cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پرش هیدرولیکی
کنترل پرش
در فرایند پرش هیدرولیکی تلاطم قابل توجهی رخ می‌دهد. این تلاطم ممکن است منجر به تخریب سازهٔ رودخانه یا کانال شود. هم‌چنین موقعیت مکان رخداد پرش هیدرولیکی مشخص نیست و وابسته به مشخصات جریان است. برای جلوگیری از پیشروی پرش در کانال و نگه داشتن آن در یک محدودهٔ مشخص و حفاظت‌شده، از سازه‌های کنترل پرش استفاده می‌شود. این سازه‌ها هم‌چنین باعث اتلاف انرژی جنبشی اضافی جریان نیز می‌شوند و در نتیجه سازه‌های مستهلک کنندهٔ انرژی نیز نامیده می‌شوند.
حوضچه آرامش
حوضچهٔ آرامش سازه‌ای است که در پایین‌دست سرریزها و سایر سازه‌هایی که کاهش ناگهانی تراز جریان را ایجاد می‌کنند، قرار می‌گیرد و برای اتلاف انرژی اضافی ناشی از اختلاف تراز به کار می‌رود. هر حوضچه معمولاً از سه بخش پای تندآب، بلوک‌های آرام‌کننده و آب‌پایه تشکیل می‌شود. بلوک‌های پای تندآب در ابتدای حوضچه قرار می‌گیرند و برای کوتاه کردن پرش به کار می‌روند. بلوک‌های آرام‌کننده در میانهٔ حوضچه برای اتلاف انرژی به صورت متمرکز ساخته می‌شوند. آب‌پایه نیز در انتهای حوضچه قرار دارد و برای کنترل موقعیت پرش مورد استفاده قرار می‌گیرد. روش‌های متداول طراحی حوضچه‌ها شامل حوضچهٔ آرامش SAF و حوضچه‌های آرامش USBR هستند.
انتخاب نوع حوضچه وابسته به مشخصات جریان بالادست است. برای نمونه، برای Fr1>5 و دبی در واحد عرض (q) کمتر از ۴۶ مترمکعب بر متر از حوضچهٔ USBR II استفاده می‌شود. نمودارها و رابطه‌هایی برای تعیین ابعاد اجزای حوضچه (به‌ویژه برای عددهای فرود پایین Fr1<4.5) بر پایهٔ مشخصات جریان ارائه شده‌اند.
شیب‌شکن
شیب‌شکن برای سرشکن کردن شیب به کار می‌رود و باعث تغییر ناگهانی تراز آب می‌شود. یکی از انواع آن، شیب‌شکن قائم است. در شیب‌شکن، جریان به صورت بحرانی یا فوق بحرانی است؛ در نتیجه جریان در حال سقوط، فوق‌بحرانی است و در پایین شیب‌شکن، پرش هیدرولیکی ایجاد می‌شود. برای طراحی شیب‌شکن می‌توان از روابط تجربی ارائه شده‌استفاده کرد.
منابع
فارسی لاتین
اورلیا کوتا
اورلیا کوتا یا اورلیا (۲۱ می ۱۲۰ پ.م. تا ۳۱ ژوئیه ۵۴ پ. م) مادر دیکتاتور رومی گایوس ژولیوس سزار بود (۱۰۰ پ.م. تا ۴۴ پ. م).
خانواده
اورلیا کوتا دختر روتیلیا و لوسیوس اورلیوس کوتا بود. پدر او یک کنسول جمهوری روم در سال ۱۱۹ پیش از میلاد بود؛ و پدربزرگ پدری اش هم کنسول جمهوری روم ۱۴۴ پیش از میلاد بود که همنام پدرش بود. مادر او روتیلیا یکی از اعضای خاندان روتیلیا بود، پوبلیوس روتیلیوس روفوس دائی مادر اورلیا بود.
سه برادر او کنسول بودند: گایوس اورلیوس کوتا در سال ۷۵ پ.م. مارکوس اورلیوس کوتا در سال ۷۴ پ. م؛ و لوسیوس اورلیوس کوتا در سال ۶۵ پ.م.
اورلیا با یک پراتور به نام گایوس ژولیوس سزار سوم ازدواج کرد. شوهر او در سال ۸۵ پ.م. یا ۸۴ پ.م. درگذشت. فرزندان آنها:
باغ شاهزاده ماهان
باغ شاهزاده ماهان یا باغ شازده ماهان یکی از باغ‌های تاریخی ایران به‌شمار می‌رود. این باغ در حدود ۲ کیلومتری شهر ماهان و در نزدیکی شهر کرمان و در دامنه کوه‌های تیگران جای گرفته و مربوط به پایان دوره قاجاریه است. این باغ در مختصات جغرافیایی ۳۰ درجه و ۱ دقیقه عرض شمالی و ۵۷ درجه و ۱۷ دقیقه طول شرقی قرار گرفته و بلندای آن از سطح دریای آزاد ۲۰۲۰ متر است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است و در سال ۲۰۱۱ در نشست سی و پنجم میراث جهانی یونسکو به همراه هشت باغ ایرانی دیگر در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت جهانی رسید.
پیشینه
این باغ نخست به دستور محمدحسن خان سردار ایروانی حاکم وقت کرمان ساخته شد و بنای درون آن بعدها توسط عبدالحمید میرزا ناصرالدوله حاکم کرمان طی یازده سال حکمرانی وی (۱۲۹۸ ه‍.ق تا ۱۳۰۹ ه‍.ق) ساخته شد. با این همه، با مرگ وی ساخت بنای آن نیمه ساخته رها شد. گفته می‌شود وقتی خبر مرگ ناگهانی حاکم را به ماهان می‌برند، بنّایی که مشغول تکمیل سردر ساختمان بود تغار گچی را که در دست داشته محکم به دیوار کوبیده و کار را رها کرده و فرار نموده‌است. به همین علت جاهای خالی کاشی‌ها را بر سردر ورودی می‌توان دید. تاریخ بنای باغ ۱۲۷۶خورشیدی است.
ویژگی‌ها
این باغ مساحتی نزدیک به ۳/۵ هکتار دارد. دو مجموعه شرقی و غربی دارد. کوشک یا همان عمارت‌های آن بسیار زیباست و به صورت دو اشکوب ساخته شده‌است و سر در آن از معماری زیبایی برخوردار است که آن را از سایر باغ‌های ایرانی برجسته می‌سازد. در باغ فواره‌ها یا آبفشانهایی نیز وجود دارد که در درازنای باغ قرار دارند و از زیباترین فواره‌های باغ‌های ایرانی هستند. فواره‌های باغ شاهزاده بر پایه نیروی اختلاف ارتفاع کارکرد دارند. درازای باغ شاهزاده کرمان ۴۰۷ متر و پهنای آن ۱۲۲ متر است، و از این رو یکی از بزرگ‌ترین و زیباترین باغ تاریخی کویری ایرانی محسوب می‌شود. این باغ در بیشتر سال و به ویژه در فصل تابستان و بهار بازدیدکنندگان پرشماری دارد.
جای گرفتن در جاده گذری کرمان به بم و در مسیر جاده کهن ابریشم از عواملی است که این محل را برای احداث یک باغ اشرافی مناسب ساخته‌است. باغ شاهزاده به گونه‌ای ساخته شده بیشینه دید را از چشم‌اندازهای درونی را بسان زیر فراهم می‌سازد: هنگام ورود، به ویژه در طبقه بالایی سردر خانه بجز نماها و چشم‌اندازهای بیرونی باغ، چشم‌انداز چهارباغ و در جهت وارون بر آن و چشم‌انداز کوه را ممکن می‌سازد. این چشم‌اندازهای دیدنی یعنی دیدن جوش و خروش آب، حوضچه‌ها و آبشارها هر کدام به نوبه خود تأکیدی بر محورهای عمود بر محور اصلی دارند و همراه با با آرایش گیاهی چشم‌اندازهای درونی بی‌مانندی را به دست می‌دهند.
معماری
این باغ از نمونه باغ تخت‌های ایرانی است و در زمینی مستطیلی شکل به مساحت پنج و نیم هکتار بنا شده و دارای سردر ورودی بسیار زیبایی است. بناهای باغ عبارتند از کوشک اصلی یعنی سکونتگاه دائمی یا فصلی مالک که در انتهای سربالایی باغ قرار دارد. سردر خانه در ورودی باغ به صورت بنایی خطی جبهه ورودی باغ را اشغال کرده و در دو طبقه بنا گردیده‌است. طبقه بالای این سردر دارای اتاق‌هایی است که برای زندگی و پذیرایی پیش‌بینی شده‌اند. سایر بناهای خدماتی باغ از حصار اصلی استفاده نموده و به صورت دیواری مرکب بناهای مختلف خدماتی را در نقاط مناسب در خود جا داده‌است. این باغ علاوه بر سردر، شامل عمارت شاه‌نشین و حمام نیز می‌باشد. در حال حاضر قسمت شاه‌نشین، به یک رستوران تبدیل شده و توسط بخش خصوصی اداره می‌شود.
ثبت جهانی
این باغ یکی از ۹ باغ ایرانی است که در سال ۱۳۹۰ در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت رسید و اطلاعات این باغ از طرف یونسکو به ۳۵ زبان ترجمه و در نقشه گردشگری یونسکو قرار گرفته‌است. باغ شاهزاده در تاریخ سی ام تیرماه ۱۳۹۰ به ثبت جهانی یونسکو رسیده‌است.
