cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بندر انزلی
شهرداری
شهر بندر انزلی به عنوان نخستین شهری در ایران بود که صاحب شهرداری شد، که در آن زمان به آن بلدیه گفته می‌شد. تاریخ تأسیس بلدیه در بندر انزلی به سال: ۱۲۷۶ هجری شمسی بازمی‌گردد. بنای ساختمان شهرداری بندر انزلی با توجه به قدمت، در لیست میراث فرهنگی ایران قرار دارد. شورای اسلامی شهر بندر انزلی نیز به عنوان یک نهاد تصمیم‌گیر وظیفه نظارت بر عملکرد شهرداری را عهده‌دار است.
ورزش
انزلی با بیش از ۱۴۵۰۰ ورزشکار سازمان‌یافته با نسبت جمعیت شهری مقام نخست کشور را از لحاظ شمار ورزشکار دارد.
رشته‌های ورزشی
باشگاه‌های ورزشی متعددی در انزلی در زمینه‌های فوتبال، بدنسازی، فوتسال، شنا، تکواندو، بسکتبال، نجات غریق، واترپولو، قایقرانی، بوکس، کاراته، جودو، کانوپولو، بدمینتون و… فعالیت می‌نمایند. ورزشکاران شهر انزلی در رشته‌های مختلف همواره در سطح اول کشور ایفای نقش می‌کنند، از جمله قهرمانان قایقرانی این شهر هرسال از مسابقات قایقرانی آسیایی همواره افتخارات متعدد و مدال‌های رنگارنگی را به ارمغان می‌آورند.
بندرانزلی باشگاه معروفی به نام ملوان دارد.
باشگاه‌های ورزشی
در شهر انزلی باشگاه‌های ورزشی متعددی مشغول به فعالیت اند، که برخی از آن‌ها عبارت اند از:
نخستین‌های انزلی
بندر انزلی در سالیان دور فرنام «دروازه ایران و اروپا» را یدک می‌کشید. موقعیت راه‌بردی نخستین بندر شمال ایران سبب شد، تا این شهر بسیار زودتر از بسیاری از شهرهای ایران با فرهنگ و دست‌آوردهای غربی آشنا شوند و در بسیاری از موارد جزء اولین‌ها باشد
نخستین نیروی دریایی شمال ایران
از اقدامات مهم در دوران نادرشاه را می‌توان تلاش برای تشکیل نیروی دریایی ایرانی در دریای خزر نام برد. او برای نیل به این هدف جان التون انگلیسی را برای تأسیس کارخانه کشتی‌سازی در انزلی گماشت و لقب جمال بیگ به او داد. او که قبلاً دو کشتی در قازان برای رود ولگا ساخته بود، از طرف نادرشاه مأمور شد که سواحل خزر را بررسد. او موفق شد یک کشتی با ظرفیت ۲۰ توپ بسازد که گزارش شده بهتر از کشتی‌های روسی در خزر بود.
شهرهای خواهرخوانده
بندر انزلی به علت دارا بودن شرایط اقلیمی خاص و داشتن وجه تشابه با زیباترین شهرهای جهان تا کنون توانسته‌است با شماری از این شهرها از کشورهای فرانسه، ایتالیا، لهستان و… توافق‌نامه خواهرخواندگی امضا کند.
جاذبه‌های گردشگری و مشاهیر
از جاذبه‌های گردشگری انزلی می‌توان به تالاب انزلی، کاخ میان‌پشته، پل انزلی، آکواریوم منطقه آزاد انزلی که یکی از بزرگ‌ترین آکواریوم خاورمیانه است و هتل ایران بندر انزلی و گورستان لهستانی‌ها در بندر انزلی کلیسای مریم مقدس (بندر انزلی)   اشاره کرد. از مشاهیر بندر انزلی می‌توان به جلیل ضیاءپور ، احمد عاشورپور ، شاهین نجفی ، احمد نوری‌زاده ، سیروس گرجستانی ، سیروس طاهباز ، ناهید سالیانی ، ابراهیم مرادی ، علی درویش‌زاده ، محمدحسین جزیره‌ای ، عزیز نبوی ، میلاد کی‌مرام ، سید جواد هاشمی ، بهنام آژنگ ، سیمون آیوازیان ، سید جلال حسینی ، سید جلال رافخایی ، مازیار زارع ، سعید عزت‌اللهی ، محمد احمدزاده سیروس قایقران ، عزیز اسپندار ، مریم ایراندوست ، غفور جهانی ، سوشا مکانی ، محمد مایلی‌کهن ، حسین اغماض ، مظفر مسافری ، جبار فعلی ، عزیز وکیل منفرد ، علی آقامیرزایی ، نازنین ملائی ، احمد دنیامالی ، حسن خسته‌بند ، تورج حسنی‌مقدم ، فرج‌الله رسائی ، سید موسی نامجو ، سید محمدجواد پیشوایی ، جاسم ویشگاهی و یعقوب کوچکزاد اشاره کرد.
مهاباد (اردستان)
مهاباد یکی از شهرهای مرکز ایران است که در مسیر جنوب به شمال جاده شماره 71 (یزد - کاشان) قراردارد. شهر مهاباد مرکز بخش مهاباد است که از توابع شهرستان اردستان استان اصفهان ایران می‌باشد.
منقول است که این شهر به دستور ماه بانو نوهٔ رستم (پهلوان ایران باستان) ساخته شده‌است و در تاریخ پیشدادی ایران زمین به عنوان اولین پایتخت این مرز و بوم معرفی شده‌ است. خرابه‌های آتشکده این شهر گواه بر قدمت و سابقه آن در قبل از اسلام می‌باشد. این شهر از توابع شهرستان اردستان می‌باشد و در فاصله ۱۲۰ کیلومتری اصفهان، ۸۵ کیلومتری کاشان و ۲۲ کیلومتری اردستان قرار دارد. مهاباد از سال ۱۳۷۲ دارای شهرداری و در سال ۱۳۹۷ صاحب بخشداری شده‌است.
وجه تسمیه و تاریخ مهاباد
مه به معنی بزرگ است که در نتیجه مه آباد معنای آباد کرده بزرگی را می‌دهد که این بزرگ بنا بر نقل سینه به سینه اهالی، مه بانو یا ماه بانو همسر برزو نوه رستم دستان بوده‌است که هم‌اکنون نیز دشتی در مهاباد به نام دشت برزین وجود دارد که برگرفته از نام برزو است. مهاباد همچنین نام پیغمبر بزرگ ایرانیان است و نیز مهابادیان دسته‌ای از پادشاهان پیشدادی ایران زمینند. سرجان ملکم در کتاب تاریخ ایران از مهابادیان به عنوان اولین سلسله‌ای که بر ایران حکومت کرده‌اند نام برده‌است که مرکز فرمانروایی آن‌ها مهاباد بود. بر اساس فرهنگ قاطع، مه آباد نام اولین پیغمبر عجم قید شده که کتابی به نام دساتیر داشته‌است.
در کتاب دساتیر، زرتشت را از سلسلهٔ «مه آبادیان» معرفی کرده که البته در اوستا و هیچ‌یک از نامه‌های پهلوی و هیچ‌یک از نوشته‌های باستانی سابقه ندارد، بنابر گفته‌های دساتیر سلسلهٔ مه آبادیان هزاران سال قبل از کیومرث سر سلسلهٔ پیشدادیان می‌باشند که تقریباً ده هزار سال قبل از میلاد بوده‌اند.
مه آباد در واقع از دو لفظ «مه» و «بود» به معنی روشن ضمیر است و به صورت «مها بودیان» یعنی روشن ضمیران بزرگ بوده که به مرور زمان «واو» بود به الف مبدل گشته و مهابادیان یا مه آبادیان شده‌است که اگر هم به اصطلاح امروزه مه آبادیان بگیریم به معنی آبادی بخشندگان بزرگ می‌شود که در اوستا نیز بارها از سوشیانس یا سیوشانس به معنی سودرسان بزرگ یاد شده که این لفظ برای وخشوران و روشن ضمیرانی اطلاق شده که از سلسلهٔ مه آبادیان باشند و از سلسلهٔ مه آبادیان سوشیانس‌های متعدد ظهور نموده‌اند تا آنکه اشو زرتشت کامل‌ترین سوشیانس پدیدار شده و آیین یکتاپرستی را تکمیل و در آن سلسله ختم کرده‌است.
