cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قلعه بل‌کاستل
تاریخچه
این قلعه که پی آن در قرن نهم میلادی ریخته شده، در زمان جنگهای صدساله توسط انگلیسیها مورد یورش قرار گرفت اما عقیده بر این است که آنها هرگز موفق به تصاحب آن نشدند. این قلعه متعلق به خاندان بل‌کاستل بود که شاخه‌ای از آن تا قرن ۱۷ میلادی نیز می‌زیسته. در دوران انقلاب کبیر فرانسه این قلعه متعلق بود به کلود دو بوئیسون که از نوادگان همان خاندان بل‌کاستل بود و در سن ۹۱ سالگی و در تاریخ ۱۰ ژانویه ۱۹۷۲ چشم از جهان فروبست. از قرن ۱۷ میلادی به بعد، کسی در این قلعه زندگی نکرده و به آن نیز رسیدگی نشده بود. در سال ۱۹۷۴ میلادی، معمار فرانسوی، فرنان پوین (۱۹۱۲–۱۹۸۶) این قلعه را کشف کرد.
قره‌یازی (گوی‌چای)
قره‌یازی (به لاتین: Qarayazı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گوی‌چای واقع شده است. قره‌یازی ۲۱۳۱ نفر جمعیت دارد.
سیمین‌ماهی نیوزیلندی
سیمین‌ماهی نیوزیلندی نام یک گونه از سرده سیمین‌ماهی‌های جنوبی است.
اتاق‌چی تاخنالی
اتاق‌چی تاخنالی (به لاتین: Otakhchi-Takhnali) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شمکور واقع شده است.
یوزو کوشیرو
یوزو کوشیرو (古代 祐 三، Koshiro Yūzō، متولد ۱۲ دسامبر ۱۹۶۷ در هینو، توکیو) آهنگساز ژاپنی و مدیر شرکت توسعه بازی Ancient است. او اغلب به عنوان یکی از تأثیرگذارترین نوآوران در موسیقی چیپ تیون و تولید موسیقی بازی‌های ویدیویی در تعدادی از ژانرها، از جمله ژانرهای مختلف الکترونیکی (مانند بریک‌بیت، الکترو، هاردکور، هاوس، جانگل، تکنو و ترنس)، تجربی، سمفونیک، هیپ هاپ، جاز و الکترونیک راک شناخته می‌شود.
کوشیرو به عنوان خالق برخی از به یادماندنی‌ترین موسیقی بازی‌های دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ نام برده شده‌است. او همکاریهای با نیهون فالکام در مجموعه بازی‌های قاتل اژدها و YS داشته‌است؛ همچنین با مجموعه سگا در بازی‌های انتقام شینوبی و سری بازی‌های شورش در شهر همکاری داشته‌است. به اعتقاد برخی، موسیقی متن بازی شورش در شهر فراتر از زمان خود است. همچنین نفوذ او به صنعت موسیقی‌های محبوب، به ویژه در موسیقی رقص الکترونیکی و جوامع چیپ تیون گسترش یافته‌است.
اوایل زندگی
یوزو کوشیرو در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۷ در توکیو متولد شد. مادر او، تومو کوشیرو، پیانیست بود. او در سه سالگی نحوه نواختن پیانو را به او آموخت و تا پنج سالگی، او تسلط کافی بر آن داشت. در سال ۱۹۷۵، او شروع به یادگرفتن دروس موسیقی از آهنگساز مشهور فیلم جو هیسایشی (که بعداً با موسیقی متن فیلم‌های هایائو میازاکی معروف شد) کرد و به مدت سه سال با او درس آموخت. مابقی آموخته‌های او بصورت خود آموز بود.
در حالی که او در اوایل دهه ۱۹۸۰ هنوز در دبیرستان بود، کوشیرو برای سرگرمی، شروع به ساخت موسیقی بر روی کامپیوتر سری پی‌سی-۸۸۰۰ کرد، از جمله ساخت ماکت‌های موسیقی بازی اولیه از شرکت‌های نامکو، کونامی و سگا. مهارت‌های متوالی و تجربیاتی که از این طریق کسب کرد، بعداً در پروژه‌های اولیه بازی‌های ویدیویی وی استفاده شد. بازی‌های ویدئویی که بیشترین تأثیر را در او داشت، برج دروگا (۱۹۸۴)، ناو فضایی (۱۹۸۵) و گرادیوس (۱۹۸۵) بود. موسیقی متن بازی‌های ویدیویی برای این بازی‌ها او را ترغیب کرد که به آهنگساز بازی‌های ویدیویی تبدیل شود.
کوشیرو در مصاحبه ای در سال ۱۹۹۲ گفت که ژانرهای موسیقی مورد علاقه او موج نو، موسیقی رقص، تکنوپاپ، کلاسیک و هارد راک است و گروه‌های موسیقی غربی او «ون هالن» و «سول II سول» هستند.
نیهون فالکام (۱۹۸۶–۱۹۸۸)
اولین کار آهنگسازی کوشیرو با نیهون فالکام در سال ۱۹۸۶ در سن ۱۸ سالگی بود. فالکام از ترکیبات نوار کامپیوتر PC-8801 که آنها را در بازی اکشن Dragon Slayer برای Xanadu Scenario II ارسال کرده بود، برای موضوع آغازین استفاده کرد. او همچنین آهنگ افتتاحیه آن را در همان سال در رومانسیه نوشت. آهنگسازی‌های او برای این بازی‌های اولیه تحت تأثیر موسیقی بازی و گروه‌های ژاپنی مانند The Alfee قرار گرفت. وی سپس موسیقی متن فیلم Dragon Slayer IV / Legacy of the Wizard (1987) را تولید کرد که تحت تأثیر اصوات بازی‌های اولیه کونامی قرار گرفت. مشهورترین آثار وی در فالکام، موسیقی متن وی برای Sorcerian (1987) و بازی‌های اولیه Ys, Ys I (1987) و Ys II (1988) است. این تولیدات اولیه موسیقی عمدتاً شامل موسیقی راک و فیوژن بود. نسخه‌های TurboGrafx-CD سه بازی اول Ys (از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱) به دلیل استفاده زودهنگام از استانداردهای سی‌دی صوتی در بازی‌های ویدیویی قابل توجه هستند. موسیقی بازی‌های Ys نیز در انیمیشن Ys استفاده شده‌است.
همه این موسیقی متن‌های اولیه با استفاده از تراشه صدای سنتز FM PC-8801 تولید شده‌اند. علی‌رغم پیشرفت‌های بعدی در فناوری صوتی، کوشیرو همچنان برای تولید بسیاری از موسیقی متن‌های بعدی بازی ویدیویی خود، از جمله آهنگ‌های موسیقی شورش در شهر (Streets Of Rage) و Etrian Odyssey، از سخت‌افزار قدیمی PC-8801 استفاده می‌کند. موسیقی متن او برای بازی‌های اولیه نیهون فالکام ، مانند سری Dragon Slayer و Ys، به عنوان تأثیرگذارترین امتیازهای بازی‌های ویدیویی نقش آفرینی شناخته می‌شود.
تأسیس شرکت Ancient در سال (۱۹۹۰–۱۹۹۴)
در سال ۱۹۹۰، کوشیرو به تأسیس شرکت Ancient کمک کرد، که به توسعه تعدادی بازی مانند نسخه ۸ بیتی Sonic the Hedgehog و Beyond Oasis کمک کرد. این شرکت همچنین توسط مادر او، تومو کوشیرو تأسیس شد، در حالی که خواهرش آیانو کوشیرو به عنوان طراح هنری / شخصیت / گرافیک در این شرکت کار می‌کند و همچنین طراح هنر بازی‌های ActRaiser بود. خواهرش آیانو شخصیت‌ها و گرافیک‌هایی را برای چندین بازی که Koshiro روی آنها کار کرده‌است، از جمله مجموعه‌های شورش در شهر (Streets Of Rage) (معروف به Bare Knuckle در ژاپن)، Ys و ActRaiser.
موسیقی متن شورش در شهر (Streets Of Rage) (1991) و شورش در شهر 2 (Streets Of Rage 2) (۱۹۹۲) تحت تأثیر هاوس، تکنو، تکنو هاردکور، breakbeat، موسیقی فانک و فولک معاصر (ethnic) قرار گرفتند. وی همچنین تلاش کرد تا با استفاده از FM synthesis (که به موجب آن فرکانس شکل موج با تعدیل فرکانس آن با یک تعدیل کننده تغییر می‌کند)، ضربات Roland TR-808 و TR-909 و مصنوعات Roland TB-303 را تولید کند. موسیقی متن فیلم شورش در شهر 2 (Streets Of Rage 2) به صورت «انقلابی» و زودتر از زمان خود در نظر گرفته شده‌است.
کوشیرو یکی از اولین آهنگسازانی است که «با نام واقعی خود» در زمانی اعتبار یافت که چندین سازنده ژاپنی دیگر با «نام‌های مستعار» اعتبار گرفتند.
دیگر آثار (۱۹۹۴–تاکنون)
همچنین در سال ۱۹۹۴، Koshiro ساخت موسیقی متن شناخته شده‌ای را برای نسخه Mega-CD Eye of the Beholder، یک بازی ویدئویی نقش آفرینی که از نسخه اصلی توسط توسعه دهنده ژاپنی Opera House منتقل شده و توسط سگا منتشر شده‌است، تهیه کرد. در همان سال، موسیقی متن او برای Beyond Oasis از سبک موسیقی late romantic استفاده کرد، که بعداً برای Legend of Oasis (1996)، Merregnon (2000) و Warriors of the Lost Empire (2007) نیز استفاده کرد.
