cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
چونگ‌جن
مرگ چونگ‌جن و پایان دودمان مینگ
سرانجام در بامداد روز ۲۵ آوریل ۱۶۴۴، چونگ جن در حالیکه موهایش آشفته، آستین لباسش آغشته به خون و تنها یک کفش به پا داشت همراه با وانگ چنگ‌ئن، خواجهٔ اعظم و وفادار به امپراتور از شهر ممنوعه خارج شده و به سمت باغ سلطنتی جینگ‌شان که در شمال آن قرار داشت فرار می‌کند. از تپهٔ میشان بالا می‌رود و با کمک وانگ چنگ‌ئن خود را بر درخت پاگودایی که رو به شهر ممنوعه دارد و در دوران امپراتوری چینگ به درخت ادیب چینی گنهکار شهرت یافت دار می‌زند و با مرگ خود به سلسلهٔ مینگ پایان می‌دهد.
پانویس
درخت مذکور دیگر وجود ندارد و گفته می‌شود در زمان انقلاب فرهنگی توسط ارتش سرخ از ریشه به درآورده شده‌است و آنچه که امروز در جای آن قرار دارد درختی مشابه آن است که در ۱۹۸۱ کاشته شده‌است.
بخش ۱۵ منشور حقوق و آزادی‌های کانادا
بخش ۱۵ منشور حقوق و آزادی‌های کانادا شامل برابری اجتماعی تضمین شده‌است. به عنوان بخشی از قانون اساسی کانادا است، این بخش اشکال خاصی از تبعیض اعمال شده توسط دولت‌های کانادا را به استثنای برنامه‌های اصلاحی (مثلاً برابری شغلی) ممنوع می‌کند.
متن
تحت عنوان «حقوق برابری» در این بخش آمده‌است:
پارک ملی اونزن-اماکوسا
پارک ملی اونزن-اماکوسا (به لاتین: Unzen-Amakusa National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ناگاساکی واقع شده‌است.
علی‌آباد گرنچین
علی‌آباد گرنچین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
تئو پلنارد
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو و باشگاه فوتبال پاریس اف سی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال فرانسه بازی کرده‌است.
اکوپداگوژی
اکوپداگوژی (Ecopedagogy) جنبش برآمده از تئوری و عمل علوم پرورشی انتقادی است، مجموعه ای از پراکسیس‌های آموزشی تحت تأثیر فیلسوف و مربی پائولو فریره. مأموریت اکوپداگوژی ایجاد قدردانی قوی از پتانسیل‌های جمعی بشریت و تقویت عدالت اجتماعی در سراسر جهان است. این کار را به‌عنوان بخشی از یک چشم‌انداز آینده‌محور، بوم‌شناختی و سیاسی انجام می‌دهد که به‌شدت با جهانی شدن ایدئولوژی‌هایی مانند نئولیبرالیسم و امپریالیسم مخالفت می‌کند و در عین حال تلاش می‌کند تا اشکال انتقادی سواد بوم‌شناختی را دامن بزند.
زردپره برفی
زردپره برفی نام گونه ای از تیره زردپره‌ایان است.
در گرداگرد شهر
در گرداگرد شهر (All Over Town) یک فیلم کمدی به کارگردانی جیمز دبلیو هورن است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
جان تردینیک کراکر
جان تردینیک کراکر (John Crocker; January 4, 1896 – 1896:01:04, March 9, 1963) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
فرهنگ کیوکوتنی
فرهنگ کیوکوتنی (Cucuteni–Trypillia culture) یک فرهنگ باستان‌شناختی در اروپای دوران نوسنگی بود که از حدود ۵۵۰۰ پیش از میلاد تا ۲۷۵۰ در شرق اروپا نمو داشت. گسترهٔ جغرافیایی آن از کوه‌های کارپات تا مناطق دنیستر و دنیپر ادامه داشت و قلمرو مولداوی امروزی و بخش‌هایی از غرب اوکراین و شمال شرقی رومانی (حدود ۳۵۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) را در بر می‌گرفت.
غالب سکونت‌گاه‌های فرهنگ کیوکوتنی شکلی متراکم داشتند و در فاصلهٔ ۲–۳ کیلومتری از هم ساخته می‌شدند. از حدود ۴۰۰۰ پیش از میلاد تا ۳۵۰۰ پیش‌از میلاد، سکونت‌گاه‌های فرهنگ کیوکوتنی بزرگتری سکونت‌گاه‌های اروپا بودند.
فرهنگ کیوکوتنی به افق خانه سوخته نسبت داده می‌شود. در این فرهنگ خانه‌ها در دوره‌های ۶۰ تا ۸۰ ساله تماماً به آتش کشیده و رها می‌شدند. دلیل این امر محل مناقشهٔ محققان است.
جایزه بزرگ برزیل ۱۹۷۳
جایزه بزرگ برزیل ۱۹۷۳ (1973 Brazilian Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۷۳ در پیست ژوزه کارلوس پیس واقع در سائو پائولو، برزیل برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۵ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۲ بود.
در این مسابقه که در ۴۰ دور و به مسافت ۳۱۸٫۴۰۰ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط رونی پیترسن کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۲:۳۵٫۰ بود نیز توسط امرسون فیتیپالدی به ثبت رسید.
امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، جکی استوارت از تیم تایرل-فورد و دنی هیولم از تیم مک‌لارن-فورد به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
آلبینیسم در انسان
زالی    یا آلبینیسم ، نوعی بیماری ژنتیکی از نوع اتوزوم مغلوب است که به دلیل نقص همراه تولد یک آنزیم، تیروزین به ملانین تبدیل نمی‌شود و در پسران شایع‌تر است. عدم توان تولید رنگدانه ملانین سبب می‌شود که رنگ پوست بیمار سفید باشد. تا کنون هفت نوع زالی شناسایی شده‌است که در شایع‌ترین نوع آن (OCA2) بیمار پوستی روشن (به همراه اندکی ملانین)، رنگ مویی بین طلایی تا قرمز تیره، و همچنین رنگ چشمی روشن (آبی، سبز، خاکستری و …) دارد. به شخص یا جانداری که آلبینیسم دارد، زال (آلبینو) می‌گویند. در پرندگان و جانوران نیز به این حالت زالی و به آن جاندار زال گفته می‌شود.
رنگ چشم افراد دارای بیماری ژنتیکی آلبینیسم، قرمز، صورتی یا بنفش به نظر می‌رسد.
ریشه‌شناسی
واژۀ "زالی" از واژۀ "زال" گرفته شده و به معنی سفیدی سفید، سفیدی بیش از حد یا سفیدی پوست است. زال در پارسی به معنای سپیدمو است. وی پسر سام و پدر رستم است. زال دارای موی سپید بود و به همین دلیل، سام از تولد وی نگران بود. از این رو، او را در پای البرز کوه که سیمرغ بر آن آشیان داشت رها کرد. سیمرغ نوزاد را یافت و به آشیانه خود برد و بزرگ کرد. از این پس، سیمرغ تا پایان زندگی یاور زال و پسرش رستم بود. واژۀ آلبینیسم نیز از واژۀ لاتین albus، به معنی «سفید» گرفته شده‌است.
مشکلات فردی و اجتماعی
بروز زالی ممکن است پیامدهای ناخواسته و ناپسندی بر زندگی فردی، نگرانی از تولد نوزاد زال و نیز بر روابط اجتماعی شخص دچار زالی تأثیر بگذارد.
ولایت خودمختار یانبیان کره‌ای
ولایت خودمختار یانبیان کره‌ای یک ولایت خودمختار در چین است که در جی‌لین واقع شده‌است. ولایت خودمختار یانبیان کره‌ای ۴۳٬۵۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۷۱٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
سحابی حباب
سحابی حباب (NGC 7635) سحابی پخشیده کم‌نوری در صورت فلکی ذات‌الکرسی است.
این سحابی در فاصله ۱۱۰۰۰ سال نوری در محدوده صورت فلکی ذات الکرسی قرار داشته وبا نام NGC 7635 نیز شناخته می‌شود و به کمک تلسکوپ کوچک در شرایط نور مناسب قابل مشاهده است.
پینسو
ال پینُس/پینُسو دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷٬۳۱۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۷٫۰۵ کیلومتر مربع است.
ابهاینیل
ابهاینیل (به لاتین: Abhaynil) در بنگلادش است که در استان باریسال واقع شده‌است.
گراتن، داکوتای جنوبی
گراتن شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۵۸ نفر بوده‌است.
زردپره مک‌کی
زردپره مک‌کی نام یک گونه از تیره زردپره‌ایان است.
پارک ملی ایریموت-ایشیگاکی
پارک ملی ایریموت-ایشیگاکی (به لاتین: Iriomote-Ishigaki National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در ایشیگاکی، اوکیناوا واقع شده‌است.
دیمازول
دیمازول (Dimazole) (یا دیامتازول) یک ترکیب ضد قارچی است.
جکسونویل، ویرجینیای غربی
جکسونویل (به انگلیسی: Jacksonville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لویس، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
پی. تی. اوشا
'''پی. تی. اوشا''' (P. T. Usha؛ زادهٔ June 27, 1964) دونده زن اهل هند بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب ۴ مدال طلا در بازی‌های آسیایی و ۱۴ مدال طلا در مسابقات قهرمانی دو و میدانی آسیا اشاره کرد.
