cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مرگ و مراسم تدفین در ایران باستان
کول‌تپه
دربارهٔ علت پیدایش این تپه‌های خاکستر در آذربایجان ایران حدس‌های گوناگونی زده می‌شود. بیشتر دانشمندان برآنند که این تودهٔ خاکستر بازماندهٔ هیزمی است که در آتشکده‌ها می‌سوخته و در طی سده‌ها تلی از خاکستر برپا گشته‌است. اما به سبب اینکه در جاهای دیگر ایران حتی نزدیک به آتشکده‌های بزرگ تپهٔ خاکستر وجود ندارد، برخی دیگر از محققان این نظریه را قبول ندارند. نظریهٔ دیگری که عنوان شده‌است به اینصورت است که شاید علت را در ویژگی آئین مردم این ناحیه باید جستجو کرد. ناحیهٔ اطراف دریاچه ارومیه، نخستین جای فرود آمدن نیاکان مادی بوده‌است که مزداپرست بوده‌اند و در سحرگاه مهاجرت هنوز از آئین زرتشت آگاه نبوده‌اند و شاید هم زرتشت هنوز پا به جهان نگذاشته بوده‌است. مزداپرستان گویا مانند هم‌تباران هندی خود مردگان را در جایگاهی ویژه می‌سوزاندند و این خاکستر فراوان، بازماندهٔ چوب و هیزمی است که جسد را در میان آن به آتش می‌کشیده‌اند و بنابر سنن کهن پس از سوزاندن جسد برای زندگی پس از مرگ شخص درگذشته، در میان خاکسترها ظروف سفالین یا فلزی می‌گذاشته‌اند و روی این تودهٔ خاکستر خاک نرم می‌ریخته‌اند تا هنگامی که شخص دیگری درمی‌گذشته، برای سوزاندن او دوباره بتوانند بر پهنهٔ خاک هیزم قرار بدهند. استخوان‌های سوخته شده را سپس گرد آورده و آن‌ها را در استودان‌های کنار آتشکده می‌ریختند همچنانکه امروز هنگامی که جسد در دخمه‌ها پوسید و عاری از گوشت و پوست شد، استخوان‌ها را در چاه استودان می‌ریزند.
خاک‌سپاری
اعتقاد به روح و روان و زندگی پس از مرگ به اشکال گوناگون در سراسر نقاط و مراکز جهان باستان از جمله ایران وجود داشته‌است. بر اساس و مبنای همین اعتقاد در گور مردگان اسباب و لوازم زندگی و خوراک و پوشاک قرار می‌دادند. در ادواری قدیم‌تر بر اساس شغل متوفا ابزار پیشه‌اش را نیز پهلوی دستش قرار می‌دادند. اغلب مردگان را در عمق کمی که گاهی از ۲۰ سانتیمتر نیز تجاوز نمی‌کرد، دفن می‌کردند. شکل اسکلت‌هایی که باقی مانده به شکل خمیده و منحنی است. برخی اوقات مرده را طوری خمیده دفن می‌کردند که تمام اعضای بدنش به جانب شکم کشیده شده باشد.
با پیدایش و کشف فلزات، زینت مردگان با اشیاء طلایی و نقره‌ای و سنگ‌های گران‌بها مرسوم و شایع شد. این رسم خدمت مهمی به فهم هنر و دانستنی‌های دیگر باستان‌شناسان کرده‌است زیرا که تقریباً تمامی جواهراتی که از زمان‌های باستان به دست ما رسیده‌است از مقابر و گورها یافت شده‌است.
رنگ‌کردن مردگان
در ادوار قدیم جسد مرده را با رنگ قرمزی می‌پوشانیده‌اند که از اکسید آهن به دست می‌آمده و در فلات ایران فراوان بوده‌است. این نظر هم وجود دارد که ممکن است زندگان بدن خود را به دلایلی با همین ترتیب رنگ می‌کردند و چون فوت می‌شدند، اثر این رنگ بر بدنشان باقی می‌مانده‌است. در دوران‌های متأخرتر به‌جای اکسید آهن بر استخوان‌بندی متوفا با رنگی سرخ‌فام، با گِلِ اُخرا نقش‌هایی ایجاد می‌کردند.
خاک‌سپاری در منازل
رسم دفن مردگان در جاهای مختلف خانه، احتمالاً بنا بر این اندیشه بوده‌است تا با بازماندگان مجالست و مصاحبت داشته باشند چه به بقای روح و زندگی پس از مرگ سخت معتقد بوده‌اند. این رسم تا مدتی دوام داشت و هنوز آن زمانی فرا نرسیده بود تا از مردگان در ترس و هراس افتند.
پیدایش ترس از مردگان
در هرات رسم بر آن جاری بود که چون در خانه‌ای کسی می‌مرد، سرنشینان و خویشان، آن خانه را ترک می‌کردند. در بند نهم از فرگرد دوازدهم وندیداد آمده‌است، «ششمین سرزمین که اهورامزدا آفرید، هرات هَرَئیوَه است، که در آن ترک کردن خانه‌ها به هنگام مرگ رواج دارد. آفتی که اهریمن پرمرگ در این سرزمین آفرید، سرشک (سرسکه) و شیون و زاری (دری‌ویکه) بود.»
دفن مردگان در قبایل پارس
چنین به نظر می‌رسد که به خاک سپردن مردگان یک آئین پارسی بوده که بعدها به تدریج متروک شده‌است. سندی بسیار جالب در این مورد از برده‌ای ایرانی به نام اوفراتس (Eufhrates) به دست آمده‌است. «مرا مسوزان، آتش را از برخورد تن من میالای، من پارسیم، نیاکانم نیز پارسی بودند و گناه آلودن آتش به نزد ما گران‌تر از مرگ است. مرا به خاک بسپار، مولایم، ولی برتنم، آب تطهیر نیفشان چون من آب‌ها را نیز گرامی می‌دارم.»
سیسرو، اسبیوس، هرودوت، و استرابو نقل می‌کنند که مغان زرتشتی جسدها را در برابر سگ‌ها یا لاشخورها قرار می‌دادند. پارسی‌های دوره هخامنشی آن‌ها را مومیایی می‌کردند؛ ولی طبق گفته گزنفون کوروش می‌گوید:
«ای فرزندانم، بدن مرا بعد از مرگم نه در طلا و نه در نقره قرار مدهید، بلکه بلافاصله در زمین بگذارید».
این مطلب نشان می‌دهد که مراسم مربوط به مردگان در مورد هخامنشیان با آنچه در دین زرتشتی رایج می‌باشد، اختلاف داشته‌است. (اگر فرض ما بر گفتهٔ دانشمندان غربی استوار باشد مبنی بر رابطه نقش رستم یا «سلخ» با مقبره‌های هخامنشی) از ملاحظه گور داریوش و خاندان هخامنشی در نقش رستم واضح می‌شود که شاهان هخامنشی قانون منع و جلوگیری از دفن مرده را در سرزمین رعایت نمی‌کرده‌اند. در کتاب اوستا دفن جسد مرده در زمین منع شده‌است، ولی این امر مانع نمی‌شد که استخوان‌های خشک جسد مدفون گردد، یعنی در محلی به نام استودان ریخته شود.
دفن مردگان
در آیین زرتشت آتش و آب و خاک مقدس هستند اگر جسد را مدفون کنند خاک را آلوده ساخته‌اند و اگر در آب غرق کنند آب را ناپاک نموده‌اند و اگر در آتش بسوزانند با آلوده ساختن این فروغ آسمانی بزرگ‌ترین گناهان صورت گرفته‌است. به عقیدهٔ پیروان مزدیسنا باید جسد را در دسترس مرغان و جانوران لاشه‌خور قرار داد یا بالای برج‌های خاموشی در معرض نابودی گذاشت.
اهمیت وندیداد در بررسی مقررات در ارتباط با مردگان
وندیداد که بخشی از اوستا است، احتمالاً اندکی پیش از میلاد نوشته شده‌است، اما با تمام این احوال بسیاری از جنبه‌های دینی و فرهنگی پیش از تاریخ را در خود نگاه داشته‌است. معنای وندیداد «قانون یا شریعت ضد دیو» است. تا آنجا که مربوط به اوستا می‌شود، تمام دستورها و مقررات به ترتیب امور مردگان در وندیداد آمده‌است. از آنجا که این اثر شامل مواد گوناگون از دوره‌های مختلف است، شگفت‌آور نیست که دست کم از نظر اصطلاحات، اختلافاتی میان بخش‌های آن و همچنین تضادهایی در روش‌های مختلف رویارویی با جسد مرده دیده می‌شود. به گونه‌ای که آشکار است در هنگام تدوین این کتاب، مراسم مربوط به تشییع و بردن مردگان به دخمه یکسان نبوده‌است.
کت
طبق وندیداد، زرتشتیان در هر دهکده یا خانه، جایگاه مخصوصی به‌نام «کَتَ»(Kata) برای مردگان داشتند (زنان و مردان و کودکان به‌طور جداگانه) همان‌طور که امروزه نیز در بمبئی در خانه هر پارسی محل پاکیزه و خاصی در جلو خانه برای این کار اختصاص دارد.
