cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
واپسین ایزد
واپسین ایزد نام ایزدی مانوی است که در اسطوره آفرینش مانوی ذکر آن آمده است.بنابر اساطیر مانوی این ایزد که آخرین ایزد دین مانوی است در پایان کار جهان زمانی که پدیده آتش بزرگ رخ میدهد از آخرین پاره‌های نور رهایی یافته از جهان ظلمات پدید می آید.در متون فارسی میانه نام این ایزد را ایستومن یزد ثبت کرده‌اند.
تورنتو رپترز
تورنتو رپترز، یک تیم کانادایی حاضر در اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا است و مقر آن در تورنتو در کشور کانادا قرار دارد. در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹ برای اولین بار در تاریخ باشگاه، قهرمان کنفرانس شرق شد و به فینال لیگ NBA راه یافت و توانست مقام قهرمانی را برای اولین بار کسب کند. این فصل از لیگ NBA برای اولین بار در تاریخ NBA فینال آمریکایی - کانادایی اتفاق افتاد و در تاریخ بسکتبال ثبت شد.
روبن روبینیان
روبن کاراپتی روبینیان (Ռուբեն Կարապետի Ռուբինյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و دیپلمات اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۹ تا تاریخ سمت نمایندگی دوره‌های هفتم و هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
تورنتو رپترز
قهرمانی
تورنتو رپترز در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹ با غلبه بر تیم گلدن استیت وریرز در بازی فینال با نتیجه ۴–۲، توانست برای اولین بار در تاریخ خودش قهرمان NBA شود و نیز برای اولین بار در تاریخ لیگ NBA، جام قهرمانی به یک تیم خارج از کشور آمریکا رسید. همچنین بعد از سال ۱۹۹۳ که تیم تورنتو بلو جیس که قهرمان لیگ ملی بیسبال آمریکاشد، تیم بسکتبال تورنتو رپتورز دومین تیمی بود که قهرمان لیگ‌های اصلی آمریکای شمالی، غیرآمریکایی می‌شد. کوای لنارد بازیکن تیم تورنتو رپترز نیز توانست برای دومین بار جایزه MVP فینال لیگ را بدست بیاورد. نیک نرس نیز جز مربیانی شد که در اولین فصل حضور خود به عنوان مربی، تیمش را قهرمان لیگ NBA کند.
طرفداران
در میان مشاهیر، ساموئل جکسون و دریک از طرفداران بزرگ این تیم محسوب می‌گردد.
پاتریک فوگیت
پاتریک فوگیت (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۸۲) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم ما باغ وحش خریدیم، دختر گم‌شده، با تشکر برای به اشتراک گذاری، لژیون آتش، اولئاندر سفید و ایده‌های جالب بیکفورد شمکلر اشاره کرد.
آلن کوردانر
آلن کوردانر (Allan Corduner؛ زادهٔ April 2, 1950) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به جاسوسان ورشو، کنتس سفید، تاجر ونیزی، وارونه، دعوت به جنگ، برک و هیر، زنی با لباس طلایی رنگ، راه و رسم زندگی ما، نزدیک‌تر به ماه، رادیو گفتگو، بزرگ‌تر از آسمان و کیس کیس (بنگ بنگ) اشاره کرد.
شستشوی مغزی
شستشوی مغزی (همچنین به عنوان کنترل ذهن، روان‌کشی، اقناع اجباری ، کنترل فکر، اصلاح فکر و آموزش مجدد شناخته می‌شود) مفهومی است که می‌تواند ذهن انسان را با استفاده از برخی تکنیک‌های روانشناختی تغییر داده یا کنترل کند. گفته می‌شود که شستشوی مغزی توانایی افراد در تفکر انتقادی یا مستقل را کاهش می‌دهد، اجازه می‌دهد افکار و ایده‌های جدید و ناخواسته را در ذهن آنها وارد کند و همچنین نگرش‌ها، ارزش‌ها و اعتقادات آنها را تغییر دهد.
اصطلاح «شستشوی مغزی» برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ توسط ادوارد هانتر در انگلیسی برای توصیف چگونگی به وجود آمدن دولت چین برای همکاری مردم با آنها استفاده شد. تحقیقات در مورد این مفهوم همچنین در مورد آلمان نازی، برخی از پرونده‌های جنایی در ایالات متحده و اقدامات قاچاقچیان انسان بررسی شده‌است. در دهه ۱۹۷۰ بحث علمی و حقوقی و همچنین توجه رسانه ای قابل توجهی در مورد احتمال شستشوی مغزی عاملی در روی آوردن جوانان به برخی از جنبش‌های جدید مذهبی وجود داشت که در آن زمان اغلب به عنوان فرقه شناخته می‌شدند. مفهوم شستشوی مغزی گاهی در دعاوی خصوصاً در مورد حضانت فرزند دخیل است. همچنین می‌تواند در ادبیات علمی-تخیلی و در فرهنگ سیاسی و شرکتی یک موضوع باشد، اما به عنوان یک اصطلاح علمی به‌طور کلی پذیرفته نیست.
جنگ چین و جنگ کره
اصطلاح چینی (xǐnăo ，洗腦) «شستن مغز» در اصل برای توصیف اقناع اجباری مورد استفاده در دولت مائوئیست در چین استفاده شد، که هدف آن تبدیل افراد «مرتجع» به اعضای «درست فکر» سیستم جدید اجتماعی چین بود. این اصطلاح در عرف تائوئیستی «پاکسازی / شستشوی قلب / ذهن» (xǐxīn ， 洗 心) قبل از انجام مراسم یا ورود به اماکن مقدس وجود داشت.
دیکشنری انگلیسی آکسفورد اولین مقاله شناخته شده انگلیسی زبان کلمه «شستشوی مغزی» را در مقاله ای توسط روزنامه‌نگار ادوارد هانتر، در میامی نیوز، چاپ شده در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۰، ثبت می‌کند. مخفی به عنوان یک روزنامه‌نگار. هانتر و دیگران این اصطلاح چینی را به کار بردند تا توضیح دهند که چرا، در طول جنگ کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳)، برخی از اسرای جنگی آمریکایی (اسیر شدگان) با اسیرکنندگان چینی خود همکاری کردند، و حتی در موارد معدودی به طرف خود فرار کردند. اپراتور رادیویی انگلیس رابرت دبلیو فورد و سرهنگ ارتش انگلیس جیمز کارن نیز ادعا کردند که چینی‌ها در طول زندان آنها را تحت تکنیک‌های شستشوی مغزی قرار داده‌اند.
ارتش و دولت ایالات متحده اتهامات شستشوی مغزی را در تلاش برای تضعیف اعترافات اسرای جنگی در مورد جنایات جنگی، از جمله جنگ بیولوژیکی اعلام کرد. ژنرال مارک دبلیو کلارک، فرمانده سازمان ملل متحد ، پس از اینکه رادیو چین ادعا کرد نقل قول از فرانک شوابل، رئیس ستاد اولین بال هوایی دریایی است که به شرکت در جنگ میکروب اعتراف کرده‌است، اظهار داشت:"اینکه آیا این گفته‌ها هرگز از لب این مردان بدبخت عبور کرده‌است جای تردید است. اگر آنها این کار را انجام داده باشند، روشهای نابودکننده ذهن این کمونیستها در باج گرفتن هر کلمه ای که بخواهند، بسیار آشنا هستند."از سال ۱۹۵۳، رابرت جی لیفتون با نظامیان آمریکایی که در طول جنگ کره اسیر بودند و همچنین کشیشان، دانشجویان و معلمان که پس از سال ۱۹۵۱ در چین در زندان بودند مصاحبه کرد، علاوه بر مصاحبه با ۲۵ آمریکایی و اروپایی، لیفتون مصاحبه کرد ۱۵ شهروند چینی که پس از اینکه در دانشگاه‌های چین مورد تلقین قرار گرفتند، متواری شده‌اند. (کتاب لیفتون در سال ۱۹۶۱ اصلاح اندیشه و روان‌شناسی توتالیسم: مطالعه «شستشوی مغزی» در چین بر اساس این تحقیق بود) لیفتون دریافت که وقتی اسیران جنگی به آمریکا بازگشتند، برخلاف آنچه که رایج بود، تفکر آنها خیلی زود به حالت عادی بازگشت. تصویری از «شستشوی مغزی».
تحقیقات دولتی روانی آمریکا
برای مدت ۲۰ سال، از اوایل دهه ۱۹۵۰، آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده (CIA) و وزارت دفاع ایالات متحده تحقیقات مخفیانه ای را انجام دادند، از جمله Project MKUltra، در تلاش برای توسعه تکنیک‌های عملی شستشوی مغزی. نتایج ناشناخته است (نگاه کنید به سیدنی گوتلیب). آزمایش‌های CIA با استفاده از داروهای روانگردان مختلف مانند LSD و Mescaline ناشی از آزمایشات انسانی نازی‌ها است.
گزارش کمیته خدمات مسلح سنا دو طرفه، که بخشی از آن در دسامبر ۲۰۰۸ منتشر شد و به‌طور کامل در آوریل ۲۰۰۹ منتشر شد، گزارش داد که مربیان نظامی ایالات متحده که در دسامبر ۲۰۰۲ به خلیج گوانتانامو آمدند، کلاس بازجویی را بر اساس نمودار کپی شده از مطالعه نیروی هوایی ۱۹۵۷ تکنیک‌های شستشوی مغزی «کمونیست چین». این گزارش نشان داد که چگونه وزیر دفاع در سال ۲۰۰۲ از فنون تهاجمی گوانتانامو منجر به استفاده از آنها در افغانستان و عراق، از جمله در ابوغریب شد.
