cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بختک
افسانه‌ها و باور عامیانه
بَختَک در افسانه‌ها و باور عامیانه ایرانی نام موجودی تخیلی است که شب‌ها قصد خفه‌کردن افراد در خواب را دارد. برخی منابع نیز بختک را با کابوس هم‌معنی دانسته‌اند. البته بختک با کابوس هم معنا نیست، بختک موجودی نامریی است که شب هنگام بر بدن انسان چیره می‌شود و تمام بدن را در اختیار گرفته و قفل می‌کند، درین حالت انسان فقط نظاره‌گر ناتوانی خود است. ترسی بدون دلیل وجود انسان را در بر می‌گیرد و انسان توان کوچک‌ترین واکنشی نسبت به این ترس ندارد. در برخی باورهای قدیمی معتقدند که بختک روی سینه افراد می‌نشیند و تمام وجود آن‌ها را فلج می‌کند. شاید ترس انسان گرفتار از این موجود نیز به دلیل این است که حضور آن را بر روی خود احساس می‌کند ولی نمی‌تواند آن را ببیند. برخی دیگر بر این باورند که بختک در درون انسان رخنه می‌کند و بدن را در اختیار می‌گیرد. اصطلاح «بختک روی زندگیش افتاده» نیز ازین جا وارد ادبیات فارسی شده‌است.
بختک، به عقیده عوام، کنیز اسکندر بود. هنگامی که کلاغ به مشک محتوی آب حیات که اسکندر با خود از ظلمات آورده بود منقار زد و آن را درید و آب حیات بر زمین ریخت، این کنیز بی‌درنگ مشتی از آن آب را برداشته نوشید و اسکندر که سخت خشمگین شده بود به ضرب شمشیر بینی او را بینداخت، و فرنجک از گِل، و به قولی از خمیر، بینی ئی برای خود ساخت. فرنجک که به سبب نوشیدن آن آب عمر جاودانه یافته‌است چون کسی را به پشت خفته ببیند بر سینه او می‌جهد. اگر در آن حال خفته بیدار شده چنگ در بینی او اندازد فرنجک از بیم آن که بینیش کنده شود گنجی از گنجهای اسکندر را که می‌شناسد رشوت خواهد داد تا دست از بینیش بردارد. بختک که به سبب همین افسانه بینی گلی، دماغ گلی و خمیری نیز خوانده می‌شود به عقیده عوام در تاریکی و به‌خصوص زیر درخت‌ها در جنگل‌ها و باغ‌ها می‌گردد. ظاهراً این اعتقاد از ناآگاهی عوام به گاز کربنیکی که شب‌ها از گیاهان متصاعد می‌شود و کسی را که در جنگل یا در زیر درخت خفته باشد به خفقان می‌افکند ناشی شده‌است. برخی افراد معتقدند، در صورتی که بتوان گلو یا دماغ بختک را گرفت، می‌توان هر آرزویی کرد تا بختک آن را برآورده کند.
سازوکار علمی ایجاد پدیده
در طی خواب در مرحلهٔ حرکت تند چشم در خواب-یعنی مرحله‌ای که فرد خواب رؤیا می‌بیند-مغز انتقال پیام‌های عصبی به‌سوی عضلات اسکلتی (به استثنای عضله دیافراگم و عضلات چشم) را متوقف می‌سازد تا انسان رؤیاهای خود را برون‌ریزی نکند (یعنی مثلاً وقتی در خواب می‌بیند می‌دود، از رخت‌خواب، بلند نشود و شروع به دویدن نکند).
هنگامی که شما قصد دارید بیدار شوید، مغز، دوباره کنترل عضلات را به‌دست می‌گیرد؛ اما گاهی قبل از اینکه مغز کنترل عضلات اسکلتی را به‌دست گیرد و عضلات از حالت فلج بودن خارج گردند، انسان، هوشیاری خود را بازمی‌یابد که نتیجهٔ آن، احساس ترس‌آور فلج‌بودن بدن است.
نقطهٔ مقابل این عارضه، زمانی است که برخی افراد، هنگام دیدن رؤیا دست‌ها و پاهای خود را تکان می‌دهند یا در موارد شدیدتر، دچار خوابگردی (راه‌رفتن در حین خواب) می‌شوند.
شیوع
در تحقیقی آماری که توسط ''ف. صداقت همدانی و همکاران'' در بین دانشجویان پزشکی انجام شد، نشان‌داده‌شد که تقریباً ۲۵٪ دانشجویان حداقل یک‌بار فلج خواب یا همان بختک را تجربه کرده‌اند. تجربهٔ فلج خواب حداقل یکبار در طول زندگی در بین مردم شایع می‌باشد.
در فرهنگ ملل
در زبان آلمانی به این نام‌ها نیز معروف است:
آلمانی‌ها نیز مثلی مترادف دارند:
یوناتن بت‌کلیا
یوناتن بت‌کلیا (زاده ۱۳۳۰ در ارومیه) نماینده دوره‌های ششم، هفتم، هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه مسیحیان آشوری و کلدانی در مجلس شورای اسلامی می‌باشد. وی به زبان‌های ترکی آذربایجانی و انگلیسی مسلط است.
فعالیت‌ها
و از شهریور ۱۳۸۷ دبیرکل اتحادیه جهانی آشوری‌ها می‌باشد. از دیگر فعالیت‌های وی مدیر عاملی شرکت انتشاراتی ایلونا و مدیرعاملی شرکت ساختمانی تهران ماگان است.
حسن پیرنیا
حسن پیرنیا، ملقب به مشیرالملک و بعد مشیرالدوله (زاده ۱۲۵۰ در نایین – درگذشته ۲۹ آبان ۱۳۱۴ خورشیدی در تهران) سیاستمدار، حقوقدان، تاریخ‌نگار ایرانی و نخست‌وزیر ایران در اواخر عهد قاجار بود. او موسس مدرسه علوم سیاسی و از پایه‌گذاران آیین دادرسی کیفری و مدنی ایران است.
سال‌های آغازین زندگی
حسن پیرنیا فرزند میرزا نصرالله خان نایینی (نصرالله مشیرالدوله) نخستین رئیس‌الوزرای عصر مشروطیت بود. حسن پیرنیا در ۱۲۵۰ خورشیدی چشم به جهان گشود. دوره ابتدایی را به همراه برادر در نزد مکتب میرزا محمد باقر بواناتی گذراند و از او زبان های عربی و انگلیسی آموخت و تاثیر شگرفی از روحیه آزادی خواهی بواناتی کسب کرد. پس از پایان دروس مقدماتی، به همراه دو برادرش، حسین و علی، برای تحصیل عازم فرنگ شد. حسن پیرنیا به مسکو رفت و پس از اتمام مدرسهٔ نظام، در دانشکدهٔ حقوق مسکو تحصیل کرد و در پایان این دوره به عنوان وابستهٔ سفارت ایران در سن پترزبورگ مشغول به کار شد.
پس از مرگ محسن خان مشیرالدوله در ۱۲۷۸ خورشیدی، میرزا نصرالله خان نایینی به وزارت امور خارجه منصوب و لقب مشیرالدوله به وی اعطا شد. به دنبال آن مشیرالدوله فرزند خود میرزا حسن خان را به تهران فراخواند و لقب پیشین خود (مشیرالملک) و ریاست ادارهٔ بایگانی وزارت امور خارجه را به او داد. چندی بعد منشیگری مخصوص صدراعظم امین السلطان نیز به آن افزوده شد. با قرار گرفتن در مقام ریاست کابینه وزارت خارجه و همچنین منشی مخصوص صدراعظم توانست لقب پرتکرار مشیر الدوله را از آن خود کند. نخستین کار پیرنیا پس از ورود به وزارت خارجه، نوشتن نظامنامهٔ حق ویزا و سایر تصدیقات اتباع ایرانی خارج از کشور بود. سپس برای تربیت کادر سیاسی و کارکنان وزارت امورخارجه، با کمک پدرش و امین‌السلطان و با جلب حمایت مظفرالدین شاه، «مدرسهٔ وزارتخانه» یا مدرسهٔ سیاسی را تأسیس کرد و خود معلم حقوق بین‌الملل در این مدرسه شد.
پیرنیا در سفرهای مظفرالدین شاه به فرنگ به عنوان منشی مخصوص صدراعظم و سپس به عنوان مترجم حضور داشت. وی در بازگشت موقتش به ایران شاهد ماجرای عزل اتابک بود.
دوران مشروطه
تقارن دوران تحصیل و سفارت پیرنیا در روسیه (۱۳۰۷–۱۳۲۳) با سلسله وقایع منتهی به انقلاب ۱۹۰۵ روسیه، و آشنایی وی با ایرانیان اصلاح‌طلب در قفقاز، از عوامل همراهی او با مشروطه‌خواهان بود. پیرنیا در آستانهٔ انقلاب مشروطیت به ایران آمد و پس از صدور فرمان تأسیس عدالتخانه، در کمیسیونی که برای تهیهٔ نظامنامهٔ عدالتخانه دایر شد عضویت داشت.
