cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حمله اسکندر مقدونی به ایران
دلایل سقوط هخامنشیان
از بزرگ‌ترین دلایل سقوط شاهنشاهی هخامنشی، بار سنگین مالیات بر دوش شهربانی‌ها بود که سرانجام به یک رکود اقتصادی بزرگ انجامید. بر اساس برآوردها، میانگین مالیات هر ساتراپی در سال، برابر با ۱۸۰ میلیون دلار آمریکا بوده‌است؛ و این تنها مالیات نقدی‌ای بوده که جدا از مالیات‌های غیرنقدی دریافت می‌شده‌است. پس از برداشت بودجه موردنیازِ ارتش، دیوان‌سالاری و سایر بخش‌های دولت، باقی مانده مالیات‌ها به خزانه شاهنشاهی روانه می‌شد. دیودوروس می‌گوید که اسکندر تنها در تخت جمشید ۱۸۰٬۰۰۰ تالان نقره پیدا کرده‌است که برابر با ۲٫۷ میلیارد دلار آمریکا برآورد شده‌است. گفته شده که تا زمان مرگ اسکندر، ۱۳۰ هزار تالان در ساخت شهرها، معبدها، راه‌ها و هزینه ارتش خرج شد. همچنین او ۶ هزار تالان به آتن فرستاد تا آن‌ها بتوانند با استفاده از آن اقتصاد خود را بازسازی کنند؛ گرچه ورود این حجم از پول به اقتصاد آتن ضربه شدیدی زد و منجر به افزایش سرسام آور قیمت‌ها شد.
از دیگر دلایل سقوط امپراتوری، عدم موفقیت در ایجاد یک هویت ملی بود. در واقع این شاهنشاهی که به رواداری خود معروف بود، هرگز تلاشی برای ساخت یک هویت مشترک برای سرزمین‌های خود که از شمال آفریقا تا شمال هند در امتداد بودند، نکرد و این مسئله در دراز مدت تأثیر خود را نشان داده و با اولین بحران جدی، امپراتوری محکوم به سقوط گردید.
داندامایف اظهار می‌دارد که هر کسی که گزارش‌های لشکرکشی اسکندر را می‌خواند، آرزو می‌کند که ای کاش پارسیان پیروز میدان می‌شدند. او می‌گوید که پارسیان با شجاعت جنگیدند، صفوف منظم از سربازان ماهر مزدور یونانی بود که به مافوق خود وفادار بودند. پارسیان در ناوگان دریایی برتر از مقدونی‌ها بودند و ذخایر مالی و اقتصادی بیشتری نسبت به مقدونی‌ها داشتند.
از نگاه داندامایف، امپراتوری هخامنشی به چند دلیل فروپاشید: آخرین دلیلی که داندامایف می‌آورد، علاقه‌ای است که ساتراپ‌ها به فاتح جدید نشان می‌دادند، چرا که فشار مالیاتی بر دوش آن‌ها سنگینی می‌کرد. داندامایف سقوط هخامنشیان را با صعود آن (در زمان کوروش بزرگ) مقایسه می‌کند و می‌پندارد همان‌طور که بابلی‌ها با استحکامات محکم و لشکر مجهز در برابر ارتش کوروش ناتوان بودند، اکنون ارابه‌های جنگی و فیل‌های جنگی پارس‌ها هم مانع کشورگشایی اسکندر نشد.
یونانی‌سازی
اصطلاح «یونانی‌سازی» را ابتدا یوهان گوستاف درویزن برای دلالت بر گسترش زبان، فرهنگ، و جماعت یونانی در قلمرو پیشین شاهنشاهی هخامنشی پس از تسخیر آن به توسط اسکندر به کار برد. در وقوع این صدور فرهنگی جای هیچ شکی باقی نیست و در شهرهای بزرگ هلنیستی، چون اسکندریه، انطاکیه و سلوکیه به‌خوبی مشهود است. اسکندر در پی آن بود که رگه‌هایی از فرهنگ یونانی را به آنِ ایرانی وارد کند و کوشید فرهنگ یونانی و ایرانی را به هم بیامیزد. او آرزو داشت تا جماعت آسیا و اروپا را همگون کند. اما جانشینانش چنین سیاست‌هایی را صراحتاً رد کردند. با این وجود، در سرتاسر منطقه یونانی‌سازی به وقوع پیوست و هم‌زمان روند مخالف و مجزای «شرقی‌سازی» در دول جانشینان صورت گرفت.
هستهٔ فرهنگ هلنیستی اساساً آتنی بود. سپاهیان اسکندر از گوشه و کنار یونان به دور هم جمع شده بودند. معاشرت و مصاحبت آنان با یکدیگر منجر به پیدایش لهجهٔ جدید «کوینه» یا «یونانی عامی» شد که عمدتاً مبتنی بر گویش آتیک بود. کوینه در سرتاسر جهان هلنیستی اشاعه یافت و به عنوان زبان میانجی در آن سرزمین‌ها به کار گرفته شد و در نهایت نیای زبان یونانی جدید گشت. افزون بر این، طراحی شهری، آموزش، حکومت‌داری محلی، و جریان هنری در عصر هلنیستی همگی در آرمان‌های یونان کلاسیک ریشه داشتند و به‌تدریج به اشکال کاملاً جدیدی فرگشت یافته، در زمرهٔ «هلنیستی» جای گرفتند. حتی وجهه‌های از فرهنگ هلنیستی در سنن و رسوم امپراتوری بیزانس در اواسط قرن پانزدهم میلادی مشهود است.
برخی از عجیب‌ترین آثار یونانی‌سازی در هند، در موطن پادشاهی‌های نسبتاً دیر ظهور هندی-یونانی، قابل مشاهده است. در آن سرزمین‌های دور از اروپا، ظاهراً فرهنگ یونانی با آنِ هندی، به‌ویژه بودایی، در هم آمیخته‌است. اولین تصویرپردازی واقعی از بودا در این زمان به تقلید از مجسمه‌های یونانی آپولون شکل گرفت. برخی از رسوم بودایی احتمالاً تحت تأثیر دین یونان باستان قرار گرفته‌است: مفهوم بوداسف یادآور قهرمانان الوهی یونان است و برخی از مناسک عبادی مهایانه (سوزاندن عود، اهدای گل، گذاشتن غذا بر مذبح) مشابه همین مناسک در یونان باستان می‌باشند. احتمالاً شاهی یونانی به نام مناندر یکم به کیش بوداییان وارد شده و در متون بودایی تحت نام «میلیندا» جاودانه شده‌است. فرایند یونانی‌سازی به حیطهٔ علم نیز تسری یافته بود؛ به گونه‌ای که نظریات اخترشناسی یونان به هند رسیده و اخترشناسی آنان را طی سده‌های نخستین میلادی عمیقاً متأثر نموده بود. به عنوان مثال ابزارهای اخترشناسی یونانی متعلق به قرن سوم قبل از میلاد در شهر یونانی-باختری آی‌خانم در افغانستان و امروزی پیدا شده‌است. این ابزارها مربوط به دورهٔ زمانی‌ای بوده‌اند که دیدگاه یونانیان مبنی بر کروی بودن زمین و احاطه شدن آن به وسیلهٔ سیارات کروی در هند مورد پذیرش قرار گرفت و نهایتاً جایگزین دیدگاه دیرینهٔ هندیان مبنی بر مسطح و دایره‌وار بودن زمین گشت.
ایرانی سازی
نخستین تاریخ ثبت شده از ایرانی‌سازی به اسکندر مقدونی بازمی‌گردد، که در قرن چهارم پیش از میلاد، پوشاک ایرانی، رسوم، ضیافتها و آداب درباری را از طریق روشنک شاهدخت ایرانی که با او ازدواج کرده بود و زیردستانش پذیرفت. همچنین رسم بوسه ادب (بوسه فرستادن نمادین با پشت دست که ایرانیان در مورد فرادستان اجتماعی انجام می‌دادند) نیز از همین سبب به یونانیان راه یافت. یونانیان آن را پروسکونسیس (فراپیش‌بوسی) نامیدند. برخی از ساتراپ‌ها نیز عادات ایرانیان را پذیرفته بودند. مانند پوکستاس (Peucestas) ساتراپ پارس که به محض گمارش، پوشاک ایرانیان را بر تن کرد و زبان و عادات آنان را فرا گرفت.