او همچنین موسیقی متن Sega's Shenmue (1999) را در کنار Takenobu Mitsuyoshi و چند نفر دیگر ساخت و کوشیرو با پانزده ترکیب اصلی در موسیقی متن همکاری کرد. سه کارمند دیگر Ancient نیز در Shenmue کار می‌کردند. وی بعداً موسیقی متن سریال‌های نیمه شب Wangan (2001 به بعد) و Namco × Capcom (2005) را ساخت. اینها اولین پروژه‌هایی بودند که وی اشعار را همراه با موسیقی نوشت. به ویژه برای سریال Wangan Midnight، ساخته‌های او بیشتر موسیقی ترنس بود، سبکی که قبلاً با آن آشنایی نداشت.
آثار
همه آثار ذکر شده در زیر فقط توسط Koshiro ساخته شده‌اند، مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی: https://en.wikipedia.org/wiki/Yuzo_Koshiro
"ترجمه: prod.by.jix"
فرانتس (فیلم)
فرانتس (Frantz) یک فیلم درام رمانتیک به کارگردانی فرانسوا اوزون محصول سال ۲۰۱۶ است. از بازیگران آن می‌توان به پیر نینی، پائولا بیر، ماری گروبر، سیرییل کلر و آلیس دو لانکسن اشاره کرد.
فرانتس اقتباسی آزاد از فیلم لالایی شکسته اثر ارنست لوبیچ است که خود اقتباسی از نمایشنامهٔ مردی که کشتم (L'homme que j'ai tué) اثر موریس روستان بوده‌است.
آریگو بوئیتو
آریگو بوئیتو با نام اصلی انریکه جوزپه جووانی بوئیتو  (۲۴ فوریهٔ ۱۸۴۲ – ۱۰ ژوئن ۱۹۱۸) آهنگساز، اپرانامهنویس، شاعر و خبرنگار ایتالیایی بود. او فرزند نقاشی ایتالیایی و کنتسی لهستانی بود. از بوئیتو دو اپرا باقی‌مانده‌است. اپرای نخست او «مفیستوفله»، که اپرانامه‌نویسی و آهنگسازیش را خودش انجام داد و اپرای دومش «نرون» است. بوئیتو سال‌ها (حدود ۵۰ سال) بر روی اپرای نرون کار می‌کرد اما تا زمان مرگش نتوانست آن را به پایان برساند. اگرچه آرتورو توسکانینی در سال ۱۹۲۴ نسخه تکمیل شده نرون را اجرا کرد، این اپرا هیچگاه نتوانست مانند مفیستوفله موفق باشد.
بوئیتو اپرانامه دو اپرای پایانی جوزپه وردی را استادانه نوشت. اتللو (۱۸۸۷) و فالستاف (۱۸۹۳) حاصل همکاری این دو دوست و همکار هستند.
فهرست رقص‌های ملی
فهرست رقص‌های ملی (List of national dances). این فهرست ممکن است نامگذاری رسمی یا غیررسمی رقص‌های ملی را دربر گرفته باشد. هیچ کشوری به صورت رسمی، رقص یا رقص‌های ملی را به رسمیت نشناخته‌است. فهرست زیر بر مبنای نام کشورها و به ترتیب حروف الفبای فارسی فهرست بندی شده‌است.
اونترلاینلایتر
اونترلاینلایتر یک شهر در آلمان است که در فورشایم واقع شده‌است. اونترلاینلایتر ۱٬۲۷۱ نفر جمعیت دارد.
بازگشت سینگهام
بازگشت سینگهام یک فیلم هندی است که در سال ۲۰۱۴ به روی پرده سینماها رفت و در سبک اکشن درام می‌باشد. این فیلم دنباله‌ای فیلم موفق سینگهام است که در سال ۲۰۱۱ به روی پرده سینماهای هند رفت و بالای ۱۰۰ کرور در جدول گیشه نمایش سینماهای هند فروش کرد.
هیلو
خصوصیات
هیلو  ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بازگشت سینگهام
خلاصه داستان
به دلیل وجود اعمال نادرست و مخرب بعضی افراد، بازرس پلیس به عنوان یک کمیسر بر می‌گردد تا شهر را از بی عدالتی پاک کند…
انگشت حلقه
انگشت حلقه یا انگشت انگشتری نام انگشت چهارم دست از سمت انگشت شست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). به‌طور عرفی این انگشت معمولاً محل انداختن انگشتر یا حلقه ازدواج است.
انگشتان دست به جز انگشت شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آن‌ها مفصل وجود دارد و در انتهای آن‌ها ناخن قرار دارد.
دودیسی جنسی
در انسان نسبت اندازه انگشت حلقه و اشاره یک دودیسی جنسی است: به طور کلی و میانگین، در مردان؛ انگشت اشاره کوچکتر از انگشت حلقه است و ‌در زنان؛ انگشت نشانه بزرگتر از انگشت حلقه است.
سیمین‌ماهی استرالیایی
سیمین‌ماهی استرالیایی نام یک گونه از سرده سیمین‌ماهی‌های جنوبی است.
استان باتمان
جمعیت این استان کمی بیشتر از نیم میلیون نفر است که ۴۰۰،۰۰۰ نفر در شهر باتمان ساکن‌اند.
مکان‌های دیدنی آن عبارتند از صومعه عبدالله درویش و پل‌های جامع‌الرزق و حصن کیف.
شهرستان‌ها
استان باتمان ۶ شهرستان دارد:
منابع
Wikipedia contributors, "[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Batman_Province&oldid=258887572 Batman Province]," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 22, 2008).
کینگ داناوان
کینگ داناوان (King Donovan؛ January 25, 1918 – 1918:01:25, June 30, 1987) کارگردان فیلم و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به هجوم ربایندگان جسم، آواز در باران، بیا فنجان را پر کن، تمام مردان شاه، ستیزه‌جویان، درخت اعدام، نیزه شکسته، دنیای دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه، من یک عروس مذکر زمان جنگ بودم، کابوی، مرخصی کامل، خیابان یک طرفه، خیابان راز، قمارباز می‌سی‌سی‌پی، شاهزاده‌ای که دزد بود و شال اشاره کرد.
دونگه لویچه
دونگه لویچه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بروس واقع شده‌است. دونگه لویچه ۸۷ نفر جمعیت دارد.
بخش پاسیفیک (ان‌بی‌ای)
بخش پاسیفیک یکی از سه بخش کنفرانس غرب (ان‌بی‌ای) می‌باشد. این بخش شامل تیم‌های گلدن استیت واریرز، لس آنجلس لیکرز، لس آنجلس کلیپرز، فینیکس سانز و ساکرامانتو کینگز است.
همه تیم‌ها جز فینیکس سانز، در کالیفرنیا قرار دارند.
سیمین‌ماهی تاسمانی
سیمین‌ماهی تاسمانی نام یک گونه از سرده سیمین‌ماهی‌های جنوبی است.
یورو
یورو (به الفبای لاتین: Euro) (نماد: €؛ کد ایزو: EUR) یکای پول کشورهای منطقه یورو است که به ۱۰۰ سنت تقسیم می‌شود. به‌کارگیری یورو در یکم ژانویه سال ۲۰۰۲ رسماً در کشورهای آلمان، فرانسه، بلژیک، اتریش، اسپانیا، پرتغال، یونان، ایتالیا، ایرلند، لوکزامبورگ، هلند و فنلاند آغاز شد و اکنون در ۲۰ کشور از ۲۷ عضو اتحادیه اروپا به‌طور رسمی در جریان است.
یورو بیرون از اروپا نیز در برخی از بازمانده‌های مستعمرات کشورهای اروپایی نظیر گویان فرانسه، گوادلوپ، مارتینیک، مایوت، رئونیون، جزایر قناری و سن-پیر و میکلون رایج است.
ضرب هر سکه (سنت) یا (یورو) در هر کشور عضو منطقه یورو شکل خاص و طرح خودش را دارد. سکه‌های ضرب هلند، اسپانیا، فنلاند، آلمان، فرانسه و… با یکدیگر متفاوت هستند.
تاریخچه یورو
ایده یکای پول یکسان، نخستین بار توسط ژاک دلور، وزیر اقتصاد پیشین فرانسه که از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۵، ریاست کمیسیون اروپا را به عهده داشت، ارائه شد. هدف این بود که هویت اروپایی در بازارها تقویت شده و تثبیت قیمت‌ها، رشد اقتصادی و منافع تجاری نصیب اعضا شود. دلور در گزارشی که در سال ۱۹۸۹ ارائه داد، یکای پول مشترک را یک هدف پولی مشترک توصیف کرد که تاحدی موجب رهایی کامل از جنبش‌های سرمایه‌داری خواهد شد. یکای پول یورو که بزرگ‌ترین قدرت تجاری دنیا را شکل داد، با هدف وصل‌کردن کشورهای اروپایی برای مقاصد تجاری و سیاسی، یورو در بحبوحه آشوب‌های سیاسی و اقتصادی به وجود آمد؛ دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ فروریخته بود و آلمان‌ها در اندیشه اتحاد بودند، در شرق اروپا بساط کمونیسم برچیده شده بود و منطقه شاهد فراز و فرودهای بسیار بود. با پایان جنگ جهانی دوم، اتحادیه اروپا تأسیس شده بود اما اقتصاد منطقه در مسیر تک قطبی‌شدن حرکت می‌کرد. پیمان ماستریخت در تاریخ ۷ فوریه ۱۹۹۲ در یکی از شهرهای هلند به نام ماستریخت به امضا رسید و از سال ۱۹۹۳ به اجرا درآمد. این معاهده، ساختار یک یکای پول مشترک را طراحی کرد؛ نماد این ارز جدید از حرف اپسیلون در الفبای یونانی (ε) الهام گرفت و از سال ۲۰۰۱، سکه‌ها و اسکناس‌های آن توسط بانک مرکزی اروپا منتشر و وارد بازار شد.
