cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جشن زگموک
به هنگام برگزاری مراسم جشن آکتیو نمایشهای آیینی و مناسک مذهبی خاصی را ترتیب می‌دادند و شرکت شاه بابل در این مراسم، اهمیت نقش مذهبی شاه را که از دیر باز در مصر و بین‌النهرین مظهر اعلای شاه- موبد بود، آشکار می‌کند. جشن آکتیو در بنیاد، یک گاهنبار بود که در دو موسم سال یعنی بهار و پاییز به خاطر باروری زمین و فراوانی محصول بر پا می‌شد. بعدها این سور-آیین جنبهٔ مذهبی و رسمی به خود گرفت و با مسایل بندهشنی در آمیخت.
میان جشن سال نو آکتیو و نوروز ایرانی مشابهت و همسانیهای فراوان به چشم می‌خورد که برخی از پژوهشگران بدان اشاره کرده‌اند؛ چنان‌که پروفسور آرتور کریستنسن، شرق‌شناس و ایرانشناس برجسته دانمارکی در کتاب مشهور خود "ایران در زمان ساسانیان" می‌نویسد: "نوروز عید بهاری است و آثاری از زگموگ Zagmuk، که جشن بابلیان بود، در آن باقی است."
صدیقه وسمقی
صدیقه وسمقی (زادهٔ ۱۳۴۰ تهران) شاعر، نویسنده، مترجم، اسلام پژوه، تحلیل‌گر مسایل سیاسی، اجتماعی ایرانی ساکن سوئد است. او استاد دانشگاه تهران و نماینده اسبق مردم تهران در نخستین دوره انتخابات شوراهای شهر و روستا و سخنگوی این شورا بوده‌است.
تحصیلات
صدیقه وسمقی به فاصله کوتاهی پس از انقلاب ۵۷ وارد مدرسه شهید مطهری شد. او سه سال در این مدرسه به تحصیل علوم مذهبی پرداخت. در سال ۶۲ وارد دانشگاه تهران شد و تا دریافت درجه دکتری در رشته «فقه و مبانی اسلام» در آنجا ادامه داد.
سوابق اجرایی و اجتماعی
وسمقی نویسنده و تحلیل‌گر مسایل سیاسی، اجتماعی و فقهی در مطبوعات از جمله روزنامه اطلاعات و مجله سروش و بسیاری از سایت‌های فارسی‌زبان است. او کارشناس فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه تهران بوده‌است.
با پیروزی اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری ۷۶ او نیز به‌طور فعال پا به عرصه سیاست گذاشت و در اولین و آزادترین انتخابات شورای شهر تهران که در سال ۷۷ برگزار شد با ۲۱۰۳۰۳ رای به عنوان نماینده مردم این شهر انتخاب شد. او از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ نماینده مردم تهران در شورای شهر اول بود و همچنین به عنوان سخنگوی این شورا برگزیده شد. وسمقی مدتی نیز عضو هیئت منصفه مطبوعات بود.
صدیقه وسمقی سال‌های مدیدی به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و با درجه استادیار به تدریس فقه اسلامی اشتغال داشت.
وسمقی در سال ۲۰۱۱ و با بالاگرفتن فشارها بر فعالیت روشنفکران و منتقدان، ایران را ترک کرد و به عنوان استاد میهمان در دپارتمان اسلام‌شناسی دانشگاه گوتینگن آلمان مشغول به فعالیت شد. او در همین زمینه با دانشگاه اوپسالا در سوئد نیز همکاری داشته‌است. صدیقه وسمقی از چهره‌های شاخص نواندیش دینی در ایران محسوب می‌شود و دیدگاه‌های او در مورد حجاب اجباری و حق پوشش زنان و برخی مسایل فقهی دیگر چالش‌برانگیز بوده‌است.
صدیقه وسمقی در تاریخ ۲۲ مهر ۹۶ به ایران بازگشت و در فرودگاه امام خمینی، برای ساعتی بازداشت شد، او بعد از قرار مراجعه به دادسرا، آزاد شد. او پیشتر در یک دادگاه به صورت غیابی به 5 سال حبس محکوم شده بود. روزنامه اعتماد درباره حبس او نوشته است که او به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» توسط دادگاه انقلاب به تحمل 5 سال حبس محکوم شده بود. دادگاه او در 31 مهر 1396 برگزار شد با دستور قاضی مقیسه به زندان اوین منتقل شد. او 14 روز بعد با قرار وثیقه آزاد شد. دادگاه تجدید نظر در نهایت حبس او را از تعزیری به تعلیقی تبدیل کرد. او در آبان 1398 هم پس از امضای بیانیه 77 نفر با شکایت وزارت اطلاعات مجدد به دادگاه رفته و به 1 سال حبس محکوم شد.
نامه به سید علی خامنه‌ای
پس از آنکه سید علی خامنه‌ای در ۱۵ فروردین ۱۴۰۲ هجری خورشیدی ، بی‌حجابی را «حرام شرعی و سیاسی» توصیف کرد. صدیقه وسمقی در نامه‌ای به علی خامنه‌ای رهبر نظام جمهوری اسلامی ایران از او خواسته توضیح دهد در حالی که در قرآن «بر لزوم پوشاندن موی سر برای زنان تصریح نشده، الگوی سخت گیرانه جمهوری اسلامی برای پوشش زنان بر کدام دلایل قطعی و خدشه ناپذیر دینی و با کدام استدلال استوار شده است.» او همچنین مسئولیت تمام پیامدهای مالی، جانی، اجتماعی، اخلاقی، روانی و سیاسی اجرای حجاب اجباری را متوجه رهبر جمهوری اسلامی دانست.
آثار
افزون بر مقالات و مصاحبه‌های چاپ شده در نشریات و سایت‌های مختلف و مقالات چاپ شده در نشریات علمی بین‌المللی از صدیقه وسمقی چهار دفتر شعر و آثار متعدد دیگر منتشر شده‌است. از آثار فقهی وی می‌توان به کتاب «زن، فقه، اسلام» اشاره کرد. ترجمه برخی اشعار وی به زبان سوئدی نیز در یک دفتر انتشار یافته‌است. اخیرأ از او کتاب جدیدی هم با عنوان "مسیر پیامبری" چاپ شده است.
سیارک ۲۴۱۲۱
سیارک ۲۴۱۲۱ بیست و چهار هزار و صد و بیست و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۰.۴ است.
شهرستان بکانکور
شهرستان بکانکور (به انگلیسی: Bécancour Regional County Municipality) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در Centre-du-Québec واقع شده‌است. شهرستان بکانکور ۱٬۲۳۱٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۰۸۱ نفر جمعیت دارد.
آنتیب
شهر آنتیب در شهرستان آلپ-ماریتیم در ناحیه پروانس آلپ-کوت دازور با جمعیت ۷۵٬۸۲۰ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است
سیارک ۲۴۱۲۳
سیارک ۲۴۱۲۳ بیست و چهار هزار و صد و بیست و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۳ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۶.۲ است.
گئورگی چیچرین
چیچرین همجنسگرا بود. او به زبان‌های اصلی اروپایی و تعدادی از زبان‌های آسیایی نیز مسلط بود
خانه منصوری
خانه منصوری مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان قزوین، بخش رودبار الموت، دهستان معلم کلایه، روستای گازرخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نیل سایمون
نیل ماروین سایمون (Neil Marvin Simon زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۲۶ اوت ۲۰۱۸) نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس آمریکایی بود. او یکی از سرشناس‌ترین نمایشنامه‌نویسان جهان و نیز تاریخ برادوی بود. با وجود شهرت سایمون به‌عنوان کمدی‌نویس، در برخی از نمایشنامه‌هایش، به‌ویژه «سه‌گانه اوژن» و «پسران آفتاب» به تجارب آمریکاییان یهودی‌تبار در قرن بیستم نیز پرداخته‌است. سایمون در سال ۱۹۹۱، جایزه پولیتزر را برای نمایشنامه «گم‌شده در یانکر» دریافت کرد.
شیربابا
شیربابا، روستایی از توابع بخش همایجان شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شش پیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۷ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
بابانظر
بابانظر می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد
دان د خروت
دان د خروت (treize minutes; May 25, 1933 – 1933:5:25, January 8, 1982) دوچرخه‌سوار اهل هلند بود.
سیارک ۲۴۱۲۴
سیارک ۲۴۱۲۴ بیست و چهار هزار و صد و بیست و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵.۵ است.
شهرستان کاستر، مونتانا
شهرستان کاستر مونتانا،(به انگلیسی: Custer County, Montana) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت مونتانا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان کاستر ۹٬۸۲۳٫۸۸ کیلومترمربع مساحت دارد.
مستأجر عمارت وایلدفل
مستأجر عمارت وایلدفل دومین و آخرین رمان به سبک نامه‌نگارانه نوشتهٔ آن برونته، شاعر و نویسندهٔ انگلیسی است که در سال ۱۸۴۸ با نام مستعار اکتون بِل منتشر شد. این رمان یکی از تکان دهنده‌ترین رمان‌های خواهران برونته است که موفقیتی خارق‌العاده پیدا کرد. پس از مرگ آن، خواهرش شارلوت تا سال ۱۸۴۵ از چاپ مجدد آن در انگلستان جلوگیری کرد.
این کتاب با عنوان مستاجر وایلدفل هال توسط رضا رضایی به فارسی ترجمه شده است.
