cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مسجد جامع عتیق (شیراز)
خدایخانه (دارالمصحف)
بر بالای این عمارت، کتیبه‌هایی به خط ثلث شامل اشعار عربی در وصف قرآن نوشته شده‌است و اساس این ساختمان فقط برای کتابت قرآن بوده‌است زیرا در زمان‌های قدیم چاپخانه وجود نداشته‌است؛ لذا این عمارت برای کاتبان و حافظان قرآن در سال ۷۵۲ هجری قمری در زمان شاه شیخ ابواسحاق اینجو ساخته شد و تنها یک بار در ۱۳۱۶ خورشیدی مرمت شد. و اکنون در سال ۱۳۹۷ حدود ۶۰ سال است که در حال مرمت است به شکلی که تجهیزات مرمت خود نیازمند مرمت هستند.
در زمان‌های بسیار قدیم که سفر حج توسط کاروان انجام میشد و حجاج حدود 2 ماه در راه بودند امکان ارسال روحانی همواره موجود نبود و به دلیل پیچیدگی مراحل حج از مسجد عتیق به عنوان مسجد الحرام و خدایخانه به عنوان کعبه استفاده میشد تا آموزش کامل و عملی به حجاج داده شود.
در این عمارت یک جلد قرآن ۳۰ پاره جزء به جزء مربوط به دوره شاه اسماعیل صفوی که در گوشه تمام صفحات آن نوشته مسجد جامع عتیق و چند قرآن تک جزئی وجود داشته‌است. اکنون تمام این قرآن‌ها در موزه پارس شیراز نگهداری می‌شوند.
پیش از اسلام
کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که بنای این مسجد بر روی عبادتگاه قدیمی قرار گرفته‌است؛ اما به علت محدودیت در کاوش‌ها، مشخص نیست که این عبادتگاه دقیقاً متعلق به کدام دوره است؛ اما این واضح است که طرح مسجد جامع عتیق از الگویی ماقبل خود بهره برده است.
ضلع شمالی (رو به قبله)
ضلع شمالی این مسجد دارای دو در شمال شرقی و شمالی، یک ایوان و شبستان است.
درب شمالی این مسجد به دروازه امام معروف است و کتیبه‌ای بر فراز آن قرار گرفته‌است که در دوره صفوی و در سال ۱۰۳۱ هجری قمری به خط علاءالدین جوهری نگاشته شده‌است. این کتیبه تاریخ مرمت مسجد را در سال مذکور بیان می‌کند. سردر شمالی مسجد با کاشی مقرنس‌کاری شده‌است.
در میانه این ضلع تاقنمای بلندی قرار دارد که آن را تاق مروارید می‌گویند. این تاق دارای دو گلدسته بلند و زیباست و سقف آن با آجر مقرنس‌کاری شده‌است. طرف مغرب این تاقنما دالان در شمالی (در دوازده امام) و پنج تاقنمای دیگر است. پشت آن‌ها شبستانی با پهنای کم ساخته شده که هم‌اکنون دفتر مسجد در آن قرار دارد. در شرق تاق مروارید شبستانی بزرگ قرار دارد که دارای پنج در آهنی است و محراب آن از سنگ می‌باشد.
ضلع غربی (رو به آفتاب)
در ضلع غربی این مسجد، در ورودی حرم آستان شاهچراغ قرار گرفته‌است و این ضلع دارای رواق‌های ۱۰ دهانه است که در انتهای آن یک در ورودی به شبستان ضلع جنوبی قرار دارد.
ضلع جنوبی (پشت به قبله)
در میان این ضلع، تاقنمای پهن و بلندی است که چون در قرن گذشته خراب شده بود در سال ۱۳۴۸ خورشیدی آن را دوباره ساخته‌اند.
شبستان اصلی و نوساز مسجد
در مغرب سردر جنوبی، شبستان بزرگ و جدیدی ساخته شده‌است.
این شبستان دارای یک منبر دوازده پله‌ای از جنس آهن و سنگ مرمر است. محراب زیبای آن نیز در سمت راست منبر قرار دارد. روی دیوارها و محراب آن ۱۳ آیه و احادیث نبوی بر روی کاشی با خط ثلث و نسخ نوشته شده‌است.
ضلع شرقی (پشت به آفتاب)
در میان این ضلع تاقنمای پهن و بلندی است که در پیشانی آن کاشی کاری‌های زیبایی انجام گرفته‌است. در درون آن هفت تاقنمای کوچک و یک راه پله است و در سمت چپ آن چهار تاقنمای کوچک و ایوانی در پشت آن‌ها قرار دارد. در سمت راست آن نیز چهار تاقنمای کوچک است که یکی از آن‌ها در خروجی مسجد است. در ضلع شرقی این مسجد شبستانی مخروبه را مشاهده می‌کنیم که کاملاً بلااستفاده بوده، کف آن از شن و ماسه پر شده و دیوارهای آن تخریب شده‌است.
این شبستان زمانی محل اقامه نماز بوده و سپس در سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ خورشیدی تبدیل به کانون فرهنگی مسجد و کتابخانه شد اما از آن سال به بعد دیگر غیرقابل استفاده شد.
در ضلع شرقی، یک ایوان و دو رواق سه دهنه به چشم می‌خورد و در یکی از این رواق‌ها در دیگری مشاهده می‌شود که باز هم به کوچه‌های بین‌الحرمین راه دارد و وضعیت این راهرو کمی بهتر از در قبلی است اما باز هم نیاز به مرمت فراوانی دارد. در بالای ایوان این ضلع کتیبه‌های فراوانی از آیات قرآن اعم از سوره جمعه و آیه تطهیر به چشم می‌خورد.
پیتویی کاکل‌دار
پیتویی کاکل‌دار نام یک گونه از سرده پیتویی است.
آیین بودایی در ایران
بوداگرایی در ایران به حدود سده های پنجم و ششم پیش از میلاد، یعنی زمان زندگی بودا می‌رسد. یک افسانه پالی می‌گوید که گسترش آیین بودا به بلخ بدست دو برادر بازرگان که از اهالی باختر بوده‌اند صورت گرفته‌است.
از قرن دوم میلادی، پارتی‌هایی همچون آن شی گائو برای گسترش بودیسم در چین کوشش کرده‌اند. بیشتر مترجمان اولیه متون بودایی به زبان چینی از اهالی پارت و دیگر پادشاهی‌های مرتبط با ایران امروزین بوده‌اند.
حاکم مغول، غازان، که در جوانی آموزش‌های بودایی دیده‌بود، در ۱۳۱۰ میلادی به اسلام گروید و آنرا دین رسمی حکومت ایلخانان ساخت. او همچنین آیین بودایی را ممنوع اعلام کرد ولی به راهبان بودایی اجازه داد که به مناطق بودایی همسایه تبعید شوند.
در سال‌های اخیر، آیین بودایی در میان مردمان ایران مورد توجه قرار گرفته‌است. برخی از شعرهای سهراب سپهری از آیین بودایی الهام گرفته‌اند و نیز شاعر معاصر، احمد شاملو، کتابی از اشعار هایکوی ژاپنی را به زبان فارسی برگردانده‌است.
فهرست رؤسای باشگاه فوتبال بارسلونا
فهرست زیر افرادی هستند که به عنوان ریاست باشگاه فوتبال بارسلونا رسیدند:
توخولسکی ۱۲۴۰۱
سیارک ۱۲۴۰۱ دوازده هزار و چهارصد و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ ژوئیه ۱۹۹۵ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵٫۲۰ است.
موربورن
موربورن (به انگلیسی: Morborne) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در هانتینگدونشر واقع شده‌است.
شهرستان
در بخش‌بندی‌های کشوری ایران، شهرستان یکایی کوچک‌تر از استان و بزرگ‌تر از بخش است. هر استان به چندین شهرستان و هر شهرستان به چندین بخش بخش‌بندی می‌شود.
ان‌جی‌سی ۶۲۹۳
ان‌جی‌سی ۶۲۹۳ (NGC 6293) نام یک کهکشان است.
پیتویی سیاه
پیتویی سیاه نام یک گونه از سرده پیتویی است.
مدول یانگ
ضریب یانگ یا ضریب کشسانی به نسبت تنش به کرنش مواد جامد خطی در پایین‌تر از استحکام تسلیم گفته می‌شود که در این حالت قانون هوک صادق بوده و ضریب کشسان ثابت است. ضریب یانگ سنگ همانند مقاومت با توجه به نرخ بار وارده می‌تواند از نوع ایستا یا پویا باشد. ضریب کشسانی پویا بیشتر از ایستا است ولی هرچه سنگ مقاومت بیشتری داشته باشد این دو مقدار به هم نزدیکترند. ضریب کشسانی پویا به سرعت انتشار امواج و در نتیجه به نوع سنگ، بافت، چگالی، روزنه‌داری، میزان تنش وارده و مقدار آب و غیره بستگی دارد. ضریب یانگ به عواملی چون دما، سرعت بارگذاری بسامد، نوع آزمون و … نیز وابسته می‌باشد.
