cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کم‌خونی فقر آهن
یافته‌های آزمایشگاهی
کاهش هماتوکریت و هموگلوبین که با کوچک شدن حجم گلبولهای قرمز (میکروسیتیک شدن) همراه است. سطح سرمی فریتین و آهن خون نیز کاهش یافته و سطح ظرفیت پیوند برای آهن (TIBC) افزایش یافته‌است. گلبولهای قرمز در زیر میکروسکوپ، بیشتر هیپوکروم (رنگ پریده) و میکروسیت (کوچک) هستند.
تشخیص و درمان
با یافته‌های غیرطبیعی در آزمایش خون و علائم بالینی در بدن حاصل می‌شود. ترکیبات دارای آهن مانند فروس سولفات در درمان و پیشگیری از کم خونی فقر آهن به کار می‌رود. مصرف گوشت و جگر، مغزها مانند پسته، ماهی، زرده تخم‌مرغ، سبزیهای دارای برگ سبز تیره مانند جعفری، اسفناج و حبوبات مثل عدس و لوبیا همچنین میوه‌های خشک (مانند برگه‌ها) و دانه‌های روغنی مفید است. مصرف ویتامین ث بعد از غذا (مانند آب لیمو) موجب افزایش جذب آهن و مصرف چای و قهوه موجب کاهش جذب آهن می‌شود. در حقیقت تانن موجود در چای و آهن دو عنصری هستند که به هم می‌چسبند و دفع می‌شوند، بنابراین آهن جذب بدن نمی‌شود. به همین دلیل همه افراد (خصوصاً کسانی که به کم خونی مبتلا هستند)، بهتر است نوشیدن چای را به دو ساعت بعد از غذا موکول کنند. قهوه، دمنوش‌های گیاهی و شکلات داغ هم از جمله نوشیدنی‌هایی هستند که می‌توانند مانع جذب آهن شوند.
میزان نیاز به آهن
نیاز روزانه به این ماده بسیار اندک و در حد یک میلی‌گرم است البته میزان نیاز به آهن براساس سن، جنس و وضعیت فیزیولوژیکی افراد متفاوت می‌باشد؛ مثلاً زنان باردار به علت افزایش حجم خون، رشد جنین و جفت و سایر بافت‌ها به آهن بیشتری نیاز دارند. در شیرخوارانی که شیرمادر می‌خورند در صورت سلامت مادران، میزان آهن موجود در شیر مادر برای ۶–۴ ماه اول زندگی کافی است ولی از شش ماهگی به بعد استفاده از قطره آهن توصیه می‌شود. در کودکانی که از شیرخشک استفاده می‌کنند معمولاً کمبود آهن وجود ندارد. در نوزادانی که با وزن کم متولد می‌شوند، ذخایر آهن اغلب اندک بوده و باید از ۳ ماهگی آهن اضافی به صورت قطره خوراکی خورانده شود. همچنین بستن پیش از موقع بند ناف نیز به این دلیل که نوزاد را از یک سوم کل خونش محروم می‌کند، خطر فقر آهن را افزایش می‌دهد.
زندان پرچونک
زندان پرچونک مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان دشتستان، بخش ارم، دهستان ارم، روستای پرچونک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گوگل داکس
گوگل داکس (به انگلیسی: Google Docs ) یک پردازشگر واژه است که به عنوان بخشی از یک مجموعه نرم‌افزاری رایگان و متنی بر وب ارائه شده توسط شرکت گوگل در سرویس گوگل درایو خود است. این سرویس همچنین به ترتیب شامل گوگل شیت و گوگل اسلایدز ، صفحه گسترده و برنامه ارائه می‌شود. گوگل داکس به عنوان یک برنامه وب، برنامه تلفن همراه برای اندروید، آی‌او‌اس، ویندوز، بلک‌بری و به عنوان یک برنامه دسکتاپ در کروم اواس گوگل در دسترس است. این برنامه با فرمت های پرونده مایکروسافت آفیس سازگار است. این نرم‌افزار به کاربران اجازه می‌دهد تا ضمن همکاری با سایر کاربران در زمان واقعی، فایل‌ها را به‌صورت آنلاین ایجاد و ویرایش کنند. ویرایش‌ها توسط کاربر با سابقه ویرایش، تغییراتی را ردیابی می کنند. موقعیت ویرایشگر با یک رنگ و نشانگر خاص ویرایشگر برجسته می‌شود. سیستم مجوزها کارهایی را که کاربران می‌توانند انجام دهند، تنظیم می‌کند. بروزرسانی‌ها با استفاده از یادگیری ماشین از جمله «کاوش»، ارائه نتایج جستجو بر اساس محتویات یک سند و «موارد اقدام»، ویژگی‌هایی را معرفی کرده‌اند که به کاربران امکان می‌دهد وظایف خود را به کاربران دیگر اختصاص دهند.
ذخیره سازی خودکار
برخلاف مایکروسافت آفیس، لازم نیست به خاطر نگرانی بابت از دست رفتن تغییرات ایجاد شده، به صورت پیاپی فایل را ذخیره کنید. از آنجایی که گوگل داکس بعد از ایجاد هر فایل آن را به صورت خودکار در گوگل درایو ذخیره کرده و همچنین بعد از اعمال هر تغییر، سریعاً نسخه جدید را جایگزین نسخه قبلی می‌کند، دکمه‌ای تحت عنوان “Save” به منظور ذخیره‌سازی دستی درونش وجود ندارد.
کایر (سیلوانه)
کایر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان مرگور واقع شده‌است. کایر ۱٬۰۵۹ نفر جمعیت دارد.
کمیل شمعون
کَمیل شمعون (Camille Chamoun زاده ۳ آوریل ۱۹۰۰، دیر القمر – درگذشته ۷ آگوست ۱۹۸۷، بیروت)، سیاستمدار اهل لبنان بود. وی به مدت شش سال(۱۹۵۲–۱۹۵۸) عهده‌دار ریاست جمهوری لبنان بوده‌است.
بنی‌حماد (دژ)
بنی‌حماد (قلعة بنی حماد) دژی در الجزایر است. این قلعه میراث جهانی یونسکو در الجزایر است.
سیارک ۲۵۵۲۰
سیارک ۲۵۵۲۰ بیست و پنج هزار و پانصد و بیستمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۶.۲ است.
ادوارد رامبرگ
ادوارد رامبرگ (Edward G. Ramberg؛ زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۰۷ درگذشته ۹ ژانویه ۱۹۹۵) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وبمین
وبمین یک ابزار تحت وب برای مدیریت و پیکربندی بخش‌های مختلف سیستم‌عامل است. این ابزار بیشتر در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس استفاده می‌شود اما نسخه‌های اخیر آن در سیستم‌عامل مایکروسافت ویندوز هم قابل استفاده هستند. وبمین یک نرم‌افزار آزاد است و تحت پروانه بی‌اس‌دی عرضه می‌شود. با استفاده از وبمین، می‌توان قسمت‌های داخلی سیستم‌عامل نظیر حساب‌های کاربری، سهمیه‌بندی دیسک سخت، سرویس‌های شبکه، فایل‌های پیکربندی و تعدادی سرویس‌دهنده متن‌باز نظیر کارساز وب آپاچی، پی‌اچ‌پی، مای‌اس‌کیوال و ... را پیکربندی کرد. وبمین تا حد زیادی بر پایه زبان برنامه‌نویسی پرل نوشته شده است و پروسه و سرور وب مخصوص به خودش را دارد. به صورت پیشفرض، برای ارتباط با وبمین از پورت ۱۰۰۰۰ روی پروتکل تی‌سی‌پی استفاده می‌شود. در صورتی که بسته اوپن‌اس‌اس‌ال و ماژول‌های مرتبط پرل هم نصب شده باشد، می‌توان از ارتباطات امن اس‌اس‌ال هم برای کار با وبمین استفاده کرد. وبمین از تعدادی ماژول تشکیل شده است که هر ماژول برای پیکربندی یک قسمت استفاده می‌شود و رابطی برای یک فایل پیکربندی خاص است. ماژول‌ها را می‌توان به دلخواه حذف یا نصب کرد. این طراحی ماژولار، اضافه کردن قابلیت‌های جدید به وبمین را راحت‌تر می‌کند. همچنین داشتن یک معماری ماژولار به هر کسی امکان می‌دهد که ماژول‌های دلخواه خودش را بنویسد. نویسنده اصلی وبمین، جیم کامرون، برنامه‌نویس اهل استرالیا است.
