cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شیتل
شِیْتِل (שייטל) نوعی کلاه‌گیس یا نیم‌کلاه‌گیس است که برخی زنان متأهل یهودی از آن به منظور دور زدن دستورهای هلاخا و صنیوت بهره می‌برند. هلاخا زنان یهودی را ملزم می‌دارد که مویشان را بپوشانند. این تأکید بر پوشش مو برای زن به‌اندازه‌ای است که گفته می‌شد زنان پارسا بر این امر مواظبت دارند که پوشش موی خود را حتی در خانه برندارند. این امر به‌تدریج به سنتی معمول و مقبول برای همهٔ زنان یهودی در قرون وسطی تبدیل شد. از اواخر سدهٔ ۱۸ بود که برخی از گروه‌های زنان یهود به عنوان پوشش سر از نوعی کلاه‌گیس به نام شیتل استفاده کردند که به عنوان یک بدعت از سوی برخی مقامات مذهبی، مانند موسی سوفر، با مخالفت روبه رو شد؛ اما به‌تدریج منجر به سست شدن رسم پوشش مو گشت.
سومرلاند
سومرلاند یک شهر در آلمان است که در اشتاینبورگ واقع شده‌است. سومرلاند ۸۴۸ نفر جمعیت دارد.
من گرسنه‌ام، من تشنه
من گرسنه‌ام، من تشنه عنوان کتابی از گودرون پازوانگ نویسنده آلمانی و با ترجمه کمال بهروزکیا منتشر شده است. این کتاب برنده جوایزی مانند «جایزه دوستداران کتاب ZDF» و «جایزه کتاب کودک و نوجوان سوییس» شده است.
خلاصه رمان
«من گرسنه‌ام، من تشنه» ماجرای زنی به نام «سوتو» را بیان می‌کند که با فرزندان خود در روستای آل‌پانتانو و بر روی تپه‌ای به نام تپه بزها زندگی می‌کنند، اما چون شهر گسترش یافته، به روستا نزدیک شده است. مرد ثروتمندی مادر سوتو را وادار به فروش مزرعه‌اش می‌کند و مادر سوتو بین ماندن در روستاها و مهاجرت به شهر سرگردان مانده است.
سنترویل، آلاباما
سنترویل شهری در شهرستان بیب ایالت آلاباما است که مساحت آن ۲۴٫۸۶ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۷۷۸ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۱۱۱٫۷۵ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
ضدسرمایه‌داری
ضد-سرمایه‌داری (یا ضد-سرمایه‌گرایی)، نوعی جنبش و ایدئولوژی سیاسی است که دربرگیرندهٔ انواع متنوعی از نگرش‌ها و ایده‌های مخالف با تفکر سرمایه‌داری می‌باشد. از این جهت، ضد-سرمایه‌داران کسانی اند که آرزومند جایگزینی سرمایه‌داری با نوع دیگری از نظام اقتصادی، اغلب نوعی سوسیالیسم، می‌باشند.
یک خداحافظی ایرلندی
یک خداحافظی ایرلندی فیلمی کوتاه محصول سال ۲۰۲۲ است که نویسندگی و کارگردانی آن را تام برکلی و راس وایت به‌طور مشترک بر عهده داشته‌اند. در این فیلم جیمز مارتین، شیموس اوهارا، پدی جنکینز و میشل فیرلی ایفای نقش کرده‌اند.
خلاصه داستان
این فیلم در ژانر کمدی سیاه است و ماجرای آن در یک مزرعهٔ روستایی در ایرلند شمالی اتفاق می‌افتد.
تورلو، با برادرش لورکان که مبتلا به نشانگان دان است، رابطه‌ای ندارد، اما پس از اینکه مادرشان، گرین، بر اثر بیماری می‌میرد، تورلو از لندن به مزرعهٔ خانوادگی‌شان بازمی‌گردد تا مزرعه را فروخته و لورکان را برای زندگی با عمه‌شان با خود ببرد، اما لورکان راضی نمی‌شود. در این میان، کشیش محلی، کاغذی حاوی یک لیست آرزو به آن‌ها نشان می‌دهد که مادرشان پیش از مرگ آن را نوشته‌است.
ضدسرمایه‌داری
سوسیالیسم
سوسیالیست‌ها می‌گویند که تجمع سرمایه از طریق اثرات جانبی موجب اتلاف منابع شده که نیازمند اقدامات تنظیم‌کننده و اصلاح‌گر هزینه برداری می‌باشد. همچنین اشاره می‌کنند که این فرایند موجب ایجاد صنایع و اعمال زائدی است که وجودشان تنها جهت ایجاد تقاضای کافی برای محصولاتی است که فروششان سودآور باشند (همچون تبلیغات پر-فشار)؛ ازین رو به جای ارضاء نیازهای اقتصادی، صرفاً حجم تولیدات بالا می‌رود.
یک خداحافظی ایرلندی
جوایز
این فیلم در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم کوتاه و در هفتاد و ششمین دوره جوایز بفتا نیز جایزه بهترین فیلم کوتاه سال را از آن خود کرد.
ضدسرمایه‌داری
سنت گرایی
طیف‌های سنت‌گرا و محافظه‌کار جامعه ممکن است نسبت به کاپیتالیسم لیبرال نظر مساعدی نداشته باشند. خصوصاً در قاره اروپا بسیاری از افراد محافظه کار و سنت گرا از تأثیرات سرمایه‌داری بر فرهنگ و آداب و سنن ناراضی می‌باشند.
اکوفمینیسم
اکوفمینیست‌ها در مورد رابطه سرمایه‌داری و جهان طبیعت انتقاد دارند و لذا با تغییر و تحول در طبیعت برای خدمت به اهداف و منافع انسان مخالف هستند. آنها ذات سرمایه‌داری را باعث کاهش رابطه دوستانه انسان‌ها با یکدیگر و با جهان طبیعت می‌دانند. آن‌ها سرمایه‌داری را به عنوان یک ساخت و ساز پدرسالارانه می‌دانند که بر اساس استعمار زنان، استعمار طبیعت و استعمار مردم دیگر شکل گرفته‌است.
فاشیسم
فاشیسم در مورد سرمایه‌داری مواضع مختلط دارد. در عین حال که از حقوق مالکیت خصوصی و حکومت محوری و کورپوراتیسم حمایت می‌کند، ولی موضعی خصمانه نسبت به مفاهیم لسه فر سرمایه‌داری ، سیستم بازار آزاد، تجارت آزاد، فردگرایی اقتصادی، فرهنگ مصرف‌گرایی، و فرهنگ بورژوایی دارد. فاشیسم نیز همانند مارکسیسم، معتقد است که تضاد طبقاتی، حفظ یک ویژگی ذاتی در جوامع سرمایه‌داری است. به همین دلیل به دنبال آن است که فاصله طبقاتی را توسط دولت جبران کند.
مذهب
کلیسای کاتولیک، ربا را منع نموده‌است؛ ولی با شورش رفرمهای پروتستانی علیه تعصبات پاپی و با فرارسیدن عصر روشنگری و رد آموزشهای اخلاقی پاپی، «مسیحیت اروپا» برخی از انواع شارژ و بهره را پذیرفت. این امر موجب برخی تغییرات اجتماعی گردید که اجازه می‌داد فئودالیسم با کاپیتالیسم یا سایر روش‌های حکومت جایگزین شود.
مسیحیت منبع انتقادات بسیاری از سرمایه‌داری به خصوص آن جنبه‌های مادی آن بوده‌است.
جنبش‌های ضد جهانی‌سازی
جنبش ضد جهانی‌سازی جنبشی فعال در سراسر جهان است. این جنبش منتقد جهانی شدن سرمایه‌داری می‌باشد. فعالان ضد جهانی‌سازی از ماهیت غیردموکراتیک نهادینه شدن سرمایه‌داری در جهان انتقاد دارند. آن‌ها مخالف با ترویج جهانی نئولیبرالیسم هستند و معتقدند که نهادهای بین‌المللی مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی که از مروجین جهانی نئولیبرالیسم هستند به اثرات غالباً ویرانگر سرمایه‌داری جهانی در شرایط محلی کشورها بی‌توجه هستند.
جلسات این نهادها اغلب با اعتراضات شدید فعالان جنبش ضد جهانی‌سازی مواجه شده‌اند.
فورد تاروس (نسل چهارم)
فورد تاروی (نسل چهارم) (Ford Taurus (fourth generation)) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۷در شیکاگو تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
دهستان بهرام‌آباد
دهستان بهرام‌آباد یکی از دهستان‌های شهرستان اسلامشهر در استان تهران ایران است که در بخش مرکزی شهرستان اسلامشهر قرار دارد.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان بهرام‌آباد ۹۵۹۹ نفر (در ۲۹۹۶ خانوار) بوده‌است.