ملک الشعرای بهار در منظومه آیینه عبرت در مورد این بخش از تاریخ می‌نویسد:
کز مهابادی شد ایران سال‌ها بهروز و شاد
بد نخستینشان اژوسس خسرو با فر و داد
شهر اکباتان به آئینی عجب بنیان نهاد
خود مهابادی مِدی‌دان سرزمین ماه، ماد
آب مهاباد از قنات بسیار معتبری در شهرستان نطنز (قنات کویر یا کبیر) و نیز چشمه‌ای در همین شهرستان (چشمه خالخالی) است که آب آن‌ها یک کاسه می‌شود و قریب شش فرسنگ را تا رسیدن به مهاباد می‌پیماید. داستان قنات مهاباد جالب است و حکایت از قدمت زیاد این شهر دارد. اهالی مهاباد می‌گویند که میلاجرد و ماه بانو خواهر و برادر بوده‌اند و برزو دلداده ماه بانو. این خواهر و برادر پس از حفر قنات، آب آن را به نسبت یک (برادر) و سه (خواهر) تقسیم می‌کنند و از سهم برادر روستای میلاجرد در همان محل قنات و از سهم خواهر، مهاباد در چند فرسنگ دورتر به سمت شرق متولد می‌شوند. مشکل دلدادگی برزو هم با همین قنات حل می‌شود. ماه بانو شرط ازدواج را این می‌گذارد که برزو در پیش جریان آب پرتوان قنات جوی باز کند و در این کار نماند و این جوی باز کنی فرسنگ‌ها ادامه می‌یابد تا ماه بانو با دیدن بوته خودروی گندمی دستور بس است را می‌دهد! مهاباد علی‌رغم قدمت کم‌نظیر تاریخی خود، آثار تاریخی زیادی ندارد و علت آن هم دو بار (به گفته اهالی) آب سیاه بالا آوردن که ظاهراً مکیده شدن به درون زمین و غرق شدن در لجن یا نفت خام بوده، است. آثاری از دو مهاباد نابود شده در پایین مهاباد فعلی و ضلع شمال شرقی آن بر جای مانده‌است. به هر حال، نکته درخور پژوهش این است که شواهد عدیده‌ای حکایت از آن دارند که اساساً محل زندگی خانواده رستم دستان، پهلوان نامدار ایرن، مهاباد و اطراف آن بوده‌است (به عنوان نمونه شهر کوچک هم جوار مهاباد، زواره، نیز نام برادر رستم را بر خود دارد و یکی از وجوه تسمیه احتمالی اردستان ارگ دستان می‌باشد).
زکریا بن محمد بن محمود قزوینی در کتاب خود آثارالبلاد و اخبارالعباد، می‌نویسد: مهاباد دهی است بزرگ نزدیک کاشان. و اهل آن از قدیم الایام شیعه دوازده امامی بوده‌اند. حسن بن علی بن احمد ملقب به باباافضل از اهل این ده بوده، ادیب شاعر و فاضل است.
غلامحسین خورشیدی استاد دانشگاه شهید بهشتی در «شبکه اجتماعی شاعران» در یک منظومه زیبا داستان مشهور تولد مهاباد را که مردم سینه به سینه نقل کرده‌اند، آورده‌است.
در سال ۱۳۱۵ بر اساس اقدام فرهنگستان وقت ایران و بنا بر پیشنهاد نادرست غلامرضا رشید یاسمی و تصویب فرهنگستان نام شهر ساوج بلاغ مکری آذربایجان غربی به مهاباد تغییر یافت و از این راه لطمه‌ای سخت به شناخت مهاباد اصفهان وارد آمد.
به هر حال، در قابوس‌ها و کتب تاریخی معتبر معانی مختلفی برای این نام ذکر شده‌است. نظر به اینکه در بسیاری از متون قدیمی، ماد و ماه به هم تبدیل شده‌اند و نمونه‌های زیادی در این زمینه وجود دارد به احتمال زیاد مهاباد یا ماه آباد شکل دیگری از ماد آباد باشد که به معنی سرزمینی است که توسط مادها آباد شده‌است.
وضعیت جغرافیایی
از نظر توپوگرافی منطقه مهاباد صاف و منتهی به دشت کویر می‌گردد. اما در جنوب آن امتداد کوه خارزن با جهت غربی و شرقی کشیده شده‌است و به‌طور کلی از شمال به جنوب و از شمال شرقی به جنوب غربی شیب زمین افزوده می‌گردد. منطقه مهاباد از نظر پوشش گیاهی جزء ایران مرکزی محسوب می‌شود و پوشش گیاهی آن به علت نامساعد بودن آب و هوا، جنس خاک و قلت بارندگی فقیر و از نوع استپ بیابانی و نیمه بیابانی می‌باشد. این منطقه بعلت مسطح بودن و عدم ارتفاعات و همچنین اراضی کویری و شنزاری میزان بارندگی آن کمتر می‌باشد این منطقه دارای آب و هوای گرم و خشک و پوشش گیاهی فقیر می‌باشد و دارای تیپ گیاهی متفاوت از گونه‌های سالسون، اسفند، آشنان، تاغ، خارشتر، قیچ، لخ، شوره و گز می‌باشداین شهر بعلت واقع شدن در کنار کویر دارای آب و هوای بیابانی با تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد و خشک می‌باشد. میزان بارندگی کم و بیشتر آن در فصل زمستان است.
به‌طور کلی مهاباد در قدیم بلوک مستقلی را تشکیل داده و به تدریج جز اردستان به‌شمار آمده‌است اطراف آن مسطح و هموار و تا کویر فاصله زیادی ندارد. مهاباد دارای ۱۷ رشته قنات بوده و روستاهای اطراف مهاباد همه سر سبز و در آن کشاورزی می‌شده و جمعیت زیادی در آن‌ها زندگی می‌کرده‌اند. امروز بعلت خشک شدن قنوات بیشتر روستاهای اطراف یا خالی از سکنه شده یا جمعیتی مختصر را در خود جای داده‌است. در قسمت شمال و شمال شرقی مهاباد در حاشیه کویر روستاها و حتی شهرهای زیادی وجود داشته که بر اثر وزش بادها و حرکت دادن ریگ‌های روان ویا وقوع زلزله روستاها و مزارع در زیر خاک فرورفته و تلی از شن باقی‌مانده‌است. از نظر کشاورزی این منطقه یکی از حاصلخیزترین مناطق استان می‌باشد در قدیم مازاد غله این محل به یزد و کرمان و بنادر حمل گردیده‌است. امروزه نیز گندم و جو محصول عمده این منطقه می‌باشد که به سیلوها داده می‌شود. میوه‌هایش انار، انجیر به ندرت انگور، توت، زردآلو و آلوچه و محصول عمده از این میوه‌ها که به نقاط دیگر صادر می‌گردد انار و انجیر می‌باشد.
آثار تاریخی شهر مهاباد
بافت تاریخی مهاباد شامل ۳۵ خانه تاریخی، ساباط، آب انبارها، یخچال قدیمی، حسینیه بزرگ مرکزی، مقبره پیر برحق و مقبره پیراویس در اجرای قانون حفظ آثار ملی ایران مصوب آبان ۱۳۰۹ و نظامنامه اجرای آن مصوب ۱۳۱۱، به شماره ۳۱۱۳۸ مورخ ۹۳/۸/۲۱ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است.
مکان های ورزشی
در چند سال اخیر یکی از مطالبات مردمی و موضوعات پیگیری حوزه ورزش و جوانان توسط مسئولان شهر ساخت استخر شنای مهاباد می‌باشد.
شرکت ها و صنایع
همچنین تعدادی از صنایع در شهرک صنعتی مهاباد مشغول فعالیت می‌باشند.
مسجد جامع (ابهام‌زدایی)
مسجد جامع٬ به بزرگترین مسجد شهر یا مساجد بزرگ گفته می‌شود. از جمله مساجد جامع مشهور که معمولاً ارزش تاریخی و معماری نیز دارند:
سپیده شمالی (رمان)
کتاب سپیدهٔ شمالی بخش اول یک مجموعه سه‌گانه کتاب‌های داستانی تخیلی به نام نیروی اهریمنی‌اش است که توسط فیلیپ پولمن نوشته شده‌است. این کتاب در آمریکا با نام قطب‌نمای طلایی (به انگلیسی: The Golden Compass) شناخته می‌شود.
خلاصه داستان
لایرا بلاکوا دختری ده-یازده ساله‌است که عمویش، لرد عزریل قیمومیت او را به عهده دارد. لایرا فکر می‌کند پدر و مادرش در یک سانحهٔ هوایی کشته شده اند؛ در حالی که این طور نیست. شفن‌ها بچه‌ها و از جمله دوست لایرا، راجر را می‌دزدند و او با کمک کوالی‌ها برای آزاد کردن آنها به شمال می‌روند و طی اتفاقاتی لایرا می‌فهمد خانم کولتر، یکی از اعضای شورای فراگیر نذورات که او را برای مدتی بزرگ کرده بود مادرش و لرد عزریل پدرش است....
منابع
سپیده شمالی-فیلیپ پولمن-فرزاد فربد-کتاب پنجره
تاریخ گاه‌شماری ایرانی
تاریخ گاه‌شماری ایرانی به بیش از چهارهزار سال پیش بازمی‌پردد. با گذر زمان و در طول تاریخ گاه‌شماری در ایران تغییرات زیادی در خودش دیده‌است.
یافته‌ها نشان می‌دهد که گاه‌شماری در ایران از گاه‌شماری بابلی، که گاه‌شماری خورشیدی-مهی بود ریشه گرفته‌است. اما ایرانیان نظام خورشیدی را برای گاه‌شماری‌ها بکار بردند. حدود ۲۵۰۰ سال پیش، یعنی بعد از میلاد زرتشت و شکل‌گیری حکومت هخامنشیان، گاه‌شماری در ایران تغییراتی کرد. با گسترش آیین زرتشت، گاه‌شماری زرتشتی در ایران رسمیت یافت. تغییرات گاه‌شماری در طول دوره پیش‌از اسلام، ادامه یافت و با ورود اسلام به ایران، برای قرن‌ها گاه‌شماری قمری در کنار گاه‌شماری خورشیدی کاربرد داشت. با توجه به نیاز اجتماعی و اقتصادی جامعه و همچنین پیشرفت علوم در دوره اسلامی، دانشمندان ایرانی زیادی دست به مطالعه و اصلاح گاه‌شماری زدند. خیام با ارائه گاه‌شمار جلالی که دقیق‌ترین نظام گاه‌شماری خورشیدی است، گام بزرگی در این راستا برداشت. در ادامه دوره اسلامی نیز گاه‌شماری ایرانی با دگرگونی‌های زیادی روبرو بود و انواع نظام‌های گاه‌شماری به صورت گسترده یا محدود در ایران کاربرد داشت. در در ابتدای قرن چهاردهم هجری خورشیدی، گاه‌شماری رسمی ایران که یکی از پیشرفته‌ترین و دقیق‌ترین و منظم‌ترین نظام‌های گاه‌شماری است، با تصویب مجلس شورای ملی ایران کاربرد سراسری یافت.
