cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
هورست وندلانت
هورست وندلانت (Horst Wendlandt؛ March 15, 1922 – 1922:3:15, August 30, 2002) تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به چه بر سر سولانژ آوردی؟، اولین روز بهار ،آپاچی طلایی، آخرین مرتدان، دورو، برای پنهان کردن یک پلیس و بادی به غرب می‌رود اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده‌است.
کردی اردلانی
بررسی گویش اردلانی ازلحاظ اتیمولوژی (ریشه‌شناسی) و تحول آوایی
《تاسه tasa 》در گویش اردلانی به معنی دلتنگی و دوری در برابر واژه 《تام مزرو، tam mazro》 در گویش سورانی قرار دارد
/tâm /ساکت، صدا>ایرانی باستان*tam-» ضعیف شدن، خسته شدن «>‌هندواروپایی*tem-» ضعیف شدن، خسته شدن «(چئونگ ،۲۰۰۷ :۳۷۶). بسنجید با: پارتیtām-» خفه شدن، بندآمدن «(دورکین ـ مایستر ارنست ـ۲۰۰۴ :۳۲۱)، ختنی ـttāma» خسته «،pätem-» متحیرماندن «،bitam» شک داشتن، متحیر ماندن «(امریک۱۹۶۸ :۸۳٬۹۵)، سغدیpt’’m» بیهوش، گیج «(قریب۱۳۷۴ :۷۵۴۵) خوارزمیprc’s-» خسته شدن «(صمدی۱۹۸۶ :۱۵۱). برابر این ریشه را در فارسی در مصدر» تاسیدن «(بازمانده مادة آغازی از این ریشه ـ :tā-sa-*)برابر این ریشه در فارسی مصدر «صفت مفعولی» تاسیده «به معنی» کوفته، خسته «(دهخدا۱۳۷۷: ۴/ ۶۲۶۸)میتوان یافت. همچنین درفرهنگ‌های فارسی، یکی از معانی» تاسیدن «عبارت است از» خفه شدن صدا و به زحمت شنیده شدن آن «(انوری۱۳۸۱: ۳/ ۱۵۷۹)که بامعنای/tâm / در گیلکی و زبان‌های شمال غربی برابری دارد.
قابل ذکر است که از ریشهٔ ایرانی باستان*tam -، واژه /*tā-s-aya-na> /tâsyânبه مفهوم» خالی بودن جای کسی «یا» اندوهگین شدن از نبود کسی که در گویش اردلانی این معنا به کار می‌رود در حالی که در گویش سورانی از واژه tam mazro/تام مزرو /استفاده می‌شود. واژه فوق، نیز» تاسیدن «را از ریشهٔ*tās-/tā-s-» خسته شدن «*tā- از ریشه بهٔ*tan-)> در هند و اروپایی ـ*ten-»، تنیدن، پیچیدن، کشیدن «مربوط دانسته‌است.
شهرک بهاران
شهرک بهاران سنندج یکی از بزرگترین شهرک‌های شمال غرب کشور و جز شهرداری ناحیه ویژه بهاران سنندج است. به محلات (۳/۱۹)،(۲/۱۹)،(۱/۱۹)،(۱/۱۷)،(۴/۱۹)، تقسیم شده‌است و جمعیت بالغ بر ۱۸۰٬۰۰۰ نفر را داراست گسترش این شهرک درمحل روستای قرادیان و زمین های کشاورزی اطراف آن در اوایل دهه ۷۰ آغاز شد و بسیاری از تعاونی های مسکن دولتی اقدام به واگذاری زمین کردند و جمعیت زیادی را از داخل شهر به سمت خودکشید.
شهرک «بهاران» یکی از شهرکهای اقماری در سنندج است؛ در کنار شهرک ویلاشهر و شهرک زاگرس قرار گرفته است که جمعیت آن روزبه‌روز در حال افزایش است، اما امکانات و خدمات در این شهرک با رشد جمعیت رشد زیادی نکرده‌است.
هاتن (نام خانوادگی)
هاتن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لئون فلمو
لئون فلمو (Léon Flament؛ زادهٔ May 26, 1906 - درگذشته نامشخص) قایقران روئینگ اهل بلژیک بود.
فرانسیلی
فرانسیلی (Francielle؛ زادهٔ October 18, 1989) بازیکن فوتبال زن اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان سانتوس، بوستون بریکرز، باشگاه فوتبال کورینتیانس، اسکای بلو اف‌سی، و باشگاه فوتبال سان خوزه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان برزیل بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
وای فلین‌هلی
وای فلین‌هلی (به انگلیسی: Y Felinheli) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در گویند واقع شده‌است. وای فلین‌هلی ۲٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
ژنرال (فیلم ۱۹۵۹)
«ژنرال» (General) یک فیلم است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد.
گوستینیا
گوستینیا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لووچ واقع شده‌است.
بحران بازار اوراق قرضه ۱۹۹۴
بحران بازار اوراق قرضه ۱۹۹۴ (1994 bond market crisis) یا شکست بزرگ اوراق قرضه، افت شدید ناگهانی و شدیدی در قیمت بازار اوراق قرضه در کشورهای توسعه یافته بود. این بحران از ایالات متحده و ژاپن آغاز شد و به سایر نقاط جهان گسترش یافت. بازده اوراق خزانه ۳۰ ساله در ۹ ماهه نخست سال حدود ۲۰۰ واحد پایه افزایش یافت.
ماجراجویی عجیب و غریب جوجو: صلیبیون گردستاره‌ای
ماجراجویی عجیب و غریب جوجو: صلیبیون گردستاره‌ای ⁪ (ジョジョの奇妙な冒険 スターダストクルセイダース) فصل دوم انیمه ماجراجویی عجیب و غریب جوجو ساخته استودیو دیوید پروداکشن است که بر اساس مجموعه مانگا به همین نام نوشته هیروهیکو آراکی ساخته شده که اقتباس از بخش سوم مانگا به نام صلیبیون گردستاره‌ای محسوب می‌شود.
این مجموعه در ۴۸ قسمت پخش شد که به دو بخش ۲۴ قسمته تقسیم شد. بخش اول از ۵ آوریل تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۴ در شبکه‌های توکیو متروپولیتن تلویژن، ام‌بی‌اس و انیماکس پخش شد. بخش دوم با عنوان نبرد در مصر بین ۱۰ ژانویه تا ۲۰ ژوئن ۲۰۱۵ پخش شد. در خارج از آسیا این مجموعه در سرویس استریم کرانچی‌رول پخش شد.
بالا ناگاما (فیلم ۱۹۸۱)
بالا ناگاما فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی کی. شانکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سارات بابو، سری دوی، بابی آنجو ایفای نقش کرده‌اند.
ژول آکورسی
ژول آکورسی (Jules Accorsi؛ زادهٔ June 27, 1937) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
قصه بیستون
قصهٔ بیستون نام بازی رایانه ای ایرانی است که در سال ۱۳۹۷ معرفی شد. این بازی در رویدادهای بین‌المللی «TGC 2018» و «بازی‌های مستقل نمایشگاه گیمزکام» حضور داشت و توانست توجه بسیاری را به خود جلب کند.
این بازی توانست در رویدادِ Develop:Brigton در سال ۱۴۰۰ به مرحله نهایی برسد.
داستان
در دامنه‌های سنگلاخی کوه بیستون، مرد سنگ‌تراشی از خواب بر می‌خیزد. او خاطرات و هویت خویش را فراموش کرده است و نمی‌داند چگونه پای در کوهستان گذاشته است. همچنین، مرد پی می‌برد که پنجه یک بیماری مرموز گلوی طبیعت را فشار می‌دهد. مرضی که شاهرگ زندگی وحشی را آلوده و آن را پر از دیوان و پریان کرده است. در این حین، مرد با دنبال کردن صدای نجوایی که ملتمسانه کمک می‌خواهد، قلمرویی پنهان را کشف می‌کند. عالمی اسرار آمیز که قفس خاطرات و مردمان فراموش شده است و به دنیای مکاشفه‌ها شهرت دارد و به وسیله هیولایی باستانی و غول پیکر نگهبانی می‌شود.
افسانه بیستون یک بازی اکشن ادونچر روایت محور است که از منظومه تراژدی «خسرو و شیرین» نظامی گنجوی اقتباس شده است. شما در نقش یک سنگ‌تراش که در کوهستان مه‌آلود بیستون از خواب بیدار می‌شود، بازی را آغاز می‌کنید. سنگ‌تراشی که همه خاطرات و هویت خود را فراموش کرده است. در این حین، پی می‌برید که بیماری مرموزی چنگال پژمرده خود را به گردن طبیعت انداخته و پای دیوان و ددان را به جنگل و دشت باز کرده است. شما باید راه خود را از میان این دشمنان اسطوره‌ای پیدا کرده و سفر خطرناکی را در دل قلمرویی راز آمیز از سر بگذرانید تا گذشته خود را به خاطر آورید. قلمرویی پنهان در دل کوه بیستون، قلمروی خاطرات و مردمان فراموش شده، قلمروی مکاشفه‌ها!
