cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ادیت‌کلمن
فعالیت‌های طبیعت‌گرایانه
کلمن در ۱۱ سپتامبر سال ۱۹۲۲ به باشگاه فیلد طبیعتگردان ویکتوریا، پیوست.
جوایز
در سال ۱۹۴۹ به کلمن مدال تاریخ طبیعی استرالیا اعطا شد.
سید فلایشمن
سید فلایشمن (Sid Fleischman؛ ۱۶ مارس ۱۹۲۰ – 1920:3:16, March 17, 2010) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان نیوبری شده‌است و در سال ۱۹۹۴ نامزد دریافت جایزه هانس کریستیان آندرسن گردید.
آخر صف
آخر صف عنوان دومین آلبوم استودیویی گروه هوی متال آمریکایی دیو است. آلبوم آخر صف در ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۴ یک سال پس از انتشار اولین آلبوم گروه، شناگر مقدس، منتشر شد و خیلی زود در ۱۲ سپتامبر همان سال برنده جایزه گلد شد. آخرین حمله اولین آلبوم گروه دیو است که جایزه پلاتینیوم را در سوم فوریه ۱۹۸۷ از آن خود کرد.
این آلبوم اولین آلبومی است که کلاود اشنل، نوازنده کیبورد، در آن ایفای نقش کرده‌است.
فهرست آهنگ‌ها
تمامی اشعار آلبوم توسط رانی جیمز دیو نوشته شده‌است. در مورد آهنگسازان، در پرانتز نام آهنگساز هر آهنگ ذکر شده‌است.
ندر اریک
ندر اریک (به لاتین: Nedre Eiker) یک شهرداری در نروژ است که در بوسکرود واقع شده‌است. ندر اریک ۱۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر کارینا خواهرخواندهٔ ندر اریک هست.
ژان-ژول-آنتوان لوکوم دو نویی
ژان-ژول-آنتوان لوکوم دو نویی (Jean-Jules-Antoine Lecomte du Nouÿ؛ ۱۰ ژوئن، ۱۸۴۲ – ۱۹ فوریه، ۱۹۲۳ (۸۰ سال)) نقاش و تندیسگر شرق‌شناس اهل فرانسه بود. او شدیداً از ژان-لئون ژروم و شارل گلیر تأثیر پذیرفته بود و با وجود جنبش‌های نوآورانه‌ای همچون امپرسیونیسم، فوویسم و ساخت‌گرایی، به سبک واقع‌گرایانهٔ توأم با جزئیات خود پایبند ماند. نقاشی رؤیای مرد خواجه از آثار مهم اوست.
دو نویی برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم و لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
علی وکیلی
علی وکیلی (تولد ۱۲۶۷ - مرگ ۱۳۴۶ شمسی) بازرگان، سناتور، نماینده مجلس شورای ملی و رئیس اتاق بازرگانی تهران بود.
زندگی
علی طباطبایی وکیلی در سال ۱۲۶۷ شمسی در تبریز متولد شد. پدرش صالح وکیلی بود. تحصیلات ابتدایی را در تبریز و دوره متوسطه را در مدرسه آلیانس تهران تحصیل کرد و پس از آن عازم استانبول شد. به ایران بازگشت و در اداره مالیه تبریز مشغول به کار شد، اما پس از مدتی به سوئیس رفت و تحصیلاتش را در زمینه اقتصاد در آنجا ادامه داد. پس از بازگشت به ایران به استخدام اداره کل انحصار یزد درآمد. سپس به تهران آمد و به تجارت کفش مشغول شد و نمایندگی کفش ساکسون را به دست آورد. او نخستین کسی بود که برای بازاریابی کفش‌های خود در ایران آگهی بازرگانی منتشر کرد و به‌تدریج یکی از تجار معروف و عمده تهران شد. در سال ۱۳۰۰ خورشیدی نمایندگی اتومبیل‌های فورد در ایران را گرفت و در ماجرای به قدرت رسیدن رضاشاه، حامی وی بود.
نمایندگی مجلس
وکیلی در دوره نهم مجلس شورای ملی (سال ۱۳۱۱) به نمایندگی تهران برگزیده شد و این کرسی را تا دوره دوازدهم حفظ کرد. سال‌های نمایندگی او با دوران وزارت مالیه علی‌اکبر داور همزمان بود. داور مبادرت به تشکیل شرکت‌های دولتی کرد و از وجود وکیلی در این شرکت‌ها بهره گرفت و در غالب این شرکت‌ها او را عضو هیئت‌مدیره می‌کرد. وکیلی «شرکت مرکزی» را تأسیس کرد که شرکتی دولتی برای تجارت با شوروی بود. «شرکت مرکزی» تشکیلاتی بود که توسط علی‌اکبر داور سازماندهی شده بود و تمامی خریدهای کلان دولتی در زمینه ارزاق و مایحتاج عمومی از قبیل پارچه، قند، شکر، چای، ابزارآلات و... در سطح وسیع را خریداری می‌کرد. داور سرپرستی این شرکت را به علی وکیلی سپرد و او از نیمه دوم ۱۳۱۴ عهده‌دار این سمت شد. این شرکت‌های دولتی پس از خودکشی داور و در زمان وزارت سرتیپ امیرخسروی همگی منحل شدند.
در دهه بیست خورشیدی، وکیلی بار دیگر در دوره پانزدهم به نمایندگی تهران به مجلس شورای ملی رفت. پس از گشایش مجلس سنا در سال ۱۳۲۸ به سناتوری رسید و چهار دوره نماینده مجلس سنا بود. وکیلی همچنین یک دوره به عضویت انجمن شهر تهران درآمد.
ریاست اتاق بازرگانی تهران
او همچنین سه دوره رئیس اتاق بازرگانی تهران بوده است (از سال ۱۳۳۶-۱۳۴۲). علینقی عالیخانی، وزیر اقتصاد، در مصاحبه‌اش با پروژه تاریخ شفاهی ایران از دلیل کناره‌گیری وکیلی از ریاست اتاق بازرگانی تهران می‌گوید: «پنج شش ماه پس از این‌که به وزارت اقتصاد آمدم با مشورت با نخست‌وزیر و کسب اجازه از محمدرضاشاه ترتیبی دادم که به علی وکیلی، رئیس اتاق بازرگانی تهران توصیه بشود که از کار خودش کنار برود و دلیل آن را هم این آوردیم که شاه مایل هستند که ایشان خودشان را خیلی خسته نکنند. به خاطر این‌که مریض بود و واقعاً هم حال خوشی نداشت آن‌چنان که در حدود یک سال پس از این جریان هم فوت کرد.
ولی از نظر من این‌ها بهانه بود. دلیل اصلی من این بود که تا مقداری اتاق بازرگانی تهران را جوان بکنیم. نباید این نکته را ناگفته بگذارم که متأسفانه ترتیب انتخاب اتاق بازرگانی تهران به صورت کاملاً آزادی انجام نمی‌پذیرفت و اگر هم می‌خواستند برای هر کسی که کارت بازرگانی دارد و حق رأی دارد این امکان را بدهند که نماینده انتخاب بکنند شاید هیچ‌کدام از این کسانی که در اتاق بازرگانی بودند به نمایندگی انتخاب نمی‌شدند. چرا که بیشتر این‌ها کسبه خرده‌پا و یا تیپ‌های بازاری بودند و بنابراین نوع کسانی که مورد نظر آن‌ها بود با کسانی که صنایع تازه و نو را ایجاد کرده بودند تفاوت داشتند.»
افتتاح گراند سینما
ابتدای ورود سینما به ایران با عکس‌العمل‌های متفاوتی مواجه شد و تلاش‌های میرزا ابراهیم صحاف‌باشی و مهدی ایوانف معروف به روسی‌خان به نتیجه‌ای منجر نشد تا اینکه با افتادن قدرت در دستان رضاخان، سینما نیز رواج نسبی یافت. در چند خیابان تهران، سالن‌های متعددی برای نمایش فیلم شروع به کار کردند. گراند سینما نخستین آن‌ها بود که در ۱۳۰۳ ش، علی وکیلی، از آشنایان علی‌اکبر داور، آن را افتتاح کرد. این تنها و نخستین سالنی بود که محل جداگانه‌ای را برای بانوان تعبیه کرد و امکان استفاده از تولیدات سینمایی را برای زنان تهران فراهم ساخت.
مؤسسه اعتباری دانشگاه
اتاق بازرگانی تهران در دوره ریاست علی وکیلی ، در سال ۱۳۳۸ تصمیم به ایجاد موسسه‌ای به نام مؤسسهٔ اعتباری دانشگاه (ماد) گرفت که با اخذ کمک و اعانه از بازرگانان و مؤسسات اقتصادی بتواند شرایطی را برای ادامه تحصیل افراد کم‌بضاعت جامعه در سطوح عالی برقرار کند. مبتکر راه‌اندازی این مؤسسه، علی وکیلی، رئیس اتاق تهران بود. در اوایل سال ۱۳۴۰ اعلام شد که بیش از ۲۵۵۹ نفر با اهدای وجوهی به عضویت مؤسسه اعتباری دانشگاه درآمده‌اند و همچنین، مؤسسه بیش از ۹۵۳۶ نفر از دانشجویان را با پرداخت وام بدون بهره تحت پوشش خود قرار داده است که این ارقام نشان از پیشرفت قابل توجه اقدامات مؤسسه اعتباری دانشگاه بود.
