cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کنی مک‌کورمیک
کنی دانش‌آموز کلاس سوم و بعداً چهارم است که با تجربیاتی نامعمول و متفاوت با آنچه از زندگی عادی در یک شهر کوچک انتظار می‌رود، مواجه می‌شود. او در زادگاهش ساوت پارک، کلورادو با خانواده فقیرش زندگی می‌کند. شخصیت کنی با کامپیوتر پویانمایی شده تا مشابهت ظاهریش با نسخه اولیه برنامه که با شیوه کات اوت ساخته شده بود، حفظ شود. این شخصیت همچنین در فیلم بلند داستانی ساوت پارک: بزرگ‌تر، طولانی‌تر و کوتاه‌نشده و سایر رسانه‌ها و محصولات تجاری مرتبط با ساوت پارک حضور دارد.
در پنج فصل اول سریال، کنی در پایان بسیاری از اپیزودها کشته می‌شود و سپس در قسمت بعدی مجدداً ظاهر می‌شود، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده باشد. شخصیت‌های دیگر مجموعه هربار با جملاتی نظیر «ای خدا! کنی را کشتند! …ای حرامزاده‌ها!» تعجب خود را ابراز می‌کنند. این جملات پس از مدتی ورد زبان شدند. تفاسیر بسیاری بر جوانب مختلف این شیرین‌کاری از منظر فلسفی و اجتماعی از سوی مفسران رسانه‌ها منتشر شده‌است. با آغاز فصل ششم سریال در سال ۲۰۰۲، خالقان مجموعه، به ندرت از ترفند کشتن کنی استفاده کرده‌اند. در اپیزودهای بسیاری ماجرای کشته شدن کنیس طرح می‌شود و گاهی دلایلی برای حضور غیرمترقبه کنی ارائه می‌شود.
کلیسای جامع پیل
کلیسای جامع پیل (Peel Cathedral) یک کلیسای جامع در شهر پیل، جزیره من است.
ساختمان کنونی این کلیسا مابین سال‌های ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۴ میلادی ساخته شده و از سال ۱۸۹۰ به کلیسای جامع تبدیل شده است.
پیوند به بیرون
Cathedral Isle of Man
سیارک ۱۴۶۱۷
سیارک ۱۴۶۱۷ چهارده هزار و ششصد و هفدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۹۰ است.
کیت اسمیت
کیت اسمیت (Kate Smith؛ May 1, 1907 – 1907:5:1, June 17, 1986) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فهرست شهرستان‌های استان قزوین
استان قزوین دارای ۶ شهرستان می‌باشد. شهرستان قزوین پرجمعیت‌ترین شهرستان استان است. این استان در سال ۱۳۹۵ دارای ۱۲۷۳۷۶۴ نفر جمعیت بوده است. شهرستانهای استان قزوین بر پایه سرشماری سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ خورشیدی بدین شرح است:
رابرت بمفورد
رابرت بمفورد، (زاده ۱۸۸۳ - درگذشته ۱۹۴۲) کارآفرین، صنعتگر و مهندس بریتانیایی بود، که در سال ۱۹۱۳ با مشارکت لیونل مارتین شرکت خودروسازی استون مارتین را در شهر لندن تأسیس نمود.
ادوارد سولزبری دانا
ادوارد سولزبری دانا (Edward Salisbury Dana؛ زاده November 16, 1849 درگذشته 1849:11:16, June 16, 1935) یک دانشمند در زمینه کانی‌شناسی و فیزیک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هیروشی کومی‌یاما
هیروشی کومی‌یاما (Hiroshi Komiyama؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۴۴) یک مهندس شیمی اهل ژاپن است.
سفارت اوکراین در اتریش
سفارت اوکراین در اتریش (به لاتین: Embassy of Ukraine in Austria) نمایندگی دیپلماتیک اوکراین در اتریش، در وین است.
عملکرد سفارت
وظایف اصلی سفارت اوکراین در وین نمایندگی منافع اوکراین، ارتقا توسعه روابط سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، علمی و سایر روابط و همچنین محافظت از حقوق و منافع شهروندان و اشخاص حقوقی اوکراین واقع در اتریش است. سفارت روابط خوب همسایگی بین اوکراین و جمهوری اتریش را در تمام سطوح برای اطمینان از هماهنگی روابط و همکاری در زمینه‌های مورد علاقه مشترک توسعه می‌دهد. سفارت همچنین کارهای کنسولی را انجام می‌دهد.
مگیت
شرکت مگیت در سال ۱۹۴۷ در هلیفکس (یورکشایر غربی) راه‌اندازی شد و در حال حاضر دفتر مرکزی آن در فرودگاه بورنموث، شهر دورست، در جنوب غربی انگلستان قرار دارد. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس لندن دادوستد می‌شود.
کاستاریکا
کاستاریکا با نام رسمی جمهوری کاستاریکا  کشوری واقع در آمریکای مرکزی است. پایتخت این کشور شهر سان خوزه (کاستاریکا) و واحد پول آن کولون کاستاریکا می‌باشد.
جمعیت این کشور ۵٬۱۱۰٬۰۰۰ نفر و زبان رسمی آن اسپانیایی است. ۴۰ درصد از مردم آن سفیدپوست، ۳۱ درصد مستیزو (دورگه سفید و سرخ‌پوست) و بقیه از دیگر نژادها هستند. سفیدپوستان کاستاریکا، بیشتر اسپانیایی‌تبار هستند.
شاخه کاتولیک رومی از مسیحیت مذهب رسمی کاستاریکا است. ۷۰ درصد مردم این کشور کاتولیک، حدود ۱۴ درصد پروتستان و ۱۱٫۳ درصد بی‌دین هستند.
کاستاریکا شصت و چهار سال پیش خدمت وظیفه در ارتش خود را منحل کرد و از نظر سیاسی یکی از باثبات‌ترین کشورهای آمریکای مرکزی به‌شمار می‌آید.
این ناحیه – به عنوان بخشی از گواتمالا – تا ۱۸۲۱ تحت حکومت اسپانیایی بود. کاستاریکا هر چند که قسمتی از فدراسیون آمریکای مرکزی (۱۸۲۳ تا ۱۸۳۸) به‌شمار می‌آمد، ولی بیشتر در انزوا از همسایگانش توسعه یافت. کاستاریکا با مزارع کوچک بسیار رونق یافت و مهاجران اروپایی را جذب کرد و دموکراسی باثباتی را ایجاد نمود. به دنبال یک جنگ داخلی کوتاه در ۱۹۴۸، ارتش منحل گردید. از آن زمان این کشور نقش برقرارکنندهٔ آشتی در آمریکای مرکزی را اتخاذ کرده‌است.
نام
نام کوستاریکا یا کاستاریکا یک نام اسپانیایی است و در زبان اسپانیایی «کوستا/کستا» یعنی «ساحل» (مانند coast در انگلیسی) و «ریکا» یعنی «غنی» (مانند rich در انگلیسی) و کوستا ریکا یا کستاریکا به معنی «ساحل غنی» است. نام این کشور در زبان فارسی کستاریکا و کوستاریکا هم نوشته می‌شود.
تاریخ
پیش از ورود اروپائیان به قاره آمریکا مردمان مایان و آزتک در آمریکای مرکزی می‌زیستند. سرخپوستان کاستاریکا تا پیش از غلبه اروپایی‌ها با استفاده از جوهرهای قرمز و مشکی که از سبزیجات می‌گرفتند، به شیوه تصویرنگاری بر روی پوست جانوران می‌نوشتند.
یکی از عجیبترین رازها در باستان‌شناسی کستاریکا یافته شدن حدود ۳۰۰ گوی سنگی در جلگهٔ دیکوئیس کستاریکا در دههٔ ۳۰ میلادی بود که مربوط به تمدن دیکوئیس هستند. این گوی‌ها از گراندیوریت جامد ساخته شده‌اند که یک سنگ آتشفشانی خیلی سخت است. گوی‌های سنگی کستاریکا از زمان کشف تاکنون در معرض انقراض قرار دارند. جویندگان گنج با کمک دینامیت خیلی از گوی‌ها را منهدم کرده‌اند. فعالیت‌های کشاورزی باعث ترک خوردن و شکسته شدن شماری از این گوی‌های مبهم شده‌است.
در سده شانزدهم میلادی اسپانیا سرزمین‌های این مردم را گرفت و کاستاریکا جنوبی‌ترین استان اسپانیای نو شد. پس از غلبه اسپانیایی‌ها در ۱۵۶۳، بومیانی که جان به‌در بردند تحت نفوذ شدید اروپایی‌ها شیوه‌ای جدید پیش گرفتند.
کاستاریکا از سده ۱۶ مستعمرهٔ کشور اسپانیا بوده و در روز ۱۵ سپتامبر ۱۸۲۱ از این کشور اعلام استقلال کرد. پس از دوره کوتاهی پیوستن به پادشاهی مکزیکی «اوتین د ایتوربیده»، کستاریکا از ۱۸۲۳ تا ۱۸۳۴ ایالتی از «جمهوری فدرال آمریکای مرکزی» شد. در سال ۱۸۲۴ پایتخت آن به سان خوزه منتقل شد. کستاریکا از ۱۸۴۰ کشوری مستقل بوده‌است و از ۱۸۴۸ به‌صورت جمهوری درآمد. کستاریکا را به‌خاطر دوام دموکراسی ستایش می‌کنند.
