cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
الکس جونز (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۴)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، باشگاه فوتبال روچدیل، باشگاه فوتبال مادرول، باشگاه فوتبال روچدیل، باشگاه فوتبال استالی‌بریج سلتیک، باشگاه فوتبال ساوتپورت و باشگاه فوتبال لانکستر اشاره کرد.
الکساندر فون بونگه
زندگی‌نامه
بونگه به عنوان پسر خانواده ای به دنیا آمد که متعلق به اقلیت آلمانی در روسیه تزاری بود. پدرش آندریاس تئودور پسر گئورگ فردریش بونگه، داروساز بود که در قرن هجدهم از پروس شرقی به روسیه مهاجرت کرده بود. او در دانشگاه دورپات در رشته پزشکی تحصیل کرد و بعد به عنوان استاد گیاه‌شناسی در کازان خدمت کرد. در سال ۱۸۳۵ به دورپات بازگشت و تا سال ۱۸۶۷ در آنجا کلاس‌های گیاه‌شناسی را تدریس کرد. در اینجا، او از طریق مکاتبه، از طریق مقالات منتشر شده در مجله "Linnaea" و از طریق تبادل نمونه‌های هرباریوم، با دیدریش فرانتس لئونهارد فون شلختندال، گیاه‌شناس دانشگاه هال در تماس بود. او تا سال ۱۸۸۱ در دورپات ماند و سال‌های آخر عمر خود را در آنجا گذراند و تحقیقاتی در مورد فلور استونی انجام داد.
در سال ۱۸۲۶ به همراه کارل فردریش فون لدبور و کارل آنتون فون مایر، یک سفر علمی مهم به استپ قرقیزستان و کوه‌های آلتای را آغاز کرد. در سالهای ۱۸۳۰–۱۸۳۱، او از طریق سیبری به پکن سفر کرد و از طریق آن تحقیقات گسترده‌ای در مورد گیاهان مغولستان انجام داد. پس از تحقیقات خود در چین، او به کوه‌های آلتای بازگشت و در آنجا مطالعاتی را در مورد بخش شرقی منطقه انجام داد (۱۸۳۲). در سالهای ۱۸۵۷–۱۸۵۸ در یک سفر علمی به خراسان و افغانستان شرکت کرد.
او پدر فیزیولوژیست گوستاو فون بونگ (1844-1920) و الکساندر فون بونگ (۱۸۵۱–۱۹۳۰)، کاشف و جانورشناس بود. برادر بزرگتر او، فردریش گئورگ فون بونگ (۱۸۰۲–۱۸۹۷)، یک مورخ حقوقی بود.
پاولارو
پاولارو (به ایتالیایی: Paularo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
ورزشگاه کارل راموس
ورزشگاه کارل راموس (به لاتین: Carl Ramos Stadium) یک ورزشگاه در بلیز است که در Dangriga واقع شده‌است.
کوسه‌لی (کوزان)
کوسه‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
کرلی هاوارد
کرلی هاوارد (Curly Howard؛ October 22, 1903 – 1903:10:22, January 18, 1952) کمدین و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به بی‌رنج گنج میسر نمی‌شود، جشن هالیوود، آژیر کاذب اشاره کرد. وی برادر مو هاوارد و شمپ هوارد می باشد.
جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال
ایتالیا و اسپانیا با کسب پنج عنوان قهرمانی، موفق‌ترین تیم‌های این رقابت‌ها هستند.
تاریخچه
این رقابت به شکل فعلی از سال ۱۹۷۸ آغاز شده‌است. قبل از آن چند دوره مسابقات غیررسمی زیر ۲۳ سال از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ برگزار شد. سپس رقابت‌های رسمی قهرمانی زیر ۲۳ سال تشکیل شد که از سال ۱۹۷۳ شروع شد. این مسابقات به موازات مسابقات رسمی جوانان یوفا (امروزه به عنوان مسابقات زیر ۱۹ سال شناخته می‌شود) پس از جنگ جهانی دوم به ترتیب برگزار شده‌است. در حدود سال ۱۹۸۰، یوفا مسابقات رده‌های سنی خود را اصلاح کرد و آنها را بر اساس محدودیت سنی سازماندهی کرد.
محدودیت سنی برای مسابقات قهرمانی سال ۱۹۷۸ به ۲۱ سال کاهش یافت و از آن زمان تاکنون این محدودیت باقی مانده‌است. برای واجد شرایط بودن مسابقات سال ۲۰۲۱، بازیکنان باید در سال ۱۹۹۸ یا پس از آن متولد شده باشند. بسیاری بازیکنان تا زمان برگزاری مسابقات نهایی ۲۳ ساله می‌شوند؛ با این حال، هنگامی که فرایند تعیین صلاحیت در مرحله مقدماتی رقابت‌ها آغاز شد (سال ۲۰۱۹) همه بازیکنان ۲۱ سال یا کمتر بودند.
مسابقات زیر ۲۱ سال معمولاً قبل از مسابقات بزرگسالان برگزار می‌شد و در صورت امکان، رقابت‌ها با همان گروه‌ها و همان بازی‌های مقدماتی رقابت‌های بزرگسالان برگزار می‌شد. این شیوه از زمان مسابقات قهرمانی ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ تغییر کرده‌است.
این مسابقات از سال ۱۹۹۲ به عنوان رقابت‌های مقدماتی برای بازی‌های فوتبال در المپیک تابستانی، شناخته می‌شود. تیم‌های بزرگسالان از سال ۱۹۹۲ به بعد در بازی‌های المپیک شرکت نمی‌کنند.
تاکنون بازیکنانی مانند مسعود اوزیل برنده جام جهانی ۲۰۱۴، کلاس یان هونتلار، لوئیس فیگو، پیتر چک، ایکر کاسیاس برنده جام جهانی ۲۰۱۰، فرانچسکو توتی برنده جام جهانی ۲۰۰۶، فابیو کاناوارو، آلبرتو جیلاردینو، جانلوئیجی بوفون، و آندره‌آ پیرلو و جورجوس کاراگونیس قهرمان مسابقات زیر ۲۱ سال شده‌اند.
آلمان با شکست ۱–۰ پرتغال در فینال سال ۲۰۲۱، قهرمان آخرین دوره این رقابت‌ها شد. مسابقات ۲۰۲۱ به میزبانی مجارستان و اسلوونی برگزار شد.
شیوه برگزاری
تا سال ۱۹۹۲ و مسابقات آن دوره، همه تیم‌ها به هشت گروه مقدماتی تقسیم می‌شدند که هشت برنده آن گروه‌ها، ترکیب تیم‌های یک چهارم نهایی رقابت‌های اصلی را تشکیل می‌دادند. بازی‌های باقی‌مانده به صورت دو بازی رفت و برگشت خانگی و خارج از خانه، انجام می‌شد تا برنده نهایی مشخص شود.
برای مسابقات سال ۱۹۹۴، یکی از تیم‌های راه یافته به نیمه نهایی، یعنی فرانسه، به عنوان میزبان رقابت‌های نیمه نهایی (تک بازی)، رده‌بندی مدال برنز و فینال مسابقات انتخاب شد. به همین ترتیب، اسپانیا به عنوان میزبان چهار بازی آخر در سال ۱۹۹۶ انتخاب شد.
مسابقات سال ۱۹۹۸ دارای ۹ گروه بود، زیرا تعداد تیم‌ها به ۴۶ رسیده بود که تقریباً دو برابر تعداد ۲۴ تیم شرکت کننده در سال ۱۹۷۶ بود. برندگان هفت گروه برتر به‌طور خودکار به یک چهارم نهایی راه یافتند؛ در حالی که تیم‌های برنده گروه‌های هشتم و نهم، یونان و انگلیس، برای رسیدن به مرحله بعدی با هم به رقابت پرداختند. بازی‌های باقی مانده، از مرحله یک چهارم نهایی به بعد، در رومانی برگزار شد، کشوری که یکی از هشت تیم راه یافته به مرحله یک چهارم نهایی رقابت‌ها بود.
مسابقات سال ۲۰۰۰ نیز دارای ۹ گروه بود؛ اما برندگان ۹ گروه و ۷ تیم برتر رتبه دوم، به مرحله پلی‌آف رفتند تا هشت تیم نهایی را تعیین کنند. از میان آنها، اسلواکی به عنوان میزبان انتخاب شد. برای اولین بار، در سال ۲۰۰۲، سوئیس به عنوان میزبان این رقابت‌ها انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۴، مسابقات در دهه گروه مقدماتی انجام شد. برندگان گروه‌ها و شش تیم برتر رتبه دوم، به مرحله پلی آف راه یافتند. آلمان میزبان این دوره بود. برای سال ۲۰۰۶، دو تیم برتر از هشت گروه بزرگ مقدماتی، ۱۶ تیم راه یافته به پلی آف را تشکیل دادند که در نوامبر سال ۲۰۰۵ برگزار شد. پرتغال میزبان این دوره بود.