مرگ
علی وکیلی در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۴۶ درگذشت. در جلسه‌ای که در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۴۶ در مجلس سنا تشکیل شد، سید محمد سجادی، نایب‌رئیس مجلس سخنانی ایراد کرد و گفت: «علی وکیلی گذشته از ابتکارات سودمند اقتصادی و راهنمایی‌های مفید بازرگانی از قبیل تأسیس شرکت‌ها و غیره و دریافت نشان‌های لیاقت و افتخار از رضاشاه کبیر و  شاهنشاه آریامهر و نشان لژیون دونور از دولت فرانسه در تمام دوران زندگی خود در امور خیریه عام‌المنفعه مخصوصاً هدایت جوانان ساعی و پیش قدم بودند.»
گرهارد گاندرمن
گرهارد رودیگر «گوندی» گاندرمن (زاده ۲۱. فوریه ۱۹۵۵ در وایمار ; درگذشته ۲۱ ژوئن ۱۹۹۸ در اسپریتال) خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده موسیقی راک آلمانی بود.
در جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی)، راننده بیل مکانیکی بود از دهه ۱۹۸۰ به عنوان سخنگوی مردم منطقه استخراج زغال‌سنگ قهوه ای لوزاتیا انتخاب شد. پس از اتحاد مجدد آلمان، او بیشتر خود را وقف حفاظت از محیط زیست کرد و از تحولات اجتماعی در شرق آلمان انتقاد کرد.
ترانه‌های او که اغلب با لحن سودازدگی (افسردگی) مشخص می‌شوند، گاهی بازتابی از برداشت شخصی از مضامین زندگی و مرگ هستند.
کودکی و سالهای اولیه
گرهارد گاندرمن در سال ۱۹۶۷ به هویرسوردا در ناحیه کوتبوس نقل مکان کرد. وقتی دوازده ساله بود، گاندرمن یکی از تپانچه‌های دوران جنگ پدرش را پیدا کرد که به همبازی‌هایش نشان داد. پدرش به دلیل نگهداری غیرقانونی اسلحه به حبس تعلیقی محکوم شد و سپس تمام ارتباط خود را با او قطع کرد. در سال ۱۹۷۳ گاندرمن کارآموزی خود را گذراند و به عنوان بخشی از آموزش خود به عنوان یک افسر سیاسی برای NVA، ابتدا در لوبا در دانشکده افسران نیروی زمینی "Ernst Thälmann"، جایی که در کلوپ آواز ارتش آواز خواند، تحصیل کرد. از آنجایی که او از خواندن ستایش ژنرال هاینز هافمن امتناع کرد، در سال ۱۹۷۵ از اخراج شد و از آن زمان به بعد به عنوان کارگر در معدن روباز اسپریتال مشغول به کار شد.
ژان خاکزاد
ژان خاکزاد روزنامه‌نگار و از برنامه‌سازان و مجریان رادیویی بود.
گرهارد گاندرمن
عضویت در اشتازی، کار به عنوان کارمند غیررسمی، فعالیت‌های سیاسی
از سال ۱۹۷۶ به عنوان کارگر ماهر در مدرسه شبانه آموزش دید و در این مدت به عنوان کارمند غیررسمی (IM) به استخدام وزارت امنیت دولتی درآمد. او نام مستعار گریگوری را انتخاب کرد. در سال ۱۹۷۷ او نامزد SED (پیش‌درآمد عضویت کامل) شد و سال بعد «به دلیل نظر ناخواسته خود» از حزب اخراج شد. اما پس از اعتراضات، این محرومیت به «توبیخ شدید» تغییر یافت. در سال ۱۹۸۴ او سرانجام از SED به دلیل «بی خاصیت اصولی» اخراج شد. در همان سال، وزارت امنیت کشور به همکاری با او پایان داد. او در طول مدتی که به عنوان یک IM کار می‌کرد، در مجموع ۱۵۰۰ دلار برای کار خود دریافت کرد مارک و در سال ۱۹۸۱ مدال برنز آرتور بکر، جایزه ای از FDJ.
ژان خاکزاد
تحصیلات و فعالیت‌های پیش از انقلاب
خاکزاد تا مقطع دکتری در رشته ارتباطات در فرانسه تحصیل نمود و سپس به ایران بازگشت و کار خود را با رادیو تلویزیون ملی ایران آغاز کرد. خاکزاد از سال ۱۳۵۵ تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، سردبیری بخش خبر را در شبکه یک رادیو ملی ایران عهده‌دار بود. وی به زبان‌های انگلیسی، فرانسه و آذری تسلط داشت.
گرهارد گاندرمن
عضویت در اشتازی، کار به عنوان کارمند غیررسمی، فعالیت‌های سیاسی
برای انتخابات Volkskammer در ۱۸ مارس ۱۹۹۰ نامزدی ناموفق برای اتحاد اقدام چپ کرد.
ژان خاکزاد
ترک ایران و ادامه فعالیت
او پس از انقلاب ناچار به ترک کشور شد و فعالیت رسانه‌ای خود را خارج از ایران ادامه داد. خاکزاد در سال ۱۳۷۸ همکاری خود را با بخش فارسی رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی آغاز کرد وی ابتدا، در پی تأسیس رادیو آزادی به‌عنوان گزارشگر این رادیو در پاریس مشغول به کار شد و پس از راه‌اندازی رادیو فردا به پراگ، نقل مکان نمود و به‌مدت ۲۰ سال به عنوان تهیه‌کننده و مجری با این رسانه همکاری نمود. وی همچنین به مدت یک دهه تهیه و اجرای برنامه هفتگی «صدای شما» را برعهده داشت.
گرهارد گاندرمن
عضویت در اشتازی، کار به عنوان کارمند غیررسمی، فعالیت‌های سیاسی
در سال ۱۹۹۵، کار گاندرمن برای وزارت امنیت دولتی آشکار شد. این نوازنده از اینکه زودتر در مورد نقش خود به عنوان یک جاسوس صحبت نکرده‌است ابراز شرمندگی کرد. او در مورد نقش خود به عنوان IM گفت: «من خود را قربانی و مجرم نمی‌دانم. من درگیر GDR شدم و معامله کردم و پول دریافت کردم. و من یادگرفته ام برای همین در دنیا هستم. آهنگ Sieglinde او را می‌توان به عنوان یک ارزیابی مجدد موسیقایی از این گذشته تعبیر کرد.
ژان خاکزاد
درگذشت
خاکزاد در سال ۱۳۹۶ بازنشسته شد و سرانجام حوالی ظهر روز چهارشنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۸ (۵ فوریه ۲۰۲۰) در سن ۷۴ سالگی خانه‌اش در پراگ درگذشت.
گرهارد گاندرمن
اولین موفقیت‌ها به عنوان یک هنرمند انفرادی
در سال ۱۹۸۶ اولین حضور انفرادی خود را به عنوان خواننده و ترانه‌سرا انجام داد و در سال ۱۹۸۷ برنده جایزه اصلی و جایزه رکورد در GDR Chanson Days شد. در سال ۱۹۸۸ اولین LP او منتشر شد، که مانند دیگر ضبط‌های رسمی استودیویی‌اش، نه به سبک خواننده و ترانه‌سرا، بلکه با گروه‌های راک مختلف (مثلاً گاندرمن و دوستانش، شکارچیان غیرقانونی، از سال ۱۹۹۲ و سپس گاندرمن و سیلشافت). در این مدت، گاندرمن و بریگاد فوئرشتاین از هم جدا شدند زیرا استانداردهای بالای او دیگر با استانداردهای اعضای گروه سازگار نبود. گروه در سال ۱۹۸۹ از هم پاشید، اما پس از تغییرات سیاسی، اجراهای پراکنده‌ای با هم داشتند. در سال ۱۹۸۹ گاندرمن به عنوان ترانه‌سرا برای آلبوم جدید فوریه توسط گروه Silly کار کرد که در جمهوری آلمان موفق بود. او همچنین درگیر مسائل فرهنگی و سیاسی شد: در کنگره هنرهای سرگرمی در جمهوری دموکراتیک آلمان در تاریخ ۱ ژانویه سخنرانی کرد. مارس ۱۹۸۹ سخنرانی که با تفکر جدید میخائیل گورباچف مطابقت داشت.
پیشرفت و محبوبیت در شرق
در دهه ۱۹۹۰، "راننده بیل مکانیکی آوازخوان از Lusatia" و تیم طناب او توانستند با عناوینی مانند Engel über den Revier (فرآوری موسیقی نسخه تغییر دهنده زندگی از معدن روباز در سال ۱۹۹۷) یا Here I was born (اینجا متولد شدم) بازی کنند. تأملی در مورد وطن و منشأ خود). گاندرمن با طیف وسیعی از موضوعات خود در آهنگ‌هایی دربارهٔ مناطق صنعتی رو به زوال، زندگی و مرگ، داستان‌های ساده روزمره، محیط زیست یا بیکاری، در شرق محبوب شد، در حالی که در آلمان غربی تقریباً تا پایان عمر ناشناخته ماند. تحلیل انتقادی-شعری اتحاد مجدد آلمان و پیامدهای آن برای آلمان شرقی در سوابق بعدی او جایگاهی مرکزی داشت. پرداختن به موضوعاتی مانند استثمار، مردم، طبیعت، بوم‌شناسی و همچنین فقر، کار و ثروت برای او اهمیت ویژه ای داشت. گاندرمن علاوه بر حضور در گروه خود با گروه خود Seilschaft، که همه آلبوم‌ها را از سال ۱۹۹۳ به بعد ضبط کرد، اغلب به عنوان خواننده و ترانه‌سرا با برنامه‌های انفرادی خود تور می‌رفت و روی پروژه‌های مختلفی کار کرده‌است، به عنوان مثال در برنامه Doppelkopp با خواننده و ترانه‌سرا. مانفرد مورنبرشر. در سال ۱۹۹۴، گاندرمن و سیلشافت از باب دیلن و جوآن بائز حمایت کردند.
