و مسئول اقتصاد حاکم‌نشین کرمانشاهان و سرحدات عراقین را در دست داشت.
تأسیس مدرسه و چاپخانه
معتضدالدوله در سال ۱۲۸۶ از طرف انجمن معارف، مدرسه‌ای را با نام مدرسه حقوق در کرمانشاه تأسیس کرد.
او همچنین در سال ۱۲۸۸ یک ماشین چاپ را از هندوستان به کرمانشاه وارد کرد و اولین چاپخانه را در آن منطقه با نام چاپخانه شرافت احمدی تأسیس کرد.
میرزا احمدخان در آن چاپخانه و در سال ۱۲۸۸، به عنوان صاحب‌امتیاز در انتشار «روزنامه کرمانشاه» مشارکت کرد که یکی از نخستین روزنامه‌های چاپ‌شده در شهر کرمانشاه بود و مسائل مهم اجتماعی آن روزگار از جمله رویدادهای مهم مشروطه را بازتاب می‌داد.
وی همچنین در سال ۱۲۹۷ «مدرسۀ ملی شرافت» را در کرمانشاه تأسیس کرد و ادارۀ آن را به یکی از برادرانش به نام میرزا محمدخان وزیری سپرد.
انقلاب مشروطیت
میرزا احمدخان وزیری در کمیتۀ غیرت عضویت پیدا کرد که از گروهی از مشروطه‌خواهان در کرمانشاه تشکیل شده‌بود. میرزا احمدخان به دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در کرمانشاه در حمایت از جنبش مشروطه و بیان خواسته‌ها و اقدامات مشروطه‌خواهان در روزنامۀ کرمانشاه، از طرف محمدعلی‌شاه قاجار تحت تعقیب قرار گرفت و با دستور محرمانۀ وی توسط صارم السلطان دولتشاهی حاکم وقت کرمانشاه دستگیر و زندانی شد. وی اندکی بعد به دلیل نفوذ خاندان وزیری و پادرمیانی خاندان فرمانفرما و همچنین مرگ صارم‌السلطان دولتشاهی از زندان آزاد گردید.
میرزا احمد خان در دوران انقلاب مشروطه به تهران رفت و به عبدالحسین میرزا فرمانفرما پیوست که در آن زمان خود را به مشروطه‌خواهان نزدیک کرده‌بود. در آن هنگام که او به یاری مشروطه خواهان به تهران رفته بود، سالارالدوله که از مخالفین جنبش مشروطه در کرمانشاه بود، میرزا علی‌خان وزیری برادر میرزا احمدخان را کشت و چاپخانه را نیز تعططیل کرد. میرزا احمدخان پس از آگاهی از ماجرا به سرعت به کرمانشاه بازگشت و توانست چاپخانه را دوباره بازگشایی کند.
محمدعلی سلطانی در کتاب جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان دربارۀ او نوشته‌است:
ریاست عدلیه
مبرزا احمد وزیری برای مدتی رئیس عدلیۀ کرمانشاه بود. در سال ۱۲۹۶ خورشیدی (۱۹۱۷ میلادی) وزیری رئیس عدلیۀ کرمانشاه بوده‌است.
کمک به مردم در زمان قحطی
میرزا احمدخان که فردی ثروتمند بود، در سال‌های وقوع قحطی انبار گندم خود را به روی مردم گشود و بیش از ۱۵۰۰ خروار گندم را در بین مردم کرمانشاه تقسیم کرد.
نمایندگی در مجلس شورای ملی
معتضدالدوله در انتخابات دورۀ چهارم مجلس شورای ملی که در سال ۱۳۰۰ خورشیدی برگزار شد به عنوان یکی از چهار نمایندۀ کرمانشاهان انتخاب شد، اما در طول دورۀ نمایندگی خود درگذشت. او در کمیسیون مالیۀ مجلس چهارم شورای ملی عضویت داشت.
درگذشت
میرزا احمدخان وزیری در سال ۱۳۰۰ شمسی در تهران بر اثر سکته قلبی درگذشت. پیکر او در حرم شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شده‌است.
