cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پرچم اوهایو
پرچم اوهایو پرچم رسمی ایالت اوهایو است. این پرچم دم‌چلچله‌ای و تنها پرچم غیرمستطیل در پرچم‌های ایالتی آمریکا است. رنگ‌های قرمز، سفید و آبی آن ویژگی‌های طبیعی ایالت و تعهد آن‌ها به اتحادیه آمریکا را نشان می‌دهد. دایره‌ای که در بخش مثلثی پرچم قرار دارد نشان‌دهنده نام ایالت اوهایو است.
این پرچم در سال ۱۹۰۱ توسط جان آیزمن در نمایشگاه پان‌آمریکایی طراحی شد و در سال ۱۹۰۲ رسماً به عنوان پرچم ایالت پذیرفته شد. پیش از آن، تقریباً برای یک قرن پس از ایالت شدن، اوهایو یک پرچم رسمی شناخته‌شده نداشت. یک پیشنهاد پرطرفدار دیگر این بود که از روی نشان اوهایو یک پرچم ساخته شود.
ایالت اوهایو برای این پرچم یک احترام نظامی رسمی پذیرفته‌است روند تا کردن آن ۱۷ تا دارد. پرچم اوهایو چندین لوگو و پرچم شهری درون ایالت را تحت تأثیر قرار داده‌است.
طراحی
در ضوابط حقوقی اوهایو در بخش ۵٬۰۱ دربارهٔ پرچم آمده‌است که:
حرف "O" علاوه بر اینکه حرف یکم اوهایو و شاه‌بلوط را نشان می‌دهد، نشان‌دهنده «منطقه اصلی اوهایو» نیز در منطقه شمال‌غربی می‌باشد.
تاریخچه
برای تقریباً پس از یک قرن از اینکه اوهایو به عنوان یک ایالت پذیرفته شد، هیچ پرچم رسمی پذیرفته‌شده‌ای نداشت. نیروی نظامی اوهایو یک پرچم بر پایه پرچم ایالات متحده آمریکا را در دست داشت که به آن «یک عقاب، شمار هنگ‌ها و شماری از ستاره‌ها» افزوده شده بود.
پرچم انبار مهمات
در اوایل دهه ۱۸۵۰ میلادی ایالت اوهایو علاقه خود را به داشتن یک پرچم نشان داد، زیرا چندین ایالت دیگر نیز پرچم خود را گرفته بودند. در اواخر دهه ۱۸۶۰ میلادی یک پرچم که شامل نشان اوهایو و یک پیش‌زمینه سفیدرنگ بود طراحی شد. این پرچم در مرکز فرهنگی هنری اوهایو در کلمبوس به امید اینکه روزی پرچم ایالتی شود برافراشته شد. در ۱۷ ژانویه ۱۸۶۱ در یک مهمانی برگزارشده توسط اتحادیه فن چاپ، رئیس‌جمهور آینده آمریکا جیمز آبرام گارفیلد یک سخنرانی در راستای اینکه پرچم آمریکا تنها پرچمی است که سربازان اوهایو با آن به جنگ می‌روند ارائه داد. ژنرال‌های حاضر در مراسم پیشنهادهای خود را کنار گذاشتند و به جای آن پرچم آمریکا را بالا بردند.
پرچم جان آیزمن
در سال ۱۹۰۱ به معمار اهل کلیولند، جان آیزمن دستور داده شد که سالن مراسم نمایشگاه پان‌آمریکایی در بوفالو، نیویورک را طراحی کند. او به ویژه یک پرچم جدا برای بخش اوهایو طراحی کرد. این پرچم بیشتر برای نمایندگان اوهایو در نمایشگاه پان‌آمریکایی طرح شده بود، نه خود ایالت. در ۱۸ ژوئیه، فرماندار اوهایو جورج کی نش از نمایشگاه دیدار کرد و با یکی از پرچم‌ها از او استقبال شد که هم‌اکنون در ساختمان جامعه معماری و تاریخی اوهایو نگه‌داری می‌شود. آیزنمن این پرچم را مانند پرچم ایالات متحده طراحی کرد و آن را «یک پرچم چنگالی سه‌گانه یا دم‌چلچله‌ای پرچمی که معمولاً به صورت پرچم پهن شناخته می‌شود» توصیف کرد.
هولی موتورز
هولی موتورز یا موتورهای مقدس نام فیلم فانتزی-درامِ فرانسوی است که سال ۲۰۱۲ به کارگردانی لئوس کاراکس ساخته شد. این فیلم در بخش مسابقهٔ جشنواره فیلم کن سال ۲۰۱۲ نمایش داده شد.
در موتورهای مقدس، دونی لوان در نقش «آقای اسکار» ظاهر شده است؛ مردی که روزانه همچون هنرپیشه‌ها نقش‌های متعددی را بازی می‌کند و دوربینی هم در کار نیست که اجراهایش را فیلم‌برداری کند.
اوتفیلد، اورگن
اوتفیلد (به انگلیسی: Oatfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلاکاماس، اورگن واقع شده‌است. اوتفیلد ۸٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
پل پهلوی‌دژ
پل پهلوی دژ مربوط به دوره صفوی است و در آق قلا، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ردفیلد، تگزاس
ردفیلد (به انگلیسی: Redfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. ردفیلد ۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴۱ نفر جمعیت دارد.
ارنست باومایستر
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ، و باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
نعمان بن مقرن
نعمان بن مُقَرِّن یکی از سرداران و فرماندهان عرب در حمله اعراب به ایران بود، که در جنگ نهاوند در سال ۲۱ هجری یا ۶۴۱ میلادی پس از سه روز نبرد سنگین در پشت دروازه‌های نهاوند؛ به دست سربازان ایرانی به فرماندهی پیروزان کشته گشت. جسد او در ۵ کیلومتری شمال غربی شهر مدفون شد و امروزه در نزد اهالی نهاوند به مقبره بابا پیره (در گویش محلّی: بُوَه پیره) مشهور می‌باشد.
مردم معتقدند که نعمان بن مقرون یا بابا پیره از یاران حسین بن علی بوده در حالی که این ادعا صحت ندارد چون حسین بن علی آن زمان منصب حکومتی نداشته که یارانی داشته باشد و او را امامزاده تلقی می‌کنند. درحالی‌که این باور صحت ندارد. با آشکار شدن هویت اصلی آرامگاه،موجی از نفرت نسبت به آن شکل گرفته است. نعمان در زمان حمله مسلمین به ایران فرماندار کسکر (قدیمی‌ترین شهر مسیحی‌نشین عراق) بود. عمر به او نامه نوشت که از فرمانداری کناره‌گیری کند و به فرماندهی سپاه مسلمانان دربیاید و به قصد تسخیر نهاوند حرکت کند. او در روزهای اولیه جنگ نهاوند کشته شد و فردی به نام حزیفه جانشین او شد. مردم ایران بدین باورند که وی قاتلی بود که ناموس ایرانیان را بر لشکریانش حلال کرد و اکنون مورد احترام است که البته این مورد هم مورد تردید است چون نعمان در روزهای اولیه جنگ کشته شد آرامگاه وی، در شهرستان نهاوند، دهستان قشلاق، جاده نهاوند به کرمانشاه واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جف بریجز
جفری لئون "جف" بریجز ؛ (زاده در لس آنجلس)، آهنگساز، خواننده، تهیه‌کننده، و بازیگر آمریکایی برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم دل دیوانه (۲۰۰۹) و نامزد چهار دوره دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر نقش دوم مرد است. او همچنین علاوه بر بازیگری، کار تهیه کنندگی، آهنگسازی و اجرای ترانه‌های چند فیلم را نیز بر عهده داشته‌است.
زندگینامه و بازیگری
جف بریجز در ۴ دسامبر ۱۹۴۹ در لس آنجلس، کالیفرنیا زاده شد. پدرش «لوید بریجز» هنرپیشهٔ سرشناس سینما و تلویزیون و مادرش دوروتی سیمپسون (دورتی بریجز) نیز از هنرپیشگان آن زمان بود.
نخستین حضور سینمایی جف بریجز در ۲ سالگی و همراه با مادر و برادر ده ساله‌اش بو بریجز در فیلم دوستی که او دارد و بدون اینکه نامی از دو کودک در تیتراژ آن آورده شود رقم خورد. پس از آن و درسال‌های نوجوانی نیز در چندین فیلم سینمایی و تلویزیونی ظاهر شد. ولی نخستین نقش مهمش را در سال ۱۹۷۱ و فیلم آخرین نمایش فیلم بازی کرد که به خاطر آن، نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد. در سال ۱۹۷۴ در فیلم رعدوبرق با کلینت ایستوود همبازی شد و در سال ۱۹۷۵ برای دومین بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم مرد برای همین فیلم شد.
در سال ۱۹۷۵ و سر صحنهٔ فیلم رانچو دلوکس با همسرش سوزان گستون آشنا شد و در سال ۱۹۷۷ با او ازدواج کرد. ثمرهٔ این ازدواج سه دختر به نام‌های ایزابلا، جسیکا، و هایلی هستند که در سال‌های ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۵ به دنیا آمدند.
