cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قوم سفید
سیاست شهری
در نیمه اول قرن بیستم ، کفش‌های پاشنه‌دار قوم سفید بر در شهرهای بزرگ آمریکا بر سیستم سیاسی دموکرات‌ها تسلط داشتند. پاشنه‌داران اغلب از کاتولیک‌های ایرلندی بودند که در اتحاد نزدیک با قومیت‌های دیگر، مانند یهودیان اشکنازی و ایتالیایی‌ها در شهر نیویورک و آمریکایی‌های لهستانی‌تبار و دیگر اروپایی‌های شرقی در شیکاگو، قرار داشتند. با این حال، بسیاری از آن‌ها حزب دموکرات را ترک کردند، زیرا از اواخر دهه ۱۹۶۰ به چپ سیاسی مایل شده بود، و قوم سفید به یکی از گروه‌های کلیدی در میان دموکرات‌های محافظه‌کار ریگان در طول دهه ۱۹۸۰ تبدیل شدند.
با افزایش حومه‌نشینی و تداوم یکسان‌سازی اقوام سفید و جایگزینی متعاقب آن‌ها با گروه‌های مهاجر جدیدتر، بسیاری از قوم سفید باقی مانده در اوایل قرن بیست و یکم قدرت سیاسی خود را در سیاست شهری از دست داده‌اند.
اوشترتسل
اوشترتسل یک شهر در آلمان است که در استالگوی واقع شده‌است.
دختران دانائوس
دختران دانائوس، که هر یک با لقب دِنِید (به انگلیسی: Danaid) معرفی می‌شوند، پنجاه دختر دانائوس بودند که می‌بایست با پنجاه پسر برادر دوقلویش ایژیپتوس، پادشاه اساطیری مصر ازدواج کنند.
در بیشتر کتاب‌های اساطیری اینگونه آمده‌است که همهٔ دختران، به جز یکی از آنها، در شب عروسی شوهرانشان را کشتند و در نتیجه محکوم به حمل ابدی آب در یک غربال (یا ظرفی سوراخ‌دار) شدند.
دختران دانائوس، در فرهنگ غرب، نماد تلاش بیهوده در انجام کاری تکراری شمرده می‌شوند.
روایت دِنِیدها در اساطیر
دانائوس رغبتی به ازدواج دخترانش با برادرزادگان خود نداشت؛ بنابراین همراه آنها به آرگوس گریخت. او تنها زمانی که برادرش به همراه پنجاه پسر خود برای محافظت از آرگوس به آنجا رفته بود، به این ازدواج رضایت داد. با این وجود، به دختران خود دستور داد تا شوهرانشان را در اوّلین شب ازدواج بکشند. تمامی دختران او چنین کردند، به جز هایپرمنیسترا که شوهر خود، لینسئوس، را به این دلیل که خواسته‌اش مبنی بر باکره ماندن را محترم شمرده بود، نکشت. دانائوس از بی اعتنایی دخترش به دستور خود، خشمگین شد و او را به محکمهٔ آرگوس کشاند. لینسئوس، عموی خود را به انتقام قتل برادرانش کشت و به همراه هایپرمنیسترا سلسلهٔ دِنِید را در آرگوس بنیان نهاد.
رابرت ونچوری
رابرت چارلز ونچوری جونیور (Robert Charles Venturi, Jr.) معمار برجستهٔ آمریکایی بود. ونچوری منتقد و مخالف معماری کاملاً کارکرد گرا و طراحی های معماران نوگرا و متعصب بود.
او بیانیه ی مشهور خود، پیچیدگی و تناقض در معماری را در ۱۹۶۶ منتشر کرد.
در این کتاب با انتقاد از ساده انگاری معماری مدرن، به بحث درباره ی آنچه که
خود آن را « سرزندگی در هم بر هم » محیط مصنوع می نامید، پرداخت.
عبارت معروف او: « کم، کسل کننده است » پاسخی بود به ادعای میس وندروهه به عنوان نماینده ی نوگرایان که می گفت : « کم، بیش است».ونچوری برنده جایزه پریتزکر سال ۱۹۹۱ شده بود. او در سال ۲۰۱۸ بر اثر ابتلا به آلزایمر درگذشت.
همسر (فیلم ۲۰۱۸)
این فیلم، اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۱۷ به نمایش درآمد و در ۱۷ اوت ۲۰۱۸ توسط سونی پیکچرز کلاسیکس در آمریکا منتشر شد. این فیلم، به خصوص، بازی گلن کلوز توسط منتقدان، تحسین شده است.
چونوپیا
چونوپیا یک روستا در صربستان است که در Sombor Municipality واقع شده‌است. چونوپیا ۴٬۳۵۹ نفر جمعیت دارد.
ارور (الاپوژا)
ارور (به انگلیسی: Aroor) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Pattankkad Block Panchayat واقع شده‌است. ارور ۳۹٬۲۱۴ نفر جمعیت دارد.
علی‌آباد (بخش مرکزی چادگان)
جمعیت
این روستا در دهستان کاوه آهنگر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۱۹ نفر (۳۳۷خانوار) بوده‌است.
RAB8A
پروتئین Rab-8A وابسته به Ras (Ras-related protein Rab-8A) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «RAB8A» کُدگذاری می‌شود.
جولی، آیووا
جولی شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱ نفر بوده‌است.
آیلشام
آیلشام (به انگلیسی: Aylsham) یک منطقهٔ مسکونی در انگلستان است که در شرق انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
آیلشام ۱۷٫۵۲ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۵۰۴ نفر جمعیت دارد.
ماریا سیلوان
ماریا سیلوان (Maria Silfvan; March 25, 1802 – 1802:3:25, September 10, 1865) بازیگر تئاتر اهل فنلاند بود.
رئیس‌جمهور عراق
رئیس‌جمهور عراق رئیس کشور عراق است و از پایبندی به قانون اساسی و حفظ استقلال، حاکمیت، یکپارچگی و امنیت سرزمین‌های عراق مطابق با مفاد قانون اساسی محافظت می‌کند. رئیس‌جمهور توسط شورای نمایندگان با اکثریت دو سوم، انتخاب می‌شود و به دو دورهٔ چهار ساله محدود می‌شود. رئیس‌جمهور مسئول تصویب معاهدات و قوانین مصوب شورای نمایندگان است و به پیشنهاد نخست‌وزیر عفو صادر می‌کند و "وظیفه فرماندهی عالی نیروهای مسلح برای اهداف تشریفاتی و افتخاری" را انجام می‌دهد. از اواسط دهه ۲۰۰۰، ریاست‌جمهوری در درجهٔ اول یک مقام نمادین است، زیرا بر اساس قانون اساسی مصوب اکتبر ۲۰۰۵، این مقام قدرت قابل توجهی در داخل کشور ندارد.
توللیک، کالیفرنیا
توللیک شهری در شهرستان سیسکیو ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۱۰ نفر جمعیت داشته است.
واموش‌میکولا
واموش‌میکولا یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه سوب واقع شده‌است.
فرانچسکو فونته
فرانچسکو فونته (Francesco Fonte؛ زادهٔ October 8, 1965) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال فوجا، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال بنونتو، و باشگاه فوتبال آولینو اشاره کرد.
البرتوس ویلسما
البرتوس ویلسما (Albertus Wielsma; December 11, 1883 – 1883:12:11, March 26, 1968) قایقران روئینگ اهل پادشاهی هلند بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
احمد ناطق نوری
وی در سال ۱۳۸۴ ریاست هیئت مدیره شرکت امدادخودرو سایپا را نیز بر عهده گرفت.
سومار (موشک)
سومار یک موشک کروز زمین به زمین ساخت ایران است.
رونمایی
وزیر دفاع ایران در ۱۷ اسفند ۹۳ از این موشک رونمایی کرد.
مشخصات
مشخصات این موشک اعلام نشده اما با توجه به شباهت ظاهری این موشک با کروز خا-۵۵ ساخت شوروی به نظر می‌رسد مشخصاتی مشابه با آن داشته باشد. نام این موشک برگرفته از شهر سومار در استان کرمانشاه است.
معاون وزیر دفاع ایران در شهریور سال ۹۱ (۲۰۱۲) خبر از تولید موشک مشکات یک موشک کروز با برد ۲۰۰۰ کیلومتری با سه قابلیت دریاپایه، زمین‌پایه و هواپایه در آینده نزدیک داد. تحلیلگران نظامی خارجی معتقدند که این برنامه اگر واقعی باشد برگرفته از تکنولوژی موشک کروز خا-۵۵ است.
در نتیجه تصور می‌شود که سومار نمونهٔ تکامل‌یافتهٔ مشکات باشد که خود برگرفته از خا-۵۵ است. خا-۵۵ یک موشک کروز استراتژیک با برد ۳ هزار کیلومتر و قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای است که از روی بمب‌افکن شلیک می‌شود. اما از آنجا که سومار از روی زمین شلیک می‌شود بایستی یک راکت تقویت‌کننده هم بر روی آن تعبیه شده باشد.
