cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
معمار زندان
توسعه
اینتروورژن سافت‌ویر همچنین اعلام کرد که نسخه موبایل این بازی در دست توسعه است و نسخه رایانه شخصی این بازی رسماً در ۶ اکتبر ۲۰۱۵ عرضه می‌شود. در ویدئو معرفی سی‌امین نسخه آلفا این بازی، توسعه دهندگان تأیید کردند که نسخه اندروید و آی‌اواس این بازی در اکتبر ۲۰۱۵ هم‌زمان با رونمایی از نسخه رسمی رایانه شخصی انتشار می‌یابد. توسعه دهندگان با ارسال یک توییت در ۲۱ مارس ۲۰۱۳ گفتند:"من حدس می‌زنم معمار زندان در آینده برای آی‌پد عرضه نخواهد شد! تو شکست خوردی اپل."آنها در این توییت یک لینک به مقاله سایت پاکت گیمر با تیتر "Apple's war on serious games" داده بودند.
اینتروورژن در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۶ اعلام کرد که شرکت Double Eleven Limited بازی را برای اکس‌باکس ۳۶۰، اکس‌باکس وان و پلی‌استیشن ۴ در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۱۶ عرضه خواهد کرد. در سپتامبر ۲۰۱۸، معمار زندان تحت برنامه ایکس‌باکس لایو گلد منتشر شد.
در ۲۶ اوت ۲۰۱۶ و همزمان با عرضه نسخه دو این بازی، اینتروورژن اعلام کرد که به‌روزرسانی‌های بعدی فقط برای رفع مشکلات فعلی بازی خواهد بود و محتوای جدیدی به بازی اضافه نخواهد کرد، چرا که توسعه دهندگان قصد کار روی عنوان جدیدشان، یعنی اسکنر سومبر را داشتند.
با وجود عرضه بازی اسکنر سومبر از سوی اینتروورژن سافت‌ویر در آوریل ۲۰۱۷، این شرکت پشتیبانی از معمار زندان را متوقف نکرد. دلیل این امر احتمالاً مربوط به فروش کم اسکنر سومبر است. به‌روزرسانی های متفاوتی برای معمار زندان عرضه شد، که شامل اضافه شدن راه های تازه‌ای برای فرار زندانیان می‌شد. در نهایت و در ۴ سپتامبر ۲۰۱۸، به‌روزرسانی شانزدهم این بازی عرضه، و حالت چندنفره آن معرفی شد.
امتیازات
پس از انتشار کامل این بازی، معمار زندان نمرات خوبی را دریافت کرد. در سایت متاکریتیک، از ۱۰۰ نمره، امتیاز ۸۳ را گرفت. آی‌جی‌ان از ۱۰ نمره به آن ۸٫۳ داد و گفت:" معمار زندان یکی از مهمترین، دقیق‌ترین و رضایت بخش‌ترین بازی‌هایی است که در دوره‌های اخیر در سبک ساخت و ساز منتشر شده‌است، البته اگر بتوانید به شروع دوباره بازی [از ابتدا] عادت کنید. در ۷ آوریل ۲۰۱۶، معمار زندان برنده جایزه بفتا ۲۰۱۶ در دسته بازی ماندگار شد. معمار زندان همچنین در جایزه بفتا ۲۰۱۶ نامزد دسته بهترین بازی بریتانیایی بود که برنده بتمن: شوالیه آرکهام شد.
فروش
تا تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۵، معمار زندان بیش از ۱/۲۵ میلیون نسخه فروخته که معادل بیش از ۱۹ میلیون دلار آمریکا است. در پایان ماه اوت سال ۲۰۱۶ و زمانی که نسخه نهایی ۲٫۰ معمار زندان منتشر شد، آمار بازیکنان به دو میلیون نفر رسید.
مسندان
مسندان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سرخ قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
تادی آیکاک
آیکاک در فرانکلین متولد شد، پدرش کلارنس ای. آیکاک (۱۸۸۵ – ۱۹۴۸) و مادرش انیز (نام تولد: کراسک) نام داشت. وی مدرک حقوق خود را در ۱۹۳۷ میلادی از دانشگاه لویولا در نیواورلئان کسب کرده و حرفه حقوقی خود را در فرانکلین آغاز کرد. وی هنگام خدمت در اروپا در جریان جنگ جهانی دوم، برنده نشان ستاره برنزی شد. آیکاک در ۱۹۴۵ میلادی با الین (نام تولد: چامپین؛ ۱۹۱۸ – ۲۰۱۱ میلادی) ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند.
رئیس مجلس نمایندگان لوئیزیانا، ۱۹۵۲
آیکاک در ۱۹۵۲ میلادی به عنوان عضو مجلس نمایندگان لوئیزیانا انتخاب شد و با وجود اینکه وی عضو تازه‌وارد بود، از سوی فرماندار آینده رابرت اف. کنون به عنوان رئیس مجلس توصیه گردید. در لوئیزیانا، علی‌رغم جدا بودن قوای مقننه و مجریه از هم، رؤسای مجلس به‌طور منظم توصیه فرماندار را دریافت می‌نمایند. وی در ۱۹۵۶ میلادی مجدداً به مجلس راه یافت، اما این بار از سوی جانشین کنون، آیرل کمپ لانگ، به عنوان رئیس مجلس توصیه نگردید. لانگ در نخست لوریس ام. ویمبرلی را دوباره به عنوان رئیس مجلس توصیه کرد، اما بعداً وی را در تابستان ۱۹۵۶ به عنوان رئیس اداره فواید عامه گماشت. رفتن غیرمنتظره ویمبرلی باعث شد تا رابرت جوزف «باب» انجیلی اهل سنت مارتین پریش به سرعت جانشین وی گردد. آیکاک منتسب به جناح سیاسی ضد-لانگ در حزب دموکرات لوئیزیانا بود.
هنگامی که آیکاک به عنوان معاون فرماندار و رئیس مجلس نمایندگان لوئیزیانا خدمت می‌کرد، تنها جان هینکل، حقوق دان اهل نیواورلئان و جان آلاریو، تاجر اهل ویستویگو، از سوی مجلس سنا و مجلس نمایندگان به ترتیب در بالاترین مقام رئیس مجلس سنا و رئیس مجلس نمایندگان انتخاب گردیدند.
انتخاب به عنوان معاون فرماندار، ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴
آیکاک برای نخستین بار توانست در انتخابات ۱۹۵۹–۱۹۶۰ میلادی نامزدی حزب دموکرات برای کرسی معاون فرماندار را کسب نماید. در آن زمان، طبق قانون اساسی ۱۹۲۱ لوئیزیانا، معاون فرماندار ریاست مجلس سنا را بر عهده داشت. طبق قانون اساسی ۱۹۷۴ میلادی، سناتورها باید «رئیس مجلس سنا» را برای پیشبرد ریاست مجلس و همچنین یک رئیس موقتی را در مقام دوم انتخاب نمایند. این رؤسای مجلس همچنین باید از جانب فرماندار توصیه گردند.
در انتخابات سراسری که در ۱۹ آوریل ۱۹۶۰ برگزار گردید، آیکاک جمهوری‌خواه کلارک کلینتون بوردمن (زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۸۸۷ – درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۶۵)، مهندس بازنشسته اهل مونرو در اوکیتا پریش، را شکست داد؛ وی در گورستان ریورویو در مونرو به خاک سپرده شده‌است. بوردمن که زادهٔ شهرستان سنت کریکس، ویسکانسین بود، مدرک لیسانس علوم خود را در رشته مهندسی مکانیک در ۱۹۰۹ میلادی از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن کسب نموده بود. بوردمن و همسر وی اتیل وی. (نام تولد: مارتین؛ ۱۸۸۹ – ۱۹۸۹ میلادی) یک پسر بنام گرانت کلینتون بوردمن دوم (۱۹۲۵ – ۲۰۱۰ میلادی) داشتند که از دانشگاه ایالتی لوئیزیانا فارغ‌التحصیل گردیده و پس از پدربزرگ خود نامگذاری شده بود. بوردمن دوم بیشتر دوره حرفه‌ای خود را با کار به عنوان مهندس در شرکت کاربن و گاز سید دابلیو. ریچاردسن در فورت ورث، تگزاس سپری کرد.
آیکاک تعداد ۳۹۲۴۲۱ رأی (۸۳٫۲ آراء) و بوردمن ۶۸۱۸۶ رأی (۱۴٫۴٪ آرا) را کسب نمودند. (وان ال. فیلپس (متولد ۱۹۲۰) که نیز اهل مونرو و نامزد حزب حقوق ایالت لوئیزیانا بود به تعداد ۱۱۲۹۹ رأی و باقیمانده ۲٫۴٪ آرا را کسب کرد). بوردمن که هفتاد و دو سال عمر داشت، یک کارزار انتخاباتی فعال نداشت. در عصر نوین ایالت، وی حتی نخستین جمهوری‌خواه بود که تلاش نمود تا به کرسی معاون فرماندار برسد. تا ۱۹۸۷ میلادی، یازده ماه پس از مرگ آیکاک، هیچ جمهوری‌خواه به سمت معاون فرماندار نرسیده بود تا اینکه پاول هارتی اهل سنت مارتینویل در سنت مارتین پریش، به این سمت که پیش از آن مختص دموکرات‌های لوئیزیانا پنداشته می‌شد، دست یافت.
