cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کوریولانوس
پردهٔ دوّم
افسران در کاپیتول از این می‌گویند که به بیشترین احتمال کوریولانوس کنسول خواهد شد، و این که او مردم را دوست نمی‌دارد و ایشان را بدین نمی‌فریبد که دوستشان می‌دارد. بزرگان از نشستِ رسیدگی به کار کوریولی و ولسی‌ها می‌رسند و کوریولانوس در میانشان. منینیوس رشته سخن را به دست می‌گیرد و سخن دلاوری کوریولانوس را به میان می‌آورد. نمایندگان مردم، بروتوس و سیسینیوس، خوش‌تر می‌دارند که کوریولانوس با مردم بهتر رفتار کند. منینیوس طرف کوریولانوس را می‌گیرد و از کومینیوسِ کنسول می‌خواهد که از جنگاوری وی سخن گوید. کوریولانوس نه تابِ آن دارد که با مردم بهتر رفتار گزیند، و نه برمی‌تابد که ستایش بشنود. پس بیرون می‌رود. کومینیوس کارهای کوریولانوس در جنگ‌های پیشین و این جنگ را می‌ستاید و بزرگان می‌شنوند. نیز می‌گوید که او غنایم را نپذیرفت. همه مگر نمایندگان مردم همداستانند که کوریولانوس شایستهٔ کنسولی است. او را بازمی‌خوانند و برمی‌گردد و می‌گویندش که به کنسولی برگزیده‌اندش. او کرنش می‌کند، ولی از این درخواست که به شیوهٔ مألوف میان مردمان رفته و زخم‌هایش را نموده و آرایشان را جلب کند تن می‌زند. نمایندگان مردم ناخشنود می‌شوند، ولی منینیوس گردن می‌گیرد که کوریولانوس رسم همیشگی را به جای آرد. بروتوس و سیسینیوس بدبینند و می‌روند تا مردم را از آنچه گذشت بیاگاهانند.
پردهٔ سوّم
بزرگان می‌رسند و کوریولانوس در میانشان است. لارتیوس می‌گوید که اوفیدیوس آهنگِ جنگ داشته، و به همین خاطر مذاکرات را کوتاه کرده‌اند. کوریولانوس آرزو می‌کند که کاش می‌شد به جنگ وی بروند. سیسینیوس و بروتوس سرمی‌رسند و کوریولانوس را از رفتن به نزد مردم بر حذر می‌دارند و وی را از خشم ایشان می‌آگاهانند. کوریولانوس خشم می‌گیرد و از سست‌عنصری مردم و از دسیسهٔ نمایندگان می‌نالد و می‌غرّد. سخن به درازا می‌کشد و میان کوریولانوس و نمایندگان مردم بگومگو می‌شود. کوریولانوس بیزاری خویش از مردم را آشکارا به زبان می‌آورد و گندمی را که پیش از جنگ به رایگان به ایشان داده شده بود حقّ ایشان نمی‌داند و ناسپاسشان می‌خواند. نمایندگان نیز می‌گویند که مردم پشتیبان کوریولانوس نیستند و او نمی‌تواند کنسول باشد. کوریولانوس زیر بار نمی‌رود و پذیرش گرایش مردم را شرط جوانمردی نمی‌داند و تا آنجا پیش می‌رود که پیشنهاد می‌کند نمایندگان را، که در هنگام شورش برگزیده شده بودند تا اوضاع آرام شود، اینک بر حسب خِرد و مصلحت برکنار کنند. نمایندگان این را خیانت می‌شمارند و رایشان بر این می‌گردد که کوریولانوس دستگیر شود. مردم می‌رسند و سیسینیوس ایشان را برمی‌انگیزد و بروتوس حکم اعدام کوریولانوس را می‌دهد و درگیری آغاز می‌شود. کوریولانوس شمشیر می‌کشد، ولی او را از معرکه به در می‌برند. منینیوس می‌ماند و با مردم و نمایندگان سخن می‌کند، از فداکاری‌های کوریولانوس در جنگ می‌گوید و می‌کوشد تا رایشان را برگرداند. ولی ایشان همچنان بر آنند که کوریولانوس را در خانه‌اش دستگیر و از فراز صخرهٔ کاپیتول فروافکنند. منینیوس گردن می‌گیرد که کوریولانوس را به پیشگاه مردم بیاورد تا به صورت قانونی پاسخشان را بدهد. نمایندگان می‌پذیرند که کوریولانوس را در بازار ببینند و با وی سخن کنند، ولی اگر نیامد همان را بکنند که می‌خواستند. منینیوس می‌رود تا کوریولانوس را به بازار نزد مردم ببرد.
کوریولانوس با چندی از بزرگان در خانه است و خشمگین است و از بیزاری از توده‌ها کوتاه نمی‌آید و بر تندخویی خویش پای می‌فشارد. ولی مادرش ناخشنود است. منینیوس با چند سناتور می‌رسد تا کوریولانوس را آرام کرده و به بازار ببرند تا با مردم به نرمی سخن کند و آشوب را بخواباند. ولومنیا کوریولانوس را اندرز می‌دهد که نخست باید قدرت خویش را استوار کند و سپس باورش را؛ و تا این کار کرده شود باید نقش بازی کند و نرم‌خویی پیشه کند، هرچند در دل مگر کینه نداشته باشد. و تنها به این شیوه است که شهر خودش را فتح می‌تواند کرد. منینیوس نیز بر این سخن آفرین می‌کند و از کوریولانوس می‌خواهد که خوی نرم نشان دهد. کومینیوس هم می‌رسد و هشدار می‌دهد که کوریولانوس یا باید بگریزد، یا یستیزد. و او نیز بر این باور است که اگر کوریولانوس بتواند گفتار نرم پیشه کند، می‌شود که نه بگریزد، نه بستیزد. کوریولانوس می‌پذیرد، ولومنیا سرانجام کار را به تاب و توان فروتنی پسر وامی‌گذارد و می‌رود و کوریولانوس با بزرگان می‌رود تا به نرمی سخن کند و چون برمی‌گردد، کنسول رم شده باشد.
بروتوس و سیسینیوس چشم به راه کوریولانوس نقشهٔ محاکمه را می‌کشند. کوریولانوس با منینیوس و کومینیوس و چندی از بزرگان می‌رسد و به بانگ بلند رم را می‌ستاید. منینیوس دلاوری او را در جنگ یاد می‌کند و تندخوییش را از جنگاوری می‌داند. سیسینیوس اتّهام خیانت و میل به تصاحب قدرت مطلقه را پیش می‌کشد. کوریولانوس خشمگین می‌شود و اختیار از کف می‌دهد و زبان به دشنام می‌گشاید. مردم فریاد می‌کنند و اعدام می‌خواهند. سیسینیوس همین را حکم می‌کند؛ ولی بروتوس خدمت کوریولانوس را یادآوری می‌کند و سرانجام رای بر تبعید می‌شود. کومینیوس که خود پیش از این کنسول بوده میانجی‌گری می‌کند، ولی سودی نمی‌دهد و کوریولانوس مردم و نمایندگان را دشنام می‌دهد و می‌رود. مردم از رفتنش شادمانی می‌کنند و به فرمان سیسینیوس او را در پی می‌افتند تا از شهر بیرون رود.
پردهٔ چهارم
کوریولانوس بدرود کنان همراهان را دلداری می‌دهد. ولومنیا مردم را دشنام می‌دهد و ویرجیلیا اشک می‌ریزد. کوریولانوس امید دارد که چون نباشد، مردم قدرش را بشناسند. کومینیوس می‌خواهد به پیشنهاد ولومنیا تا چندی با کوریولانوس همسفر شود، ولی کوریولانوس نمی‌پذیرد و می‌گوید که تا زنده است ایشان را از احوال خودش بی‌خبر نمی‌گذارد. سپس همه را به دروازه می‌خواند تا بدرود گوید.
کوریولانوس رفته. بروتوس و سیسینیوس مردم را مرخّص می‌کنند و بر آنند که آرامش را برگردانند. ولومنیا و ویرجیلیا همراه منینیوس در راه بازگشت به خانه به سیسینیوس و بروتوس می‌رسند و دشنام می‌دهند. منینیوس و نمایندگان ستیز را می‌خوابانند و هر کس سوی خودش می‌رود.
نیکانور، جاسوس ولسی‌ها در رم، در راه به ادریانِ ولسی برمی‌خورد و اخبار آشفتگی رم و تبعید کوریولانوس را می‌دهد. ادریان می‌گوید که ولسی‌ها سپاهِ نو آراسته‌اند و آمادهٔ حمله به رم هستند. نیکانور و ادریان شادان و امیدوار راهیِ آنتیوم، که مرکز فرمانروایی ولسی‌هاست، می‌شوند.
کوریولانوس ناشناس و با جامهٔ ژنده به آنتیوم درآمده و از یکی نشانی خانهٔ اوفیدیوس را می‌پرسد. می‌خواهد نزد اوفیدیوس رفته و اگر کشته نشد، با او همدست شود و رم را بکوبد.
