cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اتحادیه فدرالیست‌های اروپایی
تاریخچه
پایه‌گذاری اتحادیه فدرالیست‌های اروپا به کنفرانس هرتنشتاین با حضور ۷۸ نماینده از جنبش‌های فدرالیستی ۱۶ کشور اروپایی در سپتامبر ۱۹۴۶ در هرتنشتاین، نزدیک زوریخ در سوئیس برمی‌گردد. این گروه‌ها باور مشترکی داشتند که تنها یک فدراسیون اروپایی بر پایهٔ ایدهٔ اتحاد در تنوع می‌تواند از تکرار درد و ویرانی دو جنگ جهانی را جلوگیری کند، بنابراین برنامه‌ای که بر اساس این ایده بنا شده بود را اعتمادنامه-برنامه به دست آوردند. فدرالیست‌ها باور داشتند که فقط تلاش مشترک شهروندان اروپایی برای رسیدن به این هدف می‌تواند اروپایی صلح‌آمیز و دموکراتیک با آزادی و حفاظت از حقوق بشر را تضمین کند.
در دومین نشست در لوکزامبورگ، این گروه‌ها بر سر ایجاد یک دبیرخانه دائمی اروپایی در پاریس و دیگری در شهر نیویورک برای فدرالیست‌ های جهانی توافق کردند. اما در ۱۵ و ۱۶ دسامبر ۱۹۵۶ در پاریس بود که UEF رسماً آغاز به کار کرد. وظیفه آن هماهنگی و تقویت فعالیت‌های جنبش‌های مختلف و سازماندهی آنها در یک ساختار فدرال بود.
پس از دریافت وضعیت قانونی، UEF برای پیمان فدرال اروپا کمپین کردند. این شامل تلاش برای تبدیل مجمع مشاوره‌ای شورای اروپا به «مجمع مؤسسان فدراسیون اروپا» بود. ابزار اساسی طوماری بود که توسط هزاران شهروند اروپا و تعداد زیادی از افراد برجسته سیاسی، فکری و علمی امضا شده بود. خواستار تدوین یک متن برای یک پیمان فدرال توسط مجمع مشورتی شورای اروپا و پیشنهاد تصویب آن را به اتحادیه اروپا بود. علاوه بر این، اتحادیه فدرالیست‌های اروپا برای تصویب جامعه دفاعی اروپا (EDC) و ایجاد یک جامعه سیاسی تلاش کرد.
پس از رد پروژه EDC، فدرالیست‌ها بر اساس نظرات مختلف دربارهٔ راهبردی که باید توسط سازمان پیگیری شود به دو گروه تقسیم شدند: آن دسته از افرادی که از پیشنهادهای آلتیرو اسپینلی (۱۹۰۷–۱۹۸۶) حمایت می‌کردند و بیشتر از رویکرد تأسیس و طرح قانون اساسی پیروی می‌کردند و آن دسته که به رویکرد گام به گام تمایل داشتند. گروه اولی نمی‌خواستند صرفاً به یک بازار مشترک بسنده کنند، در حالی که گروه دوم به‌طور کامل از آن حمایت می‌کرد. این تناقض منجر به تقسیم UEF در ژوئیه ۱۹۵۶ و تقسیم آن به دو سازمان شد: Mouvement Fédéraliste Européen" (M.F.E.) که از طرفداران نظریه قانون اساسی تشکیل شده بود و Action Européenne Fédéraliste (A.E.F.) که اعضای آن از دسته دوم بودند.
اما هنگامی که اتحادیه گمرکی ایجاد شد و چشم‌انداز توسعه به یک اتحادیه اقتصادی و پولی را به همراه داشت، دو سازمان فدرالیستی به توافق ادغام کردن فعالیت‌های سیاسی خود رسیدند که حول محور مبارزات انتخاباتی در پارمال اروپا ایجاد شده بود. پارلمان اروپا، این ایده راهبردی که توسط فدرالیست‌های ایتالیایی پیشنهاد شده بود، به سرعت به پلت‌فرم مشترک همه سازمان‌های فدرالیستی تبدیل شد که در آوریل ۱۹۷۳ دوباره گرد هم آمدند و بدین ترتیب UEF دوباره ایجاد شد.
فعالیت‌های اتحادیه فدرالیست‌های اروپا شامل برگزاری تظاهرات عمومی با حضور هزاران شرکت‌کننده بود. به عنوان مثال، تظاهراتی در هماهنگی با شورای اروپا در رم در دسامبر ۱۹۷۵، جایی که تصمیم گرفته شد که انتخابات اروپا حتی بدون مشارکت بریتانیا و دانمارک برگزار شود (اگرچه در نهایت آنها شرکت کردند) شکل گرفت. تظاهراتی با پنج هزار شرکت‌کننده در استراسبورگ در ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۹ در پی انتخابات اولین دوره پارلمان اروپا و تظاهراتی در هماهنگی با شورای اروپا در فونتن‌بلو در ۲۵ ژوئن ۱۹۸۴ برگزار شد. همچنین تظاهرات بزرگی در میلان با صد هزار شرکت‌کننده در پیوند با شورای اروپا در ۲۸ و ۲۹ ژوئن ۱۹۸۵ انجام شد که این تظاهرات بزرگ‌ترین تظاهرات عمومی در تاریخ نبرد فدرالیستی بود. جایی که اکثریت تصمیم گرفتند یک کنفرانس بین دولتی برای بررسی معاهدات جامعه تشکیل دهند.
بخش مهم دیگری از تاریخ این سازمان، کمپین قانون اساسی اروپای فدرال در نیس بود که در آن ده‌ها هزار نفر از جمله صدها مسئول محلی شرکت کردند.
مأموریت
مأموریت اتحادیه فدرالیست‌های اروپا به شرح زیر است:
منابع
3. وب‌سایت رسمی اتحادیه فدرالیست‌های اروپایی (UEF):
4.    مرکز اروپایی رابرت شومان
5.    مرکز جانز هاپکینز برای دوشنبه‌ای اروپا
کاروانسرای آشاغی (شکی)
کاروانسرای «آشاغی» (شکی) (به ترکی آذربایجانی: Aşağı Karvansara Şəki) کاروانسرایی واقع در شهر باستانی شکی جمهوری آذربایجان می‌باشد. این کاروانسرا در خیابان «میرزا فتحعلی آخوندزاده» قرار دارد.
تاریخ
از آنجایی که شکی از شهرهای تجاری و صنعتی قدیمی آذربایجان بوده‌است، کاروانسراهای متعددی در آن شهر بنا گردیده‌است. در قرون ۱۸ تا ۱۹، ۵ قلم کاروانسرا همچون کاروانسراهای «اصفهان»، «تبریز»، «لزگی، «ارمنی» و «کاروانسرای تازه» در شکی وجود دشته است، که ۲ تا از آنها – کاروانسرای «یوخاری» (بالا)، و کاروانسرای «آشاغی» (پایین) باقی مانده‌است. این دو اثر که به ۱۸|قرن ۱۸]] تعلق دارند، توسط اوستاهای محلی بنا شده‌اند. این تخمین‌ها نیز وجود دارد، که کاروانسرای «آشاغی» متعلق به قرون ۱۶-۱۸ است.
طرح کاروانسرا
کاروانسراهای شکی نیز نظیر سایرین برای توقف و اقامت کاروانها و سیاحان تأسیس شده‌اند؛ ولی در این کاروانسراها بر خلاف دیگران، اتاقهای مخصوصی بابت انجام گفتگوهای تجاری مختلفی و بستن قراردادهای مبادله در کنار اتاق‌های استراحت ساخته شده‌اند.
ارتفاع مشرف بر خیابان کاروانسرا ۱۲ متر و قسمت‌های شرقی و غربیش ۱۰ متر می‌باشد. کاروانسرای «آشاغی» که در قلمرویی ۸۰۰۰ متری قرار گرفته‌است، دربرگیرندهٔ ۲۴۲ اتاق و چهار در می‌باشد. نمای کاروانسرایی که در سمت جنوب- شرقی سه طبقه و در سمت حیاط دو طبقه است، مشرف بر رود است. یک استخر نیز در حیاط کاروانسرا وجود دارد.
تمامی تمهیدات لازمه جهت راحتی و امنیت خود و اموال تجار هنگام ساخت کاروانسرا ایجاد گردیده‌است.
کارلوس نوادو
کارلوس نوادو (Carlos Nevado؛ زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۸۲) ورزشکار هاکی روی چمن اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
پیمان اتحاد انگلستان و اسکاتلند
پیمان اتحاد بریتانیا و اسکاتلند ، نام موافقت‌نامه‌ای است که به ایجاد بریتانیای کبیر منجر شد. اتحاد سیاسی میان پادشاهی انگلستان (که از پیش ولز را هم دربرداشت) و پادشاهی اسکاتلند، از اول ماه مه ۱۷۰۷ رسمیت یافت. با جزئیات این معاهده در ۲۲ ژوئیهٔ ۱۷۰۶ موافقت شده‌بود، و سپس مقررات جداگانه‌ای از پیمان اتحاد برای تصویب و قانون‌سازی توسط پارلمان‌های انگلستان و اسکاتلند به پیمان منتقل می‌شد.
