cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
انجیل به روایت متی (باخ)
۱. بشتابید ای دختران، یاری کنید تا ناله و مویه کنم
در این اثر، کُرال (هم‌خوانی) آغازین بسیار «برجسته و بی‌نظیر» است که توسط گروه هم‌سرایان و با خواندنِ «بشتابید ای دختران، یاری کنید تا ناله و مویه کنم» آغاز می‌شود که از سروده‌های پیکاندر است. پس از ۱۶ میزان از پیش‌درآمدِ سازی (بی‌کلام) با کسر میزان و ضرب‌آهنگ اوستیناتوی   باس‌ها، گروه هم‌سرایان اول می‌خوانند: «بشتابید ای دختران، یاری کنید تا ناله و مویه کنم» تا آنکه در میزان ۲۶، فریاد می‌زنند «گوش کنید!» گروه هم‌سرایان دوم پاسخ می‌دهند «به چه کسی؟» گروه کر اول می‌گوید «به تازه‌داماد — که مقصودشان عیسی مسیح است.» بانگ بعدی بار دیگر از گروه کر اول است: «او را ببینید!» و گروه کر دوم می‌پرسند: «چگونه؟» و باز گروه کر اول می‌گویند: «همچون یک بره — که باز اشاره‌ای به عیسی مسیح است.» در اینجا همان‌طور که خود پیکاندر در نسخه متنی خود اشاره می‌کند، گروه کر ۱، نماد «دختران صهیون» و گروه کر ۲ نمادی از «مؤمنان و پیروان راستین» است. کنار هم قرار گرفتنِ این دو مفهوم نمادین (دختران صهیون و مؤمنان راستین) در چندین قطعه از موومان‌ها دیده می‌شود و احتمالاً برگرفته از پاسیون بروکس اثر بارتولد هاینریش بروکس است. مفهومِ «دختران صهیون» نیز استعاره‌ای است از «اهالی اورشلیم» و برگرفته از غزل غزل‌های سلیمان است که نقش مهمی در مفاهیم «عروس مسیح» و «الهیات نکاحی» در مسیحیت ایفا می‌کند. این دو گروه کر نقش‌های متمایزی بر عهده دارند. گروه کر ۱ به شرح مصائب عیسی مسیح می‌پردازد، حال آنکه گروه کر ۲ بر حضور و ذهن شنونده تمرکز می‌کند و سوالاتی را مطرح می‌کند. همسرایی گروه کُر در پیش‌درآمد این قطعه «بسیار اثرگذار» است و کلِ پیام این اثر را از جنبهٔ الهیات و موسیقی در هم می‌آمیزد و حزن، سوگواری و اعتراف به گناه را بیان می‌کند، اما همچنین دعوتی است پُر تفضیل، برای در نظر گرفتن عشق و صبر خداوند باری‌تعالی. ضرب‌آهنگ پی‌درپی باس‌ها، استفاده از کلید می مینور و ریتم مرثیه‌ای در میزان  همگی بر جدیت و اهمیت این پیام تأکید می‌کنند. کلید می مینور، کلید سنتی و قراردادی سوگواری و عزاداری است.
گفت‌وگوی تمثیلی دو گروه کر و مرثیه‌ای که پیکاندر در «بشتابید ای دختران» سروده است، توسط باخ به شیوهٔ تونبوهای فرانسوی تنظیم شده و همچون مراسم تشییع جنازهٔ انبوه مؤمنانی است که به سمت کوه صهیون و شهر مقدس اورشلیم می‌روند. این گفتگوهای آهنگین با پرسیدن سؤالات بیشتری تکرار می‌شود و سپس، از میزان سی‌ام، گروه کر اول، دوباره متن آغازین را می‌خواند در حالی که در سوپرانوهای ریپینو، دو خط نخست از کُرال نیکلاس دکیوس تحتِ عنوانِِ «ای بره پروردگار، معصوم» را به صورت کانتوس فیرموس می‌خوانند. خوانندگان ریپینو تمام جملات استنزای اول از سرود مذهبی دکیوس را به صورت کانتوس فیرموس در سراسر موومان‌ها به کار می‌برند.
گروه هم‌سرایان اول و دوم همچنان در مقدمه پیش‌درآمد با پرسش و پاسخ‌های دیگر به همخوانی خود ادامه می‌دهند و اینک می‌گویند: «تماشا کن! — چه چیزی را؟ — تحمل و بردباری را» و بعد «نگاه کن! — کجا را؟ — گناهانمان را». پس از این، گروه کُر اول و دوم همگی واپسین سطرهای متن پیکاندر را در بخش‌های جداگانه همخوانی می‌کنند. وقتی که کانتوس فیرموس تمام شد، گروه کر ۱ و ۲ به سه سطر اول متن بازمی‌گردند، از میزان ۸۲ تا پایان همخوانی در میزان ۹۰.
۲. متی ۱:۲۶–۲
مطابق مفاد متی ۱:۲۶–۲، وقایع صحنهٔ اول، ۲ روز پیش از پسح رخ می‌دهند. پس از بیان یک مقدمه کوتاه توسط بشارت‌دهنده، نخستین سخنان عیسی به صورت گفت‌آواز همراهی‌شونده با سازهای زهی که به آرامی پیش می‌رود، حاوی یک پیشگویی از سرنوشت شوم و قریب‌الوقوع اوست.
۶–۵. آه ای منجی عزیز – توبه و پشیمانی
گفت‌آواز و آریا برای خوانندگان آلتو
۸. 'خون ببار ای قلب عاشق!'
آریا (سوپرانو)
۹. متی ۱۷:۲۶–۲۲
این روایت‌های شعرگونه، بازگوکننده سفارش‌های عیسی برای محفوظ داشتن اتاق بالا برای عید پسح و آغاز شام آخر است. پس از اعلام عیسی در قطعهٔ «۹دی» مبنی بر اینکه یکی از دوازده نفر به او خیانت خواهد کرد، از او می‌پرسند: سرورم، من [آن شخص] هستم؟ کلمه سرور/آقا، ۱۱ بار در اینجا تکرار می‌شود — یک‌بار برای هر یک از حواریون — به جز یهودا اسخریوطی.
۱۰. منم، منم که باید کفاره دهم
همخوانی
۱۲–۱۳. گرچه قلبم در سیل اشکهایم غوطه‌ور است – قلبم را به تو خواهم داد
گفت‌آواز و آریا برای خوانندگان سوپرانو
۱۵. مرا تصدیق کن، ای نگهدار من
همخوانی
۱۷. اینجا با تو خواهم ماند
کرال
در نسخهٔ ۱۷۲۷/۱۷۲۹ بدون موسیقی و متن، برای احساس خوشبختی من است
۲۰–۱۹. ای درد! اینجا قلب رنجوری می‌تپد – تا گناهانمان به خواب فروروند
گفت‌آواز (با گروه هم‌سرایان ۲: دلیلِ این همه بلا چیست؟) و آریا (با گروه هم‌سرایان ۲: در کنار عیسایم بیدار می‌مانم) برای خوانندهٔ تِـنور
۲۵. هر آنچه پروردگارم اراده کند، آن خواهد شد
کرال
۲۷. بدین‌سان عیسای من اکنون در بند است – آیا رعدوبرق و صاعقه در میان ابرها خاموش شده‌اند؟
آریا برای سوپرانو و تنور (با گروه هم‌سرایان ۲: رهایش کنید، بس است، مقیدش نکنید!) و گروه هم‌سرایان (۱ و ۲)
۲۹. ای انسان، بر گناهان بزرگت زاری کن
بخش اول با یک کرال فانتازیای چهار قسمتی (با حضور هر دو گروه هم‌سرایان) در کُرال ای انسان، بر گناهان بزرگت زاری کن خاتمه می‌یابد و یادآور می‌گردد که عیسی از مریم باکره زاده شد تا «شفاعت‌کننده» شود. سوپرانوها کانتوس فیرموس می‌خوانند، خواننده‌های دیگر جنبه‌هایی از روایت را تفسیر می‌کنند. در نسخه‌های سال‌های ۱۷۴۲ و ۱۷۴۳–۱۷۴۶، یک گروه کُر سوپرانو ریپینو، به صفِ خوانندگان سوپرانو اضافه شد.
در نسخه‌های ۱۷۲۷/۱۷۲۹، این بخش با یک اجرای چهار قسمتی از آیهٔ ششم توسط گروه کر به پایان می‌رسد.
