cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مهندسی آب‌وهوا
فناوری مهندسی آب‌وهوا
مهندسی آب و هوا به عنوان جایگزینی برای کنترل میزان گازهای گلخانه‌ای نیست و به عنوان مکملی برای دیگر تلاش‌ها برای کنترل دمای زمین مطرح می‌شود. هزینه‌ها، میزان سودمندی و خطراتی که شیوه‌های مهندسی آب و هوا مطرح می‌کند کاملاً روشن نیست.
از جمله طرح‌های مطرح شده یکی اعمال تغییرات در اتمسفر زمین است که با هدف انعکاس پرتوهای بیشتری از نور خورشید به اعماق فضا یا ایجاد تغییراتی در ابرها است، با این هدف که امکان خروج گرمای بیشتری از زمین فراهم شود. به تازگی دانشمندانی که در این عرصه فعالیت دارند «نقشه راه» پیشنهادهای خود را ارائه کردند. آن‌ها در این گزارش به بررسی احتمال عملیاتی شدن ایده‌های تأثیرگذار در خنک سازی زمین پرداخته‌اند.
پیشنهاد مهم دیگری که در این گزارش آمده و نسبت به مورد نخست با جزئیات بیشتری نیز همراه است از سوی یکی از محققان دانشگاه هاروارد ارائه شده که بر این اساس اثرات تزریق موادی با پوشش سولفور در ارتفاع ۲۰ کیلومتری مورد نظر قرار می‌گیرد. این ارتفاع را می‌توان را مرز اتمسفر زمین با فضای خارج دانست.
پیشنهاد سوم مطرح شده در این گزارش هم به ایجاد منافذ فراوان در ابرهای اتمسفر فوقانی زمین موسوم به «سیروس» (Cirrus) مربوط می‌شود. با افزایش منافذ موجود در این ابرها امکان خروج پرتوهای تابشی بیشتری از زمین به سوی فضا وجود خواهد داشت و در نتیجه زمین به تدریج خنک می‌شود.
تزریق مواد شیمیایی به لایه استراتوسفر جو زمین
از میان روش‌های متعدد مهندسی آب‌وهوا تزریق هواویزها به لایه استراتوسفر جو زمین با اقبال بیشتری مواجه شده‌است. دلیل این امر مقرون به صرفه بودن و تأثیرگذاری قابل توجه این فناوری می‌باشد. سایر روشهای مهندسی آب‌وهوا یا مقرون به صرفه نیستند یا تأثیر قابل توجهی در کاهش اثرات گرمایش جهانی را ندارند.
مزایا و ریسک‌های مهندسی آب‌وهوا
بر اساس تحقیقات صورت گرفته پروژه‌های مهندسی اقلیم دارای برخی از مزایا و خطرات می‌باشد. مهمترین مزیت پروژه‌های مهندسی اقلیم کاهش دمای کره زمین (به علت بازتاب بخشی از تابش ورودی به جو زمین است). برخی از پروژه‌های مهندسی اقلیم دارای آثار بارشی متفاوت در نقاط مختلف کره زمین است. در سناریوهای مختلف فناوری مهندسی اقلیم برخی از مناطق زمین خشک (کشورهای بازنده) و برخی دیگر مرطوب (کشورهای برنده) می‌شوند. بنابراین مهمترین ریسک انجام پروژه‌های مهندسی اقلیم خشکسالی در برخی از مناطق زمین می‌باشد. بر اساس مقاله ای که در مجله معتبر Geophysical Research Letters در سال ۲۰۰۹ انتشار یافته‌است، به چندین مورد از مزایا و خطرات ناشی از اجرای پروژه‌های مهندسی اقلیم اشاره شده‌است.
پیسارووتسه
پیسارووتسه یک روستا در لهستان است که در گمینا سانوک واقع شده‌است. پیسارووتسه ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
مارش عروسی مندلسون
مارش عروسی در دو ماژور، نام یکی از ساخته‌های پرآوازه فلیکس مندلسون است.
این اثر در سال ۱۸۴۲ ساخته شده است و از آن زمان تا کنون در بسیاری از مراسم عروسی در کلیساهای مغرب زمین نواخته می‌شود.
این اثر توسط فرانس لیست برای پیانوی تکنواز نیز تنظیم شده است.
پل جی. هتفیلد
'''پل جی. هتفیلد''' سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال 1978 میلادی سناتور ایالت مونتانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ایهاب عبدالرحمن
ایهاب عبدالرحمن (Ihab Abdelrahman؛ زادهٔ ) یک پرتاب‌گر نیزه اهل مصر است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره پرتاب نیزه در ۲۰۱۵ پکن اشاره کرد.
ابوالاسود دؤلی
ابوالأسود دُؤَلی (زادهٔ حدود ۱۶ قبل از هجرت/ حدود ۶۰۳ میلادی – درگذشتهٔ ۶۹ قمری/ برابر با تا ۶۸۸ میلادی در بصره) از اصحاب علی بن ابی‌طالب، واضع علم نحو عربی و شاعر صدر اسلام است.
زندگی‌نامه
ابوالاسود دُؤَلی در حدود سال ۱۶ قبل از هجرت متولد شد. او از قبیلهٔ کنانه بود و عالمی توانا و محدثی بزرگ به‌شمار می‌رود. وی جزو تابعین است و از اصحاب علی بن ابی‌طالب به‌شمار می‌رود. وی در جنگ‌های متعددی شرکت جست، از جمله جمل، صفین و نهروان.
واضع علم نحو
ابوالأسود دؤلی را «مَلِک‌النّحو» (یعنی «پادشاه نحو») لقب داده‌اند. وی، با اشارهٔ علی بن ابی‌طالب، علم نحو را بنیان‌گذاری کرد. او همچنین اولین کسی بود که قرآن را اعراب‌گذاری کرد.
شعر
ابوالأسود شاعری برجسته به‌شمار می‌رود و دیوان شعر وی نیز به چاپ رسیده‌است. وی اشعاری در مرثیهٔ حسین بن علی و نیز در مدح علی بن ابی‌طالب سروده‌است.
درگذشت
ابوالأسود در سال ۶۹ هـ. ق در بصره بر اثر بیماری درگذشت.
بازماندگان
طغرایی اصفهانی، وزیر شهید ایرانی از نسل ابوالأسود دُؤَلی است.
فورد ماستنگ آی
فورد موستانگ آی‌ (Ford Mustang I) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۲در میشیگان و ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. ‌است.
الروضه
الروضه (صنعاء) (به عربی: الروضة) یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در صنعا واقع شده‌است.
تپه خان نین
تپه خان نین مربوط به عصر آهن است و در شهرستان کلاله، بخش مرکزی، روستای گرگاندوز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مانتین برگ (آرکانزاس)
مانتین برگ (آرکانزاس) (به انگلیسی: Mountainburg, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۶۸۲ نفر است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
ناحیه لئونی، میشیگان
ناحیه لئونی (به انگلیسی: Leoni Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جکسون، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه لئونی ۱۳٬۸۰۷ نفر جمعیت دارد و ۳۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دامه-اشپریوالد
دامه-اشپریوالد یک منطقهٔ روستائی در آلمان است که در ایالت براندنبورگ واقع شده‌است.
فرودگاه مایسیونوارا
فرودگاه مایسیونوارا یک فرودگاه نظامی است. این فرودگاه در شهر سویاروی کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
دینار سوئیسی عراق
دینار سوئیسی عراق با کد ایزوی The 1986 Iraqi "Swiss" dinar - obverse، یکای پول مسئولیت کنترل این واحد پولی برعهدهٔ The ۱۹۸۶ Iraqi "Swiss" dinar قرار دارد.
سیارک ۱۷۹۸۴
سیارک ۱۷۹۸۴ هفده هزار و نهصد و هشتاد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۰ مه ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۶.۲ است.
تیاب بالا
تیاب بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
وین بیکر
وین بیکر (Vin Baker؛ زاده ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ژاوی هرناندز
ژاویِر هرناندز کروز (زادهٔ ) که با نام ژاوی شناخته شده؛ بازیکن فوتبال پیشین و مربی فوتبال اهل اسپانیا است که هدایت باشگاه باشگاه فوتبال بارسلونا را به عنوان سرمربی برعهده دارد. او در دوران حرفه‌ای خود در پست هافبک مرکزی و در نقش بازی‌ساز برای باشگاه بارسلونا و تیم ملی اسپانیا بازی می‌کرد که در اواخر پس از پیوستن به السد قطر، در سال ۲۰۱۹ بازنشسته شده و به مربی‌گری روی‌آورد. ژاوی یکی از بهترین هافبک‌های تاریخ فوتبال کنار آندرس اینیستا شمرده می شود و نیز بهترین بازیکنان اسپانیایی در فوتبال به‌شمار می‌رود.
