cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
گشایش و رهایش
گشایش و رهایش کتابی است منسوب به ناصرخسرو که در آن به سی پرسش فلسفی و کلامی پرداخته شده است. این کتاب دو بار توسط سعید نفیسی و فقیر محمد هونزای تصحیح شده است. متن موجود از این کتاب شامل ناهماهنگی‌ها و چندصدایی‌های بسیار است. برخی محققان انتساب کتاب به ناصرخسرو را پذیرفته‌اند و این ناهماهنگی‌ها را به تصرفات کاتب یا مترجم نسبت داده‌اند اما برخی انتساب متن به ناصرخسرو را رد کرده‌اند و معتقدند کتاب موجود در واقع ردیه‌ای است احتمالاً نوشته‌شده در قرن هفتم یا هشتم بر کتابی به نام گشایش و رهایش احتمالاً نوشته‌شده در دورهٔ مستنصر فاطمی.
فهرست افراد نام‌برده‌شده در اسناد پاندورا
این صفحه فهرستی از افرادی است که نام‌شان در اسناد پاندورا آمده‌است. این اسناد پنج سال پس از افشای اسناد معروف به پاناما منتشر شده‌اند که نشان می‌داد ثروتمندان جهان چگونه ثروت خود را به شیوه‌هایی مخفی می‌کنند که مأموران دولتی قادر به رصد آن نیستند. منبع اسناد پاندورا، اطلاعات درزکردهٔ ۱۴ شرکت مالی و حقوقی در پناهگاه‌های مالیاتی همچون جزایر ویرجین بریتانیا، پاناما، بلیز، قبرس، امارات متحده عربی، سنگاپور و سوئیس هستند. بررسی این اطلاعات زیر نظر کنسرسیوم بین‌المللی روزنامه‌نگاران تحقیقی و توسط ۶۵۰ گزارشگر در ۱۱۷ کشور مختلف انجام شده‌است.
شوگو تانیگوچی
شوگو تانیگوچی (谷口 彰悟؛ زادهٔ July 15, 1991) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
لوئیس مادرو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد.
فنلا وولگار
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به جاسوسان ورشو، راه و رسم زندگی ما، پوآرو، چگونه دوستان را از دست بدهیم و مردم را با خود بیگانه کنیم، ورا دریک، تو یک غریبه بلند قد سیاهپوش را ملاقات خواهی کرد، آقای ترنر، آقای جونز، جودی، جایگاه زیبایی، خبر داغ، داخل شماره ۹، سنت ترینیان، دکتر هو، آدمکشان میدسامر، چیزهای روشن جوان و ویکتوریا و عبدل اشاره کرد.
کنگو کاواماتا
کنگو کاواماتا (川又 堅碁؛ زادهٔ October 14, 1989) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
فینال لیگ اروپا ۲۰۱۹
فینال لیگ اروپا ۲۰۱۹ (2019 UEFA Europa League Final) مسابقه نهایی لیگ اروپا ۱۹–۲۰۱۸ است که زیر نظر یوفا برگزار می‌شود. این بازی در ۲۹ مه ۲۰۱۹ در ورزشگاه المپیک واقع در باکو، جمهوری آذربایجان برگزار شده‌است.
باشگاه فوتبال چلسی در این دیدار با برتری ۴ بر یک مقابل باشگاه فوتبال آرسنال به قهرمانی این دوره از مسابقات دست پیدا کرد. در پایان بازی پیتر چک بازیکن سابق چلسی از فوتبال باشگاهی خداحافظی کرد
ورزشگاه المپیک باکو
ورزشگاه المپیک باکو میزبان بازی خواهد بود. این ورزشگاه در شهر باکو قرار دارد و به عنوان خانهٔ تیم فوتبال قره‌باغ، گنجایش ۶۸٬۷۰۰ تماشاگر را دارد.
مسیر تا فینال
''توجه: گل‌های فینالیست‌ها در سمت راست آمده‌اند. (خ: خانه، ب: بیرون از خانه)''
تاکاشی ناگای (کشتی‌گیر)
تاکاشی ناگای (永井 隆) کشتی‌گیر سابق اهل ژاپن است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرد.
سیمون براون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۷۶)
سیمون براون (Simon Brown؛ زادهٔ December 3, 1976) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال ولینگ یونایتد، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال آیلزبری یونایتد، باشگاه فوتبال کینگستونیان، و باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون اشاره کرد.
آقای بنارسی (فیلم ۱۹۹۷)
آقای بنارسی فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی دیوید داوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوویندا، رامیا کریشنان، قادرخان، بیندو، شاکتی کاپور ایفای نقش کرده‌اند.
سیمون براون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۳)
سیمون براون (Simon Brown؛ زادهٔ September 18, 1983 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال منزفیلد تاون، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال کیدرمینستر هاریرس، باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال ایستوود، و باشگاه فوتبال ورکسام اشاره کرد.
دولت کوچک (فیلم)
دولت کوچک یا پلیس عاشق فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی ویرمال کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوویندا، شیلپا شتی، قادرخان، آریونا ایرانی، دیویا دوتا ایفای نقش کرده‌اند.
سیمون برمن
سیمون برمن (Simon Burman؛ زادهٔ November 26, 1965 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویموث و باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد اشاره کرد.
ریوتا موریوکا
ریوتا موریوکا (森岡 亮太؛ زادهٔ April 12, 1991) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
هارلوک: دزدان فضایی
{{Infobox film }} }} }} هارلوک: دزدان فضایی (Harlock: Space Pirate) یک فیلم انیمه در ژانر علمی تخیلی، اکشن، و درام است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
لوئیس میگل اسکالادا
لوئیس میگل اسکالادا (Luis Miguel Escalada؛ زادهٔ February 27, 1986) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتافوگو، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال ال‌دی‌یو کیتو، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال اسپورتینگ کریستال، باشگاه فوتبال پورتو، و رئال سالت لیک اشاره کرد.
تاتسویا ساکای
تاتسویا ساکای (坂井 達弥؛ زادهٔ November 19, 1990) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
کوه بن‌رو
کوه بن رو یک کوه در البرز مرکزی رشته کوه البرز در استان البرز ایران است. این کوه ۲۸۶۳ متر ارتفاع دارد.
لوئیس مونگه (بازیکن فوتبال)
لوئیس مونگه (Luis Monge؛ زادهٔ January 27, 1992) بازیکن فوتبال است.
لوئیس میگوئل رودریگز (بازیکن فوتبال)
لوئیس میگوئل رودریگز (Luis Miguel Rodríguez؛ زادهٔ January 1, 1985) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
یوکی کوبایاشی
یوکی کوبایاشی (小林 祐希؛ زادهٔ April 24, 1992) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
سیمون بولاک
سیمون بولاک (Simon Bullock؛ زادهٔ September 28, 1962) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوک سیتی اشاره کرد.
عرفان الهی
عرفان الهی کشتی‌گیر آزادکار، عضو تیم ملی ایران است.
عرفان الهی دارندهٔ مدال طلای جوانان جهان در وزن ۷۰ کیلوگرم در مسابقات ۲۰۲۱ اوفای روسیه و نایب قهرمان نوجوانان جهان در وزن ۶۰ کیلوگرم در مسابقات ۲۰۱۹ صوفیه بلغارستان است. الهی با پیروزی بر امیرحسین مقصودی در مسابقات انتخابی، دوبندهٔ تیم ملی را در مسابقات جهانی نروژ در سال ۲۰۲۱ به دست آورد.
موتور قادربخش
موتور قادربخش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موتور غلامرضا (زاهدان)
موتور غلامرضا یا حاجی عبدل روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۴ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
باربارا بارنز
از مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خانم مارپل، پوآرو اشاره نمود.
سیمون بلک (بازیکن فوتبال انگلیسی)
سیمون بلک (Simon Black؛ زادهٔ November 9, 1975) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
موتور فتح‌الله شه‌بخش
موتور فتح‌الله شه‌بخش روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۱ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
لوئیس اوجدا
لوئیس اوجدا (Luis Ojeda؛ زادهٔ March 21, 1990) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد.
موتور فضابیک
موتور فضابیک روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
ریوتا ناگاکی
ریوتا ناگاکی (永木 亮太؛ زادهٔ June 4, 1988) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده‌است.
جین هاو
جین هاو (Jane How؛ زادهٔ December 21, 1950) بازیگر اهل بریتانیا است.