پلانس
پلانس دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۹۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۸٫۹۸ کیلومتر مربع است.
بتینگ ایپ
بتینگ ایپ (Bathing Ape) شرکت کالای لوکس ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
جیغ‌کش قهوه‌ای
جیغ‌کش قهوه‌ای نام یک گونه از سرده میمون جیغ‌کش است.
محمودآباد (خاش)
محمودآباد (خاش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
پارک ملی ایزشیما
پارک ملی ایزشیما (به لاتین: Ise-Shima National Park) یک پارک ملی و منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Honshū, Japan واقع شده‌است.
پلپ
پُلُپ دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳٬۶۳۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۲٫۶۳ کیلومتر مربع است.
صلیب پرواز ممتاز (ایالات متحده)
صلیب پرواز ممتاز یک نشان نظامی مربوط به نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است، که برای نخستین بار در سال ۱۹۲۶ به ده نفر از هوانوردان نیروی هوایی ایالات متحده اهدا شد. این نشان، در دکوراسیون نیروهای نظامی قرار می‌گیرد.
ابهایپارا
ابهایپارا (به لاتین: Abhaypara) در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده‌است.
تالاب سولدوز
ویژگی‌ها
تالابی انسان ساخت و دائمی، محل زمستان گذرانی پرندگان بومی و مهاجر
تالاب سولدوز با مساحتی بالغ بر ۲۰۰ هکتار و در ۳ کیلومتری شمال شرقی تالاب یادگارلو و از طریق زهکش حسنلو سیراب شده، زیستگاه مهم برای پرندگان آبزی از جهت توقف گاه زمستانی، تغذیه و تخم‌گذاری است.
خدماتی از جمله پتانسیل خوب برای گردشگری، تفرج، آموزشی و تحقیقاتی را ارائه می‌شود، این تالاب می‌تواند به عنوان یک سایت پرنده نگری نیز در کشور مطرح گردد.
حضور فلامینگوها، پلیکان‌ها و انواع دیگر پرندگان آبزی و کنار آبزی بر جذابیت‌های طبیعی منطقه می‌افزاید.
شرایط اقلیمی
تالاب سولدوز دارای اقلیم استپی سرد، زمستان‌های طولانی و تابستان‌های معتدل و نسبتاً گرم است. منطقه دارای اقلیم نیمه خشک سرد می‌باشد. بیشترین نزولات آسمانی متعلق به فصل زمستان و بهار بوده و در فصل تابستان یا به طورکلی بارش وجود ندارد یا میزان آن بسیار کم است.
گونه‌های گیاهی
این تالاب داری گیاهانی همچون نی جگن و گز می‌باشد و دارای پوشش گیاهی تیپ خاک‌های غیر شور تغییر شکل می‌دهد. در هر نمونه نمک‌های موجود در خاک عموماً از نوع کلرور سدیم می‌باشد. اراضی منطقه تالاب بسیار شور و عملاً بجز برای کاربری‌های بسیار ویژه، قابل استفاده نیست.
گونه‌های جانوری
در داخل و حاشیه این تالاب بیش از ۱۰۰ نوع از انواع پرندگان زیبا و در برخی موارد کمیاب زیست می‌کنند. و بیش از ۴۰ گونه پرنده آبزی و کنارآبزی در تالاب‌های شهرستان نقده شناسایی شده‌اند. فلامینگو، تنجه، آنقوت، آبچلیک، پلیکان سفید، اردک کاکل دار، اردک سرسفید، اردک بلوطی، کاکایی، سنقر گندمزار، مرغابی، غازهای خاکستری و چوب پا از جمله یکصد گونه مختلف از پرندگانی هستند که در این تالاب به چشم می‌خورند.
راه دسترسی
از طریق جاده ارومیه به مهاباد در نزدیکی آبادی درگه سنگی پس از عبور از میان تالاب یادگارلو می‌توان به تالاب سولدوز دسترسی پیدا کرد.
منابع تأمین آب
آب تالاب از زه آب‌های کشاورزی و گدارچای تأمین می‌شود.
تأسیس سایت پرنده نگری در تالاب سولدوز
طبق گفته مدیرکل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی: سایت پرنده نگری در تالاب سولدوز راه اندازی شده‌است. این سایت با هدف گرد آوری اطلاعات دقیق از پراکنش پرندگان تالاب سولدوز گردآوری مجموعه اطلاعات تصویری از پرندگان این تالاب به همراه موقعیت مکانی و زمانی رکورد تصاویر، ایجاد چگونگی مهاجرت پرندگان در تالاب در فصول مختلف آغاز به کار کرده‌است.
پرواز فضایی در ۱۹۵۲
با برنامه‌ریزی سال جهانی ژئوفیزیک برای سال‌های ۱۹۵۷–۵۸، فعالیت‌ها روی زمین بر پرتاب نخستین ماهوارهٔ مصنوعی متمرکز شد. این مجاهدت علمی چندین کشور را به تحقیقاتی جهانی پیرامون پدیده‌های فیزیکی، بر روی زمین و در فضا، مشغول می‌کرد.
در سال ۱۹۵۲، تمامی بخش‌های ارتش ایالات متحده آمریکا، غالباً با همکاری سازمان‌های غیرنظامی، برنامهٔ پژوهشی خود با موضوع موشک‌های ژرفاسنج در عمق 100 km کرانه‌های فضا (مطابق با تعریف فدراسیون بین‌المللی هوانوردی) را با استفاده از راکت آئروبی به پیش بردند. دانشگاه آیووا نخستین مجموعه از پروازهای راکون خود را پرتاب کرد که نشان‌دهندهٔ امکان‌پذیری پرتاب راکت‌ها با استفاده از بالون بود. در پایان آن سال، پرتاب راکت وایکینگ ۹ توسط تیم آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی تحت مدیریت میلتون روزن نمایندهٔ اوج طراحی راکت‌های عملیاتی معاصر است.
در این سال هیچ موشک بالستیکی به زرادخانه‌های ایالات متحده یا اتحاد جماهیر شوروی اضافه نشد. با این حال، کار بر روی توسعهٔ موشک‌های بزرگ، به‌ویژه رداستون ارتش آمریکا و آر-۵ شوروی با سرعت ادامه یافت.
نیروی دریایی ایالات متحده
در اواخر بهار ۱۹۵۲، تیم آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی به رهبری میلتون روزن برای پرتاب نخستین راکت نسل دومی وایکینگ با نام وایکینگ ۸، از حوزه موشکی وایت سندز در نیومکزیکو آماده شد. طراحی وایکینگ جدید باز هم دارای عرضی معادل نصف مدل پیشین خود بود و به بالاترین نسبت سوخت به وزن در برابر تمامی راکت‌های ساخته‌شده تا آن زمان دست یافته‌بود. باله‌های دم راکت در وایکینگ ۸ دیگر مانند گذشته متحمل وزن راکت نبودند. این راکت بر روی پایهٔ بدنهٔ خود استوار بود. این موضوع، امکان ساخت باله‌های دم با وزن به‌مراتب کمتری را فراهم می‌کرد که یکی از چندین روش طراحی مجدد وایکینگ برای حمل مخزن سنگین‌تر، بدون رسیدن به وزنی بیشتر نسبت به طرح نخست وایکینگ بود.
در ۶ ژوئن ۱۹۵۲، وایکینگ ۸ در یک آزمایش شلیک استاتیک لنگرهای خود را شکست. پس از پرواز ۵۵ ثانیه‌ای راکت در هوا، به‌منظور فراهم کردن زمان کافی برای تخلیهٔ فوری منطقه و پیشگیری از هرگونه خطر برای کارکنان روی زمین، نت واگنر، سرپرست «گروه انفصال» دستور توقف پیش‌رانش موشک را صادر کرد. ۶۵ ثانیه بعد، این راکت در فاصلهٔ 4 mi یا 5 mi جنوب شرقی محل پرتاب سقوط کرد.
پیرو اطلاعات به‌دست آمده از پرتاب ناموفق وایکینگ ۸، شلیک استاتیک وایکینگ ۹ در ۹ دسامبر با موفقیت انجام شد و متعاقباً پرتاب موفق این راکت از وایت سندز نیز در ۱۵ دسامبر انجام گرفت. این راکت موفق شد به ارتفاع 135 miles دست یابد که تقریباً با ارتفاعی که وایکینگ ۷ در سال ۱۹۵۰ به آن دست یافته‌بود، برابر بود. علاوه بر دوربین‌هایی که در طول پرواز از زمین تصویربرداری کردند، وایکینگ ۹ حامل مجموعه‌ای کامل از شناساگرهای پرتو کیهانی، فرابنفش و پرتو ایکس، از جمله شانزده بشقاب ژل امولسیون برای ردیابی مسیر ذرات جداگانه با انرژی بالا بود. بستهٔ آزمایشی این راکت، پس از انجام اندازه‌گیری‌های برنامه‌ریزی‌شده در بالای جو زمین، در سلامت کامل بازیابی شد.