موومان دوم
صحنهٔ اول از موومان دوم، یک بازجویی در حضور کاهن اعظم قیافا (شماره ۳۷) است که در آن دو شاهد گزارش می‌دهند که عیسی دربارهٔ ویران کردن پرستش‌گاه اورشلیم و ساخت مجدد آن در سه روز صحبت کرده‌است. عیسی در این مورد سکوت می‌کند، اما پاسخ او به این سؤال که آیا او پسر خداست، حرمت‌شکنی به شمار رفته و مستوجب مرگ می‌گردد. بیرون دادگاه (شماره ۳۸) به پطرس سه بار گفته می‌شود که او از یاران عیسی است و او سه بار آن را انکار می‌کند - سپس خروس، بانگ سحرگاه را می‌خواند. بامداد (شماره ۴۱) عیسی نزد پونتیوس پیلاطس فرستاده می‌شود در حالی که یهودا از عذاب وجدان و پشیمانی خود را می‌کشد. پونتیوس پیلاطس از عیسی بازجویی می‌کند (شماره ۴۳)، تحت تأثیر حرف‌های وی قرار می‌گیرد و با حمایت همسرش، مایل است که عیسی را آزاد کند، چرا که آن زمان مرسوم بود یک زندانی را به مناسب تعطیلات آزاد کنند. اما مردم، با این انتخاب که عیسی را آزاد کنند یا یک قاتل و دزد شورشگر به نام باراباس را، یک صدا فریاد می‌زنند «باراباس!». آنها به مصلوب کردن عیسی رای می‌دهند، پیلاطس تسلیم می‌شود، دست‌هایش را می‌شوید و ادعا می‌کند که دیگر تقصیر بر گردن او نیست و عیسی را برای شکنجه و مصلوب شدن تحویل می‌دهد. در راه رسیدن به مکان تصلیب (شماره ۵۵) شمعون قیروانی را وادار می‌کنند تا به حمل صلیب کمک کند. در جُلجُتا (شماره ۵۸) عیسی و دو نفر دیگر توسط جمعیت به صلیب کشیده شده و مورد تمسخر قرار می‌گیرند. حتی آخرین سخنان او نیز سوءتعبیر می‌شود. جایی که او با خواندنِ مزمور ۲۲، می‌گوید «خدای من، خدای من، چرا مرا به‌حال خود رها کردی؟» و حاضران فکر می‌کنند که او الیاس را خوانده‌است. عیسی جان به جان‌آفرین تسلیم می‌کند. انجیل متی، پاره شدنِ پردهٔ معبد و بروز زلزله‌ای را توصیف می‌کند - که توسط باخ به موسیقی برگردانده شده‌است. شامگاه (شماره ۶۳سی) یوسف از پیلاطس پیکر مسیح را برای دفن طلب می‌کند. فردای آن روز (شماره ۶۶) مقامات به پیلاطوس یادآوری می‌کنند که احتمال رستاخیز وجود دارد و برای جلوگیری از چنین خدعه‌ای، از او می‌خواهند مقبره عیسی را مهر و موم کرده و نگهبانانی در آنجا بگمارد.
۳۰. دریغ، که اینک عیسای من رفته‌است!
قسمت دوم با گفتگوی بین تک‌خوان آلتو که بابت گم‌شدنِ عیسای خود ابراز تاسف می‌کند و گروه هم‌سرایان ۲، آغاز می‌شود که به او می‌گویند در جستجو برای یافتن عیسی، کمکش خواهند کرد و در اینجا نقل قولی از غزل غزل‌های سلیمان ۱:۶ می‌آورند که «دوستت کجا رفت؟». در نسخهٔ سال ۱۷۲۷/۱۷۲۹، تک‌خوان یک باس است.
۳۲. دنیا مرا فریبکارانه قضاوت کرده‌است
کُرال
۳۵–۳۴. عیسای من در برابر شهادت‌های دروغین سکوت می‌کند – صبر، صبر! وقتی زبان‌های دروغ‌گو به من زخم می‌زنند
گفت‌آواز و آریا (تنور)
۳۷. چه کسی ترا چنین زده‌است؟
کُرال
۳۹. خدایا به‌خاطر اشک‌هایم هم که شده، رحم کن!
آریا (آلتو)
۴۰. گرچه از تو جدا شده‌ام
کُرال
۴۲. عیسایم را به من بازگردانید
آریا (باس)
۴۴. مسیر [زندگی‌ات] را [به او] بسپار
کُرال
۴۶. این مجازات، چه عجیب است!
کُرال
۴۹–۴۸. او کارهای نیکی برای همه ما انجام داده‌است. – از روی عشق است که مسیحای من می‌خواهد بمیرد
گفت‌آواز و آریا (سوپرانو)
۵۲–۵۱. رحم کن پروردگارا! این است مسیحای در بند – اگر اشک‌های گونه‌ام
گفت‌آواز و آریا (آلتو)
۵۴. ای سرِ زخم‌برداشتهٔ آغشته در خون
کُرال
۵۶–۵۷. آری این کالبد و خون، به میل خود بالای صلیب رفته‌است – بیا، ای صلیب عزیز، این چیزی است که می‌خواهم بگویم
گفت‌آواز و آریا (باس)، در نسخهٔ ۱۷۲۷/۱۷۲۹ به‌جای ویولا دا گامبا، لوت به‌کار رفت.
۶۲. آن روزی که باید رهسپار شوم
این غیرمعمول‌ترین بخش کروماتیک این آهنگ کُرال است (مسیر [زندگی‌ات] را [به او] بسپار / ای سرِ زخم‌برداشتهٔ آغشته در خون) که در پاسیون یافت می‌شود، و در زمانِ مرگ عیسی به اوج خود می‌رسد. این بخش همچنین نمایان‌گر مرحلهٔ پایانی از تخلیه تدریجی سرکلید در تنظیمات قسمت بعدی این آهنگ است: شماره ۱۵ دارای چهار دیِز (می ماژور)، شماره ۱۷ دارای سه بِمُل (می بمل ماژور)، شماره ۴۴ دارای دو دیِز (ر ماژور)، شماره ۵۴ دارای یک بِمُل (ر مینور) و شماره ۶۲ بدون هرگونه علامت عَرَضی (لا مینور) است.
۶۵–۶۴. شامگاه که هوا خنک بود – خود را منزه کن، قلب من
گفت‌آواز و آریا (باس)
۶۷. اکنون سرورمان آرام گرفته‌است
گفت‌آواز برای باس، تنور، آلتو و سوپرانو، به همراه گروه کر ۲ که می‌خوانند شب خوش، عیسای من.
۶۸. با چشمانی گریان، می‌نشینیم
این اثر با اجرای گروه کر در مقیاس بزرگ به شکل دا کاپو پایان می‌یابد، گروه کر ۱ و ۲ عمدتاً به صورت هماهنگ برای قسمت اول (با چشمانی گریان، می‌نشینیم) می‌خوانند، اما در بخش میانی با هم گفتگویی آهنگین دارند، گروه کر ۲ تکرار می‌کند: (به آرامی استراحت کن، آرام بخواب!)، گروه کر اول جواب می‌دهد: «مزار و سنگ قبر تو برای وجدان‌های مشوش، بالشی آسوده و آرامگاهی برای روح خواهد بود. بسیار خرسند، در آنجا چشم‌ها به خواب فرومی‌روند.» این آخرین کلمات (پیش از بازگشایش) است که توسط خود باخ مشخص شده‌است:  (نرم، بسیار نرم، به‌شدت نرم). به‌عبارت دیگر، در این قسمت پایایی، ملودی اندک‌اندک نرم‌تر و آرام‌تر می‌شود؛ چنان که گویی در حال فرود است و این نزول تدریجی آهنگ با حال هوای سوگواری برای مرگ مسیح مطابقت دارد و به قول چارلز سنفورد تری گویی «بدن بی‌جان منجی را در گور فرومی‌گذارد.»
خلاصه‌ای از ساختار انجیل به روایت متی
نمادشناسی
در این اثرِ باخ ۶۸ قطعه موسیقی وجود دارد. علاوه بر ۱۴ هم‌سرایی، ۲۷ پاساژ وجود دارد که در آنها متون انجیلی خوانده می‌شود. عدد ۲۷ احتمالاً اشاره‌ای به تثلیث است (۳ به توان ۳). علاوه بر این، ۲۷ قطعه از متن انجیل که در این اثر آمده، در ۷۲۹ میزان ارائه شده که مجذور عدد ۲۷ است.
همانگونه که پیش‌تر اشاره شد، در یکی از بخش‌های موسیقی که شام آخر را به تصویر می‌کشد، عیسی به یارانش می‌گوید که یکی از شما به من خیانت خواهد کرد. گروه کر، که به‌جای حواریون نقش‌آفرینی می‌کنند، از مسیح ۱۱ بار می‌پرسند: «سرورم، آیا من [آن شخص] هستم؟ آیا من؟» اینکه این پرسش، ۱۱ بار تکرار می‌شود - و نه ۱۲ بار، به تعداد حواریون حاضر - بدین معناست که یهودا کاملاً به گناه خود واقف و از این موضوع آگاه است که رویِ سخنِ عیسی به چه کسی است و در نتیجه سکوت می‌کند.
نمونۀ بارز دیگری از نمادگرایی را می‌توان در فضای موسیقی یافت: در تمام متن‌هایی که عیسی سخن می‌گوید، به جز آخرین کلمات او، ارکستر سازهای زهی نوایی خوش‌آیند و آرام - چونان هاله‌ای به دور واژگان - کلام مسیح را همراهی می‌کنند و تنها هنگام بیان سخنان پایانی است که سازها نیز ساکت می‌شوند.