موارد حقوقی
مفهوم شستشوی مغزی در دفاع از اتهامات کیفری مطرح شده‌است. همچنین در موارد حضانت کودک مطرح شده‌است. پرونده چارلز مانسون از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱، که گفته می‌شد پیروانش را برای ارتکاب قتل و جنایات دیگر شستشوی مغزی می‌دهد، این موضوع را مورد توجه مجدد مردم قرار داد.
دفاع شستشوی مغزی
در سال ۱۹۷۴، پتی هرست، یکی از اعضای خانواده ثروتمند هرست، توسط ارتش آزادیبخش Symbionese، یک سازمان مبارز چپ‌گرا ربوده شد. وی پس از چندین هفته اسارت پذیرفت که به گروه بپیوندد و در فعالیتهای آنها شرکت می‌کند. در سال ۱۹۷۵، وی دستگیر شد و به جرم سرقت از بانک و استفاده از اسلحه در ارتکاب جرم متهم شد. وکیل وی، اف. لی بیلی، در دادگاه خود استدلال کرد که وی نباید مسئولیت اقدامات خود را داشته باشد، زیرا معالجه وی توسط اسیرکنندگانش برابر با شستشوی مغزی اسرای جنگی کره بود (به مسئولیت کاهش یافته نیز مراجعه کنید). بیلی پرونده خود را در همکاری با روان‌پزشک لوئی جولیون وست و روان‌شناس مارگارت سینگر توسعه داد. آنها هر دو تجربه اسرای جنگی کره را مطالعه کرده بودند. (در سال ۱۹۹۶، سینگر نظریه‌های خود را در کتاب پرفروش خود «کشتار در وسط ما» منتشر کرد) علیرغم این دفاع، هرست مقصر شناخته شد.
در سال ۲۰۰۳، دفاع شستشوی مغزی در دفاع از لی بوید مالوو، متهم به قتل به خاطر سهم خود در حملات تیرانداز D.C، ناموفق انجام شد.
برخی از محققان حقوقی استدلال کرده‌اند که دفاع شستشوی مغزی فرضیه اصلی اراده آزاد قانون را تضعیف می‌کند. در سال ۲۰۰۳، دیک آنتونی، روان‌شناس پزشکی قانونی گفت که «هیچ شخص معقولی سؤال نمی‌کند که شرایطی وجود دارد که افراد می‌توانند بر خلاف مصلحت خود تحت تأثیر قرار بگیرند، اما این استدلال‌ها بر اساس واقعیت ارزیابی می‌شوند، نه شهادت جعلی کارشناسی».
پلاژیو
ایتالیا درمورد مفهوم سرقت ادبی، جرمی متشکل از سلطه مطلق روانی - و سرانجام جسمی بر یک شخص، اختلاف نظر داشته‌است. گفته می‌شود که این اثر نابودی آزادی و تعیین سرنوشت سوژه و در نتیجه نفی شخصیت وی است. جرم سرقت ادبی به ندرت در ایتالیا مورد پیگرد قانونی قرار گرفته‌است و فقط یک نفر همیشه محکوم شده‌است. در سال ۱۹۸۱، دادگاهی در ایتالیا دریافت که این مفهوم نادرست است، از انسجام برخوردار نیست و مستلزم کاربرد دلخواه است.
قاچاق انسان
کاتلین بری، یکی از بنیانگذاران سازمان غیردولتی سازمان ملل متحد، ائتلاف علیه قاچاق زنان (CATW)، در کتاب ۱۹۷۹ برده داری جنسی زن، آگاهی بین‌المللی در مورد قاچاق جنسیت انسان را برانگیخت. لوئیس اوکون در کتاب ۱۹۸۶ خود زن آزاری: حقایق جایگزین افسانه‌ها، گزارش داد که: «کاتلین باری در برده داری جنسی زن نشان می‌دهد که فحشا زنان را مجبور به اعمال کنترل اجباری می‌کند که شباهت زیادی به اصلاح اندیشه دارد.» ریتا ناکاشیما بروک و سوزان بروکس تیستلثوائیت در کتاب ۱۹۹۶ خود با عنوان Casting Stones: Fitness prostitution and Liberation in Asia and United States گزارش دادند که روشهایی که معمولاً دلالان برای کنترل قربانیان خود استفاده می‌کنند «شباهت زیادی به روشهای شستشوی مغزی تروریستها و فرقه‌های پارانوئید دارد.»
جنبش ضد فرقه
در دهه ۱۹۷۰، جنبش ضد فرقه مفهوم شستشوی مغزی را برای توضیح تغییر مذهبی ظاهراً ناگهانی و چشمگیر به جنبش‌های مختلف مذهبی جدید (NRM) و گروه‌های دیگری که آنها فرقه می‌دانستند، به کار گرفت. گزارش‌های رسانه‌های خبری تمایل به حمایت از دیدگاه شستشوی مغزی داشتند و دانشمندان علوم اجتماعی دلسوز جنبش ضد فرقه، که معمولاً روان‌شناس بودند، مدل‌های اصلاح شده کنترل ذهن را ایجاد کردند. در حالی که برخی از روانشناسان از این مفهوم استقبال می‌کردند، جامعه شناسان در بیشتر موارد نسبت به توانایی آن در توضیح تبدیل به NRM مشکوک بودند.
فیلیپ زیمباردو کنترل ذهن توسط فرقه‌های مذهبی را چنین تعریف کرد: «فرایندی که در آن آزادی فردی یا جمعی در انتخاب و عمل توسط عوامل یا م thatسساتی که نتایج، انگیزه، تأثیر، شناخت یا رفتار را اصلاح یا تحریف می‌کنند، به خطر بیفتد» و وی پیشنهاد کرد که هر انسانی بودن مستعد چنین دستکاری‌هایی است. دیک آنتونی، روان‌شناس پزشکی قانونی، ژان ماری آبگرال را که از دیگر طرفداران این نظر بود، مورد انتقاد قرار داد، زیرا وی ادعا می‌کند که از یک رویکرد شبه علمی استفاده می‌کند و فاقد هرگونه شواهدی مبنی بر اینکه جهان بینی کسی با این روشهای اجباری تغییر اساسی کرده‌است. وی ادعا کرد که این مفهوم و ترس از آن به عنوان ابزاری برای جنبش ضد فرقه برای منطقی جلوی آزار و اذیت گروه‌های مذهبی اقلیت استفاده شده‌است.
آیلین بارکر مفهوم کنترل ذهن را مورد انتقاد قرار داد زیرا این مفهوم برای توجیه مداخلات پرهزینه مانند برنامه‌ریزی از برنامه یا مشاوره خروج کار می‌کند. وی همچنین از برخی از متخصصان بهداشت روان، از جمله سینگر، به دلیل پذیرش مشاغل شاهد خبره در دادگاه‌های مربوط به NRM انتقاد کرده‌است. کتاب ۱۹۸۴ او، ساخت یک مونی: انتخاب یا شستشوی مغزی؟ روند تبدیل مذهب به کلیسای وحدت را توصیف می‌کند (که از اعضای آن گاهی اوقات به‌طور غیررسمی به عنوان Moonies یاد می‌شود)، که یکی از معروف‌ترین گروه‌هایی بود که گفته می‌شود شستشوی مغزی را انجام می‌دهند. بارکر نزدیک به هفت سال را صرف مطالعه اعضای کلیسای وحدت کرد و نوشت که وی نظریه «شستشوی مغزی» را رد می‌کند، زیرا نه بسیاری از افرادی که در یک جلسه استخدام شرکت کرده و عضو نشده‌اند و نه عدم رضایت داوطلبانه اعضا را توضیح می‌دهد.
جیمز ریچاردسون مشاهده کرد که اگر جنبش‌های جدید مذهبی به تکنیک‌های شستشوی مغزی قدرتمند دسترسی داشته باشند ، انتظار می‌رود که سرعت رشد بالایی داشته باشند، اما در واقع اکثر آنها موفقیت چشمگیری در جذب یا نگهداری اعضا نداشته‌اند به همین دلیل و دلایل دیگر، جامعه شناسان دین از جمله دیوید بروملی و آنسون شوپه ایده «فرقه‌ها» برای شستشوی مغزی جوانان آمریکایی را «غیرقابل تصور» می‌دانند. توماس رابینز، ماسیمو اینترووین، لورن داوسون، گوردون ملتون، مارک گالانتر و ساول لوین، در میان سایر محققان تحقیق در مورد NRMs، با رضایت دادگاه‌ها، انجمن‌های تخصصی مربوطه و جوامع علمی مبنی بر عدم وجود نظریه علمی عمومی پذیرفته شده‌است. مبتنی بر تحقیقات صحیح روش شناختی، مفهوم شستشوی مغزی را پشتیبانی می‌کند.
