cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مد جونز
شاخص شادمانی ناخالص ملی – شاخص GNH
معرفی نخستین شاخص شادمانی ناخالص ملی (شاخص GNH) در ۲۰۰۵ میلادی که به عنوان شاخص سلامت ناخالص ملی (شاخص GNW) نیز یاد گردد، به آقای جونز نسبت داده می‌شود.
اصطلاح شادمانی ناخالص ملی (GNH) برای نخستین‌بار در ۱۹۷۲ میلادی توسط سیکو مانشولت، یکی از بنیان‌گذاران اتحادیه اروپا و چهارمین رئیس کمیسیون اروپا، به‌کار برده شد. شادمانی ناخالص ملی اغلب به‌طور نادرست به چهارمین پادشاه بوتان، جیگمه سینگیه وانگچوک، نسبت داده می‌شود، کسی که در اواخر دهه ۱۹۹۰ به ترویج این مفهوم پرداخت. فلسفه شادمانی ناخالص ملی پیشنهاد می‌کرد که هدف اصلی دولت بهبود شادمانی است. این فلسفه به علت ماهیت ذهنی شادمانی و نبود تعریف کمی دقیق از شادمانی ناخالص ملی و همچنین فقدان مدل‌های عملی برای اندازه‌گیری تأثیر سیاست‌های اقتصادی بر سلامت ذهنی شهروندان، از نظر اجرایی با مشکلاتی مواجه شد.
هدف شاخص شادمانی ناخالص ملی این بود تا معیار جدیدی به عنوان جایگزین معرف سنتی تولید ناخالص داخلی (GDP) ارایه نماید، این معیار جدید معرف‌های اندازه‌گیری و چارچوب سیاست توسعه ذهنی و عینی اجتماعی-اقتصادی را باهم پیوند می‌داد. شاخص شادمانی ناخالص ملی به این هدف طراحی شد تا بیانیه سیاسی تنها ذهنی نسل اول را به یک مفهوم کلی قابل اجرای نسل دوم (عینی و ذهنی) تبدیل نموده و شادمانی را به یک معیار توسعه اجتماعی-اقتصادی مبدل نماید. این معیار پیشنهاد شده توسعه اجتماعی-اقتصادی را با پیگیری توسعه در هفت حوزه: اقتصادی، زیست‌محیطی، فیزیکی، ذهنی، محیط کار، اجتماعی و سیاسی از طریق داده‌های عینی و نتایج ذهنی نظرسنجی‌ها، اندازه‌گیری می‌کند. شادمانی ناخالص ملی به هدف مبدل شدن به تابع شاخص مجموع میانگین سرانه پیشنهاد شده‌است. در همان سال، او یک نقشه نظرسنجی شاخص شادمانی ناخالص ملی را منتشر نمود که می‌تواند سلامتی ذهنی در کشورهای مختلف را محک بزند و همبستگی و وابستگی میزان شادمانی با تفاوت‌ها در سیاست‌های محلی را برای تشخیص بهترین روش‌ها و صدور سیاست‌های عمده اجتماعی-اقتصادی نشان دهد. نخستین نظرسنجی شاخص شادمانی در ۲۰۰۵ میلادی انجام شد.
پس از معرفی شاخص شادمانی ناخالص ملی در ۲۰۰۵ میلادی، چندین نوآوری آغاز گردید که شاخص شادمانی ناخالص ملی را در اجتماع خود پذیرفتند.
در گزارشی (۲۰۱۲) که برای نماینده کنگره ایالات متحده هانس کلارک تهیه شد، پژوهش‌گران بن، بیچی و جاستون زورن در مدرسه حکومت جان اف. کندی در دانشگاه هاروارد توصیه نمودند که «کنگره باید پارامترهای وسیع معرف‌های ضمیمه‌ای ملی جدید و به دقت طراحی شده را تجویز نماید؛ کنگره همچنین باید یک کمیسیون دو حزبی از متخصصین را برای رسیدگی به مسائل روش‌شناختی حل نشده و شامل سازی معرف‌های بدیل، ایجاد نماید». آن‌ها پیشنهاد نمودند که حکومت می‌تواند از نتایج این نظرسنجی برای دانستن این‌که کمترین رضایت در کدام ابعاد سلامت وجود دارد و این‌که کدام شهرستان‌ها/ولسوالی‌ها و گروه‌های جمعیتی بیشترین کاستی را دارند استفاده نموده و منابع را بر مبنای آن تخصیص دهد». این گزارش، شاخص شادمانی ناخالص ملی و هفت حوزه اندازه‌گیری آن را به عنوان یکی از چارچوب‌های اصلی که باید به آن پرداخته شود، فهرست می‌نماید.
در ۲۰۰۷ میلادی، تایلند شاخص سبز و شادمانی (GHI) را نشر می‌کند.
در ۲۰۰۹ میلادی، سیستم نظرسنجی گالوپ در ایالات متحده یک نظرسنجی شادمانی را به راه انداخته و در سطح ملی داده گردآوری نمود. شاخص سلامت گالوپ بر مبنای چارچوب شاخص شادمانی ناخالص ملی ۲۰۰۵ میلادی، مدل‌سازی شد. نمره شاخص سلامت، میانگین شش شاخص-فرعی دیگر است که ارزیابی زندگی، سلامت روانی، محیط کاری، سلامت فیزیکی، رفتارهای سالم و دسترسی به نیازمندی‌های اولیه را اندازه‌گیری می‌کند. در اکتبر ۲۰۰۹، نمره ایالات متحده ۶۶٫۱/۱۰۰ بود.
در ۲۰۱۰ میلادی، شاخص شادمانی ناخالص ملی بوتان برای نخستین بار آغاز شد، شاخص شادمانی ناخالص ملی بوتان شبیه شاخص اولیه‌ای است که توسط مد جونز ساخته شد.
در ۲۰۱۱ میلادی، قطع‌نامه ۶۵/۳۰۹ مجمع عمومی ملل متحد دارای این عنوان بود، «شادمانی: به‌سوی یک رویکرد کلی نسبت به توسعه».
در ۲۰۱۱ میلادی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) «شاخص زندگی بهتر» (BLI) را راه‌اندازی می‌کند.
در ۲۰۱۱ میلادی، شبکه شاخص سلامت کانادا (شبکه CIW) شاخص سلامت کانادا (CIW) را راه اندازی می‌کند.
در ۲۰۱۱ میلادی، یکی از روزنامه‌های پیشتاز اسرائیلی، هاآرتس، مقاله‌ای را منتشر نموده و طی آن پیشنهاد نمود که شاخص اقتصادی تولید ناخالص داخلی غربی یک مدل توسعه ناکامل است و درخواست استفاده از فلسفه شادمانی ناخالص ملی بوتان و شاخص شادمانی ناخالص جونز در اسرائیل را نمود.
در ۲۰۱۲ میلادی، شهر سیاتل در واشینگتن شاخص جدید شادمانی خود را ایجاد نمود که روی معیارهای شبیه شاخص شادمانی ناخالص ملی تأکید داشت.
در ۲۰۱۲ میلادی، کره جنوبی شاخص شادمانی را ایجاد نموده و از چارچوب شاخص شادمانی ناخالص مالی استفاده نمود.
در هند، دورنما و نقشه‌راه ۲۰۳۰ حکومت گوا در ۲۰۱۲ میلادی، شاخص شادمانی ناخالص ملی را به عنوان مدلی برای اندازه‌گیری شادمانی مشخص نمود.
در ۲۰۱۴ میلادی، حکومت دبی شاخص شادمانی محلی خود را آغاز نمود تا خشنودی و رضایت مردم از خدمات مختلف حکومت را اندازه‌گیری نماید.
در ۲۰۱۴ میلادی، انگلستان آمار سلامت و خوشحالی خود را آغاز کرد.
استاد پیتر تی. کولمن، رئیس مرکز بین‌المللی همکاری و حل منازعه در دانشگاه کلمبیا که در سطح دنیا معروف است، در ۲۰۱۲ میلادی پیشنهاد نمود که شاخص شادمانی ناخالص ملی جونز را می‌توان در شاخص صلح جهانی (GPI) به‌کار برد.
دیدگاه‌های سیاسی
مد جونز در مشخصات خود در میان اقتصاددانان وال‌استریت ژورنال به عنوان یک اقتصاددان مستقل شناخته می‌شود.
واقعه مسجد گوهرشاد
واقعهٔ مسجد گوهرشاد یا قیام گوهرشاد یکی از وقایع دوران حکومت رضاشاه و نخست‌وزیری محمدعلی فروغی در دودمان پهلوی است که در ۲۱ تیر ۱۳۱۴ رخ داد. خیزش مردم در جریان این واقعه، در اعتراض به اجباری شدن بر سرنهادن کلاه شاپو توسط حکومت مرکزی رخ داد و به کشته شدن بیش از صد نفر انجامید. این حادثه به‌عنوان یک «رخداد خونین» توصیف شده‌است. این واقعه دستمایه سوءاستفاده تبلیغاتی انبوهی از رسانه‌ها و مقام‌های حکومتی در ایران شده است که این واقعه را در اعتراض به کشف حجاب معرفی می‌کنند درحالی‌که رخداد کشف حجاب حدود شش ماه بعد از این واقعه در ۱۷ دی ۱۳۱۴ به وقوع پیوست.