این اثر باخ از یک قسمتِ اولِ کوتاه و یک قسمتِ دومِ طولانی‌تر تشکیل شده‌است. باخ با چنین ترکیبی، شکل یک صلیب را در ذهن ایجاد می‌کند: قسمت اول (که کوتاه است) تیرک افقی و قسمت دوم (که طولانی‌تر است) تیرک عمودی صلیب را تشکیل می‌دهند. انکار کردن عیسی توسط پطرس در نقطهٔ تلاقی این تیرک‌های صلیب رخ می‌دهد. دقیقاً در نیمه بخش اول موسیقی، عیسی به پطرس می‌گوید که تو سه بار مرا انکار خواهی کرد و پس از گذشت تقریباً همین اندازه زمان در بخش دوم موسیقی، این انکار پطرس حقیقتاً صورت می‌پذیرد. انواع دیگری از استفاده از نماد صلیب در موسیقی باخ عبارتند از استفاده از دیز (♯) برای متونی که واژهٔ صلیب در آن آمده (Kreuz در زبان آلمانی هم به‌معنای دیز و هم به‌معنای صلیب است)، یا تجسم یک شکل صلیب‌مانند در موسیقی که قسمت‌های ارکسترال (تیرک افقی) با بخش‌های همسرایی پُراحساسِ گروه کر (تیرک عمودی) تلاقی می‌کنند.
بازخورد
هیچ اشاره‌ای به اجرا یا اهمیت این اثر در خبرنامه‌های محلی یا مکاتبات و خاطرات به‌جامانده از افراد نزدیک به باخ وجود ندارد. گویا انجیل به روایت متی تا حد زیادی توسط معاصران باخ نادیده گرفته شده بود. انجیل به روایت متی را در خارج از شهر لایپزیگ نیز به‌‎طور کامل نمی‌شناختند تا اینکه در سال ۱۸۲۹ فلیکس مندلسون بیست ساله، نسخه‌ای از آن را در برلین با آکادمی آواز برلین اجرا کرد که با استقبال فراوانی روبرو شد. این اجرای مندلسون تنها نیمی از کلِ اثرِ اصلی را دربر می‌گرفت و با ۱۵۰ خواننده ابتدا در برلین و چند هفته بعد در فرانکفورت اجرا شد. در این اجرا به‌ویژه، آریاها و کُرال‌ها به نفع بخش‌های دراماتیک حذف شدند، و سازبندی جدیدی برای برخی موومان‌ها انجام شد، اما برخلاف اجراهای کارل فریدریش تسلتر، متن آن دوباره بازنویسی نشد. مندلسون یک نسخه از پارتیتور اصلی باخ را در اختیار داشت. جانبخشی دوبارهٔ مندلسون به این اثر، موسیقی باخ و به ویژه آثار بزرگ او را مورد توجه عوام و خواص قرار داد (اگرچه آکادمی آواز برلین اجرای «انجیل به روایت یوحنا» را در سال ۱۸۲۲ تمرین کرده بود).
نسخهٔ ویلیام استرندیل بنت از این پاسیون باخ، یکی از اولین نسخه‌های متعدد این اثر بود (مانند نسخه آدولف برنهارد مارکس و آدولف مارتین شلیزینگر در سال ۱۸۳۰) و آخرین نسخه‌ها هم توسط نیل جنکینز (۱۹۹۷)، نیکلاس فیشر و جان راسل (۲۰۰۸) منتشر شد. نسخه‌ای از این اثر که امروزه معتبر تلقی می‌شود و بیشتر اجراهای امروزی بر اساس آن انجام می‌شود به سال ۱۷۳۶ برمی‌گردد که یکی از زیباترین آثار باخ است و نت‌نویسی دقیق به همراه امضای او در پای دست‌نوشته‌ها و چرک‌نویس‌های به‌جا مانده از آن، حکایت از اهمیت زیادی دارد که خود او برای کار قائل بوده‌است. پس از مرگ باخ، پسرش کارل فیلیپ امانوئل نسخه اصلیِ پارتیتور و دست نوشته‌های متعدد دیگری را به ارث برد که متعاقباً در اختیار موسیقی‌دان، پژوهش‌گر و مجموعه‌دار خصوصی گئورگ پولشائو قرار گرفت. این پارتیتور اکنون متعلق به کتابخانه دولتی برلین است و یکی از ارزشمندترین نسخه‌های خطی اصلیِ این کتابخانه است. ترمیم و نگهداری از این نسخهٔ خطی با استفاده از روش جداسازی کاغذ فرایندی پیچیده و پرهزینه بوده است. تحسین، اجراهای مجدد و بررسی آثار باخ تا عصر حاضر ادامه داشته‌است.
بیشترین اجرا از این اثر بزرگ باخ در کشور هلند انجام می‌شود. از سال‌ها پیش در هلند، این رسم به‌وجود آمده که پس از پایان اجرا، به دلیل فضای مذهبی این اثر، حضار کف نمی‌زنند -همانگونه که مردم اصولاً بعد از پایان مراسم مذهبی کلیسا کف نمی‌زنند. دلیل دیگر آن است که در پایان پاسیون، عیسی مسیح می‌میرد و این مرگ جایی برای شور و شعف باقی نمی‌گذارد. با آنکه این سنت در سال‌های اخیر بیش از پیش به چالش کشیده می‌شود، اما هنوز هنگام اجراهای این پاسیون در «کلیساها» وجود دارد: در اجراهای کلیسایی حضار معمولاً پس از اجرا، در سکوت می‌ایستند تا از اجراکنندگان قدردانی کنند.
قرن نوزدهم
در سال ۱۸۲۴، «بلا زالومون»، مادربزرگ مادری فلیکس مندلسون، نسخه‌ای از پارتیتور اصلی انجیل به روایت متی را به او داد. کارل فریدریش تسلتر از سال ۱۸۰۰ مدیر آکادمی آواز برلین بود. او برای تدریس تئوری موسیقی به فلیکس مندلسون و خواهرش فانی استخدام شده بود. تسلتر تعداد زیادی از نت‌ها و دست نوشته‌های موسیقی یوهان سباستیان باخ را در اختیار و از تحسین کنندگان موسیقی این آهنگساز بزرگ بود، اما تمایلی به اجرای عمومی نداشت.
هنگامی که فلیکس مندلسون در سال ۱۸۲۹ در برلین (اولین اجرای خارج از لایپزیگ) در حال آماده‌سازی اجرای جدیدی خود از انجیل به روایت متی بود، «ده آریا (حدود یک سوم آن‌ها)، هفت کر (تقریباً نیمی)، [اما] تنها چند قطعه از کُرال‌ها را حذف کرد.» که «بر جنبهٔ درام این موسیقی تأکید داشتند،... به قیمت تک‌خوانی‌های آوازی فکورانه و ایتالیایی». مندلسون در این اجرا خودش پشت یک فورته‌پیانو نشست، چرا که آن هنگام اُرگی در اختیار نداشتند.
در سال ۱۸۲۷، فلیکس و چند تن از دوستانش جلسات هفتگی را برای تمرین این اجرا آغاز کردند. یکی از اعضای این گروه، ادوارد دیفرینت، خوانندهٔ باریتون و از سال ۱۸۲۰ یکی از خوانندگان اصلی «اپرای سلطنتی برلین» بود. حوالی دسامبر ۱۸۲۸ تا ژانویه ۱۸۲۹، دیفرینت، فلیکس مندلسون را متقاعد کرد که هر دو باید به کارل فریدریش تسلتر نزدیک شوند تا آکادمی آواز برلین را برای حمایت از این پروژه تشویق کنند. ادوارد دیفرینت به ویژه مشتاق و امیدوار بود بخش‌هایی آوازی مربوط به عیسی مسیح را اجرا کند که در نهایت چنان هم شد. تسلتر تمایلی به این همکاری نداشت اما در نهایت موافقت خود را اعلام کرد و هیئت مدیره آکادمی آواز برلین پیگیر آن شد.
دیفرینت به یاد می‌آورد که هنگامی که گروه کامل‌تری از خوانندگان و ارکستر به گروه آنها پیوستند، این مشارکت‌کنندگان از «فراوانی ملودی‌ها، بیان غنی احساسات، شور و حرارت، سبک منحصر به فرد دکلمه و اثرگذاری رویدادهای نمایشی» شگفت‌زده شدند. خودِ فلیکس ۲۰ ساله تمرینات و دو اجرای اول را توسط آکادمی آواز برلین انجام داد.
برای نخستین اجرای آنها، به طور مؤثر و گسترده‌ای در شش شماره متوالی نشریه «نشریهٔ همگانی موسیقی برلین» که ویراستارش آدولف برنهارد مارکس بود، خبررسانی و تبلیغ شد. در ۱۱ مارس ۱۸۲۹ این اجرا با یک گروه کُر ۴۰۰ نفری و ارکستر کامل صورت پذیرفت و بلیت‌های آن به سرعت فروش رفت و بسیار موفقیت‌آمیز بود. در واقع این اجرا، جانی تازه به این اثر بزرگ باخ بخشید و منجر به کشف مجدد آن شد. گئورگ ویلهلم فریدریش هگل که در این کنسرت حضور داشت، پس از پایان آن گفت: «باخ یک پروتستان بزرگ واقعی و یک نابغۀ فوق‌العاده و فاضل است که تنها به‌تازگی دریافتیم چگونه به‌درستی او را شناخته و تحسین کنیم.» اجرای دوم در ۲۱ مارس انجام شد که بلیت‌های آن نیز فوری تمام شد. در مرحله سوم، در ۱۸ آوریل، کارل فریدریش تسلتر خودش رهبری را بر عهده داشت و کمی بعد، اجراهای دیگری در فرانکفورت، برسلائو و اِشتتین اجرا شد. آدولف برنهارد مارکس که دوست صمیمی مندلسون در آن زمان بود، ناشر موسیقی آدولف مارتین شلیزینگر را متقاعد کرد که این اثر را منتشر کند و با اینکار شاهکار باخ را برای نخستین بار در دسترس پژوهشگران قرار دهد. سرانجام پارتیتور اجرای مندلسون در سال ۱۹۳۰ توسط شلیزینگر منتشر شد.