سپس آغاز رقابت‌ها به سال‌های فرد موکول شد. این تغییر به این دلیل ایجاد شد که تیم‌های بزرگسالان اروپا، در سال‌های زوج، در رقابت‌های مهمی چون جام جهانی و جام ملت‌های اروپا حاضر می‌شدند و آغاز رقابت‌های زیر ۲۱ سال در سال‌های فرد باعث پیشرفت بازیکنان جوان و کشف استعدادهای جدید برای تیم‌های ملی بزرگسالان می‌شد. بازیکنانی که در نهایت جایگزین بزرگسالان می‌شدند.
مرحله مقدماتی رقابت سال ۲۰۰۷ در واقع قبل از دور یک چهارم نهایی سال ۲۰۰۶ آغاز شد و هشت کشور با پایین‌ترین رتبه در رقابت‌های سال ۲۰۰۶ از دوره جدید حذف شدند. برای اولین بار میزبان (هلند) قبل از شروع رقابت‌های مقدماتی، به دور بعدی راه یافت. هلند در مسابقات سال ۲۰۰۶ نیز قهرمان شده بود. سایر کشورها در چهارده گروه سه تیمی قرار گرفتند. ۱۴ برنده در دو بازی مقابل هم قرار گرفتند تا هفت تیم دور بعد را در کنار میزبان رقابت‌ها مشخص کنند.
از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵، تیم‌ها در ۱۰ گروه مقدماتی قرار گرفتند. برندگان گروه‌ها و چهار تیم از تیم‌های برتر رده دوم، به مرحله پلی آف رفتند.
سال ۲۰۱۵، آخرین دوره هشت تیمی این رقابت‌ها است؛ زیرا یوفا تعداد تیم‌های مسابقات را از سال ۲۰۱۷ به دوازده تیم افزایش داد.
در ۶ فوریه ۲۰۱۹، کمیته اجرایی یوفا، تعداد شرکت‌کنندگان در دوره نهایی رقابت‌ها را از سال ۲۰۲۱ به شانزده تیم افزایش داد.
مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال
قبل از اینکه مسابقات زیر ۲۱ سال توسط یوفا آغاز شود؛ سه بار رقابت‌های زیر ۲۳ سال برگزار شد.
بازیکن برتر مسابقات
جایزه بازیکن طلایی به بازیکنی تعلق می‌گیرد که بهترین عملکرد را در طول مسابقات داشته باشد. از سال ۲۰۱۳، بازیکن طلایی توسط تیم فنی یوفا انتخاب می‌شود.
تیم رؤیایی تاریخ رقابت‌های زیر ۲۱ سال اروپا
در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۵، یوفا بهترین ترکیب تاریخ مسابقات زیر ۲۱ سال اروپا را معرفی کرد.
سی کوچک
سی کوچک زیرمجموعه‌ای از زبان برنامه‌نویسی سی است که برای ریزرایانه‌هایی با منابع محدود و سیستم‌های تعبیه شده مناسب است و همچنین اجرای آن زیر مجموعه آن مجموعه می‌باشد. این پیاده‌سازی که در اصل به عنوان یک کامپایلر اولیه برای سیستم‌های میکروکامپیوتری موجود در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ ارزشمند بود، به عنوان مثالی به اندازه کافی ساده برای اهداف آموزشی نیز مفید بوده‌است.
کامپایلر اصلی که به زبان سی کوچک برای اینتل ۸۰۸۰ توسط ران کین نوشته شده بود، در شماره مه ۱۹۸۰ مجله دکتر داب (DDJ) نوشته شد. جیمز ای. هندریکس کامپایلر اصلی را بهبود بخشید و توسعه داد و کتاب راهنمای سی کوچک را نوشت. ران کین سی کوچک را در سیستم اس‌آرآی اینترنشنال PDP 11/45 یونیکس با شرحی که توسط جان باس برای توسعه Small C ارائه شده بود، بوت استرپ کرد. کد منبع ارائه شده با مجوز مدیریت در دامنه عمومی منتشر شد. اهمیت سی کوچک برای کامپیوترهای کوچک مشابه اهمیت جی‌سی‌سی برای کامپیوترهای بزرگتر بود. درست مانند همتایان یونیکس خود، کامپایلر کد اسمبلر را تولیدمی کند که باید توسط اسمبلر موجود به کد ماشین ترجمه شود.
سی کوچک یک کامپایلر قابل هدف‌گیری مجدد است. انتقال سی کوچک فقط مستلزم این است که مولد کد پشتیبان و فراخوانی‌های رابط کتابخانه به سیستم عامل برای پردازنده هدف بازنویسی شوند.
زیر مجموعه زبان
"در ماه می سال ۱۹۸۰ مجله دکتر داب مقاله ای با عنوان «کامپایلر کوچک C برای دهه ۸۰۸۰» منتشر کرد که در آن ران کین یک کامپایلر کوچک به عنوان زیرمجموعه ای از زبان C ارائه کرد. جالب‌ترین ویژگی کامپایلر علاوه بر اندازه کوچکش، زبانی بود که به آن نوشته شده بود - زبانی که کامپایل می‌کرد. این یک خودْ کامپایلر بود! (اگرچه این کار امروزه رایج است، اما در آن زمان ایده نسبتاً جدیدی بود) با یک الگوریتم ساده و یک گذر، کامپایلر او زبان اسمبلی را برای پردازنده ۸۰۸۰ تولید کرد. به هر حال کوچک بودن، محدودیت‌هایی نیز داشت. این کامپایلر تنها کاراکترها، اعداد صحیح و آرایه‌های تک بعدی از هر نوع را تشخیص می‌داد. تنها وسیله کنترل حلقه دستور while بود. هیچ عملگر Boolean وجود نداشت، بنابراین عملگرهای منطقی بیتی & (AND) و | (OR) به جای آن استفاده شد. اما حتی با وجود این محدودیت‌ها، زبان بسیار توانا و استفاده از آن لذت بخش بود، به خصوص در مقایسه با زبان اسمبلی.
ران با درک نیاز به بهبود، من را تشویق کرد تا نسخه دوم را تولید کنم و در دسامبر ۱۹۸۲ آن نیز در مجله دکتر داب منتشر شد. به کامپایلر جدید سی کوچک ویژگی‌های (۱) بهینه‌سازی کد، (۲) مقداردهی اولیه داده‌ها، (۳) کامپایل شرطی، (۴) کلاس ذخیره‌سازی خارجی، (۵) دستورات switch و do/while و for و goto برای حلقه و شرط،(۶) عملگرهای تخصیص ترکیبی، (۷) عملگرهای بولی، (۸) عملگر مکمل یک متغیر، (۹) بلوک متغیرهای محلی، و (۱۰) ویژگی‌های مختلف دیگر افزوده شده‌است. سپس در سال ۱۹۸۴ ارنست پین و من یک کتابخانه زمان-اجرا سازگار با CP/M را برای کامپایلر توسعه و منتشر کردیم. این کتابخانه شامل بیش از ۸۰ تابع بود و بیشتر آنهایی را که در کتابخانه استاندارد ورودی/خروجی یونیکس C وجود داشت، شامل مواردی بود که به محیط CP/M مربوط می‌شدند. این کتابخانه، نسخه ۲٫۱ و موضوع کتاب راهنمای سی کوچک شد. "
بخش تیروپور
بخش تیروپور (به انگلیسی: Tiruppur district) یک بخش در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است. بخش تیروپور ۲٬۴۷۹٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد.
الکس جونز (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۴)
الکس جونز (Alex Jones؛ زادهٔ September 28, 1994 ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل انگلستان است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
فیلم‌شناسی کیم سو هیون
کیم سو هیون (؛ زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۸۸) بازیگر اهل کرهٔ جنوبی است.
ورزشگاه کارلایل گراوندز
ورزشگاه کارلایل گراوندز (به لاتین: Carlisle Grounds) یک ورزشگاه در جمهوری ایرلند است که در بری، ایرلند واقع شده‌است.
ویلیام دزوس
ویلیام دزوس (William Dzus؛ زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۸۹۵، درگذشتهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۶۴) با نام اصلی ولودیمیر ژوس (Володимир Джус) در زمان تولد، مهندس آمریکایی اهل گالیسیای شرقی و مخترع اتصال‌دهندهٔ دزوس بود؛ اتصال‌دهنده‌ای که با نام «اتصال‌دهندهٔ یک چهارم دور» نیز شناخته می‌شود. او همچنین یکی از بنیانگذاران بنیاد فرهنگی انجمن اوکراینی‌های آمریکا بود که خانه هری اف. سینکلر (مقر فعلی این بنیاد) را برای استقرار آن خریداری کرد.
نالچیتی
نالچیتی (به لاتین: Nalchity) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در نالچیتی اوپازیلا واقع شده‌است. نالچیتی ۲۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۸۰۳ نفر جمعیت دارد.