مارکو فورتین
مارکو فورتین (Marco Fortin؛ زادهٔ July 8, 1974) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
خوان خوسه کوبو
خوان خوسه کوبو (Juan José Cobo؛ زادهٔ ۲۱ فوریه ۱۹۸۱) رکابزن حرفه‌ای سابق اهل اسپانیا است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال ۲۰۱۱ برندهٔ ووئلتا اسپانیا شود.
آغاز زندگی
کوبو در تورلاوگا در استان کانتابریا زاده شد و نخستین پیروزی رسمی خود را در مرحلهٔ دوم تور پالنسیا در سال ۲۰۰۲ به دست آورد. در سال ۲۰۰۳ برندهٔ مسابقهٔ تایم تریل انفرادی زیر ۲۳ سال اسپانیا شد. سپس در آتن، رتبهٔ چهارم تایم تریل زیر ۲۳ سال اروپا را به دست آورد. در همان سال، در مسابقات جهانی زیر ۲۳ سال در همیلتون کانادا نیز شرکت کرد و در رتبهٔ ۳۳ قرار گرفت. کوبو در ماه سپتامبر به عنوان رکابزن تمرینی به تیم وینی کالدیرولا پیوست.
فعالیت حرفه‌ای
در سال ۲۰۰۴ کوبو نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را با تیم امضا کرد. در سال ۲۰۰۵ حضور در گرند تورها را با شرکت در جیرو دیتالیا آغاز کرد. در همان سال، در مرحلهٔ نخست تور آلمان دوم شد و برای نخستین بار روی سکوی یک مسابقهٔ حرفه‌ای ایستاد. در سال ۲۰۰۶ در ووئلتا اسپانیا حضو یافت، ولی آن را به پایان نرساند.
در آغاز سال ۲۰۰۷ قهرمان تور باسک شد. او برندهٔ مرحلهٔ نخست شد؛ ولی در مرحلهٔ سوم رهبری مسابقه را از دست داد. دوباره با پیروزی در مرحلهٔ پنجم، به صدر بازگشت و با حفظ جایگاه خود در تایم تریل مرحلهٔ ششم، قهرمانی را به دست آورد. سپس برای نخستین بار در تور دو فرانس شرکت کرد و آن را با رتبهٔ ۲۰ به پایان رساند.
در تور دو فرانس ۲۰۰۸ کوبو در مرحلهٔ دهم که نخستین مرحلهٔ کاملاً کوهستانی تور بود، پس از لئوناردو پیپولی دومین نفری بود که از خط پایان گذشت. ولی در روز بعد تیم به دلیل دوپینگ ریکاردو ریکو از تور کنار کشید. بعدها پیروزی پیپولی پس گرفته شد و کوبو برندهٔ مرحلهٔ ۱۱ تور اعلام شد.
در سال ۲۰۰۹ حامی مالی تیم تغییر کرد و کوبو رهبر تیم شد. کوبو رتبهٔ دهم ووئلتا را به دست آورد و در یک مرحله پیروز شد. در سال ۲۰۱۰ به عضویت درآمد؛ ولی پس از یک فصل ناموفق به  پیوست.
در آغاز فصل ۲۰۱۱ تیم ژئوکس–تی‌ام‌سی سهمیه‌ای برای شرکت در ووئلتا اسپانیا دریافت کرد. کوبو به عنوان یکی از خادمان دنیس منچوف انتخاب شد. ولی پس از پیروزی در مرحلهٔ ۱۵ در شیب تند آنگلیرو هم رهبری تیم و هم رهبری مسابقه را به دست آورد. او توانست رهبری را تا پایان مسابقه حفظ کند و در برابر حملات کریس فروم (که ۱۳ ثانیه پس از او در رتبهٔ دوم قرار گرفت) مقاومت کند. یکی از شدیدترین حملات فروم در کیلومتر پایانی مرحلهٔ ۱۷ انجام شد که کوبو مدتی عقب افتاد؛ ولی در نزدیکی خط پایان به گروه پیوست.
با انحلال ژئوکس–تی‌ام‌سی در پایان فصل ۲۰۱۱ کوبو در فصل ۲۰۱۲ به موویستار پیوست؛ ولی هیچ پیروزی به دست نیاورد. ابتدا در تور دو فرانس شرکت کرد و آن را با رتبهٔ ۳۰ تمام کرد. سپس برای ووئلتا به عنوان رهبر تیم انتخاب شد تا از قهرمانی خود دفاع کند؛ ولی پس از این که در مراحل ابتدایی در مقایسه با آلخاندرو والورده نتایج بدتری به دست آورد، رهبری تیم به والورده منتقل شد. کوبو به والورده کمک کرد بر سکوی دوم بایستد و خود در رتبهٔ ۶۷ قرار گرفت.
کوبو در فصل ۲۰۱۳ در جیرو مسابقه داد؛ ولی موفقی به دست نیاورد. در پایان فصل نیز موویستار را ترک کرد و به تیم ملحق شد.
موسی خیل (پاکستان)
موسی خیل (به انگلیسی: Musakhel Bazar) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ناحیه موسی خیل واقع شده‌است. موسی خیل ۱٬۳۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رول بانس
رول بانس یک فیلم کمدی-درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵، به کارگردانی مالکوم دی. لی است. ستاره هیپ هاپ، بوو واو (Bow Wow)، در این فیلم نقش سردستهٔ یک گروه رول‌اسکیت بازی در دهه ۱۹۷۰ شیکاگو را دارد. همچنین بازیگرانی مانند نیک کانن، مگان گود، ویسلی جاناتان، براندن تی. جکسون، شای مک‌براید، کلیتا اسمیت و جرنی اسمالت نیز در این فیلم هنرنمایی می‌کنند.نام این فیلم از آهنگ «بانس، راک، اسکیت، رول» از گروه «ووگان میسون اند کرو» در سال ۱۹۷۹ برگرفته شده‌است.
داستان
داستان در مورد عده ای می‌باشد که مجبورند بر روی میدان یخی اسکی بازی کنند برای به دست آوردن پول که در همین میان استعدادهای خود را کشف می‌کنند.
دانیل تاش
دانیل تاش (Daniel Tosh؛ زادهٔ May 29, 1975) یک فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده تلویزیونی، تهیه‌کننده اجرایی، مجری تلویزیون، صداپیشه و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا است.
شهرت او به سبب سبک توهین‌آمیز و بحث‌برانگیزش در زمینهٔ کمدی سیاه و استندآپ کمدی و همچنین مجری‌گری در یکی از برنامه‌های کمدی سنترال است.
چغادوسر
چغا دوسر، روستایی از توابع بخش چغامیش شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خیبر قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کمربند سنگ سبز ایسوا
کمربند سنگ سبز ایسوا. کمربندی از سنگ سبز از دوران نخست‌زیستی در جنوب غربی گرینلند است. سن این کمربند بین ۳٫۷ تا ۳٫۸ میلیارد سال است. این کمربند شامل سنگ‌های آتشفشانی و رسوبی مافیک دگرگون شده‌است. وقوع امضاهای زمین‌شیمی boninitic، که با کاهش شدید عناصر کمیاب که سیال نیستند، مشخص می‌شود، شواهدی را نشان می‌دهد که فرایندهای تکتونیکی صفحه که در آن پوسته لیتیک ذوب می‌شود، ممکن است عامل ایجاد کمربند باشند. نظریه دیگری این است که کمربند از طریق فرایند شناخته شده به عنوان تکتونیک صفحه عمودی تشکیل می‌شود.
هیلدا هیلست
هیلدا هیلست (به پرتغالی: Hilda Hilst) (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۳۰،سائوپائولو - درگذشته ۰۴ فوریه ۲۰۰۴،سائوپائولو) شاعر، داستان‌سرا و نمایش‌نامه‌نویس برزیلی بود. منتقدین او را یکی از بهترین شاعران قرن بیستم ادبیات این کشور منظور می‌کنند. آثارش بیشتر موضوعات عرفان ، اروتیسم و آزادی جنسی زنانه را دنبال می‌کنند. هیلست عمیقاً تحت تأثیر جیمز جویس و ساموئل بکت بود. در آثارش جریان سیال ذهن و واقعیت چندپاره را به وفور می‌توان دید.
اونترلیدرباخ
اونترلیدرباخ یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در فرانکفورت واقع شده‌است. اونترلیدرباخ ۱۴٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد.
لیتل بیتروت لیک، مونتانا
لیتل بیتروت لیک شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۹۴ نفر بوده‌است.
سباستین لوکلر
سباستین لوکلر (Sébastien Leclerc؛ سپتامبر ۱۶۳۷ – 1637:09:26, October 2, 1714) نقاش، حکاک و مهندس اهل دوک‌نشین لورن بود.
وی در سال ۱۶۷۲ به آکادمی سلطنتی نقاشی و مجسمه‌سازی پاریس پیوست و به تدریس پرسپکتیو مشغول شد.
رود آواش
رودخانه آواش رودخانه اصلی اتیوپی است. مسیر آن کاملاً در مرزهای اتیوپی موجود است و در زنجیره ای از دریاچه‌ها بهم پیوسته تخلیه می‌شود
این جریان اصلی یک حوضه زهکشی آندروئیک است که بخش‌هایی از مناطق آماره، منطقه اورومیا و سومالی و همچنین نیمه جنوبی منطقه عفر را در بر می‌گیرد.