ویلیام استرندیل بنت در سال ۱۸۴۹ بنیانگذار انجمن باخ لندن شد و قصد داشت آثار باخ را به عموم مردم انگلستان معرفی کند. هلن جانستون (دانشجوی کالج کوئینز لندن) اشعار متن پاسیون را ترجمه کرد و بنت اولین اجرای انگلیسی را در هَـنوور اسکوئر رومز لندن در ۶ آوریل ۱۸۵۴ اجرا کرد. یکی از تکخوان‌های این اجرا شارلوت سینتون-دالبی بود.
قرن بیستم
در سال ۱۹۱۴ طراح صحنه و کارگردان هنری بریتانیایی ادوارد گوردون کریگ تصمیم به نخستین صحنه‌پردازی و اجرای این اثر بزرگ گرفت اما به سبب وقوع جنگ جهانی اول این پروژه به سرانجام نرسید. پس از جنگ در سال ۱۹۲۱ آهنگساز و رهبر ارکستر نامدار ایتالیایی فروچو بوزونی تصمیم به اجرای مشابهی گرفت، اما معتقد بود آریاها باید تا حد زیادی برای این منظور حذف شوند، زیرا آنها «بی جهت تأخیر می‌اندازند و [...] در اجرای موسیقی وقفه ایجاد می‌کنند.» او هر صحنه از پاسیون را در دو سطح طراحی کرد تا بتواند چندین رویداد را به‌طور همزمان ارائه کند، با یک منبر و میز خطابه در مرکز و یک ایوانک گوتیکی در دو طرف برای گروه کر.
در سال ۱۹۳۰، نویسندهٔ سوئیسی ماکس ادوارد لیبورگ طرح‌هایی را برای صحنه‌پردازی دو پاسیون بزرگ باخ ارائه و منتشر کرد که قرار بود در سه سطح اجرا شوند؛ ولی هیچ‌یک از این طرح‌ها محقق نشدند. گزیده‌هایی از این اثر در برنامه تلویزیونی آمریکایی اومنیباس در ۳۱ مارس ۱۹۵۷ در قسمت «موسیقی یوهان سباستیان باخ» اجرا شد. مجری و مفسر برنامه لئونارد برنستاین بود، که این اثر را به عنوان «آن کار باشکوهی که علاقهٔ شخصی خودم به باخ را سبب شد» معرفی کرد.
انجیل به روایت متی در اجراهای صحنه‌ای و نمایشی هم اجرا شده‌است. به طور معمول، در این اجراها، همه اجراکنندگان لباس‌های روزمره و معمولی بر تن دارند، ارکسترها روی صحنه یا سکویی می‌نوازند، و تک‌خوانانی که بدون نت و با مراجعه به محفوظات‌شان در حافظه می‌خوانند، و کلمات به شکلی موقر و ملودراماتیک تنها با یک صحنه‌آرایی مختصر اجرا می‌شوند. از سوی دیگر جرج بلنچین این اثر را در سال ۱۹۴۳ با رهبری هنرمند سرشناسی چون لئوپولد استوکوفسکی روی صحنه برد. از دیگر اجراهای قابل توجه روی صحنه می‌توان به بازآفرینی انگلیسی آن توسط جاناتان میلر در سال ۱۹۹۷ اشاره کرد.
باله هامبورگ در سال ۱۹۸۱ در اپرای ایالتی هامبورگ اجرایی از «انجیل به روایت متی» را که توسط جان نیومایر خلق و طراحی شده بود، ارائه کرد که طراحی رقص آن، «جریان‌ساز» محسوب می‌شود. این اجرا چندین بار تکرار شده‌است، از جمله در سال ۱۹۸۳ در آکادمی موسیقی بروکلین واقع در نیویورک و اپرای لس آنجلس در سال ۲۰۲۲. اجرای اپرای لس آنجلس شامل «۴۲ رقصنده، شش خواننده، دو گروه کر، و دو ارکستر مجلسی با صدایی توانمند و پرطنین» بود.
تلاش‌های پراکنده‌ای در دهه ۱۹۸۰ برای بازگرداندن چارچوب مذهبی برای اجرای پاسیون صورت پذیرفت که فراگیر نشد.
قرن بیست و یکم
اجراهای متاخر این اثر شامل بازآفرینی لیندی هیوم در سال ۲۰۰۵ برای جشنواره بین‌المللی هنر پرث است که مجدداً در سال ۲۰۱۳ برای اپرای کوئینزلند با حضور هنرمندانی چون لئیف آرون-سولین، سارا مک‌لیور و توبیاس کل اجرا شد و همچنین اجرای پیتر سلرس در سال ۲۰۱۰ با فیلارمونیک برلین به رهبری سایمون رتل و با حضور هنرمندانی چون با مارک پدمور، کامیلا تیلینگ، ماگدالنا کوژنا، تُپی لهتیپو، کریستیان گیرهاهر و توماس کواستهوف است.
بازنویسی
همخوانی پایانی (با چشمانی گریان، می‌نشینیم) در سال ۱۹۲۵ توسط شارل-ماری ویدور به عنوان بخشی از یک مجموعۀ ۶ قطعه‌ای به نام «یادبود باخ» برای تک‌نوازی ارگ، رونویسی شد.
تئودور هال
هویت وی به عنوان جاسوس، تا اواخر قرن بیستم فاش نشد. او هرگز به جرم جاسوسی محاکمه نشد، هرچند که سالها بعد در برابر خبرنگاران و خانواده اش اعتراف کرد. تئودور آلوین هال، گزارش مفصلی از تلاشهای ایالات متحده آمریکا در طول جنگ جهانی دوم، برای ساخت بمب اتم را در اختیار سازمان اطلاعات شوروی قرار داد. او در پروژه منهتن به عنوان کارشناس فیزیک مشارکت داشت و از این موقعیت برای دستیابی به اسرار بمب پلوتونیوم، معروف به مرد چاق سوء استفاده کرد. برادر او «ادوارد ن. هال» نیز یک دانشمند موشکی بود که برای دولت ایالات متحده، روی موشک‌های بالستیک قاره‌پیما کار می‌کرد.
اوایل زندگی
تئودور آلوین هولتزبرگ، در محله فار راکاوی، کویینز، در شهر نیویورک از یک زوج یهودی متدین به نام‌های بارنت هولتزبرگ و رز موسکویتز به دنیا آمد. پدرش یک پوستین فروش بود. رکود بزرگ طی اوایل سالهای ۱۹۳۰ تأثیر زیادی به شکل منفی، روی کسب و کار پدر و اقتصاد خانوادهٔ تئودور هال نهاده بود. وقتی درآمد پدرش دیگر قادر به ادامه تحمل مخارج زندگی درمحله فار راکاوی نبود؛ آنها همگی به محله واشینگتن هایتس، منهتن، نقل مکان کردند. تئودور در کودکی دارای استعداد ریاضی بود و این استعداد توسط برادر بزرگ او پروش یافت. تئودور درپاییز ۱۹۳۷ بعد از گذراندن یک دوره ۳ ساله مدرسه، تنها در یک سال، وارد دبیرستان ویژه آموزش تیزهوشان شد. وی در ۱۴ سالگی دوره متوسطه را سپری کرد و در سال ۱۹۴۰ درکالج کوئینز پذیرفته شد. تئودور هال، در سال ۱۹۴۲وارد دانشگاه هاروارد شد و در سن ۱۸ سالگی در سال ۱۹۴۴ فارغ‌التحصیل گشت. در پاییز ۱۹۳۶ با وجود اعتراضات پدر و مادرشان، ادوارد و برادرش، در تلاش برای عبور از موانعی که شیوه‌های استخدام ضد یهود، ایجاد کرده بود هر دو نام خانوادگی خویش را به هال تغییر دادند.
وینانینونی-آتسیمو
وینانینونی-آتسیمو (به لاتین: Vinaninony-Atsimo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه فاراتسیهو واقع شده‌است. وینانینونی-آتسیمو ۴۱٬۷۹۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلوفزون
کلوفزون (Clofezone) دارویی است که برای درمان درد مفاصل و ماهیچه‌ها به کار می‌رفت، اما دیگر به بازار عرضه نمی‌شود. این دارو ترکیبی است از کلوفکسامید که یک داروی ضدافسردگی است و فنیل‌بوتازون که یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) است.
شاهزاده سلطان محمد
شاهزاده سلطان محمد عضوی از خاندان شروان‌شاهان بود. وی فرزند کیقباد یکم شروانشاه، برادر کاووس شروانشاه، و پدر ابراهیم اول شروانشاه و بهلول شروان بود.
زندگی
تاریخ دقیق تولد و درگذشت وی مشخص نیست. وی در زمان کیقباد یکم شروانشاه به عنوان فرماندار دربند منصوب شد. او جد یک شاخه جوان از شروان‌شاهان - خاندان دربندی شد. در زمان هوشنگ شروانشاه او رسوا شد و مجبور شد به همراه پسرانش به منطقه شکی پناه ببرد و مخفی شود. او در همان‌جا درگذشت.
