cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آلهاندرو (ترانه)
تصنیف
لیدی گاگا «آلهاندرو» را همراه با ردوان تصنیف و تهیه کرد. در آغاز ترانه از بخشی از قطعهٔ «چارداش» آهنگساز ایتالیایی، ویتوریو مونتی استفاده شده است. پس از آن گاگا با لهجهٔ اسپانیایی خطاب به معشوق لاتینش می‌گوید: «می‌دانم که هر دو جوانیم و ممکن است دوستم داشته باشی، ولی دیگر نمی‌توانم اینچنین با تو باشم، الهاندرو». پس از آن نوای پاپ اروپایی ترانه آغاز می‌شود. گاگا در طول ترانه چندین بار نام فرناندو را تکرار می‌کند که به ترانهٔ «فرناندو» از گروه آبا اشاره دارد.
نماهنگ
موزیک ویدئوی این آهنگ که توسط استیون کلاین ساخته شد در هشتم ژوئن ۲۰۱۰ منتشر گردید. شالودهٔ اصلی این ویدئو را علاقهٔ شدید لیدی گاگا به طرفداران همجنسگرایش و تحسین عشق بین دو همجنس تشکیل می‌دهد. ویدئو، گاگا را همراه با گروهی از سربازان نشان می‌دهد که همراه با ترانه می‌رقصند. این ویدئو همراه با صحنه‌های از بلعیدن یک تسبیح توسط لیدی گاگا و مردان نیمه برهنه است.
این ویدئو نقدهای مثبتی را در پی داشت، در حالی که کلیسای کاتولیک گاگا را به خاطر استفاده از صلیب معکوس و بلعیدن تسبیح در این ویدئو مورد انتقاد قرار داده و وی را «گمراه و فاسد» خواندند.
دهستان پیوشک
دهستان پیوشک، یکی از دهستان‌های بخش لیردف شهرستان جاسک در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای پیوشک است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان پیوشک برابر با ۱۰٬۸۸۸ نفر بوده‌است.
کیتی ماریون
کیتی ماریون (با نام تولد کاترینا ماریا شیفر؛ زادهٔ ۱۸۷۱، درگذشتهٔ ۱۹۴۴ میلادی) یک هنرپیشه و فعال سیاسی بود. او همچنین یکی از چهره‌های برجستهٔ سافراجت در دوران جنبش حق رای زنان در بریتانیا بود. به دلیل آنکه از بیش از دویست خورانیدن اجباری در زندان و در زمانیکه در اعتصاب غذا به سر می‌برده معروف است. پس از مهاجرت به ایالات متحده آمریکا او باز هم نه بار بازداشت شد که این بار دلیلش حمایت از پیشگیری از بارداری بود.
زندگی
ماریون در سال ۱۹۰۸ به اتحادیه سیاسی اجتماعی زنان پیوست. او به یک چهرهٔ برجسته در میان فعالان حق رأی زنان تبدیل شد و اغلب در تظاهرات که گاهی به خشونت هم کشیده می‌شد شرکت می‌کرد. او به عنوان یک آتش‌افروز شناخته می‌شد. وی چندین بار در انگلستان به دلیل فعالیت کنشگریش بازداشت شد.
پس از جنگ جهانی اول ماریون به کشور ایالات متحده آمریکا رفت. در آمریکا او با مارگارت سنگر برای انتشار مجلهٔ برث کنترل ریویو همکاری کرد. کیتی ماریون مجله ریویو را برای هر نسخه به مبلغ ۲۰ سنت در میدان تایمز، ترمینال گراند سنترال و کنی آیلند به فروش رساند. با ایستادن در خیابان ماریون با تهدیدات مرگ متعدد، طعنه‌ها، آزار جسمی و آزار و اذیت توسط پلیس روبرو شد و در مقابل مقاومت کرد. در طول ده سال ماریون نه بار به دلیل دفاع از پیشگیری از بارداری بازداشت شد. در سال ۱۹۲۱ ماریون به سنگر پیوست تا اولین درمانگاه پیشگیری از بارداری آمریکا را تأسیس کنند. با این وجود این درمانگاه در بروکلین توسط پلیس بسته شد.
او در تاریخ ۹ اکتبر ۱۹۴۴ و در آسایشگاه سنگر واقع در شهر نیویورک درگذشت.
۱۱۶۹ (میلادی)
۱۱۶۹ (میلادی) هزار و صد و شصت و نهمین سال تقویم میلادی است.
اولیویه وانوچی
اولیویه وانوچی (Olivier Vannucci؛ زادهٔ May 24, 1991) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
سیاره تنها (ترانه)
"ُسیاره تنها" (Lonely Planet) ترانه‌ای از گروه موسیقی ارمنستانی دوریانس است. این ترانه نماینده ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۳ بود.
دانشگاه میشیگان مرکزی
دانشگاه میشیگان مرکزی یک دانشگاه عمومی است که در «مانت پلزنت» ایالت «میشیگان» قرار دارد.
در حال حاضر نزدیک به ۲۸۰۰۰ دانشجو در دانشگاه مشغول تحصیل هستند. دانشگاه چهارمین بزرگترین دانشگاه در سطح ایالت میشیگان به حساب می‌آید. دانشگاه همچنین دارای شعباتی در ۱۵ ایالت دیگر، و همچنین ۱۰ کشور مختلف دنیا می‌باشد.