طبق گفته هانتینگفورد، در قرن شانزدهم، رود آواش به عنوان رود بزرگ دیر خوانده می‌شد و در کشور مسلمانان قرار داشت.
تاریخ
انسان‌ها تقریباً از ابتدای گونه‌ها در دره آواش زندگی کرده‌اند. وسط میانه جایی است که تعداد بسیاری از بقایای انسان قبل از انسانیان پیدا شده‌است. دره آواش از حدود ۹ درجه سانتیگراد پایین دست، خانه سنتی مردم عفار است. دره آواش به عنوان بخشی از سرزمین‌های از استان‌های تاریخی یا پادشاهی گنجانده شده‌است Dawaro, Fatagar، IFAT و Shewa. به جز شووا، این استانها با ورود گروه‌هایی از مردم آماره در قرن شانزدهم ناپدید شدند.
سیدنور
سیدنور، روستایی از توابع بخش چغامیش شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
روستای سیدنور از توابع دهستان خیبر، بخش چغامیش شهرستان دزفول و استان خوزستان می باشد که در فاصله 13 کیلومتری مرکز بخش و در طول جغرافیای"48درجه و ´30 درجه و ´30 دقیقه عرض جغرافیایی و "32 درجه ´8 دقیقه نسب به نصف النهار و در ارتفاع متوسط 53 متری از سطح آبهای آزاد (دریا) قرارگرفته است ازسمت غرب بوسیلۀ رودخانۀ عجیرب و نقاط دیگر بواسطۀ اراضی زراعی محدود گردیده است.
وجه تسمیه روستای سیدنور :
مرحوم " سید نور " از سادات آل تفاخ(بیت سیداحمدآل تفاخ) واز نوادگان امام موسی کاظم (ع)(طبق شجره نامه مکتوب موجود) می باشند که وی فردی  صاحب کرامات و فضایل ، متدین ، پرهیزکار ومخلص بوده اند که تمام عمر خود را صرف اعتلای دین ودر خدمت خلق خدا طی کرده اند وچه بسا که با داشتن آن روح عظیم وکرامات هنوز هم بس از گذ شت سا لیان زیاد از وفات ایشان هنوز هم مردم جهت رفع مشکلات و طلب حوائج ایشان را شفیع خود نزد خداوند متعال قرار می دهند وخداوند نیز حوائج ودعاهایشان را به برکت این سید جلیل القدر مستجاب نموده است.
قابلیت اراضی:
قابلیت اراضی در واقع تعیین ارزش اراضی از نظر کشاورزی و آبیاری می باشند به طور کلی تیپ اراضی واقع در محدودۀ روستای سیدنور از نوع جلگه ای رسوبی سنگریزه دار می باشند و از نظر اراضی کیفی دارای کیفیت بسیار بالا برای فعالیتهای کشاورزی می باشد و همچنین وجود منابع آبی سطح الاراضی دائمی دو رودخانۀ عجیرب و دز قابلیتهای این اراضی را برای هرگونه فعالیت کشاورزی شایسته کرده است. اراضی این شهرک در حدود ۴۵۰ هکتار دارای قابلیت کشاورزی هستند که در استان به اراضی چهار کشته معروف هستندو جزء بهترین ومرغوبترین اراضی خوزستان می باشند.
منابع آب کشاورزی:
آب مورد نیاز بخش کشاورزی روستای سیدنور از طریق انباشته شدن آب چشمه ها و آب زهکشی شدۀ زمین های کشاورزی بالای سد عجیرب ((واژه اِجیرب یا عجیرب عربی شده کلمه گیرآب به معنی آبگیر است. که هنوز ساکنان قدیمی منطقه به آن گیراب می گویند.)) و تحت نظر شرکت کشاورزی جنوب تأمین می شود که مالک سد و تاسیسات سد انحرافی عجیرب میباشند که آب زمین های کشاورزی منطقه در حدود ۶۵۰۰ هکتار را تامین میکند که قدیمی ترین شبکه خصوصی آبیاری کشور ایران میباشد که هنوز در حال خدمات رسانی به کشاورزان میباشد.
زراعت (کشاورزی):
با توجه به موقعیت روستای سید نور و قرار گرفتن دو ناحیه مساعد برای کشاورزی و وجود آب کافی و فراوان و زمین مناسب بیشتر فعالیتهای مردم روستا به بخش کشاورزی اختصاص یافته است به طوری که 95 درصد از اشتغال در روستا به بخش کشاورزی اختصاص یافته است. زمینهای کشاورزی روستا ۴۵۰ هکتار می باشد که به کشت محصولاتی همچون گندم، ذرت، جو، برنج، صیفی جات و حبوبات پرداخته می شود. محصولات زراعی که به طور آبی کشت می شوند ۱۰۰ درصد سهم کشاورزی را دربرگرفته است
آب مورد نیاز بخش کشاورزی شهرک سیدنور از طریق انباشته شدن آب چشمه ها و آب زهکشی شدۀ زمین های کشاورزی بالای سد عجیرب یا گیراب (رودخانه گیراب یا گیروب) و تحت نظر شرکت کشاورزی جنوب تأمین می شود.
زن‌ها فرشته‌اند ۲
زن‌ها فرشته‌اند ۲ فیلمی در گونهٔ کمدی به کارگردانی آرش معیریان و تهیه‌کنندگی حسین فرح‌بخش محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم ادامه داستان قسمت اول زن‌ها فرشته‌اند می‌باشد.
سیدنور
جمعیت
این روستا در دهستان خیبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۴۲ نفر (۲۷۹خانوار) بوده‌است.
پژو اونیکس
پژو اونیکس یک خودروی اسپرت مفهومی است که توسط خودروساز فرانسوی پژو تولید شده و در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۱۲ معرفی شد.
طراحی
بدنه خودرو توسط مرکز طراحی پژو و توسط طراح ارشد ژیل ویدال طراحی شده‌است. در بدنه از الیاف کربن و فویل‌های مسی استفاده شده‌است. چراغ‌های عقب از زبان طراحی سه پنجه شیر پژو استفاده می‌کنند و خطوط کشیده بدنه خودرو از دیگر خودروهای اسپرت پژو، (پژو پروکسیما، پژو اوکسیا، پژو آرسی‌زد، پژو SR1 و پژو HX1 الهام گرفته شده‌است).
موتور
اونیکس مجهز به موتور پژو اسپورت ۳٫۷ لیتری ۸ سیلندر پژو ۹۰۸، با مجموع ۶۸۰ اسب بخار (۶۰۰ دیزلی + ۸۰ برقی) برای وزن 1100 kg است. شتاب صفر تا صد خودرو در ۲٫۹ ثانیه و حداکثر سرعت خودرو ۳۶۰ کیلومتر بر ساعت است.
رون زورور
رون زورور (Ron Zwerver) (با تلفظ دیگر رون زورفر با نام کامل رونالد رون فردیناند زورور) بازیکن بازنشسته و مربی فعلی والیبال اهل هلند و عضو سابق تیم ملی والیبال هلند است. رون در حال حاضر هدایت تیم نسلاند روتردام را بر عهده دارد.
اگزیستانسیالیسم
اگزیستانسیالیسم یا هستی‌گرایی اصطلاحی است که به کارهای فیلسوفان مشخصی از اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم اعمال می‌شود که با وجود تفاوت‌های مکتبی عمیق در این باور مشترک هستند که اندیشیدن فلسفی با موضوع انسان آغاز می‌شود نه صرفاً اندیشیدن موضوعی. در هستی‌گرایی، نقطه آغاز فرد به وسیلهٔ آنچه «نگرش به هستی» یا احساس عدم تعلق و گم‌گشتگی در مواجهه با دنیای به ظاهر بی‌معنی و پوچ خوانده می‌شود مشخص می‌شود.
طبق باور اگزیستانسیالیست‌ها، زندگی بی‌معناست مگر اینکه خود شخص به آن معنا دهد. این بدین معناست که ما خود را در زندگی می‌یابیم، آنگاه تصمیم می‌گیریم که به آن معنا یا ماهیت دهیم. همان‌طور که سارتر گفت: ما محکومیم به آزادی؛ یعنی انتخابی نداریم جز اینکه انتخاب کنیم و بار مسئولیت انتخابمان را به دوش کشیم. بعضی مواقع اگزیستانسیالیسم با پوچ‌گرایی اشتباه گرفته می‌شود در حالی که با آن متفاوت است. پوچ‌گرایان عقیده دارند که زندگی هیچ هدف و معنایی ندارد در حالی که اگزیستانسیالیست‌ها بر این باورند که انسان باید خود معنا و هدف زندگی‌اش را بسازد.
اگزیستانسیالیسم از واژهٔ اگسیستانس به معنای وجود گرفته شده‌است. سورن کی‌یرکگور را نخستین اگزیستانسیالیست می‌نامند. میان «اگزیستانسیالیسم بی‌خدایانه» و «اگزیستانسیالیسم مسیحی» تفاوت هست. از میان شناخته‌شده‌ترین اگزیستانسیالیست‌های مسیحی می‌توان از سورن کی‌یرکگور، گابریل مارسل، و کارل یاسپرس نام برد.
پس از جنگ جهانی دوم جریان تازه‌ای به راه افتاد که می‌توان آن را اگزیستانسیالیسم ادبی نام نهاد. از نمایندگان این جریان تازه می‌توان سیمون دوبووآر، ژان پل سارتر، آلبر کامو و بوریس ویان را نام برد.
