cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ایستگاه متروی سول
تاریخ
میان سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶، سکوهای خط ۳ نیز از ۶۰ متر به ۹۰ متر بزرگ شد که این بار کاملاً مساوی می‌باشند. در همان وقت نصب آسانسورها شروع شد که از سال ۲۰۰۷ به خطوط ۲ و ۳ و از خیابان به لابی دسترسی پیدا نمود. در حال حاضر این ایستگاه دارای چهار ورودی میباشدکه با توجه به تعداد بسیار مسافرها بیشتر باعث شلوغی جمعیت در پله‌ها می‌شود. فضای داخلی آن دارای یک اتاق مرکزی بزرگ با سقف تزئین شده‌است که در آن مقدار زیادی مغازه و یک ایستگاه پلیس وجود دارد.
درتاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۲ ایستگاه سول به دلیل یک قرارداد هواخواهی ۱ ماهه توسط شرکت سامسونگ که دستگاه تلفن همراه خود را تبلیغ می‌نمود، به «سول گلکسی نوت» تغییر اسم داد. این یک پروژه آزمایشی برای اسم گذاری حق فروش برای تأمین مالی حمل و نقل مردمی بود. ازتاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۳ تا تاریخ۳۱ می ۲۰۱۶، به دلایل حمایت مالی، ایستگاه خط ۲ به «وودافون سول» تغییر اسم داد. در سال ۲۰۰۴ کار برای اتصال ایستگاه به شبکه سرکانیاس مادرید، حفر تونل آتوچا - چامرتین، جانشین تونل قبلی شروع شد. این تونل درتاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۰۸ به روی مردم باز گردیدو ایستگاه در تاریخ۲۷ ژوئن ۲۰۰۹ افتتاح شد. این کار در سال ۲۰۰۶ به دلیل اکتشاف بقایای باستان‌شناسی دچار تعطیلی ۶ ماهه شد، پس کار ایستگاه با توجه به مجموع تونل به تعلل افتاد. از تاریخ۲۵ ژوئن تا تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۸ خط ۲ به شکل موقت قطع شد تا امکان ساخت ایستگاه سرکانیاس در نزدیکی آن فراهم شود. سرویس خط ۱ نیز ازتاریخ اوت تا ۴ سپتامبر ۲۰۰۸ قطع شد.
منابع
<references group="" responsive="1"/>
شهر اقتصادی ملک عبدالله
شهر اقتصادی ملک عبدالله (مدینة الملک عبدالله الإقتصادیة، King Abdullah Economic City) یا به اختصار کِیک (KAEC)، یک پروژه عظیم اقتصادی برای ساخت شهری در سواحل دریای سرخ است. این پروژه توسط ملک عبدالله، پادشاه عربستان سعودی در سال ۲۰۰۵ میلادی اعلام شد.
نمای کلی
این شهر با داشتن ۱۷۳ کیلومتر مربع مساحت در کنار سواحل دریای سرخ و ۱۰۰ کیلمتری شمال جده، بندر اقتصادی پادشاهی سعودی، واقع شده‌است. این شهر همچنین در فاصله تقریبی ۲۰ دقیقه از مکه و ۳ ساعتی مدینه با خودرو و یک ساعتی از تمامی پایتخت‌ها خاورمیانه با هواپیما قرار دارد. بعد از اتمام ساخت، این شهر از واشینگتن دی سی، پایتخت ایالات متحده آمریکا بزرگتر خواهد شد. پروژه ساخت شهر بر عهده شرکت اعمار است که هزینه ساخت این را شهر ۱۰۰ میلیارد دلار تخمین زده‌است. یک شرکت جدید برای ساخت این شهر در بازار بورس عربستان با مشارکت شرکت اعمار، یک شرک سهامی عام در دوبی و سازمان سرمایه‌گذاری عمومی عربستان سعودی (الهیئة العامة للاستثمار) تشکیل شده‌است. پروژه ساخت این شهر، در کنار پنج شهر اقتصادی دیگر، بخشی از پروژه «۱۰×۱۰» سازمان سرمایه‌گذاری عمومی برای قرار دادن این کشور بین ۱۰ کشور برتر جذب سرمایه در دنیا در سال ۲۰۱۰ میلادی است. مرحله نخست پروژه ساخت در سال ۲۰۱۰ به اتمام رسید و در سال ۲۰۲۰ میلادی تمامی مراحل ساخت به اتمام خواهد رسید. بعد از اتمام پروژه ساخت، شهر با جذب سرمایه‌های خارجی و داخلی به تنوع سرمایه‌گذاری در اقتصاد نفتی عرسبتان کمک کند. همچینین این شهر حدود ۱ میلیون شغل جدید برای جمعیت جوان عربستان که در آن حدود ۴۰٪ جمعیت کمتر ۱۵ سال سن دارند، ایجاد می‌کند.
کو-آپ ویلیج، آریزونا
کو-آپ ویلیج (به انگلیسی: Co-op Village) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. کو-آپ ویلیج ۳۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایلات و عشایر سقز
ایلات و طوایف سقز از دیرباز در مناطق مختلف این شهرستان ساکن بوده و زندگی می‌کرده‌اند. شهرستان سقز از دیدگاه اقتصادی و اجتماعی یک منطقه کشاورزی است و دارای آب وهوای معتدل مدیترانه ای بوده و چراگاه‌ها و کوه‌ها و دشتها و مراتع درجه یک و دوی آن بخصوص در منطقه سرشیو، خورخوره که در کمتر نقاطی از ایران وجود دارد، برای پرورش احشام و دامپروری و دامداری مساعد می‌باشد. روی این اصل که زندگی مردم اولا در نقطه مرزی و حساس ایران واقع شده و در ثانی اقتصاد جامعه متکی بر کشاورزی و دامداری بوده‌است، در طول تاریخ کم‌کم ایلات منطقه ایجاد و گسترش پیدا کرده‌اند.
جریان سرد شمال کره
جریان سرد شمال کره (North Korea Cold Current) یک جریان اقیانوسی سرد در دریای ژاپن است که از نزدیکی ولادی‌وستوک و در امتداد ساحل شرقی شبه‌جزیره کره به سمت جنوب جریان دارد. این جریان انشعابی از جریان لیمان در دریای اختسک است که سرعتی در حدود نیم گره دریایی دارد. این جریان در عرض جغرافیایی ۳۷ تا ۳۸ درجه شمالی به جریان گرم شرق کره رسیده و باعث جدایی جریان از شبه‌جزیره کره می‌شود. جریان سرد شمال کره در مدار ۴۰ درجه شمالی به جریان گرم تسوشیما می‌پیوندد.
ایلات و عشایر سقز
تاریخچه
طوایف و قبایل در اطراف و بخشهای سقز از قدیم الایام زندگی می‌کرده‌اند و آنها برای خود دارای نیروی کار آزموده و سازمان ایلی بودند. چراکه برای ارتزاق خود و چرای احشام حتی بارها ناچار به جنگ و درگیری با قبایل و عشایر کردستان عراق بویژه ایل جاف بودند که در تاریخ این منطقه جنگ بین قبیله فیض الله بیگی و ایل جاف مشهور می‌باشد. ایل جاف یکی از بزرگترین ایلات کردنشین است که در عراق و ایران زندگی می‌کنند اما تا عصر محمد رضا شاه عموم جافهای ایران و عراق از سرکرده و سازمان ایلی واحدی اطاعت می‌کردند و زندگی آنان بیشتر از راه دامداری و دامپروری تأمین می‌شد؛ لذا ناچار بودند در بهاران گوسفندان خود را به مناطق سرشیو و خورخوره سقز بیاورند. از روسای جاف می‌توان عثمان پاشا را نام برد که شخصی بود دانشمند سخی طبع و مقتدر و از دربار عثمانی لقب پاشائی را داشته و پسران او طاهر بگ جاف و احمد مختار بگ جاف هر دو از شعرای بزرگ و پرآوازه کردستان بودند و مادرشان بنام عادله خاتون ریاست ایل جاف را داشته که از جانب ملکه انگلستان عنوان و لقب «بهادر» داشته‌است و دربارهٔ او می‌توان در کتاب کرد و ترک و عرب نوشته افسر انگلیسی ادموند بترجمه ابراهیم یونسی مطالب بسیار خواند. اما در چهار طرف سقز قبایل و عشایری بودند که آنها نیز سازمان یافته و هر کدام از رئیس خود اطاعت می‌کردند که روسای آنان معمولاً مالک و صاحب آبادیهای منطقه بوده و اختیار تام داشته‌اند. این قبایل و عشایر در حال حاضر نیز هستند اما اینک بافت زندگی آنان تغییر نموده و به شهرنشینی روی آورده‌اند.