ظفرآباد (شیراز)
ظفرآباد (شیراز)، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان شیراز در استان فارس ایران است. روستای ظفرآباد یکی از قدیمی ترین روستاهای استان فارس محسوب می شود. با رشد صادرات محصولات کشاورزی در سالهای اخیر و راه اندازی کارگاه های سورت و بسته بندی محصولات کشاورزی و باغی، ظفرآباد به قطب صادرات محصولات در منطقه تبدیل شده و علاوه بر ایجاد اشتغال برای مردم روستا، برای مردم منطقه نیز اشتغال مستقیم و غیر مستقیم ایجاد شده است. مهمترین محصولات صادراتی ظفرآباد شامل سبزیجات، کاهو، کلم، هندوانه، کدو، انگور و چغندر می باشد که بصورت مستقیم از طریق فرودگاه شیراز به کشورهای منطقه از جمله امارات، قطر، عمان و روسیه صادر می شود. آب روستای ظفراباد یکی از بهترین و تمیز ترین آب های جهان شناخته شده است،این آب از کوه های روستای ظفراباد که جزو مرتفع ترین رشته کوه های زاگرس است سرچشمه می‌گیرد. مکان های تفریحی زیادی هم در کوه های ظفراباد وجود دارد.
منطقه هرینگی لندن
این منطقه ۲۹.۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۶٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای لیوری-گرگان، کوبلنتس و لارناکا خواهرخوانده‌های منطقه هرینگی لندن هستند.
لوئیز ریبیرو پینتو نتو
لوئیز ریبیرو پینتو نتو (Luiz Ribeiro Pinto Neto؛ زادهٔ November 16, 1946  – ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۲) مربی فوتبال اهل برزیل بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده بود می‌توان به پالمیراس، فلومیننزه، و باشگاه ورزشی اینترناسیونال، فلومیننزه، و تیم ملی فوتبال برزیل اشاره کرد.
اولدزموبیل استارفایر
اولدزموبیل استارفایر (Oldsmobile Starfire) خودروی مفهومی است که در سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ - ۱۹۷۴–۱۹۷۹ توسط شرکت اولدزموبیل تولید شده‌است.
اسکویی
اِسکویی نوعی موسیقی است که خاستگاه آن سوئد و فنلاند است. این سبک از ترکیب «لیدها» و «بیس های» سبک‌های سینث‌پاپ و چیپ تیون، با ریتم هائی شبیه به سبک فانک، ریتم اند بلوز یا سول پدید آمده‌است. قطعات در این سبک عموماً سرتاسر بی کلام هستند، گرچه در این موضوع استثناء هم وجود دارد.
نام «اِسکویی» اولین بار توسط دنیل ساویو، یکی از بنیان‌گذاران این سبک ابداع شد. این نام اشاره به واژه انگلیسی اسکوییز دارد که به معنای فشردن است؛ در عمل این نام به جایی برمی گردد که هنرمندان از سینث‌سایزرهای قدیمی استفاده می‌کردند و آن‌ها را تحت فشار قرار می‌دادند تا جالب‌ترین صداهای ممکن را تولید کنند.
تنظیم کنندگان امروزی سبک اسکویی، اعم از تازه‌کار یا کهنه‌کار، تنظیم کنندگانی با تجربه از دسته هنرمندان سبک الکترو و الکترونیکا و اهل اسکاندیناوی هستند.
اِسکویی و داب استپ
اِسکویی در اواخر سال ۲۰۰۸ و اوایل سال ۲۰۰۹ شروع به تأثیرگیری از سبک داب استپ کرد، بحثی که در سایت انجمن داب استپ آغاز شده بود همگان را از سبک اسکویی آگاه کرد؛ از میان دیگران، تنظیم کنندگانی چون روسکو و جوکر دست به کار ساخت قطعاتی در مرز بین سبک اسکویی و داب استپ شدند که پخش آثار مختلفی در این حیطه را به دنبال داشت. شکاف میان اسکویی و داب استپ بعداً توسط هنرمندانی مانند دی جی پونتیفیکیت و کوهمو با اثری تحت عنوان «اسکوییال» پر شد.
قرارداد نقطه‌به‌نقطه
پروتکل نقطه به نقطه در شبکه های رایانه ای ، پروتکل نقطه به نقطه (PPP) یک پروتکل ارتباطی لایه پیوند داده (لایه ۲) است که مستقیماً بین دو روتر (مسیریاب) بدون هیچ میزبان یا شبکه دیگری در این بین قرار دارد. می تواند تأیید اعتبار اتصال ، رمزگذاری انتقال و فشرده سازی داده ها را فراهم کند.
PPP در بسیاری از انواع شبکه‌های فیزیکی از جمله کابل سریال، خط تلفن، خط ترانک، تلفن همراه، سیم های رادیویی تخصصی، ISDN، و سیم فیبر نوری مثل SONET (سلسه همگام رقمی) استفاده می‌شود. ارائه دهندگان خدمات اینترنتی (ISP ها) از PPP برای دسترسی شماره‌گیری به اینترنت استفاده کرده‌اند، بسته‌های IP نمی‌توانند بر روی یک خط مودم به تنهایی انتقال یابند، بدون یک پروتکل پیوند داده که بتواند جایی که بسته انتقال شروع‌شده و کجا به پایان می‌رسد را شناسایی شود.
دو مشتق PPP ، پروتکل نقطه به نقطه بر روی اترنت (PPPoE) و پروتکل نقطه به نقطه بر روی (شبکه) حالت انتقال ناهمگام (PPPoA) که معمولاً توسط ISP ها برای یک خط مشترک دیجیتالی ( DSL ) برای اتصال سرویس اینترنت با مشتریان استفاده می شوند.
شرح
PPP معمولاً به عنوان یک پروتکل لایه پیوند داده برای اتصال از طریق مدارهای همزمان و ناهمزمان مورد استفاده قرار می گیرد ، جایی که تا حد زیادی جایگزین پروتکل اینترنت سری قبلی (SLIP) و استانداردهای اجباری شرکت تلفنی شده (مانند پروتکل دسترسی به لینک متوازن (LAPB) در مجموعه پروتکل X.25) است. تنها نیاز PPP این است که مدار ارائه شده باید دو طرفه باشد. PPP برای کار با پروتکلهای لایه شبکه متعددی از جمله پروتکل اینترنت (IP), TRILL ، تبادل بسته بین شبکه ای (IPX) , NBF DECnet و AppleTalk طراحی شده است. مانند SLIP که یک اتصال کامل اینترنتی روی خطوط تلفن از طریق مودم است. قابل اطمینان تر از SLIP است زیرا برای اطمینان از سالم بودن بسته های اینترنت آن را دو بار بررسی می کند. بسته های آسیب دیده را دوباره ارسال می کند.
PPP  تا حدی بعد از ویژگی‌های اصلی  HDLC    طراحی شد. طراحی های PPP ویژگی های اضافی دیگری را شامل می شوند که تا آن زمان فقط در پروتکل های پیوند داده اختصاصی مشاهده شده بودند. PPP در RFC 1661 مشخص شده است.
تبدیل گسسته
تبدیل گسسته (Discrete transform) در پردازش سیگنال به تبدیل‌های ریاضیاتی گفته می‌شود که عموماً به‌صورت نگاشت خطی سیگنال‌ها بین دامنه‌های گسسته مانند زمان گسسته و بسامد گسسته هستند.
قرارداد نقطه‌به‌نقطه
شرح
RFC ۲۵۱۶ پروتکل نقطه به نقطه روی اترنت ( PPPoE ) را به عنوان روشی برای انتقال PPP روی اترنت توصیف می‌کند که گاهی با DSL استفاده می‌شود.
تبدیل گسسته
بسیاری از تبدیل‌های انتگرالی رایج در پردازش سیگنال، دارای نسخه‌های گسسته نیز هستند. برای مثال تبدیل فوریه دارای همتایِ گسسته خود با نام تبدیل فوریه گسسته است. از تبدیل‌های گسسته علاوه‌بر آنالیز طیفی سیگنال‌ها در فشرده‌سازی داده‌ها، تشخیص سیگنال، فیلتر دیجیتال و همبستگی و وابستگی استفاده می‌شود.
قرارداد نقطه‌به‌نقطه
شرح
۲۳۶۴ پروتکل نقطه به نقطه را بر روی ATM (  PPPoA )  به عنوان روشی برای انتقال PPP از طریق لایه ۵ سازگاری با دستگاه ATM (AAL5) توصیف می کند ، که همچنین یک جایگزین دیگر برای PPPoE استفاده شده با DSL است.
PPP, PPPoE و PPPoA به طور گسترده ای در خطوط WAN استفاده می شود.
تبدیل گسسته
تبدیل‌های دامنهٔ گسسته به پیوسته یا دامنهٔ پیوسته به گسسته جزو تبدیل‌های گسسته محسوب نمی‌شوند. برای مثال تبدیل فوریه گسسته‌زمان و تبدیل زد از زمان گسسته به بسامد پیوسته و همچنین سری فوریه از زمان پیوسته به بسامد گسسته در زمرهٔ تبدیل‌های گسسته قرار نمی‌گیرند.