پس از صدور فرمان مشروطیت در سال ۱۲۸۵ خورشیدی (۱۳۲۴ قمری) که متن آن را پیرنیا برای مردم خواند، برای تهیهٔ نظامنامهٔ انتخابات و قانون اساسی هیئتی تشکیل شد که پیرنیا در آن مسئولیت ترجمهٔ قوانین ملل دیگر را بر عهده داشت. پس از جلوس محمدعلی شاه (ذیقعدهٔ ۱۳۲۴) پیرنیا برای اعلان تاجگذاری شاه جدید، در ربیع‌الاول ۱۳۲۵ به سفارت فوق‌العاده راهی سن پترزبورگ، لندن و پاریس شد. در این مأموریت که پیرنیا آن را نوعی تبعید محترمانه می‌دانست، علاوه بر ابلاغ تاجگذاری محمدعلی شاه، به توصیهٔ امین‌السلطان، دربارهٔ قرارداد ۱۹۰۷ روس و انگلیس با مقامات این کشورها گفتگو کرد و در این دیدارها از امپراتور روسیه، پادشاه انگلیس و رئیس‌جمهور فرانسه نشان دریافت کرد. پس از این مأموریت فوق‌العاده، پیرنیا در کابینهٔ مشیرالسلطنه به وزارت عدلیه رسید و در کابینهٔ بعدی که ناصرالملک رئیس‌الوزراء شد (۱۹ رمضان ۱۳۲۵) مشیرالدوله وزرات خارجه را برعهده گرفت. در همین اوان صورت نهایی قرارداد ۱۹۰۷ روس و انگلیس انتشار یافت و مشیرالدوله در مقام وزیر خارجه یادداشتی مبنی بر بی‌اعتباری قرارداد از نظر دولت ایران برای سفیر انگلیس فرستاد. انتشار این یادداشت اگرچه در اجرای قرارداد تأثیری نداشت، در افکار عمومی داخل کشور موجب محبوبیت پیرنیا شد. در دولت نظام السلطنه مافی که سی ام آذر ۱۲۸۶ (شانزدهم ذیقعده ۱۳۲۵) از مجلس رأی اعتماد گرفت، مشیرالدوله در سمت وزیرخارجه ابقا شد. در دولت مشیرالسلطنه که در هفدهم خرداد ۱۲۸۷ پس از استعفای دولت نظام السلطنه تشکیل شد، وزیر علوم بود. در دورهٔ استبداد صغیر، مشیرالدوله در دولت‌های مشیرالسلطنه و ناصرالملک، وزارت معارف و عدلیه را بر عهده داشت.
اصلاحات در عدلیه
پس از فتح تهران، مشیرالدوله به نمایندگی از استرآباد به مجلس راه یافت، ولی به دلیل پذیرش مسئولیت وزارت عدلیه در کابینهٔ سپهدار از نمایندگی استعفا کرد. در ترمیم کابینه در ۳۰ اردیبهشت ۱۲۸۹ به وزارت تجارت رسید و با استعفای کابینه در تیر ۱۲۸۹ او هم کنار رفت تا اینکه سپهدار بار دیگر در اسفند همان سال عهده دار تشکیل دولت شد و وزارت عدلیه را به مشیرالدوله سپرد. در دوران وزارت عدلیه پیشنهاد تدوین قانون مجازات عمومی را مشیرالدوله برای نخستین بار مطرح کرد. او در اول خرداد ۱۲۹۰ به مجلس پیشنهاد داد کمیسیون ویژه ای که شمار اعضایش از شش نفر کمتر نباشد، برای تدوین قانونی برای مجازاتهای عرفی (به معنی مجازات اقداماتی که بر ضد قوانین مملکتی می‌شود) تشکیل شود.
مشیرالدوله همراه با سید حسن مدرس نخستی قانون آیین دادرسی مدنی ایران را به نام «اصول محاکمات حقوقی» نوشت. تا پیش از آن، روحانیونی که حاکم شرع بودند به دعاوی حقوقی رسیدگی می کردند که به دلیل تفاوت فتواها و آرای فقهی و همچنین نبود نظارت، در موارد زیادی باعث صدور آرای ناحق و ناهمگون می شد. پس از تشکیل عدلیه و روی کارآمدن نظام مشروطه هم قضات به دلیل نبود قوانین مدون، طرفین دعوا را به روحانیون حاکم شرع ارجاع می دادند. سید حسن مدرس و مشیرالدوله در دوره دوم مجلس شورای ملی «اصول محاکمات حقوقی» را تدوین کردند که به این آشفتگی پایان داد و به رسیدگی به دعاوی مدنی سامان بخشید. این قانون در هجدهم آبان ۱۲۹۰ به تصویب مجلس رسید و مبنای کار محاکم حقوقی شد. قانون آیین دادرسی مدنی نیز که در سال ۱۳۲۹ به تصویب رسید، برپایه همین قانون نوشته شد.
سپهدار تنکابنی در ترمیم کابینه اش در ۲۶ تیر ۱۲۹۰ وزارت عدلیه را به قوام السلطنه داد و وزارت پست و تلگراف و تجارت را به مشیرالدوله سپرد. او توجیه این تصمیم را «کسالت و نقاهت» مشیرالدوله عنوان کرد. اما دولت سپهدار چند روز بعد کنار رفت و صمصام‌السلطنه جایش را گرفت و مشیرالدوله را در دوم امرداد دوباره به عنوان وزیر عدلیه به مجلس معرفی کرد. هر چند دوباره با ترمیم کابینه اش در ۲۹ آبان وزارت معارف را به او داد. در ایام فترت بین مجلس دوم و سوم، مشیرالدوله در کابینهٔ علاءالسلطنه مدت کوتاهی وزارت معارف را برعهده گرفت، اما در جمادی‌الآخر ۱۳۳۱ در اعتراض به اعطای امتیاز راه‌آهن خرمشهرـخرم‌آباد به انگلیس از وزارت استعفا کرد. پیرنیا در اتخاذ سیاست بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی اول نیز نقش داشت.
دوران رئیس‌الوزرایی
در مجلس سوم مشیرالدوله به نمایندگی از تهران انتخاب شد، اما احمدشاه پس از نظرخواهی از مجلس وی را مأمور تشکیل کابینه کرد. مشیرالدوله هنگام معرفی وزرا به مجلس در ۲۶ اسفند ۱۲۹۳ و ارائهٔ رئوس برنامهٔ دولت در عرصهٔ سیاست خارجی و داخلی، مهم‌ترین برنامه‌های خود را حفظ بی‌طرفی، اصلاح دوایر دولتی و پرداخت حقوق معوقهٔ ژاندارمری و نظمیه اعلام کرد. وی در نخستین گام با لغو قانون ۲۳ جوزا که موجب حاکمیت مطلق بلژیکی‌ها بر خزانه‌داری کل ایران شده بود، اسباب ناخشنودی روس و انگلیس را فراهم آورد و پشتیبانی همهٔ گروه‌های سیاسی، حتی گروه‌ها و روزنامه‌های تندرو، را به دست آورد.
مشیرالدوله که ادارهٔ وزارت جنگ را هم برعهده داشت، با مهلت خواستن از روس و انگلیس برای پرداخت بدهی‌های ایران کوشید تا از این طریق قشونی منظم ایجاد کند اما با مخالفت روس و انگلیس تلاش او بی‌نتیجه ماند. وی که از آغاز ریاست وزرایی خود خواستار خروج نیروهای بیگانه از کشور شده بود، در همین دوران با تقاضای انگلیس مبنی بر برکناری افسران سوئدی، برکناری مخبرالسلطنه از حکومت فارس، جلوگیری از فعالیت جاسوسان آلمانی و پذیرش حضور نیروهای روسیه در خاک ایران مخالفت کرد. اما نیروهای روسیه به بهانهٔ پیشروی قوای عثمانی، از قزوین به سوی تهران حرکت کردند و مجلس نیز با پیرنیا همراه نشد و سفرای روس و انگلیس متفقاً خواهان برکناری وی شدند. در نتیجه، مشیرالدوله در ۱۱ جمادی‌الثانی ۱۳۳۳ برابر با چهارم اردیبهشت ۱۲۹۴ استعفا داد و به عین الدوله مأمور تشکیل دولت شد.
خط یوکوهاما
خط یوکوهاما یکی از خطوط قطار شرکت راه‌آهن شرق ژاپن است. مبدأ این خط ایستگاه هیگاشی-کاناگاوا است و به ایستگاه ایستگاه هاچی‌اوجی خاتمه می‌یابد. در حال حاضر این مسیر دارای ۲۰ ایستگاه می‌باشد.
حسن پیرنیا
دوران رئیس‌الوزرایی
پس از سقوط کابینهٔ عین‌الدوله در شوال ۱۳۳۳، مجلس پیشنهاد کرد تا مشیرالدوله دوباره ریاست کابینه را برعهده گیرد و او عضویت حسن مستوفی‌الممالک در کابینه را شرط قبول نخست‌وزیری دانست. اما مستوفی عضویت در کابینه را قبول نکرد و پیرنیا نیز ریاست وزرایی را نپذیرفت. در مسئلهٔ مهاجرت گویا مشیرالدوله از مخالفان تغییر پایتخت بوده‌است. او در کمیسیونی که برای متقاعد کردن شاه به ماندن در تهران تشکیل شد، حضور داشت. شاه در تهران ماندگار شد، و عده‌ای از نمایندگان مهاجرت کردند و مجلس سوم تعطیل شد.
مشیرالدوله در کابینهٔ مستوفی‌الممالک برای آخرین بار وزارت جنگ را به عهده گرفت. در این زمان دولت انگلیس از بیم گسترش اندیشه‌های کمونیستی در ایران، انحلال نیروی قزاق و ایجاد قشون متحدالشکل را از دولت ایران تقاضا کرد، اما با استعفای مستوفی حل این مسائل به کابینه‌های صمصام‌السلطنه و وثوق‌الدوله رسید که مشیرالدوله در آن‌ها مسئولیتی نپذیرفت. با برگزاری انتخابات مجلس چهارم مشیرالدوله به نمایندگی از تهران انتخاب شد، اما تشکیل مجلس به تعویق افتاد و مشیرالدوله برای دومین بار به ریاست وزرایی رسید. از مهم‌ترین مسائل این دوران، پیامدهای قرارداد ۱۹۱۹ بود. پیرنیا این قرارداد را تا زمان تصویب و اعلام نظر مجلس موقوف‌الاجرا دانست. مسئلهٔ دیگر، قیام شیخ محمد خیابانی در تبریز بود. تلاش مشیرالدوله برای پایان بخشیدن مسالمت‌آمیز به آن سودی نداشت و سرانجام با اعزام مخبرالسلطنه به حکمرانی تبریز و کشته شدن خیابانی ماجرا خاتمه یافت.