پیش‌درآمد واقعه
رضاشاه که در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، با هماهنگی نخست‌وزیرش محمدعلی فروغی، سفری چهل روزه به ترکیه داشت که پس از بازگشت به ایران، تصمیم به انجام رشته‌ای از امور گرفت تا ایران را همچو ترکیه، از آنچه «مظاهر تمدن غرب» خوانده می‌شد، بهره‌مند گرداند. تغییر کلاه مردم به کلاه شاپو، کشف حجاب، تأسیس دانشگاه (دانشگاه تهران)، جشن هزاره فردوسی، تأسیس فرهنگستان ایران و پیمان سعدآباد از آن جمله‌اند که همگی ره‌آورد آن سفر بودند.
هنگامی که در سال ۱۳۱۴، جایگزینی کلاه‌هایی که مردم ایران تا آن لحظه بر سر می‌نهادند (که کلاه پهلوی را نیز در برمی گرفت) با کلاه شاپو، به فرمان حکومت، در ایران اجباری شد، در شهر مذهبی مشهد، اجرای آن به آسانی انجام نگرفت و پیرامون اجرای آن بین دو قدرت در خراسان اختلاف نظر ایجاد شد: فتح‌الله پاکروان استاندار خراسان که تازه به این مقام گماشته شده یود، بر این باور بود که حکومت بایستی در برابر مقاومت مردم در پذیرش کلاه شاپو که کلاهی فرنگی و بیگانه به‌شمار می‌رفت، با به‌کارگیری زور، آن‌ها را به این جایگزینی و دگرگونی وادارد. اما از سوی دیگر، قدرت دیگر خراسان، یعنی محمدولی اسدی، نایب التولیه آستان قدس رضوی که تا حدی جنبه مردمی داشت و با روحانیان نشست و برخاست داشت، معتقد بود از آن‌جا که مشهد شهری مذهبی است و بسیاری از اهالیش پیرو روحانیت هستند، برای پرهیز از هرگونه رویداد شومی (به ویژه خیزش مردم بر ضد حکومت که به احتمال زیاد به خونریزی می‌انجامید) بایستی کاربرد کلاه شاپو در خراسان، به‌طور استثنا دل‌بخواهی باشد.
روز واقعه
در تیرماه ۱۳۱۴ روحانیونِ مشهد با تجمع در منزل یونس اردبیلی، از روحانیون شیعه، تصمیم به فرستادن نمایندگانی برای مذاکره با رضاشاه گرفتند و روحانی شیعه سید حسین طباطبایی قمی به این منظور انتخاب شد. قمی پس از ورود به تهران، به ری رفت و در باغ سراج‌الملک ساکن شد. حکومت محل اقامت او را تحت محاصره قرار داد و سپس بازداشت و ممنوع‌الملاقات شد.
به محض آنکه گزارش بست‌نشینی مردم در حرم علی بن موسی الرضا به رضا شاه رسید، به مأموران نظامی مشهد دستور صریح داد که اگر تا فردا صبح، مردم بست‌نشسته را نپراکنند، به بالاترین مجازات نظامی گرفتار خواهند شد. پلیس مشهد حکم به پراکنده شدن جمعیت حاضر (که در این مدت در آنجا تحصن کرده بودند) داد ولی مردم فرمان نبردند؛ از این‌رو پلیس به قوه مجریه (استانداری) متوسل شد. پاکروان هم از ایرج مطبوعی فرمانده لشکر خواست که مردم گردآمده را بپراکند. سرتیپ مطبوعی نیز هنگ پیاده لشکر را به سرکوبی مردم گماشت؛ این هنگ به فرماندهی سرهنگ قادری اطراف صحن و حرم علی بن موسی الرضا و مسجد گوهرشاد را محاصره کرد و به تیراندازی به تحصن‌کنندگان پرداخت که در نتیجه‌اش، عده زیادی از زائران و تحصن‌کنندگان کشته شدند. شمار کشته‌شدگان این اتفاق چند ده نفر برآورد شده‌است. حسینعلی ذوالفقاری گلمکانی، پاسبان بازنشسته و حاضر در واقعه، مدعی است «آن شب حدود ۱۶۰۰ نفر را کشتند البته از پاسبان‌ها و نظامی‌ها هم کشته شده بود که بروز داده نمی‌شد!» حکومت جسد کشته‌شدگان را بدون رعایت آیین‌های شرعی در گوری دسته‌جمعی در محله خشت مال‌ها و باغ خونی مشهد دفن کرد.
پس از واقعه مسجد گوهرشاد، محمدتقی بهلول به علت تحت تعقیب بودن به افغانستان گریخت. همچنین حکومت در همان سال سید حسین طباطبایی قمی را از ایران به عراق تبعید کرد.
پیگیری واقعه و پی‌آمدهای آن
رضا شاه که از به وقوع پیوستن این واقعه بسیار خشمگین شده بود، دستور رسیدگی بدان را صادر کرد؛ به ویژه آنکه پاکروان معتقد بود که اسدی در انگیزش و شوراندن مردم برای ایستادگی در برابر دستور دولت و به وجود آمدن این خیزش، مؤثر و مشوق بوده‌است. سرهنگ بیات رئیس شهربانی مشهد برکنار شد و سرهنگ رفیع نوایی رئیس شهربانی آذربایجان که پیشتر نزدیک به ده سال رئیس شهربانی خراسان بود، به جای او گمارده شد و برای رسیدگی به این قضیه مأموریت یافت. اما نوایی با اسدی از گذشته خرده حساب داشت و آن این بود که اسدی به علت نزدیکی به شاه، به مأموران دولتی _ شامل نوایی _ در مشهد چندان اعتنا نمی‌کرد. نوایی پس از یکی دو ماه گزارش رسیدگی خود را برای دولت فرستاد؛ وی در آن آشکارا فاجعه گوهرشاد را پی‌آمد انگیزش‌ها و اقدام‌های اسدی اعلام کرد. ازآن‌رو هیئتی از تهران به سرپرستی سرهنگ آقاخان خلعتبری و عضویت سرهنگ عبدالجواد قریب و چند افسر دیگر به مشهد رفت و براساس پرونده تشکیل‌شده دستور دستگیری اسدی را صادر کرد. این هیئت به زور و با آزار از اسدی اقرار گرفت؛ دادگاه صحرایی به ریاست خلعتبری و دادستانی سرهنگ قریب تشکیل یافت؛ دادگاه اسدی را محاکمه و به اعدام محکوم کرد.
فروغی رئیس دولت و نخست‌وزیر رضاشاه با اسدی نسبت دوستی و خویشاوندی داشت؛ دو تن از دختران فروغی عروس اسدی بودند. از این‌رو در مقام شفاعت برآمد ولی شاه به حدی عصبانی و برآشفته بود که نه تنها شفاعت او را نپذیرفت بلکه به وضع توهین‌آمیز و زننده‌ای او را از تمام مشاغل مهم برکنار و تحت نظر شهربانی در خانه‌اش زندانی ساخت و اسدی را هم اعدام کرد. یکی از دلایل مهم عصبانی بودن و ناخرسندی شاه از فروغی، کاغذی دانسته شده‌است که هنگام بازرسی از خانه محمدولی اسدی پس از بازداشتش، یافته شد؛ در این کاغذ که در میان نامه‌های اسدی به دست آمده بود، فروغی به‌طور دوستانه و خصوصی، در پاسخ نامهٔ اسدی، ضمن شرح مطالبی دربارهٔ رضا شاه، این بیت را نیز از مولوی نقل کرده بود:این نامه را آیرم برای شاه تلگراف کرد؛ رضا شاه آن‌چنان از دست فروغی خشمگین شده بود، که با فریاد از وی با عنوان «زن ریش‌دار» یاد کرد. پس از اعدام محمدولی اسدی از پسر او، علی اکبر اسدی نماینده مجلس سلب مصونیت قضایی شد؛ او را هم به زندان انداختند؛ دیگر فرزندان اسدی هم پس از چندی، گرفتار شدند. بدین سان دوره دوم نخست‌وزیری محمدعلی فروغی در دوران پهلوی هم پایان گرفت. فروغی که دیگر مورد خشم شاه قرار گرفته بود، تا شش سال دیگر که با پیش آمدن جنگ جهانی دوم باز مقام نخست‌وزیری را پذیرفت، خانه‌نشین بود اما وی بیشتر آثار علمی و ادبی و فلسفی خود را در هنگام این خانه‌نشینی نوشت. البته این خانه‌نشینی به معنای عدم حضور اجتماعی نبود، چه اینکه او در این مدت، همچنان عضو فرهنگستان ایران و شیر و خورشید سرخ بود و ریاست شورای عالی انتشارات و تبلیغات را نیز بر عهده داشت و هرازچندگاهی هم در دانشکده‌ها و مجامع فرهنگی سخنرانی می‌کرد.
نیزه‌ماهی‌چسب
نیزه‌ماهی‌چسب نام یک گونه از سرده چسبک‌ماهی است.
گرونماخر
گرونماخر یک شهرداری در استان گرونماخر کشور لوکزامبورگ است که ۱۶٫۴۸ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۴۳۶۴ نفر بوده‌است.