ژاوی از سن ۱۱ سالگی فوتبال را شروع کرد و به عضویت در لاماسیا درآمد. او نخستین بازی خود را برای تیم بارسلونا در ۱۸ اوت ۱۹۹۸، مقابل مایورکا انجام داد و تا زمان جدا شدن از این تیم پس از ۱۷ سال، در ۷۰۰ بازی حضور داشت، ۸۵ بار گلزنی کرد و بیش از ۱۵۰ پاس گل داد. او به دلیل مهارت بالا در پاس‌کاری، کنترل توپ، دید، خلق موقعیت، کارهای تیمی و شیوه بازی تیکی تاکا به شهرت رسید و ۳۱ قهرمانی باشگاهی و ملی را به دست آورد تا پس از آندرس اینیستا پرافتخارترین بازیکن اسپانیایی در فوتبال نامیده شود.
او در سال ۲۰۰۹ سومین بازیکن سال جهان شد و در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ نیز در جایگاه سومین بازیکن سال اروپا قرار گرفت. ژاوی تا مدتی بهترین هافبک جهان به‌شمار می‌رفت، به گونه‌ای که در ۲۰۰۸ از سوی یوفا جایزه بهترین هافبک سال اروپا و در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱، به مدت چهار سال پیاپی، فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال او را به عنوان بهترین بازی‌ساز سال جهان برگزید. همچنین نام او پنج بار در لیست تیم منتخب سال یوفا و شش بار در تیم منتخب سال فیفا قرار گرفت.
ژاوی در رده ملی همراه با تیم ملی زیر ۲۳ سال اسپانیا به نایب‌قهرمانی در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی رسید و به تیم ملی بزرگسالان اسپانیا دعوت شد. او پس از آن ۱۳۳ بار برای اسپانیا به میدان رفت و تأثیر زیادی در موفقیت‌های بزرگ تیم ملی کشورش (قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی و قهرمانی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲) داشت. ۹۲ درصد پاس‌های او در جام جهانی ۲۰۱۰ درست بود و در لیست بازیکنان منتخب جام جهانی جای گرفت. ژاوی همچنین با درخشش خود بهترین بازیکن یورو ۲۰۰۸ و تنها بازیکنی شد که در فینال دو جام ملت‌های اروپا (۲۰۰۸ و ۲۰۱۲) دو بار پاسِ گل داده‌است. او با قهرمانی در یورو ۲۰۱۲ جایزه شاهدخت آستوریاس در ورزش را دریافت کرد و پس از ناکامی در جام جهانی ۲۰۱۴ از تیم ملی ایران کناره‌گیری کرد.
اوایل زندگی
ژاوی که در تراسا، بارسلون، کاتولونیا به دنیا آمده، محصولی از آکادمی فوتبال بارسلونا، لاماسیا است که از سن ۱۱ سالگی جز ثابتی در تیم بارسلونا بوده‌است. پدرش گواگیم بازیکن اسبق تیم فوتبال سابادل بوده‌است. ژاوی که در تیم آکادمی راه خود را مشخص کرده عضوی کلیدی از تیم یوردی گونزالو در بارسلونا بی بود که به دستهٔ دومی راه یافتند.
ژاوی در ابتدا از بازیساز هموطن خود پپ گواردیولا در بارسلونا الهام گرفت، ژاوی در کودکی نیز فوتبال انگلیسی زیادی را تماشا می‌کرد و به هافبک‌های جان بارنز، پل گاسکوئین و متیو لو تیسیه علاقه داشت.
۲۰۰۱–۱۹۹۸: دوران آغازین
پیشرفت ژاوی در تیم بارسلونا بی باعث شد تا او در بازی کوپا کاتالونیا مقابل لیدا در ۵ می ۱۹۹۸ به عنوان تیم اصلی حضور یابد. او اولین گل خود را در ۱۸ اوت ۱۹۹۸ در سوپرجام اسپانیا در سال ۱۹۹۸ مقابل مایورکا به ثمر رساند. اولین بازی ژاوی در لالیگا در برابر والنسیا در ۳ اکتبر ۱۹۹۸ در پیروزی ۳–۱ برای بارسلونا انجام شد. ژاوی در ابتدا به‌طور متناوب برای تیم‌های بارسلونا بی و بارسلونا بازی می‌کرد، زمانی که بارسلونا در رده دهم لیگ قرار داشت ژاوی تک گل بارسلونا را در پیروزی ۱–۰ مقابل رئال وایادولید به ثمر رساند. عملکرد چشمگیر ژاوی به این معنی بود که او به یکی از اعضای کلیدی تیم قهرمان لوئیس فن خال تبدیل شد و اولین فصل خود را با ۲۶ بازی به پایان رساند و به عنوان بهترین بازیکن سال لالیگا در سال ۱۹۹۹ انتخاب شد. ژاوی پس از مصدومیت پپ گواردیولا در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ به بازیساز اصلی بارسلونا تبدیل شد.
۲۰۰۸–۲۰۰۱: موفقیت و کاپیتان دوم
در این سال‌ها بارسلونا در آستانه ورشکستگی قرار داشت و برای حفظ جایگاه خود در میان قهرمانان لالیگا تلاش می‌کرد. ژاوی با بازی در خط میانی اما در نقش دفاعی ۲۰ پاس‌گل و ۷ گل در این دو فصل (۲۰۰۲–۲۰۰۱ و ۲۰۰۳–۲۰۰۲) به ثمر رساند. در ۱۶ مارس ۲۰۰۲، او اولین گل خود را در ال‌کلاسیکو مقابل رئال مادرید به ثمر رساند.
ژاوی در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۴ به عنوان کاپیتان دوم انتخاب شد، و در این فصل به بارسلونا کمک کرد تا لالیگا و سوپرکاپ اسپانیا را ببرند. او در سال ۲۰۰۵ به عنوان بهترین بازیکن لالیگا اسپانیا انتخاب شد.
در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵، ژاوی در تمرین رباط‌های زانوی چپ خود را پاره کرد. او به مدت چهار ماه از میادین دور ماند اما در ماه آوریل دوباره به بارسلونا بازگشت و برای پیروزی بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۶ مقابل آرسنال روی نیمکت ذخیره‌ها بود. او همچنین قهرمان لالیگا و سوپرکاپ اسپانیا شد.
۲۰۱۲–۲۰۰۸: موفقیت پایدار داخلی و اروپایی
پس از اینکه ژاوی به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت، در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ انتخاب شد، با بایرن مونیخ در مورد انتقال صحبت کرد، اما پپ گواردیولا، سرمربی جدید بارسلونا، او را متقاعد کرد که برای باشگاه بسیار مهم است و اجازه خروج ندارد. ژاوی بخش اصلی قهرمانی سه‌گانه بارسلونا بود و چهارمین گل را در پیروزی ۴–۱ در فینال کوپا دل ری ۲۰۰۹ مقابل اتلتیک بیلبائو با یک ضربه ایستگاهی به ثمر رساند. در لالیگا، یکی از مهم‌ترین بازی‌های او در پیروزی ۶–۲ ال‌کلاسیکو مقابل رئال مادرید در ۲ می‌بود. او در این بازی چهار پاس‌گل داد، یک بار به کارلس پویول، یک بار به تیری آنری و دو بار به لیونل مسی، ژاوی با این چهار پاس‌گل نقش اصلی در این برد داشت.
ژاوی به بارسلونا کمک کرد تا در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۹ با نتیجه ۲–۰ مقابل منچستریونایتد پیروز شود و پاس‌گل دوم را به مسی داد. پیش از بازی، سر الکس فرگوسن، سرمربی منچستر یونایتد، ترکیب هافبک میانی ژاوی و اینیستا را تمجید کرد و گفت: «فکر نمی‌کنم ژاوی و اینیستا در زندگی خود توپ را از دست داده باشند. در دنیا فقط چرخ‌فلک و آنها می‌توانند شما را دچار سرگیجه کنند.» ژاوی به خاطر عملکردی که در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا داشت، به عنوان «بهترین هافبک لیگ قهرمانان اروپا» انتخاب شد. ژاوی با ۲۰ پاس‌گل بیشترین پاس‌گل در لالیگا به ثمر رساند ۷ پاس‌گل هم در لیگ قهرمانان اروپا داد. او در مجموع ۲۹ پاس گل در آن فصل به ثمر رساند.
ژاوی پس از تمدید قرارداد خود در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۴ با بارسا قرارداد داشت. قرارداد جدید او را با دستمزد ۷٫۵ میلیون یورو در سال به یکی از گران‌قیمت‌ترین درآمدهای باشگاه تبدیل کرد.
در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹، ژاوی دوباره در صدر جدول قرار گرفت و هر دو پاس‌گل را در پیروزی ۲–۰ بارسلونا مقابل رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو ارائه کرد. بارسلونا با ۹۹ امتیاز قهرمان لا لیگا شد و ژاوی دومین بازیکن برتر بارسلونا در یک رای‌گیری فصل شناخته شد. در ۳ ژوئن ۲۰۱۰، روزنامه مارکا چاپ مادرید به او مقام سوم را در جایزه سالانه جایزه آلفردو دی استفانو برای بهترین بازیکن لالیگا پس از مسی و کریستیانو رونالدو به ژاوی اعطا کرد.
