cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
چهره سکوت
خلاصهٔ طرح فیلم
عینک‌ساز دوره‌گردی برای قصابان سابق و مسئولان امروز اندونزی عینک می‌سازد و در خلال دیدار و گفتگوهایش با آنها که اکنون پیرمردانی سالخورده‌اند، از قربانیان‌شان می‌پرسد که برادر بزرگش هم یکی از آنها بوده است. فرماندهان سابق فجایع با افتخار خاطرات کشتارهایشان را بازگو می‌کنند و شرح جزئیات وقایع و ولع جلادان در روایت جنایت‌هاشان، شخصیت اصلی مستند و بیننده را به شدت متأثر ساخته و همزمان از یکی از بزرگترین جنایت‌های مسکوت قرن بیستم پرده برمی‌دارد.
سیکلیدهای آفریقایی
سیکلیدهای آفریقایی نام یک زیرخانواده از خانواده سیکلید است.
ولادیمیر الکنو
ولادیمیر رومانوویچ اَلِکنو (Владимир Романович Алекно؛ زاده پولوتسک در ۴ دسامبر ۱۹۶۶) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل روسیه است. او دارنده مدال طلا المپیک ۲۰۱۲ لندن با تیم روسیه است.
بازیکن
الکنو در تاریخ ۴ دسامبر ۱۹۶۶ در پولوتسک ویتبسک از یک مادر بلاروسی و پدر لیتوانیایی متولد شد و شروع فعالیت ورزشی او در سن ده سالگی آغاز و در سال ۱۹۸۰ به دانشگاه دولتی بلاروس رفت و عضو تیم دانشگاه شد. او والیبال را در مدرسه مینیسک به صورت حرفه‌ای دنبال کرد. الکنو در اولین گام در سال ۱۹۸۴ به زسکا مسکو پیوست و از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰ عضو باشگاه زسکا مینسک بود و توانست با زسکا مسکو سه سال متداوم جام قهرمانی مسابقات قهرمانی شوروی، یک قهرمانی جام اتحاد جماهیر شوروی و دو جام قهرمانی سوپر جام اروپا را بالای سر ببرد و در اوایل کار حرفه ای خود قهرمانی را تجربه نماید. الکنو در سال ۱۹۹۲ وارد ایتالیا شد و پس از چهار سال حضور در سری ب، سپس به فرانسه نقل مکان کرد و به عضویت باشگاه آ.اس. کن درآمد و در این تیم موفق به کسب دو قهرمانی پرو آ شد.
مربیگری
ولادیمیر الکنو از سال ۲۰۰۱ به مربیگری روی آورد. او در اولین تجربه خود به عنوان مربی با باشگاه تور فرانسه قرارداد بست. قهرمانی در جام حذفی فرانسه اولین دست‌آورد او در مربیگری بود و سال بعد هم دومین دست‌آورد خود را با قهرمانی در لیگ پرو آ در سال ۲۰۰۴ تکمیل نمود و پس از آن به خانه بازگشت و با دینامو مسکو قراردادی سه ساله امضا نمود.
او در سه سال حضور خود در مسکو موفق به کسب جام قهرمانی در سوپر لیگ روسیه ۲۰۰۶ و قهرمانی جام حذفی روسیه در سال ۲۰۰۷ شد و سال بعد با مذاکره متعدد فدراسیون والیبال روسیه ۲۰ مارس همین سال هدایت تیم ملی روسیه را بر عهده گرفت و تا سال ۲۰۰۸ عملکردی درخشان را از خود به جای گذاشت و توانست با هدایت خود روسیه را به مدال نقره جام جهانی و لیگ جهانی ۲۰۰۷ و مدال برنز بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ برساند.
او در فصل ۲۰۰۸ هدایت باشگاه زنیت کازان را بر عهده گرفت. الکنو در این سه سال سبک تازه‌ای از تمرینات مدرن بر پایه بدنسازی و شیوه بازی تاکتیک قدرتی را به تیم ملی و بعد به باشگاه زنیت کازان تزریق نمود. الکنو تا سال ۲۰۱۹ هفت قهرمانی سوپر لیگ روسیه را به دست آورد و در سال ۲۰۱۰ برای هدایت تیم ملی روسیه به سمت خود بازگشت، در حالی که به عنوان سرمربی تیم زنیت کازان در سمت خود باقی ماند. الکنو با این دست‌آوردهای خود جام‌های متعددی را به تالار افتخارات زنیت کازان اضافه نمود و تیم زنیت تحت هدایت وی از سال ۲۰۱۱ به عنوان یکی از قدرتمندترین و باثبات‌ترین تیم‌های والیبال اروپا و جهان سر زبان‌ها افتاد. مدال طلا جام جهانی و لیگ جهانی ۲۰۱۱ از اولین دست‌آوردهای او برای روس‌ها بعد از بازگشت بود. الکنو در بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ پس از آنکه روسیه را به فینال رسانید در دیدار فینال مقابل برزیل قرارگرفت. الکنو پس از عقب افتادن ۲ ست، دست به بازآرایی ترکیب و تغییر تاکتیک تیم خود زد و با این رویه روند بازی را تغییر داد و روسیه را در یک مسابقه فوق دراماتیک به پیروزی رسانید و مدال طلا المپیک را برای روسیه به ارمغان آورد. این قهرمانی روسیه یکی از خاطره انگیزترین رویدادهای ورزشی المپیک محسوب شد. الکنو در سال ۲۰۱۲ از هدایت تیم ملی روسیه انصراف داد. وی برای بار سوم در سال ۲۰۱۵ پس از استعفای آندری ورنکوف به عنوان سرمربی تیم ملی روسیه انتخاب شد و تا سال ۲۰۱۶ در این سمت باقی ماند. الکنو از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ پنج جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را برای زنیت کازان به ارمغان آورد. الکنو در ۲۳ نوامبر سال ۲۰۲۰ با توافق با فدراسیون والیبال ایران با قراردادی ۳ ماهه به عنوان سرمربی، رسماً هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت و پس از المپیک ۲۰۲۰ از تیم ملی ایران جدا شد.
زبان‌های چکاوک در درخت زبان گنجشک
رابرت فریپ، عضو اصلی و گیتاریست و اعضای جدید جان وتان (خواننده، باس)، دیوید کراس (ویولن، ملوترون)، جیمی مویر (سازهای کوبه ای) و بیل برفورد (درام). این آلبوم همچنین با توجه به موسیقی کلاسیک اروپای شرقی و بداهه پردازی آزاد اروپا به عنوان تأثیرات اصلی، یک آلبوم مهم در تکامل گروه است.
در پایان تور برای تبلیغ آلبوم قبلی کینگ کریمسون، جزیره‌ها، فریپ بهمراه سه عضو دیگر گروه (مل کالینز، بوز باررل و یان والاس) شرکت کردند. کالینز اظهار داشت که از او خواسته شد تا در ترکیب جدید گروه باقی بماند، اما او تصمیم گرفت که ادامه ندهد. سال گذشته نیز شاهد برکناری غزل سرای گروه و مدیر هنری، پیتر سینفیلد بود. رابرت فریپ به ناسازگاری در حال رشد موسیقی (و گاهی شخصی) با سایر اعضا اشاره کرده بود، و اکنون مشغول نوشتن موسیقی شدیدتر بود که کمتر از تأثیرات آشنا آمریکایی و بیشتر از تأثیراتی مانند بلا بارتوک (نوازنده مجارستانی) و بداهه پردازی آزاد استفاده می‌کرد.
برای پیگیری این ایده‌های جدید (برای کینگ کریمسون)، رابرت فریپ ابتدا گیتاریست / خواننده باس جان وتون (دوست دیرین گروه را که پیش از این حداقل یک بار برای پیوستن به آن لابی کرده بود اما در این بین به عضویت خانواده درآمده بود) استخدام کرد. دومین استخدام جیمی مویر، به‌طور آزمایشی -نوازنده سازهای کوبه ای شد.
انتقام شمشیرزن یک‌دست
انتقام شمشیرزن یک‌دست که در آمریکا تحت عنوان شمشیرزن یک‌دست جدید شناخته می‌شود، (همچنین تحت عنوان Triple Irons) عنوان فیلمی حماسی، رزمی و درام به کارگردانی چانگ چه و محصول سال ۱۹۷۱ میلادی است. انتقام شمشیرزن یک دست در سری فیلم شمشیرزن یک دست ساخته شده اما از لحاظ داستان و شخصیت‌ها هیچ ارتباطی با دو فیلم قبلی (شمشیرزن یک دست و بازگشت شمشیرزن یک دست) ندارد. از این فیلم به عنوان یکی از برترین و محبوبترین آثار در ژانر خود یاد می‌شود.