قرارداد نقطه‌به‌نقطه
شرح
پیکربندی خودکار
LCP ارتباطات را با ظرافت آغاز و خاتمه می دهد ، به میزبان اجازه می دهد تا در مورد گزینه های اتصال تبادل کند. این بخش جدایی‌ناپذیر از PPP است و با همان مشخصات استاندارد تعریف می‌شود. LCP پیکربندی اتوماتیک واسط‌ها در هر انتها (مانند تنظیم اندازه دیتاگرام ، نویسه های فرار شده و اعداد جادویی) و برای انتخاب احراز هویت اختیاری فراهم می‌کند. پروتکل LCP در بالای PPP (با شماره پروتکل PPP 0xC021) اجرا می شود و بنابراین قبل از اینکه LCP بتواند آن را پیکربندی کند باید یک اتصال بنیادی PPP برقرار شود.
RFC 1994 پروتکل تایید هویت دست دادن (CHAP) را توصیف می کند ، که برای برقراری ارتباط شماره گیری با ISP ترجیح داده می شود. اگرچه منسوخ شده است ، اما پروتکل احراز هویت رمز عبور (PAP) هنوز هم گاهی اوقات استفاده می شود.
گزینه دیگر برای احراز هویت از طریق PPP، پروتکل احراز هویت قابل توسعه (EAP) است که در RFC 2284 شرح داده شده است. پس از ایجاد پیوند ، ممکن است پیکربندی شبکه (لایه ۳) اضافی رخ دهد. به طور معمول، پروتکل کنترل پروتکل اینترنت (IPCP) استفاده می شود، هر چند پروتکل کنترل تبادل بسته اینترنت (IPXCP) و پروتکل کنترل AppleTalk (ATCP) زمانی محبوب بودند پروتکل کنترل نسخه ۶ پروتکل اینترنت (IPv6CP) استفاده گسترده در آینده را مشاهده خواهد کرد، زمانی که IPv6 جایگزین IPv4 را به عنوان پروتکل لایه - ۳ جایگزین می‌کند.
پروتکل‌های لایه شبکه چندگانه
PPP به چندین پروتکل لایه شبکه اجازه می دهد تا روی همان پیوند ارتباطی کار کنند. برای هر پروتکل لایه شبکه، یک پروتکل کنترل شبکه جداگانه (NCP) به منظور کپسوله سازی و تبادل گزینه‌های برای پروتکل‌های لایه شبکه چندگانه ارائه شده‌است. با اطلاعات لایه شبکه تبادل می کند ، به عنوان مثال آدرس شبکه یا گزینه های فشرده سازی ، پس از برقراری اتصال.
به عنوان مثال ، پروتکل اینترنت (IP) از پروتکل کنترل IP (IPCP) و تبادل بسته های اینترنت (IPX) از پروتکل کنترل Novell IPX (IPX / SPX) استفاده می کنند.
NCP های زیر ممکن است با PPP استفاده شوند:
PPP ارتباطات را با استفاده از یک ویژگی شامل اعداد جادویی شناسایی می‌کند. زمانی که گره پیام‌های LCP را ارسال می‌کند، این پیام‌ها ممکن است شامل یک عدد جادویی باشند. اگر یک خط حلقه گردد، گره پیام LCP را با عدد جادویی خود دریافت می‌کند، به جای آن که یک پیام با شماره جادویی همتای خود دریافت کند.
گزینه های پیکربندی
در بخش قبلی استفاده از گزینه های LCP برای تأمین نیازهای خاص اتصال WAN معرفی شده است. PPP ممکن است شامل گزینه های LCP زیر باشد:
فریم PPP
فریم های PPP انواع فریم های HDLC هستند:
اگر هر دو طرف بر روی فشردگی میدان و کنترل میدان در طول LCP توافق کنند، آنگاه این قسمت ها حذف می‌شوند. همچنین اگر هر دو طرف با فشرده‌سازی میدان پروتکل توافق کنند، آنگاه بایت 0X00 را می توان حذف کرد.
قسمت اطلاعات شامل بسته انتقالی PPP است. دارای متغیری است با اندازه ی حداکثر انتقال که بیشینه واحد انتقال نام دارد. به طور پیش فرض ، حداکثر ۱۵۰۰ هشت تایی است. ممکن است روی انتقال پد شود. اگر اطلاعات مربوط به یک پروتکل خاص بتواند پد شود ، این پروتکل باید اجازه دهد اطلاعات از پد متمایز شود.
کپسوله سازی
فریم های PPP در یک پروتکل لایه پایین تر کپسوله می شوند که قاب بندی را فراهم می کند و ممکن است توابع دیگری مانند یک جمع‌آزما برای تشخیص خطاهای انتقال را فراهم کند. PPP در پیوندهای سریال معمولاً در قاب مشابه HDLC ، که توسط IETF RFC 1662 توصیف می شود ، کپسوله می شود.
قسمتهای آدرس و کنترل همیشه دارای مقدار hex FF (برای "همه ایستگاه ها") و hex 03 (برای "اطلاعات بدون شماره") هستند ، و هر زمان که PPP LCP آدرس-و-کنترل-زمینه-فشرده سازی (ACFC) تبادل می شود می تواند حذف شود.
قسمت تعیین توالی قاب (FCS) برای تعیین خطای یک فریم منفرد استفاده می شود. این شامل یک جمع‌آزما محاسبه شده بر روی قاب برای محافظت اساسی در برابر خطاهای انتقال است. این یک کد CRC مشابه کدی است که برای سایر طرح های محافظت از خطای پروتکل لایه دیگر مانند آنچه در اترنت استفاده شده است. براساس RFC 1662 ، این اندازه می تواند ۱۶ بیت (۲ بایت) یا ۳۲ بیت (۴ بایت) باشد (پیش فرض ۱۶ بیت است - چند جمله ای x16 + x12 + x5 + 1). FCS پس از کپسوله شدن پیام بر روی قسمتهای آدرس ، کنترل ، پروتکل ، اطلاعات و پدینگ محاسبه می شود.
از طریق چندین لینک
PPP چند منظوره
PPP چند منظوره (که به آن MLPPP, MP , MPPP , MLP یا چند منظوره نیز گفته می شود) روشی را برای پخش ترافیک در چندین اتصال مشخص PPP ارائه می دهد. این مورد در RFC 1990 تعریف شده است. می توان از آن برای مثال برای اتصال کامپیوتر خانگی به یک سرویس دهنده اینترنت با استفاده از دو مودم سنتی 56k یا برای اتصال یک شرکت از طریق دو خط اجاره ای استفاده کرد.
در یک خط PPP فریم ها نمی توانند از حالت خارج خارج شوند ، اما این امکان وجود دارد که فریم ها بین چندین اتصال PPP تقسیم شوند. بنابراین ، PPP چندمنظوره باید قطعات را شماره گذاری کند تا هنگام ورود مجدداً آنها را به ترتیب صحیح قرار داد. PPP چند منظوره مثالی از فناوری تجمیع پیوند است. Cisco IOS نسخه ۱۱٫۱ را منتشر می کند و بعداً از PPP چند منظوره پشتیبانی می کند.
PPP چند کلاسه
با PPP ، نمی توان چندین اتصال PPP متمایز همزمان را از طریق یک پیوند برقرار کرد. این کار با PPP چند منظوره نیز امکان پذیر نیست.
PPP چند منظوره برای همه قطعات یک بسته از اعداد مجاور استفاده می کند و در نتیجه امکان ارسال توالی قطعات یک بسته به منظور ارسال بسته دیگر وجود ندارد. با این کار چندین بار PPP چند منظوره روی پیوندهای مشابه اجرا نمی شود.
PPP چند کلاسه نوعی PPP چند منظوره است که در آن هر "کلاس" از ترافیک از فضای عددی توالی جداگانه و بافر جمع آوری مجدد استفاده می کند. PPP چند کلاسه در RFC 2686 تعریف شده است.
تونل ها
پروتکل های مشتق شده
PPTP (قرارداد تونل زنی نقطه به نقطه) نوعی PPP بین دو میزبان از طریق GRE با استفاده از رمزگذاری (MPPE) و فشرده سازی (MPPC) است.
به عنوان یک قرارداد ۲ لایه بین دو انتهای تونل
از پروتکل های بسیاری می توان برای تونل سازی داده ها از طریق شبکه های IP استفاده کرد. برخی از آنها مانند SSL, SSH یا L2TP  رابط های شبکه مجازی ایجاد می کنند و تصور اتصال مستقیم فیزیکی بین نقاط انتهایی تونل را ایجاد می کنند. به عنوان مثال در یک میزبان Linux ، این رابط ها tun0 یا ppp0 نامیده می شوند.
از آنجا که فقط دو نقطه انتهایی در یک تونل وجود دارد ، تونل یک اتصال نقطه به نقطه است و PPP یک انتخاب طبیعی به عنوان پروتکل لایه پیوند داده بین رابط های شبکه مجازی است. PPP می تواند آدرس های IP را به این رابط های مجازی اختصاص دهد و از این آدرس های IP می توان برای مسیریابی بین شبکه های دو طرف تونل استفاده کرد.