یکاها
ضریب یانگ عبارتست از نسبت تنش به کرنش. از آنجا که تنش از جنس فشار است و کرنش کمیتی بی‌بعد می‌باشد، ضریب یانگ نیز از جنس فشار بوده و واحد آن در سیستم SI، پاسکال می‌باشد.
محاسبه
ضریب کشسانی (E) یا همان ضریب یانگ برابر است با نسبت تنش بر کرنش ایجاد شده به واسطهٔ تنش وارده بر جسم در حالتی که جسم در ناحیه کشسان قرار گرفته باشد. واحد ضریب یانگ در SI، پاسکال (هم واحد با تنش) می‌باشد.
ضریب یانگ را به پیروی از توماس یانگ، دانشمند قرن نوزدهم میلادی بریتانیایی نام نهادند.
که در آن:
تقریب ضریب یانگ برای مواد مختلف
ضریب یانگ می‌تواند تا حدودی در نوع نمونه و روش آزمون متفاوت باشد. نرخ تغییر شکل بیشترین تأثیر را در داده‌های جمع‌آوری، به ویژه در پلیمرها دارد. ارزش در اینجا تقریبی و فقط به معنای مقایسه نسبی هستند.
یوجین دی. میلیکین
'''یوجین دی. میلیکین''' سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۷ میلادی سناتور ایالت کلرادو در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
مورتون، دورست
مورتون (به انگلیسی: Moreton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Purbeck واقع شده‌است. مورتون ۳۷۳ نفر جمعیت دارد.
ناحیه راکلند، میشیگان
ناحیه راکلند (به انگلیسی: Rockland Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان انتوناگون، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه راکلند ۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۲۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فایر (کمیک)
فایر ، با نام اصلی بئاتریس دا کوستا، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده نلسون بریدوِل و طراح رامونا فرادون خلق شده‌است و برای اولین بار در شمارهٔ ۲۵ مجموعه تلویزیونی سوپر فرندز (اکتبر ۱۹۷۹) حضور پیدا کرد. او برخی مواقع نقش یک ابرقهرمان را نیز ایفا می‌کند. او برای مدت‌ها به عنوان یکی از اعضای لیگ عدالت در حوزه‌های مختلف به‌شمار می‌رفت و دوست و همکار تُورا (آیس) و سیگرید (آیس‌میدن)، دیگر اعضای لیگ بود.
لاکراس زنان
لاکراس زنان ورزشی از دسته ورزش‌های لاکراس است. این ورزش همان طور که از نامش پیداست، مخصوص زنان است. قوانین این ورزش از زمان بومیان آمریکا سرچشمه می‌گیرد اما قوانین مدرن آن در سال ۱۸۹۰ در اسکاتلند ابداع شد. این ورزش تفاوت‌هایی با ورزش لاکراس روی چمن و انواع دیگر لاکراس دارد.
ونتون ۱۹۳۸۴
سیارک ۱۹۳۸۴ نوزده هزار و سیصد و هشتاد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ فوریه ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵٫۰۰ است.
شیر
شیر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لوئیجی بوکرینی
لویجی بوکرینی (Luigi Boccherini (زادهٔ  درگذشتهٔ ) آهنگساز دورهٔ کلاسیک و نوازنده ویولنسل اهل ایتالیا بود.
از آثار مشهورش می‌توان به منوئه از کوئینتت زهی در می ماژور، اپوس ۱۱، شماره ۵ (G 275) و کنسرتوی ویولنسل در سی بِمُل ماژور (G 482) اشاره کرد.
جوامع شاکر
جوامع شاکر (Shaker communities) فرقه ای از مسیحیت هستند که به تجرد، زندگی جمعی، اعتراف به گناه، برابری طلبی و صلح طلبی اعتقاد دارند. پس از شروع در انگلستان، شاکرها آن کشور را به مقصد مستعمرات انگلیسی در آمریکای شمالی در سال ۱۷۷۴ ترک کردند. شاکرها در اواخر قرن هجدهم و در تمام قرن نوزدهم جوامع متعددی را ایجاد کردند. اولین دهکده‌ها در ایالت‌های بالاایالت نیویورک و ایالت‌های نیوانگلند سازمان‌دهی شدند، و از طریق تلاش‌های میسیونری شاکر، جوامع شاکر در ایالت‌های غرب میانه آمریکا ظاهر شدند. جوامع شاکرها توسط اسقف‌های منطقه اداره می‌شدند و در درون جوامع افراد در واحدهای «خانوادگی» گروه‌بندی می‌شدند و برای مدیریت فعالیت‌های روزانه با هم کار می‌کردند. تا سال ۱۸۳۶، هجده جامعه بزرگ و بلندمدت، شامل حدود ۶۰ خانواده، همراه با یک کمون شکست خورده در ایندیانا، تأسیس شد. بسیاری از جوامع کوچکتر و کوتاه مدت در طول قرن ۱۹ تأسیس شدند، از جمله دو سرمایه‌گذاری ناموفق در جنوب شرقی ایالات متحده و یک جامعه شهری در فیلادلفیا، پنسیلوانیا. شاکرها در دهه ۱۸۴۰ و اوایل دهه ۱۸۵۰ به اوج جمعیت رسیدند و تعداد اعضای آن بین ۴۰۰۰ تا ۹۰۰۰ نفر بود. رشد اعضا از اواسط دهه ۱۸۵۰ شروع به رکود کرد. در آشفتگی جنگ داخلی آمریکا و متعاقب آن انقلاب صنعتی، شاکریسم به شدت رو به افول رفت. با کاهش تعداد شاکرهای زنده، کمون‌های شاکر منحل شدند یا دیگر وجود نداشتند. برخی از ساختمان‌ها و مکان‌های آن‌ها به موزه تبدیل شده‌اند و بسیاری از آن‌ها مناطق تاریخی هستند که در فهرست ملی مکان‌های تاریخی قرار دارند. تنها جامعه فعال دهکده شاکر لیک ساباسدی در مین است که از حداقل سه عضو فعال تشکیل شده‌است.
فرودگاه شهری انترپرایز (اورگان)
فرودگاه شهری انترپرایز (اورگان) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۶۹ متر است. این فرودگاه در شهر انترپرایس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۰۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
هیاهو
هیاهو فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمد صفار ساختهٔ سال ۱۳۵۳ است.
خلاصه داستان
امیر دانشجوی رشتهٔ فلسفه از شلوغی و ازدحام شهر بزرگ می‌گریزد تا برای چند صباحی به روستا نزد پدر و مادرش برود. او تصمیم دارد به نوجوانان روستا سواد بیاموزد؛ اما آدمهایی سر راه او قرار می‌گیرند که در روستا ویلا دارند و با روش‌های او مخالفند. امیر با ترانه آشنا می‌شود که از خانواده ای مرفه است و با مادرش زندگی می‌کند. آن دو به هم علاقه‌مند می‌شوند؛ اما نیک تاج، مادر ترانه، نیز می‌کوشد نظر امیر را به خود جلب کند. به این ترتیب روابط امیر و ترانه مغشوش می‌شود. جوانی که با نیک تاج روابطی دارد در جنگل از ترانه هتک حیثیت می‌کند و خود به دست امیر کشته می‌شود. ترانه خود را حلق آویز می‌کند و امیر که در پی نزاع با مرد جوان زخم برداشته در تصادف با اتومبیل از پا در می‌آید.
نسپولی ۱۲۴۰۵
سیارک ۱۲۴۰۵ دوازده هزار و چهارصد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۶۸۸۶
ان‌جی‌سی ۶۸۸۶ (NGC 6886) نام یک کهکشان است.
وزرگان
وزرگان که در زبان فارسی نوین به صورت «بزرگان» شناخته می‌شود، سومین طبقهٔ اجتماعی از مجموعه چهار یا پنج طبقهٔ اجتماعی بود که در جامعهٔ اشرافی ساسانی وجود داشت. پس از سقوط کردن امپراتوری ساسانی، آنها دوباره خود را تحت سلسله دابویگان نشان دادند.
وجه تسمیه
این واژه، شکل جمع کلمهٔ wuzurg (به معنای بزرگ) است که از کلمهٔ vazarka در زبان فارسی کهن مشتق شده است، که خود این واژه هم از کلمهٔ پیش‌هنداروپایی *weg'- گرفته شده است و به معنای تازه، دلشاد و بیدار ماندن است.
تاریخچه
وزرگان اولین بار در اوایل دورهٔ ساسانی در سنگ‌نبشته شاپور نخست در نقش رجب مورد اشاره قرار گرفته‌اند. آنها نقشی مهم و برجسته در امور سیاست ساسانیان داشتند و به نظر می‌رسد که نفوذ زیادی داشته‌اند. اعضای عالی‌مقام وزرگان در مراسم تاجگذاری شاهان ساسانی حضور می‌یافتند. هر بار که اختلافی بر سر تعیین پادشاه وجود داشت، این وظیفهٔ وزرگان بود که شاهی را انتخاب کنند. پس از مرگ هرمز دوم در سال ۳۰۹ میلادی، وزرگان، فرزند او شاپور دوم را به عنوان پادشاه شاهنشاهی ساسانی انتخاب کردند، که در آن هنگام هنوز در رحم مادرش بود. با مرگ شاپور در سال ۳۷۹، یک دوره تنش ۱۲۵ ساله بین بزرگان و شاهان ساسانی آغاز شد که هر کدام تلاش می‌کردند بر ایران چیره شوند.