فرایگرایشت
فرایگرایشت یک شهر در آلمان است که در ماین-کینتسیگ واقع شده‌است. فرایگرایشت ۱۵٬۰۱۷ نفر جمعیت دارد.
لئون-گونتران داماس
لئون-گونتران داماس نویسنده، شاعر و سیاست‌مدار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
جغرافیای جمهوری کنگو
جمهوری کنگو در بخش غربی مرکز آفریقا واقع شده‌است. این کشور که در خط استوا قرار دارد، از جنوب با برون‌بوم کابیندا متعلق به کشور آنگولا (۲۳۱ کیلومتر)، از شمال و غرب با جمهوری دموکراتیک کنگو (۱۲۲۹ کیلومتر)، از سمت شمال با جمهوری آفریقای مرکزی (۴۸۷ کیلومتر) و از غرب با کامرون (۴۹۴ کیلومتر) و گابن (۲۵۶۷ کیلومتر) همسایه است.
جمهوری کنگو در کنار اقیانوس اطلس ۱۶۹ کیلومتر ساحل و چندین بندر مهم دارد. مساحت جمهوری کنگو ۳۴۲۰۰۰ کیلومتر مربع است که ۳۴۱۵۰۰ کیلومتر مربع آن خشکی و ۵۰۰ کیلومتر مربع آن آب است. کنگو مدعی ۲۰۰ مایل دریایی (۳۷۰ کیلومتر) از دریای سرزمینی است.
پایتخت جمهوری کنگو برازاویل است که بر روی رود کنگو و بلافاصله روبروی کینشاسا، پایتخت جمهوری دموکراتیک کنگو واقع شده‌است. برازاویل با جمعیت کلان‌شهری تقریباً ۱٫۵ میلیون نفر، با اختلاف بسیار زیاد بزرگ‌ترین شهر جمهوری است و تقریباً دو برابر پوینت نوآر، دومین شهر بزرگ کشور، جمعیت دارد. حدود ۷۰ درصد از جمعیت در برازاویل، پوینت نوآر یا در امتداد راه‌آهن بین آنها زندگی می‌کنند.
برازاویل، شهری با بیش از ۹۰۰ هزار نفر جمعیت، در کرانه شمالی رودخانه کنگو، ۳۱۵ مایلی از اقیانوس اطلس و ۴٫۲۵ درجه جنوب خط استوا قرار دارد. این شهر که توسط یک گرم‌دشت وسیع از مراتع مرتفع و بیشه‌های سبز تیره از درختان کم‌ارتفاع احاطه شده‌است، با ارتفاع ۱۰۴۳ فوتی نسبتاً هموار است.
جغرافیای طبیعی
در شرق کوهستان مایومبه، دره نیاری قرار دارد که یک فرورفتگی ۲۰۰ کیلومتری است و از لحاظ تاریخی به عنوان یک گذرگاه مهم بین فلات‌های داخلی و ساحل عمل کرده‌است. به سمت شمال، دره به تدریج به سمت کوهستان چایلو بالا می‌رود که در مرز گابن به ارتفاعات بین ۴۹۰ تا ۱۶۰۰ متر می‌رسد. در جنوب، فرورفتگی ارتفاع می‌گیرد و تبدیل به فلات کاتاراکت می‌شود.
رودهای اصلی کشور، رود کنگو در مرز جمهوری دموکراتیک کنگو و رودخانه کوئیلو-نیاری هستند. شبکه زهکشی کشور تحت سلطه رودخانه کنگو است. شاخه شمالی اصلی کنگو، رودخانه اوبانگی، از جمهوری آفریقای مرکزی به سمت جنوب جریان دارد و مرز شرقی کشور را تا شهر لیرانگا تشکیل می‌دهد.
وجود تندآب‌ها رودخانه کنگو را از برازاویل تا اقیانوس اطلس غیرقابل کشتیرانی کرده‌است. در شمال شرق، رودخانه به شکل حوضه‌ای به نام استنلی درمی‌آید گسترش می‌یابد که ۱۵ مایل عرض دارد و پر از جزایر کوچک (در طول فصل خشک) است. از برازاویل به سمت داخله کشور، رودخانه تا ۱۰۰۰ مایل قابل کشتیرانی می‌شود. کالاهایی که به بندر پوینت نوآر در اقیانوس اطلس می‌رسند از طریق راه‌آهن یا کامیون به برازاویل حمل می‌شوند که به دلیل موقعیتش در بالای تنداب‌ها، یک نقطه ترانزیت تجاری و مسافری به سمت شمال است.
تپه خرابه قدیرلو
تپه خرابه قدیرلو مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش ارشق، دهستان ارشق مرکزی، روستای خرابه قدیرلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جغرافیای جمهوری کنگو
آب‌وهوا
جمهوری کنگو کشوری استوایی است، یعنی آب و هوای گرمسیری دارد. فصل مرطوب از مارس تا ژوئن و فصل خشک در بقیه سال ادامه دارد. دما و رطوبت مانند همه کشورهای گرمسیری بالاست. رودخانه‌های کشور به صورت فصلی پرآب هستند.
