cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
امپراتوری روم غربی
تسلط وندال‌ها بر کارتاژ و بدتر شدن اوضاع (۴۵۰–۴۳۹)
امپراتور روم شرقی، تئودوسیوس دوم، یک ناوگان متشکل از ۱۱۰۰ کشتی به سیسیل اعزام داشت تا دو پارهٔ امپراتوری (روم شرقی و غربی) متفقاً حمله‌ای یکپارچه علیه وندال‌ها انجام دهند: امّا این قشون‌کشی به‌خاطر یورشی نیرومند از جانب آتیلا به بالکان (قلمرو روم شرقی) محو شد، یورشی که تئودوسیوس را واداشت ناوگان را فرابخواند. این‌چنین بود که امپراتوری ناچار شد در ۴۴۲ با وندال‌ها در باب صلح مذاکره کند، مذاکره‌ای که در آن مائوریتانیا و بخشی از نومیدیا را بازپس گرفت امّا در عوض تسلط بر بیزاسنا (تونس امروزی) و مابقی نومیدیا را برای وندال‌ها به‌رسمیت شناخت. پادشاه وندال‌ها، گایسریک، پسر خود هونریک را به‌عنوان گرو به راونا فرستاد، کسی که برمبنای شروط معاهدهٔ صلح با دختر امپراتور ازدواج کرد.
تهدید هون‌ها آئتیوس را از اینکه نیروهای قابل‌توجهی به اسپانیا گسیل دارد بازداشت، اسپانیایی که عزیمت وندال‌ها و الانان‌هایش به‌سمت آفریقا به امپراتوری اجازه می‌داد استان‌هایی که آنان تصرف کرده بودند را بازپس‌گیرد، استان‌هایی که همچنان توسط سوئبی‌های مستقر در شمال‌غربی اسپانیا مورد تهدید بودند. هنگامی‌که در ۴۳۸ فردی به‌نام رکیلا بر تخت پادشاهی ویزیگوت‌ها نشست، شروع به نبردهای گسترش‌طلبانه‌ای به زیان امپراتوری کرد: درحالی‌که آئتیوس سرگرم دفع حملهٔ وندال‌ها به سیسیل بود، سوئبی‌ها توانستند مریدا (پایتخت لوسیتانیا) را در ۴۳۹ متصرف شوند، و متعاقباً سویل و استان‌های بایتیکا و کارتاخنا (با کارتاژ که در آفریقاست اشتباه نشود) را هم بگیرند (۴۴۱). تنها استان اسپانیا که هنوز در کنترل رومیان باقی‌مانده بود تاراکوننسیس بود که خود مورد تاخت‌وتاز تجزیه‌طلبان بیگادی بود. آئتیوس پس از معاهدهٔ ۴۴۲، تلاش‌های کوچکی کرد تا استان‌های از دست‌رفته را از سوئبی‌ها بازپس‌گیرد و بیگادی‌ها را سرکوب کند؛ بدین‌رو ژنرال‌هایی به‌نام‌های آستیریوس (۴۴۱) مروبائودس (۴۴۳) و ویتوس (۴۴۶) را بدان استان گسیل داشت. درحالی‌که دو فرد نخست کوشیدند حداقل تاراکوننسیس را از بیگادی‌ها بازپس‌گیرند ویتوس، که بلندپروازتر بود، ارتش رومی-ویزیگوت را در برابر سوئبی‌ها رهبری کرد امّا توسط آنان نابود شد. این شکست تقریباً تا حدودی به این حقیقت مربوط است که آئتیوس نمی‌توانست تمامی نیروهای خود در جنگ علیه سوئبی‌ها به‌کار ببَرد چراکه تهدید هون‌ها هم در کار بود.
یورش هون‌ها (۴۵۲–۴۴۰)
در پایان دهه ۴۳۰، با مرگ پادشاه هون به‌نام روگیلا، برادرزاده‌هایش به‌نام‌های بلدا و آتیلا جانشینش شدند. آتیلا یک شاهزاده هون با جاه‌طلبی‌های بسیار بود و در کوتاه مدت خود را از شر برادرش خلاص کرده و با متحد نمودن قبایل هون خود را به‌عنوان تنها حاکم هون‌ها شناساند (۴۴۵). در ۴۴۲–۴۴۱ به امپراتوری شرقی یورش بُرده، و وادارش کرد ناوگانی که برای بازپس‌گیری کارتاژ به‌سود روم غربی فرستاده بود را فرابخواند، و باج سنگینی [به آتیلا] بپردازد. با این‌حال تئودوسیوس دوم، پس از تقویت کردن ارتش خود، پرداخت باج به آتیلا را متوقف ساخت چراکه متقاعد شده بود موفقیّت‌های آتیلا در سال‌های ۴۴۲–۴۴۱ ناشی از این واقعیّت بوده‌اند که شهرهای بالکان بر اثر قشون‌کشی در برابر وندال‌ها فاقد نیروهای نظامی بوده‌اند، و می‌پنداشت که در صورتی که بالکان بدون سرباز نباشد موفق خواهد شد یورش پادشاه هون‌ها را پس‌بزند.
در ۴۴۷، در برابر امتناع تئودوسیوس از پرداخت باج، آتیلا بار دیگر امپراتوری شرقی را مورد تاخت‌وتاز قرار داد و بخش بزرگی از قلمروهای ایلیریا میان دریای سیاه و دریای مدیترانه را ویران ساخت و دو شکست سنگین به دو ارتش روم شرقی تحمیل کرد. با این‌حال توفیق آن را نیافت که کنستانتینوپل را تصرف کند، پایتختی که به‌تازگی پس از یک زلزله شدید که به استحکامات تنومندش آسیب زده بودند، تعمیر شده بود. با این‌حال تئودوسیوس ناچار شد یک باریکه زمینی در جنوب دانوب به‌طول پنج روز راه را تخلیه کرده و به هون‌ها باج سالانه ۲/۱۰۰ پوند طلا بپردازد. هونوریا، خواهر والنتینیانوس، در بهار ۴۵۰ به پادشاه هون‌ها یک درخواست کمک به‌علاوهٔ حلقه (انگشتر) خودش فرستاد، چرا که می‌خواست از اجبار ازدواج با یک سناتور خلاص شود: پیشنهاد او ازدواج نبود، امّا آتیلا این پیام را یک درخواست ازدواج تفسیر کرد و آنرا پذیرفت، و نصف امپراتوری غربی را به‌عنوان جهاز طلب کرد. هنگامی‌که والنتینیانوس این توطئه را کشف کرد، تنها مداخلهٔ مادرش یعنی گالا پلاکیدیا بود که او را قانع کرد هونوریا را به‌جای اعدام، تبعید کرده و پیامی به آتیلا بفرستد که در آن مطلقاً مشروعیّت این به‌اصطلاح پیشنهاد ازدواج را به‌رسمیّت نمی‌شناخت. آتیلا که به‌هیچ‌روی قانع نشده بود، هیئتی به راونا فرستاد تا تأکید کند که هونوریا گناهی مرتکب نشده‌است و درخواست او از منظر قانونی معتبر است و برای احقاق آنچه که حق خود می‌داند بدان‌جا خواهد آمد.
پایان آئتیوس و والنتینیانوس (۴۵۵–۴۵۳)
در سپتامبر ۴۵۴ آئتیوس در اوج قدرت خود بود، به‌حدی که شاید به دستیابی پسر خودش گائودنتیوس به مقام جانشینی امپراتور از طریق ازدواج وی با خواهر امپراتور می‌اندیشید. فرمانده پرایتوری، آقای پترونیوس ماکسیموس، و دبیر حرمسرا، هراکلیانوس، امپراتور والنتینیانوس را با ترساندن از اینکه آئتیوس تدارک خلع فوری او را می‌بیند، او را برانگیختند. در یک خشم مفرط، والنتینیانوس در طول یک مراسم خنجری مرگبار به آئتیوس زد.
چند ماه بعد، اتحاد کوتاه‌مدت میان والنتینیانوس، هراکلیانوس و پترونیوس ماکسیموس ــ که بابت دست‌نیافتن به جایگاه آئتیوس آزرده‌خاطر بود ــ از هم‌گسست. در ۱۶ مارس ۴۵۵، دو لژیون آئتیوس که به گارد امپراتور تعلق داشتند و توسط پترونیوس تحریک شده بودند، والنتینیانوس و وزیر متنفذش هراکلیانوس را در روم و درحالی‌که مشغول رفتن به ناحیه کَمپوس مارتیوس بودند مقتول ساخته و بدین‌ترتیب انتقام قتل فرمانده خود را ستاندند: با مرگ والنتینیانوس، سلسلهٔ تئودوسیوسی-والنتینیانوسی در غرب به پایان رسید.
