cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بی‌نای بی‌ریث
تاریخچه
بنیانگذاران آلمانی زبان در اصل سازمان را بی‌نای بی‌ریث (در آلمانی به معنای "برادران عهد") نامیدند تا هدف آنها را از نظم برادرانه ای که می‌تواند برای کل یهودیان آمریکایی آرامش ایجاد کند، منعکس کند. اگرچه جلسات اولیه به زبان آلمانی برگزار می‌شد، پس از مدت کوتاهی انگلیسی به عنوان زبان رسمی انتخاب شد و نام سازمان بهبی‌نای بی‌ریث تغییر یافت. در اواخر قرن بیستم، ترجمه جدیدتر و فراگیرتر «فرزندان میثاق» جایگزین نام قبلی شد.
با وجود شروع به کار در محیطی برادرانه و محلی، بی‌نای‌بی‌ریث به‌زودی در آغاز راه خود از حقوق یهودیان سخن گفت و از ارتباطات ملی در حال رشد خود به عنوان راهی برای اعمال نفوذ سیاسی به نمایندگی از یهودیان جهان استفاده کرد. برای مثال، در سال ۱۸۵۱، طومارهایی را منتشر کرد که از دانیل وبستر ، وزیر امور خارجه، خواسته بود تا در جریان مذاکرات تجاری در حال انجام، خواستار پایان محدودیت‌های یهودیان در سوئیس شود. در دهه ۱۹۲۰، بی‌نای‌بی‌ریث با پیوستن به هیئت‌های یهودی و لابی‌گری‌ای که از طریق آن یهودیان آمریکایی به دنبال تأثیرگذاری بر سیاست‌های عمومی داخلی و خارجی بودند، به فعالیت سیاسی خود ادامه داد. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین نقش مهمی در سیاست فراملی یهود ایفا کرد. گسترش بعدی سازمان در سراسر جهان، آن را به مرکز عصبی ارتباطات درون یهودی و تلاش متقابل تبدیل کرد.
۱۸۴۳ تا اوایل دهه ۱۹۰۰
فعالیت‌های این سازمان در طول قرن‌های ۱۹ و ۲۰ تحت عنوان کمک‌های متقابل، خدمات اجتماعی و بشردوستانه بود. با توجه به نگرانی‌های یهودیان برای محافظت از خانواده‌هایشان، اولین اقدام ملموس این سازمان، ایجاد بیمه نامه ای بود که به بیوه‌های اعضای متوفی، ۳۰ دلار برای هزینه‌های تشییع جنازه و مستمری یک دلار در هفته برای بقیه عمر آنها اعطا می‌کرد. برای کمک به فرزندان متوفی، هر کودک یهودی نیز کمک هزینه‌ای دریافت می‌کرد و به خانواده‌های یهودی این اطمینان را می‌داد که به فرزندان پسر، حرفه‌ای مناسب آموزش داده می‌شود.
در سال ۱۸۵۱، تالار میثاق به عنوان اولین مرکز اجتماع یهودیان و همچنین اولین کتابخانه عمومی یهودیان در ایالات متحده برپا شد. یک سال بعد، بی‌نای‌بی‌ریث کتابخانه Maimonides را تأسیس کرد. بلافاصله پس از جنگ داخلی - زمانی که یهودیان دو طرف نبرد بی‌خانمان شدند - بی‌نای‌بی‌ریث خانه ایتام یهودی کلیولند با ۲۰۰ تخت را تأسیس کرد. در طی چندین سال بعد، این سازمان بیمارستان‌ها، یتیم‌خانه‌ها و خانه‌های متعددی را برای سالمندان تأسیس نمود.
در سال ۱۸۶۸، زمانی که سیل ویرانگر بالتیمور را فلج کرد، بی‌نای‌بی‌ریث با یک کمپین امدادرسانی به مقابله با بلایای طبیعی پرداخت. این اقدام ۱۳ سال قبل از تأسیس صلیب سرخ آمریکا انجام شد و اولین برنامه از برنامه‌های امدادی ملی بود. در همان سال، بی‌نای‌بی‌ریث اولین پروژه بشردوستانه خارج از کشور خود را با جمع‌آوری ۴۵۲۲ دلار برای کمک به قربانیان اپیدمی وبا در فلسطین عثمانی اجرا کرد.
در سال ۱۸۷۵، یک لژ در تورنتو احداث گردید. پس از آن یک لژ دیگر در مونترال و در سال ۱۸۸۲ لژ دیگری در برلین تأسیس شد. عضوگیری در خارج از ایالات متحده به سرعت رشد کرد. به زودی، لژها در قاهره (۱۸۸۷) و در اورشلیم (۱۸۸۸ - نه سال قبل از اینکه تئودور هرتزل اولین کنگره صهیونیستی را در بازل، سوئیس تشکیل دهد) تشکیل شد. لژ اورشلیم اولین سازمان عمومی بود که تمام جلسات خود را به زبان عبری برگزار نمود.
پس از سال ۱۸۸۱، با مهاجرت گسترده یهودیان اروپای شرقی به ایالات متحده، بی‌نای‌بی‌ریث از کلاس‌های آمریکایی‌سازی، مدارس تجاری و برنامه‌های امدادی حمایت نموده و یک دوره رشد سریع عضوگیری، تغییر در سیستم نمایندگی و مراسم مخفی مشترک در سازمان‌های برادری را آغاز نمود. در سال ۱۸۹۷، زمانی که تعداد اعضای سازمان در ایالات متحده کمی بیش از ۱۸۰۰۰ نفر بود، بی‌نای‌بی‌ریث یک شعبه کمکی بانوان در سانفرانسیسکو مستقر نمود که قرار بود به زنان بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل شود، اما در سال ۱۹۸۸ به عنوان یک سازمان مستقل بین‌المللی زنان یهودی، از هسته اصلی جدا گردید.
اوایل قرن بیستم
در واکنش به قتل‌عام کیشینف در سال 1903 رئیس‌جمهور وقت تئودور روزولت و جان هی وزیر امورخارجه با کمیته اجرایی بی‌نای‌بی‌ریث در واشینگتن دیدار کردند، مدیر وقت بی‌نای‌بی‌ریث، سیمون ولف پیش نویس طوماری را به رئیس‌جمهور ارائه نمود که در اعتراض به عدم موضع‌گیری دولت روسیه در مقابل قتل‌عام منتشر گردد. روزولت از این امر استقبال نموده و با انتشار آن طومار موافقت کرد و لژهای بی‌نای‌بی‌ریث شروع به جمع‌آوری امضا در سراسر کشور نمودند.
در دو دهه اول قرن بیستم، بی‌نای‌بی‌ریث، سه سازمان بزرگ یهودی امروزی را راه اندازی نمود: اتحادیه ضد افترا (ADL), Hillel و BBYO (در اصل سازمان جوانان بی‌نای‌بی‌ریث). این سازمان‌ها بعداً مسیر رشد و حرکت خود را با درجات مختلفی از خودمختاری ادامه دادند.
نگرانی اصلی سازمان در دهه ۱۹۲۰ حفظ ارزش‌های یهودی بود، زیرا مهاجرت کند شد و جمعیت بومی یهودی از اجداد اروپای شرقی به بلوغ رسیدند. در سال ۱۹۲۳، خاخام بنجامین فرانکل از ایلینوی هیلل را تأسیس کرد - سازمانی در محوطه دانشگاه ایلینویز در اوربانا-شامپین برای ارائه هم‌زمان خدمات نوگرایانه و سنت‌گرایانه سبت، کلاس‌های آموزشی یهودیت و برگزاری رویدادهای اجتماعی برای دانشجویان یهودی. دو سال بعد، فرانکل با پیشنهاد الحاق پردیس این سازمان جدید به بی‌نای‌بی‌ریث مراجعه نمود. حمایت مالی بی‌نای‌بی‌ریث از بنیاد هیلل، آن را قادر ساخت تا در سراسر ایالات متحده توسعه یابد و در نهایت بین‌المللی شده و به شبکه‌ای متشکل از بیش از ۵۰۰ سازمان و پردیس دانشجویی تبدیل گردد.
در سال ۱۹۴۰، زنان بی‌نای‌بی‌ریث، سازمان کمکی خود را برای زنان جوان، B'nai B'rith Girls (BBG، در آن زمان یک گروه آزاد از سازمان‌ها) ایجاد نمود و در سال ۱۹۴۴، این دو سازمان به سازمان جوانان بی‌نای‌بی‌ریث (BBYO) تبدیل شدند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین برای بیش از نیم قرن برگزاری مراسم اردوی یهودیان را بر عهده داشته‌است. در سال ۱۹۵۳، بی‌نای‌بی‌ریث یک اردوگاه ۳۰۰ هکتاری در کوه‌های پوکونو پنسیلوانیا تهیه نمود. این مرکز که در ابتدا کمپ بی‌نای‌بی‌ریث نام داشت، بعدها به افتخار رهبر اولیه BBYO آنیتا پرلمن و همسرش، لوئیس، کمپ بی‌نای‌بی‌ریث Perlman نامگذاری شد. در سال ۱۹۷۶، اردوگاه دوم در نزدیکی مدیسون، ویس اضافه شد. این اردوگاه که به نام بنیانگذار AZA نامگذاری شده بود، به اردوگاه بی‌نای‌بی‌ریث Beber معروف شد. در سال ۲۰۱۰، بیبر کمپ از بی‌نای‌بی‌ریث مستقل شد. هم‌اکنون کمپ پرلمن، هم به عنوان یک اردوگاه کودکان یهودی و هم به عنوان یک مرکز آموزش رهبری عمل می‌کند.
