cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کمباسشن انجینیرینگ (شرکت آمریکایی)
رشد سیستم‌های تأمین بخار هسته ای
C-E به‌طور کلی با یک طراحی برتر اعتبار داشت، بدیهی است که عملکرد مگاوات رآکتورهای هسته ای آن به‌طور معمول حدود ۱۰٪ بیشتر از گیاهان وستینگهاوس قابل مقایسه است. اساس این افزایش کارایی یک سیستم مبتنی بر رایانه به نام سیستم نظارت محدود عملیاتی Core (COLSS) برای طراحی و ماشین حساب محافظ هسته (CPC) برای کار در اتاق کنترل زمان واقعی بود، که تقریباً ۳۰۰ واحد در آشکارسازهای نوترونی-نمره ای و الگوریتم ثبت شده برای انعطاف‌پذیری بالاتر قدرت. [احتراق مورد نیاز] احتراق همچنین تعدادی از رآکتور و ژنراتورهای بخار Westinghouse را در تأسیسات تولیدی Chattanooga خود تحت قرارداد با شرکت Westinghouse ساخت.
C-E برای پشتیبانی از مشتریان از سیستم‌های تأمین بخار هسته ای خود، یک شبیه‌ساز آموزش رآکتور هسته ای پیشرفته را در مرکز ویندزور حفظ کرد.
ساختار و سازمان شرکت
در دهه ۱۹۶۰ و ادامه آن تا سال ۱۹۸۸، C-E تعدادی از شرکتها را به دست آورد، بسیاری از آنها مستقیماً با تجارت اصلی بخار لوازم خانگی ارتباطی ندارند. در نتیجه، ساختار شرکت تحول پیدا کرد به طوری که دارای پنج و بعداً شش گروه تجاری یا بخش عمده بود. CE Power Systems شامل مؤلفه‌های اصلی تأمین بخار آب، گروه صنعتی CE، گروه صنعتی CE, CE Lummus و گروه خدمات مهندسی، گروه نسوز و مواد معدنی CE، گروه نفت و گاز CE و آخرین گروه Instrumentation & Controls CE برای ایجاد تمرکز مدیریت به عنوان شرکت تشکیل شده‌است؛ و پایه محصولات آن گسترش یافت. بخش سیستم‌های برق شامل اصلی‌ترین تجهیزات اصلی تولید در Chattanooga ، سنت لوئیس، Monongahela، بیرمنگام بود؛ و در کانادا، برانتفورد، کرن و دیوار ساخت کانادا. تعدادی از شرکت‌ها به دست آوردند یا توسعه یافتند و به این بخش اضافه شدند، از جمله، ساختارهای قطبی آمریکایی، C-E Controls, P.F. شرکت آوری، C-E Impel , C-E Maguire (چارلز م. Maguire و همکاران) و فلزات C-E (عمدتاً یک نوع قراضه مخصوص در Chattanooga). و در اصل به سه زیر گروه اصلی تقسیم می‌شد: فسیل، هسته ای و خدمات (که شامل نصب مزرعه، قطعات یدکی پس از فروش و خدمات مهندسی بود). گروه صنعتی شامل دیگ بخار صنعتی CE (بخشی از پایه اصلی CE در شرق شیکاگو، IN و Detroit & Saginaw, MI), CE Bauer (تجهیزات کاغذ و خمیر کاغذ)، CE Raymond (تجهیزات خرد کردن و انتقال)، پیش گرمکن هوا (CE) فناوری Ljungström®)، غربالگری CE تایلر (صفحه‌های سیم صنعتی)، CE Ehrsham (نوار نقاله و آسانسور دانه). C-E Enterprise ساخت، آسانسور C-E Tyler , CERREY و سایر شرکت‌های تأمین کننده صنعتی. گروه نفت و گاز شامل شرکت‌هایی مانند CE Natco , CE Grey Tool , Beaumont Well Works , CE Vetco , OilField Engineering, CE Houston Forming و غیره می‌باشد. گروه‌های نسوز و مواد معدنی شامل CE Minerals, CE Refractories, CE Cast Industrial Products, CE محصولات ساختمانی (محصولات ساختمانی آلومینیوم CE , CE مورگان، CE استنلی آرتکس)، جورجیا کائولن، پریور-گیگی، CE حمل و نقل، CE شیشه ای، CE برنز شیشه ای هوردیس و غیره. سیستم‌ها، CE فرایند تجزیه و تحلیل (به دست آورد از Bendix)، و غیره. هر گروه دارای یک دفتر مرکزی و کارمندان پشتیبانی بود که اقدامات شرکت‌های هر گروه را با عملکردهای پشتیبانی شرکت CE از مدیریت، سیستم‌های اطلاعاتی، بیمه، خزانه داری، حسابداری، حسابرسی و کارکنان هماهنگ می‌کرد. .
رهبری و مدیریت
برای بیشتر وجود شرکت، خانواده سانتری مدیریت C-E را کنترل می‌کردند. جوزف سانتری تا سال ۱۹۶۳ رئیس‌جمهور شرکت بود. آرتور سانتری، خواهرزاده جوزف، در سال ۱۹۶۳ به عنوان رئیس‌جمهور و در سال ۱۹۸۲ رئیس هیئت مدیره CE معرفی شد و هر دو عنوان را در اختیار گرفت تا اینکه وی در سال ۱۹۸۴ از سمت خود به عنوان رئیس‌جمهور استعفا داد. به عنوان رئیس تا سال ۱۹۸۸. چارلز هوگل در سال ۱۹۸۴ به عنوان رئیس CE انتخاب شد و تا سال ۱۹۸۸ هنگامی که جانشین آقای سانتری به عنوان رئیس هیئت مدیره شد، در آن مقام ماند. جورج کیمل در سال ۱۹۸۸ به عنوان رئیس‌جمهور و مدیر عامل معرفی شد و تا زمان فروش شرکت به ABB در سال ۱۹۹۰ در آن مقام باقی ماند.
گاوچنگ، شیچوان
گاوچنگ، شیچوان (به لاتین: Gaocheng) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در لیتانگ واقع شده‌است. گاوچنگ ۴۷٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴٬۰۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیوید سولاری (دوچرخه‌سوار)
دیوید سولاری (David Solari؛ زادهٔ June 6, 1968) دوچرخه‌سوار اهل استرالیا است.
ایزول
ایزول رودخانهای است که در فرانسه جریان دارد.
اسفنگره
اسفنگره یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌گل بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۰۸ نفر جمعیت دارد.
منابع
این روستا از کنار جاده حدود ۵ کیلومتر فاصله دارد
سلیمان ندوی
اثر مشهور وی تکمیل کتاب ناتمام سیرۃ النبی در پنج مجلد مجموعه‌ای در رفتار و عقاید، روش و سنت محمد پیامبر اسلام و معارف اسلامی است. شبلی نعمانی به دلیل بیماری در پایان عمر خود نظارت بر دارالصنفین را که خود تأسیس کرده بود و نیز تکمیل مجموعهٔ سیره النبی را به او واگذار کرد.
از دیگر آثار وی خطبات مدارس (به زبان‌های اردو، انگلیسی و عربی)؛ ارض القران در زمینهٔ جغرافیای قرآنی، سیره عایشه،سیره مالک،خیام و نقوش سلیمانی در مباحث لغوی و ادبی می‌باشد. کتاب سفرنامه افغانستان به قلم سلیمان ندوی که شرح مسافرت اقبال لاهوری - سر راس مسعود و سلیمان ندوی در اکتبر 1933به افغانستان می‌باشد با ترجمه جذاب نذیر احمد سلامی توسط مؤسسه هفت اقلیم در زاهدان به چاپ رسیده است. مدفن وی در محوطه دانشگاه اسلامی کراچی می‌باشد.
مگ بوسرت
مگ بوسرت (Meg Bussert; October 21, 1949 – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اگرانی-اینگالگائون
اگرانی-اینگالگائون (به انگلیسی: Agrani-Ingalgaon) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kairnateeka واقع شده‌است.
شارل العشی
شارل العشی (متولد ۱۹۴۷ لبنان) دانشمند لبنانی-آمریکایی، استاد مهندسی برق و علوم فضای کلتک و تا سال 2016 رئیس آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا بود.