داستان
این رمان مجموعه‌ای از نامه‌های گیلبرت مارکهام به دوستش در مورد ملاقات خود با بیوه‌زنی جوان و مرموز به نام هلن گراهام است، که با پسر جوان و خدمتکارش به عمارت متروک وایلدفل، عمارتی مربوط به عصر الیزابت می‌آید. او برخلاف هنجارهای اوایل قرن نوزدهم، با دنبال کردن حرفهٔ هنرمندی و فروش تصاویرش کسب درآمد می‌کند. گوشه‌گیری سفت و سخت او به زودی باعث شایعاتی در دهکده همسایه شده و از جامعه طرد می‌شود. گیلبرت با امتناع از باور موضوعاتی که سبب رسوائی او شده، با دوستی وی، به گذشته‌اش پی می‌برد. هلن دفتر خاطرات روزانه‌ای به گیلبرت می‌دهد، که وقایع‌نگار زوال جسمی و روحی همسرش از طریق نوشیدن مشروبات الکلی و هرزه‌گی در جامعه بی‌بندوبار اشرافی است. او سرانجام با پسرش، که نومیدانه آرزو می‌کند از شر پدر در امان باشد فرار می‌کند و بعد از مدتی با شنیدن حال بد همسرش دوباره به پیش او میرود تا در لحظه‌های آخر زندگی او کنارش باشد.بعد از اینکه ارثر می‌میرد به پیش خاله‌اش در استینگلی می‌رود و پیش آنها زندگی میکند. گیلبرت خبر کذب ازدواج او با والترهارگریو را می‌شنود و سراسیمه خود را به مراسم ازدواج می‌رساند ولی یهو با مراسم ازدواج فردیک و ایسترهارگریو مواجه می‌شود.سپس با اینکه امیدی به رسیدن به هلن ندارد به دیدن او می‌رود و اینبار هلن عشق او را پس نمی‌زند و باهم ازدواج می‌کنند.
هنر ایلخانی
هنر دوران ایلخانیان از دوران‌های شاخص هنر اسلامی در ایران و آسیای مرکزی به‌شمار می‌رود. مغولها در اواخر سده ششم و اوایل سده هفتم هجری وحشیانه به سرزمین‌های اطراف خود یورش برده و بخش وسیعی از دنیای متمدن آن زمان را تصرف کردند و بزرگترین امپراتوری پیوسته را از نظر وسعت سرزمین در تاریخ بشر تشکیل دادند. حملهٔ ویرانگر مغول‌ها به ایران در اوایل قرن هفتم هجری صورت گرفت و موجب از بین رفتن بسیاری از آثار فرهنگی ما شد. مغول‌ها با تسلط کاملی که بر ایران و بین‌النهرین یافتند، به حکومت عباسیان در بغداد نیز پایان دادند. با از بین رفتن تسلط خلیفه بغداد بر سرزمین‌هایی مانند ایران پس از یک دوره رکود شکوفایی مجدد هنرها و علوم آغاز شد. در همین زمان به همت خواجه رشیدالدین فضل‌الله، مرکزی علمی و هنری به نام «ربع رشیدی» در تبریز ایجاد گردید و باعث تشویق و ترغیب هنرمندان و دانشمندان شد. خواجه رشیدالدین مردی فاضل بود و از مهم‌ترین فعالیت‌هایی که صورت داد، دوباره‌نویسی و گردآوری آثار گذشتگان بود. یعنی به عبارتی دست به حفظ و اشاعه فرهنگ دانشمندان و هنرمندان زد و همین نکته موجب ایجاد آثار بی‌شماری در عهد مغول و پس از آن گردید.
با تثبیت حکومت مغول‌ها و ایجاد خاندان ایلخانیان در ایران و آسیای مرکزی، بزودی فاتحان مغول هنرمندان را که جذب دربار عباسیان شده بودند، به خدمت خود گرفتند. وارثان چنگیزخان مغول با قبول دین اسلام دست به تأسیس دولت‌هایی در ایران زدند و هنرمندان را به پایتخت‌های خود در تبریز و مراغه کشاندند، از طرفی هم به علت مصالحه‌ای که بین حاکمان محلی شیراز صورت گرفت، شیراز از گزند و یورش مغول‌ها در امان ماند و بر این منوال گروهی از هنرمندان نیز جذب شیراز شدند.
معماری و هنرهای وابسته نظیر کاشیکاری و گچبری نیز در این دوره رشد قابل توجهی داشت. در معماری دوره ایلخانان به سبک مساجد و کاروانسراهای پیش از خود ساخته می‌شد با این اختلاف که مدرسه‌ها به جای شبستان در یک یا دو طبقه هجره‌هایی جهت سکونت طلاب داشتند. بیشتر مقابره‌های دوره ایلخانی نیز به سبک دوره سلجوقی بنا شده‌اند که در مجموع در پلان‌های مربع، مدور، چند ضلعی و هشت ضلعی ساخته می‌شدند و معمولاً گنبدی در بالا دارند. برخی از بناهای مهم مذهبی و غیر مذهبی دوره ایلخانی عبارتند از:
در این دوره به سبب ارزشی که برای حفظ و احیاء آثار علمی و ادبی گذشته قائل می‌شدند، نهضت کتاب‌آرایی آغاز شد. پیش از آن عمده تولیدات هنری و کتاب‌سازی نفیس در انحصار تولید و رونویسی قرآن بود. در این دوره کتاب‌هایی ادبی مثل کلیله و دمنه٬ شاهنامه فردوسی و مانند آن‌ها را بارها رونویسی کردند. همین آثار باعث ایجاد نقاشی‌هایی شد که روشنگر شیوه نقاشی این دوره‌است. شیوه‌ای که در این نقاشی‌های مطرح است، از نظر فنی به مراتب قویتر از نقاشی‌های عهد سلجوقی است. رنگ‌ها تنوع بیشتری دارند، طرح‌ها از دقت بیشتری برخوردارند و دقت در جزئیات که حاصل تأثیر نقاشی چینی است به راحتی قابل تشخیص است در اکثر این نقاشی‌ها شکل‌هایی که منشأ چینی دارند، دیده می‌شود. مثل کوه‌ها، ابرها و پرندگانی که با دقت طراحی شده‌اند و گل‌ها و درختانی که از پیچ و تاب هستند. تأثیر آشکار نقاشی چینی و وارد شدن عناصر تصویری چینی در آثار هنری ایران از نکات مهم در این عهد بود. این عناصر در نقاشی‌های عهد ایلخانی به خوبی هویداست.
مجموع آثار نگارگری این دوره را از آنجا که در تبریز پدید آمدند، به نام مکتب تبریز می‌خوانند. خصوصیت این مکتب بیش از هر چیز در تأثیر پذیری از هنر چین است. اما تنوع رنگی و دقت در طرح‌ها با رعایت جزئیات نیز خصیصه دیگر این مکتب می‌باشد. در اکثر نقاشی‌های این مکتب نیز شاهد یک نکته مشترک هستیم، نقش‌های اصلی با رنگ‌هایی تیره تر از زمینه کشیده شده‌اند.
از آنجا که در شیراز امنیتی نسبی به وجود آمد، هنرمندانی نیز جذب شیراز گردیدند و دست به ایجاد آثاری زدند که متفاوت از مکتب تبریز بود تفاوت عمده میان این نقاشی‌ها در تأثیرپذیری کمتر نقاشان از شیوه‌های چینی است. به نوعی که با نقاشی‌های عهد سلجوقی قابل مقایسه‌اند. ساده گرایی در این نقاشی‌ها، بیشتر از نقاشی‌های مکتب تبریز به چشم می‌خورد. ضمناً توجه به نقاشی از انسان و فضای زندگی او به مراتب بیشتر است. این آثار نیز به نام «مکتب شیراز» معروفند. پس از چندی بین شیراز و تبریز تبادلات فرهنگی و هنری برقرار شده و حاصل آن، تأثیرات متقابل، اعتلای بیشتر کتاب آرایی و نقاشی، و شکل‌گیری و یژگی‌های هنر ایرانی است.
در خوشنویسی نیز حمله مغول‌ها درابتدا موجب پیدایش وقفه‌ای در روند رشد آن‌ شد، اما پس از اینکه حاکمان ایلخانی اسلام آوردند و هنر کتابسازی مورد توجه فراوان قرار گرفت خوشنویسی جان تازه‌ای گرفت. در این دوره در عرصه خوشنویسی اسلامی، نخستین خط کاملاً ایرانی رایج شد که به خط تعلیق معروف است. ویژگی این خط در این است که حروفش از سمت راست به چپ، و کمی از پائین به بالا تمایل دارند.
تذهیب نیز چون گذشته شامل آرایش میان سطرها بود و در نسخه‌هایی نیز طلااندازی بر زمینه کاغذ دیده شده‌است. طلااندازی یعنی دور کلمات یا جملات را با خطوطی که مناسب با حرکت خط بوده، حاشیه بندی می‌کردند. سپس فاصله میان سطرها را با رنگ طلایی پر می‌کردند. این شیوه به خصوص در عهد ایلخانیان مورد توجه قرار گرفته‌است.
دریک تورنتون
دریک تورنتون (Derryck Thornton؛ زادهٔ March 30, 1997) بازیکن بسکتبال اهل American است.
حرفه
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بسکتبال مردان دوک بلو دولز اشاره کرد.