موضوع
این بازی روایتی حماسی از منظومهٔ عاشقانهٔ خسرو و شیرین است.
هیو متسون (قایقران روئینگ)
هیو متسون (Hugh Matheson; April 16, 1949) قایقران روئینگ اهل بریتانیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
ارتعاش (فیلم)
«ارتعاش» (Vibrations (film)) یک فیلم است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.
لنگیتهو
لنگیتهو (به انگلیسی: Llangeitho) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Ceredigion واقع شده‌است. لنگیتهو ۸۱۹ نفر جمعیت دارد.
افریتور باکالووو
افریتور باکالووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروشاری واقع شده‌است.
راهبه آتش‌پاره
راهبه آتش‌پاره (Naughty Nun) با نام اصلیِ آنتونیوی زیبا، در ظاهر راهبه و در باطن شیطان (La bella Antonia, prima monica e poi dimonia) یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
ارتش سرخ (فیلم)
این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴ و در سینماهای محدود در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۵ اکران شد. این فیلم داستان تیم ملی هاکی روی یخ اتحاد جماهیر شوروی را از نگاه کاپیتان تیم اسلاوا فتیسوف، به ویژه واحد پنج نفره معروف دهه ۱۹۹۰ که به نام The Russian Five شناخته می‌شود، روایت می‌کند.
ژول ایلوکی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد.
فانیانو کاستلو
فانیانو کاستلو (به ایتالیایی: Fagnano Castello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است.
خصوصیات
فانیانو کاستلو ۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
کاروانسرای کولوته
کاروانسرای کولوته (Kalta، Kuleta) (به ازبکی"Kuluta" karvonsaroyi) یک کاروانسرای سدهٔ شانزدهمی است که در خیابان مهمت عنبر در همسایگی طاق تلپک‌فروشان بخارا جای دارد. امروزه این کاروانسرا جایگاه موزهٔ آهنگری است.
پیتر دمیسون (fr) در «یادداشت‌هایی درباره خانات بخارا» از کولوته و دیگر کاروانسراهای بخارا نام برده‌است: سرای کولوته؛ کارگران تاتار در اینجا زندگی می‌کنند و کالاهای روسی نیز انباشته می‌شود.
ایاکووس کامبانلیس
ایاکووس کامبانلیس (یونانی: Ιάκωβος Καμπανέλλης؛ ۲ دسامبر ۱۹۲۱–۲۹ مارس ۲۰۱۱) شاعر یونانی، نمایشنامه نویس، فیلم نامه نویس، متن ترانه و رمان‌نویس یونانی بود.
زندگی‌نامه
کامبانلیس متولد ۲ دسامبر سال ۱۹۲۱ در هورا در جزیره نکسوس، کامبانلیس یکی از برجسته‌ترین نمایشنامه نویسان یونان در قرن بیستم است و به عنوان پدر تئاتر مدرن یونان تلقی می‌شود. او به عنوان یک بازمانده از اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن-گوزن، اشعار "سه گانهٔ ماوتهاوزن " را با همراهی موسیقی میکیس تئودوراکیس نوشت. وی همچنین خاطراتی را به نام ماوتهاوزن برای توصیف تجربیات خود از اردوگاه کار اجباری به رشتهٔ تحریر درآورد. او حداقل خالق ۱۲ فیلمنامه است و سه فیلمنامه را خودش کارگردانی کرده. علاوه بر این، کامبانلیس به عنوان یک ترانه‌سرای مشهور، اشعار بیش از ۱۰۰ آهنگ مشهور یونانی را سروده‌است. او از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ مدیر رادیوی ملی یونان (ERT) بود و در سال ۲۰۰۰ به عضویت افتخاری آکادمی آتن انتخاب شد. در همان سال، رئیس‌جمهور یونان، مدال نظم ققنوس را به کامبانلیس اعطا کرد. او به علت عوارض نارسایی طولانی مدت کلیه در ۴ فوریه ۲۰۱۱ به بیمارستان منتقل شد. وی در ۲۹ مارس ۲۰۱۱، نه روز پس از مرگ همسرش، در اثر نارسایی کلیه درگذشت.
نمایشنامه
بسیاری از نمایشنامه‌های وی به چندین زبان ترجمه شده و در کشورهایی در سراسر جهان اجرا می‌شود، به عنوان مثال در اتریش، بلغارستان، ایران، انگلیس، آلمان، مجارستان، رومانی، آمریکا، روسیه، چین، نروژ و سوئد. نمایشنامه‌های او که در ایران توسط رضا شیرمرز، نمایشنامه نویس، مترجم، نویسنده و پژوهشگر ترجمه شده‌است، در مدت زمان کوتاهی چندین بار بازنشر شده‌است.
او همچنین به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه‌های کار کرد. وی عضو کانون نویسندگان تئاتر یونان نیز بود.
پیمان آپامئا
«معاهده آپامئا» یک پیمان صلح بود که در سال ۱۸۸ پیش از میلاد بین جمهوری روم و آنتیوخوس سوم، فرمانروای امپراتوری سلوکی منعقد شد و به جنگ روم و سلوکی پایان داد. این معاهده پس از پیروزی رومیان در نبرد ترموپیل (در ۱۹۱ پیش از میلاد) و نبرد ماگنزیا (در ۱۹۰ پیش از میلاد) و پس از پیروزی نیروی دریایی روم و رودیان بر نیروی دریایی سلوکی در نبرد دریایی میونسوس انجام شد.
شرایط معاهده
به گفته آپیان این معاهده، آنتیوخوس سوم را موظف می‌کرد که اروپا و کل آسیا را در غرب کوه‌های توروس رها کند. او مجبور شد تمام فیل‌های جنگی را که در اختیار داشت تسلیم کند و به منظور تحت کنترل نگه داشتن رعایای خود به دوازده کشتی جنگی محدود شد، اما در صورت حمله به او اجازه ساخت بیشتر داشت. آنتیوخوس از استخدام مزدوران «شمال توروس» (یعنی از سرزمین‌هایی که به تازگی به متحدان رومی پرگامون و رودس واگذار شده) و پذیرش فراریان از همان منطقه منع شد. آنتیوخوس مجبور شد بیست گروگان بدهد که کنسول روم آنها را انتخاب می‌کرد. گروگان‌ها به جز پسر آنتیوخوس، باید هر سه سال عوض شوند.
در آینده، او هیچ فیل جنگی نگهداری نخواهد کرد و هزینه جنگ کنونی را که به حساب او متحمل شده‌است، ۵۰۰ تالنت کمترین و ۲۵۰۰ تالنت بیشترین زمانی که سنای روم معاهده را تصویب کرد، بپردازد و ۱۲۰۰۰ دیگر را به صورت قسط سالانه به طول دوازده سال، به رم تحویل داده شود. او همچنین مجبور شد تمام اسیران و فراریان را به دشمنان خود و به یومنس دوم پادشاه پرگامون، هر آنچه از دارایی‌هایی که با توافق با آتالوس اول پدر یومنس به دست آورده بود، تسلیم کند.
روم کنترل بخش بزرگی از آسیای صغیر را به یومنس سپرد. آنتیوخوس منطقه کیلیکیه را حفظ کرد، در حالی که بیشتر لیکیه و کاریا بخشی از مستعمره رودیان شدند. پادشاهان هلنیستی عموماً برای تمام عمر خود هر معاهده‌ای را که امضا کرده بودند به دلیل افتخار می‌پذیرفتند. از سوی دیگر، وارثان آنها احساس افتخار نمی‌کردند که معاهدات امضا شده توسط اسلاف خود را بپذیرند. به نظر می‌رسد که شرایط دریایی این معاهده به حالت تعلیق درآمده است، اما سایر شرایط باقی مانده‌است.
این معاهده که در آپامئا در فریگیه رسمیت یافت، به رومیان اجازه داد تا هژمونی سیاسی خود را تا شرق دریای مدیترانه گسترش دهند. اما در این زمان قدرت روم هنوز غیرمستقیم بود و روم به ظرفیت خود برای متحد شدن با قدرت‌های درجه دوم مانند پرگامون و رودس وابسته بود.
نفوذ بعد
روم از تهدید یک جنگ مجدد استفاده کرد تا قدرت سلوکی را از استقرار مجدد خود در منطقه بازدارد. در جنگ ششم سوریه، روم اصرار داشت که سلوکیان پس از اشغال بیشتر مصر و قبرس در سال ۱۶۸ پیش از میلاد، امپراتوری بطلمیوسی را رها کنند. پادشاه سلوکی آنتیوخوس چهارم با اکراه پذیرفت. پولیبیوس در تاریخ خود گزارش می‌دهد که در اواخر سال ۱۶۲ پیش از میلاد، یک هیئت رومی از انطاکیه بازدید کرد و از این معاهده به عنوان بهانه‌ای استفاده کرد تا فیل‌های جنگی سلوکی را از پا درآورد و کشتی‌های سلوکی را به عنوان ناقض شرایط معاهده نابود کند.