در دوره سلطنت یزدگرد نخست، با وزرگان به طور ناخوشایندی برخورد شد، و پس از مرگ او در سال ۴۲۰، وزرگان برای خلع کردن همهٔ پسران او کوشیدند و برادرزادهٔ او، خسرو را به عنوان پادشاه شاهنشاهی ساسانیان برگزیدند. با این وجود، آنها بعدها توافقی با بهرام پنجم، فرزند یزگرد صورت دادند و او را به عنوان پادشاه شاهنشاهی ساسانی به رسمیت شناختند. پس از لشگرکشی فاجعه‌بار پیروز نخست بر ضد هپتالیان، که باعث مرگ او و مرگ بسیاری از بزرگان شد، برادر او، بلاش، به عنوان شاه انتخاب شد. با این حال، در واقعیت، این زرمهر، نجیب‌زادهٔ ایرانی از خاندان کارن بود که قدرت شاهنشاهی را در دست داشت. حتی وزرگان هم تحت کنترل او بودند. با این حال، سلطنت بلاش در نهایت مصیبت‌بار از آب درآمد و او با فرزند پیروز یکم، قباد یکم جایگزین شد.
قباد نخست، در طول دورهٔ سلطنتش، به آیین مزدکی روی آورد که همان آیین زرتشتی، با یکسری تغییرات و همچنین با تأثیراتی از آیین مانوی بود. در نتیجه وزرگان به طرفداری از روحانیون زرتشتی پرداختند و او را در سال ۴۹۶ میلادی به زندان افکندند. و برادرش جاماسپ را جانشین او کردند. گشنسپ‌داد، که کنارنگ امپراتوری ساسانی بود، بعدها وزرگان و دیگر طبقات اشرافی را واداشت تا قباد نخست را اعدام کنند، اما آنها از این کار خودداری کردند. نوهٔ قباد نخست، هرمز چهارم، به خاطر رفتار بدش با بزرگان و دیگر خانواده‌های طبقهٔ اشراف، در سال ۵۹۰ توسط کودتایی از طرف دوتا از برادران خاندان اسپهبد، یکی ویستهم و دیگری وندوی، عزل شد و باعث شد تا خسرو پرویز پادشاه امپراتوری ساسانی شود. با این حال، وزرگان و دیگر خانواده‌های اشرافی در نهایت از خسرو دوم رنجیده شدند و در سال ۶۲۸ میلادی، او را عزل کرده و فرزندش قباد دوم(شیرویه) را جانشین او کردند. پس از مرگ قباد دوم، وزرگان فرزند او اردشیر سوم را به عنوان پادشاه انخاب کردند که تنها یک کودک بود. در طول دورهٔ سلطنت او، وزیر او مه‌آذر‌گشنسپ، که از طبقهٔ وزرگان بود، در واقع اداره‌کنندهٔ امپراتوری ساسانی بود. در طول حمله اعراب به ایران، یکی از سرداران ساسانی به نام بهرام چوبین، که رئیس ارتشی بود که ۳۰٬۰۰۰ تن از وزرگان عضو آن بودند، حملهٔ اعراب در جنگ پل را در سال ۶۳۴ را دفع کرد. با این وجود، اعراب موفق شدند در چندین جنگ ساسانیان را شکست دهند و در سال ۶۵۱ کنترل کل ایران را بدست آوردند. بعدها در طی سلطنت خورشید از سلسلهٔ سلسله گاوبارگان، از بزرگان نام برده شده و اینطور در مورد آنها گفته شده که آنها، در کنار مردم محلی تبرستان، از سردار خورشید، کارن، رنجیده بودند. پس از سقوط سلسلهٔ گاوبارگان در سال ۷۶۰، نام وزرگان دیگر در هیچ منبعی ذکر نشد.
قولی داشی
38.91181°N, 48.02624°W
کوه قولی داشی در منطقه به نام‌های مختلف قاراول داغی، قاراول داشی، قولی تاش، قولا داشی،گولا داشی، قولا داغی،قیبله داشی،قیبله داغی معروف است و در غرب کوه موغان داغی و در جنوب شهر گرمی مغان، در دهستان اجارود غربی و در مرز ایران و جمهوری آذربایجان واقع شده‌است. این کوه یکی از قله‌های ارتفاعات اطراف روستای تولون می‌باشد و حدود ۲۲۰۴ متر ارتفاع دارد. ارتفاعات اطراف روستای تولون سرچشمه شاخه غربی رودخانه گرمی چای (رودخانه تولون) می‌باشد. قیبله داشی کوهی است در دهستان اجارود، شهرستان مغان، ۳۲ کیلومتری جنوب غرب گرمی، ارتفاع ۲۲۰۴ متر و سرچشمه رودهای دیزده و جین، مرز ایران و جمهوری آذربایجان. دامنه این کوه جزو مراتع ییلاقی می‌باشد که مورد استفاده دامداران قرار می‌گیرد.
قیزلار قلعه‌سی
قلعه قیزلار قلعه‌سی مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پيش و پس از اسلام است و در شهرستان مراغه، بخش مرکزی، روستای قره ناز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قیزلار قلعه در بخش مرکزی شهرستان مراغه، بر سطح کوه صخره‌ای نسبتاً مرتفع که در حاشیۀ رودخانه موردو چای (رودخانه مردق) قرار گرفته است. فاصله قلعه تا مراغه ۲۰ کیلومتر و تا روستای لیلی‌داغ 5/1 کیلومتر است. راه دسترسی به قلعه از طریق جادۀ شوسه روستای تازه‌کند قَره‌ناز به روستای لیلی‌داغی است. این محوطه در مختصات جغرافیایی طول ۴۶٫۲۵۳۹۷۰۱ و عرض ۳۷٫۲۶۵۶۲۴۹۲ و ارتفاع حدود ۱۷۰۰ سانتی‌متری از سطح دریا قرار دارد.
قلعه بر بالای کوه صخره‌ای نسبتاً مرتفع قرار گرفته که از سه جهت دارای شیب نسبتاً تند و صخره‌ای است. این قلعه از نوع قلعه‌های کوهستانی بوده که وسعت قلعه تابعی از وضع طبیعی کوه بوده و هیچ‌گونه طرح معین و یکنواختی در آن‌ها مشاهده نمی‌شود. بنابراین ساختار قیزلارقلعه‌سی تابع توپوگرافی کوه بوده و استحکامات دفاعی متناسب با محوطه ایجاد شده است. کوه از سه جبهه به دره منتهی می‌شود با وجود این، ساکنان قلعه برای استحکام بیشتر و دفاع بهتر از قلعه، حصار سنگی دور تا دور قلعه ایجاد کرده‌اند. حصار شکل نامنظم دارد و به تبعیت از شکل طبیعی کوه ایجاد شده است. مصالح اصلی حصار لاشه‌سنگ از جنس بستر صخره‌ای محوطه است که در دو نوع خشکه‌چین و لاشه‌سنگ با ملاط آهک دیده می‌شود. استفاده از شیوه‌های گفته شده، در بخش‌های مختلف قلعه متفاوت است و ویژگی‌های طبیعی محوطه و میزان نفوذپذیری به داخل قلعه بستگی دارد. چنانچه در جبهه غربی به‌دلیل شیب ملایم پشته، حصار از ملاط آهک ایجاد شده و سه جبهه دیگر که کوه شیب بسیار تندی دارد حصار به‌صورت خشکه‌چین ساخته شده است.
دیوار سنگ‌چین جبهه شمالی به‌صورت خشکه‌چین با سنگ‌های بزرگ در اندازه‌های مختلف که ابعاد برخی از سنگ‌ها 40×60×90 یا 40×50×70 سانتی‌متر است. سنگ‌ها بیشتر با فرم مکعبی بوده و تراش جزیی در آن محسوس است. در این روش سنگ‌ها همان‌طور که از معدن استخراج می‌شده‌اند، در ساخت و احداث بناها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در قالب یک نتیجه‌گیری کلی توسط باستان شناسي با نام سعيد ستارنژاد و حسين عليزاده انجام شده است؛ می‌توان دوره شکل‌گیری محوطۀ قیزلارقالاسی را از عصر آهن II و III دانست که در این دوره استحکامات خشکه‌چین دفاعی و معماری صخره‌ای در سطح محوطه ایجاد شده است. این محوطه در دورۀ اشکانی با عنوان یک محوطه سکونتگاهی – استحفاظی مجدد مورد استفاده قرار گرفته و برخی تعاملات فرهنگی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای را به‌خود دیده است
آبشار قره ناز (قزلار قلعه سی)
این آبشار که جزئی از طبیعت کمتر شناخته شده مراغه است در یک کیلومتری روستای قره ناز از توابع مراغه واقع شده است. این منطقه زیبا دارای سه آبشار است که بلندترین آن حدود ۸ متر و کوچکترین آن به حدود ۲متر می‌رسد که در میان صخره‌های سنگی ایجاد شده است. راه این منطقه خاکی و نسبتاً هموار و ماشین رو است و دقیقاً پشت غار قزلار قلعه سی در دشت عظیمی واقع شده‌است. در نزدیکی این آبشار چشمه‌ای وجود دارد که آب بسیار گوارایی دارد.