رطوبت هوا در فصل بارندگی زیاد است و دما می‌تواند تا ۳۱ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد. رطوبت و دما در فصل خشک کمتر است و از ۲۵ درجه سانتی‌گراد تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد متغیر است.
منابع طبیعی
منابع طبیعی کشور شامل نفت، الوار، پتاس، سرب، روی، اورانیوم، مس، فسفات‌ها، طلا، منیزیم، گاز طبیعی و انرژی آبی است. بر اساس برآورد سال ۲۰۱۲ میلادی، ۱٫۵۵٪ از زمین‌های جمهوری کنگو قابل کشت است، در حالی که تنها ۰٫۲۰٪ شامل محصولات دائمی است. تقریباً ۲۰ کیلومتر مربع از زمین‌های کشور آبیاری می‌شود (برآورد ۲۰۰۳).
مسائل زیست‌محیطی
مسائل زیست‌محیطی شامل سطح بالای آلودگی هوا از گازهای گلخانه‌ای وسایل نقلیه، آلودگی آب ناشی از تخلیه فاضلاب خام، نبودن آب لوله‌کشی و جنگل‌زدایی است. کنگو طرف قراردادهای بین‌المللی در زمینه تنوع زیستی، تغییرات آب و هوایی، بیابان‌زایی، گونه‌های در معرض خطر، حفاظت از لایه ازون، الوار گرمسیری و تالاب‌ها است. جمهوری کنگو قانون دریا را امضا کرده اما تصویب نکرده‌است.
۱۱۷۰ (میلادی)
۱۱۷۰ (میلادی) هزارو صد و هفتادمین سال تقویم میلادی است.
کلید خلأ (مهندسی برق)
در مهندسی برق کلید خلأ (Vacuum interrupter) نوعی کلید است که تیغه‌های قطع و وصل آن در خلأ قرار دارد.
دره هود
دره هود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
میتسورو آداچی
میتسورو آداچی (Mitsuru Adachi؛ زاده February 9, 1951) یک مانگاکا اهل ژاپن است. وی در سال 1969 از مدرسه عالی بازرگانی Gunma Prefectural Maebashi فارغ التحصیل شد و به عنوان دستیار Isami Ishii کار خود را شروع کرد. آداچی اولین کار مانگای خود را در سال 1970 با Kieta Bakuon بر پایه یک مانگا ایجاد کرد که توسط Satoru Ozawa خلق شده بود.
شونیچی کاوای
شونیچی کاوای (Shunichi Kawai؛ زادهٔ February 3, 1963) بازیکن والیبال اهل ژاپن بود.
دهستان سورک (جاسک)
دهستان سورک، یکی از دهستان‌های بخش لیردف شهرستان جاسک در استان هرمزگان ایران است. مرکز این دهستان، روستای سدیچ است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان سورک برابر با ۷٬۰۳۸ نفر بوده‌است.
بای چونگشی
بای چونگشی (白崇禧؛ – 1893:3:18, December 2, 1966) از ژنرال‌های چینی ارتش انقلابی ملی جمهوری چین و از رهبران برجسته ملی‌گرای مسلمان چین بود. او از تبار هوئی و مسلمان بود. بای و متحد نزدیکش لی زونگرن به عنوان جنگسالاران محلی از میانهٔ دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۹ بر استان گوانگشی با قشون خود و خودمختاری سیاسی قابل توجه حکم می‌راندند. رابطهٔ او با چیانگ کای‌شک ذر زمان‌های گوناگون رقابتی و همکارانه بود. او از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ نخستین وزیر دفاع جمهوری چین بود. بای پس از شکست از کمونیست‌ها در سال ۱۹۴۹، به تایوان گریخت و در ۱۹۶۶ در آنجا درگذشت.
۱۱۷۱ (میلادی)
۱۱۷۱ (میلادی) هزار و صد و هفتاد و یکمین سال تقویم میلادی است.
ملانی مارشال
ملانی مارشال (زادهٔ January 12, 1982) شناگر اهل بریتانیا است.
وله‌پرگاه
وله‌پرگاه (به لاتین: Vıləparqo) یک منطقه مسکونی است در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا و در دهیاری موتولایاتاق واقع شده‌است.
ریشه واژه
وله‌پرگاه از سه واژه تالشی ویل یا ول به‌معنای گل، پر یا پار به‌معنای گل و قو یا گاه به‌معنای مکان یا آبادی یا روستا تشکیل شده‌است و معنای کلی آن به‌صورت آبادی و روستای گل‌ها است.
تپه دینگه
تپه دینگه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بویین زهرا، بخش آبگرم، روستای شاخدار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۱۱۷۲ (میلادی)
۱۱۷۲ (میلادی) هزار و صد و هفتاد و دومین سال تقویم میلادی است.
غورک
غورَک از فرمان‌روایان سغدی در آسیای میانه به هنگام حمله اعراب به فرارود (ماوراءالنهر) بود.
مردم سمرقند در سال ۷۱۰ میلادی طرخون، فرمان‌روای منطقه را به خاطر هواداری‌اش از مسلمانان از حکومت برکنار کردند و غورک را با عنوان شاه (به سغدی: اِخشید) به مسند فرمان‌روایی نشاندند.