جف بریجز در سال ۱۹۸۵ برای بار سوم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم آدم‌فضایی شد. در سال ۱۹۸۸ در فیلم تاکر: مردی در رویاهای خود نقش پیتر تاکرِ مخترع و همیشه خوشبین را بازی کرد و مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. سپس برای بار چهارم در سال ۲۰۰۱ نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم مرد برای فیلم رقیب شد. جف بریجز در سال ۲۰۱۰ و در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار موفق شد تا جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به خاطر بازی در فیلم دل دیوانه به خود اختصاص دهد.
همچنین جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش اول مرد را پیشتر به خاطر بازی در همین فیلم در سال ۲۰۱۰ دریافت کرد.
وی در سال ۲۰۱۶ گفته بود:
تورنیمپارته
تورنیمپارته (به ایتالیایی: Tornimparte) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است. تورنیمپارته ۶۵٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۰۱ نفر جمعیت دارد و ۸۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جف بریجز
بیماری
در اکتبر ۲۰۲۰ جف بریجز در توئیتر اعلام کرد که به سرطان لنفاوی (لنفوم) مبتلا شده و درمان آنرا آغاز کرده‌است.
شاکر جلاب
شاکِرِ جَلّاب شاعر فارسی‌زبانی است که در میانه سده چهارم هجری می‌زیسته است. جلاب به عربی معنای برده‌فروش می‌دهد.
چشم‌سفید زیتونی
چشم‌سفید زیتونی نام یک گونه از سرده چشم‌سفید است.
طلعت میرفندرسکی
ماه‌طلعت میرفندرسکی تدوین‌گر ایرانی است.
پرچم پلی‌نزی فرانسه
پرچم پلی‌نزی فرانسه در ۱۵ فوریه ۱۷۹۴ پذیرفته شد.این پرچم از سه نوار عمودی قرمز ، سفید و آبی تشکیل شده است.
پسیندره
پسیندره، روستایی از توابع بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۳ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
اشتادلرن
اشتادلرن (به آلمانی: Stadlern) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
اشتادلرن ۱۰٫۵۵ کیلومترمربع مساحت دارد ۷۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جمعه ولاد شیخ
جمعه ولاد شیخ یک شهرداری در الجزایر است که در استان عین الدفلی واقع شده‌است.
فؤاد رکابی
فؤاد رکابی (فؤاد الرکابی؛ ۱۹۳۱ – نوامبر ۱۹۷۱) یک سیاست‌مدار اهل عراق بود. مؤسس و دبیر منطقه‌ای حزب بعث - منطقه عراق از زمان تأسیس در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۸ بود
وی در سال ۱۹۷۱ دستگیر و در زندان توسط سرویس امنیتی عراق کشته شد
فرودگاه بین‌المللی پیرسون تورنتو
فرودگاه بین‌المللی پیرسون تورنتو یا به اختصار پیرسون تورنتو فرودگاهی بین‌المللی در تورنتو کانادا است که بزرگ‌ترین و شلوغ‌ترین فرودگاه کانادا نیز هست. در سال ۲۰۱۸ این فرودگاه ۴۹/۵ میلیون مسافر و ۴۷۴٬۳۰۴ پرواز هواپیما داشته‌است.
فریتیوف بیلکوئیست
فریتیوف بیلکوئیست (Fritiof Billquist؛ May 5, 1901 – 1901:5:5, April 21, 1972) بازیگر اهل سوئد بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۶۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به بمبی بیت و من اشاره نمود.
پسیل (خرم‌آباد)
پسیل روستایی از توابع بخش پاپی استان لرستان در ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سپیددشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۹ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
ابواسحاق جویباری
ابواسحاق ابراهیم بن محمد بخاری جویباری یا محمدابراهیم بن محمد از پیشگامان سرودن شعر به فارسی بوده‌است. اولین شغل وی زرگری بوده‌است. او در روزگار سامانیان می‌زیسته‌است. شعر زیر از اوست:
جولین رابرتس
جولین رابرتس، (زاده ۷ ژوئن ۱۹۵۹) کارآفرین، حسابدار و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت اولد میچوال فعالیت می‌کند.
ابوالعباس ربنجنی
ابوالعباس فضل پسر عباس رَبِنجَنی (رَبَنجَنی)، از شاعران ایرانی سدهٔ چهارم هجری است. او از مردم ربنجنِ سمرقند و هم‌روزگار با نصر بن احمد سامانی (۳۰۱-۳۳۱ ق) و نوح بن نصر سامانی (۳۳۱-۳۴۳ ق) بوده‌است. شعر زیر ــ که در سوگ نصر بن احمد و برتخت‌نشینی نوح بن نصر سروده شده ــ از اوست:
سه بیت از این شعر را ــ که در تاریخ بیهقی آمده‌است ــ فرخی سیستانی در مرگ سلطان محمود غزنوی و جانشینیِ سلطان مسعود غزنوی با این مَطلَع تضمین کرده‌است:
جادوگر هیپ‌هاپ
جادوگر هیپ‌هاپ عنوان یکی از فیلم‌های امینم است که وی در آن در نقش خودش ظاهر شد.
قبل از اکران فیلم، وکلای امینم تلاش کردند صحنه های او را از فیلم حذف کنند، و سعی کردند توزیع آن را متوقف کنند. در سال ۲۰۰۳، آرتیسان اینترتیمنت برنامه‌ریزی کرد که فیلم را روی ویدئو (VHS) و دی‌وی‌دی (DVD) با آثار هنری که ظاهر امینم را در فیلم تبلیغ می‌کرد، مجدداً منتشر کند. قبل از انتشار مجدد فیلم، آرتیسان اینترتیمنت کپی هایی از این اثر هنری را بدون توضیح رسمی به یاد آورد.
خلاصه داستان
پنج نوجوان حومه شهر پس از آشنایی با جادوگر هیپ هاپ، یک موجود فراطبیعی قدرتمند که در گتوها کمین کرده و به رپرهای بعدی حمله می کند که باعث افزایش رکورد فروش آنها می شود، به تلاشی می پردازند تا حرفه رپ خود را آغاز کنند که مورد حمله قرار می گیرند. آنها با فیلمبرداری از تجربه خود، با ستاره های هیپ هاپ گذشته روبرو می شوند که قبلاً شخصاً با ویچ مبارزه کرده اند.
چاک (رودبار)
چاک ، روستایی از توابع بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۸ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
لوسی (فیلم ۲۰۱۴)
لوسی یک فیلم علمی–تخیلی و اکشن آمریکایی-فرانسوی محصول سال ۲۰۱۴، به نویسندگی و کارگردانی لوک بسون است. اسکارلت جوهانسون به عنوان شخصیت اصلی فیلم و مورگان فریمن نقش پروفسور نورمن را ایفا می‌کند. لوسی توسط یونیورسال استودیوز در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۴، در ایالات متحده به نمایش درآمد.
داستان
لوسی یک زن ۲۴ ساله آمریکایی است که در تایپه تایوان زندگی و تحصیل می‌کند. دوست پسر او می‌خواهد تا یک محمولهٔ کیف را بدست مردی کره‌ای به نام آقای جانگ برساند، اما او مقاومت می‌کند ولی دوست پسرش با دستبند دست او را به کیف می‌بندد و او را مجبور می‌کند تا آن را به آقای جانگ تحویل دهد. لوسی بعد از دیدن افراد جانگ می‌فهمد آن‌ها یک باند خلافکار هستند و او را مجبور می‌کنند تا کیف را که درونش ۴ بسته مواد آبی رنگ است باز کند. جانگ به لوسی پیشنهاد کار می‌دهد و لوسی قبول نمی‌کند، سپس افراد جانگ او را با ضربه‌ای بیهوش می‌کنند. وقتی دوباره به هوش می‌آید می‌فهمد آن‌ها، بدن او را به عنوان یک حامل ماده شیمیایی فوق‌العاده قدرتمند به اسم CPH4، به کار می‌گیرند تا بتوانند این موارد را به صورت غیرقانونی به اروپا منتقل کنند و لوسی به همراه ۳ نفر دیگر حامل این مواد هستند.
حالا لوسی توانایی‌های زیادی به دست آورده از جمله او می‌تواند امواج را کنترل کند و با پروفسور ساموئل نورمن ارتباط برقرار می‌کند. پروفسور نورمن کسی است که روی افزایش سطح مغز انسان‌ها تحقیق می‌کند. لوسی که قدرت ارتباط به وسیله امواج را دارد با پروفسور ارتباط برقرار می‌کند و به او می‌گوید من به تدریج ظرفیت استفاده از مغزم افزایش پیدا می‌کند و به پروفسور نورمن می‌گوید من مدتی کمتر از ۲۴ ساعت زنده هستم، اما اکنون توانایی ذهنی زیادی دارم و چه کاری می‌توانم بکنم، پروفسور نورمن به او می‌گوید وظیفه هر سلول انتقال اطلاعات است مانند یک سلول باش و به پیشرفت علم کمک کن. لوسی هم به نورمن می‌گوید در ۱۲ ساعت آینده نزد تو خواهم آمد.