ساسر موزتاغ
{{Infobox mountain range }} ساسر موزتاغ  (موزتاغ به معنی کوه یخی) (Saser Muztagh) شرقی‌ترین زیررشته از رشته‌کوه قره‌قروم به‌شمار می‌رود که در منطقه لداخ هند قرار دارد. این کوه‌ها از جنوب، شرق و شمال‌شرق با رود شیوک احاطه شده‌اند. به دلیل قرارگیری این منطقه در محدوده مورد مناقشه چین و هند، صعودهای کوهستانی و فعالیت‌های اکتشافی محدودی (به استثنای فعالیت‌های گاه‌به‌گاه ارتش هند) در آن انجام می‌شود.
ویلم یکم
ویلم یکم (۲۴ اوت ۱۷۷۲ – ۱۲ دسامبر ۱۸۴۳) رئیس کشور و پادشاه هلند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان پشم زرین و نشان بند جوراب شده‌است.
نقطه پادخورشیدی
نقطه پادخورشیدی نقطه ای فرضی در کره آسمان است از دیدگاه مشاهده کننده در نقطه مقابل خورشید قرار دارد. این بدین معنی است که وقتی خورشید در زیر افق قرار دارد، نقطه پادخورشیدی بالای آن قرار می گیرد و برعکس. در یک روز آفتابی، پیدا کردن نقطه پادخورشیدی کار آسانی است: در سایه سر فرد بیننده قرار دارد. همانند سرسو و پاسو نقطه پادخورشیدی جایگاه ثابتی در فضای سه بعدی ندارد و بسته به بیننده تعریف می شود: هر بیننده نقطه پادخورشیدی خودش را دارد که هنگام حرکت بیننده، همراه آن حرکت می کند.
نقطه پادخورشیدی مرکز هندسی پدیده های جوی ای مانند رنگین‌کمان را تشکیل می دهد.
آرامگاه شیخ جنید
آرامگاه شیخ جنید (Şeyx Cüneyd türbəsi) بنایی است در روستای هزره، شهرستان قوسار در جمهوری آذربایجان که مقبره شیخ جنید پدر بزرگ شاه اسماعیل یکم در آن قرار دارد.
روی فوربس
روی فوربس (Roy Forbes; April 6, 1922 – 1922:04:06, April 12, 2017) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
اوهلر
اوهلر یک شهر در آلمان است که در راین-هونسروک واقع شده‌است. اوهلر ۳۹۶ نفر جمعیت دارد.
کبیر والا
کبیر والا (به انگلیسی: Kabirwala) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ناحیه خانیوال واقع شده‌است.
سارا کوهلر
سارا کوهلر (Sarah Köhler؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده‌است.
گزارش محرمانه خروشچف
پس از انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ و آغاز جنگ دوم جهانی در ۱۹۳۹، گزارش محرمانه خروشچف در کنگره بیستم حزب کمونیست شوروی از مهم‌ترین لحظات سرنوشت ساز قرن بیستم به شمار میرود.
کنگره بیستم و گزارش خروشچف
آن گزارش طولانی از نیمه شب شروع شد و بیش از چهار ساعت طول کشید. سخنان خروشچف که به جاهای حساس رسید، سکوت سنگینی سالن را فرا گرفت. بسیاری در خود فرو رفتند و حدود ۳۰ نفر به حالت اغما افتادند. خروشچف هم حین قرائت گزارش چهار مرتبه گریست. فضای عجیبی بود. موضوع اصلی گزارش «کیش شخصیت و پیامدهای آن» با اشاره مستقیم به عملکرد استالین بود.
کنگره بیستم بر موضعگیری‌های مندرج در گزارش خروشچف صحّه گذاشت و کمیته مرکزی را موظف ساخت تا به منظور غلبه کامل بر کیش شخصیت که با مارکسیسم لنینیسم بیگانه است... تدابیر لازم را به اجرا بگذارد.
پیامد گزارش خروشچف
«سولژنیتسین» کتاب معروفش «یک روز از زندگی ایوان دنیسویچ» را منتشر نمود. «تام راب اسمیت» نویسنده انگلیسی، رُمان «گزارش محرمانه» را نوشت که از قضا داستانش در شوروی رخ می‌دهد، زمانی که استالین مرده و خروشچف سعی دارد تا حدودی پرده از عملکرد او بردارد. در آن رُمان هم وقتی قربانیان به قدرت می‌رسند، همان کارهایی را می‌کنند که سر خودشان آمده به شدیدترین نحو ممکن انتقام می‌گیرند. یکی از شخصیت‌ها در جایی از داستان می‌گوید: «روح استالین هنوز زنده است، نه در یک شخص بلکه به شکل پراکنده در بسیاری از افراد ...» انگار رُمان مزبور «گزارش محرمانه» را افشا کرده‌است.
تأثیر گزارش خروشچف در جنبش کمونیستی
گزارش خروشچف در جنبش کمونیستی جهان، ایجاد تردید و تزلزل کرد و خروج جمعی و توده وار از احزاب کمونیست را در سطح بین‌المللی شتاب بخشید. در بریتانیا تعداد بسیار زیادی از حزب کمونیست جدا شدند. در بین آنان نه تنها کارگران، بلکه شماری از مورّخان و امثال «ادوارد تامپسون»، «کریستوفر هیل»، «دوروتی تامپسون» و «جان سویل» هم بودند. پَر «گزارش محرمانه خروشچف»، دامن مورخ و جامعه‌شناس فرانسوی «ماکسیم رودنسون» را نیز گرفت. او از حزب کمونیست فرانسه برید و خط دیگری رفت. ... شایع بود که «ورشیلف» و «مولوتف» و «کاگانویچ» با گزارش خروشچف کنار نیامدند. زمامداران چین، کره شمالی و آلبانی و... هم از آن استقبال نکردند.
«چوئن لای» گفته بود موضوع استالین و مسئله به اصطلاح «گذر مسالمت آمیز» به احزاب برادر نیز مربوط است. رهبران شوروی بدون مشورت قبلی با احزاب برادر، خود سرانه نتیجه‌گیری کرد. استالین باید مورد انتقاد قرار گیرد؛ ولی نباید همه اشتباهات را به گردن او انداخت. «بولس ‌لاو یه‌روت» رهبر حزب کمونیست لهستان یک ماه بعد از شرکت در کنگره بیستم فوت کرد.
مائو به «میکویان» گفته بود رهنمود اصلی و خط مشی دورانی که استالین بر سر حکومت بود صحیح بوده و نمی‌توان در برخورد با رفیق خود شیوهٔ برخورد با دشمن را اتخاذ کرد. در آلبانی «انور خوجه» نیز مضمون گزارش خروشچف را زیر سؤال برد و علیه آن مقاله بلندی نوشت. در واکنش به گزارش مورد بحث در حزب توده ایران هم شکاف افتاد و «احمد قاسمی» و «عبدالحسین فروتن» و «عباس سغایی» سفره خودشان را جدا کردند. گزارش خروشچف و پیامدهای آشکار و پنهان آن باعث شد بعدها فدائیان هم خط خودشان را از حزب توده جدا کنند.
در پیامد گزارش خروشچف آزادی زندانیان «گولاگ» کلید خورد. لهستانی‌ها در طلب نظام کمونیستی با چهره انسانی تری برآمدند و مجار ها ‌ها پس از تلاش‌های «ایمره ناگی» برای ایجاد اصلاحات در نظام کمونیستی و تیرباران او، دیگر به مسکو اعتماد نکردند. از سوی دیگر در یوگسلاوی «مارشال تیتو» و دوستانش با شعار «مبارزه علیه استالینیسم» دیکتاتوری پرولتاریا را زیر سؤال بردند.
گفته می‌شد کنگره بیستم جریانی را آغاز کرده که پایان خودکامگی شوروی را نوید می‌دهد. هواداران «بین‌الملل چهارم» تبلیغ کردند گزارش خروشچف اگرچه بارها تروتسکی را در شمار ضد انقلابیون آورده اما پیامدهای آن بر ادعّای تروتسکی در کتاب «انقلاب خیانت شده (انقلابی که به آن خیانت شد)» که سال ۱۹۳۵نوشته، صحه گذاشت. تروتسکی در بررسی ماهیت انقلاب شوروی گفته بود: «جریانی بوروکراتیک از قدرت سربرآورده و در جهت منافعش تمامی امتیازات را -با حذف طبقهٔ کارگر و اعمال سیاست ترس بر آن- در دست خود خواهد گرفت.» ... جانشینی «دولت تمام خلقی» به جای دیکتاتوری پرولتاریا، جانشینی «حزب تمام خلقی» به جای حزب پرولتاریا و تجدید نظر طلبی (رویزیونیسم) و گذار مسالمت آمیز به سوسیالیسم از نتایج گزارش خروشچف است.