تاریخچه
اگزیستانسیالیسم توسط فردریش نیچه و سورن کی‌یرکگور، فیلسوفانی از قرن نوزده، به‌طور واضح مطرح شد. هر چند که در قرن‌های پیشین نیز پیشگامانی داشت. سقراط در تمام دوران اشتغال فلسفی خود این دو شعار را تکرار می‌کرد: «زندگی نیازموده، ارزش زیستن ندارد» و «خود را بشناس». شعار اول، ماهیت فلسفه و شعار دوم، ماهیت فلسفه اگزیستانسیالیسمی را روشن می‌نماید.
در قرن بیستم مارتین هایدگر، فیلسوف آلمانی، فیلسوفان اگزیستانسیالیست دیگری چون ژان پل سارتر، سیمون دوبوار و آلبر کامو (هیچ گرا، آثار آلبر کامو به نگرش‌های اگزیستانسیالیسم شباهت دارد، اما در اصل آبسوردیسم می‌باشد) را تحت تأثیر خود قرار داد. فئودور داستایوسکی و فرانتس کافکا نیز مفاهیم اگزیستانسیالیستی را در آثار ادبی خود دستمایه قرار دادند. همان‌طور که گرایش‌های مشترک بین متفکرین اگزیستانسیالیست وجود دارد، تفاوت و اختلاف نظرهایی هم بین آنها مطرح است. تفاوت اصلی بین اگزیستانسیالیست‌هایی است که منکر وجود خدا هستند مانند سارتر و اگزیستانسیالیست‌هایی که معتقدند خدا وجود دارد مانند تیلیچ. و الزاماً همهٔ آن‌ها درستی اطلاق اگزیستانسیالیسم به آثارشان را قبول نداشتند. به نظر می‌رسد واژهٔ اگزیستانسیالیسم توسط فیلسوف فرانسوی، گابریل مارسل در میانهٔ دههٔ ۱۹۴۰ به کار گرفته شد و توسط ژان پل سارتر، کسی که در ۲۹ اکتبر سال ۱۹۴۵، اگزیستانسیالیسم را از موضع خود در مقاله‌ای به کلوپ متنو در پاریس مطرح کرد، اقتباس شد. مقالهٔ او با نام اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر منتشر شد که این کتاب کوچک نقش مهمی را در فراگیری تفکرات اگزیستانسیالیستی ایفا کرد. این اصطلاح از گذشته به فیلسوفان دیگر که وجود، و در معنای خاص آن وجود آدمی، موضوع اصلی فلسفهٔ آن‌ها بوده‌است نسبت داده شده‌است. مارتین هایدگر تمرکز آثار خود را از دههٔ ۱۹۲۰ بر وجود آدمی قرار داد، و کارل یاسپرس در دههٔ ۱۹۳۰ فلسفهٔ خود را فلسفهٔ هستی نامید. هر دوی آن‌ها تحت تأثیر فیلسوف دانمارکی، سورن کی‌یرکگور، بودند. برای کی‌یرکگور، بحران وجود آدمی دغدغهٔ اصلی بود. او را به عنوان اولین اگزیستانسیالیست می‌شناسند. در حقیقت او اولین فردی بود که صراحتاً سؤالات اگزیستانسیالیستی را در کانون توجه فلسفه ‌اش قرار داد. همچنین در گذشته، نویسندگان دیگری صراحتاً مضامین اگزیستانسیالیستی را از خلال تاریخ فلسفه و ادبیات مطرح نموده‌اند. در پی پیدایش اگزیستانسیالیسم طی دهه‌ها، زمانی که جامعه با آن به‌طور رسمی آشنا شد، اصطلاح اگزیستانسیالیسم به ناگهان فراگیر گشت. برخی نوشته‌ها و تفکرات که به نوعی به مفهوم اگزیستانسیالیسم پرداخته بودند، عبارتند از:
کی‌یرکگور و نیچه
سورن کی‌یرکگور و فردریش نیچه دو تن از فلاسفه‌ای هستند که به عنوان بنیان‌گذاران جنبش اگزیستانسیالیسم شناخته می‌شوند. هرچند که هیچ‌کدام از آن‌ها اصطلاح «اگزیستانسیالیسم» را به کار نبردند و مشخص نیست که آن‌ها اگزیستانسیالیسم قرن بیستم را می‌پذیرفتند یا نه. تمرکز آن‌ها بیش از حقایق عینی ریاضیات و علوم، بر تجربیات ذهنی آدمی قرار داشت. از نظر آن‌ها حقایق ریاضیات و علوم از درک تجربیات آدمی بسیار فاصله دارند. همانند پاسکال، آن‌ها به جدال خاموش مردم با بی‌محتواییِ آشکار زندگی و سرگرم ساختن خویشتن برای فرار از روزمرگی علاقه‌مند بودند. برخلاف پاسکال، نیچه و کی‌یرکگور نقش تصمیم‌گیری آزاد، مخصوصاً تصمیماتی که مربوط به ارزش‌ها و عقاید اساسی می‌شوند، و اینکه چگونه چنین تصمیماتی ذات و هویت تصمیم گیرنده را تغییر می‌دهند، را در نظر گرفتند. کی‌یرکگور و نیچه نمونه‌هایی از کسانی هستند که ماهیت وجودشان را تعریف می‌کنند. کی‌یرکگور و نیچه همچنین از پیشروان جنبش‌های فکری دیگر مانند پست مدرنیسم، نهیلیسم و رشته‌های متعدد روان‌شناسی بودند.
داستایوفسکی و کافکا
دو تن از اولین نویسندگان ادبی که در اگزیستانسیالیسم مهم هستند، فرانتس کافکا نویسندهٔ اهل چک و فئودور داستایوفسکی روس بودند. یادداشت‌های زیرزمینی اثر داستایوفسکی داستان مردی را شرح می‌دهد که نمی‌تواند در جامعهٔ خویش قرار بگیرد و از هویتی که برای خودش ساخته‌است، ناراضی است. بسیاری از رمان‌های داستایوفسکی، مانند جنایت و مکافات، مفاهیمی در قالب فلسفه ‌ی اگزیستانسیالیسم ارائه می‌کنند و خطوط داستان از اگزیستانسیالیسم غیردینی ملهم هستند. برای مثال، در جنایت و مکافات، کسی شخصیت اصلی داستان یعنی راسکلنیکف را می‌بیند که بحران وجودی ای را از سر می‌گذراند و به سوی جهان بینی مسیحیت ارتدکس متمایل می‌شود که این جهان بینی نزدیک به دیدیست که داستایوفسکی می‌خواهد از آن دفاع کند. کافکا در مشهورترین داستان کوتاه خویش، مسخ، و در رمان اصلی خود، محاکمه، غالباً شخصیت‌های سورئال و نامأنوسی خلق کرده‌است که با یأس و پوچی دست به گریبان هستند. در مقالهٔ فلسفیِ افسانهٔ سیزیف، آلبر کامو، اگزیستانسیالیست و پوچ انگار فرانسوی، آثار کافکا را پوچ در بنیان توصیف می‌کند. همچنین او حال را آنطور که اگزیستانسیالیست‌های مذهبی چون کی‌یرکگور و چستف فریاد بی‌امان امید می‌خواندند، نمی‌داند.
آویشن‌ماهی‌های جنوبی
آویشن‌ماهی‌های جنوبی نام یک سرده از راسته سیمین‌ماهی‌سانان است.
