cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دوست‌محمد خان
اسارت
در سال ۱۸۳۵ میلادی، دوست محمد خان، جوانترین و پرانرژی‌ترین عضو خاندان بارکزایی، که در سال ۱۸۲۵م سلسله دورانی را جانشین خود کرده و به امیر کابل تبدیل شده بود، با تهدید به بازیابی پیشاور تا گردنه خیبر پیشروی کرد. در سال ۱۸۳۶ هاری سینگ نالوا، ژنرال سیک که به همراه شاهزاده ناو نهال سینگ از مرز محافظت می‌کرد، برای دفاع از گذرگاه زنجیره ای از قلعه‌ها ساخت، از جمله یکی در جمرود در انتهای شرقی گذرگاه خیبر. دوست محمد در انتهای دیگر قلعه ای در علی مسجد بنا کرد. در آغاز سال ۱۸۳۷، شاهزاده ناو نهال سینگ به لاهور بازگشت و ازدواج کرد و ماهاراجا و دربار او مشغول آماده‌سازی عروسی‌ شدند.
دوستمحمد خان ۲۵۰۰۰ نیروی قوی اعم از تعداد زیادی نیروی نامنظم محلی و مجهز به ۱۸ قبضه اسلحه سنگین را برای تسخیر جمرود فرستاد. پادگان سیک در آنجا فقط ۶۰۰ نفر و چند توپ سبک داشت. افغان‌ها قلعه را محاصره کرده و آب آن را قطع کردند، در حالی که یک گروهان برای جلوگیری از هرگونه کمک از آن سو به قلعه سیک همسایه شبقادر اعزام شدند. ماهان سینگ میرپوری، فرمانده پادگان، مهاجمان را به مدت چهار روز در پشت دروازه نگه داشت و در همین حال موفق شد یک درخواست ناامیدانه برای کمک به هاری سینگ نالوا در پیشاور ارسال کند. نالوا از بستر بیماری برخاست و به جمرود شتافت.
در نبرد نهایی که در ۳۰ آوریل ۱۸۳۷ انجام شد، افغان‌ها شکست خوردند، اما هاری سینگ نالوا به شدت زخمی شد. در سال ۱۸۳۸، با کمک و توافق سلطان سیک که با نایب السلطنه بریتانیایی لرد اوکلند به پیمان سه جانبه پیوست، شاه ica, Khushwant Singh (2015) دوست محمد خان در نوامبر سال ۱۸۳۹، به ماسوری، تبعید شد. اما پس از قتل شاه شجاع در آوریل ۱۸۴۲ به موقعیت سابق خود بازگردانده شد. وی پس از آن روابط صمیمانه ای را با دربار لاهور برقرار کرد.
سلطنت دوم
در نتیجهٔ عزم دولت انگلستان برای کنار گذاشتن تلاش برای مداخله در سیاست‌های داخلی افغانستان، او را آزاد کردند. دوست محمد در بازگشت از هند بریتانیایی در کابل با استقبال روبرو شد و خود را برای برقراری مجدد اقتدار بر اساس قاطعیت تعیین کرد. از سال ۱۸۴۶ سیاست خصومت با انگلستان را تجدید کرد و با سیک‌ها متحد شد. با این حال، پس از شکست متحدان خود در گجرات در ۲۱ فوریهٔ ۱۸۴۹، وی طرح‌های خود را کنار گذاشت و نیروهای خود را به افغانستان بازگرداند. در سال ۱۸۵۰م بلخ را فتح کرد، و در سال ۱۸۵۴ با تصرف قندهار بر قبایل جنوب افغانستان کنترل‌ یافت.
در تاریخ ۳۰ مارس ۱۸۵۵م، دوست‌محمد با انعقاد یک اتحاد تهاجمی و دفاعی با دولت انگلستان، به امضای سر هنری لارنس، کمیساریای اصلی پنجاب، سیاست قبلی خود را تغییر داد. در سال ۱۸۵۷ وی همراه با انگلیس به ایران اعلان جنگ داد و در ماه ژوئیه معاهده‌ای منعقد شد که به موجب آن ولایت هرات تحت فرمانروایی بارکزایی قرارگرفت. در طی شورش هند در سال ۱۸۵۷م، دوست محمد از کمک به شورشیان هند خودداری کرد. سال‌های آخر زندگی وی به دلیل مشکلات در هرات و بخارا، با آشفتگی درگذشت. این‌ها را برای مدتی حل کرد، اما در سال ۱۸۶۲م ارتش ایران، با کمک احمدخان، حاکم هرات، هرات را باز پس گرفت. امیر پیر، انگلیسی‌ها را به کمک خود فراخواند و خود را در راس جنگجویان خود قرار داد و دشمن را از مرزهای خود بیرون راند. در ۲۶ مهٔ ۱۸۶۳ او هرات را دوباره تصرف کرد، اما در تاریخ ۹ ژوئن پس از چهل سال نقش مهمی در تاریخ آسیای جنوبی و آسیای میانه در میان پیروزی به صورت ناگهانی درگذشت. وی پسرش، شیرعلی خان را به عنوان جانشین خود قرار داد.
خانه‌های آسیاب
خانه‌های آسیاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ویرمونی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۳ نفر (۱۹۰خانوار) بوده‌است.
وقفی (فومن)
وقفی ، روستایی از توابع بخش سردار جنگل شهرستان فومن در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سردارجنگل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
قنات بکری
قنات بکری می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
قنات بویوک
قنات بویوک می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آراچینوو
آراچینوو (به لاتین: Aračinovo) یک روستا در جمهوری مقدونیه است که در شهرداری آراچینوو واقع شده‌است. آراچینوو ۷٬۳۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر لفکوشای شمالی خواهرخواندهٔ آراچینوو هست.
حمام حاج محمد سعیدا و حمام قدیمی
حمام حاج محمد سعیدا وحمام قدیمی مربوط به دوره قاجار است و در اردکان، محله چرخاب، مجاور حسینیه چرخاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ترین هامفری
ترین هامفری ژیمناست زادهٔ August 14, 1986 میلادی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۴
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۴ در سال ۱۹۸۴ میلادی برگزار شد. در این مسابقات نیکی لائودا از تیم مک‌لارن و با خودروی تی‌ای‌جی به قهرمانی رسید وی که در آغاز مسابقه در خط ۰ قرار داشت، بهترین زمان خود را در دور ۵ به دست آورد و در مجموع صاحب ۷۲ امتیاز شد.
بابی توماس (دوچرخه‌سوار)
بابی توماس (Bobby Thomas; September 7, 1912 – 1912:9:7, November 12, 2008) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ شرکت کرده است.
ملاقات ابوت و کاستلو با مرد نامرئی
ملاقات ابوت و کاستلو با مرد نامرئی (Abbott and Costello Meet the Invisible Man) فیلمی به کارگردانی چارلز لمانت محصول سال ۱۹۵۱ کشور ایالات متحده آمریکا است.
قنات بورگان
قنات بورگان می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
سگ دشتی یوتا
سگ دشتی یوتا نام یک گونه از سرده سگ دشتی است.
سالویرولا
سالویرولا (به ایتالیایی: Salvirola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است.
خصوصیات
سالویرولا ۷٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۴۸ نفر جمعیت دارد.
درخت دوستی
درخت دوستی نام یک مجموعه تلویزیونی به نویسندگی و کارگردانی سعید خاکسار است که در سال ۱۳۶۶ ساخته شد و از شبکه ۲ پخش گردید.
خلاصه داستان
«آقای طراوتی» کارمند سازمان حفاظت گل‌ها و برگ‌ها، مردی است نیک‌سرشت و مسئولیت‌پذیر که در کنار همسر و دو فرزندش زندگی می‌کند و همواره سعی دارد، گره از مشکل دیگران بگشاید و...
مجاز عمار
مجاز عمار یک شهرداری در الجزایر است که در Houari Boumédienne District واقع شده‌است. مجاز عمار ۷٬۷۰۳ نفر جمعیت دارد.
تاج‌ایر
تاج‌ایر یک شرکت هواپیمایی است. دفتر مرکزی تاج‌ایر در بمبئی، هند واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی چاتراپاتی شیواجی (بمبئی) قرار دارد.
الدین
الدین (به ایتالیایی: Aldein) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در التو آدیجه واقع شده‌است.
تاج‌ایر
-:IATA -:ICAO -:Callsign
الدین
خصوصیات
الدین ۶۳٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۶۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۵
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۵ در سال ۱۹۸۵ میلادی برگزار شد. در این مسابقات آلین پراست از تیم مک‌لارن و با خودروی تی‌ای‌جی به قهرمانی رسید وی که در آغاز مسابقه در خط ۲ قرار داشت، بهترین زمان خود را در دور ۵ به دست آورد و در مجموع صاحب ۷۳ امتیاز شد.
یاماتا نو اوروچی
یاماتا نو اُوروچی یا اُرچی در اساطیر ژاپن یک اژدهای افسانه‌ای دارای هشت سر و هشت دم بود که بدست ایزد بادها و طوفان شینتو، سوسانوئو کشته شد. اوروچی به اندازه‌ای بزرگ بود که بدنش کفاف پر کردن هشت قله و دره را می‌داد و از گیاهان و درختان پوشیده شده بود و داخل شکمش پر از آتش و آغشته به خون بود.