پیشینه
الیزابت یکم ملکهٔ انگستان (و ایرلند)؛ بی آن که فرزندی داشته باشد، در ۲۴ مارس ۱۶۰۳ درگذشت، و مرگ او انحلال سلسلهٔ خاندان تئودور را به دنبال داشت. تاج‌وتخت بلافاصله و «بی‌گفتگو» به جیمز ششم، پادشاه اسکاتلند، که از دو سو پسرعموی درجه اول او و از دودمان استوارت و نیز فرزند ماری یکم، ملکهٔ سابق اسکاتلند بود، انتقال یافت. او تاج‌وتخت پادشاهی انگلستان و پادشاهی ایرلند را به عنوان پادشاه جیمز یکم در پیوند تاج‌ها در ۱۶۰۳ بر عهده گرفت. این اتحاد شخصی (فامیلی) تا حدودی ترس همیشگی انگلیسی‌ها از همکاری اسکاتلند با پادشاهی فرانسه را تا اندازه‌ای آرامش بخشید، به ویژه در صورت وقوع احتمالی یک حملهٔ فرانسه به بریتانیا.
ای‌زد سگ بزرگ
ای زد سگ بزرگ یک ولف رایت در صورت فلکی سگ بزرگ است.
پیمان اتحاد انگلستان و اسکاتلند
پیشینه
بنا بر توافق‌ها، شرکت تجارتی کمپانی اسکاتلند (اسکاتلندی) یک سرمایه‌گذاری برابر یک چهارم از همهٔ پول در گردش در پادشاهی اسکاتلند و تعهد پرداخت هزینه‌های طرح دارین را دریافت کرد. این طرح یک تلاش نافرجام برای ایجاد یک مستعمرهٔ تجارت اسکاتلند در باریکه پاناما بود. استعمار این منطقه در ۱۶۹۸ آغاز شده بود ولی در یک رویارویی نظامی در آنجا با اسپانیایی‌ها در سال ۱۷۰۰، به پایان رسید. همچنین، بسیاری از مستعمره‌نشینان از بیماری‌های مناطق گرمسیری درگذشتند.
در ازای تضاد منافع تجاری به‌وجود آمده با انگلیسی‌ها، شرکت «کمپانی اسکاتلند» اشتراک خود را در طرح آمستردام، هامبورگ و لندن افزایش داد. در این طرح شاه ویلیام سوم به نوبه خود، تنها پشتیبانی نه چندان گرمی نسبت به تلاش‌های استعماری اسکاتلند داده بود. انگلستان با فرانسه در جنگ بود و از این رو نمی‌خواست اسپانیا را، که بر بخشی از قلمرو گرانادای نو ادعاهایی داشت، برنجاند.
انگلستان همچنین از سوی کمپانی هند شرقی مستقر در لندن، که می‌کوشید انحصار خود بر تجارت خارجی انگلیس را نگهداری کند، تحت فشار قرار داشت. از این رو ابتدا سرمایه گذاران انگلیسی و هلندی را برای بیرون کشیدن سرمایه‌شان زیر فشار گذاشت.
در مرحله بعد، کمپانی هند شرقی تهدید کرد که براین پایه، که طرف اسکاتلندی دارای هیچ قدرتی از سوی پادشاه برای جمع‌آوری پول خارج از قلمرو پادشاه نبوده، اقدام قانونی خواهد کرد و آنها را موظف به بازپرداخت غرامت اشتراک به سرمایه‌گذاران هامبورگ دانست. این به هیچ منبع مالی جز اسکاتلند اشاره نمی‌کرد. این فاجعهٔ اقتصادی برای نخبگانِ سرمایه‌گذار اسکاتلندی، پافشاری سیاسی اشراف در اسکاتلند را به ایدهٔ اتحاد سیاسی با انگلستان کاهش داد.
در نهایت، اشراف اسکاتلند با وجود برخی از مخالفت‌های پرطرفدار ضداتحاد و شورش‌های مردمی در ادینبورگ، گلاسکو، و جاهای دیگر، از پیمان اتحاد انگلستان و اسکاتلند پشتیبانی کردند.
باروته بای باوتسن
باروته بای باوتسن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در مالشویتس واقع شده‌است. باروته بای باوتسن ۴۱۲ نفر جمعیت دارد.
وود ریور، نبراسکا
وود ریور شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۳۲۵ نفر بوده‌است.
ژیل گرانژی
ژیل گرانژی (Gilles Grangier; May 5, 1911 – 1911:5:5, April 27, 1996) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. وی کارگردان ۵۵ فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی از ۱۹۴۳ تا ۱۹۸۵ بوده.
دره زمان
دره زمان یا تنگه تاریون مکانی با جاذبه‌های گردشگری است که در روستای پلور بخش لاریجان، آمل، استان مازندران در مسیر جاده هراز قرار دارد.
افسانه‌ها
افسانه‌های زیادی دربارهٔ این تنگه گفته می‌شود. افسانه‌هایی در مورد فرار محلی‌ها به این تنگه برای جلوگیری از حمله دشمنان و مخفی کردن گنج‌هایشان در همین منطقه و همچنین تلاشی که نسل‌های بعدی برای یافتن این گنج‌ها کردند، گفته می‌شود.
جاده دسترسی
تنها مسیر دسترسی به دره زمان از طریق جاده هراز خواهد بود.
گرانت، آلاباما
گرانت شهری در شهرستان مارشال ایالت آلاباما است که مساحت آن ۴٫۶۳ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۹۶ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۱۹۳٫۵۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
لوکا ریکاردی
لوکا ریکاردی (Luca Ricciardi؛ زادهٔ August 7, 1989) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پیزا اشاره کرد.
مییایلیتسا
مییایلیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بوینیک واقع شده‌است. مییایلیتسا ۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
پیتر آرن
پیتر آرن (Peter Arne؛ September 29, 1918 – 1918:09:29, August 1, 1983) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
یلوه نکولنگو
یلوه نکولنگو نام یک گونه از تیره یلوگان است.
ناحیه فارمرز، شهرستان فولتن، ایلینوی
ناحیه فارمرز (به انگلیسی: Farmers Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فولتن، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه فارمرز ۱۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مهرگرد
مهرگرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سمیرم در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان وردشت قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۲۰ نفر (۳۰۴ خانوار) بوده‌است.
مردم
اهالی روستای مهرگرد از ایل قشقایی ، طایفه دره شوری هستند و به زبان ترکی قشقایی سخن می‌گویند.
۱۱۹ گاو
۱۱۹ گاو با قطری حدود ۵۱۰ قطر خورشید یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های شناخته شده‌است. این ستاره در صورت فلکی گاو قرار دارد.
۱۱۹ گاو یک ابرغول سرخ است.
زائنگر (فضاپیما)
زائنگر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است.
پال هرش
پال هرش (Paul Hirsch؛ زادهٔ ) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا است.
او یک جایزه ساترن هم در سال ۲۰۱۱ میلادی، بابت تدوین فیلم مأموریت غیرممکن: پروتکل شبح دریافت کرد.
چشمه دیو آسیاب
خاصیت درمانی
با توجه به این که آب این چشمه از نوع بی کربنات گوگردی است، بنابراین وقتی نزدیک آن می‌شوید بوی گوگردی که از آن ساطع می‌شود را متوجه خواهید شد، آبی ترش مزه که بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتیگراد دمای آن است. با توجه به تغییرات آب و هوا در فصول مختلف رنگ آب از آبی روشن تا خاکستری متغیر است که به میزان آلودگی آب بستگی دارد. در واقع یکی از دلایل سفید بودن آب رود سفیدآب، گوگردی بودن آب این چشمه است، چرا که در نهایت آب چشمه دیو آسیاب به سفید رود می‌ریزد. املاح معدنی موجود در این آب برای درمان برخی از بیماریها مناسب است و خاصیت درمانی دارد.
پیتز گالاژیون
پیتز گالاژیون (به لاتین: Pizz Gallagiun) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گراوبوندن واقع شده‌است. پیتز گالاژیون ۳٬۱۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست سیارک‌ها (۵۸۰۰۱–۵۹۰۰۱)
فهرست سیارک‌ها (۵۸۰۰۱ - ۵۹۰۰۱) فهرست سیارک‌ها از ۵۸۰۰۱ تا ۵۹۰۰۱ است.
پروژه غربالگری حرم شریف
پروژه غربالگری حرم شریف (TMSP) (Temple Mount Sifting Project؛ پیش از این به نام پروژهٔ نجات‌بخشی کوه معبد شناخته می‌شد) یک پروژهٔ باستان‌شناسی است که در سال ۲۰۰۴م. آغاز شد و هدف آن بازیابی و مطالعهٔ آثار باستانی موجود در بقایایی است که در حفاری غیر علمی و بدون نظارت، و روش‌های باستان‌شناسی مناسب از حرم شریف در اورشلیم استخراج شده‌است. در این پروژه جهت غربال کردن آوارها تعداد زیادی داوطلب و گردشگر به روش جمع‌سپاری همکاری کردند، و در واقع می‌توان این پروژه را عمومی‌ترین پروژه باستان‌شناسی عمومی در جهان دانست. ابزار و تأسیسات غربالگری پروژه تا سال ۲۰۱۷م. در پارک ملی امک زوریم قرار داشت. اما در ژوئن ۲۰۱۹م. به نمایشگاه ماساعوت در کوه اسکوپوس منتقل شد.