عنکبوت سیاه‌گوشی راه‌راه
عنکبوت سیاه‌گوشی راه‌راه (Oxyopes salticus) گونه‌ای از عنکبوت‌های سیاه‌گوشی است. این جاندار نخستین بار توسط هنتز در سال ۱۸۴۵ توصیف شد. زیستگاه آن در میان علفزارها و گیاهان برگدار، علف‌های هرز و محصولات ردیفی است.
پنا این تورینا
پنا این تورینا (به ایتالیایی: Penna in Teverina) یک شهرک و کومونه در ایتالیا است که در استان ترانی واقع شده‌است.
درک تلر
درک تلر (Derek Theler؛ زادهٔ October 29, 1986) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پیلا، پیمونت
پیلا، پیمونت (به ایتالیایی: Pila) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورسلی واقع شده‌است.
خصوصیات
پیلا ۸٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۸ نفر جمعیت دارد.
مالانواتا
مالانواتا (Malanwatta) یک روستا در کشور سری‌لانکا است.
جزایر اورکنی جنوبی
جزایر اورکنی جنوبی (South Orkney Islands) مجوعه جزیره‌ای در اقیانوس جنوبگان است که در فاصله ۶۰۴ کیلومتری شمال‌شرقی زبانه شبه‌جزیره جنوبگان و ۸۴۴ کیلومتری جنوب‌غربی جزیره جورجیای جنوبی قرار دارد. مجموع مساحت این جزایر ۶۲۰ کیلومتر مربع است. این جزایر مورد ادعای دو کشور بریتانیا (از سال ۱۹۶۲ به عنوان بخشی از قلمرو جنوبگان بریتانیا و پیش از آن به عنوان بخشی از قلمروهای وابسته جزایر فالکلند) و آرژانتین (به عنوان بخشی از جنوبگان آرژانتین) است. بر پایه سیستم پیمان جنوبگان در سال ۱۹۵۹، این ادعاهای ارضی مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد. هر دو کشور بریتانیا و آرژانتین اقدام به ساخت پایگاه در این جزایر کرده‌اند.
یک تصویر ناطق
یک تصویر ناطق فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی مانوئل دی الیویرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون کاترین دنو، جان مالکوویچ، ایرنه پاپاس، استفانیا ساندرلی و لئونور سیلویرا ایفای نقش کرده‌اند.
چکیده داستان
رزا ماریا استاد جوان تاریخ دانشگاه لیسبون است. او به همراه دخترش ماریا جوآنا به یک سفر دریایی در دریای مدیترانه می رود و پس از آن باید شوهرش را در بمبئی ملاقات کند. کشتی در شهرهای مختلف متوقف می شود، جاهایی که رزا ماریا تنها از طریق کتاب ها می شناسد و این فرصتی برای اوست تا واقعاً این شهرها را از نزدیک ببیند و کشف کند.
ورزشگاه عمومی چونگجو
ورزشگاه عمومی چونگجو (به لاتین: Chungju Public Stadium) یک ورزشکاه فوتبال در کره جنوبی است که در چونگجو واقع شده‌است.
ژوگ
ژوگ (Zhug)  یا سوخوگ (סְחוּג) که در کشورهای عرب‌زبان با نام «سَحاوِق»، «بَسباس» و «مَعبوج» هم شناخته می‌شود، یک سس تند است که در اصل متعلق به آشپزی یمنی است. نام سحاوق از ریشهٔ عربی «سَحق» به معنای کوبیدن و نرم‌کردن می‌آید.
این چاشنی تند در ۳ رنگ مختلف موجود است: «قرمز» (دارای فلفل قرمز)، سبز (دارای فلفل سبز یا هالاپینو)، قهوه‌ای (دارای گوجه‌فرنگی یا پنیر یمنی ) است و از اجزای اصلی غذای یمنی سلته است. در اسرائیل دکه‌های غذافروشی آنرا در کنار حُمُص برای فلافل و شاورماهای خود به کار می‌برند.
طرز تهیه
ژوگ را با استفاده از فلفل‌های تند، گشنیز، سیر، سیاه‌دانه و ادویه‌های گوناگون در ترکیب با روغن زیتون می‌سازند. گاهی به این مخلوط زیره سیاه، هِـل و فلفل سیاه هم اضافه می‌کنند و همه را در هاون می‌کوبند. در یمن گاهی به این مجموعه، کک‌کش هم می‌افزایند. علاوه بر این، در یمن گاهی «وَزَف» (نوعی ساردین کوچک خشک‌شدۀ یمنی) هم به «سَحاوِق» اضافه می‌کنند که در این صورت با نام «سحاوق وزف» شناخته می‌شود.
الکس مک‌دونالد (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۴۸)
الکس مک‌دونالد (Alex MacDonald؛ زادهٔ March 17, 1948) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
یواس‌اس‌دی گت‌وی
دروازه ارتباطی داده‌های سرویس تکمیلی بدون ساختار یک پروتکل ارتباطی است که توسط تلفن‌های همراه GSM برای برقراری ارتباط با رایانه‌های ارائه دهنده خدمات استفاده می‌شود. دروازه مجموعه ای از سخت‌افزار و نرم‌افزار مورد نیاز برای اتصال دو یا چند شبکه متفاوت از جمله انجام تبدیل پروتکل است.
عملکرد
دروازه USSD بر اساس توانایی عامل تحویل یا منبع برای ارسال و دریافت پیام‌های USSD است. USSD یک پروتکل مبتنی بر جلسه است. پیام‌های USSD از طریق کانال‌های سیگنال GSM عبور می‌کنند و برای جستجوی اطلاعات و راه‌اندازی خدمات استفاده می‌شوند. برخلاف سرویس‌های مشابه (SMS و MMS)، که مبتنی بر ذخیره و ارسال هستند، USSD یک جلسه زمان واقعی را بین گوشی تلفن همراه و برنامه‌ای که سرویس را مدیریت می‌کند برقرار می‌کند.
تفاوت بین USSD و سایر دروازه‌ها
تفاوت بین دروازه‌های USSD و سایر دروازه‌های پیام‌رسانی این است که دروازه‌های USSD پس از برقراری ارتباط، یک جلسه تعاملی واحد را حفظ می‌کنند. SMS و MMS پیام‌ها را مستقل از جلسه کاربر ذخیره و فوروارد می‌کنند، مشابه روشی که ایمیل از طریق اینترنت ارسال می‌شود.
عملیات مدولار
به غیر از PSSR و USSN، روش دیگری به نام پیام درخواست خدمات تکمیلی بدون ساختار (USSR) وجود دارد که یک جلسه را توسط دروازه USSD برای کاربر موبایل آغاز می‌کند. این پیام را می‌توان همراه با جلسه آغاز شده اتحاد جماهیر شوروی برای ارائه خدمات مبتنی بر جلسه مانند خدمات منو از طریق USSD استفاده کرد. همچنین، در مراحل اولیه MAP (قسمت برنامه موبایل)، پیام PSSR PSSD (PSS Data) نامیده می‌شد.
فریتس لیبر (نویسنده)
فریتس لیبر (Fritz Leiber; December 24, 1910 – 1910:12:24, September 5, 1992) نویسنده ژانر فانتزی، وحشت و خیال‌پردازی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کمیل، داستان دو شهر، آلومای دریاهای جنوب، و گریک بزرگ'' اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود دیمون نایت، جایزه جهانی فانتری برای رمان، جایزه هوگو برای بهترین داستان کوتاه، و جایزه ادبی هوگو برای بهترین رمان شده‌است.
زاویه دووجهی
زاویه دووجهی (به digedral angle)، زاویه‌ای است در محل تقاطع دو صفحه یا نیم-صفحه. در شیمی، این زاویه، زاویه‌ای در جهت ساعتگرد بین نیم-صفحاتی است که از دو دسته اتم‌های سه-تایی گذشته، به طوری که دو اتم در محل اشتراک این صفحات واقع شده‌اند. در هندسه فضایی، این زاویه به صورت اجتماعی از یک خط و دو نیم-صفحه قرار دارد که ضلع مشترکشان همین خط مذکور می‌باشد. در ابعاد بالاتر، یک زاویه دووجهی نمایانگر زاویه بین دو ابرصفحه است. صفحات یک هواپیما را دارای زاویه دووجهی مثبت گویند هرگاه هردو صفحات اصلی راست و چپ (استاربورد و پورت) در جهت محور جانبی و به سمت بالا شیب پیدا کرده باشند. هنگامی که این صفحات به سمت پایین متمایل شوند، گفته می‌شود که دارای زاویه دووجهی منفی اند.