رأس (هندسه)
رَأس  در هندسه، نقطه‌ای است که دو پهلوی مستقیم از یک چندضلعی باز یا بسته به هم می‌رسند. به‌ زبان دیگر، رأس، نوکِ گوشه‌ها یا برخوردگاه‌های خطوط یک شکل هندسی است. از پیوند دادن دو رأس به همدیگر یک خط و از پیوند دادن سه رأس به هم یک سطح پدید می‌آید.
در مدل‌های سه‌بعدی گرافیک رایانه‌ای از رأس‌ها معمولاً برای تعریف سطوح (معمولاً سه‌گوش‌ها) استفاده می‌شود و هر یک از رأس‌ها در این مدل‌ها به عنوان یک بُردار نشان داده می‌شود. در نظریه گراف رأس را گره نیز می‌نامند.
تعداد رئوس هر چندضلعی در صفحه برابر تعداد اضلاع آن است.
تعداد راس‌های چند وجهی
مشخصهٔ اویلر هر چندوجهی محدب برابر دو است:
V
تعداد راس‌ها،
E
تعداد ضلع‌ها و
F
منابع
Wikipedia-bijdragers, "[//nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Knooppunt_(wiskunde)&oldid=18946150 Knooppunt (wiskunde)]," Wikipedia, de vrije encyclopedie, (accessed november 13, 2009).
شلدون، آیووا
شلدون شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۱۸۸ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
فاشیون ساکالا
فاشیون ساکالا (Fashion Sakala؛ زادهٔ March 14, 1997) یک بازیکن فوتبال اهل زامبیا است که در پست مهاجم برای تیم دوم اسپارتاک مسکو در روسیه بازی می‌کند.
وی که به همراه تیم ملی جوانان زامبیا در جام جهانی جوانان کره‌چنوبی عملکرد درخشانی داشت در تابستان ۹۶ مورد توجه باشگاه استقلال تهران قرار گرفت.
کوچین شیپیارد
کوچین شیپیارد (Cochin Shipyard) شرکت دولتی کشتی‌سازی هندی است، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد.
دوه‌چی علیا
دوه‌چی علیا روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش ارشق، دهستان ارشق شمالی قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۰ جمعیت این روستا ۹۰۷ نفر با ۲۱۰ خانوار بوده‌است.
جورجیو سیتادینی
جورجیو سیتادینی (Giorgio Cittadini؛ زادهٔ April 18, 2002) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
هیدرولیک کانال روباز
هیدرولیک کانال روباز یکی از زیر شاخه‌های هیدرولیک سطح آزاد است که جریان مایع در کانال‌های روباز را مطالعه می‌کند.
کتب در زمینه هیدرولیک مجاری روباز
کتاب مقدمه ای بر هیدرولیک جریان در آبراهه های روباز تألیف هوبرت چانسون ترجمه مهندس  حسام رستمی جلیلیان و محمّد حیدرنژاد
گویاک
گویاک (به اسپانیایی: Guayaques) یک کوه در شیلی است که در استان سور لیپز واقع شده‌است. گویاک ۵٬۰۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پنجشنبه بازار (پیرسهراب)
پنجشنبه بازار، روستایی در دهستان بجاربازار بخش پیرسهراب شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶۷ نفر (۹۳ خانوار) بوده‌است.
روسی‌سازی
روسی‌سازی یا روسی‌گری نوعی فرایند همگون‌سازی فرهنگی است که طی آن جوامع غیرروسی (خواه ناخواسته یا داوطلبانه) فرهنگ و زبان خود را به نفع فرهنگ روسی کنار می‌گذارند.
از نظر تاریخی، این اصطلاح به سیاست‌های رسمی و غیررسمی امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی نسبت به اجزای تشکیل‌دهنده ملی آنها و اقلیت‌های ملی در روسیه اشاره می‌کند که هدف آنها سلطه و برتری روسیه است.
سیاست و فرهنگ از حوزه‌های اصلی روسی‌سازی هستند. نمونه‌ای از روسی‌سازی در سیاست، انتصاب اتباع روسی به سمت‌های مهم اداری در نهادهای ملی است. در حوزهٔ فرهنگی، روسی‌سازی عمدتاً به معنای سلطه زبان روسی در تجارت رسمی و تأثیر قوی آن بر اصطلاحات ملی است.
تغییرات جمعیتی به نفع جمعیت نژاد روس نیز گاهی یک نوع روسی‌سازی درنظر گرفته می‌شود.
از نظر تحلیلی، تشخیص تمایز روسی‌سازی، به عنوان فرایند تغییر برچسب قومی یا هویت فرد از یک نام قومی غیرروسی به روسی، از روسی‌گری که گسترش زبان و فرهنگ روسی و مردم روسیه به فرهنگ‌ها و مناطق غیرروسی است و همچنین متمایز بودن آن از شوروی‌گری یا تحمیل اشکال نهادی ایجاد شده توسط حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی در سرزمین تحت کنترل آن حزب، کمک‌کننده است.
از این نظر، اگرچه روسی‌سازی معمولاً با مفاهیم روسی‌گری و شوروی‌گری به رهبری روسیه درهم‌آمیخته‌است، هر یک را می‌توان یک فرایند متمایز دانست. برای مثال روسی‌گری و شوروی‌گری به‌طور خودکار منجر به روسی‌سازی - تغییر زبان یا هویت شخصی افراد غیرروسی به روسی- منجر نمی‌شوند. به همین دلیل، غیرروس‌ها با وجود اینکه به مدت طولانی در معرض زبان و فرهنگ روسی و همچنین شوروی‌گری قرار داشتند، در اواخر دوران اتحاد جماهیر شوروی در آستانه تبدیل‌شدن به اکثریت جمعیت آن بودند.
تاریخ
یک مورد اولیه از روسی‌سازی در قرن شانزدهم در خانات تسخیرشده قازان و دیگر مناطق تاتار رخ داد. مسیحی‌سازی و پیاده‌سازی زبان روسی به‌عنوان تنها زبان اداری از عناصر اصلی این فرایند بودند.
پس از شکست روسیه در جنگ کریمه در سال ۱۸۵۶ و شورش مردم لهستان در سال ۱۸۶۳ تزار الکساندر دوم روسی‌سازی را به‌منظور کاهش خطر شورش‌های آینده افزایش داد. گروه‌های اقلیتی زیادی در روسیه ساکن بودند و مجبور کردن آنها به پذیرش فرهنگ روسی تلاشی برای جلوگیری از گرایش‌های خودمختاری و تجزیه‌طلبی بود.
در قرن نوزدهم، مهاجران روسی در سرزمین باستانی قزاقستان (که در آن زمان به اشتباه قرقیز شناخته می‌شد) بسیاری از قزاق‌ها را از مرز بیرون کرده و به چین راندند.
تحت اتحاد جماهیر شوروی
تحت اتحاد جماهیر شوروی پس از انقلاب ۱۹۱۷، مقامات اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تصمیم به لغو استفاده از الفبای عربی در زبانهای بومی نواحی تحت کنترل شوروی در آسیای مرکزی، قفقاز و منطقه ولگا (از جمله تاتارستان) گرفتند. این امر باعث می‌شد تا جمعیت مسلمانان محلی از دیدن و مواجهه با زبان و سیستم نوشتاری قرآن محروم شوند. الفبای جدید این زبانها بر اساس الفبای لاتین بود و از الفبای ترکی نیز الهام گرفته شده بود. با این حال، سیاست در اواخر دهه ۱۹۳۰ تغییر کرده بود. در سالهای ۱۹۳۹–۱۹۴۰، شوروی تصمیم گرفت که تعدادی از این زبانها (از جمله تاتار، قزاق، ازبک، ترکمن، تاجیک، قرقیز، آذربایجانی و باشقیر) از آن پس از نسخه‌های خط سیریلیک استفاده کنند. این ادعا مطرح شد که این تغییر «توسط مطالبات طبقه کارگر» صورت گرفته‌است.
اوایل دهه ۱۹۲۰ تا اواسط دهه ۱۹۳۰: بومی سازی
مارکسیسم استالین و مسئله ملی (۱۹۱۳) چارچوب بنیادین سیاست ملیتی در اتحاد جماهیر شوروی را فراهم آورد. سالهای ابتدایی سیاست مذکور، از اوایل دهه ۱۹۲۰ تا اواسط دهه ۱۹۳۰، با سیاست Korenizatsiya (بومی سازی) جهت دهی می‌شد که در طی آن رژیم جدید شوروی به دنبال آن بود تا اثرات طولانی مدت روسی‌سازی را بر جمعیت غیر روسی خنثی و معکوس نماید. هنگامی که رژیم در تلاش بود قدرت و مشروعیت خود را در سراسر امپراتوری روسیه سابق ایجاد کند، به دنبال ایجاد واحدهای اداری منطقه‌ای، استخدام غیر روس‌ها در پست‌های رهبری و ترویج زبان‌های غیر روسی در دولت، دادگاه‌ها، مدارس و رسانه‌های جمعی بود. شعاری که پس از آن برقرار شد این بود که فرهنگ‌های محلی باید «از نظر محتوایی سوسیالیستی باشند اما از نظر فرم و ساختار، ملی». به این معنا که این فرهنگ‌ها باید به گونه‌ای تغییر کنند تا به‌طور کلی مطابق با پروژه سوسیالیستی حزب کمونیست برای جامعه شوروی باشند؛ اما در درونشان مشارکت و رهبری فعال توسط ملیت‌های بومی را داشته باشند و غالباً به زبان‌های محلی فعالیت کنند. سیاست ملیت‌های آغازین و سیاست بعدی در هدف اطمینان یافتن از کنترل حزب کمونیست بر تمام جنبه‌های زندگی سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شوروی مشترک بود.