در سال ۱۹۳۸ بی‌نای‌بی‌ریث دفتر خدمات حرفه‌ای را تأسیس نمود تا جوانان را به سمت مشاغل مناسب راهنمایی نماید. این حرکت به تأسیس دفتر خدمات مشاوره و شغلی بی‌نای‌بی‌ریث منجر گردید، آژانسی که تست و مشاوره حرفه‌ای را ارائه نموده و راهنمای شغلی منتشر می‌کرد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، این برنامه منحل گردیده و در سایر آژانس‌های اجتماعی ادغام شد.
۱۹۷۷ محاصره حنفیان
در ۹ تا ۱۱ مارس ۱۹۷۷، سه ساختمان در واشینگتن دی سی توسط ۱۲ مرد مسلح مسلمان آفریقایی آمریکایی به رهبری حماس عبدالخالص تصرف شد که ۱۴۹ نفر را گروگان گرفته و یک خبرنگار رادیویی و یک افسر پلیس را کشتند. پس از یک گروگان‌گیری ۳۹ ساعته، همه گروگان‌های دیگر از ساختمان مقر بی‌نای‌بی‌ریث (سالن شهر که اکنون ساختمان جان ا. ویلسون نامیده می‌شود) و مرکز اسلامی واشینگتن آزاد شدند.
افراد مسلح چند خواسته داشتند. آنها «از دولت می‌خواستند که گروهی از مردان را که به کشتن هفت نفر از بستگان - عمدتاً کودک - رهبر حماس عبدالخالص محکوم شده بودند، تحویل دهد. آنها همچنین خواستار جلوگیری از انتشار فیلم محمد رسول‌الله شدند زیرا آن را توهین‌آمیز می‌دانستند.»
مجله تایم خاطرنشان کرد: «اینکه تلفات بیشتر نبود اگرچه به خاطر صبر استراتژیکی بود که تاکتیک اصلی مقامات مجری قانون ایالات متحده برای مواجهه با تروریست‌هاست، اما بیشتر از همه، شاید به دلیل دخالت شجاعانه سه سفیر مسلمان، اشرف غوربال مصر، سحاب زاده یعقوب خان پاکستان و اردشیر زاهدی از ایران بود.»
خدمات اجتماعی
از همان روزهای اولیه، مشخصه تلاش‌های محلی سازمان، خدمات رسانی به جوامعی بود که اعضا در آن زندگی می‌کنند. در سال ۱۸۵۲، این امر به معنای جمع‌آوری پول برای اولین بیمارستان یهودی در فیلادلفیا بود. در قرن بیست و یکم، این تلاش‌های خدمات اجتماعی از تحویل بسته‌های غذایی و پوشاک به یهودیان مسن و ناتوان تا توزیع غذا و دارو در جامعه یهودی کوبا را شامل می‌شود.
با خاکستری شدن جمعیت یهودیان آمریکا، خدمات به سالمندان با اولین مورد از آنچه که قرار بود به شبکه‌ای از ۳۶ ساختمان مسکونی در بیش از ۲۷ جامعه یهودی در سراسر ایالات متحده و بیشتر در سطح بین‌المللی تبدیل شود، بر یک هدف اصلی متمرکز شد. بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل به بزرگ‌ترین حامی ملی مسکن برای یهودیان سالمند گردید. تسهیلات ایالات متحده - که با مشارکت وزارت مسکن و توسعه شهری (HUD) ساخته شده‌است - مسکن با کیفیت را برای بیش از ۶۰۰۰ مرد و زن مسن کم‌درآمد، با سن ۶۲ سال و بالاتر، فراهم می‌کند. ساکنان بر اساس درآمدی که دارند، اجاره‌ای را که توسط دولت فدرال تعیین شده‌است، پرداخت می‌نمایند.
آغاز قرن بیست و یکم همچنین شاهد گسترش برنامه خدمات سالمندان بود و سازمان، تبدیل به مرکز خدمات ارشد شد، سازمان، حمایت از انتشارات و سایر خدمات حمایتی را برای رسیدگی به نگرانی‌های مالی، حقوقی، بهداشتی، مذهبی، اجتماعی و خانوادگی افراد بالای ۵۰ سال ارائه می‌نمود.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین در دستور کار داخلی خود، موضوعات روادارانه مانند حمایت از قانون‌گذاری برای مقابله با جرایم ناشی از نفرت و همچنین حمایت از چالش نویسندگی جوانان، Diverse Minds را در دستور کار خود قرار داده‌است. این مسابقه نویسندگی سالانه از دانش‌آموزان دبیرستانی می‌خواهد که کتابی برای کودکان بسازند که به انتقال پیام «پایان دادن به عدم تحمل و تعصب» اختصاص دارد. برندگان این مسابقه، بورسیه‌های تحصیلی دانشگاهی و انتشار و توزیع کتاب‌های‌شان در مدارس و کتابخانه‌های جوامع خود را به‌عنوان جایزه دریافت می‌کنند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین از برنامه Enlighten America حمایت می‌کند، که محور اصلی آن میثاقی است که در آن، افراد از استفاده از عبارات عامیانه یا جوک گفتن بر اساس نژاد، گرایش جنسی، جنسیت، ملیت یا چالش‌های جسمی یا ذهنی که باعث تحقیر دیگران است، خودداری می‌کنند.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین کتابچه‌ای به زبان انگلیسی و اسپانیایی با نام «کودکان باهوش - کودکان ایمن» تولید و توزیع می‌نماید که هدف آن راهنمایی والدین از طریق بحث با فرزندان‌شان در مورد خطرات احتمالی است.
فعالیت‌های ضدافترا
سازمان بین‌المللی بی‌نای‌بی‌ریث مستقر در آمریکا، اتحادیه ضد افترا B'nai B'rith (ADL) را به عنوان پاسخی به حملات به یهودیان در ایالات متحده تأسیس نمود. در اعلامیه ایجاد ADL به‌طور خاص به لینچ لئو فرانک اشاره شده‌است. ADL اکنون یک سازمان مستقل است.
ایست سن‌گابریل، کالیفرنیا
ایست سن‌گابریل (به انگلیسی: East San Gabriel) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا واقع شده‌است. ایست سن‌گابریل ۴٫۰۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۸۷۴ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بی‌نای بی‌ریث
برنامه‌ها و نشریات آموزشی
از سال ۱۸۸۶، بی‌نای‌بی‌ریث مجله بی‌نای‌بی‌ریث، که قدیمی‌ترین مجله یهودی است که به‌طور مداوم در ایالات متحده توزیع می‌گردد را منتشر می‌نماید.
بی‌نای‌بی‌ریث همچنین راهنمای برنامه‌های آموزشی محلی یهودیان را منتشر می‌کند و هر سال از "Unto Every Person There is a Name" حمایت مالی می‌کند. این برنامه شامل قرائت نام قربانیان هولوکاست، معمولاً در یوم هاشوآ، روز یادبود هولوکاست است.
در سال ۱۹۷۳، سازمان بی‌نای‌بی‌ریث آنچه را که قبلاً سالن نمایشگاه مقر آن در واشینگتن دی سی بود را به موزه ملی یهودی بی‌نای‌بی‌ریث Klutznick تبدیل کرد. این موزه مجموعه وسیعی از اشیاء و هنرهای تشریفاتی یهودی را به نمایش گذاشت و برای چندین دهه مکاتبات سال ۱۷۹۰ بین رئیس‌جمهور جورج واشینگتن و موسی سیکساس، شش تن از کنیسه تورو در نیوپورت، رود آیلند را به معرض نمایش گذاشت. اگرچه انتقال این سازمان از ساختمان خود به دفاتر اجاره‌ای، بسته شدن موزه را برای بازدید عموم ضروری کرد، قطعات منتخبی از این مجموعه همچنان در مقر فعلی بی‌نای‌بی‌ریث به نمایش گذاشته می‌شود و با قرار قبلی برای مشاهده در دسترس هستند.
بورسیه‌ها
بی‌نای‌بی‌ریث بین‌المللی بورسیه‌های تحصیلی را برای دانشمندان نوظهور اعطا می‌کند. اولین دریافت کننده بورسیه بی‌نای‌بی‌ریث Dagmar R. Henney از دانشگاه میامی بود که بعدها به دلیل تحقیقاتش در ریاضیات نظری شناخته شد.
هر سال، بی‌نای‌بی‌ریث بورسیه تحصیلی Sally R. Schneider را به یک دانشجوی یهودی شایسته فارغ‌التحصیل که در رشته‌ای تحصیل می‌کند که به نفع بشریت باشد اعطا می‌نماید. این بورسیه که ارزش آن ۱۰۰۰ دلار است، به نام سالی اشنایدر، یکی از اعضای قدیمی بی‌نای‌بی‌ریث که علاقه زیادی به حمایت از اسرائیل و آموزش زنان داشت، نام‌گذاری شده‌است.
لژهای محلی بی‌نای‌بی‌ریث نیز بورسیه تحصیلی اعطا می‌کنند. B'nai B'rith Great Lakes یک بازی کلاسیک گلف سالانه برگزار می‌نماید که درآمد حاصل از آن هر سال هزینه چندین بورسیه تحصیلی کالج را تأمین می‌کند.
با وابستگی به خدمات پستی ایالات متحده، سرویس فیلاتلیس بی‌نای‌بی‌ریث در انتشار یک سری از تمبرهای روز اول مربوط به کارآفرینان برجسته یهودی، خیرین، سرگرمی‌ها و سازمان‌های مختلف یهودی در سراسر کشور مشارکت داشت.