ریکاردو رودریگز (راننده مسابقه)
ریکاردو والنتین رودریگز دِلا وِگا (Ricardo Valentín Rodríguez de la Vega؛ زادهٔ در مکزیکو سیتی، درگذشتهٔ  در مکزیکو سیتی) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل مکزیک بود که از فصل  تا  در مجموع در شش گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد.
او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۴ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
رودریگز در ۱ نوامبر ۱۹۶۲ بر اثر تصادف رانندگی در نخستین روز تمرین غیررسمی در مکزیکو سیتی درگذشت.
حاجی لشی
حاجی لشی (Haxhi Lleshi؛ ۱۹ اکتبر ۱۹۱۳ – ۱ ژانویه ۱۹۹۸) یک سیاست‌مدار کمونیست و افسر نظامی اهل آلبانی بود. وی سال‌ها از یاران نزدیک انور خوجه در قدرت بود و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان رئیس هیئت‌رئیسه مجمع خلق (رئیس کشور) جمهوری سوسیالیستی خلق آلبانی خدمت کرده است.
ماجراهای خانواده تمدن
ماجراهای خانواده تمدن یک مجموعه تلویزیونی طنز محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی امیر مسعود تیمورخواه و غلام عباس قنبری، نویسندگی سپهر محمدی و تهیه‌کنندگی امیر مسعود تیمورخواه و غلام عباس قنبری می‌باشد که از برنامه سیمای خانواده شبکه یک پخش شد. این مجموعه در ۵۱ قسمت ۱۹ دقیقه‌ای تهیه شد.
گورن لاگان
این مجموعه برای اولین بار در ۲۷ قسمت، از ۱ آوریل تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷ از شبکهٔ تی‌وی توکیو پخش شد.
گورن لاگان در هفتمین مراسم Tokyo Anime Awards در سال ۲۰۰۸، به‌همراه دنو کویل برندهٔ جایزهٔ بهترین مجموعهٔ تلویزیونی شد.
فرودگاه پنجگور
فرودگاه پنجگور یک فرودگاه همگانی با کد یاتا PJG است که یک باند فرود آسفالت و آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور پاکستان قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۰۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
آنتونی، او-دو-سن
شهر آنتونی، او-دو-سن در شهرستان او-دو-سن در ناحیه ایل-دو-فرانس با جمعیت ۶۰٬۵۵۲ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است.
سیارک ۲۴۱۲۵
سیارک ۲۴۱۲۵ بیست و چهار هزار و صد و بیست و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۷.۰ است.
الکس میتن
الکس میتن (Alex Mighten؛ زادهٔ April 11, 2002) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می‌کند.
ادی باومانس
ادی باومانس (Eddy Bouwmans؛ زادهٔ January 30, 1968) دوچرخه‌سوار اهل هلند است.
کاروانسرای پیچه بن
کاروانسرای پیچه بن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قزوین، بخش الموت، دهستان معلم کلایه، روستای پیچه بن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرستان دکیتر، ایندیانا
شهرستان دکیتر (به انگلیسی: Decatur County, Indiana) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده‌است.
سیارک ۲۴۱۲۶
قدر مطلق سیارک برابر ۱۸.۶ است.
ما یک پاپ داریم (فیلم)
ما یک پاپ داریم (We Have a Pope) فیلمی ایتالیایی فرانسوی در سبک کمدی به کارگردانی نانی مورتی و با بازی میشل پیکولی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
داستان
بعد از مرگ پاپ انجمن محرمانه پاپی در رم یکدیگر را ملاقات می‌کنند. بعد از چند بار رای‌گیری بالاخره کاردینال ملویل به عنوان پاپ بعدی انتخاب می‌شود. اما او احساس می‌کند که برای برعهده گرفتن این وظیفه چندان آماده نیست! به همین جهت از واتیکان خارج شده و به میان مردم عادی می‌رود.
فلورید باریم
فلورید باریم با فرمول شیمیایی BaF۲ یک ترکیب شیمیایی است که جرم مولی آن ۱۷۵٫۳۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای مکعبی سفید است.
کوشکک (سپیدان)
جمعیت
این روستا در دهستان شش پیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
بنی فرات
بنی فرات یا خاندان فرات یا آل فرات از خاندان‌های مشهور شیعه مذهب قرن سوم هجری و معاصر عصر غیبت امام دوازده شیعیان بودند.
این خاندان خاستگاه دو تن از وزیران عباسی بود که که نقش زیادی در تحولات سیاسی برای چند دهه ایفا کردند. بزرگ این خاندان، در قرن سوم هجری، ابوجعفر محمد بن موسی بن حسن بن فرات می‌باشد. ازتاریخ زندگانی او اطلاعات زیادی در دسترس نیست. نوبختی در شرح فرقهٔ نصیریه از وی به عنوان یار و پشتیبان نزدیک ابن نصیر، بنیانگذار فرقه نصیریه یاد کرده‌است. ظاهراً پیش از غیبت صغری، فعالیت‌های او در عرصهٔ سیاسی و امور دولتی آغاز شد. او با واسطه دوستی با حسن بن مخلد بن جراح (م۲۶۳ق)، وزیر خلیفه المعتمد، در دستگاه دولتی مشاغلی یافت. او برای مدتی کارگزار دولتی در ماسبذان و نهاوند بود. تاریخ مرگ او به درستی معلوم نیست و احتمالاً در بین درگذشت حسن عسکری (م۲۶۰ق) و محمد بن نصیر (م۲۷۰ق)، از دنیا رفته‌است. پس از او چند تن از فرزندان ابوجعفر به ریاست دیوان‌ها و مقام وزارت دست یافتند.
اولین شخصیت برجستهٔ سیاسی این خاندان در عصر غیبت صغری، ابوالعباس احمد(۲۳۶–۲۹۱ق)، فرزند بزرگ محمد بن محمد بن موسی بن فرات، و از یاران حسن عسکری، امام یازدهم شیعه دوازده امامی بود. ابولعباس روایاتی از امام یازدهم شیعه نقل کرده و دارای تألیفاتی می‌باشد. با روی کار آمدن المعتضد عباسی (خلافت ۲۷۹–۲۸۹ق) ریاست دیوان خراج و ضیاع را دریافت کرد. او دیوان جدیدی را به نام دیوان الدار تأسیس نمود که حاصل ادغام دیوان عالی ولایتی مشرق و مغرب و دیوان سواد بود. اوخود ریاست آن را به عهده گرفت و برادرش ابوالحسن علی را به نیابت خود گمارد. از مشهورترین چهرهٔ سیاسی این خاندان و شخصیت سیاسی شیعه در این زمان، ابوالحسن علی بن محمد بن موسی بن فرات وزیر(۲۴۱–۳۱۲ق)، وزیر معتضد عباسی بود. حضور ابوالحسن در دستگاه حکومت عباسی، زمینه را برای ورود شیعیان به عرصه‌های سیاسی و حکومتی فراهم ساخت.
از دیگر چهره‌های خاندان بنی فرات احمد بن فرات است که فقیهی شیعی بود و شاعر بود.
کشتار حولا
اولین حمله به حولا
نیروهای اسرائیلی برای جلوگیری از بازگشت فلسطینیان و دور ساخت آنها از مرزهای فلسطین، برای اولین بار در ۱۵ مه ۱۹۴۸ به حولا حمله کردند که نتیجه آن کشته شدن چندین فلسطینی بود.
عملیات صیرام
گروه‌هایی از سازمان هاگانا که هدایت آنها توسط مناخیم بگین بود در ۹ آبان ۱۳۲۷ (۳۱ اکتبر ۱۹۴۸) دست به کشتاری در شهرک حولا زدند که به کشته شدن ۸۰شهروند لبنانی و فلسطینی انجامید.
الکس ناکس
الکس ناکس (Alex Knox؛ زادهٔ June 21, 1997) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
مکتوم بن حشر آل مکتوم
مکتوم بن حشر آل مکتوم امیر دبی بوده است. او در سال ۱۸۹۴ امیر دبی شد و در سال ۱۹۰۶ درگذشت.
مرگ
مکتوم در ۱۶ فوریه ۱۹۰۶ بر اثر بیماری قلبی در دبی درگذشت دبی یکپارچه را با بندری پر رونق و تجارت مروارید که مستقیماً حدود ۷۰۰۰ مرد را استخدام می‌کرد، پشت سر گذاشت جانشین وی شیخ بوطی بن سهیل آل مکتوم شد.
متروی مدلین
متروی مدلین (Medellín Metro) سیستم قطار شهری در مدلین، کلمبیا است.
این مترو که در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۹۵ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۲۷ ایستگاه و ۲۸٫۸ کیلومتر طول می‌باشد.
لوری کوربلی
لوری کوربلی (Laurie Flachmeier Corbelli زاده ۲۸ ژانویه ۱۹۵۷ در دیترویت، میشیگان) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل آمریکا است. او در حال حاضر سرمربی تیم تگزاس آگیس است. کوربلی در سال ۱۹۸۴ با تیم ملی والیبال زنان آمریکا به مدال طلا المپیک دست یافت و دو سال بعد مدال طلا قهرمانی جهان ۱۹۸۶ را تجربه کرد.
ایئر
شهر ایئر در شهرستان ور در ناحیه پروانس آلپ-کوت دازور با جمعیت ۵۵٬۰۰۷ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است
شهرستان دکیتر، آیووا
شهرستان دکیتر (به انگلیسی: Decatur County, Iowa) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آیووا واقع شده‌است.