تاریخ
علیرغم اهمیت تاریخی حرم شریف، هیچ باستان‌شناسی نتوانسته‌است در این محل کاوش کند. در نوامبر ۱۹۹۹م. واقف در پیرامون ساختار تازه کشف شدهٔ مسجد المروانی که پائین‌تر از سطح فعلی بود کاوش نجات‌بخشی انجام نداد، و با استفاده از ماشین‌آلات سنگین حفاری بدون نظارت‌های باستان‌شناسی مناسب، خاکبرداری نمود.
زباله‌ها به مکان‌های مختلفی منتقل شدند، اما قسمت عمدهٔ آن که حدود ۳۵۰ کامیون بود در دره کیدرون، نزدیک بخش شمال‌شرقی شهر قدیمی ریخته شد. پشته‌های خاک توسط مقامات ادارۀ عتیقات اسرائیل بررسی و نمونه‌برداری شد، اما هرگز به صورت علمی مورد بررسی و کاوش قرار نگرفت.
در سال ۲۰۰۴م، مجوز کاوش به نام دو باستان‌شناس اسرائیلی به نام‌های گابریل بارکی و زاکای دیویغا، تحت نظارت دانشگاه بار-ایلان صادر شد؛ بودجه این پروژه با حمایت سرمایه‌گذار خصوصی و با همراهی انجمن اکتشاف اسرائیل تأمین شد، در نتیجه غربالگری پشته‌های خاک با کمک داوطلبان بیشتری انجام شد، و خاک حاصل از غربالگری به پارک ملی امک تزریم که از قبل توسط سازمان طبیعت و پارک‌های اسرائیل مشخص شده بود، منتقل شد.
در آوریل ۲۰۱۷م. پروژهٔ غربالگری به همکاری با بنیاد ایر_دیوید پایان داد و غربالگری در مقیاس گسترده را متوقف کرد، و در عوض بر مطالعه آزمایشگاهی یافته‌هایی که تاکنون به دست آمده بود متمرکز شد. در ادامه پروژهٔ غربالگری چندین کارزار تأمین سرمایهٔ عمومی را برگزار کرده، و از دسامبر ۲۰۱۸م. بودجهٔ کافی برای فعال نگه‌داشتن پروژه را تأمین کرده، اما این بودجه برای تکمیل تمام تحقیقات و از سرگیری عملیات غربالگری، که به صورت محدود در جریان است، کافی نبوده. و تعهد بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر سابق اسرائیل برای حمایت دولت از این پروژه، تاکنون بی‌نتیجه مانده‌است. بنیاد ایر-دیوید همچنان مدیریت محوطهٔ غربالگری پروژه، در پارک ملی امک تزریم را برعهده دارد، و یک پروژهٔ باستان‌شناسی تجربی را در آنجا اجرا می‌کند، و بازدیدکنندگان می‌توانند خاک حاصل از کاوش‌های مختلف در اورشلیم را غربال کنند. اما فعالیت اصلی پروژهٔ غربالگری حرم شریف در ژوئن ۲۰۱۹م. در محوطهٔ جدیدی در بالای کوه اسکوپوس از سر گرفته شد.
روش‌شناسی
با توجه به اینکه باستان‌شناسان به دلیل آشفتگی نهشته‌ها نمی‌توانستند روش‌های معمول کاوش را به کار گیرند، تصمیم گرفتند تمام خاک برداشت‌شده از حرم شریف را غربال کنند؛ بنابراین تصمیم گرفتند، ابتدا خاک را به صورت خشک غربال کرده و بقایای برجا مانده در سرند را به داخل سطل‌هایی منتقل کنند و پس از خیس کردن خاک درون سطل‌ها، آن را بر روی یک توری سیمی می‌شستند و در نهایت مواد فرهنگی برجای مانده را از سنگ و زباله‌های مدرن جدا می‌کردند. این بخش از کار بیشتر توسط داوطلبان و گردشگران و تحت نظارت باستان‌شناسان مجرب انجام می‌شود. پس از آن یافته‌های بازیابی شده از فرایند غربالگری مرطوب، توسط باستان‌شناسان، در محل پروژه طبقه‌بندی و فهرست می‌شود، و سپس به آزمایشگاه باستان‌شناسی منتقل می‌شوند تا توسط متخصصانی که یافته‌ها را برای انتشار آماده می‌کنند، بررسی شوند. این فرایند بسیار شبیه یک بررسی باستان‌شناسی است، انواع یافته‌ها دسته‌بندی، شمارش و با نمونه‌های دیگر در این محوطه و محوطه‌های مجاور مقایسه می‌شوند.
پیش از پروژه غربالگری حرم شریف، روش غربالگری مرطوب، توسط باستان‌شناسان تنها در برخی از محوطه‌های پیش از تاریخی استفاده می‌شد. این امر موجب تضاد در مقایسهٔ یافته‌های حرم شریف با محوطه‌های دیگر شد. به عنوان مثال، در میان یافته‌های سایر محوطه‌های یهودی عصر آهن، فراوانی مجسمه های (انسانی، حیوانی و غیره)، در مقایسه با یافته‌های حرم شریف توزیع یکسانی را نشان می‌دهد، اما میزان نوع قطعات غیرقابل مقایسه بود، مثلاً قطعات پاهای بیشتری در TMSP نسبت به سایر محوطه‌ها به دست آمد، و کوچک‌تر مانند قطعات شاخ و گوش فقط در TMSP گزارش شدند. واضح است که این موضوع دال بر عدم وجود چنین قطعه‌هایی در سایر محوطه‌ها نیست، بلکه اندازهٔ کوچک آن‌ها باعث شده‌است که از دید باستان‌شناسانی که به روش‌های سنتی کاوش می‌کنند، دور بمانند.
برای غلبه بر سوگیری نمونه‌برداری، نمونهٔ خاک حاصل از کاوش از محوطه‌های مختلف در اورشلیم گرفته شد و با روش غربالگری مرطوب شسته شدند تا به عنوان نمونۀ معیار عمل کنند. در سال‌های بعد، پروژه‌های حفاری متعددی در اورشلیم و اطراف آن از تکنیک غربال‌گری مرطوب استفاده کردند، و برخی از آن‌ها غربال‌گری را به TMSP برون‌سپاری کردند. محبوبیت فزایندهٔ روش غربالگری مرطوب با افزایش قابل توجه تعداد مهرها و نقش مهر های کشف شده در کاوش‌های اورشلیم در ارتباط است.
در ژانویه ۲۰۱۳م. این پروژه اعلام کرد یک روش آماری را با استفاده از تجزیه و تحلیل خوشه‌ای برای بازسازی بخشی از بافت اصلی برخی از یافته‌ها، به کار گرفته‌است. سپس در همان سال، اعلام شد که یافته‌های کافی به عنوان نمونه جمع‌آوری شده‌است و یافتهٔ دیگری، به این منظور گردآوری نخواهد شد.
یافته‌ها
بیشتر آثار کشف شده بسیار کوچک هستند و از چند سانتی‌متر بزرگتر نیستند. و قدمت آن‌ها از دورهٔ سنگ تا دورهٔ معاصر را در بر می‌گیرد.
یافته‌های دوران سنگ و ذورهٔ مفرغ
تنها بخش کوچکی از یافته‌ها مربوط به این ادوار است که قدیمی‌ترین آن‌ها مربوط به دوره فراپارینه‌سنگی یا نوسنگی است. بیشتر یافته‌های عصر مس‌سنگی و برنز را قطعات سفال‌های محلی می‌شود، اما نمونه‌هایی از سفال‌های مربوط به فرهنگ میسنی نیز یافت شده‌است. از دیگر یافته‌های این ادوار می‌توان به ۳ سوسک سرگین غلطان عصر برنز و یک تعویذ با نام تحوتموس سوم اشاره کرد. یک انگشت شکستهٔ مجسمه نیز به دست آمده که احتمالاً مربوط به اواخر عصر مفرغ است.
عصر آهن (اولین دورهٔ معبد، ۵۸۶–۱۰۰۰پ. م)
تقریباً حدود ۱۵ درصد از سفال‌های کشف شده در TMSP، منتسب به عصر آهن، و بیشتر عصر آهن IIb-III (۸۰۰–۵۸۶پ. م) است.
در میان یافته‌های عصر آهن IIa (قرن ۱۰ تا ۹ قبل از میلاد) یک نقش مهر نادر و یک سر پیکان وجود دارد.
و کتیبه‌هایی از جمله یک مهر LMLK، ده‌ها استروکا و چندین مهر و پلمپ، که مهم‌ترین آن‌ها ایمر بولا است، مهر شکسته‌ای که از نظر قدمت به قرن هفتم تا ششم قبل از میلاد برمی‌گردد و نام ناقص lyahu[...] و نام پدری Immer، که یک کشیش معروف در کتاب مقدس، و یکی ازادوار مقدس است، که نام یکی از اعضای آن به نام پاشور به عنوان صاحب منصب اصلی در معبد ثبت شده‌است. مهر و موم که در پشت خود اثری از الیافی دارد، که نشان دهنده آن است که احتمالاً به یک کیسه یا درب پارچه‌ای چسبانده شده بود و احتمالاً مربوط به خزانه معبد است.
