cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تور (روسیه)
توِر شهری در کشور روسیه و مرکز استان تور در این کشور است. این شهر بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۰ در دوره اتحاد جماهیر شوروی کالینین نام داشت. توِر در سال ۲۰۰۷ جمعیتی بالغ بر ۴۰۵ هزار نفر دارد. تور در شمال مسکو و در پیوندگاه رودهای ولگا و تورتسا واقع شده و در قرون وسطی پایتخت شاهزاده‌نشین تور به‌شمار می‌آمد.
درک‌آباد (چادگان)
درک‌آباد (چادگان)، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است.
تور (روسیه)
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی.
درک‌آباد (چادگان)
جمعیت
این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۹ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.
اوا دا کروز
اوا دا کروز (Ewa Da Cruz؛ زادهٔ 1976 (age 47)) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بلا اشاره کرد.
ایکو اونزواوا
ایکو اونزواوا (Aiko Onozawa؛ زادهٔ August 19, 1945) ورزشکار والیبال اهل ژاپن است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
حسین شفیعی‌پور کرمانی
حسین شفیعی پور کرمانی  از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم بعنوان نماینده رفسنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
فاکتور هشت (مجموعه تلویزیونی)
فاکتور هشت نام یکی از سریال‌های تلویزیونی شبکه یک تلویزیون ایران است که توسط رضا کریمی در ۲۱ قسمت ساخته شده و در بهار ۱۳۸۸ بر روی آنتن رفته‌است. این سریال برای اولین بار به موضوع نوین تولید یکی از محصولات زیست‌فناوری پزشکی بنام فاکتور هشت و مشکلات سر راه آن پرداخته و از این جهت بسیار جالب توجه‌است.
راست‌کوک و چپ‌کوک
در موسیقی سنتی ایرانی دو روش برای کوک‌کردن سازها، به ویژه سازهای زهی زخمه‌ای نظیر تار و سه‌تار به کار می‌رود که به یکی راست‌کوک و به دیگری چپ‌کوک گفته می‌شود. در سازهای دیگر نظیر سنتور نیز این اصطلاح برای اشاره به محل اجرای موسیقی به کار می‌رود. در خوانندگی نیز این اصطلاح برای اشاره به گستره صوتی وکال خواننده به کار گرفته می‌شود. اصطلاح راست‌کوک برای نحوه‌ای از کوک کردن و اجرای ساز یا آواز به کار می‌رود که با گستره صوتی وکال صدای مردان هماهنگ‌تر است و با گسترهٔ صوتی باریتون معادل دانسته شده‌است. به طور مقابل، اصطلاح چپ‌کوک به نحوه‌ای از کوک کردن اشاره دارد که برای صدای زنان که زیرتر است، مناسب است.
باچاتا (رقص)
باچاتا (Bachata) نام نوعی سبک موسیقی و رقص است که در جمهوری دومینیکن ریشه دارد.
راست‌کوک و چپ‌کوک
بیشتر خوانندگان زن موسیقی سنتی ایرانی، به خاطر زیرتر بودن صدایشان، در چپ‌کوک آواز می‌خوانند، اما برخی نظیر دلکش قادر به اجرا در راست‌کوک نیز بوده‌اند. از سوی دیگر، برخی از دستگاه‌ها (از جمله نوا و راست‌پنج‌گاه) در گذشته فقط در راست‌کوک اجرا می‌شدند و اجرایشان به زنان سپرده نمی‌شد، اما در دورهٔ قاجاریه که زنان در خوانندگی پیشرفت چشمگیری کردند، اجرای این دستگاه‌ها در چپ‌کوک نیز متداول گشت.
در مورد ریشهٔ نام اصطلاح راست‌کوک و چپ‌کوک اختلاف نظر است. بسیاری آن را به گردش گوشی‌های ساز به سمت چپ یا راست برای تغییر کوک ساز نسبت می‌دهند، اما مرتضی حنانه به این دیدگاه نقدهایی وارد کرده‌است. حنانه خود نظریه‌ای دیگر ارائه کرده که مبتنی بر موقعیت سیم‌های زیر و بم ساز در حالتی است که ساز عمودی نگه داشته شود (مثل نحوهٔ نواختن کمانچه). نظریات دیگری هم بر اساس موسیقی‌های ملیت‌های دیگر ارائه شده که اعتبارشان مورد سؤال است.
تعریف
به همین تناسب، در کوک‌کردن سازهایی نظیر تار و سه‌تار، دو نوع کوک به کار می‌رود چنانکه در حالت راست‌کوک ساز برای اجرای در گستره صوتی بمتر کوک می‌شود و در حالت چپ‌کوک برای اجرای در گستره صوتی زیرتر. برخی دستگاه‌ها را می‌توان در هر دو کوک اجرا کرد. مثلاً در اجرای دستگاه ماهور با سازی نظیر سه‌تار، حالت اول آن است که ساز به صورتی که برای نواختن چهارگاه متداول است کوک می‌شود (دو - سل - دو - دو) و ماهور برپایهٔ نت دو و از بالای دستهٔ ساز نواخته می‌شود؛ به این نوع، ماهورِ «چپ‌کوک» یا ماهورِ «بالادسته» گفته می‌شود و اختراع آن به آقا حسینقلی نسبت داده می‌شود. حالت دوم آن است که اجرای ماهور برپایهٔ نت فا و از میان دستهٔ ساز شروع شود که به آن ماهور «راست‌کوک» گفته می‌شود. معمولاً فاصلهٔ نت پایه بین حالت راست کوک و چپ‌کوک، یک چهارم درست یا پنجم درست است.
همهٔ سازها لزوماً امکان اجرای موسیقی به هر دو روش چپ‌کوک و راست‌کوک را ندارند. برای نمونه، سنتور در گذشته تنها برای اجرا در یکی از دو کوک قابل استفاده بود. حسین ملک بعداً تحت تأثیر آموزش‌های ابوالحسن صبا یک خرک به سیم‌های سفید و دو خرک به سیم‌های زرد اضافه کرد. این سنتور جدید که دارای یازده خرک در قسمت زرد و ده خرک در قسمت سفید است را می‌توان به هر دو صورت راست‌کوک و چپ‌کوک تنظیم کرد و با آن موسیقی اجرا کرد و در نتیجه، نوازندهٔ سنتور می‌تواند به‌طور گسترده‌تری با خوانندگان همراهی کند.
در خوانندگی
اصطلاح راست‌کوک و چپ‌کوک برای اشاره به خوانندگی نیز به کار می‌رود. مثلاً به باور رضا مجرد، پژوهشگر و کارشناس موسیقی، صدای عصمت باقرپور بابلی (معروف به دلکش) تنها زن خواننده‌ای با صدای چپ‌کوک بود که در خوانندگیِ راست‌کوک هم تبحر داشت. وی از غلامحسین بنان نقل می‌کند که صدای دلکش را چنین توصیف کرده بود که انگار دو خواننده در حال خواندن هستند: وقتی دلکش با صدای بم می‌خواند صدایش شبیه مردان بود و وقتی با صدای زیر می‌خواند صدایی زنانه داشت. به گفتهٔ حسینعلی ملاح، بنان خود صدای راست‌کوک داشت و ملاح این اصطلاح را برای خوانندگان معادل باریتون دانسته‌است.
تفاوت آواز راست‌کوک و چپ‌کوک، دقیقاً مانند تفاوت آن در سازهایی مثل تار و سه‌تار نیست. مثلاً در آواز راست‌کوکِ شور، نت پایه ممکن است سل یا لا باشد، و در آواز چپ‌کوک نت دو یا ر باشد.
در بین خوانندگان مرد، این که بتوانند چپ‌کوک بخوانند (یعنی به گسترهٔ صوتی وکال بالاتری که معمولاً مختص زنان است ورود کنند) یک ویژگی محسوب می‌شود. برای نمونه، عاشیق رسول قربانی بابت همین توانایی‌اش توسط ابوالحسن مختاباد ستایش شده‌است. به طور متقابل، این که خوانندهٔ زن بتوانند در راست‌کوک آواز بخواند نیز نادر است.
برخی دستگاه‌ها در گذشته فقط در راست‌کوک خوانده می‌شدند، از جمله راست‌پنج‌گاه و نوا؛ به گفتهٔ داریوش صفوت این دستگاه‌ها را در گذشته «به دلایل نامعلومی» به زنان یاد نمی‌دادند، در نتیجه در چپ‌کوک اجرا نمی‌شدند. با این حال، به گفتهٔ در دورهٔ قاجاریه که زنان در خوانندگی پیشرفت چشمگیر داشتند — از جمله قمرالملوک وزیری که سرآمد آنان بود — اجرای این دستگاه‌ها توسط زنان نیز صورت می‌گیرد. با این حال صفوت می‌گوید که در زمان نت‌نویسی، نوا و راست‌پنج‌گاه تنها به صورت راست‌کوک نت‌نویسی می‌شوند.
اهمیت
اگر چه به لحاظ نظری، هر گاه فواصل موسیقی از اعتدال مساوی تبعیت کند می‌توان هر قطعهٔ موسیقی را بر پایهٔ هر نتی اجرا کرد، اما در عمل سازهای موسیقی ایرانی چنین امکانی را ندارند. سازهایی مثل سه‌تار که پرده دارند، برای تمام نت‌ها پرده ندارند و به کار گرفتن کوک‌های دیگر مستلزم افزودن پرده‌های بیشتری است که نواختن ساز را دشوارتر می‌کند. در نتیجه فقط دو کوک (یکی برای اجراهای بم‌تر و یکی برای اجراهای زیرتر) به کار گرفته می‌شود که همان راست‌کوک و چپ‌کوک هستند.