سیاست اولیه اتحاد جماهیر شوروی در ترویج آنچه که محققی آن را «خاص گرایی قومی» توصیف کرده‌است و دیگری «چند ملیتی نهادینه شده»، هدف دوگانه‌ای داشته‌است. از یک سو، یک هدف در تلاش برای مقابله با شوونیسم روسیه از طریق تضمین جایگاهی برای زبانها و فرهنگهای غیر روسی در اتحاد جماهیر شوروی تازه تأسیس بود. از طرف دیگر، این ابزاری برای جلوگیری از شکل‌گیری جنبش‌های سیاسی جایگزین مبتنی بر قومیت گرایی، از جمله پان اسلامیسم و پان ترکیسم بود. یکی از راه‌های تحقق این امر، تشویق آنچه که عده‌ای به عنوان تمایزات تصنعی بین گروه‌های قومی و زبانها تلقی می‌کردند، به جای ترویج ادغام این گروه‌ها و یک مجموعه مشترک زبانها بر اساس زبان ترکی یا زبان منطقه‌ای دیگر بود.
سیاست ملیت‌های شوروی از همان سال‌های اولیه به دنبال راهی برای مقابله با این دو گرایش از طریق تضمین مختصر خودمختاری فرهنگی به ملیت‌های غیرروسی در درون یک سیستم فدرال یا ساختار حکومتی بود؛ هر چند که هنوز معتقد بود که حزب کمونیست حاکم یکپارچه و غیر فدرال است. روندی برای «تحدید مرز ملی-قلمرویی» برای تعریف سرزمین‌های رسمی جمعیت‌های غیر روسی درون اتحاد جماهیر شوروی انجام شد. سیستم فدرال بالاترین مقام را به ملیت‌های عنوان دار جمهوری‌های اتحادیه اعطا می‌کرد و مقامات پایین‌تر را به ملیت‌های عنوان دار جمهوری‌های خودمختار، استان‌های خودمختار و اوکروگ‌ها (مناطق) خودمختار می‌داد. در مجموع، حدود ۵۰ ملیت دارای جمهوری، استان یا منطقه‌ای بودند که کنترلی صوری در سیستم فدرال داشتند. فدرالیسم و ارائه آموزش به زبان بومی در نهایت، مردمی عظیم غیر روس را که به زبانهای گروه‌های قومی خود آموزش می‌دیدند به عنوان میراث باقی گذاشت و میهنی مشخصی در قلمرو اتحاد جماهیر شوروی را می‌شناختند.
اواخر دهه ۱۹۳۰ و زمان جنگ: روسی مورد توجه قرار می‌گیرد
با این حال، در اواخر دهه ۱۹۳۰، تغییر سیاست قابل توجهی اتفاق افتاد. در اوایل دهه ۱۹۳۰ پاکسازی حزب در برخی از مناطق ملی مانند اوکراین انجام شده بود. قبل از تغییر موضع در اوکراین در سال ۱۹۳۳، پاکسازی ولی ابراهیموف و رهبری او در اتحاد جماهیر شوروی کریمه در سال ۱۹۲۹ به دلیل «انحراف ملی» منجر به روسی سازی دولت، آموزش و پرورش و رسانه‌ها و ایجاد الفبای ویژه برای تاتار کریمه به جای الفبای لاتین شد. از بین دو خطری که ژوزف استالین در سال ۱۹۲۳ شناسایی کرده بود، گفته می‌شد که اکنون ناسیونالیسم بورژوازی (ناسیونالیسم محلی) تهدیدی بزرگتر از شوونیسم بزرگ روسیه (شوونیسم قدرت بزرگ) است. در سال ۱۹۳۷، فیض الله خوجه اف و اکمال ایکراموف از عنوان رهبران اتحاد جماهیر شوروی ازبکستان برکنار شدند و در سال ۱۹۳۸، در جریان سومین دادگاه بزرگ نمایشی مسکو، به اتهام فعالیت‌های ضد ملی گرایانه شوروی محکوم و کشته شدند. پس از آنکه استالین، یک گرجی روسی شده، رهبر بلامنازع اتحاد جماهیر شوروی شد، زبان روسی تأکید بیشتری یافت. در سال ۱۹۳۸، زبان روسی در هر مدرسه شوروی یک درس مورد نیاز برای مطالعه شد، از جمله در مدرسه‌ای که زبان غیر روسی زبان اصلی آموزش سایر دروس بود (به عنوان مثال ریاضیات، علوم و مطالعات اجتماعی). در سال ۱۹۳۹، به زبانهای غیر روسی که خطهای مبتنی بر لاتین به آنها در اواخر دهه ۱۹۲۰ داده شده بود، متون جدید مبتنی بر خط سیریلیک منسوب شد. دلیل محتمل این تصمیمات، حس قریب‌الوقوع بودن جنگ و روسی بودن زبان فرماندهی ارتش سرخ بود. جوزف استالین قبل و در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل مشکوک بودن همکاری با مهاجمان آلمانی، چندین ملیت را به آسیای میانه و سیبری تبعید کرد از جمله: آلمانی‌های ولگا، تاتارهای کریمه، چچن‌ها، اینگوش، بالکارها، قالمیق‌ها و دیگر ملیت‌ها. اندکی پس از جنگ، او بسیاری از اوکراینی‌ها، بالت‌ها و استونیایی‌ها را نیز به سیبری تبعید کرد. پس از جنگ، استالین و جانشینان وی مردم روسیه را در خانواده ملل و ملیت‌های شوروی ارتقا بخشیدند.
این تغییر به‌طور واضح در جشن روز پیروزی توسط استالین، دبیرکل حزب کمونیست، برای مردم روسیه در ماه مه ۱۹۴۵ مورد تأکید قرار گرفت:
«''تمایل دارم که برای سلامتی مردم شوروی‌مان بنوشم و قبل از همه مردم روسیه. من، قبل از همه برای سلامتی مردم روسیه می‌نوشم زیرا آنها در این جنگ به عنوان قدرت پیشرو اتحاد جماهیر شوروی در میان تمام ملیت‌های کشور ما به رسمیت شناخته شدند»''. نامگذاری ملت روسیه، اولی بین برابرها، یک تغییر موضع کامل از اعلامیه استالین در ۲۰ سال قبل بود (منادی سیاست Korenizatsiya) مبنی بر اینکه «اولین وظیفه فوری حزب ما مبارزهٔ شدید با بقایای شوونیسم روسیه-بزرگ است.»
اصلاحات آموزشی در ۱۹۵۸–۱۹۵۹: والدین زبان تدریس را انتخاب می‌کنند
تجزیه و تحلیل انتشار کتاب درسی نشان داد که آموزش برای حداقل یک سال و حداقل برای کلاس اول (سطح) به ۶۷ زبان بین سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۸۰ ارائه شده‌است. با این حال، اصلاحات آموزشی انجام شده پس از آنکه نیکیتا خروشچف دبیر اول حزب کمونیست در اواخر دهه ۱۹۵۰ شد، فرایندی را برای جایگزینی مدارس غیر روسی با مدارس روسی برای ملیت‌هایی که در وضعیت پایین‌تری در سیستم فدرال بودند یا جمعیت کمتری داشتند یا پیش ازین دو زبانی گسترده خود را نشان داده بودند، آغاز کرد. اسماً، این فرایند با اصل «انتخاب داوطلبانه والدین» هدایت می‌شد؛ اما عوامل دیگری نیز از جمله اندازه و وضعیت رسمی سیاسی گروه در سلسله مراتب فدرال شوروی و سطح غالب دوزبانگی در بین والدین نیز وارد عمل شد. در اوایل دهه ۱۹۷۰، مدرسه‌هایی که زبان‌های غیر روسی به عنوان اصلی‌ترین زبان آموزش آنها بود، در ۴۵ زبان فعالیت می‌کردند، در حالی که هفت زبان بومی دیگر به عنوان درس مورد مطالعه حداقل برای یک سال تحصیلی تدریس می‌شدند. تا سال ۱۹۸۰، آموزش‌ها به ۳۵ زبان غیر روسی مردم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ارائه می‌شد که تقریباً بیش از نیمی از تعداد آنها در اوایل دهه ۱۹۳۰ بود.