در کارزار انتخاباتی دسامبر ۱۹۶۳ تا ژانویه ۱۹۶۴، آیکاک به عنوان یک دموکرات «مستقل» وارد کارزار انتخاباتی شد، یعنی اینکه وی با هیچ‌یکی از نامزدان فرمانداری به کارزار نپرداخت. احتمالاً وی طرفدار رابرت کنون بود، کسی که می‌خواست مجدداً به عنوان فرماندار انتخابات گردد و کسی که آیکاک را به عنوان رئیس مجلس نمایندگان توصیه نموده بود، اما وی ترجیح داد تا به تنهایی مبارزه نماید. در نتیجه کنون همراه با نماینده پیشین ایالتی فرانسیس دوگاس، وکیل اهل تیبدوو در لافورش پریش، وارد مبارزه انتخاباتی شد. آیکاک با نامزد بعدی مورد نظر چپ موریسن برای این سمت، وکیل کلاود بی. دوال اهل هوما در تربون پریش، به دور دوم انتخابات مقدماتی راه یافت. دوال، سخنور «مکتب-کلاسیک»، به اندازه آیکاک یک محافظه کار بود، اما وی همانند همکار تکت انتخاباتی فرمانداری خود موریسن، در مناطق مرکزی و شمالی لوئیزیانا کمتر محبوب بودند. در ۱۹۶۸ میلادی، دوال همراه با رقیب پیشین خود معاون فرماندار آیکاک که رئیس مجلس نمایندگان شده بود، برای نخستین دوره از سه دوره خود وارد مجلس سنای لوئیزیانا شد. دوال و آیکاک چیز دیگری نیز مشترک داشتند: آنها هر دو از پریش‌های جنوبی لوئیزیانا که در همسایگی هم قرار داشت به مجلس راه‌یافته بودند و هر دو به سنت سیاست ضد-لانگ گرایش داشتند.
حمایت سیاسی از گلدواتر در انتخابات ریاست جمهوری
آیکاک در انتخابات ۱۹۶۴ ریاست جمهوری، از نامزد جمهوری‌خواه بری موریس گلدواتر اهل آریزونا حمایت سیاسی نمود، نه از هم‌حزبی دموکرات خود رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون. فرماندار جان جی. مک‌کینی، کسی که بیشتر حامیانش در انتخابات معاون فرمانداری به آیکاک رأی داده بودند، در رقابت ریاست جمهوری بی‌طرف ماند. با این حال، دو سناتور پرقدرت دموکرات، آلن جی. الندر اهل هوما و راسل بی. لانگ اهل بتن‌روژ، از تکت انتخاباتی جانسون-هامفری حمایت نمودند. گلدواتر ده رأی الکترال لوئیزیانا را برنده شد: وی تنها دومین جمهوری‌خواهی بود که در عصر جدید توانسته بود این تعداد رأی الکترال از لوئیزیانا بدست بیاورد، نامزد دومی که به این امر دست یافته بود دوایت دی. آیزنهاور در انتخابات ۱۹۵۶ بود.
بورسوم
بورسوم یک شهر در آلمان است که در Oderwald واقع شده‌است. بورسوم ۲٬۲۲۲ نفر جمعیت دارد.
تیناکی
تیناکی (به لاتین: Tinaki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
احمد جعفر
احمد جعفر (Ahmed Gaafar؛ زادهٔ December 21, 1985) یک ورزشکار اهل مصر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
فورد فالکون (آرژانتین)
فورد فالکون (تولید آرژانتین) (Ford Falcon (Argentina)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۱تولید شده‌است.
پاسکال براکنر
پاسکال بروکنر (Pascal Bruckner؛ زادهٔ December 15, 1948) یک نویسنده، و پدیدآور اهل فرانسه است.
خانه عراز محمد خوزینی
خانه عراز محمد خوزینی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان، شهر گمیشان، خیابان حجو آخوند طلایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لا پریری، مینه‌سوتا
لا پریری، مینه‌سوتا (به انگلیسی: La Prairie, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایتاسکا، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات
لا پریری ۴٫۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۶۵ نفر جمعیت دارد و ۳۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوشیگ موکرجی
کوشیگ موکرجی (Qaushiq Mukherjee؛ কৌশিক মুখোপাধ্যায়؛ زادهٔ January 1, 1975) یک کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل هند است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به گاندو اشاره نمود.
کاسپ کارابلی
کاسپ کارابلی یا لبه کارابلی توبرکل کارابلی یا توبرکل آنومال جورج کارابلی، یک لبه کوچک اضافی در گوشه زاویه مزیوپالاتال (میانی-کامی) دندان‌های آسیای اول فک بالا است. این کاسپ اضافی معمولاً در دندان آسیای بزرگ اول دیده می‌شود و در مولار دوم و سوم به طرز قابل ملاحظه‌ای کوچک می‌شود. در بعضی افراد، این کاسب اصلاً وجود ندارد و در آن‌هایی هم که وجود دارد، در انواع اقسام فرم‌ها دیده می‌شود. در بعضی موارد، لبه کارابلی در اندازه، با کاسپهای اصلی رقابت می‌کند. بقیه فرم‌های مختلف شامل ریج، گودالچه و شیار می‌باشد. این کاسب برای اولین بار در سال ۱۸۴۲ توسط جورج کارابلی مجارستانی، دندانپزشک دربار امپراتور اتریش، شناخته شد.
داشتن کاسپ کارابلی ارثی است. کرائوس (۱۹۵۱) بیان کرد که هموزیگوتی ژن‌ها مسئول ایجاد توبرکل (برآمدگی) است در حالی که هتروزیگوتی ژن‌ها به داشتن مقدار کم و سطحی شیار، فرورفتگی، برآمدگی و کوژی (تحدب) دندان‌ها می‌انجامد. تحقیقات بعدی نشان می‌دهد که داشتن کاسپ کارابلی به ژن‌های مختلف (چند ژنی بودن) بستگی دارد. شایع‌ترین نقطه مشاهده شده این کاسب، در بین اروپایی‌ها (۷۵ تا ۸۵٪) است و کمیاب‌ترین نیز، در بین ساکنین جزایر اقیانوس آرام است.
این کاسب همچنین امکان دارد در گربه و سگ نیز دیده بشود.
تادیپار
تادیپار فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی ماهش بات است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، پوجا بات، انوپم کهیر، گلشن گروور، ساداشیو آمراپورکار، جوهی چاولا، تیکو تالسانیا، ماکاراند دشپانده و ویکرام گوکاله ایفای نقش کرده‌اند.
حاجی دلا
حاجی دلا، روستایی است از توابع بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان لاریجان سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۷ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
سیارک ۷۷۳۵
قدر مطلق سیارک برابر ۴۶.۷ است.
الهه عشق
الهه عشق (La Venere di Cheronea) یک فیلم ماجراجویی به کارگردانی فرناندو چرکیو است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
باشگاه فوتبال کارتاخنا
باشگاه فوتبال کارتاخنا یک باشگاه فوتبال اسپانیایی حاضر در سگوندا دیویسیون است که در کارتاخنا، در ایالت خودمختار مورسیا مستقر است.
خرگوشکی
خرگوشکی (قلعه گنج)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است.
باشگاه فوتبال کارتاخنا
تاریخچه
کارتاخنا در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۵ در محل باشگاه دپورتیوو بالسیکاس تأسیس شد. باشگاه نام خود را به باشگاه فوتبال کارتاگنا تغییر داد و لوئیس الیور ریاست را بر عهده گرفت و دوران تصدی خود را با غوطه ور شدن باشگاه در مشکلات اقتصادی و نزدیک به سقوط آغاز کرد. پس از کمپین ۲۰۰۲–۲۰۰۳ توسط کارآفرین محلی فرانسیسکو گومز از تا شدن نجات یافت، خود را در سطح سوم تثبیت کرد و به ارتقای دیگری دست یافت.
خرگوشکی
جمعیت
این روستا در دهستان سرخ قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
باشگاه فوتبال کارتاخنا
تاریخچه
کارتاخنا در پایان فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ از دسته دوم سقوط کرد. در ماه مه ۲۰۱۵، گل دیرهنگام کارلوس مارتینز با پیروزی در بازی پلی‌آف بر اساس قانون گل‌های خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال لاس پالماس اتلتیکو، باشگاه را از سقوط بیشتر نجات داد.
در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۰، کارتاخنا پس از ۸ سال غیبت به سگوندا دیویسیون ارتقا یافت.
صاف‌رنگ‌کاری
صاف‌رنگ‌کاری یا رنگ‌آمیزی صاف، اصطلاحی است در نگارگری برای نقاشی بسیار دقیق با رنگ‌آمیزی صاف و صیقلی بدون پدیدار بودن کوچک‌ترین اثر ضربه قلم‌مو.
فرهنگستان فرانسه در سده هیجدهم صاف‌رنگ‌کاری را به عنوان معیاری برای تشخیص هنر «حرفه‌ای» از هنر ذوقی و غیرحرفه‌ای پذیرفته و اعلام کرد.
پرهیز از صاف‌رنگ‌کاری و برتری دادن به نمایش آثار ضربه‌های قلم‌مو یکی از ویژگی‌ها و شناسه‌های دریافتگری است.