نجاست مرده
بر اساس آنچه از وندیداد بر می‌آید از همان زمان که نفس و جنبش جسم انسان را ترک می‌کرد، جسد و لاشه عنصری می‌شد سخت نجس و مورد پرهیز. موجب مرگ، دیوی به نام دروخش نسوش دانسته می‌شد که خطرناک‌ترین دیوها بود. این دیو هنگامی که در تن کسی حلول می‌کرد، آن شخص می‌مرد. به همان میزان که این دیو ناپاک و نجس و خطرناک بود، لاشه و مرده نیز نجس و خطرناک محسوب می‌شد. آشکار است که در میان مردم وندیداد ترس و بیمی بسیار از گزندِ مردگان وجود داشته‌است. این مردم بر آن بودند که روح مرده در بالای جسدش همواره در پرواز است تا به هر نحوی شده به بازماندگان خود گزندی وارد کند. هر کس از سه قدمی به مرده‌ای نزدیک‌تر می‌شد، ناپاک شده و لازم بود مراسم دیوزدایی و غسلِ میت درباره‌اش انجام شود، تا پاک گردد.
مسئلهٔ جالب توجه در سه بند آخر فرگرد دوازدهم، نجس نبودن اموات کافران است. از دیدگاه مغان هر که کافر باشد و بر دین آنان باور نداشته باشد، در زمان حیات نجس است و بر اثر تماس مستقیم و غیرمستقیم می‌تواند آفریده‌ها و مخلوقات اهورامزدا را نجس و ناپاک نماید اما دروخش نسوش (دیو نسو) فقط مردگان مغ دینان یا مجوس را آلوده کرده و به مردگان کافران صدمه‌ای نمی‌رساند.
منع شیون و زاری
در اوستای بزرگ زمان ساسانی که تدوین شدهٔ مغان بود به موجب کتاب نهم دینکرد در سوتکَرنَسک که نخستین نسک از بیست و یک نسک اوستا بود، در فرگرد یازدهم دربارهٔ عدم شیون و زاری در سوگواری مطالبی وجود داشته‌است. همچنین در گزارش اَرداویراف از جهان پسین، به موجب فصل شانزدهم، رودی سهمگین در دوزخ جاری است که گناهکارانی در آن غوطه‌ور بوده و عذاب می‌بینند و توضیح داده می‌شود که این رود از اشک چشم و بر اثر مویه و شیون و سوگ کسانی به وجود آمده که در پس مردگان خود به سوگواری و گریه پرداخته‌اند و اینک به عذاب در این جایگاه به سر می‌برند. در رسالهٔ مینوی خرد فرگرد ۴۳ بند ۲۹ نیز با نکوهش گریه و سوگواری مواجه می‌شویم. در مجموعهٔ سد در نثر بند ۹۶ نیز همان مطالب سوتکَرنَسک آمده‌است. در جلد اول از روایات داراب هرمزدیار نکوهیدگی و اهریمنی بودن در گریه و مویه و سوگواری ملاحظه می‌شود.
رسم سگ‌دید
اساس این عقیده بر این بود که سگ که دزد و گرگ و دشمن مادی را می‌راند، قادر به راندن دروج و نسوش پلیدی که از سوی باختر، جایگاه دیوان بر جسد مرده حمله می‌کند، هم هست. سود و خاصیت طبیعی و طبی رسم «سگدید کردن» این است که حیوان مذکور در شناخت مرگ توانا و در مرگ مفاجا و بی‌هوشی قادر به تشخیص مردگان از زندگان است. تا چندی پیش با نهادن قطعه نانی بر سینهٔ جسد و بردن سگ برای برداشتن آن رسم سگدید کردن به ذهن‌ها القا می‌شد.
غسل با گمیز
پس از مرگ، همین که جان از بدن جدا شد بی‌درنگ دُروج نَسو عفریت و دیو نامرئی، به پیکر مگسی همچون پلیدترین خرّفستران از سرزمین‌های اباختر (شمال) می‌آید و برتن مرده می‌تازد، در نتیجه این تازش است که جسد میت ناپاک و فاسد می‌گردد و لمس آن گناه به حساب می‌آید؛ بنابراین افراد ویژه‌ای حق دست زدن به مرده را دارند و اگر فردی غیر از آنان جسد را لمس کند، باید ۹ روز تمام با گمیز (ادرار گاو) غسل کند که این روش بیشتر در هندوستان رواج داشته‌است. در اینجا ثنویت زرتشتی که در ادوار بعد از زرتشت رنگ و بوی خاصی به خود گرفت، به خوبی خود را نشان می‌دهد. این ثنویت با آن که مثل ثنویت‌ها گنوستیکی خیر و شر را به صراحت با روح و ماده منطبق نمی‌کند، باز تمایل به این دعوی را نشان می‌دهد که آنچه تعلق به قلمرو خیر دارد حیات است و مرگ مثل دروج (اهریمن یکی از دیوان ماده) متعلق به قلمرو شر است.
ظاهراً به استناد همین نکته است که پسودن مردگان همچنان که از وندیداد برمی‌آید تطهیر با گُمیز، (ادرار گاو) را الزام می‌کند، چرا که در تعلیم زرتشت تن انسان وقتی که به کلی از حیات خالی باشد در تصرف اهریمن واقع می‌شود و تطهیر که به سبب پسودن آن هست، از اینجاست.
ساختمان بانک شاهی اصفهان
ساختمان بانک شاهی اصفهان به عنوان شعبه مرکزی استان اصفهان بود. این ساختمان که مربوط به دوره پهلوی اول بود واقع در، خیابان سپه، نرسیده به میدان نقش جهان بنا شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مرگ و مراسم تدفین در ایران باستان
حمل جسد
موبدان که سخت پایبند طهارتند، هیچگاه کمتر از سه گام به جنازه نزدیک نمی‌شوند و به آن دست نمی‌زنند. هنگام بردن جسد به دخمه، مشایعت کنندگان دو نفر، دو نفر با ریسمان یا پارچه پیوند در دستشان در کنار هم قرار می‌گیرند و برای دور ماندن از نجاست سرود سروش بغ را زمزمه می‌کنند. سرانجام پس از مراسم همگی آداب طهارت مخصوص را انجام می‌دهند تا از پلیدی مرگ پاک شوند. نعش‌کش‌ها جسد را از طاقه‌ای که در دیوار، مخصوص به این کار تعبیه شده، عبور می‌دهند و بسوی برج خاموشان می‌برند. نیز علت این کار را متذکر می‌شود که با خروج جسد از در خانه، فرّه خانه با آن می‌رود.
تدفین جسد
در بیرون دخمه حجاب از روی صورت مرده برداشته می‌شود تا برای آخرین بار خانواده او را ببیند، سپس آن دو نفر نعش‌کش که لباس‌های سفید دارند، لباس‌های مخصوص دخمه را می‌پوشند. قفل آهنی در را باز می‌کنند و جسد را به درون می‌برند، سر را به طرف جنوب (چون شمال مقرّ دیوان است) می‌گردانند و روی یک سنگ به نام کیش قرار می‌دهند. سپس لباس‌ها را از روی جسد برمی‌دارند و او را عریان می‌کنند. لباس‌ها به دلیل نجاست باید به درون چاه وسط برج خاموشان انداخته شوند. کرکس‌ها و لاشخورها که خود را مهیا کرده‌اند، ظرف دو ساعت همه چیز را می‌خورند و تمام می‌کنند. آنگاه مأموران برج، استخوان‌ها را در داخل چاه می‌ریزند. در طی این مراسم در محلی خاص که در دخمه ساخته شده‌است، مراسمی نیز توسط خانواده متوفی انجام می‌شود و سرود سروش بغ به زمزمه خوانده می‌شود.
زمان سوگواری
به توجه به اینکه به موجب بند نهم از فرگرد نخست وندیداد، سوگواری از آفریده‌های اهریمن به‌شمار آمده‌است، فصل دوازدهم وندیداد و مطالب آن تضادهایی را از سویی با معتقدات خود مغان و از سویی دیگر با معتقدات زرتشتی و آریایی نشان می‌دهد. گلدنر در فقه اللغه ایرانی جلد دوم بر آن است که مقایسه فرگرد دوازدهم موجود با فهرستی که از وندیداد دوره ساسانی، در کتاب هشتم دینکرد آمده‌است نشان می‌دهد که فصل دوازدهم اصلی در سدهٔ نهم میلادی از بین رفته بود و فرگرد دوازدهم فعلی با زبان سستی که دارد، به خوبی تشخیص داده می‌شود که مجعول و بسیار جدید است.
گورستان‌های باستانی
یکی از منابع مهم در جهت شناخت فرهنگ، آئین‌ها و مذاهب، بررسی تدفین‌های انجام شده در گورهای باستانی است. جامعه‌شناسی و تاریخ ادیان و فلسفهٔ مذاهب نمی‌تواند بدون توجه به آثار به‌جای مانده از اقوام باستانی که به نوعی به فلسفهٔ مرگ و نیستی و برخورد انسان نسبت بدان مربوط می‌شود به نتیجه‌گیری صحیح و بازسازی اعتقادات پیشینیان و تأثیر آن در حرکت و تحول انسان و تاریخ آن دست یازند.