کویتوجاک (کوزان)
کویتوجاک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
چار دورگاپور
چار دورگاپور یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
فرهنگ رسولی
فرهنگ رسولی، فرهنگ لغتی شش‌زبانه است که یا پادشاه یمن، افضل العباس از خاندان رسول آن را نوشته است یا برای او جمع‌آوری شده است. این فرهنگ لغت، واژگان را در شش زبان عربی، فارسی، ترکی،‌ ارمنی،‌ یونانی و مغولی آورده‌است. اگر چه این کتاب در یمن جمع‌آوری شده است امّا از بسیاری جهت حاصل جهان اوراسیا، پس از حمله مغول و امپراتوری مغولان است. مغولا ارتباطات بین شرق و غرب آسیا را تقویت کردند که موجب گسترش زبان‌آموزی نیز شد.
باشمالاخ
باشمالاخ (به لاتین: Bashmalakh) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است.
گرنادی
گرنادی (به لاتین: Gournadi) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است. گرنادی ۱۱٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۰۲۳ نفر جمعیت دارد.
رازن-آنتهولتز
رازن-آنتهولتز (به ایتالیایی: Rasun Anterselva) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات
رازن-آنتهولتز ۱۲۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۷۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش سامبا
بخش سامبا (به انگلیسی: Samba district) یک بخش در هند است که در جامو و کشمیر واقع شده‌است. بخش سامبا ۱٬۰۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۸٬۸۹۸ نفر جمعیت دارد.
ورزشگاه شهر پنانگ
ورزشگاه شهر پنانگ (به لاتین: City Stadium) یک ورزشگاه در مالزی است که در جرج تاون پنانگ واقع شده‌است.
قره‌جا بینه
قره‌جا بینه (به لاتین: Qaracabinə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بالاکن واقع شده‌است.
لوئیس مک‌مستر بوژولد
لوئیس مک‌مستر بوژولد (Lois McMaster Bujold; ؛ زادهٔ November 2, 1949) رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نبیولا برای بهترین رمان و جایزه ادبی هوگو برای بهترین رمان شده‌است.
کویوبلی (کوزان)
کویوبلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
DLG1
هومولوگ بزرگ ۱ دیسک (Discs large homolog 1) که با نام پروتئین شماره ۹۷ مرتبط با سیناپس یا SAP97 هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «SAP97» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین در تمامی سلول‌های بافت پوششی بدن انسان و به‌خصوص در مغز و کلیه بیان می‌شود. در مغز، این مولکول در انتقال مواد از شبکه آندوپلاسمی به پوسته یاخته از طریق کانال یونی دریچه-لیگاندی نقش دارد. از طرفی، افزایش تولید این پروتئین در پستانداران سبب افزایش قدرت سیناپسی می‌گردد.
در موش‌ها اگر این پروتئین موجود نباشد، لب‌شکری و نارسایی کلیه حاصل می‌شود.
در انسان، جهش در این ژن سبب بروز بیماری کرون می‌گردد.
هک لکسر
در برنامه‌نویسی کامپیوتر‏، هک لکسر (Lexer Hack) یک راه حل معمول برای مشکل تجزیه یا پارس آنسی سی است، از آنجایی که زبان اشاره شده گرامر حساس به متن است. در زبان سی، طبقه‌بندی دنباله ای از اسم متغیر یا نوع اسم نیاز به اطلاعات وابسته به متنی از ساختار عبارت است که از مستقل از متن بودن تحلیل لغوی جلوگیری می‌کند.
مشکل اینجاست که در کد زیر، کلاس لغوی A بدون اطلاعات بیشتر وابسته به متن قابل تصمیم‌گیری نیست: این کد می‌تواند ضرب دو متغیر باشد که در این صورت A یک متغیر است، که غیر مبهم نوشته شده: در حالتی دیگر، می‌تواند مقدار بی مرجع B را به نوع A بدهد. که در این صورت A یک اسم typedef (ساخت نوعی جدید) است، که غیر مبهم نوشته شده: اگر نیاز باشد که بیشتر توضیح دهیم، در یک کامپایلر، تحلیل لغوی یکی از اولی‌ترین مراحل تبدیل کد منبع یه برنامه است. این فاز متن را می‌خواند و آن را به توکن‌های معنادار تبدیل می‌کند. به کلماتی مثل، "عدد"، "رشته" یا …
پارسر یا فاز تحلیل نحوی دنباله ای از این توکن‌ها را تحلیل و آنالیز کرده تا با قوانین نحو (سینتکس) آن‌ها را تطابق دهد. این قوانین نشانکر ساختارهایی در زبان به مانند حلقه (loops) و تعریف متغیر (variable declarations) است.
مشکلی که اینجا می‌تواند رخ دهد این است که یک دنباله ای از توکن‌ها بتوانند به‌طور مبهم دار با بیش از یک قانون نحو تطابق پیدا کنند.
این ابهام می‌تواند در زبان سی اتفاق بیفتد اگر فاز تحلیل لغوی (لکسر) نتواند بین متغیر و typedef (ساخت نوعی جدید). فرقی بگذارد.
به عنوان مثال در زبان سی داریم: فاز تحلیلی امکان دارد این توکن‌ها را پیدا کند:
مشکل دقیقاً اینجاست که کلاس لغوی A بدون اطلاعات بیشتر از متن نمی‌تواند تصمیم‌گیری انجام دهد: فاز تحلیل نحوی می‌تواند این را به عنوان "متغیر A ضربدر متغیر B" یا به صورت "مقدار بی مرجع B به نوع A داده شده" تفسیر کند.
نام این مشکل «typedef-اسم: تعیین هویت» است.
راه حل به‌طور کلی شامل تغذیه اطلاعات از جدول نمادهای لغوی به فاز تحلیل لغوی (لکسر) است؛ یعنی به جای اینکه شبیه به یک خط لوله یک طرفه فقط از واژگان به تجزیه کننده عمل کند، یک کانال پشتی از تحلیل معنایی به فاز تحلیل لغوی (لکسر) وجود دارد. این ترکیب پارس کردن (از فاز تحلیل نحوی) و تحلیل معنایی عموماً بی‌ظرافت در نظر گرفته می‌شود، به همین دلیل به آن «هک» می‌گویند.
بدون زمینه اطلاعاتی اضافه شده، تحلیل لغوی (لکسر) نمی‌تواند شناسه‌های نوع را از سایر شناسه‌ها تشخیص دهد زیرا همه شناسه‌ها قالب یکسانی دارند. با هک در مثال بالا، زمانی که تحلیل لغوی (لکسر) شناسه A را پیدا می‌کند باید بتواند نشانه را به عنوان یک شناسه نوع طبقه‌بندی کند. قواعد زبان با مشخص کردن اینکه typecastها (اختصاص دادن نوع) به یک شناسه نوع نیاز دارند و ابهام از بین می‌رود، واضح و مشخص می‌شود.
این مشکل در ++C نیز وجود دارد و تجزیه کننده‌ها می‌توانند از همان هک استفاده کنند.
این مشکل هنگام استفاده از تکنیک‌های تجزیه بدون lexer به وجود نمی‌آید (و از این رو برای حل کردن نیازی به «هک» نیست، زیرا اینها ذاتاً متنی هستند. با این حال، این طرح‌ها معمولاً به عنوان طرح‌های کمتر ظریف دیده می‌شوند، زیرا فاقد مدولار بودن داشتن یک lexer و تجزیه‌کننده همزمان در یک خط لوله هستند.
برخی از مولدهای تجزیه کننده، مانند BtYacc مشتق از byacc ("Backtracking Yacc")، به تجزیه کننده تولید شده این توانایی را می‌دهند که تلاش‌های متعددی را برای تجزیه توکن‌ها امتحان کند. در مشکلی که در اینجا توضیح داده شد، اگر تلاشی به دلیل اطلاعات معنایی مربوط به شناسه با شکست مواجه شود، می‌تواند به عقب برگردد و قوانین دیگری را امتحان کند.
تجزیه کننده Clang وضعیت را به روشی کاملاً متفاوت مدیریت می‌کند، یعنی با استفاده از دستور زبان واژگانی غیر مرجع. لکسر Clang سعی نمی‌کند بین نام نوع و نام متغیر تمایز قائل شود: فقط نشانه فعلی را به عنوان یک شناسه گزارش می‌کند. تجزیه کننده سپس از کتابخانه تحلیل معنایی Clang برای تعیین ماهیت شناسه استفاده می‌کند. این اجازه می‌دهد تا جداسازی بسیار تمیزتر نگرانی‌ها و محصورسازی لکسر و تجزیه کننده اتفاق بیفتد، و بنابراین توسط برخی از توسعه دهندگان کامپایلر به عنوان راه حل بسیار زیباتر از هک لکسر در نظر گرفته می‌شود. این روشی است که در اکثر زبان‌های مدرن دیگر استفاده می‌شود که طبقات مختلف شناسه‌ها را در دستور زبان واژگانی متمایز نمی‌کنند، اما در عوض آن‌ها را به مرحله تجزیه یا تحلیل معنایی، زمانی که اطلاعات کافی در دسترس است، موکول می‌کنند.
