cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بیژن نامدار زنگنه
کیفرخواست پروندهٔ کرسنت
در ۲۵ آبان ۱۴۰۰ سخنگو قوه‌قضائیه، ذبیح‌الله خدائیان دربارهٔ صدور کیفرخواست بیژن زنگنه در پرونده کرسنت گفت: "پس از انعقاد قرارداد کرسنت، بررسی‌هایی می‌شود که در جریان انعقاد قرارداد سوءاستفاده‌هایی صورت گرفته‌است و محتوای قرارداد به نفع کشور ما نبود. در همان زمان دیوان محاسبات، سازمان بازرسی کل کشور و وزارت اطلاعات گزارش‌هایی در خصوص سوءاستفاده‌هایی که در قرارداد کرسنت صورت گرفته به قوه قضائیه ارسال کرد که در نتیجه آن برای اعضای هیئت مدیره شرکت نفت ایران و همچنین وزیر وقت وزارت نفت، بیژن زنگنه در دادسرای عمومی و انقلاب تهران پرونده‌ای تشکیل شد. در خصوص پرونده کرسنت که مربوط به بیژن زنگنه و هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران کیفرخواست به دادگاه ارسال شده‌است و در دادگاه در حال بررسی است. پرونده‌ای در مورد اعضای هیئت مدیره شرکت نفت، افرادی که با آن‌ها مرتبط بودند و وزیر وقت نفت، بیژن زنگنه تشکیل می‌شود. حکم این پرونده صادر، اما اجرا نشده‌است."این کیفرخواست به درخواست نمایندگان مجلس صادر شد. علیرضا سلیمی عضو هیئت رئیسه مجلس، دربارهٔ قرارداد کرسنت گفت: «خسارات قرارداد کرسنت ۶ برابر خسارت بابک زنجانی به کشور است. عدم سرمایه‌گذاری آقای زنگنه در بهره‌برداری از چاه‌های نفت و گاز ما را امروز در تولید نفت و گاز با مشکلات جدی مواجه کرده‌است.» نائب‌رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی قرارداد کرسنت را سرشار از فساد و رشوه دانست. سید محمد حسینی گفت: «کرسنت خسارت زیادی به کشور وارد کرد.» سایر نمایندگان مجلس در یک نامه به رئیس وقت قوه‌قضائیه محسنی اژه‌ای، خواستار برخورد شدید با متخلفان قرارداد خسارت‌بار کرسنت مانند بیژن زنگنه شدند.
رولاندو بیانکی
رولاندو بیانکی (Rolando Bianchi؛ زادهٔ February 15, 1983) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال آتالانتا، و باشگاه فوتبال پرو ورچلی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
شندک توکل‌آباد
شندک توکل‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
ترمینال نیلز اریکسون
پایانه نیلز اریکسون یک پایانه اصلی اتوبوس در شهر یوتبری، سوئد است. این پایانه در مرکز شهر، درست در کنار ایستگاه مرکزی یوتبری (Centralstationen) و در مقابل مرکز خرید اصلی نوردستان واقع شده‌است. خیابان اصلی و اکثر هتل‌ها در فاصله پیاده‌روی از ترمینال قرار دارند.
این پایانه به بخش‌های زیادی از شهرستان وسترا گوتالند با ترافیک اتوبوس سرویس می‌دهد (اگرچه بسیاری از مقصدهای منطقه‌ای در درجه اول توسط قطارهای منطقه‌ای سرو می‌شوند).
شرکت‌های اتوبوسرانی مانند Flixbus, Bus4You, Nettbuss Express, Swebus Express و Eurolines در خدمت مقصدهایی مانند اسلو، استکهلم و کپنهاگ هستند. با تغییر اتوبوس به بسیاری از مقصدها می‌توان رسید. ترمینال اتوبوس از سیستم مدرن استفاده می‌کند که اتوبوس‌ها به دروازه‌ها می‌رسند و مسافران به‌طور مستقیم از ترمینال با تهویه مطبوع وارد اتوبوس می‌شوند، که بسیار شبیه به فرودگاه‌های مدرن است درب (لاین)های که در داخل وجود دارد (شماره ۲۱–۳۸). همچنین ۱۱ لاین بیرونی با خطوط (۴۹–۳۹) وجود دارد.
این ترمینال به افتخار نیلز اریکسون، مخترع و مهندس مکانیک سوئدی و برادر جان اریکسون نامگذاری شده‌است. ترمینال توسط معمار نروژی نیلز تورپ طراحی و در سال ۱۹۹۶ جایزه ملی کاسپر سالین را دریافت کرد.[//sv.wikipedia.org/wiki/Nils_Ericsonterminalen]
تیم آمریکا: پلیس جهانی
تیم آمریکا: پلیس جهانی (Team America: World Police) فیلمی در ژانر اکشن، پاپتون، موزیکال و جنگی به کارگردانی تری پارکر است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به تری پارکر، مت استون، کریستن میلر، درن نوریس و موریس لامارچ اشاره کرد.
شاه‌ولی
شاه‌ولی  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سه جلد
سه جلد فیلمی به کارگردانی مهدی اسماعیلی محصول سال ۱۴۰۰ می‌باشد.
تشاکوف (ناحیه چسکه بودیوویتسه)
تشاکوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. تشاکوف ۹٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۳ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان عباس‌آباد
دهستان عباس آباد نام دهستانی در بخش هلیل دشت شهرستان رودبار جنوب، استان کرمان در ایران است.
منجی (افغانستان)
منجی (به لاتین: Munji) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان واقع شده‌است.
باکوریانی
باکوریانی (به لاتین: Bakuriani) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در سامتسخه-جاواختی واقع شده‌است. باکوریانی ۱٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گیریتاله
گیریتاله (به لاتین: Giritale) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه پولونارووا واقع شده‌است.
فلیکس، کالیفرنیا
فلیکس (به انگلیسی: Felix) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالاوراس، کالیفرنیا واقع شده‌است. فلیکس ۳۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هیساکو میزوری
هیساکو میزوری (Hisako Mizui؛ زادهٔ March 29, 1972) بدمینتون‌باز زن اهل ژاپن بود.
ینگیجه
ینگیجه  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سوزان رابرتز
سوزان رابرتز (Susan Roberts؛ زادهٔ April 21, 1939) شناگر اهل آفریقای جنوبی بود.
شاهزاده ادوارد ساکس وایمار
شاهزاده ادوارد ساکس وایمار (Prince Edward of Saxe-Weimar; October 11, 1823 – 1823:10:11, November 16, 1902) فرمانده نظامی اهل آلمان بود.
پودچاه دین محمد
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شهرداری آستارا
شهرداری آستارا یک سازمان نیمه دولتی است که در سال ۱۲۸۷ هجری شمسی تأسیس شده و اداره شهر آستارا را بر عهده دارد. شهرداری آستارا یکی از اولین نهادهای شهرداری در ایران است که در نتیجه جنبش مشروطه‌خواهی و پس از شهرهایی چون تهران، تبریز و اصفهان به وجود آمد. بالاترین مقام این سازمان، شهردار است که توسط شورای اسلامی شهر آستارا تعیین می‌شود. میثم الوان پور از ۱۹ اسفندماه ۱۴۰۰ به عنوان شانزدهمین شهردار آستارا فعالیت را بر عهده دارد.
در حال حاضر شهرداری آستارا رتبه نخست شهرداری‌های استان گیلان در اجرای طرح تفکیک زباله از مبدأ را دارد؛ با این حال معضل مدیریت پسماند به‌خصوص پساب شهری و دفن زباله از چالش‌های اساسی شهرداری آستارا در مدیریت شهری است. آستارا به علت واقع شدن در کریدور عبور گردشگران و به عنوان یکی از ۲۰ شهر گردشگرپذیر ایران با معضل زباله تولیدی توسط گردشگران نیز روبروست به نحوی که میزان تولید زباله در آستارا در ایام پرمسافر به دو برابر میزان فعلی نیز افزایش می‌یابد. مسئله فاضلاب شهری نیز به گفته غلامرضا مرحبا نماینده آستارا با انجام مطالعات بد در گذشته، اکنون به یکی از معضلات زیست‌محیطی منطقه تبدیل شده و حل این معضل نیازمند اعتبارات ملی است.
پیشینه
شهرداری آستارا برای اولین بار در سال ۱۲۸۷ شمسی از سوی عده‌ای از فرهیختگان و بزرگان شهر با هدف حمایت از اهالی آستارا و ایجاد امکانات رفاهی و خدمات نوین به سبک شهرهای مدرن دنیا تحت نظر حکومت وقت به شکل انجمنی به نام «انجمن ولایتی، فرهنگی و بلدی» ایجاد شد.
دومین دوره فعالیت شهرداری در آستارا از سال ۱۳۰۱ شمسی با تصویب قانون بلدیه در مجلس ملی شروع شد. از مهم‌ترین اتفاقات این دوره می‌توان احداث اولین خیابان‌های آستارا به سبک امروزی و ایجاد پارک و خرید دستگاه موتور برق و ایجاد تأسیسات مربوط به تأمین و اداره شهر اشاره نمود.
