cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
برنامه فضایی آپولو
تاریخچه
در ۲۰ آوریل همان سال، کندی معاون اول خود (جانسون) را مأمور کرد که برنامه فضایی آمریکا را مورد بررسی قرار دهد و اطمینان حاصل کند که آن‌ها از شوروی عقب نمانده‌اند. یک هفته بعد جانسون پاسخ داد که: «ما در حال حاضر با حداکثر توان تلاش نمی‌کنیم و نتایجی هم که باعث برتری ما شود را بدست نمی‌آوریم.» در عین حال پاسخ او حاوی این مطلب نیز بود که فرود انسان بر روی ماه آنقدر دور از دسترس هست که اگر ایالات متحده برای آن برنامه‌ریزی کند می‌تواند اول شود. (به این مفهوم که هنوز وقت کافی داریم به روسها برسیم و از آن‌ها جلو بزنیم)
«من باور دارم که ملت آمریکا تا قبل از پایان دهه ۶۰ میلادی می‌تواند به هدف خود در زمینه برنامه فضایی یعنی فرود انسان بر روی ماه و بازگشت سالم او به زمین دست یابد. هیچ پروژه فضایی دیگری در این مدت به این اندازه برای بشر اهمیت نخواهد داشت و هیچ‌کدام نیز به لحاظ پیچیدگی و هزینه به پای این پروژه نمی‌رسند.»
توسعه ناسا
فرود بشر بر روی ماه تا پایان دهه ۶۰ میلادی نیازمند انفجاری ناگهانی از خلاقیت در تکنولوژی و بزرگترین تعهد مالی (حدود ۲۴ بیلیون دلار) بود. در نقطه اوج این برنامه فضایی، چیزی بیش از ۴۰۰ هزار نفر برای ناسا کار به خدمت گرفته شدند و ۲۰ هزار دانشگاه و گروه صنعتی نیز از برنامه پشتیبانی کردند.
مرکز عملیات پرتاب
خیلی زود مشخص شد که تجهیزات مرکز فلوریدا برای برنامه آپولو کافی نخواهد بود. ناسا شروع به ساخت دو مرکز عملیات پرتاب دیگر کرده بود. و یک مرکز بزرگتر نیز برای موشک مأموریت ماه نیاز بود. طراحی، توسعه و ساخت مرکز توسط شخصی بنام کرت دبوس از اعضای تیم مهندسین راکت وی-۲ نظارت می‌شد.
فضانوردان
در ابتدا تعداد ۳۲ نفر فضانورد به برنامه فضایی آپولو اختصاص داده شدند. تعداد ۲۴ نفر از این افراد زمین را ترک کرده و بین دسامبر ۱۹۶۸ تا دسامبر ۱۹۷۲ به دور ماه پرواز کردند. نیمی از این ۲۴ نفر به روی سطح ماه قدم گذاشتند ولی هیچ‌کدام از آن‌ها برای بار دوم به ماه بازنگشت. فضانوردان برنامه آپولو از پروژه مرکوری انتخاب شده بودند.
نمونه‌های آورده شده از ماه
برنامه فضایی آپولو ۳۸۱٫۷ کیلوگرم سنگ و خاک به لابراتوار هیوستون آورد. عمر سنگ‌های یافت شده در ماه در مقایسه با تکنیک رادیومتری اندازه‌گیری شده‌اند. عمر آن‌ها بسیار بیشتر از عمر سنگ‌های روی زمین است. عمر آن‌ها بین ۳٫۲ بیلیون تا ۴٫۶ بیلیون سال تخمین زده می‌شود. در نتیجه این سنگ‌ها نمونه‌های خوبی از اولین روزهای تشکیل منظومه شمسی هستند.
مشاهدات اخیر
در سال ۲۰۰۸ میلادی کاوشگر آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن در حالیکه در مدار ماه مه چرخید، هاله اطراف محل فرود آپولو ۱۵ را تصویربرداری کرد. در سال ۲۰۰۹ نیز کاوشگر ناسا در حالیکه در فاصله پنجاه کیلومتری سطح ماه در حال گردش بود از بقایای آپولو در سطح ماه و همچنین تمام محل‌های فرود انسان بر روی سطح ماه عکسبرداری کرد. این تصاویر همچنان نشان داد که همه پرچم‌های آمریکا که در فرودهای مختلف برنامه آپولو روی سطح ماه برافراشته شده بودند (بجز پرچم عملیات آپولو ۱۱) همچنان در محل خود باقی هستند. البته هنوز معلوم نیست تا چه اندازه کیفیت رنگ خود را حفظ کرده‌اند.
منابع
Wikipedia contributors, "Apollo Program," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Project_Apollo (accessed February 4, 2008).
نیکی بلو
نیکی بلو (Nikki Blue؛ زادهٔ March 29, 1984) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
جسی جان اوکوونوان
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده است.
کلسیپوتریول/بتامتازون دایپرپیونیت
کلسیپوتریول/بتامتازون دایپرپیونیت (Calcipotriol/betamethasone dipropionate) (با نام تجاری دایووبت (Daivobet)) ترکیبی ثابت از کلسیپوتریول آنالوگ ویتامین D3 مصنوعی و بتامتازون دایپرپیونیت کورتیکواستروئید مصنوعی برای درمان پسوریازیس پلاکی در بزرگسالان و نوجوانان است (تنها برای پوست سر). این دارو به صورت پماد، ژل، و فوم استفاده می‌شود.
نقا البقمی
نقا البقمی (نقا البقمي؛ زادهٔ May 9, 1987) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
فرناندو زامبرانو
فرناندو زامبرانو (Fernando Zambrano؛ زادهٔ October 23, 1949) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
گورستان زیارتگاه
قبرستان زیارتگاه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره قاجار است و در شهرستان سرباز، بخش سرباز، دهستان سرباز، ۳۰۰ متری جنوب روستای زیارتگاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۶۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوکودری، لوئیزیانا
کوکودری (به انگلیسی: Cocodrie) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است.
منطقه حفاظت شده ملی آرانزاس
منطقه حفاظت شده ملی آرانزاس منطقه‌ای ساحلی در مجاورت خلیج مکزیک در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا است.
رد لیک، تگزاس
رد لیک، تگزاس (به انگلیسی: Red Lick, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۸۵۳ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
ماتاهی
ماتاهی (به لاتین: Matahi) یک منطقهٔ مسکونی در نیوزیلند است که در Bay of Plenty Region واقع شده‌است.
اتحادیه مراکز تجارت جهانی
اتحادیه مراکز تجارت جهانی (World Trade Centers Association) (به اختصار: WTCA) در سال ۱۹۷۰ و پس از تأسیس مرکز تجارت جهانی در نیویورک تأسیس شد. این اتحادیه یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی بوده و وظیفه آن تأسیس و اداره مراکز تجارت جهانی در سراسر جهان به منظور گسترش تجارت است.
این اتحادیه، متشکل از ۳۲۳ عضو از ۸۹ کشور جهان بوده و به عنوان یک چتر حمایتی غیررسمی، شرکت‌ها و بنگاه‌های دولتی را در راستای تجارت بین‌المللی سازمان‌دهی می‌کند.
مرکز تجارت جهانی
یک مرکز تجارت جهانی (به اختصار: WTC) عبارت است از یک ساختمان یا بیشتر یا یک سازمان که آژانس‌های تجاری و بازرگانی بخش‌های دولتی و خصوصی که با تجارت بین‌المللی مرتبط می‌باشند، را دور هم جمع می‌کند تا خدمات اساسی تجاری را برای آنها فراهم نموده و موجب تحرک و رونق اقتصادی منطقه‌ای گردد. یک WTC تمامی خدماتی را که با بازرگانی جامع و جهانی مرتبط می‌باشند در زیر یک سقف قرار می‌دهد. آدرس یک WTC حد کمال تجارت را عرضه نموده و امکان دسترسی ممتد و آشکار را به تمامی سرویس‌ها، سازمان‌ها و شخصیت‌های حقیقی و حقوقی مهم در تجارت جهانی را ارائه می‌نماید. یک مرکز تجارت جهانی در هر شهر یک مرکز خرید تجاری (Business Shopping Center) است که به عنوان مکمل مراکز ارائه کننده خدمات بازرگانی، موسسات خصوصی و دولتی ایجاد می‌گردد.
هدف یک مرکز تجارت جهانی در اختیار قرار دادن کلیه اطلاعات ممکن تجاری در زمان‌های لازم و با هماهنگی‌های لازم است. صادرات شرکت‌ها به دلیل دسترسی سریع و مطمئن آنها به بدنه کارشناسی قوی و قابل ملاحظه و انرژی تولید شده توسط بازار متحرک حاصل از فعالیت‌های تجاری بین‌المللی افزایش می‌یابد.
تاریخچه اتحادیه مراکز تجارت جهانی
WTCA در سال ۱۹۷۰ برای دور هم جمع کردن صادرکنندگان، واردکنندگان و ارائه کنندگان خدمات بازرگانی تأسیس گردید. اولین هسته‌های حرکت بین‌المللی در سال ۱۹۷۰ زمانی آغاز به فعالیت نمود که اولین پایه‌گذاران مراکز تجارت جهانی هوستون، نیواورلئان، نیویورک و توکیو و تعدادی از هواخواهان مرکز تجارت جهانی، اولین بار اتحادیه مراکز تجارت جهانی را تأسیس نمودند.