دورهٔ دوم معبد (۵۱۶پ. م. تا ۷۰م)
شکوفاترین دوره در طول تاریخ حرم شریف، دورهٔ معبد دوم بوده‌است - هم از نظر ساخت و سازهای انجام شده، مخصوصاً در معبد هیرودیس، و هم از نظر تعداد افرادی که به فعالیت‌های روزانه پرداخته‌اند. شاهد این مدعا یافته‌های سفالی TMSP است، که بیش از ۴۰درصد آن‌ها مربوط به این دوره است (⅔ از دوران بین سلطنت هرود (۳۷پ. م) و تخریب معبد (۷۰م)).
تعدادی از بقایای معماری به این دوره منسوب شده‌است. یکی از این ساختارها سرستونی دوریکی است که پهن‌ترین قسمت ۷۵ سانتی‌متر است، و احتمالاً روی ستونی به ارتفاع ۵٫۵ متر در ایوان سلیمان قرار داشته. یکی دیگر از اکتشافات معماری مهم ده‌ها موزائیک اپوس سکتیله با اشکال مختلف بود که امکان بازسازی الگوهای کاشی‌کاری به کار رفته در حیاط معبد هرود را فراهم کرد.
بیش از ۵۰۰ سکه کشف شده در پروژه غربالگری به این دوره مربوط می‌شود که از ضرب سکه یهود در قرن ۶پ. م. تا ضرب اولین سکه‌های یهودیان شورشی در سال ۷۰م. را در بر می‌گیرد.
از دیگر یافته‌های این دوره می‌توان به صدها قطعه از ظروف سنگی، مربوط به اواخر دورهٔ معبد دوم یهودیه، بیش از هزار قطعه از نقاشی‌های دیواری، سلاح‌ها، و یافته‌های مربوط به کتابت اشاره کرد.
دورهٔ بیزانس (۶۳۸–۳۲۴م)
یک سوم کل سکه‌های یافت شده به همراه مقادیر زیادی قطعات سفال به این دوره منتسب است. پدیده‌ای نسبتاً شگفت‌انگیز کشف تعداد زیادی از بقایای معماری مجلل مربوط به این دوره بود - از جمله کاشی‌های اوپوس سکتیله، کاشی‌های سقف، سرستون‌های قرنتی، پرده‌های جدا کننده و انبوهی از قطعات موزاییکی - که محققان را بر آن داشت تا منابع تاریخی که مدعی متروک بودن حرم شریف در این دوره هستند را زیر سؤال ببرند. یافته‌های دیگر شامل گردن‌آویزها چلیپایی، چراغ نفتی‌های سفالی منقش به صلیب، و وزنه‌های برنزی است.
اوایل دورهٔ اسلامی (۱۰۹۹–۶۳۸م)
تقریباً یک چهارم قطعات سفالی به دست آمده از پروژهٔ TMSP منتسب به این دوره است که عمدتاً شامل ظروف غذاخوری و ذخیره‌سازی اموی، و ظروف غذاخوری، ذخیره‌سازی، و پخت و پز دورهٔ عباسی است.
دورهٔ مملوکین و عثمانی (۱۹۱۷–۱۲۶۰م)
غالب یافته‌ها مربوط به دورهٔ عثمانی هستند، از جمله یافته‌های مربوط به نوسازی‌های انجام شده در این دوران، مانند کاشی‌های لعاب‌دار که از قرن شانزدهم میلادی دیوارهای بیرونی قبه الصخره را پوشانده‌اند، و تکه‌هایی از شیشه‌های رنگارنگ پنجره‌های ساختمان.
بیش از ده‌ها مهر شخصی مربوط به این دوره یافت شده، از جمله مهرهایی که نام شیخ عبدالفتاح التمیمی، معاون مفتی اعظم بیت‌المقدس، قادی در رمله، غزه، و نابلس در اوایل قرن هجدهم، را بر خود داشته.
همچنین صدها سرچپق سفالی و انواع سلاح از جمله سنگ آتش‌زنه، و گلوله ‌های سربی و آهنی توپ از این دوره به دست آمده.
و از زینت‌آلات تعداد زیادی دستبند و خلخال شیشه‌ای از هر دو دورهٔ مملوک و عثمانی به دست آمده‌است.
جنگ جهانی اول و پس از (۱۹۹۹–۱۹۱۷)
از این دوره بسیاری از یافته‌های مدرن از جمله ظروف چینی و کاشی‌های مارسی، سکه‌های مدرن، سجاده‌های نماز و لوازم جانبی لباس از جمله نشان‌های نظامی و تسلیحات نیروهای مختلف نظامی یافت شد.
سازمان ملی زمین و مسکن
سازمان ملی زمین و مسکن که تا پیش از ۱۵ شهریور ۱۳۷۲ با نام سازمان زمین شهری شناخته می‌شد، از شرکت‌های دولتی وابسته به وزارت راه و شهرسازی است. این سازمان شرکتی است سهامی با مدت نامحدود که دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی بوده و طبق قانون تجارت، اساسنامه و مقررات مربوط به شرکتهای دولتی اداره می‌شود و سرپرست مدیرعاملی این سازمان ارسلان مالکی است.
مسکن مهر
در ابتدای طرح مسکن مهر در دولت محمود احمدی‌نژاد، وظیفه مدیریت و راهبری این طرح به سازمان ملی زمین و مسکن محول شد. اما در دولت حسن روحانی با توجه به موضوعات پیش آمده این اختیار از این سازمان سلب و در اختیار مجریه ویژه طرح مسکن مهر قرار گرفت.
در سال‌های ابتدایی پروژهٔ مسکن مهر، اظهار نظرهای مسئولین سازمان در خصوص نحوهٔ سرعت بخشیدن به این پروژه مورد نقد واقع شده‌بود. در سال‌های اخیر نیز، پس از آن که در تحویل برخی از ساختمان‌های طرح مسکن مهر مشکلاتی پیش آمد، نام سازمان ملی زمین و مسکن نیز به عنوان یکی از مقصران احتمالی در خبرها مطرح شد که با تغییر رئیس این سازمان این اتهامات احتاملی برطرف گردید.
حفاظت اراضی
از سال ۱۳۹۵، زیر مجموعه‌ای برای این سازمان با نام یگان حفاظت اراضی ایجاد شد که از جمله وظایف آن جلوگیری از هر گونه اخلال، تصرف، تعرض، تجاوز در اراضی عمومی و شخصی است. یگان حفاظت سازمان ملی زمین و مسکن زیرمجموعه پلیس پیشگیری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است و فرماندهی این یگان را سرهنگ جواد خردمند عهده‌دار است.
افتخارات
سازمان ملی زمین و مسکن یک بار در سال ۱۳۹۰ و یک بار در سال ۱۳۹۵ در جشنواره شهید رجایی به عنوان یکی از ۲۰ دستگاه اجرایی برگزیده انتخاب شد.
نرمه
نرمه (سمیرم)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سمیرم در استان اصفهان ایران است.
یلوه‌های نم‌زی
یلوه‌های نم‌زی نام یک سرده از تیره یلوگان است.
نرمه
جمعیت
این روستا در دهستان وردشت قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۳ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است.
اثر کانال کوتاه
در الکترونیک، اثرات کانال کوتاه در ماسفت رخ می‌دهد که در آن طول کانال قابل مقایسه با عرض ناحیه تخلیه سورس و پیوند درین است. این اثرات شامل، به ویژه، کاهش سد ناشی از درین، اشباع سرعت، چاه کوانتومی و تخریب حامل داغ است.
بارفر
بارفر یک شهر در آلمان است که در Rehden واقع شده‌است. بارفر ۱٬۰۹۶ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر Lezay خواهرخواندهٔ بارفر هست.
تورول
تورول (Turul و تُغرُل) پرندهٔ اسطوره‌ای-افسانه‌ای و نماد ملی مجارستان است. رویدادنگاری به نام شیمون در قرن سیزدهم، تورول تاج‎دار از آتیلا تا گِزا را، نشان نظامی مجارستان معرفی کرده‌است.
خاستگاه
تورول ریشه ترکی دارد؛ در زبان جغتایی، تُغرول یا تورغول همان پرنده شکاری به نام شنقار است و تاراغای نیز گفته می‌شود. در بیشتر زبان‌های ترکی تورغای یعنی پرندهٔ کوچک. همچنین در ترکی فرم توغرول را داشته که هم در نام شخص بروز یافته مثل ارطغرل و هم در چوواشی تورول کاجاک همان پرندهٔ تورول است.
زبان مجاری باستان سه کلمه برای انواع مختلف شاهین دارد: کِرِچِن که همان پرندهٔ بالابان است، زُنگُر که نام کوچکِ چُنگُر از آن برگرفته شده و تورول که واژه‌ای باستانی و غیر کاربردی بود و در اوایل قرن نوزدهم در ادبیات جانی دوباره گرفت.