رودخانه سان‌خوان یکی از منابع اصلی اختلاف میان دو کشور کستاریکا و نیکاراگوئه در طول یک قرن گذشته بوده‌است. در سال ۲۰۱۰ کستاریکا کشور نیکاراگوئه را به مستقر کردن سربازانش در خاک خود در این منطقه متهم کرد ولی نیروهای نیکاراگوئه می‌گویند در حال انجام یک عملیات لایروبی در اطراف یک جزیره در رودخانه سان‌خوان هستند.
هژبر یزدانی از چهره‌های سرشناس و ثروتمند سال‌های پیش از انقلاب ایران، پس از انقلاب ناچار به گریز از ایران شد و به کستاریکا رفت و در آنجا با همکاری تعدادی از ایرانی‌ها یک مجتمع بزرگ دامپروری راه‌اندازی کرد. یزدانی که در نزدیکی شهر سن حوزه در کاستاریکا زندگی می‌کرد، در کنار مزرعه‌اش تابلوی بزرگی نصب کرده بود که بر آن نوشته بود سنگسر. این تابلو یادآور محل تولدش سنگسر است.
جغرافیا
مساحت کاستاریکا ۵۱۱۰۰ کیلومتر مربع است. این کشور از شمال با نیکاراگوئه و از جنوب شرقی با پاناما همسایه است. در شرق این کشور دریای کارائیب و در غرب آن اقیانوس آرام قرار دارد. کاستاریکا در میان جلگه‌ای باریک در ساحل اقیانوس آرام و جلگه‌ای پهن‌تر در امتداد ساحل دریای کارائیب، فلات مرکزی و رشته‌کوه‌ها قرار دارد.
رود مهم کشور ریوگرانده است. میزان بارندگی در امتداد ساحل کارائیب سنگین است، ولی ساحل اقیانوس آرام خشک‌تر است. درجهٔ دما در زمین‌های پست گرم، و در ارتفاعات پایین‌تر است. شهرهای مهم کاستاریکا عبارتند از: لیمون ۱۰۵٬۰۰۰، الاهوئلا ۴۶٬۵۵۴، کارتاگو ۱۵۶٬۶۰۰ و لیبریا ۳۵٬۰۰۰ نفر. بلندترین نقطه این کشور قله سرو چیریپو با ۳۸۱۹ متر ارتفاع است. این قله پنجمین قله بلند آمریکا مرکزی به‌شمار می‌آید. مرتفع‌ترین آتشفشان در کاستاریکا ایرازو (۳۴۳۱ متر) نام دارد و بزرگ‌ترین دریاچه کشور دریاچه آرنال است. کستاریکا ۱۴ آتشفشان دارد که شش تای آن‌ها دست‌کم طی ۷۵ سال اخیر فعال بوده‌اند. این کشور هم‌چنین طی یک قرن گذشته دست‌کم ۱۰ زمین‌لرزه شدیدتر از ۵٫۷ ریشتری به خود دیده‌است.
بزرگ‌ترین جزیره این کشور جزیره کالرو است و جزیره کوکوس نیز به خاطر دوری‌اش از سواحل کشور از جزایر جالب توجه کاستاریکا است. کاستاریکا از بیشترین تراکم گونه‌های زیستی در جهان برخوردار است.
تقسیمات کشوری
شامل هفت استان به شرح زیر:
نیکاراگوئه معتقد است کاستاریکا در سال ۱۸۲۴ استان گواناکاسته این کشور را که اکنون حدود ۲۰ درصد خاک کاستاریکا را شامل می‌شود و یک مرکز گردشگری شناخته شده به‌شمار می‌رود، به اشغال خود درآورد. دانیل اورتگا رئیس‌جمهور نیکاراگوئه در شهریورماه ۱۳۹۲ به کاستاریکا هشدار داد قصد دارد برای بازگرداندن این استان، به دیوان عدالت بین‌المللی شکایت کند.
سیاست
یکی از مهم‌ترین سیاست‌ها یا می‌توان گفت دستاوردهای کستاریکا سیاستی که بر مبنا آن این کشور هزینه‌ای را که جهت امور نظامی نیاز داشت، صرف حفظ منابع طبیعی کرده و هم‌اکنون این کشور بدون ارتش می‌باشد.
قدرت اجرایی به رئیس‌جمهور واگذار شده‌است. کابینهٔ وزیرانی که منتصب خود او هستند و دو معاون وی را یاری می‌کنند. رئیس‌جمهور معاونان او و ۵۷ نماینده مجمع قانون‌گذاری برای دوره‌ای چهار ساله با رأی تمامی افراد بالغ انتخاب می‌شوند. احزاب سیاسی مهم کستاریکا عبارتند از: حزب وحدت سوسیال مسیحی، و حزب آزادیبخش ملی.
خوزه مارفا فیگوئرز از حزب آزادی ملی در سال ۱۹۹۴ به سمت رئیس‌جمهور انتخاب شد. در انتخابات سال ۲۰۰۶ اسکار آریاس سانچز به ریاست‌جمهوری کاستاریکا رسید. وی برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۸۷ شد. در تاریخ ۸ مه ۲۰۱۰ برای نخستین بار در تاریخ سیاسی کاستاریکا و آمریکای مرکزی یک زن به عنوان رئیس‌جمهور این کشور انتخاب شد. لائورا چین چیا در آن تاریخ جانشین اسکار آریاس شد؛ هم چین چیا و هم آریاس هر دو از حزب چپ میانه آزادیبخش ملی (PLN) هستند.
خانم چینچیا، دانش‌آموخته دانشگاه جورج تاون است و به جناح محافظه‌کاران اجتماعی تعلق دارد. او با سقط جنین و ازدواج همجنس‌گرایان مخالف است. وی متعهد شده با جرایم سازمان یافته و قاچاق مواد مخدر مبارزه کند. رئیس‌جمهور این کشور در حال حاضر لوئیس گیجرمو سولیس است.
اقتصاد
واحد پول این کشور کولون نام دارد. قهوه بخش عمده‌ای از صادرات کستاریکا را تشکیل می‌دهد. موز، نیشکر، گاو گوشتی، کاکائو و الوار نیز دارای اهمیت است. اکوتوریسم یکی از موتورهای اصلی اقتصاد کاستاریکا است و دولت کاستاریکا تعهد کرده که این کشور را به اولین کشور خنثی از لحاظ انتشار دی‌اکسید کربن تبدیل کند. بدهی‌های خارجی از جمله مشکلات اقتصادی این کشور شمرده می‌شود.
موج خصوصی‌سازی در سال ۱۹۸۳ به کاستاریکا، که رشد شتابان دهه ۱۹۷۰ را در مورد موسسات دولتی تجربه کرده بود، رسید. کاستاریکا از شکل یک دولت حمایت‌کننده از صنایع داخلی به سمت حمایت از یک الگوی اقتصاد آزاد حرکت کرد. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ تعداد ۳۲ مؤسسه دولتی خصوصی شدند.
کاستاریکا در سال ۲۰۱۳ میزبان حدود ۲ میلیون و ۱۵۰ هزار گردشگر بود و دولت این کشور نیز قصد دارد تا سال ۲۰۱۵ تعداد گردشگران را که بخش قابل توجهی از آن‌ها گردشگران درمانی هستند به سه میلیون و ۴۰۰ هزار گردشگر برساند. کاستاریکا که در سال ۲۰۱۱ میزبان کنفرانس جهانی گردشگری درمانی بود. این کشور با جذب سرمایه‌گذاری خارجی اقدام به احداث کلینیک‌های مجهز، هتل‌ها و ویلاهای لوکس در قالب طرح «تعطیلات درمانی» کرده و به یکی از قطب‌های گردشگری درمانی جهان تبدیل شده‌است.
مردم
گروه‌های نژادی:
آشپزی
غذاهای کستاریکایی ساده اما سرشار از روغن و ادویه است. اجزای اصلی غذاهای کستاریکایی را حبوبات و برنج تشکیل می‌دهند. وعده ناهار با سالاد کلم و گوجه فرنگی سرو می‌شود که هر دو، از فراورده‌های کشاورزی این کشور هستند. بیشتر مردم کستاریکا علاقه‌ای به مصرف زیاد غذاهایی با پایه سبزی ندارند و این مواد را بیشتر به عنوان دسر مصرف می‌کنند و غذای اصلی‌شان بیشتر باید سرخ‌کردنی باشد. مواد تشکیل‌دهنده دیگر غذاهای کستاریکایی، انواع گوشت قرمز، مرغ، ماهی، میگو و شاه‌میگو است. میزان حبوبات در غذاهایشان از میزان طبیعی کمی بیشتر است و امکان دارد برای کسی که عادت به خوردن غذایی حاوی حبوبات زیاد ندارد، مشکلات گوارشی ایجاد شود.