جشنواره فیلم سولوتورن
جشنواره فیلم سولوتورن (Solothurn Film Festival) (SFT) مهمترین جشنواره برای فیلم‌های تولید شده در سوئیس است. این فستیوال سالانه در سال ۱۹۶۶ در شهر سولوتورن سوئیس تأسیس شد. سولوتورن نمایشی از تولیدات فیلم‌های داستانی، مستند و کوتاه در سوئیس را ارائه می‌دهد.
خاتون‌جان
خاتون‌جان (به لاتین: Xatıncan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. خاتون‌جان ۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
هویت اکستون
هویت اکستون (Hoyt Axton; March 25, 1938 – 1938:03:25, October 26, 1999) بازیگر، خواننده و نوازنده گیتار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به گرملینز، ما فرشته نیستیم، جنگ داخلی، شاه کبرا، در معرض خطر، ماه دروغگو و اسب سیاه اشاره کرد.
ریتن
ریتن (به ایتالیایی: Renon) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات
ریتن ۱۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۵۹۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر کیرشهایمبولاندن خواهرخواندهٔ ریتن هست.
ام-۱۹۶۵
ام ۶۵ که در ایران با نام کاپشن آمریکایی یا اورکت آمریکایی شناخته می‌شود توسط صنایع آلفا در سال ۱۹۶۵ برای نیروهای مسلح ایالات متحده با نام M-1965 (همچنین با نام‌های M65 و M-65 Field Jacket نیز شناخته می‌شود) طراحی شد. این کاپشن جایگزین مدل قبلی آن که در سال ۱۹۵۱ طراحی شده بود گردید که مدل ۱۹۵۱ نیز جایگزین مدل ۱۹۴۳ که در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفته بود گردید.
شکل ظاهری
این کاپشن یک پوشش داخلی دارد که به جای پوشش جداگانه ای که در نسل قبل متصل می‌شد، در یک کیسه در پشت گردن قرار می‌گرفت. همچنین دارای بست‌های نواری روی سرآستین و یقه است و یک پوشش داخلی دارد که به جای پوشش جداگانه ای که در نسل قبل متصل می‌شد، در یک کیسه در پشت گردن قرار می‌گیرد. همچنین دارای بست‌های نواری روی سرآستین و یقه است. قسمت جلوی ژاکت دارای دو جیب بزرگ و دو جیب متوسط در سینه است. قسمت گردن و پشت یقه دارای یک زیپ است که یک پوشش محافظ را در خود جای داده‌است
کاربری
این یونیفرم به‌طور گسترده توسط نیروهای ایالات متحده در طول جنگ ویتنام مورد استفاده سربازانی که در ارتفاعات مرکزی ویتنام جنوبی خدمت می‌کردند قرار گرفت و همچنین در گرم نگه داشتن سرباز از شرایط آب و هوایی خنک پس از باران‌های موسمی مفید بود. این یک مسئله استاندارد برای سربازان آمریکایی در چندین جنگ دیگر در سراسر جهان نیز بوده و هست. در ابتدا با رنگ سبز زیتونی تیره معرفی شد، اکنون در رنگ‌ها و الگوهای بسیار متنوعی از جمله بسیاری از الگوهای استتار نظامی تولید می‌شود صنایع آلفا در همکاری با طراحان نظامی ایالات متحده برای بهبود عملکرد و طراحی آنها نقش اساسی داشت.
کویولوک (کوزان)
کویولوک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
کوآکاتا
کوآکاتا (به لاتین: Kuakata) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پتوکالی واقع شده‌است.
ورزشگاه شهر بوفالو
ورزشگاه شهر بوفالو (به لاتین: Buffalo City Stadium) یک ورزشکاه فوتبال در آفریقای جنوبی است که در Arcadia, East London, Eastern Cape واقع شده‌است.
GPR124
گیرندهٔ شمارهٔ ۱۲۴ جفت‌شونده با پروتئین جی (G protein-coupled receptor 124) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «GPR124» کُدگذاری می‌شود.
این گیرنده یکی از اعضای خانوادهٔ بزرگ «گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی، ویژهٔ چسبندگی» است.
این پروتئین با DLG1 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
دیوید براون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۳)
دیوید براون (David Brown؛ زادهٔ October 21, 1963) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز اشاره کرد.
قاس بینه
قاس بینه (به لاتین: Qasbinə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بالاکن واقع شده است. قاس بینه ۲۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
الکس جکسون
الکس جکسون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ریان جانسن
ریان کریگ جانسن (Rian Craig Johnson؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۷۳) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی است. مجلۀ تایم در سال ۲۰۲۳ او را یکی از ۱۰۰ شخص تاثیرگذار در جهان نامید. او کارگردانی را با فیلم تریلر معمایی آجر (۲۰۰۵) تجربه کرد که با نقدهای مثبتی همراه بود. جانسن با تغییر سبک به ساخت فیلم‌های مشهورتر، برای نویسندگی و کارگردانی تریلر علمی-تخیلی لوپر (۲۰۱۲) به موفقیت تجاری و انتقادی دست یافت. بزرگ‌ترین پروژهٔ جانسن فیلم اپرای فضایی جنگ ستارگان: آخرین جدای (۲۰۱۷) بود که بیش از ۱ میلیارد دلار در جهان فروش کرد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. او با فیلم چاقوکشی (۲۰۱۹) به ژانر معمایی بازگشت و برایش نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد.
جانسن سه قسمت از مجموعهٔ تلویزیونی بریکینگ بد (۲۰۰۸–۲۰۱۳) را کارگردانی کرده‌است. او برای ساخت قسمتی از فصل ۵ این مجموعه جایزهٔ کارگردانی برجسته از جایزه انجمن کارگردانان آمریکا را دریافت کرد.
روکاسترادا
خصوصیات
روکاسترادا ۲۸۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۶۳۸ نفر جمعیت دارد و ۴۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توماس گری
توماس گری (Thomas Gray; – 1716:12:26, July 30, 1771) شاعر، نویسنده، و منتقد ادبی اهل انگلستان بود.
جشنواره بین‌المللی فیلم فریبورگ
جشنواره بین‌المللی فیلم فریبورگ (Fribourg International Film Festival) (FIFF) یک جشنواره سالانه فیلم در فریبورگ سوئیس است. این جشنواره بر روی فیلم‌های برتر آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین متمرکز است. جایزه بزرگ معروف به رگارد دور، جایزه اصلی جشنواره بین‌المللی فیلم فریبورگ است.
در سال ۲۰۲۱و در سی و پنجمین دوره‌، این جشنواره میزبان چهار فیلم کوتاه ایرانی «سقف کاذب» به کارگردانی محسن نجفی مهری، «ناهید» ساخته صمد علیزاده، «تن پوش» به کارگردانی بیژن اعرابی و «همه اوقات» ساخته شادی کرم‌رودی در بخش رقابتی فیلم های کوتاه بوده است.
کارل زالمان
کارل گوستاو هرمان زالِمان (به روسی: Карл Германович Залеман ) (زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۸۴۹ – درگذشتهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۱۶)، معروف به کارل زالمان، ایران‌شناس، پژوهشگر، و استاد دانشگاه اهل روسیه با تبارِ آلمانیِ بالتیک بود.
او متخصص تاریخ زبان فارسی و به‌ویژه زبان فارسی میانه بود. زالِمان، همراه با والنتین ژوکوفسکی، بنیان‌گذار مکتب خاورشناسیِ سن پترزبورگ بود. زالمان در دههٔ آغازینِ سدهٔ بیستم میلادی مجموعه‌ای از متن‌های مانوی به زبان پارتی را منتشر کرد. از او آثار متعددی در زمینهٔ مطالعات فارسی میانه، متون مانوی، زبان سُغدی، و نیز فارسی نو بر جای مانده‌است.
زالِمان دانشگاه دولتی سن پترزبورگ به تحصیل پرداخت و از سال ۱۸۹۵ مدیر موزهٔ آسیاییِ فرهنگستان علوم سن پترزبورگ بود. پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد او دربارهٔ فعل در زبان آسی بود، و بخشی از آن در سال ۱۸۷۴ انتشار یافت. او در سال ۱۸۷۵ دستیار کتابدار دانشگاه شد و در سال ۱۸۷۹ به کتابداریِ آن دانشگاه ارتقا یافت. در سال ۱۸۷۶ شروع به فراگیری زبان‌های زبان اوستایی و پهلوی در دانشگاه کرد، و تا پایان عمرش به آموزش این زبان‌ها اشتغال داشت و بسیاری از ایرانیان روسی در کلاس‌های او حضور می‌یافتند. زالِمان در سال ۱۸۸۶ به عضویت در آکادمی سن پترزبورگ برگزیده شد و در سال ۱۸۸۹ عضو وابسته و در ۱۸۹۵ عضو پیوستهٔ آن آکادمی شد. در سال ۱۸۹۰، به‌عنوان مدیر موزهٔ آسیایی، به همراه دو تنِ دیگر، مسئولیتِ گردآوری نسخه‌های خطی را بر عهده گرفت. زالِمان با فریدریش روزن در تنظیم فهرست نسخه‌های خطی فارسی و ترکی و تاتاری و عربی دانشگاه دولتی سن پترزبورگ همکاری داشت. او از سال ۱۸۹۰ مسئولیت بخشی از کتابخانهٔ آکادمی را بر عهده گرفت. زالِمان چند کتاب دربارهٔ زبان پهلوی نوشت. از دیگر آثار او به این‌ها می‌توان اشاره کرد:
فهرست آثار
عناوین اصلیِ برخی کتاب‌های کارل زالِمان عبارت‌اند از:
ورزشگاه کالدونیان
ورزشگاه کالدونیان (به انگلیسی: Caledonian Stadium) یک ورزشگاه فوتبال در بریتانیا است که در هایلند واقع شده‌است.