در تاریخ طبری و ابن اثیر از مکرر از غورک (یا غوزک- ابن اثیر) نام برده شده و صاحب السغدش خوانده‌اند. در این متون آمده‌است که «پس از آنکه طرخون پادشاه سغد با اعراب صلح کرد و قبول جزیه نمود مردم سغد بر او شوریدند، و گفتند تو پیر و فرتوتی و به ذل و خواری تن دردادی، و جزیه دادن به اعراب را پذیرفتی، ما را به تو حاجتی نیست، او گفت هر که را خواهید بر خود والی کنید. مردم سغد غورک را بر خویش پادشاه نمودند، و طرخون را حبس کردند، و او در زندان به عمر خود پایان داد.»
در محل باستانی افراسیاب (سمرقند باستان و پایتخت سغد) نوشته‌ای به خط کوفی یافته شده که در آن از غورک، واپسین فرمانروای مستقل سمرقند به عنوان «اخشید سغد» یاد شده‌است.
پیشینه
قتیبه بن مسلم، فرماندار اموی، به سمرقند حمله‌ور شد اما سرانجام حکم‌رانی غورک بر این شهر و منطقه را پذیرفت. غورک حاکمی تیزهوش و محتاط بود و موفق شد با هم‌پیمانی‌های متغیر خود با مسلمانان و خاقان‌نشین تورگش بر مسند قدرت بماند. چندی پس از شکست مسلمانان در نبرد تنگ‌راه در سال ۷۳۱، غورک موفق شد کنترل تختگاه خود در سمرقند را از نو به‌دست گرفته و در قلمرویی نیمه‌مستقل تا زمان مرگ خود در ۷۳۷ یا ۷۳۸ حکم‌رانی کند. قلمرو غورک پس از مرگ او میان خویشاوندانش تقسیم شد که نام‌های آن‌ها تنها از منابع چینی و به شکل تحریف‌شده با تلفظ چینی شناخته شده‌است: تو-هو، که پیش از آن شاهزاده سمرقند بود فرمان‌روای سمرقند شد، مه-چوئو، شاه میامرغ شد، و کو-لوپو-لو (احتمالاً همان افرون برادر غورک) که در سال ۷۴۲ شاه اشتیخان شد.
شهر افرینکث یا فرنکث [فرونکث. «حدود العالم»] یعنی فرنکنت یا پرنکنت کنونی، را افرون برادر غورک در قرن اول هجری بنا کرد.
یزید پسر غورک
در تاریخ بخارا آمده است که «ابو الحسن نیشابوری در خزائن‌العلوم به ترتیب آورده‌است که چون خلافت به امیرالمؤمنین مهدی رسید، یعنی پدر هارون الرشید، و هیچ‌کس از خلفای عباسی از وی پارساتر نبودی، پس امیری جمله خراسان ابو العباس فضل بن سلیمان طوسی را داد، در سال صد شصت و شش، و او بیامد تا به مرو، و آنجا بنشست، پس وجوه و مهتران و بزرگان [بخارا] به نزدیک او رفتند، و مهتران سغد نیز جمله به مرو رفتند، به سلام امیر خراسان. او از حال ولایت ایشان پرسید، اهل بخارا گفتند که ما را از کافران ترک رنج است، که به هر وقت ناگاه می‌آیند و دیه‌ها غارت می‌کنند؛ و اکنون به تازگی آمده‌اند، و دیهه سامدون را غارت کرده‌اند، و مسلمانان را اسیر کرده بوده‌اند. ابو العباس طوسی گفت هیچ تدبیری دارید تا بفرمایم. یزید بن غورک ملک سغد آنجا بود گفت بقای امیر خراسان باد. به روزگار پیشین در جاهلیت ترکان ولایت سغد را غارت می‌کرده‌اند به سغد زنی پادشاه بوده‌است، او سغد را باره برآورده‌است، ولایت سغد از ترکان امان یافته. ابو العباس طوسی بفرمود مر مهتدی بن حماد بن عمرو الذهلی را که که امیر بخارا بود از جانب او، تا بخارا را باره زند چنان‌که همه روستاهای بخارا اندرون آن باره بود به شکل سمرقند، تا دست ترکان به ولایت بخارا نرسد. این مهتدی بن حماد بفرمود تا این دیوار بزنند، و [در فرسنگی] دروازه‌ای نهند، و به هر نیمه میلی یکی برج استوار بر آرند.»
لوئیس بونوئل
لوییس بونوئل پورتولس فیلم‌ساز اسپانیایی بود که در کشورهای اسپانیا، مکزیک و فرانسه به فعالیت می‌پرداخت. از جمله آثار معروف او می‌توان به سگ اندلسی، ویریدیانا، میل مبهم هوس و جذابیت پنهان بورژوازی اشاره کرد.