سال ۱۳۱۱ شمسی آغاز سومین دوره شهرداری آستارا به حساب می‌آید که توسط دولت و انجمن بلدیه اداره می‌شد که مهم‌ترین وقایع این دوره شهرداری پایه‌گذاری اولین سری از قوانین و مقررات شهری و رونق چشمگیر فعالیت‌های شهرداری را می‌توان نام برد. همچنین در این دوره و به سال ۱۳۲۹ اولین «انجمن شهر آستارا» به صورت مستقل تشکیل و شهرداری از بخشداری مجزا شد و اولین شهردار رسمی آستارا به نام جلیل حسینی انتخاب گردید. از وقایع ناگوار این دوره از شهرداری، می‌توان به از بین رفتن تجهیزات و امکانات شهری در شهریور ۱۳۲۰ اشاره نمود.
ساختار سازمانی
علی کوهی از اردیبهشت ۱۳۸۶ به صورت مداوم شهردار آستارا بود. استیضاح کوهی در اردیبهشت ۱۳۹۵ رأی نیاورد.
بودجه سازمان
بودجه شهرداری آستارا در سال ۱۳۹۳، ۱۱۷ میلیارد ریال بوده و با افزایش درآمدهای شهرداری، در سال ۱۳۹۴ به ۱۷۰ میلیارد ریال  و در سال ۱۴۰۱ به ۵۸۰ میلیارد ریال افزایش یافته‌است که ٪۴۰ از آن به فعالیت‌های عمرانی اختصاص دارد.
فهرست شهرداران قبلی آستارا
فهرست شهرداران قبلی آستارا به صورت زیر است:
دیپلماسی شهری
در جهان معاصر یکی از راه‌های تقریب فرهنگ، یافتن مشابهت‌های فرهنگی و به دنبال آن مبادلات فرهنگی و مردمی است. این مقوله از ظرفیت و استعدادهای فراوانی برای توسعه، پیشرفت و ساختن جهانی عاری از خشونت و ترویج صلح و دوستی و رعایت حقوق شهروندی برای همه انسان‌ها در اقصی نقاط جهان برخودار است. دیپلماسی یا روابط شهری میان شهرهای مختلف کشورها که از آن به عنوان «خواهرخواندگی» نیز یاد می‌شود، از نظر توجه به آداب و سنن و فرهنگ عمومی مردم از چنان ویژگی واهمیتی برخوردار است که برای دستیابی هرچه بیشتر به این مهم، فرهنگ و آداب دیپلماتیک نیز با آن همراه شده‌است. اولین پیمان خواهرخواندگی در سال ۱۹۲۰ میان یکی از شهرهای انگلیس و فرانسه منعقد شد. هدف از خواهرخواندگی میان شهرها، اتحاد و اتفاق میان شهروندانی است که اهداف و منافع مشترک فرهنگی، علمی، تخصصی، فنی و تکنولوژیک را دنبال می‌کنند. یکی از الزامات خواهرخواندگی، تشابهات فرهنگی، علمی، تاریخی یا وجود سمبل‌های مشترک است.
نخستین پیمان خواهرخواندگی شهر آستارا، در سال ۱۳۸۹ میان آستارا و بانه در محل شهرداری آستارا منعقد گردید. همچنین آمادگی شهر آستارا برای خواهرخواندگی با شهر آستارای جمهوری آذربایجان اعلام شده‌است.
پیتر، پال اند مری
پیتر، پال و مری (Peter, Paul and Mary) گروه موسیقی فولک آمریکایی بود که سال ۱۹۶۱ در نیویورک شکل گرفت. اعضای گروه عبارت بودند از پیتر یارو (تنور)، پال استوکی (باریتون) و مری تراورز (کنترآلتو).
آکاکی گوگیا
آکاکی گوگیا (აკაკი გოგია؛ زادهٔ January 18, 1992) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آگسبورگ، باشگاه فوتبال سن پائولی، باشگاه فوتبال هالشر، باشگاه فوتبال وولفسبورگ، و باشگاه فوتبال برنتفورد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
سلامت‌آباد
سلامت‌آباد  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تشیکوویتسه (ناحیه چسکه بودیوویتسه)
تشیکوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. تشیکوویتسه ۹٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۴ نفر جمعیت دارد و ۳۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پشته اقیانوس آرام-جنوبگان
پشته اقیانوس آرام-جنوبگان (Pacific-Antarctic Ridge) مرز واگرای صفحه زمین‌ساختی است که در جنوب اقیانوس آرام قرار دارد و صفحه اقیانوس آرام را از صفحه جنوبگان جدا می‌سازد. گاهی این پشته به عنوان بخش جنوبی خیز شرقی اقیانوس آرام به‌شمار می‌رود.
حنا (رودبار جنوب)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۶۹ نفر (۲۴۷ خانوار) بوده‌است.
فرنبریج، کالیفرنیا
فرنبریج (به انگلیسی: Fernbridge) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هامبولت، کالیفرنیا واقع شده‌است. فرنبریج ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سو کن پو
سو کن پو (به لاتین: So Kon Po) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در هنگ کنگ واقع شده‌است.
یاسوکو میزوری
یاسوکو میزوری (Yasuko Mizui؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز زن اهل ژاپن بود.
جواری (شهرک)
جواری (به لاتین: Jvari) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در سامگرلو-زمو سوانتی واقع شده‌است. جواری ۴٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وادیم یاروشچوک
وادیم یاروشچوک (Вадим Ярощук؛ زادهٔ April 2, 1966) شناگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
سید حسین
سیدحسین  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شغنان
شغنان (به لاتین: Shighnan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی شغنان واقع شده‌است. شغنان ۲۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
خراشسانی (ناحیه چسکه بودیوویتسه)
خراشسانی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. خراشسانی ۲۲٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۱۷ نفر جمعیت دارد و ۴۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گردجنگل
گردجنگل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
پشته میانی اقیانوس هند
پشته میانی اقیانوس هند (Central Indian Ridge) مرز واگرای زمین‌ساختی بین صفحه آفریقا و صفحه هند-استرالیا است که از بخش غربی اقیانوس هند می‌گذرد. قسمت شمالی پشته میانی اقیانوس هند، پشته کارلسبرگ نیز نامیده می‌شود.
خواجه موسی‌لی
خواجه موسی‌لی (Khodzham Saqly) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
عین ترما
عین ترما (عین ترما) یک دهکده در حومه دمشق در سوریه است که در 3 km شرق از دمشق قدیمی، درست در شمال رودخانه بارادا، در منطقه ای به نام غوطه شرقی قرار دارد. این منطقه از لحاظ اداری بخشی از زیرمجموعه اربین، در منطقه مرکز حومه دمشق است. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۰۹ (دفتر مرکزی آمار) ۴۰۰۱۵ نفر است و تراکم ۱٬۰۲۴ نفر در هر کیلومتر مربع و کمتر از ۱۰٪ از این افراد کشاورز هستند.
در طول جنگ داخلی سوریه
عین ترما در جریان جنگ داخلی سوریه بیشتر تحت کنترل شورشیان بود. یکی از مناطقی بود که در ۲۱ اوت ۲۰۱۳ (حمله شیمیایی غوطه) با گاز سارین مورد حمله قرار گرفت و این در جریان حمله ریف دمشق (مارس-اوت ۲۰۱۳) رخ داد. شورشیان در ۲۳ مارس ۲۰۱۸ در جریان حمله ریف دمشق (فوریه-آوریل ۲۰۱۸) تسلیم نیروهای دولتی شدند.
چاه عزیز
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
فرندیل، اورگن
فرندیل (به انگلیسی: Ferndale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اورگن واقع شده‌است. فرندیل ۲۵۶٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارخانه مرکزی خودروسازی (لهستان)
کارخانه مرکزی خودروسازی (Centralne Warsztaty Samochodowe) یک کارخانه تولیدی خودرو و موتورسیکلت در لهستان پیش از جنگ جهانی دوم بود. این شرکت نخست در سال ۱۹۱۸ توسط وزارت امور جنگ لهستان به عنوان یک شرکت خصوصی برای سرویس‌دهی کلیه تجهیزات مکانیکی ارتش لهستان اعم از زره‌پوش‌ها، خودروها، موتورسیکلت‌ها و کامیون‌ها ایجاد شد.
در گذر زمان این شرکت شروع به طراحی و ساخت خودرو و موتورسیکلت نمود که معروفترین تولیدات آن خودرو سی‌وی‌اس تی-۱ و موتورسیکلت ساکول بودند. در سال ۱۹۲۸ بخشی از این شرکت ملی شد و نام آن به کارخانه مهندسی ملی تغییر پیدا کرد.