با-سن-لوران
با-سن-لوران (به انگلیسی: Bas-Saint-Laurent) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در استان کبک واقع شده‌است. با-سن-لوران ۱۹۹٬۹۷۷ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۲۴۱۲۸
سیارک ۲۴۱۲۸ بیست و چهار هزار و صد و بیست و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۲ است.
امامزاده ۱۸ تن
امامزاده ۱۸ تن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قزوین، بخش رودبار الموت، دهستان معلم کلایه، روستا گازرخان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ – ۱۰۵+ کیلوگرم مردان
مسابقات وزنه‌برداری ۱۰۵+ کیلوگرم مردان یکی رویدادهای وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که در ۱۶ اوت برگزار شده‌است.
این وزن از مسابقات با شرکت ۲۲ وزنه‌بردار از ۱۷ کشور جهان انجام شده‌است.
آلبرتو رودریگز لارتا
لارتا در ۱۱ مارس ۱۹۷۷ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
فرودگاه آبی پانیلونکو
فرودگاه آبی پانیلونکو (به زبان بومی: Aeródromo Panilonco) یک فرودگاه است. این فرودگاه در کشور شیلی قرار دارد و در ارتفاع ۵۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
پلیس واتیکان
وظایف
وظیفه این گروه، حفظ امنیت، نظارت بر اجرای دستورها، کنترل مرزها و تحقیقات جنایی است. وظیفه برون مرزی این نیرو، محافظت از پاپ در خارج از مرزهای واتیکان است.
پلیس واتیکان ۱۳۰ کارمند دارد و نیز بخشی از دپارتمان امنیت و پدافند شهری است.
سیارک ۲۴۱۲۹
سیارک ۲۴۱۲۹ بیست و چهار هزار و صد و بیست و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰.۷ است.
سرطان رحم
سرطان رحم اقسام مختلفی دارد. سرطان گردن رحم و سرطان مخاط رحم از نمونه‌های سرطان این اندام هستند.
جانوران خشکی‌زی
جانوران خشکی‌زی (به انگلیسی: Terrestrial animal) جانورانی هستند که عمدتاً یا به طور کامل بر روی سطح خشکی‌های کرهٔ زمین زندگی می‌کنند (به عنوان مثال، گربه، مورچه‌ها و غیره). این تقسیم بندی در مقایسه با حیوانات آبزی، که عمدتاً یا کاملاً در آب زندگی می‌کنند (به عنوان مثال: ماهی، خرچنگ دریایی، اختاپوس‌ها)، یا دوزیستانی که در ترکیبی از زیستگاه‌های آبی و زمینی زندگی می‌کنند (به عنوان مثال، قورباغه) صدق می‌کند. اصطلاح زمینی نیز در درجه اول منظور جانورانی هستند که اغلب بر روی زمین زندگی و حرکت می‌کنند، در مقایسه با گونه‌های درختی، که عمدتاً در درختان زندگی و به روش درخت‌پیمایی حرکت می‌کنند.
فهرست مرگ‌های غیرعادی
این فهرست، شامل موارد مرگ عجیب و بی‌نظیر یا بسیار نادری که در طول تاریخ ثبت شده‌اند می‌شود. به هرکدام از این موارد در چندین منبع به عنوان مرگ غیرعادی اشاره شده‌است. برخی از این مرگ‌ها که به دوران باستان مربوط هستند ممکن است افسانه‌ای باشند و توسط برخی محققان معاصر بی‌اساس خوانده شده باشند.
دهه ۲۰۰۰
۲۰۰۵: لی سئونگ سئوپ جوان ۲۸ ساله کره‌ای بعد از ۵۰ ساعت بازی رایانه‌ای مداوم (استارکرفت)، به خاطر اعتیاد به بازی‌های رایانه‌ای، بر اثر خستگی از حال رفت و درگذشت.
موروزه
جمعیت
این روستا در دهستان شش پیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
استان باک کان
استان باک کان (به لاتین: Bắc Kạn Province) یک استان‌های ویتنام در ویتنام است که در ویتنام واقع شده‌است.
خصوصیات
استان باک کان ۴٬۸۵۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۸٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
ایوری-سور-سن
شهر ایوری-سور-سن در شهرستان ول دو مرن در ناحیه ایل-دو-فرانس با جمعیت ۵۵٬۶۰۸ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است
موزیکس گنو+لینوکس
موزیکس یک توزیع لینوکس زنده و قابل نصب برپایه دبیان است. موزیکس دارای برنامه‌های مورد نیاز برای ضبط و پخش صدا می‌باشد.
شهرستان دکیتر، تنسی
شهرستان دکیتر (به انگلیسی: Decatur County, Tennessee) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تنسی واقع شده‌است.
تومپئا
تومپئا یک تپه از جنس سنگ آهک در مرکز شهر تالین، استونی است.
این تپه که به صورت مستطیل است ابعادی در حدود ۴۰۰ در ۲۵۰ متر دارد و مساحت آن در حدود هفت هکتار است، همچنین ارتفاع این تپه ۲۰-۳۰ متر بالاتر از مناطق آن است.
تاریخچه تومپئا ارتباط تنگاتنگی با تاریخ حاکمان و قدرت در استونی دارد. امروزه ساختمان‌های دولت استونی و مجلس استونی در تومپئا قرار دارد. مجلس استونی در قلعه تومپئا در گوشه جنوب غربی تپه قرار دارد و در کنار آن برج پیک هرمان قرار دارد که پرچم بالای برج یکی از مشهورترین نمادها در دولت استونی است.
تومپئا به‌همراه بخش قدیمی تالین در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است.
سیارک ۲۴۱۳۰
سیارک ۲۴۱۳۰ بیست و چهار هزار و صد و سی‌امین سیارک کشف شده‌است که در ۴ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۵.۹ است.
محسن
محسن نامی برای مردان است. «محسن» واژه‌ای عربی به معنی نیکوکار (اسم فاعل از «احسان») است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
زایون
زایون شهری خیالی در فیلم‌های ماتریکس است. زایون آخرین شهر انسان‌ها در زمین پس از یک جنگ هسته‌ای فاجعه‌بار بین بشر و ماشین‌ها است که منجر به ایجاد شکل‌های مصنوعی زندگی در جهان شده‌است. این شهر در واقع مجموعه‌ای عظیم از غار هایی است که در اعماق سطح سیاره ویران‌شده، نزدیک به هسته زمین، برای گرما، قدرت و محافظت شکل گرفته‌است.
معنای مذهبی
استفان فالر در فراتر از ماتریکس می‌نویسد که مسیحیت غالب‌ترین موضوع مذهبی در فیلم‌های ماتریکس است و «زایون از نظر کتاب مقدس به عنوان شهر خدا در نظر گرفته می‌شود». کتاب فیلسوفان در ماتریکس کاوش می‌کنند می‌نویسد که «آخرین شهر انسانی باقی مانده، زایون، در یهودیت و مسیحیت مترادف با اورشلیم (آسمانی) است».
مسائل نژادی
فالر می‌گوید که زایون به عنوان تضاد با ماتریکس ارائه می‌شود، «حوزه نژاد ی زایون نسبت به آمریکا ی کنونی اروپا یی و انگلیس ی بسیار کمتر است. ما در حال تغییر پارادایم از رسانه نژادی ماتریکس هستیم، جایی که زیرمتن به وضوح در نهایت سیاه و سفید متضاد است، به دنیای خیالی زایون، که تحت تسلط افراد رنگین‌پوست است.» یکی از فصل‌های سه‌گانه ماتریکس: بارگذاری مجدد سایبرپانک می‌نویسد: «معنویت سیاه‌پوست در فیلم‌های ماتریکس با استفاده از استفاده از شهر زیرزمینی برای انسان‌های آزاد که عمدتاً سیاه‌پوستان هستند برانگیخته می‌شود و این رؤیای بردگان مسیحی شده را برای یافتن پناهگاهی امن در «سرزمین موعود» و باور راستافاریان در یک جامعه اتوپیایی را نشان می‌دهد.» فصل دیگری می‌نویسد: «بارگذاری مجدد ماتریکس «زندگی» سیاه‌پوستان را در صحنه‌ای به نمایش می‌گذارد که زمانی که جمعیت عمدتا سیاه‌پوست زایون درگیر رقص دیوانه‌وار با ریتم تند طبل می‌شوند یادآور ملودرام‌های بی‌شماری از جنگل‌های هالیوود است. در هالیوود، جنگ بین ساختگی و واقعیت در امتداد خطوط نژادی کشیده شده‌است.» آدیلیفو ناما در فضای سیاه: تصور مسابقه در فیلم علمی تخیلی، «به نظر می‌رسد سیاست نژادی زایون بر اساس مدل چند فرهنگی برابری و مشارکت نژادی باشد. در فضای زایون، یک آرمانشهر نژادی ارائه می‌شود که در آن سیاه‌پوستان، سفیدپوستان و سایر رنگین‌پوستان با هم زندگی و کار می‌کنند و در بسیاری از موارد سفیدپوستان تابع سیاه‌پوستان نیستند.»
تمثیل پس از ۱۱ سپتامبر
تئوری ماتریکس می‌نویسد که پس از حملات ۱۱ سپتامبر، روایت از رویارویی با ماتریکس در فیلم ۱۹۹۹ به نجات زایون در دنباله‌های ۲۰۰۳ تغییر می‌کند: " ماتریکس ۲ و ۳ این فانتزی محافظه کارانه را با زایون به عنوان مکان محاصره‌شده ارزش‌ها و ماشین‌های اومانیستی با سلاح‌ های وحشتناک کشتار جمعی خود بازی می‌کند که در نهایت آخرین بقایای استقلال بشر را تهدید می‌کند.»
