cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
عاشقانه (آلبوم هایده و مهستی)
لیست ترانه‌ها
در آلبوم «عاشقانه» ۶ ترانه بر روی اول و روی دوم نوار کاست ضبظ شده‌ است. نام ترانه‌ها بر اساس توضیحات روی جلد، به شرح جدول زیر است. بر روی جلد نوار هیچ اطلاعاتی از سازندگان ترانه‌ها درج نشده‌ است.
توضیحات ترانه‌های آلبوم
«از بس که غم به سینه‌ی من بسته راه را           دیگر مجال آمد و شد نیست آه را»
غمگین و تنها
اوتمار شوخ
اوتمار شوخ (Ottmar Scheuch؛ زادهٔ November 29, 1954) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد.
یانوش زارنکویچ
یانوش زارنکویچ (Janusz Zarenkiewicz؛ زادهٔ August 3, 1959) بوکسور اهل لهستان است.
سایمون رابرتز (فرمول یک)
سایمون رابرتز (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۲) مدیر فعلی تیم ویلیامز درفرمول یک است.
در ۱۱ مه ۲۰۲۰، ویلیامز رابرتز را به عنوان مدیرعامل جدید خود معرفی کرد، و او از ژوئن این نقش را به عهده گرفت. با این حال، پس از اینکه کلر ویلیامز از تیم ویلیامز جدا شد، وی به عنوان مدیر موقت تیم منصوب شد.
خاویر مارگاس
خاویر مارگاس (Javier Margas؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال کولو-کولو، و باشگاه فوتبال وستهام یونایتد اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
آندری بابایف
آندری هوهانسی بابایف (Անդրեյ Հովհաննեսի Բաբաև؛ زاده - درگذشته ) آهنگساز اپرا اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
وی در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳ در مومنا در به دنیا آمد و از آکادمی موسیقی باکو فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری افتخاری ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۴ در سن ۴۰ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد.
پسا پروسکایت
پسا پروسکایت (یا به اختصار pPv) یک فاز فشار بالا از سیلیکات منیزیم(MgSiO3)است. این ماده از ترکیب اجزا سازنده اکسید اصلی گوشته سنگی زمین (MgO و SiO2) تشکیل شده و فشار و درجه حرارت آن برای پایداری نشان می‌دهد که احتمالاً در قسمت‌هایی از اعماق زمین، چند صد کیلومتری گوشته زمین رخ می‌دهد. نام پسا پروسکایت از پروسکیت سیلیکات، فاز پایدار MgSiO3 فراوان در گوشته زمین که دارای ساختار پروسکایت است، گرفته شده‌است. پیشوند «پسا» به این واقعیت اشاره دارد که این ماده با افزایش فشار (و به لحاظ تاریخی، پیشرفت فیزیکی مواد معدنی تحت فشار قوی) پس از ساخت پروسکیت MgSiO3 رخ می‌دهد. در نزدیکترین لایه به سطح زمین، MgSiO3 به عنوان ماده معدنی سیلیکات آنستاتیت، یک ماده معدنی تشکیل دهنده سنگ پیروکسن در سنگهای آذرین و دگرگونی پوسته زمین، وجود دارد.
ساختار کریستالی
پسا پروسکایت ساختار کریستالی مشابه ترکیب جامد مصنوعی CaIrO3 دارد و در مقالات اغلب به آن "فاز نوع CaIrO3 از MgSiO3" گفته می‌شود. سیستم کریستالی پسا پروسکایت ارتورومبیک یادستگاه بلوری راست لوزیاست، گروه فضایی آن Cmcm است و ساختار آن یک صفحه SiO6-هشت ضلعی فشرده در امتداد محور b است.
تاریخچه
فاز نوع CaIrO3 از فاز MgSiO3 در سال ۲۰۰۴ با استفاده از تکنیک سلول سندان الماسی گرم شونده با لیزر (LHDAC) توسط گروهی در انستیتوی فناوری توکیو و به‌طور مستقل توسط محققان مؤسسه فناوری فدرال زوریخ سوئیس (ETH زوریخ) کشف شد و آژانس علوم و فناوری دریایی - زمینی ژاپن که از ترکیبی از شبیه‌سازی مکانیکی کوانتوم و آزمایش LHDAC استفاده کردند. مقاله گروه TIT در مجله Science منتشر شده‌است. مقاله مشترک ETH / JAM-EST و مقاله دوم گروه TIT دو ماه بعد در مجله Nature منتشر شد. این کشف همزمان با کشف آزمایشی S. Ono در یک مرحله مشابه، دقیقاً دارای ساختار، آهن(III) اکسید Fe2O3 بود.
خواص فیزیکی
ساختار صفحه‌ای پسا پروسکایت باعث می‌شود که قابلیت انعطاف‌پذیری محور b بیشتر از محور a یا c باشد. این ناهمسانگردی ممکن است باعث شکل‌گیری صفحه کریستالی جفت موازی با صفحه (۰۱۰) شود. تئوری لغزش (۱۱۰) مربوط به نقص در چیده شدن‌های رایج را پیش‌بینی کرده و توسط آزمایش‌های بعدی تأیید شد. برخی از نظریه پردازان سیستم‌های لغزش دیگری را پیش‌بینی می‌کنند که نیازمند تأیید آزمایشگاهی است. در سال ۲۰۰۵ و 2006 Ono و Oganov دو مقاله منتشر کردند که پیش‌بینی می‌کند پسا پروسکایت احتمالاً باید هدایت الکتریکی بالایی داشته باشد، شاید دو مرتبه بالاتر از رسانایی پروسکایت باشد. در سال ۲۰۰۸ گروه هیروز یک گزارش تجربی منتشر کردند که این پیش‌بینی را تأیید می‌کند.
نه رنگ (فیلم)
نه رنگ فیلمی محصول سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی وی. شانتارام است. در این فیلم بازیگرانی همچون ماهیپال، ساندیا سانترام، آقا، جیتندرا ایفای نقش کرده‌اند.
کلروویانتس
کلروویانتس (The Clairvoyants؛ یک گروه دو نفرهٔ شعبده‌بازی، تردستی و منتالیسم اهل اتریش است. این دو فعالیت خود را از سال ۲۰۱۱ آغاز کرده‌اند. آنان در فصل یازدهم امریکاز گات تلنت، مقام دوم را پس از گریس فاندروال کسب کردند.
فرناندو کورنخو
فرناندو کورنخو (Fernando Cornejo; January 28, 1969 – 1969:1:28, January 24, 2009) بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شیلی بی، و شیلی، بازی کرده‌است.
پائو فرانک
پائو فرانک (Pau Franch؛ زادهٔ July 25, 1988) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
پائو تورس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۷)
پائو تورس (Pau Torres؛ زادهٔ June 4, 1987) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال وایادولید، باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال بارسلونا بی، و باشگاه فوتبال بارسلونا سی اشاره کرد.
ناحیه قوه
ناحیهٔ قوه یک ناحیه در ازبکستان است که در ولایت فرغانه واقع شده‌است. ناحیه قوه ۴۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۷٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
استفان مولر (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۸)
استفان مولر (Stefan Müller؛ زادهٔ November 9, 1988) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
حسین بن علی در هنر و ادبیات
در نظم و نثر فارسی نامِ حسین بن علی یا مشهورترین کنیه‌اش، «اباعبدالله»، و بعض القابش، مانند مظلوم کربلا، سیدالشهداء، سالار شهیدان، سرور آزادگان و شاه تشنه‌لبان، یا نام‌های همراه یا در تقابل با او مانند کربلا، عاشورا، شمر و یزید سهم چشمگیری دارد. بزرگداشت یا عزاداری برای حسین بن علی تا سال ۳۵۲ ه‍.ق — که مُعِزُّالدُّولهٔ دِیْلَمی فرمانِ اقامهٔ عزا داد — قدغن بود. پس از آن، در دورهٔ آزاداندیشی سامانیان و نیمهٔ دوم سدهٔ چهارم هجری، اوضاع آرام بود. نیمهٔ دوم سدهٔ پنجم و سراسر سدهٔ ششم هجری دوران فشار مذهبی بر مخالفان مذهبی حکومت بود. در سده‌های هفتم و هشتم هجری اشعار مذهبی رواج یافت و در ابتدای سدهٔ هشتم در عصر اولجایتو، سوگواری عاشورا باز برپا شد.
آثار منثور در این‌باره را می‌توان به دو دستهٔ متون تاریخی و متون عرفانی و ادبی بخش کرد. در دستهٔ اول، که دارای ارزش ادبی نیز هست، گزارش‌هایی از رویداد عاشورا بیان شده که ارزش تاریخی دارد، مانند آثاری از مسعودی، بیهقی، بیرونی، ناصرخسرو، راوندی و حمدالله مستوفی. دستهٔ دومِ آثار منثور، به‌خاطر بیان ادبی فضیلت‌های حسین بن علی و یارانش، بیشتر به شعر نزدیک است و از دیدگاه فلسفی نیز شعر منثور شمرده می‌شوند. آثار کَشفُ‌الْمَحجوب هُجْویری، کَشفُ‌الأسرار و عُدَّةُالأبرار رشیدالدین میبدی، عبدالکریم قُشَیْری، تَذکِرَةُالأُولیاء عطّار، آثار مولوی و فیهِ ما فیه، افلاکی، اسیری لاهیجی، حمیدالدین بلخی، بهاءالدین بغدادی، خواجه نصیرالدین طوسی و بهارستان جامی از این دستند. فیلمنامهٔ روز واقعهٔ بهرام بیضایی از اهمّ آثار منثور فارسی پس از مشروطه به‌شمار می‌رود، که از رویش فیلم پربیننده‌ای به همین نام نیز ساخته شده‌است.