داستان
لای (دیوید چیانگ) قهرمان جوان و بینظیری است که هیچ راهزن و متجاوزی نمی‌تواند در برابرش قد علم کند اما پاپوشی برای وی دوخته می‌شود. او با استاد فاسدی به مبارزه برمی‌خیزد اما از آنجا که استاد، به سلاح عجیب و مرگباری مجهز است، لای از او شکست می‌خورد و مجبور می‌شود بخاطر قولی که داده (هر کسی که در این مبارزه شکست بخورد باید دست راست خود را قطع کند) دست خویش را با شمشیر خود قطع کند. او زخمی و خسته به روستایی پناه می‌برد. یک سال می‌گذرد. لای اینک در یک مهمان خانه مشغول کار است که ناگهان قهرمان جوان و عدالت جویی به نام فینگ (تی لونگ) پا به همان مهمان خانه می‌گذارد …
منابع
ویکپدیای انگلیسی
هوادهی معدن
هوادهی معدن در معدنکاری به اقدامات فنی برای فراهم کردن هوای تازه در تونل‌ها یا چاه‌های معدن گفته می‌شود. طبق قانون اتحادیهٔ اروپا هوادهی کافی باید برای معادن زیرزمینی انجام شود.
تاریخچه
قدمت هوادهی معدن به اندازهٔ قدمت معدنکاری زیرزمینی است. هنگامی که معدنکاران کانی‌ها را از تونل‌ها یا چاه‌ها استخراج می‌کردند، هر چه بیشتر و بیشتر در دل تونل یا چاه جلو می‌رفتند نفوذ جریان هوا کمتر و کمتر می‌شد و بنابراین معدنکاران مجبور بودند اقداماتی را انجام دهند تا در زیر زمین خفه نشوند. گئورگیوس اگریکولا در دوازده کتاب معدنکاری و ذوب فلزات خود شرح می‌دهد که معدنکاران چگونه با سازه‌های چوبی مانند کلاهک هوا باد را به درون معدن هدایت می‌کردند یا با دم آهنگری جریان هوای مصنوعی ایجاد می‌کردند. در معدن‌های هارتس در سدهٔ شانزدهم سیستم هوادهی ایجاد شد تا هوا به درون معدن جریان پیدا کرده و از ساخت قنات هوا چشم پوشی شود. نخستین دستگاه‌های هوادهی در معدن‌های هارتس در اوائل سدهٔ هجدهم به کار برده شد.
کارکرد
یک سیستم هوادهی دارای سه کارکرد است:
درونداد هوای تازه برای انسان‌ها و حیوانات زیرزمین نیاز است تا هوای تازه را برای تنفس آن‌ها فراهم کند. همچنین برای روشن کردن و سوزاندن نیز هوای تازه لازم است. هوای تازه باید در سرتاسر تونل پخش شود.
برونداد هوای مصرف شده یعنی بیرون فرستادن یا دست کم کم کردن هوای سمی و آلوده در معدن. در معدن‌های زیرزمینی زغال سنگ از زمان‌های گذشته وسائل نقلیهٔ دیزلی برای این منظور به کار می‌رفت. خود گازهای متصاعد از این موتورها باید به وسیلهٔ هوادهی از میان رفته یا رقیق شود.
در اثر فرآیندهای گوناگون هوای معدن گرم می‌شود. دمای زمین نقش مهمی در گرم شدن هوای زیرزمین دارد، ولی در ژرفای زیاد تراکم هوا نیز منجر به گرم شدن هوا می‌کند. در این موارد هوادهی نقش عمده‌ای در تنظیم دمای درون تونل دارد.
ایجاد جنبش در هوا
برای ایجاد جنبش در هوا باید به هوای درون تونل هوا افزود یا به عبارتی هوا دمید یا از هوای آن کم کرد یا به عبارتی هوای آن را مکید. این نوع حرکت در هوا را حرکت دمنده مکنده می‌نامند. در حرکت دمنده هوای تازه از محیط مکیده شده و با فشار به درون معدن افزوده می‌شود. هوای آلوده به وسیلهٔ قنات خروجی به بیرون فرستاده می‌شود. در هوادهی مکشی هوا از درون معدن مکیده شده و به بیرون دمیده می‌شود و از راه قنات ورودی هوای تازه خود به خود به درون معدن کشیده می‌شود. هوادهی می‌تواند به وسیلهٔ فرآیندهای طبیعی پدید آید یا به‌طور مصنوعی ایجاد شود. چنانچه میان معدن و محیط اطراف آن اختلاف دما وجود داشته باشد یا اختلاف فشار هوا وجود داشته باشد، هوا به درون معدن جریان پیدا می‌کند و هر چه این اختلاف دما و فشار بیشتر باشد جریان هوا به درون معدن نیرومندتر خواهد بود. فشار هوا و اثر دما همدیگر را تکمیل کرده و بر روی یکدیگر اثر می‌گذارند. اثر اختلاف دما معمولاً بر اختلاف فشار چیرگی دارد. این نوع هوادهی را هوادهی طبیعی می‌نامند. در معدن‌های کوچکی که در نزدیک سطح زمین قرار دارند هوادهی طبیعی برای تعویض هوا می‌تواند کافی باشد. نیروی لازم جریان هوا بستگی به تعداد افراد، تعداد دستگاه‌های دارای موتورهای احتراقی و میزان گازهای زیانبار در معدن دارد. در بیشتر معدن‌ها معمولاً هوادهی طبیعی بسنده نیست و جریان هوا می‌بایست به کمک اقدامات فنی ایجاد گردد.
هدایت هوا
شرایط لازم برای درونداد و برونداد هوا این است که معدن دست کم دارای دو دهانه در سطح زمین باشد. این دو دهانه باید در زیر زمین به هم راه داشته باشند. از راه یکی از این دهانه‌ها هوا به درون و از راه دهانهٔ دیگر هوا به بیرون جریان پیدا می‌کند.
ویلیام دوایولزلی ابنی
ویلیام دوایولزلی ابنی (William de Wiveleslie Abney; July 24, 1843 – December 3, 1920) یک دانشمند در زمینه شیمی اهل بریتانیا بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان رامفورد شده‌است.
اندیس کاما دورن (سرداب)
کاما دورن(سرداب) یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر سردونیه استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
تاس‌ماهی سیبری
تاس‌ماهی سیبری نام یک گونه از سرده تاس‌ماهی‌های اصلی است. این گونه ماهی در حوضه آبریز سیبری، دریای کارا، دریای لاپتف و شرق دریای سیبری شرقی آب‌های داخلی، رود اب، رود سنی سئی، دریاچه بایکال، رود آنگارا، رود لنا، رود کولیما در قزاقستان و چین و بخش‌هایی از روسیه یافت می‌شود.
آئیینس
آئیینس (به اسپانیایی: Ahillones) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان باداخس واقع شده‌است.
ولی‌آباد (میاندوآب)
ولی‌آباد (میاندوآب)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زرینه‌رود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷۹ نفر (۲۰۰ خانوار) بوده‌است.
ریزخرچنگان
ریزخرچنگان (نام علمی: Cyclodorippoidea) نام یک بالاخانواده از فروراسته خرچنگ است.
نلسون پیکه
نلسون پیکه (Nelson Piquet؛ زادهٔ August 17, 1952) یک اتومبیل‌ران فرمول ۱ بازنشسته اهل برزیل است.
وی از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱ به صورت حرفه‌ای در مسابقات فرمول ۱ شرکت می‌کرد و قهرمان مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۱، مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۳ و مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۷ شده‌است. پیکه سومین و آخرین قهرمانی خود را در سال ۱۹۸۷ در جریان نبردی شدید با هم تیمی خود نایجل منسل به دست آورد که روابط این دو را تیره و تار کرد. پیکت پس از آن برای سالهای ۱۹۸۸–۸۹ به لوتوس رفت و در آنجا سومین افت فرم خود را تجربه کرد. او سرانجام در سال ۱۹۹۰–۱۹۹۱ به تیم بنتون رفت و در آنجا قبل از بازنشستگی توانست سه مسابقه را به دست آورد.
پیر پالان‌دوز
شیخ محمد کارندهی مشهور به عارف و پیر پالان‌دوز، درویشی بود که در کارنده خراسان زاده شد. او سپس به شهر مشهد رفت و تا پایان عمر، در این شهر زندگی کرد. او بیست و هفتمین قطب سلسله ذهبیه است.
از تحصیلات و سلوک او اطلاعاتی در دسترس نیست اما از آنچه خلیفه چهارم در حق او سروده، معلوم می‌شود سواد به معنای متعارف نداشته و به همین دلیل، رساله یا کتابی تألیف نکرده و حتی در زمان حیات خود، به‌دلیل کثرت مدعیان ارشاد و عرفان از این‌که بر مسند ارشاد بنشیند سر باز زده و به کسب پرداخته تا در واقعه‌ها و مکاشفات گوناگون او را امر به ارشاد کنند. "در یک مکاشفه وقتی او مأمور به، ارشاد می‌شود در جواب می‌گوید من سواد ندارم و در جواب به او می‌گویند: بار دیگر گفتنش کای شیخ عصر، ما نخواهیم از تو هیچ از نظم و نثر"وی برای آن‌ که جانشینی تربیت کند، خانقاهی می‌سازد که افراد با استعداد و سلاک را جذب کند. این خانقاه تا زمان سید سید قطب‌الدین محمد نیریزی دایر بود.