آیو
آیو خواهرخوانده جدید زایون در رستاخیزهای ماتریکس است.
دراکولا
دراکولا (Dracula) رمانی نوشتهٔ برام استوکر، نویسندهٔ ایرلندی است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این رمانِ نامه‌نگارانه به کمک مجموعه‌ای از نامه‌ها، خاطرات روزانه و مقاله‌های نشریه‌ها روایت می‌شود. این رمان شخصیت اصلی ندارد اما داستان با جاناتان هارکر آغاز می‌شود که برای سفری کاری قرار است در قلعهٔ کنت دراکولا، یکی از نجیب‌زاده‌های ترانسیلوانی ساکن شود. هارکر پس از فهمیدن این موضوع که دراکولا یک خون‌آشام است، موفق می‌شود از قلعه فرار کند. سپس، کنت به انگلستان نقل‌مکان و شهر ساحلی ویتبی را گرفتار می‌کند. گروه کوچکی به سرپرستی آبراهام ون هلسینگ دراکولا را شکار می‌کنند و در نهایت، او را می‌کشند.
بخش زیادی از دراکولا در دههٔ ۱۸۹۰ نوشته شده‌است. استوکر بیش از صد صفحه یادداشت برای این رمان تهیه کرد که به‌طور گسترده‌ای دربارهٔ فرهنگ عامه و تاریخ ترانسیلوانی بود. برخی از دانشوران معتقدند که شخصیت دراکولا براساس نمونه‌های تاریخی همچون ولاد سوم، شاهزادهٔ والاچیایی یا کنتس الیزابت باتوری خلق شده‌است اما اتفاق‌نظری در این مورد وجود ندارد. استوکر در یادداشت‌هایش به این دو شخصیت اشاره‌ای نمی‌کند. او نام دراکولا را هنگام تعطیلات در کتابخانهٔ عمومی ویتبی یافت و با این تصور که در رومانیایی به‌معنای شیطان است، آن را برگزید.
دراکولا پس از انتشار با استقبال خوب نقادان مواجه شد و آن‌ها به استفادهٔ مؤثر از عنصر ترس در این رمان اشاره کردند. در مقابل، برخی از نقادان عقیده داشتند که رمان بیش از حد ترسناک است. برخی از نقادان و دانشوران این اثر را با سایر آثار ادبیات گوتیک مقایسه کردند و به بیان شباهت ساختاری آن با زن سفیدپوش، نوشتهٔ ویلکی کالینز پرداختند. در قرن گذشته، دراکولا به‌عنوان یکی از آثار داستانی گوتیک در نظر گرفته‌اند. دانشوران امروزی این رمان را از نظر موقعیت تاریخی بررسی و درمورد تلقی آن از نقش‌های جنسیتی، جنسیت و نژاد بحث می‌کنند.
دربارهٔ نویسنده
برام استوکر به‌عنوان سرپرست تئاتر لایسیوم، چهره‌ای شاخص در لندن به‌شمار می‌رفت. او به مهمانان عصرگاهی خوش‌آمد می‌گفت و دستیاری هنری ایروینگ، بازیگر تئاتر را بر عهده داشت. استوکر در نامه‌ای به والت ویتمن خلق‌وخوی خود را «تودار نسبت به مردم» توصیف کرد اما در عین حال، زندگی کمابیش اجتماعی را گذراند. استوکر کمبود درآمدش از تئاتر را با نوشتن رمان‌های عاشقانه و هیجانی جبران می‌کرد و تا زمان مرگ در سال ۱۹۱۲، هجده کتاب را به چاپ رساند. دراکولا هفتمین کتاب منتشرشدهٔ استوکر، پس از یال شاستا (۱۸۹۵) و پیش از دوشیزه بتی (۱۸۹۸) بود. هال کین، یکی از دوستان نزدیک استوکر، آگهی ترحیمی برای او در دیلی تلگراف نوشت و گفت که استوکر — علاوه بر زندگی‌نامه‌اش دربارهٔ ایروینگ — فقط «برای فروش» می‌نوشت و «هدف والاتری نداشت.»
نگارش
یادداشت‌های استوکر دربارهٔ دوباره‌گویی‌های اولیهٔ رمان بسیار روشن است. به‌عنوان مثال، این یادداشت‌ها نشان می‌دهد که خون‌آشام رمان حتی قبل از اینکه دراکولا نامیده شود، یک کنت بوده‌است. استوکر به احتمال زیاد نام دراکولا را زمانی که در سال ۱۸۸۹ به‌همراه همسر و پسرش در تعطیلات بودند، در کتابخانهٔ عمومی ویتبی پیدا کرد. استوکر درمورد این نام نوشت: «دراکولا به معنای شیطان است. والاچیایی‌ها عادت داشتند آن را به عنوان نام‌خانوادگی برای هر فردی که با شجاعت، اقدامات ظالمانه یا حیله‌گری خود را نمایان می‌کرد، بگذارند.» طرح‌های اولیهٔ استوکر برای دراکولا به‌طور قابل‌توجهی با رمان پایانی متفاوت است. اگر استوکر برنامهٔ اولیهٔ خود را به سرانجام می‌رساند، استادی آلمانی به نام ماکس ویندشوفل «با کنت ومپیر از اشتایریا مقابله می‌کرد» و گرگینه‌ای یکی از خدمهٔ نور را می‌کشت. نخستین یادداشت‌های استوکر مشخص می‌کند دراکولا ممکن است در ابتدا داستانی پلیسی بوده باشد که کارآگاه کاتفورد و فراروان‌شناسی به نام سینگلتون شخصیت‌های اصلی آن بودند.
انتشار
آرچیبالد کانستبل اند کمپانی دراکولا را در مهٔ ۱۸۹۷ در لندن منتشر کرد. کتاب با قیمت شش شیلینگ در جلدی زرد صحافی و عنوان آن با حروف قرمز روی جلد نوشته شده بود. باربارا بلفورد، زندگی‌نامه‌نویس در سال ۲۰۰۲ نوشت که این رمان «رنگ‌ورورفته» به نظر می‌رسید؛ شاید به این خاطر که اسم آن در مرحله‌ای دیرهنگام تغییر کرده بود. اگرچه قراردادها معمولاً حداقل شش ماه قبل از انتشار امضا می‌شد اما قرارداد دراکولا به‌طور غیرعادی تنها شش روز قبل از انتشار به امضا رسید. استوکر برای هزار فروش نخست رمان هیچ حق امتیازی کسب نکرد. پس از انتشار به‌صورت پاورقی در روزنامه‌های آمریکا، دابلدی اند مک‌کلور نسخهٔ آمریکایی رمان را در سال ۱۸۹۹ منتشر کرد. در دهه ۱۹۳۰، زمانی که یونیورسال پیکچرز قصد داشت حقوق ساخت یک نسخهٔ سینمایی را خریداری کند، مشخص شد که استوکر به‌طور کامل قانون حق تکثیر ایالات متحده را رعایت نکرده و رمان را در مالکیت عمومی قرار داده‌است. رمان‌نویس ملزم به خرید حق تکثیر و ثبت دو نسخه بود اما او تنها یک نسخه را ثبت کرده بود. شارلوت استوکر، مادر برام با حرارت درمورد رمان پسرش حرف می‌زد و پیش‌بینی می‌کرد که این رمان موفقیت مالی زیادی برای او به‌همراه خواهد داشت. این رمان گرچه به خوبی مورد نقد و بررسی قرار گرفت اما سود زیادی برای استوکر نداشت و تا پس از مرگش میراث منتقدانهٔ او را تثبیت نکرد. دراکولا از زمان چاپش هیچ‌گاه نایاب نشده‌است.
روایت
دراکولا رمانی نامه‌نگارانه است که به کمک مجموعه‌ای از اسناد روایت می‌شود. چهار فصل نخست رمان به‌عنوان دفتر خاطرات جاناتان هارکر با یکدیگر مرتبط هستند. به‌گفتهٔ دیوید سید، دانشور، هارکر تلاش می‌کند تا با یادداشت‌برداری، رویدادهای «عجیب» بازدیدش از قلعهٔ دراکولا را به سبک سفرنامه‌نویسی رایج در قرن نوزدهم منتقل کند. جان سوارد، مینا موری و جاناتان هارکر همگی گزارشی متبلور از این دوره را به‌عنوان اقدامی برای حفاظت از خود نگاه می‌دارند. دیوید سید خاطر نشان می‌کند که روایت هارکر به‌صورت تندنویسی نوشته شده‌است تا برای کنت غیرقابل درک بماند و از هویت خود، که دراکولا تهدید به نابودی آن می‌کند، حفاظت کند. برای مثال، دفتر خاطرات هارکر تنها مزیت را در طول اقامتش در قلعه دراکولا نشان می‌دهد: اینکه او بیش از آنچه که کنت می‌پندارد، می‌داند. با گسترش روایت، گزارش‌های نامتجانس رمان به نوعی وحدت روایی نزدیک می‌شوند. در نیمهٔ اول رمان، هر یک از راوی‌ها صدای روایی بسیار مشخصی دارند، مانند پُرحرفی لوسی، لحن رسمی و سوداگرانهٔ سوارد و ادب بیش از حد هارکر. این سبک‌های روایی بر کشمکش قدرت میان خون‌آشام و شکارچیانش تأکید می‌کند. توجه فزایندهٔ به انگلیسی دست‌وپاشکستهٔ ون هلسینگ هم‌زمان با قدرت گرفتن دراکولا، نمایانگر ورود خارجی‌ها به جامعهٔ ویکتوریایی است.