زائرسرای امامزاده جایر
زائرسرای امامزاده جایر مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کهگیلویه، بخش مرکزی، شهر دهدشت، بافت تاریخی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۳۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسن پیرنیا
دوران رئیس‌الوزرایی
مشیرالدوله در این دوره از نخست وزیری اش نیز اصلاحات در عدلیه را ادامه داد. برای پیشبرد این اصلاحات تیمورتاش را وزیرعدلیه کرد که هیچ تجربه ای در کار دادگستری نداشت اما شخصی قاطع و دارای برش کلام بود و با تجربه شرکت در دو دوره قانونگذاری، ساز و کار مجلس و شیوه کار کردن با نمایندگان را بخوبی می دانست. مشیرالدوله اعتماد و حمایت مدرس و دیگر روحانیون مجلس را نیز همراه داشت و با اتکا به آنان در ۲۵ بهمن ۱۳۰۰ اختیاراتی به مدت شش ماه از مجلس گرفت که لایحه های وزارت عدلیه تنها با تصویب در کمیسیون، قانونی شود و به اجرا دربیاید. در کمیسیون عدلیه نیز نصرت‌الدوله فیروز با او همراه و هماهنگ بود و مخالف او حاج میرزا علی اکبر شیخ‌الاسلام نماینده اصفهان بود.
اقدام دیگر مشیرالدوله در این دوره مذاکره با شرکت امریکایی استاندارد اویل برای واگذاری امتیاز نفت شمال بود. در پی ابراز تمایل اولیه این شرکت، با جلب مساعدت مدرس و نصرت‌الدوله فیروز لایحهٔ واگذاری امتیاز نفت شمال را به تصویب مجلس رساند اما استاندارد اویل خواهان شراکت انگلیسیها در این امتیاز شد که مشیرالدوله نپذیرفت و مذاکره با این شرکت و اعطای امتیاز به جایی نرسید. گفتگو دربارهٔ اعطای امتیاز نفت شمال به امریکاییها پس از پایان نخست وزیری او نیز تا مجلس پنجم به طول انجامید و با اعتراض اتحاد شوروی و انگلیس روبرو شد.
مشیرالدوله برای جلوگیری از خشونتهای حکومت نظامی و تندروی‌های مطبوعات، لایحهٔ اصلاح قانون مطبوعات و تشکیل هیئت منصفه را به مجلس ارائه داد که مدتها پس از پایان نخست وزیری او و پس از گفتگوهای فراوان در ۱۰ آبان ۱۳۰۱ به تصویب رسید. این لایحه واکنش مدیران جراید را دربارهٔ شیوه‌های اجرایی آن برانگیخت و آن را اقدامی برای تحدید آزادی‌ها دانستند. با وجود تشکیل کمیسیون پیشنهادی مشیرالدوله مبنی بر نظارت بر اعمال سردارسپه، همچنان تندروی‌های وی ادامه داشت. بعلاوه، به تحریک او یا با فعالیت اتحادیه‌های کارگری با گرایش‌های مارکسیستی اعتصاباتی صورت گرفت که سستی کار دولت و قوت سردارسپه را موجب شد و سرانجام درج نامهٔ یک کارگر قورخانه در روزنامهٔ حقیقت بهانهٔ لازم را به سردارسپه داد تا با پیغامی توهین‌آمیز به مشیرالدوله خواهان توقیف روزنامهٔ حقیقت شود و مشیرالدوله پس از مخالفت با آن در اردیبهشت ۱۳۰۱ استعفا کرد. پوزش بعدی سردارسپه نیز سودی نداشت و حتی با اعلام تمایل دوبارهٔ مجلس، پیرنیا حاضر به ادامهٔ کار نشد.
در آستانهٔ انتخابات مجلس پنجم، مشیرالدوله که ریاست انجمن نظارت بر انتخابات را به عهده داشت، با اعلام تمایل مجلس بار دیگر ریاست وزرایی را پذیرفت و در آخرین نشست مجلس چهارم کابینهٔ خود را معرفی کرد (خرداد ۱۳۰۲)، اما این کابینه که به دولت محلل شهرت یافت در برابر زیاده‌خواهی سردار سپه و تلاش او برای رسیدن به رئیس‌الوزرایی دوام نیاورد و پیرنیا در اعتراض به دستگیری و تبعید قوام‌السلطنه توسط سردار سپه از کار کناره گرفت (آبان ۱۳۰۲). پیرنیا در مجلس پنجم به نمایندگی از تهران انتخاب شد و در ماجرای استعفا و قهر سردار سپه (۱۸ فروردین ۱۳۰۳) عضو هیئتی بود که برای دلجویی از وی به رودهن رفتند. پیرنیا به هنگام خلع قاجاریه از رفتن به مجلس خودداری کرد و پس از آن نیز در مجلس حاضر نشد. در انتخابات مجلس ششم نیز ریاست انجمن مرکزی نظارت بر انتخابات را برعهده داشت و با توجه به اینکه به نمایندگی هم برگزیده شد، مانند دورهٔ هفتم، نمایندگی را نپذیرفت. عضویت در کمیسیون معارف و ریاست کمیسیون اصلاح عدلیه در ۱۳۰۶، واپسین مشاغل دولتی او بود و پس از آن حتی از پذیرفتن ریاست دیوان تمیز (دیوان عالی کشور) خودداری کرد و اگرچه تا پایان عمر خانه‌نشین بود، مسائل اساسی جامعه را پیگیری می‌کرد و در مسائلی همچون قرارداد نفت ۱۳۱۲/ ۱۹۳۳ از بیان مخالفت خود پروایی نداشت.
وی آخرین مشیرالدوله است، زیرا پایان عمر او با سلطنت رضاشاه مصادف شد و در زمان این پادشاه طبق قانونی همه القاب ملغی گردید.
داوری‌ها دربارهٔ زندگی سیاسی پیرنیا گوناگون است، اما همه خوشنامی وی را در عرصهٔ سیاست ستوده‌اند. در آبان ۱۳۵۱ مجلس بزرگداشتی به مناسبت یکصدمین سال تولد او در دانشگاه تهران برگزار شد و رجال و فرهنگ دوستان کشور یادش را گرامی داشتند.
حسن پیرنیا در ۲۹ آبان ۱۳۱۴ پس از دو سال بیماری درگذشت و در مقبرهٔ خانوادگی در امامزاده صالح تجریش به خاک سپرده شد. از او هفت فرزند برجای ماند.
اندیشه‌ها و آثار او
حسن پیرنیا در دستگاه دولت، با محافظه کاری خاص خود که گاه انتقاد دیگران را در پی داشت، اندیشه‌هایش را مطرح می‌کرد. او به عنوان حقوقدانی که شاهد تحولات روسیهٔ تزاری و نهضت عدالتخواهی ایران بود، اندیشهٔ اصلاح عدلیه را از زمان سفارتِ فوق‌العاده در سر داشت و در دوران وزارت خود نیز با تقدیم سه طرح قانونی شامل اصول تشکیلات عدلیه در ۳۱۱ ماده، قانون موقتی محاکمات حقوقی در ۸۱۲ ماده و قانون محاکمات جزایی در ۵۰۶ ماده از بنیان‌گذاران نظام قضایی جدید ایران بود. الگوی کار پیرنیا برای تدوین قوانین حقوقی، قوانین روسیه و عثمانی و فرانسه بود.
مسئلهٔ دیگری که از نظر مشیرالدوله اهمیت بسیار داشت، تأمین مالیه بود. در این زمینه نیز قانون اصلاح محاسبات، نقض قانون ۲۳ جوزا و لایحهٔ تشکیلات وزارت مالیه را به مجلس ارائه داد و در مجلس اول با فکر تشکیل بانک ملی همراهی کرد. فکر اصلاح قشون نیز ریشه در تحصیلات نظامی پیرنیا داشت و به همین منظور برای تربیت نیروی متخصص آن، مدرسه نظامی احمدی را بنیان نهاد که به مدرسهٔ نظام مشیرالدوله شهرت یافت (۱۲۹۶). در پی کودتای ۱۲۹۹، با ادغام این مدرسه و دو مدرسهٔ دیگر، «مدارس نظام» شکل گرفت.