انتشار گزارش خروشچف در غرب
در صورت جلسه رسمی کنگره بیستم آمده که گزارش در یک نشست خصوصی خوانده شد اما «سازمان سیا» به متن آن دست یافت و چهارم ژوئن ۱۹۵۶ «نیویورک تایمز» منتشر نمود. سپس «خبرگزاری یونایتدپرس» ترجمه کرد و «لوموند» انتشار داد. گزارش خروشچف به دست امثال تیمور بختیار و شکنجه گران زندان دو زرهی هم رسید که تا توانستند جار زدند و به رخ زندانیان کشیدند. زندانیان ابتدا آن را به سازمان سیا و نقشه سرهنگ زیبایی و سرگرد سیاحت‌گر نسبت دادند، اما بعدها که معلوم شد گزارش مورد بحث در نشست محرمانه کنگره بیستم حزب کمونیست شوروی ارائه شده و واقعیت دارد، عبرت‌نویسی و ندامت طلبی اوج گرفت. پنج سال پس از کنگره بیستم، گزارش محرمانه خروشچف برای رهبران کشورهای سوسیالیستی ارسال شد و در سراسر اتحاد شوروی در جلسه‌های حزبی قرائت گردید. اما تا سال ۱۹۸۹ (۳۳ سال بعد از آن نشست) عموم مردم به ریز سخنان خروشچف دسترسی نداشتند ... گزارش بیرونی خروشچف که منتشر شد با «گزارش مخفی» وی فرق داشت و هرگز در نکوهش استالین نبود. در گزارش بیرونی مسائلی چون از دور خارج کردن لوکوموتیوهای قدیمی، بحث در مورد لوکوموتیوهای دیزلی و کششی، همچنین برنامه برای حل مسائل مربوط به مزارع اشتراکی و... طرح شده بود. آنچه نباید علنی می‌شد گزارش محرمانه بود که «کیش شخصیت و پیامدهای آن» را بحث می‌کرد و با استالین زدایی همراه بود.
دستان من به خون آلوده بودند
خروشچف در خاطراتش نوشته است: «دستان من به خون آلوده بودند. من همهٔ آنچه را انجام دادم که دیگران نیز انجام می‌دادند، اما حتی همین امروز اگر قرار باشد به آن جایگاه برای سخنرانی جهت گزارش در بارهٔ استالین بروم دوباره همان سخنان را بر زبان خواهم آورد. باید بالاخره روزی می‌رسید تا همهٔ این‌ها پشت سر گذارده می‌شد.» ... با گزارش خروشچف می‌توان تاحدودی به انقلاب اکتبر و دوران لنین و استالین پی برد اما آنچه در سخنان مهم وی اهمیّت دارد کیش شخصیت و خود خدابینی است.
محمد صالحی (اسکیت‌باز)
محمد صالحی (زاده ۱۷ خرداد ۱۳۶۷ در اراک) بازیکن اسکیت سرعت اهل ایران است. وی بازیکن تیم ملی اسکیت سرعت ایران است که بیش از صد عنوان قهرمانی باشگاهی، استانی، کشوری و بین‌المللی در رشته اسکیت سرعت را در کارنامه خود دارد.
آغاز فعالیت ورزشی
=حضور در مسابقات و کسب عناوین بین‌المللی= محمد صالحی پس از دعوت به اردوی تیم ملی موفق شد در سال ۱۳۸۶ به مسابقات ماراتن آسیایی اعزام شود، وی پس از بازگشت از این مسابقات به دلیل کمبود امکانات به تهران نقل مکان کرد تا تمرینات خود را برای کسب مدال در مسابقات بین‌المللی ادامه دهد، او از سال ۱۳۸۶ تا کنون حضور مستمر در اعزام‌های تیم ملی اسکیت سرعت داشته‌است و عناوین و مدال‌های رنگارنگی به شرح زیر به دست آورده‌است سال ۲۰۱۹
=سابقه مربیگری= محمد صالحی سابقه مربیگری تیم استان مرکزی و تیم استان تهران را در کارنامه خود دارد، که در آن زمان تیم استان مرکزی به مقام اول مسابقات قهرمانی کشور دست یافت. محمد صالحی به دلیل حضور مستمر در مسابقات به عنوان بازیکن، به‌طور رسمی فعالیت مربی گری محدودی دارد، اما تا کنون تعداد زیادی از بازیکنان رشته اسکیت سرعت با مربی گری او قهرمان کشور و وارد تیم ملی شده‌اند
=مسئولیت در فدراسیون اسکیت= وی عضو کمیته سرعت فدراسیون اسکیت ایران می‌باشد.
=خارج از اسکیت= محمد صالحی در سال ۹۱ به عنوان سرباز نمونه کشور نیز انتخاب شده و موفق به کسب تقدیر نامه از فرمانده محترم ارتش جمهوری اسلامی ایران شد. وی علاوه بر اسکیت در تجارت و صنعت هم موفق بوده و به همراه یکی از دوستان شیمیدان خود کفش اسکیت از جنس فیبر کربن را در ایران تولید کرد و با پایه گزاری برند ELREY وارد بازار تولید و فروش اسکیت شد و به این ترتیب به عنوان اولین تولیدکننده کفش اسکیت در ایران شناخته می‌شوند. لازم است ذکر شود که تنها بعد از گذشت یکسال محمد صالحی و شریک تجاریش توانستند تولیدات خود را به کشورهای سوئیس، آلمان، شیلی و هند ارسال کنند تا به عنوان اولین صادره کننده در این بخش نیز نام خود را ثبت کنند.
منابع
https://skeelernieuws.nl/iran-outsiders-for-the-100-meter-medals/
چسبک‌ماهی معمولی
چسبک‌ماهی معمولی نام یک گونه از سرده چسبک‌ماهی است.
جان کداگن
جان کداگن (John Cadogan; October 8, 1930 – 1930:10:8, February 9, 2020) شیمی‌دان اهل بریتانیا بود. سنتز ایندول کداگن-ساندبرگ که روشی جهت سنتز مولکول ایندول در شیمی آلی است به افتخار وی نامگذاری شده‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی، جایزه و نشان ملدولا، و شوالیه (عنوان) شده‌است.
کتابشناسی موضوعی-تاریخی از چاپکرده و نوشته‌های ایرج افشار
کتابشناسی موضوعی - تاریخی: از چاپکرده و نوشته‌های ایرج افشار کتابی به نویسندگی میلاد عظیمی است که در سال ۱۳۹۷ توسط نشر خانه کتاب به زبان فارسی منشتر شد. این کتاب در زمینه کلیات بوده و در زمستان ۱۳۹۷ در فهرست نامزدهای دریافت جایزه کتاب سال قرار گرفت.
کتاب کتابشناسی موضوعی - تاریخی: از چاپکرده و نوشته‌های ایرج افشار به عنوان یکی از برگزیدگان سی و ششمین دوره کتاب سال ایران انتخاب شد. مراسم سی و ششمین دوره جایزه کتاب سال و بیست و ششمین دوره جایزه جهانی کتاب سال با حضور حسن روحانی، رئیس‌جمهوری ایران ۱۶ بهمن ۱۳۹۷ در تالار وحدت برگزار شد.
دربارهٔ کتاب
این کتاب جلد سوم از مجموعه کتابشناسی موضوعی- تاریخی از چاپکرده‌ها و نوشته‌های ایرج افشار، منتشر شده در سال‌های ۱۳۲۳–۱۳۹۵ است. این مجموعه با هدف راهنمایی پژوهشگران حوزه‌های کتابشناسی، ایرانشناسی و یزدشناسی و تهیه فهرستی جامع از نوشته‌ها و چاپکرده‌های استاد افشار تنظیم شده‌است.
کتاب‌های پرومتئوس
کتاب‌های پرومتئوس یک شرکت انتشاراتی است که در اوت ۱۹۶۹ توسط پاول کورتز بنیان‌گذاری شد. او همچنین بنیان‌گذار مرکز تحقیق، کمیته تحقیق شک‌گرایانه و شورای انسان‌گرایی سکولار بوده‌است. این انتشارات کتاب‌های مختلفی منتشر می‌کند و تمرکزش روی موضوع‌های علم، اندیشه آزاد، سکولاریسم، انسان‌گرایی و شک‌گرایی است. مرکز انتشارات در امهرست، نیویورک و گستره پخش آن جهانی است. برخی نویسندگانی که در این انتشارات کتاب منتشرشده دارند عبارت‌اند از لیان لدرمن، مارتین گاردنر، آنتونی فلو، ابن وراق، جیمز رندی، آیزاک آسیموف، جولین هاکسلی، فریدریش نیچه، لودویگ فویرباخ، دیوید ریکاردو، جرمی بنتام، جان مینارد کینز و جک کورکیان.
فرخنده
فرخنده میتواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ساپو
SAPO (به پرتغالی "وزغ" یا "قورباغه") ، Servidor de Apontadores Portugueses Online (سرور آنلاین پیوندهای پرتغالی) ، یک شرکت تجاری و تابعه از آلتیس پرتغال است. این یک ارائه دهنده خدمات و محتوای رسانه ای است که از سال 1995 به عنوان موتور جستجو کار خود را آغاز کرد. در حال حاضر ، موتور جستجوی آنها توسط Google طراحی شده است.
استلیو زوپانسیچ
استلیو زوپانسیچ (Stelio Zupancich؛ زادهٔ April 7, 1958) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
جان لاروکات
جان لاروکات (زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۴۷) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در قرار ملاقات دو ناشناس، راه‌راه، کشمکش خوب، اسلحه، یخ سبز و آهنگ در فردا اشاره کرد.