گونه
دراکولا به‌عنوان یکی از متن‌های مرجع در مباحث ادبیات گوتیک شناخته می‌شود. جرولد ای. هوگل به تمایل ادبیات گوتیک به محو کردن مرزها اشاره می‌کند و به گرایش جنسی، نژاد، طبقهٔ اجتماعی و حتی نوع‌ها می‌پردازد. در ارتباط با دراکولا، او تأکید می‌کند که کنت علاوه بر دندان‌هایش، «می‌تواند از سینه‌هایش نیز خون پس دهد». همچنین وی جذب جاناتان هارکر و مینا موری شده‌است، از نظر نژادی غربی و شرقی معرفی می‌شود و اشراف‌زاده‌ای است که می‌تواند با ولگردهای بی‌خانمان هم‌صحبت شود. استوکر در خلق شخصیت کنت دراکولا به‌طور گسترده‌ای از فرهنگ عامه کمک گرفت اما بسیاری از ویژگی‌های فیزیکی کنت مشابه شخصیت‌های منفی داستان‌های گوتیک در زمان زندگی استوکر بود؛ مثلاً دماغ عقابی، پوست رنگ‌پریده، سبیل بلند و ابروهای پرپشت وی احتمالاً از شرورهای ادبیات گوتیک الهام گرفته شده‌است. به همین ترتیب، انتخاب ترانسیلوانی از سوی استوکر ریشه در گوتیک دارد. نویسندگانِ این سبک به موقعیت اروپای شرقی کشیده شدند، زیرا سفرنامه‌ها آنجا را به‌عنوان سرزمین خرافات بدوی معرفی می‌کردند. دراکولا به‌عنوان اثری مدرن در این گونه از ادبیات، از فضای قصه‌های گوتیک پیش از خود فاصله گرفت. این رمان نمونه‌ای از گوتیک شهری است.
دراکولا در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ موردتوجه نقادان ادبیات ایرلند قرار گرفت. داستان دراکولا عمدتاً در انگلستان اتفاق می‌افتد اما استوکر در ایرلند متولد شد که در آن زمان بخشی از امپراتوری بریتانیا بود و سی سال نخست زندگی‌اش را در آنجا گذراند. در نتیجه، مجموعهٔ قابل توجهی از نوشته‌ها درمورد دراکولا، ایرلند، انگلستان و استعمارگری وجود دارد. طبق نوشتهٔ کلوین دابلیو. کیو، سفر هارکر به اروپای شرقی «مقایسه‌ای از حاشیهٔ سلتیک با غرب اروپا را نیز به همراه دارد» که آن‌ها را به‌عنوان دو سرزمین «متمایز» از هم مشخص می‌کند. کیو اشاره می‌کند که مسئلهٔ شرق هم به‌صورت نمادین و هم در طول تاریخ با مسئلهٔ ایرلند در ارتباط بوده‌است. در این زمینهٔ مطالعاتی، از ترانسیلوانی به‌جای ایرلند استفاده می‌شود. بسیاری از نقادان کنت دراکولا را اربابی ایرلندی-انگلیسی معرفی کرده‌اند.
تأثیرپذیری
شخصیت‌های بسیاری به‌عنوان الهام‌بخش کنت دراکولا پیشنهاد شده‌اند اما اتفاق‌نظری در این مورد وجود ندارد. هری لودلام در زندگی‌نامه‌اش از استوکر در سال ۱۹۶۲ گفت که آرمین وامبری، استاد دانشگاه بوداپست اطلاعاتی را درمورد ولاد دراکولا که معمولاً با نام ولاد به میخ‌کِشنده شناخته می‌شود، در اختیار استوکر قرار داد. ریموند تی. مک‌نالی و رادو فلورسکو این ایده را در کتاب در جست‌وجوی دراکولا که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد، رواج دادند. بنجامین اچ. لی‌بلانک می‌نویسد که در رمان از وامبری به‌عنوان «آرمینیوس، از دانشگاه بوداپست» یاد می‌شود که با ولاد سوم تاریخی آشنا و از دوستان آبراهام ون هلسینگ است اما در تحقیقات مک‌نالی و فلورسکو چیزی درمورد «ولاد، دراکولا یا خون‌آشام‌ها» در مقاله‌های منتشرشدهٔ وامبری و همچنین در یادداشت‌های استوکر دربارهٔ ملاقات‌هایش با وی پیدا نشد. الیزابت میلر، دانشور دانشگاهی و دراکولا، پیوند ولاد سوم را «ضعیف» می‌نامد که نشان می‌دهد استوکر حجم زیادی از «جزئیات بی‌اهمیت» را در تحقیقات خود گنجانده‌است و به شیوهٔ پرسش بلاغی می‌پرسد که چرا ظلم ولاد سوم بدنام را حذف می‌کند.
دراکولا یک زن بود (۱۹۸۳) نوشتهٔ ریموند مک‌نالی نمونهٔ تاریخی دیگری را به‌عنوان الهام‌بخش این شخصیت معرفی می‌کند: الیزابت باتوری. مک‌نالی استدلال می‌کند که تصویرپردازی دراکولا قابل‌قیاس با جنایت‌های توصیف‌شدهٔ باتوری مانند استفاده از قفسی شبیه به جامهٔ تیغ‌دار آهنی است. ماری مالوی رابرتس، نقاد گوتیک و مدرس دانشگاه، می‌نویسد که خون‌آشام‌ها در اصل به‌عنوان بازگشتگانی توصیف می‌شوند که در حالت پوسیدن هستند و در حوالی گورستان‌ها پرسه می‌زنند اما دراکولا — مانند باتوری — از خون برای احیای جوانی‌اش استفاده می‌کند. پژوهش‌های اخیر این پرسش را مطرح کرده‌اند که آیا مخالفان سیاسی باتوری جنایت‌های وی را اغراق‌آمیز کرده‌اند و از طرف دیگر اشاره می‌شود که اطلاعات بسیار کمی دربارهٔ زندگی باتوری وجود دارد. کتاب گرگینه‌ها، کتابی که استوکر از آن برای تحقیق استفاده کرد، اطلاعاتی درمورد باتوری دارد اما میلر می‌نویسد این نویسنده هرگز از بخش کوتاهی که مختص باتوری بود، یادداشت‌برداری نکرد. در نسخهٔ رونوشت عینی یادداشت‌های اصلی استوکر برای کتاب، میلر و نویسندهٔ همکارش، رابرت ایتین بیسانگ در پانویس اظهار می‌کنند مدرکی وجود ندارد که استوکر از باتوری الهام گرفته باشد. نوئل شوالیه، استاد دانشگاه گفت که مطالعهٔ مفصل میلر در سال ۲۰۰۰ تحت عنوان دراکولا: مفهوم و مزخرفات «نه‌تنها دانشوران برجستهٔ دراکولا، بلکه نابلدها و فیلم‌های پرطرفدار سینمایی و مستندهای تلویزیونی» را تصحیح کرد.
کنت دراکولا علاوه بر مبنای تاریخی، نمونه‌های ادبی نیز دارد. الیزابت سینیورتی، مدرس دانشگاه استدلال می‌کند دراکولا پاسخی به خون‌آشام هم‌جنس‌گرای کارمیلا (۱۸۷۲) نوشتهٔ شریدان له فانیو است که تأکید آن بر میل زنانه را «تصحیح» می‌کند. دانیل فارسون، نوهٔ برادر برام استوکر و گویندهٔ رادیو و تلویزیون زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ این نویسنده نوشت که در آن اظهار شک می‌کند که استوکر از عناصر هم‌جنس‌گرایی زنانهٔ کارمیلا آگاه بوده باشد اما با این حال از نظر وی این موضوع عمیقاً بر نویسندهٔ دراکولا تأثیر داشته‌است. فارسون می‌نویسد که کتیبه‌ای بر روی مقبره‌ای در دراکولا، تلمیحی مستقیم به کارمیلا است. دانشور، آلیسون میلبانک می‌گوید همان‌طور که دراکولا می‌تواند به سگ تبدیل شود، کارمیلا می‌تواند به گربه تبدیل شود. به‌گفتهٔ پاتریک مک‌گرات، نویسنده، «ردی از کارمیلا» را می‌توان در سه خون‌آشام زن ساکن در قلعهٔ دراکولا یافت. داستان کوتاه «میهمان دراکولا»، نوشتهٔ برام استوکر که پس از مرگ وی منتشر شد، به‌عنوان شاهدی بر تأثیر کارمیلا تلقی شده‌است. به‌گفتهٔ میلبانک، این داستان یک فصل نخست حذف‌شده از نسخهٔ اصلی خطی بود و به‌جای ترانسیلوانی، موقعیت کارمیلا در اشتایر را تکرار می‌کند.