ارث (فیلم ۲۰۰۱)
ارث (Herencia) یک فیلم درام محصول آرژانتینی به کارگردانی Paula Hernández است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
فابیانا دا سیلوا سیموئس
فابیانا دا سیلوا سیموئس (Fabiana da Silva Simões؛ زادهٔ August 4, 1989) بازیکن فوتبال زن اهل برزیل است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان برزیل بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
ژول دیوف
ژول دیوف (Jules Diouf؛ زادهٔ March 5, 1992) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مافرا اشاره کرد.
فانیانو اولونا
فانیانو اولونا (به ایتالیایی: Fagnano Olona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
خصوصیات
فانیانو اولونا ۸٫۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۷۳۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر جرانتورتو خواهرخواندهٔ فانیانو اولونا هست.
پادشاه شیانگ ژو
او درابتدا با بانوی دی ازدواج کرده بود ولی پس از مدتی او را رها کرد.
در سال ۶۳۵ پ. م توسط برادرش دای از پایتخت رانده شد ولی حاکم ون جین او را دوباره برتخت نشاند.
خانواده
همسران
پسران
سازمان یاریکرد
سازمان یاریکُرد (به کردی: ڕێکخراوی یاریکورد) یک سازمان سیاسی است که توسط تعدادی از فعالان سیاسی جامعهٔ یارسان تأسیس شده و حقوق و مسائل سیاسی این جامعه را پیگیری می‌کند. سازمان یاریکرد مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران است ، به جدایی دین از سیاست معتقد است و خود را یک سازمان دینی نمی‌داند. سازمان یاریکرد برای یارسانی‌های کردستان تشکیل شده، اما تمامی کردها می‌توانند در آن عضویت پیدا کنند.
تاریخچه
با وقوع انقلاب بهمن ۱۳۵۷ و بروز درگیری در کردستان ایران و نیز میان حکومت‌های ایران و عراق، جمعیتی از کردهای منطقهٔ جنوب کردستان ایران از پیروان یارسان از شهر و روستاهای خود رانده شده و در اواخر دههٔ ۸۰ میلادی به کردستان عراق پناه بردند. این گروه از کردهای یارسان که در عراق در کمپ‌های پناهجویان ساکن شده‌بودند، حرکتی سیاسی را آغاز کردند که پس از مدتی با نام جنبش مقاومت جامعهٔ اهل حق اعلام موجودیت کرد. پس از مدتی این جنبش به سبب شرایط بحرانی کردستان عراق در آن دوره و وقوع جنگ منحل شد و اعضای آن به کشورهای اروپایی پناهنده شدند.
با ورود نیروهای سیاسی یارسان به اروپا، مسائل جدیدی برای مردم یارسان به وجود آمد. افزون بر این فضای بازتر کشورهای اروپایی امکان فعالیت سیاسی و فرهنگی را در اختیار فعالان سیاسی یارسان قرار می‌داد. در چنین شرایطی دو جریان عمده در میان یارسانی‌های پناهنده در اروپا شکل گرفت: در سال ۲۰۰۷ جنبش دموکراتیک یارسان و در سال ۲۰۱۰ سازمان یاریکورد اعلام موجودیت کردند.
در سال ۲۰۱۲ فعالان این دو سازمان تصمیم به برگزاری نشست مشترکی تحت عنوان کنگرهٔ اتحاد یارسان گرفتند. در این کنگره که در شوپینگ در کشور سوئد برگزار شد، دو سازمان در هم ادغام شده و نام سازمان دموکراتیک یارسان را برای خود انتخاب کردند. با این وجود این اتحاد دوام نیاورد و سازمان یاریکُرد پس از مدتی مجدداً از این سازمان جدا شده و به صورت جداگانه به فعالیت خود ادامه داد.
سازمان یاریکرد در ژانویۀ ۲۰۱۹ (دی ۱۳۹۷) در ائتلاف با چند سازمان دیگر در تأسیس جریانی تحت عنوان همپیمانی استقلال‌طلبان کردستان مشارکت کرد. با این وجود در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ با انتشار بیانیه‌ای مشترک همراه با اتحادیه انقلابیون کردستان اعلام کردند که رهبری هم‌پیمانی جمال پورکریم به دنبال تأمین مالی این جریان از طریق برقراری رابطه با کشورهای خارجی مانند اسرائیل و عربستان است و از آنجا که یاریکُرد و اتحادیۀ انقلابیون استقلال فکری و کرداری را اولویت خود می‌دانند بنابراین از این ائتلاف خارج می‌شوند. سازمان یاریکُرد و اتحادیۀ انقلابیون کردستان در این بیانیه ضمن اعلام همراهی و همگامی با انقلاب مردم اعلام کرده‌اند که در این مدت به هیچ عنوان نه از هیچ منبعی کمک مالی دریافت کرده‌اند و نه با هیچ دولتی برای دریافت کمک‌های مالی به همراه جمال پورکریم جلسه و مذاکره‌ای داشته‌اند.
رهبری سازمان
رهبری سازمان یاریکرد را سید فرهاد حیدری بر عهده داشت.
کنگرهٔ دوم یاریکرد در سال ۲۰۱۵ در کشور نروژ برگزار شد و طی آن گلزار نیکبخت با اکثریت آرای شرکت‌کنندگان در کنگره به عنوان سخنگوی سازمان یاریکرد انتخاب شد.
وحدت با اتحادیهٔ انقلابیون کردستان
سازمان یاریکرد با اتحادیه انقلابیون کردستان متحد شده و بیانیه‌های مشترکی را با این تشکیلات منتشر کرده‌است.
لسوود
لسوود (به انگلیسی: Leeswood) یک روستا در بریتانیا است که در Leeswood and Pontblyddyn واقع شده‌است. لسوود ۲٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد.
لانلیوری
لانلیوری (به انگلیسی: Lanlivery) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کورنوال واقع شده‌است. لانلیوری ۵۱۹ نفر جمعیت دارد.
ارث (فیلم ۲۰۰۶)
«ارث» (Inheritance (2006 film)) فیلمی در ژانر مستند است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
ژالتوشا
ژالتوشا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان آردینو واقع شده‌است. ژالتوشا ۶٫۴۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۹۲۶ نفر جمعیت دارد.
فای دلا پاجانلا
فای دلا پاجانلا (به ایتالیایی: Fai della Paganella) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده‌است.
خصوصیات
فای دلا پاجانلا ۱۲٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۹۰۸ نفر جمعیت دارد و ۹۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اس.پی. پاراسورام
'''اس. پی. پاراسورام''' فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی راوی راجا پینستی است. در این فیلم بازیگرهایی همچون چیرانجیوی، سری دوی، شارات ساکسنا ایفای نقش کرده‌اند.
ژول گاودن
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال France national under-16 football team و زیر ۱۷ سال فرانسه بازی کرده‌است.
آیریس ادرین
آیریس ادرین (Iris Adrian؛ May 29, 1912 – 1912:5:29, September 17, 1994) بازیگر و هنرمند رقص اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به روابط ما، سریع و خشمگین، گربه جاسوس، گربه جاسوس، زنی در پنجره، رؤیای من مال توست، داستان هلن مورگن، جمعه عجیب، میمون زرنگ و شال اشاره کرد.
آلن هاتن
آلن هاتن (Alan Hutton؛ زادهٔ November 30, 1984) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال رئال مایورکا، باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
یروسالیمووو
یروسالیمووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان لیوبیمتس واقع شده‌است.
سوزان کلچی واتسون
سوزان کلچی واتسون (Susan Kelechi Watson؛ زادهٔ November 11, 1981) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به همسر خوب، درمانگاه خصوصی، نظم و قانون، متوسط، و این ما هستیم'' اشاره کرد.
فایکیو
فایکیو (به ایتالیایی: Faicchio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده‌است.
خصوصیات
فایکیو ۴۳٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر ایمر خواهرخواندهٔ فایکیو هست.
دیگر وقتش رسیده‌است
دیگر وقتش رسیده‌است (It's About Time) یک مجموعهٔ تلویزیونی خیال‌پردازی علمی کمدی است که مابین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ از شبکهٔ تلویزیونی سی‌بی‌اس پخش شد. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷، شرکت کلاسیک‌فلیکس دی‌وی‌دی مجموعهٔ کامل این سریال قدیمی را منتشر کرد.
ماجراجویی عجیب و غریب جوجو: الماس شکست‌ناپذیر
الماس شکست‌ناپذیر بین ۲ آوریل تا ۲۴ دسامبر ۲۰۱۶ در ژاپن پخش شد و توسط کرانچی‌رول در خارج از ژاپن در دسترس قرار دارد.