خانۀ معتضدالدوله
خانه معتضدالدوله وزیری در خیابان وزیری واقع در محلۀ قدیمی برزه دماغ کرمانشاه قرار دارد و به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مازه سردشت
مازه سردشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سردشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۵ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.
قطعنامه ۳۶۲ شورای امنیت
قطعنامه ۳۶۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۷۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مصر-اسرائیل است. این قطعنامه طی نشست ۱٬۷۹۹ام با ۱۳ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
گابریل باتیستوتا
گابریل عمر باتیستوتا (زادهٔ ۱ فوریهٔ ۱۹۶۹) بازیکن سابق فوتبال اهل آرژانتین است. لقب او در اوج شهرتش باتی گل (Batigol) به معنای باتیستوتای گل زن بود. او با ۵۶ گل ملی بعد از لیونل مسی دومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی فوتبال آرژانتین می‌باشد.
شخصی
سومین‌بازیکن‌برترجهان۱۹۹۹
توپ‌طلای‌اروپا۱۹۹۸رتبه‌ششم
توپ‌طلای‌اروپا۱۹۹۹رتبه‌چهارم
کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸
کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ نام رویداد ورزش کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۸ برگزار شد.
لسلی آکرمن
لسلی آکرمن (Leslie Ackerman؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
علی صباغیان
علی صباغیان (زاده ۱۳۴۴) استاد دانشگاه، نویسنده، مترجم و پژوهشگر ایرانی است.
او از بنیان‌گذاران روزنامه جهان اقتصاد بوده و برای مدتی سردبیر همشهری دیپلماتیک بود. همچنین سردبیر و عضو هیئت علمی چندین نشریه سیاسی اقتصادی، سردبیر بخش بین‌المللی همشهری آنلاین، دکترای علوم سیاسی، نویسنده کتب و مقالات متعدد، رئیس پژوهشکده ارتباطات فرهنگی بین‌الملل پژوهشگاه فرهنگ، هنر وارتباطات و هم‌اکنون عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است.
اکامپادام
اکامپادام (به انگلیسی: Akampadam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کرالا واقع شده‌است.
علی صباغیان
جایزه‌ها
پژوهشگر برتر پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات در سال ۱۳۸۹.
اکامپادام
خصوصیات
اکامپادام ۱۵٬۷۵۸ نفر جمعیت دارد.
علی صباغیان
جایزه‌ها
روزنامه‌نگار برتر کشور در رشته سرمقاله و یاداشت ودریافت قلم بلورین ششمین جشنواره مطبوعات ایران در سال ۱۳۷۸.
استان کوانزای جنوبی
استان کوانزای جنوبی (به لاتین: Cuanza Sul Province) یکی از استان‌های کشور آنگولا است.
علی صباغیان
جایزه‌ها
روزنامه‌نگار برتر کشور در زمینه مقاله اقتصادی و دریافت قلم بلورین نهمین جشنواره مطبوعات ایران سال ۱۳۸۱.
استان کوانزای جنوبی
خصوصیات
استان کوانزای جنوبی ۵۵٬۶۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۹۳٬۷۸۷ نفر جمعیت دارد.
علی صباغیان
جایزه‌ها
تقدیر در دومین جشنواره نفت ورسانه. سال ۱۳۸۳.
وشیند
وشیند (به انگلیسی: Vashind) یک زیستگاه انسانی در هند است که در Thane district واقع شده‌است.
خصوصیات
وشیند ۱۵٬۸۸۰ نفر جمعیت دارد.
لیلویت
لیلویت (به انگلیسی: Lillooet) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در بریتیش کلمبیا واقع شده‌است. لیلویت ۲۷٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۲۱ نفر جمعیت دارد و ۲۴۹٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دسکلویزیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن مترامیت- کروزیت- فیرومورفیت- وانادینیت است. ، از نظر ژیزمان بلور- اگرگات بلوری تقریباً کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی، زامبیا، آمریکا یافت می‌شود.
جولیان بالا
جولیان بالا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیللی واقع شده‌است. جولیان بالا ۱۸۷ نفر جمعیت دارد.
