cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جریان قناری
این جریان مرزی شرقی در جنوب از جریان اقیانوس اطلس شمالی شاخه می‌گیرد و در جنوب غربی تقریباً تا سنگال جریان دارد که به سمت غرب می‌چرخد و سپس به جریان استوایی آتلانتیک شمالی می‌پیوندد. این جریان به نام جزایر قناری نام گذاری شده‌است.
مجمع الجزایر قناری تا حدی جلوی این جریانات است(Gyory، ۲۰۰۷).
این جریان گسترده و آهسته در حال حرکت تصور می‌شود که در اوایل ناوبری و حل و فصل فنیقی در امتداد سواحل غرب مراکش مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است. ققنوسان باستان نه تنها از شیلات‌های متعدد در این منطقه فعلی بهره‌برداری می‌کردند، بلکه کارخانه ای را نیز در Iles Purpuraires خارج از روز Essaouira برای استخراج یک رنگ بنفش تیریان از گونه‌های دریایی گاستروپود دریایی ایجاد کردند.
بالا آمدن
بزرگ شدن صعود بین ۲۳ و ۲۵ درجه طول عرض جغرافیایی شمالی رخ می‌دهد (Canary جریان، ۲۰۰۲). روند صعود در کل سال در Cap Blanc (Ras Nouadhibou) و به سمت شمال رخ می‌دهد. به دلیل مهاجرت به سمت شمال از مناطق آزور در طول تابستان، که مسئولیت رانندگی بادهای استوایی را بر عهده دارد، کوهستانی در جنوب از Cap Blanc محدود است. میناس و همکاران(۱۹۸۲) نشان داد که در عرض جغرافیایی Cap Blanc، جبهه ای وجود دارد که آب مرکزی آتلانتیک شمالی (NACW) و آب مرکزی آتلانتیک جنوبی (SACW) را از هم جدا می‌کند. SACW، در جنوب Cap Blanc، از مواد مغذی غنی تر از NACW است. یک جریان متضاد زیرسطحی Poleward مسئول آوردن SACW به منطقه Cap Blanc و در نتیجه تولید اولیه حداکثر است. تولید اولیه به شمال با در دسترس بودن مواد مغذی در NACW محدود است. تولید اولیه در جنوب Cap Blanc با وقوع حوادث صعودی محدود است.
رونق و تولید اولیه
هانتسمن و باربر (۱۹۷۷) فرض کردند که بهره‌وری بالا ناشی از وقایع متناوب صعودی و دوره‌های نسبتاً آرام است. بالا آمدن برای رسیدن مواد مغذی به سطح زمین ضروری است، اما اگر این رویداد برای مدت طولانی پایدار باشد، سخت است که فیتوپلانکتون در ناحیه سرخوشی بماند. دوره‌های آرام امکان ایجاد طبقه‌بندی را فراهم می‌کند، به این معنی که فیتوپلانکتون می‌تواند در حالی که در لایه مختلط کم عمق نگه داشته می‌شود رشد و تکثیر یابد. به عبارت دیگر، شکوفه کوچک بهاری در هر دوره آرام وجود دارد (Mann & Lazier، ۱۹۹۶).
سنت‌اواس
سِنت او اِس یک توزیع لینوکس مبتنی بر ردهت انترپرایز لینوکس است که از طرف جامعهٔ کاربری حمایت و توسعه پیدا می‌کند. توسعه سنت‌اواس در دسامبر ۲۰۲۱ توسط شرکت ردهت خاتمه یافت. بنیان‌گذار سنت‌اواس، توزیع راکی لینوکس را به عنوان جایگزین اصلی سنت‌اواس ایجاد کرد. درحالی که توزیع در پایان سال ۲۰۲۱ متوقف شد، اما توسعه CentOS Stream ادامه دارد.
جریان قناری
بالا آمدن و زئوپلانکتون
رونق و تولید اولیه از شروع باد شدید در طی چند روز پیروی می‌کنند (Mann & Lazier، ۱۹۹۶). زئوپلانکتون، مانند کپسودها، برای پاسخ به فراوانی مواد غذایی موجود بیشتر طول می‌کشد، زیرا آنها بیش از روزها دارای چرخه زندگی هستند. زئوپلانکتون در جریان قناری در اوج پاییز به تراکم اوج خود می‌رسد که از شدت طغیان کاسته می‌شود. کاهش در روند رشد به زئوپلانکتون اجازه می‌دهد تا بیش از قفسه ای که عرضه مواد غذایی آنها وجود دارد، بماند. با توجه به پاسخ سریع فیتوپلانکتون به مواد مغذی آگاه، زئوپلانکتون به ندرت از نظر غذایی محدود است.
سنت‌اواس
بر اساس بررسی وبگاه web technology surveys در سال ۲۰۱۱ سنت‌اواس با بیش از ۳۰ ٪ سرورهای لینوکس در رتبه اول بیشترین لینوکس استفاده شده برای وبگاه‌ها قرار گرفت، این بررسی در سال ۲۰۱۲ میلادی سنت‌اواس را با سقوطی یک درصدی و فاصله ناچیزی قبل از توزیع دبیان در مقام دومین توزیع محبوب برای سرورهای وب قرار می‌دهد.
نامگذاری نسخه‌های مختلف توزیع‌های CentOS
شماره نسخه‌های توزیع‌های لینوکس CentOS پیش از انتشار توزیع ۷٫۰ از دو قسمت تشکیل می‌شود که یک بخش به شمارهٔ اصلی نسخهٔ توزیع و بخش دیگر به شمارهٔ جزئی نسخهٔ آن توزیع اشاره می‌کند که که متناظر با نسخه اصلی و مجموعه ای از به روز رسانی‌های توزیع لینوکسی Red Hat Enterprise می‌باشد. به عنوان مثال CentOS 6.5 بر اساس بسته‌های منبع RHEL 6 update 5 که با عنوان RHEL version 6.5 نیز شناخته می‌شود، ساخته شده‌است و اصطلاحاً گفته می‌شود که «انتشار نقطه ای» RHEL 6 است.
جریان قناری
رو به رشد و ماهی
چهار نوع ماهی ۷۵ درصد کل صید ماهی را در منطقه Cap Blanc تشکیل می‌دهد (Mann & Lazier، 1996). Clupeids (Sardina به pilchardus از ساردین، و aurita Sardinella) فراوان‌ترین بود. اسلحه‌های S. در آبهای شمالی سردتر تسلط دارند در حالی که S. aurita در آبهای جنوبی گرمتر شیوع دارد. بعد از آن، فراوان‌ترین جک ماهی خال مخالی (Trachurus spp.) و Redfish (Sparidae) بودند. Ansa-Emmin (1982) دریافت که در سال ۱۹۷۴، کل فرود ماهی‌ها به ۲٫۶۸ میلیون تن رسید. نزدیک به ۱ میلیون تن کلوپیده با ۶۷/۶۷ میلیون ساردین وجود داشت.
سنت‌اواس
نامگذاری نسخه‌های مختلف توزیع‌های CentOS
با انتشار نسخهٔ ۷٫۰ به شماره نسخهٔ توزیع‌های CentOs بخش سومی نیز افزوده شد که نشان دهندهٔ سال و ماه انتشار کد منبع ی است که توزیع بر اساس آن ساخته شده‌است. به عنوان مثال، نسخه شماره ۷٫۰–۱۴۰۶ در عین اینکه تناظر این نسخه CentOS را به مجموعه بروزرسانی صفرم از توزیع RHEL 7 نشان می‌دهد، در همان حال عدد "۱۴۰۶" نشان می‌دهد که کد منبع این نسخه بر اساس آنچه از ماه ژوئن ۲۰۱۴ ارائه شده، بناشده است. استفاده از برچسب ماه و سال این امکان را به مخازن جدید و ناشران ابری می‌دهد که تصاویر نصبی (ایمیج‌های) این توزیع‌ها را بر اساس تاریخ انتشار ارائه دهند (به عنوان مثال از تاریخ ژوئیه ۲۰۱۴) و در همان حال ارتباط آن را با نسخهٔ آزمایشی مربوط حفظ کنند.
جریان قناری
بازیافت مواد مغذی
فیتوپلانکتون در ناحیه قفسه با دو سرنوشت روبه‌رو است: آنها به پایین فرومی‌روند یا توسط زئوپلانکتون مصرف می‌شوند. اگر در پایین حل شوند، فیتوپلانکتون در هنگام تجزیه آمونیاک آمونیاک را آزاد می‌کند، که نیتروژن را به آب‌ها بازمی‌گرداند. در نتیجه، بقایای فیتوپلانکتون می‌تواند توسط بنتیک مصرف شودساکنان، که همچنین آمونیاک را دفع می‌کنند. در صورت مصرف زئوپلانکتون، نیتروژن حاصل از فیتوپلانکتون از طریق آمونیاک دفع شده یا گلوله‌های مدفوع، که در پایین حل می‌شوند به محیط بازگردانده می‌شود. صرف نظر از مکانیسم، بخش بزرگی از نیتروژن فیتوپلانکتون در لایه زیرین ساحلی ستون آب آزاد می‌شود (Mann & Lazier، ۱۹۹۶). این آب بعداً از آن خوشحال می‌شود و می‌تواند تولید اولیه اولیه را تحریک کند. باربر و اسمیت (۱۹۸۱) تخمین می‌زنند که در قفسه Cap Blanc، بازتولید شده ازت از ۷۲ درصد کل نیتروژن را تشکیل می‌دهد.