آثار ادبی در حوزهٔ شعر منظوم دربارهٔ حسین بن علی و کربلا را نیز می‌توان به دو دستهٔ دورهٔ متقدمان و دورهٔ متأخران تا عصر حاضر دسته‌بندی کرد. دورهٔ نخست که حکومت‌های غیر شیعی بر ایران فرمانروایی دارند، از سدهٔ چهارم هجری هم‌زمان با رواج شعر دری آغاز می‌شود و تا سدهٔ دهم هجری و برپایی حکومت صفوی ادامه می‌یابد. در این دوره، همه یا اکثریت شاعران شیعه و اهل سنت، هر یک به‌گونه‌ای به حسین بن علی و عاشورا پرداخته‌اند. کسایی مروزی نخستین شاعر این دوره است که مرثیه می‌سراید. پس از او قوامی رازی، سنایی، عطار، مولوی، سیف فرغانی، جامی، خاقانی، کمال‌الدین اسماعیل اصفهانی، سید حسن غزنوی، سعدی، خواجوی کرمانی، سلمان ساوجی، حسن کاشی و ابن حسام خوسفی سروده‌هایی دربارهٔ حسین بن علی و کربلا آفریده‌اند. در دورهٔ دوم با آغاز حکومت صفوی و رسمی شدن تشیع در ایران، سروده‌های مذهبی و عاشورایی رونق یافت. محتشم کاشانی، صائب تبریزی، شهریار از شاعران مطرح در این زمینه هستند. در این دوره برخی شاعران به گزارش شاعرانهٔ عاشورا دست زده‌اند که می‌توان آنان را در دو دستهٔ تاریخ‌گرا و عرفان‌گرا جای داد. تاریخ‌گرایان که اکثریت هستند، به عاشورا از منظر تاریخی نگریسته‌اند. صباحی بیدگلی، عبدالرزاق لاهیجی، فیض کاشانی، میرزا رحیم‌نیا، جیحون یزدی، محمدتقی بهار، جلال‌الدین همایی و امیری فیروزکوهی از این دسته‌اند. گروه دوم یا عرفان‌گرایان نگاهی عرفانی به عاشورا داشته‌اند. صفی علیشاه، عُمّان سامانی، ملا احمد نراقی، بیدل دهلوی و اقبال لاهوری و هوشنگ ابتهاج از این گروهند.
از آغاز قیام حسین بن علی و واقعهٔ عاشورا، شاعرانِ عرب زبان در آثار خویش آن را حکایت کردند که با توجه به شرایطِ سیاسیِ حاکم بر دوران اموی و عباسی، بسیاری از آنان در تنگنا قرار گرفتند یا تهدید و اذیت و آزار شدند. عُبَیْدُالله بن حُرِّ جُعْفی — که حسین بن علی از او یاری خواست — نخستین کسی است که در حسرتِ همراهیِ وی مرثیه سرود، عُقبَة بن عَمْرو سَهْمی، کُمَیْت اَسَدی، سید اسماعیل حِمْیَری، دِعْبِل خُزاعی، منصور نَمَری، عَبدی کوفی و بسیاری دیگر از شاعرانی هستند که در تنگنای سیاسیِ اموی و عباسی و با خطرات جانی در این زمینه شعر سرودند. عَوْف اَزْدی از تَوّابینی است که در قیامِ تَوّابین کشته شد و در اشعارش پشیمانی به‌چشم می‌خورد. دیکُ الْجِنّ، صنوبری، کُشاجم، ابوفِراس، ابن هانی، از دیگر شاعرانی هستند که در دوران عباسی شعر سروده‌اند. تشکیلِ دولت‌های شیعی سبب شد تا آزادیِ نسبی در سرزمین‌های عربی برقرار شود و زمینه برای بیان مسائلی مانند خونخواهیِ حسین بن علی نیز بیشتر فراهم شود. منصور بن بَسّام بغدادی، ناشِئِ صغیر، سَیِّد رَضیّ، شَریف مرتضی، مهیار دیلمی و اَبُوالْعَلاء مَعَرّی در این دوران شعر سروده‌اند. در نیمهٔ دوم خلافت عباسی، سروده‌های عاشورایی با تهی‌شدن از خونخواهی و مبارزه‌طلبی، شعری اشک‌طلب و دور از مقاومت شد، اما در همین زمان در مغرب که خلافت فاطمیان در جریان بود، خونخواهیِ حسین بن علی شدت یافت. عُمارَة اَلْیَمَنی از این شاعران است. از سدهٔ هفتم تا نهم هجری، به‌آرامی هَجوِ عاملان کربلا به طعن و فرجام‌خواهیِ اُخرَوی بر آنان تبدیل می‌شود و شاعرانِ اهل سنت نیز به میدان وارد می‌شوند. ابن سَناءُالْمُلک، ابن وَردیِ شافِعی و حسن مَخزومی از این گروهند. از سده‌های دهم تا پایان سدهٔ سیزدهم هجری، تقلید از شعر عرب رواج می‌یابد و بسیاری از فقیهان و عالمانی که در ادبیاتْ تَبَحُّری نداشتند، به این عرصه وارد می‌شوند. مقتل‌خوانی اوج می‌گیرد و پیام‌های عاشورایی به فراموشی سپرده می‌شود. بااین‌همه کسانی چون مُلّاکاظم اَزْری،  سید محمدمهدی بَحرُالْعُلوم، هاشم اَلْکَعبی، سید حیدر حِلّی و محمد نَصار در این دوران سروده‌های حماسی و احساسی دارند. در عصر حاضر، شعر عاشورایی در اوج خود قرار دارد و بسیاری از شاعران شیعه، سنی و حتی مسیحی در رثای حسین بن علی و واقعهٔ عاشورا شعر سروده‌اند مانند محسن اَبُوالْحُبّ، عبدالحسین جواهر، مهدی اَعْرَجی، زَکیّ اَلْمَحاسِنی، عَبدُالْمُنْعِم اَلْفَرطوسی، بولِس سَلامَة، سَعید اَلْعُسیلی، عبدالله اَلْعَلائِلی. در شعر معاصر ویژگی‌های حسین بن علی مانند هدایت‌گری، شجاعت، ظلم‌ستیزی، ایمان، فریادرسی و الگوی مبارزه بودنش مورد توجه قرار گرفته‌است. از شاعران این دوران می‌توان از محمد سَماوی، محمد کامل عاملی، مصطفی جمال‌الدین، عبدالقادر ناصری، ادوار مرقص، هادی کاشِفُالْغِطاء، احمد دَحْبور، یَحییٰ عبدُالْاَمیر شامی، آدونیس، مُظَفَّر نَوّاب، قاسم حَدّاد، عبدالرَّحمن شَرقاوی، محمد عفیفی، نَزار قَبّانی، اَمَل دُنْقُل، جواد جمیل و بَدْر شاکر سَیّاب نام برد.
تعزیهٔ حسن و حسین لوئیس پلی از آثار ادبیات انگلیسی قرن نوزدهم است که به زندگی حسین و برادرش پرداخته‌است.
از شاعران ترک زبان که در رثای حسین بن علی سروده‌ها دارند می‌توان بیضای اردبیلی و عباسقلی یحیوی و رحیم منزوی اردبیلی و عاصم کفاش را نام برد.
یاداشت
<references group="یادداشت"/>
گلدان پورتلند
گلدان پورتلند برای اولین بار در تاریخ ۱۶۰۰ تا ۱۶۰۱ در روم به ثبت رسید و از سال ۱۸۱۰ در موزه بریتانیا در لندن بوده است. این قطعه نفیس هنری اولین بار در سال ۱۹۴۵ با نمره ثبت اثر (GR 1945,0927.1) خریداری گردید و از آن زمان تاکنون در اتاق ۷۰ موزه قرار دارد.
استفان مولر (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۷۴)
استفان مولر (Stefan Müller؛ زادهٔ March 8, 1974) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرایبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
حباب دوازدهه‌ای
حباب دوازدهه (duodenum bulb) بخشی از دوازدهه نزدیک به معده است. طول آن معمولاً ۵ سانتی‌متر است. از پیلور شروع و به گردن کیسه صفرا ختم می‌شود. در ناحیه خلفی کبد و کیسه صفرا و بالاتر از سر پانکراس قرار دارد. سرخرگ گاستورودودنوم، ورید پورت و مجرای صفراوی مشترک درست در پشت آن قرار دارند. قسمت انتهایی حباب به صورت خلفی قرار گرفته‌است.