او با پلیسی به نام پیر دل ریو ارتباط برقرار می‌کند و می‌گوید سه بسته مواد مخدر در حال ورود به اروپا است و از او می‌خواهد تا جلوی آن‌ها را بگیرد. او اطلاعات این سه نفر را که از مغز رئیس قاچاقچی‌ها به دست آورده در اختیار پلیس قرار می‌دهد. پلیس‌ها آن‌ها را بازداشت می‌کنند، اما قاچاقچی‌ها موفق می‌شوند مأموران پلیس را از پای درآورند و مواد را از بدن حاملان خارج کنند. در همین حال ظرفیت ذهنی لوسی به‌طور مداوم افزایش پیدا می‌کند. لوسی که به پاریس رفته‌است با قدرت خارق‌العاده‌ای که دارد ارتباط خلافکاران با هم را شنود می‌کند و متوجه عملیات آن‌ها می‌شود او با همین قدرت ذهنی خلافکاران را از بین می‌برد و مواد را بدست می‌آورد.
لوسی به ملاقات پروفسور نورمن و همکارانش می‌رود و اطلاعات زیادی در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد. او که به هفتاد درصد از ظرفیت مغزش دست یافته از پروفسور می‌خواهد تا بقیه مواد را به او تزریق کند تا به ۱۰۰ درصد ظرفیت مغزش برسد. پروفسور می‌گوید بشر ظرفیت استفاده از این علم را ندارد و لوسی به او می‌گوید من تمام اطلاعات را در یک کامپیوتر اختیار تو قرار می‌دهم تا تو به تدریج آن را افشا کنی. در همین حال آقای جانگ و سایر تبهکاران تحت فرمان او به دانشگاهی که پروفسور نورمن آنجاست حمله می‌کند و با نیروهای پلیس درگیر می‌شوند. پس از تزریق مواد لوسی به مرور تغییر شکل می‌دهد پس از رسیدن جانگ که رئیس قاچاقچی‌ها است به محل لوسی کاملاً ناپدید شده، جانگ می‌پرسد او کجاست اما کسی نمی‌داند، در همین حال پیر دل ریو سر می‌رسد و جانگ را می‌کشد. وقتی که او می‌پرسد لوسی کجاست پیامی روی موبایلش می‌بیند که می‌گوید من همه جا هستم، کامپیوتری که لوسی ساخته یک فلش مموری حاوی اطلاعات هم در اختیار پروفسور نورمن قرار می‌دهد.
سیستئین پروتئاز
سیستئین پروتئازها (Cysteine proteases) که با نامِ «تیول پروتئازها» (Thiol proteases) هم شناخته می‌شوند، آنزیم‌هایی هستند که کارشان تجزیهٔ پروتئین‌هاست.
این پروتئازها، مکانیسم کاتالیز مشابهی دارند که مشتمل بر یک تیول سیستئین هسته‌دوست است که بخش کاتالیتیک سه‌تایی یا چهارتایی دارد.
سیستئین پروتئازها به‌طور طبیعی در میوه‌هایی همچون پاپایا، آناناس، انجیر و کیوی یافت می‌شود و هنگامی که این میوه‌ها نارس باشند، بخش «پروتئاز» آن‌ها بیشتر است. در لاتکس بسیاری از تیره‌های گیاهی، سیستئین پروتئاز وجود دارد.
الاکامیسی امبوهیجاتو
الاکامیسی امبوهیجاتو (به لاتین: Alakamisy Ambohijato) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در آمورونئی مانیا واقع شده‌است.
خصوصیات
الاکامیسی امبوهیجاتو ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اله‌سار (ابهام‌زدایی)
اله‌سا دارای معانی و کاربردهای زیر است.
چشم‌سفید سنگالی
چشم‌سفید سنگالی نام یک گونه از سرده چشم‌سفید است.
پرچم ایالات فدرال میکرونزی
پرچم ایالات فدرال میکرونزی در ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹ پذیرفته شد.
مکس هاگمایر
مکس هاگمایر (Max Hagmayr؛ زادهٔ November 16, 1956) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال راپید وین، و باشگاه فوتبال کارلسروهه اشاره کرد.
تانشتاین
تانشتاین (به آلمانی: Thanstein) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
تانشتاین ۲۷٫۸۵ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسینیه قوام
حسینیه قوام مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در شیراز، خیابان لطفعلی خان زند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
.is
اولین دامنه is. دامنه Háskóli Íslands (دانشگاه ایسلند) است. در ۱۱ دسامبر ۱۹۸۶ به ثبت رسید و آن را به یکی از اولین ثبت دامنه ها در اینترنت تبدیل کرد.
طبق گزارش مک آفی این دامنه به عنوان یکی از ۱۰ امن ترین TLD در جهان در سال های ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ ارزیابی شد. از آن زمان تاکنون گزارشی منتشر نشده است. تا دسامبر ۲۰۲۰، بیش از ۷۵۰۰۰ دامنه .is ثبت شده است.
از اکتبر ۲۰۱۶، دامنه های is. می توانند تا پنج سال ثبت شوند.
تعلیق دامنه
در آوریل ۲۰۱۳، ISNIC برای مدت کوتاهی میزبان ThePirateBay.is دامنه The Pirate Bay بود .
در سال ۲۰۱۴، ISNIC دو دامنه را که میزبان مطالب تولید شده توسط دولت اسلامی بودند، از جمله Khilafah.is ، به حالت تعلیق درآورد.
در سپتامبر ۲۰۱۷، ISNIC برای مدت کوتاهی میزبان دامنه نئونازی آمریکایی dailystormer.is بود که توسط چندین مرکز ثبت دامنه در سراسر جهان حذف شده بود. پس از اینکه ناشر آن روال استاندارد افشای آدرس خود را انجام نداد، از دامنه .is خود خارج شد.
در سپتامبر ۲۰۲۲، ISNIC دامنه is. را برای مزارع کیوی ، یک انجمن بحث‌برانگیز ترولینگ و آزار اینترنتی، به حالت تعلیق درآورد.
لایل تیلور
لایل تیلور (Lyle Taylor؛ زادهٔ March 29, 1990) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می‌کند.
جموره
جموره یک شهرداری در الجزایر است که در استان بسکره واقع شده‌است. جموره ۱۱٬۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
لایل تیلور
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مونتسرات بازی کرده‌است.
ایالات مؤتلفه آمریکا
ایالات مؤتلفهٔ آمریکا که در فارسی به نام‌های ائتلافیهٔ ایالات آمریکا و کشورهای مؤتلفهٔ آمریکا هم خوانده شده‌است، به اتحاد مجموعه‌ای از یازده ایالت جنوبی در کشور ایالات متحدهٔ آمریکا در بین سال‌های ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ میلادی اطلاق می‌شود. علت وجود سیزده ستاره در پرچم ایالات مؤتلفه، گرایش و هموندی دو ایالت کنتاکی و میزوری بود که بخشی از شهروندان آن‌ها از شمال و قسمتی دیگر از ایالات استقلال طلب جنوب پشتیبانی می‌کردند.
جفرسون دیویس در طول جنگ داخلی آمریکا، مقام ریاست جمهوری ایالات مؤتلفهٔ آمریکا را برعهده داشت. دولت خودخواندهٔ وی توسط هیچ دولتی در جهان به رسمیت شناخته نشد. نهایتاً با شکست ارتش جنوب در جنگ داخلی آمریکا این واحد سیاسی مضمحل و ایالات شورشی به جمع ایالات متحدهٔ آمریکا بازگشتند.
پایتخت ایالات مؤتلفهٔ آمریکا، نخست، در شهر مونتگمری بود که در ماه مهٔ ۱۸۶۱ میلادی به شهر ریچموند در ایالت ویرجینیا تغییر یافت. طبق سرشماری سال ۱۸۶۰، جمعیت ریچموند بالغ بر ۳۷٬۹۱۰ نفر بود و بیست و پنجمین شهر بزرگ آمریکا محسوب می‌شد.
پاپ و ایالات مؤتلفهٔ آمریکا
پاپ پیوس نهم هرگز بیانیه یا اعلامیه‌ای را در پشتیبانی از ایالات مؤتلفهٔ آمریکا امضا نکرد. اما در پاسخ به نامه‌ای که جفرسون دیویس، در ۲۳ سپتامبر ۱۸۶۳ به او نوشته و درخواست کرده بود که پاپ، اروپاییان کاتولیک را از پیوستن به ارتش شمال (برای کسب تابعیت) منع و منصرف کند، پاپ، دیویس را «عالیجناب دیویس، پرزیدنت ایالات مؤتلفهٔ آمریکا» خطاب می‌کند و تصویر خودش را امضا کرده، به یادگار ضمیمهٔ پاسخ می‌کند. این احترام ساده که فاقد ارزش حقوقی بود، در قالب به رسمیت شناختن ایالات مؤتلفه (به‌صورت دفاکتو) و مجزا از «ایالات متحدهٔ آمریکا» قلمداد شده‌است. پاسخ پاپ منجر شد که کنگره ایالات متحده آمریکا، روابط دیپلماتیک با ایالات پاپی را ممنوع کند.