در سال ۱۹۹۷ او از تأسیس جشنواره ترانه‌سرای هویشرکه در کارخانه فرهنگ هویرسوردا حمایت کرد، جایی که او چند کنسرت را کمی قبل از مرگش اجرا کرد. یک سی دی در سال ۱۹۹۸ از آخرین کنسرت او که یک هفته قبل از مرگش در کرامس اجرا کرد منتشر شد.
خانواده و زندگی خصوصی
گاندرمن در سال ۱۹۸۳ با کورنلیا ازدواج کرد. همسرش کورنلیا ("کانی") که او از دوران مدرسه می‌شناخت، دو فرزند به این ازدواج آورد و دخترشان لیندا در سال ۱۹۹۲ به دنیا آمد. گاندرمن نه سیگار می‌کشید و نه الکل می‌نوشید. او رژیم گیاهخواری داشت.
حتی پس از اینکه موسیقی او مدت‌ها بود که دستمزد زندگی او را تضمین کرده بود، او همچنین به عنوان راننده بیل مکانیکی در معدن زغال‌سنگ قهوه‌ای به کار ادامه داد. پس از بسته شدن معدن در سال ۱۹۹۷، او شروع به آموزش مجدد به عنوان نجار کرد. قاعده او در امرار معاش نه از هنر، بلکه از کار «واقعی» به منظور جلوگیری از بازاریابی تجاری ترانه‌هایش، منجر به یک سبک زندگی بیش از حد سخت با خواب بسیار کم شد. او اغلب از کنسرت‌های سه ساعته خود مستقیماً بدون استراحت به شیفت خود یا برعکس می‌رفت.
مرگ
گرهارد گاندرمن در ژوئن ۱۹۹۸ در سن ۴۳ سالگی بر اثر سکته مغزی در شهر زادگاهش اسپریتال درگذشت. او همسر و چهار فرزندش را به جا گذاشت. مزار او در گورستان جنگلی هویرسوردا است.
بعد از درگذشت
در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۸، کنسرت بزرگ یادبود گاندرمن در صحنه فضای باز در برلین-وایسنزه برگزار شد که در آن تیم طناب و هنرمندان و همراهان متعددی از جمله گرهارد شونه خواننده و ترانه‌سرا، باربارا خواننده سانسون شرکت کردند. تالهایم، بازیگر توماس رومان و بریگاد فوئرشتاین.
از سال ۱۹۹۹، Gundermanns Seilschaft. اختصاص به مراقبت از اموال خود را. مهم‌تر از همه، ترانه‌های او و افکار پشت سر آنها را باید زنده نگه داشت.
در سال ۲۰۰۰، برخی از اعضای Landestheater Tübingen Randgruppencombo را با حضور هاینر کوندشاک، نوازنده، بازیگر و کارگردان تأسیس کردند. این گروه آهنگ‌های گاندرمن را می‌نوازد و اکنون سه آلبوم منتشر کرده‌است. از زمان تأسیس، بیش از صد کنسرت در سرتاسر آلمان برگزار کرده‌است و سهم قابل توجهی در شناخته شدن گاندرمن و آهنگ‌هایش در ایالت‌های فدرال قدیمی نیز داشته‌است.
Johan Meijer خواننده و آهنگساز هلندی در سال ۲۰۰۸ آهنگ‌های گاندرمن را به هلندی ترجمه کرد و آنها را در CD Hondsdraf ضبط کرد. Hondsdraf نام هلندی گل پیچک زمینی است.
به مناسبت دهمین سالگرد درگذشت گاندرمن، کنسرت یادبودی در ژوئن ۲۰۰۸ در کلمبیاهاله برلین برگزار شد. در این کنسرت گروه طناب، کمبو گروه حاشیه، پولکاهولیکس، کریستین هاس و سیلی از جمله دیگر به اجرای برنامه پرداختند. کنسرت ضبط شد، بخش‌های بزرگی از ضبط در سال ۲۰۰۹ بر روی DVD All or None - Tribute to Gerhard Gundermann منتشر شد.
گروه موسیقی گاندرمن Die Seilschaft از سال ۲۰۱۰ دوباره فعال شده بود و کنسرت‌های متعددی را در سراسر آلمان برگزار می‌کند. کریستین هاس، ترانه‌سرا/نوازنده، اکنون به عنوان خواننده و گیتاریست به گروه ملحق شده‌است و گروه را تکمیل می‌کند.
برای تولد ۶۰ سالگی گاندرمن در سال ۲۰۱۵، اکسل پرال و آندریاس درسن کنسرتی را در برلین Kesselhaus در Kulturbrauerei برای تولد او ترتیب دادند. جودیت هولوفرنس، گیسبرت زو کنیفاوزن، توبیاس مورگنسترن و هانس-اکاردت ونزل در کنار گروهش اجرا کردند. از آنجایی که کنسرت ادای احترام خیلی زود تمام شد، در ۲۲ مارس لغو شد. در فوریه تکرار شد.
در اکتبر ۲۰۱۷، بر اساس فیلمنامه لیلا استیلر و کارگردانی آندریاس درسن، فیلمبرداری یک فیلم بیوگرافی دربارهٔ زندگی گاندرمن آغاز شد. الکساندر شیر نقش اصلی را بر عهده گرفت. در روز ۲۳ فیلم Gundermann در اوت ۲۰۱۸ در سینماهای آلمان اکران شد.
در سال ۲۰۱۸، لیندا، دختر گاندرمن، پروژه Linda and the Loud Brides را به همراه اعضای گروه‌های Schnaps im Silbersee, Hasenscheisse و Lari & die Pausenmusik تأسیس کرد که آهنگ‌های کردهارد گاندرمن را به نسل بعدی منتقل می‌کند.
رمان Der Brand (2021) اثر دانیلا کرین با نقل قولی از آهنگ Gras گاندرمن به پایان می‌رسد که گفته می‌شود آهنگ مورد علاقه قهرمان داستان راهل وندرلیچ است.
یادگیری مشاهده‌ای
یادگیری مشاهده‌ای یا یادگیری بصری ، یادگیری‌ای است که از طریق مشاهده رفتار دیگران رخ می‌دهد. یادگیری بصری، نوعی از یادگیری اجتماعی است که براساس فرایندهای مختلف، شکل‌های مختلفی به خود می‌گیرد. به‌نظر می‌رسد که این شکل از یادگیری در انسان نیازی به تقویت ندارد، بلکه در عوض به یک مدل اجتماعی مانند پدر و مادر، خواهر و برادر، دوستان یا معلم به همراه محیط اطراف احتیاج دارد. به‌خصوص در دوران کودکی، یک مدل، فردی دارای اقتدار یا مقام بالاتر در یک محیط می‌باشد. در حیوانات، یادگیری بصری معمولاً براساس شرطی شدن کلاسیک (classical conditioning) است، که در آن رفتار غریزی با مشاهده رفتار شخص دیگری (مثلاً ازدحام پرندگان)، انجام می‌شود؛ ولی در عین حال فرایندهای دیگری نیز ممکن است که درگیر شوند.
یادگیری مشاهده‌ای در انسان
بسیاری از رفتارهایی که یک یادگیرنده مشاهده می‌کند، به یاد می‌آورد و تقلید می‌کند، اعمالی هستند که مدل‌ها مدلسازی و نمایش را نشان می‌دهند، حتی اگر مدل ممکن است عمداً سعی در القای رفتار خاصی نداشته باشد. یک کودک، ممکن است قسم خوردن، خودارضایی، سیگار کشیدن و سایر رفتارهای ناجور را بیاموزد و آن‌ها را از طریق الگوبرداری ضعف (poor modeling) قابل قبول بپندارد. آلبرت بندورا ادعا می‌کند که کودکان به‌طور مداوم از طریق یادگیری بصری رفتار مطلوب و نامطلوب را می‌آموزند. یادگیری مشاهده‌ای اظهار دارد که محیط شخصی، شناخت و رفتار فرد را در بر می‌گیرد و در نهایت، نحوه عملکردها و مدل‌های فردی را مشخص می‌کند.
از طریق یادگیری بصری، رفتارهای فردی از طریق فرایندی که زنجیره انتشار نام دارد، می‌تواند در سراسر فرهنگ گسترش یابد. به صورت کلی این زمانی صورت می‌پذیرد که فرد ابتدا با مشاهده فردی دیگر یک رفتار را بیاموزد و آن فرد به عنوان الگویی عمل می‌کند که افراد دیگری این رفتار را از اون می‌آموزند و به همین ترتیب این عمل ادامه می‌یابد.