عصرانه نیز در وعده‌های غذایی کستاریکایی‌ها جایگاه خاصی دارد و شامل انواع غذاهای محلی و یک نوشیدنی داغ مثل قهوه یا شیر داغ است. یکی از عصرانه‌های محلی کستاریکایی‌ها، سوپ حبوبات است البته اگر علاقه‌ای به خوردن غذای محلی نداشته باشند، بال مرغ سوخاری انتخاب آن‌ها خواهد بود. مردم کستاریکا به دلیل صرف وعده عصرانه، معمولاً یا شام نمی‌خورند یا در صورتی می‌خورند که در مهمانی باشند چون در مهمانی‌هایشان با غذاهایی مثل ماهی و میگو و سیب زمینی سرخ کرده از مهمان‌ها پذیرایی می‌کنند. البته بعد از این شام سنگین هم عادت به خوردن یک برش تارت یا کیک شکلاتی دارند. فرهنگ غذایی کاستاریکا ترکیبی از آشپزی سرخ‌پوستی، اسپانیایی، آفریقایی و دیگر آشپزی‌ها است. غذاهایی مانند تامال که از نوعی خمیر به نام ماسا تهیه می‌شوند و غذاهایی که با آرد ذرت تهیه می‌شوند، از جمله غذاهای پر مصرف و اصیل این کشور به‌شمار می‌روند. یکی دیگر از اصیل‌ترین غذاهایی که پیشنهاد می‌کنیم اگر به این کشور سفر کردید، میل کنید، برنج همراه با دانه‌های مغذی روی آن، لیمو و نوعی فلفل است. این غذا که نام آن کاسادو است، یکی از محبوب‌ترین غذاهای مردم کاستاریکا است. تقریباً به هر رستوران کوچک و بزرگ کاستاریکا که بروید می‌توانید آن را در منو ببینید، در کنار این غذا معمولاً سالاد ماهی یا مرغ گریل شده سرو می‌شود. غذاهای معمول کاستاریکایی مانند خوراک مرغ با موز یا پلانتین (نوعی موز که مخصوص پخت و پز است) سرخ شده که با برنج سرو می‌شود و لوبیا سیاه، از جمله غذاهایی است که در گوشه کنار خیابان‌های این کشور پیدا می‌شود. علاوه بر غذاهای بومی، فست فودهای آمریکایی نیز در سان خوزه بسیار دیده می‌شود.
فافه
فافه (به پرتغالی ˈfafɨ) شهری با وسعت ۲۱۹٫۰۸ کیلومتر مربع، در شمال کشور پرتغال واقع در ناحیه براگا است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی ۵۰٬۶۳۳ بود، حال آنکه جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۰۱ میلادی ۱۴٬۱۴۴ نفر بود. این شهر از ۲۵ بخش تشکیل شده‌است که بخش فرتیاس اِ ویا کوا مهم‌ترین بخش این شهر است.
داشلی علیا
داشلی علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان سلطانعلی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۲۷نفر (200 خانوار) بوده است.
فعالیت فراطبیعی: نشانه‌گذاری شده‌ها
فعالیت فرا طبیعی: نشانه گذاری شده‌ها عنوان پنجمین قسمت از سری فیلم‌های ترسناکِ «فعالیت فراطبیعی» است که در سال ۲۰۱۴ میلادی اکران عمومی شد.
این فیلم دنباله‌ای بر فعالیت فراطبیعی، فعالیت فراطبیعی ۲، فعالیت فراطبیعی ۳ و فعالیت فراطبیعی ۴ می‌باشد.
خلاصه داستان
جسی (اندرو جیکوبز) که به تازگی از دبیرستان خود در شهر آکسنارد، کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شده، به همراه دوست صمیمی اش هکتور (جورج دیاز) قصد دارند تابستان خود را به علافی و دنبال دخترها افتادن بگذرانند. اما مرگ ناگهانی همسایهٔ طبقه پائین جسی، زنی میانسال و منزوی به نام آنا (گلوریا سندووال) نقشه‌هایشان را بر آب می‌کند…
دنباله
فعالیت فرا طبیعی: ابعاد شبح که در ۱۳ مارس ۲۰۱۵ به صورت سه بعدی اکران شد.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Paranormal_Activity:_The_Marked_Ones
ایان لفور
ایان لِـفوْرْ (Ian LeFeuvre) خواننده، گیتارنواز، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به شوهر و ماجراهای نپکین من! اشاره نمود.
همچنین یکی از ترانه‌های او به نام «با جریانِ موج همراه شو» در مجموعه‌های دختران و دروغ‌گوهای کوچک زیبا بکار رفته است.
سیارک ۲۱۶۲۲
سیارک ۲۱۶۲۲ بیست و یک هزار و ششصد و بیست و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۹ ژوئن ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲.۹ است.
لحمیر
لحمیر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامشیر در استان خوزستان ایران است.
بنجامین تموز
بنجامین تموز (۱۱ ژوئیه ۱۹۱۹ - ۱۹ ژوئیه ۱۹۸۹) هنرمند و نویسنده اسرائیلی و کسی است که خدمات فروانی به فرهنگ اسرائیل عرضه نموده است. زمینه‌های فعالیت وی را غالباً رمان نویسی، خبرنگاری، منتقدی ادبی، نقاشی و مجسمه‌سازی تشکیل می‌داده است.
وی متولد اتحاد جماهیر شوروی بوده و در زمانی که ۵ سال داشت به همراه خانواده خود به اسرائیل مهاجرت کرد.
وی فعالیت‌های فرهنگی خود را از سال‌های نوجوانی شروع کرد. وی بعدها به گروههای زیرزمینی کمونیستی پیوست. وی دانش‌آموخته دانشگاه سوربن پاریس می‌باشد. در سال ۱۹۴۸ وی در روزنامه هاآرتص شروع به فعالیت نمود. تاکنون ۲۶ کتاب و ۷ اثر ترجمه‌ای از وی منتشر شده‌است.
ژیل بووار
ژیل بووار (Gilles Bouvard؛ زادهٔ October 30, 1969) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
خانواده آدامز (مجموعه پویانمایی ۱۹۷۳)
خانواده آدامز عنوان یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی می‌باشد که در سال ۱۹۷۳ ساخته شده‌است.
عمارت میر رحیمی
عمارت میر رحیمی مربوط به دوره قاجار است و در دامغان، خیابان ۱۲ فروردین، سمت چپ، پلاک ۳۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۵۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هیجان‌های اخلاقی
زمینه
استدلال اخلاقی تمرکز بیشتر در مطالعات اخلاقی بوده‌است که پیشینهٔ آن به افلاطون و ارسطو بازمی‌گردد. جنبه هیجانی (عاطفی) اخلاق، که توسط آدام اسمیت نظریه عواطف اخلاقی کار شده‌است، با تحقیر به عنوان مطیع استدلال اخلاقی، عقلانی و بالاتر، دانشمندانی مانند امانوئل کانت، پیاژه و کولبرگ استدلال اخلاقی را به عنوان خط مقدم اخلاق دانسته‌اند. با این حال، در ۳۰–۴۰ سال گذشته، جبهه جدیدی از پژوهش‌ها پدیدار شده‌است: هیجان‌های اخلاقی به عنوان مبنای رفتار اخلاقی. این پیشرفت با تمرکز بر همدلی و احساس گناه آغاز شد، اما از آن زمان به سوی مطالعات هیجانی جدید دربارهٔ هیجان‌هایی مانند خشم، شرم، انزجار، هیبت و فرهیختگی حرکت کرد. با پژوهش‌های جدید، نظریه‌پردازان این پرسش را آغاز کرده‌اند که آیا هیجان‌های اخلاقی ممکن است نقش بیشتری در تعیین اخلاق داشته باشند، نقشی که حتی ممکن است از استدلال اخلاقی پیشی بگیرد.
حمام پادرخت
حمام پادرخت مربوط به دوره پهلوی است و در سبزوار، در شمال غربی میدان اسرار، واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دوران زندگی یک شاه
دوران زندگی یک شاه (Life of a King) یک فیلم به کارگردانی جیک گلدبرگر است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کوبا گودینگ جونیور اشاره کرد.
لیگ قهرمانان اروپا ۹۷–۱۹۹۶
لیگ قهرمانان اروپا ۹۷–۱۹۹۶ (1996–97 UEFA Champions League) چهل و دومین دوره از مسابقات فوتبال باشگاه‌های برتر اروپا و پنجمین دوره مسابقات لیگ قهرمانان اروپا بود.
دو تیم بروسیا دورتموند و یوونتوس در فینال این دوره از مسابقات با یکدیگر روبه‌رو شد. یوونتوس در دوره قبلی این مسابقات در فصل ۹۶–۱۹۹۵ به مقام قهرمانی رسیده بود و مدافع عنوان قهرمانی به شمار می‌آمد.
نهایی
دورتموند کبیر برنده می‌شود
طارس
زبان
مردم این روستا به زبان مازندرانی صحبت می کنند.
تریکوپسیس
تریکوپسیس سرده‌ای از گورامی‌ها و بومی مناطق آسیای جنوب شرقی است.