رابرت لی، پس از پایان جنگ داخلی آمریکا، با نشان دادن تصویر «پیوس نهم» به یکی از میهمانان خود، گفته بود: پاپ تنها فرمانروای اروپایی بود که حکومت ستمدیدهٔ ما را به رسمیت شناخت…
ایالات مؤتلفه و دیدگاه هِنری منکن
هنری مِنکن، از روزنامه‌نگاران معروف آمریکایی در شهر بالتیمور، در مقاله‌ای مورخ سپتامبر ۱۹۳۰ با فرنام «فاجعهٔ اپومَتیکس» (شهرک و محلی که ژنرال لی و ارتش ایالات موتلفه تسلیم ارتش فدرال شدند)، می‌نویسد: بلای جنگ داخلی، نجیب‌زادگان جنوبی را بیچاره و منزوی کرد. هزاران تن از بهترین جوانان‌شان، جان خود را در جنگ از دست دادند و آن‌ها که از مهلکه جان سالم بدر بردند، به شمال مهاجرت کرده، سر و سامانی دوباره گرفتند و شهروندان قانونمندی شدند. شهر من، بالتیمور، از این مهاجرت سود برده و در گسترهٔ فرهنگی و مادی، غنی‌تر شده‌است. اگر امروز، موطن من از دیگر اماکن پرجمعیت آمریکا، کمتر به فساد کشانده شده، این موهبت را مدیون مردمانی هستیم که از ایالت ویرجینیا به این سمت و سو آمده‌اند، مردمانی که دست خالی با شکم‌های گرسنه ولی خوش‌رفتار، نیک‌نهاد و مؤدب بودند. در موطن خودشان، بسیاری دلتنگ و دلواپس‌شان بودند. در طول سال‌های بعد از جنگ، نخست، شارلاتان‌های شمالی سرزمین‌شان را چپاول کردند و اگر این بسنده نمی‌کرد، در مرحلهٔ بعدی، قربانی رفتار سفیدپوستان سخیف و بی‌هویت شدند ... .
نامهٔ آبراهام لینکلن به الکساندر استیونز
لینکلن در نامه‌ای مورخ ۲۲ دسامبر ۱۸۶۰، دو روز پس از جدایی کارولینای جنوبی، به الکساندر استیونز اطمینان داده و تأکید می‌کند که «... حکومت فدرال کوچک‌ترین دخالتی در مسئلهٔ برده‌داری در جنوب نخواهد کرد، لذا ایالت‌های جنوبی، نمی‌باید از دخالت حکومت فدرال در باب برده‌داری یا در موارد دیگر مربوط به برده‌داری، نگرانی‌ای داشته باشند ...».
طرح کوروین برای پیشگیری از جدایی جنوب
این طرح، کنگره را از دخالت در نهادهای ایالتی (و یا لغو و تعطیل آن نهادها) منع می‌کرد (در ۱۸۶۱، برده‌داری نیز شامل این نهادهای ایالتی می‌شد).
متن متمم کوروین، به این مضمون بود: هیچ مادهٔ الحاقی یا متممی که به کنگرهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا این اختیار را بدهد تا اقدامی در لغو یا دخالتی در امور و نهادهای بومی ایالت‌ها بکند، وضع و تصویب نخواهد شد و این عدم دخالت، شامل نهاد بهره‌کشی از توان و خدمتکاری دیگر افراد در ایالت‌ها نیز می‌شود. در دوم ماه مارس ۱۸۶۱، این طرح در مجلس آمریکا با ۱۳۶ رأی موافق و ۶۵ رأی مخالف، به تصویب می‌رسد. مجلس سنای ایالات متحدهٔ آمریکا نیز، بدون تغییر دادن طرح، آن را به تصویب رسانده و برای مرحلهٔ نهایی (قانونی‌شدن متمم)، طرح متمم را به مجلس ایالت‌ها روانه می‌کند.
اگر این طرح، به تصویب ایالت‌ها می‌رسید، برده‌داری برای همیشه در قانون اساسی نهادینه می‌شد و از دخالت یا لغو آن (از سوی کنگره) مصون می‌ماند. به عبارت دیگر، از ایالت‌های جنوبی، به این صورت دلجویی شده بود که اگر در پی جدایی نباشید، دولت فدرال در نهاد برده‌داری هیچ دخالتی نخواهد کرد. آبراهام لینکلن با این طرح موافق بود. پروفسور تاماس دی لورنزو و پروفسور دانالد لیوینگستون، با در نظر گرفتن این متمم، برده‌داری را دلیل اصلی آغاز جنگ نمی‌دانند و مسبب عمده را فشارهای اقتصادی حکومت شمال (تعرفه‌های سنگین برای واردات ایالات جنوبی از اروپا و گمرک‌های بالای ۴۰٪) قلمداد می‌کنند.
مقایسهٔ میزان درآمد سرانه
بر پایهٔ سرشماری‌ای که هر ده سال یک بار در آمریکا صورت می‌گیرد، در ۱۸۶۰ میلادی (یک سال پیش از آغاز جنگ داخلی) و بر میزان درآمد سرانه، ۱۲ ایالت ثروتمند آمریکا، همگی در جنوب واقع شده بودند. ایالت میسیسیپی، با درآمد سرانه ۲٬۱۲۸$ و ایالت کارولینای جنوبی با ۲۰۱۷$، ثروتمندترین ایالت‌های آمریکا در آن دوره بودند.کنتیکت، در قالب ثروتمندترین ایالت شمال، در ردهٔ سیزدهم قرار داشت و این در حالی است که درآمد سرانه‌اش تنها ۳۶٪ ایالت میسیسیپی بود (۷۷۱$).
حتی با احتساب بردگان (به عنوان افراد بالقوهٔ صاحب درآمد)، باز هم ایالت میسیسیپی با درآمد سرانه ۹۵۴$ در ردهٔ یکم قرار می‌گرفت. در میان ۳۵ ایالت آن زمان، فقیرترین ایالات‌ها، میشیگان، ویسکانسین، مین و مینه‌سوتا بودند.
ایالت نیویورک با درآمد سرانه ۵۹۷$ در رتبهٔ بیستم و ماساچوست در ردهٔ هجدهم جای داشتند. بر اساس آماری که در حد فاصل سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۰ گرفته شده، میسیسیپی فقیرترین ایالت آمریکاست. کارولینای جنوبی در مقام چهل و سوم قرار دارد. .
تالار تندیس‌ها در کنگرهٔ آمریکا
در تالار اصلی کنگرهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا، ۸ مجسمهٔ مرمری (یا برنزی) از سیاستمداران و افسران عالی‌رتبهٔ ایالات مؤتلفهٔ آمریکا نصب شده‌است. بر پایهٔ قوانین آمریکا، هر ایالت می‌تواند با هزینهٔ محلی خود، ۲ مجسمه از بزرگان و نام‌آوران خود را در این تالار قرار دهد که در مجموع، شمار این تندیسها به ۱۰۰ فقره بالغ می‌شود:
۱. رابرت لی: فرماندهٔ کل ارتش جنوب، زادهٔ ایالت ویرجینیا - تندیس برنزی
۲. جفرسون دیویس: رئیس‌جمهور ایالات مؤتلفه، زادهٔ ایالت میسیسیپی – تندیس برنزی
۳. جیمز زکریا جورج: سرهنگ سواره‌نظام ارتش جنوب، زادهٔ ایالت میسیسیپی - تندیس برنزی
۴. الکساندر استیونز: معاون رئیس‌جمهور ایالات مؤتلفه، زادهٔ ایالت جورجیا - تندیس مرمری
۵. جوزف ویلر: سپهبد ارتش جنوب، زادهٔ ایالت آلاباما - تندیس برنزی
۶. وید همپتون سوم: سپهبد ارتش جنوب و بعدها فرماندار ایالت کارولینای جنوبی - تندیس مرمری
۷. زب یولین بئرد وَنس: سرهنگ ارتش جنوب و بعدها فرماندار ایالت کارولینای شمالی - تندیس برنزی
۸. ادموند کربی اسمیت: سپهبد ارتش جنوب، زادهٔ ایالت فلوریدا - تندیس برنزی
دوربین اسباب‌بازی
در زمینۀ عکاسی، دوربین اسباب‌بازی یک دوربین با فیلم ساده و ارزان‌قیمت است.
ایالات مؤتلفه آمریکا
سکهٔ نیم دلاری - ۱۹۲۵
شصت سال پس از پایان جنگ داخلی، در ۱۹۲۵ میلادی، ضرابخانهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا، یک سکهٔ ۵۰ سنتی را به یادبود افسران ارتش جنوب تولید و تکثیر می‌کند. بر روی این سکه، تصاویر ژنرال لی و ژنرال استون‌وال جکسن سوار بر اسب نگاشته شده‌است. بر پشت سکه، جمله‌ای به این مضمون وجود دارد: «به یادبود دلاوری سرباز جنوب». این سکه برای کمک به اتمام پروژهٔ کنده‌کاری بر روی کوه استون مانتن، ضرب شده بود. تعداد این سکه‌ها، به یک میلیون و سیصد و ده هزار می‌رسد.