پیامدهای یورش هون‌ها
نقش هون‌ها در یورش بربرها را می‌توان به سه مرحله تقسیم کرد:
ابتدا در سال‌های ۳۷۰، درحالی‌که قسمت اعظم هون‌ها هنوز در شمال دریای سیاه متمرکز بود، برخی توده‌های ایزولهٔ یغماگران هونی به ویزیگوت‌ها در شمال دانوب حمله بردند و آنان را واداشتند به درگاه امپراتور والنس درخواست پناهندگی بدهند. ویزیگوت‌ها که به دو گروه گروتونگی و تروینگی تقسیم شده بودند، در داخل قلمرو شرقی امپراتوری پذیرفته شدند امّا متعاقب بدرفتاری‌ها، شوریدند و شکستی سنگین به امپراتوری شرقی در نبرد آدریانوپل (۳۷۸) وارد آوردند. با حالت متحده‌ای  که در سال ۳۸۲ گرفتند، اجازه یافتند در ایلیریکومِ شرقی به عنوان متحد امپراتوری مسکن گزینند، با این تعهد که نیروهای مزدور برای امپراتور تئودوسیوس یکم فراهم کنند. ویزیگوت‌ها تحت رهبری آلاریک در ۳۹۵ بار دیگر شورش نموده و به‌سوی روم غربی کوچ کردند و در ابتدا توسط ژنرال استیلیکو پس‌زده شدند (۴۰۲ و ۴۰۳)؛ پس از ترور این ژنرال در ۴۰۸، ویزیگوت‌ها به ایتالیا تاختند و روم را در ۴۱۰ مورد غارت قرار دادند و سپس تحت پادشاهی آتولف به گالیا کوچیدند. آنان از ژنرال جدید رومی فلاویوس کنستانتیوس در ۴۱۵ شکست خوردند و پذیرفتند برای امپراتوری در اسپانیا علیه مهاجمان بجنگند و در عوض به‌عنوان متحدان روم صاحب آکوئیتانیا شدند (۴۱۸).
اگر نخستین «بحرانی» که هون‌ها برانگیخته بودند صرفاً ویزیگوت‌ها را به تجاوز به امپراتوری واداشت، تغییرمکان هون‌ها از شمال دریای سیاه به دشت بزرگ مجارستان که در ابتدای سده پنجم حادث شد به «بحرانی» سنگین‌تر انجامید: میان سال‌های ۴۰۵ و ۴۰۸ امپراتوری توسط هون‌های اولدین، گوت‌های راداگایسوس (۴۰۵)، وندال‌ها، الانان‌ها، سوئبی‌ها (۴۰۶) و بورگوندی‌ها (۴۰۹) مورد حمله واقع شد؛ اقوامی که بر اثر مهاجرت هون‌ها به داخل امپراتوری کشانده شده بودند. اگر گوت‌های راداگایسوس که به ایتالیا یورش بردند و هون‌های اولدین که به روم شرقی تاختند هر دو عقب‌رانده شدند، وندال‌ها، الانان‌ها و سوئبی‌ها رود راین را در ۳۱ دسامبر ۴۰۶ پشت‌سر گذارده، از امپراتوری خارج نشده و در ۴۰۹ پس از آنکه گالیا را برای حدود سه سال ویران ساختند در اسپانیا اقامت گزیدند. وندال‌ها و الانان‌ها سپس در ۴۲۹ عازم آفریقا شده و کارتاژ را ده سال بعد متصرف شدند (۴۳۹). از کارتاژ، آنان اقدام به دزدی دریایی کردند و سپس سیسیل، ساردنیا، کورسیکا و جزایر بالئاری را متصرف شدند و حتّی در ۴۵۵ روم را مورد غارت قرار دادند. در این میان، در ناحیهٔ حوالی راین فرانک‌ها و بورگوندی‌ها اسکان گزیده بودند و در همان حال آرموریکا و بریتانیا از امپراتوری تجزیه شده بودند؛ هر چند که بعداً آرموریکا تحت کنترل شکننده روم بازگشت.
به‌گونه‌ای پارادوکس‌وار، هون‌هایی که به‌طور غیرمستقیم بحران‌های ۳۸۲–۳۷۶ و ۴۰۸–۴۰۵ را برانگیخته بودند پس از آن که به‌طور ثابت در دشت مجارستان اسکان گزیدند، افزون‌بر متوقف ساختن جریان مهاجرتی‌ایی که به ضرر امپراتوری بود، او را در جنگیدن با گروه‌های مهاجم یاری دادند: در ۴۱۰ برخی مزدوران هون به‌سوی هونوریوس فرستاده شدند تا او را در برابر آلاریک یاری دهند، و آئتیوس هم از ۴۳۵ تا ۴۳۹ از مزدوران هون برای شکست دادن بورگوندی‌ها، بیگادی‌ها و ویزیگوت‌ها در گالیا بهره‌جُست؛ با این‌حال از آنجایی که حتّی با وجود پشتیبانی هون‌ها هیچ‌یک از تهدیدات خارجی به‌طور کامل محو نشده بود، این کمکِ هون‌ها تنها به‌طور حداقلی آثار منفی ناشی از یورش‌های ۳۸۲–۳۷۶ و ۴۰۸–۴۰۵ را جبران کرد.
امّا بعد تحت رهبری آتیلا، هون‌ها تهدید بزرگی برای امپراتوری شدند و حواس امپراتوری را از نبرد در برابر مهاجمانی که در ۳۸۲–۳۷۶ و ۴۰۸–۴۰۵ به قلمروهایش وارد شده بودند پرت کردند، و بدین‌گونه از این مهاجمان برای گسترش هرچه بیشتر حوزه نفوذ خود سودجُستند. برای نمونه چنان‌که رفت، نبردهای آتیلا در بالکان امپراتوری شرقی را از کمک به امپراتوری غربی علیه وندال‌ها در آفریقا بازداشتند، و ناوگان روم شرقی مشتمل‌بر ۱۱۰۰ کشتی که به سیسیل فرستاده شده بود تا کارتاژ را از وندال‌ها پس‌بگیرند، عملاً به میهن خود (روم شرقی) فراخوانده شد چرا که آتیلا حتّی کنستانتینوپل (پایتخت شرقی) را نیز تهدید می‌کرد (۴۴۲). همچنین بریتانیا که در حدود ۴۰۹–۴۰۷ مشخصاً از سوی رومیان رها شده بود نیز در حدود نیمهٔ این سده از سوی قبایل ژرمن (ساکسون‌ها، آنگل‌ها، و جوت‌ها) مورد هجوم واقع شد، قبایلی که چندین نهاد کوچک خودگردان (ساسکس، آنگلیای شرقی، کنت و غیره) تشکیل دادند که اغلب در حال جنگ میان خود بودند. ژنرال آئتیوس در ۴۴۶ از سوی رومی-بریتانیایی‌ها درخواستی نومیدانه برای مداخله علیه این مهاجمان جدید دریافت کرد؛ با این‌حال وی نمی‌توانست نیروها را از سرحدات مرزی (در همسایگی با هون‌ها) فرابخواند، و درخواست را رد کرد. آئتیوس می‌بایستی قید فرستادن نیروهای قابل توجه به اسپانیا در برابر سوئبی‌ها را نیز بزند، سوئبی‌هایی که تحت رهبری رکیلا تقریباً کل اسپانیای روم به‌استثنای تاراکوننسیس را مطیع خویش کرده بودند.
غارت روم (۴۵۵)
قتل والنتینیانوس سوم سبب پایان خط وراثت مستقیم تئودوسیوس شد. جانشین وی پترونیوس ماکسیموس ــ که دست او در پشت قتل والنتینیانوس بود و فوراً با بیوه او (لیکینیا ائودوکسیا) ازدواج کرد ــ برای حدود دو ماه، از ۱۷ مارس تا ۳۱ می ۴۵۵، امپراتور ماند. خبر پیاده شدن گایسریک و وندال‌هایش در استیا منجر به شورش مردم روم شد که به سنگسار شدن امپرتور، در حالی‌که مشغول فرار بود، انجامید.
گایسریک و توده‌هایش در شهر روم رژه رفتند، رومی که حتّی بی‌آنکه بکوشد از خود دفاع کند در ۲ ژوئن ۴۵۵ تسلیم شد. گایسریک به پاپ لئون یکم قول داد که سلامت بدنی شهروندان محترم شمرده خواهد شد و غارت شهر بازه زمانیِ حداکثر ۱۵ روزه‌ای خواهد داشت و آتش‌سوزی در کار نخواهد بود. وندال‌ها از میان ثروت‌ها و کارهای هنریِ شهر که دزدیده بودند، هرچه قابل انتقال بود را منتقل کردند؛ و حتّی حکمران آنان که ارضا نشده بود بسیاری از شخصیّت‌های برجسته را به‌عنوان گروگان با خود به آفریقا برد تا بابت آنان فدیه بگیرد.
در میان اسرا، امپراتریس لیکینیا ائودوکسیا و دخترانش پلاکیدیا (با گالا پلاکیدیا اشتباه نشود) و ائودوکیا نیز بودند. روایت شده که لیکینیا ائودوکسیا شخصاً گایسریک را فراخوانده که انتقام ترور شوهر اولش (والنتینیانوس) را بگیرد و در همان حال دخترش ائودوکیا را برای همسری به هونریک (پسر گایسریک) وعده داد؛ دختری که در خاک آفریقا با او وصلت نمود. گایسریک متعاقباً استان‌های آفریقایی‌ایی که تاکنون در دست امپراتوری غربی بودند را بعلاوهٔ سیسیل، ساردنیا، کورسیکا و جزایر بالئاری متصرف شد.