نقطه آتش
نقطه آتش (Fire point) یا نقطه احتراق، به پایین‌ترین درجه حرارت مورد نیاز برای آتش گرفتن و بخار شدن یک سوخت اطلاق می‌شود، که آتش آن برای حداقل ۵ ثانیه پس از احتراق با شعله باز ادامه داشته باشد. نقطه احتراق پایین‌ترین دمایی است که در آن از ماده بخاری قابل احتراق ساطع می‌شود و حداقل برای پنج ثانیه می‌سوزد.
گل‌آشیان
گِل‌آشیان یا گل‌آشیان استرالیایی نامی است که برای دو گونه پرنده در خانواده گل‌آشیانان به‌کار می‌رود. تیره گل‌آشیانان در راسته گنجشک‌سانان قرار دارد. هر دو گونه این تیره بومی استرالیا هستند.
گایناکس
گایناکس یک استودیوی پویانمایی ژاپنی است. این شرکت در سال ۱۹۸۱ توسط چند دانشجو به نام‌های هیدآکی آنو، یوشیوکی ساداموتو، تاکامی آکایی و شینجی هیگوچی، تحت نام Daicon Film بنیان نهاده شد. نام شرکت در سال ۱۹۸۵ به Gainax تغییر یافت.
نیروی دریایی شوروی
نیروی دریایی شوروی بازوی دریایی نیروهای مسلح شوروی بوده‌است. نیروی دریایی شوروی نقش کلیدی در پیمان ورشو در مقابله با پیمان ناتو بازی می‌کرد. بدین گونه که در صورت بروز یک جنگ احتمالی میان بلوک غرب و شرق از انتقال نیرو از آمریکای شمالی به اروپای غربی جلوگیری می‌نمود.
نیروی دریایی شوروی به به چهار ناوگان بزرگ تقسیم می‌شد: ناوگان شمالی، ناوگان اقیانوس آرام، ناوگان دریای سیاه و ناوگان بالتیک. همچنین پایگاه دریایی لنینگراد تحت فرماندهی جداگانه‌ای قرار داشت. ناوگان کوچک دریای خزر نیز بازوی کوچکتر نیروی دریایی شوروی در این دریا بود. پنجمین اسکادران عملیاتی کوچک در دریای مدیترانه واحدهای خود را از دریای سیاه، دریای بالتیک و ناوگان شمال دریافت می‌نمود. اسکادران اقیانوس هند نیز با ناوگان اقیانوس آرام تغذیه می‌شد. از شاخه‌های دیگر نیروی دریایی می‌توان به نیروهای هوابرد نیروی دریایی، پیاده‌نظام نیروی دریایی و توپخانهٔ ساحلی اشاره نمود.
بنابر مندرجات مجلهٔ تایم در سال ۱۹۸۰ غیراسلاوها از دستیابی به پست‌های استراتژیک در نیروهای مسلح از جمله نیروی دریایی، نیروهای موشکی استراتژیک و نیروی هوایی منع می‌شدند، زیرا حاکمیت شوروی به وفاداری اقلیت‌های قومی مشکوک بود. ولی با وجود این نام‌های بسیاری از اقلیت‌های قومی در میان آدمیرال‌های نیروی دریایی و ژنرال‌های ارتش شوروی وجود دارد که این موضوع را با شک و تردید روبه رو می‌سازد.
بخش بزرگی از نیروی دریایی شوروی پس از فروپاشی اتحاد شوروی در سال ۱۹۹۱ تبدیل به نیروی دریایی روسیه شد.
تاریخچه
در دوران امپراتوری روسیه این کشور فاقد یک نیروی دریایی کلاسیک نیرومند مانند کشورهای دیگر اروپایی مانند بریتانیا و فرانسه بود. دو علت برای این امر وجود داشت. نخست این که روسیه با توجه به موقعیت جغرافیش دسترسی بسیار کمی به آبهای آزاد بین‌المللی داشت و در مناطقی هم که به آبهای آزاد دسترسی داشت در آن مناطق در فصل‌های سرد آب یخ می‌بست. دلیل دیگر این موضع این بود که روسیه کشور بسیار پهناوری بود و با توجه به این موضوع و قرار داشتن در میان آسیا و اروپا تجارت دریایی برای این کشور بی‌معنی بود و چنانچه می‌خواست از راه دریا به تجارت بپردازد بایست برای محافظت از محموله‌ها یک کشتی اسکورت نظامی نیز به همراه کشتی‌های تجاری بفرستد. بنیان نیروی دریایی شوروی بر بر روی نیروی دریایی امپراتوری روسیه قرار داشت و این نیروی دریایی در انقلاب سال ۱۹۱۷، جنگ داخلی روسیه و شوروش کرونشتات تقریباً نابود شده بود. در خلال انقلاب ملوانان کشتی‌های خود را ترک کرده و از وظایفشان چشم پوشی کردند. برخی از افسران به وسیلهٔ ترور سرخ کشته شدند. برخی به ارتش سفید (ضد کمونیست) پیوستند و برخی نیز استعفا دادند. کارخانه‌های کشتی سازی تعطیل شد.
وضعیت ناوگان دریای سیاه بهتر از دریای بالتیک نبود. انقلاب بلشویکی بسیاری از افسران را قتل‌عام کرد و کشتی‌ها بی استفاده و رو به پوسیدگی گذاشتند. در پایان آوریل ۱۹۱۸ نیروهای آلمانی وارد کریمه شدند و به سوی پایگاه دریایی سواستوپول پیشروی نمودند. کشتی‌های کارآمدتر از سواستوپول به نووروسیسک برده شدند، ولی با التیماتوم آلمانی‌ها و در پی آن به دستور ولادیمیر لنین نابود شدند. کشتی‌های باقی‌مانده در سواستوپول را آلمانی‌ها و پس از آنها در سال ۱۹۱۸ انگلیسی‌ها تصاحب نمودند. در روز اول آوریل ۱۹۱۹ هنگامی که ارتش سرخ کریمه را فتح کرد، اسکادران‌های بریتانیا مجبور به عقب‌نشینی شد، ولی پیش از عقب‌نشینی آنها همهٔ ناوهای باقی‌مانده و سیزده زیردریایی جدید را از میان بردند. هنگامی که ارتش سفید کریمه را در سال ۱۹۱۹ فتح کرد چند واحد از کشتی‌ها و زیردریایی‌ها را نجات داده و سر و سامان داد. نخستین کشتی نیروی دریایی انقلاب کشتی شوروش زدهٔ ارورا بود که پرسنل آن به بلشویک‌ها ملحق شده بودند. پیش از انقلاب در سال ۱۹۰۵ نیز یک شورش بلشویکی بر روی رزمناو پوتمکین به وقوع پیوسته بود. ملوانان ناوگان بالتیک در طول انقلاب اکتبر از نیرویهای بلشویک پشتیبانی می‌کردند. برخی از کشتی‌های امپراتوری روسیه با نام‌های دیگری پس از انقلاب اکتبر به خدمت ادامه دادند.
بخش بزرگی از ناوگان قدیمی را دولت شوروی به عنوان اوراقی به آلمان فروخت. در دریای بالتیک فقط سه نبردناو، دو رزم ناو، ده ناوشکن و چند زیردریایی باقی‌مانده بود که هیچ گونه رسیدگی به آنها نمی‌شد. با وجود این وضعیت ناوگان بالتیک یک واحد تشکیلات نظامی قابل توجه باقی‌ماند و ناوگان دریای سیاه نیز پتانسیل گسترش و نوسازی را داشت. به غیر از این دو ناوگان چیزی حدود سی ناوگان کوچک جنگی نیز وجود داشت.
نیروی دریایی شوروی در جنگ زمستانی ۱۹۴۰–۱۹۳۹ در دریای بالتیک چندان فعال نبود و عمدتاً به درگیری رزم ناوها و نبردناوهای شوروی با توپخانه‌های فنلاندی محدود می‌شد.
جنگ جهانی دوم
نیروی دریایی شوروی در جنگ با آلمان و ژاپن بین ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ تا ماه مه سال ۱۹۴۵، متحمل ۱۵۴٬۷۷۰ تن تلفات غیرقابل بازگشت شد که شامل ۴۷٬۷۰۰ کشته و مقادیر زیادی مفقود بود.
جنگ سرد
پس از جنگ جهانی دوم اتحاد شوروی به این نتیجه رسید که باید در هر شرایطی بتواند با نیروی نظامی غرب رقابت کند. از این رو در زمینهٔ نیروی دریایی اقدام به ساخت زیردریایی طبق طرح‌های زیردریایی‌های آلمان در زمان جنگ جهانی دوم نمود و تعداد بسیاری از این زیردریایی‌ها را در چند سال پس از جنگ به آب انداخت. سپس با ترکیبی از پژوهش‌های بومی و تکنولوژیی که از راه جاسوسی در آلمان نازی و کشورهای غربی به دست آورده بود آرام آرام در طراحی زیردریایی پیشرفت کرد، گرچه تا یکی دو دهه از کشورهای عضو ناتو در این زمینه عقب‌تر بود.