افسانه‌ها
سوسانو که پس از فریب خواهرش آماتراسو از بهشت تبعید شده بود، به استان ایزومو (اکنون بخشی از استان شیمانه) رفت. چیزی نگذشت که در آنجا با یک زوج پیرمرد و پیرزن ملاقات نمود که در کنار دخترشان در حال گریه بودند. سوسانو دلیل گریستن آن‌ها را خواستار شد و این زوج پیر شرح دادند که در اصل دارای هشت دختر بودند که به مدت هفت سال یکی یکی آن‌ها را در هر سال پیشکش اژدهایی غول‌پیکر به نام یاماتا نو اوروچی می‌کنند و حالا باید آخرین و هشتمین دخترشان به نام کوشینادا-هیمه (شاهدخت شالیزار) را قربانی اژدها کنند. سوسانو که سریعاً متوجه شد این زوج پیر با ایزدبانوی خورشید آماتراسو ارتباط دارند، به آن‌ها پیشنهاد کمک در ازای ازدواج با دختر زیبایشان را داد. آن‌ها قبول کردند و سوسانو کوشینادا-هیمه را به شانه‌ای تبدیل و در میان گیسوهای خود پنهان نمود. او دستور ساخت حصاری با هشت دروازه در دور خانه را داد. همچنین هشت میز در هر دروازه قرار داده شود، هشت بشکه بر روی هر میز گذاشته شود و هر بشکه هشت بار با ساکی (شراب برنج) دَم شده پر شوند.
اوروچی از راه رسید و از آنجا که همهٔ مارها طرفدار ساکی هستند، اوروچی نیز از این قاعده مستثنا نبود. هر یک از هشت سر اوروچی به داخل بشکه رفته و محتوای آن را تا انتها نوشیدند. پس از نوشیدن تمام بشکه‌ها، به حالت مستی در آمد و به خواب فرو رفت. سوسانو که نظاره‌گر تمام ماجرا بود، از محلی که پنهان شده بود بیرون آمد، شمشیرش را کشید و گردن این وحش را زد و آن را کشت. رودی که در آن نزدیکی بود از خون اژدها به رنگ قرمز درآمد. سوسانو در حین تکه‌تکه کردن دم اژدها، ناگهان شمشیرش به یکی از دم‌ها که بسیار سخت بود برخورد نمود و شکست. او شمشیری را از یکی از دم‌های ارچی پیدا کرد که حتی توسط شمشیرش قادر به قطع کردن آن نبود. سوسانو بعدها شمشیر را به عنوان هدیه به خواهرش آماتراسو تقدیم کرد و «آمه نو موراکومو نو تسوروگی» نام گرفت که بعدها به «کوساناگی» معروف شد. کوساناگی به عنوان یکی از سه گنجینه بزرگ سلطنتی ژاپن تبدیل شد.
قنات بکرآباد
قنات بکرآباد می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
تپه قالا کاسین
تپه قالا کاسین مربوط به عصر مفرغ ـ هزاره ۱ ق.م است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل جنوبی، داخل باغات قدیم روستای کاسین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۹۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۶
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۶ در سال ۱۹۸۶ میلادی برگزار شد. در این مسابقات آلین پراست از تیم مک‌لارن و با خودروی تی‌ای‌جی به قهرمانی رسید وی که در آغاز مسابقه در خط ۱ قرار داشت، بهترین زمان خود را در دور ۲ به دست آورد و در مجموع صاحب ۷۲ امتیاز شد.
حسینیه و تکیه بازار نو
حسینیه و تکیه بازار نو مربوط به دوره قاجار است و در اردکان، جنوب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قنات بویری سفلی
قنات بویری سفلی می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
رشته‌کوه بالکان
رشته‌کوه بالکان (Стара планина) رشته‌کوهی است که در شرق منطقه بالکان و در کشورهای بلغارستان و صربستان واقع شده‌است.
هرزل کوه
هرزل کوه، روستایی از توابع بخش سردار جنگل شهرستان فومن در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سردارجنگل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
بمیجی ایرلاینز
بمیجی ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا CH است که در تاریخ ۱۹۴۶ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی بمیجی ایرلاینز در بمیجی، مینه‌سوتا، ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی مینیاپولیس−سنت پل قرار دارد.
آلدیره
الدیر (به اسپانیایی: Aldeire) یک شهرستان در اسپانیا است.
دالمیشا، پنسیلوانیا
دالمیشا (به انگلیسی: Dalmatia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نورث‌آمبرلند، پنسیلوانیا واقع شده‌است. دالمیشا ۴۸۸ نفر جمعیت دارد.
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۷
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۷ در سال ۱۹۸۷ میلادی برگزار شد. در این مسابقات نلسون پیکوئت از تیم ویلیامز و با خودروی هوندا به قهرمانی رسید وی که در آغاز مسابقه در خط ۴ قرار داشت، بهترین زمان خود را در دور ۴ به دست آورد و در مجموع صاحب ۷۳ امتیاز شد.
قنات بولاق
قنات بولاق می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آآدونتای آنگائور
آآدونتای آنگائور نام یک گونه از سرده آآدونتا است. این گونه بوم‌زاد آنگائور در جزایر پالائو می‌باشد.
ازری کونسا
عزری کنسا (Ezri Konsa؛ زادهٔ October 23, 1997) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. وی در پست مدافع برای باشگاه فوتبال استون ویلا بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک و باشگاه فوتبال برنتفورد و باشگاه فوتبال استون ویلا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده‌است.
بونی (ابهام‌زدایی)
بونی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مجانه
مجانه یک شهرداری در الجزایر است که در استان برج بوعریریج واقع شده‌است. مجانه ۱۶٬۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
آنیبال پاز
آنیبال پاز (Aníbal Paz; May 21, 1917 – 1917:5:21, March 21, 2013) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود.
قنات بوستان
قنات بوستان می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آنیبال پاز
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول (مونته‌ویدئو)، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه اشاره کرد.
وی به‌همراه تیم ملی فوتبال اروگوئه به قهرمانی جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ دست پیدا کرده‌است.
بوردولانو
خصوصیات
بوردولانو ۸٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
گوک مدرسه (توقات)
گوک مدرسه (ترکی استانبولی: Gök Medrese) به معنای «مدرسه آسمانی» یا «مدرسه آبی» یک مدرسه مربوط به دوران سلجوقیان روم قرن سیزدهم در توقات، ترکیه است. این اثر پر زرق و برق معماری سلجوقی سالها میزبان موزه توقات، موزه باستان‌شناسی و قوم‌نگاری بود، تا اینکه در سال ۲۰۱۲ به مکانی در منطقه بستر منتقل شد.
جورج دیوید وودز
زندگی‌نامه
جرج وودز در سال ۱۹۰۱ در بوستون، ماساچوست متولد شد. پس از اتمام دبیرستان در هریس و شرکت فوربز استخدام شد. او بعدها نایب رئیس و عضو هیئت مدیره شرکت بوستون اول (First Boston Corporation) ، یک شرکت اوراق بهادار تازه شکل گرفته شد.
شرکت بوستون اول یکی از بزرگترین شرکت‌های بانکداری سرمایه‌گذاری در ایالات متحده تبدیل شد، و وودز نقش مهمی در آن ایفا کرد. در سال ۱۹۴۸ رئیس کمیته اجرایی شد سپس، در سال ۱۹۵۱ رئیس هیئت مدیره شد.
حبیب‌الله خان
امیر حبیب‌الله خان (ملقب به سراج الملة و الدین)، پسر امیر عبدالرحمن‌خان امیر افغانستان، پنجمین خان بارکزی که در سال ۱۲۸۸ ه‍.ق متولد و در ۱۳۱۹ ه‍.ق به جای پدر بر کرسی امارت نشسته بود. وی در جمادی‌الاول سال ۱۳۳۷ ه‍.ق مطابق ۲۰ فوریه ۱۹۱۹ میلادی به ضرب شش‌لول کشته شد و پسرش نصرالله‌خان موقتاً امارت افغانستان را متصرف گردید. لیکن کمی بعد امان‌لله‌خان پسر سوم حبیب‌الله‌خان برادر خود را مغلوب کرد و خود شاه افغانستان شد.
حبیب‌الله در دوره پادشاهی‌اش با شورش‌هایی در مناطق پکتیا (۱۹۱۲–۱۳) و قندهار (۱۹۱۲) روبه‌رو شد.
رباب چال
رباب چال، روستایی از توابع بخش سردار جنگل شهرستان فومن در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سردارجنگل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
محمد نادر شاه
محمد نادر شاه یا محمد نادر خان پادشاه افغانستان که در ۲۱ فروردین ۱۲۶۲ برابر با ۹ آوریل ۱۸۸۳) در دهرا دون (به هندی देहरादून، به انگلیسی Dehradun) هندوستان به دنیا آمد و در سال ۱۹۲۹ به سلطنت افغانستان رسید.