بازخورد
دراکولا پس از انتشار با استقبال خوبی مواجه شد. اغلب، نقادان این رمان را با دیگر آثار نویسندگان ادبیات گوتیک مقایسه می‌کردند و معمولاً در نقد آن‌ها از رمان‌نویس ویلکی کالینز و زن سفیدپوش (۱۸۵۹) به‌دلیل شباهت در سبک و ساختار نام برده می‌شد. در نقدی که در بوکسلر به چاپ رسید، به این اشاره شد که سبک رمان دراکولا به‌گونه‌ای است که انگار کالینز آن را نوشته باشد. همچنین فردی ناشناس نقدی برای ستردی ریویو نوشت که در آن اظهار کرد دراکولا سبک آن رادکلیف را که پیشگام ادبیات گوتیک است، بهبود بخشید. نویسنده ناشناس دیگری استوکر را «ادگار آلن پوی دههٔ نود» توصیف کرد. از دیگر افرادی که مقایسه‌هایی در تأیید رمان دراکولا با دیگر رمان‌نویسان ادبیات گوتیک نوشته‌اند، می‌توان به خواهران برونته و مری شلی اشاره کرد.
بسیاری از نقادان در نخستین نقدهایشان مجذوب تلقی خاص استوکر از افسانهٔ خون‌آشام‌ها شدند. یکی از نقادان، دراکولا را بهترین داستان خون‌آشامی دانست که تا آن زمان نوشته شده بود. نقاد دیلی تلگراف خاطرنشان کرد که گرچه نویسندگان در آثار گوتیک پیشین مانند قلعهٔ اوترانتو، نوشتهٔ هورس والپول ماوراءطبیعی را از میهن خویش دور نگاه می‌داشتند اما در دراکولا این موضوع هم در سرزمین‌های دوردست، در کوه‌های کارپات رخ می‌دهد و هم در وطن، در ویتبی و همپستید هیث. نشریهٔ استرالیایی ادورتایزر این رمان را توأمان هیجانی و خانوادگی دانست. یکی از نقادان «قدرت قابل توجه» نثر استوکر را ستود و آن را امپرسیونیستی توصیف کرد. آن‌ها کمتر به بخش‌هایی که در انگلستان می‌گذرد، علاقه داشتند و دریافتند که خون‌آشام برای داستان‌های دور از میهن مناسب‌تر است. مجلهٔ بریتانیایی ونتی فیر اشاره کرد که این رمان بعضی وقت‌ها، ناخواسته خنده‌دار بود و به بیزاری دراکولا از سیر پرداخت.
در اکثر نقدها، از دراکولا به‌عنوان داستانی ترسناک یاد می‌شود. نقدی که در گاردین منچستر در سال ۱۸۹۷ منتشر شد، ظرفیت این رمان را برای سرگرمی ستود اما به این نتیجه رسید که استوکر در گنجاندن این‌همه وحشت اشتباه کرده‌است. به همین ترتیب، ونتی فیر عقیده داشت رمان «تحسین‌برانگیز» و جذاب است اما نمی‌توان آن را به کسانی که «قوی» نیستند، توصیه کرد. بسیاری از نشریه‌ها نثر استوکر را به‌عنوان عاملی مؤثر در حفظ وحشت رمان تحسین کردند. یکی از نقادان سان فرانسیسکو ویو این رمان را «شکستی ادبی» توصیف کرد. آن‌ها توضیح دادند که همراه کردن خون‌آشام‌ها با تصویرهای ترسناک مانند تیمارستان و «اشتهای غیرطبیعی»، وحشت را بیش از حد نمایان کرده‌است و آثار دیگر در این گونه مثل مورد غیرعادی دکتر جکیل و آقای هاید خویشتن‌داری بیشتری داشتند.
نقادان امروزی اغلب می‌نویسند که دراکولا به محض انتشار با واکنش متنوع منتقدانه مواجه شد. برای نمونه، کارول مارگارت دیویسن به واکنش «نامنصفانهٔ» نقادان دورهٔ استوکر اشاره می‌کند. جان ادگار براونینگ، دانشوری که تحقیقاتش بر دراکولا و خون‌آشام‌های ادبی متمرکز است، در سال ۲۰۱۲ نقدی اولیه از رمان را بررسی کرد و تشخیص داد که دراکولا «رمان مورد تحسین نقادان» بوده‌است. براونینگ می‌نویسد که برداشتِ غلط از بازخورد متنوع دراکولا از اندازهٔ نمونهٔ محدود ناشی می‌شود. براونینگ از میان ۹۱ نقد و بررسی آن دوره، ۱۰ مورد را «به‌طور کلی مثبت»، ۴ مورد را «متنوع» در ارزیابی‌شان، ۳ مورد را «کاملاً یا بیشتر منفی» و بقیه را به‌عنوان مثبت و بدون شرط منفی ارزیابی و معرفی کرد. در میان نقدهای مثبت، براونینگ می‌نویسد که ۳۶ مورد از جمله نشریه‌هایی مثل دیلی میل، دیلی تلگراف و روزنامهٔ لویدز ویکلی در ستایش خود بی‌قیدوشرط بودند. سایر آثار انتقادی روایت بازخورد ترکیبی دراکولا را رد کرده‌اند. ریموند تی. مک‌نالی و رادو فلورسکو در در جست‌وجوی دراکولا به «موفقیت آنی» رمان اشاره می‌کنند. گابریل رونای می‌گوید این رمان «از سوی طرفداران و نقادان به‌عنوان نبوغ نویسندهٔ ترسناک» شناخته شد و آنتونی مسترز به «جذابیت عظیم مردمی» آن اشاره می‌کند. از زمان دههٔ ۱۹۷۰، دراکولا به‌طور قابل توجهی به موضوع موردعلاقهٔ پژوهش‌های دانشگاهی تبدیل شد که آن را می‌توان در مجله‌های معتبر دانشگاهی، کتاب‌ها و مقاله‌های متعدد که دربارهٔ این رمان بحث می‌کنند، یافت.
ترجمه
علی‌اکبر کسمائی نخستین مترجمی بود که دراکولا را به فارسی ترجمه کرد. او تحصیلات روزنامه‌نگاری‌اش را در مصر به انجام رساند و بیشتر به ترجمهٔ آثار از زبان عربی می‌پرداخت. کسمائی دراکولا را نیز از زبان عربی به فارسی برگرداند و بنگاه افشاری این ترجمه را در سال ۱۳۱۸ با نام دراکیولا مرد خون‌آشام منتشر کرد. او در مقدمهٔ دراکیولا نوشت که این رمان را از روی نسخهٔ بنگاه روایات الجیب، ناشر مصری ترجمه کرده‌است. در ایران، برخی از ناشران از جزوه‌هایی که روایات الجیب ماهانه از داستان‌های مختلف منتشر می‌کرد، به‌عنوان منبع برای ترجمه استفاده می‌کردند. در ترجمه‌ای که کسمائی انجام داده‌است، داستان به‌شکل سوم شخص روایت می‌شود که با شیوهٔ روایت رمان استوکر تفاوت دارد و نسبت به نسخهٔ اصلی، خلاصه‌تر است. جمشید اسکندانی یکی دیگر از مترجم‌هایی است که این رمان را به فارسی ترجمه کرده‌است. در سال ۱۳۷۶، نشر ثالث ترجمهٔ اسکندانی را که بیش از ۱۳۰۰ صفحه بود، در دو جلد منتشر کرد. نشر برج در سال ۱۳۹۹ ترجمهٔ تازه‌ای از دراکولا را منتشر کرد که برگردانی از محمود گودرزی بود. یک سال بعد، انتشارات ققنوس نیز ترجمهٔ دیگری از این رمان را منتشر کرد. به‌گفتهٔ خبرگزاری مهر، مهرداد وثوقی این رمان را از روی نسخهٔ تصحیح‌شدهٔ جان کالتاردت در سال ۱۹۷۸ ترجمه کرده‌است.
بیماری
بازنمایی خون‌آشامی در این رمان، به‌عنوان نمادی از تشویش‌های ویکتوریایی درخصوص بیماری در نظر گرفته می‌شود. به این درون‌مایه در کنار سایر موضوع‌ها پرداخته شده و با بسامد بسیار کمتری نسبت به درون‌مایه‌های دیگر، مورد بحث قرار گرفته‌است. برای نمونه، برخی نقش بیماری را به نژاد ربط می‌دهند. جک هالبرستام به بخشی از رمان اشاره می‌کند که در آن، یک کارگر انگلیسی بوی زنندهٔ خانهٔ کنت دراکولا را به‌مانند بوی «اورشلیم قدیمی» می‌داند. اغلب، یهودیان در ادبیات عصر ویکتوریا به‌عنوان انگل توصیف می‌شدند. هالبرستام به یک ترس خاص از یهودیان اشاره می‌کند که آن‌ها عامل انتشار بیماری‌های خونی هستند و به توصیف روزنامه‌نگاری نیز می‌پردازد که این افراد را «خون‌خواران ییدیشی» می‌نامد. در مقابل، ماتیاس کلاسن به شباهت‌های میان خون‌آشامی و بیماری‌های آمیزشی، به‌ویژه سیفلیس اشاره می‌کند. مارتین ویلیس، محققی که به بررسی تلاقی ادبیات و بیماری می‌پردازد، استدلال می‌کند که توصیف دراکولا از خون‌آشامی، آن را به‌عنوان عفونت اولیه و نیز بیماری ناشی از آن تبدیل می‌کند.