صالح کامرانی
صالح کامرانی (زاده ۱۹۷۲) وکیل، فعال حقوق بشر و سیاستمدار با ایرانی با اصالت آذربایجانی است. وی شهروند دوتابعیتی است و ملیتی سوئدی دارا است. عفو بین‌الملل، او را زندانی عقیدتی می‌داند. وی بارها به دلیل فعالیت‌هایش تهدید و مورد آزار و اذیت سرویس‌های امنیتی ایران قرار گرفت و در سال ۲۰۰۶ ربوده شد. او به یک سال زندان محکوم شد و پس صرف دوران محکومیت مجبور به ترک ایران شد و به سوئد رفت و در آنجا حزب مرکزی آذربایجان و تلویزیون AnT را تأسیس کرد.
موتور کریم بخش
موتور کریم بخش یا حاجی زمان روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
صالح کامرانی
اوایل زندگی
صالح کامرانی در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۲ در شهر اهر آذربایجان شرقی ایران در خانواده ای آذربایجانی ایرانی متولد شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، وارد دانشکده حقوق دانشگاه شیراز شد. کامرانی ضمن تحصیل در آنجا، دوره‌های زبان و ادبیات آذربایجانی را در خوابگاه دانشگاه آغاز کرد. کامرانی همچنین از دانشگاه شیراز فوق لیسانس گرفت.
موتور کریم بخش
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
لوئیس اولیورا
لوئیس اولیورا (Luis Olivera؛ زادهٔ October 24, 1998) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Argentina national under-17 football team بازی کرده‌است.
گراهام برنچ
شاخه گراهام (Graham Branch؛ زادهٔ February 12, 1972 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال کولوین بای، باشگاه فوتبال کامل لایرد، باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی، و باشگاه فوتبال برنلی اشاره کرد.
حسین شرقی
حسین شرقی (زاده ۱۲۸۲ – درگذشته ؟) سیاست‌مدار کمونیست و روزنامه‌نگار ایرانی بود. وی اصالتاً آذربایجانی ایرانی متولد شده در آسیای میانه بود و مدتی رهبری فرقه عدالت را برعهده داشت.
زندگی و فعالیت‌ها
حسین شرقی در سال ۱۲۸۲ (۱۸۹۳) آسیای میانه محل زندگی پدر تبریزی خیاطش به‌دنیا آمد. او در مدارس محلی ایران تحصیل کرد و سپس وارد دانشگاه زحمتکشان شرق مسکو شد. این دانشگاه، برای آسیا و خاورمیانه کادرهای حزبی تربیت می‌کرد.
مرگ
طبق گفته یرواند آبراهامیان در کتاب ایران بین دو انقلاب، حسین شرقی در جریان تصفیه‌های استالین کشته‌شد.
کاترین راسل
کاترین راسل (Catherine Russell؛ زادهٔ April 17, 1965) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به شهر هالبی، ماجراهای شرلوک هلمز، پوآرو، شاهد خاموش و پیت در برابر زندگی اشاره نمود.
رصدخانه برلین
رصدخانه برلین یک مؤسسهٔ اخترشناسی آلمانی در کنار مجموعه ای از رصدخانه‌ها و سازمان‌های مرتبط به آن است که از سدهٔ ۱۸ آغاز به کار کرده و در شهر برلین و در اطراف آن در آلمان قرار دارد. ریشهٔ بنای آن به سال ۱۷۰۰ بر می‌گردد زمانی که گوتفرید لایبنیتس «انجمن علوم براندنبورگ» (Sozietät der Wissenschaften) را راه‌اندازی کرد که بعداً (۱۷۴۴) به فرهنگستان علوم پروس تبدیل شد: (Preußische Akademie der Wissenschaften). در آن زمان انجمن هیچ رصدخانه‌ای نداشت اما با این وجود، گوتفرید کرچ، یک اخترشناس از یک رصدخانه خصوصی در برلین برای مشاهده وجود داشت. اولین رصدخانه کوچک توسط او در سال ۱۷۱۱ ساخته شد و هزینهٔ آن را خود با انجام محاسبات تقویم تأمین کرد.
گسترش
اگرچه رصدخانه اصلی در حومه شهر ساخته شده‌بود، اما با گذشت زمان شهر به حدی گسترش یافت که پس از دو قرن رصدخانه در وسط سکونتگاه‌های دیگر قرار گرفت که مشاهدات را بسیار دشوار کرد و پیشنهادی برای انتقال رصدخانه ارائه شد. رصدخانه در سال ۱۹۱۳ به پوتسدام-بابلسبرگ منتقل شد (رصدخانه IAU کد ۵۳۶) و از سال ۱۹۹۲ توسط مؤسسه اخترفیزیک لایب نیتس، پوتسدام (AIP) مدیریت می‌شود؛ هرچند که از قرن بیستم برای مشاهدات نجومی آلمان استفاده نشده‌است.
در برلین رصدخانه ویلهلم فورستر (کد IAU 544)، Archenhold Sternwarte, Berlin-Treptow (رصدخانه آرچنهولد؛ کد IAU 604)، «Urania Sternwarte» (رصدخانه اورانیا، IAU کد ۵۳۷) و رصدخانه Bruno H. Bürgel باقی مانده‌اند.
کوه باغ پهنه
کوه باغ پهنه یک کوه در البرز مرکزی رشته کوه البرز در استان البرز ایران است. این کوه ۲۱۴۳ متر ارتفاع دارد.
آرمان زرین‌کوب
آرمان زرین‌کوب تهیه‌کننده اهل ایران است.
موتور کمال اسماعیل‌زهی
موتور کمال اسماعیل‌زهی روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۶ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
مغز متفکر
مغز متفکر یا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یویچی مارویاما
یویچی مارویاما (丸山 祐市؛ زادهٔ June 16, 1989) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده است.
لوئیس اوئزبال
لوئیس اوئزبال (Luis Oruezábal; May 13, 1952 – 1952:5:13, December 31, 2014) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گرانادا و باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد اشاره کرد.
لوئیس پابلو پوتسوتو
لوئیس پابلو پوتسوتو (Luis Pablo Pozzuto؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال است.
جافری بیورز
جافری بیورز (Geoffrey Beevers؛ زادهٔ January 15, 1941) بازیگر و کارگردان نمایش اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به دکتر هو، پوآرو، راهی طولانی تا فینچلی و برخورد تایتان‌ها اشاره کرد.
موتور گلزار
موتور گلزار روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
فغانیش
فُغانیش یا  فغانی (در ویکیپدیای انگلیسیFaghanish ) نام پادشاه  هیطالیه که فردوسی آن را از پهلوانان چغانی شمرده است. بنابر شاهنامه فردوسی در اختلاف بین دو برادر هرمز یزدگرد و پیروز یزدگرد فرزندان یزدگرد دوم فغانیش به پیروز یزدگرد برای غلبه بر برادر کمک نظامی کرد و در مقابل از پیروز یزدگرد دو شهر ترمذ و ویسه‌گرد که از زمان یزدگرد دوم، جزو خاک هیتال بوده، را طلب نموده و خواستار وفاداری پیروز یزدگرد به آن پیمان‌ها شد، پیروز یزدگرد آن را پذیرفت. فغانیش برای یاری به پیروز یزدگرد سی‌هزار شمشیرزن در اختیار پیروز یزدگرد داد تا در نبرد بر سر به شاهی بر برادر به پیروزی برسد. فغانیش تا دوره کسری‌انوشیروان زنده بود.
فغانیش و یاری به پیروز یزدگرد
یاری فغانیش به پیروز یزدگرد در تاریخ طبری چنین آمده است:« هرمز پس از مرگ پدر به پادشاهی رسید و فیروز از وی گریخت و به دیار هیطالیا رفت و قصه خویش و برادرش را با پادشاه آنجا فرو خواند و گفت که پادشاهی حق اوست و تقاضا کرد سپاهی بدو بدهد که به کمک آنها با هرمز پیکار کند و پادشاهی پدر را بگیرد و با کمک سپاه او با هرمز بجنگید و وی را بکشت و سپاهش را بپراکند و بر پادشاهی تسلط یافت».
در کتاب غررالسیر ثعالبی از کمک خواستن پیروز یزدگرد از فغانیش سخنی به میان نیامده است اما از جنگ دو برادر سخن می‌گوید و قحطی گسترده چندین ساله را به جنگ دو برادر نسبت می‌دهد:« و سپس[ فیروز ] به گاه درآمد و افسر برسر نهاد لیکن آسمان از بارش، زفتی کرد و زمین برکتش را از یاد برد. بادهاییکه دهش و مهر خدا را با خود می‌آورد، از وزیدن فروماند و آبها و زمین فرو رفت و چشمه‌ها بخوشید و کشتزارها خشکید و درختان بار ندادند و آسمان خشکسالی آورد و کار بر مردم دشوار گردید و قحطی به درازا کشید و گرسنگی هفت سال بپایید چنان که از خشکسالی روزگار یوسف علیه السلام درگذشت .»