یاتری بالا
یاتری بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آرادان در استان سمنان ایران است.
تاریخ گاه‌شماری ایرانی
پیش‌درآمد
تاریخ گاه‌شماری ایران به پیش از ورود اسلام و پس از آن تقسیم می‌شود. پیش از ورود اسلام تقویم باستانی خورشیدی رسمیت داشته و پس از ورود اسلام ضمن نگاهداشت سنت باستانی تقویم و سالشمار خورشیدی و اصلاح محاسباتی، بتدریج تقویم هجری قمری کاربرد غالب یافته و از قرن نهم قمری تا یک سده پیش تقویم رسمی بوده‌است، تقویم خورشیدی سنتی با رسیدن به کمال خود، از یک سده پیش تا کنون تقویم رسمی ایران گردیده‌است.
پیش از هخامنشیان
قدیمی‌ترین تقویم پیش از هخامنشیان با بنای اقتصاد کشاورزی ایرانیان و نیاز به تعیین فصول، تقویمی فصلی بوده‌است که بخصوص از سوی ساکنان غربی ایران متأثر از تقویم بابلیان، خورشیدی-قمری بوده که تا زمان هخامنشیان نیز مرسوم بوده‌است. از آثار نوشتاری باستانی برمی آید که ایرانیان آغازین از تقویم ۳۶۰ روزه بر پایه تقویم بابلی استفاده می‌کردند که با اعتقادات و نام‌های پارسی هماهنگ شده بود و ماه‌ها بر اساس اشکال ماه به دو یا سه بخش تقسیم می‌شدند. ۱۲ ماه سال مطابق با جشن‌های گوناگون یا فصول زراعی-شبانی نامگذاری شده بودند. هر ۶ سال یکبار ماه سیزدهمی هم برای نگاهداشت سال خورشیدی با گردش ماه‌های قمری به این تقویم اضافه می‌شد. همچنین به استناد نوشته‌های ابوریحان بیرونی، در نواحی شرقی ایران تقویمی خورشیدی شبیه به تقویم زرتشتی، با هر ماه سی روزه، با کبیسه یکماه در هر شش سال (جبران ۵ روز افزوده سال) و مضافاً کبیسه یکماه در هر ۱۲۰ سال (جبران شش ساعت کسر سال) مرسوم بوده‌است.
پژوهش‌ها و یافته‌ها نشان می‌دهد که انواع گاه‌شماری رسمی و محلی در ایران کهن معمول بوده‌است. ابوریحان بیرونی در آثار الباقیه عن القرون الخالیه دربارهٔ پیشدادیان، کهن‌ترین دودمان ایرانی بنابر تاریخ ترادادی، سخن می‌گوید. بنا به نظر بیرونی، پیشدادیان سال را ۳۶۰ روز می‌گرفتند و ماه را ۳۰ روز. هر ۶ سال یک ماه اندرهلی برای کبیسه‌گیری داشتند و هر ۱۲۰ سال دو ماه اندرهلی، یکی برای ۵ روزهای رها کرده و دیگری برای یک‌چهارم روزهای فروهشته.
دوره هخامنشی
تقویم رایج در اوایل حکومت شاهنشاهی هخامنشیان به نام گاه‌شماری پارسی قدیم یا فرس هخامنشی معروف بوده‌است. کتیبه‌های باقی مانده از داریوش بزرگ در کوه بیستون در کرمانشاه و سایر فرمان‌های شاهان هخامنشی ما را از تقویم رسمی امپراتوری ایران و چگونگی اصول زمان‌سنجی در آن روزگار آگاه می‌سازد. متن این کتیبه‌ها و محتوای فرمان‌ها نشان می‌دهد که ایرانیان قدیم سال را به دوازده ماه تقسیم می‌کردند و فصول را می‌شناختند.
روایت است که داریوش بزرگ دو نفر ستاره‌شناس نامدار کلدانی به نام‌های نبوریمنو و کیدینوس را جهت اصلاح این تقویم به ایران دعوت کرد و ایشان با آشنایی به دانش نجوم یک سال شمسی را برابر با ۳۶۵ روز و ۶ ساعت و ۱۵ دقیقه و ۴۱ ثانیه معین نمودند. به احتمال قوی سال و ماه ایرانیان را با اصول سال و ماه بابلی تنظیم کردند. این تقویم که قدیمیترین نمونه زمانسنجی در ایران است، تا زمانی که گاه‌شماری زرتشتی در ایران گسترش یافت، تقویم رسمی کشور بوده‌است. بر اساس متون گلی تخت جمشید احتمال داده می‌شود که آغاز سلطنت هر پادشاهی، مبدأ تاریخی هر دوره گاه‌شماری محسوب می‌شده‌است. آغاز سال با آغاز پاییز و برگزاری جشن میتراکانا که در پارسی نو به ان جشن مهرگان می‌گوییم بود. سال به چهار فصل سه‌ماهه تقسیم می‌شد و هر ماه ۳۰ روز بوده‌است.
گاه‌شماری زرتشتی
بعد از پادشاهی داریوش بزرگ، گاه‌شماری زرتشتی در ایران گسترش یافت. این گاه‌شماری تقویم دینی مزدیسنا یا گاه‌شماری اوستایی نیز نامیده می‌شود. واحدهای تقسیم زمان این گاه‌شماری مانند روز، برج، فصل و سال در این گاه‌شماری، بر اساس باورها، آیین‌ها و اسطوره‌های مذهبی زرتشتی است و بنابر نیازهای دینی زرتشتی و انجام مراسم و فرایض دینی زرتشتیان بنا شده‌است.
گاه‌شماری اوستایی نو
گاه‌شماری اوستایی نو جایگزین گاه‌شماری اوستایی کهن شد. به گفتهٔ بیشتر پژوهش‌گران این گاه‌شماری در زمان هخامنشیان رایج شد و آن را متأثر از گاه‌شماری مصری می‌دانند. تاریخ رواج آن را ۴۴۱ پیش از میلاد در دوران اردشیر درازدست می‌دانند بنا به قرائن این گاه‌شماری در دوران اشکانیان هم متداول بوده، اما بیشترین اطلاعات پیرامون آن از عهد ساسانی به بعد است.
در زمان ساسانیان این گاه‌شماری به دو گونهٔ کاربرد داشته‌است: در دوره اشکانی و ساسانی
پس از حمله اسکندر که منجر به سقوط شاهنشاهی هخامنشی و تسلط یونانیان بر ایران شد، سلوکیان بر سر کار آمدند و با رواج گاه‌شماری یونانی در ایران، گاه‌شماری زرتشتی از رسمیت افتاد و به دنبال آن در دوره اشکانیان اگر چه این تقویم در میان مردم رایج بود، ولی به دلیل بی‌دقتی در کبیسه‌گیری مورد استفاده قرار نگرفت و به تدریج به‌طور کلی مغشوش شد تا اینکه در دوره ساسانیان مجدداً زنده شد و سر و سامان گرفت.
شاهنشاهی ساسانی سیاست دینی را بر حمایت از دین زرتشت نهاد و بسیاری از مسائل دینی را احیا کرد. در نتیجه به منظور برقراری آیین‌های دینی و دقت و صحت هر چه بیشتر در اعمال فرایض دینی زرتشت، به سر و سامان دادن و اصلاحات اساسی در گاه‌شماری زرتشتی پرداخت. به دنبال این روند گاه‌شماری مزدیسنا در دوره ساسانی با حفظ خصوصیات دینی، تقویم رسمی، سیاسی، دینی و عمومی شاهنشاهی ایران شد و سرآغاز آن، تأسیس شاهنشاهی ساسانی در سال ۲۲۴ پس از میلاد همزمان با پادشاهی اردشیر پاپکان قرار گرفت و شاهان پس از او نیز همین روش را در پیش گرفتند. در دوره ساسانی معمولاً هر شاهنشاه ساسانی یا مبنای تقویم را سال «به شاهی رسیدن خود» می‌نهاده یا مبنا را بر مبنای گاه‌شماری دوره سلوکیان که با سال ۳۱۲ ق.م. آغاز می‌شده‌است می‌گذاشت. به عنوان مثال برای شمردن سالیان، گفته می‌شد 'سال سوم اردشیر'. این سنت تا آخرین شاه این دودمان، یزدگرد سوم برقرار بود.
این گاه‌شماری بر مبنای گاه‌شماری اوستایی نو بود و از همان سازوکار محاسبه، تقسیمات زمانی و نامگذاری بهره می‌برد. اما با اعمال سیستم ۳۶۵ روزه برای کبیسه‌گیری دقیق‌تر، روزهای دینی و جشن‌های زرتشتی که بر مبنای شمارش روزهای گاه‌شماری ۳۶۰ بود به هم ریخت و باعث سردرگمی در تعیین تاریخ دقیق آیین‌ها و جشن‌ها شد. این مشکل ناهمخوانی گاه‌شماری زرتشتی یا گاه‌شماری‌های دقیق نجومی تا امروز ادامه دارد و بسیاری از جشن‌های زرتشتی در دو تاریخ متفاوت برگزار می‌شوند.