کوریولانوس هنگام مهمانی شبانه به خانهٔ اوفیدیوس درمی‌آید. نوکران که او را گدا می‌پندارند می‌خواهند بیرونش کنند، ولی او ایشان را می‌زند و فرمان می‌دهد که اربابشان را فراخوانند. اوفیدیوس می‌آید و کوریولانوس را نمی‌شناسد. پس کوریولانوس خود را می‌شناساند و سرگذشت بازمی‌گوید و اوفیدیوس را بر آن می‌دارد که اگر دلاوری دارد با او هم‌پیمان شود تا رم را بگیرند، والّا بکشدش که اگر نکشد حماقت کرده. سخن در اوفیدیوس می‌گیرد و کوریولانوس را در آغوش می‌کشد و هم‌پیمان می‌شوند تا لشکرِ انگیخته را فرماندهی کنند و رم را بکوبند و از بزرگانش که به خواهش توده‌ها تن داده‌اند نیز تاوان بکشند. پس می‌روند تا اوفیدیوس کوریولانوس را با بزرگان ولسی آشنا کند. نوکران می‌مانند و در این معنی رای می‌زنند که کوریولانوس جنگجوی بزرگ‌تری است یا اوفیدیوس. نوکری از اتاق بزرگان می‌رسد و می‌گوید که چگونه کوریولانوس را به بالای مجلس نشانده‌اند و چگونه همه بزرگش می‌دارند. جنگ نزدیک است.
نمایندگان مردم با هم سخن می‌گویند و از کوریولانوس یاد می‌کنند و این که خبری از او نیست و روزگار به کام و آرامش برقرار است و مردم خشنودند. منینیوس می‌رسد و سخن از کوریولانوس می‌رود. نمایندگان بر این باورند که او قدرت مطلقه می‌خواست و خوب شد که شرّش کم شد. منینیوس همداستان نیست. و به هر حال همگی از کوریولانوس بی‌خبرند. یک بازپرس می‌رسد و خبر می‌آورد که یکی را گرفته‌اند که خبر آورده ولسی‌ها به سوی رم لشکر کشیده‌اند. نمایندگان باور نمی‌کنند و فرمان می‌دهند که خبرکش را تازیانه زنند. منینیوس باور می‌کند که اوفیدیوس از غیاب کوریولانوس استفاده کرده و گستاخ شده باشد. باز هم خبر می‌رسد که خبر پیشین راست است و اینک این که مارتیوس هم با ولسی‌هاست. منینیوس خیال می‌کند این خبر راست نباشد. نمایندگان به هراس آمده‌اند. کومینیوس می‌رسد و با زبانی گزنده با نمایندگان سخن می‌کند و این بدبختی را حاصل کار ایشان می‌شمارد. خبر راست است، کومینیوس تأیید می‌کند که کوریولانوس به ولسیان پیوسته و سپاهشان در راه رم است و خاکستر رم را به باد خواهد داد. بزرگان شرم می‌کنند و نمایندگان پروا. مردم می‌رسند. منینیوس سرزنششان می‌کند و بیمشان می‌دهد. ایشان می‌گویند که براستی نمی‌خواسته‌اند کوریولانوس را تبعید کنند و این را کار درستی نمی‌دانسته‌اند. بزرگان به مجلس کنکاش می‌روند. نمایندگان به مردم دل می‌دهند و ایشان را به آرامش فرامی‌خوانند. نمایندگان نیز بیمناک و اندیشناک به مجلس کنکاش می‌شتابند.
اوفیدیوس با یکی از فرماندهان زیردستش از محبوبیّت کوریولانوس سخن می‌گوید. سربازان ولسی شیفتهٔ کوریولانوس شده‌اند و چنین می‌نماید که پایگاه اوفیدیوس از وی فروتر شده‌است. خاطر اوفیدیوس آسوده است که رم به دست کوریولانوس گشوده خواهد شد. و به زمانی می‌اندیشد که جنگ به سر آید و نوبت آن شود که دو دشمن قدیمی حسابشان را با یکدیگر صاف کنند.
پردهٔ پنجم
بزرگان و نمایندگان مردم و گروهی از مردم در صحنه‌اند. منینیوس از میانجی‌گری نومید است، زیرا کوریولانوس پادرمیانی کومینیوس را نپذیرفته و می‌خواهد رم را به آتش بکشد و هیچ رمی‌ای را امان ندهد مگر چند تنی از دوستانش را از میان بزرگان. منینیوس به نمایندگان هشدار می‌دهد که باید زانو زده و تا اردوی کوریولانوس به خاکساری و نیازگاری بروند، مگر دلش را نرم کنند. نمایندگان نیز دست به دامان منینیوس شده‌اند، مگر او بتواند ویرانی را از رم برگرداند. سرانجام منینیوس می‌پذیرد تا برود و با کوریولانوس سخن کند. ولی کومینیوس یکسره نومید است و خیال نمی‌کند کاری از دست منینیوس نیز ساخته باشد؛ و بر این باور است که اگر امیدی باشد تنها به اهل خانهٔ کوریولانوس است.
منینیوس به اردوی ولسیان درآمده و نگهبانان راهش را گرفته‌اند. او می‌خواهد کوریولانوس را ببیند، ولی نمی‌گذارند و گفتگو به درازا می‌کشد تا کوریولانوس و اوفیدیوس پیدا می‌شوند. منینیوس کوریولانوس را پدرانه می‌ستاید و درمی‌خواهد که دست از این جنگ بشوید و چشم از گناه رمی‌ها بپوشد. ولی کوریولانوس او را می‌راند و می‌گوید که برنخواهد گشت، هرچند اهل خانه‌اش به پادرمیانی بیایند؛ و تنها نامه‌ای به وی می‌دهد و پسش می‌راند. اوفیدیوس استواری کوریولانوس را می‌ستاید و با هم می‌روند. منینیوس شکسته و افسرده و از جان گذشته نگهبانان را دشنام می‌دهد و بازمی‌گردد.
کوریولانوس به بالای مجلس نشسته و با اوفیدیوس از این می‌گویند که هیچ درخواستی از رم پذیرفته نخواهد شد، هرچند نزدیک‌ترین نزدیکان کوریولانوس به میانجی‌گری گسیل شوند. کوریولانوس می‌گوید که آن پیرمرد، منینیوس، از برترین ستایندگانش بوده، و با این همه کوریولانوس تنها همان شرایطی را به او پیشنهاد کرده که از پیش پیشنهاد شده بود و رم نپذیرفته بود. در همین حال ویرجیلیا و ولومنیا و مارتیوس جوان و والریا می‌رسند، و کوریولانوس نگران می‌شود و اراده‌اش سستی می‌گیرد. ولی بنا می‌کند که تسلیم عواطف نشود و کوتاه نیاید. ویرجیلیا درودش می‌کند و می‌بوسدش و کوریولانوس عاشقانه در آغوشش می‌گیرد. سپس برابر مادرش زانو می‌زند، ولی مادر هم برابر کوریولانوس زانو می‌زند. کوریولانوس برمی‌آشوبد. مادر به سخن می‌آید. نخست والریا را نشان می‌دهد، که کوریولانوس درود می‌کند و می‌ستاید، که او همانا خواهر پوبلیوس والریوس پوبلیکولا است. سپس پسر را نشان می‌دهد که کوریولانوس برایش دعا می‌خواند و پسرک زانو می‌زند. و پس می‌خواهد سخن بگوید، ولی کوریولانوس درمی‌خواهد که نخواهند آنچه را که پذیرفتنی نیست. ولی ولومنیا پای می‌قشارد که سخن بگوید، هرچند پذیرفته نشود، تا گناه ویرانی به گردن خاموشی ایشان نباشد. پس کوریولانوس در حضور ولسیان سخن مادر را گوش می‌سپارد. ولومنیا از آشفته‌حالی اهل خانهٔ کوریولانوس می‌گوید که با این جنگ یا خانه‌شان ویران می‌شود، یا مردشان را از دست می‌دهند. و به کوریولانوس می‌گوید که اگر این کار را به خوشی تمام نکند، مادرش را پامال کرده. ویرجیلیا نیز چنین می‌گوید، و پسرک می‌گوید که خواهد گریخت و پامال پدر نخواهد شد، تا بزرگ شود و بجنگد. کوریولانوس برمی‌خیزد که برود، ولی ولومنیا ندا می‌دهد که بماند و بیشتر بشنود. مادر از پسر می‌خواهد که آشتی میان رمی‌ها و ولسی‌ها برقرار کند و نام نیک از خود به جای بگذارد. کوریولانوس اعتنا نمی‌کند. سپس ولومنیا می‌نالد که این پسر ناسپاس روی از مادر برگردانده و زن و فرزند کوریولانوس را می‌گوید که سخن بگویند، مگر در دل سنگ کوریولانوس بگیرد. سپس همگی به نیازگاری زانو می‌زنند تا مگر کوریولانوس شرم کند. سرانجام برمی‌خیزند و روی می‌گردانند و ولومنیا کوریولانوس را نفرین می‌کند و می‌روند. ولی ناگهان کوریولانوس فرومی‌شکند و فریاد برمی‌آورد و به مادر می‌گوید که پیروزی رم را به زبانش خریده. سپس رو به اوفیدیوس می‌کند و او را گواه می‌گیرد که چنین خواهشی نپذیرفتنی نبود. کوریولانوس صلح را پذیرفته، هرچند به رم برنخواهد گشت و از جان خویش بیمناک است. اوفیدیوس فرصت یافته تا به دشمنی شخصی با کوریولانوس بیندیشد. کوریولانوس به زنان می‌گوید که سزاست اگر پرستشگاهی به نام ایشان بسازند، زیرا هیچ کس مگر ایشان نمی‌توانست رم را از آتش خشم کوریولانوس نجات بخشد.