پیشینه
صفی‌الدین ارموی در رسالهٔ الأدوار به توصیف ساز عود پرداخته‌است و برای توصیف نحوهٔ نواختن ساز عود، موقعیت انگشتان نوازنده روی دستهٔ ساز را برای اجرای هر یک از نت‌ها و فواصل توضیح داده‌است. وی در این رسالهٔ نحوهٔ کوک کردن ساز عود را نیز توضیح می‌دهد. در فصل ۱۲ این رساله، ارموی به کوک‌های «غیر معهود» (کوک‌هایی به جز کوک اصلی ساز عود) اشاره می‌کند؛ این کوک‌ها را می‌توان تا حدی شبیه به «چپ‌کوک» در تار و سه‌تار، یا کوک‌های ابتکاری دیگر دانست.
نام
به عقیدهٔ برخی از استادان موسیقی از جمله ابوالحسن صبا، دلیل آن که به چپ‌کوک چنین نام داده‌اند آن است که برای اجرای آن در سازهایی مثل سه‌تار یا کمانچه، باید گوشی‌های ساز را به سمت چپ چرخاند تا سیم اول ساز کمی کشیده‌تر شود و کوک ساز تغییر کند. برعکس، در راست‌کوک گوشی ساز را به سمت راست می‌چرخانند تا سیم اول ساز شل‌تر شود. اما منصور اعظمی‌کیا معتقد است که از آنجا که در ساز کمانچه و سازهای مشابه، وقتی ساز به حالتی عمودی گرفته شود، سیم‌های بمتر از زاویهٔ دید نوازنده در سمت راست قرار دارند و سیم‌های زیرتر در سمت چپ، این اصطلاحات هم به تناسب موقعیت این سیم‌ها نامگذاری شده‌اند. اما مرتضی حنانه در کتاب گام‌های گمشده این نظریه را به چالش کشیده‌است. او اگر چه تأکید می‌کند که همین نظریه را از چندین نوازندهٔ ویولن موسیقی ایرانی شنیده، اما اشاره می‌کند که در ردیف‌های نت‌نویسی شدهٔ اصلی، مثل ردیف موسی معروفی که در آن کوک ساز هم مشخص شده، کوک سیم اول همیشه ثابت و بر روی نت دو بوده‌است. حنانه همچنین اشاره می‌کند که در نظریهٔ بالا، تغییر کوک ساز باعث می‌شود که فاصلهٔ سیم اول و دوم بین چهارم درست و پنجم درست تغییر یابد اما می‌افزاید که چون اختلاف صدای زنان و مردان در حد چهارم یا پنجم درست نیست بلکه در حد یک اکتاو است، نظریهٔ فوق منطقی به نظر نمی‌رسد. حنانه توضیح احتمالی دیگری برای ریشهٔ اصطلاح چپ‌کوک و راست‌کوک ارائه می‌کند؛ او می‌گوید که این اصطلاحات به حالتی اشاره دارد که ساز نه به طور افقی، بلکه به طور عمودی نگه داشته شود (چیزی برای نواختن سازهایی مثل کمانچه معمول است)؛ برای همراهی با خوانندگانی که صدای زیر دارند، مانند زنان، بهتر است که سیم‌های زیر ساز نواخته شود که در سمت چپ هستند و برای همراهی با صداهای بم هم بهتر است که سیم‌های راست نواخته شوند که بمتر هستند. با این وجود، حنانه توضیح احتمالی خود را نیز بیش از حد ساده می‌داند و می‌گوید که ممکن است نام «راست کوک» به کوک مربوط به مقام راست اشاره داشته باشد، اگر چه مستندات کافی برای آن موجود نیست.
نظریهٔ دیگری که در مورد ریشهٔ تاریخی این اصطلاح مطرح شده آن است که این واژه ریشه در موسیقی ژاپنی دارد. اعظمی‌کیا به نقل از مهیار افشار می‌نویسد که در موسیقی ژاپنی که همراه با رقص بوده و از موسیقی ملیت‌های دیگر در آن استفاده می‌شده، معمول بوده که نوازندگان و خوانندگان هندی و چینی از سمت چپ به صحنه وارد شوند و خوانندگان کره‌ای و مغول از سمت راست، و این دو گروه از سازهای مختلف و کوک‌های متفاوتی استفاده می‌کرده‌اند که باعث شده که برای مفهوم کوک، دو جهت چپ و راست مطرح شوند. با این حال خود اعظمی‌کیا این دیدگاه را قانع‌کننده نمی‌داند و به دیدگاهی که بر اساس گسترهٔ صوتی خوانندگان است اعتبار بیشتری می‌دهد.
رو یون سو
رو یون سو (؛ زادهٔ ۲۵ ژانویه ۲۰۰۰) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی غم‌های ما (۲۰۲۲) و دوره فشرده عاشقانه (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.
تحصیلات
رو یون سو فارغ‌التحصیل دانشگاه زنان اوها در رشتهٔ هنرهای زیبا است. رو در مدرسه ابتدایی جام‌جون، مدرسه راهنمایی دخترانه جونگ‌شین و دبیرستان هنر سون‌هوا تحصیل کرده‌است.
فیروز بهجت‌محمدی
فیروز بهجت محمّدی (زاده ۱۵ مرداد ۱۳۱۵ در تبریز - درگذشته ۲۲ دی ۱۳۷۸ در تهران) هنرپیشه ایرانی سینما، تلویزیون و تئاتر بود.
زندگی
فیروز بهجت محمدی در سال ۱۳۱۵ در تبریز متولد شد. پس از پایان تحصیلات دبیرستانی در سال ۱۳۳۸ به بازیگری تئاتر روی آورد و بازی در نمایش‌های تلویزیونی و سینما را از سال ۱۳۴۸ آغاز کرد. در شهریور و مهر این سال در نمایش سلطان مار بازی کرد. نخستین فیلمش گاو بود که به رغم کوتاه بودن نقشش، حضوری به یاد ماندنی داشت. در سال ۱۳۵۳ نیز در فیلم شازده احتجاب بازی خوبی ارائه داد. او در همین سال در فیلم کوتاه شانزده میلیمتری کتیبه (فریبرز صالح)، براساس شعری از مهدی اخوان ثالث ظاهر شد که تهیه کنندهٔ آن تلویزیون ملی ایران بود. بهجت محمدی بعدها، در سال ۱۳۶۱ نیز در فیلم کوتاه تلویزیونی صبح پیروزی (رامبد لطفی) دربارهٔ جنگ ایران و عراق بازی کرد. از فیلم‌های دیگر او می‌توان به کاروان، محصول مشترک ایران، آمریکا و آلمان نیز اشاره کرد. پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۹ در دو فیلم به کارگردانی غلامعلی عرفان، گفت هر سه نفرشان و آقای هیروگلیف بازی کرد که به نمایش عمومی در نیامدند.
تیتوس‌ویل، فلوریدا
تیتوس‌ویل شهری در شهرستان بریوارد ایالت فلوریدا است که در سال ۱۸۸۷ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳٬۷۶۱ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۶۷٫۱ کیلومتر مربع است.
مرگ به‌خاطر جهیزیه
مرگ به‌خاطر جهیزیه یا مرگ جهیزیه‌ای (Dowry death) به مرگ زنانی گفته می‌شود که به دلیل اختلاف بر سر جهیزیه به قتل می‌رسند یا وادار به خودکشی می‌شوند. بیشتر چنین مرگ‌های در کشورهای هند، پاکستان، بنگلادش و ایران دیده می‌شود.
هند با ۸٬۳۹۱ مورد مرگ به‌خاطر جهیزیه در سال ۲۰۱۰ بیشترین تعداد مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه‌ای را گزارش نمود، به این معنی که به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن، ۱٫۴ مرگ وجود داشت. مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه‌ای زنان ۴۰ تا ۵۰ درصد از کل قتل‌های سالانه ثبت شده زنان را در هند تشکیل می‌دهد که دارای روند ثابتی میان سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۶ بوده‌است. با درنظر گرفتن شاخص جمعیت، کشور پاکستان با ۲٬۰۰۰ مورد گزارش‌شده از چنین مرگ‌های در سال، بالاترین نرخ مرگ به‌خاطر جهیزیه را با ۲٫۴۵ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن داراست.
هند
چنین مرگ‌هایی در هند ناشی از خودکشی یا قتل عروس توسط شوهر و خانواده اش، اندکی پس از ازدواج و به سبب نارضایتی آنها از جهیزیه است. بروز این مرگ‌ها معمولاً نقطهٔ اوج یک سری آزارهای خانگی قبلی توسط خانواده شوهر است. بیشتر مرگ‌های جهیزیه‌ای زمانی اتفاق می‌افتد که زن جوان که تحمل آزار و اذیت را ندارد، دست به خودکشی می‌زند. بیشتر این خودکشی‌ها از طریق حلق آویز شدن، مسموم کردن یا آتش زدن خود است. گاهی نیز زن، با آتش زدن شوهر یا پدر و مادر همسرش کشته می‌شود که به آن عروس‌سوزی می‌گویند که گاهی به صورت خودکشی یا مرگ اتفاقی و غیرعمد جلوه داده می‌شود. بیشتر مرگ‌های ناشی از سوزاندن زنان هندی به اختلافات مربوط به جهیزیه نسبت داده شده‌است. در این مرگ‌های جهیزیه‌ای، خانواده داماد عامل قتل یا خودکشی هستند.