آویتوس و مایوریانوس (۴۶۱–۴۵۵)
با مرگ پترونیوس ماکسیموس آویتوس به‌قدرت رسید، وی یک گالی-رومی از طبقه سناتورهای بالا بود که توسط پترونیوس به‌عنوان ارباب سربازان منصوب شده بود و در آرل با پشتیبانی نظامی ویزیگوت‌ها امپراتور خوانده شد و با ورودش به رم موفق شد به لطف ارتش ویزیگوتی نیرومندش از سوی ارتش مستقر در ایتالیا به‌رسمیت شناخته شود. آویتوس که مورد حمایت ویزیگوت‌ها بود قصد داشت علیه سوئبی‌ها یی که تاراکوننسیس را تهدید کرده بودند دست به کار شود: ویزیگوت‌ها را به اسپانیا فرستاد و اینان هم با وجود آنکه موفق شدند سوئبی‌ها را محو کنند، خودشان هم قلمرو اسپانیا را مورد غارت قرار دادند و به‌ضرر رومیان آنرا به تملک خود درآوردند. آویتوس نبردی در پانونیا در برابر استروگوت‌ها در پائیز ۴۵۵ رهبری نمود و توفیق یافت آنان را، حداقل اسماً، به انقیاد بکشاند و در همان حال ژنرال او ریکیمر توانست یورش‌های دریایی وندال‌ها در سیسیل و ایتالیای جنوبی را دفع کند. با این‌حال فرمانروایی آویتوس کمی بیشتر از یکسال به‌طول انجامید: او به‌سبب گالیایی و بیگانه بودنش مورد نفرت طبقه مسلط رومی و ارتش مستقر در ایتالیا بود، و ژنرال‌های ارتش ایتالیا به نام‌های ریکیمر (نوهٔ دختری پادشاه ویزیگوت‌ها والیا) و مایوریانوس علیه او شورش کردند؛ این دو نامبرده از غیبت ویزیگوت‌هایی (حامیان اصلی آویتوس) که برای جنگ با سوئبی‌ها عازم اسپانیا شده بودند سودجُسته و آویتوس را ۴۵۶ در حوالی پیاچنتسا مغلوب ساخته و از امپراتوری خلعش کردند. خلاء قدرتی که پدید آمده بود تنش‌های تجزیه‌طلبانه را در بسیاری از پادشاهی‌های بربری که در حال شکل‌گیری بودند تغذیه کرد.
پس از یک دوره فترت که بیش از هجده ماه به طول انجامید (زیرا پیش از آنکه اقدام به انتصاب یک امپراتور جدید کنند قصد داشتند منتظر رضایت امپراتور شرقی بمانند، که نرسید) مایوریانوس به امپراتوری رسید و مورد حمایت سنا نیز بود؛ امپراتور جدید خود را برای چهار سال دلمشغول یک سری اقدامات دقیق و معین برای اصلاحات سیاسی، اداری و قضایی نمود و کوشید سوءاستفاده‌ها را برچیده و از ویرانی بنّاهای باستانی برای استفاده از مواد و مصالحشان جهت ساختن بنّاهای جدید ممانعت به‌عمل آوَرد.
در پایان ۴۵۸ مایوریانوس ارتش خود که با حضور بربرها تقویت شده بود را عازم گالیا کرد و ویزیگوت‌های تئودوریک دوم را از آرل بیرون کرد و آنان را واداشت به حالت متحدان روم بازگردند و ایالت اسپانیا را که تئودوریک سه سال قبل آنرا به فرمان آویتوس اشغال کرده بود بازپس دهند؛ امپراتور هم‌رزم سابق خود اگیدیوس را به فرمانداری استان مزبور گماشته و او را ارباب سربازان در گالیا نامید و فرستادگانی به اسپانیا گسیل داشت تا پیروزی‌اش بر ویزیگوت‌ها و توافقی که با تئودوریک تحصیل کرده بود را اطلاع دهد. با یاری این متحدان جدید، مایوریانوس وارد دره رون شد و آنرا هم با قوای نظامی و هم با دیپلماسی متصرف شد: بورگوندی‌ها را شکست داد و لیون را پس از یک محاصره بازپس گرفت، و این شهر را محکوم به پرداخت خسارت جنگی هنگفتی کرد و در همان حال بیگادی‌ها قانع شده‌بودند طرف امپراتوری را بگیرند. با این‌حال قصد مایوریانوس در واقع آشتی با اهالی گالیا بود، آن‌هم با وجود این‌که اشراف گالیایی-رومی آنجا قبلاً طرف آویتوس را گرفته بودند؛ یک مورد قابل توجه این است که داماد آویتوس به نام سیدونیوس آپولیناریس موفق شد مدیحه‌ای برای امپراتور بسراید (اوایل ژانویه ۴۵۹) و مؤثرتر از آن اعطای معافیت مالیاتی به شهر لیون بود.
سپس مایوریانوس مصمم شد به آفریقای وندال‌ها یورش ببرد. گایسریک که از یورش رومیان وحشت داشت کوشید در باب صلح با مایوریانوس مذاکره کند که البته او رد کرد. اکنون پادشاه وندال‌ها تصمیم گرفت تمامی منابع تدارکاتی در مائورتانیا (مراکش کنونی) را از بین ببرد چراکه می‌پنداشت مائورتانیا همان مکانی باشد که مایوریانوس و ارتش وی برای یورش به آفریقا در آن پیاده شوند، و نیز حملاتی به ناوگان او در آب‌های نزدیک به محل پیاده شدن انجام داد. در این میان مایوریانوس هنوز سرگرم اشغال اسپانیا بود: در حالی‌که نپوتیانوس و سونیریکوس سوئبی‌ها را در لوکوس آگوستی (در نقشه با عنوان Lucus Augusti) شکست می‌دادند و سانتاری را در لوسیتانیا اشغال می‌کردند، امپراتور از کایسارآگوستا (در نقشه با عنوان Caesaraugusta) گذشته و به استان کارتاخنا (با کارتاژ که در آفریقا بود اشتباه نشود) رسیده بود، هنگامی که ناوگانش که در بندر ایلیکیتانوس (در نقشه با عنوان Portus Illicitanus) در حوالی الچه لنگر زده بود به‌دست خائنانی که از وندال‌ها پول گرفته بودند تخریب شد. مایوریانوس، محروم از ناوگانی که برای یورش به وندال‌ها در آفریقا ضروری بود، حمله را لغو کرد و راه بازگشت را در پیش گرفت. امپراتور هنگامی‌که سفرای گایسریک را به حضور پذیرفت صلح را متقبل شد، صلحی که محتملاً تصرف دفاکتو ی مائورتانیا از سوی وندال‌ها را به‌رسمیت می‌شناخت. در بازگشتش به ایتالیا، در اوت ۴۶۱ به فرمان ریکیمر ترور شد. مرگ مایوریانوس به معنای از دست رفتن قطعی آفریقا، سیسیل، ساردنیا، کورسیکا، و بالئاری به‌سود وندال‌ها و نیز از دست رفتن اسپانیا به‌سود ویزیگوت‌ها بود: در حقیقت پس از عقب‌نشینی مایوریانوس از اسپانیا به‌خاطر نابودی ناوگانش، [نامِ] هیچ مقام رومی دیگری در منابع شبه‌جزیره ایبری دیده نشد و همین نشان می‌دهد که پس از ۴۶۰ اسپانیا در واقع دیگر بخشی از امپراتوری نبود.
ریکیمر (۴۷۲–۴۶۱)
با مرگ مایوریانوس آخرین امپراتور واقعی غرب از میان رفت. ریکیمر، با خاندان سلطنتی بورگوندی و ویزیگوتی‌اش، داور حقیقی این بخش از امپراتوری شد و از آن هنگام به بعد آگوستوس ‌ها (امپراتورها) را برمبنای نیازهای مبرم سیاسی زمانه و منافع شخصی خود منصوب یا معزول می‌کرد.
در ۴۶۱، ریکیمر لیبیوس سوروس را به عنوان امپراتور دست‌نشانده منصوب کرد. با این حال آقای اگیدیوس و آقای مارسلینوس که به‌ترتیب ارباب سربازان در گالیا و فرماندار دالماسی بودند و نسبت‌به مایوریانوس اظهار وفاداری می‌کردند از به‌رسمیت شناختنِ امپراتور جدید که ــ بازیچه‌ای در دست ریکیمر بیش نبود ــ سرباز زدند؛ ریکیمر نیز با منصوب کردن یکی از حامیان خود به نام آگریپینوس به عنوان ارباب سربازانِ جدید در گالیا واکنش نشان داد. آگریپینوس به ویزیگوت‌ها متوسل شد و با کمک آنان در برابر اگیدیوس و متحدان فرانکی وی که تحت امر شیلدریک یکم بودند به نبرد پرداخت: در سال ۴۶۲ آگریپینوس برای کسب پشتیبانیِ ویزیگوت‌ها دسترسی به دریای مدیترانه و شهر ناربون را بدانان واگذار کرد و در حقیقت اگیدیوس را از [تماس با] مابقی امپراتوری محروم نمود. اگیدیوس خود را در رأس یک دولت رومی خودمختار در ناحیه‌ای حوالی سوآسون دید (پادشاهی سوآسون‌ها)؛ و این حقیقت که وی از هیچ اقتدار دیگری جز امپراتوری روم شرقی که در دورترها واقع بود فرمان نمی‌بُرد نیز استقلال وی را تقویت می‌کرد. پس از آگریپینوس، ریکیمر یک پادشاه بورگوندی به نام گوندیوک که شوهرخواهرش بود را به‌عنوان ارباب سربازان در گالیا منصوب کرد. (۴۶۳)
با قرار دادن بورگوندی‌ها و ویزیگوت‌ها در برابر اگیدیوس، ریکیمر و سوروس امیدوار بودند کنترل بر ارتشِ هنوز نیرومندِ گالیا را کسب کنند، امّا اگیدیوس همچنان خاری در چشم ریکیمر بود و توانست ویزیگوت‌ها را در یک نبرد منظمِ با اهمیت در سال ۴۶۳ در اورلئان شکست دهد و همچنین برادرِ شاه تئودوریک دوم به نام فردریک را مقتول سازد. پس از این پیروزی، اگیدیوس یورشی علیه ویزیگوت‌ها انجام نداد؛ گفته می‌شود در ۴۶۵ یک هیئت به سوی وندال‌ها گسیل داشت شاید برای اینکه کمک آنان را در برابر قبایل بربر ساکن گالیا طلب کند. با این حال در همین سال اگیدیوس درگذشت، شاید او را مسموم کردند. ابتدا فردی به‌نام پائولوس و سپس پسر خودش به‌نام سیگاریوس جانشین او شدند. تسلط سوآسون‌ها ــ آخرین پایگاه رومیان در گالیا شمالی ــ تنها در ۴۸۶ به پایان رسید، هنگامی که توسط فرانک‌ها اشغال شد.
