cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آتش‌های مقدس زرتشتی
پیشینه آتش در باورهای ایران باستان
آتش از دیرباز مورد پذیرش ایرانیان باستان و هندوها بوده‌است. هندوها آتش مقدس را آگنی می‌گفتند و برای آن قربانیانی تقدیم می‌داشتند. در ایران پیش از زرتشت افسانه‌هایی دربارهٔ آتش وجود داشت که برخی از آن‌ها در زامیاد یشت منعکس شده‌است؛ بنابراین یشت ستیزی میان آتر (ایزد نگاهبان آتش) و اژی دهاکه صورت میگیردو نیز جایی آمده که آتر دیوی که بدنبال بازداشتن باران است را با آتش صاعقه شکست می‌دهد. در میان هندوایرانیان باستان آتش نمادی از نوعی ذات مینوی بوده که مانند رشته‌ای آسمان و فضا و زمین را بهم متصل می‌کرده‌است. این نماد در آسمان به صورت خورشید در فضا به صورت تندر و در زمین از سایش دوچوب خشک ایجاد می‌شده‌است. اهمیت آتش در عقاید مردم ایران در دوران باستان در برخی آثار بدست آمده نیز بچشم می‌خورد. در یک سنگ نگاره کهن موسوم به دکان داوود که بنظر می‌رسد به دورهٔ مادها مربوط شود، یک ایرانی برابر آتش دیده می‌شود. شاهان هخامنشی نیز در برخی نگاره‌ها در حال احترام برابر آتش ترسیم شده‌اند. در زمان ساسانیان نیز آتشدان بر روی بیشتر سکه‌های آنان نقش می‌بسته‌است.
آتش در دین زرتشتی
آتش در مزدیسنا از بهترین داده‌های اهورامزدا است و میانجی میان خالق و مخلوق محسوب می‌شود. نیایش‌های مردم گاهی آمده که توسط آتش به بارگاه اهورامزدا می‌رسد. (یسنا ۳۶. فقره۱، فروردین یشت۸۸) در یسنا آتش بارها بمثابه پسر اهورامزدا خوانده شده‌است. دین زرتشت قوانینی را برای آتش منظور کرده‌است. دمیدن بر آتش و آلوده ساختن آن شایسته نیست و حتی آذربان برابر آتش باید نقاب مخصوصی بر جلوی دهان و بینی خود می‌گذاشته که آن را پدام می‌گفتند. در اوستا بخش زامیادیشت نیز دربارهٔ آتش و ایزدی که نماد مینوی آن است، سخن بمیان رفته‌است. در دوره‌های اسلامی زرتشتیان را گاهی آتش‌پرست نیز خوانده‌اند. استرابون در رساله جغرافیا در مورد اعتقادات مذهبی مردم ایران چنین می‌نویسد: «مغان پاسدار پاسدار آتشی هستند که هرگز خاموش نمی‌شود و روزها در آتشکده برابر آتش نیایش می‌کنند.»
در باور زرتشتیان آذر به معنی آتش نماد اشا، راستی و پاکی اهورایی است. آتش تنها ماده‌ای است که آلودگی به خود نمی‌گیرد. در همه حال روبه‌بالا می‌رود. خود می‌سوزد و دیگران را گرما و نور می‌دهد. آتش یک آخشیج مینوی است که به سه آخشیج گیتوی دیگر، آب، هوا و خاک جان می‌بخشد. آتش آن‌چنان پاک و آسمانی است که آن را از گونه اندیشه و خرد می‌دانند و ارج می‌گذارند. آتش پاک و نور، نماد و شناسه دینی زرتشتیان است. هنگام نیایش بهدینان به‌سوی نور و روشنایی ایستاده و به پرستش اهورامزدای یکتا می‌پردازند. با نیایش آتش زندگی که در اوستا آن را با نیروی زیست همسو می‌دانیم، در گیتی به شناسایی و شناخت درست دست می‌یابیم. یک نکته مهم در اوستا آن است که هر انسان در هر زمانه و هر روز باید آتش زندگی را با خالص‌ترین عناصر روشن و فروزان نگاه دارند. چون آتش نشانه و نماد پاکی در روحانیت آدمی است، هرگاه می‌خواهند شعله‌ای بیفروزند باید از چوب خشک خوش‌بو که بی دود می‌سوزد استفاده کنند؛ یعنی هر روز آتش زندگی را با هوشیاری و نور پاک‌منشی روشن و استوار کنند. بدانیم که خواست جاودانگی زندگانی، رسیدن به نور و گوهر مزدا و یکی شدن با آن است.
در «یسنا، هات ۶۲» از آذر اهورایی با ویژگی‌هایی چون «برازنده نیایش»، «گشایش‌بخش» و «پناه‌بخش» یاد شده‌است و از او شادکامی، زندگی دراز، آسایش همگانی، کامروایی و روشنایی خواستار شده‌اند. پس اگر هریک از ما نور ایمان اهورایی را که از فراگیری علم و دانش و پایبندی به آن دست می‌آید، در خود افروخته داشته باشیم سرانجام آن آسایش آسان و فراوان، فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ، نیک و بی‌زیان و پس از آن دلیری، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن‌آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی‌بخش و جوانمرد که خانه کشور را آباد می‌سازند خواهیم داشت که این همان ترجمه بخشی از یسنای ۶۲ (آتش نیایش) است.
آتش‌های اساطیری
در اساطیر ایرانی که در یشت‌های اوستا منعکس شده‌اند نام سه آتش اساطیری وجود دارد. آتش فرنبغ، آتش گشنسب و آتش برزین مهر. در اساطیر آمده که هرسه این آتش‌ها بر پشت گاو اساطیری سریشوک در دورهٔ تهمورث نگهداری می‌شد. شبی بر اثر طوفان این آتش‌ها به دریا می‌ریزند و از آنجا در حال سوختن به مردم روشنایی می‌بخشند. فرنبغ با موبدان، گشنسب با جنگجویان و فرمانروایان و برزین مهر با کشاورزان پیوند داشت. این آتش‌ها جمشید را در رسیدن به تاج و تخت یاری می‌کنند و جمشید نیز فرنبغ را به جای اصلی خود بازمی‌گرداند. همین آتش فرنغ جمشید را در بازپس‌گیری فره خود یاری می‌دهد. آتش برزین مهر تا زمان گشتاسب راهنمای مردم بوده و پس از زرتشت او را در الهامات یاری بخشیده‌است. آتش گشتاسب در شیز آذربایجان هم گفته‌می‌شود و تا زمان خسروپرویز روشن بودهاست.
آتش آذرگشنسب
آتش آذرگشنسب آتشی اساطیری است که حسب روایت‌های سنتی ساخت آن را به کیخسرو نسبت می‌دهند. این آتش در آتشکده‌ای به همین نام در گنزک یا شیز آذربایجان جای داشته‌است و آتش خاندان شاهنشاهی ساسانی به‌شمار می‌رفته‌است. پژوهشگران بر این باورند که بقایای تخت سلیمان در کنار دریاچه، همان آتشکده آذرگشنسب دوره ساسانی است. شاهان معمولاً نذر و نذوراتی را به آنجا تقدیم می‌کرده‌اند. برای نمونه بهرام گور گوهرهایی که از خاقان ترک و همسرش گرفته بود را به آنجا داد. خسروپرویز هم آمده که نذر کرده بود اگر بر بهرام چوبین فایق آید زیورهای زرین و سیمین به آنجا بفرستد و نقل شده که چنین هم کرد.
آتش آذرفرنبغ
آتش دیگر آذرفرنبغ بوده‌است که مربوط به موبدان و روحانیان می‌شده و ظاهراً در کاریان لارستان قرار داشته‌است. عنوان شده که این آتش ابتدا در خوارزم بوده و سپس به فارس برده شده‌است. برخی انتقال آن به فارس مربوط به دورهٔ گشتاسب و برخی مربوط به زمان خسرو یکم انوشیروان می‌دانند. آتشکده کاریان در جنوب ایران در سر راه لار به سیراف قرار داشته و امروز نیز بقایای آتشکده‌ای عظیم در آنجا وجود دارد. در کتیبه‌ای که در آن آتشکده وجود دارد، نوشته‌شده که سی هزار دینار برای آنجا هزینه شده‌است.
معنای لغوی این آتشکده در فارسی به معنی «درخشانی ایزدی» بوده و از دو کلمه «آذر» و «فرنبغ» تشکیل شده‌است. همچنین آذرفرنبغ به معنای فره ایزدی نیز می‌باشد. در نهایت گفتنی است که تولیت آن آتشکده با ساسان نیای ساسانیان بوده‌است.
آتش وهرام
از والاترین آتش در مراسم آیینی دین زرتشت است. برای تهیه این آتش شانزده آتش از شانزده منبع مختلف مانند آتش‌های خانگی و صنعتی گردآوری می‌شود و طی مراسمی آیینی و طولانی ۱۱۲۸ بار تطهیر و پاکیزه می‌شود. در این مراسم فقط موبدانی می‌توانند شرکت کنند که دشوارترین مراحل طهارت را گذرانده باشند. مراسم حمل آتش بهرام هم متفاوت است و آن را بر روی تختی می‌نشانند و چهار موبد آن را حمل می‌کنند و دعاهای آیینی می‌خوانند. این آتش به دلیل وقت‌گیر و پرهزینه بودن به ندرت برپا می‌شود.