پوکا رانرا (یونگی)
پوکا رانرا (به اسپانیایی: Puka Ranra) یک کوه در پرو است که در Peru, Ancash Region واقع شده‌است. پوکا رانرا ۴٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویلفرید هاید-وایت
ویلفرید هاید-وایت (Wilfrid Hyde-White؛ ۱۲ مه ۱۹۰۳ – 1903:5:12, May 6, 1991) هنرپیشه اهل انگلستان بود.
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
مومنهایم
مومنهایم (به لاتین: Mommenheim) یک سکونتگاه مسکونی در آلمان است.
سومرلوخ
سومرلوخ یک شهر در آلمان است که در باد کرویتسناخ واقع شده‌است. سومرلوخ ۴۳۱ نفر جمعیت دارد.
رخمبائی
رخمبائی (انگلیسی: Rukhmabai) زادهٔ ۲۴ نوامبر ۱۸۶۴ و در گذشته به تاریخ ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۵م، یک پزشک و فمینیست هندی بریتانیایی بود. او بیشتر به عنوان یکی از اولین پزشکان زن در هند مستعمره و همچنین درگیر شدن در یک پروندهٔ حقوقی مهم مربوط به ازدواجش در کودکی بین سال‌های ۱۸۸۴ و ۱۸۸۸م، شناخته می‌شود. این پرونده حقوقی بحث‌های متعددی در زمینهٔ فمینیسم و اصلاحات اجتماعی در هر دو کشور هندوستان تحت استعمار و بریتانیا برانگیخت. بحث‌هایی که در تاریخ ۱۹ مارس سال ۱۸۹۱م، به نوبت خود، نهایتاً مونجر به تصویب قانونی شد که طبق آن حداقل سن آمیزش جنسی از روی رضایت، برای همه دختران، چه ازدواج کرده باشند یا نه، در هند مستعمره از ۱۰ سال به ۱۲ سال افزایش یافت.
کودکی و اوایل جوانی
رخمبائی دختری بود که سال ۱۸۶۴م، در یک خانواده از مردم مراتی در هندوستان متولد شد. پدرش را در دو سالگی از دست داد. از آنجایی که مادرش به کاستی تعلق داشت که ازدواج مجدد برای زنان بیوه درآن مجاز بود، ۶ سال پس از درگذشت پدرش، بار دیگر مادرش با یک پزشک سرشناس و فعال اجتماعی از اهالی بمبئی ازدواج کرد. اما چندین سال پیش از درگذشت مادر، رخمبائی که بیش از ۱۱ سال نداشت با یکی از جوانان ۱۹ ساله اقوام خویش ازدواج کرده بود. تازه داماد برخلاف هنجارهای اجتماعی آن زمان، در خانه همسرش ساکن شد و به این شرط که به تحصیل پرداخته و پزشک شود، تحت تأمین اقتصادی خانواده همسرش قرار گرفت. ۶ ماه پس از این ازدواج، رخمبائی به سن بلوغ رسید و طبق رسوم هندوئیسم از داماد انتظار می‌رفت تا همسرش را باردار کند. اما ناپدری رخمبائی که پزشک و فرد اصلاح‌طلبی بود، مخالف این رسم، و بارداری زود هنگام بود. مخالفت ناپدری باعث دلخوری تازه داماد ۲۰ ساله شد. ضمن اینکه مرد جوان برخلاف قول و قرار قبلی تمایلی به ادامه تحصیل نداشت. به خصوص از آنجایی که باید در سنی که مناسب دانشگاه بود، به مدرسه رفته و با نوجوانان همکلاس می‌شد. چند سال بعد رخمبائی ۱۷ ساله بود که مادرش را نیز از دست داد. پس از مرگ مادر، شوهر رخمبائی برخلاف توصیه ناپدری همسرش، تصمیم گرفت به خانواده دایی خود بپیوندد. محیط جدید آزادی بیشتری به داماد داد تا از تعهدهای خود شانه خالی کند. به زودی زندگی بی حساب و کتاب داماد که تا حد زیادی از طریق ثروت و جهیزیه همسرش تأمین می‌شد، به بی‌پولی و بدهکاری منجر شد. در این اوضاع رخمبائی از زندگی در خانه دایی همسرش سر باز زد و این تصمیمش مورد حمایت ناپدریش قرار گرفت. رخمبائی که از قبل، در زمان زندگی مادرش به خواندن کتاب و شرکت در جلسات انجمن اصلاح طلبان علاقه داشت، بار دیگر در خانه ناپدری به مطالعه روی آورد و با قرض کتاب از کتابخانه رایگان، شروع به خواندن درس در خانه کرد.
پرونده حقوق زناشویی
در ماه مارس سال ۱۸۸۴م، داماد با ارسال اخطاریه ای از طریق وکیل خود، از ناپدری رخمبائی خواست که از مخالفت با بازگشت رخمبائی به خانه شوهر و زندگی با همسرش دست بردارد. اما ناپدری رخمبائی از مخالفت خود دست برنداشت و از تصمیم رخمبائی مبنی بر جدایی از همسر و ادامه تحصیل حمایت کرد. در ادامه این مخالفت، وکیل داماد ناراضی در سال ۱۸۸۵م، پرونده را به دادگاه ارجاع داد. در دور اول دادگاه، ناپدری رخمبائی با استناد بر اینکه رخمبائی در زمان ازدواج کودکی بیش نبوده و حالا نمی‌توان او را برخلاف میلش مجبور به زندگی با شوهرش کرد، در دادگاه پیروز شد. اما شوهر رخمبائی به حکم دادگاه اعتراض کرد و در سال۱۸۸۶م، پرونده بار دیگر در دادگاه تجدید نظر به جریان افتاد. در این نوبت از دادگاه، پرونده تحت دادرسی، بازتاب گسترده‌ای در محافل اجتماعی و مطبوعات انگلیسی زبان یافت و موجی از اعتراض به ادعای بی حرمتی به فرهنگ بومی به راه افتاد. فشار این اعتراضات به حدی بود که نهایتاً بعد از چندین جلسه و صدور حکم تجدید نظر و تأیید مراجع بالاتر در تاریخ ۴ مارس۱۸۸۷م، بالاترین مقام رسیدگی به پرونده با استناد به تفسیر قوانین هندو به رخمبائی دستور داد به خانه شوهر بازگردد و به وظایف همسری خود عمل کند یا ۶ ماه به زندان خواهد افتاد. در مقابل این حکم رخمبائی اعلام کرد که زندان را به خانه شوهر ترجیح می‌دهد. مخالفت رخمبائی با حکم دادگاه تجدید نظر به بحثهایی که از قبل در جریان بودند دامن زد. گروهی از او و تصمیمش حمایت کرده و سنت‌های هندو را مغایر روح آزادی و اصلاح طلبی قلمداد کردند و در مقابل گروه دیگر سرپیچی رخمبائی از سنتهای هندو و وظایف همسری را نتیجه تعلیم و تربیت بدآموز انگلیسی قلمداد کرده و اعلام کردند که فرهنگ و ارزشهای هندوئیسم در خطر است.
فسخ نکاح و نامه به ویکتوریا
پس از یک سری پرونده‌های قضایی که منجر به تأیید ازدواج شد، رخمبائی به ملکه ویکتوریا نامه ای نوشت و از وی تقاضای مساعدت کرد:
ادعا شده‌است که ملکه ویکتوریا حکم دادگاه را نادیده گرفت و ازدواج را فسخ کرد. با این حال هیچ مدرک مستندی برای حمایت از مداخله مستقیم ملکه ویکتوریا در پرونده ارائه نشده‌است. در ژوئیه ۱۸۸۸م، توافقی با شوهر رخمبائی حاصل شد و او از ادعای خود در مورد دریافت مبلغ دو هزار روپیه از رخمبائی به عنوان خسارت صرف نظر کرد. هم او سال بعد ازدواجی دیگر کرد و این فرصتی شد برای رخمبائی تا بعدها به پزشکی ماهر و فمینیستی محترم تبدیل شود.
اثر پرونده بر تعیین حداقل سن رضایت شخصی در قانون
دادرسی و بازتاب پرونده رخمبائی، بحث‌های زیادی هم در هندوستان و هم در بریتانیا به راه انداخت. گزارشگران سرشناسی مانند بال گنگادار تیلاک و نویسندگانی همچون رودیارد کیپلینگ، به نقد کتبی و تجزیه و تحلیل موضوع پرداختند.
در انگلستان نشریات بانوان با حرارت روند دادگاه و پی آمدهای آنرا بازتاب می‌دادند. این حجم از فعالیت متمرکز اصلاح طلبان و فمینیست‌ها افکار عمومی را متأثر ساخت و نهایتاً در سال ۱۸۹۱م، طبق قانون جدید، حداقل سن مجاز برای اعلام رضایت شخصی دختران در همه هندوستان تحت نفوذ بریتانیا، از ۱۰ سال به ۱۲ سال افزایش یافت.