شوروی‌ها به سرعت ناوگان سطح دریایی خود را مجهز به انواع موشک‌ها نمودند. قرار دادن موشک‌های بزرگ بر روی کشتی‌های کوچک ولی سریع یکی از ویژگی‌های طراحی شوروی بود که در غرب چنین طراحیی از نظر تاکتیکی قابل قبول نبود. نیروی دریایی شوروی همچنین چندین رزم ناو بسیار بزرگ برای پرتاب موشک‌های هدایت شونده ساخت. تا دهه ۱۹۷۰ تکنولوژی زیردریایی‌های شوروی از بعضی جهات پیشرفته تر از زیردریایی‌های غربی بود و چندین نوع آن برتر از رقبای آمریکایی در نظر گرفته می‌شد.
ناوهای هواپیمابر و هلیکوپتربر
گرچه فرماندهٔ نیروی دریایی اتحاد شوروی در زمان جنگ آدمیرال کوزنتسوف کوشید تا اتحاد شوروی را دارای ناوهای هواپیمابر ساز، ولی ایدئولوژی حزب کمونیست ناوهای هواپیمابر را ابزاری برای تهاجم امپریالیستی سرمایه‌داری می‌دانست و آنان را برای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نامناسب می‌دید. علاوه بر این نیروی دریایی نسبت به نیروهای مسلح دیگر در میان مدیران حزب کمونیست از درجهٔ اهمیت پایین‌تری برخوردار بود. نیکیتا خروشچف و لئونید برژنف ساخت ناوهای هواپیمابر را بیش از اندازه هزینه بر و زمان بر و این نوع ناوها را آسیب‌پذیر می‌دانستند.
نیروی دریایی شوروی هنوز مأموریت رویارویی با زیردریایی‌های غربی را داشت و برای همین می‌بایست کشتی‌های بزرگی برای حمل هلیکوپترهای ضد زیردریایی بسازد. در خلال سال ۱۹۶۹–۱۹۶۸ ناو هلیکوپتربر کلاس مسکو به بهره‌برداری رسید که بعداً چهار فروند رزمناو هواپیمابر کلاس کیف در سال ۱۹۷۳ جایگزین آن گردید. هر دو نوع این ناوها توانایی حمل هلیکوپترهای ضد زیردریایی را داشتند. ناو هواپیمابر کلاس کیف فقط توانایی حمل هواپیمای عمودپرواز یاک-۳۸ فورجر و هلیکوپترهای ضد زیردریایی را داشت.
در خلال دههٔ ۱۹۷۰ شوروی‌ها پروژهُ ارل را کلید زدند که هدف آن ساخت ناوهواپیمابر برای دفاع از ناوگان دیگر بود. این پروژه در خلال برنامه‌ریزی به خاطر ارجحیت استراتژیک کنسل شد. در دهه ۱۹۸۰ نیروی دریایی شوروی نخستین ناوهواپیمابر واقعی خود را به نام تفلیس ساخت که بعداً نام آن به آدمیرال کوزنتسوف تغییر پیدا کرد. این ناو هواپیما بر توانایی حمل سوخو-۳۳ فلانکر و میگ-۲۹ و هلیکوپترهای کا-۲۷ را داشت. وجه ممیزهٔ ناوهای هواپیمابر شوروی تسلیحات موشکی آنها بود که شامل موشک‌های ضدهواپیما با برد بلند می‌شد. ناوهای هواپیمابر غربی برعکس بر فاصلهٔ زیاد ناو از هدف و حمله از فاصلهٔ کم (با هواپیما) تأکید داشت.
فهرست
۶ زیردریایی کلاس تایفون
۴۰ زیردریایی کلاس دلتا
۱۲ زیردریایی کلاس یانکی
۶ زیردریایی یانکی ناچ
۱۴ زیردریایی کلاس چارلی
۵ زیردریایی کلاس آکولا
۲ زیردریایی کلاس سیرا
۶ زیردریایی کلاس آلفا
۴۶ زیردریایی کلاس ویکتور
۳ زیردریایی کلاس یانکی
۱۸ زیردریایی کلاس کیلو
۲۰ زیردریایی کلاس تانگو
۲۵ زیردریایی کلاس فاکستروت ۱ زیردریایی کلاس بلوگا
۱ زیردریایی کلاس لیما
۲ زیردریایی کلاس هند
۴ زیردریایی کلاس براوو
۴ ناو بالگرد/هواپیمابر کلاس کیف
۲ فروند ناو بالگردبر کلاس موسکو ۳ نبردناو کلاس کیروف
۳۰ رزمناو:
۳ رزمناو کلاس اسلاوا
۷ رزمناو کلاس کارا
۴ رزمناو کلاس I Kresta
۴ رزمناو کلاس Kynda
۲ رزمناو کلاس Sverdlov
۴۵ ناوشکن:
۱۱ ناوشکن کلاس آدلیو
۱۸ ناوشکن کلاس کاشین
۳ ناوشکن کلاس کانین
۲ ناوشکن کلاس کیلدین
۳۲ ناوچه کلاس Krivak
۱ ناوچه کلاس کنی
۱۸ ناوچه کلاس میرکا
۳۱ ناوچه کلاس پتیا
۳۱ ناوچه کلاس ریگا
۱۰ عدد کروت کلاس پارچیم
۳۶ ناوچه کلاس Nanuchka
۴۲ کشتی جنگی آبی-خاکی:
۳ کشتی فرود کلاس ایوان روگوف
۱۹ فروند کشتی از کلاس روپوچا
۱۴ فروند کشتی از کلاس تمساح
۶ فروند کشتی از کلاس Polnocny
≈۴۲۵ قایق گشتی
جنگنده ضربتی
۷۹ فروند یاکوولف یاک-۳۸
۱۳۳ فروند کاموف کا-۲۵
۱۰۶ فروند کاموف کا-۲۷
هواپیماهای مستقر بر روی زمین
۱۲۲ فروند توپولف تو-۲۲ ام
۱۲۵ فروند توپولف تو-۱۶
۱۵ فروند توپولف تو-۲۲
۹۷ فروند سوخو-۱۷
۱۰۱ فروند سوخو-۲۴
۵۰ فروند توپولف تو-۱۴۲
۴۰ فروند ایلیوشین ایل-۳۸
۵۰ فروند توپولف تو-۱۶
۱۵ فروند آنتونوف ای ان-۱۲
۱۰ فروند توپولف تو-۲۲
۱۵ فروند سوخو-۲۴
۹۰ فروند برییف بی‌ئی-۱۲
توپولف تو-۱۶
دیگر هواگردها
میل می-۸
ایلیوشین ایل-۱۸
اقابگی
اقابگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.جمعیت این روستا نسبت به سال ۱۳۸۵، چیزی حدود ۱۱نفر افزایش یافته است.
جمعیت
این روستا در دهستان میان‌آب (شوشتر) شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۸ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
محوطه کوهده
محوطه کوهده مربوط به هزاره ۱-قرون اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نمین، بخش عنبران، روستای میرزانق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فاکتور مقیاس
فاکتور مقیاس یا فاکتور مقیاس کیهانی a، که گاهی با نام فاکتور مقیاس رابرتسون-واکر هم شناخته می‌شود، پارامتری بدون بعد است که انبساط نسبی گیتی را نشان‌می‌دهد. و یک پارانتر کلیدی در معادلات فریدمان است.
با استفاده از فاکتور مقیاس بدون بعد برای تعریف انبساط جهان، چگالی انرژی موثر تابش و ماده در مقیاس‌های متفاوتی تغییر می‌کنند. این منجر به دوران تسلط تابش در نخستین لحظات جهان شد و سپس گذار به دوران تسلط ماده و از حدود ۴ میالیارد سال قبل نیز به دوران تسلط انرژی تاریک انجامید.
این فاکتور فاصله ویژه (که بر خلاف فاصله همراه با گذر زمان تغییر می‌یابد) بین دو جسم مثلاً دو خوشه کهکشانی را که در یک جهان FLRW منبسط شونده یا منقبض‌شونده قرار دارند، در هر زمان دلخواه t نسبت به فاصله ویژه آنها در زمان مرجع t_0 مرتبط می‌سازد. فرمول آن به شکل زیر است : که در آن d(t) فاصله ویژه در زمان t و d_0 فاصله در زمان مرجع t_0 و a(t) فاکتور مقیاس است. بنابراین طبق تعریف a(t_0) = 1
اگر t را لحظه تولد گیتی و t_0 سن کنونی گیتی باشد فاکتور مقیاس بدون بعد خواهد بود:
سال‌های دور از خانه
سال‌های دور از خانه با نام اصلی اوشین  یک مجموعه تلویزیونی ژاپنی است که در سال ۱۹۸۳ توسط شبکه ان‌اچ‌کی ساخته شد. این سریال در دهه ۱۳۶۰ (خورشیدی) در ایران پخش می‌شد. شخصیت اصلی این داستان، زنی است که «اوشین تانوکورا» نام دارد و در سنین پیری خاطرات زندگی سختش را از زمان کودکی تا بزرگسالی تعریف می‌کند.