عشایر گورک
عشایر گورک که رئیس آنان علی آقا جوانمردی بود او بهمراه برادر خود رسول آقاجوانمردی پس از سقوط جمهوری مهاباد اعدام گردید و پسرش محمد جوانمردی بریاست قبیله رسید. محمد جوانمردی فردی بود شجاع و چند بار نیز علیه حکومت شاه اقدام به شورش کرد که هر بار از چنگ مأمورین گریخته و هرگز گرفتار نشد. اما برادرش حسن آقا جوانمردی مدت زیادی بجرم فعالیت سیاسی در سالهای ۴۶ و ۴۷ زندانی بود. محمد آقا به عراق گریخته بود که با پا در میانی سناتور محمد عباسی دهبکری در زمان تصدی فرماندهی ژاندارمری کل کشور از سوی سرتیپ مالک فرمان تأمین به امضا شاه را در مرز ایران و عراق به وی تحویل دادند و به محل زندگی خود در روستای تموته بازگشت. اما سرانجام در تصادف رانندگی مجروح و سال بعد در بیمارستان بستری شد و ظاهراً بعلت عمل آپاندیس بطرز مشکوکی جان سپرد. برادرش حسن آقا نیز در اوایل انقلاب اسلامی از سوی یکی از گروه‌های سیاسی بقتل رسید. پس از انقلاب اسلامی دو پسر محمد آقا به اسامی امیر واحد جوانمردی به طرفداری از انقلاب اسلامی توسط همان گروه‌های سیاسی کشته شدند. عشایر گورک با نامهای خانوادگی جوانمردی، محمودی، قادری، محمدی، عزیزی و خدری در مرکز و نواحی غربی و جنوبی این شهرستان زندگی می‌کنند.
عشایر غفاری و ولدبیگی
عشایر غفاری و ولدبیگی که در منطقه یورقول و باشبلاغ زندگی می‌کنند و ریاست آنان با ملا سیف الدین خان غفاری بود که از علما برجسته کردستان بودند و اعقاب ایشان با نام خانوادگی محمد پناه و غفاری در سقز و یورقول هستند.
ایل وکیلی
طایفه وکیلی که قلمرو آنان از گورک تا سرشیو می‌باشد و رئیس آنان حاجی وکیل بود که پس از فوت، پسرش محمد آقا وکیلی این سمت را داشت. محمد آقا علاوه بر کارهای عشایری مدتی هم شهردار سقز بود و سرانجام در تصادف اتومبیل فوت نمود. سپس محمدخان وکیلی زعامت طایفه را داشتند و اکنون در آبادیهای تموته، قبغلوچه، سرتکلتو، کچل منگان، عرب لنگ، کندلان، حسن سالاران، قلعه جوقه، دره‌وزان علیا، دره‌وزان سفلی، درگاه سلیمان و مرکز سقز ساکن هستند.
ایل دیوانی مقدم
طایفه دیوانی مقدم که رئیس آنها رشیدالدیوان بود و در آبادیهای گوره قلعه و سرسیف و سقز زندگی می‌کنند.
ایل حسنی
طایفه حسنی که از عشایر خورخوره سقز و از نسل برادر شیخ حسن مولان آبادی عارف و دانشمند بزرگ کردستان می‌باشند. چون شیخ خودش فاقد زن و اولاد بوده و طایفه ایشان در بخشهائی از خورخوره و سرشیو با نامهای خانوادگی حسنی، محمدی، یزدانی، صادقی، شیخی و غیره زندگی می‌کنند.
ایل کلهر
طایفه کلهر که از ناحیه کرمانشاه از روزگاران کهن به سقز و نواحی آن کوچیده و در خورخوره و بخش زیویه و گلتپه زندگی می‌کنند. ریاست آنان آقا رضاخان کلهر بود که فوت نمود. سپس مجید خان کلهر که فردی است آگاه و کاردان تاحدی امور این طایفه را در دست گرفته‌است. این طایفه در آبادیهای رستمان، خانه میران، گورباباعلی، قشلاق رضا و سایر روستاهای گلتپه و دهستان خورخوره زندگی می‌کنند.
ایل تیلکوه
طایفه تیلکوه در قبل ساکن کشور عراق بوده که مناطق ییلاقی خود را به کردستان ایران منطقه باشماق آورده و شغل آن‌ها ابتدا دامداری و چادرنشین بوده که بعدها در دشت‌های وسیع فلات اوباتو ساکن شده‌اند و در کنار دامداری و رمه‌داری به کشاورزی نیز مشغول شده‌اند. سران این طابفه به ترتیب شیرک، یاراحمد سهراب، بزرگ‌بیک ملکه، حبیب‌الله‌خان، علی خان حبیبی که اولین بخشدار دیواندره بودند که علی خان به دست محمدامین بگ برادر محمدرشیدخان بانه‌ای در سقز کشته شد.
ایل حمه ویسی و دونار
طایفه حمه ویسی از اصیل‌ترین طوایف منطقه بوده و علی خان حمه ویسی رئیس طایفه، از سران بسیار قدرتمند عشایر بوده و در بحران جنگ عشایر و جنگ جهانی دوم و دفع یورش عشایر بانه و محمد رشید خان، نقش عمده ای در حفظ منطقه سقز داشته‌است.
مهاجرت به شهر
به‌رغم اینکه تبلیغات گسترده‌ای برای ماندگاری و بازگشت به روستاها صورت می‌گیرد، جمعیت روستاهای کردستان در حال کاهش است و برنامه‌ریزی خاصی برای بازگشت مهاجران به روستاهای کردستان که پتانسیل غنی و بالایی در تمام حوزه‌ها دارند، انجام نشده‌است. طبق آماری که از نتایج سرشماری‌های رسمی کشور استخراج شده‌است، سنندج به عنوان مرکز استان در سال ۸۵ دارای ۹۹ هزار نفر جمعیت روستایی بود. در سال ۹۰، با اینکه جمعیت شهری سنندج رشد قابل توجهی پیدا می‌کند، جمعیت روستایی آن با کاهش چشمگیر به نزدیک ۷۵ هزار نفر می‌رسد. در سرشماری سال ۹۵ نیز که آخرین سرشماری رسمی محسوب می‌شود جمعیت روستایی کمی افزایش می‌یابد و به ۸۷ هزار نفر می‌رسد.
سقز به عنوان دومین شهرستان استان از نظر جمعیت، در سال ۸۵ دارای ۷۳ هزار نفر جمعیت روستایی بود که در سرشماری سال ۹۰ این تعداد به ۸۶ هزار نفر رسید. در سال ۹۵ نیز جمعیت روستایی این شهرستان به ۵۸ هزار نفر کاهش یافت.
کبیرلی (گوی‌چای)
کبیرلی (به لاتین: Kəbirli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گوی‌چای واقع شده است.
پاول کورتز
پاول کورتز (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۲۵ - مرگ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۲) شک‌گرا و انسان‌گرای سکولار نامی آمریکایی بود. به او لقب «پدر انسان‌گرایی سکولار» داده شده‌است. او استاد امریتوس فلسفه در دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو بود، و سابق بر آن در واسار، ترینیتی، کالج‌های یونیون و دانشکده پژوهش‌های اجتماعی تدریس کرده بود.
کورتز موسسه انتشاراتی پرومتئوس را در سال ۱۹۶۹ بنیان‌گذاری کرد. او همچنین بنیان‌گذار و رئیس کمیته تحقیق شک‌گرایانه، شورای انسان‌گرایی سکولار و مرکز جستار بود. او ویراستار و مدیر مجله تحقیق آزاد، منتشر شده در شورای انسان‌گرایی سکولار بود.
او از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ مدیر مشترک اتحادیه بین‌المللی اومانیستی و اخلاقی (IHEU) بود. او از همکاران انجمن پیشبرد علوم آمریکا، رئیس آکادمی جهانی انسان‌گرایی و عضو افتخاری خردگرا جهانی بود. به عنوان عضوی از انجمن انسان‌گرای آمریکایی او در نوشتن مانیفست اومانیست II همکاری داشت. او همچنین از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸ ویراستار مجله The Humanist بود.
کورتز بیش از ۸۰۰ مقاله و دوره نوشته‌است و بیش از ۵۰ کتاب نوشته و ویراستاری کرده‌است. برخی از کتاب‌های او به بیش از ۶۰ زبان ترجمه شده‌اند.
ترافنهورشت
ترافنهورشت یک شهر در آلمان است که در زگه‌برگ واقع شده‌است. ترافنهورشت ۲۱۶ نفر جمعیت دارد.
تصادف مرگبار جاده تفرش
رانندگی فرزند ۱۱ ساله حسین حاجی‌لری، امام جمعه تفرش در روز پنج‌شنبه، ۱۴ بهمن در جاده تفرش-قم منجر به تصادف و کشته شدن سه نفر و مجروح شدن چهار نفر شد. جان‌باختگان این حادثه، رئیس شورای اسلامی روستای کَهَک و دو فرزندش بودند. رئیس پلیس راه استان مرکزی، علت این حادثه را تجاوز به چپ راننده خودروی سمند اعلام کرده‌است. در پی رانندگی مرگبار پسر ۱۱ ساله امام جمعه تفرش که منجر به کشته شدن سه نفر شد، شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه از عزل او خبر داد. شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه استان مرکزی روز یکشنبه، ۱۷ بهمن ضمن اشاره به عزل حسین حاجی‌لری، از معرفی جانشین او در روزهای آینده خبر داد.