پرداختن به معارف که مشیرالدوله آن را مایهٔ خوشبختی همهٔ «ملل و مقصود حرکت جامعه» می‌دانست، و اهمیت دادن به زبان فارسی وجههٔ دیگری از همت او بود و به همین سبب دو بار به وزارت معارف رسید و در زمان کناره جویی از سیاست نیز عضویت کمیسیون معارف را پذیرفت (۱۳۰۲) که اصلاح تشکیلات معارف و تدوین کتب درسی برعهدهٔ آن بود. در همین دوران پیرنیا نوشتن کتاب‌های تاریخ ایران باستان و داستان‌های ایران قدیم به شیوهٔ تاریخ‌نگاری جدید را آغاز کرد که به ترتیب در ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ منتشر شدند. از کتاب نخست گزیده‌ای نیز با عنوان ایران قدیم تهیه شد که در مدارس تدریس می‌شد. پس از آن به پیشنهاد کمیسیون معارف برای تدوین تاریخ کامل ایران، نوشتن بخش پیش از اسلام آن را برعهده گرفت و بخش‌هایی از آن را با نام ایران باستان منتشر کرد، اما با مرگ وی این طرح ناتمام ماند. نوشته‌های تاریخی مشیرالدوله بیش از هرچیز نشان دهندهٔ روحیات و اندیشه‌های مؤلف و زمانهٔ اوست. او با نگاهی جستجوگر، تمدن کهن ایرانی را دستمایهٔ بالندگی و تفاخر ملی قرار داد و همچون میرزا آقاخان کرمانی تاریخ را «قبالهٔ نجابت و سند بزرگواری» هر ملتی می‌دانست. علاقهٔ پیرنیا به جزئیات اوضاع مدنی و اجتناب از تفصیل نام سلسله‌ها و پادشاهان، نشان دهندهٔ تأثیر روش میرزا آقاخان کرمانی بر شیوهٔ تاریخ‌نگاری اوست. اهمیت آثار پیرنیا، گذشته از دقت نظر وی، در بهره‌گیری او از جدیدترین نوشته‌های آن زمان است که عده‌ای از فرهنگ دوستان مانند سعید نفیسی، عباس اقبال آشتیانی، سیدحسن تقی‌زاده وی را در این راه یاری رساندند.
حسن پیرنیا در ده سال آخر عمر اغلب به کارهای فرهنگی و علمی اشتغال داشت و آثار باارزشی همچون مجموعه سه جلدی تاریخ ایران باستان و داستان‌های ایران قدیم و حقوق بین‌الملل را نوشت. کتاب تاریخ ایران باستان نخستین کتابی است که به شیوه علمی و بر اساس مستندات و کشفیات باستان‌شناسی دربارهٔ گذشته تاریخی ایران نگاشته شده و هنوز هم مورد توجه است.کتاب سه جلدی "تاریخ ایران باستان" هر ساله تجدید چاپ می شود.
خانهٔ پیرنیا
منزل مسکونی حسن پیرنیا در خیابان منوچهری تهران (بین خیابان لاله‌زار و میدان فردوسی) قرار دارد و امروزه به نام عمارت مشیرالدوله یا عمارت پیرنیا شناخته می‌شود و در سازمان میراث فرهنگی به عنوان اثر ملی ثبت شده‌است.
رادیکا کوماراسوامی
رادیکا کوماراسوامی (زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۸۶) بازیگر هندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم اتو شانکار اشاره کرد.
سیارک ۶۰۹۲
سیارک ۶۰۹۲ شش هزار و نود و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۹۰ است.
باشگاه فوتبال لگانس
باشگاه فوتبال لگانِس (Club Deportivo Leganés) یک باشگاه فوتبال اسپانیایی است که در سال ۱۹۲۸ در لگانس تأسیس شد. ورزشگاه بوتارکه که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شده‌، ورزشگاه اختصاصی این باشگاه است.
بازیکنان مطرح
برخی از بازیکنانی که در دوران حرفه‌ای خود برای تیم لگانس بازی کرده‌اند:
مارکوس گابریل
مارکوس گابریل (Marquinhos Gabriel؛ زادهٔ July 21, 1990) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس، باشگاه فوتبال باهیا، باشگاه ورزشی اینترناسیونال، باشگاه فوتبال سانتوس، باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد.
موعظه سر کوه
موعظه سر کوه، یکی از معروفترین بخش‌های «انجیل» و آموزه‌ها و سخنانی است که عیسی مسیح بر فراز یکی از کوه‌های اطراف شهر جلیل معروف به کوه زیتون خطاب به شاگردان خود و گروه بسیاری از مرد و زن و پیر و جوان از تمام یهودیه و اورشلیم که کنار ساحل صور و صیدون به مشایعت او آمده بودند، بیان نمود. موعظه سر کوه برای تاریخ‌نویسان در طول سده‌های پس از آغاز جریان انتشار مسیحیت، اهمیت بالایی داشته و دارد زیرا چندین مورد از آموزه‌های اصلی مسیحیت را شامل می‌شود. باور بر این است که عبارات به جای مانده از موعظه سر کوه در انجیل متی اصیل‌تر از انجیل لوقا است.
عیسی در این موعظه در بخشی که به نام خوشابه حال ها معروف است ویژگی آنانی را که به گفته او از اهالی پادشاهی خدا خواهند بود توضیح می‌دهد.
مارکوس پاویچ
مارکوس پاویچ (Markus Pavić؛ زادهٔ March 26, 1995) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد.
ویلیام فرانسیس هیله‌براند
ویلیام فرانسیس هیله‌براند (William Francis Hillebrand؛ December 12, 1853 – 1853:12:12, February 7, 1925) یک شیمی‌دان اهل آلمان بود.
تود هاپ، ایندیانا
تود هاپ (به انگلیسی: Toad Hop) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویگو، ایندیانا واقع شده‌است. تود هاپ ۱۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خاطرات آدرال
خاطرات آدرال (The Adderall Diaries) یک فیلم در ژانر مهیج، جنایی، و درام است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
افکنوییه
افکنوییه، روستایی از توابع بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
آسیاب شماره ۲ تل بابونه
بقایای آسیاب شماره ۲ تل بابونه مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کهگیلویه، بخش چرام، دهستان چرام، ۱ کیلومتری جنوب غربی روستای تل بابونه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۳۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ماکوتو ۶۰۹۳
سیارک ۶۰۹۳ شش هزار و نود و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ اوت ۱۹۹۰ کشف شد.
ایرباس ای۳۵۰ ایکس‌دابلیوبی
ایرباس ای۳۵۰ ایکس‌ دابلیو بی یک هواپیمای مسافربری پهن‌پیکر و دو موتوره است که توسط شرکت ایرباس ساخته شده‌است کاربرد اصلی این هواپیما جا به جایی تعداد زیادی مسافر در مسافت‌های بسیار طولانی است.
هواپیمای ای۳۵۰ نخستین هواپیمای ایرباس است که در ساخت بدنهٔ آن به جای آلیاژهای آلومینیوم سبک رایج در صنعت هواپیمایی، از پلیمر تقویت شده با فیبر کربن استفاده شده‌است. این هواپیما برای رقابت با هواپیماهای بوئینگ ۷۷۷ و بوئینگ ۷۸۷ طراحی شده‌است و نخستین نمونه آن در سال ۲۰۱۳ میلادی به بازار آمد.
اولین نمونه ساخته شده این هواپیما در تاریخ ۱۴ ژوئن سال ۲۰۱۳ در فرودگاه تولوز-بلانیاک فرانسه به پرواز درآمد. طراحی و ساخت این هواپیما همزمان با ایرباس آ-۳۳۰ انجام شد. شرکت ایرباس مدعی است که مصرف سوخت این هواپیما و هزینه‌های عملیاتی آن به مراتب کمتر از بوئینگ ۷۸۷ خواهد بود. شرکت هواپیمایی قطر نخستین نمونه تجاری ایرباس آ-۳۵۰ را در سال ۲۰۱۳ دریافت کرد. مدل A350-1000 دارای ظرفیت ۳۵۰ نفر برای مسیرهای بیش از ۸۰۰۰ ناتیکال مایل (۱۴۸۱۶ کیلومتر) طراحی شده‌است. طول این مدل از دماغه تا دم ۷۴٫۳ متر می‌باشد که بیشترین در همه هواپیماهای ایرباس می‌باشد. در تاریخ ۵ فوریه ۲۰۱۴ شرکت هواپیمایی قطر ایرویز اولین هواپیمای A350 را در فرودگاه بین‌المللی حمد در دوحه تحویل گرفت تا اولین شرکت مالک و استفاده‌کننده این هواپیما باشد.
ایران پس از برجام اقدام به سفارش تعدادی از این هواپیما به شرکت ایرباس کرد. یک نمونه از این هواپیما اسفند ماه ۹۴ برای نمایش امکانات و حسن نیت شرکت ایرباس وارد فرودگاه بین‌المللی مهرآباد تهران شد و به رسم یاد بود مدلی از آن به مسولان هواپیمایی ایران اهدا گردید. کاپیتان وازریک ساهاکیان که سال‌ها قبل از مسئولان هواپیمایی ایران ایر محسوب می‌شد، پس از آنکه شرکت هواپیمایی قطر ایرویز اولین هواپیمای A350 XWB را در فرودگاه بین‌المللی حمد در دوحه تحویل گرفت تا اولین شرکت مالک و استفاده‌کننده این هواپیما در دنیا باشد، به همراه کمک خود کاپیتان ایوانف، مسئولیت انتقال مسافران را با مدرن‌ترین هواپیمای فعلی مسافربری در جهان بر عهده گرفته‌است.
سفارشها و تحویل سفارشها
تا پایان دسامبر ۲۰۱۵، ۳۳ مشتری ۷۷۷ فروند از این هواپیما به ایرباس سفارش داده‌اند.
در ایران
در ژانویه ۲۰۱۶ میلادی پس از لغو تحریم‌های بین‌المللی، ایران ایر سفارش ۱۶ فروند از این هواپیما را به ایرباس داد
یک فروند از این هواپیما به صورت نمادین اول اسفندماه ۹۴ وارد فرودگاه مهرآباد شد.