خوسه آنتونیو ردوندو
خوسه آنتونیو ردوندو (José Antonio Redondo؛ زادهٔ March 5, 1985) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است.
چل بردی
چل بردی، روستایی از توابع بخش رودشت شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سردشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
اسپارتاکوس: خدایان میدان نبرد
اسپارتاکوس: خدایان میدان نبرد یا اسپارتاکوس: خدایان آرنا مینی‌سریال محصول شبکه استارز و مکمل مجموعه اسپارتاکوس: خون و شن است. این مجموعه از تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۱۱ تا ۲۵ فوریه ۲۰۱۱ در ۶ قسمت پخش می‌شود. این مجموعه داستان گانیکوس به بازیگری داستین کلر دومین گلادیاتور قهرمان مسابقات کاپوا را نقل می‌کند و ماجرای آن به قبل از حضور اسپارتاکوس به عنوان یک برده بازمی‌گردد. از مجموعه اول شخصیت‌های باتیاتوس، لوکرشیا، اونمائوس و کریکسوس در این قسمت حضور دارند.
این قسمت از سریال به دلیل بیماری نقش اول این سریال یعنی اندی ویتفیلد در نقش اسپارتاکوس ۶ قسمت این سری را به گذشته خانه باتیاتوس اختصاص دادند. اندی وایفیلد به دلیل بیماری سرطان نتوانست در این سری بازی کند و این فصل از سریال اسپارتاکوس به دوران پدر باتیاتوس و قهرمان شدن کریکسوس و گانیکوس دیگر گلادیاتور آن زمان بر می‌گردد.
داستان
در فصل دوم سریال اسپارتاکوس قهرمان کاپوا گانیکوس که در خانهٔ پدر باتیاتوس تربیت شده و به مبارزی تبدیل شده‌است که حتی با چشمان بسته رقیبان خویش را شکست می‌دهد؛ همین دلاوری‌های او سبب می‌شود تا افراد با نفوذ کاپوا خواستار او باشند که سبب درگیری‌هایی بین باتیاتوس و آن‌ها می‌شود. از طرفی گانیکوس به دلیل خیانت کردن به بهترین دوست خود در خانهٔ باتیاتوس دچار عذاب می‌شود و در نهایت می‌توان گفت داستان سری دوم این سریال مبارزه خونین خیانت و پیروزی است.
تیم شروود
تیم شروود زادهٔ  بازیکن فوتبال اهل انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال لهستان انجام داد و با حضور در ۳ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال سوئد برگزار کرد.
مرسدس (فیلم)
مرسدس فیلمی ایرانی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مسعود کیمیایی و نویسندگی اصغر عبداللهی و مسعود کیمیایی محصول سال ۱۳۷۶ است.
خلاصه داستان
اسفندیار به دلیل بیماری پدرش مأمور می‌شود تا با مرسدس بنز به جای پدرش به سفر برود. در این میان اسفندیار که می‌بیند یک اتومبیل گران‌قیمت به دست آورده سفر را یک روز عقب می‌اندازد و تصمیم می‌گیرد به اتفاق دوستانش یک روز با مرسدس خوش باشند. در طول روز اتفاق‌های ناخوشایندی برای اسفندیار و دوستانش رخ می‌دهد که همگی از مرسدس متنفر می‌شوند و اسفندیار صبح روز بعد مرسدس را به آتش می‌کشد.
وینگ‌چون
وینگچون یکی از سبک‌های ورزشی رزمی چینی، و در ایران زیر نظر فدراسیون ووشو می‌باشد. این سبک دارای فلسفه سنتی کونگ فو و قدمت بیش از ۳۵۰ ساله است و بیشتر بر روی مبارزه در فاصله نزدیک و کاربردی یک به چند نفر بر اساس رفلکسولوژی بدن تأکید دارد.