تلاش‌های غیرنظامیان آمریکا
سال ۱۹۵۲ شاهد نخستین پروازهای راکون بود. این راکت‌های سوار شده بر بالون بسیار ارزان‌تر از موشک‌های ژرفاسنج بودند: ۱٬۸۰۰ دلا (برابر با دلار امروزی) برای هر پرتاب در مقابل ۲۵٬۰۰۰ دلار ( دلار امروزی) برای هر پرتاب آئروبی و ۴۵۰٬۰۰۰ دلار ( دلار امروزی) برای هر پرتاب وایکینگ. مجموعه‌ای از پرتاب‌های انجام‌شده از روی کشتی توسط تیمی از دانشگاه آیووا تحت سرپرستی جیمز وان آلن نیز به موفقیت‌های قابل توجهی دست یافت و یکی از این پروازها موفق شد تا به کرانهٔ فضا با اوج 55 miles دست یابد.
نیروی زمینی ایالات متحده
در ۸ آوریل ۱۹۵۲ نام «رداستون» برای موشک زمین به زمینی که از ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ توسط ردستون آرسنال در آلاباما در دست توسعه بود، به‌طور رسمی انتخاب شد. شرکت کرایسلر پیرو پیمان‌نامه‌ای که در اکتبر ۱۹۵۲ منعقد شد، موظف شد تا به‌عنوان پیمانکار اصلی این موشک، که قادر به حمل کلاهک‌های هسته‌ای یا متعارف تا برد 200 miles بود، به کار فعال خود ادامه دهد (این قرارداد در ۱۹ ژوئن ۱۹۵۳ تعریف شد).
ارتش شوروی
توسعهٔ موشک‌ها در اتحاد شوروی در سال ۱۹۵۲ بر موشک آر-۵ متمرکز بود که قادر به حمل محموله‌ای یکسان با موشک‌های آر-۱ و آر-۲ با وزن 1000 kg، اما در مسافت 1200 km بود. موشک آر-۵، که طراحی مفهومی آن در ۳۰ اکتبر ۱۹۵۱ کامل شده‌بود، جایگزین موشک جاه‌طلبانهٔ آر-۳ با برد 3000 km شد که توسعهٔ آن در ۲۰ اکتبر ۱۹۵۱ لغو شده‌بود.
«نخستین موشک استراتژیک شوروی» موشکی بود که از آن پس با نام آر-۵ شناخته شد و نمونه‌ای بهبودیافته به‌صورت تدریجی از موشک‌های آر-۱ و آر-۲ بود که نه‌تنها برد آن افزایش یافته‌بود، بلکه دقت آن نیز بهبود پیدا کرده‌بود. مخزن‌های پیش‌رانش آن جزئی جدانشدنی از موشک بودند که منجر به کاهش وزن سازه و فراهم‌شدن امکان حمل سوخت بیشتر می‌شدند. دو فروند از ده فروند اول موشک‌های آر-۵ تولیدشده تحت در طول ماه فوریهٔ ۱۹۵۲ تحت آزمایش‌های ایستایی قرار گرفتند و موشک صاف و استوانه‌ای آر-۵ در مارس ۱۹۵۳ برای نخستین پرتاب خود آماده می‌شد.
در سال ۱۹۵۲ همچنین دفتر طراحی تحت سرپرستی والنتین گلوشکو توسعهٔ موتورهای آردی-۱۰۵ و آردی-۱۰۶ برای موشکی به‌مراتب قدرتمندتر را آغاز کرد: موشک بالستیک قاره‌پیمای پنج‌موتورهٔ آر-۶. این موتورهای مبتنی بر اکسیژن مایع/نفت سفید که توسط الکسی ایسایف، مهندس روسی، توسعه یافته بودند و از پیکربندی جوشکاری‌شدهٔ یکپارچه برخوردار بودند، نسبت به موتورهای مورد استفاده در راکت‌های قدیمی‌تر، موتورهای تک‌محفظه‌ای قدرتمندتری بودند. چهار موتور آردی-۱۰۵ با توان 539.37 kN قدرت مورد نیاز چهار موتور تسمه‌ای آر-۶ را تأمین می‌کردند و وظیفهٔ قدرت‌بخشی به بوستر مرکزی موشک نیز بر عهدهٔ یک موتور آردی-۱۰۶ با توان 519.75 kN بود.
تلاش‌های غیرنظامی
در اکتبر ۱۹۵۲، مجمع عمومی شورای بین‌المللی اتحادیه‌های علمی (ICSU) پیشنهادی مبنی بر انجام مشاهدات همزمان پدیده‌های ژئوفیزیکی در سرتاسر سطح زمین را پذیرفت. سال جهانی ژئوفیزیک که برای سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ برنامه‌ریزی شده‌بود، شمال تلاش‌هایی از سوی بسیاری از کشورها، حتی در مناطقی دورافتاده از جمله شمالگان و جنوبگان می‌شد. به‌منظور هماهنگی این تلاش‌های عظیم، شورای بین‌المللی اتحادیه‌های علمی کمیتهٔ ویژهٔ سال جهانی ژئوفیزیک (CSAGI) را تشکیل داد که قرار بود چهار گردهم‌آیی بزرگ را در چهار سال آینده با حضور نمایندگانی از تمامی کشورهای شرکت‌کننده برگزار کند.
فرد سینگر از دانشگاه مریلند در سخنرانی‌های چاپی و عمومی خود، که بخشی از آن‌ها از از سخنرانی‌های سال گذشتهٔ او در انجمن بین سیاره‌ای بریتانیا الهام گرفته بودند، حمایت خود از به‌کار بردن ماهواره‌های مصنوعی کوچک در انجام مشاهدات علمی را اعلام کرد. این مفهوم، «ماوس» (کمترین ماهواره مدارگرد بدون سرنشین برای زمین) نام گرفت و از سوی بسیاری از افراد تحت عنوان مفهومی بسیار رادیکال و/یا در تعارض با اکتشاف انسان در فضا، رد شد. با این وجود، این پیشنهاد به بالا گرفتن بحث‌هایی جدی پیرامون استفاده از ماهواره‌ها برای پژوهش‌های علمی انجامید.
کروجی
کروجی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اسماعیل‌آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
از این طرف لطفاً
از این طرف لطفاً (This Way Please) یک فیلم موزیکال کمدی به کارگردانی رابرت فلری است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.
گورستان سلطنتی اخناتون
طراحی
ورودی گورستان شامل بیست پله است که منجر به ورود به یک دالان طولانی می‌شود. در وسط این دالان یک راهرو وجود دارد که به چند اتاق مجاورهم کوچک منتهی می‌شود که به شکل ناقص در یک کوه حفر شده‌اند، و احتمالاً متعلق به نفرتیتی بوده‌است. راهرو با کمی شیب به پایین ادامه می‌یابد و در سمت راست آن یک اتاق دومی وجود دارد که از آن دو اتاق دیگر منشعب می‌شود.
سپس این راهرو با چند پله به اتاق جلویی و از آن به اتاق دفن با دو ستون می‌رسد، آنجا که سنگهای گرانیتی اخناتون در حفره‌ای نه چندان گود در اتاق یافت شده‌است. دیوارهای اتاق با صحنه‌هایی تزیین شده‌است که نفرتیتی را در شمایلی الهی برای حفاظت نشان می‌دهد و همچنین تصویری از خورشید را دارد که نمایانگر خدای آتون است.
معماری
این گورستان شامل سه اتاق است (که توسط باستان شناسان یونانی آلفا، بتا و گاما نامیده می‌شود). اعتقاد بر این بود که اتاق دوم متعلق به مومیایی مکیت آتن، دومین دختر اخناتون بود. دو بلوک، آلفا و گاما، با صحنه تقریباً یکسان بر روی دیوار تزئین شده بودند. بسیاری از نقاشیهای گورستان اخناتون بواسطه طغیانهای نیل خراب شده‌است.
گورستان
احتمال دارد که مومیایی اخناتون از آن گورستان گرفته شده باشد تا بعد از اینکه پایتختی به طیبه برگشت دوباره دفن شود و در یک قبرستان وادی الملوک (طیبه غربی) دفن شده باشد.
حفاری‌ها
محقق ایتالیایی «آلساندرو بارزانتی» در سالهای ۱۸۹۳/۱۸۹۴ به حفاری آرامگاه اخناتون پرداخت.
استفاده بعدی از گورستان
در سال ۱۹۲۳ هری برتون از گورستان به عنوان یک آزمایشگاه عکاسی برای مستندسازی کمپین هاوارد کارتر برای کشف آرامگاه توت عنخ آمون استفاده کرد.
تئو دی پرسین
تئو دی پرسین (Théo De Percin؛ زادهٔ February 2, 2001) بازیکن فوتبال است.
ولایت خودمختار گارزئی تبتی
ولایت خودمختار گارزئی تبتی یک ولایت خودمختار در چین است که در سیچوآن واقع شده‌است. ولایت خودمختار گارزئی تبتی ۱۵۱٬۰۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساقه مغز
ساقه مغز بخشی از دستگاه عصبی مرکزی و در قسمت پایینی مغز قرار دارد و متشکل از بخش‌هایی‌است که طناب نخاعی را به نیم‌کره‌های مخ و مخچه پیوند می‌دهد. بخشی از ساقه مغز بصل النخاع قرار دارد که در بالای نخاع قرار دارد و مرکز کنترل فعالیت های غیر ارادی مثل تنفس ضربان قلب و فشار خون است. باتوجه به اهمیت ان به این مرکز در بصل النخاع گره حیات گفته می شود.