سیلک کاشان
عموماً یکی از وسایل و طرق شناخت جابه‌جا شدن اقوام، یعنی ورود قومی به منطقه‌ای کهن را می‌توان از روی تحول و دگرگونی‌ای که در طرز تدفین آشکار می‌شود، شناخت و این‌چنین روشی همراه با تحول در سیلک کاشان به چشم می‌آید. در این منطقه به نظر می‌رسد که قومی بر بومیان تسلط یافته و روش‌هایی نو به وجود آورده‌اند. این تحول عبارت از این بوده‌است که قبر یا گورها را دیگر در کف اتاق یا جاهای مختلف خانه قرار نمی‌دادند بلکه چند صد متر دورتر از محل زندگی عمومی، در گورستانی مردگان‌شان را دفن می‌کردند و این گورستان به منزلهٔ شهر مردگان محسوب می‌شد. مهاجران در گورها متجاوز از سد قطعه چیزهای مختلف می‌نهادند که سلاح‌های جنگی در درجهٔ اول اهمیت قرار داشت و از این میان کلاه‌خودهایی که از چرم ساخته می‌شد، فراوان‌تر بود. چرم‌ها اکنون پوسیده شده و از بین رفته‌اند لیکن ورقه‌های سیمین که روی آن‌ها نقوش و کنده‌کاری‌هایی شده و از اجزای تزئینی آن کلاه‌خودها بوده، باقی مانده‌است.
به کار گرفتن آهن با تناسب زمان جای را برای خود کاملاً باز کرده بود در گورهای جنگجویان، جنگ‌ابزارهایی چون سپر، خود، پیکان، خنجر، شمشیر، لگام و تزئیناتی از برای سر و سینهٔ اسب می‌نهادند. غذا و خوراک مردگان نیز از نظر دور نبوده‌است و برای این منظور از دیگ‌های بزرگ و دسته‌داری که از مفرغ ساخته می‌شد و استعمال آن نزد سکاها متداول بود، استفاده می‌کردند. زینت‌آلات سیمین و مفرغی که از لحاظ تنوع مورد توجه هستند، وضع هنری و پیشهٔ فلزکاری و جواهرسازی و زرگری آن مردم را آشکار می‌سازد. از ظروف باقی‌مانده و تنوع شکل رنگ و نقش آشکار است که هنر و پیشهٔ کوزه‌گری رواج داشته‌است. کوزه‌گران به ترکیب و تلفیق رنگ‌ها اهمیتی بسیار می‌دادند. ظروف به دست آمده از این آریایی‌های ابتدایی به رنگ‌های مختلف است.
کوزه‌گری بومیان در منطقهٔ کاشان تاریخی کهن داشته و این روش پیشین هنر نگارگری بومیان، با آمدن مهاجران متروک نشد بلکه دچار دگرگونی تکامل‌گرایانه گشت. یک وجه مشخص در این هنر نو، نوعی گریز است از زمینهٔ تهی و هنرمندان و نقش‌گران می‌کوشیده‌اند تا زمینهٔ ظروف را از نقش‌هایی مختلف پر کنند. نقش و تصویر انسان در تپه سیلک از یونان کهن‌تر و قدیم‌تر است. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد نیم‌رخ انسان بر روی ظروف گلی به هیئت تکامل یافتهٔ آن به دست آمده‌است. نمایاندن خورشید و پرتو آن به اشکال هندسی رواجی بسیار داشت. تصاویر بز کوهی که از دید واقع‌گرایانه دور بود، بسیار نقش می‌شد اما اسب به زودی آن را متروک و مهجور ساخت. اسب و خورشید که از نظرگاه تمامی اقوام هندواروپایی به هم مربوط بودند به آهستگی در هنر اهمیت شایانی پیدا کردند.
شکل گورها نظیر آرامگاه کورش بزرگ بوده‌است. سطح فوقانی گورها از الواحی سنگی یا از گل پخته تشکیل می‌شد به شکل شیروانی که از دو طرف شیب داشت. در این‌جا رابطه و همانندی بسیاری را مشاهده می‌کنیم میان گورسازی این مردم و شکل نُردیک (وابسته به شمال اروپا) وابسته به نژاد اسکاندیناوی و بریتانیای شمالی که بیشتر میان مهاجمان هندواروپایی رواج داشت.
گورستان تپه‌حصار
تپه‌حصار در جنوب شهر دامغان در استان سمنان قرار گرفته‌است. قدمت تمدن پیش از تاریخ این تپه از هزارهٔ چهارم تا هزارهٔ اول پیش از میلاد می‌رسد. در تپهٔ حصار سه طبقهٔ متمایز مربوط به دوران پیش از تاریخ تشخیص داده شد که هر کدام از این سه طبقه نیز به تقسیمات کوچک‌تری طبقه‌بندی شده‌اند. در مناطق قدیمی‌تر طبق آمار بیشتر مردگان به جانب مشرق یعنی مقابل طلوع آفتاب خوابانده شده‌اند و این نشان‌دهندهٔ این است که خورشید یکی از خدایان مهم این مردم به‌شمار می‌رفته‌است.
گورستان پارتی
گورستان پارتی همدان در شهر همدان بر روی تپه‌ای طبیعی واقع شده که مجسمهٔ سنگ شیر در بلندترین نقطهٔ جنوب غربی آن قرار دارد. از دوران پیش از اسلام چندین نوع تدفین در آن دیده می‌شود.
شهرستان هویدونگ، گوانگ‌دونگ
هویدونگ (به لاتین: Huidong County, Guangdong) یک شهرستان در جمهوری خلق چین است که در هویژو واقع شده‌است.
سامر جوادزاده
سامر جوادزاده متولد ۱۶ آوریل ۱۹۸۰ میلادی در باکو، جمهوری آذربایجان است. سمیر که خواننده پاپ است.
او به همراه النور حسین اف نماینده جمهوری آذربایجان در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۸ بود.
بندای نامکو فیلم‌ورکس
منابع
Wikipedia contributors, "Sunrise (company)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sunrise_(company)&oldid=226280587 (accessed July 18, 2008).
کامران وفا
کامران وفا (Cumrun Vafa، زادهٔ ۱۳۳۹ در تهران) استاد ایرانی-آمریکایی فیزیک در دانشگاه هاروارد است. او از فیزیک‌دانان برجسته در زمینه نظریه ریسمان می‌باشد. وی در سال ۲۰۰۸ میلادی موفق به دریافت مدال دیراک شد. او به همراه جوزف پلچینسکی و اندرو استرومینگر، به پاس پیشبرد دانش درنظریه ریسمان، گرانش کوانتومی و نظریه میدان‌های کوانتومی، برنده جایزه فیزیک بنیادی در سال ۲۰۱۷ در ایالت کالیفرنیا شدند.
تولد و تحصیلات
کامران وفا در سال ۱۳۳۹ شمسی در تهران به دنیا آمد. پدر وی دکتر جواد وفا از اهالی زنجان و پدر بزرگش حاج علی اکبر از مالکان بزرگ شهر زنجان می‌باشد و خانه پدری آنها در مهدیه زنجان است وی تحصیلات خود را در دبیرستان البرز به پایان رساند و در سال ۱۹۷۷ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت نمود. وی مدرک کارشناسی خود را در فیزیک و ریاضی از ام ای تی بدست آورد. کامران وفا در سال ۱۹۸۵ میلادی موفق به دریافت درجه دکتری خود با سرپرستی ادوارد ویتن از دانشگاه پرینستون شد. وفا و ویتن با هم پژوهش‌های زیادی انجام دادند و حتی یک قضیه در فیزیک نظری به نام آن‌ها به نام قضیه وفا–ویتن ثبت شده‌است.
وفا با پایان تحصیلاتش به دانشگاه هاروارد رفت عضو جونیور هاروارد شد که بعدها وی در همان‌جا یک کرسی جونیور گرفت. در سال ۱۹۸۹ به او یک کرسی ارشد (سینیور) پیشنهاد شد و از آن زمان تاکنون او در همان‌جا مشغول به فعالیت بوده‌است. وی از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ استادیار این دانشگاه بود و در کنار کارهای پژوهشی تدریس می‌کرد و در سال ۱۹۹۰ در دانشگاه بزرگ هاروارد صاحب کرسی شد.
او از سال ۲۰۰۳ تاکنون استاد تمام دانشگاه هاروارد و صاحب کرسی ویلیام دانر است.
پژوهش‌ها
کامران وفا یک نظریه‌پرداز در زمینه نظریه ریسمان است. پژوهش‌های وی بر روی ماهیت گرانش کوانتومی و رابطه بین هندسه و نظریه‌های میدانهای کوانتومی متمرکز شده‌است. او در جامعه نظریه ریسمان به دلیل کشف مشترکش با اشترومینگر شناخته می‌شود. این دو کشف کردند که انتروپی بکنشتاین-هاوکینگ یک سیاهچاله را می‌توان با استفاده از حالت‌های سالیتونی نظریه ابرریسمان بیان کرد. وی همچنین به خاطر توضیح رابطه بین هندسه و نظریه‌های میدان که از دوگانگی‌های ریسمان‌ها بر می‌آید، شناخته می‌شود (که منجر به فرضیه گوپاکومار-وفا شد). این موضوع با عنوان «مهندسی هندسی نظریه‌های میدان کوانتومی» شناخته می‌شود. در سال ۱۹۹۷ او نظریه اف را ارائه داد که جزو نظریه‌های شناخته شده در ابرریسمان است.