فرهنگ در این امر نقش دارد که، یادگیری بصری سبک یادگیری غالب در یک شخص است یا در یک جامعه؟ برخی فرهنگ‌ها انتظار دارند که کودکان به‌طور فعال در جوامع خود شرکت کنند و به همین دلیل روزانه در معرض نقش‌های مختلفی قرار می‌گیرند. این مواجهه به کودکان این امکان را می‌دهد تا مهارت‌ها و شیوه‌های مختلفی را که در جامعه‌شان ارزشمند تلقی می‌شوند را ببیند و آن‌ها را بیاموزند.
آلبرت بندورا، که با آزمایش کلاسیک عروسک بودو شناخته شده‌است، این شکل اصلی یادگیری را در سال ۱۹۶۱ شناسایی کرد. اهمیت یادگیری بصری در کمک کردن به افراد، به ویژه کودکان نهفته‌است. درعین حال در یادگیری بصری با مشاهده رفتار دیگران پاسخ‌های جدیدی بدست می‌آوریم.
آلبرت بندورا اظهار داشت که رفتار افراد می‌تواند با توجه به محیط آنها تعیین شود. یادگیری بصری از طریق مشاهده رفتارهای منفی و مثبت اتفاق می‌افتد. بندورا به جبرگرایی متقابل اعتقاد دارد که در آن محیط می‌تواند بر رفتار افراد تأثیر بگذارد و برعکس. به عنوان مثال، آزمایش عروسک بودو نشان می‌دهد که این مدل، در یک محیط مشخص، بر رفتار کودکان تأثیر می‌گذارد. در این آزمایش بندورا نشان می‌دهد که یک گروه از کودکان که در یک محیط پرخاشگر قرار می‌گیرند، به همان شیوه، یعنی با پرخاش، رفتار می‌کنند، در حالی که گروه دیگر کودکان که در یک محیط مدل نقش منفعل قرار می‌گیرند، به سختی هر نوع پرخاشگری را نشان می‌دهند.
در جوامعی که شیوه اصلی یادگیری کودکان از طریق مشاهده است، کودکان به ندرت از فعالیت‌های بزرگسالان جدا می‌شوند. این درگیر شدن در دنیای بزرگسالان در سنین پایین، به کودکان این امکان را می‌دهد تا از مهارت‌های یادگیری بصری در چندین حوزه زندگی استفاده کنند. این یادگیری به واسطه مشاهده کردن، نیازمند توانایی زیادی در دقت کردن است. از نظر فرهنگی، آن‌ها می‌آموزند که مشارکت‌شان و دارای نقش بودن‌شان در جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنند ارزشمند است. این امر به کودکان می‌آموزد که وظیفه آن‌هاست که به عنوان اعضای جامعه، مشارکت دیگران را مشاهده کنند تا به تدریج خودشان هم درگیر شوند و در آینده در جامعه ایفای نقش کنند.
مراحل و عوامل مؤثر در یادگیری مشاهده‌ای
مراحل یادگیری بصری، شامل قرار گرفتن در معرض مدل، به دست آوردن رفتار مدل و پذیرش آن به عنوان یک شخصیت واحد است.
نظریه یادگیری شناختی اجتماعی بندورا بیان می‌کند که چهار عامل وجود دارد که بر یادگیری بصری تأثیر می‌گذارد:
باندورا به‌طور واضح بین یادگیری و عملکرد تمایز قایل است. بدون ایجاد انگیزه، یک شخص رفتار کسی که چیزی آموخته‌است را ایجاد نمی‌کند. این انگیزه می‌تواند ناشی از تقویت بیرونی باشد، مانند وعده پاداش توسط آزمایشگر در برخی از مطالعات بندورا، یا پاداش دادنِ والدین. یا می‌تواند از پاداش نیابتی (vicarious reinforcement)، بر اساس مشاهدات مبنی بر پاداش گرفتنِ مدل‌ها باشد. مدل‌های سطح بالا می‌توانند بر اثر انگیزه عملکرد را تحت تأثیر قرار دهند. به عنوان مثال، دختران ۱۱ تا ۱۴ ساله در یک کار حرکتی، زمانی که فکر می‌کردند تشویق‌کننده‌های سطح بالایی دارند، نسبت به زمانی که فکر می‌کردند تشویق‌کننده‌ها سطح پایینی دارند، عملکرد بهتری داشتند.
بعضی حتی یک مرحله بین عامل اول یعنی توجه و عامل دوم یعنی حافظه اضافه کرده‌اند که شامل رفتار کد کردن می‌باشد.
یادگیری بصری منجر به تغییر در رفتار فرد در سه بعد می‌شود:
ارنست گرکه
ارنست یوهان گرکه (Ernst Gehrcke؛ زاده July 1, 1878 درگذشته January 25, 1960) یک فیزیک‌دان اهل آلمان بود.
ماهاویر سینگ فوگات
مربی و پدر گیتا کوماری کشتی گیر هندی قهرمان جهان در سال ۲۰۱۰
بیوگرافی ماهاویر سینگ فوگات که به دخترانش بابیتا کوماری و گیتا فوگات کشتی یاد داد. گیتا فوگات اولین کشتی گیر زنی بود که در بازی های مشترک المنافع 2010 برنده شد، جایی که او مدال طلا (55 کیلوگرم) را به دست آورد در حالی که خواهرش بابیتا کوماری نقره (51) را به دست آورد.
تساندت
تساندت یک شهر در آلمان است که در Cham واقع شده‌است.
فرانتس وپکه
فرانتس وُپکه (زادهٔ ۶ مه ۱۸۲۶ در دسائو — درگذشتهٔ ۲۵ مارس ۱۸۶۴ در پاریس) ریاضیدان و پژوهشگر تاریخ علم آلمانی است. وپکه بیشتر عمر کوتاه خود را به پژوهش در ریاضیات اسلامی گذراند. وی نخستین کسی است که به تحقیق در آثار ریاضی دانشمندانی چون ابوالوفای بوزجانی و ابوبکر کرجی پرداخته و بسیاری از دستاوردهای دانشمندانی چون کرجی و غیاث‌الدین جمشید کاشانی و خیام به واسطهٔ تحقیقات او شناخته شده‌اند.
زندگی
فرانتس وپکه در دانشگاه هومبولت برلین ریاضی خواند و درجهٔ دکتری خود را در سال ۱۸۴۷ دریافت کرد. در ۱۸۴۸ به بن رفت و به تحصیل نجوم پرداخت. وی زبان عربی را نیز در دانشگاه بن آموخت. پس از آن به تحقیق در آثار ریاضیدان‌های دورهٔ اسلامی پرداخت. وی به پاریس رفت تا نسخه‌های خطی شرقی کتابخانهٔ ملی مشهور آنجا را بررسی کند. در سال ۱۸۵۱ متن کتاب جبر خیام را با ترجمهٔ فرانسوی آن همراه با پنج ضمیمه از آثار دیگر ریاضیدان‌های عربی‌نویس به چاپ رسانید. در ۱۸۵۳ کتاب مستخرج از فخری (الفخری) را منتشر نمود. از مقالات و آثار تحقیقی دیگرش می‌توان تذکره در انتشار ارقام هندی (۱۸۶۳) را نام برد. وپکه در ۳۷ سالگی در پاریس درگذشت.
عرب» نامیدن ریاضی‌دان‌های ایرانی
وپکه همه‌جا –حتی وقتی از خیام سخن می‌گوید– از «ریاضی‌دانان عرب» صحبت می‌کند که منظور وی از «عرب» «عربی‌نویس» است. به عنوان مثال در مقالهٔ خود تحت عنوان «بحث در دو روش عربی در تعیین مقداری تقریبی برای
sin ۱°
» که در صفحه‌های ۱۵۳–۱۷۶ جلد نوزدهم مجلهٔ ریاضیات خالص و آلی در صفحهٔ ۱۵۴ آن مندرج است، چنین می‌نویسد:
دکتر مصاحب این توجیه محققان غربی برای استفاده از لفظ عرب به معنی عربی‌نویس یا کسی که بیشتر آثار علمی او به زبان عربی است را غیر موجه می‌داند.
اشتباه در نام ابوبکر کرجی
فرانتس وپکه در سال ۱۸۵۳ و در کتاب استخراج از الفخری نام دانشمند ایرانی ابوبکر کرجی را به اشتباه کرخی نوشت. این اشتباه از آنجا روی داد که در نسخهٔ خطی که در اختیار وپکه بود یک نقطه جابه‌جا شده بود و به‌جای کَرَجی، کرْخی آمده بود. از آنجایی که وپکه نخستین کسی بود که دست به ترجمه آثار کرجی زد این اشتباه تا سال‌ها ادامه داشت و برای سال‌ها ابوبکر کرجی را اهل کرخ عراق می‌دانستند. تا اینکه در سال ۱۹۳۳ پروفسور جورجیو لوی دلاویدا با بررسی چند نسخهٔ خطی از کتاب‌های کرجی به این اشتباه پایان داد و ثابت کرد که کرجی اهل کرج در ایران است و نه کرخ در بغداد.