سابقه تحصیلی و شغلی
حمایت از رخمبائی تنها به میدان نظری و سیاسی محدود نمی‌شد. به زودی یک کمیته دفاع از رخمبائی تشکیل شد و در عمل به منظور تأمین مخارج تحصیلش به جمع کمک مالی پرداخت. افراد خیر از هر دو کشور بریتانیا و هندوستان، ضمن تشویق رخمبائی به ادامه مبارزه و تحصیل، مبلغی هم به این صندوق واریز کردند. مبلغ تقدیمی می‌توانست کم یا زیاد باشد. برای مثال در یک مورد، فرد مشخصی به تنهایی ۵۰۰ روپیه به این صندوق تقدیم کرده بود. به واسطه این کمک‌ها و در چنین زمینه مساعدی، رخمبائی در سال ۱۸۸۹م، به منظور تحصیل در رشته پزشکی عازم انگلستان شد. پس از طی دوران آموزش پایه در دانشکده پزشکی زنان در لندن و پایان دوره کارآموزی در در همان شهر، سرانجام در سال ۱۸۹۴م، خانم رخمبائی با دریافت مدرک دکترا در رشته پزشکی فارغ‌التحصیل شد. پیش از رخمبائی تنها دو زن هندی در سال ۱۸۸۶م، موفق به اخذ این مدرک شده بودند، اما در عمل تنها یکی از آنان یعنی خانم آناندی گوپال جوشی به کار طبابت پرداخته بود. به این ترتیب رخمبائی دومین پزشک شاغل زن در تاریخ هندوستان بود. سال ۱۸۹۵م، رخمبائی به هندوستان بازگشت و در مقام پزشک ارشد، در بیمارستان ویژه زنان در سورت (گجرات) مشغول به کار شد. سال ۱۹۱۸م، رخمبائی پیشنهاد پیوستن به سازمان خدمات پزشکی زنان برای هند را رد کرد و در عوض مشغول کار در بیمارستان ویژه زنان و کودکان در راجکوت شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۲۹م، در همان شغل باقی ماند. در همین دوره بود که به ابتکار وی، انجمن صلیب سرخ در راجکوت تأسیس شد. پس از بازنشستگی رخمبائی به بمبئی نقل مکان کرد و تا پایان عمر ساکن آنجا بود.
سالهای واپسین و مرگ
پس از بازنشستگی در سال ۱۹۲۹م، رخمبائی به بمبئی نقل مکان کرد و همان سال کتابچه ای را با عنوان پرده‌نشینی و ضرورت برچیدن آن، منتشر کرد. در این کتابچه وی پرده‌نشینی را یکی از دلایل محرومیت بیوه‌های جوان از مشارکت در امور اجتماعی هندوستان معرفی کرده بود. خانم رخمبائی تا سال ۱۹۵۵م، در بمبئی زیست و به سن ۹۰ سالگی رسید و سرانجام بر اثر ابتلا به سرطان ریه در همان شهر زندگی را بدرود گفت.
گورام توشیشویلی
گورام توشیشویلی (Guram Tushishvili؛ زادهٔ February 5, 1995) جودوکار اهل گرجستان است.
خرالو
خرالو (به انگلیسی: Kheralu) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kheralu Taluka واقع شده‌است. خرالو ۲۰٬۱۴۳ نفر جمعیت دارد و ۱۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تیاگون
تیاگون (به لاتین: Tyagun) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
پوکا رومی (جونین)
پوکا رومی (به اسپانیایی: Puka Rumi) یک کوه در پرو است که در Peru, Junín Region واقع شده‌است. پوکا رومی ۵٬۰۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شوبسهایم
شوبسهایم (به فرانسوی: Schwobsheim) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۲۴۵ نفر است که در Canton of Marckolsheim واقع شده‌است.
نشان‌واره ویکی‌پدیا
لوگو یا نشان‌واره ویکی‌پدیا یک جورچین تکمیل‌نشدهٔ گوی‌مانند است که در هر تکه از جورچین، گلیف نخست کلمه «ویکی‌پدیا» در زبان خاصی قرار دارد. در پایین این نشان، به زبان پروژه کلمه «ویکی‌پدیا» و پایین‌تر از آن، «دانشنامهٔ آزاد» درج شده‌است.
طراحی
برروی هر تکه از نشان‌واره، یک حرف نوشته شده‌است که نشان‌دهندهٔ نخستین حرف ویکی‌پدیا در زبان‌های مختلف (همانند «و» در عربی) است. تکمیل نبودن و وجود فضای خالی در نشان‌واره، به‌دلیل ماهیت ناقص پروژه است؛ یعنی در آینده ممکن است مقالات و زبان‌ها تغییر کنند یا به آن‌ها اضافه شود.
پیشینه
در رویدادی که ویکی‌پدیا برای طراحی لوگو برگزار کرد، Paul Stansifer، یک کاربر ۱۷ سالهٔ ویکی‌پدیا، توانست برندهٔ عنوان بهترین طرح شود و شکل کلی نشان‌وارهٔ کنونی را ایجاد کرد. کمی بعد، David Friedland، یکی دیگر از کاربران ویکی‌پدیا روی همان ایده کار کرد و ضمن ایرادزدایی، نشان‌وارهٔ ویکی‌پدیا را ساده‌تر کرد.
باقرآباد (هرند)
باقرآباد (هرند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرند در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هاشم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.
ساعت رسمی پاکستان
ساعت رسمی پاکستان (پاکستان معیاری وقت و به طور اختصاری، PST یا PKT) منطقه زمانی‌ای است که در پاکستان به کار می‌رود.
دهستان چیچکلو
دهستان چیچکلو یکی از دهستان‌های شهرستان اسلامشهر در استان تهران ایران است که در بخش احمدآباد مستوفی قرار دارد.
لورنزو کروچتی
لورنزو کروچتی (Lorenzo Crocetti؛ زادهٔ September 20, 1983) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال چیتادلا، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال لوگانو، باشگاه فوتبال یو. اس. پرگولیتزه، و باشگاه فوتبال وارزه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، و زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
دیپ اسپرینگز، کالیفرنیا
دیپ اسپرینگز (به انگلیسی: Deep Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اینیو، کالیفرنیا واقع شده‌است. دیپ اسپرینگز ۱٬۵۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هیزل رز مارکس
هیزل رز مارکس (Hazel Rose Markus؛ زادهٔ March 9, 1949) یک روان‌شناس اجتماعی، پژوهشگر بریتانیایی-آمریکایی است.
او یکی از پیشگامان روان‌شناسی فرهنگی است و در حال حاضر استاد علوم رفتاری در دانشگاه استنفورد است.
وی عضو انجمن روان‌شناسی آمریکا و فرهنگستان هنر و علوم آمریکا است و در سال ۲۰۱۶ میلادی به عضویت آکادمی ملی علوم درآمد.
آنتی پاپ اورسیسینوس
آنتی پاپ اورسیسینوس (Antipope Ursicinus; January 1, 400 – c. 381) کشیش کاتولیک اهل روم باستان بود. در سال ۳۶۶ در انتخاباتی با مناقشه خشونت‌آمیز به عنوان رقیب پاپ دامازوس به عنوان پاپ انتخاب شد. او در سال‌های ۳۶۶–۳۶۷ برای چند ماه در رم حکومت کرد، پس از آن پادپاپ اعلام شد و پس از ۳۸۱ درگذشت.
پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال
پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال بخشی از فرماندهی فضایی نیروی هوایی ایالات متحده و چهل و پنجمین بال فضایی ایالات متحده محسوب می‌شود که در پروژه‌های ناسا حضور فعال دارد.
دورسن جی۷۰اس
دورسن جی۷۰ اس یک خودروی کراس اوور سایز متوسط (CUV) است که توسط خودروساز چینی دورسن تولید می‌شود.
بررسی اجمالی
قیمت دورسن جی۷۰ اس که در سپتامبر ۲۰۱۸ در چین فاش شد، از ۱۱۹۹۰۰ یوان تا ۱۴۹۹۰۰ یوان متغیر است. این نیرو از یک موتور ۲.۰ لیتری Inline-۴ توربو با کد 4G63S4T تامین می شود که توسط میتسوبیشی ارائه شده است. موتور ۲.۰ لیتری Inline-۴ توربو به گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک با ۱۷۷ اسب بخار قدرت و ۲۵۰ نیوتن متر گشتاور متصل شده است.
طرح
این طرح بر اساس زوتی دومی ۷ ایکس ، در ابتدا به عنوان دومی ایکس ۷ اس پیش‌نمایش شد، تریم اسپرت‌تر خودروی کراس اوور سایز متوسط زوتی دومی ۷ ایکس در نوامبر ۲۰۱۷. زوتی دومی ۷ ایکس اس دارای نمای جلوی بازسازی شده و درب عقب بازطراحی شده است. از سال ۲۰۱۸، این مدل لغو شد و طراحی و پلتفرم آن به دورسن فروخته شد و به دورسن جی۷۰ اس تغییر نام داد.
سومرسدورف
سومرسدورف یک شهر در آلمان است که در Börde واقع شده‌است. سومرسدورف ۱٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد.