همچنان که دیده می‌شود، کمک خواستن پیروز یزدگرد از پادشاه  هیطالیه در هر دو متن تاریخ طبری و شاهنامه فردوسی آمده است، هیچ یک از دو کتاب تاریخ طبری و کتاب غررالسیر ثعالبی به واگذاری دو شهر اشاره نکرده است. انتهای داستان از دید شاهنامه فردوسی با هر دو کتاب غررالسیر ثعالبی و تاریخ طبری کاملاً متفاوت است. بنا به شاهنامه فردوسی پس از پیروزی پیروز یزدگرد بر برادرش هرمز، پیروز با او با مهربانی رفتار می‌کند.
فغانیش در دوره انوشیروان عادل
بنا بر شاهنامه فردوسی فغانیش تا دوره خسرو انوشیروان زنده بود. فغانیش با انوشیروان رابطه خوبی داشت و از انوشیروان با عنوان فردی با خرد یاد می‌کند.
خاندان سوما
خاندان سوماً یک خاندان ژاپنی در ولایت موتسو بود که در طول قرن شانزدهم در دوره سنگوکو برای اقدامات خود مشهور بود.
جایزه پلنگ برفی
جایزۀ پلنگ برفی یک جایزهٔ کوهنوردی در منطقهٔ شوروی پیشین است که به کوهنوردان بسیار با تجربه اعطا می‌شود. برای دریافت این جایزه یک کوهنورد باید می‌توانست بر فراز تمام کوه‌های ۷٬۰۰۰ متری منطقهٔ شوروی پیشین بایستد.
موتور محمود
موتور محمود روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
لوئیس پااندریا
لوئیس پااندریا (Luis Papandrea؛ زادهٔ August 8, 1952) بازیکن فوتبال است.
موتور محمود
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۳ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
جایزه پلنگ برفی
سه قله از قله‌های پلنگ برفی در منطقهٔ پامیر کشور تاجیکستان واقع شده‌است. قلهٔ اسماعیل سامانی (کمونیزم) ۷٬۴۹۵ متر، قلهٔ کورژنوسکایا ۷٬۱۰۵ متر، قلهٔ ابن سینا (لنین) ۷٬۱۳۴ متر بر روی مرز قرقیزستان و تاجیکستان واقع شده‌اند. دو قلهٔ دیگر در منطقهٔ تیان‌شان قرار دارد. قلهٔ جنگش چاقوسو (پوبدا) ۷٬۴۳۹ متر در قرقیزستان-چین و قلهٔ خان تنگری ۷٬۰۱۰ متر در قرقیزستان-قزاقستان قله‌های دیگر پلنگ برفی هستند.
ارتفاع زمینی قلۀ خان تنگری ۶٬۹۹۵ متر است اما حجم یخ و برف کلاه برفی روی قله ارتفاع را به ۷٬۰۱۰ متر رسانده‌است. به همین دلیل این قله نیز جزو هفت هزار متری‌ها برشمرده می‌شود.
براساس سختی قلهٔ پوبدا سخت‌ترین و خطرناک‌ترین قله است. رتبه‌های بعدی سختی به خان تنگری، اسماعیل سامانی، کورژنوسکایا و ابن سینا تعلق می‌گیرد.
بیش از ۶۵۰ کوهنورد که شامل ۳۱ زن می‌شود این نشان را از سال ۱۹۶۱م تا ۲۰۱۶م دریافت کرده‌اند.
قله‌ها
فهرست قله‌های پلنگ برفی:
ایرانی‌های دریافت‌کنندۀ جایزه
ایرانی‌هایی که تاکنون توانسته‌اند این نشان را دریافت کنند در زیر نامشان آمده‌است:
Wait (دستور)
wait در کامپیوتر یک فرمان است که تا پایان پردازش موجود در پس‌زمینه صبر می‌کند.
کاربرد
که در آن n یک PID (شناسه فرایند) یا یک job ID از پردازشی که در حال انجام در پس‌زمینه می‌باشد، است. اگر n وارد نشود، دستور تا اتمام تمام فرایندها صبر می‌کند.
wait به طور معمول وضعیت خروج آخرین پردازشی که اتمام شده را برمی‌گرداند. در زمانی که پردازش n وجود نداشته ۱۲۷ را برمی‌گرداند و در زمانی که هیچ پردازشی وجود نداشته باشد ۰ را برمی‌گرداند.
شان برادبری
شان برادبری (Shaun Bradbury؛ زادهٔ February 11, 1974) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال بریج‌نورث تاون، و باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد اشاره کرد.
کوه باغه‌چال
کوه باغه‌چال یک کوه در البرز مرکزی رشته کوه البرز در استان البرز ایران است. این کوه ۲۶۸۲ متر ارتفاع دارد.
شان بات
شان بات (Shaun Batt؛ زادهٔ February 22, 1987) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال ایست تاروک یونایتد، باشگاه فوتبال کراولی تاون، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال میلوال، باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال چزنت، و باشگاه فوتبال سنت آلبنز سیتی اشاره کرد.
شهرستان ایواسه، فوکوشیما
بخش ایواسه، فوکوشیما یک بخش واقع در استان فوکوشیما در ژاپن است.
در سال ۲۰۰۳ در این منطقه جمعیت حدود ۳۱۸۴۷ و تراکم ۸۳٫۵۰ نفر در هر کیلومتر مربع بود. مساحت کل ۳۸۱٫۳۸ کیلومتر مربع است.
مگوهیمه
مگوهیمه ، یوشی هیمه تامورا گوزن (田村御前)، یوتوکوئین (陽徳院)، (January 1, 1568 – February 21, 1653) یک زن ژاپنی در دوره آزوچی-مومویاما و دوره ادو بود. وی تنها دختر «تامورا کیوآکی» بود و در سن دوازده سالگی در سال ۱۵۷۹ به همسری داته ماسامونه که او نیز در این زمان سیزده سال داشت، درآمد. پس از ازدواج شایعه شده بود که پدر و خاندان پدری او در حال توطئه و خیانت به شوهر او ماسامونه هستند به این علت ماسامونه دایه و بسیاری از کنیزان او را اعدام کرد. مدرکی که از این خیانت و سوء ظن حمایت کند وجود ندارد. پس از این حادثه روابط بین زن و شوهر به سردی گرایید. اما در نهایت اصلاح شد و در سال ۱۶۹۴ اولین فرزندشان ایروهاهیمه (بعدها همسر پسر ششم ایه‌یاسو توکوگاوا بنام ماتسودایرا تاداترو) به دنیا آمد. مگوهیمه سپس داته تادامونه وارث ماسامونه و دو فرزند دیگر را به دنیا آورد. در یک مرحله از زندگی‌اش به مذهب مسیحیت گروید ولی بار دیگر به مذهب بودایی برگشت. وی پس از مرگ ماسامونه به یک راهب بودایی تبدیل شد. نام یوتوکوئین را بر خود گذاشت.
موتور مزار
موتور مزار روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
خاندان نیکایدو
خاندان نیکایدو یکی از خاندان‌های سامورایی در ژاپن بود که بر بخش ایواسه، فوکوشیما در ولایت موتسو در دوره سنگوکو حکمرانی می‌کرد.
شان بروکس
شان بروکس (Shaun Brooks؛ زادهٔ October 9, 1962 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال وورتینگ، و باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث اشاره کرد.
موتور مراد براهویی
موتور مراد براهویی یا ستار روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
لوئیس پنترلی
لوئیس پنترلی (Luis Pentrelli؛ زادهٔ June 15, 1932) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، باشگاه فوتبال اودینزه، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
کوه برنگان
کوه برنگان یک کوه در البرز مرکزی رشته کوه البرز در استان البرز ایران است. این کوه ۲۰۸۴ متر ارتفاع دارد.