رسانه‌های اسرائیلی همچنین مدعی ارتباط میان رونمایی از این موشک و آغاز مراحل حساس مذاکرات هسته‌ای ایران شده‌اند.
نشنال اینترست مدعی است: ایران یک موشک کروز دوربرد جدید با نام «سومار» ساخته‌است که هزار و ۵۰۰ مایل برد دارد. این سلاح ممکن است بر اساس طراحی موشکی «کی اچ Kh-55» روسیه ساخته شده باشد.
یوزی رابین پدر علم موشکی اسرائیل در سخنرانیش در جمع متخصصین علوم دفاعی در پنتاگون اعلام کرد این موشک یک طراحی بی نظیر در ساخت موشک‌های کروز است و همین‌طور گفت این مدل توربو فقط یک شرکت آمریکایی توانایی ساخت آن را دارد و این موشکی با استفاده از مهندسی معکوس ساخته نشده بلکه طراحی و مهندسی پیشرفته است.
تحلیل نشنال اینترست
در ادعای "نشنال اینترست " دو نکته وجود دارد؛ اولا برد موشک "سومار" یک هزار و ۵۰۰ مایل و ثانیاً این موشک مهندس معکوس موشک "کی اچ ۵۵ " بوده و این موضوع قابل بررسی است.
روزنامه «هاآرتص» در ادعایی این موشک را با کروز مدل «خا-۵۵» روسیه مقایسه کرده و نوشته‌است در صورتی که سومار مانند نمونه روسی عمل کند، برد موشک‌های ایران به جنوب اروپا می‌رسد.
این گزارش می‌افزاید: «این امر ایرانی‌ها را قادر می‌سازد تا اهدافی نه فقط در غرب آسیا، بلکه در شرق و جنوب اروپا را هدف قرار دهد». هاآرتص در ادامه ادعا کرده که تهران در سال ۲۰۰۱ تعدادی کروز "خا-۵۵ " از اوکراین خریداری کرده و از آن زمان قصد مهندسی معکوس آن را داشته‌است.
در بخش دیگری از گزارش هاآرتص آمده‌است: «موشک سومار از لحاظ ظاهری مشابه "خا-۵۵ " است و روی آن بوستری تعبیه شده که آن را قادر می‌سازد تا از روی دریا یا خشکی شلیک شود. از آنجا که نمونه اصلی روسی این موشک‌ها، از روی بمب‌افکن شلیک می‌شوند، نیازی به بوستر علاوه بر موتور جت، ندارند.»
«تال اینبار» رئیس مرکز فضا و پهپاد مؤسسه مطالعات راهبردی هوا و فضا فیشر هرتزلیا در ادعایی به هاآرتص گفت: این موشک می‌تواند بخش‌های بزرگی از اروپا را زیر برد خود داشته باشد. وی همچنین عنوان داشت: «ایران سال‌هاست که در حال توسعه سری موشک‌های «شهاب» بوده و برای آن‌ها معقول است که هم‌زمان موشک‌های کروز را هم توسعه دهند. مخفی کردن موشک‌های کروز ساده‌تر است. آن‌ها کوچکتر هستند، قابلیت حمل بیشتری دارند و می‌توان آن‌ها را از زمین، زیردریایی، بمب‌افکن و حتی کشتی‌های تجاری تغییر کاربری داده‌شده، شلیک کرد.» هاآرتص در ادامه نوشته‌است: «موشک‌های کروز در سرعت کمتر از صوت حرکت می‌کنند و همین امر زدن آن‌ها را ساده‌تر می‌کند؛ اما از آنجا که اندازه آن‌ها نسبتاً کوچک بوده و می‌توانند در ارتفاع پائین حرکت کنند، شناسایی آن‌ها دشوار است.»
اما سرانجام در سال ۱۳۹۷ و در نمایشگاه "اقتدار ۴۰"، هنگام رونمایی از موشک هویزه، برد این موشک رسماً توسط امیر حاتمی اعلام شد و مشخص گردید، برد این موشک ۲۵۰۰کیلومتر است.
دیدگاه‌ها در مورد این موشک
یوزی رابین مدیر اسبق برنامه موشکی اسراییل در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۵ در جریان یک سخنرانی در واشینگتن به بررسی ابعاد مختلف و توان موشکی و فضایی ایران پرداخت. وی در این سخنرانی در خصوص این موشک گفت: «این یک دستاورد بزرگ مهندسی برای ایرانی‌ها است. این یک کپی نیست. من از لحاظ تکنیکی به‌احترام افرادی که این کار را انجام دادند کلاه از سر برمی‌دارم و به آنها احترام می‌گزارم».
رئیس‌الکتاب
در نظام اداری امپراتوری عثمانی به سرپرست منشیان، رئیس‌الکُتّاب گفته می‌شد. رئیس‌الکتاب ریاست مجلس عدل و دیوان همایون را برعهده داشت. به رئیس‌الکتاب، رئیس‌افندی هم می‌گفتند.
با اجرای تنظیمات در ۱۲۵۲ (۱۸۳۶ میلادی) در تشکیلات باب عالی سمت رئیس‌الکُتّابی به نظارت خارجیّه تبدیل شد که همان منصب وزارت امور خارجه است. در همان سال سمت کدخدای صدر عالی به نظارت مُلکیّه و یک سال بعد به نظارت داخلیه، دفترداری به نظارت مالیّه تبدیل شد و با این گونه اصلاحات، باب عالی شکل دیگری یافت. به این ترتیب، رجال بزرگ سابق از قبیل کَهْیابیگ (رئیس اصناف) و رئیس‌الکُتّاب و چاووش‌باشی که ملتزم رکاب وزیر اعظم بودند به القاب ناظران داخلیّه و خارجیّه و مالیّه ملقّب و همگی از رجال مسئول دولت شدند.
احمد رسمی کتابی به نام سفینة الرؤسا درباره «رئیس‌الکتّاب» ها نوشته‌است.
آمدجی
آمدجی منشی مخصوصِ «رئیس‌الکتاب» بود و مستقیماً زیر نظر وی انجام وظیفه می‌کرد. واژه آمدجی یا آمده‌چی به معنای مسئول آمده‌ها (رسیده‌ها، وصول‌شده‌ها) است. تهیّه و تنظیم گزارش کارهای رئیس‌الکتاب به صدراعظم، ابلاغ فرمان‌ها و دستورهای صادره از «دیوان همایون» (دربار) خطاب به صدراعظم و دیگر مقامات، انجام مکاتبات سرّی و آشکارِ رئیس‌الکتاب از وظایف مهم آمَدجی بود.
دانستن زبان خارجی برای آمَدجی که در دیدارهای رئیس‌الکتاب با سفیران خارجی حضور داشت و مذاکرات آنان را یادداشت می‌کرد، الزامی بود و معمولاً مأمورانِ «ادارهٔ ترجمه» در گزینش ارجحیت داشتند.
سوفیا جکس بلیک
سوفیا لوئیزا جکس بلیک (انگلیسی: Sophia Louisa Jex-Blake) زادهٔ ۲۱ ژانویه ۱۸۴۰ و در گذشته به تاریخ ۷ ژانویه ۱۹۱۲م، در سن ۷۱ سالگی، یک پزشک و استاد مدرس انگلیسی بود.سوفیا جکس بلیک، یکی از پیشگامان جنبش زنان در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود و در ایجاد امکان تحصیلات پزشکی برای زنان نقشی اساسی داشت. او به همراه ۶ زن دیگر که مجموعاً به عنوان هفت ادینبورگ معروف شدند، در سال ۱۸۶۹م، اولین زنانی بودند که تحصیل در رشته پزشکی در دانشگاه ادینبورگ را آغاز کردند. جکس بلیک خود اولین پزشک زن شاغل در اسکاتلند بود. در دورانی که امکان تحصیل زنان در رشتهٔ پزشکی بسیار محدود بود و هیچ مرکز آموزشی ویژه برای زنان در رشته‌های مربوط مانند مامایی وجود نداشت، جکس بلیک در تأسیس دو دانشکده پزشکی ویژه بانوان در لندن و ادینبورگ نقشی اساسی داشت و یکی از بانیان احداث دانشکده پزشکی زنان در لندن بود.