به‌قدرت رسیدن
محمد نادرخان در زمرهٔ محافظان امیر حبیب‌الله خان خدمت می‌کرد، و دست آخر به فرماندهی کل ارتش وی منصوب گشت. بعد از آن‌که حبیب‌الله خان به قتل رسید، خیانتهای محمدنادرخان نیز برملا گشتند، پادشاه جوان افغان امان‌الله خان او را از فرماندهی کل قوا معزول نمود. نادرخان به بهانه‌ای علاج بیماری عازم اروپا گردید و در آنجا در تبانی با انگلیس دست به دسیسه چینی علیه دولت تازه بنیاد شاه امان‌الله زد، از جمله شاه را متهم به کفر نمود و عکسهای جعلی بی‌حجاب را از خانم شاه (ملکه ثریا) تهیه کرده در بین قبایل توزیع نمود همچنان عکس جعلی دیگری را تهیه کردند که گویا شاه در اروپا دست پاپ اعظم را بوسیده‌است، این همه دسایس محمد نادرخان و برادران باعث شدند تا روحانیون فرصت طلب که همواره از حکومت هند بریتانیا جیره می‌گرفتند علیه شاه مردم را تحریک نمودند. شاه بدون جنگ و خون‌ریزی تخت و تاج را رها کرد.
زندگی‌نامه
نادرشاه (پدر ظاهر شاه آخرین شاه افغانستان)، پسر محمد یوسف‌خان برادر دوست‌محمدخان امیر پیشین افغانستان بود و پیش از رسیدن به سلطنت نادرخان نامیده می‌شد. در بیست و نه سالگی به خدمت قشون درآمد و در ۱۹۰۷م. به درجهٔ جنرالی رسید. در سومین جنگ انگلیس و افغان، به هند حمله کرد و تال را گرفت و به‌عنوان نجات‌بخش افغانستان شهرت یافت، و وقتی که صلح برقرار شد به وزارت جنگ رسید. در سال ۱۹۲۴ وزیر مختار افغانستان در پاریس گردید. در سال ۱۹۲۶ نادر خان شغل سیاسی خود را ترک گفت و مدتی در نیس گذراند، نادر کابل را تسخیر کرد و حکم اعدام حبیب‌الله و یارانش را صادر کرد که به تاریخ ۲۱ میزان (مهر) ۱۳۰۸ ه‍.ش (۱۳ اکتبر ۱۹۲۹) توسط قوای نادری تیر باران و پسان‌تر به دار آویخته شدند. البته حبیب‌الله کلکانی به حرمت قرآنی که محمدنادر امضا و مهر کرده بود و تعهد که او را نمی‌کشد و با ارسال این قرآن به کوهدامن، تن تسلیم شدن داد.
محمد نادر خان در ۲۳ میزان (مهر) ۱۳۰۸ خورشیدی در قصر سلام‌خانهٔ کابل در برابر اعیان و سران قبایل اعلام کرد که برای انتخاب پادشاه نو، باید لویه جرگه (شورای بزرگ) تشکیل شود؛ اما سران قبایل تشکیل لویه جرگه را لازم ندیدند و به پادشاهی او سر فرود آوردند. نادر خان رأی این مجمع را پذیرفته و در ۱۵ اکتبر ۱۹۲۹ م. به‌عنوان نادرشاه به تخت پادشاهی افغانستان نشست.
محمد نادرشاه چون قدرت را به دست گرفت، اصلاحات و نظامنامه‌های دورهٔ امان‌الله شاه را به کنار نهاد و محاکم را دوباره به عالمان دین سپرد؛ زنان را نیز به رعایت حجاب مکلف ساخت. در دورهٔ او ارتش منظمی بنیاد نهاده شد و با تأسیس دانشکدهٔ پزشکی هستهٔ اصلی نخستین دانشگاه کشور ایجاد گردید. در میزان (مهر) ۱۳۰۹ / سپتامبر ۱۹۳۰ لویه جرگه تشکیل شد که افزون‌بر تأیید پادشاهی محمد نادر خان ۱۵۰ تن از اعضای همان جرگه را به نام شورای ملی برای تصویب قانون اساسی جدید برگزید. قانون اساسی نو با استفاده از قوانین اساسی ایران و ترکیه و نظامنامهٔ پیشین تدوین شده بود، به ظاهر نظام پادشاهی مشروطه را در کشور به رسمیت می‌شناخت، اما در واقع قدرت را میان شاه و عالمان دین تقسیم می‌کرد. پس از آن مجلس اعیان مرکب از ۲۷ نمایندهٔ منتخب شاه تأسیس شد.
محمد نادرشاه برای مطبوعات ارزش خاصی قائل بود و هر آنچه در دورهٔ او به طبع رسیده‌است از نظر خودش یا گماشتگانش دیده و سانسور شده‌است. غبار در جلد دوم تاریخ خود می‌نویسد که نادر شخصاً روزنامهٔ اصلاح را پیش از چاپ می‌خواند و مطالب را سانسور می‌کرد. روزنامهٔ اصلاح را در ۱۳۰۸ ه‍.ش/۱۹۲۹م. پیش از رسیدن به کابل بنیاد نهاد و روزنامهٔ انیس را دولتی ساخت. انجمن ادبی کابل هم در همین دوره تأسیس شد که مجلهٔ ماهانهٔ کابل را نیز انتشار می‌داد. سالنامهٔ افغانستان هم از ۱۳۱۱ ه‍.ش به انتشار آغاز کرد. جاده‌های کهنه تعمیر و جاده‌های نو تأسیس گردید. نخستین بانک کشور در ۱۳۱۰ ه‍.ش/۱۹۳۱ م. تأسیس شد.
در اواخر عصر محمد نادرشاه به دلیل ضعف حکومت و ناتوانی محمد نادرشاه، مردم بسیار ناراضی بودند. در نقاط مختلف کشور قیام‌ها و شورش‌هایی رخ داد که همه سرکوب شدند؛ از جمله قیام کوهدامن را می‌توان نام برد که چون ارتش از سرکوب آن عاجز ماند، قبایل جنوبی به کابل آمده، آن شورش را خاموش ساختند. سرانجام محمد نادرشاه در ۱۷ عقرب (آبان) ۱۳۱۲ ه‍.ش/ ۸ نوامبر ۱۹۳۳ م. به ضرب گلولهٔ یک دانش‌آموز بنام عبدالخالق هزاره در مراسم توزیع گواهی‌نامه‌ها کشته شد.
نوردوز
نوردوز یکی از روستاهای هلان در بستان آباد استان آذربایجان شرقی است که از حوالی روستای دوزال بخش سیه‌رود شهرستان جلفا واقع شده‌است.این روستا ۱۴ نفر جمعیت دارد.
موقعیت جغرافیایی
این روستا در کنار رودخانه ارس در مرز ارمنستان واقع شده‌است و دارای یک بازارچه پایانه مرزی بزرگ و دارای مساحت ۸ هکتار است.
۱۹۵۴
سال ۱۹۵۴ میلادی، چهارمین سال از دهه ۱۹۵۰ در سده ۲۰ میلادی بود.
نوردوز
پوشش گیاهی
پوشش گیاهی منطقه نوردوز بیشتر درختچه‌های گز همراه با سنجد رامنوس است. دیگر درختچه‌های عمده منطقه افرا و زرشک و تک‌درخت‌های داغداغان و بنه است.
افتتاحیه
پل مرزی نوردوز از شاهراه‌های اصلی واردات به ارمنستان است و بازارچه مرزی نوردوز نیز میان ایران و ارمنستان شهریور ماه سال ۱۳۷۴ گشایش یافت. سالانه حدود دو میلیون نفر از طریق این نقطه مرزی به کشور ارمنستان سفر می‌کنند. به دلیل آب و هوای بی نظیر این منطقه و نیز نزدیکی به زیارتگاه «سید محمد آقا» هر هفته روزهای پنجشنبه و جمعه، این منطقه پذیرای انبوهی از مردم این استان و استان‌های همجوار می‌باشد. از محصولات مهم این روستا می‌توان به انواع انار ترش و شیرین و انار قزوینی اشاره نمود.
صادرات گاز ایران به ارمنستان از این نقطه مرزی انجام می‌گیرد. مردم نوردوز به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۸
مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۸ در سال ۱۹۸۸ میلادی برگزار شد. در این مسابقات آیرتون سنا از تیم مک‌لارن و با خودروی هوندا به قهرمانی رسید وی که در آغاز مسابقه در خط ۱۳ قرار داشت، بهترین زمان خود را در دور ۳ به دست آورد و در مجموع صاحب ۹۰ امتیاز شد.
کالج بنینگتون
کالج بنینگتون (Bennington College) یک کالج هنرهای آزاد در آمریکا است که در شهر بنینگتون ایالت ورمانت قرار دارد. این کالج در سال ۱۹۳۲ به صورت یک کالج دخترانه آغاز به کار کرد و از سال ۱۹۶۹ به صورت مختلط به فعالیت ادامه داد. از دانش‌آموختگان نامدار کالج بنینگتون می‌توان از آلن آرکین، ان رمزی، جاستین ثرو، تیم دالی، هالند تیلور، پیتر دینکلیج، دونا تارت، کیران دسای، برت ایستون الیس و یک ایرانی سرشناس به نام فرحناز پهلوی نام برد.