هرمز یکم و یزدگرد سوم تلاش بسیاری برای سامان دهی این مشکل انجام دادند و اصلاحاتی روی گاه‌شماری کردند. تغییرات یزدگرد آخرین تغییرات این تقویم بود و در سال ۶۳۲ پس از میلاد، با به شاهی رسیدن یزدگرد سوم، این گاه‌شماری اصلاح شده به کار گرفته‌شد. اما این پادشاه آخرین پادشاه دودمان ساسانی بود و با سرنگونی ساسانیان و ورود اعراب مسلمان، گاه‌شماری تغییر یافت.
ویژگی‌ها
بعد از گذر سال‌های بسیار و بعد از این که ژولیوس سزار، در ۴۶ سال قبل از میلاد مسیح تقویم ۳۶۵ روزه را اعمال کرد، پادشاه ساسانی اردشیر بابکان از این ترکیب که توسط سزار به کار برده شده‌استقبال کرد و ۵ روز به تقویم ایرانی اضافه کرد. در واقع این دو تقویم، و بسیاری از تقویم‌های کنونی دنیا که ۳۶۵ روز در سال دارند، از تقویم مصری اشتقاق پیدا کردند.
هر روز سال برای زرتشتی‌ها اسم و رسمی داشت، و ۵ روز هم به نام روزهای گاتاها که قسمتی از اوستا است به تقویم اضافه شد، ولی به دلیل عقب و جلو شدن روزها مشکلاتی در نظم تقویم ایجاد شد. جشن‌ها و روزهای مهم سال با اضافه شدن این ۵ روز به هم ریخت و باعث سردرگمی مردم برای اجرای مراسم و جشن‌ها شد یه همین دلیل تا به امروز به دلیل این مشکل، بسیاری از جشن‌های زرتشتی در دو تاریخ متفاوت برگزار می‌شوند. هرمز یکم نوهٔ اردشیر بابکان و یزدگرد سوم تلاش‌های بسیاری برای سامان دهی این مشکل انجام دادند و تغییرات ایشان آخرین تغییرات این تقویم بود. در سال ۶۳۲ بعد از میلاد مسیح پس از به قدرت رسیدن یزدگرد سوم دورهٔ جدید تقویم نگاشته شد.
روزهای سال را به‌طور مساوی به ۱۲ ماه ۳۰ روزه تقسیم می‌کنند و پنج روز اضافی را بعد از آخر ماه اسفند یا اول ماه فروردین می‌آورند، اسامی ۱۲ ماه همان اسامی سال شمسی امروزی است. ایرانیان قدیم، خرده ایام, یعنی تقریباً شش ساعت مانده از هر سال را با اعمال کبیسهای به نام بهیزک جبران می‌کردند، اما بعد از سقوط سلسله ساسانیان برخی از زرتشتیان دیگر کبیسه و بهیزک را در نظر نگرفتند و سال را تنها ۳۶۵ روز حساب کردند، در نتیجه اول فروردین ماه هر چهار سال [و به ندرت پنج سال] یک روز عقب می‌رود و نوروز حقیقی با زمان تحویل آفتاب در برج حمل برابر نمی‌شود و در یک دوره ۱۴۶۱ ساله دوباره به نقطه اول می‌رسد.
گاهشماری خراجی
اسناد عصر شعوبیه خبر از وجود تقویم سومی غیر از تقویم آسوری و هجری اسلامی در میان ایرانیان می‌دهند. که گاه‌شماری خراجی بوده است.
تقویمی که بعد از انقراض سلسله ساسانی در نزد ایرانیانی که دین خود را حفظ کرده بودند و «رعیت یا مملوکِ» اهل ذمه بودند رایج شد تقویم یزدگردی نام گرفت. در دوره ساسانی سال آغاز پادشاهی هر شاه به عنوان سرآغاز سال‌شمار گاه‌شماری درمی‌آمد. به عنوان مثال برای شمردن سالیان، گفته می‌شد سال سوم اردشیر. این سنت تا آخرین شاه این دودمان، یزدگرد سوم برقرار بود. اما با کشته‌شدن او و سرنگونی شاهنشاهی ساسانی، چون شاه دیگری بر سر کار نیامد، تا امروز سالیان گاه‌شماری زرتشتی از آغاز شاهی یزدگرد شمرده می‌شود. برای همین گاه‌شماری یزدگردی نام گرفته‌است.
در آغاز جنگ‌های صلیبی در منطقه درگیری‌هایی به منظور ترجمه متون پهلوی به سریانی و عربی صورت گرفت که اسناد آن موجود نیست. چون صلیبیون از اطراف رسیده، در نهضت ترجمه‌ی متون پهلوی خط سریانی را جایگزین خط پهلوی کردند و به تعریب و اعجام آن پرداختند، پس هیچ متنی از قلم نیفتاد. در نتیجه به نام تقویم سریانی بود و به کام باستان‌شناسی تواریخ صلح رومی. در جریان جنگ‌های صلیبی شاهک تسلیم شده (امیر الرعایا) می‌بایست بیعت خود با امیرالمؤمنین خلیفه را با بوسیدن دست او نشان می‌داد. بنابراین خراج سالانه نیز تابع بیعت شاهک نشین (امیرنشین) با خلفیه بغداد یا استانبول بود.
این تقویم برای ایرانیان هند، پاکستان و ایران جهت استفاده در مراسلات و مکاتباتشان استفاده می‌شد. از آنجا که این تقویم ادامه تقویم فرس قدیم و مزدیسنا است، تاریخچه پیدایش آن از اسطوره‌های ملی ایران سرچشمه می‌گیرد. برخی آن را به هوشنگ شاه پیشدادی و برخی دیگر به جمشید شاه نسبت داده‌اند. همچنان که در تقویم یزدگردی نیز بعضی‌ها سال جلوس و برخی سال مرگ پادشاه را مبدأ قرار داده‌اند. در کنار تقویم هجری قمری که تقویم آیینی خلافت اسلامی بود، دولت‌داران ایرانی‌ دنبال تقویم تیول‌داری خود بودند. به همین دلیل پس از غلبه اسلام هم اصلاحیه‌های مداوم بر تقویم معجَمه خورشیدی ادامه یافت. در تداول شاعران پارسی گوی نام ماه‌های پارسیان باستان (فروردین، اردیبهشت، خرداد و...) بسیار آمده که نشان می‌دهد تقویم جلالی حکومتی نبوده اما بومی و دولتی بوده و یک نوزاییِ نام گردش ماه (مانگه) پیرامون ایزدبانوان دیانت زرتشتی (آناهیته و میتره) بوده است.
گاه‌شماری جلالی (یزدگردی)
امروز طلبه‌گان آموزش عالی اصرار دارند بین تقویم یزدگردی و تقویم جلالی تفاوت‌گذاری کنند. رفع تناقض میان این دو در گرو این است که تیول‌دارِ خراج‌گذار، پیرو آیین زرتشت بوده، یا محتسب خلیفه، یا شهربانی آشوبگر (شوخ‌چَشم) متعلق به تحرکات شعوبیه که شریعت و طریقت او از نگاه باریک‌بینان بازهم به تازگی در مسیر موشکافی قرار گرفته. این احتمال دور از ذهن نیست که تقویم جلالی یک کار ساده اولیه بوده باشد و همه آن چیزی که به دوره پادشاهی ملکشاه نسبت داده می‌شود در آن مدت کوتاه بعید است رخ داده باشد. در عوض محتمل‌تر است که توسط روشن‌ضمیران خانقاه‌های گورکانی و طلبه‌های تقیه‌گرا و میهن‌پرست صدریه‌های صفوی به انجام خود رسیده باشد؛ چون این گاه‌شمار همیشه در چشم و همچشمی و رقابت با گاه‌شمار سریانی-بیزانسی-ژولینی (به دعوی در برگیرنده هر سه اقنوم) بوده است دلیل ثانی اینکه تا این پایه دقت علمی در محاسبه تقویم و کبیسه، در همان آغاز جنگ صلیبی یکم (۱۰۹۲ م)، هرگز نمونه و نظیر و شاهد ندارد و بلکه از نظر علمی بیشتر شکاکیت زاست تا راه‌گشا.
در اثبات و سَلب نام نهادن دو نام یزدگردی یا جلالی، برای این تقویم از پنج مغالطه زیر استفاده می‌کنند: مغالطهٔ دروغ، مغالطهٔ تحریف واقعیت، مغالطهٔ تکرار، مغالطهٔ علت شمردن مقارن، مغالطهٔ قمارباز.
گاه‌شماری تشریعی (آشوری و هجری اسلامی)
در بین النهرین باستان از گاه‌شماری آسوری به عنوان منابع استخراج گاه‌شماری عبری استفاده می‌شده. که همچنین در سرتاسر قرون وسطی ادامه داشت. در صدر اسلام مجادله صلیبیون و مسلمانان در تاریخ آغاز گشت. با آغاز جنگ‌های صلیبی خلفا در نهاد خلافت، گاه‌شمارهای آیینی خود را داشتند که ماهیتی حکومتی نیز التصاق به آن داشت. برای تشریع و قانونی کردن خراج‌گذاری و دست‌گذاری امیرنشینان بومی که تنها اختصاص به ایرانشهر آشوری مشهور به «ایالت جبال» نبود بلکه شامل سایر امیرنشینان آن خلافت بزرگ هم بود؛ و همچنین تعیین زمان سفر حج و زمان ماه روزه گرفتن نیاز به تنظیم سال‌شماری بود. یک اشتباه مصطلح و متداول و التقاط که در این عصر در متون صلیبیون دیده می‌شود استفاده از نام تقویم رومی به عنوان گاه‌شماری آشوریان و ژولینی در کشور بوده است. این اشتباه مصطلح که به تشبیه بسیار به سپردن قافله‌های قرون وسطایی به راهزنان به جای نشان دادن ستاره قطبی می‌ماند، امروز خود ظرف نقد فرهنگیان و ادیبان است. و در تصحیح متون هیچ یادکردی از آن نمی‌شود، خیلی ساده می‌شود برای رعایت ارجاع علمی مخصوصا در تصحیح‌ها یا دایرة المعارف‌های اینچنینی از دو یا سه یا چند نام برای آن استفاده کرد.