گونه‌ها
در حال حاضر سه گونه شناخته شده در این جنس وجود دارد:
رابطه با انسان‌ها
گورامی‌ها از جنس Trichopsis در تجارت آکواریوم بسیار محبوب هستند.
منابع
<references group="" responsive="1">
غوریان
غوریان یا آل شَنسَب دودمانی ایرانی‌تبار  در قرون وسطی از سرزمین‌های شرقی ایران بودند که تسلط شان را از غور آغاز کردند و در میانه قرن دوازدهم میلادی تا سال‌های آغازین قرن سیزدهم میلادی به یک قدرت عمده تبدیل شدند. غور مرکز هسته نظامی امپراتوری آنها بوده که زمانی قلمرویشان از گرگان در غرب تا شمال هند (لاهور) در شرق گسترش می‌یافت، هرچند که تحت تأثیر خوارزمشاهیان قرار داشتند. فروپاشی و نابودی غوریان در هنگام حمله مغولان به سرزمین‌های شرقی ایران بوده‌است.
اصل و نسب
کلیفورد ادموند باسورث تاریخ‌دان و خاورشناس انگلیسی دربارهٔ قومیت غوریان آورده‌است: ما چیزی دربارهٔ قومیت غوریان به‌طور کلی و شَنْسَبانی‌ها به‌طور خاص نمی دانیم، ما تنها میتوانیم فرض کنیم که آنها ایرانیان شرقی تاجیک بودند غوریان به ملوک شَنسَبانی یا آل شنسب نیز مشهور بوده‌اند. علت این شهرت، انتساب آنان به شخصی به نام حسن شنسب است که گفته می‌شود در صدر اسلام می‌زیسته‌است و به‌دست علی ابن ابیطالب اسلام آورده‌است.
زبان غوریان
زبان درباری و رسمی غوریان زبان فارسی بود.
مبارزات برای استقلال
مواردی که موجب استقلال یافتن غوریان شد عبارتند از:
بهاءالدین سام یکم
وی جانشین برادرش سیف الدین محمد شد و برای انتقام از قتل وی به غزنین لشکرکشی نمود اما در میانه راه از اثر مریضی مرد.
علاءالدین حسین جهانسوز
وی برای اتمام کار نیمه تمام برادر خود بهاءالدین سام یکم به غزنین لشکر کشید و بعد از تصرف آنجا را مدت هفت شبانه روز به آتش کشید. وی پس از فتح غزنین به عادت سلاطین سلجوقی چتر بالای سرش حمل می نمود. سپس به مقابله با سلطان سنجر پرداخته اما اسیر گردید و پس از مدتی آزاد گردید این بار که سلطان سنجر توسط غزان اسیر شده بود و فوت شد زمینه را برای جهانگشایی غوریان آماده کرد و علاءالدین حسین از این فرصت نهایت بهره را برد.
سیف الدین محمد
پس از مرگ علاءالدین حسین پسرش سیف الدین محمد جانشین اش گردید. وی برای جلب حمایت مردم به قلع و قمع اسماعیلیان پرداخته و غیاث الدین محمد با معزالدین محمد پسرعموهای خودش را از قلعه اجرستان آزاد کرد. از دیگر اقدامات وی دفع غزان بود اما در یکی از جنگها با غزان کشته شد.
اوج قدرت
دوره اوج و عظمت حکومت غوریان که حدود پنجاه سال طول کشید با سلطنت دوتن از فرزندان بهاءالدین سام، یعنی غیاث الدین محمد و شهاب الدین مصادف بوداین دوبرادر با برخورداری از استعدادهای ذاتی و روحیهٔ رعیت پروری، تساهل و تسامح و آگاهی از موقعیت‌های سیاسی و نظامی محیط اطراف خود با اتحاد وبهره‌گیری از نیروهای مادی و معنوی غوریان معمار و سازندهٔ این دورهٔ غوریان بوده‌اند. چنانچه در مدت کوتاهی حکومت غور را که بر کوهستان‌های غور محدود می‌شد به امپراتوری مبدل ساختند که از خراسان تا هندوستان وسعت داشت وبا حکومت خوارزمشاهیان دم برابری می‌زد.
سلطان غیاث‌الدین ابوالفتح بن بهاءالدین سام
غیاث‌الدین محمد از سلاطین خوشنام و پسر بهاءالدین سام یکم است. در اوایل حکومت علاءالدین حسین جهانسوز وی و برادرش به حکومت سنجه گماشته شدند اما به نسب سعایت حسودان در زندان اجرستان محبوس گشتند که از بخت خوششان سیف الدین محمد آنها را از محبس در آورده در زمره مصاحبانش قرار داد. پس از کشته شدن سیف‌الدین محمد در جنگ با غزان که غیاث الدین نیز وی را همراهی میکرد ابوالعباس شیث برای جلوگیری از هرج و مرج وی را پادشاهی برگزید و امرا و اکابر غور نیز با وی بیعت کردند و حکومتش مشروعیت یافت. وی با توطئه برادرش ابوالعباس شیث را به قتل رسانده خودرا شرش خلاص نمود.
مواجه غیاث‌الدین با مدعیان حکومت
پس ازینکه وی به‌قدرت رسید کاکایش فخرالدین مسعود که حاکم بامیان بود و پس از مرگ برادران خود را جانشین برحق آنان می شمرد با اتحاد با حاکمان بلخ و هرات بر غیاث‌الدین تازید. غیاث‌الدین ابتدا تاج‌الدین یلدوز حاکم هرات را منهزم کرد و سپس به بلخ رفته علاءالدین قماج را به‌قتل رساند. با مشاهده این وضع فخرالدین مسعود عقب نشینی کرد اما غیاث‌الدین محمد وی را دستگیر کرده و اسیر نمود، اما به نسبت احترام با کاکایش وی را دوباره به حکومت بامیان ابقا کرد. پس از قتل تاج‌الدین یلدوز امارت هرات بدست بهاءالدین طغرل افتاد و وی که بسیار ظالم بود مورد غضب غیاث الدین محمد قرار گرفت. وی به هرات حمله نموده بهاءالدین طغرل را کشته و هرات را فتح نمود.
گسترش امپراتوری
وی پس از شکست دادن حاکمان بلخ هرات و بامیان که مدعیان سلطنتش بودند طی چند سال گرمسیر زمینداور قادس کالیون فیوار سیفرود غرستان طالقان و جزروان را نیز ضمیمه قلمرو خود کرد. پس از فتح هرات چنان آوازه اش به اطراف پیچید که مملوک نیمروز و سجستان رسولانی را به دربارش فرستاده اطاعت شان را اعلام نمود. غیاث الدین محمد هم در ادامه فتوحاتش اندخود میمنه پنجده مرورود و خلم را تصرف نمود. با مرگ علاءالدین تکش خوارزمشاه و پوستن هندوشاه به ملکشاه غیاث الدین محمد فرصت را غنیمت شمرده پیش از سرکار آمدن علاءالدین محمد خوارزمشاه عملیات فتح خراسان را آغاز کرد. وی با مذاکره با چغز ترک والی مرو مرو را بدست آورد و به همکاری معزالدین محمد برادر خود که تازه از هند برگشته بود همراه ٩۰ فیل به محاصره سرخس پرداخته آنجا را تصرف نموده نسا و ابیورد را نیز ضمیمه قلمرو اش کرد. پس از تصرف طوس کوشید تا حاکم نیشابور را بدون جنگ مطیع کند اما با زیر بار نرفتن علیشاه حاکم نیشابور به محاصره آنجا پرداخته و نیشابور را نیز تسخیر کرد. سپس جرجان و بسطام را نیز تصرف کرده به غور بازگشت و ادامه لشکرکشی ها را به معزالدین محمد برادرش سپرد. معزالدین محمد ملقب به شهاب الدین به قهستان و گناباد را گرفته به قلع و قمع اسماعیلیان پرداخت اما این به مزاج غیاث الدین خوش نیامده پس از بازگشت شهاب الدین وی را مستقیم به هندوستان روانه کرد. سرانجام غیاث الدین در سال ۵٩٩ هجری چشم از جهان بست. بقول ابن اثیر: وی نسب به مذاهب تعصبی نداشت چون معتقد بود تعصب مذهبی برای سلطان امری ناپسند است. وی مشوق ادبیات بوده و از کارهای مهم اش بنا نهادن مسجد جامع هرات و بنا نهادن باغ ارم در زمینداور است.
سلطان معزالدین محمد ملقب به شهاب الدین
وی هنگام مرگ برادر مشغول تدارک سپاه به خوارزم بود اما برای مراسم تعزیت به غور بازگشت و به سلطنت رسید. وی مانند اسلافش برای جلوگیری از خانه جنگی حکومت را بین اخلافش تقسیم نمود. بست فراه و اسفزار را به غیاث الدین محمود برادرزاده اش فیروزکوه و زمینداور را به ضیاءالدین پسر عموی خود هرات را به ناصرالدین آلپ غازی خواهرزاده خود واگذار کرد. وی مقر حکمرانی خویش را غزنین قرار داد چون نزدیک به هند بود. شهرت شهاب الدین محمد بخاطر فتوحاتش در هندوستان و خراسان می باشد که برخی از آنها هنگام حکمرانی برادر اش و برخی هنگام سلطنت خود وی بوده است.