در این میان وندال‌ها به یورش‌های خود به ایتالیای جنوبی و سیسیل ادامه دادند: گایسریک در حقیقت می‌خواست فردی به‌نام اولیبریوس را بر تخت روم غربی بنشاند، چرا که با وی خویشاوند بود، و تلاش کرد از امپراتوری غربی با [تهدید] به حملاتی غارتگرانه (شبیه غارت رم در ۴۵۵) باج‌خواهی کند: امپراتوری غربی دیگر ناوگانی نداشت تا با آن از خود دفاع کند و در نتیجه از امپراتوری شرقی طلب کمک کرد، که با این‌حال روم شرقی آن را رد کرد؛ هم بدین سبب که لیبیوس سوروس را به عنوان امپراتور مشروع به‌رسمیت نمی‌شناخت و قصد نداشت برای نجات کسی که او را یک «غاصب» می‌دانست مداخله کند و هم به سبب اثری که یک معاهدهٔ صلح با وندال‌ها در ۴۶۲ داشت، معاهده‌ای که در آن امپراتوری شرقی در عوضِ بی‌طرفی خود، امتیاز استرداد شهبانوها (پرنسس‌ها) ی خود را کسب کرد.
ریکیمر پی‌برد که برگزیدن لیبیوس سوروس به عنوان امپراتور مضر به حال امپراتوری بوده‌است چراکه نه‌تنها به شورش‌های ژنرال‌های وفادار به مایوریانوس در گالیا و دالماسی انجامیده و متعاقب آن این مناطق از امپراتوری منفصل (تجزیه) شدند بلکه حتّی ریکیمر را واداشته زمین‌هایی هرچه بیشتر به گروه‌های بربر ساکن آنجا (بورگوندی‌ها و ویزیگوت‌ها) واگذار کند تا حمایت [ــِـ آنان] را در برابر شورشیان کسب کند؛ همچنین ریکیمر برای بهبود دادن وضع امپراتوری نیاز به حمایت نظامی روم شرقی داشت که البته لیبیوس را به‌عنوان امپراتور مشروع به‌رسمیت نمی‌شناخت؛ بنابراین ریکیمر با این گمان که اکنون بر سریر قدرت ماندنِ لیبیوس سوروس مضر خواهد بود، در ۴۶۵ او را مقتول ساخت. با کشتن امپراتور، دو سال خلاءقدرت پدید آمد که طی آن کنترل بر روم غربی رسماً توسط امپراتور روم شرقی یعنی لئون یکم اِعمال می‌شد تا اینکه یک امپراتور جدید برای روم غربی منصوب شد و این‌بار انتصاب توسط روم شرقی انجام گرفت و ریکیمر ناچار شد این امپراتورِ تحمیلیِ روم شرقی را به‌رسمیت بشناسد: آنتمیوس.
ویزیگوت‌ها و پادشاه جدیدشان یوریک (که در ۴۶۶ به تاج و تخت رسیده‌بود) از شکست رومیانِ شرقی و غربی در ۴۶۸ سودجُستند. در ۴۶۹ این پادشاه جدید ویزیگوت‌ها که مشتاق ایجاد یک پادشاهی کاملاً مستقل از روم بود به استان‌های گالیایی که تاکنون در دست امپراتوری بودند یورش بُرد: آنتمیوس تلاش کرد جلوی پیشروی پادشاه ویزیگوت‌ها را بگیرد و با پادشاه بریتون‌ها به نام ریوتاموس متحد شد، امّا او در ۴۷۰ از یوریک شکست خورده و به میان بورگوندی‌ها گریخت. یک سال بعد در ۴۷۱، ارتش ویزیگوت‌ها یک پیروزی قاطع بر ارتش امپراتوری در حوالی رون کسب کرد: در این نبرد یکی از پسران آنتمیوس به‌نام آنتمیولوس جان داد. [ویزیگوت‌ها] پس از آنکه سرحدات خود را تا لوآر رساند، در سال‌های بعد اوورنی را هم متصرف شده و آرل و مارسی (هر دو در ۴۷۶) را تصرف کردند. پادشاه جدیدشان حتّی موفقیت‌هایی در هیسپانیا نیز کسب کرد، جایی که تاراگونا و ساحل مدیترانه‌ای شبه‌جزیره ایبری را متصرف شد (۴۷۳) که تا ۴۷۶ (سال فروپاشی روم غربی) به‌استثنای یک نوار کوچک که در دست سوئبی‌ها بود.
شکست‌های مزبور روابط میان آنتمیوس و ریکیمر ــ که در رأس دو ارتشِ اکثراً متشکل از بربرها بودند ــ را سرد کرده و این دو در دروازه‌های روم با یکدیگر رویارو شدند. آنتمیوس با حمایت سنا خود را در شهر روم که مورد محاصرهٔ ریکیمر و الیبریوس (که ظاهراً از سوی پادشاه وندال‌ها یعنی گایسریک پشتیبانی می‌شد) واقع شده بود محصور ساخت. پس از پنج ماه محاصره، روم سقوط کرد (۴۷۲) و برای سومین مرتبه از آغاز سده پنجم (سال‌های ۴۱۰ و ۴۵۵) مورد غارت قرار گرفت. آنتمیوس درگذشت و چند ماه بعد ریکیمر و الیبریوس هم مُردند.
مهاجرت و یورش اقوام مهاجر
پس از یک دوره فترت، اورست، پسر خود رومولوس را که سیزده ساله بود، امپراتور خواند و به نام او، و برای مدت کوتاهی، زمام امور را به دست گرفت. اقوام مهاجری که کمک و یاور روم بودند یعنی آن‌ها که در ارتش رومی خدمت می‌کردند، برای رعایت احتیاط از ملت‌ها و اقوام کوچک انتخاب می‌شدند، این اقوام عبارت بودند از هرولی‌ها، روژها، اسکایرها ولی اتفاقاً همه این افراد به رهبری یکی از افسران خود، اودوآکر، قیام کردند. اورست شکست خورد و به قتل رسید، رومولوس اگوستول به کامپانی تبعید شد و کسی را به جانشینی او انتخاب نکردند؛ اودوآکر عنوان شاهی بر خود گذاشت. امپراتوری روم با این وضع رقت‌آور خاتمه پذیرفت(۴۷۶). اقوام مهاجر در همه جا استقرار یافته و همه جا مالک و مختار شده بودند. عهد قدیم به پایان رسید و تمدن‌هایی جدید که مولود فرهنگ یونان و رم و آداب ژرمنی بود ظهور کرد و این کار در قرون وسطی انجام گرفت.
سال ۴۷۶ میلادی، سال سقوط قطعی امپراتوری روم غربی است. سقوطی که در حقیقت از مدت‌ها قبل به صورتی تدریجی آغاز شده بود. چنان‌که می‌توان گفت امپراتوری روم عملاً از سال ۴۰۰ میلادی دیگر وجود نداشت. امپراتوری روم غربی عملاً از بین رفت. ایتالیا ویران شد و روم به شهر ایالتی کوچکی مبدل شد. در میدان اصلی شهر، که زمانی در آن دربارهٔ سرنوشت جهان تصمیم گرفته می‌شد، علف روییده بود و خوکها را برای چرا به آنجا می‌بردند (مانفرد و دیگران، ۱۳۵۳، ص۱۱۴).
کن کوبایاشی
کن کوبایاشی (Ken Kobayashi؛ زادهٔ February 14, 1949) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی ژاپنی است، که اکنون به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت میتسوبیشی فعالیت می‌نماید. وی همچنین رییس هیئت مدیره میتسوبیشی نیز می‌باشد.