بر اساس گزارش «اداره ملی ثبت جرایم هند»، این کشور بیشترین تعداد مرگ و میر ناشی از جهیزیه را در جهان دارد. در سال ۲۰۱۲، ۸٬۲۳۳ مورد مرگ جهیزیه‌ای در سراسر هند گزارش شد. این بدان معناست که هر ۹۰ دقیقه یک عروس سوزانده می‌شود یا اختلافات مربوط به جهیزیه باعث مرگ ۱٫۴ نفر در سال به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن در هند می‌شود.
طبق گزارش‌های سال ۱۹۹۶، پلیس هندوستان همه ساله بیش از ۲٬۵۰۰ گزارش از سوزاندن عروس دریافت می‌کند. «اداره ملی ثبت جرایمم و جنایت هند» (NCRB) گزارش می‌دهد که در سال ۲۰۱۱، ۸٬۳۳۱ مورد مرگ جهیزیه‌ای در هند ثبت شده‌است. حوادث مرگ و میر ناشی از جهیزیه در سال ۲۰۰۸ (۸٬۱۷۲ مورد) نسبت به سطح سال ۱۹۹۸ (۷٬۱۴۶ مورد) ۱۴٫۴ درصد افزایش یافته‌است، در حالی که جمعیت هند در دوره ۱۰ ساله ۱۷٫۶ درصد افزایش یافته‌است. صحت این ارقام مورد بررسی و موشکافی دقیق منتقدانی قرار گرفته‌است که معتقدند مرگ‌های ناشی از مهریه به‌طور مداوم کمتر گزارش شده‌است.
مرگ جهیزیه‌ای در هند محدود به مذهب خاصی نیست.
قانون منع
فعالان حقوق زنان هندی بیش از ۴۰ سال برای قوانینی جهت جلوگیری از مرگ‌های جهیزیه‌ای، همچون «قانون منع جهیزیه» مصوب ۱۹۶۱ و بخش سختگیرانه و قاطع ۴۹۸-آ در قانون مجازات هند (مصوب در سال ۱۹۸۳) مبارزه کردند. بر اساس قانون حمایت از زنان در برابر خشونت خانگی مصوب سال ۲۰۰۵ (PWDVA)، یک زن می‌تواند با مراجعه به یک افسر حفاظت از خشونت خانگی، جلوی آزار و اذیت مربوط به جهیزیه را بگیرد. شالو نیگام حقوق‌دان و وکیل هندی پس از انجام تحقیقات میدانی، کارایی این قوانین را زیر سؤال برد و نوشت: «بیشتر دادگاه‌ها در نهایت به این زنان مشاوره اجباری ارائه می‌دهند که نتایج نامطلوبی داشته و گزینه‌های محدودی را پیش پای آنان می‌گذارد» و خاطرنشان کرد: «قوانین موجود نه می‌توانند نیازهای فوری قربانیان را برآورده کنند و نه می‌توانند راه‌کارهای عملی همچون کمک‌های پزشکی، اسکان کوتاه‌مدت، امکانات مهدکودک، حمایت‌های عاطفی-روانی، سرپناه امن یا کمک‌های اقتصادی و مادی را برای چنین زنانی که اغلب نیازمند آنها هستند، فراهم آورند.»
اگرچه قانون منع جهیزیه چندین دهه است که در هند اجرا می‌شود، اما عمدتاً به عنوان ناکارآمدی مورد انتقاد قرار گرفته‌است. مرگ‌ها و قتل‌های ناشی از اختلاف بر سر جهیزیه، همچنان در بسیاری از مناطق هند بدون کنترل اتفاق می‌افتد و این موضوع بر دردسرهای اجرایی این قوانین افزوده‌است.
پاکستان
در پاکستان، دادن و گرفتن جهیزیه (به نام «جهیز») بخشی از فرهنگ است، به طوری که بیش از ۹۵ درصد ازدواج‌ها در هر منطقه پاکستان شامل انتقال جهیزیه از خانواده عروس به خانواده داماد است.
مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه‌ای طی چندین دهه در پاکستان رو به افزایش بوده‌است  و از زمان استقلال پاکستان بیشتر شده‌است. پاکستان با بیش از ۲٬۰۰۰ مرگ‌های اینچنینی در سال و نرخ سالانه بیش از ۲٫۴۵ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن، بالاترین میزان گزارش‌شده مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه‌ای را به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن در جهان دارد.
در مورد میزان مرگ و میر ناشی از جهیزیه در پاکستان اختلاف نظرهایی وجود دارد. گزارش‌های برخی نشریات حاکی از آن است که مقامات پاکستانی مرگ‌های جهیزیه را ثبت نمی‌کنند و اصولاً به‌طور فرهنگی میزان مرگ و میرها نیز کمتر گزارش می‌شود و ممکن است به‌طور قابل توجهی بالاتر باشند. به عنوان مثال، نصرالله میانگین کل نرخ سوختگی سالانه با اجاق گاز را ۳۳ مورد در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن در پاکستان گزارش می‌دهد که ۴۹٪ آنها عمدی بوده‌است، که میانگین سالانه ای حدود ۱۶ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن است.
لایحه (محدودسازی) جهیزیه و هدایای ازدواج پاکستان، مصوب ۲۰۰۸، ارزش مالی جهیزیه را به ۳۰٬۰۰۰ روپیه پاکستان (حدود ۳۰۰ دلار آمریکا) محدود می‌کند، و ارزش کل هدایای عروس هم باید به ۵۰٬۰۰۰ روپیه پاکستان محدود باشد. این قانون تقاضای جهیزیه از سوی خانواده داماد و همچنین نمایش عمومی جهیزیه را قبل یا در حین عروسی غیرقانونی اعلام کرد. با این حال، این قانون و قوانین مشابه ضد جهیزیه مصوب در سال‌های ۱۹۶۷، ۱۹۷۶ و ۱۹۹۸، و همچنین «قانون دادگاه خانواده» مصوب ۱۹۶۴ عملاً غیرقابل اجرا بوده‌است. فعالانی مانند «انجمن پیشرفت اجتماع، بهداشت و آموزش و پرورش پاکستان» (SACHET) ادعا می‌کنند که پلیس از ثبت و پیگرد اتهامات مربوط به خشونت خانگی و جراحات مرگبار مربوط به جهیزیه خودداری می‌کند.
چندین مرجع مدنی و دولت نظامی یا منتخب دموکراتیک در پاکستان سعی کرده‌اند نمایش سنتی جهیزیه و مهمانی‌های گران‌قیمت («ولیمه») را غیرقانونی اعلام کنند. یکی از این تلاش‌ها «قانون ۱۹۹۷»، «فرمان (۱۵) ۱۹۹۸» و «فرمان (۳) ۱۹۹۹» بود. این قوانین در دادگاه عالی پاکستان مورد چالش و اعتراض قرار گرفتند. دادخواه به تعدادی از احادیث تحت قوانین شریعت دینی استناد کرد تا نشان دهد که اسلام، ولیمه و اعمال عرفی مربوط به آن را ترغیب می‌کند. دادخواه ادعا کرد که تلاش دولت پاکستان برای وضع این قوانین خلاف دستور اسلام است سرانجام دیوان عالی قضایی این قوانین و احکام صادره را مغایر قانون اساسی کشور تشخیص داد.
بنگلادش
جهیزیه در بنگلادش، «جوتوک» (بنگالی: যৌতুক) نامیده می‌شود و عامل مهمی در مرگ و میر زنان است. گزارش شده‌است که بین ۰٫۶ تا ۲٫۸ نوعروس در سال به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن به دلیل خشونت‌های مربوط به جهیزیه در سال‌های اخیر جان خود را از دست داده‌اند. روش‌های مرگ شامل خودکشی، به آتش کشیده شدن و سایر اشکال خشونت خانگی است. در سال ۲۰۱۳، بنگلادش گزارش داد که ۴٬۴۷۰ زن در یک دوره ۱۰ ماهه قربانی خشونت‌های مربوط به جهیزیه شده‌اند یا خشونت جهیزیه حدود ۷٫۲ عروس در هر ۱۰۰٬۰۰۰ زن در سال را در بنگلادش قربانی خود می‌کند.
تلاش‌های بین‌المللی برای ریشه‌کنی
گزارش‌های مربوط به مرگ‌های جهیزیه‌ای، توجه همگان را به خود جلب کرده و جنبش فعال جهانی را برانگیخته است که به دنبال پایان دادن به این عمل است. از میان این جامعهٔ فعال، سازمان ملل متحد نقشی محوری در مبارزه با خشونت علیه زنان، از جمله مرگ ناشی از جهیزیه، ایفا کرده‌است.
سازمان ملل متحد
سازمان ملل متحد از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۴۵، مدافع حقوق زنان بوده‌است و به صراحت در مدخل منشور خود، اعلامیه جهانی حقوق بشر مصوب در سال ۱۹۴۸، «میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی» مصوب ۱۹۶۶، میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مصوب ۱۹۶۶، (این سه سند مجموعاً به عنوان لایحه بین‌المللی حقوق بشر شناخته می‌شوند) و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان به این موضوع اشاره کرده‌است.