منینیوس از بخشایش کوریولانوس نومید است و سیسینیوس را بیم می‌دهد که زنان هرگز نخواهند توانست رایش را از جنگ بگردانند. پیکی می‌رسد و به سیسینیوس هشدار می‌دهد که بگریزد و در خانه پنهان شود، چراکه مردم نمایندهٔ دیگر را که بروتوس باشد گرفته‌اند و بر آنند که اگر زنان خوش‌خبر بازنگردند بکشندش. پیک دوّم می‌رسد و خبر می‌رساند که زنان کار را از پیش برده‌اند و خوشبختی به رم روی نموده. نوای شادمانی شهر را فراگرفته. منینیوس می‌گوید که بخت سیسینیوس بلند بوده که از این ماجرا جان به در برده. سیسینیوس پیک را سپاس می‌گزارد و همگی به سوی دروازه می‌شتابند تا زنان را پیشواز و سپاس کنند.
زنان از راه می‌رسند و یکی از بزرگان درودشان می‌خواند و همه را فرامی‌خواند تا بستایندشان و کوریولانوس را به خاطر مادر دلیرش که رم را نجات بخشیده به رم بازخوانند.
اوفیدیوس کسی را می‌فرستد که بزرگان ولسی را بخواند تا به کار کوریولانوس رسیدگی کنند. همدستان اوفیدیوس می‌رسند و او را خشمگین می‌یابند. می‌خواهند رای مردم را چنان با خود همراه کنند که کوریولانوس به مرگ محکوم شود. صدای غلغله شادمانی مردم می‌رسد که کوریولانوس را پیشواز می‌کنند و اعتنایی به اوفیدیوس ندارند. بزرگان می‌رسند و با اوفیدیوس هم‌رایند که کوریولانوس فرصت را سوخته و پیروزی را از ولسیان دریغ کرده. کوریولانوس با مردم ولسی با افتخار وارد می‌شود و بزرگان را درود می‌کند و گزارش می‌دهد که غنایم این جنگ یک‌سوّم مخارجش را سر به سر کرده و آشتی ارزشمندی حاصل شده. اوفیدیوس نهیب می‌زند که مارتیوس خیانتکار است. کوریولانوس هم از شنیدن نام پیشینش و هم از اتّهام خیانت شگفت‌زده و خشمگین می‌شود و با اوفیدیوس سخنان درشت می‌گوید و می‌شنود و از شکست‌هایی می‌گوید که به اوفیدیوس تحمیل کرده و چه بسیار از سربازانش را در جنگ‌های پیشین از دم تیغ گذرانده. اوفیدیوس از فرصت استفاده می‌کند و خواری‌ای را یاد می‌آورد که کوریولانوس در جنگ‌های پیشین بدیشان چشانده. همدستان فریاد مرگ سر می‌دهند و مردم نیز به یاد کشتگانشان چنین می‌کنند. یکی از بزرگان می‌گوید که کوریولانوس مرد ارجمندی است و این کار را دادگاهی قانونی باید. کوریولانوس دشنام می‌دهد، اوفیدیوس پاسخ می‌دهد، همدستان اوفیدیوس فریاد مرگ سر می‌دهند و دو کس از ایشان در شلوغی کوریولانوس را دشنه می‌زنند و می‌کشند. بزرگان اوفیدیوس را سرزنش می‌کنند و برای کوریولانوس تشییعی برومند چنان که شایسته بزرگان است تدارک می‌بینند. اوفیدیوس هم متأثّر می‌شود و از بزرگی کوریولانوس می‌گوید.
نمایش
از نمایش کوریولانوس پیش از بازگردانی پادشاهی انگلستان آگاهی‌ای در دست نیست. کهن‌ترین نمایشی که شناخته شده اقتباس ناحوم تیت به سال ۱۶۸۲ در تئاتر رویال، دروری لین است.
به فارسی
کوریولانوس نخست به سال ۱۳۴۷ به قلمِ علاءالدّین پازارگادی و دیگر بار در ۱۳۹۷ به قلم مهران صفوی به فارسی درآمده است.
نمایشنامه‌های دیگر
برتولت برشت اقتباسی از این نمایشنامه به همین نام نگاشته است که تأثیر اندیشه مائو را در آن پیدا می‌دانند. این نمایشنامه با نام کریولانوس به قلم مهدی تقوی به فارسی درآمده‌است. نخستین نمایش کریولانوسِ برشت به کوشش هاینریش کخ در ۱۹۶۲ بر صحنه رفت.
همچنین گونتر گراس نمایشنامهٔ پابرهنه‌ها تمرین انقلاب می‌کنند را در پاسخ برشت نوشته که امرالله صابری به فارسی درآورده.
جان آزبرن نیز اقتباسی از کوریولانوس به نام جایی که رم می‌نامند نوشته است که ترجمهٔ فارسی ندارد.
فیلم‌ها
فیلمی به همین نام با اقتباس از این داستان ساخته شده‌است. رالف فاینس کارگردانی این اثر را به عهده گرفته و همراه با جان لوگان فیلم‌نامه را نگاشته است. این نخستین باری است که فاینس پشت دوربین رفته و کارگردانی کرده‌است.
عبدالرحمن الحرازی
عبدالرحمن الحرازی (Abdurahman Al-Harazi؛ زادهٔ January 1, 1994) یک ورزشکار است.
کوریولانوس
منابع
٭ شکسپیر، ویلیام. کوریولانوس. ترجمهٔ مهران صفوی. نشر پارسه. ۱۳۹۷.
تپه گرد پنبو
تپه گرد پنبو مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ارومیه، بخش سیلوانه، دهستان مرگور، روستای ژارآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۵۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چناروییه (زرند)
جمعیت
این روستا در دهستان جرجافک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
انگشت‌ها (فیلم ۱۹۴۱)
انگشت‌ها فیلم درام بریتانیایی است که در سال ۱۹۴۱ ساخته شد. کارگردان این فیلم هربرت ماسون است. کلیفورد ایوان، لئونورا کوربت و ازموند نایت در آن ایفای نقش کرده‌اند.
MOA
MOA در معانی زیر کاربرد دارد:
پوینت پوزشن، آلاسکا
پوینت پوزشن (به انگلیسی: Point Possession) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در روستای کنای پنینسولا واقع شده‌است. پوینت پوزشن ۳ نفر جمعیت دارد.
تواوکولا
تواوکولا ( Majstad) محله‌ای در هلسینکی فنلاند درحدود 4 کیلومتری شمال مرکز این شهر، در بندر وانهاکاوپونکیسلکلا است. تواوکولا بخشی از منطقه اداری وانهاکاوپونکی است.
جمال بن عمری
جمال بن عمری (جمال الدين بن العمري؛ زادهٔ December 25, 1989) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
هپکو
خط‌تولید هپکو مجهز به تجهیزات بسیار پیشرفته شامل ابزارآلات و ماشین‌آلات برشکاری، جوشکاری، فرزکاری، خم‌کاری، آهنگری، سوراخ‌کاری، بورینگ، قالب‌سازی، پلاستیک‌سازی، ماشین‌کاری، پرس‌کاری، ربات‌های صنعتی، دستگاه‌های نورد و اکستروژن، امکانات و دستگاه‌های ریخته‌گری به‌روش‌های ماسه‌ای، قالب‌دائمی و دایکست است، که عمدهٔ این تجهیزات و دستگاه‌ها از نوع CNC می‌باشند. این ظرفیت به هپکو اجازه می‌دهد ۳۰۰۰ دستگاه تا حداکثر ۴۸۰۰ دستگاه از ماشین‌آلات گوناگون را تولید کند و ۲۰۰۰۰ تن تجهیزات مختلف در سال بسازد.
تاریخچه
هپکو در سال ۱۳۵۱ در اراک با هدف تولید تجهیزات سنگین، توسط سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) (۶۰٫۷٪) و برادران رضایی (۳۹٫۳٪) تأسیس شد. در آن زمان، یکی از برادران رضایی ۱۱۴ هکتار زمین میان شرکت آلومینیوم ایران و ماشین‌سازی اراک خرید و ساخت بزرگ‌ترین کارخانه تولید ماشین‌آلات عمرانی و معدنی خاورمیانه را با نام هپکو آغاز کرد. رضایی موفق شد با شرکت کاترپیلار آمریکا قرارداد ببندد و نخستین گروه از کارکنانش را برای آموزش تخصصی به آلمان و آمریکا بفرستد. از سال ۱۳۵۴ هپکو با همکاری شرکت‌های نویستار اینترنشنال آمریکا، پوکلِین فرانسه، صنایع‌سنگین ساکائی ژاپن، دایناپاک سوئد، و لوکومو فنلاند رسماً شروع به فعالیت نمود.
این شرکت خیلی سریع توانست نخبگان بسیاری را به اراک جذب کند که پس از گذراندن دوره آموزشی در کارخانه به اروپا و آمریکا اعزام می‌شدند و پس از آموزش‌های تخصصی به کارخانه بازمی‌گشتند. رضایی در سخنرانی خود در مراسم افتتاح رسمی این کارخانه در سال ۵۵ از «کارخانجات هپکو» سخن گفت، زیرا او قصد داشت در آینده تولیدات این شرکت را به حوزه خودروهای سواری و باری نیز گسترش دهد.
پس از انقلاب، در جریان مصادره اموال و دارایی‌ها، اموال خانواده رضایی که در آن زمان بالغ بر ۱۲۰ میلیون دلار برآورد می‌شد، همگی مصادره و هپکو به‌طور کامل در اختیار دولت قرار گرفت. از این رو خانواده رضایی نیز ناچار به ترک ایران شدند.