قلبم تو دیار غربت گیر کرده
خلاصه و توضیحات این سریالقلبم تو دیار غربت گیر کرده (به انگلیسی: My Heart Lives In A Foreign Land) یک سریال روزانه هندی است که توسط شبکه استار پلاس در ۷ نوامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. تولید شده توسط اکتا کاپور و شبها کاپور آرجون بیلانی، درشتی دهامی و وینیت رینا از ستاره‌های این فیلم هستند. این سریال از فیلم سرزمین بیگانه با بازی شاهرخ خان الهام گرفته‌است و همچنین از رمان مهجر مانجو کاپور نیز الهام گرفته‌است. سری شات در هند و همچنین در منظره شهرهای وین و اینسبروک از اتریش. نشان می‌دهد دوبله شد در مالایایی به عنوان Akkareyanente Manasam و پخش در Asianet Plus. Pardes Mein Hai Mera Dil ..........داستان راگاو و نِنا است. که سرنوشت انها را به هم وصل میکند و از سر بی پولی نِنا مجبور می شود فرزند خانمی را که نازا است را از راه لقح مصنوعی بچه انها را به دنیا بیاورد و همین مسئله باعث میشود که راگاو فکر کند ننا ازدواج کرده و طلاقش میدهد اما باز انها به خاطر سرنوشتشان به هم برخورد میکنند و.............................
منابع
<references group="" responsive=""/>
کی‌یر فارد
کیر فارد نجیب‌زاده‌ ای ارمنی بود که حکومت آلانیا را تا سال ۱۲۲۱ میلادی در دست داشت. او پس از محاصره قلعه‌اش توسط علاءالدین کیقباد، سلطان سلجوقی، در عوض دریافت حکومت آق‌شهر، تسلیم شد. و دخترش هونات خاتون را به همسری کیقباد در آورد.
مارکو پائولینی (بازیکن فوتبال)
مارکو پائولینی (Marco Paolini؛ زادهٔ April 20, 1995 ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چزنا و باشگاه فوتبال پارما اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
سر دول‌نساروند
سر دول‌نساروند، روستایی از توابع بخش سردشت شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ماهوربرنجی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
داس، تگزاس
داس، تگزاس شهری در ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۲۲۵ نفر اعلام شد.
کلمن
کلمن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: مکان‌ها:
حسین رسام
محمدحسین رسام (زاده ۱۳۴۴)، تحلیلگر ارشد سفارت بریتانیا در تهران بود که در جریان اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) بازداشت و زندانی شد. او کارمند ایرانی سفارت بریتانیا بود که به جاسوسی برای بریتانیا متهم شد و از این حکم مبرا و پس از ۱ سال آزاد شد. او از جانب انصاف نیوز، به عنوان یکی از کارمندان بی بی سی عنوان شده است. او فعالیت در شبکه ایران اینترنشال را در کارنامه خود دارد.
دونگا کروشویتسا
دونگا کروشویتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در گولوباک واقع شده‌است. دونگا کروشویتسا ۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
حسین رسام
روزنامه فاینانشیال تایمز، حسین رسام را فردی شناخته شده و مورد احترام محافل دیپلماتیک و رسانه‌های بین‌المللی توصیف کرد که روزنامه‌های نزدیک به اصولگرایان او را به نقش داشتن در ایجاد ناآرامی پس از انتخابات متهم می‌کنند.
بازداشت و زندان
او در خرداد ماه ۱۳۸۸ به عنوان تحلیلگر سیاسی برای سفارت بریتانیا کار می‌کرد و در جریان اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) بازداشت و به جاسوسی و تحریک مردم به ناآرامی متهم شد.
در جریان این اعتراضات، ۹ کارمند محلی سفارت بریتانیا بازداشت شدند و رسام یکی از چهار نفری بود که رسماً متهم شد. اتهام‌های او از جمله راه اندازی کودتای مخملی، و اقدام برای دخالت بریتانیا در امور داخلی ایران بود. حسین رسام بعد از حدود سه هفته بازداشت، به قید وثیقه‌ای ۱۰۰ هزار دلاری آزاد شد‌. کمتر از یک ماه بعد با شروع دادگاه‌های معترضان، او تنها کارمند سفارت بریتانیا بود که به محاکمه کشیده شد و علیه خود اعترافاتی کرد. .
وکیل او در مهرماه ۸۹ خبر داد که رسام به خاطر عدم سوء سابقه کیفری،‌ تنها به جرم تبلیغ علیه نظام،‌ به ۱ سال حبس تعلیقی محکوم شده است. پس از آن در دادگاه تجدید نظر ممنوعیت ۵ سال کار در هیچ سفارتخانه ای به کیفر او اضافه شد.
به گفته عبدالصمد خرمشاهی، وکیل حسین رسام، «چهار سال حبس تعزیری به استناد ماده ۵۰۱ قانون مجازات اسلامی، و پنج سال محرومیت از ارائه خدمات در سفارتخانه‌های خارجی» حکم صادر شده برای حسین رسام است که به همسر وی اطلاع داده شده‌است. اما دولت بریتانیا همواره هرگونه نقش این کارمندان را در وقایع پس از انتخابات ایران رد کرده‌است و خواهان آزادی بدون شرط آن‌ها شده بود.
اظهارات و نظرات
منابع خبر داخلی ایران گزارش کرده اند که رسام در دادگاه،‌ اذعان کرده است که «به دستور مقامات سفارت» اقدام به «ارتباط گیری با افراد ذینفوذ احزاب و گروه های سیاسی» نموده است. او در این جلسات گفته است که سفارت بریتانیا برای ارتباط گیری با سازمان های غیر دولتی به صورت سالانه ۳۰۰ هزار پوند از وزارت خارجه بریتانیا بودجه دریافت می کند او همچنین از گزارش هایی خبر داد که توسط سفارت بریتانیا در ایران تهیه و به وزارت خارجه ارسال می شود و بر اساس آن سیاست هایی در شبکه بی بی سی تدوین و اجرا خواهد شد. او در بخشی دیگر از سخنانش در دادگاه مدعی شد که دیپلمات های برتانیایی با برخی از نامزدهای ریاست جمهوری در سال ۸۸ در تماس بودند..
به گزارش منابع داخلی ایران او در یکی از سخنانش در دادگاه مدعی شد: «در دستورالعمل ارسالی از لندن تاکید ‌شده بود که تکیه خاصی روی سپاه و بسیج انجام شود»
آویشن تفلیسی
آویشن تفلیسی نام یک گونه از سرده آویشن است.
اندیشه سیاسی فردوسی
اندیشهٔ سیاسیِ فردوسی موضوعِ مطالعاتِ فراوان و سرچشمهٔ تأثیراتِ کلانی بوده است. متفکّران و پژوهشگرانِ بسیاری در این باره کتاب و مقاله نوشته‌اند و سیاست‌پیشگانِ مختلفی تحتِ تأثیرِ اندیشهٔ فردوسی بوده‌اند. همچنین توده‌های مردم، عمدتاً در ایران، از اندیشهٔ سیاسی و اجتماعیِ فردوسی تأثیر پذیرفته‌اند و منشأ تأثیر شده‌اند.در کل می توان اندیشه سیاسی و اجتماعی فردوسی را ذیل آرمان گرایی ،زمانه ستیزی و دادخواهی ،ستم ستیزی ،مردم داری حکام و مدارا با مخالفان و مردم توسط او دانست.
که این امر متاثر فلسفه سیاسی دوران کهن بود که در قابوس نامه و دگر اندرزنامه‌های آن زمان بازتاب داشته است،همچنین رگه هایی از گرایش وی به عقلانیت و خردورزی در امور حکومتی نشان دهنده تاثیر پذیری اندرز های اندیشمندان ایران باستان دیده می شود.
در اشعار فردوسی بر خلاف تاثر از فلسفه سیاسی/اجتماعی آن دوران ، ولی با دگربنیادی و منجی محوری که از مشخصات آن بود با آن مخالفت کرده و بر ارزش و اهمیت افراد در ساختن یک نظم عادلانه تاکید می کنند:
بیا تا جهان را به بد نسپریم همه برهم دست نیکی بریم
و همچنین با اعلام و مطرح نمودن این موضوع که فریدون فرخ با شکست ضحاک کار مهمی کرد و این کار را باید هر انسانی انجام دهد بر خودبنیادی تاکید می کنند:
فریدون فرخ فرشته نبود
زمشک و ز عنبر سرشته نبود
به داد و دهش یافت آن نیکویی
تو داد و دهش کن فریدون تویی
واکنش‌های سیاسی
فردوسی هوادارِ گرایشِ سیاسی و فرهنگیِ ابومنصور محمد بن عبدالرزاق بود.
داستان های شاهنامه که سرچشمه اش از خدای نامه های ساسانیست. و مضامین ،اندرز ها،داستان های آن هم متعلق به دوران باستانی است وانگهی اندرزها ،مضامین ،داستان پردازی هایی از او دیده می شود ،حتی نتیجه گیری های اخلاقی و فلسفی نوینی از داستان های کهن توسط او دیده می شود که.