گرچه صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) عمدتاً بر بهبود کیفیت آموزش در دسترس کودکان در سطح جهان متمرکز است، اما در عین حال، موضعی فعال در برابر مرگ‌های جهیزیه‌ای اتخاذ کرده‌است. در روز ۹ مارس (روز جهانی زن) در سال ۲۰۰۹، در یک کنفرانس مطبوعاتی در واشینگتن، دی.سی.، مدیر اجرایی پیشین یونیسف، آن ونمن، علناً مرگ‌های ناشی از مهریه و سیستم‌های قانونی را که به مجرمان اجازه می‌دهد بدون مجازات بمانند، محکوم کرد. در سال ۲۰۰۹، یونیسف اولین برنامه اقدام استراتژیک اولویت‌دار خود را برای برابری جنسیتی راه‌اندازی کرد و پس از آن دومین برنامه اقدام نیز در سال ۲۰۱۰ انجام شد. هدف این طرح‌ها این بوده‌است که برابری جنسیتی را در اولویت بالاتری در تمامی برنامه‌ها و عملکردهای بین‌المللی یونیسف قرار دهد.
سازمان‌های خصوصی
عفو بین‌الملل، در تلاشی برای افزایش سطح آگاهی عموم، مرگ‌های ناشی از جهیزیه را عامل اصلی خشونت جهانی علیه زنان ذکر کرده‌است. این سازمان همچنین در ارزیابی‌های سالانه حقوق بشر خود از هند به دلیل وقوع مرگ‌های جهیزیه‌ای و همچنین معافیت عاملان از مجازات انتقاد نمود.
دیده‌بان حقوق بشر همچنین در سال ۲۰۱۱ از دولت هند به دلیل ناتوانی در دستیابی به هر گونه پیشرفتی در جهت از بین بردن مرگ و میر ناشی از اختلافات جهیزیه‌ای و عملکرد ضعیفش برای دستگیری عاملان و اجرای عدالت در مورد آنها انتقاد کرد. در سال ۲۰۰۴، صندوق جهانی زنان پروژه تأمین مالی خود را تحتِ عنوانِ «حالا یا هرگز» راه اندازی کرد. این کمپین امیدوار به جذب سرمایه در داخل کشور است تا بتواند سازمان‌های فمینیستی در سراسر جهان - از جمله فعالان حقوق زنان هند را تأمین مالی کند. از سال ۲۰۰۷، صندوق «حالا یا هرگز» حدود ۷ میلیون دلار جمع‌آوری و توزیع کرده‌است.
یک سازمان نسبتاً کوچکتر به نام وی-دِی (V-Day)، خود را وقف پایان دادن به خشونت علیه زنان کرده‌است. وی-دِی با ترتیب دادن رویدادهایی مانند تئاتر، نمایش‌های هنری، و کارگاه‌های آموزشی در سطح شهر و محوطه‌های دانشگاهی در سراسر ایالات متحده آمریکا، بودجه جمع‌آوری می‌کند و به مردم در مورد موضوعات خشونت‌های مبتنی بر جنسیت از جمله مرگ‌های جهیزیه‌ای آموزش می‌دهد. نمایشنامه بلندی دربارهٔ مرگ‌های جهیزیه به نام «عروسی که نمی‌سوزد» منتشر شده‌است.
دان گیونز
دان گیونز (Don Givens؛ زادهٔ August 9, 1949) ورزشکار اهل ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ای. اف. سی بورنموث، بیرمنگام سیتی، کویینز پارک رنجرز، لوتون تاون، شفیلد یونایتد و منچستر یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین سابقه ۵۶ بازی برای تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند را در کارنامه دارد.
راندولف گالووی
راندولف گالووی (Randolph Galloway; December 22, 1896 – 1896:12:22, April 10, 1964) یک بازیکن و سرمربی فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی و باشگاه فوتبال گرنثم تاون اشاره کرد.
فاکتور هشت
فاکتور هشت (یا عامل انعقادی هشت) یکی از پروتئین‌های ضروری لخته شدنِ خون است که به آن فاکتور ضد هموفیلی هم می‌گویند و در انسان توسط ژن «F8» کُدگذاری می‌شود که بر روی بازوی بلند کروموزوم ایکس جای دارد. اختلال در این ژن، سبب بروز «هموفیلی A» می‌شود که نوعی اختلال در لخته‌شدن خون است و نحوهٔ توارث آن، از نوعِ «مغلوب وابسته به ایکس» است. فاکتور هشت در سلول‌های سینوزوئیدی کبد و سلول‌های لایه درون‌رگی در سرتاسر بدن ساخته می‌شود. این پروتئین به‌صورت «غیرفعال» در خون شناور است و پروتئین دیگری به نام عامل فون ویلبراند متصل است تا آنکه رگ‌های بدن به هر دلیلی دچار آسیب شوند. در پاسخ به این آسیب، فاکتور ۸ فعال شدن و از عامل فون ویلبراند جدا می‌شود. فاکتور ۸ فعال‌شده که به‌صورت VIIIa نمایش داده می‌شود، با پروتئین انعقادی دیگری به نام فاکتور ۹، تعامل پیدا می‌کند که این موضوع، سبب آغاز زنجیره‌ای از فعل‌وانفعالات شیمیایی در خون شده و خون را لخته می‌کند تا خونریزی بند بیاید.
فاکتور هشت در انعقاد خون مشارکت دارد و کوفاکتورِ «فاکتور نه فعال» است که در حضور یون کلسیم و فسفولیپیدها نوعی ترکیب شیمیایی پیچیده را ایجاد می‌کنند که فاکتور ده را فعال می‌کند. ژن فاکتور هشت از طریق فرایند پیرایش دگرسان، ۲ نسخهٔ رونویسی‌شدهٔ مختلف را ایجاد می‌کند: نسخهٔ شماره ۱، نوعی ایزوفرم گلیکوپروتئینیِ بزرگ را کُدگذاری می‌کند که در پلاسمای خون جریان دارد و به‌طور غیر کووالانسی، به عامل فون ویلبراد وصل می‌شود. نسخهٔ شمارهٔ ۲، تعدادی پروتئین‌های کوچک احتمالی را می‌سازد که به آن «ایزوفرم b» می‌گویند و بیشتر شامل دومِـین‌های متصل‌شونده به فسفولیپیدها در فاکتور هشت هستند. این دومِـین پروتئینی برای لخته شدن خون لازم است.
چینیگلاوتسی
چینیگلاوتسی یک روستا در صربستان است که در پیروت واقع شده‌است. چینیگلاوتسی ۳۳۱ نفر جمعیت دارد.
فاکتور هشت
فاکتور هشت دارویی، یکی از داروهایی است که در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد که در برگیرندهٔ مهمترین داروهای نظام سلامت است.
نیم چارلز
نیم چارلز (Niamh Charles؛ زادهٔ June 21, 1999) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان لیورپول و باشگاه فوتبال زنان چلسی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال England women's national under-17 football team, England women's national under-19 football team, England women's national under-20 football team، و زنان انگلستان بازی کرده‌است.
سن-لئونارد-دو-پورتنوف، کبک
سن-لئونارد-دو-پورتنوف شهری در منطقه شهری پورتنوف ناحیه کاپیتل-ناسیونال در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۹۹۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۳۸٫۷۱ کیلومتر مربع است.
رمدسیویر
رِمْ‌دِسیویر (Remdesivir؛ تلفظ: رِم‌ْدِسیویر) که در آغاز با کد دارویی GS-5734 شناخته می‌شد، یک داروی ضد ویروس جدید از خانوادهٔ آنالوگ‌های نوکلئوزید است. این دارو را شرکت دارویی گیلیاد جهت درمان بیماری ویروسی ابولا و عفونت‌های ویروس ماربورگ ساخت، اما به‌تدریج مشخص گردید که خاصیت ضد ویروسی علیه سایر ویروس‌های تک‌رشته‌ای RNA نظیر ویروس سین‌سیشیال تنفسی، ویروس خونین، ویروس تب لاسا، ویروس نیپا، ویروس هِـندرا و خانوادهٔ کروناویروسها (شامل کروناویروس مرس و سارس) هم دارد. هم‌اکنون این دارو بر روی کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ و عفونت‌های هنیپاویروس در حال مطالعه و بررسی است. بر پایهٔ موفقیت در درمان سایر انواع کروناویروسها، شرکت گیلیاد این دارو را در اختیار پزشکان آمریکایی که مشغول درمان یک فرد مبتلا به کووید-۱۹ در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن بود قرار دادند و تعدادی از آن ، نیز برای انجام کارآزمایی بالینی بر روی افراد مبتلا به فرم خفیف و شدید بیماری در چین در اختیار مقامات آن کشور قرار گرفت. .