بنیامین زابلوکی پاسخ داد که شستشوی مغزی «روشی نیست که به‌طور مستقیم مشاهده شود» و «مسئله واقعی جامعه‌شناسی» این است که «آیا شستشوی مغزی به اندازه کافی مکرر اتفاق می‌افتد تا یک مسئله مهم اجتماعی تلقی شود» و اینکه ریچاردسون شستشوی مغزی را اشتباه درک می‌کند، یک فرایند استخدام، به جای یک فرایند حفظ، و اینکه تعداد افرادی که در مصاحبه‌ها شستشوی مغزی را تصدیق می‌کنند (مطابق با دستورالعمل‌های مؤسسه ملی بهداشت روان و بنیاد ملی علوم انجام می‌شود) بسیار زیاد است و نتیجه هر چیز دیگری غیر از پدیده اصیل زابلوکی همچنین اشاره کرد که در دو ژورنال معتبر اختصاص یافته به جامعه‌شناسی دین هیچ مقاله ای «حمایت از دیدگاه شستشوی مغزی» وجود نداشته‌است، در حالی که بیش از صد مقاله از این دست در سایر مجلات «حاشیه ای برای حوزه» منتشر شده‌است. وی نتیجه گرفت که مفهوم شستشوی مغزی به‌طور ناعادلانه در لیست سیاه قرار گرفته‌است.
خانواده‌های تازه تبدیل شده به NRM سعی در استناد به نظریه‌های شستشوی مغزی دارند تا دستورالعمل‌های قانونی محافظه کاری را رعایت کنند. محافظه کاری مفهومی حقوقی در ایالات متحده است که به شخص مسئولی حضانت دیگری را نسبت به فرد بالغ دیگری اعطا می‌کند که به دلیل محدودیت‌های جسمی و / یا روانی نمی‌تواند از نظر مالی و / یا زندگی روزمره از خود مراقبت کند. به‌طور معمول، موارد محافظه کاری مربوط به افراد مسن، عمدتاً کسانی که از بیماری‌های مرتبط با زوال عقل رنج می‌برند، است. با این حال، موارد محافظه کاری مربوط به بزرگسالان جوانتر و مشارکت آنها در جنبش‌های جدید مذهبی در اواسط دهه ۱۹۷۰ افزایش یافت، به طوری که بسیاری از قضات ایالات متحده دوره‌های محافظه کاری موقت را اعطا کردند. استفاده از نظریه‌های شستشوی مغزی در موارد محافظه کاری در نتیجه حکم کاتز علیه دادگاه عالی (۱۹۷۷) غیرقابل قبول شناخته شد. این حکم حاکی از این بود که دستورالعمل قانونی برای محافظه کاری فقط به "نیازهای بهداشتی، غذایی، پوشاک و سرپناه" اشاره دارد و بررسی اینکه "آیا تغییر دین توسط ایمان ایجاد شده یا با اقناع اجباری انجام می‌شود … به نوبه خود بررسی و زیر سوال بردن اعتبار نیست" از آن ایمان. " در سال ۲۰۱۶، انسان‌شناس اسرائیلی دین و همکار م Instituteسسه ون لیر اورشلیم آدام کلین اورون در مورد قانون پیشنهادی "ضد فرقه" آن زمان گفت:"در دهه ۱۹۸۰ موجی از ادعای 'شستشوی مغزی' وجود داشت، و سپس پارلمان‌های سراسر جهان موضوع را بررسی کردند، دادگاه‌ها در سراسر جهان موضوع را بررسی کردند و به یک حکم صریح رسیدند: اینکه چیزی به نام فرقه وجود ندارد… این ادعاها اغلب در این زمینه متخصص نیستند؛ و در دادگاه‌های نهایی، از جمله در اسرائیل، شاهدان خبره را که ادعا می‌کردند 'شستشوی مغزی' وجود دارد، رد کردند."
گروه ویژه انجمن روان‌شناسی آمریکا
در سال ۱۹۸۳، انجمن روان‌شناسی آمریکا (APA) از سینگر درخواست کرد که رئیس گروهی به نام APA Task Force در روشهای فریبنده و غیرمستقیم ترغیب و کنترل (DIMPAC) شود تا تحقیق کند که آیا شستشوی مغزی یا اقناع اجباری در جذب نیروها توسط NRM نقش داشته‌است یا خیر. به نتیجه زیر رسید:"فرقه‌ها و آموزش‌های آگاهی گروه‌های بزرگ به دلیل استفاده گسترده از فنون فریبنده و غیرمستقیم ترغیب و کنترل، بحث و جدال قابل توجهی ایجاد کرده‌اند. این تکنیک‌ها می‌توانند آزادی فردی را به خطر بیندازند و استفاده از آنها آسیب جدی به هزاران نفر از افراد و خانواده‌ها وارد کرده‌است. این گزارش ادبیات مربوط به این موضوع را مرور می‌کند، روش جدیدی را برای مفهوم سازی تکنیک‌های نفوذ ارائه می‌دهد، شاخه‌های اخلاقی تکنیک‌های فریبنده و غیرمستقیم ترغیب و کنترل را کاوش می‌کند و برای حل مشکلات توصیف شده در گزارش توصیه‌هایی ارائه می‌دهد."در ۱۱ مه ۱۹۸۷، هیئت مدیره اجتماعی و اخلاقی روان‌شناسی APA (BSERP) گزارش DIMPAC را رد کرد زیرا گزارش "فاقد دقت علمی و رویکرد انتقادی یکنواخت لازم برای تجویز APA است" و نتیجه گرفت که "پس از بررسی‌های فراوان، BSERP انجام می‌دهد باور نکنید که ما اطلاعات کافی برای راهنمایی در موضع‌گیری در مورد این موضوع در دسترس داریم. "
زمینه‌ها و مطالعات دیگر
جوست میرلو، روان‌پزشک هلندی، از طرفداران اولیه مفهوم شستشوی مغزی بود. ("خودکشی" یک نوئولوژی است که وی به معنای: "کشتن ذهن" است) نظر میرلو تحت تأثیر تجربیات وی در زمان اشغال کشورش توسط آلمان و کار وی با دولت هلند و ارتش آمریکا در بازجویی از متهمان بود جنایتکاران جنگ نازی. وی بعداً به ایالات متحده مهاجرت کرد و در دانشگاه کلمبیا به تدریس پرداخت. کتاب پرفروش وی در سال ۱۹۵۶، "تجاوز به ذهن"، در پایان می‌گوید:"تکنیک‌های مدرن شستشوی مغزی و خودکشی - آن انحرافات روان‌شناسی - می‌تواند تقریباً هر انسانی را تسلیم و تسلیم کند. بسیاری از قربانیان کنترل فکر، شستشوی مغزی و خودکشی که در مورد آنها صحبت کردیم، مردان نیرومندی بودند که ذهن و اراده آنها شکسته و تحقیر شده بود. اما اگرچه تمامیت خواهان از دانش خود در مورد ذهن برای اهداف شرورانه و بی پروا استفاده می‌کنند، جامعه دموکراتیک ما می‌تواند و باید از دانش خود برای کمک به رشد انسان، پاسداری از آزادی او و درک خود استفاده کند."دانیل رومانوفسکی، مورخ روسی، که در دهه ۱۹۷۰ با بازماندگان و شاهدان عینی مصاحبه کرد، گزارشی را دربارهٔ آنچه او "شستشوی مغزی نازی هاً توسط مردم آلمان بلغارستانی توسط اشغالگران آلمان در طول جنگ جهانی دوم خواند، که هم از طریق تبلیغات جمعی و هم از طریق آموزش شدید مجدد صورت گرفت. به خصوص در مدارس رومانوفسکی خاطرنشان کرد که خیلی زود اکثر مردم این دیدگاه نازی‌ها را پذیرفتند که یهودیان نژادی فرومایه هستند و با دولت اتحاد جماهیر شوروی گره خورده‌اند، دیدگاه‌هایی که پیش از اشغال آلمان به هیچ وجه معمول نبوده‌است.
رابرت لیفتون در کتاب ۲۰۰۰ خود، نابودی جهان برای نجات آن: آوم شینریکیو، خشونت آخرالزمانی و تروریسم جدید جهانی، ایده‌های اصلی خود را دربارهٔ اصلاح اندیشه در آوم شینریکیو و جنگ علیه تروریسم به کار برد و نتیجه گرفت که در این زمینه اصلاحات بدون خشونت یا اجبار جسمی امکان‌پذیر است. وی همچنین اشاره کرد که در تلاش‌های خود علیه تروریسم، دولت‌های غربی از برخی تکنیک‌های کنترل ذهن استفاده می‌کنند.
کاتلین تیلور، متخصص مغز و اعصاب و فیزیولوژیست در کتاب علمی محبوب ۲۰۰۴ خود، شستشوی مغزی: علم کنترل فکر، تاریخ نظریه‌های کنترل ذهن و همچنین حوادث قابل توجه را مرور کرد. وی در این مقاله نوشت که افراد تحت تأثیر شستشوی مغزی ممکن است مسیرهای عصبی سخت تری داشته باشند و این می‌تواند تجدیدنظر در موقعیت‌ها یا بعداً سازماندهی مجدد این مسیرها را دشوار کند. برخی از داوران کتاب را به دلیل ارائه واضح آن ستودند، در حالی که برخی دیگر آن را به دلیل ساده‌سازی بیش از حد انتقاد کردند.
برخی از محققان گفته‌اند که شرکتهای تجاری مدرن برای ایجاد نیروی کاری که دارای ارزشها و فرهنگ مشترک است ، کنترل ذهن را انجام می‌دهند. آنها «شستشوی مغزی شرکت‌ها» را با جهانی سازی پیوند داده و گفته‌اند که شرکت‌ها در تلاشند تا یک شبکه تک فرهنگی در سراسر جهان از تولیدکنندگان، مصرف‌کنندگان و مدیران ایجاد کنند. چپ و راست هم سیستم‌های آموزشی مدرن را به دلیل مشارکت در شستشوی مغزی شرکت‌ها مورد انتقاد قرار داده‌اند. استنلی A. دیتز در کتاب خود در سال ۱۹۹۲، «دموکراسی در عصر استعمار شرکت»، می‌گوید که برنامه‌های مدرن «خودآگاهی» و «خودسازی»، حتی بیشتر از آنچه در شستشوی مغزی سنتی گفته می‌شود، ابزارهای موثرتری برای کنترل ذهن کارکنان در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهند. بوده.