منابع
مرزبان، پرویز و معروف، حبیب، فرهنگ مصور هنرهای تجسمی (معماری، پیکره‌سازی، نقاشی)، ویرایش سوم، تهران: سروش ۱۳۷۷.
بورشتندورف
بورشتندورف یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در زاکسن واقع شده‌است. بورشتندورف ۱٬۳۰۶ نفر جمعیت دارد.
زرین‌آباد
زرین‌آباد یکی از شهرهای ایران در استان زنجان است. این شهر مرکز شهرستان ایجرود است. زبان مردم این شهر ترکی آذربایجانی است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴,۲۶۴ نفر (در ۱۰۱۱ خانوار) بوده‌است.
تولاتا
تولاتا (به لاتین: Tulata) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
مارتن امریچ
مارتن امریچ (Martin Emmrich؛ زادهٔ December 17, 1984) یک تنیس‌باز اهل آلمان است.
خانه محمد ابراهیم صداقت
خانه محمد ابراهیم صداقت مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خاتم، بخش مروست، دهستان هرابرجان، روستای ترکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
احمد غانم سلطان
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Egypt U20 بازی کرده است.
جیمز کین (بازیکن فوتبال)
جیمز کین (James Keene؛ زادهٔ December 26, 1985) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
رزون
جمعیت
این روستا در دهستان لاریجان سفلی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
تامر
تامر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سرخ قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
ویکتور کاماراسا
ویکتور کاماراسا فراندو (Víctor Camarasa Ferrando؛ زادهٔ May 28, 1994) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لوانته آلاوس، بتیس، کاردیف سیتی و کریستال پالاس اشاره کرد.
سیارک ۷۷۳۷
سیارک ۷۷۳۷ هفت هزار و هفتصد و سی و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ نوامبر ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۴۰ است.
دی‌متیل‌کرباموئیل کلرید
دی‌متیل‌کرباموئیل کلرید (DMCC) واکنشگری برای انتقال یک گروه دی‌متیل کارباموئیل به گروه‌های هیدروکسیل الکلی یا فنولی است که دی‌متیل‌کاربامات‌ها را تشکیل می‌دهند. این مواد معمولاً دارای فعالیت‌های دارویی یا آفت‌کش هستند. به دلیل سمیت بالا و خواص سرطان‌زایی که در آزمایش‌های حیوانی و احتمالاً در انسان نیز نشان داده شده‌است، دی‌متیل‌کرباموئیل کلرید را فقط می‌توان با رعایت احتیاط‌های ایمنی دقیق استفاده کرد.
کوسه پرستار
کوسهٔ پرستار نام نوعی کوسه است که می‌تواند تا طول ۳٫۰۸ متر بزرگ شود. این کوسه در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری دیده می‌شود. آنها معمولاً در عمق کم حدود یک متر یا کمتر دیده می‌شوند اما گاهی تا عمق ۷۵ متر هم می‌روند.
زیستگاه آنها معمولاً در آب‌سنگ مرجانی، کانال‌های میان جزیره‌های کرناها و تالاب‌های گلی و ماسه‌ای است. این کوسه در اطلس غربی از رود آیلند تا جنوب برزیل؛ در اطلس شرقی از کامرون تا گابن (و احتمالاً کمی دورتر در شمال و جنوب) و در نزدیکی جزایر کارائیب، دیده می‌شود.
لا سال، مینه‌سوتا
لا سال، مینه‌سوتا (به انگلیسی: La Salle, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واتونون، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات
لا سال ۰٫۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ری سن
ری سن (ঋ সেন؛ زادهٔ July 26, 1978) یک هنرپیشه اهل هند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به گاندو اشاره کرد.
روز بیست و هفتم
روز بیست و هفتم (The 27th Day) یک فیلم فیلم علمی–تخیلی آمریکایی سیاه‌وسفید به کارگردانی ویلیام اشر با بازی ژن بری که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
الهی (فیلم)
الهی یا خدایی فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی باپو است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، جوهی چاولا، آنجانا ممتاز، آمریش پوری، ریما لاگو، سوشمیتا موکرجی و شامی ایفای نقش کرده‌اند.
تروسوو
تروسوو (به لاتین: Trusovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
میشل میشله
میشل میشله (Michel Michelet؛ ۱۴ ژوئیه ۱۸۹۴ – ۲۸ دسامبر ۱۹۹۵) یک آهنگساز روسی‌الاصل اهل فرانسه بود که در زمینهٔ موسیقی فیلم فعالیت داشت.
او دو مرتبه در هفدهمین دوره جوایز اسکار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم بود.
خلسه دلپذیر
«خلسه دلپذیر» ، ترانه‌ای از گروه موسیقی پراگرسیو راک بریتانیایی پینک فلوید است. این ترانه اولین‌بار در قالب آلبوم دیوار در سال ۱۹۷۹ عرضه شد ، همچنین در این سال به همراه ترانهٔ «آهای تو» به عنوان ترانهٔ پشت صفحه بازمنتشر شد.
این ترانه جزو معدود ترانه‌های آلبوم دیوار است که علاوه بر راجر واترز، دیوید گیلمور نیز در ساختن آن مشارکت دارد. موسیقی و ملودی آهنگ بیشتر توسط دیوید گیلمور نوشته شده، در حالی که شعر آهنگ توسط واترز سروده شده‌است.
«خلسه دلپذیر» یکی از مشهورترین ترانه‌های پینک فلوید به‌شمار می‌آید و خصوصاً بیشتر برای تک‌نوازی گیتار پایانی‌اش شناخته می‌شود که در بین ۵۰۰ ترانه برتر تمام زمان‌ها از دید مجلهٔ رولینگ استون نیز قرار گرفته‌است ، همچنین سولوی آهنگ توسط مجلهٔ دنیای گیتار در جایگاه چهارم تمام زمان‌ها قرار گرفته‌است.
تاریخچه
در حالی که بیشتر ترانه‌سرایی‌های آلبوم «دیوار» را واترز به تنهایی انجام داده، اما در این آهنگ دیوید گیلمور نقش پررنگ‌تری ایفا کرد، وی در اصل این قطعه را به صورت دمو و بی‌کلام برای اولین آلبوم سولوی خویش پدید آورده بود و امید داشت که بعدها از این استفاده کند. در فصول ضبط آلبوم «دیوار» این نسخه دمو را برای استفاده در آلبوم به ارمغان آورد.
آهنگ‌سازی
این آهنگ یکی از دو آهنگ آلبوم دیوار است که از آغاز و انتها شامل محو به بیرون و محو از ابتدا نمی‌شود (آهنگ دیگر «مادر» نام دارد). دلیلش این بود که در نسخهٔ اصلی از آلبوم با پایان یافتن طرف سوم وقف ای نمایان می‌شد. این آهنگ با مدت زمان ۶:۲۱ بلندترین آهنگ آلبوم هم به‌شمار می‌آید و به دنبال آن آهنگ مادر با مدت ۵:۳۱ زمان در ردهٔ بعد قرار دارد.
گیلمور و واترز بر سر این‌که آهنگ چگونه ساخته شود اختلاف نظر داشتند و گیلمور اجرای آهنگ به صورت گرانج‌گونه ترجیح می‌داد. در نهایت واترز نحوهٔ شروع قسمت آغازین آهنگ و گیلمور تک‌نوازی گیتار در آخر آهنگ را برای استفاده در آهنگ به کار بردند. گیلمور بعداً گفت: ما «بی‌حس و راحت» را خیلی استدلال کردیم و واقعاً یک مشاجرهٔ بزرگ بود.»
داستان
مانند دیگر آهنگ‌های این آلبوم «خلسه دلپذیر» دربارهٔ بخشی از زندگی پینک، شخصیت اصلی آلبوم است. پینک احساس می‌کند که کاملآ از جامعه منزوی شده‌است. او فشارهای زندگی یک ستاره راک را نمی‌تواند تحمل کند و قبل از رفتن به کنسرت در اتاقش در هتل از حال می‌رود. دکتری به اتاقش فرستاده می‌شود تا با تزریق مواد نیروزا (اشاره دارد به هروئین) به او انرژی لازم برای اجرای کنسرتش را بدهد. متن ترانه به صورت گفتگویی بین دکتر (واترز) و پینک (گیلمور) نوشته شده‌است.
تک‌نوازی گیتار
آهنگ دارای دو تک‌نوازی گیتار است که توسط دیوید گیلمور نواخته می‌شود. در سال ۱۹۸۹ مجلهٔ هواداران پینک فلوید، The Amazing Pudding این آهنگ را بهترین آهنگ پینک فلوید برای همیشه انتخاب کردند. تک‌نواری گیتار دیوید گیلمور در این آهنگ از طرف خوانندگان مجلهٔ دنیای گیتار به عنوان چهارمین تکنوازی‌گیتار تمام زمان‌ها انتخاب شد. در مجلهٔ دنیای گیتار جزئیات بیشتری دربارهٔ این تکنوازی گیلمور وجود دارد، که بر طبق آن، این تکنوازی (منظور تکنوازی پایانی در آهنگ) حاصل کنار هم‌قراردادن چندین سولوی دیگر است که وی در آن زمان تجربه کرده بود و در طی فرایندهای گوناگون سولوهای متعددی ضبط شد و از میانشان آنان که بهتر بنظر می‌رسیدند علامت‌گذاری شد و برای برداشت نهایی و بی‌نقص از آن‌ها استفاده شد. این همچنین به عنوان بهترین تک‌نوازی گیتار همهٔ زمان‌ها توسط شنوندگان ایستگاه رادیویی «سیاره راک» انتخاب شد، علاوه بر این در سال ۲۰۱۰ صدای گیتار دیوید گیلمور در این آهنگ، عنوانِ بهترین صدای گیتار توسط توسط مجلهٔ گیتاریست نامیده شد.