کوه اورست
در سال ۱۸۵۶، در طرح نقشه‌برداری مثلثاتی بزرگ هند، برای اولین بار، ارتفاع قله اورست، که در آن زمان با نام قله ۱۵ شناخته می‌شد به مقدار ۸٬۸۴۰ متر گزارش شد. در سال ۱۸۶۵، نام انگلیسی رسمی اورست را انجمن سلطنتی جغرافیا بنابر توصیه‌نامه اندرو واگ، رئیس وقت ممیزی بریتانیا در هندوستان انتخاب کردند. این نام به افتخار جرج اورست، و علی‌رغم مخالفت خود او، انتخاب شد. واگ نمی‌توانست یک نام محلی و عمومی را پیشنهاد کند، چرا که در آن زمان امکان دسترسی افراد بیگانه به تبت و نپال وجود نداشت. با این حال، نام چامولونگما برای قرون متمادی در میان تبتی‌ها و نپالی‌ها رایج بود.
قله اورست توجه بسیاری از کوه‌نوردان در تمام رده‌ها را جلب کرده‌ است. از کوه‌نوردان حرفه‌ای و مجرب تا کوه‌نوردان مبتدی که مایل به پرداخت مبالغ قابل توجهی هستند تا توسط کوه‌نوردان حرفه‌ای راهنمایی شوند و صعودی کامل و موفقیت‌آمیز را رقم بزنند. با وجودی که مسیر استاندارد صعود این کوه، حاکی از عدم احتیاج به تجهیزات و حربه‌های حرفه‌ای و دشوار است (صعود به قله‌های هشت هزار متری دیگر از قبیل کی۲ و نانگا پاربات بسیار دشوارتر است)، عوامل خطرآفرین طبیعی از قبیل ارتفاع‌زدگی، بادهای شدید و آب و هوای نامطلوب، ریزش بهمن و ناحیهٔ خطرناک یخشار خومبو نیز وجود دارند. تا انتهای فصل کوه‌نوردی سال ۲۰۰۷، ۳٬۶۷۹ صعود به قله از سوی ۲٬۴۳۶ نفر انجام گرفت. بر طبق آمار ثبت شده تا سال ۲۰۱۹، اورست جان بیش ۳۰۰ نفر را گرفته‌ است که بسیاری از اجساد آن‌ها در همان منطقه باقی مانده‌ است. علاوه بر آن هشت نفر نیز بر اثر طوفانی شدید، در سال ۱۹۹۶ جان خود را از دست دادند. همچنین شرایط نابه سامان ناحیه مرگ باعث می‌شود سقوط افراد باعث از بین رفتن آن‌ها شود.
شناسایی بلندترین قلهٔ جهان
در سال ۱۸۰۸، کشور انگلیس طرح نقشه‌برداری مثلثاتی بزرگ هند را به منظور شناسایی مکان و نام‌های بلندترین کوه‌های جهان آغاز نمود. در ابتدا تیم نقشه‌برداری با حمل یک تئودولیت (دوربین نقشه‌برداری) غول پیکر ۵۰۰ کیلویی (که برای حمل آن احتیاج به ۱۲ نفر بود) رفته رفته به سمت شمال حرکت کردند، تا ارتفاعات را تا حد امکان اندازه‌گیری کنند. تیم مذکور سرانجام در دهه۱۸۳۰ به دامنه‌های رشته کوه‌های هیمالیا رسیدند. با این وجود کشور نپال به علت داشتن سوءظن تجاوز سیاسی و دیگر احتمالات موجود از ورود تیم استعماری انگلیس به این کشور جلوگیری کرد. همچنین تمام تلاش‌ها و درخواست‌های تیم نقشه‌برداری با شکست مواجه شد.
به همین علت، تیم می‌بایست مشاهدات خود را از تراز، منطقه‌ای مشرف و موازی با رشته‌کوه هیمالیا ادامه دهد. شرایط این منطقه به علت وجود باران‌های سیل‌آسا و مالاریا بسیار دشوار بود، به‌طوری‌ که سه نقشه‌بردار بر اثر مالاریا جان خود را در حالی از دست دادند که دو تن دیگر به علت ناتوانی‌های جسمی مجبور به استراحت بودند.
نام‌گذاری
نام تبتی کوه اورست، چومولونگما یا کومولانگما (مادر مقدس) است که برگردان لغوی آن به چینی ژومولانگما فنگ (چینی ساده: 珠穆朗玛峰؛ چینی باستانی: 珠穆朗瑪峰) که اشاره به مادر زمین دارد می‌باشد. ترجمهٔ چینی آن شنگمو فنگ (چینی ساده: 圣母峰؛ چینی باستانی: 聖母峰) است که اشاره به مادر مقدس دارد. با توجه به گزارش‌های انگلیسی در میانهٔ قرن نوزدهم، نام محلی آن در دارجیلنگ، دئودونگا به معنی کوه مقدس گزارش شده‌ است.
در سال ۱۸۶۵، انجمن سلطنتی جغرافیا نام رسمی این کوه را پس از پیشنهاد آندرو واگ، رئیس وقت ممیزی بریتانیا در هند برگزید. واگ این نام را به یادبود سر جرج اورست انتخاب کرد. هرچند تلفظ امروزی نام این کوه (اورست) متفاوت با تلفظ نام سر جرج اورست (ایورست) می‌باشد.
در اواخر قرن نوزدهم بیشتر نقشه‌کشان به اشتباه دچار این باور بودند که نام محلی این کوه «گاریسانکار» می‌باشد. این اشتباه نتیجهٔ سردرگمی در ناحیهٔ دیدی بود که اورست و گاری‌سانکار را در یک راستا قرار می‌داد. بعدها این اشتباه از زاویهٔ دید کاتماندو اصلاح گشت.
در اوایل دههٔ ۱۹۶۰، دولت نپال نام رسمی ساگارماتا را بر کوه اورست نهاد. این نام پیشتر به کار نرفته بود، در حالی که ساکنان محلی عموماً آن را با نام چومولونگما می‌شناختند. دولت نپال برنامه‌ای برای یافتن نامی نپالی برای کوه معین کرد. چرا که نام شارپا/تبتی چومولونگما به علت مغایرت با طرح نپالیزه کردن این کشور قابل قبول نبود.
در سال ۲۰۰۲، روزنامه پیپلز دیلی مقاله‌ای منتشر کرد که در آن با ادامه استفاده نام انگلیسی این کوه در غرب مخالفت کرده بود. این مقاله متذکر شده بود نام چینی این کوه که از ۲۸۰ سال پیش در نقشه‌های چینی آورده شده بود نسبت به نام انگلیسی آن ارجحیت دارد.
اندازه‌گیری
در سال ۱۸۵۶ اندرو واگ ارتفاع قلهٔ اورست (بعدها با نام قله ۱۵) را ۸٬۸۴۰ متر گزارش کرد که این مقدار پس از چند سال محاسبه بر روی مشاهدات جمع‌آوری شده توسط طرح نقشه‌برداری مثلثاتی، گزارش شد.
اخیراً ارتفاع این کوه، ۸٬۸۴۸ متر شناخته شد، با این حال مقداری اختلاف در اندازه‌گیری همواره وجود دارد. در نهم اکتبر ۲۰۰۵، پس از چند ماه اندازه‌گیری و محاسبه، سازمان ملی نقشه‌برداری جمهوری خلق چین، رسماً ارتفاع این کوه را ۸٬۸۴۴٫۴۳ متر ± ۰٫۲۱ متر گزارش کرد. این سازمان مدعی است که این مقدار، دقیق‌ترین و جامع‌ترین مقداری بوده که در طول تاریخ برای این کوه گزارش شده. این ارتفاع بر اساس بلندترین نقطهٔ صخره و بدون محاسبهٔ ارتفاع برف و یخی است که روی آن را پوشانده. همچنین تیم چینی توده‌ای از یخ و برف به عمق سه متر اندازه‌گیری کردند که با اضافه کردن آن به ارتفاع اندازه‌گیری شده، همان مقدار محاسبه شده قبلی یعنی ۸٬۸۴۸ متر به دست می‌آمد. تغییر ضخامت این توده در طول زمان، باعث این می‌شود که هیچ‌گاه نتوان ارتفاعی قطعی برای آن تعیین نمود.
ارتفاع ۸٬۸۴۸ متر برای اولین بار توسط یک پروژهٔ نقشه‌کشی هندی در سال ۱۹۵۵ در فاصله‌ای نزدیک‌تر به کوه و با استفاده از تئودولیتها تهیه و تعیین گشت. سپس این مقدار متعاقباً توسط اندازه‌گیری یک تیم چینی در سال ۱۹۷۵ تأیید شد. در هر دو پروژه، ارتفاع کلاهک برفی نیز علاوه بر بلندترین نقطهٔ صخره‌ای اندازه‌گیری شده بود. در مه ۱۹۹۹، هیئتی اعزامی به رهبری بردفورد واشبورن، یک واحد جی پی اس را بر روی سطح بستر صخره‌ای قرار دادند که این محاسبه ارتفاع ۸٬۸۵۰ متر به علاوهٔ ۱ متر سطح کلاهک برفی نشان داد. با این حال هیچ‌یک از این مقادیر توسط دولت نپال به رسمیت شناخته نشده و این مورد بارها در جایگاه‌های مختلف ذکر شده‌ است.