آثار
برخی از کتاب‌های مهم وی عبارتند از:
گاه‌شماری هجری قمری
گاه‌شماری هجری قمری یا تقویم اسلامی یک گاه‌شماری قمری است که توسط مسلمانان و در بسیاری از کشورهای اسلامی به‌عنوان سالنامهٔ مذهبی یا در مواردی سالنامهٔ مدنی استفاده می‌شود. از این سالنامه در بسیاری از آئین‌های اسلامی، از قبیل روزه، حج، تعیین ماه حرام، و عزاداری کاربرد دارد. در زمان خلافت عمر بن خطاب، خلیفهٔ دوم برای اداره ممالک مفتوحه با کمک دبیران ایرانی اقدام به تأسیس دیوانخانه به سبک ساسانی نمود و از اولین اقدامات دبیران ایجاد مبدأ گاه‌شماری برای سررسید باج و خراج و جزیه به تقلید از مبدأ تاریخ یزدگردی بود، برای همین تاریخ هجرت پیامبر اسلام جایگزین تاریخ تاجگذاری شاه ساسانی شد که ۱۶ سال با هم اختلاف داشتند. گاه اجمالاً از آن به عنوان تقویم قمری نیز یاد می‌شود.
قبل از جهانی شدن گاه‌شماری میلادی، در بسیاری از کشورهای اسلامی و رسمی شدن گاه‌شماری هجری خورشیدی در ایران و افغانستان، سالنامهٔ هجری قمری، سالنامهٔ اصلی کشورهای اسلامی بود و وقایع تاریخی در اکثر قریب به اتفاق موارد با این گاه‌شماری ثبت می‌شد. عربستان آخرین کشوری بود که از این تقویم استفاده می‌کرد تا این که تقویم خود را به میلادی تغییر داد. امروز هیچ کشوری از این تقویم استفاده نمی‌کند.
در تقویم اسلامی، شروع یک شبانه-روز از اذان مغرب آغاز می‌شود و با اذان مغرب بعدی تمام می‌گردد.
تاریخچه
گاه‌شماری قمری در میان اعراب پیش از اسلام رواج داشت در ابتدا ماهی افزوده به نام نسی نیز وجود داشته که تقریباً هر سه سال بنحوی در گاه‌شماری قمری قرار می‌گرفته که ماه‌ها همواره در یک سال خورشیدی قرار گیرند. اما در سال ۱۰ هجری پس از آمدن آیهٔ ۳۶ و ۳۷ سورهٔ توبه مبنی بر اینکه تعداد ماه‌های سال نزد خداوند دوازده ماه می‌باشد، استفاده از این ماه منسوخ شد.
گاه‌شماری هجری قمری از همان ابتدای مهاجرت مسلمانان از مکه به مدینه معمول نشده‌است بلکه ۱۵ سال بعد از تاریخ هجرت محمد و در زمان خلافت عمر بن خطاب، خلیفهٔ دوم به رسمیت شناخته شد. مشهور است که مسلمانان صدر اسلام بنابر پیشنهاد علی بن ابی طالب و تصویب خلیفه وقت، هجرت سرنوشت ساز پیامبر اسلام از مکه به مدینه را مبدأ سال قمری قرار داده‌اند. بدین جهت، تاریخ قمری را تاریخ هجری قمری نامیده‌اند. نیز گفته شده‌است؛ چون عمر احساس کرد که برای تقسیم ثروت و پرداخت حواله‌ها، تاریخی لازم است که بتواند آینده و گذشته را بداند، از یکی از ایرانیان، رسم معمول را در این خصوص پرسید و متوجه شد که ایرانیان برای دانستن سن، مبدأ تاریخی را برگزیده بودند. عمر بعد از مشورت با یارانش به پیشنهاد علی بن ابیطالب تاریخ هجرت محمد را آغاز تاریخ اسلام قرار داد و اول محرم را اول سال هجری قرار دادند.
مبدأ گاه‌شماری
مبدأ گاه‌شماری هجری قمری مانند گاه‌شماری هجری خورشیدی، سال هجرت پیامبر اسلام، محمد، سال ۶۲۲ میلادی از مکه به مدینه می‌باشد. آغاز هجرت پیامبر اسلام از مکه روز دوشنبه (۱ ربیع‌الاول/ ۲۴ شهریور سال ۱ هجری) برابر با ۱۳ سپتامبر ۶۲۲ میلادی قدیم (ژولیانی) و ۱۶ سپتامبر ۶۲۲ میلادی جدید (گرگوری) و ورود پیامبر به مدینه روز ۸ ربیع‌الاول همان سال می‌باشد.
سرآغاز گاه‌شماری
سرآغاز گاه‌شماری هجری قمری روز جمعه «۱ محرم سال ۱ هجری قمری» (۲۷ تیر سال ۱ هجری خورشیدی) برابر با ۱۶ ژوئیه ۶۲۲ میلادی قدیم (ژولینی) و ۱۹ ژوئیه ۶۲۲ میلادی جدید (گریگوری) است.
بر این اساس، دو ماه از سال اول هجری (از اول محرم تا اول ربیع‌الاول که هجرت رخ داد)، پیش از آن که واقعه هجرت صورت گرفته باشد، جزو سال اول هجری قمری محسوب شد.
سال، ماه‌ها و روزها
در این گاه‌شماری هر سال ۱۲ ماه دارد که هر کدام با توجه به ماه هلالی ۲۹روزه یا ۳۰روزه هستند. ماه هلالی یک دور چرخش کره ماه بر مدار خود مابین فاصله زمانی مشاهده دو هلال ماه است که طول متوسط آن ۲۹٬۵۳۰۵۹ روز (۲۹روز و ۱۲ساعت و ۴۴دقیقه و ۲٬۷۸ثانیه) می‌باشد. با توجه به طول سال قمری حقیقی (مجموع ۱۲ماه هلالی) برابر ۳۵۴٬۳۶۷۰۸ روز (۳۵۴روز و ۸ساعت و ۳۵٬۷۱۲ثانیه)، سال تقویمی آن ۳۵۴روزه (در سال‌های عادی) یا ۳۵۵روزه (در سال‌های کبیسه) است.
ماه‌های این گاه‌شماری به‌ترتیب عبارتند از: محرم، صفر، ربیع‌الاول، ربیع‌الثانی، جمادی‌الاول، جمادی‌الثانی، رجب، شعبان، رمضان، شوال، ذیقعده، و ذیحجه.
روز اول هر ماه در این گاه‌شماری معمولاً بر اساس مشاهده یا پیش‌بینی مشاهده‌پذیری هلال ماه نو در شامگاه روز ۲۹ یا ۳۰ ماه قبل، که آن را استهلال می‌نامند، تعیین می‌شود. این گاه‌شماری با توجه به شیوه‌های مختلف تعیین اول ماه و تعداد روزهای ماه هر سال با عناوین گاه‌شماری هجری قمری هلالی، قراردادی و ام‌القری شناخته می‌شود.
گاه‌شماری هجری قمری قراردادی
گاه‌شماری هجری قمری قراردادی یا حسابی یا رسمی به‌عنوان گاه‌شماری قمری یکنواخت در سطح جهان شناخته شده‌است. در این گاه‌شماری از روش محاسباتی خطی و غیرتجربی برای تقریب زدن طول ماه‌های قمری استفاده می‌شود. ماه‌های قمری در آن به‌طور متناوب ۳۰ روزه (ماه‌های فرد) و ۲۹ روزه (ماه‌های زوج) در نظرگرفته می‌شود و در هر سی سال، ۱۱ سال، با ۳۰ روزه کردن آخرین ماه (ذیحجه) کبیسه می‌شود. بر اساس کبیسه‌گیری رایج در یک دورهٔ سی‌ساله، سال‌های متوالی ۲، ۵، ۷، ۱۰، ۱۳، ۱۶، ۱۸، ۲۱، ۲۴، ۲۶، ۲۹ طول سال به صورت کبیسه (۳۵۵ روزه) است، یعنی چنانچه باقی‌مانده حاصل تقسیم سال قمری به عدد ۳۰ یکی از اعداد مذکور باشد آن سال کبیسه‌است؛ و در نوزده سال دیگر طول سال عادی (۳۵۴ روزه) می‌باشد. با توجه به خطی و قراردادی بودن محاسبه این گاه‌شماری نسبت به سال قمری حقیقی (برابر ۳۵۴٬۳۶۷۰۸ روز) طی حدود ۲۴۱۹ سال یکبار به اندازهٔ یک روز نیاز به تصحیح دارد.
این گاه‌شماری برای کاربردهای محلی و مذهبی که آغاز ماه براساس مشاهده یا محاسبهٔ استهلال واقعی می‌باشد، ملاک قرار نمی‌گیرد و با گاه‌شماری هجری قمری هلالی در بعضی ماه‌ها یک یا دو روز متغیر است، ولی به‌علت خطی بودن در گاه‌شماری تطبیقی کاربرد دارد.
کبیسه‌گیری
ترتیب کبیسه در یک دورهٔ سی ساله بر اساس سال قمری حسابی، در هر نوع گاهشماری قمری قراردادی یکسان است و از قرار زیر می‌باشد: (۳ کبیسه سه ساله - ۱ کبیسه دو ساله - ۳ کبیسه سه ساله - ۱ کبیسه دو ساله - ۲ کبیسه سه ساله - ۱ کبیسه دو ساله)
سال‌هایی که در زیج‌های مختلف نسبت به زیج تقویم قمری قراردادی رایج از نظر روزشمار متفاوت هستند.