اجراهای زنده
آهنگ به یکی از ترانه‌های مورد علاقه تبدیل شد و در تمام اجراهای پینک فلوید به عنوان یکی از بخش‌های مهم کنسرت‌ها مورد توجه قرار گرفت، این شامل حال کنسرت‌های سولوی گیلمور و واترز نیز شد و در کنسرت‌های این دو نیز پای ثابت نمایش بود.
پینک فلوید
گروه در تور دیوار پینک فلوید (۱۹۸۰/۸۱) در سراسر صحنهٔ نمایش دیوار بزرگی برپا می‌کردند و هنگام اجرای این آهنگ راجر واترز در لباس یک دکتر در پایین دیوار ترانه را می‌خواند و دیوید گیلمور در بالای دیوار قرار می‌گرفت و همراه با نواختن گیتار ترانه را نیز می‌خواند و از پشت سرش نیز با نورافکن بر او نور می‌تابیدند و این حالتی منحصربه‌فرد در نمایش ایجاد می‌کرد.
بعدر از جداشدن واترز از گروه، دیوید گیلمور آهنگ را همانطور که مورد نظرش بود (گرانجی‌تر) در اجراهای زنده به نمایش گذاشت و در تورهای ۱۹۸۷-۸۸ و ۱۹۹۴ از جان کرین، ریچارد رایت و گای پرت به عنوان خواننده (بخش مربوط به دکتر) استفاده کرد تا جایگزین صدای واترز کرده باشد. نسخه‌های زنده از این آهنگ در ویدئویی با نام صدای دلچسب رعد در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. یک نسخهٔ ۱۰ دقیه‌ای از آهنگ در ارلز کورت اکس‌هابیشن لندن در اکتبر ۱۹۹۴ به نمایش درآمد (به عنوان بخشی از تور ناقوس جدایی) و در فیلم تکانه که شامل اجراهای این تور است هم قرار گرفت. در سال ۲۰۰۰ آلبوم زنده‌ای از پینک فلوید با نام کسی هست؟ دیوار زنده ۸۱–۱۹۸۰ منتشر شد که شامل اجراهای زنده از ترانه‌های آلبوم در تور دیوار است و در آن آلبوم نیز این ترانه قرار دارد.
پینک فلوید اصلی (شامل راجر واترز) این آهنگ را در سال ۲۰۰۵ و در اجرای لایو ۸ در هایدپارک برای آخرین بار به اجرا درآورد و در بین چهارآهنگی که در آن اجرا توسط پینک فلوید به نمایش درآمد «بی‌حس و راحت» آخرین آهنگ بود.
دیوید گیلمور
دیوید گیلمور این آهنگ را در تمام تورهای تک‌نوازی خود به اجرا درآورد.
در تور/کنسرتی که در سال ۱۹۸۴ برای ترویج آلبوم خود عقب‌گرد برگزار کرده بود، لیست تنظیمی اشاره به آهنگی بنام «بیا ای تنبل بزرگ» دارد و برای خواند قسمت مربوط به دکتر از دو خواننده با نام Gregg Dechart و Mickey Fea استفاده کرد. در ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ از Robert Wyatt،کیت بوش، دورگا مک‌بروم و باب گلداف (کسی که نقش پینک را در فیلم دیوار پینک فلوید ایفا کرده بود) برای خواندن استفاده کرد.
بورشتورف
بورشتورف یک شهر در آلمان است که در هرتسوگتوم لاونبورگ واقع شده‌است. بورشتورف ۲۹۲ نفر جمعیت دارد.
خلسه دلپذیر
دیوید گیلمور
در ۲۹ می۲۰۰۶ و در رویال آلبرت هال، دیوید بووی به عنوان خواننده ویژه مهمان بخش مربوط به واترز را خواند، روز بعد در ۳۰ میریچارد رایت قسمت مربوط به واترز را خواند، این اجرا در ویدیوی Remember That Night شامل شده‌است. گیلمور این آهنگ را در اجرای زنده در گدانسک نیز به نمایش گذاشت. در اواخر سال ۲۰۱۲ واترز تورهایی را برای اجرای کامل آلبوم دیوار برگزار کرد که به‌طور طبیعی این آهنگ را نیز شامل می‌شد. واترز پیش از تور اروپایی خود منتشر که گیلمور پذیرفته تا سولوی این آهنگ را در یکی از اجراهای وی بنوازد اما زمانش را منتر نکرد و در سال ۲۰۱۱ در ورزشگاه او۲ آرنا لندن این اجرا تحقق یافت.
راجر واترز
بعد از ترک پینک فلوید راجر واترز اولین بار آهنگ را در کنسرت دیوار در برلین (۱۹۹۰ ۲۱ ژوئیه) به اجرا گذاشت، کنسرتی که برای گرامی‌داشت تخریب دیوار برلین به اجرا درآمده بود. در این اجرا واترز خواننده اصلی بود و ون موریسون بخش مربوط به گیلمور را می‌خواند و توسط لاون هلم و ریک دانکو دو عضو گروه «بند» حمایت می‌شد. سولوی گیتار توسط اسنوی وایت و ریک دیفونزو نواخته می‌شد. این ویرایش آهنگ در فیلم برندهٔ اسکار ۲۰۰۶ یعنی «رفتگان» به کارگردانی مارتین اسکورسیزی نیز قرار گرفت. این آهنگ در سریال آمریکایی «سوپرانوز» نیز شنیده می‌شود. ون موریسون از این نسخه در آلبومی گردآوری‌شده در سال ۲۰۰۷ استفاده کرد.
بدنبال اجرای برلین، واترز در سال ۱۹۹۱ در جشنوارهٔ «Guitar Legends» که در اسپانیا برگزار شده بود این ترانه را به اجرا درآورد و از براک هارنسبی به عنوان خواننده مهمان استفاده کرد.
در ۱۹۹۲ واترز آهنگ را همراه با دان هنلی از اعضای گروه ایگلز در لس‌آنجلس اجرا کرد. طی سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ دوی برمهال و اسنوی وایت، واترز را در خواندن بخش مربوط به گیلمور همراهی کردند؛ در سال ۲۰۰۲ چستر کی‌من و وایت این نقش را عهده‌دار بودند. در ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ جان کرین و اندی فیرویدر لاو به همراه دیو کیلمینستر قسمت مربوط به گیلمور را خواندند و تکنوازی توسط اسنوی وایت نواخته می‌شد.
در طی تورهای دیوار که واترز شخصاً برگزار کرد Robbie Wyckoff بخش گیلمور را خواند و دیو کیلمینستر تکنوازی را می‌نواخت و هر دو در بالای دیوار صحنهٔ نمایش مستقر می‌شدند؛ مانند گیلمور در تورهای دیوار پینک فلوید در ۱۹۸۰-۸۱.
در ۱۲ می۲۰۱۱ دیوید گیلمور به عنوان مهمان ترانه را در او۲ آرنا لندن در قسمتی از تور دیوار واجرز خواند و تکنوازی هم توسط وی در بالای دیوار اجرا شد.
در این اجراها همگام با سولوی پایانی، واترز در پایین صحنه، دیوار روی صحنه را با مشت خود فرو می‌ریخت.
منابع
""
نائوکو کیجیموتا
نائوکو کیجیموتا (Naoko Kijimuta؛ زادهٔ March 26, 1972) یک تنیس‌باز اهل ژاپن است.
میان‌ده (آمل)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۳ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
پنه‌لوپه هینز
پنه‌لوپه هینز زادهٔ November 8, 1974 شناگر اهل آفریقای جنوبی است.
مهمت امین یورداکول
مهمت امین یورداکول (زاده ۱۳ مه ۱۸۶۹ - مرگ ۱۴ ژانویه ۱۹۴۴) نویسنده و سیاستمدار ملی‌گرای ترکیه بود. نوشته‌ها و اشعار او که خود از نظریه‌پردازان پان‌ترکیسم بود تأثیر عمده ای بر تعریف واژه وطن در ترکیه داشت.
زندگی‌نامه
یورداکول در اواخر دوران تنظیمات در سیزدهم مه ۱۸۶۹ در قسطنطنیه، امپراتوری عثمانی متولد شد. پدرش، صالح ریس، ماهیگیر بود و مادرش امین هاتون بود.
او در ۱۴ ژانویه سال ۱۹۴۴ درگذشت و در قبرستان زینجیرلیکویو در استانبول ترکیه دفن شد.
احمد حسن مکی
احمد حسن مکی (Ahmed Hassan Mekky؛ زادهٔ April 20, 1987 ) یک ورزشکار اهل مصر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد.
حلب (زنجان)
حلب یکی از شهرهای ایران در استان زنجان است. این شهر مرکز بخش حلب در شهرستان ایجرود است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۹۵۶ نفر بوده‌است. اهالی حلب به زبان ترکی آذربایجانی و زبان تاتی سخن می‌گویند.