میشل ولبک
میشل وِلبک  با نام اصلی میشل توما (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۵۸)، نویسنده معاصر فرانسوی است. او در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه ادبی معتبر گنکور شد. بسیاری او را مهم‌ترین نویسنده نسل جدید فرانسه می‌دانند. این نویسنده فرانسوی به خاطر طنز نیشدار و رندانه خود به شهرت رسیده‌است. آثار او سرشار از پرده‌دری‌های جنسی و دلزدگی و بیزاری از جنبه‌های روزمره زندگی اجتماعی است. او در سراسر جهان مخالفان و ستایشگران بسیاری پیدا کرده‌است.
زندگی و حرفه
میشل ولبک در جزیره رئونیون به دنیا آمد و در شرایطی دشوار و ناهموار بزرگ شد. زندگی و آرزوهای کودکی او هیچ ربطی به ادبیات نداشت. او در سال ۱۹۸۰ در مهندسی کشاورزی مدرک گرفت. ولبک در سال ۱۹۸۵ اولین اشعار و متن‌های ادبی خود را نوشت و پس از انتشار چند نوشته پراکنده، در سال ۱۹۹۸ با کتاب ذرات بنیادی به شهرت جهانی رسید. این کتاب با استقبالی فراوان روبه‌رو شد و در مدتی کوتاه به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شد. این کتاب دو سال بعد توسط اسکار رولر، کارگردان آلمانی به فیلم تبدیل شد.
ولبک در سال ۲۰۰۱ به دین اسلام حمله کرد و در مصاحبه‌ای آن را «احمقانه‌ترین مذهب» خواند. او به خاطر این اظهارات در برابر دادگاه قرار گرفت، و از اتهام «عقاید فاشیستی» و «اسلام‌ستیزی» تبرئه شد.
دو رمان او با عنوان‌های «نقشه و قلمرو» و «تسلیم» شهرت بیشتری برای او به ارمغان آوردند. او در عین حال ترانه‌سرا و مقاله‌نویس است و تاکنون برنده چندین جایزه معتبر نیز شده‌است.
در مصاحبه با مجله «جبهه ملی» درباره مسلمانان گفته بود: «مردم خود را مسلح می‌کنند. اسلحه برمی‌دارند و در میدان‌های تیراندازی مشق می‌کنند. آنها کله‌شق نشده‌اند؛ اما وقتی تمام سرزمین‌ها در کنترل اسلام باشد، من فکر می‌کنم که اقدامات مقاومتی آغاز شود. حملات و تیراندازی در مساجد و در کافه‌هایی که مسلمانان در آن تردد می‌کنند، رخ خواهد داد. (...) آرزوی مردم بومی فرانسه، به قول خودشان، این نیست که مسلمانان در فرهنگشان ادغام شوند؛ بلکه آنها می‌خواهند که مسلمانان از دزدی و حمله به آنها دست بردارند و یا این‌که در نهایت بروند"
جوایز
میشل ولبک در سال‌های ۱۹۹۸ نامزد دریافت جایزه گنکور شد و بار دیگر هم در سال ۲۰۰۵ بابت نوشتن رمان امکان یک جزیره نامزد دریافت این جایزه معتبر شد و با این که به اعتقاد منتقدان بخت نخست کسب گنکور آن سال بود، جایزه به فرانسوا ویرگان رسید. اما مدت کوتاهی بعد ولبک جایزه انترالیه را دریافت کرد.
ولبک در سال ۲۰۱۰ جایزه ادبی گنکور را به خاطر خلق رمان نقشه و قلمرو به دست آورد. پیش از اعطای این جایزه، کتاب او از فروش دویست هزار نسخه‌ای در فرانسه برخوردار شده بود.
در آوریل ۲۰۱۹ به درخواست امانوئل مکرون رئیس‌جمهور فرانسه، نشان لژیون دونور به او اهدا شد.
شلمزار (ابهام‌زدایی)
شلمزار مرکز شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
شلمزار همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایوی‌یروی
ایوی‌یَروی (به لاتین: Evijärvi) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در اوستروبوتنیای جنوبی واقع شده‌است.
آوای برنادت
آوای برنادِت یا آهنگ برنادِت فیلمی است دربارهٔ زندگی برنادت سوبیرو، محصول ایالات متحدهٔ آمریکا، که در سال ۱۹۴۳ و به کارگردانی هنری کینگ ساخته شد. فیلم‌نامهٔ فیلم بر اساس روایتی که فرانتس ورفل از سرگذشت برنادت سوبیرو در رمان آوای برنادت داشته، نوشته شده‌است. این رمان در سال ۱۹۴۲ منتشر شد و یکی از پرفروش‌ترین رمان‌های آن زمان بود.
فیلم آوای برنادت در سال ۱۹۴۳ برندهٔ ۴ جایزهٔ اسکار ازجمله جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای جنیفر جونز، جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری، جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم و جایزه اسکار بهترین دستاورد هنری شد. این فیلم همچنین برای ۸ جایزهٔ اسکار دیگر، ازجمله جایزهٔ اسکار بهترین فیلم، نامزد بود.
خلاصه داستان
لورد فرانسه، سال ۱۸۵۸. «برنادت سوبیرو» (جونز)، دختر دهقان‌زاده‌ای است که با اعضای خانواده‌اش در زندان شهر زندگی می‌کند. یک روز «برنادت» هنگام جمع کردن هیزم، «مریم باکره» (دارنل) را در غاری می‌بیند. «مریم مقدس» از او می‌خواهد که کف غار را بکند تا به آب شفابخش برسد …
سد گرشک
سد گریشک یک سد و نیروگاه برق بر روی رود هیرمند در ولایت هلمند افغانستان است.
یک نشریهٔ فنی در سال ۲۰۰۳ نوشت، نیروگاه گریشک در سال ۱۹۴۵ بر روی یک کانال آبیاری ساخته شده بود و دو واحد ۲٫۱ مگاواتی خراب و متروکه داشت که تعمیر آن‌ها سه میلیون دلار هزینه برمی‌داشت.
در سال ۲۰۰۵ نیروهای آمریکایی–افغانی در یک عملیات مشترک یک گروه بیست‌نفرهٔ طالبان را که قصد انفجار سد را داشتند دستگیر کردند.
اوهلینگن-بیرکندورف
اوهلینگن-بیرکندورف یک شهر در آلمان است که در Waldshut واقع شده‌است. اوهلینگن-بیرکندورف ۵٬۱۷۵ نفر جمعیت دارد.
فدرالیسم قومی
فدرالیسم قومی، فدرالیسم چند قومیتی یا چند ملیتی، شکلی از سیستم فدرال است که در آن واحدهای منطقه ای یا ایالتی فدرال بر اساس قومیت تعریف می‌شوند. سیستم‌های فدرالی قومی در تلاش برای پاسخگویی به خواسته‌ها برای خودمختاری قومی و مدیریت تنش‌های بین قومی در داخل یک کشور ایجاد شده‌اند. آنها همیشه در این امر موفق نبوده‌اند: مشکلات ذاتی در ساخت و نگهداری یک فدراسیون قومی باعث شده‌است که برخی از ایالت‌ها یا تقسیمات فرعی یک کشور یا تجزیه شوند، یا به سرکوب اقتدارگرایانه متوسل شوند، یا به قوم سالاری، تفکیک قومی، انتقال جمعیت، جابجایی داخلی، پاکسازی قومی، و/یا حتی حملات و قتل‌عام مبتنی بر قومیت متوسل شوند.
این نوع فدراسیون از دهه ۱۹۹۰ توسط ملس زناوی در اتیوپی پیاده شده‌است. ملس زناوی و دولت او فدرالیسم قومی را با هدف برقراری برابری میان همه اقوام در اتیوپی اختیار کردند. ویژگی‌های فدرالیسم قومی در کشورهای دیگر از جمله نپال، پاکستان، سودان جنوبی، یوگسلاوی و آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید نیز به نمایش گذاشته شده‌است (به بانتوستان مراجعه کنید).
تعریف
در یک فدراسیون قومی-سرزمینی - یک «مدل سازش» - بزرگ‌ترین گروه قومی بین بیش از یک زیر واحد تقسیم می‌شود. به عنوان مثال می‌توان به کانادا، هند و اسپانیا اشاره کرد. این نوع سیستم ممکن است برای کشورهایی که دارای یک گروه مسلط هستند مناسب باشد.
انگیزه
یکی از انگیزه‌های اصلی برای ایجاد فدرالیسم قومی، کاهش تضاد میان گروه‌های داخل کشور، با اعطای خودگردانی محلی و نمایندگی تضمین شده در مرکز به هر گروه است. بنابراین یک نظام فدرال قومی ممکن است در جایی که بیم درگیری جدی وجود داشته باشد یا این درگیری قبلاً رخ داده باشد جذابیت خاصی داشته باشد. این هدف «دفاعی» است و ماندگاری هویت‌های قومی مختلف را در داخل کشور می‌پذیرد.
فدرالیسم به گروه‌های قومی مختلف سطحی از خودمختاری را اعطا می‌کند که توسط قانون اساسی محافظت می‌شود که اختیارات دولت مرکزی را در رابطه با اختیارات واحدهای فدرال تجویز می‌کند. از آنجایی که واحدها به گونه ای ترسیم شده‌اند که هر گروه قومی اکثریت محلی را در یک یا چند مورد از آنها تشکیل می‌دهد، امید می‌رود که ترس از رفتار نابرابر یا ظلم توسط دولت ایالتی کاهش یابد، و هر گروه را قادر می‌سازد تا هویت فرهنگی خود را در سرزمین خود ابراز کند و توسعه دهد.