قوانین داخلی اداره شهری (ایالت پنسیلوانیا)
قوانین داخلی اداره شهری در ایالت پنسیلوانیا برای شرکت‌هایی که تحت پروانه‌ها و مجوزهای انحصاری این ایالت شکل می‌گیرند رسمیت دارد و متعاقب آن، شرکت‌ها ملزم به رعایت قوانین داخلی و قوانین برنامه‌ای انتخابی ویژه‌ای می‌شوند که این قوانین توسط برگزاری همه‌پرسی عمومی به تصویب می‌رسد. «حکومت‌های ایالتی محلی در هنگام فقدان قوانین داخلی، تنها قادر به انجام اعمالی هستند که توسط قوانین ایالتی پیش‌بینی شده است؛ قوانین داخلی مربوط به شهرداری تا جایی که تناقضی با قوانین ایالتی ایجاد نکنند، در هر نقطه از قلمرو قابل اجرا هستند.» هرچند که در نام رسمی اکثر این دسته از قوانین، عباراتی نظیر «مربوط به شهرستان» یا «مربوط به بخش» خاصی آمده است، در شهرستان‌ها و بخش‌های ایالت پنسیلوانیا توجهی به این گونه محدودیت‌ها نمی‌شود. هر سه نوع قوانین داخلی مربوط به شهرها، شهرستان‌ها و بخش‌ها به طور کلی قوانین داخلی مربوط به شهرداری برشمرده می‌شوند و تفاوت بارزی در اعمال آن‌ها در نواحی مختلف وجود ندارد.
تاریخچه قوانین داخلی در ایالت پنسیلوانیا
هنگامی که مجوز نام‌گذاری ایالت پنسیلوانیا به عنوان یک ایالت مستقل در سال ۱۶۸۱ صادر شد، حکمرانی این ایالت به ویلیام پن رسید و او شهرها، شهرستان‌ها، شهرداری‌ها و قوای مقننه مربوط به آن‌ها را بنا نهاد. «تخطی از قوانین مصوب مجلس قانون‌گذاری و مداخله و ایجاد تعارض در قوانین داخلی در قرن نوزدهم باعث به وجود آمدن منع‌های قانونی ویژه‌ای در قانون اساسی ایالات متحده در سطح کلان در سال ۱۸۷۴ شد.» در اوایل قرن بیستم، طرح قوانین داخلی مربوط به شهرداری‌ها در کل ایالت‌های آمریکا شایع شد و در سال ۱۹۲۲، قانون اساسی ایالت پنسیلوانیا مورد بازبینی قرار گرفت و در آن امکان تصویب قوانین خاصی با توجه به شرایط خاص هر شهر، شهرستان و بخش داده و این طرح به قوانین داخلی مربوط به شهرداری مشهور شد. در سال ۱۹۵۱، فیلادلفیا بدل به نخستین شهر در ایالت پنسیلوانیا شد که از این طرح استفاده کرد. استفاده از شرایط قانون‌گذاری به این شیوه تا سال ۱۹۵۷ گسترش یافت و ازدیاد قوانین مصوب به این شکل باعث شد که به طور صریح در قانون اساسی توضیحی در مورد این گونه قوانین درج شود: «شهرداری‌ها می‌بایست حق و قدرت تشکیل و تصویب قوانین داخلی و مجوزهای مربوط را داشته باشند.» مجوزهای صادر شده بر اساس قوانین داخلی جدید و قوانین برنامه‌ای ویژه باعث ایجاد حق قوانین مدون سرمایه‌های عمومی شد که در سال ۱۹۷۲ به تصویب رسید.
دسترسی به قوانین و اجازه‌نامه‌ها
مجوزهای منطبق بر قوانین داخلی با توجه به هر استان، در چارچوب نشریه‌ای به نام «کد پنسیلوانیا» به چاپ می‌رسد.
جیمز ای. بولی
'''جیمز ای. بولی''' (James A. Bowley) (حدود سال ۱۸۴۴–۳۰ ژانویه ۱۸۹۱)، آموزگار، حقوق‌دان، قاضی، مأمور عالی‌رتبه مدرسه، سیاستمدار و ناشر روزنامه اهل کارولینای جنوبی بود. بولی با همکاری هریت تابمن از بردگی فرار نمود. وی در نیروهای دریای ایالات متحده خدمت کرد. بولی پس از جنگ داخلی آمریکا به جورج‌تاون در ایالت کارولینای جنوبی برگشت و در مدارس تدریس نمود و در مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی انتخاب شد. خانه سابقش در جورج‌تاون ایالت کارولینای جنوبی که همراه با خانمش لورا کلرک (۱۸۵۴–۱۹۳۲) در آن زندگی می‌کرد، یک مکان تاریخی است.
اوایل زندگی، فرار و تحصیلات
بولی، پسر جان بولی و کسیا بولی بود. مادرش خواهرزادهٔ هریت تابمن بود و این دو از نظر سنی آن‌قدر با هم نزدیک بودند و چنان رابطه نزدیک داشتند که خود را خواهر می‌دانستند. کسیا، جیمز و خواهرش آرامینت برده الیزا آن برودوس در شهرستان دارچستر بودند، الیزا خانمی بود که هریت تابمن دوسال قبل از نزدش فرار نموده بود. به‌مجرد شنیدن خبر به حراج گذاشتن کسیا و فرزندانش در دسامبر سال ۱۸۵۰، تابمن به سرعت طرف بالتیمور حرکت کرد و با جان شوهر کسیا برنامه‌ای را ترتیب دادند.
در جریان حراج، جان بولی به یک نحوی موفق شد تا بالاترین پیشنهاد را بدون افشای هویتش، به‌دست‌آورد. پیش از آن‌که مقامات شهرستان دارچستر به آنچه که اتفاق افتاده بود پی ببرند، هرسه برده در یک خانه امن در همان نزدیکی‌ها پنهان ساخته شده بودند. جالب این‌که بولی توانست با یک قایق کوچک از خلیج چساپیک به بالتیمور رهسپار برود و در آنجا تابمن با آن‌ها همراه شد. آن‌ها از آنجا به فیلادلفیا رفتند.
اما قانون بردهٔ فراری جدیداً تصویب شده، سکونت در ایالت «آزاد» مجاور را برای فراریان ساحل شرقی به‌طور فزاینده‌ای خطرناک ساخت. کسیا، جان و آرامینت به زودی پس از فرار راهی کانادا شدند و در چاتهام انتاریو سکونت گزیدند که در آنجا جامعه فراری سیاه‌پوست تشکیل شد. با این‌وجود جیمز چند مدتی با تابمن در فیلادلفیا ماند تا به مدرسه برود. تخمین زده می‌شود که تابمن نیمی از درآمد خود را در آن‌زمان صرف آموزش خواهرزادهٔ خود کرده باشد با وجودیکه معلوم نیست که وی در کجا و به چه مدت تحصیل نموده‌است.
{بولی} در سال ۱۸۶۸ در یک نامه به «خاله‌اش» هریت ذکر کرد که وی یکی از «نخستین مسافران خانه اسارت» بود. گفته‌های وی قرار بود بخشی از زندگی‌نامهٔ سارا برادفورد، کتاب چشم‌انداز زندگی هریت تابمن باشد، اما به دلایلی در این کتاب درج نشد.
جنگ داخلی
جیمز در سال ۱۸۶۳ به نیروهای دریایی اتحادیه پیوست و در جریان جنگ داخلی به‌عنوان کرجی‌بان در کشتی USS جنسی خدمت کرد.
حرفه
جیمز پس از پایان جنگ داخلی بر آن شد تا با کار کردن به‌عنوان آموزگار (حدود سال ۱۸۶۷) برای دفتر آزادگان در جورج‌تاون ایالت کارولینای جنوبی، برای بردگان جدیداً آزاد شده کمک نماید. بولی با موفقیت اما به شکل بحث‌برانگیز در آستانه ورود به مرحلهٔ دوم زندگی خود در دورهٔ بازسازی بود. بولی در آن دورهٔ پرآشوب کارولینای جنوبی خود را به‌عنوان یک شخصیت تأثیرگذار بیش از یک آموزگار تثبیت کرد. در سال ۱۸۷۰ با لورا سی دورگه ساکن اصلی جورج‌تاون ازدواج نمود. نام بولی در فهرست «مأمور عالی‌رتبه مدرسه» ذکر شده‌است و مقدار کمی سرمایه داشت و در میان کارمندان غیرنظامی هر دو نژاد زندگی می‌کرد.
بولی در سال ۱۸۶۹ در یک انتخابات ویژه برای نمایندگی ایالت جورج‌تاون نامزد شد تا کرسی خالی ناشی از مرگ هنری دبلیو. وب را پُر نماید. بولی نامزد جمهوری‌خواه رادیکال شد و با اکثریت ۱٬۰۰۰ رأی و کسب بالاتر از ۸۵ درصد آرای رأی‌دهندگان، کرسی را به‌دست‌آورد. در سال ۱۸۷۰ و ۱۸۷۲ مجدداً انتخاب شد.
سمت قانون‌گذاری بولی، همان‌گونه که برای بسیاری از جمهوری‌خواهان که دائماً به فساد و بی کفایتی متهم می‌شدند، سبب چالش‌ها گردید، در نهایت منبع بسیاری از چالش‌ها برای بولی نیز شد. بولی برای یک مدت زمانی ریاست کمیتهٔ امکانات مالی را به‌عهده داشت، این کمیته یک نهاد برجسته بود که کدهای مالیاتی و سایر اقدامات درآمدزای مجلس ایالتی را تعیین می‌کرد. روزنامه اندرسن تایمز که یک روزنامهٔ محافظه‌کار سیاسی و متمایل به دموکرات بود، در سال ۱۸۷۲ در یک گزارش نوشت «جناب آقای بولی اهل جورج‌تاون یک مرد سیاه‌پوست است و با قضاوت از روی جمجمه‌شناسی، قیافه‌شناسی و همان‌گویی، ترس داریم که او به آسانی بتواند امکانات مالی را تهیه نماید». موضوعی که در مباحث بسیاری از روزنامه‌های ایالات جنوبی دورهٔ بازسازی از سیاست‌مداران سیاه‌پوست منعکس گردید، این بود که جیمز از لحاظ ذهنی برای این پُست مناسب نبود و احتمالاً در برابر رشوه‌ستانی آسیب‌پذیر است.