او همچنین علاقه‌مند به فهمیدن معنی نهفته دوگانگی‌های ریسمان‌ها و همچنین تلاش در به‌کارگیری نظریه ابرریسمان برای حل مسائل حل نشده در فیزیک ذرات بنیادی (مانند مسئله سلسله مراتب و مسئله ثابت کیهان‌شناسی) است.
او مشارکت‌های عمیقی در زمینه نظریه‌های ریسمان توپولوژیک و فهمیدن تقارن آینه‌ای و ساخت مدار-خمینه در نظریه ریسمان داشته‌است.
زندگی شخصی
دکتر وفا در سال ۱۹۸۶ با آفرین صدر ازدواج کرد و حاصل این ازدواج سه فرزند پسر با نام‌های فرزان، کیان و نیکان است. او متولی «شبکهٔ ایرانیان برای دانش و نوآوری (NIKI)» است. این مؤسسه فعالیت‌های عام‌المنفعهٔ زیادی در ایران انجام داده؛ از جمله می‌توان به تأسیس مرکز تحقیقات پیشگیری و درمان زخم‌های مزمن در زنجان اشاره کرد.
کامران وفا زیاد به ایران سفر می‌کند و آخرین بار در ۲۸ مهر ۱۴۰۰ برای سخنرانی در دانشگاه صنعتی شریف با عنوان String theory and our universe به تهران آمد.
افتخارات و جوایز
کامران وفا تا به حال بیش از ۲۵۰ مقالهٔ علمی نوشته‌است. او در سال ۱۹۸۹ جایزهٔ «محقق جوان» ریاست جمهوری آمریکا را دریافت کرد. در همان سال جایزه‌های آلفرد پی اسلون و بنیاد پاکار هم به او اعطا شد.
وفا عضو فرهنگستان علوم ایالات متحده آمریکا است و با آکادمی هنر و علوم این کشور نیز همکاری می‌کند. در سال ۲۰۰۸ به خاطر تلاش‌هایش در زمینهٔ ریاضی و فیزیک جایزهٔ AMS لئونارد ایسنبود را به دست آورد. در همان سال جایزهٔ مرکز بین‌المللی فیزیک نظری (ICTP) موسوم به دیراک هم به او تعلق گرفت.
در سال ۲۰۱۶ جایزهٔ دنی هاینمن در زمینه فیزیک ریاضی هم به او داده شد. در سال ۲۰۱۶ کامران وفا به اتفاق اندرو اشترومینگر و جوزف پلچینسکی برندهٔ جایزهٔ سه میلیون دلاری «پیشگامان علم» (Breakthrough Prize) شدند. این بزرگ‌ترین جایزه علمی جهان است که از سال ۲۰۱۲ کار خود را آغاز کرده و توسط صاحب‌نامانی از سیلیکون ولی مثل یوری میلنر، سرگئی برین و مارک زاکربرگ تأمین مالی می‌شود. مراسم سال ۲۰۱۶ آن در مرکز تحقیقاتی Ames ناسا واقع در کالیفرنیا برگزار شد. کامران وفا فیزیک‌دان ایرانی و استاد دانشگاه هاروارد، در تاریخ دهم دی هزار و سیصد و نود شش برنده جایزه فیزیک بنیادی در سال ۲۰۱۷ شدند.
برخی از افتخارات و جایزه‌های وی عبارتند از:
کریستین لایتنر
کریستین لایتنر (Christian Laettner؛ زاده ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
توکیو گس
توکیو گس بزرگترین شرکت گاز ژاپنی است، که در زمینه اکتشاف و استخراج گاز طبیعی فعالیت می‌کند.
شرکت گاز توکیو در سال ۱۸۸۵ تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر میناتو، توکیو، ژاپن قرار دارد و سهام آن در بازارهای بورس توکیو و بورس ناگویا معامله می‌شود. نیپون لایف با در اختیار داشتن ۶٫۲۹٪ درصد از سهام توکیو گس، بزرگترین سهام‌دار آن، به‌شمار می‌آید.
جان اف. لوئیس
'''جان اف. لوئیس''' سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۵ میلادی سناتور ایالت ویرجینیا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
هر کس سینمای خودش
هر کس سینمای خودش یک فیلم چندگانه فرانسوی است که به مناسبت شصتمین سالگرد جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۷ ساخته شد. این فیلم مجموعه‌ای از ۳۴ فیلم کوتاه است که هر کدام ۳ دقیقه زمان دارند و توسط ۳۶ کارگردان بزرگ و موفق دنیا کارگردانی شده‌اند. این پروژه نماینده ۵ قاره و ۲۵ کشوری است که فیلم‌سازان دعوت‌شده از آنها، دریافت‌های ذهنی خودشان را که از طریق سینما به آنها جان بخشیده‌اند، در زمانی کوتاه ارائه کنند.
سفارش‌دهنده و تهیه‌کننده این فیلم اپیزودیک گروهی، ژیل ژاکوب رئیس جشنواره کن بود. ۳۲ فیلم از این پروژه را ۳۲ کارگردان، و ۲ فیلم را دو برادر به نام‌های برادران کوئن و برادران داردن ساخته‌اند.
اکران و توزیع
هر کس سینمای خودش در گشایش جشنواره فیلم کن ۲۰۰۷ در ۲۰ مه به نمایش گذاشته شد. فیلم در همان شب از کانال پلاس در فرانسه نیز پخش شد. فیلم دیوید لینچ که به‌موقع آماده نشده بود، در شب افتتاحیه، پیش از فیلم شب‌های بلوبری من ساخته وونگ کار-وای به نمایش گذاشته شد. هر کس سینمای خودش پس از آن در شبکه‌های تلویزیونی دیگری از جمله شبکه فرانسوی آلمانی آرته روی آنتن رفت. حق کپی رایت هر یک از اپیزودهای سه دقیقه‌ای در اختیار کارگردان و تهیه‌کننده آن است، اما کل فیلم به جشنواره کن تعلق دارد.
دی‌وی‌دی‌ها
دو نسخه دی‌وی‌دی (با کد منطقه‌ای ۲) از فیلم ارائه شد. یکی توسط استودیوکانال در مه ۲۰۰۷ و دیگری توسط پیرامید در اکتبر ۲۰۰۷ توزیع شدند. فیلم سینما جهان برادران کوئن در فهرست هیچ‌یک از نسخه‌ها نیست. ساخته دیوید لینچ هم در دی‌وی‌دی استودیوکانال عرضه نشد.
نهرسید
نهرسید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حسینی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۸۹۳۸
سیارک ۱۸۹۳۸ هجده هزار و نهصد و سی و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ اوت ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴.۱ است.
کارگاه (ابهام‌زدایی)
کارگاه می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
گنبدلی (سرخس)
گنبدلی، از روستاهایی بخش مرکزی شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی است که در جنوب غربی شهرسرخس و حاشیه جاده مشهد- سرخس و تقاطع جاده پالایشگاه گاز شهید هاشمی نژاد (خانگیران) واقع شده‌است.
موقعیت
این روستا مرکز دهستان خانگیران در ۳۲ کیلومتری جنوب غربی شهر سرخس قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۴۲۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک و در تپه ماهورها و مسیر جاده سرخس-مشهد واقع شده‌است. این روستا توسط طایفه علی‌میرزایی در سرخس بنا شد و بعد ها دیگر طایفه‌های سرخس مانند عرب‌ها به این روستا مهاجرت کردند. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱٬۸۹۳ نفر (۴۹۳ خانوار) است.
اقتصاد
اراضی مرغوب اطراف گنبدلی مکان مناسب برای چرای دام‌ها می‌باشد شغل مردم این روستا دامداری و کشاورزی گندم و جو به صورت دیم می‌باشد.
ترکیب جمعیتی و قومی
بخشی از ساکنین گنبدلی را علیمیرزایی های سرخس که از تام علیمیرزائی ها کوچ کرده بودند ، بخشی اعراب مهاجر قوش خزاعی و مابقی از بلوچ‌های رسولخانی (شیعه) تشکیل داده اند. خزاعی‌ها عرب زبان و بلوچ‌ها و علیمیرزائی ها ضمن حفظ اصالت و زبان خویش، به عربی نیز تکلم می‌نمایند.
سنبل خوشه‌ای
سنبل خوشه‌ای نام یک سرده از تیره مارچوبگان است.
ان‌جی‌سی ۴۲۶۲
ان‌جی‌سی ۴۲۶۲ (NGC 4262) نام یک کهکشان در صورت فلکی گیسو است.