جانزتاون، وایومینگ
جانزتاون شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴۲ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
مهدی کمالیان
مهدی کمالیان (۱۲۹۷ - ۱۳۷۶) سازنده و نوازنده ساز سه‌تار بود. سه تار های کمالیان علاوه بر صدای خوش و ظاهری زیبا بم خوان نیز بودند و محمدرضا لطفی به سه تار ایشان علاقه ویژه‌ای داشت.
زندگی‌نامه و فعالیت‌هنری
مهدی کمالیان زیر نظر اساتید بزرگی همچون حسین هنگ‌آفرین، ابوالحسن صبا و علینقی وزیری شروع به کار کرد. وی علاوه براینکه سازنده‌ی ساز برجسته‌ای بود در نوازندگی و آواز هم به فعالیت می‌پرداخت،ایشان به پژوهشگری در موسیقی ایرانی نیز می‌پرداختند،همچنین وی برخی ردیف‌های موسیقی اساتید ایرانی ازجمله:ردیف سه‌تار سعید هرمزی، یوسف فروتن را با تلاش و همت خود ثبت و ضبط کرد. در سال‌های پایانی عمر ایشان به همت یکی از علاقمندان و پیگیران موسیقی (بهروز مبصری) مهدی کمالیان خاطرات و اندوخته چندین دهه معاشرت با بزرگان موسیقی را بازگویی و این گفته‌ها به صورت کاست ضبط شده است. این گفتگوها به صورت مکتوب مدون و ویراستاری شده و در سال ۱۳۸۱ توسط نشر نی منتشر شد. برای هر کدام از هنرمندانی که نامی ار آن‌ها در کتاب برده شده شرح حال مختصری توسط علیرضا میرعلی‌نقی (ویراستار کتاب) تحریر شده است.
او همچنین علاقه شدید و به ورزش اسکی داشت. به شکلی که به تمام برادرزاده های خود ، شخصا آموزش اسکی داده بود.
فهرست نمایندگان دوره چهارم مجلس شورای ملی
فهرست نمایندگان دوره چهارم مجلس شورای ملی شامل اطلاعات نمایندگانی است که توانستند در انتخابات دوره چهارم در سال ۱۳۰۰ به مجلس راه یابند.
سده بیستم میلادی
سدهٔ ۲۰ میلادی از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۰۰ در گاه‌شماری میلادی است. این دوره برابر با سال‌های بین ۱۲۷۹ تا ۱۳۷۹ در گاه‌شماری هجری خورشیدی است.
در اصطلاح عوام آن را از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۹۹ می‌دانند. استدلال‌های زیادی برای تصدیق برداشت عامیانه از این اصطلاح آورده شده‌است. استفان جی گولد بر این باور است که دههٔ اول سده، ۹ سال دارد. عده‌ای نیز بر این باورند که سیستم سالشماری نجومی دارای سالی به نام صفر است که معمولاً آن را به نام ۱ سال قبل از میلاد می‌شناسند. سازمان بین‌المللی استانداردسازی در سال ۲۰۰۰ استانداردی به نام ایزو ۸۶۰۱ را برای استفاده از سیستم سال‌شماری نجومی معرفی کرد. این استاندارد نظر کسانی را که معتقد بودند سدهٔ جدید چند ماه زودتر آغاز شده تصدیق می‌کرد. ضمناً تقریباً همیشه دهه‌ها با سال «۰» آغاز می‌شوند، در نتیجه همانگونه نیز نامگذاری می‌شوند (۱۹۶۰).
این اصطلاح همچنین برای دوره‌هایی که روی تقویم با هم برخورد دارند نیز استفاده می‌شود که از این میان می‌توان سدهٔ بیستم کوتاه را نام برد که طبق آن سدهٔ بیستم به سال‌های بین ۱۹۱۴ تا ۱۹۸۹ گفته می‌شود. در نتیجه دوران پیش از جنگ جهانی اول به سدهٔ ۱۹ و سال‌های دههٔ ۱۹۹۰ جزو سدهٔ ۲۱ تلقی می‌شوند.
این نکته به درستی قابل درک است که بخشی از سال‌های ابتدایی سدهٔ بیستم پیش از جنگ جهانی اول از دیدگاه فرهنگی و پیشرفت فناوری جزو سدهٔ ۱۹ به‌شمار می‌آید. همچنین بسیاری بر این باورند که دههٔ ۱۹۹۰ به دلیل رخ دادن وقایعی (نظیر ظهور اینترنت) جزو سدهٔ ۲۱ به حساب می‌آید.
از موفقیت‌های بشر در قرن بیستم سفر به فضا و ارسال ماهواره‌های تحقیقاتی است. تصاویر زمین که توسط ماهواره‌ها تهیه شده، شناخت انسان از زمین را افزایش داده است. این تصاویر نشان می‌دهد که بخش اعظم کره زمین پوشیده از آب است.
سکوبانیسکا موراویتسا
سکوبانیسکا موراویتسا رودخانه‌ای است که در صربستان جریان دارد.
سده بیستم میلادی
دورنما
در سدهٔ بیستم میلادی تغییرات قابل توجهی در شیوهٔ زندگی مردم به وجود آمد. این تغییرات در نتیجهٔ پیشرفت‌ها و نوآوری‌های فنّی، پزشکی، اجتماعی، نظری و سیاسی بود. اصطلاحاتی چون ایدئولوژی، جنگ جهانی، قتل‌عام و جنگ هسته‌ای وارد واژه‌های روزمرهٔ مردم شدند و تأثیرات زیادی روی زندگی آن‌ها گذاشتند. جنگ‌ها به مقیاس‌ها و درجه‌های بی‌سابقه‌ای از پیچیدگی رسیدند. تنها در جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵-۱۹۳۹) حدود ۵۷ میلیون نفر کشته شدند که یکی از دلایل مرگشان پیشرفت در تولید سلاح‌ها بود. روند مکانیزه‌سازی کالاها و خدمات و شبکه‌های ارتباطی که از سدهٔ نوزدهم آغاز شده بود با سرعت بیشتری در سدهٔ بیستم ادامه یافت. در این سده به جای ترور و هرج و مرج شاهد تلاش‌های زیادی برای استقرار صلح بودیم. جان اف کندی، ۳۵امین رئیس‌جمهور آمریکا زمانی گفت:
تقریباً همهٔ شئون زندگی در اکثر جوامع به‌طور اساسی تغییر پیدا کرد و افراد برای نخستین بار توانستند فارغ از سابقه و طبقهٔ اجتماعی بر تاریخ تأثیرگذار باشند. به جرأت می‌توان گفت که سدهٔ بیستم آنچنان چهرهٔ زمین را دگرگون ساخت که با هیچ سدهٔ دیگری قابل مقایسه نیست.
اکتشافات علمی مانند فرضیهٔ نسبیت و مکانیک کوانتوم جهان‌بینی دانشمندان را به‌طور اساسی تغییر داد و باعث شد تا آن‌ها دریابند که جهان ما بسیار پیچیده‌تر از آن است که فکر می‌کردند. این امر همچنین موجب آن شد که در ابتدای سدهٔ بعد، امیدها برای تکمیل آخرین جزئیات باقی‌ماندهٔ علوم بالا بروند.
برای کسب دورنمایی بهتر از رویدادهای تاریخی این سده به مقالهٔ مروری بر سدهٔ ۲۰ مراجعه کنید.
گاهی اوقات سدهٔ بیستم را چه در داخل و چه در خارج از ایالات متحده، سدهٔ آمریکا می‌خوانند که البته بسیاری نیز با این اصطلاح مخالف هستند.
پیشرفت‌های مهم، رویدادها و دستاوردها
در سده بیستم میلادی رویدادهای بسیار مهمی رخ داده است که مهم‌ترین رویدادها اشاره شده‌اند.
۱۹۰۱: مرگ ملکه ویکتوریا و سپس پایان عصر ویکتوریا
۱۹۰۱: استرالیا از امپراتوری بریتانیا، استقلال یافت.
