cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ایل جاف
جاف‌ نام یکی از بزرگ‌ترین اتحادیه‌های ایلی قوم کرد می‌باشد که سرداران بزرگی از میان آن‌ها برخاسته‌اند (اکثرا از سرداران مشهور عثمانی‌ها و صفویه و افشاریه) و امروزه دیگر ساکن شهرهای بزرگی در ایران و عراق هستند که اکثریت آن‌ها ساکنین عراق می‌باشند و اقلیتی از آن‌ها ساکنین ایران هستند که در عراق حداقل سه شهر بزرگ عراق جاف و در ایران حداقل پنج شهر آن صد درصد جاف هستند. این اتحادیه ایلی در ابتدا توسط سید احمد بیگ کبیر که از اعقاب شیخ محمد زاهد ملقب به پیر خضر شاهویی می‌باشد پایه ریزی گردید که بعدها تحت حاکمیت فرزندان او که به بیگزادگان جاف معروف می‌باشند هدایت و رهبری گردید. دین اکثر آن‌ها اسلام اهل سنت است.
جاف‌ها به گویشی از گویش‌های کردی میانی (از شاخه‌های زبان کُردی) صحبت می‌کنند که به گویش جافی معروف است.
مردم جاف بومی منطقه زاگرس شمالی و مرکزی بین ایران و عراق هستند، ایل جاف مرادی در سال ۱۱۱۴ به دست رییس طایفه کُرد ظاهر بگ جاف (Zaher Beg Jaff) ساماندهی و شکل اساسی گرفت. امپراتوری عثمانی در دهه ۱۷۰۰ نام پاشا، یک لقب اصیل، به آن‌ها داد. روسای دیگر جاف عبارت بودند از محمد پاشا جاف، بانو اَدِلا، عثمان پاشا جاف و محمود پاشا جاف.
سکونت گاه‌های جاف‌ها
جاف‌های ایران دراستان کرمانشاه و در ناحیه ثلاث باباجانی و جوانرود و روانسر و کرمانشاه و سنقر و سرپل ذهاب و نیمی هم در پاوه هستند که درایران ساکنند هستند و دراستان کردستان ایران اکثراً ساکن شهر سقز و جاف‌های عراق در شهرهای چمچمال و کرکوک و سلیمانیه و حلبچه و… سکونت دارند. (البته اکثریت جاف‌ها ساکن عراق هستند).
جاف‌های شهرستان پاوه کرمانشاه بخشی از آن‌ها در خود شهر پاوه زندگی می‌کنند و از پنج دهستان پاوه، تمامی مردم سه دهستان شیوه سر و ماکوان (هر دو بخش بایِنْگان) و دهستان شمشیر (از بخش مرکزی) صد در صد جاف هستند و از دو دهستان باقی‌مانده هولی و سیروان نیز روستاهای نوریاب، کمدره٬ نجار، هیروی، ورا، بله‌بزان و… نیز جاف هستند.
در گذشته بخشی از جاف‌ها در کردستان به سر می‌بردند. امروزه بیشتر جافها، به ویژه در استان کردستان، تخته قاپو شده‌اند. می‌توان به وجود طایفه جاف سقز در منطقه سقز کردستان اشاره کرده و گفت که آنان شافعی مذهب‌اند. در سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده در ۱۳۷۷ش (آخرین آمار)، جمعیت عشایری دهستان‌های استان کردستان، به سبب یکجانشین شدن عشایر، ذکر نشده‌است.
ایل جاف به سه گروه عمده تقسیم می‌شوند: بزرگ‌ترین آنها، جاف عراق یا مرادی است که در عراق به سر می‌برند. گروه دوم، جاف جوانرودی است شامل پانزده تیره، از جمله:ایل منوچهری ساکن ده سرخ و تازاباد سریاس و جوانرود؛ولدبیگی،باشوکی؛رستم بیگی؛شکری،باباجانی،قبادی، و... هستند. گروه سوم، جاف گوران یا کرمانشاه / کرمانشاهی است شامل هشت تیره، از جمله گهواره و تفنگچی و قلخانی که هر سه در اوایل سده سیزدهم به اتحادیه گوران (از فرقهٔ اهل حق یا علی اللّهی) پیوستند و طایشه‌ای / تایشه‌ای و قادرمیرویْسی و نیریژی و بی بیانی / بیویانی که سنّی مذهب‌اند. جاف‌ها مسلمان و عمدتاً سنّیِ شافعی‌اند. سلسله‌های تصوف، مانند نقشبندیه و قادریه، در میان جاف‌ها پیروانی دارد. شیوخ و بزرگان صوفیه ایل جاف، مرید شیوخ برزنجی مانندشیخ عباس کرد کومائین‌‌وشیخ عیسی برزنجی، کاک احمد اعظم سلیمانی و نیز پیرخضر شاهو هستند که سر سلسله آن‌ها به شیخ عبدالقادر گیلانی می‌رسد جاف‌ها به گویش سورانی (از شاخه‌های زبان کردی) گفتگو می‌کنند که در محل به گویش جافی معروف است.
طبق سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده در ۱۳۷۷ش، جمعیت عشایری جاف در استان کرمانشاه ۶۵۵، ۷ تن (۳۲۳، ۱ خانوار) ضبط شده‌است، که مشتمل بود بر ۱۹۲، ۷ تن (۲۵۳، ۱ خانوار) در شهرستان پاوه، ۲۴۹ تن (۳۶ خانوار) در شهرستان جوانرود و ۲۱۴ تن (۳۴ خانوار) در شهرستان ثلاث باباجانی. پرورش بز و گوسفند عمدتاً و سپس گاو از اشتغالات آنان است و از قاطر و الاغ و اسب و شتر برای حمل ونقل استفاده می‌کنند. در آمار ۱۳۷۷ش، عشایر جاف ۴۲۲، ۵۵ رأس بز، ۱۴۴، ۱۹ رأس گوسفند و ۰۰۳، ۳ رأس گاو داشتند). آنان از صنایع دستی به بافت قالی، گلیم، جاجیم (به محلی: مُوْج)، سیاه چادر (به محلی: دَوار)، خورجین، نمد، شال و گیوه (به محلی: کَلاش) اشتغال دارند.
وجه تسمیه و پیشینه لغوی واژه جاف
"یکی از طوایف کُرد در ولایت جبال هستند با نام طایفه جاونیه که به نظر می‌رسد جاف تغییریافته جاو (جاوان) است".
خاستگاه اصلی ایل جاف شهر کلار است. به نظر می‌رسد که واژه جاف اختصار و خلاصه شده واژه جافان(جافان نام منطقه‌ای در نزدیکی کرکوک است که خاستگاه بخشی از مردم کرد جاف است) و این واژه نیز تغییر یافته واژه جابان در گذر زمان است و واژه جابان نیز تلفظ عربی واژه جاوان است، و این جاوان همان جاوان کُرد، صحابه کُرد پیامبر اکرم (ص) است.
ایل جاف بازماندهٔ همان ایل قدیم جاوان هستند.
نام ایل جاف برگرفته از جاوان یا جاوانیه، نام یکی از ایل‌های کُرد معروف در زمان‌های قدیم است که مسعودی به نَسَب آن‌ها می‌پردازد؛ از جمله جاوانیه و جلالیه (احتمالاً جلالیه همان طایفهٔ کلالیهٔ مسکون در نزدیکی شهر زور است که در صبح الاعشی به آن اشاره شده‌است).
طایفه جاوان کرد بعد از حمله هلاکو به بغداد تبدیل به عرب شده‌اند؛ ولی آنچه به واقعیت و حقیقت نزدیکتر است این است که طایفه جاف کنونی که در کردستان عراق و ایران زندگی می‌کنند نوادگان همان طایفه هستند. ولادیمیر مینورسکی(Vladimir Minorsky)، جاف‌های امروزی را منتسب به جاوان کُرد می‌داند. '''
نام جاوان در سیر تطور لغوی خود به جاو و جاوی (جاوان و جاوانیه در متون) بدل شده‌است و کارگزاران عرب نیز جاوی‌ها را به سبب سرسختی و جسارتها و مقاومتهایشان جافی (به معنای جفاکننده و خشن و تندخو) می‌نامیدند و به مرور نزد عامهٔ ایلیاتی‌ها به جاف و جافی شهرت یافتند
پیشینه واژه کردی جاف به معنای شجاع و دلیر است. احتمال داده‌است که واژه جاف در عربی، بر گرفته (منحوت) از جوانرود باشد. برخی جاف را برگرفته از نام جابان، سردار بزرگ ایرانی و بازماندگان ایل و اردوی وی، می‌دانند (رجوع کنید به، که در ذکر طوایف کرد از طایفه جاوانیه در ولایت جبال یاد کرده، به نظر می‌رسد جاف تغییریافته جاو / جاوان است.