ساقه مغز دربرگیرنده مغز میانی، پل مغز و پیاز مغز می‌باشد. این ساختارها که اطلاعات را درون دستگاه عصبی مغزی انتقال می‌دهند، نقش مهمی در تنظیم فعالیت‌های بدن برعهده دارند. ده زوج از دوازده زوج عصب مغزی از ساقه مغز خارج می‌شوند
تابستان گذشته (فیلم ۲۰۲۳)
تابستان گذشته (L'Été dernier) یک فیلم درام شهوانی فرانسوی به کارگردانی کاترین بریا است که بر اساس فیلمنامه‌ای از بریا با همکاری پاسکال بونیتزر نوشته شده‌است. این فیلم یک بازسازی از فیلم دانمارکی ملکه قلب‌ها (۲۰۱۹) است. این فیلم با بازی لیا دروکر و ساموئل کرچر به بررسی تابوهای رابطه بین نامادری و پسرخوانده می‌پردازد.
این فیلم برای رقابت نخل طلای هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن انتخاب و در ۲۵ می ۲۰۲۳ اکران شد.
طرح داستان
«آن» یک وکیل محترم است که با همسرش «پیِر» و دو دختر کوچکشان در پاریس زندگی می‌کند. «تئو»، پسر ۱۷ سالهٔ «پیِر» از ازدواج قبلی‌اش، به خانه نقل مکان می‌کند و «آن» در نهایت با او رابطه‌ای عاشقانه برقرار می‌کند. با انجام این کار، او با خطر از دست‌دادن حرفه و خانواده‌اش روبرو می‌شود. تئو شخصیتی شکننده است و با گذشت زمان، رابطهٔ آنها ویرانگر می‌شود.
تولید
تابستان گذشته پانزدهمین فیلم بلند کارگردان کاترین بریا و اولین فیلم او پس از درام اتوبیوگرافیک او سوءاستفاده از ضعف است که ده سال پیش از آن اکران شد. این فیلم بازسازی فیلم دانمارکی ملکه قلب‌ها از سال ۲۰۱۹ است که توسط مای الطوخی کارگردانی شده‌است که با همکاری مارن لوئیزه کینه فیلم را نوشته‌است.
ولری برونی تدسکی ابتدا برای نقش «آن» انتخاب شد و سپس لیا دروکر جایگزین او شد. ساموئل کیرشر، پسر بازیگران ایرن ژاکوب و ژروم کیرشر، اولین فیلم خود را در اینجا به عنوان پسرخوانده نوجوان تئو انجام می‌دهد. در مصاحبه‌ای که در اوایل فوریه ۲۰۲۳ انجام شد، دروکر گفت که تابستان گذشته «یکی از ناراحت‌کننده‌ترین فیلم‌هایی» است که او در آن بازی کرده‌است. این فیلم این سؤال را مطرح می‌کند: «آیا این عشق است؟ عشق کجا متوقف می‌شود؟ سرکشی از کجا شروع می‌شود؟» بدون «اخلاق گرایی». این فیلم دروکر را به یاد نمایشنامه سیه‌پر اثر دیوید هاروور، نمایشنامه‌نویس اسکاتلندی انداخت که وی آن را روی صحنه بازی کرده بود. سیه‌پر داستان زنی جوان را روایت می‌کند که با مردی میانسال ملاقات می‌کند، که پانزده سال پیش زمانی دوازده سال سن داشت توسط او مورد آزار جنسی قرار گرفته بود.
فیلمبرداری از ۷ ژوئن تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۲ انجام شد. ژان لاپوآری به عنوان مدیر فیلمبرداری مشغول به کار بود. این فیلم توسط سعید بن سعید از طریق شرکت اس‌بی‌اس پروداکشنز تهیه شده‌است. به گفته کارگردان کاترین بریا، فیلمبرداری «در حالتی از لطف مطلق» انجام پذیرفته‌است. بریا خود را از نظر جسمی ضعیف توصیف کرد و می‌ترسید «نتواند آنرا محقق کند»، اما گفت که عشقش به فیلمبرداری را در طول تولید تابستان گذشته دوباره کشف کرده‌است.
انتشار
تابستان گذشته برای رقابت نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ انتخاب شده‌است، که قرار است در آنجا نخستین نمایش جهانی خود را در ۲۵ مه ۲۰۲۳ با عنوان بین‌المللی «Last Summer» داشته باشد.
خون‌بها (فیلم ۲۰۱۷)
خون‌بها یک فیلم جنایی و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی لاکی مک‌کی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کیوسک، الار کولترین، ویلا فیتزجرالد، جیکوب آرتیست و ند بلامی ایفای نقش کرده‌اند.
داستان
گروهی در جریان یک گردش بیرون شهر چند کیف پر از پول را پیدا می‌کنند. اما بی‌خبر از اینکه صاحب اصلی این پول‌ها فردی خطرناک می‌باشد و به دنبال کیف‌اش هست.
جزیره پنگوئن‌ها
جزیره پنگوئن‌ها (L'Île des pingouins) یک رمان طنز و یکی از بهترین آثار آناتول فرانس نویسنده فرانسوی است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۰۸ میلادی منتشر شد.
خلاصه
داستان از معبدی مقدس و معرفی سن مائل کشیش، مدیر آن آغاز می‌شود. مجموعه ای از حوادث شگفت‌انگیز این کشیش ساده دل و مقدس را رهنمون جزیره‌ای در قطب شمال می‌سازد که در آن میلیون‌ها پنگوئن زندگی طبیعی خود را می‌گذرانند. کشیش با این تصور که این موجودات عجیب، انسان‌هایی هستند نامتمدن و خود چون پیامبری که از سوی خداوند برای ارشاد آنان وارد شده، پس به سخن‌رانی و نصیحت آنان می‌پردازد…
همل، داکوتای جنوبی
همل شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱ نفر بوده‌است.
ژان فراری
ژان فراری (Jean Ferrari؛ زادهٔ July 29, 1975) بازیکن سابق فوتبال اهل پرو است که در پست هافبک بازی می‌کرد. او آخرین بار برای لئون دی هوانوکو در لیگ دسته اول فوتبال پرو بازی کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است.
دانایی مطلق
دانایی مطلق ، توانایی دانستن همه‌چیز است. در ادیان توحیدی، همچون آیین سیک و ادیان ابراهیمی، این صفتی از خداوند است. در آیین جین، دانایی مطلق صفتی است که هر فردی می‌تواند بالاخره به آن نائل شود. در آیین بودایی، در میان مکتب‌های مختلف، باورهای متفاوتی دربارهٔ دانایی مطلق وجود دارد.
کواترتندتا
کواترتوندتا دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۴۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶٫۶۲ کیلومتر مربع است.
جیمز ابوت
جیمز ابوت (James Abbott; March 12, 1807 – 1807:03:12, October 6, 1896) فرد نظامی اهل انگلستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
خانواده
او سومین پسر هنری الکسیوس ابوت، تاجر بازنشسته کلکته از بلک هیث، کنت بود، او در مجموع هفت خواهر و برادر داشت که نام‌های آن‌ها به قرار زیر است:
جکس ریف، نیویورک
جکس ریف (به انگلیسی: Jack's Reef) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اونانداگا، نیویورک واقع شده‌است.
گذرگاه بروغیل
بروغیل یک گذرگاه نسبتاً کم ارتفاعی است. هر فصل زمستان به دلیل بارش برف حدود سه ماه تعطیل می‌شود، اما در بیشتر اوقات سال نیز تنها برای تردد چرخ دستی قابل عبور است.
این یکی از چهار گذرگاه اصلی کوهستانی است که وارد منطقه چترال می‌شود. بقیه عبارتند از گذرگاه دورا از استان بدخشان افغانستان ، شاندور بالای شهر گلگت و قله لواری از ناحیه دیر علیا.
منطقه بروغیل دارای ساکنان وخی و قرقیز است.
مهاجرت اروپایی‌ها
بر اساس پروژه ژنوگرافیک انجمن نشنال جئوگرافیک، به نظر می‌رسد که گذرگاه بروغیل مسیری است که اجداد همه اروپاییان غربی مدرن برای رسیدن به اروپا از آن استفاده می‌کردند. اروپاییان مدرن حامل نشانگر ژنتیکی M45 از بروغیل عبور کرده و سپس به سمت غرب پیچیدند. M45 جهش بیشتری پیدا کرد و به M173 و سپس M343 تبدیل شد، که ۷۰ درصد از مردم انگلستان حامل چنین نشانگر ژنتیکی می‌باشند.
آرپاخان
آرْپاخان یا آریاکاوون (درگذشتهٔ ۱۳۳۶ میلادی) فرمانروای ایلخانی بود که در ۳۰ نوامبر ۱۳۳۵ میلادی پس از مرگ سلطان ابوسعید بهادرخان پسر اولجایتو (سلطان محمد خدابنده) به حکومت رسید و در همان سال (مهٔ ۱۳۳۶ میلادی) کشته شد.
پیش از پادشاهی
ابن‌حجر عسقلانی نیز به کشته شدن پدر او اشاره می‌کند و بعد می‌گوید: «وی همچون مردی سپاهی در میان تودهٔ مردم بزرگ شد». ابن‌تغری بردی گوید: «این اَرْبَکون ترسا بود»، اما او اگر به هنگام جوانی و از جهت پدر و مادر نصرانی بوده باشد، به هنگام سلطنت نصرانی نبوده‌است.