اریکا (بازیکن فوتبال)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان سانتوس، باشگاه فوتبال سانتوس، باشگاه فوتبال پاری سن-ژرمن، گلد پراید، و باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن اشاره کرد.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
دانشگاه رجینا
دانشگاه رجینا یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی است که در رجینا، ساسکاچوان، کانادا واقع شده‌است. در سال ۱۹۱۱ به عنوان یک دبیرستان فرقه ای خصوصی کلیسای متدیست کانادا تأسیس شد، در سال ۱۹۲۵ با دانشگاه ساسکاچوان به عنوان یک کالج شروع به همکاری کرد، و در سال ۱۹۳۴ از کلیسا جدا شد و به‌طور کامل به دانشگاه واگذار شد. ; در سال ۱۹۶۱ به عنوان پردیس رجینا دانشگاه ساسکاچوان به وضعیت اعطای مدرک دست یافت. این دانشگاه در سال ۱۹۷۴ به یک دانشگاه مستقل تبدیل شد. دانشگاه رجینا دارای بیش از ۱۵۰۰۰ دانشجوی تمام وقت و پاره وقت است. دانشگاه رجینا به دلیل تمرکز بر یادگیری تجربی شهرت دارد و علاوه بر قرار دادن آموزش‌های مشارکتی در ۴۱ برنامه، دوره‌های کارآموزی حرفه ای و دوره‌های عملی را ارائه می‌دهد.
یوگی چن
چن چین مینگ (Yogi Chen) (۱۹۰۶–۱۹۸۷) که با نام یوگی سی ام چن یا به سادگی یوگی چن نیز شناخته می‌شود، یک گوشه نشین چینی بود که از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۲ در کالیمپونگ هند زندگی می‌کرد، به ایالات متحده نقل مکان کرد و تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد.
به گفته Ole Nydahl، چن، در جوانی در چین، از مرگ وحشت داشت و در ابتدا تمرینات تائوئیستی را برای افزایش زندگی انجام داده بود. بعداً به بودیسم روی آورد و در جستجوی تعالیم به تبت رفت و در آنجا چندین سال در غار زندگی کرد.
Sangharakshita چن را یکی از معلمان خود می‌دانست، و همراه با Khantipalo به او کمک کردند تا مراقبه بودایی، سیستماتیک و عملی را تدوین کند. هم Sangharakshita و هم Khantipalo چن را «غیرعادی» توصیف می‌کنند.
فالچیانو دل ماسیکو
فالچیانو دل ماسیکو (به ایتالیایی: Falciano del Massico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کسرتا واقع شده‌است.
لا خورنادا
لا خورنادا (La Jornada، روز کار) یکی از روزنامه‌های پیشرو مکزیکوسیتی به‌شمار می‌رود. این روزنامه در ۱۹۸۴ توسط کارلوس پایان ولور تأسیس شد. سردبیر کنونی آن کارمن لیرا ساعد است. لاخورنادا در هشت ایالت جمهوری مکزیک به منتشر می‌شود که عبارت است از:آگوئاسکالینتس، گررو، خالیسکو، وراکروز، ایالت مورلوس، سن لوئیس پوتوسی، پوئبلا و میچوآکان (لاخورنادا دی اورینت)
شمارگان این روزنامه در مکزیکوسیتی تقریباً ۲۸۷۰۰۰ نسخه است و به گفتهٔ وب‌سایت این روزنامه، تقریباً ۱۸۰۰۰۰ بازدید روزانه از آن صورت می‌گیرد.
مشارکت‌کنندگان
بسیاری از مقاله‌های این روزنامه توسط آکادمیست‌های دانشگاه مستقل ملی مکزیک یا کالج مکزیک نگارش می‌شوند:
افرادی که گاهی کار ترجمه و ویراستاری را انجام می‌دهند، عبارتند از:
استقبال
نوآم چامسکی در مورد روزنامه لاخورنادا گفته‌است: «این روزنامه شاید تنها روزنامه واقعی مستقل در نیمکره است.»
ژول لیمبک
ژول لیمبک (Gyula Limbeck؛ ۱۳ اکتبر ۱۹۰۴ – ۱۹۵۵) بازیکن فوتبال فرانسوی-مجار بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش، باشگاه ورزشی آمیان، باشگاه فوتبال آستریا وین، و باشگاه فوتبال اوی‌پشت اشاره کرد.
ارجن (فیلم)
«ارجن» (Partha) یک فیلم کانارایی محصول سال ۲۰۰۳ سینمای هند است. نقشهای اصلی را سودیپ و هاردیپ بر عهده دارند.
بناهای تاریخی مسیحی اولیه راونا
بناهای تاریخی اولیه مسیحی راونا یک سایت سریالی است که از ۷ دسامبر ۱۹۹۶ توسط یونسکو در فهرست میراث جهانی گنجانده شده‌است. این مکان شامل هشت بنای تاریخی مقبره گالا پلاسیدیا، غسل تعمید نئونی، غسل تعمید آریان، کلیسای کوچک اسقف اعظم، کلیسای سنت آپولینار نووو، مقبره سان تئودوریکا، ویتال و کلیسای سنت آپولینار در کلاس است که قدمت آنها به قرن پنجم و ششم بازمی‌گردد.
دیادووتسی
دیادووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان آردینو واقع شده‌است. دیادووتسی ۶٫۰۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵ نفر جمعیت دارد.
ژول مندی
ژول مندی (Jules Mendy؛ زادهٔ November 14, 1994) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
اردوگاه آشویتس (فیلم)
«اردوگاه آشویتس» (Auschwitz (film)) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
فالکونارا ماریتیما
فالکونارا ماریتیما (به ایتالیایی: Falconara Marittima) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آنکونا واقع شده‌است.
خصوصیات
فالکونارا ماریتیما ۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ریکولور
ریکولور (به انگلیسی: Reculver) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در کنت واقع شده‌است. ریکولور ۱۳۵ نفر جمعیت دارد.
نسل‌کشی صرب‌ها در دولت مستقل کرواسی
نسل‌کشی صرب‌ها در دولت مستقل کرواسی (Genocid nad Srbima, Геноцид над Србима) به آزار و اذیت هدفمند صرب‌ها گفته می‌شود که در طول جنگ جهانی دوم توسط رژیم فاشیستی اوستاشه در دولت دست‌نشانده آلمان نازی معروف به دولت مستقل کرواسی (کوته‌نوشت: NDH) میان سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۵ رخ داد. این کارزار از راه اعدام در اردوگاه‌های مرگ، و همچنین کشتار جمعی، پاکسازی قومی، تبعید، تغییر اجباری دین و تجاوز جنسی صورت گرفت. این نسل‌کشی همزمان با هولوکاست در NDH و همچنین نسل‌کشی مردم کولی، با ترکیب سیاست‌های نژادی نازی‌ها با هدف نهایی ایجاد یک کرواسی بزرگ با نژادی خالص انجام شد.
بنیان ایدئولوژیک جنبش اوستاشه به سده نوزدهم برمی گردد. چندین ملی‌گرای کروات و روشنفکر، نگره‌هایی در مورد صرب‌ها به عنوان نژادی فرومایه مطرح کردند. میراث جنگ جهانی اول و همچنین مخالفت گروهی از ملی‌گرایان در برابر اتحاد به منظور تشکیل کشوری مشترک با اسلاوهای جنوبی، بر تنش‌های قومی در پادشاهی تازه‌تاسیس صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها (از سال ۱۹۲۹ به بعد، پادشاهی یوگسلاوی) تأثیر گذاشت. دیکتاتوری ۶ ژانویه و سیاست‌های بعدی ضد کروات دولت یوگسلاوی تحت سلطه صرب‌ها در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به افزایش جنبش‌های ملی‌گرایانه و راست افراطی دامن زدند. این احساسات منجر به ظهور اوستاشه شد که سازمانی ملی‌گرای افراطی، فاشیست و تروریستی تاسیس‌یافته توسط آنته پاولیچ بود. این جنبش مورد حمایت مالی و عقیدتی بنیتو موسولینی بود و در ترور پادشاه الکساندر یکم نیز نقش داشت.
پس از آنکه نیروهای محور در آوریل ۱۹۴۱ به یوگسلاوی حمله کردند، دولتی دست‌نشانده برقرار شد که شامل بیشتر کرواسی و بوسنی و هرزگوین امروزی و همچنین مناطقی از صربستان و اسلوونی امروزی می‌شد و تحت حاکمیت اوستاشه قرار داشت. هدف اوستاشه ایجاد یک کرواسی بزرگ تک‌قومی با حذف همه غیر کروات‌ها، از جمله هدف اصلیشان صرب‌ها، یهودیان، کولی‌ها و نیز مخالفان سیاسی بود. کشتارهای گسترده‌ای انجام شدند، اردوگاه‌های کار اجباری ساخته شدند؛ بزرگترینشان یاسنواتس بود، که به مرگ و میر زیاد و اقدامات وحشیانه ای که در آن رخ می‌داد، شهره بود. علاوه بر این، NDH تنها دولت دست‌نشانده محور بود که اردوگاه‌های کار اجباری ویژه کودکان را ایجاد کرد. این رژیم تقریباً ۲۰۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ صرب را به‌طور هدفمند کشت. ۳۰۰٬۰۰۰ صرب دیگر نیز از این کشور اخراج شدند و کمینه ۲۰۰٬۰۰۰ صرب نیز به اجبار تغییر مذهب داده شدند. متناسب با جمعیت، NDH یکی از کشنده‌ترین رژیم‌های اروپا بود.