تسکین فاجعه
بی‌نای‌بی‌ریث از سال ۱۸۶۵، زمانی که به قربانیان اپیدمی وبا در فلسطین آن زمان کمک کرد، به حوادث بلایای طبیعی و انسانی پاسخ داد. بی‌نای‌بی‌ریث بعداً سرمایه جمع‌آوری کرد و آنها را بین افراد آسیب‌دیده از آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو در سال ۱۸۷۱ ، سیل گالوستون، تگزاس، سیل ۱۹۰۰ و زلزله بزرگ سانفرانسیسکو در سال ۱۹۰۶ توزیع کرد.
در سال‌های اخیر، صندوق امداد بلایای بی‌نای‌بی‌ریث به زلزله‌های سال ۲۰۱۰ در هائیتی و شیلی، سونامی ژاپن در سال 2011 و طوفان‌های متعدد و سیل‌های متعاقب آن که در سال ۲۰۱۱ شش ایالت را در جنوب و غرب‌میانه درگیر کرد، پاسخ داد. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین پس از آتش‌سوزی‌هایی که در کوه کارمل در شمال اسرائیل به وقوع پیوست، صندوق کمک به بلایای طبیعی را افتتاح نموده و صندوق دیگری را برای کمک به قربانیان بدترین خشکسالی در شرق آفریقا در بیش از ۵۰ سال گذشته تأسیس نمود.
بیشتر پولی که بی‌نای‌بی‌ریث برای امدادرسانی در بلایای طبیعی جمع‌آوری می‌کند، برای بازسازی طولانی‌مدت هزینه شده‌است و صرف تأمین نیازهایی فراتر از آنچه امدادگران اولیه ارائه می‌دهند، می‌گردد. پس از طوفان کاترینا در منطقه ساحلی خلیج آمریکا در سال ۲۰۰۵، بی‌نای‌بی‌ریث بیش از ۱ میلیون دلار جمع‌آوری نمود و این پول را بین پروژه‌های مختلف در یک بازه زمانی پنج ساله توزیع کرد. این پروژه‌ها شامل بازسازی خانه‌ها، عبادتگاه‌ها و بازسازی پارک‌ها بود.
بی‌نای‌بی‌ریث در هائیتی، ۲۵۰۰۰۰ دلار برای کفش، دارو، لوازم بهداشتی و سایر نیازها بلافاصله پس از زلزله ژانویه ۲۰۱۰ که این جزیره را لرزاند جمع‌آوری کرد. سال بعد از فاجعه، بی‌نای‌بی‌ریث و IsraAID "Haiti Grows" را آغاز نمودند، برنامه‌ای که کشاورزان را در یک دوره شش‌ماهه به صورت نظری و عملی آموزش می‌داد. کشاورزان تکنیک‌های کشاورزی جدیدی را آموختند که به آنها امکان می‌داد تنوع و تعداد محصولاتی را که می‌توانستند تولید کنند و همچنین عملکرد آن محصولات را افزایش دهند.
پس از طوفان سندی در پاییز ۲۰۱۲، شبکه حرفه‌ای جوان بی‌نای‌بی‌ریث در نیویورک بلافاصله شروع به کمک در پاک‌سازی کرد. اعضا به Rockaways رفتند و در طول چند روز به حذف آوار و شن و ماسه از ساختمان‌ها، استخراج دیوارهای خشک و عایق کپک‌زده و بیرون کشیدن مبلمان و وسایل آسیب دیده از آب از خانه‌های منطقه کمک کردند. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین چندین جمع‌آوری کمک مالی برای پروژه‌های بازسازی آینده برگزار و برنامه‌ریزی کرده‌است.
صندوق امداد بلایای طبیعی بی‌نای‌بی‌ریث با همکاری با IsraAid، یک سازمان بشردوستانه صهیونیستی که سازمان‌های اسرائیلی و یهودی را گرد هم می‌آورد تا واکنش‌های هماهنگ بشردوستانه را در پی بحران‌های بشری ایجاد کنند، به بازماندگان سیل ۲۰۱۸ در ژاپن کمک مالی اختصاص داد.
صندوق امداد فاجعه بی‌نای‌بی‌ریث همچنین به دو فاجعه داخلی، یکی در کالیفرنیا و دیگری در هاوایی، در پاییز ۲۰۱۸ کمک کرد. آتش‌سوزی‌های جنگلی در تابستان و پاییز آن سال، جوامع جنوب کالیفرنیا را درنوردید، و بی‌نای‌بی‌ریث با کمک به تأمین هزینه‌های غذا، قبوض آب و برق و تجهیزات پزشکی برای مرکز Idyllwild به بازیابی پس از فاجعه بسیار کمک نمود. به‌طور معمول، مرکز HELP یک فروشگاه خیریه و صرفه‌جویی است که به افراد و خانواده‌های نیازمند در هزینه‌های غذا، آب و برق، مسکن و سایر نیازهای اولیه کمک می‌کند. پس از آتش‌سوزی‌های جنگلی، این مرکز برای کمک به قربانیان آتش‌سوزی فعالیت نمود. در هاوایی، بی‌نای‌بی‌ریث پس از فوران آتشفشان Kilauea و آسیب ناشی از طوفان گرمسیری به کنیسه Ahava 'Aina کمک کرد.
در ماه مه ۲۰۱۹، مرکز خدمات ارشد بی‌نای‌بی‌ریث (CSS) جلسه سالانه آموزشی مدیران و هماهنگ‌کنندگان خدمات بی‌نای‌بی‌ریث را در پورتوریکو برگزار کرد، که هنوز در حال بهبود وضعیت آسیب‌های ناشی از طوفان ماریا در سال ۲۰۱۷ است. در جلسه‌ای که در پورتوریکو برگزار گردید، تیم CSS تمایل داشت هم در بهبود کوتاه‌مدت پورتوریکو، با داوطلب شدن برای یک روز خدمت در کنار سازمان‌های غیرانتفاعی محلی در طول سفر، و هم در بهبود اقتصادی بلندمدت آن، با بهبود وضعیت تجارت کمک کند.
امور بین‌المللی
بی‌نای‌بی‌ریث در تأسیس سازمان ملل متحد در سانفرانسیسکو نقش کلیدی داشت و از آن زمان تاکنون وضعیت فعالی در این سازمان جهانی داشته‌است. در سال ۱۹۴۷، به این سازمان مقام سازمان غیردولتی (NGO) اعطا شد و برای سال‌ها، تنها سازمان یهودی با نمایندگی تمام‌وقت در سازمان ملل بود. این سازمان نقشی پیشرو در لغو قطعنامه سال ۱۹۷۵ سازمان ملل متحد، که صهیونیسم را با نژادپرستی یک‌سان می‌دانست، ایفا کرده‌است.
نقش NGO B'nai B'rith به سازمان ملل متحد و آژانس‌های آن محدود نمی‌شود. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین به‌طور گسترده با مقامات وزارت خارجه، کنگره و دولت‌های خارجی برای حمایت از تلاش‌های سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) برای مبارزه با یهودی‌ستیزی کار کرده‌است. این سازمان با عضویت در بیش از ۲۰ کشور آمریکای لاتین، اولین گروه یهودی بود که در سازمان کشورهای آمریکایی (OAS)، که در آن از دموکراسی و حقوق بشر در سراسر منطقه دفاع می‌کرد، به آن مقام «جامعه مدنی» اعطا شد. نقش بی‌نای‌بی‌ریث در آمریکای لاتین به اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد و با هجوم پناهندگان یهودی از اروپای نازی به آمریکای لاتین به‌طور قابل توجهی افزایش یافت.
بی‌نای‌بی‌ریث علاوه بر فعالیت‌های حمایتی خود، برنامه خدمات اجتماعی را در سراسر آمریکای لاتین حفظ می‌کند. بی‌نای‌بی‌ریث در سال ۲۰۰۲، با همکاری بنیاد برادری، بسته‌ای به ارزش بیش از ۳۱ میلیون دلار شامل دارو، کتاب و لوازم مورد نیاز را در آرژانتین، اروگوئه، پاراگوئه و ونزوئلا پس از فاجعه اقتصادی‌ای که بخش عمده‌ای از آمریکای لاتین را تحت تأثیر قرار داد، توزیع کرد. این برنامه تا سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۰۰ میلیون دلار دارو و لوازم توزیع کرده بود.
اروپا
در دهه ۱۹۲۰، اعضای بی‌نای‌بی‌ریث در اروپا به ۱۷۵۰۰ نفر افزایش یافت - تقریباً نیمی از اعضای ایالات متحده - و در دهه بعد، تشکیل یک لژ در شانگهای (شماره ۱۱۰۲) نشان دهنده ورود این سازمان به خاور دور بود. لژ شانگهای در سال ۱۹۳۴ پلی کلینیک بنیاد بی‌نای‌بی‌ریث را تأسیس کرد که بعداً به بیمارستان یهودی شانگهای تغییر نام داد. این توسعه در ابعاد بین‌المللی قرار بود با ظهور نازیسم به پایان برسد. در آغاز دوره نازی‌ها، شش مرکز بی‌نای‌بی‌ریث در اروپا وجود داشت. سرانجام، نازی‌ها تقریباً تمام اموال بی‌نای‌بی‌ریث را در اروپا تصرف کردند.