کودکی و اوایل جوانی
سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۴۰م، در هیستینگز به دنیا آمد. پدرش وکیل بازنشسته ای بود که سرپرستی یک انجمن حقوق سنتی مدنی را نیز بر عهده داشت. برادر سوفیا بعدها به مقام اسقف کلیسای جامع ولز منصوب شد و دختر برادرش نیز بعدها در کالج گیرتون (کمبریج) به عنوان یکی از کارمندان عالی‌رتبه مشغول کار شد. جکس بلیک تا سن ۸ سالگی در محیط خانه آموزش دید و سپس در چند مدرسه خصوصی واقع درجنوب انگلستان تحصیلات متوسطه خود را به اتمام رساند. در سال ۱۸۵۸م، علی‌رغم مخالفت والدینش در کالج کوئینز لندن ثبت نام کرد. سال بعد در حالی که سوفیا خود هنوز مشغول تحصیل بود به وی پیشنهاد تدریس ریاضیات در کالج شد. سوفیا جکس بلیک این دعوت را پذیرفت و تا سال ۱۸۶۱م، عهده‌دار تدریس ریاضی به دانشجویان کالج بود. در این دوره او مدتی در خانه یکی از رهبران زن جنبش اصلاحگرا زندگی کرد، اما بابت حق تدریس، دست مزدی دریافت نکرد. در تابستان سال ۱۸۶۵م، با پایان یافتن جنگ داخلی آمریکا جکس بلیک به ایالات متحده سفر کرد تا دربارهٔ آموزش زنان بیشتر بیاموزد. در این سفر وی از مراکز و مدارس مختلفی بازدید کرد و به شدت تحت تأثیر نظام آموزش همگانی در آنجا قرار گرفت. بعدها وی از تجارب خود در این مورد گزارشی به صورت یک کتاب منتشر کرد و بعضی از مدارس و کالج‌های آمریکایی را وصف نمود. در همین سفر سوفیا جکس بلیک در بوستون با یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند آشنا و دوست شد و مدتی در همان بیمارستان کار کرد. این دوستی که تا پایان عمر آن دو دوام آورد، نقطه عطفی در زندگی سوفیا جکس بلیک بود. زمانی که او دریافت حرفه پزشکی در انحصار مردان نیست و او این شغل را برای آینده اش برگزید. در سال ۱۸۶۷م، سوفیا جکس بلیک به کمک یکی از پزشکان زن بیمارستان زنان و کودکان در نیو انگلند نامه ای به رئیس دانشگاه هاروارد نوشت و از وی مستقیماً درخواست پذیرش به دانشگاه به منظور تحصیل در رشته پزشکی نمود. یک ماه بعد پاسخ منفی درخواستش به دستش رسید. در نامه رئیس دانشگاه آمده بود که متأسفانه برای تحصیل زنان در رشته پزشکی هیچ بخشی پیش‌بینی نشده‌است. سال بعد سوفیا امیدوار بود در کالج پزشکی جدیدی که توسط الیزابت بلکول در نیویورک تأسیس شده بود، ثبت نام کند. اما در همان سال پدرش را از دست داد و به ناگزیر برای همنشینی با مادرش به انگلستان بازگشت.
رقابت عادلانه
در سال ۱۸۶۹م، در کتابی نوشته ژوزفین باتلر که در مورد کار و فرهنگ زنان بود، مقاله سوفیا جکس بلیک با عنوان «پزشکی حرفه ای برای زنان» منتشر شد. در این مقاله جکس بلیک ادعا کرده بود که مراقبت از بیماران، بخشی از طبیعت و غریزه زنان است. با این حال نظام آموزشی تحصیل دختران را تنها به کار در خانه و صنایع دستی محدود کرده و عملاً به آنها اجازه شرکت در یک رقابت منصفانه و مشارکت در امور بهداشتی در مقام پزشک نمی‌دهد. در این مقاله او خاطر نشان ساخته بود که هیچ مدرک عینی دال بر برتری مردان در تصدی مشاغل پزشکی وجود ندارد. در همین مقاله او پیشنهاد کرده بود که این ادعا را می‌توان در عمل در یک رقابت عادلانه و بی آنکه امتیازی برای زنان قائل شوند به محک آزمایش گذاشت. کافی است زنان بعد از دریافت آموزشی برابر با مردان مورد همان امتحاناتی قرار گیرند که برای مردان در نظر گرفته شده‌است، تا ثابت شود که زنان برای تصدی مشاغل پزشکی چیزی از مردان کم ندارند.
مبارزه
سوفیا جکس بلیک مصمم بود تا به تحصیل پزشکی در بریتانیا بپردازد؛ و از آنجایی که در آن زمان فضای سیاسی و آموزشی در اسکاتلند از روشنی و آزادی بیشتری برخوردار بود، نتیجه گرفت که اگر در بریتانیا اصولاً دانشگاهی به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی بدهد، آن دانشگاه در اسکاتلند خواهد بود. در ماه مارس سال ۱۸۶۹م، جکس بلیک درخواستی برای تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه ادینبرو ارسال کرد. اگر چه دانشکده پزشکی و کادر علمی دانشکده این درخواست را طبق اصول پذیرفتند اما سازمان اداری دانشگاه به این بهانه که قادر نیست مقدمات لازم را تنها به خاطر یک متقاضی زن مهیا کند، در عمل درخواست وی را رد کرد. این جواب منفی سوفیا جکس بلیک را بر آن داشت که برای جلب حمایت مردمی، متوسل به نشریات ملی نظیر اسکاتسمن شود و به آگاهی زنان بپردازد. در تابستان سال ۱۸۶۹م، دومین درخواست به صورت گروهی متشکل از ۵ زن ارسال شد. این گروه که سپس دو نفر دیگر بر آن افزوده شد، بعدها به گروه هفت ادینبورگ معروف گشت. مطالبه این گروه حق برخورداری از کلیه امکانات آموزشی در رشته پزشکی و شرکت در تمام امتحانات لازم برای دریافت مدرک دکترای پزشکی بود. این درخواست گروهی نهایتاً مورد پذیرش هیئت رئیسه دانشگاه قرار گرفت و به این ترتیب دانشگاه ادینبورگ اولین دانشگاه در تاریخ بریتانیا بود که به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی به قصد دریافت دکترا داد. بعد از این موفقیت سوفیا جکس بلیک در نامه ای به دوست آمریکایی خود که یک پزشک زن بود نوشت:
بالا گرفتن دشمنی و بازستاندن حق تحصیل
با آغاز تحصیل زنان در دانشکده پزشکی و مرئی شدن قدرت رقابت آنان با مردان، به تدریج بر بار خصومت علیه زنان دانشجو افزوده شد. این خصومت به انواع مختلف از جمله ارسال نامه‌های توهین آمیز، شوخی‌های زننده یا تهدید آمیز به نمایش گذاشته شد. این تظاهرات خصمانه در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۸۷۰م، در سالن جراحان به اوج خود رسید. در هنگام ورود دانشجویان دختر به سالن کالبدشکافی، یک جماعت خشمگین متشکل از بیش از ۲۰۰ نفر با فریاد، توهین و پرتاب زباله مانع ورود دختران به سالن شدند.اخبار این ماجرا به عنوان نخست روزنامه‌ها تبدیل شد. به این ترتیب حمایت مردم از دختران دانشجو تقویت شد. اما از طرف دیگر چند تن از اعضای با نفوذ دانشکده پزشکی موفق شدند تصمیم نهایی را به دادگاه عالی واگذار کنند. دادگاه عالی نهایتاً تشکیل شد و با صدور حکمی پذیرش دانشجویان دختر در رشته پزشکی را غیرقانونی تشخیص داد و اعلام کرد که این دختران نباید از روز اول پذیرفته می‌شدند. به این ترتیب مدارک و حق ادامه تحصیل دختران در دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبورگ بعد از طی یک روند قضایی چند ساله در سال ۱۸۷۳م، پس گرفته شد. بعضی از این دختران دانشجو به دانشگاه های اروپایی رفتند که از قبل به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی داده شده بود و تحصیلات خود را در آنجا تکمیل کردند.
احراز صلاحیت و دریافت دکترا
سوفیا جکس بلیک، به مطالعه و تحصیل ادامه داد و در عین حال در مبارزات سیاسی حضور داشت. این مبارزات در تأسیس دانشکده پزشکی زنان در لندن نقش داشت. قانون جدیدی تصویب شد که به مقامات مسئول امور پزشکی اجازه می‌داد برای همه متقاضیان واجد شرایط، صرف نظر از جنسیت، مجوز صلاحیت صادر کنند. اولین مؤسسه ای که از این قانون بهره عملی برد بود. اما پیش از آن که قانون جدید به اجرا درآید، سوفیا جکس بلیک، خارج از انگلستان در امتحانات دانشگاه برن در مقطع اخذ دکترای پزشکی موفق شده و در ژانویه سال ۱۸۷۷م، مدرک دکترای پزشکی خود را دریافت کرده بود. ۴ ماه بعد او موفقیت دیگری اینبار در دوبلین کسب کرد. بر اساس قانون جدید و رفع موانع تبعیض جنسیتی، پروانه صلاحیت کار به عنوان پزشک برای وی صادر کرد. به این ترتیب سوفیا جکس بلیک به عنوان سومین پزشک زن در کشور به عضویت شورای پزشکان عمومی بریتانیا درآمد.