قانون اساسی فدرال همچنین نمایندگی تمامی واحدهای قومی منطقه ای در دولت مرکزی را پیش‌بینی می‌کند و امکان میانجیگری صلح آمیز در مورد ادعاهای گروه‌های مختلف را فراهم می‌کند. از این نظر موفقیت این نظام به تمایل نخبگان اقوام مختلف برای همکاری در سطح کشور برای ایجاد حکومت باثبات بستگی دارد.
داگلاس، شهرستان توکر، ویرجینیای غربی
داگلاس (به انگلیسی: Douglas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان توکر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
فدرالیسم قومی
انتقاد
فدرالیسم قومی به‌عنوان یک انتخاب نهادی برای کاهش تنش‌های قومی در داخل یک کشور، به دلایل مفهومی و تجربی، اغلب مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در سطح نظری مشکلات عبارتند از:
همچنین ذکر شده‌است که در عمل، فدراسیون‌های قومی غالباً شکست خورده‌اند: اما به ندرت مشخص است که این امر تا چه حد به این دلیل است که فدرالیسم قومی یک شکل سازماندهی نادرست است یا به دلیل مشکلات ذاتی در اداره یک کشور با شکاف‌های قومی عمیق است ("بیشتر، آن کشورهایی" که فدرالیسم قومی را پذیرفته‌اند این کار را انجام می‌دهند زیرا جایگزین‌هایی قبلاً آزمایش شده‌اند و شکست خورده‌اند».  اندرسون (۲۰۱۳) از جمله شکست‌ها او به اینها اشاره می‌کند: اروپای شرقی (اتحاد جماهیر شوروی، چکسلواکی و یوگسلاوی)، آفریقا (فدراسیون شرق آفریقا و اتیوپی-اریتره)، منطقه کارائیب (فدراسیون هند غربی)، و آسیا (پاکستان و مالایا-سنگاپور). از آنجایی که فدراسیون‌های قومی هنوز وجود دارند، او به بلژیک (که یک مورد ناب نیست)، اتیوپی (دموکراتیک نیست) و بوسنی و هرزگوین (که چشم‌انداز آینده آن مشکوک است) اشاره می‌کند.
نپال
جنبه قومی ساختار فدرال جدید در نپال منشأ مناقشه در فرایند قانون اساسی سازی اخیر بوده‌است. دموکراسی چند حزبی در سال ۱۹۹۰ پس از قیام مردمی به رهبری حزب کنگره و جبهه چپ متحد، ائتلافی از احزاب کمونیست، در نپال ایجاد شد. مسائل قومیتی در تدوین قانون اساسی جدید به‌طور برجسته ای ظاهر نشد. کارزارهایی برای به رسمیت شناختن بیشتر مسائل قومی توسط فدراسیون ملیت‌های بومی نپال (NEFIN) به نمایندگی از گروه‌های قومی تپه‌ها، حزب منطقه ای Sadbhawana از Terai و UCPN (مائوئیست‌ها) تحت فشار مردم مادهسی جنوب رهبری شد.
یخ‌ماهی‌سانیان
یخ‌ماهی‌سانیان نام یک زیرراسته از راسته سوف‌ماهی‌سانان است.در خون این ماهی‌ها  یک گلیکوپروتئین ضدیخ وجود دارد که از به وجود آمدن هرنوع کریستال یخ در بدنشان جلوگیری می‌کند.
فدرالیسم قومی
نپال
پس از جنبش دموکراسی ۲۰۰۶ در نپال و سرنگونی سلطنت، قانون اساسی موقت در سال ۲۰۰۷ اعلام شد سال‌ها بحث در دو مجلس مؤسسان متوالی بر این بود که آیا فدرالیسم بر قومیت یا هویت مشترک و همچنین شمار و مکان استان‌ها مبتنی باشد. یک جبهه مخالف به رهبری UCPN خواستار یک سیستم فدرال مبتنی بر ۱۳ استان تعریف شده از نظر قومی شد. کنگره نپالی حاکم و احزاب CPN-UML این ایده را رد کردند و استدلال کردند که فدرالیسم مبتنی بر قومیت باعث ایجاد تنش در میان کاست‌ها و جوامع قومی خواهد شد. مقاومت همچنین از سوی برهمین و چتری‌ها از طبقه بالا صورت گرفت که می‌ترسیدند چیرگی سیاسی طولانی مدت آنها توسط فدرالیسم قومی تهدید شود.
قانون اساسی فعلی فدرال سرانجام در سپتامبر ۲۰۱۵ به تصویب رسید یک ساختار فدرال برای جایگزینی ساختار واحد موجود ایجاد کرد. این کشور به هفت استان فدرال تقسیم شد که با گروه‌بندی مناطق موجود تشکیل شده بودند. انتشار قانون اساسی جدید بلافاصله با اعتراضات مادی‌ها و جمعیت بومی، عمدتاً بر سر مرزهای استان‌های جدید، از ترس کاهش حضور سیاسی آنها، همراه شد.
پاکستان
پس از جدایی پاکستان شرقی در سال ۱۹۷۱ برای تبدیل شدن به بنگلادش، دولت پاکستان به دنبال راه‌هایی برای پاسخگویی به خواسته‌های قومی-ملی گرایانه گروه‌های مختلف در داخل پاکستان غربی بود. قانون اساسی ۱۹۷۳ یک ساختار فدرال را وضع کرد که به چهار استان اصلی خودمختاری می‌داد، که هر کدام از نظر تاریخی با یک گروه قومی-زبانی شناسایی می‌شدند: پنجابی‌ها، سندی‌ها، بلوچ‌ها و پشتون‌ها. هویت سیاسی این گروه‌ها به‌طور قانونی در قانون اساسی به رسمیت شناخته شد و به آنها وضعیتی متمایز از سایر گروه‌ها داد. با این حال، مقررات مربوط به خودمختاری تنها در استان سند به‌طور کامل اجرا شد. در طول دوره بعدی رژیم‌های نظامی و درگیری‌ها در بخش‌های مختلف پاکستان، به نظر نمی‌رسید که سیستم فدرال ثباتی قابل مقایسه با هند ایجاد کند.
سودان جنوبی
سودان جنوبی در ژوئیه ۲۰۱۱ از سودان مستقل شد و در ابتدا قانون اساسی انتقالی ۱۰ ایالت فدرال و ۷۹ شهرستان را ایجاد کرد که عمدتاً بر اساس قومیت بودند. درگیری‌های بین جمعی افزایش یافت و از سوی گروه‌های مختلف فراخوان‌هایی برای ایجاد ایالت ها و شهرستان‌های قوم محور بیشتر وجود داشت. استفان پار کوول، وزیر آموزش و پرورش آن زمان در ایالت جونگلی، در سال ۲۰۱۳ بیان داشت که «فدرالیسم قومی» در کشورش «تفرقه‌انگیز» و «اداره آن پرهزینه» بوده و دموکراسی واقعی را ایجاد نمی‌کند و خواستار ایجاد ایالت‌های چند قومیتی شد.
در اکتبر ۲۰۱۵، سالوا کیر، رئیس‌جمهور سودان جنوبی، فرمانی را صادر کرد که بر اساس آن ۲۸ ایالت، باز هم عمدتاً در امتداد خطوط قومی، جایگزین ۱۰ ایالت قبلی شدند. این اقدام در نوامبر در پارلمان تصویب شد، اگرچه در فوریه ۲۰۲۰ تعداد ایالت‌های سودان جنوبی به ۱۰ ایالت بازگشت.
یوگسلاوی
قانون اساسی ۱۹۴۶ جمهوری سوسیالیستی فدرال یوگسلاوی فدراسیونی متشکل از شش جمهوری ایجاد کرد. به سه ملیت مشخص شده در نام قبلی کشور - پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونیایی‌ها - مقدونی‌ها، مونته‌نگروها و مسلمانان بوسنیایی (بوسنیایی‌های کنونی) اضافه شدند. در کنار به رسمیت شناخته شدن به عنوان ملت‌های این جمهوری‌ها، یک دولت مرکزی قوی تحت کنترل حزب کمونیست ایجاد شد.
از دهه ۱۹۷۰، شکافی در دولت کمونیستی بروز کرد، بین طرفداران کروات و اسلوونیایی خواهان خودمختاری بیشتر برای آن جمهوری‌ها، و طرفداران صرب یک فدراسیون متمرکز برای حفظ موقعیت رهبری کننده صرب‌ها به عنوان بزرگ‌ترین ملیت در داخل کشور. مخالفت با کمونیسم در قالب یک ناسیونالیسم رو به رشد بروز کرد.
کینگز پوینت، مونتانا
کینگز پوینت شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۱ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
دونگا ترنیتسا
دونگا ترنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ترگوویشته واقع شده‌است. دونگا ترنیتسا ۲۱۳ نفر جمعیت دارد.
مارکو سائو
مارکو سائو (Marco Sau؛ زادهٔ November 3, 1987) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال فوجا، و باشگاه فوتبال یووه استابیا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده‌است.