موتور مصریان شه‌بخش
موتور مصریان شه‌بخش روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۷ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
لوئیس راواچینو
لوئیس راواچینو (Luis Ravaschino; January 15, 1903 – 1903:1:15, March 30, 1988) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه اتلتیکو ایندپندینته و باشگاه فوتبال لانوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
پریکلس
پریکلس (Περικλῆς Periklēs, در لهجه آتنی کلاسیک؛ حدود ۴۹۵ – ۴۲۹ پیش از میلاد) دولتمرد، سخنور و ژنرال برجسته و تأثیرگذار آتنی در دوران طلایی این شهر، به ویژه در زمان بین جنگ‌های پارس و پلوپونزی بود. او از سمت مادری خود، از خانوادهٔ قدرتمند و بانفوذ آلکمائون بود. پریکلس چنان تأثیر عمیقی در جامعه آتن داشت که توسط توسیدید، مورخ معاصر، به عنوان «اولین شهروند آتن» تحسین شد. پریکلس لیگ دلوس را به امپراتوری آتن تبدیل کرد و طی دو سال اول جنگ پلوپونز آتنیان را رهبری کرد. دوره‌ای که وی در آن حاکم آتن بود، تقریباً از سال ۴۶۱ تا ۴۲۹ قبل از میلاد است، گاهی اوقات این بازهٔ زمانی به عنوان «عصر پریکلس» هم شناخته می‌شود، اما دورهٔ مذکور می‌تواند شامل عصر جنگ‌های پارسیان یا اواخر قرن بعدی هم باشد.
سال‌های ابتدایی
پریکلس حدود سال ۴۹۵ قبل از میلاد، در آتن، یونان متولد شد. او پسر سیاستمداری به نام زانتیپوس بود که در ۴۸۵ یا ۴۸۴ پیش از میلاد، طرد شده بود، ولی فقط پنج سال بعد به فرمان مشروط آتنی‌ها، که پس از در پیروزی یونانیان در میکال صادر شد، به شهر بازگشت. مادر پریکلس، آگاریسته، عضو خانوادهٔ قدرتمند و با اصالت دارای مناقشه، به نام آلکمائون، بود و نسبت خانوادگی او نقش مهمی در کمک به شروع فعالیت‌های سیاسی زانتیپوس داشت. آگاریسته نوهٔ بزرگ کلئیستنس، جبار شهر سیکون، و خواهرزادهٔ حاکم اصلاح‌طلب آتن، کلئیستنس، بود.
طبق گفته‌های هرودوت و پلوتارک، چند شب قبل از تولد پریکلس، آگاریسته در خواب دید که یک شیر به دنیا آورده‌است. افسانه‌ها می‌گویند که فیلیپ دوم مقدونی قبل از تولد پسرش، اسکندر بزرگ، رؤیای مشابهی داشته‌است. تعبیر خواب شیر را به عنوان نمادی سنتی از عظمت قلمداد می‌کنند، اما ممکن است این داستان به بزرگی غیرمعمول اندازهٔ جمجمهٔ پریکلس نیز اشاره کند، چنان‌که کمدین‌های معاصرش او را به این علت مسخره کرده و کله‌اش را به گیاه پیاز دریایی تشبیه می‌کردند. اگرچه پلوتارک ادعا می‌کند که این بدشکلی بدان دلیل بوده‌است که پریکلس همیشه با کلاهخود به تصویر کشیده می‌شود، اما چنین نیست؛ کلاهخود او در واقع نماد مقام رسمی او، به عنوان یک استراتیگوس (ژنرال) بود.
اشرافی‌ و ثروتمند بودن خانواده‌اش به او این امکان را می‌داد که گرایش خود را به تحصیل کاملاً دنبال کند. وی موسیقی را از استادان آن زمان آموخت (دامون یا پیتوکلیدس می‌توانستند استاد او باشند) و به نظر وی اولین سیاستمداری است که اهمیت فلسفه را می‌داند. وی از همراهی فیلسوفانی همچون پروتاگوراس، زنون الئایی و آناکساگوراس برخوردار بود. به ویژه با آناکساگوراس دوست صمیمی بود و او تأثیر زیادی بر وی گذاشته بود.
طرز فکر و کاریزمای بلاغی پریکلس احتمالاً بخشی از تأکید آناکساگوراس بر آرامش عاطفی در برابر مشکلات و بدبینی نسبت به پدیده‌های الهی بوده‌است. آرامش و خویشتنداری مثال‌زدنی وی نیز غالباً به عنوان نتیجهٔ همنشینیش با آناکساگوراس در نظر گرفته می‌شود.
ورود به سیاست
در بهار سال ۴۷۲ پیش از میلاد، پریکلس نمایش پارسیان اثر آیسخیلوس را در دیونیسیای بزرگ، به عنوان یک مناسک برگزار کرد، که نشان می‌دهد وی یکی از ثروتمندترین مردان آتن بوده‌است. سایمون هورنبلوور استدلال کرده‌است که انتخاب این نمایشنامه توسط پریکلس، که تصویری نوستالژیک از پیروزی معروف تمیستوکلس در سالامیس را روایت می‌کند، نشان دهندهٔ این نکته است که این سیاستمدار جوان از تمیستوکلس در برابر رقیب سیاسیش، سیمون، حمایت می‌کرد، جناحی که پس از مدت کوتاهی موفق به عقب نشاندن تمیستوکلس شد.
پلوتارک می‌گوید که پریکلس چهل سال در میان آتنی‌ها در مقام اول بود. اگر چنین بود، پریکلس باید از اوایل دههٔ ۴۶۰ قبل از میلاد موقعیت رهبری را به دست گرفته باشد؛ یعنی در اوایل یا اواسط سی سالگیش. در طول این سال‌ها او تلاش کرد تا از حریم خصوصی خود محافظت کند و خود را به عنوان الگویی برای همشهریان خود معرفی نماید. به عنوان مثال، او اغلب از مهمانی‌ها اجتناب می‌کرد و سعی داشت صرفه‌جو باشد.
در سال ۴۶۳ قبل از میلاد، پریکلس سیمون، رهبر جناح محافظه‌کار، را به بی‌توجهی به منافع حیاتی آتن در مقدونیه متهم کرد. اگرچه سیمون تبرئه شد، اما این رویارویی ثابت کرد که مخالف سیاسی اصلی پریکلس آسیب‌پذیر است.
تبعید سیمون
حزب دموکراتیک به‌تدریج در سیاست آتن مسلط شد و به نظر می‌رسید پریکلس مایل است از سیاست پوپولیستی برای جلب نظر مردم پیروی کند. از نظر ارسطو، موضع پریکلس را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که اصلی‌ترین مخالف سیاسی وی، سیمون، هم ثروتمند و هم سخاوتمند بود و با تقسیم بخش‌های زیادی از ثروت شخصی قابل توجه خود، توانست محبوبیت عمومی به دست آورد. با این حال، مورخ لورن ج. سامونز دوم، استدلال می‌کند که پریکلس، اگر چنین انتخابی کرده باشد، منابع کافی برای ایجاد چنین نشان سیاسی را، از اموال شخصیش داشت.
در سال ۴۶۱ قبل از میلاد، پریکلس با استفاده از استراسیزم (تبعید اجباری)، به حذف سیاسی حریفش دست یافت. اتهام سیمون این بود که با کمک به اسپارت، به شهر خود خیانت کرده.
پریکلس پس از تبعید سیمون با آراء عمومی، به ترویج یک سیاست اجتماعی پوپولیستی ادامه داد. او ابتدا فرمانی را پیشنهاد کرد که به فقرا اجازه می‌داد نمایش‌های تئاتر را بدون پرداخت هزینه تماشا کنند و هزینهٔ آن‌ها را دولت بپردازد. وی در احکام دیگری، در سال ۴۵۸–۴۵۷ پیش از میلاد دارایی لازمه برای آرکنت‌ها را کاهش داد و مدتی بعد از ۴۵۴ پ‌م، به همهٔ شهروندانی که به عنوان وکیل در هلیا (دادگاه عالی آتن) مشغول به کار بودند، دستمزد سخاوتمندانه‌ای اعطا کرد. بحث‌برانگیزترین اقدام وی، قانونی در سال ۴۵۱ پیش از میلاد بود، که شهروندی آتن را به فرزندانی محدود می‌کرد که از سوی هر دو والدینشان آتنی باشند.
چنین اقداماتی منتقدان پریکلس را بر آن داشت تا وی را مسئول انحطاط تدریجی دموکراسی آتنی بدانند. کنستانتین پاپاریگوپولوس، مورخ بزرگ یونان مدرن، استدلال می‌کند که پریکلس به دنبال گسترش و تثبیت کلیه نهادهای دموکراتیک بود. از این رو، وی قانونی را تصویب کرد که به طبقات پایین جامعه اجازهٔ دسترسی به سیستم سیاسی و دفاتر عمومی، که پیشتر از آن منع می‌شدند، را می‌داد.