داستان
داستان از سال ۱۹۸۳ شروع می‌شود. اوشین تانوکورا به جای شرکت در جشن افتتاحیه فروشگاه هفدهم تصمیم می‌گیرد به یک سفر برود. خانواده او در نگرانی به سر می‌برند و نمی‌دانند که او بدون خبر به کجا رفته‌است. کای نوه اوشین داستان عروسک کوکشی که اوشین یک بار برایش تعریف کرده بود به یاد می‌آورد. او برای پیدا کردن مادربزرگ به دنبال او می‌رود و اوشین را در یاماگاتا می‌یابد. از آنجا هر دوی آنها سفری به گذشته را آغاز می‌کنند. از نقاط مختلف ژاپن که او سالها قبل آنجا می‌زیسته دیدن می‌کنند و اوشین شروع به یادآوری زمان‌های سختی که در زندگیش با آن روبرو شده می‌کند.
سالهای نخستین در یاماگاتا
درسال ۱۹۰۷ اوشین هفت ساله توسط پدرش به‌عنوان پرستار بچه فرستاده می‌شود تا از خانواده فقیرش حمایت کند. رئیس او یک تاجر چوب بود. علیرغم آزار و اذیت فیزیکی و لفظی خدمتکار ارشد خانه، اوشین اصرار داشت که به خاطر خانواده‌اش آن را تحمل کند.
او علاقه زیادی به مدرسه رفتن داشت. یک معلم محلی دلسوز، تاجر را متقاعد می‌کند که به اوشین اجازه دهد تا او در مدرسه ابتدایی تحصیل کند و نوزاد را هم همراه خود بیاورد. همکلاسی‌های اوشین او را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند و تهدید می‌کنند که به نوزاد آسیب می‌زنند. اوشین به نوزاد علاقه‌مند است و علیرغم میلش مجبور به انصراف از رفتن به مدرسه می‌شود.
هنگام ترک کردن خانه، مادربزرگ مهربانش سکه پولی که تنها دارایی‌اش بوده به اوشین می‌دهد و اوشین در تمام مواقعی که گرسنه بوده و در محل کارش به او نهار نمی‌دادند، سکه را چون یادگار مادربزرگش بود خرج نمی‌کند. وقتی به ناحق متهم به دزدی آن سکه توسط سرکارگر می‌شود، در حالی که برای شستن لباسهای نوزاد به رودخانه سرد و برفی زمستان فرستاده می‌شود، صبر او لبریز و تصمیم می‌گیرد راه رودخانه که به خانه شان منتهی می‌شود را در برف و سرما در پیش بگیرد. او در طوفان و بوران برفی نقش بر زمین می‌شود و در حال یخ زدن اوشین توسط مردی به نام شانساکو، یک سرباز فراری ارتش امپراتوری ژاپن نجات می‌یابد.
شانساکو اوشین را با خود به کلبه خود در بالای کوه می‌برد و تا هنگامی که برف‌ها آب شوند اوشین پیش او و پدر پیرش می‌ماند. او خواندن و نوشتن را نزد شانساکوی مهربان می‌آموزد. شانساکو به اوشین می‌گوید در زندگی به مشکلات زیادی برخواهی خورد ولی هیچ وقت از مردم متنفر نشو و به مردم آسیبی نرسان که همانند آسیب رساندن به خودت است و نتیجه عملت به خودت برمیگردد. قبل از اینکه از کسی متنفر بشوی خودت را خوب جای آنها بگذار. او به اوشین می‌گوید من می‌خواهم تو بتوانی بخشش را یاد داشته باشی و به مردم عشق بورزی. من به تو خواندن و نوشتن و حساب یاد دادم ولی بدون یادگیری اینها هر چقدر هم که درس بخوانی رشدی نکرده‌ای و ارزشی نخواهی داشت.
کار در کاگایا
پس از بازگشت اوشین به خانه، اوشین بار دیگر برای کار به کاگایا در ساکاتا فرستاده می‌شود. او با کایو دختر بزرگ خانواده و وارث کاگایا که همسن اوست کمی درگیر می‌شود. اما مادر سالار و صاحب کاگایا، خانم یاشیرو، اوشین را به‌عنوان یک الگو برای عاقل‌تر کردن و کمتر لوس بودن کایو می‌بیند. کایو از این موضوع ناراحت است اما در نهایت آنها دوستان خوبی می‌شوند. خانم یاشیرو پتانسیل را در اوشین می‌بیند و شخصاً به او خواندن و نوشتن و حساب با چرتکه را می‌آموزد. مادر کایو از توجهی که به اوشین می‌شود ناراضی است و احساس می‌کند که از نظر اجتماعی یک خدمتکار نباید درخور اینهمه توجه باشد. تا اینکه یک روز اوشین، کایو را از مرگ توسط سقوط تیر چراغ برق، نجات می‌دهد. مادر کایو واقعه را از نزدیک دیده و به اوشین می‌گوید تو جان خودت را به خطر انداختی و کایو را از مرگ حتمی نجات دادی و از آن پس او، اوشین را به‌عنوان عضوی از خانواده می‌پذیرد.
اوشین هشت سال در کاگایا می‌ماند تا اینکه شانزده ساله می‌شود. خانم یاشیرو در مراسم چای و هنرهای کدبانویی اوشین را آموزش می‌دهد تا شانس ازدواج خوب او را افزایش دهد. روزی مردی مرموز از ساکاتا دیدن می‌کند. کایو در ساحل مشغول نقاشی است و اوشین به دنبال او می‌گردد که به خانه برگردد. ناگهان آن مرد دست به شانه اوشین به زور با او راه می‌رود و به او می‌گوید وانمود کند که با او همراه است. سپس مرد معذرت خواهی می‌کند و می‌گوید که می‌خواسته رد پلیس را گم کند. او پسر یک زمیندار ثروتمند است و می‌خواهد بر قانون بی‌عدالتی ارباب رعیتی زمین‌های برنجکاری، از حقوق رعیت‌ها با تشکیل بسیج حمایت کند و این برخلاف شرایط و قوانین حاکم بود و زندگی اوشین و کایو توسط این مرد به نام کوتا به کلی تغییر می‌کند. کوتا تلاش‌های اصلاح‌طلبی خود را برای اوشین فاش می‌کند و اوشین که خود از کودکی قربانی سیستم ارباب رعیتی بوده به کوتا علاقه‌مند می‌شود. متأسفانه اوشین و کایو، هر دو به کوتا علاقه‌مند می‌شوند. کوتا پاسخی به عشق کایو نمی‌دهد چون به اوشین احساس خاصی دارد. اوشین پیشنهاد ازدواج با پسر یک خانواده ثروتمند ساکاتا را که خانم یاشیرو مقدماتش را فراهم کرده به خاطر علاقه‌اش به کوتا رد می‌کند. کوتا به اوشین ابراز علاقه می‌کند و به او می‌گوید می‌خواهد که بیاید و او را از این شهر ببرد که برای همیشه باهم باشند و او آن زنی است که می‌تواند او را درک کند. اوشین منتظر نامه از کوتا برای قرار ملاقاتشان می‌شود. از آن طرف کایو علاقه‌ای به یادگیری هنرهای کدبانویی و همچنان گرداندن کاگایا ندارد. خانواده‌اش کایو را هم به ازدواج ترغیب می‌کنند ولی او معتقد است با کسی که دوستش دارد می‌خواهد ازدواج کند. هنگامی که نامه‌ای که اوشین منتظرش بود از طرف کوتا می‌رسد، کایو که کمی از ماجرا بو برده نامه را باز می‌کند و چمدانش را پیچیده و به قرار ملاقات با کوتا به جای اوشین می‌رود. به کوتا می‌گوید که اوشین دارد ازدواج می‌کند و با کوتا به توکیو می‌رود. اوشین نمی‌تواند دیگر در کاگایا بماند و می‌خواهد که کوتا و کایو را فراموش کند. او از کارش در کاگایا انصراف می‌دهد و به خانه بازمی‌گردد.
بازگشت به یاماگاتا
خواهر اوشین هارو از فرط شرایط سخت کار در کارخانه نساجی مبتلا به سل شده‌است و به خانه بازگشته است. آخرین آرزویش این است که سرپرست کارش هیرانو را که به او علاقه‌مند است ببیند. اوشین ترتیب می‌دهد که هیرانو از هارو دیدن کند. هیرانو به اوشین می‌گوید خجالت زده‌است که نتوانسته شرایط بد کارگران را بهبودی دهد. او می‌ترسیده که اگر حرفی بزند خودش هم کارش را از دست بدهد. در این بین پدر اوشین می‌خواهد اوشین را توسط شخصی برای کار در کافه بفرستد. هارو به اوشین هشدار می‌دهد که این شخص را می‌شناسد و این شخص همکاران هارو را به فحشا کشانده‌است. هارو قبل از مرگش به اوشین کمی پول و آدرسی در توکیو می‌دهد که می‌تواند در آنجا آرایشگری یاد بگیرد. مادر اوشین او را برای رفتن به توکیو حمایت می‌کند و اوشین راهی توکیو می‌شود.