در فرهنگ عامه
در رمان دیستوپیک جورج اورول ۱۹۸۴، نوزده هشتاد و چهار شخصیت اصلی در معرض زندان، انزوا و شکنجه است تا افکار و احساسات خود را مطابق با خواسته‌های حاکمان جامعه توتالیتر آینده داستانی اورول قرار دهد. چشم‌انداز اورول بر هانتر تأثیر گذاشت و هنوز هم در درک عمومی مفهوم شستشوی مغزی منعکس شده‌است.
در دهه ۱۹۵۰ برخی از فیلم‌های آمریکایی ساخته شدند که شامل شستشوی مغزی اسیران بودند، از جمله The Rack، زندان بامبو، به سوی ناشناخته و ترسناک‌ها. منطقه ممنوع داستان مأموران مخفی شوروی را روایت می‌کرد که توسط دولت خودشان با شرطی سازی کلاسیک شسته شده بودند تا هویت خود را فاش نکنند. در سال ۱۹۶۲ نامزد منچوریان (بر اساس رمان ریچارد کاندون در سال ۱۹۵۹) با طرح توطئه ای توسط دولت شوروی برای تصرف ایالات متحده با استفاده از یک عامل خواب‌آور شستشوی مغزی برای ترور سیاسی، «شستشوی مغزی را در جلو و مرکز خود قرار داد». مفهوم شستشوی مغزی با تحقیقات روان‌شناس روسی ایوان پاولوف که بیشتر شامل سگها بود و نه انسانها به عنوان سوژه، محبوبیت زیادی پیدا کرد. در نامزد منچوریان شستشوی مغزی سر «دکتر ین لو، از مؤسسه پاولوف» است.
داستان‌های علمی تخیلی کوردوینر اسمیت (نام کوچک Paul Myron Anthony Linebarger (1913-1966)، یک افسر ارتش ایالات متحده که در زمینه اطلاعات نظامی و جنگ روانی تخصص داشت) شستشوی مغز را به تصویر می‌کشد تا خاطرات وقایع آسیب زا را به عنوان یک قسمت عادی و خوش‌خیم از آینده حذف کند. عمل پزشکی کنترل ذهن همچنان یک موضوع مهم در داستان‌های علمی است. ژانر فرعی کنترل ذهن شرکتی است که در آن جامعه آینده توسط یک یا چند شرکت تجاری اداره می‌شود که با استفاده از تبلیغات و رسانه‌های جمعی برای کنترل افکار و احساسات جامعه بر جامعه تسلط دارند. تری اوبراین اظهار داشت: "کنترل ذهن چنان تصویری قدرتمند است که اگر هیپنوتیزم وجود نداشته باشد، باید چیزی مشابه آن اختراع می‌شد: دستگاه طرح برای هر نویسنده ای بسیار مفید است که نادیده بگیرد. ترس از کنترل ذهن به همان اندازه است به عنوان یک تصویر قدرتمند. "
امیر تتلو
امیرحسین مقصودلو (زادهٔ ۳۰ شهریور ۱۳۶۶) که با نام حرفه‌ای امیر تتلو شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌نویس ایرانی است که در ژانر رپ، پاپ و آراندبی فعالیت می‌کند. او از نخستین خوانندگان ژانر آراندبی در ایران است که به شکل زیرزمینی کار کرده و به شهرت رسیده‌است.
در کنار کارهای هنری، رفتارها و گرایش سیاسی تتلو در دوره‌های گوناگون، مایهٔ مجادلات فراوانی شده‌است. دیدگاه‌های او دربارهٔ موضوع‌های گوناگونی از جمله سوگواری محرم، قربانی کردن حیوانات، حجاب و هواداری وی از برخی مقامات جمهوری اسلامی در کنار اتهاماتی مانند «توهین و دعوت به ضرب و شتم زنان» و «دعوت از کودکان زیر سن قانونی برای رابطهٔ جنسی»؛ همگی باعث شکل‌گیری نقدهایی از سوی منتقدان شده‌است. او از چهره‌های خبرساز و پرهوادار شبکه‌های اجتماعی در ایران است. حساب کاربری تتلو در اینستاگرام، به دلیل زیر پا گذاشتن قوانین این سرویس، دو بار بسته‌شده‌است؛ یک بار در سال ۱۳۹۷ و بار دیگر در سال ۱۳۹۹. بنابر اعلام بی‌بی‌سی فارسی، اینستاگرام در بار دوم اعلام کرد که تتلو دیگر اجازهٔ فعالیت در این سرویس را ندارد.
تتلو در سیاست نیز از افراد مختلفی پشتیبانی کرده‌است. او نخست از میرحسین موسوی پشتیبانی کرد و در انتخابات ۱۳۹۶ جمهوری اسلامی ایران، ابتدا از محمدباقر قالیباف و پس از انصراف او، از سید ابراهیم رئیسی، پشتیبانی کرد. او از چهره‌های خبرساز و پرهوادار شبکه‌های اجتماعی پربازدید در ایران بوده‌است. حساب کاربری تتلو در اینستاگرام، به دلیل زیر پا گذاشتن قوانین این سرویس، تاکنون دو بار بسته شده‌است. مخاطبان او عموماً دهه هشتادی‌ها هستند.
زندگی‌نامه و فعالیت هنری
امیر تتلو تاکنون چندین‌بار با اتهام‌های گوناگون بازداشت و پس از مدتی آزاد شده‌است. اولین بار پس از بازگشت تتلو به ایران در سال ۱۳۸۷ خبر بازداشت او با عنوان بازداشت «خواننده معروف و مبتذل خوان رپ» منتشر شد.
وی در ۱۲ آذر سال ۱۳۹۲ بازداشت شد. مسعود زاهدیان، رئیس «پلیس امنیت اخلاقی» ایران اعلام کرد: «امیر تتلو، خوانندهٔ زیرزمینی دستگیر و در اختیار مقامات قضایی قرار داده شده‌است.» به گزارش ایسنا، زاهدیان دربارهٔ خواننده‌های «زیرزمینی» که آثار آن‌ها از شبکه‌های خارجی پخش می‌شود، گفت: «پلیس با این دسته از افراد برخورد می‌کند. اجازه نخواهیم داد در فضای قانونی کشور اتفاقی بیفتد. صداوسیما و وزارت ارشاد زمینه‌های لازم را برای فعالیت هنرمندان فراهم کرده‌اند و افرادی که به شکل زیرزمینی قصد فعالیت دارند باید دست از این کار خود برداشته و در قالب هنر قانونی و واقعی به فعالیت خود ادامه دهند.» در همین باره خبرگزاری فارس نیز گفت: «پروندهٔ او در اختیار دادسرای امنیت قاضی شهید مقدس فرستاده شده، رسیدگی به پرونده او آغاز شده و پرونده در مرحلهٔ تحقیقات و بازپرسی است.»
پس از چند روز، حسین تهی خوانندهٔ رپ و دوست تتلو در گفت‌وگو با رادیو فردا با انتقاد از «عملکرد خودسرانهٔ نهادهای امنیتی و انتظامی در ایران» و «فشار آن‌ها به هنرمندان رپ»، از آزادی دوست خود خبر داد و اعلام کرد امیر تتلو با گرو گذاشتن وثیقه آزاد شده‌است. چندی بعد، اخبار مبنی بر انتشار ندامت‌نامه‌ای از او و تلاشش برای کسب مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شد.
در سال ۱۳۹۳ تتلو ترانهٔ «منم یکی از اون یازده تام» را در حمایت از تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل خواند. این آهنگ تمی غمگین دارد و در آهنگ و نماهنگ تولید شده برای آن، از زمین خاکی، بدبختی و توپ پلاستیکی یاد شده‌است. او بعد از این ترانه اعلام کرد که پس از انتشار آهنگ «مردمان بی عشق» از موسیقی خداحافظی می‌کند و می‌خواهد فوتبالیست شود. در راستای همین موضوع، امیر تتلو در روز ۲۲ مهرماه ۱۳۹۳ به‌طور سرزده به تمرین تیم پرسپولیس رفت و اعلام کرد می‌خواهد جای علی کریمی را در این تیم بگیرد. طبق نوشته‌های مطبوعات در روزهای بعد اعلام شد امیر تتلو در همان روز توسط حمید درخشان سرمربی وقت پرسپولیس از تمرین این تیم اخراج شده‌است. خوردبین سرپرست تیم پرسپولیس نیز بیان کرد که محترمانه از امیر تتلو خواسته‌است که از آن‌جا برود. بعد از این حواشی امیر تتلو در صفحه فیس‌بوک خودش اعلام کرد نمی‌خواهد برای پرسپولیس حاشیه‌سازی کند و قصد دارد فوتبال را در تیم راه‌آهن آغاز کند. چند روز پس از این سخنان، امید گل‌مکانی معاون رسانه‌ای باشگاه راه‌آهن در واکنش به خبر تمایل تتلو برای حضور در تمرینات این تیم اعلام کرد: «با توجه به این‌که از ابتدای لیگ چهاردهم بنای باشگاه راه‌آهن بر مبنای آن قرار گرفته که تمرینات تیم به دور از هرگونه هیاهوی رسانه‌ای برگزار شود تا کادرفنی و بازیکنان تمام تمرکز خود را بر روی مسائل فنی قرار داده و مطرح شدن مسائل حاشیه‌ای به ویژه خارج از فوتبال، تمرکز تیم را برهم نزند، ضمن ادای احترام به اظهارنظرهای مختلف در این زمینه، با عرض عذرخواهی، از حضور افراد متفرقه در جریان تمرینات تیم راه‌آهن، ممانعت خواهد شد.»