در ۹ ژوئن ۲۰۱۰، ژاوی قرارداد ۴ ساله جدیدی با بارسلونا امضا کرد و قرارداد خود را تا سال ۲۰۱۶ تمدید کرد. در ۲۹ نوامبر، او سومین گل خود را در برابر رقیب اصلی خود یعنی رئال مادرید در برد خانگی ۵–۰ به ثمر رساند. در ۱۸ دسامبر، او یک گل دیگر مقابل اسپانیول در برد ۵–۱ به ثمر رساند. در لیگ قهرمانان، ژاوی با پاس‌گل داوید ویا در پیروزی خانگی مقابل آرسنال گل ارزشمندی به ثمر رساند که باعث شد بارسلونا به مرحله یک چهارم نهایی صعود کند.
ژاوی یکی از سه نامزد نهایی توپ طلای فیفا در سال ۲۰۱۰ بود و پس از هم تیمی‌هایش در بارسلونا یعنی لیونل مسی و آندرس اینیستا سوم شد. او به سختی مسی را شکست داد و جایزه بهترین بازیکن سال مجله ورلد ساکر را از آن خود کرد.
در ۲ ژانویه ۲۰۱۱، در بازی لیگ مقابل لوانته، ژاوی پانصد و چهل و نهمین بازی خود را برای این باشگاه در تمامی رقابت‌ها انجام داد و با رکورد میگوئلی برناردو برابری کرد. ژاوی بعدها تبدیل به بازیکنی شد که بیشترین بازی را برای بارسلونا در تمام دوران داشته‌است. در ۲۸ مه، ژاوی در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۱ در استادیوم ومبلی در لندن عملکرد خوبی داشت و بارسلونا برای دومین بار در سه فصل گذشته منچستر یونایتد را شکست داد و ۳–۱ پیروز شد.
ژاوی فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ را با فرم گلزنی خوب آغاز کرد و به نظر می‌رسید با وجود بازگشت طولانی مدت سسک فابرگاس و ارتقاء تیاگو برای ایجاد رقابت بیشتر برای جایگاه در پست‌های هافبک تهاجمی بارسا، تلاش خود را در تیم افزایش داد. در ۱۸ دسامبر، در فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۱ در یوکوهاما، بارسلونا با گلزنی ژاوی و پاس‌گل به لیونل مسی، با نتیجه ۴–۰ مقابل تیم برزیلی سانتوس قهرمان شد.
ژاوی در بازی لیگ قهرمانان اروپا مقابل آث میلان گل پیروزی را به ثمر رساند، مسابقه‌ای حیاتی برای صعود بارسلونا به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا. در مجموع، ژاوی با ده گل در لا لیگا، دو گل در کوپا دل ری و یک گل در فینال جام باشگاه‌های جهان بهترین گلزنی دوران حرفه‌ای خود را در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ داشت.
۲۰۱۵–۲۰۱۲: ادامه موفقیت و خروج
در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۲، بارسلونا قرارداد ژاوی را تمدید کرد و آن را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶ تمدید کرد. او در پیروزی ۳–۲ بارسلونا مقابل رئال مادرید یک گل به ثمر رساند. بارسلونا تا آغاز سال ۲۰۱۳ عملاً قهرمانی لالیگا خود را به دست آورده بود و در نهایت با رکورد ۱۰۰ امتیازی رئال مادرید در فصل قبل برابری کرد.
در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴، ژاوی هفتصدمین بازی خود را برای بارسلونا در ترکیب اصلی مقابل ختافه در کوپا دل ری انجام داد. برای اولین بار در پنج سال گذشته، بارسلونا فصل را بدون یک جام مهم به پایان رساند. آنها در فینال کوپا دل ری توسط رئال مادرید با گل دیر هنگام گرت بیل شکست خوردند و آخرین بازی لیگ را به اتلتیکو مادرید باختند.
در ژوئن ۲۰۱۴، اعلام شد که ژاوی قصد جدایی پس از سال‌ها را از بارسلونا دارد. اما در ۲۲ ژوئیه، پس از گفتگو با لوئیس انریکه، سرمربی جدید و هم تیمی سابق خود، ژاوی تصمیم گرفت یک فصل دیگر در نیوکمپ بماند. او همچنین به عنوان کاپیتان باشگاه منصوب شد. در ۲۵ آوریل ۲۰۱۵، ژاوی پانصدمین بازی خود را در لالیگا انجام داد و هشتمین بازیکن تاریخ شد که به این افتخار دست پیدا می‌کند. در ۴ ژوئن، مراسم خداحافظی ژاوی در بارسلونا برگزار شد که بازیکنان، مدیران، دوستان و خانواده به او ادای احترام کردند.
در ۶ ژوئن ۲۰۱۵، ژاوی به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۷۸ به جای آندرس اینیستا وارد زمین شد تا هفتصد و شصت و هفتمین و آخرین بازی خود را برای بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۱۵ انجام دهد، در پایان بازی این باشگاه پنجمین جام اروپایی خود را با شکست یوونتوس در برلین برد. ژاوی به عنوان کاپیتان باشگاه جام را بالای سر برد. این قهرمانی بارسلونا را تبدیل به اولین باشگاه در تاریخ کرد که دو بار سه‌گانه لیگ داخلی، جام حذفی داخلی و جام اروپا را به دست آورد. ژاوی، اینیستا، مسی، جرارد پیکه، پدرو، بوسکتس و دنی آلوز در هر دو تیم سه‌گانه حضور داشتند. ۷۶۷ بازی ژاوی یک رکورد باشگاهی بود تا اینکه در مارس ۲۰۲۱ توسط لیونل مسی شکسته شد.
۲۰۱۹–۲۰۱۵: پایان فوتبال، شروع مربیگری
در ۲۱ می ۲۰۱۵، ژاوی اعلام کرد که در پایان فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ با قراردادی سه ساله به باشگاه السد قطر خواهد پیوست. به گفته ایجنت او، این قرارداد شامل سفیر شدن او در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در قطر و همچنین شروع دوره مربیگری می‌شود. او اولین بازی خود را برای السد در پیروزی ۴–۰ مقابل مسیمیر در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۵ انجام داد و در اولین گل این تیم پاس‌گل داد. در بازی بعدی، او اولین گل خود را برای این باشگاه در تساوی ۲–۲ مقابل ام صلال به ثمر رساند. السد رقابت‌های لیگ را در رده سوم به پایان رساند و آنها را در جایگاهی برای فصل آینده لیگ قهرمانان آسیا قرار داد. ژاوی در طول فصل سه گل به ثمر رساند. در لیگ قهرمانان، السد در ضربات پنالتی توسط تیم اماراتی الجزیره از دور مقدماتی حذف شد. ژاوی ضربه نقطه ای خود را از دست داد. ژاوی اولین جام خود را با السد پس از پیروزی ۲–۱ مقابل الجیش در فینال جام ولیعهد قطر در ۲۹ آوریل ۲۰۱۷ به دست آورد. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷، ژاوی گفت که زمانی که قراردادش با السد در پایان فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۷ به پایان برسد، بازنشسته خواهد شد و بعداً حرفه مربیگری را دنبال خواهد کرد. به هر حال، او این برنامه‌ها را به تعویق انداخت و در ۲۴ می ۲۰۱۸ قرارداد خود را به مدت دو سال تمدید کرد. در اکتبر ۲۰۱۸، السد با کاپیتانی ژاوی به نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ رسید اما با نتیجه ۲–۱ توسط پرسپولیس حذف شد. در ۲ می ۲۰۱۹، ژاوی اعلام کرد که در پایان فصل لیگ ستارگان قطر از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی می‌کند. در ۲۰ می ۲۰۱۹، ژاوی آخرین بازی دوران حرفه‌ای خود را مقابل پرسپولیس در تهران انجام داد که با شکست ۲–۰ به پایان رسید و آخرین بازی السد در گروه لیگ قهرمانان آسیا بود. او قبل از بازی اعلام کرد که دوست دارد پس از بازنشستگی در قطر بماند و به دنبال شروع دوران مربیگری است و اظهار داشت: «ایده این است که به عنوان مربی در قطر شروع کنم تا خودم را محک بزنم و تجربه کسب کنم.»
عملکرد ملی
ژاوی برای اسپانیا در المپیک ۲۰۰۰، جام جهانی ۲۰۰۲، یورو ۲۰۰۴، جام جهانی ۲۰۰۶، یورو ۲۰۰۸، جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۹، جام جهانی ۲۰۱۰۰، یورو ۲۰۱۲، جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۳ و جام جهانی ۲۰۱۴ بازی کرد. او در سال ۱۹۹۹ بخشی از تیم اسپانیا بود که قهرمان جام جهانی جوانان فیفا در نیجریه شد و ژاوی نیز دو گل در این مسابقات به ثمر رساند.
جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸
ژاوی پس از شکست یک بر صفر آلمان در فینال، به عنوان بهترین بازیکن یورو ۲۰۰۸ انتخاب شد. ژاوی در میانه میدان مسلط بود، جایی که پاس دادن و بازی‌سازی او برای موفقیت اسپانیا بسیار مهم بود. اندی راکسبرو، رئیس کمیته فنی یوفا، گفت: «ما ژاوی را انتخاب کردیم زیرا او مظهر سبک بازی اسپانیایی است. او در کل مالکیت توپ، پاس دادن و نوع بازی نافذی که اسپانیا انجام داد، تأثیرگذار بود.»