این یک التقاط کلامی است که حتی اصلاحگران مشروطه هم تلاشی در جهت تصحیح آن نکردند که هیج به این التقاط رونقی دوباره بخشیدند و هنوز در متون یادگار آنها این افکار التقاطی یافت می‌شود. و این قبیل تمدن‌سازی‌های خائنانه قبلا مورد اشاره آیت الله مطهری بوده است. و به ادبیات سواد مقاومت (سپاه دانش) منسوب است.
گاه‌شماری آشوری یک گاه‌شماری خورشیدی بود، اما به همراه گاه‌شماری شمسی-قمری عبری منشأ تدوین گاه‌شماری قمری اسلامی بوده است. با اشغال ایران توسط اعراب تقویم هجری قمری تهیه شد. برای سال‌ها تقویم رسمی کشور، تقویم عربی-اسلامی-قمری بود که ماه‌های عربی داشت و مبدأ آن هجرت پیغمبر اسلام از مکه به مدینه بود. در شعر شاعران پارسی‌گوی نام ماه‌های قمری آمده، که نشان از دیوانی و حکومتی بودن این تقویم دارد.
گاه‌شماری بروجی (تنجیم آماتوری گاهشماری)
همزمان با استفاده روحانیون از تقویم اسلامی به صورت حکومتی و برچیدن نهاد خلافت عثمانی، در عصر واگذاری ایالات به افغانستان و روسیه، در کنار تقویم اسلامی، برای محاسبات سالیانه ارزاق، درعوض، تقویم جلالی مورد استفاده محتسبان تیولدار بود. به منظور تنجیم آماتوری تقویم جلالی قدیم، تجددطلبان عصر ناصری در پایتخت و دارالفنون در صدد عوام‌سالار نمودن تقویم پارینه بودند، میرزا عبدالغفار نجم‌الدوله دبیر انجمن سلطنتی نجوم دارالفنون در سال ۱۲۲۶ ه‍.ش از نام بروج فلکی ( حَمَل، ثَور، جَوزا و...) برای تقویم ایرانی استفاده کرد، که اساس آن اخترشناسی آماتوری بود. حدود ۶۴ سال برای محاسبات مالیات و نفوس ایالات فوق از تقویم برجی استفاده می‌شد اما تصویب‌نامه انجمنی نداشت. این تقویم در دوره دوم مجلس شورای ملی ایران در ۲۱ صفر ۱۳۲۹ هجری قمری، برابر با ۲ اسفند (حوت) ۱۲۸۹ هجری خورشیدی، به عنوان مقیاس رسمی زمان محاسبات مالی کشور پذیرفته شد. به مدت ۱۵ سال دیگر تقویم رسمی کشور بود و مورد استفاده مجاهدین و مشروطه خواهان قرار گرفت. در ۱۳۰۴ این تقویم دیگر رسمیت نداشت.
گاه‌شماری شاهنشاهی
تقویم شاهنشاهی در زمان سلطنت محمدرضاشاه پهلوی بر پایه تقویم هجری شمسی رسمی ایران مصوب سال ۱۳۰۴ در مجلس شورای ملی که اصلاحیه تقویم هجری شمسی جلالی تنظیم شده در زمان جلالدین ملکشاه سلجوقی بوده‌است، تنظیم گردیده و تمامی روزها و ماه‌های آن و حتی کبیسه بودن یا عادی بودن سال نیز همانند سال شمسی رسمی ایران است. تنها تفاوت آن در این امر است که مبدأ تاریخی آن نوروز سال تشکیل حکومت شاهنشاهی هخامنشی توسط کوروش کبیر در ایران است البته فرض شده که ۲۵۰۰ سال بعد از آن دقیقاً منطبق با سال ۱۳۲۰ هجری شمسی یا همان سال به تخت نشستن محمد رضا پهلوی باشد. به این ترتیب با اعلام دو رقم آخر به عنوان اختصار، تعداد سال‌های پادشاهی وی اعلام می‌شد. طبق این تقویم سال ۱۳۵۵ هجری شمسی که بر اساس رأی مجلس شورای ملی و مجلس سنای کشور پادشاهی ایران این تقویم، تقویم رسمی ایران می‌شود، که برابر با سال۲۵۳۵ پادشاهی بوده‌است. این تقویم بعد از پیروزی انقلاب منسوخ شد.
گاه‌شماری رسمی ایران و اصل ۱۷ قانون اساسی
تقویم رسمی ایران هجری خورشیدی است با اسامی ماه‌های ایرانی که پایه و اساس سالشمار آن تقویم جلالی محسوب می‌شود. ضمناً تقویم هجری قمری هم برای امور مذهبی مورد توجه می‌باشد و همین‌طور تقویم میلادی نیز بنا بر ضرورت مورد توجه قرار دارد."اصل ۱۷: مبدأ تاریخ رسمی كشور، هجرت پیامبر اسلام(ص) است و تاریخ هجری شمسی و هجری قمری هر دو معتبر است، اما مبنای كار ادارات دولتی هجری شمسی است."
برمرهافن
برمرهافن که به فارسی به معنای بندربرمن می‌باشد، بندری در شمال غربی کشور آلمان و در استان برمن واقع شده‌است. این شهر در دهانهٔ رودخانه وزا و تنها شهر بزرگ آلمان است که در کنار دریای شمال واقع شده‌است. برمرهافن همراه با برمن که در ۶۰ کیلومتری یکدیگر واقع شده‌اند، استان برمن را تشکیل می‌دهند. در حال حاضر این بندر یکی از مهم‌ترین بنادر کشور آلمان محسوب می‌شود که در اقتصاد آن نقش اساسی ایفا می‌کند. در سال ۲۰۰۵ به عنوان شهر دانش در آلمان شناخته شد.
جغرافیا
این شهردر دهانهٔ رودخانهٔ وزا و در کنار دریای شمال واقع شده‌است که طولی برابر با ۱۷ کیلومتر و عرضی به اندازهٔ حداکثر ۵ کیلومتر می‌باشد. رودخانه‌های وزا، گسته، رور و لونه از آن می‌گذرند یا در کنارهٔ شهر واقع شده‌اند. این شهر از شمال، جنوب و از شرق به ایالت نیدرزاکسن ختم می‌شود و در قسمت غربی شهر، دهانهٔ رود وزا می‌باشد
تاریخچه
در سال ۱۸۲۷ میلادی (۱۲۰۶ هجری خورشیدی) زمانی که شهر برمن نواحی دهانه رود وزر را ازپادشاهی هانوور خرید، بنای این شهر نهاده شد. به علت تجارت و مهاجرت به آمریکای شمالی این شهر به سرعت رشد کرد. سرانجام در سال ۱۸۴۸ میلادی (۱۲۲۷ هجری خورشیدی)، این بندر به عنوان بندر مادر نیروی دریایی کنفدراسیون آلمان تبدیل شد.
در زمان جنگ جهانی دوم، این شهر بدست نیروهای آمریکایی و بریتانیایی اشغال و قسمت اعظم آن از بین رفت. سرانجام در سال ۱۹۴۷ میلادی (۱۳۲۶هجری خورشیدی)، به عنوان بخشی از استان برمن درآمد. لازم است ذکر شود، کلیما هاوس در این شهر واقع شده‌است.
منابع
1.bremerhaven 1827-1888)Ritta kellner stoll
پورشه ۹۲۴
پورشه ۹۲۴ یک خودرو است که در سال‌های ۱۹۷۶–۱۹۸۸تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودروی اسپرت قرار گرفته، طول آن در حالت طبیعی 4200 mm، عرض آن در حالت طبیعی 1685 mm، ارتفاع آن در حالت طبیعی 1270 mm، وزن آن در حالت طبیعی 1080 kg، است.
تل چهارطاقی
تل چهارطاقی در شهرستان فیروزآباد، بخش مرکزی، روستای شهید دستغیب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
سعید شرافت
زندگی‌نامه
سعید شرافت در سال ۱۳۱۱ در رشت زاده شد. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی بود ولی شوق بازیگری او را به سوی تئاتر کشاند و از سال ۳۱ تا ۳۴ در این زمینه فعالیت کرد. او از سال ۱۳۳۴ پا به عرصهٔ دوبله گذاشت و پس از ۴ سال یعنی در سال ۱۳۳۸ برای نخستین بار مدیریت دوبلاژ را نیز تجربه کرد. سعید شرافت بیشتر به عنوان مدیر دوبلاژ و نه دوبلور فعالیت داشته و نام او در کنار علی کسمایی، هوشنگ لطیف‌پور، خسرو خسروشاهی، ابوالحسن تهامی‌نژاد، احمد رسول‌زاده و بهرام زند به عنوان مدیران مطرح دوبلاژ ایران جای می‌گیرد. شرافت در پایان یک روز کاری در واحد دوبلاژ تلویزیون بر اثر سکته مغزی درگذشت.