او توانست مریدانی مانند شیخ محمد مؤمن (مدفون در گنبد سبز مشهد) تربیت کند که شیخ مؤمن هم شیخ بهایی و ملاحسن فیض کاشانی را تربیت می‌کند و شیخ بهایی هم علامه مجلسی اول و دوم را تربیت می‌کند اما محمد کارندهی به هدف خود که تربیت جانشین بود نرسیده بود تا این که در مناجاتی که زیر بقعه رضوی، داشت خواهرزاده هجده ساله‌اش، شیخ حاتم زراوندی، را به وی معرفی می‌کند و مشغول به تربیت وی می‌شود و او را جانشین خود اعلام می‌کند.
پس از درگذشت شیخ محمد کارندهی، خلیفه و خواهرزاده‌اش، شیخ حاتم زراوندی، بقعه و بارگاهی بر مزار وی ساخت و خود شیخ حاتم زراوندی هم در همین بقعه کنار استادش شیخ محمد کارندهی بعد از وفات دفن شد.
مایکل میوکیزی
مایکل برنارد میوکِیْزی (Michael Bernard Mukasey; ؛ زادهٔ July 28, 1941) وکیل و قاضی سابق فدرال است که به عنوان ۸۱مین دادستان کل ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. او پس از استعفای آلبرتو گونزالس از سوی رئیس‌جمهور جرج دابلیو بوش به این سمت منصوب شد. او پیشتر ۱۸ سال به عنوان قاضی ناحیه ای ایالات متحده در دادگاه ناحیه ای ایالات متحده برای ناحیه جنوبی نیویورک فعالیت کرد که شش سال از آن را قاضی ارشد بود. او دومین دادستان کل یهودی آمریکا و هم‌اکنون از شرکای شرکت حقوقی بین‌المللی دِبِوویس و پلیمتن است.
درگیری ارمنستان و جمهوری آذربایجان (۲۰۱۶)
درگیری‌های ۲۰۱۶ آذربایجان و ارمنستان اشاره به ادامه درگیری میان نیروهای مسلح ارمنستان و نیروهای مسلح آذربایجان در قره باغ است. گزارش شده که این درگیری‌ها بین نیروهای دو کشور در ۱ آوریل ۲۰۱۶ آغاز شده‌است. آذربایجان مدعی بازپس‌گیری برخی از نواحی و ارتفاعات در نزدیکی روستای تالش شده‌است. ناگورنو قره‌باغ از طرف جامعه جهانی بخشی از خاک جمهوری آذربایجان شناخته می‌شود اما تحت تسلط ارامنه ساکن این منطقه است. بر پایه سخن جمهوری آذربایجان ۲ هزار و بر پایه سخن ارمنستان ۸۰۰ هکتار از زمین‌های مورد مناقشه به تصرف جمهوری آذربایجان درآمد.
گلوله توپ شلیک شده از سوی ارمنستان موجب آسیب دیدن خانه‌ای در روستایی از اطراف خداآفرین آذربایجان شرقی شد که با واکنش مسئولین ایرانی مواجه شد.
واکنش‌های بین‌المللی
حسین جابری‌انصاری سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران در ارتباط با این درگیری‌ها گفت: در حالی که منطقه شاهد اقدامات ویرانگر گروه‌های افراطی بوده و نیازمند آرامش و استقرار است، دریافت اخبار نگران‌کننده از تشدید درگیری‌ها در منطقه قره‌باغ بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان موجب نگرانی شدید جمهوری اسلامی ایران است.
یادمان
بنای یادبود یا یادمان یک نوع بناست که صراحتاً برای بزرگ‌داشت یک شخص یا یک رویداد مهم ساخته‌شده‌است که برای یک گروه اجتماعی یادآور زمان‌های تاریخی یا میراث فرهنگی آنهاست. یادمان‌ها نمونه‌ای از معماری تاریخی محسوب می‌شوند. واژه یادمان معمولاً برای ساختمان‌ها و بناهایی به‌کار گرفته می‌شود که جنبه تاریخی و فرهنگی دارند. به‌طور خاص‌تر، بناهایی که در زمان‌های گذشته ساخته شده‌اند و به‌مرور زمان ارزش تاریخی پیدا کرده‌اند یادمان نامیده می‌شوند و می‌توان به گونه‌های زیر اشاره کرد: «یادمان باستانی» که شامل بناهای بسیار قدیمی و باستانی است و «یادمان تدفینی» که سازه یا ساختمانی است که در بسیاری از فرهنگ‌ها بر گور درگذشتگان بر پا می‌شده‌است.
بنای یادبود، عناصر تشکیل‌دهندهٔ سیمای شهری هستند که به صورت بصری و پدیداری، روح، وزن، حس تعلق مکانی، نشانه سازی (نشانه گزاری شهری)، هویت سازی مکان، و اتمسفر حسی_ادراکی را در فضای شهری به وجود می‌آورند، و عموماً به تندیس‌ها، سردیس‌ها، نمادها، یادبود ها، و حجم‌ها هندسی یا غیر هندسی اطلاق می‌گردند، که بیانگر بازتاب تجسمی و هنری از، رویدادها، حوادث، جان فشانی‌ها، رشادت‌ها، ازخودگذشتگی‌ها، جنگ‌ها، خاطرات، سالگردها، یادواره‌ها، تفکرات، اعتقادات، و ارتباطات_ اتفاقات تاریخی هستند. در واقع مفهوم مونومان در توصیف ساختار و ساختمانی ست که در ذهن ماندگار می‌شود و خاطره ایی را زنده نگه می‌دارد. مونومان عموماً از عناصر طراحی شهری به حساب می‌آید. طبیعتاً این ساختار در چهار چوب ارزش‌ها، بینش‌ها، سبک‌ها، روش‌ها، عقاید، افکار و اعتقادات یک اجتماع شکل می‌گیرد. مونومان با زبان بصری و بیان خاص خود می‌تواند نماد یا نشانه شهری نیز باشد؛ بنابراین برخی المان‌های شهری می‌توانند به نوعی مونومان تبدیل شوند. این عناصر شهری در بعضی موارد به عنوان یک سمبل فرهنگی اجتماعی مطرح می‌گردند یا به صورت سردیس یا تندیس، سیمای انسانی می‌یابند. مونومان گاهی به صورت اشکال انتزاعی و حتی غیر هندسی نیز ساخته می‌شود. در روند رخ نمودن مفاهیم انتزاعی، معمولاً خالقان اثر مونومان، مفاهیم ارزشمند و قابل پاس داشت فرهنگی و اجتماعی جامعه خود را با رویکرد انتزاعی و در اشکال سه بعدی به نمایش می‌گذارند. بر اساس برخی آرا، بناهای تاریخی و ابنیه با قدمت کهن نیز می‌توانند به مونومان تبدیل شوند. در مجموع، مونومان‌ها اصولاً ابنیه منفرد هستند؛ یعنی ساختمان و ساختاری هستند که به بناهای مجاور نمی‌چسبند و به‌طور مستقل در محوطه قرار می‌گیرند.
ریشه‌شناسی
در انگلیسی کلمه «monumental» معمولاً به عنوان اشاره‌ای است به یک چیز که برگرفته از یک قدرت و اندازه خارق‌العاده بوده‌است. اما همچنین هر چیزی که برای بزرگ‌داشت یک شخص مرده ساخته‌می‌شود هم‌معنی می‌داد. این کلمه از کلمه «monere» که معنی «برای یادآوری» یا «برای اخطار دادن» می‌داد گرفته‌شده‌است. این نام‌گذاری معمولاً برای اشاره به هر ساختمانی که منحصر به فرد است و قانوناً به عنوان یک اثر تاریخی محافظت می‌شود، می‌باشد.
ایجاد عمل‌کرد
یادمان‌ها برای هزاران سال ساخته‌شده‌اند، و معمولاً قدیمی‌ترین و معروف‌ترین نشانه‌های تمدن‌های باستان هستند. گورپشته‌ها و سنگ‌میزهای ماقبل تاریخ و ساخته‌های مشابه که در تمدن‌های ماقبل تاریخی ساخته‌شده‌اند را شامل می‌شود. همان‌طور که جوامع سازمان‌یافته‌تر می‌شدند، یادمان‌هایی که چنان بزرگ بودند که تخریب آن‌ها غیرممکن بود مانند اهرام مصر و تخت جمشید در ایران یا موآی‌های جزیره ایستر نشانه‌های تمدن آن‌ها می‌شدند.
در قرن‌های اخیر، بناهای یادمانی (مانیومنتال) مثل برج آزادی و برج ایفل نمادهای ملی کشورهای مدرن شده‌اند. عبارت یادمان‌گرایی (monumentality) به رابطه بین وضعیت نمادین و حضور فیزیکی یک یادمان اشاره دارد.