'''داروی رمدسیویر از سال 1400 برای درمان کرونا تحت پوشش بیمه سلامت ایران قرار گرفت.که دکتر محمدحسین صفاری، مدیرکل بیمه سلامت اصفهان اخیرا در مصاحبه با ایرنا بین داشته: ۶۰ میلیارد تومان از هزینه سال 1400، بیمه سلامت استان اصفهان به داروی "رمدسیویر" اختصاص پیدا کرد که این مبلغ ۶ درصد کل هزینه درمانی پرداختی این اداره کل را شامل می‌شود. '''
پیشینه
در ۹ اکتبر ۲۰۱۵، مؤسسه پژوهش پزشکی بیماری‌های عفونی ارتش ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که نتایج پیش‌بالینی امیدوارکننده‌ای به‌دست آورده‌اند که مادهٔ دارویی GS-5734 می‌تواند ویروس ابولا را در میمون‌های رزوس مهار کند. همه‌گیری ویروس ابولا در آفریقای غربی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ ادامه داشت. تراویس وارن که پژوهشگر ارشد این مؤسسه از سال ۲۰۰۷ بوده‌است، اظهار داشت که «این نتیجهٔ همکاری مستمر این مؤسسه با شرکت دارویی گیلیاد بوده‌است». سپس، پایش‌های نخستین این مولکول دارویی شرکت گیلیاد توسط مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) آغاز شد. بر پایه بررسی‌های اولیه، توصیه گردید که هر چه بیشتر بر روی این مادهٔ شیمیایی به‌عنوان درمان بالقوهٔ کار شود. نتایج این بررسی‌ها در کنفرانس سالیانهٔ «انجمن بیماری‌های عفونی آمریکا» که از ۷ تا ۱۱ اکتبر در شهر سن دیگو برگزار شد، ارائه گردید و در ژورنال علمی نیچر منتشر شد. پژوهش‌های مربوط به ابولا در آزمایشگاه‌های مجهز وزارت دفاع با ایمنی زیستی سطح ۴ انجام شد که تنها سازمانی است که چنین سطح ایمنی و محافظتی بالا و مطمئنی دارد. بودجهٔ پژوهش نیز توسط «آژانس دفاعی کاهش تهدید» و «دفتر مدیریت پروژه مشترک سیستم‌های پدافند پزشکی» وزارت دفاع تأمین گردید.
در ۱ مه ۲۰۲۰، اداره غذا و داروی آمریکا به داروی رمدسیویر جهت استفاده در درمان موارد شدید کووید-۱۹ در بیمارستان «مجوز اضطراری» داد.
پژوهش‌ها
بررسی‌های آزمایشگاهی حاکی از آن است که رمدسیویر علیه طیف وسیعی از ویروس‌ها از جمله کروناویروس مرس و کروناویروس سارس مؤثر است. این دارو در درمان همه‌گیری ویروس ابولا در آفریقای غربی در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ نقش داشت.
هیستروسکوپی
هیستروسکوپی دیدن محوطه داخل رحمی و لوله‌های فالوپ از طریق دستگاه درون‌بینی (اندوسکوپ) است که از طریق دهانه رحم داخل می‌شود. هیستروسکوپی در تشخیص برخی بیماریهای رحمی مانند سندرم آشرمن کاربرد دارد. همچنین در برخی بیماریها مانند پولیپ اندومتر و میومکتومی فیبروم رحمی نقش تشخیصی و درمانی دارد.
رمدسیویر
ویروس ابولا
تولید این دارو در جریان همه‌گیری ویروس ابولا در آفریقای غربی به واسطهٔ کارآزمایی‌های بالینی انجام‌شده، تسریع شد و علی‌رغم آنکه هنوز در مراحل آغازین ساخت خود به سر می‌برد، دست‌کم بر روی یک بیمار به‌کار رفت. چون نتایج اولیه امیدوارکننده بود، این دارو سرانجام در موارد اورژانس همه‌گیری ابولا در کیوو از سال ۲۰۱۸ تا اوت ۲۰۱۹ استفاده شد؛ تا آنکه مقامات کنگویی اعلام کردند کارایی آن به‌مراتب کمتر از پادتن‌های مونوکلونالِ آزمایشی نظیر mAb114 و REGN-EB3  است. با این حال پژوهشگران توانستند دریابند که ایمنی و بی خطری آن در چه حدی است.
هیستروسکوپی
جستارهای وابسته
درون‌بینی
رمدسیویر
کروناویروس
در اواخر ژانویهٔ ۲۰۲۰ در پاسخ به دنیاگیری ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس، شرکت دارویی گیلیاد تست‌های آزمایشگاهی خود را بر روی ویروس کووید-۱۹ آغاز نموده و اعلام داشت که علیه سارس و مِـرس در مدل‌های حیوانی مؤثر است. این شرکت مقداری از دارو را نیز برای درمان تعداد اندکی از مبتلایان به کروناویروس، در اختیار مقامات چینی قرار داد. همچنین در اواخر ماه ژانویهٔ ۲۰۲۰، این دارو تحت عنوانِ «مصرف دلسوزانه»، به نخستین بیمار آمریکایی کووید-۱۹ در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن که بیماری‌اش پیشرفت کرده و دچار سینه‌پهلو شده بود، تجویز شد. با آنکه نمی‌توان یک نتیجه‌گیری عام و گسترده از این مصرف موردی نمود، اما شرایط بیمار ظرف یک‌روز بهبود قابل توجهی یافت و بیمار سرانجام از بیمارستان مرخص گشت. در همین هنگام، پژوهش‌گران چینی پس از انجام یک تحقیق اکتشافی (Exploratory research) بر روی ۳۰ بیمار، گزارش کردند که رمدسیویر و دو داروی هیدروکسی کلروکین و فاویپیراویر «اثر مهاری نسبتاً خوبی» بر روی ویروس کووید-۱۹ دارد و درخواست آزمایش‌های بالینی بر روی بیماران را نمودند. در ۶ فوریه ۲۰۲۰ یک کارآزمایی بالینی برای استفاده از رمدسیویر در کشور چین آغاز شد.
در ۱۷ مارس ۲۰۲۰ مصرف رمدسیویر در موارد شدید بیماری در جمهوری چک به‌طور موقتی تأیید شد. نتایج آزمایش این دارو بر روی یک بیمار ۷۹ سالهٔ ایتالیایی در جنوآ موفقیت‌آمیز بود، اما این نتیجهٔ مثبت قابل تعمیم به همهٔ افراد نیست. در همان روز، سازمان جهانی بهداشت اعلام داشت یک کارآزمایی بالینی بزرگ چهارجانبه و عملی را آغاز نموده‌است که در آن، گروهی از بیماران داروی رمدسیویر را دریافت خواهند داشت.
در ۲۰ مارس ۲۰۲۰ بیمارستان دانشگاهی کلیولند در ایالت اوهایو ۲ کارآزمایی بالینی برای بررسی اثربخشی رمدسیویر بر روی بیماران انجام داد.
نتایج یک آنالیز بالینی بر روی بیمارانی که رمدسیویر دریافت داشته بودند، امیدوارکننده بود. این مقاله که در ۱۰ آوریل ۲۰۲۰ در ژورنال پزشکی نیوانگلند منتشر شد، نشان داد از میان ۵۳ بیماری که دچار نوع شدید بیماری کرونا بودند، ۳۸ نفر با دریافت این دارو بهتر شدند، ۸ نفر بدتر شدند و ۷ نفر نیز فوت کردند. از میان ۳۰ بیماری که به دستگاه تنفس مصنوعی وصل بودند و این دارو را دریافت داشتند، پزشکان توانستند ۱۷ بیمار را از دستگاه جدا کنند. نرخ مرگ نیز ۱۳٪ کمتر از میزان مرگ در بیماران مشابه در کشور چین (از نظر شدت بیماری) بود که میزان مرگ‌شان بین ۱۷ تا ۷۸ درصد اعلام شده است. البته اشکال این مقاله آن است که یک پژوهش دو سو کور و کنترل‌شده با پلاسیبو نیست و به‌هیچ‌وجه نمی‌توان از آن، یک نتیجه‌گیری بالینی و درمانی نمود و پژوهش‌های بیشتری لازم است تا این مشاهدات را تأیید نماید.
از طرف دیگر، نتایج اولیه نخستین کارآزمایی بالینی در چین حاکی از غیرمؤثر بودنِ این دارو جهت درمان کووید-۱۹ بود. بنا به گزارش‌ها، رمدسیویر نه تنها وضعیت بیماران را بهتر نکرد، بلکه حجم ویروس در جریان خون بیماران را نیز کاهش نداد. از ۱۵۸ بیماری که با این دارو درمان شدند، ۱۳٫۹ درصد بعد از گذشت یک ماه درگذشتند. این در حالی است که میزان مرگ در گروه شاهد که یک دارونما گرفته بودند، ۱۲٫۸ درصد بود. این مطالعه به دلیل بروز عوارض جانبی دارو، به‌طور زودهنگام متوقف شد. سازمان جهانی بهداشت در پیش‌نویس اولیه خود اظهار داشت: «رمدسیویر به نتیجه مثبت کلینیکی یا ویرولوژیکی منجر نشد.» شرکت سازندهٔ دارو این پیش‌نویس را زیر سؤال برده و معتقد است این گزارش حاوی تصویری نامناسب از این پژوهش بوده، چرا که مطالعه به دلیل حضورِ اندک داوطلبان قطع شده بود و بنابر این، نمی‌توان نتیجه به‌دست آمده را از لحاظ آماری درست دانست.