علاوه بر این، در اکثر این زبان‌ها آموزش برای یک برنامه درسی کامل ۱۰ ساله ارائه نشده بود. به عنوان مثال، در جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی در سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۵۹، آموزش کامل ۱۰ ساله به زبان مادری فقط به سه زبان روسی، تاتاری و باشقیری ارائه شد؛ و برخی از ملیت‌ها آموزشی حداقلی به زبان مادری داشتند یا اصلاً به زبان مادری تحصیل نمی‌کردند. تا سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳، در میان ملیت‌های غیر روسی که بومی جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی بودند، ۲۷٪ از کودکان در کلاس‌های اول تا چهارم (دبستان)، ۵۳٪ در کلاس‌های پنجم تا هشتم (دوره متوسطه به صورت ناقص) و ۶۶٪ از کلاسهای نهم تا دهم در مدارس روسی زبان تحصیل کردند. اگرچه که هنوز بسیاری از زبانهای غیر روسی به عنوان یک درس مورد مطالعه در سطح کلاسهای بالاتر ارائه می‌شد (در بعضی موارد از طریق مدرسه متوسطه کامل - کلاس دهم)، الگوی استفاده از زبان روسی به عنوان اصلی‌ترین زبان (واسط) آموزش پس از آنکه برنامه انتخاب والدین خروشچف انجام گرفت، تسریع شد. فشار برای تبدیل زبان (واسط) اصلی آموزش به روسی به‌طور مشهودی در مناطق شهری بیشتر بود. به عنوان مثال، در سالهای ۱۹۶۱ تا ۶۲، گزارش شده‌است که فقط ۶٪ از کودکان تاتار ساکن در مناطق شهری در مدارسی تحصیل می‌کردند که در آنها زبان تاتاری، زبان اصلی آموزش بود. به همین ترتیب در داغستان در سال ۱۹۶۵، مدارسی که زبان بومی آنها زبان (واسط) اصلی آموزش بود، فقط در مناطق روستایی وجود داشتند. این الگو در اکثر جمهوری‌های اتحادیه غیر روسی هم احتمالاً به‌طور مشابهی، شاید با شدتی کمتر وجود داشت. اگرچه در بلاروس و اوکراین تحصیل در مناطق شهری بسیار روسی سازی شده بود.
دکترین (رهنامه) با عمل انطباق پیدا می‌کند: نزدیک شدن و هم‌آمیختگی ملت‌ها
ترویج فدرالیسم و زبان‌های غیر روسی همیشه یک تصمیم استراتژیک بوده‌است، که هدف آن گسترش و حفظ حاکمیت توسط حزب کمونیست بود. با این وجود، از منظر علمی، دکترین رسمی حزب کمونیست این بود که سرانجام اختلافات میان ملیت و ملیت‌ها به همین ترتیب از بین بروند. در این دکترین رسمی در برنامه سوم حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی که توسط نیکیتا خروشچف در بیست و دومین کنگره حزب در سال ۱۹۶۱ معرفی شد، تغییراتی ایجاد شد؛ اگر چه در این برنامه آمده بود که تمایز قومی و قبیله‌ای سرانجام از بین می‌روند و یک زبان مشترک واحد توسط تمام ملیت‌ها در اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ «از بین بردن تمایزات ملی و به ویژه تمایزات زبانی، به‌طور قابل ملاحظه فرایند طولانی‌تری نسبت به نابودی تمایزهای طبقاتی دارد». با این وجود، در آن زمان ملت‌ها و ملیت‌های اتحاد جماهیر شوروی در حال گذران روندی دو جانبه برای شکوفایی بیشتر فرهنگ‌های خود و نزدیک شدن یا همبستگی به یک اتحادیه مستحکم‌تر بودند. در گزارش خروشچف دربارهٔ برنامه‌ریزی کنگره، او حتی از بیان مستحکم‌تری استفاده کرد: «اینکه روند نزدیکی بیشتر و اتحاد بیشتر ملت‌ها، سرانجام منجر به ادغام یا آمیختن ملیت‌ها خواهد شد». دستورالعمل خروشچف در زمینه همبستگی به آرامی تعدیل شد؛ هر چند زمانی که لئونید برژنف در سال ۱۹۶۴جایگزین خروشچف به عنوان دبیرکل حزب کمونیست شد (پستی که تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۲ در ید قدرت وی بود)، برژنف اظهار داشت که همبستگی در نهایت منجر به «وحدت» کامل ملیت‌ها خواهد شد. «وحدت» اصطلاحی مبهم بود، زیرا می‌توانست هم به معنای حفظ هویت‌های ملی مستقل و یک مرحله بالاتر به معنی حفظ جاذبه متقابل یا شباهت بین ملیت‌ها باشد یا به معنای از بین رفتن کامل اختلافات قومی باشد.
بنابراین، تا اواخر دوران اتحاد جماهیر شوروی، یک منطق دکترین برای برخی از مراحل عملی سیاست‌گذاری ارائه شده بود که قدم‌هایی در جهت آموزش و رسانه برداشته بود. ابتدا انتقال بسیاری از «مدارس ملی» (مدارس مبتنی بر زبان‌های محلی) به زبان روسی به شکل دستورالعمل، در اواخر دهه ۱۹۵۰ تحت نظر خروشچف سرعت گرفت و تا دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت.
در مرحله دوم، از دکترین جدید برای توجیه جایگاه ویژه زبان روسی به عنوان «زبان ارتباطات بین ملیتی» در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی استفاده شد. استفاده از اصطلاح «بین ملیت» به جای اصطلاح متعارف‌تر «بین‌المللی» بیشتر بر نقش داخلی خاص زبان روسی متمرکز است تا نقش آن به عنوان زبان گفتمان بین‌المللی. زبان روسی بیشترین زبان مورد استفاده بود و روس‌ها تعداد کثیری از جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند، همچنین بر جایگاه ویژه زبان روسی در دولت، آموزش و پرورش و رسانه‌ها صحه گذاشته شده بود.
در بیست و هفتمین کنگره حزب اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال ۱۹۸۶، به ریاست میخائیل گورباچف، برنامه چهارم حزب، دستورالعمل‌های برنامه قبلی را بدین شرح تکرار کرد: یکی از ویژگی‌های روابط ملی در کشور ما، شکوفایی مداوم ملت‌ها و ملیت‌هاست و دیگری اینکه آنها بر اساس برابری و همکاری برادرانه به‌طور پیوسته و داوطلبانه به یکدیگر نزدیک می‌شوند. نه انگیزش‌های مصنوعی و نه جلوگیری از روندهای عینی توسعه، در اینجا قابل قبول نیست. در دورنمای تاریخی طولانی مدت، این پیشرفت منجر به وحدت کامل ملت‌ها خواهد شد. همه شهروندان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی جهت استفاده از زبان‌های بومی خود و توسعه آزاد این زبان‌ها، از حق برابری در آینده برخوردار خواهند شد. در عین حال یادگیری زبان روسی، که به‌طور داوطلبانه توسط مردم شوروی پذیرفته شده‌است، به عنوان یک وسیله ارتباطی بین ملیت‌های مختلف، علاوه بر زبان ملیتی، دسترسی یک شخص را به دستاوردهای علم و فناوری و فرهنگ شوروی و جهان گسترش می‌دهد.
برخی از عوامل موافق با روسی‌سازی
در سرشماری‌های انجام شده در شوروی، پیشرفت در امر گسترش زبان روسی به‌عنوان زبان دوم و جایگزینی تدریجی زبانهای دیگر مورد پایش و نظارت قرار می‌گرفت. در سرشماری‌های شوروی در سال‌های ۱۹۲۶، ۱۹۳۷، ۱۹۳۹ و ۱۹۵۹، سوالاتی دربارهٔ «زبان مادری و نیز «ملیت» افراد گنجانده شده بودند. در سرشماری‌های سالهای ۱۹۷۰، ۱۹۷۹ و ۱۹۸۹ یک سؤال دیگر به‌این سوالات اضافه شده بود و آن پرسش در مورد «زبان دیگر مردم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» بود و مبنی بر این بود که آیا فرد می‌توانست به‌طور «روان» از آن زبانها استفاده کند یا خیر. حدس زده می‌شود که هدف صریح این سؤال جدید در مورد «زبان دوم»، نظارت بر گسترش زبان روسی به‌عنوان زبان ارتباطات بین‌المللی بوده‌است.
تمام سرزمین‌های رسمی داخل اتحاد جماهیر شوروی، به‌عنوان قسمتی از وطن این گروه قومی غالب و زبان آن در نظر گرفته می‌شد، در عین حال که زبان روسی به‌عنوان زبان ارتباطات بین‌قومی برای کل اتحاد جماهیر شوروی در نظر گرفته می‌شد؛ بنابراین، در بیشتر دوران اتحاد جماهیر شوروی، به‌ویژه پس از پایان سیاست کورنیزاتسیا (بومی‌سازی) در دههٔ ۱۹۳۰، مدارسی‌که در آنها زبان‌های شوروی غیرروسی آموزش داده می‌شدند، عمدتاً در خارج از واحدهای اداری مربوط به‌آن اقوام، قابل‌دسترسی نبودند. به‌نظر می‌رسید که برخی موارد استثنائی، مواردی از رقابت‌های تاریخی یا الگوهای همگون‌سازی بین گروه‌های غیر روسی همسایه، مانند تاتارها و باشقیرها در روسیه یا ملیت‌های اصلی آسیای میانه است را در بر می‌گرفته‌است. به‌عنوان مثال، حتی در دههٔ ۱۹۷۰ در ازبکستان، آموزش و تعلیم حداقل به‌هفت زبان روسی، ازبکی، تاجیکی، قزاقستانی، ترکمن، قرقیزستانی و کاراکالپاک ارائه می‌شد.