B'nai B'rith Europe در سال ۱۹۴۸ مجدداً تأسیس شد. اعضای لژهای بازل و زوریخ و نمایندگان لژهای فرانسه و هلند که از هولوکاست جان سالم به در برده بودند در جلسه افتتاحیه شرکت کردند. در سال ۲۰۰۰، منطقه جدید اروپایی بی‌نای‌بی‌ریث با منطقه بریتانیا ادغام شد تا به یک بی‌نای‌بی‌ریث اروپایی با مشارکت فعال در تمام نهادهای اتحادیه اروپا تبدیل شود. تا سال ۲۰۰۵ بی‌نای‌بی‌ریث اروپا شامل لژهایی در بیش از ۲۰ کشور از جمله اروپای شرقی و کشورهای کمونیستی سابق بود.
صفحه‌کلید بی‌سیم
صفحه‌کلید بی‌سیم یک نوع صفحه‌کلید است که به کاربر اجازه می‌دهد بدون سیم از طریق فناوری‌های بلوتوث، فرکانس رادیویی (RF) و فروسرخ (IR) با رایانه تعامل برقرار کند. بیشتر صفحه‌کلیدهای بی‌سیم همراه با یک موشی بی‌سیم نیز هستند. تمام کیبوردهای بی‌سیم جهت انجام عملکرد خود به یک منبع نیروی خارجی نیاز دارند. در اکثر مدلها، این منبع از باتری‌های قلمی تأمین می‌شود. مدل‌های کمیابی هم وجود داشته که دارای باتری داخلی بوده که می‌توانند به کمک کابل یو‌اس‌بی (USB) شارژ شوند.
بنجامین هابنر
بنجامین هابنر (Benjamin Hübner؛ زادهٔ July 4, 1989) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
چاه حاجی‌کریم بزرگ‌زاده
چاه حاجی‌کریم بزرگ‌زاده، روستایی در دهستان سیب و سوران بخش مرکزی شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بنجامین هابنر
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴، باشگاه فوتبال هوفنهایم، باشگاه فوتبال وهن ویسبادن، و باشگاه فوتبال وی‌اف‌آر آلن اشاره کرد.
چاه حاجی‌کریم بزرگ‌زاده
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۸ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
بی‌نای بی‌ریث
اسرائیل و خاورمیانه
درست قبل از ایجاد کشور اسرائیل، رئیس‌جمهور هری اس. ترومن، با مقاومت در برابر فشار سازمان‌های مختلف، از ملاقات با رهبران یهودی امتناع کرد. فرانک گلدمن، رئیس بی‌نای‌بی‌ریث و ادی جاکوبسون، یکی از اعضای بی‌نای‌بی‌ریث، دوست دیرینه و شریک تجاری رئیس‌جمهور، را متقاعد نمودند که از ترومن درخواست مساعدت نماید. یاکوبسون ترومن را متقاعد کرد که به‌طور مخفیانه با رهبر صهیونیست هایم وایزمن در دیداری که گفته می‌شود منجر به برگرداندن حمایت کاخ سفید به نفع تجزیه و در نهایت به رسمیت شناختن واقعی دولت اسرائیل شده‌است، ملاقات نماید.
اکسایش لیندگرن
اکسایش یا اکسیداسیون لیندگرن یک روش انتخابی برای اکسید کردن آلدهیدها به اسیدهای کربوکسیلیک است. این واکنش به افتخار بنگت او. لیندگرن نامگذاری شده‌است.
بی‌نای بی‌ریث
اسرائیل و خاورمیانه
علاوه بر تأسیس لژ اورشلیم در سال ۱۸۸۸، کمک به زندگی در اسرائیل تمرکز اصلی این سازمان بوده‌است. از جمله مهم‌ترین کمک‌های لژ اورشلیم، اولین کتابخانه عمومی رایگان شهر، میدراش آبربانل بود.
صفحه‌کلید بی‌سیم
بلوتوث
که حدود 9 متر محدوده انتقال داده دارد.
بی‌نای بی‌ریث
اسرائیل و خاورمیانه
در سال ۱۹۵۹، بی‌نای‌بی‌ریث اولین سازمان بزرگ یهودی آمریکایی بود که در اسرائیل گردهمایی برگزار نمود. تنها شش هفته پس از امضای قرارداد کمپ دیوید بین اسرائیل و مصر در سال ۱۹۷۸، بی‌نای‌بی‌ریث اولین گروه یهودی بود که به دعوت رئیس‌جمهور انور سادات از مصر بازدید کرد.
لوئیس ریکارد
لوئیس پیر هیپولایت ریکارد (Louis Pierre Hippolyte Ricard) (17 مارس ۱۸۳۹ – ۲ مارس ۱۹۲۱)، یک وکیل دادگستری و سیاست‌مدار لیبرال ثروت‌مند اهل فرانسه بود. او در ۱۸۹۲ و دوباره در ۱۸۹۵–۹۶ به عنوان وزیر دادگستری خدمت کرد. مشهورترین کار وی، هدایت قانون حوادث محیط کار در ۱۸۹۸ میلادی بود.
بی‌نای بی‌ریث
اسرائیل و خاورمیانه
در سال ۱۹۸۰، تقریباً همه کشورها سفارت‌خانه‌های خود را در واکنش به تصویب قانون اورشلیم توسط کنست مبنی بر گسترش حاکمیت اسرائیل بر کل شهر، خارج کردند. در این زمان، سازمان بی‌نای‌بی‌ریث با ایجاد مرکز جهانی بی‌نای‌بی‌ریث در اورشلیم واکنش نشان داد تا به عنوان «مقر حضور دائمی و رسمی بی‌نای‌بی‌ریث در اورشلیم» عمل کند.
لوئیس ریکارد
سال‌های اولیه (۱۸۳۹ – ۱۸۸۵ میلادی)
لوئیس پیر هیپولایت ریکارد در ۱۷ مارس ۱۸۳۹ در شهر کان، کالوادوس به دنیا آمد. پدر وی پاول اربان ریکارد، یک تولیدکننده جوراب بافی بود و مادرش ماری-کالورین روسیگنول نام داشت. وی در یک خانواده مرفه و کاتولیکِ محافظه کار پرورش یافت. او در رشته حقوق در شهر پاریس آموزش دید و در ۱۸۶۱ میلادی به دادگاه روآن پیوست. وی در دادگاه استیناف روآن به یک فرد مشهور مبدل شد.
صفحه‌کلید بی‌سیم
فرکانس رادیویی
کیبوردهای فرکانس رادیویی از محدوده تنها 2 متری برخوردار بوده، با این وجود بسیار ارزانتر از کیبوردهای بلوتوثی هستند.
لوئیس ریکارد
سال‌های اولیه (۱۸۳۹ – ۱۸۸۵ میلادی)
ریکارد در ۱۸۶۴ میلادی با انیتی گراتینی لیسویور که یک پروستان بود ازدواج کرد، وی دختر یک تولیدکننده نخ و خواهرزاده یک تولیدکننده بزرگ محصولات شیمی بود. آن‌ها یک پسر داشتند. خانم وی با خود جهیزیه فراوان آورد و همچنین او را به چیزی که در آن زمان به نام نظریات سیاسی و اجتماعی پیشرفته یاد می‌شد، معرفی کرد. او به یک جمهوری‌خواه ضد-کشیشی مبدل شده و به تدریج به سوی پروتستانیسم بسیار بنیادگرا حرکت کرد. پس از درگذشت خانم اولی وی، او مجدداً با بیرتی ریناود ازدواج کرد. در ۱۸۷۶ میلادی، او به یک خانه گران‌قیمت و زیبای شهری در روآن نقل مکان نمود.
بی‌نای بی‌ریث
جوایز
جرالد آر. فورد و دوایت دی. آیزنهاور نیز داده شده‌است. در سال ۱۹۶۹، ادوین پالمر "EP" Hoyt، به عنوان سردبیر و ناشر دنور پست به مدت ۲۵ سال، جایزه مرد سال بی‌نای‌بی‌ریث را به دلیل فعالیت‌های بشردوستانه خستگی‌ناپذیرش علیه تعصب در دفاع از یهودیان دریافت کرد.
صفحه‌کلید بی‌سیم
فروسرخ
کیبوردهای اینفرارد دارای یک اشکال عمده هستند. بطوریکه جهت برقراری ارتباط بایستی گیرنده و فرستنده را در راستای دید قرار داد. این امر استفاده مؤثر از چنین کیبوردهایی را بسیار مشکل می‌سازد.
لوئیس ریکارد
سال‌های اولیه (۱۸۳۹ – ۱۸۸۵ میلادی)
در ۱۳ نوامبر ۱۸۸۱، ریکارد از طرف چپ‌گراها به شورای شهر معرفی گردیده و سه روز بعد به عنوان شهردار گماشته شد. وی در ۱۸۸۲ میلادی به عنوان رئیس شورای دپارتمان در کانتون چهارم شهر روآن انتخاب گردید. در آوریل ۱۸۸۲، وی نخستین شهردار روآن بود که از طریق اعضای شورا انتخاب شد. او یک جمهوری‌خواه میانه‌رو بود که بعداً به‌سوی بنیادگرایی کشیده شد. در خلال مدتی که وی اداره شهرداری را بر عهده داشت، بهبودهای شگرفی در خدمات اجتماعی و بهداشتی شهر رو نما شد. مدرسه‌ای برای دختران بنیان‌گذاری شد و تئاتر هنرها که بر اساس آتش‌سوزی تخریب شده بود، بازسازی گردید.