آرایشگری در توکیو
اوشین نزد خانم هاسیگاوا آرایشگر می‌شود و آموزش می‌بیند و بعد از گذشت ۳ سال او به خانه مشتریان برای درست کردن موهایشان می‌رود و درآمد خوبی دارد. یک روز بر حسب اتفاق به کایو برمی‌خورد. کایو از اوشین به خاطر خیانتی که به او کرده معذرت خواهی می‌کند و می‌گوید که چند بار در طول این مدت کوتا را ملاقات کرده و خیلی به او علاقه‌مند است ولی کوتا به او پیشنهاد ازدواج نداده و ۶ ماه است که از او خبری ندارد. اوشین کایو را می‌بخشد و می‌گوید همه چیز دیگر گذشته و می‌گوید که خواهر کوچکتر کایو، سایو، فوت کرده‌است و کاگایا به او نیاز دارد و حالا که با کوتا هم به جایی نرسیده بهتر است که برگردد. کایو به فکر خودش برای مدتی به کاگایا می‌رود و هنگامی که دوباره صحبت ازدواج و مدیریت کاگایا می‌شود می‌خواهد که باز شبانه به توکیو برگردد اما به مادربزرگش که نقشه او را خوانده برمی‌خورد. خانم یاشیرو به حالت سکته قلبی به زمین می‌نشیند و کایو در آنجا می‌ماند. خانواده او را به ازدواج با شخصی که درنظر دارند دوباره ترغیب می‌کنند. کایو به اوشین می‌گوید که اگر کوتا به آپارتمان کایو در توکیو برگشت حتماً به او خبر دهد تا برگردد حتی اگر شب ازدواجش باشد. او می‌گوید اگر تا قبل از ازدواجم خبری از کوتا نشود این را به‌عنوان تقدیرم قبول خواهم کرد. در حالی که وقتی روزی اوشین برای نظافت آپارتمان کایو در توکیو می‌رود کوتا وارد خانه می‌شود و آنها به صحبت می‌نشینند. کوتا از او معذرت می‌خواهد و می‌گوید که کایو برایش به حکم پر کردن فضای خالی عشقی که به اوشین داشته، بوده‌است. او به اوشین می‌گوید که به کایو نگوید که برگشته است. او فقط اینجا آمده تا از پلیس قایم شود. به او می‌گوید که الان او برایش بهتر است که ازدواج کند و در کاگایا باشد.
اوشین به مراسم ازدواج کایو می‌رود و خودش را متقاعد می‌کند که این برای کایو بهتر است و به او از آمدن کوتا چیزی نمی‌گوید.
ازدواج با ریوزو تانوکورا
اوشین با آرایشگری برای خانمها درآمد خوبی دارد. او سفارش خیاطی و نوشتن نامه برای خانم‌هایی که در کافه کار می‌کردند را هم انجام می‌دهد. او برای ساخته شدن خانه برادرش در یاماگاتا سخت کار می‌کرد و حتی از غذایش می‌زد تا جایی که روزی از فرط خستگی بیهوش می‌شود. دوستانش که مشتریانش بودند از ریوزو که دوست و آشنای کایو هم بوده کمک می‌گیرند. همچنین کایو هنگام ترک توکیو به ریوزو سفارش می‌کند که از اوشین محافظت کند. ریوزو و اوشین به هم علاقه‌مند می‌شوند و علیرغم رضایت مادر ریوزو باهم ازدواج می‌کنند. اوشین همچنان به آرایشگری برای مشتریانش ادامه می‌دهد تا هزینه ساخت خانه برادرش را بفرستد. ریوزو با مرد مسنی به نام گنجی زندگی می‌کند. گنجی از کودکی از ریوزو نگهداری کرده و او هم بر طبق نظر مادر ریوزو، اوشین را خوب نمی‌پذیرد. تا اینکه به تدریج به کمالات و مهارت‌هایی اعم از آشپزی و خانه داری و حسابداری مالی و اخلاق نیک او پی می‌برد. بعد از فراز و نشیب و طی کردن مشکلات مالی و اقتصادی، اوشین به فکر می‌افتد که پارچه‌های مغازه ریوزو که روی دستشان مانده را در بازار خیابانی بفروشد که با تهیه سرمایه اولیه، بتوانند کسب و کار جدیدی راه بیندازند. او در آغاز با برخورد دست فروش‌ها روبرو می‌شود. اوشین کتک خورده به خانه برمیگردد. کسی که در آن بازار نفوذ دارد شجاعت و جسارت اوشین را می‌بیند و به خانه اوشین می‌آید و از رفتار زیردستان معذرت خواهی می‌کند. کین به اوشین می‌گوید که اوشین او را به یاد خواهر از دست رفته اش می‌اندازد و می‌گوید که او می‌تواند پارچه‌هایش را بیاورد و بفروشد. اوشین موفق می‌شود در بازار دست فروش‌ها همه پارچه‌ها را بفروشد. سپس آنها کسب و کار تولید لباس بچه راه می‌اندازند. فروش آنها بیشتر و بیشتر می‌شود تا اینکه ریوزو کارخانه ای بر پا می‌کند. در روز جشن افتتاح کارخانه شان با زلزله شدیدی تمام داراییشان دوباره از دست می‌رود. گنجی در زلزله از بین می‌رود و آنها به ناچار با فرزندشان راهی خانه پدری ریوزو در ساگا می‌شوند.
سختی‌ها در ساگا
مادر ریوزو با ازدواج آنها از آغاز مخالفت کرده گرچه پدر ریوزو از انتخاب ریوزو خرسند و راضی بود. مادر ریوزو اوشین را با زخم زبان و رفتار بد همواره آزار می‌دهد. اوشین به ریوزو می‌گوید که آنها بهتر است با هم به توکیو برگردند و از نو شروع کنند اما ریوزو می‌خواهد در پروژه خشک کردن زمین‌های دریا سالها بماند به امید زمین‌دار شدن و اوشین هنگامی که دیگر طاقتش به سر می‌آید به فکر می‌افتد که با کودکش به توکیو برود. نقشه اش لو می‌رود و ریوزو او را در حال ترک کردن غافلگیر کرده و با او درگیر می‌شود. اوشین می‌گوید که ریوزو بیاید که با هم بروند و در هنگام درگیری اوشین می‌افتد و مجروح می‌شود. او اجباراً برگشته و دست راستش از کار می‌افتد. فرزند دومش را حامله می‌شود. کودک اوشین از فرط کار زیاد در زمین کشاورزی و غذای کم در شکمش می‌میرد. همزمان کودک خواهر نازپروده، تنبل و لوس ریوزو سالم به دنیا آمده و اوشین با مهربانی به او شیر می‌دهد. اوشین بعد از دست دادن نوزادش با خانواده خداحافظی و با کودکش راهی توکیو می‌شود. ریوزو برای پروژه زمینش در ساگا می‌ماند. اوشین در توکیو به نزد معلم آرایشگرش خانم هاسیگاوا می‌رود که در آنجا کار کند و متوجه می‌شود که به خاطر صدمه ای که به دستش خورده دیگر قادر به انجام کار آرایشگری نیست. کین به او پیشنهاد می‌دهد که در دکّه خیابانی غذا بپزد و بفروشد. مدتی غذاپزی در دکّه خیابان را انجام می‌دهد ولی شریک زندگی کین از دوستی کین با اوشین ناراحت می‌شود و اوشین توکیو را ترک کرده و به خانه در یاماگاتا برمیگردد. در آنجا بعد از مدت کوتاهی خبر به او می‌رسد که خانم یاشیرو در بستر مرگ است. اوشین به ساکاتا برای دیدن او می‌رود تا برای بار آخر از زحمات او تشکر کند.