علی‌آباد (خاش)
علی‌آباد (خاش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
آرپاخان
رسیدن به پادشاهی
سلطان ابوسعید، آخرین پادشاه ایلخانی از نسل هولاکوخان، گویا روزی در زمان حیات خود گفته بود که چون از فرزندان هولاکو کسی شایستهٔ خانی نباشد، پادشاهی به آرپای کاوون که از نسل تولی پسر چنگیز است، می‌رسد. ابوسعید تنها فرزند اولجایتو بود و از غازان نیز فرزند ذکور برجای نمانده بود و چون او در ۳۰ نوامبر ۱۳۳۵ میلادی در حدود اَرّان و شروان در لشکرکشی برای دفع حملهٔ ازبک‌خان پادشاهِ دشت قبچاق درگذشت. غیاث‌الدین وزیر، پسر خواجه رشیدالدین طبیبِ وزیر، او را بر تخت سلطنت نشانید. چون غیاث‌الدین وزیر مرگ ابوسعید را در اردو حس کرد. آرپاخان را از «خیل خانهٔ» او طلبید و «با او قراری داد». مضمون این قرارداد ظاهراً آن بوده‌است که وزیر سخن ابوسعید را جامهٔ عمل بپوشاند و او ا به سلطنت بردارد و آرپاخان نیز وزیر را چون گذشته در منصب وزارت نگاه دارد. ابن‌حجر اشاره‌ای به سخن ابوسعید ندارد، بلکه گوید: «چون ابوسعید مُرد، وزیر درآمد و گفت: این مرد از بزرگان قاآن است و لشکریان با او بیعت کردند». ظاهر این سخن می‌رساند که اطرافیان ابوسعید او را چنان‌که باید نمی‌شناخته‌اند و وزیر اسباب بیعت او را فراهم کرده‌است و این درست‌تر می‌نماید. به گفتهٔ حافظ ابرو وزیر «به رای رزین و عقل دوربین، تدبیرات شایسته فرمود تا تمامت امرا یکدل و یک زبان شده ابواب مخالفت و منازعت مسدود گردانیدند». امیران مغول در دربار ابوسعید در زمان حیات او با یکدیگر سخت اختلاف داشتند و در درون حرمسرای شاهی نیز توطئه‌هایی در جریان بود. بغداد خاتون دختر امیر چوپان و بیوه ابوسعید همچنان نفوذ بسیاری در میان برخی از امیران و سرداران قدرتمند ایلخانان به ویژه چوبانیان داشت، همچنین حاجی خاتون مادر ابوسعید به دلیل آنکه پسرش امیر چوپان را کشته بود، با چوبانیان میانهٔ خوبی نداشت و او نیز در میان برخی از امیران ابوسعید طرفدارانی داشت. به همین خاطر نفوذ دو این زن قدرتمند و جاه طلب در سلطنت آرپاخان هم به عنوان یک حامی مهم هم به عنوان‌ یک تهدید مهم تلقی می‌شد.
علی‌آباد (خاش)
جمعیت
این روستا در دهستان اسماعیل‌آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
آرپاخان
رسیدن به پادشاهی
به هر حال، روز پس از درگذشت ابوسعید، آرپاخان را به سعی خواجه غیاث‌الدین وزیر به سلطنت برداشتند و روز دیگر به شیوهٔ مغول خوانین و دختران و دامادان به اتفاق آقاواینی (شاهزادگان بزرگ و کوچک) او را بر تخت نشاندند. حاجی خاتون مادر ابوسعید به سلطنت او رضایت نمی‌داد و سرانجام با کوشش وزیر راضی شد و گفت: «چون ابوسعید نمانده سلطنت به هر که خواهید بدهید الا چوپانیان». حافظ ابرو گوید که چون تاج مرصع ابوسعیدی بر سر او نهادند، روی به ارکان دولت کرد و گفت: «مرا چون دیگر پادشاهان تجمل و تنعم در خورد نیست و از کمر زرین و کلاه مرصع مرا پشمینهٔ میان‌بند و از نمد روسی کلاهی کافی است و بعد از این بر من خواب و خورد حرام است. از لشکر متابعت و از من موافقت». این مطلب گفتهٔ ابن‌حجر عسقلانی را که او مردی سپاهی بود و در میان مردم بزرگ شده بود، تأیید می‌کند و می‌رساند که او با پشمینهٔ میان‌بند و نمد روسی خو گرفته و بزرگ شده بود.
پادشاهی
ظاهر عبارت حافظ ابرو و عبدالرزاق سمرقندی آن است که او روز جمعه به مسجد جامع رفت و خطبهٔ سلطنت را به القاب او «معزالدنیا والدین» خواندند، اما جریان حوادث باید چنان باشد که عبدالرزاق سمرقندی در جای دیگر گفته‌است، یعنی اینکه آرپای کاوون را پیش از تجهیز و تکفین ابوسعید نامزد پادشاهی کردند و پس از آن مراسم تجهیز و تکفین او را به جای آوردند و همراه پیکر او از نواحی شروان و قراباغ ارّان (یعنی محل اردوی ابوسعید) به جانب سلطانیه روان شدند و او در موضع «شرویاز» به خاک سپردند و پس از آن آرپاخان را بر تخت نشاندند و او روز جمعه به مسجد جامع (سلطانیه) رفت.
حافظ ابرو می‌نویسد: آرپاخان ابتدا مناصب اشخاص را تغییر نداد اما اندیشید که با وجود کسانی که در زمان اِدبار او در مسند اقبال بودند، مملکت او را مسلّم نخواهد گردید؛ و درصدد برآمد که آن‌ها را از میان بردارد. بغداد خاتون زن بانفوذ ابوسعید و دختر امیرچوپان آشکارا با دیدِ خواری در او می‌نگریست و سر به اطاعت او ننهاد و در تلاش برای کنار زدن او با کمک برخی از امیران و سران مملکت بود. آرپاخان توطئه‌ای به او نسبت داد و اطرافیان او، آن خاتون بزرگ را متهم کردند که با پادشاه ازبک دشمن ابوسعید و پادشاه دشت قبچاق که به حدود اَرّان و آذربایجان لشکرکشی کرده بود، ارتباط دارد و به همین جهت شوهر خود ابوسعید را زهر خورانده‌است. پس به بهانهٔ آنکه «در لشکر بر ننشست» خواجه لؤلؤ را فرستادند تا او را در حمام به قتل آورد و این، در اوایل نوامبر ۱۳۳۵ میلادی بود، قتل بغداد خاتون ۱۶ روز پس از قتل ابوسعید رخ داد. ظاهراً مقصود از اینکه او «در لشکر بر ننشست» یا «در لشکر بر نشستن کسالت نمود»، این بود که در لشکرکشی ابوسعید برای دفع ازبک‌خان همراهی نکرد که این معنی را نشانهٔ ارتباط او با ازبک دانسته‌اند. حاجی خاتون مادر ابوسعید و خواهر امیرعلی پادشاه، خواجه لؤلؤ را پیش برادر خود که والی دیاربکر بود فرستاد و «صورت احوال باز نمود و امیرعلی به استعداد مقاومت مشغول شد». حاجی خاتون مخالف چوپانیان بود و بغدادخاتون دختر امیرچوپان بود و او به دست همین خواجه لؤلؤ کشته شد. پس قاعدتاً حاجی خاتون نمی‌بایست مخالف کشته شدن بغدادخاتون باشد؛ بنابراین، باید حدس زد که فرستادن خواجه لؤلؤ نزد امیرعلی پادشاه، به دلیل مخالفت حاجی خاتون با قتل بغدادخاتون نبوده‌است، بلکه حاجی خاتون خواسته بود برادر خود را از نقشهٔ آرپاخان در مورد قتل و از میان برداشتن امرای بزرگ ابوسعید و از جمله خود امیرعلی پادشاه آگاه سازد. آرپاخان برای اجرای این نقشه، دست به کارهای دیگر زد، از جمله آنکه در روز استفتاح، در ماه فوریهٔ ۱۳۳۶ میلادی، شرف‌الدین محمود شاه اینجو را که ثروتمندترین فرد قلمرو ایلخانی بود، به بهانهٔ اینکه پسری از احفاد قنقرتای پسر هولاکو را نگاه داشته‌است «ناپرسیده به یاسا رسانید» و خود آن پسر را با دو شاهزادهٔ دیگر از نسل هولاکو که شهرتی نداشتند، خفه کرد. فرزندان محمودشاه اینجو که در تبریز بودند، پس از شنیدن این خبر گریختند: امیر مسعودشاه به جانب روم رفت و امیرمحمد و جمال‌الدین شیخ ابواسحاق پیش امیرعلی پادشاه رفتند. شاهزاده توکل قُتْلُغ از نسل اوکتای قاآن با دو پسر زیبا روی خود از ماوراءالنهر به او پناه آوردند و آرپاخان او را که به سلطنت از خود شایسته‌تر می‌دید، با آن دو پسرش بکشت و این امور به جای آنکه سبب تقویت سلطنت او گردد، موجبات زوال آن را فراهم آورد. آرپاخان برای تقویت حکومت خود دست به کاری دیگر هم زد و آن ازدواج با ساتی‌بیک دختر اولجایتو و خواهر سلطان ابوسعید بود و این به امید آن بود که امرای طرفدار خانوادهٔ ابوسعید و اولجایتو از او پشتیبانی کنند. می‌گویند: «به سبب این مواصلت کار دولتش تقویت تمام یافت».