جام یوروامریکانا ۲۰۱۴
جام یوروامریکانا ۲۰۱۴ دومین نسخه از جام یوروامریکانا بود، یک تورنمنت دوستانه فوتبال مردان که توسط دایرکت‌تی‌وی ایجاد شد. این دوره از ۲۰ ژوئیه تا ۲ اوت ۲۰۱۴ در مکان‌های مختلف در سراسر قاره آمریکا برگزار شد. سیزده تیم از کونمبول و یوفا در مسابقات شرکت کردند. اروپا با نتیجه ۵–۴ قهرمان جام شد و آمریکای جنوبی را شکست داد.
فرمت
هر مسابقه به مدت ۹۰ دقیقه برگزار می‌شد. در صورت تساوی بعد از ۹۰ دقیقه، برنده از طریق ضربات پنالتی مشخص می‌شد. به تیم برنده هر مسابقه یک امتیاز تعلق گرفت و کنفدراسیونی که بیشترین امتیاز را در پایان مسابقات کسب کرده بود قهرمان اعلام شد.
الکس مک‌دونالد (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۰)
الکس مک‌دونالد (Alex MacDonald؛ زادهٔ April 14, 1990) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل اسکاتلند است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال فالکیرک، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال بارتون آلبیون، و باشگاه فوتبال بارتون آلبیون، و باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد اشاره کرد.
فرهنگ کردی
ادبیات کردی
ادبیات کردی به نوشته‌ها، سروده‌ها و داستان‌هایی گفته می‌شود که به گویش‌های زبان کردی از قبیل کلهری، فیلی، سورانی، کرمانجی و گورانی نوشته یا سروده شده‌اند. کردها ادبیات شفاهی وسیعی دارند، اما ادبیات مکتوب کردی نو هم چند صد سال قدمت دارد و علاوه بر ان قدمت برخی از سروده‌های مکتوب در تاریخ ادبیات کردی، مانند بخش‌های کهن‌تر دفتر سرانجام هزار و دویست سال نیز تخمین زده شده‌است. از بزرگان ادبیات مکتوب کلاسیک کردی می‌توان به جزیری، احمد خانی، نالی، مولوی کرد، خان منصور و شاکه، غلامرضا ارکوازی ومستوره اردلان اشاره کرد. از میان معاصران هم می‌توان شیرکو بی‌کس، عبدالله پشیو، هژار و هیمن اشاره کرد. به‌طور کلی آثار شعر کردی در طول تاریخ بسیار زیادتر از آثار نثر کردی است.
موسیقی
به طور سنتی، اجراکنندگان موسیقی سنتی کردی به سه دسته تقسیم می‌شوند: داستانگویان (چیرۆکبێژ)، بیتخوان ها (سترانبێژ) و آوازخوان‌ها (ده‌نگبێژ). موسیقی مشخصی که به امیرنشینان کردی مربوط باشد وجود ندارد، اما در عوض موسیقی کردی را که در شب نشینی‌ها (شه‌ڤبه‌ێرک یا شه‌ونیشت) اجرا می شد می‌توان کلاسیک به حساب آورد. چندین فرم موسیقایی در این ژانر به دست آمده است. برخی از آوازها دارای طبیعت حماسی هستند، مانند آوازهای محبوب لاوک که آوازهایی قهرمانی هستند و داستان قهرمانان گذشتۀ کرد مانند صلاح‌الدین ایوبی را بازگو می‌کنند. حیران (حه‌یران)ها آوازهایی عاشقانه هستند که معمولاً درد جدایی و عشق های ناکام را روایت می کنند. لاوژ فرمی برای موسیقی مذهبی است و پاییزوک (پایزۆک)ها آوازهایی هستند که به طور ویژه در فصل پاییز اجرا می شوند. آوازهای عاشقانه، موسیقی رقص، عروسی و آوازهای جشن (دیلۆک/نارینک)، اشعار اروتیک و اشعار کار نیز در میان کردها محبوبیت بالایی دارند. فولکلور کردی بسیار غنی است. کردها همچنین لباس ملی خودشان را دارند. زن ها معمولاً لباس های رنگی می پوشند. این لباس ها از منطقه ای به منطقۀ دیگر متفاوت است و می توان از روی یک لباس یک زن پی برد که اهل کدام استان یا شهر است. مردها نیز لباسی مخصوص دارند که شالوشپک (شالوشهپک) یا رنگوچوخ (ڕهنگوچۆخ) نام دارد و از شلواری گشاد (شروال) و پیراهنی بر روی آن تشکیل شده است. همچنین پارچه ای دراز به عنوان کمربند دور کمر و شکم بسته می شود. مردها همچنین دستمالی به نام شاشک یا جمدانی (جهمهدانی) را بر روی یک کلاه (کلاو) به سر می بندند. کردها عاشق رقص هستند و صدها رقص فولکلور دارند. موسیقی معمولاً سرعت بالایی دارد. برای موسیقی رقص معمولاً از سرنا (زورنا) و دهول (دههۆل) استفاده می شود. کردها همچنین از مقام ها و آوازهای پر سوز لذت می برند که حوادث گذشته را روایت می کند. برخی از تاریخنگاران از این آوازها به عنوان تاریخ شفاهی که چندین نسل را پشت سر گذاشته است استفاده می کنند.
موسیقیدان برجستۀ ارمنی، کومیتاس وارداپت (سوقومون سوقومونیان) آوازهای فولکلور کردی بسیاری را منجمله «لور دالور» (Lur dalur) نگارش کرده است. کومیتاس در روستای اصلان، مهمان حسن آغا بود و در آنجا در مهمانی ها و جشن های کردی شرکت می کرد. وی دلبستۀ هنر کردی بود و در سال ۱۸۹۷ در کنسرواتوار برلین پژوهش های خود را بر روی موسیقی کردی ادامه داد. با این حال بخش زیادی از آثار کومیتاس در نسل‌کشی ارامنه نابود شد.
رقص
رقص کردی به گروهی از رقص های سنتی گفته می‌شود که رقصندگان دست های یکدیگر را می گیرند و مشابه آن در بالکان، لبنان و عراق نیز مشاهده می شود. این شکل از رقص به صورت دایره وار، گاه با رقصندگان تنها یا جفت همراه است که به مرکز دایرۀ رقص اضافه می شوند. به نوشتۀ دائرةالمعارف اسلام، کردها در جشن ها و مراسم های تولد و ازدواج آواز می خوانند و می رقصند. این رقص های فولکلور در تمیز کردها از دیگر همسایگان مسلمانشان، یکی از فاکتورهای اصلی است. رقص کردی انواع و شیوه‌های مختلف و متعددی دارد که برخی از آن‌ها عبارت اند از:
سینما
سینمای کردی جریانی در سینمای خاورمیانه است که با محوریت موضوعات مربوط به جامعۀ کرد و فرهنگ و تاریخ کردی به تولید و ارائۀ فیلم به زبان کُردی می‌پردازد. سینمای کردی در کشورهای محل سکونت کردها و مشخصاً ایران، عراق، ترکیه، سوریه و نیز دیاسپورای کرد در سایر نقاط جهان به‌ویژه در اروپا به فعالیت می‌پردازد. جشنواره‌های متعددی با محوریت سینمای کردی در کشورهای مختلف جهان به فعالیت مشغول‌اند.
آشپزی
آشپزی کردی طیف گسترده‌ای از غذاها را شامل می‌شود که توسط مردمان کرد تهیه می‌شود.
بخش رامبن
بخش رامبن (به انگلیسی: Ramban district) یک بخش در هند است که در جامو و کشمیر واقع شده‌است. بخش رامبن ۱٬۳۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۳٬۷۱۳ نفر جمعیت دارد.
شلاق بزن (فیلم)
شلاق بزن فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی درو بریمور است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیوت پیج، مارسیا گی هاردن، کریستن ویگ، درو بریمور، جولیت لوئیس، جیمی فلن، دانیل استرن، کارلو آلبان، زویی بل، ایو، اندرو ویلسون و آری گرینر ایفای نقش کرده‌اند.