نبرد شهاب‌الدین با علاءالدین محمد خوارزمشاه
سلطان شهاب الدین محمد که کار لشکرکشی اش به خوارزم ناتمام مانده بود آنرا از سر گرفته و بسوی خوارزم لشکرکشی نمود. علاءالدین محمد فورا به خوارزم رفته به بسیج توده های مردم روی آورد و رسولانی به دربار قراختایان و قراخانیان فرستاده حدود هفتادهزار نیرو جمع آوری نمود و بر شط نوراور اردو زد. غوریان نیز بر شرق همان رود اردو زدند اما پس از پیوستن عثمان خان قراخانی به هزار اسپ عقب نشینی کردند که در این میان زدوخوردی با آنها داشته و شکست خوردند. علاءالدین محمد غوریان را سیف آباد تعقیب کرد و پیروزمندانه به خوارزم برگشت اما عثمان خان قراخانی الی اندخود تعقیب شان کرد و بعلاوه کوشش های شهاب الدین محمد باز هم شکست خوردند و پنجاه هزار سرباز کشته دادند. خود شهاب الدین محمد به غزنین برگشت اما وقتی خبر شکست وی به غزنین رسید غلام وی الدز همراه با طایفه خلج دست به هرج و مرج زده به محض ورود شهاب الدین محمد غلام اش را کشته و خلجی ها را تنبیه نمود. پس از این واقعه علاءالدین محمد درخواست صلح داد طوریکه مرو و نیشابور به خوارزمشاهیان تعلق میگرفت و شهاب الدین هم بناچار قبول کرد.
فتوحات شهاب الدین در هندوستان
شهاب الدین محمد بدودلیل علاقمند فتوحات در هندوستان بود: بر خلاف سلطان محمود که به غارت معابد و کشتن کفار اکتفا میکرد شهاب الدین محمد با تعیین والی ایالات خود را حفظ میکرد و اگر شورشی میشد با برکنار کردن والی شهرهای خودرا محفوظ میداشت. این امر موجب بقای حکومت وی حتی پس از مرگ او نیز شد چنانچه قطب الدین ایبک از امرای او توانست هند را پس از مرگ شهاب الدین حفظ کند.
اوج قدرت
دوره اوج و عظمت حکومت غوریان که حدود پنجاه سال طول کشید با سلطنت دوتن از فرزندان بهاءالدین سام؛ غیاث‌الدین محمد غوری و معزالدین محمد غور آغاز گردید که وسعت امپراتوری شان شامل خراسان و هندوستان می‌شد و با قلمرو خوارزمشاهیان دم برابری می‌زد.
زوال
بعد از مرگ سلطان شهاب الدین غوری ای دولت به زوال نزدیک شد. قیام‌های متعددی که علیه حاکمیت غوریان در خراسان و هند رخ داد این دولت را به نابودی نزدیک کرد افسران سلطان شهاب الدین مانند تاج الدین یلدوز در غزنی و پنجاب، ناصر الدین قباچه در سند، قطب الدین ایبک در هند، ملک تاج الدین در سیستان همه مستقل شده بودند بدین ترتیب بامرگ سلطان شهاب الدین سلسلهٔ غوری به سمت انحطاط رفته وسلطان محمد خوارزمشاه از فرصت استفاده کرده بر ماوراءالنهر و خراسان مسلط شد و غوریان را در این مناطق نابود ساخت.
امرای اولیه
او از امرای قدرتمند غور و معاصر با هارون الرشید بود او وشیش بن بهرام مدعی دیگر حکومت بر غور بوده‌است ان دو با همدیگر نزاع کردند و نتوانستند اختلافات خود راحل کنند پس پیش هارون الرشید رفتند هارون الرشید منشور حکومت غور را به بنجی بن نهاران داد تا اینکه حکومت غور در فرزندانش تداوم یافت. سوری از نسل امیر بنجی و معاصر یعقوب لیث صفاری بود، ممالک غور بیشتر در ضبط او بود در این زمان مسلمانان و مشرکان با همدیگر اختلاف داشتند و صفاریان و سامانیان در تلاش برای فتح قلاع غور بودند. از نسل سوری بن محمد بوده‌است. بخشی از زندگی سیاسی و نظامی محمد سوری رابطهٔ او با سلطان محمود غزنوی است وی ملک غور را تحت ضبط خویش درآورده بود او که هوای استقلال در سر داشت سرانجام باتکیه براستعداد نظامی خویش و اعتماد به قلاع مستحکم غور استقلال برافراشت سرانجام محمود غزنوی با حیلهٔ جنگی توانست او را شکست دهد. سلطان محمود پس از غلبه بر محمد سوری حکومت غور را به فرزند او ابوعلی داد ابوعلی به سبب رابطهٔ حسنه با دربار غزنین، مشکل خارجی نداشت غوریان در ایام امارت او دررفاه امنیت به سر می‌بردند در این زمان مسعود غزنوی در هند بوده و به غور توجهی نداشته تا اینکه عباس بن شیث توانسته او را اسیر کند و خود را به عنوان جانشین وی معرفی کند. عباس از ضعف و هرج ومرجی که بعد از شکست سلطان مسعود از سلجوقیان درنبرد دندانقان در سال۴۳۱ق عارض دربار غزنین شد برای قطع رابطهٔ غور از غزنین کوشید و با زندانی کردن عمویش امور غور را بر عهده گرفت. سلطان ابراهیم پس از دستگیر کردن او فرزندش را به امارت رساند. از انتقال امارت غور به قطب الدین حسن که به احتمال زیاد فرزند محمد بن عباس بود اطلاعات دقیقی در دست نیست. وی مانند پدرش به دینداری، عدالت و رعیت پروری شهرت داشته‌است. در عهد امارت وی غور گرفتار جنگ‌های داخلی بوده‌است چنان‌که مشغلهٔ اصلی قطب الدین حسن فرونشاندن شورش‌ها بود که در این را به قتل رسید. به حکم مسعود بن ابراهیم غزنوی به امارت غور رسید با مرگ مسعود بن ابراهیم در سال ۵۰۹ق و اختلاف فرزندانش برسر جانشینی او، غزنویان خود تحت سلطه سلطان سنجر سلجوقی قرار گرفته و خراجگزار وی شدند.
روابط سیاسی
سلطان شهاب الدین زمانی به قتل رسید که اهداف نظامی او در هندوستان و خراسان ناتمام مانده بود و وضع داخلی نیز برای انتقال قدرت نا آرام بود بنابراین وزیر او مویدالملک برای جلوگیری از اغتشاشات داخلی و حفظ وحدت امپراطوری مرگ سلطان را آشکار نکرد ولی در این زمان ارکان سپاه باهم اختلاف پیدا کردند غوریان به هواخواهی بهاءالدین سام حاکم بامیان قیام خود را آشکار کردند و موید الملک و ترکان هواخواه غیاث الدین محمود شدند سرانجام توفیق نصیب موید الملک و ترکان شداما آن‌ها برای تحقق هدف خود به تاج الدین یلدوز، از امرای ترک و سلطان شهاب الدین روی آوردند بنابراین به دلیل تعدد مدعیان سلطنت، قلمرو غوریان تجزیه شد.
روابط با خلفای عباسی
از منابع به دست آمده چنین برداشت می‌شود که غوریان مانند سایر پادشاهی‌های مسلمان روابط خوبی با خلافتِ بغداد نداشتند و از آن‌ها، حتی در ظاهر، اطاعت نمی‌کردند.
روابط با حکومت‌های همجوار
مناسبات سیاسی و نظامی غوریان با حکومت‌های همجوار: غوریان در مدت کوتاهی توانستند حکومت مقتدری در بخش‌های وسیعی از سرزمین‌های اسلامی تشکیل دهند. جد اعلای غوریان شنسب نام داشت که وی در زمان حضرت علی اسلام آورده بود اما پذیرش آیین اسلامی از طرف مردم غور در زمان سلطان محمود غزنوی بوده‌است. اوج اقتدار این سلسله در زمان سلطان غیاث الدین محمد و برادرش شهاب الدین محمد بوده‌است. معاصر بودن غوریان با حکومت‌هایی چون غزنویان، سلجوقیان و خوارزمشاهیان همواره موجبات برخوردهای سیاسی و نظامی ای خاندان با حکومت‌های یاد شده ایجاد کرد. در دوران سلطان غیاث الدین و شهاب الدین نبردهایی با سلطان محمد خوارزمشاه ایجاد شد که آن‌ها در برابر سلطهٔ خوارزمشاهیان ایستاده و آن‌ها را شکست می‌دادند اما با مرگ سلطان شهاب الدین غوری غوریان اقتدار خود را از دست دادند حاکمان محلی دم از استقلال زدند و سلطان محمد خوارزمشاه از فرصت استفاده کرده غوریان را در خراسان و فرارود نابود ساخت.