سابقه شغلی در مقام پزشک
سوفیا جکس بلیک پس از بازگشت به اسکاتلند، خانه ای در ادینبرو اجاره کرد و در ماه ژوئن سال ۱۸۷۸م، تابلوی مطب خود را بر سردر آن نصب کرد. سوفیا اولین پزشک زن در تاریخ شهر ادینبرو بود. ۳ ماه بعد او یک درمانگاه سرپایی در محله دیگری از همان شهر گشود. در این درمانگاه زنان فقیر با پرداخت مبلغ ناچیزی مورد معاینه و درمان قرار می‌گرفتند. سال ۱۸۸۱م، سوفیا مادرش را از دست داد و مدتی به افسردگی دچار شد و از فعالیت دست کشید. ضمن اینکه درمانگاه که از کمک‌های خیریه برخوردار بود به تدریج گسترش یافت و در سال ۱۸۸۵م، به ساختمان بزرگتری در محل دیگری منتقل شد. در این ساختمان جدید یک بخش با ۵ تخت به درمانگاه سرپایی افزوده شده بود. به این ترتیب درمانگاه کوچک قبلی به یک بیمارستان کوچک ویژه زنان تبدیل شده بود. تنها بیمارستان ویژه زنان در اسکاتلند که کاملاً توسط زنان اداره می‌شد. سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۸۶م، را در ادینبرو بنیان گذاشت. این دانشکده در واقع یک کلاس درس خارج از برنامه بود که توسط عده انگشت شماری از پزشکان مرد مرتبط با دانشگاه ادینبرو تدریس می‌شد. دانشجویان این کلاس از هر دو جنسیت مرد و زن بودند. اما موفقیت سوفیا جکس بلیک در امور آموزشی در مقایسه با موفقیت وی در اشتغال به پزشکی چندان نبود. به زودی بین سوفیا و شاگردانش اختلاف شدیدی درگرفت و پرونده دعوا به دادگاه راه باز کرد. دادگاهی که در آن ادعای غرامت سوفیا جکس بلیک در سال ۱۸۸۹م، به پیروزی رسید. با این حال طرف مقابل که از شاگردان سوفیا بود مدرسه دیگری گشود و به رقابت پرداخت. کلاس درسی که سوفیا جکس بلیک بنیان گذاشته بود در سال ۱۸۹۲م، همزمان با گشودن درهای دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو به روی دانشجویان دختر تعطیل شد. اما مدرسه رقیب همچنان تا سال ۱۹۱۶م، دایر بود و سپس در ادغام شد. سوفیا جکس بلیک در مدت ۱۶ سال در منزل و درمانگاه شخصی خود در ادینبرو زندگی کرد و بیماران را پذیرفت. با بازنشستگی وی در سال ۱۸۸۹م، درمانگاه ویژه زنان و کودکان نیز به این خانه منتقل شد. این درمانگاه همچنان تا سال ۱۹۸۹م، مشغول فعالیت بود.
شایعات و مسائل خصوصی
گویا زمانی شایعاتی در مورد یک رابطه عاشقانه بین سوفیا جکس بلیک و یک نویسنده و پزشک زن به نام مارگارت تاد که ۱۹ سال جوانتر بود وجود داشته‌است. بعد از بازنشستگی، جکس بلیک به روثرفیلد نقل مکان کرد. جایی که خانه مارگارت تاد به عنوان نویسنده ای که تازه به شهرت رسیده بود، به روی نسل جوان باز بود و حرف و حدیث بسیاری را موجب شده بود.
عصمت‌الملوک دولتداد
عصمت‌الملوک دولتشاه (؟ در کرمانشاه - ۱۳۶۰ در تهران) بنیان‌گذار نخستین کودکستان دولتی در تهران و از فعالان حقوق زنان در ایران بود. او دختر محمدباقر میرزا خسروی کرمانشاهی بود.
زندگی
عصمت‌الملوک دولتداد دختر محمدباقر میرزا خسروی کرمانشاهی نویسندهٔ نخستین رمان به زبان فارسی بود. پدر او از شاهزادگان قاجار، نوهٔ محمدعلی میرزای دولتشاه و از خاندان دولتشاهی بود. او که به طبقهٔ اشراف و وابستگان به دربار تعلق داشت، در سن ۱۶ سالگی به عقد معاون‌السلطنه درآمد، اما چون این ازدواج تحمیلی بود و از روی رضایت انجام نشده‌بود مورد اعتراض عصمت‌السلطنه قرار گرفت؛ در نتیجه محمدباقر میرزا در دفاع از او اقدام کرد و در نهایت این ازدواج به طلاق انجامید.
عصمت‌الملوک به تحصیل علاقه داشت، به همین دلیل پس از طلاق گرفتن از معاون‌السلطنه از طرف پدرش به بلژیک فرستاده شد. او در ابتدا قصد تحصیل در رشتهٔ پزشکی را داشت، اما نتوانست وارد این رشته بشود و بنابراین در رشتهٔ تعلیم و تربیت به تحصیل پرداخت. دولتداد ۱۵ سال در بلژیک زندگی کرد و در نهایت به ایران بازگشت و در وزارت معارف استخدام شد. او بعداً به ریاست تعلیمات عالیهٔ وزارت فرهنگ رسید و با همین سمت بازنشسته شد.
دولتداد در شهریور سال ۱۳۱۲ نخستین کودکستان دولتی ایران را با نام «کودکستان شکوفه» تأسیس کرد. در این کودکستان فرزندان اعیان و اشراف و شاهزادگان نگهداری می‌شدند.
فینال جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸
فینال جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸ یک مسابقه فوتبال بود که برای تعیین تیم قهرمان مسابقات جام باشگاه‌های تهران ۴۸–۱۳۴۷ بین دو تیم پاس و تاج و به میزبانی ورزشگاه امجدیه در ۱۲ شهریور ۱۳۴۸ برگزار شد. قهرمان این مسابقات مجوز حضور در مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۷۰ را نیز به دست می‌آورد. تاج توانست این بازی را با نتیجه ۴–۱ ببرد تا علاوه بر کسب قهرمانی تهران مجوز حضور در رقابت‌های آسیایی را نیز به دست آورد.
پیشینه
این نخستین بازی پاس در فینال جام باشگاه‌های تهران بود و تیم تاج پیش از این ۴ مرتبه در فینال جام باشگاه‌های تهران حاضر شده بود. این تنها مرتبه‌ای بود که قهرمان مسابقات باشگاه‌های تهران به عنوان نماینده ایران در بازی‌های آسیایی حاضر می‌شد و همین امر حساسیت این بازی را دو چندان کرده بود.
ورزشگاه
امجدیه که در آن زمان بزرگ‌ترین ورزشگاه فوتبال ایران بود و میزبانی بیشتر بازی‌های ملی و باشگاهی ایران را بر عهده داشت به عنوان ورزشگاه میزبان این بازی برگزیده شده بود.
مسیر تا فینال
بازی‌های مرحله دسته‌بندی برای تعیین دسته‌های باشگاه‌های تهران در آذر و دی ۱۳۴۷ با حضور ۵۸ تیم برگزار شد. بازی‌های مرحله گروهی و حذفی در تابستان ۱۳۴۸ به انجام رسید.
شرح بازی
در دقیقه ۱۲ غلامحسین فرزامی با ضربه سر و در پی اشتباه محرز حسین آقایی تیم تاج را یک بر صفر پیش انداخت.
هنوز پنج دقیقه از گل اول تاج نگذشته بود که داریوش مصطفوی با یک شوت سنگین از زاویه‌ای بسته دروازه تیم پاس را گشود تا نتیجه بازی ۲ بر صفر به سود تاج شود.
در دقیقه ۳۰ بازی پرویز قلیچ‌خانی در داخل محوطه جریمه تیم تاج مرتکب خطایی شد که عبدالرضا موزون به نشانه پنالتی سوتش را به صدا درآورد. محمود یاوری پشت توب ایستاد و گل اول تیم پاس را به ثمر رساند تا بازی در نیمه اول ۲ بر ۱ به پایان برسد.
در دقیقه ۳۵ اکبر افتخاری از روی ضربه ایستگاهی دروازه تیم تاج را گشود که داور این گل را مردود اعلام کرد.
در دقیقه ۵۰ علی جباری با یک نفوذ به سمت دروازه پاس موفق به زدن گل سوم برای تیم تاج شد.
اکبر افتخاری در دقیقه ۸۸ با شوتی سنگین از سمت راست زمین دروازه تیم پاس را گشود. در به ثمر رسیدن این گل کارو حق‌وردیان نقش بسزایی داشت.