جا دستمالی
جا دستمالی (Napkin holder) ابزاری است که برای نگه داشتن دستمال به کار می‌رود. یک جا دستمالی را می‌توان تقریباً از هر ماده جامدی ساخته و به گونه ای ساخته شده است که دستمال ها از محل نگهدارنده آن لیز نخورند. دسته‌های جا دستمال از نظر قیمت و سبک متفاوت هستند، از طرح های چوبی گرفته تا سبک های آهنی یا سرامیکی و بسیاری موارد دیگر. یکی از تکرارهای نگهدارنده دستمال، که بیشتر به عنوان توزیع کننده دستمال شناخته می شود، با طراحی خود قابلیت های بیشتری را ارائه می‌دهد: دستمال های تا شده در یک محفظه فلزی محکم قرار گرفته‌اند و به کاربران این امکان را می‌دهند که هر بار که دست به ظرف می زنند، یک دستمال را بازیابی کنند. این دستگاه خاص معمولاً در رستوران‌ها، غذاخوری‌ها و سایر غذاخوری‌های عمومی یافت می‌شود، در حالی که نمونه ساده‌تر آن، یعنی نگهدارنده، برای خانواده‌ها و کلاس‌های درس رایج است.
مولتکه، میشیگان
مولتکه (به انگلیسی: Moltke Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Presque Isle County واقع شده‌است. مولتکه ۲۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یانگ–اگلینتون
یانگ–اگلینتون (Yonge–Eglinton) محله ای در تورنتو، انتاریو، کانادا، در تقاطع خیابان یانگ و خیابان اگلینتون در میدتاون تورنتو یکی از چهار ناحیه تجاری مرکزی خارج از مرکز شهر تورنتو است.
نویبع
نویبع نام شهر و شهرستانی در استان جنوب سیناء مصر است.
آی‌اچ‌آی
آی‌اِچ‌آی با نام پیشین صنایع سنگین ایشیکاواجیما-هاریما  شرکت صنایع سنگین ژاپنی است، که در زمینه ساخت انواع شناور، کشتی جنگی، ناوشکن، نبردناو، موتورهای جت، موتورهای گازی، موتورهای دیزل پیشران دریایی، توربین گاز، توربوشارژر، تجهیزات نیروگاهی، سامانه‌های راه‌آهن، بویلرها، پل‌های معلق، سازه‌های فولادی، دستگاه‌های حفاری تونل، جرثقیل، کمپرسور، قطعات خودرو، سپراتور، تجهیزات و ماشین‌آلات صنایع سلولزی، کاغذسازی و فولادسازی فعالیت می‌نماید.
آی‌ایچ‌آی در سال ۱۸۵۳ راه‌اندازی شد. از تولیدات این شرکت می‌توان به: ناوشکن کلاس تاکانامی، ناوشکن کلاس کنگو، جی‌دی‌اس چوکای (دی‌دی‌جی-۱۷۶)، ناوشکن کلاس شیران، ناوشکن کلاس هاتسویوکی، ناوشکن کلاس اساگری، ناوشکن کلاس هارونا و ناوشکن کلاس مورسام اشاره نمود.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر کوتو، توکیو، ژاپن قرار دارد و سهام آن در بازار بورس توکیو معامله می‌شود. بزرگترین سهام‌داران آی‌ایچ‌آی عبارتند از: توشیبا (۳٫۷۷٪)، میزوهو بانک (۲٫۹۷٪) و نیپون لایف (۱٫۶۲٪).
این شرکت در کنار صنایع‌سنگین کاوازاکی، صنایع سنگین میتسوبیشی و دو شرکت دیگر، یکی از آن پنج شرکت بزرگ ژاپنی طرف قرارداد، برای ساخت موتور و قطعات هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ ایکس بوده‌است.
شابوشابو
شابو شابو یک غذای ژاپنی شامل قطعه‌های نازک گوشت و سبزیجات پخته شده در آب است. این غذا شبیه به سوکی‌یاکی است. در هر دو آن‌ها از قطعات باریک و تکه‌شده گوشت و سبزیجات استفاده می‌شود که در سس‌های مختلف غلتانده و سرو می‌شود، ولی شابو شابو نسبت به سوکی‌یاکی بیشتر طعم‌دار و کم‌تر شیرین است.
سنگ‌تراشان (ری)
سنگ تراشان (ری)، روستایی از توابع بخش خاوران ری در استان تهران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خاوران شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
صنعت
در گذشته در این روستا صنعت برشکاری رواج داشت.
کریستا بی آلن
کریستا بی آلن (Christa B. Allen؛ زادهٔ November 11, 1991) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به رفتن از ۱۳ به ۳۰ و دره و همچنین ارواح دوست دخترهای سابق و مجموعه تلویزیونی انتقام اشاره کرد.
سیلور بنشی
ایتالیا ریچی در فیلم سوپرگرل وظیفه بازی در این نقش را بر عهده داشت.
عزب (فیلم)
عزب فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ به کارگردانی گری سینیور است. در این فیلم کریس اودانل و رنی زلوگر و آرتی لانگی و بروک شیلدز، اد اسنر، هال هالبروک، پیتر اوستینوف، ماریا کری، جیمز کرامول، مارلی شلتن، کاترین تون، استیسی ادواردز، سارا سیلورمن و جنیفر اسپوزیتو بازی کردند.
خلاصه داستان
جیمی شانون (کریس اودانل) با نامزد خود آنی (رنی زلوگر) دچار مشکل شده و حالا آنها می‌خواهند بدون هم زندگی کنند پس از مدتی ثروت عظیمی به جیمی به ارث می‌رسد و شرطی برای آن وجود دارد و آن این است که جیمی باید برای رسیدن به ثروت حتماً ازدواج کند او چندین روز برای یافتن همسر مناسب تلاش می‌کند ولی کسی را پیدا نمی‌کند.
در نهایت یکی ازدوستان او با دادن آگهی در روزنامه از زنان مجرد می‌خواهد درصورت تمایل به کلیسا مراجعه کند وجیم ازهمه جا بی‌خبر خود را در محاصره تعداد زیادی از زنان می‌بیند که همه با لباس عروس او را محاصره کرده‌اند و بر سر او دعوا می‌کنند در نهایت آنی تصمیم به بازگشت می‌گیرد و این خبر جیم را خوشحال می‌کند.
قیام‌دشت
قیامدشت شهری از توابع بخش خاوران شهرستان ری در استان تهران ایران است. این شهر مرکز بخش خاوران است.
تاریخچه
شهر قیامدشت در ۱۵ کیلومتری جاده خاوران واقع گردیده‌است. در حال حاضر مساحت این شهر ۱۷۹هزار متر مربع است و ۴ خیابان اصلی را شامل می‌شود. خیابان ولیعصر قدیمی‌ترین خیابان و محل زندگی بسیاری از ساکنان قدیمی است. قیامدشت از نظر ساختار فیزیکی و شاکله شهری یکی از زیباترین شهرهای ایران است. ساختار منظم هندسی و سرراست بودن کوچه‌ها و خیابان ها و دسترسی آسان همهٔ معابر آن به یکدیگر از ویژگی‌های منحصر به فرد این شهر و بلکه بخشی از جاذبه‌های پرقدرت آن است. این شهر به خاطر نزدیکی به پایتخت محل سکونت مناسبی برای مهاجرانِ جویای کار از اقصی نقاط کشور و همچنین برخی از پایتخت نشینان بوده و هست. در شمال این شهر روستای چهل قز و ارتفاعات موسوم به توچال واقع شده و از سمت شرق به شهرستان پاکدشت وصل می‌گردد. در جنوب این شهر بزرگراه امام رضا قرار دارد و روستای توتک و شهرک صنعتی خاوران در غرب شهر واقع شده‌اند. قدمت قیامدشت به بیش از ۴۵ سال می‌رسد، این شهر اوایل زمین خاکی بود که رضاشاه به تیمسار باتمانقلیچ اهدا کرد و پس از تفکیک زمین‌ها توسط تیمسار باتمانقلیچ به فروش رسید و خریداران یک به یک برای سکونت به محله آمدند. در زمان بنی صدر اهدای وام ساخت و ساز زیاد شد و این شهر گسترش یافت. طبق اسنادی که وجود دارد شهر قیامدشت قبلاً به نام شاهین دشت شناخته شده بود اما بعد از قیام‌های داخلی نامش تغییر کرد و بعد از انقلاب به نام قیامدشت ثبت شد و ماندگار گشت. قیامدشت در سال ۹۶ بعد از سالها بلاتکلیفی به شهر تبدیل شد.
جمعیت
این شهر مرکز بخش خاوران است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر ۵۲٬۳۹۶ نفر بوده‌است. بر اساس اعلام آمارهای رسمی، در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶ و همچنین انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا، حدود ۷۵ درصد مردم قیامدشت و بخش خاوران در انتخابات شرکت کردند که این رقم بالاتر از میانگین کشور (حدود ۷۰ درصد) می‌باشد.