پیروچپور
پیروچپور (به لاتین: Pirojpur) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پیروج‌پور واقع شده‌است. پیروژپور ۲۹٫۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
تصویر و واقعیت مناقشه اعراب و اسرائیل
تصویر و واقعیت مناقشه اعراب و اسرائیل کتابی است نوشته نورمن فینکلشتاین یهودی زاده و استاد علوم سیاسی در دانشگاه پرینستون.
موضوع
موضوع این کتاب در مورد مناقشه اعراب و اسرائیل است. نویسنده در این کتاب روایت‌های مشهور تاریخی مناقشه اعراب و اسرائیل را از دیدگاه نویسندگانی مانند «جوان پیترز» (Joan Peters)، بنی موریس (Benny Morris)، آنیتا شاپیرا (Anita Shapira) و ابا ابن (Abba Eban) مورد بررسی قرار داده است.
این کتاب در اصل رساله دکتری فینکلشتاین است که در پاسخ به ادعاهای مطروحه در کتاب «جوان پیترز» (Joan Peters) با عنوان «از ازل: منشأ مناقشه اعراب و اسرائیل بر سر فلسطین» نگاشته شده‌است. رساله او در ساله ۲۰۰۳ به عنوان کتاب چاپ شد.
پیترز در این کتاب به بررسی تاریخ جمعیت‌شناختی فلسطین پرداخته است. مطالعات جمعیت‌شناختی نشان داده‌اند که در زمان حکمرانی عثمانی بر فلسطین ۹۴ درصد از جمعیت آن را اعراب تشکیل می‌دادند، اما این ترکیب جمعیتی با مهاجرت صهیونیست‌ها برهم خورد. پیترز این یافته‌ها را به صورتی رادیکال به چالش کشیده و مدعی است که ساکنین کنونی فلسطین بازماندگان و نوادگان اعرابی هستند که در اوایل قرن ۱۹ به این سرزمین مهاجرت نموده‌اند. مهاجرتی که در زمان قیمومیت انگلستان نیز ادامه یافت.
فینکلشتاین در رساله خود پرده از بسیاری از تناقضات کتاب پیترز برداشته‌است، به گونه‌ای که علی‌رغم استقبال گسترده اولیه از این کتاب، به علت افشاگری‌های فینکلشتاین دیگر به عنوان یک منبع تاریخی مورد استناد قرار نمی‌گیرد.
جیمز ووک
جیمز ووک (James Wolk؛ زادهٔ March 22, 1985) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گونری (کوزان)
گونری یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
ورزشگاه کلمار
ورزشگاه کلمار (به فرانسوی: Colmar Stadium) یک ورزشگاه فوتبال در فرانسه است که در کلمار واقع شده‌است.
قاباق‌چول
قاباق‌چول (به لاتین: Qabaqçöl) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بالاکن واقع شده است.
جمعیت
قاباق‌چول ۱۰۰۴ نفر جمعیت دارد.
کد پستی
کد پستی آن AZ0816 است.
سن لاتسارو دی ساونا
سَن لَتزَرو دی سَوِنا (به ایتالیایی: San Lazzaro di Savena) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان بولونیا واقع شده‌است.
خصوصیات
سن لاتسارو دی ساونا ۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۲٬۱۵۵ نفر جمعیت دارد و ۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
GPR125
گیرندهٔ شمارهٔ ۱۲۵ جفت‌شونده با پروتئین جی (G protein-coupled receptor 125) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «GPR125» کُدگذاری می‌شود.
آناتولی گولونیا
آناتولی دیمیتریویچ گولونیا (Анатолий Дмитриевич Головня؛ January 20, 1900 – June 25, 1982) فیلم‌بردار، فیلم‌بردار صحنه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل امپراتوری روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
گاهشمار ارتدکس شرقی در یونان (۱۸۲۱-۱۹۲۴)
این جدول زمانی حضور ارتدکس شرقی در یونان از ۱۸۲۱ تا ۱۹۲۴ است. تاریخ یونان به‌طور سنتی شامل مطالعه مردم یونان، مناطقی که از نظر تاریخی بر آنها حکومت می‌کردند، و همچنین قلمرویی که اکنون دولت مدرن یونان را تشکیل می‌دهد، می‌شود.
ورزشگاه کلمنتی
ورزشگاه کلمنتی (به لاتین: Clementi Stadium) یک ورزشگاه در سنگاپور است که در کلمنتی واقع شده‌است.
گوک‌گوز (کوزان)
گوک‌گوز یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) واقع شده‌است.
سیاه‌دوزی سیستان
سیاه‌دوزی سیستانی نوعی سوزن دوزی در  سیستان است که برای تزئین پیش سینه و سرآستین لباس به کار می رود و در این نوع دوخت تنها از نخ سیاه رنگ که معمولا ابریشمی است استفاده می شود. سیاه دوزی نوعی رو دوزی اصیل است که توسط زنان سیستانی انجام می‌شود.سیاه دوزی سیستان نوع دیگر سوزن دوزی در سیستان ، است كه در آن از نخ سیاه ابریشم استفاده می شود و روی لباس مورد استفاده قرار می گیرد. خامه دوزی و سیاه دوزی بیشتر جنبه خود مصرفی داشته و اکثرا بین اهالی سیستان خرید و فروش می شود.هنر سیاه دوزی اگر چه در گذشته برای تزیین لباس مردان و زنان سیستانی بکار رفته اما در حال حاضر میتوان آن برای تزئین دیگر پوشاک بکار برد.
تاریخچه
با آمدن سکاها به سیستان و بلوچستان تحول بزرگی در این منطقه ایجاد شد، کمترین این تحولات بافته‌های منطقه بود که تحت تأثیر هنر آن‌ها قرار گرفت. این قوم در قرن پنجم قبل از میلاد قالی، گلیم و نمد تولید می‌کردند. شهرت بافته‌های سیستان در دوره اسلامی نشان از یک هنر پرسابقه و کهن دارد. مردم این منطقه نیز مانند سایر اقوام کوچ در چادر زندگی می‌کردند و از گلیم به‌عنوان زیرانداز، پشتی، سفره آرد و نان، خورجین و کیسه‌های نمک استفاده می‌کردند و برای تزیین آن از خرمهره، صدف، سکه، منگوله و سنگ‌های زینتی بهره می‌بردند.این هنر با تاریخ ظهور ابریشم در سیستان برابر است. در نخستین نوشته‌های اسلامی، سیستان محل تولید بهترین بافته‌های ابریشمی و پشمی بوده است. سیستان با داشتن باغ‌های فراوان توت یکی از بزرگترین مراکز تولید ابریشم بوده است. منابع تاریخی از وجود کارگاه‌های تولید پیله و ابریشم در روستای «چلنگ» زابل حتی در ۱۰۰ سال قبل خبر می‌دهند. اوج این هنر مثل دیگر هنرهای سیستان را می‌توان به دوره اشکانی و ساسانی نسبت داد. «سیاه‌دوزی» نیز نوعی سوزن‌دوزی است که برای تزیین پیش‌سینه و سرآستین لباس‌ها در سیستان و بلوچستان به کار می‌رود. برای این نوع دوخت فقط از نخ سیاه که معمولا ابریشمی است، استفاده می‌کنند. این نوع دوخت به‌شکل دندان‌موشی به‌هم چسبیده است و نقش‌هایی که روی لباس پیاده می‌شود، به‌صورت مثلث است. در گذشته لباس اصیل زنان سیستان بیشتر در رنگ های روشن و سفید بوده و از پارچه ای نخی دوخته می شده که نخ آن توسط زنان سیستان بافته می شده و و شامل پنر(پیراهن) گشاد و دامن که به روایت بانوان قدیم سه عدد دامن بوده که بر روی هم می پوشیدند تا در مقابل وزش بادهای سیستان بتواند باز هم حجاب زن را حفظ نماید ، یک باسکت (جلیقه) بر روی پنر پوشیده می شده و لچک که نوعی  روسری بوده بر روی پیشانی گره می خورده است در حال حاضر لباس محلی زنان سیستان بیشتر از سفید رنگ بوده، دلیل آن شرایط اقلیمی و آب و هوای گرم سیستان بوده است که رنگ روشن گرما را دفع و رنگ تیره گرما را جذب می کند ، به این دلیل از  قدیم هم مردم این منطقه رنگ روشن را انتخاب می کنند  حتی مردان نیز از رنگ سفید استفاده می کنند. .