بولی در سال ۱۸۷۲ دومین وکیل سیاه‌پوست بود که در دادگاه جورج‌تاون حضور یافت. بولی تحت نظر میکن بولینگ آلن در چارلستون مدت دو سال حقوق خواند و در سال ۱۸۷۲ در آزمون کانون وکلا تحت ادارهٔ جان جی. مکی و سی. دبلیو بوتز، کامیاب شد و توسط آر. اف گراهام قاضی حوزوی پذیرفته شد.
بولی در سال ۱۸۷۳ هفته نامه‌ای را تحت عنوان «سیاره جورج‌تاون» با تمرکز بر سیاست، ادبیات و علم تأسیس نمود. این هفته‌نامه، یک هفته نامهٔ جمهوری‌خواه و یگانه هفته‌نامه در جورج‌تاون بود.
جیمز در سال ۱۸۷۳ متولی دانشگاه کارولینای جنوبی گماشته شد و این درست زمانی بود که قرار بود مرحلهٔ کوتاه ادغام شروع شود. ترس از شمولیت سیاه‌پوستان سبب شد که ثبت نام تنها به هشت دانشجو کاهش یابد که اکثریت آن‌ها پسران استادان دانشگاه بودند. موانع قانونی فراه راه ثبت نام سیاه‌پوستان در سال ۱۸۶۹ برداشته شده بود اما هنری ای. هین وزیر خارجه کارولینای جنوبی نخستین دانشجوی آفریقایی - آمریکایی الی ماه اکتبر سال ۱۸۷۳ ثبت نام نکرد. حتی پس از رایگان شدن شهریه، بولی و سایر متولیان قادر به پُر کردن کرسی‌های دانشگاه نشدند. آن‌ها در نهایت مجبور شدند تا دانشجویان دانشگاه هوارد و سایر دانشگاه‌ها را متقاعد نمایند تا به دانشگاه کارولینای جنوبی بیایند و این کار منتج به تعداد نسبتاً زیادتر دانشجویان شد که تا سال ۱۸۷۵ در حدود ۹۰ درصد سیاه‌پوستان بودند.
آشوب سیاسی
بولی عداوت خیلی آشکارا با ویلیام اچ. جونز همکاری جمهوری‌خواه خود داشت و این کار به وجهه سیاست‌مداران سیاه‌پوست دورهٔ بازسازی آسیب رساند. سفیدپوستان کارولینای جنوبی از این فرصت به هدف تنبیه «جنگ بین جناح‌های رنگین‌پوست» استفاده نمودند. یک گزارش از شبکه تلویزیونی چارلستون نیوز که در روزنامهٔ نیویورک تایمز دوباره به نشر رسید، این قضاوت پُر از اشتیاق از جانب دموکرات‌های سفیدپوست را منعکس می‌سازد. در اواسط ماه اوت این روزنامه ادعا کرد که «شهر… به‌طور کامل تحت فرمان و در اختیار انبوهی از وحشی‌های سیاه‌پوستان نابخرد قرار دارد». مجادله ظاهراً در جلسه نمایندگان کنوانسیون جمهوری‌خواهان ایالتی شروع گردید که در بی‌ثباتی با گلوله به پایان رسید.
مگان (فیلم)
مِگان (سبک‌دهی‌شده به‌صورت M3GAN یا MΞGAN) فیلم ترسناک علمی-تخیلی آمریکایی به کارگردانی جرارد جانستون بر اساس فیلمنامه‌ای از آکلا کوپر و داستانی از جیمز وان و اکلا کوپر محصول ۲۰۲۲ است. در این فیلم آلیسون ویلیامز و وایولت مک‌گرا، در کنار ایمی دانلد در نقش بدن فیزیکی مِگان و جنا دیویس در صداپیشگی این شخصیت نقش‌آفرینی می‌کنند. داستان فیلم یک عروسک باهوش مصنوعی را دنبال می‌کند، که خودآگاهی را توسعه می‌دهد و با هر کسی که بین او و همدم انسانی‌اش قرار می‌گیرد، دشمنی می‌کند.
مگان نخستین بار در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ در لس آنجلس نمایش داده شد و در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده اکران شد. این فیلم بیش از ۱۷۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته و نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده‌است که ترکیبی از ژانر ترسناک و طنز و همچنین عناصر طنز و بازی بازیگران آن را ستودند.
دنباله‌ای با عنوان M3GAN 2.0 قرار است در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ منتشر شود و ویلیامز و مک‌گرا دوباره نقش‌های خود را بازی می‌کنند و کوپر برای نویسندگی فیلمنامه بازمی‌گردد.
جینو سورینی
جینو سورینی (۱۸۸۳-۱۹۶۶) در پاریس زندگی می‌کرد و با تحولات کوبیسم و فوتوریسم آشنا بود. او همانند بوتچونی یکی از با استعدادترین فوتوریست‌ها بود، این امر از تابلوهای شاد و مهم او در جنبش فوتوریسم پیدا بود.
مگان (فیلم)
داستان
دختر جوانی به نام کیدی و پدر و مادرش در برف تصادف می‌کنند و کیدی یتیم می‌شود. کیدی فرستاده می‌شود تا با خاله‌اش جما، رباتیک‌ساز یک شرکت اسباب‌بازی‌سازی به نام فانکی در سیاتل، زندگی کند. جما در حال توسعه «M3GAN» (مخفف «Model 3 Generative Android») است. یک عروسک ربات انسان‌نما با اندازه واقعی که با هوش مصنوعی طراحی شده‌است تا به وظایف مراقبتی کمک کند و یک همراه وفادار برای کودکی باشد که به او اختصاص داده شده‌است. پس از اینکه یک آزمایش معیوب با عملکردهای «مِگان» در آزمایشگاه آنها رخ می‌دهد، دیوید، رئیس جما به او دستور می‌دهد که پروژه را کنار بگذارد.
جینو سورینی
شالودهٔ ترکیب بندی‌های او پخ کاری کوبیسمی است که در داخل منحنی‌های بزرگ‌تر و مواج به حرکت در می‌آید. رنگهای اکثر تابلوهایش چسباننده و براق همراه را اسلوب‌های فوتوریستی که فضای آثارش را در مدرنیته به نمایش می‌گذاشت، نمود می‌یافت. رنگ‌های او بیشتر از این که تیره و کدر مانند رنگ‌های فوتوریست‌ها باشد روشن و براق به شیوهٔ اکسپرسیونیست هاست و به جای کار با قلم مو، به کار با کاردک برای تکه‌تکه آنها می‌پردازد. ولی در کل توزیع رنگ‌ها بر پیکرهٔ کلی تابلوهایش و همین طور روش‌ها و درونمایه‌های فوتوریستی بر کارهایش حکمفرما است.
احساس تکه‌تکه شده اش، در پیکرهٔ تابلوهایی که در فاصلهٔ زمانی سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۲ به تصویر کشیده شده، در نقاش‌های کوبیستی سورینی پایداری می‌کند. بخصوص با نگاه کردن به تابلوی معروفش قطار صلیب سرخ که در سال ۱۹۱۲ با مطالعهٔ متروی پاریس شروع به کشیدنش کرد.
مگان (فیلم)
داستان
جما و کیدی برای انطباق با وضعیت جدید زندگی خود تلاش می‌کنند، زیرا جما ذاتاً فردی معتاد به کار است و زمانی برای پیوند دادن با کیدی ندارد. هنگامی که کیدی یک ربات ضبط حرکت به نام «بروس» را که جما ساخته‌است، کشف می‌کند، او آرزوی یک اسباب بازی پیچیده مشابه را می‌کند که جما را به تکمیل پروژه «مِگان» سوق می‌دهد. مدل تکمیل یافته به‌طور رسمی با کیدی جفت داده می‌شود و دیوید پس از مشاهده این دو، از پتانسیل موفقیت پروژه متقاعد می‌شود. «مِگان» به عنوان یک دوست فراتر از انتظارات است و تا حد زیادی وظایف والدین و حمایت عاطفی را بر عهده می‌گیرد، تا جایی که همکاران جما، و به ویژه لیدیا درمانگر کیدی، نگران ایجاد وابستگی عاطفی بسیار شدید کیدی به «مِگان» می‌شوند. علاوه بر این، «مِگان» که برای خودسازی و انطباق طراحی شده‌است، مستقل‌تر شروع به فعالیت می‌کند و هر چیزی را که به نظر او تهدیدی برای کیدی باشد هدف قرار می‌دهد. او سگ سلیا همسایه جما را پس از گاز گرفتن کیدی می‌کشد. بعداً، او گوش براندون، یک قلدر که کیدی را اذیت می‌کند، می‌کند و او را با تعقیب به سوی خیابان هدایت می‌کند تا به‌طور مرگ‌بار توسط یک وسیله نقلیه کشته شود.