پیشینه و تاریخ مردم جاف
جابان صحابه پیامبر (ص) در مکه صاحب فرزندی به نام ابن مأمون گردید و ابویحیی ابن مأمون ابن جاوان از علمای حدیث بوده‌است و در سال ۱۷۲ هجری در کردستان وفات یافته‌است، و فرزندان و نوه‌ها و عشیره جاوان کُرد بعد از فتح کردستان به به میان عشیره اشان در کردستان که جاوانیه (گاوانی و گاهی گالی) بازگشته‌اند و در همان‌جا نیز به زندگی ادامه داده‌اند که پس از بازگشت به کردستان به اشاعه دین اسلام در این خطه پرداختند و بزرگترین محدثین و دانشمندان علوم اسلامی تا اواخر قرن دوم از خطه کردستان برخاستند که بیشترشان از قبیله جاوان کُرد هستند.
این مردمان به مرور زمان دو دسته شدند:
دسته اول از عشیره جاوان کُرد:
دسته دوم از عشیره جاوان کُرد:
دسته دوم از نسل و بازماندگان و عشیره جاوان، که از همان صدر اسلام از این شهرها بیرون آمدند و به همراه سایر مسلمان‌ها به جهاد در سرزمین‌های دورتر پرداختند و بعد از دوره فتوحات اسلامی نیز به شهرهایشان بازنگشتند و زندگی کوچ نشینی و شکار را انتخاب کرده بودند که به همان صورت باقی ماندند و با سایر مردمان ترکیب نشدند و به مرور زمان به این مردم که از نسل جاوان کُرد بودند جاوانیه و جلالیه و گاهی گاوانی و گلالی می‌گفتند که از همان زمان صدر اسلام تا دوره معاصر با ازدیاد جمعیت اشان، از شمال تا جنوب کردستان عراق و همچنین از مرکز و غرب کردستان ایران تا جنوب غرب کرمانشاه پراکنده گشتند و به تیره‌های بسیار فراوانی تقسیم شدند.
از زمان عباسیان تا ابتدای حکومت قاجاریه، مردمان جاف به دلیل زندگی عشایری و روحیه سلحشوری و وفاداریشان همواره مورد علاقه شاهان بزرگ بوده‌اند و همواره شاهان بزرگ ایران زمین در جنگ‌هایشان از آن‌ها کمک می‌گرفتند.
نادرشاه افشار عده کثیری از مردمان جاف با نام عقیلی‌ها را که سکونت گاه اکثریتشان حوزه دربندی خان عراق بود (البته اقلیتی از آن‌ها نیزدر پاوه بودند)، را با خود همراه نموده و آنها را برای دفع افغان های شورشی به اصفهان برد و پس از یک سال آن ها را به استارآباد و کردکوی برای جلوگیری از حمله ترکمانها کوچاند(اقلیتی در اصفهان ماندند). البته این طایفه در جنگ کرنال که منجر به فتح هندوستان شد با نادرشاه همراه بودند.
در زمان امپراطوری عثمانی این نسل از عشیره جاوان کُرد که در ایران و عراق پراکنده بودند، بسیار زیاد شده بودند که در مکتوبات دوره عثمانی از این مردم با نام جاف نام برده می‌شود که از آن‌ها به عنوان مردمان عشایر دلیر و بسیار چابکی یاد می‌شود که مورد اعتماد سلاطین قدرتمند عثمانی بودند و در مواقع حساسی عثمانی‌ها از آن‌ها برای جنگ با دشمنان بهره می‌گرفتند.
در سال ۱۰۴۸(هجری قمری)، چون جاف‌ها به سلطان مراد چهارم عثمانی در فتح بغداد یاری فراوانی رساندند و علت اصلی پیروزی وی در فتح بغداد بودند، سلطان مراد به آنان لقب «جاف مرادی» داد که امروزه این جاف‌های مرادی پرجمعیت‌ترین و مشهورترین دسته از جاف‌ها هستند که در کردستان عراق زندگی می‌کنند.
در جریان جنگ جهانی اول در سال‌های (۱۹۱۴–۱۹۱۸)میلادی، و ورود قوای روسیه به مناطق کردستان و کرمانشاه، جاف‌ها با همکاری نیروهای عثمانی توانستند روس‌ها را شکست دهند و وادار به عقب‌نشینی کنند.
به همین دلیل عثمانی‌ها همواره علاقه خاصی به این مردمان سلحشور و دلیر داشتند و همواره از آن‌ها حمایت می‌کردند و برخی از روئسای ایل جاف حتی در مرکز امپراطوری عثمانی سمت‌های مهمی را عهده‌دار شدند تا آنجا که در زمان فرمانروایی عثمانی‌ها بر عراق، حلبچه که تا این زمان بسیار کوچک بود و ساکنین آن عده قلیلی از سوران‌ها و هورامی‌ها بودند و اهمیت خاصی نداشت که بنای آن به سال‌های بعد از ۱۷۰۰م بر می‌گردد و از جاف‌ها (ایل جاف) به عنوان بنیان‌گذاران و نخستین آبادگران این شهر نام برده‌اند، که تا اواخر سده بیستم نیز نقش مسلط خود را در منطقه حفظ نمودند و به دنبال حضور جاف‌ها در این منطقه، حلبچه در مقام یک شهر آباد به کانون حیات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی فعالی تبدیل شد تا اینکه در زمان تشکیل کشور عراق از "محمود پاشای جاف" به عنوان یکی از نخستین رهبرانی یاد می‌کنند که در راستای بیداری قومی و سیاسی مردم آن سامان اقدامات مثمرثمری را انجام داده‌است. با آغاز زوال و ضعف امپراطوری عثمانی؛ دشمنان عثمانی‌ها از این فرصت استفاده کردند و ابتدا حکومت قاجاری و سپس عرب‌های عراق ضربه‌های مهلکی به این مردمان وارد آوردند و به مرور زمان مردمان جاف اقتدار گذشته را از دست دادند و در ایران آن‌ها را از سکونت گاه اجدادیشان بیرون راندند و بسیاری از آنان را قتل علم کردند و ناچار اکثریت کردهای جاف به داخل خاک عراق رفتند، تا اینکه پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی اعراب نیز آخرین ضربه‌های مهلک را بر پیکره کردهای جاف وارد آوردند و آن‌ها را از شهرهایی که سکونت گاه اجدادیشان بود بیرون راندند و عرب‌ها را جایگزین آن‌ها در کرکوک و… نمودند و پس از مدت‌ها آوراگی این مردم به مرور کُردهای جاف ساکن شهرهای چمچمال و سلیمانیه و کرکوک و جوانرود و و ثلاث باباجانی و … گردیدند.
ایل جاف در ۱۳۲۹ هنگام حمله سالارالدوله (برادر محمدعلی شاه) به کردستان برای مقابله با قیام مشروطه، به سپاه شاه یاری رساندند. در جریان جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) و ورود قوای روسیه به مناطق کردستان و کرمانشاه، جاف‌ها با همکاری نیروهای عثمانی (به دلیل رقابت میان دولتهای عثمانی و روسیه) توانستند روس‌ها را وادار به عقب‌نشینی کنند.
به گفته محمدعلی سلطانی (ج ۲، بخش ۱، ص ۳۰۹)، در ۱۳۳۳ ایل جاف پیرو مذهب شافعی بودند و اردوهای عشایریِ (خِیْل) آن‌ها معمولاً شامل بیست تا سی چادر بود و هر اردو را سالمندی به‌طور غیررسمی اداره می‌کرد. هر عشیره را یک بیگ از خاندان خانی رهبری می‌کرد و جمعیت هر تیره به حدود چهار هزار تن (هشتصد خانوار) می‌رسید. سلطانی (همان‌جا) می‌افزاید که یکی از رده‌های ایلی جافِ جوانرودی، هوز بود که تنها در طوایف باباجانی و یکی دو مورد در میان طایفه رستم بیگی بر تیره‌ها اطلاق می‌شد. سلسله مراتب ایلی از خان آغاز و به ریش سفیدان ختم می‌شد و اردو کوچک‌ترین واحد بود که شامل چند خانواده می‌شد و رهبری آن برعهده ریش سفیدان ایل بود (خلیقی، ج ۲، ص ۶۲). مسکن ایلات در مناطق یکجانشین، خانه‌های روستایی ثابت گلی و سنگی، معمولاً دو طبقه بود: طبقه اول برای نگهداری دام و طبقه دوم برای زندگی افراد خانواده. طوایف «قریبْ] = نزدیک [کوچ » تابستان‌ها را بیشتر در کَپَر می‌گذراندند و طوایف «بعیدْ] = دور [ کوچ » از سیاه چادر استفاده می‌کردند.