وی‌وی کلاغ
وی‌وی کلاغ یک ستاره است که در صورت فلکی کلاغ قرار دارد.
خیابان کنزینگتون های
خیابان کنزینگتون های (Kensington High Street) یک خیابان مرکز خرید در لندن است.
این خیابان که در ناحیه کنزینگتون قرار دارد ادامه خیابان کنزینگتون رود و بخشی از جاده ای۳۱۵ است، ایستگاه متروی خیابان کنزینگتون های و ایستگاه کنزینگتون (المپیا) در این خیابان قرار دارد.
مصطفی رحیمی
مصطفی رحیمی (زادهٔ ۱۳۰۵ هـ. ش در نایین، اصفهان – درگذشتهٔ ۹ مرداد ۱۳۸۱ در تهران) روشن‌فکر، حقوق‌دان، جامعه‌شناس، استاد دانشگاه، نویسنده و مترجم ایرانی بود.
شهرت‌ش به‌سبب نامه سرگشاده‌ای است با عنوان «چرا با جمهوری اسلامی مخالفم؟»، که بیست‌و‌پنج دی‌ ۱۳۵۷، کمی پیش‌از پیروزی انقلاب به روح‌الله خمینی نوشت.او در آن نامه، از دموکراسی و جمهوریت با توضیحات علمی، دفاع جانانه‌ای کرد و هشدار داد که چگونه ممکن است که ایران به‌راحتی از دام یک دیکتاتوری سکولار برهد و به دام یک استبداد دینی بیفتد. رحیمی در آن مقاله معتقد بود که هرگونه پیش‌وند و پس‌وندی که به «جمهوری» افزوده‌شود، آن را از مفهوم و مسیرش خارج می‌کند و به بی‌راهه می‌کشاند.
رحیمی در دهه چهل شمسی با ترجمه‌هایی از سارتر، دوبوار، کامو، برشت و … در شناساندن مکاتب فلسفی و هنر و ادبیات غرب به فضای روشن‌فکری آن زمان کوشید. او دارای چند تألیف، به‌ویژه دربارهٔ جای‌گاه و نقش روشن‌فکر در اجتماع است.
زندگی‌نامه
مصطفی رحیمی ۱۳۰۵ هـ. ش در نایین زاده‌شد. تحصیلات ابتدایی را در همان شهر به‌پایان رساند و برای تحصیل در دوره اول دبیرستان به یزد رفت. دوره دوم دبیرستان را در اصفهان گذراند و سپس به تهران رفت و در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به ادامه تحصیل پرداخت. ۱۳۳۷، به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن دوره دکتری حقوق گذراند. در پاریس با افکار ژان پل سارتر آشنا شد. در بازگشت به تهران وارد دادگستری شد. در دهه ۴۰ شمسی، به ترجمه پرداخت، و مدتی در دانشگاه تهران، ادبیات غرب درس می‌داد.اواخر دی ۱۳۵۷، روزنامهٔ آیندگان در شماره بیست‌وپنجم دی، نامه‌ای را با امضای دکتر مصطفی رحیمی به روح‌الله خمینی، درباره دلایل شخصی‌اش در مخالفت با مدل حکومتی «جمهوری اسلامی» منتشر کرد. عنوان نامه، «چرا با جمهوری اسلامی مخالفم» بود.
وی در آن نامه می‌نویسد: «آن‌چنان‌که من می‌فهمم، جمهوری اسلامی یعنی آن‌که حاکمیت متعلق به روحانیون باشد.» این درحالی‌ست که در پیش‌نویس قانون اساسی که به‌ امضا و تأیید سید روح‌الله خمینی رسید، ولایت فقیه نبود و در مجلس خبرگان به پیشنهاد سیدمحمد کیاوش، عبدالرحمن حیدری و حسن آیت به قانون اساسی افزوده‌شد.
به نظر مهرک کمالی نامه مصطفی رحیمی به روح‌الله خمینی، هم درس‌نامه‌ای است برای انقلابیونی که در پی دموکراسی‌اند، هم شیوه‌نامه‌ای است برای انقلابیون ضددموکراسی تا بدانند از چه باید دوری کنند. به نظر کمالی، سرگذشت انقلاب‌های پیشین قرن بیستم به رحیمی نشان داده‌بود که روی‌گرداندن از دموکراسی و مقید کردن‌ش به هر صفتی، سرانجام انقلاب را به شکست می‌کشاند و یک گروه را حاکم می‌کند. لحن نامۀ مصطفی رحیمی فروتنانه است اما به اعتقاد مهرک کمالی او دارد اصول دموکراسی را، که معتقد است بسیاری از رهبران انقلاب بخت آموختن‌ش نداشته‌اند، درس می‌دهد.
رحیمی بعدها در آستانه برگزاری همه‌پرسی قانون اساسی ایران کتاب «اصول حکومت جمهوری» را منتشر کرد که دربارهٔ اساس جمهوری به معنای مطلق آن بود.
رحیمی کتاب «مجازات اعدام»، اثر مارک آنسل، نوآور مکتب دفاع اجتماعی نوین، را به فارسی ترجمه کرده‌است.
رحیمی سه سال پس‌از نامه‌نوشتن‌ش به روح‌الله خمینی در روزنامهٔ آیندگان، به‌دنبال نوشتن متنی با عنوان «عصرانه حکومت قانون» در ۱۳۶۰ بیش از سه ماه بازداشت شد. این متن امروزه در دست‌رس نیست و تنها گمانه‌هایی از محتوای آن هست.
گفته‌می‌شود که رحیمی، روزگاری در ادارۀ حقوقی دادگستری، در اتاقی با ناصر کاتوزیان، مرتضی کلانتریان و محمدعلی اسلامی ندوشن، کار می‌کرده‌است.
موضع‌گیری علیه فردید
به گفتۀ عبدالحسین آذرنگ، که در جوانی با محفل احمد فردید ارتباط داشته‌است، مصطفی رحیمی او را به دور بودن از آن محفل توصیه کرده‌است. به گفتۀ آذرنگ، رحیمی برای او از روابط پنهانی فردید و نزدیکان‌ش با حکومت پهلوی و اعضای عالی‌رتبۀ آن صحبت کرده و گفته که فردید حتی شماری از نزدیکان‌ش را به ورود به جرگه‌های ماسونی، ساواک و دستگاه‌های دولتی ترغیب کرده‌است تا بتواند نفوذش را گسترش دهد. مصطفی رحیمی، احمد فردید را شیاد، دروغ‌گو، هتاک، مفتری و فرصت‌طلب می‌دانسته که اختیار ذهن و زبانش را از دست داده و بی‌حقیقت و دستاویز قدرت شده‌است.
آثار
شعر
داستان
نمایشنامه
مجموعه مقالات
بررسی و تحقیق
ترجمه‌ها
برگزیده نوشتار
صفحه ۲۳ کتاب حقوق و جامعه‌شناسی، ترجمه مصطفی رحیمی، چاپ انتشارات امیرکبیر، فروردین ۱۳۵۸:
در جوامع بدوی (primitive)، بزرگترین جرم، عملی است که ضد نظام ارزشهای سنتی یا طبقه حاکم باشد. این جوامع به شکل قبایل کهن اداره می‌شوند و فعالیت‌های افراد، بر اساس مقررات سخت سنتی و اعتقادی، شدیداً محدود شده‌است و نقض این مقررات به معنی به خطر انداختن نظام کلی مستقر است و درضمن باعث تضعیف حاکمان می‌شود که ریشه قدرتشان بر اساس آن سنت‌ها، شکل گرفته‌است؛ بنابراین مهمترین جرم، نقض تابوهای اعتقادی و جنسی است. همچون رابطه جنسی غیرسنتی، جادوگری، مراسم آیینی و اعتقاد به هرگونه خرافه‌ای بجز خرافات رسمی، عامل اختلال در نظم مستقر محسوب می‌شوند و مجازات سنگین دارند. در این جوامع، جرم، منحصر به این موارد نیست ولی جرم‌های اصلی و مهم، همین امور است که ناقض نظم حاکم و نظام سیاسی مستقر است. در اجتماعات پیشرفته، فرد از الزامات قبیله‌ای و سنتی، تاحدود زیادی رهایی یافته و برداشت جامعه از جرم‌های مهم، تغییر کرده‌است و بزرگترین گناه‌ها، مشابه جوامع بدوی نیست. در جوامع پیشرفته، بخاطر ایجاد مالکیت شخصی و حقوق فردی و مدنی، بزرگترین جرایم، نقض آزادی‌های افراد، خشونت و قتل است؛ و نیز جرایمی مثل کلاهبرداری، خیانت در امانت و دزدی مسوولین حکومتی از اموال عمومی که خسارات زیادی برای جامعه دارد. در جوامع پیشرفته، این جرایم، مجازات‌های بسیار شدیدی دارند، درحالیکه در جوامع بدوی، عموماً خشونت، قتل یا کلاهبرداری عمومی، نادیده گرفته می‌شوند.