اتحادیه مراکز تجارت جهانی (WTCA) یک اتحادیه غیر انتقاعی، غیر سیاسی است که موضوعات مرتبط با WTC را تغذیه نموده و برنامه‌های همکاری مابین مراکز تجارت جهانی در سطح جهان را توسعه می‌دهد. بیش از ۷۵۰،۰۰۰ شرکت توسط اعضای WTCA در سطح جهان با همدیگر مرتبط می‌باشند.
اطلاعات تجاری و تحقیقات بازار
مراکز تجارت جهانی در سرتاسر دنیا، اطلاعات مربوط به منطقه خود را مشتمل به تولیدات محلی، خدمات منطقه‌ای، شرایط بازار، قوانین و مقررات دولتی و فرهنگ تجارت و بازرگانی را در اختیار همدیگر قرار می‌دهند. مراکز تجارت جهانی جزئیات پروفیل ارتباطات تجاری منطقه‌ای، مشتمل بر تولید کنندگان، توزیع کنندگان و ارائه دهندگان خدمات را فراهم می‌نمایند. آنها تحقیقات بازار را برای نیازهای خاص نیز انجام می‌دهند.
سیارک ۴۵۸۵
سیارک ۴۵۸۵ چهار هزار و پانصد و هشتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ مه ۱۹۹۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۸۰ است.
دیسک‌پران
دیسکوبولوس یا مجسمه دیسک‌پران ساخته مایرون یکی از ده مجسمه برتر جهان باستان و از مشهورترین آثار بجامانده از آن دوران به‌شمار می‌رود. در این تندیس مشهور، ورزشکار جوانی را درست در لحظه‌ای که می‌خواهد دیسک سنگینی را پرتاب کند نشان می‌دهد. مجسمه‌ساز حالت خاصی از آرامش را در بدن انسان نشان داده و چهره نیز بیان کنندهٔ وقار، تفکر و خویشتنداری است.
این اثر مشهورترین مجسمه‌ای است که مردی را در حال حرکت ورزشی نشان می‌دهد. شگفتیهای جسم مرد در این پیکره به صورت کامل نمایان شده‌است. بدن، از لحاظ حرکات عضلات و بندها و استخوان‌هایی که در وقت عمل به کار می‌افتند، به‌دقت مورد مطالعه واقع شده‌است. پاها و بازوان و تنه در جهتی خم شده‌اند که کاملترین نیرو را برای پرتاب دیسک ایجاد می‌کنند. چهره بر اثر فشار و اعمال نیرو در هم رفته نیست؛ بلکه دارای آرامشی است که از اعتماد به قدرت حکایت می‌کند. سر، حجیم و خشونت‌آمیز نیست، بلکه به مردی اصیل و مهذب تعلق دارد که حتی اگر می‌خواست، می‌توانست در شمار مؤلفان و مصنفان درآید. این شاهکار فقط یکی از هنرنمایی‌های مایرون بوده‌است، و معاصرانش آن را بسیار ارج می‌نهادند.
هوایچون
هوایچون (به لاتین: Huichon) یک شهر در کره شمالی است که در چاگانگ واقع شده‌است.
خصوصیات
هوایچون ۱۶۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ان-وینیل پیرولیدون
ان-وینیل پیرولیدون با فرمول شیمیایی C6H9NO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 2754594 است. که جرم مولی آن ۱۱۱٬۱۴ گرم بر مول می‌باشد.
دارالفنون
دارالفنون، مؤسسه‌ای بود که یک‌شنبه ششم دی ۱۲۳۰ خورشیدی (۱۸۵۱ میلادی) به ابتکار میرزاتقی‌خان امیرکبیر در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار برای آموزش علوم و فنون جدید در تهران تأسیس شد و آن را نخستین دانشگاه مدرن ایران می‌دانند.
در نوشته‌های ایرانی، تا دیرزمانی همهٔ دانشگاه‌های خارجی را دارالفنون می‌خواندند. ساختمان دارالفنون در خیابان ناصرخسرو در مرکز تهران جای گرفته‌است. هم‌اکنون، این ساختمان موزه شده‌است.
تاریخچه
میرزاتقی‌خان امیرکبیر پس از سفر به روسیه، متوجه نیاز بسیارِ کشور به مرکز آموزش عالی شد؛ بنابراین از آغاز صدارت ش، برای تأسیس آن تلاش کرد؛ گرچه افتتاح آن را ندید، چرا که نخستین استادان آن به سرپرستی یاکوب ادوارد پولاک، دو روز پس از برکناری و تبعید امیرکبیر، به تهران رسیدند و استقبال گرمی از آنان نشد. نزدیک‌به ۱۴ سال پس از تأسیس مدرسه عالی دارالفنون و کمی پس از تأسیس مدرسه ابتدائی رشدیه، مدرسه محتشمیه و مدرسه شوکتیه ساخته شدند. به‌دنبال آن، دبیرستان شوکتیه و پس‌از آن، مدارسی در قاین (۱۲۹۶)، نهبندان (۱۲۹۹)، دشت بیاض (۱۳۰۰) و دبستان دخترانه شوکتی در استان خراسان جنوبی گشوده‌شدند.
ورود استادان اتریشی
استادان اتریشی، ۲۷ محرم ۱۲۶۸، دو روز پس از برکناری امیرکبیر به تهران رسیدند. بااین‌حال، امیرکبیر آنان را به داوودخان سفارش کرد و به او گفت چندان که می‌تواند به آنان مهربانی کند و نگذارد ناراحت و آزرده‌خاطر شوند. ناصرالدین‌شاه نیز از ورودشان باخبر و خوش‌حال شد و داوودخان را به حمایل سرخ سرتیپی مفتخر کرد. گویا استقبال خوب و شایانی از استادان اتریشی نشد. یاکوب ادوارد پولاک، از جمله آن استادان، سرگذشت پذیرایی سرد ایرانیان را این‌گونه نوشته‌است:
گشایش
دارالفنون، یک‌شنبه ششم دی ۱۲۳۰، برابر پنجم ربیع‌الاول ۱۲۶۸، سیزده روز پیش از کشته‌شدن امیرکبیر و با حضور ناصرالدین شاه، میرزا آقاخان نوری صدراعظم جدید و گروهی از دانش‌مندان و استادان ایرانی و اروپایی، با ۳۰ نفر شاگرد گشایش یافت و میرزامحمدعلی‌خان شیرازی، وزیر امور دول خارجه، مأمور تنظیم و اداره آن شد. پس‌از گشایش مدرسه، ریاست آن به عزیزخان آجودان‌باشی سپرده‌شد و رضاقلی‌خان هدایت که از سفارت خوارزم برگشته‌بود، به نظامت دارالفنون گماشته‌شد.
در المآثر و الآثار آمده‌است:
آن زمان، هفت استاد اتریشی، دانش‌آموزان را، که اغلب از خانواده‌های مهم و بانفوذ بودند، آموزش می‌دادند. گرچه مدرسه آغاز به کار کرده‌بود، ساختن آن تا ۱۲۶۹ قمری ادامه داشت. ۱۳۰۴ قمری، نیرالملوک، وزیر علوم، تالار نمایشی در مدرسه ساخت تا جایی برای تئاتر باشد. از آن زمان، درِ اصلی مدرسه در خیابان همایون بسته و دری به خیابان ناصریه سابق و ناصر خسرو کنونی گشوده‌شد.
بعدها با اعتراض سفیر انگلستان به اتریشی بودن استادان، چند استاد ایتالیایی، فرانسوی و آلمانی نیز به آن‌ها افزوده‌شدند. سه استاد ایرانی طب، عربی و جغرافی و یک استاد فرانسوی مقیم ایران نیز به آن‌ها پیوستند.
بخش خنرال اوبلیگادو
بخش خنرال اوبلیگادو (به اسپانیایی: Departamento General Obligado) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان سانتافه واقع شده‌است. بخش عمومی اوبلیگادو ۱۰٬۹۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۶٬۴۳۶ نفر جمعیت دارد.
دارالفنون
نام‌گذاری
از نامه‌های به‌جامانده از امیرکبیر، نوشته‌های روزنامه وقایع اتفاقیه و اسناد دیگر برمی آید که در آغاز نامی برای این مرکز آموزشی در نظر نگرفته بودند، و آن را «مدرسه، مدرسه جدید، مکتب‌خانه پادشاهی، تعلیم‌خانه، معلم‌خانه و مدرسه نظامیه» یاد می‌کردند. در آخرین نامه‌ای که امیرکبیر به سفیر ایران در روسیه برای پی‌گیری استخدام استادان اروپایی می‌نویسد، آن را مدرسه نظامیه یاد می‌کند.
ریشه‌شناسی واژه دارالفنون
در منابع پیش و پس از تأسیس دارالفنون، به‌ویژه در خاطرات دانش‌آموختگان اروپا به واژه دارالفنون برمی‌خوریم. اینان، وقتی از دانشگاه‌های اروپایی نام می‌برند، آن‌ها را دارالفنون می‌نامند؛ مانند دارالفنون پاریس و دارالفنون لندن. واژه دارالفنون ترجمه Polytechnique فرانسوی یا Polytechnic انگلیسی است که عثمانی‌ها آن را به عربی ترجمه کردند و به همین لفظ وارد فارسی شد.