سوزاندن اوستا
دانشنامه کتابخانه و دانش اطلاعات: «به گفته ابن ندیم، نویسنده الفهرست، که در حدود سال ۹۸۷ میلادی نوشته شده؛ در قصر آپادانا در تخت جمشید نوشته‌هایی به صورت لوح‌های چوبی، سنگ و خاک رس در موضوعات متعدد وجود داشت. تعداد بسیاری از این الواح به وسیله اسکندر مقدونی(۳۳۳ پیش از میلاد) نابود شد یا به کتابخانه اسکندریه فرستاده شد. کشف سی هزار لوحه از گل رس در سال ۱۹۳۴ میلادی در زیر زمین ویرانه‌های کاخ آپادانا در تخت جمشید این گفته را تأیید می‌کند. باستانشناسان این بخش را خزانه تخت جمشید یا کتابخانه استخر نامیده‌اند. اسکندر همین‌طور ۲۰۰۰۰ چرم گاوی را که اوستا بر روی آن‌ها نوشته شده بود سوزاند. به ما گفته شده که این کتاب‌ها در بایگانی تخت جمشید نگهداری می‌شدند و زمانی که اسکندر آن قصر را به آتش کشید این کتاب‌ها هم از میان رفتند.»
زبی بلال اسماعیل تاریخ‌دان می‌نویسد: «در ابتدا اوستا به زبان اوستایی نوشته شد اما در زمان حمله اسکندر، اسکندر اوستا را نابود کرد و بیشتر قسمت‌های آن ازبین رفت تا اینکه یک بار در زمان پارتها و و بار دیگر در زمان ساسانیان به جمع‌آوری آن پرداختند و این بار به وسیله خطی به نام دین دبیره نوشته شد»
سوزاندن تخت جمشید
مجموعه کاخ‌های تخت جمشید، در سال (۳۳۰ پیش از میلاد) به دست اسکندر مقدونی به آتش کشیده شد و تمام بناهای آن به صورت ویرانه درآمد.
ظاهراً تائیس اهل آتن بوده‌است و اسکندر را در طول جنگ‌هایش در آسیای صغیر همراهی می‌کرده‌است. از این جهت وی مورد توجه تاریخ قرار گرفت که در سال ۳۳۰ قبل از میلاد، اسکندر کاخ تخت جمشید، محل اصلی سلسله هخامنشی را آتش زد. تائیس در مهمانی حضور داشت و سخنرانی کرد او اسکندر را متقاعد کرد که کاخ را بسوزاند. سلیتارچوس ادعا می‌کند که تخریب و آتش زدن تخت جمشید به تشویق تائیس بوده‌است. همچنین پلوتارک و دیودور اظهار می‌کنند که دلیل او پاسخ به سوزاندن معبد قدیمی پارتنون در آکروپولیس توسط خشایارشا در سال ۴۸۰ قبل از میلاد در طول جنگ‌های ایران و یونان بود.
استدلال شده‌است که تائیس در این زمان معشوقه اسکندر بوده‌است و بطلمیوس بعداً با او ازدواج کرده‌است گرچه سایر نویسندگان معتقدند که او همیشه معشوقه بطلمیوس بوده‌است.
تاراج آرامگاه کوروش بزرگ
در حمله اسکندر مقدونی یکی از مقدونی‌ها در این آرامگاه را شکسته و اشیا آن را تاراج کرده و کالبد را گزند رسانده بود. اسکندر دستور داد آرامگاه کوروش را مرمت کنند. هکل و یاردلی با اشاره به مرمت آرامگاه و نقل قولی از پلوتارک مبنی بر مجازات عاملان تعارض به آرامگاه می‌نویسند که هدف اسکندر از این کار علاقه شخصی او به کوروش و حرکتی خیراندیشانه بود تا بتواند خود را جانشین مشروع کوروش بزرگ و هخامنشیان معرفی کند.
قلعه کوکورا
قلعه کوکورا یک قلعه ژاپنی است که در کیتاکیوشو، فوکوئوکا در ژاپن قرار دارد این قلعه در سال 1569 توسط خاندان موری ساخته شد و  توسط هوسوکاوا تادائوکی در سال ۱۶۰۲ بازسازی شده‌است.
الکس الگریا
الکس الگریا (Álex Alegría؛ زادهٔ October 10, 1992) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به رئال بتیس، نومانسیا، لوانته، رایو وایکانو، اسپورتینگ خیخون، رئال مایورکا، اکسترمادورا، رئال ساراگوسا، فوئنلابرادا و فولاد خوزستان اشاره کرد.
میشل ونتورلا
میشل ونتورلا (Michelle Venturella؛ زادهٔ May 11, 1973) بازیکن سافت‌بال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ریونوسوکه ساگارا
ریونوسوکه ساگارا (相良 竜之介؛ زادهٔ August 17, 2002) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
سیتی-هاچهاوس
سیتی-هاچهاوس (wisdom tooth) ساختمان اداری ۳۶ طبقه مستقر در شهر لایپزیگ، آلمان است، که پروژه ساخت آن در سال ۱۹۶۸ آغاز شد و در سال ۱۹۷۲ به بهره‌برداری رسید.
تری گودکایند
تری لی گودکایند (11 ژانویه 194817 سپتامبر 2020) نویسنده آمریکایی بود. وی به خاطر مجموعه حماسی خیالی شمشیر حقیقت و همچنین رمان قانون نه‌ها (2009)شناخته شده بود که با سریال‌های فانتزی او ارتباط دارد. سریال شمشیر حقیقت 25 میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت و به بیش از 20 زبان ترجمه شد. علاوه بر این، این مجموعه در یک مجموعه تلویزیونی به نام افسانه جوینده اقتباس شد، که در 1 نوامبر 2008 به نمایش درآمد و به مدت دو فصل اجرا شد و در مه 2010 پایان یافت. گودکایند طرفدار رویکرد فلسفی عینیت گرایی آین رند و در آثار خود به ایده‌ها و رمان‌های رند اشاره می‌کرد.
زندگی‌نامه
گودکایند در سال ۱۹۴۸ در شهر اوماها، نبراسکا به دنیا آمد. از آنجا که نارساخوانی داشت، علاقه چندانی به مدرسه نداشت و بنابراین تحصیلات رسمی بیش از دبیرستان نداشت. بعد از ازدواج، در سال ۱۹۸۳، گودکایند با همسرش جری به خانه ای که در ماین ساخته بود نقل مکان کرد و بعداً محل سکونت خود در ساحل دریاچه لاس وگاس، نوادا را به خانه اصلی خود تبدیل کرد.
شنایا ناکانو
شنایا ناکانو (中野 伸哉؛ زادهٔ August 17, 2003) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
کوئینتوس پوپیوس سکوندوس
کوئینتوس پوپیوس سکوندوس کنسول روم در سال ۹ پس از میلاد و یکی از نویسندگان  لکس پاپیا پوپیا‏ بود.
تری گودکایند
زندگی‌نامه
نارساخوانی گودکایند در ابتدا او را از هرگونه علاقه به نوشتن منصرف کرد. قبل از شروع کار خود به عنوان نویسنده، گودکیند کابینت و ویولن می‌ساخت و یک هنرمند دریایی و حیات وحش بود، نقاشی‌های خود را در گالری‌ها می‌فروخت. در سال ۱۹۹۳، هنگام ساخت خانه‌شان در جزیره جنگلی کوه کویر، در ساحل ماین، شروع به نوشتن اولین رمان خود، اولین قانون جادوگر کرد و کار نویسندگی او با انتشار آن در سال ۱۹۹۴ آغاز شد.
کوئینتوس پوپیوس سکوندوس
هدف از لکس پاپیا پوپیا‏ جلوگیری از زنا، جلوگیری از ازدواج مختلط اعضای طبقه سناتور با آزادگان یا فرزندان آزادگان و تشویق ازدواج و تولید مثل قانونی با وضع مقررات و مجازات‌های قانونی برای این افرادی بود که مجرد می‌ماندند یا فرزندآوری نمی‌کردند بدون دریافت نوعی معافیت قانونی. دیوکاسیوس با کنایه اشاره می‌کند که مارکوس پاپیوس موتیلوس و پوپیوس نویسندگان این قانون هر دو مجرد و بدون فرزند بودند.
تری گودکایند
زندگی‌نامه
گودکایند در مسابقات مختلف اتومبیلرانی آماتور و نیمه حرفه ای شرکت کرد و یک اتومبیل مسابقه ای Radical SR8 SM-500 را برای تیم خود هدایت کرد.
حرفه
اولین کتاب گودکایند، اولین قانون جادوگر، در سال ۱۹۹۴ به یک گروه از سه ناشر واگذار شد و با قیمت بی‌سابقه ۲۷۵۰۰۰ دلار فروخته شد. وی متعاقباً ۱۶ رمان دیگر در ادامه آن و یک رمان مستقل منتشر کرد. همه کتاب‌های او، به استثنای سنگ اشک و قانون اول جادوگر، در لیست پرفروش ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفته‌اند. به عنوان مثال سه تا از رمانهای بعدی او، زنجیره آتش، در ژانویه ۲۰۰۵ در رده سوم. شبح در رده اول، در اوت ۲۰۰۶؛ و اعتراف در رده دوم، در نوامبر، ۲۰۰۷ قرار گرفتند.
۱۲ کتاب گودکایند در مجموعه شمشیر حقیقت ۲۵ میلیون نسخه فروش داشته و به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌است.