مشکلات
با توجه به اینکه بخش خاوران با مرکزیت قیامدشت تأسیس شد و باید نمایندگی ادارات در آن مستقر می‌شد اما تا به امروز ادارات مربوط به این منطقه در بین شهرستان‌ های اطراف شهر تهران تقسیم شده و باعث سردرگمی اهالی این منطقه شده‌ است. قیامدشت از داشتن یک بیمارستان محروم است و برای رسیدن به اولین بیمارستان باید به شهرستان پاکدشت (بیمارستان شهدای پاکدشت) مراجعه نمود و در حال حاضر یک درمانگاه فعال و یک مرکز بهداشت دارد و یک بیمارستانی که ۲۰ سال است نیمه کار مانده و تبدیل به گورستان ماشین‌ های فرسوده شده‌است. همچنین دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، در این شهر واقع شده‌ است.
در سال ۱۳۹۴ با بهره‌برداری از تأسیسات انتقال آب از سد ماملو و بخشی از تصفیه خانه هفتم آب تهران، ۹۰ لیتر در ثانیه آب سد ماملو جایگزین آب چاه‌ها در تأمین آب شرب این شهر شده‌است که به اذعان ساکنان این منطقه، آبرسانی از سد ماملو توانسته تا حد زیادی مشکل کیفیت آب در شهر قیامدشت را برطرف کند.
تقسیمات کشوری
به‌طور رسمی شهر شدن قیامدشت در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ توسط مجید انصاری معاون حقوقی رئیس‌جمهور، ابلاغ شد. این شهر پیش از این در خارج از محدوده قانونی شهر تهران قرار داشت و از خدمات شهرداری منطقه ۱۵ تهران استفاده می‌کرد که پس از شهر شدن دارای شهرداری مستقل گردید
پرو‍ژه ۱۴۰۰ واحدی قیام
پروژه ۱۴۰۰ واحدی قیام متعلق به تعاونی مسکن ناجا در جنوب شرقی تهران بزرگ و حریم شهرداری قیامدشت و مشرف به جاده ترانزیتی امام رضا واقع شده‌است. احداث پروژه در مکان فوق از آن جهت که در جوار شهر قیامدشت می‌باشد و همچنین وجود دانشگاه آزاد اسلامی تهران شرق و شهرهای دیگری مانند پاکدشت، شریف‌آباد، قرچک و ورامین این پروژه را داری اهمیت زیادی نموده‌است. پروژه ۱۴۰۰ واحدی قیام در دو سایت A به تعداد ۹۰۰ واحد مسکونی، هر واحد به متراژ ۷۵/۵ متر مربع با فضای تجاری، مذهبی، خدماتی، آموزشی و در سایت B به استعداد ۵۰۰ واحد مسکونی به متراژ ۷۵/۵ متر مربع با فضاهای ورزشی و تجاری پیش‌بینی شده‌است که از جمله مشخصات فنی پروژه عبارتست از ۷۰ بلوک که در طبقه اول پارکینگ برای کل واحدها پیش‌بینی شده که در هر طبقه آن ۴ واحد مسکونی قرار گرفته‌است.
شام آخر (فیلم ۱۳۵۵)
شام آخر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی شهیار قنبری محصول سال ۱۳۵۵ است.
خلاصه داستان
عصمت از شوهرش مرتضی طلاق گرفته و قصد دارد با علی به شهر دیگری برود…
شهرستان لونگمن
لانگمن (به لاتین: Longmen County) یک شهرستان در جمهوری خلق چین است که در هویژو واقع شده‌است.
خصوصیات
لانگمن ۲٬۰۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۲۰٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد.
مریلین میلر
مریلین میلر (Marilyn Miller; September 1, 1898 – 1898:09:01, April 7, 1936) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در فیلم سانی بازی کرده‌است.
دهب
دهب نام شهر و شهرستانی در استان جنوب سیناء مصر است.
منابع
ویکی‌پدیای عربی، ۲۱ مارس ۲۰۰۷.
گل مرواریدی
گل مرواریدی نام یک سرده از تیره تاج‌خروسیان است.
بلانش لینکلن
بلانش میرز لامبرت لینکلن سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ میلادی سناتور ایالت آرکانزاس در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
روز کوتاه کاری
روز کوتاه کاری نام یک فیلم لهستانی به کارگردانی کریشتوف کیشلوفسکی است. این فیلم در سال ۱۹۸۱ ساخته‌شده‌است.
دربارهٔ فیلم
کارگردان لهستانی کریشتوف کیشلوفسکی در این فیلم در تلاش است تا وقایع تظاهرات کارگران را در ژوئن ۷۶ در رادوم را به تصویر بکشد. وضعیت ارائه شده در این فیلم بر اساس اتفاقات واقعی بوده و فضای فیلم تا حد زیادی مستندسازی اتفاقات واقعی می‌باشد.
فیلم در سال ۱۹۸۱ به پایان رسید اما سر انجام در سال ۱۹۹۶ در تلویزیون به نمایش درآمد. با این حال در طی این ۱۵ سال چندین بار در انجمن‌ها و باشگاه فیلم به نمایش درآمد.
دبستان توحید
دبستان توحید مربوط به دوره پهلوی اول است و در رامهرمز، خیابان طالقانی، روبروی اداره بهداشت و درمان شماره۱ واقع شده و این اثر در تاریخ ، با شمارهٔ ثبت ۹۹۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ماژیکیای
ماژیکیای (به لاتین: Mažeikiai) در لیتوانی با جمعیت ۳۶٬۲۷۸ نفر است که در شهرستان تلشای واقع شده‌است.
منصوره سادات
منصوره سادات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شادگان در استان خوزستان ایران است.
پالین بوش (هنرپیشه)
پالین بوش (Pauline Bush؛ May 22, 1886 – 1886:05:22, November 1, 1969) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
منصوره سادات
جمعیت
این روستا در دهستان حسینی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۱ نفر (۸۹خانوار) بوده‌است.
قطع فیلم
قطع فیلم مجموعه‌ای از ویژگی‌های استاندارد در مورد اندازه فیلم عکاسی است که برای ضبط تصویر استفاده می‌شود.
قطع فیلم
فهرست فیلم‌های عکاسی جدول اندازه فیلم‌ها
ان‌جی‌سی ۴۲۹۳
ان‌جی‌سی ۴۲۹۳ (NGC 4293) نام یک کهکشان در صورت فلکی گیسو است.
سیارک ۱۲۲۳۴
سیارک ۱۲۲۳۴ دوازده هزار و دویست و سی و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ سپتامبر ۱۹۸۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۶.۹ است.
مصفایی
مصفایی نام یک سرده از تیره کاسنیان است.
مونتکلم، میشیگان
مونتکلم (به انگلیسی: Montcalm Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتکالم، میشیگان واقع شده‌است. مونتکلم ۹۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد و ۲۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماری تت
ماری ترزا تُت (Մարի Թերեզ Թոթ; متولد ۱۳۲۱ خورشیدی در تهران) بازیکن والیبال و مربی ایرانی ارمنی‌تبار است.
زندگی ورزشی
شروع فعالیت‌های ورزشی وی در سال ۱۳۴۰ و پایان آن در سال ۱۳۵۲ با قهرمانی باشگاه‌های تهران بود. او به عضویت باشگاه‌های هما و انجمن دوشیزگان ایران درآمده، در اولین تیم ملی والیبال ایران حضور داشت و مدت ده سال متوالی (۱۳۳۹–۱۳۴۹) کاپیتان تیم ملی والیبال زنان ایران در مسابقات متعدد برون مرزی بوده‌است. در ششمین دوره بازی‌های آسیایی در بانکوک کاپیتان تیم ملی والیبال زنان ایران را به عهده داشت و مفتخر به کسب مقام سوم و مدال برنز گشت.
ماری تُت دارای مدرک کارشناس تربیت بدنی از دانشگاه تهران بود و پس از خداحافظی از عرصه ورزشی در دانشگاه تدریس نمود.
لپه زنک
لپه زنک، روستایی از توابع بخش خاورانشهرستان تهران منطقه ۱۵ در استان تهران ایران است.روستای لپه زنک جزء روستاهای کوچک و کم جمعیت استان تهران میباشد که قدمت زیادی دارد آنچه از شواهد و گفته های اهالی روستا پیداست روستای لپه زنک در زمان بهرام گور معروف به سکه زنک بوده است و بنا به گفته های دیگر قومی که در این روستا قبلا زندگی میکرد به مشک لپه میگفتند.
در زمان کریمخان زند حدود ۲۰۰سال پیش عده ای از اهالی خرم آباد به منطقه تبعید شده و در این روستا ماندگار شده اند
در این روستا طوایف و قومیت های مختلف کم دیده میشد بیشتر اهالی روستا لر زبان میباشند و از فارسی زبانان استان تهران یک یا دو خانواده در روستا زندگی میکنند و همچنین میتوان به افغانی هایی که در کارگاه ها و مرغداری های این روستا کار و زندگی میکنند اشاره نمود
این روستا تنها یک محله دارد که مرکز محله آن جلوی مسجد روستا واقع در مرکز روستا میباشد
کارگاه
کارگاه و  در واژه به معنی جای انجام کار ، اتاق یا ساختمانی است که هم فضا و هم ابزار (یا ماشین‌آلات) مورد نیاز برای ساخت یا تعمیر کالاهای ساخته‌شده را ارائه می‌کند. صرف نظر از کارخانه‌های بزرگ، کارگاه‌ها تنها مکان‌های تولیدی در روزهای پیش از صنعتی‌شدن بودند.