حباب دوازدهه جایی است که زخم اثنی عشر رخ می‌دهد. زخم دوازدهه شیوع بیشتری نسبت به زخم معده دارد و برخلاف زخم معده به دلیل افزایش ترشح اسید معده ایجاد می‌شود. زخم‌های اثنی عشر معمولاً قدامی و به ندرت خلفی قرار دارند.
زخم‌های قدامی می‌توانند با سوراخ شدن پیچیده شوند، در حالی که زخم‌های خلفی خونریزی می‌کنند. دلیل آن با موقعیت مکانی زخم‌ها مرتبط است. حفره صفاقی یا شکمی در جلوی دوازدهه قرار دارد بنابراین اگر زخم به اندازه کافی عمیق شود سوراخ می‌شود. در حالی که اگر زخم خلفی عمیق شود به وارد عروق دستگاه گوارش شده و خونریزی می‌کند.
الکساندر کوزیرین
الکساندر کوزیرین (Олександр Михайлович Косирін؛ زادهٔ June 18, 1977) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال متالوره دونتسک، باشگاه فوتبال دینامو کیف، باشگاه فوتبال مکابی تل‌آویو،اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine (U-21) و اوکراین بازی کرده‌است.
بلانش نامور
بلانچ از نامور (سوئدی و نروژی: بلانکا؛ ۱۳۳۶–۱۳۶۳) به عنوان همسر پادشاه ماگنوس چهارم سوئد ملکه نروژ و سوئد بود.
زندگی
بلانج دختر ارشد جان اول، مارکسی از نامور و ماری آرتویز بود. از طرف پدر، او عضو خانه قدرتمند دامپیر بود و از طرف مادر، بلانچ مربوط به خانه سلطنتی فرانسه بود، زیرا مادرش دختر فیلیپ آرتوا، نوه پاتریل لویی هشتم فرانسه بود.
راگنیلد از نروژ
راگنیلد از نروژ شناخته شده با عنوان پرنسس راگنیلد، خانم لورنتزن (راگنیلد الکساندرا؛ ۹ ژوئن ۱۹۳۰–۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲)، بزرگترین فرزند پادشاه اولاو پنجم از نروژ و مارتا از سوئد از سوئد بود. او خواهر بزرگتر پادشاه هارالد پنجم و پرنسس آسترید بود. در سال ۱۹۵۳ با صنعتگری به نام ارلینگ لورنتزن، عضو خانواده لورنتزن از بزرگان حمل و نقل ازدواج کرد. در همان سال آنها به برزیل نقل مکان کردند. او تا زمان مرگش در ۵۹ سالگی در برزیل زندگی کرد..
بلانش نامور
ازدواج
مشخص نیست که چرا بین شاه سوئد و نروژ و یکی از اعضای مجلس نامور ازدواج صورت گرفته‌است. در ژوئن سال ۱۳۳۴ پادشاه مگنوس از نروژ به نامور سفر کرد تا پیشنهاد این ازدواج را دهد. بلانچ در پاییز سال ۱۳۳۵ نامور را ترک کرد و عروسی در اکتبر یا اوایل آبان ۱۳۳۵، احتمالاً در قلعه بوهوس برگزار شد. به عنوان یک هدیه عروسی بلانش استان تنسبرگ در نروژ و لودوسه در سوئد را دریافت کرد.
راگنیلد از نروژ
اگرچه او فرزند بزرگترین پادشاه بود، اما به دلیل قانون جانشینی نروژ، هرگز در صف جانشینی تاج و تخت نروژ قرار نگرفت. او اما در طول زندگی در خط جانشینی تاج و تخت بریتانیا قرار داشت و در دوران کودکی و جوانی خود جایگاه شانزدهم و هفدهم جانشینی تاج و تخت بود.
اوایل زندگی
پرنسس راگنیلد در نروژ به دنیا آمد. او در اقامتگاه سلطنتی Skaugum در نزدیکی آسکر، غرب اسلو بزرگ شد.
یانوش شلانتک
یانوش شلانتک (Janusz Ślązak؛ ۲۰ مارس ۱۹۰۷ – 1907:3:20, February 24, 1985) قایقران روئینگ اهل لهستان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ویکی‌پدیای اویغوری
ویکی‌پدیای اویغوری نسخهٔ زبان اویغوری وبگاه ویکی‌پدیا است. ویکی‌پدیای زبان اویغوری در فوریه ۲۰۰۹ دارای حدود ۴۳۰ مقاله و ۱۰۰۰ کاربر ثبت‌نام کرده بود. شمار مقالات آن در ۲۸ آوریل ۲۰۲۱ به ۵٬۰۴۶ عدد رسید.
این ویکی‌پدیا دارای دو خط لاتین و عربی اصلاح‌شده‌است.
آپفیلد
آپفیلد (Upfield) شرکت صنایع غذایی هلندی است، که در سال ۲۰۱۸ تأسیس شد.
ایسائو ناتسویاگی
ایسائو ناتسویاگی ؛(۲۵ دسامبر ۱۹۳۹ – 1939:12:25, May 11, 2013) یک هنرپیشه، خواننده، و صدا پیشه اهل ژاپن بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جی.ای. سامورایی، سامورایی شوگون، ویروس، امپراتور، گیوکین، یازده سامورایی، صفر ابدی، پسر کو ندارد نشان از پدر اشاره کرد.
پورت یونیون، نیوفاندلند و لابرادور
پورت یونیون، نیوفاندلند و لابرادور (به انگلیسی: Port Union, Newfoundland and Labrador) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ترینتی بای، نیوفاندلند و لابرادور واقع شده‌است.
شهرستان قوش‌تپه
ناحیهٔ قوش‌تپه یک ناحیه در ازبکستان است که در ولایت فرغانه واقع شده‌است. ناحیه قوش‌تپه ۳۹۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۷٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
کیوشی کوداما
کیوشی کوداما ؛(January 1, 1934 – 1934:01:01, May 16, 2011) یک هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
جون‌ایچی هیروکامی
جون‌ایچی هیروکامی ؛(متولد ۵ مه ۱۹۵۸) یک رهبر موسیقی اهل ژاپن است. وی در توکیو متولد شده است.
استفان مولر (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۰)
استفان مولر (Stefan Müller؛ زادهٔ February 24, 1990) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴ اشاره کرد.
لوون خوجا-ایناتوف
زندگی‌نامه
وی در ۱۰ مارس ۱۹۰۱ در تفلیس در به دنیا آمد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان برجسته افتخار و چهره هنری افتخاری ارمنستان شوروی شد. وی در ۷ اکتبر ۱۹۵۴ در سن ۵۳ سالگی در سن پترزبورگ درگذشت.
یانوش کایدی
یانوش کایدی (János Kajdi; December 30, 1939 – 1939:12:30, April 10, 1992) بوکسور اهل مجارستان بود.
ویکی‌پدیای آرامی
ویکی‌پدیای آرامی نسخهٔ زبان آرامی وبگاه ویکی‌پدیا است. ویکی‌پدیای زبان آرامی در ۱۲ مارس ۲۰۱۵ دارای حدود ۱٬۶۱۲ مقاله و ۹٬۹۸۷ کاربر ثبت‌نام کرده بود. شمار مقالات آن در ۲۸ آوریل ۲۰۲۱ به ۱٬۷۷۲ عدد رسید.
شیپور (وبگاه)
شیپور وبگاه نیازمندی‌های اینترنتی و بستری برای خرید و فروش کالاهای نو و دست دوم و ارائه خدمات در ایران است که در مرداد ماه سال ۹۱ توسط رضا اربابیان راه‌اندازی شد و هم‌اکنون جزو ۳ وبسایت برتر نیازمندی‌ها در ایران است.
خدمات
معاملات بین خریدار و فروشنده در شیپور به صورت حضوری صورت می‌گیرد و امکان ثبت نام و استفاده از خدمات شیپور در سراسر ایران به صورت رایگان وجود دارد.
شیپور از تبلیغات تلویزیونی و محیطی استفاده بسیاری کرده‌است که به گفته مؤسس شیپور هدف از انجام این کار، فرهنگ‌سازی برای استفاده صحیح و مفید از لوازم دست دوم در ایران است. در حال حاضر روزانه چند ده هزار آگهی در شیپور به ثبت می‌رسد و صدها هزار نفر از آگهی‌های به ثبت رسیده در شیپور بازدید می‌کنند.
ایده شکل‌گیری
به گفته رضا اربابیان، داستان شکل‌گیری شیپور، به تجربهٔ خرید و فروش از سایت‌های ای‌بی و کریگزلیست در زمان حضورش در کانادا بازمی‌گردد که پس از بازگشت به ایران و مشاهده نبود وبگاهی مشابه، تصمیم به راه‌اندازی شیپور می‌گیرد.