به گفته سامونز، پریکلس اعتقاد داشت که بالا بردن دمو ها ضروری است؛ زیرا در آنان منبع دست‌نخورده‌ای برای قدرت آتن و عنصری حیاتی برای سلطهٔ نظامی آتنیان، می‌دید. (ناوگان، ستون فقرات قدرت آتن از زمان تمیستوکلس، تقریباً به‌طور کامل توسط اعضای طبقات پایین اداره می‌شد. )
از طرف دیگر، سیمون ظاهراً معتقد بود که دیگر هیچ فضای آزاد دیگری برای تکامل دموکراتیک وجود ندارد. وی مطمئن بود که دموکراسی به اوج خود رسیده و اصلاحات پریکلس به بن‌بست عوام‌گرایی منجر شده‌است. به گفته پاپاریگوپولوس، تاریخ از سیمون دفاع کرد، زیرا آتن پس از مرگ پریکلس، در ورطهٔ آشفتگی سیاسی و عوام‌فریبی فرورفت. پاپاریگوپولوس معتقد است که یک قهقرای بی‌سابقه بر شهر نازل شد و شکوه شهر در نتیجهٔ سیاست‌های پوپولیستی پریکلس از بین رفت.
به نظر یک مورخ دیگر، جاستین دانیل کینگ، دموکراسی رادیکال به صورت فردی به نفع مردم بود، اما به دولت آسیب رساند. از طرف دیگر، دونالد کاگان ادعا می‌کند که اقدامات دموکراتیک پریکلس، زمینه را برای یک قدرت سیاسی غیرقابل حل فراهم آورد. نهایتاً، سیمون پس از بازگشت از تبعید در سال ۴۵۱ پ‌م، سرانجام دموکراسی جدید را پذیرفت و با قانون شهروندی مخالفت نکرد.
رهبری آتن
مرگ ایفیالیتس در سال ۴۶۱ پیش از میلاد، زمینه‌ساز تثبیت اقتدار پریکلس شد. بدون مخالفت سیمون، پس از تبعیدش، رهبر بی‌چالش حزب دموکراتیک، به حاکم بدون چالش آتن تبدیل شد. وی تا زمان مرگ در سال ۴۲۹ پ‌م، در قدرت باقی ماند.
اولین جنگ پلوپونزی
پریکلس اولین اردوکشی نظامی خود را در جنگ اول پلوپونزی انجام داد، که تا حدی ناشی از اتحاد آتن با مگارا و آرگوس و واکنش متقابل اسپارت به این اتحاد بود. در ۴۵۴ قبل از میلاد او به سیکون و آکارنانیا حمله کرد. وی در مسیر بازگشت، به تلاش ناموفقی برای فتح اونیادئا در خلیج کورنیس، دست زد. در سال ۴۵۱ قبل از میلاد، سیمون از تبعید بازگشت و پس از پیشنهاد پریکلس، با اسپارت برای آتش‌بس ۵ ساله مذاکره کرد، اتفاقی که نشانگر تغییر در استراتژی سیاسی پریکلس است. ممکن است پریکلس در این حین به اهمیت سهم سیمون در جریان درگیری‌های مداوم علیه پلوپونزی‌ها و ایرانی‌ها پی برده‌باشد. با این حال، آنتونی ج. پودلکی استدلال می‌کند که ادعای تغییر موقعیت پریکلس توسط نویسندگان باستان ساخته و پرداخته شده‌است تا «دیدگاه خواهان تغییر پریکلس» را توجیه کند.
پلوتارک اظهار داشت که سیمون با مخالفان خود معامله تقسیم قدرت را منعقد کرد، بر اساس آن پریکلس امور داخلی را انجام می‌داد و سیمون رهبر ارتش آتن بود و خارج از قلمرو لشکرکشی می‌کرد. اگر واقعاً این تقسیم انجام می‌شد، امتیازی از طرف پریکلس می‌بود و او دیگر یک استراتیگوس بزرگ نمی‌شد. عقیدهٔ کاگان این است که سیمون خود را با شرایط جدید تطبیق داده و یک ازدواج سیاسی بین لیبرال‌های پریکلسی و محافظه‌کاران سیمونی را پذیرفته‌است.
در اواسط سال‌های دههٔ ۴۵۰ پ‌م، آتنی‌ها در تلاشی ناموفق به شورش مصر علیه ایران کمک کردند، که منجر به محاصرهٔ طولانی مدت قلعه ایرانیان در دلتای نیل شد. این کارزار با فاجعه‌ای پایان یافت؛ زیرا نیروی محاصره‌کننده شکست خورد و نابود شد. در ۴۵۱–۴۵۰ قبل از میلاد، آتنی‌ها نیروهایی را به قبرس فرستادند. سیمون در نبرد سالامیس در قبرس پارسیان را شکست داد، اما در سال ۴۴۹ پ‌م، بر اثر بیماری درگذشت. گفته می‌شود پریکلس هر دو اردوکشی به مصر و قبرس را آغاز کرده‌است؛ اگرچه برخی از محققان مانند کارل جولیوس بلوخ معتقدند که اعزام چنین ناوگان بزرگی مطابق با روح سیاست سیمون است.
مسئلهٔ پیچیدهٔ این دوره، موضوع صلح کالیاس بود که گفته می‌شود به خصومت بین یونانیان و پارسیان خاتمه داد. وجود این معاهده به شدت مورد مناقشه است و مشخصات و مذاکرات آن مبهم است. ارنست بادیان معتقد است که صلح میان آتن و ایران برای اولین بار در سال ۴۶۳ قبل از میلاد صورت گرفت (و با مداخلات آتنی‌ها در مصر و قبرس نقض شده)، و در پایان کارزار قبرس مذاکرهٔ مجددی انجام شد، و مجدداً در ۴۴۹–۴۴۸ پ‌م منعقد گشت.
از طرف دیگر، جان فاین اظهار می‌دارد که اولین صلح بین آتن و ایران در سال‌های ۴۵۰–۴۴۹ پ‌م منعقد شده‌است، زیرا بنا بر محاسبات پریکلس، درگیری مداوم با ایران توانایی آتن را در گسترش نفوذ خود در یونان و اژه تضعیف می‌کرد. کاگان معتقد است که پریکلس از کالیاس، برادر همسر سیمون به عنوان نمادی از وحدت استفاده کرده و چندین بار او را برای مذاکره در مورد توافق‌های مهم به کار گرفته است.
در بهار ۴۴۹ پیش از میلاد، پریکلس فرمانی را ارائه داد، که منجر به تشکیل اجلاس («کنگره») همه ایالت‌های یونان برای بررسی مسئلهٔ بازسازی معابد تخریب شده توسط پارسیان شد. هرچند این کنگره به دلیل موضع اسپارت ناکام ماند، اما اهداف پریکلس برای برگزاری چنین کنگره‌ای همچنان نامشخص و مبهم است. برخی از مورخان چنین برداشت می‌کنند که او درصدد تشکیل یک کنفدراسیون با مشارکت همهٔ شهرهای یونان بوده است. برخی دیگر فکر می‌کنند که او می‌خواست شکوه آتن را به رخ بکشد. طبق نظر مورخ، تری باکلی، هدف فرمان کنگره اختیار جدیدی برای لیگ دلوس و جمع‌آوری مالیات (phoros) بوده است.
در سال ۴۴۶ پیش از میلاد، خیزش خطرناک‌تری رخ داد. شهرهای ائوبویا و مگارا قیام کردند. پریکلس با سپاهیان خود به ائوبویا رفت، اما با حمله ارتش اسپارت به آتیکا، مجبور به بازگشت شد. با رشوه و مذاکره، پریکلس تهدید قریب‌الوقوع را برطرف کرد و اسپارتی‌ها به خانه بازگشتند. بعداً هنگامی که درآمدها و مخارج عمومی پریکلس را حسابرسی می‌کردند، خرج ۱۰ تالنت توجیه نشد، زیرا اسناد رسمی فقط اشاره داشتند که این پول برای «یک هدف بسیار جدی» هزینه شده‌است. با این وجود، «هدف جدی» (یعنی رشوه به اسپارت) برای حساب‌رسان چنان واضح بود که آن‌ها بدون دخالت رسمی و حتی بدون تحقیق در مورد راز آن، هزینه را تأیید کردند.