این روش مبارزه که ابتدا به نام سئولیم تائو یا سئونیم تائو (به معنی روش ایده کوچک) معروف بود، ابتدا توسط استادان ارشد معبد شائولین طراحی و ایجاد شده بود، که برخلاف سبک‌های دیگر شائولین بر اساس آناتومی بدن و قوانین ریاضی و اشکال هندسی برای حملات ساده، سریع و کاربردی و دفاع کردن توسط زاویه‌های خاص به خصوص زاویه ۴۵ درجه و گارد بر اساس خط مستقیم و نسبت طلایی 1.61..... بود.
حمله به معبد توسط دولت چین و کشته شدن بسیاری از شاگردان و استادان و همچنین نابودی معبد باعث شد که هر کدام از استادان باقی‌مانده در گوشه‌هایی از چین به‌طور مخفیانه زندگی کنند. در این میان یکی از استادان باقی مانده که راهبه خانمی به اسم انجی مویی بود، روش سئولیم کونگ فو خود را به دختری به نام وینگ چون (به معنی بهار زیبا) با تغییراتی که بر اساس آناتومی زنانه و استفاده از نیرو و انرژی حریف علیه خودش بود، آموزش داد، که بعدها به نام سبک وینگ چون به شهرت رسید. مبارزاتی که توسط وینگ چون انجام می‌شد باعث شهرت او شد به‌طوری‌که افراد بسیاری برای مبارزه با او از نقاط دیگر به آن‌جا می‌آمدند. خانم وینگ چون با شخصی به نام لئونگ بک چائو که تاجری به نام و مبارزی قوی بود -که البته با خانم وینگ چون مبارزه کرده بود و شکست هم خورده بود- ازدواج کرد. خانم وینگ چون تمامی آموخته‌های خود را به او یاد داد این سبک چند نسل بعد توسط استاد لئونگ جان که یکی از استادان معروف کونگ فو در زمان خود بود به شهرت رسید. از استاد لئونگ جان، به عنوان استاد بدون شکست یاد می‌شود. شهرت جهانی وینگ چون توسط استاد ایپ من و شاگردانش ( ایپ چون، دکتر لئونگ تیگ ، چو شونگ تینگ ،وون شون لئونگ ، لومن کام، و بروس لی) به اوج خود رسید.
ایپ من اولین فردی بود که به صورت عمومی آموزش وینگ چون را در هنگ کنگ آغاز کرد؛ و دکتر لئونگ تینگ دومین سیفو از سبک وینگ چون بود که به صورت عمومی این هنر را آموزش و در جهان گسترش داد در حال حاضر بیشتر مدرسان درجه یک وینگ چون از سیستم WT تبعیت دارند. حرکت دریک مسیر مستقیم و مسیرهای متفاوت، سرعت ضربات و تکنیک‌های مستقیم و ترکیبی، در جهت خنثی نمودن حملات حریف -بیشتر از اعمال نیرو برای ضربه زدن- یا حمله مستقیم از خصوصیات و ویژگی‌های بارز این هنر محسوب می‌شود. حرکات دست در این سبک بیشتر است و جزو سبکهای جنوبی چین محسوب می‌شود.
معرفی
چی سائو یا «دستان چسبان» به هنرجو یاد می‌دهد که چگونه به‌طور غیرارادی در برابر سرعت، نیرو و جهتِ یک حمله بر مبنای حسِ لامسه (حسی که بسیار سریع تر از حس بینایی و تصمیم، پس از پردازش مغز) واکنش نشان دهد. درحال حاضر این هنر به ورزشهای المپیک به دلیل نداشتن قوانین امتیازی و اخطاری که با قوانین حال، مطابقت داشته باشد ورود نکرده است .ولی در ایران و چین هنرجویان در سطح مسابقات کشور و بدور از امتیازات فدراسیون کشورهای دنیا، در گروه ساندای ووشو برای راه یابی به المپیک تلاش و شرکت می کنند.
شاخه‌ها
یکی از شاخه‌های وینگ چون که به دستِ لئونگ تینگ گسترش داده شده به جای آوانویسی مرسوم Wing Chun از آوانویسی Wing Tsun (که همان وینگ چون با لهجه آلمانی خوانده می‌شود) به منظور متمایزسازی این شاخه از دیگر شاخه‌ها استفاده می‌کند.