نقشه‌ای حاوی جزئیات زیاد (با مقیاس ۱:۵۰٬۰۰۰) از منطقهٔ خومبو و بخش جنوبی کوه اورست توسط اروین اشنایدر، عضو تیم اعزامی جهانی صعود هیمالیا در سال ۱۹۵۵ تهیه شد. همچنین برجسته‌نگاری پرجزییات‌تری از منطقهٔ اورست توسط بردفورد واشبورن در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ با استفاده از شیوهٔ عکاسی هوایی گسترش‌یافته تهیه شد.
چنین تصور می‌شود که حرکات صفحه‌های پوستهٔ زمین سبب افزایش طول قله و جابه‌جایی آن به سمت شمالشرق می‌شود. گزارش‌های حاصل از دو محاسبه نشان می‌دهد که آهنگ تغییرات به صورت ۴ میلیمتر افزایش ارتفاع و ۳–۶ میلیمتر حرکت به سمت شمالشرق در سال است، اما دیگر محاسبات حاکی از آن است که جابه‌جایی بیشتر از این مقدار (۲۷ میلیمتر) بوده و حتی کاهش ارتفاع نیز پیشنهاد شده‌است.
بنا به گزارش سی ان ان در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۲۰، پس از بررسی گروهی از متخصصان تبتی و نپالی، مجدداً عدد دقیق ۸۸۴۸٫۸۶ متر مورد توافق دولت نپال و چین قرار گرفت.
مقایسه‌ها
اورست کوهی است که قلهٔ آن بیشترین ارتفاع از سطح آب‌های آزاد را داراست. با این حال کوه‌هایی دیگری نیز وجود دارند که مدعی لقب «بلندترین قله‌های زمین» هستند. کوه مائونا کیا در هاوایی، کوهی است که اگر ارتفاع آن از پایهٔ آن اندازه‌گیری شود، بلندترین قلهٔ زمین خواهد بود؛ ارتفاع آن از پایه به ۱۰٬۲۰۰ متر می‌رسد، با وجودی که تنها ۴٬۲۰۵ متر از آن بالاتر از سطح دریا می‌باشد.
همچنین به دلیل شکل خاص کره زمین، شعاع کره زمین در استوا بیشترین مقدار است. آتشفشان چیمبورازو در اکوادور، آمریکای جنوبی فقط یک درجه با استوا فاصله دارد در حالیکه این مقدار برای اورست (بلندترین قله جهان) ۲۸ درجه‌است. فاصله قله چیمبورازو از مرکز زمین ۶٬۳۸۴٫۴ کیلومتر است و این فاصله برای اورست ۶٬۳۸۲٫۳ کیلومتر است که دقیقاً ۲٬۱۶۸ متر از اورست بیشتر است. فشار اتمسفریک در قله کوه اورست و ارتفاع 8848 m برابر است با 34 kPa و نقطه جوش آب نیز 71 °C است.
مسیرهای صعود
بیشتر اعزام‌ها قبل و در طول ماه مه و قبل از فصل تابستان و بادهای موسمی انجام می‌گیرد. هنگامی که فصل بادهای موسمی رفته‌رفته فرا رسد، تغییرات به وجود آمده، از سرعت تندباد که به سمت شمال می‌وزد می‌کاهد. صعودهایی که بعضاً در فصول بعد از بادهای موسمی و در سپتامبر و اکتبر، هنگامی که تندبادها مجدداً به سمت شمال شروع به وزش می‌کنند، سخت‌تر خواهند بود. چرا که برف‌های باقی‌مانده از ابرها و بادهای موسمی و همچنین توده‌های هوایی با پایداری کمتر، آخرین توان خود را در این ناحیه تخلیه می‌کنند.
مسیر جنوبی
صعود از طریق مسیر جنوبی با عزیمتی به پایگاه اصلی در ارتفاع ۵٬۳۶۴ متری آغاز گشت.
اولین صعود موفق توسط تنزینگ و هیلاری، ۱۹۵۳
نخستین صعود به قله کوه اورست توسط تنزینگ نورگای و ادموند هیلاری تحت سفر اکتشافی بریتانیا در ۱۹۵۳ انجام شد. تنزینگ نورگای تمام راه را با ادموند هیلاری، زنبوردار اهل نیوزلند، همراهی کرد. این دو در طول سه دهه با وجود چندین تلاش ناموفق برای صعود قله باز به تلاش خود ادامه دادند. تنزینگ در طول دو دهه یکی از افرادی بود که در شش تلاش برای صعود به قله شرکت داشت، از جمله صعود سال ۱۹۵۲ که تا نزدیکی قله هم رسیده بودند.
اولین صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن
در ۸ مه ۱۹۷۸، رینولد مسنر (ایتالیا) و پیتر هابلر (اتریش) اولین صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن از طریق مسیر جنوبی رقم زدند. در ۲۰ اوت ۱۹۸۰، تیم اتریشی هابلر برای اولین بار در تاریخ قلهٔ اورست را بدون استفاده از کپسول اکسیژن و هرگونه پشتیبانی از مسیر سخت‌تر شمالی فتح نمودند.آنها سه روز متوالی پس از شروع حرکتشان از کمپ خود در ارتفاع ۶٬۵۰۰ متری زمان برای رسیدن به قله وقت صرف کردند.
فرود بالگرد
در ۴ مه ۲۰۰۵، خلبان فرانسوی، دیدیر دلساله، یک فروند بالگرد یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی بی۳ را بر فراز قلهٔ اورست فرود آورد و پس از حدود ۴ دقیقه مجدداً پرواز کرد. بر همین اساس، دلساله رکورد فرود و پرواز در بلندترین ارتفاع را نصیب خود کرد.
درآمدها
کوه‌نوردان منبع کسب درآمد توریستی قابل توجهی برای کشور نپال هستند. دولت این کشور برای صدور جواز صعود، تمامی کوه‌نوردان را ملزم به پرداخت مبلغ گزافی می‌کند که برای هر نفر، درسال ۲۰۲۰ میلادی حدود ۵۰۰ میلیون تومان است.
ابوبکر کرگبو
ابوبکر کرگبو (Abu-Bakarr Kargbo؛ زادهٔ December 21, 1992) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، و جوانان آلمان، و جوانان آلمان، و جوانان آلمان، و جوانان آلمان، و سیرالئون بازی کرده‌است.
دهوک
دُهوک (دَهوک هم تلفظ می‌شود) (به کردی: دهۆک، به زبان آرامی: ܢܘܗܕܪܐ، تلفظ: نوهادرا) شهری است کردنشین در شمال عراق با جمعیتی حدود ۲۸۴٬۰۰۰ نفر. این شهر مرکز استان دهوک عراق است. مردم این شهر به گویش کرمانجی از زبان کردی تکلم می‌کنند. این شهر با کوهستان‌های مرتفع احاطه شده‌است.
در باب وجه نامگذاری شهر، روایات گوناگونی وجود دارد، اما از مشهورترینِ آنها این است که واژهٔ «دهوک» به‌معنای «روستای کوچک» است. نام آسوریِ شهر بیت نوهادرا است. در این شهر، اقلیتِ آسوری نیز سکونت دارند. این شهر در قدیم از مراکز تجاری آشوریان بود و در قلمرو آشور قرار داشت. بعدها به‌تدریج مردم ایرانی‌تبار به سکونت در این منطقه پرداختند و ترکیب جمعیتیِ آن از سامی به ایرانی تغییر یافت.
بیشتر ساکنان دهوک کردهای اهل سنت هستند و تعداد کمی مسیحی و ایزدی هستند. مردم آن از پیروان دین اسلام، مسیحیت و یزیدی تشکیل شده‌است.
منطقه دهوک تحت نفوذ حزب دموکرات کردستان عراق (ک.د. پ) است. این حزب، حزب مسعود بارزانی است.
دولت عراق، بازمانده نیروگاه هسته‌ای این کشور در پیرامون دهوک را که در سال ۱۹۸۱ توسط اسرائیل بمباران شده بود به صورت پنهانی و طی یک عملیات طولانی به یک شرکت کانادایی فروخت.
در اوایل ماه آوریل ۱۹۹۱ در پی حملات نیروهای عراقی به منطقه، تقریباً تمامی جمعیت شهر دهوک از این شهر گریخت. پس از ایجاد منطقه پروازممنوع از سوی نیروهای آمریکایی در شمال عراق، به این خاطر که دهوک در این منطقه قرار نمی‌گرفت بازگشت پناهندگان با کندی صورت گرفت. پ
منابع
*ویکی‌پدیای انگلیسی. http://www.fallingrain.com/world/IZ/08/Duhok.html
ان لوشان
اِن لوشان (安祿山؛ زادهٔ حدود ۷۰۳ میلادی – درگذشت ۲۹ ژانویهٔ ۷۵۷ میلادی ) یک فرمانده در دودمان تانگ بود که بیشتر به دلیل نقشش در شورش ان لوشان شناخته می‌شود.