زینگریست
زینگریست (به فرانسوی: Singrist) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۳۳۵ نفر است که در Canton of Marmoutier واقع شده‌است.
گلف‌استریم امریکن هاستلر
گلف‌استریم امریکن هاستلر یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف‌استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
کریستوفر زلر
کریستوفر زلر (Christopher Zeller؛ زادهٔ September 14, 1984) بازیکن هاکی روی چمن اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
لورنزو کریسانتو
لورنزو کریسانتو (Lorenzo Crisanto؛ زادهٔ April 20, 1998) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
راسکین، نبراسکا
راسکین شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۳ نفر بوده‌است.
کدینار
کدینار (به انگلیسی: Kodinar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Kodinar Taluka واقع شده‌است. کدینار ۴۱٬۴۹۲ نفر جمعیت دارد.
نوع متن اسکندریه
نوع متن اسکندریه (Alexandrian text-type) یکی از انواع متن اصلی تصحیح متون است. این نوع متن مورد علاقه اکثریت منتقدان متن مدرن است و مبنای اکثر ترجمه‌های مدرن (پس از سال ۱۹۰۰) کتاب مقدس است.
رنه گوسینی
رنه گوسینی (René Goscinny؛ – ) نویسنده و ویرایشگر کتابهای مصور بود که سری داستانی مصور ماجراهای استریکس را با تصویرگری آلبرت آدرزو، خلق کرد. گوسینی عمده دوران کودکی خود را در آرژانتین، بوینس آیرس، سپری کرد و در یک مدرسه فرانسوی زبان تحصیل کرد. سپس برای مدتی به آمریکا رفت. در آمریکا با موریس کاریکاتوریست بلژیکی آشنا شد. بعد از بازگشت به فرانسه به مدت بیست سال در خلق مجموعه کمیک لوک خوش شانس با موریس همکاری کرد.
گوسینی یک مجموعه کتاب کودک با نام نیکولا کوچولو نوشته‌است.
زندگی
رنه گوسینی در ۱۴ اوت ۱۹۲۶ در فرانسه به دنیا آمد. خانواده گوسینی یهودیانی بودند که از لهستان به پاریس مهاجرت کرده بودند. پدرش سیمخا گوسینی مهندس شیمی از ورشو لهستان و مادرش آنا (هانا) گوسینی از روستایی در شهر ژیتومیر اوکراین به لهستان مهاجرت کرده بودند. سیمخا در زبان یهودی یعنی «شادمانی» و گوسینی در زبان لهستانی «مهمان نواز» معنی می‌شود.
یکسال بعد از فارغ‌التحصیلی رنه از دبیرستان، پدرش به دلیل سکته مغزی درگذشت و رنه و برادرش مجبور به کار کردن شدند. رنه به مدت یکسال به عنوان دستیار حسابدار در یک کارخانه بازیافت کار کرد ولی یک سال بعد از کار کنار گذاشته شد و به عنوان یک تصویرگر تازه‌کار در یک استودیوی تبلیغاتی مشغول شد.
در سال ۱۹۴۵، رنه به همراه مادرش آرژانتین را به مقصد ایالات متحده آمریکا، نیویورک، ترک کرده و به بردارش بوریس ملحق می‌شوند. رنه برای فرار از خدمت در ارتش آمریکا یکسال بعد به فرانسه بازمی‌گردد و در ارتش فرانسه مشغول می‌شود. محل خدمت او شهر اوبنی و ارتش پیاده‌نظام آلپ بود. بعد از ارتقا به سرجوخگی، به عنوان تصویرگر ازتش انتخاب می‌شود و به طراحی پوستر برای ارتش می‌پردازد.
اولین آثار
در سال ۱۹۴۷ رنه یک نسخه از داستان کوتاه بالزاک به نام «دخترانی با چشمهای طلایی» را تصویر سازی می‌کند. در آپریل همان سال به نیویورک برمی گردد.
بازگشت به نیویورک با آغاز دوره ای سخت از بیکاری، تنهایی و فقر برای گوسینی همراه بود. بعد از مدتی در یک استودیوی کوچک مشغول شد و آنجا با جک دیویس، ویل الدر و هاروی کورتزمن بنیان گذاران مجله «مد»، یک مجله طنز آمریکایی، آشنا شد. سپس مدیریت طراحی یک نشریه را به عهده گرفت و چهار کتاب برای کودکان نوشت و منتشر کرد.
در همین دوران رنه با دو کاریکاتوریست بلژیکی، جوزف گیلیان، مشهور به جیجه و موریس دو بور آشنا شد. موریس در آن زمان شش سال بود که در آمریکا زندگی می‌کرد و سری کمیک لوک خوش شانس را شروع کرده بود. (گوسینی بعد از بازگشت به پاریس از سال ۱۹۵۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۷ در نوشتن این کمیک‌ها با موریس همکاری کرد، این دوره به دوره طلایی در کارش مشهور است)
جورج ترویسفونتینس، مدیر آژانس ورلد پرس در سال ۱۹۵۱ به رنه پیشنهاد داد تا به پاریس برگردد وبه عنوان مدیر شعبه، در اداره ورلد پرس پاریس کار کند. رنه این پیشنهاد را پذیرفت و در همان‌جا با آلبرت آدرزو آشنا شد و همکاری طولانی مدتشان شکل گرفت.
پیلوت و استریکس
در سال ۱۹۵۹ گوسینی به همراه دوستانش یک مجله کمیک فرانسوی بلژیکی به نام پیلوت راه اندازی کرد و خودش یکی از فعال‌ترین نویسندگان این نشریه بود. در شماره اول داستان کمیک «استریکس» که محصول همکاری گوسینی و آدرزو بود را منتشر کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت. در همین زمان گوسینی نوشتن سری نیکولا کوچولو و جان پیستول را از سر گرفت.
خانواده
گوسینی در سال ۱۹۶۷ با گیلبرت پولارو میلو ازدواج کرد. در سال ۱۹۶۸ دخترشان آنه گوسینی متولد شد. او هم نویسنده است.
درگذشت
رنه گوسینی در ۵ نوامبر ۱۹۷۷ در سن ۵۱ سالگی بر اثر سکته قلبی حین انجام تست چکاپ استرس در مطب پزشکش درگذشت. او را در قبرستان یهودیان شهر نیس به خاک سپردند و بخش عمده اموالش بنا به وصیت اش به رهبر خاخام‌های فرانسه داده شد.
بعد از مرگ گوسینی آدرزو نوشتن کمیک استریکس را به تنهایی تا سال ۲۰۱۱ ادامه داد و بعد نوشتن این مجموعه را به جین فری و تصویرسازی اش را به دیدیر کنراد سپرد. اما موریس نوشتن سری لوک خوش شانس را با نویسنده‌های مختلفی ادامه داد.
پوکا رومی
پوکا رومی (به اسپانیایی: Puka Rumi) یک کوه در پرو است که در Peru, Huancavelica Region, Junín Region واقع شده‌است. پوکا رومی ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندری استپانوف
آندری استپانوف (Andrei Stepanov؛ زادهٔ March 16, 1979) بازیکن فوتبال اهل استونی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خیمکی، باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال فلورا تالین، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال تی‌وی‌ام‌کی، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال گومل و باشگاه فوتبال آریس لیماسول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال استونی بازی کرده‌است.
دهستان گلخندان
دهستان گلخندان یکی از دهستان‌های بخش بومهن شهرستان پردیس در استان تهران ایران است.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان گلخندان ۱،۲۳۰ نفر بوده‌است.
آنا کارنینا (فیلم ۱۹۴۸)
آنا کارنینا (Anna Karenina) یک فیلم درام به کارگردانی ژولین دوویویه است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد.
فرودگاه هستون
فرودگاه هستون یک فرودگاه است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد.
سومرسدورف (مکلنبورگ-فورپومرن)
سومرسدورف یک شهر در آلمان است که در مکلنبورگیشه زنپلاته واقع شده‌است. سومرسدورف ۲۷۶ نفر جمعیت دارد.
بهاران در بهار
بهاران در بهار یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «غلامرضا رمضانی» است که در سال ۱۳۷۳ تولید و در ماه رمضان ۱۳۷۴ از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.
خلاصه داستان
«نصرت» به طمع به‌دست آوردن زمینهای «معمار» تلاش می‌کند پسرش «جواد» را به عقد دخترِ معمار درآورد. از طرفی پسرش جواد که در کارگاه «آقارضا» کار می‌کند، به دختر او «معصومه» علاقمند است؛ اما «صادق» برادر معصومه با این ازدواج موافق نیست. در این میان کارگاه آقارضا به شکل مرموزی آتش می‌گیرد و کتیبه‌ای قدیمی و گرانبها نیز مفقود می‌شود. این واقعه، درگیری‌های جدیدی را در پی دارد و…
ریترسهوفن
ریترسهوفن (به فرانسوی: Rittershoffen) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۹۴۲ نفر است که در Canton of Soultz-sous-Forêts واقع شده‌است.