جام جهانی ۲۰۱۰
ژاوی در ترکیب اسپانیا برای جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی قرار گرفت و در نهایت اسپانیا اولین جام جهانی خود را برد. او دقیق‌ترین پاس‌ها، ۵۹۹ پاس را با درصد موفقیت ۹۱ درصد ارائه کرد و بیش از هر بازیکن دیگری در مسابقات، توپ را در محوطه ۱۸ قدمی عبور داد. در فینال او ۵۷ پاس نیمه دقیق رو به جلو انجام داد. او در فینال مسافتی نزدیک به ۱۵ کیلومتر را طی کرد.
السد
در ۲۸ می ۲۰۱۹ اعلام شد که ژاوی با قراردادی دو ساله هدایت السد را برعهده خواهد گرفت. ژاوی به باشگاه کمک کرد تا به نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا برسد، جایی که آنها در مجموع ۶–۵ توسط باشگاه فوتبال الهلال حذف شدند. در لیگ، باشگاه سوم شد. در فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹، ژاوی تیمش را به قهرمان در سه تورنمنت داخلی رساند. در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰، السد به مرحله یک‌هشتم نهایی صعود کرد اما با نتیجه یک بر صفر به باشگاه فوتبال پرسپولیس باخت و حذف شد.
ژاوی در کنفرانس خبری پیش از این بازی، در توصیف باشگاه‌های ایرانی گفت:"«به بازیکنان گفتم همیشه با روحیه‌ترین بازی‌هایی که در دوران حرفه‌ای‌ام انجام داده‌ام، مقابل تیم‌های ایرانی از جمله پرسپولیس و استقلال است که با اشتیاق زیادی بازی می‌کند.»"او در طول ۹۷ بازی خود در هدایت السد، به مدت دو سال و نیم، این باشگاه را به هفت جام رساند. در ۳ نوامبر ۲۰۲۱، السد در آخرین بازی خود مقابل الدحیل به تساوی ۳–۳ رسید. دو روز بعد السد از انتقال ژاوی به بارسلونا با پرداخت بند فسخ او خبر داد.
بارسلونا
در ۶ نوامبر ۲۰۲۱، ژاوی به عنوان سرمربی جدید به جای رونالد کومان با قراردادی تا ژوئن ۲۰۲۴ به باشگاه سابق خود بارسلونا بازگشت.
در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۲، بارسلونا در اولین ال‌کلاسیکوی خود در نیمه نهایی سوپرکاپ اسپانیا، در پایان وقت اضافه با نتیجه ۲–۳ مغلوب رئال مادرید شد. بارسلونا پس از شکست ۲–۳ مقابل اتلتیک بیلبائو در پایان وقت اضافه در مرحله یک‌هشتم نهایی، زودتر از موعد از کوپا دل ری کنار رفت. در پنجره نقل و انتقالات زمستانی، بارسلونا با جذب فران تورس و پیر امریک اوبامیانگ و آداما ترائوره به صورت قرضی، خط حمله خود را تقویت کرد. پس از چند ماه اول سخت برای ژاوی، بارسلونا به سرعت فرم خود را تغییر داد و خریدهای جدید نقش مهمی در این روند داشتند. این تیم با پیروزی ۱–۰ مقابل آلاوس در لالیگا وارد یک سری ۱۴ بازی بدون شکست شد و در این دوره از ۱۱ بازی در ۶ بازی ۴ گل به ثمر رساند و به مرحله یک چهارم نهایی لیگ اروپا نیز راه یافت. در ۲۰ مارس، ژاوی اولین ال‌کلاسیکو خود را به عنوان سرمربی برد که رئال مادرید را ۴–۰ در لالیگا در سانتیاگو برنابئو شکست داد و به زنجیره باخت‌های پنج بازی خود پایان داد و روند شکست ناپذیری خود را به ۱۲ بازی افزایش داد. در ۱۴ آوریل، ژاوی و مردانش که در آستانه یک بازگشت بزرگ بودند، توسط اینتراخت فرانکفورت از مرحله یک چهارم نهایی لیگ اروپا حذف شدند و به پانزده بازی بدون شکست خود پایان دادند. در لالیگا، او زمانی که سرمربی بارسلونا شد جایگاه بارسلونا در نهم قرار داشت و در پایان رقابت‌ها به مقام دوم رسید. همچنین بازیکنان اسبق بارسلونا در مستند توپ را بگیر توپ را پاس بده۲۰۰۹ معتقد بودند روزی ژاوی جانشین کرایف و گواردیولا در سرمربی گری باشگاه می‌شود.
فرودگاه پیتسبورگ، مونروویل
فرودگاه پیتسبورگ، مونروویل (به زبان بومی: Harold W. Brown Memorial Airfield) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۶۹۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
ژاوی هرناندز
سبک بازی
ژاوی یکی از بهترین بازی سازهای نسل خود است. توانایی ژاوی متکی بر پیدا کردن و بهره‌وری از فضا است. خود ژاوی در این مورد می‌گوید «این چیزی است که من انجام می‌دهم، نگاه برای پیدا کردن فضا. هر روز. من همیشه نگاه می‌کنم تا فضایی پیدا کنم». از مهارت‌های ژاوی دید و بازی خوانی عالی، پاس‌های دقیق نقطه‌ای و توانایی کنترل توپ در سطح جهانی است که به او این اجازه را می‌دهد که در جریان بازی توپ از دست نرود. توانایی ژاوی در کنترل بازی به او لقب عروسک استاد را داده‌است. توانایی منحصربه‌فرد دیگر در بازی ژاوی چرخش‌های هوشمندانه و زیبای اوست که مداوما تکرار می‌شود و بازی را از روزنه‌های بسته به فضاهای بازتر منتقل می‌کند. همچنین او در کنار آندرس اینیستا در میانه زمین صاحب سبک تیکی تاکا بودند، پاس‌های کوتاهی که بین این دو رد و بدل می‌شد حریف را دیوانه می‌کردند و سر الکس فرگوسن می‌گفت:ما زمانی که با بارسلونا بازی داشتیم مشکل ما مسی نبود، مشکل ما ژاوی و اینیستا بودند که یک روز کامل می‌توانستند توپ را پیش خود نگه دارند!
آستین ای۴۰ سامرست
آستین ای۴۰ سامرست (Austin A۴۰ Somerset) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴۱۷۳،۳۰۶تولید شده‌است.
دوینا ایگنات
دوینا ایگنات (Doina Ignat) ورزشکار زن رشتهٔ روئینگ اهل رومانی است. وی در بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۸ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۶ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره و ۱ برنز را کسب کرد.
فردریک رافائل
فردریک رافائل (Frederic Raphael؛ زادهٔ August 14, 1931) هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده است.
محوطه اولیاء لهندر
محوطه اولیاء لهندر مربوط به عصر آهن است و در شهرستان کلاله، بخش مرکزی، روستای لهندر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تیم ملی فوتبال زنان آلمان
تیم ملی فوتبال زنان آلمان نمایندهٔ زنان کشور آلمان در ردهٔ ملی است. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آلمان قرار دارد و پیش‌تر با نام آلمان غربی شناخته می‌شد. این تیم نخستین بازی بین‌المللی خود را در سال ۱۹۸۲ انجام داد. پس از اتحاد دو آلمان در سال ۱۹۹۰، اعضای این تیم به عنوان «تیم ملی جمهوری فدرال آلمان» باقی ماند. تیم فوتبال زنان آلمان یکی از موفق‌ترین تیم‌های فوتبال زنان به‌شمار می‌آید. این تیم دارای دو قهرمانی جهان در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ است. آلمان تنها کشوری است که در هر دو ردهٔ مردان و زنان قهرمان جهان شده‌است. تیم آلمان در هشت دوره از یازده دورهٔ مسابقات فوتبال زنان اروپا از جمله شش دورهٔ پیاپی اخیر این رقابت‌ها قهرمان شده‌است. همچنین آلمان تنها کشوری است که در هر دو ردهٔ مردان و زنان در جام ملت‌های اروپا به مقام قهرمانی رسیده‌است. تیم فوتبال زنان آلمان دارای سه مدال برنز و یک طلا در المپیک است که به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ بدست آمده‌اند. بیرگیت پرینتس رکورد بیشترین حضور و بیشترین گل زده در این تیم را در اختیار دارد. وی همچنین سه بار برندهٔ جایزهٔ بازیکن سال فوتبال جهان شده و دومین گلزن برتر جام جهانی فوتبال زنان در دنیا است.