خانه ارغندی
خانه ارغندی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان عجب شیر، بخش مرکزی، دهستان دیزجرود غربی، روستای شیشوان، میدان شیشوان، کوچه قاضی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۳۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هپ هادلی
هپ هادلی (Hap Hadley) طراح پوستر فیلم و بازیگر آمریکایی زادهٔ ۱۶ مارچ ۱۸۹۵ بود. پوستر فیلم‌های جنرال باستر کیتون و سیرک چارلی چاپلین، از جمله کارهای او به‌شمار می‌روند.
جاناتان نوسیتر
جاناتان نوسیتر (Jonathan Nossiter؛ زادهٔ ۱۹۶۱ میلادی) تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
جونیور تالو
جونیور تالو (زاده ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است که در پست مهاجم برای باشگاه اویپشت بازی می‌کند.
جاناتان نوسیتر
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به کمدی سکسی ریو و یکشنبه اشاره نمود.
مینی‌مپ
مینی‌مَپ یا ریزنقشه، یک نقشهٔ خرد است که اغلب در گوشه ای از صفحه در بازی‌های ویدئویی قرار داده می‌شود تا به بازیکنان در موقعیت‌یابی خود درون دنیای بازی کمک شود. آنها اغلب تنها بخش کوچکی از صفحه نمایش را اشغال می‌کنند و بازیکن می‌تواند برگزیند که چه جزئیاتی نشان داده شود. عناصری که معمولاً در ریزنقشه‌ها گنجانده می‌شوند بسته به ژانر بازی ویدیویی متفاوت هستند. با این حال، ویژگی‌های رایج شامل موقعیت شخصیت بازیکن، واحدها یا ساختارهای دوستان، دشمنان، اهداف و زمین پیرامون است.
شهرک صاحب الزمان
شهرک صاحب الزمان، روستایی در دهستان چهل منی بخش سرخ قلعه شهرستان قلعه‌گنج در استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۸۴ نفر (۱۰۶ خانوار) بوده‌است.
گرمانتون، کارولینای شمالی
گرمانتون یک محدوده ثبت‌نشده در شهرستان‌های فورسایت و استوکس ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲۷ نفر بوده‌است.
جیمز مک‌ایون
جیمز مک‌ایون (James McEwen؛ October 16, 1872 – 1942) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
رود سرباز
رودخانه سرباز با دره‌ای سرسبز بزرگ‌ترین رودخانه پرآب سیستان و بلوچستان محسوب می‌شود و همه ساله پذیرای سیلی عظیم از گردشگران است. و نظر بسیاری را به خود جلب می‌کند. رودخانه سرباز یکی از پرآب‌ترین رودخانه‌های شهرستان سرباز محسوب می‌شود همچنین یکی از پرآب‌ترین رودخانه‌های استان سیستان و بلوچستان می‌باشد. این رودخانه از کوه‌های منطقه سرباز جریان پیدا کرده‌است و به سد پیشین منتهی می‌شود، و از سد پیشین به بعد با اسم باهوکلات در قسمت بندر گواتر چابهار به دریای مکران می‌ریزد.
اطلاعات رودخانه
طول رودخانه سرباز: ۳۱۳ کیلومتر، ارتفاع سرچشمه: ۱۴۵۰ متر، ارتفاع ریزشگاه: صفر، شیب متوسط: ۰/۵ درصد، مسیرکلی: جنوب شرقی. مساحت حوضه آن در نقاط مختلف، متفاوت است، بطوریکه در ایستگاه سرباز برابر با ۲۱۹۳ و در پیردان ۲۴۴۰، در دپکور ۲۷۲۱، در محل الحاق رودخانه حیط ۳۲۸۳، زیر پشامگ ۳۷۶۹، زیر چراغان ۳۹۱۶، و در راسک ۳۹۹۰ کیلومتر مربع می‌باشد. همچنین در طی بارش‌های اخیر صورت گرفته بعد چند سال خشکی این رود دوباره زنده شد.
پنجاه و سومین دوره جوایز اسکار
جوایز
Winners are listed first and highlighted in boldface.
Presenters and performers
The following individuals, listed in order of appearance, presented awards or performed musical numbers.
الکساندرینا نایدنووا
الکساندرینا نایدنووا (Александрина Найденова؛ زادهٔ February 29, 1992) یک تنیس‌باز اهل بلغارستان است.
امیل آنتونیو
امیل آنتونیو (Émile Antonio؛ زادهٔ April 22, 1928) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد.
هیمن ۷۷۳۸
سیارک ۷۷۳۸ هفت هزار و هفتصد و سی و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ نوامبر ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۰۰ است.
بلاگووشچنسک
بلاگووشچنسک مرکز استان آمور در فدراسیون روسیه، شهریست در ۷۹۸۵ کیلومتری مسکو.
نبردناو بیسمارک
بیسمارک اولین نبردناو از دو نبردناو کلاس بیسمارک بود که برای نیروی دریایی آلمان ساخته شد. این نبردناو به نام اتو فون بیسمارک، قدرت اصلی پشت اتحاد آلمان در ۱۸۷۱ نامگذاری شد، کار روی کشتی در کشتی‌سازی بلوم و ووس در هامبورگ در ژوئیه ۱۹۳۶ شروع شد و دو و نیم سال بعد در فوریه ۱۹۳۹ به آب انداخته شد. کار ساخت در اوت ۱۹۴۰ به پایان رسید، که وارد خدمت در ناوگان آلمان شد. بیسمارک و کشتی خواهرش تیرپیتز بزرگ‌ترین نبردناوهایی بودند که تا آن موقع توسط آلمان ساخته شده بودند و دو تا از بزرگ‌ترین کشتی‌های ساخته شده توسط قدرت‌های اروپایی بودند.
در طی هشت ماه دوران خدمتش تحت افسر فرمانده‌اش کاپیتان ارنست لیندمان، بیسمارک فقط در یک مأموریت تهاجمی در می ۱۹۴۱ با نام رمز راینوبونگ شرکت کرد. کشتی به همراه رزمناو سنگین پرینز اویگن (Prinz Eugen)، باید به اقیانوس اطلس وارد می‌شدند تا بتوانند به کشتی‌رانی متفقین از آمریکای شمالی به بریتانیای کبیر حمله کنند. دو کشتی بارها در سواحل اسکاندیناوی شناسایی شدند و واحدهای نیروی دریایی بریتانیا برای سد کردن راه این دو اعزام شدند. در نبرد تنگه دانمارک، بیسمارک با رزمناو اچ‌ام‌اس هود، مایه غرور نیروی دریایی سلطنتی درگیر شد و آن را غرق کرد، و نبردناو اچ‌ام‌اس پرنس ولز را وادار به عقب‌نشینی کرد. بیسمارک خودش سه بار مورد اصابت قرار گرفت و دچار نشت سوخت از مخزنش شد.
تخریب هود موجب تعقیبی بی‌امان توسط نیروی دریایی سلطنتی شامل ده‌ها کشتی جنگی را موجب شد. دو روز بعد، در حالی که در مسیر ایمنی نسبی فرانسه ویشی قرار داشت، بیسمارک توسط اژدرافکنهای دوباله قدیمی فیری‌سوردشیپ از ناو هواپیمابر اچ‌ام‌اس آرک‌رویال مورد حمله قرار گرفت، یکی از آن‌ها موفق شد که منجر به از کار افتادن سیستم سکان کشتی شد. در نبرد نهایی‌اش در صبح روز بعد، بیسمارک مورد بمباران مداوم از ناوگان بریتانیا قرارگرفت و توسط خدمه خود تخریب و با از دست رفتن زندگی‌های بسیار غرق شد. اکثر کارشناسان معتقدند که آسیب نبرد در نهایت می‌توانست منجر به غرق شدن بیسمارک شود. در ژوئن ۱۹۸۹، چند سال پس از کشف لاشه تایتانیک، رابرت بالارد لاشه را پیدا کرد، که از آن زمان به بعد مورد بررسی‌های متعدد در کاوشهای دیگر شده‌است.
ساخت و مشخصات
بیسمارک در ابتدا تحت نام ارساتز هانوفر (جایگزین هانوفر) برای جایگزینی پیش دردنات اس‌ام‌اس هانوفر قدیمی تحت قرار داد "F" سفارش داده شد. ساخت کشتی به کشتی‌سازی بلوم و ووس در هامبورگ سپرده شد، جایی که تیر اصلی کشتی در اول ژوئیه ۱۹۳۶ در هلگن ۹ به زمین گذاشته شد. این کشتی در تاریخ ۱۴ فوریه ۱۹۳۹ به آب انداخته شد و در طی مراسمی مفصل توسط دوروتی فون لونفلد نوه صدراعظم اتو فون بیسمارک صاحب نام کشتی، نام‌گذاری شد. آدولف هیتلر سخنرانی مراسم نامگذاری را انجام داد. تجهیز کشتی پس از به آب اندازی ادامه یافت که طی آن ستون اصلی کشتی با نوع شیب دار کمان آتلانتیک مشابه رزم‌ناو شارنهورست جایگزین شد. بیسمارک در۲۴ اوت ۱۹۴۰ برای سپری کردن کارآزمایی دریایی در دریای بالتیک تحویل نیروی دریایی شد. کاپیتان ارنست لیندمان فرماندهی کشتی را در زمان تحویل به ناوگان عهده‌دار شد.