افسانه
بر اساس افسانه، تورول پرنده اصلی مجارها است که از دشت‌های آسیای مرکزی کوچ کردند؛ در ۸۹۶ پس از میلاد، تورول شمشیر خود را در بوداپست کنونی انداخت و به مجارها نشان داد که این منطقه باید وطن آنها باشد.
لیز ون هک
لیز ون هک (Lise Van Hecke؛ زادهٔ July 1, 1992) بازیکن والیبال اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه والیبال اوزاسکو اشاره کرد. او همچنین از بازیکنان والیبال در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۵ بوده است.
اورنگ‌آبادی محل
اورنگ‌آبادی محل ( درگذشتهٔ 1688) یکی از همسران ثانویه امپراتور گورکانی اورنگ زیب بود.
اصالت
اورنگ‌آبادی محل یا متعلق به اورنگ‌آباد، یا ورود او به حرم‌سرای اورنگ‌زیب در شهر اورنگ آباد اتفاق افتاده‌بود. او یا منشأ گرجی یا چرکس داشته‌است. از زمان حکومت امپراتور اکبر، حکم داده شده بود که اسامی زنان دربار نباید به‌طور عمومی ذکر شود، بلکه باید آنها را با برخی القاب تعیین شده مانند محل تولدشان یا شهر یا کشوری که از آن وارد حرم‌سرای امپراتوری شده بودند، مورد خطاب قرار گیرند.
شتندال (ناحیه)
شتندال یک ناحیه در آلمان است که در زاکسن-آنهالت واقع شده‌است. شتندال ۱۲۷٫۴۶۴ نفر جمعیت دارد.
شهرک‌ها و شهرداری‌ها
The district of Stendal consists of the following subdivisions:
فرناندوی سوم، پادشاه کاستیا
فردیناند سوم (Fernando ; 1199/1201 – ۳۰مه ۱۲۵۲، به نام سنت (ال سانتو)، پادشاه کاستیا از سال ۱۲۱۷ و پادشاه لئون از ۱۲۳۰ و همچنین پادشاه گالیسیا از سال ۱۲۳۱ بود. او پسر آلفونسو نهم لئون و برنگاریای کاستیل بود. از طریق ازدواج دوم خود او کنت اومال (Count of Aumale)نیز بود. فردیناند سوم یکی از موفق‌ترین پادشاهان کاستیا بود که نه تنها اتحاد دائمی تاج‌های کاستیا و لئون را تضمین کرد، بلکه طراح گسترده‌ترین لشکرکشی برای گسترش قلمرو به سمت سرزمین‌های جنوب بود که در دره گوادالکیویر بوده و تا آن زمان حکومت اسلامی در پی کاهش حضور آل موحد یان در شبه‌جزیره ایبریا در آشفتگی بود.
با تلاش‌های نظامی و دیپلماتیک، فردیناند با ضمیمه کردن دره رودخانه گوادالکیبیر در جنوب شبه‌جزیره ایبریا، سلطه‌های کاستیل را تا حد زیادی گسترش داد و مرزهای ایالت کاستیل را برای دو قرن آینده سازمان‌دهی کرد. قلمروهای جدید شامل شهرهای مهمی مانند بائزا، اوبدا، جائن، کوردوبا یا سویل بودند که موضوع «Repartimiento» بودند، با منشور کلی جدید و در سال‌های بعد دوباره با سکنه و آباد شدند.
فردیناند در سال ۱۶۷۱ توسط پاپ کلمنت دهم دهم به عنوان مقدس شناخته شد. مکان‌هایی مانند شهرهای سان فرناندو، پامپانگا و سن فرناندو، لایونیون و کلیسای سن فرناندو د دیلائو در پاکو مانیل در فیلیپین؛ و در ایالات متحده، در کالیفرنیا، شهر سن فرناندو، دره سن فرناندو، و در تگزاس، کلیسای جامع سن فرناندو در سن آنتونیو همه به افتخار او نامگذاری شدند.
اوایل زندگی
فردیناند به عنوان پسر آلفونسو نهم از لئون (Alfonso IX of León) و همسر دومش برنگاریا از کاستیل(Berengaria of Castile) از هر دو طرف آلفونسوی هفتم لئون و کاستیل دارای‌تبار بود. پدربزرگ پدری او فردیناند دومِ لئون و پدربزرگ مادری سانچو سومِ کاستیا پسران آلفونسو هفتم بودند که پادشاهی او بین آنها تقسیم شد. فردیناند اجداد سلطنتی دیگری از مادربزرگ پدری‌اش اورراکا از پرتغال و مادربزرگ مادری‌اش الینورِ انگلیس دختر هنری دوم انگلستان و الینور از آکیتن داشت.
مرگ
فردیناند سوم به عنوان یک پادشاه مناقشه برانگیز کاستیل شروع کرده بود. تا زمان مرگش، او پادشاهی گسترده‌ای را به پسر و وارثش، آلفونسو X تحویل داد. مرزهای ایالت جدید کاستیلیا که توسط فردیناند سوم ایجاد شد تا اواخر قرن پانزدهم تقریباً بدون تغییر باقی ماند. زندگی‌نامه‌نویس او، خواهرش با نام «ماریا دل کارمن فرناندز د کاسترو کابزا»، اظهار می‌دارد که فردیناند در بستر مرگ به پسرش گفت: «تو از دارایی‌هایی نظیر زمین و رعایای خوب، بیشتر از هر پادشاه دیگری در جهان مسیحیت، ثروتمند خواهی بود».
مرگ فردیناند به ورمی نسبت داده می‌شود که در زمستان ۱۲۵۱ به آن مبتلا شد. مرگ او در ۳۰ مه ۱۲۵۲ اتفاق افتاد و توسط پسرش آلفونسو دهم در کلیسای جامع سویا به خاک سپرده شد. مراسم خاکسپاری در ۱ ژوئن ۱۲۵۲ و توسط رموندو، اسقف سگویا، در کلیسای جامع برگزار شد.
ازدواج اول
در سال ۱۲۱۹، فردیناند با الیزابتِ شوابن(Elisabeth of Swabia ۱۲۰۳–۱۲۳۵) (با نامگذاری مجدد بئاتریس) ازدواج کرد. او چهارمین دختر فیلیپ، دوک شوابن، و ایرنه آنجلینا بود. فرزندان آنها عبارت بودند از:
ازدواج دوم
پس از فوت همسرش، قبل از اوت ۱۲۳۷ با جوآن، کنتس پونتیو ازدواج کرد. آنها چهار پسر و یک دختر داشتند:
ویمور، نبراسکا
ویمور شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۵۷ نفر بوده‌است.
اریک زونکا
اریک زونکا (Erick Zonca؛ زادهٔ September 10, 1956) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون زندگی خیالی فرشتگان و جولیا بوده که فیلم زندگی خیالی فرشتگان برنده جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۸ شده‌است.
گذرگاه (فیلم ۱۹۷۹)
گذرگاه (The Passage) یک فیلم درام به کارگردانی جی. لی تامپسون است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد.
تخت‌توک
تخت‌توک، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
مییایلوواتس
مییایلوواتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Trstenik واقع شده‌است. مییایلوواتس ۵۴۸ نفر جمعیت دارد.
کنسرتو ویولنسل
کنسرتو ویولنسل (Cello concerto) به کنسرتویی اطلاق می‌شود که برای ویولنسل و ارکستر نوشته شده باشد. در موارد محدودی این نوع کنسرتو را با ویولنسل و گروه کوچکتری از سازها نیز اجرا می‌کنند.
تاریخچه
سابقه تصنیف کنسرتو ویولنسل به دوره باروک و شاید کمی پیش‌تر از آن بازمی‌گردد. ویولنسل برای حضور در این عرصه بر خلاف ویولن می‌بایست با حریف تثبیت‌شده و قدرتمندی چون ویولا دا گامبا مواجه شود. از همین رو، سوای قطعات محدودی از افرادی چون ویوالدی، کارل فیلیپ امانوئل باخ و هایدن، تعداد کنسرتو ویولنسل‌هایی که تا قبل از قرن نوزدهم نوشته شد، اندک است. اما در در دوره رمانتیسم این روند تغییر یافت و ویولنسل به عنوان یک ساز تک در قالب کنسرتو بیشتر به رسمیت شناخته شد. در همین دوره بود که روبرت شومان، کامی سن-سانس و آنتونین دورژاک کنسرتو ویلونسل‌هایی را خلق کردند. آهنگسازان قرن بیستم، ویولنسل را به ابزاری استاندارد برای خلق کنسرتو بدل کردند. کنسرتو ویولنسل‌های اثر الگار، پروکفیف، باربر از آثار شاخص نیمه اول قرن بیستم به‌شمار می‌رود و در نیمه دوم این قرن می‌توان به کنسرتو ویولنسل‌های شوستاکوویچ، لیگتی، بریتن، دوتیو، پندرسکی و لوتسواوسکی اشاره کرد.