ساختمان
امیرکبیر، با موافقت ناصرالدین‌شاه، جای ساختمان دارالفنون را کنار کاخ‌های سلطنتی و جایی که سربازان آموزش نظامی می‌دیدند برگزید، و به میرزارضاخان مهندس تبریزی که یکی از پنج نفر محصل اعزامی به لندن در زمان عباس میرزا بود دستور تهیه نقشه ساختمان داد. نقشه ساختمان از روی طرح عمارت سربازخانه ولیچ انگلیس در اواخر ۱۲۲۹ آماده و محمدتقی معمارباشی به ساختن آن مأمور شد و کار را آغاز کرد. قسمت شرقی بنا، ۱۲۳۰، پایان یافت.
۱۳۰۸ (۱۳۴۸ قمری)، هشتاد سال پس از فعالیت، ساختمان مدرسه به دستور اعتمادالدوله وزیر وقت معارف تخریب و ساختمان کنونی با نقشهٔ مهندسی روسی ساخته شد.
ساختمان مدرسه، پنجاه اتاق چهار-در-چهار-ذرعی در چهار سوی حیاط داشت. ظاهر این اتاق‌ها «منقش و مُذَهَّب» توصیف شده، که مشخص است تزئینات چشم‌نواز نقاشی و گچ‌بری رنگی داشته‌اند. جلوی اتاق‌ها ایوان و سایبان ساخته بودند. در وسط حیاط مدرسه حوض بزرگی قرار داشت که اطراف‌ش باغچه‌هایی برای و گل و درخت بود. میان باغچه‌ها را خیابان کشیده، با آجرهای بزرگ معروف به قزاقی فرش کرده بودند. در ضلع شرقی و پشت کلاس‌ها چندین مغازه ساخته بودند که وزارت علوم و معارف در بالاخانه آن‌ها مستقر بود. در ضلع شمالی و پشت ساختمان مخابرات امروزی محوطه‌ای وسیع با چند اتاق کوچک و بزرگ قرار داشت که برای دانش‌جویان نظامی مدرسه و بعدها، دانش‌جویان موسیقی بود. دارالفنون، آزمایش‌گاه فیزیک و شیمی و داروسازی، چاپ‌خانه، کتاب‌خانه، و سفره‌خانه (غذاخوری) داشت. در یکی از اتاق‌های آن دو اسکلت برای آموزش دانشجویان پزشکی نگهداری می‌شد. در نیمه اول ۱۳۰۴ قمری، نیرالملوک وزیر علوم با همکاری امین‌السلطان وزیر مالیه با خرید و تخریب خانه‌های ضلع جنوبی مدرسه، تالار بزرگ نمایش را ساخت تا ناصرالدین‌شاه، که در سفر فرنگ با تئاتر آشنا شده‌بود، در آن تئاتر تماشا کند. درِ اصلی مدرسه در آغاز به خیابان باب همایون باز می‌شد که بنا به مصالحی آن را بستند و ورودی مدرسه را به خیابان ناصریه یا ناصر خسرو امروزی باز کردند.
ساختمان فعلی دارالفنون
ساختمان دارالفنون، هشتاد سال برجا بود و ۱۳۰۸ خورشیدی، باآن‌که هم‌چنان قابل استفاده بود، تخریب شد. در آن سال، میرزایحیی‌خان اعتمادالدوله قراگزلو وزیر معارف وقت ساختمان اولیه را در هم کوبید و با نقشه و نظارت نیکلای مارکف، مهندس روس مقیم ایران، ساختمان امروزی را به جای آن ساخت. علی‌اصغر حکمت وزیر فرهنگ وقت نیز، ۱۳۱۳، عمارتی را در شمال و جنوب بر آن افزود. امروزه ورودی ساختمان، در شمال‌شرقی مدرسه و رو به خیابان ناصرخسرو باز می‌شود. این دروازه به‌شیوه معماری سنتی، طاق زنجیره‌ای بلندی دارد. دو ستون استوانه‌ای نقره‌ای در دوسوی درگاه، طاق این دروازه را نگه داشته‌است. درست بالای در دولنگه‌ای چوبی و قهوه‌ای مدرسه، «دارالفنون» و سال تأسیس آن، ۱۲۶۸ قمری، را بر کاشی نوشته‌اند. این در که در یکی از چهار کنج مدرسه قرار دارد به فضایی هشتی‌مانند باز می‌شود که از سوی دیگر به حیاط راه دارد. ساختمان دوطبقه مدرسه، زیربنایی مستطیل‌شکل دارد. در رأس هر چهار ضلع، چهار پلکان مارپیچی، طبقه پایین مدرسه را به طبقه بالا وصل می‌کند. درحاشیه بیرونی پله‌ها، نرده آهنی توپری نصب شده‌است که مانع از سقوط افراد می‌شود. ساختمان امروزی سی‌ودو کلاس دارد؛ دوازده کلاس در دو طبقه ضلع شرقی، دوازده کلاس در ضلع غربی، و هشت کلاس در دو طبقه ضلع شمالی. سالن‌های نمایش و غذاخوری نیز در ضلع جنوبی قرار دارند. احتمالاً این دو سالن باید از بناهای اولیه دارالفنون باشد. مارکف ساختمان کلاس‌ها را تخریب کرد و بازساخت.
آموزش در دارالفنون
پیاده‌نظام، سواره‌نظام، توپ‌خانه، مهندسی، پزشکی و جراحی، داروسازی و کانی‌شناسی در دارالفنون تدریس می‌شدند. زبان فرانسه، علوم طبیعی، ریاضی، تاریخ و جغرافی، دروس مشترک همهٔ رشته‌ها بود. بعدها زبان انگلیسی، روسی، نقاشی و موسیقی به آن‌ها افزوده‌شد.
برای اداره مدرسه، امیرکبیر در آغاز، استادان خارجی استخدام کرد. او که با سیاست دولت‌های فرانسه و انگلیس آشنا بود، دست نیاز به سوی آن‌ها دراز نکرد، بلکه به سراغ اتریشی‌ها رفت و شش استاد را برای شش سال با مقرری سالانه چهارهزار و چهارصد تومان استخدام کرد.
دروس عمومی
در آغاز، زبان خارجی دارالفنون، فرانسه بود و بعدها روسی و انگلیسی هم تدریس می‌شد. معلمان زبان فرانسه، میرزاملکم‌خان، میرزاآقا، میرزاجعفر، محمدحسن‌خان قاجار و میرزامحسن‌خان بودند. برخی از آن‌ها در فرانسه این زبان را آموخته بودند. همه رشته‌ها، تاریخ، جغرافی، ریاضی و زبان خارجه داشتند.
آیین‌نامه آموزشی
پس از انقلاب مشروطیت و با ورود معلمان فرانسوی، کارهایی اساسی برای بازسازی جای‌گاه علمی دارالفنون آغاز شد و ۱۲۸۵، «آیین‌نامه مدرسه دارالفنون» تدوین شد، که براساس آن، سال تحصیلی از شهریور هر سال آغاز و خرداد سال بعد پایان می‌یافت.
رؤسا
رؤسای دارالفنون معمولاً از مهم‌ترین مقام‌های سیاسی مملکت بودند. این‌ها، به‌ترتیب رؤسای دارالفنون بودند:
اعتضادالسلطنه، عموی ناصرالدین شاه، مشهورترین رئیس دارالفنون و رضاقلی‌خان هدایت مشهورترین ناظم دارالفنون بودند و زمان مدیریت آن‌ها، دوران درخشان دارالفنون بوده‌است. یک کتاب‌دار، یک آجودان، یک ناظر، یک صندوق‌دار، یک منشی که کارهای مدرسه را ثبت می‌کرد، یک مؤذن، چند نگهبان و فراش، از ساختار اداری دارالفنون بودند.
استادان
داودخان مسیحی به عنوان نماینده امیرکبیر به اتریش رفت تا به سفارش او، استادان امور نظامی و وابسته به آن، فیزیک، شیمی، داروسازی و معدن را به خدمت بگیرد. بدین ترتیب، ۷ استاد، که نامشان در ادامه می‌آید، به ایران دعوت و به عنوان اولین استادان دارالفنون مشغول به کار شدند:
افزون‌بر این‌ها، موسیو ریشارد فرانسوی که فارسی را خوب می‌دانست و کم‌وبیش ایرانی شده‌بود و میرزاملکم‌خان که از ارامنهٔ جلفا بود و مدتی در انگلستان وزیرمختار بود نیز برای تدریس زبان فرانسه و جغرافی در دارالفنون استخدام شدند. معلمان اروپایی، افراد دانش‌مندی بودند و افزون‌بر تدریس به تألیف کتاب‌های درسی هم می‌پرداختند.
بعدها معلمانی از ایتالیا، آلمان و فرانسه نیز استخدام شدند.
دانش‌آموختگان
ورود به دارالفنون، در آغاز برای همه ممکن نبود و ابتدا می‌بایست به شاه معرفی می‌شدند و از فرزندان اعیان و اشراف مملکت می‌بودند. پس از هشت سال، با پایان دوره تحصیل نخستین نسل دانش‌آموزان دارالفنون در ۱۸۵۸ میلادی (۱۲۷۶ هجری قمری)، این دانش‌آموختگان آشنا با علوم و معارف جدید اروپایی وارد اجتماع شدند. از آن پس، دانش‌آموختگان دارالفنون، هم‌واره از اثرگذارترین افراد در فضای سیاسی و اجتماعی ایران بودند. مشهورترین دانش‌آموخته نسل اول دارالفنون، محمدحسن‌خان صنیع‌الدوله معروف به اعتمادالسلطنه بود که پس از تحصیل در دارالفنون و سپس در فرانسه به ریاست دارالترجمه همایونی رسید و مترجم مخصوص ناصرالدین‌شاه و وزیر انطباعات (چاپ و نشر) شد.