بیسمارک وزنی بالغ بر ۴۱۷۰۰ تن داشت که با بارگیری کامل به ۵۰۳۰۰ تن می‌رسید. طول آن ۲۵۱ متر بود و ۳۶ متر پهنا داشت و بیشینه فرورفتگی در آب آن ۹٫۹ متر بود. این نبردناو بزرگ‌ترین کشتی جنگی آلمان بود و بیشتر از هر نبرناو اروپایی به استثناء اچ ام اس واناگارد که در پایان جنگ به آب انداخته شد بارگیری داشت. بیسمارک را سه موتور بخار دنده دار بوم و ووس و دوازده دیگ بخار سوپرهیتد نفت‌سوز واگنر قدرت می‌بخشید که در مجموع ۱۵۰۱۷۰ اسب بخار قدرت داشت و می‌توانست در طی آزمایش‌های سرعتی به سرعت بیشینه ۳۰٫۰۱ گره دریایی دست یابد و با ۱۹ گره دریایی ۸۸۷۰ مایل برد دریانوردی داشته باشد. بیسمارک مجهز به سه مجموعه جستجوی راداری فومو ۲۳ (FuMO 23) بود که در جلو، عقب و نوک دکل جلویی کشتی نصب شده بودند.
تعداد خدمه استاندارد شامل ۱۰۳ افسر و ۱۹۶۲ سرباز بود. خدمه به دوازده یگان ۱۸- تا ۲۲۰ نفره تقسیم شده بودند. شش یگان اول به جنگ‌افزارهای کشتی تخصیص داده شده بودند، واحدهای یک تا چهار برای توپخانه اصلی و دوم، یگانهای پنجم و ششم توپخانه ضدهوایی را کنترل می‌کردند. یگان هفتم شامل متخصص‌ها بود: آشپزها، نجارها و یگان هشتم حمل مهمات را برعهده داشت. اپراتورهای رادیو و سررشته دارها یگان نهم را تشکیل می‌دادند. سه یگان آخر خدمه موتورخانه بودند. بیسمارک در هنگام ترک بندر با احتساب خدمتکاران کشتی، خدمه تصرف و مشاوران جنگی مزید بر ۲۲۰۰ نفر خدمه داشت. حدود ۲۰۰ نفر از پرسنل موتورخانه خدمه سابق رزمناو سبک کارلزروهه (Karlsruhe) بودند که در طی عملیات وزروبونگ (Weserübung) در حمله آلمان به نروژ از دست رفته بود. خدمه بیسمارک یک روزنامه به نام دای شیفزگلوک (Die Schiffsglocke - زنگ کشتی) چاپ می‌کردند. این نشریه فقط یک بار در تاریخ ۲۳ آوریل ۱۹۴۱ توسط فرمانده دایره مهندسی، گرهارد یوناک (Gerhard Junack) چاپ شد.
زره کمربند کشتی ۳۲۰ میلی‌متر ضخامت داشت و با یک جفت عرشه‌های فوقانی و اصلی که به ترتیب ۵۰ و ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلی‌متر ضخامت داشتند پوشیده شده بود. برج گردان توپخانه ۳۸ سانتی‌متری با صفحات ۳۶۰ میلی‌متری در جلو و ۲۲۰۰ میلی‌متری در اطراف حفاظت می‌شدند.
تاریخ خدمت
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۰، سه هفته بعد از ورود به ناوگان، بیسمارک هامبورگ را برای شروع کارآزمایی دریایی در بندر کیل ترک کرد. اشپربرکر ۱۳ کشتی را تا دماغه آرکونا در ۲۸ سپتامبر و سپس تا گوتن هافن برای کارآزمایی در خلیج دانتزیگ اسکورت کرد. نیروگاه کشتی مورد آزمون کامل قرار گرفت و بیسمارک آزمونهای مسافت-سنجی و بیشینه سرعت را انجام داد. در حالیکه ثبات و مانورپذیری‌اش مورد آزمون بود، یک اشکال در طرح کشتی کشف شد. خدمه در حالیکه سعی داشتند کشتی را تنها با تغییر نحوه چرخش پیشرانه هدایت کنند، متوجه شدند که بیسمارک با سختی زیاد روی مسیر درست قرار می‌گیرد. حتی وقتی پروانه‌های بیرونی با تمام قوا در جهت‌های مخالف فعال بودند توان اندکی برای تغییر جهت کشتی داشتند.
توپخانه اصلی بیسمارک اولین بار در اواخر نوامبر شلیک آزمایشی خود را انجام داد. آزمون نشان داد که بیسمارک سکوی توپخانه بسیار باثباتی است. کارآزمایی‌ها تا آخر دسامبر ادامه داشت، بیسمارک به سمت هامبورگ رفت و در ۹ دسامبر به مقصد رسید تا تغییرات جزئی اعمال شود و روند مجهزسازی آن تکمیل شود.
طبق برنامه کشتی قرار بوددر ۲۴ ژانویه ۱۹۴۱ به کیل بازگردد، اما یک کشتی تجاری در کانال کیل غرق شده بود و استفاده از آبراه را غیرممکن کرده بود. شرایط بد آب و هوایی تلاش برای برداشتن لاشه را بی‌نتیجه گذاشته بود، لذا بیسمارک تا مارس نتوانست به کیل برود. این تأخیر لیندمن را ناامید کرد: «بیسمارک برای پنج هفته در هامبورگ گیر افتاده بود… زمان ارزشمندی در دریا از دست رفت که نمی‌توان آن را جایگزین کرد، تأخیر قابل توجه در ورود نهایی کشتی به جنگ اجتناب ناپذیر است.» در حالیکه بیسمارک در انتظار رفتن به کیل بود، کاپیتان اندرس فورشل، وابسته نیروی دریایی سوئد در برلین را میزبانی کرد. او کشتی را با جزئیات توصیف کرد، که در نهایت این اطلاعات توسط عناصر طرفدار انگلیس در نیروی دریایی سوئد به انگلیسی‌ها درز پیدا کرد. این اطلاعات نیروی دریایی سلطنتی را با اولین توصیف کامل از این کشتی آشنا کرد، با وجود اینکه در جزئیات نواقصی داشت اما شامل اطلاعات مهمی همچون حداکثر سرعت، شعاع عملیاتی و میزان بارگیری می‌شد.
در ۶ مارس بیسمارک فرمان حرکت به کیل را دریافت کرد. در طی مسیر کشتی توسط چندین جنگنده ماسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ و یک جفت کشتی تجاری مسلح به همراه یک یخ‌شکن اسکورت شد. در ساعت ۸:۴۵ هشتم مارس بیسمارک مختصری در ساحل جنوبی کانال کیل به گل نشست، که طی یک ساعت رها شد. کشتی روز بعد به کیل رسید، جاییکه خدمه مهمات، سوخت و سایر تدارکات را بارگیری کردند و جهت استتار کشتی را با رنگ‌آمیزی دزل (dazzle paint) پوشاندند. بمب افکنهای انگلیسی در ۱۲ مارس بندر را بدون موفقیت بمباران کردند. در ۱۷ مارس نبردناو قدیمی شیلیزین که به عنوان یخ‌شکن استفاده می‌شد بیسمارک را از میان یخ‌ها تا گوتن‌هافن اسکورت کرد، تا در آنجا به تمرین‌های آمادگی نظامی ادامه دهد.
فرماندهی عالی دریایی (OKM) به فرماندهی آدمیرال اریش ردر قصد داشت استفاده از کشتی‌های سنگین برای حمله سطحی به حمل و نقل دریایی متفقین در اقیانوس اطلس را ادامه دهد. در آن زمان دو نبردناو کلاس شارن‌هورست در برست فرانسه مستقر بودند و به تازگی عملیات برلین را به پایان رسانده بودند، که یک عملیات بزرگ حمله به اقیانوس اطلس بود. کشتی خواهر بیسمارک تیرپیتز به سرعت در حال تکمیل بود. بیسمارک و تیرپیتز قرار بود با هم از دریای بالتیک گذشته و به دو کشتی کلاس شارنهورست بپیوندند. این عملیات در ابتدا برای ۲۵ آوریل ۱۹۴۱ برنامه‌ریزی شده بود، وقتی که ماه نو شرایط را مساعدتر می‌کرد.
کار ساخت تیرپیتز دیرتر از آنچه انتظار می‌رفت تمام شد و این کشتی تا ۲۵ آوریل وارد ناوگان نشد و تا اواخر سال برای نبرد آماده نبود. برای پیچیده‌تر کردن شرایط نبردناو گنایزنو در حالیکه در برست بود مورد اصابت اژدر قرار گرفت و وقتی در حوضچه تعمیر بود طی بمبارانی صدمه بیشتر دید. نبردناو شارن‌هورست نیز پس از عملیات برلین نیاز به سرویس کلی دیگ بخار داشت، کارگران در طی این سرویس متوجه شدند که وضعیت دیگهای بخار بدتر از آن است که تصور می‌شد؛ بنابراین شارن‌هورست نیز برای یورش برنامه‌ریزی شده آماده نبود.