برای نمونه کاراکتر رستم دستان در فرهنگ ایران نمونه ای ندارد تنها در یادگار زریران ( متنی متعلق به اشکانیان) از پهلوان سگاستانی (سیستانی) که به لشکر ایرانشهر می پیوندد نام برده می شود که نقش چندانی هم ندارند ،
ولی در شاهنامه او شخصیتی کلیدی است و القاب او مانند تاجبخش که در فرهنگ ایرانی وظیفه اسفندیار است حتی در شاهنامه هم هفت خوان اسفندیار آمده است او در فرهنگ کهن پهلوان و شاهزاده ای پرمایه و کلیدی است
ولی در شاهنامه رستم صاحب نقش و چنین وظیفه ای است، حتی داستان رستم و اسفندیار هم پرداخته ذهن فردوسی است.
برای همین باید گفت رستم نماینده اندیشه های اوست. در شاهنامه رستم دارنده ویژگی های شخصیتی است که
آنرا در فلسفه غرب ،نیچه اخلاق بزرگان می دانستش.
یکی ویژگی های سیاسی شخصیت رستم که خودمداری اخلاقی اوست ،یعنی او یعنی سرکش و عاصی است مطیع تام اوامر هیچ رهبر سیاسی یا دینی نیست و برای خود استقلال و آزادی فردی قائل است و به هیچ وجه آزادی فردی خود را فدای هیچ قانون و نظامی نمی کند.
و به خاطر ایران دوستی و میهن پرستی به شاه خدمت می کند نه چیز دیگری و برای قانون تا آنجا که فردیت و عزت نفس خود را مخدوش نکند احترام قائل است ،این نکنه در اشعار او قابل ردیابی است:
که گفتت برو دست رستم ببند
نبندد مرا دست چرخ بلند
اگر چرخ بلند اخری برکشد
زهر اختری لشکری برکشد
به گرز گران بشکنم لشکرش
تأثیرات
اندیشهٔ سیاسیِ فردوسی تأثیرات بزرگی در تاریخِ ایران داشته است. رضا شاه پهلوی دوستدارِ شاهنامه بود و خود را از فردوسی ملهم می‌دانست و مهدی اخوان ثالث در سبک و فکر از فردوسی پیروی می‌کرد.
در آینهٔ آثارِ هنری
فردوسی موضوعِ آثارِ هنری فراوانی بوده است. در بعضی از این آثار وجوهِ سیاسیِ کار و زندگیِ او مجسّم شده است. از این جمله است فردوسیِ عبدالحسین سپنتا و دیباچه‌ی نوین شاهنامهٔ بهرام بیضایی که هر دو فردوسی را بی‌اعتنا به جنگ‌های قبیله‌ای و ستمدیده از توده‌ها و حاکمان و تمکین‌ناپذیر نشان می‌دهند.
CTRL (ژن)
پروتئاز شبه کیموتریپسین CTRL-1 آنزیمی است که در انسان توسط ژن CTRL کدگذاری می‌شود.
دفتر مبارزه با تروریسم و افراط‌گرایی خشونت‌آمیز
دفتر مبارزه با تروریسم و افراط‌گرایی خشونت‌آمیز (Bureau of Counterterrorism and Countering Violent Extremism) ; (CT) یکی از ادارات وزارت امور خارجه ایالات متحده است. این اداره همه تلاش‌های حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا برای ارتقای همکاری‌های ضد تروریسم با دولت‌های خارجی را هماهنگ کرده و در ارتقا، همکاری و اجرای سیاست‌های ضد تروریستی ایالات متحده آمریکا شرکت می‌کند.
در ماه ژوئن سال ۲۰۰۷، سفیر تام‌الاختیار دل دیلی به عنوان هماهنگ‌کننده مبارزه با تروریسم منصوب شد. در زمانی که کلینتون زمام امور خارجه را به عهده داشت، سفیر تام‌الاختیار دانیل بنجامین سمت هماهنگ‌کننده مبارزه با تروریسم در سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ را به عهده داشت. پس از او تینا کایدانو از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ این سمت را به عهده داشت. جاستین سیبرل، سرپرست هماهنگ‌کننده کنونی کنونی مبارزه با تروریسم است.
این اداره که در ابتدا دفتر مبارزه با تروریسم نام داشت و بعد از آن اداره مبارزه با تروریسم نام گرفت، در سال ۲۰۱۶ گسترش پیدا کرده و مبارزه با افراط گرایی خشونت‌آمیز را نیز در وظایف خود گذاشت.
اهداف
سیاست ایالات متحده در مبارزه با تروریسم چهار هدف اصلی دارد:
در رابطه با تروریسم بین‌المللی، دولت ایالات متحده هیچ گونه امتیاز خاصی برای افراد یا گروه‌هایی که شهروندان رسمی یا خصوصی ایالات متحده را به گروگان گرفته‌اند، نخواهد داد. ایالات متحده از هر منبع مناسب برای بازگشت امن شهروندان آمریکایی که در دست تروریستها هستند، استفاده می‌کنند. در عین حال، این سیاست دولت ایالات متحده است که نگذارد تروریستها باج بگیرند، امتیاز بگیرند یا تغییر سیاست دهند.
تاریخچه
دفتر مبارزه با تروریسم در وزارت امور خارجه پس از حمله تروریستی المپیک مونیخ در سال ۱۹۷۲ ایجاد شد. نام و مجوز قانونی آن چند بار تغییر کرده‌است و در سال ۲۰۱۲ به دفتر مبارزه با تروریسم تغییر نام یافت.
وزارت امور خارجه در ژانویه ۲۰۱۲ مجدداً سازماندهی شد و دفتر پیشین هماهنگ‌کننده مبارزه با تروریسم را بعد از بررسی دیپلماسی و توسعه چهار ساله به اداره ارتقا داد.
رودی یانگبلاد
رودی یانگبلاد (Rudy Youngblood؛ زادهٔ ) هنرپیشه، موسیقی‌دان، رقصنده و هنرمند سرخ‌پوست اهل ایالات متحده آمریکا است. از کارهای وی می‌توان به بازی در نقش پنجهٔ جگوار در فیلم آپوکالیپتو اشاره کرد.
فیصل‌آباد
فیصل‌آباد یکی از شهرهای استان پنجاب در کشور پاکستان است. این شهر در گذشته لیال‌پور نامیده می‌شد. فیصل آباد با جمعیت حدود ۲٫۶ میلیون نفر (بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۶) سومین شهر بزرگ پاکستان است. با احتساب حومه، منطقه کلان‌شهری فیصل‌آباد در سال ۲۰۱۷ دارای ۷٬۸۷۳٬۹۱۰ نفر جمعیت بود. این شهر به‌عنوان یک مرکز مهم صنعتی در باختر لاهور در استان پنجاب به‌شمار می‌آید.
پیشینه
این شهر توسط فرماندار انگلیسی پنجاب بنیاد شد. نام این فرماندار، سر چارلز جیمز لیال بود شهر را نیز به نام خود لیال‌پور نام گذاشت. در محل لیال‌پور، پیش از این‌که انگلیسی‌ها آن را به یک منطقه شهری تبدیل کنند، چندین دهکده داشت. ساخت چندین کانال آبیاری کشاورزی را در این محل ممکن ساخت. پس از تأسیس شهر، به مردم قول دریافت زمین در صورت مهاجرت به لیال‌پور داده شد و این باعث شد که شهر به سرعت رشد کند.
شهر لیالپور در سال ۱۸۸۰ تأسیس شد؛ شهری که هم‌اکنون به دلیل تکاپوی صنعتی‌اش به عنوان «منچستر پاکستان» خوانده می‌شود. این در حالی است که ۱۰۰ سال پیش از این، بیشتر محدوده آن خالی از سکنه بود. در این محل گاه هفته‌ها باران نمی‌بارید و در صورت بارش، آب به سرعت در زمین ناپدید می‌شد.
مرکز لیالپور توسط کاپیتان پوهام یانگ طراحی شد که با ساخت ۸ جاده که بصورت شعاعی از یک میدان مرکزی امتداد پیدا کرده بودند، تقلیدی بود از پرچم بریتانیا. در میدان مرکزی شهر یک برج ناقوس بزرگ قرار داشت و هشت جاده به هشت بازار مختلف ختم می‌شدند.
در سال ۱۸۹۵ با احداث خط راه‌آهن بین وزیرآباد و لیالپور این شهر بیشتر رشد کرد. در سال ۱۹۰۲، ۴۰۰۰ نفر در این شهر زندگی می‌کردند. در سال ۱۹۷۷ این شهر به نام ملک فیصل عربستان، به فیصل‌آباد تغییر نام داد. در سال ۱۹۸۵ این شهر به بخش‌های فیصل‌آباد، جهانگ و توبا تک سینگ تقسیم شد.
منابع
Wikipedia contributors, "Faisalabad," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Faisalabad&oldid=205388036
اسپرینگ سیتی، میزوری
اسپرینگ سیتی (به انگلیسی: Spring City) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیوتون، میزوری واقع شده‌است. اسپرینگ سیتی ٫۹۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۶ نفر جمعیت دارد.
ایرا مورچینسون
ایرا مورچینسون (Ira Murchison; – March 28, 1994) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بت خیله
بت خیله (بټ خیله) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است.
آنتونینو پیتزولاتو
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
اولاش‌لی
اولاش‌لی (Ulaşlı) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد
خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد جایزهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم برلین برای دستاورد بازیگری یک بازیگر مرد است.