حسنعلی نخودکی اصفهانی
حسن‌علی اصفهانی ناموَر به نخودکی (۱۲۴۱ اصفهان — ۷ شهریور ۱۳۲۱هجری شمسی، مشهد) فقیه، فیلسوف و از صوفیان شیعه در سده ۱۴ است. وی در سال‌های پایانی عمر، در روستایی به نام نخودک در نزدیکی مشهد سکونت داشت و به همین دلیل نیز به حسن‌علی نخودکی مشهور بود. حسن‌علی مقدادی اصفهانی (نخودکی) فرزند علی‌اکبر مقدادی اصفهانی و در خانواده‌ای مذهبی، متولد شده‌است.
پدر
رجب‌علی مقدادی اصفهانی به دلیل علاقه به مقداد که از اصحاب خاص علی بن ابی‌طالب بوده‌است، نام مقدادی را برای فامیل خودش انتخاب کرد و پیش از اینکه نام فامیل در ایران، رواج یابد در مشهد به شیخ اصفهانی شهرت داشت و چون در سال‌های پایان عمر به قریه نخودک، مهاجرت کرد، بعدها به نخودکی شهرت یافت. پدر وی ملاّ علی اکبر از راه کسب، روزی خود و خانواده را تحصیل می‌کرد.
تولد
حسن‌علی در سال ۱۲۷۹ قمری در اصفهان متولد شد و بر اثر برخوردی با محمد صادق تخت فولادی وارد عرفان شد.
تحصیلات
حسن‌علی اصفهانی از آغاز نوجوانی خود، به کسب دانش و تحصیل علوم مختلف مشغول شد، خواندن و نوشتن و همچنین زبان و ادبیات عرب را در اصفهان فرا گرفت و در همین شهر، نزد استادان بزرگ زمان، به تحصیل فقه و اصول و منطق و فلسفه پرداخت. وی فقه و فلسفه را از محمد کاشانی آموخت. همچنین فلسفه و حکمت را از جهانگیرخان و تفسیر قرآن را از محضر درس سید سینا (فرزند سید جعفر کشفی) و چند تن دیگر از علماء عصر آموخت. سپس برای تکمیل معارف به نجف و به کنار مرقد علی بن ابی‌طالب رفت. در این شهر، از جلسات درس سید محمد فشارکی و سید مرتضی کشمیری و ملا اسماعیل قره باغی استفاده می‌کرد. او علاوه بر علوم معارفی و عرفانی در اصفهان و نجف دروس فقه، اصول و فلسفه را از افرادی همچون: جهانگیر خان قشقایی، آخوند خراسانی و سید محمد فشارکی فراگرفت. حسن‌علی نخودکی در نجف هم حجره‌ای سید حسن مدرس بود. از دوستان او می‌توان به محمد بهاری و سید حسین طباطبایی بروجردی و فضل‌علی شریعت مهدوی، اشاره کرد.
عرفان
پدر حسنعلی به منظور تربیت عرفانی، وی را نیز نزد مرشدش برد و از او خواست تا تربیت و مراقبت از وی را برعهده بگیرد. حسن‌علی از هفت سالگی تا یازده سالگی زیر نظر محمدصادق تخت‌فولادی به ریاضت‌های شرعی مشغول شد.
پولادی و به تبع آن، نخودکی‌ها از جمله پیروان طریقت چشتیه که از جمله سلسله‌های تصوف در شبه قاره هند بوده‌اند. سلسله چشتیه منسوب به خواجه معین الدین چشتی است (چشت قریه‌ای است از قراءِ هرات). خواجه معین الدین حسن چشتی سنجری اجمیری پس از سید علی هجویری نویسنده کتاب کشف المحجوب به قاره هند رو آورد.
در سال ۱۲۹۰ه‍.ق محمدصادق تخت‌فولادی درگذشت و حسن‌علی، سه سال دیگر نیز به ریاضت پرداخت، چنان‌که شب‌ها تا صبح بیدار می‌ماند و هر روز، روزه می‌گرفت. پس از آن، برای بهره بردن از سید جعفر حسینی قزوینی به شهرضا رفت.
فرزند
علی مقدادی اصفهانی از نویسندگان شیعه معاصر در اسفند سال ۱۳۸۸ در تهران درگذشت و در خراسان دفن شد. وی شرح حال پدرش را در کتاب نشان از بی‌نشان‌ها آورده‌است.
اجازه روایت
آن‌گونه که در کتاب الاجازه الکبیره و المسلسلات آمده، سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی از نخودکی اجازه نقل روایت دارد. دست‌خط نخودکی در آن کتاب آمده‌است.
درگذشت
وی در ۱۷ شعبان ۱۳۶۱ق برابر ۸ شهریور ۱۳۲۱ خورشیدی درگذشت و در صحن انقلاب اسلامی حرم علی بن موسی الرضا (مشهد) و پس از اقامه نماز میت توسط حسین فقیه سبزواری بر پیکرش، دفن شد.
زنان در مجلس سنای ایران
حضور زنان در مجلس سنای ایران پس از اعطای حق رأی به زنان و از دوره چهارم در سال ۱۳۴۲ آغاز شد و تا دوره هفتم در سال ۱۳۵۷، آخرین دوره این مجلس، ادامه یافت. در این چهار دوره جمعاً ۵ زن در ۱۰ کرسی حضور داشتند.
از تعداد کل زنان نماینده در چهار دوره مجلس سنا در عصر پهلوی، یک نفر در هر چهار دوره، یک نفر در سه دوره و سه نفر در یک دوره به نمایندگی مجلس سنا دست یافته‌اند. همه این نمایندگان از حوزه انتخابیه تهران بوده‌اند.
پیش‌زمینه
با تصویب قانون انتخابات در دوره نخست مجلس شورای ملی، نخستین گروهی که از حق رأی و همچنین از انتخاب شدن و انتخاب کردن منع شدند، زنان بودند. محمدتقی وکیل‌الرعایا، نماینده همدان، تنها نماینده‌ای بود که در مجلس دوم این قانون را به پرسش گرفت.
در سال ۱۳۴۱ (۱۹۶۲ میلادی)، لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی در هیئت دولت ایران به تصویب رسید. بر اساس این لایحه، زنان اجازه شرکت در انتخابات و نامزد شدن برای انتخابات را پیدا می‌کردند. روح‌الله خمینی جلسه‌ای در قم تشکیل داد و سرانجام تصمیم به ارسال تلگراف به محمدرضا شاه پهلوی در جهت به مخالفت با سه بند لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی از جمله اعطای حق رای به زنان ایرانی گرفت که اصل مربوط به حق رأی زنان از مهم‌ترین اعتراضات وی بود. حامیان او بعدها این استدلال را کردند که در همان زمان او بارها بر این تأکید کرد که با اصل حق رای زنان مشکلی ندارد بلکه با سیاست‌هایی محمد رضا که آنان را به فساد می‌کشاند مخالفت دارد.
محمدرضاشاه، تصمیم‌گیری در این مورد را به دولت اسدالله علم واگذار کرد. سرانجام حق رای زنان در ایران در ۱۲ اسفند ۱۳۴۱ به رسمیت شناخته شد. در آستانه انقلاب ۱۳۵۷، آیت‌الله خمینی با چرخش نظر خود مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان را مطابق قوانین با اسلام تلقی کرد و نه تنها با مشارکت سیاسی زنان مخالفتی نکرد بلکه آن را تقویت و زنان را قهرمانان و طلیعه‌داران این پیروزی معرفی کرد.
پیشینه
حضور زنان در مجلس سنا با اعطای حق رای به آنان در سال ۱۳۴۱ و انتخابات ۱۳۴۲ مجلس آغاز شد و تا ۴ دوره ادامه یافت. در این چهار دوره جمعاً ۵ زن در ۱۰ کرسی حضور داشتند. از تعداد کل زنان نماینده در چهار دوره مجلس سنا در عصر پهلوی، یک نفر در هر چهار دوره، یک نفر در سه دوره و سه نفر در یک دوره به نمایندگی مجلس سنا دست یافته‌اند.
در دوره چهارم برای نخستین بار ۲ زن، شمس‌الملوک مصاحب و مهرانگیز منوچهریان، به مجلس سنا راه یافتند. این دو در دوره بعد نیز از همین دوره موفق به راهیابی به مجلس شدند. دوره ششم شاهد حضور ۴ زن و از این نظر رکورددار بود؛ این چهار زن شامل منتخبان دوره‌های قبلی به علاوه هاجر تربیت و زهرا نبیل بودند. البته مهرانگیز منوچهریان در سال ۱۳۵۱ از سمت خویش استعفا داد. دوره هفتم، آخرین دوره مجلس، نیز دارای ۲ نماینده زن، شمس‌الملوک مصاحب و شوکت ملک جهانبانی بود. همه این نمایندگان از حوزه انتخابیه تهران بودند.
نمایندگان
در چهار دوره مجلس سنای ایران ۵ زن موفق به کسب ۱۰ کرسی در دوره‌های مختلف شده‌اند که ۴٫۱٪ از مجموع ۲۴۰ کرسی این چهار دوره را می‌سازند. دوره ششم با حضور ۴ زن رکورددار حضور زنان است. شمس‌الملوک مصاحب با حضور در هر چهار دوره، رکورددار حضور در مجلس سناست. شمار نمایندگان زن در هر دوره به شرح زیر است.