در چنگ ارواح
در چنگ ارواح (The Haunting) فیلمی در ژانر وحشت روان‌شناختی به کارگردانی رابرت وایز است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد.
گلف‌استریم جی۱۰۰
گلف‌استریم جی۱۰۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف‌استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۲ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است.
علی صمدی احدی
زندگی
علی صمدی احدی در سال ۱۳۵۱ در تبریز زاده شده و تا ۱۳ سالگی در ایران زندگی می‌کرد. در زمان جنگ ایران و عراق هنگامی که ۱۳ ساله بود به تنهایی از ایران گریخت و به آلمان مهاجرت کرد. او در آلمان تحصیل را ادمه داد در رشته‌های جامعه‌شناسی و سینما و تلویزیون (ارتباطات بصری) تحصیل کرد. سپس به عنوان فیلمساز و فیلمنامه‌نویس مستقل کار خود را آغاز کرد که تا امروز ادامه دارد.
علی صمدی تا سال ۲۰۰۴ که بچه‌های گم‌شده را ساخت همواره فیلم کوتاه و مستند می‌ساخت. مستند بچه‌های گم‌شده دربارهٔ زندگی سخت کودکان سرباز شمال اوگاندا، مستند تلخ بسیار موفقی بود و جایزه‌هایی مانند جایزه فیلم سال آلمان را دریافت کرد. او پس از وقفه‌ای سه ساله فیلم کمدی سالامی علیکم را دربارهٔ مهاجران ایرانی در آلمان ساخت که به گفتهٔ خودش برگرفته از تجربیات و زندگی شخصی‌اش در آلمان بود. صمدی احدی می‌گوید «تم فیلم بیشتر در مورد جستجوی وطن است. یک وطن جدید که در مورد خیلی از ایرانی‌های مقیم خارج از کشور، صادق است. دوره و زمانه گاهی آدم را مجبور می‌کند قبول کند جایی که زندگی می‌کند، وطن او شده است.» پرداخت شخصیت و فضا سازی آلمان شرقی نیز از جنبه‌های بسیار موفق این فیلم است.
سوندرهوفن
سوندرهوفن یک شهر در آلمان است که در Würzburg واقع شده‌است.
احکام رحمت برای موجودات زنده
فرمان شورویی آواره‌می، احکام رحمت برای موجودات زنده به مجموعه قوانین و مقرراتی گفته می‌شود که توسط شوگون پنجم از شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا تسونایوشی (تولد ۱۶۴۶ – مرگ ۱۷۰۹)، (دوره حکمرانی ۱۶۸۰–۱۷۰۹) در نیمه نخست دوره ادو با هدف مهربانی با موجودات و در جهت حمایت از حیوانات، نوزادان، و بیماران و آسیب‌دیدگان صادر شد.
این تنها یک قانون واحد نبود، بلکه مجموعه ای از قوانین و مقررات بود که هدف آن رحم و شفقت بر موجودات زنده در دوران حکمرانی توکوگاوا تسونایوشی بود. موارد مورد نظر این قوانین محافظت کودکان رها شده، بیماران، افراد مسن و حیوانات بودند. حیوانات مورد نظر نیز شامل سگ، گربه، پرنده، ماهی، صدف و حشرات می‌شدند.
این قوانین تأثیر زیادی در زندگی مردم عادی داشتند، و اغلب به عنوان «قانون‌های بد در جهان» ارزیابی شدند، که باعث کاهش محبوبیت شوگون پنجم شد. این قوانین که در عصر خود و پس از آن به علت افراطی و آرمان‌گرایی بودن مورد تمسخر بودند، در سال‌های اخیر، به عنوان بخشی از تعالیم کنفوسیوس مورد ارزیابی مجدد قرار گرفتند. بعلاوه یکی از احکام آن به نام، «فرمان منع دور انداختن کودک» (۱۶۹۰) که حتی پس از مرگ تسونایوشی نیز ادامه داشت گواه بر ارزش برخی از این قوانین دارد.
علت
در توضیح این سیاست در سال ۱۶۸۷ آمده‌است که که تسونایوشی در مورد موجودات زنده سیاست رحمانی در پیش گرفته‌است، با این تصور که مردم باید روح خود را پرورش دهند. در سال چهارم گنروکو، نیز یکی از مقامات شوگون‌سالاری همین توضیح را به مقامات مختلف داد. تسونایوشی به آیین کنفوسیوس احترام می‌گذاشت و بلافاصله بعد از منصوب شدن به شوگونی، تشریفات مربوط به شکار شاهین را به شدت کاهش داد و تصمیم گرفت که خود شاهین‌ها را شکار نکند. علاوه بر این، فرزند تسونایوشی در سال ۱۶۸۳ در سن ۵ سالگی به دلیل بیماری درگذشت. اعتقاد بر این است که بعد از مرگ این کودک ایده رحمت به موجودات زنده بیش از پیش توسط تسونایوشی مورد توجه قرار گرفت.
آغاز
همچنین بحث در مورد زمان شروع یک سری سیاست‌های رحمت زندگی وجود دارد. نظریه‌های زیر به عنوان زمان اصلی شروع وجود دارد.
در اکتبر ۱۶۸۲، شخصی که به کشتار سگان متهم بود به اعدام محکوم شد. تاریخدان ژاپنی تسوجی تاتسویا این اعدام را سرآغازی برای سیاست رحم بر موجودات زنده در نظر می‌گیرد. با این حال، حتی در دهه کانبون (۱۶۶۱ تا سپتامبر ۱۶۷۳)، کسانی که سگ‌ها را بدون اجازه می‌کشتند مورد مجازات قرار می‌گرفتند، مجرمان تبعید و مجازات می‌شدند و سگ‌کشی در هر منطقه یک جرم جدی بود.
در سال (۱۶۸۴)، دولتمردی از ولایت آیزو، ذکر کرده‌است برخلاف گذشته نیازی به تقدیم شاهین به شوگون‌سالاری نیست زیرا شوگون گفته‌است که این یک «رحمت زنده» است و این رسم باید تمام شود. با توجه به این توصیف، به نظر می‌رسد که نوعی سیاست در مورد رحمت بر موجودات زنده از ماه مه تا ژوئن سال اول جوکیو تنظیم شده‌است.
در فوریه ۱۶۸۵، حکم منع استفاده از اسلحه بدون اجازه ارباب
در سال (۱۶۸۷)، حکم منع رها کردن گاوها و اسب‌های بیمار.
همچنین تعداد اندکی دیدگاه وجود دارد که سیاست رحمت بر موجودات زنده از دوران شوگون چهارم نیز اعمال می‌شده‌است.
اجرا
یامامورا کیوکو مجازات‌های در ارتباط با این سیاست را در طی ۲۴ سال بررسی کرده‌است و ۶۹ مجازات را به اثبات رسانده‌است که در این بین ۱۳ مورد اعدام وجود داشته‌است.
توکوگاوا ایه‌یاسو به شکار شاهین علاقه داشت، اما با این سیاست شکار شاهین نیز ممنوع شد و فرستادن هدایایی مانند شاهین جهت شکار نیز ممنوع شد.
همچنین، در ناگاساکی، اغلب از خوک و مرغ برای پخت و پز استفاده می‌کردند و اعتقاد بر این است که حکم رحمت بر موجودات زنده کاملاً اجرا نمی‌شده‌است.
از آنجا که در ادو بسیاری از سگ‌های ولگرد و بیمار در شهر پرسه می‌زدند. در اثر توجه خاص شوگون به حفظ جان سگ‌ها، شوگون پنجم توسط عامه با عنوان تحقیرآمیز اینو-کوبو (犬 公 方: Inu = سگ، Kubō = عنوان رسمی شوگون) خوانده می‌شد.
لغو احکام
توکوگاوا تسونایوشی هنگامی که مرگ را نزدیک می‌دید به جانشینش گفت که سیاست رحمت بر موجودات زنده را حتی پس از مرگش نیز ادامه دهد، اما در سال ۱۷۰۹، سیاست لغو این احکام بلافاصله پس از مرگ وی بسیاری از مقررات مربوط به حیوانات خانگی و غیره به سرعت لغو شدند. همچنین سگ‌دانی‌های دوره ادو که هزینه سنگینی را بر مردم تحمیل کرده بودند برچیده شدند. با این حال، برخی قوانین و مقررات در حال اجرا مانند ممنوعیت دور انداختن گاو و اسب و حمایت از کودکان و بیماران رها شده ادامه پیدا کرد.
سیاست حفاظت از زندگی جانداران در تاریخ
فرمان امپراتور تمو (۶۷۵). از آوریل تا سپتامبر، که دوره کشت برنج بود، شکار و ماهیگیری با استفاده از تله ممنوع شد به غیر از آن خوردن گوشت، گاو و اسبی است که برای کشاورزی استفاده می‌شد، سگ و مرغی که به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شد و همچنین گوشت میمون ممنوع شد.