هرچند دارالفنون از همان نسل نخست، شوق فراگیری علوم و معارف جدید به سبک اروپایی را در دانش‌آموزان برمی‌انگیخت، اما تفاوت آشکاری میان نسل‌های اولیه و دانش‌آموختگان بعدی مشهود بود؛ به‌واسطه آموزش دیدن در دارالفنون و آشنایی روزافزون با ایده‌های ملی‌گرایانه و تفکرات روشنفکرانه اندیشه‌مندان قرن هجدهم فرانسه، هم‌چنین شرایط سیاسی کشور در عهد ناصری، نسل‌های بعدی دانش‌آموختگان دارالفنون، گرایش‌های ناسیونالیستی و روشن‌فکری بیشتری داشتند و نسبت به شرایط سیاسی و اجتماعی ایران بیشتر آگاه بودند. این نسل از دانش‌آموختگان دارالفنون نسبت به دیگر هم‌وطنان‌شان درک بهتری از دنیای جدید و جای‌گاه ایران داشته و منتقد طبقه حاکم، جزم‌اندیشی دینی و عقب‌افتادگی فرهنگی بودند. بسیاری از دانش‌آموختگان دارالفنون وارد فعالیت‌های سیاسی شده و در جنبش مشروطه مشارکت اثرگذاری داشتند: صنیع‌الدوله و احتشام السلطنه، نخستین و دومین رئیسان مجلس شورای ملی، و میرزا جهانگیرخان، روزنامه‌نگار و مدیر روزنامه اثرگذار صور اسرافیل از دانش‌آموختگان دارالفنون بودند. بسیاری از معلمان و دانش‌آموختگان دارالفنون پس از تأسیس دانشگاه تهران، استاد این دانشگاه شدند و برخی هم به مقام‌های مهم دولتی مانند وزارت یا حتی نخست‌وزیری در دولت‌های بعدی رسیدند.
پزشکی در دارالفنون
از همان آغاز به کار دارالفنون، پزشکی یکی از رشته‌های اصلی آن بود.
یاکوب ادوارد پولاک
اولین دوره پزشکی در دارالفنون با ۱۴ دانشجوی یاکوب ادوارد پولاک آغاز شد که با پیوستن دانشجویان خصوصی کلوکه، شمار آن‌ها به ۲۰ رسید.
پولاک به‌جز آموزش‌های تئوریک، دانشجویان را در سه سطح آموزش می‌داد؛ نخست در درمان‌گاه سرپایی، دوم در بیمارستان نظامی تازه‌تأسیس، و سوم با فرستادن آن‌ها برای ادامه تحصیل در اروپا.
ژوزف تولوزان
بعد از پولاک، ژوزف تولوزان، پزشک ناصرالدین‌شاه شد، که در دارالفنون درس می‌داد. او، حافظ‌الصحه را که بعدها وزارت بهداری شد، تأسیس کرد.
شلیمر
جانشین پولاک در دارالفنون، یک پزشک هلندی بود که پیش از آن در عثمانی خدمت کرده‌بود. شلیمر به فراگیری زبان فارسی پرداخت.
کتابخانه
بنا به گفتهٔ علی‌قلی مخبرالدوله که در آغاز مسئول کتاب‌خانه دارالفنون بود، کتاب‌خانه کتاب‌های کمی داشت. با افزوده شدن کتاب از سوی استادان و دانشجویان، هم‌چنین کتاب‌های تاریخ اروپایی، کتابخانه بزرگ‌تر شد. اهدای کتاب نیز در رشد کتاب‌خانه مؤثر بود. برای نمونه، ۱۲۴۲، اعتضادالسلطنه کتاب‌خانه‌اش را که کتاب‌هایی به زبان‌های فارسی و اروپایی داشت به دارالفنون بخشید. دهه ۱۳۱۰ که کتابخانه ملی ایران تأسیس شد، گنجینه دارالفنون به آن منتقل شد. از تأسیس کتابخانه مبارکه دارالفنون تا ۱۳۵۷، نام کتابخانه دارالفنون چنین بوده‌است. علی‌قلی‌خان مخبرالسلطنه، وزیر علوم، نخستین کتاب‌دار دارالفنون بود و ۱۲۳۸ (خورشیدی)، ناصرالدین‌شاه او را کتاب‌دار دارالفنون کرد. ۱۲۳۲، شاه‌زاده اعتضادالسلطنه، مجموعه‌ای از کتاب‌های فارسی و خارجی را تهیه کرد و در کتابخانه دارالفنون (کتابخانه معارف عمومی) قرار داد.
چاپ‌خانه دارالفنون
چاپ‌خانه چاپ سنگی دارالفنون یا دارالطباعه خاصه علمیه مبارکه دارالفنون، هم‌زمان با گشایش دارالفنون شروع به کار کرد. این چاپ‌خانه اختصاصاً برای چاپ کتاب‌های درسی مجهز شده‌بود و از تأسیس (۱۲۶۸ ق) تا حدود ۱۳۰۰ قمری، ۳۰ الی ۴۰ جلد کتاب درسی را منتشر کرد. این چاپخانه تا ۱۳۲۶ ق برپا بوده‌است.
بودجه
بودجه دارالفنون در آغاز ۷۷۵۰ تومان بود، که ۱۳۰۷ قمری به سی‌هزار تومان رسید.
مخالفت با دارالفنون
از دیگر دلایل مخالفت با دارالفنون، رواج پزشکی اروپایی بود. طرف‌داران پزشکی سنتی، آموزش پزشکی نوین را خطری جدی برای شغل‌شان حس می‌کردند. در کلاس‌های طب تا مدت‌ها تنها به تدریس نظری بسنده می‌شد، و از ترس تکفیر، کالبدگشایی نمی‌کردند. اما، ۱۲۳۲، که یکی از بیگانگان، مشکوک درگذشت، به درخواست بازماندگان، یاکوب ادوارد پولاک برای کشف علت مرگ، او را در حضور شاگردان کالبدشکافی کرد. سال‌ها بعد یک معلم زبان فرانسه به نام بارنه‌یود، پیش از مرگ، جسد خود را به مدرسه فروخت تا پس‌از مرگ، شاگردان آن را تشریح کنند.
هشت سال پس از گشایش دارالفنون، به‌دنبال ورود شماری از دانش‌آموختگان آن به فراماسونری یا «فراموش‌خانه» میرزاملکم‌خان، بی‌مهری و کم‌توجهی ناصرالدین‌شاه به دارالفنون را سبب شد.
ناصرالدین‌شاه در دهه آخر حکومت و بیش‌از گذشته، بر این‌که که مسئولان دارالفنون، چه دیوانی و چه فرهنگی، از راه شهریه زیاد و دست‌چین‌کردن دانش‌آموزان، از ورود فرزندان رعیت‌ها به دارالفنون جلو بگیرند، پای می‌فشرد.
اشکال سوسیالیسم
اشکال سوسیالیسم یا مشخصات سوسیالیسم شامل طیفی از نظام‌های اقتصادی و اجتماعی است که با مالکیت اجتماعی و کنترل دموکراتیک   ابزارهای تولید    و خودمدیریتی سازمانی شرکت‌ها و همچنین تئوری‌ها و جنبش‌های سیاسی مرتبط با سوسیالیسم مشخص می‌شوند. مالکیت اجتماعی ممکن است به اشکال مالکیت عمومی، جمعی یا مشارکتی یا به مالکیت اجتماعی بر سهام اشاره داشته باشد که در آن ارزش اضافی به طبقه کارگر و در نتیجه کل جامعه می‌رسد. سوسیالیسم انواع مختلفی دارد و هیچ تعریف واحدی همه آن‌ها را در بر نمی‌گیرد اما مالکیت اجتماعی عنصر مشترکی است که در اشکال مختلف آن وجود دارد. سوسیالیست‌ها در مورد میزان ضرورت کنترل اجتماعی یا تنظیم اقتصاد اختلاف نظر دارند. اختلاف نظر مورد این که جامعه تا چه حد باید مداخله کند و اینکه آیا دولت به‌ویژه دولت موجود وسیله‌ای مناسب برای تغییر است یا نیست.
به‌عنوان یک اصطلاح، سوسیالیسم طیف وسیعی از نظام‌های اقتصادی–اجتماعی نظری و تاریخی را نشان می‌دهد و همچنین توسط بسیاری از جنبش‌های سیاسی در طول تاریخ برای توصیف خود و اهدافشان مورد استفاده قرار گرفته‌است که باعث ایجاد انواع مختلفی از سوسیالیسم می‌شود. نظام‌های اقتصادی سوسیالیستی را می‌توان بیشتر به دو شکل بازاری و غیر بازاری تقسیم کرد. سوسیالیسم نوع اول از بازارها برای تخصیص نهاده‌ها و کالاهای سرمایه‌ای بین واحدهای اقتصادی بهره می‌برد. نوع دوم سوسیالیسم، مشتمل بر برنامه‌ریزی است و شامل یک سیستم حسابداری مبتنی بر محاسبه نوع برای ارزش‌گذاری منابع و کالاها است که در آن تولید به‌طور مستقیم برای استفاده انجام می‌شود.