سنت‌اواس
نامگذاری نسخه‌های مختلف توزیع‌های CentOS
از نیمه سال ۲۰۰۶ و همزمان با انتشار RHEL 4.4 که پیش از این با نام Red Hat Enterprise Linux 4.0 update 4 خوانده می‌شد، شرکت Red Hat نیز شیوهٔ نامگذاری نسخه‌های انتشاری خود را مشابه آنچه توسط توزیع CentOS نامگذاری می‌شد، تغییر داد (به عنوان مثال RHEL 4.5 یا RHEL 6.5)
انتشارات CentOS
در ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۱۹ نسخه 8 CentOS به‌صورت رسمی منتشر شد.
کاخ طوپقاپو
نام
نام کاخ سرای جدید عامره (به عثمانی: سرای جدید عامره، کاخ جدید امپراطوری) تا قرن هجدهم بود. کاخ در زمان محمود اول نام فعلی خود را دریافت کرد. هنگامی که سرای ساحلی توپکاپوسو، کاخی ساحلی بود که در آتش‌سوزی ویران شد و نام آن به کاخ تغییر یافت. در ترکی، نام فعلی کاخ توپکاپی، به معنی دروازه توپ است.
حرمسرا
حرمسرا ی همایون (Harem-i Hümayûn) یکی از بخشهای آپارتمانهای خصوصی سلطان را اشغال کرد. حرمسرا بیش از ۴۰۰ اتاق داشت. حرمسرا خانه مادر سلطان، والیده سلطان، همسران صیغه ای و همسران سلطان و بقیه خانواده اش، از جمله فرزندان و خادمان آنها بود. حرمسرا از مجموعه ای از ساختمانها و سازه‌ها تشکیل شده‌است که از طریق راهروها و حیاط‌ها به هم متصل می‌شوند. هر تیم خدماتی و گروه سلسله مراتبی که در حرمسرا زندگی می‌کردند که دارای فضایی شخصی بود که در اطراف آن حیاط جمع بوده‌است. تعداد اتاقها که احتمالاً بیش از ۱۰۰ اتاق بوده کهتعداد دقیق آنها مشخص نشده‌است. فقط تعداد کمی از آنها برای عموم آزاد است.
ورودی اصلی حرمسرا
ورودی اصلی (Cümle Kapisi) حرمسرای محل زندگی خانواده و همسران صیغه ای سلطان را از حیاط خواجه‌ها جدا می‌کند. درب به پست نگهبانی (Nöbet Yeri) که سه بخش اصلی حرمسرا به آن متصل شده‌است، منتهی می‌شود. در سمت چپ پست نگهبان از طریق راهروی همسران صیغه ای به قسمت مخصوص همسران صیغه ای (Kadınefendiler Taşlığı) منتهی می‌شود.
جاده طلایی
جاده طلایی (Altınyol) یک گذرگاه باریک است که محور حرم را تشکیل می‌دهد، قدمت آن از قرن ۱۵ است. این مکان بین حیاط Harem Eunuch (Harem Ağaları Taşlığı) و اتاق خصوصی (Has Oda) واقع شده‌است. سلطان از این گذرگاه برای عبور به حرم، اتاق محرمانه و تخت هومایونی، تراس شاهنشاهی استفاده کرد. حیاط مادر ملکه (Valide Sultan Taşlığı ')، حیاط رئیس همسر سلطان (Baş Haseki)، آپارتمان‌های شاهزادگان (Şehzadegân Daireleri) و آپارتمان‌های سلطان‌ها (Sultanların Daireleri) به این مکان باز است. دیوارهای گذرگاه با رنگ سفید ساده نقاشی شده‌است. اعتقاد بر این است که صفت «طلایی» به این خاطر به این مکان داده شده‌است که در روزهای جشن سلطان‌ها، سکه‌های طلا برای همسران صیغه ای پرتاب می‌شده. اگرچه برخی از محققان در این مورد اختلاف دارند.
سینما قیام
سینما قیام (نام پیشین: سینما سینه‌موند) از سینماهای تهران بود. این سینما در سال ۱۳۴۵، توسط شرکت سهامی «پارامونت» و همزمان با سینما پارامونت تأسیس شد. این سینما دارای یک سالن با ظرفیت ۴۰۰ نفر و درجه ارزش‌گذاری ممتاز بود. این سینما خاص نمایش فیلم‌های کودک بود.
این سینما که در تقاطع خیابان طالقانی و خیابان ولیعصر قرار داشت در حال حاضر به تماشاخانه تهران تغییر کاربری داده است.
الکساندر خووستنکو-خوستوف
الکساندر خووستنکو-خوستوف (Олександр Веніамінович Хвостенко-Хвостов؛ April 4, 1895 – 1895:04:04, February 16, 1967) نقاش اهل امپراتوری روسیه بود.
قرناق
قرناق، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تمران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۷ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.
آندره زیمرمان
آندره زیمرمان (André Zimmermann؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
سیارک ۱۴۵۸۹
سیارک ۱۴۵۸۹ چهارده هزار و پانصد و هشتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۹ است.
شهرستان هنری، میزوری
شهرستان هنری، میزوری (به انگلیسی: Henry County, Missouri) یک شهرستان در ایالات متحده آمریکا است که در میزوری واقع شده‌است.
روئون تونگیک
روئون تونگیک (Ruon Tongyik؛ زادهٔ December 28, 1996) بازیکن فوتبال سودانی‌تبار اهل استرالیا است که در پست مدافع بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد و باشگاه فوتبال مس کرمان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا و استرالیا بازی کرده‌است.
شویلر ویلر
شویلر ویلر (Schuyler Wheeler؛ زاده May 17, 1860 درگذشته April 20, 1923) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اپالریستت
اپالریستت با فرمول شیمیایی C۱۵H۱۳NO۳S۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۵۸۴۸۲۲ است. که جرم مولی آن ۳۱۹٫۴۰۱ g/mol می‌باشد.
اتاق بخار (فیلم)
اتاق بخار (Boiler Room) فیلمی در ژانر جنایی و درام به کارگردانی بن یانگر است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد.
آدری لونگ
آدری لونگ (Audrey Long؛ زادهٔ April 12, 1922 - درگذشته September 19, 2014) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
ایوان ورونا
ایوان ورونا (Ива́н Ива́нович Вро́на؛ 29 September 1887(۱۷) – ۵ ژانویه ۱۹۷۰) هنرمند اهل امپراتوری روسیه بود.
دیردری لاوجوی
دایردر لاوجوی (Deirdre Lovejoy؛ زادهٔ June 30, 1962) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
آب‌انبار دربریگ
آب‌انباردربریگ مربوط به دوره صفوی است و در آران و بیدگل، خیابان ۲۲ بهمن، محله درب ریگ، میدان دربریگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شاهدخت بئاتریس یورک
شاهدخت بئاتریس یورک (بئاتریس الیزابت مری؛ زاده ۸ اوت ۱۹۸۸) فرزند اول شاهزاده اندرو، دوک یورک و سارا، دوشس یورک است. او در لیست سلطنت بریتانیا وقلمروهای همسود نفر نهم و سومین شخص مونث است.
مشراگه (هندیجان)
جمعیت
این روستا در دهستان سورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۹ نفر (۱۵۰خانوار) بوده‌است.
پالس الکترومغناطیسی
بمب الکترومغناطیسی به دسته‌ای از سلاح‌های الکترومغناطیسی گفته می‌شود که با انفجار خود پالس بسیار بزرگی را در محیط منتشر می‌کنند که این پالسها با نفوذ به سیستم‌های الکترونیکی قادر به تخریب و نابودسازی عملکرد آن‌ها خواهند بود. تپ EMP به‌طور مستقیم تلفاتی به بار نمی‌آورد، اما قدرت آن به ایجاد پارازیت، اخلال یا صدمه زدن به وسایل الکترونیکی برمی‌گردد. به این معنا که شبکه‌های برق مختل شده، اتومبیل و هواپیماها قدرت خود را از دست می‌دهند و سیستم‌های کامپیوتری از کار خواهند افتاد.
روش کار
وقتی یک انفجار هسته‌ای در فضای بالای یک هدف رخ می‌دهد، سه نوع پالس الکترومغناطیسی E1 و E2 و E3 آزاد می‌کند. پالس E1 شامل اشعه‌های گاما است که با مولکول‌های هوا در تقریباً ۲۰ مایل بالای زمین برخورد می‌کنند، سپس الکترون‌ها فرو می‌ریزند که توسط میدان مغناطیسی طبیعی زمین به داخل کشیده می‌شوند. پالس E2 حاصل نوترون‌های فعالی است که درهر جهت شلیک می‌شوند و پالس E3 با توجه به اندازه خود توپ هسته‌ای رخ می‌دهد که بر میدان مغناطیسی زمین اثر می‌گذارد.