امور اداری و نظامی
امور اداری غوریان تاحدی برگرفته از امور اداری غزنویان بود و سلطان ضرورتاً باید از خاندان شنسبانی باشد. مشروعیت سلطنت نه تنها منوط به دریافت منشور حکومت از خلیفه عباسی بود، بلکه حمایت اشراف نیز نقش مهمی را ایفا می‌کرد. نشانه‌های سلطنت خطبه، سکه وچتر سلطنتی بود و سلاطین غوری دارای چتر بودند وگاه از طرف خود به والیانی که مقام بالایی داشتند، لقب سلطان عطا می‌کردند. دیوان سالاری سلالهٔ ایران، مانند سامانیان و غزنویان برگرفته ازخلفای عباسی در بغداد بوده، پس شکی نیست که دیوان سالاری غوریان نیز شبیه دیوانسالاری موجود در خراسان و غزنین بوده‌است که شامل دیوان‌های عرض، دیوان اشراف، وزیر و غیره بوده‌است. سپاه و اسلحه: هستهٔ مرکزی سپاه غور از مردم سرزمین غور تأمین می‌شده ولی با توسعهٔ قلمرو غوریان به تدریج اقوام دیگری مانند ترکان ،تاجیکان وهندیان به سپاه پیوستند. سپاه غور متشکل از سواره نظام و پیاده‌نظام بود. سپاهیان غور زره پوش بودند وبا سنان می‌جنگیدند. با توجه به کوهستانی بودن غور آموزش‌های سوارکاری و وجود اسب‌های تند رو بخش اعظم سواره نظام غوریان را تشکیل می‌داد.
وضعیت اجتماعی
اوضاع اجتماعی غوریان به دلیل سختی زندگی در سرزمین کوهستانی به خودی خود در پرورش انسان‌های توانمند از نظر روحی و جسمی اثرگذار بود. زندگی در دیاری کوهستانی باعث خشونت طبع غوریان شده بود.
وضعیت اقتصادی
اوضاع اقتصادی غوریان به دلیل وجود معادن فلز و تخصص و مهارت آن‌ها در استخراج و ساخت اسلحه ونیز زمین‌های کشاورزی غنی و غنیمت هایی که از هند وارد می‌شد و همچنین صادرات اسلحه باعث رونق اقتصادی غوریان شده بود.
وضعیت دینی
مذهب غالب غوریان و سلاطین تا عهد غیاث الدین م. ۵۹۹ق مذهب کرامیه بوده‌است و حتی غیاث الدین محمد و برادرش شهاب الدین محمد، پیرو مذهب کرامیه بوده‌اند. نفوذ علمای کرامیه در غور چنان بود که وقتی غیاث الدین تغییر مذهب داد و به مذهب شافعی گروید مورد اعتراض قرار گرفت. تغییر مذهب غوریان به مذهب شافعی به دلیل سختگیری کرامیه در انجام عبادات و عقیده خرافه‌آمیز نسبت به خدا موجب رویگردانی مردم غور از این مذهب شده و به دنبال ان غیاث الدین برای هم سو شدن بامردم تغییر مذهب داده و به شافعی گروید. غیاث الدین به سبب سیاست تساهل مذهبی مورد تمجید مردم قرار گرفت به همین سبب در غور شورشی علیه او گزارش نشده چون او تعصب در مذهب را دور از شان سلطانی می‌دانست و امتیازی برای شافعیان قائل نمی‌شد او به سادات وعلویان احترام می‌گذاشت و برای شافعیان در خراسان و غور مساجد و مدارس ساخته بود.
ژیل ساندرز
ژیل ساندرز (Gilles Sanders؛ زادهٔ August 9, 1964) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
حالی آخوند
حالی آخوند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان سلطانعلی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۶۸۳نفر (۳۵۳خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۴۶۱۹
سیارک ۱۴۶۱۹ چهارده هزار و ششصد و نوزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ اکتبر ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۲ است.
دیتیوپیر
دیتیوپیر با فرمول شیمیایی C۱۵H۱۶F۵NO۲S۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۱۷۵۷ است. که جرم مولی آن ۴۰۱٫۴۲ g/mol می‌باشد.
برج کبوتر پیمان
برج کبوتر پیمان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اصفهان، بخش مرکزی، دهستان برآن جنوبی، روستای رحیم آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دوجی
یکی از فامیل های شهر گمیش تپه فامیل دوجی کمش تپه است.
.
جمعیت
این روستا در دهستان تمران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۵ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
جوشکاری فورجینگ
فورجینگ میلگرد یک روش جوشکاری در فلز است که در آن پس از حرارت دادن به دو بخش متصل شونده تا دمای خمیری شدن فولاد  و سپس  پرس دو قطعه روی هم ایندو قطعه را در هم ادغام ،ترکیب یا به اصطلاح فورج می‌کند. قابل ذکر است که از این تکنولوژی در سال‌های دور ۱۳۵۱ خورشیدی در خط آهن سراسری ایران استفاده شده‌است.
امروزه مهمترین کاربرد آن در اتصال سر به سر میلگرد است.
فورجینگ سر به سر میلگرد
با افزایش ساخت و ساز و رشد سازه‌های شهری و بلندمرتبه‌سازی، توجه به مقاوم‌سازی، استحکام بیشتر و حفظ امنیت جانی و مالی این نوع جوش در اهمیت قرار گرفته و به دلیل ضریب ایمنی بالا آن و کاهش هزینه‌ها، وارد حوزه ساخت‌وساز گردید. در این روش به جای بر روی هم قراردادن بخش انتهایی میلگردها، دو سر میلگرد توسط حرارت در دمای مشخص ۱۲۰۰ تا ۱۲۵۰ درجهٔ سانتی‌گرادو همزمان فشار هیدرولیکی (که به دو سر میلگرد وارد می‌آید) به یکدیگر اتصال داده و اصطلاحاً فورج می‌شود.
فناوری اجرایی
به عنوان یک روش فاز جامد محسوب می‌شود که در آن، اتصال بدون ذوب کامل فلز پایه انجام می‌گردد. به دلیل نبود عنصر واسطه برای اتصال دو قطعه در این روش این نوع جوش از مزایای خوبی نسبت به روش‌های متداول و معمول برخوردار می‌باشد. در این روش عمل حرارت دهی انتهای میلگردها توسط یک مشعل اکسی استیلن انجام می‌گردد که باعث می‌شود دو سر میلگردها به حالت پلاستیک درآید، همزمان فشار بر روی دو میلگرد که به حالت سر به سر روبروی یکدیگر قرار گرفته و در داخل یک گیره نگهدارنده مهار شده‌اند، اعمال گردیده و جوشکاری صورت می‌گیرد. هنگامیکه درجه حرارت به 1200–1250 درجه سانتیگراد می‌رسد (ناحیه خمیری)، مولکول‌های میلگرد انرژی فعالسازی کافی را به دست آورده و سپس مولکولهای میلگردها در ناحیه فصل مشترک نفوذ کرده و با یکدیگر ترکیب می‌شوند که در این حالت پیوند مولکولی برقرار شده و تبلور مجدد اتفاق می‌افتد و تغییری در جنس و فاز فولاد (در دیاگرام آهن-کربن) ایجاد نمیشود.
که به این نحو جوشکاری دو سر میلگردها انجام می‌پذیرد.
در این روش مدت زمان حرارت دهی و میزان اعمال فشار به قطر میلگردهای جوش شونده بستگی دارد.
یکی از نکات مهم در این روش ،عاری بودن سطوح انتهایی میلگردها از لایه اکسیدی ، آلودگی سطحی و بتن می باشد،  به نحوی که وجود ناخالصی اکسیدی در فصل مشترک جوش، باعث عدم استحکام این نوع اتصال می‌گردد. استفاده از تجهیزات برشکاری و لبه سازی با اره سرد بر هوا خنک و تیغه" تنگستن کارباید" مخصوص دور پایین دراین روش جوشکاری الزامی می‌باشد.گواهینامه جوشکاری برای اپراتور الزامیست.
برای مطالعه بیشتر
و شماره INSO 22442
ایرانیان جمهوری آذربایجان
ایرانیان جمهوری آذربایجان به شهروندان با ملیت ایرانی گفته می‌شود، که در جمهوری آذربایجان از والدینی ایرانی زاده متولد شده، یا در گذر زمان به جمهوری آذربایجان مهاجرت کرده‌اند.
پیشینه
پس از جدایی جمهوری آذربایجان از خاک ایران، ایرانیان و اهالی جمهوری آذربایجان به دلیل نزدیکی فرهنگی و زبانی با اهالی آذربایجانی‌های ایران دارای روابط نزدیکی می‌باشند و مهاجرت‌هایی میان اهالی دو کشور صورت پذیرفته‌است. به گونه‌ای که افزون بر سفارت ایران در باکو، در جمهوری خودمختار نخجوان نیز، ایران دارای کنسولگری می‌باشد.
دسته نخست پیشینه ایرانیان جمهوری آذربایجان از والدینی ایرانی در جمهوری آذربایجان زاده شده‌اند و دسته دوم ایرانیانی هستند که که در گذر زمان برای کار، تحصیل، زندگی در جمهوری آذربایجان ساکن شده‌اند. جوامع بزرگی از ایرانیان آذربایجانی در کلانشهر باکو سکونت دارند.