اگزیستانسیالیسم
اوایل قرن بیستم
در دهه‌های اولیهٔ قرن بیستم، تعدادی از نویسندگان و فیلسوفان به عقاید اگزیستانسیالیستی پرداختند. تنها چیزی که فرق کرد، نامی بود که برای تفکرات خویش انتخاب می‌کردند. میگل د اونامونو فیلسوف اسپانیایی در کتاب حس غم‌انگیز زندگی، چاپ ۱۹۱۳، زندگی «گوشت و استخوان» را جدا از خردگرایی محض می‌داند. اونامونو فلسفهٔ سیستماتیک را رد می‌کند و به تلاش فردی برای ایمان، معتقد است. آثار او همواره حسی تراژیک و حتی پوچ، ناشی از ذات تلاش، که نمادی از علاقهٔ او به دون کیشوت، کاراکتر خیالی سروانتس است، دارند. اونامونو نویسنده، شاعر، نمایشنامه نویس و همچنین استاد فلسفهٔ دانشگاه سالامانکا بود. داستان کوتاه «حضرت مانوئل، نیکوکار شهید» او، که دربارهٔ سردرگمی یک کشیش در ایمان به جاودانگی است، در زمرهٔ بهترین داستان‌های اگزیستانسیالیستی قرار دارد. دیگر متفکر اسپانیایی، ارتگا یگست، در سال ۱۹۱۴ با نوشتن جملهٔ زیر تأکید کرد که وجود آدمی باید همیشه برای هر انسان و تحت پیشامدهای پیوستهٔ زندگی اش تعریف شود: «من خودم و آنچه برایم پیش آمده هستم». سارتر نیز به مانند وی اعتقاد داشت وجود آدمی موضوعی مطلق نیست و همیشه تابع شرایط است. چستف و نیکلای بردیایف دو متفکر روسی-لهستانی تبار هستند که به عنوان متفکرین اگزیستانسیالیست، پس از انقلاب و طی تبعید در پاریس شهرت یافتند. چستف در خانواده‌ای اکراینی-یهودی در کیف متولد شد و در کتاب خود، همه چیز ممکن است (منتشر شده در سال ۱۹۰۵)، انتقادات تندی از عقل‌گرایی و اسلوب بندی در فلسفه ایراد کرد. بردیائف نیز در کیف متولد شد اما پیشینه‌اش به کلیسای ارتدکس شرقی برمی‌گشت. او فرقی اساسی میان دنیای روح و دنیای هر روزهٔ علمی قائل بود. در نظر بردیائف، آزادی انسان، ریشه در حوزهٔ روح دارد؛ حوزه‌ای که به علت و معلول‌های نظریات علمی وابسته نیست. انسانی که در دنیای علمی نگر زندگی می‌کند، از حقیقت آزادی روح بیگانه می‌شود. انسان نباید نسبت به طبیعت فیزیکی اش تفسیر شود، بلکه باید او را به عنوان تصویری از خداوند به مثابه بنیان‌گذار عمل آزاد و خلاقانه دانست. سرنوشت انسان، اثر مهم او است که به مضامینی این چنینی پرداخته و در سال ۱۹۳۱ منتشر شده‌است. مدت‌ها پیش از اینکه گابریل مارسل، اصطلاح اگزیستانسیالیسم را ابداع کند، مفاهیم مهم اگزیستانسیالیسم را به مخاطبان فرانسوی اش در مقالهٔ «وجود و اُبژکتیویته» (۱۹۲۵) و در مجلهٔ متافیزیک (۱۹۲۷)، معرفی نمود. به عنوان نمایشنامه نویس و فیلسوف، مارسل مبدأ فلسفهٔ خویش را حالتی از خودبیگانگی متافیزیکی قرار می‌دهد: «جستجوی انسان برای یافتن هماهنگی در زندگی گذرا». هماهنگی از دید مارسل باید از کنکاش در «واکنش ثانویه» که از جهان توصیفی «دیالَکتیک» دارد، و با «حیرت و سرگشتگی» به آن می‌نگرد و گسترهٔ آن تنها به دانستن در مورد انسان‌ها و خداوند محدود نمی‌شود، بلکه «حضور» آنها را در نظر می‌گیرد، به دست می‌آید. این حضور بیانگر چیزی فراتر از صرفاً در جایی بودن است (آنطور که ممکن است چیزی در حضور چیز دیگری باشد). در نظر وی حضور اشاره به «بی شمار» امکان، و اراده به قرار گرفتن در معرض دیگری است.
آویشن‌ماهی‌های جنوبی
گونه ها
دو گونه در این سرده موجود است:
اگزیستانسیالیسم
بعد از جنگ جهانی دوم
در پی جنگ جهانی دوم، اگزیستانسیالیسم بدل به جنبش فلسفی و فرهنگی مشهور و قابل توجهی گردید. به ویژه در بین مخاطبین عامهٔ دو نویسندهٔ فرانسوی، سارتر و کامو، که مقالات تئوری آنها همچون رمان‌های پرفروش، نمایشنامه‌ها و مجلات پرطرفدارشان در بین مخاطبین جایگاه مهمی پیدا کرده بود. در همین سال‌ها کتاب هستی و زمان هایدگر در خارج از آلمان به شهرت رسید. سارتر در رمان تهوع (۱۹۳۸)، مجموعه داستان کوتاه «دیوار» (۱۹۳۹)، مفاهیم اگزیستانسیالیسم را دستمایه قرار داد و در هستی و نیستی (۱۹۴۳) اصول فلسفهٔ خویش را بیان نمود. اما دو سال بعد از آزادی پاریس از اشغال نیروهای آلمانی، او و هم قطاران نزدیکش (کامو، سیمون دوبوار، موریس مرلوپُنتی و… - به عنوان پرچم داران جنبشی که اگزیستانسیالیسم خوانده می‌شد، شهرت جهانی یافتند. در مدت زمانِ بسیار کوتاهی، کامو و سارتر به‌طور خاص، به رهبران روشنفکران فرانسهٔ پس از جنگ بدل گشتند و با پایان سال ۱۹۴۵ شهرتی فراگیر در بین مخاطبین بدست آوردند. کامو ویراستار روزنامهٔ بسیار محبوب چپ (مقاومت فرانسهٔ سابق)، «کُمبت» بود. سارتر مجلهٔ چپ خود را با نام «لُتامپ مدرن» راه انداخت و دو هفته بعد سخنرانی پر سر و صدایی در باب «اگزیستانسیالیسم و اومانیسم» در ملاقات‌های فشردهٔ «کلاب متنو» ایراد نمود. دوبوار در جایی می‌نویسد: «هفته‌ای نبود که روزنامه‌ها در مورد ما بحث نکنند». اگزیستانسیالیسم «اولین پیام‌آور شوق پس از جنگ» شده بود. تا پایان سال ۱۹۴۷، نمایشنامه‌ها و رمان‌های قدیمی کامو تجدید چاپ شده بودند، نمایشنامهٔ جدید وی، کالیگولا، اجرا شده بود و رمان طاعون کامو منتشر شده بود. دو رمان اول از سه‌گانهٔ «راه آزادی» سارتر و «خون و دیگران» دوبوار پدیدار شده بودند. آثار سارتر و کامو همچنین به زبان‌های دیگر نیز ترجمه شده بودند. اگزیستانسیالیست‌های پاریسی شهرت جهانی پیدا کرده بودند. سارتر در سال ۱۹۳۰ به آلمان سفر کرد تا نزد ادموند هوسرل و مارتین هایدگر به مطالعهٔ پدیدارشناسی بپردازد و در مقالهٔ اصلی اش هستی و نیستی، نقدهایی بر آثار آنها نگاشت. افکار هایدگر از طریق استفادهٔ الکساندر کُجوه، در مجموعه سخنرانی‌های وی در پاریس در دههٔ ۱۹۳۰، حول شرح عقاید هگل، برای حلقه‌های فلسفی فرانسه به موضوعی آشنا تبدیل شده بود. سخنرانی او بسیار اثرگذار بود و در میان جمعیت نه تنها سارتر و مرلوپُنتی، بلکه ریمون کنو، آندره برتون، ژرژ باتای، لوئی آلتوسر و ژاک لاکان نیز حضور داشتند. گزیده‌ای از هستی و زمان هایدگر به فرانسوی در سال ۱۹۳۸ منتشر شد و به مرور زمان مقالات وی به مجلات فلسفی فرانسوی راه پیدا کردند.
مفهوم
فیلسوفان اگزیستانسیالیست، هستی انسان را به عنوان گونه‌ای متمایز از هستی دیگر هستی‌ها مورد دقت قرار می‌دهند و با دقت به این تمایز، هستی انسان را وجود می‌خوانند. آنها می‌کوشند تا نشان بدهند که چه تفاوتی میان وجود یا بودن انسان در این دنیا با سایر شکل‌های هستی یافتنی است. «هر ماهیت تازه به خودی خود ارزشمند است»، گزاره‌ای است که مکتب اصالت وجود دربارهٔ تعریف مفهوم ارزش ارائه می‌دهد. به گونه‌ای که بر همین اساس در ادامهٔ عبارت فلسفی «من می‌اندیشم پس هستم» دکارت، آلبر کامو می‌گوید: «من طغیان می‌کنم پس هستم». این عبارت علاوه بر پذیرش جمله‌ای که دربارهٔ ارزش مطرح شد، معنایی هم در خود دارد. اینکه همانند گذشتگان زیستن، برابر با غیر اصیل زیستن است.
هر انسانی که پا به عرصهٔ جهان می‌گذارد دارای ویژگی‌های ژنتیکی خاص و پیرامون منحصر به آن فرد است که در نتیجه این عوامل دارای شخصیت (آگاهی) منحصر به فرد می‌باشد، پس به خودی خود ارزشمند است. در این‌جا اشاره به تقدم وجود انسان بر ماهیتش شده و در حوزه اخلاق ارزش انسان را از عملکردش جدا کرده‌ایم. در اینجاست که ژان پل سارتر می‌نویسد: «تمامی یک انسان از تمامی انسان‌ها ساخته شده و برابر همهٔ آنها ارزش دارد و ارزش هر یک از آن همه با او برابر است.» و اکنون باید پاسخ این پرسش هم داده شود که در حالی که یک گربه هم وقتی به دنیا می‌آید منحصربه‌فرد است، پس چرا اصالت وجود گربه را مورد اهمیت قرار نمی‌دهیم؟ در پاسخ به این پرسش یک بار باید به پروژهٔ دکارتی و بار دیگر به روانکاوی وجودی برنتانو رجوع کنیم. دکارت بر این باور بود که توانایی انسان در گزینش به دلایل مختلف به معنای آفرینندگی انسان است. این آفرینش یعنی پدیدآوردن یا پی بردن به چیزی تازه که دارای ارزش والایی است. از سوی دیگر برنتانو در روانکاوی وجودی به این نتیجه می‌رسد که آگاهی گربه همیشه از ابژه‌های بیرونی است ولی انسان علاوه بر ابژه‌های بیرونی بر خود نیز آگاه است که این آگاهی باعث تمایز او از سایر موجودات می‌شود.
اصول
می‌توانیم چهار مفهوم بنیادین را در اگزیستانسیالیسم برجسته کنیم: امکان ناضرور یا تصادفی بودن هستی، آزادی، مسئولیت و اصالت. انسان دارای ماهیت پیشینی نیست که به فرض خدا یا طبیعت آن را ساخته باشند انسان همچون هر هستنده‌ای امری ممکن است و نه ضروری. خودش را می‌سازد و آزادانه میان گزینه‌های ممکن برمی‌گزیند. مسئول گزینش‌های خویش است و باید بتواند آنچه را که خود درست می‌داند بسازد. (و نه این که بنا به سرمشق همگان رفتار کند) و در این صورت کاری اصیل انجام داده‌است. طرح این نکته‌ها توسط سارتر از نگرشی هستی شناسانه آغاز شد که خودش آن را هستی‌شناسی پدیدار شناسانه نامید و در اصل استوار بود بر دستاورد فلسفی هایدگر.