از نظر حقوقی «کارگاه محلی است که کارگر به درخواست کارفرما یا نماینده او در آن‌جا کار می‌کند». برای نمونه می‌توان به موسسات صنعتی، کشاورزی، معدنی، ساختمانی، ترابری، مسافربری، خدماتی، تجاری، تولیدی، اماکن عمومی وامثال آن‌ها اشاره کرد.
گاه به محوطهٔ اجرای پروژه‌های ساختمانی و غیره نیز کارگاه گفته می‌شود.
نبرد کوآن
نبرد کوآن یا دومین جنگ خلیج هاکاتا به تهاجم دوم امپراتوری مغول به کشور ژاپن در سال ۱۲۸۱ میلادی گفته می‌شود. جنگ نخست به نام جنگ بون‌ای معروف است و در سال ۱۲۷۴ میلادی رخ داد. سپاه تحت امر مغول از دو ناوگان ترکیب شده‌بود:
نخست جنگ مابین قوای مغول و ژاپن در سال جنگ بون‌ای نام داشت که به شکست مغول منجر شد. قوبلای خان برادر هلاکو بیست سال طول کشید تا توانست چین جنوبی را تسخیر کند و در سال ۱۲۷۹ میلادی سلسله سونگ را براندازد. بعد از برافتادن این سلسله او به هند و چین و جاوه و ژاپن نیز لشکرکشی کرد. در فاصلهٔ بین دو جنگ ژاپنی‌ها در کنارهٔ سواحل خلیج هاکاتا دیواری سنگی به نام گنکو بوروی (Genkō Bōrui) بطول ۲۰ کیلومتر و به ارتفاع و عرض ۲ متر جهت دفاع از سواحل هاکاتا ساخته بودند و به حالت آماده باش برای حملهٔ دوم درآمده بودند.
نخست قرار بر این بود که پس از حرکت ناوگان اول به زودی ناوگان دوم به آن بپیوندد اما به دلیل بیماری ناگهانی فرماندهٔ ناوگان دوم حرکت این ناوگان با تأخیر بسیار انجام شد. در نتیجه ناوگان اول به تنهایی به جزیره تسوشیما حمله کرده و در این جزیره پیاده شد و این در حالی بود قبل از حمله به این جزیره به مدت دو هفته سربازان در داخل کشتی‌ها معطل و به حالت انتظار گذاشته شده بودند. بعد از آن به جزیرهٔ شیکانوشیما و جزیره نوکوشیما حمله شد و به تدریج قوای جسمانی و وضعیت بهداشتی سربازان در داخل کشتی‌ها رو به وخامت گذاشت و در حدود ۳۰۰۰ نفر از ناوگان نخست بر اثر بیماری‌های گوناگون از بین رفتند. همان‌طور محل پیوستن به ناوگان دوم نیز از جزیره شیکانوشیما در استان استان فوکوئوکا به جزیره هیرادوشیما در استان ناگاساکی تغییر داده شد. همین عامل باعث شد که ناوگان اول در شیکانوشیما مجبور به ادامهٔ جنگ به تنهایی شود و از قدرت بدنی و انگیزهٔ سربازان به جنگ کاسته شد.
از سوی دیگر سپاه صد هزار نفری ناوگان دوم تقریباً به‌طور کامل توسط سلسله یوآن یا چین شمالی از مردان کشور تازه به تصرف درآمدهٔ چین جنوبی تشکیل شده بود که به اجبار به این جنگ آورده شده بودند. این افراد به غیر از اینکه انگیزه‌ای برای جنگیدن با ژاپن نداشتند و همچنین فاقد سلاح‌های رزمی نیز بوده و بیشتر با ابزارهای کشاورزی مانند بیل و کلنگ مجهز بودند. بنابر فرضیه‌ها وجود این صد هزار مرد بیشتر بخاطر از بین بردن روحیهٔ جنگیدن در بین ژاپنی‌ها و بالا بردن خطر تهدید بود.
از زمان ورود ناوگان اول حملهٔ ژاپنی‌ها بر روی دریا به کشتی‌های مهاجم شروع شد و تعداد بسیار زیادی از سربازان مغول، کره‌ای و چینی در داخل کشتی‌هایشان کشته شدند.
با وجود انگیزهٔ ضعیف سربازان و وضع ارتباطی نامساعد بین دو ناوگان، بهر حال در نزدیکی هیرادوشیما این دو به یکدیگر پیوستند و این در حالی بود که ناوگان اول در همین مکان تقریباً یکماه به انتظار رسیدن ناوگان دوم باقی‌مانده بود. بالاخره حملهٔ نهایی تا اوایل ماه اوت یعنی فصل طوفان فصلی در ژاپن به تأخیر افتاد.
هر دو ناوگان بعد از پیوستن به یکدیگر به طرف جزیرهٔ تاکاشیما حرکت کردند. تا اینکه سه روز بعد و در شب پانزدهم اوت توفانی شدیدی که امروزه به نام کامی‌کازه شناخته می‌شود، درگرفت و هر دو ناوگان گرفتار توفان شدند و ژاپنی‌ها روز بعد، ناوگان چینی و کره‌ای را تقریباً به طور کامل درهم شکسته یافتند. باقی‌ماندهٔ سربازان مهاجم نیز که بعد از توفان جان سالم به در برده بودند به دست سربازان ژاپنی کشته یا به اسارت گرفته شدند. در حملهٔ دوم حدود ۱۰۰٫۰۰۰ نفر از سربازان چینی و ۷۰۰۰ نفر از سربازان کره‌ای به کشور خود برنگشتند. بعد از آن، مغول‌ها دیگر فرصتی برای حمله پیدا نکردند.
کورتزیو مالاپارته
کورتزیو مالاپارته (زاده ۹ ژوئن ۱۸۹۸ – درگذشته ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۷) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، خبرنگار و دیپلمات ایتالیایی بود.
زندگی‌نامه
وی در جنگ جهانی اول به ارتش فرانسه پیوست و پس از مجروح شدن در «جنگ شامپانی»، نشان «صلیب جنگ» (بزرگ‌ترین نشان جنگی فرانسه) را دریافت کرد. پس از بازگشت به ایتالیا به حزب فاشیست پیوست. اما رفته رفته با اندیشه‌های موسولینی مخالفت کرد و با وخامت اوضاع سیاسی در ایتالیا به فرانسه و انگلستان سفر کرد. در سال ۱۹۳۱ پس از بازگشت به ایتالیا از حزب فاشیست استعفا داد و کتاب «فن کودتا» را که علیه هیتلر بود منتشر کرد. با انتشار این کتاب به مدت پنج سال به جزیره‌ای در سیسیل تبعید شد. در سال ۱۹۴۱ به عنوان خبرنگار جنگی راهی جبهه روسیه و فنلاند شد و به خاطر گزارش‌هایش توسط آلمانی‌ها به چهار ماه اقامت در اردوگاه‌های کار اجباری محکوم شد. از سال ۱۹۴۳ تا پایان جنگ جهانی دوم رابط متفقین و پارتیزان‌های ایتالیایی بود.
ویلیام لیندسی
ویلیام لیندسی سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۱ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
زبیده (شادگان)
زبیده (شادگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شادگان در استان خوزستان ایران است.
توکای، ایباراکی
توکای، ایباراکی (به لاتین: Tōkai, Ibaraki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Naka District واقع شده‌است. توکای ۳۷٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد.
فرهنگ سامراء
فرهنگ سامراء یک فرهنگ باستان‌شناختی مربوط به دوران مس‌سنگی در شمال میان‌رودان است که قدمت آن به حدود تا  می‌رسد. آثار مربوط به فرهگ سامراء نخستین بار توسط ارنست هرتسفلد در محوطه سامرا حفاری شد. از محوطه‌های دیگری که در آن‌ها آثار مربوط به این فرهنگ یافت شده می‌توان به تل شمشاره و تل الساوان اشاره کرد.
خانه امیر آصفی
خانه امیر آصفی مربوط به دوره پهلوی اول است و در سنندج، محله سرتپوله، سه راه حبیبی، جنب عمارت آصف واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرهنگ سامراء
فرهنگ سامراء را پیشگام دوره عبید در میانرودان می‌دانند.
فرودگاه اوست‌ولد
فرودگاه اوست‌ولد (به زبان بومی: Vliegveld Oostwold) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن و بتن دارد و طول باند آن ۸۸۰ متر است. این فرودگاه در کشور هلند قرار دارد و در ارتفاع ۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
شورلق
شورلق(شورلخ)، از روستاهای بخش مرزداران شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی است. بنیانگذار روستا علی خان قلی خیر بوده است. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵خ جمعیت آن ۹۰ خانوار و ۴۱۲ نفر است.
میژیانگ
میژیانگ (به لاتین: Meijiang District) یک سکونتگاه مسکونی در جمهوری خلق چین است که در ماوژوا واقع شده‌است.