سیاست در سطح ملی (۱۸۸۶ – ۱۹۰۲ میلادی)
در انتخابات سراسری ۴ اکتبر ۱۸۸۵، ریکارد از طرف حزب جمهوری‌خواه به عنوان عضو پارلمان فرانسه از حوزه انتخابیه سن-انفیریور انتخاب گردید. پس از این‌که وی در ۸ ژانویه ۱۸۸۶ وارد پارلمان شد، از کرسی شهرداری خود کنار رفت. موریس لیبون پس از وی در ۱۸۸۶ به عنوان شهردار روآن انتخاب شد. ریکارد با گروه پارلمانی حزب جمهوری‌خواه و ترقی‌خواه چپ نشست. ریکارد در انتخابات سراسری ۱۸۸۹ شرکت نکرد، اما پس از این‌که نمایندهٔ بخشداری نخست روآن درگذشت، او در انتخابات میان دوره‌ای ۱ دسامبر ۱۸۸۹ شرکت کرد و در دور اول، برنده شد. وی در انتخابات‌های بعدی ۲۰ اوت ۱۸۹۳ و ۸ می ۱۸۹۸ از همان حوزه انتخابیه دوباره در دور اول انتخابات، به عنوان نماینده مجلس انتخاب شد. ریکارد در مجلس نمایندگان با گروه پارلمانی حزب جمهوری‌خواه و ترقی‌خواه چپ نشست.
اکسایش لیندگرن
اکسایش در آب حاوی مخلوط حلال در شرایط کمی اسیدی (PH ۳-۵) با سدیم کلریت به عنوان اکسید کننده انجام می‌شود. برای جلوگیری از واکنش‌های پیچیده اکسایش، هیپوکلریتی که در واکنش تشکیل می‌شود، باید توسط جذب‌کننده‌ها از مخلوط واکنش حذف شود. در نسخه اصلی این واکنش از سولفامیک اسید و رزورسینول استفاده شده‌است. جرج آ. کراوس و همکارانش اولین کسانی بودند که از ۲-متیل-۲-بوتن به عنوان جاذب‌کننده تحت شرایط بافری برای اکسایش یک آلدهید آلیفاتیک و یک آلدهید β,α-غیراشباع استفاده کردند. بعداً ثابت شد که هیدروژن پراکسید نیز برای حذف هیپوکلریت مؤثر است.
لوئیس ریکارد
سیاست در سطح ملی (۱۸۸۶ – ۱۹۰۲ میلادی)
هنگام تشکیل کابینه امیل لوبه در ۲۹ فوریه ۱۸۹۲، ریکارد به عنوان وزیر دادگستری و امور دینی گماشته شده و تا ۶ دسامبر ۱۸۹۲ در این سمت باقی ماند. وی بار دیگر در کابیه لئون بورژوآ، از ۱ نوامبر ۱۸۹۵ تا ۲۹ آوریل ۱۸۹۶ به عنوان وزیر دادگستری کار کرد. معروف‌ترین کار وی، گزارش‌گری قانون حوادث محیط کار در ۱۸۹۸ میلادی بود. در ۱۹۰۰ میلادی، او یکی از اعضای شورای عالی کار شده و ریاست کمیته استخدام زنان و کودکان در صنایع را بر عهده داشت. او به‌طور غیرمنتظره، در انتخابات پارلمانی ۲۷ آوریل ۱۹۰۲ برنده نشد.
اواخر زندگی (۱۹۰۲–۱۹۲۱ میلادی)
پس از شکست در انتخابات، ریکارد از سیاست باز نشسته شده و به حرفه وکالت خود برگشت. او در ۱۹۰۳ میلادی، نشان افتخاری افسر لژیون دونور را از طرف جنرال آندره به‌دست‌آورد. در جریان جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸ میلادی)، ریکارد در ۱۹۱۶ میلادی ریاست کمیته تنظیم امور شرکت‌های ساختمانی نظامی را بر عهده داشت. وی در ۲ مارس ۱۹۲۱ به عمر ۸۱ سالگی در روآن، سن-ماریتیم درگذشت.
بی‌نای بی‌ریث
جوایز
جایزه کتاب بی‌نای‌بی‌ریث در سال ۱۹۷۰ بنیان گذاشته شد. اولین دریافت کنندهٔ این جایزه رونالد سندرز برای کارش به نام یهودیان مرکز شهر بود.
جوایز دیگر عبارتند از «جایزه میراث یهودی» و «جایزه برای مشارکت برجسته در روابط با مردم یهود».
کارین بوث
کارین بوث (متولد ژوئن فرانسیس هافمن، ۱۹ ژوئن ۱۹۱۶–۲۷ ژوئیه، ۲۰۰۳) یک هنرپیشه سینما و تلویزیون آمریکایی از دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ بود. او در جون فرانسیس هافمن در ۱۹ ژوئن ۱۹۱۶ در مینیاپولیس، مینه سوتا از خانواده فرانسیس تی و ابا وی هافمن به دنیا آمد. او در پورتلند و لس آنجلس زندگی می‌کرد و در دبیرستان جان مارشال تحصیل می‌کرد. او در سال ۱۹۳۹ کار خود را با مدلینگ آغاز کرد و در سال ۱۹۴۱ با پارامونت پیکچرز با نام کاترین بوث قرارداد امضا کرد.
کیکویت
کیکویت (Kikwit) بزرگ‌ترین شهر استان کویلو است که در حاشیهٔ رودخانه کویلو در جنوب غربی جمهوری دموکراتیک کنگو واقع شده‌است. کیکویت در آن منطقه با نام مستعار «مادر» نیز شناخته می‌شود. جمعیت این شهر تقریباً ۴۵۸۰۰۰ نفر (۲۰۱۷) است. کیکویت با یک جادهٔ جدید و همچنین از طریق حمل و نقل رودخانه‌ای به پایتخت کنگو، کینشاسا متصل می‌شود. در سال ۱۹۹۵، این شهر شاهد یک شیوع جدی بیماری ویروسی ابولا بود.
روابط اوکراین و دانمارک
روابط دانمارک و اوکراین به روابط فعلی و تاریخی بین دانمارک و اوکراین اشاره دارد. دانمارک دارای سفارت در کیف است، و اوکراین دارای سفارت در کپنهاگ است. دانمارک اوکراین را در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ به رسمیت شناخت، و روابط دیپلماتیک در ۱۲ فوریه ۱۹۹۲برقرار شد. سفیر فعلی اوکراین در دانمارک میخایلو ویدوینیک است.
تاریخ
در سال ۱۹۱۸ یا ۱۹۱۹، جمهوری خلق اوکراین توسط دانمارک به رسمیت شناخته شد. در زمان ریاست دانمارک در شورای اتحادیه اروپا، نخست‌وزیر دانمارک آندرس فو راسموسن از حضور اوکراین در اتحادیه اروپا استقبال کرد. اما گفت که اوکراین قبل از پیوستن به اتحادیه اروپا به اصلاحات بیشتری نیاز دارد. در سال ۲۰۰۴، برای تقویت روابط با اوکراین، دانمارک سفارت خود را در اوکراین افتتاح کرد.
بازدیدهای سطح بالا
نیلز هلوگ پترسن، وزیر امور خارجه دانمارک در سپتامبر ۱۹۹۸ از اوکراین بازدید کرد. در جریان این سفر، هر دو کشور پروتکل بین دولتی همکاری مالی را امضا کردند. در مارس۲۰۰۷، رئیس‌جمهور اوکراین ویکتور یوشچنکو از دانمارک دیدار کرد، تا جلساتی را با مقامات دانمارکی در مورد امضای توافق‌نامه‌های همکاری در زمینه انرژی، کشاورزی و غذا برگزار کند. در ماه مه ۲۰۱۱، نخست‌وزیر اوکراین، میکولا آزاروف و شاهزاده هنریک را به اوکراین دعوت کرد.
روابط اقتصادی
کل گردش تجاری بین اوکراین و دانمارک در سال ۲۰۰۳، ۲۵۰ میلیون دلار بوده‌است. در سال ۲۰۰۶، دانمارک ماشین آلاتی به ارزش۵۹۳ میلیون DKK به اوکراین صادر کرد. دانمارک چهل و چهارمین کشور بزرگ صادراتی بود. در سال ۲۰۱۱، نخست‌وزیر اوکراین میکولا آزاروف ادعا کرد که دانمارک یک شریک اصلی در همکاری است و امیدوار است که یک همکاری بیشتر با دانمارک داشته باشد. دانمارک از سال ۱۹۹۱ تاکنون ۱٫۳ میلیارد دلار در اوکراین سرمایه‌گذاری کرده‌است. حدود ۱۵۰ شرکت دانمارکی در اوکراین فعالیت می‌کنند.
مشارکت
در اول ژوئن ۱۹۹۴، دانمارک و اوکراین توافق‌نامه حفاظت از محیط زیست را امضا کردند. دانمارک برای نگرانی در مورد نیروگاه هسته ای چرنوبیل با ۱۸٫۵ میلیون DKK به اوکراین کمک کرد.
عملیات «شاهین شمالی»
در مارس ۲۰۰۹، در پایگاه هوایی Thule، نیروهای هوایی آمریکایی، دانمارکی و اوکراین حدود ۱۴۰٬۰۰۰ گالن سوخت و ۱۷ تن تجهیزات را از پایگاه هوایی Thule به ایستگاه Nord منتقل کردند که 1000 km دور اوکراین با یک ایلیوشین ایل -۷۶ کمک کرد.