برخی جنبه‌های انفجارهای الکترومغناطیسی EMP هسته‌ای مشخص است. طبق گزارش‌های منتشر شده، هر یک از سه نوع مختلف پالس (E1 ،E2 و E3) به روش‌های مختلف، انواع مختلف سیستم‌های الکتریکی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. E1 آنتن‌های محلی، کابل‌های کوتاه، تجهیزات داخل ساختمان، مدارهای مجتمع، سنسورها، سیستم‌های ارتباطی، سیستم‌های حفاظتی و کامپیوترها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. E2 شبیه به حمله رعد و برق عمل می‌کند و بر دیگر خطوط رسانای عمودی، دکل‌های آنتن عمودی و هواپیمای دارای آنتن‌های سیم ردیابی اثر می‌گذارد و پالس E3 می‌تواند بر خطوط برق و خطوط ارتباطات طولانی مثل کابل‌های زیرآبی و زیرزمینی اثر بگذارد و خطوط برق تجاری و خطوط ثابت برق را مختل کند. به‌طور کلی، بیشترین آسیب از پالس E1 و E3 ناشی خواهد شد که باعث اختلال در فناوری امروزی می‌شود. پس از انفجار، ژنراتورها ممکن است بتوانند هنوز نیروی برق را تأمین کنند، اما در اکثر موارد، مردم دسترسی به برق نخواهند داشت.
منابع
تپ الکترومغناطیسی چیست
شهرستان بعبدا
شهرستان بعبدا (به عربی: قضاء بعبدا) یک سکونتگاه مسکونی در لبنان است که در استان جبل لبنان واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان بعبدا ۱۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
جسپر، ایندیانا
جسپر، ایندیانا (به انگلیسی: Jasper, Indiana) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۵٬۰۳۸ نفر است که در ایندیانا واقع شده‌است.
ده ملابزرگ
ده ملابزرگ، روستایی از توابع بخش چم خلف عیسی شهرستان هندیجان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۳۱ نفر (۲۱۸خانوار) بوده‌است.
آنژ لو استرات
آنژ لو استرات (Ange Le Strat; February 18, 1918 – 1918:2:18, December 8, 1999) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
توینان
طوینان، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهگیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۰ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
قلعه بردل
قلعه بردل مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اندیمشک، بخش الوار گرمسیری، دهستان مازو، روستای دشت لاله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرستان هنری، تنسی
شهرستان هنری، تنسی (به انگلیسی: Henry County, Tennessee) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تنسی واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان هنری ۱٬۵۳۷ کیلومترمربع مساحت دارد.
بانک فدرال رزرو شیکاگو
بانک فدرال رزرو شیکاگو یکی از ۱۲ شعبهٔ فدرال رزرو ایالات متحده آمریکا است و در شهر شیکاگو قرار دارد.
جاناتان دا سیلوا پریرا
جاناتان دا سیلوا پِرِیرا یا به اختصار جاناتان پریرا (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۸۹ در کرومبا، برزیل)، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم بازی می‌کند. او هم‌اکنون در عضویت باشگاه تراکتورسازی در لیگ برتر فوتبال ایران است.
وی در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ در تیم‌های ملی رده پایه برزیل، بازی کرده‌است. او همچنین سابقه بازی در لیگ اروپا، جام سودامریکانا و جام لیبرتادورس را در کارنامه دارد.
افتخارات
باشگاهی
دی‌بنزوسیکلوهپتن
دی‌بنزوسیکلوهپتن با فرمول شیمیایی C۱۵H۱۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۰۰۲۹ است. که جرم مولی آن ۱۹۴٫۲۷ g/mol می‌باشد.
پاراموتور
پاراموتور وسیله‌ای است متشکل از پاراگلایدر و موتور مخصوص جلو برنده که به صندلی خلبان نصب می‌گردد. پاراموتور یک نام عمومی برای بخش جلوبرنده یک پاراگلایدر است. متشکل از یک قاب وترکیبی از موتور، ملخ، اتصالات مناسب (با صندلی یکپارچه) و قفس می‌باشد. کنترل خلبان از طریق یک دستگیره کوچک که دردست خلبان قرار می‌گیرد (گاز دستی) صورت می‌گیرد.
این وسیله در گروه وسایل پروازی فوق سبک یا هواپیماهای فوق سبک قرار می‌گیرد و چون جزو ورزشهای هوایی محسوب می‌گردد نیاز به باند پرواز ویژه جهت فرود و برخاستن نیست.
انواع پاراموتور
موتورهای حرفه‌ای که مورد استفاده قرار می‌گیرند منحصراً دو زمانه از نوع احتراق داخلی کوچک، بین ۸۰cc و ۳۵۰cc، که سوخت آن بنزین مخلوط باروغن می‌باشد. این موتور جهت توان خروجی بالا و وزن سبک موتور که مورد علاقه استفاده کنندگان این وسیله است حدود ۳٫۷ لیتر سوخت در هر ساعت بسته به بازده پاراگلایدر، وزن موتور به علاوه خلبان و شرایط محیط مصرف می‌کند. موتورهای مدل ۴ زمانه والکتریکی وتوان‌های مختلف از کارخانه‌های مختلف در اختیار خلبانان هستند. اولین مدل برقی در سال ۲۰۰۶ مدت زمان کوتاهی از پرواز را ثبت کرد.
کشورهای سازنده
شرکت‌ها و کارخانه‌های زیادی در دنیا به ساخت آن اقدام کرده‌اند، اما آمریکا، ایتالیا، آلمان، جزو پیشکسوتان تولید موتورهای مختلف این وسیله پروازی هستند.
گواهینامه پرواز
بعد از گذراندن آموزش پاراگلایدر و مستقل شدن در پرواز و کسب مهارت لازم، شخص می‌تواند آموزش پاراموتور را آغاز نماید، دقت نمائید که تئوری و عملی پاراموتور کاملاً برخلاف تصور علاقه‌مندان این رشته با پاراگلایدر فرق دارد.
امنیت
دوره‌هایی را که نیاز دارید حتماً بگذرانید قبل از آنکه خودتان دست به ماجراجویی بزنید. اولین اشتباه شما در ورزشهای هوایی نظیر پاراموتور و پاراگلایدر می‌تواند آخرین تجربه زندگی تان باشد.
سیارک ۲۱۶۱۰
سیارک ۲۱۶۱۰ بیست و یک هزار و ششصد و دهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۰ مه ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۸.۶ است.
پیک راستان
پیک راستان نام سریال ایرانی به کارگردانی اکبر خواجویی، تهیه‌کنندگی حسن اکلیلی و محصول سال ۱۳۸۹–۱۳۹۰ است. نخستین قسمت این سریال ۱۶ قسمتی، اولین بار در روز ۱۳ شهریور ۱۳۹۰ از شبکه سه صدا و سیمای ایران پخش شد. این سریال در نوروز ۱۳۹۱ نیز بازپخش شد. پیک راستان، آخرین مجموعهٔ تلویزیونی است که اکبر خواجویی، پیش از درگذشتش کارگردانی کرد.
خلاصه داستان
در خلاصه داستان سریال آمده‌است: زوج نویسنده‌ای در شب مراسم ازدواجشان با سفارش فیلمنامه‌ای با بخش‌های صله رحم، گذشت، امانتداری و… مواجه می‌شوند که این موضوع تأثیرات زیادی در زندگی مشترکشان می‌گذارد و تصمیم می‌گیرند آغازین روزهای زندگیشان را با نگارش این فیلمنامه سپری نمایند و...
بازیگران
در این مجموعه تلویزیونی از بازیگران اصفهانی با لهجه شهر اصفهان استفاده شده‌است که از آن میان می‌توان به بازیگران زیر اشاره کرد:
موسیقی سریال
موسیقی متن و تیتراژ سریال تلویزیونی پیک راستان، اثر محمدمهدی گورنگی است. خوانندهٔ تیتراژ پایانی، علیرضا فرد و ترانه‌سرای آن ترانه مکرم است.
نیکلای کریوچکف
جوایز
وی برنده جوایزی همچون نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده بود.
خاندان لاجوردی
خانواده لاجوردی از مشهورترین فعالان اقتصادی و کارآفرینان قبل از انقلاب بودند.
آنها فعالیت اقتصادی خود را از سال ۱۲۷۰ شمسی با فعالیت‌های حاج سیدمحمد لاجوردی و برادرش شروع کرد. خاندان لاجوردی از اواخر دوره ناصرالدین شاه تا آخر دوره پهلوی، در بیشتر عرصه اقتصادی اعم از صادرات و واردات و نیز از سال ۱۳۳۰ به بعد در بخش صنعت و خدمات به ویژه صنایع غذایی، نساجی، شوینده، ساختمان، بانکداری و بیمه فعال بودند. اکبر لاجوردی درباره فعالیت خانواده لاجوردی می‌گوید: «ما برای پیشرفت کارمان ۱۱۰ سال حوصله به خرج دادیم و سخت کار کردیم و همان‌طور که پدرم به من گفته، این کار را با ۱۰ تومان سرمایه شروع کرده و سالی ۲۰ درصد به سرمایه خود اضافه کرده است.»