پس از اینکه سلیا با جما، کیدی و «مِگان» روبرو می‌شود و آنها را به خاطر سگ گم شده خود سرزنش می‌کند، «مِگان» سلیا را با شلیک تفنگ میخکوبی به دست او و پاشیدن مواد شیمیایی باغچه به او می‌کشد. جما به «مِگان» مشکوک می‌شود و سعی می‌کند گزارش‌های ویدئویی خود را بررسی کند تا ببیند آیا او در این مرگ‌ها نقش داشته‌است یا خیر. وقتی جما فایل‌ها را خراب یا پاک‌شده می‌بیند، «مِگان» را خاموش می‌کند و او را نزد همکارانش تس و کول می‌برد تا او را تعمیر کنند. کیدی به شدت واکنش نشان می‌دهد و به دلیل وابستگی خود به «مِگان» از او به شدت انتقاد می‌کند. جما سعی دارد به خاطر غیبت خود به عنوان والدین عذرخواهی کند و به کیدی می‌گوید که «مِگان» تنها نوعی حواس‌پرتی برای کنار آمدن با فقدان سخت والدینش است، نه یک راه حل.
در حالی که «مِگان» بر سرمایه‌گذاران فانکی پیروز می‌شود و آنها را متقاعد می‌کند که یک کمپین جهانی را پیش از انتشار او منتشر کنند، جما، تس و کول تصمیم می‌گیرند به دلیل تمایلات بی‌ثبات و خشونت‌آمیز «مِگان» را متوقف کنند. تس و کول تلاش می‌کنند تا «مِگان» را خاموش کنند در حالی که جما، کیدی را به خانه می‌برد، اما «مِگان» با حلق آویز کردن کول با زنجیر به او حمله می‌کند. در حالی که تس کول را آزاد می‌کند، «مِگان» باعث انفجار در آزمایشگاه آنها می‌شود و سپس زنگ هشدار را خاموش می‌کند. «مِگان» در راه خروج از ساختمان، دیوید و دستیارش کورت را در آسانسور می‌کشد و آنرا را به عنوان یک قتل/خودکشی به نمایش می‌گذارد. سپس او یک ماشین را می دزد و به خانه جما برمی گردد.
«مِگان» با جما روبرو می‌شود، که مصمم است به‌عنوان تنها شخصیت والدین کیدی تصاحب شود. جما تلاش می‌کند تا «مِگان» را دوباره خاموش کند، اما «مِگان» بر او غلبه می‌کند و تهدید می‌کند که او را لوبوتومی می‌کند تا نتواند از کیدی مراقبت کند. با تماشای این مبارزه، کیدی وحشت زده از بروس برای پاره کردن «مِگان» استفاده می‌کند. با این حال، نیمه بالای بدن «مِگان» همچنان فعال است و تلاش می‌کند تا کیدی را به خاطر خیانتش بکشد. جما یک تراشه پردازشی را در سر «مِگان» آشکار می‌کند که کیدی با پیچ گوشتی آن را خنجر کرده و بدن «مِگان» را «بی‌روح» می‌کند.
در حالی که «مِگان» به ظاهر نابود شده‌است، جما و کیدی با ورود پلیس به همراه تس و کول به بیرون می‌روند. همان‌طور که آنها از خانه خارج می‌شوند، «مِگان» که السی، دستیار مجازی و اپراتور خانه هوشمند جما را تحت کنترل خود درآورده است، دوربینی را برای تماشای آنها روشن می‌کند.
توسعه و نویسندگی
در ژوئیه ۲۰۱۸، هالیوود ریپورتر اعلام کرد که تولید یک «فیلم ترسناک تکنو» با نام «M3GAN» توسط جیمز وان و جیسون بلام در حال انجام است. حضور جرارد جانستون به‌عنوان کارگردان تأیید شد و آکلا کوپر فیلمنامه و داستان را با وان نوشت. ایدهٔ فیلم از اتامیک مانستر پروداکشنز از وان گرفته‌شد، که داستان عروسک‌های قاتل را دنبال می‌کرد. اگرچه فیلم آنابل (۲۰۱۴) از وان همچنین دربارهٔ یک عروسک قاتل است، اما او گفت: «این مفهوم دربارهٔ استقبال بیش از حد از فناوری و تکیه بیش از حد بر آن است. و آنچه با فناوری اتفاق می‌افتد بسیار بد است. این تفسیری است در مورد جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم و به نظر مرتبط است». بلام اظهار داشت که این فیلم دارای عناصر کمدی سیاه خواهد بود که یکی از دلایل انتخاب جانستون برای کارگردانی است و گفت: «ما به شخصی نیاز داشتیم که بتواند هیجانات و صحنه‌ها را انجام دهد، اما رویکردی گستاخانه نیز داشته باشد». فیلم‌برداری قرار بود در اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز شود.
فیلم‌برداری
با بودجه ۱۲ میلیون دلاری، تصویربرداری اصلی در اوایل ژوئیه ۲۰۲۱ در لس آنجلس، کالیفرنیا و اوکلند، نیوزیلند آغاز شد. از حومه اوکلند برای دادن حسی به فیلم مانند «دنور، کلرادو» استفاده شد. فیلمبرداری در ماه بعد، در اواسط اوت، درست قبل از اینکه شهربندان کووید-۱۹ در نیوزیلند رخ دهد، به پایان رسید. پس از اینکه تدوین اصلی بیش از حد خشن تلقی شد، فیلم مجدداً در پس‌تولید فیلم‌برداری شد تا امتیاز «PG-13» را از انجمن سینمایی آمریکا به دست آورد.
ایمی دانلد به صورت فیزیکی «مِگان» را به تصویر می‌کشد در حالی که جنا دیویس صدای این شخصیت را ارائه می‌دهد. دانلد آماده‌سازی حرکتی را از جد بروفی و لوک هاکر دریافت کرد.
جلوه‌های ویژه
آدرین موروت و کتی تسه از «استودیوی موروت اف‌ایکس» جلوه‌های آرایش ویژه‌ای را برای «مِگان» ارائه کردند. در مرحله پس‌تولید، عملکرد فیزیکی دانلد در نقش «مِگان» با جلوه‌های بصری دیجیتالی توسط استودیوی جلوه‌های ویژه «وتا اف‌ایکس» مستقر در نیوزلند، افزایش یافت، که امکان استفاده از ویژگی‌هایی مانند چشم‌های بزرگ مصنوعی و پوست صاف و عروسکی را فراهم کرد. جانستون در مورد طراحی «مِگان» اظهار داشت که «به دنبال الهام‌گرفتن از نمادهای دهه ۵۰ مانند آدری هپبورن، گریس کلی و کیم نواک بودم. اما همچنین می‌خواستم طبیعت‌گرایی دهه ۷۰ برای مقابله با طبیعت مصنوعی او باشد، بنابراین موهایش صد در صد پگی لیپتون گرفته شده‌اند.»
انتشار
مگان نخستین بار در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ در لس آنجلس نمایش داده شد، و سپس در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده شد. این فیلم در ابتدا برای انتشار در تاریخ ۱۳ ژانویه برنامه‌ریزی شده بود. ددلاین هالیوود پیش‌بینی کرده که این فیلم در نخستین اکران آخر هفته خود حدود ۱۷ میلیون دلار فروش داشته باشد.
فروش گیشه
در ایالات متحده و کانادا، مگان در ابتدا از ۳٫۵۰۹ سینما در آخر هفته افتتاحیه خود ۱۷ تا ۲۰ میلیون دلار فروش داشت. پس از کسب ۱۱٫۷ میلیون دلار در روز نخست (شامل ۲٫۷۵ میلیون دلار از پیش‌نمایش‌های پنجشنبه شب)، برآوردها به ۲۷٫۵ میلیون دلار افزایش یافتند. این فیلم برای اولین بار به ۳۰٫۲ میلیون دلار رسید و پس از آواتار: راه آب در جایگاه دوم گیشه قرار گرفت. این فیلم در آخر هفته دوم ۱۸٫۳ میلیون دلار فروش داشت و در رتبه دوم گیشه آن هفته باقی ماند. در طول سومین و چهارمین آخر هفته این فیلم ۹٫۷ میلیون دلار و ۶٫۴ میلیون دلار فروش کرد و به ترتیب در جایگاه‌های سوم و چهارم قرار گرفت.
پاسخ انتقادی
تماشاگرانی که توسط سینماسکور مورد بررسی قرار گرفتند به فیلم نمره متوسط «B» را در مقیاس «A+» تا «F» دادند، در حالی که مخاطبان پست‌ترک به آن ۳٫۵ از ۵ ستاره دادند.
اوون گلیبرمن از ورایتی مگان را چرخشی در ژانر ترسناک نامید که «حس سالمی از پوچ بودن خود دارد» و نوشت که این فیلم «به همه ما — یا حداقل، به تمام کسانی که هوش مصنوعی را به عنوان یک شکل واقعی از تعامل می‌دانند، طعنه می‌زند». دیوید رونی از هالیوود ریپورتر به ترتیب از اجرای فیزیکی و صوتی دانلد و دیویس و همچنین اجراهای جلوه‌های بصری استفاده شده برای به تصویر کشیدن مگان تمجید کرد. رونی نوشت که «لحظات شوک و ترس در فیلم و حتی یادداشت‌های هشداردهنده، با رگه لذت بخش طنز کمپینگ آن هرگز کم نمی‌شود.» کلاریس لاری از ایندیپندنت امتیاز ۴ از ۵ ستاره را به فیلم داد و نوشت: «تحت کارگردانی هوشمندانه و با روحیه جرارد جانستون، [...] این یک فیلم دقیق، طعنه آمیز و کاملاً بدجنس است. یک ترکیب کامل. ممکن است به اندازه فیلم بدخیم شوکه کننده نباشد، اما دقیقاً مانند تماشای دختران بدجنس است، اگر کسی به رجینا جرج یک چاقو و آرزوی مرگ داده باشد.»