جنبش‌های سیاسی متعددی مانند آنارشیسم، کمونیسم، جنبش کارگری، مارکسیسم، سوسیال دموکراسی و سندیکالیسم وجود داشته‌اند که اعضای آن‌ها تحت تعاریفی از این اصطلاح—برخی از این تفاسیر متقابل هستند و همه آن‌ها بحث‌هایی را در مورد معنای واقعی سوسیالیسم ایجاد کرده‌اند—خود را سوسیالیست می‌خواندند. سوسیالیست‌هایی که خود را متفاوت توصیف می‌کنند، از سوسیالیسم برای اشاره به چیزهای مختلفی مانند یک سیستم اقتصادی،    یک نوع جامعه، یک دیدگاه فلسفی، یک سوسیالیسم اخلاقی در قالب مجموعه‌ای از ارزش‌ها و آرمان‌های اخلاقی    یا نوع خاصی از شخصیت انسانی استفاده کرده‌اند. برخی از تعاریف سوسیالیسم بسیار مبهم هستند در حالی که برخی دیگر به قدری خاص هستند که فقط شامل اقلیت کوچکی مانند شیوه تولید، سوسیالیسم دولتی یا لغو کار مزدی بودند که در گذشته به‌عنوان سوسیالیسم توصیف شده‌اند.
لیلا تویفوا
لیلا تویفوا (Leyla Tuifua؛ زادهٔ October 17, 1986) بازیکن بازنشسته والیبال اهل فرانسه است که در ترکیب تیم ملی والیبال زنان فرانسه در مسابقات قهرمانی والیبال ۲۰۱۳ زنان اروپایی به رقابت پرداخت.
اسکوتاو
اسکوتاو (به انگلیسی: Scottow) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Norfolk واقع شده‌است. اسکوتاو ۸٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
شوشانیک مقدس
شوشانیک مقدس (Շուշանիկ؛ ۴۴۰ – ۴۷۵) یک قدیس مسیحی اهل ارمنستان بود. وی دختر وارتان مامیکونیان، رهبر نظامی مسیحیان در ارمنستان - بوده و پس از تحمل شکنجه و زندان، به دست همسرش وارسکن - زرتشتی شده - به عنوان یک شهید مسیحی کشته می‌شود. شوشانیک واردنی در تاریخ ارمنیان یک زن مقدس محسوب شده و زن ایدئولوژیک عصر میانه نیز لقب گرفته‌است.
زندگی‌نامه
شوشانیک واردنی ده سال بعد از نبرد آوارایر با وازگن پسر پادشاه «آشوشا گرجی» ازدواج کرد که جانشین پدرش شده بود. به دلیل ملاحظات سیاسی، وازگن مسیحیت را انکار به آئین زرتشتی می گرائید و با یک شاهدخت ایرانی ازدواج نمود. بعد از آن، شوشانیک که تحصیلات مسیحی داشت، شوهر خویش را ترک کرده و حتی اجازه نمی‌دهد که فرزندانشان را ببیند. شوشانیک خود را در یک سلول تاریک و مرطوب در کنار کلیسای یورتا زندانی می‌کند. وازگن هر کاری می‌کند، تا شوشانیک از مسیحیت دست کشیده اما او زیر بار نمی‌رود از این رو او را به مدت شش سال شکنجه می‌کند تا این که او در آغاز سال هفتم کشته می‌شود.
کودکان کار در عراق
کودکان کار در عراق (Child labour in Iraq) از کودکان کار در عراق بحث می‌کند.
علت‌ها و دلایل
علت وجود کودکان کار در عراق رشد فقر، خشونت و جابجایی اجباری است. طبق گزارش سال ۲۰۱۶ صندوق حمایت کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) (UNICEF) در عراق به دلیل کاهش درآمد خانواده‌ها و خشونت و کوچ اجباری بیش از نیم میلیون کودک عراقی کار می‌کردند. گزارش اعلام می‌دارد که آمار کودکان کار این کشور در زمان گزارش نسبت به تعداد کودکان کار در سال ۱۹۹۰ که برابر ۵۷۵۰۰۰ نفر بود، افزایش چشمگیری را را نشان می‌دهد.
فرودگاه محلی سینت تامانی
فرودگاه محلی سینت تامانی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
کودکان کار در عراق
جنگ داعش
بین سال ۲۰۱۴ که داعش کنترل بخش بزرگی از شمال و غرب عراق را بدست گرفت، تا سال ۲۰۱۶ تقریباً ۱۰٪ کودکان عراقی یعنی حدود ۱٫۵ میلیون نفر به دلیل خشونت مجبور به فرار از خانه‌های خود شدند. در گزارش آمده‌است که در نتیجه بسته شدن ۲۰٪ از مدارس عراق، ۳٫۵ میلیون کودک نتوانستند به مدرسه بروند.
کوچ
گزارش دیگری از یونیسف اعلام می‌دارد که در اواسط سال ۲۰۱۶ حدود ۳٫۴ میلیون عراقی – تقریباً ۱۰٪ جمعیت – جابجا شدند، و میلیون‌ها نفر از مردم به کمک‌های فوری انسانی نیاز پیدا کردند. این کوچ داخلی عظیم بعلاوه افت اقتصاد که در نتیجه جنگ به وجود آمد، آسیب‌های زیاد به جوامع میزبان و مناسبات اجتماعی وارد آورد. بسیاری از طرف‌های درگیری مرتکب نقض‌های حقوق بشر بزرگی شدند و میزان خشونتهای وحشتناک علیه کودکان دو برابر ۱۲ ماه گذشته بود- دختران در معرض خشونت مبتنی بر جنسیت قرار می‌گرفتند و پسران برای جنگ یا کار در خط مقدم جبهه بکار گرفته می‌شدند. ناظر حقوق بشر در عراق (IOHR) خیلی از موارد بکارگیری و استفاده از کودکان، مخصوصاً کودکان کوچ داده شده را مستند کرده‌است. مشخصاً متأکد گردیده‌است که کودکان کوچ داده شده برای تأمین معیشت خانواده خود مجبور به کار کردن می‌شدند و کسانی که آن‌ها را استثمار می‌کردند، دستمزد ناچیز و در حد نیاز فوری به‌آن‌ها می‌پرداختند.
قانون کار عراق
طبق ماده ۶ فصل ۳ قانون کار عراق، حداقل سن برای استخدام ۱۵ سال است. طبق پیمان نامه حقوق کودک سال ۱۹۸۹ هر فرد زیر ۱۸ سال کودک بحساب می‌آید، که باید مورد حمایت و مراقبت‌های ضروری قرار گیرد.
پاکوه (پاسارگاد)
جمعیت
این روستا در دهستان مادرسلیمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دهستان شامکان
شامکان، دهستانی از توابع بخش شامکان و در شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران است. مردم دهستان شامکان به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می‌کنند. مردم این دهستان شیعه مذهب هستند.
ژان-ژاک ساون
ژان-ژاک ساوَن (۱۴ ژانویه ۱۹۴۷ –۲۱ ژانویه ۲۰۲۲ میلادی) یک ورزشکارِ رشته‌هایِ پرخطر و ماجراجویِ فرانسوی بود.
زندگی و فعالیت‌ها
ساوَن در ابتدا یک سه‌گانه کار، خلبان و چتربازِ نظامی بود. مراحلِ دیگرِ زندگیِ وی، محیط‌بانیِ پارکِ حیاتِ وحش در آفریقایِ مرکزی و چهار بار گذر از اقیانوس اطلس با قایق بادبانی بودند.
گذر از اقیانوسِ اطلس ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹
وی در اواخرِ دسامبرِ ۲۰۱۸ میلادی همراه با یک کپسولِ بُشکه‌ای‌شکل سفر خود را از اِل هیرو در جزایرِ قناری آغاز کرد. کپسولِ وی با سلول‌هایِ خورشیدی، انرژیِ لازم برای ضروریاتِ زندگی را فراهم می‌کرد و نیز برای مقاومت در برابرِ حملاتِ ِ نهنگ‌هایِ قاتل و ضرباتِ امواج طراحی شده بود. این شناورِ بُشکه‌ای‌شکل، دارایِ یک آشپزخانه و تختِ خواب بود. وی بیش از چهار ماهِ بعد در ۲۷ آوریلِ ۲۰۱۹ واردِ دریای کارائیب شد و پس از آن اعلام کرد که سفرش موفقیت‌آمیز بوده‌است.
ناپدید شدن
در ساعت‌هایِ نخستینِ ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲، ساوَن دو سیگنالِ اصظراری فرستاد تا نشان دهد که با مشکل بزرگی روبرو شده‌است. آخرین تماسِ رسمیِ وی در ساعتِ ۰۰:۳۴ بامداد بوده است. قایق او همان روز بدستِ گاردِ ساحلیِ پرتغال —و در حالیکه واژگون شده بود— پیدا شد و روز بعد، غواصی که مأمورِ تحقیق شده بود، گزارش داد که جسدِ ساون را در کابینِ قایق دیده‌است. با این حال، بعداً گزارش شد که ساون در کابین پیدا نشده و او در دریا گم شده‌است.