امپراتوری روم غربی
مهاجرت و یورش اقوام مهاجر
از لحاظ تاریخی، غلبه اقوام خارجی شکل خارجی آنچه را که از درون فاسد شده بود ویران ساخت؛ طومار زندگی پیشین را، که با تمام نعمات و نظم و فرهنگ و قانونش به ضعف پیری گراییده و قدرت رشد و تجدید حیات را از دست داده بود، با وحشیگریی تاسف‌انگیز و از بیخ و بن درنوردید. حال، آغاز یک حیات نوین ممکن بود: امپراتوری غرب از میان رفت، اما کشورهای اروپای نوین زاده شدند. هزار سال قبل از میلاد، متجاوزان شمالی وارد ایتالیا شده، ساکنان آن را مطیع ساخته و با آن‌ها مخلوط گشته، و تمدن آنان را کسب کرده بودند و، همراه با خود آنان، طی هشت قرن، تمدن نوینی بنا نهاده بودند. چهارصد سال پس از مسیح، همان واقعه تکرار شد؛ چرخ تاریخ یک دور کامل گشت؛ آغاز و انجام همانند بودند و همه‌چیز به یک رؤیا می‌مانست، رؤیایی که روم نام داشت.
پیامد سقوط امپراتوری بر مسیحیت
پس از سقوط امپراتوری روم غربی، برای اقوام ژرمن که بر ایالات روم دست‌یافته‌بودند ادارهٔ امور از سطح محلی به بالا دشوار بود. امنیت و نظم کشور به‌هم خورد. زارعان در معرض تطاول جنگجویان خانه‌بدوش قرار گرفتند. این جنگجویان غالباً دهکده‌های روستایی را می‌گرفتند، آن‌ها را در کنف حمایت خود نگه می‌داشتند و مانع تهاجم سایران می‌شدند تا از نتیجهٔ دسترنج زارعان استفاده نمایند. گاهی یکی از این جنگجویان چندین دهکده را تصاحب می‌نمود و تمام مدت با سواران و دار و دسته خویش از دهکده‌ای به دهکدهٔ دیگر می‌رفت تا سور و سات خویش را برای سراسر یک‌سال تأمین کند. پس از یورش ژرمن‌ها بازرگانی از رونق افتاد، از جمعیّت شهرها کاسته شد، پول از گردش افتاد و تقریباً دیگر نه چیزی را می‌فروختند و نه چیزی را می‌خریدند، جاده‌های روم متروک افتاد و هنگامی‌که مردم برای خانه‌های خود به سنگ احتیاج داشتند از سنگ‌های جاده‌ها استفاده می‌کردند. اروپای غربی نه فقط به شکل یک مشت دهکده‌های پراکنده درآمد بلکه رابطه و تماس خود را با حوزه مدیترانه از کف داد.
پس از سقوط امپراتوری روم غربی بدست قبایل وحشی ژرمن در ۴۷۶ میلادی، مردان و زنان جدی و حساس وحشی‌گری‌هایی که در اطرافشان حکمفرما بود را رد کرده و خود را از آن کنار کشیدند و جداگانه صومعه‌هایی را تشکیل دادند. ظاهراً اقوام وحشی که یک نوع احترامی نسبت‌به دیانت این افراد داشتند آن‌ها را به حال خود گذاشتند. این صومعه‌ها در دنیای پراضطراب اطراف خود شبیه جزایر آرام و بی‌دغدغه‌ای بودند که در میان دریایی متلاطم و پرخروش قرار گرفته‌باشند. در جامعه‌ای که از افراد خشن تشکیل یافته‌بود این افراد مسیحی ایام را به تفکر می‌گذرانیدند. عقیده بر این بود که دعای آنان به حال خلق‌های تمامی جهان نافع است و طرز زندگی آنها کافی است که مردمان خودسر و شرور را شرمگین سازد. فی‌الواقع کلیسا بود که مردم غیرمتمدن را به زندگی بهتر و عالی‌تر رهنمون شد و مردم وحشی اروپا از راه کلیسا قدم در شاهراه تمدن نهادند.
اسقف‌ها، سران دیر و رهبانان همگی رم را محترم می‌شمردند زیرا در آنجا بود که پطرس، اولین حواری عیسی، کشته شد. به‌علاوه چون امپراتوری روم غربی دیگر وجود نداشت اسقف شهر رم زمام دولت و خدمات عمومی را در دست گرفت. به این نحو اسقف این شهر در حالیکه بر عموم مسیحیان تفوق داشت هیچ دولت یا قوهٔ ملکیه‌ای بر اعمال وی ناظر و حاکم نبود. اما در امپراتوری روم شرقی بطریق‌ها تحت نفوذ امپراتور روم شرقی واقع شدند و در نتیجه این سنت ایجاد شد که شخص امپراتور را هم خلیفهٔ روحانی بشمرند و هم عالی‌ترین مرجع در امور دنیوی؛ اما در دنیای مغرب استقلال اسقف رم مؤید اصلی گردید که آن اصل را عموم روحانیون مغرب قبول کردند و آن تفکیک قوهٔ دینی از قوهٔ ملکی-دنیوی بود. بدین‌نحو اساس قدرت پاپ ریخته شد.
غیر سلسله (۴۵۵ تا ۴۸۰)
فلاویوس اورستس توسط مزدوران ژرمن در شورشی کشته شد. رئیس قبیله‌شان اودوآکر، کنترل ایتالیا را به عنوان یک حق دوژوره قانونی ژولیوس نپوس و امپراتور روم شرقی زنون فرض کرد.
مهرناز گلچین‌فر
مهرناز گلچین‌فر مخترع جوان ایرانی است. اختراعات وی در حوزه حفاظت از محیط زیست و انرژی‌های پاک هستند. وی در زمینه محیط زیست، شیمی، فناوری نانو و انرژی‌های نو به انجام فعالیت‌های پژوهشی می‌پردازد.
جوایز
مهرناز گلچین فر، مخترع ایرانی، درنخستین دوره از مسابقات بین‌المللی اختراعات زنان جهان در سال ۲۰۰۸ در سئول عنوان برترین مخترع و جایزه ویژه هیئت داوران را از آن خود کرد.
جیمز کلگ (شناگر)
جیمز کلگ (زادهٔ January 5, 1994) شناگر اهل بریتانیا است.
گابریل آلوز
گابریل آلوز (Gabriel Álvez؛ زادهٔ December 26, 1974) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاچوکا، باشگاه ورزشی دفنسور، اتلتیکو ایندپندینته، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه و المپیاکوس، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه و باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه و تیم ملی فوتبال اروگوئه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Uruguay بازی کرده‌است.
راحول آواره
راحول آواره یک کشتی‌گیر آزادکار اهل هند است.
وی مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ را کسب کرده است.
فرودگاه صحرایی هاکنال
فرودگاه صحرایی هاکنال یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۳۰ متر است. این فرودگاه در شهر ناتینگهام کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۲۸۱ ft متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شورلت ایمپالا (نسل چهارم)
نسل چهارم شورلت ایمپالا خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰ در آرلینگتون، تگزاس، آتلانتا، سنت‌لوئیس، ویلمینگتن و اوشاوا تولید شده‌است.
طراحی آن موتور جلو-محور عقب بوده است.
مغلطه بی‌ربطی
ناپیرو یا مغالطه بی‌ربطی در منطق شکلی (فرمی) استدلالی است که نتیجهٔ آن پی‌آمد مقدمات آن نیست.
هندو (روزنامه)
هندو نام یکی از روزنامه‌های انگلیسی‌زبان عمده هند است. این روزنامه با شمارگان ۱٫۱۷ میلیون نسخه در روز، سومین روزنامه انگلیسی پرانتشار در هند پس از تایمز آو ایندیا و هندوستان تایمز و دارای شمارگانی کمی بیشتر از اکونومیک تایمز است. روزنامه هندو دارای بیشترین انتشار در جنوب هند به‌ویژه در ایالت تامیل نادو است.
تپلیتسه
تــِپلیتسه شهری در منطقه اوستی ناد لابم کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۵۱٫۰۴۶ نفر بوده‌است.
بازبهادر
فرمانروایی
پدر بازبهادر «شجاع خان» از منسوبان شیرشاه سوری بود که از ۹۴۹ در شمال مالوه حکومت داشت. بازبهادر پس از مرگ پدر، برادرش را به قتل رساند تا خود در ۹۶۴ «سلطان» لقب گیرد. او ابتدا در پی حملات اکبر کبیر و سپاهیانش عقب‌نشینی کرد و گرچه پایتخت خود را ترک کرده‌بود، در کوه‌های اطراف مالوه مقاومت می‌کرد. لیکن از این وضع خسته شده و منصب «دو هزاری» را از سوی گورکانیان پذیرفت و از ۹۷۸ تا آخر عمر مطیع گورکانان بود.
مارمولک‌های طوقی
مارمولک‌های طوقی نام یک تیره از زیرراسته ایگوآناسانیان است.
نویز گاوسی
نویز گاوسی یک نویز استاتیکی است که از تابع توزیع چگالی احتمال نرمال(تابع گاوسی) پیروی می‌کند؛ یعنی، مقادیر این نویز، توزیع گاوسی دارند.
در ارتباطات منظور از نویز گاوسی، یک تداخل تصادفی است که در اثر حرکت الکتریسیته در خط ایجاد می‌شود. این نویز مشابه نویز سفید است با این تفاوت که دامنهٔ فرکانسی آن کم‌تر است. نویز گاوسی بر خلاف نویز سفید و نویز صورتی قابل رؤیت است؛ به عنوان مثال، هنگامی که تلویزیون روی شبکه‌ای است که برنامه‌ای پخش نمی‌کند، می‌توان نویز گاوسی را دید و شنید. کانال‌های ارتباطی ممکن است با پهنای باند نویز گاوسی که از بسیاری از منابع طبیعی مثل ارتعاشات گرمایی اتم‌ها در رساناها (نویز گرمایی)، نویز شلیکی ، تابش جسم سیاه از سمت زمین و سایر اجسام گرم و اجرام آسمانی مثل خورشید ایجاد می‌شود، تحت تأثیر قرار گیرند.