اِن لوشان در اصل اهل سغد و از گوک‌ترک‌ها بود،   یا دست کم توسط آنها بزرگ شده بود. ان لوشان با دفاع از دودمان تانگ در برابر ختای و دیگر تهدیدها در شمال، توانست از نظر نظامی قدرت یابد پس از آن به چانگ‌آن، پایتخت حکومت فرا خوانده شد و چندین بار توانست از سوی صدراعظم، لی لینفو و پادشاه شوان زونگ اول ترفیع بگیرد و مورد لطف واقع شود. این مطلب باعث شد تا او هر چه بیشتر از نظر نظامی در شمال شرق چین قدرت بگیرد. پس از مرگ لی لینفو، رقابت‌هایی که میان ان لوشان با فرمانده گشو هان و صدراعظم یانگ گوئوژونگ بود باعث ایجاد تنش در حکومت شد.
در ۷۵۵ میلادی ان لوشان پس از ۸ یا ۹ سال آماده‌سازی خود، شورش ان لوشان را آغاز کرد و تلاش کرد که خود را شاه بنامد و دودمان یان را تأسیس کند.
در ۷۵۷، ان لوشان به دلیل بدگمانی بیمارگونه ای که نسبت به اطرافیان خود پیدا کرده بود، روابطش با همه تیره شد و توسط پسر خودش ان چینگشو کشته شد.
کودکی
مادر ان لوشان از گوک‌ترک‌ها از قبیلهٔ اشید بود و پیشهٔ او جادوگری بود. اسم اصلی ان لوشان احتمالاً الوشان یا گالوشان بوده که در زبان ترکی باستان به معنی «جنگ» است. پدر او در جوانی از دنیا رفت و مادرش با یک جنگاور ترک به نام ان یان-یان (安延偃) ازدواج کرد. از این رو او نام خانوادگی ان را به خود گرفت. در آغاز پادشاهی شوان زونگ اول (۷۱۳ تا ۷۴۱) روابط میان قبیلهٔ گوک‌ترک‌ها به هم ریخت و ان لوشان با ان یان-یان و برادرزاده‌اش ان شیشون به تانگ فرار کرد. بعدها او در یینگ، چاویانگ امروزی ساکن شد.
جوانی
ان لوشان شش زبان غیر چینی را بلد بود و در دوره ای در ارتش به عنوان مترجم در بخش بازار خدمت کرد. با استعدادی که او نشان داد دولت توانست با تجارت با خارجی‌ها اسب‌های زیادی در ازای فروش ابریشم دریافت کند.
شورش
در ۷۵۳ پس از مرگ لی لینفو فردی به نام یانگ گوئوژونگ جانشین او شد. یانگ، پی‌درپی ان لوشان را به خیانت متهم می‌کرد و به امپراتور شوان زونگ گفت که ان لوشان در حال پی ریزی یک شورش است او پیش‌بینی کرد که اگر او فراخوانده شود اطاعت نخواهد کرد و این نشانهٔ خیانت او است، امپراتور شوان زونگ این نظریهٔ یانگ را آزمود ولی ان لوشان بی درنگ خود را به شاه رساند و ادعا کرد که یانگ او را به دروغ متهم می‌کند و کاری کرد که از این پس نظرهای یانگ پذیرفته نشود؛ حتی امپراتور پیشنهاد صدراعظمی به ان لوشان داد.
ان لوشان از ۱۶ دسامبر ۷۵۵ شورش کرد و تا ۱۷ فوریهٔ ۷۶۳ مناطق زیر پوشش خود را گسترش داد و باعث مرگ ۱۳ تا ۳۶ میلیون انسان شد. درنتیجه یکی از مرگ آورترین شورش‌های تاریخ را انجام داد.
در انتظار گودو
در انتظار گودو یا چشم به راه گودو نمایشنامه‌ای از ساموئل بکت است که از آثار کلاسیک سده بیستم میلادی شناخته می‌شود.
خلاصه داستان
غروب، در کنار راهی در خارج شهر با درخت بدون برگ. دو انسان به ظاهر ولگرد و فقیر به نام‌های استراگون (گوگو) و ولادیمیر (دی‌دی) با کسی به نام گودو که نمی‌دانند کیست، قرار ملاقات دارند، و چشم‌به‌راه نشسته‌اند. انتظار آن‌ها امیدی برای زیستن است.
استراگون شب گذشته را در گودالی گذرانده و افراد ناشناسی او را کتک زده‌اند. صحبت دربارهٔ کتک خوردن، آن‌ها را به یاد خشونت مردم می‌اندازد و تأسف می‌خورند که چرا در سال ۱۹۰۰، آن‌گاه که هنوز زیبا بودند و آب و رنگی داشتند خودشان را از بالای برج ایفل به زیر نینداخته‌اند. گوگو از کفش‌های تنگش که پاهای او را به درد می‌آورند و دی‌دی از کلاهش که باعث خارش سرش می‌شود و همچنین بیماری مثانه، رنج می‌برد. آن‌ها نمی‌توانند بروند چون منتظر گودو هستند و محکوم‌اند که در این مکان بمانند، تا زمانی که گودو به قولش عمل کند. آن‌ها نه هیچ اطمینانی به این قول و قرار دارند و نه به اینکه محل ملاقات آن‌ها در این مکان و در زیر همین درخت باشد.
به راستی چه درخواستی از گودو خواهند داشت؟ از دعا و استغاثه و از توقعات بدون پاداش صحبت می‌کنند. بدون اینکه گودو هیچ تعهدی پذیرفته باشد؛ ولی امیدوارند به کمک او، شاید از همین امشب در رختخواب خشک و گرم و با شکمی سیر بخوابند. وقتی صدای فریادی که احتمالاً ورود گودو را باید اعلام کند، می‌شنوند به وحشت می‌افتند و به هم می‌چسبند. سپس دوباره چشم به راه می‌نشینند. گوگو گرسنه است و دی‌دی آخرین هویجش را که در جیب پنهان کرده، به او می‌دهد. بعد از این جز شلغم چیزی نخواهد بود.
ورود یک ارباب (پوزو) با برده‌اش (لاکی) زندگی آن‌ها را از یکنواختی درمی‌آورد. پوزو از اینکه به وسیله این دو ناشناس، شناخته نشده و او را به جای گودو، که او را هم نمی‌شناسد، گرفته‌اند و به خصوص از اینکه در روی زمین‌های او منتظر گودو هستند تعجب کرده‌است! لاکی ایستاده می‌ماند و از خستگی به خواب می‌رود. طناب گلویش را می‌فشارد، نفس‌نفس می‌زند و اعتراضی نمی‌کند.
فردای آن روز در همان ساعت و همان مکان، ولادیمیر تغییر منظره را به دوستش نشان می‌دهد: بر درخت چند برگ روئیده است، استراگون هیچ‌چیز به خاطرش نمی‌آید. نه درخت، نه پوزو، نه لاکی. فقط ضربه لگدی که دریافت کرده و استخوان مرغی را که به او داده بودند به یاد دارد.
استراگون به خواب می‌رود اما خوابش بیش از چند لحظه طول نمی‌کشد. ولادیمیر کلاه لاکی را روی صحنه می‌یابد، با آن بازی دست به دست کردن کلاه و به سر گذاشتن درمی‌آورند. بعد ادای پوزو و لاکی را درمی‌آورند. پوزو و لاکی وارد می‌شوند و روی زمین می‌افتند. یک لحظه استراگون، پوزو را به جای گودو می‌گیرد و اعلام می‌کند: «این گودو است.» و ولادیمیر می‌گوید: «به موقع رسید… بالاخره نجات یافتیم…» پوزو کمک می‌طلبد. دی‌دی و گوگو بر سر مقدار پولی که برای کمک باید بگیرند، بحث می‌کنند. در این لحظه احساس می‌کنند که به‌عنوان نمایندگان کل بشریت چشم به راه گودو هستند، و در انتظار، وقت را به هر صورتی که می‌توانند پر می‌کنند. پوزو نابیناست و مفهوم زمان را از دست داده و لاکی گنگ است.
بعد از خروج پوزو، استراگون می‌خوابد، همان پسربچه پرده اول وارد می‌شود. ولادیمیر سعی می‌کند دربارهٔ گودو اطلاعات بیشتری به دست آورد و می‌فهمد که گودو مردی است که ریش سفید دارد. پسربچه اعلام می‌کند که «گودو امشب نمی‌آید ولی حتماً فردا خواهد آمد.» گوگو پیشنهاد می‌کند که برای همیشه دست از انتظار بردارند یا خودکشی کنند. به درخت نزدیک می‌شوند، استراگون طناب نازکی که به جای کمربند به کمرش بسته‌است را درمی‌آورد. طناب به قدر کافی محکم نیست. دو مرد تصمیم می‌گیرند بروند اما تکان نمی‌خورند. شب فرامی‌رسد، ماه در انتهای صحنه بالا می‌آید.»