برخی از نظرات سیاسی گودکایند بحث و جدال ایجاد کرده‌است، به ویژه بخش تقدیم در رمان ستون‌های آفرینش (2001):
دون آماسا، گودکایند را به عنوان بخشی از «انبوه نویسندگان کاملاً جدید [بدون] تجربه قبلی داستان نویسی، که می‌توانست یکی پس از دیگری ماجراجویی بزرگ حماسی را رقم بزند» توصیف کرد. رابرت ایگلستون کتاب‌های او را به دلیل بدبینی کلان محموعه، «خواندن دلگیرانه» توصیف کرد، زیرا شخصیت‌های قهرمان فقط در مقایسه با اشرار کاملاً آدم‌کش دوست داشتنی هستند.
ژانر و تأثیرات
گودکایند به دلیل تمرکز بر مضامین فلسفی و انسانی، رمان‌های خود را چیزی فراتر از خیال سنتی می‌دانست. گودکایند معتقد بود که استفاده از ژانر فانتزی به او امکان می‌دهد داستان‌های خود را بهتر بیان کند و مضامین و احساسات انسانی را که می‌خواهد با خوانندگان به اشتراک بگذارد بهتر منتقل کند.
گودکایند تحت تأثیر کارهای آین رند و فلسفه عینیت گرایی قرار گرفت. ویلام پری در نوشته اش دربارهٔ این مجموعه در خبرنامه انجمن اطلس اظهار می‌دارد که «شخصیت‌ها، طرح‌ها و مضامین و سایر مظالب گودکایند، به وضوح و مستقیماً تحت تأثیر کار رند قرار دارند و قهرمانان کتاب گاهیً از اصول عینی گرایی استناد می‌کنند». پری خاطرنشان کرد که مضامین عینی گرایی در «ایمان افتادگان» آشکارتر می‌شود، و همین امر رمان را در میان طرفداران گودکیند جنجالی کرد. علاوه بر این، این رمان شامل صحنه‌های مختلفی است که پیرامون کتاب‌های رند سرچشمه (۱۹۴۳) و اطلس شانه بالا انداخت (۱۹۵۷) را تکرار می‌کند.
آثار منتشر شده
۱ - اولین قانون جادوگر (۱۹۹۴)
۲ - سنگ اشک (۱۹۹۵)
۳ - مسلک پارسایان(۱۹۹۶)
۴ - معبد بادها (۱۹۹۷)
۴٫۵ - بدهی استخوان (۱۹۹۸) (پیش‌درآمد مجموعه)
۵ - روح آتش (۱۹۹۹)
۶ - ایمان افتادگان (۲۰۰۰)
۷ - ستون‌های آفرینش (۲۰۰۲)
۸ - امپراتوری برهنه (۲۰۰۳)
۹ - زنجیره آنش (۲۰۰۵)
۱۰ - شبح (۲۰۰۶)
۱۲ - ماشین Omen (2011)
۱۳ - اولین اعتراف کننده: افسانه مگدا سیروس (۲۰۱۲) (رمان قبل از شروع داستان)
۱۴ - پادشاهی سوم (۲۰۱۳)
۱۵ - روحهای سخت (۲۰۱۴)
۱۶ - خونسرد (۲۰۱۵)
رمانهای مستقل
گودکایند برای مجموعه افسانه‌ها (۱۹۹۸) یک داستان با عنوان بدهی استخوان‌ها نوشت که توسط رابرت سیلوربرگ ویرایش شد. این داستان در جهان شمشیر حقیقت، چند دهه قبل از وقایع سریال اصلی، جریان دارد. در سال ۲۰۰۱، داستان به صورت یک کتاب مستقل منتشر شد.
در ژوئن ۲۰۰۸، گودکایند قراردادی برای انتشار سه رمان اصلی با پسران جی دی پوتنام/ کتابهای پنگوئن امضا کرد. اولین رمان از این رمان‌ها با عنوان قانون نه‌ها در ۱۸ اوت ۲۰۰۹ منتشر شد.
در آوریل ۲۰۱۰، گودکایند قراردادی برای انتشار سه رمان دیگر با تور بوکز امضا کرد، که در رمان اول جهان و شخصیت‌های سری شمشیر حقیقت دوباره مرور شد. توربوکز اولین رمان جدید با نام ماشین طالع را در ۱۶ اوت ۲۰۱۱ منتشر کرد. گودکایند رمان دوم جدیدش را به شکل خود منتشر و با عنوان اولین اعتراف: افسانه ماگدا سیاروس ، در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۱۲ ارائه کرد؛ این کتاب تا صبح روز بعد در رتبه ۲۸ در لیست پرفروش‌ترین کتاب کیندل قرار گرفت. توربوکز دنباله ماشین طالع و پادشاهی سوم را در ۲۰ اوت ۲۰۱۳ و سومین رمان را با عنوان روحهای سخت که در پایان پادشاهی سوم ادامه دارد، در ۵ اوت ۲۰۱۴ منتشر کرد.
در ژانویه ۲۰۱۷، جدیدترین رمان گودکایند در سری شمشیر حقیقت با عنوان «معشوقه مرگ» منتشر شد.
در رسانه‌های دیگر
در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۶، در ابتدا اعلام شد که مجموعه کتابهای شمشیر حقیقت به عنوان مینی سریال تلویزیونی به تهیه کنندگی سام رائمی و جوشوا دونن تولید می‌شود. این مجموعه در نهایت به عنوان افسانه جستجوگر لقب گرفت، تا بتواند آن را از رمان‌ها متمایز کند و به یک قالب اپیزودیک از داستان‌های خودگردان اجازه دهد که فراتر از کتاب اول باشد. رائمی، رابرت تاپرت، کن بیلر و ند ناله به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی این سریال که توسط استودیوی ABC توزیع شده بود، خدمت کردند. اولین قسمت در ۱ نوامبر ۲۰۰۸ در اتحادیه پخش شد و این نمایش به مدت دو فصل تا زمان لغو در مه ۲۰۱۰ ادامه داشت.
روحهای سخت
یک فیلم نمایشی از این پروژه در ویمیو منتشر شد، که آن را به عنوان یک نسخه خطی ارائه می‌داد. در تاریخ ۱۰ اوت ۲۰۱۴، روحهای سخت عرضه عمومی شد و اکنون در کتابخانه‌ها و کتابفروشی‌های محلی موجود است.
اژگوی
اژگوی یک روستا در ایران است که در شهرستان مهدی‌شهر و استان سمنان واقع شده‌است. اژگوی ۲۸ نفر جمعیت دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان چاشم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
من، من هستم
من، من هستم فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی کاپیل شارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان آبراهام، پراچی دسای، چیترانگادا سینگ، زارینا وهاب، رایما سن، سمیر سونی ایفای نقش کرده‌اند.
نیایش برای مرگ
نیایش برای مرگ فیلمی محصول سال ۱۹۸۷ و به کارگردانی مایک هاجز است. در این فیلم بازیگرانی همچون میکی رورک، باب هاسکینز، آلن بیتس و لیام نیسون ایفای نقش کرده‌اند.
گیدئون یونگ
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامبورگ اشاره کرد.
الکس اورتیز
الکس اورتیز (Álex Ortiz؛ زادهٔ September 25, 1985) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال میراندس، باشگاه فوتبال رئال بتیس، و باشگاه خیمناستیک تاراگونا اشاره کرد.
یوشی تاکاهاشی
یوشی تاکاهاشی (高橋 祐翔؛ زادهٔ September 19, 2001) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا اشاره کرد.
کازوکی فوجیموتو
کازوکی فوجیموتو (藤本 一輝؛ زادهٔ July 29, 1998) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا اشاره کرد.
مارکوس پاپیوس موتیلوس
مارکوس پاپیوس موتیلوس ، کنسول روم در سال ۹ پس از میلاد و یکی از نویسندگان لکس پاپیا پوپیا‏ بود.
هدف از لکس پاپیا پوپیا‏ جلوگیری از زنا، جلوگیری از ازدواج اشراف با طبقه های دیگر اجتماعی، و تشویق ازدواج و تولید مثل قانونی با وضع مقررات و مجازات‌های قانونی برای این افرادی بود که بدون نوعی معافیت قانونی مجرد می‌ماندند یا فرزندآوری نمی‌کردند. دیوکاسیوس با کنایه اشاره می‌کند که پاپیوس و کوئینتوس پوپیوس سکوندوس نویسندگان این قانون هر دو مجرد و بدون فرزند بودند.
فردریک فیلیپس
فردریک فیلیپس (Frederick Phillips; March 13, 1884 – January 19, 1948) بازیکن هاکی روی چمن اهل بریتانیا بود.
ایستگاه راه‌آهن تپه سفید
ایستگاه راه‌آهن تپه سفید در چهاردانگه، استان تهران واقع شده‌است. این ایستگاه تحت مالکیت شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران قرار دارد.
الکس باررا
الکس باررا (Álex Barrera؛ زادهٔ May 12, 1991) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد.