۱۹۰۱: اصلاحیه پلات در ۲ مارس ۱۹۰۱
۱۹۰۱: ترور ویلیام مک‌کینلی در تاریخ ۱۴ سپتامبر
۱۹۰۲: استقلال کوبا از ایالات متحده
۱۹۰۲: پایان جنگ بوئر دوم
۱۹۰۲: اختراع اولین تهویه مطبوع الکترونیکی توسط ویلیس کریر
۱۹۰۳: برگذاری اولین تور دو فرانس
۱۹۰۲-۱۹۰۳: بحران ونزوئلا ۱۹۰۲–۱۹۰۳
۱۹۰۲-۱۹۰۵: آرتور بالفور تاثیر در استقلال اسرائیل
۱۹۰۳: اختراع هواپیما توسط برادران رایت
۱۹۰۳-۱۹۱۸: راه‌آهن برلین–بغداد
۱۹۰۴: توافق قلبی
۱۹۰۴: نبرد عنیزه (۱۹۰۴)
۱۹۰۴-۱۹۰۵: جنگ روسیه و ژاپن
۱۹۰۴-۱۹۰۸: نسل‌کشی در هررو و نامیبیا
۱۹۰۵: انقلاب ۱۹۰۵ روسیه
۱۹۰۶–۱۹۰۵: بحران طنجه
۱۹۰۷: قرارداد سن پترزبورگ
۱۹۰۸: به‌توپ بستن مجلس به دستور محمدعلی شاه
۱۹۰۸: انقلاب ترکان جوان در عثمانی
‎۱۹۰۸–۱۹۰۹: بحران بوسنی
۱۹۱۰: تهمت خون در شیراز
۱۹۱۱: بحران اقادیر
۱۹۱۱-۱۹۱۲: جنگ عثمانی و ایتالیا
۱۹۱۲: فروپاشی دودمان چینگ و قدرت‌گیری جمهوری چین
۱۹۱۳: جنگ‌های بالکان
۱۹۱۴: آغاز جنگ جهانی اول با ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند
۱۹۱۴: بحران ژوئیه
۱۹۱۵: ۲۴آوریل، سالروز اولین نسل‌کشی سده بیستم نسل‌کشی ارمنی‌ها
۱۹۱۶: قیام عید پاک
۱۹۱۷: انقلاب اکتبر (انقلاب بلشویکی روسیه)
۱۹۱۸: پایان جنگ جهانی اول با تجزیه امپراتوری عثمانی، اتریش-مجارستان و قرارداد
۱۹۱۹: خیزش ژانویه در آلمان
۱۹۲۰: کودتای کاپ
۱۹۲۱: کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹
۱۹۲۱: عهدنامه قارص میان آتاتورک و لنین
۱۹۲۲: راهپیمایی رم
۱۹۲۲: انقلاب یازده سپتامبر ۱۹۲۲ و تشکیل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
۱۹۲۳: کودتای آبجوفروشی
۱۹۲۵: شورش شیخ سعید در کردستان ترکیه
۱۹۲۶: کوتای مه در لهستان
۱۹۲۷: شورش آرارات علیه دولت ترکیه
۱۹۲۹–۳۳: رکود بزرگ اقتصادی و بیکاری
۱۹۳۰: حادثه موشا
۱۹۳۱: شورش احمد بارزانی
۱۹۳۲: شروع مناقشه لتیسیا میان پرو و کلمبیا
۱۹۳۳: دفاع از دیوار بزرگ
۱۹۳۴: جنگ عربستان سعودی و یمن (۱۹۳۴)
۱۹۳۶: انقلاب ۱۹۳۶ اسپانیا
۱۹۳۷: شورش اسلام‌گرایان در سین‌کیانگ (۱۹۳۷)
۱۹۳۸: اتم شکافته شد
۱۹۳۹: جنگ جهانی دوم کشتار بی‌رحمانه انسانها
۱۳۳۹-۴۰: شروع شدن جنگ زمستان میان شوروی و فنلاند
۱۹۴۱: کودتای یوگسلاوی
۱۹۴۱: شورش لژونرها و قتل‌عام بخارست
۱۹۴۴: کودتای ۱۹۴۴ بلغارستان و رومانی
۱۹۴۵: پایان جنگ جهانی دوم و پیروزی نیروهای متفقین
۱۹۴۵ (ششم اوت): استفاده از بمب هسته‌ای در جنگ برای نخستین بار
۱۹۴۵: انقلاب ملی اندونزی
۱۹۴۵: تأسیس سازمان ملل
۱۹۴۵: حادثه کیوجو و ماتسویی در ژاپن
۱۹۴۶: شورش‌های ۱۹۴۶ لاپاز
۱۹۴۶: نبرد آتن ۱۹۴۶
۱۹۴۷: قیام ماداگاسکار
۱۹۴۷: مناقشه کشمیر میان هند و پاکستان
۱۹۴۸: اعلامیه جهانی حقوق بشر
۱۹۴۷–۹۱: جنگ سرد
۱۹۴۷: فروپاشی پروس پس از ۴۰۰ سال
۱۹۴۸: کودتای ۱۹۴۸ چکسلواکی
۱۹۴۸-۱۹۴۹: خیزش ججو در کره جنوبی
۱۹۴۹: انقلاب کمونیستی چین و قدرت‌گیری مائو
۱۹۵۳: مرگ استالین و شروع شدن استالین‌زدایی
۱۹۵۳: کودتای ۲۸ مرداد و سرنگونی دولت مصدق
۱۹۵۴: کودتای ۱۹۵۴ گواتمالا
۱۹۵۵–۷۵: شروع جنگ ویتنام
۱۹۵۸: تاسیس جمهوری متحد عربی و شروع شدن پان‌عربیسم
۱۹۵۸: انقلاب ۱۴ ژوئیه در عراق
۱۹۶۰: وقوع بزرگترین زلزله جهان با ۹.۵ ریشتر در شیلی
۱۹۶۰: کودتای ۲۷ مه ترکیه و برکنای دولت
۱۹۶۱: نخستین پرواز فضایی انسان توسط یوری گاگارین و شروع شدن عصر فضا
۱۹۶۱: شکاف چینی شوروی و درگیری در منچوری
۱۹۶۱: کودتای ۱۹۶۱ الجزایر
۱۹۶۲: عملیات کارگر مزرعه در ویتنام
۱۹۶۳: کودتای ۱۹۶۳ سوریه
۱۹۶۳: انقلاب رمضان، شورش الرشید و درنهایت کودتای نوامبر ۱۹۶۳ عراق
۱۹۶۳: رویارویی اندونزی و مالزی
اتحادیه فوتبال اروگوئه
اتحادیه فوتبال اروگوئه سازمان حاکم بر فوتبال در اروگوئه است. این سازمان در سال ۱۹۰۰ تأسیس شد و در سال ۱۹۲۳ به عضویت کونمبول درآمد و مسئول تیم ملی فوتبال اروگوئه و لیگ برتر اروگوئه است.
سده بیستم میلادی
پیشرفت‌های مهم، رویدادها و دستاوردها
۱۹۶۴: کودتای ۱۹۶۴ برزیل
۱۹۶۵: راه‌پیمایی‌های سلما به مونتگمری
۱۹۶۶: کودتای ۱۹۶۶ سوریه
۱۹۶۷: تشکیل حکومت نظامی یونان
۱۹۶۸: انقلاب ۱۷ ژوئیه و تشکیل عراق بعثی
۱۹۶۹: شورش ۱۹۶۹ ایرلند شمالی
۱۹۶۹: عملیات مشترک اروند
۱۹۷۰: شروع استعمارزدایی در جهان
۱۹۷۱: سپتامبر سیاه در اردن
۱۹۷۳: کودتای ۱۹۷۳ شیلی و سرنگونی آلنده
۱۹۷۳: کودتای ۲۶ سرطان در افغانستان
۱۹۷۴: تجاوز نظامی ترکیه به قبرس
۱۹۷۴: انقلاب میخک در پرتغال
۱۹۷۵: پایان جنگ ویتنام
۱۹۷۵: پیوستن ایالت سیکیم به هند
۱۹۷۵: بحران قانونی استرالیا
۱۹۷۸: انقلاب ثور و نفوذ امپریالیسم شوروی در افغانستان
۱۹۷۸: منازعه ترکیه با کردها
۱۹۷۹: انقلاب ۵۷
۱۹۷۹: پاکسازی حزب بعث
۱۹۷۹: عملیات طوفان
۱۹۸۰: کودتای نوژه
۱۹۸۰: خیزش ۱۹۷۹-۱۹۸۰ شیعیان عراق و سپس جنگ ایران و عراق
۱۹۸۱: جنگ نفت‌کش‌ها و سپس تاسیس شورای همکاری خلیج فارس
۱۹۸۱: جنگ فالکلند میان آرژانتین و بریتانیا
۱۹۸۲: جنگ ۱۹۸۲ لبنان
۱۹۸۳: تهاجم آمریکا به گرانادا
۱۹۸۴: طرح رود بزرگ دست ساز
۱۹۸۵: عملیات پای چوبین
۱۹۸۶: وقوع فاجعه چرنوبیل در اوکراین شوروی
۱۹۸۶: انقلاب قدرت مردم در فیلیپین
۱۹۸۷: انتفاضه اول
۱۹۸۷: کودتای ۱۹۸۷ فیجی
۱۹۸۸: ایران کنترا، عملیات آخوندک و در آخر پایان جنگ ایران و عراق
۱۹۸۹: فروپاشی دیوار برلین و شروع شدن انقلاب‌های ۱۹۸۹
۱۹۹۰: اتحاد آلمان
۱۹۹۱: فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی
۱۹۹۱-۹۲: کودتای ۱۹۹۱-۹۲ گرجستان
۱۹۹۲: فروپاشی یوگسلاوی و به وجود آمدن کشورهایی همچون کرواسی.بوسنی و هرزگوین.صربستان.مونته‌نگرو.اسلوونی.کوزوو
۱۹۹۳: نبرد موگادیشو
۱۹۹۴: جنگ اول قره‌باغ
۱۹۹۵: تاسیس سازمان تجارت جهانی
۱۹۹۶: شروع جنگ داخلی نپال
۱۹۹۷: پایان نخستین جنگ داخلی لیبریا
۱۹۹۷: واگذاری هنگ کنگ پس از صد سال
۱۹۹۸: تصویب قانون اساسی آلبانی
۱۹۹۹: تصویب قانون اساسی فدرال سوئیس
۱۹۹۹: کودتای ۱۹۹۹ پاکستان
علم و فناوری
نیروی فیوزن به‌طور گسترده‌ای مورد مطالعه قرار گرفت اما در پایان سده به صورت یک فناوری آزمایشی باقی‌ماند.