۱۱۶۸، در دوره حکومت خسروخان (۱۱۶۸–۱۱۷۶)، فرزند احمدخان اردلان؛ دوره لطفعلی خان اردلان (۱۲۰۴–۱۲۰۹)؛ دوره خسروخان (۱۲۴۰–۱۲۵۰)، فرزند امان اللّه خان بزرگ؛ دوره امان اللّه خان ثانی (۱۲۶۵–۱۲۷۶)؛ و ۱۲۸۶ در زمان فرهادمیرزا (۱۲۸۴–۱۲۹۱)، عموی ناصرالدین شاه، که در مدت حکومت در کردستان جاف‌ها را به سختی شکست داد. در این نبردها، جاف‌ها به سوی شهرزور در عراق عقب‌نشینی می‌کردند در دوره ناصری (۱۲۶۴–۱۳۱۳)، از پرداخت علف چر از سوی جاف‌ها (برای قشلاق در منطقة کردستان)، به حاکم زهاب مطالبی آورده‌است. در این دوره، رئیسِ مرادیها، محمدپاشا (فرزند کیخسروبیگ) بود و عزیزآقا (رئیس طایفه شاطری) سایر طوایف مرادی را بر وی شوراند. محمدپاشا ناچار به جوانرود رفت و مجدداً تحت حمایت ناصرالدین شاه، به عراق بازگشت و ریاست ایل را به عهده گرفت. در ۱۳۳۳، نیکیتین (ص ۳۶۹) نوشته‌است که لقب مرادی در میان آنان چندان رایج نبود. پس از فروپاشی حکومت عثمانی در ۱۳۰۲ ش / ۱۹۲۳، شیخ محمود بَرْزَنجی، از رهبران کرد، ضد نیروهای انگلیسی در عراق قیام کرد. ظاهراً حکومت انگلستان برای شکست دادن وی درصدد بود تا بعضی از سران ایل جاف را به سوی خود جذب کند (رجوع کنید به حمدی، ص ۳۴–۳۶؛ برای آگاهی بیشتر دربارهٔ این قیام.
تا دوره محمدرضا پهلوی (۱۳۲۰–۱۳۵۷ ش) قشلاق آن‌ها در نواحی شمالیِ خیلات تا نزدیک قزل رَباط (سَعْدیه) و کرانه غربی رود سیروان (در استان سلیمانیه) و ییلاق آن‌ها در ایران، در حدود نواحی سقز و گَرّوس (کمابیش برابر شهرستان بیجار کنونی) و نزدیک شهر بیجار، گسترده بود (زکی، ج ۱، ص ۳۳۹؛ سنجابی، ص ۲۰). از جمله بزرگان جاف، مولانا خالد شهرزوری مشهور به مولانا خالدِ نقشبندی، از رهبران بزرگ طریقت نقشبندیه، است (برای آگاهی از دیگر بزرگان جاف عراق و ایران.
پوشش
پوشش و لباس مردم ایل جاف، که یکی از ایل‌های کرد زبان هستند؛ شامل قسمت‌های مختلفی می‌شود. پوشش مردان جافی چوخه و رانک است. نکتهٔ جالب شباهت پوشش مردان و زنان جافی است، در این ایل پوشش زنان نیز مانند مردان شامل: کرواس فقیانه، کوا، سخمه و… است. همچنین بانوهای جافی از زیورآلاتی در مدل‌های مختلف هم استفاده می‌کردند و در بیشتر این زیورآلات همچون خرخال، پنج لیره‌ای و کلاوزر،... سکه‌های طلا و نقره به کار برده‌شده‌است. ایلات کرد تقریباً دارای پوشش‌هایی مشابه هستند و تفاوت‌ها تنها در برخی جزئیات قابل مشاهده هستند.
نیکولاس مندس
نیکولاس مندس (Nicolás Méndez؛ زادهٔ November 2, 1992) بازیکن والیبال اهل آرژانتین است.
لطفی (هیرمند)
لطفی، روستایی از توابع بخش میان‌کنگی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۳ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
فورموس مندی
فورموس مندی (Formose Mendy؛ زادهٔ January 2, 2001) بازیکن فوتبال اهل سنگال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال سنگال بازی کرده‌است.
کریستینا زوسیک
کریستینا زوسیک (Christina Sussiek؛ زادهٔ March 4, 1960) دونده زن اهل آلمان بود.
رانی ری اسمیت
رانی ری اسمیت (Ronnie Ray Smith; March 28, 1949 – 1949:3:28, March 31, 2013) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
برئا
برئا (به لاتین: Berea) یک شهرک در آفریقای جنوبی است که در City of Johannesburg Metropolitan Municipality واقع شده‌است. برئا ۱٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد.
آی‌بازار
آی‌بازار (Ayıbasar) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
برقایل
برقایل (به عربی: برقايل) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان عکار واقع شده‌است.
مل پندر
مل پندر (Mel Pender؛ زادهٔ ) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اکساید
اکساید (Exide) شرکت الکترونیک آمریکایی است، که در سال ۱۸۸۸ تأسیس شد.
مل پندر
همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده‌است.
گان (لامو آتول)
گان (به لاتین: Gan) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است. گان ۳٫۰۸۰ نفر جمعیت دارد.
وارکرافت ۲: آن‌سوی دروازه تاریک
«وارکرافت ۲: آنسوی دروازه سیاه» یک بازی ویدئویی در سبک راهبرد بی‌درنگ است که توسط بلیزارد انترتینمنت در سال ۱۹۹۵ برای پلت‌فرم مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است.
دانشگاه دالهاوزی
تاریخچه
دالهاوزی به عنوان یک کالج غیر فرقه‌ای در سال ۱۸۱۸ توسط معاون فرماندار نوا اسکوشیا، جورج رامسی، نهمین ارل از دالهاوزی، کسی که دانشگاه به نام او نامگذاری شده، تأسیس شد. این کالج اولین کلاس خود را تا سال ۱۸۳۸ برگزار نکرد. تا آن زمان به خاطر مشکلات مالی به‌طور پراکنده فعالیت نمود. این دانشگاه برای سومین بار در سال ۱۸۶۳ پس از سازماندهی مجدد که تغییر نام به «فرمانداران کالج و دانشگاه دالهاوزی» داد بازگشایی شد. دانشگاه به طور رسمی در سال ۱۹۹۷ نام خود را به «دانشگاه دالهاوزی» از طریق قانون گذاری استانی، همان قانون گذاری که حکم به ادغام این دانشگاه با دانشگاه فنی نوا اسکوشیا داده بود، تغییر داد.
کوره اجرپزی
کوره اجرپزی، روستایی از توابع بخش میان‌کنگی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
حزب سوسیال دموکرات سوئد
حزب کارگران سوسیال دموکرات سوئد که اغلب به‌اختصار حزب سوسیال دموکرات یا S خوانده می‌شود، حزبی سیاسی در سوئد است. این حزب که قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین حزب سیاسی حال حاضر سوئد است، در سال ۱۸۸۹ تأسیس شد. در سال ۱۹۱۷ انشعابی در حزب صورت گرفت که منجر به تشکیل حزب سوسیال دموکرات چپ سوئد که امروزه به نام حزب چپ شناخته می‌شود، گردید. حزب سوسیال دمکرات پایه‌گذار ایدئولوژی سیاسی خانهٔ مردم در سوئد است.
رهبر کنونی این حزب ماگدالنا اندرسون است که از سال ۲۰۲۱ به این مقام رسیده و نخست‌وزیری سوئد را برعهده دارد. در آخرین انتخابات پارلمانی سوئد در سال ۲۰۱۸، این حزب با کسب ۱٬۸۳۰٬۳۸۶ رای، به ۲۸٫۲۶٪ آرا و ۱۰۰ کرسی دست یافت. هم‌چنین ۶ کرسی از ۲۰ کرسی سوئد در پارلمان اروپا در اختیار این حزب قرار دارد.
نشریه این حزب «سیاست روز» (Aktuellt i Politiken) نام دارد. سازمان جوانان این حزب «اتحادیه جوانان سوسیال‌دموکرات سوئد» Sveriges Socialdemokratiska) Ungdomsförbund) نام دارد.
وشستاری (ناحیه هرادتس کرالووه)
وشستاری یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هرادتس کرالووه واقع شده‌است. وشستاری ۱٬۷۱۶ نفر جمعیت دارد.
معدن نقره تاریخی در تارنووسکیه گوره
معدن نقره تاریخی در تارنووسکیه گوره (Zabytkowa Kopalnia Srebra) یک میراث جهانی یونسکو در تارنووسکیه گوره، سیلزی در لهستان است. این مکان بازمانده یک معدن صنعتی نقره است.
ایستگاه تلویزیون
ایستگاه تلویزیون، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
نیکول لیستن‌اشتاینر
نیکول لیستن‌اشتاینر (Nicole Leistenschneider؛ زادهٔ May 10, 1967) دونده زن اهل آلمان بود.
ماتیاس سانچز (بازیکن والیبال)
ماتیاس سانچز (Matías Sánchez؛ زادهٔ September 20, 1996) بازیکن والیبال اهل آرژانتین است.
محمد بن علی مازنی
محمد بن علی مازنی الدَهّان (؟-۱۳۲۱) (نسب: محمد بن علی بن عمر مازنی الدهّان دمشقی) هنرمند کاشی‌کار، موسیقی‌دان، آهنگساز، ادیب و شاعر شامی  بود.
حزب دموکرات مسیحی (سوئد)
حزب دموکرات مسیحی یک حزب سیاسی دموکرات مسیحی در سوئد است. این حزب در سال ۱۹۶۴ تاسیس شد و نخستین بار در سال ۱۹۸۵ موفق به ورود به ریکسداگ گردید. رهبر کنونی حزب ابا بوش است که از سال ۲۰۱۵ در این مقام قرار گرفته. در جدیدترین انتخابات سراسری سوئد در سال ۲۰۱۸ این حزب موفق به کسب ۶٫۳۲٪ آرا و ۲۲ کرسی در ریکسداگ شد. حزب دموکرات مسیحی همچنین ۲ نماینده در پارلمان اروپا دارد.