کبیرلی (آغجه‌بدی)
کبیرلی (به لاتین: Kəbirli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغجه‌آباد واقع شده است. کبیرلی ۱۹۸۵ نفر جمعیت دارد.
مارسیلیوس پادوایی
مارسیلیوس پادوایی یا مارسیلیوس اهل پادوا که با نام اصلی مارسیلیو د مایناردینی (زاده ۱۲۷۵ میلادی در پادوا – درگذشته ۱۳۴۸ در مونیخ) شناخته می‌شود، یکی از فیلسوفان و نظریه‌پردازان سیاسی قرون وسطیست که به دلیل اثر مشهورش مدافع صلح در بین اندیشمندان و شارحان مشهور است. این اثر به زعم بسیاری، یکی از مهمترین آثار فلسفه سیاسی در زمینه مفهوم دولت و بحث رژیم مشروطه و به زعم برخی دیگر به عنوان یکی از پیشگامان مکتب اصلاح دینی پروتستانی شناخته می‌شود.
پس از پایان ماجراجویی‌های لودویگ در ایتالیا، مارسیلیوس به همراه وی به مونیخ بازگشت. در طول سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۰ و طی گفتگوهای صلح میان پاپ ژان بیست‌ودوم و لودویگ، پاپ بارها تلویحاً بازگشت مارسیلیوس به رم را به عنوان یکی از شروط صلح با لودویگ مطرح کرد، اما لودویگ هرگز آن شرط را نپذیرفت. مارسیلیوس احتمالاً در سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۴۱ آخرین اثر مهم خود یعنی مدافع صلح صغیر را منتشر کرد. نگارش این اثر در سال‌های پیری مارسیلیوس، آنهم در هنگامی که وی از حمایت لودویگ اطمینان کامل داشت، باعث شد تا وی لحنی صریح‌تر در باب حساس‌ترین مسائل الهیات مسیحی اتخاذ کند. این اثر رسماً آخرین فعالیت مارسیلیوس است که در تاریخ ثبت شده‌است. وی سرانجام در سال ۱۳۴۳ و در سن ۶۳ سالگی از دنیا رفت.
شرایط سیاسی
از قرن دوازدهم به بعد پاپها ادعای قدرت تمام و کمال در کلیسا را داشتند به طوری که یکی از مفسران به زیبایی توصیف کرده که «اقتدار منحصر به فرد و همه‌جانبه که فقط مربوط به شخص پاپ است و فقط خداوند آن را اعطا می‌کند». در آغاز قرن سیزدهم چنین به نظر می‌آمد که پاپ‌ها به پیروزی همیشگی خود نزدیک‌تر از همیشه شده‌اند و قدرت امپراتورها فروپاشیده است. اما شاید هرگز به نظر پاپ‌ها نمی‌رسید که قدرت یک شاه ممکن باشد از قدرت یک امپراتور بیشتر شود و مردم به شاهان اعلام وفاداری کنند، چرا که پاپها در مبارزه با امپراتورها پشتیبانی شاهان را داشتند. اما قرن چهاردهم قرن انقلاب و نهضت بوده، که در آن بذر بسیاری از عقاید و افکار سیاسی دوران جدید کاشت شد.
بونیفاس هشتم در سال ۱۲۹۴. م پاپ شد، در همان زمان پادشاهان انگلستان و فرانسه در فکر از بین بردن قدرت سیاسی فئودالیسم بودند، البته این کار پرهزینه بود به طوری که ادوارد اول و فیلیپ زیبا برای سرعت بخشیدن به این کار به فکر بدست آوردن ثروت انباشته شده در کلیسا بودند و بونیفاس هشتم که نمی‌خوااست درآمد کلیساها توسط شاهان غیر دینی هدر برود با صدور فرمانی در سال ۱۲۹۶. م گرفتن مالیات از کلیسا و روحانیون را بدون رضایت پاپ قدغن کرد، اما واکنش شدید و سریع پادشاهان فرانسه و انگلستان در برابر پاپ، بونیفاس را مجبور به تسلیم کرد. در سال ۱۳۰۰. م با برگزاری اولین جشن توبه در روم و حضور صدها هزار تن از مردم مسیحی به پاپ بونیفاس اعتماد به نفس از دست داده شده را بازگرداند، پاپ با بستن دو شمشیر به نشانهٔ اقتدار دنیایی و روحانی، خود را پاپ و امپراتور قلمرو مسیحیت اعلام کرد. در سال ۱۳۰۲. م پاپ بونیفاس با فرمان معروف به اونام سانکتوم را صادر کرد، فیلیپ با این فرمان مخالفت کرد و با دعوت از شورای سلطنتی که این شورا به نفع پادشاه رای داد بیست و نه اتهام علیه پاپ آماده کردند. این اقدام پادشاه سبب آغاز اسارت بابلی شد که به موجب آن برای ۷۵ سال مقر پاپ در آوینیون ماند و پادشاه فرانسه بر آن تسلط یافت.
تقریباً اندکی پس از درگیری پاپ‌بونیفاس هشتم و فیلیپ زیبا، رویاروی دیگر بین پاپ ژان بیست و دوم و لویی باواریا رخ داد که آخرین مبارزهٔ بزرگ بین پاپ و یک امپراتور در قرن‌های میانه بود. با مرگ هاینریش هفتم در سال ۱۳۱۳. م در بین دو نامزد امپراتوری یعنی فردریک اتریشی و لویی باواریایی درگیری رخ داد، و پس از آنکه مذاکرات برای عقب‌نشینی کردن یکی از طرفین به نتیجه نرسید، جنگی هشت ساله بین دو طرف رخ داد که با پیروزی لویی باواریایی پایان یافت اما آلمان به واسطهٔ این جنگ‌های داخلی با مشکلات فراوانی مواجه شدند. در این درگیری‌ها پاپ ژان بیست‌ودوم در پی دست یافتن به موقعیت بود تا با دخالت مستقیم در آلمان قدرت و نفوذ خود را دا آن سرزمین بیشتر کند در نتیجه به شدت از فردریک حمایت کرد و صراحتاً اعلام کرد که انتخاب امپراتور برعهدهٔ پاپ است در نتیجه درگیری تلخ دیگری بین پاپ و نیرو دنیایی آغاز شد، اما مجدداً ماجرای رویارویی پاپ بونیفاس هشتم و فیلیپ زیبا تکرار شد و بازهم به شکست پاپ انجامید. در این بین حمایت جناح فرانسیسکن و پشتیبانان غیردینی از امپراتور لودویگ چهارم بسیار قدرتمند بود. مارسیلیوس و ویلیام اکام از معروفترین افرادی بودند که توان علمی خود را در جهت حمایت از امپراتوری لودویگ چهارم استفاده کردند.
شرایط اجتماعی
دنیای که مارسیلیوس در آن زندگی می‌کرد کم و بیش یک جهان قرون وسطایی بود و در آن کشیش بودن نقش محوری داشت. دربارهٔ درگیری‌ها میان امپراتوری مقدس روم و نظام پاپی نوشته‌های بسیاری وجود دارد و همهٔ آن‌ها نمایان می‌کنند که رقابت میان پاپ‌ها و پادشاهان بر سر به دست آوردن رهبری جهان مسیحی منازعه بسیار مهمی بوده‌است. درگیری میان پاپ‌ها و پادشاهان و برعکس رقابت بر سر حیثت و اعتبار بود و آن هم‌زمانی که این دو در کنار پول از باارزش‌ترین دارایی‌ها موجود بودند.
دولت‌های غیر مذهبی همواره برای در امان ماندن از تأثیرات محدود کنندهٔ دین‌ها رسمی و رایج خود بهای سنگینی پرداخت می‌کردند زیرا در غیر این صورت مجبور می‌شدند آنچه را که روزگاری مذهب انجام می‌داد، خودشان برعهده بگیرند بنابراین دولت‌های قرون وسطایی با تمام نفرتی که از پاپ‌ها داشتند هرگز نمی‌خواستند آن‌ها را کنار بزنند چرا که موعظه‌های کشیشان برای ان‌ها مانند یک ابزار کنترل اجتماعی عمل می‌کرد، در نتیجه به ذهن هیچ دولتی نمی‌رسید که می‌تواند بدون کلیسا کار کند همان‌طور که پاپ‌ها هم هیچ وقت تصور کلیسای بدون دولت را نمی‌کردند چرا که اگر کلیسایی از حمایت دولت عرفی محروم می‌شد به لحاظ فنی بی‌دفاع بود و علیه کلیساها می‌توانستند به زور متوسل شوند. اما امپراتوران برای رد مداخلهٔ پاپ‌ها در آموزش آن به مبانی انجیل متوسل می‌شدند که در این صورت می‌توان گفت که پاپ‌ها و امپراتورها دو آوای متفاوت در جهان گفتمانی واحد بودند. پاپ ادعای داشت مبنی بر اینکه حکمش در همه جا روا است و حاکمان عرفی نایب پاپ هستند و چون در جوامع قرون وسطایی تفکر ذاتاً سلسله مراتبی بود و همیشه نازل‌ترها متکی و وابسته به والاترها بودند و از آن‌جا که خداوند خالق همه چیز است و همه قوانین قدسی بود و اقتدار از آسمان به زمین می‌آید و تا زمانی که نصور شود که کل قوانین بازتاب و استخراج شده از قانون الهی است ادعای پاپ مبنی بر این‌که حکمش در همه جا رواست و حاکمان نائب پاپ‌اند از قدرت بالای برخوردار هستند، در نتیجه هیچ قانون‌گذار بشری به‌طور محض وجود ندارد چرا که هیچ کارگزار انسانی در صورتی که از جانب مرجع عالی حاکم بر جهان نباشد از مرجعیت قانون گذاری برخوردار نیست. در این جوامع کفه ترازو قدرت به شدت به نفع پاپ و کلیسا سنگینی می‌کرد، بنابراین در این جوامع یک پادشاه خردمند پادشاهی بود که عنوان کند هم برگزیده خداوند و هم منتخب مردم است و پادشاهان همواره تلاش می‌کردند که در دعاوی خود دربارهٔ حکومت با قرار دادن نظریه‌های صعودی و نزولی اقتدار محکم کاری کنند.