وبستر، فلوریدا
وبستر شهری در شهرستان سامتر ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۰۰ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۸۵ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۳٫۴ کیلومتر مربع است.
تینا دیتزه
تینا دیتزه (Tina Dietze؛ زادهٔ January 25, 1988) قایقران کایاک اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۱۹ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
اوشتاوزن-وولفرسهاوزن
اوشتاوزن-وولفرسهاوزن یک شهر در آلمان است که در ایلم-کرایس واقع شده‌است. اوشتاوزن-وولفرسهاوزن ۵۴۸ نفر جمعیت دارد.
کیوکو کازاما
کیوکو کازاما (Kyōko Kazama؛ زاده January 12, 1974  ) یک بازیگر پورنوگرافی اهل ژاپن است.
مگان گبیا
مگان گبیا (Megan Gebbia؛ زادهٔ October 8, 1972) سرمربی، و بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
طلاق بائن
طلاق بائن به طلاقی گفته می‌شود که برای مرد که حق طلاق با او بوده است و پس از ثبت طلاق حق رجوع نباشد به عبارت دیگر پس از ثبت طلاق بائن امکان رجوع برای مرد وجود ندارد. (ماده ۱۱۴۴ قانون مدنی) بائن در لغت به معنی جدا شونده است. در مثنوی معنوی آمده است:
حالت‌هایی که طلاق بائن است
چنانچه در خلع و مبارات زن در زمان عده نسبت به عوض خود رجوع کند یا اصطلاحا رجوع به مابذل کند،طلاق بائن تبدیل به طلاق رجعی خواهد شد و مرد حق رجوع به زن را دارد و در این صورت زن مستحق مالی است که بخشیده و می تواند طلب مهریه کند.
طلاق هایی که زن بر اساس عسر و حرج نیز درخواست می کند به غیر از طلاق از شخص غائب مفقود الاثر که رجعی است در بقیه موارد بائن به حساب می آید.
جنسیس ۲.۰
جنسیس ۲٫۰ (Genesis 2.0) یک فیلم در ژانر مستند به کارگردانی کریستین فرای است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
بادالپارا
بادالپارا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
الدو ائورگی
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
باکول
خصوصیات
باکول ۳٬۹۴۹ نفر جمعیت دارد.
والریا کلاینر
والریا کلاینر (Valeria Kleiner؛ زادهٔ March 27, 1991) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان فرایبورگ، باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال زنان آینتراخت فرانکفورت، و باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany women's national under-17 football team و Germany women's national under-20 football team بازی کرده‌است.
ندلک، کبک
ندلک بخشی در منطقه شهری تمیسکامنگ ناحیه آبیتیبی-تمیسکامنگ در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این بخش ۴۱۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۳۶۹٫۹ کیلومتر مربع است.
نجف‌آباد (نائین)
جمعیت
این روستا در دهستان بهارستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
واموش‌اوروسی
واموش‌اوروسی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در سابولچ-ساتمار-برگ واقع شده‌است. واموش‌اوروسی ۱۳٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۷ نفر جمعیت دارد.
مارلیس گیپسون
مارلیس گیپسون (Marlies Gipson؛ زادهٔ January 2, 1987) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آتلانتا دریم اشاره کرد.
چورتانووتسی
چورتانووتسی یک روستا در صربستان است که در Inđija Municipality واقع شده‌است. چورتانووتسی ۳۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوشتایده
اوشتایده یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در لونبورگ واقع شده‌است. اوشتایده ۹٬۹۷۵ نفر جمعیت دارد.
همه کابوی‌های خوب با پدرشان مشکل دارند
همه کابوی‌های خوب با پدرشان مشکل دارند نام یازدهمین قسمت مجموعه تلویزیونی لاست است.
نام
دلیل نامگذاری این قسمت، مشکلاتی بود که جک شفرد در گذشته با پدرش داشته‌است و کنایه از کابوی، جک است.
داستان
در این قسمت جک مشکلاتش را با پدرش یادش می‌آید که حتی در موردی حاضر شد حقیقت را بگوید تا اینکه پدرش را نجات دهد، در جزیره هم سعید جراح از دست زن فرانسوی روسو نجات می‌یابد، جک با ایتان (دزد کلیر) درگیر می‌شود و ایتان چارلی را در جنگل به‌دار می‌آویزد و جک و کیت چارلی را پیدا می‌کنند که با تنفس مصنوعی دوباره به زندگی بازمی‌گردد.
مگومی ماکیهارا
مگومی ماکیهارا (Megumi Makihara) یک بازیگر اهل ژاپن است.
او پر
او پِر ، ، یا خدمتکار تهاتری، یک فرد کمک کننده از یک کشور خارجی است که برای یک خانواده میزبان کار می‌کند و به‌عنوان بخشی از آن خانواده زندگی می‌کند. به‌طور معمول، او پرها بخشی از مسئولیت خانواده را در قبال نگهداری از کودکان و همچنین برخی از امور خانه‌داری بر عهده می‌گیرند و کمک‌هزینه‌ای پولی برای استفاده شخصی دریافت می‌کنند. ترتیبات مربوط به او پر مشمول محدودیت‌های دولتی است، که محدوده سنی را معمولاً از اواسط اواخر نوجوانی، تا اواسط اواخر دهه بیست سالگی مشخص می‌کنند. برخی از کشورها به‌طور صریح ترتیبات را به زنها محدود می‌کنند.
ترتیبات بین اروپا، جایی که منشأ این ایده بوده و آمریکای شمالی، متفاوت است. در اروپا، تنها قرار است که او پرها به صورت پاره وقت کار کنند و آنها همچنین اغلب به صورت پاره وقت و به‌طور کلی با تمرکز بر زبان کشور میزبان، به تحصیل نیز می‌پردازند. در ایالات متحده آنها ممکن است به صورت تمام وقت به نگهداری از کودکان بپردازند. در سال ۱۹۶۹، امضا شد و در سال ۱۹۷۱ لازم‌الاجرا شد. شرکت‌های او پر در ایالات متحده، پرداخت‌های غیرقابل استرداد قابل توجهی را به محض ورود او پر به کشور بدست می‌آورند. این قرارداد با وجود اعتماد بسیاری از خانواده‌ها به این برنامه، نگهداری از کودکان را تضمین نمی‌کند.
بر خلاف بسیاری از کمک کننده‌های داخلی دیگر، او پر بخشی از خانواده میزبان محسوب می‌شود و صرفاً مستخدم نیست. در بعضی از کشورها، او پر لباسی همسان می‌پوشد، اما به‌طور معمول او پر تنها از کد لباس خانواده میزبان پیروی می‌کند لباسی مناسب با شرح کار که به‌طور معمول شامل یک پیش‌بند محافظ می‌شود، را می‌پوشند.
کمیتک
کمیتک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است. زبان مردم روستای کمیتک زبان ترکی و لری بختیاری می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان کاوه آهنگر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۶ نفر (۱۸۶خانوار) بوده‌است.
فرانچسکو فینوکیو
فرانچسکو فینوکیو (Francesco Finocchio؛ زادهٔ April 30, 1992) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تراپانی، باشگاه فوتبال گوریتسا، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال کرمونزه، و باشگاه فوتبال پیزا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا و زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
گوکی شیچیدو
گوکی شیچیدو (五畿七道)، کینای شیچیدو به معنای منطقه مرکزی و هفت منطقه دور از پایتخت (یا جاده)، نام تقسیمات کشوری در ژاپن در طی دوره آسوکا تا دوره موروماچی بود. هر چند از نظر ادامه و قرار گرفتن به عنوان یک واحد اداری پس از این دوره معنای خود را از دست داد ولی از نظر موجودیت به عنوان یک واحد جغرافیایی تا قرن نوزدهم اهمیت خود را حفظ کرد. گوکی شیچیدو شامل پنج ولایت در کینای یا نواحی اطراف پایتخت قدیم ژاپن و هفت منطقه دور از پایتخت بود همچنین هفت جاده اصلی که ارتباط این نواحی را با پایتخت برقرار می‌کرد نیز به همین نام بود. هنگامی که هوکایدو پس از شکست جمهوری ازو در سال ۱۸۶۹ به عنوان یک استان به ژاپن ملحق شد، این سیستم به‌طور خلاصه به نام به گوکی هاچیدو (五 畿 八道 Gokihachidō)، (منطقه مرکزی و هشت منطقه) تبدیل شد. این سیستم تا زمان لغو سیستم هان در سال ۱۸۷۱ م. برقرار بود.