بونوئل که اغلب با جنبش سورئالیسم دهه ۱۹۲۰ میلادی هم‌پیوند بود، از همان دهه تا دهه ۱۹۷۰ میلادی به ساخت فیلم مشغول بود. آثار او در دو قاره، سه زبان و تقریباً در تمام ژانرها از جمله فیلم تجربی، فیلم مستند، ملودرام، طنز، موزیکال، شهوانی، کمدی، عاشقانه، درام لباسی، فانتزی، جنایی، ماجراجویی و وسترن هستند. با وجود این گوناگونی، فیلم‌ساز جان هیوستون بر این باور بود که، علی‌رغم این گوناگونی در ژانر، هر یک از فیلم‌های بونوئل آن چنان شاخص است که فوراً می‌توان آن را تشخیص داد، یا، بر طبق گفته اینگمار برگمان، «بونوئل همیشه فیلم‌های بونوئلی می‌سازد.
شش فیلم بونیوئل در نظرسنجی منتقدین سال ۲۰۱۲ نشریهٔ سایت اند ساوند تحت عنوان «۲۵۰ فیلم برتر همه دوران‌ها» گنجانده شده‌است. ۱۵ فیلم او نیز از طرف «آنها فیلم ساختند، اینطور نیست؟» در فهرست ۱۰۰۰ فیلم برتر همه اعصار گنجانده شده‌است که باعث شده پس از جان فورد که ۱۶ فیلم در این فهرست دارد، در رتبه دوم قرار بگیرد. بونیوئل در فهرست ۲۵۰ کارگردان برتر از همین نشریه، در رده ۱۴ قرار دارد.
سال‌های اولیه (۱۹۰۰–۱۹۲۴)
وقتی که بونوئل تنها چهار سال و نیم عمر داشت، خانواده او به ساراگوسا نقل مکان کردند، که در آنجا جزء ثروتمندترین خانواده‌های شهر محسوب می‌شدند. بونوئل در ساراگوسا، تحت تعلیم سخت‌گیرانه انجمن عیسی در Colegio del Salvador قرار گرفت. یک بار که بونوئل از طرف مراقب سالن مطالعه کتک خورد و تحقیر شد، دیگر به آن مدرسه برنگشت. او به مادرش گفته بود که او را اخراج کرده‌اند، که حقیقت نداشت. در واقع، او بالاترین نمره‌ها را در امتحان تاریخ جهان کسب کرده بود. بونوئل دو سال پایانی تحصیلات متوسطه‌اش را در یک مدرسه عمومی بومی به پایان رساند. بونوئل حتی در بچگی تا اندازه مهارت‌های سینمایی از خود نشان داده بود؛ دوستان آن دوره‌اش گفته‌اند که بونوئل با استفاده از یک فانوس جادو و یک ملافه، بر روی صفحه‌ای سایه می‌افکنده‌است. او همچنین در بوکس و نواختن ویولن استعداد خوبی داشت.
بونوئل در کودکی شخصی بسیار مذهبی بود، در کلیسا خدمت می‌کرد و هر روز در مراسم عشای ربانی شرکت می‌کرد. تا اینکه، در سن ۱۶ سالگی، او با دیدن فقدان عقلانیت در کلیسا و همین‌طور ثروت و قدرت آن، از مذهب انزجار پیدا کرد.
در سال ۱۹۱۷، او به دانشگاه کمپلوتنسه مادرید رفت و در ابتدا به تحصیل در رشته برزشناسی و سپس مهندسی صنایع پرداخت، اما در نهایت به فلسفه تغییر رشته داد. او در میان دیگر هنرمندان مهم اسپانیایی که در Residencia de Estudiantes زندگی می‌کردند، با سالوادور دالی (که بعدها نقاش برجسته‌ای شد) و فدریکو گارسیا لورکا (که بعدها شاعر برجسته‌ای شد)، رابطه دوستی صمیمی و نزدیکی برقرار کرد. این سه دوست که هسته اصلی جنبش آوانگارد سورئالیستی اسپانیا را تشکیل می‌دهند، در زمرده اعضای نسل ۲۷، به شهرت فراوانی رسیدند. بونوئل خصوصاً مجذوب لورکا شده بود، بونوئل بعدها در خودزندگی‌نامه خود نوشت که «ما همدیگر را مصرانه دوست داشتیم. هرچند که به نظر می‌رسید خصوصیات مشترک کمی با هم داشتیم، من ردنکی از آراگون بودم، و او یک آدم آراسته اندلسی بود. ما اکثر اوقات را با هم سپری می‌کردیم … شب‌هنگام پشت Residencia روی چمن‌های می‌نشستیم (در آن موقع، در آنجا فضاهای باز پهناوری که تا دوردست‌ها می‌رسید قرار داشت)، و او شعرهایش را برای من می‌خواند. او به آهستگی و به زیبایی می‌خواند و از طریق او من دنیای جدیدی را کشف کردم. رابطه او با دالی تا حدی متلاطم بود، رابطه آن‌ها به علت بیشتر شدن صمیمیت بین دالی و لورکا و همین‌طور ناخشنودی به خاطر موفقیت‌های اولیه‌ای که دالی در هنر کسب کرده بود، با حسادت همراه شده بود.
بونوئل از وقتی که ۱۷ ساله بود، کم و بیش با Concha Mendez، که در آینده تبدیل به شاعر و نمایش‌نامه‌نویسی ماهر تبدیل شد، قرار ملاقات می‌گذاشت و آن دو تابستان‌های خود را در سن سباستین می‌گذراندند، بونوئل او را به عنوان نامزدش به دوستانش در Residencia معرفی کرده بود. پس از پنج سال، او این رابطه را قطع کرد و بونوئل را «شخصی تحمل‌ناپذیر» توصیف کرد.