دانشمندان
پزشکی و داروسازی
روانشناسی
ریاضیات
زیست‌شناسی و انسان‌شناسی
شیمی
علوم رایانه
فیزیک و ستاره‌شناسی
ایران پیش از تاریخ
دوران پیش از تاریخ ایران به چندین دوره تقسیم می‌شود:
دوران پارینه سنگی ایران به سه دوره :
و یک دوره کوتاه بنام فرا پارینه سنگی تقسیم می‌شود. فرهنگ‌های مرتبط با پارینه سنگی قدیم ایران شامل فرهنگ ساطور ابزار الدوایی و فرهنگ تبر دستی آشولی هستند. کهن‌ترین شواهد این دوره که مربوط به فرهنگ الدوایی است در اطراف رودخانه کشف رود در شرق مشهد یافت شده‌است. این شواهد شامل تعدادی ابزار سنگی ساخته شده از کوارتز است که شامل تراشه و ساطور ابزار هستند. طبق نظر کاشفین این مجموعه حداقل ۸۰۰ هزار سال قدمت دارد. از فرهنگ آشولی نیز مدارک بیشتری در شمال غرب و غرب کشور بدست آمده‌است. برخی از مکان‌های مهم شامل گنج پر در رستم‌آباد گیلان، شیوه تو در نزدیکی مهاباد، پل باریک در هلیلان ایلام هستند.
از دوران پارینه سنگی میانی که فرهنگ ابزارسازی آن موستری گفته می‌شود، شواهد بیشتری در غارها و پناهگاه‌ها یافت شده‌است که اغلب مربوط به زاگرس مرکزی هستند. این دوره از حدود ۲۰۰ تا ۱۵۰ هزار سال پیش شروع شده و تا حدود ۴۰ هزار سال پیش ادامه داشته‌است. انسان‌های نئاندرتال در این دوره در ایران می‌زیستند که بقایای اسکلت آن‌ها در غار بیستون و غار وزمه یافت شده‌است. مکان‌های مهم این دوره غارهای بیستون، ورواسی، قبه و دو اشکفت در شمال کرمانشاه، قمری و گرارجنه در اطراف خرم‌آباد، کیارام در نزدیکی گرگان، نیاسر و کفتار خون در نزدیکی کاشان، قلعه بزی در نزدیکی اصفهان و میرک در نزدیکی سمنان است.
دوران پارینه سنگی جدید ایران از حدود ۴۰ هزار سال پیش آغاز و تا حدود ۱۸ هزار سال پیش ادامه یافته که مقارن با مهاجرت انسان هوشمند جدیدی به ایران است. آثار این دوره در اطراف کرمانشاه، خرم‌آباد، مرو دشت و کاشان یافت شده‌است. فرهنگ ابزارسازی این دوره تیغه و ریز تیغه برادوستی است. آثار دوره بعدی فراپارینه سنگی در غرب زاگرس و شمال البرز به دست آمده که فرهنگ زرزی خوانده می‌شود.
از دوره نوسنگی در ایران تپه‌های باستانی بسیاری باقی‌مانده‌است از جمله تل باکون ٍ جری ٍ موشکی و… در فارسٍ تپه شوش ٍ چغا بنوت ٍ چغا میش و… در خوزستان، گنج دره، سراب و آسیاب در کرمانشاه و تپه اسکندری در چهارمحال و بختیاری در دیگر نقاط ایران.
ساکنین ایران را قبل از رسیدن آریایی‌ها می‌توان زیر عنوان کلی کاسپین که دریای خزر به نام آنهاست جمع نمود، کاسپین‌ها کشاورزی می‌کردند. این مردم نخستین کشاورزان جهان بوده‌اند و کشاورزی از سرزمین آن‌ها به خاک‌های رسوبی رودخانه‌های سند و سیحون و جیحون و دجله و فرات رسیده‌است. در دوران نوسنگی در برخی نواحی آسیای غربی (خاورمیانه)، انسان از مرحله جمع‌آوری و شکار به مرحله کشت و اهلی کردن برخی جانوران، انتقال یافت.
عصر سنگ
عصر سنگ یا عصر حجر دوره‌ای است که در آن فناوری در راستای فرگشت انسانی گسترده شده و زندگی انسانی از شرق آفریقا به سراسر جهان پراکنده شد. این دوره با پیشرفت کشاورزی، رام کردن دام‌ها، و گداختن سنگ مس و فلزکاری به‌پایان رسید. ازآنجاکه نوشتن را آغازِ تاریخ می‌دانند، عصر سنگ در دورهٔ پیش از تاریخ جای می‌گیرد.
پارینه‌سنگی
هرچند کاوش‌های مربوط به دوره پارینه‌سنگی در ایران (تا ۱۲۰۰۰ سال پیش) ناچیز است، اما با توجه به موقعیت جغرافیایی فلات ایران، این سرزمین تنها پلی بوده‌است که انسان شکارچی-گردآورنده در مهاجرت از آفریقا به جنوب آسیا می‌توانسته از آن عبور کند. مدارکی از این نخستین مهاجران دوره پارینه سنگی قدیم ایران در منطقه باستانی کشف‌رود یافت شده است که بر اساس مشاهدات زمین‌شناسی بستر کشف آنها مربوط به پلیستوسن قدیم هستند. در نتیجه این مجموعه بیش از هشتصد هزار سال قدمت دارد و یکی از قدیمی‌ترین سکونتگاه‌های انسان در ایران محسوب می‌شود. غار دربند رشی، قدیمی‌ترین سکونتگاه کشف شده انسان در ایران است. طبق مطالعات جدید این غار پیش از ۲۰۰ هزار سال پیش مسکن شکارچیان عصر سنگ بوده‌است.