یک مورد خواص این نویز، نویز گاوسی سفید است که مقادیر آن در هر دو زمانی دو متغیر تصادفی مستقل با توزیع یکسان است. در تست و مدل کردن کانال ارتباطی، نویز گاوسی به عنوان نویز سفید افزایشی استفاده می‌شود تا نویز سفید افزایشی گاوسی را تولید کند.
نویز گاوسی در تصاویر دیجیتال
که g مقدار خاکستری، \sigma انحراف معیار و \mu برابر میانگین است.
در پردازش تصویر دیجیتال برای حذف نویزها، معمولاً از فیلترهای میانگین (کانولوشن)، میانه و فیلتر گاوسی پایین‌گذر استفاده می‌کنند.
انزو فراری (بازیکن فوتبال)
انزو فراری (Enzo Ferrari؛ زادهٔ October 21, 1942) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال مونتسا، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال لیورنو، باشگاه فوتبال پالرمو، و باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو اشاره کرد.
دانشمند (گنبد کاووس)
دانشمند، روستایی است از توابع بخش داشلی‌برون شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان اترک (گنبد کاووس) قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۳۰نفر (۴۶خانوار) بوده است.
پادشاه فتح
پادشاه فتح شعر بلندی از نیما یوشیج است.
زمینه
نیما یوشیج (۱۲۷۶–۱۳۳۸) شاعر معاصر ایرانی و بنیان‌گذار شعر نوی فارسی است. او با شعر «افسانه» (۱۳۰۱) نوعی جهان‌بینی نو را به ادبیات فارسی و حتی فرهنگ ایرانی وارد ساخت که تا پیش از آن سابقه نداشت. با این حال، عملاً با شعر «ققنوس» (۱۳۱۶)، شعر نوی فارسی متولد شد، زیرا اولین بار در این شعر، مدلولی جدید با دالی جدید پیوند خورد و پدیده‌ای نو شکل گرفت. نیما نخستین آثار خود را در اواخر دوران مشروطه و سال‌های آغازین حکومت رضاشاه سرود یا منتشر کرد. از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۵ هیچ شعری از او منتشر نشد تا اینکه در سال ۱۳۱۶ سرایش و چاپ آثارش را از سر گرفت و شعر مهم «ققنوس» را خلق کرد. از ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۷، نیما انواع قالب‌های شعری را آزمود. او در دورهٔ پایانی عمرش، یعنی از ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۷، عمدتاً به سرایش و چاپ اشعار آزاد یا نیمایی پرداخت.
محتوا
این شعر در فضای شب شروع می‌شود و جامعهٔ شب‌زده و ستم‌دیده‌ای را وصف می‌کند که افرادش در صورت محقق کردن اراده و عمل می‌توانند به مطالباتشان برسند و عمر شب را کوتاه کنند. در این شعر، نیما فتح و پیروزی را به‌صورت پادشاه به تصویر کشیده و در مقابل هیولای مرگ‌اندیشی چون جهان‌خوار، شخصیت مقابلش را همچون پادشاهی قدرتمند مجسم ساخته‌است.
نقد
برخی ادب‌پژوهان به دشواری این شعر اشاره کرده‌اند. جلال آل‌احمد در مقالهٔ «مشکل نیما» می‌نویسد:
زهره هاشمی به بررسی نگاشت‌های استعاریِ «پادشاه فتح» در چارچوب نظریهٔ استعارهٔ مفهومی پرداخته‌است و شعر را از اشعار تمثیلی و موفقِ نیما می‌داند که شاعر در آن به‌صورت داستانی، حکایتِ امیدواری در میان خفقان و سرکوب را روایت می‌کند.
دیوید د میگل
دیوید د میگل (David de Miguel؛ زاده ۷ فوریه ۱۹۶۵) یک تنیس‌باز اهل اسپانیا است.
لئوپولد گروندوالد
لئوپولد گروندوالد (Leopold Grundwald; October 28, 1891 – april 1969) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
اشرف یوسف
اشرف یوسف (أشرف يوسف؛ زادهٔ October 5, 1965) بازیکن فوتبال اهل مصر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
هیپ (غذای کودک)
هیپ (Hipp) یک شرکت آلمانی است که در زمینه تولید محصولات غذایی برای نوزادان و کودکان، نوشیدنی‌های تقویت کننده برای بزرگسالان، و محصولاتی برای رژیم‌های خاص، فعالیت می کند. این شرکت در سال 1899 توسط الهارد هیپ (Elhard Hipp) تأسیس شد.
شرکت هیپ به عنوان یکی از پیشگامان در زمینه تولید محصولات غذایی برای نوزادان و کودکان، غذاهای با کیفیت و ارگانیک تولید می کند. هیپ، اولین شرکتی بود که در حوزه تولید نوشیدنی فرآورده‌های گیاهی برای بزرگسالان فعالیت کرد. همچنین، شرکت هیپ در حوزه تحقیقات و توسعه نوآورانه است و در زمینه تحقیقات بالینی و آزمایش‌های بالینی محصولات خود، در کنار دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی دیگر به فعالیت می‌پردازد.
در سال 1967، شرکت هیپ به عنوان یکی از اولین شرکت‌های غذایی ارگانیک در جهان شناخته شد و امروزه هنوز به عنوان یکی از پیشروان در تولید محصولات ارگانیک برای نوزادان و کودکان شناخته می‌شود. هیپ در بسیاری از کشورها به عنوان برندی محبوب برای تولید محصولات غذایی برای نوزادان و کودکان شناخته می‌شود.
https://en.wikipedia.org/wiki/Hipp_(baby_foods)
https://www.hipp.com/
شکره‌نامه
شکره‌نامه ماهانی، شکره، شکر، شکرنامه یا اشکره‌نامه یک کتاب بازنامه به زبان طبری اثر وشمگیر، دومین پادشاه دودمان زیاریان است. آن‌گونه که عمر خیام در کتاب نوروزنامه نوشته، شکر دربارهٔ تربیت و شکار باز نوشته شده‌بود. امروزه نسخه‌ای از این کتاب باقی نمانده‌است. دربارهٔ این کتاب گفته‌اند: با این که وشمگیر در دوران حکومتش - به موجب جنگ‌های فراوان - وقت فراغت زیادی نداشت، ولی هر زمانی که فارغ از امور مملکتی می‌شد، به شکار می‌پرداخت و در تربیت باز توانایی زیادی داشت.
ژیلینو (سرزمین آلتای)
ژیلینو (به لاتین: Zhilino) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
گراف دوهمبند
یک شبکه ارتباطی در برابر نقص دارای قدرت تحمل است اگر دارای مسیرهای دیگری میان راس‌ها باشد. هر چه مسیرهای مجزا بیشتر باشد٫ بهتر است. این مثال دقیقا مفهوم گراف چند همبند است.
گراف دوهمبند٫ یک گراف همبند است با این خصوصیت که غیر جداشدنی باشد٫ یعنی با حذف یک راس همبند باقی بماند. این خاصیت برای مدیریت یک گراف با افزونگی دوگانه سودمند است به این منظور که از ناهمبند شدن گراف با حذف یک یال آن جلوگیری شود.
به جهت خاصیت افزونگی٫ استفاده از گراف دوهمبند در زمینه شبکه (ببینید شبکه شاره )٫ بسیار مهم است.
قضیه. ویتنی
قضیه. (ویتنی [۱۹۳۲]) یک گراف بیسوی G که دارای حداقل سه راس باشد٫ دوهمبند است اگر٫ و فقط اگر٫ هر جفت u,v\in V(G) به وسیلهٔ دو مسیر درونی مجزا٫ یعنی مسیری که به غیر از u و v راس مشترک دیگری ندارد٫ به هم وصل شوند.
قضیه هم ارزی
قضیه. اگر ۳n(G)\ge٫ آن گاه شرایط زیر برای گراف‌های دوهمبند برقرار و هم ارز هستند.
الف) G همبند است و دارای هیج راس برشی نیست.
ب) به ازای هر مسیرهای درونی مجزا وجود دارد.
پ) به ازای هر یک دور میان x و y وجود دارد.
ت) ۱٫ و هر جفت از یال‌ها در ٫G روی یک دور مشترک قرار می‌گیرند.
تعریف. زیرتقسیم یک یال
زیرتقسیم یال uv از یک گراف بیسوی G عبارت است از حذف uv و افزودن مسیر جدید u,w,v میان یک راس جدید w.
فرع. اگر G دوهمبند باشد٫ آن گاه گراف G'\,\! به دست آمده از زیر تقسیم یک یال ٫G دوهمبند است.
تعریف. مسیر افزودن
یک مسیر افزودن به ٫G افزودن مسیری است به G با طول ۱l\ge میان دو راس از G ٫ که l-1\,\! راس جدید را ارایٔه می‌کند. مسیر افزوده شده را دسته می‌گویند.
یک تجزیه دسته عبارت است از افراز E(G)\,\! به مجموعه‌های به طوری که P_0\,\! یک دور باشد٫ و P_i\,\! به ازای ۱i\ge یک مسیر افزودن به گراف تشکیل شده به وسیلهٔ باشد.