بونوئل در سال‌هایی که دانش‌آموز بود، تبدیل به یک هیپنوتیزم‌کننده چیره‌دست شده بود. او یک بار ادعا کرد که در حین آرامش دادن به یک فاحشه هیستریانیک از طریق تلقین هیپنوتیزم، به‌طور غیرعمدی یکی از چند رهگذری که در آنجا بوده‌اند را هم به حالت خلسه برده بوده‌است. او اغلب تأکید داشت که تماشا کردن فیلم، یک جور هیپنوتیزم است: «این نوع هیپنوتیزم سینمایی یقیناً بابت تاریکی تئاتر و تعویض سریع صحنه‌ها، نورها و حرکات دوربین است، که باعث می‌شود هوش حیاتی تماشاگر ضعیف شود و یک جور شیدایی وادارد.
علاقه بونوئل به فیلم با دیدن فیلمی از فریتس لانگ به نام سرنوشت تشدید شد: «من به شکل کاملاً دگرگون‌شده از تالار Vieux Colombier بیرون آمدم. تصاویر برای من می‌توانستند، و تبدیل شده بودند به راه اصلی ابراز احساسات. من تصمیم گرفتم خودم را وقف سینما کنم». بونوئل در سن ۷۲ سالگی، هنوز هم اشتیاق خود به این فیلم را از دست نداده بود و از لانگ هشتادساله درخواست امضا کرد.
دوره اول در فرانسه (۱۹۲۵–۱۹۳۱)
در سال ۱۹۲۵، بونوئل به پاریس رفت و در آنجا به عنوان یک دفتردار در سازمانی به نام انجمن بین‌المللی همکاری‌های فکری مشغول به کار شد. او همچنین به شکل فعالانه‌ای درگیر سینما و تئاتر شد و تا سه بار در روز هم به تماشای فیلم می‌نشست. بواسطه همین علاقه‌مندی‌ها، با تعدادی از افراد پرنفوذ آشنا شد، از جمله پیانیستی به نام Ricardo Viñes که نقش مؤثری در انتخاب بونوئل به عنوان کارگردان هنری یکی از اپراهای عروسکی مانوئل د فایا به نام El retablo de maese Pedro در سال ۱۹۲۶ داشت.
او تصمیم گرفته بود که وارد صنعت فیلم شود و در یک مدرسه خصوصی تدریس فیلم که توسط ژان اپستاین و همکارانش اداره می‌شد، ثبت نام کرد. در آن موقع، Epstein یکی از نامدارترین کارگردانان تجاری بود که در فرانسه کار می‌کرد. طولی نکشید که بونوئل در نقش دستیار کارگردان برای Epstein در فیلم‌های Mauprat (۱۹۲۶) و La chute de la maison Usher (۱۹۲۸) و همین‌طور برای Mario Nalpas هم در فیلم‌های La Sirène des Tropiques (1927) (که در آن ژوزفین بیکر بازی می‌کند) مشغول به کار شد. او در بخش‌های کوچکی از فیلم Carmen ساخته Jacques Feyder در سال ۱۹۲۶، در نقش قاچاقچی به روی صحنه رفته‌است.
بونوئل پس از جدا شدن از اپستاین، به عنوان یک منتقد فیلم برای La Gaceta Literaria (سال ۱۹۲۷) و Les Cahiers d'Art (سال ۱۹۲۸) کار کرد. بونوئل و دالی در نشریه‌های دوره‌ای L'Amic de les Arts و La gaseta de les Arts، یکسری مقالات (اعلام و پاسخ) راجع به سینما و تئاتر می‌نوشتند و در آن‌ها در مورد مسائل تکنیکی همچون قطعه‌بندی، دکوپاژ، «فوتوژنیا» و ویراستاری ریتمیک می‌پرداختند. او همچنین با نویسنده نامدار Ramón Gómez de la Serna بر روی فیلم‌نامه‌ای که کار می‌کرد که امیدوار بود تبدیل به اولین فیلمش شود، «داستانی در شش صحنه» به نام Los caprichos. بواسطه مشارکتش در Gaceta Literaria او به تأسیس شدن اولین باشگاه سینمایی مادرید کمک کرد و اولین مدیر آن بود.
در همین اوقات بود که او با همسر آینده‌اش، Jeanne Rucar، معلم ژیمناستیک که مدال برنز المپیک هم دریافت کرده بود، آشنا شد. بونوئل به شیوه رسمی آراگونی، با یک ندیمه، از او خواستگاری کرد و آن‌ها در سال ۱۹۳۴ ازدواج کردند، علی‌رغم این که اولین باری که بونوئل در سال ۱۹۳۰ از او خواستگاری کرد، Jeanne هشداری از طرف Jean Epstein به این مضمون دریافت کرده بود: «Jeanne، تو داری اشتباه می‌کنی… این آدم مناسبی برای تو نیست، با او ازدواج نکن». آن دو در سرتاسر زندگی خود زن و شوهر باقی ماندند و دو پسر به نام‌های Juan-Luis و Rafael داشتند. دیگو بونوئل، فیلمساز و مجری سری به مادرم خبر نده که از شبکه نشنال جئوگرافیک پخش می‌شود، نوه آنهاست.