کایلی مینوگ
کایلی آن مینوگ ، اوبی‌ای، (زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۶۸) که اغلب تنها با نام کایلی شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا و هنرپیشهٔ استرالیایی است. او با ایفای نقش در سریال همسایه‌ها شناخته شد، و از آن زمان، مینوگ هنرمند موسیقی بوده‌است و موفقیت تجاری و تحسین منتقدان را در صنعت سرگرمی به دست آورد و از او به عنوان «پرنسس پاپ» و «الهه پاپ» یاد می‌شود؛ نخستین تک‌آهنگ او، «لوکوموشن»، هفت هفته در صدر جدول موسیقی تک‌آهنگ‌های استرالیا قرار داشت و پرفروش‌ترین تک‌آهنگ دههٔ ۱۹۸۰ گشت. این امر منجر به بستن قرارداد با ترانه‌سراها و تهیه‌کنندگان استاک، آیتکن اند واترمن شد. آلبوم آغازین او، کایلی (۱۹۸۸)، و تک‌آهنگ «من باید خیلی خوش‌شانس باشم»، هر دو، به رتبهٔ یک در بریتانیا رسیدند و در طی دو سال آتی، ۱۳ تک‌آهنگ آغازینش به ده ترانه برتر بریتانیا راه یافتند. نخستین فیلم سینمایی او، متخلفان (۱۹۸۹)، علی‌رغم نقدهای منفی، از فیلم‌های موفق در جدول‌های فیلم در استرالیا و بریتانیا بود.
مینوگ در سال ۲۰۰۰ با تک‌آهنگ «اسپینیگ اراوند» و آلبوم سال‌های نوری که جهت‌گیری به سمت سبک دنس داشت، باز هم به محبوبیت رسید و در افتتاحیه و اختتامیهٔ المپیک ۲۰۰۰ سیدنی به اجرا پرداخت. نماهنگ‌های او شخصیتی شهوت‌انگیزتر و سبک‌تر را نشان می‌دادند و پس از آن، تک‌آهنگ‌های موفق متعددی برای مینوگ رقم خورد. «نمی‌تونم تو رو از سرم بیرون کنم» در بیش از ۴۰ کشور دنیا به رتبهٔ یک رسید و آلبوم تب (۲۰۰۱) در دنیا، از جمله ایالات متحده، جایی که مینوگ پیش‌تر کم‌تر در آن شناخته‌شده بود، به موفقیت بالایی رسید. مینوگ شروع به اجرای یک تور کنسرت را داشت که با تشخیص سرطان سینه‌اش در سال ۲۰۰۵ لغو شد. پس از عمل جراحی و شیمی‌درمانی، او در سال ۲۰۰۶ با دختر نمایش: تور بازگشت به خانه به حرفه‌اش بازگشت. دهمین آلبوم استودیویی او، اکس در سال ۲۰۰۷ عرضه شد و پس از آن تور کایلی‌اکس ۲۰۰۸ به اجرا درآمد. در سال ۲۰۰۹، نخستین تور آمریکا و کانادای او با عنوان تور برای تو، برای من آغاز شد.
اگرچه فعالیت‌های او از سوی منتقدان خصوصاً در سال‌های اولیهٔ حرفه‌اش رد می‌شد، اما او به فروش بالا ۸۰ میلیون نسخه از آثارش در دنیا رسیده، و جوایز برجستهٔ متعددی را کسب کرده‌است از جمله چندین جایزهٔ ای‌آرآی‌ای و جایزهٔ بریت و یک جایزهٔ گرمی. مینوگ در کارنامه‌اش چندین تور کنسرت موفق را دارد و یک جایزهٔ مو را برای «هنرمند سال استرالیا» برای اجراهای زنده‌اش کسب کرده. او، «برای خدمت به موسیقی»، یک اوبی‌ای، و نیز یک نشان هنر و ادب را در سال ۲۰۰۸ دریافت کرده‌است.
۱۹۶۸–۸۶: دوران کودکی و آغاز حرفه
کایلی مینوگ در ۲۸ مه ۱۹۶۸ در ملبورن استرالیا به دنیا آمد. کایلی، نخستین فرزند رونالد چارلز مینوگ، حسابداری با تبار ایرلندی و کرول ان (نی جونز)، یک رقاص در گذشته از ماستگ ولز است. خواهر او، دنی مینوگ، هم‌چنین یک خوانندهٔ پاپ است. برادر او، برندن، به عنوان یک عکاس خبری در استرالیا کار می‌کند. فرزندان مینوگ در سری هیلیز ویکتوریا بزرگ شدند و در دبیرستان کمبرول آموزش دیدند.
خواهران مینوگ، فعالیتشان را از کودکی در تلویزیون استرالیا شروع کردند. کایلی از یازده سالگی در نمایش‌های تلویزیونی مانند سالیون‌ها و راه‌های هوایی ظاهر شد و در ۱۹۸۵ در یکی از نقش‌های اصلی فرزندان هندرسون به ایفای نقش پرداخت. او که علاقه‌مند به دنبال کردن یک حرفه با محوریت موسیقی بود یک نوار آزمایشی را برای تهیه‌کنندهٔ برنامهٔ موسیقی هفتگی زمان استعداد جوانی درست کرد. که در آن دنی یک اجراکنندهٔ عادی بود. کایلی نخستین اجرای خوانندگی خود را در تلویزیون در طی برنامه در ۱۹۸۵ داشت اما برای پیوستن به بازیگران دعوت نشد. موفقیت دنی، فعالیت‌های موفق هنرپیشگی کایلی را در سایهٔ خود قرار داد، تا زمانی که کایلی در همسایه‌ها در سال ۱۹۸۶ در نقش شارلین رابینسون، یک دخترمدرسه، بازی کرد. همسایه‌ها در بریتانیا به شهرت رسید و یک داستان که رابطه‌ای عاشقانه را میان اسکات و شارلین رقم زد (این نقش توسط جیسون داناوان بازی می‌شد)، با اوج گرفتن این داستان، در یک اپیزود عروسی در ۱۹۸۷ توجه ۲۰ میلیون بینندهٔ بریتانیایی به او جلب شد.
۱۹۸۷–۹۲: استاک، آیتکن اند واترمن و کایلی
دیگر اعضای گروه بازیگری «همسایه‌ها» برگزار شد، مینوگ، ترانهٔ «من تو را دارم عزیزم» را با همراهی جان واترز و «لوکو-موشن» را به عنوان یک اجرای درخواستی دوباره، اجرا کرد و پس از آن قراردادی را با ماشروم رکوردز در سال ۱۹۸۷ امضا کرد.
این ترانه که نخستین تک‌آهنگ او بود، هفت هفته در صدر جدول موسیقی استرالیا قرار داشت؛ ۲۰۰٬۰۰۰ نسخه از آن به فروش رفت و پرفروش‌ترین تک‌آهنگ دههٔ ۱۹۸۰ میلادی شد، و مینوگ، جایزهٔ ای‌آرآی‌ای را به خاطر پرفروش‌ترین تک‌آهنگ سال دریافت کرد.
این موفّقیت موجب شد که مینوگ با مدیر اجرایی ماشروم رکوردز، گری اشلی، به منظور همکاری با استاک، آیتکن اند واترمن به لندن سفر کند. آن‌ها اطلاعات کمی از این خواننده داشتند و فراموش کرده بودند که کایلی در حال آمدن است، در نتیجه ترانهٔ «من باید خیلی خوش‌شانس باشم» را در زمانی که مینوگ بیرون از استودیو منتظر بود نوشتند. این ترانه در بریتانیا، استرالیا، آلمان، فنلاند، سوییس، اسرائیل، و هنگ کنگ به رتبهٔ یک رسید و در بسیاری از مناطق دنیا به یکی از ترانه‌های موفق تبدیل شد. مینوگ، برندهٔ دومین جایزهٔ ای‌آرآی‌ای خود، برای پرفروش‌ترین تک‌آهنگ سال شد و یک «جایزهٔ موفقیت ویژه» را نیز دریافت کرد.
نخستین آلبوم او با نام کایلی که مجموعه‌ای از ترانه‌های دنس-پاپ بود، بیش از یک سال در جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا قرار داشت که شامل هفته‌های متعدد در ردهٔ اول بود. این آلبوم در آمریکا به درجهٔ طلا رسید و تک‌آهنگ آن، «لوکو-موشن» در بیلبورد هات ۱۰۰ به رتبهٔ ۳ رسید، و در جدول آلبوم‌های کانادایی به رتبهٔ یک رسید. «آن راز نیست» تنها در آمریکا عرضه شد و در اوایل ۱۹۸۹ به رتبهٔ ۳۷ رسید، و «آن را به عشق تبدیل کن» در ژاپن به عنوان یک تک‌آهنگ عرضه شد و به رتبهٔ یک رسید.
در ژوئیهٔ ۱۹۸۸، «باید مطمئن باشم» به سومین تک‌آهنگ پیاپی مینوگ تبدیل شد که در جدول موسیقی استرالیا به رتبهٔ یک می‌رسید، و در ادامهٔ آن سال، او به قصد تمرکز بر حرفهٔ موسیقی‌اش همسایه‌ها را ترک گفت. جیسون دانوون اظهار داشت که «وقتی بینندگان او را بر صفحهٔ تلویزیون می‌دیدند دیگر شارلین مکانیک را نمی‌دیدند؛ آن‌ها کایلی را به عنوان یک ستارهٔ پاپ می‌دیدند.» ترانهٔ «مخصوصاً برای تو» که یک همخوانی از کایلی و جیسون داناوان بود در اوایل ۱۹۸۹ تقریباً به فروشی یک میلیونی در بریتانیا دست یافت. یکی از منتقدان به نام کوین کیلیان نوشت: «بسیار بد… موجب شد ترانهٔ عشق بی‌پایان دایانا راس و لیونل ریچی، به مانند صدای ماهلر باشد.» او گاهی در طی سال‌های آتی از سوی منتقدان منفی‌اش، با واژهٔ طوطی آوازه‌خوان ارجاع داده می‌شد، با این وجود نقد کریس ترو دربارهٔ آلبوم کایلی برای آل میوزیک گاید با ذکر کردن این‌که «جذابیت وی، این ترانه‌های به نسبت بی‌روح را قابل تحمل می‌کند» بیان می‌کرد که جذبهٔ مینوگ، از محدودیت‌های موسیقی او پیشی گرفته‌است.