در حالی‌که به‌طور رسمی همه زبان‌ها برابر بودند، تقریباً در همه جمهوری‌های شوروی دوزبانگی روسی/ زبان محلی، امری «نامتقارن» بود: به‌این شکل که گروه غالب، زبان روسی را یادمی‌گرفت، اما روس‌های مهاجر به‌طور عمومی زبان محلی را یاد نمی‌گرفتند.
علاوه بر این، بسیاری از غیر روس‌ها که بیرون از واحدهای اداری مربوط به‌خود زندگی می‌کردند، تمایل داشتند که از نظر زبانی روسی شوند؛ یعنی نه تنها روسی را به‌عنوان زبان دوم یادمی‌گرفتند بلکه آن را به‌عنوان زبان خود در خانه یا زبان مادری خود نیز استفاده می‌کردند - گرچه برخی از آنان حتی بعد از تغییر زبان مادری خود به‌روسی، هنوز حس هویت قومی یا ریشه‌ای خود را حفظ می‌کردند. این موضوع، هم شامل جوامع سنتی می‌شد (به عنوان مثال، لیتوانیایی‌هایی‌که در شمال غربی بلاروس یا استان کالینینگراد ساکن بودند) و هم شامل جوامعی‌که در زمان اتحاد جماهیر شوروی ظهور پیدا کردند (مثل کارگران اوکراینی یا بلاروسی در قزاقستان یا لتونی‌که فرزندان آنها عمدتاً در مدارس روسی زبان تحصیل می‌کردند و به‌همین دلیل نسل‌های بعدی آنها نیز عمدتاً زبان روسی را به‌عنوان زبان مادری خود صحبت می‌کنند؛ به‌عنوان مثال، ۵۷٪ از اوکراینی‌های استونی، ۷۰٪ از بلاروسی‌های استونی و ۳۷٪ از لتونی‌های استونی در آخرین سرشماری شوروی در سال ۱۹۸۹، ادعا می‌کردند که زبان مادری آنها روسی است. به‌علاوه اینکه زبان روسی، به‌عنوان زبان اصلی بسیاری از جوامع یهودی در داخل اتحاد جماهیر شوروی، جایگزین ییدیش و سایر زبانها شد.
یکی دیگر از پیامدهای اختلاط ملیت‌ها و گسترش دوزبانگی و روسی‌سازی زبانی، افزایش ازدواج‌های قومی و رشد روند روسی‌سازی قومی بود – یعنی هنگامی‌که افراد خود را از منظر ملیت یا قومیت روسی تلقی می‌کردند، نه اینکه فقط زبان روسی را به‌عنوان زبان دوم صحبت کنند یا اینکه از آن به‌عنوان یک زبان اصلی رایج استفاده کنند. در دهه‌های آخر اتحاد جماهیر شوروی، روسی‌سازی قومی (یا همگون‌سازی قومی) برای چندین ملیت مانند کارلیان و موردوینی با رشد سریعی در حال انجام بود. با این وجود، احتمال اینکه فرزندان متولد شده در خانواده‌های آمیخته که در آنها یکی از والدین روس بود، به‌عنوان یک کودک روس بزرگ شوند یا خیر، به‌محیط و متن آن جامعه بستگی داشت. به‌عنوان مثال، اکثر کودکان خانواده‌هایی‌که یکی از والدین آنها روسی بود و دیگری اوکراینی ساکن قزاقستان شمالی، در ۱۶ سالگی در گذرنامهٔ داخلی خود، روسی را به‌عنوان ملیت خود انتخاب می‌کردند. با این حال فرزندان خانواده‌هایی‌که والدین آنها یکی روسی و یکی استونیایی در تالین (پایتخت شهر استونی) بود یا خانواده‌هایی‌که والدین آنها یکی روسی و یکی لتونی ساکن ریگا (پایتخت لتونی) بود یا خانواده‌هایی‌که والدین آنها یکی روسی و یکی لیتوانیایی ساکن ویلنیوس (پایتخت لیتوانی) بودند، اغلب همان ملیت قومی غالب جمهوری خود را به‌عنوان ملیت خود انتخاب می‌کردند – نه ملیت روسی را.
به‌طور کلی، الگوهای همگون‌سازی زبانی و قومی (روسی‌سازی) بسیار پیچیده بودند و هیچ عامل واحدی مثل سیاست‌های آموزشی نمی‌تواند آنها را توجیه کند. به‌علاوه اینکه فرهنگ‌ها و آیین‌های سنتی این گروه‌ها، اقامت آنها در مناطق شهری یا روستایی، ارتباط آنها با زبان روسی و روس‌های قومی و سایر عوامل نیز مؤثر و مرتبط بودند.
روسیه مدرن
در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸، دومای روسیه لایحه‌ای را تصویب کرد که آموزش به همهٔ زبان‌ها به‌غیر از روسی را اختیاری قرار می‌داد. قوانین قبلی را توسط خودمختاری‌های قومی نادیده می‌گرفت وآموزش به زبان‌های اقلیت را فقط به دو ساعت در هفته کاهش می‌داد. این لایحه توسط برخی از مفسران، مانند مجلهٔ فارن افرز، با سیاست روسی‌سازی مرتبط شده‌است.
هنگامی که این لایحه هنوز در دست بررسی بود، مدافع‌های اقلیت‌ها هشدار دادند که این لایحه می‌تواند زبان‌ها و فرهنگ‌های سنتی آنها را به خطر بیاندازد. این قانون پس از یک دادخواست در تابستان سال ۲۰۱۷، وقتی که یک مادر روسی ادعا کرد پسرش با یادگیری زبان تاتاری «صدمه مادی» دیده‌است، در حالی‌که پوتین در یک سخنرانی استدلال کرد که مجبور کردن کسی برای یادگیری یک زبان که مال خود آنها نیست، اشتباه است. بعداً «سرکوب زبان» که واحدهای خودمختار مجبور به متوقف‌کردن ساعت‌های اجباری زبان‌های بومی شدند نیز به‌عنوان اقدامی توسط پوتین برای «ایجاد هویت در جامعه روسیه» تلقی شد.
اعتراض‌ها و دادخواست‌ها علیه این لایحه توسط جامعهٔ مدنی، گروهی از روشنفکرهای عمومی یا دولت‌های منطقه‌ای اهل تاتارستان (با سرکوب تلاش برای تظاهرات)، چوواشیا، ماری ال، اوستیای شمالی، کاباردینو-بالکاریا، قره‌چای‌ها، قُموق‌ها، آوارها، چچن، و اینگوش.
اگرچه نماینده‌های «دست‌چین» از قفقاز مخالفتی با این لایحه نداشتند، اما اعتراض گسترده‌ای در شمال قفقاز با متهم‌شدن نماینده‌های منطقه به بزدلی منجر شد. این قانون همچنین به‌عنوان بی‌ثبات‌کننده، تهدید کننده روابط قومی و احیای جنبش‌های مختلف ملی‌گرایانه قفقاز شمالی تلقی می‌شد. سازمان بین‌المللی چرکس خواستار لغو این قانون قبل از اجرای قانون شد. ۱۲ مورد از خودمختاری‌های قومی روسیه، از جمله ۵ مورد در قفقاز، خواستار مسدود شدن این قانون شدند.
د ر ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۹، فعال ادمورتی، آلبرت رازین، هنگام بررسی تصویب لایحه بحث‌برانگیز برای کاهش وضعیت زبان اودمورت، در مقابل ساختمان دولت منطقه ای در ایژوسک خودسوزی کرد. بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ تعداد گویشوران ادمورت از ۴۶۳٬۰۰۰ به ۳۲۴٬۰۰۰ کاهش یافت.
در قفقاز شمالی، پس از یک دهه که به دلیل کاهش بودجه و تلاش‌های فدرال برای کاهش نقش زبان‌های دیگر به‌غیر از روسی، فرصت‌های آموزشی در زبان‌های بومی بیش از ۵۰ درصد بود، این قانون وضع شد. در این دوره، تعداد زیادی از زبان‌های بومی در قفقاز شمالی تعداد قابل توجهی از گویشوران خود را نشان دادند حتی اگر تعداد ملیت‌های مربوطه افزایش یابد، که منجر به ترس از جایگزینی زبان می‌شود. تعداد گویشوران اوستیایی، قُموقی و آوار به ترتیب ۴۳۰۰۰، ۶۳٬۰۰۰ و ۸۰٬۰۰۰ کاهش یافت از سال ۲۰۱۸، گزارش شده‌است که قفقاز شمالی تقریباً فاقد مدارسی است که عمدتاً به زبان‌های مادری خود تدریس می‌کنند، به‌استثنای یک مدرسه در اوستیای شمالی، و چند مدرسه در مناطق روستایی داغستان این واقعیت حتی در چچن و اینگوشتیا به‌طور عمده تک‌نژادی نیز صادق است. چچنی و اینگوشی هنوز به‌عنوان زبان‌های ارتباط‌های روزمره به‌مراتب بیشتر از همسایه‌های قفقاز شمالی استفاده می‌شوند، اما زبانشناسی جامعه استدلال می‌کند که وضعیت فعلی منجر به تخریب آنها نسبت به روسی نیز خواهد شد.