یادمان‌ها معمولاً نمای شهر یا مکان خودشان را بهتر می‌کردند. شهرهایی که ساخت آن‌ها برنامه‌ریزی می‌شود، مثل واشینگتن دی. سی.، دهلی نو و برازیلیا معمولاً اطراف یادمان‌ها ساخته‌می‌شوند. برای مثال محل یادمان‌های واشینگتن قبل از طراحی و ساخت توسط پیر چارلز لوفان پیش‌بینی شده‌بود، تا به سازمان‌دهی اماکن عمومی کمک کند.
جنین هنیس-پلاسخارت
جنین آنتوانت هنیس-پلاسخارت سیاستمدار هلندی، عضو حزب مردم برای آزادی و دموکراسی (VVD) که از اول نوامبر ۲۰۱۸ تاکنون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در هیئت مساعدت سازمان ملل متحد برای عراق (یونامی) در بغداد است.
پلاسخارت که کارمند دولت هلند بود در انتخابات سال ۲۰۰۴ پارلمان اروپا به نمایندگی از ائتلاف لیبرالها و دمکرات‌های اروپا وارد این پارلمان شد. درانتخابات سال ۲۰۰۹ مجدداً برای این سمت انتخاب گردید. وی سال ۲۰۱۰ به عضویت مجلس نمایندگان هلند درآمد و به همین علت از عضویت در پارلمان اروپا استعفا داد. پلاسخارت سپس در زمان تشکیل کابینه دولت این کشور به سمت وزارت دفاع منصوب گردید و تا چهارم اکتبر ۲۰۱۷ در این سمت باقی ماند. در سال ۲۰۱۷ مجدداً در انتخابات مجلس نمایندگان هلند به پیروزی رسید تا اینکه از ابتدای نوامبر ۲۰۱۸ به عنوان رئیس هیئت سازمان ملل متحد به عراق فرستاده شد.
عضو پارلمان اروپا ۲۰۱۰–۲۰۱۴
پلاسخارت در انتخابات سال ۲۰۰۴ به عضویت پارلمان اروپا درآمد. وی عضو کمیسیون حمل و نقل و گردشگری پارلمان اروپا و عضو علی‌البدل کمیته آزادی‌های مدنی ، عدالت و امور داخلی پارلمان اروپا بود. پلاسخارت همچنین عضو گروه مشترک اتحادیه اروپا و رومانی و همچنین گروه مشترک پارلمانی اتحادیه اروپا وترکیه بود. پلاسخارت ماه مه ۲۰۰۵، گزارشی از ایمنی فرودگاه‌ها به پارلمان اروپا ارائه کرد. وی در این گزارش اعلام کرد مقررات ایمنی در برابر حملات تروریستی، باید فقط در فرودگاه‌ها اجرا شود و نباید شامل مناطق مجاور گردد. همچنین، هزینه‌ها و مقررات ایمنی نباید رقابت آزاد را در معرض چالش قرار دهد. در فوریه ۲۰۱۰ براساس گزارش وی نمایندگان پارلمان اروپا رای دادند که مقامات اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا اجازه دسترسی‌شان به اطلاعات بانکی شهروندان اروپائی در شبکه سوئیفت متوقف شود.
مسئولیت در سازمان ملل متحد
پلاسخارت ماه اوت ۲۰۱۸ از طرف آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد به عنوان نماینده ویژه به عراق اعزام شد و عنوان نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در هیئت مساعدت سازمان ملل متحد برای عراق (یونامی) را برعهده گرفت.
فعالیت در عراق
در دسامبر سال ۲۰۱۹، هنیس-پلاسخارت خواستار تجدید برقراری تعادل در فضای مدنی و حمایت از آزادی بیان در عراق شد.
زندگینامه شخصی
پلاسخارت ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۳ با اریک - یان هنیس ازدواج کرد. آنها در روستای ندرهورست دن برخ، هلند زندگی می‌کنند.
تئودورای مقدونی
تئودورا  (زادهٔ ۹۸۱ — درگذشتهٔ ۳۱ اوت ۱۰۵۶) امپراتریس بیزانس به‌طور مشترک با خواهرش زوئه و کنستانتین نهم در ۱۰۴۲ و سپس به‌تنهایی از ۱۰۵۵ تا هنگام مرگش در ۱۰۵۶ بود وی یکی از چهار امپراتور زن بیزانس بود و یکی از هشت زن حکومتگر بیزانس بود.
سال‌های نخستین و تبعید
تئودورا سومین و کوچکترین دختر کنستانتین هشتم، امپراتور وقت بیزانس بود که شخصیتی قدرتمند، تند و تلخ داشت. از آنجا که کنستانتین فرزند پسری نداشت تا جانشینش شود، پیش از مرگش رومانوس آرگیروس را به عنوان وارث تاج و تخت خود برگزید و خواست تا تئودورا را به همسری او درآورد که با مخالفت دخترش روبرو شد. در نتیجه رومانوس با زوئه، دومین دختر کنستانتین در ۱۰۲۸ ازدواج کرد.
کنستانتین هشتم دو روز پس از این ازدواج در ۲۱ نوامبر درگذشت و رومانوس با عنوان رومانوس سوم بر تخت امپراتوری بیزانس نشست و زوئه نیز امپراتریس روم شرقی شد. با این حال زوئه نسبت به خواهرش که نقشی نیز در حکومت نداشت حسادت می‌ورزید و رومانوس نیز از تئودورا، هم به دلیل آنکه پیشنهاد ازدواج با او را رد کرده بود و هم چون نسبت به توانمندی‌ها و قابلیت‌های او هراس داشت خوشش نمی‌آمد و همین موضوع سبب شده بود تا جاسوسی را به مراقبت از تئودورا بگمارد. سرانجام تئودورا متهم به دسیسه‌چینی علیه امپراتور گردید و به صومعه‌ای تبعید شد.
فرمانروایی مشترک با زوئه و کناره‌گیری دوباره
تئودورا تا ۱۰۴۲ به‌عنوان عضوی فراموش‌شده از خانوادهٔ امپراتوری در صومعهٔ پتریون به سر برد اما در این مدت، رومانوس سوم به‌طور ناگهانی در ۱۰۳۴ درگذشت و زوئه با پیشکار جوانش میخائیل پافلاگونیایی ازدواج کرد و او با عنوان میخائیل چهارم بر تخت نشست. آن دو چون فرزندی نداشتند خواهرزادهٔ میخائل را به فرزندخواندگی و جانشینی او پذیرفتند و پس از مرگ میخائیل چهارم در ۱۰۴۱، خواهرزاده‌اش با عنوان میخائیل پنجم امپراتور بیزانس شد و در مقابل همه سوگند خورد که هیچ کاری به قدرت زوئه ندارد و از او تبعیت خواهد کرد. با این حال او مادرخوانده‌اش زوئه را از مقام امپراتریس بیزانس و فرمانروایی مشترک در ۱۰۴۲ عزل کرد و او را به جزیرهٔ پرینکیپو تبعید کرد و خشم اهالی قسطنطنیه را برانگیخت. مردم علیه او سر به شورش برداشتند و او مجبور به بازگرداندن زوئه به سلطنت و قدرت شد و خودش نیز برای حفظ جانش به صومعهٔ استودیت گریخت، اما او که از قدرت برکنار شده بود از آنجا بیرون کشانده شده، کور و تبعید گردید.
در این زمان تئودورا نیز از تبعیدگاهش به قسطنطنیه بازگشته بود و رهبران شورشی او را به کلیسای ایا صوفیه برده و به‌عنوان امپراتریس مشترک با زوئه تاجگذاری کردند. با این حال دیری نپایید که بین دو خواهر درگیری پیش‌آمد و زوئه تلاش نمود تا دوباره تئودورا را مجبور به بازگشت به صومعه‌اش نماید که با مخالفت مردم و سنای بیزانس مواجه شد. پس او دو ماه پس از فرمانروایی مشترک با تئودورا و به‌منظور حفظ موقعیت خود، با سومین همسرش به نام کنستانتین مونوماخوس ازدواج کرد و او با عنوان کنستانتین نهم امپراتور بیزانس شد. دو خواهر سپس پس از برتخت نشستن کنستانتین از مقام فرمانروایی مشترک مقام امپراتور (نه امپراتریس) خود کناره‌گیری کردند و مقام فرمانروایی مشترک را با کنستانتین با مقام امپراتریس فرمانروا پذیرفتن و همواره مقام فرمانروا را در اختیار داشتن و همچنین در دادگاه و شوراهای سلطنت حضور و فرمان بالاتر و معتبر تر از کنستانتین داشتن ولی زوئه بخاطر این که همسر امپراتور بود مقام امپراتریس مطلق را داشت و این بار هم برای بار پنجم زوئه بدون این که مقام امپراتریس را از دست بدهد همراه امپراتوران مشترک حکومت کرد.