شورلق
موقعیت
شورلق در ۵۴ کیلومتری جنوب غربی شهر سرخس و در حاشیه جاده سرخس – مشهد و رودخانه کشف رود قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۶۰۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک کوهستانی است.
مردمشناسی
شورلق دارای یک رودخانۀ فصلی به نام رودخانۀ شورلق است که این رودخانه در ادامۀ مسیر کوتا، به کشف رود متصل می‌شود. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. محصولات عمدۀ این روستا گندم و جو و کشاورزی به صورت دیم می‌باشد.
میژیانگ
خصوصیات
میژیانگ ۳۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۶٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
کامران تجلی
کامران تجلی بازیکن فوتبال اهل ایران است. او سابقهٔ عضویت در باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران در لیگ برتر فوتبال ایران را دارد.
دوران باشگاهی
وی در فصل ۱۳۸۹–۹۰ از تیم جوانان پرسپولیس به تیم اصلی منتقل شد.
آمار
۰||۰||۰||۰||۰||۰||۰||۰ ۰||۰||۰||۰||۰||۰||۰||۰
ارتباط بین پردازشی
در علوم رایانه، ارتباطات بین پردازشی (به انگلیسی:Inter-Process Communication یا IPC)، مجموعه ای از روشها برای تبادل اطلاعات بین چندین پردازش خرد و کوچک (یا ریسه) می‌باشند، و بنابراین هر یک از این روشها می‌تواند برای ارتباط بین یک یا چند پردازش بکار می‌روند. ممکن است این پردازشها در یک یا چندین رایانه متصل بهم توسط یک شبکه اجرا گردند. ارتباطات بین پردازشی به روشهای زیر تقسیم گردیده‌اند:
جو دومارس
جو دومارس (Joe Dumars؛ زاده ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
شهر شراب
شهر شراب فیلمی به کارگردانی و نویسندگی فتح الله منوچهری محصول سال ۱۳۵۵ است.
خلاصه داستان
نسیم با مادرش ننه رقی در خانه ای عمومی زندگی می‌کنند. دختری به نام بدری، که در همان خانه کار می‌کند، به نسیم علاقه دارد و …
راس سدر
منابع
ویکی‌پدیای عربی، ۲۱ مارس ۲۰۰۷.
تجربه خروج از بدن
تجربهٔ خروج از بدن یا برون‌فکنی اثیری ؛ تجربه‌ای است که عموماً با حس شناور شدن، خارج از جسم همراه است و در برخی از موارد، شخص ممکن است بدن فیزیکی خود را از نقطه‌ای خارج از بدنش مشاهده کند.
تجربه خروج از بدن، معمولاً در ابتدای بیدار‌شدن یا زمان به‌خواب‌رفتن برای افراد اتفاق می‌افتد. نوع دیگری از این تجربه، تجربه نزدیک‌به‌مرگ نام دارد و زمانی اتفاق می‌افتد که فرد، درحال مرگ است. برخی افراد، درهنگام دوی ماراتون یا کوه‌نوردی نیز، آن را تجربه کرده‌اند.
ممکن است این حالت بارها برای افراد مختلف اتفاق بیفتد و گاهی ممکن است فرد، به خواب رفته و حضور در این حالت و اموری که در آن صورت گرفته را فراموش کند. حالت سرخوشی، بی‌وزنی و سبکی‌ای که افراد در این حالت گزارش کرده‌اند، بسیار شبیه به خروج روح از بدن در هنگام مرگ است.
در عرفان این تجربه را «خلع بدن» یا «موت اختیاری» می‌نامند که گفته می‌شود عارف به‌صورت اختیاری، این کار را انجام می‌دهد.
یورک (تورنتو)
یورک (York, Toronto) شهری سابق در شهر فعلی تورنتو، انتاریو، کانادا است. در شمال غربی تورنتوی قدیم، جنوب غربی نورث یورک و شرق اتوبیکو، جایی که توسط رود هامبر (انتاریو) محدود می‌شود، واقع شده‌است. این شهر در سال ۲۰۱۶ دارای ۱۴۵۶۶۲ نفر جمعیت است.
غنی‌آباد (ری)
غنی‌آباد (ری)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ری در استان تهران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان غنی آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۵۴ نفر (۴۴۱خانوار) بوده‌است.
ویدئوی درهم‌بافته
ویدئوی درهم‌بافته یا ویدیوی اندربافته که به کوتاهی از i هم برای نشان دادن آن استفاده می‌شود، تکنیکی برای نمایش دو فریم متوالی بدون مصرف کردن پهنای باند اضافی (در فیلم‌ها) است. در این فرمت، همه پیکسل‌ها و خط‌ها، در یک زمان پردازش نمی‌شوند که به صورت هم‌آمیخته این کار انجام می‌شود یعنی در ابتدا تعدادی از پیکسل‌ها پردازش می‌شود و در مدت زمان اندکی بقیهٔ پیکسل‌های باقی‌مانده پردازش شده و سپس باهم ترکیب می‌شوند. به عنوان مثال ۶ پیکسل را تصور کنید که هر کدام یک عدد مشخص از ۱ تا ۶ دارند. ابتدا پیکسل‌های فرد را از تصویر (فریم) نخست پردازش می‌کنیم، یعنی ۱، ۳ و ۵. سپس پیکسل‌های زوج ۲، ۴ و ۶ تصویر (فریم) بعد پردازش می‌شوند. با این روش همه پیکسل‌ها با اختلاف زمان کمی نسبت به یکدیگر پردازش می‌شوند. البته این روش یک مشکل دارد و آن هم ایجاد لرزش تصویر در هنگام افزایش اندازهٔ تصویر و سرعت تعویض فریم‌ها است.
لوئیس اف. لین
'''لوئیس اف. لین''' سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۳۳ تا ۱۸۴۳ میلادی سناتور ایالت میزوری در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جمعیت‌شناسی گیلان
این مقاله به ویژگی‌های جمعیت شناسانه استان گیلان در ایران می‌پردازد.
ان‌جی‌سی ۴۳۰۸
ان‌جی‌سی ۴۳۰۸ (NGC 4308) نام یک کهکشان در صورت فلکی گیسو است.
جمعیت‌شناسی گیلان
جمعیت
جمعیت استان گیلان در سال 1400 برابر 2.760.234 نفر است برخی منابع معتقدند، چهار میلیون نفر گیلک در ایران زندگی می‌کنند. نرخ رشد جمعیت در گیلان به‌طور پیوسته کمتر از رشد کل کشور مانده‌است، میانگین رشد جمعیت استان گیلان در دورهٔ پنج سالهٔ ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ با اختلاف ۰٫۶۷ درصدی نسبت به کل کشور، ۰٫۶۲ درصد بود. میانگین کل ایران، ۱٫۲۹ درصد می‌باشد. از سوی دیگر تراکم جمعیت (شمار ساکنین در کیلومتر مربع) در گیلان همیشه بالاتر از متوسط کل کشور بوده‌است. این رقم در حال حاضر ۱۷۷ است. بُعد خانوار در گیلان، با ۳٫۲ نفر در هر خانواده، کم‌ترین میزان در کل کشور را داراست. میانگین کشوری ۳٫۵۵ نفر در هر خانواده‌است. بیش از ۵۳ درصد مردم در روستاها زندگی می‌کنند. جمعیت متوسط روستا در گیلان همواره از متوسط کشور بالاتر بوده‌است. در ۱۹۹۶ این رقم برای گیلان ۴۴۱ و برای کشور ۳۳۸ بود. در گیلان به‌طور متوسط در هر ۵٫۲ کیلومتر مربع یک سکونتگاه وجود دارد که این رقم برای کل کشور ۲۴٫۲ است. در حال حاضر ۳۴٫۵ درصد از جمعیت گیلان زیر ۱۵ سال و ۵۹٫۸ درصد آنان بین ۱۵ تا ۶۴ سال دارند و ۵٫۷ درصد بالای ۶۵ سال. مقایسه نسبت افراد زیر ۱۵ سال در سرشماریهای مختلف نشان می‌دهد جمعیت در حال پیر شدن است و ساختار سنی اش در حال متوازن تر شدن. ساختار جنسیتی گیلان هم با نوسان نسبت مرد/زن در بازه ۱۰۲٫۵ و ۱۰۴٫۳ در برابر هر ۱۰۰ مرد متوازن است. با توجه به روندهای مهاجرتی و سرشماریهای قبلی این رقمها قابل قبول‌اند. در ۱۹۹۶ ۵۶٫۳ درصد مردان و ۶۱ درصد زنان بالای ده سال ازدواج کرده بودند که نسبت به بیست سال قبل اندکی کاهش را نشان می‌دهد. برای بازه سی ساله ۱۹۹۱–۲۰۲۱ سه فرضیه وجود دارد. طبق فرض شدید، نرخ رشد متوسط سالانه جمعیتهای شهری و روستایی گیلان به حدود ۲٫۹۶ و ۱٫۱۶ درصد خواهد رسید. طبق دو فرضیه دیگر این نرخها کمتر خواهند بود. به نظر می‌رسد فرض دوم واقعی تر باشد و رشد جمعیت شهری به ۲٫۵ و روستایی به زیر ۱ درصد نزدیکتر باشد.