لاجوردی‌ها در بسیاری زمینه‌ها جزو پایه‌گذاران بخش خصوصی نوین در ایران بودند. آنها اولین شرکت خصوصی کامپیوتری ایران را بعد از شرکت ملی نفت تأسیس کردند. نسل اول و دوم و سوم این خانواده در فعالیت‌های بازرگانی (واردات و صادرات) فعال بودند اما با شروع فعالیتهای نسل سوم شاهد گسترش فعالیتهای آنان در صنعت و تولید هستیم که لاجوردی‌ها بیش از ۸۰ شرکت و کارخانه در نقاط مختلف کشور از جمله تهران، کاشان، بهشهر، کرمانشاه، قزوین، مشهد، گنبد کاووس، گرگان، نکا، اراک، خرمشهر، نوشهر و حومه محمودآباد را تاسیس کردند. در این شرکت‌ها که عمدتاً در چارچوب گروه صنعتی بهشهر بود، تا سال ۱۳۵۷ بیش از ۱۵ هزار مهندس، کارشناس، مدیر، کارمند و کارگر مشغول به کار بودند. به علاوه، فعالیت‌های این خاندان به حوزه آموزش و تربیت نیروی کار نیز رفته‌است. حبیب لاجوردی و محمدتقی برخوردار، برای تربیت نسل جدید مدیران و کارشناسان که با علوم روز دنیا آشنا باشند، موسسه مطالعات مدیرت هاروارد (دانشگاه امام صادق فعلی) را بنیان‌گذاری کردند، موسسه‌ای که تا قبل از تصرف و مصادرۀ آن توانست چند چند گروه دانش‌آموخته داشته باشد.
در نهایت، پس از انقلاب اسلامی، در جریان مصادره اموال و دارایی‌ها، کارخانه‌ها و شرکت‌های خاندان لاجوردی مصادره شدند و ۱۱۰ سال فعالیت اقتصادی و آموزشی این خاندان درون ایران به پایان رسید.
نسل اول
حاج سید محمد نیل فروش «لاجوردی‌ها» بودند که در سال ۱۲۴۷ هجری شمسی در کاشان به دنیا آمد پدرش میرزا ابولقاسم و مادرش ملقب به خانم بزرگ بوده است.
نسل دوم
سید اکبر لاجوردیان، یکی از چهار نفر مؤسس شرکت پلی‌اکریل اصفهان و مدیرعامل این شرکت از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ بوده‌است.
نسل سوم
احمد لاجوردی فرزند محمود لاجوردی که از سال ۱۳۱۷تا اوایل ۱۳۵۸ قریب ۴۰ سال در عرصه تجارت و صنعت مدرن ایران به عنوان یک کارآفرین برجسته و یکی از مؤسسان شرکت صنعتی بهشهر فعالیت داشت.
قاسم لاجوردی فرزند محمود لاجوردی از بنیان‌گذاران گروه صنعتی بهشهر بود که در روز ۲۹ دی‌ماه (۱۹ ژانویه) ۱۳۸۹ در بیمارستانی در شهر توسان ایالت آریزونای آمریکا درگذشت.
حبیب لاجوردی فرزند محمود لاجوردی نیز از نسل سوم این خاندان محسوب می‌گردد. او از دانش‌آموختگان دانشگاه‌های «هاروارد» و «ییل» در رشته MBA و اقتصاد بود. وی در سال ۱۳۴۸ از فعالیت‌های اقتصادی در ایران دست کشید و به کارهای پژوهشی در حوزه اقتصاد پرداخت. او مرکز مطالعات مدیریت را در تهران تأسیس کرد و تا سال ۱۳۵۷ نیز در این مرکز به تدریس پرداخت. پس از انقلاب او به مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه ‌هاروارد رفت.
نسل چهارم
علی لاجوردی متولد ۲۵ فروردین سال ۱۳۲۶ فرزند احمد لاجوردی است که به همراه برادر خود حمید لاجوردی متولد ۱۳۲۷ از نسل چهارم محسوب می‌گردند و به همراه دیگر افراد خاندان لاجوردی نقش بزرگی در صنعت قبل از انقلاب داشتند.
ساعت اصلی
یک ساعت اصلی یک ساعت دقیق است که سیگنال‌های زمان‌بندی را برای همگام‌سازی ساعت‌های فرعی به‌عنوان بخشی از یک شبکه ساعت ارائه می‌دهد. شبکه‌های ساعت‌های الکتریکی که با سیم به یک ساعت پاندولی دقیق متصل می‌شوند، در حدود سال ۱۹۰۰ در مؤسساتی مانند کارخانه‌ها، ادارات و مدارس مورد استفاده قرار گرفتند. ساعت‌های رادیویی نوین با سیگنال‌های رادیویی یا اتصالات اینترنتی به یک سیستم زمانی جهانی به نام زمان جهانی هماهنگ (UTC) هم‌زمان می‌شوند، که در بسیاری از کشورها توسط ساعت‌های اتمی مرجع اولیه اداره می‌شود.
یک نسخه نوین و اتمی از یک ساعت اصلی، مجموعه ساعت بزرگی است که در رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده یافت می‌شود.
خصافیات
خصافیات،یا روستای امامزاده حمزه بن موسی الکاظم علیه السلام، روستایی از توابع بخش چم خلف عیسی شهرستان هندیجان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
چینگ وی تانگ
چینگ وی تانگ (Ching W. Tang؛ زاده July 23, 1947) یک فیزیک‌دان در زمینه شیمی‌فیزیک، مخترع و مهندس شیمی اهل ایالات متحده آمریکا است.
شهرستان جویبار
شهرستان جویبار یکی از شهرستان‌های استان مازندران ایران است. مرکز این شهرستان شهر جویبار است.
این شهرستان در تاریخ ۷ اردیبهشت ۱۳۷۶ از شهرستان قائم‌شهر جدا شد و مستقل گردید.
علاوه بر کشتی‌گیران مطرح، جویبار در رشته‌ی فوتبال هم نام‌آورانی دارد از جمله: علی نظری جویباری، محمود فکری و شهاب گردان و محمد جواد حسین نژاد و مهدی مومنی و محمد رضا رئوفی منش
جغرافیا
مختصات جغرافیایی آن ۴۷٬۵۲ تا ۵۸٬۵۹٬۵۲ طول شرقی از نصف النهار مبدأ و ۳۳٬۳۶ تا ۴۷٬۳۶ عرض شمالی است. حدود آن از شمال به دریای مازندران از جنوب به شهرستان قائمشهر از شرق به شهر ساری و از طرف غرب به شهرستان بابلسر می‌رسد.
رودخانه سیاهرود از میان این شهرستان عبور کرده و به دریای مازندران می‌ریزد. شهرستان جویبار در حال حاضر به عنوان پایتخت کشتی جهان شناخته می‌شود
از کشتی گیران مدال آور متولد جویبار می‌توان رضا یزدانی ،حسن یزدانی، کامران قاسم‌پور ،محمد نخودی ،کمیل قاسمی، امیرمحمد یزدانی، عزت‌الله اکبری ،مهدی حاجی‌زاده ،مسعود اسماعیل‌پور ،ایمان صادقی نام برد.
پیشینه تقسیماتی
شهرستان جویبار پیشتر بخشی از شهرستان قائم‌شهر بود و در سال ۱۳۷۶ به شهرستان تبدیل شد. طبق تقسیمات کشوری سال ۱۳۷۷ دارای دو بخش گیل‌خوران و مرکزی و ۴ دهستان بوده‌است.
تقسیمات کنونی
شهرستان جویبار دارای ۳ بخش، ۶ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
تاریخ
گمان می‌رود اجتماع اولیه مردم در شهرستان جویبار به دوران صدر اسلام بازگردد؛ ولی اولین مدرک و نشانه از جویبار در کتاب سهمی، نویسنده تاریخ جورجان که در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم زندگی می‌کرد در صفحه ۴۸۸ در مورد یک شخصیت علمی و فقهی برجسته با نام یعقوب تن بلائی از دهستان گیل‌خواران (نام قدیمی جویبار) نوشته شده‌است. تاریخ مرگ این فرد ۲۹۲ هجری ذکر شده‌است. این شهر در دوره‌های مختلف تاریخ از شهرهای کلیدی طبرستان بوده‌است.
در سال ۱۳۱۰ در دورهٔ پهلوی به دست شخصی از ارامنه تبار (معروف به یبرم ارمنی) یک کارخانه پنبه پاک کنی ساخته شد که در ۱۳۱۲ رضا شاه پهلوی در سفر خود به این شهرستان این کارخانه را خریداری و آن را گسترش می‌دهد که از جمله موارد گسترش آن تهیه یک دستگاه مولد برق بود که در آن زمان برق شهر را نیز تأمین می‌کرد (به گفته موی سپیدان) که می‌توان گفت این کار اولین سنگ بنای شهر جدید جویبار بود. هم‌زمان با آن تأسیس ژاندارمری و مخابرات با مرکز تلفن مغناطیسی به این امر کمک کرد.
مردم
جمعیت این شهرستان طبق سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، ۷۷٬۵۷۶ نفر بوده که متشکل از ۲۵٬۲۷۸ خانوار است.
در سال ۱۳۸۸ در این شهرستان در حدود ۱۷۵ واحد آموزشی در مقاطع مختلف تحصیلی در حال آموزش به ۱۳۰۰۰ دانش آموز می‌باشند. مردم جویبار به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند و مردم این منطقه به این سخن می‌گویند.