دره رنگین‌کمان (فیلم)
دره رنگین‌کمان (Rainbow Valley) فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی رابرت ان. بردبری است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جان وین، جرج «گبی» هیز، لوسیل براون و لوید اینگراهام اشاره کرد.
دره سن فرناندو (فیلم)
«دره سن فرناندو» (San Fernando Valley (film)) فیلمی در ژانر وسترن است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به روی راجرز و جین پورتر اشاره کرد.
نیکلاس دیوز
نیکلاس دیوز (Nicolas Dieuze؛ زادهٔ February 7, 1979) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
وینانینونی نورد
وینانینونی نورد (به لاتین: Vinaninony Nord) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه فاراتسیهو واقع شده‌است. وینانینونی نورد ۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پنیوز فرساد
پنیوز فرساد یا فینوس فرساد یا فینوس فرسید یا فینوس فرسعید (Fénius Farsaid) پادشاه افسانه ای سکایی است که در نسخه‌های مختلف اساطیر ایرلندی ظاهر می‌شود. فینوس فرساد به عنوان یکی از اهالی بابلی شناخته می‌شود که پس از فروریختن برج بابل به سکا سفر کرد.
آلویس زنفلدر
آلویس زنفلدر (Alois Senefelder؛ ۶ نوامبر ۱۷۷۱ – ۲۶ فوریه ۱۸۳۴) نمایش‌نامه‌نویس و هنرپیشه اهل آلمان بود که به خاطر اختراع چاپ سنگی مشهور است.
دره مرگ (فیلم ۱۹۸۲)
دره مرگ (Death Valley) فیلمی در ژانر ترسناک و اسلشر به کارگردانی دیک ریچاردز است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کاترین هیکس و ادوارد هرمن اشاره کرد.
فنازون
فنازون (Phenazone) یک داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAID) و یک داروی ضد درد و تب‌بر است.
پیکنس، نیوجرسی
پیکنس (به انگلیسی: Preakness) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در وین، نیوجرسی واقع شده‌است. پیکنس ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سگوتا
سگوتا یا سکوتا یا اسکوتا (Scota) نام‌هایی است که در اساطیر ایرلندی، اساطیر اسکاتلند و شبه تاریخ به دختران اساطیری دو فرعون مختلف مصری داده می‌شود. اگرچه افسانه‌ها متفاوت است، اما همه موافقند که یک اسکوتا اجداد گائل‌ها بوده‌است، آنها نسب خود را به مهاجمان ایرلندی، به نام اسکاتی، که در آرگیل و کالدونیا ساکن شدند می‌دهند، مناطقی که بعداً پس از بنیان‌گذارشان به اسکاتلند معروف شد.
کروز (ترانه)
«کروز» (Cruise) تک‌آهنگی اثر گروه آمریکایی موسیقی کانتری فلوریدا جورجیا لاین است که در ۶ اوت ۲۰۱۲ برای اولین آلبوم استودیویی آن‌ها منتشر شد. تک‌آهنگ در صدر آهنگ‌های داغ کانتری مجلهٔ بیلبورد قرار گرفت.
نیکلاس رابوئل
نیکلاس رابوئل (Nicolas Rabuel؛ زادهٔ January 15, 1978) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال نیم المپیک، باشگاه فوتبال المپیک لیون، و باشگاه فوتبال کن اشاره کرد.
یوپ کارپ
یوپ کارپ (Joop Carp; January 30, 1897 – 1897:01:30, March 25, 1962) قایقران قایق بادبانی اهل هلند بود.
کیا (شهبانو)
کیا یا شهبانو کیا (Kiya) یکی از همسران فرعون مصری آخناتون و شهربانویی اهل مصر باستان بود. نام غیر معمول او نشان می‌دهد که او ممکن است در اصل یک شاهزاده خانم میتانی بوده باشد. او چند سال قبل از مرگ شوهر سلطنتی اش از منابع تاریخی ناپدید می‌شود. در کتیبه‌ها نیز به کیا لقب‌های «محبوب» و «معشوق بزرگ» داده شده‌است، اما هرگز «وارث» یا «همسر بزرگ سلطنتی» که نشان می‌دهد او از خون مصری سلطنتی شود به او نسبت داده نشد.
نام
نام غیرمعمول او در واقع گونه‌ای از کلمه مصری باستان برای «میمون» است، و نام او می‌تواند نام شهرتی برگرفته و جایگزین یک نام خارجی مانند نام میتانی «تادوخیپا» که به دختر پادشاه توشراتا اشاره دارد، باشد. تادوخیپا در اواخر سلطنت با آمنهوتپ سوم ازدواج کرد و نامه‌های آمارنا نشان می‌دهد که او در آن زمان در سن ازدواج بود.
به‌طور خاص، نامه‌های آمارنا از نامهٔ ۲۷ تا ۲۹ تأیید می‌کند که تادوخیپا یکی از همسران آخناتون شده‌است؛ بنابراین برخی از مصر شناسان معتقدند که تادوخیپا و کیا یک شخص هستند.
ننگ یا مرگ
مارک گابولده با این استدلال که کیا تادوخیپا، دختر پادشاه میتانی است، پیشنهاد می‌کند که او «بهای وخامت اتحاد مصر و میتانی را پرداخته‌است».
تفسیر مرسوم این گمانه زنی را تشویق می‌کند که کیا در حالی که از آخناتون فرزندی به دنیا آورده‌است مرده‌است، اما باز هم، هیچ مدرک روشنی از این واقعه در دسترس نیست.
ناتالیا مییان
ناتالیا مییان زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۶۹ بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به سرقت در ساعت ۳... و نیم و یک گام به پیش اشاره نمود.
اسطوره‌شناسی ولزی
ویلزی‌ها یک قوم ساکن در منطقه ولز واقع در غرب بریتانیا امروزی می‌باشند که از لحاظ تاریخی و زبانشناسی تبار سلت دارند. زبان ولزی با زبان‌های اسکاتلندی, ایرلندی و برتون همریشه می‌باشد که همگی زیرمجموعه زبان‌های سلتی به شمار می‌روند.
منابع اساطیر ولز
سنت شفاهی کهن ولز از حیث عناصر اسطوره‌شناختی غنی است اما در قیاس با ایرلند, از حیث سندیت بسیار ضعیف است. طبق شواهد موجود, در روایت‌های بعدی اساطیر ولز تغییرات وسیع‌تری اعمال شده است. با وجود این‌که دست‌نوشته‌های ولزی اندک هستند اما آن‌قدر قدمت دارند که بتوان پیوندهایی میان اساطیر ویلزی با دین کافرکیش و پیشامسیحیت سلتی برقرار کرد. از جمله مهم‌ترین منابع اساطیر ولز می‌توان به چهار دفتر مابینوگی (معروف به مابینوگیون, نوشته شده در قرن یازدهم) و قصه کلوخ و اولون در قرن دهم اشاره کرد. اساطیر ولزی عمدتا در دو دست‌نوشته کتاب سفید ریدریچ در قرن سیزدهم و کتاب سرخ هرگست در قرن چهاردهم گردآوری شده و امروزه به دست ما رسیده است. عمده پژوهشگران قدمت داستان‌های مابینوگیون و کلوخ و اولون را بسیار قدیمی‌تر از تاریخ تألیف این کتب می‌دانند اگرچه که بدون شک این داستان‌ها بسیار تغییر کرده‌اند. همچنین شایان ذکر است که شاه آرتور از شخصیت‌های مشهور ادبیات اروپا, ریشه در اساطیر ولزی دارد.
اساطیر ولزی آکنده از حیوانات افسون شده یا جادویی, دگردیسی انسان به حیوان و دیگ‌هایی است که مرده را زنده می‌کند. در اساطیر ولزی نوعی جهان زیرین به نام آنون وجود دارد که زیر سلطه اراون است و توصیفات آن مشابه جهان دیگر در سنت ایرلندی است.
کلوخ و اولون
کلوخ عموزاده شاه آرتور, از شخصیت‌های مشهور ادبیات اروپا و اساطیر ولز, بود. زندگی او از همان بدو تولد با جادو و سحر گره خورده بود. مادر کلوخ, گولی‌دید, در هنگام بارداری دچار خشم عجیبی نسبت به خوک شد و روزی هنگام مشاهده گله خوک‌ها, به صورت ناگهانی فرزندش را به دنیا آورد و در همان جا رها کرد. چوپان خوک‌ها این نوزاد را یافت و به همین سبب او را کلوخ به معنای خوک-دویدن نامید. چوپان نوزاد را به پدر و مادرش, کلاید و گولی‌دید, می‌سپارد. اندکی بعد گولی‌دید فوت کرد و کلاید مجددا ازدواج می‌کند. همسر جدید کلاید آرزو داشت که کلوخ با دخترش ازدواج کند اما کلوخ امتناع کرد و به همین سبب نامادری او را نفرین کرد که کلوخ تنها می‌تواند با اولون, دختر ایسبادادن, ازدواج کند. ایسبادادن یک غول تک چشم بود که همگان از او وحشت داشتند. کلوخ در دام عشق اولون گرفتار شد اما نمی‌توانست به تنهایی او را بیابد. پس او به نزد عمویش آرتور رفت. نگهبان قصر آرتور در ابتدا قصد ممانعت از ورود غیرمنتظره کلوخ را داشت اما کلوخ تهدید کرد که سه فریاد خواهد کشید که تمام زنان را عقیم می‌کند و زنان باردار سقط می‌کنند. آرتور به عموزاده‌اش, کلوخ, کمک کرد تا به عشقش برسد. پس از یک سال جستجو آن‌ها اولون را یافتند. هنگامی که کلوخ به خواستگاری اولون رفت, ایسبادادن از او درخواست انجام چندین کار غیرممکن کرد (مشابه دوازده خوان هرکول و هفت خوان رستم). یکی از سخت‌ترین آن‌ها بازگرداندن یک قیچی, تیغ و شانه در بین دو گوش گراز وحشی به نام تورخ ترویت بود. آن‌ها می‌دانستند که برای انجام این کار نیازمند مابون شکارچی هستند که در قلعه گلوستر زندانی شده بود اما از مابون هنگامی که نوزاد بود, ربوده شده بود و کسی از سرنوشت او خبر نداشت. در نهایت آرتور و کلوخ در جستجوی مابون او را یافتند و پس از آزاد کردن مابون از زندان طلسم شده, توانستند که تورخ ترویت را مغلوب و قیچی و تیغ را از میان دو گوش این گراز به چنگ آورند. به این ترتیب کلوخ و اولون با یکدیگر ازدواج کردند.