در سال ۱۳۸۴ این مجموعه با تولید حدود ۳۰۰۰ دستگاه انواع ماشین‌های عمرانی و معدنی، توانست نزدیک ۱٫۵ درصد از کل تولید سالانهٔ تجهیزات سنگین جهان را به‌خود اختصاص دهد.
پس از واگذاری نخست هپکو در سال ۱۳۸۵ به بهای اندک و به‌صورت مبهم به علی‌اصغر عطاریان، بیژن نامدار زنگنه که از دوستان نزدیک وی است به‌عنوان مدیرعامل جدید هپکو معرفی شد. در سال ۱۳۹۱ عطاریان ۲۴ هکتار از زمین‌های هپکو را از زمین‌های صنعتی به زمین‌های تجاری و مسکونی تغییرکاربری داد و بخشی از آن را نیز به‌صورت حق‌السکوت با قیمت ناچیز به نهادهای استان مانند قوهٔ قضائیه، بنیاد مسکن، اتاق بازرگانی و ناجا فروخت که اکنون بخشی از ساختمان‌های اداری این سازمان‌ها در این قطعه زمین قرار دارد. به‌دلیل نفوذ بالای عطاریان هیچگاه به مفاسد وی رسیدگی نشد و این زمین‌ها نیز هرگز از بخش خصوصی و این نهادها پس‌گرفته نشدند.
همکاری‌ها
کاترپیلار: به‌منظور تأمین و انتقال فناوری ماشین‌آلات راه‌سازی در سال ۱۳۵۵ قراردادی میان هپکو و کاترپیلار بسته شد که بر اساس آن، قرار شده بود تولید گریدرهای سری G کاترپیلار در هپکو آغاز شود. البته مدل‌های کنونی گریدر هپکو، از مهندسی معکوس موفق‌ترین مدل‌های گریدر از چندین برند مطرح جهان به‌ویژه کاترپیلار و میتسوبیشی حاصل شده‌است.
نویستار اینترنشنال: بر اساس نخستین قرارداد، تولید بلدوزر TD25E، لودرهای سنگین و متوسط A-530 و H-65 اینترنشنال (موسوم به اینترناش) در هپکو تحت‌نظارت مستقیم مستشاران شرکت اینترنشنال آمریکا صورت گرفت. همچنین هپکو در سال ۱۳۵۷، کارخانهٔ بزرگی را برای تولید اتوبوس‌ها و کامیون‌های شهری و برون‌شهری اینترنشنال آماده کرده‌بود.
لیبهر: در جهت ارتباط نزدیک‌تر با مشتریان و تأمین نیاز آنان به ماشین‌آلات عمرانی و معدنی، هپکو در سال ۱۳۶۴ اقدام به آغاز همکاری با شرکت لیبهر آلمان نمود و این همکاری با تولید مشترک دو مدل بیل‌مکانیکی آغاز شد.
ولوو: هپکو به دنبال توسعه ارتباط با برترین سازندگان ماشین‌آلات سنگین جهان، همچنین به‌منظور گسترش زنجیرهٔ تولید ماشین‌آلات خود باتوجه به نیاز شرکت‌های راه‌سازی، ساخت‌وساز و معدنی، در سال ۱۳۶۴ همکاری خود را با ولوو سوئد آغاز نمود که نخستین نتیجهٔ آن تولید لودر متوسط در ایران بود.
سی‌ان‌ایچ: هپکو به منظور تأمین ماشین‌آلات سنگین کشاورزی و نیز ماشین‌آلات سبک خدمات‌شهری موردنیاز کشور، همکاری خود را با شرکت بین‌المللی CNH در سال ۱۳۷۸ آغاز نمود و در این راستا تولید کمباین نیشکر کیس به منظور ارائه به شرکت‌های کشت‌وصنعت نیشکر در جنوب کشور، همچنین از سال ۱۳۸۲ تولید بکهولودر، تراکتور و کمباین‌های نیوهلند در دستور کار قرار گرفت.
به‌علاوه هپکو با لاندینی، اینگرسول‌رند، اکس‌سی‌ام‌جی، آسترا، فوتون‌موتور، زیمنس، آلستوم، گروه اس‌ام‌اس، باب‌کت، تیرکس، بوماگ، هیستر و صنایع‌سنگین دوسان نیز همکاری‌هایی داشته‌است.
قطعات
شرکت مهندسی و قطعات هپکو ایران در سال ۱۳۷۲ با هدف تأمین قطعات و مجموعه‌های موردنیاز تجهیزات سنگین، ماشین‌آلات کشاورزی، کامیون‌ها، لیفتراک‌ها، جرثقیل‌ها، خودروهای ریلی، تجهیزات و ماشین‌آلات صنعتی به‌عنوان شرکت تابعه هپکو، تأسیس گشته‌است. با وجود فضای ۹۰ هکتاری و حدود ۷۰٪ فضای بدون‌استفادهٔ هپکو، یکی از کارگاه‌های ساخت قطعات هپکو به مساحت نیم‌هکتار در غرب شهرتهران قرار گرفته‌است که پیشنهاد شده به‌عنوان نمایشگاه دائمی محصولات هپکو استفاده شود.
هپکو از آغاز، در زمینهٔ قطعات از تأمین‌کنندگان برتر جهان نظیر کامینز، زداف فریدریشسهافن، دویتس آگ، بوش‌رکسروت، لُمباردینی، هاتس، اسکانیا، دنفاس، زَوئر، مریتور، کاوازاکی، دیترویت دیزل، آلیسون، کارارو و برکو استفاده می‌نماید.
به‌دلیل وابستگی هپکو از منظر قطعات به کشورهای اروپایی، آسیای شرقی و ایالات‌متحده؛ عدم بومی‌سازی پلتفرم‌ها و عدم تولید مجموعه‌های اصلی مانند موتور و گیربکس در خود هپکو، این شرکت همواره با کاهش حاشیهٔ سود یا قیمت بالای محصولات یا عدم توانایی فروش اقساطی محصولات مواجه شده که توان رقابت آن را با رقبای چینی کاهش داده و به همین دلیل مدیریت تکنوکرات آن هدف انتقادات کارشناسان قرارگرفته است.
اما در آذرماه ۱۳۹۹، هپکو توافقی را با یکی از شرکت‌های اروپایی صاحب‌نام تولید دامپتراک و هال‌تراک انجام داد که برمبنای آن قرار شده بود انتقال فناوری استراکچر، موتور، گیربکس، پمپ هیدرولیک و اکسل این ماشین‌ها به هپکو انجام گیرد و پس از تولید ۵۰ دستگاه، موتور و دیگر مجموعه‌های آن نیز در هپکو ساخته شود.
هپکو برخلاف شرکت‌های مطرح تولید تجهیزات سنگین مانند کاترپیلار، ولوو، کوماتسو، لیبهر، سی‌ان‌ایچ، جان‌دیر، لیوگونگ، جی‌سی‌بی، هیوندای‌دوسان اینفراکور و کوبوتا طراح و سازندهٔ مجموعه‌های اصلی تجهیزات سنگین یعنی موتور دیزل، پمپ هیدرولیک، اکسل و گیربکس نیست اما از امکانات لازم برای تولید بیشتر قطعات این مجموعه‌ها مانند ریخته‌گری ماسه‌ای، ریخته‌گری قالب‌دائمی، ریخته‌گری دایکست و دستگاه‌های پیشرفته ماشین‌کاری، قالب‌سازی، شکل‌دهی و آهنگری با روش‌های گوناگون برخوردار است. بنابر گفته قائم‌مقام هپکو، این شرکت موفق به بومی‌سازی موتور دیزل لوکوموتیو گردیده‌است و قصد دارد موتور تولیدات خود را نیز بومی‌سازی کند.
واحد متالورژی و ریخته‌گری
به‌طور کلی هپکو دارای توانایی ساخت انواع قطعات ریخته‌گری و آهنگری به همهٔ روش‌ها به‌جز ریخته‌گری لاست‌فوم (کاربرد در ساخت برخی قطعات حساس موتور، گیربکس و اکسل) و ریخته‌گری دقیق (کاربرد در ساخت قطعات بسیار حساس مانند پرهٔ توربین در توربین بخار و توربین گاز) می‌باشد.
واحد جَک‌سازی و هیدرولیک
این واحد در زمینه طراحی و ساخت انواع جک‌های هیدرولیکی موردنیاز ماشین‌آلات و تجهیزات سنگین اعم‌از ماشین‌آلات هیدرولیک، جرثقیل‌ها، لیفتراک‌ها و کامیون‌ها، همچنین طراحی و ساخت سازه‌های هیدرولیکی، شیرآلات هیدرولیکی و انواع فیلترهای روغن و فیلترهای هوا فعالیت می‌کند.
واحد ساخت و مجموعه‌سازی
این واحد در زمینه طراحی و ساخت انواع چرخ‌دنده‌های ساده و هلیکال، گاردان‌ها، انواع هزارخاری‌ها، انواع شفت‌ها، پین‌های فولادی و آهنی، رادیاتورهای آب، روغن و اینترکولر، انواع اگزوز، انواع صندلی، انواع رولیک، قطعات پلاستیکی و لاستیکی نظیر ضربه‌گیرها، درپوش‌ها، جنت‌های آب‌وهوا، رینگ‌های چرخ، شفت‌های انتقال قدرت، شفت ویبره، لرزه‌گیرهای فلزی، مجموعهٔ فرمان، کوپلینگ، کوپلینگ هیدرولیکی، بست و کلمپ، غربالک فرمان، قالب‌های فلزی، قالب‌های لاستیکی، قالب‌های پلاستیکی و قالب‌های باکلیت فعالیت می‌کند.