در سال ۱۳۹۴ حین مذاکرات هسته‌ای ایران و ۱+۵ در وین در ژوئیهٔ ۲۰۱۵، ترانه «انرژی هسته‌ای» با موضوع انرژی هسته‌ای از تتلو منتشر شد. در ویدئوی این ترانه، تتلو بر عرشهٔ یک ناو نظامی ایرانی متن «خلیج مسلح فارس حق مسلم ماست» را خواند. این ترانه که با کمک نیروهای مسلح ایران ساخته شده، به‌عنوان پیام ارتش ایران به توافق هسته‌ای قلمداد شد. این ترانه در زمان انتشار رتبهٔ اول جستجوی گوگل در ایران را به خود اختصاص داد و در رسانه‌های داخل و خارج از کشور بازتاب یافت. انتشار این ترانه باعث بروز انتقاداتی از تتلو شد و وی را با محمدرضا شجریان که ترانهٔ «تفنگت را زمین بگذار» را در حمایت از معترضان انتخابات سال ۱۳۸۸ ساخته بود مقایسه کردند. تتلو در پاسخ، با ارسال مطلبی در رسانه‌های مجازی از هوادارانش خواست «بغ‌بغو» کنند که با پاسخ آنان مواجه شد.
تتلو ۱۵ مهر ۱۳۹۴ در موزه صلح تهران حضور یافت و از سوی مجروحان و جانبازان شیمیایی و قطع نخاع ایران برای ساخت کلیپ «شهدا» تجلیل شد و به عنوان سفیر صلح این موزه معرفی شد.
او سال بعد در ۲ شهریور ۱۳۹۵ دوباره بازداشت شد درحالی که در چند روز قبل از آن وی به دادسرا احضار شده بود. بنابر اعلام رسانه‌ها او در۳ شهریور توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت شد. برخی از خبرگزاری‌ها گفتند دلیل این بازداشت، توهین به قاضی پرونده‌اش بوده در حالی که برخی دیگر گزارش دادند که تتلو به اتهام «ترویج فساد و فحشا» بازداشت شده‌است. خبرگزاری فارس با اعلام خبر بازداشت وی نوشت: «یک خواننده به دلیل توهین به بازپرس پرونده‌اش بازداشت شد. امیرحسین. م به دلیل توهین به قاضی بیژن قاسم‌زاده، بازپرس پرونده‌اش بازداشت شده‌است. او قبلاً با تشکیل پرونده قضایی از سوی دادسرا احضار شد. او کلیپ صوتی توهین‌هایی را به بازپرس خود وارد کرده و به همین دلیل عصر روز گذشته بازداشت شده‌است.» در ۳ آبان ۱۳۹۵ تتلو با انتشار عکسی در صفحهٔ شخصی اینستاگرامش خبر داد پس از پس از ۶۲ روز بازداشت به قید وثیقه آزاد شده‌است. در همین حال ۵ آبان ۱۳۹۵ نامه‌ای از بیژن قاسم‌زاده، بازپرس دادسرای فرهنگ و رسانه و شاکی خصوصی تتلو منتشر شد که وی، در آن نامه از شکایت خود علیه تتلو گذشته و رضایت خود از این خواننده را اعلام کرده بود. پس از چندی عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران، در ۱۵ آبان ۱۳۹۵ گفت: «یک خوانندهٔ زیرزمینی در ایران به مجازات شلاق و حبس محکوم شده‌است و به موجب حکم صادره از محاکم تهران، این خوانندهٔ زیرزمینی به ده سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده‌است که با توجه به اعلام گذشت یکی از شکات، یک دوم مجازات حبس تعلیق شده‌است.» دادستان تهران هویت این خواننده، جزئیات پرونده یا اتهامات او را بیان نکرد اما بنابر شواهد حرف‌های وی دربارهٔ تتلو بود که بیش از دو ماه بازداشت بود و در اوایل آبان ماه ۱۳۹۵ از بازداشت آزاد شد. دادستان تهران پیشتر گفته بود که امیر تتلو در دادگاه «عذرخواهی» کرده‌است.
وی تتلو در بهار ۱۳۹۶ یک پیام صوتی منتشر کرد که به نظر می‌رسید تحت فشار اداره اطلاعات سپاه قرار داشته‌است. این در حالی بود که تتلو چندسالی بود که با ترویج حجاب و ارزش‌های دینی و تمجید از رهبر جمهوری اسلامی ایران سعی کرده بود از حواشی فاصله بگیرد و تلاش‌هایی برای دریافت مجوز و فعالیت رسمی هم کرده بود که بی‌نتیجه مانده بود و یک سال پیش از این بازداشت، در جریان مذاکرات هسته‌ای، ویدئویی منتشر کرد که در آن بر روی عرشهٔ یک ناو نظامی ایران از حق ایران برای داشتن انرژی هسته‌ای می‌خواند. در همین رابطه معاون وقت وزارت ارشاد نیز با رد دستگیری و محکومیت تتلو به علت فعالیت‌های هنری، اعلام کرد که «بازداشت و محکومیت وی به‌خاطر فعالیت هنری‌اش نبوده‌است».
تتلو در انتخابات سال ۱۳۹۶ ابتدا از محمدباقر قالیباف و پس از انصراف او به نفع سید ابراهیم رئیسی، در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ از رئیسی حمایت کرد. همچنین او در پیامی از حسن روحانی خواست از رقابت با رئیسی خودداری و کناره‌گیری کند. او سپس با رئیسی دیدار کرد و پس از بالا گرفتن موج انتقادات و مقایسه‌هایی که با محمدرضا شجریان (هنرمند منتسب به طیف روبرو) صورت می‌گرفت، در پستی در اینستاگرام خود گفت «ربنای» شجریان تکراری است که منت آن را بر سر مردم گذاشته و او نیز می‌تواند «ربنا» بخواند. این اعلام حمایت تتلو از رئیسی واکنش‌های زیادی را به دنبال داشت. علی‌اکبر رائفی‌پور در حمایت از او در نامه‌ای سرگشاده اعلام کرد که به حال تتلو غبطه می‌خورد زیرا که او معیار تشخیص حق از باطل است. علیرضا پناهیان نیز این دیدار رئیسی و تتلو را با دیدار حسین بن علی و زهیر بن قین مقایسه کرد و این دو دیدار را در یک راستا دانست.
امیر تتلو در ۲۶ اسفند ۱۳۹۶ با انتشار پستی در اینستاگرام از دنیای موسیقی ایران به‌طور موقت خداحافظی کرد و پس از مدتی کوتاه فعالیت‌های هنری خود را پی گرفت. او در سال ۱۳۹۷ پس از ناتوانی در کسب مجوز برای «فعالیت قانونی» در کشورش به ترکیه رفت و در آن‌جا به فعالیت‌های هنری خود ادامه داد. پس از ادامه‌یافتن کارهای تتلو در بیرون از ایران، دربارهٔ همکاری تتلو با گروه موسیقی یونیورسال صحبت‌هایی به میان آمده بود که با شروع سال ۱۴۰۰، شرکت موسیقی یونیورسال آلمان که زیرمجموعه گروه موسیقی یونیورسال است، در شبکه‌های اجتماعی خبر امضای قرارداد با امیر تتلو را تأیید کرد. این کمپانی از تتلو به عنوان یک «سوپراستار» یاد کرد و به رکوردهای قابل توجه و طرفداران بسیار تتلو در شبکه‌های اجتماعی اشاره کرد. به گفته این شرکت تتلو آلبومی به نام ۷۸ را با زمان ۳ ساعت و ۴۶ دقیقه و ۵۰ ثانیه دارد که رکورد قابل توجهی در دنیای موسیقی شمرده می‌شود. همچنین این شرکت، امیر تتلو را از شخصیت‌های اثرگذار در ایران دانست که از پرداختن به ناهنجاری‌ها و بیان صریح انتقادات اجتماعی که به دفعات منجر به دستگیری، کیفرخواست، و در نهایت زندان شده، ترسی ندارد.
در بهمن ۱۳۹۸ احمد نوریان سخنگوی نیروی انتظامی از بازداشت امیرحسین مقصودلو در ترکیه به درخواست پلیس ایران خبر داد. وی گفت: «به علت پرونده‌های قضایی که برای تتلو در ایران تشکیل شده بود، اعلان قرمز اینترپل برای این فرد اعلام و وی در ترکیه بازداشت شد.» نوریان همچنین افزود: «تتلو در حال حاضر در بازداشت است و بعد از طی مراحل اداری انتقال وی به ایران، وی تحویل پلیس اینترپل ایران می‌شود.» در همین حال برخی رسانه‌ها در ایران اعلام کردند وی در زمان اقامت خود در ترکیه و به درخواست مقامات قضایی جمهوری اسلامی به جرم آنچه «اشاعهٔ فساد» و «تحریک به مصرف روان‌گردان» نامیده شده، توسط پلیس ترکیه و به سبب اعلان اینترپل بازداشت شده‌است. رئیس پلیس بین‌الملل نیروی انتظامی جمهوری اسلامی گفت: «بازداشت به درخواست مراجع قضایی ایران از اینترپل انجام شده‌است.» ولی بررسی‌ها نشان داد که در صفحهٔ اعلان قرمز پلیس بین‌الملل، نام امیرحسین مقصودلو دیده نمی‌شود. سپس محمدجعفر منتظری دادستان کل کشور جمهوری اسلامی در ۱۱ بهمن ۱۳۹۸ با «مجرم» نامیدن مقصودلو گفت: «مقدمات بازگشت این خواننده به زودی به کشور فراهم خواهد شد».