مهاجران
حدود ۲۰۰ دانمارکی در اوکراین زندگی می‌کنند، بیشتر آنها در مرسک کار می‌کنند. جامعه دانمارکی در لووف یکی از قدیمی‌ترین جامعه در اوکراین پس از شوروی است.
عزیز الرحمان (سیاستمدار)
عزیز الرحمان (زاده: ۱۳۳۴ ولسوالی بتی‌کوت، ولایت ننگرهار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم ننگرهار در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
زندگی‌نامه
عزیز الرحمان متولد ۱۳۳۴ از ولسوالی بتی‌کوت ولایت ننگرهار افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی بکلوریا/دیپلم است.
سوآناندریان
سوآناندریان (به لاتین: Soavinandriana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در Soavinandriana واقع شده‌است.
چاه حبیب
چاه حبیب، روستایی در دهستان شندان بخش مرکزی شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
اود ریتان
اُود رَیتان (نروژی: Odd Reitan)، زاده ۱۱ سپتامبر ۱۹۵۱م، در تروندهایم، یک سرمایه‌دار و بازرگان نروژی است.وی یکی از ثروتمندترین و مشهورترین افراد در نروژ است. شهرت وی بیشتر بر اساس فروشگاههای زنجیره ای رِما ۱۰۰۰ است که وی در سال ۱۹۷۲م، بنیان گذاشته‌است. این سری فروشگاه‌ها تحت مدیریت شرکت سهامی ریتان قرار دارد که تحت مالکیت اُود رَیتان و ۳ فرزند اوست.
کسب و کار
اُود رَیتان، متولد و بزرگ شدهٔ تروندهایم است. در سال ۱۹۴۸م، ۳ سال پیش از تولد وی، پدرش یک فروشگاه کالای روزانه در تروندهایم، تأسیس کرد. به این ترتیب اُود، خیلی زود با اصول و قوانین بازار و مدیریت بازرگانی آشنا شد. وی فارغ‌التحصیل مدرسه سابق بازرگانی نروژ است که در سال ۲۰۰۰م، در مدرسه عالی بازرگانی نروژ بی‌آی، ادغام شد.اُود رَیتان، در سال ۱۹۷۲م، پس از اتمام تحصیلات، وارد فعالیت تجاری در صنف کالای روزانه شد؛ و در سال ۱۹۷۹م، فروشگاه‌های زنجیرهای رما ۱۰۰۰، را پایه‌گذاری کرد. شرکت ریتان یک شرکت سهامی خاص است که تحت مالکیت خانواده ریتان یعنی ۳ پسر وی قرار دارد. شرکت اصلی خود از ۳ شرکت جزء تشکیل شده که هر یک در یک حوزه مستقل تجاری فعال است. این ۳ شرکت عبارتند از: شرکت تجاری ریتان، شرکت دارایی ریتان؛ و شرکت املاک ریتان. از طریق شرکت تجاری ریتان، مالکین شرکت، یک سری فعالیتهای تجاری، ازجمله فروشگاه‌های زنجیره ای رما ۱۰۰۰ و Uno X در نروژ و دانمارک، یک خبرگزاری در سوئد، شرکت ۷-ایلون در اسکاندیناوی و چند شرکت دیگر را اداره می‌کنند. در سال ۲۰۲۱ میلادی، ثروت اُود رَیتان، بالغ بر ۵۱ میلیارد کرون نروژ، برآورد شد؛ و با این حساب او یکی از ثروتمندترین اهالی نروژ است.
بنجامین کافمن
بنجامین کافمن (Benjamin Kauffmann؛ زادهٔ July 14, 1988) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴ و باشگاه فوتبال آینتراخت بامبرگ اشاره کرد.
لنکاستر، شهرستان هانتینگتون، ایندیانا
لنکاستر (به انگلیسی: Lancaster) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هانتینگتن، ایندیانا واقع شده‌است. لنکاستر ۲۴۵٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جریان یکنواخت
جریان یکنواخت در مکانیک سیالات و مهندسی هیدرولیک به جریانی گفته می‌شود که مشخصات آن در طول مسیر جریان، ثابت باشد. به بیان ریاضی، جریان یکنواخت با معادلهٔ دیفرانسیل زیر تعریف می‌شود:
که در آن y عمق جریان در نقطه‌ای با فاصلهٔ x از مبدأ است. جریانی که مشخصات آن در طول مسیر متغیر باشد، جریان غیر یکنواخت نامیده می‌شود.
شکل‌گیری
اگر در یک مسیر طولانی، مشخصات مقطع و شیب بستر جریان ثابت بماند، جریان به تدریج به حالت تعادل می‌رسد و عمق آن به یک مقدار ثابت میل می‌کند که عمق نرمال نام دارد. در این شرایط، تعادل میان نیروهای مختلفی که بر جریان اثر می‌کنند، وجود دارد. براساس معادلهٔ پایستگی اندازهٔ حرکت، رابطهٔ میان نیروهای وارد بر حجم کنترل بین دو مقطع دلخواه ۱ و ۲ به صورت زیر است:
در نتیجه معادلهٔ اندازهٔ حرکت برای جریان یکنواخت به صورت زیر ساده می‌شود:
که با ساده‌سازی آن، فرمول شزی به دست می‌آید:
که در آن C ضریب شزی و R شعاع هیدرولیکی مقطع هستند.
معادلهٔ مانینگ
معادلهٔ مانینگ معادله‌ای رایج در تحلیل جریان یکنواخت در کانال باز است که از فرمول شزی استخراج شده‌است. این معادله، به صورت زیر است:
که در آن n ضریب زبری مانینگ و ''
'' شیب بستر کانال است.
نوئل پارفیت
نوئل پارفیت (Noël Parfait) (متولد ۲۸ نوامبر ۱۸۱۳ – درگذشتهٔ ۱۹ نوامبر ۱۸۹۶)، یک نویسنده، فعال سیاسی و یک عضو جمهوری‌خواه پارلمان، اهل فرانسه بود.
زندگی‌نامه
پارفیت در خانه‌ای در شهر شارتر، شهرستان اور-ا-لوآر به دنیا آمد، وی فرزند ماری کترین گائوتیر و چارلز اتین پارفیت بود، پدر وی تولیدکننده و بازرگان جوراب‌های سابق بلند زنانه در او چات کوی فیوم (Au Chat qui fume)، ۲۰ رو دی لا پای (rue de la Pie)، شارتر بود. لوئیز اتزل، مادر نویسنده و سیاست‌مدار ژول اتزل، هنگام ولادت وی قابله بود.
پس از اتمام آموزش در کالج شارتر، او به‌طور فعالانه در انقلاب ۱۸۳۰ فرانسه (Trois Glorieuses) شرکت کرد. او مخالف سلطنت ژوئیه فرانسه بود و سه‌بار برای دفاع از جزوه‌های خود بر علیه رژیم تحت عنوان خطابه‌ها (Les Phillipiques) (1832-1834 میلادی) در دادگاه حاضر شد. در می ۱۸۳۳ میلادی، وی L'aurore d'un beau jour: épisodes des 5 et 6 juin 1832 را منتشر نمود، فراخوانی برای شورش که دو سال حبس و ۵۰۰ فرانک فرانسه جریمه برای وی در پی‌داشت. وی در ۱۸۳۶ میلادی در روزنامه لا پریسی (La Presse) روزنامه‌نگار شد. او در ۲۲ اوت همان سال با الیزابت شارلوتی دالویاو در شارتر ازدواج کرد. آن‌ها سه فرزند داشتند: جولس آلفرید (۱۸۳۸ میلادی)، پاول لئون (۱۸۴۱ میلادی) و ماری لئونی (۱۸۵۰ میلادی). او طی پنج سالی که در لا پریسی کار می‌کرد، در همکاری با تئوپایل گاوتیر یک سریال درام نوشت و همچنین با روزنامه‌های لی سیکل و لی نشنل همکاری داشت. در ۱۸۴۴ میلادی، انوره دو بالزاک کتاب دست نوشته خود به‌نام دهقانان (Les Paysans) را برای چاپ در لی پریسی به نزد پارفیت آورد، چون وی مسئول خواندن دست نوشته‌ها قبل از چاپ بود. پارفیت نسبت به این رمان بسیار مشتاق شد و اجازه چاپ آن را از مسئول ادبی به‌نام الکساندر دوجاریر گرفت.
در ۱۸۴۸ میلادی، وی عالی‌رتبه حکومت موقت در شارتر شد، از ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۱ میلادی به عنوان نماینده مجلس فرانسه از حوزه انتخابیه اور-ا-لوآر انتخاب شده و در گروه پارلمانی جمهوری‌خواه موسوم به کوهستان (La Montagne) می‌نشست. او پس از کودتای ۲ دسامبر ۱۸۵۱ تبعید گردید. الکساندر دوما او را در خانه خود، در ۷۳ لوریوارد دی واترلو در بروکسل پذیرفت و پارفیت به عنوان منشی وی کار کرد. در آنجا، او متن‌های دوماس و کتاب‌های که دوما به عاریت گرفته بود را کاپی کرد. او مکاتبه قابل توجهی با ویکتور هوگو داشت، سپس به گرنزی تبعید شده و در آنجا اثبات‌های کتاب‌های شعر خود را تصحیح کرد.
او در جریان عفو عمومی ۱۸۵۹ به فرانسه عودت نموده و برای چندین روزنامه، به‌طور برجسته لی سیکل، به نوشتن آغاز کرد. وی به عنوان مصحح برای ناشر مایکل لیوای کار کرد و هم‌زمان با گوستاو فلوبر در رابطه به موضوع رمان وی، تربیت احساسی (L'Education sentimentale)، مکاتبه می‌نمود و اشتباهاتی که در سبک نوشتاری وجود داشت را به وی بیان می‌کرد.