پیرزه‌کوچه
پیرزه‌کوچه (به لاتین: Pirzəkücə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. پیرزه‌کوچه ۳۵۶ نفر جمعیت دارد.
واکنش پتاسیس
واکنش پتاسیس ( واکنش پتاسیس بورونو-مانیخ (PBM) نیز نامیده می شود) واکنشی چندجزئی بین یک آمین، یک کربونیل و یک وینیل- یا آریل-بورونیک اسید برای تشکیل آمین‌های استخلافی است. در سال ۱۹۹۳ توسط نیکوس پتاسیس به عنوان یک روش عملی برای سنتز یک فرم هندسی خالص از نوعی ماده ضد قارچ به نام نافتیفین، گزارش شد. در واکنش پتاسیس، گروه وینیلِ بورونیک‌ اسید آلی به عنوان هسته دوست عمل می کند. در مقایسه با سایر روش های تولید آلیل آمین‌ها، واکنش پتاسیس بستری مناسب برای استفاده از انواع آمین‌ها و بورونیک‌ اسیدهای آلی به عنوان مواد اولیه بالقوه فراهم می آورد. علاوه بر این، واکنش نیازی به شرایط بی‌آب یا بی‌اثر ندارد. این واکنش به عنوان یک سنتز ملایم و انتخابی در تولید آلفا-آمینواسیدها مفید است و در شیمی ترکیبی و کشف داروهای جدید استفاده می شود.
قانون اوپیا
قانون اوپیا (Lex Oppia) قانونی بود که در روم باستان در ۲۱۵ قبل از میلاد، در اوج دومین جنگ کارتاژ در روزهای فاجعه ملی پس از نبرد کانای وضع شد و در سال ۱۹۵ پ. م لغو شد.
بسام الراوی
بسام هشام الراوی (تولد ۱۶ دسامبر ۱۹۹۷) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است.
باشگاهی
او سابقه بازی در باشگاه ورزشی الدحیل را دارد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده است.
منابع
https://www.national-football-teams.com/player/69313.html
گیدو ارهارد
گیدو ارهارد (Guido Erhard; October 6, 1969 – 1969:10:6, February 21, 2002) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
آدام بنیامین جونیور
آدام بنیامین جونیور (Adam Benjamin Jr.؛ – ) سیاست‌مدار و نظامی ارمنی-آشوری‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا که از تاریخ ۱۹۷۷ تا تاریخ ۱۹۸۲ از عضو مجلس سنای ایالات متحده آمریکا از یکم ایندیانا بود.
زندگی‌نامه
در ۶ اوت ۱۹۳۵ در گری، ایندیانا از مادری ارمنی و پدری آشوری به دنیا آمد و از آکادمی نظامی ایالات متحده و دانشگاه والپاراسیو فارغ‌التحصیل شد. وی در ۷ سپتامبر ۱۹۸۲ سن ۴۷ سالگی در واشینگتن، دی.سی. به مرگ ناگهانی در اثر حمله قلبی درگذشت و در آرامستان کالومت پارک مریلوایل، ایندیانا به خاک سپرده شد.
ایستگاه راه‌آهن جمکران
ایستگاه راه‌آهن جمکران در جمکران واقع در حومهٔ شهر قم، استان قم واقع شده‌است. این ایستگاه تحت مالکیت شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران قرار دارد.
الکس برگانتیوس
الکس برگانتیوس (Álex Bergantiños؛ زادهٔ June 7, 1985) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال خرز اشاره کرد.
آزمایشگاه اتم سرد
آزمایشگاه اتم سرد با نام اختصاری ''سی. آ. ال'' ابزاری آزمایشی توسط ناسا است که ابتدا در ژوئن سال ۲۰۱۷ برای پرتاپ به ایستگاه فضایی بین‌المللی برنامه‌ریزی شده بود. سپس تا زمان پرتاپ موشک اسپیس‌اکس در اوت ۲۰۱۷ این پروژه به تأخیر افتاد و سرانجام در تاریخ ۲۱ مه سال ۲۰۱۸ میلادی راه‌اندازی شد. این ابزار شرایط بسیار سردی را در محیط ریزگرانش ایستگاه بین‌المللی فراهم می‌سازد که منجر به شکل‌گیری حالتی از ماده تحت عنوان چگالش بوز-اینشتین می‌گردد. برای مطالعه این پدیده عجیب، به نام میعانات بوز-انیشتین، محققان باید اتمها را تا دمای بالاتر از صفر مطلق خنک کنند، نقطه‌ای که اتم‌ها کمترین انرژی را دارند و نزدیک به بی‌تحرک هستند. شرایط و دمای بسیار سردی که این ابزار فراهم می‌نماید بسیار سردتر از دمایی است که در آزمایشگاه‌های مشابه روی زمین ایجاد گردیده‌است. حرکت اتم‌ها همزمان با کاهش درجه حرارت به نزدیکی دمای به شدت سرد به گونه‌ای همانند رقصیدن است و محققان ناسا از عبارت رقصندگان در معیت هم‌سُرایان برای آن استفاده کرده‌اند.
ماساکی یومیبا
ماساکی یومیبا (弓場 将輝؛ زادهٔ May 13, 2002) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا اشاره کرد.
کای آیزل
کای آیزل (Kai Eisele؛ زادهٔ June 25, 1995) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هانزا روستوک اشاره کرد.
آدرین نیوی
آدرین نیوی (متولد ۲۶ دسامبر ۱۹۵۸) مهندس بریتانیایی فرمول یک است. او در حال حاضر مسئول فنی اصلی تیم فرمول یک ردبول ریسینگ است.
نیوی در مسابقات فرمول یک و ایندی کار به عنوان مهندس مسابقه، ایرودینامیک، طراح و مدیر فنی کار کرده است و در هر دو دسته از موفقیت زیادی برخوردار بوده است.
اوایل زندگی
او در شهر استراتفورد، انگلستان در تاریخ ۲۶ دسامبر ۱۹۵۸ از ریچارد و ادوینا نیوی متولد شد. پدرش دامپزشک و مادرش راننده آمبولانس در جنگ جهانی دوم بود. او در کنار جرمی کلارکسون در مدرسه دولتی رپتون تحصیل کرد.
کنتا اینوئه
کنتا اینوئه (井上 健太؛ زادهٔ July 23, 1998) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا اشاره کرد.
فردریک لاندئوس
فردریک لاندئوس (Fredric Landelius; October 8, 1884 – 1884:10:8, September 2, 1931) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل سوئد بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
الکس برمجو
الکس برمجو (Álex Bermejo؛ زادهٔ December 11, 1998) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی تنریف اشاره کرد.
غذا خوردن در تاریکی
غذا خوردن در تاریکی (Dark dining) در یک رستوران تاریک برگزار می‌شود، جایی که مشتریان، غذایی را که می‌خورند نمی‌بینند.
غذاهای کشور پاکستان
غذا های پاکستان بیشتر به صورت لقمه‌ای است و اما هیچ وقت از غذا های پاکستانی به عنوان دسر یا میان وعده استفاده نمی شود.
غذا خوردن در تاریکی
مفهوم اساسی این عمل، آن است که حذف بینایی، حواس دیگر و درنتیجه لذت غذا خوردن را افزایش می‌دهد. از سال ۱۹۹۹ چنین رستوران‌هایی در بسیاری از نقاط جهان افتتاح شده‌است.
ریشه و آغاز
اولین تجربهٔ رستوران تاریک در پاریس اتفاق افتاد که توسط میشل ریلهاک راه‌اندازی شد و "Le gout du noir" نام داشت.
این برنامه در سال ۱۹۹۷ آغاز شد و به دنبال آن یک رستوران موقت در منطقه "Montorgeuil" در پاریس در تابستان ۱۹۹۹ افتتاح شد.
غذاهای کشور پاکستان
منابع
https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/معروف-ترین-غذاهای-پاکستانی/
غذا خوردن در تاریکی
ریشه و آغاز
«ادوارد دی بروگلی»، یک کارآفرین فرانسوی، با همکاری بنیاد نابینایان اولین رستوران زنجیره‌ای بین‌المللی غذا خوردن در تاریکی را ایجاد کرد.
اولین رستوران دائمی با نام «بلیندکو» و در زوریخ سوئیس بود که در سپتامبر ۱۹۹۹ توسط یک روحانی نابینا به نام «خورخه اسپیلمان» افتتاح شد. او مایل بود تجربهٔ نابینایی را به مشتریان بینا منتقل کند. اسپیلمن می‌گوید که این ایده پس از آن مطرح شد که مهمانانی که در خانهٔ خود با چشمان بسته غذا خورده بودند، از لذت بیشتر غذا از طریق حس چشایی و بویایی خبر دادند.