عبدالسلام ابوبکر
عبدالسلام الحاجی ابوبکر (Abdulsalami Alhaji Abubakar؛ زاده ) یک ارتشبد و حاکم نظامی وقت اهل نیجریه و یازدهمین رئیس جمهور آن کشور پس از سانی آباچا و پیش از اولوسگون اوباسانجو بود.
یعار
یعار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است. ۶۰ کیلومتری اهواز ۴۵ کیلومتری رامهرمز و هفتکل بعد از اینکه دوراهی هفتکل را رد کردید وبه سمت هفتکل آمدید روستای یعار در جهت راست جاده وبعد از یک رودخانه به نام کوپال واقع است
جمعیت
این روستا در دهستان غیزانیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۱، جمعیت آن۱۵۲ نفر با (۳۱خانوار) بوده‌است.
دی‌ویت جنینگز
دی‌ویت جنینگز (DeWitt Jennings؛ July 21, 1871 – ۱۸۷۱:۷:۲۱, ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۳۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
نظریه رشد مرحله‌ای پیاژه
نظریه پیاژه درباره رشد شناختی یک نظریه جامع درباره طبیعت و تکامل هوش انسانی است. این نظریه اولین بار توسط فیزیولوژیست تکاملی سوئیسی ژان پیاژه (۱۸۹۶-۱۹۸۰) ارائه گردید. نظریه رشد مرحله‌ای پیاژه، به مطالعهٔ توانایی‌های کودکان که به‌طور طبیعی رشد می‌کنند و تعاملات آنان با محیط، علاقه‌مند شد. علت این علاقه تا حد زیادی، مشاهدهٔ رشد و رفتارهای فرزندان خودش بود. پیاژه بر این باور بود که در فرایند رشد، خود کودک شرکت کننده‌ای فعال است و دست روی دست نمی‌گذارد تا رشد بیولوژیک یا محرک‌های خارجی، کار خودشان را بکنند. او کودکان را دانشمندانی کنجکاو می‌دانست که به تحقیق و آزمایش دربارهٔ اشیای درون محیط دست می‌زنند تا ببینند چه اتفاقی خواهد افتاد. مثلاً، اگر گوش عروسک خود را بمکم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ یا اگر بشقابم را به سمت لبهٔ میز هل دهم، چه خواهد شد. نتیجهٔ این آزمایش‌ها، برای ساختن طرحواره‌ها به کار می‌رود. طرحواره عبارت است از نظریه یا مدلی دربارهٔ این که اشیا و رویدادهای اجتماعی و فیزیکی چگونه عمل می‌کنند. همچنین کودکی که با رویداد یا شیء تازه مواجهه پیدا می‌کند، تلاش می‌کند تا آن را جذب نماید. جذب به معنی درک اشیا و رویدادهای تازه، بر اساس طرحواره‌های از پیش موجود می‌باشد. به باور پیاژه اگر تجربهٔ تازه در طرحوارهٔ موجود جا نشود، کودک مانند همهٔ دانشمندان خوب، اقدام به انطباق خواهد کرد. انطباق یعنی دگرگون کردن طرحواره برای آنکه اطلاعات تازه در آن جا شوند. به این ترتیب جهان‌بینی کودک گسترش می‌یابد.
نخستین شغل پیاژه پس از فوق لیسانس روان‌شناسی، کار در آزمایشگاه آلفرد بینه بود. پیاژه در طول کار، به این موضوع علاقه‌مند شد که چرا همهٔ کودکان اشتباهات مشابهی را انجام می‌دهند. نحوهٔ استدلال آنان با اشخاص بزرگسال چه تفاوتی دارد؟ او به مشاهدهٔ فرزندان خود پرداخت؛ به بازی کردن‌های آنان دقت کرد؛ به آنان سوالات و مسائل علمی و اخلاقی ساده داد و از آنها خواست که دلیل پاسخ‌های خود را بگویند. مشاهده‌های پیاژه او را متقاعد کرد که توانایی کودکان در تفکر و استدلال از یک سری دوره‌ها عبور می‌کند؛ دوره‌هایی که از لحاظ کیفی با یکدیگر تفاوت دارند. او رشد ذهنی را به سه دوره کلی تقسیم نمود. هر یک از این دوره‌ها از مراحلی کوچک‌تر تشکیل شده‌است. این سه دوره عبارتند از: دورهه حسی-حرکتی، دوره عملیات عینی (تهیه واستقرار عملیات عینی) و (تهیه و استقرار عملیات انتزاعی صوری) عملیات صوری.
دوره حسی حرکتی (از بدو تولد تا ۲ سالگی)
پیاژه دو سال نخست زندگی رادوره حسی-حرکتی می‌داندکه خود دارای شش مرحله می‌باشد. مرحلهٔ حسی حرکتی زمانی است که نوزادان مشغول کشف روابط بین اعمال و پیامدهای اعمال خویش هستند. آنها متوجه می‌شوند که برای دست یافتن به یک شیء تا چه اندازه باید دست خود را دراز کنند، و وقتی بشقاب را به سمت لبهٔ میز هل می‌دهند، چه روی می‌دهد؛ و به این ترتیب آنها کم‌کم، متوجه می‌شوند که وجودی مستقل دارند و بخشی از اشیای دیگر نیستند. کشف مهم در این مرحله، مفهوم پایداری یا ماندگاری اشیا است. پایداری اشیا به این واقعیت اشاره می‌کند که یک شیء حتی اگر از جلوی چشمان کودک برداشته شود، به وجودیت خود ادامه خواهد دادهنگامی که یک کودک هشت‌ماهه می‌خواهد اسباب بازی خاصی را بردارد، اگر بر روی آن پارچه‌ای بیندازیم، او بلافاصله دست از تلاش برخواهد داشت، انگار که علاقهٔ خود را به آن از دست داده‌است و مطمئن است که هر چیزی که به چشم نیاید وجود ندارد. او نه متعجب می‌شود و نه ناراحت. اما یک کودک ده‌ماهه، باز هم به دنبال اسباب بازی پنهان شده در زیر پارچه خواهد گشت. بچه‌های بزرگ‌تر که به مفهوم پایداری اشیا دست یا فته‌اند، می‌دانند که آن شیء هنوز وجود دارد هر چند که دیده نمی‌شود. البته در این سن نیز کودک در جستجوی اشیای پنهان شده مهارت زیادی ندارد. کودکی که توانسته‌است چندین بار شیء را در جای خاصی پیدا کند، باز هم به جستجو در همان محل ادامه می‌دهد حتی اگر یک بزرگ‌تر آن شیء را جلوی چشم کودک در جای دیگری پنهان کرده باشد. تنها حدود یک سالگی است که کودک در جایی به دنبال شیء خواهد گشت که آخرین بار آن را در آنجا دیده‌است و برایش مهم نیست که در دفعات پیش از بار آخر، آن‌ها را در کجا دیده‌است.
فرودگاه رمی – پرونه
فرودگاه رمی-پرونه (به زبان بومی: Aérodrome de Reims - Prunay) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر رنس کشور فرانسه قرار دارد و در ارتفاع ۹۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
خورش کرفس
خورش کرفس یکی از خورش‌های اصیل ایرانی است که از گوشت خرد شده ران گوسفند یا گوساله یا گوشت ران مرغ و بوقلمون، کرفس، نعنا و جعفری تهیه می‌شود. برخی بنا به ذائقه لوبیا هم اضافه می‌کنند. برای جا افتادن خورش کرفس نسبت به خورش‌های دیگر زمان زیادی لازم است.
آنالیز خورش کرفس
محتویات این خورش در مجموع تقریباً ۱۱۹۰ کیلوکالری انرژی دارد و تقسیم آن میان ۴ نفر، مقدار کالری دریافتی را برای هر نفر به حدود ۳۰۰ کیلوکالری خواهد رساند. البته از آنجا که این غذا با برنج سرو می‌شود، مقدار انرژی دریافتی به ازای هر ۵ قاشق غذاخوری (برنج پخته) ۸۰ کیلوکالری دیگر نیز اضافه خواهد شد. این غذا گزینه مناسبی برای وعده سحری است زیرا هم آبدار است و هم بو ی اشتها آوری دارد.
مواد لازم برای تهیه خورش کرفس
گوشت خورشی یا ران مرغ یا ران بوقلمون ۳۰۰ گرم معادل ۵۰۰ کیلوکالری، پیاز خرد شده ۱ لیوان معادل ۲۵ کیلوکالری، رب گوجه فرنگی ۲ قاشق، سبزی خورش (کرفس، نعناع، جعفری) ۵ لیوان معادل ۱۲۵ کیلوکالری، روغن کانولا ۶ قاشق غذاخوری معادل ۵۴۰ کیلوکالری، آبلیمو یا آبغوره تازه ۶ قاشق غذاخوری معادل صفر کیلوکالری.
خورش کرفس با گوشت
روش دوم (با لوبیا) لوبیای قرمز یا لوبیا چشم بلبلی را از قبل خیسانده و دوبار پخته و آب آنرا می‌گیرند. سپس مقداری روغن را در قابلمه ریخته و روی آتش گذاشته و پیاز را با حرارت ملایم در آن سرخ می‌کنند. پس از سرخ شدن پیاز، گوشت را روی پیاز ریخته و شعله را کمی بیشتر کرده و چند دقیقه‌ای با افزودن نیم قاشق چای خوری زردچوبه سرخ می‌کنند. سپس کرفس‌ها را روی گوشت ریخته و شعله را کمی بیشتر کرده و تقریباً ۱۰ دقیقه با گوشت سرخ کرده و در تمام مدت آن را هم می‌زنند تا هم نسوزد و هم خوب سرخ شود. پس از سرخ شدن سه لیوان آب سرد روی آن ریخته به همراه لوبیا و لیمو عمانی. البته بدون اینکه آن را از هم جدا یا خرد کنند، در شعله کم می‌پزند، مدت طبخ گوشت خورش بستگی به گوشت انتخابی دارد به همین خاطر پس از تقریباً ۴۵ دقیقه گوشت را با چنگال امتحان می‌کنند، اگر خوب پخته شده بود نمک را به آن افزوده و می‌گذارند چند دقیقه‌ای بجوشد.