دفاع مدنی
در بعضی از کشورها، به‌طور کلی دفاع مدنی به عنوان بخش اصلی دفاع در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، کلمه سوئدی totalförsvar (دفاع کامل) به تعهد طیف گسترده‌ای از منابع ملی برای دفاع از آن اشاره دارد، از جمله حفاظت از همه جنبه‌های زندگی غیرنظامی. برخی کشورها دفاع مدنی را در راستای خطوط شبه نظامی ترتیب داده‌اند، یا آن را در داخل نیروهای مسلح، مانند نیروهای دفاعی مدنی اتحاد جماهیر شوروی (Войска гражданской обороны) گنجانیده‌اند.
انگلستان
ظهور دفاع مدنی با تجربه بمباران مناطق غیرنظامی در طول جنگ جهانی اول شروع شد. بمباران انگلستان در ۱۹ ژانویه ۱۹۱۵ هنگامی آغاز شد که زپلین آلمانی بمبها را در منطقه گریت یارموت انداختند و شش نفر را به قتل رساندند. عملیات بمباران آلمانی جنگ جهانی اول به طرز شگفت‌انگیزی مؤثر بود. ویرانگرترین حملات منجر به ۱۲۱ تلفات برای هر تن از بمب‌ها شد. این رقم بعنوان پایه ای برای پیش‌بینی‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
ایالات متحده
در ایالات متحده، دفتر دفاع مدنی در ماه مه ۱۹۴۱ برای هماهنگی اقدامات دفاعی غیرنظامی تأسیس شد. این سازمان با وزارت ارتش هماهنگ بود و گروه‌های مشابهی با ARP انگلیس تأسیس کرد. یکی از این گروه‌ها که امروز وجود دارد، گشت هوایی غیرنظامی است که در ابتدا به عنوان یک کمکی غیرنظامی ارتش ایجاد شده‌است. CAP در اول دسامبر سال ۱۹۴۱ با مأموریت اصلی دفاع مدنی جستجو و نجات ایجاد شد. CAP همچنین دو زیردریایی آکزیز را غرق کرد و شناسایی هوایی برای کشتی‌های تجاری متفقین و بی‌طرف را فراهم کرد. در سال ۱۹۴۶، گشت هوایی غیرنظامی از مبارزه با قانون عمومی ۷۹–۴۷۶ منع شد. CAP سپس مأموریت فعلی خود را دریافت کرد: جستجو و نجات هواپیماهای سقوط کرده هنگامی که نیروی هوایی ایجاد شد، در سال ۱۹۴۷، گشت هوایی غیرنظامی کمکی نیروی هوایی شد.
کمکی گارد ساحلی نقش مشابهی را در حمایت از گارد ساحلی ایالات متحده ایفا می‌کند. مانند گشت هوایی غیرنظامی، کمکی گارد ساحلی تا زمان جنگ جهانی دوم تأسیس شد. کمکی‌ها بعضی اوقات در طول جنگ مسلح بودند و به‌طور گسترده در عملیات امنیتی بندر شرکت می‌کردند. پس از جنگ، کمکی تمرکز خود را به ارتقاء ایمنی قایقرانی و کمک به گارد ساحلی در انجام جستجو و نجات و ایمنی دریایی و حفاظت از محیط زیست تغییر داد.
عصر اتم
در انگلستان، سرویس دفاع مدنی در سال ۱۹۴۵ منحل شد و پس از آن در سال ۱۹۴۶ توسط ARP. با شروع تنش‌های فزاینده بین شرق و غرب، این سرویس در سال ۱۹۴۹ به عنوان سپاه مدنی احیا شد که قرار بود به عنوان یک سازمان داوطلبانه غیرنظامی، اساساً با پیش‌بینی یک حمله هسته ای جنگ سرد انجام وظیفه کند.
در ایالات متحده، قدرت خالص سلاح‌های هسته ای و احتمال درک چنین حمله باعث افزایش واکنش بیشتر از آنچه که هنوز در دفاع مدنی مورد نیاز بود، شد. دفاع مدنی، که قبلاً گامی مهم و متداول به حساب می‌آمد، در فضای جنگ سرد تفرقه افکنانه و بحث‌برانگیز شد. در سال ۱۹۵۰، هیئت منابع امنیت ملی یک سند ۱۶۲ صفحه ای ایجاد کرد که به تشریح یک ساختار دفاعی مدنی برای ایالات متحده با نام «کتاب آبی» توسط متخصصان دفاع مدنی انجامید که به عنوان الگویی برای قانونگذاری و سازماندهی برای ۴۰ سال بعد مورد استفاده قرار گرفت. رئیس‌جمهور ایالات متحده کندی (۱۹۶۱–۱۹۶۳) تلاش جاه طلبانه ای را برای نصب پناهگاه در سراسر ایالات متحده آغاز کرد. این پناهگاه‌ها در برابر انفجار و گرمای تسلیحات هسته ای محافظت نمی‌کنند، اما برخی برای محافظت در برابر اثرات تابشی که هفته‌ها به طول می‌انجامد کاربرد دارد.
برخلاف رویکرد عمدتاً غیرمتعارف در ناتو، با توقف و شروع به دفاع مدنی بسته به هوی و هوس هر دولت تازه انتخاب شده، اتحاد جماهیر شوروی استراتژی نظامی پایدارتری برگزید که جنگ هسته ای برنده را برای شوروی ممکن می‌ساخت  سربازان دفاع مدنی اتحاد جماهیر شوروی نقش اصلی را در عملیات عظیم نجات پس از سانحه هسته ای چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ بازی کردند. مأمورین محافظت از نیروهای دفاعی رسماً از سراسر اتحاد جماهیر شوروی به منظور پیوستن به کارگروه چرنوبیل بسیج شدند و براساس تیپ دفاع مدنی کیف تشکیل شدند. این کارگروه وظایف پرخطر را انجام داد. ۵۶ نفر از کشته شدگان این سانحه سربازان دفاعی غیرنظامی بودند.
افول
در کشورهای غربی هیچگاه سیاستهای دفاعی مدنی به درستی اجرا نشده‌است، زیرا اساساً با دکترین «نابودی حتمی طرفین» (MAD) جایی برای پیش‌بینی برای بازماندگان باقی نمی‌گذاشت. همچنین فرض بر این بود که یک دفاع کامل تمام عیار ارزش هزینه‌های کلان را ندارد. به هر دلیلی، عموم تلاش‌های دفاع مدنی را اساساً در برابر نیروهای مخرب قدرتمند سلاح‌های هسته ای و بنابراین اتلاف وقت و هزینه، ناکارآمد می‌دانند، اگرچه برنامه‌های تحقیقاتی تفصیلی علمی، زیربنای جزوه‌های دولتی بسیار مسخره دفاع مدنی دولتها در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود.
امروز
پس از حملات ۱۱ سپتامبر در ۲۰۰۱، در ایالات متحده مفهوم دفاع مدنی تحت عنوان چتر امنیت میهن و مدیریت اضطراری همه خطرها مورد تجدید نظر قرار گرفته‌است.
در اروپا، آرم مثلث CD همچنان به‌طور گسترده استفاده می‌شود. آرم قدیمی دفاع مدنی ایالات متحده تا سال ۲۰۰۶ در آرم FEMA استفاده می‌شد و در آرم گشت هوایی غیرنظامی ایالات متحده ذکر شده‌است. در سال ۲۰۰۶، انجمن ملی مدیریت اضطراری - یک سازمان آمریکایی متشکل از مدیران اضطراری ایالتی - رسماً آرم مثلث دفاع مدنی را بازنشسته کرد و آن را با آرم EM (بیانگر Emergency management) جایگزین کرد. با این حال، این نام و آرم توسط دفاع مدنی ایالت هاوایی و گوام همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اهمیت
سرمایه‌گذاری‌های نسبتاً ناچیز در زمینه آماده‌سازی می‌توانند بازیابی را ماه‌ها یا سالها سرعت دهند و از این طریق باعث پیشگیری از مرگ میلیون‌ها نفر در اثر گرسنگی، سرماخوردگی و بیماری شوند. براساس تئوری سرمایه انسانی در اقتصاد، جمعیت یک کشور از همه زمین‌ها، کارخانه‌ها و سایر دارایی‌هایی که در اختیار دارد با ارزش تر است. مطابق علم روانشناسی، برای مردم مهم است که احساس کنند که سرنوشت خود را کنترل می‌کنند، و آمادگی برای عدم اطمینان از طریق دفاع مدنی می‌تواند به دستیابی به این هدف کمک کند.
ناحیه فارمینگتون، شهرستان فولتن، ایلینوی
ناحیه فارمینگتون (به انگلیسی: Farmington Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فولتن، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه فارمینگتون ۲۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آتلانتیک ایر اسیستنس
آتلانتیک ایر اسیستنس یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا L5 است که در تاریخ ۱۹۸۹ میلادی تأسیس شده است.
دفتر مرکزی آتلانتیک ایر اسیستنس در فرانسه واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه نانت آتلانتیک قرار دارد.
دفاع مدنی
آماده‌سازی
آماده‌سازی شامل ساختن پناهگاه‌های انفجار و اطلاعات تعیین موقعیت، منابع و زیرساخت‌های اضطراری است. به عنوان مثال، اکثر شهرهای بزرگ ایالات متحده اکنون دارای مراکز عملیاتی اضطراری زیرزمینی هستند که می‌توانند هماهنگی دفاع مدنی را انجام دهند. FEMA همچنین دارای امکانات زیرزمینی بسیاری برای همین منظور است که در نزدیکی راه‌آهنهای اصلی مانند دنتون، تگزاس و ویرجینیا واقع شده‌است.