سکونتگاه‌های انسان اولیه در پارینه‌سنگی میانی، اغلب در غارهای ناحیه زاگرس شامل غار قبه، غار خر و پناهگاه سنگی ورواسی کشف شده‌است. این مکان‌ها نزدیک منابع ساخت ابزار سنگی موستری می‌باشد و نوع ابزارها نشانه غلبه روش زندگی شکارگری است. در دوره پارینه‌سنگی پسین، سکونتگاه‌های ناحیه زاگرس در فضای باز واقع شده‌است و ابعاد مختلف آن‌ها نشان دهنده یک نظام سلسله مراتبی است، به‌طوری‌که گویا سکونتگاه‌های بزرگتر گنجایش پنجاه نفر را دارد. سکونتگاه‌هایی نیز برای دسته‌های کوچک شکارچیان تعبیه شده که تا دو تا پنج نفر گنجایش دارد و مناسب اقامت کوتاه مدت است. این سکونت گاه‌ها به دو فرهنگ برادوستی(Baradostian) و زارزی(Zarzian) تعلق دارد. در قیاس با فرهنگ موستری دوره میانی، فرهنگ برادوستی (۴۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سال پیش) توان ساخت انواع بیشتری از ابزارها را داشته و تکنیک‌های پیشرفته تری برای ابزارسازی به کار گرفته‌است. ساخت ابزارهای تیغه‌ای نشانه بهره‌گیری بیشتر از گیاهان است. فرهنگ زارزی که از ۲۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ قبل رواج داشته‌است، احتمالاً از فرهنگ برادوستی برآمده باشد، یا با فاصله زمانی از آن شکل گرفته باشد. در این دوره ابزارهای کوچکتری نظیر میکرولیت و میکروبرین ساخته شده‌است. در اواخر این دوره از سنگ برای آسیا کردن دانه گیاهان وحشی استفاده می‌شود.
در پایان دوره زارزی انقطاعی در نشانه‌های باستان شناختی پدید می‌آید، که احتمال دارد ناشی از آب و هوای نامناسب موسوم به یانگر درایاس در فاصله ۱۳۰۰۰ تا ۱۱۰۰۰ سال پیش باشد. در این دوره که سردتر یا خشک‌تر بوده‌است، ناحیه زاگرس، با ارتفاع بین ۶۰۰ تا ۱۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا، تقریباً فاقد پوشش درختی بوده‌است. در نتیجه، انسان‌ها مجبور شدند برای یافتن غذا به ارتفاعات پایین‌تر بیایند و با اجداد وحشی بزسانان مواجه شدند.
سکونتگاه قره‌کمر، در شمال شهر اَیبَک در ولایت سمنگان افغانستان، کشف شده که آثار به دست‌آمده از آن نزدیکترین مشابه آن فرهنگ برادوستی در کوه‌های زاگرس در ایران است. سکونتگاه‌های دشت ناور، در ولایت غزنی، که قدمتی بین ۳۰٫۰۰۰–۵۰٫۰۰۰ سال دارد و آثار یافت شده در آن شبیه آثار موجود در درهٔ کور بدخشان است.
روستانشینی
بین هفت تا هشت هزار سال پیش مراکز روستانشین در چند نقطه از ایران، در منطقه تمدن جیرفت در تمدن تپه سیلک نزدیک کاشان و در اطراف مرودشت و در فاصله کمی از شوش، قدیمی‌ترین شهر موجود دنیا، وجود داشته‌است. شوش یکی از قدیمی‌ترین سکونتگاه‌های شناخته شدهٔ منطقه‌است، با وجود اینکه نخستین آثار یک دهکدهٔ مسکونی در آن مربوط به ۷۰۰۰ سال پیش از میلاد هستند.
در طول تاریخ، مهاجرت‌های انسانی و جابجایی انسان‌ها همواره به دلیل دستیابی به شرایط بهتر برای زندگی بوده‌است، در دوران باستان این شرایط بهتر عبارت از آب فراوان‌تر و خاک حاصلخیزتر برای کشاورزی بوده‌است. به عنوان نمونه‌ای از این‌گونه مهاجرت‌ها می‌توان از دو کوچ بزرگ نام برد: نخست، کوچ هندیان آریایی از پیرامون کوهستان‌های هندوکش به سرزمین‌های پنجاب و پیرامون رود سند و دیگری، کوچ ایلامیان و سومریان، به سرزمین‌های باتلاقی تازه خشک شده خوزستان در ایران و میانرودان انجام شده‌است. از این‌گونه مهاجرت‌ها تمدن‌های بزرگ یا گروه‌هایی از تمدن‌های بزرگ برخاستند. ویل دورانت، این آثار تمدن را کهن‌ترین آثار تمدن بشر دانسته‌است.
کهن‌ترین نشانه‌های تمدن انسانی، مربوطه به ۵۰۰۰ سال ق.م. است که در ایران تمدن شهر سوخته در سیستان، تمدن عیلام در خوزستان، تمدن جیرفت در کرمان، تپه گُر، قلعه خان و آتشکده اسپاخو در مانه و سملقان، تمدن تپه حصار در دامغان، تمدن تپه سیلک (در کاشان)، تمدن اورارتو (در آذربایجان)، تپه گیان نهاوند، تمدن کاسی‌ها (در لرستان امروز)، پیدا شده‌است. از روی یک قسمت از آثار تمدن تپه سیلک، که گمان می‌رود مربوط به هزاره چهارم پ.م. باشد، پیدا شده‌است که اهالی آنجا به بافندگی و کار کردن با فلزات و استعمال مهر و چرخ کوزه‌گری پی برده بودند. ایران نخستین سرزمینی است که در آن مردم به استخراج و استعمال فلزات پی برده‌اند. تعدادی از نخستین کوره‌های ذوب مس در تل ابلیس کرمان مربوط به هزاره پنجم ق.م. بدست آمد و اشیاء مسی شامل سنجاق و درفش، مهر و دستبند و حلقه انگشتر از آن‌ها کشف گردید. قدیمی‌ترین فلزی که مورد استفاده انسان قرار گرفته مس بوده‌است. این فلز در ۴۵۰۰ ق.م. در آسیای غربی مورد استفاده بوده‌است.
از اواسط دوران فلز، بجز مس، فلزات دیگری چون قلع، طلا، نقره در چرخه فناوری مردمان آن عصر پدیدار شدند و شاید به این دلیل است که این دوره را دوره فلز نام نهاده‌اند نه دوره مس. برنزهای مشهور به لرستان اهمیت ایران را به‌عنوان یک مرکز فلزکاری به‌طور روشن نشان می‌دهد. رویدادی مهم در هزاره سوم پ. م؛ که تأثیرگذار در زندگی ساکنان فلات ایران و خصوصاً دشت خوزستان است عبارت است از کشف فلز آلیاژی مفرغ. از مراکز مهم فرهنگ‌های عصر مفرغ ایران غرب ایران و حوزه زاگرس مرکزی (لرستان پیشکوه و پشتکوه) بوده‌است. مفرغ ساخته شده در کوهپایه‌های زاگرس به سومر و عیلام صادر می‌شده‌است.
اختراع خط
پیش از تاریخ به زمانی گفته می‌شود که انسان هنوز موفق به اختراع خط (نوشتار) نگردیده بود. از حدود ۳۶۰۰ سال ق.م. انسان موفق به اختراع خط گردید. پیش از این پنداشته می‌شد نخستین مخترعین خط ابتدا سومریان (۳۶۰۰ پ. م) و سپس ساکنان نواحی جنوبی میان‌رودان و تمدن ایلام در خوزستان باشند. با کاوش‌های جدید مشخص شد اختراع خط و نوشته، مربوط به تمدن جیرفت در ایران است بر اساس سنگ نوشتهٔ جدیدی که در نوامبر سال ۲۰۰۷ در کاوشگاه جیرفت یافت شد.
شهرنشینی
شهرنشینی، شهر به مفهوم اخصّ آن از اواخر هزاره چهارم پ. م؛ و خصوصاً هزاره سوم پ.م. در ایران موجودیت یافت. شهر شوش یکی از قدیمی‌ترین (۴۰۰۰ سال پ. م) سکونتگاه‌های شناخته شدهٔ منطقه‌است. شهرهای مهم ایران در هزاره سوم پ.م. عبارت‌اند از: تپه حسنلو و هفتوان تپه در آذربایجان - تمدن تپه سیلک (در کاشان) - تپه‌حصار در دامغان - تپه گیان نهاوند، گودین، کنگاور - شاه‌تپه و تورنگ تپه گرگان - تپه قبرستان بویین زهرای قزوین - شوش، خوزستان - تمدن جیرفت، تپه یحیی و شهداد، کرمان - ملیان، فارس - شهر سوخته در زابل.
پایان عصر مفرغ و کشف آهن (شروع دوره آهن) مقارن است با رویدادهای مهم تاریخی و فرهنگی که در هزاره دوم پ.م. زمینه‌ساز تشکیل سلسله‌ها و ظهور نخستین حکومت‌های مستقل در هزاره‌های دوم و اول پ.م. همچون: ماننا، اورارتو و ماد و سرانجام امپراتوری وسیع هخامنشی شدند عبارت‌اند از مهاجرت آریایی‌ها به فلات ایران، روی کار آمدن دولتهای مستقل به جای دولت شهرهای پیشین، و تجمع اقوام و قبایل مختلف (مقیم و مهاجر) خصوصاً در مناطق غربی و شمال غربی ایران که هر کدام قلمرو خاص خود را داشتند. این اقوام در شمال غربی ایران با اورارتو و آشور همسایه شدند.