ریتم عشق (۱۹۹۰) گونه‌ای پیچیده‌تر و بزرگسالانه‌تر از موسیقی دنس را معرفی کرد و همچنین علامتی بر مخالفت با گروه تهیه‌کننده‌اش و وجههٔ اجتماعی‌اش به عنوان یک «گرل نکست دور» بود. مینوگ با اطمینان از اینکه این بار با استقبال مخاطبان بزرگسال بیشتری قرار می‌گیرد، کنترل موزیک ویدئوهایش را بر عهده گرفت. در آغاز این امر، وی در «Better the Devil You Know» خود را فرد به بلوغ رسیده‌ای معرفی کرد. رابطهٔ او با مایکل هوچنس به عنوان بخشی از جدایی مینوگ از شخصیت پیشینش دیده می‌شد. از هوچنس نقل شده بود که تفریحش «تحریف کایلی» بوده و این‌که ترانهٔ این‌اکس‌اس، «خودکشی بلوند»، به‌وسیلهٔ مینوگ الهام گرفته‌شده بود. تک‌آهنگ‌های ریتم عشق فروش خوبی در اروپا و استرالیا داشتند و در باشگاه‌های شبانهٔ بریتانیایی مشهور بودند. پیت واترمن بعداً بیان کرد که «Better the Devil You Know» موجب شود که او «جذاب‌ترین و هیپی‌ترین فعالیت دنس در صحنه شود و هیچ‌کس نمی‌توانست آن را شکست دهد چرا که بهترین اثر موسیقی دنس در آن زمان بود». «شوکه‌شده» سیزدهمین تک‌آهنگی از مینوگ بود که به ده ترانه برتر راه می‌یافت. در مه ۱۹۹۰، مینوگ به همراه گروهش، ترانهٔ «کمک» گروه بیتلز را در مقابل ۲۵٬۰۰۰ نفر در طی «جان لنون: کنسرت تکریم» در سواحل رودخانهٔ مرسی لیورپول اجرا کرد. یوکو وان و شون لنون از مینوگ به خاطر کمکش به بنیاد جان لنون تشکر کردند و این در حالی بود که رسانه‌ها هم در مورد اجرای او نظرات مثبتی داشتند.
روزنامهٔ سان نوشت: «ستارهٔ سریال‌های تلویزیونی، اسکوزرها را هیجان‌زده می‌کند. کایلی مینوگ لایق تشویق‌هایش بود.» چهارمین آلبوم او، بهش برسیم (۱۹۹۱)، در جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا به رتبهٔ ۱۵ رسید و اولین آلبوم او بود که به ده ترانه برتر راه نمی‌یافت؛ چهاردهمین تک‌آهنگ او «حرفی نیست» اولین تک‌آهنگی از مینوگ بود که به ده ترانه برتر جدول تک‌آهنگ‌ها راه نمی‌یافت، گرچه تک‌آهنگ‌های بعدی «اگر تو اکنون با من بودی» و «تنها اندکی زمان بیشتر به من بده» به ترتیب به رده‌های چهارم و دوم رسیدند. مینوگ به تمام بندهای قرارداد خود عمل کرده بود و تصمیم گرفت که آن را تمدید نکند. وی بعدها نظرش را این‌گونه بیان کرد که توسط استاک، آیتکن اند واترمن خاموش می‌ماند و گفت: «در ابتدا خیلی به یک عروسک خیمه‌شب‌بازی شبیه بودم. ناشر موسیقی من بود که مسیر مرا مشخص می‌کرد. نمی‌توانستم به چپ یا راست نگاه کنم.»
یک آلبوم بهترین ترانه‌ها در سال ۱۹۹۲ عرضه شد. این آلبوم در بریتانیا به رتبهٔ یک و در استرالیا به رتبهٔ سه رسید. تک‌آهنگ «چه نوع حماقتی (همه‌اش را قبلاً شنید)» و نسخهٔ تقلیدی از ترانهٔ «جشن» از کول اند ده گنگ هردو به ۲۰تای برتر بریتانیا راه یافتند.
۱۹۹۳–۹۸: دیکانستراکشن، کایلی مینوگ و شاه‌دخت ناممکن
قرارداد جدید مینوگ با دیکانستراکشن رکوردز، از سوی رسانه‌های موسیقی به عنوان نقطهٔ عطفی در فعالیت‌های حرفه‌ای او تلقی شد، اما آلبوم هم‌نام کایلی مینوگ(۱۹۹۴) نقدهای متنوعی را دریافت کرد. این آلبوم در اروپا و استرالیا فروش خوبی داشت، جایی که تک‌آهنگ «به من اعتماد کن» چهار هفته را در صدر گذراند. او برای نماهنگ تک‌آهنگ بعدی‌اش، «خودت را جای من قرار ده»، یک استریپ‌تیز را با الهام گرفتن از جین فوندا در نقش باربارلا اجرا کرد. این تک‌آهنگ و بعد از آن، «احساس کجاست؟» هر دو به ۲۰تای برتر بریتانیا راه یافتند، و آلبوم به رتبهٔ نهایی ۴ رسید، و فروش نهایی آن ۲۵۰٬۰۰۰ نسخه شد. در طی این مدت او در نقش میهمان در اپیزودی از کمدی معاون دیبلی بازی کرد. استیون ای. دو سوزای کارگردان، تحت تأثیر جلد مجلهٔ وو که کایلی مینوگ را به عنوان یکی از «زیباترین ۳۰ نفر دنیا» معرفی می‌کرد، قرار گرفته بود و به او پیش‌نهاد نقش روبه‌روی ژان-کلود ون دم را در جنگجوی خیابانی (۱۹۹۴) داد. این فیلم به موفقیتی نسبی دست یافت و در آمریکا ۷۰ میلیون دلار فروخت. اما نقدهای منفی دریافت کرد و ریچارد هرینگتون از واشینگتن پست مینوگ را این‌گونه توصیف کرد: «بدترین بازیگر در جهان انگلیسی‌زبانان». او با پولی شور و استفان بالدوین در بایو-دوم (۱۹۹۶) هم‌بازی شد اما فیلم شکست خورد و مووی مگزین اینترنشنل فیلم را با عبارت «بزرگ‌ترین هدر دادن فضای سلولوییدی» مورد انتقاد قرار داد. مینوگ به استرالیا بازگشت و در فیلم کوتاه هیراید به جهنم (۱۹۹۵) بازی کرد، سپس به بریتانیا رفت و در نقش یک جواهرساز در فیلم دایانا و من (۱۹۹۷) ایفای نقش کرد.
نیک کیو، بازیگر استرالیایی، پس از شنیدن ترانهٔ Better the Devil You Know مشتاق همکاری با مینوگ شده بود و بیان داشته بود که این ترانه «یکی از تندترین و پریشان‌کننده‌ترین متن‌های موسیقی پاپ» را داراست و «وقتی کایلی این کلمات را می‌خواند معصومیتی نسبت به او احساس می‌شود و ترس این کلمات مرموز و وحشت‌آور را بیشتر متقاعدکننده می‌کند». آن‌دو در آن‌جا که رزهای وحشی می‌رویند همکاری کردند (۱۹۹۵) که یک قطعهٔ رومانتیک متفکرانه بود و متون ترانه‌های این آلبوم، قتلی را هم از زبان قاتل (کیو) و هم از زبان مقتول (مینوگ) بیان می‌کند. نماهنگ آن از نقاشی اوفلیای جان اورت میلس (۱۸۵۱–۱۸۵۲) الهام گرفته شده بود، و مینوگ را در قالب زن مقتول در برکه‌ای که ماری شیطانی روی او در حال شنا کردن بود نشان می‌داد. این تک‌آهنگ توجه گسترده‌ای را در اروپا جلب کرد، جایی که در چندین کشور به ده ترانه برتر راه یافت و در استرالیا با رسیدن به رتبهٔ دو در جدول تک‌آهنگ‌ها مورد تحسین قرار رفت، و جایزهٔ ای‌آرآی‌ای را به خاطر «ترانهٔ سال» و «بهترین عرضهٔ پاپ» از آن خود کرد.
پس از حضور در کنسرت‌ها به همراه کیو، او متن ترانهٔ «من باید خیلی خوش‌شانس باشم» را در رویال آلبرت هال لندن (Poetry Jam) به پیش‌نهاد کیو به عنوان یک شعر خواند و بعداً کایلی، از آن به عنوان «روان‌پاکسازترین لحظه» یاد کرد. او کیو را کسی معرفی کرد که به او اطمینان بیان خودش را به شکلی هنرمندانه داد و این جمله را گفت: «او به من یاد داد که هیچ وقت از چیزی که خودم هستم، دور نشوم، اما مسیرم را بیشتر بپیمایم، چیزهای متفاوتی را تجربه کنم و زاویهٔ دید خود را از درون از دست ندهم. برای من سخت‌ترین قسمت، حس کردن خودم و راستگویی کامل در موسیقی‌ام است».
در سال ۱۹۹۷ مینوگ با عکاسی فرانسوی به نام استفان سدنائویی، مشغول همکاری بود که مینوگ را تشویق به گسترش خلاقیتش می‌کرد. آن‌ها با الهام‌گیری از تکریم ذاتی فرهنگ ژاپنی، ترکیبی بصری از «گیشا و سوپرقهرمان مانگا» را برای عکس‌های گرفته‌شدهٔ آلبوم شاه‌دخت ناممکن و نماهنگ «آلمانی بولد ایتالیک» که همکاری مینوگ با توا تی بود خلق کردند. مینوگ از کار هنرمندانی مانند شرلی منسون و گاربج، بیورک، تریکی و یو۲ و موسیقی‌دانان ژاپنی مانند پیزیانو فایو و توا تی الهام گرفت.