هواداران تتلو نیز با هشتگ «تتلو را آزاد کنید» برای آزادی او تلاش کردند و تجمعی در برابر محل نگهداری او انجام دادند و با امضا طوماری خواستار آزادی وی و جلوگیری از تحویل‌اش به پلیس ایران شدند. در همین باره، یک مقام پلیس ترکیه گفت «امیرحسین مقصودلو (تتلو) به دلیل نقض مقررات ویزا بازداشت شده‌است». این مقام پلیس همچنین تأیید کرده بود که در رابطه با مسائل مربوط به موادمخدر، «اخطار قرمز» برای او صادر شده‌است. پلیس ترکیه همچنین اعلام کرد تصمیمی برای تحویل دادن وی به ایران ندارد. سرانجام تتلو پس از یک هفته بازداشت در روز ۱۴ بهمن ۱۳۹۸ آزاد شد و با اعلام آزادی خود، از پلیس و مردم ترکیه که او را به پلیس جمهوری اسلامی تحویل ندادند و همچنین از تمام کسانی که خواستار آزادی وی شده و برای آزادی‌اش تلاش کرده بودند از جمله هیچ‌کس، رضا پیشرو، پویان مختاری، مسیح علی‌نژاد و طرفدارانش تشکر کرد.
در پی اعتراضات پس از درگذشت مهسا امینی، تتلو ترانه انقلاب صلح را به همراه پوتک، رضا پیشرو و سهیل خدابنده منتشر کرد.
شبکه‌های اجتماعی
تتلو یکی از پرحاشیه‌ترین چهره‌های ایرانی در شبکه‌های اجتماعی بوده و نظرات شخصی وی، و در پی آن واکنش طرفداران و مخالفانش در رسانه‌های اجتماعی، همواره خبرساز بوده و واکنش‌های زیادی را در پی داشته‌است. در همین باره، احسان شاه‌قاسمی از استادان دانشگاه تهران با انتقاد از افرادی که در شبکه‌ها تتلو را دنبال می‌کنند می‌گوید: «تتلو آزرده‌ای است که دیگران را آزار می‌دهد». مخاطبان او عموماً دهه هشتادی‌ها هستند.
اولین بسته شدن صفحه اینستاگرام
در ۱۳ آبان ۱۳۹۷، اینستاگرام اعلام کرد که اکانت امیر تتلو را بسته‌است؛ چرا که تتلو در روزهای پیش از آن «جملاتی توهین‌آمیز علیه زنان» به‌کار برد و از هواداران مرد خود خواسته تا «زنان را کتک بزنند یا به آن‌ها توهین کنند». اینستاگرام نوشت که امنیت کاربرانش «مهم‌ترین مسئولیت» این شرکت است و این شبکه اجتماعی در اجرای قوانین خود بسیار جدی است. تتلو تا پیش از بسته شدن حسابش حدود ۴ میلیون دنبال کننده داشت. وی پس از این رویداد با حساب کاربری جدید به فعالیت خود در اینستاگرام ادامه داد.
دومین بسته شدن صفحه اینستاگرام
در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹ حساب تازهٔ اینستاگرام تتلو با بیش از ۴/۴ میلیون دنبال‌کننده، برای بار دوم بسته شد. این رویداد پس از آن رخ داد که وی در چند استوری نوشت که قصد دارد «حرم‌سرا» راه‌اندازی کند و از دختران ۱۵ تا ۲۰ ساله خواست که به «حرم‌سرای» او بیایند. انتشار این استوری‌ها، که به دعوت برای رابطهٔ جنسی تعبیر شد، با واکنش منفی و شدید برخی کاربران توییتر و روزنامه‌نگاران ایرانی و ترک مواجه شد.
موجی از انتقادها از امیرحسین مقصودلو برای آنچه ظاهراً درخواست رابطه جنسی با دختران زیر سن قانونی بوده به راه افتاد. چند نفر از فعالان حقوق زنان و روزنامه‌نگاران، با ترجمهٔ مطالب تتلو از اینستاگرام خواستند تا حساب او را ببندد. مقررات اینستاگرام ارائه خدمات جنسی و همچنین محتوای مربوط به سوءاستفاده جنسی از کودکان را ممنوع می‌کند. «سن قانونی رابطه جنسی» سنی است که فرد واجد صلاحیت دانسته می‌شود تا به اختیار و با رضایت خود رابطه جنسی برقرار کند. در ترکیه و برخی از کشورها رابطهٔ جنسی با فرد زیر سن قانونی تجاوز یا آزار محسوب می‌شود. حتی اگر خود آن شخص ابراز رضایت کرده باشد، با توجه به سنش از نظر حقوقی صلاحیت آن را نداشته که چنین رضایتی را اعلام کند. یکی از شاخص‌ترین منتقدها به رفتار جنجالی تتلو، سروش لشکری، خواننده رپ معروف به «هیچ‌کس» بود. هیچ‌کس در اینستاگرام خود مخاطبانش را به دنبال نکردن مطالب تتلو ترغیب کرد و نوشت: «واقعاً پشیمانم که به روی کار اومدن همچین آدمی کمک کردم…». برخی از طرفداران تتلو می‌گویند که مطالب او به شوخی بوده و تتلو به زور کسی را به کاری وانداشته است اما از طرف مقابل، مخالفان تتلو می‌گویند که «یک دختر ۱۵ ساله از نظر قانون قدرت تصمیم‌گیری ندارد». آزاده اکبری همسر هیچ‌کس از اولین کسانی بود که با انتشار تصویر پست‌های تتلو در اینستاگرام خواهان بسته شدن این صفحه شدند. در نهایت اینستاگرام اکانت تتلو را به‌طور کامل حذف کرد. سخنگوی شرکت فیسبوک که اینستاگرام زیرمجموعه آن است گفت «ایمنی اعضا اولویت اصلی ماست و ما محتوایی که از کودکان بهره‌برداری می‌کند یا آنها را به خطر می‌اندازد را تحمل نمی‌کنیم. ما حساب امیر تتلو را به دلیل نقض سیاست‌های خود از کار انداختیم و او دیگر اجازه حضور در اینستاگرام را نخواهد داشت.» تتلو پس از بسته شدن حساب کاربری اینستاگرام‌اش و جنجال‌های پس از آن، گفت می‌خواهد آهنگی با نام «حرمسرا» منتشر کند. برخی از فعالان مدنی نیز خواستار آن شدند که آونگ موزیک که به نوعی اسپانسر هنری تتلوست، حمایت خود را از این خواننده قطع کند.
رکوردهای اینستاگرامی
در شهریور ۱۳۹۸ تتلو از هوادارانش خواست تا اقدام به گذاشتن ده میلیون کامنت زیر پست او در صفحهٔ اینستاگرام‌اش کنند. در پایان، این اتفاق رخ داد و ۱۸ میلیون کامنت از سوی کاربران به صفحهٔ تتلو فرستاده شد  و این رویداد واکنش افرادی مانند عمادالدین باقی  و صادق زیباکلام  و دیگر تحلیل‌گران و رسانه‌ها را در پی داشت که با یادداشت‌های خود به تحلیل و بررسی آن پرداختند.
در فروردین ۱۳۹۹ نیز گفت‌وگوهای زندهٔ وی در حساب اینستاگرامی‌اش بیننده‌های زیادی داشت و در یکی از گفت‌وگوها تعداد بینندگان به بیش از چهارصد هزار نفر رسید که نوعی رکورد محسوب می‌شد و بازتاب‌های زیادی در محافل رسانه‌ای داشت.
در واکنش به این اتفاق محمدرضا زائری روحانی مشهور، از مسئولان کشوری ایران «به دلیل بی‌اطلاعی از شرایط فرهنگی کشور و سانسور در کشور» انتقاد کرد. وی در توئیتی انتقادی نوشت:
خبرگزاری مهر نیز با گزارشی با عنوان «تتلو رکورد می‌زند؛ وزیر ارشاد توئیت؛ سه احتمال برای جنجال لایو» به این رویداد پرداخت. این رسانه با انتقاد از واکنش مسئولان فرهنگی ایران در قبال تتلو و طرفداران زیاد این خواننده و «بی‌خبری مسئولان ایرانی از شرایط روز و تغییرات جامعه» نوشت:
وب‌سایت سلام نو نیز نوشت:
مصطفی داننده، روزنامه‌نگار، در یادداشتی که در فروردین ۱۳۹۹ در سایت عصر ایران منتشر شد، می‌گوید:
در فروردین ۱۳۹۹ و در دوران شیوع کرونا ویروس گفت‌وگوی اینستاگرامی تتلو با ندا یاسی در رسانه‌های اجتماعی، با ۶۲۶ هزار بیننده همزمان رکوردی منحصر به فرد در این زمینه برجای گذاشت.