آدام وید (خواننده)
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کلودین اشاره کرد.
آیین بودایی در افغانستان
آیین بودایی در افغانستان یکی از مهم‌ترین نیروهای مذهبی منطقه در دورهٔ پیش از اسلام بود. گستردگی این آیین در جنوب کوه‌های هندوکش بود. بودیسم برای نخستین بار در سال ۳۰۵ پیش از میلاد که امپراتوری سلوکی یونان با امپراتوری مائوریای هند دست به همبستگی زدند، به افغانستان رسید.
فرهنگ یونان-بودیسم زیر چیرگی دولت یونانی بلخ (۲۵۰ تا ۱۲۵ پیش از میلاد) و دولت یونانی هند (۲۰۰ پیش از میلاد تا میلاد مسیح) در شمال پاکستان امروزی و افغانستان شکوفا شد.
در دورهٔ امپراتوری کوشان که از الفبای یونانی برای نوشتن زبانِ ایرانیِ بلخی استفاده می‌شد، فرهنگ یونان-بودیسم به اوج خود رسید.
لوکاسما که به پایتخت چین لوئویانگ رفت و نخستین مترجم مهایانه کتاب مقدس بوداییان به زبان چینی بود. مادارمارک سیتا که بر پایه رسالهٔ تاریخی ماهاوامسا سی هزار راهب بودایی را از بگرام به سریلانکا هدایت و وقفِ روان وِلی سایا در انوراد-هاپورا کرد.
پرستشگاه پرآوازهٔ بوداییِ ایرانی در بلخ در شمال افغانستان امروزی که نا‌‌مـــــــوَر به نوا ویهارا (نوبهار) بود، به عنوان کانون یادگیری بودایی آسیای میانه چندین سده فعالیت می‌کرد.
آیین بودایی در خاور فلات ایران با یورش مسلمانان کم‌رنگ شد و سرانجام در دورهٔ غزنویان در سدهٔ پنجم خورشیدی به پایان رسید.
گرویدن بلخ به آیین بودایی
در این‌که چرا کانون بودایی‌گری در شهر بلخ (که خود روزگاری جایگاه آتشکده پرآوازه نوبهار بود) پدید آمد، سخن بسیار است و هنوز این نکته به‌طور کامل روشن نشده‌است. برخی پژوهش‌گران برآنند که پس از سرنگونی شاهنشاهی هخامنشی بلخ از خاک ایران جدا شد و پیوند نزدیکی میان باختر و هند برقرار گشت. گویند در سال ۲۶ پیش از میلاد، پادشاه هند آشوکا که دین بودایی داشت، پیام‌آورانی برای ترویج این دین به سوی بلخ و قندهار فرستاد. پرستش‌گاه نوبهار دارای موقوفات فراوان بوده و پرده‌دار آن را «برمک» (برگرفته از واژهٔ سنسکریت پاراماکا प्रमुख، «پیشوا») می‌نامیدند و این لقب برای کلیهٔ کسانی بود که سرافرازیِ سدانت نوبهار را داشتند و خاندان برمکیان را نیز بدین نام خوانند، چون نیای خالد بن برمک سدانت این خانه را داشت.
دنتسپلای سیرونا
دنتسپلای سیرونا (Dentsply Sirona) شرکت تجهیزات پزشکی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
سید مرتضی آوینی
سید مرتضی آوینی ( – ) کارگردان فیلم مستند و روزنامه‌نگار حوزهٔ فرهنگی اهل ایران بود.
نام و تبار
سید مرتضی فرزند اول سید مهدی آوینی و منصوره منزوی بود. پدر آوینی مهندس معدن بود و به اقتضای آن، می‌بایست به معادن مختلف سطح کشور سفر می‌کرد. با این که نام شناسنامه‌ایِ او «سید مرتضی» بود، از همان کودکی و در خانواده با نام «کامران» که نام دومش بود مورد خطاب قرار می‌گرفت.
پیش از انقلاب
سید مرتضی آوینی در ۲۱ شهریور ۱۳۲۶ در شهر ری به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در شهرهای زنجان، کرمان و تهران به پایان رساند. او از کودکی با هنر انس داشت. شعر می‌سرود داستان و مقاله می‌نوشت و نقاشی می‌کرد. به گفته بسیاری از آشنایان و نزدیکان آوینی، او در جوانی دگرگون شد و زندگی او در آغاز دهه ۱۳۴۰ با سال‌های انقلاب فرق بسیار داشت. گذشته او، کمتر در رسانه‌های ایران بررسی شده‌است. ابراهیم حاتمی‌کیا در یادداشتی در شهروند امروز می‌نویسد «آیا کسی مرتضای قبل از انقلاب را می‌شناسد. آنانی که در آن دوران با او حشرونشر داشته‌اند از مرتضای تثبیت شده بعد از شهادتش راضی‌اند؟»؛ و دخترش کوثر معتقد است برای برخی «آوینی خوب، آوینی مرده‌است.»
آوینی در سال ۱۳۴۴ به عنوان دانشجوی معماری وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد. غزاله علیزاده، شهرزاد بهشتی و امیرهوشنگ اردلان از دوستان دوران دانشجویی او بودند. برخی ارتباط مرتضی آوینی با غزاله علیزاده را یکی از نکات پرابهام زندگی خصوصی او می‌دانند. هرچند برخی روایت‌های دست اول، از جمله آنچه امیرهوشنگ اردلان در مستند آقا مرتضی نقل می‌کند، حاکی از آن است که گرایشی از جانب آوینی وجود نداشته بلکه علیزاده پیگیر رسیدن به وی بوده‌است. طبق این نقل، علیزاده از طریق همکلاسی‌هایش از جمله اردلان برای آوینی پیغام می‌فرستاده اما آوینی از این موقعیت اجتناب می‌کرده‌است.
مرتضی آوینی با مریم امینی (زاده ۱۳۳۶) ازدواج کرد. به گفته همسرش، آن‌ها پیش از ازدواج آشنایی چند ساله داشتند (از پانزده‌سالگی) و با هم کتاب رد و بدل می‌کردند و به کنسرت و سخنرانی می‌رفتند.
مرتضی آوینی که در آغاز خود را «کامران آوینی» معرفی می‌کرد به اشعار فروغ فرخزاد، احمد شاملو، و مهدی اخوان ثالث علاقه داشت. به ظاهر خود می‌رسید کراوات می‌زد و به فلسفهٔ غرب علاقه‌مند بود.
امیرهوشنگ اردلان دوست و همکلاس پیشین او در دانشکده معماری هم دربارهٔ او می‌گوید:
مسعود بهنود دربارهٔ او می‌گوید:
در مقابل دیدگاهی وجود دارد مبنی بر این که چرخش آوینی یک چرخش صدوهشتاددرجه‌ای نبوده، بلکه گرایش دینی و اسلامی از همان پیش از انقلاب در او وجود داشته‌است. عادل فرهنگی دوست دوران دانشگاهش در این باره می‌گوید:
فرهنگی همچنین دربارهٔ جلسه دفاعیه پایان‌نامه آوینی می‌گوید:
امیرهوشنگ اردلان دیگر هم‌دوره‌ای آوینی دربارهٔ دوران دانشجویی وی گفته‌است:
شهرزاد بهشتی از هم‌دانشکده‌ای‌های او معتقد است:
به گفته همسرش:
آوینی بعدها با اندیشه‌های روح‌الله خمینی آشنا شد و در سالیان بعد به یک انقلابی بدل شد و مسیر زندگی خود را تغییر داد. خودِ آوینی دربارهٔ جوانیش می‌گوید:
آن گونه که خود گفته‌است با گرایش به اندیشه‌های انقلابی و اسلامی همه نوشته‌های پیشین خود را از بین برد.
پس از انقلاب
مرتضی آوینی معماری را با علاقهٔ زیاد یادگرفت، ولی پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) بنا به ضرورت‌های انقلاب آن را کنار گذاشت و به فیلم‌سازی پرداخت.
از نخستین کارهای او در گروه جهاد می‌توان به مجموعهٔ شش‌روز در ترکمن‌صحرا، سیل خوزستان، و مجموعهٔ مستند خان‌گَزیده‌ها اشاره کرد. گروه جهاد نخستین گروهی بود که بلافاصله پس از آغاز جنگ به جبهه رفت. دو نفر از اعضای گروه در همان روزهای نخست جنگ در قصر شیرین اسیر شدند و نفر سوم، در حالی که تیر به شانه‌اش خورده بود از حلقهٔ محاصره گریخت. پس از یک هفته که خرمشهر سقوط کرد و گروه که تازه توانسته بود شکل دوباره به خود بگیرد راهی منطقه شد. آن‌ها در جست‌وجوی حقیقت ماجرا به خرمشهر و آبادان رفتند که سخت در محاصره بود. ساخت مجموعهٔ حقیقت این‌گونه آغاز شد.