باز کردن غذاخوری در ساکاتا
کایو به اوشین پیشنهاد می‌دهد که در ساکاتا بماند. اوشین به کمک کایو غذاخوری را باز می‌کند. او در آغاز می‌خواست تنها غذا بپزد و سرو کند، درحالی‌که بخاطر درآوردن هزینه کار و اصرار مشتریان مجبور به سرو کردن ساکی می‌شود و این برایش مشکل ایجاد می‌کند. کای هر روز به کمک اوشین در غذاخوری می‌آید. در این میان کوتا چند بار از آنها دیدن می‌کند. بیشتر از یک سال است که اوشین به ریوزو در ساگا نامه می‌فرستد و هرگز جوابی دریافت نمی‌کند. آنها موقع خداحافظی به هم قول می‌دهند که با هم خواهند بود. کایو به کوتا می‌گوید که یک سال است که ریوزو نامه ای نداده و اوشین را فراموش کرده و اگر او را دوست داشت الان پیش اوشین بود. کوتا نامه ای به ریوزو می‌فرستد که از ماجرا سر در بیاورد. او می‌خواهد اگر ریوزو نمی‌خواهد با اوشین باشد به اوشین پیشنهاد ازدواج دهد. مادر ریوزو نه تنها تمام نامه‌های اوشین بلکه نامه کوتا را هم پاره کرده و به دست ریوزو نمی‌رساند. تا اینکه مادر ریوزو که دختری را برای ازدواج با ریوزو درنظر دارد نامه کوتا را به ریوزو نشان داده که بگوید اوشین می‌خواهد با کس دیگری ازدواج کند. بالاخره ریوزو نامه ای به اوشین می‌نویسد و اوشین دلگرم و خوشحال می‌شود. کوتا به او می‌گوید که باید کاری پیدا کند که اوشین و ریوزو با هم بتوانند انجام بدهند. اوشین می‌گوید که ریوزو دوست ندارد که بیاید مثل خدمتکار در غذاخوری کار کند. اوشین به پیشنهاد کوتا نزد یکی از فامیل‌های کوتا برای کار ماهی فروشی می‌رود. اوشین با پسر کوچکش راهی ایزه می‌شود.
پخش
پخش سریال اوشین در آوریل ۱۹۸۳ به‌عنوان یک درام صبحگاهی از شبکه NHK آغاز شد. این سریال شامل ۲۹۷ قسمت ۱۵ دقیقه ای است. نویسنده این سریال سوگاکو هاشیدا گفته‌است که داستان بر اساس وقایع زندگی زنی به نام واتسو کادا، مادر ریوهی وادا، مؤسس سوپرمارکت‌های زنجیره ای یااوهان (Yaohan) ژاپن است. این سریال در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) و هنگامی‌که ژاپن در حباب اقتصادی بود پخش شد و به سرعت مورد استقبال ژاپنی‌ها قرار گرفت؛ زیرا نمادی از ساده زیستی در برابر مصرف‌گرایی پرزرق و برق، افراطی و متظاهرانه آن دوران بود.
در جهان
مجموعه تلویزیونی اوشین در بیش از ۶۰ کشور جهان پخش شد. ارزش‌های جهانشمولی چون عشق، ازخودگذشتگی، استقامت، و بخشش باعث موفقیت جهانی این سریال شدند. در سطح جهان توجه به این سریال به اندازه‌ای بود که آن را «سندروم اوشین» یا «اوشیندروم» نامیدند.
این سریال، چینی‌ها را با برنامه‌های سرگرمی ژاپنی آشنا کرد. در تایلند، زمان جلسه‌های هیئت دولت به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌شد تا با زمان پخش سریال تداخل نداشته باشد. همچنین در بانکوک، شمارگان یک روزنامه به دنبال انتشار هفتگی خلاصه قسمت‌های سریال، به میزان ۷۰ درصد افزایش یافت. در هنگ کنگ یک فروشگاه زنجیره‌ای با نام «خانه اوشین» برپا شد که خوراکی و تنقلات ژاپنی می‌فروشد. بنیانگذار این فروشگاه زنجیره‌ای می‌گوید که کار خود را با «روحیه اوشین» (استقامت و سخت‌کوشی) پیش می‌برد. متن نسخه چینی کانتونی آهنگ آغازین سریال به‌عنوان نقل قول الهام‌بخش در میان مردم رواج دارد که می‌گوید: «کارما حریف شماست، هرگز تسلیم نشوید». در ویتنام، برخی با ارجاع به نخستین کار اوشین که کارگر خانگی بود از نام این مجموعه تلویزیونی به‌عنوان واژه‌ای برای کارگران خانگی استفاده می‌کنند. محله‌ای در هانوی که بسیاری از تمیزکارهای خانگی و پرستارهای بچه در آن زندگی می‌کنند با نام «کمون اوشین» شناخته می‌شود. در غنا «رنج کشیدن مانند اوشین» اصطلاح رایجی برای توصیف کسانی است که سختی واقعی را از سرمی‌گذرانند.
همچنین پخش این سریال در کشورهای شرق و جنوب شرق آسیا باعث شد تا ژاپنی‌ها کمتر به چشم دشمن دیده شوند؛ زیرا مردم آن بخش از جهان، خاطره ناخوشایندی از دوره استعمار امپراتوری ژاپن و بدرفتاری ژاپنی‌ها با مردم به‌ویژه در دوران جنگ جهانی دوم دارند.
پخش
این سریال که از اسفند سال ۱۳۶۶ یکشنبه شب‌ها در ایران پخش می‌شد تأثیر فرهنگی زیادی در جامعهٔ آن روز ایران بر جای گذاشت. برای نمونه، فروشگاه‌های لباس‌های دست دوم، نام تاناکورا را از نام فامیل اوشین تانوکورا که در سریال صاحب و گردانندهٔ فروشگاه‌های زنجیره‌ای تانوکورا بود وام گرفته‌اند. ژاله علو، سانسورهای گسترده در این سریال را رد می‌کند و تنها تحریف‌های انجام‌شده در سریال را در خصوص دیدگاه‌های سیاسی و ضدجنگ اوشین معرفی کرده که بنابر مقتضیات دههٔ ۶۰ ایران، تحریف شدند.
این سریال در سال ۱۳۹۲ از شبکه تماشا باز پخش شد.
شایعهٔ روسپی‌بودن اوشین
اعمال برخی سانسورها در دیالوگ بازیگران سریال سال‌های دور از خانه باعث شکل‌گیری شایعاتی دربارهٔ روسپی‌بودن اوشین در نسخهٔ اصلی شد. اما مریم شیرزاد، دوبلور نقش اول این سریال، پس از تأیید وجود برخی تغییرها از جمله عوض‌شدن نام برخی مکان‌ها در طی دوبله (جهت سازگارتر شدن با فرهنگ ایران) افزود آدم‌ها و احساسات‌شان تغییری نکردند و خط اصلی و بافت کلیِ سریال، دست‌نخوده باقی ماند.
جنجال مصاحبهٔ رادیویی و حکم مجازات پخش کنندگان و اعدام مصاحبه‌شونده توسط خمینی
در ۸ بهمن ۱۳۶۷، گروه معارف و مناسبت‌های دینی رادیو، به مناسبت تولد فاطمه دختر محمد، ویژه برنامه‌ای را پخش کرد که در جریان آن، مصاحبه‌شوندگانی در کوچه و خیابان الگوی زندگی‌شان را «فاطمه زهرا» می‌دانستند. در میان مصاحبه‌شوندگان اما، زنی هم بود که گفت دختر پیامبر در ۱۴۰۰ سال پیش بوده و در نتیجه او الگویی جدیدتر همچون «اوشین» را برای زندگی خود انتخاب کرده.
خمینی فردای روزی که صدای زن علاقه‌مند به اوشین از رادیو پخش شد، در نامه‌ای به محمد هاشمی مدیرعامل وقت صداو سیما نوشت:
هم کتاب موسوم به «صحیفه امام» -که در آن مکاتبات بنیانگذار جمهوری اسلامی ثبت شده- و هم روایت محمد هاشمی از آن ماجرا، تأکید دارند خمینی به همان شتاب که دستور مجازات دست‌اندرکاران رادیو را داده، نظرش را عوض کرده‌است. در همین ارتباط در صحیفه، از عفو «مسئولان» پخش برنامه خبرساز به درخواست موسوی اردبیلی رئیس شورای عالی قضایی حکایت شده. اگرچه محمد هاشمی در مصاحبه ای در ۱۲ بهمن ۱۳۹۴ عفو شدگان را «پنج، شش نفر از کارکنان» معرفی کرد که نهایتاً با پادرمیانی او آزاد شده‌اند.
درخواست‌های عفو مشخصاً برای دست‌اندرکاران رادیو بود و کوچک‌ترین اشاره‌ای به زن عابر در آن عفونامه‌ها نشد و از سرنوشت آن زن اطلاعاتی در دست نیست.
بازسازی
در اکتبر ۲۰۱۳ فیلم بلندی بر پایه این مجموعه در سینماهای ژاپن به نمایش درآمد. این فیلم بر کودکی اوشین تمرکز می‌کند.
کرپ (پارچه)
کرپ پارچه ای ابریشمی، پشمی یا الیاف مصنوعی است که ظاهری کاملا پر چین و شکن دار دارد. اصطلاح «crape» معمولا به شکلی از پارچه مرتبط با سوگواری اشاره دارد. کرپ از نظر تاریخی "مجعد" یا "شکن دار" نیز نامیده می شد.
انواع
آئروفون
1. گاز ابریشمی چین دار با بافت کرپ
2. کرپ سبک وزن تاریخی قرن ۱۹، در سال ۱۸۲۰ معرفی شد، و به عنوان "کرپ آئروفون" در سال ۱۸۶۱.
آلبرت
1. کرپ عزاداری ابریشمی خوب سیاه که در سال ۱۸۶۲معرفی شد.
2. کرپ ساده بافت.
3. کرپ ترکیبی از ابریشم و پنبه انگلیسی.
آلیسین
پارچه مبلی با بافت ساده و نوارهای کرپ.
آلپاک