یخ‌ماهی باله‌سیاه
یخ‌ماهی باله‌سیاه نام یک گونه از زیرراسته یخ‌ماهی است.
اس‌آی‌سی
اس‌آی‌سی (Sociedade Independente de Comunicação) شرکت رسانه‌ای پرتغالی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
فرازآوری با گاز
فرازآوری با گاز (Gas lift) یکی از روش‌های ازدیاد برداشت (افزایش تولید نفت) از میادین نفتی است. در این روش برای بالا آوردن سیال موجود در چاه نفت، تزریق گاز پرفشار درون ستون چاه انجام می‌گیرد.
در ایران در میدان نفتی آغاجاری و در شماری از میادین نفتی واقع در خشکی و سکوهای نفتی دریایی از این روش جهت تولید نفت پیش‌بینی شده‌استفاده می‌شود.
جندیاله شیرخان
جندیاله شیرخان (به انگلیسی: Jandiala Sher Khan) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ناحیه شیخوپوره واقع شده‌است.
گروسبوس
گروسبوس یک شهرداری در استان ردانژ کشور دوک‌نشین لوکزامبورگ است که ۲۰٫۱۱ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۸۷۸ نفر بوده‌است.
بخش‌ها
این شهرداری دارای چهار بخش زیرمجموعه می‌باشد.
آمار جمعیت
تاریخچه رشد جمعیت این شهرداری در جدول زیر آمده‌است :
معاینات بالینی و روش گرفتن شرح حال
معاینات بالینی و روش گرفتن شرح حال کتابی به نویسندگی اربارا بیتز و ترجمه زیر نظر فرهاد شاهی است که در سال ۱۳۹۶ توسط نشر آرتین طب به زبان فارسی منتشر شد. این کتاب در زمینه پزشکی بوده و در زمستان ۱۳۹۷ در فهرست نامزدهای دریافت جایزه کتاب سال قرار گرفت.
جوایز
کتاب معاینات بالینی و روش گرفتن شرح حال به عنوان یکی از برگزیدگان سی و ششمین دوره کتاب سال ایران انتخاب شد. مراسم سی و ششمین دوره جایزه کتاب سال و بیست و ششمین دوره جایزه جهانی کتاب سال با حضور حسن روحانی، رئیس‌ جمهوری ایران ۱۶ بهمن ۱۳۹۷ در تالار وحدت برگزار شد.
تونی استایلز
تونی استایلز (Tony Stiles؛ زادهٔ August 12, 1959) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کلگری فلیمس اشاره کرد.
کتاب التاجی فی اخبار الدوله الدیلمیه
کتاب التاجی فی اخبار الدولة الدیلمیة کتابی در تاریخ آل بویه و دیلمیان از آغاز کار تا روزگار عضدالدوله (سالهای ۳۳۸–۳۷۲) است از ابواسحاق ابراهیم بن هلال صابی کاتب و شاعر، که به دستور عضدالدوله برای ستایش دیلمیان و حکمرانی آنها نوشته شده‌است. این کتاب از قدیمترین تاریخهای دودمانی راجع به سلسله‌های مستقل است.
ظاهراً صابی در این کتاب نخستین بار ادعای بوییان مبنی بر ریشه گرفتن از بهرام گور شاه ساسانی را مطرح کرده‌است.
گفته شده یکی از یاران صابی او را هنگان نگارش آن کتاب دید، پرسید: به چه کار مشغولی؟ گفت:
مسکویه در نگارش تجارب الامم از التاجی که امروزه اثری از آن برجای نمانده استفاده کرده‌است.
شرح‌ها
محمدحسین زَبیدی بخشی از آن را با نام المُنتزع من کتاب التاجی در ۱۹۷۷ در بغداد منتشر کرده‌است. تنها نسخه این جزء کتا التاجی در ۱۹۵۲ در کتابخانه توکلیه مسجد اعظم صنعا در یمن نگهداری می‌شود.
اوهلشتدت-کیرشازل
اوهلشتدت-کیرشازل یک شهر در آلمان است که در زارفلد-رودلشتات واقع شده‌است. اوهلشتدت-کیرشازل ۶٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد.
آرمین شیمرمن
آرمین شیمرمن (زاده ۵ نوامبر ۱۹۴۹) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم محض رضای مسیح، قرار ملاقات دو ناشناس و اطلس شورید: قسمت اول اشاره کرد.
گفتگویی میان هگل و فیلسوفان اسلامی
گفتگویی میان هگل و فیلسوفان اسلامی: صیرورت، دیالکتیک و ایده‌آلیسم کتابی از سید حمید طالب‌زاده ‌است که نویسنده در آن به اشتراکات و اختلافات فیلسوفان اسلامی و هگل می‌پردازد.
دربارهٔ کتاب
به گفتهٔ نویسنده این کتاب متضمن آزمون معاصرت فلسفه اسلامی و مواجهه با اندیشه غربی است که هگل نمایندهٔ تام‌الاختیار آن است. این نوشته درصدد تطبیق میان آراء هگل و فیلسوفان اسلامی نیست. در این نوشته رأی هیچ فیلسوفی بر دیگری تحمیل نمی‌شود. بنای این نوشته تفسیر آراء هگل برحسب آراء فیلسوفان اسلامی نیست.
بارون مونکوزن
بارون مونکوزن (، مونکهاوزِن) شخصیتی داستانی و اشراف‌زاده آلمان است که سال ۱۷۸۵ توسط نویسنده آلمانی رودولف اریش راسپه کتاب روایت بارون مونکهاوزِن، از سفر شگفت‌انگیزی خود و مبارزات در روسیه ساخته شده‌است که بر اساس زندگی شخصیتی واقعی است.
در بودنوردر هانوفر متولد شد و برای جنگ امپراتوری روسیه در جنگ روسیه و عثمانی (۱۷۳۵–۱۷۳۹) جنگید. پس از بازنشستگی در سال ۱۷۶۰، به دلیل گفتن قصه‌های بلند طعنه آمیز بر اساس حرفه نظامی اش، در محافل اشرافی آلمان مشهور شد. این کتاب به زودی به زبان‌های اروپایی دیگر ترجمه شد، از جمله نسخه آلمانی که توسط شاعر گوتفرید آوگوست بورگر گسترش یافته‌است.
فیلم
ژرژ ملیس، فیلمساز فرانسوی، که داستانهای بارون مونکوزوزن را بسیار تحسین می‌کند، رؤیای بارون مونکوزن را در سال ۱۹۱۱ فیلمبرداری کرد.
یخ‌ماهیان تمساحی
یخ‌ماهیان تمساحی نام یک تیره از زیرراسته یخ‌ماهی است.
هوبشاید
هوبشاید یک شهرداری در استان کاپلن کشور لوکزامبورگ است که ۱۷٫۶۵ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۳۲۰۰ نفر بوده‌است.
بتورا سر
بتورا سر (بتورا سر) که بتورا ۱ نیز نامیده می‌شود، ۲۵مین قله بلند دنیا و ۱۰مین قله بلند پاکستان است. این قله بلندترین نقطه بتورا موزتاغ است که غربی‌ترین زیررشته از رشته‌کوه قره‌قروم به شمار می‌رود.
بتورا، بتورا ۱ و بتورا ۱ شرقی از دیگر نام‌های این قله هستند.
این کوه با وجود ارتفاع اندک بیشتر نسبت به راکاپوشی، به دلیل قرار گرفتن در فاصله بیشتر نسبت به دره هنزه، از شهرت کمتری برخوردار است.
رزم‌نامه
رزم‌نامه (اردو: رزم نامه) ترجمه‌ای فارسی از مهاباراتا است. در سال ۱۵۷۴ اکبر یک عبادت‌خانه یا یک ترجمه‌خانه در فاتح پور سیکری تأسیس کرد. او چند نفر را برای ترجمهٔ آثار سانسکریت مهم مانند راجاتارانگینی، رامایانا و مهاباراتا به زبان فارسی مأمور کرد.
نسخه اول
در سال ۱۵۸۲ میلادی، یک فرمان برای ترجمه مهاباراتا به زبان فارسی داده شد. کار ترجمه مهاباراتا، که دارای یک لک (۱۰۰٬۰۰۰) اشلوک (بیت شعر) است، در طول دوره ۱۵۸۴–۱۵۸۶ انجام شد. امروز یک نسخه از این ترجمه را می‌توان در «موزه قصر شهر» جیپور یافت. مشفق به نقاشی‌های این کتاب کمک کرده‌است. ویژگی این رزم‌نامه نقاشی از وقایع مهاباراتا در آن است.
فینگر ایلون
فینگر ایلون یک گروه راک کانادایی از برلینگتون، انتاریو است که در سال ۱۹۹۰ شکل گرفت. آن‌ها در کل ۷ آلبوم استدیویی (۶ آلبوم با عنوان گروه فینگر ایلون و ۱ آلبوم با عنوان گروه Rainbow Butt Monkeys) منتشر کردند که انتشار آلبوم "The Greyest of Blue Skies" آن‌ها را روی کار آورد. آلبومی که با نام خود گروه (فینگر ایلون) سال ۲۰۰۳ منتشر شد رتبه فروش طلایی در آمریکا و پلاتینی در کانادا را به دست آورد که بیشتر برای تک آهنگ "One Thing" در آن آلبوم بود که همین آهنگ باعث قرارگرفتن این بند برای اولین بار در ۱۰۰ آهنگ برتر مجله بیلبورد (Billboard Hot 100 Chart) با رتبه ۱۶ از ۱۰۰ شد. این بند برنده جایزه جونو در سال ۲۰۰۸ برای آلبوم راک شد.