کار گروه جهاد در جبهه‌ها ادامه یافت. عملیات والفجر هشت که آغاز شد گروه، دیگر منسجم و منظم شده بود. همین شد که مجموعهٔ تلویزیونی روایت فتح در همان حال و هوا شکل گرفت و تا پایان جنگ هم ادامه پیدا کرد. آوینی می‌گوید: «انگیزش درونی هنرمندانی که در واحد تلویزیونی جهاد سازندگی جمع آمده بودند آن‌ها را به جبهه‌های دفاع مقدس می‌کشاند نه وظایف و تعهدات اداری. روح کارمندی نمی‌توانست در این عرصه منشأ فعل و اثر باشد. گروه‌های فیلم‌برداری ما با همان انگیزه‌هایی که رزم‌آوران را به جبهه کشانده بود کار می‌کردند… این‌جا عرصه‌ای نبود که فقط پای تکنیک یا هنر در میان باشد».
مرتضی آوینی با پایان جنگ و در فاصلهٔ سال‌های پایان جنگ و تأسیس مؤسسهٔ روایت فتح، نوعی کار هنری-مطبوعاتی را تجربه کرد. او در این دوره به سینما، هنر، فرهنگ واحد جهانی و مواجههٔ آن با مسائل گوناگون می‌اندیشید. حاصل همهٔ آن افکار و پژوهش‌ها و مباحث، نوشته‌هایی‌است که از او به جا مانده‌اند. تأملات مرتضی آوینی در ماهیت سینما که در فصل‌نامهٔ فارابی به چاپ رسیدند و بعد مقالاتی با عناوین جذابیت در سینما، آینهٔ جادو، قاب تصویر، زبان سینما و… از فروردین ۱۳۶۸ در ماهنامهٔ سوره منتشر شدند. مجموعهٔ این مقالات در کتاب آینهٔ جادو که جلد نخست از مجموعهٔ مقالات و نقدهای سینمایی او هستند چاپ شده‌است.
هرچند آشنایی با سینما در طول مدت بیش از ده سال مستندسازی و تجارب مرتضی آوینی در زمینهٔ کارگردانی مستند و به‌ویژه مونتاژ باعث شد که پیش از هر چیز به سینما بپردازد ولی اندیشه و سخن وی ناظر بر افقی فراتر بود. او در کنار تألیف مقالات نظریه‌پردازانه دربارهٔ ماهیت سینما و نقد سینمای ایران و جهان، مقالات بسیاری دربارهٔ حقیقت هنر، هنر و عرفان، هنر جدید اعم از رمان، نقاشی، گرافیک، تئاتر، هنر دینی و سنتی، هنر انقلاب و… نوشت که بیشتر آن‌ها در ماهنامهٔ سوره به چاپ رسید. طی همین دوران در خصوص مبانی سیاسی- اعتقادی نظام اسلامی و ولایت فقیه، فرهنگ انقلاب در مقابله با فرهنگ واحد جهانی و موضوعات دیگر، تفکر و پژوهش کرد تا بتواند پاسخ‌هایی برای همهٔ پرسش‌هایی که داشت پیدا کند.
نوشته‌های آوینی در ماهنامه سوره باعث شد برخی جریان‌های سیاسی وابسته به حکومت با او مخالفت کنند. اما همان گروه پس از مرگ آوینی به طرفداری از او پرداختند.
اواخر سال ۱۳۷۰ مؤسسه فرهنگی روایت فتح به دستور سیدعلی خامنه‌ای تأسیس شد تا به کار فیلم‌سازی مستند و سینمایی دربارهٔ دفاع مقدس بپردازد و تهیهٔ مجموعهٔ روایت فتح را که پس از پذیرش قطع‌نامه رها شده بود ادامه دهد. آوینی و بقیهٔ گروه، سفر به مناطق جنگی را از سر گرفتند و طی مدتی کم‌تر از یک سال، کار تهیهٔ شش برنامه از مجموعهٔ ده قسمتی شهری در آسمان را به پایان رساندند و مقدمات تهیهٔ مجموعه‌های دیگری را دربارهٔ آبادان، سوسنگرد، هویزه، و فکه تدارک دیدند. اگرچه مقارن با همین زمان، کارهای مطبوعاتی او نیز ادامه داشتند. شهری در آسمان که به واقعهٔ محاصره، سقوط و بازپس‌گیری خرمشهر می‌پرداخت، از سیما پخش شد، اما برنامهٔ وی برای تکمیل این مجموعه و ساختن مجموعه‌های دیگر با مرگش ناتمام ماند.
مرتضی آوینی از منتقدان سرسخت سیاست‌های فرهنگی محمد خاتمی بود.
فیلم‌شناسی
آوینی فیلم‌سازی را پس از انقلاب اسلامی و بنا به ضرورت‌های آن آغاز کرد. نخستین فیلم‌های او با نام‌های شش روز در ترکمن‌صحرا، سیل خوزستان و خان‌گزیده‌ها معطوف به موضوعاتی چون غائلهٔ گنبد، سیل در خوزستان و خوانین قشقایی فارس بود. او و گروهش با شروع کار جهاد سازندگی در سال ۱۳۵۸، ابتدا برای فعالیت‌های عمرانی به روستاهای محروم رفتند، اما چندی نگذشت که به فیلم‌سازی روی آوردند. با وقوع سیل در خوزستان، گروهی که بعدها مجموعهٔ حقیقت را ساختند، به خوزستان رفتند و گزارشی از آن واقعه تولید کردند. پس از آن ماجرای خسروخان و ناصرخان قشقایی در فارس پیش آمد و گروه جهاد برای ضبط صحنه‌های درگیری، به آباده و فیروزآباد رفتند. آن‌ها توانستند در حالی که فیروزآباد در محاصره بود، به آنجا بروند و نخستین صحنه‌های جنگی را ضبط کنند. با شروع جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹، گروه فیلم‌سازی جهاد از نخستین گروه‌هایی بود که برای ثبت وقایع جنگ به جبهه رفت. در همان روز اول جنگ، دو تن از اعضای آن گروه در قصر شیرین اسیر شدند و یک تن دیگر هم زخمی شد. با این حال گروه بار دیگر سر و شکل گرفت و هم‌زمان با محاصرهٔ خرمشهر، برای ضبط فیلم وارد این شهر شد. نتیجهٔ این کار، پخش اولین فیلم مستند دربارهٔ جنگ از تلویزیون بود که فتح خون نام گرفت. حدود یک هفته پس از آن، خرمشهر سقوط کرد و گروه جهاد این بار برای تولید مجموعهٔ مستند حقیقت که هدفش ترسیم علت‌های سقوط خرمشهر بود، به آبادان رفت. در نهایت مجموعهٔ حقیقت در یازده قسمت تولید شد. فعالیت‌های گروه جهاد با شروع عملیات والفجر ۸ شکل منسجم‌تری پیدا کرد و مجموعهٔ مستند روایت فتح پس از این عملیات تا پایان جنگ در حدود هفتاد تولید و پخش شد.
در اواخر سال ۱۳۷۰ بود که مؤسسهٔ فرهنگی روایت فتح به دستور سید علی خامنه‌ای تأسیس شد. هدف از این کار تولید فیلم‌های مستند و سینمایی دربارهٔ جنگ ایران و عراق و همچنین ادامهٔ تولید مجموعهٔ روایت فتح بود که کار تولید آن پس از پذیرش قطع‌نامهٔ ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد و پایان جنگ، متوقف شده بود. آوینی به همراه دیگر اعضای گروهش، به مناطق جنگی برگشتند و در کمتر از یک سال، شش قسمت از مجموعهٔ ده‌قسمتی شهری در آسمان ساخته شد. این مجموعه هم به چگونگی محاصره، سقوط و بازپس‌گیری خرمشهر می‌پرداخت که پخش آن در ماه‌های آخر زندگی آوینی انجام شد. او برای ساخت مجموعه‌های دیگری دربارهٔ شهرهایی چون آبادان، سوسنگرد، هویزه، فکه و نیز اتمام کار مجموعهٔ شهری در آسمان برنامه‌هایی داشت که با کشته‌شدنش در ۲۰ فروردین ۱۳۷۲ در فکه ناتمام ماند.
آوینی انگیزهٔ خود و دیگر اعضای گروه جهاد که در جبهه‌ها حضور داشتند را نه وظایف و تعهدات اداری، بلکه همان انگیزه‌ای می‌دانست که رزمنده‌ها را به جبهه‌ها کشانده بود. به عقیدهٔ او، در آنجا فقط پای هنر و تکنیک در میان نبود و انگیزه‌های دیگری برای کار در آن فضا نیاز بود. اولین نفر از اعضای این گروه که در جنگ کشته شد، علی طالبی در عملیات طریق‌القدس بود. یکی از اعضای به نام مهدی فلاح‌پور نیز در سال ۱۳۷۱ در لبنان کشته شد. به گفتهٔ آوینی، حقوق دریافتی اعضای گروه جهاد که از طریق جهاد سازندگی یا سپاه پاسداران تأمین می‌شد، ماهیانه هفت هزار تومان بود. با این حال جهاد سازندگی در سال ۱۳۶۶ مبلغ نود هزار تومان به گروه فیلم‌سازی جهاد کمک مالی کرد که آوینی می‌گوید آن را به خانواده‌های کشته‌شدگان گروه در جنگ هدیه داده‌اند.