دوربین اسباب‌بازی
برخلاف نامش، این دوربین‌ها کاملاً کاربردی هستند و می‌توانند عکس بگیرند، اگرچه به دلیل محدودیت‌های لنزهای ساده، انحراف نوری دارند. از دهه ۱۹۹۰ به بعد، علاقه به استفاده هنری از چنین دوربین‌هایی وجود دارد؛ هم دوربین‌هایی مثل دیانا که برای کودکان طراحی شده‌اند، و هم دوربین‌های دیگری که در اصل به عنوان دوربین‌های مصرفی، به‌طور انبوه در بازار تولید می‌شوند، مانند Lomo LC-A، Lubitel و Holga.
بسیاری از عکاسان حرفه‌ای از دوربین‌های اسباب‌بازی استفاده کرده و از وینیتینگ، تاری، نشت نور و سایر واپیچش‌های لنزهای ارزان‌قیمت خود برای ایجاد افکت‌های هنری و گرفتن عکس‌هایی که برنده جایزه می‌شوند استفاده کرده‌اند. عکاس‌های گرفته شده با دوربین اسباب بازی به‌طور گسترده در بسیاری از نمایشگاه‌های هنری محبوب، مانند نمایشگاه سالانه «Krappy Kamera» در گالری عکس سوهو در محله ترایبکا شهر نیویورک به نمایش گذاشته شده‌اند. نشریات مختلفی مانند مجلۀ عکاسی معروف، دوربین دیانا را به عنوان یک تولیدکننده تصاویر هنری معرفی می‌کند.
سار زیبا
سار زیبا نام یک گونه از سرده سارهای درخشان است.
چوبدر پایین
چوبدر پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دورود در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ژان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۰ نفر (۴۰ خانوار) بوده‌است. که عموماً لر هستند و از طایفه نیک آبادی و ایل بزرگ ساکی هستند.
عدنان مندرس
عدنان مندرس (۱۸۹۹– ۱۷ س‍پتامبر ۱۹۶۱) اولین رئیس دولت ترکیه مدرن بود که به صورت دمکراتیک با رای مردم انتخاب شده بود.
وی از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ نخست وزیر ترکیه بود و یکی از مٶسسین حزب دموکرات در سال ۱۹۴۶ بود. در پی کودتای نظامی ۱۹۶۰ از قدرت برکنار و طی یک دادگاه نمایشی به اعدام محکوم شد.
وی در سال ۱۹۶۱ به دار آویخته شد. یکی از اتهامات وی در دادگاه کشتار استانبول بود. مندرس یکی از سه سیاستمداران تاریخ جمهوری ترکیه است که یک آرامگاه به عنوان یادبود و بزرگداشت برای ایشان ساختند.
زندگی سیاسی
مندرس عضو حزب جمهوری خواه خلق بود حزبی که آتاتورک آن را بنیان نهاد و همین‌طور نماینده این حزب در پارلمان ترکیه بود؛ ولی در سال ۱۹۴۵ از این حزب کناره‌گیری کرد و با سه نماینده دیگر حزبی جدید را به اسم حزب دموکرات تأسیس کرد. این حزب در سال ۱۹۴۶ در انتخابات سرتاسری ترکیه شرکت کرد و تنها ۴۲ کرسی را به دست آورد. دوباره در انتخابات سال ۱۹۵۰ شرکت کرد و این بار یک پیروزی بزرگی نصیب مندرس و حزب او شد و مندرس از انجام این انتخابات توانست یک حکومت به ریاست خودش تشکیل بدهد و حد و حدودی برای حزب آتاترک ایجاد کند. مندرس در پروپاگانداهای انتخاباتی خودش این اصل را بنیاد خود کرد که نباید دولت در بخشهای خصوصی دخالت کند آنطور که در گذشته می‌کرد. همچنین مندرس در سخنرانیهایش وعده می‌داد که از فشارهای سکولاریزم علیه دین و آیین بکاهد و به مردم آزادی بیشتری در مورد ایمان و دموکراسی بدهد. بعد از پیروزی، مندرس اقدام به وارد کردن تکنولوژی‌های کشاورزی به مزرعه‌ها کرد و به دهقانان بذر و کود و مواد لازم برای زراعت و کشت رسانید و همینطور راهنمایان زراعتی را در اختیار ایشان گذاشت. مندرس در بیشتر مناطق چندین سد بزرگ برای آبیاری احداث کرد و این تا به جایی رسید که ترکیه در تولید گندم و انجیر و انگور و پنبه و چای و میوه‌های مختلف خیلی پیشرفت کرد و این محصولات را به کشورهای اروپایی و خاورمیانه صادر کرد. همچنین تعداد زیادی انبار برای ذخیره کردن حبوبات ساخت و راه‌های روستاهای دورافتاده را به هم متصل کرد و کارخانه‌های بافندگی و کارخانه‌های آب میوه سازی و تولید سیمان و لوازم ساخت و ساز و صنایع تولید کفش و پوست و ادویه را احداث کرد.
عدنان مندرس به پست نخست وزیری خود ادامه داد و در انتخابات ۱۹۵۴ موفقیتی دیگر به دست آورد. در عهد او ترکیه به پیمان ناتو پیوست و ارتباط خود را با آمریکا قوی کرد. مندرس با فرستادن نیروهای نظامی ترکیه به کره به برنامه‌های خود سامان بخشید.
کودتا و مرگ
مجموعه‌ای از تهمت ها به مندرس وارد شُد از جمله راضی کردن احساسات دینی کشاورزان و دهقانان روستایی که موجب ظهور یک جناح دینی شد که خواستار دخالت دین در سیاست و بازگشت خلافت و اجرای شریعت اسلامی بود که داشت رژیم آتاترکی را برچیده می‌کرد، ولی همچنان مندرس در سخنرانیهایش مکرر تٲکید می‌کرد که باید رژیم سکولاریزمی پابرجا بماند و نباید آن را منحل کرد یا با یک رژیم جدید تبدیل کرد؛ و گرچه مندرس در بخشهای کشاورزی و صنعتی به سیستم لیبرالی اعتماد می‌کرد، اما این جریان سبب اغتشاشات اقتصادی و مالی شد. کسانی که از این اصلاحات بیشترین فایده را بردند صاحب زمین‌های بزرگ و دهقانان متوسط جامعه بودند، اما کشاورزان تهی دست از این اصلاحات بهره‌مند نشدند چون نتوانستند بهای ماشینهای کشاورزی را بپردازند. همین‌طور بخشیدن آزادی کامل به بخشهای خصوصی، ترکیه را در موقعیتی وخیم قرار داد و در سال ۱۹۵۵ خزانه دولت از پول خالی شد و حکومت نتوانست قرضهای خارجی را بپردازد که در سال ۱۹۶۰ نزدیک به دو میلیارد دلار رسید و از لحاظ اقتصادی و مالی حکومت ترکیه در مضیقه قرار گرفت و این بحران ضربه‌ای شدید به برنامه‌های اقتصادی مندرس زد و حکومت وی آماج تیرهای اپوزسیون ترکیه شد و عصمت اینونو رهبر حزب جمهوری خواه خلق طرفداران خود را در دانشگاه‌ها و ارتش جمع کرد و تظاهرات و اغتشاشات مهیجی در شهرهای بزرگ ترکیه به وقوع پیوست.
در صبح ۲۷ می ۱۹۶۰ ارتش ترکیه حرکت کردند و اولین کودتای نظامی را در جمهوری ترکیه انجام دادند و ۳۸ افسر به رهبری ژنرال جمال گورسیل که بعد از آن رئیس جمهور ترکیه شد حکومت ترکیه را کنترل کردند و کودتاچیان ۲۳۵ ژنرال و ۵ هزار افسر را از کار بازنشسته کردند، و فعالیت‌های حزب دموکرات را متوقف ساختند و نخست وزیر عدنان مندرس همراه جلال بایار و چند وزیر دیگر بازداشت کردند و به جزیره یصی ٲدا فرستادند. بعد از یک دادگاه نمایشی رئیس جمهور جلال بایار به حبس ابد و نخست وزیر عدنان مندرس و وزیر امور خارجه فتین رشدی زورلو و وزیر مالیهحسن بولاتکان به تهمت تبدیل رژیم سکولاریزمی به حکومتی دینی به اعدام محکوم شدند. در سپتامبر ۱۹۶۱ حکم اعدام علیه عدنان مندرس و دو تا وزیرش اجرا شد.
مندرس متٲهل بود و از ازدواجش با خانم Berrin Menderes سه پسر به نامهای Yüksel, Mutlu و آیدین داشت که هر سه پسر عدنان مندرس در چندین دوره نماینده پارلمان ترکیه بودند.
بعد از مرگ
فرمانی صادر شد که جنازه‌های این سه شخص که در گورستان یاسی ٲدا بعد از اعدام دفن کرده بودند به یک گورستان مخصوص که شهرداری استانبول برای آن‌ها در نظر گرفته بود انتقال بدهند و در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۰ در ۲۹ سالگرد اعدامشان تورگوت اوزال و بزرگان و رهبران احزاب و جمعیت زیادی از جنازه هایشان استقبال کردند و همچنین خودش در دفن کردن جنازه‌ها شرکت کرد و سوره فاتحه بر ارواحشان خواند و به عنوان شهید ملت از آن‌ها یاد کرد و در روز بعد روزنامه ها، عدنان مندرس، فتین زورلو و حسن بولاتکان را به عنوان شهید ملت و دموکراسی معرفی کردند.