جمعیت
جمعیت ایرانیان جمهوری آذربایجان را دانشنامه زبان‌شناسی اتنولوگ، به صورت زبانی ۲۴۸٬۰۰۰ نفر را از اهالی آذربایجانی‌های ایران و ۱٬۲۰۰ را فارسی‌زبانان ایرانی برآورد کرده‌است.
سرشناسان
ایرانیان جمهوری آذربایجان در طول تاریخ، ادیبان، فرهیختگان، شاعران، نویسندگان، خوانندگان بسیاری داشته‌اند، که برخی از آنان عبارتند از:
آلکایوس
آلکایوس موتیلنه‌ای (حدود ۶۲۰ - سده ششم پیش از میلاد) از شاعران غنایی یونان باستان و از اهالی جزیره لسبوس بود. او به خاطر ابداع وزن چهاروتدی چهارخطی که به نام او وزن آلکایی نامیده می‌شود معروف است.
آلکایوس در فهرست دانشوران هلنی اسکندریه به عنوان یکی از ۹ شاعر غِنایی نامیده شده است. آلکایوس از معاصران پیرتر سافو بود و سروده‌هایی را با او رد و بدل می‌کرد. گفته شده که آلکایوس و سافو او رابطه عاشق و معشوقی داشته‌اند.
منابع
Wikipedia contributors, "[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Alcaeus_of_Mytilene&oldid=550927750 Alcaeus of Mytilene]," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed July 6, 2013).
دلیریوم (فیلم ۲۰۱۸)
دلیریوم (Delirium) یک فیلم در ژانر وحشت روان‌شناختی محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی دنیس ایلیادیس و نویسندگی آدام آلکا است. در این فیلم توفر گریس، پاتریشا کلارکسون، کالن مالوی و جنسیس رودریگز به ایفای نقش می‌پردازند. این فیلم توسط جیسون بلام از طریق بلوم‌هاوس پروداکشنز و لئوناردو دی‌کاپریو از طریق اپین وی پروداکشنز تولید شده‌است. این فیلم توسط یونیورسال پیکچرز در ۲۲ مه ۲۰۱۸ از طریق ویدئو درخواستی و دی‌وی‌دی در ۵ ژوئن ۲۰۱۸ منتشر شد.
ترسکوالی
ترسکوالی (آلمانی: Treskowallee) یک خیابان شلوغ در جنوب شرق برلین واقع در منطقه لیشتنبرگ است. این خیابان که از میان منطقه کارلزهورست گذشته و لیشتنبرگ را به ترپتو-کپنیک متصل می‌کند یک شاهراه برای این منطقه به شما می‌آید که در قرن ۱۹ میلادی بنا گذاشته شده است. در این خیابان ۵۰ یادمان تاریخی وجود دارد.
محل و نام‌گذاری خیابان
این خیابان ابتدا در قرن ۱۸ میلادی جاده‌ای برای کپنیک به شما می‌رفت و در میانه قرن ۱۸ ساختمان‌های در اطراف آن ساخته شد. در همین سال‌ها به دلیل اینکه خیابان، بخشی از مزارع کارل ون ترسکو را در بر می‌گرفت، خیابان را ترسکو نامیدند.
دی‌تریس
دی‌تریس یک چارچوب جامع برای ردیابی پویای نرم‌افزارها است. این چارچوب، به منظور خطایابی و اشکال‌زدایی نرم‌افزارها و هسته سیستم‌عامل در سیستم‌های عملیاتی به روشی بی‌درنگ بکار می‌رود. دی‌تریس توسط شرکت سان مایکروسیستمز توسعه یافته است. دی‌تریس در اصل برای برای سیستم‌عامل سولاریس طراحی شد، سپس به صورت یک نرم‌افزار آزاد و تحت پروانه توسعه و توزیع مشترک منتشر گشت و امروزه به چندین سیستم‌عامل شبه یونیکس دیگر از جمله اوراکل لینوکس، فری‌بی‌اس‌دی، نت‌بی‌اس‌دی و مک اواس ده پورت شده است. از دی‌تریس می‌توان برای بدست آوردن اطلاعات کلی دربارهٔ یک سیستم در حال اجرا استفاده کرد. از جمله میزان حافظه سیستم، زمان پردازنده و منابع مربوط به سیستم‌فایل و شبکه که فرایندهای در حال اجرا در حال مصرف کردن آنها هستند. همچنین به کمک دی‌تریس می‌توان به اطلاعات جزئی‌تری همچون آرگومان‌هایی که یک تابع خاص با آنها فراخوانی شده، لیست فرایندهایی که به یک فایل خاص دسترسی دارند و … را بدست آورد.
لیندا کریستین
او از دوستان محمدرضا پهلوی، اخرین شاه ایران بود.
ابوتویج
ابوتویج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامشیر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان عبدلیه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
محسن رشید
محسن رشید (زاده ۵ آبان‌ ۱۳۳۰) از شاعران و نویسندگان ایرانی است.
زندگی شخصی
رشید در ۵ آبان ۱۳۳۰ به دنیا آمد. در ۲۴ سالگی به جرم کار سیاسی در پادگان (طی دوران سربازی) و فعالیت در تیم فوتبال ۴ سال زندانی شد. در ۲۸ سالگی با با پیروزی انقلاب از زندان آزاد شد. رشید در اول فروردین ۱۳۵۸ وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و بیش از ۲۰ سال در دفتر سیاسی و مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ سپاه فعالیت نمود. وی در آخر اسفندماه ۱۳۸۰ با درجه سرداری بازنشسته شد.وی دارای مدرک کاردانی الکترونیک از مؤسسه عالی ارتباطات (دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی فعلی) است. محسن رشید یکی از پاسداران بنیان‌گذار فعالیت راویان جنگ و ۱۰ سال نیز مدیر مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ بوده‌است.
آثار
وی چهار کتاب تألیف کرده‌است:
رشید به عنوان ناظر علمی در تألیف:
حضور داشته‌است و مقالات متعددی با نگاه سیاسی و نظامی به جنگ ایران و عراق در نشریات مختلف به چاپ رسانده است.
کورکلی
جمعیت
این روستا در دهستان سلطانعلی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۲۵نفر (۱۱۳خانوار) بوده است.
مسابقات ژیمناستیک هنری زنان اروپا
مسابقات ژیمناستیک هنری زنان اروپا مسابقات رسمی ورزش ژیمناستیک هنری در قاره اروپا است که از سال ۱۹۵۷ میلادی تاکنون زیر نظر اتحادیه ژیمناستیک اروپا برگزار می‌شود.
حوزه انتخابیه مینودشت، کلاله و مراوه‌تپه
حوزهٔ انتخاباتی مینودشت، کلاله و مراوه‌تپه یکی از حوزه از حوزه‌های استان گلستان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت مینودشت، ۱ نماینده دارد.
نمایندگان
این فهرست شامل نمایندگان حوزهٔ انتخابیهٔ مینودشت، کلاله، مراوه‌تپه و گالیکش در مجلس شورای اسلامی است.
گیوم اوژه
گیوم اوژه (Guillaume Auger؛ زادهٔ March 21, 1976) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
میخایلو سمنکو
میخایلو سمنکو (Миха́йло Васи́льович Семе́нко؛ ۳۱ دسامبر ۱۸۹۲ – October 23, 1937 (age 44)) شاعر اهل امپراتوری روسیه بود.
لافیت، ایندیانا
لافیت شهری در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۶۷٬۱۴۰ نفر است که در ایندیانا واقع شده‌است.
جویبار (مازندران)
جویبار یکی از شهرهای استان مازندران و مرکز شهرستان جویبار است. جمعیت شهر جویبار در سال ۱۳۹۵، برابر با ۷۷٬۵۷۶ نفر بوده‌است. بر مبنای آخرین داده های جغرافیایی بیشترین درازای شهر جویبار ۵ کیلومتر می باشد. مردم جویبار از قومیت طبری هستند و به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند.
لافیت، ایندیانا
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
جویبار (مازندران)
این شهر در گذشته «باغلو» نام داشت و مرکز دهستان گیل‌خوران در بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر بود. از جویبار قهرمانان بزرگی در رشته کشتی به افتخارات بین‌المللی رسیده‌اند. رودخانه سیاهرود از میان این شهر عبور کرده و به دریای خزر می‌ریزد.