شاه‌دخت ناممکن شامل همکاری‌هایی با موسیقی‌دانانی چون جیمز دین بردفیلد و شون مور از منیک استریت پیچرز بود. به عنوان آلبومی که به‌طور عمده از سبک دنس بود فرم کلی آلبوم از اولین تک‌آهنگش یعنی «Some Kind of Bliss» مشخص نمی‌شد و به همین دلیل با نقدهایی روبه رو شد که قصد داشتند او را خواننده‌ای معرفی کنند که سعی در تبدیل شدن به یک هنرمند ایندی دارد. او به میوزیک ویک گفت: «من باز هم باید بگویم که این یک آلبوم ایندی-گیتار نیست و من قصد کار با گیتار و راک نواختن را ندارم». مینوگ که می‌دانست سعی در گریز از نوع نگاه به او که در طی سال‌های اولیهٔ حرفه‌اش رشد کرده بودند دارد بیان کرد که آماده است «نقد دردآور را فراموش کند» و «گذشته را بپذیرد، در آغوشش بگیرد و از آن استفاده کند». نماهنگ او برای «دوباره انجامش دادم» یادی از تجسم‌های پیشین او می‌کردند؛ هم‌چنان‌که در بیوگرافی او، لا لا لا، بیان شده بود: «کایلی رقصی، کایلی جذاب، کایلی شهوت‌برانگیز و کایلی ایندی، همگی برای برتری در زمانی که به طرز بدی با هم درگیر بودند، جنگ می‌کردند». بیلبورد از آلبوم به عنوان کاری مهیج نام برد و به این نتیجه رسید این یک فرصت طلایی تجاری برای کمپانی تهیه‌کننده و آورندهٔ بصیرت و انرژی برای منتشر شدن آلبوم در ایالات متحده است. یک گوش تیز شباهت زیادی میان شاه‌دخت ناممکن و آلبوم به شدت پر فروش مدونا یعنی اشعهٔ نور پیدا می‌کند. در بریتانیا، میوزیک ویک عقیده‌ای متفاوت داشت: «صدای کایلی روی لبه‌ای بی‌لطافت کار می‌کند، اما به اندازهٔ کافی قوی نیست که کار چندانی انجام دهد».
پس از مرگ دایانا، شاهزاده ولز، این آلبوم در بریتانیا کایلی مینوگ نام گرفت و بدترین فروش را درطی دوران حرفه‌ای‌اش رقم زد. در پایان سال، کمپینی از رادیو ویرجین بیان کردکه «ما عملی برای بهبود آثار کایلی انجام داده‌ایم: آن‌ها را تحریم کرده‌ایم». یک نظرسنجی از اسمش هیتس او را به عنوان «بدلباس‌ترین فرد، بدترین خواننده و چندش‌آورترین چیز پس از عنکبوت‌ها» معرفی کرد.
شاه‌دخت ناممکن ۱۳ هفته را در جدول آلبوم‌های استرالیا گذراند و به رتبهٔ نهایی ۴ رسید، تا پس از کایلی در سال ۱۹۸۸ به موفق‌ترین آلبوم او تبدیل شود و تور نزدیک و زنده به خاطر درخواست‌ها گسترش یافت. جف کنت میزبان یک پذیرایی شهری برای مینوگ در ملبورن بود و او با اجراهای زنده از جمله ساندی گی اند لزبین مادی گرا در ۱۹۹۸، افتتاحیه‌های کراون کازینوی ملبورن و استودیوی فاکس در ۱۹۹۹ که او در آن ترانهٔ «الماس‌ها بهترین دوست یک دخترند» مریلین مونرو را اجرا کرد، و یک کنسرت کریسمس در دیلی تیمور شرقی با همکاری نیروهای حافظ صلح سازمان ملل وجههٔ بالای خود را در استرالیا حفظ کرد. در این مدت او نقش کوتاهی را برای فیلم استرالیایی مولی رینگوالد، برش، (۲۰۰۰) بازی کرد.
۱۹۹۹–۲۰۰۵: سال‌های نوری، تب و زبان بدن
مینوگ و دیکانستراکشن رکوردز دیگر به همکاری ادامه ندادند. او اجرایی مشترک او با گروه پت شاپ بویز در آلبوم این گروه با عنوان زندگی شبانه داشت و ماه‌های متوالی را در باربادوس مشغول به اجرای تمپست شکسپیر بود. پس از بازگشت به استرالیا، کایلی در فیلم مردم نمونه ظاهر شد و یک نسخهٔ تقلیدی از ترانهٔ «چیز واقعی» راسل موریس را برای موسیقی متن فیلم ضبط کرد. او با شرکت پرلوفون در آوریل ۱۹۹۹ قراردادی امضا کرد. آلبوم سال ۲۰۰۰ او با نام سال‌های نوری مجموعه‌ای از ترانه‌های رقص و تحت تأثیر موسیقی دیسکو بود. مینوگ در این رابطه گفت که هدف او ارائهٔ موسیقی رقص-پاپ در یک «شکل بیش‌تر اغراق‌شده» و «جالب» کردن آن بوده‌است. این آلبوم نقدهای طرفدارانه‌ای به همراه داشت و در طی آسیا، استرالیا، زلاند نو و اروپا موفق بود و در بریتانیا به فروشی بیش از یک میلیون نسخه رسید. تک‌آهنگ «اسپینینگ اراوند» پس از ده سال به نخستین ترانهٔ شماره یکی او در بریتانیا تبدیل شد و نماهنگ آن مینوگ را در حالی که هات پنت (نوعی پوشش زنانه که خصوصاً در دههٔ ۷۰ میلادی رایج بود) طلایی خود را درمی‌آورد نشان می‌داد؛ و از آن به عنوان یک «علامت تجاری» یاد می‌شود. دومین تک‌آهنگ آلبوم، «در شبی مثل این»، در استرالیا به رتبهٔ یک و در بریتانیا به رتبهٔ دو رسید. هم‌چنین «بچه‌ها»، یک هم‌خوانی با رابی ویلیامز نیز در آلبوم ویلیامز، بخوان وقتی که می‌بری، و در بریتانیا موفق به کسب رتبهٔ دو شد.
در سال ۲۰۰۰، مینوگ در مراسم اختتامیهٔ المپیک سیدنی، ترانه «ملکهٔ رقصان» گروه آبا و نیز یکی از تک‌آهنگ‌های خودش، «در شبی مانند این» را اجرا کرد؛ او تور در شبی مانند این را آغاز کرد و تمام بلیت‌های موجود برای این تور در استرالیا و بریتانیا به فروش رفت. مینوگ تحت تأثیر تور جهانی سال ۱۹۹۳ مدونا، شوی دخترانه، که از برلسک و تئاتر استفاده می‌کرد بود و ویلیام بیکر از استفاده از سبک‌های شوهای برادوی مانند خیابان ۴۲ام و فیلم‌هایی مانند انچورز اوی، پاسیفیک جنوبی، موزیکال‌های دههٔ ۱۹۳۰ فرد آستر و گینجر راجرز و اجراهای زندهٔ بتل میدلر نام برد. مینوگ به خاطر آلات موسیقی جدید و اجرای متفاوت شماری از بزرگ‌ترین موفقیت‌هایش مانند ترانهٔ «من باید خیلی خوش‌شانس باشم» به یک شعر احساساتی و عشقی و «Better the Devil You Know» به یک ترانهٔ دههٔ چهلی بیگ بند (گروهی از موسیقی‌دانان که یک آهنگ جاز را اجرا می‌کنند) مورد تحسین واقع شد. او یک «جایزهٔ مو» برای سرگرمی‌های زندهٔ استرالیا را به خاطر «بهترین اجراکنندهٔ سال» دریافت کرد. بعد از این، خبرنگار سیتل پست-اینتلیجنسر از او پرسید به نظر شما چه چیزی قدرت اصلی شما بود و کایلی در جواب او گفت: «این که من توانایی‌های متعددی دارم. اگر قرار بود یکی از این توانایی‌ها را انتخاب کنم، مطمئن نبودم در کدام یک بهتر بودم، اما همهٔ آن‌ها را در کنار یکدیگر قرار می‌دهم، و می‌دانم چه کار می‌کنم.»
اندکی پس از عرضهٔ تب، مینوگ در مولین روژ در نقش «پری سبز» ظاهر شد (۲۰۰۱). آلبوم تب متشکل از عناصر سبک دیسکو همراه با الکتروپاپ و سینث‌پاپ بود. تب در استرالیا، بریتانیا، اروپا به رتبهٔ یک رسید و در نهایت به فروشی بیش از ۸ میلیون در سراسر جهان رسید. تک‌آهنگ اصلی آن «نمی‌تونم تو رو از سرم بیرون کنم» به بزرگ‌ترین موفقیت او تبدیل شد و در بیش از چهل کشور به رتبهٔ یک رسید. او چهار جایزه ای‌آرآی‌ای را شامل «خیره‌کننده‌ترین موفقیت» و دو جایزهٔ بریت را برای «بهترین خوانندهٔ تک زن بین‌المللی» و «بهترین آلبوم بین‌المللی» دریافت کرد. رولینگ استون بیان کرد که «نمی‌تونم تو رو از سرم بیرون کنم» «به راحتی بهترین و دردسترس‌ترین ترانهٔ رقص قرن جدید است»، و پس از پخش گستردهٔ آن از رادیوهای آمریکا، کپیتل رکوردز آن را به همراه آلبوم تب در سال ۲۰۰۲ در آمریکا عرضه کرد. تب در جدول موسیقی بیلبورد ۲۰۰ در ردهٔ ۳ وارد شد، و «نمی‌تونم تو رو از سرم بیرون کنم» در هات ۱۰۰ به ردهٔ هفت رسید. تک‌آهنگ‌ها بعدی، «در چشمان تو»، «عشق در نگاه اول» و «به دنیای من قدم گذار» در سراسر دنیا موفق بودند و مینوگ در بازار اصلی آمریکای شمالی به جایگاهی دست یافت، خصوصاً در صحنهٔ کلوب‌ها. در سال ۲۰۰۳ او در بخش «بهترین ترانهٔ رقص» برای ترانهٔ «عشق در نگاه اول» نامزد یک جایزهٔ گرمی شد، و در سال بعد همان جایزه را برای ترانهٔ «به دنیای من قدم گذار» برد.
متخصص مد و کارگردان هنری مینوگ، ویلیام بیکر، نماهنگ‌های آلبوم تب را الهام گرفته از فیلم‌های علمی-تخیلی (خصوصاً فیلم‌های استنلی کوبریک) توصیف کرد و گفت که عناصر الکتروپاپ موسیقی آن‌ها توسط رقاصان به سبک کرفتورک بیش‌تر به چشم می‌آمدند. الان مک‌دانلد، طراح تور کایلی‌فیور (۲۰۰۲)، آن عناصر را که بر اساس الهامات مینوگ در سال‌های قبل بود، به روی صحنه آورد. این شو با فرمی از مینوگ به عنوان یک زن فریبندهٔ مربوط به زمان آغاز سفرهای فضایی شروع شد که خود او آن شخصیت را را «ملکهٔ متروپولیس با کلام یکنواخت» عنوان کرد و در ادامه با صحنه‌هایی الهام گرفته شده از فیلم پرتقال کوکی، و نمایش شخصیت‌های مختلف شغلی‌اش ادامه یافت. مینوگ توضیح داد که بالاخره موفق به نمایاندن خودش آن‌گونه که می‌خواسته شده و این که او همیشه «در قلبش یک دختر نمایشی» بوده‌است. در طی سال ۲۰۰۲ او روی فیلم کارتونی فلکهٔ جادویی کار کرد که در سال ۲۰۰۵ در اروپا و در سال ۲۰۰۶ در آمریکا عرضه شد؛ او به جای یکی از شخصیت‌های اصلی، فلورانس، صحبت کرد.
مینوگ رابطه‌ای را با بازیگر فرانسوی، الیویر مارتینز، پس از ملاقات او در مراسم جوایز گرمی سال ۲۰۰۲ آغاز کرد. آلبوم بعدی کایلی، با نام زبان بدن در سال ۲۰۰۳ بعد از کنسرتی فقط دعوت‌شدنی با نام Money Can’t Buy که در سالن همراسمیث آپولوی لندن برگزار شد منتشر گردید. این رویداد، سبک بصری جدیدی از کایلی را که طراح آن مینوگ و بیکر و اندکی الهام گرفته از شخصیت بریجت باردو بود معرفی کرد که مینوگ دربارهٔ او چنین اظهار نظر کرده بود: «من فقط قصد داشتم که در مورد او به عنوان یک، خوب، او یک شخص شهوت‌برانگیز است. این گونه نیست؟ او یکی از بزرگ‌ترین پین-آپ‌ها است. اما او در زمان خودش، تأثیرگذار و متفاوت بود و ما هم تصمیم گرفتیم به زمانی که ترکیبی کامل از عشوه‌گری و ران اند رول بود اشاره داشته باشیم.» آلبوم زبان بدن، از درجهٔ کمتری از سبک دیسکو برخوردار بود و مینوگ گفت که او از خوانندگان دههٔ ۸۰ مانند اسکریتی پولیتی، ده هیومن لیگ، ادم اند ده انتس و پرینس الهام گرفته بود و سبک آن‌ها را با عناصر هیپ هاپ ترکیب کرد. این آلبوم نقدهای مثبتی دریافت کرد و مجلهٔ بیلبورد از «استعداد مینوگ برای انتخاب ترانه‌ها و تهیه‌کنندگان بزرگ» نوشت. آل میوزیک ضمن شرح آن به عنوان یک «اثر پاپ تقریباً کامل» نوشت: «زبان بدن چیزی است که وقتی اتفاق می‌افتد که یک سرآمد خوانندگان رقص-پاپ، مسیر دشوار را انتخاب و به‌جای ارتباط‌های ادامه‌دار به مهم‌ترین نکات توجه کند.» فروش زبان بدن به دلیل موفقیت تب، کم‌تر از حد انتظار بود، گرچه نخستین تک‌آهنگ آن، «کند» یک ترانهٔ شماره یکی در بریتانیا و استرالیا بود. پس از این‌که زبان بدن در جدول کلوپ‌های آمریکا به رتبهٔ یک رسید، «کند» در بخش بهترین ترانهٔ رقص، نامزد یک جایزهٔ گرمی شد.
مینوگ به عنوان یک هنرپیشهٔ میهمان در فصل پایانی مجموعهٔ کمدی کت و کیم بازی کرد که در آن، او از نقش پیشینش به عنوان شارلین در همسایه‌ها در طی یک قسمت عروسی یاد کرد. این فصل، پرامتیازترین برنامهٔ سال بنگاه پخش استرالیا بود.
مینوگ دومین آلبوم رسمی از بهترین ترانه‌هایش را با نام کایلی نهایی که هم‌زمان با انتشار مجموعه‌ای از نماهنگ‌هایش با عنوانی مشابه روی یک دی‌وی‌دی بود منتشر کرد. این آلبوم تک‌آهنگ‌های «من به تو ایمان دارم» را که با همکاری جیک شیرز و بیبی ددی از گروه سیزر سیسترز نوشته شده بود و نیز «ترک کردن تو» را معرفی کرد. «من به تو ایمان دارم» به سه‌تای برتر هات دنس کلاب پلی ایالات متحده راه یافت، و با نامزدی این ترانه در بخش «بهترین اثر رقص»، او برای چهارمین سال پیاپی نامزد یک جایزهٔ گرمی شد.
ابتدای سال ۲۰۰۵، کایلی: این نمایشگاه در ملبورن گشایش یافت. این نمایشگاه رایگان شامل لباس‌ها و عکس‌های دورهٔ حرفه‌ای مینوگ بود و در شهرهای مرکزی استرالیا به صورت تور ادامه یافت و در طی این مدت ۳۰۰۰۰۰ بازدیدکننده داشت، و در فوریهٔ ۲۰۰۷ در شهر لندن در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت نمایش یافت. مینوگ، دختر نمایش: تور بهترین ترانه‌ها را آغاز کرد و پس از اجرا در اروپا، به ملبورن سفر کرد؛ جایی که متوجه شد سرطان سینه دارد.
۲۰۰۵–۰۶: سرطان سینه
سرطان سینهٔ مینوگ در ۱۷ مه ۲۰۰۵ شناسایی شد، و در نتیجه ادامهٔ دختر نمایشی- تور بهترین ترانه‌ها به تعویق افتاد و مینوگ از فستیوال گلستونبری کناره‌گیری کرد. شناسایی سرطان مینوگ و بستری و مداوا شدن او، موجب پوشش عظیم و کوتاه‌مدت رسانه‌ای خصوصاً در استرالیا شد، تا جایی که جان هاوارد، نخست‌وزیر استرالیا بیانیه‌ای را در حمایت از او صادر کرد. در حالی که هواداران شروع به تجمع در مقابل محل سکونت او کردند، فرماندار استیو برکس به رسانه‌های بین‌المللی هشدار داد که با هرگونه زیرپاگذاشتن حقوق خانوادهٔ مینوگ، در محدودهٔ قوانین وضع شدهٔ استرالیا برخورد خواهد شد. نظرات او به قسمت وسیع تر انتقادها از واکنش کلی رسانه‌ها منجر شد، خصوصاً انتقادهایی مستقیم از عکسبرداران. در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۰۵ مینوگ در بیمارستان کابرینی در مالورن تحت عمل جراحی قرار گرفت و اندکی پس از آن شروع به شیمی‌درمانی کرد. در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۰۵، او نخستین بار پس از عمل جراحی در اجتماع حضور پیدا کرد و از بخش بستری بیماران سرطانی در بیمارستان رویل چیلدرن شهر ملبورن ملاقات کرد. او به فرانسه بازگشت و مداوای شیمی‌درمانی خود را در بنیاد گوستاو-روسی در ویل‌جوییف در نزدیکی پاریس تکمیل کرد. در دسامبر ۲۰۰۵، مینوگ یک تک‌آهنگ فقط-دیجیتال عرضه کرد؛ «بر فراز رنگین کمان» یک ضبط زنده از تور دختر نمایشی او بود. کتاب فرزندان او، شاهزاده شوگرل که در طی دورهٔ نقاهت او نوشته شده بود در اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد و عرضهٔ عطر او، «دارلینگ»، در نوامبر آغاز شد. در بازگشت مینوگ به استرالیا برای تور کنسرتش، او در مورد بیماری خود به بحث پرداخت و دورهٔ شیمی‌درمانی خود را به «تجربهٔ یک بمب هسته‌ای» توصیف کرد. در حالی که در سال ۲۰۰۸ در شوی الن دی‌جنرس حضور داشت بیان کرد که سرطان او در حقیقت اشتباه شناسایی شده بود. او گفت: «این‌که شخصی در یک پوشش سفید است و از تجهیزات پزشکی قابل توجهی استفاده می‌کند به این معنی نیست که نظرش صحیح است»، اما بعداً در گفته‌هایی از حرفهٔ پزشکی به احترام یاد کرد.