واکنش
این پاسخ ابتدا هشدار به غیرنظامیان است تا بتوانند وارد پناهگاه‌های احتمالی شوند و از دارایی محافظت کنند.
با این حال، پاسخ سنتی به حمله گسترده به مراکز جمعیت غیرنظامی، حفظ نیروی آموزش دیده جمعی از کارگران اورژانس داوطلب است. مطالعات انجام شده در جنگ جهانی دوم نشان داد که افراد غیرنظامی آموزش دیده (۴۰ ساعت یا کمتر) در تیمهای سازمان یافته می‌توانند تا ۹۵٪ موارد اضطراری را هنگام آموزش، برقراری ارتباط و پشتیبانی از طرف دولت محلی انجام دهند. در این طرح، جمعیت خود را از اکثر شرایط نجات می‌دهند و اطلاعات را برای اولویت بندی خدمات اضطراری حرفه ای در اختیار اداره مرکزی قرار می‌دهند.
در دهه ۱۹۹۰ این مفهوم توسط اداره آتش‌نشانی لس آنجلس برای مقابله با شرایط اضطراری غیرنظامی مانند زلزله احیا شد. این برنامه به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شد و شرایط استانداردی را برای سازمان فراهم کرد. در ایالات متحده، این اکنون سیاست رسمی فدرال است، و توسط تیم‌های پاسخگویی اضطراری جامعه، تحت وزارت امنیت میهن، که برنامه‌های آموزشی توسط دولت‌های محلی را تأیید می‌کند، انجام می‌شود و «کارمندان سرویس بلایای مجاز» را که چنین آموزش‌هایی را انجام می‌دهند، ثبت می‌کند.
بهبود
آماده‌سازی برای بهبودی می‌تواند بسیار مفید باشد. اگر منابع کاهش پیش از حمله پراکنده شوند، می‌توان از آبشارهای ناکامی‌های اجتماعی جلوگیری کرد. یکی از محافظت در برابر آسیب پل در شهرهای رودخانه، یارانه دادن به «کشتی توریستی» است که سفرهای منظره روی رودخانه را انجام می‌دهد. هنگامی که یک پل در حال سقوط است، کشتی بار را می‌گیرد.
سیاه‌خروس
سیاه‌خروس پرنده‌ای از زیرخانوادهٔ تَذَرویان (Tetraoninae)، راستهٔ ماکیان‌سانان (Galliformes) است.
گروپن‌فورر
گروپنفورر (Gruppenführer) یک درجه مربوط به نیروهای نظامی حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان بود.این درجه در سال ۱۹۲۵ به عنوان یکی از درجه‌های نظامی اس آ درست شد.این درجه به رهبر گروه‌های پلیس، سازمان‌های آتش‌نشانی و برخی سازمان‌های دیگر تعلق داشت.
سیاه‌خروس
این پرنده ۴۰ تا ۴۸ سانتی‌متر طول دارد و جثه‌اش بزرگ است. پرنده نر سیاه با جلای سبز آبی، زیر بال‌ها سفید با انحنای به درون، دم دوشاخه، دو لکهٔ سفید روی شانه‌ها و یک لکه قرمز تاج‌مانند بالای هر چشم دیده می‌شود. پرنده ماده کوچک‌تر از نر است و به رنگ قهوه‌ای خرمایی به راه راه عرضی تیره بسیار، زیرتنه خاکستری، دم بسیار کوتاه‌تر از نر که انتهایش مستطیلی شکل است و قرمزی بسیار کوچک و ناواضح بالای چشمش دیده می‌شود. این پرنده، پروازی پر سر و صدا دارد و هنگام نمایش‌های جنسی که هنگام غروب و صبح زود انجام می‌گیرد، پرنده نر با سر و صدا، در هوا جست‌هایی تا ارتفاع ۱٫۵ متر می‌زند.
گونه‌ها
سرده سیاه‌خروس بال‌داسی Falcipennis
سرده تیره‌خروس‌ها Dendragapus'''
سرده باقرقره‌های پرپا – Lagopus (ptarmigans)
سرده سیاه‌خروس‌ها Lyrurus
سرده تذروها (Tetrao)- ستبرخروس‌ها (Capercaillies)
پیتز مزون
پیتز مزون (به لاتین: Piz Mezzaun) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گراوبوندن واقع شده‌است. پیتز مزون ۳٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیاه‌خروس
گونه‌ها
سرده سیاه‌خروس یالدار Bonasa
سرده چمن‌خروس‌ها Tympanuchus (prairie grouse)
زیستگاه
سیاه‌خروس‌ها در حاشیه جنگل‌ها و مناطق کوهستانی و مرتفع به سر برده و در زیر بوته‌های کوتاه یا پای صخره‌ها آشیانه می‌سازد.(1) این گونه از پرندگان در ایران در منطقه حفاظت شده ارسباران دیده می‌شود.
منابع
۱-جمشید منصوری. راهنمای پرندگان ایران. تهران، کتاب فرزانه، ۱۳۸۷: ۱۵۵–۱۵۶.
لوکا ریگونی
لوکا ریگونی (Luca Rigoni؛ زادهٔ December 7, 1984) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
واقعه ۱۳۶۰ آمل
واقعه سال ۱۳۶۰ شهر آمل که در منابع برخی گروه‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی به اختصار قیام آمل نامیده می‌شود، به مبارزه مسلحانه بیش از ۱۰۰ فرد مسلح از گروهی مارکسیست به نام اتحادیه کمونیست‌های ایران (سربه‌داران) علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به منظور برپاکردن یک انقلاب دیگر در شهر و جنگل‌های اطراف شهر آمل در شمال ایران اشاره دارد. این حمله که در چهارم و پنجم بهمن ماه سال ۱۳۶۰ آغاز شد، پس از ۴۸ ساعت درگیری سرانجام در تاریخ ۶ بهمن با تمرکز قوای نیروهای سپاه پاسداران، پلیس و بسیجیان سرکوب و شهر باز پس گرفته شد. منابع جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند که نیروهای مردمی در این درگیری‌ها و خنثی نمودن آن نقشی فزاینده داشته‌اند و این رویداد را حماسه مردم آمل می‌نامد، حال آن‌که به ادعای اتحادیه کمونیست‌های ایران، تعدادی از مردم در این قیام به یاری آنان برخاستند و حکومت برای سرکوب از انبوه نیروهای مسلح بهره جسته‌است.
پیشینه و اهداف
اتحادیه کمونیست‌های ایران پیش از انقلاب ایران از ادغام سازمان انقلابیون کمونیست که سازمانی مائوئیست در خارج از کشور بود و «گروه پویا» که اعضایش بعضاً برای آموزش جنگ چریکی به فلسطین رفته بودند، تشکیل شد و در بین جوانان تحصیلکرده در آمریکا و سایر کشورهای غربی به ویژه فعالان در کنفدراسیون دانشجویان ایرانی تأثیر قابل توجهی داشت. از جمله فعالان مبارز شناخته شده ضد حکومت شاه در خارج مانند سیامک زعیم، عبدالرحمان آزمایش، حسین ریاحی و فرید و وحید سریع القلم در این سازمان فعال بودند و در ابتدای انقلاب از مکتبی‌ها در مقابل لیبرال‌های اسلامی حمایت می‌کردند.
اما در خردادماه سال ۱۳۶۰ خورشیدی و هم‌زمان با عزل بنی‌صدر و درگیری شدید اپوزیسیون و نیروهای مکتبی جمهوری اسلامی، اتحادیه به رهبری سیامک زعیم به این باور رسید که جمهوری اسلامی با به اجرا گذاشتن یک کودتا خواستار یک‌دست نمودن و تصفیه درونی حکومت از طریق بیرون راندن عناصری چون بنی‌صدر و سرکوب توده‌ها خصوصاً دگراندیشان چپ‌گرا هستند. از این رو آنان برای نجات انقلاب _ از مسیری که به ادعای آنان به انحراف کشیده شده بود _ به مبارزه مسلحانه توده‌ای روی آورده و اهداف خود را در شماره ۱۴۷ نشریه حقیقت که در آذرماه (سال ۶۰) انتشار یافت و در شهر آمل پخش شد، این‌گونه اعلام نمودند:
۱ - سرنگونی حکومت خمینی ۲ - دعوت مجلس مؤسسان ملی بر اساس انتخابات عمومی (که در این انتخابات طرفداران سلطنت پهلوی و ولایت خمینی و دسته‌جات جیره‌خوار و وابسته به قدرت‌های سلطه‌گر جهانی حق رأی نداشتند ) ۳ - افشا و لغو کلیه قراردادهای سران جمهوری اسلامی با قدرت‌های امپریالیستی ۴ - لغو فوری کلیه حقوق بزرگ‌مالکی و فئودالی در سراسر ایران ۵ - تدوین فوری یک قانون کار مترقی و عادلانه ۶- تشکیل فوری دادگاه‌های فوق‌العاده توده‌ای برای محاکمه کلیه کارگزاران حکومت کنونی ۶ - به رسمیت شناختن کلیه آزادی‌ها و حقوق سیاسی و اجتماعی و آزادی‌های مردم ۷ - بسیج مردم و کلیه امکانات برای نجات خوزستان و بیرون ریختن تجاوزکاران بعثی عراق ۸ - اجرای یک طرح ضربتی اقتصادی برای خروج کشور از بحران اقتصادی ۹ - اعلام یک سیاست خارجی کاملاً مستقل و انقلابی در عرصه روابط خارجی ایران، مبارزه با ولایت فقیه و ایجاد جامعه‌ای کمونیستی بر اساس سکولاریسم.