دربارهٔ وی
در فروردین ۱۴۰۰ شبکه سه سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مستندی چند قسمتی به نام آقا مرتضی از زندگی مرتضی آوینی پخش کرد. روایتی که از زندگی آوینی در این مستند شده‌است اعتراض اعضای خانواده و برخی از نزدیکان مرتضی آوینی را برانگیخت. مریم امینی همسر مرتضی آوینی، مستند آقا مرتضی را مبتذل خواند. او با اعتراض به تصویرسازی از برخی جزئیات زندگی شخصی آوینی بدون اطلاع خانواده (از جمله رابطه مرتضی آوینی با غزاله علیزاده) آن را به پرده‌دری، وقاحت، ابتذال، و تعرض متهم کرد. کوثر آوینی دختر مرتضی در صفحه اینستاگرام خود گفته‌های این مستند از زندگی پدرش را سخیف، تحریف‌شده، و داستان‌پردازی توصیف کرد. حسین معززی‌نیا مستندساز و داماد مرتضی آوینی نیز در نامه‌ای به رئیس سازمان صداوسیما نوشته راش‌های یک مجموعه تلویزیونی ۳۰ قسمتی به نام روایت راوی را که او سال‌ها پیش کارگردانی و تدوین کرده، بدون اجازه در مستند آقا مرتضی استفاده کرده و به همین دلیل از سازندگان این مستند شکایت خواهد کرد. در مقابل، خانه مستند انقلاب اسلامی در بیانیه‌ای این اتهام‌ها را رد کرده و گفته سازمان هنری رسانه‌ای اوج و خانه مستند مالکان این مستند هستند و مجوزهای لازم را از سازمان روایت فتح گرفته‌اند. همچنین این نهاد، اتهام دزدی تصاویر را رد کرد.
کتاب‌شناسی
آوینی در سال ۱۳۶۷ به مدت یک ترم در مجتمع دانشگاهی هنر تدریس کرد ولی به دلیل آن که مفاد مورد نظر او برای تدریس با طرح دانشگاه هم‌خوانی نداشت، از ادامهٔ کار صرف‌نظر کرد. او در فروردین ۱۳۶۸ به انتشار مباحثی که برای تدریس فراهم کرده بود پرداخت. این مباحث با شرح و تفسیر بیشتر در قالب مقاله‌هایی چون «تأملاتی در ماهیت سینما»، «جذابیت در سینما»، «آینهٔ جادو»، «قاب تصویر و زبان سینما» و غیره در نشریه‌های فارابی و سوره به چاپ رسیدند. این مقاله‌ها بعدها جمع‌آوری شدند و در جلد اول کتاب آینهٔ جادو مورد بازنشر قرار گرفتند.
اوج فعالیت‌های آوینی در زمینهٔ مطبوعاتی به سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ برمی‌گردد. جایی که او به موضوعات متنوع و گسترده‌ای پرداخت که در صدر آن‌ها، موضوع سینما قرار داشت. او با تجربه‌ای که طی بیش از ده سال مستندسازی در حوزهٔ کارگردانی و مونتاژ کسب کرده بود، به نظریه‌پردازی دربارهٔ ماهیت سینما و نقد سینمای ایران و جهان پرداخت. در کنار این‌ها اما به دیگر زمینه‌های هنری چون رمان، نقاشی، گرافیک و تئاتر هم می‌پرداخت. مقالات او در این دوره با موضوعاتی چون حقیقت هنر، هنر و عرفان، هنر جدید، هنر دینی و سنتی و هنر انقلاب در ماهنامهٔ سوره به چاپ رسید. جدای از هنر، آوینی به مبانی سیاسی و اعتقادی نظام اسلامی و ولایت فقیه، فرهنگ انقلاب در مواجهه با فرهنگ واحد جهانی و تهاجم فرهنگی غرب، موضوع غرب‌زدگی و روشنفکری و تجدد و تحجر هم نظر داشت و مقاله‌هایی در این باره نوشت.
درون‌مایه
آوینی در سال‌های اول دانشجویی‌اش در دانشگاه تهران، تفکرات روشنفکرانه داشت و به فلسفه، شعر، موسیقی، ادبیات و نیز طراحی - که هم‌راستا با رشته‌اش بود - علاقه نشان می‌داد. با این حال با قرآن، مثنوی معنوی و ادبیات عرفانی نیز انس داشت. یامین‌پور در ماجرای فکر آوینی، او را در آن سال‌ها «کاملاً غرب‌زده» توصیف می‌کند. آوینی در دوران ۱۰ سالهٔ تحصیل در دانشگاه تهران اهل نوشتن بود و داستان‌های کوتاه و شعرهای نو می‌نوشت.
با وقوع انقلاب اسلامی، آوینی دچار تحول شده و تبدیل به متفکر طراز انقلاب شد. طوری که یامین‌پور او را «نمایندهٔ تفکر عقلانیت اسلامی» معرفی می‌کند. آوینی در نخستین باری که پس از انقلاب شروع به نوشتن کرد، نامه‌ای به برادرش سعید - که در آمریکا ساکن بود - فرستاد. او در این نامه به توصیف آنچه که دیده و حس کرده پرداخته است و آرزو می‌کند که کاش برادرش نیز در این تجربه با او شریک بود.
چارلز گرین
چارلز گرین (Charles Greene؛ زادهٔ March 21, 1945 – ۱۴ مارس ۲۰۲۲) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شهرستان سامان
شهرستان سامان یکی از شهرستان‌های توریستی در استان چهارمحال و بختیاری است که به خاطر سواحل زاینده رود شهرت دارد. این شهرستان شامل دو شهر به نام های سامان و هوره و دو بخش مرکزی و بخش زاینده‌رود می‌باشد. مرکز این شهرستان، شهر سامان است.
وارکرفت ۲: امواج تاریکی
«وارکرافت ۲: جریان تاریکی» (Warcraft II: Tides of Darkness) یک بازی ویدئویی در سبک راهبرد بی‌درنگ است که توسط بلیزارد انترتینمنت و در سال ۱۹۹۵ و در پلت‌فرم مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است.
شهرستان سامان
مناطق گردشگری
جاهای دیدنی این شهرستان، روستاهای حاشیه زاینده رود است که پل‌های زیادی بر روی این رودخانه ساخته شده از جمله پل زمان خان ، پل هوره، پل ایلبگی، پل کاهکش، پل چلوان و پل چم نار و امامزاده بابا پیراحمد می‌باشد.
اقتصاد و اشتغال
مهمترین منبع در آمد مردم این شهرستان، باغداری میباشد که از مهم ترین محصولات باغی این شهرستان می توان به بادام، هلو، گردو و انگور می باشد که بخش قابل توجهی از این بادام به کشور هند ، انگلستان و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس صادر میشود. بعد از باغداری، مهمترین منبع درآمد مردم شهرستان، جذب گردشگر میباشد که سالانه حدود ۲ میلیون گردشگر به این شهرستان سفر میکنند. این شهرستان دارای خانه باغ های گردشگری و ویلا های بسیار زیادی برای اسکان می باشد و این منطقه را به بهشت گردشگران و نگین استان چهارمحال و بختیاری تبدیل کرده است.
شهرها و روستاها
شهرستان سامان ۲۳ شهر و روستا دارد که از جمله معروف ترین آنان می توان به شهر سامان، شهر هوره و روستاهای شوراب صغیر، سوادجان، یاسه چای، مارکده، کاهکش، گرمدره، ایلبگی، چم عالی، چلوان، چمزین، چم ها و ... اشاره نمود.
مهمترین قطب گردشگری در استان چهارمحال و بختیاری و شهرستان سامان، پل زمانخان می باشد که بر روی زاینده رود ساخته شده و سالانه تعداد قابل توجهی گردشگر برای سیاحت این پل به این شهرستان سفر می‌کنند.
الکفیر، حاصبیا
الکفیر (به عربی: الكفير) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان حاصبیا واقع شده‌است. الکفیر  ۹۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قلجه‌ای
قلجه‌ای، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
راتافاندهو
راتافاندهو (به لاتین: Rathafandhoo) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است. راتافاندهو ۱٬۳۲۵ نفر جمعیت دارد.
کریزی تاون
کریزی تاون (Crazy Town) نام گروه موسیقی رپ آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ توسط برت مازور و ست بینزر در لس‌آنجلس شکل گرفت.
دابسونویل
دابسونویل (به لاتین: Dobsonville) یک منطقهٔ مسکونی در آفریقای جنوبی است که در خائوتنگ واقع شده‌است. دابسونویل ۲٫۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
کانال آگوستوف
کانال آگوستوف (Kanał Augustowski) یک آبراهه میان‌مرزی است که در سده نوزدهم ساخته شد و در استان پودلاسکی لهستان و منطقه گرودنو در بلاروس قرار دارد.