به فارسی
این نمایشنامه بارها به فارسی ترجمه شده. سالِ ۱۳۴۷ داوود رشیدی نخستین بار این نمایشنامه را با عنوانِ چشم به راه گودو در انجمن ایران و امریکا در تهران روی صحنه برد. نجف دریابندری نامدارترین مترجم فارسی این نمایشنامه است. از دیگر موارد می توان به ترجمهٔ علی اکبر علیزاد نیز اشاره کرد که توسط نشر بیدگل به چاپ رسیده است.
ولادیمیر دولگوف
ولادیمیر دولگوف (Владимир Генрихович Долгов؛ ۱۱ مهٔ ۱۹۶۰ – ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲) شناگر اهل اتحاد شوروی بود که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویلیام رابرت رابرتسون، بارونت اول
ویلیام رابرت رابرتسون، بارونت اول (Sir William Robertson, 1st Baronet; January 29, 1860 – 1860:01:29, February 12, 1933) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان، لژیون دونور (افسر بزرگ)، بارونت، نشان سلطنتی ویکتوریایی، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، و نشان حمام شده‌است.
دوبشیتسه (ناحیه چسکه بودیوویتسه)
دوبشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. دوبشیتسه ۴٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۵ نفر جمعیت دارد و ۴۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرواز ۴۷۲ ژاپن ایرلاینز
پرواز ۴۷۲ ژاپن ایرلاینز هواپیمایی بود که در ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۷ پس از برخاستن از بمبئی هند توسط گروه ارتش سرخ ژاپن و افرادی که ادعا می‌کردند به شاخه تحقیقات و تحلیل مرتبط هستند ربوده شد و مجبور به فرود در فرودگاه بین‌المللی شاه‌جلال در داکا بنگلادش شد.
واقعه
هواپیمای پرواز ۴۷۲ ژاپن ایرلاینز با ۱۵۶ مسافر و خدمه در مسیر پاریس به فرودگاه هانه‌دای ژاپن و با توقفی در بمبئی هند ربوده شد. اندکی پس از بلند شدن از بمبئی، پنج عضو ارتش سرخ ژاپن به همراه یک غیرژاپنی، همگی کاملاً مسلح به سلاح‌های خودکار و نارنجک به سردستگی اوسامو مارواُکا هواپیما را ربودند و مجبور به نشستن در فرودگاه بین‌المللی داکا، چسبیده به پایگاه نیروی هوایی بنگلادش کردند. در داکا هواپیماربایان مسافران و خدمهٔ پرواز را به گروگان گرفتند، ۱۱ افسر برج مراقبت نیروی هوایی بنگلادش را کشتند، و درخواست ۶ میلیون دلار آمریکا و آزادی ۱۱ عضو ارتش سرخ ژاپن کردند.
واقعه در زمان ریاست جمهوری ضیاء الرحمن در سال ۱۹۷۷ رخ داد و مستقیماً نیروی هوایی بنگلادش را که مراقبت پروازهای و حفاظت فرودگاه را بر عهده داشت درگیر کرد. nدر ۱ اکتبر نخست‌وزیر تاکئو فوکودا اعلام داشت که دولت ژاپن خواستهٔ هواپیماربایان را بر مبنای این اصل که «جان یک تک‌انسان ارزشی بیش از کل زمین دارد» اجابت می‌کند. پس از آن شش عضو زندانی ارتش سرخ ژاپن آزاد شدند.
یک پرواز چارتر ژاپن ایرلاینز پول و شش زندانی ارتش سرخ را به داکا برد و مبادله در ۲ اکتر صورت گرفت. هواپیماربایان ۱۸۸ مسافر و خدمه را آزاد کردند. در ۳ اکتبر به کویت و سپس به دمشق پرواز کردند و آنجا ۱۱ عضو دیگر را آزاد کردند. در آخر هواپیما به الجزایر رفت و باقی مسافران آزاد شدند و هواپیما توقیف شد.
پس از واقعه
این واقعه آشکار کنندهٔ تفاوت رویکرد اروپا و آمریکا نسبت به تروریست‌ها -عدم مذاکره- با رویکرد ژاپن -باج دادن در صورت نیاز- بود. چندین عضو ارتش سرخ ژاپن که در هواپیماربایی مشارکت داشتند هنوز دستگیر نشده‌اند و از وضعیت فعلی‌شان خبری در دست نیست.
شوری (زاهدان)
شوری یا چاه سلطان محمد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
لهستانی‌ها در شوروی
لهستانی‌ها در شوروی اشاره به دیاسپورای لهستانی دارد که پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در شوروی ساکن بودند. بعضی از این افراد هنوز در کشورهای پساشوروی به خصوص لیتوانی، بلاروس و اوکراین که به صورت تاریخی جزوی از مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بودند سکونت دارند. همچنین اقلیت‌هایی از لهستانی‌ها در قزاقستان و جمهوری آذربایجان حضور دارند.
۱۹۱۷–۱۹۲۰
پس از تجزیه لهستان در قرن ۱۹ میلادی جمعیت لهستانی‌ها در سه کشور امپراتوری روسیه، اتریش-مجارستان و پادشاهی پروس پراکنده گشتند. با وقوع انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ و آغاز جنگ داخلی روسیه بسیاری از لهستانی‌ها همکاری با نیروهای بلشویکی را خیانت به منافع ملی لهستان می‌دانستند. انقلاب روسیه بر روی آثار فیلسوف و نویسنده لهستانی استانیسواف ایگناتسی ویتکیویچ که در آن هنگام در سن پترزبورگ زندگی می‌کرد تأثیر بسیاری گذاشت و او در آثارش مضامین وحشتناک جنگ داخلی روسیه که خود شاهد آن بود را منعکس نمود. در میان لهستانی‌های قربانی انقلاب روسیه پدر آهنگساز معروف لهستانی ویتولد لوتوسوافسکی به نام ماریان لوتوسوافسکی و برادرش به نام جوزف قرار داشتند که به جرم ضدانقلاب بودن در سال ۱۹۱۸ در مسکو به قتل رسیدند.
در سوی دیگر نیز لهستانی‌تبارهای بسیاری در میان انقلابیون کمونیست وجود داشتند که از جمله آن‌ها می‌توان به این افراد اشاره نمود: کنستانتین روکوسوفسکی، ویاچسلاو منچسکی، یولیان مارخلسکی، استانیسواو کوشور، کارول سوویرسفسکی و فلیکس ژرژینسکی مؤسس چکا (نخستین پلیس مخفی شوروی). در درون ارتش سرخ واحدهایی از لهستانی‌ها وجود داشت و سازمانی به نام کمیته موقت انقلابی لهستان وجود داشت که هیچگاه نتوانست بر خاک لهستان کنترل داشته باشد.
۱۹۲۱–۱۹۳۸
با فروپاشی امپراتوری روسیه طی جنگ جهانی اول بار دیگر کشور لهستان تأسیس شد و پس از یک دوره درگیری با شوروی نهایتاً با صلح ریگا در سال ۱۹۲۱ مرزهای دو کشور نهایی شد اما همچنان جمعیت زیادی از لهستانی‌ها در شوروی باقی ماندند. در سال ۱۹۲۶ براساس آمارهای شوروی ۷۸۲٬۳۳۴ لهستانی در درون مرزهای شوروی زندگی می‌کردند که بیشترین تعداد آن‌ها در غرب اوکراین امروزی متمرکز بودند. جمعیت واقعی لهستانی‌ها اما به نظر بیشتر از این تعداد بود و تخمین‌های کلیسای کاتولیک از وجود یک میلیون لهستانی در شوروی خبر می‌داد.
سیاست شوروی در ابتدا مبتنی بر استفاده از زبان‌های محلی به عنوان ابزاری جهت از بین بردن هویت ملی به نفع «آموزش کمونیستی توده‌ها» بود. در مورد جمعیت لهستانی‌ها هم هدف شوروی‌سازی آن‌ها بود. با این حال خود شوروی‌ها نیز متوجه بودند از آنجایی که به صورت عمده لهستانی‌ها با ایدئولوژی کمونیستی مخالف هستند و آن را دشمن هویت لهستانی خود و مذهب کاتولیک می‌دیدند این کار بسیار دشوار است. پیگیری سیاست تبعیض مذهبی، غارت و ترور از جانب شوروی نیز باعث تقویت مقاومت در میان لهستانی‌ها می‌شد. در نتیجه مقامات شوروی شروع به زندانی کردن و حذف تمامی کسانی نمودند که آن‌ها را مانعی در برابر راه خویش می‌دیدند.