شاه آرتور
آرتور ریشه در اساطیر ولزی دارد که بعد از طریق شاعر فرانسوی کرتین دو تروا در ادبیات اروپای قرون وسطی مشهور شد.
آرشیویست
آرشیویست یا بایگان یک حرفه ای در حوزه اطلاعات است که وظیفه ارزیابی، جمع‌آوری، سازماندهی، کنترل، حفاظت و دادن دسترسی به سوابق و بایگانی‌های‌های مشخص و دارای ارزش نگه داری را بر عهده دارد. سوابق نگهداری شده توسط بایگانی می‌تواند شامل انواع مختلفی از نامه‌ها، دفتر خاطرات، سیاهه‌های مربوط، اسناد شخصی، اسناد دولتی، صداهای ضبط شده، تصاویر، پرونده‌های دیجیتالی یا سایر اشیاء فیزیکی باشد.
شرح
همان‌طور که ریچارد پیرس-موسی نوشت:
تعیین اینکه سوابق چه ارزش پایداری دارند می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. بایگانی کنندگان همچنین باید پیشینه‌هایی را انتخاب کنند که هزینه‌های ذخیره‌سازی و نگهداری، به علاوه هزینه‌های نیروی انسانی، توضیحات و خدمات مرجع را توجیه کند. این تئوری و کار علمی که زیر آداب بایگانی گرفته‌است، علم بایگانی نامیده می‌شود.
شایع‌ترین مشاغل مرتبط با آرشیو به کتابداران، موزه داران و مدیران سوابق تعلق دارد. شغل بایگانی متمایز از کتابدار است. این دو شغل دارای دوره‌های آموزشی جداگانه و پیرو اصول جداگانه و مجزا هستند و توسط سازمان‌های حرفه ای جداگانه ای ارائه می‌شوند. به‌طور کلی، کتابدار تمایل دارد که به رسانه‌های منتشرشده رسیدگی کند (جایی که ابرداده‌هایی مانند نویسنده، عنوان و تاریخ انتشار منابع مشخص و به صورت استاندارد ارائه می شودند)، در حالی که بایگانی با رسانه‌های منتشر نشده (که دارای چالش‌های مختلف مانند مشخص نبودن فراداده هستند) سر و کار دارد.
علاوه بر این، از آنجا که سوابق بایگانی غالباً منحصر به فرد هستند، برخی آرشیویست‌ها ممکن است به همان اندازه که به محتوای اطلاعاتی منابع توجه می‌کنند، به حفظ و نگهداری از حامل‌های اطلاعاتی (یعنی سندهای فیزیکی) توجه کنند. در این رابطه، برخی معتقدند که بایگانی ممکن است بیشتر با متصدی موزه مرتبط باشد تا کتابدار.
شغل بایگانیست نیز غالباً از مشاغل مدیر سوابق متمایز می‌شود، اگرچه در این مورد، تمایز کمتر مطلق است: بایگانی غالباً مربوط به پرونده‌هایی است که شایسته حفظ دائمی هستند، در حالی که مدیر سوابق بیشتر به سوابق دارای اهمیت اداری فعلی اهمیت می‌دهد. به همین دلیل، وظایف موقعیت برای هر شغل می‌تواند به راحتی در هم تنیده شود، به ویژه اگر هر دو شغل در یک مؤسسه حضور داشته باشند.
وظایف و محیط کار
وظایف بایگانی شامل به دست آوردن و ارزیابی مجموعه‌های جدید، ترتیب و توصیف سوابق، ارائه خدمات مرجع و حفظ مواد می‌باشد. در ترتیب سوابق، بایگانی کنندگان دو اصل مهم را به کار می‌گیرند: ترتیب و منشأ.
شعله‌ور (فیلم)
شعله‌ور فیلمی ایرانی به کارگردانی حمید نعمت‌الله، تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی و نویسندگی هادی مقدم‌دوست و حمید نعمت‌الله محصول سال ۱۳۹۶ است. نخستین نمایش این فیلم در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر بود.
این فیلم از تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۹۷ در سینماهای ایران اکران شده است.
داستان فیلم
داستان زندگی مردی را روایت می‌کند که احساس می‌کند «عددی نشده» است و این احساس او همهٔ زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
نشست خبری
مژگان صابری به دلیل حرکات عجیبش در نشست خبری فیلم در بهمن ۱۳۹۶ خبرساز شد. عده‌ای از ابتلای او به بیماری اوتیسم خبر دادند، اما حمید نعمت‌الله کارگردان این فیلم، آن را تکذیب کرد.
نیکلاس راجسل
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رویال یونیون سنت ژیل و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
درود بر مریم (فیلم ۱۹۳۶)
«درود بر مریم مقدس» (Ave Maria) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد.
از بازیگران آن می‌توان به بنیامینو گیگلی و کارل آوئن اشاره کرد.
فرخزاد دوم شروانشاه
فرخزاد دوم بیست و هشتمین حاکم شروان بود. او فقط یک پادشاه در نام بود، بنابراین اطلاعات زیادی در مورد او وجود ندارد.
بهلول شروان
شیخ بهلول دربندی عضوی از خانه شروان‌شاه، خاندان حاکم شروان بود. وی نوه کیقباد یکم شروانشاه، برادر ابراهیم شروان‌شاه و پسر عموی کاووس شروان‌شاه بود.
زندگی
تاریخ دقیق تولد وی مشخص نیست. او دوران کودکی خود را با برادر و پدرش در یکی از روستاهای شکی در مخفی‌گاه گذراند. در زمان سلطنت برادرش، ابراهیم شروان‌شاه، وی به عنوان فرمانده ارشد ارتش شروان منصوب شد. وی فرماندهی بدنه اصلی ارتش شروانی را هنگام شکست در جنگ چالگان (۱۴۱۲) بر عهده داشت. او توسط قرا یوسف، فرمانده ارتش مخالف اسیر شد. وی با پرداخت ۲۰۰ تومان ایرانی خون‌بها توسط یک نجیب‌زاده تبریزی، شیخ آهی قصاب آزاد شد. تاریخ دقیق مرگ وی مشخص نیست. پسرش طهمورث در سمت فرمانده ارشد جانشین او شد.
مسابقات قهرمانی ووشو جهان ۲۰۰۷
مسابقات قهرمانی ووشو جهان ۲۰۰۷، نهمین دوره از مسابقات قهرمانی ووشو جهان است که از ۱۱ تا ۱۷ نوامبر در سالن ورزشی مرکز ورزشی المپیک در پکن، چین برگزار گردید.
والابتوکانا
والابتوکانا (به لاتین: Valabetokana) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه فاراتسیهو واقع شده‌است. والابتوکانا ۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۴۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کبوزون
کبوزون (Kebuzone) یا کتوفنیل‌بوتازون یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) است که برای درمان بیماری‌های التهابی مانند ترومبوفلبیت و روماتیسم مفصلی (RA) به کار می‌رود.
دیک هاریسون
دیک والتر هاریسون (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۶۶) یک تاریخ‌نگار سوئدی است که در بخش هوددینگه زاده شده و بیشتر جوانی خود را استفانستورپ در استان اسکونه بسر برده‌است.
فیان پاول
فیان به عنوان سریع‌ترین قایق‌ران روئینگ-در-اقیانوس (۲۰۱۶)   و رکورد-شکن‌ترین قایق‌ران روئینگ-در-اقیانوس (۲۰۱۷)  شناخته می‌شود. تا ۲۰۲۰ میلادی، او نخستین و تنها فردی بود که گرنداسلم اقیانوس کاوشگران را تکمیل نمود (عبور از آب‌های باز در هر کدام از پنج اقیانوس با استفاده از قایق‌های که توسط نیروی انسانی حرکت می‌کند). برای مقایسه، حدود ۷۰ نفر گرند اسلم زمینی کاوشگران را تکمیل نموده‌اند.
مارگریت زخرس
مارگریت زخرس (Margriet Zegers؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۵۴) بازیکن هاکی روی چمن اهل هلند بود.