آتش آدوران
این آتش به‌مراتب از نظر تهیه آسانتر از آتش بهرام است و به همین منظور بیشتر برپا می‌شود. برای تهیه این آتش تنها چهار منبع کافی است اما مراسم حمل آن تقریباً شبیه مراسم مربوط به آتش وهرام است.
آتش دادگاه
ساده‌ترین نوع آتش است که در حقیقت نوع خانگی آتش مقدس نام دارد که برای گرما بخشیدن به کانون منازل از آن استفاده می‌شود. تطهیر این آتش باید توسط موبد انجام بگیرد اما افراد می‌توانند در خانه به آن خدمت کنند به نحوی که هیزم و بوی خوش بر روی آن قرار بدهند. در منابع پهلوی از آتش دادگاه بگونهٔ آدروگ نام برده‌شده‌است.
آتش‌های مینوی
در مزدیسنا از آتش‌هایی نام برده‌شده که شکل مجسم ندارند و از آن‌ها به آتش مینوی نیز یاد می‌شود. این‌گونه آتش‌ها به عالم علوی و جهان نامرئی تعلق دارند و تنها فره آنهاست که می‌تواند به این جهان برسد. از این آتش‌ها پنج مورد هستند که نامشان در یسنای هفدهم بند یازدهم آمده‌است.
جشن آذرگان
جشن آذرگان از مراسم آیینی مزدیسناست که جشن احترام به آتش خوانده می‌شود. در روز نهم ماه نهم یعنی آذر رخ می‌دهد. به گزارش ابوریحان بیرونی مردم در این روز به زیارت آتشکده‌ها می‌رفتند. این جشن مربوط به آتش هنوز برگزار می‌شود.
پیوند به بیرون
|جشن آذرگان
۴۵۰ (قمری)
۴۵۰ (قمری)، چهارصد و پنجاهمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با ششم مارس سال ۱۰۵۸ میلادی است.
تویوتا لنداسپید کروزر
تویوتا لنداسپید کروزر نوعی نسخه از لندکروزر سری۲۰۰ است که در نمایشگاه سنا در سال ۲۰۱۶ معرفی شد. این خودرو نیروی خود را از یک موتور 3UR-FE که ۵٫۷ لیتر و ۲۰۰۰ اسب بخار قدرت دارد تأمین می‌کند. این خودرو می‌تواند به حداکثر سرعت ۳۵۵ کیلومتر یا ۲۲۰ مایل دست پیدا کند.
وودافون جمهوری چک
وودافون جمهوری چک (Vodafone Czech Republic) شرکت مخابرات جمهوری چک است، که در زمینه ارائه خدمات تلفن همراه، خطوط تلفن ثابت و خدمات اینترنت فعالیت می‌نماید.
شرکت وودافون جمهوری چک در سال ۱۹۸۲ تحت نام سسکی موبایل، تأسیس گردید. این شرکت در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت وودافون خریداری شد و هم‌اکنون به عنوان بزرگترین اپراتور تلفن همراه جمهوری چک شناخته می‌شود. دفتر مرکزی شرکت وودافون جمهوری چک در شهر پراگ، جمهوری چک قرار دارد.
یاسمین سالبرگ
جاسمین سلبرگ (Jasmin Selberg) یک مدل استونیایی-آلمانی و ملکه زیبایی برنده مسابقه مس ینترناتیونال ۲۰۲۲ است که در توکیو، ژاپن برگزار شد.
زندگینامه
سلبرگ در تالین، استونی به دنیا آمد. هنگامی که او یک ساله بود خانواده او از استونی به آلمان نقل مکان کردند. او برای ادامه تحصیل در رشته تاریخ و فلسفه وارد دانشگاه روهر بوخوم در بوخوم شد.
اسکات کارپنتر
مالکوم اسکات کارپنتر فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱ مهٔ ۱۹۲۵ میلادی در بولدر، کلرادو زاده شد. وی در مأموریت مرکوری-اطلس ۷ حضور داشته است.
کارپنتر	در ۱۰ اکتبر سال ۲۰۱۳ در سن ۸۸ سالگی در شهر دنور ایالت کلرادو درگذشت
مور-ژلینیو
مور-ژلینیو (به فرانسوی: Murs-et-Gélignieux) یک کمون در فرانسه است که در canton of Belley واقع شده‌است.
خصوصیات
مور-ژلینیو ۶٫۴۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۸ نفر جمعیت دارد و ۲۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لژیون (مجموعه تلویزیونی)
لژیون (Legion) یک مجموعهٔ تلویزیون کابلی آمریکایی است که نوآ هاولی برای شبکه اف‌ایکس ساخته‌است و براساس یکی از شخصیت‌های مارول کامیکس به نام دیوید هالر / لژیون نوشته شده‌است. این مجموعه، به سری فیلم‌های مردان ایکس ارتباط دارد.
دیوید هالر با بازی دن استیونز، جهش‌یافته‌ای است که در کودکی به اسکیزوفرنی مبتلا شده‌است. از دیگر بازیگران این مجموعه می‌توان به ریچل کلر، آبری پلازا، بیل اروین، امبر میدتاندر، کیتی اسلتون و جین اسمارت اشاره کرد.
اولین فصل این سریال به تعداد هشت قسمت در ۸ فوریه ۲۰۱۷ پخش شد و مورد تحسین قرار گرفت. فصل دوم آن نیز در ۱۱ قسمت از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۸ منتشر شد، و همچنین مجموعه برای فصل سوم نیز تمدید شد.
داستان
یک مرد جوان به نام دیوید هالر (دن استیونز) که مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی است، قدرت‌هایی شگفت‌انگیز را در وجود خود کشف می‌کند که برای همیشه زندگی‌اش را تغییر می‌دهد و…
کمرک
کمرک روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.
نزدنیتسه
نزدنیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه اوهرسکه هرادیشتی واقع شده‌است. نزدنیتسه ۸٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹۲ نفر جمعیت دارد و ۲۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کمرک
متأسفانه مردم این روستا به شهرهای اطراف مهاجرت کرده‌اند و این آبادی تقریبآ متروکه شده،اکثر مردم ساکن قم و اراک و تهران شده‌اند.
استربلوس
استربلوس نام یک سرده از تیره موراسه است.
کمرک
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۸ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
یوری یاروت
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی در سال ۱۹۸۱ و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۷۵ شده‌است.
وی هپی فیو
وی هپی فیو یک بازی ویدئویی مستقل در سبک اکشن-ماجراجویی و تریلر روان‌شناختی است که توسط کامپالشن گیمز برای مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس وان و پلی‌استیشن ۴ منتشر شده‌است. بازی برای اولین بار در طی کنفرانس مطبوعاتی شرکت مایکروسافت در ای۳ ۲۰۱۶ رونمایی شد. این بازی به صورت دسترسی سریع در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۶ برای مایکروسافت ویندوز عرضه شد و در نهایت نسخه کامل بازی به شکل رسمی در اوت ۲۰۱۸ منتشر شد.
داستان بازی دربارهٔ فردی به نام آرتور هستینگز در یک جهان پادآرمان‌شهر به سبک رترو فیوچریزِم است که در آن کلیه افراد توسط قرصی با تأثیر تغییر شخصیت به نام «جوی» کنترل می‌شوند. شخصیت اصلی داستان در شهری ساختگی به نام ولینگتون ولز و در سال ۱۹۶۴ به کار ویراستاری مشغول است که برای دولت وظیفهٔ سانسور و حذف وقایق و داستان‌های ناخوشایند از پرونده‌ها و مدارک را بر عهده دارد. در یکی از روزها و در حین کار، مقاله‌ای مرتبط با برادرش را مشاهده می‌کند که به نظر می‌رسید درگیر مسئله‌ای تراژدی شده بود، و در نتیجه اینبار از خوردن قرص جوی خود اجتناب می‌کند. به همین سبب او دنیایی بسیار متفاوت از واقعیتی که او در زندگی‌اش به آن معتقد بود را مشاهده کرد.
احمد مهران‌فر
احمد مهران‌فر (زاده ۱۰ خرداد ۱۳۵۴)، بازیگر سینما و تلویزیون، اهل ایران است.
بازیگری
مهران‌فر از سال ۱۳۷۸ اجرای حرفه‌ای تئاتر را آغاز و در کنار بازیگرانی مانند پرویز پرستویی، پانته‌آ بهرام، امیر جعفری، مهتاب نصیرپور و حبیب رضایی اجرای نقش‌های تئاتری را تجربه کرده‌است. وی برای اولین بار در فیلم «نان، عشق و موتور ۱۰۰۰» در سینمای ایران ظاهر شد و پس از آن در فیلم‌های «اقلیما»، «حقیقت گمشده»، «دربارهٔ الی…»، «کلبه» و «آتش‌بس» و تئاترهایی همچون «همه چیز دربارهٔ آقای ف»، «فنز»، «قهوه تلخ»، «شکلک» «۱۷ دی کجا بودی؟» و… به ایفای نقش پرداخته‌است. او نویسندگی و کارگردانی نمایش «ادیپ افغانی» را نیز در کارنامه هنری خود ثبت کرده‌است. احمد مهران‌فر در چند مجموعه تلویزیونی، از جمله سریال پایتخت بازی کرده‌است. بیشتر شهرت وی برای نقش آفرینی در نقش ارسطو عامل در سری مجموعه‌های پایتخت است. او همچنین در چک برگشتی به عنوان بازیگردان نقش داشت.