شرایط ایتالیا
ایتالیا در قرن چهاردهم و قرن‌های بعدی دستخوش وضعیت بحرانی و ناگواری بود که همین مسائل باعث درگیری فکری بسیاری از اندیشمندان شد. ایتالیا زودتر از سایر نقاط اروپا وارد عصر رنسانس شده بود اما دخالت‌های پاپ در امور سیاسی و اندیشه‌های گریز از مرکز امیران فئودال باعث ایجاد مشکلات فراوان و ایجاد ناامنی در ایتالیا شد در نتیجه بسیاری از اندیشمندان ایتالیا را در پی چاره‌جوری برای حل وضع بحرانی ایتالیا انداخت. در قرن چهاردهم اندیشمندان ایتالیا با ارائه نظریات بسیاری دربارهٔ مسائل زمان خود از جمله چگونگی حاکمیت بر دولت‌شهرهای ایتالیا، چگونگی برقراری صلح،.. در پی حل مسائل برآمدن. مارسیلیوس یکی از همین اندیشمندان بود، و مانند هم عصیان اندیشمند خود به نوشته‌های ارسطو و بسیاری از متفکران عصر باستان رجوع کرد، ولی مدتی بعد متوجه شد که مشکلات ایتالیای عصر او با مشکلات آنان متفاوت است. ایتالیا در آن زمان دولت واحدی نداشت و مارسیلیوس معتقد بود که عمدهٔ مشکلات دولت‌شهرها ایتالیا ناشی از ادعای اسقفهای روم مبنی بر ولایت مطلق بر کل عالم است و شرایط ایتالیا باعث شده تا این اسقفها در آن‌جا بیشترین نفوذ و دخالت را داشته باشند.
اصل و نسب و زندگانی
مارسیلیوس پادوایی (به لاتین :Marsilius Patavinus) با نام اصلی مارسیلیو د مایناردینی ــ خاندان از طبقات بالا در جمهوری پادوا ــ در حدود سال ۱۲۷۵. م در پادووا، ایتالیا به دنیا آمد. پدر وی، مانماتئو د مایناردینی، و عمویش، کورادو د ماریناردینی، سردفتردار دانشگاه پادووا، و بردارش جیوانی نیز در شهر پادوا قاضی بود. بای این حال در باب دوران کودکی مارسیلیوس اطلاعاتی زیادی دسترس نیست. وی در شهر محل تولدش، که در واقع یک شهر دانشجویی بود، تحصیلات ابتدایی و اولیه خود را گذراند و در ادامه در رشته طب به تحصیل پرداخت و احتمالاً درجه صناعت‌های آزاد و حتی یک درجه پزشکی را نیز از دانشگاه پادوا دریافت کرد. وی در ادامه تحصیلات خود را در شهر پاریس گذارند. در این زمان وی به مطالعه منطق، اصول اخلاق، متافیزیک و فلسفه طبیعی ارسطو پرداخت. مارسیلیوس پس از اخذ مدرک ارشد خود، در دانشکده هنر به تدریس مشغول شد، از سپتامبر ۱۳۱۲. م تا می ۱۳۱۳. م به ریاست دانشگاه پاریس منصوب شد. همزمان با اقامت وی در پاریس، مارسیلیوس با دو تن از مشهورترین ابن‌رشدیان آن زمان یعنی ژان ژاندون (فیلسوف) و پتروس آبانویی (پزشک) آشنا شد. هر دو متفکر مستقل بودند و در جریان تحول فلسفی خود به دیدگاه‌هایی رسیدند که از منظر کلیسا بدعت‌آمیز بود. پیتر ــ که خود از اهالی پادوا و تقریباً یک نسل از مرسیلیوس بزرگتر بود ــ احتمالاً آموزگار مارسیلیوس بوده‌است، و از سال ۱۳۱۳. م تا پایان سال ۱۳۱۵. م به همراه پتروس آبانویی به مطالعه فلسفه طبیعی پرداخت. وی نیمی از زندگانی و تحصیلات خود را در پاریس و مابقی را در پادوا گذرانده بود. ژاندون نیز دوست صمیمی مارسیلیوس بود که هر دو تقریباً هم‌سن و از یک نسل بودند.
تقلا برای معاش و مشارکت سیاسی
در زمان تحصیل الهیات در پاریس، مارسیلیوس با سوالات و ابهاماتی در رابطه با الهیات در ذهن وی وجود داشت که ناشی از تناقض‌های موجود میان پیش‌زمینه‌های فکری گذشته و فعلی وی بود. با این حال در این زمان نگاه وی نسبت به پاپ و دستگاه وی منفی و خصمانه نبود. پاپ ژان بیست‌ودوم او را به مقام قاضی شرع کلیسای پادووا منصوب کرد، اقدامی که پاپ را شاید بعدها متأسف کرد، در سال‌های ۱۳۱۶. م و ۱۳۱۸. م براساس فرمان‌های پاپ ظاهراً به او در پادووا موقوفات داده شده‌است. او همکار ویلیام اکام بود. لودویگ چهارم به پیروی از نظر مارسیلیوس در سال ۱۳۲۸. م خود را امپراتور خواند و مارسلیوس در مراسم تاج گذاری لویی به مانند امپراتور در میلان شرکت کرد، پس از تاج‌گذاری امپراتور، مارسیلیوس را به عنوان جانشین خود در امور ارشاد معنوی منصوب کرد. در سال ۱۳۲۸. م با لودویگ باوارایی به رم رفت و پس از درگیری‌های لودویگ باوارایی و پاپ جان بیست و دوم، لویی پاپ را از مقامش عزل و به جای او نیکلاس پنجم را که فردی مخالف پاپ‌ها بود را گمارد و نیکلاس، مارسیلیوس را به مقام نایب التولیگی امپراتوری گمارد. اطلاعات دربارهٔ زندگی شخصی مارسیلیوس بسیار اندک است.
محکومیت
از آنجا که مارسیلیوس نخستین نظریه‌پرداز منتقد ولایت مطلقه پاپ و کلیسا بود. پس از آنکه نگارش مدافع صلح را به پایان رساند، پاپ یوانس بیست و دوم این نوشته را تأیید نکرد و در سال ۱۳۲۷. م مارسیلیوس و ژان ژاندون را مرتد معرفی کرد. از دیدگاه پاپ رسالهٔ مدافع صلح تحریک آمیز است. اعلام شده بود که در این اثر دویست و چهل مورد ارتداد و بدعت‌گذارانه شناسایی شده‌است. مفسران بیان کردند که نگاه مارسیلیوس تحت‌تاثیر شرایط شهرهای ایتالیایی بود که او نخستین تجربه‌های سیاسی‌اش را در همان‌جا به دست آورده چرا که پادووا دولت شهر شمالی ایتالیا بود که این دولت شهر به خاطر حفظ استقلالش امپراتوری مقدس روم را رودررو نظام پاپی قرار داد، یا اینکه او تحت تأثیر دانشگاهی که ریاستش را برعهده داشت بود، چرا که دانشگاه مورد نظر کرسی حکومت برای کمک به تمرکز بخشیدن به سلطنت کاپتین در فرانسه را در اختیار داشت.
اواخر حیات و مرگ
مارسیلیوس به همراه لودویگ چهارم مجبور شد رم را ترک کند و به آلمان سفر کنند، چرا که ماندن لودویگ در رم نیازمند تأیید افراد سرشناس بود و همین افراد که در ابتدا از لودویگ چهارم استقبال کرده بودند در پی بالا گرفتن اختلافات لودویگ را تأیید نکردند در نتیجه لودویگ چهارم مجبور به ترک و فرار از رم شد. مارسیلیوس در پایان عمر یک پناهندهٔ فراری از دستگاه پاپ و مقیم دربار لویی باواریایی محسوب می‌شد. مارسیلیوس در اواخر سال ۱۳۴۷. م در باواریا درگذشت.