دوران کوتاه فرمانروایی مستقل و مرگ
زوئه در ۱۰۵۰ و کنستانتین در ۱۰۵۵ درگذشتند و تئودورا به‌عنوان تنها امپراتور و امپراتریس بیزانس به تنهایی زمام امور را در دست گرفت و ارتقای مقام یافت. او با مرگ خواهرش زوئه مقدونی علی‌رغم با داشتن ۷۰ سال سن قدرت را به‌طور مستقل در اختیار خود گرفت و کنستانتین را از امور حکومت دور کرد و تلاش‌های انجام شده برای جانشین‌ساختن فرمانده نیکه‌فوروس برینیوس به‌جای او را عقیم گذارد. تئودورا تمامی مسئولیت‌های دولتی را برعهده گرفت و حکومتی باصلابت را آغاز نمود وی در سن ۷۵ سالگی با مرگ کنستانتین نهم خود به تنهایی قدرت را در دست گرفت. او در دوره فرمانروایی بدون شریک. خود به تنهایی تمام مسئولیت‌های حکومت را در دست گرفت او بدون وابستگی به دیگران شخصاً برای سرنوشت مردم و اشراف و صاحب منصبان و کشورش تصمیم‌گیری می‌کرد و در دوران حکومت ۱ سال و نیمه‌اش توانست اشراف متمرد را تحت کنترل خود درآورده و به سواستفاده‌های بسیاری نیز رسیدگی نمود و به تنهایی بر کل بیزانس حکومت کند وی چهارمین زن بود که با این اصلاحات به تنهایی فرمانروایی کرد. با این حال خشونت بیش از حد او نسبت به دشمنان خصوصیش باعث خدشه‌دارشدن شهرتش گردید.
جغرافیای افغانستان
افغانستان سرزمینی کوهستانی و محصور در خشکی است که در قلب قاره آسیا جای گرفته‌است. این سرزمین در نیمکرهٔ شمالی، نیمکرهٔ شرقی و در محدودهٔ آسیای میانه و آسیای جنوبی و خاورمیانه واقع است و بخش بندی آسیا را بهم متصل میکند که به قلب آسیا شناخته میشود. مساحت آن ۶۵۲٬۲۲۵ کیلومتر مربع و چهل و یکمین کشور جهان از نظر پهناوری به‌شمار می‌آید.
بخش‌های گسترده‌ای از خاک افغانستان، بیشتر در شمال و شرق کشور، را کوه‌ها و سنگلاخ‌ها پوشانده‌است. کوه‌های هندوکش به طول ۶۰۰ و عرض ۱۰۰ کیلومتر از سمت شمال‌شرقی به غرب و جنوب‌غربی کشیده شده و تقریباً از میانهٔ کشور می‌گذرد. این کوه‌ها بیش از نیمی از سرزمین افغانستان را فرا گرفته و برای شهرهای کابل، قندهار و هرات ارزش راهبردی مهمی ایجاد کرده‌است. این کوه‌ها هر اندازه که به سوی غرب امتداد می‌یابند، از ارتفاع آن‌ها کاسته شده و در نزدیکی مرزهای ایران تبدیل به کوه‌ها و تپه‌های کم‌ارتفاع می‌گردند. در بلندی‌های هندوکش همواره برف وجود دارد. حتی در تابستان‌ها نیز قله‌ها و یخچال‌ها پربرف است. در میان کوهستان‌های هندوکش، دره‌های ژرف، خوش آب و هوا، زیبا و حاصلخیزی وجود دارد که محیط مساعدی برای پرورش دام و تولید میوه است.
افغانستان از نظر طبیعی سرزمین افراط و تفریط است. کوه‌های سر به فلک کشیده، دره‌های ژرف، باران‌های بهاری و تابستان‌های خشک، زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های گرم، بلندی‌های پوشیده از برف در طول سال و سرزمین‌های پست و خشک و سوزان. این افراط و تفریط در زندگی اجتماعی نیز وجود دارد.
میزان لرزه‌خیزی افغانستان به حیث کمیت و شدت از بالاترین‌ها در جهان می‌باشد. زلزله‌های این کشور تا هزارهٔ دوم پیش از میلاد شناسایی شده. در کوه خواجه تا کنون چندین زلزله با شدت بالای ۷ ثبت گردیده است.
سرزمین افغانستان در درازای تاریخ مدافع تهاجم به هند بوده‌است. جنگجویان بسیاری چون شاهنشاهان هخامنشی، اسکندر مقدونی، محمود غزنوی، تیمور گورکانی، و نادر شاه افشار از پیچ و خم کوه‌ها و دره‌های این کشور خود را به هندوستان رسانده‌اند. افزون‌بر این تا پیش از کشف راه‌های آبی در سده‌های اخیر و سپس گسترش راه‌های هوایی، خط مسیر بازرگانی شرق به غرب از دشت شمالی آن می‌گذشت. گذرگاه کاروان‌های جادهٔ ابریشم از این سرزمین بوده که بیشتر از راه قندهار به هند و از راه بلخ به چین می‌رفت. پس از کشف راه‌های آبی و سپس گسترش راه‌های هوایی، افغانستان مانند سایر سرزمین‌های آسیای میانه به منطقه‌ای بن‌بست تبدیل شد و گذر هیچ بیگانه‌ای به آنجا نیفتاد. همچنین کوهستان‌های افغانستان سپر راهبردی استواری میان آسیای شمالی و آسیای جنوبی است.
کوه‌ها و کوهستان‌ها
مهم‌ترین کوهستان‌های کشور از این قرار است:
۲. پامیر کوچک (۶٬۲۸۱ متر، دروخان)
۳. بدخشان (۵٬۳۵۵ متر)
۴. بابا (۵٬۴۱۳ متر، بامیان)
۵. سفید خرس
۶. ترغان (۳٬۹۸۲ متر)
۷. سفید کوه (۴٬۷۵۵ متر، سکرم)
۸. نورستان
۹. شاه مقصود (۲٬۷۷۳ متر)
۱۰. مزار (۳٬۷۸۷ متر)
۱۱. هزارجات (۴٬۱۰۱ متر، تمران)
۱۲. بندبیان
۱۳. چلبدالان
۱۴. سیاه کوه
۱۵. بالا کوه (۳٬۸۷۲ متر)
۱۷. یاه بند (۲٬۵۶۰ متر)
۱۸. چاغی
رودها
رودهای افغانستان، که به آن دریا می‌گویند، از کوه‌های مرکزی و مناطق شرقی کشور سرچشمه گرفته و به سمت غرب و جنوب جریان می‌یابد. به دلیل ارتفاع زیاد کوه‌ها و کاهش نسبتاً سریع ارتفاع کوه‌ها، سرعت آب‌ها بسیار زیاد است و به همین جهت برای تولید انرژی برق مناسب است.
مهم‌ترین رودهای کشور عبارت‌اند از:
۱. آمودریا (جیحون): از کوه‌های پامیر سرچشمه گرفته و حدود ۱٬۱۲۶ کیلومتر از آن در قسمت مرزهای شمالی کشور با تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان است و قسمت‌هایی از آن قابل کشتیرانی است. در سواحل آن رودخانه شیرخان بندر و بندر حیرتان قرار گرفته، که کالاهای صادراتی یا وارداتی افغانستان به کشورهای آسیای میانه از این طریق مبادله می‌شود. آمودریا در منبع و ساحات پامیر و واخان دارای آبشارهای متعدد است و برای تولید نیروی برق‌آبی قابل استفاده‌است.
۲. هیرمند (هلمند): از کوه‌های پغمان در غرب کابل سرچشمه گرفته و ۱٬۴۰۰ کیلومتر طول دارد و در جنوب غربی افغانستان بخش کمی از مرز مشترک ایران و افغانستان را تشکیل می‌دهد و مهم‌ترین منبع تأمین آب دریاچه‌های سیستان و بلوچستان و کشتزارهای شمالی آن است.
۳. هریرود: از کوه بابا در مرکز افغانستان سرچشمه گرفته، از هرات می‌گذرد و در شمال غربی کشور اندکی از مرز مشترک ایران و افغانستان را تشکیل داده سرانجام در ریگزارهای ترکمنستان فرومی‌رود. ۱٬۲۳۰ کیلومتر طول داشته و دارای آبشارهای متعدد است و برای تولید نیروی برق مناسب است.
۴. کابل رود: از یکجا شدن دریای گلبهار پغمان، دریای لوگر پنجشیر و کنر این دریا شکل می‌گیرد. این دریا از میانهٔ دو شهر مهم «کابل» و «جلال‌آباد» عبور کرده، وارد خاک پاکستان می‌شود و به رود «سند» می‌ریزد.
۵. رود پنج: رودی است در آسیای میانه که در میان تاجیکستان و افغانستان روان است و ریزشگاه آن رود آمودریا است. سرچشمهٔ رود پنج، رودهای رود پامیر و وخان دریا هستند که یکی از دریاچهٔ زارکول در سرزمین تاجیکستان و دیگری از کوهسار وخان در سرزمین افغانستان آب می‌گیرند. درازای این رود ۹۲۱ کیلومتر، پهنای حوزهٔ آبخیز آن ۱۱۴ هزار کیلومتر مربع، میانگین دبی آب آن ۱٬۰۰۰ متر مکعب بر ثانیه‌است.