میک جونز
میک جونز ممکن است به یکی از این افراد اشاره داشته باشد:
جو آلماسیان
جوزف "جو" مایکل آلماسیان (Ջոզեֆ Մայքլ (Ջո) Ալմասյան؛ Joseph Michael (Joe) Almasian؛ زادهٔ ) ورزشکار بابسلد اهل ارمنستان است که همراه با کن توپالیان در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ لیلهامر در ترکیب کاروان ارمنستان به رقابت پرداخت.
زندگی‌نامه
وی در ۸ مارس ۱۹۶۷ در فرامینگهام، ماساچوست به دنیا آمد و از دانشگاه نیوهمپشر فارغ‌التحصیل گشت. وی متاهل می‌باشد و سه فرزند دارد. وی یک مهندسی مکانیک می‌باشد. پدربزرگ و مادربزرگ وی در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها سال ۱۹۱۵ توسط ترکان جوان به ارمنستان گریخته بودند.
الجونه
الجونه (الجونة به معنی تالاب) یک استراحتگاه گردشگری در مصر است. این شهرک گردشگری در استان بحرالاحمر مصر، در کناره دریای سرخ و در ۲۰ کیلومتری شمال شهر غردقه واقع شده‌است. الجونه از فرودگاه بین‌المللی غردقه ۲۲ کیلومتر و از قاهره ۴۷۰ کیلومتر فاصله دارد. الجونه دارای فرودگاه اختصاصی خود است.
این استراحتگاه متعلق به سمیح ساویرس، میلیونر مصری-مونته‌نگرویی است و ایجاد آن به سال ۱۹۹۰ برمی‌گردد، زمانی که شرکت هتل‌سازی و توسعه اوراسکام آن را به عنوان یکی از پروژه‌های گردشگری خود توسعه داد.
بناهای الجونه توسط شماری از معماران تأثیرگذار اروپایی و آمریکایی طراحی شده‌اند تا شبیه معماری سنتی روستایی مصر مانند آنچه در دهات مصر و روستاهای نوبیه یافت می‌شود، باشند.
امکانات
الجونه دارای امکاناتی برای ورزش‌های آبی، از جمله غواصی، غواصی سطحی، بادسواری، پاراسیلینگ و اسکی روی آب است.
الجونه میزبان مسابقات بین‌المللی گلف بود که توسط فرد کوپلز برگزار شده بود. در الجونه یک بیمارستان کاملاً مجهز و همچنین مدرسه EGIS و دانشگاه فنی برلین، یک فرودگاه کوچک برای استراحتگاه، جت‌های شخصی و هواپیماهای چارتر وجود دارد.
الجونه همچنین دارای یک موزه کوچک با حدود ۹۰ نمایشگاه است که در سال ۱۹۹۰ افتتاح شد. این نمایشگاه همچنین حاوی نمایشگاهی است که آثار هنرمند معاصر مصر، حسین بیکار را نشان می‌دهد.
الجونه یک کتابخانه دیجیتالی پیشرفته دارد که سوزان مبارک، همسر رئیس‌جمهور پیشین مصر، در ۵ ماه مه ۲۰۰۸ میلادی آن را افتتاح کرد. این کتابخانه عمدتاً به کتابخانه اسکندریه و بایگانی‌ها، کتاب‌ها، اسناد و داده‌های موجود در آن پیوند دارد.
فردریک میر
فردریک میر (Fredrik Meyer; February 13, 1916 – January 16, 1989) از برندگان مدال‌های المپیک تابستانی و خلبان، افسر (ارتش)، و آجودان اهل نروژ بود.
ایگناتس فون موزل
ایگناتس فون موزل (April 1, 1772 – April 8, 1844) آهنگساز و نویسندهٔ موسیقی اهل اتریش بود.
در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۸۱۸ به نجیب‌زادگی ارتقا یافت و در ۱۸۲۰ رسماً به دربار راه پیدا کرد.
آثار
موزل چند اثر آوازی، چند اثر ارکستری چند مارش، و دو اپرا (در سال‌های ۱۸۱۲ و ۱۸۱۸) تصنیف کرد. همچنین، چندین کتاب دربارهٔ موسیقی نوشت. از کتاب‌های اوست:
یوسی یاشیکی
یوسی یاشیکی (屋敷 優成؛ زادهٔ October 18, 2003) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا اشاره کرد.
پارک هه ایل
پارک هه ایل (؛ زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۷۷) بازیگر اهل کره جنوبی است.
او در فیلم‌های خاطرات قتل، میزبان، جنگ کمان‌ها، افشاگر، تصمیم جدایی و هانسان: خیزش اژدها ایفای نقش کرده‌است.
فردریک هجز
فردریک هجز (Frederick Hedges; October 4, 1903 – December 10, 1989) قایقران روئینگ اهل کانادا بود.
کنیا اونودرا
کنیا اونودرا (小野寺 健也؛ زادهٔ November 18, 1997) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
مراکش در جام جهانی فوتبال
مراکش در جام جهانی فوتبال (Morocco at the FIFA World Cup) شامل آمارهایی از پیشینه تیم ملی فوتبال مراکش در مسابقات جام جهانی فوتبال نیز می‌باشد.
مراکش تاکنون ۵ بار جواز حضور در جام جهانی را به دست آورده است. اولین حضور آن‌ها در این مسابقات در جام جهانی ۱۹۷۰ رقم خورد.
الکس برنال
الکس برنال (Álex Bernal؛ زادهٔ March 3, 1991) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
تیم ترک-سگافردو
تیم ترک-سگافردو یک تیم حرفه‌ای دوچرخه‌سواری جاده است که پروانهٔ آن در ایالات متحدهٔ آمریکا صادر شده‌است. نام پیشین این تیم، رادیوشاک-نیسان بود. در سال ۲۰۱۴ شرکت دوچرخه‌سازی ترک مالکیت تیم را در اختیار گرفت و پروانهٔ تیم حرفه‌ای را برای آن کسب کرد.
الکس برنال
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میراندس، باشگاه فوتبال اوئسکا، باشگاه فوتبال رئال بتیس، باشگاه فوتبال لگانس، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد.
کای باستیان اورز
کای باستیان اورز (Kai-Bastian Evers؛ زادهٔ May 5, 1990) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
تیم ترک-سگافردو
۲۰۱۱
تیم در سال ۲۰۱۱ با نام تیم لئوپارد ترک با مدیریت برایان نیگارد و کیم اندرسن تأسیس شد. برادران اشلک و چند رکابزن دیگر تیم ساکسو بانک از جمله ینس وویت، فابیان کانچلارا و استیوارت اوگریدی به عضویت این تیم درآمدند.
تیم در آغاز فصل ۲۰۱۱ فعالیت خود را آغاز کرد. جاکوب فوگلسانگ در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰ فاش کرد که تیم تازه‌تأسیس با نام تیم لئوپارد خوانده خواهد شد. ترک که یک شرکت تولیدکننده دوچرخه بود، مدتی پیش از معرفی رسمی تیم، به عنوان حامی مالی مشترک عنوان تیم تأیید شد؛ بنابراین تیم با نام کامل «لئوپارد ترک» تأسیس شد.
در جیرو دیتالیای ۲۰۱۱ یکی از رکابزنان تیم با نام ووتر ویلاند به دلیل سرعت بالا، تصادف کرد و کشته شد. پس از پایان مرحلهٔ بعدی، همهٔ رکابزنان باقیماندهٔ تیم، مسابقه را ترک کردند.
۲۰۱۲
پس از نامگذاری تیم حرفه‌ای با عنوان رادیوشاک-نیسان-ترک در دسامبر ۲۰۱۱، لئوپارد یک تیم قاره‌ای نیز با عنوان لئوپارد-ترک تأسیس کرد که عمدتاً از رکابزنان زیر ۲۳ سال تشکیل شد.
در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ در میانهٔ تور دو فرانس ۲۰۱۲، فرانک اشلک به دلیل مثبت بودن نمونهٔ A خود، توسط تیم کنار گذاشته شد. تیم توانست برندهٔ رده‌بندی تیمی تور دو فرانس شود.
در ۲۱ دسامبر همین سال، نیسان اعلام کرد که فوراً به همکاری خود در زمینهٔ حمایت مالی از تیم پایان می‌دهد.
۲۰۱۳
در میانهٔ تور دو فرانس ۲۰۱۳ تیم رادیوشاک-لئوپارد اعلام کرد که قرارداد خود با فرانک اشلک را تمدید نخواهد کرد. این مسئله باعث ایجاد شکاف جدی میان برادرش اندی اشلک و مدیریت تیم شد و آیندهٔ او در تیم را مورد تردید قرار داد.
۲۰۱۵
تیم در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که سگافردو (برند ایتالیایی قهوه) از آغاز سال ۲۰۱۶ قرارداد سه‌ساله‌ای برای همکاری به عنوان حامی مالی نام تیم منعقد کرده‌است. به این ترتیب، نام تیم به ترک-سگافردو تغییر یافت.
ژوزف مایر
ژوزف مایر (۹مه۱۷۹۶–۲۷ژوئن ۱۸۵۶) یک صنعتگر و ناشر آلمانی بود که به خاطر فرهنگ‌نامه مایر مشهور شد.