اسم فرودگاه ازمیر را تغییر دادند و به اسم مندرس نام نهادند و همین‌طور جاده‌ها و دانشگاه و مدرسه‌های زیادی را به نام مندرس کردند، و از جمله دانشگاه عدنان. مندرس به خاطر نقش آفرینش در زندگی مدنی ترکیه و محکوم کردن میراث کودتا و لشکر که در سال ۲۰۱۰ همه پرسی برای تعدیلات قانون اساسی انجام شد برای اینکه سزاهایی علیه کودتاهای نظامی وضع کنند و به این طریق اعتباری دیگر بعد از ۵۰ سال از کودتای نظامی که ایشان را از حکومت برانداخت، ببخشد. در سال ۲۰۱۲ تعدادی از نمایندگان ترکیه از اهمال کردن در مورد اعتبار بخشی دوباره به نخست وزیر سابق عدنان مندرس که کودتای نظامی ۱۹۶۰ ایشان را اعدام کرده بودند شکایت کردند؛ و در آخر سال ۲۰۱۲ برهان کوزو رئیس کمسیون قانون اساسی در پارلمان ترکیه درخواستی به پارلمان تقدیم کرد به این مضمون که اعتبار دوباره و اعاده حیثیت را به نخست وزیر عدنان مندرس که در ماجرای کودتای نظامی ۱۹۶۰ اعدام شد ببخشند. کوزو گفت که ایشان سعی خواهد کرد حکمی را صادر کند که در آن شرعی نبودن محاکمه نخست وزیر عدنان مندرس و حکم به اعدام برای او و وزیرهای خارجه و مالیه ایشان موجه کند، و گفت که مندرس هیچ جرمی را مرتکب نشده بود که سزاوار اعدام باشد و همین‌طور احکام انقلاب هم بدون مدرک و دلیل بود؛ و در چهارمین کنگره حزب عدالت و توسعه نخست وزیر آن دوره ترکیه رجب طیب اردوغان در یک سخنرانی سه ساعتی که ایراد کرد و در آن گفت: ما در مسیر اجداد و نیاکان پیروزمندمان سلطان الب ارسلان و سلطان محمد الفاتح و روی برنامه‌های رهبر و پیشوایانمان مثل مصطفی کمال آتاتورک و عدنان مندرس و تورگوت اوزال و نجم الدین اربکان پیش می‌رویم. و در این سخن به عنوان یک رهبر و کاریزما از مندرس یاد شد و اعتبار و حیثیت را به وی بخشیدند.
پرچم نیووی
پرچم نیووی در ۱۵ اکتبر ۱۹۷۵ پذیرفته شد.این پرچم دارای زمینه زرد رنگ است که نماد کشور در سمت چپ بالا قرار دارد.
طاهر چغانی
ابوالمظفر طاهر بن فضل بن محمد بن مظفر بن محتاج (مق‍ ۳۸۱ق/۹۹۱م) یا امیر ابویحیی طاهر بن فضل بن محمد بن محتاج شناخته‌شده به طاهِرِ چَغانی از امیران آل محتاج در چغانیان ورارود بود. گردیزی (ص ۳۶۸) کنیه او را ابوالحسن گفته است.
او برادرزاده ابوعلی احمد بود. وی چندی از سوی سامانیان به جای ابوالمظفر احمدبن محمد به امارت چغانیان گماشته شد و به قولی خود آن دیار را از ابوالمظفر احمد گرفت (عتبی، ۹۴). ابوالمظفر احمد با فایق خاصه همداستان شد و در جنگی که میان او و طاهر درگرفت، ابوالمشفر طاهر کشته شد.
ابوالمظفر طاهر امیری فاضل و هنرپرور و خود نیز اهل شعر و سخن بود و به قولی عوفی (۱/۲۷) «هم بر ممالک چغانیان ملک و هم در ولایت هنر و بیان سلطان بود». اما گفته همو که ابوالمظفر طاهر در ۳۷۷ق/۹۸۷م درگذشته است، با آگاهیهای تاریخی تناقض آشکار دارد.
وی پسرعموی فخرالدوله چغانی (امیر ابوالمظفر فخرالدوله احمد بن محمّد چغانی) بود که دقیقی، منجیک ترمذی و فرخی سیستانی وی را مدح گفته‌بودند. در جنگ میان این دو پسرعمو در ۳۸۱ (هجری) امیر طاهر چغانی کشته‌شد.
از شعرای پارسی‌گوی آن روزگار، منجیک ترمذی و لبیبی سیدالشعراء، مداح وی بوده‌اند (قزوینی، ۱۸۶؛ بهار، ۳/۱۵۳). ابیات بسیاری نیز از ابوالمظفر طاهر بر جای است (اسدی طوسی، ۱۷۳، ۲۱۳، ۲۱۷).
شعر زیر از طاهر چغانی‌است:
چله بر
چله بر، روستایی از توابع بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دشتویل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۸ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
مسابقه امدادی
مسابقهٔ امدادی نوعی رقابت ورزشی است که در آن اعضای یک تیم هر کدام بخشی از مسیر را طی می‌کنند. مسابقات امدادی در ورزش‌های مختلفی از جمله دو، شنا، اسکی، اسکیت، بایاتلون و جهت‌یابی برگزار می‌شود.
در بیشتر مسابقات امدادی یک چوب امدادی در دست ورزشکاران است که پس از پایان نوبت خود آن چوب را به هم‌تیمی خود انتقال می‌دهند. در مسابقات المپیک چندین نوع مسابقه امدادی برگزار می‌شود. در دو و میدانی دوهای ۴ در ۱۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر امدادی و در شنا رشته‌های ۴ در ۱۰۰ متر آزاد و ۴ در ۱۰۰ متر مختلط در برنامه مسابقات المپیک تابستانی قرار دارند.
دوهای امدادی
در دو و میدانی دوهای امدادی زیادی وجود دارد اما دو نوع دو امدادی استاندارد که در برنامه مسابقات قهرمانی جهان و المپیک قرار دارد دوهای ۴ در ۱۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر امدادی هستند. به‌طور سنتی دو ۴ در ۴۰۰ متر آخرین مسابقه تورنمنت‌های دو و میدانی است که بر روی پیست برگزار می‌شود و بسیار مورد توجه تماشاگران قرار می‌گیرد. تعیین دقیق رکورد هر ورزشکار در دو امدادی بسیار مشکل است. چون دونده‌ها بعد از استارت زدن چوب امدادی را می‌گیرند و ممکن است مسافتی که طی می‌کنند دقیقاً ۱۰۰ متر یا ۴۰۰ متر نباشد. در مسابقات ۴ در ۱۰۰ متر تمام تیم در یک خط دو خود را آغاز کرده و به پایان می‌رسانند. اما در ۴ در ۴۰۰ متر فقط ۵۰۰ متر اول مسیر در خط‌های ابتدایی طی می‌شود و سپس دونده‌ها اجازه دارند تا به خط یک (کنار پیست) بیایند.
اسلام در برزیل
در مورد حضور اسلام در برزیل اطلاعات چندانی در دست نیست. پیشینه ورود اسلام به برزیل با مهاجرت مسلمانان در سده ۱۹ میلادی آغاز شد که این روند تاکنون نیز ادامه دارد. این کشور ۸۵ شورای اسلامی، مرکز دینی و مسجد دارد که در نقاط مختلف پراکنده هستند.
پیشینه
پیشینه ورود مسلمانان به کشور برزیل به سال ۱۵۰۰ (میلادی)، هنگامی که پرتقالی‌ها ملوانان عرب را با خود به این کشور آوردند. پس از آن نیز مسلمانان سیاه پوست آفریقایی که اسیر شده بودند وارد برزیل شدند. گروه جدیدی از مسلمانان نیز در قالب مهاجران سوری و لبنانی از اواخر سده ۱۹ و اوایل سده ۲۰ میلادی وارد برزیل شدند.
هاناپپ، هاوایی
هاناپپ (به انگلیسی: Hanapepe) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کائوآئی، هاوایی واقع شده‌است. هاناپپ ۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۳۸ نفر جمعیت دارد و ۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واکرسدورف
واکرسدورف (به آلمانی: Wackersdorf) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
واکرسدورف ۳۳٫۵۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نمایش اسلیم شیدی
نمایش اسلیم شیدی عنوان یکی از فیلم‌های امینم است که وی در آن در نقش شخصیتی «واریوس» ظاهر شد.
الیزابت ولش
الیزابت ولش (Elisabeth Welch؛ ۱۹ فوریه ۱۹۰۴ – 1904:2:19, July 15, 2003) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به طوفان اشاره کرد.
پرچم سنت کیتس و نویس
پرچم سنت کیتس و نویس در ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۳ پذیرفته شد.