۶. رود کوکچه
۷. رود فرخار
۹. رود علینگار
۱۰. رود بلخ
۱۱. رود ارغنداب: رودخانهٔ ارغنداب (لاتین: آراخوتوس Arachotus) رودی است که از کرانه‌های قندهار گذشته و به رود هلمند (هیرمند) می‌پیوندد.
۱۳. رود کند
۱۴. رود علیشنگ
۱۵. رود لوره
۱۶. رود ترناک
۱۸. فراه رود
۱۹. رود نیزنگ
۲۰. رود تکاب استادن
۲۱. رود شیرین تکاب
۲۲. رود مرغاب: رود مُرغاب یا دریای مرغاب، به درازای ۸۵۰ کیلومتر، از شمال باختری افغانستان و از ولسوالی مرغاب ولایت غور سرچشمه گرفته، به سوی شمال باختر جریان می‌یابد و سرانجام به بیابان قره‌قوم در ترکمنستان رسیده و پایان می‌یابد.
۲۳. رود اولنگ
۲۴. رود گز
دریاچه‌ها
دریاچه‌های پراکنده و بسیار کوچکی در افغانستان وجود دارد که برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
۱. بند امیر
۲. آب ایستاده
۳. بند کجکی
۵. دق پترگان (در مرز ایران)
۶. هامون پوزک (درمرز ایران)
۷. دشت ناامید (در مرز ایران)
دشت‌ها
پراکندگی دشت‌های این کشور بیشتر در بخش‌های شمال و شرق آن است. برخی از مهم‌ترین دشت‌های این سرزمین عبارتند از:
۱. دشت برنگ
۲. دشت رود
۳. گرمسیر
۴. ریگستان
۶. دشت مرغو (مارگو)
۷. دشت خلش
۹. هجده نهر
۱۰. دشت ناامید (کیلگی)
همچنین می‌توان از دشت شور، دشت آبدان نیز نام برد.
آب و هوا
طبیعت افغانستان به خاطر بلندی‌های سر به فلک کشیده و رودخانه‌هایی که از آن سرچشمه می‌گیرد، زیباست و تنوع آب و هوا در آن مشهود است. زمستان‌هایش بسیار سرد (تا ۲۰ درجه زیر صفر) و تابستان‌هایش بسیار گرم (تا ۴۰ درجه بالای صفر) است.
در بخش‌های کوهستانی به علت برف و یخبندان ارتباط روستاییان و قبایل نیمی از سال با یکدیگر می‌گسلد و آب‌وهوا تأثیر بسیاری در پراکندگی و جدایی جمعیت دارد. منابع آب زیرزمینی افغانستان نسبتاً غنی است. در شهر کابل آب در ژرفای ۳–۴ متری زمین قرار دارد ولی به دلایل فنی کمتر از آب زیرزمینی استفاده شده و بیشتر مردم افغانستان با مشکل کمبود آب آشامیدنی و آب کشاورزی روبرو هستند. تنها ۲۲٪ مردم در این کشور به آب‌های سالم مصرفی دسترسی دارند. (۳۹٪ شهرها، ۱۸٪ روستاها).
پوشش گیاهی
پوشش گیاهی نسبتاً غنی در کوه‌های افغانستان محدود به رشته‌کوه‌های بزرگ و برخی شاخه‌های آن‌هاست. کوه‌های دورتر از توده‌های بزرگ اصلی معمولاً خشک و سنگی‌اند.
در محدوده کوهستانی سفیدکوه و شاخه‌های چسبیده به آن، در ارتفاع ۱٬۸۰۰–۳٬۰۰۰ متر درختان جنگلی بزرگ رشد فراوانی دارند که در این میان، سوزنی‌برگان درختان اصلی و برجسته هستند. سِدر مقدس، نَرّاد، سیاه‌کاج، کاج کاشفی، کاج دریایی و کاج چتری از نمونه‌های اصلی مخروطیان در منطقه سفیدکوه هستند. درختان دیگر این مناطق عبارتند از سرخدار، فندق، ارس، چهار‌مغز(جوز)، هلوی وحشی و بادام. در سایهٔ این درختان نیز گونه‌های مختلف رز، پیچ امین‌الدوله، انگورفرنگی، زالزالک و خرزه هندی می‌روید و گل‌های گوناگونی در این سایه‌سارها می‌روید که فراوانی آلاله‌ها در میان آن‌ها بیشتر است.
لیمو و تاک وحشی نیز در این مناطق دیده می‌شوند، اما در کوه‌های شمالی رایج‌ترند. در ارتفاعات پایین‌تر گردو و بلوط می‌روید که رشد آن‌ها با توسکا، زبان‌گنجشگ، خِنجَک (پسته کوهی)، ارس، با گونه‌های گَوَن و درخت پروانه همراه است.
جستارهای وابسته
۱. اقلیم افغانستان
۲. فهرست کوه‌های افغانستان
۳. فهرست رودهای افغانستان
۵. منابع آب‌های افغانستان
برتیسلاو یکم
برتیسلاو یکم (Břetislav I.؛ ۱۰۰۲/۱۰۰۵–۱۰ ژانویهٔ ۱۰۵۵) که با عنوان آشیل بوهم نیز شناخته می‌شد، یکی از اعضای دودمان پرمیسل بود که از سال ۱۰۳۵ تا زمان مرگش دوک بوهم بود.
جوانی
برتیسلاو پسر دوک الدریک و معشوقهٔ بدگوهرش بوژنا بود. او به عنوان پسری نامشروع نمی‌توانست با ابزارهای معمول، همسر مناسبی به دست آورد و در سال ۱۰۱۹ تصمیم گرفت همسر آینده‌اش یودیتای شواینفورت (دختر نجیب‌زادهٔ بایرنی هاینریش شواینفورت، مارگراف نوردگو) را در شواینفورت بدزدد.
برتیسلاو در دوران حکومت پدرش، در سال ۱۰۱۹ یا ۱۰۲۹، موراویا را از لهستان بازپس‌گرفت و در حدود سال ۱۰۳۱ برای جلوگیری از توسعهٔ مجارستان در زمان شاه ایشتوان یکم به این کشور حمله کرد. احتمالاً تقسیم بوهم میان الدریک و برادرش یارومیر در سال ۱۰۳۴ دلیل ترک بوهم توسط برتیسلاو بود. او پس از کناره‌گیری یارومیر برای نشستن بر تخت حکومت به بوهم بازگشت.
حمله به لهستان
در سال ۱۰۳۵ برتیسلاو به کنراد دوم امپراتور مقدس روم در جنگ علیه ووژیتسا کمک کرد. در سال ۱۰۳۹ به لهستان کوچک‌تر و لهستان بزرگ حمله کرد، پوزنان را تصرف کرد، گینیزنا را غارت کرد و یادگارهای قدیس وویتک، قدیس رادیم و پنج برادر را با خود بازگرداند. در زمان بازگشت خود، بخشی از سیلزی از جمله وروتسواف را نیز دوباره تصرف کرد. هدف اصلی او ایجاد یک اسقف‌نشین اعظم در پراگ و ایجاد دولتی که تنها وابسته به امپراتوری مقدس روم باشد، بود. حملهٔ او تأثیر ناخواسته‌ای بر تاریخ لهستان داشت؛ زیرا غارت و تخریب گینیزنا حاکمان بعدی لهستان را وادار کرد که پایتخت خود را به کراکوف منتقل کنند.
در سال ۱۰۴۰ هاینریش سوم شاه آلمان به بوهم حمله کرد؛ ولی پس از شکست در نبرد برودکو (گردنه‌ای در جنگل شوماوا) وادار به عقب‌نشینی شد. در سال بعد، هاینریش دوباره حمله کرد، مدافعان مرزی را دور زد و برتیسلاو را در پراگ محاصره کرد. سرکشی نجیب‌زادگان و خیانت اسقف پراگ، برتیسلاو را وادار کرد همهٔ فتوحات خود را برای نجات موراویا رها کند و هاینریش سوم را به عنوان فرمانروای خود بپذیرد. در سال ۱۰۴۲ امپراتور هاینریش سوم سیلزی را به عنوان گرو به برتیسلاو اهدا کرد.
در سال ۱۰۴۷ امپراتور هاینریش سوم پیمان صلحی میان برتیسلاو و لهستانی‌ها منعقد کرد. این پیمان به نفع برتیسلاو عمل کرد، زیرا حاکم لهستان سوگند خورد که در ازای پرداخت اعانهٔ سالانه به گینیزنا هرگز دوباره به بوهم حمله نکند.
سیاست داخلی
برتیسلاو فرمان‌هایی برای قوانین مسیحی‌سازی ایجاد کرد که شامل تحریم چندهمسری و تجارت در عیدها بود.