اعضای گروه
Steve Molella - درامز
Timeline
اعضای سابق
Rob Gommerman - درامز
Rich Beddoe - درامز
آلبوم‌ها
به عنوان Rainbow Butt Monkeys
به عنوان فینگر ایلون
تساوی (شطرنج)
تساوی (انگلیسی: Draw) در شطرنج حالتی است که در آن، ادامه بازی ممکن نباشد یا بی ثمر قلمداد گردد، یا عملاُ نتیجه بازی نامعلوم بماند. شرایطی که باعث اعلام تساوی یک بازی می‌شوند، علاوه بر توافق دو حریف مدعی، طبق قوانین شطرنج تعریف شده‌اند. این قوانین از ۱- پات ۲- تکرار سه‌گانه ۳- ۵۰ حرکت و ۴- نبود نیروی کافی، تشکیل شده‌اند.
قتل فرخنده ملک‌زاده
فرخنده ملکزاده، که معمولاً در رسانه‌ها فرخنده نامیده می‌شود، زنی ۲۷ ساله بود که در تاریخ ۲۸ حوت ۱۳۹۳ (۱۹ مارس ۲۰۱۵) توسط صدها تن از مردان خشمگین، در کابل پایتخت افغانستان، علناً مورد لینچ قرار گرفت. جمعیت زیادی در خیابانهای اطراف او ادعا کردند که او قرآن را سوزانده‌است و به همین دلیل، متهمان وی اعلام کردند که باید فوراً «او را به دوزخ بفرستند».
فرخنده پس از مشاجره با آخوندی که او را به دروغ به سوزاندن قرآن متهم کرده بود، به طرز وحشیانه‌ای در اطراف مسجد شاه دوشمشیره مورد ضرب و شتم قرار گرفت و کشته شد، سپس جسدش در بستر خشک دریای کابل سوزانده شد. تحقیقات بعدی پلیس نشان داد که وی چنین کاری نکرده بود.
قتل وی منجر به دستگیری ۴۹ نفر شد. سه مرد بیست سال حبس تعزیری، هشت مرد دیگر ۱۶ سال حبس، یک خردسال ده سال حبس و یازده افسر پلیس به دلیل عدم حمایت از وی یک سال حبس تعزیری دریافت کردند. قتل وی و اعتراضات بعدی باعث جلب توجه به حقوق زنان در افغانستان شد.
انتشار فیلم‌های کوتاهی از لحظات حمله به وی که بیشتر با تلفن همراه گرفته شده‌است، بازتاب‌های فراوانی در رسانه‌های جهان به‌دنبال داشت. در پی قتل این دختر اعتراضات زیادی در فضای مجازی افغانستان شکل گرفت. فرخنده سه روز بعد در حالی که تعدادی از زنان تابوت او را بر دوش داشتند به خاک سپرده شد. بنای یادبود وی با پشتیبانی حزب همبستگی افغانستان در کابل ساخته شده‌است.
در کابل، هرات، بلخ و چند شهر بزرگ افغانستان معترضین با برپایی تجمعات اعتراضی و راه‌پیمایی خواستار مجازات عاملان قتل او شدند. فرخنده در داخل و خارج از افغانستان، به‌عنوان نماد مظلومیت زنان افغان شناخته شد و هشتگ «من فرخنده هستم» در فیس‌بوک و سایر شبکه‌های اجتماعی به عنوان شعار اعتراضی مردم بارها منتشر شد.
حمله
فرخنده که به عنوان یک معلم مذهبی کار می‌کرد، کمی پیش از این حادثه با آخوندی به‌نام زین‌الدین که در مقابل مسجد شاه دوشمشیره تعویذ می‌فروخت، به بحث و جدال در مورد فروش این اشیا پرداخت. طبق این گزارش، زین‌الدین وی را به سوزاندن قرآن متهم کرد. فرخنده پاسخ داد:
«من مسلمان هستم و مسلمانان قرآن را نمی‌سوزانند!»
صدها مرد رادیکال خشمگین با شنیدن اتهام آخوند به حرم هجوم آوردند. پلیس رسید و سعی کرد فرخنده را کمی دورتر از ساختمان محلی بکشاند، اما او نپذیرفت و خواستار یک افسر پلیس زن برای همراهی‌اش شد. اوباش توانستند فرخنده را به خیابان بکشند و در آنجا او را به زمین بیاندازند و شروع به ضرب و شتم و لگد کردن او کردند. نیروهای پلیس بیشتری وارد شدند و با شلیک گلوله‌های هشداردهنده در هوا جمعیت را موقتاً متفرق کردند. آنها برای تلاش برای محافظت از فرخنده، او را به داخل مسجد منتقل کردند. همزمان با افزایش جمعیت و شایعاتی مبنی بر اینکه وی با آمریکایی‌ها کار می‌کند، جمعیت سعی در حمله به مسجد کردند. پلیس در تلاش برای نجات او از میان جمعیت، او را بر روی سقف ساختمان بالا برد، اما ناگهان فرخنده لیز خورد و به میان جمعیت افتاد.
اوباش، فرخنده را به خیابان کشاندند و وحشیانه او را لت و کوب کردند. سپس او را با چوب و سنگ در خارج از مسجد خونین کرده و پیکر او را در جاده قرار دادند و با اتومبیل از رویش رد شدند و بدن او را تقریباً ۱۰۰ متر کشیدند. پلیس هیچ مقاومتی نکرد و ترافیک را به اطراف صحنه هدایت کرد. جمعیت پس از آن جسد او را به ساحل مجاور رودخانه کابل کشاند و به نوبت او را سنگسار کرده و به آتش کشیدند. بدن او در خون غوطه‌ور شده بود و نمی‌سوخت، بنابراین جمعیت لباسهای خود را برای شعله‌ور کردن و حفظ آتش از بدنشان کشیدند. جمعیت در حین لینچ تکبیر را فریاد زدند. والدین فرخنده گفتند که قتل وی توسط آخوندی که فرخنده با او صحبت کرده بود، تحریک شده‌است. به گزارش طلوع نیوز، آخوند زین‌الدین با صدای بلند فرخنده را متهم به سوزاندن قرآن کرد تا «زندگی و شغل خود را به عنوان تعویذفروش حفظ کند». یک شاهد عینی گفت که اوباش هنگام ضرب و شتم فرخنده شعارهای ضد آمریکایی و ضد دموکراتیک می‌دادند. در ویدیوهای منتشرشده، اوباش او را به همکاری با آمریکایی‌ها و کارمندی در سفارت فرانسه متهم کردند.
کشف ابعاد ماجرا
پلیس کابل با گذشت سه روز از حادثه‌ای که منجر به قتل فرخنده شد، نتایج تحقیقات و بررسی‌های ابتدایی‌اش را منتشر کرد. وزیر داخلهٔ افغانستان نورالحق علومی اعلام کرد که هیچ اثری از آتش زدن قرآن در محل حادثه پیدا نشده، بلکه ادعای دروغین یک ملای «تعویذنویس»، منجر به احساساتی شدن مردمی شده‌است که در پیرامون مسجد شاه دو شمشیره حضور داشتند.
وزیر داخلهٔ افغانستان اعلان کرد که فرخنده قرآن را نسوزانده بوده، اما در صورت سوزاندن نیز باید توسط پلیس دستگیر و به‌وسیلهٔ مراجع قانونی مجازات می‌شد نه توسط مردم. وزارت حج افغانستان نیز تأکید کرد که فرخنده مرتکب هیچ جرمی نشده‌است.
رسانه‌ها به نقل از منابع رسمی مختلف اعلام کردند که فرخنده در آن روز به یک ملای تعویذنویس گوشزد کرده بود که عمل تعویذنویسی مغایر آموزه‌های دینی در اسلام است، پس از آن این تعویذنویس برآشفته شده و پس از یک درگیری لفظی کوتاه با فرخنده به او اتهام می‌زند که وی قرآن را آتش زده و مردم خشمگین نیز او را به قتل می‌رسانند. اگر تحقیقات پلیس در این زمینه به تأیید نهایی برسد فرخنده شهید مظلوم امر به معروف و نهی از منکر یا همان آزادی بیان و نقد به یک «دعانویس» گردیده‌است. همچنین خانواده و دوستان فرخنده اعلام کردند که او حافظ قرآن و دانشجوی رشتهٔ شرعیات دانشگاه کابل بوده‌است.
واکنش عمومی در افغانستان
تعدادی از مقامات برجستهٔ دولتی بلافاصله پس از انتشار این خبر پست‌هایی در فیس‌بوک برای تأیید قتل فرخنده نوشتند. حشمت استانکزی، سخنگوی پلیس کابل نوشت: «''فرخنده، مانند چندین کافر دیگر، فکر می‌کرد که این نوع اقدام و توهین به آن‌ها شهروندی ایالات متحده یا اروپا را خواهد داد. اما آنها قبل از رسیدن به این هدف، زندگی خودشان را از دست می‌دهند''».