فوتبال زنان در آلمان غربی با شک و تردیدهای زیادی همراه بوده‌است و مسابقات رسمی بین‌المللی توسط فدراسیون این کشور تا سال ۱۹۷۰ ممنوع بود. در آلمان شرقی تیم ملی زنان عملاً وجود نداشت و تنها یک بازی در سال ۱۹۹۰ انجام داد. تیم ملی فوتبال زنان آلمان پس از قهرمانی در سال ۲۰۰۳ محبوبیت بسیاری پیدا کرد. این تیم در همین سال به عنوان تیم ورزشی سال آلمان شناخته شد. زیلویا ناید پس از پنج سال دستیاری تینا توینه سرمربیگری این تیم را از سال ۲۰۰۵ بر عهده گرفت. پس از ناید و در اوت ۲۰۱۶ اشتفی جونز این سمت را عهده‌دار شد. تا مارس ۲۰۲۲، تیم آلمان در جایگاه چهارم رده‌بندی جهانی فیفا قرار دارد.
تاریخ اولیه
در سال ۱۹۵۵ دی‌اف‌بی فوتبال زنان را در تمامی باشگاه‌های آلمان غربی ممنوع کرد. این فدراسیون در توضیح خود عنوان کرد که «این ورزش رزمی و اساساً با طبیعت زنان بیگانه است» و «روح و بدن زنان ناگزیر آسیب و رنج می‌برد». به علاوه «نمایش بدن ناقض آداب و نجابت است».
با وجود این ممنوعیت، بیش از ۱۵۰ مسابقهٔ بین‌المللی غیررسمی بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ انجام شد. در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۰ این ممنوعیت از فوتبال زنان در مجمع سالانه دی‌اف‌بی برداشته شد.
فدراسیون‌های فوتبال دیگر کشورها تیم رسمی زنان را پیش از آلمان شکل داده بودند و فدراسیون آلمان سال‌های زیادی در بخش فوتبال زنان غایب بود. در سال ۱۹۸۱ از هورست آر. اشمیت مقام رسمی دی‌اف‌بی برای فرستادن تیمی به مسابقات دعوتی جهانی زنان دعوت شد. اشمیت این درخواست را پذیرفت، اما این واقعیت را پنهان کرد که آلمان غربی تیم رسمی در آن زمان ندارد. برای جلوگیری از نتایج تحقیرآمیز، دی‌اف‌بی قهرمان باشگاه‌های آلمان غربی، اس وی برگیش گلادباخ ۰۹، را فرستاد تا قهرمانی را به‌دست آورد. با توجه به ضرورت وجود تیم زنان، فدراسیون فوتبال آلمان تیم ملی زنان آلمان غربی را در سال ۱۹۸۲ تأسیس کرد. هرمان نویبرگر، رئیس فدراسیون آلمان، گرو بیزانتس را که یک معلم در کالج ورزشی کلن بود منصوب کرد تا این تیم را راه‌اندازی کند.
۱۹۸۲–۱۹۹۴: آغاز دشوار و اولین عنوان‌ها اروپایی
در سپتامبر ۱۹۸۲ بیزانتس دو دورهٔ آموزشی تشکیل داد و از آن‌ها اعضای تیم ۱۶ نفره خود را انتخاب کرد. این تیم اولین بازی بین‌المللی خود را در ۱۰ نوامبر ۱۹۸۲ و در کوبلنتس انجام داد. بنا بر سنت تیم ملی فوتبال مردان آلمان، سوئیس به عنوان اولین حریف این تیم انتخاب شد. دوریس کرس آیمن اولین گل این تیم را در ۲۵ دقیقه ابتدایی بازی به ثمر رساند. در نیمهٔ دوم زیلویا ناید ۱۸ ساله دو گل از پنج گل پیروزی ۵–۱ را به ثمر رساند. ناید در سال ۱۹۹۶ به سمت کمک مربی این تیم رسید و در سال ۲۰۰۵ نیز سمت سرمربیگری این تیم را بر عهده گرفت.
آلمان غربی با پنج تساوی و یک باخت از راه‌یابی به نخستین دورهٔ مسابقات فوتبال زنان اروپا بازماند و در گروه خود سوم شد. هدف اولیهٔ بیزانتس کم کردن شکاف این تیم با کشورهای اسکاندیناوی و ایتالیا و هدف درازمدت وی تبدیل شدن به قوی‌ترین تیم در اروپا بود. تأکید او بر مهارت‌های پایه‌ای و احتیاج به یک برنامه مؤثر برای جوانان بود. از سال ۱۹۸۵ بیزانتس به‌طور فزاینده‌ای به دعوت بازیکنان جوان پرداخت اما در ابتدا با عدم موفقیت دوبارهٔ آلمان غربی برای حضور در مرحله پایانی مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۸۷ با موفقیت اندکی در تحقق این اهداف روبرو شد.
تیم ملی آلمان غربی بدون شکست و بدون گل خورده جواز حضور در رقابت‌های اروپایی فوتبال زنان ۱۹۸۹ را برای اولین بار به‌دست آورد. این مسابقات در خانه و در خاک آلمان غربی انجام شد. مسابقه نیمه‌نهایی در مقابل تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا اولین مسابقهٔ بین‌المللی فوتبال زنان بود که از تلویزیون آلمان به‌طور زنده پخش شد. نتیجه این مسابقه با ضربات پنالتی مشخص شد. دروازه‌بان، ماریون ایسبرت، سه پنالتی را مهار کرد و گل پیروزی را نیز خود از روی نقطهٔ پنالتی به ثمر رساند. آلمان غربی در ۲ ژوئیه ۱۹۸۹ در بازی فینال در اسنابروک به مصاف نروژ رفت و در مقابل چشمان ۲۲٬۰۰۰ تماشاگر، تیم محبوب نروژ را با نتیجهٔ ۴–۱ و با گل‌های اوزولا لون، هایدی مور و آنگلیکا فرمان شکست داد. این پیروزی اولین عنوان بین‌المللی این تیم را رقم زد.
پس از اتحاد آلمان در سال ۱۹۹۰، فدراسیون فوتبال آلمان شرقی به دی‌اف‌بی (فدراسیون آلمان غربی) پیوست. تیم ملی فوتبال زنان آلمان شرقی تنها یک مسابقهٔ بین‌المللی رسمی انجام داد که در یک دیدار دوستانه و با تیم ملی فوتبال زنان چکسلواکی در تاریخ ۹ مه ۱۹۹۰ و در مقابل ۸۰۰ نفر تماشاگر در شهر پوتسدام انجام شد و این بازی را با نتیجهٔ ۳–۰ باخت. تیم متحد شدهٔ دو آلمان در مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۱ از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. آلمان پس از برد تمامی بازی‌های گروهی دور انتخابی، بار دیگر در نیمه‌نهایی روبه‌روی ایتالیا قرار گرفت و این بار ۳–۰ پیروز شد. در ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۱ تیم آلمان یک بار دیگر در فینال در مقابل تیم نروژ قرار گرفت. این دیدار به وقت اضافه کشید که هایدی مور و زیلویا ناید گل‌های تیم آلمان را به ثمر رساندند و یک بار دیگر، این تیم را با نتیجه ۳–۱ پیروز کردند.
در نوامبر سال ۱۹۹۱ تیم آلمان در اولین جام جهانی زنان شرکت کرد که در چین برگزار می‌شد. این تیم با به‌دست آوردن سه پیروزی مقابل نیجریه، تایوان و ایتالیا بدون دریافت حتی یک گل به یک‌چهارم نهایی راه یافت. زیلویا ناید اولین گل تیم آلمان را در جام جهانی در تاریخ ۱۷ نوامبر ۱۹۹۱ مقابل تیم نیجریه به ثمر رساند. آلمان موفق شد پس از وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۲–۱ دانمارک را شکست دهد. اما در نیمه‌نهایی ۵–۲ نتیجه را به آمریکا واگذار کرد. تیم آمریکا در نهایت قهرمان این مسابقات شد. تیم آلمان پس از باخت ۴–۰ مقابل سوئد در دیدار رده‌بندی به عنوان چهارمی رسید.
تیم ملی فوتبال آلمان در دفاع از عنوان قهرمانی خود در مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۳ ناکام بود و پس از باخت به ایتالیا در ضربات پنالتی و باخت ۳–۱ به دانمارک در دیدار رده‌بندی چهارم شد. علی‌رغم نتایج ناامیدکننده، استعدادهای تازه‌ای همچون اشتفی جونز، مرن ماینارت و زیلکه روتنبرگ اولین حضور خود را در این مسابقات به ثبت رساندند و بعدها بازیکنان کلیدی تیم آلمان شدند.
۱۹۹۵–۲۰۰۲: ناکامی در کسب قهرمانی در المپیک و جام جهانی
تیم آلمان در مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۵ پس از برد تمامی بازی‌های مرحلهٔ انتخابی و زدن ۵۵ گل، با نتیجهٔ ۲–۶ (نتیجه مجموع رفت و برگشت) تیم انگلستان را در نیمه‌نهایی شکست داد و بیرگیت پرینتس برای اولین بار در یک تورنمنت معتبر در سال ۱۹۹۵ موفق به گلزنی شد. در همین سال، آلمان سومین قهرمانی خود را در مسابقات فوتبال زنان اروپا کسب کرد. تیم آلمان در فینال مقابل تیم سوئد قرار گرفت. این بازی در ورزشگاه فریتز والتر شهر کایزرسلاوترن آلمان و در ۲۶ مارس ۱۹۹۵ انجام پذیرفت. تیم سوئد موفق به گلزنی در دقایق ابتدایی بازی شد. اما تیم آلمان موفق شد با گلزنی مرن ماینارت، بیرگیت پرینتس و بتینا ویگمن به بازی برگردد و این بازی را با نتیجهٔ ۳–۲ با پیروزی به پایان برساند.
در جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۵ در کشور سوئد، تیم آلمان در مقابل میزبان اسکاندیناویایی خود شکست خورد. با این وجود در گروه خود با شکست دادن ژاپن و برزیل موفق عمل کرد. تیم آلمان در یک‌چهارم نهایی با نتیجهٔ ۳–۰ از سد انگلستان گذشت و در نیمه‌نهایی چین را با گل دیرهنگام بتینا ویگمن با نتیجهٔ ۱–۰ شکست داد. در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۵ در استکهلم، تیم زنان آلمان برای اولین بار در فینال جام جهانی حضور پیدا کرد و در این بازی در مقابل تیم ملی فوتبال زنان نروژ با نتیجهٔ ۲–۰ شکست خورد و به مقام نایب‌قهرمانی رسید که این نتیجه بهترین نتیجهٔ جام جهانی آن‌ها تا آن زمان بود.
فوتبال زنان اولین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ آتلانتا به عنوان یکی از ورزش‌های المپیک شناخته شد. بتینا ویگمن اولین گل آلمان را در بازی‌های المپیک و در اولین بازی در مقابل ژاپن به ثمر رساند که این بازی را آلمان با نتیجهٔ ۳–۲ برد. پس از باخت ۲–۳ در مقابل نروژ در دومین بازی گروهی و تساوی ۱–۱ در مقابل تیم ملی فوتبال زنان برزیل، آلمان با کسب تنها ۴ امتیاز و قرار گرفتن در ردهٔ سوم از این رقابت‌ها حذف شد. گرو بیزانتس سرمربی این تیم پس از پایان این رقابت‌ها استعفا داد و دستیار وی تینا توینه سرمربیگری این تیم را بر عهده گرفت؛ زیلویا ناید نیز که در اواخر دوران بازیگری خود بود، به عنوان دستیار جدید این تیم منصوب شد.
مسابقات فوتبال زنان اروپا ۱۹۹۷ به میزبانی کشورهای نروژ و سوئد اولین محک برای مربی جدید تینا توینه بود. تیم آلمان ۳–۰ تیم فنلاند را شکست داد و سپس ۲–۰ از سد اسلواکی گذشت. بعد از آن با باخت ۱–۳ به تیم نروژ، کار این تیم به دیدار پلی‌آف کشید و آلمان با شکست ۳–۰ ایسلند در بازی پلی‌آف موفق شد به عنوان تیم دوم از گروه خود صعود کند. در مسابقات اروپایی این دوره، تیم آلمان پس از تساوی مقابل تیم‌های ایتالیا و نروژ و یک پیروزی در مقابل دانمارک در آخرین بازی گروه خود موفق به صعود به مرحلهٔ حذفی این رقابت‌ها شد. آن‌ها تیم سوئد را در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ در دیدار نیمه‌نهایی با نتیجهٔ ۱–۰ شکست دادند و با برد ۲–۰ مقابل ایتالیا با گل‌های بیرگیت پرینتس و ساندرا مینرت به چهارمین قهرمانی خود رسیدند.
تیم آلمان نتوانست به‌طور مستقیم به جام جهانی فوتبال زنان ۱۹۹۹ در کشور آمریکا راه پیدا کند؛ اما در مرحله حذفی (پلی‌آف) با شکست دادن اوکراین به جام جهانی صعود کرد. آلمان بازی‌های جام جهانی را با تساوی در مقابل ایتالیا و برد مکزیک با نتیجهٔ ۶–۰ آغاز کرد. تیم ملی زنان آلمان در آخرین بازی گروهی خود مقابل برزیل با دریافت گل تساوی در آخرین دقایق بازی، این دیدار را با نتیجهٔ ۳–۳ به اتمام رساند و موفق نشد به عنوان تیم اول صعود کند و به همین علت می‌بایست با تیم میزبان در یک‌چهارم نهایی روبرو می‌شد. تیم آلمان در حضور ۵۴٬۶۴۲ نفر تماشاگر در ورزشگاه فدکس‌فیلد که در میان آن‌ها بیل کلینتون نیز حضور داشت، به زمین رفت که این میزان جمعیت بیشترین تعداد تماشاچی بود که این تیم تا به حال در مقابل آن‌ها بازی کرده بود. با وجود اینکه آن‌ها در بازی دو بار از حریف خود پیش افتادند اما این دیدار را با نتیجهٔ ۲–۳ به آمریکا واگذار کردند و تیم زنان آمریکا در نهایت قهرمان شد.
۲۰۰۳ تاکنون: دو قهرمانی پیاپی در جام جهانی و اولین قهرمانی در المپیک
تیم ملی فوتبال زنان آلمان در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۳ در کشور ایالات متحده آمریکا با کانادا، ژاپن و آرژانتین هم‌گروه شد و پس از پیروزی در هر سه بازی گروهی خود  تیم روسیه را در یک‌چهارم نهایی با نتیجهٔ ۷–۱ شکست داد. آلمان بار دیگر رو در روی تیم ملی آمریکا قرار گرفت. کرستین گرفریکس پس از گذشت ۱۵ دقیقه گل زد و دروازه‌بان آلمان زیلکه روتنبرگ چندین موقعیت گلزنی را از حریف گرفت. در وقت‌های تلف‌شدهٔ بازی، مرن ماینارت و بیرگیت پرینتس پیروزی ۳–۰ آلمان را رقم زدند. آلمان در فینال جام جهانی در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۳ در لس آنجلس مقابل تیم سوئد قرار گرفت. سوئدی‌ها در ابتدای بازی از حریف خود پیش افتادند؛ اما پس از مدت کوتاهی از شروع نیمهٔ دوم، مرن ماینارت نتیجه را مساوی کرد و بازی به وقت اضافه کشیده شد. در نهایت، نیا کانزر با یک ضربهٔ سر گل طلایی و پیروزی‌بخش آلمان را در دقیقهٔ ۹۸ به ثمر رساند و تیم زنان آلمان را برای اولین بار به عنوان قهرمانی جهان رساند. بیرگیت پرینتس به عنوان بهترین بازیکن و بهترین گلزن این رقابت‌ها شناخته شد.
تیم آلمان در المپیک ۲۰۰۴ آتن با برد مقابل چین و مکزیک، کار خود را در مرحله گروهی به عنوان سرگروه به پایان رساند. آن‌ها نیجریه را در یک‌چهارم نهایی با نتیجهٔ ۲–۱ شکست دادند، اما در نیمه‌نهایی مقابل آمریکا نتیجه را پس از گذشت وقت‌های اضافه ۱–۲ واگذار کردند. در دیدار رده‌بندی آلمان موفق شد با گل رناته لینگور دومین مدال برنز المپیک را به‌دست‌آورد و کار خود را به عنوان تیم سوم به پایان برساند.
در مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۰۵ که در کشور انگلستان برگزار می‌شد، آلمان توانست با پیروزی مقابل تیم‌های نروژ، ایتالیا و فرانسه در دور اول، به نیمه‌نهایی صعود کند و در نیمه نهایی فنلاند را با نتیجهٔ ۴–۱ شکست دهد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۵ آلمان برای بار سوم در فینال مسابقات فوتبال زنان اروپا مقابل تیم نروژ قرار گرفت و موفق شد با گلزنی اینکا گرینگز، رناته لینگور و بیرگیت پرینتس با نتیجهٔ ۳–۱ پیروز این بازی شود و ششمین عنوان اروپایی خود را به دست آورد. پس از این تورنمنت، تینا توینه سرمربی این تیم کنار رفت و دستیار او زیلویا ناید سرمربیگری این تیم را بر عهده گرفت.
آلمان با در دست داشتن عنوان قهرمانی جهان، بازی افتتاحیهٔ جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۷ در کشور چین را مقابل آرژانتین برگزار کرد که با برتری ۱۱–۰ آلمان به پایان رسید. پس از تساوی بدون گل مقابل انگلستان و برد ۲–۰ مقابل ژاپن، تیم آلمان کره شمالی را در یک‌چهارم نهایی با نتیجهٔ ۳–۰ شکست داد و با نتیجه‌ای مشابه مقابل نروژ در دیدار نیمه‌نهایی به پیروزی رسید که گل‌های این بازی را کرستین اشتیگمان، مارتینا مولر و یک گل به خودی از بازیکنان نروژ به ثمر رساندند. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷ در شهر شانگهای، آلمان به مصاف تیم برزیل رفت. در دقایق نخست نیمهٔ دوم، بیرگیت پرینتس تیم آلمان را از حریف خود پیش انداخت و دروازه‌بان نادین آنگرر پنالتی مارتا را مهار کرد. سیمونه لاودر در دقیقهٔ ۸۶ برای آلمان گلزنی کرد و موجب پیروزی ۲–۰ آلمان شد. تیم ملی زنان آلمان، اولین تیم در تاریخ جام جهانی فوتبال هر دو ردهٔ زنان و مردان بود که بدون دریافت هیچ گلی قهرمان جام جهانی شد و همچنین اولین تیم فوتبال زنان بود که از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. بیرگیت پرینتس با ۱۴ گل زده برترین گلزن این تورنمنت شناخته شد.