پس از برطرف شدن تهدید اسپارت، پریکلس دوباره به ائوبویا رفت و شورش را در آنجا سرکوب کرد. وی سپس صاحبان زمین خالکیس که املاک خود را از دست دادند، را مجازات کرد. ساکنان هیستیائا، در عین حال، بدل به خدمه یک کشتی جنگی ترایریم شدند و به جایشان ۲۰۰۰ مهاجر آتنی در منطقه مستقر شدند. بحران با صلح سی ساله (زمستان ۴۴۶–۴۴۵ پ‌م) به پایان رسید، که در آن آتن از بسیاری از دارایی‌ها و منافع خود در سرزمین اصلی یونان که از سال ۴۶۰ به دست آورده بود، صرف نظر کرد؛ و هر دو سو، آتن و اسپارت، توافق کردند که دیگر برای پیروزی ایالات متحدشان تلاش نکنند.
نبرد نهایی با محافظه‌کاران
در سال ۴۴۴ قبل از میلاد، جناح‌های محافظه‌کار و دموکرات‌ها در یک مبارزه شدید با یکدیگر روبرو شدند. رهبر بلندپرواز جدید محافظه‌کاران، توسیدید، پریکلس را متهم به ولخرجی کرد و از هزینه‌های او برای طرح بنای ساختمان‌ها انتقاد کرد. در ابتدا توسیدید موفق شد انجمن را در مورد این اتهامات، به نفع خود تحریک کند. با این حال، وقتی پریکلس سخنرانی کرد، استدلال‌های قاطعانه‌اش توسیدید و محافظه‌کاران را به شدت در حالت تدافعی قرار داد. سرانجام، پریکلس پیشنهاد کرد که با شرط این که کتیبه‌های وقف را به نام خودش بنویسند، همهٔ هزینه‌های مشکوک را از اموال خصوصیش به شهر بازپرداخت کند. موضع او با تشویق حضار روبرو شد و توسیدید کاملاً شکست خورد. در سال ۴۴۲ قبل از میلاد، مردم آتن به طرد توسیدیدس برای مدت ۱۰ سال از این شهر رأی دادند و پریکلس بار دیگر حاکم بدون چالش در عرصهٔ سیاسی آتن شد.
حکومت آتن بر شهرهای متحدش
پریکلس می‌خواست تسلط آتن بر اتحادش را تثبیت کند و برتری خود را در یونان اعمال کند. فرایند تبدیل لیگ دلیان به امپراتوری آتن به‌طور کلی قبل از زمان پریکلس آغاز شد، زیرا متحدان مختلف در لیگ تصمیم گرفتند به جای این که از کشتی‌های ناوگان لیگ استفاده کنند، به آتن باج بپردازند؛ اما تحول سرعت گرفت و توسط پریکلس به نتیجه رسید.
موتور مصریان
موتور مصریان روستایی در دهستان کورین بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
پریکلس
حکومت آتن بر شهرهای متحدش
در سال‌های ۴۵۰–۴۴۹ پیش از میلاد، شورش‌های میلتوس و اریترائه سرکوب شد و آتن حکومت خود را بر متحدانش برقرار کرد. در حدود سال ۴۴۷ قبل از میلاد مسیح، کلارخوس فرمانی برای ضرب سکه صادر کرد تا به موجب آن، سکه‌های نقرهٔ آتن وزن و معیارهای استاندارد خود را به همهٔ متحدان تحمیل گرداند. طبق یکی از دقیق‌ترین مقررات این مصوبه، مازاد حاصل از عملیات ضرب وارد یک صندوق ویژه می‌شد و هر کسی که پیشنهاد می‌کرد به شیوهٔ دیگری از آن استفاده کنند، مجازات اعدام داشت.
موتور مصریان
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۰ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
پریکلس
حکومت آتن بر شهرهای متحدش
پریکلس توانست با استفاده از خزانه‌داری اتحاد، بودجهٔ لازم برای تأمین برنامهٔ بلند پروازانهٔ خود، با مرکزیت ساخت «آکروپلیس پریکلسی»، شامل پروپیلیا، پارتنون و مجسمه طلای آتنا را بسازد. دوست پریکلس به نام فیدیاس مسئول ساخت و سازهای مذکور بود. در سال ۴۴۹ قبل از میلاد، پریکلس فرمانی را پیشنهاد کرد که اجازه می‌داد از ۹۰۰۰ تالنت برای تأمین بودجهٔ برنامهٔ اصلی بازسازی معابد آتن استفاده شود. آنجلوس ولاخوس، یک آکادمیسین یونانی، به استفاده از خزانه‌داری این اتحاد، که توسط پریکلس آغاز و اجرا شد، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین اختلاس‌های تاریخ بشر اشاره کرده است. این سوءاستفاده برخی از شگفت‌انگیزترین آثار هنری جهان باستان را تأمین مالی کرد.
جنگ ساموسی‌ها
جنگ سامیا یکی از آخرین وقایع مهم نظامی قبل از جنگ پلوپونزی بود. پس از تبعید توسیدید، پریکلس هر ساله، مجدداً به عنوان ژنرال انتخاب می‌شد، این تنها مقام رسمی بود که او داشت، اگرچه نفوذ وی به حدی بود که وی را در این برهه عملاً حاکم دولت می‌دانند. در سال ۴۴۰ قبل از میلاد، ساموس به خاطر کنترل پریه‌نه، که شهری باستانی یونیا در دامنه تپه‌های میکال بود، علیه میلتوس وارد جنگ شد. میلتوسی‌ها که در معرض شکست در جنگ بودند، به آتن آمده و مشکلشان با ساموسی‌ها را مطرح کنند.
هنگامی که آتنی‌ها به دو طرف دستور دادند جنگ را متوقف کنند و پرونده را به داوری در آتن بسپارند، ساموسی‌ها از این امر سر باز زدند. در پاسخ، پریکلس فرمانی صادر کرد که لشکری را به ساموس اعزام کند.
در نبرد دریایی، آتنی‌ها به رهبری پریکلس و نُه ژنرال دیگر نیروهای ساموس را شکست داده و دولت آتن را به جزیره تحمیل کردند. هنگامی که ساموسی‌ها علیه حاکمیت آتن قیام کردند، پریکلس پس از هشت ماه محاصرهٔ سخت، شورشیان را مجبور به کاپیتولاسیون کرد، که منجر به نارضایتی قابل توجهی در میان ملوانان آتن شد. سپس پریکلس شورشی را در بیزانتیوم سرکوب نمود و هنگامی که به آتن بازگشت، برای بزرگداشت سربازانی که در این لشکر کشته شدند، خاکسپاری برگزار کرد.
بین سال‌های ۴۳۸–۴۳۶ قبل از میلاد، پریکلس ناوگان آتن را به پونتوس هدایت کرد و روابط دوستانه‌ای با شهرهای یونانی‌نشین منطقه برقرار کرد. پریکلس همچنین بر روی پروژه‌های داخلی مانند استحکامات آتن (ساخت «دیوار میانی» حدود ۴۴۰ پ‌م) تمرکز داشت و به ایجاد کلروخی‌های جدید، مانند آندروس، ناکسوس و توریی (۴۴۴ پ‌م) و همچنین آمفیپولیس (۴۳۷–۴۳۶ پ‌م) اقدام نمود.
حملات شخصی
آسپاسیا، که به خاطر تواناییش به عنوان یک فرد خوش‌صحبت و مشاور مشهور بود، متهم به فاسد کردن زنان آتنی برای رضایت‌دادن به انحرافات جنسی پریکلس شد. اتهامات وارد شده علیه او احتمالاً چیزی جز تهمت‌های اثبات نشده نبود، اما در کل این تجربه برای پریکلس بسیار تلخ بود. اگرچه آسپاسیا به لطف طغیان عاطفی نادری که از پریکلس رخ داد، تبرئه شد؛ اما دوستش، فیدیاس، در زندان درگذشت و دوست دیگر وی، آناکساگوراس، به دلیل اعتقادات مذهبی خود مورد حمله انجمن قرار گرفت.
فراتر از این تعقیب‌های اولیه، انجمن خود پریکلس را متهم کرد که ولخرجی‌هایش را توجیه کرده و بر درآمدهای عمومی سوء مدیریت داشته است. طبق گفته‌های پلوتارک، پریکلس از محاکمه پیش رو چنان ترسیده بود که نگذاشت آتنی‌ها به لاکِدمون تسلیم شوند. بلوخ همچنین معتقد است که پریکلس برای محافظت از موقعیت سیاسی‌اش در داخل آتن، عمداً جنگ را آغاز کرد. بنابراین، در آغاز جنگ پلوپونز، آتن در موقعیت نامناسبی قرار داشت و آینده‌اش را به رهبری سپرد که برای اولین‌بار در بیش از یک دههٔ اخیر، جایگاهش کاملاً متزلزل شده بود.