به قدرت رسیدن حکومت ایلام
ایلامیان مجموعه اقوامی بودند که از هزاره چهارم پ.م. تا هزاره نخست پ.م. بر بخش بزرگی از مناطق جنوب غربی پشتهٔ ایران فرمانروایی داشتند.
آنطور که از اسناد و کتیبه‌های آشوری برمی آید عیلام نامی است که آشوریان بر این سرزمین نهاده‌اند خود آن‌ها سرزمینشان را انشان می‌نامیدند و در کتیبه‌های هخامنشی هم به کرّات از همین نام استفاده شده‌است. بر حسب تقسیمات جغرافیای سیاسی امروز، ایلام باستان سرزمین‌های خوزستان، ایلام و بخش‌هایی از استان‌های بوشهر، کرمان و لرستان شامل می‌شد.
پس از تمدن جیرفت می‌توان ایلامیان را نخستین مخترعان خط در ایران دانست. البته برخی معتقدند تمدن جیرفت منشأ خط نوشتاری ایلامیان بوده‌است که بعدها در کشور گسترش یافت و به شوش رسید.
به قدرت رسیدن حکومت ایلامیان و قدرت یافتن سلسله ایلامی پادشاهی اوان در شمال دشت خوزستان مهم‌ترین رویداد سیاسی ایران در هزاره سوم پ.م. است. تا پیش از ورود مادها و پارسها حدود یک هزار سال تاریخ سرزمین ایران منحصر به تاریخ ایلام است.
سرزمین اصلی ایلام در شمال دشت خوزستان بوده. فرهنگ و تمدن ایلامی از شرق رودخانه دجله تا شهر سوخته زابل و از ارتفاعات زاگرس مرکزی تا بوشهر اثرگذار بوده‌است. عیلامیان نه سامی نژادند و نه آریایی آنان ساکنان اولیه دشت خوزستان هستند. تصویر موجود در آجر پخته محافظان داریوش، که در ۵۰۰ سال قبل از میلاد کاخ خود را با آن زینت داده بود، دست کم سه نژاد را به وضوح مشخص کرده‌است. بعضی از محافظان سفید پوستند که به روشنی منظور از تصویر آن‌ها نشان دادن پارسیان بوده‌است.
گروه دوم قهوه‌ای‌پوست، که نمایانگر عیلامیان کوه‌نشین می‌باشند.نژادی خشن که به زندگی در کوهستان‌ها عادت دارد و از دشت نشینان کمی بلندترند و امروزه بازماندگان کمی از آنها در خوزستان باقی مانده.
گروه سوم باید عیلامیان سرزمین پس کرانه باشند. حتی امروز هم افراد تیره پوست، که به هیچ وجه سیاه‌پوست نیستند، اغلب در خوزستان دیده می‌شوند، به نظر می‌رسد که حتی جمعیت عیلام قدیم هم جمعیتی مختلط بوده‌است و از غیر بومیان تیره پوستی تشکیل می‌شده‌است که نژادشان معلوم نیست و از بین‌النهرین به عیلام نفوذ کرده بودند.[۱۹]
فرضیاتی هم در مورد ارتباط زبان‌های دراویدی با زبان ایلامی مطرح شده‌است. وجود یک زبان مشترک که زبان‌های دراویدی و ایلامی از آن منشعب شده‌اند، می‌تواند به معنای نیای مشترک ساکنان بومی ایران و هندوستان پیش از ورود آریائیان به این سرزمین باشد.
آریائیان
واژه آریا که معنای آزاده، شریف و بزرگوار می‌دهد به قومی از نژاد هندواروپایی گفته می‌شد که نیاکان مردمان سرزمین‌های ایران، بخشی از آسیای میانه و هندوستان و بخش‌هایی از اروپا هستند. (البته گسترهٔ تاریخی این دو سرزمین در برگیرندهٔ بخش‌هایی از شبه قارهٔ هند، آسیای میانه، خاورمیانه و آسیای کوچک امروزین است). دربارهٔ خاستگاه آریائیان که در نوشته‌های کهن اوستا از آن به نام ایرانویج نام برده شده‌است چند دیدگاه طرح شده‌است.
آریائیان بر پایه فرضیه کورگان (۱۹۵۶) حدود دوهزاروپانصد سال پ.م. به شکل قبیله‌های کوچک در دورترین نقطه شرقی فلات ایران و در مغرب فلات پامیر و برخی معتقدند آن‌ها در شمال کوه‌های هندو کش یا در روسیه اطراف دریاچه آرال(خوارزم) می‌زیستند. بر پایه نظریه ایرانی که به تازگی شواهد ژنتیکی از جنوب قفقاز در پشتیبانی از آن به دست آمده است خاستگاه زبان های هندواروپایی و نژاد وابسته به آنها ایران کنونی است. بر پایه گزارش مجله علمی سرشناس نیچر، تازه ترین یافته های ژنتیکی  نشان می دهد نیای هندیان، ایرانیان و اروپاییانی که به زبانی همسان سخن گفته و فرهنگ همگونی داشته اند در سرزمین ایران و در جنوب قفقاز می زیسته اند. به وارون آنچه پیشتر قفقاز را دیواری میان زبان، فرهنگ، فناوری و مردم می پنداشتند، قفقاز پلی جنوبی-شمالی برای مهاجرت نخستین آریاییان به استپ های اوراسیا بوده و زبانی که امروز هندواروپایی می‌نامند به راستی از جنوب قفقاز در ایران به چند شاخه شده؛ شاخه ای از آن به آناتولی، دیگری بسوی هند و آن دیگر از راه قفقاز به سوی سبز دشت پونتی_کاسپی به فرهنگ یمنا(گورچالی) و سپس راه شرق اروپا را در پیش گرفته است.گروه کپنهاگ به سرپرستی کریستین کریستینسن (مکتب باستانشناسی دانمارک) نیز که در زمینه پیش از تاریخ اروپا و دوران مفرغ به دستاوردهای بزرگی دست یافته است، با رویکرد به مدارک یاد شده، از اعتبار نظریه کورگان(استپ) کاسته و جنوب قفقاز را خاستگاه احتمالی راز رام کردن اسب و زبانهای اروپایی می داند. در هفته نامه خبری آلمانی زبان اشپیگل، مصاحبه ای دراین باره از وی به چاپ رسیده است. بر پایه فرضیه آناتولیایی اینان از آناتولی جنوبی به ایران و هند مهاجرت نموده اند. فرضیه ارمنستان نیز جنوب قفقاز را خاستگاه آنان می داند. فرضیه هند نیز تمدن دره سند در پاکستان امروزی را زادبوم آریاییان و اروپاییان می شناسد. اینان زبان و آداب و رسوم مشترکی داشتند. در دوران باستان، اقوام هندی و ایرانی (آنان که به زبان‌های هند و ایرانی سخن می‌گفتند) خود را آریایی می‌نامیدند. نمونهٔ این اشاره‌ها را می‌توان در اوستا، سنگ‌نبشته‌های هخامنشی و متن‌های کهن هندو (مانند ریگ‌ودا) دید.
بعدها، با افزایش شمار تیره ها، این خاندان ها ناچار به مهاجرت شدند و به نواحی شرق و غرب و جنوب سرزمین اصلی خود کوچ کردند. دلیل اصلی مهاجرت آن‌ها مشخص نیست، اما به نظر می‌رسد دشوار شدن شرایط اقلیمی و کمبود چراگاه‌ها، از دلایل آن باشد. بر پایه فرضیه، مهاجرت آریائیان به فلات ایران یک مهاجرت تدریجی بوده و در دوره‌های مختلفی صورت گرفته‌است که در پایان دوران نوسنگی (۷۰۰۰ سال پ. م) آغاز شد و تا ۴۰۰۰ پ.م. ادامه داشته‌است. آریاییان ساکن سرزمین‌هایی هستند که از دورترین مرزهای شرقی هندوستان تا اروپا امتداد دارد. به همین جهت به آنان نژاد هندو-اروپایی گفته می‌شود.