اربابیان در ابتدا به دنبال راه‌اندازی بنگاهی آنلاین برای خرید و فروش خودرو بود اما در نهایت ایده‌ای بزرگ‌تر را عملی ساخت و یکی از موفق‌ترین سایت‌های خرید و فروش آنلاین را در ایران راه‌اندازی کرد. هستهٔ اولیه شیپور شامل اربابیان و دو نفر دیگر بود که در مرداد ۹۱ شروع به فعالیت کرد. شیپور در ابتدا با شرکتی از اسلوونی برای پشتیبانی فنی همکاری می‌کرد اما به دلایلی این همکاری ادامه نیافت.
نشان‌واره
در سال ۱۳۹۷ نشان‌وارهٔ جدید این شرکت معرفی شد و بر روی وبگاه این شرکت به نمایش درآمد. طراح این نشان‌واره سعید طاووسی است. در نشان‌وارهٔ جدید به سادگی و یکپارچگی توجه بیشتری شده و می‌خواهد با کاربر خودمانی باشد و حس اعتماد ایجاد کند. علاوه‌براین در نشان‌وارهٔ پیشین نوشتار فارسی شیپور وجود نداشت که ممکن بود کاربران را در تلفظ نام شیپور دچار اشتباه کند. در نشان‌وارهٔ جدید شیپور، ساز شیپور با زاویه بیست درجه دیده می‌شود که در حال نواخته شدن است.
سیمخا بلاس
سیمخا بلاس (שמחה בלאס؛ November 27, 1897 – July 18, 1982) مهندس عمران، و مهندس اهل اسرائیلی- لهستانی بود. او به کمک فرزندش یشایاو روش آبیاری قطره‌ای را ابداع کرد.
زندگی‌نامه
او در ورشو به دنیا آمده بود، ورشو در آن زمان جزویی از امپراطوری روسیه بود. مذهب خانواده او ارتدکس یهودی بود. در زمره گروهی بود که از یهودیان لهستان در خلال جنگ جهانی اول حمایت می‌کردند. تحصیلات مهندسی اون در میان نبرد لهستان و شوروی ناتمام ماند و او تنها پس از پایان جنگ توانست آن را به اتمام برساند. او توسط ارتش لهستان استخدام شد و برای آن‌ها ابزای برای اندازه‌گیری جهت و شدت باد اختراع کرد.
مونا بولرود
مونا بولرود (Mona Bollerud؛ زادهٔ January 1, 1968) ورزشکار اهل نروژ است. وی در تیم نروژ در مسابقات جهانی بیاتلون ۱۹۸۸ مدال نقره دریافت کرد وی در سال ۱۹۸۹ در رویداد تیمی مدال نقره گرفت.
سیمخا بلاس
مهندسی آب در یی‌شو و اسراییل
در خلال سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۸ او شناخته‌ترین مهندس آب در یشوب فلسطین بود. او اولین مجرای آب مدرن در رود اردن را طراحی کرد. او یکی از بنیان‌گذاران شرکت آب مکوروت بود. او در سال ۱۹۴۶ خطوط لوله انتقال در صحرای نگب را طراحی کرد. او در اوایل دهه ۱۹۳۰ متوجه خشک‌سالی اسراییل شد در حل این مشکل سیستم آبیاری قطره‌ای را برای حل معضل کم‌آبی اختراع کرد که همکنون در ۱۵۰ کشور جهان مورد استفاده است. او در مصاحبه ای در سال ۱۹۷۸ توضیح میده که جرقهٔ این کشف چطور به وجود آمد: من یکبار چشمم به یکسری درخت افتاد که در طول یک نرده رشد کرده بودند یکی شون به طرز شگفت انگیزی بزرگتر از بقیه بود اینجا بود که من متوجه نشتی لوله آبی شدم که از کنار این درخت رد می‌شد
پائو قندر
پائو قندر (Pau Cendrós؛ زادهٔ April 1, 1987) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت، باشگاه فوتبال لوگو، باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال لوانته، باشگاه فوتبال آلکورکون، و باشگاه ورزشی تنریف اشاره کرد.
فابیان استای
فابیان استای (Fabián Estay؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال کولو-کولو، باشگاه فوتبال سنت گالن، باشگاه فوتبال یونیورسیداد شیلی، و باشگاه فوتبال المپیاکوس اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال شیلی و شیلی بازی کرده‌است.
گرگ بارتون
گرگ بارتون (Greg Barton؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۵۹) قایقران کانو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
استفان واچر
استفان واچر (Stefan Wächter؛ زادهٔ April 20, 1978) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
دوروته از ساکس لونبورگ
دوروته از ساکس لونبورگ (۹ ژوئیه ۱۵۱۱ - ۷ اکتبر ۱۵۷۱) همسر پادشاه کریستیان سوم دانمارک، و ملکه هم‌نشین دانمارک و نروژ بود. معروف بود که وی در امور ایالت دانمارک تأثیر داشته‌است.
زندگی
او دختر مگنوس اول، دوک ساکس-لاونبورگ و کاترین از برونزویک-وولفنبوتل، و خواهر کاترین ساکس-لاونبورگ، اولین ملکه پادشاه گوستاف یکم سوئد بود.
دوروته در یکی از اولین ایالت‌های آلمان بزرگ شد که اصلاحات اعلام شد و تحت تأثیر لوترانیسم در اوایل زندگی قرار گرفت. وی در ۲۹ اکتبر ۱۵۲۵ در قلعه لاونبورگ با کریستیان ازدواج کرد.
ملکه
او به‌طور رسمی در سال ۱۵۳۳ ملکه شد، اما به دلیل جنگ داخلی (فئود کانت) که بلافاصله پس از پیوستن شوهرش به تاج و تخت، تاجگذاری وی تا سال ۱۵۳۷ صورت نگرفت. در ۶ اوت ۱۵۳۶، ملکه دوروته سرانجام با شاه وارد پایتخت دانمارک، کپنهاگ شد.
فرزندان
فرزندان او عبارتند از:
نیکل سنتر
نیکل سنتر (به انگلیسی: Nickel Centre) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در سادبری بزرگ واقع شده‌است. نیکل سنتر ۱۳٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
اسپانیا در زمان ژوزف بناپارت
اسپانیا ناپلئونی بخشی از اسپانیا که در طول جنگ شبه جزیره (۱۸۰۸–۱۸۱۸) وفادار به ژوزف یکم بود، پس از اینکه کشور تا حدی توسط نیروهای فرانسوی اشغال شد. در این دوره، این کشور به عنوان دولت متکی امپراتوری اول فرانسه در نظر گرفته شد.
بخشی از اسپانیا که به مقاومت در برابر اشغال فرانسه ادامه داد، به فرناندو هفتم وفادار ماند و با بریتانیا و پرتغال متحد شد تا ارتش ناپلئون را از اسپانیا بیرون کند. این جنگ شامل بسیاری شکست و پیروزی بود، تا اینکه از سال ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳، پیروزی‌های متفقین در سالامانکا و ویتوریا به معنای شکست رژیم بناپارتیست و اخراج سربازان ناپلئون بود. معاهده والنسای فرناندو هفتم را به عنوان پادشاه قانونی اسپانیا به رسمیت شناخت.
کناره‌گیری فرناندوی هفتم و کارلوس چهارم
اسپانیا از زمان عهدنامه دوم سن ایلدفونسو در سال ۱۷۹۶ با فرانسه علیه بریتانیا متحد شده بود. پس از شکست ناوگان ترکیبی اسپانیا و فرانسه توسط بریتانیا در نبرد ترافالگار در سال ۱۸۰۵، شکاف‌هایی در اتحاد ظاهر شد و اسپانیا پس از شروع جنگ چهارم ائتلاف، آماده حمله از جنوب به فرانسه شد. در سال ۱۸۰۶، اسپانیا برای تهاجم در صورت پیروزی پروس آماده شد، اما شکست پروس از ارتش ناپلئون در نبرد ینا–اورشتدت باعث شد اسپانیا عقب‌نشینی کند. با این حال، اسپانیا همچنان از از دست دادن ناوگان خود در ترافالگار و این واقعیت که مجبور شد به محاصره قاره‌ای بپیوندد ناراحت بود. با این وجود، دو متحد با تقسیم پرتغال، شریک و متحد تجاری دیرینه بریتانیا که از پیوستن به محاصره قاره‌ای امتناع کرد، موافقت کردند. ناپلئون کاملاً از وضعیت فاجعه بار اقتصاد و اداره اسپانیا و شکنندگی سیاسی آن آگاه بود. او به این باور رسید که اسپانیا در شرایط کنونی به عنوان متحد ارزش چندانی ندارد. او اصرار داشت که نیروهای فرانسوی را در اسپانیا مستقر کند تا برای تهاجم فرانسه به پرتغال آماده شود، اما پس از انجام این کار، بدون هیچ نشانه‌ای از پیشروی به سمت پرتغال، به انتقال نیروهای فرانسوی اضافی به اسپانیا ادامه داد. حضور نیروهای فرانسوی در خاک اسپانیا برای اسپانیا به شدت نامطلوب بود، و در نتیجه حامیان فرناندو، وارث ظاهری تاج و تخت، در آرانخوئز غوغا کردند. کارلوس چهارم در مارس ۱۸۰۸ از سلطنت کناره‌گیری کرد و نخست‌وزیر او، مانوئل دو گودوی نیز برکنار شد. فرناندو به عنوان پادشاه قانونی اعلام شد و به مادرید بازگشت و انتظار داشت وظایف خود را به عنوان پادشاه انجام دهد. ناپلئون بناپارت فرناندو را به بایون فرانسه احضار کرد و فردیناند رفت و کاملاً انتظار داشت که بناپارت موقعیت او را به عنوان پادشاه تأیید کند. ناپلئون کارلوس چهارم را نیز احضار کرده بود که جداگانه وارد شد. ناپلئون به فرناندو فشار آورد تا به نفع پدرش که تحت فشار از سلطنت کناره‌گیری کرده بود، کناره‌گیری کند. سپس کارلوس چهارم به نفع ناپلئون از سلطنت کناره‌گیری کرد، زیرا نمی‌خواست پسر مطرودش وارث تاج و تخت باشد. ناپلئون برادرش ژوزف را بر تخت سلطنت نشاند. استعفای رسمی برای حفظ مشروعیت پادشاه جدید انجام شد.
انتصاب ژوزف بناپارت
کارلوس چهارم امیدوار بود که ناپلئون که در این زمان یکصد هزار سرباز در اسپانیا مستقر کرده بود، به او کمک کند تا تاج و تخت را دوباره به دست آورد. با این حال، ناپلئون از کمک به کارلوس خودداری کرد و همچنین از به رسمیت شناختن پسرش فرناندو هفتم به عنوان پادشاه جدید خودداری کرد. در عوض، او موفق شد هم کارلوس و هم فرناندو را تحت فشار قرار دهد تا تاج را به برادرش ژوزف بناپارت واگذار کنند. فرمانده نیروهای فرانسوی در اسپانیا، مارشال یواخیم مورا، فرناندو را مجبور کرد تا مانوئل گودوی، نخست‌وزیر سابق اسپانیا را که نقش او در دعوت از نیروهای فرانسوی به اسپانیا منجر به شورش آرانخوئز شده بود، تا آزاد کند. شکست دولت باقیمانده اسپانیا در ایستادگی در برابر مورا باعث خشم مردم شد. در ۲ مه ۱۸۰۸، پسر کوچکتر کارلوس چهارم، اینفانت فرانسیسکو، اسپانیا را به مقصد فرانسه ترک کرد که منجر به شورش گسترده دوس د مایو در خیابان‌های مادرید شد.
شورای کاستیل، ارگان اصلی دولت مرکزی اسپانیا به رهبری کارلوس چهارم، اکنون در کنترل ناپلئون بود. با این حال، به دلیل خشم عمومی از حکومت فرانسه، به سرعت قدرت خود را در خارج از مراکز جمعیتی که مستقیماً تحت اشغال فرانسه بودند، از دست داد. برای مخالفت با این اشغال، نهادهای حاکم منطقه‌ای سابق، مانند پارلمان آراگون و هیئت رئیسه شاهزاده آستوریاس، دوباره در بخش‌هایی از اسپانیا ظاهر شدند. در جاهای دیگر، حکومت‌ها (شوراها) برای پر کردن خلاء قدرت و رهبری مبارزه علیه نیروهای امپراتوری فرانسه ایجاد شدند. نظامیان استانی شروع به هماهنگ‌کردن اقدامات خود کردند. حکومت‌های منطقه‌ای برای نظارت بر حکومت‌های استانی تشکیل شدند. سرانجام، در ۲۵ سپتامبر ۱۸۰۸، یک یونتای عالی واحد در آرانخوئز تأسیس شد تا به عنوان دولت مقاومت فعال برای کل اسپانیا خدمت کند.
اشغال توسط فرانسه
مورا طرحی برای فتح ترتیب داد و دو ارتش بزرگ را برای حمله به جبهه‌های مقاومت طرفدار فرناندو فرستاد. یک ارتش مسیر بین مادرید و ویتوریا را ایمن کرد و ساراگوسا، خیرونا و والنسیا را محاصره کرد. دیگری که به جنوب آندلس فرستاده شد، قرطبه را غارت کرد. به جای اینکه طبق برنامه به کادیز برود، به ژنرال دوپون دستور داده شد که به مادرید برگردد، اما در ۲۲ ژوئیه ۱۸۰۸ توسط ژنرال کاستانوس در بایلن شکست خورد. این پیروزی باعث تشویق مقاومت علیه فرانسوی‌ها در چندین کشور دیگر در اروپا شد. پس از نبرد، پادشاه ژوزف مادرید را ترک کرد و به ویتوریا پناه برد. در پاییز ۱۸۰۸، ناپلئون خود وارد اسپانیا و در ۲ دسامبر وارد مادرید شد و ژوزف یکم را به پایتخت بازگرداند. در همین حین، ارتش بریتانیا از پرتغال وارد اسپانیا شد، اما مجبور شد به گالیسیا عقب‌نشینی کند. در اوایل سال ۱۸۱۰، حمله ناپلئون به مجاورت لیسبون رسید، اما نتوانست به خطوط مستحکم تورس ودراس نفوذ کند.
سلطنت ژوزف یکم
دولت ژوزفی مبنای قانونی خود را در اساسنامه بایون داشت.
هنگامی که فرناندو هفتم در می ۱۸۰۸ بایون را ترک کرد، از همه نهادها خواست که با مقامات فرانسوی همکاری کنند. در ۱۵ ژوئن ۱۸۰۸، ژوزف، برادر بزرگ ناپلئون، پادشاه شد. شورای کاستیل در بایون تشکیل شد، اگرچه تنها ۶۵ نفر از مجموع ۱۵۰ عضو در آن شرکت کردند. مجمع انتقال تاج را به ژوزف بناپارت تصویب کرد و با تغییرات اندکی جدا از متن قانون اساسی که توسط ناپلئون پیش‌نویس شده بود، تصویب شد. اکثر کسانی که گرد هم آمده بودند هیچ تناقضی بین میهن‌پرستی و همکاری با پادشاه جدید درک نمی‌کردند. علاوه بر این، این اولین بار نبود که یک سلسله خارجی تاج و تخت اسپانیا را به دست می‌گرفت: در آغاز قرن هجدهم، پس از مرگ آخرین عضو خاندان هابسبورگ اسپانیا، کارلوس دوم، بدون فرزند، دودمان بوربون از فرانسه به اسپانیا آمدند.
ناپلئون و ژوزف هر دو سطح مخالفتی را که این انتصاب ایجاد می‌کرد دست کم گرفتند. با انتصاب ژوزف پادشاه ناپل در سال ۱۸۰۶ و سایر حاکمان خانواده در هلند در سال ۱۸۰۶ و وستفالن در سال ۱۸۰۷، ایجاد یک فاجعه سیاسی و بعداً نظامی باعث تعجب شد.
ژوزف بناپارت اساسنامه بایون را در ۷ ژوئیه ۱۸۰۸ اعلام کرد. به عنوان یک متن قانون اساسی، این منشور سلطنتی است، زیرا نتیجه یک اقدام حاکمیتی ملت نیست که در پارلمان جمع‌آوری شده‌است، بلکه یک فرمان سلطنتی است. متن آغشته به روحیه اصلاح طلبی، مطابق با آرمان‌های بناپارت بود، اما با فرهنگ اسپانیایی سازگار شد تا حمایت نخبگان رژیم قدیم را جلب کند. این کشور مذهب کاتولیک را به عنوان دین رسمی به رسمیت شناخت و اعمال ادیان دیگر را ممنوع کرد. این بیانیه صریح دربارهٔ تفکیک قوا نداشت، اما استقلال قوه قضائیه را تأیید کرد. قدرت اجرایی در اختیار پادشاه و وزرای او بود. دادگاه‌ها، به شیوه رژیم قدیم، از املاک روحانیت، اشراف و مردم تشکیل می‌شد. به جز در مورد بودجه، توانایی آن در وضع قوانین تحت تأثیر قدرت پادشاه بود. در واقع، پادشاه تنها مجبور شد هر سه سال یکبار پارلمان را فراخواند. هیچ اشاره صریحی به برابری حقوقی شهروندان نداشت، اگرچه به‌طور ضمنی در برابری در مالیات، لغو امتیازات و حقوق برابر بین شهروندان اسپانیایی و آمریکایی بود. قانون اساسی همچنین آزادی صنعت و تجارت، لغو امتیازات تجاری و حذف آداب و رسوم داخلی را به رسمیت شناخته‌است.
قانون اساسی کرتس خنرالس را تأسیس کرد، یک هیئت مشورتی مرکب از سنا که توسط مردان خانواده سلطنتی و ۲۴ عضو منصوب شده توسط پادشاه از اشراف و روحانیون، و یک مجلس قانونگذاری با نمایندگانی از املاک، اشراف و روحانیون تشکیل شد. قانون اساسی یک رژیم استبدادی را ایجاد کرد که شامل برخی از پروژه‌های روشنگرانه، مانند لغو شکنجه، اما حفظ تفتیش عقاید بود.
قیام اسپانیایی منجر به نبرد بایلن در ۱۶–۱۹ ژوئیه ۱۸۰۸ شد که منجر به شکست فرانسه شد و ژوزف با فرماندهی عالی فرانسوی از مادرید فرار و بخش زیادی از اسپانیا را رها کرد.
ژوزف بناپارت در طول اقامت خود در ویتوریا گام‌های مهمی برای سازماندهی نهادهای دولتی از جمله ایجاد شورای مشورتی دولتی برداشته بود. پادشاه حکومتی را منصوب کرد که رهبران آن گروهی از روشنفکران تشکیل دادند که برنامه اصلاحات را اتخاذ کردند. دادگاه تفتیش عقاید، و همچنین شورای کاستیل که به سیاست ضد فرانسوی متهم شده بود، لغو شد. او حکم پایان دادن به حقوق فئودالی، کاهش جوامع مذهبی و لغو عوارض گمرکی داخلی را صادر کرد.
در این دوره اقداماتی برای آزادسازی تجارت و کشاورزی و ایجاد بورس اوراق بهادار در مادرید انجام شد. شورای ایالتی تقسیم زمین به ۳۸ استان را برعهده گرفت.
با گسترش شورش مردمی علیه ژوزف بناپارت، بسیاری از کسانی که در ابتدا با خاندان بناپارت همکاری کرده بودند، صفوف خود را ترک کردند. اما تعداد زیادی اسپانیایی، معروف به afrancesados، باقی ماندند که دولت او را پرورش دادند و وجودشان به جنگ استقلال اسپانیا ویژگی جنگ داخلی می‌بخشد. آفرانسادوها خود را وارثان مطلق گرایی روشنگرانه می‌دیدند و ورود بناپارت را فرصتی برای مدرن کردن کشور می‌دانستند. بسیاری در زمان سلطنت کارلوس چهارم به عنوان مثال، فرانسوا کاباروس، رئیس سابق امور مالی و ماریانو لوئیس دو اورکیخو، وزیر امور خارجه از نوامبر ۱۸۰۸ تا آوریل ۱۸۱۱، بخشی از دولت بودند، اما نویسندگانی مانند نمایشنامه نویس لئاندرو فرناندز د موراتین، دانشمندانی مانند خوان آنتونیو یورنته، ریاضیدان آلبرتو لیست و موسیقیدانانی مانند فرناندو سور نیز وجود داشتند.
در طول جنگ، ژوزف بناپارت تلاش کرد تا به عنوان پادشاه اسپانیا از قدرت کامل استفاده کند و در مقابل طرح‌های برادرش ناپلئون، استقلال خود را حفظ کند. در این راستا، بسیاری از آفرانسادوها معتقد بودند که تنها راه حفظ استقلال ملی، همکاری با سلسله جدید است، زیرا هر چه مقاومت در برابر فرانسوی‌ها بیشتر شود، تبعیت اسپانیا از ارتش امپراتوری فرانسه و الزامات جنگی آن بیشتر خواهد بود. در واقع، قضیه برعکس بود: اگرچه در قلمرو تحت کنترل شاه ژوزف یکم، اداره و نهادهای عقلانی مدرن جایگزین رژیم قدیمی شدند، وضعیت دائمی جنگ قدرت مارشال‌های فرانسوی را تقویت کرد و به سختی به مقامات مدنی اجازه داد تا عمل کنند.
شکست‌های نظامی متحمل شده توسط ارتش فرانسه، ژوزف را مجبور به ترک مادرید در سه نوبت کرد، اولین بار در ژوئیه ۱۸۰۸، پس از نبرد بایلن، تا زمانی که در نوامبر توسط فرانسوی‌ها بازپس گرفته شد. بار دوم از ۱۲ اوت تا ۲ نوامبر ۱۸۱۲ بود در حالی که ارتش متحد انگلیس و پرتغال، پایتخت او را اشغال کردند. پادشاه در ماه مه ۱۸۱۳ مادرید را برای آخرین بار ترک کرد و بعداً اسپانیا را در ژوئن ۱۸۱۳ به دنبال نبرد ویتوریا ترک کرد و به مرحله شکست خورده مطلق گرایی روشنگرانه پایان داد. اکثر حامیان ژوزف (حدود ۱۰۰۰۰ و ۱۲۰۰۰) همراه با سربازان در حال عقب‌نشینی فرانسوی پس از جنگ به فرانسه و به تبعید گریختند و اموال آنها مصادره شد. ژوزف استعفا داد.
پس از کناره‌گیری
ژوزف قبل از سفر به ایالات متحده (جایی که جواهراتی را که از اسپانیا گرفته بود فروخت) در فرانسه گذراند. او از سال ۱۸۱۷ تا ۱۸۳۲ در آنجا زندگی کرد، ابتدا در شهر نیویورک و فیلادلفیا، جایی که خانه‌اش به مرکز فعالیت مهاجران فرانسوی تبدیل شد، او با آن ساواژ آمریکایی در سوسایتی هیل ازدواج کرد.
ژوزف بناپارت به اروپا بازگشت و در فلورانس ایتالیا درگذشت و در مجموعه ساختمانی Les Invalides در پاریس به خاک سپرده شد.
دولت دوم اسپانیا - کورتس کادیز
در سال ۱۸۱۰، Cortes of Cádiz ایجاد شد، که به عنوان یک دولت در تبعید عمل می‌کرد. کرتس خنرالس مجبور شد برای فرار از پیشروی فرانسوی‌ها از سویا به کادیز حرکت کند (فرانسوی‌ها از ۵ فوریه ۱۸۱۰ تا ۲۴ اوت ۱۸۱۲ محاصره کادیز را به اجرا گذاشتند و شهر بندری هرگز تسلیم نشد) اعضای آن منحل شدند و اختیارات آن را به شورای سلطنت منتقل کردند. پنج نایب السلطنه جلسه کورتس را در کادیز تشکیل دادند. کورتس نمایندگان املاک بودند، اما نتوانستند در اسپانیا یا در مستعمرات آمریکا انتخابات برگزار کنند؛ بنابراین مجمع دارایی‌های خود را به نفع نمایندگی ارضی از دست داد.
قانون اساسی کادیز
کورتس جلسات خود را در سپتامبر ۱۸۱۰ در جزیره لئون افتتاح کرد. آنها متشکل از ۹۷ نماینده بودند، که ۴۷ نفر از آنها جایگزین ساکنان کادیز بودند، که فرمانی را تصویب کردند که نماینده ملت اسپانیا بود و اعلام کرد که به‌طور قانونی در دادگاه‌های عمومی و ویژه تشکیل شده‌است که در آنها حاکمیت ملی است.
قانون اساسی که نوشتند چندان دوام نیاورد. در ۲۴ مارس ۱۸۱۴، فرناندوی هفتم شش هفته پس از بازگشت به اسپانیا، قانون اساسی را ملغی کرد و تمام بناهای تاریخی آن را ویران کرد.
پیروزی متفقین
در مارس ۱۸۱۳، ژوزف در معرض تهدید ارتش انگلیس و اسپانیا، پایتخت را ترک کرد و تهاجم متفقین شدت گرفت و در نبرد ویتوریا در ژوئن به اوج رسید. سرانجام پس از پایان محاصره سن سباستین در سپتامبر ۱۸۱۳، نیروهای فرانسوی از اسپانیا اخراج شدند، بنابراین هرگونه امکان بازگشت از بین رفت. در دسامبر ۱۸۱۳، پیمان والنسای احیای فرناندو هفتم را پیش‌بینی کرد.
جستارهای وابسته
تاریخ اسپانیا جنگ شبه‌جزیره جنگ‌های ناپلئونی
گیورگی دمترادزه
گیورگی دمترادزه (გიორგი დემეტრაძე؛ زادهٔ September 26, 1976) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است.
پائو مورر
پائو مورر (Pau Morer؛ زادهٔ October 10, 1995) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
گیورگی دمترادزه
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاینورد، باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال متالوره دونتسک، باشگاه فوتبال مکابی تل‌آویو، باشگاه فوتبال دینامو تفلیس، باشگاه فوتبال رئال سوسیداد، باشگاه فوتبال دینامو کیف، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Georgia U21 و گرجستان بازی کرده‌است.
لکس یولیا و پاپیا
لکس یولیا و پاپیا (Lex Iulia et Papia) یک اصطلاح برای مجموع دو قانون لکس یولیا در مورد احکام ازدواج و لکس پاپیا پوپیا‏ تصویب شده در ۹ میلادی، در زمان امپراتوری آگوستوس است. لکس پاپیا پوپیا که در ۹ میلادی تصویب شد، تکمیل‌کننده قوانین لکس یولیا در مورد احکام ازدواج است که در ۱۸ پیش از میلاد معرفی شده بود و از این رو عنوان لکس یولیا و پاپیا به وجود آمد که توسط آن این دو قانون اغلب نقل می‌شوند. این دو قانون معمولاً به این معنا متمایز می‌شوند که در قانون اول ازدواج و در قانون دوم، بچه‌دار شدن تشویق می‌شود.
به دلیل اینکه در دوران باستان دیگر مشخص نبود که کدام مقررات مربوط به کدام یک از این دو قانون است، این دو قانون تحت یک عنوان ترکیب شدند.
اگرچه آگوستوس باید نتیجه می‌گرفت که این قوانین شکست خورده‌اند، اما تا سال ۵۳۱/۵۳۴ لغو نشدند.
پیش زمینه
تجزیه و تحلیل اسکلت‌های زنانه در هرکولانیوم نشان می‌دهد که میانگین تعداد فرزندان متولد شده از زنان اشراف کمتر از دو بچه بوده‌است و این یافته‌ها شواهد حکایتی مربوط به این دوران را نشان می‌دهد که خانواده‌های کوچک یا بی فرزندی رواج داشتند. طبقات بالا خانواده‌های خود را به دلیل خطرات ذاتی زایمان محدود می‌کردند. تعداد فرزندان مورد نیاز هر زن برای ثابت نگه داشتن جمعیت روم باستان در آن دوران بین شش تا نه برآورد شده‌است. دو دلیل اصلی برای این تعداد زیاد وجود دارد. یک زن تقریباً یک در پنجاه احتمال مرگ در زایمان را داشت که هر بار که زایمان می‌کرد این خطر بیشتر می‌شد و منجر به مرگ‌های زودهنگام بسیاری می‌شد. میزان مرگ و میر کودکان همچنین بسیار بالا بود، با تخمین‌های مختلف درصد مرگ و میر در سال اول خود را در حدود ۳۰٪ قرار می‌دهد، در حالی که حداقل نیمی از تمام کودکان متولد شده تا سن ۱۰ سالگی می‌مردند. با توجه به این ارقام وحشتناک، جای تعجب نیست که ایالت نگران جمعیت باشد.
یانوش کالمار
یانوش کالمار (János Kalmár؛ زادهٔ April 16, 1942) ورزشکار شمشیربازی اهل مجارستان است.
لکس یولیا و پاپیا
پیش زمینه
در سال ۱۸ قبل از میلاد، امپراتور آگوستوس توجه خود را به مشکلات اجتماعی در امپراتوری روم معطوف کرد. اسراف و زنا بسیار گسترده بود. در میان طبقات بالا، ازدواج به‌طور فزاینده ای نادر بود و بسیاری از زوج‌ها ازدواج می‌کردند اما بچه‌دار نمی‌شدند. آگوستوس که امیدوار بود از این طریق اخلاق و هم تعداد طبقات بالا را در روم بالا ببرد، و جمعیت بومی‌های روم را نسبت به غیربومیان افزایش دهد، برای تشویق فرزندآوری، مشوق‌هایی برای ازدواج و تنبیه‌هایی بر پرهیز جنسی داوطلبانه ارائه کرد. از نظر رهبران رومی ازدواج به دلیل فرزندانی که از آن به وجود می‌آمد، به‌ویژه فرزندان پسر، برای امنیت دولت ضروری می‌دانستند. قانون به‌طور خاص عمل زنا را هدف قرار می‌داد و هر دو طرف درگیر را ملزم به تبعید می‌کرد. آنها به جزایر جداگانه تبعید شدند و اگر دارایی داشتند، در بیشتر موارد مصادره می‌شد. در مورد همسران دارای فرزندان ساکن در ملک یا استفاده از ملک برای درآمد، استثناهایی وجود داشت. طبق قانون، شوهران موظف بودند زنانی را که به جرم زنا محکوم شده بودند طلاق دهند و خود به ازدواج مجدد تشویق می‌شدند. شوهرانی که همسر خود را در عمل زنا گرفتار می‌کردند در بیشتر موارد اجازه کشتن متجاوز را داشتند و گاهی اجازه کشتن همسر مرد متخلف را نیز داشتند. پدران زنانی که مرتکب زنا شده بودند، اجازه داشتند آنها را نیز به همراه شرکای خود بکشند. قوانینی که برای حمایت از ازدواج در نظر گرفته شده بود، اجرا شد و زنا به عنوان یک جرم عمومی اعلام شد. همسران تشویق می‌شدند که تسلیم شوهران خود شوند و نقش مناسب آنها تولید مثل بود. آگوستوس «قانون سه پسر» را وضع کرد که موقعیت اجتماعی مردانی را که پدر سه (یا بیشتر) فرزند پسر بودند، ارتقا داد. سخنرانی دربارهٔ قانون الزام مردان به ازدواج برای بچه‌دار شدن. به گفته لیوی، در ۱۷ پ.م. آگوستوس این سخنرانی را در مجلس سنا در حمایت از قانون خود در تشویق ازدواج و فرزندآوری خواند. «اگر می‌توانستیم بدون همسر زنده بمانیم، شهروندان روم، همه ما بدون آن مزاحمت زندگی می‌کردیم؛ اما از آنجایی که طبیعت چنان حکم کرده‌است که نمی‌توانیم بدون آنان کارمان را از پیش ببریم، و بدون آنها به هیچ وجه نمی‌توانیم زندگی نمی‌کنیم، باید برنامه‌ریزی کنیم. برای حفظ پایدار ما نه برای لذت موقت ما.»
یانوش کالمار
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
لکس یولیا و پاپیا
حکم ازدواج
لکس یولیا در مورد احکام ازدواج (احتمالاً ۱۸ تا ۱۶ از میلاد): قانونی بود که آگوستوس در آن مردان رومی با سن و گروه اجتماعی خاص را مجبور به ازدواج و بچه دار کرد. هدف آن تضمین تداوم جمعیت «بومی» رم و تقویت سلسله مراتب اجتماعی بود. طبق قانون، مردان رومی از طبقه سناتوری یا سوارکاری (دو طبقه عالی در روم) که بین ۲۵ تا ۶۰ سال سن داشتند، باید با زنانی با موقعیت اجتماعی مناسب ازدواج می‌کردند. پس از ازدواج، آنها باید در مدت زمان معینی صاحب فرزند می‌شدند. این قانون با مجازات‌های جدی برای کسانی که آن را زیر پا گذاشتند همراه بود. مردانی که رعایت نمی‌کردند ممکن است با جریمه‌های سنگین، از دست دادن برخی از امتیازات و در موارد شدید، از شهروندی رومی خود محروم شوند. با این حال، چند نکته مهم وجود دارد. این قانون برای همه مردان در روم اعمال نمی‌شد، و حتی برای کسانی که این قانون را انجام می‌دادند، نقاط ضعف و استثناهای زیادی وجود داشت. علاوه بر این، قانون همیشه به شدت اجرا نمی‌شد و علیرغم مجازات‌های سخت‌گیرانه، در واقعیت، مردان بیشتر احتمال داشت با عواقب سبکی روبرو شوند.
لکس پاپیا پوپیا
لکس پاپیا پوپیا (۹ پس از میلاد): معمولاً به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از قوانین یولیان آگوستوس دیده می‌شود. این قانون صراحتاً فرزندآوری را (در چارچوب ازدواج قانونی) ترویج می‌کرد، بنابراین نسبت به اشخاص مجرد نیز تبعیض قائل می‌شد. در سال ۹ پس از میلاد، دو کنسول رومی (بالاترین مناصب منتخب دولت در آن زمان) قوانین تصویب شده توسط آگوستوس را اصلاح کردند. با اینکه هدف این قانون تشویق و حمایت بیشتر از ازدواج بود، اما هیچ‌یک از کنسول‌ها، مارکوس پاپیوس موتیلوس و کوئینتوس پاپیوس سکوندوس، هیچ‌گاه ازدواج نکردند. این قانون محدودیت‌های بیشتری را در مورد اینکه چه کسی می‌تواند با چه کسی ازدواج کند اعمال می‌کند. برای مثال، سناتورها و فرزندانشان از ازدواج با افرادی که والدینشان بازیگران صحنه، برده سابق یا فاحشه بوده‌اند، منع شدند. بازیگران شامل گلادیاتورها، رقصندگان، نوازندگان و بسیاری دیگر بودند. تجرد کاملاً غیرقانونی نبود (در سن خاصی) اما به شدت از آن جلوگیری شد. یک مجرد نمی‌توانست ارث را تصرف کند مگر اینکه در مدت معینی ازدواج کند. در غیر این صورت، ارث به دولت منتقل می‌شد. زنان بیوه (زیر پنجاه سال) اگر در مدت زمان معین ازدواج مجدد نکنند، آنچه را که شوهر مرحومشان برایشان گذاشته بود از دست می‌دهند. زنان بالای پنجاه سال و مردان بالای شصت سال از قانون مستثنی بودند مگر اینکه قبل از رسیدن به آن سنین آن را نقض کرده باشند. قانون روم فرض می‌کرد که زن تا سن پنجاه سالگی هنوز می‌تواند بچه‌دار شود، و بنابراین باید این کار را انجام دهد.
در سال ۹ پس از میلاد آگوستین مجموعه دیگری از قوانین به نام قانون پاپیا پوپیا را با هدف ترویج ازدواج و زایمان به تصویب رساند. او با ارائه مشوق‌های مالی و قانونی مختلف به هر کسی که ازدواج کرده و صاحب فرزند می‌شود، رویکرد تشویقی به جای تنبیهی را در پیش گرفت. بر اساس این قانون به زوج‌هایی که سه فرزند یا بیشتر داشتند از امتیازات قانونی ویژه برخوردار بودند. اینها شامل معافیت از برخی مالیات‌ها و امکان دریافت ارث بدون سرپرست قانونی می‌شد. متاهل‌های دارای فرزند نیز در دعواهای حقوقی در اولویت قرار داشتند و در تخصیص منابع عمومی از امتیازات ویژه برخوردار بودند. هر چند همه اش تشویقی نبود و مردان مجرد بالای ۲۵ سال و زنان مجرد بالای ۲۰ سال با مالیات ویژه مورد تنبیه قرار می‌گرفتند و نمی‌توانستند از بستگان خود ارث ببرند. در حالی که حکم ازدواج در سال ۱۸ پیش از میلاد فقط برای مردان طبقه بالا اعمال می‌شد، این قوانین جدید همه را تحت تأثیر قرار داد. حتی کسانی که متأهل بودند اما صاحب فرزند نشدند، از امتیازات قانونی مشابه با کسانی که صاحب فرزند شدند، برخوردار نبودند.
پیامد
این که قوانین و سیاست‌های ازدواج آگوستوس واقعاً چقدر مؤثر بوده‌اند، هنوز مورد بحث است. برخی استدلال می‌کنند که این اقدامات در ترویج ازدواج و ارزش‌های خانوادگی، تثبیت جامعه روم، و کمک به دوره ای از صلح و رفاه نسبی به نام پاکس رومانا موفقیت‌آمیز بود اما برخی از مورخان اشاره کرده‌اند که قانون نخست حکم ازدواج بسیار بی اثر بود و فقط بخش بسیار کوچکی از جامعه روم را هدف قرار داده بود و دارای نقاط ضعف زیادی بود که تقریباً غیرقابل اجرا بود. بی‌عدالتی عمومی بسیاری در این قوانین وجود دارد. به ویژه اینکه چگونه این قوانین به جای پرداختن به نابرابری‌های جنسیتی و طبقاتی موجود در جامعه روم، آنها را تقویت کردند. به ویژه زنان مجازات‌های بسیار سختی را برای زنا متحمل می‌شدند در حالی که برای مردان چنین نبود.
شواهد کمی در مورد اینکه آیا این قوانین در افزایش نرخ زاد و ولد موفق بودند یا خیر، وجود دارد. استاد دانشگاه پرینستون ویتنی جنینگز اوتس تعداد جمعیت شهر رُم در دوران حکومت آگوستین را در حدود ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ تخمین می‌زند که در پایان قرن در زمان امپراتوری سپتیمیوس سوروس به ۱٬۰۱۸٬۵۰۰ کاهش یافت که نشان‌دهنده کاهش جزئی در جمعیت از زمان آگوستوس است. او علت این کاهش را شرایط اقتصادی نابسامان‌تر در دوران سوروس، و طاعون‌های شدیدی که شهر متحمل شد، به‌ویژه طاعون آنتونین از ۱۶۵ تا ۱۸۰ میلادی در نظر گرفته می‌شود.
زنان، علیرغم پاداش‌هایی که برای بچه‌دار شدن داشتند، به دنبال راه‌هایی برای جلوگیری از بارداری بودند. یکی از عوامل محرک، میزان بالای مرگ و میر ناشی از عفونت‌های پس از زایمان یا سایر عوارضی بود که هنگام زایمان با آن‌ها مواجه می‌شد. داروهای ضدبارداری مانند یونان با استفاده از برخی از روش‌های مشابه و توسعه روش‌های جدید خود ساخته شدند. وسعت امپراتوری روم برای آنها داروهای ضدبارداری گیاهی را به ارمغان آورد که در دسترس دولت شهرهای یونان نبودند، در حالی که سایرین توسط هر دو تمدن مشترک بود. یکی از آنها گیاهی به نام سیلیفیوم بود.
تن‌فروشی توسط هر دو جنس طبق قوانین روم قانونی بود و درآمد حاصل از آن مشمول مالیات بود. قانون دیگری که توسط آگوستوس تصویب شد، حکم داد که زنان محکوم به زنا می‌توانند به تن‌فروشی اجباری محکوم شوند که این قانون تا اواخر قرن چهارم به قوت خود باقی بود. روسپی‌ها شهروند نبودند، و بنابراین فرزندان آنها نیز نمی‌توانستند شهروند باشند. علیرغم قوانینی که برای ترویج ازدواج و تولید مثل وجود داشت، وجود تن‌فروشی برای دیدگاه آگوستین برای به وجود آوردن یک روم آرمانی ضروری بود. قوانین آگوستوس نمی‌توانستند به‌طور کامل میل جنسی را که منجر به زنا می‌شد از بین ببرند و برای مهار «میل جنسی غیرقابل کنترل» که اخلاق و نظم سیاسی را تهدید می‌کرد، «توماس ا.جی. مک گین» استدلال می‌کند که وجود ن‌فروشی نقش مهمی داشت در حفظ این نظم داشت و رومی‌ها، این حرفه یک راه خروج جنسی برای مردان درنده خویی فراهم می‌کرد که ممکن است زنان شریف را هدف قرار داده و مورد اهانت قار بدهد در حالی که همچنین به عنوان هشداری برای زنان در مورد آنچه در صورت از بین رفتن شرافت جنسی آنها مجبور به تن‌فروشی اجباری شوند.
زوج‌های متأهلی که نمی‌توانستند بچه‌دار شوند، ناامیدی و غم مفروض‌شان با مجازات‌های قانونی تشدید می‌شد. برخی از زوج‌ها سعی کردند فرزندخوانده پیدا کنند و به این ترتیب فرزندانی در خانواده خود داشته باشند، اما سنا فرزندخواندگی را صرفاً تلاشی برای دور زدن هدف قانون نادیده می‌گرفت. برعکس، خانواده‌های دارای چند فرزند در بسیاری از موارد از مزایای مالیاتی و ارتقای موقعیت برخوردار شدند.
انحلال
سرانجام، قوانین آگوستا در زمان کنستانتین بزرگ از بین رفت و بیشتر آنها بعداً به‌طور رسمی لغو شدند.
منابع
342
احضار موهان جوشی
احضار موهان جوشی فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی سعید اختر میرزا است. در این فیلم بازیگرانی همچون نصیرالدین شاه، دیپیتی نوال، بیشام ساهنی، دینا پاتک، روهینی هاتانگادی، پانکاج کاپور، امجد خان، ساتیش شاه ایفای نقش کرده‌اند.
امانوئل اوکدووا
امانوئل اوکدووا (Emmanuel Okoduwa؛ زادهٔ November 21, 1983) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال متالوره دونتسک، باشگاه فوتبال دینامو کیف، باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار، اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
آش-مات
آش-مات (آشوت بگلاری ماتئوسیان) (Աշ-Մաթ (Աշոտ Բեգլարի Մաթևոսյան)؛ زاده - درگذشته ) یک هنرپیشه و کارگردان اهل ارمنستان است. .
زندگی‌نامه
وی در ۱۰ دسامبر ۱۹۰۴ در شولاور به دنیا آمد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری افتخاری ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۷۴ در سن ۶۹ سالگی در لنیناکان درگذشت.
یامائوچی یودو
یامائوچی تویوشیگه یا یامائوچی یودو (山内 容堂) ؛(۱۸۲۷–۱۸۷۲) یک دایمیوی ژاپنی در منطقه شیکوکو در اواخر دوره ادو بود. یامائوچی در سال‌های ۱۸۵۹–۱۸۴۹ پانزدهمین رهبر قلمروی توسا بود. پس از وی یامائوچی تویونوری در سال‌های ۷۱–۱۸۵۹ آخرین دایمیوی قلمروی توسا بود.
در سال ۱۸۶۷ وی تایسی هوکان (بازگشت قدرت به امپراتور) را به آخرین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا یوشینوبو توصیه کرد.
مانوئل نیرا
مانوئل نیرا (Manuel Neira؛ زادهٔ October 12, 1977) بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کولو-کولو، باشگاه فوتبال لاس پالماس، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، باشگاه فوتبال هاپوئل تل آویو، و باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال شیلی و شیلی، بازی کرده‌است.
فرانک تروه
فرانک تروه (Frank Troeh; February 19, 1882 – 1882:2:19, December 24, 1968) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
نه حس
نه حس فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی سانتوش سیوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون پی شاویتا، خوشبو ساندار، بابی دارلینگ، ایجک اومهش ایفای نقش کرده‌اند.
سینوه تورهسن
سینوه تورهسن (Synnøve Thoresen؛ زادهٔ May 6, 1966) ورزشکار اهل نروژ است. او در تیم نروژ که در مسابقه تیمی در سال ۱۹۸۹ شرکت کرد یک مدال نقره دریافت کرد و در سال ۱۹۹۱ مدال برنز کسب کرد.
اتو بوکل
اتو بوکل (Otto Bökle; February 17, 1912 – 1912:2:17, August 16, 1988) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.