دو منطقه خودمختار لهستانی در بلاروس و اوکراین توسط شوروی‌ها ایجاد شد. یکی را به یاد فلیکس ژرژینسکی منطقه ژرژینسکیزنا و دیگری را به یاد یولیان مارخلسکی منطقه مارخلسکیزنا نام‌گذاری نمودند. پس از شکست سیاست شوروی‌سازی اقلیت لهستانی مقامات شوروی تصمیم گرفتند تا برای دور کردن خشم ملی‌گرایی اوکراینی از دولت شوروی، لهستانی‌ها را به عنوان دشمن ملت معرفی کنند. پس از سال ۱۹۲۸ میلادی سیاست‌های شوروی به ریشه‌کن کردن هویت ملی لهستانی‌ها تبدیل شد. مراکز ویژه‌ای تأسیس شد که در آن نفرت از دولت لهستان به جوانان آموزش داده می‌شد و هرگونه تماس با اقوام ساکن در لهستان خطرناک بود و می‌توانست منجر به زندان شود. روزنامه‌هایی که به زبان لهستانی چاپ می‌شد عملاً به تبلیغ احساسات ضد لهستانی اختصاص داشت. در پی حمله به اقلیت لهستانی در بازه ۱۸ فوریه تا ۱۹ مارس ۱۹۳۰ میلادی بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر لهستانی توسط مقامات شوروی اخراج شدند.
با آغاز اشتراکی‌سازی در اتحاد جماهیر شوروی در زمان ژوزف استالین دو منطقه خودمختار لهستانی از میان رفتند و بسیاری از جمعیت آن طی سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ به قزاقستان تبعید شدند. بسیاری از این تبعیدیان دچار قحطی و گرسنگی شدند زیرا آن‌ها را به نواحی خالی از جمعیت که آمادگی پذیرش مهاجران را نداشتند و فاقد امکانات و زیرساخت‌های اولیه بودند می‌فرستادند. کمیساریای خلق در امور داخلی به شدت این جمعیت را زیر نظر داشت و هرگونه نارضایتی را با خشونت تمام سرکوب می‌نمود. تخمین زده می‌شود ۲۱٬۰۰۰ لهستانی طی هولودومور جان خود را از دست دادند.
در سال ۱۹۳۶ لهستانی‌های ساکن در اوکراین و بلاروس که نزدیک به مرز کشور لهستان سکونت داشتند به صورت اجباری جابه‌جا شدند که اولین مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شود. طی پاکسازی بزرگ در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۷ ده‌ها هزار لهستانی قربانی شدند (بنگرید به عملیات لهستانی ان‌کاوه‌د). حزب کمونیست لهستان هم یکی از قربانیان این پاکسازی بزرگ بود و در سال ۱۹۳۸ منحل شد. همچنین روحانیون کلیسای کاتولیک لهستانی که مخالف بی‌دین‌سازی اجباری بودند هم طی این دوران دچار تلفات بسیاری شدند.
لهستانی‌های مانند ایگور نیوارلی و تادئوش بوروفسکی در این دوران از شوروی به لهستان گریختند.
۱۹۳۹–۱۹۴۷
پس از تهاجم شوروی به لهستان در سال ۱۹۳۹ میلادی قسمت‌های زیادی از نواحی شرقی لهستان توسط شوروی اشغال شد (در لهستانی به آن کرسی می‌گفتند). جمعیت لهستانی این نواحی به بیش از ۱۳ میلیون نفر می‌رسید که تعداد زیادی از آن‌ها قربانی انتقال اجباری به قزاقستان، سیبری و دیگر نواحی دورافتاده شوروی شدند.
در مورد تعداد لهستانی‌هایی که توسط شوروی به اسارت گرفته شدند آمارهای گوناگونی وجود دارد که از سیصد هزار نفر تا دو میلیون نفر را شامل می‌شود. در سال ۲۰۰۴ رئیس آرشیو سرویس امنیت فدرال روسیه آماری از لهستانی‌هایی تبعید شده در دوران اشغال شوروی را اعلام نمود که براساس آن در سال ۱۹۴۰ میلادی ۲۹۷٬۲۸۰ و در سال ۱۹۴۱ هم ۴۰٬۰۰۰ لهستانی تبعید شدند. این آمار شامل اسرا، گروه‌های کوچک تبعیدی، افرادی که هنگام عبور از مرز دستگیر شدند، لهستانی‌هایی که داوطلبانه به شوروی مهاجرت کردند و لهستانی‌هایی برای خدمت اجباری به ارتش سرخ سپرده شدند نمی‌شود.
طی سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ شوروی در دو مورد به صورت مستقیم اقدام به کشتار دسته‌جمعی لهستانی‌ها کرد:
در اوت ۱۹۴۱ و با آغاز تهاجم آلمان علیه شوروی روابط شوروی و لهستان بار دیگر دچار تغییر شد. براساس نامه بریا به استالین که در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۳ نگارش شده‌است به ۳۸۹٬۰۴۱ شهروند لهستانی که در شوروی اسیر بودند اجازه داده شد تا به ارتش در تبعید لهستان بپیوندند. از این تعداد ۱۱۹٬۸۵۵ تحت عنوان ارتش آندرس از طریق ایران به متفقین پیوستند. ۳۶٬۱۵۰ نفر هم به ارتش لهستانی که زیر نظر ارتش سرخ تشکیل شده بود پیوسته و در جبهه شرقی حضور داشتند.
پس از پایان جنگ جهانی دوم لهستانی‌های ساکن نواحی شرقی از این منطقه اخراج شدند اما نهایتاً ۱٫۳ میلیون نفر لهستانی در خاک شوروی باقی ماندند.
۱۹۴۷–۱۹۹۱
براساس داده‌های موجود اقلیت لهستانی یکی از معدود جمعیت‌هایی است که تعداد آن در طول زمان در شوروی کاهش یافت که یکی از دلایل آن می‌تواند برنامه بازگرداندن لهستانی‌ها به میهن طی سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ باشد.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ کشورهای دارای اقلیت قابل توجه لهستانی به ترتیب زیر می‌باشند:
جمعیت‌شناسی
جمعیت لهستانی‌ها در شوروی در سال ۱۹۵۹ به اوج رسید و تا سال ۱۹۷۰ حدود ۲۰ درصد کاهش پیدا کرد. این سیر کاهشی تا سال ۱۹۸۹ با شیب کمتری ادامه داشت.
چوخاتاوری
چوخاتاوری (به لاتین: Chokhatauri) یک شهرک در گرجستان است که در استان گوریا واقع شده‌است. چوخاتاوری ۱٬۸۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کنتو موموتا
کنتو موموتا (Kento Momota؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز اهل ژاپن است.
احمد انگین
احمد انگین (Ahmet Engin؛ زادهٔ August 9, 1996) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دویسبورگ اشاره کرد.
چاه جمشید
چاه جمشید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
آنچه در تاریکی انجام می‌دهیم
آنچه در تاریکی انجام می‌دهیم (به انگلیسی: What We Do in the Shadows) فیلمی کمدی ترسناک به کارگردانی و نویسندگی تایکا وایتیتی و جامین کلمنت، محصول سال ۲۰۱۴ نیوزیلند می‌باشد. این فیلم برای اوّلین بار در ژانویهٔ ۲۰۱۴، در جشنواره فیلم ساندنس بر روی پرده رفت.
داستان فیلم در مورد گروهی مستندساز است که به دنبال تهیه فیلمی از خون‌آشامها می‌باشند که در ولینگتون زندگی می‌کنند.
بر پایه این فیلم، یک مجموعه تلویزیونی به همین نام (۲۰۱۹-اکنون) توسط شبکه تلویزیونی اف‌ایکس ساخته شده و در حال پخش است.
تامس مالوری
تامس مالوری (Thomas Malory؛ ۱۴۱۵ – ۱۴ مارس ۱۴۷۱) سیاست‌مدار و نویسنده اهل پادشاهی انگلستان بود.
مریضا کوچ
مریضا کوچ (زاده ۱۴ مارس ۱۹۴۴) خواننده یونانی است.
او نماینده یونان در یوروویژن ۱۹۷۶ بود.
درو هیوستون
درو هوستون نام کارآفرین اینترنتی آمریکایی است که بنیان‌گذار و مدیر عامل شرکت دراپ‌باکس سرویس میزبانی فایل مبتنی بر رایانش ابری می‌باشد. دراپ‌باکس در سال ۲۰۰۷ توسط وی و آرش فردوسی بنا نهاده شد. طبق گزارش فوربس، دارایی خالص او حدود ۲/۲ میلیارد دلار است.
معمای انیشتین
معمای انیشتین یا معمای گورخر(به انگلیسی: Zebra puzzle) یه معمای منطقی شناخته شده است. نسخه های متعددی از این معما از جمله نسخه ی منتشر شده توسط مجله ی لایف اینترنشنال، که در تاریخ ۱۷ دسامبر ۱۹۶۲ منتشر شد، وجود دارد.