او در ۱۸۷۱ میلادی در انتخابات پارلمانی فرانسه از حوزه انتخابیه اور-ا-لوار به مبارزه پرداخته و برنده انتخابات شد، او سپس پنج مرتبه به عنوان نماینده انتخاب گردیده و تا ۱۸۹۳ میلادی به عنوان نمایندهٔ این حوزه باقی ماند. او بخشی از گروه پارلمانی جمهوری‌خواه چپ‌گرا بود. وی یکی از امضاء کنندگان در مانیفست ۳۶۳ عضو پارلمان بود که در ۱۶ می ۱۸۷۷، اعتماد به حکومت دی بروی را رد کردند.
او برای چندین سال از بیماری کم‌خونی مغزی رنج می‌برد و در ۱۹ نوامبر ۱۸۹۶ در پاریس درگذشت، همسر و دخترش قبل از او درگذشته بودند. پس از اتمام مراسم خاک‌سپاری در کلیسای کاتولیک سنت-کلوتیلد، او در گورستان پر-لاشز (منطقه ۵۵ام) در پاریس به خاک سپرده شد.
میراث
خیابان نوئل پارفیت به افتخار وی در شارتر نام‌گذاری شده‌است.
عطاالله لودین
زندگی‌نامه
عطاالله لودین متولد ۱۳۴۰ از ولسوالی کامه ولایت ننگرهار افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس از دانشکده شرعیات است.
پادریگ الیور مک‌کرنی
پادریگ الیور مک‌کرنی (Pádraig Oliver McKearney) (متولد ۱۸ دسامبر ۱۹۵۴ – ۸ می ۱۹۸۷)، شبه‌نظامی ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) بود. او در جریان تنش‌های این کشور در ۸ می ۱۹۸۷ در لاگ‌هال، شهر آماگ با کمین نیروهای بریتانیا مواجه شد و در سن ۳۲ سالگی کشته شد.
پس‌زمینه
پادریگ مک‌کرنی در روستای موی، شهرستان تایرون در خانواده‌ای به شدت جمهوری‌خواه ایرلند بزرگ شد. پدربزرگ و مادربزرگ او در جریان جنگ استقلال‌خواهی ایرلند در کنار ارتش جمهوری‌خواه ایرلند جنگیده بودند. پدربزرگ مادری‌اش در شهر جنوبی روسکامون و پدربزرگ پدری‌اش در شهر شرقی تایرون علیه ارتش بریتانیا مبارزه کرده بودند. مک‌کرنی در مدارس محلی کاتولیک در کالج‌لند و موی تحصیل نمود و سپس وارد آکادمی نست پاتریک در شهر دانگانون شد.
فعالیت در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند
او به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست و نخستین‌بار در سال ۱۹۷۲ به اتهام انفجار پسته‌خانه شهر موی دستگیر شد. مک‌کرنی ۶ هفته را در توقیف سپری کرد و سپس به دلیل ناکافی بودن شواهد و مدارک آزاد گردید. او در دسامبر ۱۹۷۳ دوباره دستگیر شد و متعاقباً به دلیل داشتن سلاح به ۷ سال زندان محکوم گردید. او نخست در زندان لانگ کیش و سپس در زندان مگلیلیگان محبوس بود. در این مدت، یک برادر جوان او نیز به‌نام شین که عضو شبه‌نظامی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود در ۱۳ می ۱۹۷۴ بود، کشته شد. مک‌کرنی در سال ۱۹۷۷ از زندان رها گردید، اما پس از آن‌که از سوی ارتش بریتانیا با سلاح استن (sten gun) همراه با جرارد اوکالاگان یک عضوی دیگری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند دستگیر گردید، در ماه اوت سال ۱۹۸۰ به ۱۴ سال زندان محکوم شد. در همان سال، تامی مک‌کرنی، برادر بزرگ‌تری او به‌خاطر قتل یک سرباز خارج خدمت هنگ دفاعی اولستر که در سال ۱۹۷۷ به عنوان پوسته‌رسان کار می‌کرد، به حبس ابد محکوم شده بود، در جریان اعتصاب غذایی پس از نخوردن غذا به مدت ۵۳ روز جان باخت. برادر دیگری او به‌نام کیوین و یک برادرش نیز به‌نام جک مک‌کرنی از سوی شبه‌نظامیان وفادارماندگان (Loyalist) در حملات انتقام جویانه به خانواده آن‌ها، به قتل رسید.
مک‌کرنی در ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۳ همراه با ۳۷ زندانی دیگر از زندان ماز فرار کرد. در آغاز سال ۱۹۸۴ او دوباره به فعالیت ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در شهر اصلی‌اش، تایرون شرقی با تیپ تایرون شرقی ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست. او از آغاز «مرحله سوم» مبارزه مسلحانه، دفاع استراتژیک حمایت کرد که در آن پلیس/محافظان سلطنتی اولستر، هنگ دفاعی اولستر و ارتش بریتانیا پس از حملات مکرر به پایگاه‌های آنان، از هرگونه حمایتی در مناطق انتخاب شده محروم گردند. پاتریک کیلی در ۱۹۸۵ فرمانده تیپ تایرون شرقی ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند تعیین شد و تحت رهبری او بود که این استراتژی در دست گرفته شد. پایگاه‌های دوردست پلیس/محافظان سلطنتی اولستر (RUC) مورد حمله قرار گرفت و نابود شد و قراردادی‌های ساختمانی که می‌کوشیدند آن‌ها را دوباره ترمیم نمایند نیز مورد هدف قرار گرفتند و برخی آنان کشته شدند؛ همان‌گونه که در حمله بر حوزه پلیس بالیگاولی در دسامبر ۱۹۸۶ اتفاق افتاد که در آن ۲ افسر پلیس کشته شدند.
مرگ
مک‌کرنی در جریان حمله ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بر حوزه پلیس لاگ‌هال همراه با ۷ عضو دیگری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت. جسد او در شهر موی به خاک سپرده شد.
جان تمس
جان تمس (John Tams؛ February 16, 1949) بازیگر، ترانه‌سرا، خواننده، تهیه‌کننده موسیقی، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به شارپ اشاره نمود.
اتحادیه فوتبال آمریکای شمالی
اتحادیه فوتبال آمریکای شمالی یا نافو یک گروه منطقه‌ای زیر نظر کونکاکاف است که سازمان‌های ملی فوتبال در منطقه آمریکای شمالی را در بر می‌گیرد اما هم‌اکنون خود این اتحادیه هیچ ساختار سازمانی ندارد.
چاه دادخدا (سیب و سوران)
چاه دادخدا، روستایی در دهستان شندان بخش مرکزی شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰۰ نفر (۴۸ خانوار) بوده‌است.
رودخانه اونیلاهو
رودخانه اونیلاهو (به لاتین: Onilahy River) یک رود در ماداگاسکار است که در ماداگاسکار واقع شده‌است.
فاروق میرونی
فاروق میرونی (زاده: ۱۳۲۹ ولسوالی خوگیانی، ولایت ننگرهار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم ننگرهار در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
زندگی‌نامه
فاروق میرونی متولد ۱۳۲۹ از ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس از دانشکده طب ننگرهار است.
کامرون پارک، کالیفرنیا
کامرون پارک (به انگلیسی: Cameron Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ال دورادو، کالیفرنیا واقع شده‌است. کامرون پارک ۲۸٫۹۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رودخانه صوفیه
رودخانه صوفیه (به لاتین: Sofia River) یک رود در ماداگاسکار است.
P-تولوئن‌سولفونیل هیدرازید
سنتز
تولوئن‌سولفونیل هیدرازید از واکنش یک تولوئن‌سولفونیل کلرید با هیدرازین تهیه می‌شود:
لنکاستر، ایلینوی
لنکاستر (به انگلیسی: Lancaster) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده‌است.
ایوان پولکا
ایوان پولکا (Savo Finnish for Ieva's Polka: به گویش اصیل فنلاندی منطقه ساونیا: ایواس پولکا) یک آهنگ محبوب فنلاندی زبان است که در سال ۱۹۲۸ توسط اینو کتتونن نوشته شده و با موسیقی فولکلور و رقص پولکای فنلاندی اجرا شده‌است. این آهنگ با گویش بسیار سخت و تاریخی مردم کارلیای شمالی و ساونیای شرقی فنلاند خوانده می‌شود. ابتدای ترانه به پسر جوانی اشاره می‌کند که دوستدار دختری به نام ایوا (در گویش اصیل فنلاندی اوا معادل گویش ایو در زبان انگلیسی به معنای حوا) است. دختری که دوست دارد با این آواز پولکا برقصد و سرآخر بی‌خبر از مادرش، به همراه جوان راهی می‌شود. یک نکته مهم دربارهٔ پیشینه این آهنگ بحث سنتی و تاریخی بودن آن است. این مطلب برای مردم کشورهای نوردیک حل شده‌است که این آواز سنتی عمر درازی ندارد اما عمده علاقمندان به این آواز غالباً به اشتباه تصور دارند که ایوان پولکا دارای پیشینه بسیار بسیار قدیمی است در حالیکه هنوز حق نشر برای اینو کتتونن دارای اعتبار است.