IPsec در حالت تونل سازی رابط های فیزیکی مجازی را در انتهای تونل ایجاد نمی کند ، زیرا تونل مستقیماً توسط پشته TCP / IP اداره می شود. برای تهیه این رابط ها می توان از L2TP استفاده کرد ، این روش L2TP / IPsec نامیده می شود. در این مورد نیز PPP آدرس های IP را به قسمت انتهایی تونل ارائه می دهد.
استانداردهای IETF
PPP در RFC 1661 (پروتکل نقطه به نقطه ، ژوئیه ۱۹۹۴) تعریف شده است. RFC 1547 (الزامات پروتکل استاندارد به نقطه از نقطه به نقطه در اینترنت ، دسامبر ۱۹۹۳) اطلاعات تاریخی درباره نیاز به PPP و توسعه آن را ارائه می دهد. یک سری RFC های مرتبط برای تعریف نحوه کار پروتکل های مختلف کنترل شبکه از جمله TCP / IP, DECnet , AppleTalk , IPX و سایر موارد با PPP نوشته شده است.
هسته (سیستم‌عامل)
در علوم رایانه، هسته (که کِرنِل نیز خوانده می‌شود) یک برنامه رایانه است که هسته مرکزی یک سیستم عامل رایانه را تشکیل می‌دهد و کنترل تمام چیزهایی را که در سیستم اتفاق می‌افتد را در دست دارد؛ این یک بخش جدایی ناپذیر از هر سیستم عامل است. این «بخشی از کد سیستم عامل است که همیشه در حافظه ساکن است» در اکثر سیستم‌ها، این اولین برنامه بارگیری شده در هنگام راه اندازی است (بعد از بوت لودر)، همچنین کنترل درخواست‌های ورودی و خروجی توسط نرم‌افزارها و ترجمه آن‌ها به ساختارهای قابل پردازش برای واحد پردازش مرکزی را به عهده دارد. علاوه بر آن مدیریت حافظه و ارتباط با دستگاه‌های جانبی مثل صفحه کلید، مانیتور، چاپگر و بلندگو هم بر عهده این برنامه است. هسته قسمت اساسی سیستم عاملهای مدرن امروزی است.
کد بحرانی هسته معمولاً در یک قسمت جداگانه از حافظه بارگذاری می‌شود، که از دسترسی برنامه‌های کاربردی یا سایر قسمت‌های کم‌اهمیت سیستم عامل محافظت می‌شود. هسته در این فضای محافظت شده وظایف خود مانند اجرای فرایندها، مدیریت دستگاه‌های سخت‌افزاری مانند دیسک سخت و کار با وقفه را انجام می‌دهد. در مقابل، برنامه‌های کاربردی مانند مرورگرها، واژه پرداز‌ها یا پخش کننده‌های صوتی یا تصویری از یک فضای مجزا از حافظه، فضای کاربر استفاده می‌کنند. این جداسازی از دخالت داده‌های کاربر و هسته با یکدیگر و ایجاد بی‌ثباتی و کندی و همچنین از خرابی برنامه‌های کاربردی در کل سیستم عامل جلوگیری می‌کند.
رابط هسته یک لایه انتزاعی سطح پایین است. هنگامی که یک فرایند درخواست خدمات از هسته می‌کند، باید یک فراخوانی سیستمی انجام دهد. این فراخوانی سیستمی معمولاً از طریق یک تابع بسته‌بندی کننده(wrapper function) که در معرض برنامه‌های فضای کاربر توسط کتابخانه‌های سیستمی است که زبان اسمبلی را جاسازی می‌کند برای ورود به هسته پس از بارگیری ثبات‌های پردازنده‌های CPU با شماره syscall و پارامترهای آن (به عنوان مثال، سیستم عامل‌های مشابه UNIX با استفاده از کتابخانه استاندارد C این کار را انجام می‌دهند).
طرح‌های مختلفی برای معماری هسته وجود دارد. هسته‌های یکپارچه (مونولیتیک) کاملاً در یک فضای آدرس واحد اجرا می‌شوند که در آن، CPU در حالت ناظر اجرا می‌شود، عمدتاً برای سرعت. میکروکرنل‌ها بیشتر و نه همه خدمات خود را در فضای کاربر اجرا می‌کنند، همانند فرآیندهای کاربر، و عمدتاً با هدف انعطاف‌پذیری و مدولار بودن. MINIX 3 نمونه قابل توجهی از طراحی میکروکرنل است. در عوض، هسته لینوکس یکپارچه است، اگرچه ماژولار نیز هست، زیرا می‌تواند ماژول‌های هسته قابل بارگذاری را در زمان اجرا وارد و حذف کند.
هسته که در واقع مؤلفه اصلی یک سیستم رایانه‌ای است وظیفه اجرای برنامه‌ها را بر عهده دارد. هسته این مسئولیت را بر عهده دارد تا در هر زمان تصمیم بگیرد تا از میان بسیاری از برنامه‌های در حال اجرا، کدام یک پردازنده یا پردازنده‌ها را در اختیار بگیرد.
حافظه دسترسی تصادفی (RAM)
حافظه با دسترسی تصادفی برای ذخیره موقت ساختارهای برنامه و همچنین اطلاعات به کار می‌رود. هسته مسئولیت تصمیم‌گیری این را بر عهده دارد که هر پروسه می‌تواند از کدام حافظه استفاده کند و تصمیم بگیرد و زمانی که حافظه کافی وجود ندارد چه کاری را انجام دهد.
دستگاه‌های ورودی / خروجی (I / O)
دستگاه‌های I / O شامل موارد جانبی مانند صفحه کلید، ماوس، درایو دیسک، چاپگر، دستگاه‌های USB، آداپتورهای شبکه و دستگاه‌های صفحه نمایش هستند. کرنل درخواست‌های برنامه‌ها را برای انجام I / O به یک دستگاه مناسب اختصاص می‌دهد و روش‌های مناسبی را برای استفاده از دستگاه فراهم می‌کند (به‌طور معمول در جایی خلاصه می‌شود که برنامه نیازی به دانستن جزئیات اجرای دستگاه نداشته باشد).
مدیریت منابع
جنبه‌های اصلی لازم در مدیریت منابع، تعریف دامنه اجرایی (فضای آدرس) و مکانیسم محافظت مورد استفاده برای واسطه دسترسی به منابع درون یک دامنه است. کرنل همچنین روش‌هایی را برای هماهنگ سازی و ارتباط بین فرایند (IPC) ارائه می‌دهد. این پیاده سازیها ممکن است درون خود هسته باشد یا هسته نیز می‌تواند به دیگر فرآیندهای اجرا شده تکیه کند. اگرچه برای دستیابی به امکانات ارائه شده توسط یکدیگر، هسته باید IPC را فراهم کند، اما هسته‌ها نیز باید روشی را اجرا کنند تا درخواست‌هایی برای دسترسی به این امکانات را انجام دهند. هسته همچنین وظیفه تغییر متن بین فرایندها یا موضوعات را بر عهده دارد.
مدیریت حافظه
هسته دسترسی کامل به حافظه سیستم دارد و باید به فرایندها اجازه دهد تا با اطمینان از این حافظه به محض نیاز خود دسترسی پیدا کنند. اغلب اولین قدم در انجام این کار، آدرس دهی مجازی است که معمولاً با صفحه بندی یا تقسیم‌بندی انجام می‌شود. حافظهٔ مجازی این اجاره را به هسته می‌دهد تا مثل یک آدرس فیزیکی داده به نظر می‌رسد. فضای آدرس مجازی ممکن است برای فرایندهای مختلف متفاوت باشد. حافظهٔ مجازی حافظه ایست که یک فرایند دسترسی در یک آدرس خاص با فرایند دیگری در همان آدرس حافظه‌ای متفاوت داشته باشد. استفاده از ان آدرس این اجازه را می‌دهد که هر برنامه در حال اجرا مانع اجرای برنامه‌های کاربردی دیگر نشود. حافظهٔ مجازی همچنین این اجازه را می‌دهد حافظه به دو دسته (مد هسته) و (مد کاربر) تقسیم کرده و از آسیب به یک برنامهٔ در حال اجرا در هسته می‌شود.
آدرس دهی مجازی همچنین امکان ایجاد پارتیشن‌های مجازی حافظه را در دو منطقه جداگانه فراهم می‌آورد، یکی برای هسته (فضای هسته) و دیگری برای برنامه‌ها (فضای کاربر) رزرو می‌کند. این پردازشگرها اجازه دسترسی به حافظه هسته را ندارند، بنابراین از آسیب دیدن هسته در حال اجرا جلوگیری می‌شود. این بخش اساسی بنیادی فضای حافظه در طراحی‌های فعلی هسته‌های هدف اصلی بسیار مؤثر بوده و در چنین سیستم‌هایی تقریباً جهانی است، اگرچه برخی از هسته‌های تحقیقاتی (به عنوان مثال، تکینگی) رویکردهای دیگری دارند.