کینای یا گوکی
کینای عبارت بود از ۵ ولایت شامل ولایتی که پایتخت امپراتوری (ابتدا «هیجو-کیو» در نارا (ژاپن))، سپس هی‌آن-کیو در کیوتو در آن قرار داشت و ولایت‌های اطراف پایتخت بود. این پنج ولایت عبارتند از:
هفت منطقه دور از پایتخت و همچنین هفت جاده همنام
هفت جاده «دُو dō»، هفت مناطق اداری در تقسیمات قدیم کشوری ژاپن است. همچنین با همین نام هفت جاده وجود داشتند که از جهات مختلف از منطقه کینای (اطراف پایتخت) فاصله داشتند. این هفت جاده پایتخت امپراتوری را بامراکز این هفت منطقه اداری اتصال می‌دادند. هفت جاده «دُو dō» عبارتند بودند از:
علی بوریان
علی بوریان فارغ‌التحصیل بازیگری دانشگاه هنرهای زیبا و دوره عالی سینما از دانشکده فیلمسازی باغ فردوس، مدیر عامل و مدیر مسئول مؤسسه فرهنگی، هنریِ " نمای نزدیک نگاه برتر " با شماره ثبت ۳۶۳۰۰ و پروانه فعالیت ۵۷۲۸ و مدیر مسئول آموزشگاه سینمایی نمای نزدیک با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به شماره ۳۰۷۱/۱۵۳ و عضو انجمن دانش آموختگان سینما، تئاتر، تلویزیون.
تئاتر
شروع فعالیت نمایشی وی از مقطع راهنمایی و دبیرستان شکل گرفت و به صورت حرفه‌ای از سال ۱۳۶۲ در شهر تبریز آغاز شد با نمایشنامه‌های: سالن سنگلج و همچنین در جشنواره منطقه ای یزد اجرا رفت. جشنواره دانشجویی.
بریاکینوماب
بریاکینوماب (Briakinumab)نوعی آنتی‌بادی مونوکلونال انسانی است که با هدف درمان آرتریت روماتوئید, بیماری التهابی روده و ام‌اس تولید شده است. این دارو, اینترلوکین 12 را هدف قرار می‌دهد.
این دارو در حال حاضر مراحل کارآزمایی بالینی را می‌گذراند.
هرچه می‌خواهد باشد
هرچه می‌خواهد باشد نام دوازدهمین قسمت مجموعه تلویزیونی لاست است.
نام
دلیل نامگذاری این قسمت پیدا کردن کیف از هواپیما توسط کیت و ساویر است که و اینکه آن‌ها سعی می‌کنند آن را باز کنند «هرچه می‌خواهد باشد».
داستان
در این قسمت کیت و ساویر به شنا در دریاچه‌ای می‌پردازند و کیفی پر از اسلحه پیدا می‌کنند، همچنین کیت گذشته‌اش و دزدی‌ها و کارهای ناشایسته‌ای را که انجام می‌داده است به خاطر می‌آورد.
سان‌ایندو
سان‌ایندو شامل ۸ ولایت زیر بود.
مؤسسه ساندنس
مؤسسه ساندنس (Sundance Institute) یک سازمان غیرانتفاعی است که توسط رابرت ردفورد تأسیس شده و متعهد به رشد هنرمندان مستقل است. این موسسه با برنامه‌های خود است که فیلمسازان مستقل، هنرمندان تئاتر و آهنگسازان را از سراسر جهان کشف و پشتیبانی کند.
این موسسه در پارک سیتی، یوتا لس آنجلس و نیویورک واقع شده‌است.
برنامه‌های موسسه ساندنس شامل جشنواره فیلم ساندنس، یک جشنواره قابل توجه و قابل تحسین فیلم در ایالات متحده است که به عنوان سکویی برای فیلمسازان مستقل، داستان نویسان و آهنگسازان فعالیت می‌کند.
پیمایش آلوبیره
پیمایش آلوبیره (Alcubierre drive) یک نظریه تاب‌پیمایی است که طبق آن یک فضاپیما می‌تواند با انقباض فضای جلوی خود و انبساط فضای پشت آن، به سفری سریعتر از نور دست یابد البته با فرض اینکه بتوان یک میدان چگالی انرژی کمتر از خلاء (یعنی جرم منفی) ایجاد کرد. پیمایش آلوبیره توسط فیزیکدان نظری میگل آلوبیره در سال ۱۹۹۴ بر اساس حل معادلات میدان انیشتین مطرح شد. از آنجایی که این راه حل‌ها تانسور متریک هستند، پیمایش آلوبیره به عنوان متریک آلوبیره نیز شناخته می‌شود.
اجسام نمی‌توانند در فضازمان عادی به اندازه سرعت نور شتاب بگیرند؛ در عوض، پیمایش آلوبیره فضای اطراف یک جسم را جابه‌جا می‌کند تا جسم سریع‌تر از نور در فضای معمولی بدون نقض قوانین فیزیکی به مقصد برسد.
اگرچه متریک ارائه شده توسط آلوبیره با معادلات میدان انیشتین سازگار است، اما ساخت چنین پیمایشی لزوماً امکان‌پذیر نیست. سازوکار پیشنهادی پیمایش آلوبیره دلالت بر استفاده از چگالی انرژی منفی و در نتیجه نیازمند ماده بیگانه (Exotic Matter) یا دستکاری انرژی تاریک دارد. اگر ماده بیگانه با خواص درست وجود نداشته باشد، امکان ساخت چنین پیمایشی وجود ندارد. با این حال، آلوبیره در پایان مقاله اصلی خود (به دنبال استدلالی که توسط فیزیکدانان در تجزیه و تحلیل کرمچاله‌های قابل عبور ایجاد شد) استدلال کرد که خلاء کازیمیر بین صفحات موازی می‌تواند نیاز انرژی منفی را برای پیمایش آلوبیره را برآورده کند.
مسئله دیگر این است که، اگرچه متریک آلوبیره با معادلات اینشتین سازگار است، اما نسبیت عام با مکانیک کوانتومی جمعیت پیدا نمی‌کند. برخی از فیزیکدانان استدلال‌هایی ارائه کرده‌اند که بیان‌کننده این است که نظریه گرانش کوانتومی (که هر دو نظریه را در بر می‌گیرد) راه حل‌هایی را در نسبیت عام که امکان سفر در زمان به عقب را فراهم می‌کنند را حذف می‌کند (به حدس حفاظت گاهشماری مراجعه کنید) و بنابراین پیمایش آلوبیره را نامعتبر می‌کند.
واموش‌اوی‌فالو
واموش‌اوی‌فالو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه شاروش‌پاتاک واقع شده‌است.
ربکا گاردنر
ربکا گاردنر (Rebekah Gardner؛ زادهٔ July 9, 1990) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
الدو تارلائو
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
دویپ چار
دویپ چار یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
باوو-این-فورنس
باوو-این-فورنس (به انگلیسی: Barrow-in-Furness) یک منطقهٔ مسکونی در انگلستان است که در شمال غربی انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
باوو-این-فورنس ۵۶٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
یوها لیویسکا
یوها لیویسکا (Juha Leiviskä؛ زادهٔ March 17, 1936) معمار، و طراح اهل فنلاند است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال شاهزاده یوجین شده‌است.
ویکی واچی، فلوریدا
ویکی واچی شهری در شهرستان هرناندو ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۶۶ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۲٫۷ کیلومتر مربع است.
موتوکو ساساکی
موتوکو ساساکی (Motoko Sasaki؛ زاده February 15, 1967 ) بازیگر و رقصنده اهل ژاپن است.
تورلاک، کالیفرنیا
تاریخچه
تا ۱۹۳۰، آشوری‌ها، ۲۰٪ از جمعیت تورلاک را تشکیل می‌دادند که بیشتر در بخش زراعت فعال بودند. آنها چنان بخش شایان توجهی از جمعیت را تشکیل می‌دادند که حتی به بخشی از جنوب شهر ارومیه کوچک که از آنجا آمده بودند گفته می‌شد. این شهر از مراکز مهم جامعهٔ آشوری در آمریکاست، که از دهه ۱۹۱۰ وارد آن شدند. پس از نزاع سیاسی در عراق و انقلاب اسلامی در ایران ورود آشوریان به آن افزایش یافت.
چوودین
چوودین یک روستا در صربستان است که در پتروواتس نا ملاوی واقع شده‌است.
دلی به‌دست آر
دلی به‌دست آر نام سیزدهمین قسمت مجموعه تلویزیونی لاست (گمشده) است.
داستان
در این قسمت شانون با سعید جراح رابطهٔ احساسی برقرار می‌کند و بون از آنجا که این خواهر و برادر در گذشته با هم ارتباطاتی داشته‌اند و به هم وابسته بودند ناراحت می‌شود و گذشته را به خاطر می‌آورد، که البته در آخر متقاعد می‌شود که شانون انسانی مستقل و آزاد است.
اوشتراخ
اوشتراخ یک شهر در آلمان است که در Sigmaringen واقع شده‌است. اوشتراخ ۶٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد.