خورش کرفس بدون گوشت (گیاهی)
لوبیا چیتی (یک پیمانه) را از شب قبل خیس کرده و جداگانه حدود ۱۵ دقیقه می‌پزند، سپس ساقه کرفس‌ها را نگینی، نعناع و جعفری ها را نیز کاملاً ریز خورد می‌کنند، قارچها (۵ عدد متوسط) را حلقه حلقه کرده با کرفس و سبزیهای خورد شده درون قابلمه ریخته و همراه دو لیوان آب و نمک، ادویه ی کاری، گلپر، زیرهٔ سبز و فلفل قرمز و با حرارت ملایم حدود یک ساعت و نیم می‌پزند تا خورش کاملاً جا بیفتد سپس با روغن زیتون سرو می‌کنند.
این خورش با برنج سرو می‌شود.
هیاهو و همهمه
هیاهو و همهمه آلبومی از یوتو است که در سال ۱۹۸۸ میلادی منتشر شد.
فیلسترن
فیلسترن (به هلندی: Vilsteren) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. فیلسترن ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
اوکوما، ناگانو
اوکوما، ناگانو (به لاتین: Ōkuwa, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kiso District واقع شده‌است. اوکوما ۲۳۴٫۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۷۳ نفر جمعیت دارد.
ایالت کایین
ایالت کایین (به Latin (disambiguation): Kayin State) یک ایالت در میانمار است که جنوب آن واقع شده‌است. مرکز این ایالت شهر پا-آن است.
خصوصیات
ایالت کایین ۳۰٬۳۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۳۳٬۲۸۱ نفر جمعیت دارد.
امامزاده یحیی (ورامین)
بقعهٔ امام‌زاده یحیی در جنوب شرقی ورامین در محلهٔ کهنه گل قرار گرفته‌است. تاریخ بنای بقعه، سال ۷۰۷ هجری قمری است. این بنا به شماره ۱۹۹ در ۹ مرداد ۱۳۱۲ در میان آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
معماری
مقبره گنبد بزرگ آجری دارد و به شکل پلکانی متشّکل از دایره‌های هم‌مرکز ساخته شده که روی یک هشت ضلعی می‌نشیند و سپس بر روی مربّع قرار می‌گیرد. در بدنه‌اش هشت دریچهٔ مشبک ساخته شده‌است. صحن بنا به شکل برج، دارای چهار کنج تاق‌نماست. در قسمت پایین دیوارهٔ صحن، گچ‌بریهایی وجود دارد و در پایین آن‌ها نیز کاشیهای بزرگ و زیبایی با جلای فلزی به کار رفته‌است. این بنا به سبک معماری آذری بنا شده‌است.
کاشی فیروزه‌فامی به تاریخ ۶۲۸ هجری قمری در نزدیکی مرقد امام‌زاده یحیی به دست آمده که متعلق به آرامگاه یکی از بزرگان شیعه و قدیمی‌ترین لوحهٔ تاریخ‌دار تهران است.
این لوحهٔ کاشی فیروزه رنگ، به طول ۴۴ و عرض ۲۹ سانتیمتر با خطوط کوفی و نسخ برجسته، قدیمی‌ترین و زبده‌ترین اثر موزهٔ امام‌زاده یحیی است و در اطراف آن، حاشیه‌ای شامل آیهٔ ۶۰ از سورهٔ مائده است. این آیه پیش از قدرتمند شدن مذهب شیعه در ایران، بر لوح‌ها و بناهایی که مربوط به مقبره‌های بزرگان شیعه بود نقر می‌شد. این لوحه در پایین قسمت خارجی دیوار خشتی در غرب بقعهٔ قدیمی نصب است.
مجموعه‌ای از ۱۶۰ کاشی این بنا در موزه بریتانیا ، دسته‌ای دیگر در موزه ویکتوریا و آلبرت و سنگ قبر نیز هم‌اکنون در موزه آرمیتاژ در روسیه نگهداری می‌شود.
پیوند به بیرون
The Emamzadeh Yahya at Varamin: A Present History of a Living Shrine, 2018–20
ارباب جاسوس (شخصیت کمیک)
ارباب جاسوس یک شخصیت تخیلی و ابرتبه‌کار در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس می‌باشد. این کاراکتر به وسیلهٔ استن لی، دان هک و آلین برودسکی خلق شده و در مردآهنی شمارهٔ ۳۳ام (ژانویه ۱۹۷۱) برای اولین بار معرفی شد. ارباب جاسوس ابتدا یک ربات (سلاح) جاسوسی بود که بیشتر برای دشمنی‌اش با مردآهنی شناخته شده است. هویت این شخصیت در طول سال‌ها برای چندین بار عوض شده است.
ویلیام رمزی
سِر ویلیام رمزی (زادهٔ ۲ اکتبر ۱۸۵۲ گلاسگو - ۲۳ ژوئیه ۱۹۱۶ های وایکوم، باکس) شیمی‌دان اسکاتلندی و برنده نوبل شیمی ۱۹۰۴ است. وی کاشف نئون، آرگون، زنون، هلیوم و کریپتون است. به‌جز رادون، همه گازهای بی اثر را او کشف کرد.
ام‌الدیای دو
ام‌الدیای دو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان غیزانیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
ب‌ام‌و سری ۷
ب‌ام‌و سری ۷  یک خودروی سدان لوکس اندازه بزرگ است که از سال ۱۹۷۷ تاکنون توسط شرکت خودروسازی آلمانی ب‌ام‌و ساخته شده‌است. این مدل جانشین خودروی سدان ب‌ام‌و ئی۳ «نیو سیکس» بوده‌است. نسل ششم این خودرو به اتمام و نسل هفتم این خودرو از سال ۲۰۲۲ آغاز شد.
سری ۷، خودروی پرچمدار شرکت ب‌ام‌و است و تنها در شکل بدنهٔ سدان در دسترس است (شامل مدل‌های شاسی کشیده و لیموزین). طبق سنت شرکت ب‌ام‌و، پیش از استفاده از هر فناوری و سبک طراحی بدنه جدید در مدل‌های دیگر این خودروسازی، این فناوری‌ها و طراحی‌ها در سری ۷ معرفی می‌شوند.
نخستین نسل از سری ۷ به موتورهای شش سیلندر خطی مجهز بود و نسل‌های پس از آن به موتورهایی از نوع چهارسیلندر خطی، شش سیلندر خطی، وی۸ و وی۱۲ از هر دو نوع تنفس طبیعی و توربو مجهز بوده‌اند. از سال ۱۹۹۵، موتورهای دیزل نیز از جملهٔ موتورهای قابل انتخاب برای سری ۷ بوده‌اند.
بر خلاف مدل‌های سری ۳ و سری ۵، شرکت ب‌ام‌و مدل ام را برای سری ۷ معرفی نکرده‌است. با این حال، در سال ۲۰۱۴ گزینهٔ انتخابی «ام پرفورمنس» نیز برای سری ۷ در دسترس قرار گرفت.
نسل اول (ئی۲۳؛ ۱۹۷۷–۱۹۸۷)
ئی۲۳ نخستین نسل از مدل‌های سری ۷ است که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۷ تولید شد. این مدل به‌عنوان جایگزینی برای سدان‌های ئی۳ در شکل بدنهٔ ۴ در سدان با موتور شش سیلندر ساخته شد. از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷، یک موتور شش سیلندر توربو نیز برای این مدل در دسترس قرار گرفت.
بسیاری از امکانات و تجهیزات الکترونیکی که برای نخستین بار در یک مدل ب‌ام‌و معرفی می‌شدند، بر روی ئی۲۳ ارائه شدند. این تجهیزات شامل مواردی نظیر رایانهٔ داخلی، نشانگر زمان سرویس‌های دوره‌ای، «پنل کنترل چک» (چراغ‌های هشدار برای نشان دادن نواقص سامانه به راننده)، دیکتافون و سامانه‌های پیچیدهٔ تهویه مطبوع می‌شدند. این مدل همچنین نخستین خودروی ب‌ام‌و بود که به سامانهٔ سامانهٔ ترمز ضد قفل (ای‌بی‌اس)، کیسه هوا برای راننده و سیستم تعلیق دو اتصالی در جلو مجهز می‌شد.
نسل دوم (ئی۳۲؛ ۱۹۸۶–۱۹۹۴)
ئی۳۲ نسل دوم از مدل سری ۷ بود که از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ تولید شد. این مدل در ابتدا با موتورهای شش سیلندر خطی یا وی۱۲ عرضه شد. ئی۳۲ همچنین نخستین خودروی سواری ساخت آلمان پس از جنگ جهانی دوم بود که به یک موتور وی۱۲ مجهز می‌شد. در سال ۱۹۹۲، موتورهای وی۸ نیز برای این مدل در دسترس قرار گرفتند.