فیان پاول
فیان بیشتر افتخارات بلند در تاریخ روئینگ-در-اقیانوس را از آن خود کرده‌است، از جمله داشتن بیشترین تعداد عناوین عملکرد-محور «نخست در دنیا» در کتاب گنیس (به‌طور مجموعی ۱۴ عنوان که از بیش از راینولد مسنر است، کسی که تا ۲۰۲۰ میلادی در مجموعه ۹ رکورد داشت). این عناوین که به «اولین‌های دنیا» نیز معروف است، معمولاً توسط کتاب رکوردهای گنیس برای دستاوردهای بی‌پیشینه مانند «نخستین فردی که در ۵ اقیانوس پارو زد» و «نخستین فردی کسی که رکورد دار فعلی سرعت در تمامی ۴ اقیانوس است» اعطاء می‌گردد. فیان چندین رکورد «نخست در دنیا» برای جهان‌گردی قطبی نیز دارد، مانند نخستین فردی که در شدیدترین دریاهای بزرگ مناطق قطبی هر دو قطب زمین پارو زده‌است.
مارگریت زخرس
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
فیان پاول
او ناخدای رکوردشکن‌ترین سفر اکتشافی در تاریخ بود که رکورد سریع‌ترین قایق در تاریخ ورزش روئینگ-در-اقیانوس و رکورد سرعت کلی عبور از هر هریک از اقیانوس‌ها را زد. تا ۲۰۲۰ میلادی، در سفر اکتشافی به آب‌های باز مناطق قطبی هر دو قطب، او ناخدای تنها سه قایقی بود که توسط نیروی انسانی حرکت می‌کرد و توانست این چالش را تکمیل نماید.
دستاوردهای فیان نقش بزرگی در تبدیل شدن ایسلند به کشوری شد که در عرصه ورزشی دارای بیشترین تعداد رکوردهای جهانی گنیس به‌طور سرانه است. از سال ۲۰۱۷ به بعد، رکوردهای وی قسمت بزرگی از مجموع رکوردهای جهانی گنیس کشور ایسلند در بخش ورزش را تشکیل می‌دهد (تا ۲۰۲۰ میلادی، ۷۰ در صد).
فیان در حوزه‌های هنر و روان‌شناسی نیز فعال بوده و توجه مردم را به عنوان کسی که به‌طور منحصر به فرد حوزه‌های مختلف را باهم ترکیب می‌کند، جلب نموده‌است.
رکوردهای سرعت
فیان از تمامی پنج اقیانوس در یک قایق پارویی بدون موتور متکی نیروی انسانی، با سرعت رکوردشکن عبور نموده و رکورد سرعت کلی در اقیانوس‌های اطلس، هند، آرام و اقیانوس منجمد شمالی را به‌نام خود ثبت کرد (او تنها کسی بود که از اقیانوس منجمد شمالی توسط قایق پارویی متکی به نیروی انسانی، عبور نمود و به دلیل اینکه هیچ رقیبی نبود، تقاضای برای ثبت سرعت نیز صورت نگرفت).
پریستون سیتی، کنتیکت
پریستون سیتی (به انگلیسی: Preston City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده‌است.
فیان پاول
۲۰۱۱ میلادی
در ۲۰۱۱ میلادی، فیان با قایق سارا جی (Sara G) پارو زد که در نتیجه این قایق عنوان «سریع‌ترین قایق در تاریخ روئینگ-در-اقیانوس» را کسب نمود، رکورد سرعت کلی در اقیانوس اطلس را به نام خود ثبت کرده و جایزه نوار آبی (Blue Riband Trophy) روئینگ-در-اقیانوس را کسب نمود. این مسیر، The Atlantic Trade Winds I، رقابتی‌ترین مسیر روئینگ-در-اقیانوس است که اسطوره‌های چون جیمز کراکنل مفتخر به نشان امپراتوری بریتانیا و ورزشکاران پایداری چون مارک بیومونت مفتخر به مدال امپراتوری بریتانیا در آن مسیر به رقابت پرداخته‌اند.
۲۰۱۴ میلادی، دو اقیانوس
در ۲۰۱۴ میلادی، فیان به نخستین فردی مبدل شد که به‌طور همزمان رکورد سرعت کلی برای سریع‌ترین روئینگ در دو اقیانوس (اطلس و هند) را به‌نام خود ثبت کرد. فیان در حل حرفه خود، چهار پارو را شکست. سه پارو بر اثر طوفان‌های دریایی شکسته شده و چهارمی در جریان یک عملیات نجات در اقیانوس هند هنگامی که او سوار بر قایق آوالون بود درهم شکست، این اتفاق زمانی رخ داد که یک نفت‌کش، رودخانه‌ی نوردیک، برای نجات یکی از اعضای مجروح تیم به ناحیه رسید اما به‌طور مصیبت‌باری شروع به کش کردن این قایق کوچک به سمت پروانه خود نمود و تا پنج برابر ارتفاع قایق، آن را به سمت خود کشید. پارو هنگامی که فیان تلاش می‌کرد تا قایق قایقرانها را از کشتی نفت‌کش دور نماید در دست او خرد شد و پس از اینکه ملوانان با نفت‌کش تماس گرفته و کشتی انجین خود را به موقع خاموش نمود، جان ملوانان از تصادم نجات پیدا کرد.
در یک تصادم دیگر، این بار با نهنگ آبی، کیبل مهم فرمان شکست و ملوانان را مجبور کرد تا به‌طور دستی قایق را هدایت نمایند، کاری که عرشه قایق روئینگ را تنها برای دو قایق‌ران در هر شفت تقلیل داد؛ نصف آنچه طراحی شده بود. پس از عبور از یک توفند با وجود جراحت‌های بادوام، در نهایت تعداد ملوانان به‌طور کلی به ۳ قایق‌ران (۱٫۵ در هر شفت) تقلیل یافت و آنها مجبور بودند، قایق سنگین ۲-تنی که طبق طراحی مستلزم نیروی ۸ قایق‌ران بود را حرکت دهند. ملوانان که تعداد آنها ناکامل بود، مجبور بودند در شفت‌های ۲ ساعت و ۴۰ دقیقه حرکت و ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه استراحت، به عوض شفت معیاری ۲ ساعت حرکت و ۲ ساعت توقف، حرکت نمایند تا مسیر خود را طی نموده بتوانند. این چالش طاقت‌فرسا باعث دلیریوم بادوام ملوانان شد که به دلیل خستگی مفرط و کم‌خوابی، برای چندین روز دوام داشت.
۲۰۱۶ میلادی، ۳ اقیانوس
در ۲۰۱۶ میلادی، فیان به نخستین قایق‌ران روئینگ مبدل شد که رکورد سرعت کلی در سه اقیانوس (اطلس، هند، میان-اطلسی) را ثبت نموده و تنها قایق‌ران روئینگ بود که هر سه رکورد را به‌طور همزمان در اختیار داشت. پس از کسب این دستاورد، رکوردهای جهانی گنیس عنوان «نخستین فردی که به‌طور همزمان دارنده رکورد سرعت کلی روئینگ-در-اقیانوس در هر سه اقیانوس است» را به او اعطاء نمود که یکی از بلندترین افتخارات در تاریخ روئینگ-در-اقیانوس است.
۲۰۱۷، ۴ اقیانوس
در ۲۰۱۷ میلادی، او با قایق‌رانی در اقیانوس منجمد شمالی، به نخستین فردی مبدل شد که در تمامی ۴ اقیانوس قایق‌رانی نموده‌است و دارنده رکورد سرعت کلی در اقیانوس منجمد شمالی شد.
جهت دریافت مجوزی برای قایق‌رانی تا سوالبار، فیان ملزم بود تا به حاکم سوالبار درخواست داده و یک ارزیابی از شانس‌ها و توانایی تیم برای نایل شدن به این سفر اکتشافی را معرفی نماید. فیان میانگین سرعت این سفر دریایی را ۲٫۷ گره (یکای سرعت) پیش‌بینی کرد. نماینده حاکم سوالبار این ادعا را بلوف خواند، چون تا آن زمان رکورد سرعت کلی روئینگ در اقیانوس منجمد شمالی ۰٫۷ گره و میانگین سرعت قایق‌های بادبانی کوچک ۴ گره بود. از این‌رو، آنها روی بالاترین بیمه ممکن را درخواست نمودند که به بزرگترین قلم بودجه این سفر اکتشافی مبدل شد. صحت زمان تخمینی رسیدن (ETA) که فیان اعلام نموده بود ۴ ساعت تفاوت کرد. طبق برنامه، قایق‌ران‌ها بدون هیچ درد سری از جذر و مد ۱۰۸ کیلومتری در امتداد آبدره ایسفیوردن پس از لونگ‌یربین استفاده کردند.
قایق‌رانی قطبی یکم (Polar Row I) بزرگترین درهم‌کوبی رکورد در تاریخ روئینگ-در-اقیانوس بود: رکورد موجود روئینگ در اقیانوس منجمد شمالی با افزایش ۳٫۵ برابر سرعت شکسته شد، علی‌رغم اینکه تیم قایق‌رانی قطبی یکم ۶۰ درصد اوقات با بادهای مخالف مبارزه می‌کردند. فیان اظهار داشت، بادهای مخالفی که ما با آن مواجه بودیم «تصدیقی از عملکرد متکی بر نیروی انسانی ما» بود. پس از این دستاورد او عناوین «نخستین فردی که در هر ۴ اقیانوس قایقرانی نموده‌است» و «نخستین فردی رکورددار فعلی سرعت کلی در هر ۴ اقیانوس است» در کتاب رکوردهای جهانی گنیس را کسب کرد.