پیشینه
ملودی ایوان پولکا، به ساوی‌تای‌پالن پولکا (Savitaipaleen polkka) در کارلیای جنوبی معروف است. همچنین رقص پولکای فنلاندی به همراه این آواز بسیار شبیه رقص محلی روسیه اسملیانینو گوسلینگ است. با توجه به هم‌مرز بودن فنلاند و روسیه در کارلیا این تاثیرپذیری ریشه تاریخی دارد. کارلیا (روسی: Карелия‎) منطقه‌ای در اروپای شمالی است که برای فنلاند، روسیه و سوئد دارای اهمیت تاریخی است و امروزه میان جمهوری کارلیا و استان لنینگراد در روسیه و کارلیای شمالی و کارلیای جنوبی در فنلاند تقسیم شده‌است.
محبوبیت
ایوان پولکا در فرهنگ عامه به یکی از مشهورترین آهنگ‌های فنلاندی در جهان تبدیل شده‌است. این آهنگ پس از جنگ جهانی دوم بسیار محبوب بود، ولی غروب محبوبیت نیز به همراه داشت. تقریباً در دهه ۷۰ و ۸۰ با توجه به ظهور موسیقی‌های پاپ و راک و زیرمجموعه‌های آن‌ها ایوان پولکا فراموش شد. این آهنگ در سال ۱۹۹۵ به زیبایی و با فولکور سنتی فنلاندی توسط گروه لویتوما اجرا و منتشر و به سرعت با استقبال جهانی روبرو شد. کنکئیسکایات از جمله گروه‌های فنلاندی بود که در در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۰ به عنوان نماینده این کشور حضور داشت و پیش از این ایوان پولکا را اجرا کرده بود.
بنجامین کرن
بنجامین کرن (Benjamin Kern؛ زادهٔ November 5, 1983) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸، باشگاه فوتبال روت وایس اهلن، باشگاه فوتبال دویسبورگ، و باشگاه فوتبال آگسبورگ اشاره کرد.
ماکسین جنینگز
ماکسین بلیس جنینگز (۸ مارس ۱۹۰۹–۱۱ ژانویه 1991) یک هنرپیشه آمریکایی بود. جنینگز در پورتلند، اورگان به دنیا آمد و بزرگ شد. او در طول دوران دانشجویی خود در دانشگاه اورگان، هشت قهرمانی شنا را به دست آورد. در ۳۱ ژوئیه ۱۹۲۶، در ۱۷ سالگی، جنینگز برنده مسابقه زیبایی دوشیزه پورتلند شد که به او حق شرکت در مسابقه دوشیزه آمریکا را داد.
حرفه
در پاریس، جنینگز مدل لباس زنانه طراحی شده توسط ژان پاتو بود. در طول سال‌های مدلینگ، او بر روی جلد مجلات درخشید. او همچنین در رادیو آواز خواند. روی صحنه، جنینگز در نمایش قایق، غرور ارل کارول ، و حماقت زیگفلد نقش آفرینی داشت. اولین بازی او در فیلم دختر دیوانه بود. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به Chatterbox (1936)، همسر دوم (1936) Walking on Air (1936) و You Can't Buy Luck (1937) اشاره کرد.
نورزیه اتمر
نورزیه اتمر (زاده: ۱۳۵۳ خیوه، ولایت ننگرهار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم ننگرهار در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
سجاوند
سجاوند (به لاتین: Sajawand) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی برکی برک واقع شده‌است.
نورزیه اتمر
زندگی‌نامه
نورزیه اتمر متولد ۱۳۵۳ از خیوه ولایت ننگرهار افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی بکلوریا (دیپلم) است.
چاه سرگرد
چاه سرگرد، روستایی در دهستان شندان بخش مرکزی شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۸ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
مرونمایی دشپنده
مرونمایی دشپنده (زاده ۲۹ مه ۱۹۸۸) یک هنرپیشه هندی است که در فیلم‌های بالیوود و مراتی ظاهر می‌شود. او رقصنده و مجری است. مرونمایی در پونا تحصیل کرد.
مرونمایی کار خود را با فیلم Humne Jeena Seekh Liya (2008) آغاز کرد، او برای بازی در سریال Kunku به خوبی شناخته شده‌است.
او یکی از بازیگران دفتر خاطرات بمبئی آمازون پرایم بود.
کامپایلر بهینه‌ساز
در محاسبات ، کامپایلر بهینه سازی است کامپایلر که تلاش می کند برای به حداقل رساندن و یا حداکثر رساندن برخی ویژگی های یک فایل اجرایی برنامه کامپیوتری است. الزامات مشترک عبارتند از به حداقل رساندن زمان اجرای برنامه ، نیاز حافظه و مصرف برق (دو مورد مهم برای رایانه های قابل حمل ).
بهینه سازی کامپایلر به طور کلی با استفاده از دنباله ای از بهینه سازی دگرگونی ها ، الگوریتم هایی که یک برنامه را انجام می دهند و آنرا تبدیل می کنند تا یک برنامه خروجی معنایی معادل که از منابع کمتری استفاده می کند یا سریعتر اجرا می شود ، استفاده می شود. نشان داده شده است که برخی از مشکلات بهینه سازی کد NP-complete یا حتی غیرقابل انکار هستند. در عمل ، عواملی مانند تمایل برنامه نویس برای منتظر ماندن کامپایلر برای انجام وظیفه ، محدودیتهای بالایی را در مورد بهینه سازی هایی که ممکن است اجرا کننده کامپایلر ارائه دهد ، قرار می دهد. (بهینه سازی به طور کلی یک فرایند برای پردازنده و حافظه است. ) در گذشته محدودیت های حافظه رایانه نیز عامل اصلی محدود کردن عملکرد بهینه سازی ها بود. به دلیل همین عوامل ، بهینه‌سازی به ندرت خروجی بهینه می‌دهد ، و در واقع یک "بهینه سازی" ممکن است در برخی موارد مانع عملکرد شود. در عوض ، آنها روش های اکتشافی برای بهبود استفاده از منابع در برنامه های معمولی هستند.
انواع بهینه سازی
تکنیک های مورد استفاده در بهینه سازی می تواند در زمینه های مختلف به کار برود که می تواند هر چیزی را از یک جمله واحد به کل برنامه تحت تأثیر قرار دهد. به طور کلی ، تکنیکهای محلی مورد استفاده در مقایسه با روشهای جهانی آسانتر هستند اما منجر به دستاوردهای کوچکتر می شوند. برخی از نمونه های دامنه شامل موارد زیر است:
بهینه‌سازی Peephole
معمولاً پس از تولید کد دستگاه ، دیر هنگام در مراحل تلفیقی انجام می شود. این شکل از بهینه سازی چند دستورالعمل مجاور را بررسی می کند (مانند "نگاه کردن از طریق یک گیره" در کد) تا ببیند آیا می توان آنها را با یک دستورالعمل واحد یا یک دستورالعمل کوتاه تر جایگزین کرد. به عنوان مثال ، ضرب یک مقدار توسط  2 ممکن است با تغییر دادن مقدار چپ یا اضافه کردن مقدار به خود ، کارایی بیشتری داشته باشد (این مثال نیز نمونه ای از کاهش قدرت است ).
بهینه سازی های محلی
اینها فقط اطلاعات محلی را به یک بخش اصلی در نظر می گیرند. از آنجا که بلوک های اساسی جریان کنترلی ندارند ، این بهینه سازی ها نیاز به تجزیه و تحلیل بسیار کمی دارند (صرفه جویی در زمان و کاهش نیازهای ذخیره سازی) ، اما این بدان معنی است که هیچ اطلاعاتی در پرش ها حفظ نمی‌شود.
بهینه سازی های جهانی
به این روشها "روشهای درونگرا" نیز گفته می شود و بر روی توابع کامل عمل می کند. این به آنها اطلاعات بیشتری می دهد تا با آنها کار کنند اما اغلب محاسبات گران را ضروری می کند. هنگامی که تماسهای عملکردی رخ می دهد یا به متغیرهای جهانی دسترسی پیدا می کند ، فرض های بدتری را باید انجام داد (زیرا اطلاعات کمی در مورد آنها در دسترس است).
بهینه سازی حلقه
اینها در مورد جمله هایی که یک حلقه را تشکیل می دهند ، مانند حلقه for (مانند حرکت کد حلقه بدون تغییر ) عمل می کنند. بهینه سازی حلقه می تواند تأثیر بسزایی داشته باشد زیرا بسیاری از برنامه ها درصد زیادی از زمان خود را در حلقه ها می گذرانند.
بهینه سازی درون برنامه ای ، کل برنامه یا لینک زمان
اینها همه کد منبع برنامه را تجزیه و تحلیل می کند. مقدار بیشتری از اطلاعات استخراج شده بدان معنی است که بهینه سازی ها می توانند در مقایسه با زمانی که فقط به اطلاعات محلی دسترسی داشته باشند (به عنوان مثال ، در یک عملکرد واحد) موثرتر باشند. این نوع بهینه سازی همچنین می تواند تکنیک های جدیدی را انجام دهد. برای عملکرد به عنوان مثال inlining ، که در آن یک تماس به تابع توسط یک کپی از بدن تابع جایگزین شده است.
بهینه سازی کد دستگاه و بهینه ساز Object code
برخی از تکنیک هایی که می توانند در محدوده محدودتری اعمال شوند ، مانند فشرده سازی کلان (که با از بین بردن توالی های متداول از دستورالعمل ها موجب صرفه جویی در فضا می شود) وقتی کل تصویر وظیفه اجرایی برای تجزیه و تحلیل در دسترس باشد ، مؤثرتر هستند.