محصولات
هم‌اکنون شرکت هپکو به تولید و تأمین تجهیزات، ماشین‌آلات ساخت‌وساز، راه‌سازی، صنعتی، معدنی و کشاورزی می‌پردازد. از جمله تجهیزات و ماشین‌آلاتی که در شرکت هپکو ساخته می‌شوند را می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
بیل چرخ‌زنجیری و بیل چرخ‌لاستیکی، بلدوزر، لودر، بهکو لودر، مینی‌لودر، لیفتراک، غلتک راه‌سازی، گریدر، شاول، دامپتراک (کمپرسی)، لوله‌گذار، هال‌تراک، کمباین، تراکتور، دروگر نیشکر، ژنراتور نیروگاه‌های آبی، تجهیزات مکانیکال و هیدرومکانیکال سد، قطعات و تجهیزات توربین (توربوکمپرسورها، توربین‌های بخار، توربین‌های گاز و توربین‌های آبی)، ماشین‌های ریخته‌گری مداوم و دیگر تجهیزات صنایع فولاد و صنایع مس (کوره‌های صنعتی، کوره‌های قوس‌الکتریکی، کوره‌های القایی، کنورتورها، پاتیل‌ها و ماشین‌های نورد فولاد)، تجهیزات معادن، مخازن تحت‌فشار نیروگاه و صنایع نفت‌وگاز، تجهیزات نیروگاه‌های حرارتی، گازی و سیکل ترکیبی (هارپ، سیستم اگزوز، داکت، آگزیلاری سیستم، دایورتر و گیوتین دمپر)، ماشین حفاری تونل، کامیون، کامیونت، بوژی لوکوموتیو و واگن، قالب بتن‌ریزی تونل (سگمنت)، ماشین مکنده غلات بنادر، شیرآلات صنعتی، دستگاه سنگ‌بر، رکوپراتور، موتورجوش، فینیشر، فلنج، انواع جرثقیل و انواع واگن
خدمات پس از فروش
شرکت هسکو به عنوان خدمات پس از فروش هپکو، نخستین و بزرگ‌ترین شرکت خدمات ماشین‌آلات سنگین عمرانی، معدنی و کشاورزی در کشور ایران است که با بیش از چهل سال تجربه از سال ۱۳۵۶ با تأمین قطعات اصلی محصولات و خدمات گارانتی آغاز به‌کار کرد. قطعات یدکی تولید شده توسط هپکو، حتی برای تعمیر و بازسازی ماشین‌آلات سنگین فرسودهٔ ساخت شرکت‌های دیگر نیز به‌کار می‌روند. این شرکت همچنین سازندهٔ شاسی‌های گوناگون است که توسط شرکت‌های اروپایی مانند لیبهر و ولوو نیز به‌کار گرفته شده‌اند.
سرمایه‌گذاری
هپکو در سال ۱۳۸۵ با مشارکت بانک تجارت، اقدام به سرمایه‌گذاری به‌صورت ساخت، تملک و بهره‌برداری (B.O.O) در حوزه صنایع معدنی نمود که در این راستا یک شرکت صنعتی و معدنی به نام صنایع مس طارم در طارم استان قزوین ایجاد و تأسیس گردید. این شرکت صاحب معدنی به همین نام است که دومین معدن بزرگ مس در ایران می‌باشد. به‌علاوه بخش صنعتی آن شامل کارخانه‌های اسیدسازی و کاتدسازی مس است که بخش کاتدسازی خود شامل بخش‌های هیپ‌لیچینگ و الکترووینیگ می‌باشد. این شرکت سالانه ۱۰٬۰۰۰ تن مس کاتدی خالص تولید می‌کند اما پس از واگذاری هپکو به برخی اشخاص نااهل، بخشی از سهام شرکت هپکو در مس طارم، به‌نام مالکان پیشین هپکو یا مدیران منصوب آنان سند زده شد.
علل رکود هپکو
از جمله عواملی که توسط کارشناسان به عنوان دلایل رکود چندین ساله تولید در هپکو برشمرده می‌شوند:
پارالل ناهم‌سطح
پارالِلِ ناهَم‌سَطح یکی از ابزارهای ورزش ژیمناستیک هنری است. این وسیله از میله‌هایی نامتقارن درست شده‌است. پارالل ناهم‌سطح تنها توسط بانوان ژیمناستیک‌کار استفاده می‌شود. میله‌های آن از چوب، پلاستیک یا مواد مرکب درست می‌شوند.
منبع
Wikipedia contributors, "Uneven bars (gymnastics)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Uneven_bars_%28gymnastics%29&oldid=205721613
سیارک ۶۶۵۸
سیارک ۶۶۵۸ شش هزار و ششصد و پنجاه و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۲ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۲۰ است.
همه‌چیز برای یک دختر (فیلم ۱۹۱۶)
موضوع فیلم
«پلامپ» و «رانت» هر دو به دختری به نام «الیز» علاقه‌مند هستند. اما الیز به خواستگاری پاسخ مثبت خواهد داد که شغل بهتری داشته باشد.
تپه کول فرح
تپه کول فرح مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ایذه، بخش مرکزی، دهستان حومه شرقی، روستای کول فرح واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عبدالرحمن الکربی
عبدالرحمن الکربی (عبد الرحمن الكربي؛ زادهٔ August 18, 1994) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است.
ایرلاینرز.نت
ایرلاینرز.نت (Airliners.net) یک وبگاه هوانوردی است که در سال ۱۹۹۷ توسط یوهان لوندگرن که استنتاجی از وبگاه پیشین خود با عنوان عکس‌های مدرن ایرلاینرز بود ایجاد شد. این سایت (Pictures of Modern Airliners) پیشتر در سال ۱۹۹۴ ایجاد شده بود. در روز ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۷ اعلام شد که Airliners.net توسط شرکت دیمند مدیا واقع در در سانتا مونیکا در ایالت کالیفرنیا آمریکا خریداری شده‌است. این وبگاه اخیراً از لولوو در سوئد به سرورهای مدیا دیمند در آمریکا منتقل شده‌است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
بازی الکترونیک دستی
بازی الکترونیک دستی (Handheld electronic game) به دستگاه‌های قابل حمل، کوچک و سبک گفته می‌شود که برای اجرای بازی الکترونیک که اغلب کوچک و ساده شده بازی ویدئویی هستند به کار می‌روند.
این دستگاه‌ها قبل از کنسول بازی دستی به وجود آمدند و همانند آنها معمولاً شامل یک صفحه نمایش از فناوری‌های مختلف، بلندگو و دکمه‌های کنترل می‌شوند.
بازی های داخلی این کنسول تشکیل شده از:(
* بازی تتریس*
* بازی ماشینی*
* بازی تانکی*
* در بعضی نسخه ها بازی مار*
* و البته بازی بلوک شکن*)
هستند که به تعداد ۹۹۹۹ بار داخل کنسول تکرار شده هستند.
حرکات زمینی
حرکات زمینی یکی از بخش‌های تمرینی و مسابقاتی ورزش ژیمناستیک است. رقابت‌های حرکات زمینی معمولاً بر روی تشک مخصوصی انجام می‌شود که قابلیت ارتجاعی و فنری دارد و به انجام حرکت‌های آکروباتیک ورزشکاران کمک می‌کند. حرکات زمینی یکی از شش اسباب ژیمناستیک هنری مردان و چهار اسباب ژیمناستیک هنری زنان محسوب می‌شود که در مسابقات این رشته ورزشکاران حرکات خود را بر روی آن انجام می‌دهند.
ابعاد پیست حرکات زمینی تشکی در اندازه ۱۲ در ۱۲ متر و قطر ۱۷ متر می‌باشد و یک منطقه ایمنی دو متری نیز دور تا دور آن قرار می‌گیرد. استفاده از بالش در کنار تشک بلامانع می‌باشد. رنگ رویه تشک معمولاً به رنگ آبی راه راه انتخاب می‌شود و جنس لایه‌های زیرین آن معمولاً ارتجاعی می‌باشد.
در مسابقات بین‌المللی ورزشکاران مرد برنامه حرکات زمینی خود را در یک مدت حداکثر ۷۰ ثانیه‌ای و ورزشکاران زن در یک مدت حداکثر ۹۰ ثانیه انجام می‌دهند. ژیمناست‌های زن برخلاف مردان حرکات زمینی خود را همراه با موسیقی انجام می‌دهند. برنامه هر ورزشکار برای حرکات زمینی و موسیقی آن هم توسط خود او و مربیش تعیین می‌شود. در ژیمناستیک بانوان این برنامه ترکیبی از حرکات آکروباتیک و رقص است. در ژیمناستیک آقایان اغلب از حرکات آکروباتیک استفاده شده و حرکات قدرتی، تعادلی، انعطافی و بالانس‌ها نیز به همراه آن انجام می‌شود.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در اروپا
این مقاله شامل فهرست پررفت و آمدترین فرودگاه‌ها در اروپا است.