ارسطو
ارسطو برای مارسیلیوس حکم مارکس برای لنین را داشت. اصول عقاید مارسیلیوس دربارهٔ مقدمات و مقصد فعالیت‌های سیاسی اقتباسی از افکار ارسطو است او مانند ارسطو دولت را لازمهٔ زندگی اجتماعی می‌داند و مانند ارسطو معتقد است میل به اجتماع و اشتراک از غرایز بشری است. مارسیلیوس همان‌طور که هیچ‌گاه در مورد درستی مکاشفات مسیح شک نکرد دربارهٔ درستی برهان‌های سیاسی ارسطو نیز تردیدی نکرد. او برای رها کردن ارسطو از چنگال توماس گرایی دست به استدلال‌های در مورد برتری قدرت دنیوی بر قدرت کلیسایی زده‌است، چرا که طبق گفته توماس اکویناس آموزش‌های مسیح و ارسطو اساساً در سازش با هم هستند، پس مارسیلیوس در ابتدا همهٔ تفاوت‌های سیاسی بین آموزش‌های سیاسی کلیسا مسیحی و آموزش‌های سیاسی ارسطو را مورد مطالعه قرار می‌دهد و در این زمینهٔ تفاوت‌های بسیاری پیدا می‌کند، او با پیگیری همین موضوع سوالاتی را مطرح می‌کند، درواقع او از ارسطو مانند منبعی برای ارائه دلیل علیه پاپ‌ها استفاده می‌کند. شاید اگر مارسیلیوس را یک ارسطوی نصف و نیم بدانیم درست‌تر باشد چرا که با اینکه او دربارهٔ حکومت، نخستین اصل حاکم بر زندگی سیاسی نظری مشابه با نظر ارسطو دارد اما اهدافی که مارسیلیوس برای دولت در نظر داشت با غایت‌های ارسطو واقعاً یکی نبوده.
ابن رشد
از زمان آشنایی غرب لاتین با آثار و منابع فلسفی مسلمانان یعنی از قرن سیزدهم، نفوذ و تأثیر مکتب ابن رشد در تحولات فکری_فرهنگی قرون وسطا انکارناپذیر است، اما ار لحاظ تاریخی جمعی از اندیشمندان در قرن سیزدهم مجموعه تفسیرهای خاصی از آرای ارسطو ارائه دادند و به آن نام مکتب ابن رشد را نهادند، در واقع یکی از خاستگاه‌های اصلی عقاید ابن رشدیان، عدم توانایی آنها در هماهنگی دیدگاه‌های دینی و فلسفی از یک موضوع واحد است و عیان بود که برای خلاصی از این ناسازگاری‌ها توسل به نتیجه‌گیری‌های ابن رشد می‌تواند گزینه مناسبی باشد. ابن رشدیان آموزه‌های مسیح را به عنوان حقیقت پذیرفته‌اند، اما آنان تأکید داشتند که پایه آن وحی است در نتیجه عقل پشتیبان آن نیست. آنان معتقد بودند که دو نوع معیار حقیقت وجود دارد که هر معیار به شیوهٔ متفاوت از هم قابل درک است. ابن رشدگرایان در همراهی با عقاید و اندیشه‌های ارسطو معتقد بودند که دولت غیر دینی می‌تواند همه آن مواردی که برای زندگی اخلاقی و سعادتمندانه ضروری است را فراهم کند. آنان با این تفکر که در قرن‌های میانه رواج داشت مخالف بودند که دولت مسیحی را تنها دولت خوب می‌دانستند. به عقیده پترارک فلسفه ابن رشدی در ایتالیا با نوعی شکاکیت دینی بنیادین در اوایل نیمه اول قرن چهاردهم گسترش یافت. مارسیلیوس که تحت تأثیر آشکار عقاید ابن رشد بود، راه ابن رشدیان را در جدای دین از فلسفهٔ سیاسی وارد کرد. در واقع مارسیلیوس با کمک اندیشه‌های ابن رشدیان معتقد بود که در سیاست نباید به دنبال مقاصد ماورا طبیعی یا اخروی بود بلکه فقط باید بدنبال سعادت و زندگی بهتر در این دنیا باشد. رساله مدافع صلح اثر معروف مارسیلیوس نمونه کاملی از تفکر سیاسی ابن رشدی است، چنانچه اتین ژیلسون دربارهٔ نظریه سیاسی مارسیلیوس در مدافع صلح می‌گوید ،کامل‌ترین نمونه ابن رشدگرایی سیاسی است که می‌توان آرزوی آن را داشت.
مدافع صلح
مارسیلیوس کار نگارش رسالهٔ دفنسور پاکیس یا مدافع صلح را در سال ۱۳۲۴. م به پایان رساند. او کتاب مدافع صلح را در ابتدا با نام مستعار برای نویسنده منتشر کرد. نکته اصلی و مهم و در واقع تأیید اصلی مارسیلیوس در سراسر رساله مدافع صلح حفظ پایداری یا صلح است. این رساله که شامل مبارزاتی میان پاپ و امپراتور بود در واقع حملهٔ بود به ادعاهای پاپ برای اعمال اقتدار سیاسی، روش حملهٔ مارسیلیوس به این ادعاها نشان گرفتن بنیانهای آن بود در واقع هدف مارسیلیوس در دفنسور پاکیس قد علم کردن در برابر ادعا پاپ نسبت به قدرت زمینی است، مارسیلیوس برای مخالفت با پاپ در نگاه به طبیعت و کار کرد جامعه سیاسی نظریه ساخته و عرضه می‌کند که مبتنی بر اندیشهٔ سیاسی ارسطو است. این رساله از شناخته شده‌ترین رساله‌ها دربارهٔ موضوع حقانیت در حوزهٔ عمل پادشاهان عرفی و سلسله مراتب کلیسایی است. مدافع صلح یک نمونهٔ کامل از اندیشه و تفکر سیاسی ابن رشدی است. مارسیلیوس رساله مدافع صلح را در دو بخش تقسیم کرده که بخش دوم رساله سه برابر بخش اول آن است و تقریباً بیشتر کتاب را این بخش به خود اختصاص داده‌است. بخش اول را به برخورد کلی با سازمان و مراجع قدرت مذهبی از منظر ارسطویی اختصاص داده و در بخش دوم به مسئلهٔ ناهنجاری نظام پاپی به دلیل نقش این نظام در بروز جنگ داخلی در جوامع واقعی موجود در قرون وسطا می‌پردازد. البته این رساله بخش دیگری هم دارد که چکیده دو بخش نخست آن است. مارسیلیوس در این رساله از تعابیر و اصطلاحات مسیحی و ارسطویی برای بررسی موضوع دخالت پاپ در امور مربوط به قدرت‌های مراجع دنیوی استفاده کرد. او به صورت آشکار با مبنا قرار دادن اندیشه‌های قابل پذیرش ارسطویی و مسیحی، سیادت پاپ را خدشه دار و معیوب می‌سازد. از نظر او اگر این دو را کنار هم قرار دهیم دیگر نیازی به طرح دعاوی پاپ باقی نمی‌ماند. بعدها رساله مدافع صلح به صورت فلسفهٔ در خدمت تبلیغات دستگاه امپراتوری قرار گرفته و در منازعات امپراتورها و پاپ‌ها بر سر سلطه بر ایتالیا و جهان به کار آمد. این کتاب سه بار بدعت‌گذارانه معرفی شد یک بار در سال ۱۳۲۷. م بار دیگر در سال ۱۳۴۳. م پاپکلمنت ششم در بیانهٔ که منتشر کرد مدافع صلح را ارتدادی‌ترین و بدعت‌گذارانه‌ترین اثری معرفی کرد که در عمرش خوانده‌است و بار دیگر در سال ۱۳۷۸. م این کتاب دوباره محکوم شد. پس از مرگ مارسیلیوس رساله مدافع صلح به حیات مخفی خود ادامه داد. مدافع صلح برای اولین بار در دورهٔ اصلاح دینی به چاپ رسید و نقش تامس کرامول صدراعظم هنری هشتم در انتشار این کتاب در انگلستان موجب ترس و وحشت بسیاری شد.
مدافع صلح صغیر
مارسیلیوس احتمالاً در سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۴۱ آخرین اثر مهم خود یعنی مدافع صلح صغیر را منتشر کرد. ویلیام اکام در کتاب گفتگو به نقد و ارزیابی کتاب مدافع صلح مارسیلیوس پرداخت. این نقد باعث شد تا مارسیلیوس دست به قلم برده و در حدود سال‌های ۱۳۴۲_۱۳۴۱ به تألیف کتاب مدافع صلح صغیر بپردازد. او در این کتاب به همان لحنی سخن می‌گوید که در مدافع صلح سخن گفت است. مارسیلیوس در این کتاب از تعقیب و آزار بدعت‌گذاران و مرتدان به علت آلوده کردن مؤمنان دفاع می‌کند که این موضوع کاملاً برعکس عقیده او در کتاب مدافع صلح است.
انتقال امپراتوری
انتقال امپراتوری ، دیگر اثر مارسیلیوس است. وی در سال ۱۳۲۷–۱۳۲۸ در حملهٔ لودویگ به ایتالیا شرکت کرد و به ظاهر اعلامیه ارتداد پاپ ژان بیست‌ودوم و اعلامیه نصب «آنتی پاپ» نیکلاس پنجم را نیز به رشته تحریر درآورد. بسیاری از زندگی‌نویسان مارسیلیوس معتقدند که وی در همین دوران، رساله کوتاه خود تحت عنوان انتقال امپراتوری را نوشت و منتشر کرد؛ رساله‌ای که موضوع اصلی آن به اثبات وابستگی مشروعیت بخشیدن امپراتوری رم به تصمیم شهروندان رم و نه پاپ اختصاص داشت. وی عملاً از این رساله برای مشروعیت بخشیدن به‌عنوان امپراتوری لودویگ که در آن زمان مورد تأیید پاپ نبود، استفاده کرد.