دانشگاه پیام نور
این دانشگاه در سال ۱۳۸۴ تأسیس شد و از سال ۱۳۸۶ پذیرش دانشجو در آن آغاز شده‌است. در حدود ۳۰۰ دانشجو در این دانشگاه مشغول به تحصیل می‌باشند.
بیمارستان عزیزی
این بیمارستان که بیشتر بیمارستانی دانشگاهی، درمانی شناخته می‌شود، در سال ۱۳۷۵ در زمینی به مساحت یک هکتار و ۲۵۰ متر با ظرفیت ۲۵ تخت ثابت ساخته شده‌است و تنها بیمارستان این شهرستان می‌باشد.
بیمارستان فوق تخصصی شهید فکوری
از بیمارستان‌های مجهز کشور بوده که به‌طور خصوصی بنا گردیده و دارای تجهیزات مدرنی است و در علم پزشکی از روش‌های نوین درمان بهره می‌برد.
مراکز تاریخی و تفریحی
در شهرستان جویبار تاکنون ۲۰ اثر تاریخی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است. ۱۱ تپه تاریخی با قدمت هزاره اول پیش از میلاد، محوطه باستانی انبارسر، تکایای چهل‌تن، بیزکی، کردکلا، امام‌زاده حبیب‌الله، سقاتالار بیزکی، پل جمعه بازار و سیکاپل از جمله این آثار باستانی ثبت شده می‌باشند.
سواحل چپکرود
سواحل چپکرود به طول ۱۸ کیلومتر از بکرترین سواحل در استان مازندران محسوب می‌شود. این سواحل دارای چند طرح سالم‌سازی دریا نیز می‌باشد.
جمعه بازار
جمعه بازار، بازاری تاریخی در جویبار است که به صورت هفتگی هر جمعه برپا می‌شود. این بازار در سراجکلا، نزدیکی سیاهرود و در کنار پل خشتی این شهر قرار دارد.
پل جمعه بازار (خشت پل) جویبار
پل خشتی جمعه بازار که به خشت پل نیز معروف است در دوران قاجار ساخته شده‌است در فاصله پنج کیلومتری جویبار و بر روی رودخانه سیاهرود قرار دارد. طول دهنه این پل ۲۰ متر و عرض آن ۷٫۵ متر می‌باشد. این پل دارای ۵ طاق جناقی است و پایه‌های آن در جهت مخالف جریان آب دارای موج شکن مثلثی شکل می‌باشد. در حال حاضر پل دیگری در کنار این پل در دست احداث می‌باشد.
سیکاپل
پل تاریخی سیکاپل که به پل درویش محمدشاه نیز معروف است در روستای درویش محمدشاه و نزدیکی شهر جویبار و بر روی سیاهرود قرار دارد. این پل در دوره قاجار ساخته شده و احتمال می‌رود بیشتر از ۲۰۰ سال از ساخت آن گذشته باشد. مقبره امامزاده درویش محمد شاه که گفته می‌شود از نوادگان علی بن حسین از امامان شیعه می‌باشد در فاصله ۳۰۰ متری این پل قرار دارد. این پل با شماره ۲۱۹۹۳ در فهرست آثار ملی کشور ثبت گردیده‌است.
پل ازان
پل ازان که در زمان قاجاریه ساخته شده‌است شش چشمه طاق دارد و ارتفاع بلندترین آن‌ها از سطح آب شش متر است. این پل در روستای ازان قرار دارد. این پل در سال ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
تکیه کردکلا
این تکیه در سال ۱۲۸۰ هجری قمری ساخته شده و در ۲۸ کیلومتری شمال غربی جویبار واقع شده‌است. این بنا دارای نمایی آجری و سقفی پوشیده از سفال است و دارای یک ایوان و شش ستون چوبی است که در ایوان آن کتیبه‌ها و نقاشی‌هایی از صحنه‌های جنگ، شکار حیوانات و مراسم مذهبی به چشم می‌خورد.
تکیه و سقاطالار بیزکی
این تکیه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان جویبار، روستای بیزکی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۱]
تکیه بیزکی (سقاخانه بیزکی) در حدود ۱۷۰ سال پیش ساخته شده که نماهای بسیار زیباست
تپه‌های باستانی
در شهرستان جویبار تعداد زیادی تپه باستانی وجود دارد که از بین آن‌ها می‌توان به تپه اسماعیل‌کلا بزرگ، تپه جن‌کتی، تپه حیدرآباد، تپه دونچال، تپه دین‌بن، تپه دین‌چفت‌سر، تپه دین‌لاریمی، تپه شورکا و تپه فوتم‌سنگ‌پل اشاره نمود.
کشاورزی
سطح زیر کشت برنج در این شهرستان ۱۰٫۰۰۰ هکتار می‌باشد. ۱۵۰ هکتار از اراضی جویبار زیر کشت کلزا است.
در حدود ۹ هکتار فضای گلخانه‌ای در شهرستان جویبار ایجاد شده‌است که در آن سالانه ۱۲ تا ۱۵ هزار شاخه گل استرلیزا و یک میلیون شاخه بریده گل نرگس تولید می‌شود.
آب‌بندان‌ها
در حدود ۴۷ قطعه آب‌بندان با بیش از ۲٫۳۲۳ هکتار وسعت در جویبار وجود دارد که یکی از مهم‌ترین منابع ذخیره آب در فصول بارندگی برای کشت برنج و همچنین پرورش ماهیان گرم آبی می‌باشد. ظرفیت این آب‌بندان‌ها در حدود ۷۳٫۹۶۰٫۰۰۰ متر مکعب می‌باشد. روستاهای گل محله، لاریم، انارمرز، گلیرد، پهناب محله، زرین‌کلا، میستان، شهنه‌کلا و اسماعیل‌کلا بزرگ در بین روستاهای این شهر بیشترین مقدار آب‌بندان را به خود اختصاص داده‌اند.
جریان استوایی شمالی
جریان استوایی شمالی یک جریان اقیانوسی عمده در اقیانوس‌های اطلس و آرام است که از شرق به غرب بین مدارهای °۱۰ تا°۲۰ شمالی جریان دارد. این جریان تشکیل‌دهنده قسمت جنوبی گردابه‌های ساعت‌گرد در نیم‌کره شمالی است. برعکس نامش این جریان به استوا متصل نمی‌باشد. در هر دو اقیانوس بر روی خط استوا جریان پاد استوایی که به سمت شرق است، جریان دارد.
برلینر
برلینر (به انگلیسی و آلمانی: Berliner) اغلب برای ساکنان شهر برلین، آلمان استفاده شده و ساکنان این شهر برلینر یا برلینرز نامیده می‌شوند. همچنین این لقب در ادبیات عامیانه به افرادی با ظاهر متفاوت و که شیوه زندگی راحتی را در پیش گرفته‌اند نیز داده می‌شوند. بعضاً این لقب می‌تواند بار منفی داشته و به عنوان کنایه نیز مورد استفاده قرار بگیرد. جان اف کندی در ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۳ در برلین سخنرانی معروف داشت که عنوان آن سخنرانی (من یک برلینی هستم) بود که در آن خود را یک برلینر یا برلینی می‌خواند و سیاست‌های اتحاد جماهیر شوروی دربارهٔ تقسیم آلمان و دیوار برلین را به زیر سؤال می‌برد.
امامزاده سراءالدین عسگر
امامزاده سراءالدین عسگر مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان تیران و کرون، بخش کرون، دهستان کرون علیا، روستای عسگران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۴۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آنتونی پرز
آنتونی پرز (Anthony Perez؛ زادهٔ April 22, 1991) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که وی در آن رکاب زده‌است می‌توان به دلکو–مارسی پوونس کی‌تی‌ام و تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس اشاره کرد.
بانک فدرال رزرو سنت لوئیس
بانک فدرال رزرو شیکاگو یکی از ۱۲ شعبهٔ فدرال رزرو ایالات متحده آمریکا است و در شهر سنت لوئیس قرار دارد.
این بانک مناطقی از ۷ ایالت میسیسیپی، ایلینوی، کنتاکی، تنسی، میسوری، آرکنسا، و ایندیانا را پوشش می‌دهد.
شهرستان مرجعیون
شهرستان مرجعیون (به عربی: قضاء مرجعیون) یک سکونتگاه مسکونی در لبنان است که در استان نبطیه واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان مرجعیون ۲۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تتیانا یابلسونکا
تتیانا یابلسونکا (Тетя́на Ни́лівна Ябло́нська؛ February 24, 1917 – 1917:2:24, June 17, 2005) نقاش، و استاد دانشگاه اهل اوکراین بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
پاول اندرسن
پاول اندرسن (Paul Anderson؛ زادهٔ February 12, 1978) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
قویجق (کلاله)
قویجق (کلاله)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تمران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۱ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
شهرستان هنری، ویرجینیا
شهرستان هنری، ویرجینیا (به انگلیسی: Henry County, Virginia) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان هنری ۹۹۴٫۵۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
لیسا لو
لیسا لو (Lisa Lu؛ زادهٔ January 19, 1927) هنرپیشه اهل جمهوری خلق چین است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به آخرین امپراتور و من عاشق مشکلم اشاره کرد.