تد سیرز
تد سیرز (Ted Sears؛ ۱۳ مارس ۱۹۰۰ – ۲۲ اوت ۱۹۵۸) یک انیماتور برجستهٔ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ماسور
ماسور یک فیلم پورنو در ژانر درام به کارگردانی بریانته مندوزا، محصول سال ۲۰۰۵ است. داستان فیلم در مورد ماسور ها می باشد که ماساژ اروتیک را به صورت حرفه ای در روسپی‌خانه مخصوص مردان همجنسگرا انجام می دهند و سعی می کنند در جهانی زندگی کنند که تن‌فروشی در آن گناه قلمداد می شود. شخصیت اصلی فیلم فردی است به نام ایلیاک که پسر خوش تیپ و جوانی ۲۰ ساله است که در روسپی‌خانه همجنسگرایان ، به عنوان ماسور مشغول ماساژ اروتیک است و لذا با مشتریان خود روابط جنسی دارد و در حقیقت از راه تجارت فحشا و تن‌فروشی کسب درآمد می کند.
داستان
ایلیاک با اطلاع از اینکه پدرش در بستر بیماری حالش وخیم شده است به خانه می رود که متوجه می شود او درگذشته است. ایلیاک عاشقانه در تهیه مراسم خاکسپاری پدرش از جمله لباس پوشاندن بر جنازه پدرش در داخل مرده‌شوی‌خانه کمک می کند. در همان زمان، فیلم سکانس های ایلیاک را در روسپی‌خانه همجنسگرایان نشان می دهد که مشغول ارائه خدمات ماساژ اروتیک به مشتریان است. اولین مشتری که با یک ملاقات اتفاقی ایلیاک توجه وی را به خود جلب میکند یک نویسنده رمان عاشقانه بود. او با مشتری خود مشغول ماساژ اروتیک می شود و رفته رفته ارتباط خود را با مشتری خود گسترش می دهد و میل جنسی او را برآورده می کند. در ادامه با هم درباره چگونگی روند داستان در رمان بحث می کنند؛ در حین کار، بدن مشتری او را به یاد جنازه پدرش می اندازد. در آخر او عملکرد خود را با فحشا و فروش سایر جذابیتهای خود و تن‌فروشی برای مشتری کامل می کند. در همین حین دوست‌دخترش که در یک کاباره کار می کند و بدیهی است مثل ایلیاک یک فاحشه است و تن‌فروشی می کند، منتظر ایلیاک است تا کارش تمام شود و از روسپی‌خانه همجنسگرایان خارج شود. این فیلم همچنین سایر پسرهای ماسور و جوان را در روسپی‌خانه همجنسگرایان با مشتریان خود نشان می دهد. آنها با ملایمت و شوخ طبعی با مشتریان خود روابطی با ظاهر اعتماد متقابلانه ایجاد می کنند و در حالی که با مشتریان خود مشغول ماساژ اروتیک هستند از رویاها و آرزوهای آینده خود می گویند و در نهایت در پایان کار، سرانجام جذابیتهای خود را به مشتریان میفروشند و با تن‌فروشی کارشان را به اتمام می رسانند. بیشتر مشتریان هم هوس باز و خودخواه همیشه دنبال تخفیف یا خدماتی فراتر در قبال هزینه هستند. آخرین سکانس ایلیاک را نشان می دهد که با تاکسی به خانه دوست‌دخترش می رود.
پیش‌تخته
پیش‌تخته یکی از ابزارهای ورزش ژیمناستیک است.
پیش‌تخته، تخته‌ای شیبدار است که در زیر آن فنرهایی قرار دارد و برای پرش ژیمناستیک‌کاران بر روی وسایلی همچون پرش از خرک استفاده می‌شود.
پیش‌تخته انواع گوناگون دارد همچون پیش‌تخته هفت‌فنره چوبی یا پیش‌تخته فلزی.
منبع
نگاه کنید به: یاوران ورزش.
سیارک ۶۶۵۹
سیارک ۶۶۵۹ شش هزار و ششصد و پنجاه و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ دسامبر ۱۹۹۲ کشف شد.
پاندزویل، مریلند
پاندزویل (به انگلیسی: Pondsville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مریلند واقع شده‌است. پاندزویل ۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
میکل اوهلسان
میکل اوهلسان، (زاده ۲۷ دسامبر ۱۹۵۷) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی سوئدی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت آیکیا فعالیت می‌نماید.
زبان‌های پامیری
زبان‌های پامیری یک تقسیم به گروه منطقه‌ای، از زبان‌های ایرانی شرقی است، که توسط مردمان کوه‌های پامیر و حوالی رودخانه پنج و آبریزهای آن تکلم می‌شود. در دورترین نقاط شمال شرقی جغرافیایی ایران‌زمین، یعنی در ناحیهٔ کوهستانی مجاور پامیر، که اکنون جز دو کشور تاجیکستان و افغانستان و قسمتی در آن سوی مرز این کشورها با چین است، گویش‌های متعدد ایرانی به نام زبان‌های پامیری هنوز بر جا مانده‌است.
دسته‌بندی زبان‌های پامیری
وبگاه اتنولوگ زبان‌های پامیری را در زمرهٔ زبان‌های ایرانی جنوب شرقی رده‌بندی می‌کند. با این وجود براساس دانشنامهٔ ایرانیکا زبان‌های پامیری در زمرهٔ زبان‌های شمال شرقی محسوب می‌شوند. این زبان‌ها را گاهی بازماندگان زبان سکایی می‌دانند.
گروه‌های زبانی
زبان‌های پامیری گروه‌های زبانی-گویشی متفاوتی را شامل می‌شوند که به صورت زبان‌های مجزا شناخته می‌شوند. هرچند که همبستگی میان آن‌ها زیاد است:
شاخهٔ شغنی-یزغلامی
سه زبان شغنی، سریکاولی و یزغلامی در این دسته جای دارند. این زبان‌ها در مناطق کوهستانی تاجیکستان و بخش‌هایی از افغانستان رایج است. شمار گویشوران این سه زبان در کشورهای افغانستان و تاجیکستان حدود ۷۵ هزار تن برآورد شده‌است. قریب به بیست هزار تن نیز از گویشوران دیگر این دسته در خاک چین بسر می‌برند. در دو کرانهٔ رود پنج، به ویژه در ولسوالی شغنان ولایت بدخشان افغانستان و شهر خاروغ، شهرستان‌های شغنان، راشت‌قلعه، روشان و مرغاب ولایت خودمختار کوهستان بدخشان تاجیکستان.
زبان روشانی
در دو کرانهٔ رود پنج، به ویژه در ولسوالی شغنان استان بدخشان افغانستان و شهر خاروغ، شهرستان‌های شغنان و روشان ولایت خودمختار کوهستان بدخشان تاجیکستان.
ییدغا
این زبان حدود شش هزار گویشور در کشور پاکستان دارد و نزدیکی زیادی با زبان مونجی نشان می‌دهد.
منابع
برگرفته از دانشنامهٔ رشد
گویشور
گویشور در دو حوزهٔ متفاوت زبان‌شناسی به دو معنا به کار برده می‌شود:
گویشور در زبان‌شناسی همگانی
گویشوَر (Speaker)در اصطلاح زبان‌شناسی، به افرادی که به زبان یا گویشی تکلم می‌کنند گویـِشوَران آن زبان یا گویش گفته می‌شود.
گویشور در زبان‌شناسی عملی
به بیان دیگر گویشور (Informant) کسی است که نمونه‌هایی از زبان را به پژوهشگر ارائه می‌دهد؛ چه به صورت تکرارهایی از آن‌چه قبلاً گفته شده و چه به شکل ابداع چیزهایی که اهل زبان ممکن است آن‌ها را بر زبان بیاورند. او همچنین شرح می‌دهد که گفته‌ها، چگونه در زبان به کار می‌روند یا چه مفهومی دارند و بدین منظور یا از زبان خود استفاده می‌کند یا از یک زبان دیگر. گویشور می‌تواند سخنگوی تصادفی زبان باشد که پژوهشگر اطلاعاتی را از او کسب می‌کند، اما او معمولاً کسی است که به گونه‌ای کم و بیش منظم و به دلیل مطالعهٔ زبان با پژوهشگر ملاقات می‌کند.
تنها (فیلم ۱۹۸۷)
خلاصه فیلم
کمیسر استان به همراه برادرش سیمون در تعقیب تبهکاری به نام اشنایدر است، در این حین سیمون به دست اشنایدر کشته می‌شود و اشنایدر موفق به فرار می‌شود. دو سال می‌گذرد استان به ریاست بخش جرم و جنایت منصوب می‌شود، ولی همچنان به فکر دستگیری اشنایدر است.
این فیلم در تلویزیون ایران با نام طغیانگر پخش شده‌است.
عبدالرحمن فایز الرشیدی
عبدالرحمن فایز الرشیدی (زادهٔ September 10, 1994) یک بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
کشور ما را نجات دهید
کشور ما را نجات دهید(SOS) یک سازمان فعال مخالف مهاجرت غیرقانونی در کالیفرنیا است. روش این سازمان حول محور «انتقال درد» می‌چرخد و مرکز حقوقی فقر جنوبی آن را بعنوان یک گروه نفرت توصیف کرده‌است.
از نوامبر ۲۰۰۹،Saveourstate.org غیرفعال شده‌است و پیام «تالارهای Saveourstate.org و وب‌سایت به‌طور نامحدود بسته شده‌اند» را دارد. از آن زمان، بخش شمالی کالیفرنیا هدایت این سازمان را بر عهده گرفت.