کردهای خراسان
جمعیت کردهای خراسان با استناد به برخی از آمارهای تا دو میلیون نفر برآورد می‌ شود.
وینگ‌چون
اصول مبارزه
اصول هشت‌گانهٔ وینگ‌چون، سنگ بنای یک سیستم دفاع شخصی تهاجمی را تشکیل می‌دهد که به فرد اجازهٔ تطبیق به اندازه، قدرت و سبکِ مبارزه‌ایِ حریف را می‌دهد.
کردهای خراسان
جغرافیا
این منطقه در شمال خراسان در ایران قرار گرفته‌است. این اقوام شامل حدود ۲۲ ایل یا طوایف مهم کردی است. اکنون این منطقه با توجه به تقسیمات سیاسی ایران جزئی از استان‌های خراسان شمالی، خراسان رضوی و گلستان به حساب می‌آید. شهرهای حاشیه رودخانه اترک به ترتیب قوچان، فاروج، شیروان، بجنورد و آشخانه و در دیگر قسمت‌ها درگز، اسفراین، کلات و چناران دارای اقوام کرد می‌باشند. بیشترین جمعیت کردنشین در شهرهای بجنورد، قوچان، شیروان، فاروج و اسفراین و درگز می‌باشند.
وینگ‌چون
اصول انرژی
همان قدر که عکس‌العمل‌ها در یک دفاع شخصی بیانگر پیشرفت هستند، اصول قدرتی نیز باعث پیشرفت هر چه بیشتر هستند. به‌طوری‌که یک هنرجوی وینگ‌چون طی سالیان تمرین همه آن‌ها را مد نظر دارد. اول: تمرین فرم و تعداد زیاد مشت برای یادگیری ریلکسیشن در مبارزه (به منظور ضدحمله بر مبنای حس لامسه) و زدن مشت بدون تنش. دوم: ساعت‌های بیشمار تمرین چی سائو به منظور افزایش توانایی در رها کردن نیروی خودی و قرض گرفتن نیروی حریف و در آخر تمرینات قدرتی خاص برای افزایش هر چه بیشتر قدرت مشت و ضربات.
کردهای خراسان
مردم
در استان خراسان شمالی بیش از 50 درصد و در استان خراسان رضوی 10 درصد از جمعیت را کردها تشکیل می‌دهند که یکی از گروهای قومی این استان‌اند. اینان شیعه مذهب هستند. حدوداً ۲۲ قبیله مهم و ۱۲۲ گروه از این قومیت در خراسان ساکن‌اند. کردهای خراسان از شاخه کورمانجها هستند و به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند. یکی از عمده ویژگی‌های قوم کرمانج خراسان شمالی که افراد این قوم را از دیگر اقوام ممتاز می‌کرده پوشش مردان و زنان این قوم بوده‌است که اکنون تنها به عنوان زینت به کار برده می‌شود. تنها بعضاً این پوشش اصیل کرمانجی در میان زنان عشایر، آن هم زنان مسن‌تر، دیده می‌شود و گاه نیز اهالی خطه خراسان شمالی در مجالس جشن و شادی اقدام به پوشیدن لباس‌های کرمانجی می‌کنند.
وینگ‌چون
آموزش
متد آموزشی وینگ چون بر مبنای توسعه رفلکس‌ها یا همان عکس‌العمل‌های بدن است. روش‌های آموزش در قالب‌های متنوعی دسته‌بندی می‌شوند که تعدادی از آن‌ها پس از گذراندن دوره هنرجویی و گرفتن درجه استادی یاد گرفته می‌شود.