در سال ۱۰۳۰ برتیسلاو با یودیتا ازدواج کرد. در سال ۱۰۵۴ قوانینی برای جانشینی دوک‌ها وضع کرد و قانون مشهور ارشدیت که ارشدیت پدری را معرفی می‌کرد، برای ترتیب جانشینی در نظر گرفت. حکومت تیول‌ها (بخش‌های موراویا) با صلاحدید دوک به اعضای کوچک‌تر دودمان داده می‌شد. نتیجهٔ این سیاست جانشینی این بود که سرزمین‌های چک نسبتاً غیرقابل تقسیم بودند. ولی از سوی دیگر باعث درگیری‌های تلخ بر سر جانشینی و اولویت کسب قلمرو میان اعضای دودمان می‌شد. با ارتقای بوهم به نظام پادشاهی در زمان حکومت پرمیسل اوتاکار یکم، این قضیه خاتمه یافت و حق اولویت نخستین فرزند به عنوان اصل حاکم برای تعیین جانشین برقرار شد.
برتیسلاو در سال ۱۰۵۵ هنگام آماده‌سازی برای حمله‌ای دیگر به مجارستان در خرودیم درگذشت و پسرش اسپیتینو دوم جانشین او شد. دو پسر دیگرش اوتو و وراتیسلاو توسط اسپیتینو از دولت بیرون رانده شدند؛ ولی پس از مرگ اسپیتینو هر دو به حکومت موراویا و بوهم دست یافتند.
خانواده
برتیسلاو با یودیتا دختر مارگراف هاینریش شواینفورت ازدواج کرد. خاندان پرمیسل می‌خواست رابطهٔ خوب خود با دودمان بابنبرگ را در سال ۱۰۲۰ به وسیلهٔ ازدواج با یودیتا تأیید کند. یودیتا عروسی مناسب بود؛ ولی الدریک تنها یک پسر به نام برتیسلاو داشت که به صورت نامشروع زاده شده‌بود. این مسئله، چشم‌انداز ازدواج با دختری اصیل را پیچیده می‌کرد. برتیسلاو با دزدیدن یودیتا از کلیسای جامعی در شواینفورت، مشکل را حل کرد. هرچند که هیچ‌گاه برای جرم خود تنبیه نشد. نخستین پسر آن‌ها اسپیتینو حدود ده سال بعد به دنیا آمد. این فاصلهٔ طولانی فرضیهٔ دزدیده شدن یودیتا در سال ۱۰۲۹ را تقویت می‌کند؛ هرچند ممکن است پیش از اسپیتینو، یودیتا دخترانی زاده باشد. به هر حال چهار پسر حاصل این ازدواج به سن بزرگسالی رسیدند:
تالسا (قمر)
تالسا ( یونانی Θάλασσα), که به نام نپتون IV نیز شناخته می‌شود، دومین ماه طبیعی نپتون از لحاظ داخلی بودن است. تالسا نام دختر آتر و همرا در افسانه‌های یونان باستان است. تالسا در زبان یونانی به معنی «دریا» است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی بازدید در ۱۸ مارس ۲۰۱۰*
هانس-دیتر کرامپه
هانس-دیتر کرامپه بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۵۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۲۸ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. هانس-دیتر کرامپه آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۵ میلادی انجام داد.
والتر خودفروت
والتر خودفروت (Walter Godefroot؛ زادهٔ July 2, 1943) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فلاندریا، تیم دوچرخه‌سواری پژو، تیم دوچرخه‌سواری سالوارانی، و تیم دوچرخه‌سواری فلاندریا اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
هرن لیک، میسیسیپی
هرن لیک شهری در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶٬۰۶۶ نفر بوده‌است.
نلسون
نلسون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
زرماهی‌تباران
زرماهی‌تباران نام یک تبار از زیرخانواده سیکلیدهای آفریقایی است.
گمینا یاشویوه
گمینا یاشویوه یک گمینا در لهستان است که در شهرستان مونگکی واقع شده‌است. گمینا یاشویوه ۱۷۵٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
ممه‌دل
ممه‌دل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زرینه‌رود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۲۷۳ نفر (۷۳۱ خانوار) بوده‌است.
هوکوتاه‌دمان
هوکوتاه‌دمان (نام علمی: Eubrachyura) نام یک section از فروراسته خرچنگ است.
محوطه قلعه پلنگان
محوطه قلعه پلنگان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بهشهر، خلیج میانکاله، داخل خلیج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۴۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بی‌ستاره و کتاب مقدس سیاه
«بی‌ستاره و کتاب مقدس سیاه» آلبومی از گروه موسیقی پراگرسیو راک کینگ کریمسون است که در سال ۱۹۷۴ میلادی منتشر شد.
مزوتراپی
مزوتراپی عبارت است از وارد کردن گروهی از مواد فعال بیولوژیک با سوزن‌هایی بسیار ریز به داخل پوست. این مواد می‌توانند شامل انواع ویتامین، دارو (مانند ماینوکسیدیل) یا فاکتورهای رشد (مانند فاکتورهای رشد انسولینی) باشند. مزوتراپی نوعی روش درمانی تزریقی است که در تمام دنیا، کاربرد زیادی در درمان‌های زیبایی دارد. در واقع مزوتراپی استفاده از دوزهای کم دارو با تزریق‌های مکرر، در ناحیه مورد نظر از پوست است. مزوتراپی یک روش بدون درد و بدون نیاز به بی‌حسی است و با زندگی روزمره بیماران تداخلی ندارد. در این روش از سرسوزن‌هایی با قطر داخلی بسیار کم استفاده می‌شود. تولید این سرسوزن‌ها به دلیل دشواری‌های فراوان آن در نقاط بسیار محدودی از دنیا امکان‌پذیر است. در ایران یک شرکت موفق به تولید این سرسوزن‌ها تا گیج ۳۲ شده است. روش مزوتراپی بدون درد است و برای رویش مجدد مو تقویت مو و کاهش اثر دی هیدروتستسترون مورد استفاده قرار میگیرد.
سن مناسب مزوتراپی
به گفته برترین پزشکان جهان بهترین سن برای شروع مزوتزاپی در زیباسازی و جوانسازی پوست، افرادی با سنین کمتر از سی و پنج سال است. پزشکان در اروپا این کار را معمولا در سنین بین بیست سالگی تا سی سالگی شروع می کنند. البته این در حالی است که مزوتراپی می تواند برای همه سنین مفید باشد.
مزوتراپی مو
استفاده از مزوتراپی در تریکولوژی می‌تواند برای ایجاد رطوبت و تغذیه پوست سر و حتی تنظیم فعالیت غدد سبورئیک پوست سر مفید باشد. ریزش مو یک چالش بی‌پایان برای بسیاری از مردان و حتی برخی از زنان است. یکی از راه‌های کمک به رشد و جلوگیری از ریزش مو انجام مزوتراپی مو است. داروهایی همراه با هورمون‌های محرک رشد مو در فولیکول‌ها برای استفاده در مزوتراپی فرموله شده‌اند و موجب می‌گردند تا میزان رشد مو و همچنین حجم مو پس از استفاده این ترکیبات در یک بازه زمانی مشخص افزایش پیدا کند. از مزوتراپی می‌توان به‌عنوان عملی پیشگیرانه برای ریزش مو و روشی برای رشد مجدد مو استفاده شود. به‌تازگی جراحان پیوند مو از مزوتراپی برای ارسال مواد مغذی به فولیکول‌های مو به‌منظور کمک به تشکیل و پایدارسازی فولیکول مو استفاده کرده‌اند که نتایج به‌دست‌آمده بسیار مطلوب بوده است.
اثرات
دارای اثر روشن کننده فوری و تدریجی در پوست آسیایی تبارها، سفیدپوستان و سایر قومیت های نژادی خنثی سازی رادیکال های آزاد کاهش محتوای ملانین پوست قبل و پس از قرارگیری در معرض UV بازیابی حالت صافی پوست و درخشندگی رنگ چهره کاهش رنگ پریدگی پوست
عوارض جانبی
حالت تهوع، درد، حساسیت، تورم، خارش، قرمزی، برآمدگی در نواحی تزریق، نقاط تیره روی پوست(مانند کک و مک)، دانه های قرمز(راش)، عفونت، جای زخم(اسکار)،
آلانخه
آلانخه (به اسپانیایی: Alange) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان باداخس واقع شده‌است.
منگلهورن
منگلهورن (Manglehorn) فیلمی به کارگردانی دیوید گوردون گرین است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آل پاچینو، کریس مسینا و هالی هانتر اشاره کرد.
نگینه امانقلوا
نگینه امانقلوا خوانندهٔ اهل پنجکنت تاجیکستان است. که با سبک خاص اجرا و لباس‌پوشی سنتی در میان علاقه‌مندان هنر در تاجیکستان و خارج از آن طرفداران زیادی دارد.
زندگینامه
نگینه در روز ۳۰ ژانویه ۱۹۸۶ میلادی در پنجکنت تاجیکستان متولد شد. در کودکی علاقه‌مند بود که پزشک شود و پس از پایان یافتن تحصیل در مدرسه به آموزشگاه پزشکی وارد شد، سه سال آن جا درس خواند و در این مدت هم در مکان‌های هنری شرکت می‌کرد و ترانه می‌خواند ولی در آزمون آوازخوانی عندلیب که در آن خواننده‌های آماتور از سراسر تاجیکستان شرکت داشتند، برنده شد و آوازخوانی را ادامه داد. او هم‌اکنون دارای دو فرزند پسر است .