در اسناد منتشر شده از طرف نویسندگان جمهوری اسلامی ایران نیز این اهداف ذکر شده‌اند:
بنا بر اعتراف‌های برخی از اعضای دستگیرشده، اتحادیه در ۳۰ خرداد تصمیم به مقابله نظامی با حکومت گرفت. در تابستان ۱۳۶۰ نیز تصمیم به قیام شهری اتخاذ شد. سربداران این اقدام خود را تحت عنوان «قیام فوری» طراحی کردند. برخی از اعضای اتحادیه نیز معتقد بودند که باید در ۳۰ خرداد ۶۰ دست به قیام مسلحانه می‌زدند.
اتحادیه که نیروهای خود را به جنگل‌های اطراف آمل فرستاده بود، در اندیشه زدن جرقه یک قیام سراسری در کشور بود و در نظر داشت تا این اتفاق تقریباً هم‌زمان با عملیات مسلحانه مجاهدین و فداییان اقلیت در شهریور و مهر آن سال در سایر نقاط کشور باشد اما اختلاف نظرها و بحث‌های ایدئولوژیک رهبری آن، این اقدام را به تأخیر انداخت. نهایتاً اتحادیه تحت لوای «سربداران» تصمیم گرفت تا در زمستان سال ۱۳۶۰ به آمل حمله کرده و زمینه یک شورش همگانی را به وجود بیاورد. آن‌ها تخمین می‌زدند که حکومت بتواند حدود ۳۰۰۰ نفر از نیروهایش (سپاه، ژاندارم و بسیج) را برای مقابله به منطقه بفرستد. گروه آخر (بسیج) به خاطر شور جنگی و جان‌فشانی اعضایش شناخته شده بود که تنها با از جان گذشتگی شورشی‌ها قابل قیاس بود.
دلایل انتخاب جنگل‌های آمل
از دلایل انتخاب شهر آمل توسط سربداران، سابقه مبارزاتی بالای آمل در هنگام انقلاب ۱۳۵۷ و پیش از آن، سابقه برقراری حکومت مردمی در آن در دوران حکومت شاه، دارا بودن یک تشکیلات اولیه و پایه‌ای سازمان‌شان از پیش و هم‌چنین سابقه مبارزات آن شهر علیه قدرت گرفتن حکومت جمهوری اسلامی در بین سال‌های ۱۳۵۷ الی ۶۰ می‌توان ذکر کرد اتحادیه کمونیست‌ها بر اساس مشی مائوئیستی خود، و با ذهنیتی که از درگیری‌های چریکی و دهقانی داشت، استقرار در جنگل را به عنوان استراتژی خود قرار داد.
دلایل دیگری نیز برای انتخاب جنگل‌های آمل ذکر شده‌است از جمله:
انتقال نیرو به جنگل و نحوه آرایش نظامی
طبق اعترافات حسین تاجمیر ریاحی (از رهبران سربداران) که در منابع جمهوری اسلامی منعکس شده یکی از تاکتیک‌های اتحادیه کمونیست‌ها در قبال جنگ، فرصت‌طلبی آنان از وضعیت جنگی کشور بوده‌است. طبق این اعترافات، اتحادیه در پی گشودن جبهه سومی علیه جمهوری اسلامی ایران بود، جبهه اول جنگ ایران و عراق است که بخش عمده‌ای از امکانات و نیروهای نظام را به خود مشغول کرده‌است، جبهه دوم مبارزات کردها و گروه‌ها می‌باشد، بنابراین ایجاد یک جبهه سوم در جنگل بدون مقاومت چندانی از سوی حکومت می‌توانست موفقیت بیشتری را در پی داشته باشد و نهایتاً به سقوط حکومت بینجامد که به تز جبهه سوم معروف بود. بنابر آنچه در کتاب پرنده نوپرواز از جانب سربداران نقل شده، سربداران تصمیم داشتند تا پس از پیروزی در آمل جبهه دیگری را نیز در کرمانشاه ایجاد کنند.
طبق مستندات منابع جمهوری اسلامی ایران، از اواخر شهریور و اوایل مهر سال۱۳۶۰ سربداران انتقال نیروهایشان را به داخل جنگل آغاز کردند و نزدیک به ۱۸۰ الی ۲۰۰ نفر در منگل دره مستقر شدند در خصوص تعداد نیروهای اتحادیه، منابع جمهوری اسلامی و منابع سربداران، آمار متفاوتی ارائه داده‌اند. منابع جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند که شورشگران در ابتدا بالغ بر ۱۸۰ نفر بودند و نزدیک به ۱۸۰ الی ۲۰۰ نفر آنان در منگل دره مستقر شدند و قبل از درگیری بهمن ماه به دلیل ترس و واهمه به حدود ۱۰۰ نفر رسیدند حال آنکه در کتاب پرنده نوپرواز که توسط حزب کمونیست ایران به چاپ رسید سربداران معتقدند که اعضای این گروه در حدود صد نفر بوده‌اند و عمده نیروهای بومی و نه نیروهای اصلی که از روستاهای اطراف به آن‌ها پیوسته بودند در خلال یک ماه پس از درگیری ۲۲ آبان و در حین شرایط سخت محاصره گروه را ترک گفته‌اند. آن‌ها همچنین مدعی وجود ۹ گروه ۹ نفره در ابتدای عملیات هستند که بعد از درگیری ۲۲ آبان تغییر شکل داده و به ۵ گروه۱۶ تا ۲۰ نفره متشکل از: فرمانده کل، معاون نظامی، مسئول سیاسی، تدارک‌چی، آرپی‌جی زن تبدیل شدند. علاوه بر این گروه‌ها یک گروه مرکزی متشکل از: فرماندهان اصلی، فرمانده کل گروه، مسئول کل سیاسی، مسئول کل ارتباطات، مسئول کل شناسائی و تدارکات، تیم پزشکی و عده‌ای نظامی دیگر که جمعاً ۱۶ نفر می‌شدند را به این عده باید افزود. همچنین در مجموع ۶۰٪ از نیروها اصالتاً خوزستانی و کرد بودند. و عده بسیاری از آنان از خانواده‌های طبقه متوسط برخاسته و سابقه تحصیل در کشورهای غربی را داشتند. افرادی که از شهرهای دیگر به تهران می‌رسیدند توسط پیک شمال، به آمل منتقل می‌شدند.
در کتاب اسناد اتحادیهٔ کمونیست‌های ایران در واقعهٔ آمل، ادعا شده‌است که بنابر اعترافات محمدرضا سپرغمی با توجه به هماهنگی‌هایی که بین اتحادیه و سازمان مجاهدین خلق در خلال برخی از جلسات وجود داشت، سازمان مجاهدین خلق نیز به رغم ایدئولوژی متعارض با اتحادیه، با قیام فوری و جنگ مسلحانه موافقت کرده و بعد گروه‌های اکثریت جناح چپ، اقلیت، پیکار و… تعدادی از نیروهای‌شان را برای کمک به اتحادیه به جنگل فرستادند.
همچنین بنابر ادعای این کتاب و سایر منابع جمهوری اسلامی بر اساس اعترافات علی علیزاده (از اعضای اتحادیه) نیروهای اتحادیه در ۹ گروه ۲۰ نفره تقسیم شدند که تمام گروه در سه کمپ بالا، وسط و پائین که هر کمپ، ۳ گروه را در خود جای داده بود مستقر شدند و فاصله کمپ‌ها از یکدیگر حدود ۷۰۰ متر بود تا در صورت شرایط اضطراری به هم کمک کنند. و بعد از درگیری ۲۲ آبان تغییر شکل داده و به ۵ گروه ۱۶ تا ۲۰ نفره تبدیل شدند. در هر کمپ ۶ چادر بود که ۵ چادر برای نیروها و یک چادر برای کارهای پزشکی که افراد گروه پزشکی در آن مستقر بودند و هر کمپ ۳ یا ۴ نقطه نگهبانی تعیین شده بود و نگهبانان هر کمپ از هم جدا بودند. هر فرد علاوه بر کارهای رزمی همچون آموزش اسلحه، آموزش تاکتیک، راهپیمایی گروهی و ورزش وظایفی همچون ظرف شستن، جمع‌آوری هیزم، و کارهای عمومی و شخصی را نیز بر عهده داشت. کمپ فرماندهی در بالا قرار داشت و مشتمل بر ۱۵ نفر بود، فرمانده کل گروه، مسئول کل سیاسی، مسئول کل ارتباطات، مسئول کل شناسایی، تیم تدارکات و تیم نظامی در این کمپ مستقر بودند.