فهرست فرودگاه‌های کانادا (H–K)
این فهرست حاوی فرودگاه‌های کشور کانادا بر اساس نام انگلیسی آن‌هاست که شامل بالگردگاه‌ها و پایگاه‌ها نیز می‌شود.
سن هیمه
سن هیمه (۲۶ می، ۱۵۹۷ – ۱۱ مارس، ۱۶۶۶) دختر و فرزند ارشد دومین شوگون توکوگاوا هیده‌تادا و همسرش اوایو بود. او در طول دوره دوره سنگوکو متولد شد. جد پدری او بنیانگذار شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه‌یاسو بود. پدربزرگ مادری او آزای ناگاماسا بود. مادر بزرگ او اوایچی، خواهر کوچکتر اودا نوبوناگا بود. زمانی که او شش یا هفت ساله بود، پدربزرگش او را به ازدواج تویوتومی هیده‌یوری، که پسر و جانشین تویوتومی هیده‌یوشی بود، درآورد.
دوست پسرش
دوست پسرش (Her Boy Friend) یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی لری سمون و نوئل ام. اسمیت است که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، لری سمون، دوروتی دوان، فرانک الکساندر، اسپنسر بل و ویلیام هابر اشاره کرد.
اگر زحمتی نیست
اگر زحمتی نیست (S'il Vous Plaît؛ If You Please) یک نمایش‌نامهٔ دادا-سورئالیسیتی است که توسط نظریه‌پرداز و نویسندهٔ سورئال آندره بروتون و شاعر و رمان‌نویس فرانسوی فیلیپ سوپو نوشته شد و در ۲۷ مارس ۱۹۲۰ میلادی در پاریس به روی صحنه رفت.
این نمایشنامه سال‌ها قبل از انتشار «بیانیهٔ سورئالیسم» نوشته شده بود و ۴ پرده دارد که داستان هر پرده، مجزا از دیگری است و دیالوگ‌هایشان نیز شعرگونه است.
بیجان (ابهام‌زدایی)
بیجان به معنای جماد دربرابر جاندار است.
بیجان همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
چنار آریزونا
چنار آریزونا (نام علمی: Platanus wrightii) نام یک گونه از سرده چنار است.
سینما قدس (تایباد)
سینما قدس تایباد یک سینما در شهر تایباد، ایران است.این سینما در بلوار شریعتی، روبروی فرمانداری - ایستگاه اتوبوس مخابرات قرار دارد. این سینما پس از نوسازی در سال ۱۳۹۶ بازگشایی شده‌است. این سینما پس از انقلاب گشایش یافت و از سال ۱۳۹۲ وارد پروسه بازسازی شد. این سینما پس از آن در اصل اوایل سال ۱۳۹۷ مجددا بازگشایی گردید.
سجاد جاسم
سجاد جاسم (Sajad Jassim؛ زادهٔ January 7, 1998) بازیکن فوتبال اهل عراق بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
نیکی گرین
نیکی گرین (Nikki Greene؛ زادهٔ September 6, 1990) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
هرم اوناس
مجموعه هرم اوناس واقع در محوطه هرمهای سقاره در نزدیکی قاهره در مصر است.
هرم اوناس، که توسط اوناس از پادشاهان دودمان پنجم مصر ساخته شد، در هنگام ساخت نام «زیباست مکان‌های اوناس» داشته. این هرم اکنون ویرانه است و بیشتر همانند یک تپه کوچک است تا هرمی پادشاهی.
مایک بارکر (کارگردان)
مایک بارکر (Mike Barker؛ زادهٔ November 29, 1965) یک کارگردان فیلم و کارگردان تلویزیونی اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به سرگذشت ندیمه، فارگو، غریبه، شاهد خاموش و یک زن خوب اشاره نمود.
محاصره دمیاط (۱۲۴۹)
محاصره دمیاط (Siege of Damietta)، نبردی است که در جریان جنگ صلیبی هفتم در سال ۱۲۴۹ میلادی در بندر دمیاط میان صلیبیون به رهبری لوئی نهم و ایوبیان به رهبری نجم‌الدین یوسف رخ داد که در نهایت با پیروزی استراتژیک صلیبیون همراه بود.
وضعیت صلیبیون
پس از به نتیجه نرسیدن مذاکرات لوئی با مغولان، سپاه صلیبی تا مه ۱۲۴۹ همچنان در قبرس مانده بود و سپاه آماده حرکت به سمت مصر نبود. با رسیدن فصل بهار، لوئی از ایتالیایی خواست تا کشتی‌های بیشتری در اختیارش قرار دهند تا نیروهای وی به سهولت بتواند به سمت مصر حرکت کنند. ونیزی‌ها که از ابتدا به دلایل سیاسی و تجاری با این جنگ مخالف بودند، درخواست پادشاه فرانسه را رد کردند و تن به همکاری با نیروهای صلیبی ندادند. پیزایی‌ها و جنوایی‌ها نیز در ماه مارس با یکدیگر درگیر شدند و جنوایی‌ها که لوئی روی آنها حساب باز کرده بود، از پیزایی‌ها شکست خوردند با این حال کشتی‌های مدنظر تا اواخر ماه مه فراهم شد؛ و در طول این مدت لوئی با نمایندگان و حکام مختلف دیدار از جمله، هتوم، پادشاه ارمنستان و ماریا برین، ملکه امپراتوری لاتین دیدار کرد. سرانجام با رسیدن نیروهای دوک بورگوندی به قبرس، در ۱۳ مه ۱۲۴۹ صلیبیون شروع به سوار شدن به کشتی‌ها کردند تا آماده حرکت به سمت مصر شوند.
وضعیت ایوبیان
همزمان با آغاز حرکت صلیبیون به سمت مصر، الصالح ایوب در دمشق به سر می‌برد تا با الناصر یوسف، حاکم حلب ــ که حمص را از دست اشرف موسی خارج کرده بود ــ بجنگد. اوضاع شام این چنین بود که پس از مرگ منصور ابراهیم، حاکم حمص، الصالح ایوب فرزند وی، مظفرالدین موسی را جانشین وی کرد و مخاص‌الدین ابراهیم بن اسماعیل بن قرناص را به عنوان نایب حکومت منصوب کرد تا بار حاکمیت الصالح بر حمص تجدید شود. الناصر یوسف، حاکم حلب، از این فرصت برای غلبه بر املاکش استفاده کرد؛ زیرا الصالح ایوب حمص را به منزله قلعه‌ای قدیمی در اطراف قلمروش به حساب می‌آورد و هنگامی که در معرض خطر قرار می‌گرفت حمص راه تهدید حکومت وی از جانب دشمنانش بود. وی توانست حاکم حمص را راضی کند که قلعه شمیمیش در شمال شرق حمص و در نزدیکی سلمیه را به وی واگذار کند. الناصر از این اقدام هراسید چرا که آن را قدمی برای دست‌یابی به حلب می‌دانست؛ بنابراین به حمص حمله برد و مظفرالدین موسی مجبور شد که حمص را در مقابل بخشیدن تل باشر، به وی واگذار کند.
محاصره دمیاط
اواخر ماه مه ۱۲۴۹ ناوگان صلیبی از قبرس حرکت کرد و ۴ ژوئن به دمیاط رسید. ۳۱ سال پیش، سپاه صلیبی در جنگ پنجم صلیبی، محاصره این شهر را از اردوی سنگربندی‌شده‌ای واقع در ساحل غربی رود نیل آغاز کردند. لوئی نیز تصمیم گرفت همان روش را پیاده کند. الصالح که مصمم بود اجازه ندهد نیروهای صلیبی از این موقعیت استفاده کنند، بدین‌ترتیب به صف‌آرایی نظامیان خود در کرانه رود نیل پرداخت. بسیاری از شوالیه‌ها بر قایق‌های کم‌عمق سوار شدند تا بتواند در سواحل کنار رودخانه مانور دهند. سپس صلیبیون به یک حمله آبی-خاکی اقدام کردند. وقتی قایق‌های به ساحل رسیدند، نیروهای صلیبی به ساحل یورش بردند تا با مدافعان ایوبی در ساحل بجنگند. پس از برخورد میان دو نیروهای دو طرف، چیزی نگذشت که سپاه ایوبی عقب‌نشینی کرد و صلیبیون پادگان‌های ایوبی مستقر در سواحل غربی نیل را تصرف کردند.
با شکست نیروهای مدافع و سقوط پادگان‌های ساحل نیل، وضعیت نیروهای ایوبی و شهر آشفته شد. صلیبیون که در این زمان قصد محاصره شهر را داشتند، گمان می‌بردند که محاصره شهر همانند محاصره قبلی طی جنگ پنجم به درازا خواهد کشید اما با توجه به شرایط آشفته نیروهای ایوبی در دمیاط و ترس مردمان دمیاط، فخرالدین یوسف نیروهای خود را از شهر خارج کرد بدین ترتیب همه مسلمانان بعد از روشن کردن آتش در بازار شهر، شهر را به مقصد پادگان الصالح در اشموم طناح ترک کردند؛ همان‌گونه که بعضی از اعراب کنانه که با الصالح ایوب برای دفاع از شهر پیمان بسته بودند، فرار کردند و دروازه‌های شهر را باز گذاشتند و در مسیر فرارشان از روی پلی که شهر را به کناره غربی نیل وصل می‌کرد، عبور نکردند لذا دمیاط شهری آماده فتح برای صلیبیون باقی ماند و نیروهای صلیبی تحت فرمان لوئی در ۶ ژوئیه ۱۲۴۹ وارد دمیاط شدند و بدون هیچ‌گونه درگیری آن را فتح کردند.