امبواواری
امبواواری (به لاتین: Amboavory) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در آلائوترا-مانگورو واقع شده‌است.
خصوصیات
امبواواری ۲۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارو
پارو نام وسیله‌ای است شبیه به بیل که با استفاده از آن می‌توان قایقها و کشتیهای کوچک که فاقد موتور یا بادبان هستند را راند. پاروها معمولاً از چوب ساخته میشوند. از پارو برای روبیدن برف از پشت‌بام‌ها و پیاده‌روها نیز استفاده میشود.
قدمگاه (فیلم)
قدمگاه فیلمی به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور، نویسندگی محمد رضایی راد و تهیه‌کنندگی محمدرضا تخت‌کشیان محصول سال ۱۳۸۲ است.
خلاصه فیلم
رحمان پسری سرراهی است که از همان کودکی در روستا زندگی کرده و بزرگ شده است. هر سال در نیمه شعبان او برای ادای نذر ده ساله‌اش (که امسال آخرین سال آن است) راهی قدمگاه می‌شود. اما با رسیدن به این زیارتگاه رحمان خوابی می‌بیند که زندگی او را متحول می‌کند و…
جشنواره‌ها
جوایز و جشنواره‌های فیلم قدمگاه به قرار زیر است.
اندیس گوزل بلاغ
گوزل بلاغ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر چاپان استان آذربایجان شرقی قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، آهن است.
زرماهی‌ها
زَرماهی‌ها نام یک سرده از تبار سیکلیدهای تیلاپیایی است.
یایچی (چالدران)
جمعیت
این روستا در دهستان ببه‌جیک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
ماری فرانتی
ماری فرانتی (Marie Ferranti زاده ۱۹۶۲) نویسنده اهل فرانسه است که بخاطر نگارش «پرنسس مان‌تو» (La Princesse de Mantoue) برنده جایزه بزرگ رمان فرهنگستان فرانسه در سال ۲۰۰۲ میلادی شده است. این کتاب در ۱۳۸۹ توسط شراره شاکری به فارسی نیز برگردانده شده است.
امید هرندی
امید هرندی (زاده ۲۴ اسفند ۱۳۴۲ در رشت) دروازه‌بان سابق تیم ملی ایران و مدیر فنی تیم ملی بانوان بزرگسالان و جوانان می‌باشد. او با تیم ملی بانوان ایران در سال ۲۰۲۲، ۲ مدال نایب قهرمانی و ۱ قهرمانی آسیا به ارمغان آورد. وی همچنین با تیم بانوان شهرداری سیرجان در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا توانست به مقام نایب قهرمانی باشگاه‌های آسیا دست پیدا کند.
باشگاه نفت رشت
امید هرندی فوتبال رو به‌طور حرفه‌ای از باشگاه فوتبال صنعت نفت رشت به مربیگری مهدی ظهیری از قدیمی‌های فوتبال گیلان و از مربی‌های استعداد یاب آغاز کرد.
باشگاه سپیدرود رشت
وی پس از یکسال با کمتر از هفده سال سن عضو باشگاه سپیدرود رشت شد به ترکیب اصلی رسید با این تیم پس از شکست تیم ملوان انزلی در مسابقه رفت و برگشت به قهرمانی گیلان رسید.
باشگاه ابوذر رشت (داماش گیلان)
پس از آن برای حضور در مسابقات کشوری به عضویت تیم ابوذر رشت (ریشه تیم داماش گیلان) درآمد. پس از واگذاری امتیاز تیم ابوذر رشت به نهاد شهرداری وی سالها در این تیم بازیکن و کاپیتان بود.
باشگاه نیروی زمینی تهران و تیم ملی ارتش‌های جهان
بعد از شهرداری رشت سال ۶۳ تا سال ۶۵ در تیم نیروی زمینی تهران بازی کرد همان زمان با تیم ملی ارتش‌ها برای مسابقات ارتشهای جهان به مربی گری مهدی مناجاتی و در کنار بازیکنانی همچون فیروز کریمی، پرویز مظلومی، فرشاد پیوس، صمد مرفاوی در مسابقات الجزایر شرکت کرد.
تیم‌های ملی
هرندی در ۱۹ سالگی به تیم ملی جوانان دعوت شد، مربی او امیر حاج رضایی بود و در دو دوره از مسابقات آسیایی هم شرکت کرد همان دوره وی را به اردوی تیم ملی بزرگسالان نیز دعوت کردند با سنی حدود ۱۷ سال، اما ناصر ابراهیمی کمک مربی وقت تیم ملی بزرگسالان وقتی او را دید به علت سن کم و حضور بزرگانی همچون ناصر حجاری به وی اجازه تمرین نداد.
پس از آن با تیم ملی جوانان در مسابقات بنگلادش شرکت کرد و به عنوان بهترین بازیکن آن جام انتخاب شد. در مسابقات قهرمانی آسیا در نپال با تیم ملی جوانان شرکت کرد تا یک چهارم نهایی پیش رفت و آنجا با تیم عراق روبرو شدند به علت جنگ ایران و عراق با تیم عراق بازی نکردند و از مسابقات حذف و تیم ملی جوانان چهار سال از میدان‌های بین‌المللی محروم شد.
بعد از سال ۶۴ به تیم ملی بزرگسالان دعوت شد. بعد از اینکه ۱۴ نفر از تیم ملی استعفا دادند شادروان پرویز دهداری با او صحبت کرد و امید هرندی به عنوان دروازه‌بان اول تیم ملی انتخاب شد. احمدرضا عابدزاده و بهزاد غلامپور دروازه‌بان دوم و سوم تیم ملی بودند. اما اتفاقی عجیب افتاد و هرندی تیم ملی را برای حضور در یک بازی درون استانی بین تیم‌های آب منطقه‌ای رشت و شهرداری رشت از دست داد
دوران مربی‌گری
امید هرندی کمک مربی تیم استقلال رشت در زمان ناصر حجازی بود، وی همچنین کمک مربیان اصغر شرفی و مجید جهانپور در زمان پگاه گیلان را در کارنامه خود دارد.
هرندی در ۴ خرداد ۱۳۹۱ به عنوان سرمربی داماش گیلان انتخاب شد. وی دارنده مدرک مربیگری A آسیا می‌باشد. پس چندی بعد از اختلاف با امیر عابدینی از کار برکنار شد و به عنوان مربی تیم پارس لنگرود معرفی شد و با انحلال پارس لنگرود دوباره در سال ۱۳۹۳ به عنوان سرمربی داماش گیلان گماشته شد.
خرگوش پاتاگونی
خرگوش پاتاگونی یک حیوان جونده درشت‌هیکل بومی آمریکای جنوبی است که هم شبیه خرگوش و هم شبیه یک الاغ است.
آندره نوایل
آندره نوایل (André Noyelle; November 29, 1931 – 1931:11:29, February 4, 2003) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود.
کنجی اوبا
کنجی اوبا (大葉 健二؛ زادهٔ February 5, 1955) هنرپیشه اهل ژاپن است.
اندیس م
م یک اندیس است که در حوالی شهر رک سفید استان خوزستان قرار دارد
اهالی سنگاپوری
سنگاپوری‌ها یا اهالی سنگاپوری کسانی هستند که بدون در نظر گرفتن نژاد، در دولت شهر سنگاپور شناسایی شده‌اند یا به عبارتی دیگر تابعیت سنگاپور را دارند؛ در حقیقت این نژاد یک نژاد چند نژاده می‌باشد که از ترکیب سنگاپوری‌های مالایی، چینی و هندی‌ها تشکیل شده. اکثر مردم اندونزی در سال ۱۸۱۹، از هند، چین و مجمع‌الجزایر مالایی به این جزیره -و بقیه مکان‌های دارای این نژاد- رفته‌اند. بندر این شهر سر ستامفورد رافلز تأسیس شد. این شهر تا مدت‌ها به عنوان بندری برای قاچاق و مهاجرت غیرقانونی اهالی چین و این جزیره استفاده می‌شد. همه این عوامل (تجارت گسترده، مهاجرت غیرقانونی از مناطق مختلف، موقعیت و …) باعث شد تا اهالی این جزیره از نژادها مختلف باشند.
مطالعات سازمان بارومتر آسیا در سال ۲۰۰۶، اکثریت مردم جزیره سنگاپور را به عنوان یک نژاد مستقل از نژادهایی که قبلاً معرفی می‌شدند، با نام «اهالی سنگاپور» شناسایی شدند؛ این وضعیت در خالی است که اقلیت کمی از مردم این جزیره با نژادهای دیگر معرفی شدند. در حال حاضر جمعیت سنگاپوری‌های این جزیره ۳٬۳۴۳٬۰۰۰ نفر است و جمعیت سنگاپوری‌های خارج از جزیره یا کشور سنگاپور تقریباً ۲۱۲٬۰۰۰ نفر می‌شود.