از جمله امکانات و تجهیزاتی که برای نخستین بار برای یک خودروی ب‌ام‌و ارائه شدند می‌توان به کنترل الکترونیکی کمک‌فنرها، موتورهای وی۱۲ و وی۸، لعاب بدنهٔ دولایه، پروتکل الکترونیکی کن باس، چراغ‌های جلو از نوع زنون، سامانه کنترل کشش و تهویه مطبوع دو ناحیه‌ای اشاره کرد. مدل ئی۲۳ ۷۵۰آی نخستین خودرویی بود که سرعت آن به 250 km/h محدود می‌شد. مدل‌های آی‌ال این نسل از سری ۷، نخستین خودروهایی بودند که با گزینهٔ انتخابی فاصلهٔ کشیدهٔ محورها عرضه شدند.
نسل سوم (ئی۳۸؛ ۱۹۹۴–۲۰۰۱)
مدل ئی۳۸ سومین نسل از سری ۷ بود که بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۱ تولید می‌شد. این نسل از سری ۷ متشکل از سدان‌هایی با طول استاندارد و فاصلهٔ کشیدهٔ محورها (مدل‌های آی‌ال) بود.
ئی۳۸ نخستین خودرویی بود که به کیسه هوای پرده‌ای مجهز می‌شد. این مدل همچنین نخستین خودروی اروپایی با امکان تجهیز به سامانه ناوبری ماهواره‌ای و نخستین خودروی ب‌ام‌و مجهز به تلویزیون یک‌پارچهٔ داخلی بود.
نسل چهارم (ئی۶۵/ئی۶۶/ئی۶۷/ئی۶۸؛ ۲۰۰۱–۲۰۰۸)
مدل‌های ئی۶۵، ئی۶۶، ئی۶۷ و ئی۶۸ چهارمین نسل از سری ۷ ب‌ام‌و بودند که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ تولید می‌شدند. این مدل، انواعی با طول استاندارد و فاصلهٔ کشیدهٔ بین محورها (مدل‌های ال‌آی) را شامل می‌شد.
این نسل نخستین خودروی ب‌ام‌و بود که به آی‌درایو، میله‌های ضد غلتش فعال، جعبه‌دنده خودکار ۶ سرعته، کلید هوشمند الکترونیکی (به‌عنوان جایگزینی برای کلید فلزی مرسوم) و سامانهٔ دید در شب مجهز می‌شد. مدل ۷۶۰آی از نخستین موتور وی۱۲ تولیدی با سامانهٔ تزریق مستقیم در جهان بهره‌مند بود.
دیوید هی
دیوید هی (زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۴۸ - پیسلی) بازیکن سابق فوتبال اهل اسکاتلند است. وی سابقه عضویت در باشگاه سلتیک و چلسی را دارد.
ب‌ام‌و سری ۷
نسل پنجم (اف۰۱/اف۰۲/اف۰۳/اف۰۴؛ ۲۰۰۸–۲۰۱۵)
مدل اف۰۱/اف۰۲/اف۰۳/اف۰۴ پنجمین نسل از ب‌ام‌و سری ۷ بود که بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۵ تولید شد. این مدل، انواعی با طول استاندارد و فاصلهٔ کشیدهٔ بین محورها (مدل‌های ال‌آی) را شامل می‌شد.
مدل اف۰۱ نخستین خودروی ساخت ب‌ام‌و بود که با پیشرانهٔ هایبرید (اکتیوهایبرید ۷)، جعبه‌دندهٔ ۸ سرعتهٔ خودکار و یک موتور وی۱۲ توربو در دسترس بود. این خودرو همچنین نخستین مدل از سری ۷ بود که با یک موتور بنزینی توربو و سامانهٔ چهار چرخ محرک (ایکس‌درایو) عرضه می‌شد.
نسل ششم (جی۱۱/جی۱۲؛ ۲۰۱۵–۲۰۲۲)
مدل جی۱۱/جی۱۲ ششمین نسل از ب‌ام‌و سری ۷ است که از سال ۲۰۱۵ تاکنون در حال تولید بوده‌است. این خودرو در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۵ در مقر اصلی ب‌ام‌و در شهر مونیخ رونمایی شد. رونمایی رسمی و عمومی این مدل نیز در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آلمان سال ۲۰۱۵ انجام شد.
جی۱۱ کد نام مدل معمولی با فاصلهٔ عادی بین محورها است. مدلی که از فاصلهٔ طویل بین محورها برخوردار است، با کد نام جی۱۲ شناخته شده و از یک حرف ال اضافه در نام آن استفاده می‌شود.
در سال ۲۰۱۶، به‌عنوان بخشی از استراتژی ب‌ام‌و برای معرفی انواع اتصال برقی دوگانه برای تمامی مدل‌های آیندهٔ خودروها، مدل‌های معمولی و کشیدهٔ جی۱۱ با پیشرانه‌های هایبرید با نام‌های ۷۴۰ئی و ۷۴۰ال‌ئی در دسترس قرار گرفتند.
نمونهٔ فیس‌لیفت این مدل در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۱۹ عرضه شد. مهم‌ترین تغییرات اعمال‌شده در نسخهٔ فیس‌لیفت شامل جلوپنجره‌ای با اندازهٔ ۴۰٪ بزرگ‌تر نسبت به مدل‌های پیشین و چراغ‌های جلوی شفاف‌تر با امکان انتخاب چراغ‌های لیزری می‌شود.
نسل هفتم (جی ۷۰/آی ۷؛۲۰۲۲-)
تولید نسل هفتم این خودرو با مدل G70 از سال ۲۰۲۲ آغاز شد.این خودرو گونه ای از خودرو های الکتریکی میباشد.
تولید و فروش
فروش مدل‌های هیبرید سری ۷ در ایالات متحده به شرح زیر است:
کروم(II) استات
کروم(II) استات با فرمول شیمیایی C8H16Cr2O10 یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 120304 است. که جرم مولی آن 376.2 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، آجری-جامد قرمز است.
سیارک ۹۳۳۱
سیارک ۹۳۳۱ نه هزار و سیصد و سی و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ اوت ۱۹۹۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۷.۰ است.
تپه چاه کپنگ
تپه چاه کپنگ در شهرستان فیروزآباد، بخش قیر، بعد از تأسیسات شرکت نفت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بندر (اردکان)
بندر (اردکان)، روستایی از توابع بخش خرانق شهرستان اردکان در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رباطات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
قتل‌عام اقصر
قتل‌عام اقصر به حادثه کشته شدن ۶۲ نفر که بیشتر آن‌ها توریست بودند و در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۷ در اقصر مصر اتفاق افتاد گویند. براساس تحقیقات دولت حسنی مبارک، جامعه اسلامی مصر این عملیات را هدایت و اجرا کردند و هدف آن ضربه زدن به صنعت توریست مصر و دولت حسنی مبارک اعلام شد. جامعه اسلامی مصر در سال ۲۰۱۳ و با روی کار آمدن دولت محمد مرسی و شرکت در جامعه سیاسی مصر، حضور خود در این عملیات را انکار کردند.
اولبراخچیتسه (استان اوپوله)
اولبراخچیتسه یک روستا در لهستان است که در گمینا بیاوا (استان اوپوله) واقع شده‌است.
ماندرفین
ماندرفین (به هلندی: Manderveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در توبرخن واقع شده‌است. ماندرفین ۶۴۰ نفر جمعیت دارد.
میمه (شاهین‌شهر و میمه)
مِیمه مرکز بخش میمه و شهری از توابع شهرستان شاهین‌شهر و میمه استان اصفهان است. این شهر در شمال استان اصفهان و با فاصله ۸۰ کیلومتری از دلیجان واقع شده‌است. معنای نام این شهر «می ناب انگور» است که وجه تسمیه آن وجود تاکستانهای وافر و با کیفیت بالای انگور می‌باشد که مرغوب ترین انگور در آسیاست .در ادوار پیش از اسلام مرکز تهیه و فروش شراب‌های خاندان‌های سلطنتی بالاخص دوره ساسانی بوده‌است.
محل مسکونی باستانی این شهر که هم‌اکنون قناتی بنام مزد آباد در کنارش وجود دارد و اشاره به قدمتی بیش از دو هزارو پانصد سال برای این شهر دارد. گویش راجی با لهجه خاصی بین مردمان این دیار در حال تکلم است که از زبان‌های باستانی ایرانی و بسیار زیباست.
از نکات مهم دیگر این منطقه وجود بزرگترین زیستگاه آهوی اصیل ایرانیست که در ۴۵ کیلومتری میمه در شهر موته واقع شده‌است. همچنین وجود قنات جهانی مزدآباد که در سال ۱۳۹۵ به ثبت یونسکو رسیده‌است و از جاذبه‌های گردشگری ایران محسوب می‌شود. از جاذبه‌های گردشگری دیگر می‌توان به مسجد جامع میمه، موزه مردم‌شناسی، میدان تعزیه، خانه‌های تاریخی و کوچه باغ‌های زیبا نام برد. غذای سنتی میمه کله گنجشکی میباشد.
بخش
بخش میمه شمالی‌ترین و بزرگترین بخش استان اصفهان و دارای سه شهر به نام‌های میمه، الایبید و وزوان و هفت روستای واجد حد نصاب تشکیل شورا به نام‌های زیادآباد، لایبید، خسروآباد، ونداده، حسن رباط پایین، لوشاب و موته می‌باشد. روستاهای مراوند، چقاده، رباط، قاسم‌آباد و سعیدآباد نیز روستاهای چندین خانواری این بخش محسوب می‌شوند؛ و دارای ۲۵٬۹۸۷ نفر جمعیت فعال می‌باشد.