در ۱ مه ۲۰۲۰، سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا، مصرف این دارو را در کودکان و بزرگسالان مبتلا به فرم شدید کووید-۱۹ (آنهایی که درصد اشباع اکسیژن مویرگی محیطی‌شان مساوی یا کمتر از ۹۴٪ در محیط معمولی باشد و به اکسیژن‌درمانی، دستگاه تنفس مصنوعی یا اکسیژناسیون غشایی برون‌پیکری نیاز داشته باشند) تأیید کرد. این تأییدیه از نوع «مجوز اضطراری» و مبتنی بر این مدعا از سوی کارخانهٔ سازنده بود که اگر رمدسیویر در روزهای نخستینِ بستری تجویز شود، دوره درمان را، از ۱۵ روز به ۱۱ روز کاهش دهد و همین چند روز کاهش، در شرایطی که سیستم درمانی آمریکا برای درمان این بیماران با کمبود اتاق‌های آی‌سی‌یو و دستگاه‌های تنفس مصنوعی مواجه است، می‌تواند در نجات جان بیمارانی که منتظر تخت آی‌سی‌یو هستند مؤثر بوده و همچنین از فشار بر سیستم درمانی آمریکا بکاهد. . با این‌حال متخصصان هشدار داده‌اند که این دارو یک گلوله طلایی برای درمان کووید-۱۹ نیست و در مورد اثربخشی‌اش، تردیدهایی وجود دارد. سازمان جهانی بهداشت و چین قبلاً اعلام کرده بودند که رمدسیویر بر بهبود بیماران کووید ۱۹ بی‌تأثیر است و شرکت گیلیاد ساینس در پاسخ گفته‌است که نتیجه‌گیری آنها نامعتبر است؛ چراکه بر مبنای مطالعه‌ای زودهنگام و کوتاه‌مدت بوده‌است.
مصارف دام‌پزشکی
در سال ۲۰۱۹ ثابت شد که شکل فعال‌شدهٔ رمدسیویر، یعنی GS-441524، در درمان پریتونیتیس واگیردار گربه‌سانان که در اثر کروناویروس‌ها ایجاد می‌شود، مؤثر است.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا این شکل از دارو را برای چنین منظوری بررسی و تأیید نکرده‌است و این ماده در بازار سیاه در شبکه‌های اجتماعی و اینترنتی به‌فروش می‌رسد.
دسترسی به دارو
در ۲۰ مارس ۲۰۲۰، دونالد ترامپ اعلام کرد این دارو برای «مصرف دلسوزانه» در بیمارانی که تست کرونای آنها مثبت شده، در دسترس خواهد بود و «استیون هان» سرپرست سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا نیز این موضوع را تأیید کرد. چنین تصمیمی به پزشکان این امکان را می‌دهد که از یک داروی آزمایشی تأییدنشده برای مصارف درمانی بهره بگیرند. در ۲۳ مارس ۲۰۲۰ میلادی، شرکت دارویی گیلیاد «مصرف دلسوزانه» رمدسیویر را ملغی کرد (به استثنای کودکان بدحال و بانوان باردار)، چرا که اندوخته و ذخیرهٔ دارویی آن محدود است و اعلام داشت که دارو را همچنان برای پژوهش و کارآزمایی‌های بالینی بیشتر فراهم خواهد کرد.
مکانیسم عمل
رمدسیویر یک پیش‌دارو است که در بدن به شکل فعال خود «GS-441524» مبدل می‌شود. این ماده که یک آنالوگِ آدنوزین است با عملکرد آنزیم آران‌ای پلیمراز وابسته به آران‌ای تداخل ایجاد می‌کند و مانع از نمونه‌خوانی و ویرایش ژنتیکی ویروس توسط آنزیم اگزوریبونوکلئاز (ExoN) می‌شود و در نتیجه تولید و تکثیر ویروس کاهش می‌یابد. مشخص نیست که این دارو زنجیرهٔ آران‌ای را خاتمه می‌دهد یا سبب جهش در آن می‌شود. اما در مورد ویروس ابولا مشخص شد که آنزیم «آران‌ای پلیمراز وابسته به آران‌ای» از طریق خاتمه‌یافتن ساخت زنجیره‌اش، مهار می‌شود.
جهش در همین آنزیم در «کروناویروس جوندگان» که سبب مقاوت نسبی به این دارو شد در سال ۲۰۱۸ کشف شد. این جهش‌ها البته سبب می‌شوند تا ویروس دیگر چندان ماهیت مؤثری نداشته باشد. پژوهش‌گران معتقدند این جهش‌ها در صورت عدم مصرف دارو، ماندگار نیستند.
سنتز
رمدسیویر را می‌توان در چند مرحله از مشتقات ریبوز سنتز کرد. شکل سمت چپ یکی از مسیرهای سنتز که توسط Chun و همکاران در شرکت گیلاد ابداع شده‌است را نشان می‌دهد. در این روش، ابتدا گونه واسط a از ال-آلانین و فنیل فسفرودی‌کلریدات در حضور تری‌اتیل‌آمین و دی‌کلرومتان تهیه می‌شود. ریبوز محافظت شده با بنزیل سه‌گانه، به وسیله دی‌متیل سولفوکسید با استیک انیدرید اکسید می‌شود و لاکتون واسطه b را می‌دهد. پیرولو[۱٬۲-f] [۴٬۲٬۱]تری‌آزین-۴-آمین برم‌دار شده و گروه آمین توسط تری‌متیل‌سیلیل کلرید اضافی، محافظت می‌شود. n-بوتیل‌لیتیم تحت تبادل هالوژن-لیتیوم با برومید در دمای ۷۸- درجه سانتی‌گراد (۱۰۸- درجه فارنهایت) قرار می‌گیرد تا گونه واسط c حاصل شود. سپس ماده واسط b به صورت قطره‌قطره به محلول حاوی محلول ماده واسط c اضافه می‌شود. پس از اتمام واکنش در یک محلول آبی اسیدی ضعیف، نسبت ۱:۱ از آنومرها به دست می‌آید. سپس با مقدار اضافه تری‌متیل‌سیلیل سیانید در دی‌کلرومتان در دمای ۷۸- درجه سانتی گراد (۱۰۸- درجه فارنهایت) به مدت ۱۰ دقیقه واکنش داده می‌شود. سپس تری‌متیل‌سیلیل تری‌فلات اضافه شده و به مدت یک ساعت دیگر واکنش نشان می‌دهد و مخلوط واکنش در سدیم هیدروژن کربنات آبی کامل می‌شود. یک واسطه نیتریلی به دست می‌آید. سپس گروه محافظ‌کننده بنزیل به وسیله بور تری‌کلرید در دی‌کلرومتان در دمای ۲۰ درجه سانتی گراد (۴- درجه فارنهایت) حذف می‌شود. مقدار مازاد بور تری‌کلرید در مخلوطی از پتاسیم کربنات و متانول خنثی می‌شود و یک واسطه بدون بنزیل به دست می‌آید. سپس ایزومرهای به دست آمده به وسیله HPLC فاز معکوس جداسازی می‌شوند. ترکیب نوری خالص و واسطه a با تری متیل فسفات و متیل‌امیدازول واکنش داده و مخلوط دیاسترومر رمدسیویر به دست می‌آید. در پایان، رمدسیویرِ خالصِ نوری را می‌توان با روش‌های تفکیک کایرال به دست آورد.
سویسان‌سیتی، کالیفرنیا
سویسان‌سیتی شهری در شهرستان سولانو ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۸۱۱۱ نفر جمعیت داشته است.
کتابخانه ملی برزیل
کتابخانه ملی برزیل یک کتابخانه ملی است که میراث کتابشناختی و اسناد برزیل محسوب شده و در شهر ریو دو ژانیرو قرار دارد. این کتابخانه بزرگترین کتابخانه در آمریکای لاتین و هفتمین در جهان است که دارای ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ اثر است. این کتابخانه نخستین دوره‌های علوم کتابخانه را در آمریکای لاتین برگزار کرد و کارکنان آن موفق به نوسازی خدمات کتابخانه‌ای از جمله توسعه بانک‌های اطلاعاتی آنلاین شدند.
تاریخچه
تاریخچه کتابخانه ملی از اول نوامبر ۱۷۵۵ آغاز شد، هنگامی که لیسبون دچار زلزله شدید شد. کتابخانه سلطنتی در آن زمان یکی از مهمترین کتابخانه‌های اروپا به حساب می‌آمد. این ضرر جبران ناپذیر برای پرتغالی‌ها باعث ایجاد انگیزه انتقال بسیاری از مطالب آن به برزیل شد. این مجموعه در سه مرحله آورده شده که اولین مورد در سال ۱۸۱۰ و دو مورد در سال ۱۸۱۱ بوده‌است. این کتابخانه با ۶۰٬۰۰۰ کتاب در طبقه بالای یک بیمارستان قرار داشت که برای چنین مجموعهٔ باارزشی بسیار خطرناک بود؛ بنابراین در ۲۹ اکتبر ۱۸۱۰ تاریخی که به تأسیس رسمی کتابخانه ملی اختصاص یافته بود، جان ششم پرتغال حکمی را صادر کرد که شرط آن تأسیس یک کتابخانه سلطنتی از بودجه خزانه‌داری سلطنتی بود.
اوشتبفرن
اوشتبفرن یک شهر در آلمان است که در Warendorf واقع شده‌است. اوشتبفرن ۱۰٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
قلعه‌زنبور علیا
قلعه‌زنبور علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
واروولدی
واروولدی یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کست‌هی واقع شده‌است.