زندگی‌نامه
مایر در شهر گوتا در آلمان متولد شد و درحالی که یک بازرگان بود در فرانکفورت به تحصیل پرداخت. در سال ۱۸۱۶ برای تجارت به لندن رفت اما پس از روبرو شدن با یک شکست تجاری به آلمان برگشت و تصمیم گرفت در صنایعی چون نساجی و استخراج آهن سرمایه‌گذاری کند. بعد از موفقیت‌های مالی، وی در سال ۱۸۴۵ شرکت راه‌آهن آلمان را تأسیس نمود. بدین ترتیب پس از تأسیس بیبلوگرافیشن اینستیتوت که یک مؤسسه انتشاراتی بود، وی توانست چند عنوان کتاب از جمله مجموعه دانشنامه‌های مرجع مایر منتشر کند.
سد سرده بند
بند سرده در نزدیکی شهر سرده، شرق ولسوالی اندر در ولایت غزنی کشور افغانستان واقع شده‌است. این سد در سال ۱۹۶۷ میلادی، توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و افغانستان، در زمان محمد ظاهر شاه پیش از جنگ شوروی–افغانستان ساخته شد. این سد پس از تکمیل، آب برای آبیاری ۶۷٬۰۰۰ جریب زمین را فراهم می‌کند. در حال حاضر فقط ۲٬۰۰۰ جریب زمین زیر شخم است. حداکثر ظرفیت مخزن آب ۲۵۹ میلیون متر مکعب است که در حال حاضر ۱۶۴ میلیون گالن آب دارد.
سیستم این سد شامل یک سد خاکی، ورودی، کانال سر ریز، یک کانال اصلی که به دو شاخه (یک کانال ۲۱٫۵ کیلومتری در سمت راست که خودش ۶ کانال کوچک دارد، و یک کانال ۳۰ کیلومتری در سمت چپ با ۱۶ کانال کوچک‌تر) تقسیم می‌شود، و همچنین ساختمان‌های اداری می‌باشد.
مخزن سد سرده از رود شمالی–جنوبی جیلگا که از ولایات پکتیکا و پکتیا می‌آید تغذیه می‌شود. در کتاب اطلس جمهوری دمکراتیک افغانستان در صفحه‌های ۱۳ و ۱۴، این رودخانه در شمال سد، با نام رود گردیز و در جنوب آن بنام رود سرده ثبت شده‌است.
تاریخ اقتصادی چین (۱۹۴۹ تاکنون)
اندازهٔ بزرگ چین به معنای تنوع درآمدی بالا در این کشور است به این شکل که در یک زمان شاهد فقر مطلق و رفاه نسبی در آن بوده‌ایم. در بسیاری از مناطق روستایی، مردم هنوز حاصل کشت خود را مصرف می‌کنند در حالی که در شهرهای بزرگی چون شانگهای و پکن اقتصاد مبتنی بر خدمات شکل گرفته است.
با تشکیل جمهوری خلق چین پس از سال ۱۹۴۹، اقتصاد این کشور شاهد روندهای پرفراز و نشیب و شگفتی‌ساز بوده است. چین شاهد انقلاب، سوسیالیسم، مائوئیسم و در نهایت اصلاحات تدریجی اقتصادی و رشد پرشتاب بوده که شاخصهٔ اصلی دوران پسامائوئیستی است. قحطی حاصل از سیاست «گامی بزرگ به جلو» و آشوب‌های پس از انقلاب فرهنگی تأثیرات منفی بر اقتصاد چین گذاشتند. اما از زمانی که چین در ۱۹۷۸ دست به اصلاحات اقتصادی زد، توانست پیشرفت‌های زیادی در وضع زندگی مردم به وجود آورد و ثبات اجتماعی را افزایش دهد. چین در این دوران از یک کشور سوسیالیست منزوی به ستون فقرات اقتصاد جهان تبدیل شد.
دورنمای کلی
نظام اقتصادی چین پیش از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی با مالکیت دولتیِ صنایع اصلی و کنترل مرکزی بر نظام برنامه‌ریزی و نظام مالی، این امکان را به دولت داده بود که هر چه مازاد درآمد به دست می‌آورد در جهت سرمایه‌گذاری هزینه کند.
تحلیلگران تخمین زده‌اند در سال ۱۹۷۹ سهم سرمایه‌گذاری از درآمد ناخالص ملی چین معادل ۲۵٪ بوده است. کشورهای اندکی تا آن زمان توانسته بودند به چنین نرخی دست یابند. با این حال از آنجا که درآمد ناخالص ملی چین نسبت به جمعیت و اندازهٔ این کشور رقم کمی را شامل می‌شد، این مقدار نیز منبع قابل توجهی به شمار نمی‌رفت. برای مثال در سال ۱۹۷۸ تنها ۱۶٪ از درآمد ناخالص ملی ایالات متحده برای سرمایه‌گذاری خالص اختصاص یافت اما این رقم معادل ۳۴۵٫۶ میلیارد دلار بود در حالی که ۲۵٪ از درآمد ناخالص ملی چین که به سرمایه‌گذاری در این کشور اختصاص یافته بود معادل ۱۱۱ میلیارد دلار بود و باید برای جمعیتی که ۴٫۵ برابر جمعیت آمریکا بود اختصاص می‌یافت.
منابع محدود برای سرمایه‌گذاری باعث شدند چین نتواند با سرعت زیاد تولید کرده و به واردات تجهیزات پیشرفته بپردازد. توسعهٔ فناوری‌ها به تدریج انجام می‌شدند و تجهیزات از رده‌خارج‌شده تا جای ممکن مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در نتیجه چندین سطح از فناوری به طور همزمان در چین به کار گرفته می‌شد. در بسیاری از صنایع، کارخانجاتی وجود داشتند که با مدرن‌ترین کارخانه‌های غربی قابل قیاس بودند و اغلب آن‌ها بر پایهٔ تجهیزات وارداتی طراحی شده بودند. ماشین‌آلاتی که توسط شرکت‌های چینی ساخته می‌شدند، معمولاً چند پله عقب‌تر از استانداردهای غربی قرار داشتند. سهم بخش کشاورزی از سرمایه‌گذاری دولتی کمتر از سهم صنعت بود. علی‌رغم آنکه تراکتور، کامیون، تلمبه‌های برقی و خرمن‌کوب‌های مکانیکی هر روزه بیش از پیش در دسترس قرار می‌گرفتند، اما همچنان بسیاری از فعالیت‌های کشاورزی توسط انسان و حیوان انجام می‌گرفت.
هر چند اقتصاد را دولت مرکزی هدایت می‌کرد و منابع را به مناطق مختلفی که به آنها نیاز داشتند بازتوزیع می‌نمود، اما بخش زیادی از فعالیت‌های اقتصادی بسیار نامتمرکز بودند و جریان حرکت کالا و خدمات از مناطق مختلف به یکدیگر بسیار محدود بود و همین امر منجر به این شده بود که مناطق محروم چشم به دستان دولت مرکزی بدوزند. برای مثال تقریباً ۷۵٪ از غلهٔ تولیدی در چین توسط خانواده‌های کشاورزی که آنها را کاشته بودند مصرف می‌شد و تنها ۲۵٪ به مناطقی می‌رفت که به آن نیاز داشتند.
یکی از مهم‌ترین منابع رشد اقتصاد، تشخیص مزیت نسبی هر منطقه با استفاده از گسترش ظرفیت‌های ترابری بود. با اینکه بخش‌های ترابری و ارتباطات در حال رشد و پیشرفت بودند اما هنوز نمی‌توانستند پاسخگوی حجمی باشند که یک اقتصاد مدرن روبه‌رشد نیاز دارد. دلیل این مشکل، کمبود منابع برای سرمایه‌گذاری و عدم وجود فناوری‌های پیشرفته برای پشتیبانی از چنین رشدی بود.
تعامل محدود میان مناطق مختلف جغرافیایی باعث شد مناطق اقتصادی بسیار متنوع با اتکا به سطوح نامتوازن فناوری شکل بگیرد که تقریباً هیچ کدام از نظر فعالیت‌های اقتصادی، ساختار سازمانی و سطح رفاه شبیه به هم نبودند.
فردریک هیوز (ورزشکار)
فردریک هیوز (Frederick Hughes; February 22, 1866 – November 3, 1956) قایقران اهل بریتانیا بود.
ماری مانوکیان
ماری مانوکیان (Մարի Մանուկյան؛ Mari Manoogian؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است که از تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۹ عضو مجلس نمایندگان ایالت میشیگان از حوزه انتخابیه ۴۰ام می‌باشد. وی عضو حزب دموکرات می‌باشد.
زندگی‌نامه
وی در ۳ سپتامبر ۱۹۹۲ در بیرمنگام، میشیگان به دنیا آمد و از دانشگاه جرج واشینگتن فارغ‌التحصیل شد.