اقتباس‌ها
داستان دراکولا اساس ساخت فیلم‌ها و نمایشنامه‌های متعددی بوده‌است. استوکر، خودش اولین اقتباس تئاتری را نوشت که ۱۸ مهٔ ۱۸۹۷ در تئاتر لایسیوم با عنوان دراکولا یا نامیرا اندکی پیش از انتشار رمان به روی صحنه رفت و تنها یک بار اجرا شد تا حق تکثیر خود را برای چنین اقتباس‌هایی ایجاد کند. گرچه تصور می‌شد نسخه دست‌نویس گم شده‌است اما کتابخانهٔ بریتانیا یک نسخه از آن را دارد. این نسخه شامل گزیده‌هایی از نمونهٔ دستی رمان به خط استوکر است که کارگردانی و توصیف گفت‌وگوها را ارائه می‌کند.
مرگ دراکولا، فیلم صامت مجارستانی به کارگردانی کاروی لایتایی، اولین فیلمی بود که کنت دراکولا را به تصویر کشید. این فیلم در سال ۱۹۲۱ منتشر شد و اکنون بخش بسیار کمی از آن در دسترس است. به‌گفتهٔ دیوید جی. اسکال، طرح پوستر نسخهٔ ۱۹۲۶ مجارستانی این فیلم برگرفته از دومین اقتباس دراکولا، نوسفراتو ساختهٔ فریدریش ویلهلم مورنائو بود. وین ای. هنسلی، نقاد می‌نویسد که روایت این فیلم با رمان متفاوت است اما شخصیت‌های آن همتایان مشخصی دارند. فلورانس، بیوهٔ استوکر علیه استودیوی فیلم پرانا اقدام قانونی کرد. پروندهٔ حقوقی دو یا سه سال به طول انجامید و سرانجام، پرانا در مهٔ ۱۹۲۴ موافقت کرد که تمام نسخه‌های فیلم را از بین ببرد.
بازنمایی تصویری کنت در گذر زمان به‌طور قابل‌توجهی تغییر کرده‌است. تولیدات نمایشی در لندن و نیویورک برداشت اولیه از ظاهر دراکولا را ایجاد کردند. ایفاگران برجستهٔ بعدی کنت دراکولا، بلا لوگوسی (در اقتباس سال ۱۹۳۱) و کریستوفر لی (در اقتباس سال ۱۹۵۸ و دنباله‌های آن) این شخصیت را براساس نسخه‌های قبلی آن بازی کردند. در درجهٔ اول، سبک تصویری نخستین دراکولا شامل ترکیب رنگ‌های سیاه و قرمز و موهای براق مشکی بود. بازی لی آشکارا جنسی بود و همچنین نمایش دندان‌های نیش را در سینما رایج کرد. بازی گری اولدمن در نقش کنت دراکولا در دراکولای برام استوکر (۱۹۹۲) ساختهٔ فرانسیس فورد کوپولا و طراحی لباس ایکو ایشیوکا، نگاهی تازه به این شخصیت را پایه‌گذاری کرد؛ کنتی که موهای بلندی دارد و به لهجهٔ رومانیایی صحبت می‌کند. مجموعهٔ متنوعی از اقتباس‌ها، خصلت‌ها و ویژگی‌های متفاوت کنت را به تصویر می‌کشند.
دراکولا بارها و تقریباً در تمامی شکل‌های رسانه‌ای اقتباس شده‌است. جان ادگار براونینگ و کارولین جوآن اس. پیکارت نوشته‌اند که این رمان و شخصیت‌هایش برای بیش از هفتصد بار برای فیلم، تلویزیون، بازی ویدئویی و پویانمایی اقتباس شده‌اند و همچنین نزدیک به هزار حضور بیشتر در کتاب‌های کمیک و روی صحنه داشته‌اند. روبرتو فرناندز رتامار کنت دراکولا را به‌همراه شخصیت‌هایی همچون هیولای فرانکنشتاین، میکی ماوس و سوپرمن به‌عنوان بخشی از «خوراک سینمایی سلطهٔ فرهنگی جهان آنگلوساکسون» می‌دانست. در سرتاسر جهان، اقتباس‌های تازهٔ تکمیل‌شده را می‌توان هر هفته تولید کرد.
اثرگذاری
دراکولا نخستین اثر ادبیاتی نبود که خون‌آشام‌ها را توصیف می‌کرد اما با این وجود، رمان توجه دانشوران و مردم را به خود جلب کرد. وقتی مردم از خون‌آشام‌ها حرف می‌زنند، کنت دراکولا اولین شخصیتی است که به ذهنشان می‌رسد. دراکولا با گردآوری فولکلور، افسانه، داستان‌های خون‌آشامی و سنت‌های رمان گوتیک موفق شد. وندی دونیگر این رمان را به‌عنوان اثر محوری ادبیات خون‌آشامی توصیف کرد که «تمام خون‌آشام‌های دیگر را با بی‌اس یا ای‌اس نشان می‌دهد.» این رمان تأثیر فوق‌العاده‌ای بر شکل‌گیری درک عمومی از نحوهٔ عملکرد خون‌آشام‌ها، از جمله نقاط قوت و ضعف و سایر ویژگی‌های آن‌ها داشت. خفاش‌ها پیش از دراکولا به‌دلیل وجود خفاش خون‌آشام به‌نوعی به خون‌آشام‌ها مرتبط بودند. برای مثال، طرح جلد وارنی خون‌آشام (۱۸۴۷) تصویری از خفاش بود اما استوکر با خلق دراکولا توانست این مفهوم را گسترش بدهد. استودیوهای فیلم‌سازی که به‌دنبال فرصتی برای استفاده از جلوه‌های ویژه بودند، این موضوع را پذیرفتند. پاتریک مک‌گراث خاطرنشان می‌کند بسیاری از خصوصیات کنت که هنرمندان پس از توصیف استوکر از خون‌آشام‌ها به تصویر کشیده‌اند، آن ویژگی‌ها را به کلیشه تبدیل کرده‌اند. مک‌گراث جدای از توانایی تغییرشکل کنت، به‌طور خاص نفرت او از سیر، نور خورشید و صلیب‌ها را موردتوجه قرار می‌دهد.
اقتباس‌ها از این رمان و شخصیت‌هایش در محبوبیت پایدار آن نقش داشته‌اند. حتی در بحث‌های دانشگاهی، مرزهای بین رمان استوکر و اقتباس شخصیت در طیف وسیعی از رسانه‌ها به‌طور مؤثری محو شده‌است. دیکر استوکر معتقد است که عدم رعایت قانون حق تکثیر ایالات متحده از سوی استوکر به این جلب محبوبیت عامه کمک کرده‌است و می‌نویسد نویسنده‌ها و تهیه‌کننده‌ها نیازی نیست برای استفاده از این شخصیت‌ها هزینه‌ای بابت اجازه‌نامه بپردازند.
برشنه
'''برشنه '''، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شش پیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۹۰ نفر (۴۸۱خانوار) بوده‌است.
محوطه قبرستان و کاروانسرای پل بریده
قبرستان و کاروانسرای پل بریده مربوط به هزاره سوم قم - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره ایلخانی - دوره قاجار است و در شهرستان لردگان و روستای پل بریده واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نغمه غمگین
نغمهٔ غمگین نام مجموعه داستانی از جروم دیوید سلینجر است.
عنوان کتاب نغمهٔ غمگین از داستانی با همین نام گرفته شده که نخستین بار در سپتامبر سال 1948 در مجله کازماپولیتن چاپ شده‌است.
داستان‌ها
عنوان قصه‌های این مجموعه به ترتیب عبارتند از:
عمارت شهرداری قزوین
عمارت شهرداری قزوین مربوط به دوره قاجار می باشد و در خیابان شهرداری قزوین واقع شده‌است. این بنا اولین ساختمان شهرداری در ایران است.
نغمه غمگین
ترجمه به فارسی
این کتاب در ایران با ترجمه امیر امجد و بابک تبرایی در اردیبهشت ۱۳۸۷ توسط انتشارات نیلا به چاپ رسیده‌است.
عمارت شهرداری قزوین
پیشینه
در سال ۱۲۷۱ه‍.ش امتیاز ساخت راه انزلی به قزوین از طرف ناصرالدین شاه به شرکت روسی «بیمه و حمل‌ونقل» داده شد. شرکت روسی با آغاز کار اقدام به ساخت مجموعه بناهایی برای خود در محوطه خوش آب‌وهوای شمال شرقی شهر قزوین (محله پنبه ریسه) کرد که به «کانتور» که در زبان روسی به معنای دفتر کار و اداره است؛ مشهور شد. از جمله این بناها، عمارت لاله‌زار (ساختمان بلدیه یا همان شهرداری کنونی) می‌باشد. این ساختمان را به عنوان تماشاخانه (سالن تئاتر و سینما) در قزوین احداث کردند تا مورد استفاده کارکنان خود که در تأسیسات ساخت راه شوسه کار می‌کردند، قرار گیرد.
بدنبال انقلاب کمونیستی در سال ۱۹۱۷ میلادی و لغو امتیازهای استعماری، اتباع روسیه از ایران خارج شدند. با ترک روس‌ها، محوطه کانتور (مجموعه بناهای ساخته شده توسط روس‌ها) به دست انگلیسی‌ها افتاد که به بهانه دفع کمونیسم وارد قزوین شده بودند. پس از اتفاقات سوم اسفند ۱۲۹۹ خورشیدی که به کودتای سیاه نیز مشهور است؛ انگلیسی‌ها ایران را ترک کرده و قسمتی از محوطه کانتور، محل استقرار نیروهای امنیه (ژاندارمری) قرار گرفت.