مقدمه جنگ
پریکلس متقاعد شده بود که جنگ علیه اسپارت، که نمی‌تواند حسادت خود را از برتری آتن پنهان کند، اگر چه ناگوار باشد، اجتناب‌ناپذیر است. بنابراین، او نیروهای نظامی به کورفو فرستاد تا به تقویت ناوگان کورفویی‌هایی بیانجامد که در حال مبارزه با کورینتوس بودند در ۴۳۳ سال قبل از میلاد، دو ناوگان دشمن در نبرد سیبوتا با هم مواجه شدند و یک سال بعد آتنی‌ها با نیروهای کورینتوسی در نبرد پوتیدائا جنگیدند؛ این دو واقعه موجب نفرت دائمی کورینتوس از آتن شدند. در همان دوره، پریکلس فرمان مگاری را پیشنهاد داد، که شبیه تحریم تجاری مدرن بود. طبق مفاد این فرمان، بازرگانان مگاری از بازار آتن و بنادر امپراتوری آن خارج شدند. این ممنوعیت اقتصاد مگاری‌ها را خفه کرد و صلح شکنندهٔ آتنی‌ها با اسپارت را، که با مگارا متحد بود، متشنج نمود. طبق گفتهٔ جورج کاوکول، پژوهندهٔ تاریخ باستان، با این فرمان پریکلس صلح سی ساله را نقض کرد «اما شاید بدون هیچ بهانه‌ای». توجیه آتنی‌ها این بود که مگاری‌ها سرزمین مقدسی که وقف الههٔ دمتر بود، را کشت کردند و به بردگان فراری پناه دادند، رفتاری که از نظر آتنیان بی‌دینی بود.
پس از مشورت با متحدان خود، اسپارت برای گرفتن امتیازاتی از جمله اخراج فوری خانوادهٔ آلکمائونی، از جمله پریکلس، و پس گرفتن فرمان مگاری، رایزنی به آتن فرستاد و تهدید کرد که در صورت عدم تحقق خواسته‌ها، جنگ را آغاز می‌کند. هدف آشکار این پیشنهادها تحریک رویارویی بین پریکلس و مردم بود. این واقعه، در واقع این اتفاقی بود که چند سال بعد رخ خواهد داد. در آن زمان، آتنی‌ها بدون تردید از دستورها پریکلس پیروی می‌کردند. در اولین سخنانی که توسیدید نقل کرده، پریکلس به آتنی‌ها توصیه کرد از خواسته‌های مخالفان فروگذار نمایند، زیرا آن‌ها از نظر نظامی قوی‌تر بودند. پریکلس آمادگی لازم برای دادن امتیازات یک جانبه را نداشت، زیرا معتقد بود که «اگر آتن در این مسئله تسلیم شود، اسپارت مطمئناً خواسته‌های بیشتری خواهد داشت». در نتیجه، پریکلس از اسپارتی‌ها خواست تا یک راه جایگزین (quo pro quo) ارائه دهند. در مقابل پس گرفتن فرمان مگاری، آتنی‌ها از اسپارت خواستند که عمل اخراج دوره‌ای بیگانگان از قلمرو خود (xenelasia) را کنار بگذارد و خودمختاری شهرهای متحد آن را به رسمیت بشناسد، درخواستی که نشان می‌داد سلطهٔ اسپارت نیز بی‌رحمانه بود. این شرایط توسط اسپارتی‌ها رد شد و هر دو طرف حاضر به عقب‌نشینی نبودند، پس دو شهر برای جنگ آماده شدند. طبق گفته آتاناسیوس جی. پلاتیاس و کنستانتینوس کولیپولوس، استادان مطالعات استراتژیک و سیاست بین‌الملل، «به جای تسلیم‌شدن در برابر خواسته‌های اجباری، پریکلس جنگ را انتخاب کرد». یکی دیگر از ملاحظاتی که ممکن است در موضع پریکلس تأثیر گذاشته باشد، نگرانی از گسترش شورش‌های امپراتوری، در صورت نمایان‌شدن ترس آتن بود.
سال اول جنگ (۴۳۱ پ‌م)
در سال ۴۳۱ قبل از میلاد، در حالی که صلح موجود ناپایدار بود، آرشیداموس دوم، حاکم اسپارت، هیئت جدیدی را به آتن فرستاد و خواستار تسلیم آتنیان در برابر خواسته‌های خود شد. این نماینده اجازه ورود به آتن را نداشت، زیرا پریکلس پیش‌تر مصوبه‌ای تصویب کرده بود که بر اساس آن هرگاه اسپارت‌ها اقدامات نظامی خصمانه‌ای را آغاز کردند، از نمایندگان اسپارتی استقبال نشود. در این زمان ارتش اسپارت در کورینت جمع شده بود و با استناد به این اقدام خصمانه، آتنی‌ها از پذیرش فرستادگان آنان امتناع ورزیدند. در آخرین تلاش خود برای مذاکره، آرشیداموس به آتیکا حمله کرد، اما هیچ فرد آتنی در آنجا پیدا نکرد. پریکلس با آگاهی از این که استراتژی اسپارت حمله و ویران‌کردن قلمرو آتن است، قبلاً ترتیب تخلیهٔ تمامی جمعیت منطقه را داده و آنان را به داخل دیوارهای آتن آورده بود.
هیچ گزارش مشخصی در مورد این که چگونه پریکلس توانسته ساکنان آتیکا را راضی کند که برای انتقال به مناطق پرازدحام شهری متقاعد شوند، وجود ندارد. برای اکثر اهالی آتیکا، این حرکت به معنای کنار گذاشتن سرزمین و مقدسات اجدادی و تغییر کامل سبک زندگی آن‌ها بود. بنابراین، اگرچه آن‌ها توافق کردند که آنجا را ترک کنند، اما بسیاری از ساکنان روستاها از تصمیم پریکلس خوشحال نبودند. پریکلس همچنین به هموطنان خود در زمینهٔ امور فعلی توصیه‌هایی می‌کرد و به آن‌ها اطمینان می‌داد که اگر دشمن مزارعش را غارت نکند، اموال خود را به شهر عرضه می‌کند. این قول بدان خاطر بود که او بیم آن داشت آرشیداموس، که سابقاً یکی از دوستان وی بود، در حالی از کنار املاک شخصیش عبور کند که آن را تخریب ننماید؛ چه به عنوان ژستی برای نشان دادن دوستی یا به عنوان یک حرکت سیاسی حساب شده با هدف بیگانه نشان‌دادن پریکلس از رأی‌دهندگانش، این کار تأثیرات منفی روی پریکلس می‌گذاشت.
در هر صورت، آتنی‌ها با دیدن غارت مزارع خود خشمگین شدند و خیلی زود شروع به ابراز نارضایتی نسبت به رهبر خود کردند، زیرا به نظر بسیاری از آن‌ها، او بود که کشور را به جنگ کشانده بود. پریکلس حتی در مواجهه با فشارهای فزاینده تسلیم خواسته‌های اقدام فوری علیه دشمن یا تجدید نظر در استراتژی اولیه‌اش نشد. وی همچنین از ترس این که ممکن بود مردم خشمگین از تخریب مزرعه‌هایشان عجولانه تصمیم گیرند با ارتش خجستهٔ اسپارت روبرو شوند، از تشکیل جلسهٔ انجمن شهر پرهیز کرد. از آنجا که جلسات انجمن بنا به صلاح‌دید روسای دوره‌ای آن، که از میان «روحانیون» بودند، فرا خوانده می‌شد، پریکلس کنترل رسمی بر برنامه آن‌ها نداشت. بلکه ظاهراً احترامی که برای پریکلس قائل بودند، برای ترغیب‌شان به انجام هر کاری که در سر داشت، کافی بود. در حالی که ارتش اسپارتان در آتیکا باقی مانده بود، پریکلس یک ناوگان متشکل از ۱۰۰ کشتی را فرستاد تا به غارت سواحل پلوپونز بپردازند و از سواره‌نظام خواست محافظت از مزارع نزدیک به دیوار شهر را برعهده گیرند. وقتی دشمن عقب نشست و غارت‌ها به پایان رسید، پریکلس فرمانی را صادر کرد که بر اساس آن مقامات شهر بایستی در صورت حمله دریایی به آتن، ۱۰۰۰ تالنت و ۱۰۰ کشتی را کنار بگذارند. طبق دقیق‌ترین بند این فرمان، حتی پیشنهاد استفاده‌ای دیگر از این پول و کشتی‌ها، مجازات اعدام در پی خواهد داشت. در پاییز سال ۴۳۱ پیش از میلاد، پریکلس نیروهای آتن را که به مگارا حمله کردند، هدایت کرد و چند ماه بعد (زمستان ۴۳۱–۴۳۰ قبل از میلاد) خطابهٔ احساسی و شگرف خود را، در مراسم خاکسپاری شهیدان، قرائت کرد و از آتنی‌هایی که برای شهر خود جان باختند، تجلیل به عمل آورد.