نخستین آریایی‌هایی که قبل از مادها به ایران آمدند شامل کاسیها (کانتوها - کاشی‌ها)، لولوبیان و گوتیان بودند. لولوبیان و گوتیان نیز در زاگرس مرکزی اقامت گزیدند که بعدها با آمدن مادها به اجبار به تبعیت از آن‌ها درآمدند و بخشی از آن‌ها شدند. سه گروه بزرگ آریایی به ایران آمدند و هر یک در قسمتی از ایران سکنی گزیدند: مادها در شمال ،شمال غربی و غرب ایران، پارسها در قسمت مرکزی و جنوبی و پارتها در حدود خراسان، سیستان، گرگان، کرمان، یزد، سمنان و هرمزگان امروزی (شرق وشمال شرق). نخستین دسته از آریاییان که در نواحی غرب ایران موفق به تشکیل حکومت شد، قوم ماد بود. پارسها، قوم دیگر آریایی، ابتدا در نواحی شمال و غرب ایران ساکن شدند و سپس به تدریج به سوی جنوب کوچ کردند. پارس‌ها شاهنشاهی هخامنشیان را بر پا کردند. پارتها، دیگر قوم آریایی، ابتدا در نواحی شرقی حدود ماوراءالنهر می‌زیستند. آنان موفق به تشکیل شاهنشاهی اشکانی شدند.
تورانیها و سکاها نیز از اقوام آریایی بودند که از سوی شمال به سرزمین ایران وارد شدند و در آسیای مرکزی سکنی گزیدند.
یکی از دیدگاه‌ها می‌گوید که آریائیان در حدود هشت‌هزار سال پیش در جنوب سیبری و در اطراف دریاچه آرال می‌زیستند که با مهاجرتی که به طرف جنوب داشتند بخشی به هند و افغانستان و بخشی نیز به طرف کوه‌های قفقاز حرکت کرده‌اند که قوم‌های ماد و پارس از کوه‌ها گذشتند و در اطراف دریاچه ارومیه سکنی گزیداند و بخش دیگری به سمت اروپا حرکت کردند. دیدگاه دیگر آناتولی؛ آذرآبادگان؛ قفقاز و… را خاستگاه نخست این قوم می‌داند.تازه‌ترین دیدگاه در این باره را جهانشاه درخشانی طرح کرده‌است. درخشانی خاستگاه این قوم را بستر کنونی خلیج فارس می‌داند که در دوران یخبندان بی آب بوده و پس از بالا آمدن آب‌های دریای آزاد آریاییان به تدریج به فلات ایران و پهنه‌های میان‌رودان تا فلسطین کوچ کرده‌اند و تمدن‌های آغازین آن دیارها را بنیاد گذارده‌اند. بر پایه همین دیدگاه پهنه‌های شمالی نمی‌توانسته‌اند خاستگاه آریائیان بوده باشند زیرا هوای سرد دوران یخبندان امکان زیست در آن مناطق را نمی‌داده است.
بیمارستان میلاد (تهران)
بیمارستان میلاد که متعلق به سازمان تأمین اجتماعی است در مجاورت اتوبان همت، اتوبان حکیم و برج میلاد در تهران واقع شده‌است. بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی هزار تختخوابی میلاد به منظور تأمین بخشی از نیازهای درمانی ایران و بیمه‌شدگان سازمان تأمین اجتماعی، در تیر ماه ۱۳۸۰ هجری خورشیدی افتتاح شد.
بیمارستان میلاد دارای بخشهای متعدد تخصصی و پزشکان مختلفی نیز می‌باشد که با توجه به رایگان بودن خدمات برای بیماران بیمه شده سازمان تأمین اجتماعی (کلیه مراکز درمانی سازمان تأمین اجتماعی خدمات خود را به صورت رایگان در اختیار بیمه شدگان تأمین اجتماعی قرار می‌دهند) با استقبال بیمه شدگان مواجه شده‌است.<ref name=":0"/
تاریخ فلسفه
تاریخ فلسفه آن‌چیزی است که بر فلسفه، گذشته‌است. تاریخ فلسفه، سیر حرکت فلسفه و فیلسوفان را بررسی می‌کند که می‌تواند شامل بخش‌هایی مهم از زندگی‌نامهٔ فیلسوف یا بخشی از تاریخ سیاسی یک کشور یا اندیشهٔ فیلسوف باشد. این‌ها همگی با هم تاریخ فلسفه (آن چیزی که بر فلسفه، گذشته‌است) را تشکیل می‌دهند.
تاریخ فلسفه، بیان دیدگاه‌های فلسفی، نظام‌ها و مکاتب فلسفی است که شامل مطالعه زندگی فیلسوفان، جست‌وجو پیرامون ارتباط متقابل مکاتب و نظام‌های فلسفی و تلاش برای ردیابی مسیر پیشرفت یا پسرفت آن در بستر تاریخ است که با کمک ماهیت و گستره اندیشه‌ورزی، خِرد را برای مطالعه فلسفه، آماده می‌کند. تاریخ فلسفه، از وحدت دو رشته متمایز تاریخ و فلسفه پدید آمده که هرکدام برای دیگری، محدودیت‌هایی ایجاد می‌کنند. پژوهشی در تاریخ اندیشه‌هاست و برای رسیدن به مفهوم اندیشه‌ها. لازم است با داشتن «نظرگاهی وابسته به دورانی خاص»، فهم درستی از این موضوع وجود داشته باشد که فیلسوفان، چه‌طور به پرسش‌ها پاسخ می‌دادند، چارچوب‌شان برای بررسیدن موضوع‌ها، فرضیه‌ها، هدف و نقاط ضعف و قوت‌شان چه بوده‌است. تاریخ فلسفه، به‌طور حتم، گردآوری صرف عقیده‌های فلسفی نیست. بلکه میان این عقاید، یافتن کنش و واکنش، تز و آنتی‌تز، اهمیت دارد و هیچ فکر فلسفی‌ای قابل درک نیست مگر در بستر تاریخی خودش و در یافتن ارتباطش با نظام‌های فلسفی دیگر.
دوران باستان
فلسفهٔ دوران باستان اَشکال ابتداییِ تفکر فلسفی برای نخستین بار در دوران باستان و در سرزمین‌های مختلفی از جمله مصر، ایران، چین، هند و یونان پدید آمده‌است. فلسفهٔ باستان ویژگی‌های بارزی دارد که بعدها در فلسفه مدرن غرب بروز می‌کند. در دوران باستان فلسفه متکی بر علم نبود زیرا بر پایه رشد و شناسایی سطحی و ابتدایی آن دوران تکیه داشته‌است. پیش از فلسفه، ادیان مختلف به تمام پرسش‌های مردم جواب می‌دادند. این پاسخ‌ها و توضیحات دینی سینه به سینه و نسل به نسل انتقال می‌یافتند. انسان تاریخ باستان بر آن بود تا با اسطوره به مسئله زندگی، تقدیر، گذشته و آینده‌اش پاسخ دهد. اسطوره در اصل داستانی دربارهٔ خدایان است و توضیح می‌دهد چرا زندگی به این شکلی است که هست که موضوع اساسی همه اساطیر نبرد میان نیروهای نیک با نیروهای بد است. با گذشت سده‌ها، بیان اسطوره‌ای در تار و پود پرسش‌های فلسفی ریشه دواندند. فلاسفه یونانی با تلاش برای یافتن منشأ همه‌چیز (آرخه) و پاسخ به پرسش از تکثر، تلاش می‌کردند نشان دهند که این توضیحات معتبر نیستند و انسان نمی‌تواند به آن‌ها اعتماد داشته باشد.
مصر باستان
فلسفه مصر باستان به عنوان آغاز فلسفه، توسط یونانیان باستان اعتبار یافت. انعطاف‌پذیر بودن، عمل‌گرا بودن و توجه کردن به احساسات از ویژگی‌های این فلسفه محسوب می‌شود.
چین باستان
منزلت فلسفه در تمدن چین قابل مقایسه با منزلت دین در سایر تمدن‌هاست. فلسفه در چین مورد علاقه هر فرد تحصیل کرده‌ای بوده و در روزگار پیشین، انسان‌های فرهیخته نخستین دانشی که می‌آموختند فلسفه بود. هنگامی که کودکان به مدرسه می‌رفتند، نخستین کتاب‌های آموزشی آنان عبارت بود از «چهار کتاب» شامل: «منتخبات کنفوسیوس»، «کتاب منسیوس»، «دانش بزرگ» و «اصول اعتدال»، این کتاب‌ها مهم‌ترین متن‌های درسی نئو کنفوسیانیسم بود و نخستین جمله آن چنین بود: «سرشت انسان در اصل نیکوست.» این نکته یکی از اساسی‌ترین اندیشه‌های فلسفه منسیوس است.