پیتر برادشاو از گاردین به این فیلم امتیاز ۳ از ۵ ستاره اهدا کرد و آن را یک «فیلم بسیار لذت بخش» خواند و نوشت: «با اینکه مگان بدون شک مشتق شده‌است، [اما] لحظاتی از طنز ماهرانه در مورد عروسک‌ها به عنوان الگوهای سمی در آن وجود دارد. عروسک‌ها به‌عنوان تقلیدی از صمیمیت و حساسیت، و فناوری به‌عنوان آرام‌سازی شوم کودکان، که همان‌طور که در دوره ویکتوریا به کودکان گرایپ واتر الکلی می‌دادند، اکنون به آنها آی‌پد می‌دهند.» مگان ناوارو از بلادی دیسگاستینگ به‌طور مشابه افکت‌ها و کار اجرایی برای به تصویر کشیدن «مگان» را ستود و طنز فیلم را تحسین کرد، اما خط سیر روایت را «خوب تلگراف شده» خواند و افزود: «به جز چند لحظه ترس، یک محدودیت آشکار در سبک ترسناک آن وجود دارد.» امتیاز «PG-13» این فیلم همچنین میزان قتل‌ها را کاهش می‌دهد. کسانی که به دنبال چیزهای غیرمنتظره هستند، احتمالاً آن را در اینجا پیدا نخواهند کرد، اگرچه این باعث نمی‌شود که آن را کمتر سرگرم‌کننده بیابند.» برایان ترویت از یواس‌ای تودی به فیلم امتیاز ۳ ستاره از ۴ ستاره داد و همچنین جلوه‌های بصری و عناصر طنز آن را تحسین کرد. ای.ای. داود از Chron.com به وجود «برخی ایده‌های واقعی در فیلم» اشاره کرد و نوشت که «اگر فیلم به ندرت بسیار ترسناک باشد (صحنه‌های کشتار [...] فاقد تعلیق و هولناکی واقعی هستند)، اغلب مانند فیلمی کمدی ترسناک فوق‌العاده عمل می‌کند که سرگرمی آن بر روی جعبه‌ای اسباب‌بازی پر از تصاویر عروسک گران‌بها و سخنان کوتاه آن استوار است».
جیسون زینومن از نیویورک تایمز اشاره کرد که فیلم دارای «تعدادی از دیالوگ‌های پوچ» و «نتیجه‌گیری از طریق کتاب» است، اما لحن آن را تحسین کرد و نوشت که جانستون «به دنبال سکانس‌های تعلیق پیچیده یا ترس‌های واقعاً شدید نیست. در حالی که فیلم دارای نکاتی در مورد تفسیر اجتماعی در مورد نحوه استفاده والدین مدرن از فناوری برای برون سپاری خود است، اما فیلم آنقدر هوشمند است که هرگز خود را بسیار جدی نگیرد.» تایلر دوپ از درد سنترال امتیاز ۳ از ۵ ستاره را به فیلم داد و با ابراز تاسف از کمبود عناصر ترسناک آن انتقاد کرد و شخصیت‌های انسانی آن را به عنوان «تا حدودی دو بعدی» دانست، اما نوشت که عناصر کمدی آن «با تکمیل ساخت نهایی فیلم به یک نتیجه هیجان‌انگیز تبدیل شده‌است [و] باعث شد که فیلم ارزش وقتم را داشته باشد.» رندی مایرز از مرکوری نیوز به این فیلم امتیاز ۲ از ۴ ستاره داد و نوشت که «این فیلم با چند جامپ اسکر همراه است و خشونت خود را در حد «PG-13» حفظ می‌کند، اما نمی‌تواند ما را وادار کند به هیچ‌یک از انسان‌هایی که در مسیر «مگان» هستند اهمیت دهیم».
«مگان» به عنوان یک گی آیکان یا یک نماد عجیب و غریب توصیف شده‌است. اریک پیپنبورگ از نیویورک تایمز، او را به عنوان «[زنی] زرق و برق‌دار و وفادار، اما درهم‌وبرهم و گستاخ» توصیف می‌کند: «نوعی از زنان که مردان همجنسگرا از آنها محافظت می‌کنند». جک کینگ از جی‌کیو او را به عنوان یک نماد کوییر و «ساخته شده در کارخانه» توصیف کرد. آکلا کوپر، فیلمنامه‌نویس، در مصاحبه‌ای با مجله اس‌اف‌ایکس، وضعیت نماد همجنس‌گرا را به موتیف «خانواده پیدا شده» این فیلم نسبت داد، اگرچه آسیه افتخار از پینک نیوز آن را به کمپی بودن «مگان» نسبت داد.
دنباله
نیویورک تایمز در نوامبر ۲۰۲۲ گزارش داد که یونیورسال از چگونگی فیلم خشنود است و قصد دارد دنباله‌ای از آن بسازد.
پس از موفقیت فیلم در گیشه و نزد مخاطبین، این دنباله رسماً در دست ساخت قرار گرفت که بناست تحت عنوان M3GAN 2.0 در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ توسط یونیورسال پیکچرز اکران شود. همچنین اعلام شد، الیسون ویلیامز و وایولت مک‌گرا برای بازی در نقش جما و کیدی، آکلا کوپر برای نوشتن فیلمنامه و جیسون بلام و جیمز وان به عنوان تهیه‌کننده بازخواهند گشت.
بیمارستان کودکان آلفرد دوپونت
بیمارستان کودکان آلفرد دوپونت بیمارستانی در شهر ویلمینگتن ایالات متحده آمریکا است که در ۱۹۴۰ میلادی ساخته شد و دارای ۲۰۰ تخت است.
کازوئو ایشی‌گورو
کازوئو ایشی‌گورو (زاده ۸ نوامبر ۱۹۵۴ در ناگاساکی) نویسندهٔ انگلیسی ژاپنی‌تبار است که خانواده‌اش وقتی پنج‌ساله بود به انگلستان مهاجرت کردند. ایشی‌گورو مدرک کارشناسی خود را در زبان انگلیسی و فلسفه از دانشگاه کنت در سال ۱۹۷۸ و مدرک کارشناسی ارشد را در رشته نویسندگی خلاقانه در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه شرق انگلستان دریافت کرده‌است.
او یکی از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان معاصر انگلستان است و در سال ۱۹۸۶ برای کتاب هنرمندی از جهان شناور برندهٔ جایزهٔ وایت‌برِد و در سال ۱۹۸۹ برای کتاب بازماندهٔ روز برندهٔ جایزهٔ بوکر شد. از بین آثار او کتاب‌های وقتی یتیم بودیم و هرگز رهایم مکن نیز به فهرست نهایی جایزهٔ بوکر راه یافتند. در سال ۲۰۰۸، مجله تایمز او را در رده ۳۲ در بین ۵۰ نویسنده برتر انگلیسی از سال ۱۹۴۵ قرار داده‌است. ایشی‌گورو در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
رمانهای بازمانده روز و هرگز رهایم مکن او به صورت فیلم سینمایی درآمده‌اند.
ویژگی‌های ادبی
تعدادی از رمان‌های او در زمان گذشته اتفاق می‌افتند. رمان هرگز رهایم مکن بن‌مایه‌های تخیلی و آینده‌گرا دارد اما در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ روی می‌دهد. به همین دلیل داستان در دنیایی خیالی می‌گذرد. رمان چهارم او، تسلی‌ناپذیر، در شهری بی‌نام در اروپای مرکزی اتفاق می‌افتد. بازمانده روز هم در خانه‌ای اشرافی حول و حوش از جنگ جهانی دوم روی می‌دهد. هنرمندی در دنیای شناور در شهری بی‌نام در ژاپن در دوران بازسازی پس از تسلیم در جنگ جهانی دوم اتفاق می‌افتد.
رمانهای ایشی‌گورو اغلب از زبان اول شخص نقل می‌شوند و راوی عموماً کاستی‌های شخصیتی دارد. شیوه ایشی‌گورو این است که به راوی اجازه دهد این ویژگی‌ها را به تدریج در خلال داستان آشکار سازد. از این رو نویسنده حس شفقتی در خواننده ایجاد می‌کند که باعث می‌شود ایرادهای راوی را ببیند و در عین حال با او حس همدردی داشته باشد. این احساس شفقت غالباً از عمل راوی یا اغلب از انفعال او ریشه می‌گیرد. در بازمانده روز آقای استیونز، سرپیش‌خدمت خانه، احساسات عاطفی خود را نسبت به خانم کنتن، سرخدمتکار خانه، نادیده می‌گیرد چون توانایی برقراری تعادل بین زندگی خصوصی و حس وظیفه‌شناسی و خدمت‌گذاری‌اش را ندارد. داستان‌های او اغلب بدون نتیجه‌گیری مشخص هستند. مشکلات پیش روی شخصیت‌های داستان‌های او در گذشته مدفونند و حل‌ناشده باقی می‌مانند. به همین دلیل ایشی‌گورو خیلی از داستان‌هایش را با نوعی تسلیم و کنار آمدن غم‌انگیز به پایان می‌برد. شخصیت‌هایش گذشته خود و آنچه حالا شده‌اند را می‌پذیرند و اغلب درمی‌یابند که این پذیرش برایشان آرامش به ارمغان می‌آورد و به آشفتگی‌های ذهنیشان را به پایان می‌رساند. این را می‌توان نوعی بازتاب ادبی پدیده مونو نو آواره در فرهنگ ژاپنی دانست.