وضعیت ایوبیان
با سقوط دمیاط، شادی اردوگاه صلیبیون را فراگرفت ولی در مقابل، مسلمانان از سقوط دمیاط وحشت کرده بودند. الصالح ایوب نیز از سقوط شهر و عدم مقاومت نیرهایش خشمگین شده بود. وی تمامی زیردستانش را سرزنش و آنها را به سبب کوتاهی در دفاع از شهر نکوهش کرد و بیش از ۵۰ نفر از مردان بنی‌کنانه را که سنگرهای دفاعی خود را ترک کرده و گریخته بودند، به دار آویخت. با این حال مسئولیت عمده بر عهده فخرالدین یوسف، فرمانده سپاه ایوبی بود. اگر وی در شهر می‌ماند، می‌توانست در مقابل نیروهای صلیبی مقاومت کند و حتی مانع از ورود آنها به شهر شود. طبق گفته ژان دو ژوانویل ظاهراً فخرالدین به حکومت تمایل داشته‌است و معتقد بوده که الصالح ایوب به علت شدت بیماری‌اش از دنیا می‌رود. به همین علت وی دمیاط را ترک گفته و به اردوگاه سلطان ایوبی بازگشته است تا پس از مرگ الصالح بتواند هر مقامی برسد.
وضعیت صلیبیون
پس از آن که صلیبیون بر تمام آنچه از آذوقه و مواد در دمیاط بود، مسلط شدند، سریعاً سعی بر تغییر ظاهر شهر دمیاط و تبدیل آن به شهری مسیحی کردند. در اولین گام مسجد شهر را به کلیسایی به نام «نوتردام» تبدیل و اسقفی کاتولیک را برای آنجا تعیین کردند. ساختن شهر و توزیع اقطاعات بین امیران و تجار را به ۳ گروه شوالیه‌های معبد، شوالیه‌های مهمان‌نواز و شوالیه‌های تتونیک محول کردند و دمیاط در رول تابستان ۱۲۴۹ میلادی پایتخت صلیبیون در شرق شد. در این اثنا مریضی الصالح ایوب شدت گرفت؛ به گونه‌ای که نمی‌توانست از بستر بیماری برخیزد؛ بنابراین وی را با نقاله‌ای به منصوره منتقل کردند تا بر امور سپاه نظارت کند و او هم از قاهره درخواست کمک کرد. در همین اثنا بادیه‌نشینانی از ریف به راه افتادند تا این که به دیوارهای شهر دمیاط رسیدند و هر فرد صلیبی بیرون از شهر را که می‌دیدند، می‌کشتند. بدین ترتیب لوئی مجبور شد برای حفاظت از لشکریانش نگهبانانی بگمارد و به دور دیوار شهر خندقی حفر کند.
با فتح دمیاط انتظار می‌رفت که لوئی از پیروزی‌اش در دمیاط برای نابودی قدرت ایوبیان در مصر و فتح قاهره استفاده کند مخصوصاً زمانی که اوضاع داخلی ایوبیان به واسطه بیماری الصالح ایوب دشوار و ناآرام بود؛ با این حال از این فرصت نکرد و ۵ ماه در دمیاط اقامت نمود که در این زمان هیچ اتفاق خاصی رخ نداد و لوئی نیز از ضعف قوای ایوبی استفاده نکرد. طبق گفته ژان دو ژوانویل، لوئی در این زمان منتظر طغیان رودخانه نیل بود ــ که سبب شکست صلیبیون طی جنگ پنجم صلیبی شده بود ــ و همچنین وی منتظر رسیدن بردارش، آلفونس بود که به همراه کمک‌هایی که لوئی درخواست کرده بود، عازم شرق شده بود.
در اواخر ژوئیه، زمان برنامه‌ریزی برای مرحله بعدی فرا رسید. چرا که آب نیل در این زمان کم شده بود و آلفونس با امکانت همراه خود به دمیاط رسیده بود. صلیبیون در این زمان شورایی نظامی تشکیل دادند و در آن دربارهٔ اتخاذ تصمیم‌های بعدی مشورت کردند. بعضی از فرماندهان، از جمله پطرس، کنت بریتانی و امیران صلیبی شرق تأکید بر حمله به اسکندریه و تسخیر سواحل مصر را داشتند؛ مخصوصاً که در آن کشتی‌هایی بسیار برای گذشتن از شعبه رود نیل وجود داشت و لازمه این عمل آن بود که ارتباط مصر را با دنیای خارج قطع و آن را از تجارت محروم کنند. همان‌گونه که آنها فوراً برای الصالح ایوب که از ناچاری طلب صلح می‌کرد، مجلسی تشکیل دادند؛ لیکن برخی دیگر از جمله رابرت، کنت ارتوا و برادر پادشاه فرانسه، حمله به قاهره را ترجیح می‌دادند و لوئی نیز نظر آنها را برای حمله به قاهره پذیرفت.
سالی فون کوگلگن
سالی فون کوگلگن (Sally von Kügelgen؛ ۲ مارس ۱۸۶۰ – ۱۶ اکتبر ۱۹۲۸) نقاش زن آلمانی بالتیک اهل استونی بود. وی نوه کارل فون کوگلگن نقاش معروف و دختر کونستانتین فون کوگلگن نقاش آلمانی‌تبار بوده‌است.
رکن‌الدین خسروی
رکن‌الدین خسروی (زادهٔ ۱۶ اسفند ۱۳۰۸ – درگذشتهٔ ۲۶ دی ۱۳۹۵) نویسنده، کارگردان تئاتر، مترجم ایرانی بود.
زندگی
وی در سال ۱۳۲۷ موفق به اخذ مدرک دیپلم ادبیات خود از دبیرستان البرز تهران شد و سال بعد از به دانشکده حقوق دانشگاه تهران راه پیدا کرد، در سال ۱۳۲۹ او در این رشته ترک تحصیل کرد و مشغول تحصیل در رشته ادبیات در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد.
در سال ۱۳۳۴ در دوره ۶ ماهه کلاس‌های تئاتر دیویدسن شرکت و به فراگیری هنرهای نمایشی پرداخت. وی همچنین در سال ۱۳۳۵ به شرکت در کلاس‌های هنرپیشگی و کارگردانی مهدی فروغ پرداخت و جزء نخستین دانشجویان در این رشته به‌شمار می‌آمد.
در سال ۱۳۳۶ با همکاری مهدی فروغ اقدام به تأسیس اداره هنرهای دراماتیک کرد و در سال ۱۳۳۷ با کارگردانی و به روی صحنه آوردن جایی که صلیب گذاشت شد در اداره هنرهای دراماتیک و ضبط تلویزیونی این نمایش قدم بر این عرصه نهاد.
خسروی همچنین در این مدت در اداره هنرهای دراماتیک توانست چند تئاتر دیگر را کارگردانی و اجرا کند مانند:
خسروی در سال ۱۳۴۲ شروع به همکاری با گروه تئاتر دانشگاه تهران کرد و مشغول کارگردانی این گروه و اجرای نمایش‌هایی در آنجا شد، و در همین سال از سوی اداره هنرهای دراماتیک برای شرکت در دوره‌های آموزشی بازیگری و کارگردانی کانون تئاتر انگلیس عازم لندن می‌شود. خسروی در سال ۱۳۴۹ برای تحصیل در رشته کارگردانی تئاتر در مدرسه دراماسنتر با ریاست افتخاری پیتر بروک عازم لندن شد و در سال ۱۳۵۲ به تهران بازگشت و لبخند باشکوه آقای گیل نوشته اکبر رادی را به روی صحنه برد.
ایشان تا پایان سال ۱۳۷۱ نیز در آموزشکده هنر (فرهنگسرای نیاوران) به تدریس "بازیگری"، "کارگردانی" و "تاریخ نمایش در ایران" اشتغال داشتند. نمایش‌های "کوهولین"، "ادیپوس (ادیپ شهریار)" و "باغ آلبالو" حاصل همکاری بسیاری از دانشجویان این آموزشکده بود.
در آثار دیگران
کتاب رکن‌الدین خسروی در سال ۱۳۸۶ به کوشش محمد ایوبی از سوی نشر تحربه منتشر شد. این کتاب به بررسی آثار اجرایی خسروی و نقدها و نظرات منتشر شده در مورد نمایش‌های وی می‌پردازد.
گانوور ۴۵۸۶
سیارک ۴۵۸۶ چهار هزار و پانصد و هشتاد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۸۰ است.
رود مورای
رود مورای (ماری) (به انگلیسی: Murray River و تلفظ آن /ˈmʌɹi/) دومین رود بزرگ استرالیا است که بیش از دو هزار و پانصد کیلومتر طول دارد. این رود از کوه‌های آلپ استرالیا در جنوب غربی این کشور سرچشمه می‌گیرد و مرز طبیعی ایالت‌های نیو ساوت ولز و ویکتوریا را تشکیل می‌دهد. این رود از شرق به غرب جریان دارد و در منطقه ونت‌ورث (Wentworth) به رود دارلینگ می‌پیوندد و این دو با هم با طی کردن حدود هزار کیلومتر دیگر در جنوب ویکتوریا به اقیانوس منجمد جنوبی می‌ریزند.