پس از جنگ، مایل بوداک و سایر مقام‌های عالی NDH توسط مقام‌های کمونیست محاکمه و به جرم جنایات جنگی محکوم شدند. فرماندهان اردوگاه‌های کار همانند لیوبو میلوش و میروسلاو فیلیپوویچ دستگیر و اعدام شدند، در حالی که الویسیوس استپیناتس به جرم تغییر اجباری دین مقصر شناخته شد. بسیاری دیگر، از جمله رهبر عالی ، آنته پاولیچ، به آمریکای لاتین گریختند. پس از جنگ، نسل‌کشی به درستی مورد بررسی قرار نگرفت، زیرا دولت یوگسلاوی پساجنگ، از تاریخ‌دانان مستقل به دلیل این نگرانی که تنش‌های قومی باعث بی‌ثباتی در رژیم جدید کمونیستی شود، استقبال نمی‌کرد. امروزه، ۲۲ آوریل در صربستان روز تعطیل رسمی به یادبود کشته‌شدگان نسل‌کشی و فاشیسم است؛ کرواسی نیز مراسم بزرگداشت رسمی را در محل یادبود یاسنوواس برگزار می‌کند.
پیشینه تاریخی
به ادعای بسیاری از پژوهشگران بنیان ایدئولوژیک جنبش اوستاشه به سده نوزدهم برمی گردد؛ هنگامی که آنته استارچویچ حزب حقوق را تأسیس کرد، و همچنین یوسیپ فرانک گروه افراطی خود را از آن منشعب کرد و «حزب حقوق خالص» خود را تشکیل داد. استارچویچ تأثیر عمده ایدئولوژیکی بر ملی‌گرایی کروات اوستاشه داشت. او هوادار اتحاد و استقلال کرواسی بود و هم با دودمان هابسبورگ ضدیت داشت، چرا که استارچویچ دشمن اصلی کرواسی را در پادشاهی هابسبورگ می‌دید، و هم صرب‌ستیز بود. او خواهان ایجاد یک کرواسی بزرگ شامل سرزمین‌هایی با ساکنان بوسنیایی، صرب و اسلونیایی بود و بوسنیایی‌ها و صرب‌ها را کروات‌هایی دانست که به دین‌های اسلام و مسیحیت ارتدکس شرقی گرویده بودند. وی در ارائه چهره اهریمنی خود از صرب‌ها ادعا کرد که «چگونه صرب‌ها امروزه برای باورها و ترکیب نژادی آن‌ها خطرناک هستند، و چگونه نطفه دسیسه، انقلاب و کودتا در خون آنهاست.» استارچویچ صرب‌ها را «نژادی ناپاک» و «قومی عشایری» و «نژادی از بردگان، نفرت‌انگیزترین جانوران» خواند، و در همین حال بنیانگذار حزب او، ائوگن کواترنیک، وجود صرب‌ها را در کرواسی انکار می‌کرد، چرا که قدرت‌گیری سیاسی آنها را تهدیدی می‌دانست. برخی از نظریه‌پردازهای اوستاشه ایده‌های نژادی استارچویچ را با ایدئولوژی نژادی آدولف هیتلر پیوند دادند.
حزب فرانک از این موضع استارچویچ که صرب‌ها مانعی برای بلندپروازی‌هلی سیاسی و سرزمینی کرواسی هستند استقبال کرد و نگرش‌های تهاجمی صرب‌ستیز به یکی از ارکان حزب تبدیل شدند. پیروان حزب ملی‌گرای افراطی حزب حقوق خالص به عنوان فرانکیست‌ها (Frankovci) شناخته می‌شدند و خاستگاه اصلی اعضای جنبش متقدم اوستاشه تبدیل شدند. پس از شکست قدرت‌های مرکز در جنگ جهانی نخست و فروپاشی امپراتوری اتریش-مجارستان، دولتی موقت در مناطق جنوبی امپراتوری تشکیل شد که به پادشاهی صربستان وابسته به متفقین پیوست تا پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونی‌ها (بعدها به یوگسلاوی معروف شد)، تحت سلطه دودمان کارادوردویچ صرب، را تشکیل دهد. به نوشته تاریخ‌دان جان پل نیومن، فرانکیست‌ها و همچنین میراث جنگ جهانی اول بر ایدئولوژی اوستاشه و ابزار نسل‌کشی آینده آنها تأثیر گذاشتند. بسیاری از کهنه‌سربازان جنگ در رده‌ها و در جبهه‌های مختلف در دو سوی «پیروز» و «شکست خورده» جنگ شرکت کرده بودند. صرب‌ها بیشترین میزان تلفات در جهان را متحمل شد، در حالی که کروات‌ها در ارتش اتریش-مجارستان جنگیدند و هر دو گروه به عنوان فرمانداران نظامی بوسنی و صربستان اشغالی خدمت کردند. هر دو گروه از طرح‌های ضدملی‌گرایانه در اتریش-مجارستان درون سرزمین‌های پرجمعیت صرب و نیز از ایده ادغام صربستانی مهارشده در امپراتوری پشتیبانی کردند. نیومن می‌گوید که «مخالفت بی‌دریغ افسران اتریش-مجارستان با یوگسلاوی، طرح نقشه‌ای برای راست رادیکال کرواسی، اوستاشه، فراهم آورد.» فرانکیست‌ها ملی‌گرایان صرب را مقصر شکست اتریش-مجارستان می‌دانستند و با ایجاد یوگسلاوی، که در دید آن‌ها پوششی برای صربستان بزرگ بود، مخالفت کردند. احساسات ملی‌گرایانه توده‌ای مردم کروات پس از تأسیس کشور مشترک اسلاوهای جنوبی آغاز به ظهور کرد و علیه پادشاهی جدید، به ویژه اکثریت صرب درون آن، شکل گرفت.
فرهیختگان کروات در آغاز سده بیستم، ایوو پیلار، چیرو تروهلکا و میلان شوفلای، بر مفهوم ملت و هویت نژادی مورد استفاده اوستاشه و همچنین نگره مبتنی بر فرومایگی صرب‌ها تأثیر گذاشتند. پیلار، تاریخ‌دان، سیاستمدار و وکیل دادگستری، تأکید زیادی بر جبرگرایی نژادی داشت و استدلال کرد که کروات‌ها توسط میراث نژادی و فرهنگی «نوردیک-آریایی» تعریف شده‌اند، حال آنکه صرب‌ها «با ولاک‌های رومانیایی-بالکانی» درهم آمیخته بودند. تروهلکا، باستان‌شناس و تاریخ‌دان ادعا کرد که مسلمانان بوسنیایی کروات‌تبارهایی هستند، که به گفته وی، از نژاد برتر نوردیک بوده‌اند. از سوی دیگر، صرب‌ها به «نژاد منحط» ولاک تعلق داشتند. اوستاشه نگره‌های های شوفلای، تاریخ‌دان و سیاستمدار، را ترویج می‌کرد، که در آن‌ها ادعا می‌شد کرواسی «از سده‌ها پیش یکی از محکم‌ترین باروهای تمدن غرب بوده‌است»، و اینکه این نقش در پی اتحاد با صربستان هنگام تشکیل کشور یوگسلاوی در سال ۱۹۱۸ از دست رفته‌است.
طغیان ملی‌گرایی کرواسی پس از ۱۹۱۸ یکی از اصلی‌ترین تهدیدها برای ثبات یوگسلاوی بود. در طول دهه ۱۹۲۰، آنته پاولیچ، وکیل، سیاستمدار و یکی از فرانکیست‌ها، به عنوان سخنگویی برجسته برای استقلال کرواسی پدیدار شد. در ۱۹۲۷، او پنهانی با بنیتو موسولینی، دیکتاتور ایتالیا و بنیانگذار فاشیسم تماس گرفت و اندیشه‌های جدایی‌خواهانه خود را با وی در میان گذاشت. پاولیچ خواهان یک کرواسی بزرگ مستقل بود که می‌بایست کل منطقه تاریخی و قومی کروات‌ها را پوشش می‌داد. در آن دوره، موسولینی با تقویت نفوذ ایتالیا در ساحل شرقی دریای آدریاتیک با هدف منزوی کردن یوگسلاوی، به مووضع بالکان علاقه‌مند شد. تاریخ‌دان بریتانیایی، روری یومانس ادعا می‌کند که نشانه‌هایی وجود دارد که پاولیچ از اوایل سال ۱۹۲۸ در اندیشه تشکیل نوعی گروه شورشی ملی‌گرا بوده‌است.
در ژوئن ۱۹۲۸، استپان رادیچ، رهبر بزرگترین و پرهوادارترین حزب کروات، حزب دهقان کرواسی، توسط پونیشا راچیچ، رهبری صرب از مونته‌نگرو، عضو سابق چتنیک و معاون حزب حاکم صرب حزب رادیکال مردمی به ضرب گلوله در پارلمان یوگسلاوی کشته شد. راچیچ همچنین دو نماینده دیگر حزب دهقان را به ضرب گلوله کشته و دو تن دیگر را زخمی کرد. این قتل‌ها باعث اعتراض شدید دانشجویان در زاگرب شد. پادشاه الکساندر یکم در تلاش برای مهار درگیری میان احزاب سیاسی کروات و صرب، تشکیل یک دیکتاتوری را با هدف ایجاد «یوگسلاوگرایی یکدست» و یک ملت یوگسلاو واحد اعلام کرد. اعلام دیکتاتوری سلطنتی نیروهای جدایی‌طلب را به ویژه در میان کروات‌ها و مقدونی‌ها به صحنه آورد. اوستاشا - جنبش انقلابی کرواسی (به کرواتی: Ustaša - Hrvatski revolucionarni pokret) به عنوان افراطی‌ترین جنبش از آن میان پدیدار شد. اوستاشه در اواخر سال ۱۹۲۹ یا اوایل ۱۹۳۰ از میان گروه‌های دانشجویی و جوانان رادیکال و مبارز ایجاد شد که از اواخر دهه ۱۹۲۰ وجود داشتند. این جنبش توسط گوستاو پرچک روزنامه‌نگار و آنته پاولیچ بنیان نهاده شد. ایدئولوژی آن‌ها مبتنی بر نفرتی ژرف از صرب‌ها و صرب‌گرایی بود و ادعا می‌کردند که «کروات‌ها و صرب‌ها با یک خلیج فرهنگی غیرقابل وصل از هم جدا شده‌اند» که مانع از زندگی آن‌ها در کنار هم می‌شود. پاولیچ، دولت بلگراد را به تبلیغ «فرهنگ بربریت و تمدن کولی» متهم کرد و ادعا کرد که آن‌ها «خداناباوری و ذهنیت حیوانی در کرواسی الهی» را گسترش می‌دهند. طرفداران اوستاشه سال‌ها پیش از جنگ جهانی دوم نسل‌کشی را برنامه‌ریزی کردند؛ برای نمونه یکی از نظریه‌پردازان اصلی پاولیچ، میهو بابیچ، در سال ۱۹۳۲ نوشت که اوستاشه «هر آنچه که از تن سالم مردم کرواسی پوسیده شده‌است را پاکسازی و قطع می‌کند.» در سال ۱۹۳۳، اوستاشه «هفده اصل» را ارائه داد که ایدئولوژی رسمی جنبش به‌شمار می‌رفت. این اصول بیانگر منحصر به فرد بودن ملت کرواسی بودند، برتری حقوق جمعی بر حقوق فردی را تشویق، و اعلام می‌کردند که کسانی که به دلیل «خونشان» کروات نیستند، از زندگی سیاسی کنار گذاشته می‌شوند.
اوستاشه برای توضیح آنچه از دیدشان «دستگاه ترور» به نظر می‌رسید و اغلب «دارای افراط و تفریط» خوانده می‌شد، به بعضی سیاست‌های دولت یوگسلاوی میان دو جنگ اشاره می‌کرد و آن‌ها را هژمونی صربستان توصیف می‌کرد که «باعث مرگ هزارن کروات» شده‌اند. یوزو توماسویچ، تاریخ‌دان، توضیح می‌دهد که این استدلال که از دسامبر ۱۹۱۸ تا آوریل ۱۹۴۱ حدود ۲۸۰ کروات به دلایل سیاسی کشته شده‌اند صحت ندارد و هیچ انگیزه خاصی برای این قتل‌ها قابل شناسایی بود، چرا که ممکن است قتلشان در ارتباط با کشمکش‌های در طی اصلاحات ارضی صورت گرفته باشد. علاوه بر این، وی می‌گوید که صرب‌ها نیز در دوران دیکتاتوری سلطنتی از حقوق مدنی و سیاسی محروم بودند. با این حال، توماسویچ توضیح می‌دهد که سیاست‌های ضد کروات دولت یوگسلاوی تحت سلطه صربستان در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ و همچنین تیراندازی به نمایندگان حزب دهقان توسط رادیچ تا حد زیادی مسئول ایجاد، رشد و ذات نیروهای ملی‌گرای کروات بود. این امر در جنبش اوستاشه و در نهایت سیاست‌های ضد صرب در جنگ جهانی دوم به اوج خود رسید، ولی ماهیت و میزان آن متناسب با اقدامات پیشین ضد کرواتی نبود. به گفته یومانس، مقامات اوستاشه مرتباً بر جنایات علیه کروات‌ها توسط دولت یوگسلاوی و نیروهای امنیتی تأکید می‌کردند، و اگرچه بسیاری از آن‌ها درست بودند و بسیاری نیز غیرواقعی، اما این توجیهی برای ریشه‌کن کردن صرب‌ها شد. تامارا پاواسوویچ تروشت، دانشمند علوم سیاسی، با اشاره به تاریخ‌نگاری و کتاب‌های درسی، این ادعا که کشتار علیه صرب‌ها در نتیجه «هژمونی پیشین آن‌ها» بوجود آمده بود را نمونه‌ای از نسبی‌سازی جنایات اوستاشه ذکر می‌کند. اریستاتل کالیس، تاریخ‌دان، توضیح می‌دهد که تعصبات ضد صرب «لولویی» بودند که به دلیل زندگی مشترک در یوگسلاوی با تداوم کلیشه‌های پیشین به وجود آمدند.
اوستاشه به عنوان یک سازمان تروریستی نیز عمل می‌کرد. نخستین مقر اوستاشه در وین تأسیس شد، جایی که بزودی تبلیغات ضد یوگسلاوی گسترش یافت و عوامل گروه برای اقدامات خرابکارانه آماده شدند. آنها شورش موسوم به ولبیت را در سال ۱۹۳۲ سازماندهی کردند و به یک ایستگاه پلیس در روستای بروشانی در لیکا حمله کردند. در ۱۹۳۴، اوستاشه با راست‌گرایان افراطی بلغار، مجار و ایتالیایی برای ترور شاه الکساندر یکم هنگام بازدید از شهر مارسی فرانسه همکاری کرد. پاولیچ آشکارا گرایش‌های فاشیستی داشت. اوستاشه توسط بنیتو موسولینی از نظر مالی و عقیدتی پشتیبانی می‌شد. در طی گسترش روابط با آلمان نازی در دهه ۱۹۳۰، مفهوم پاولیچ از ملت کرواسی به‌طور فزاینده ای نژادگرایانه شد.
دولت مستقل کرواسی
در آوریل ۱۹۴۱، پادشاهی یوگسلاوی توسط قدرت‌های محور مورد حمله قرار گرفت. پس از ورود نیروهای نازی به زاگرب در ۱۰ آوریل ۱۹۴۱، نزدیکترین همکار پاولیچ، اسلاوکو کواترنیک، از پخش رادیو زاگرب تشکیل دولت مستقل کرواسی (NDH) را اعلام کرد. در همین حال، پاولیچ و چند صد داوطلب اوستاشه اردوگاه‌های خود را در ایتالیا ترک کردند و به زاگرب رفتند، جایی که پاولیچ در ۱۶ آوریل ۱۹۴۱ تشکیل حکومتی جدید را اعلام کرد. او به خود لقب «Poglavnik» (همسان آلمانی «پیشوا») را داد. NDH بیشتر کرواسی امروزین، همه بوسنی و هرزگوین امروزینو مناطقی از صربستان امروزین را در یک «شبه‌تحت‌الحمایه ایتالیایی-آلمانی» گرد آورد. صرب‌ها حدود ۳۰ درصد از جمعیت NDH را تشکیل می‌دادند. دولت مستقل هرگز حاکمیت تام نداشت، اما یک دولت دست‌نشانده بود که از بیشترین استقلال نسبت به هر رژیم دیگری در اروپای تحت اشغال آلمان برخوردار بود. دولت مستقل کرواسی موجودیت خود را در «قلمرو قومی و تاریخی» کرواسی اعلام کرد.
اوستاشه‌ها وسواس ایجاد یک کشور پاک‌نژاد را داشتند. در اندیشه مایل بوداک، میرکو پوک و میلووان ژانیچ، از وزیران اوستاشه، استراتژی دستیابی به کرواسی پاک‌نژاد این بود:
به گفته ایو گلدستاین، تاریخ‌دان، این استراتژی هیچ‌گاه منتشر نشد ولی شکی نیست که اوستاشه آن را علیه صرب‌ها به کار گرفت.
جنبش اوستاشه از پشتیبانی مردم عادی کروات برخوردار شد. در ماه مه ۱۹۴۱، اوستاشه حدود ۱۰۰٬۰۰۰ عضو سوگندخورده داشت. با این حال، پشتیبانی محلی از خشونت اوستاشه بیشتر از آن بود که تنها توسط تعداد اعضا نمایش داده شود. از آنجا که ولادکو ماچک هواداران حزب دهقان کرواسی را به احترام و همکاری با رژیم جدید آنته پاولیچ فراخواند، وی توانست از دستگاه‌های حزب و بیشتر مقامات بانووینای کرواسی سابق بهره گیرد. در آغاز، سربازان کروات که پیشتر در ارتش اتریش-مجارستان خدمت می‌کردند، بالاترین مناصب را در نیروهای مسلح NDH به دست آوردند.
به گفته ایرینا اوگنیانووا، تاریخ‌دان، شباهت‌های میان NDH و رایش سوم شامل این فرضیه بود که برای حفظ کشور، خشونت و نسل‌کشی ضروری هستند. ویکتور گوتیچ در اوایل تابستان ۱۹۴۱ چندین سخنرانی کرد و در آن‌ها صرب‌ها را «دشمنان سابق» و «عناصر نامطلوب» که می‌بایست پاکسازی و نابود شوند، خواند و همچنین کروات‌هایی را که از آرمان آن‌ها پشتیبانی نمی‌کردند تهدید کرد. بیشتر ایدئولوژی اوستاشه مبتنی بر نظریه نژادی نازی‌ها بود. مانند نازی‌ها، اوستاشه یهودیان، کولی‌ها و اسلاوها را دون‌انسان (Untermensch) می‌دانست. آنها ادعاهای نظریه‌پردازان نژادی آلمان را تأیید می‌کردند که طبق آن‌ها، کروات‌ها از میان اسلاوها نبودند، بلکه از جمله نژاد ژرمنی به‌شمار می‌رفتند؛ بنابراین، نسل‌کشی آن‌ها علیه صرب‌ها، یهودیان و کولی‌ها نمایانگر ایدئولوژی نژادی نازی‌ها بود. هیتلر به منظور مجازات صرب‌ها از پاولیچ پشتیبانی کرد. مایکل فایر، تاریخ‌دان، می گیود که به باور برخی تصمیم نازی‌ها برای کشتن همه یهودیان اروپا از نیمه آخر سال ۱۹۴۱ در اواخر ژوئن آغاز شد، که اگر درست باشد، به این معنی است که نسل‌کشی در کرواسی پیش از کشتار یهودیان توسط نازی‌ها آغاز شد. جاناتان اشتاینبرگ نیز می‌نویسد که جنایت‌ها علیه صرب‌ها در دولت مستقل «نخستین نسل‌کشی کامل بود که در طول جنگ جهانی دوم روی داد».
آندریا آرتوکوویچ، وزیر کشور دولت مستقل کرواسی، تعدادی از قوانین نژادی را ابلاغ کرد. در ۳۰ آوریل ۱۹۴۱، دولت «نظم قانونی نژادها» و «نظم قانونی حفاظت از خون و شرف مردم کروات» را تصویب کرد. کروات‌ها و حدود ۷۵۰٬۰۰۰ مسلمان بوسنیایی، که به پشتیبانی آن‌ها علیه صرب‌ها نیاز بود، آریایی اعلام شدند. دونالد بلاکس‌هم و رابرت گروارت نتیجه گرفته‌اند که هدف اصلی این قوانین نژادی و قتل‌ها، صرب‌ها بودند. اوستاشه قوانینی را برای سلب تابعیت، شفل و دارایی‌های صرب‌ها معرفی کرد. همانند یهودیان در رایش سوم، صرب‌ها ناچار شدند بازوبندهایی با حرف «P» (برآمده از Pravoslavac به معنای ارتدکس) بپوشند. نویسندگان اوستاشه سخنان تند انسان‌زدایانه را در پیش گرفتند. در سال ۱۹۴۱، استفاده از خط سیریلیک ممنوع شد ، و در ژوئن ۱۹۴۱ حذف واژگان «شرقی» (صربی) از زبان کروات و همچنین تعطیلی مدارس صرب آغاز شدند. آنته پاولیچ توسط «اداره دولتی کرواسی برای زبان» دستور ایجاد واژگان جدید از ریشه‌های کهن را داد (برخی از آن‌ها امروزه نیز استفاده می‌شوند) و بسیاری از واژگان صربی را پاکسازی کرد.
اردوگاه‌های کار اجباری پاکسازی
اوستاشه اردوگاه‌های کار اجباری موقتی را در بهار ۱۹۴۱ ایجاد کرد و برنامه ایجاد شبکه‌ای از اردوگاه‌های دائمی را در پاییز فراهم آورد. ایجاد اردوگاه‌های کار اجباری و پاکسازی صرب‌ها توسط رهبران اوستاشه بسیار پیشتر از سال ۱۹۴۱ برنامه‌ریزی شده بود. در نمایشگاه‌های حکومتی اوستاشه در زاگرب، اردوگاه‌ها به عنوان اردوگاه‌های کار سودمند و «صلح‌آمیز»، با عکس‌هایی از زندانیان لبخند به لب، به تصویر کشیده می‌شدند.
بزرگترین و بدنام‌ترین اردوگاه مجموعه یاسنواتس-استارا گرادیشکا بود که بزرگترین اردوگاه پاکسازی بالکان به‌شمار می‌رفت. حدود ۱۰۰٬۰۰۰ زندانی در آنجا، بیشتر صرب‌ها، کشته شدند. ویوکوسلاو «مَکس» لوبوریچ، فرمانده کل اردوگاه‌های کرواسی، در مراسمی در ۹ اکتبر ۱۹۴۲ «کارآمدی» فراوان اردوگاه یاسنواتس را اعلام کرد و با افتخار گفت که: «تعداد مردمانی که ما در اینجا در یاسنواتس کشتیم از امپراتوری عثمانی در طول اشغال اروپا نیز بیشتر بود.»
فرار از اردوگاه یاسنواتس به دلیل محصور شدنش توسط رودخانه‌ها و دو حصار سیم خاردار بسیار بعید بود. این اردوگاه به پنج زیربخش تقسیم می‌شد؛ دو اردوگاه نخست در دسامبر ۱۹۴۱ تعطیل شدند، در حالی که بقیه تا پایان جنگ فعال بودند. استارا گرادیشکا (یاسنواتس پنج) زنان و کودکان را نگهداری می‌کرد. اردوگاه چیگلانا (محوطه آجرسازی، یاسنواتس سه)، محل اصلی کشتار و در اصل یک اردوگاه مرگ بود، که با داشتن ۸۸ درصد نرخ مرگ و میر، بالاتر از ۸۴٫۶ درصد آشویتس قرار می‌گرفت. در این محوطه که پیشتر برای آجرپزی مرد استفاده قرار می‌گرفت، کوره‌ای آدم‌سوزی ساخته شد و بنا بر شهادت شاهدان، برخی زندانیان، از جمله کودکان، در آن زنده سوزانده می‌شدند و بوی بد گوشت سوخته انسان در اردوگاه پخش می‌شد. لوبوریچ یک اتاق گاز در یاسنواتس پنج ساخت، تا بتوان در آن تعداد قابل توجهی از زندانیان را در طی یک آزمایش سه‌ماهه با گوگرد دی‌اکسید و سیکلون ب کشت، اما این روش به دلیل ساخت و ساز نامناسب کنار گذاشته شد. البته، اما، این روش غیرضروری بود، چرا که بیشتر زندانیان از گرسنگی، بیماری (به ویژه تیفوس)، حمله با پتک، گرز، تبر، سم و چاقو از میان می‌رفتند. چاقوی ویژه صربوسیک (Srbosjek، به معنای «صرب‌بُر») دستکشی با تیغه منحنی متصل شده به آن بود که به ویژه برای بریدن گلو طراحی شده بود. گروه‌های بزرگی از مردم به‌طور متناوب هنگام برده شدن به خارج از اردوگاه‌ها اعدام و به درون رودخانه پرتاب می‌شدند. بر خلاف اردوگاه‌های تحت مدیریت آلمان، یاسنواتس در خشونت وحشیانه فرد-به-فرد مانند حمله نگهبانان با اسلحه به پادگان‌ها و پرتاب اجساد درون خندق‌ها تخصص داشت. برخی از تاریخ‌دانان از جمله‌ای از منابع آلمانی یاد کرده‌اند: «حتی افسران آلمانی و مردان اس‌اس با دیدن راه و روش‌های اوستاشه خونسردی خود را از دست می‌دادند.»
فرمانده بدنام اردوگاه، فیلیپوویچ، که لقب Fra Sotona («برادر شیطان») و «شیطان مجسم» را گرفته بود، در یک مورد زنان و کودکان صرب را با آب بستن به درون یک آب‌انبار غرق کرد. فیلیپوویچ و دیگر فرماندهان اردوگاه (مانند دینکو شاکیچ و همسرش نادا شاکیچ، خواهر ماکس لوبوریچ)، شکنجه‌های متنوع و هوشمندانه‌ای به کار می‌بردند. مسابقه‌هایی برای بریدن حلق صرب‌ها وجود داشتند که در آن‌ها زندانبانان میان خود شرط‌بندی می‌کردند که چه کسی می‌تواند بیشترین تعداد زندانیان را سلاخی کند. گزارش شده‌است که نگهبان و کشیش سابق فرانسیسی، پتار برزیتسا، در ۲۹ اوت ۱۹۴۲ در طی یک مسابقه پس از قطع گلوی ۱۳۶۰ زندانی، برنده شد. گاه، دست زندانیان از پشت بسته می‌شد و با پتک به بالای سر آنها می‌زدند و نیمه‌جان آن‌ها را توسط جرثقیل شیب‌دار گرانیک به صورت گروهی آویزان می‌کردند، سپس دل و روده و گردن آنها بریده می‌شد، و به درون رودخانه انداخته می‌شدند. هنگامی که در پایان جنگ پارتیزان‌ها و متفقین در حال نزدیک شدن به اردوگاه بودند، اوستاشه پاکسازی‌های گسترده‌ای را در یاسنواتس آغاز کرد، زنان و کودکان را ناچار به راهپیمایی مرگ کرد، اکثر زندانیان مرد را به گلوله بست، و سپس ساختمان‌ها و اسناد را پیش از فرار به آتش کشید. بسیاری از زندانیان قربانی تجاوز جنسی، مثله شدن و بیرون آوردن دل و روده از بدن شدند، و زندانبانان زندانیان را ناچار به آدم‌خواری کردند. برخی از بازماندگان در مورد نوشیدن خون از گلوی بریده قربانیان و ساخت صابون از جسد انسان شهادت داده‌اند.
اردوگاه‌های ویژه کودکان
بازماندگان هولوکاست و نسل‌کشی شهادت داده‌اند که اوستاشه دستان کودکان را پاره می‌کرد، همچنین «مایعی را به درون دهان کودکان می‌مالید»، که باعث فریاد کودکان می‌شد و آن‌ها سپس جان خود را از دست می‌دادند. فرمانده اردوگاه سیساک، پزشکی با نام آنتون نایژر، از سوی بازماندگان لقب «منگله کرواسی» را گرفت.
دیانا بودیساولیه‌ویچ، انسان‌دوستی از تبار اتریشی، عملیات نجاتی ترتیب و بیش از ۱۵٬۰۰۰ کودک را از اردوگاه‌های اوستاشه نجات داد.
منابع
کتاب‌ها
ماورینه دورنلس گونسالویس
ماورینه دورنلس گونسالویس (Maurine Dorneles Gonçalves؛ زادهٔ January 14, 1986) بازیکن فوتبال زن اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان سانتوس، باشگاه فوتبال سانتوس، وسترن نیویورک فلش، و باشگاه فوتبال فلامینگو اشاره کرد.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
مدیسون هو
مدیسون هو (Madison Hu؛ زادهٔ June 2, 2002) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون کلمات بد (۲۰۱۳)، گریس و فرانکی (۲۰۱۵)، بیزاردوارک (۲۰۱۹)، وویجرز (۲۰۲۱) و بوگیمن (۲۰۲۳) بوده‌است.
اوایل زندگی
هو در لانگویو، تگزاس، دختر مهاجران چینی آمریکایی‌ها به دنیا آمد. او یک برادر بزرگتر دارد که در چین به دنیا آمده است. هو به کالیفرنیای جنوبی نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان بازیگر شروع به کار کرد.
دولنو وویوودینو
دولنو وویوودینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان هاسکوفو واقع شده‌است.
به‌صف‌کشی (تاریخ)
به‌صف‌کشی یک تاکتیک گستردهٔ امنیتی و اقتصادی آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود که در کشورهای اشغالی، به ویژه در لهستان تحت اشغال آلمان مورد استفاده قرار می‌گرفت و در آن نیروهای اس‌اس، ورماخت و پلیس آلمانی به‌طور تصادفی هزاران غیرنظامی را در خیابان‌های شهرهای اشغالی اسیر می‌کردند. غیرنظامیان در گروه‌هایی از رهگذران بی‌خبر از همه جا دستگیر می‌شدند، یا از محله‌های از پیش محاصره شده ربوده می‌شدند.
کسانی که در به‌صف‌کشی‌ها دستگیر می‌شدند اغلب برای کار اجباری به آلمان فرستاده می‌شدند، اما برخی نیز به عنوان گروگان گرفته می‌شده یا در اقدامات تلافی‌جویانه اعدام می‌شدند. برخی دیگر نیز زندانی شده، به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شده، یا در بسیاری از عملیات‌های پاکسازی قومی اعدام می‌شدند.
پیازا گرانده
پیازا گرانده میدان اصلی مودنا است که در مرکز تاریخی شهر قرار دارد. پیازا گرانده با کلیسای جامع و برج مدنی شهر از سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی ایتالیا توسط یونسکو قرار گرفته‌است.
هلی‌اسپورت سی‌اچ۷۷
هلی‌اسپورت سی‌اچ۷۷ رانابوت یک بالگرد ایتالیایی بسیار سبک است که در شهر تورین تولید می‌شود. سی‌اچ۷۷ در کلاس ۶ اروپایی قرار دارد که متعلق به بالگردهای میکرولایت (بسیار سبک) می‌باشد. این بالگرد دارای یک موتور چهارزمانهٔ روتکس ۹۱۴ آب‌خنک هواخنک است که ۱۳۰ اسب بخار نیرو تولید می‌کند.
جستارهای وابسته
فهرست بالگردهای بسیار سبک
ویرجینیا هیوستون
ویرجینیا هیوستون (Virginia Huston؛ April 24, 1925 – 1925:4:24, February 28, 1981) هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فالرونه
فالرونه (به ایتالیایی: Falerone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فرمو واقع شده‌است.
ویرجینیا هیوستون
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ترس ناگهانی، از درون گذشته، و نوکتورن'' اشاره کرد.
فالرونه
خصوصیات
فالرونه ۲۴٫۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد و ۴۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای Cormeilles و Montappone خواهرخوانده‌های فالرونه هستند.
ژول مونسالیه
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ، باشگاه فوتبال نیس، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
جری هاپر
جری هاپر (Jerry Hopper؛ July 29, 1907 – ۱۷ دسامبر ۱۹۸۸) تدوین‌گر و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به دود اسلحه، خانواده آدامز، دیگر وقتش رسیده‌است، جزیره گیلیگن، فراری و سفر به قعر دریا اشاره نمود.
بردار تصادفی مختلط
بردار تصادفی مختلط در نظریه احتمالات و آمار، معمولاً یک چندتایی (تاپل) از متغیرهای تصادفی مختلط-مقدار است و معمولاً یک متغیرتصادفی است که مقادیری را در فضای برداری روی میدان اعداد مختلط می‌پذیرد. اگر همه متغیرهای تصادفی مختلط-مقدار باشند، آنوقت n-تایی (n-تاپل)  یک بردار تصادفی مختلط است. متغیرهای تصادفی مختلط را همیشه می‌توان زوج‌هایی از بردارهای تصادفی حقیقی دانست: یعنی اجزای حقیقی و موهومی دارند.
بعضی از مفاهیم بردارهای تصادفی حقیقی به صورت مستقیم، قابل تعمیم به بردارهای تصادفی مختلط هستند. برای مثال تعریف میانگین یک بردار تصادفی مختلط این حالت را دارد. بقیه مفاهیم فقط برای بردارهای تصادفی مختلط هستند.
بردارهایی تصادفی مختلط کاربردهایی در پردازش سیگنال دیجیتال دارند.
تعریف
یک بردار تصادفی مختلط روی فضای احتمالاتی  یک تابع  است به گونه‌ای که بردار  یک بردار تصادفی حقیقی روی  است که در آن \Re{(z)} نشان‌دهنده قسمت حقیقی z و \Im{(z)} به قسمت موهومی z اشاره دارد.
دیچلینگ
دیچلینگ (به انگلیسی: Ditchling) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Lewes واقع شده‌است. دیچلینگ ۱۵٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۸۱ نفر جمعیت دارد.
ژولز زوونکا
ژولز زوونکا (Jules Zvunka؛ زادهٔ August 17, 1941) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
فالمنتا
فالمنتا (به ایتالیایی: Falmenta) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده‌است.
ژولز زوونکا
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد.
فالمنتا
خصوصیات
فالمنتا ۱۶٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۷۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اردوگاه کار اجباری ترزینشتات (فیلم)
اردوگاه کار اجباری ترزینشتات (Terezin: A Documentary Film from the Jewish Settlement Area) یک فیلم پروپاگاندا محصول آلمان نازی بود که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.