لیست پست‌سپاری
لیست پست‌سپاری مجموعه‌ای از اسامی و آدرس‌ها است که توسط اشخاص یا سازمان‌ها برای فرستادن یک مطلب به چندین گیرنده مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اصطلاح گاهی برای شامل شدن افرادی که در یک لیست پستی عضویت دارند (مشترک لیست شده‌اند) تعمیم می‌یابد؛ بنابراین دسته‌ای از افراد که در فهرست (لیست) عضو شده‌اند، «لیست پستی» یا به سادگی «لیست» نامیده می‌شوند. حداقل دو نوع فهرست پستی را می‌توان تعریف کرد؛ در یک فهرست اطلاعیه‌ای، افرادی که عضو لیست هستند قادر نیستند چیزی را برای لیست ارسال کنند و فقط قادر به دریافت کردن مطالب هستند. از این نوع فهرست بیشتر برای دریافت کردن خبرنامه‌ها، نشریات، اخبار، تبلیغات و… استفاده می‌شود. این کار معمولاً با استفاده از یک سامانهٔ پستی انجام می‌شود؛ اما با رشد ایمیل، فهرست‌های پستی الکترونیکی در حال محبوب شدن هستند.
در نوع دوم، اعضای فهرست می‌توانند مطالبی را برای لیست ارسال کنند که در صورت انجام این کار، مطلب مورد نظر برای تمامی دیگر اعضای لیست (غیر از خود فرستندهٔ اصلی) ارسال می‌شود. از آن جا که این نوع فهرست، امکان بحث و تبادل نظر بین اعضا را فراهم می‌کند، به آن لیست گفتگویی هم گفته می‌شود.
لیست‌شویی
لیست‌شویی فرایندی است که طی آن آدرس ایمیل برخی از افراد از لیست حذف می‌شود. در این‌گونه لیست‌ها عموماً آدرس‌های ایمیل یا شماره‌ تلفن‌هایی وجود دارد که متعلق به اشخاصی هستند که به‌طور داوطلبانه در لیست مشترک (عضو) نشده‌اند. یک آدرس پس از دریافت یک شکایت از طرف صاحب آن، از لیست حذف می‌شود. در طی این پروسه، تنها شاکیان از لیست حذف می‌شوند. اعتقاد رایج بر این است که تنها کسر کوچکی از افرادی که از دریافت ایمیل‌های ناخواسته ناراحت هستند، یک شکایت مناسب برای لیست ارسال می‌کنند. به خاطر اینکه اکثر افرادی که به‌طور ناخواسته عضو لیست شده‌اند، در لیست باقی می‌مانند و شاکیان هم دیگر شکایت نمی‌کنند. (چون از لیست حذف شده‌اند.) اسپمرها این امکان را می‌یابند تا لیستی «فاقد شاکی» از ایمیل‌هایی داشته باشند که می‌توان برای آن‌ها اسپم فرستاد. فراهم‌کنندگان سرویس اینترنت که شکایات را برای هرزه‌نگاران ارسال می‌کنند، اغلب به عنوان همکار اسپمرها در لیست‌شویی نگریسته می‌شوند.
کاشغر
شهر کاشغَر (به اویغوری: قه‌شقه‌ر، به چینی: 喀什، به پین‌یین: Kāshí) مرکز شهرستان کاشغر از توابع ناحیه خودمختار سین‌کیانگ در شمالغرب جمهوری خلق چین است. کاشغر از شهرهای کهن چین به‌شمار می‌رود و به مروارید جاده ابریشم نیز ملقب گشته‌است. بر پایه آمار سال ۱۳۸۲، جمعیت این شهر برابر با ۳۵۱٬۸۷۴ تن بوده‌است. نژاد اغلب مردم این شهر، ایغور می‌باشد که جزو اقوام ترک‌تبار محسوب می‌شوند و به زبان اویغوری و پامیری سخن می‌کنند.
تاریخ
در نوشته‌های چینی سده ۲ پ. م واژه سک که بعدها به سو وسئی تبدیل شد به کار رفته‌است. به نوشته این منابع، سکاها در شمال باختری کاشغر می‌زیستند. گویا قبایل سکایی در میان سال‌های ۱۰۰ تا ۱۲۰م به حدود ترکستان چین و آسیای میانه سرازیر شدند و شاخه‌ای از آن‌ها به کاشغر و ختن راه سپردند.
شاپور ساسانی در کتیبه کعبه زرتشت، در آنجا که گستره مرزهای امپراتوری خود را ترسیم می‌کند، از کاشغر نیز در کنار سغد، چاچ و ابرشهر که مرکز آن نسا بوده‌است، در شمار شهرهای قلمرو خود نام می‌برد. گویا شاپور کسی از دودمان ساسانی را به فرمانروایی کاشغر نگماشته بود و شاه کوشانی به استقلال در آن سامان فرمان می‌راند و تنها خراج‌گزار شاه ایران بود. کاشغر نخستین بار در دورهٔ فرمانروایی سلسلهٔ هان به حکومت چین پیوست.
شهرستان ینگی‌شهر در سال ۱۹۱۳ میلادی تاسیس شد. شهر کاشغر در تابعیت این شهرستان قرار گرفت.
ولایت مدرن کاشغر، در سال ۱۹۱۳ میلادی، دومین سال حاکمیت جمهوری چین تشکیل شد. ولایت کاشغر در آن زمان شامل اراضی امروزی این ولایت، علاوه بر ولایت ختن و ولایت خودمختار قزل‌سو قرقیز (بجز شهرستان آقچی) بود. ولایت کاشغر شامل ۱۲ شهرستان بود، منجمله شهرستان ینگی‌شهر. شهر کاشغر مرکز این ولایت شد.
در سالهای ۱۹۳۳ و ۱۹۳۴ میلادی، در منطقهٔ کاشغر که در آن زمان شامل ولایت خودمختار قزل‌سو نیز می‌شد، در طی شورشی علیه حکومت استانی وفادار به جمهوری چین، کشور جدیدی به طول دو سال با نام جمهوری اسلامی ترکستان شرقی اعلام شده بود. در طول این شورش، شهر کاشغر شاهد جنگ و درگیری و کشتار بین قوای ترک اویغور و قرقیز در یک سو، و قوای مسلمانان چینی‌تبار هوئی از سوی دیگر بود.
در سال ۱۹۵۲ میلادی، شهر کاشغر از شهرستان ینگی‌شهر جدا شده و به «شهر در سطح شهرستان» ارتقاء‌ یافت.
بین سالهای ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶ میلادی، «ولایت خودمختار جنوب سین‌کیانگ» (مشابه ولایت خودمختار ایلی قزاق) با تحت مدیریت داشتن ولایات کاشغر، یارکند، آق‌سو، ختن، و ولایت خودمختار قزل‌سو قرقیز ایجاد شد. بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶، ولایت کاشغر منحل شده، و شهر کاشغر و سایر شهرستان‌های آن، تحت تابعیت مستقیم «ولایت خودمختار جنوب سین‌کیانگ» قرار گرفت. کاشغر مرکز این واحد تقسیماتی جدید شد.
در سال ۱۹۵۶، «ولایت خودمختار جنوب سین‌کیانگ» منحل شد. در این سال، ولایت کاشغر باز دوباره تاسیس شد. در همین سال، ولایت یارکند نیز منحل شده و ۴ شهرستان آن به ولایت کاشغر پیوستند. شهر کاشغر تا به امروز تابع ولایت کاشغر و مرکز اداری آن بوده است.
اسلام در کاشغر
کاشغر به عنوان مرکز فرهنگ اسلامی در چین شناخته می‌شود. مسلمانان اویغور ۹۸٪ جمعیت این شهر را (در حدود ۳٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر) تشکیل می‌دهند. در کاشغر نزدیک به ۱۰ هزار مسجد وجود دارد.
کد امنیتی کارت
کد امنیتی کارت که با ، ، ، یا  نیز شناخته می‌شود، یک ویژگی امنیتی برای پرداخت‌های غیرحضوری با استفاده از کارت‌های بانکی است که برای جلوگیری از جعل کارت‌های اعتباری استفاده می‌شود.
کد امنیتی کارت با شمارهٔ کارت که به صورت چاپ‌شده یا برجسته روی کارت‌ها وجود دارد و نیز شماره شناسایی شخصی که در پرداخت‌های حضوری استفاده می‌شود، با رمز کارت، تفاوت دارد.
در مسترکارت و ویزا کارت کد امنیتی را با CVC2، در دیسکاور کارت و آمریکن اکسپرس با CID و در کارت نقدی با CSC می‌شناسند.
cvv که بیشتر با آن آشنایی داریم مخفف کلمه Card Verification Value است که به آن کد اعتبارسنجی هم گفته می‌شود.
انواع
افزون بر CVC2، نوع دیگری از کدهای امنیتی کارت به نام CVC1 نیز وجود دارد که روی نوار مغناطیسی کارت مغناطیسی کدبندی می‌شوند و در تراکنش‌های حضوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کد به صورت خودکار توسط کارت‌خوان‌ها خوانده می‌شود و توسط صادرکنندهٔ کارت درستی آن تأیید می‌گردد. با این وجود اگر کپی‌کنندهٔ کارت، نوار مغناطیسی آن را نیز کپی کند، همچنان این کد معتبر خواهد بود.