کالونا، آیووا
کالونا شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۶۳ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
سرا هاگن
سرا هاگن (Sarah Hagen؛ زادهٔ November 18, 1989) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اورلندو پراید، باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ، و اف سی کانزاس سیتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال زنان ایالات متحده آمریکا و زنان ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
مندرجان
مندرجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کاوه آهنگر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷۴ نفر (۲۳۲خانوار) بوده‌است.
جان لنکستر، نخستین دوک بدفورد
جان لنکستر، نخستین دوک بدفورد (John of Lancaster, 1st Duke of Bedford; June 20, 1389 – 1389:6:20, September 14, 1435) یک نجیب‌زاده، سرباز و دولتمرد اهل پادشاهی انگلستان بود.
او یک شاهزاده از خاندان لنکستر، سومین پسر باقی مانده پادشاه هنری چهارم انگلستان (سلطنت ۱۳۱۳–۱۴۱۳)، برادر شاه هنری پنجم (انگلستان) (ص ۱۴۱۳–۲۲) و عموی شاه هنری ششم انگلستان) (ص ۱۴۲۲–۶۱) بود.
جنگ میلاگرو بنفیلد
جنگ میلاگرو بنفیلد (The Milagro Beanfield War) فیلمی کمدی-درام به کارگردانی رابرت ردفورد محصول سال ۱۹۸۸ آمریکا است.
وانچود
وانچود یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه برتیواوی‌فالو واقع شده‌است. وانچود ۳۴٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۲۳ نفر جمعیت دارد.
پوی‌لو
پوی‌لو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سناریو (ابهام‌زدایی)
سناریو به این موردها می‌تواند اشاره داشته‌باشد:
خوان بنلوچ آی ویوو
خوان بنلوچ آی ویوو (Juan Benlloch i Vivó؛ December 29, 1864 – February 14, 1926) کشیش و کاردینال اسپانیایی کلیسای کاتولیک بود که از سال ۱۹۱۹ تا زمان مرگ به عنوان اسقف اعظم بورگوس خدمت کرد.
لاتولیپ-ا-گابوری، کبک
لاتولیپ-ا-گابوری شهرستانی در منطقه شهری تمیسکامنگ ناحیه آبیتیبی-تمیسکامنگ در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرستان ۳۲۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۹۸٫۳۸ کیلومتر مربع است.
الدو دیزی
الدو دیزی (Aldo Dezi؛ زادهٔ June 27, 1939) ورزشکار اهل ایتالیا است.
تاستین، کالیفرنیا
تاستین شهری در شهرستان اورنج، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۵۵۴۰ نفر جمعیت داشته است.
فرانچسکو کاپلی
فرانچسکو کاپلی (Francesco Cappelli؛ زادهٔ September 17, 1943) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم و باشگاه فوتبال ونتزیا اشاره کرد.
موتور قطب‌چاکدار سنکرون
موتورهای سنکرون قطب‌چاکدار ، یک دسته‌ای از موتورهای AC هستند.
آنها مانند یک موتور القایی قطب‌چاکدار، از سیم‌پیچ‌های میدانی با سیم‌پیچ‌های سایه‌زنی اضافی مس استفاده می‌کنند (شکل را ببینید) برای تولید یک میدان مغناطیسی با چرخش ضعیف. اما برخلاف موتور القایی قطب‌چاکدار (که از یک روتور قفس سنجابی استفاده می‌کند)، نسخه سنکرون این موتور از یک روتور مغناطیسی استفاده می‌کند. این روتور همزمان با چرخش مغناطیسی در حال چرخش می‌چرخد: اگر روتور شروع به عقب افتادن از میدان چرخشی کند، گشتاور راه‌انداز افزایش می‌یابد و روتور کمی سرعت می‌یابد تا جایی که موقعیت روتور در میدان چرخشی باشد نقطه‌ای که گشتاور می‌کشد. به همین ترتیب، اگر چرخش میدان کند شود، روتور نسبت به میدان پیش می‌افتد، گشتاور کاهش می‌یابد یا حتی منفی می‌شود، سرعت روتور را کُند می‌کند تا این که دوباره به یک موقعیت نسبت به میدان که گشتاور می‌کشد، برسد.
اوشتراموندرا
اوشتراموندرا یک شهر در آلمان است که در زومردا واقع شده‌است. اوشتراموندرا ۵۸۱ نفر جمعیت دارد.
گاستون ثرون
گاستون اخموند ثرون (Gaston Egmond Thorn؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۲۸ – درگذشته ۲۶ اوت ۲۰۰۷) یک سیاست‌مدار اهل لوکزامبورگ بود. وی هفتمین رئیس کمیسیون اروپا و بیستمین نخست‌وزیر لوکزامبورگ بود.
ماکیان اوبی۲–۸ای
ماکیان اوبی۲ -۸ای یک ستاره است که در صورت فلکی ماکیان قرار دارد.
MAP4K2
پروتئین کیناز کیناز کیناز کیناز ۲ فعال‌شونده توسط میتوژن (Mitogen-activated protein kinase kinase kinase kinase 2) یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «MAP3K10» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین با RAB8A و TRAF2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
ریما و رایلی پیه‌تیله
ریما و رایلی پیه‌تیله (زاده ۲۵ اوت ۱۹۲۳ – درگذشته ۲۶ اوت ۱۹۹۳) یک معمار و نظریه‌پرداز فنلاندی بود. او بیشتر کارهای خود را با همسرش رایلی پیه‌تیله (۱۵ اوت ۱۹۲۶–۱۶ مه ۲۰۲۱) انجام داد. پس از سال ۱۹۶۳ تمام آثار آنها به‌طور رسمی ریما و رایلی پیه‌تیله نام گرفت.
ریما پیه‌تیله از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹ استاد معماری در دانشگاه اولو بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال شاهزاده یوجین شده‌است.
شرکت بیمه ملی آمریکا
شرکت بیمه ملی آمریکا (به اختصار: ANICO) یک ابرشرکت مهم در زمینه بیمه است که مقر آن در گالوستون، تگزاس قرار دارد. این شرکت و شرکت‌های تابعه آن در هر پنجاه ایالت آمریکا و همچنین پورتوریکو فعالیت دارند. بیمه ملی آمریکا در سال ۱۹۰۵ توسط ویلیام لوئیس مودی در گالوستون تاسیس شد. امروزه شرکت مجموعه‌ای گسترده از محصولات و خدمات بیمه شامل بیمه‌های زندگی، سال‌واره، بیمه درمانی، بیمه اموال و تلفات، بیمه‌های اعتباری و خدمات بازنشستگی ارائه می‌دهد. این شرکت از نوع شرکت سهامی عام است که بیشتر سهام آن در اختیار خانواده مودی قرار دارد.
مایو آسادا
مایو آسادا (Mayu Asada؛ زاده June 26, 1975 ) بازیگر اهل ژاپن است.
انت شوک
انت شوک (Anett Schuck؛ زادهٔ April 11, 1970) قایقران کایاک اهل آلمان بود.
لولا وان واخینن
لولا وان واخینن (Lola Van Wagenen؛ زادهٔ December 1938 (age 85)) تاریخ‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. او همسر سابق بازیگر و کارگردان بنام سینما رابرت ردفورد است و از او صاحب ۴ فرزند می‌باشد.
ژوزلینا رودریگز
ژوزلینا رودریگز (Jeoselyna Rodríguez؛ زادهٔ December 9, 1991) بازیکن والیبال اهل جمهوری دومینیکن است.
تسرتساواتس
تسرتساواتس یک روستا در صربستان است که در Leskovac واقع شده‌است. تسرتساواتس ۱۴۱ نفر جمعیت دارد.
سولیکو
گروه سولیکو، هلدینگ ایرانی است، که با محوریت در حوزه صنعت غذا فعالیت می‌نماید.
تاریخچه
اولین فعالیت گروه سولیکو در سال ۱۹۷۳ توسط غلامعلی سلیمانی با راه اندازی یک تولیدی همبرگر آغاز شد. سولیکو در حال حاضر به‌عنوان بزرگترین گروه صنایع غذایی و خدماتی خصوصی در ایران و یکی از برترین گروه‌های صنعتی و تولیدی و خدماتی در خاورمیانه شناخته می‌شود.
مرکز و مشارکت
گروه سولیکو دارای بیش از 40 دفتر تجاری در کشورهای مختلف ازجمله عراق، امارات متحده عربی، آمریکا، آلمان، انگلستان و روسیه است. این دفاتر وظیفه مهم صادرات و همچنین تأمین بخشی از زنجیره تولید محصولات را به عهده دارند. دفتر مرکزی این شرکت در برج‌های بیزینس سنتر جمیر شهر دبی قرار دارد. سولیکو در کشورهای مستقل همسود و منا برنامه‌های و راهبردهای تجاری و اقتصادی پیاده کرده‌است.