تاریخ اقتصادی چین (۱۹۴۹ تاکنون)
دورنمای کلی
در آن زمان همزمان در هر شهری می‌شد گسترهٔ بسیار نامتقارنی از نهادهای اقتصادی را یافت؛ این واحدها ممکن بود در حد یک واحد کوچک صنایع دستی باشند که به زحمت برای اعضایشان کسب معاش می‌کردند تا واحدهای مدرنی که توسط دولت اداره می‌شدند و کارگرانشان دستمزدهای ثابت به همراه بیمهٔ درمانی رایگان، پاداش و دیگر مزایا دریافت می‌کردند.
اقتصاد چین با وجود محدودیت‌ها و مزاحمت‌ها هیچ گاه ایستا و راکد نبود. تولید بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۹۴۹ تا حد قابل توجهی رشد داشت و پس از آن با سرعت بیشتری افزایش پیدا کرد. اما تولید پیش از دههٔ ۱۹۶۰ تا حد زیادی وابسته به رشد جمعیت بود در نتیجه ظرفیت تولیدی توان تولید مازاد بر مصرف کالاهای اساسی بویژه در بخش کشاورزی را نداشت. برای مثال تولید غلات در سال ۱۹۷۹ حدود دو برابر آن چیزی بود که در ۱۹۵۲ برداشت می‌شد اما در این دوره جمعیت هم دو برابر شده بود. از این رو حتی در سال‌های پرمحصول هم مازاد مصرف کمی باقی می‌ماند. گذشته از این، منابع کمی برای سرمایه‌گذاری در کالاهای سرمایه‌ای نظیر ماشین‌آلات، کارخانجات، معادن، راه‌آهن و دیگر اقلام مولد اختصاص می‌یافت. کمبود سرمایه‌گذاری باعث شد بهره‌وری هر کارگر پایین باقی بماند و به همین دلیل اقتصاد چین توانایی تولید مازاد بر مصرف نداشت.
سیاست‌های اقتصادی، ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۹
رهبران حزب کمونیست چین پس از آنکه در سال ۱۹۴۹ میلادی حکومت را در دست گرفتند، هدف اساسی و طولانی‌مدت خود را تغییر چین به کشوری با اقتصاد مدرن، نیرومند و سوسیالیست اعلام کردند. این اهداف در زبان اقتصادی به معنای صنعتی‌سازی، افزایش استانداردهای زندگی، کاهش تفاوت‌های درآمدی و تولید تجهیزات نظامی مدرن بود. رهبری چین با گذشت سالیان سعی کرد به این اهداف وفادار بماند اما سیاست‌های اقتصادی که برای رسیدن به این اهداف اتخاذ شدند در مواقع خاص و در واکنش به تغییرات بزرگ اقتصادی، سیاست داخله، سیاست بین‌الملل و پیشرفت‌های اقتصادی به شدت تغییر پیدا کردند.
در این هنگام باورهای رهبران حزب موجب بروز نقاط تمایز روشنی میان ایشان شد به این شکل که برخی از آنها بر این عقیده بودند که اهداف سوسیالیستی نظیر برابرسازی درآمدها و رشد آگاهی‌های سیاسی مردم باید نسبت به پیشرفت مادی در اولویت باشد و برخی دیگر معتقد بودند صنعتی‌سازی و نوسازی کلی اقتصاد پیش‌نیازهای دستیابی به یک نظم سوسیالیستی موفق هستند. در میان رهبرانی که فکر می‌کردند سیاست باید در اولویت قرار گیرد، افرادی چون مائو تسه‌تونگ، لین بیائو و اعضای گروه چهار وجود داشتند. رهبرانی که بیشتر بر اصلاحات اقتصادی عملی تأکید داشتند لیو شائوچی، جئو ئن لای و دنگ شیائوپینگ بودند. تغییر رویکردها در سیاست‌گذاری‌های چین بیشتر وابسته به همین دو نگاه بوده است و تسلط همین نگاه‌ها بر حکومت باعث جابجایی افراد در ساختار سیاسی این کشور شده است. اما یکی از شاخصه‌های مهم در سیاست‌های اقتصادی و مدل اقتصادی زیربنایی آن در چین این بوده که علی‌رغم دوران‌های سیاست‌گذاری مختلف در چین، هر چند تغییرات مهمی نسبت به دورهٔ قبل مشاهده می‌شد، اما ساختار اقتصادی موجود تا حد زیادی باقی می‌ماند. در نتیجه شکل مدل اقتصادی و سیاست‌هایی که معرف آن بودند در هر دوره از تاریخ چین بازتابی از تأکیدات سیاست‌های جاری و بنیان‌های ساختاری است که در دوره‌های پیشین ایجاد شده بودند.
دوره بازسازی پس از جنگ، ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲
اقتصاد چین در سال ۱۹۴۹ پس از چندین دهه جنگ، ناتوان شده بود. معادن و کارخانجات زیادی آسیب دیده یا نابود شده بودند. نیروهای شوروی با پایان جنگ ژاپن در ۱۹۴۵ حدود نیمی از ماشین‌آلات موجود در مناطق صنعتی مهم چین در شمال شرقی این کشور را برداشته و با خود به جماهیر متحد شوروی بردند. سامانه‌های ترابری، ارتباطات و برق چین نابود شده یا به دلیل عدم رسیدگی از رده خارج شده بودند. کشاورزی از هم گسیخته شده بود و تولید خوراک حدود ۳۰ درصد نسبت به دوران اوج خود در دوران پیش از جنگ کاهش یافته بود. به علاوه، بیماری‌های اقتصادی این کشور با یکی از بدخیم‌ترین تورم‌های اقتصادی در تاریخ جهان حادتر شدند.
هدف اصلی دولت در میان سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ بازگردانی اقتصاد به وضعیت عادی بود. در این دوران دولت کوشید ارتباطات ترابری و مخابراتی را ترمیم کرده و جریان فعالیت‌های اقتصادی را به حالت عادی برگرداند. نظام بانکداری چین ملی شد و تحت نظارت بانک خلق چین در آمد. دولت برای کنترل تورم تا سال ۱۹۵۱ به یکسان‌سازی نظام پولی، سخت‌گیری در حوزهٔ اعتبارات، محدود ساختن بودجهٔ دولت در تمام سطوح و قرار دادن همهٔ آنها تحت نظارت دولت مرکزی و تضمین ارزش پول ملی رو آورد. برای بازرگانی مشوق ایجاد شد و با تشکیل شرکت‌های بازرگانی دولتی (اداره‌های بازرگانی) تا حدی زیر نظر دولت قرار گرفت. این ادارات در خریداری کالا از تولیدکنندگان و فروش آن‌ها به مصرف‌کنندگان یا نهادهای دیگر با تجار خصوصی رقابت می‌کردند. مالکیت در حوزهٔ صنعت به آرامی تغییر و تحول یافت. هنگامی که دولت ناسیونالیست میان سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۹ روی کار بود، حدود یک سوم از نهادهای اقتصادی چین تحت مالکیت دولت قرار داشت. بخش ترابری مدرن هم تا حدی زیادی به همین شکل بود. حزب کمونیست چین به محض در اختیار گرفتن دولت این واحدها را به شرکت‌های دولتی تبدیل کرد. بقیهٔ نهادهای خصوصی نیز به تدریج تحت کنترل دولت درآمدند اما در سال ۱۹۵۲ همچنان ۱۷٪ از واحدهای اقتصادی خارج از نظام دولتی بودند.
در بخش کشاورزی تغییر عظیمی در نظام مالکیت اراضی به وجود آمد. حدود ۴۵٪ از زمین‌های قابل کشت تحت برنامهٔ سراسری اصلاحات ارضی از صاحبان و کشاورزان ثروتمند گرفته شده و به حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد از خانوارهای کشاورز که پیش از این هیچ سند یا زمینی به نامشان ثبت نشده بود، اعطا گردید. در هر منطقه‌ای که اصلاحات ارضی در آن پایان می‌یافت، کشاورزان تشویق می‌شدند با تشکیل «گروه‌های کمک دوجانبه» با مشارکت شش یا هفت خانوار در برخی از فازهای تولید همکاری کنند. در سال ۱۹۵۲، ۳۸٪ از خانوارهای کشاورز در این گروه‌ها عضو بودند. در ۱۹۵۲ قیمت‌ها ثبات یافتند، بازرگانی به حالت عادی برگشت و صنعت و کشاورزی به دوران اوج پیش از جنگ بازگشتند. گفته می‌شود در دوران بازسازی اقتصادی، چین توانست به اهداف خود دست یابد.