ثویبه
ثویبه (به عربی: ثُوَیْبَة) از صحابیات و اولین پرستار محمد پیامبر اسلام بود. نام او «سزاوار پاداش خداوند است» معنا می‌دهد. او همچنین به نام ثویبه اسلامیه شناخته شده‌است.
ترمشنا
ترمشنا (به لاتین: Třemešná) یک سکونتگاه مسکونی در جمهوری چک است که در Bruntál District واقع شده‌است.
خصوصیات
ترمشنا ۲۰٫۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۹۴۲ نفر جمعیت دارد و ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلندرونیت
آلندرونیت
رده درمانی: مهارکننده استئوپورز .بیس فسفوناتها
اشکال دارویی: قرص ۷۰mg
مکانیسم اثر: مهار فعالیت استئوکلاستها
موارد مصرف
پیشگیری از استئوپورز، بیماری پاژه، درمان استئوپروز بعد از یائسگی، پیشگیری و درمان استئوپروز ناشی از مصرف کورتیکواستروئیدها
عوارض جانبی
عوارض گوارشی (تهوع، استفراغ و ازوفاژیت)، دردشکمی، درد اسکلتی - عضلانی، سرگیجه، سردرد، تب و علائم شبه‌آنفلوانزا، تغییر در الکترولیتهای سرم و اولسر پپتیک
ولادیمیر ایوانوویچ موروزوف (زاده ۱۹۵۲)
ولادیمیر ایوانوویچ موروزوف (Владимир Иванович Морозов؛ زادهٔ July 19, 1952) قایقران کایاک اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
آلندرونیت
نکات قابل توصیه
- قرصهای آلندرونیت باید به صورت کامل با معده خالی و حداقل نیم ساعت قبل از صبحانه همراه با یک لیوان پر از آب میل شود.
- قبل از شروع درمان باید هیپوکلسیمی و کمبود ویتامین D در بیمار اصلاح شود.
فرانچسکو سرافینی
فرانچسکو سرافینی (Francesco Serafini؛ زادهٔ March 31, 1990) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
مجمع‌الجزایر گالاپاگوس (رمان)
داستان
این کتاب، داستان گروه کوچکی از افراد است که پس از یک بحران بزرگ اقتصادی به سفری دریایی رفته و کشتی‌شان در جزیره خیالی سانتا روزالیا در مجمع‌الجزایر گالاپاگوس خراب می‌شود. چندی بعد از آن یک بیماری مسری، تمامی انسان‌های روی کره زمین را نابارور می‌کند به‌جز افرادی که در جزیره سانتا روزالیا گرفتار شده‌اند. در چندین میلیون سال، بازماندگان این افراد که تنها نمونه‌های انسان‌های باقی‌مانده در زمین هستند به گونه‌ای خزدار شبیه به فک‌های دریایی که قادر به راه رفتن بر روی دو پا نیز هست تبدیل می‌شوند؛ آن‌ها پوزه‌ای با دندان برای شکار ماهی، جمجمه‌ای دگرگون‌شده و دستانی شبیه به باله به همراه انگشت پیدا می‌کنند.
راوی داستان، روح سرگردان لئون تروتسکی تراوت فرزند کیلگور تراوت (نویسنده علمی-تخیلی‌نویسی که ونه‌گات خودش آن را ساخته و در کتاب‌هایش از او و داستان‌هایش نام می‌برد) است که چندین سال آخر زندگی انسان‌ها را تماشا می‌کند. لئون یک سرباز جنگ ویتنام بوده که به خاطر کشتارها ناراحت شده و از خدمت فرار می‌کند و به سوئد پناهنده می‌شود. او به کارگر کشتی‌سازی تبدیل می‌شود و در هنگام ساخت کشتی باهیا د داروین بر اثر حادثه‌ای می‌میرد. این کشتی همانیست که بعدها در سفر طبیعی قرن بکار گرفته می‌شود؛ سفری که در هنگام بحران اقتصادی برای برخی افراد مشهور برگزار شده‌بود تا از جزایر گالاپاگوس دیدن کنند و سرانجام همین کشتی بود که نسل انسان‌ها را از خطر انقراض نجات داد.
کیلگور تراوت چهار بار بر پسرش حاضر شده و از او می‌خواهد که به تونل آبی‌رنگ که او را به جهان دیگر وارد می‌کند بیاید اما لئون قبول نمی‌کند. در بار آخر او هشدار می‌دهد که اگر وارد نشود او و تونل تا یک میلیون سال دیگر نمی‌آیند که همین عدم قبول او باعث می‌شود که برای یک میلیون سال به مشاهده تغییر آهسته انسان‌های باقی‌مانده به پستانداران آبزی بپردازد. این پورسه تغییر از یک زن ژاپنی شروع می‌شود که دختر بزرگ یکی از بازماندگان واقعه بمباران اتمی هیروشیما بوده‌است؛ او در جزیره، دختری با بدنی پوشیده از خز به دنیا می‌آورد.
لئون تراوت می‌گوید که تمام مصیبت‌های انسان از «تنها تبه‌کار داستان من: مغز بیش‌از اندازه بزرگ انسان» است. خوشبختانه، انتخاب طبیعی این مشکل را حل می‌کند چون در آن جزایر کسی موفق است که بتواند به خوبی و با سرعت در آب شنا کند که این به سری کوچک‌تر برای مقابله کمتر با جریان آب نیاز دارد.
روش داستان‌پردازی
داستان به صورت روایت‌گونه و پشت‌سرهم گفته می‌شود و البته گاهی نتایج رخدادهای گذشته در آینده نیز گفته می‌شود.
همچنین این کتاب شامل مجموعه بزرگی از گفتاوردهای نویسندگان بزرگ است که مربوط به خود داستان هستند و از زبان مانداراکس گفته می‌شوند. مانداراکس یک دستگاه ترجمه همزمان خیالی است که شامل مجموعه گفتاوردهای ادبی و تاریخی نیز هست. از نویسندگان زیر گفتاوردهایی در کتاب آمده‌است (به ترتیب آمدن گفتاوردهایشان در کتاب): آنه فرانک، آلفرد تنیسون، رودیارد کیپلینگ، جان میسفیلد، ویلیام کالن براینت، آمبروز بیرس، لرد بایرون، نوبل کلاگت، جان گرینلیف ویتیر، بنجامین فرانکلین، جان هیوود، سزار باسریا، برتولت برشت، سنت جان، چارلز دیکنز، ایزاک واتس، ویلیام شکسپیر، افلاطون، رابرت براونینگ، ژان دو لا فونتن، فرانسیس رابله، پاتریک آر چالمرز، میشل دو مونتین، جوزف کنراد، جورج ویلیام کورتیس، ساموئل باتلر، تی اس الیوت، آلفرد ادوارد هاوسمن، ادگار آلن پو، چارلز ای کاریل، ساموئل جانسون، توماس کارلایل، ادوارد لیر، هنری دیوید تورو، سوفوکل، رابرت فراست، چارلز داروین.
جوانی (فیلم ۱۹۸۴)
جوانی یک فیلم عاشقانه و درام هندی محصول سال ۱۹۸۴ به تهیه کنندگی و کارگردانی رامش بهل با بازی کاران شاه، نیلم کوتهاری، شارمیلا تاگور و موشومی چاترجی است. این فیلم یک داستان عاشقانه مثلثی با پیوندهای خانوادگی قوی است. و قصه عمدتاً حول محور کاران شاه و نیلم کوتهاری تمرکز دارد.
دنیل لیبسکیند
دنیل لیبِسکند معمار برجستهٔ یهودی‌الاصل لهستانی-آمریکایی است. او در ۱۹۴۶ در ووج، لهستان به دنیا آمد. او تا به حال آثار معماری معروف و پروژه‌های موفقی مانند موزه یهود برلین، را به انجام رسانده‌است که این پروژه‌ها باعث شهرت جهانی وی شده‌است. دنیل لیبسکیند بعد از جنگ جهانی دوم در لهستان به دنیا آمد. پدر و مادر او از بازماندگان یهودی حادثه هلوکاست بودند. دنیل لیبسکیند در زمان کودکی یک نوازنده با استعداد بود، اما بعد از اینکه خانواده اش در سن ۱۳ سالگی او به نیویورک مهاجرت کردند، او در مسیر معماری قرار گرفت. دنیل لیبسکیند مدرک لیسانس معماری خود را از دانشگاه کوپر یونیون نیویورک و مدرک کارشناسی ارشد در رشته تاریخ و تئوری معماری را از دانشگاه اسکس انگلیس، دریافت کرد. لیبسکیند جز آن دسته معمارانی ست که محتوا را فدای فرم نکرده است. و فرم و محتوا را در تمامی پروژه هایش به صورت همگام با هم‌ پیش برده است.
آثار
ساختن بخش الحاقی موزهٔ یهود برلین، از مهم‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید. ساخت این موزه شهرت زیادی برای او به ارمغان آورد. از دیگر آثار او می‌توان «کریستالز» را نام برد.
طراحی مرکز تجارت جهانی
دنیل لیبسکند در رقابتی که برای گسترش طرح اصلی ساختِ دوبارهٔ مرکز تجارت جهانی در سال ۲۰۰۲ برگزار شد، پیروز شد.