اصل و نسب
این گروه نام خود را از پیشنهاد ۱۸۷ کالیفرنیا در سال۱۹۹۴، که به عنوان ابتکار «ایالت ما را نجات دهید» شناخته می‌شود، گرفته‌است. این پیشنهاد، که مراقبت‌های بهداشتی و تحصیلی توسط مالیات دهندگان را برای ساکنان غیرقانونی کالیفرنیا رد می‌کرد، توسط اکثریت رای‌دهندگان در سال۱۹۹۴ تصویب شد اما بلافاصله در دادگاه بچالش کشیده شد و در نهایت توسط یک دادگاه منطقه ای ایالات متحده رد شد.
این گروه در ژوئیه۲۰۰۴ توسط جوزف ترنر، ساکن ونتورا، که از گروه‌های اصلاحات مهاجرتی موجود که کمپین‌های نامه‌نویسی آنها را بی‌اثر می‌دانست، ناراضی بود، تشکیل داد. ترنر در مصاحبه ای اظهار داشت: «اعتقاد ما این است که اگر این کار موثر بود یا هر نوع تاثیر مثبتی داشت، در موقعیتی که در آن هستیم قرار نمی‌گرفتیم.» در مقابل، تاکتیک‌های کشور ما را نجات دهید مشخصاً «تهاجمی» و «در صورت شما» هستند. زبان آنها این را منعکس می‌کند و عمداً از آنچه به نظرشان صحت سیاسی است که زبان دهه ۱۹۹۰ را مشخص می‌کند، اجتناب می‌کنند. به عقیده ترنر و بسیاری از حامیان او، درستی سیاسی و چندفرهنگی هر دو عواملی هستند که در ادامه ورود بیگانگان غیرقانونی به ایالات متحده نقش دارند.
تاکتیک
اعضای کشور ما را نجات دهید اغلب به خارج از شهر خود سفر می‌کنند تا به سایت‌های کار روزانه در جوامع دیگر اعتراض کنند، که گاهی اوقات انتقاد مردم محلی را برای انجام این کار برانگیخته‌اند. آنها به داشتن علائم، اسپری فلفل و سایر سلاح‌ها و دوربین‌های ویدیویی معروف هستند که با آن‌ها فیلم‌هایی را از رویدادهای روز تا خدمات اشتراک‌گذاری ویدیو ارسال می‌کنند.
ترنر از فلسفه اساسی اعتراضات به عنوان «انتقال درد» یاد می‌کند، تاکتیکی که او به همسرش اعتبار می‌دهد.
فعالیت‌ها
اولین اقدام کشور ما را نجات دهید در دسامبر۲۰۰۴ بود، زمانی که پس از راه‌اندازی یک وب‌سایت با یک فروم، آن‌ها اعلام کردند که هوم دیپو را برای تأمین مالی مراکز کار روزانه در یا نزدیک محل فروشگاه‌شان تحریم می‌کنند. این کمپین تا کنون ادامه دارد و اعضای کشور ما را نجات دهید به‌طور معمول برای اعتراض به مکان‌های هوم دیپو سفر می‌کنند.
پارک بالدوین
اقدام بعدی این گروه جنجال زیادی برانگیخت. آنها به اثر هنری تاریخی رقص‌های بومی در ایستگاه مترولینک پارک بالدوین اعتراض کردند. این اثر که توسط شهر سفارش داده شد و توسط استاد دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، هنرمند چیکانا و جودی باکا، بنیانگذار اسپارک با مشارکت جامعه طراحی شد، دارای چندین کتیبه که دو مورد از آنها خشم فعالان ضد مهاجرت غیرقانونی را برانگیخت. در نقل قولی از نویسنده شیکانا، گلوریا آنزالدوآ آمده‌است: "این سرزمین زمانی مکزیکی بود، همیشه هندی بود و هست و خواهد بود." دیگری خواند: «قبل از اینکه بیایند بهتر بود». در مورد نقل قول اول، ترنر اظهار داشت: "این فتنه انگیز است. اساساً در مورد بازگرداندن این سرزمین به مکزیک صحبت می‌کند." دربارهٔ نقل قول دوم، که باکا بیان می‌کند که در واقع توسط یک ساکن پارک بالدوین سفیدپوست که از هجوم مکزیکی‌ها پس از جنگ جهانی دوم ابراز تاسف می‌کند، گفته‌است که اجازه دادن به تفسیر بیننده از "آنهاً برای فاش کردن چیزی در مورد بیننده، عمداً مبهم است. کشور ما را نجات دهید ادعا می‌کند که مرجع "آنها" "مردم سفید پوست" هستند.
ارتباط ادعایی با گروه‌های افراطی
کشور ما را نجات دهید را بعنوان یک گروه نفرت ضد مهاجر توسط مرکز حقوقی فقر جنوبی توصیف کرده‌است. در سال۲۰۰۵، مرکز حقوقی فقر جنوبی گزارش داد که برتری‌طلبان سفیدپوست در تظاهرات «ایالت ما را نجات دهید» شرکت کرده‌اند، و بیان کرد که انجمن‌های آنلاین «ایالت ما را نجات دهید» اغلب حاوی اظهارات تحقیرآمیز یا مبتنی بر نفرت در مورد مکزیکی‌ها و سایر لاتین تبارها هستند. همان گزارش از ترنر نقل می‌کند که می‌گوید: «بنظر می‌رسد که ما نمی‌توانیم کاری انجام دهیم تا آنها را از عقب‌نشینی از فعالیت‌های ما دور کنیم. [ما واقعاً نمی‌توانیم کاری در مورد آن انجام دهیم." و اعتراف می‌کند که چندین نفر از برتری گرایان سفیدپوست را از انجمن‌ها اخراج کرده‌است،اگرچه اجازه می‌دهد نظرات توهین آمیز باقی بمانند،تا زمانی که از خشونت حمایت نکنند.
رهبران کشور ما را نجات دهید افراطی‌ترین پوست‌های نژادپرست را مجبور به ترک اعتراضات خود کرده‌اند و آنها را از رویدادهای این گروه منع کرده‌اند. با این حال، معترضانی با لباس پرچم کنفدراسیون همچنان به‌طور معمول در اعتراضات دیده می‌شوند.
گاورسان
گاورسان، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رضوان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
رون لیوینگستون
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گلدن استیت واریرز اشاره کرد.
انگشت‌ها (فیلم ۱۹۷۸)
انگشت‌ها یک فیلم سینمایی آمریکایی درام و جنایی محصول سال ۱۹۷۸ به کارگردانی جیمز توباک با بازی تانیا رابرتز، تیسا فارو، جیم براون، دنی آیلو، ماریان سلدس ، هاروی کایتل و مایکل وی. گازو است.
انگشت ها اخرین اثر بازیگر فقید مایکل وی. گازو در سینما می‌باشد.
داستان
این فیلم درباره جوانی آشفته است که بین پدر اوباش و مادر پیانیستی که از نظر روانی آشفته است، کشیده شده است.
فینال جام برندگان جام آسیا ۹۴–۱۹۹۳
فینال جام برندگان جام آسیا ۹۴–۱۹۹۳ مسابقه فینال چهارمین دوره جام برندگان جام آسیا بود که در سال ۱۹۹۴ برگزار شد و تیم القادسیه عربستان به مقام قهرمانی دست یافت.
دختر پرخطر
دختر پرخطر (The Danger Girl) یک فیلم صامت آمریکایی است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. سبک این فیلم کمدی می‌باشد. از بازیگران آن می‌توان به گلوریا سوانسون اشاره کرد.
ولادیمیر کاماروف
ولادیمیر میخائیلوویچ کاماروف (زاده ۱۶ مارس ۱۹۲۷ - درگذشته ۲۴ آوریل ۱۹۶۷) فضانورد اهل روسیه بود.
زندگی
پدرش کارگری بود که شغل‌های متعدد و دستمزد بسیار کمی داشت. در سال ۱۹۳۵ تحصیلات رسمی خود را در مدرسه‌ای محلی شروع کرد. در طی سالهای مدرسه او نشان داد که در ریاضیات استعداد دارد. در سال ۱۹۴۱ تحصیلات خود را به دلیل جنگ جهانی و حمله نازیها نیمه کاره رها کرد و پس از جنگ درس نیمه کاره خود را دوباره پی گرفت.
فعالیت‌ها
او فضانورد و مهندس بود و از اولین کسانی که برای پروازهای فضایی در سال ۱۹۶۰ انتخاب شدند. با این که او یکی از با تجربه‌ترین و واجد شرایط‌ترین افراد انتخاب شده بود، اما به لحاظ پزشکی برای پروازهای فضایی نامناسب اعلام شد. پشتکار و مهارت فنی او باعث شد که به عنوان یک مهندس اجازه فعالیت دریافت کند. او به طراحی فضاپیماها، آموزش وارزیابی فضانوردان ادامه داد تا سرانجام برای فرماندهی پروژه فضایی وسخود-۱ انتخاب شد. پس از آن فرماندهی سایوز-۱ را به عهده گرفت. پروازی که نخستین پرواز او را به پرواز مرگ تبدیل کرد. او نخستین کسی بود که در سفرهای فضایی جان باخت. وی هنگام بازگشت از مأموریت با سقوط کپسول سایوز-۱ کشته شد.
اسید اتاکرینیک
موارد منع استعمال
مصرف این دارو در مواردی همچون آنوری، دوران بارداری و شیردهی ممنوع است.
عوارض جانبی
از جمله عوارض جانبی این دارو هیجان، ناراحتی عصبی، بی اشتهائی، تهوع و اسهال می‌باشد.