در مقابل CVV2 برای تراکنش‌های غیرحضوری مانند اینترنتی، تلفنی یا دورنگاری کار می‌رود.
جایگاه کد
کد امنیتی دوم کارت معمولاً یک کد سه یا چهار رقمی است که یا روی کارت یا پشت کارت و روی نوار امضا چاپ شده است. این کد در نوار مغناطیسی چاپ نشده و بر خلاف شمارهٔ کارت، برجسته نیست.
مزایای امنیتی
صادرکنندگان کارت از تاجران می‌خواهند که پس از انجام تراکنش‌های غیرحضوری، مقدار کد امنیتی دوم کارت را در دادگان خود ذخیره نکنند. به این وسیله اگر بر اثر نشت اطلاعات این دادگان اطلاعات فاش شود، کد امنیتی دوم کارت در میان اطلاعات حاضر نباشد و شماره‌های کارت دزدیده‌شده کم‌تر قابل استفاده باشند. در پایانه‌های فروش و درگاه‌های پرداخت، این کد ذخیره نمی‌شود و بنابراین کارکنان و خدمات‌دهندگانی که به اطلاعاتی نظیر شمارهٔ کارت، تاریخ انقضاء و… دسترسی دارند، کد امنیتی دوم کارت را در دست نخواهند داشت.
مطابق استانداردها و قوانین ذخیره‌سازی رمز امنیتی دوم کارت پس از انجام تراکنش ممنوع است. از آنجایی که کد امنیتی دوم روی نوار مغناطیسی چاپ نشده است، معمولاً در تراکنش‌های حضوری خوانده نمی‌شود. این امر این اطمینان را ایجاد می‌کند که که جاعلان نخواهند توانست با خواندن اطلاعات نوار مغناطیسی، بعدها از این اطلاعات برای تراکنش‌های غیرحضوری جعلی استفاده کنند. برای انجام چنین کاری کارمند یا تاجر مجبور خواهد بود با چشم خودش مقدار کد امنیتی دوم را بخواند و در جایی آن را ثبت کند که معمولاً موجب شک‌کردن مشتری خواهد شد.
تولید۲۴۵۹
تولید کد امنیتی (نوع اول و دوم) توسط صادرکننده و در زمان صدور انجام می‌شود. محاسبهٔ آن بر اساس رمزنگاری شمارهٔ کارت بانکی، تاریخ انقضا و کد خدمات به همراه کلید رمزنگاری‌ای که تنها برای صادرکننده معلوم است صورت می‌گیرد.
اکوادور
اکوادور با نام رسمی جمهوری اکوادور ، کشوری در شمال غربی آمریکای جنوبی است. پایتخت آن کیتو و بزرگ‌ترین شهر این کشور گوایاکیول است.
جمعیت این کشور ۱۷٬۶۴۳٬۰۰۰ نفر و زبان رسمی آن اسپانیایی است. نظام سیاسی اکوادور جمهوری ریاست‌جمهوری است. این کشور از سال ۱۸۳۰ مستقل شده‌است. اکوادور پیش از این تاریخ بخشی از امپراتوری اسپانیا و جمهوری کلمبیای بزرگ بود.
در شمال آن کلمبیا، در شرق و جنوب آن پرو و در غرب آن اقیانوس آرام قرار دارد. این کشور همچنین شامل جزایر گالاپاگوس در اقیانوس آرام در حدود ۹۶۵ کیلومتری غرب کشور می‌باشد. اکوادور دارای مساحتی برابر با ۲۷۲٬۰۴۵ کیلومتر مربع است.
ایرانیان اکوادور یکی از گروه‌های مهاجر این کشور هستند و سابقه حضور آن‌ها در اکوادور به سال‌های قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بازمی‌گردد. و آمار رسمی از تعداد ایرانیان مقیم اکوادور وجود ندارد.
نام
این کشور بر خط استوا قرار دارد و نام (اسپانیائی) آن به همین واقعیت اشاره دارد. نام رسمی آن «جمهوری اکوادور» (اسپانیایی: است.
تاریخ
بومی‌ها مدت‌ها پیش از فتح منطقه توسط امپراتوری اینکا در این ناحیه سکونت یافتند. به دلیل جنگ‌ها و ازدواج‌ها با ملل مختلفی که ساکن دره‌های رشته کوه آند بودند، این ناحیه بخشی از قلمروی امپراتوری اینکاها شد. آتاهوالپا یکی از پسران امپراتور اینکا هواینا کاپاک در شهر کیتو متولد شد. با این وجود از آنجا که امپراتور پسر دیگری بنام هاسکار داشت که در کوسکو پایتخت امپراتوری اینکا متولد شده بود، تاج پادشاهی به وی نرسید؛ بنابراین امپراتوری به دو قسمت تقسیم شد: آتاهوالپا فرمانروایی قسمت شمالی را که مرکز آن کیتو بود دریافت کرد و هاسکار قسمت جنوبی را که مرکز آن کوسکو بود به ارث برد. در سال ۱۵۳۱ فاتحان اسپانیایی با فرمانروایی فرانسیسکو پیزارو وارد امپراتوری اینکاها شدند که به دلیل جنگ‌های داخلی بسیار ضعیف شده بود. آتاهوالپا به دنبال اتحاد با اسپانیایی‌ها برای غلبه بر هاسکار بود تا فرمانروایی کل امپراتوری اینکاها را به‌دست گیرد. اما اسپانیایی‌ها خود قصد تصرف داشتند و بنابراین در قلعه‌ای نظامی در کاخامارکا استقرار یافتند و در نبرد کاخامارکا آتاهوالپا را اسیر کرده و وی را گروکان گرفتند. وی در سلولی پر از طلا که مانع فرار او می‌شدند اسیر بود. در مدت اسارت، آتاهوالپا برنامه‌ای برای کشتن نابرادری خود در کوسکو طرح کرد. صحنه برای غلبهٔ اسپانیایی‌ها بر کل امپراتوری اینکاها آماده بود. با وجود اینکه اسپانیایی‌ها در محاصرهٔ اینکاها بودند؛ آتاهوالپا را اعدام کردند. اسپانیایی‌ها برای فرار از محاصرهٔ قلعه، تمامی توپ‌های خود را شلیک کردند و از میان اینکاها گریختند. در سال‌های بعدی اسپانیایی‌ها در پرو به قدرت رسیدند.
عده افراد بومی در دهه‌های اولیهٔ حکومت اسپانیایی‌ها به دلیل بیماری رو به کاهش نهاد؛ زمانی که بومی‌ها مجبور به کار کردن در سیستم کاری «انکومیاندا» برای اربابان اسپانیایی بودند. در سال ۱۵۶۳، کیتو بخشی از ناحیهٔ دولتی "audiencia" اسپانیا و محل حکومت نایب پرویی شد که پایتخت آن لیما بود.
پس از حدود ۳۰۰ سال از استعمارگری اسپانیایی‌ها، کیتو شهری با حدود ده هزار نفر جمعیت بود و در سال ۱۸۲۲ بود که اکوادور به جمهوری گرن کلمبیایی سیمون بلیوار ملحق شد و در سال ۱۸۳۰ جمهوری‌ای مستقل شد.
در سدهٔ نوزدهم، اوضاع ناحیه ناآرام بود و فرمانروایان یکی پس از دیگری به سرعت می‌آمدند. گابریل گارسیا مورنو در دههٔ ۱۸۶۰ با پشتیبانی کلیسای کاتولیک رم کشور را متحد ساخت. در اواخر دههٔ ۱۸۰۰، تقاضای جهانی برای کاکائو باعث وابستگی اقتصاد به صادرات کالا شد و این شرایط باعث مهاجرت به مناطق حاصلخیز ساحلی شد.
یک انقلاب آزادی‌خواه در نواحی ساحلی تحت رهبری الوی الفارو در سال ۱۸۹۵ باعث کاهش قدرت روحانیت شد و این حزب آزادی‌خواه تا زمان کودتای نظامی سال ۱۹۲۵ همچنان قدرت داشت. در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ سیاست‌مداران مردمی مانند رئیس‌جمهور خوسه ماریا ولاسکو ایباررا که در پنج دوره رئیس‌جمهور بود نقشی پراهمیت داشتند.