مدیریت دستگاه
برای انجام کارکردهای مفید، فرایندها نیاز به دسترسی به لوازم جانبی متصل به رایانه دارند که توسط هسته از طریق درایورهای دستگاه توسط هسته کنترل می‌شوند. درایور دستگاه یک برنامه رایانه ای است که سیستم عامل را قادر می‌سازد با یک دستگاه سخت‌افزاری ارتباط برقرار کند. این سیستم عامل اطلاعاتی در مورد چگونگی کنترل و برقراری ارتباط با یک قطعه خاص از سخت‌افزار را در اختیار شما قرار می‌دهد. درایور یک قطعه مهم و یک برنامه اساسی است. هدف طراحی درایور انتزاع است. وظیفه درایور ترجمه مکالمات عملکرد انتزاعی انتصاب شده توسط سیستم عامل (تماس‌های برنامه‌نویسی) در تماس‌های خاص دستگاه است. از نظر تئوری، دستگاه باید به درستی با درایور مناسب کار کند. درایورهای دستگاه برای مواردی مانند کارتهای ویدئویی، کارتهای صوتی، چاپگرها، اسکنرها، مودمها و کارتهای LAN استفاده می‌شوند.
در سطح سخت‌افزار ، انتزاعات مشترک درایورهای دستگاه شامل موارد زیر است:
و در سطح نرم‌افزار ، انتزاعات درایور دستگاه شامل موارد زیر است:
فراخوان سیستمی
"مقاله اصلی: فراخوان سیستمی"فراخوان سیستمی یک برنامه درخواستی از سیستم عامل در مد ویژه است. یک فراخوان سیستمی رابط بین فرایند و سیستم عامل است. فراخوان سیستمی یک مکانیسم است که توسط برنامه نرم‌افزار به درخواست یک سرویس از سیستم عامل استفاده می‌شود. به‌طور کلی سیستم عامل یک کتابخانه است که بین سیستم عامل و برنامه‌های عادی می‌باشد. برای فراخوانی‌های سیستمی چند راه وجود دارد:
تصمیمات طراحی هسته
حفاظت
مکانیسم‌ها یا خط مشی‌های ارائه شده توسط هسته با توجه به معیارهای مختلفی از جمله طبقه‌بندی می‌شوند: استاتیک (در زمان کامپایل) یا پویا (در زمان اجرا) اجرا می‌شود. پیشگیرانه یا پس از تشخیص. مطابق با اصول محافظت از آنها راضی (به عنوان مثال، Denning). آیا آنها از سخت‌افزار پشتیبانی می‌شوند یا مبتنی بر زبان هستند. خواه آنها بیشتر یک مکانیسم باز باشند یا یک سیاست الزام‌آور. و خیلی بیشتر.
پشتیبانی از حوزه‌های حفاظت سلسله مراتبی معمولاً با استفاده از حالتهای CPU انجام می‌شود.
بسیاری از هسته‌ها اجرای «قابلیت‌ها»، یعنی اشیایی را که به کد کاربر ارائه می‌شود امکان دسترسی محدود به یک شیء اساسی را که توسط هسته کنترل می‌شود فراهم می‌کنند. مثال متداول، دست زدن به پرونده است: یک پرونده بازنمایی اطلاعات ذخیره شده در یک دستگاه ذخیره‌سازی دائمی است. هسته ممکن است قادر به انجام بسیاری از عملیات‌های مختلف، از جمله خواندن، نوشتن، حذف یا اجرای آن باشد، اما یک برنامه در سطح کاربر فقط ممکن است مجاز به انجام برخی از این عملیات‌ها باشد (به عنوان مثال، فقط خواندن پرونده مجاز است). اجرای مشترک این امر این است که کرنل یک شیء را برای برنامه ارائه دهد (معمولاً به اصطلاح «دسته پرونده» نامیده می‌شود) و سپس برنامه می‌تواند عملیات را فراخوانی کند، اعتبار آن در زمان درخواست عملیات هسته را بررسی می‌کند. چنین سیستمی ممکن است گسترش یابد تا تمام اشیاء هسته را مدیریت کند، و در واقع به اشیاء ارائه شده توسط برنامه‌های کاربردی کاربر دیگر باشد.
یک روش کارآمد و ساده برای ارائه پشتیبانی سخت‌افزاری از قابلیتها، واگذاری مسئولیت بررسی حقوق دسترسی برای هر دسترسی به حافظه، مکانیزمی به نام آدرس دهی مبتنی بر قابلیت است. بیشتر معماری‌های رایانه‌های تجاری فاقد چنین پشتیبانی MMU برای قابلیت‌ها هستند.
یک روش جایگزین شبیه‌سازی قابلیت‌ها با استفاده از دامنه‌های سلسله مراتبی است که معمولاً پشتیبانی می‌شوند. در این روش، هر شیء محافظت شده باید در یک فضای آدرس قرار بگیرد که برنامه به آن دسترسی ندارد. هسته همچنین لیستی از قابلیتهای موجود در چنین حافظه ای را حفظ می‌کند. هنگامی که یک برنامه کاربردی باید به یک شیء محافظت شده توسط یک قابلیت دسترسی داشته باشد، تماس تلفنی سیستم را انجام می‌دهد و هسته بررسی می‌کند که آیا توانایی برنامه به شما اجازه می‌دهد تا عملکرد درخواست شده را انجام دهد یا خیر، اگر اجازه داشته باشد دسترسی به آن را انجام می‌دهد (یا مستقیم، یا با ارسال درخواست به یک فرایند سطح کاربر دیگر). هزینه عملکرد تعویض فضای آدرس، عملی بودن این روش را در سیستمهایی با تعامل پیچیده بین اشیاء محدود می‌کند، اما در سیستم عامل‌های فعلی برای اشیاء که به‌طور مکرر قابل دسترسی نیستند یا از آنها انتظار نمی‌رود که به سرعت انجام شوند، استفاده می‌شود.
اگر سیستم عامل از مکانیزم‌های محافظت پشتیبانی نمی‌کند، می‌توان محافظت را در سطح بالاتری شبیه‌سازی کرد، به عنوان مثال با شبیه‌سازی قابلیت‌ها با دستکاری جداول صفحه، اما پیامدهای عملکردی نیز وجود دارد. با وجود این، عدم وجود پشتیبانی سخت‌افزاری ممکن است برای سیستم‌هایی که تصمیم به استفاده از محافظت مبتنی بر زبان دارند، مسئله ای نباشد.
تصمیم مهم در مورد طراحی هسته ، انتخاب سطوح انتزاعی است که مکانیسم‌ها و سیاست‌های امنیتی باید در آن اعمال شود. مکانیسم‌های امنیتی هسته نقش اساسی در حمایت از امنیت در سطوح بالاتر دارند.
یک رویکرد استفاده از سیستم عامل و پشتیبانی هسته برای تحمل خطا است (ایجاد بالا) و ایجاد سیاست امنیتی برای رفتارهای مخرب در بالا از آن (اضافه کردن ویژگی‌هایی مانند مکانیزم‌های رمزنگاری در صورت لزوم)، واگذاری برخی مسئولیت‌ها به کامپایلر. رویکردهایی که اجرای سیاستهای امنیتی را به کامپایلر و / یا سطح برنامه واگذار می‌کنند، معمولاً امنیت مبتنی بر زبان نامیده می‌شوند.
فقدان بسیاری از سازوکارهای مهم امنیتی در سیستم‌های عامل اصلی فعلی مانع از اجرای سیاست‌های امنیتی کافی در سطح انتزاع برنامه می‌شود. در حقیقت، یک تصور غلط رایج در امنیت رایانه این است که هرگونه سیاست امنیتی بدون در نظر گرفتن پشتیبانی از هسته می‌تواند در یک برنامه اجرا شود.
محافظت از سخت‌افزار یا مبتنی بر زبان
امروزه سیستم‌های رایانه ای معمولی دربارهٔ قوانین برنامه مجاز به دسترسی به داده‌ها از قوانینی که به سخت‌افزار اعمال شده استفاده می‌کنند. پردازنده بر اجرای آن نظارت می‌کند و برنامه ای را که نقض یک قانون است، متوقف می‌کند، مانند یک فرایند کاربری که سعی در نوشتن آن به حافظه هسته دارد. در سیستم‌هایی که فاقد پشتیبانی از قابلیت‌ها هستند، فرایندها با استفاده از فضاهای آدرس جداگانه از یکدیگر جدا می‌شوند. تماس با استفاده از فرآیندهای کاربر به درون هسته تنظیم می‌شود و آنها را ملزم به استفاده از یکی از روش‌های تماس سیستم فوق بیان می‌کند.
مزایای این رویکرد شامل موارد زیر است:
معایب عبارتند از:
نمونه‌هایی از سیستم‌های دارای محافظت مبتنی بر زبان شامل JX و Singularity مایکروسافت است.