گفته می شود که این معما توسط آلبرت اینشتین در کودکی طرح شده است. البته هیچ منبع موثقی در این مورد وجود ندارد.
شرح معما
معمای زیر، نسخه‌ی مجله‌ی لایف اینترنشنال است:
خولو
خولو (به لاتین: Khulo) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در آجارستان واقع شده‌است. خولو ۱٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد.
معمای انیشتین
منابع
ویکیپدیای انگلیسی
مانی این د بنک (۲۰۲۱)
مانی این د بنک یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای دو برند راو و اسمک داون خود تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۱ در شهر فورت ورث ایالت تگزاس و در دکیز ارینا برگزار شد. این، دوازدهمین دوره از مانی این د بنک از زمان آغاز این پی پر ویو در سال ۲۰۱۰ بود.
هفت مسابقه برگزار شد که یک از آنها در پری-شو بود. در مسابقه اصلی رومن رینز در مقابل ادج به پیروزی رسید تا از کمربند یونیورسال خود دفاع کند. بیگ ای چمدان مانی این د بنک مردان و نیکی ای.اس.ایچ هم چمدان مانی این د بنک را از آن خود کرد. شارلوت فلر هم توانست با شکست دادن ریا ریپلی قهرمان جدید کمربند زنان راو شود. از دیگر اتفاقات مهم این شب بازگشت جان سینا به دبلیو دبلیو ای پس از رسلمانیا ۳۶ در آوریل ۲۰۲۰ بود.
زمینه‌سازی
مانی این د بنک شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.
چاه مالداری عبدالله
چاه مالداری عبدالله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مانی این د بنک (۲۰۲۱)
زمینه‌سازی
مسابقات تعیین کردن اعضای مسابقه نردبان مانی این د بنک مردان در شوی راو ۲۱ ژوئن برگزار شد. ریکوشی، جان ماریسون و ریدل به ترتیب با پیروزی بر رقبا ای جی استایلز، رندی اورتون و درو مکینتایر برای این مسابقه انتخاب شدند. نماینده پایانی راو در یک مسابقه سه گانه در هفته بعد مشخص شد که در ابتدا قرار بود بین استایلز، اورتن و مک اینتایر باشد. با این حال، اورتن به دلایل نامعلوم قادر به رقابت نبود. یک مسابقه بتل رویال برای پر کردن جایگاه اورتن در مسابقه سه گانه برگزار شد. ریدل، شریک اورتن در تیم RKBro ، مقامات دبلیودبلیوئی آدام پیرس و سونیا دویل را متقاعد کرد که به او اجازه دهند در مسابقه بتل رویال شرکت کند که در صورت پیروزی، او نماینده اورتن در مسابقه سه گانه خواهد بود. ریدل در مسابقه بتل رویال پیروز شد، اما مک اینتایر در مسابقه سه گانه پیروز شد تا جایگاه آخرین نماینده راو را در مسابقه نردبان مانی این د بنک بدست آورد. اولین جایگاه اسمک داون توسط بیگ ای پر شد، که با شکست دادن قهرمان بین قاره ای آپولو کروز در قسمت ۲۵ ژوئن اسمک داون، صلاحیت خود را اعلام کرد. مکان دوم اسمک داون توسط کوین اونز پر شد که در قسمت ۲ ژوئیه در یک مسابقه آخرین فرد بازمانده سمی زین را شکست داد.
مسابقات مقدماتی مسابقه نردبان بانوان پول در بانک نیز در قسمت ۲۱ ژوئن راو آغاز شد. قرار بود دو مسابقه تگ تیم برای تعیین چهار شرکت کننده از راو انجام شود. آسکا و نائومی با غلبه بر تیم اوا ماری و داودروپ (پیپر نیوان سابق در ان اکس تی انگلستان) و بعداً الکسا بلیس و نیکی کراس با شکست دادن تیم نایا جکس و شینا بیزلر به صلاحیت رسیدند. در قسمت ۲۵ ژوئن اسمک داون ، سونیا دویل ، مقام دبلیو دبلیو ای، برنده یک بار چمدان مانی این د بنک یعنی کارملا را به عنوان اولین نماینده از چهار شرکت کننده اسمک داون معرفی کرد. لیو مورگان، که با کارملا دشمنی می کرد، به دلیل اینکه کارملا در یک مسابقه مقدماتی برای بدست آوردن جایگاه خود شرکت نکرد ، مسئله را مطرح کرد. سپس دویل مورگان را با کارملا روبرو کرد تا ثابت کند لیاقت حضور در این مسابقه را دارد و مورگان پس از آن کارملا را شکست داد. در اسمکدان ۲ ژوئیه ؛ دویل از زلینا وگا، که پس از آزادی در نوامبر سال ۲۰۲۰ به دبلیو دبلیو ای بازگشت ، به عنوان دومین شرکت کننده اسمکدان در مسابقه نام برد.
هنری سیمور راولینسون، اولین بارون راولینسون
هنری سیمور راولینسون، اولین بارون راولینسون (Henry Rawlinson, 1st Baron Rawlinson; February 20, 1864 – 1864:02:20, March 28, 1925) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لئوپولد، لژیون دونور (افسر بزرگ)، نشان سلطنتی ویکتوریایی، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، و نشان حمام شده‌است.
مانی این د بنک (۲۰۲۱)
زمینه‌سازی
در قسمت ۲۱ ژوئن در راو ، در حالی که شب گذشته قهرمان دبلیودبلیوئی، بابی لشلی و مدیرش ام وی پی برنده شدن لشلی مقابل درو مک اینتایر در هل این ا سل را جشن می گرفتند ، با نیو دی قطع شدند (کوفی کینگستون و زیویر وودز). کینگستون به لشلی یادآوری کرد که او در یک مسابقه بدون عنوان در قسمت ۱۷ مه راو او را شکست داده است و همچنین پس از از دست دادن قهرمانی در بیستمین سالگرد اسمک داون در اکتبر ۲۰۱۹ ، او هرگز مسابقه برگشت را برای این عنوان دریافت نکرده است. سپس کینگستون لشلی را برای عنوان قهرمانی به چالش کشید؛ لشلی پذیرفت و مسابقه برای مانی این د بنک برنامه ریزی شد.
ویت ماسترسون
ویت ماسترسون، نام مستعار یک شخصیت برای همکاری‌های مشترک دو نویسنده آمریکایی با نام‌های رابرت آلیسون «باب» وید (۸ ژوئن ۱۹۲۰–۳۰ سپتامبر ۲۰۱۲) و H. بیل میلر (۱۱ مه ۱۹۲۰–۲۱ اوت ۱۹۶۱) بود که مدت زمان بسیار زیادی با هم همکاری داشتند. این دو نویسنده همچنین با چندین اسم مستعار دیگر از جمله وید میلر و ویل دیمر به خلق آثار مختلفی دست زدند. این دو نویسنده با همکاری یک دیگر توانستند بیش از ۳۰ رمان بنویسند که بسیاری از آن‌ها، زمینهٔ ساخت فیلم‌های مختلفی قرار گرفت.
مانی این د بنک (۲۰۲۱)
زمینه‌سازی
پس از حمله ریپلی به فلیر با پوشش بالای جدول اعلامیه ، شارلوت فلیر در هل این ا سل قهرمان زنان راو، ریا ریپلی را با رد صلاحیت شکست داد. با این حال ، از آنجا که عناوین از طریق رد صلاحیت تغییر دست نمی دهند، مگر اینکه شرط شود، فلیر این عنوان را به دست نیاورد. شب بعد در راو ، فلیر ادعا کرد که او به ریپلی "افتخار" می کند و به ریپلی گفت که او هرگز او را به عنوان "یک قهرمان استراتژیک" ندیده است. سونیا دویل ، مقام دبلیو دبلیو دبلیو ای ، سپس یک مسابقه برگشت بین این دو را برای کسب عنوان در مانی این د بنک در نظر گرفت.
چاه مالداری عبدالله
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ویت ماسترسون
شناخته شده‌ترین اثری که بر پایهٔ آثار مکتوب این نویسندگان به تصویر کشیده شده‌است، برداشتی از رمان Badge of Evil است که در فیلم نشانی از شر اثر اورسون ولز مقابل دوربین رفته‌است.
وید و میلر در در ۱۲ سالگی در کلاس‌های ویولن با یکدیگر ملاقات کردند و این ملاقات زمینهٔ آشنایی و همکاری آنان با یکدیگر در آینده شد.
وید در یکی از مصاحبه‌های مطبوعاتی خود می‌گوید: «همکاری وید و میلر تا حد زیادی موفقیت آمیز بود، چرا که بسیار زود آغاز شد و ما در سن ۱۲ سالگی با هم همکاری کردیم.» آنها در کالج در ایالت سن دیگو به ادامهٔ تحصل پرداخته و در نهایت، دانشگاه را، برای ثبت نام در نیروی هوایی ایالات متحده ترک کردند.