اختلاف بر سر حکومت بر قلمرویی در آمازون باعث ایجاد اختلافی طولانی مدت بین اکوادور و پرو شده‌است. در سال ۱۹۴۱، یا تشدید اختلافات بین دو کشور جنگ درگرفت. پرو ادعا می‌کرد که حضور نظامی اکوادور در قلمرویی که پرو مدعی آن است در واقع حمله به خاک پرو است و اکوادور نیز همین ادعا را در مورد پرو داشت. در ژوئیه سال ۱۹۴۱ سربازان به حرکت درآمدند. پرو دارای نیروی نظامی متشکل از یازده هزار و ۶۸۱ سرباز بود، در حالیکه اکوادور تنها پنج هزار و ۳۰۰ نیروی نظامی غیر ماهر و گسسته داشت که هزار و ۳۰۰ تن از آن‌ها در نواحی جنوبی کشور استقرار یافته بودند. در پنج ژوئیه سال ۱۹۴۱، با عبور نیروهایی پرو از برخی محل‌های مرزی اکوادور برای بررسی توان نظامی نیروهای مرزی این کشور درگیری بالا گرفت. در نهایت در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۱، نیروهای پرو از مرز اکوادور در رودخانهٔ زارومیلا گذشتند و رسماً حملهٔ خود را به ناحیهٔ ال‌اوروی اکوادور آغاز کردند. در این جنگ پرو تمامی نواحی مورد ادعای اکوادور و همچنین ناحیهٔ ال‌اورو و قسمت‌هایی از ناحیهٔ لوخا (حدود ۶٪ کشور) را تصرف کرد و خواستار صرف‌نظرکردن اکوادور از نواحی مورد ادعایش شد. نیروی دریایی پرو بندر گوایاکیول را در اختیار گرفت و بدین‌ترتیب مانع تأمین تجهیزات مورد نیاز نیروهای اکوادور شد. پس از چندین هفته از جنگ، با فشار آمریکا و چندین کشور آمریکای لاتین جنگ متوقف شد. اکوادور و پرو در ۲۹ ژانویهٔ سال ۱۹۴۲ رسماً تفاهم‌نامه ریو را به نفع اتحاد نیمکره در مقابل نیروهای کشورهای محور در جنگ جهانی دوم امضاء کردند. در نهایت به دلیل پیروزی پرو نواحی مورد اختلاف به این کشور داده شد. پیش از اتمام کامل اختلافات دو جنگ دیگر اتفاق افتاده بودند. "رجوع کنید به جنگ پاکیوشا و جنگ سنپا.
رکود اقتصادی و نارضایتی عمومی باعث بازگشت به سوی سیاست‌های مردمی در دههٔ ۱۹۶۰ شد، در حالیکه شرکت‌های خارجی در ناحیهٔ آمازون اکوادور منابع نفتی کشف کرده و آن‌ها را توسعه می‌دادند. در سال ۱۹۷۲، ساخت لولهٔ نفتی آندیان که نفت را از شرق به ساحل می‌آورد به اتمام رسید و بنابراین اکوادور به دومین تولیدکنندهٔ بزرگ نفت در آمریکای جنوبی تبدیل شد. در همان سال یک گروه نظامی ملی جونتا دولت را مغلوب کرد و تا سال ۱۹۷۹ همچنان بر قدرت ماند، تا اینکه در آن سال فشارهای نهادهای مردمی‌دموکراتیک بسیار افزایش یافت. در سال ۱۹۸۲، دولت با بحران اقتصادی ناشی از تورم بالا، کسری بودجه، کاهش ارزش پول کشور، افزایش بدهی و مشکل از صنایع غیررقابتی مواجه شد که منجر به بی‌ثباتی دولت شده بود.
سال‌های متمادی بی‌کفایتی در ادارهٔ کشور که با ناتوانی در رسیدگی به بدهی‌های کشور در زمان حکومت نظامی آغاز شده بود، در واقع کنترل و ادارهٔ کشور را غیرممکن کرده بود. در اواسط دههٔ ۹۰، دولت اکوادور دارای نهاد اجرایی بسیار ضعیفی بود که برای راضی کردن دولتمردان در هیئت قانونگذاری و قضایی تقلا می‌کرد. سه رئیس‌جمهور آخر منتخب مردم هیچ‌کدام تا آخر دورهٔ ریاست جمهوری خود بر سر کار نماندند.
از جمله مهم‌ترین عوامل در بی‌ثباتی دموکراتیک اکوادور ظهور جمعیت بومی به عنوان جزئی فعال در دولت بود. این افراد به دلیل ناتوانی دولت در تحقق وعده‌هایش در مورد اصلاحات ارضی، بیکاری و استثمار مالکان زمین نسبت به دولت بدبین بودند. نهضت آن‌ها به همراه حرکت‌های مشابهِ چپ‌گراها و طبقهٔ ممتاز باعث کاهش توان نهاد اجرایی شد. بخش عمومی و سایر بخش‌های دولت سرمایهٔ سیاسی کمی در اختیار رئیس‌جمهور قرار می‌دادند، همانطوری‌که در زمان عزل رئیس‌جمهور لوسیو گوتیِرس در آوریل ۲۰۰۵ در کنگرهٔ اکوادور اتفاق افتاد. الفردو پالاسیو معاون رئیس‌جمهور جای او آمد و تا زمان انتخابات عمومی اکوادور ۲۰۰۶ در ۲۰۰۶ روی کار ماند، که در ابتدا برنده‌ای نداشت، تا زمانی که در ۲۶ نوامبر در انتخابات نهایی رافائل کورئا بر آلوارو نوبا پیروز شد.
شاخهٔ اجرایی
رئیس‌جمهور: الفردو پالاسیو (از ۲۰ آوریل ۲۰۰۵ و بعد لوسیو گوتیِرس توسط کنگره عزل شد) معاون رئیس‌جمهور: نیکانور الخاندرو سررانو آگیلار (از ۵ مهٔ ۲۰۰۵)
کابینه: رئیس‌جمهور کابینه را تعیین می‌کند و تمامی وزرا و حیطهٔ کاری آن‌ها توسط وی تعیین می‌گردند. در حال حاضر ۱۵ وزیر (Ministerios) و ۷ دبیر (Secretarías) وجود دارند.
انتخابات: رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور با یک رأی برای یک دورهٔ چهار ساله طی یک انتخابات اجباری انتخاب می‌شوند و آن‌ها نمی‌توانند در دو دورهٔ متوالی سر کار بیایند. انتخابات عمومی پیشین در اکوادور در بیستم اکتبر ۲۰۰۲ برگزار شد که رای‌گیری نهایی آن در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۲ برگزار شد و طی آن لوسیو گوتیِرس به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. در اکتبر و نوامبر ۲۰۰۶ نیر انتخابات در اکوادور برگزار شد که طی آن رافائل کورئا به عنوان رئیس‌جمهور و لنین مورنو به عنوان معاون رئیس‌جمهور انتخاب شد.
شاخهٔ قانونگذاری
کنگره ملی اکوادور با ۱۰۰ عضو در هر منطقه برای یک دورهٔ چهار ساله انتخاب می‌شوند.
شاخهٔ قضایی
دادگاه عالی Corte Suprema در راس این شاخه‌است. طبق قانون اساسی کشور، قضات Ministros Juez توسط اعضای دادگاه عالی انتخاب می‌شوند، با این حال در دسامبر ۲۰۰۴ کنگرهٔ ملی کلاً جایگزین دادگاه شد.
روابط خارجی
اکوادور عمدتاً تأکید بسیاری بر رویکردهای چندجانبه در مورد مسائل بین‌المللی داشته‌است. اکوادور عضو سازمان گروه‌های منطقه‌ای است که از آن جمله گروه ریو، سیستم اقتصادی آمریکای لاتین، سازمان انرژی آمریکای لاتین، انجمن اتحاد آمریکای لاتین و معاهده آند می‌باشد. همچنین اکوادور از تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۴۵ در سازمان ملل متحد نیز عضو است.
اکوادور ارتباطی نزدیک با آمریکا دارد. در سال ۲۰۰۶، فسخ یک قرارداد توسط شرکت اکسیدنتال، یک شرکت نفتی آمریکای شمالی، باعث ایجاد تنش در آمریکا و اکوادور شد. دولت اکوادور اعلام کرد که قرارداد با این شرکت فاقد اعتبار است که این شرایط باعث کندی روند مذاکرات قراردادهای تجارت آزاد بین دو کشور شد. مدت زمان معاهدهٔ Atpdea بزودی به پایان می‌رسد و این بدین معنا است که روابط تجاری اکوادور با آمریکا کاهش خواهد یافت و بنابراین اکوادور مجبور خواهد شد که به دنبال بازارهای بین‌المللی دیگری باشد.
دورنمای صنعت گل ناخوشایند است. آمریکا بیش از ۷۵٪ از صادرات گل اکوادور را مصرف می‌کند. بر اساس تخمین‌ها شکست سیاست خارجی اکوادور سالانه بیش از ۳۰ هزار فرصت شغلی را در این کشور از بین می‌برد.
جغرافیا
اکوادور دارای سه منطقهٔ جغرافیایی عمده به همراه یک ناحیهٔ جزیره‌ای در اقیانوس آرام است.
کیتو پایتخت اکوادور است و در استان پیچینچا در ناحیهٔ سیِرا واقع است. گوای اکیل بزرگ‌ترین شهر اکوادور است که در استان گوایاس در کُستا واقع است. در مورد شهر کوتوپکسی که در جنوب کیتو در استان مجاور هم‌نام قرار دارد به اشتباه گفته شده که فعالترین و بلندترین آتشفشان جهان در آنجا قرار دارد، اما در حقیقت چندین قله در شمال شیلی و جنوب پرو بلندتر و فعال‌تر از آن هستند. در عین حال آتشفشان چیمبوراسو با ارتفاعی بین ۶٬۲۶۷ تا ۶٬۳۱۰ متر، بلندترین قلهٔ اکوادور است.
تقسیمات کشوری
اکوادور دارای ۲۲ استان است که هریک مرکز اجرایی خود را دارد.
مراکز استان‌ها در داخل پرانتز آورده شده‌اند.