برنامه پنج‌ساله اول، ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷
کشاورزی هم دستخوش تغییرات ساختاری گسترده شد. مقامات چین به‌منظور بسیج منابع، بهبود کیفیت کشت و افزایش دسترسی دولت به محصولات، اقدام به تشویق کشاورزان به تشکیل و عضویت در واحدهای بزرگ و اجتماعی کردند. روستائیانی که در گروه‌های بسیار کوچک دوجانبه بودند، باید ابتدا می‌کوشیدند تعاونی‌های کشاورزی سطح پایین تشکیل دهند. خانواده‌ها در این سطح بر پایهٔ اندازهٔ زمینی که در اختیار گذاشته بودند، درآمدهایی دریافت می‌کردند. این تعاونی‌ها باید بعدها به تعاونی‌های پیشرفته و اشتراکی ارتقا پیدا می‌کردند. در تعاونی‌های پیشرفته تولیدکنندگان (محصولات کشاورزی) سهم درآمدی فقط به میزان کاری بستگی داشت که افراد انجام می‌دادند. همچنین هر خانواده اجازه داشت قطعه زمینی داشته باشد تا در آن به کشت سبزیجات، میوه و نگه‌داری دام برای مصرف شخصی بپردازد. فرآیند جمع‌گرایی به آرامی آغاز شد اما در سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ سرعت گرفت. در سال ۱۹۵۷ حدود ۹۳٫۵٪ از خانوارهای کشاورز به تعاونی‌های پیشرفتهٔ تولیدکنندگان پیوسته بودند.
از لحاظ رشد اقتصادی می‌توان برنامهٔ پنج‌سالهٔ نخست را بسیار موفق ارزیابی کرد بویژه در مناطقی که راهبردهای توسعهٔ سبک شوروی پیاده شده بود. در صنایع سنگین، یک شالودهٔ مستحکم ایجاد شده بود. صنایع کلیدی شامل آهن و فولادسازی، معدن‌کاری ذغال سنگ، تولید سیمان، تولید برق و ساخت ماشین‌آلات به شدت گسترش پیدا کردند و از نظر فناوری، پیشرفته شدند. هزاران کارخانهٔ صنعتی و معدنی ساخته شدند و از میان آنها ۱۵۶ عدد در حجم عظیم بودند. تولید صنعتی میان سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۵۷ با سرعت میانگین سالانه ۱۹٪ افزایش می‌یافت و درآمد ملی سالانه ۹ درصد بالا می‌رفت.
علی‌رغم کمبود سرمایه‌گذاری دولتی در بخش کشاورزی، تولید محصولات کشاورزی رشد قابل ملاحظه‌ای یافت به طوری که سالانه به طور میانگین ۴ درصد رشد پیدا می‌کرد. این رشد بیش از هر چیز به دلیل دستاوردهایی بود که از طریق بهره‌وری در ساختاردهی مجدد و تعاونی‌سازی در فرآیند جمع‌گرایی به دست آمده بود. با اینحال وقتی برنامهٔ پنج‌ساله داشت به انتها می‌رسید، رهبران چین به طور روزافزون نگران عملکرد کند بخش کشاورزی و ناتوانی شرکت‌های بازرگانی دولتی در افزایش تأمین بالای غلات از واحدهای روستایی برای مصرف شهری شدند.
یک گام بزرگ به جلو
پیش از اتمام برنامهٔ پنج‌سالهٔ نخست، افزایش عدم توازن میان رشد بخش صنعتی و بخش کشاورزی در کنار نارضایتی از ناکارآمدی و عدم انعطاف در فرآیند تصمیم‌گیری، رهبران کشور - بویژه مائو تسه‌تونگ - را به این نتیجه رساند که الگوی توسعهٔ شوروی که بر تمرکزگرایی شدید و صنایع تکیه داشت، برای چین مناسب نیست. دولت در سال ۱۹۵۷ تصمیم گرفت بخش زیادی از اختیارات در حوزهٔ تصمیم‌گیری‌های اقتصادی را به استان‌ها، شهرستان‌ها و دولت‌های محلی واگذار کند. در سال ۱۹۵۸ برنامهٔ پنج‌سالهٔ دوم (۶۲-۱۹۵۸) که قرار بود سیاست‌های برنامهٔ نخست را ادامه دهد، متوقف شد. رهبری کشور در این نقطه رویکردی را اتخاذ کرد که مبتنی بر تلاش‌های قهرمانانهٔ خودجوش همهٔ چینی‌ها برای «یک گام بزرگ» به سمت تولید زیاد در تمام بخش‌های اقتصادی در یک زمان کوتاه بود. ساختاربندی مجدد کشاورزی، دورخیزی بود که برای جهش به سطح بالاتری از تولید در نظر گرفته شده بود. مشکل اساسی عدم وجود سرمایهٔ کافی برای سرمایه‌گذاری در صنعت و کشاورزی در زمان واحد بود. رهبری چین برای غلبه بر این مشکل تصمیم گرفت سرمایهٔ لازم در بخش کشاورزی را با ساخت سامانه‌های آبیاری گسترده و کنترل آب با بکارگیری تیم‌های بزرگی از کشاورزانی که به خوبی آماده نبودند، تأمین کند. مازاد نیروی کار روستایی هم قرار بود برای پشتیبانی از بخش صنعت اقدام به تشکیل هزاران پروژهٔ کوچک، با فناوری سطح پایین در واحدهای کشاورزی کند. این افراد باید ماشین‌های لازم برای توسعهٔ کشاورزی را می‌ساختند و قطعات لازم برای صنایع شهری را تولید می‌کردند. قرار بود بسیج مازاد نیروی کار روستایی و اصلاح کشاورزی منجر به «یک گام بزرگ» به سمت آخرین مرحلهٔ جمع‌گرایی کشاورزی یعنی تشکیل کمون‌های خلق شود.
کمون‌های خلق با پیوستن ۲۰ یا ۳۰ تعاونی تولیدی پیشرفته که به طور میانگین دارای ۲۰ هزار تا ۳۰ هزار عضو بودند تشکیل شدند. شمار اعضای این تعاونی‌ها از ۶ هزار تا ۴۰ هزار نفر متفاوت بود. هدف از تشکیل این کمون‌ها در هنگام پیدایش این بود که وظایف پایین‌ترین ردهٔ ادارات محلی تا بالاترین سطح دولتی در حوزهٔ کشاورزی را در قالب یک دستگاه در اختیار بگیرند. کمون‌ها از سه سطح سازمانی برخوردار بودند: مدیریت مرکزی کمون؛ تیپ تولیدکننده (که تقریباً مساوی با تعاونی‌های تولیدکننده پیشرفته یا یک روستای سنتی بود)، و تیم تولید که معمولاً شامل ۳۰ خانواده می‌شد. در قالب طرح یک گام بزرگ رو به جلو، قرار بود کمون‌ها تمام حقوق مالکیت ابزارهای تولیدِ واحدهای زیرمجموعهٔ خود را به دست بگیرند و تصمیم‌گیری‌ها و برنامه‌ریزی‌های مربوط به کشاورزی را در اختیار داشته باشند. در حالت ایده‌آل قرار بود کمون‌ها با انتقال خانواده‌های کشاورز به خوابگاه‌ها و تغذیه آن‌ها در سالن‌های جمعی و انتقال گاه به گاه این تیم‌ها از کاری به کار دیگر، بهره‌وری را افزایش دهند. اما عملاً در بسیاری از جاها این اتفاق نیفتاد.
میان ماه‌های آوریل تا سپتامبر ۱۹۵۸، ۹۵٪ از جمعیت کشاورز چین در قالب کمون‌ها سازماندهی شدند. به زودی مشخص شد در بسیاری از موارد این کمون‌ها برای انجام امور مدیریتی و اداری که به آنها محول شده بود بسیار کند عمل می‌کنند. در سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۰ بسیاری از تصمیم‌گیری‌های حوزه تولید به سطوح تیپ‌ها و تیم‌ها ارجاع داده شد و به تدریج اکثر وظایف دولتی به ادارات شهرستانی و شهرکی برگشت. با این وجود سیستم کمونی تا اوایل دههٔ ۱۹۶۰ به عنوان پایه‌ای‌ترین ساختار مربوط به بخش کشاورزی باقی ماند.
چانگان سی‌اس۷۵
چانگان سی اس۷۵ یک کراس‌اوور اندازه اندازه متوسط است که توسط چانگان اتومبیل از سال ۲۰۱۳ تولید می‌شود. این خودرو اولین بار در نمایشگاه اتومبیل گوانگژو ۲۰۱۳ معرفی شد و در سال ۲۰۱۴ به بازار خودروی چین راه یافت، نسل اول چانگان سی اس ۷۵ در سال ۲۰۱۸ فیس‌لیفت و مدل برقی این خودرو در همان سال عرضه شد. نسل دوم که با نام چانگان سی اس ۷۵ پلاس شناخته می‌شود در نمایشگاه خودرو شانگهای ۲۰۱۹ به نمایش درآمد و در سال ۲۰۱۹ در بازار خودروی چین عرضه شد. از نوامبر سال ۲۰۲۰، «نسخه میلیونر» سی اس ۷۵ نسل اول براساس مدل فیس‌لیفت ۲۰۱۸ عرضه شد.