کردهای خراسان
فرمانروایان کرد خراسان از زمان شاه اسماعیل صفوی تا رضاشاه پهلوی
از زمان درگذشت آخرین ایلخان زعفرانلو در سال ۱۳۳۹، جامعه کوچ نشینی کردهای خراسان عملاً یک پیکر بدون سر است و نه دستگاهی با سلسله مراتب معین دارد و نه رئیسی که همه از وی اطاعت کنند … درحالی که حداقل به مدت دو قرن، اداره و رهبری جامعه کرد خراسان به عهده دستگاهی با سلسله مراتب مشخص بود که در راس آن یک یا دو ایلخان قرار داشت که یکی از آن‌ها در شهر قوچان (فرهاد خان توپکانلو، علی محمد خان توپکانلو) و دیگری در بجنورد و گاهی نیز در شیروان مستقر بودند؛ ولی امروزه روابط بین طوایف و حتی بین محله‌های یک طایفه به حداقل خود رسیده‌است. اما از چند دهه پیش امنیت منطقه توسط دولت مرکزی تأمین می‌شود و ژاندارم‌ها کوچ نشینان را خلع سلاح نموده و خصومت‌ها و ستیزها را خاموش کرده‌اند.
وینگ‌چون
آموزش
با طراحی تمرینی ویژه که در این سبک صورت گرفته است، عصب و عضله به صورت هماهنگ و متناسب با مدیریت منابع مبارز انجام می گیرد،
کردهای خراسان
آداب و رسوم عروسی
عروسی کردهای خراسان امروز فراتر از عروسی‌های رایج است و عملاً به جشن بزرگ و همایش فرهنگی در منطقه تبدیل شده‌است. حضور جمعیت از شهرهای مختلف، هنرنمایی هنرمندان گوناگون، تجلیل از سرآمدان موسیقی وفرهنگ منطقه در برخی عروسی‌ها حضور زنان با لباس زیبا و رنگارنگ محلی، شعر خوانی شاعران محلی و توجه ویژه به استفاده از نمادهای بومی-محلی در تزیین جایگاه و محیط عروسی و بهره‌گیری از سنت‌های نیک شه واش (شادباش) و دیگر آیین‌های عروسی سبب شده‌است که هر عروسی به یک جنگ بزرگ فرهنگی و هنری منطقه تبدیل شود و سی دی این عروسی‌ها در کوتاهترین زمان و در سطح وسیعی مورد استفاده خانواده‌ها قرار گیرد و گاه یک عروسی سنتب فراتر از یک شهر و استان مورد استقبال قرار گرفته‌است. در قدیم عروسی‌های کردی سه شبانه روز و بنا به برخی نظرها و نوشته‌ها از جمله کتاب رامشگران شمال خراسان هفت شبانه روز به طول می‌انجامیده. به علت تغییر شرایط زندگی بیشتر عروسی‌های کردی در یک شبانه روز برگزار می‌شوند.
موسیقی کردی خراسان
موسیقی کردی خراسان که سراسر شمال خراسان، یعنی از سرخس تا شمال گنبد کاووس (از مشرق به مغرب) و از باجگیران و درگز تا نیشابور و سبزوار (شمال به جنوب) را در بر می‌گیرد، از اصالت و ویژگی خاصی برخوردار است. گاهی شنونده را به اوج عرفان و معنویات و عالم ملکوتی سیر می‌دهد. زمانی در غم، هجران و سوز و گداز، اشک چشم شنونده را سرازیر می‌کند و زمانی، به اوج شادی، رقص و پایکوبی وامی‌دارد. این اصالت و گستردگی، از تاریخ پر فراز و نشیب و سرزمین‌های پست و بلند، کوهستان‌ها، جلگه‌ها، کوچ‌ها و جابجایی و برخورد با اقوام و ملل مختلف، طبیعت و آبشارها، نغمه پرندگان و…نشأت گرفته‌است. موسیقی کردی خراسان چهار جنبه دارد:۱-دینی ۲-رزمی ۳-بزمی ۴- سوگی. هر یک از این چهار اصل نیز به مقام‌ها، آهنگ‌ها و شاخه‌های متعددی تقسیم می‌گردد. سازهای زهی رایج در میان کردهای خراسان عبارتند از: کمانچه، دوتار، شش‌تار، تنبور (که چهار سیم دارد و اکنون در بین کردهای غرب کشور، معمول است). سازهای بادی که در میان کردهای خراسان رواج داشته‌است و دارد عبارتند:۱-کرنای ۲-سرنا ۳-شاخ نفیر ۴-نی هفت بند ۵-دوزله (قوشمه) ۶-نای نوازان می‌باشد.