سایبالی
سایبالی (Սայբալը؛ Saybalı) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده‌است.
فاکوندو مدینا
فاکوندو مدینا (Facundo Medina؛ زادهٔ May 28, 1999 ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین، زیر ۲۳ سال آرژانتین، و آرژانتین بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است. جام جهانی
تاریخ مشارکت‌های تجاری در قرون وسطی
تاریخ مشارکت‌های تجاری در قرون وسطی ، عنوان رساله دکترای ماکس وبر (۲۱ آوریل ۱۸۶۴–۱۴ ژوئن ۱۹۲۰) اقتصاددان و جامعه‌شناس آلمانی در سال ۱۸۸۹ در دانشگاه نوشته شده‌است. نسخه اصلی به زبان آلمانی بود که به تاریخ مشارکت‌های تجاری در قرون وسطی ترجمه شده‌است.
وبر در این رساله، اصول حقوقی مختلف را بر اساس سود، ریسک و هزینه یک شرکت بررسی کرد که توسط چندین شرکت در قرون وسطی انجام شد.
بعدها این رساله با اضافه شدن مطالبی با عنوان «در تاریخ شرکت‌های تجاری در قرون وسطی، بر اساس منابع جنوب اروپا» منتشر شد.
مانادهو
مانادهو (به لاتین: Manadhoo) یک منطقهٔ مسکونی در مالدیو است. مانادهو ۳٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
ویراوا (ناحیه هرادتس کرالووه)
ویراوا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هرادتس کرالووه واقع شده‌است. ویراوا ۸٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۶ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جمال‌الدین وطواط
محمد بن ابراهیم بن یحیی انصاری شهرت‌یافته به جمال‌الدین وطواط (۱۲۳۵ - ۱۳۱۸) ادیب و نویسندهٔ علوم مصری بود. «غُرَرُ الخصائص الواضحة و عُرر النقائص الفاضحة»، «مناهج الفِکَر و مباهج العِبَر» و مجموعه نامه‌ها از آثار اوست.
اپرا (مرورگر وب)
اُپرا یک مرورگر وب رایگان و متن‌بسته است که حدود دو درصد از کاربران اینترنت را دارا بوده و توسط شرکت نرم‌افزاری اپرا توسعه داده‌شده‌است.
این مرورگر برای کاربری‌های همگانی اینترنت نظیر نمایش وبسایت‌ها، دریافت و ارسال نامه‌های الکترونیکی، مدیریت ارتباطات، گفتگوی برخط آی‌آرسی، بارگذاری از طریق پروتکل بیت‌تورنت و خواندن فیدهای وب مورد استفاده قرار می‌گیرد. اپرا برای کاربرد بر روی رایانه‌های شخصی، تلفن‌های همراه و تبلت‌ها به‌طور رایگان عرضه می‌گردد.
برای تلفن‌های همراه، اُپرا در سه نسخه متفاوت ارایه شده‌است، اُپرا، اُپرا مینی و اُپرا تاچ.
از نظر امنیتی اپرا دارای یک محافظ داخلی در مقابل حملات فیشینگ و برنامه‌های موسوم به بدافزار (Malware) مثل کرم‌ها یا اسب‌های تروجان رایانه‌ای است، همچنین دارای توانایی حفظ امنیت در هنگام مرور وبسایت‌ها و حذف اطلاعات شخصی همچون کوکی اچ‌تی‌تی‌پی‌ها است.
اپرا بازار قدرتمندتری در زمینه دستگاه‌های سیار مثل تلفن‌های همراه، تلفن‌های هوشمند و دستیار دیجیتال شخصی در اختیار دارد. اپرا برای دستگاه‌هایی که از سیستم‌عامل سیمبین یا ویندوز موبایل قابل استفاده است. نزدیک به ۴۰ میلیون دستگاه تلفن همراه دارای نرم‌افزار اپرا هستند. همچنین اپرا تنها مرورگر قابل استفاده بر روی کنسول‌های بازی نینتندو دی‌اس و وی محسوب می‌گردد. اپرا در برخی از کشورها مانند اوکراین محبوب‌ترین مرورگر وب شناخته شده‌است.
تاریخچه
اپرا به صورت یک پروژه تحقیقاتی در شرکت تله‌نور، بزرگ‌ترین شرکت ارتباطی نروژی، پا به عرصه وجود گذاشت. در سال ۱۹۹۵ (میلادی)، شرکتی مخصوص برای توسعه اپرا به نام اپرا سافتور ASA تأسیس شد. اپرا اولین در سال ۱۹۹۶ به صورت عمومی منتشر شد و اولین نسخه عمومی آن هم ۲٫۰ بود که فقط بر روی مایکروسافت ویندوز اجرا می‌شد. در سال ۱۹۹۸ پروژه‌ای برای پورت کردن اپرا به دستگاه‌های موبایل به منظور کسب درآمد در بازار نوظهور این نوع دستگاه‌ها، بنیان نهاده شد. نسخه ۴٫۰ که در سال ۲۰۰۰ (میلادی) منتشر شد، حاوی یک هستهٔ چندسکویی جدید بود که کار پورت کردن اپرا به سیستم‌عامل‌ها و سکوهای سخت‌افزاری مختلف را تسهیل می‌کرد.
تا این لحظه، اپرا یک نرم‌افزار مشروط بود و کاربران باید پس از دوره آزمایشی، نسخه کامل آن را خریداری می‌کردند. نسخه ۵٫۰ که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، دیگر یک نرم‌افزار مشروط نبود و پروژه اپرا سیاست جدیدی برای کسب درآمد از این مرورگر را اتخاذ کرده بود. این سیاست جدید آیت بود که اپرا تبدیل به یک آگهی‌افزار شود و برای کاربرانی که برای استفاده از آن هزینه نکرده‌اند، تبلیغات نمایش داده شود. در نسخه‌های بعدی اپرا، این امکان برای کاربران فراهم شد تا بین دیدن بنرهای تبلیغاتی یا دیدن تبلیغات متنی از طرف گوگل، یکی را انتخاب کنند. از نسخه ۸٫۵ که در سال ۲۰۰۵ (میلادی) منتشر شد، تبلیغات به صورت کامل از اپرا حذف شد و شرکت گوگل تبدیل به حامی مالی اصلی این پروژه شد (که در عوض، پروژه اپرا قبول کرده بود که موتور جستجوی گوگل، موتور جستجوی پیشفرض در اپرا باشد)
نسخه ۹٫۱ که در سال ۲۰۰۶ (میلادی) منتشر شد، علاوه برداشتن تعدادی قابلیت جدید گوناگون، مجهز به قابلیتی بود که به موجب آن، کاربر را در برابر صفحات جعلی و کلاهبرداری اینترنتی محافظت می‌کرد. این کار با استفاده از فناوری‌هایی صورت می‌گرفت که از طرف GeoTrust (ارائه‌کننده گواهینامه دیجیتالی) و PhishTank (سازمانی که وبگاه‌های فیشینگ شناخته‌شده را پیگیری می‌کرد) تأمین شده بودند. در نسخه ۹٫۵ وقتی که Netcraft جای GeoTrust را گرفت و برای محافظت در برابر بدافزارها هم از Haute Secure استفاده شد، این قابلیت بهینه شد و گسترش پیدا کرد.
همچنین در سال ۲۰۰۶ (میلادی)، Opera Software ASA برنامه Internet Channel و Nintendo DS Browser را برای کنسول‌های بازی نینتندو دی‌اس و Wii منتشر کرد.
یک موتور جاوااسکریپت جدید به نام Carakan، که نامش از الفبای ژاپنی گرفته شده بود، در نسخه ۱۰٫۵۰ معرفی شد. بر طبق گفته اپرا سافتور، کاراکان اپرا ۱۰٫۵۰ را هفت برابر سریع‌تر از اپرا ۱۰٫۱۰ می‌ساخت. در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰، نسخه ۱۱ از مرورگر اپرا منتشر شد که دارای قابلیت افزونه‌ها، زبانه‌های پشته‌ای، حرکات تصویری ماوس، و تغییراتی در نوار آدرس بود. نسخه ۱۲ هم در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲ منتشر شد.
در ۱۲ فوریه ۲۰۱۳، اپرا خبر داد که قصد دارد موتور پرِستو را کنار گذاشته و با استفاده از کدهای پروژه کرومیوم، از موتور وب‌کیت که در مرورگر کروم شرکت گوگل بکار رفته، استفاده کند. همچنین اپرا سافتور طرحی ریخته بود تا کدهایی را به وب‌کیت اهدا کن. در ۳ آوریل ۲۰۱۳، گوگل اعلام کرد که برخی از اجزای وب‌کیت را منشعب خواهد کرد تا یک موتور چیدمان جدید به نام بلینک به وجود آورد؛ در همان روز، اپرا تأیید که کرد که این پروژه هم در پیاده‌سازی بلینک، تابع گوگل خواهد بود.