دانشکده پزشکی زنان در لندن
دانشکده پزشکی زنان لندن (انگلیسی: London School of Medicine for Women) که با حروف اختصاری (LSMW) نیز شناخته می‌شود، اولین دانشگاه در بریتانیا و احتمالاً جهان بود که به آموزش زنان در رشته‌های پزشکی و بهداشتی تا مقطع دکترا اقدام کرد. این دانشگاه در سال ۱۸۷۴م، تأسیس شد و تا زمان ادغام در بیمارستان کالج دانشگاه و تشکیل دانشکده پزشکی (UCL) در سال ۱۹۹۸م، یگانه مرکز آموزش پزشکی و مامایی برای بانوان بود.
دنیل لیبسکیند
طراحی مرکز تجارت جهانی
او در پروپزال اولیه‌اش، طرح باغ‌های هوایی، به‌همراه آسیاب‌بادی، را برای این ساختمان در نظر گرفته‌بود.
پیوند مرتبط
مرکز تجارت جهانی
دانشکده پزشکی زنان در لندن
پیشینه
دانشکده پزشکی زنان لندن در سال ۱۸۷۴م، به ابتکار گروهی پیشگام از زنان پزشک، تحت عنوان شکل گرفت. این گروه از جمله شامل خانمها سوفیا جکس بلیک، الیزابت گرت اندرسون، امیلی بلکول، الیزابت بلکول و آقای توماس هنری هاکسلی بود.انگیزهٔ این ابتکار تا حد زیادی مدیون مشاهدهٔ تلاش‌های خانم سوفیا جکس بلیک، برای ادامهٔ تحصیل و دریافت مدرک پزشکی بود. این تلاشها در فضای فرهنگی و سیاسی بریتانیا در آن زمان که تحصیل بانوان در مقطع دکترا در رشتهٔ پزشکی مغایر قانون قلمداد می‌شد، مدتها ناکام ماند و منجر به اخراج سوفیا جکس بلیک و چند دختر دانشجوی دیگر از دانشکده پزشکی دانشگاه ادینبرو شد. اخبار مربوط به این ماجرا در مطبوعات آن زمان بازتاب گسترده‌ای یافت و موجی از حمایت مردم را به جنبش درآورد. زنان دیگری که در شرایط سوفیا جکس بلیک قرار داشتند و درد مشترکی با او حس می‌کردند، به وی پیوستند. در ادامهٔ این تلاش و مبارزهٔ مشترک، لندن تأسیس شد و گروهی از دختران دانشجو موفق به تحصیل پزشکی و دریافت مدرک از این مدرسه شدند. مبارزه زنان با گشایش لندن ختم نشد. افراد دیگری از جمله خانم با احداث یک مطب پزشکی در ادینبرو در تغییر شرایط حاکم زمان نقش داشتند. همین شخص در سال ۱۸۸۶م، را پایه گذاشت. سال بعد به صورت افتخاری و به عنوان منشی، جانشین سوفیا جکس بلیک شد. نهایتاً قوانین تغییر داده شد و در سال ۱۸۷۷م، در سایر دانشگاه‌های بریتانیا به زنان اجازه تحصیل در رشته پزشکی اعطاء شد. قانون جدید به مقامات مسئول آموزش پزشکی، بدون ارتباط با جنسیت، امکان صدور مجوز کار به همهٔ متقاضیان واجد شرایط داد. همان سال توافق‌نامه ای نیز به امضاء رسید که طبق آن دانشجویان می‌توانستند دورهٔ کارآموزی خود را در  طی کنند. این بیمارستان اولین نمونه ای بود که در لندن برای دانشجویان دختر دانشکده پزشکی به منظور آموزش عملی در نظر گرفته شده بود. بین سالهای ۱۸۸۳ تا ۱۹۰۳م، خانم الیزابت گرت اندرسون رئیس دانشکدهٔ پزشکی زنان لندن بود. بعد از بازسازی ساختمان محل، این مدرسه، در سال ۱۸۹۶م، رسماً در دانشگاه لندن ادغام شد و با همکاری و ارتباط سازمانی برقرار کرد. همان سال مدرسه پزشکی لندن به‌طور رسمی به دانشکده پزشکی زنان لندن تغییر نام داد. در سال ۱۸۹۴م، خانم پزشک و فمینیست مشهور رخمبائی، پس از اتمام تحصیلات خویش در دانشکده پزشکی زنان لندن موفق به دریافت مدرک دکترای پزشکی شد. همزمان تعداد دختران هندی دانشجو به‌طور پیوسته رو به افزایش گذاشت. افزایش تعداد دانشجویان هندی دختر نهایتاً در سال ۱۹۲۰م، به واسطه همکاری با اداره امور هندوستان، منجر به تأسیس و اختصاص یک خوابگاه دانشجویی برای دختران هندی دانشجو در دانشکده پزشکی زنان لندن شد.در سال ۱۹۱۴م، به دنبال افزایش تعداد متقاضیان تحصیل در این دانشکده، دانشکده پزشکی زنان لندن گسترش یافت و شمار آزمایشگاه‌ها و سالنهای سخنرانی دانشکده به دو برابر افزایش یافت. در اوج این گسترش، ۳۰۰ دانشجوی دختر مشغول تحصیل در این دانشکده بودند و عملاً در آن زمان دانشکده پزشکی زنان لندن بزرگ‌ترین دانشکده زنان در بریتانیا محسوب می‌شد. در سال ۱۹۹۸م، دانشکده پزشکی زنان لندن با در لندن ادغام شد و دانشکده پزشکی  یو سی ال را تشکیل داد.
سنگ‌زایی
سنگ‌زایی (Petrogenesis) شاخه‌ای از سنگ‌شناسی است که به مطالعه منشأ و چگونگی تشکیل سنگ‌ها می‌پردازد. با وجود این که واژه سنگ‌زایی بیشتر برای اشاره به فرآیندهایی به‌کار می‌رود که سنگ‌های آذرین را تشکیل می‌دهند، ولی این واژه می‌تواند شامل فرآیندهای دگرگونی و رسوبی شامل ترازایی و واکنش دگرگونی نیز باشد.
سنگ‌زایی یک سنگ آذرین شامل سه مرحله متوالی است: تولید ماگما، تمایز ماگما و جذب پوسته.
زنان در سنای ایالات متحده
این مقاله تاریخ زنان در سنای ایالات متحده و نقاط عطف مختلفی را که سناتورهای زن به دست آورده‌اند، پوشش می‌دهد. این شامل لیستی از تمام زنانی است که در سنای ایالات متحده خدمت کرده‌اند، لیستی از سناتورهای زن فعلی و لیستی از ایالات است که توسط زنان در سنای آمریکا نمایندگی می‌شوند. اولین سناتور زن آمریکایی، ربکا لاتیمر فلتون، در سال ۱۹۲۲ برای یک روز نماینده جورجیا بود و اولین زنی که به عنوان نماینده سنای آمریکا انتخاب شد، هتی کیراوی، در سال ۱۹۳۲ از آرکانزاس انتخاب شد. پنجاه و هشت زن در سنای ایالات متحده خدمت کرده‌اند از ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱، ۲۴ زن (۱۶ دموکرات و هشت جمهوریخواه) در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا مشغول به کار هستند.
تاریخچه
عضویت سنا در ۱۳۰ سال اول فعالیت خود کاملاً مردانه بود. تا سال ۱۹۲۰ تعداد کمی از زنان برای انتخابات سنا نامزد می‌شدند. تا دهه ۱۹۹۰ تعداد بسیار کمی انتخاب می‌شدند. این کمبود زنان به دلیل بسیاری از عوامل از جمله عدم حق رأی زنان در بسیاری از ایالت‌ها تا زمان تصویب متمم نوزدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، دسترسی محدود زنان به آموزش عالی تا اواسط دهه ۱۹۰۰، برداشت‌های عمومی از نقش‌های جنسیتی و موانع پیشرفت زنان مانند تبعیض جنسیتی بود.
اولین زن در سنای آمریکا ربکا لاتیمر فلتون بود که در سال ۱۹۲۲ فقط یک روز نماینده جورجیا بود. هتی کیراوی اولین زنی بود که در انتخابات مجلس سنا به نمایندگی از آرکانزاس پیروز شد. مارگارت چیس اسمیت اولین زنی بود که هم در مجلس و هم در سنا خدمت کرد. وی اولین بار در مجلس نمایندگی خدمت کرد و در سال ۱۹۴۹ خدمت در سنا را آغاز کرد. مارگارت چیس اسمیت در اولین مسابقه سال ۱۹۶۰ خود در مجلس نمایندگان سنا پیروز شد و دو زن (او و لوسیا کورمیه) را برای کرسی سنا در برابر یکدیگر قرار داد. الین اس. ادواردز اولین زن کاتولیک در سنا بود که در سال ۱۹۷۲ توسط همسرش، فرماندار لوئیزیانا، زمانی که بانوی اول ایالتش بود، منصوب شد و پس از سه ماه از کنگره بازنشسته شد. موریل هامفری براون اولین و تنها بانوی دوم بود که در سنای ایالات متحده خدمت کرد. پس از اینکه شوهرش، هیوبرت هامفری، در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۸ شکست خورد، کرسی قدیمی سنا را به نمایندگی از مینه سوتا پس گرفت. براون پس از مرگ غیرمنتظره خود در دفتر، در سال ۱۹۷۸ توسط فرماندار مینه‌سوتا منصوب شد تا جای سنا شوهر فقید خود را پر کند. وی کمتر از یک سال خدمت کرد و به دنبال انتخاب نبود.