در سال ۲۰۲۰ مجموعه اصلاح‌های قانون اساسی روسیه توسط دومای دولتی و بعداً شورای فدراسیون تصویب شد. یکی از این اصلاح‌های درج نام روسی به‌عنوان «زبان ملیت دولت ساز» و مردم روسیه به‌عنوان گروه قومی سازنده ملت است. این اصلاح‌های با انتقاد اقلیت‌های روسیه روبرو شده‌است که معتقدند این مغایر با اصل است که روسیه یک کشور چند ملیتی است و فقط آنها را بیشتر به حاشیه می‌برد.
ستاره الکترا
الکترا (ستاره) یک ستاره است که در صورت فلکی ثور قرار دارد.
رانومافانا است
رانومافانا است (به لاتین: Ranomafana Est) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در آتسینانانا واقع شده‌است. رانومافانا است ۱۴٬۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لقمه‌ماهی ژرف‌زی
لقمه‌ماهی ژرف‌زی نام یک گونه از راسته لقمه‌ماهی‌سانان است.
مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۳ – ۷۴ کیلوگرم آزاد مردان
مسابقات کشتی ۷۴ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۳ بود در ۱۸ سپتامبر در بوداپست، مجارستان برگزار شد.
اچوبازار
اچوبازار، روستایی در دهستان بجاربازار بخش پیرسهراب شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۴ نفر (۶۶ خانوار) بوده‌است.
پاستوریزه کردن
پاستوریزه کردن یا پاستوریزاسیون فرایندی است که در طی آن رشد میکروب‌ها در غذا آهسته می‌شود. این نام به افتخار ابداع‌کننده این روش، شیمیدان و میکروبیولوژیست فرانسوی، لویی پاستور نامگذاری شد.
گویتاگیبونگ
گویتاگیبونگ (به لاتین: Gwittaegibong) یک کوه در کره جنوبی است که در کره جنوبی واقع شده‌است. گویتاگیبونگ ۱٬۵۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایگور ساروخانوف
ایگور آرمنی ساروخانوف (Игорь Арменович Саруханов؛ زادهٔ ) آهنگ‌ساز، موسیقیدان سبک راک، و هنرمند اهل ارمنی‌تبار روسیه است.
زندگی‌نامه
وی در ۶ آوریل ۱۹۵۶ در سمرقند به دنیا آمد و در کالج موسیقایی سمرقند تحصیل نمود. وی عضو گروه راک Tsvety بود و با افرادی همچون آلا پوگاچوا، آن وسکی و غیره کار کرده‌است. از سال ۱۹۸۵ به صورت انفرادی فعالیت می‌کند و در این مدت ۱۰ آلبوم منتشر نموده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی Merited Artist (۱۹۹۷) همچون شده‌است.
د رنج، استرالیای جنوبی
د رنج (به انگلیسی: The Range) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
نقش ۸۱
نقش ۸۱، کتابی شامل داستان‌های برگزیدهٔ داوران دورهٔ سوم جایزهٔ هوشنگ گلشیری.
چکیده
این کتاب شامل داستان‌های برگزیدهٔ سومین دورهٔ جایزهٔ هوشنگ گلشیری است که در مراسم جمعه ۲۸ آذر ۱۳۸۲ در فرهنگسرای نیاوران نامشان اعلام شده است فقط دو داستان در این مجموعه حضور ندارند که در یادداشت کتاب در این باره آمده است:«دو داستان «زنی چای درست می‌کرد» و «رعنا»... به‌دلیل عدم دریافت اجازهٔ کتبی در نقش ۸۱ منتشر نشده است.» فهرست کامل تک داستان‌های برگزیده.
۳۳۰ (میلادی)
۳۳۰ (میلادی) سیصد و سیمین سال تقویم میلادی است.
خدمات سرمایه‌ای
در علم اقتصاد، خدمات سرمایه به یک شاخص زنجیره‌ای از جریان‌های خدماتی اشاره دارد که از موجودی دارایی‌های فیزیکی و نرم‌افزار به دست می‌آید. این دارایی‌ها عبارتند از هماهنگی، تجهیزات، نرم‌افزار، سازه، زمین و موجودی. خدمات سرمایه‌ای به عنوان میانگین موزون درآمد سرمایه از نرخ رشد هر دارایی برآورد می‌شود. خدمات سرمایه‌ای با سهام سرمایه متفاوت است زیرا دارایی‌های کوتاه‌مدت مانند تجهیزات و نرم‌افزار خدمات بیشتری را در هر واحد سهام نسبت به دارایی‌های با عمر طولانی مانند زمین ارائه می‌دهند. برخلاف کالاهای سرمایه‌ای، خدمات سرمایه‌ای متعلق به شخص یا گروهی از افراد است که آن‌ها را ارائه می‌دهند.
۳۳۰ (میلادی)
رویدادها
کنستانتین بزرگ (کبیر) پایتخت امپراتوری روم را از شهر روم، به شهر بیزانتیوم که بعدها کنستانتینوپول یا قسطنطنیه یا استانبول نامیده شد، انتقال داد.
رویگهایم
رویگهایم یک شهر در آلمان است که در هایلبرون واقع شده‌است. رویگهایم ۱٬۴۴۴ نفر جمعیت دارد.
هری پاتر (مجموعه‌فیلم)
فیلم‌های هری پاتر که فیلم‌هایی انگلیسی-آمریکایی هستند، بر اساس کتاب‌های هری پاتر و با همان نام‌های کتاب ساخته شده‌اند. نویسندهٔ این کتاب‌ها، جوآن «جو» رولینگ که بیشتر با نام جی. کی. رولینگ است، نوشته شده‌است. او امتیاز ساخت فیلم را در سال ۱۹۹۹ به شرکت برادران وارنر با قراردادی بالغ بر یک میلیون یورو فروخت. از نکات قابل توجه این قرارداد، اصرار جی.کی. رولینگ بر استفاده از بازیگران انگلیسی در این فیلم‌ها است.
آخرین فیلم ساخته شده از این مجموعه، بیستمین سالگرد هری پاتر: بازگشت به هاگوارتز (انگلیسی: Harry Potter 20th Anniversary: Return to Hogwarts) یک ویژه برنامهٔ تجدید دیدار از مجموعه‌فیلم‌های هری پاتر است که در ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲ از اچ‌بی‌او مکس نمایش داده شد. این برنامه برای بیستمین سالگرد انتشار هری پاتر و سنگ جادو (۲۰۰۱) ساخته شده‌است. این برنامه توسط استودیوهای تلویزیون برادران وارنر با همکاری وارنر هورایزن و به تهیهٔ کیسی پترسون ساخته شده‌است.
قرار است سریال هری پاتر ساخته و از شبکه مکس اورجینال در سال ۲۰۲۵ منتشر شود
این فیلم که براساس کتاب‌های داستانی هری پاتر نوشته شده، داستان پسر نوجوانی به نام هری پاتر است که در زمان تولدش، جادوگر شیاطین به نام ولدمورت، مادر و پدر جادوگرش را به قتل رسانده‌است. داستان این هشت فیلم، دشمنی‌ها و جنگ‌های او و ولدمورت است.
در سال ۲۰۱۲، هشت‌گانه فیلم‌های هری پاتر، به فروشی بیشتر از ۷٫۷ میلیارد دلار رسید. در کل ۸ فیلم از داستان هری پاتر ساخته شده‌است که تمامشان جزء ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ بودند. همچنین آخرین فیلم هری پاتر با نام هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت دوم، چهاردهمین فیلم پرفروش تاریخ است.
هری پاتر و سنگ جادو
هری پاتر و سنگ جادو (در آمریکا: Harry Potter and the Sorcerer's Stone) فیلمی فانتزی، به مدت ۱۵۲ دقیقه، محصول سال ۲۰۰۱ به کارگردانی کریس کلمبوس است که توسط شرکت برادران وارنر توزیع شد. این فیلم بر اساس کتابی با همین نام که نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است، ساخته شده و نخستین فیلم از مجموعهٔ فیلم‌های هری پاتر می‌باشد.
داستان
هری پاتر، پسر یتیمی است که توسط خاله و شوهر خاله‌ی خود بزرگ شده‌است. در سن یازده سالگی روبیوس هاگرید، مردی غول پیکر، از او دعوت می‌کند که به مدرسه جادوگری هاگوارتز بیاید. همچنین به او می‌گوید که مادر و پدرش هم جادوگر بودند و به دست جادوگر شیاطین، لرد ولدمورت، کشته شده‌اند. ولدمورت، اقدام به کشتن هری نیز کرده ولی موفق به این کار نشده‌است. به همین دلیل به هری لقب «پسری که زنده ماند» را داده‌اند. هری، اولین سالش را در مدرسه جادوگری هاگوارتز می‌گذراند و دوستان جدیدی به نام رون ویزلی و هرماینی گرنجر پیدا می‌کند. در همین سال گرفتار داستان سنگ جادو نیز می‌شود که داستان اصلی فیلم هم براساس همین سنگ است.