امکان ناضرور
گفتن این که چیزی هست این پرسش را پیش می‌آورد که آیا آن چیز بنا به دلیلی خاص برای مثال بنا به ماهیت خودش هست یا نه.
پاسخ مکتب اگزیستانسیالیسم از دید سارتر در متنی ادبی یعنی از طریق ذهن آنتوان روکانتن شخصیت مرکزی رمان تهوع بیان می‌شود
آن لحظه فوق‌العاده بود. من آنجا بودم. بی حرکت و منجمد. غرق در جذبه‌ای هراس‌آور؛ ولی درست در قلب این جذبه چیزی تازه ظاهر شد. تهوع را درک کردم. دارنده‌اش بودم. راستش کشفم را هنوز برای خودم تعریف نکرده بودم. اما به گمانم حالا دیگر برویم."آسان‌تر است که آن را در قالب واژه‌ها بیان کنم. امر اساسی ممکن ناضرور است. می‌خواهم بگویم که بنا به تعریف وجود یک ضرورت نیست. وجود خیلی ساده یعنی آن‌جا بودن. موجودات آشکار می‌شوند می‌گذارند تا ما با آن‌ها برخورد کنیم اما هرگز نمی‌توانیم آن‌ها را استنتاج کنیم. به گمانم آدم‌هایی هم هستند که این نکته را درک کرده‌اند. فقط آن‌ها کوشیده‌اند تا بر این ممکن ناضرور از طریق ابداع یک وجود ضروری که علتش هم در خود آن فرض می‌شود چیره شوند. پس هیچ هستی ضروری‌ای نمی‌تواند وجود را توضیح دهد. ممکن ناضرور یک جنبهٔ دروغین که بشود آن را کنار زد نیست. امر مطلق است و در نتیجه یک امر بدون علت تام است. همه چیز بدون علت هستند. این باغ، این شهر و خود من."
آزادی
انسان طرح‌اندازی می‌کند. در هر لحظه ناگزیر است که با گزینش از میان مجموع بدیل‌های پیش رویش به سوی آینده پیش برود. انسان راهی جز این گزینش‌ها ندارد و محکوم به آزادی است. یگانه حالتی که ما آزاد نیستیم این است که آزاد باشیم که آزاد نباشیم. واقعیت انسانی وجود ندارد مگر در آزادی. در مکتب اصالت وجودی آزادی یعنی امکان برگزیدن. از دید سارتر «ما گزینش هستیم» وجود داشتن برگزیدن است. هیچ وضعیت دشوار بیرونی نیست که آزادی گزینش انسان را به‌طور کامل ناممکن کند. بی‌شک وضعیت‌هایی از شمار و تنوع گزینه‌ها می‌کاهند اما امکان انتخاب را به‌طور کلی از بین نمی‌برند. من حتی در زندان و اردوگاه نیز به‌طور کامل از امکان گزینش بی‌بهره نمی‌شوم. می‌توانم انتخاب کنم که آیا مقاومت کنم یا نه با زندان‌بانان و شکنجه‌گران هم‌راهی کنم یا نه. پس از آزادی فرانسه سارتر نوشت که فرانسویان هیچ‌گاه چنان آزاد نبوده‌اند که در جریان اشغال حکومت استبدادی ویشی و جنبش مقاومت. زیرا با گزینش بدیل‌هایی چون پیوستن به جنبش مقاومت مدارا سکوت ویا هم کاری با اشغال گران آزاد بودند. این آزادی به معنای دقیق واژه خود را به آن‌ها تحمیل می‌کرد. هیچ‌کس نمی‌توانست در این مورد تصمیم نگیرد و هر روزه این انتخاب که باید آزادانه شکل می‌گرفت پیش روی فرانسوی‌ها قرار داشت. در نتیجه آن‌ها مدام از آزادی خود با خبر بودند و آن را می‌آزمودند. در مرده‌های بی کفن ودفن زندانیان شکنجه دیده در آستانهٔ مرگ از آزادی خود سخن می‌گویند. آن‌ها متوجه می‌شوند که حتی در شب اعدام نیز آزادند. گرچه این موضوع دانسته می‌شود که انسان نمی‌تواند برخی از بدیل‌های توانمند را برگزیند. واضح است که موانع فراوانی در برابر آزادی فرد قرار دارند و وقتی از آزادی به عنوان زمینهٔ کنش‌های انسان یاد می‌شود نمی‌توان گفت که من آزادم کاری کنم که در مبنای شمارش اعشاری جمع دو به اضافهٔ دو بشود پنج. آزادی انسان ناشی از وضعیت او در ضرورت گزینش است. به راستی آزادی ناشی از محدودیت است؛ زیرا انسان به دلیل محدودیت‌هایش طرح می‌افکند و ناچار می‌شود که در آزادی گزینه‌ای را برگزیند. منظور از آزادی در اینجا این است که وقتی آزادی زمینهٔ کنش‌های من دانسته شود بطلان هر گونه هدف که از پیش برای کنش‌های من تعیین شده باشد نمایان می‌شود. من می‌توانم خود را بنا به هدفی که برمی‌گزینم سامان دهم یا به اصطلاح بسازم. می‌توانم معنای زندگی خود را خودم بسازم. همراه با آن من دنیایی را می‌سازم و به آن معنا می‌دهم که خودم بر زمینهٔ آن به سر می‌برم.
وضعیت
مبحث آزادی به خوبی فهمیده نمی‌شود مگر این که برداشت اصالت وجود از مفهوم وضعیت دانسته شود. انسان مدام در وضعیت‌های گوناگون قرار می‌گیرد. پرتاب شدن به دنیا یک وضعیت بنیادین است. اما وضعیت‌های به ظاهر کم‌اهمیت‌تری هم مدام در زندگی هرروزه پدید می‌آیند.
وضعیت‌های بنیادین
انسان از وضعیت انسانی خویش جداناشدنی است. وضعیت انسانی با چند محکومیت همراه است. من محکوم شده‌ام که به دنیا بیایم. بودن من یعنی این که به این جهان پرتاب شده‌ام. محکوم شده‌ام در وضعیتی خاص (به عنوان مرد یا زن در طبقه‌ای نژادی، ملتی، شرایط و امکانات آموزشی بهداشتی و…) به دنیا بیایم. محکوم هستم که در کنار دیگران زندگی کنم و هم‌راه با آنان کار کنم. سرانجام محکوم هستم که بمیرم. در مورد این وضعیت‌های بنیادین، من چندان آزادانه عمل نمی‌کنم. دست کم می‌شود گفت دایرهٔ آزادی من در این مورد کوچک و محدود است. اگر خودکشی کنم فقط زمان مرگ را جلو انداختم اما مرگ هم‌چنان گریز ناپذیر به معنای پایان زندگی من مطرح خواهد بود. اگر از کشور زادگاه خود به جایی دیگر مهاجرت کنم، وضعیت تعیین شده در زمان تولدم را تغییر داده‌ام اما هم چنان باید در وضعیت تعیین شدهٔ تازه‌ای با دیگران زندگی و همکاری کنم. نمی‌شود فرض کرد که شخصی به‌طور کامل از وضعیت خویش جدا شود. ممکن است که تهیدستی ثروت‌مند شود، مردی با عمل جراحی زن شود یا یک زندانی آزاد شود. اما اینان همیشه ثروت‌مندی که روزی فقیر بوده، زنی که زمانی مرد بوده و فرد آزادی که مدتی زندانی بوده باقی خواهند ماند. مجموعهٔ وضعیت‌های من جهان من است و من به این معنا در جهان بودن ام. آن کسی که من از خودم می‌سازم به گونه‌ای جداناشدنی به طرح‌ها، محیط کار و در یک‌کلام به وضعیت‌ها و گزینش‌های من در این وضعیت‌ها وابسته‌است. همهٔ وضعیت‌ها در «وضعیت وضعیت‌ها» یعنی «در جهان بودن» جای دارند.
مسئولیت
آزادی وضعیتی آرام و راحت برای انسان فراهم نمی‌آورد. دلهرهٔ گزینش درست پیوسته در ما زنده‌است. مسئولیت این را که آیا آنچه برگزیده‌ایم برای خودمان، نزدیکانمان، پیشبرد نقشه‌ها و عقایدمان، بهترین انتخاب ممکن بوده یا نه همواره حس می‌کنیم و تا وقتی زنده‌ایم با آن روبه‌روییم و راحت و آسوده نخواهیم بود. گزینش هرگز آسان نیست. اگر واقعیت داشته باشد که وجود انسان مقدم بر ماهیت اوست، انسان مسئول آن کسی است که هست. منظور این نیست که انسان مسئول فردیت خاص خود است بلکه مسئول تمامی انسان‌هاست. مسئولیت در فلسفهٔ اگزیستانسیالیسم همراه آزادی است، گفتن این که هر فرد مسئول گزینش‌های خویش است که در آن‌ها و با آن‌ها آزادی خویش را به کار برده یا آزموده به این معناست که فرد مسئول کنش‌های خود است. متعهد به گزینش خود بودن یعنی آن‌ها را کنش‌هایی درست شناختن. به نظر سارتر درست دانستن گزینش باید خارج از گسترهٔ نسبی باوری معنا بدهد. او می‌گوید که هر شخص باید بتواند در مورد گزینش‌های خود به دیگران توضیح بدهد و پاسخ‌گوی آن‌ها باشد. به معنای مسئولیت با responsabilite لفظ فرانسوی به معنای پاسخ هم ریشه‌اند و هر دو به response درلاتین بازمی‌گردند. respodere همان‌طور لفظ عربی و فارسی مسئول به معنای کسی است که از او سؤال می‌کنند و باید جواب بدهد و مصدر جعلی و اسم مصدر مسئولیت نیز از مصدر سؤال آمده‌است. هایدگر مسئول گزینش خود بود که عضو حزب نازی شد و در برابر کشتار یهودیان در اردوگاه‌های مرگ و آدم‌سوزی خاموش ماند. سارتر مسئول سکوت چند ساله‌اش در برابر وجود اردوگاه‌های کار اجباری در کشورهایی بود که خود را سوسیالیست می‌خواندند. هریک از ما مسئول شکل‌گیری آن کسی هستیم که شده‌ایم.