سگ اندلسی (۱۹۲۹)
بونوئل پس از دوره شاگردی، فیلم کوتاهی به نام سگ اندلسی را با همکاری سالوادور دالی نوشت و کارگردانی کرد. این فیلم که با هزینه مادر بونوئل ساخته شده، از یک سری تصورات هولناکی از نوع فرویدی تشکیل شده‌است، این فیلم با صحنه بریدن کره چشم یک زن با تیغ ریش‌تراشی آغاز می‌شود. این فیلم مورد تحسین شورانگیز جنبشی نوپا به نام فراواقع‌گرایی که در آن هنگام در فرانسه در حال شکل‌گیری بود، قرار گرفت و تا به امروز هم به‌طور پیوسته در محافل سینمایی به نمایش درمی‌آید.
فیلم‌نامه سگ اندلسی ظرف شش روز در منزل شخصی دالی در Cadaqués نوشته شد. بونوئل در نامه‌ای به یک دوست که در فوریه ۱۹۲۹ نوشته شده، فرایند نوشتن فیلم‌نامه را توصیف کرده‌است، «ما باید دنبال یک طرح داستانی می‌گشتیم. دالی به من گفت، «من دیشب خواب دیدم که مورچه‌ها در دستم وول می‌خورند» و من هم گفتم «خدایا ممنون، و من خواب دیدم که یک نفر را یا چشم شخص دیگری را بریده‌ام. همین فیلم است، بیا بریم بسازیمش». بونوئل و دالی بر خلاف رویکردی که Jean Epstein و همتایانش داشتند که هرگز هیچ چیز را به شانس وابسته نمی‌کردند و هر تصمیمی دلایل منطقی خودش را داشت و با کل کار هماهنگ بود، بونوئل و دالی تمامی ارتباطات منطقی بین بخش‌های فیلم را حذف کرده بودند. به گفته بونوئل، «قوانین ما بسیار ساده بود: ایده یا تصوری که ممکن بود هر نوعی توضیح منطقی داشته باشد، مورد پذیرش قرار نمی‌گرفت. ما باید همه درها را به سوی ناخردورزی باز می‌کردیم و تنها آن تصوراتی را نگه می‌داشتیم که باعث تعجب ما می‌شد، بدون اینکه بخواهیم توضیح دهیم چرا».
هرچند که سگ اندلسی یک فیلم صامت است، در حین اولین بار اکران فیلم (که نخبگان محفل هنری پاریس هم آنجا حضور داشتند)، بونوئل یک سری آهنگ‌های گرامافونی پخش می‌کرد که در حین پخش، خودش به صورت دستی صفحات گرامافون را تعویض می‌کرد، در حالی که در جیب‌هایش پر از سنگ‌هایی بود که قرار بود این سنگ‌ها را به سوی کسانی که با سر و صدا مزاحم پخش فیلم می‌شدند، پرتاب کند. بونوئل و دالی از طریق این فیلم، تبدیل به اولین فیلم‌سازانی شدند که رسماً از طرف رهبر جنبش فراواقع‌گرایی، آندره بروتون، در رسته سورئالیست‌ها قرار گرفتند، تاریخ‌نگار سینما، Georges Sadoul، در این مورد می‌گوید: «یک شب تابستانی، برتون آن دو را به جای همیشگی ما دعوت کرد. دالی چشمان بزرگ، وقار و کمرویی یک آهو را داشت. از نظر ما، بونوئل، هیکلی پهلوانی داشت و چشمان سیاهش کمی ورقلمبیده بودند، او درست همان‌طوری به نظر می‌رسید که در فیلم سگ اندلسی مشغول تیز کردن تیغ ریش‌تراشی بود که قرار بود با آن، آن چشم باز را به دو نیم تقسیم کند».
دوران طلایی (۱۹۳۰)
در اواخر ۱۹۲۹، بونوئل و دالی به خاطر سگ اندلسی، از طرف Marie-Laurie و Charles de Noailles، صاحبان یک سینمای خصوصی در Place des États-Unis و حمایت‌کنندگان مالی کارهای Jacques Manuel, Man Ray و Pierre Chenal، سفارش شده بودند تا فیلم کوتاه دیگری بسازند. در ابتدا قصد بر این بود تا این فیلم هم از مدت زمانی به همان اندازه مدت زمان سگ اندلسی برخوردار باشد، اما این بار صدا هم چاشنی کار شده باشد. در اواسط ۱۹۳۰، این فیلم که به‌طور بخش‌بخش‌شده بود، به مدت زمانی نزدیک به یک ساعت رسیده بود. بونوئل از اینکه مدت زمان فیلم بیش از دو برابر چیزی شده بود که قرار بود باشد و بوجه فیلم هم متعاقب آن دو برابر شده بود، پیشنهاد کرد تا فیلم کوتاه شود و به اندازه اولیه آن برگردد، اما Noailles همان نسخه طولانی و نزدیک به یک‌ساعته را پسند کرد.