هند باستان
فلسفه هند، دستگاهِ فلسفی سنتی غنی و گوناگون دارد که ترکیبی است از اوپانیشاد در دوره ودایی. مطابق نظریات ساروپالی رادهاکرشنن قدیمی‌ترین ترکیب فلسفی در جهان هستند.
یونان باستان
فلسفه یونان باستان به وجود آمده در قرن ۶ پیش از میلاد و با طیف گسترده‌ای از موضوعات، از جمله فلسفه سیاسی، اخلاق، متافیزیک، هستی‌شناسی، منطق، زیست‌شناسی، فصاحت و بلاغت، و زیبایی‌شناسی درآمیخته است. یونان در نزد دانشمندان و بسیاری از مردم جهان زادگاه فلسفه محسوب می‌گردد و بسیاری از آثار ارزشمند فلسفی حاصل تلاش فیلسوفان شهیر یونانی است.
تاریخ دنیای یونانی زبان را در زمان باستان می‌توان به سه دوره تقسیم کرد: دوره «دولتشهر» های آزاد که به دست فیلیپ و اسکندر پایان گرفت؛ دوره تسلط مقدونیه، که آخرین بقایای آن با الحاق مصر به روم پس از مرگ کلئوپاترا از میان رفت؛ و سرانجام دوره امپراتوری روم. در این سه دوره، صفت مشخص دوره نخست آزادی و بینظمی و از آن دوره دوم رقیت و بی نظمی و از آن دوره سوم رقیت و نظم است.
پس از ده‌ها قرن از حیات فیلسوفان یونانی، تأثیرات تفکرات فلاسفه یونانی در آثار فیلسوفان معاصر مشاهده می‌شود. آتن خاستگاه معنویت یونانی و پیشگام تفکر فلسفی است و اوج فلسفه یونان در قرن ۴ پیش از میلاد یعنی در زمان ظهور سقراط، افلاطون و ارسطو بوده‌است. اگرچه پیش از افلاطون و سقراط نیز فلاسفه‌ای چون هراکلیتوس، تالس و آناکسیماندروس نیز می‌زیسته‌اند. اما بیشتر متفکران فلسفه غرب را با فلاسفه یونانی آغاز می‌کنند و در واقع می‌پندارند که افکار و نظرات افلاطون و ارسطو تأثیرات شگرفی بر فلسفه غرب داشته‌است.
پیشاسقراطیان
فیلسوفان پیشاسقراطی نخستین متفکرانی بودند که کوشیدند تا به جای تفسیر اسطوره شناختی، جهان را به روشی عقلانی توصیف کنند، و برای ادعاهایشان دلیل ارائه دهند.
کوشش نخستین فیلسوفان برای شناختن جهان، از آن رو از سخنان پیشینیانشان افتراق داده می‌شود که آن‌ها در تلاش بودند تا از راه مشاهده و تفکر و واقع‌بینی، با دور انداختن افسانه‌های دینی و تفسیرهای اساطیری، و بی‌توسل به خدایان و افسانه‌ها و نیروهای نامحدود آنان، جهان را بفهمند.
از جملهٔ مشهورترین متفکّران پیش از سقراط می‌توان به تالس، فیثاغورث، هراکلیتوس، پارمنیدس، دموکریت و پروتاگوراس اشاره نمود؛ که به ترتیب به مکاتب ملطی، فیثاغوری، افسوسی، الئایی، اتم‌گرایی و سوفسطائی‌گری تعلّق داشتند.
اما این جریان از جهتی دیگر نیز با فلسفهٔ پس از سقراط متمایز است. پیش از سقراط، فیلسوفان به‌طور کلی برون‌نگر بودند و تلاش می‌کردند تا پدیده‌های جهان را توضیح دهند.
مکتب ملطی
مکتب ملطی، نامِ مکتبِ فلسفی‌ای است که در سدهٔ ۶ پیش از میلاد، در ملط رواج داشت. فیلسوفانِ این مکتب از اهالیِ شهر ملط، واقع در ایونیا بودند. از این فلاسفه می‌توان به تالس، آناکسیماندروس و آناکسیمنس اشاره کرد. افکارِ این فلاسفه بیشتر طبیعی بود تا مابعدالطبیعی. هر کدام از آنان می‌کوشید تا مادهٔ اصلی‌ای که جهان بر اساسِ آن به‌وجود آمده‌است، یا به اصطلاح، مادةالمواد را کشف کند.
مکتب الئایی
مکتب الئایی یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین مکاتب فلسفی پیشاسقراطی بود. پارمنیدس که مهم‌ترین فیلسوف این مکتب به‌شمار می‌رود، شالودهٔ تفکّر الئاییان را تأکید بر دوگانگی میان حقیقت و ظاهر، و غیرقابل اطمینان بودن حواس قرار داد. او تغییر را ناممکن می‌پنداشت و واقعیت را تنها در بودن می‌دید. پس از او زنون با طرح پارادوکس‌هایی در مقام دفاع از این عقیده برآمد.
دیالکتیک
روش عملی سقراط برای مبارزه با چنین اشخاصی این بود که با یکی از آن‌ها وارد گفتگو می‌شد و می‌کوشید تا از او افکارش را دربارهٔ موضوعی خاص، مثلاً شجاعت بیرون بکشد. آن شخص در ابتدا فکر می‌کرد که حقیقت شجاعت را می‌شناسد و به آن آگاه است.
سقراط گفتگو را به شیوه پرسش و پاسخی شروع می‌کرد و در آغاز خود را با آنچه شخص مقابلش می‌گفت، همراه نشان می‌داد. ممکن بود این گفتگو به طول بینجامد، اما سر انجام بحث را به جایی می‌رساند که شخص مقابل به نادانی خود پی می‌برد؛ یعنی به این نتیجه می‌رسید که حقیقتاً هیچ چیزی را دربارهٔ شجاعت نمی‌داند و به این صورت، سقراط به او می‌فهماند که اعتراف به نادانی، بزرگ‌ترین دانش است.
افلاطون
طرز فکر افلاطون همیشه جنبه سیاسی دارد و هنگامی که این فکر را به صورت فرضیه‌ای عرضه می‌دارد در هیچ جا بهتر از کتاب «جمهوریت» خود آن را بیان نمی‌نماید. مسلماً این کتاب کتابی نیست که آئین و روش زمامداری را بیاموزد. سیاست در آنجا فقط وسیله‌ای است که با آن می‌توان به راز وجود بشری بهتر پی برد. نکته‌ای که از مشاجرات قلمی افلاطون با سوفسطائیان به دست می‌آید این است که نباید فکر را فدای عمل کرد بلکه باید این دو را با هم سازش داد و در کارها جانب فکر و عمل را رها نباید نمود. افلاطون یگانه فیلسوف زمان باستان است که تألیفات وی به تمامی به دست ما رسیده‌است.
ارسطو
ارسطو، که بزرگ‌ترین فیلسوف دوران باستان است، کوشید در سیستم فلسفی خود ــ که به مکتب مَشّاء موسوم شده ــ این دو مکتب (ماتریالیسم و ایده‌آلیسم) را تلفیق کند. در فلسفهٔ ارسطو عناصر ماتریالیستی جدی وجود دارد. این فلسفه دارای عناصر متعدد ایدئالیستی نیز هست. نزد شاگردان او و ادامه‌دهندگان راهش همین وضع دیده می‌شود.
زنان فیلسوف یونان و روم باستان
برخی از زنان فیلسوف یونان روم باستان عبارتند از: هیپارخیا (کلبی)، هیپاتیا (نوافلاطونی)، آسپاسیا و آپولونیوس (نوفیثاغورسی).
روم و دوران یونانی‌مآبی
فلسفه یونانی‌مآبی، فلسفه یونانی‌گری یا فلسفه هلنیستی، دوره‌ای از فلسفه غرب است که در تمدن هلنی، پس از ارسطو توسعه یافت و با آغاز دوره نوافلاطونی پایان یافت.