در بازی افتتاحیهٔ المپیک ۲۰۰۸ پکن به مانند فینال جام جهانی ۲۰۰۷، آلمان مقابل برزیل قرار گرفت و به تساوی ۰–۰ رضایت داد. پس از آن آلمان تیم‌های نیجریه و کره شمالی را شکست داد و موفق شد به یک چهارم نهایی صعود کند و سوئد را در آن دیدار با نتیجهٔ ۲–۰ در وقت‌های اضافه شکست دهد. در نیمه‌نهایی تیم زنان آلمان بار دیگر مقابل برزیل قرار گرفت. بیرگیت پرینتس در دقیقهٔ دهم این بازی موفق به گلزنی شد، اما تیم آلمان این بازی را پس از سه ضد حمله از برزیل در نیمهٔ دوم با نتیجهٔ ۱–۴ واگذار کرد. آلمان در دیدار رده‌بندی ژاپن را با نتیجهٔ ۲–۰ شکست داد تا به مدال برنز دست یابد. هر دو گل این بازی را فاتمیر بایرامای به ثمر رساند. سومین شکست پیاپی آلمان در نیمه‌نهایی از دیدگاه بازیکنان و رسانه‌های آلمان ناامیدکننده بود و عملکرد این تیم و سرمربی آن، زیلویا ناید، در رسانه‌ها شدیداً مورد انتقاد قرار گرفت.
آلمان برای مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۰۹ در کشور فنلاند انتخاب شد و تمامی بازی‌های خود را با پیروزی و ۳۸ گل زده به پایان رساند. آن‌ها در مرحلهٔ گروهی تیم‌های نروژ، فرانسه و ایسلند را شکست دادند و به یک‌چهارم نهایی صعود کردند. در دیدار یک چهارم نهایی ایتالیا را ۲–۰ مغلوب کردند و در دیدار نیمه‌نهایی نروژ را با نتیجهٔ ۳–۱ شکست دادند. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹، آلمان تیم انگلستان را ۶–۲ شکست داد تا به هفتمین عنوان قهرمانی اروپایی خود دست یابد. بیرگیت پرینتس و اینکا گرینگز هر یک دو گل زدند و ملانی بیرینگر و کیم کولیگ نیز هر یک موفق به زدن یک گل شدند. گرینگز موفق شد عنوان برترین گلزن را از سال ۲۰۰۵ حفظ و آن را تکرار کند. این در حالی بود که تیم آلمان نوار بردهای خود در مسابقات فوتبال زنان اروپا را به ۱۹ مسابقه از سال ۱۹۹۷ رساند.
در سال ۲۰۱۱ آلمان میزبان جام جهانی بود. تیم ملی فوتبال آلمان ۳ بازی خود را در مرحلهٔ گروهی در مقابل تیم‌های کانادا، فرانسه و نیجریه با پیروزی پشت سر گذاشت. در یک‌چهارم نهایی ژاپن با گل کارینا مارویاما تیم آلمان را شکست داد که بدین ترتیب نوار شانزده بازی بدون باخت آن‌ها در جام جهانی پاره شد. در نتیجه آلمان در جمع دو تیم برتر یوفا قرار نگرفت و از راه یافتن به المپیک ۲۰۱۲ بازماند.
در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵ در کشور کانادا، آلمان دوباره در میان چهار تیم برتر قرار گرفت. تیم آلمان در سال ۲۰۱۵ در مرحله گروهی بازی‌های جام جهانی فوتبال زنان با تیمهای نروژ، تایلند و ساحل عاج هم گروه بود. اولین بازی این تیم در ۷ ژوئن ۲۰۱۵ و در مقابل تیم ساحل عاج بود که زنان آلمان این بازی را با نتیجهٔ ۱۰–۰ بردند. دومین بازی آن‌ها در ۱۱ ژوئن بود که در برابر تیم ملی فوتبال زنان نروژ قرار گرفتند. این بازی با تساوی ۱–۱ به پایان رسید. سومین بازی این تیم در ۱۵ ژوئن بود که آن‌ها موفق شدند تیم تایلند را با نتیجهٔ ۴–۰ شکست دهند. در پایان بازی‌های گروهی، تیم آلمان با سه برد، ۷ امتیاز و تفاضل گل ۱۴+ به عنوان تیم صدرنشین به مرحلهٔ حذفی رقابت‌ها صعود کرد. در مرحلهٔ یک چهارم نهایی، آن‌ها در مقابل تیم فرانسه قرار گرفتند و گل اول بازی را لوییزا نسیب برای فرانسه در دقیقهٔ ۶۴ بازی به ثمر رساند. پس از آن گل تساوی را زیلیا ششیچ در دقیقهٔ ۸۴ وارد دروازه تیم فرانسه کرد تا بازی به وقت‌های اضافه کشیده شود. در پایان وقت‌های اضافه، دو تیم کار را با نتیجه ۱–۱ به پایان رساندند تا ضربات پنالتی نتیجه بازی را مشخص کند. در ضربات پنالتی تیم آلمان موفق شد با نتیجه ۵–۴ از سد فرانسه بگذرد.
آن‌ها در دیدار نیمه‌نهایی در مقابل آمریکا قرار گرفتند و زیلیا ششیچ که بهترین بازیکن این رقابت‌ها نیز شد، ضربهٔ پنالتی را از دست داد. پس از آن کارلی لوید و کلی اوهارا گلزنی کردند تا آمریکا این بازی را پیروز شود. در دیدار رده‌بندی آلمانی‌ها برای اولین بار و پس از ۲۱ مسابقه به تیم انگلستان باختند. فارا ویلیامز گل پیروزی انگلیس را در وقت اضافه و از روی نقطهٔ پنالتی به ثمر رساند. تیم آلمان با قرار گرفتن در ردهٔ چهارم به کار خود در این دوره از مسابقات پایان داد.
تیم زنان آلمان در المپیک ۲۰۱۶ ریو در اولین بازی خود در مرحلهٔ گروهی در مقابل تیم زیمبابوه قرار گرفت که موفق شد این بازی را با پیروزی ۶–۱ پشت سر بگذارد. آن‌ها در دومین بازی خود در مرحلهٔ گروهی با تیم زنان استرالیا بازی کردند که این دیدار با تساوی ۲–۲ به پایان رسید. بازی بعدی آن‌ها در مقابل تیم کانادا بود که این دیدار را با نتیجهٔ ۱–۲ به این تیم واگذار کردند تا تیم آلمان با مجموع چهار امتیاز و تفاضل گل ۴+ به عنوان تیم دوم گروه خود به مرحلهٔ بعدی برود. تیم آلمان در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۱۶ در مرحلهٔ حذفی و در بازی یک چهارم نهایی مقابل چین قرار گرفت و موفق شد این تیم را با تک گل ملانی بیرینگر در دقیقهٔ ۷۶ بازی با نتیجهٔ ۱–۰ شکست دهد و بدین ترتیب به نیمه‌نهایی این مسابقات رفت.
آلمان در دیدار نیمه‌نهایی بار دیگر در برابر تیم کانادا قرار گرفت و موفق شد این تیم را با گل‌های ملانی بیرینگر در دقیقهٔ ۲۱ و سارا دیبریتز در دقیقهٔ ۶۰ با نتیجهٔ ۲–۰ شکست دهد و به فینال این رقابت‌ها راه یابد. در دیدار نهایی که در تاریخ ۱۹ اوت ۲۰۱۶ انجام شد تیم زنان آلمان با سوئد بازی کرد. در ابتدا آلمان موفق شد اولین گل دیدار را توسط جنیفر ماروشسان در دقیقهٔ ۴۸ به ثمر برساند. پس از آن دومین گل آلمان توسط بازیکن خودی تیم سوئد لیندا سمبرنت و در دقیقهٔ ۶۲ به ثمر رسید. استینا بلکستنیوس تنها گل تیم سوئد را در دقیقهٔ ۶۷ وارد دروازهٔ آلمان کرد تا تیم آلمان این دیدار را با نتیجهٔ ۲–۱ به پایان برساند و قهرمان المپیک ۲۰۱۶ شود. این اولین قهرمانی تیم فوتبال زنان آلمان در رقابت‌های المپیک بود.
در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹، آلمان در گروه بی هماورد چین، آفریقای جنوبی و اسپانیا شد. با پیروزی در هر سه بازی گروهی به عنوان صدرنشین راهی مرحله حذفی جام شدند و نیجریه را در مرحله یک‌هشتم نهایی شکست دادند. در یک‌چهارم نهایی توسط سوئد حذف شدند که اولین شکست آنها برابر سوئد در طی ۲۴ سال بود و تنها گل‌های خود را در این مسابقات دریافت کردند. با حذف در این مرحله، آلمان از صعود به مسابقات فوتبال المپیک ۲۰۲۰ توکیو باز ماند.