یوتیوب
پس از ناکامی تتلو برای بازگشت به اینستاگرام او یک شبکه اجتماعی دیگری را برای ارتباط با مخاطبان خود انتخاب کرد. تتلو در کانال تلگرام خود از همه هوادارانش خواست که اینستاگرام را ترک کرده و به یوتیوب بپیوندند.
رکورد یوتیوب
باورها و گرایش‌ها
باورها و گرایش‌های امیر تتلو در طول بیش از ۱۵ سال فعالیت هنری‌اش دستخوش تغییرات بسیاری شده‌است. این تغییرات در برخی از مواقع به حدی زیاد بود که برخی از منتقدان از آن به عنوان «رنگ عوض کردن» نام می‌برند. وی در مسائل سیاسی، در دوره‌های مختلف، رویکردهای کاملاً متفاوتی در پیش گرفت. در انتخابات مناقشه‌برانگیز ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ وی با انتشار آهنگی، از میرحسین موسوی حمایت کرد. سپس در سال‌های بعد با اظهارنظر در مورد موضوعات مختلف همانند حجاب، به گروه‌های منتسب به اصول‌گرا نزدیک شد و حتی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ از ابراهیم رئیسی حمایت کرد. تتلو در سال ۱۳۹۷ پس از خروج از ایران در مصاحبه‌ای که با بهزاد بلور انجام داد، گفت که اگر بخواهد اکنون از کسی حمایت کند از محمود احمدی‌نژاد حمایت خواهد کرد.
پس از اولین بازداشت امیر تتلو در سال ۱۳۹۲، وی در مقاطع مختلف در فضای مجازی به طرفدارانش اعلام کرد که از برخی کارهایش پشیمان است و اقرار می‌کند که بعضی رویه‌هایی که پیش گرفته بوده اشتباه بوده تا زمانی که در نامه‌ای که منتسب به اوست نوشت: «علی‌رغم میل باطنی‌ام قدیم یک کارنامه بدی از نظر خیلی‌ها داشتم که باید پاسخگو باشم و پاسخگو هم می‌شوم و ان‌شاءالله که بتوانیم مجوز را بگیریم و بتوانیم تو ایران کار کنیم.» انتشار موزیک ویدئوی «انرژی هسته‌ای» که روی ناو جماران نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران ضبط شد و مضمون آن حمایت از سیاست‌های حکومت ایران در پرونده هسته‌ای بود باعث جنجال‌های بسیاری شد. این موزیک‌ویدئوی پرخرج، تقریباً همزمان با مذاکرات هسته‌ای منتشر و در آن به «خلیج مسلح فارس» هم اشاره شد. در همان زمان بسیاری از منتقدان تتلو این اقدام او را به سخنانش دربارهٔ تلاش برای کسب مجوز مرتبط دانستند و گفتند که این کار را برای جلب رضایت مسئولان انجام داده‌است. او در مصاحبه با رضا رشیدپور که در سال ۱۳۹۴، پس از انتشار موزیک ویدئوی «انرژی هسته‌ای»، انجام شد، به فعالیت‌های بیرون از ایران خودش در سال‌های گذشته اشاره کرد و گفت آن کارها اشتباه بوده‌است و اصولی که به آن معتقد است عوض شده‌اند. تتلو کمی بعدتر، موزیک ویدئوی دیگری به نام «شهدا» ساخت. در این آهنگ او به شخصیت‌های هسته‌ای کشته شدهٔ ایران اشاره کرد. او بعد از انتشار موزیک ویدئوی «انرژی هسته‌ای» که موجب شد عده‌ای برای انتقاد از او موضوع محمدرضا شجریان و تصنیفی که با نام «تفنگت را زمین‌بگذار» در حمایت از معترضان انتخابات سال ۸۸ را پیش بکشند، از هوادارانش در شبکه‌های اجتماعی خواست «بغ‌بغو» کنند. بسیاری از مخاطبان تتلو هم به این خواسته او پاسخ دادند. بعد از این اتفاقات، بسیاری از جامعه‌شناسان این حواشی را بررسی کردند. در یک نمونه، کوروش محمدی، رئیس انجمن آسیب‌شناسی اجتماعی دربارهٔ این موضوع گفت طبیعتاً چنین اعمالی مانند عمل تتلو «نوعی انحراف و مدیریت نشده» است.
امان‌الله قرایی مقدم، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه نیز می‌گوید:
تتلیتی
تَتَلیتی یک آلبوم موسیقی از امیر تتلو است. تتلیتی همچنین نامیست که هواداران او با آن شناخته می‌شوند. تتلیتی‌ها که عموماً نوجوان هستند با هم شبکه می‌شوند و در فضای مجازی حضور دارند. تتلیتی‌ها از رسوم و آیین‌های خاصی برخوردارند. از جملهٔ آن‌ها «دورهٔ پاکی» نام دارد که در آن تتلیتی‌ها باید نیت کرده، و از گناه و انرژی منفی و بدی کردن خودداری کنند. عکس‌های پربیننده‌ای که از او در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده‌است، بیشتر اوقات او را با پیراهن رکابی و انبوه نقش‌های عجیب خالکوبی شده روی بدنش نشان می‌دهد. صفحهٔ او در اینستاگرام با بیش از ۴ میلیون نفر دنبال‌کننده، توسط برخی از منتقدان، «ارتش بزرگ تتلیتی‌ها» نام گرفته‌است.
در سال ۱۳۹۴، تتلو در صفحهٔ اینستاگرام خود نوشت: «قهرمان جهان که شدیم همه هم واقعاً می‌فهمن تنها چیزی که غیرممکنه؛ غیرممکنه و همه دنیا فهمیدن استعداد ایرانی یعنی چی و دیگه همه بهش احترام می‌ذارن. هنوز همه وقت دارن بخندنااا … آقا دور هم بخندیم اصلاً… هرکی نگه بغ‌بغو…» در پاسخ به این دعوت هزاران نفر از تتلیتی‌ها در فضای مجازی «بغ‌بغو» کردند.
پس از بازداشت تتلو ده‌ها نفر از تتلیتی‌ها با تجمع در برابر دادگاه خواستار آزادی او شدند. آن‌ها همچنین اقدام به اشتراک‌گذاری شعارها و هشتگ‌هایی در تأیید بی گناهی تتلو اقدام کردند. ظرف سه روز پس از دستگیری او در سال ۱۳۹۵ در اینستاگرام هفتصد هزار کامنت دربارهٔ او پست شد. هشتگ‌هایی چون #تتلو، #تتلو_را_آزاد_کنید و #جای_هنرمند_زندان_نیست در رسانه‌هایی چون توییتر و اینستاگرام داغ شدند. هواداران او همچنین دربرابر دادسرا تجمع برگزار کردند.
پس از این که امیرمهدی ژوله در شهریور ۱۳۹۴، در یک استندآپ کمدی در برنامهٔ خندوانه، در کنایه به تتلو و تتلیتی‌ها گفت: «من اگه نویسنده نمی‌شدم، خواننده می‌شدم … اسمم هم می‌گذاشتم ژوله‌یا!، یا فکر کنید اسممو می‌گذاشتم امیر ژوژولو و طرفدارام هم می‌شدن ژوژولی‌ها» سیل کامنت‌های انتقادی تتلیتی‌ها روانه صفحهٔ اینستاگرام او شد.
پس از بازداشت تتلو در شهریور ۱۳۹۵، تتلیتی‌ها سیلی بی‌سابقه از کامنت‌های خود را روانه حساب اینستاگرام رهبر ایران کردند. آن‌ها با اعلام بی‌گناهی تتلو تقاضای آزادی او را کردند.
سالار کاشانی از رادیو زمانه می‌گوید:
گیاه‌خواری
تتلو یک گیاه‌خوار وگان است و همواره دیگران را به گیاه‌خواری و عدم آزار رسانی به حیوانات و کشتن آن‌ها دعوت کرده و از عدم رعایت حقوق حیوانات انتقاد کرده‌است. به همین سبب، وی برای خودش عنوان «پسر طبیعت» را برگزیده و در بین دوستدارانش نیز با این عنوان شناخته می‌شود.
علیرضا قربانی
علیرضا قربانی (زادهٔ ) خوانندهٔ موسیقی ایرانی است. او از سال ۱۳۷۸ به عنوان خوانندهٔ ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی برنامه‌های متعددی در داخل و خارج از ایران اجرا کرده‌است.
زندگی
او از دوران کودکی به مدت چندین سال به فراگیری قرائت قرآن نزد استادان مختلف پرداخت. به‌طوری‌که حتی در دوران دانشجویی به مقام دوم مسابقات دانشجویی کشور در رشته قرائت نائل آمد. از سال ۱۳۶۳ به‌طور جدی به فراگیری ردیف آوازی، تلفیق شعر و موسیقی، بینش و زیبایی‌شناسی در آواز ایران مشغول شد. وی در این راه از استادانی چون خسرو سلطانی، بهروز عابدینی، مهدی فلاح، حسین عمومی ا حمد ابراهیمی و نورالدین رضوی سروستانی بهره‌مند شد. علیرضا قربانی از سال ۱۳۷۸ به عنوان خواننده ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی به اجرای برنامه‌های متعددی در داخل و خارج از کشور پرداخته‌است.