همکاری فرایند
Edsger Dijkstra ثابت کرد که از دیدگاه منطقی، عملیات قفل و باز کردن قفل اتمی که در سمفورهای باینری کار می‌کند ابتدایی کافی برای بیان هرگونه عملکرد همکاری فرایند هستند. با این حال، این رویکرد به‌طور کلی از نظر ایمنی و کارایی به نظر می‌رسد، در حالی که یک رویکرد انتقال پیام انعطاف پذیرتر است. تعداد زیادی از رویکردهای دیگر (یا سطح پایین یا بالاتر) نیز موجود است، که بسیاری از هسته‌های مدرن پشتیبانی از سیستم‌هایی مانند حافظه مشترک و تماس‌های از راه دور را پشتیبانی می‌کنند.
مدیریت دستگاه I / O
ایده هسته ای که دستگاه‌های I / O به‌طور یکنواخت با سایر فرایندها به کار گرفته می‌شوند، به عنوان فرآیندهای همکاری موازی، ابتدا توسط برینچ هانسن پیشنهاد و اجرا شد (اگرچه ایده‌های مشابه در سال ۱۹۶۷ پیشنهاد شد). در توضیحات هانسن در مورد این، فرآیندهای «رایج» فرایندهای داخلی نامیده می‌شوند، در حالی که دستگاه‌های I / O فرایندهای خارجی نامیده می‌شوند.
مشابه حافظه فیزیکی، اجازه دسترسی مستقیم به برنامه‌ها به درگاه‌ها و ثبت‌های کنترل‌کننده می‌تواند باعث خراب شدن کنترلر یا خراب شدن سیستم شود. با این کار بسته به پیچیدگی دستگاه، برخی از دستگاه‌ها می‌توانند به طرز شگفت‌آوری پیچیده‌ای برای برنامه‌ریزی شوند و از چندین کنترلر مختلف استفاده کنند. به همین دلیل، ارائه یک رابط انتزاعی تر برای مدیریت دستگاه مهم است. این رابط معمولاً توسط یک درایور دستگاه یا لایه انتزاعی سخت‌افزاری انجام می‌شود. بیشتر اوقات، برنامه‌ها نیاز به دسترسی به این دستگاه‌ها دارند. هسته باید با پرس و جو در سیستم برای آنها به نوعی لیست این دستگاه‌ها را حفظ کند. این کار از طریق BIOS یا از طریق یکی از اتوبوسهای مختلف سیستم (مانند PCI / PCIE یا USB) قابل انجام است. هنگامی که یک برنامه کاربردی را روی یک دستگاه درخواست می‌کند (مانند نمایش کاراکتر)، هسته باید این درخواست را به درایور ویدیوی فعال فعلی ارسال کند. درایور ویدیو نیز به نوبه خود باید این درخواست را انجام دهد. این نمونه ای از ارتباطات درون فرایندی (IPC) است.
رویکردهای طراحی گسترده هسته
اصل تفکیک مکانیسم و سیاست تفاوت اساسی بین فلسفه هسته‌های خرد و یکپارچه است. در اینجا مکانیسم پشتیبانی است که اجرای بسیاری از سیاستهای مختلف را امکان‌پذیر می‌سازد، در حالی که یک سیاست «حالت عملکرد» خاص است. مثال:
از آنجا که مکانیسم و خط مشی جدا شده‌اند، می‌توان به عنوان مثال سیاست را به راحتی تغییر داد. نیاز به استفاده از یک نشانه امنیتی دارد.
در حداقل ریزگردها فقط برخی از سیاستهای اساسی وجود دارد، و مکانیسم‌های آن به آنچه در بالای هسته (قسمت باقیمانده سیستم عامل و برنامه‌های دیگر) در حال اجراست اجازه می‌دهد تا تصمیم بگیرد که کدام سیاست‌ها را اتخاذ کند (به عنوان مدیریت حافظه، زمانبندی فرایند سطح بالا، مدیریت سیستم فایل و غیره). در عوض، یک هسته یکپارچه تمایل دارد بسیاری از سیاست‌ها را شامل شود، بنابراین بقیه سیستم را برای تکیه بر آنها محدود می‌کند.
پرو برینچ هانسن استدلالهایی را به نفع تفکیک مکانیسم و سیاست ارائه داد. عدم انجام صحیح این جدایی یکی از مهمترین دلایل عدم نوآوری اساسی در سیستم عامل‌های موجود است، مشکلی که در معماری رایانه رایج است. طراحی یکپارچه با روش معماری «حالت هسته» / «حالت کاربر» ناشی از حفاظت (که از لحاظ فنی به آن دامنه‌های محافظت از سلسله مراتبی گفته می‌شود) القا می‌شود، که در سیستم‌های تجاری معمولی رایج است؛ در حقیقت، بنابراین هر ماژول نیاز به محافظت را ترجیح می‌دهد. به هسته. این پیوند بین طراحی یکپارچه و «حالت ممتاز» را می‌توان به مسئله اصلی تفکیک مکانیسم - سیاست مورد استفاده قرار داد؛ در حقیقت رویکرد معماری «حالت ممتاز» سازوکار حفاظت با سیاست‌های امنیتی را می‌بخشد، در حالی که اصلی‌ترین گزینه معماری. رویکرد، آدرس دهی مبتنی بر قابلیت، به‌طور واضح بین این دو تمایز قایل می‌شود، و به‌طور طبیعی به یک طرح ریزگرد منجر می‌شود (نگاه کنید به تفکیک حفاظت و امنیت).
در حالی که هسته‌های یکپارچه تمام کدهای خود را در همان فضای آدرس (فضای هسته) اجرا می‌کنند، میکروکرنل‌ها سعی می‌کنند اکثر خدمات خود را در فضای کاربر اجرا کنند، با هدف بهبود قابلیت حفظ و مدولار بودن پایه کد. بیشتر هسته‌ها دقیقاً در یکی از این دسته‌ها جای نمی‌گیرند، بلکه در بین این دو طرح وجود دارد. به اینها هسته ترکیبی گفته می‌شود. طرح‌های عجیب و غریب تری از قبیل نانو هسته و اگزوکلنل موجود است، اما به ندرت برای سیستم‌های تولید استفاده می‌شود. به عنوان مثال، Hypervisor Xen یک اگزوکرونل است.
رود کولوندا
رود کولوندا (به لاتین: Kulunda) یک رود در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
سیارک ۲۵۵۲۱
سیارک ۲۵۵۲۱ بیست و پنج هزار و پانصد و بیست و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴.۱ است.
ریچارد دیسارت
ریچارد دیسارت (Richard Dysart؛ زادهٔ March 30, 1929 - مرگ ۵ آوریل ۲۰۱۵) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به ماسک، حضور و همگی در خانواده اشاره کرد.
گورستان امامزاده عبداله
قبرستان امامزاده عبداله مربوط به دوره صفوی به بعد است و در شهرستان گرگان، دهستان استرآباد جنوبی، روستای زیارت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسین حسینی (ابهام‌زدایی)
حسین حسینی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
صدرالملوک بزرگ‌نیا
صدرالملوک بزرگ‌نیا یا صدرالملوک سهامی (۱۲۹۸–۱۳۹۳) نمایندهٔ ادوار بیست‌ودوم و بیست‌وسوم مجلس شورای ملی از خواف بود.
صدرالملوک معروف به صدری فرزند امیرحسین، از نوادگان سهام‌الدوله، والی خراسان و نایب‌التولیهٔ آستان قدس رضوی، در ۱۲۹۸ شمسی در مشهد به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات خود و اخذ مدرک دیپلم، در وزارتخانه آبادانی و مسکن به کار مشغول شد و ریاست ادارهٔ مددکاری شهری و امور اجتماعی آن وزارتخانه را برعهده داشت. وی در سال ۱۳۴۶ در مجلس مؤسسان سوم به عنوان نمایندهٔ افتخاری عضویت داشت. وی همچنین در «جمعیت راه نو» در ایران عضویت داشت. پس از استعفای غلامرضا مبین از مجلس شورای بیست‌ودوم، صدرالملوک بزرگ‌نیا که کارمند وزارت آبادانی و مسکن و مقیم تهران بود در ۸ شهریور ۱۳۴۷ با کسب ۹٬۹۲۵ رأی از مجموع ۱۰٬۰۰۱ رأی به عنوان نمایندهٔ خواف و رشتخوار انتخاب و در دورهٔ بیست‌وسوم نیز با کسب ۹٬۸۴۱ رای از مجموع ۹٬۹۸۴ رأی مجدداً انتخاب شد. او عضو حزب ایران نوین بود.
وی به همراه ایراندخت اقبال، نمایندهٔ گناباد، تنها زنان نماینده از حوزه‌های انتخابیه خراسان در مجلس شورای ملی دورهٔ بیست‌وسوم بودند.
مایک تنیسن
مایک تنیسن (Mike Teunissen؛ زادهٔ August 25, 1992) دوچرخه‌سوار اهل هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم لوتوان‌ال–یومبو، تیم دوچرخه‌سواری رابوبانک دولوپمنت، و تیم سانوب اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
تلئوسور
تلئوسور نام یک سرده از دریاسوسماران است.
چارنا دولنا
چارنا دولنا یک روستا در لهستان است که در گمینا چارنا (شهرستان بیشچاد) واقع شده‌است. چارنا دولنا ۴۲۰ نفر جمعیت دارد.
ایزو/آی‌ای‌سی ۲۷۰۰۱
ISO / IEC 27001 یک استاندارد بین المللی در مورد نحوه مدیریت امنیت اطلاعات است. این استاندارد در ابتدا به طور مشترک توسط سازمان بین المللی استاندارد سازی (ISO) و کمیسیون بین المللی الکتروتکنیک (IEC) در سال 2005 منتشر شد  و سپس در سال 2013 مورد بازنگری قرار گرفت. سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) هدف آن کمک به سازمانها برای ایجاد امنیت بیشتر در دارایی های اطلاعاتی است که در اختیار دارند. به روزرسانی استاندارد این استاندارد در سال 2017 منتشر شد. سازمان هایی که شرایط استاندارد را برآورده کنند می توانند پس از اتمام موفقیت آمیز ممیزی ، توسط سازمان مسئول صدور گواهینامه معتبر، تأیید شوند.
اکثر سازمانها کنترل های امنیت اطلاعات مخصوص به خود دارند. با این وجود ، بدون سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) ، کنترل ها تا حدودی بی نظم و از هم گسیخته هستند  ، زیرا اغلب به عنوان راه حل های نقطه ای برای موقعیت های خاص طراحی شده اند.
ایزو/آی‌ای‌سی ۲۷۰۰۱ (قسمی از استانداردهای خانواده ISO/IEC 27000) استاندارد سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) است که در سال ۲۰۰۵ توسط سازمان بین‌المللی استانداردها (ISO) و کمیسیون برق ایجاد گردید. نام کامل این استاندارد بدین صورت است: ISO/IEC 27001:2005 – تکنولوژی اطلاعات – تکنیک‌های امنیت – سیستم‌های مدیریت امنیت اطلاعات – نیازمندی ها.
فهرست فرودگاه‌های مراکش
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های مراکش است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
ایزو/آی‌ای‌سی ۲۷۰۰۱
ISO/IEC 27001 به‌طور رسمی یک سیستم مدیریت را تعیین می‌کند که هدف آن تأمین امنیت اطلاعات است که در تحت شرایط کنترل مدیریت خاص امکان‌پذیر است. تعیین رسمی بدین معناست که این استاندارد یک سری از برآوردن نیازمندی‌ها را الزام می‌کند و سرپیچی از این قوانین جرم محسوب می‌شود.
طریقه عملکرد استاندارد
بسیاری از سازمان‌ها یک سری کنترل‌های امنیت اطلاعات برای خود تعیین می‌کنند. با این حال، بدون سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS)، کنترل حدودی بی سامانی و عدم یکپارچگی می‌انجامد. این سیستم را می‌توان به صورت راه حل‌های نقطه‌ای (برای شرایط خاص) یا به‌طور سرتاسری مثل قانون (کنوانسیون) پیاده‌سازی کرد. به‌طور معمول کنترل‌های امنیتی در عمل جنبه‌های خاصی از امنیت IT و/یا داده‌ها را هدف قرار می‌دهد؛ و اطلاعات و جنبه‌های غیر IT (مانند کارهای اداری و اطلاعات خصوصی شرکت) کمتر محافظت می‌شوند. علاوه بر این، برنامه‌ریزی کسب و کار و حفاظت فیزیکی کاملاً به‌طور مستقل از IT و/یا امنیت اطلاعات اداره می‌شودxx، در حالی که معمولاً در سازمان، مرجعی که نیاز به تعریف و اختصاص دادن امنیت اطلاعات در نقش‌ها و مسئولیت‌های منابع انسانی داشته باشد وجود ندارد.
ISO/IEC 27001 مستلزم مدیریت موارد زیر است:
در حالی که ممکن است به غیر از (یا به جای) ISO/IEC 27002 (کد از تمرین برای مدیریت امنیت اطلاعات) مجموعه دیگری از کنترل‌های امنیت اطلاعات به‌طور بالقوه تحت لوای ISO/IEC 27001 ISMS به کار گرفته شوند، ولی معمولاً این دو استاندارد در کنار هم استفاده می‌شود. ضمیمه A در ISO/IEC 27001 فهرستی خلاصه از کنترل‌های امنیتی اطلاعات موجود در ISO/IEC 27002را بیان می‌کند. این در حالی است که ISO/IEC 27002 اطلاعات بیشتر و راهنمایی‌های پیاده‌سازی را فراهم می‌کند.
سازمان‌هایی که مجموعه‌ای از کنترل‌های امنیت اطلاعات را مطابق با ISO/IEC 27002 پیاده‌سازی کرده‌اند، به احتمال زیاد، هم‌زمان تمایل به اجرای بسیاری از الزامات ISO/IEC 27001 را دارند. اما ممکن است برخی از المان‌های سیستم مدیریت فراگیر را اجرا نکرده باشند. برعکس این قضیه نیز درست است، به عبارت دیگر، یک گواهی تضمین مطابق با ISO/IEC 27001 اطمینان می‌دهد که پیاده‌سازی سیستم مدیریت در زمینه امنیت اطلاعات تضمین شده‌است. ولی در مورد وضعیت مطلق امنیت اطلاعات در درون سازمان اطلاعات کمی را در اختیار ما قرار می‌دهد. کنترل‌های امنتی تکنیکی، مثل ضدویروس‌ها و دیوارهای آتش، به‌طور عادی در ISO/IEC 27001 مورد بحث نیستند: در این استاندارد پیشفرض آن است که سازمان همه کنترل‌های امنیتی لازم برای ISMS را به‌طور کلی در در حال اجرا دارد و تنها برآورده کردن الزامات ISO/IEC 27001 باقی‌مانده‌است. به علاوه، این سیستم مدیریت، حوزه‌هایی از ISMS را که جهت صدور گواهینامه (که ممکن است آن را به یک واحد کسب و کار نیز محدود کند) لازم هستند را مشخص می‌کند. گواهی ISO/IEC 27001 لزوماً به معنای آن نیست که قسمت‌هایی از سازمان که در خارج از حوزه گواهینامه هستند، نیز رویکرد کافی برای مدیریت امنیت اطلاعات را دارا هستند.
استانداردهای دیگر خانواده ISO/IEC 27000 به ارائه راهنمایی‌های اضافی در جنبه‌های خاصی از طراحی، پیاده‌سازی و اجرای ISMS (برای مثال خطر در مدیریت امنیت اطلاعات ISO/IEC 27005) می‌پردازند.
مبدأ استاندارد ISO/IEC 27001
BS 7799 استانداردی می‌باشد که در سال ۱۹۹۵ برای اولین بار توسط BSI Group (گروه استانداردهای انگلستان) ایجاد شد. این استاندارد توسط دپارتمان صنعت و تجارت (DTI) دولت بریتانیا نوشته شد و شامل چندین بخش است. اولین بخش شامل بهترین تجربیات مدیریت امنیت اطلاعات است و در سال ۱۹۹۸ بازبینی شد. پس از مباحثات بسیار بین صاحبان استاندارد در جهان، این استاندارد در سال ۲۰۰۰ توسط بنیاد ISOتحت عنوان ISO/IEC 17799 انطباق لازم را پیدا کرد. این استاندارد نام ”تکنولوژی اطلاعات – کد تجربی مدیریت امنیت اطلاعات“ را با خود حمل می‌کرد. استاندارد ISO/IEC 17799 در جوئن ۲۰۰۵ بازبینی شد و در نهایت در سا ل۲۰۰۷ تحت عنوان ISO/IEC 27002 در سری استانداردهای ISO 27000 جای گرفت. قسمت دوم BS7799 برای اولین بار در سال ۱۹۹۹ توسط BSIو با کد ” BS7799 – قسمت ۲“تحت عنوان ”سیستم‌های مدیریت امنیت اطلاعات – مشخصات، به همراه راهنمای کاربرد“ منتظر شد. BS 7799-2 بر چگونگی پیاده ساری یک سیستم مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) تمرکز دارد. این استاندارد بعداً به استاندارد ISO/IEC 27001 تبدیل شد. نسخه ۲۰۰۲ استاندارد BS 7799-2 به معرفی چرخه ”برنامه‌ریزی، اجرا، بررسی، پیاده سازی“ (PDCA) پرداخت که بر محور استانداردهای کیفیت مثل ISO 9000 بنا نهاده شده بود. در نوامبر ۲۰۰۵ این استاندارد توسط بنیاد ISO با ISO/IEC 27001 منطبق شد. ISO/IEC 27001 قسمت ۳ نیز در سال ۲۰۰۵ منتشر شد که مدیریو تحلیل خطر را پوشش می‌داد. این استاندارد نیز بعداً با ISO/IEC 27001 منطبق شد.