فروش
فیلم هری پاتر و سنگ جادو با بودجه ۱۲۵ میلیون دلاری، در حدود ۶۶٬۰۹۶٬۰۶۰ پوند در انگلستان، ۳۱۷٬۵۷۵٬۵۵۰ دلار در آمریکا و ۹۷۴٬۷۵۵٬۳۷۱ دلار در مجموع در جهان فروش رفته‌است و هم چنین در بین ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ، در رده‌ی ۴۴ جدول قرار دارد.
هری پاتر و تالار اسرار
هری پاتر و تالار اسرار دومین فیلم از مجموعه فیلم‌های هری پاتر، فیلمی ۱۶۱ دقیقه ای که محصول شرکت برادران وارنر سال ۲۰۰۲ است. این قسمت نیز بر اساس کتاب هری پاتر و تالار اسرار ساخته شده‌است. یکی از نکات قابل ذکر در این فیلم، آخرین حضور ریچارد هریس در نقش دامبلدور است.
داستان
هری، رون و هرماینی به هاگوارتز برای سال دومشان بازگشته‌اند و با چالش بیشتری مواجه شده‌اند. تالار اسرار باز شده‌است و دانش آموزان مجبور به ترک هاگوارتز می‌شوند. هری باید با وارث سالازار اسلیترین (بنیان‌گذار تالار) روبه‌رو شود. او نیز مانند هری می‌تواند به زبان مار‌ها حرف بزند.
فروش
فیلم هری پاتر و تالار اسرار با بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری، در حدود ۸۷۹٬۲۲۵٬۱۳۵ دلار فروش رفته‌است و هم چنین در بین ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ، در رده‌ی ۶۴ جدول قرار دارد.
هری پاتر و زندانی آزکابان
فیلمی ۱۴۲ دقیقه ای به کارگردانی آلفونسو کوارون مکزیکی در ۳۱ مه ۲۰۰۴ اکران شد و کاندیدای دو جایزه یکی برای موسیقی متن و دیگری جلوه‌های ویژه شد.
بعضی از رکوردهای این فیلم عبارت‌اند از: فروش ۲۰میلیون یورو در ۳ روز نخست اکران فیلم، مجموعاً ۹۰٫۳ میلیون یورو در ده روز اکران فیلم. در کل این فیلم با درآمد ۵۴۰ میلیون دلار کمترین درآمد را در بین سری فیلم‌های هری پاتر داشته‌است.
داستان
سال سوم هری در هاگوارتز شروع شده و او همراه دوستان خود به هاگوارتز بر می‌گردند. استاد جدیدی که به مدرسه اضافه شده‌است پروفسور لوپین است که درس دفاع در برابر جادوی سیاه را درس می‌دهد. در همین سال سیریوس بلک یک قاتل فراری از زندان آزکابان فرار کرده‌است. به همین دلیل دیوانه‌سازهای زندان آزکابان به دنبال او هستند.
فروش
فیلم هری پاتر و زندانی آزکابان با بودجه ۱۳۰ میلیون دلاری، در حدود ۷۹۶٬۹۰۷٬۳۲۳ دلار فروش رفته‌است و هم چنین در بین ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ، در رده‌ی ۸۵ جدول قرار دارد.
هری پاتر و جام آتش
هری پاتر و جام آتش (به انگلیسی: Harry Potter and the Goblet of Fire) فیلمی فانتزی، ۱۵۷ دقیقه ای، محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی مایک نیوول و نویسندگی استیو کلاوز است که توسط شرکت برادران وارنر توزیع شد. این فیلم بر اساس کتابی با همین نام که نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است، ساخته شده و چهارمین فیلم از مجموعه فیلم‌های هری پاتر می‌باشد و نامزد یک جایزه‌ی اسکار در بخش بهترین کارگردان هنری شد.
فروش
فیلم هری پاتر و جام آتش با بودجه‌ی ۱۵۰ میلیون دلاری، در حدود ۸۹۷٬۰۹۹٬۷۹۴ دلار فروش رفته‌است و همچنین در بین ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ، در رده‌ی ۵۹ جدول قرار دارد.
فیلم هری پاتر و محفل ققنوس
هری پاتر و محفل ققنوس (به انگلیسی: Harry Potter and the Order of the Phoenix) فیلمی فانتزی، ۱۳۸ دقیقه ای، محصول سال ۲۰۰۷ بریتانیا و به کارگردانی دیوید یتس و نویسندگی مایکل گولدن‌برگ است که توسط شرکت برادران وارنر توزیع شد. این فیلم بر اساس کتابی با همین نام که نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است، ساخته شده و پنجمین فیلم از مجموعه فیلم‌های هری پاتر می‌باشد.
داستان
در این سال هری پاتر در مقطع پنجم دروس هاگوارتز است و باید امتحانات سمج (سطوح مقدماتی جادوگری) بدهد در ضمن هم وزارت سحر و جادو باور نمی‌کند که لرد ولدمورت بازگشته است و از این جهت هری پاتر و آلبوس دامبلدور را تحت فشار می‌گذارد. در آخر در نبردی سیریوس بلک پدرخوانده‌ی او توسط بلاتریکس لسترنج کشته می‌شود و در آخر وزارت سحر و جادو متقاعد می‌شود که ولدمورت بازگشته است.
فروش
فیلم هری پاتر و جام آتش با بودجه‌ی ۱۵۰ میلیون دلاری، در حدود ۹۴۰٬۰۱۸٬۴۵۱ دلار فروش رفته‌است و هم چنین در بین ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ، در رده‌ی ۵۴ جدول قرار دارد.
فیلم هری پاتر و شاهزاده دورگه
هری پاتر و شاهزاده دورگه (به انگلیسی: Harry Potter and the Half-Blood Prince) فیلمی فانتزی، ۱۵۳ دقیقه ای، محصول سال ۲۰۰۹ بریتانیا به کارگردانی دیوید یتس و نویسندگی استیو کلاوز است که توسط شرکت برادران وارنر توزیع شد و همچنین این فیلم نامزد جایزه‌ی اسکار بهترین فیلمبرداری شد. این فیلم بر اساس کتابی با همین نام که نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است، ساخته شده و ششمین فیلم از مجموعه‌ی فیلم‌های هری پاتر می‌باشد.
داستان
در این قسمت هری پاتر در سال ششم هاگوارتز تحصیل می‌کند. هری در این سال تحصیلی برای اولین بار کلاس‌های خصوصی با دامبلدور دارد که در آن‌ها به مرور و بازبینی خاطرات لرد سیاه می‌پردازند؛ در انتها بنابر اتفاقاتی متوجه وجود جان‌پیچه‌ها شده و دامبلدور توسط سورس اسنیپ کشته می‌شود. این داستان مقدمه‌ای بر قسمت آخر هری پاتر محسوب شده و برای واپسین بار، هری و دوستانش در مدرسه هاگوارتز حضور می‌یابند.
فروش
فیلم هری پاتر و شاهزاده دورگه با بودجه‌ی ۲۵۰ میلیون دلاری، در حدود ۹۳۴٬۵۴۶٬۵۶۸ دلار فروش رفته‌است و همچنین در بین ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ، در رده‌ی ۵۵ جدول قرار دارد.
فیلم هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت اول
هری پاتر و یادگاران مرگ- قسمت اول (به انگلیسی: Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1) فیلمی فانتزی، ۱۴۶ دقیقه ای، محصول سال ۲۰۱۰ بریتانیا به کارگردانی دیوید یتس و نویسندگی استیو کلاوز است که توسط شرکت برادران وارنر توزیع شد و همچنین این فیلم کاندیدای دو جایزه‌ی اسکار یکی در بخش کارگردان هنری و دیگری در بخش جلوه‌های ویژه شد. این فیلم بر اساس کتابی با همین نام که نوشتهٔ جی. کی. رولینگ است، ساخته شده و هفتمین فیلم از مجموعه‌ی فیلم‌های هری پاتر می‌باشد.
داستان
لرد ولدمورت قوی‌تر شده و قدرتش در حال رشد است. در حال حاضر وزارت سحر و جادو و هاگوارتز در کنترل اوست. هری، رون و هرماینی تصمیم گرفته‌اند کار دامبلدور را به پایان برسانند و بقیه جان‌پیچ‌ها را پیدا کنند تا ولدمورت را شکست بدهند. اما برای این سه نفر و بقیهٔ دنیای جادوگری امید کمی باقی‌مانده‌است.در جریان جستجو برای جان پیچ ها هری،هرماینی و رون متوجه میشوند افسانه یادگاران مرگ حقیقت دارد و ولدمورت به دنبال ابر چوب‌دستی است؛ در پایان این قسمت مشاهده میکنیم دابی جن برای نجات هری پاتر جان خود را از دست می‌دهد و ولدمورت ابر چوب‌دستی را در آرامگاه آلبوس دامبلدور میابد.
فیلم هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت دوم
هری پاتر و یادگاران مرگ- قسمت دوم عنوان قسمت دوم هفتمین سری این مجموعه، فیلمی ۱۳۰ دقیقه ای است که در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۱ اکران شد. این فیلم بر اساس کتاب هری پاتر و یادگاران مرگ نوشته‌شده و کارگردانی آن برعهده‌ی دیوید ییتس است. این فیلم هشتمین و آخرین فیلم از سری فیلم‌های هری پاتر است که فیلم‌نامه‌اش توسط استیو کلاوز نوشته شده و تهیه‌کنندگانش دیوید هیمن، دیوید بارون و رولینگ بوده‌اند.