علاوه بر این، در دوره ادو کشتار گاو در سال هفدهم کیچو ممنوع شد و همچنین به‌طور منطقه‌ای نیز کشتن و خوردن گوشت (گوزن، گاو، گراز وحشی، سگ و غیره) نیز ممنوع بود.
در کشورهای دیگر
تحت تأثیر آیین بودایی به غیر از ژاپن صدور چنین احکامی در کشورهای چین، کره (کشور)، باکجه نیز سابقه داشته‌است.
ای‌وی-تست
ای‌وی-تست (AV-TEST) یک سازمان مستقل است که ضدویروس و نرم‌افزار امنیت کامپیوتر را برای سیستم عامل‌های مایکروسافت ویندوز و اندروید بر اساس معیارهای مختلف ارزیابی و رتبه‌بندی می‌کند. این سازمان در ماگدبورگ، آلمان مستقر است. محققان نتایج آزمایش خود را یک ماه در میان منتشر می‌کنند که در آن محصولاتی را که گواهینامه خود را دریافت کرده‌اند فهرست می‌کنند.
تاریخچه
این مؤسسه توسط آندریاس مارکس (مدیر عامل) و گویدو هابیشت تأسیس شد.
انتقاد
در سال ۲۰۱۳، یوگنی کسپرسکی، متخصص امنیت و مدیر عامل شرکت امنیت فناوری اطلاعات کسپرسکی لب، از ای‌وی-تست به دلیل تغییر روند صدور گواهینامه آنها انتقاد کرد.
لورنزو کلمبینی
لورنزو کلمبینی (Lorenzo Colombini؛ زادهٔ January 17, 2001) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
پوکا سایا (آرکیپا)
پوکا سایا (به اسپانیایی: Puka Saya) یک کوه در پرو است که در Peru, Arequipa Region, Arequipa Province واقع شده‌است. پوکا سایا ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان کرشت
دهستان کرشت یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان پردیس در استان تهران ایران است.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان کرشت ۱،۹۱۹ نفر بوده‌است.
اکتای براهنی
اکتای براهنی (متولد ۱۳۵۳)، نویسنده و کارگردان اهل ایران است. او فرزند ارشد رضا براهنی، شاعر و ادیب نام آشنای ایرانی است.
تحصیلات
وی تحصیلات مهندسی صنایع خود را در ایران نیمه تمام رها کرد و بعد از مهاجرت به کشور کانادا از دانشگاه فاین آرت یورک تورنتو در رشته سینما فارغ‌التحصیل شد. نخستین فیلم بلند او، پل خواب، در بخش نگاه نوی جشنواره فیلم فجر سال ۱۳۹۴ به نمایش درآمد و در دی‌ماه سال ۱۳۹۶ اکران عمومی آن آغاز شد. وی به کار روزنامه‌نگاری نیز پرداخته‌است.
انتقاد از وزارت ارشاد
وی در گفتگویش با ایلنا، در پاسخ به سوالی که درباره موضع اتخاذ شده از سوی وزارت ارشاد در برابر تولید فیلمهایش چنین عنوان کرد:
سرمایه‌گذاری پاگ
سرمایه‌گذاری پاگ (PAG) شرکت سرمایه‌گذاری هنگ کنگی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد.
ووسکرسنکا
ووسکرسنکا (به لاتین: Voskresenka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
هیندیسهایم
هیندیسهایم (به فرانسوی: Hindisheim) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۱٬۳۸۹ نفر است که در Canton of Erstein واقع شده‌است.
ماریا کاریداد کولون
ماریا کاریداد کولون (María Caridad Colón؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۵۸) پرتاب‌گر نیزه اهل کوبا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
است. ادورد، نبراسکا
'''است. ادورد''' شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۰۵ نفر بوده‌است.
گلف‌استریم جی۲۰۰
گلف‌استریم جی۲۰۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف‌استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۹۷–۲۰۱۱ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
دیپ‌واتر، نیوجرسی
دیپ‌واتر (به انگلیسی: Deepwater) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسویل، نیوجرسی واقع شده‌است. دیپ‌واتر ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلفا داگ
آلفا داگ یک فیلم درام جنایی آمریکایی است به نویسندگی و کارگردانی نیک کاساوتیس که بر اساس داستانی واقعی ساخته شده است. بازیگرانی همچون امیل هرش، جاستین تیمبرلیک، بروس ویلیس، شارون استون، شان هاتوسی، بن فاستر، آماندا سایفرد، اولیویا وایلد، آنتون یلچین، دامینیک سوین و هدر والکوئیست در این فیلم بازی کردند. فیلم در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۰۶ به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره فیلم ساندنس اکران شد. در طول هفته اول نمایش، فیلم توانست به فروش ۶٬۴۱۲ هزار دلاری نائل آید. اکران فیلم در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۰۷ به پایان رسید. در این مدت فیلم توانست فروش ۱۵٫۲ میلیون دلاری را در آمریکا تجربه کند. همچنین با فروش ۷۴۳ هزار نسخه از فیلم، ۱۲٫۳۲ میلیون دلار نیز از طریق فروش در رسانه خانگی عائد تهیه‌کنندگان شد.
داستان
جانی ترولاو (امیل هرش)، مواد فروش جوان و پولداری است است که با کمک نوچه‌های وفادارش به نام‌های فرانکی (جاستین تیمبرلیک)، تیکو و الویس (شان هاتوسی)، وظیفه پخش و توزیع حشیش تهیه شده توسط پدرش (بروس ویلیس) را بر عهده دارد. او روزی با یکی از مشتریانش به اسم جیک مارکویتز (بن فاستر) که قادر به پرداخت بدهی‌هایش به ارزش ۸۰۰ دلار نیست مشکل پیدا می‌کند و پس از چند درگیری با یکدیگر، برای تحت فشار قرار دادن جیک برای پرداخت بدهی‌هایش، برادر نوجوان او را که زَک مارکویتز (آنتون یلچین) نام دارد را می‌رباید.
زَک که پسر ساده و چشم و گوش بسته‌ای است، به سرعت با جانی و دوستانش، دوست می‌شود و به همراه آنها به پارتی‌ها و خوشگذرانی‌های شبانه می‌رود. او با اینکه چندبار فرصت فرار کردن را می‌یابد، اما علاقه‌ای به بازگشت نزد خانواده‌اش نشان نمی‌دهد و ترجیح می‌دهد که به همراه ربایندگانش تفریح کند، حشیش بکشد و با دوستان دخترشان خوش بگذراند. این در حالیست که جانی پس از وقوع حوادثی، به این نتیجه می‌رسد که عملی که انجام داده، به کشانده شدن پلیس می‌انجامد و از انتقام جیک، برادر زَک احساس هراس و نگرانی شدیدی می‌کند. نهایتاً در یک حالت نیمه جنون تصمیم می‌گیرد که برای جلوگیری از شهادت دادن احتمالی زَک در دادگاهی که بخاطر آدم‌ربایی در آینده تشکیل شود، به زندان بیفتد و از این روی تصمیم به قتل گروگان بی‌خبر، که حال عضوی از حلقه دوستانه شده را می‌گیرد.
سایکونورواندوکرینوایمونولوژی
سایکونوروایمیونولوژی (Psychoneuroimmunology) دانشی است که به مطالعهٔ برهم‌کنش‌های میان فرایندهای فیزیولوژیک، دستگاه عصبی و دستگاه ایمنی در بدن انسان می‌پردازد. این دانش رهیافت‌های میان‌رشته‌ای در روان‌شناسی، علوم اعصاب، ایمنی‌شناسی، فیزیولوژی، ژنتیک، داروشناسی، زیست‌شناسی مولکولی، روان‌پزشکی، پزشکی رفتاری، عفونت، غدد درون‌ریز و متابولیسم و روماتولوژی را به کار می‌بندد. مهمترین کارکرد سایکونوروایمیونولوژی در بررسی برهم‌کنش‌های میان دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه ایمنی و همچنین ارتباط میان فرایندهای ذهنی و سلامتی است.
دمرو
حالت به روی افتاده و پیشانی بر زمین نهاده را اصطلاحاً دَمَر یا دَمَرو می‌گویند. اصل این واژه «دیم به رو» است که دیم در فارسی به معنای صورت است.
در جراحی
قرارگیری دمرو متداول‌ترین وضعیت در اعمال جراحی ستون مهره و نخاع می‌باشد. نخست بیمار در وضعیت طاق‌باز بیهوش گردیده و سپس توسط تیم جراحی به حالت صاف بر روی شکم برگردانده می‌شود.
نقاط تحت فشار
گونه، قسمت جلویی دنده‌ها، خارایلیاک پیشین، کشکک و انگشتان پا که می‌توان با قرار دادن یک بالش در زیر پا از انگشتان محافظت نمود.