در ایران معروف‌ترین شیوه کبیسه‌گیری شیوه احمد بیرشک است؛ که با شیوهٔ رایج جهانی، در یکی از سال‌ها متفاوت است. ذبیح بهروز روش کبیسه‌گیری زیج حبش مروزی که بسیار متفاوت از دو شیوهٔ دیگر است را به عنوان روش درست توصیه کرده‌است. بسته به اینکه از چه روشی برای حساب کردن سال‌های کبیسهٔ قمری استفاده شود در بعضی سال‌ها، یک یا حداکثر دو روز اختلاف در تقارن با هجری قمری هلالی [حقیقی] پیش می‌آید.
در گاه‌شماری قمری قراردادی رایج جهانی دوره اخیر سی ساله ۱۴۳۷ تا ۱۴۶۶ قمری است. تاریخ امروز بر اساس آن: می‌باشد.
گاه‌شماری هجری قمری ام‌القری
گاه‌شماری هجری قمری اُمُّ‌القُری، گاه‌شماری رسمی کشور عربستان سعودی است. این تقویم سال ۱۳۴۶ قمری آغاز شد و از سال ۱۴۰۰ قمری زیر نظر گروه نجومی استخراج می‌شد و از سال ۱۴۲۰ قمری، روز اول هر ماه براساس محاسبه نجومی تولد ماه (مقارنه ماه)، با توجه به غروب خورشید قبل از افول ماه، طبق موقعیت و افق کعبه در شهر مکه تعیین می‌گردد. این تقویم ممکن است در بعضی ماه‌ها یک‌روز از تقویم هجری قمری هلالی جلوتر باشد. گاه‌شماری هجری شمسی نیز ضمیمهٔ آن است که عنوان ماه‌های آن برجی است.
محاسبهٔ تبدیل گاه‌شماری‌ها
همچنین اگر سال میلادی گرگوری = G، سال هجری قمری = H و سال هجری خورشیدی = S باشد، داریم: S = [(H × 354) + (H ÷ ۴)] ÷ ۳۶۵ G = H – (H ÷ ۳۳) + ۶۲۲ H = [(S × 365) - (S ÷ ۴)] ÷ ۳۵۴
سفره‌ماهی پرنده
سفره‌ماهی پرنده نام یک سرده از تیره سفره‌ماهی است.
کابوی
دوران اصلی کابوی‌ها از سال ۱۸۶۷ تا دهه ۱۸۸۰ میلادی بود. این دوران با فعالیت جمع‌آوری دام و رساندن این چارپایان از دشت‌های تگزاس به خط آهن شمال آمریکا برای فروش آغاز شد و پس از حصاربندی مسیرهای گله‌رانی، گسترش خطوط راه آهن و چندین سال توفان و سرما که بسیاری از دام‌ها را کشت به پایان رسید.
از ورزش‌های کابویان می‌توان به رودیو اشاره کرد. در میان کابویان و مردمان این فرهنگ نیز موسیقی کانتری دارای محبوبیت خاصی است.
پیشینه
پیشینه گله‌بانی به سبک کابوی‌ها به اسپانیا و مهاجران اولیه اروپایی در آمریکا بازمی‌گردد. اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۲۱ گاوهایی را با خود به این نواحی آوردند که این گاوها به مرور در دشت‌های تکزاس پراکنده شده و نسل گاو شاخ‌دراز از آن‌ها به‌وجود آمد.
جمع‌آوری رمه‌ها و رساندن گله‌های بزرگ دام از تگزاس به کانزاس (جنوب به شمال) تبدیل به کار اصلی کابوی‌ها شد و سبک زندگی و ماجراهای آن‌ها را رقم زد. این گله‌رانی‌ها از جنوب به شمال معمولاً دو تا سه ماه به درازا می‌انجامید و طی این مدت کابوی‌ها زندگی دشوار، تنها و پر گرد و خاکی را تحمل می‌کردند. گاوچران‌های غرب آمریکا در این گله‌رانی‌ها با خطراتی چون رم کردن دسته‌جمعی گاوها، مارهای زنگی، حمله سرخ‌پوست‌ها، و شبیخون دزدان گله روبه‌رو بودند.
کابوی‌ها پس از رسیدن به شهرهای دارای راه آهن هم‌چون داج‌سیتی در کانزاس و ابیلین، دستمزد خود را که حدود ۳۰ دلار در ماه بود دریافت می‌کردند. این مبلغ که حدود ۵۳۰ دلار امروزی است، البته در آن زمان نیز دستمزد بالایی نبود. آنها این پول را صرف رفع خستگی و خوش‌گذرانی می‌کردند.
شهرهایی چون داج‌سیتی و ابیلین به خاطر وجود کابوی‌ها و فعالیت بارگیری دام در قطارها، گسترش زیادی یافتند و به عنوان شهرهای گاوچران‌ها یا «گاوشهر» معروف شدند. برای تفریحات گاوچران‌ها در این شهرها سالن‌هایی به‌وجود آمد که کابوی‌ها در این سالن‌ها به نوشیدن و رقص و آواز و همنشینی با بانوان می‌پرداختند. داج‌سیتی در این زمان ۱۹ می‌فروشی‌ (سالون) و یک قمارخانه داشت و به عنوان «محل نابکاران» و «بدترین شهر» آمریکا برای زندگی معروف شده‌بود.
دوران پرخطر
ساخت تفنگ‌ها و هفت‌تیرهای بهتر و سریع‌تر به خصوص ششلول‌ها به مرور زندگی در غرب آمریکا را تغییر داد. کابوی‌ها به مرور برای رویارویی با مارهای سمی مسیر گله‌رانی و دزدان گله، مسلح شدند. تیراندازی به سوی مارهای زنگی سرعت عمل زیادی در هفت‌تیرکشی می‌طلبید و دست یافتن به این سرعت عمل تبدیل به یکی از تمرینات روزانه کابوی‌ها شد. اما این مهارت باعث شد تا دعواهای کابویی در سالن‌های تفریحاتی و کوچه‌های گاوشهرها پرخطر بشود و منجر به قتل تعدادی از کابوهای درگیر بشود. درگیری کابوی‌ها و گله‌دزدهای مسلح و تبهکاران به گاوشهرها کشیده شد و باعث ناامنی گسترده در این مناطق شد. مردم گاوشهرها برای مقابله با تبهکاران و ششلول‌بندها و برقراری قانون کلانترهایی را به شهرها آوردند و گاه نیز مجبور می‌شدند از میان خود کابوی‌ها افراد دست‌ به‌ هفت‌تیر و ماهر را به کلانتری برگزینند.
پایان دوران کابوی
در نتیجه این بلایا، دامداری غرب و زندگی کابویی از سال ۱۸۸۶ به این‌سو تغییر کرد، بسیاری از دامداری‌ها ورشکست شدند و کار کابوی‌ها هم دیگر گله‌داری و گله‌رانی نبود بلکه محدود به کشت علوفه، ساخت و تعمیر حصارها، و تعمیر آسیاب‌ها شد. با این تغییرات، دوران طلایی کابوی‌ها، گله‌رانی‌های بزرگ، گاوشهرها و سالون(می‌فروشی‌)ها و ماجراهای آن به پایان رسید.
اما داستان‌های این دوره بیست ساله، در کتاب‌ها و فرهنگ عامه و به خصوص به علت جذابیت های سینمایی، در هالیوود، هم‌چنان زنده ماند.
شیوه و وسایل زندگی
جامه کابوی‌ها عبارت بود از کلاه لبه‌دار، دستمال گردن، کت چرمی، روشلواری چرمی، کفش پاشنه‌دار و مهمیز. کابوی از کلاه خود برای حفاظت در برابر آفتاب و گرد و خاک و باران استفاده می‌کرد، با آن از آبگیرها آب می‌خورد و آتش شبانه را باد می‌زد. دستمال بزرگ دور گردن کابوی هم نقش عرق‌گیر را داشت و در توفان‌های گرد و خاک از صورت محافظت می‌کرد. کفش‌های کابوی ساق‌بلند بودند تا در برابر نیش مارها محافظت کنند و نوک آن‌ها باریک بود تا بشود به سرعت پا را وارد رکاب کرد.
از کارهای روزانه کابوی‌ها داغ زدن به دام‌ها برای مشخص کردن تعلق آن‌ها به دامداری‌ها بود. کابوی‌ها در اتاق‌هایی به نام تخت‌خانه می‌خوابیدند اما در زمان گله‌رانی از زین به عنوان بالش و از گاله به عنوان پتو استفاده می‌کردند. کابوی‌ها در زمان رمه‌گردانی و گله‌رانی یک گاری به همراه خود می‌بردند که به نام گاری آشپزی معروف بود. مسئول این گاری «خوراک‌پز» نامیده می‌شد که معمولاً از کابوی‌های پیر بود و کار درمان و زخم‌بندی کابوی‌ها را هم انجام می‌داد.
به هنگام گله‌رانی هر کابوی وظیفه ویژه‌ای داشت. یک کابوی همیشه در جلوی گله بزرگ حرکت می‌کرد و جلوران نامیده می‌شد. دو کابوی در دو سوی گله جلو و عقب می‌رفتند و «تاب‌خورها» نامیده می‌شدند. «پهلوران‌ها» سوارهایی بودند که مراقب نیمه‌های عقبی گله بزرگ بودند. یک کابوی تازه‌کار را هم در پشت گله قرار می‌دادند تا رمه‌های واپس‌مانده را به جلو هل دهد، به این کابوی «خاک‌خور» می‌گفتند.