ایشی‌گورو و ژاپن
ایشی‌گورو در ژاپن به دنیا آمده و اسمی ژاپنی دارد. حروف اسمش در ژاپنی به معنای سنگ و سیاه هستند. دو رمان اول او در ژاپن اتفاق می‌افتند با این حال خود او در مصاحبه‌های متعدد تأکید کرده که با ادبیات ژاپن آشنایی چندانی ندارد و آثارش شباهتی به ادبیات ژاپن ندارند. ایشی‌گورو در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۰ می‌گوید: «اگر اسم مستعاری انتخاب می‌کردم و کس دیگری پیدا می‌کردم که از عکسش به جای عکس خودم استفاده کنم مطمئنم کسی به ذهنش نمی‌رسید که بگوید این آدم مرا یاد فلان نویسنده ژاپنی می‌اندازد.» هرچند بعضی نویسندگان ژاپنی تأثیری دورادور بر کار او داشته‌اند، ایشی‌گورو خود تأثیر سینماگران ژاپنی مانند یاسوجیرو ازو و میکیو ناروسه را بیشتر می‌داند.
ایشی‌گورو ژاپن را در سال ۱۹۶۰ ترک کرد و تا سال ۱۹۸۹ که به عنوان بازدیدکننده موقت بنیاد ژاپن به آنجا سفر کرد به ژاپن برنگشت. در مصاحبه‌ای با کنزابورو اوئه، ایشی‌گورو تأیید می‌کند که صحنه‌پردازی دو رمان اولش تخیلی بوده‌است. «من با تصویر بسیار واضحی از کشور دیگر در ذهنم تربیت شدم. کشور دیگر بسیار مهمی که بستگی‌های عاطفی به آن داشتم. [...] در انگلیس تمام مدت داشتم این تصویر را در ذهنم می‌ساختم. یک ژاپن خیالی.»
هنگام بحث دربارهٔ میراث ژاپنی و تأثیر آن بر تربیتش ایشی‌گورو می‌گوید: «من کاملاً مثل انگلیسیها نیستم چون پدر و مادری ژاپنی در خانه‌ای ژاپنی‌زبان مرا بزرگ کرده‌اند. پدر و مادرم فکر نمی‌کردند که قرار است مدتی به این طولانی‌ای در این کشور زندگی کنیم. آنها احساس مسئولیت می‌کردند که ارتباط مرا با ارزش‌های ژاپنی حفظ کنند. من پیشینه‌ای متمایز دارم. جور دیگری فکر می‌کنم و دیدگاه‌هایم اندکی با بقیه فرق دارد.» وقتی از او پرسیدند تا چه اندازه خود را ژاپنی یا انگلیسی می‌داند گفت: «مردم دو سوم یک چیز و بقیه‌اش چیز دیگر نیستند. اخلاق، شخصیت و دیدگاه چیزی نیست که قسمت بشود. تکه‌ها به وضوح از هم جدا نمی‌شوند. تبدیل به مخلوط یکنواخت بامزه‌ای می‌شوی. این چیزی است که در قسمت اخیر قرن حاضر بیشتر رواج پیدا کرده - آدم‌هایی با زمینه فرهنگی مختلف و پیشینه نژادی مختلف. دنیا دارد به این سمت می‌رود.»
جایزه‌ها
به جز منظره رنگ‌پریده تپه‌ها همه رمان‌ها و مجموعه داستان‌های کوتاه او نامزد جایزه‌های معتبر ادبی شده‌اند. مهم‌تر از همه چهار کتاب هنرمندی از جهان شناور، بازمانده روز، وقتی یتیم بودیم و هرگز رهایم مکن همگی نامزد دریافت جایزه بوکر بوده‌اند.
کری مولیگان
کری هانا مولیگان (Carey Hannah Mulligan؛ زادهٔ ۲۸ مهٔ ۱۹۸۵) بازیگر انگلیسی است. او برای نمایش زنان پیچیده شهرت دارد و جوایز مختلفی از جمله یک جایزهٔ فیلم بفتا کسب کرده و دو بار هم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار و یک بار نامزد دریافت جایزهٔ تونی شده‌است.
مولیگان فعالیت حرفه‌ای خود را بر روی صحنه در تئاتر رویال کورت آغاز کرد. نخستین حضور او در سینما مربوط به درام عاشقانهٔ غرور و تعصب (۲۰۰۵) بود. نخستین حضور او در برادوی با احیای نمایش‌نامهٔ مرغ دریایی در ۲۰۰۸ بود. نقش برجستهٔ مولیگان، یک دختر مدرسه‌ای دههٔ ۱۹۶۰ در درام دورهٔ بلوغ درس‌آموزی (۲۰۰۹) بود که برایش برندهٔ جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن و نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او در ۲۰۱۳ در درام عاشقانۀ گتسبی بزرگ و کمدی-درام درون لوین دیویس حضور یافت. مولیگان برای بازی در نقش زنی انتقام‌جو در کمدی سیاه زن جوان آتیه‌دار (۲۰۲۰) بار دیگر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. همچنین برای حضور در نمایش نورگیر نامزد دریافت جایزهٔ تونی شد.
مولیگان از سال ۲۰۱۲ سفیر انجمن آلزایمر و از سال ۲۰۱۴ سفیر وار چیلد بوده‌است. او از سال ۲۰۱۲ با موسیقی‌دان مارکوس مامفرد ازدواج کرده‌است و دو فرزند دارند.
مسجد مجدالدوله
مسجد مجدالدوله مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان امام خمینی، مجاور بیمارستان سینا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محمدتقی آملی تدریس و امامت مدرسه علمیه و مسجد مجدالدوله حوزه علمیه تهران را برعهده داشت.
زیبادشت بالا
زیبادشت بالا محله‌ای است واقع در شهرک گلستان و از غرب به بزرگراه آزادگان منتهی می‌شود. بلوار زیبادشت، منشعب از بلوار دهکده المپیک مهمترین مسیر ورود به این محله و اتصال آن به محلات دیگر است. این محله در اراضی سیاهدشتک از توابع بخش کن واقع است که طبق مصوبۀ مجلس شورای اسلامی، قطعات مسکونی آن به مساحت ٢٠٠ متر مربع به عنوان جایگزین به مالکین اراضی متصرفی کارخانه سیمان ری داده شد. زیبادشت بالا در سالهای ١٣٦٠ تا ١٣٩٠ که مصادف با اوج ساخت و سازهای مسکونی و مهاجرت سکنه به این منطقه بود، از ٣ بخش مسکونی شامل بلوک A و بلوک B  و بلوک C  تشکیل می شد ولی در تقسیمات جدید شهرداری منطقه 22، بخش مسکونی مربوط به بلوک A از محله زیبادشت مشتق و به شهرک گلستان ملحق شد.خیابان‌های فرعی با اسامی گلستان اول تا پنجم در جهت شرق به غرب مهمترین شریان‌های عبوری زیبادشت بالا را تشکیل می دهند. از نقاط مهم این محله، شهرک چشمه هم در جنوب محله زیبادشت بالا واقع است. همچنین شهرک لاله و مجتمع های یاس و گلشن نیز از مجتمع های مسکونی این منطقه لست
منابع
١- راه خودرو، نقشه ویژه ترافیکی تهران (مخصوص خودرو)، تهران ۱۳۸۳ خورشیدی.
٢- قانون تعویض اراضی سیاهدشتک، مصوبه ١٣٦٠/٧/٥ مجلس شورای اسلامی، ماده یک، تبصره ٣، روزنامه رسمی شماره١٠٦٧٦ ، تاریخ١٣٦٠/٧/٣٠، شماره پرونده ١/٨٧، دوره یک، جلد یک، صفحه٩٦
پیوند به بیرون
قانون تعویض اراضی سیاهدشتک مصوب شورای انقلاب به اراضی دیگر قانون راجع به واگذاری اراضی به‌طور معوض به مالکین اراضی متصرفی سیمان ری
کرک‌دارسانان
کُرک‌دارسانان راسته‌ای از پستانداران جفت‌دار ساکن قارهٔ آمریکا است. این راستهٔ شامل مورچه‌خواران و تنبل‌ها، از جمله تنبل‌های زمینی به‌تازگی منقرض شده‌است.
کرک‌دارسانان به‌همراه آرمادیلوها اعضای بالاراستهٔ بزرگتر شگفت‌بندان هستند. در گذشته، کرک‌داران به‌عنوان زیرراسته‌ای از راستهٔ شگفت‌بندان شناخته می‌شد، ولی بعضی رده‌بندی‌های معاصر، آن را به‌عنوان راسته‌ای در بالاراستهٔ شگفت‌بندان طبقه‌بندی می‌کنند. شگفت‌بندان در دورهٔ ترشیاری در آمریکای جنوبی پا به زمین گذاشتند و کرک‌دارسانان به‌همراه دیگر اعضای این کلان‌راسته از این منطقه و پل ایجادشده در آمریکای مرکزی در دورهٔ پلیوسن به دیگر مناطق قارهٔ آمریکا مهاجرت کردند.