منطقه حفاظت شده ملی لاگونا آتاسکوزا
منطقه حفاظت شده ملی لاگونا آتاسکوزا منطقه‌ای ساحلی در مجاورت خلیج مکزیک در ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا است.
کولچستر، ویرجینیا
کولچستر (به انگلیسی: Colchester) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
ناصر العبدلی
ناصر العبدلی (ناصر العبدلي؛ زادهٔ September 29, 1993) یک ورزشکار است.
مولی (گیاه)
مولی (به یونانی: μῶλυ، [mɔːly]) یک گیاه جادویی است که در کتاب دهم ادیسه هومر ذکر شده است.
ناصر الحلوی
ناصر الحلوی (Naser Al-Halawi؛ زادهٔ January 10, 1979) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال نجران عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الوطنی عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی، و تیم ملی فوتبال عربستان سعودی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Saudi Arabia بازی کرده است.
کائچون
کائچون (به لاتین: Kaechon) یک شهر در کره شمالی است که در استان پیونگان جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات
کائچون ۷۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اسکاولتون
اسکاولتون (به انگلیسی: Scoulton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Breckland District واقع شده‌است. اسکاولتون ۹٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
کردشول (پاسارگاد)
کردشول (پاسارگاد)، روستایی از توابع بخش هخامنش شهرستان پاسارگاد در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مادرسلیمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷۲ نفر (۲۳۸خانوار) بوده‌است.
محوطه قاسم‌آباد ۲
محوطه قاسم‌آباد ۲ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ایرانشهر، بخش بمپور، دهستان بمپور غربی، ۲ کیلومتری جنوب غرب روستای قاسم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۶۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ریس ۴۵۸۷
سیارک ۴۵۸۷ چهار هزار و پانصد و هشتاد و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵٫۶۰ است.
شهرداری دوشتی
شهرداری دوشتی (დუშეთის მუნიციპალიტეტი) یکی از شهرداری‌های گرجستان در استان متسختا-متیانتی است. مرکز اداری آن دوشتی است.
جمعیت: ۲۵۶۵۹
شیلونی کالورت
شیلونی کالورت (Schillonie Calvert؛ زادهٔ 27 july 1988) ورزشکار دو و میدانی اهل جامائیکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
فرناندو زونگویی
فرناندو زونگویی (Fernando Zunzunegui; October 5, 1943 – 1943:10:5, August 28, 2014) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
بسک (ششتمد)
بسک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بیهق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۴۵ خانوار) بوده‌است.این روستا در فاصله ۶ کیلومتری از ششتمد و ۳۳ کیلومتری سبزوار قرار دارد.آب و هوای آن نسبتاً ملایم و معتدل و منطقه کوهپایه‌ای می‌باشد.تا قله کوه میش کمتر از ۵ کیلومتر فاصله داشته و مزار شاهزاده ابوالقاسم نیز تا این روستا فاصه زیادی ندارد. درآمد مردم این روستا سابقاً از میوه پوست شده و خشک کرده آلو بخارا و فروش قالی دستباف بود اما به مرور زمان و با تغییر اقلیم و خشکسالی‌های متوالی محصول درخت آلو خشک شد و قالی کم رونق گردید.کم کم با کشت زعفران اقتصاد روستا رونق بهتری پیدا کرده و خرده دامداری، باغداری و دامداری اندک از دیگر کمک خرجهای مردم روستا می‌باشد. زادگاه دکتر بسکی همین روستا می‌باشد.ایشان ازمدافعان سر سخت محیط زیست و رژیم غذایی طبیعی را ترجیح می‌دهد.هم اکنون بیش از ۵۰۰ خانوار مهاجر از روستا در شهرهای سبزوار، تهران و دیگر شهرها ساکنند.(نوشته و ویراست توسط حسن جراحی)
بتاولتائیک
مبدل انرژی بتاولتائیک از کوبل کردن یک چشمه بتازا با یک قطعه نیم‌رسانا تشکیل می‌شود و جریان الکتریکی تولید می‌کند.
این نمونه از ژنراتور هسته‌ای در مقایسه با مبدل‌های ترموالکتریک که اساس کارشان ایجاد گرما از طریق چشمه رادیواکتیو کوبل شده درون قطعه و تبدیل گرمای ایجاد شده به جریان الکتریکی می‌باشد، از طریق ایجاد الکترون حفره حاصل از یونیزه‌ شدن قطعه نیم‌رسانا توسط تشعشعات چشمه رادیواکتیو، جریان الکتریکی تولید می‌کند. مبدل‌های گسیلی-الکتریکی بر حسب رادیوایزوتوپ مورد استفاده، دسته‌بندی می‌شوند.
اگر چشمه مورد استفاده گسیل‌دهنده ذره بتا(الکترون)، آلفا(هسته هلیم) یا حتی گاما(اشعه ایکس با انرژی بالا) باشد، مبدل مورد نظر به ترتیب بتاولتائیک، آلفاولتائیک و گاماولتائیک نامیده می‌شود.
از نظر آسیبی که این چشمه‌ها به ماده نیم‌رسانا می‌رسانند، رایج‌ترین رادیوایزوتوپ‌ها چشمه‌های بتازا می‌باشند. برای استفاده از این مبدل گسیلی-الکتریکی به عنوان باتری باید از چشمه‌های بتازا با نیمه‌عمر طولانی و انرژی یکنواخت استفاده کنیم.
عمق نفوذ تابش که رابطه مستقیم با چگالی ماده نیم‌رسانا دارد نیز پارامتر تأثیرگذاری برای انتخاب میزان ضخامت نیم‌رسانا می‌باشد. هرچه چگالی ماده کمتر باشد به ضخامت بیشتر از آن برای افزایش عمق نفوذ تابش نیاز است. در یک قطعه بتاولتائیک چشمه درون مادهٔ نیم‌رسانا با پیوند p-n قرار می‌گیرد. میزان ناخالصی نواحی n و p در تعیین پهنای ناحیه تهی اهمیت دارد.
تعداد جفت الکترون حفره‌های تولید شده در نیم‌رسانا در واحد حجم و زمان، را می‌توان با رابطه زیر محاسبه کرد:
که در آن \epsilon انرژی لازم برای یونیزاسیون در نیم‌رسانا و E_{avg} میانگین انرژی ذرات بتای تابش شده است. K کسری از ذرات بتا می‌باشد که در تشکیل جفت الکترون حفره شرکت دارند.
\lambda ثابت واپاشی و n تراکم مادهٔ رادیواکتیو است که البته می‌توانند با میزان اکتیویته رادیوایزوتوپ جایگزین شوند. جریان ذرات بتا نیز با رابطه زیر محاسبه می‌شود:
که q بار الکترونی، t ضخامت و S مساحت مقطع قطعه مورد نظر است.
تاریخچه
اولین گزارش داده شده در مورد اثر الکترون-ولتائیک توسط اهرنبرگ و همکارانش در سال ۱۹۵۱ به ثبت رسید. در ابتدا آن‌ها علاقه‌مند به افزایش مقدار جریان ناشی از بمباران فوتوسل سلنیوم توسط باریکه الکترون بودند.
راپاپورت اولین شخصی بود که مطالعات بتاولتائیک را در سال 1953 تشریح کرد. وی به بررسی قطعه بتاولتائیک حاصل از ساندویچ شدن یک چشمه بتازا در پیوند مادهٔ نیم‌رسانا پرداخت.
در همان زمان گزارش مشابهی توسط پفان و روزبروک ارائه شد. پس از آن گزارش جامع‌تری توسط راپاپورت و کوورکرز در RCA در سال 1956 ارائه شد.
کاربردها
مبدل‌های بتاولتائیک نیم‌رسانا برای تولید برق جهت استفاده در کاربردهای دور از دسترس که 5 الی 50 سال به منبع نیرو نیاز دارند، از منابع رادیوایزوتوپ انرژی دریافت می‌کنند. باتری‌های با ولتاژ و جریان پایدار و طول عمر بالا کاربرد وسیعی در پزشکی، صنعت نفت، معدن و تجهیزات فضایی دارند.
موانع
با توجه به استفاده‌ای که از یک قطعه بتاولتائیک می‌شود، موانع مختلفی بر سر راه وجود دارد. اگر از این قطعه به عنوان باتری در زندگی روزمره استفاده شود، توجه به تشعشعات پراکنده شده توسط چشمه رادیواکتیو بسیار حائز اهمیت می‌باشد چرا که این تابش‌ها به شدت سرطان‌زا و برای سلول‌های بدن مضر می‌باشند.
نیمه‌عمر یکی دیگر از عواملی می‌باشد که در رابطه با بازده مصرفی می‌تواند محدودکننده باشد. محدودیت زیادی در انتخاب چشمه و مادهٔ نیم‌رسانا نیز از این جهت که همه چشمه‌های بتازا خلوص 100% ندارند و نیز آسیب‌پذیری نیم‌رسانا در اثر تابش‌های متفاوت و با نوسان زیاد، وجود دارد.
فرودگاه سنت استفان
فرودگاه سنت استفان یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
اتو توپلیتس
اتو توپلیتس (متولد ۱ آگوست ۱۸۸۱ در برسلاو- درگذشته ۱۵ فوریه ۱۹۴۰ در اورشلیم) ریاضیدان یهودی آلمانی بود.