لباس زنان با سوزن دوزی که به آن سیاه دوزی سیستان می گویند دوخته می شود که این سیاه دوزی در جلوی یقه ، سر آستین و سر پوچک شلوار (پاچه شلوار) ، پایین چاک لباس زنان انجام می شود و گاهی اوقات هم از خامک دوزی (خامه دوزی) استفاده می شود البته خمک دوزی(خامه دوزی) بیشتر برروی لباس مردان کاربد دارد. دامن لباس زنان سیستان از پارچه هایی با طرح گل های ریز بوده و هم پارچه های ساده است،. پنر هم بیشتر گلدار استفاده می شود و با یک بند در قسمت کمر بسته جمع شده و بسته می شده ، لچک نیز نوعی دستمال محلی از جنس ابریشم بوده و به رنگ مشکی بوده است. تومون (شلوار) زنان سیستان که با سیاه دوزی بر سر پوچک (پاچه) آن دوخت می خورد.به گفته یک از کاوشگران و باستان شناسان اولین سوزن دوزی در ایران بوده‌است و پایه همه سوزن دوزی‌ها می‌باشد. در حال حاضر در بلوچستان صنایع دستی مانند قالی بافی خرجین بافی ، سوزن دوزی ، سکه و دکمه دوزی ، پریواردوزی ، سیاه دوزی ، ساخت ظروف سفالین وزینت آلات ( جواهر سازی ) بین خانواده ها معمول است. در برخی کتب و اسناد تاریخی از سیاه دوزی نام برده شده که خود نشان دهنده قدمت این هنر زیباست به عنوان مثال:آموزش سیاه دوزی ودگمه دوزی به ۵ تن از روستائیان بنجار شهرستان زابل و روستای کهنه غلامان در خاش گفتی بنشین به تیره روزی/در کار که سیاه دوزی
نقوش
صنایع دستی سیستان و بلوچستان نماد فرهنگ اصیل و تاریخ کهن و هنر بی‌مثال مردم این سزمین اسطوره‌ای است، گوهرِ پاکیزه و قیمتیِ مردمی که نه به وسیله صنعت که به دستِ پرتوان صنعتگران، هنرمندان و بافندگان این دیار کهن تولید شده، گوهری پاکیزه که برآمده از رنجِ آدمیزاد است.سیستان و بلوچستان دارای صنایع دستی متنوع و جذاب بی‌نظیری است که حاصل ذوق و خلاقیت ذهن و دستان توانای زنان و مردان هنرمند این خطه است و از جایگاه ویژه‌ای در میان مردم و به ویژه اقوام و عشایر برخوردار و پاسخگوی همه سلیقه‌ها است و جذابیت‌های خاص آنها سبب شده تقریباً هیچ مسافری از این استان دست خالی بر نگردد.از آنجایی که صنایع دستی در نگاهی اساسی رنگ و بویی قومی و منطقه‌ای دارد، مواد اولیه ساخت آن نیز بیشتر مواد موجود در طبیعت اطراف است و سیستان و بلوچستان با تنوع جغرافیایی خاص و کثرت اقوام و مذاهب، نمود زیبایی از گنج‌های صنایع دستی است به طوری که شمال آن با آب و هوای گرم و خشک، مرکز با کوهستانی بودن و مناطق جنوبی استان با توجه به گرما و شرجی هوا هر یک صنایع دستی مخصوص خود را دارند.نقوش به کار رفته بر روی آثار هنری سیستان و بلوچستان از دیرباز تاکنون توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب کرده و همواره مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفته است.زنان سیستانی و بلوچ بانوانی صبور، بردبار و با ذوقی سرشار و دستانی توانا بیشتر وسایل خانه را خود در زیباترین شکل درست می‌کنند و از تهیه پارچه، دوخت و تزئین پوشاک و بافت نفیس‌ترین نقوش بر فرش، گلیم و جاجیم و از خاک و گل آثار زیبایی خلق می‌کنند که از دوران باستان تاکنون ادامه داشته و همه و همه نشانگر هنر ناشناخته زنان سیستان و بلوچستان است.باستانشناسان با گشودن هر گور در گورستان ۵ هزار ساله شهرسوخته و قبرستان هفت هزار ساله اسپیدژ ظروف زیبای سفالینی را کشف می‌کنند که ذوق و سلیقه زنان و مردان دوران باستان آنان را به وجد و حیرت وا می‌دارد و با افتخار به جهانیان نشان می‌دهند که نیاکانشان این چنین خلاقانه هنر و فرهنگ خویش را ماندگار کرده و در کنار اجساد مردگان شان برای نسل‌های چندین هزار سال بعد از خود به یادگار گذاشته‌اند تا پیوندی بین نسل‌های گذشته و حال ایجاد کنند. سیاه‌دوزی سیستان یک نوع سوزن‌دوزی است که نقش ندارد و فقط دوخت است که دوخت‌های آن شامل زنجیره دوزی، لفک، کجک، دولمه، دندان موشی، تخم ترک، بخیه و … است. در سیاه دوزی با دوخت دندان موشی به هم چسبیده نقش هایی را به شکل مثلث بر روی لباس می دوزند و بین این دندان موشی ها گاهی از دوخت زنجیره استفاده می شود.
صنایع دستی سیستان
هم اینک 22 رشته صنایع دستی بومی و مزیت دار در این استان وجود دارد که از جمله آنها می توان به سوزن دوزی، سکه دوزی، حصیر بافی و سفال کلپورگان در بلوچستان، خولک بافی، انواع سفال و سیاه دوزی در سیستان و نیز دوخت لباس های محلی و ساخت زیورآلات سنتی اشاره کرد. عمده ترین هنرهای سنتی و دستی سیستان ، پشتی، گلیم، قالی، سیاه دوزی، سکه و آیینه دوزی، سوزن دوزی ، خامه دوزی، پریوار دوزی، حصیربافی، پرده بافی، سیاه چادر بافی، سفالگری، جواهر سازی، آویزدیواری از نوع اسفند، تولید ابزارآلات موسیقی، توتن و لنج سازی است. نوع دیگر سوزندوزی در سیستان، سیاه دوزی است كه در آن از نخ سیاه ابریشم استفاده می شود و روی لباس مورد استفاده قرار می گیرد. خامه دوزی و سیاه دوزی تنها جنبه خود مصرفی داشته و فقط بین اهالی سیستان خرید و فروش می شود. سیاه دوزی نوعی سوزن دوزی در منطقه سیستان است.
لباس محلی زنان سیستان
پوشش زنان سیستان در استان سیستان و بلوچستان از اجزا زیر تشکیل می‌شود: -پیراهن تاجیک: قد این پیراهن یک وجب بالای زانوست و دارای یک برش راسته در دو طرف پهلوهاست. جلو این لباس تا زیر سینه باز است و سجافی مزین به گلدوزی با نخ سیاه (سیاه دوزی) دارد. -تُنبون: دامن پرچین است که در منطقه به تنبون گشاد معروف است. زنان سیستانی به جای شلوار، دامنی را در زیر پیراهن تاجیک می‌پوشند که عرض دامن به ۱۰ متر می‌رسد. -پیراهن پاچین: بانوان سیستانی از پیراهنی استفاده می‌کنند که بالا تنه کوتاه، دامنی با چین‌های ریز و آستین ساده و مچ‌دار دارد. -شلوار: پیراهن پاچین زنان سیستانی با شلواری که در منطقه کوتَنَه نام دارد پوشیده می‌شود. -پیراهن ۲ گریبانه: قد این پیراهن تا زیر زانوست و در یقه پشت و جلو آن چاک می‌خورد و به همین علت به آن دوگریبانه می‌گویند. -جلیقه: از پارچه ساده و تیره رنگ دوخته می‌شود، یقه آن هفت است و تا کمرگاه می رسد. -کت: کت محلی کوتاه و آستین‌های آن بلند، راسته و یقه آن گرد است. برای این پوشش از رنگ‌های شاد استفاده می‌شود. -لچک یا دستمال سر: آن را تا زده و در جلو سر گره می‌زنند و ۲ طرف لچک را لای دستمال می‌زنند و موها به شکل چتر از زیر دستمال نمایان می‌شود. -سرپوش یا چار قد: پارچه چهارگوش رنگی یا سفید که آن را بر روی لچک می‌پوشند. -روبند: بعضی از بانوان برای پوشاندن صورت خود از روبند استفاده می‌کنند که این روبند از پارچه‌های کتانی سفید تهیه می‌شود. -کلاه: بعضی از بانوان سیستانی از کلاهکی به شکل عرق‌چین استفاده می‌کنند که روی آن نقش‌بندی شده است. -چادر: طرح آن چهارگوش و جنس آن از پنبه است و توسط بومیان منطقه بافته می‌شود، این پارچه چهارخانه مستطیل شکل را از وسط بر روی سر می‌اندازند و قد آن تا پایین زانوها می‌رسد. -کفش: افراد معمولی از مدل تخت چوبی که رویه چرمی داشت استفاده می‌کردند و اُرسی های سرکج یا نوک برگشته مخصوص بانوان ثروتمند بود.
ساری‌بلاغ (بالاکن)
ساری‌بلاغ (به لاتین: Sarıbulaq) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بالاکن واقع شده است. ساری‌بلاغ ۱۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
پولا (شهر)
پولا (به لاتین: Bhola) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه پولا واقع شده‌است. پولا ۳۱٫۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.