ملاحظات
در مواردی همچون هیپوتانسیون حاد، افزایش اسید اوریک، اختلالات معدی روده‌ای و سیروز کبدی با احتیاط مصرف شود.
استان جوشکان
جوشکان یکی از استان‌های کوچک ایران در عهد قاجار بود. این استان حدود ۲٫۶۰۰ کیلومتر مربع مساحت داشت.
در زمان صفویان این منطقه میمه نام داشت و مالیات‌گیرنده آن در روستای بزرگ جوشکان کالی ساکن بود. در زمان قاجار، استان جوشکان به عنوان یک شاه نشین برای بهرام میرزا معزالدوله قاجار ایجاد شد. پس از مرگ وی در سال ۱۸۸۲ میلادی، حکومت به پسرش اسماعیل میرزا معزالدوله رسید. این سرزمین بعداً به استان اصفهان ایران امروزی ملحق شد.
ادیب‌الممالک فراهانی
محمدصادق بن حاجی میرزا حسین فراهانی (۱۱ مرداد ۱۲۳۹ ۱۲۹۶) ملقب به ادیب‌الممالک فراهانی و امیرالشعرا و متخلص به امیری و پروانه شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دوره مشروطه. پس از مهارت و شهرت در شاعری، مظفرالدین شاه به او لقب ادیب الممالک داد.
او در پانزده سالگی و پس از مرگ پدرش به تهران آمد و به پایمردی حسنعلی‌خان امیرنظام گروسی، به دستگاه تهماسب میرزا مؤیدالدوله راه یافت.
ادیب از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۱ ه‍.ق همراه امیر نظام در مناطقی مانند آذربایجان، کردستان، کرمانشاه به سر می‌برد. درسال‌های ۱۳۱۲ و ۱۳۱۳ ه‍.ق در تهران به سر می‌برد در دارالترجمه دولتی مشغول به کار بود. در سال ۱۳۱۴ ق بار دیگر همراه امیرنظام به آذربایجان رفت و هنگامیکه مدرسه لقمانیه تبریز در سال ۱۳۱۶ ق افتتاح شد، نیابت ریاست آنجا را عهده‌دار گشت و در همین سال روزنامه ادب را در تبریز منتشر ساخت. در سال ۱۳۱۸ ه‍.ق راهی خراسان شد و انتشار روزنامهٔ ادب را تا سال ۱۳۲۰ در آنجا پی گرفت. در سال ۱۳۲۱ه‍.ق به تهران آمد و سردبیری روزنامهٔ ایران سلطانی را تا سال ۱۳۲۳ عهده‌دار شد. در این سال به بادکوبه رفت و انتشار بخش فارسی روزنامه ارشاد را که به ترکی منتشر می‌شد، بر عهده گرفت.
در سال ۱۳۲۴ه‍.ق بار دیگر به تهران بازگشت و این بار سردبیری روزنامه مجلس به او سپرده شد. او در سال ۱۳۲۵ روزنامه عراق عجم را در همین شهر منتشر ساخت. در دوران استبداد محمد علیشاه ادیب به صف مشروطه‌خواهان پیوست، و در سال ۱۳۲۷ه‍.ق همراه با مجاهدان فاتح وارد تهران شد. در سال ۱۳۲۹ه‍.ق وارد عدلیه یا دادگستری امروزی شد و تا پایان عمر به ریاست چندین شعبه عدلیه در شهرهای اراک، سمنان، ساوجبلاغ و یزد منصوب شد. ادیب‌الممالک فراهانی در روز ۲ اسفند ۱۲۹۵ خورشیدی (۲۸ ربیع‌الثانی سال ۱۳۳۵ه‍.ق) در شهر یزد سکته کرد و در همین سال پس از بازگشت به تهران درگذشت. آرامگاه او در شهر ری است.
تبار خاندان ادیب الممالک
پدرش حاج میرزا حسین، پدربزرگش صادق و جدش میرزا معصوم حسینی فراهانی، متخلص به «محیط» نام داشته‌اند. میرزا معصوم حسینی فراهانی، شعر می‌سروده و «محیط» تخلص می‌کرده‌است. ادیب در زندگی‌نامهٔ خود دربارهٔ او می‌گوید: «میرزا معصوم الحسینی الفراهانی، متخلص به «محیط» از معاریف ادبا و بلغای صدر سلطنت قاجاریه است که ذکرش در دفاتر آن عصر از قبیل کتاب انجمن خاقان تألیف فاضل خان گروسی و گنج شایگان اثر خامهٔ میرزا طاهر دیباچه‌نگار با مختصری از شعر شیرینش درج شده…» ادیب در همین زندگی‌نامهٔ خویش شعری لطیف از میرزا معصوم فراهانی نقل می‌کند که امیر نظام گَرّوسی بر سر دَرِ خانهٔ پدری خود، روی سنگ کنده بوده‌است (در خیر مقدم به ورود علی اکبرخان کلانتر ملقب به امین الرعایا توسط وی بیان شده):
این میرزا معصوم حسینی فراهانی، متخلص به «محیط»، برادر میرزا ابوالقاسم قائم مقام، وزیر ادیب و دانشمند و مشهور محمدشاه است که به دستور محمدشاه در نگارستان خفه شد. عبرت نائینی در تذکرة مدینة الادب شجرهٔ کامل ادیب را به نقل از تذکرهٔ قدسی میرزا تقی خان دانش، سی و شش پشت به علی بن حسین می‌رساند.
ادیب نیز در زندگی‌نامهٔ خویش، در آغاز دیوان، نسب جدّ خود، عیسی حسینی فراهانی را تا سجاد سی و شش پشت می‌داند: «چون خاتَم حضرت سیدالساجدین علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب - علیهم السلام - که امام چهارم اثنی عشریه و جدِ اعلای این سلسله می‌باشد، در نزد اکابر این خاندان بوده و اکنون نیز در این خانواده مضبوط است. لهذا اجداد قائم مقام را در هر دوره، با وجود وزارت، «میرِ مُهردار» می‌خواندند و نسب میرزا عیسی بر طبق شجره‌ای که نزد نگارنده موجود است به سی و شش پشت، تا علی بن الحسین پیوسته می‌شود.» ادیب در قطعه‌ای نیز (به مناسبت نقاشی میر زین العابدین، معروف به میر آقا، از چهرهٔ شاعر)، به زبان شعر از نسب خود، سخن می‌گوید:
مادر ادیب، دختر میرزا عبدالکریم و او فرزند میرزا حسن برادر میرزا ابوالقاسم قائم مقام دوم است. اگر قدری به عقب برگردیم: میرزا عیسی قائم مقام فراهانی اول (میرزا بزرگ) که در ذی الحجة ۱۲۳۷ هجری قمری در تبریز وقات یافته و در امامزاده حمزهٔ تبریز، مدفون شده‌است، دارای دو همسر بود. یکی همسری آذربایجانی که از این خانم، میرزا موسی فراهانی و تاج ماه بیگم به وجود آمد. میرزا موسی الحسینی الفراهانی که تولیت آستان قدس را عهده‌دار بود، در ۱۲۶۲ هجری قمری در مشهد وفات یافت و تاج ماه بیگم، مشهور به حاجیه عمّه، همسر شاهزاده ملک قاسم میرزا فرزند فتح‌علی‌شاه بود.
اما میرزا عیسی حسینی فراهانی، از همسر دیگر-که دختر عموی وی به نام خانم آغا و دختر میرزا محمدحسین وفای فراهانی بود، سه فرزند پسر داشت:
۱. میرزا معصوم حسینی فراهانی که در حیات پدر در ۱۲۲۷ در تبریز مرد و او جد پدری ادیب‌الممالک است. ۲. میرزا ابوالقاسم قائم مقامِ دوم که در ۱۲۵۱ قمری به امر محمد شاه خفه شد. ۳. میرزا حسن.
برادران
بزرگ‌ترین برادرش میرزا علیخان (یا به قول برخی از اخلاف امروزین ادیب الممالک، میرزا علی اکبر خان) است که اولاد اول خانواده است و از او اولادی بازنماند.
برادر دیگر، میرزا مهدی، مشهور به سید الواعظین است که ۸ فرزند از او ماند. پنج دختر و سه پسر. از یکی از این پسران به نام میر مرتضی، دکتر عبدالمجید قائم مقامی به دنیا آمد که استاد درس قانون امور حسبی در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران بود.
برادر سوم، یعنی کوچک‌ترین برادر ادیب، میرزا علی اصغر نام دارد. (در ۱۲۸۴ قمری متولد شده‌است). بعدها به سید علی اصغر بصیر العدالة قائم مقامی شهرت یافت و دست کم تا سال ۱۳۱۲ هجری شمسی با همسر و دخترانش در رشت «مدرسهٔ بنات اسلامی» را می‌چرخانده‌است. او سه دختر و دو پسر داشته‌است.
خواهران
ادیب الممالک دو خواهر داشته‌است. یکی در حیات ادیب، وفات کرده و دیگری، شاعره ای نسبتاً توانا بوده و ادیب خود دربارهٔ وی در زندگی‌نامهٔ کوتاهی که نوشته‌است می‌گوید: «این خواهرم که در قید حیات است، از زنان ادیبهٔ ایران به‌شمار می‌رود؛ نامش «فاطمه خانم» است و «شاهین» تخلّص می‌کند؛ شعرش به طراوت و حلاوت مشهور شده و در خاتمهٔ کتاب خیرات حسان قصیده ای از وی ثبت گشته…».