دوج جرنی
دوج جرنی (Dodge Journey) نام یک اتومبیل آمریکایی ساخت کمپانی داج است و خودرویی خانوادگیست که از سال ۲۰۰۸ تاکنون تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است.
نبردناو بیسمارک
تاریخ خدمت
حملات بمب‌افکنهای انگلیسی به انبارهای تدارکات کیل تعمیرات رزمناو سنگین آدمیرال شیر و آدمیرال هیپر را دچار تأخیر کرد. این دو تا ژوئیه یا اوت کشتی برای جنگ آماده نبودند. آدمیرال گونتر لوچنز افسری که برای هدایت عملیات برگزیده شده بود می‌خواست عملیات حداقل تا زمانی‌که شارن‌هورست یا تیرپیتز آماده باشند به تأخیر بیفتد، با این‌حال فرماندهی عالی دریایی تصمیم گرفت که عملیات را ادامه دهد، با نام رمز عملیات راینوبونگ، با نیرویی که تنها از بیسمارک و رزمناو سنگین پرینس آیگن تشکیل شده بود.
عملیات راینوبونگ
در پنج می، آدولف هیتلر و ویلهلم کایتل، با انبوهی از همراهان برای بازدید از بیسمارک و تیرپیتز وارد گوتن‌هافن شدند. برای این گروه تور مشروحی از کشتی‌ها برگزار شد، بعد از آن هیتلر با لوتجینز ملاقاتی داشت تا دربارهٔ عملیات پیش رو به گفتگو بپردازد. در ۱۶ می لوتجینز گزارش داد که بیسمارک و پرینز یوگین کاملاً برای عملیات راینوبونگ آماده هستند، لذا به او فرمان داده شد تا عملیات را در غروب ۱۹ می‌شروع کند. به عنوان بخشی از نقشه عملیاتی گروهی از ۱۸ کشتی تدارکات برای تدارکات‌رسانی به بیسمارک و پرینز یوگین مستقر می‌شدند. چهار او-بوت در مسیر ترابری هالیفاکس و انگلستان مستقر می‌شدند تا برای مهاجمان دیده‌بانی کنند. در ابتدای عملیات خدمه بیسمارک به ۲۲۲۱ افسر و ملوان افزایش یافتند. این شامل ۶۵ نفر کارمندان آدمیرال و ۸۰ ملوان برای تصرف کشتی‌ها می‌شد که قرار بود برای کشتی‌های ترابری تصرف شده در حین مأموریت به کار گرفته شوند. در ساعت ۲ بامداد ۱۹ می‌بیسمارک گوتن‌هافن را ترک کرد و به سمت آبراه دانمارک حرکت کرد. در ساعت ۱۱:۲۵ پرینز یوگین به آن ملحق شد، که شب قبل در ساعت ۲۱:۱۸ از دماغه آرکونا حرکت کرده بود. دو کشتی توسط سه ناوشکن زد۱۰ هانز لودی و زد۱۶ فردریک اکولد و ناوشکن زد۲۳ و ناوگان کوچکی از مین‌روبها اسکورت می‌شدند. لوفت‌وافه پوشش هوایی در طی سفر به خارج از آب‌های آلمان را تأمین می‌کرد. حوالی ظهر ۲۰ می، لیندمن از طریق بلندگوهای کشتی مأموریت کشتی را اعلام کرد. تقریباً در همان زمان گروهی از ده یا ۱۲ هواپیمای سوئدی که در عملیاتی شناسایی بودند نیروهای آلمان را ردیابی کردند و ترکیب و جهت آن را گزارش دادند، گرچه آلمان‌ها سوئدی‌ها را ندیدند.
یک ساعت بعد، ناوگروه آلمانی با رزمناو سوئدی اچ‌ام‌اس گوتلند مواجه شد، رزمناو آلمانی‌ها را تا دو ساعت در کاتگات تحت نظر داشت. گوتلند گزارشی به فرماندهی مخابره کرد که در آن ذکر شده بود: «دو کشتی بزرگ به همراه سه ناوشکن، پنج شناور اسکورت، و ۱۰–۱۲ هواپیما از مارتسلند عبور کردند، گرا ۲۰۵درجه و ۲۰ دقیقه.» فرماندهی عالی دریایی آلمان نگران خطرات امنیتی ناشی از گوتلند نبود، چراکه لوتجینز و لیندمن هر دو باور داشتند که عملیات جنبه محرمانه‌اش را از دست داده‌است. این گزارش در نهایت به کاپیتان هنری دنهام وابسته نیروی دریایی بریتانیا در سوئد رسید و او این اطلاعات را به مقر نیروی دریایی بریتانیا مخابره کرد. رمزشکن‌ها در بلچلی پارک تأیید کردند که یک حمله در اطلس نزدیک است، چرا که آن‌ها قبلاً گزارش‌هایی را رمزگشایی کرده بودند که نشان می‌داد بیسمارک و پرینز یوگین خدمه تصرف سوار کرده و از فرماندهی دریایی درخواست جدولهای ناوبری اضافه داشته‌اند. در پی این اطلاعات به یک جفت سوپرمرین اسپیت‌فایر دستور داده شده در سواحل نروژ به دنبال این ناوگره بگردند. گشت هوایی آلمان تأیید کرد که یک ناو هواپیمابر، سه نبردناو و چهار رزمناو در پایگاه اصلی دریایی بریتانیا در اسکاپا فلو کماکان لنگر انداخته‌اند، برای لوجینز مسلم شد که در این لحظه انگلیسی‌ها از عملیاتش مطلع نشده‌اند. در غروب ۲۰ می‌بیسمارک و بقیه ناوگروه به ساحل نروژ رسیدند. مین‌روبها از گروه جدا شدند و دو مهاجم به همراه ناوشکن‌های اسکورتشان به سمت شمال ادامه مسیر دادند. صبح روز بعد افسران شنود رادیویی پرینز یوگین سیگنالی را ردگیری کردند که به هواپیماهای شناسایی بریتانیا دستور یافتن دو نبردناو و سه ناوشکن در مرزهای شمالی ساحل نروژ را می‌داد. در ساعت ۷:۰۰ بیست و یکم، آلمانیها چهار هواپیمای ناشناس را ردگیری کردند، گرچه به سرعت از دید خارج شدند. کمی بعد در ۱۲:۰۰، ناوگروه به برگن رسید و در گریمزتادفورد لنگر انداخت. خدمه کشتی در آنجا استتار بالتیک را با استاندارد خاکستری قایقران که توسط کشتی‌های جنگی آلمان فعال در اقیانوس اطلس استفاده می‌شد رنگ‌آمیزی کردند.
در نروژ، یک جفت جنگنده بی‌اف ۱۰۹ بالای بیسمارک گشت می‌دادند تا آن را از حملات هوایی بریتانیا محافظت کنند. با اینحال افسر پرواز مایکل ساکلینگ توانست اسپیت‌فایرش را مستقیماً روی ناوگروه آلمانی در ارتفاع ۸۰۰۰ متری برده و چندین عکس از بیسمارک و همراهانش بگیرد. پس از دریافت اطلاعات، آدمیرال جان تووی به رزمناو هود، نبردناو به تازه‌وارد پرینس ولز و شش ناوشکن دستور داد تا جفت رزمناوی که در تنگه دانمارک مشغول گشتی زنی بودند ملحق شوند. باقی ناوگان خانه در اسکاپا فلو در حالت آماده‌باش قرار گرفت. هجده برای حمله به آلمان‌ها اعزام شدند، اما آب و هوای فیورد بدتر شد و آن‌ها نتوانستند کشتی‌های جنگی آلمانی را پیدا کنند.
بیسمارک در لنگرگاهش در نروژ نتوانست سوخت‌گیری کند، چرا که دستوراتش او را ملزوم به اینکار نمی‌کرد. او بندر را در حالیکه ۲۰۰ تن ظرفیت سوختش خالی بود ترک کرد در حالیکه ۱۰۰۰ تن سوخت در طی مسیر از گوتان‌هافن صرف شده بود. پرینز یوگین در این زمان ۷۶۴ تن از سوخت را در اختیار داشت. در ۱۹:۳۰ بیست و یکم می‌بیسمارک، پرینز پوگین و سه ناوشکن اسکورت برگن را ترک کردند. در نیمه‌شب وقتی نیروها در دریا بودند و به سوی اقیانوس منجمد شمالی حرکت کردند، رادر در نهایت عملیات را برای هیتلر شرح داد، و او با اکراه اجازه حمله را صادر کرد. سه ناوشکن اسکورت در ۴:۱۴، ۲۲ می از گروه جدا شدند، در حالیکه گروه از تروندهایم دور می‌شد. حدود ساعت ۱۲:۰۰ لوتجینز به دو کشتی اش دستور داد به سمت آبراه دانمارک تغییر جهت دهند تا بتوانند برای فرار به اقیانوس اطلس اقدام کنند.