وارلیک ورگیسی
وارلیک ورگیسی (به ترکی Varlık Vergisi)، همان قانون مالیات بر دارایی یا مالیات بر ثروت است، که در سال ۱۱ نوامبر ۱۹۴۲ میلادی به تصویب رسید و مورد اجرا قرار گرفت. در تدارک برای ورود به جنگ جهانی دوم، دولت ترکیه این نوع مالیات را وضع کرد که ساکنان غیر مسلمان ترکیه را به طور نامتناسبی مورد هدف قرار داده بود. این دوره با مصادره بیشتر دارایی‌ها و املاک خصوصی متعلق به ارمنی‌ها مصادف بود. این قانون دو هدف را دنبال می‌کرد؛ اول فقر کامل مسیحیان و یهودیان ترکیه و مجبور کردن آنان به مهاجرت از کشور و دوم حذف آنان، به خصوص، ارمنیان از تجارت ترکیه و در انحصار قرار دادن آن در دست بازرگانان تُرک وابسته به دولت. تا زمان به اجرا گذاشتن قانون مالیات بر دارایی بازرگانان ارمنی، یونانی و یهودی عمدهٔ تجارت داخلی و کل تجارت خارجی کشور را در دست داشتند و برای تهیهٔ کالاهای صادراتی و فروش کالاهای وارداتی از خرده بازرگانان، که بیشتر آنها تُرک بودند، استفاده می‌کردند اما پس از اجرای این قانون این سه قشر از بازرگانان از صحنهٔ تجارت داخلی و خارجی کشور حذف شدند و جای آنان را خرده بازرگانان تُرک گرفتند. این تصاحب موجبات شکل گیری یک طبقه بورژوازی جدید و یک طبقه متوسط انحصاری را در ترکیه فراهم آورد.
تاریخ
طرح قانون مالیات بر دارایی را در ۱۱ نوامبر سال ۱۹۴۲ میلادی در زمان ریاست جمهوری عصمت اینونو و نخست وزیر وقت ترکیه، شوکرو سراج‌اوغلو به مجلس ارائه شد. روزنامه‌های ترکیه ماه‌ها قبل از ارائه این قانون به مجلس تبلیغات گسترده‌ای را علیه اقوام غیر تُرک شروع کردند و آنان را به منزلهٔ عاملان بحران اقتصادی، کمبود مواد غذایی و گسترش بازار سیاه در کشور معرفی می‌کردند. در همین حین، با دستور محرمانهٔ وزیر دارایی کلیه مراکز اقتصادی، بانک‌ها و ادارهٔ ثبت دارایی‌ها اطلاعاتی دقیق از دارایی‌های نقدی و غیر نقدی مسیحیان و یهودیان آن کشور در اختیار آن وزارتخانه گذاشت.
هدف از اجرای این قانون به ظاهر تأمین بودجه ارتش یک میلیون نفری ترکیه بود؛ ترکیه به سرعت اقدام به گسترش ارتش و تجهیز آن کرد به طوری که شمار ارتشیان را که پیش از آغاز جنگ ۲۰۷ هزار نفر بود طی یک سال به هفتصد هزار نفر و در ۱۹۴۲ میلادی به بیش از یک میلیون نفر رساند. بر مبنای منابع روسی ، در صورت شکست شوروی در نبرد استالینگراد، ترکیه دست به حمله‌ای گسترده به قفقاز می‌زد. تأمین تجهیزات و نگهداری ارتشی به آن بزرگی نیازمند منابع مالی بود؛ بنابراین، یک بار دیگر توجه دولت به اموال اقوام غیرتُرک ساکن ترکیه جلب شد.
براساس قانون مالیات بر دارایی مشمولان این قانون به چهار گروه مسلمان، غیر مسلمان، تغییر دین داده‌ها، که همان تازه مسلمانان بودند و اتباع کشورهای دیگر تقسیم می‌شدند. مسلمانان و اتباع کشورهای دیگر باید ۱۲/۵ درصد از دارایی خود را به منزلهٔ مالیات می‌پرداختند اما تغییر دین داده‌ها ۲۵ درصد و مسیحیان ۵۰ درصد که از همهٔ گروه‌های دیگر بیشتر بود. در زمان اجرای این قانون از بازرگانان تُرک ۴/۹۴ درصد، از یونانیان ۱۵۶ درصد، از یهودیان ۱۷۹ درصد و از ارمنیان ۲۳۲ درصد مالیات بر دارایی مطالبه می‌شد. براساس اسناد و مدارک بایگانی‌های دولت آمریکا - که توماس اسمیت، روزنامه نگار و نویسندهٔ آمریکایی، آنها را در کتابی منتشر ساخته، در بین مسیحیان ترکیه، ارمنیان بیشترین هدف این قانون بودند.
برای پرداخت مالیات مطالبه شده پانزده تا سی روز فرصت داده می‌شد و در صورت عدم پرداخت کل یا بخشی از این مالیات، دولت اقدام به حراج اموال آن شخص برای اخذ مالیات می‌کرد. بانک‌ها، دولتمردان و بازرگانان وابسته به دولت در حراج این اموال شرکت و با نازل‌ترین قیمت اموال را خریداری می‌کردند و بدین وسیله به ثروت‌های کلانی دست می‌یافتند. در صورتی که وجوه حاصل از حراج اموال، که بیشتر آنها با نازل‌ترین قیمت صورت می‌گرفت، نمی‌توانست مالیات مورد مطالبه را تأمین کند نوبت به حراج اموال اقوام آن شخص می‌رسید و در صورتی که باز هم مالیات مورد مطالبه تأمین نمی‌شد آن شخص برای پرداخت بدهی به اردوگاه کار اجباری آش قلعه فرستاده می‌شد تا با کار برای دولت بدهی خود را بپردازد. این اردوگاه در ۲۲ کیلومتری شهری به همین نام و بر روی بلندی‌های منطقه‌ای به ارتفاع ۱۷۲۱ متر قرار داشت که یکی از مناطق سردسیر ترکیه و به سیبری ترکیه معروف است.
مسجد اتابکان
مسجد اتابکان مشهور به مسجد امام صادق، مسجدی تاریخی مربوط به دوره اتابکان لر بزرگ است که درشهرکرد،خیابان ولیعصر جنوبی، میدان امامزادگان دوخاتون واقع شده. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این مسجد یکی از  تاریخی ترین مساجد چهارمحال و بختیاری است.
وارلیک ورگیسی
تاریخ
طبق برآورد انجام شده با اجرای این قانون طی شانزده ماه بین ۳۱۴ تا ۴۳۵ میلیون لیر یا، معادل حدود ۲۷۰ تا ۳۶۲ میلیون دلار مالیات جمع‌آوری شد؛ که (بین ۶۰ تا ۸۰ درصد از بودجه دولت) را از مصادره دارایی‌های افراد غیر مسلمان جمع‌آوری شد. (اطلاعات منتشر شده عمدتاً ناقص و گاهی تکراری اند و تا کنون به ندرت آمار و اطلاعاتی دقیق به دست آمده است، دولت توضیحات مربوط به این قانون را در پشت درهای بسته به نمایندگان مجلس ارائه کرد؛ و در نهایت، قانون مالیات بر دارایی با اکثریت آرا به تصویب رسید و به قانون شمارهٔ ۴۳۰۵ معروف شد)
بعد از شکست در جنگ جهانی دوم، دولت ترکیه مجبور به تغییر موضع در سیاست خارجی و داخلی شد و در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۴۴ میلادی مجلس قانون ۴۵۳۰ را تصویب کرد که براساس آن قانون مالیات بر دارایی لغو و اردوگاه‌های کار اجباری نیز تعطیل شدند اما طی شانزده ماه اجرای این قانون نه تنها اتباع مسیحی و یهودی ترکیه در فقر کامل فرو رفتند بلکه حدود نود هزار تن از آنان از ترس جانشان کشور را ترک کردند. طبق آمار ارائه شده فقط شمار ارمنیان خارج شده از کشور بالغ بر ۳۰۶۵۱ نفر بوده است.
آغاجی بخارایی
امیر ابوالحسن علی پسر الیاس آغاجی یا آغاجی بخارایی شاعر و از بزرگان دربار سامانی و همروزگار با نوح بن منصور سامانی (۳۶۶-۳۸۷ (قمری)) و دقیقی بود.
نام وی را آغجی و آغاچی نیز آورده‌اند.
نطنز
شهر نَطَنز، مرکز شهرستان نطنز، از شهرهای ایران است. این شهر در استان اصفهان و در دامنه کوهستان کرکس واقع شده است.