الزامات حقوقی در مورد ازدواج
کتاب الزامات حقوقی در مورد ازدواج یکی دیگر از آثار مارسیلیوس است. این کتاب برای کمک به امپراتور تدوین شد تا به او در حل مشکل عملی ازدواج طرح‌ریزی شده پسرش کمک کند. مارسیلیوس در این کتاب معتقد بود که امپراتور نمی‌توانست به اختیار خود ازدواج تحقق یافتهٔ را برهم بزند یا از سد خویشاوندی رهای باید. او در این کتاب موافق نظریه، قدرت فسخ ازدواج باید برعهدهٔ قدرت غیر دینی قرار گیرد بود. پاپ مخالف فسخ ازدواج کنتس تیرول بود و لویی باواریا در نظر داشت پس از فسخ این ازدواج او را به عقد ازدواج پسرش دربیاورد.
اجتماع
از دیدگاه مارسیلیوس خانواده نمی‌تواند از عهدهُ برطرف کردن همهٔ نیازهای افراد بر آید، در نتیجه جامعه تشکیل می‌شود. سودجویی، انسان‌ها را به همکاری یا حتی ستیز باهم وادار می‌کند. عدالت اجتماعی و اخلاق فردی برای جلوگیری از همین ستیزه و حفظ همکاری‌ها به وجود آمد. عدالت اجتماعی و اخلاق فردی بر مفهوم قانون طبیعی استوار است، در نتیجه وجود حکومت برای اجرای قانون طبیعی ضروری است. برقراری حکومت سبب پدید آمدن جامعه سیاسی و دولت شد. از دیدگاه مارسیلیوس وظیفه اصلی دولت برقراری همکاری است و برای انجام این وظیفه باید به تقسیم کار بپردازد تا هر شخصی در جامعه به کار معینی بپردازد.
جامعه مدنی
مارسیلیوس جامعه صلح‌امیز را بنیادی‌ترین نیاز انسان می‌داند و دولت را مسئول سازمان دادن به جامعه مدنی می‌داند تا انسان‌ها بتواند کنار هم با صلح زندگی کنند. جامعه‌های مدنی یعنی انجمن‌های سازمان یافته سیاسی گسترده‌تر از خانواده، که نمی‌تواند بدون صلح به آن کمالی که خداوند برای آنها مقدر کرده‌است برسد. بشر دو نوع زندگی خوب دارد، زمینی و آسمانی که جامعه مدنی مربوط به نوع اول است و شامل تمامی جنبه‌های زندگی انسان در روی زمین می‌شود، و جامعه مدنی که در اصل به خاطر زندگی انسان به وجود آمده‌است و عهده‌دار قضاوت دربارهٔ اختلافات، مجازات و کنترل خطاکاران، حفاظت از مصالح مشترک و ترویج پرستش خداوند است و کلیسا در چهارچوب نهادهای جامعه مدنی قرار دارد در نتیجه در همین چهارچوب تعریف می‌شود. اساس موضع رم این بود که پاپ پاسدار اهداف تعیین شدهٔ الهی است که بر زندگی انسان حاکم است، ولی مارسیلیوس با رد آن تأکید داشت اهداف این سازمان‌ها باید مرتبط با مسائلی باشد که امور جهان را شکل می‌دهد و نیاز به عقل، صلح و ثبات تنها معیارهای هستند که دنیا را نظم می‌دهند در نتیجه کلیسا نهادی درست مانند سایر نهادهاست و او کشیشی را چیزی بیشتر از یک نقش یا عنصر در جامعه مدنی نمی‌داند. در نظریه‌های سنتی قرون وسطا دو قلمرو تصور شد که روابطشان در یک دستگاه نظری تعریف شد ولی مارسیلیوس یک قلمرو تعریف کرد که نقش روحانیون را در جامعه مدنی تابع نیازهای سیاسی دولت می‌داند.
قانون
مارسیلیوس بشر را مانند کودکی می‌دانست و عقیده داشت نباید آنان را لحظهٔ به حال خود رها کرد. او مانند ارسطو حکومت خوب را حکومت قانون می‌داند، یعنی حکومت مبتنی بر قانون نه اجبار که انسان‌های خردمند به آن وفادارند. در قرون وسطا قواعد زیادی برای خود شان قانون را قائل می‌شدند در نتیجه تأیید مارسیلیوس بر قانون از آن جهت است که او نمی‌تواند این مسئله را که قانون چگونه قانون می‌شود پنهان نگه دارد.
مردم قرون وسطا باور داشتن که تنها قانون گذار حقیقی خداوند است. مارسیلیوس با جدا کردن دو معنای قانون، یعنی (قانون طبیعی) که در واقع شکل کلی است و (قانون موضوعه) که از طریق مبحث مجازات صورت می‌گیرد، عمل محتاطانهٔ داشت. در قانون طبیعی به قانون‌شکنی تأکید دارند نه مجازات، هر قانون‌شکنی را باید کیفر داد از این دیدگاه بزرگترین جرم زمانی بروز می‌کند که جرمی کیفر نیافته باقی بماند، دومین تعریف مارسیلیوس به قانون به شیوه نگریستن به رابطه جرم و مجازات مرتبط است به این معنا که جرم را مجازات تعریف می‌کند. نگاه مبتنی بر قانون طبیعی عدالت را پیش از هرگونه ملاحظهٔ قرار می‌دهد، اگر قانون طبیعی بگوید که این عمل جرم است در آن صورت جرم است حتی اگر هیچ قانون‌گذاری این جرم را بیان نکرده باشد. خداوند قانون‌گذار بی بحث است و تخطی از قانون طبیعی را جرم می‌داند و این وظیفه قانونگذار بشری است که آنچه خداوند بیان کرده‌است را به مانند قانون بیان کند، یعنی قانون بدون حکمران نیز وجود دارد همان‌طور که در قرون وسطا تمایل این بود که قانون وضع نمی‌شود بلکه کشف می‌شود. مارسیلیوس نمی‌تواند منکر وجود رابطه و پیوند میان عدالت الهی و قانون بشری شود، اما نوع نگاه او به این پیوند به گونه‌ای است که به مبنای این اندیشهٔ نوین قانون همیشه و هم‌جا حکم فرد دارای حاکمیت است، پس قانون‌گذار دنیوی باید در دولت خود دارای حق حاکمیت باشد. در واقع نگاه مارسیلیوس به قانون به علت تأکید که او بر طبیعت فرمانروایی سیاسی دارد در مخالفتی آشکار با درک و برداشت رایج در قرون وسطا دربارهٔ قانون است، دغدغه مارسیلیوس در هنگام ارائه نظرش دربارهٔ قانون چگونگی کار کرد و عملی شدن قانون است. مارسیلیوس در هنگام تعریف خود از قانون به جنبهٔ اجبار کننده آن تأکید دارد، و منکر این موضوع نمی‌شود که قانون حقیقی تنها در جای وجود دارد که عدالت غایب است اما او معتقد است که قوانین ناعادلانه هم قانون هستند.
مارسیلیوس چهار تعریف از قانون ارائه می‌دهد که تعریف آخر آن یعنی مهم‌ترین تعریف او این است که «علم یا آموزهٔ یا داوری همگانی دربارهٔ مسائل مربوط به عدالت مدنی و نفع مدنی و اضداد آنهاست». او برای دفاع از قانون‌های انسانی و همچنین برای اطاعت از قوانین انسانی به نقل قول‌های از دستورهای الهی و کتاب مقدس می‌پردازد که امر به اطاعت می‌کنند، پس در نگاه او قانون خدا و قوانین بشری هیچ تضادی با هم ندارند و اگر در جای این قوانین با هم تضاد پیدا کردند او بیان می‌کند انسان‌ها باید از قوانین الهی اطاعت کنند، در واقع او با با دفاع از برتری قوانین خداوند در برابر قوانین انسانی نشان داده که یک پوزیتیویست حقوقی به معنای دقیق نبود است ؛ بنابراین مارسیلیوس برای حفظ صلح که دغدغهٔ اصلی‌اش است به رد قانون طبیعی سنتی پرداخت است، او تنها برای حذف احتمال دخالت کلیسا در امور سیاسی به قوانین الهی حمله می‌کند، استدلال مارسیلیوس این است که قانون خدا چون قانون است پس باید زوری پشتش باشد و اجرای آن به دست مسیح است و در این جهان اجرا نمی‌شود و چون قانون الهی در این جهان قابل اجرای حکم نیست پی واقعاً قانون نیست و نمی‌تواند وارد حریم اختیارات دولت شود و همچنین اجازه دادن به روحانیون برای استفاده از زور، وحدت دولت و کشور را از بین برد و صلح مدنی را تهدید می‌کند.