جام جهانی
تیم ملی فوتبال زنان آلمان یکی از موفق‌ترین تیم‌های ملی در جام جهانی فوتبال زنان است که دو بار عنوان قهرمانی این رقابت‌ها را به‌دست آورده و یک بار نیز نایب قهرمان این رقابت‌ها شده‌است. تیم آلمان قهرمانی‌های خود را در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ به‌دست آورده‌است. این تیم در اولین حضور خود در جام جهانی ۱۹۹۱ موفق به کسب ردهٔ چهارم این مسابقات شد. در سال ۱۹۹۵ آن‌ها به فینال جام جهانی راه پیدا کردند اما مقابل نروژ مغلوب شدند. بدترین نتیجهٔ آن‌ها در جام جهانی در سال‌های ۱۹۹۹ مقابل تیم آمریکا و ۲۰۱۱ مقابل ژاپن بوده‌است که هر دو باعث حذف آلمان در یک چهارم نهایی شده‌اند. در مجموع تیم آلمان تا به حال سه بار موفق به حضور در فینال و پنج بار حضور در نیمه‌نهایی جام جهانی زنان شده‌است. آن‌ها در تمامی دوره‌های جام جهانی زنان حضور داشته‌اند و دارای رکورد ۲۶–۵–۸ (برد-مساوی-باخت) هستند.
بازی‌های المپیک
قهرمانی المپیک تنها عنوان بین‌المللی بود که تیم ملی فوتبال زنان آلمان تا سال ۲۰۱۶ نتوانسته بود به آن دست پیدا کند. فوتبال زنان برای اولین بار در سال ۱۹۹۶ در بازی‌های المپیک آغاز به کار کرد و بتینا ویگمن اولین گل المپیکی تیم زنان آلمان را در اولین بازی آن‌ها در این مسابقات در مقابل تیم ژاپن در دقیقهٔ ۵ این دیدار به ثمر رساند؛ با وجود این، تیم آلمان از صعود به مرحلهٔ حذفی بازماند و در مرحلهٔ گروهی از دور رقابت‌ها کنار رفت. چهار سال پس از آن تیم آلمان موفق شد مدال برنز فوتبال بازی‌های المپیک ۲۰۰۰ را بدست آورد. آن‌ها این عنوان را در المپیک‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ نیز تکرار کردند.
تیم فوتبال زنان آلمان تا سال ۲۰۰۸ موفق به حضور در تمامی دوره‌های المپیک شده بود. اما آن‌ها به خاطر استفادهٔ یوفا از نتایج جام جهانی ۲۰۱۱ برای صعود و با توجه به اینکه آلمان در آن مسابقات پایین‌تر از تیم‌های فرانسه و سوئد قرار گرفت از حضور در المپیک ۲۰۱۲ بازماندند. تیم ملی فوتبال زنان آلمان تیم سوئد را در فینال المپیک ریو ۲۰۱۶ شکست داد تا اولین مدال طلای تاریخ خود را در رقابت‌های المپیک بدست آورد.
جام آلگاروه
تیم ملی فوتبال زنان آلمان در ۱۱ دورهٔ جام معتبر آلگاروه که هر ساله در ماه مارس و در ساحل جنوبی کشور پرتغال انجام می‌شود، شرکت کرده‌است. سال ۲۰۰۲ اولین دوره‌ای بود که زنان آلمان در جام آلگاروه حضور پیدا کرد. این تیم در سال ۲۰۰۶ اولین عنوان قهرمانی خود را در این جام بدست آورد. در سال ۲۰۰۸ و در بازی افتتاحیه نتیجه را ۱–۰ به تیم دانمارک واگذار کرد. این اولین باخت آلمان پس از نوار ۱۵ بازی بدون شکست و اولین گل خورده پس از ۹ کلین شیت بود. آلمان در بازی‌های دوم و سوم خود موفق شد تیم فنلاند را ۰–۳ و تیم سوئد را ۰–۲ شکست دهد و در مسابقهٔ رده‌بندی مقابل تیم نروژ قرار بگیرد و نتیجه را ۲–۰ به این تیم واگذار کرد، که این نتیجه باعث شد ۱۰۲۲ دقیقه بسته بودن دروازهٔ نادین آنگرر دروازه‌بان آلمان پایان یابد. در اولین بازی نادین آنگرر درون دروازه نبود. در سال ۲۰۰۹ تیم فوتبال زنان آلمان با بدست آوردن ۲ برد مقابل فنلاند و چین و دو باخت در مقابل سوئد و دانمارک در ردهٔ چهارم قرار گرفت. در سال ۲۰۱۰ یکبار دیگر با سه برد و بدون گل خورده در مقابل دانمارک، فنلاند و چین در مرحله گروهی به فینال رسید. در مسابقهٔ فینال تیم آلمان ۳–۲ به تیم آمریکا باخت. اینکا گرینگز اولین گلزن آلمانی برتر این تورنومنت شد. در سال ۲۰۱۱ از آنجایی که بوندس لیگا تا ۱۳ مارس ۲۰۱۱ در حال برگزاری بود و پس از آن نیاز به آماده کردن تیم برای جام جهانی بود، فدراسیون فوتبال آلمان تصمیم گرفت که در جام آلگاروه ۲۰۱۱ شرکت نکند. در سال ۲۰۱۲ زنان آلمان دومین عنوان قهرمانی خود را در جام آلگاروه به دست آوردند. آن‌ها در فینال ژاپن را با نتیجهٔ ۳–۴ شکست دادند. زیلیا ششیچ که در مرحلهٔ گروهی یک گل به سوئد زده بود، در این بازی نیز به تنهایی سه گل را برای تیم آلمان به ثمر رساند. او با شش گلی که در این تورنومنت به ثمر رساند گلزن برتر این مسابقات شد. در سال ۲۰۱۳ آلمان یک بار دیگر به فینال این رقابت‌ها رسید اما با نتیجهٔ ۲–۰ به آمریکا باخت. این نتیجه منجر به قطع زنجیرهٔ شکست‌ناپذیری آلمان (۲۲ بازی) شد. در سال ۲۰۱۴ فدراسیون فوتبال آلمان دعوت برای حضور در تورنومنت را قبول کرد. با گرفتن امتیاز در مرحلهٔ گروهی با اولین بازی‌های خود در مقابل ایسلند و چین به پیروزی رسید. و پس از آن با بازی در مقابل نروژ و پیروزی ۱–۳ به فینال راه یافت و ژاپن را با نتیجهٔ ۰–۳ شکست داد تا برای سومین بار قهرمان این رقابت‌ها شود. در سال ۲۰۱۵ تیم آلمان اولین بازی خود را مقابل سوئد آغاز کرد. آلمان‌ها پس از خوردن ۲ گل در ۳ دقیقهٔ ابتدایی بازی، نظم تیمی خود را از دست دادند تا بازی با نتیجه ۴–۲ به نفع سوئد پایان یابد. پس از آن آلمان بازی‌های خود را مقابل چین و برزیل با پیروزی پشت سر گذاشت و به دیدار رده‌بندی رسید و بار دیگر مقابل تیم سوئد قرار گرفت تا با پیروزی ۱–۲ مقابل زنان سوئد عنوان سومی این رقابت‌ها را از آن خود کند. در سال ۲۰۱۶ تیم آلمان همچون تیم‌های دیگری نظیر آمریکا، انگلستان و فرانسه در جام آلگاروه ۲۰۱۶ شرکت نکرد و به جای آن از ابتدای ماه مارس در جام شیبیلیوز که یک تورنومنت دعوتی چهارجانبه است شرکت کرد و نایب قهرمان شد.
جام ملت‌های اروپا
آلمان موفق به حضور در دو دورهٔ ابتدایی مسابقات زنان جام یوفا در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۷ نشده‌است. از سال ۱۹۸۹ تیم آلمان در تمامی دوره‌های این تورنومنت حضور داشته و رکورد ۸ قهرمانی در این مسابقات را بدست آورده‌است. تیم زنان آلمان ۶ دورهٔ اخیر این رقابت‌ها را به‌طور پیاپی با عنوان قهرمانی و کسب نتایج ۳۲–۵–۲ (برد–تساوی–باخت) پشت سر گذاشته‌است. بدترین نتیجه‌ای که این تیم تا به حال در جام ملت‌های اروپا بدست آورده مقام پنجمی در سال ۲۰۱۷ بوده‌است.
مسابقات چهار کشور
تیم فوتبال زنان آلمان تاکنون چهار بار در مسابقات چهار کشور که معمولاً در اوایل ژانویه و در کشور چین برگزار می‌شود شرکت داشته‌است. در سال ۲۰۰۲ آن‌ها نایب‌قهرمان این مسابقات شدند. در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ این تیم جایگاه سوم را از آن خود کرد. پس از سال ۲۰۰۷ آلمان در این مسابقات شرکت نکرده‌است.
رده‌بندی فیفا برای تیم‌های ملی فوتبال زنان
تیم ملی زنان آلمان همواره از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۶ بین رده‌های ۱ تا ۳ جدول فیفا در نوسان بوده‌است.
منحنی تغییر و تحول تیم ملی فوتبال زنان آلمان در رده‌بندی جهانی فیفا