پیز کواتروالز
پیز کواتروالز (به لاتین: Piz Quattervals) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گراوبوندن واقع شده‌است. پیز کواتروالز ۳٬۱۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لویی آلیوت
لویی آلیوت (؛ زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۶۹) یک سیاستمدار اهل فرانسه و وکیل حرفه‌ای است که از از ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱ نایب رئیسی حزب سیاسی رالی ملی (که قبلاً جبهه ملی نامیده می‌شد) را برعهده دارد. لوئی آلیوت از سوم ژوئیه سال ۲۰۲۰ شهردار پرپینیان است.
گیلرمو چاس
گیلرمو چاس (بوئنوس آیرس، ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۰) وکیل، مشاور، استاد دانشگاه و سیاستمدار آرژانتینی است که رئیس فدراسیون دانشجویان دانشگاه کاتولیک آرژانتین بود و در حال حاضر به عنوان رئیس ستاد کاتولیک آرژانتین فعالیت می‌کند. او در دانشگاه کاتولیک پونتیفیکال در رشته حقوق تحصیل کرد و در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۴ با نمره ممتاز فارغ‌التحصیل شد.
میسون، نوادا
میسون (به انگلیسی: Mason) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لایون، نوادا واقع شده‌است. میسون ۱٬۳۴۹٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ارنست آیزینگ
ارنست ایسینگ (Ernst Ising؛ زاده May 10, 1900 درگذشته May 11, 1998) یک فیزیک‌دان اهل آلمان بود.
کتنلوی علیا
کتنلوی علیا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
انریکو ریبولسی
انریکو ریبولسی (Enrico Ribulsi) هنرپیشه و نویسنده اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ده فرمان، فرشته سپید و جزیره آرتورو اشاره نمود.
آمارنا میلر
آمارنا میلر (متولد ۲۹ اکتبر ۱۹۹۰) یوتیوبر و بازیگر، تهیه‌کننده، کارگردان و نویسنده سابق فیلم‌های پورنو است. نام واقعی او مارینا است. او در رشته هنرهای زیبا از دانشگاه اروپایی مادرید فارغ‌التحصیل شد. او دوجنس‌گرا و چنددلبر است.
فعالیت‌ها
میلر در ۱۹ سالگی فعالیت در صنعت فیلم پورنو را آغاز کرد. او در آن زمان روی شرکت فیلم‌سازی خود به نام اومنیا-ایکس کار می‌کرد.
براساس بانک اطلاعات اینترنتی فیلم بزرگسالان، او در بیش از ۱۰۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است. او برای شرکت‌های تولیدکننده فیلم‌های پورنوای مانند گروه رسانه‌ای پرایوت، مارک دورسل و بنگ بروز کار کرده‌است.
سزار میلستین
سزار میلستین (César Milstein؛ زاده درگذشته ۱۹۲۷:۱۰:۰۸, ) یک دانشمند در زمینه زیست‌شیمی اهل آرژانتین بود.
ناکووو
ناکووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Kikinda Municipality واقع شده‌است. ناکووو ۱٬۹۱۸ نفر جمعیت دارد و ۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنگل‌بان مینوس
جنگل‌بان مینوس نام یک گونه از تیره جنگل‌بانان است. این گونه در بیشتر نقاط اروپا شمال، ایرلند تا بریتانیای کبیر، بنلوکس، شبه‌جزیره ایبری و نروژ زندگی می‌کند. طول پهنای بال‌هایش نیز به ۳۷ میلی‌متر می‌رسد.
تساپل
تساپل یک شهر در آلمان است که در لودویگسلوست-پارشیم واقع شده‌است. تساپل ۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
اسلیمن
اسلیمن یک کوه در صربستان است که در Eastern Serbia واقع شده‌است. اسلیمن ۱٬۰۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست فیلم‌های ترسناک دهه ۱۹۷۰
فیلم‌های ترسناک منتشر شده در دههٔ ۱۹۷۰ در مقاله‌های زیر فهرست شده‌اند:
ایتن انوانری
ایتن نوانری (Ethan Nwaneri؛ زادهٔ March 21, 2007) بازیکن فوتبال اهل انگلیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان و زیر ۱۷ سال انگلستان بازی کرده‌است.
وی جوان‌ترین بازیکنی است که تا به حال در بین پنج لیگ برتر فوتبال اروپا، وارد میدان شده‌است.
ایام برند
ایام برند (Ayam Brand) شرکت صنایع غذایی سنگاپوری است، که در سال ۱۸۹۲ تأسیس شد.
کتنلوی سفلی
کتنلوی سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان دیزج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
پازل ترکیبی
پازل ترکیبی یا پازل حرکت دنباله‌ای نوعی پازل اس که از مجموعه‌ای از قطعات تشکیل شده که می‌توان آن‌ها را با گروهی از عملیات‌ها در ترکیب‌های مختلف چید. پازل وقتی حل می‌شود که بتوان از یک ترکیب تصادفی (به‌هم‌ریخته) به ترکیبی خاص رسید، که معمولاً دارای الگوی واضح مثل «هم‌رنگ‌ها کنار هم» یا «شماره‌ها به ترتیب» است. معروف‌ترین این پازل‌ها مکعب روبیک است که ۶ وجه و در هر وجه ۹ تکه دارد و هر وجه دارای یک رنگ است، در نتیجه کلاً دارای ۶ رنگ (رنگ‌بندی استاندارد: سفید، زرد، نارنجی، قرمز، آبی، و سبز) است. گفته می‌شود مکعب دارای ۴۳ تریلیون جایگشت (تعداد ترکیب‌های ممکن برای موقعیت رنگ‌ها) است.
موادفروش ۲
مواد فروش ۲ (همچنین با نام مواد فروش ۲: خون روی دستانم نیز شناخته می‌شود) فیلمی جنایی به تهیه کنندگی و کارگردانی نیکلاس ویندینگ رفن وساخت کشور دانمارک درسال ۲۰۰۴ است. این فیلم دومین فیلم از سه‌گانه مواد فروش است که زندگی جنایتکاران در شهر کپنهاگ را به تصویر می‌کشد.
فهرست فیلم‌های ترسناک دهه ۱۹۸۰
فیلم‌های ترسناک منتشر شده در دههٔ ۱۹۸۰ در مقاله‌های زیر فهرست شده‌اند:
لقمه‌ماهی‌های دم‌نواری
لقمه‌ماهی‌های دم‌نواری نام یک سرده از تیره پوماهی است.
تاویروسور
تاویروسور (نام علمی: Taveirosaurus) نام یک سرده از راسته پرنده‌کفلان است.
چولک‌ریزک
چولک‌ریزک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.
جونسرد
جونسرد (Jonsereds) شرکت ابزارسازی سوئدی است‌، که در سال ۱۸۳۲ تأسیس شد.
چولک‌ریزک
جمعیت
این روستا در دهستان سوسن غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
نسوددن
نسوددن (به لاتین: Nesodden) یک شهرداری در نروژ است که در آکرشوس واقع شده‌است. نسوددن ۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۵۴۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای سلتیارنارنس و بخش هوگناس خواهرخوانده‌های نسوددن هستند.
جیمی هاینمن
جیمز فرنکلین "جیمی" هاینمن (زاده ۲۵ سپتامبر، ۱۹۶۵) کارشناس جلوه‌های ویژه آمریکایی، و میزبان برنامه تلویزیونی MythBusters است. او صاحب کارگاه جلوه‌های ویژه M5 Industries است که برنامه میث‌باسترز در آن فیلم‌برداری می‌شود. او در میان طرفداران مجموعه تلویزیونی جنگ ربات‌ها به واسطهٔ ربات جنگجوی خود، Blendo مشهور است که تا مدتی به علت خطرناک بودن به مسابقه راه نیافت. او یکی از طراحان سیستم تصویربرداری روباتیک Wavecam است که در رویدادهای ورزشی و سرگرمی استفاده می‌شود.
هاینمن در دهه ۹۰ و ۲۰۰۰، به عنوان تکنسین جلوه‌های ویژه روی فیلم‌های جنگ ستارگان اپیزود اول: تهدید شبح و جنگ ستارگان اپیزود دوم: حمله کلون‌ها و قسمت دوم و سوم مجموعه ماتریکس کار کرده‌است.
رگنبولدشورن
رگنبولدشورن (به لاتین: Regenboldshorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون برن واقع شده‌است. رگنبولدشورن ۲٬۱۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تساپفندورف
تساپفندورف یک شهر در آلمان است که در بامبرگ واقع شده‌است. تساپفندورف ۵٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد.
جلی‌باکس
جلی باکس یک پروژه کانال موسیقی در کره جنوبی است که توسط کمپانی جلی‌فیش اداره می‌شود که در ۸ ژوئن ۲۰۱۶ ساخته شد و متعهد شد تا مجلات را به صورت دوره‌ای منتشر کند و هرچند وقت یک بار به واسطهٔ آن آهنگی منتشر می‌شود.
زمینه و انتشار
در ۳ ژوئن ۲۰۱۶، جلی‌فیش اعلام کرد که پروژه‌ای با عنوان جلی‌باکس ایجاد خواهد شد که طی آن هنرمندان جلی‌فیش، سبک‌های متفاوت‌تری از موسیقی را تجربه خواهند کرد و به عموم ارائه خواهند داد. جلی‌باکس پروژه‌ای مشابه پرندهٔ زرد از جزیرهٔ جلی‌فیش می‌باشد که طی آن هنرمندان کمپانی با کمپانی‌های دیگر همکاری خواهند داشت.