فعالیت حرفه‌ای
علیرضا قربانی فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان خواننده موسیقی سنتی ایرانی از اواسط دهه ۱۳۷۰ آغاز کرد و در سال ۱۳۷۸ یک‌سال پس از شروع فعالیت رسمی ارکستر موسیقی ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی و پس از کناره‌گیری محمدرضا شجریان از ارکستر ملی، با معرفی حسین عمومی و علی تجویدی همکاری خود را به عنوان خواننده ثابت ارکستر ملی ایران آغاز کرد.
یک‌سال بعد، نخستین آلبوم صوتی او با نام «اشتیاق» به آهنگ‌سازی فرهاد فخرالدینی و اجرای ارکستر ملی ایران منتشر شد. قربانی تا سال ۱۳۸۸ و تا پیش از تعطیل شدن ارکستر ملی به صورت ثابت با آن همکاری داشت. سپس با بازگشایی ارکستر در سال ۱۳۹۰ به رهبری بردیا کیارس در چند اجرا آن را همراهی کرد و پس از آن از ارکسترهای دولتی کناره گرفت.
علیرضا قربانی به موازات ارکستر ملی ایران، از سال ۱۳۷۵ فعالیت‌هایی در زمینه موسیقی اصیل ایرانی انجام داده‌است. فصل باران به‌ آهنگ‌سازی مجید درخشانی، از خشت و خاک و روی در آفتاب به‌ آهنگ‌سازی صادق چراغی، سوگواران خموش به‌ آهنگ‌سازی پژمان طاهری و سرو روان به‌ آهنگ‌سازی علی قمصری از جمله آثاری هستند که قربانی در بین سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ در زمینه موسیقی ایرانی خوانندگی آن را بر عهده داشته‌است.
علیرضا قربانی در عرصه بین‌المللی و در بسیاری از جشنواره‌های جهان در آسیا، اروپا و شمال آفریقا حضور داشته‌است. دو آلبوم او به نام‌های «جلوه گل» با همراهی داریوش طلایی و «سودایی» به‌ آهنگ‌سازی سامان صمیمی در اروپا منتشر شده‌اند. همچنین همکاری مشترک او با خواننده تونسی (درصف حمدانی) به نام سرمستی (Ivresses) بر روی رباعیات خیام نیشابوری در اروپا با استقبال مواجه شد و در تعدادی از جشنواره‌های جهان به‌ اجرا درآمد.
او همچنین دو همکاری مشترک با گروه شمس به نام‌های برسماع تنبور و قطره‌های باران را منتشر کرده‌است. دو همکاری او با مهیار علیزاده، به‌ نام‌های حریق خزان و دخت پری‌وار مورد استقبال قرار گرفتند. اثر دیگر او به‌ نام هم‌آواز پرستوهای آه با آهنگ‌سازی سیاوش ولی‌پور و بر اساس اشعاری از مهدی اخوان ثالث، از دیگر آثار علیرضا قربانی با آهنگ‌سازان موسیقی ایرانی است.
دو آلبوم دیگر به بازخوانی آثار آهنگ‌سازان معروف و قدیمی ایرانی ارتباط دارند. اولی بر اساس ساخته‌های همایون خرم به‌نام رسوای زمانه که سال ۱۳۸۸ و دومی بر اساس ساخته‌های علی تجویدی به‌نام رفتم و بار سفر بستم که در سال ۱۳۹۳ منتشر شد.
آلبوم مشترک او و فردین خلعتبری من عاشق چشمت شدم نام دارد که مجموعه‌ای از همکاری‌های این دو هنرمند در زمینه موسیقی فیلم و تیتراژهای مجموعه‌های تلویزیونی است.
آلبوم فروغ نیز به‌ آهنگ‌سازی سامان صمیمی از طرف مؤسسه فرهنگی هنری آهنگ اشتیاق وابسته به خود او منتشر شده‌است.
پروژه با من بخوان
با من بخوان یک پروژه موسیقی الکتروآکوستیک است که علیرضا قربانی به‌همراه حسام ناصری آن را از اواخر سال ۱۳۹۷ با انتشار قطعه‌ای به نام نیست شو آغاز کردند. در ادامه قطعه روزگار غریب با شعری از احمد شاملو و حمید خلف‌بیگی منتشر شد که محتوایی عاشقانه-اجتماعی داشت. تور کنسرت‌های این پروژه از اردیبهشت ۱۳۹۸ در تالار وحدت آغاز شد و در تابستان و کاخ سعدآباد ادامه پیدا کرد. مجموعاً نزدیک به ۴۳ شب پروژه با من بخوان در تهران اجرا شد و جمعیتی بیش از ۲۵ هزار نفر از آن دیدن کردند. همچنین این پروژه در قالب یک تور کنسرت در بعضی از شهرستان‌های ایران هم به روی صحنه رفته‌است. آلبوم با من بخوان در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ توسط مؤسسه آهنگ اشتیاق منتشر شد.
علیرضا قربانی کنسرت با من بخوان در دی ۱۳۹۸ در تالار وزارت کشور را پس سانحه سقوط هواپیمای مسافربری اوکراین با شلیک موشک سپاه پاسداران لغو کرد. در بخشی از بیانه رسمی لغو کنسرت آمده‌است: «پس از وقایع هولناک و غیرقابل باور روزهای اخیر احساس کردیم اجرای این مجموعه حق مطلب این روزها را ادا نمی‌کند و قطعات، باید کامل‌تر شده تا هم حزن خانواده‌های این عزیزان را التیام باشد هم در حافظه جمعی تاریخی کشور این فاجعه غیرقابل باور به زبان موسیقی ثبت شود.
پس علی‌رغم اشتیاق، تمهیدات جدی و اقدامات حرفه‌ای برای برگزاری کنسرت‌های تهران در روزهای ۲۶ و ۲۷ دی‌ماه، با آلام روحی بسیار، مصمم به تعهد حرفه‌ای و اجتماعی خود برای لغو کنسرت‌ها اقدام کردیم.»
پروژه صداها و پل‌ها
پروژه صداها و پل‌ها (The Voices And Bridges) یک پروژه بین‌المللی است که علیرضا قربانی همراه با احسان مطوری آهنگساز و نوازنده سنتور آن را پیش می‌برد. ایده اصلی این پروژه تلفیق موسیقی ایرانی و موسیقی‌های دیگر جهان است که با حضور علیرضا قربانی از ایران و یک خواننده مهمان از کشورهای دیگر اتفاق می‌افتد. تابه‌حال دو قطعه از این پروژه منتشر شده‌است. قطعه اول به نام ال‌سوینیو به زبان فارسی و اسپانیایی و همخوانی سولانژ مردینیان خواننده آرژانتینی - ارمنستانی ساکن آمریکا و قطعه دوم به نام نازنی‌نِی به زبان فارسی و کشمیری با همکاری قیصر نیظامی خواننده کشمیری منتشر شده‌اند.
این آلبوم توانست به رتبه ۱۳ چارت Classical Crossover Albums وبگاه بیلبورد و رتبه ۴ چارت World Music Charts Europe راه پیدا کند. همچنین قطعه El Sueño از این آلبوم نیز برنده دو جایزه آکادمیا 2019 (Akademia Music Awards) و مدال برنز جایزه موسیقی جهانی 2019 (Global Music Awards) شد.
منع سفر به آمریکا
در فروردین ۱۴۰۱ کنسرت علیرضا قربانی در لس آنجلس لغو شد. علیرضا قربانی که اقامت کانادا را دارد، با این‌که ویزای آمریکا را گرفته و سوار هواپیما شده بود، او را از هواپیما پیاده کردند و پس از چهار ساعت بازجویی درباره خدمت سربازی در سپاه پاسداران که نزدیک به ۳۰ سال پیش انجام داده بود، به دلیل فرمان اجرایی ۱۳۷۸۰ ویزای او را باطل کردند. علیرضا قربانی گفته بود به هنگام درخواست ویزای آمریکا در کنسول‌گری آمریکا در تورنتو، او کارت پایان خدمت خود را ارائه کرده بود و با اطلاع از خدمت او در سپاه برای او ویزا صادر کرده بودند.
کنسرت‌ها
مهیار علیزاده آهنگساز آلبوم «حریق خزان» با اعلام این خبر در گفتگو با خبرنگار موسیقی ایرانیان، دربارهٔ این برنامه گفت: «در ۱۳ بهمن سال جاری (اول فوریه ۲۰۱۳) آلبوم «حریق خزان» و قطعات جدیدی که ساخته‌ام را با صدای علیرضا قربانی و همراهی گروه «موسیقی هنری ایران»، ارکستر «تهران وین»»
شیگئو سوگیموتو
شیگئو سوگیموتو بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۰۷ مارس ۱۹۵۱ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۳ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. شیگئو سوگیموتو در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
کهن کریم‌بخش (مهرستان)
کهن کریم‌بخش یک روستا در ایران است که در استان سیستان و بلوچستان واقع شده‌است. کهن کریم بخش ۲۹۳ نفر جمعیت دارد.
آزاد بزی یا بمیر
آزاد زندگی کن یا بمیر شعار رسمی ایالت نیوهمپشر در ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۴۵ برگزیده شده است.
هم‌چنین آزاد بزی یا بمیر یکی از شعارهای معروف انقلاب فرانسه بود.
کمک علیا
کمک علیا، روستایی از توابع بخش چهاردولی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است. این روستا در دامنه کوه لوجار قرار دارد و دارای آب و هوای کوهستانی می‌باشد و زمستان‌های سرد و تابستان معتدل می‌باشد و معیشت مردم این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد.