cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مطلع الشمس
مطلع الشمس یکی از کتاب‌های نوشته شده توسط محمدحسن اعتمادالسلطنه ملقب به صنیع الدوله است. این کتاب در سه جلد نگاشته شده و موضوع آن گزارش یکی از سفرهای ناصرالدین‌شاه قاجار به شهر مشهد است.
مضمون
این کتاب سه جلدی در قالب یک کتاب راهنمای سفر از تهران به مشهد شروع شده و سپس در بخش معرفی مشهد به صورت گزارشی اختصاصی به بیان تاریخ و جغرافیای این شهر می‌پردازد. جلد نخست کتاب مطلع‌الشمس گزارش سفر کاروان ناصرالدین‌شاه از زمان ترک دارالخلافه (تهران) تا رسیدن به شهر مشهد را در برمی گیرد. در این جلد شرح سفر کاروان شاه با گذر از شهرهای دماوند و فیروزکوه تا قوچان و سپس رسیدن به مشهد گزارش شده است. جلد دوم کتاب مطلع الشمس به معرفی شهر مشهد و آثار و ابنیه و اماکن مهم آن با تأکید بر حرم رضوی و بقاع و ابنیهٔ وابسته به آن می‌پردازد. سومین و آخرین مجلد کتاب مطلع الشمس به بیان سفر بازگشت کاروان ناصرالدین شاه به تهران از مسیر نیشابور و سبزوار پرداخته است.
کلاته نجف
کلاته نجف، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان درونه
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱ نفر با ۸ خانوار بوده‌است.
خنوی لیمویی
نام علمی گونه: (Plectorhichus flavomaclatus (Ehrenberg,۱۸۳۰
نام علمی مترادف: ندارد
نام انگلیسی: Lemon sweetlips
نام فارسی: خِنوی لیمویی
اندازه : حداکثر اندازه بدن به ۶۰ سانتیمتر می‌رسد.
مشخصات : لبها بزرگ و ضخیم که با افزایش سن ضخیم‌تر می‌شود، چانه دارای ۶ عدد سوراخ، باله پشتی دارای ۱۲ تا ۱۳ شعاع سخت و ۱۹ تا ۲۲ شعاع نرم و باله مخرجی دارای ۳ شعاع سخت و ۷ شعاع نرم می‌باشد، بدن پوشیده از فلسهای شانه‌ای که دارای ۶۰ عدد فلس سوراخدار بر روی خط جانبی است و بخش پائینی اولین کمان آبششی دارای ۱۶ تا ۱۹ عدد خار می‌باشد. رنگ بدن خاکستری مایل به آبی است که در جوانها دارای نوارهای نارنجی یا طلایی است.
زیست‌شناسی : در مناطق ساحلی، اطراف جزایر صخره‌ای مرجانی و مناطق سنگی از آبهای کم عمق ساحلی تا عمق زیر ۸۰ متر زیست می‌کند و از بی مهرگان کفزی تغذیه می‌کند. افراد جوان اغلب به صورت گروهی بر روی گیاهان دریایی دیده می‌شود. نامهای مورد استفاده در جنوب ایران: خنو
وسایل صید: ترال کف، قلاب دستی و رشته قلاب طویل.
ابرهارد گینگر
ابرهارد گینگر ژیمناست زادهٔ July 21, 1951 میلادی اهل کشور آلمان غربی است.
بیون آندره
بیون آندره یا بیورن آندره (زاده ۱۴ مه ۱۹۸۱ در برلین) بازیکن والیبال اهل آلمان عضو سابق تیم ملی والیبال آلمان و بازیکن فعلی باشگاه اورال اوفا است. بیون از ستاره های تیم ملی آلمان محسوب می شد و در بازیهای المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و بازیهای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ نیز کاپیتانی تیم ملی آلمان را بر عهده داشت. وی در سال های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ به عنوان بازیکن والیبال سال آلمان انتخاب شد.
قورباغه میمون‌نمای مومی
قورباغه میمون‌نمای مومی یک قورباغه درختی است که متعلق به زیرخانواده‌های قورباغه‌های برگی جنوب و مرکز آمریکا است.
شیء شارستان
شی شارستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان املش در استان گیلان ایران است.
محوطه میلو
محوطه میلو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دامغان، روستای تویه دروار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چمازکلا (نور)
چمازکلا، روستایی است از توابع بخش چمستان شهرستان نور در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان ناتل‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۵ نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است.
جهت‌یابی (ابهام‌زدایی)
جهت‌یابی یافتن جهت‌های جغرافیایی است؛ همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تاریخ موسیقی جاز
اکثر مورخین، زادگاه موسیقی جاز را در شهر نیو اورلئان در ایالت لوئیزیانا دانسته‌اند. با این حال، این نوع موسیقی کمابیش در تمام نقاط آمریکا ریشه دارد.
تاریخ این نوع موسیقی چنان با فرهنگ آمریکا عجین گشت که بسیاری دهه ۱۹۲۰ را عصر جاز نامیدند ، و بسیاری این نوع موسیقی را نمادی از فردگرایی و هویت جامعه آمریکایی دانستند.
در اواخر دهه ۸۰ قرن نوزدهم، سیاهپوستان آمریکا در کافه‌ها و سالن‌های کاباره به نوعی موسیقی ابداعی روی آوردند که رگ تایم نام گرفت.
در شهر نیواورلئان موسیقی جاز تدریجاً از این نوع موسیقی رفته رفته در طول سالیان بعدی شکل گرفت.
تدریجا، موسیقی جاز رفته رفته در شهرهای شمالی تر رود میسیسیپی شهرت یافت و شیوع پیدا کرد، تا اینکه در ۱۹۱۵، بکمک فونوگراف، این سبک موسیقی تقریبا در تمام شهرهای آمریکا رایج شده بود. طولی نکشید که مردم سالن‌ها را برای دیدن نوابغی چون «ساچمو» (لوئیس آرمسترانگ) و دوک الینگتون فوج فوج پر می‌کردند، و سفیدپوستان با امثال دوک الینگتون در کلوپ‌های جاز در هارلم و شیکاگو آشنا شدند. اخنراع و رواج رادیو به نوبه خود نیز در رواج این نوع موسیقی در دهه ۱۹۳۰ کمک موثری نمود.
برخی هنرمندان حتی آثار و سلیقه‌های شخصی بر این نوع موسیقی اعمال نمودند. از این دسته می‌توان به دیزی جیلسپی اشاره کرد که شیپور ترومپت خود را طراحی کرده و از بنیانگزاران سبک بیباپ محسوب می‌گردد.
برخی هنرمندان دیگر همانند هایمی شرتزر آلات موسیقی خارجی همانند ساکسیفون را که در اروپای دهه ۴۰ قرن نوزدهم اختراع شده بود را برای نخستین بار وارد جاز نمودند.
در ۱۹۳۶، نخستین گروه موسیقی جاز مختلط سیاهپوستان و سفیدپوستان توسط بنی گودمن تشکیل شد.
برووالا
برووالا (به لاتین: Beruwala) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده‌است.
جه‌جه
جه‌جه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کارل هرمان فلاش
کارل هرمان فلاش (Karl-Hermann Flach) (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۲۹ میلادی – ۲۵ اوت ۱۹۷۳ میلادی) یک سیاست‌مدار اهل آلمان بود.
چرخ‌ریسک بیدی
چرخ‌ریسک بیدی نام یک گونه از سرده پوسیل است. این گونه شباهت زیادی با چرخ‌ریسک خزری دارد.
الگادان، کالیفرنیا
الگادان، کالیفرنیا (به انگلیسی: Algodon, California) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان یوبا واقع شده‌است.
خصوصیات
الگادان ۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیتی میلکمن
کیتی میلکمن یک اقتصاددان آمریکایی است که در مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا تدریس می‌کند.
پسری از آمریکا
پسری از آمریکا (Un fils d'Amérique) یک فیلم کمدی-درام فرانسوی-مجارستانی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
بیوکانان، نیویورک
بیوکانان (به انگلیسی: Buchanan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وستچستر، نیویورک واقع شده‌است. بیوکانن ۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۳۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عدد اردوش
عدد اردوش (Erdős-szám؛ ) «فاصله همکاری» بین یک شخص و ریاضیدان مجارستانی پال اردوش است که با نگارش مقالات ریاضی مشترک اندازه‌گیری می‌شود.
خیابانی در پالرمو
خیابانی در پالرمو (Via Castellana Bandiera) یک فیلم در ژانر کمدی-درام و درام به کارگردانی اما دانته است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آلبا رورواکر و النا کوتا اشاره کرد.
ماکس گونتور
ماکس گونتور (زاده ۹ اوت ۱۹۸۵ در فریدریشسهافن) بازیکن سابق والیبال اهل آلمان است. وی از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ عضو تیم ملی والیبال آلمان بود. ماکس به همراه تیم ملی آلمان مدال برنز والیبال قهرمانی جهان ۲۰۱۴ را به دست آورد. گونتور در سال ۲۰۱۵ در سن ۲۹ سالگی از دنیای حرفه‌ای والیبال خداحافظی کرد.
باقریه (بردسکن)
باقریه، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان درونه
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۶ نفر با ۵۷ خانوار بوده‌است.
سنگین‌ده
سنگین ده، روستایی است از توابع بخش چمستان شهرستان نور در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان ناتل‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
گالن
گالن، کانی طبیعی سولفید سرب و اصلی‌ترین کانی فلز سرب در معادن سرب می‌باشد. مثل نمک طعام دارای سطح شکست (رخ) سه جهتی قائمه می باشد.
این کانی فلزی معمولاً همراه با اسفالریت در معادن سرب و روی دنیا استخراج می‌گردد. گالن همچنین با فلئوریت و کلسیت همراهی می‌شود.گالن را می توان به آسانی با رخ خوب آن گرانی ویژه بالا و رنگ خاکه خاکستری سربی تشخیص داد.گالن یک کانی سولفیدی بسیار رایج است که در رگه ها همراه با اسفالریت،پیریت،مارکازیت،کلکوپیریت، سروسیت،دولومیت،کلسیت،کوارتز،باریت وفلوریت میتوان یافت
'گالن سمی است
گرد و غبار میان‌کهکشانی
گرد و غبار میان‌کهکشانی همان غبار کیهانی است که میان کهکشانها در فضای میان کهکشانی قرار دارد. شاهد وجود گرد و غبار میان‌کهکشانی در آغاز سال ۱۹۴۹ ارائه شد و مطالعه بر روی آن تا اواخر سدهٔ بیستم گسترده‌تر شد. در توزیع گرد و غبار میان‌کهکشانی گوناگونی‌هایی وجود دارد. این غبار می‌تواند بر اندازه‌گیری فواصل میان‌کهکشانی مانند ابرنواخترها در دیگر کهکشان‌ها اثر بگذارد.
گرد و غبار میان‌کهکشانی می‌تواند بخشی از ابرهای گرد و غبار میان‌کهکشانی باشد که از حدود دههٔ ۱۹۶۰ در پیرامون کهکشان‌ها شناسایی شده است. تا دههٔ ۱۹۸۰ دست کم چهار گونه ابر گرد و غبار میان‌کهکشانی شناسایی شد که در میان چندین مگاپارسک (Mpc) کهکشان راه شیری قرار داشته‌اند. به عنوان نمونه می‌توان از ابر اکروی (Okroy cloud) یاد کرد.
خیران بره
{جعبه اطلاعاتی روستاهای ایران }
گرد و غبار میان‌کهکشانی
در فوریه ۲۰۱۴ ناسا اعلام کرد یک پایگاه اطلاعاتی بسیار پیشرفته تر برای ردیابی هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای (PAH) در گیتی بدست آمده است. بر پایهٔ اطلاعات دانشمندان بیش از ۲۰٪ کربن گیتی می‌تواند مربوط به PAHها، مواد اولیهٔ پیدایش زندگی در جهان باشد. این گمان می‌رود که PAHها در حدود دو میلیارد سال پس از مه بانگ ایجاد شده و در سراسر جهان گسترده شده‌اند و به پدیده‌های ستاره‌زایی و سیاره فراخورشیدی مربوط اند.
خیران بره
{نام‌رسمی=خیران بره}
{استان : لرستان ____شهرستان : کوهدشت}
{بخش: بخش درب گنبد____دهستان: بلوران}
{سال‌بنیاد: حدودا سال۱۳۳۰}
{جمعیت: ۲۹۶نفر_____رشدجمعیت: ۰/۶ }
{تراکم‌جمعیت: ۰/۶}
{زبان : لری}
{مذهب:شیعه}
{ارتفاع : ۱۵۰۰ متر از سطح دریا}
{شمارروزهای‌یخبندان: ۱۰۰روز}
{رده آورد: محصولات طبیعی_لبنیات_روغن محلی}
{آب و هوا : سردسیر و کوهستانی }
خیران بره(خیلور)روستایی ازتوابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت دراستان لرستان ایران است.آب وهوای این روستا سردسیروکوهستانی و پر بارش است و بارش ها اکثرابه صورت برف است شغل اصلی مردمان ان دامپروری وکشاورزی است اما اکثر مردم در کرج هستند. این روستا دارای تاریخی قدیمی است که در در بخشی از ان به نام شماش قبرستانی قدیمی دارد و تپه ی چغامراد در بین روستا قرار دارد که اهالی روستا به درون آن رفته اند. کوههای این منطقه دارای گیاه های دارویی هستند. این منطقه در تعطیلات نوروزی به دلیل طبیعت زیبا میزبان مهمانهای زیادی از شهرهای کوهدشت واستان های هم جوار(ایلام_کرمانشاه)می باشد. نوع کشاورزی این منطقه از نوع دیمی و بیشتر آن گندم و جو میباشد. بزرگترین طایفه این روستا تیموری میباشد این روستا در شمال غربی شهرستان کوهدشت و در حد فاصل جاده کوهدشت_پل سیمره قرار دارد پوشش جنگلی این منطقه بسیار غنی است عمده جنگل های این منطقه از نوع بلوط است البته درختان دیگری هم از جمله پسته کوهی زالزالک است
جمعیت
این روستا در دهستان بلوران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۶ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
ایلام (ابهام‌زدایی)
ایلام ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیاه چشمه (کوهدشت)
سیاه چشمه (کوهدشت)، روستایی از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است. مردمان این روستا یکی از پنج تیره ایل بزرگ گرمه‌ای محسوب میشود.که به طایفه هوزبیگ یا هوزبیگی هم شناخته میشود.
جمعیت
این روستا در دهستان بلوران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۶۰ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
آفتابخورتاب
آفتابخورتاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان املش در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان املش جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
فرانسیس جاکوبتی
فرانسیس جاکوبتی عکاس زادهٔ ۱۹۳۹ اهل فرانسه است که در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند.
زندگی
فرانسیس جاکوبتی عکاس خیال‌پرداز و هنرمند حرفه‌ای پرشوری است که بی هیچ پرده پوشی، دارای روحیه‌ای تاجرمآبانه است. با این همه، ذوق و چشم تیزبین او به آثارش کیفیتی عالی بخشیده است. در دوره‌ای که دنیای عکاسی غالباً قربانی بلندپروازی خود می‌شود و شمار کثیری از عکاسان کورکورانه به تقلید از شیوه چند استاد معمولی می‌پردازند، عکاسی سطح بالای تجاری همچون وزش هوایی تازه به نظر می‌رسد. امروزه، در حالی که عکاسی سیاه و سفید وسیله بیانی مورد پسند مدرسه‌های هنرهای زیبا است، گونه‌ای از عکاسی رنگی که با شادابی و جسارت در عرصه تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، جایگزینی دوست داشتنی برای آن به‌شمار می‌آید. جاکوبتی عکاس تبلیغاتی پرکار و موفقی بوده و عالم سینما نیز او را به خود جذب کرده‌است. با این همه، او شهرتش را اساساً مدیون استعداد خویش در آفرینش تصاویری فریبنده از زنان بوده‌است.
استیو مک‌کری
استیو مک‌کری عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در سال ۱۹۵۰ در فیلادلفیا متولد شد و در دانشگاه ایالتی پینسیلوانیا به تحصیل در رشتهٔ سینما پرداخت. مک‌کری عکاسی خبری را به‌صورت حرفه‌ای از جنگ شوروی در افغانستان آغاز کرد.
وی با چاپ عکس یک دختر افغان در مجله انجمن نشنال جئوگرافیک به شهرت جهانی رسید؛ تصویری که عنوان «فراموش‌نشدنی‌ترین عکس» را به خود اختصاص داد و چهرهٔ دختر را تبدیل به مشهورترین عکس روی جلد در تمام انتشارات ماه ژوئن ۱۹۸۵ کرد. این عکس همچنین در بروشورها، پوسترها و تقویم‌های کمک‌های بین‌المللی مورد استفاده‌های مکرر قرار گرفت. هویت «دختر افغان» برای ۱۵ سال پنهان بود تا این‌که مک‌کری نام او یعنی «شربت‌گُل» را به همه معرفی کرد. این عکس تبدیل به جنجالی‌ترین تصویر شد و در اندازه‌های بزرگ و تعداد انبوه به چاپ رسید و نیز توانست مدال طلای مسابقه رابرت کاپا را به‌خاطر بهترین گزارش تصویری از آن خود کند.
استیو مک‌کری قبل از همکاری با مجلهٔ نشنال جئوگرافی، طی سفرهایش به شبه‌قارهٔ هند در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ متوجه علاقهٔ شدید خود به عکاسی شد. وی در ابتدا برای یک روزنامهٔ محلی کار می‌کرد و از نشست‌ها، مسابقات کشتی مدارس و مسابقات فوتبال به‌صورت سیاه و سفید عکس می‌گرفت ولی کارنامهٔ کاری او به اندازه‌ای خوب نبود که بتواند جذب روزنامه‌های بزرگتر شود. خود او می‌گوید: «به این نتیجه رسیدم چیزی که من را مجذوب می‌کرد سفر کردن بود، در نتیجه کارم را رها کردم. اما تا آن زمان تجربهٔ عکاسی رنگی را نداشتم و می‌دانستم که مجلات سراسر جهان خواهان عکس‌های رنگی هستند.» بنابراین او ۲۰۰ حلقه فیلم کداکروم با خود به هند برد.
او به عکاسان جوان نصیحت می‌کند: «اگر می‌خواهید عکاس موفقی شوید باید عکس‌های زیادی بگیرید. گاهی به عکس‌های عکاسانی نگاه می‌کنید که کارهایشان مورد تحسین است زیرا آن‌ها موضوع یا مکان خاصی را پیدا می‌کنند و در آن عمیق می‌شوند که این زمان زیادی خواهد برد و این موفقیت برای هر کس میسر و ساده نیست.»
در حملات ۱۱ سپتامبر مک‌کری در استودیویش بود که هواپیماها به برج‌های دوقلو برخورد کردند او به‌سرعت به سمت شلوغی رفت و عکس‌هایش در کتابی با عنوان «۱۱ سپتامبر در نیویورک» چاپ شد که مجموعه عکس‌های عکاسان مگنوم بود.
مک‌کری از سال ۱۹۸۶ به عضویت آژانس عکس مگنوم درآمده است.
بوستون سپا
بوستون سپا (به انگلیسی: Boston Spa) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سیتی لیدز واقع شده‌است. بوستون سپا ۴٬۰۷۹ نفر جمعیت دارد.
منطقه گولر کن
منطقه گولر کن مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دامغان، روستای کلاته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گراردو گوسی
گراردو گوسی (Gherardo Gossi؛ زادهٔ ۱۹۵۸) یک فیلم‌بردار اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به فضانورد و خیابانی در پالرمو اشاره نمود.
مرغ‌توفانیان جنوبی
مرغ‌توفانیان جنوبی نام یک زیرخانواده از تیره مرغان توفان جنوبی است.
ابرق خیطان
شهر ابرق خیطان در استان فروانیه در کشور کویت واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵۷٫۸۵۰ نفر است.
فردیناند تیل
فردیناند تیلِ (زاده ۸ دسامبر ۱۹۸۸ در مولدورف) بازیکن والیبال اهل آلمان عضو تیم ملی والیبال آلمان است. او در قهرمانی والیبال جهان ۲۰۱۰ به عنوان بهترین لیبرو مسابقات انتخاب‌شد. همچنین با تیم ملی آلمان مدال برنز والیبال قهرمانی جهان ۲۰۱۴ را نیز به دست‌آورده‌است.
آشپزی پسرخاله
آشپزی پسرخاله فیلمی ۹۵ دقیقه‌ای به کارگردانی ژان چارلز تاسچلا با بازی ماری-کریستین بارو، ویکتور لانو و مری-فرانس پیزیه محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
منابع
Cousin Cousine bayessti be in tardjomeh shavad: Pessar-Khaleh Dokhtar-Khaleh, fardi ke in ra ba Pessar-khaleh Ghaza tardjomeh kardeh ast bissavad ast va faransseh balad nist,
دیگ (وبگاه)
دیگ یک وبگاه پیونددهی جمعی است که درابتدا بیشتر بر اخبار فناوری و دانش متمرکز بود ولی اخیراً قسمت‌های متنوع دیگری به خود اضافه کرده‌است از پزشکی گرفته تا خبرهای سرگرم‌کننده و سیاست.
تاریخچه
دیگ در نوامبر ۲۰۰۴ به صورت آزمایشی به وسیله کوین رز٬اون بیرن٬رون گوردتزی و جی آدلسون راه‌اندازی شد
در ابتدا قرار بود نام سایت dignation باشد که کوین رز تصمیم گرفت نام کوچک‌تری به آن اختصاص دهد که نامdig انتخاب شد ولی چون این دامنه قبلاً استفاده شده بود نام digg را انتخاب کردند به دنبال موفقیت نسبی سایت دیگ در اکتبر سال ۲۰۰۵ این سایت توانست یک کمک ۲٫۸ میلیون دلاری را دریافت کند. در میان کسانی که این سرمایه‌گذاری پرمخاطره را انجام داده بودند نام پیر امیدیار مؤسس ebay و مارک اندرسون مؤسس نت اسکیپ جلب توجه می‌کرد.
در ژوئیه سال ۲۰۰۵ نسخه دوم سایت راه‌اندازی شد در نسخه دوم دیگ امکانت جدیدی گذاشته شده بود امکان ایجاد لیست به وسیله وستان٬امکان دادن نمره مثبت در لینک‌ها در صفحه خبر و بدون هدایت به یک صفحه جدید از جمله پیشرفت‌های سایت بود
در ۲۶ ژوین ۲۰۰۶ نسخه سوم سایت راه‌اندازی شد که موضوعاتی همچون اخبار فناوری٬دانش٬تجارت٬ویدئو٬سرگرمی و بازی قابل مشاهده بود.
پدیده دیگ
ترافیک سایت دیگ بسیار بالاست به‌طوری‌که سایت‌هایی که لینک آن‌ها در صفحه اول سایت دیگ وارد می‌شود به صورت متقابل بازکننده بسیار زیادی پیدا می‌کند. گاهی تعداد بازدیدکنندگان یک سایت از طریق دیگ بالا می‌رود که به علت اتمام پهنای باند سایت از کار می‌افتد به این حادثه اصطلاحاً پدیده دیگ گفته می‌شود.
تعداد کاربران
در مارس ۲۰۰۷ تعداد کاربران دیگ از یک میلیون نفر گذشت.
عملکرد
بازدیدکنندگان سایت همهٔ لینک‌های تازه را می‌توانند در صفحه اخبار و لینک‌های تازه ببینند. هنگامی که یک لینک به اندازه کافی رای جمع کند به صفحه آغازین سایت منتقل می‌شود.
بدون ثبت نام در سایت هم می‌توان از لینک‌های آن استفاده کرد ولی برای کامنت گذاشتن ٬اضافه کردن لینک و امتیازدهی به لینک‌های دیگر٬ثبت نام ضروری است. سایت دیگ همچنین این امکان را فراهم آورده‌است که وقتی یک کاربر به لینکی امتیاز می‌دهد آن خبر به صورت خودکار به وبلاگش ارسال شود.
شبه دیگ
رویکرد جالب سایت دیگ و نوع خاص لینک‌دهی در آن باعث شده‌است٬سایت‌های زیادی از این سایت تقلید کنند و کلون‌هایی از این سایت بسازند که معروفترین نوع فارسی اش بالاترین است.
پیوند به بیرون
وبگاه رسمی
منابع
مجله رایانه خبر شماره ۳۵
زبان ایتالیایی
زبان ایتالیایی یا ایتالوی (La Lingua Italiana یا Italiano) زبانی رومی‌تبار از خانواده هندواروپایی است. ایتالیایی در کنار ساردنیایی نزدیک‌ترین زبان به لاتین به‌شمار می‌رود. ایتالیایی زبان رسمی ایتالیا، سوئیس (کانتون تیچینو و جنوب گراوبوندن)، سان مارینو و واتیکان است. این زبان همچنین در منطقه ایستریا (کرواسی و اسلوونی) رسمی است. ایتالیایی در گذشته در آلبانی، مالت، موناکو، مونته‌نگرو (کوتور)، یونان (جزایر ایونی و دودکانسا)، آفریقای شرقی و لیبی نیز رسمی بوده و عموماً در جزیره کرس (به دلیل رابطه نزدیک آن با زبان کرسی) و ساووآی فرانسه نیز قابل فهم است. ایتالیایی همچنان در میان جامعه بزرگ مهاجران ایتالیایی‌تبار در قاره آمریکا و استرالیا رایج است. این زبان در بوسنی و هرزگوین و رومانی نیز تحت پوشش منشور اروپایی زبان‌های محلی یا اقلیت است. بیشتر گویشوران ایتالیایی به دو زبان ایتالیایی (چه ایتالیایی معیار و چه گویش‌های محلی) و زبان محلی خویش مسلط هستند.
ایتالیایی زبان رسمی سازمان امنیت و همکاری اروپا و یکی از زبان‌های کاری شورای اروپا است. این زبان با داشتن ۶۷ میلیون گویشور (۱۵٪ از جمعیت اتحادیه) دومین زبان پرگویشور اتحادیه اروپا است و توسط ۱۳٫۴ میلیون نفر دیگر (۳٪) نیز به عنوان زبان دوم گویش می‌شود. با در نظر گرفتن ایتالیایی‌زبانان کشورهای خارج از اتحادیه اروپا (همچون سوئیس، آلبانی و بریتانیا) و سایر قاره‌ها، شمار کل گویشوران این زبان حدود ۸۵ میلیون نفر است. ایتالیایی زبان کاری اصلی سریر مقدس است و به عنوان زبان میانجی (زبان مشترک) در سلسله مراتب کاتولیک روم و زبان رسمی شوالیه‌های مالت نیز به کار گرفته می‌شود. ایتالیایی به عنوان زبان موسیقی شناخته می‌شود چرا که در اصطلاح‌شناسی موسیقی و اپرا بسیاری از واژگان ایتالیایی به اصطلاحاتی بین‌المللی تبدیل شده‌اند که در زبان‌های مختلف سراسر جهان به وام گرفته شده‌اند. تأثیرات این زبان در هنر، خوراک و بازارهای کالاهای لوکس نیز دیده می‌شود.
ایتالیایی توسط دولت ایتالیا پس از وحدت به عنوان زبان رسمی پذیرفته شد، زیرا پیشتر گونه ادبی گویش توسکانی بود که بیشتر توسط جامعه اشراف فلورانس گویش می‌شد. ایتالیایی از دیگر زبان‌های ایتالیایی و تا حد کمتری از زبان‌های ژرمنی مهاجمان پساروم تأثیر پذیرفته‌است. روش دیگر وام‌گیری واژگان در ایتالیایی مراجعه به لاتین است. در طول قرون وسطی و در اوایل دوره نوین، بیشتر ایتالیایی‌های باسواد به لاتین نیز تسلط داشتند و بنابراین آن‌ها به راحتی کلمات لاتین را در نوشتار - و در نهایت گفتار - به ایتالیایی وارد می‌کردند. ایتالیایی برخلاف دیگر زبان‌های رومی اختلاف میان همخوان‌های کوتاه و بلند را حفظ کرده‌است. تقریباً همه واژگان بومی ایتالیایی با واکه (حرف صدادار) پایان می‌یابند؛ عاملی که استفاده از این زبان را در شعر و قافیهسازی بسیار آسان کرده‌است.
ریشه‌ها
در قرون وسطی، زبان نوشتاری اروپا بیشتر لاتین بود، اگرچه بیشتر مردم بی‌سواد بودند و فقط تعداد اندکی به این زبان مسلط بودند. در شبه‌جزیره ایتالیا نیز مانند بیشتر اروپا، بیشتر مردم به جای لاتین به زبان محلی خویش صحبت می‌کردند. این گویش‌ها در طول قرن‌ها از لاتین عامیانه تکامل یافته و تحت تأثیر گونه‌های معیار و آموزشی قرار نگرفته‌اند. آن‌ها به هیچ وجه «گویش» های ایتالیایی معیار، که خود یکی از این زبان‌های محلی بوده‌است، نیستند و خواهران آن به‌شمار می‌روند. درک متقابل این زبان‌ها نسبت به ایتالیایی بسیار متفاوت است، همان‌طور که به‌طور کلی این پدیده میان زبان‌های رومی متفاوت است. گویش‌های رومی ایتالیا می‌توانند با ایتالیایی در تمام سطوح (واج‌شناسی، صرف، نحو، واژگان، کاربردشناسی) تفاوت زیادی داشته باشند و از نظر گونه‌شناسی نیز به عنوان زبان‌هایی مجزا دسته‌بندی می‌شوند.
زبان ایتالیایی معیار ریشه‌ای شاعرانه و ادبی در نوشته‌های نویسندگان توسکانی قرن ۱۲ دارد ولی حتی اگر اساساً دستور زبان و واژگان هسته‌ای آن نسبت به گویش قرن ۱۳ فلورانس تغییری نکرده باشد، گونه معیار نوین آن عمدتاً توسط وقایع نسبتاً اخیر شکل گرفته‌است. با این حال، زبان رومی گفتاری که در شبه‌جزیره ایتالیا گویش می‌شود، پیشینه طولانی‌تری دارد. در حقیقت، نخستین متونی که به‌طور قطع می‌توان آن‌ها را رومی گفتاری این ناحیه نامید (به این صورت که از نیای لاتین آن متمایز باشد) متونی به نام پلاچیتی کاسینزی از استان بنونتو هستند که مربوط به سال ۹۶۰ تا ۹۶۳ می‌باشند، اگرچه چیستان ورونی که احتمالاً مربوط به قرن ۸ یا اوایل قرن ۹ است، دربرگیرنده گونه‌ای دیرینه از لاتین عامیانه است که می‌تواند به عنوان نمونه‌ای بسیار کهن از یک گویش بومی ایتالیا دیده شود.
زبانی که به عنوان زبان ایتالیایی در مرکز توسکان در حال توسعه بود، نخستین بار در اوایل قرن ۱۴ از طریق آثار دانته آلیگیری، نویسنده توسکانی، که به گویش زادگاهش فلورانس می‌نوشت، رسمیت یافت. شعرهای حماسی دانته، که در مجموع به عنوان کمدی شناخته می‌شوند (بعداً جووانی بوکاچو، شاعر اهل توسکان، عنوان الهی را به آن افزود) در سراسر شبه‌جزیره خوانده شدند و گویش نوشتاری وی به گونه «معیار متعارف» تبدیل شد که همه ایتالیایی‌های تحصیل‌کرده می‌توانستند آن را بفهمند. هنوز هم معیارسازی ایتالیایی دانته اعتبار دارد. گویش فلورانسی علاوه بر توجه گسترده‌ای که به دلیل ادبیات به دست آورد، به دلیل اهمیت سیاسی و فرهنگی فلورانس در آن زمان و این که از آن گویش واسطه‌ای میان گویش‌های شمالی و جنوبی ایتالیایی بود، اعتباری بیش از پیش یافت. بنابراین گویش فلورانس مبنایی برای زبان رسمی ایتالیا قرار گرفت.
ایتالیایی به تدریج در بیشتر ایالت‌های ایتالیا پیش از وحدت به یک زبان رسمی تبدیل شده و به آرامی جای لاتین را گرفته بود. حتی در زمان‌هایی که بخش‌هایی از ایتالیا تحت کنترل قدرت‌های خارجی بود (مانند دوران پادشاهی ناپل) با وجود اینکه توده‌ها در درجه اول به زبان محلی خود صحبت می‌کردند، ایتالیایی زبان رسمی آن منطقه به‌شمار می‌رفت. ایتالیایی همچنین یکی از زبان‌های پرشمار به رسمیت شناخته شده در امپراتوری اتریش-مجارستان بود.
ایتالیا همیشه برای هر شهر گویش متمایزی داشته‌است زیرا این شهرها، تا همین اواخر، به صورت دولت‌شهر بودند. این گویش‌ها اکنون تنوع قابل توجهی دارند. همان‌طور که ایتالیایی توسکانی در سرتاسر ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت، طبیعتاً ویژگی‌های گفتار محلی در آن وارد شد و نسخه‌های پرشمار ایتالیایی منطقه‌ای را تولید کرد. به عنوان مثال، مشخص‌ترین تفاوت‌ها میان ایتالیایی رمی و ایتالیایی میلانی، وجود همخوان‌های نخستین تشدیددار و تلفظ «e» و «s» در برخی موارد است: به عنوان مثال va bene «خیلی خوب» توسط یک رمی (و توسط هر سخنران ایتالیایی معیار) و توسط یک میلانی (و توسط هر سخنران دیگری که گویش بومی آن در شمال خط لا اسپتزیا-ریمینی قرار دارد)  تلفظ می‌شود؛ یا مثلاً a casa «در خانه» در رمی  در زبان معیار  یا  و در میلانی و به‌طور کلی شمالی  تلفظ می‌شود.
رنسانس
دوران رنسانس، معروف به il Rinascimento در ایتالیایی، به عنوان زمان «نوزایی» دیده می‌شود، که معنای واقعی هر دو واژه renaissance (از فرانسوی) و rinascimento (ایتالیایی) است. در این مدت، انسان‌گرایان - افرادی که بر بدن انسان و پتانسیل کامل آن تأکید داشتند - از دیدگاه‌های جدیدی شروع به درک اعتقادات دیرینه‌ای که از آموزه‌های کلیسای کاتولیک روم ریشه می‌گرفت، کردند و تمرکز را از روی کلیسا به روی خود انسان گذاشتند. انسان‌گرایان شروع به شکل‌گیری باورهای جدید در اشکال مختلف اجتماعی، سیاسی و فکری کردند. آرمان‌های دوره رنسانس در طول اصلاحات پروتستانی، که همزمان با رنسانس اتفاق افتاد، مشهود بود. اصلاحات پروتستان با عدم پذیرش زیاده‌خواهی‌های یوهان تتزل و سایر مقامات کلیسای کاتولیک روم توسط مارتین لوتر آغاز شد و در نتیجه آن لوتر از مجلس ورمس کلیسای کاتولیک روم جدا شد. لوتر پس از تکفیر شدن از طرف کلیسای کاتولیک روم، فرقه‌ای بنیان نهاد که در آن زمان شاخه‌ای از کاتولیک شناخته می‌شد، اما بعدها لوتریانیسم نام گرفت. موعظه‌های لوتر به نفع ایمان و کتاب مقدس به جای سنت، وی را بر آن داشت تا کتاب مقدس را به زبان‌های دیگر اروپا ترجمه و امکان خواندن آن را برای مردم سراسر قاره فراهم می‌کند. پیش از این، کتاب مقدس فقط به لاتین ترجمه می‌شد، اما در پی آن فهمیدن کتاب مقدس در بسیاری از زبان‌های دیگر از جمله ایتالیایی ممکن شد. زبان ایتالیایی با کمک لوتر و اختراع چاپ فشاری توسط یوهانس گوتنبرگ توانست حتی بیشتر گسترش یابد. چاپ ترویج زبان ایتالیایی را تسهیل کرد، زیرا می‌توانست به سرعت متونی از جمله کتاب مقدس را تولید کند و هزینه‌های کتاب‌های را بکاهد که دسترسی بیشتر افراد به کتاب مقدس ترجمه‌شده و ادبیات جدید را در پی داشت. کلیسای کاتولیک روم در حال از دست دادن کنترل خود بر مردم بود، زیرا امکان تغییر نداشت و شمار فزاینده‌ای از اصلاح‌خوهان با باورهای متفاوتی وجود داشتند.
در این دوران ایتالیایی به زبان مورد استفاده در دادگاه‌های هر ایالت در شبه‌جزیره ایتالیا و همچنین گونه معیار جزیره کرس تبدیل شد. (اما در ساردنیای همسایه که در اواخر هجدهم تحت ایتالیایی‌سازی قرار گرفت، نه. زبان دیوانی ساردینیا تحت تأثیر حکومت ساوی‌ها اسپانیایی بود و در نتیجه روند همگون‌سازی کندی برای ورود به حوزه فرهنگی ایتالیا داشت. ) دوباره یافتن متن از سخنوری زبان محلی (De vulgari eloquentia) از دانته و همچنین علاقه دوباره مردم به زبان‌شناسی در قرن شانزدهم، به بحثی که در سراسر ایتالیا در مورد معیارهایی پایه‌گذاری زبان ادبی و گفتاری نوین ایتالیایی پیش گرفته بود، دامن زد. این بحث، معروف به questione della lingua (پرسش زبان) تا اواخر قرن نوزدهم در فرهنگ ایتالیایی جریان داشت که اغلب با بحث سیاسی در مورد دستیابی به یک کشور متحد ایتالیا مرتبط بود. دانشمندان دوره رنسانس به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند:
گروه چهارمی نیز ادعا می‌کرد که بهترین گونه ایتالیایی آن است که دادگاه پاپی به کار می‌گیرد که مخلوطی از گویش‌های توسکانی و رمی بود. سرانجام، ایده‌های بمبو غالب و بنیاد Accademia della Crusca، نهاد قانونگذاری رسمی زبان ایتالیایی، در فلورانس (۱۵۸۲–۱۵۸۳) بازگشایی شد که کتاب Floris italicae linguae libri novem (گل زبان ایتالیایی در نه کتاب) از آنیولو مونوسینی در سال ۱۶۰۴ و به دنبال آن نخستین فرهنگ واژگان ایتالیایی در سال ۱۶۱۲ منتشر شد.
پیشرفت مداوم در فناوری نقش مهمی در انتشار زبان‌ها دارد. پس از اختراع چاپ فشاری در قرن پانزدهم، تعداد چاپخانه‌ها در ایتالیا به سرعت رشد کرد و در سال ۱۵۰۰ به مجموع ۵۶ دستگاه چاپ رسید که بیشترین تعداد چاپخانه در کل اروپا در آن دوران بود. این کار چاپ کتاب‌های بیشتر را با هزینه کمتر امکان‌پذیر کرد و ایتالیایی را به عنوان زبان غالب گسترش داد.
دوران نوین
فتح و اشغال ایتالیا توسط ناپلئون (که خود از نژاد ایتالیایی-کورسی بود) در اوایل قرن نوزدهم رخداد مهمی بود که به گسترش زبان ایتالیایی کمک شایانی کرد. این فتح اتحاد ایتالیا در چند دهه بعد به پیش راند و زبان ایتالیایی را به یک زبان میانجی سوق داد که نه تنها در میان دفتریاران، اشراف و کارمندان در دادگاه‌های ایتالیا بلکه توسط بورژوازی نیز مورد استفاده قرار گرفت.
نخستین رمان نوین ادبیات ایتالیا، I promessi sposi (نامزد) از آلساندرو مانزونی بود که ایتالیایی معیار بر اساس آن، همانگونه که خود در پیشگفتار نسخه ۱۸۴۰ این رمان «آبکشی» گوش میلانی «در آب‌های آرنو» (رودخانه فلورانس) نامیدش، تعریف شد.
پس از اتحاد، شمار زیادی از کارمندان و سربازان استخدام‌شده از سراسر کشور واژگان و اصطلاحات بیشتری را از زبان‌های محلی خود به ایتالیایی وارد کردند؛ مثلاً ciao از واژه ونتی s-cia[v]o («برده») و panettone از واژه لومباردی panetton گرفته شده‌است و غیره. در سال ۱۸۶۱ در زمان اتحاد ایتالیا فقط ۲٫۵ درصد از جمعیت کشور می‌توانستند زبان ایتالیایی معیار را به درستی صحبت می‌کنند.
دسته‌بندی
[[پرونده:Lenguas_centromeridionales.png|چپ|بندانگشتی| ایتالیایی به عنوان بخشی از زبان‌های ایتالیایی-دالماسیایی.
]] ایتالیایی یک زبانی رومی و از نوادگان لاتین عامیانه (لاتین محاوره‌ای) است. ایتالیایی معیار مبتنی بر زبان توسکانی، به ویژه گویش فلورانس آن است و بنابراین یک زبان ایتالیایی-دالمیایی به‌شمار می‌رود، گروهی که شامل بیشتر زبان‌های ایتالیای مرکزی و جنوبی و زبان منقرض‌شده دالماسیایی است.
بر طبق منابع بسیاری، ایتالیاییی از نظر دایره واژگان نزدیک‌ترین زبان به لاتین است. مطابق اتنولوگ شباهت واژگانی آن با فرانسوی ۸۹٪، با کاتالان ۸۷٪، با ساردنیایی ۸۵٪، با اسپانیایی ۸۲٪، با پرتغالی ۸۰٪، با لادین ۷۸٪ و با رومانیایی ۷۷٪ است. برآوردهای دیگر منابع ممکن است کمی متفاوت باشند.
پژوهشی که درجه تمایز زبان‌های رومی در مقایسه با زبان لاتین از نظر واج‌شناسی، تصریف، گفتمان، نحو، واژگان و آهنگ را برآورد می‌کرد، بیان می‌کند که فاصله میان ایتالیایی و لاتین بیشتر از فاصله میان ساردنیایی و لاتین است. در واکه‌ها نیز ایتالیایی پس از ساردنیایی دومین زبان نزدیک به لاتین است. تکیه‌های ایتالیایی همانند بیشتر زبان‌های رومی متمایز است.
پراکندگی جغرافیایی
ایتالیایی زبان رسمی ایتالیا و سان مارینو است و توسط بیشتر جمعیت این کشورها به راحتی صحبت می‌شود. ایتالیایی (پس از آلمانی و فرانسوی) سومین زبان گفتاری در سوئیس است، اگرچه استفاده از آن از دهه ۱۹۷۰ تاکنون نسبتاً کاهش یافته‌است. در اسناد رسمی و اداری در شهر واتیکان نیز از ایتالیایی استفاده می‌شود.
به دلیل نفوذ شدید ایتالیا در دوران استعمار، ایتالیایی هنوز در برخی از مستعمرات پیشین درک می‌شود. ایتالیایی از زمان استعمار در لیبی زبان اصلی آنجا بود اما استفاده از آن تحت حاکمیت معمر قذافی، که جمعیت ایتالیایی‌های لیبی را اخراج کرد و عربی را به عنوان تنها زبان رسمی کشور قرار داد، بسیار کاهش یافت. چند صد مهاجر ایتالیایی در دهه ۲۰۰۰ به لیبی بازگشتند. امروز ایتالیایی پرگویشورترین زبان دوم در کشور است و به عنوان یک زبان تجاری و گاهی به عنوان زبان میانجی میان لیبیایی‌ها و خارجی‌ها عمل می‌کند.
زبان ایتالیایی نیز از طریق استعمار به سومالی نیز وارد شد و تنها زبان رسمی اداری و آموزشی آن در دوره استعمار بود اما پس از تخریب زیرساخت‌های آموزشی، اقتصادی و اقتصادی در جنگ داخلی سومالی کاربرد آن کم شد.
آلبانی و مالت دارای جمعیت زیادی از گویشوران غیربومی ایتالیایی هستند و بیش از نیمی از مردم این کشورها از زبان ایتالیایی آگاهی دارند.
اگرچه بیش از ۱۷ میلیون از آمریکایی‌ها ایتالیایی‌تبار هستند، اما فقط کمی بیش از یک میلیون نفر در ایالات متحده در خانه به ایتالیایی صحبت می‌کنند. با این وجود، چندین رسانه ایتالیایی‌زبان در این کشور وجود دارد.
مهاجران ایتالیایی به آمریکای جنوبی نیز این زبان را به آن قاره بردند. طبق برخی منابع، ایتالیایی بعد از اسپانیایی، زبان رسمی، دومین زبان پرکاربرد در آرژانتین است، اگرچه گویشوران آن، عمدتاً از نسل سالخورده هستند و شمار آن‌ها در حال کاهش است.
تأثیر و زبان‌های اشتقاقی
از اواخر قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم، هزاران ایتالیایی در آرژانتین، اروگوئه، برزیل جنوبی و ونزوئلا و همچنین در کانادا و ایالات متحده مستقر شدند و در آنجا حضور فیزیکی و فرهنگی خود را تشکیل دادند.
در برخی موارد، مستعمره‌نشین‌هایی ایجاد شد که مردم آن بیشتر از زبان‌های منطقه‌ای ایتالیا استفاده می‌کردند و امروزه برخی همچنان به استفاده از این زبان‌ها ادامه می‌دهند. به عنوان نمونه در ریو گرانده جنوبی، برزیل که از تالیان استفاده می‌شود و در چیپیلو در نزدیکی پوئبلای مکزیک؛ همچنان گونه‌ای مشتق‌شده از ونتی را که قدمت آن به قرن نوزدهم بازمی‌گردد، استفاده می‌کنند. مثال دیگر کوکولیکه، یک پیجین ایتالیایی-اسپانیایی است که روزی آرژانتین و به خصوص در بوئنوس آیرس و لونفاردو گویش می‌شد.
زبان میانجی
در اواخر قرون وسطی در بیشتر اروپا و مدیترانه، زبان‌های اصلی ایتالیا (به ویژه توسکانی و ونتی) به عنوان زبان اصلی تجارت، جایگزین لاتین شدند. این گونه‌ها در دوران رنسانس با قدرت یافتن ایتالیا و پدیداری انسان‌گرایی و هنرها بیش از پیش تحکیم یافتند.
در آن دوره، ایتالیا نفوذ هنری خود را نسبت به بقیه اروپا حفظ کرد. برای همه فرهیختگان آن دوران انجام تور بزرگ و بازدید از ایتالیا و آثار تاریخی و هنری عالی آن تبدیل به عادت شده بود و بنابراین انتظار می‌رفت که آن‌ها حداقل کمی ایتالیایی بلد باشند. در انگلستان، در حالی که زبان‌های کلاسیک لاتین و یونانی نخستین زبان‌هایی بودند که آموزش داده می‌شدند، ایتالیایی پس از فرانسوی به دومین زبان رایج نوین تبدیل شده بود و این موقعیت تا اواخر قرن هجدهم با جایگزینی آلمانی حفظ شد. برای نمونه، جان میلتون، برخی از شعرهای نخستین خود را به ایتالیایی نوشته‌است.
درون کلیسای کاتولیک، بخش بزرگی از سلسله مراتب کلیسایی زبان ایتالیایی را می‌دانند و در برخی از اسناد رسمی از آن به عنوان جایگزین زبان لاتین استفاده می‌کنند.
وام‌واژههای ایتالیایی در بیشتر زبان‌ها در امور هنری و موسیقی (به ویژه موسیقی کلاسیک از جمله اپرا)، در صنایع طراحی و مد، در برخی از ورزش‌ها مانند فوتبال و به ویژه در آشپزی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
زبان‌ها و گویش‌ها
در ایتالیا، تقریباً همه زبان‌های بومی و محلی، حتی اگر با ایتالیایی معیار کاملاً متفاوت و متعلق به شاخه‌های مختلفی باشند، بیشتر به‌طور نادرست «گویش‌های ایتالیایی» خوانده می‌شوند. تنها استثنا در این مورد دوازده گروه «اقلیت زبانی تاریخی» هستند که طبق قانون رسماً به عنوان زبان‌های اقلیت مجزا شناخته می‌شوند. از طرف دیگر، زبان کرسی (زبانی که در جزیره کرس فرانسه گویش می‌شود) ارتباط تنگاتنگی با توسکانی قرون وسطایی که ایتالیایی معیار از آن گرفته شده و تکامل یافته‌است، دارد.
در سراسر ایتالیا، گونه‌های منطقه‌ای ایتالیایی معیار، که ایتالیایی منطقه‌ای نامیده می‌شود، صحبت می‌شود. گونه‌های منطقه‌ای توسط عوامل مختلفی شناخته می‌شوند: بازبودن واکه‌ها، درازی همخوان‌ها، و اثرات زبان محلی (به عنوان مثال، در شرایط غیررسمی andà، annà و nare به ترتیب در ناحیه توسکانی، رم و ونیز برای مصدر «رفتن» جایگزین andare ایتالیایی معیار می‌شوند).
تاریخ مشخصی وجود ندارد که گونه‌های مختلف ایتالیایی زبان لاتین - از جمله گونه‌های مختلفی که به پی‌ریزی ایتالیایی معیار نوین کمک کرده‌اند - چه زمانی از لاتین به اندازه کافی متمایز شده‌اند تا بتوان آن‌ها را زبان‌های جداگانه‌ای نامید. یک معیار برای تعیین زبان یا گویش بودن دو گونه، میزان فهم متقابل میان گویشوران آن دو است. این روش درصورتی که درک متقابل کم باشد یا اصلاً نباشد (مثلاً در خانواده رومی میان رومانیایی و پرتغالی) مؤثر است، اما در مواردی مانند اسپانیایی-پرتغالی یا اسپانیایی-ایتالیایی شکست می‌خورد، زیرا بومیان هر دو گروه می‌توانند یکدیگر را به خوبی درک کنند. با این وجود، با در نظر گرفتن اختلافات انباشته‌شده در ریخت‌شناسی، نحو، واج‌شناسی و تا حدودی دایره واژگان برای گونه‌های رومی ایتالیا، نخستین اسناد نوشتاری موجود در زبان‌هایی که دیگر نمی‌توان آن‌ها را لاتین دانست، مربوط به قرن نهم و دهم میلادی هستند. این منابع مکتوب خصوصیات بومی خاصی را نشان می‌دهند و گاهی اوقات در آن‌ها صریحاً استفاده از زبان بومی ذکر شده‌است. نخستین نشانه‌های کامل ادبیات بومی در حدود قرن ۱۳ در قالب متون مختلف مذهبی و شعر یافت می‌شود. اگرچه این نخستین سوابق نوشتاری گونه‌های ایتالیایی مستقل از لاتین است، واگرایی زبان گفتاری احتمالاً مدت‌ها قبل از نوشتن نخستین متن‌ها آغاز شده‌است، زیرا کسانی که باسواد بودند، حتی اگر شخصاً با گونه‌های دیگر رومی صحبت می‌کردند، به‌طور کلی به لاتین می‌نوشتند. در طول سده‌های ۱۹ و ۲۰، استفاده از ایتالیایی معیار به‌طور فزاینده‌ای گسترش یافت و کاهش استفاده از گویش‌ها را در پی داشت. افزایش سواد یکی از عوامل محرکه اصلی بود (می توان فرض کرد که فقط باسوادان قادر به یادگیری ایتالیایی معیار هستند، در حالی که بی‌سوادان فقط به گویش بومی خود دسترسی داشتند). درصد باسوادان در ایتالیا از ۲۵٪ در ۱۸۶۱ به ۶۰٪ در ۱۹۱۱ و سپس به ۷۸٫۱٪ در ۱۹۵۱ افزایش یافت. تولیو دو مائورو، زبان‌شناس ایتالیایی، اظهار داشت که در سال ۱۸۶۱ تنها ۲٫۵٪ از جمعیت ایتالیا می‌توانستند به ایتالیایی معیار صحبت کنند. او گزارش می‌دهد که در سال ۱۹۵۱ این درصد به ۸۷٪ رسیده‌است. توانایی صحبت به ایتالیایی در آن دوران لزوماً به معنای استفاده روزمره از آن نبود و بیشتر مردم (۶۳٫۵٪) هنوز با گویش‌های بومی خود صحبت می‌کردند. علاوه بر این، عوامل دیگری مانند مهاجرت گسترده، صنعتی شدن و شهرنشینی و مهاجرت‌های داخلی پس از جنگ جهانی دوم، در گسترش ایتالیایی معیار نقش داشتند. ایتالیایی‌های مهاجری که از سال ۱۸۶۱ شروع به مهاجرت می‌کردند، اغلب از طبقه پایین و بی‌سواد بودند و بنابراین مهاجرت باعث افزایش درصد باسوادان در ایتالیا می‌شد که اغلب به ایتالیایی معیار مسلط بودند. درصد زیادی از مهاجران نیز سرانجام با تحصیلات بیشتری به ایتالیا بازگشتند.
گویش‌های ایتالیایی در دوران نوین افت کرده‌اند، زیرا ایتالیا با رسمیت ایتالیایی معیار متحد شد و این اتحاد با کمک رسانه‌های جمعی، از روزنامه‌ها گرفته تا رادیو و تلویزیون، همچنان تداوم یافته‌است.
واج‌شناسی
ایتالیایی دارای یک سامانه واکه‌ای هفت‌تایی متشکل از و همچنین ۲۳ همخوان است. همخوان‌ها و واکه‌های این زبان عبارتند از:
سامانه نوشتاری
از نظر زبان‌شناختی، سامانه نوشتاری ایتالیایی تقریباً واجی است. مهم‌ترین استثناهای آن عبارتند از:
دستور زبان
دستور زبان ایتالیایی و به‌طور کلی شبیه دستور سایر زبان‌های رومی است. در این زبان برای ضمایر شخصی حالت‌های دستوری (نهادی، غیر فعلی، مفعولی، برایی) وجود دارند، اما برای اسم وجود ندارد.
کاظم‌آباد (کوهدشت)
کاظم‌آباد (کوهدشت)، روستایی از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بلوران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
باغ محله نرکه
باغ محله نرکه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان املش در استان گیلان ایران است.
الگادانس
الگادانس (به اسپانیایی: Algodonales) یک شهرستان در اسپانیا است که در اندلس واقع شده‌است.
باغ محله نرکه
جمعیت
این روستا در دهستان املش جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
الگادانس
خصوصیات
الگادانس ۱۳۴٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۷۳۴ نفر جمعیت دارد و ۳۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جهلو
جهلو، روستایی در دهستان پیوشک بخش لیردف شهرستان جاسک در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۸۳ نفر (۸۶ خانوار) بوده‌است.
پانادورا
پانادورا (به لاتین: Panadura) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان غربی، سری‌لانکا واقع شده‌است.
طالب‌آباد (نور)
جمعیت
این روستا در دهستان ناتل‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۸ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
بهروز به‌نژاد
بهروز به‌نژاد (زاده ۵ خردادماه ۱۳۲۸ خورشیدی در تهران)، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و گوینده (دوبلور) ایرانی است. همسر او فرزانه تاییدی نیز از بازیگران سینمای ایران بود.
زندگی هنری
از معروف‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین نقش‌آفرینی‌های او، بازی در فیلم فریاد زیر آب (ساخته سیروس الوند) در کنار داریوش اقبالی است.
از صداپیشگی‌های مشهور او نیز می‌توان به حرف زدن وی به جای آمیتاب باچان در نقش جی دو در فیلم مشهور شعله محصول ۱۹۷۵ اشاره کرد.
ولفگانگ گرهارت
ولفگانگ گرهارت (Wolfgang Gerhardt؛ زادهٔ December 31, 1943) یک سیاست‌مدار اهل آلمان است.
کیویل دالی
کیویل دالی (Keevil Daly; December 21, 1923 – 1923:12:21, June 28, 2011) وزنه‌بردار اهل کانادا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
بوتسفورد، لسترشر
بوتسفورد، لسترشر (به انگلیسی: Bottesford, Leicestershire) یک محله مدنی و روستا در بریتانیا است که در لسترشر واقع شده‌است. بوتسفورد ۳٬۵۸۷ نفر جمعیت دارد.
جی-فورس
جی-فورس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اسکار بارناک
او طراح کارخانه لایتس (در وتسلار) بود که بعدها با نام دوربین لایکا توسعه یافت و به مدت ۵۰ سال به نشانی بارز در عکاسی تبدیل شد و همچنان به عنوان یک نشان عالی برای طراحی مکانیکی و نوری باقی مانده است.
وی بیشتر به خاطر تلاشش در معرفی نگاتیو ۳۵ میلی‌متری موفق تجاری به عنوان پدر عکاسی ۳۵ میلی‌متری شناخته می‌شود؛ به ویژه دوربین‌های لایکای او به‌ عنوان یک استاندارد در عکاسی و فیلمبرداری شناخته شده است.
هرمان هنگی
هرمان هنگل ژیمناست زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۸۹۴ میلادی اهل کشور سوئیس است.
شاهزاده‌نشین چغانیان
شاهزاده‌نشین چغانیان شامل دو دودمان تاریخی بود که بر منطقه چغانیان فرمان می‌راند. نخستین آن‌ها یک کنفدراسیون هپتالی بود که از سده ۵ تا ۷ میلادی بر این منطقه حاکم بود که پس از آن یک دودمان محلی ایرانی جای آن‌ها را گرفتند و تا سده هشتم بر این منطقه فرمان راندند. لقب فرمانروایان این دودمان «چغان خدا» (به ایرانی میانه: چَگینیگان خوْدای) بود.
جیان
جیان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آبچلیک دمگاه‌سفید
آبچلیک دمگاه‌سفید نام یک گونه از سرده آبچلیک‌ها است.
صباح السالم
شهر صباح السالم در استان مبارک‌الکبیر در کشور کویت واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۵۶٫۲۶۱ نفر است.
تپه لندر هور
تپه لندر هور مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دامغان، روستای آستانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بره کلک
بره کلک، روستایی از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
این روستا بزرگترین و پرجمعیت ترین روستای منطقه کشماهور میباشد.
قریب به ۸۰ درصد جمعیت روستا طی سال های اخیر به کلانشهر تهران مهاجرت کرده‌اند.
کمبود امکانات ، نبود شغل و درآمد عوامل اصلی این کوچ بزرگ میباشند.
این روستا از چندین طایفه بزرگ تشکیل شده( الله نظر ، سهیل ، عاله ، ططر ، امیربیگ ، سایمیر ، دارا و مورا ، علی جانی)
جمعیت بره کلک در ایام عید به حدود ۴ هزار نفر میرسد.
بره کلک توسط سه کوه بزرگ با نام های قلاجکه( بلند ترین کوه منطقه) ، چرخلان و کال ممو احاطه شده.
قدمت این روستا به بیش از ۵۰۰ سال میرسد.
بخشی از جمعیت روستای بره کلک را طایفه کرمی (باصری یا همان پاساری ها) از اقوام پاسارگادیان ( هخامنشیان) تشکیل داده اند.
جمعیت
این روستا در دهستان بلوران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۰۵ نفر (۲۵۱خانوار) بوده‌است.
جیپ چروکی (ابهام‌زدایی)
جیپ چروکی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سنگ‌شکن
سنگ‌شکن ماشینی است که جهت خرد کردن مواد قابل خرد کردن سنگ به‌کار می‌روند. سنگ‌ها در برابر خردشدن دارای واکنش‌های متفاوتی هستند: -بعضی به راحتی خرد می‌شوند. -بعضی تبدیل به پودر می‌شوند. -برخی بسیار مقاوم و ساینده هستند. با توجه به نوع سنگ و کاربرد، از سنگ‌شکن‌های متفاوتی استفاده می‌شود. هر سنگ‌شکن روش خاصی برای خردایش دارد که به دو بخش عمده تقسیم می‌شوند: الف-خردایش به حالت فشردن: (سنگ‌شکن‌های؛ ژیراتوری اولیه، فکی و مخروطی)، که در این روش مواد بین دو سطح که به یکدیگر نزدیک می‌شوند، فشرده می‌گردد و در نتیجه خرد می‌شود. سرعت حرکت سطح خردکننده بین ۰٫۵ الی ۱٫۵ متر بر ثانیه متغیر است. ب-خردایش به حالت ضربه‌ای: (سنگ‌شکن‌های ضربه‌ای شفت افقی HSI یا کوبیت و سنگ‌شکن‌های ضربه‌ای عمودی VSI). در این روش مواد تحت تأثیر شوک ناشی از ضربه قطعات در حال گردش (روتور و چکش سنگ‌شکن و بستر شن و …) قرار گرفته و به سوی سطوح فلزی (سندان‌ها) یا سطوح غیر فلزی (بستر شنی) پرتاب شده و ضربه می‌پذیرند و در این حرکت سنگ‌ها نیز به یکدیگر برخورد دارند. سرعت حرکت معمولاً ۳۰ الی ۸۰ متر بر دقیقه و گاهی در VSIها بالاتر نیز هست.
هیدروکن
هیدروکن نوعی سنگ شکن است که برای خرد کردن و شکستن مواد معدنی مانند سنگ‌هایی که از معدن خارج می‌شود استفاده می‌گردد. این نوع سنگ شکن از سیستم هیدرولیکی بهره می‌برد و در مرحله‌ی اولیه و ثانویه خرد کردن سنگ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
جید (ابهام‌زدایی)
جید ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چشمه هادی
چشمه هادی، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان درونه
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۳ نفر با ۲۴ خانوار بوده‌است.
کورت گشایدله
کورت گشایدله (Kurt Gscheidle؛ زاده December 16, 1924 – درگذشته 1924:12:16, February 22, 2003) یک سیاست‌مدار اهل آلمان بود.
جیرگوابر
جیرگوابر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استیل‌سیستئین
استیل سیستئین خلط‌آور است که به اشکال دارویی قرص و قرص جوشان مصرف می‌شود.
موارد مصرف
کاربرد اصلی این دارو در مسمومیت با استامینوفن و نیز جهت کمک به دفع خلط مجاری تنفسی بکار می‌رود.
سایر موارد کاربرد : در درمان اعتیاد به کوکایین ـ ماری جوانا ، سیگار کشیدن (کاهش استفاده) و قمار افسردگی دوقطبی روان گسیختی درخودماندگی(اوتیسم) وسواس کندن موها (تریکوتیلومانیا)
استیل سیستئین خوراکی همچنین برای پیشگیری از نوعی نارسایی حاد کلیه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ممکن است بدلیل دفع خلط مجاری تنفسی برای درمان بیماری مزمن انسداد ریوی و یا سوختگی راه تنفس مفید باشد.
مکانیسم اثر
در درمان مسمومیت      با استامینوفن و کربن مونواکسید این دارو با احیای گلوتاتیون (گلوتاتیون متابولیت سمی استامینوفن به نام NAPQI را خنثی می‌کند) موجب کاهش آسیب کبدی استامینوفن و خنثی شدن آن می‌گردد.
عوارض جانبی
عوارض این دارو خیلی شایع نیست ولی می‌توان به عوارض واکنش‌های حساسیتی، انقباض برونش و کاهش spo2، ادم صورت، بثورات جلدی اشاره نمود. مصرف طولانی مدت مداوم آن منجر به آسیب ریه می‌شود.
عوارض جانبی رایج شامل تهوع و استفراغ هنگام مصرف توسط دهان است. گاهی ممکن است پوست با هر یک از شکل ها قرمز و به خارش دچار شود. نوعی آنافیلاکسی غیر ایمنی نیز ممکن است رخ دهد. به نظر می رسد در دوران بارداری بی خطر است.
عوارض غیرشایع: استوماتیت، سردرد، وزوز گوش
عوارض نادر: خونریزی
عوارض بسیار نادر: واکنش‌های افزایش حساسیت مانند خارش، کهیر، بثورات جلدی، تنگی نفس بخصوص در بیماران مبتلا به آسم- اسپاسم مجاری تنفسی.
پایین محله نرکه
پایین محله نرکه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان املش در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان املش جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۹ نفر (۱۰۲خانوار) بوده‌است.
بورن اند، باکینهام‌شر
بورن اند، باکینهام‌شر (به انگلیسی: Bourne End, باکینگهامshire) یک روستا در بریتانیا است که در باکینگهام‌شر واقع شده‌است. بورن اند ۵٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
مغان‌ده
مغان ده، روستایی است از توابع بخش چمستان شهرستان نور در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان ناتل‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۹ نفر (۱۵۰خانوار) بوده‌است.
لور کیلینگ
لور کیلینگ (Laure Killing؛ January 12, 1959 – 1959:1:12, November 18, 2019) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به موج نو، شب‌های من و تدی خرسه اشاره کرد.
چم کوشک طولابی
چم کوشک طولابی، روستایی از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان درب گنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۵ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.
قرارداد رژی
قرارداد رژی یا قرارداد تالبوت قراردادی است که بین ناصرالدین شاه و جرالد تالبوت منعقد گردید و عامل اتفاقات بسیاری شد.
دربارهٔ واژه
کلمه رژی به معنای تشکیلاتی دولتی است که انحصار (مونوپولی) کالایی اساسی مانند تنباکو یا نمک را در اختیار می‌گیرد. تشکیلات تالبوت نیز به همین علت رژی تنباکو نامیده می‌شد.
مفاد این عهدنامه
ناصرالدین شاه که برای تأمین هزینه سفرهای خود به اروپا با مشکلات مالی مواجه بود، با اعطای امتیاز موافقت کرد و پس از مراجعت به ایران در رجب ۱۳۰۷ ه‍.ق (مارس ۱۸۹۰ میلادی) قراردادی را با تالبوت ـ که با کمک دولت و عده‌ای از سرمایه‌داران انگلیسی، کمپانی رژی را با سرمایه‌ای ۶۵۰ هزار لیره تأسیس کرده بود ـ منعقد نمود. بدین ترتیب امتیاز تجارت توتون و تنباکو به مدت پنجاه سال به تالبوت اعطا گردید. این قرارداد همزمان با دوران صدارت میرزا علی اصغرخان امین‌السلطان بود. این امتیاز که به امضای شاه و سرهنری ولف رسید، دارای پانزده فصل بود که حکایت از اختیارات تام تالبوت در امور دخانیات ایران و بی‌اعتنایی به منافع ملت ایران داشت. مطابق با این قرارداد، رژی متعهد می‌گردید که در ازای انحصار خرید و فروش توتون و تنباکوی ایران به مدت پنجاه سال، سالانه مبلغ ۱۵ هزار پوند استرلینگ به همراه یک چهارم سود خالص خود را به شاه بپردازد. به موجب این امتیاز، رژی صاحب حق انحصاری تجارت تنباکوی ایران و حتی نظارت بر زراعت آن شناخته می‌شد و در متن آن آمده بود: رژی در آغاز به صورت ناشناخته به فعالیت می‌پرداخت.. هنگامی که به استناد فصل نهم امتیازنامه ـکه صاحب امتیاز را مجاز به واگذاری حقوق خود به دیگری می‌کردـ امتیاز خود را به «شرکت شاهنشاهی تنباکوی ایران» فروخت، با مخالفت‌های گسترده‌ای از سوی مردم و روحانیون مواجه شد. در این زمان انتشار اعلامیه‌ای رسمی از سوی دولت که واگذاری امتیاز تنباکو را تذکر می‌داد و در عین حال به زارعین توتون و تنباکو نیز وعدهٔ خرید عادلانه و نقدی محصولات آنها را می‌داد، موج گسترده‌ای از نارضایتی را دامن زد. در سال۱۸۹۰، روزنامه فارسی‌زبان اختر که در عثمانی منتشر می‌شد، طی مصاحبه‌ای با تالبوت، تفاوت فاحش امتیاز دخانیات ایران را با امتیازی که رژی از عثمانی گرفته بود، یادآور شد و ضمن انتقادهای گسترده از دولت، تبعات و پیامدهای قرارداد را برای مردم ایران روشن ساخت. با توجه به این مطلب که توتون و تنباکو از مهم‌ترین اقلام تجاری و صادراتی ایران بود و حدود دویست‌هزار تن به کشت و خرید و فروش آن اشتغال داشتند بنابراین انحصار خرید و فروش این محصول به یک شرکت انگلیسی منافع بسیاری از مردم ایران را به خطر می‌انداخت. به همین سبب نخستین اعتراض‌ها را تاجران دخانیات آغاز کردند که تجارت شان مستقیماً در معرض تهدید رژی بود. در آغاز عده‌ای از بازرگانان به همراه امین‌الدوله نزد شاه رفتند و به انحصار تجارت تنباکو اعتراض کردند.
لغو قرارداد
این اعتراض موجب شد که دولت به انگیزهٔ دلجویی از آنان مهلت شش‌ماهه‌ای برای فروش ذخایر توتون و تنباکوی تاجران قایل شود. با این حال مهلت فوق نیز نمی‌توانست خسارات ناشی از واگذاری امتیاز را جبران سازد. در این بین روس‌ها نیز که در منطقهٔ ساوجبلاغ به کشت تنباکو اشتغال داشتند به امتیاز فوق اعتراض کردند و آن را ناقض عهدنامهٔ ترکمانچای خواندند و خواستار لغو آن یا عقد قرارداد مشابهی شدند.