بیمارستان میرویس
بیمارستان میرویس (به لاتین: Mirwais Hospital) به بیمارستان چینی نیز معروف است، بیمارستانی در شهر قندهار در جنوب افغانستان است. این نام از میرویس خان هوتک گرفته شده‌است که در این منطقه به نام میرویس نیکا (میرویس پدربزرگ) معروف است. این بیمارستان یکی از چندین مرکز درمانی پیشرفته در این منطقه است.
هری پاتر (مجموعه‌فیلم)
داستان
این فیلم که ادامه‌ی داستان هری پاتر و یادگاران مرگ- قسمت اول است، جنگ بین هری پاتر و دشمنش ولدمورت در مدرسه هاگوارتز را نشان می‌دهد که هری باید بقیه‌ی جان پیچ‌ها را نابود کند تا بتواند ولدمورت را شکست دهد.
لقمه‌ماهی گرد
لقمه‌ماهی گرد نام یک تیره از راسته لقمه‌ماهی‌سانان است.
بیمارستان میرویس
تاریخچه
بیمارستان میرویس ۶۰۰ تختخوابی با کمک چین در سال ۱۹۷۹ ساخته شد، اما این بیمارستان در طول جنگ آسیب زیادی دید که روی خدمات‌رسانی آن تأثیر گذاشت. در سال ۱۹۹۵ این بیمارستان توسط کمیته بین‌المللی صلیب سرخ بارسازی شد. این بیمارستان یک مرکز دولتی بود و ۷۰ درصد بودجه خود را از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ دریافت می‌کرد که حدود ۳۰ پرسنل آن خارجی بودند که به‌طور دائم در بیمارستان کار می‌کردند. با وجود این، بیمارستان با کمبود امکانات مواجه بود.
هری پاتر (مجموعه‌فیلم)
داستان
فیلم هری پاتر و یادگاران مرگ- قسمت دوم، با بودجه‌ی کمتر از ۲۵۰ میلیون دلاری اش، در حدود ۷۳٬۰۹۴٬۱۸۷ پوند در انگلستان، ۳۸۱٬۰۱۱٬۲۱۹ دلار در آمریکا و ۱٬۳۴۱٬۶۹۳٬۱۵۷ دلار در مجموع در جهان فروش رفته‌است و هم چنین در بین ۱۰۰ فیلم پرفروش تاریخ، در رده‌ی ۱۲ جدول قرار دارد. این فیلم، رکورد فیلم هری پاتر و سنگ جادو، به کارگردانی کریس کلمبوس که ابتدا در رده‌ی اول سری پرفروش هری پاتر با فروشی بالغ بر ۱ میلیارد دلار قرار داشت را با فروش ۱٫۳ میلیاردی اش شکست.
بیمارستان میرویس
بیمارستان دارای
واحد جراحی ۱۵۰ تختخوابی
۳ سالن عمل
بانک خون
بخش اشعه ایکس
امکانات آشپزخانه برای تهیه غذا برای بیماران و کارکنان
مرکز خشکشویی
این بیمارستان یک مرکز آموزشی برای دانشکده پزشکی بیمارستان قندهار است.
شل راک، آیووا
شل راک شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۲۹۶ نفر بوده‌است.
ناتلی
حسین بن ابراهیم بن حسن بن خورشید طبری ناتلی آملی پزشک و مترجم یونانی به عربی ایرانی و از اهالی طبرستان بود. وی در قرن دهم میلادی می‌زیسته و کتاب د ماتریا مدیکا اثر دیوسکوریدس را ترجمه نمود.
گویموکبونگ
گویموکبونگ (به لاتین: Gwimokbong) یک کوه در کره جنوبی است که در کره جنوبی واقع شده‌است. گویموکبونگ ۱٬۰۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شیخ‌عظیم‌لو
شیخ‌عظیم‌لو روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش ارشق، دهستان ارشق شمالی قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۲۸ نفر با ۵۹ خانوار بوده‌است.
جیمز فرگوسن
جیمز فرگوسن (James Fergusson; January 22, 1808 – January 9, 1886) تاریخ‌نگار معماری اهل اسکاتلند در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او بیشتر به خاطر علاقه‌اش به تاریخ معماری هندی و عتیقه‌جات هندوستان شناخته می‌شود. او در بازشناسی تاریخ هندوستان در قرن نوزدهم شخصیت تأثیرگذاری بود.
او اصلاً یک بازرگان بود و با اینکه تحصیلاتی در زمینهٔ معماری نداشت چندین ساختمان و الگوی تزئیناتی طراحی کرد. وی همچنین همکار انجمن سلطنتی شده بود.
۳۳۱ (میلادی)
۳۳۱ (میلادی) سیصد و سی و یکمین سال تقویم میلادی است. ژولیان امپراطور رومی نیز،در این سال به دنیا آمد.یولیانوس (مرتد) یا ژولین یا ژولیان امپراتور روم از ۳۶۱ تا زمان مرگش بود. او که در کنستانتینوپول زاده‌شده بود، پسر یولیوس کنستانتیوس نابرادری امپراتور کنستانتین یکم بود. او واپسین امپراتور غیرمسیحی روم بود و کوشید آیین قدیم را به روم بازگرداند یا آیینی از نوافلاطونی را به جای مسیحیت بنشاند، از این رو منابع مسیحی از او به نام ژولیانِ مرتد[از دین خارج شده] یاد می‌کنند.
حبیب‌آباد (نطنز)
حبیب‌آباد (نطنز)، روستایی از توابع بخش امام زاده شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده آقاعلی عباس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا
باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا یکی از باشگاه‌های فوتبال ژاپن و نمایندهٔ شهر کوبه است که در سال ۲۰۰۱ تاسیس شد. آی ان ای سی (به انگلیسی:INAC) مخفف International Athletic Club (به معنای: باشگاه ورزشی بین‌المللی) و لئونسا به زبان ایتالیایی به معنای شیرهای ماده است. آنها در سال ۲۰۰۶ به لیگ برتر فوتبال زنان ژاپن (با نام رسمی:نیهون جاشی ساکا ریکو) راه یافتند و از آن پس در این لیگ بازی می‌کنند. سال ۲۰۰۸ با کسب عنوان نایب قهرمانی و قهرمانی در جام ملکه در سال ۲۰۱۱ با ضربات پنالتی توانستند بخشی از پیشرفت این باشگاه در سال های اخیر رقم بزنند که بردن این دو جام با دهمین سالگرد این باشگاه نیز قرین شده بود. از بازیکنان شاخصی که در این باشگاه بازی کرده‌اند می‌توان به ساوا همر بازیکن سال فوتبال زنان در سال ۲۰۱۱ اشاره کرد.
شورش‌های دهه ۱۳۷۰ ایران
شورش‌های دهه ۱۳۷۰ ایران، شورش‌هایی غیرمنتظره برای حکومت ایران بود که در دهه هفتاد شمسی در شهرهایی مانند قزوین، مشهد، اسلامشهر، شیراز، زاهدان، زنجان، ارومیه، اراک و مبارکه رخ دادند. در شورش ۱۳۷۱ مشهد که گسترده‌ترین آنها بود، تلاش مأموران شهرداری برای تخریب خانه‌های مسکونی غیرمجاز ساخته شده در کوی طلاب منجر به نارضایتی و درگیری گسترده‌ای در سطح شهر شد.
موج تظاهرات در خردادماه ۱۳۷۱ و پس از آن آغاز شد که دولت سازندگی پس از پایان جنگ ایران و عراق طرح تعدیل ساختاری را اجرا کرد و تورم به حدود پنجاه درصد رسید. مخالفت مجلس ایران با استان شدن قزوین و اعتصاب رانندگان مینی‌بوس در اسلامشهر نیز از دیگر علل این شورش‌ها بود.
حکومت ایران هیچگاه جزئیات این شورش‌ها و میزان تلفات ناشی از آنها را اعلام نکرد، اما این حوادث باعث تغییر در ساختار تشکیلاتی بسیج و افزایش مانورهای شهری در ایران شد. مشخصا پس از شورش مشهد، گردان‌های عاشورا و الزهرا برای اقدام در حوادث غیر مترقبه شکل گرفت.
زمینه
در آغاز دهه هفتاد شمسی، با اجرای سیاست تعدیل اقتصادی پس از جنگ ایران و عراق و افزایش نرخ تورم تا ۴۹٫۴ درصد، شوک اقتصادی بزرگی بر اقتصاد ایران وارد شد. آثار این شوک اقتصادی، در سطح زندگی مردم تأثیر گذاشت و در چندین مورد مردم را به خیابان‌ها کشید.
مشهد
نهم خرداد ۱۳۷۱ تصمیم به تخریب بخشی از کوی طلاب مشهد با مخالفت ساکنان روبرو شد. در جریان این درگیری از سوی مأموران به یک دانش آموز شلیک شد و این مقدمه‌ای برای یک اعتراض گسترده و پرخشونت بود. روز بعد نیروهای سپاه پاسداران به منطقه اعزام شدند و با سرکوب مردم، این شورش پایان یافت.