دلهره
وقتی ما می‌گوییم که انسان برمی‌گزیند، می‌خواهیم بگوییم که هرکس از میان ما برمی‌گزیند، هم چنین می‌گوییم که هر کس با گزینش خود تمامی انسان‌ها را برمی‌گزیند. هر یک از کنش‌های ما در آفرینش آن کسی که می‌خواهیم باشیم در همان حال تصویری از انسان چنان‌که به گمان ما باید باشد، می‌سازد. گزینش این یا آن شدن تأیید ارزشی است که ما برمی‌گزینیم. این سان مسئولیت ما بسیار بزرگتر از آن است که فکر می‌کنیم؛ زیرا مسئولیت من همهٔ انسانیت را ملتزم می‌کند. به این ترتیب من مسوول خودم و همگان هستم. من تصویری خاص از انسان می‌سازم که خودم آن را برگزیده‌ام. من با گزینش خودم همه را برگزیده‌ام.
باور نادرست
آزادی چنان با مسوولیت، تعهد و دلهره هم راه است که بیشتر مردم از آشنایی با آزادی خود، یا استفاده از آن، سرپیچی می‌کنند. این دیدگاه سارتری از جمله مباحثی است که نزد ما به عنوان «فرار از آزادی» مشهور شده‌اند. بیشتر افراد چون می‌دانند که باید مسئولیت گزینش آزادانهٔ خود را بپذیرند ترجیح می‌دهند که به آغوش کسی که به جای آن‌ها برمی‌گزیند، تصمیم می‌گیرد، نیرویی مقتدر و نظارت ناپذیر، مستبدی پدر سالار پناه ببرند که هر چه هم به آن‌ها زور بگوید دست کم این مزیت را دارد که شر گزینش آزادانه را از سر آن‌ها کم می‌کند. سارتر در دفترهایی برای اخلاق نوشته که افراد بردگی را می‌پسندند و اجازه می‌دهند تا با آن‌ها هم چون شی رفتار شود. مثال خوبی که در این مورد می‌توان آورد باور بیشتر مردم به نظریهٔ توطئه است. بیشتر مردم ترجیح می‌دهند که فکر کنند کسانی تمامی قدرت‌ها را در چنگ خود دارند، دربارهٔ سرنوشت بقیه تصمیم می‌گیرند. به این ترتیب امکان تصمیم‌گیری یا گزینش آزادانه‌ای برای چنین مردمی باقی نمی‌ماند.
اصالت
سارتر توضیح داده‌است که گسست تام از باور نادرست ناممکن است، ولی می‌توان «از راهی که ما آن را اصیل می‌خوانیم» با خود صادق بود. هایدگر هیچ نوع اخلاقی را اخلاق اصیل نمی‌دانست. به همین دلیل بحث اخلاق را کنار گذاشته بود. از نظر او اصالت را نمی‌شد یک پیش‌فرض اخلاقی دانست. اصالت درکنش دازاین معنا داشت. مثل «هرکس» رفتار نکردن، و به این اعتبار راهی شخصی را کشف کردن و پیمودن. برای هایدگر اصالت کوشش در یافتن مسیر درست بود. آیا می‌توان این‌جا لفظ «درست» را به کاربرد؟ آیا این لفظ برداشتی اخلاق را پیش نمی‌کشد؟ با توجه به معنای رایج اخلاق، پاسخ منفی است؛ زیرا بحث از حد یک فرد، یک دازاین پیش می‌رود. اما به معنایی دیگر از اخلاق (یعنی اخلاق را ابداع رویکردی شخصی به زندگی دانستن) می‌توان گفت که «اخلاقی» بود. شاید بتوان از گزینش‌های اخلاقی دازاین یادکرد. سارتر و امانوئل لویناس دو پیرو راه هایدگر بودند که این معنای دوم را با اهمیت دانستند و در مسیر آن پیش رفتند. در معنایی خاص که سارتر از اخلاق در سر داشت، اصالت برای او معنا می‌یافت. در هستی و نیستی سارتر نشان داد که به اصالت نمی‌توان رسید. آدم اصیل به معنای دقیق واژه وجود ندارد. اما می‌توان به سوی اصالت پیش رفت. این پیش‌روی از طریق گزینش آنچه به آن اطمینان دارم، از آن آزادی من است، میراث گذشتگان یا وعدهٔ معاصران نیست، ممکن می‌شود. می‌توان کنش‌هایی اصیل داشت، یعنی برخلاف باور نادرست گزینه‌هایی برگزید. انسان کامل نیست، مثل خداوند اسپینوزا نیست که به حد کمال رسیده باشد. انسان حتی وقتی فقط به خواست خود، علیه دیگران، علیه باور نادرست است باز کامل نیست. او واقع بودگی پرتاب شده‌ای است که شرایط جبری بر او حاکم‌اند، اما کنش‌هایی استوار بر خود و «رانهٔ اخلاقی به سوی اصالت» دارد. سارتر می‌گوید که انسان آنچه می‌نماید و به گمان دیگران هست، نیست. به همین شکل آنچه به گمان دیگران نیست، هست. دیگران به کنار، انسان آنچه اکنون هست، به واقع نیست. چرا که در جریان دگرگونی و شدن است، رو به سوی آینده دارد، و باید خود را عوض کند، و مدام کسی دیگر بشود تا سرانجام شاید تصویری از خویشتن خود به دست دهد. من آدم‌ام و نمی‌توانم کمال هستی‌شناسانهٔ چیزها را داشته باشم.
فلسفه اگزیستانسیالیسم سارتر
اصول فلسفه اگزیستانسیالیسم مبنی بر اصالت وجود و تقدم آن بر ماهیت انسان است. هنگامی که می‌خواهیم از اگزیستانسیالیسم سخن بگوییم، باید مشخص کنیم که منظورمان چیست. ژان پل سارتر، مارتین هایدگر، گابریل مارسل، سورن کی‌یرکگور از متفکران اگزیستانسیالیست بوده‌اند. البته مارسل و کی‌یرکگور بینشی ایمان‌گونه داشته‌اند و اندیشه‌شان الحادی نبوده‌است. سارتر و هایدگر درست در مقابل این دو هستند که اندیشه‌های الحادی داشته‌اند. اساس نگاه فلسفی سارتر به انسان این است که انسان را مختار می‌داند و بر این اساس به انکار خداوند می‌رسد؛ زیرا که او معتقد است انسان نمی‌تواند مختار باشد، در حالی که خالقی مطلق و یگانه داشته‌باشد که از ازل می‌دانسته که چه می‌خواهد بسازد. به باور او: «آزادی در قلب همه تجربه‌های انسانی قرار دارد و آزادی است که انسان را از همه انواع موجودات دیگر متمایز می‌سازد.» البته این مسئله کاملاً بر اساس خدای کلامی معتزله و اشاعره و همچنین خدای کلامی مسیحی و خدای کلامی یهودی صحت دارد. انسان وقتی مختار باشد، باید مسئولیت هر انتخاب‌اش را بپذیرد و از همین بینش است که سارتر خود را مسئول جنگ جهانی می‌داند و اینجا دلهره و اضطراب به وجود می‌آید که فرد با خود می‌گوید از آن جا که من مسئول این کار هستم، آیا این کار درست است و چه نتایجی خواهد داشت که من آن‌ها را نمی‌دانم یا نخواهم دید!؟
اندیشه‌های اگزیستانسیالیستی سارتر، در خصوص آزادی و مسؤولیت فردی و ممکن‌بودن وجود ما و فاصله‌ای که ما از خودمان داریم، همچنان می‌تواند برای فلسفهٔ جدید مهم باشد. اما سارتر اخلاق‌گرا نیز بود و کوششی که برای طرح نظریه‌ای اخلاقی کرد همچنان می‌تواند برای فلسفه «بعد-از-نو» مهم باشد. کمتر فیلسوفی همچون سارتر این اقبال را داشته‌است که در عمر خود شاهد شهرت و نفوذ اندیشه‌اش باشد. اما سارتر با همهٔ فلاسفه‌ای که تاکنون بوده‌اند متفاوت است.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ – ۵۷ کیلوگرم آزاد مردان
مسابقات کشتی ۵۷ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ بود، در ۲۵ و ۲۶ شهریور (۱۶ و ۱۷ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
همین‌کورو
هَمین‌ْکورو (به لاتین: Hämeenkyrö) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر موستوه خواهرخواندهٔ همین‌کورو هست.
ودیع صبرا
ودیع صبرا (وديع صبرا؛ February 23, 1876 – April 11, 1952) آهنگساز اهل لبنان بود. وی سازنده آهنگ سرود ملی لبنان بود.