گواهینامه
تعدادی از ثبت‌کننده‌های معتبر جهانی می‌توانند برای یک ISMS گواهی انطباق با استاندارد ISO/IEC 27001 را صادر کنند. دریافت هر نوع از نسخه‌های ملی شده (در کشورهای مختلف) استاندارد۲۷۰۰۱ (مثل نسخه ژاپنی آن؛ یعنی JIS Q 27001) توسط ثبت‌کننده‌های معتبر جهانی، با دریافت استاندارد ISO/IEC 27001 معادل است. در برخی کشورها، آن دسته از شخصیت‌های حقوقی که انطباق سیستم مدیریت با با استانداردهای خاص ارزیابی می‌کنند، ”گواهی دهنده“ اطلاق می‌شود، در حالی که در برخی دیگر از کشورها ”ثبت‌کننده“ یا عناوین دیگر اطلاق می‌شود. گواهی ISO/IEC 27001 مثل دیگر گواهی‌های سیستم مدیریت ISO معمولاً شامل وارسی خارجی سه مرحلهای است:
المر ایمس
المر ساموئل ایمس (Elmer Samuel Imes؛ زاده ۱۸۸۳ - درگذشته ۱۹۴۱) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حزب اسلامی عراق
حزب اسلامی عراق از احزاب سیاسی سنیهای عراق هستند که ارتباط تنگاتنگی با جبهه توافق عراق دارد و اسامه التکریتی رهبر این حزب، از اعضای جبهه توافق عراق نیز می‌باشد. به عبارت دیگر حزب اسلامی عراق هسته مرکزی جبهه توافق عراق را تشکیل می‌دهد. این حزب خود از چند حزب کوچکتر تشکیل شده که از آن جمله می‌توان به تجمع اهل عراق به رهبری خالد البرع و مجلس گفتگوی ملی به رهبری خلف العلیان اشاره کرد. همچنین حزب عدالت ترکمان و تعدادی از شخصیت‌های سیاسی و شیوخ عشایر و برخی از اساتید دانشگاه‌های عراق از گروه‌های موجود در این جبهه هستند.
اوپل جی‌تی‌سی
اوپل جی‌تی‌سی (Opel GTC) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۷ تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶، دنده به صورت دستی است.
هم‌بندی شبکه
هم‌بندی یا توپولوژی شبکه یک آرایش از المان‌های مختلف از شبکه رایانه‌ای (نظیر گره، پیوند و …) است. اساساً ساختار توپولوژیکی از شبکه، که ممکن است از لحاظ فیزیکی یا منطقی به تصویر کشیده شود. هم‌بندی یک شبکه بر اساس چیدمان سیستم‌ها نیست بلکه بسته به تنوع کابل‌کشی می‌باشد.
انواع توپولوژی
توپولوژی خطی (bus): در این نوع توپولوژی سیستم‌ها به یک سیم ارتباطی قوی به نام کواکسیال مرتبط هستند و کانکتور و ترمیناتورهای متصل به پیام‌ها را منتقل می‌کنند. یکی از پرکاربردترین توپولوژی‌ها می‌باشد از مزایای آن می‌توان به پیکربندی اشاره کرد. در این نوع هم‌بندی سیستم‌ها از ارسال broadcast استفاده می‌کنند همانند اترنت و کابل آن که بسته را پخش و توسط آدرس mac و ip بسته برای آن سیستم باز می‌شود. از معایب هزینه زیاد سیم‌کشی و امنیت کمتر نسبت به نوع‌های دیگر می‌باشد.
توپولوژی حلقوی: سیستم‌ها به صورت یک حلقه می‌باشد و این نوع سیستم از نوع token ring می‌باشند یعنی بسته به صورت حلقه‌ای چرخش و با توجه به token آن بسته به سیستم مقصدش می رسد. مزایای آن سیم‌کشی کم و هزینه کم و معایب آن این است که اگر در یک رابط مشکل ایجاد شود در کل سیستم مشکل ایجاد می‌شود.
توپولوژی ستاره‌ای: به صورتی است که در میان دو سیستم متصل یک سیستم سروری که مبادله آن به دیگر سیستم توسط token ring کمک می‌کند. حداقل سیستم استفاده شده در این نوع توپولوژی 3 عدد می‌باشد و از مزایای آن امنیت نسبی خوب و معایب سختی در عیب‌یابی هنگام بروز مشکل است.
توپولوژی درختی: همانند درخت می‌باشد و مانند شبکه ستاره‌ای اما حداقل باید از چهار سیستم باشد که از سیستم سرور فرمان می گیرد. این نوع سیستم بیشتر در مکان‌های توزیع اطلاعات مانند شرکت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و مسیر رسیدن بسته به مقصد طی یک چرخش می‌باشد همانند توپولوژی حلقوی اما از لحاظ امنیتی مناسب و از لحاظ سیم‌کشی مطلوب می‌باشد.
توپولوژی تکامل یافته: این نوع هم‌بندی مانند یک چندضلعی می‌باشد که به تمام راس‌هایش متصل است و اطلاعات بدون گذر از گذرگاهی و به طوری مستقیم به مقصد می‌رسد. این نوع توپولوژی با کوتاه کردن مسیر ارتباطی مناسب‌تر است اما سیم‌کشی هزینه گزافی دارد. این نوع توپولوژی بر خلاف بیشتر توپولوژی‌ها از روترها استفاده می‌کنند که امنیت را بالا می‌برد و از نوع پخش داده Unicast بهره می‌برد که از لحاظ امنیتی بسیار مطلوب می‌باشد.
توپولوژی تکامل نیافته: این نوع هم‌بندی که از توپولوژی تکامل یافته سرچشمه گرفته‌است به سیستم‌های متعدد و مختلفی ارتباط دارد و نظم و قانون خاصی در ارتباط با سیستم‌ها ندارد این نوع سیستم خودجوش به وجود می‌آیند و قصد خاصی در وجود آوردن آن‌ها نمی‌باشد مثلاً وصل کردن دو کامپیوتر به یک دیگر در یک دانشگاه که ارتباط با بقیهٔ سیستم‌ها ندارد.
توپولوژی ترکیبی (hybrid): این نوع توپولوژی متشکل از چندین نوع هم‌بندی در نوع خود می‌باشد. هم‌بندی شبکه‌های امروزی براساس این نوع هم‌بندی تشکیل می‌شود و به از سرور اصلی فرمان می‌گیرند.
نالی (خاش)
نالی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان کهنوک واقع شده‌است. نالی ۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان لو افجور-دو-ساگونه
شهرستان لو افجور-دو-ساگونه (به انگلیسی: Le Fjord-du-Saguenay Regional County Municipality) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ناحیه سگنه-لاک-سن-ژان واقع شده‌است. شهرستان لو افجور-دو-ساگونه ۴۳٬۴۶۲٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد.
کایل بورنهایمر
کایل بورنهایمر (زاده September 10, 1975) بازیگر آمریکایی است.
بلوک سیلندر
بلوک سیلندر یا بلوک موتور   ساختاری است که شامل سیلندرها و قطعات دیگر در یک موتور درون‌سوز است. در خودروهای قدیمی تنها از بلوک سیلندر تشکیل شده بود که یک میل‌لنگ جداگانه به آن وصل شده بود. اما در خودروهای امروزی بلوک‌های موتور اغلب شامل عناصری مانند قطعات سردکننده و مخرن‌های روغن می‌شوند.
سیارک ۲۵۵۲۲
سیارک ۲۵۵۲۲ بیست و پنج هزار و پانصد و بیست و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۷ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳.۵ است.
باشگاه فوتبال تراکتور
باشگاه فوتبال تراکتور تبریز یک باشگاه فوتبال ایرانی است که در سال ۱۳۴۹ در شهر تبریز بنیان‌گذاری شده‌‌ است. این باشگاه هم‌اکنون در لیگ برتر خلیج فارس حضور دارد. باشگاه تراکتور در سال ۱۳۹۷ توسط محمدرضا زنوزی مطلق به مبلغ ۲۰۰ میلیارد تومان خریداری شد.
این تیم که با نام تراکتورسازی شناخته می‌شد، بعد از شروع مالکیت محمدرضا زنوزی مطلق نام این باشگاه تغییر یافت و در حال حاضر نام این باشگاه، باشگاه فرهنگی، ورزشی و اقتصادی تراکتور آذربایجان می‌باشد. از مهم ترین افتخارات باشگاه فوتبال تراکتور می توان به ۳ نایب قهرمانی لیگ فوتبال ایران، ۲ قهرمانی و ۳ نایب قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران و ۱ نایب قهرمانی سوپر جام فوتبال ایران اشاره کرد.