قضیه. (ویتنی [۱۹۳۲]). یک گراف دو همبند است اگر٫ و فقط اگر٫ دارای یک تجزیه دسته باشد. علاوه بر این٫ هر دور در یک گراف دوهمبند٫ دور آغازی در یک تجزیه دسته‌است.
سوزی راجرز
سوزی راجرز (زادهٔ August 9, 1983) شناگر اهل بریتانیا است.
لینگرهان
لینگرهان یک شهر در آلمان است که در راین-هونسروک واقع شده‌است. لینگرهان ۴۹۸ نفر جمعیت دارد.
سونگ یوکی
سونگ یوکی (به چینی: 宋雨琦؛ سونگ یوچی، به کره‌ای: 송우기؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹) که با نام یوکی یا یوگی شناخته می‌شود، یک خواننده و مجری تلویزیون اهل چین است. او عضو گروه موسیقی (جی)آیدل است که در سال ۲۰۱۸ شروع به کار کرد. یوکی از سال ۲۰۱۹ مجری برنامهٔ تلویزیونی چینی به دویدن ادامه بده است.
علی‌اصغر مهاجر
زندگی
مهاجر در سال ۱۳۰۱ در تهران به دنیا آمد و پس از تحصیلات متوسطه در وزارت دارایی استخدام شد. او به تحصیلاتش ادامه داد و در سال ۱۳۲۵ از دانشکدهٔ حقوق دانش‌آموخته شد. از سربازی معاف شد و مدتی در کلاس‌های شبانه‌روزی بزرگسالان تدریس می‌کرد. بعد، به مدت دو سال در آبادان و تهران به رانندگی مشغول بود. در سال ۱۳۳۵ در انتشارات فرانکلین مشغول به کار شد. در این مدت مورد اعتماد همایون صنعتی مدیر فرانکلین قرار گرفت و با سفارش او، برای اجرای طرح مبارزه با بی‌سوادی، فرماندار قزوین شد. وقتی صنعتی از فرانکلین جدا شد، مدیریت این مؤسسه را به مهاجر سپرد. صنعتی در این باره می‌گوید:
به روایت عبدالرحیم جعفری، ابتدا احمد آرام مهاجر را به جعفری معرفی کرد و سپس جعفری او را نزد صنعتی‌زاده فرستاد. جعفری در این باره می‌گوید:
مارمولک‌های کلاه‌خودی
مارمولک‌های کلاه‌خودی نام یک تیره از زیرراسته ایگوآناسانیان است.
گروه اومنیکام
گروه اومنیکام (Omnicom Group) شرکت هلدینگ تبلیغاتی آمریکایی است، که در زمینه ارائه خدمات بنگاه‌های تبلیغاتی، روابط عمومی، بازاریابی و مدیریت ارتباط با مشتری فعالیت می‌کند.
شرکت اومنیکام در سال ۱۹۸۶ از ادغام سه بنگاه تبلیغاتی آمریکایی راه‌اندازی شد. امروزه این شرکت به عنوان یکی از ۳ شرکت بزرگ در صنعت تبلیغات جهان شناخته می‌شود.
دفتر مرکزی گروه اومنیکام در خیابان مدیسون شهر نیویورک قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
بایندرخان
بایندر خان از امیران تالش در دوران صفویان بود. او پس از شکست امیره قباد (حاکم آستارا) از شاه طهماسب صفوی در سال ۹۶۹ از جانب صفوی‌ها به حکومت ناحیهٔ تالش تا شوره گل تا چخوره سعد، منصوب شد. زمانی که خان احمد خان (پادشاه کیاییان) علیه شاه عباس کبیر قیام کرد، او به کمک حکومت صفویه شتافت ولی پس از سرکوب خان احمد قزل‌باش‌ها را از گیلان خارج کرد تا به راحتی در آستارا حکومت کند. او هیچگاه به حکومت شاهان صفوی پشت نکرد ولی پسرش حمزه خان تالشی حکومت را از او گرفت و قیام دیگری علیه صفویه آغاز کرد که با شکست مواجه شد.
نوجوان‌خواهی
نوجوان‌خواهی به تمایل جنسی عودکننده یا تحریک جنسی نسبت به نوجوانانِ رسیده به بلوغ جنسی (بیشتر در سنین ۱۱ تا ۱۴ سال) گفته می‌شود. هبفیلی متفاوت با پدوفیلی (میل جنسی به کودکان زیر ۱۳ سال) و افبوفیلی (میل جنسی به نوجوانان در سنین ۱۵ تا ۱۹ سال) است. بزرگسالان دارای این علاقه "hebephiles" یا "hebophiles" نامیده می‌شوند. امروزه بسیاری از گزارش‌های رسانه‌ای اعمال هبفیلی بین معلمان زن و دانش آموزان جوان را پوشش می‌دهند
تفخیذ (لاپایی)
در فقه شیعه نیز برپایه فتوای برخی فقها تفخیذ یا لاپایی، جایگزینی برای دخول با همسر نابالغ دانسته می‌شود. از جمله فتوای سید روح‌الله خمینی در کتاب تحریرالوسیله در این زمینه چنین است: «کسی که زوجه‌ای کمتر از نُه سال دارد دخول او برای وی جایز نیست… اما سایر کام‌گیری‌ها از قبیل لمس به شهوت و آغوش گرفتن و تفخیذ اشکال ندارد هرچند شیرخواره باشد.»
محسن قانع بصیری
محسن قانع بصیری (۱۳۲۸–۱۳۹۶تهران) معرفت‌شناس، شیمی‌دان، نویسنده و نظریه‌پرداز در زمینه‌های اقتصاد، فرهنگ، هنر (سیبرنتیک)، تکنولوژی و مدیریت. وی سال‌ها سردبیر ماهنامه مدیریت بود و این پست را تا پایان زندگی حفظ کرد.
تحصیلات
محسن قانع بصیری تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در مدرسه ناصرخسرو، دبیرستان دارالفنون و دبیرستان علمیه تهران به پایان رساند. او در رشتهٔ شیمی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و برای ادامهٔ تحصیل در این رشته به دانشگاه جیورجیا در ایالات متحده آمریکا رفت. او در سال ۱۳۵۸ تصمیم گرفت به ایران برگردد. او سپس در حوزه‌های مختلف مدیریتی و پژوهشی مشغول به کار و تألیف شد.
میراث فکری و نظری
مسائل مربوط به توسعه، به ویژه رابطهٔ میان توسعه با سیاست، اقتصاد و فرهنگ، همواره از اصلی‌ترین دغدغه‌های محسن قانع بصیری بوده‌است. او در آثار خود از ضرورت صورت‌بندی نظری رابطهٔ میان فرهنگ با صنعت سخن به میان می‌آورد و نگاه صرفاً سیاسی - اقتصادی به توسعه و تکنولوژی را مورد نقد قرار می‌دهد. مباحثی هم‌چون «خلاقیت در سازمان‌های کار»، «توسعهٔ مناسبات انسانی در سازمان‌های کار»، «دموکراتیک شدن روابط میان نیروهای کار با بدنهٔ مدیریتی»، و هم‌چنین ضرورت «پژوهش انتقادی» در درون سازمان‌های کار، از جمله موضوعاتی هستند که او با اتکا به نگاه نظری خود دربارهٔ رابطهٔ میان صنعت و فرهنگ، به آن‌ها پرداخته‌است.
نظریه تعادلات سه جزیی قانع بصیری بر مبنای دو تئوری تدوین گردیده‌است: ۱- رابطهٔ معکوس بین آگاهی و جرم و انرژی ۲- اصل نسبت آگاهی، مبنی بر این‌که میزان اطلاعات رسیده به سیستم، مدام موجب کاهش نسبت آگاهی در سیستم می‌شود، ازاین‌رو همهٔ سیستم‌ها دچار قانون «افت کیفیت» می‌شوند. این نظریه، در حوزه‌های جامعه‌شناسی، شناخت‌شناسی (اپیستمولوژی) و مهم‌تر از آن، در رابطه میان تکنولوژی و فرهنگ، تعریف شده‌است. این تئوری سعی دارد مناسبات و برهم‌کنش میان سیاست، اقتصاد و فرهنگ را در جامعه تبیین کند، تا آن‌که صرفاً اقتصاد و سیاست را در نسبت با یکدیگر ببیند.
از جمله دیگر نظریه‌های او می‌توان به نظریهٔ «سازه‌های میانی» در موسیقی، و نیز نظریهٔ «تمدن‌های چهارگانه: آب، باد، خاک و آتش» که در کتاب «تاریخ تحلیلی صنعت در ایران» تبیین شده‌است، اشاره کرد.
فعالیت در نشریات
قانع بصیری ماهنامه کیمیا، نخستین نشریهٔ تخصصی پتروشیمی را در سال‌های بعد از انقلاب به راه انداخت. باوجود بعد تخصصی آن، ماهنامهٔ کیمیا به واسطهٔ شکل نوین خود و نحوهٔ ارایهٔ مطالب تحلیلی و انتقادی، به سرعت جای خود را در جامعه باز کرد و از نظر اهل فرهنگ و اهل علم به عنوان نشریه‌ای متفاوت و حرفه‌ای شناخته شد. قانع بصیری بیش از پانصد مقاله در نشریات مختلف از جمله ایران، گزارش، صنعت لاستیک ایران، صنعت پلاستیک، آریانا گردشگر و کیمیا به چاپ رسانده‌است. او سردبیری ماهنامهٔ «مدیریت» و مجلهٔ «آریانا گردشگر» را - که تا شماره ۱۳ با نام «صاعقه» منتشر می‌شده‌است - به عهده داشته‌است.