نویسندگی
او افزون بر بازیگری به نویسندگی هم مشغول بوده و برای تئاتر نمایش‌نامه نوشته‌است. وی به همراه امیرحسین قاسمی نویسندگی سریال سال‌های دور از خانه را هم برعهده داشته‌است که کارگردان این سریال مجید صالحی است. احمد مهرانفر و هادی کاظمی دو بازیگری هستند که در نقش صولت خنجری و امیریل زهره خان (شخصیت‌های فرعی سریال شاهگوش) هستند. سال‌های دور از خانه، اسپین آف یا روایتی مشتق از سریال شاهگوش است که خنجری و امیریل زهره خان شخصیت اصلی محسوب می‌شوند.
کماله
کماله، روستایی از توابع بخش اورامان شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اورامان تخت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸۶ نفر (۱۷۱خانوار) بوده‌است.
پابلو پیکاسو
پابلو روییس ای پیکاسو (زاده ۲۵ اکتبر ۱۸۸۱ – درگذشته ۸ آوریل ۱۹۷۳) نقاش، شاعر، طراح صحنه، پیکرتراش، گراورساز و سرامیک کار اسپانیایی و یکی از برترین و تأثیرگذارترین هنرمندان سده ۲۰ میلادی بود. او به همراه ژرژ براک، نقاش و پیکرتراش فرانسوی، سبک کوبیسم را پدیدآورد. از جمله آثار مشهور او می‌توان به دوشیزگان آوینیون و گرنیکا اشاره کرد. پیکاسو بیشتر عمر خود را در فرانسه به سر برد. او به دلیل جستجوگری، نوآوری، پرکاری و اثرگذاری بر معاصران، یکی از مهم‌ترین هنرمندان سده بیستم به‌شمار می‌آید.
دوره اولیه زندگی
وی در ۲۵ اکتبر سال ۱۸۸۱ در مالاگا، یکی از شهرهای کشور اسپانیا، زاده شده و با نام «پابلو دیه‌گو خوسه فرَنسیسکو د پائولا خوان رمدیوس ترینیداد روییس ای پیکاسو» غسل تعمید داده شد. او فرزند یک نقاش تحصیل کرده به نام خوزه روییس بلانکو (Jośe Ruis Blanco) و ماریا پیکاسو (Maria Picasso) بود که از سال ۱۹۰۱ نام خود را به نام خانوادگی مادرش تغییر داد. پابلو از همان دوران کودکی به نقاشی علاقه پیدا کرد و از ده سالگی نزد پدرش که معلم یک آموزشگاه هنری بود، اصول اولیهٔ نقاشی را فراگرفت و دوستانش را با کشیدن نقاشی بدون بلند کردن قلم یا نگاه کردن به کاغذ سرگرم می‌کرد.
در سال ۱۸۹۵ به همراه خانواده به بارسلونا تغییر مکان دادند و پیکاسو در آن‌جا در آکادمی هنرهای عالی به نام لالُنخا (La Lonja) به تحصیل مشغول شد. در اوایل کار، دیدار او از مکان‌ها و گروه‌های مختلف هنری تا سال ۱۸۹۹ در پیشرفت هنریش بسیار اثرگذار بود. وی تحصیلات خود را در فرانسه به پایان رساند. او نزد پدرش که استاد نقاشی بود به آموختن پرتره‌نگاری پرداخت و در سال ۱۹۰۳ مقیم پاریس شد. در سال‌های ۱۹۰۶ و ۱۹۱۰، به اتفاق ژرژ براک مکتب کوبیسم را پایه‌گذاری کرد. ژرژ براک، از نخستین کسانی بود که سنجاق و میخ را با هم توأم نمود و پیکاسو تخته و چیزهای دیگری را هم به آن افزود. پیکاسو در سبک خود شهرت فراوانی به دست آورد و پیروان فراوانی کسب نمود.
دوره آبی
پیکاسو زمانی که به کار مشغول نبود، از تنها ماندن خودداری می‌کرد و به همین دلیل در مدت کوتاهی حلقهٔ دوستانش که شامل گیوم آپولینر، ماکس ژاکوب و لئواستاین و همچنین دو دلال بسیار خوب به نام‌های امبروز (Amborise Vollard) و برس‌ول (Berthe Weel) بود، شکل گرفت. در این زمان خودکشی یکی از دوستانش به روی پابلوی جوان تأثیر عمیقی گذاشت و تحت چنین شرایطی دست به خلق آثاری زد که از آن به عنوان دورهٔ آبی یاد می‌کنند. در این دوره بیشتر به ترسیم چهرهٔ آکروبات‌ها، بندبازان، گدایان و هنرمندان می‌پرداخت و در طول روز در پاریس به تحقیق بر روی شاهکارهایش در لوور و شبها به همراه هنرمندان دیگر در میکده‌ها مشغول می‌شد. پابلو پیکاسو در دورهٔ آبی بیشتر رنگ‌های تیره را در تابلوهای نقاشی خود به کار می‌گرفت.
در دوره‌های آبی و گلفام استقلال هنری اش را بروز داد. اوضاع بحرانی اروپا، جنگ داخلی اسپانیا و اشغال فرانسه توسط آلمانی‌ها، بر موضوع و محتوای هنر او اثری عمیق گذاشت و عناصر اساطیری و نمادین در آثارش رخ نمودند. تابلوی گرنیکا نمونه شاخص هنر تمثیلی او در این دوره‌است. او با بهره‌گیری از هنر بدوی (مجسمه‌های کهن ایبریایی، و صورتکها و تندیسهای آفریقایی)، در راهی تازه قدم گذارد. شاید پیکاسو طراحی را برترین وسیله برای انتقال بیواسطه قدرت ابداع خود می‌دانست. طراحی‌های دوره جوانی اش به دور از طبیعت‌گرایی و بری از هرگونه رونگاری، بر اثر تجربه تجسمی به روی کاغذ ترسیم شده‌اند.
پیکاسو دوره‌های هنری مختلف را گذراند که کمترین هنرمندی به چنین تجربهٔ عظیمی دست پیدا می‌کند. یکی از مهم‌ترین دورهٔ کاری پیکاسو چنان‌که پیش از این گفته‌شد، دورهٔ آبی بود. با وجود اینکه تعهدات کاری در فرانسهٔ اواخر قرن نوزدهم و اوایل هنر قرن بیستم کم‌تر شده بود شاید هیچ هنرمندی به اندازهٔ پیکاسو در تعهد کاری خود، تلخی زندگی را آن‌قدر بزرگ نمایش نداد. این تلخی منحصراً در دورهٔ آبی (۱۹۰۴–۱۹۰۱) به اوج خود رسید چنان‌که از مجموعهٔ رنگ‌های مالیخولیایی آن دوره با سایه روشن آبی و حاشیهٔ تاریک آن بر می‌آید بدون شک زندگی در فقر خانوادگی در زمان جوانی در سال‌های اولیهٔ زندگیش در پاریس و برخورد با کارگران و گدایان اطراف خود درکشیدن پرترهٔ شخصیت‌ها با حساسیت و احساس ترحم هر چه بیشتر نسبت به آن‌ها تأثیر زیادی گذاشته‌است. زن اطوکش (Woman Ironing) در پایان دورهٔ آبی با رنگهای روشن‌تر اما هنوز با طرح غم افزای شامل سفید و خاکستری تصور اصلی فرسودگی و رنج پیکاسو را نشان می‌دهد. اگر چه واقعیت اقتصادی و اجتماعی در پاریس آن دوره ریشه کرده بود. رفتار دوستانهٔ این هنرمند در این مورد که با خطوط زاویه‌دار و متقارن، دین هنری خود را با ترکیب خطوط امتداد داده شده و ظریف که با نفوذ به حقایق تجربی مورخ معروف ال گرکو به آن‌ها رسیده بود، نمایش می‌داد و پیکاسو در آن‌جا این موضوع را با حضور تقریباً معنوی و خیالی از آن زن به عنوان مثالی از فقر و بدبختی آن دوره نشان داده‌است.
دوره رز
در سال ۱۹۰۰ میلادی اولین نمایشگاه پیکاسو در بارسلونا تشکیل شد. در پاییز همان سال به پاریس رفت تا در آنجا مطالعاتی در ابتدای قرن جدید داشته باشد و در آوریل ۱۹۰۴ در پاریس اقامت کرد و در آنجا به وسیلهٔ آثار امپرسیونیست خود به شهرت رسید. اما پس از مدت کوتاهی اقامت در فرانسه با تغییر ارتباطات، جعبهٔ رنگ او به رنگهای قرمز و صورتی تغییر پیدا کرد. به همین دلیل به این دوره دوران صورتی پیکاسو می‌گویند. در این دوران پس از دوستی با برخی از دلالان هنر، شاعر آن زمان ماکس ژاکوب و نویسندهٔ تبعیدی آمریکایی، گرترود استاین و برادرش لئو که اولین حامیان او بودند، سبک او به‌طور محسوسی عوض شد به‌طوری‌که تغییرات درونی او در آثارش نمایان است؛ و تغییر سبک او از دورهٔ آبی به دورهٔ رز در اثر مهم او به نام دوشیزگان آوینیون نمونه‌ای از آن است.
دوره آفریقایی
کار پابلو پیکاسو در تابستان سال ۱۹۰۶، وارد مرحلهٔ جدیدی شد که نشان از تأثیر هنر یونان شبه جزیرهٔ ایبری و آفریقا بر روی او بود که به این ترتیب سبک را به وجود آورد که توسط منتقدین نقاش معاصر مورد توجه قرار نگرفت.
کوبیسم
در سال ۱۹۰۸ پابلو پیکاسو و نقاش فرانسوی ژرژ براک متأثر از قالب امپرسیونیسم فرانسوی، سبک جدیدی را درکشیدن مناظر به کار بردند که از نظر چندین منتقد از مکعب‌های کوچکی تشکیل شده‌است. این سبک، کوبیسم نام گرفت و بعضی از نقاشی‌های این دو هنرمند در این زمینه آنقدر به هم شبیه هستند که تفکیک آن‌ها بسیار مشکل است. سیر تکاملی بعدی پابلو در کوبیسم از نگاه تحلیلی (۱۱–۱۹۰۸) به منظر ساختگی و ترکیبی که آغاز آن در سالهای ۱۳–۱۹۱۲ بود ادامه داشت. در این شیوه، رنگ‌های نمایش داده شده به صورت صاف و چند تکه، نقش بزرگی را ایفا می‌کند. بعد از این سال‌ها پیکاسو همکاری خود را در بالت و تولیدات تئاتر و نمایش در سال ۱۹۱۶ آغاز کرد و کمی بعد از آن آثار نقاشی خود را با سبک نئوکلاسیک و نمایش تشبیهی عرضه کرد. این نقاش بزرگ در سال ۱۹۱۸ با اولگا خوخولووا (Olgo khokholova)، بالرین که از خانواده اشراف‌زادگان روسیه بود ازدواج کرد و در پاریس به زندگی خود ادامه داد و تابستان‌هایش را نیز در کنار ساحل دریا سپری می‌کرد. فرزند آنها پائولو در سال ۱۹۱۳ به دنیا آمد. از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۰ درگیر اختلاف عقیده با سوررئالیست‌ها بود و در پاییز سال ۱۹۳۱ علاقه‌مند به مجسمه‌سازی شد و با ایجاد نمایشگاه‌های بزرگی در پاریس و زوریخ و انتشار اولین کتابش به شهرت فراوانی رسید.
توجه پیکاسو در مدت کوتاهی از کشیدن نقاشی‌هایی با کنایهٔ اجتماعی و مذهبی به سوی تحقیق در فضای دیگر و خلق آثاری برد که اوج آن در مکتب کوبیسم به ثمر رسید. پرترهٔ فرناند با روسری زنانهٔ سیاه (Fernande with a black Montilla) اثری در این مرحلهٔ کاری است. خیالی بودن تصویر با رنگ‌بندی مناسب و ضربه‌های قلم موی پرنشاط نشان از معشوقهٔ او فرناند الیور (Fernonde Oliver) می‌دهد که روسری به سر کرد، و سمبل هنر اسپانیایی او است. از ایجاد سبک شمایلی از صورت او با مشخصات خلاصه شده می‌توان افزایش علاقهٔ پیکاسو را در خلاصه کردن ویژگی‌ها و استحکام پیکرتراشی پیشگویی کرد که این تأثیر را در آثار بعدی او می‌بینیم.
جنگ اسپانیا، جنگ جهانی دوم و پس از آن
در سال ۱۹۳۶ جنگ داخلی اسپانیا شروع شد که تأثیر زیادی به روی پیکاسو گذاشت به‌طوری‌که تأثیر آن را می‌توان در تابلوی گرنیکا (۱۹۳۷) دید. در این پردهٔ نقاشی بزرگ، بی‌عاطفگی، وحشی‌گری و نومیدی حاصل از جنگ به تصویر کشیده شده‌است. پابلو اصرار داشت که این تابلو تا زمانی که دموکراسیـ کشور اسپانیا به حالت اول برنگردد به آنجا برده نشود. این تابلوی نقاشی به عنوان یکی از پرجاذبه‌ترین آثار در موزهٔ مادرید سال ۱۹۹۲ در معرض نمایش قرار گرفت.
حقیقت این است که پیکاسو در طول جنگ داخلی اسپانیا، جنگ جهانی اول و دوم کاملاً بی‌طرف بود از جنگیدن با هر طرف یا کشوری مخالفت می‌کرد. او هرگز در این مورد توضیحی نداد. شاید این تصور به وجود آید که او انسان صلح‌طلبی بود اما تعدادی از هم عصران او از جمله براک بر این باور بودند که این بی‌طرفی از بزدلی‌اش ناشی می‌شد. به عنوان یک شهروند اسپانیایی مقیم پاریس هیچ اجباری برای او نبود که در مقابل آلمان در جنگ جهانی مبارزه کند یا در جنگ داخلی اسپانیا، خدمت برای اسپانیایی‌های خارج از کشور کاملاً اختیاری بود و با وجود اظهار عصبانیت پیکاسو نسبت به فاشیست در آثارش، هرگز در مقابل دشمن دست به اسلحه نبرد. او با وجود کناره‌گیری از جنبش استقلال‌طلبی در ایام جوانیش حمایت کلی خود را از چنین اعمالی بیان می‌کرد و بعد از جنگ جهانی دوم به گروه کمونیست فرانسه پیوست و حتی در مذاکرهٔ دوستانهٔ بین‌المللی در لهستان نیز شرکت کرد اما نقد ادبی گروهی از رئالیستها در مورد پرترهٔ استالین، علاقهٔ پیکاسو را به امور سیاسی کمونیستی سرد کرد.
آثار متاخر
پیکاسو در سال ۱۹۴۰ به یک گروه مردمی ملحق شد و شمار زیادی از نمایشگاه‌های پیکاسو در طول زندگی این هنرمند در سالهای بعد از آن برگزار شد که مهم‌ترین آن‌ها در موزهٔ هنر مدرن نیویورک در سال ۱۹۳۹ و در پاریس در سال ۱۹۵۵ ایجاد شد. در ۱۹۶۱، این نقاش اسپانیایی با ژاکلین روک (Jacqueline Roque) ازدواج کرد و به موگینس نقل مکان کرد. پابلو پیکاسو در آنجا خلق آثار با ارزش خود همانند نقاشی، طراحی، عکس‌های چاپی، سفال‌گری و مجسمه‌سازی را تا زمان مرگش یعنی هشتم آوریل سال ۱۹۷۳ در موگینس فرانسه ادامه داد.
در سال‌های هشتاد یا نود سالگی، انرژی همیشگی دوران جوانیش بسیار کمتر شده بود و بیشتر خلوت می‌گزید. همسر دوم او ژاکلین روک به جز مهم‌ترین ملاقات کنندگانش و دو فرزند پیکاسو، کلود و پالوما(Claude and paloma) و دوست نقاش سابقش، فرانسواز ژیلو که مادر کلود و پالوما بود، به کس دیگر اجازهٔ ملاقات با او را نمی‌داد. گوشه‌گیری پابلو پیکاسو بعد از عمل جراحی پروستات در سال ۱۹۶۵ بیشتر شد و با اختصاص دادن تمام نیرویش به کار، درکشیدن تابلو جسورتر گشت و از سال ۱۹۶۸ تا سال ۱۹۷۱ سیل عظیم نقاشی‌هایش و صدها قلم‌زنی بشقاب مسی در معرض دید عموم قرار گرفت. این آثارش در این زمان توسط بسیاری از رویاپردازان نادیده گرفته شد به‌طوری‌که داگلاس کوپر، آثار پایانی او را به عنوان آثار یک پیرمرد عصبانی در اتاق مرگ نامید. پیکاسو همچنین مجموعه‌ای قابل توجه از آثار دیگر نقاشان معروف هم دورهٔ خود مانند آنری ماتیس را نگهداری می‌کرد و چون هیچ وصیت‌نامه‌ای در زمان مرگش نبود به عنوان مالیات ایالتی فرانسه، بعضی از آثار و مجموعه‌های او به دولت داده شد.
این نقاش و مجسمه‌ساز اسپانیایی با خلق آثارش گام مهمی در هنر مدرن برداشت. او در ابداع و نوآوری سبک‌ها و تکنیک‌های نقاشی بی‌نظیر بود و استعداد خدادادی او به عنوان یک نقاش و طراح بسیار قابل اهمیت است. او در کار کردن با رنگ روغن، آبرنگ، پاستل، زغال چوب، مداد و جوهر بسیار توانا بود و با ایجاد آثاری در مکتب کوبیسم استعداد بی‌نظیر خود را به بهترین شکل به کار گرفت و با وجود آموزش محدود علمی (که تنها یک سال از دورهٔ تحصیلاتی را در آکادمی رویال مادرید به پایان رساند) تلاش هنرمندانه‌ای را در تغییر جهت فکری خود انجام داد. از پابلو پیکاسو به عنوان پرکارترین نقاش تاریخ یاد می‌شود. در حالیکه دوستانش به او توصیه می‌کردند که در سن هفتاد و هشت سالگی دست از کار بردارد اما او مخالفت می‌کرد. مرگ او در حالی به وقوع پیوست که با تعداد زیادی تابلو و آثار ارزشمند، مرکب از علائق شخصی و به دور از در نظر گرفتن بازار هنر یک ثروتمند محسوب می‌شد؛ و اخیراً در سال ۲۰۰۳ خویشاوندان پیکاسو موزهٔ وقف شده‌ای را در زادگاه پیکاسو یعنی مالاگا به نام موسیوپیکاسومالاگا راه انداختند.
مرگ
وی در ۸ آوریل ۱۹۷۳، در حالی که به اتفاق همسرش ژاکلین روک دوستانشان را برای صرف شام پذیرایی می‌کردند بر اثر حمله قلبی درگذشت. ژاکلین روک که پس از پیکاسو شدیداً از نظر روحی دگرگون شده بود، در سال ۱۹۸۶، با شلیک گلوله خودکشی کرد.
سبک و تکنیک
او در مجسمه‌سازی، حکاکی روی چوب، سفالگری، سرامیک، چاپ سنگی (لیتوگرافی) و معماری تبحر داشت. او مکتب کوبیسم را به همراه ژرژ براک در میان نقاشان جا انداخت و فن اختلاط رنگ بر پردهٔ نقاشی را به عالم هنر معرفی کرد. پیکاسو علاقه خاصی به زنها داشت و غیر از اینکه در زندگی غرق آن‌ها بود تا مدت‌ها نقاشی‌های وی مشخصاً تنها راجع به زنها بود؛ و دوره اول هنری وی در طبقه‌بندی‌ها بنامهای Blue & Rose است. در دوران آبی سبک کاری وی اغلب شامل سایه‌های آبی کشیده شده از اجسامی بود که تنها به نیمی از آن‌ها به تصویر کشیده می‌شد. در دوران رز از آبی به سمت صورتی تمایل پیدا کرد و نقاشی‌های وی به دنیای واقعی نزدیکتر شدند. او سپس به سبک کوبیسم روی آورد که در آن اشیا را توسط اشکال ساده هندسی به تصویر کشاند.
معشوقهها و دوست‌دختران وی از جمله فرانسیس گیلوت، ماری ترزا والترز و ژنویو لاپورت موضوع اثرهای هنری وی بودند و نقش مهمی را در خلق برخی از بهترین آثار پیکاسو داشتند. کوبیسم در سالهای تعیین‌کنندهٔ ۱۴–۱۹۰۷ به عنوان جدیدترین و بانفوذترین سبک هنری قرن بیستم بسیار مورد توجه قرار گرفت و وسعت پیدا کرد. زمان قطعی توسعهٔ آن در طول تابستان ۱۹۱۱ اتفاق افتاد. همان موقعی که پابلو پیکاسو و جرجیس براک پا به پای هم به این سبک نقاشی می‌کردند. تنگ، کوزه و کاسهٔ میوه (Carafe, Jug and Fiuit Boul) مراحل اولیهٔ این سبک نقاشی پیکاسو را نشان می‌دهد. سطوح آن با صراحت به چند قسمت تقسیم شده اما با این وجود به‌طور پیچیده‌ای چند تکه نشدند. از نظر شکل و قالب توده‌ای از خیال و وهم را در خود نگهداشته و با وجود این‌که از وجهٔ دراماتیکی آن کاسته شده‌است، اما قابل چشم‌پوشی نیست. در سیر تحولی این سبک، براک و پیکاسو کوبیسم تحلیلی را تقریباً در موضوع اختلال حواس کامل به وجود آوردند که در بین آثار پیکاسو ارگ‌زن (Accordionist) ترکیب گیج‌کننده‌ای از این نوع بود.
چندی بعد پیکاسو مرگ کوبیسم را با یادگاری زندگی آرام ماندولین و گیتار (Mondolin and Guitar) در طول مهمانی شب‌نشینی در پاریس در حضور شرکت‌کنندگان که فریاد می‌زدند «پیکاسو در میدان رقابت مرد» اعلام کرد. این مهمانی در آخر شب با یک شورش و آشوب به پایان رسید و تنها با ورود پلیس فرونشانده شد. سری تابلوهای رنگ‌آمیزی شدهٔ بعدی پیکاسو در سبک کوبیسم با ترکیبی شجاعانه در شکل‌های به هم پیوسته چنین قضاوتی را بی‌اعتبار می‌کند و در پایان از روش تکنیکی کارش به دفاع می‌پردازد. اما هنرمند حقیقتاً در پی احیای کشفیات قبلی خود نبود. واضح است که تصاویر بنیانی و نماهای اشباع شده گواهی به قدردانی او از پیشرفت هم‌زمان در نقاشی سورئالیست می‌دهد که مخصوصاً این تأثیر از آثار آندره ماسون و خوان میرو (Joan Miro) برخاسته است.
بعد از نمایش قطعه‌ای از موضوع خاموش‌سازی و کاهش نور در ۱۹۱۱، در سالهای بعد پیکاسو و براک تصورات ذهنی بیش‌تری را در نقاشی‌های خود به کار بردند که معمولاً از محیط هنرکده‌ها و کافه‌ها گرفته می‌شد و بدون کنار گذاشتن شیوه‌های کوبیسم تحلیلی، شیوهٔ جدیدی را توسعه دادند که به کوبیسم ترکیبی از آن نام برده می‌شد. در این نوع سبک ترکیباتی را با رنگهای متنوع و به‌طور وسیع‌تر به وجود آوردند و در تابستان سال ۱۹۱۲، براک اولین مقوایی را که چسب و گل‌رس و چیزهای دیگر را به آن می‌چسبانند ساخت و پیکاسو نیز در تابلوی «پیپ، گیلاس جام و عرق ویوکس» (Pipe, Glass, Bottle of vieux Marc) از همین شیوه پیروی کرد و کدری رنگ‌های کارهای قبلی او از بین رفت و شفاف شد و شفافیت این مورد با نشان دادن قسمت‌هایی از گیتار در پشت گیلاس نشان داده شده‌است و نیز مطمئناً فضایی را بین دیوار و صفحهٔ تصویر اشغال می‌کند و موقعیت‌های نسبی در تابلو کاملاً دو معنایی هستند.
از سال ۱۹۲۷ تا سال ۱۹۲۹ پابلو پیکاسو در فعالیت هنری خود از میان روش‌های کاری خود استقلال خود را به‌طور استادانه‌ای در آثارش به دست آورد و در دنبالهٔ کارهای گوناگون بهترین مثال موجود، تابلوی کارگاه هنری (The Studio) (۲۸–۱۹۲۷) است که به سبک کوبیسم ترکیبی به تصویر کشیده شده‌است که به اجرای مقتدر و برجسته تبدیل شده‌است تقابل خطوط با قواعد هندسی مشخص پیکر مجسمه‌های آن زمان پیکاسو را تداعی می‌کند. تصاویر در «کارگاه هنری» می‌تواند با مجسمهٔ نیم‌تنه در سمت چپ و پرترهٔ تمام قد در سمت راست به شکل ابتکاری بسیار عالی قابل تشخیص باشد او به میل بینندگان برای اعتقاد به حقیقت اشیای نمایش داده شده تکیه می‌کند و مجسمهٔ نیم‌تنه در این تابلو که سه چشم دارد ممکن است ویژگی‌های شخصیتی پیکاسو را در اثر هنری خود منعکس سازد. مطلبی که می‌توان از روی این تابلوهای پرارزش فهمید این است که اثر متقابل حقیقت و خیال، دغدغهٔ مهمی در تمام طول زندگی پیکاسو بود.
آثار
بالاترین قیمت پرداخت شده برای نقاشی پابلو پیکاسو ۱۲۶٫۴ میلیون دلار به تابلویی به نام پسری با پیپ بود که در تاریخ مه ۴، ۲۰۰۴ به فروش رفت
در نوامبر ۲۰۱۰ بیش از ۲۷۰ اثر ناشناخته از پیکاسو در فرانسه و در منزل پیرمردی کشف شد.
ولسوالی جلریز
جَلریز یکی از ولسوالی‌های ولایت میدان وردک در خاور افغانستان است. مرکز این ولسوالی در ۶۲٫۹ کیلومتری جنوب غربی کابل واقع شده، که شاهراه کابل-بهسود از وسط آن می‌گذرد. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ۵٩٬٩٢۰ نفر اعلام شده‌است. این ولسوالی یکی از تولیدکنندگان عمده کچالو و سیب است.
پابلو پیکاسو
آثار
تک تک تابلوها و طرح‌های پیکاسو، یادداشت‌های روزانهٔ اوست و مجموعهٔ آن‌ها کتاب زندگی او یا به بیان دیگر اتوبیوگرافی اش محسوب می‌شوند. تابلوی گرنیکا (نقاشی)ی او مهم‌ترین اثر هنری متعهد که بیش از میلیون‌ها تراکت و اعلامیهٔ تبلیغاتی در معرفی وحشت جنگ، ویرانی و قتل‌عام مردمان بی گناه یک شهر بی دفاع زیر اولین بمباران هوایی قرن بیستم در جامعهٔ جهانی تکثیر کرد، شناخته شد و تابلوی دوشیزگان آوینیون اش بزرگ‌ترین اثر هنری قرن بود.
ولسوالی جلریز
تاریخ
جلریز در جاده ابریشم بین کابل و بامیان قرار دارد. باور بر اینست که نام جلریز از کلمه دری جل یا جلا به معنی درخشنده و پسوند ریز به معنی پاشیدن گرفته شده‌است. احتمال بر آنست که این نام با دو رود که در آن جاریست مرتبط باشد.
پابلو پیکاسو
آثار
تابلوی نقاش و مدلش از کارهای پیکاسو در ابعاد بزرگ است که در موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود.
ولسوالی جلریز
تاریخ
در ١٩٧٩ نظر به موقعیت جغرافیایی و استراتیژیک آن، جلریز توسط مجاهدین گرفته شد. این تهاجم با واکنش سریع حکومت وقت مواجه شده و ۶۰-٧۰ تن از مجاهدین کشته شدند که در نتیجه دست مجاهدین از جلریز کوتاه شد. در جریان جنگ‌های داخلی افغانستان ١٩٩٢-٩۶ دوباره به دست مجاهدین افتاد و از ١٩٩۶-٢۰۰١ در دست طالبان بود. از ٢۰۰١ به بعد همزمان با تهاجم آمریکا و تشکیل حکومت موقت جلریز دوباره به دست نیروهای دولتی افتاد. در ٢۰۰۶ طالبان به مرکز ولایت میدان (کوته اشرو) نیز حمله کردند. بر بنیاد کتاب بررسی سالانه اداره ثبت و احوال نفوس افغانستان در ٢۰١٩, ٥٧,٨٧۰ نفر در جلریز ساکن هستند.
تقسیمات اداری
این ولسوالی به پنج حوزهٔ اداری زیر تقسیم گردیده‌است:
مردم
جلریز سکونتگاه عمدهٔ یکی از اقوام افغانستان، مردمان هزاره هستند. پشتون‌ها و تاجیک‌ها به‌صورت اقلیت در درهٔ جلریز و میدان‌شهر ساکن هستند.
اقتصاد و امکانات
جلریز یکی از تولیدکنندگان عمدهٔ کچالو و سیب در افغانستان است. همین‌طور گندم، زردآلو، لوبیا، چهارمغز، زردک، بادام، پیاز و …. به اندازهٔ رفع احتیاج کشت و پرورش داده می‌شوند. بر اساس آمار سال ٢۰۰٨، به تعداد ١٣۴٬٧۰۰ رأس مواشی در درهٔ جلریز موجود بود، که ۵۰٬۰۰۰ رأس آن گوسفند آن را گوسفند تشکیل داده بود. در ٢۰١٨، ٩ باب مکتب به‌درجهٔ لیسه، ١١ باب مکتب متوسطه، و ٨ باب مکتب ابتداییه در ولسوالی وجود داشت که توسط بودجهٔ وزارت معارف و به همکاری شوراهای مردمی ایجاد شده بودند. بر اساس گزارش‌ها، در این ولسوالی ۳۵۱ معلم که ۴١ معلم آن زنان است، تدریس می‌کنند. ۵ کلینیک صحی عالی، ٣ کلینیک صحی متوسطه و یک کلینیک صحی ابتدایی در جلریز مشغول به فعالیت هستند، که همه توسط کمیتهٔ سوئد برلی افغانستان تأسیس و به بهره‌برداری سپرده شده‌است.<"ref name="AAN>
حمل و نقل
جاده اصلی ارتباطی جلریز شاهراه کابل-بهسود است که درست از وسط ولسوالی می‌گذرد. تمامی جاده‌های این ولسوالی آسفالت شده هستند.
۴۵۱ (قمری)
۴۵۱ (قمری)، چهارصد و پنجاه و یکمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و سوم فوریه سال ۱۰۵۹ میلادی است.
منابع طبیعی کانادا
منابع طبیعی کانادا شرکت نفت و گاز کانادایی است، که در زمینه اکتشاف و استخراج نفت و گاز، همچنین تولید محصولات پتروشیمی فعالیت می‌کند.
بخشی از سهام شرکت منابع طبیعی کانادا در بازار بورس نیویورک و بازار بورس تورنتو معامله می‌شود. شرکت منابع طبیعی کانادا در سال ۲۰۰۹ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۲۵۱ از بزرگترین شرکت‌های عمومی جهان قرار گرفت.
جان گولسریان
جان گولسِریان (John Guleserian؛ زادهٔ April 7, 1976) یک فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا است.
او دانش‌آموختهٔ «دانشکدهٔ کلمبیا در شیکاگو» و «هنرستان فیلم اِی‌اف‌آی در لس آنجلس» (متعلق به بنیاد فیلم آمریکا) است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به برابرها و پیش از آنکه برویم اشاره نمود.
گورگن گریگوریانس
گورگن گریگوریانس (Գուրգէն Գրիգորեանս؛ ۱۳۱۲ - ۱۳۹۹) تدوینگر و متخصص امور فنی سینما ایرانی ارمنی‌تبار بود.
از کارهای قدیمی‌تر وی: کوچه مردها، نقره داغ، علی کنکوری، چریکه تارا و از کارهای بعدی او می‌توان به فیلم‌هایی چون: پاییزان، افق، کشتی آنجلیکا، اوینار، جنگ نفتکش‌ها، آتش سبز، وقتی همه خوابیم و ده‌ها عنوان دیگر اشاره کرد.
زندگی‌نامه
او در سال ۱۳۱۲ خورشیدی در تبریز متولد شده، در ۱۳ سالگی همراه خانواده خود به تهران نقل مکان کردند. در ۱۳۲۷ در یکی از آتلیه‌های عکاسی تهران در زمینهٔ ظهور و چاپ عکس فعالیت می‌کرد. در ۱۳۲۹ به دعوت شعبانعلی نسیمیان به استودیو عصر طلایی پیوست. وی از سال ۱۳۳۲ با فیلم سینمایی مشهدی عباد ساخته صمد صباحی فعالیتش را به عنوان نورپرداز دکور آغاز کرد. گریگوریانس از سال ۱۳۴۳ قطع نگاتیو محصولات استودیو عصر طلایی را نیز انجام داده و سپس از ۱۳۴۵ سینکرون و تدوین بیشتر تولیدات این استودیو را هم به عهده داشته‌است.
در سال ۱۳۵۳ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر وقت درآمد و در ادارهٔ کل امور سینمایی و سمعی و بصری مشغول به کار شد.
توجیه به کارگردانی منوچهر حقانی‌پرست نخستین فیلم گریگوریانس در سال‌های پس از انقلاب است.
۴۵۲ (قمری)
۴۵۲ (قمری)، چهارصد و پنجاه و دومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با دوازدهم فوریه سال ۱۰۶۰ میلادی است.
فرودگاه ایوو
فرودگاه ایوو یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا YIW است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور چین قرار دارد.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی
Yuncheng Guangong Airport is served by the following airlines:
عکس جدایی
عکس جدایی فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی مایکل وینر است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریس ریا، فلیسیتی کندال، باب هاسکینز، بن کینگزلی، جوانا لاملی، الیور رید، دایانا ریگ، گرت هانت، پاتریک رایکارت، پیتر دیویسن، نیکی هنسون، کارولین لنگریش، ادوارد هاردویک، نیکلا براینت، برایان پویسر، تیموتی کارلتون و سارا پریش ایفای نقش کرده‌اند.
علی کارتر
علی کارتر (Allister Carter؛ زادهٔ July 25, 1979) اسنوکرباز اهل انگلستان است. او دو نایب‌قهرمانی جهان را در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ در کارنامه دارد که در هر دوی این مسابقات در فینال مغلوب رونی اسولیوان شده است.
او پنج عنوان رنکینگ را به دست آورده است و برای مدت کوتاهی در رده بندی جهانی در سال 2010 به رتبه دوم رسیده است. نام مستعار او "کاپیتان" به این علت است که از سرگرمی هایش خلبانی هواپیما می‌باشد.
نزدیتسه
نزدیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در Plzeň-South District واقع شده‌است. نزدیتسه ۶٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۸ نفر جمعیت دارد و ۳۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
۴۵۳ (قمری)
۴۵۳ (قمری)، چهارصد و پنجاه و سومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با اول فوریه سال ۱۰۶۱ میلادی است.
پلوملک
پلوملک (به فرانسوی: Plumelec) یک کمون در فرانسه است که در canton of Saint-Jean-Brévelay واقع شده‌است.
خصوصیات
پلوملک ۵۸٫۳۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد.
خاسینتو بناونته
خاسینتو بناونته مارتینز نمایش‌نامه‌نویس اسپانیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات بود.
زندگی‌نامه
خاسینتو بناونته در ۱۲ اوت سال ۱۸۶۶ میلادی در مادرید اسپانیا متولد شد. او در میان ۳ فرزند خانواده از همه کوچکتر بود. پدرش یک پزشک متخصص اطفال بود که به آثار شکسپیر عشق می‌ورزید و علاقه‌اش را به نمایش‌نامه به فرزندانش منتقل می‌کرد. خاسینتو در مدرسه معتبر سن ایزیدور شروع به تحصیل کرد و بازی در نمایش‌های کوچک و نیز خیمه‌شب‌بازی را آموخت. سپس در سال ۱۸۸۲ برای تحصیل در رشته حقوق به دانشگاه مادرید رفت اما با مرگ پدرش در سال ۱۸۸۵ تحصیل را رها کرده به مقاله‌نویسی و کار ژورنالیستی روی آورد. در سال ۱۸۹۰ به عنوان بازیگر به کمپانی تئاتر مادرید پیوست.
بناونته به عنوان یک اشراف‌زاده و دارای وجهه مخافظه‌کاری سیاسی کارش را با نوشتن نمایش‌نامه‌هایی متضاد با نمایش‌نامه‌های ملودرام و زجرآور آغاز کرد. در سال‌های بعد او بیش از ۴۰ نمایشنامه نوشت.
در سال ۱۸۹۰ بناونته به انجمن نویسندگان نوگرای اسپانیا پیوست که برای اعتلای مجدد نام اسپانیا پس از جنگ با آمریکا تأسیس شده بود. وی سپس به عنوان سردبیر نشریه زندگی ادبی که سخنگوی انجمن یادشده بود انتخاب شد. وی همچنین مطالبی را هم برای روزنامه El Imparcial مادرید می‌نوشت.
در سال ۱۹۲۰ بناونته به عنوان مدیر تئاتر ملی اسپانیا برگزیده شد.
با پایان یافتن جنگ داخلی در اسپانیا بناونته به خاطر حمایتش از دیکتاتور اسپانیا ژنرال فرانکو در منزلش دستگیر شد.
بناونته با نمایش‌نامه شنبه شب به مدت ۲سال در نیویورک اجرا داشت شهرت جهانی یافت. همچنین نمایش‌نامه دیگرش LA MALQUERIDA تحسین جهانیان را برانگیخت.
در سال ۱۹۲۲ بناونته به دریافت جایزه نوبل ادبیات نایل شد اما به مراسم جشن نرفت و سفیر اسپانیا در سوئد جایزه را تحویل گرفت.
سرانجام در ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۵۴ یعنی ۱۰ سال پس از پایان جنگ جهانی دوم خاسینتو بناونته در حالیکه هیچ‌گاه ازدواج نکرده بود در مادرید بدرود حیات گفت. وی در طول دوران کاری اش نزدیک ۲۰۰ اثر از خود بر جای گذاشت.
سبک نوشتاری و شخصیت اجتماعی
از بناونته به عنوان بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس اسپانیایی در قرن بیستم یاد می‌شود. نمایش‌نامه‌های او بیشتر اخلاقی و فلسفی هستندو بناونته توانست در طول دوران فعالیتش زبان گفتار را جایگزین سبک نوشتاری متکلف کند. آثار او به دارا بودن دیالوگ‌های قوی و تکام دهنده معروف بودند که بناونته آن‌ها را به مضامین فلسفی و اخلاقی می‌آمیخت.
نمایش‌نامه آیین‌های جذاب که به سال ۱۹۰۷ توسط بناونته نوشته شد از بهترین نوشته‌های او به‌شمار می‌رود. وقایع این داستان خیمه شب بازی در قرن شانزدهم میلادی رخ می‌دهد. قهرمان این داستان، کریسپین، یک خدمتکار حیله‌گر است که مردم را قدرت حیله‌گری خویش می‌فریبد. او این چنین می‌نماید که ارباب فقیر او یک نجیب‌زاده پولدار است که با لباس مبدل مشغول انجام یک مأموریت سری دیپلماتیک است. بناونته معمولاً خودش نقش عروسک اصلی را در این نمایش اجرا می‌کرد. وی ادامه این نمایش را با نام شهر امن و شاد به سال ۱۹۱۶ منتشر کرد.
گازران (فراهان)
گازران روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۳ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
میان‌گذر
میانگذر به راه‌آهن، راه یا جاده‌ای گفته می‌شود که از میان دریاچه، تالاب یا خور عبور می‌کند و معمولاً با خاکریزی در آب ایجاد شده‌است.
اتحاد فرانسه و روسیه
اتحاد فرانسه و روسیه پیمانی نظامی میان جمهوری سوم فرانسه و امپراتوری روسیه از ۱۸۹۲ تا ۱۹۱۷ میلادی بود. این اتحاد که پس از برکناری بیسمارک از صدراعظمی آلمان و سقوط سیستم سوم بیسمارک امضا شد به انزوای بیست‌ساله سیاسی فرانسه در اروپا خاتمه بخشید و برتری و سیادت امپراتوری آلمان را به پایان برد. فرانسه تا انقلاب فوریه در ۱۹۱۷ شریک و متحد نظامی، سیاسی و اقتصادی روسیه باقی ماند.
اتحاد فرانسه و روسیه به همراه قرارداد سن پترزبورگ، باعث ایجاد اتفاق مثلث میان پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، جمهوری سوم فرانسه و امپراتوری روسیه گردید.
شکل‌گیری
پس از آنکه امپراتور آلمان، ویلهلم دوم، بیسمارک را از صدراعظمی برکنار کرد، اتریش-مجارستان که از زیر سایه وی رها شده بود دست به گسترش نفوذ خود در بالکان زد. این اقدام موجب نگرانی روسیه شد، چرا که این کشور خود را حامی ملت‌های مسیحی بالکان می‌دانست. از سوی دیگر ویلهلم دوم موافق سیاست تضمین اتحاد آلمان و روسیه در سیستم دیپلماسی بیسمارک که موجب انزوای فرانسه می‌شد نبود و آن را با روح اتحاد مثلث مغایر می‌دانست.
تزار روسیه علاقه‌ای به اتحاد با جمهوری فرانسه آزادی‌طلب نداشت، ولی پس از آنکه در جلب دوستی آلمان به نتیجه‌ای نرسید، به جانب فرانسه که پیشتر برای پیوند دوستی با روسیه اصرار داشت روی آورد و موجب به وجود آمدن موازنه‌ای جدید از قوا شد.
کنوانسیون نظامی
در ۱۸ اوت ۱۸۹۲ کنوانسیونی نظامی به امضای دو کشور رسید که عبارت بود از: توافق روسیه و فرانسه تا ۱۸۹۶ محرمانه بود و از آن تاریخ، اروپا به دو اردوگاه اتحاد مثلث و اتحاد فرانسه-روسیه تقسیم شد.
ولسوالی حصه اول بهسود
حصهٔ اول بهسود یکی از ولسوالی‌های ولایت میدان وردک در شرق افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۴۱٬۸۵۰ نفر اعلام شده‌است.
گروهای قومی و مذهبی
اکثر مردم بهسود هزاره هستند. به لحاظ مذهبی شیعه مذهب استند. علاوه بر شعییان ۱۲ امامی تعداد زیادی از باشندگان بهسود شیعیان اسماعیلی استند. در طول تاریخ اسماعیلیان با تعبیض، تعصب و مشکلات حاد مذهبی رو برو بوده‌اند. در منطقه سیاه‌سنگ اکثراً اسماعیلیان زندگی می‌کنند. قیوم خان فرزند آخند صافی از رهبران محلی اسماعیلیان بهسود از سوی یک تنظیم جهادی در یک مراسم عروسی ترور گردید.
مکان‌های تاریخی و مذهبی
سرای سیاه سنگ: سرای است که از زمان تجارت راه ابریشم باقی مانده‌است.
جماعت‌خانه اسماعیلیان نیز از بناهای مشهور این منطقه است که قدامت نزدیک به ۶۰ سال دارد.
شخصیت‌های نامدار حصه اول بهسود:
۱: استاد محمد کریم خلیلی ۲: محمد اسماعیل مبلغ ۳: روح‌الله نیکپا ۴: آخند صافی (اسماعیلی مذهب) ۵: قیوم خان فرزند آخند صافی ۶: ملا عاصم: خطیب جماعت‌خانه اسماعیلیان سیاه‌سنگ
اسپه‌ریز
اسپه ریز، روستایی از توابع بخش اورامان شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شالیار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
آریل (ابهام‌زدایی)
آریل می‌تواند دارای معانی و کاربردهای زیر باشد:
فیلم‌شناسی تام هالند
تام هالند یک بازیگر انگلستانی است. او حرفهٔ خود را با ایفای نقش در تئاتر وست اند از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ آغاز کرد. او با بازی در نقش اصلی در فیلم غیرممکن (۲۰۱۲) به شناخت بیشتری دست یافت. هالند همراه با کریس همسورث در فیلم در دل دریا (۲۰۱۵) به کارگردانی ران هاوارد بازی کرد.
نقش برجسته تام هالند به تصویر کشیدن پیتر پارکر/مرد عنکبوتی از زمین ۱۹۹۹۹۹ در فیلم کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی (۲۰۱۶) به کارگردانی برادران روسو بود. او در سال‌های بعد نپارکر زمین ۱۹۹۹۹۹تر پارکر را در دنیای سینمایی مارول در فیلم‌های مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (۲۰۱۷)، انتقام‌جویان: جنگ ابدیت (۲۰۱۸)، انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) و مرد عنکبوتی: دور از خانه (۲۰۱۹) تکرار کرد.
هالند همچنین به عنوان صداپیشه در فیلم‌های آریتی (۲۰۱۱)، لاک (۲۰۱۳)، جاسوسان نامحسوس (۲۰۱۹)، دولیتل (۲۰۲۰) و به پیش (۲۰۲۰) حضور داشته‌است.
۴۵۴ (قمری)
۴۵۴ (قمری)، چهارصد و پنجاه و چهارمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و یکم ژانویه سال ۱۰۶۲ میلادی است.
جکسون پولاک
پال جکسون پالک (زاده ۲۸ ژانویه ۱۹۱۲ – درگذشته ۱۱ اوت ۱۹۵۶) نقاش آمریکایی و از پیشگامان جنبش هیجان‌نمایی انتزاعی بود. او بیشتر برای سبک منحصر به فرد «نقاشی قطره‌ای» شناخته شده‌است.
زندگی هنری
در سال ۱۹۴۳ مدت کوتاهی به عنوان مرمت‌کار موزه نقاشی غیر واقع بینانه (نمونه اولیه‌ای برای موزه گوگنهایم) کار کرد. اواخر همان سال پکی گوگنهایم قراردادی را با او منعقد کرد که تا سال ۱۹۴۷ به طول می‌انجامید و به او اجازه می‌داد تا تمام وقت خود را به نقاشی اختصاص دهد. او اولین نمایشگاه انفرادی خود را در سال ۱۹۴۳ در گالری هنر این قرن گوگنهایم در نیویورک برگزار کرد. در اواسط دهه ۱۹۴۰، پولاک با شیوه‌ای کاملاً انتزاعی نقاشی می‌کرد و خود را از محدودیت‌های سه‌پایه نقاشی و عمود قرار دادن بوم آزاد می‌کند و بوم را بدون جهت و حالتی، بر روی زمین قرار می‌دهد. در سال ۱۹۴۷ سبک قطره‌ای او با بکاربردن چوب، ماله، یا چاقو برای چکاندن و پاشیدن رنگ بر روی بوم و همچنین ریختن رنگ به‌طور مستقیم از قوطی آن به وجود آمد. مفاهیم سورئالیست نقاشی ناخودآگاه و خودکار یادآوری روش قطره‌ای پالک است که آن را نقاشی کنشی نیز می‌نامند. سبکی که انقلابی بالقوه برای هنر معاصر تلقی شد و منجر به توسعه بیشتر هیجان‌نمایی انتزاعی گردید.
رد جکیت، ویرجینیای غربی
رد جکیت شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۸۱ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
آجیل نان
نام این گیاه آجیل نان با نام علمی BROSIMUM ALICASTRUM و نام انگلیسی BREADNUT میباشد.
گیاه آجیل نان عضوی از گروه خانواده توت به انگلیسی MORACEAE و بومی منطقه نواحی گرمسیر آمریکای لاتین میباشد.
از نام های رایج و دیگر این گیاه میشود به Maya nut ، Ramon Nut ، Ojoche ، Capomo اشاره کرد.
شرایط نگهداری
نور مورد نیاز: این گیاه باید در محیط های آفتابگیر باشد و به نور زیادی نیاز دارد.
آب مورد نیاز: آبیاری این گیاه باید به طور منظم و هفته ای سه بار انجام شود.
البته این گیاه در خشکی هم به خوبی دوام می آورد.
خاک مورد نیاز: این گیاه در خاک هایی با بافت های سبک و سنگین به خوبی رشد میکند.
دما مورد نیاز: این گیاه در دمای 22 الی 25 درجه سانتی گراد به خوبی رشد میکند.
آرگیشتی، کوتایک
آرگیشتی، کوتایک یک روستا در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال 	هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است.
دهستان بروانان مرکزی
دهستان بروانان مرکزی نام دهستانی در بخش ترکمانچای شهرستان میانه، استان آذربایجان شرقی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۷۴ نفر (۴۹۰ خانوار) بوده‌است.
۴۵۵ (قمری)
۴۵۵ (قمری)، چهارصد و پنجاه و پنجمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با دهم ژانویه سال ۱۰۶۳ میلادی است.
گونزالو د برسئو
زندگی‌نامه
او روحانی از عوام بود که در لاریوخا La Rioja به عنوان دفتر دار(سند دار) صومعهٔ سن میان دلا کاگویا San Millán de la Cogolla و سانتو دومینگو دسیلوس Santo Domingo de Silos کار می‌کرد. او به سختی تحصیل کرد، به همین سبب در شکل‌دهی تحصیلات عمومی تازه تأسیس شده، دانشگاههای پیشگام قرون وسطایی، در پالنسیا (Palencia) شرکت کرد که از اولین‌ها در اسپانیا بودندو مهم‌ترین اشاعه دهندهٔ نوع ادبی مستر دکلرسیا (Mester de Clerecia) بود. او گویش کاستیانا Castellana(اسپانیایی) را با به وجود آوردن زبان ادبی بهبود بخشید که برای این کار تعداد زیادی از کلمات را از زبان لاتین جمع آوری کرد و آن‌ها را با توجه به نوع ادبی شفاهی سنتی و مستر دخوگلریا (Mester de Jugleria(از نو تقسیم بندی کرد.
کارآزمایی دریایی
کارآزمایی دریایی (Sea trial) دوره آزمایشی یک شناور (شامل قایقها، کشتی‌ها و زیردریایی‌ها) است. این دوره توسط ملوانها به اصلاح "shakedown cruise" خوانده می‌شود. معمولاً این دوره آخرین مرحله ساخت است و در دریا صورت می‌گیرد و می‌توانند از چند ساعت تا چندین روز طول بکشد.
ارتشتار
اَرتِشتار، دومین طبقه از طبقات جامعهٔ ایران باستان بود. واژهٔ ارتشتار در اوستا به صورت رتشتار آمده که از دو جزء رته به معنی «گردونه» و شتار از ریشهٔ ستا به معنی «ایستادن» ساخته شده‌است. این نام در منابع مختلف به معنی گردونه‌ران، رزمندهٔ گردونه‌سوار، ایستنده بر گردونه و اسب‌سوار آمده‌است. این واژه در شاهنامهٔ فردوسی به صورت نیساریان آمده‌است. نیساریان ریشهٔ فارسی ندارد و تحریف‌شدهٔ واژهٔ تشتاریان و کوتاه‌شدهٔ کلمهٔ ارتشتاریان است.
کشتن و جلوگیری از هجوم دشمن به مرز و بوم خویش از صفات ارتشتاران است و عیوبی که باید از آنها بپرهیزند، عبارت‌اند از: ستمکاری، آزار، پیمان‌شکنی، نابخشایندگی، خشونت، تکبر و خوار شمردن دیگران.
تحقیقات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که استفاده از ارابه‌های جنگی در سرزمین‌های ایرانیان به هزاره سوم پیش از میلاد برمی‌گردد. اوستا سخن از ارابه‌های جنگی می‌کند که آنها را رتشتا می‌نامد. با این حال در یشت ۱۰٫۱۱، کلمه باید معنی «جنگجوی سوارکار» بدهد. از اینرو گرشویچ به‌طور متقاعد کننده‌ای استنباط می‌کند که باید از این کلمه معنی جنگجو را دریافت.
در فارسی نو
کلمه فارسی «اَرتش» که برگرفته از کلمه اَرتشتار است، با درک نادرست ساخته شده‌است. این تصور غلط نشئت‌گرفته از تفسیر معنایی کلمه اَرتشتار به صورت «ارتش‌دار» به معنیِ «دارندهٔ ارتش» صورت گرفته‌است.
فرهنگستان زبانِ فارسی که توسط رضاشاه تأسیس گشت، در درک معنی اَرتشدار دچار اشتباه شد و کلمه مشتق «اَرتش» فارسی را از آن ساخت. این خطا به صورت رسمی پذیرفته شد و نظامیان ایرانی از آن زمان به بعد، ارتش نام گرفت.
تحقیقات باستان‌شناسی
تحقیقات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که استفاده از ارابه در سرزمین ایران به هزارهٔ سوم پیش از میلاد بازمی‌گردد. گرچه اوستا از ارابه‌ران به عنوان raθaēštā سخن می‌گوید، با این حال، این کلمه به معنی «جنگجوی سوارکار» است. از اینرو، گرشویچ به‌طور متقاعدکننده‌ای استنباط می‌کند که این کلمه عموماً در زمینه جنگجو کاربرد دارد.
اقتصاد متن‌باز
اقتصاد متن باز یک پلت‌فرم اقتصادی مبتنی بر همکاری باز برای تولید نرم‌افزار، خدمات یا محصولات دیگر است. این روش ابتدا برای صنعت نرم‌افزار متن باز درخواست شد. این مدل اقتصادی ممکن است برای گسترهٔ وسیعی از سرمایه‌گذاری‌ها درخواست شود.
دودوک معمولی
دودوَک معمولی یا دودوَک کرم‌رنگ پرنده‌ای است صحرایی و مهاجر عابر، گاهی برای مدتی نه بس طولانی نیز مقیم می‌شود. این پرنده در پایهٔ درختان کوکچ صحرایی و بوته‌زار لانه می‌سازد. در مناطق شبه صحرایی، مناطق شنی، و در کنار آبدان‌ها (آودون) دیده می‌شود. در بیابان‌ها و دشت‌های نیمه بیابانی و نیمه خشک نیز زندگی می‌کند و در دو فصل بهار و پاییز به سرزمین‌هایی اطراف خود مهاجرت می‌کند.
اقتصاد متن‌باز
برخی از ویژگی‌های اقتصاد متن باز می‌تواند شامل این موارد باشد: کار یا سرمایه‌گذاری بدون ابراز توقع بازده انجام می‌شود؛ محصولات یا خدمات به واسطهٔ همکاری میان کاربران و توسعه دهندگان تولید می‌شود؛ هیچ مالکیت مستقیمی بر خود سرمایه‌گذاری وجود ندارد.
پرچم سیرالئون
پرچم سیرالئون پرچمی سه‌رنگ با تناسب ۲:۳ است که در سال ۱۹۶۱ میلادی پذیرفته شد. این پرچم از سه نوار افقی هم‌اندازهٔ سبز، سفید و آبی‌رنگ تشکیل شده است که نوار سبز در بالا، سفید در میان و آبی در پایین آنها قرار دارد.