آخرین عملیات نظامی و درگذشت
با این وجود، در سال ۴۲۹ قبل از میلاد، طی فقط یک سال، آتنی‌ها نه تنها پریکلس را بخشیدند، بلکه او را دوباره به عنوان استراتیگوس انتخاب کردند. وی مجدداً به فرماندهی ارتش آتن بازگردانده شد و تمام عملیات‌های نظامی آن را تا ۴۲۹ قبل از میلاد هدایت کرد و بار دیگر اهرم‌های قدرت را تحت کنترل خود گرفت. در آن سال، پریکلس شاهد مرگ هر دو پسر قانونی خود از همسر اولش، پارالوس و زانتیپوس، در اثر این بیماری همه‌گیر بود. روحیه‌اش تضعیف شد و می‌گریست و حتی همراهی آسپاسیا هم نتوانست او را آرام کند. او بعداً در همان سال بر اثر طاعون درگذشت.
پائوسانیاس (حدود ۱۵۰ میلادی) گزارش داده (I.29) که از مقبرهٔ پریکلس در امتداد جاده‌ای نزدیک آکادمی بازدید کرده‌است.
زندگی شخصی
پریکلس، پیرو رسم آتن، ابتدا با یکی از نزدیکترین خویشاوندانش ازدواج کرد، که از این ازدواج دو پسر به نام‌های پارالوس و زانتیپوس داشت، اما در حدود سال ۴۴۵ قبل از میلاد، پریکلس از همسرش جدا شد. وی با توافق بستگان ذکورش، او را به شوهر دیگری پیشنهاد داد. نام همسر اول او مشخص نیست، تنها اطلاعاتی که در مورد او وجود دارد، این است که او قبل از ازدواج با پریکلس، در ازدواج اول خود، همسر هیپونیکوس شده بود و حاصل این ازدواج، پسری به نام کالیاس بوده‌است.
پس از طلاق پریکلس از همسرش، وی رابطهٔ طولانی مدتی با آسپاسیا، اهل میلتوس، داشت و از او صاحب یک پسر به نام پریکلس جوان شد. این رابطه واکنش‌های زیادی را برانگیخت و حتی پسر خود پریکلس، زانتیپوس که بلند پروازی‌های سیاسی داشت، از متهم کردن پدرش دریغ نکرد. با این حال، اعتراض‌ها روحیه پریکلس را خدشه‌دار نکرد؛ گرچه او برای محافظت از آسپاسیا، که به فساد در جامعهٔ آتن متهم شد، گریست. خواهر وی و هر دو پسر قانونی او، زانتیپوس و پارالوس، طی اپیدمی طاعون درگذشتند. درست قبل از مرگ پریکلس، آتنی‌ها اجازه دادند در قانون سال ۴۵۱ پیش از میلاد تغییراتی ایجاد شود تا پسر نیمه‌آتنی او با آسپاسیا، پریکلس جوان، به عنوان یک شهروند آتنی وارث قانونی او گردد. این تصمیم موجب حذف قانونی شد که پیش‌تر خود پریکلس تصویب کرده‌بود تا اعطای شهروندی آتن را محدود کند.
ارزیابی‌ها
پریکلس دوره‌ای کامل را رقم زد و در مورد تصمیمات و اقدامات مهم او قضاوت‌های متناقضی شده‌است. این واقعیت که او در عین حال یک دولتمرد، ژنرال و سخنور نیرومند بود، فقط می‌تواند ارزیابی عینی اقداماتش را دشوارتر کند.
رهبری سیاسی
برخی از دانشمندان معاصر با پریکلس، او را پوپولیست، عوام‌فریب و جارفروش می‌خواندند، در حالی که دستهٔ دیگری رهبری کاریزماتیک وی را تحسین می‌کردند. به گفتهٔ پلوتارک، پس از به دست گرفتن رهبری آتن، «او دیگر همان انسان سابق نبود و مطیع مردم و آماده تسلیم‌شدن در برابر خواسته‌های جمعیت به عنوان هدایت‌کنندهٔ نسیم نبود». گفته می‌شود وقتی پادشاه اسپارت، آرشیداموس، از حریف سیاسی او، توسیدید، پرسید که میان او یا پریکلس کدامیک مبارز بهتری هستند، توسیدید بدون هیچ‌گونه تردیدی پاسخ داد که پریکلس بهتر است؛ زیرا حتی در هنگام شکست نیز موفق خواهد شد مخاطبان را قانع کند که او برنده شده‌است. از نظر شخصیت، پریکلس توسط مورخان باستان بسیار سرزنش شده، زیرا «او خود را آلوده به فساد نکرد، ولی به پول‌سازی هم بی‌تفاوت نبود».
توسیدید، مورخ تحسین‌کنندهٔ پریکلس، معتقد است که آتن «در ظاهر یک دموکراسی بود، اما در واقع توسط اولین شهروند خود اداره می‌شد». در این اظهار نظر مورخ آنچه را که به عنوان کاریزمای پریکلس برای رهبری، متقاعد کردن مردم و گاه ادارهٔ مستقیم امور، تصور می‌کند، به تصویر می‌کشد. اگرچه توسیدید به جریمهٔ نقدی پریکلس اشاره می‌کند، اما وی اتهاماتی را که به پریکلس وارد شده ذکر نکرده، بلکه روی صداقت پریکلس تمرکز می‌کند. از طرف دیگر، افلاطون در یکی از گفتگوهای خود، تحسین و ستایش پریکلس را رد می‌کند و می‌گوید: «آن گونه که می‌دانم، پریکلس با راه‌اندازی سیستم یارانهٔ عمومی، آتنی‌ها را تنبل، راحت‌طلب و حریص کرد». پلوتارک به انتقادات دیگری که از رهبری پریکلس می‌شد هم اشاره می‌کند: «بسیاری دیگر می‌گویند که مردم ابتدا توسط وی به تقسیم زمین‌های عمومی، اعطای کمک‌های عیدانه و توزیع یارانهٔ خدمات عمومی عادت کردند، در نتیجه تحت‌تأثیر اقدامات عمومی او، به عادت‌های بد خو کردند و تجمل‌گرایی رشد کرد و جای صرفه‌جویی و خودکفایی را گرفت».
توسیدید استدلال می‌کند که پریکلس «توسط مردم رانده نشده؛ بلکه او یکی از مردم بوده‌است.» قضاوت وی بی‌تردید نیست؛ برخی از منتقدان قرن بیستم، مانند مالکوم اف. مک گرگور و جان اس. موریسون، گفتند که وی ممکن است یک چهرهٔ عمومی کاریزماتیک بوده باشد که به عنوان مدافع پیشنهادها مشاوران یا خود مردم عمل می‌کرد. به گفتهٔ کینگ، با افزایش قدرت مردم، آتنی‌ها خود را بی‌رهبر مقتدر رها کردند. در طول جنگ پلوپونز، وابستگی پریکلس به حمایت مردمی از حکومت آشکار بود.
دستاوردهای نظامی
برای بیش از ۲۰ سال پریکلس بسیاری از اردوکشی‌های عمدتاً دریایی را رهبری می‌کرد. او که همیشه محتاط بود، هرگز به خواست خود نبردی را که شامل عدم اطمینان و خطر زیادی بود، انجام نداد و به «انگیزه‌های بیهودهٔ شهروندان» گوش فرا نداد. وی سیاست نظامی خود را بر مبنای اصل تمیستوکلس مبنی بر غلبهٔ آتن به قدرت برتر دریایی آن بنا نهاد و معتقد بود که پلوپونزی‌ها در خشکی تقریباً شکست‌ناپذیر هستند. پریکلس همچنین سعی کرد با بازسازی دیوارهای آتن، نقطهٔ قوت اسپارت را به حداقل کارایی برساند، که به نظر می‌رسد استفاده از زور در روابط بین دولت‌های یونانی را کاملاً تغییر داده‌است.