تک‌آهنگ‌های قابل توجه
اولین تک‌آهنگ منتشر شده تحت این عنوان در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۶ توسط پارک یون‌ها و یو سئونگ وو با عنوان «پیک نیک شبانه در تابستان» منتشر شد.
در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۶ تک‌آهنگی با نام «دمن را» توسط راوی از ویکس همراه با سَم و اسپک به همراه موزیک ویدئویی منتشر شد.
ارنست لشر
ارنست لشر (Ernst Lecher؛ زاده June 1, 1856 درگذشته July 19, 1926) یک فیزیک‌دان اهل اتریش بود.
کارلوس لاتره
کارلوس لاتره (Carlos Latre؛ زادهٔ January 30, 1979) یک صداپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان تلویزیونی و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به تورنته ۳: محافظ شخصی اشاره کرد.
مورگانتاون، شهرستان آدامز، میسیسیپی
مورگانتاون (به انگلیسی: Morgantown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آدامز، میسیسیپی واقع شده‌است. مورگانتاون ۲٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۱۲ نفر جمعیت دارد و ۶۰٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست فیلم‌های ترسناک دهه ۱۹۹۰
فیلم‌های ترسناک منتشر شده در دههٔ ۱۹۹۰ در مقاله‌های زیر فهرست شده‌اند:
چلویر
روستای زیبا و گردشگری دورک با جمعیت 256نفر. دارای چشمه آب طبیعی، قلعه قدیمی دوران ساسانی، منطقه بکر کوهستانی دارای پوشش جنگلی متفاوت درختان بلوط و کلخونگ"بن ارزن"، صنایع دستی از جمله قالی بافی و گلیم بافی، مردمانی خونگرم، مهمان نواز که شغل اصلی آنها دامداری و دامپروری کشاورزی می باشد.
روستای چلویر دارای آب و هوایی معتدل و کوهستانی میباشد. و دربیشتر فصول سال دارای آب وهوایی معتدل وکوهستانی می باشد و درفصل پاییز وزمستان باراندگی زیادی دارد، درکناراین همه سرسبزی این روستا دارای مناطق دیدنی زیادی میباشد و باتوجه به موقعیت مکانی ،درفصل بهارمیتواند پذیرای گردشگران زیادی ازتمام جاهای استان و کشور باشد،مردم این روستا بیشتردرشغل دامداری و کشاورزی مشغول به کارهستند،و نبود حداقل امکانات زیر ساختی  ، باعث  تغییر محل  سکونت  از  روستا به شهر در چند سال اخیر شده  است ،که این موضوع میتواند خطر بزرگی در جهت رشد روستا در آینده نه چندان دور باشیم ،یکی دیگر از پتانسیل های این روستا  از لحاظ  شرایط  آب و هوایی  قابلیت گسترش کشاورزی وایجاد بنگاهای تولیدی وخدماتی ازقبیل(_مرغداری ،پرورش گاو،پرورش دام،)میباشد.
بخشی ازمردم این روستا که به شغل دامداری مشغول  هستند در اوایل فصل بهار  از طریق مسیر صعب العبور زاگرس مرکزی به سمت شمال  غربی  رشته کوه زاگرس واقع  دراستان چهارمحال و بختیاری ،شهرستان فارسان بخش میزدج (منطقه یلاقی  ایل بختیاری )ساکن میشوند،و مشغول زندگی عادی خود میشوند.
موقعیت جغرافیایی روستایی چلویر:
روستایی از توابع بخش مرکزی و درشمال غربی شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.این روستا ازلحاظ تقسیمات کشوری زیرمجموعه دهستان سوسن غربی میباشد.
گونه‌های درختی:
با توجه به موقعیت جغرافیایی در زاگرس مرکزی و شرایط آب و هوایی درختان بلوط و بن در این منطقه رشد میکند.
گویش:
گویش بختیاری یا لری بختیاری گویش مردم بختیاری و یکی از گویش‌های زبان لری است. بختیاری‌ها جزئی از مردم لر به‌شمار می‌آیند که به آن‌ها لُر بزرگ می‌گویند و در جنوب غربی ایران ساکن هستند. گویش بختیاری از جمله گویش‌های جنوب غربی ایران و یکی از گویش‌های زبان لری به‌شمار می‌رود. این گویش لری ۸۶ درصد با لری جنوبی و ۷۸ درصد با لری خرم‌آبادی شباهت دارد. دانشنامه ایرانیکا گویش بختیاری و زیرشاخه‌های آن را به همراه گویش‌های بویراحمدی، کهگیلویه ای و ممسنی دارای اشتراکات زیاد لغوی، مورفولوژی و ویژگی‌های واج‌شناسی دانسته و مجموعهٔ این گویش‌ها را به همراه گویش لری از یک خانواده معرفی نموده‌است و بر تفاوت آن‌ها با کردی صحه گذاشته‌است. .
ساختارقومیتی:
ازلحاظ ساختارقومی مردم این روستا ازقوم بختیاری و شاخه هفت لنگ هستد ، و طبق سازمان وتقسیمات ایل بختیاری ،مردم این روستا ازطایفه (باب) بابادی طایفه ململی ،تیره سلحچین ،تش مدبهدار و به ترتیب به اولاد و به خانوارهای کوچک تر یا( کر و بو )تقسیم میشوند.
.
جمعیت
طبق سرشماری سال98جمعیت این روستای 256نفراعلام شد.
نام آوران این روستا
1) پروفسوربرات قبادیان معاون وزیرصنعت ومعدن ایران.معاون سابق انرژی اتمی ایران.ریس سابق دانشگاه دولتی شهرکرد
2)مهندس علیرضا ره انجام شهردارسابق آقاجاری وشهردارفعلی قلعه تل
شهدای روستا:
1)شهیدمرحوم طاهرقبادی فرزند مرحوم گودرزکه درجنگ سفید دشت به همراه تعدادزیادی ازبختیاریها درمقابل انگلیسی ها و رضا شاه جنگید وشهید شد.
2)شهید کیامرث قبادی نژاد فرزند مرحوم حاج محمد کاظم قبادی نژاددرجنگ ایران وعراق دردفاع ازکشورجنگید وبه درجه شهادت ناعل شد.
3))شهیدعلی خان زرین فرزند جمعه درجنگ ایران وعراق دردفاع ازکشورجنگید وبه درجه شهادت ناعل شد.
مختصری درباب جنگ سفید دشت:
'''در بهار سال 1308 شمسی، تعدیات و ظلم و ستم رضا شاه، خون علی‌مردان‌خان و بسیاری از مردان ایل را به جوش آورده بود. از دست دادن گله و احشام، کنار گذاشتن اسب و تفنگ، زندگی زیر سقف خانه‌ای که در مکانی نامناسب بنا شده و به آن عادت نداشتند، گذاشتن کلاه پهلوی بر سر، پرداخت مالیات‌های سنگین، دوری از ایل و خدمت به رضا شاه و ده‌ها تصور دیگر چون خوره به جان جوانان بختیاری افتاد و از این همه ظلم و اجحاف به ستوه آمده بودند. فقط منتظر تلنگری بودند تا به پا خیزند و بر علیه ظلم رضا شاه وارد جنگ شوند. علی‌مردان‌خان در گرمسیر(خوزستان) با مردان ایل خود به شور می‌نشیند تا ببیند در قیام او را همراهی می‌کنند؟ مردان ایلیاتی که تا کنون این چنین مورد تحقیر و ظلم واقع نشده بودند، مردانه هم قسم شدند که تا پای جان او را همراهی خواهند کرد. به سرعت طوایف دیگری از چهارلَنگ و هفت لَنگ به او پیوستند. بسیاری از خوانین جوان نیز همدل و همصدا با او طوایف را تحریک و تشویق نمودند که با وی همراه شوند.'''
'''در حوالی «پیر غار» در فارسان چهار محال بختیاری، علی‌مردان‌خان انگیزه و هدف قیام خود را تشریح کرد و رزمندگان، عهد و پیمان بستند که تا آخرین نفس و تا جان در بدن دارند، برای نابودی رضاشاه«قاطرچی» بجنگند. «هیأت اجتماعیه بختیاری» متشکل از 12 نفر از سران و کلانتران بختیاری تشکیل گردید تا با نظارت هیأت مزبور سازماندهی نیروها انجام گیرد و عملیات رهبری شود و با هدف استیفای حقوق از دست رفته‌ی عشایر بختیاری و ملت ایران، مبارزه را آغاز کنند.'''
'''جوانان بختیاری برای اثبات وفاداری و پایبندی به قیام به قرآن سوگند خورده  و برخی مهر و امضا کردند. علی‌مردان‌خان سپس رهسپار «فریدن» شد تا طوایف چهارلَنگِ ساکن فریدن اصفهان را برای همراهی قیام فراخوانَد.'''
'''اماکن دولتی در اختیار رزمندگان قرار گرفت. علی‌مردان‌خان تمام قوانین دولتی که موجب تحقیر فشار و ستم به مردم بود را ملغی اعلام کرد. مالیات‌ها لغو گردید، لباس و کلاه بختیاری  رواج پیدا کرد و هر‌کس کلاه پهلوی بر سر می‌گذاشت جریمه یا حبس می‌شد.'''