درود بر مریم (فیلم ۱۹۸۴)
«درود بر مریم مقدس» (Ave Maria (1984 film)) یک فیلم است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آنا کارینا اشاره کرد.
ماریکه فان دن هام
ماریکه فان دن هام (Marieke van den Ham؛ زادهٔ January 21, 1983) بازیکن واترپلو اهل هلند است.
فهرست شهرستان‌های استان خراسان شمالی
استان خراسان شمالی در حال حاضر ۱۰ شهرستان دارد. شهرستان بجنورد تنها شهرستان در این استان است که نامش در اصلاحیه دومین قانون تقسیمات کشوری ایران در دی ۱۳۱۶ ذیل استان شمال شرق به میان آمد. بر این اساس این شهرستان در دی ۱۳۱۶ یکی از هفت شهرستان تشکیل‌دهندهٔ استان نهم بود. شهرستان اسفراین در ۱۳۳۹ با انتزاع بخش‌هایی از شهرستان‌های سبزوار (اکنون در استان خراسان رضوی) و بجنورد ایجاد شد. همان سال شهرستان شیروان از شهرستان قوچان (اکنون در خراسان رضوی) منتزع شد. شهرستان جاجرم در ۱۳۷۶ و شهرستان مانه و سملقان در ۱۳۷۹ ایجاد شدند. ایجاد شهرستان فاروج همزمان با تقسیم استان خراسان در ۱۳۸۳ صورت گرفت. شهرستان قوچان که مصر بود در استان خراسان رضوی بماند، دو تکه شد و بخش فاروج آن پس از ارتقا به شهرستان در استان خراسان شمالی قرار گرفت. وضعیت استثنایی حوزهٔ انتخابیهٔ قوچان و فاروج که تنها حوزهٔ انتخابیهٔ مشترک بین دو استان در کل ایران است مولود همین دوپارگی است. از آن زمان تاکنون تلاش‌های فراوانی برای الحاق شهرستان‌های قوچان و درگز از خراسان رضوی به خراسان شمالی صورت گرفته‌است. سه شهرستان گرمه، راز و جرگلان و بام و صفی‌آباد در استان خراسان شمالی متولد شدند.
هر شهرستان ۱ تا ۳ بخش و هر بخش ۱ تا ۵ دهستان دارد. در مجموع استان خراسان شمالی ۱۹ بخش، ۴۵ دهستان، و ۲۴ شهر دارد. شهرستان‌های شیروان و مانه و سملقان هر کدام با ۴ شهر، بیشترین نقاط شهری در استان را دارند. بجنورد پرجمعیت‌ترین و متراکم‌ترین شهرستان استان است و ۳۸ درصد جمعیت استان را در خود جای داده‌است. از آن طرف گرمه کم‌جمعیت‌ترین و جاجرم کم‌تراکم‌ترین شهرستان‌های استان هستند. مانه و سملقان با مساحت ۶٬۰۵۳ کیلومتر مربع پهناورترین شهرستان استان است و فاروج با ۱٬۶۱۵ کیلومتر مربع کوچک‌ترین. میانگین مساحت شهرستان در این استان ۳٬۵۵۴ کیلومتر مربع است و میانگین جمعیت ۱۰۷٬۸۸۷ نفر.
نیکلاس رینیر
نیکلاس رینیر (Nicolas Raynier؛ زادهٔ March 4, 1984) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل، باشگاه ورزشی آمیان، و آ.اس موناکو اشاره کرد.
نیکلاس ساچی
نیکلاس ساچی (Nicolas Sachy؛ زادهٔ October 23, 1967) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژه و باشگاه فوتبال سدان اشاره کرد.
آنتساپانیماهازو
آنتساپانیماهازو (به لاتین: Antsapanimahazo) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در ناحیه فاراتسیهو واقع شده‌است. آنتساپانیماهازو ۱۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
مرل ده بلای
مرل ده بلای (Merel de Blaeij؛ زادهٔ December 2, 1986) بازیکن هاکی روی چمن اهل هلند بود.
مایکل مک‌کویت
مایکل مک‌کیویت (Michael McKevitt) (۴ سپتامبر ۱۹۴۹ – ۲ ژانویه ۲۰۲۱)، یک جمهوری‌خواه و رهبر شبه‌نظامی اهل ایرلند بود. او مسئول عمومی تدارکات در ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند بود. در اعتراض به شرکت ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند در فرایند صلح ایرلند شمالی، وی ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند را تشکیل داد. نقش او در ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند باعث شد تا او به اتهام هدایت تروریسم و عهده داشتن رهبری یک سازمان شبه‌نظامی مجرم شناخته شود.
ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند
مک‌کیویت متولد شهرستان لوث بود. او در جریان اوج درگیری‌ها به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند ملحق شد. در فوریه ۱۹۷۵، افراد منتسب به ارتش رسمی جمهوری‌خواه ایرلند در جریان خصومتی میان این دو سازمان، به زانوی وی شلیک نمودند. وی برای مدت طولانی عضو ارشد ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند بود و به عنوان مسئول عمومی تدارکات این سازمان که مسئولیت نظارت از مخفی گاه‌های تسلیحات را نیز بر عهده داشت، خدمت نمود. او در اعتراض به اعلام آتش‌بس و شرکت این جنبش از طریق حزب شین فین در فرایند صلح ایرلند شمالی که منتج به عقد تفاهم‌نامه جمعه خوب در ۱۹۹۸ میلادی گردید، سازمان را ترک کرد.
ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند
مک‌کیویت یک شاخه منتقد از ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند را به‌نام ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند، با استفاده از تسلیحات ضبط شده ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، تأسیس کرد.
کریمه حامد فاریابی
کریمه حامد فاریابی (زاده ۱۳۴۸ ولایت فاریاب) پزشک و سیاستمدار افغانستانی است. او در ۲۴ سنبله ۱۳۹۹ به‌عنوان سرپرست وزارت اقتصاد افغانستان مقرر شد. وی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۳ مشاور ریاست صحت عامه فاریاب و مدیر پروژه "سیف چیلدرین" بود. دکتر فاریابی از اعضای معتبر رادیو قویاش در شهر میمنه است و ۷ سال تجربه کاری در وزارت بازسازی و انکشاف دهات را داشته‌است.
مایکل مک‌کویت
ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند
مک‌کیویت پس از بروز نارضایتی میان گروهی از زندانیان ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند در زندان پورتلیشه و رهبری بیرونی، از این ارتش اخراج گردید. زندانیان بیانیه‌ای صادر نموده و جداً خواهان کناره‌گیری رهبری شدند، آن‌ها ادعا نمودند که یک عنصر جنایت‌کار رهبری را در دست گرفته‌است. مک‌کیویت و حامیان وی پس از اخراج از ارتش، گروهی دیگری را به‌نام مجمع جدید جمهوری‌خواه ایجاد نمودند.
کریمه حامد فاریابی
وی تحصیلات ابتدایی خود را در مکتب محجوبه هروی و تحصیلات متوسطه خود را در لیسه ستاره شهر میمنه به پایان رساند. او در سال ۱۳۶۹، در کانکور قبول شده، وارد دانشکده پزشکی دانشگاه ابوعلی سینای بلخی شد و در سال ۱۳۷۳ از رشته پزشکی فارغ‌التحصیل شد. او از به زبانهای پشتو، اوزبیکی، ترکی و انگلیسی راتسلط دارد. قبل از آمدن به سیاست، خانم فاریابی به عنوان پزشک در بخش بهداشت عمومی ولایت فاریاب کار می‌کرد. او بیش از هفت سال در وزارت بازسازی و انکشاف دهات به‌عنوان هماهنگ کننده برنامه‌های توسعه اداری مناطق شمال و شمال شرقی افغانستان خدمت وزارت اقتصاد افغانستان کرده‌است. وی همچنین به عنوان مدیر فنی پروژه بهداشت و خدمات اساسی بیمارستان فاریاب خدمت کرده است و اخیراً برنامه‌ای را در پشتیبانی بین‌المللی کودک مدیریت می‌کند که خدمات پزشکی را به جمعیت آواره داخلی فاریاب ارائه می‌دهد.
مایکل مک‌کویت
بمب‌گذاری اوماگ
در ژوئن ۲۰۰۹، پرونده‌ای در یک دادگاه مدنی توسط بستگان قربانیان بمب‌گذاری ۱۹۹۸ باز شد و قاضی این دادگاه، مک‌کویت را مسئول این بمب‌گذاری شناخت. روزنامه تلگراف در آوریل ۲۰۱۴ گزارش داد که مک‌کیویت و لیام کمپ‌بیل در اعتراض به حکم دادگاه مدنی در دادگاه حقوق بشر اروپا فرجام خواهی می‌کنند، چون آن‌ها مدعی هستند که ناتوانی در بازپرسی از شهادت منبع FBI به‌نام دیوید روپرت، نقض حق آن‌ها نسبت به داشتن دادگاه عادلانه است.