وجه تسمیه
واژه جویبار متشکل از دو واژه جوی (رود کوچک) و بار (ساحل) می‌باشد و در منابع تاریخی بصورت جوبر، جوبار، جوی بار و باغلو آمده‌است، جویبار به علت فراوانی آب‌های جاری و زیر زمینی به این نام خوانده می‌شود. منطقه جویبار در گذشته گیل خواران نامیده می‌شد. نام گیل خواران مرکب از واژه‌های گیل، خوار، ان است. گیل در زبان بومی به معنی آلوچه کوهی و ازگیل وحشی جنگلی است. علت لفظ گیل خواران به منطقه جویبار وجود درختان بیشمار درختان ازگیل می‌باشد. در سفرنامه ناصرالدین شاه قاجار به وجود بی شمار درختان ازگیل در این منطقه اشاره شده‌است. دهخدا در لغت نامه خود پس از اشاره به محدوده جغرافیائی گیل خواران (محدوده جغرافیائی گذشته جویبار) شرحی کوتاه در مورد آن و مردمانی که به این واژه مشهورند مجازاً واژه گیل را به مردمانی جنگاور و کار زای و افراد شجاع و دلیر در ادبیات فارسی بیان نموده و در معنی شجاع و دلیر جنگاور مستعمل شده‌است و واژه خوار که در زبان مازندرانی استفاده می‌شود، که ریشه در زبان طبری کهن طبرستان یا مازندرانی با محدوده جغرافیائی و تاریخی‌اش دارد و به معنی خوب می‌باشد.
مکان‌های دیدنی
از میان دیدنی‌های آن می‌توان به دو زیارتگاه به نام‌های امامزاده مهدی میر هادی و امامزاده صادق رضا (که گفته می‌شود از نوادگان جعفر صادق هستند)، سواحل چپکرود، پل تاریخی آزان، خشت‌پل و تکیه کردکلا اشاره کرد. جمعه بازار جویبار قدیمی‌ترین بازار سنتی استان مازندران است.
دوران باستان
استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد. به اعتقاد مورخان آماردها نخستین سکنه باستانی مازندران بودند و آماردها از آمل تا تنکابن و تپورها از آمل تا گرگان سکونت داشتند. در عصر هخامنشی در کرانه جنوبی دریای مازندران اقوام، تپوری، آمارد، آناریاکه و کادوسی سکونت داشتند. مورخان آماردها را به مردمان داهه و سکایی و پارسی پیوند داده‌اند. هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائی‌ها (daens)، دروپیک‌ها (dropiques)، و ساگارتی‌ها (sagarties) به عنوان پارس‌های کوچنشین و صحراگرد یاد کرده‌است. پلینیوس مورخ یونانی محل آماردها را قسمت شرقی مارگانیا شناسایی کرده‌است. استرابون(۶۳ ق. م) قوم آمارد را در کنار اقوام تپوری، کادوسی و کرتی به عنوان اقوام کوهستان نشین شمال کشور یاد می‌کند. استرابو می‌نویسد: تمام مناطق این کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و ناهموار و سرد است و محل زندگی کوهنشینانی به نام کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و کرتی (Cyrtii) و سایر مردمان دیگراست، حاصلخیز است. به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م. آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تپوری‌ها اهدا شد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر در آن زمان از تپوری‌ها نام می‌برد. به گفته یحیی ذکا در «کاروند کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند و آن هنگام هنوز قبایل تپوران به آنجا نیامده بودند. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند.
سپنگل، واشینگتن
سپنگل، واشینگتن (به انگلیسی: Spangle, Washington) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسپوکن، واشینگتن واقع شده‌است.
جویبار (مازندران)
پس از اسلام
فرهنگ جغرافیایی ایران می‌نویسد: «باغلو (مشهور به جویبار) قصبهٔ مرکز دهستان گیل‌خواران بخش مرکزی شهرستان شاهی، شهرستان قائمشهر است که در ۲۱ هزارگزی شمال شاهی و ۱۸ هزارگزی شمال باختری ساری در دشت واقع است. ناحیه‌ای است دارای آب و هوای معتدل مرطوب و ۳۱۰۰ تن سکنه، آب آنجا از چاه تأمین می‌شود و محصول عمدهٔ آن پنبه و غلات و کنجد و صیفی و شغل مردمش زراعت و راه آن به شاهی و کیاکلا شوسه‌است. کارخانهٔ پنبه‌پاک‌کنی دولتی در این قصبه دایر است. بازار عمومی جمعه در یک هزارگزی جنوب قصبه واقع است.» گمان می‌رود اجتماع اولیه مردم در شهرستان جویبار به دوران صدر اسلام بازگردد؛ ولی اولین مدرک و نشانه از جویبار در کتاب سهمی، نویسنده تاریخ جورجان که در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم زندگی می‌کرد در صفحه ۴۸۸ در مورد یک شخصیت علمی و فقهی برجسته با نام یعقوب تن بلائی از دهستان گیلخواران نام قدیمی جویبار نوشته شده‌است. تاریخ مرگ این فرد ۲۹۲ هجری ذکر شدهاست. در سال ۱۳۱۰ در دوره پهلوی و به دستور رضاشاه کارخانه پنبه‌ای در مرکز شهر تأسیس شد که می‌توان گفت این کار اولین سنگ بنای شهر جدید جویبار بود. هم‌زمان با آن تاسیژاندارمری و مخابرات با مرکز تلفن مغناطیسی به این امر کمک کرد در سال ۱۳۱۲ شخصی به نام یپرم ارمنی تاجر، با جند نفر تاجر محلی در جویبار کارخانه پنبه پاک کنی تأسیس کردند که در سال ۱۳۱۷ رضا شاه مالک این کارخانه کوچک شده و کارخانه بزرگ را تأسیس کرد. در زمان رضاشاه برای بار اول بهداری تأسیس کردند که آقای نادری به عنوان اولین پزشک و آقای نجاتی به عنوان پزشک یار به کار مشغول شدند. شهرداری جویبار برای اولین بار در سال ۱۳۴۰ با انتخاب شهردار از سوی استاندار مازندران شروع به فعالیت نمود.
سپنگل، واشینگتن
خصوصیات
سپنگل ۰٫۹۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۸ نفر جمعیت دارد و ۷۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جویبار (مازندران)
قومیت
مردم جویبار از قومیت طبری هستند و ریشه در قوم باستانی تپوری (به یونانی: Τάπυροι) دارند. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند.
خطر انقراض قوم طبری
به گفته پژوهشگران آمار بالای طلاق، باروری کم، سالمندی و ازدواج پایین از مشکلات حوزه جمعیت در میان قوم طبری به ویژه طبری‌های مازندران محسوب می‌شود. پژوهشگران به روند پیری جمعیت قوم طبری اشاره نموده و بر لزوم توجه به سیاست جوانی جمعیت تاکید دارند. پژوهشگران خطر انقراض قوم طبری (مازندرانی) را در کشور خطر جدی میدانند. براساس غربالگری از ۴۳۰ هزار زوج طبری (مازندرانی) در سال ۱۴۰۱ حدود ۱۰ هزار زوج نابارور در مازندران شناسایی شدند.
جمعیت
شهر جویبار طبق آمار سال ۹۵ دارای ۳۲٬۹۲۴ جمعیت می‌باشد.
زبان
مردم جویبار به زبان مازندرانی (طبری) گویش می‌کنند.
محدوده شهری
در گذشته حریم شهری جویبار دو خیابان مابین میدان کشتی تا میدان امام (سپاه) و از آنجا تا آتش‌نشانی بود. با گذشت زمان این محدوده گسترش یافت. شهر جویبار از محلات به هم پیوسته تشکیل شده‌است. این محلات عبارتند از:کلاگرمحله، سراجکلا، بالامحله، فقیه‌محله، جوان‌محله، حیدرآباد، تازه‌آباد، کردمحله و باغبان‌محله. همچنین کلاگرمحله یکی از بزرگترین محله‌های جویبار می‌باشد ۲۷ در صد از مساحت جویبار در بافت فرسوده قرار دارد.
ورزش
جویبار در طول تاریخ یکی از موفق‌ترین شهرهای ایران در ورزش بخصوص در رشته کشتی                         بوده‌است. اتحادیه جهانی کشتی فیلا در سال ۲۰۱۳، در گزارشی، جویبار را پایتخت کشتی ایران نامید. حسن یزدانی، رضا یزدانی، کامران قاسمپور، مسعود اسماعیل‌پور، کمیل قاسمی، سبحان روحی، یعقوب نجفی جویباری، عزیز واگذاری، آیت واگذاری، عزت‌الله اکبری، مهدی حاجی‌زاده، محمد نخودی و امیرمحمد یزدانی کشتی گیرانی مطرح در این شهر هستند.
جویبار در طول تاریخ المپیک ۷ کشتی‌گیر داشته که توانستنده‌اند ۳ مدال المپیک کسب کنند. در رشته فوتبال نیز از محمود فکری و شهاب گردان می‌توان نام برد.
طرح شبکه‌ای موبی‌تکس
طرح شبکه‌ای موبی‌تکس یک طرح استاندارد OSI است و می‌تواند داده‌های بسته‌ای بی سیم را ارائه کند. در آن بر اعتبار و ایمنی داده‌ها تاکید شده است و در بخش نظامی و پلیس و آتش‌نشانی و خدمات آمبولانس از این سیستم در حد وسیع استفاده می‌شود.
از آن در اولین مدل‌های بلک‌بری blackberry استفاده شد و در PDA مانند palm نقش مهم داشته است. در طی حوادث یازده سپتامبر و توفندهای سال ۲۰۰۵ با موفقیت از این سیستم استفاده شد. این سیستم برای اولین پاسخ دهندگان مفید بوده است.