آغاجی بخارایی
ابیات زیر از اوست:
نطنز
جغرافیا
در تقسیمات رسمی کشوری، نطنز با ۱۵ هزار نفر جمعیت مرکز شهرستان نطنز از توابع استان اصفهان است. بلندای شهر نطنز از دریا ۱٬۶۰۰ متر است. نطنز دارای آب و هوای معتدل کوهپایه‌ای است. این شهر در 125 کیلومتری اصفهان قرار دارد. این منطقه گونه های مختلف جانوران وحشی اعم از خزندگان ،پرندگان و پستانداران نظیر کل و بز ،قوچ و میش وحشی ،گراز ، گرگ، شغال ،روباه ،کفتار،گربه وحشی،پلنگ ،تشی و غیره را در خود جای داده است.همچنین تا کنون حد اقل ۵۳ گونه پرنده مهاجر و بومی ۸ گونه مار و ۶ گونه مارمولک شناسایی شده است
مشکلات زیست محیطی
از اواخر سال ۹۹ به بعد به دلیل مجوزهای بدون تایید فرمانداری و محیط زیست که توسط سازمان معادن به معادن سنگ شهر نطنز و روستای اوره داده شده، هوای این شهر دچار غبار شده و کوه هایی که روزی زیبایی بخش این شهر بوده و بخشی از شخصیت شهر نطنز به شمار می‌رفتند به شکل بی رویه بریده و از شهر خارج شده اند. در جواب اعتراض شهروندان فرماندار و رییس محیط زیست اعلام کردند که مسوولیت این اتفاق به عهده آنها نیست و مجوز ها از وزرات خانه بدون تایید آنها داده شده ، همچنین کارخانه های نطنز در نزدیکی اوره ، از چشمه های ان منطقه به طور بی رویه آب برداشت میکنند که باعث عصبانیت مردم نطنز و اوره شده است.
فرهنگ
در جای دیگر شهرستان نطنز از نگاه سرسبز و کوهستانی بودن، به باغ شهر نامور بوده و سالیان دراز جایگاه امنی برای کاروانیانی بوده که برای گردش، زیارت و بازرگانی از این شهر می‌گذشتند و نعمت‌های خدادادی آن مانند چشمه‌سارهای روان، آب و هوای خوشایند و دلپذیر آن به همراه مهمان‌نوازی و خونگرمی مردم این سرزمین که ویژگی مشترک مردم ایران زمین می‌باشد زمینه‌های آسایش خاطر و آرامش گردشگران را در درازای تاریخ فراهم نموده‌است.
زبان: زبان مردم نطنز یکی از گویش‌های کهن زبان‌های ایرانی است. لهجهٔ آن‌ها تا اندازه‌ای به لهجهٔ مردم اصفهان همانند است و درعین حال از نگاه روش تلفظ واژگان و جملات ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را نیز دارد. در روستاهای نطنز و بخش‌های گوناگون آن می‌بینیم که مردم در تلفظ واژگان و بیان جملات هر کدام به گونه‌ای کش و قوس‌های ویژه در تلفظ واژگان می‌دهند و گاهی گویش برخی کهن سالان این شهرستان برای دیگران دریافتنی نیست. خوی و خیم مردم این شهر با مردم اصفهان و شهرهای اطراف کاملاً متفاوت است. هرچند در برخی محلات نطنز در قدیم گویش راجی را بکار می‌بردند.
پسوند نطنزی: در واپسین سال‌ها با افزایش کوچ، شمار بسیاری از نطنزی‌ها به شهرهای دیگر از جمله تهران کوچیده‌اند که این خود مایهٔ کاهش جمعیت بومیان منطقه و افزایش کوچ از اقوام دیگر به این شهر شده‌است. بیشینهٔ مردم نطنز که پشت در پشت در این شهر زاده شده‌اند پسوندهای نظری و نطنزی را در پایان نام خانوادگی خود ثبت می‌نمایند.
ره آوردها
ره آوردهای نطنز، شامل غذاهای سنتی، صنایع دستی، محصولات و سوغات است. از سوغات نطنز می توان به ظروف سفال سرامیک سنتی، ظروف چوبی خراطی شده، زعفران، جوزقند، گلابی و خشکبار اشاره کرد.
چینی: یکی از صنایع موجود در مرکز نطنز، چینی آن است که هنوز به روش دستی فراورده می‌شود. دیرینگی فرآوری سفال و سرامیک سنتی در نطنز به ۷۰۰ سال پیش بازمی‌گردد و تا امروز هم برخی کارگاه‌های سنتی در آن مشغول به کارند.
همچنین یکی دیگر از پیشه‌های گذشته نطنز حلاجی یا همان پارچه بافیست، که هنوز برخی از این دستگاه‌های کهن موجود می‌باشد. ریسندگی و گلیم بافی یکی دیگر از کارهای دستی مناطق نطنز است که دومی یعنی گلیم بافی آن هنور در روستاها رایج بوده و فراورده‌های آن به بازار فرش کاشان گسیل می‌گردد، شیلونگری یکی از کارهای کهن موجود در بازار نطنز بوده. بازار شهر نطنز شامل دو بخش می‌باشد که محله کهن آن که به پشت بازار نامور است روزگاری بازار قصبه مرکزی نطنز بوده، که در آن آهنگری، شیلونگری (قفلسازی)، نجاری و خراطی از کارهای رایج آن روزگار بوده، که تا چند سالی پیش پیرمردهای بازمانده از آن دوران هم چنان در آن کار می‌کردند.
تحفه نطنز: تحفه نطنز در فرهنگ همگانی کنایه از نمونه‌ای کمیاب است که می‌تواند دربارهٔ هر شخص یا هر چیز گواه باشد، اما قریب به اتفاق سالخوردگان و بازگوکنندگان تاریخ و فرهنگ همگانی و ادبیات نطنز بر این باورند که تحفه نطنز گونه ای فراوردهٔ خشکبار است که از میوه‌ای به نام الگ (از خانواده هلو است که بسیار شیرین است و تنها در آبادی‌های نطنز به دست می‌آید) و مغز گردوی آسیاب شده و خاک قند پدید آمده‌است که در اصطلاح محلی به آن «جوزقند» می‌گویند و برخی به آن گرد دارچین و هل نیز می‌افزایند. اما بسیاری دیگر ازمردم «گلابی» را تحفه نطنز می‌دانند، چرا که «گلابی» نطنز از دید طعم و مزه در نوع خود بی‌مانند است و این به دلیل ترکیبات خاک و آب و هوای ویژه نطنز است، چرا که نهال‌های گلابی نطنز را در مناطق دیگر تکثیر کرده‌اند، اما فراورده آن‌ها چنین کیفیتی ندارد… به‌طور کلی آب و خاک و هوای مساعد خطه نطنز، به گونه ایست که شرایط برای رویش و فراوری بهترین گونهٔ فراورده‌های کشاورزی زمینی و باغی را فراهم کرده و در یک‌کلام می‌توان گفت، همه فراورده‌های گیاهی نطنز جنبه «تحفه» دارند. انار (با پوست سیاه رنگ یا سفید رنگ) و گردوی نطنز نیزاز دیگر محصولات مرغوب این شهرستان به‌شمار می‌آید؛ و این در شرایطی است که به دلیل نبودن صنایع تبدیلی در این شهرستان هر سال مقدار زیادی از این فراورده‌ها نابود می‌شوند.
زعفران نطنز: یکی از محصولات کشاورزی شهرستان نطنز که جدیداً در نطنز به خصوص در منطقه طرق نطنز کشت می‌شود و با آب و هوای این منطقه سازگاری دارد، زعفران نطنز است که از کیفیت مناسبی برخوردار است و قسمت اعظم این محصول صادر می‌شود. در سال ۱۳۹۸ مقدار برداشت این محصول از شهرستان نطنز به میزان ۱۶۰۰ کیلوگرم بوده‌است. مزایای کشت این گیاه سودآور در کنار مقاومت به خشکی و کم‌آب بودن در سال‌های اخیر کشت این محصول توانسته نقش سازنده‌ای در اقتصاد منطقه و تحقق پویایی منطقه داشته باشد.
آیین‌ها و مراسم‌ها
پنجشنبه بازار: از روزگار کهن در قصبه مرکزی نطنز برگزار می‌شده‌است، و جایی بوده برای دادوستد که این سنت تا به امروز همچنان ادامه داشته، که می‌توان زیبائی ویژه ای را از بود و با روستائیان دید.
جاروکشی: نام آیینی است که در شب نخست ماه محرم در حسینیه تاریخی ارشاد علیا در مرکز شهر نطنز برگزار می‌شود که پیشینه تاریخی دارد.
نخل گردانی: در روز عاشورا که یکی دیگر ازآیین‌های تاریخی در نطنز است و دیرینگی نخل‌های موجود در تکایای تاریخی نطنز خود گویای دیرینگی این آیین است.
بالا بردن چادر تکایا: برپا کردن چادر (خیمه) تکایا از آیین‌هایی است که در هر ساله با نزدیک شدن به ماه محرم در چهار تکیه تاریخی و بنیادین نطنز (مرکز شهر، ارشاد علیا، افوشته و سرشک) برگزار می‌شده‌است که در درازای آن مراسمی سنتی خیمه‌های تکایا را برپا می‌کردند تا این تکایا برای برگزاری مراسم شبیه خوانی و سوگواری آماده شود.
شبیه خوانی: از برجسته‌ترین آیین‌هایی است که در دهه اول ماه محرم و دیگر مناسبت‌های مذهبی در نطنز برگزار می‌شود. این آیین در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس به ثبت رسیده‌است و امروز نطنز به فرنام پایتخت شبیه خوانی ایران شناخته می‌شود.