در چه عمل‌هایی به کار می‌رود؟
لامینکتومی، رگ‌های واریسی، عمل‌های جراحی پشت قفسهٔ سینه و سینوس پایلونیدال.
اولوپاتادین
اولوپاتادین (Olopatadine) که با نام تجاری اوپاتانول نیز فروخته می‌شود، دارویی است که برای کاهش علائم ورم ملتحمه آلرژیک و رینیت آلرژیک (تب یونجه) استفاده می‌شود. به عنوان قطره چشم یا اسپری بینی استفاده می‌شود. قطره‌های چشمی معمولاً در عرض نیم ساعت باعث بهبودی می‌شود.
عوارض جانبی شایع عبارتند از سردرد، گلودرد، ناراحتی چشم، تغییر طعم. عوارض جانبی مهم‌تر ممکن است شامل خواب‌آلودگی باشد. مشخص نیست که آیا استفاده در دوران بارداری یا شیردهی ایمن است. این دارو یک آنتی هیستامین و تثبیت‌کننده ماست‌سل است.
اولوپاتادین در سال ۱۹۸۶ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۷ مورد استفاده پزشکی قرار گرفت. این دارو به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است. در سال ۲۰۱۷، با بیش از یک میلیون نسخه، دویست و هفتادمین داروی رایج در ایالات متحده آمریکا بود.
اثرات جانبی
برخی از عوارض جانبی شناخته شده عبارتند از سردرد (۷٪ موارد)، سوزش و/یا سوزش چشم (۵٪)، تاری دید، خشکی چشم، احساس جسم خارجی، پرخونی، کراتیت، ادم پلک، خارش، آستنی، گلودرد (فارنژیت)، رینیت، سینوزیت، اشکال چشایی و استفراغ.
فارماکودینامیک
اولوپاتادین به عنوان یک آنتاگونیست انتخابی گیرنده هیستامین H1 عمل می‌کند، بنابراین ماست‌سل‌ها را تثبیت می‌کند و آزاد شدن هیستامین را مهار می‌کند.
پوکا قاسا (آنگارا)
پوکا قاسا (به اسپانیایی: Puka Q'asa) یک کوه در پرو است که در پرو واقع شده‌است. پوکا قاسا ۴٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هرلیسهایم
هرلیسهایم (به فرانسوی: Herrlisheim) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۴٬۵۴۲ نفر است که در Canton of Bischwiller واقع شده‌است.
بالگردگاه هسل تراکتور
بالگردگاه هسل تراکتور یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در شهر پورتلند، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سوندهایم
سوندهایم یک شهر در آلمان است که در رن-گرابفلد واقع شده‌است. سوندهایم ۱٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد.
فراری اف۳۵۵
فراری اف۳۵۵ (Ferrari F۳۵۵) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۹تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
کاخ شهوند
کاخ شهوند یا کاخ سبز، در نقطه‌ای مرتفع، در شمال غربی مجموعه سعدآباد قرار دارد. این کاخ در ابتدا به صورت ساختمانی نیمه‌تمام بود که به علیخان حاکم (والی) تعلق داشت و تپه‌ای که ساختمان روی آن واقع شده بود، به تپهٔ علیخان معروف بود. رضاشاه، پس از این‌که ساختمان واقع بر این تپه را از علیخان خریداری کرد، کاخ کنونی را بنا نهاد و کار ساخت و تکمیل آن از زمان وزارت جنگی او، تا اوایل سلطنتش (سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۷ خورشیدی) به طول انجامید. این کاخ با تلاش هنرمندان و معماران ایرانی، پس از هفت سال کار، در دو طبقه (زیرزمین و همکف) بنا گردید. رضاشاه از طبقه همکف به عنوان محل زندگی و دفتر کار خود و از زیرزمین به عنوان انباری استفاده می‌کرد. همچنین یک تالار غذاخوری مجلل با میز و صندلی‌های منقش و کنده‌کاری شده و همچنین ظروف نفیس چینی و سرامیک و نقره ایتالیایی مخصوص پذیرایی تشریفاتی میهمانان مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ویژگی‌ها
این کاخ به دلیل استفاده از سنگ‌های سبز کمیاب معدن خمسه زنجان و سنگ مرمر خراسان، در نمای خارجی آن، به قصر سنگی یا کاخ مرمر نیز معروف است.
آینه‌کاری سقف با طرح قندیل، کار هنرمندان ایرانی است. از دیگر وسایل باارزش این کاخ، می‌توان به مجسمه‌ها و مبل‌های دوره لویی شانزدهم و همچنین دو میز کنسول مربوط به دوره ناپلئون اشاره کرد. از دیگر تالارهای این کاخ که روبروی تالار آینه واقع شده و به عنوان اتاق خواب رضاشاه بوده و نبودن تخت خواب یا رخت خواب است و پنجره‌ای که رو به دربند با چشم‌اندازی زیبا باز می‌شد.
کاخ شهوند که بنای تکمیلی آن از زمان وزارت جنگ رضاخان تا اوایل زمامداریش (۱۳۰۱ تا ۱۳۰۷ هـ. ش) به طول انجامید، پیش از آن ساختمانی بود متعلق به شخصی به نام «علیخان» که از زمینداران سرشناس آن زمان بود و تپه‌ای که این کاخ بر آن بنا شده به نام او به «تپه علیخان» معروف است. این بنا، اولین کاخی است که توسط معماران و هنرمندان ایرانی ساخته شد.
حسین لرزاده تزئین و نقش و نما، میرزا جعفر کاشی معماری، حسین طاهرزاده بهزاد تندیس‌های دیواری و خاتم کاری‌های بی نظیر و ظریف آن را به انجام رسانده‌اند. در نمای خارجی این کاخ، از سنگهای سبز معدنی منحصر به فرد خمسه زنجان استفاده شده و وجه تسمیه کاخ نیز به همین سبب است. ملاط سنگها از «سرب» است که به واسطه خاصیت انبساط و انقباض آن، برای جلوگیری از خردشدن سنگها در حرارتهای مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌است. این بنا، اولین کاخ مجموعه سعدآباد است که در زمان پهلوی به بهره‌برداری رسیده‌است. در اصلی کاخ از سمت شمال غربی به سوی کوه‌های مرتفع البرز باز می‌شود. چشم‌انداز کاخ از سوی جنوب، شهر بزرگ تهران است و تنها کاخی است که منظره بدیعی را پیش چشم بیننده می‌گستراند. مساحت زیربنای کاخ به استثنای زیرزمین حدود ۱۳۷۲متر مربع است. ساختمان کاخ از دو طبقه تشکیل شده، طبقه اول شامل پله ورودی، تالار آینه، ناهار خوری، اتاق کار و پذیرایی است. طبق دیگر زیرزمین کاخ است که در سال ۱۳۵۲ خورشیدی بازسازی شد و شامل سالن پذیرایی، دو اتاق خواب با سرویس، سالن ناهارخوری است. کاخ سبز در زمان سلطنت محمد رضا شاه به اقامتگاه مهمانان خارجی خصوصی دربار اختصاص یافت و افرادی چون ملک حسین و کنستانتین پادشاه سابق یونان و جیمی کارتر رئیس‌جمهور وقت آمریکا در آن اقامت داشته‌اند.
لوگو کاخ موزه سبز(شهوند) این نقش که با عنوان (گردونه مهر يا چليپا ) نامیده شده بعدها تكامل يافته آن به نام "شمسه "شهرت پيدا كرد و علاوه بر جنبه نمادين و تزئينى،جنبه هاى اعتقادى و معنوى آن نیز باعث ماندگارى اين نقش گردید.
شمسه هشت ،كه از تركيب دو مربع تشكيل شده می باشد در دوران قبل از اسلام نماد نور و روشنايى و بعد از اسلام نماد نور الوهيت گرديد که در اكثر هنرهاى ايرانى اسلامى استفاده مى شود.
لازم به ذکر است ،با توجه به اهميت طراحى لوگو كه بخشى از هويت بصرى موزه را تشكيل مى دهد،نيمه اى از شمسه هشت كه طرح كامل آن در نقوش زيباى آيينه كارى و خاتم كارى هاى منحصربفرد كاخ موزه سبز به كار رفته است ،نماد و نشان مشخصى براى اين مكان در نظر گرفته شد. طراح: رویا امیدی
منابع
روزنامه ایران، چهارشنبه ۱۹ آذر ۱۳۸۲
برد دلونگ
جیمز برادفورد «برد» دلونگ (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۶۰) مورخ اقتصادی است که استاد اقتصاد در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. دلونگ به عنوان معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده در لارنس سامرز در اداره کلینتون کار می‌کرد.
تحصیلات و شغل
وی در سال ۱۹۸۲ در دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد و به دنبال آن تحصیل خود را در مقطع کارشناسی ارشد و دکترای اقتصاد در سالهای ۱۹۸۵ و ۱۹۸۷در دانشگاه هاروارد ادامه داد. استاد راهنمای دکترای وی لارنس سامرز بود.