در ۴:۰۰ روز ۲۳ می، لوتجینز به بیسمارک و پرینز یوگین دستور داد که سرعتشان را به ۲۷ گره دریایی افزایش دهند تا از آبراه بگریزند. به محض ورود به آبراه، هر دو کشتی تجهیزات راداری جستجوی FuMO خود را فعال کردند. بیسمارک با ۷۰۰ متر فاصله پرینز یوگین را در پشت سر داشت، مه دید را به ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ متر کاهش داده بود. آلمانیها در حدود ۱۰:۰۰ با مقداری یخ مواجه شدند که لازم شد سرعتشان را به ۲۴ گره دریایی کاهش دهند. دو ساعت بعد دو کشتی به نقطه شمالی ایسلند رسیده بودند، کشتی‌ها برای پیشگیری از برخورد با یخهای شناور مسیری زیگزاگ داشتند. در ۱۹:۲۲ هایدروفون و اپراتورهای رادار رزم‌ناو اچ ام اس سوفولک را در فاصله ۱۲۵۰۰ متری شناسایی کردند. تیم شنود رادیویی پرینز یوگین توانست مخابره‌ای رادیویی را کدشکنی کند که از سوفولک ارسال شده بود و متوجه شد که موقعیتشان از قبل گزارش شده‌است.
لوتجینز به پرینز یوگین دستور درگیری با سوفولک را صادر کرده بود با اینحال کاپیتان کشتی نتوانست هدف را به خوبی ردگیری کند و لذا حمله‌ای صورت نگرفت. سوفولک به سرعت به فاصله‌ای امن عقب‌نشینی کرد و به زیر نظرگرفتن کشتی‌های آلمانی ادامه داد. در ساعت ۲۰:۳۰، رزم‌ناو سنگین اچ ام اس نورفولک به سوفولک ملحق شد. لوجینز به کشتی‌هایش دستور درگیری با رزم‌ناوهای انگلیسی را داد، بیسمارک پنج بار آتش گشود که سه تا از آن‌ها نزدیک نورفولک برخورد کرد و ترکشهایش روی عرشه‌های نورفولک فرود آمد. درگیری با ایجاد استتار دود توسط نورفولک و فرارش به سمت کرانه‌های مه آلود پایان یافت. لرزشهای ناشی از شلیک توپخانه ۳۸ میلی‌متری مجموعه‌های راداری FuMO 23 بیسمارک را از کار انداخت، درد نتیجه لوجینز به پرینز یوگین دستور داد در جلو حرکت کند تا بتواند از رادارهای سالمش برای دیده‌بانی گروه استفاده کند.
حدود ساعت ۲۲:۰۰ لوجینز به بیسمارک دستور داد ۱۸۰ درجه تغییر جهت دهد برای اینکه بتواند حمله‌ای غیرمنتظره به رزم‌ناوهای انگلیسی تعقیب‌کننده انجام دهد. با وجودی که بیسمارک از لحاظ دید زیر باران شدید پنهان بود ولی رادارهای سوفولک به سرعت مانور بیسمارک را شناسایی کردند و لذا رزم‌ناو توانست به موقع از درگیری با بیسمارک بگریزد. رزم‌ناوها همچنان در طی شب در موقعیت بودند و به‌طور دائم محل و مسیر کشتی‌های آلمانی را گزارش می‌دادند. صبح ۲۴ می هوای بد برطرف شد و آسمانی پاک شد. در ۰۵:۰۷ صبح اپراتورهای هیدروفون یک جفت شناور ناشناس را که به گروه آلمانی نزدیک می‌شدند در فاصله ۲۰ مایلی شناسایی کردند و اینطور گزارش دادند: «نویز ناشی از دو کشتی توربینی با سرعت بالا در گرای نسبی ۲۸۰ درجه!»
نبرد آبراه دانمارک
در ساعت ۵:۴۵، دیده‌بانهای آلمانی دودی را در افق شناسایی کردند، این دود متعلق به هود و پرنس ولز بود، که تحت فرمان دریاسالار لنسلوت هولند بودند. لوجینز به خدمه دو کشتی‌اش دستور استقرار در موقعیت جنگی داد. در ۵:۵۲، فاصله به ۲۶۰۰۰ متر رسید و هود و یک دقیقه بعد پرنس ولز آتش گشودند. هود با پرینز یوگین درگیر شد که انگلیسی‌ها فکر می‌کردند بیسمارک است در حالیکه پرنس ولز به پرینز یوگین حمله کرد. آدالبرت اشنایدر افسر یکم توپخانه بیسمارک درخواست اجازه شلیک را داد ولی لوجینز مخالفت کرد. لیندمن مداخله کرد، در حالیکه زیر لب می‌گفت: «من اجازه نمی‌دهم کشتی‌ام از پشت خودم مورد اصابت قرار گیرد» او به لوجینز اصرار کرد که اجازه شلیک صادر کند، که تا ساعت ۵:۵۵ نپذیرفت که در این ساعت به کشتی‌هایش دستور درگیری داد.
لوجینز سپس دستور داد پرینز یوگین در پشت بیسمارک قرار گیرد تا بتواند به دیده‌بانی موقعیت نورفولک و سوفولک که هنوز در فاصله ۱۰ تا ۱۲ مایلی در شرق بودند ادامه دهد. در ساعت ۶:۰۰ هود در حال کامل کردن دومین چرخشش به پورت بود که پنجمین آتشبار بیسمارک به او برخورد کرد. دو تا از گلوله‌ها در نزدیکی هود روی آب برخورد کردند اما حداقل یکی از توپهای شکافنده زره ۳۸ سانتی به هود برخورد کرد و از زره نازک عرشه‌اش عبور کرد. گلوله به مخزن مهمات پشتی هود رسید و ۱۱۲ تن پیشرانه کاردایت را منفجر کرد. انفجار عظیمی در پشت کشتی میان دکل اصلی و فانل عقب کشتی صورت گرفت، قسمت جلوی کشتی اندکی به حرکت ادامه داد و سپس ورود جریان شدید آب جلوی کشتی را با زاویه شیب داری به بالا برد و به همین صورت عقب کشتی با ورود آب به بخش‌های از هم گسیخته کشتی با زاویه شیب داری از آب بلند شد. اشنایدر در بلندگوی کشتی بانگ زد: «اون داره غرق میشه!». تنها طی هشت دقیقه از آتش گشودن، هود از میان رفت و همراه با خود همه به جز سه نفر از ملوانانش را با خود برد.
بیسمارک سپس آتش خود را به سمت پرنس ولز منتقل کرد. نبردناو بریتانیایی توانست از شش آتش‌باری که داشت یک اصابت به بیسمارک ثبت کند، اما بیسمارک در اولین آتشبار توانست هدف را مورد اصابت قرار دهد. یکی از گلوله‌های توپ بیسمارک به پل پرنس ولز برخورد کرد اما منفجر نشد و از سمت دیگر خارج شد ولی همه افراد مستقر در اتاق فرماندهی به جز کاپیتان جان لیچ فرمانده کشتی و یک نفر دیگر را به کشتن داد. دو کشتی آلمانی به حمله به پرنس ولز ادامه دادند و صدمات جدی به آن وارد کردند. توپهای کشتی تازه‌وارد سرویس شده بریتانیایی دچار نقص فنی می‌شدند در حالیکه هنوز خدمه غیرنظامی روی عرشه داشت. با وجود اشکالات توپخانه اصلی پرنس ولز در طی نبرد توانست سه برخورد با بیسمارک را ثبت کند. اولین مورد به قسمت جلو عرشه کشتی در بالای خط آب برخورد کرد، اما آنقدر پایین بود که به آب اجازه ورود به داخل کشتی بدهد. دومین گلوله توپ زیر کمربند زرهی کشتی برخورد و در تماس با دیواره اژدر منفجر شد و صدمه جزئی وارد کرد. سومین گلوله توپ از یکی از قایقهای روی کشتی عبور کرد و سپس بدون اینکه منفجر شود از درون پرتابگر هواپیمای شناور کشتی عبور کرد.
در ۶:۱۳، لیچ دستور عقب‌نشینی صادر کرد. فقط دو تا از ده توپ ۱۴ اینچی کشتی هنوز شلیک می‌کردند و کشتی صدمه جدی برداشته بود. پرنس ولز با گذاشتن استتار دود برای پوشاندن عقب‌نشینی اش ۱۶۰ درجه چرخش کرد. آلمانیها وقتی فاصله افزایش یافت آتش‌بس کردند. با وجودی که لیندمن به شدت اصرار داشت که به تعقیب پرنس ولز ادامه دهند و نابودش کنند، لوجینز از فرمان پیشگیری از هر نوع درگیری قابل اجتناب از دشمنی که در حال حمایت از محموله ترابری نیست پیروی کرد، و به شدت با این درخواست مخالفت کرد و به جایش به بیسمارک و پرینز یوگین دستور داد به سمت اقیانوس اطلس شمالی حرکت کنند. در طی نبرد بیسمارک ۹۳ گلوله توپ شکافنده زره شلیک کرد و در برابر سه بار مورد اصابت قرار گرفت. برخورد جلوی کشتی منجر به ورود ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ تن آب به داخل کشتی شد که ذخیره سوخت نفت کشتی را آلوده کرد. لوجینز درخواست خدمه تعمیرات برای کاهش سرعت برای ترمیم سوراخ ایجاد شده را که گشادتر شده و اجازه ورود آب بیشتری به داخل کشتی می‌داد را قبول نکرد. دومین برورد منجر به ورود کمی آب و آسیب ناشی از ترکش به خط بخار در اتاق توربو-ژنراتور شده بود، با اینحال بیسمارک ذخیره ژنراتور کافی داشت و این مشکل‌زا نبود.