در ۲۸ می ۲۰۱۳، یک نسخه بتا از اپرا ۱۵ در دسترس قرار گرفت که اولین نسخهٔ مبتنی بر پروژه کرومیوم بود. بسیاری از قابلیت‌های شاخص نسخه‌های قبلی حذف شده بودند، و Opera Mail هم به صورت یک برنامه مجزا که از اپرا ۱۲ مشتق شده بود، درآمد.
ویژگی‌ها
اپرا به صورت توکار از قابلیت زبانه‌بندی پنجره‌ها پشتیبانی می‌کند و قابلیت‌های پیشفرض آن را می‌توان با استفاده از افزونه‌ها گسترش داد. همچنین اپرا مجهز به یک نوار بوکمارک و دانلود منیجر هم هست. اپرا قابلیتی به نام Speed Dial دارد. این قابلیت، به کاربر اجازه می‌دهد تا تعداد نامحدودی از صفحات وب را به میل خود انتخاب کند تا وقتی که زبانه جدیدی باز می‌شود، آن صفحات به صورت کوته‌وار نشان داده شوند. به کمک Speed Dial، می‌توان آن صفحات را به روش آسان‌تر و کارامدتری مرور کرد. - سرعت بالا در بارگذاری صفحات وب
شبکه خصوصی رایگان اپرا(opera VPN)
یکی از دلایل محبوبیت مرورگر اپرا VPN آن است که در واقع یک نوع پروکسی است و اطلاعات را به صورت VPN رمز گذاری می‌کند و ارتباطی امن برای شما ایجاد می‌کند، این ویژگی جدیداً در ایران فیلتر شده‌است.
مسدود کننده تبلیغ اپرا
مرورگر اپرا در آپدیت اخیر خود یک ویژگی جدیدی معرفی کرده‌است که تبلیغات سایت‌ها را حذف کرده و امکان اضافه کردن لیست شخصی خود را نیز می‌دهد همچنین این افزونه در سایت‌هایی که اجازه رونوشت برداری از مطالبشان را نمی‌دهد کار می‌کند و این درخواست را مسدود و اجازه کپی را به کاربر می‌دهد5
اسکندر شیخ
اسکندر شیخ (Skander Cheikh؛ زادهٔ January 8, 1987) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
محسن مرآت اسفندیاری
محسن مرآت‌ اسفندیاری (زاده ۱۲۹۱ خورشیدی) دیپلمات و قانونگذار دوره پهلوی بود.
در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که از دوم تا چهارم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، مرآت اسفندیاری به نمایندگی سیرجان انتخاب شد و کرسی خود را در دو دوره بعد نیز حفظ کرد. پس از بازگشت به وزارت امور خارجه به ریاست اداره پنجم سیاسی منصوب شد و پس از آن به سفارت ایران در کشورهای لهستان، اسپانیا و کانادا رسید.
توبیاس سیپل
توبیاس سیپل (Tobias Sippel؛ زادهٔ March 22, 1988) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن و باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
لیبرال‌ها (سوئد)
لیبرال‌ها یک حزب سیاسی لیبرال در سوئد است. این حزب از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ عضو ائتلاف حاکم به رهبری حزب میانه‌رو بود. حزب لیبرال‌ها عضوی از بین‌الملل لیبرال است. سیاست‌های حزب مبتنی بر اقتصاد بازار، پیوستن سوئد به ناتو و منطقه یورو و سرمایه‌گذاری در انرژی هسته‌ای است. رهبر کنونی حزب یوهان پرسون است که از آوریل ۲۰۲۲ بعد از استعفای نیامکو سابونی در این مقام قرار دارد. در جدیدترین انتخابات سراسری سوئد در سال ۲۰۱۸ این حزب موفق به کسب ۵٫۴۹٪ آرا و ۲۰ کرسی در ریکسداگ شد. حزب لیبرال‌ها همچنین ۱ نماینده در پارلمان اروپا دارد.
گزمه (زابل)
گزمه (زابل)، روستایی از توابع بخش میان‌کنگی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۹۸–۱۳۹۷
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۹۸-۱۳۹۷ هجدهمین دوره لیگ دسته دوم فوتبال ایران می‌باشد.
در پایان مسابقات تیم‌های خوشه طلایی ساوه و آرمان گهر سیرجان به صورت مستقیم و تیم نیروی زمینی با برتری در مرحله پلی‌آف به لیگ آزادگان صعود کردند.
گروه ۱
با پرداخت نشدن بدهی بازیکن برزیلی تیم استقلال اهواز با دستور فیفا به لیگ دسته سوم مرحله نهایی سقوط کرد و تیم ایرانجوان بوشهر در لیگ دسته دوم فصل آینده ماندگار شد.
تیم راه آهن تهران به دلیل عدم حضور از دو دیدار در مسابقات براساس قوانین از مسابقات کنار گذاشته شده و به لیگ دسته سوم مرحله اول سقوط کرد.
بسام الدعسی
بسام الدعسی (Bassam Dâassi؛ زادهٔ September 13, 1980) بازیکن فوتبال اهل تونس بود.
آنا ساترلند بیسل
آنا ساترلند بیسل (Anna Sutherland Bissell) (زادهٔ ۱۸۴۶ ـ درگذشت ۱۹۳۴)، اولین CEO زن در ایالات متحده و عضو هیئت‌مدیرهٔ شرکت بیسل بود که به‌خاطر جارو‌های برقی و جاروی فرش آن معروف است.
بسام الدعسی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الملعب تونس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
آنا ساترلند بیسل
اوایل زندگی
در ۲ دسامبر ۱۸۴۶، بیسل در ریور جان، نوا اسکوشیا چشم به جهان گشود. پدر بیسل، ویلیام ساترلند (زادهٔ ۱۸۱۱- درگذشت ۱۹۰۷)، ناخدا بود. مادر بیسل، النور (نی پوتنام) ساترلند (زادهٔ ۱۸۱۷- درگذشت ۱۸۵۳) بود.
حرفه
بیسل تا ۱۶ سالگی معلم مدرسه بود.
اجرائیات
بیسل پس از مرگ شوهرش در سال ۱۸۸۹ و درحالی‌که پنج فرزند داشت، مسئولیت این کسب‌وکار را برعهده گرفت و مدیر اجرایی شرکت بیسل شد.
بیسل دستورالعمل‌های جدیدی در مورد علائم تجاری و حق ثبت اختراع بنیان نهاد و جارو فرش بیسل را به بازار بین‌المللی عرضه کرد. تا سال ۱۸۹۹، او بزرگ‌ترین سازمان در نوع خود در جهان را ایجاد کرد.
کنگ ملاعبدالله
کنگ ملاعبدالله، روستایی از توابع بخش میان‌کنگی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
آنا ساترلند بیسل
اجرائیات
در سال ۱۹۱۹، بیسل همچنین به ریاست شرکت بیسل رسید. او در مقام رئیس شرکت و رئیس هیئت‌مدیره، سیاست‌های مترقی نیروی کار ازجمله برنامه‌های پرداخت حقوق کارکنان و حقوق بازنشستگی کارگران را مدت‌ها قبل از این‌که این رویه‌ها در صنعت فراگیر شود، مطرح کرد.
در مورد بیسل می‌گویند: «او به روشی که سایر زنان زمان خود فرانسوی می‌خواندند، در بازرگانی تحصیل کرد». او با پیچیدگی‌های فزایندهٔ صنعت‌گرایی همگام بود و از تمام جنبه‌های تولید در شرکت بیسل آگاه بود.
کنگ ملاعبدالله
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۷ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
آنا ساترلند بیسل
بشردوستی
بیسل یکی از اعضای اصلی باشگاه ادبی بانوان، عضو دائمی باشگاه شهر زنان و عضو فعال زونتا بود. او در هیئت‌مدیرهٔ The Clark Memorial Home فعالیت کرد و سال‌ها تنها بانوی عضو انجمن ملی لوازم فلزی خانگی مردان بود.
بیسل بشردوستی سخاوت‌مند بود. او نخستین زن معتمد کلیسای اسقفی پروتستان بود و در خانهٔ بیسل که برنامه‌ای تفریحی و آموزشی برای گرند رپیدز، جوانان میشیگان و زنان مهاجر بود، فعالانه مشارکت داشت. او همچنین در هیئت‌مدیرهٔ آنچه که قرار بود بعدها خانهٔ کودکان بلاجت شود، فعالیت کرد.
زندگی شخصی
بیسل همسر ملویل روبن بیسل بود. آن‌ها پنج فرزند به نام‌های آنا دوتل بیسل (زادهٔ ۱۸۶۸)، لیلی می بیسل (زادهٔ ۱۸۷۱)، ملویل روبن بیسل (زادهٔ ۱۸۸۲)، هاروی بیسل (زاده‌ی۱۸۸۵) و ایروینگ جوی بیسل (زادهٔ ۱۸۸۸) داشتند. در سال ۱۸۸۹، شوهر بیسل بر اثر ابتلا به ذات‌الریه درگذشت.
بیسل در ۸ نوامبر ۱۹۳۴، در گرندرپیدز، میشیگان چشم از جهان فروبست. بیسل در قبرستان اوک هیل در گرند راپیدز، میشیگان آرمیده است.