وب سایت رسمی
وب سایت رسمی محسن قانع بصیری
تیونینگ
تیونینگ (به انگلیسی Tuning) در لغت به معنای تنظیم است. کاربرد این لغت در بحث مکانیک به معنای تنظیم بالانس تونینگ و بالانس برای رسیدن به بهترین عملکرد است. به‌طور خلاصه تیونینگ خودرو به معنای ارتقا مشخصات فنی و ظاهری یک خودرو است.
پیشینه تیونینگ را می‌توان در اواسط قرن بیستم میلادی یعنی حدود نیم قرن قبل جستجو کرد. اگر چه از همان ابتدای تولید خودروها و وسایل نقلیه چهار چرخی که مبتنی بر نیروی موتورهای احتراقی طراحی شده بودند، تیونینگ این وسایل نقلیه توسط مهندسان انجام می‌شد، اما تیونینگ به عنوان یک واژه مستقل و یک عملیات یا کار حرفه‌ای در دهه ۶۰ میلادی بود که باب شد.
در آن زمان بیش از آن که تغییر شکل ظاهری خودروها یا به اصطلاح تیونینگ بدنه آنها باب شود، تغییر در توان موتور و مشخصات فنی خودروها بود که گسترش یافت. در واقع پیش از آن که مهندسان کاربلد یا تکنسین‌های ماهر به تیونینگ بدنه خودرو بپردازند، به تیونینگ اجزای داخلی و مشخصات فنی خودروها روی آوردند. عملی که تحت عنوان تیون آپ نیز شناخته می‌شود.
اما به تدریج تیونینگ خودرو از یک عمل فردی و غیر استاندارد به یک کار جمعی و برنامه‌ریزی شده تبدیل شد. به عبارت بهتر با رواج یافتن بحث تیونینگ در بین خودرو دوستان، بسیاری از شرکت‌های فعال در صنعت تولید خودرو اقدام به تأسیس شرکت‌های جانبی متمرکز بر امر تیونینگ نمودند. به این ترتیب بحث حفظ ایمنی خودرو و سرنشینان آن در حین عملیات تیونینگ به شکل جدی‌تری توسط مهندسان حرفه ای دنبال شد. چرا که تا پیش از آن معمولاً صاحبان خودرو خود اقدام به طراحی قطعات جدید و قدرتمند برای خودرو‌ها یا ارتقا توان فنی قطعات آنها می‌نمودند. امری که گاه خطرات متعددی را در حین راندن خودروهای ارتقا یافته و تیون آپ شده برای رانندگان ایجاد می‌کرد.
در حال حاضر نیز عملیات تیونینگ خودروها توسط مراکز معتبر انجام این کار صورت می‌گیرد. در واقع هم‌اکنون شرکت‌های مختلف و ریز و درشتی وجود دارند که تمرکز اصلی آنها روی عمل تیونینگ خودروهای گوناگون قرار گرفته‌است.
آکیهیرو یاماگوچی
آکیهیرو یاماگوچی (زادهٔ September 11, 1994) شناگر اهل ژاپن است.
لینکنباخ
لینکنباخ یک شهر در آلمان است که در Neuwied واقع شده‌است. لینکنباخ ۴۷۸ نفر جمعیت دارد.
آخرین انار دنیا
آخرین انار دنیا رمانی به زبان کردی از بختیار علی، نویسندهٔ کرد اهل اقلیم کردستان عراق است. این رمان در سال ۲۰۰۲ در سلیمانیه منتشر شد و در سال ۲۰۰۳ برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان از جشنواره گلاویژ شد.
خلاصهٔ داستان
مظفر صبحگاهی پس از ۲۱ سال اسارت در وسط بیابان، به دنبال پسرش سریاس صبحگاهی آمده‌است. در این فاصله حزب وی به قدرت رسیده و در حالی‌که جنگ داخلی کشور را دربر گرفته‌است، از حزبی انقلابی به جریانی فاسد تبدیل شده‌است. وی با سه سریاس صبحگاهی مواجه می‌شود سریاس اول در میدان گاری‌چی‌ها به قتل می‌رسد. سریاس دوم سرباز است و پس از سال‌ها جنگ اسیر می‌شود. سریاس سوم در کودکی در آتش یک بمب دچار سوختگی شده‌است.
ترجمه به فارسی
تاکنون دو ترجمه به زبان فارسی از رمان آخرین انار دنیا، توسط آرش سنجابی و مریوان حلبچه‌ای با مشخصات زیر انجام شده‌است:
اقتباس
ابراهیم پشت‌کوهی، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر نمایشنامه‌ای را بر اساس رمان آخرین انار دنیا تنظیم کرد. این نمایشنامه در سی و چهارمین جشنوارهٔ تئاتر فجر به کارگردانی ابراهیم پشت‌کوهی و اجرای گروه تئاتر تیتوک روی صحنه رفت.
لودویگ هوساک
لودویگ هوساک (Ludwig Hussak; July 31, 1883 – 1883:7:31, July 5, 1965) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
انزو کوزولینی
انزو کوزولینی (Enzo Cozzolini; January 3, 1924 – 1924:1:3, September 30, 1962) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال کاتانیا، باشگاه فوتبال امپولی، باشگاه فوتبال پالرمو، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
عمو عبدالله کارلادانی
عمو عبدالله کارلادانی یا عمو عبدالله سقلابی (یا صقلایی)عارفی از پارسایان قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری قمری بود که در عمارت منارجنبان واقع در محله کارلادان شهر اصفهان آرمیده‌است.
بر سنگ مزار وی چنین نوشته شده‌است: «هذا قبر الشیخ الزاهد البارع المتورع السعید المتقی عمو عبداﷲ بن محمد بن محمود سقلابی رحمةاﷲ علیه و توفی فی السابع عشرة من شهر ذیحجة سنة ست عشرة و سبعمائة.»
بنابر آنچه بر سنگ مزار وی نوشته شده، وفات او در تاریخ هفدهم ذی الحجه سال ۷۱۶ (قمری) بوده‌است که مربوط به دوره سلطان محمد خدابنده الجایتو، ایلخان مسلمان است.
شایان ذکر است که اهالی محل کارلادان معتقدند که حرکت مناره‌های عمارت منارجنبان، کرامت عمو عبدالله کارلادانی است. این مطلب در لغت‌نامه دهخدا نیز اشاره شده‌است. علامه دهخدا می‌نویسد: «متولی قبر مرحوم عمو عبدالله که در زیر طاق منارجنبان مدفونست گفت: «از کرامت صاحب این قبر است.» گفتم ممکن است کرامتی کند که یک مرتبه هم حرکت نکند.»
متولی قبر عمو عبداﷲ که در عبارت علامه دهخدا اشاره شده‌است، سید جمال الدین عالم کارلادانی است.
استیو شو (تنیس‌باز)
استیو شو (Steve Shaw؛ زاده ۱ ژانویه ۱۹۶۳) یک تنیس‌باز اهل بریتانیا است.
در جایی امن
در جایی امن یک فیلم عاشقانه کمدی-درام با بازی آصلی انور و کان اورگانجی‌اوغلو محصول سال ۲۰۲۲ سینمای ترکیه می‌باشد.
داستان
مادری مجرد که به بیماری لاعلاج تشخیص داده می‌شود، در حالی که با آینده کودک شش ساله خود دست و پنجه نرم می‌کند، با یک مرد مجرد خوش اخلاق روبرو می‌شود و ...
طرح‌های فرانسه و بریتانیا برای دخالت در جنگ زمستانی
طرح‌های فرانسه و بریتانیا برای دخالت در جنگ زمستانی (Franco-British plans for intervention in the Winter War) در مراحل اولیه جنگ جهانی دوم بریتانیا و فرانسه و متفقین جنگ جهانی دوم یک سری پیشنهادهایی را برای ارسال نیرو به منظور کمک به فنلاند در برابر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در جنگ زمستان ارائه کردند که این جنگ در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹ آغاز شد. این جنگ حاصل پیمان مولوتوف–ریبنتروپ بود.
قره‌کسلخه
قره کسلخه، روستایی است از توابع بخش داشلی‌برون شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
این روستا فاقد هر گونه جاده ارتباطی حتی شن ریزی ساده می‌باشد.
بنابر صفحه خبرگزاری تسنیم درباره بهسازی آسفالت جاده برخی روستاهای استان گلستان جاده دسترسی این روستا آسفالت شده است.
همچنین این روستا فاقد خانه بهداشت جداگانه می‌باشد و به‌طور مشترک از خانه بهداشت روستای مجاور که در ۵ کیلومتری روستا قرار دارد استفاده می‌شود و در ایام بارندگی رفت و آمد بسیار سخت می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان اترک (گنبد کاووس) قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۳۶نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
و در آخرین سرشماری تعداد خانوار ۴۵ و جمعیت ۴۴۰نفر می‌باشد.
خورخه باوا
خورخه باوا (Jorge Bava؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال لیبرتاد و روساریو سنترال، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، تیم ملی فوتبال اروگوئه، باشگاه فوتبال لیبرتاد و باشگاه فوتبال لیورپول (مونته‌ویدئو) اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Uruguay U23 بازی کرده‌است.