آرپاخان از لحاظ سیاست خارجی موفق بود، زیرا چنان‌که اشاره شد، ازبک پادشاه از سلاطین جوچی‌نژاد دشت قبچاق (آلتون اردو) که از سال‌ها پیش با ابوسعید سر جنگ داشت، در سال آخر سلطنت ابوسعید به قصد اَرّان و آذربایجان تا کنار آب «کر» لشکر آورده بود. ابوسعید نیز به مقابلهٔ او شتافته و در اران بر اثر بیماری درگذشته بود و آن حرکت او بی‌نتیجه مانده بود. ظاهراً ازبک پادشاه در همان زمستان قصد ادامهٔ لشکرکشی داشت و از این‌رو آرپاخان برای دفع او به آن سوی شتافت. سپاهیان از دو سوی، گذرگاه‌های رود کر را گرفتند، ولی آرپاخان توانست از گذرگاهی عبور کند و از قای لشکر ازبک پادشاه درآید. در این میان اخباری ناخوشایند به ازبک پادشاه رسید، زیرا از خوارزم گزارش دادند که قتلغ تیمور که مدار مملکت ازبک بر او بود. وفات یافته‌است و او ناچار خود را به آن سویِ در بند انداخت و از تعرض به ممالک آرپاخان چشم پوشید. این ادثه در داخل برای آرپاخان موفقیتی به‌شمار آمد و مهابت او در دل‌ها جای گرفت. امیرعلی پادشاه خال ابوسعید و والی دیاربکر پس از آگاهی از وضع دربار آرپاخان و اطلاع از تصمیم او برای از میان بردن بزرگان و امرای دوران ابوسعید، خبردار شد که جمعی از امرای آرپاخان یعنی آنان که در زندان ابوسعید بودند و اکنون پس از رهایی اطراف او را گرفته‌اند، در نهان از کارهای آرپاخان خشنود نیستند و با او مخالفند. پس بر حکومت آرپاخان به بهانهٔ آنکه بی‌مشورت او صورت گرفته‌است، اعتراض کرد و علناً با او به مخالفت برخاست. دلشاد خاتون دختر دمشق خواجه و نوهٔ امیر چوپان که زن ابوسعید بود نیز از «اردو» بیرون رفت و رهسپار بغداد گردید و چون آبستن بود، امرای آنجا و امیرعلی پادشاه منتظر ماندند که اگر پسری بزاید، او را به جای ابوسعید به سلطنت موسوم گردانند، اما چون دختری آورد، امیرعلی پادشاه با امرای مخالف آرپاخان در دیاربکر و عراق متحد شد و یکی از احفاد هولاکو را که از نسل بایدو بود و موسی‌خان نام داشت، به پادشاهی برداشت که البته عنوانی ظاهری بود و قدرت واقعی در دست امیرعلی پادشاه بود.
حافظ ابرو (ص ۱۹۳) و به پیروی از او عبدالرزاق سمرقندی (ص ۱۲۵) نوشته‌اند که امیرعلی پادشاه از قوم اوپرات (از طوایف مغول) و از نسل تنگز معروف به گورکان بود. به گفتهٔ آنان تنگز با اریغ بوکا جد آرپاخان دشمنی داشت و به هنگام قیام اریغ بوکا بر برادرش قوبیلای قاآن با او جنگیده و او را نزد قاآن برده بود. قوبیلای به پاداش این خدمت، تنگز را برکشیده و دختر هولاکو را به او داده بود. گویا از آن زمان به بعد میان اولاد اریغ بوکا و تنگز دشمنی دیرینه بود و چون آرپاخان که از نسل اریغ بوکا بود به سلطنت رسید، امیرعلی پادشاه با او به مخالفت برخاست.
جنگ با امیرعلی
معلوم نیست گفتهٔ حافظ ابرو بر پایهٔ چه مأخذی است، زیرا چنان‌که از گفتهٔ رشیدالدین فضل‌اللّه (۱/۶۲۴) برمی‌آید، در جنگ قوبیلای با اریغ بوکا، اقوام اویرات در سپاه اریغ بوکا بودند و در شکست او بسیاری از افراد اویرات کشته شدند. از سوی دیگر، در گفتار رشیدالدین فضل‌اللّه در ذکر گرفتاری اریغ بوکا به دست قوبیلای، سخنی از تنگز و قوم اویرات نیست. آنچه به نظر درست می‌نماید، این است که هولاکوخان دختری به نام تودوکاج داشته که زن تنگز بوده‌است و پس از او زن نوه‌اش چچاک گورکان شده‌است. نیز قویلون خاتون که خاتونِ بزرگ ارغون (پسر اباقاخان) بود، دختر همین تنگز گورکان بوده‌است؛ بنابراین، میان خاندان پادشاه ایلخانی ایران هم شوهرِ خواهر امیرعلی پادشاه بوده‌است و به همین دلایل امیرعلی نمی‌خواسته سلطنت از خاندان هولاکو بیرون رود؛ اما علت مهم‌تر آنکه با مرگ ابوسعید عرصه از مرد مقتدری خالی مانده بود و امیرعلی پادشاه که رئیس قوم اویرات بود، می‌خواست قدرت را به دست بگیرد.
به گفتهٔ حافظ ابرو، آرپاخان از امیرانی که در نهان با امیرعلی پادشاه «مواضعه» داشتند، احساس غدر و مکر کرده بود و می‌خواست به دفع ایشان اقدام کند، اما غیاث‌الدّین وزیر به امیران خائن و امیرعلی پادشاه وقعی نمی‌نهاد و دشمن را خوار می‌پنداشت و از این‌رو مانع آن شد که آرپاخان به دفع ایشان بپردازد.
امیرعلی پادشاه که «مردی مکار و مزور بود»، پس از آنکه موسی‌خان را به سلطنت برداشت، امرای اویرات را جمع کرد و به اشارت ایشان و امیران دیگر که در سرزمین عرب بودند، روی به آرپاخان نهاد و امرای او را نهانی به سوی خود خواند. آرپاخان نیز امرای بزرگ را جمع کرد و با لشکری به مقابلهٔ امیرعلی پادشاه شتافت. به گفتهٔ حافظ ابرو (ص ۱۹۴) امرا «جنگ نمی‌جستند مگر به صلح انجامد و لشکر به خیره تلف نشود»، اما حقیقت آن است که چون در نهان با امیرعلی پادشاه یکی بودند، «جنگ را کارِهْ بودند». حافظ ابرو می‌گوید: امرا به وزیر پیغام می‌دادند که صلح کند و امیرعلی پادشاه را امارت دهد تا به اردو درآید و در عداوت نیفزاید، اما وزیر تن به صلح در نمی‌داد. تا اینجا حق با وزیر بود، زیرا این امرا در حقیقت می‌خواستند که امیرعلی پادشاه با حالت صلح و منصب امارت به اردو بیاید و پس از استقرار در اردو بر طبق «مواضعه» ای که با او داشتند، او را از میان بردارند. وزیر این را می‌دانست و از این‌رو به درخواست صلح امرا وقعی ننهاد، اما اشتباه وزیر در جای دیگر بود و آن این بود که آرپاخان می‌خواست تا «جمعی را که به هواداران علی پادشاه متهم بودند از میان بردارد». اما وزیر نه به این امرا اهمیت می‌داد و نه به سپاه امیر چوپان را با دیگر امیران و لشکریان فراوان از راه قراباغ ارّان به جنگ ایشان روانه کند. این عده در کنار رود تغتر (یا تغاتو، سیمینه‌رود کنونی) به مخالفان رسیدند و روز چهارشنبه ۲۹ آوریل ۱۳۳۶ میلادی جنگ در پیوستند.
مورخان گفته‌اند که «صاحبْ طالع وزیر، مشتری بود» و از قضا آن روز به اصطلاح نجوی روز «احتراق مشتری» بود. اگرچه لشکریان آرپاخان از لحاظ شمار بسیار بودند، اما برخی از امیران در دل با آرپاخان و وزیر بد بودند. به گفتهٔ حافظ ابرو آرپاخان و وزیر، افزون بر شتابکاری در جنگ، اشتباه دیگری کردند و آن اینکه سیاه را به دو قسمت کردن سپاه نیست، زیرا هر سپاهی در صورت واحد خود دارای قلب و میمنه و میسره است. شاید مقصود حافظ ابرو آن است که آرپاخان اصلاً میسرهٔ سپاه را به فرماندهی وزیر به جای دیگری فرستاد که در این صورت معنی دو قسمت شدن سپاه درست می‌شود. به هر حال، در حین جنگ امیرانی که دل با آرپاخان و وزیر بد داشتند، طوق (علم) آرپاخان را بینداختند و پیش دشمنان او تاختند. آرپاخان دلیرانه پایداری کرد، اما امیرعلی پادشاه که مردی مکار بود، دو تن را مأمور ساخت که هر کدام به یک قسمت از سپاه مخالف بروند و در هر قسمت شایعه افکنند که آن قسمت دیگر شکست خورده‌است. این نیرنگ کارگر افتاد و هر دو قسمت سپاه روی از جنگ برتافتند و راه گریز در پیش گرفتند. امیر سورغان پسر امیر چوپان به گرجستان رفت و غیاث‌الدین وزیر و برادرش پیرسلطان پایداری کردند، ولی سرانجام راه گریز در پیش گرفتند. لشکر امیرعلی پادشاه و موسی‌خان به دنبال هزیمتیان روانه شدند و وزیر و برادرش را روز پنج‌شنبه در سه‌گنبدان مراغه بگرفتند و پیش علی پادشاه بردند. علی پادشاه نخست ایشان را اکرام کرد و اگرچه از وزیر آزار دیده بود، می‌خواست او را ببخشد، اما امرای دیگر مخالفت کردند و او را روز دوشنبه ۳ مه ۱۳۳۶ میلادی به قتل آوردند و برادرش پیرسلطان را نیز با چند امیر دیگر بکشتند.
مرگ
آرپاخان را در سجاس گرفتند و به اوجان بردند و روز چهارشنبه ۱۵ مهٔ ۱۳۳۶ میلادی به کسان ملک شرف‌الدین محمود شاه اینجو دادند تا به قصاص خون او به قتلش آورند. در مقدمهٔ ظفرنامهٔ شرف‌الدین علی یزدی جنگ آرپاخان و امیرعلی پادشاه در صحرای «جغاتو» یاد شده‌است. قاضی‌احمد غفاری نیز جنگ را در همان‌جا دانسته‌است. جغاتو به مغولی همان زرینه‌رود است که پس از پیوستن به تغاتو به دریاچهٔ ارومیه می‌ریزد. احمد خوافی قتل آرپاخان را روز چهارشنبه ۵ یا ۱۷ مهٔ ۱۳۳۶ میلادی و قتل وزیر را در ۲۷ آوریل همان سال گفته‌است. در دیوان خواجو در دو جا ذکر آرپاخان آمده‌است: یکی در قصیده‌ای که در مدح او که لقب او را «جلال‌الدنیا والدین» گفته‌است و دیگر در ترکیب‌بندی در رثای او که در آنجا لقب او را «جلال‌الدوله والدین مهدی» آورده‌است.
دستگاه عصبی مرکزی
دستگاه عصبی مرکزی (CNS) یا (central nervous system) بزرگ‌ترین بخش دستگاه عصبی است و دربرگیرنده مغز و طناب نخاعی است. مغز و طناب نخاعی توسط سازه‌های استخوانی و غشایی محافظت می‌شوند. مغز در محفظه درونی جمجمه نگهداری می‌شود و از مخ، مخچه و ساقه مغز تشکیل می‌گردد. رشته‌های عصبی مربوط به سامانهٔ عصبی مرکزی، رشته‌های عصبی طناب نخاعی و مغزی هستند. از دستگاه عصبی مرکزی ۴۳ جفت عصب منشعب می‌شود که ۱۲ جفت آنها از ساقه مغز برای تنظیم اعمال بخش‌های بالای گردن (سر و گردن) و ۳۱ جفت آنها از نخاع برای تنظیم اعمال بخش‌های پایین‌تر از سرو گردن نظیر قلب، شش، دست‌ها، پاها و … خارج می‌شود.
تلگرام هوفله
تلگرام هوفله (Höfle) سندی رمزگذاری شده و تک‌برگی است که در سال ۲۰۰۰ در میان بایگانی‌های از طبقه‌بندی خارج شده جنگ جهانی دوم متعلق به اداره ثبت اسناد عمومی در کیو، لندن پیدا شد. این سند شامل چندین تلگرام رادیویی شنود شده توسط افسران اطلاعاتی بریتانیا است که در میانشان پیامی فوق سری از سوی اس‌اس-اشتورمبانفورر هرمان هوفله به تاریخ ۱۱ ژانویه ۱۹۴۳؛ پیامی دیگر از اس‌اس-اوبراشتورمبانفورر آدولف آیشمن در برلین؛ و نیز پیامی از اس‌اس-اشتاندارتنفورر فرانتس هایم در کراکوف اشغال‌شده توسط آلمان وجود دارند.
دستگاه عصبی مرکزی
دستگاه عصبی مرکزی را می‌توان به دو بخش مراکز زیرین (دربرگیرنده طناب نخاعی و ساقه مغز) و بالایی مغز بخش کرد. مراکز زیرین با مغز از راه رشته‌های عصبی در پیوند هستند.
تلگرام هوفله
تلگرام حاوی آماری دقیق از کشته شدگان یهودی در سال ۱۹۴۲ در اردوگاه‌های مرگ عملیات راینهارد، از جمله در بلزک (B)، سوبیبور (S)، تربلینکا (T) و در لوبلین-مایدانک (L) است. اعداد توسط هوفله گردآوری و از سوی او نقل شده‌اند، و احتمالاً از سوابق بسیار دقیقی می‌آیند که با دویچه رایخس‌بان (DRG) به اشتراک گذاشته شده‌اند. اگرچه سوابق ترابری قطاری هولوکاست به شکل آشکاری ناقص بودند، اعداد ذکر شده به روشن‌سازی دامنه جنایات انجام شده توسط اس‌اس کمک می‌کنند. این تلگرام به ارائه تعداد قطارهای ورودی در چهارده روز منتهی به آن، و همچنین مجموع قطارهای ورودی تا ۳۱ دسامبر ۱۹۴۲، به مقصد اردوگاه‌های نابودی در این واپسین مرحله از «راه حل نهایی» می‌پردازد.
پیش‌زمینه
تمام قطارهای هولوکاست توسط دویچه رایخس‌بان اداره می‌شدند. اس‌اس برای هر زندانی که از طریق قطارهای هولوکاست (Sonderzüge) به اردوگاه‌های نابودی عملیات راینهارد از گتوهای اروپای تحت اشغال نازی‌ها و گتوهای یهودی در لهستان تحت اشغال آلمان منتقل می‌شد، معادل یک بلیط درجه سه به راه‌آهن آلمان پرداخت می‌کرد. کودکان زیر چهار سال به رایگان سوار می‌شدند. مبلغ پرداختی از سوی اداره حمل و نقل آلمان به نمایندگی از رایخس‌بان طبق برنامهٔ پرداختی با هزینه ۴ فنیگ به ازای هر کیلومتر مسیر از اس‌اس گرفته می‌شد. بارنامه‌های واقعی شامل تعداد زندانیان موجود در هر واگن ویژهٔ حمل دام نمی‌شدند، چرا که محاسبات مربوط به آن از پیش تعیین شده بودند. اغلب برای تحویل افراد، یک واگن تجاری سرپوشیده به طول ۱۰ متر مورد استفاده قرار می‌گرفت؛ اگرچه از واگن‌های مسافربری درجه سه نیز با بلیط‌های قطاری که می‌بایست توسط خود یهودیان پرداخت می‌شد، استفاده می‌شد تا اس‌اس بتواند افسانهٔ «اسکان مجدد برای کار در شرق» را ادامه دهد. طبق کتابچه راهنمای دویچه رایخس‌بان، که اس‌اس از آن برای پرداخت هزینه‌ها استفاده می‌کرد، ظرفیت حمل هر قطار می‌بایست تا ۵۰ واگن می‌بود که در هر یک تا ۵۰ زندانی قرار می‌گرفتند.
دستگاه عصبی مرکزی
کارکرد دستگاه عصبی مرکزی
دستگاه عصبی مرکزی، به همراه دستگاه عصبی پیرامونی، نقش بنیادینی در کنترل رفتار انسان دارد. دستگاه عصبی مرکزی، پردازش اطلاعات و محاسبه حرکت و دیگر اعمال شناختی و …
تلگرام هوفله
پیش‌زمینه
در واقعیت اما، واگن‌ها تا ۱۰۰ نفر زندانی مملو از جمعیت می‌شدند و به‌طور معمول از کمینه ۱۵۰٪ تا ۲۰۰٪ ظرفیت تعیین‌شده با همان قیمت بارگیری می‌شدند. برای نمونه، در جریان تبعید گسترده یهودیان از گتو ورشو به تربلینکا در سال ۱۹۴۲، قطارها هر کدام ۷۰۰۰ قربانی داشتند که باعث کمتر شدن هزینه‌های اس‌اس به بیش از نصف شد. بر پایه یک گزارش کارشناسی که از طرف پروژه «قطار بزرگداشت» در آلمان تهیه شده بود، رسیدهای دریافتی دویچه رایخس‌بان تحت اداره دولتی برای اخراج گسترده در بازه زمانی ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵، بالغ بر ۶۶۴٬۵۲۵٬۸۲۰٬۳۴ دلار آمریکا می‌شدند.
دستگاه عصبی مرکزی
کارکرد دستگاه عصبی مرکزی
مناسب در پاسخ به دریافت ورودی را بر عهده دارد.
تلگرام هوفله
اهمیت گزارش
به گفته آژانس امنیت ملی ایالات متحده و تاریخ‌دانان هولوکاست، «به نظر می‌رسد تحلیل‌گران بریتانیایی که پیام را رمزگشایی کرده بودند اهمیت این پیام خاص را در آن زمان در نیافته بودند. بدون شک این اتفاق به این دلیل روی داد که پیام خود تنها حاوی حروفی مشخص برای اشاره به اردوگاه‌های مرگ، و شماره کل در جلویشان بود. تنها سرنخ می‌توانست اشاره به عملیات راینهارد بوده باشد، اما احتمالاً تا آن هنگام هنوز مفهوم عملیات راینهارد - که برنامه برای از میان بردن یهودیان لهستانی بود و به نام ژنرال ترور شدهٔ اس‌اس، راینهارد هایدریش نامگذاری شده بود - در میان رمزشکنان بلچلی پارک شناخته شده نبود.»
دستگاه عصبی مرکزی
مغز
مخ یا قسمت بالایی مغز با ترک عمیقی که به نام شیار طولی خوانده می‌شود، به دو بخش تقسیم می‌گردد. شیار طولی مخ را به دو نیمکره چپ و راست تقسیم می‌کند. در داخل این دو نیمکره پوسته مغزی، گانگلیای بنیانی و دستگاه لیمبیک قرار دارند. دو نیمکره توسط یک رشته فیبرهای عصبی که جسم پینه‌ای (کورپس کالوسم) نامیده می‌شوند به هم متصلند. نیمکره سمت راست، مسوول سمت چپ بدن است و دربارهٔ نیم‌کره چپ، عکس این قضیه صادق است. هرکدام از دو نیمکره به چهار بخش مجزا تقسیم می‌شوند: بخش پیشین، مهار حرکات ویژه، یادگیری، برنامه‌ریزی و قدرت بازگو را بر دوش دارد. بخش جداری (پاریتال) که مهار فعالیتهای حسی جسمی را بر دوش دارد. بخش اکسیپیتال که مهار قوه بینایی را به عهد دارد و لب گیجگاهی که از مراکز شنوایی و بخشی از گویایی پایه‌ریزی شده‌است. اینسولا در اعماق لب گیجگاهی در مخ قرار گرفته‌است. پل مغزی یا پونز مراکز مهار تنفسی و بازدارندگی را دربرمی‌گیرد و با مخچه در ارتباط می‌باشد.
تلگرام هوفله
اهمیت گزارش
تلگرام هوفله یکی از دو مدرکی است که ثابت می‌کنند این ارقام بسیار دقیق منشأیی مشترک داشته‌اند؛ دیگر مدرک گزارش کورهر است که توسط دکتر ریشارد کورهر متخصص آماری در ژانویه ۱۹۴۳ به هیملر گزارش شده‌است. هر دو آنها دقیقاً به یک عدد برای اشاره به تعداد یهودیان «پردازش شده» در جریان عملیات راینهارد اشاره می‌کنند. علاوه بر ارائه مجموع کل یکسان تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۱۹۴۲، تلگرام هوفله همچنین فاش می‌سازد که اردوگاه کار اجباری در لوبلین (مایدانک) بخشی از عملیات راینهارد اودیلو گلوبوکنیک بوده‌است؛ واقعیتی که تا پیش از آن برای تاریخ‌دانان ناشناخته بود.
دستگاه عصبی مرکزی
مغز
مخچه بخشی از مغز است که پشت مدولا و پل مغز قرار دارد. مخچه، ماهیچه‌های استخوان‌ها را مهار می‌کند و مایه ایجاد حرکات نرم و متوازن می‌گردد. مخچه چگونگی کنونی بدن را از چشمان، گوشها، ماهیچه‌ها و مفاصل دریافت می‌کند. مخچه ازخروجی پوسته مغز را که در بر گیرنده محل دلخواه این اعضا می‌باشد، پیامهایی را نیز دریافت می‌کند. پس از پردازش این اطلاعات، مخچه فرمانهای حرکتی را از ساقه مغز به ماهیچه‌های استخوان‌ها ارسال می‌کند. وظیفه اصلی مخچه، هماهنگ‌کردن اندامهای حرکتی است. افزون بر آن مخچه وظیفه تعادل و روش ایستادن را به دوش دارد. مخچه به انسان در آموختن مهارت‌های جدید حرکتی، مانند ورزش و نواختن سازهای موسیقی کمک می‌کند.
پیاز مغز (بصل‌الطناب نخاعی، مدولا) پایین‌ترین مرکز عصبی واقع در استخوان جمجمه‌است. انتهای پیاز مغز به طناب نخاعی مرتبط است. بیشتر پیاز مغز، از ماده سفید و رشته اعصابی تشکیل شده‌است که میان طناب نخاعی و مغز قرار دارد. پیاز مغز مرکز تنظیم فعالیتهای تنفس، قلبی و گوارش می‌باشد. به همین دلیل یکی از مهم‌ترین اجزای مغز است و آسیب وارده به آن مرگ را به دنبال دارد.
طناب نخاعی
طناب نخاعی بخشی از دستگاه عصبی مرکزی است که در داخل ستون مهره‌ها قرار دارد. طناب نخاعی (به انگلیسی: Spinal cord) از سوراخ پس‌سری (Foramen magnum) تا سطح اولین یا دومین مهره کمری امتداد می‌یابد.
پارک ملی اوزی
پارک ملی تعویق (به لاتین: Oze National Park) یک پارک ملی و منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان گونما واقع شده‌است.
مهمانان ناخوانده عروسی
مهمانان ناخوانده عروسی فیلمی است کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۰۵، و به کارگردانی دیوید دابکین و نویسندگی استیو فابر و باب فیشر است. در این فیلم بازیگرانی همچون اوون ویلسون، وینس وان، کریستوفر واکن، ریچل مک‌آدامز، آیلا فیشر، بردلی کوپر، جین سیمور، الن آلبرتینی دو، هنری گیبسون، رون کانادا، ویل فرل، دیورا برد، دوایت یوآکم، کاترین جوستن و ریچارد ریلی ایفای نقش کرده‌اند.
کاشوکی
کاشوکی کتابی است که توسط سایتو چیکاموری نام تخلص نیورایشی، یک سامورایی، نویسنده از اهالی ولایت اچیگو در نیمه نخست دوره ادو نوشته شده و اولین چاپ آن در سال ۱۶۴۲ منتشر شد. این کتاب به سبک کانازوشی در مورد بوشیدو نوشته شده و از ارزش بسیار بالایی برخوردار است. با اینکه از این اثر به عنوان نسخه معاصر تسوره‌زوره‌گوسا (اثر یوشیدا کنکو، گوهر ادبیات قرون وسطی) نام برده شده اما نویسنده به‌طور کلی، همه چیز را روشن و واقع‌بینانه می‌بیند بدون اینکه وسواس بیش از حد داشته باشد. علاوه بر این، نویسنده نتوانسته مانند یوشیدا کنکو کاملاً روشن‌گری کند، بلکه بیانگر روحیه ای انتقادی همراه با بروز احساسات است. این کتاب زمینه را برای ادبیات مقاله مدرن ژاپن هموار کرد و از آن زمان کارهای زیادی در پیروی از این اثر ساخته شده‌است.
در مقدمه، نویسنده نوشته‌است: این کتاب مانند یک کدو قلیانی شناور در امواج جهان، بدون تمایز بین خوب و بد جهان، نوشته شده‌است، بنابراین خواننده ای که این مقاله را می‌خواند حتماً دو دست خود را بهم زده و خواهد خندید، به همین دلیل نام کتاب را «کاشوکی» (کتاب خنده) گذاشت. او همزمان با تشریح جامعه ادو به سبک ساده و روشن، از انتقادهای عموم مردم از حاکمان ناتوان، از دیدگاه یک نویسنده رونین (سامورایی بدون ارباب) صحبت می‌کند.
نویسنده، سایتو چیکاموری، یک رونین از خاندان موگامی بود. جوهر بوشیدو توسط سایتو چیکاموری در کاشوکی چنین تعریف شده‌است:
آلاکسالا
آلاکسالا (Alaxala) شرکت سخت‌افزار ژاپنی است، که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد.
خیرخواهی مطلق
خیرخواهی مطلق (به انگلیسی: Omnibenevolence) در دیکشنری انگلیسی آکسفورد به عنوان «خیرخواهی نامحدود و بی‌نهایت» تعریف شده است. برخی فیلسوفان استدلال کرده اند که در نتیجه مسئله شر این غیر ممکن یا حداقل غیرمحتمل است برای یک الهه (یا خدا) که در کنار دانایی مطلق و قدرت مطلق چنین ویژگی‌ای را بروز دهد. با این حال، برخی فیلسوفان، همچون الوین پلانتینگا، بر شدنی‌بودن وجودِ در کنار هم این‌ها استدلال می‌کنند.
رافال (دهستان)
رافال دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳٬۸۰۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱٫۵۸ کیلومتر مربع است.
ماری (فیلم ۲۰۱۹)
ماری فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی مایکل گوئی است. در این فیلم بازیگرانی همچون گری اولدمن، امیلی مورتیمر، مانوئل گارسیا-رولفو، استفانی اسکات، چلو پرین، داگلاس اوربانسکی، جنیفر اسپوزیتو و اوون تیگ ایفای نقش کرده‌اند.
ابهیچاران
ابهیچاران (به لاتین: Abhicharan) در هند است که در تریپورا واقع شده‌است.
لبلوح
این عمل در چندین کشور آفریقایی مانند موریتانی،      نیجر، اوگاندا،  سودان تونس (به ویژه در میان یهودیان آن)، نیجریه،    کنیا و آفریقای جنوبی رخ می‌دهد.
انجام این عمل به قرن یازدهم بازمی‌گردد و گزارش شده‌است که پس از حکومت نظامی در موریتانی در سال ۲۰۰۸، شیوع قابل توجهی در این کشور یافته‌است. امروزه نسل‌های جوان‌تر پسران در موریتانی، دیدگاهی منفی به چاق شدن دارند.