در ابتدا دالی هم مجدداً در این فیلم که دوران طلایی یا L'Age d'Or نام گرفته بود، همکاری کرد، اما در حین کار بر روی سناریو، مشاجره‌ای بین آن دو پیش آمد؛ بونوئل که در آن موقع تمایلات چپ‌گرانه قوی داشت، در نظر داشت تا در فیلم تمام نهادهای بورژوا را عمداً زیر سؤال ببرد، در حالی که دالی، که در نهایت به حمایت از دیکتاتور ملی‌گرای اسپانیا، فرانسیسکو فرانکو و تعدادی شخصیت آریستوکراسی اروپایی دیگر پرداخته بود، قصد داشت با استفاده از یکسری تصورات ضدکاتولیکی و سرگین‌گرایی، صرفاً دست به یک آبروریزی مذهبی بزند. این اختلاف عقیده بین آنها وقتی بدتر شد که در یک ضیافت شام در Cadaqués، بونوئل سعی کرد دوست‌دختر دالی، Gala که همسر شاعر سورئالیست، پل الوار بود را خفه کند. متعاقب آن، دالی دیگر در فیلمبرداری فیلم نقشی ایفا نکرد. در حین تهیه فیلم، بونوئل از هر صحنه تنها یک بار برداشت انجام می‌داد و همچنین صحنه‌ها را به ترتیبی که در فیلم‌نامه آمده بودند فیلمبرداری کرد تا بتواند بی‌اطلاعی خود از فیلم‌سازی را جبران کند. بونوئل از دوستان و آشنایانش دعوت کرد تا به صورت رایگان به ایفای نقش در فیلم بپردازند. برای مثال، به هر کسی که لباس تاکسیدو یا فراک مهمانی داشت، نقشی در سکانس سالن داده شد.
دالی فیلم دوران طلایی را به عنوان حمله‌ای عمدی به کاتولیسیزم (Catholicism) طور علنی تحسین کرد و این باعث شد رسوایی بزرگتری نسبت به فیلم سگ اندلسی به بار آید. فیلم «به خاطر نظرم عمومی» ممنوعه اعلام شد. از جمله اولین دفعاتی که فیلم به روی پرده رفت، کاتولیک‌هایی از League of Patriots و Anti-Jewish Youth Group در آنجا حضور داشتند که بر روی پردهٔ فیلم جوهر صورتی پاشیدند و حتی به خرابکاری در یک نگارخانهٔ هنری که در همان نزدیکی قرار داشت پرداختن که باعث شد تعدادی از نقاشی‌های ارزشمند سورئالیستی نابود شود. Noailles که هر دو کاتولیک بودند، به خاطر صحنهٔ کفرآمیزی که در آنهای فیلم قرار دارد (و به صورت بصری مسیح را با نوشته‌های مارکی دو ساد پیوند می‌دهد) از طرف واتیکان تهدید به تکفیر شدن شدند، بنابراین آن‌ها در سال ۱۹۳۴ تصمیم گرفتند که تمام نسخه‌های فیلم را جمع‌آوری کنند. فیلم دوران طلایی تا سال ۱۹۷۹ و پس از مرگ آن‌ها دوباره هرگز به نمایش درنیامد. جنجال آنقدر زیاد بود که نمایش یک فیلم دیگر که حامیان مالی آن هم Noailles بودند، The Blood of a Poet اثر Jean Cocteau، می‌بایست برای بیش از دو سال به تأخیر می‌افتاد تا اینکه مخالفت‌ها علیه فیلم دوران طلایی فروکش کند. برای تحت فشار گذاشتن Charles de Noailles او را مجبور کردند تا از عضویتش در Jockey Club انصراف دهد.
در همین اوقات رسوایی به‌وجود آمده از این فیلم باعث موفقیتی هم برای بونوئل و هم برای هنرپیشهٔ نقش اول فیلم، Lya Lys شد که هر دو از طرف Metro-Goldwyn-Mayer پیشنهاد دریافت کردند و با هزینه این استودیو، به هالیوود رفتند. بونوئل در ایالات متحده، با دیگر افراد سرشناس تبعیدی از جمله سرگئی آیزنشتاین، برتولت برشت، جوزف فون اشترنبرگ و Jacques Feyder و چارلی چاپلین آشنا شد. تمام کاری که MGM از بونوئل می‌خواست این بود که بونوئل «کمی با روش‌های فیلم‌سازی آمریکایی آشنا شود». وقتی که یک بار به سرزده به سر صحنهٔ فیلمبرداری رفته بود، دربان او را به دستور Greta Garbo بیرون انداخت که باعث ناراحتی او شد و این بود که او تصمیم گرفت در خانه بماند و تنها برای گرفتن حقوق از خانه خارج شود. تنها مشارکت عمدهٔ او با MGM وقتی اتفاق افتاد که نقش کوچکی در فیلم La Fruta Amarga که یک بازسازی از فیلم Min and Bill بود، ایفا کرد. پس از چند ماه، وقتی از او خواسته شد بازی آزمایشی Lili Damita را ببیند و نظرش را راجع به لهجهٔ اسپانیایی او بیان کند، او از انجام این کار امتناع ورزید و پیغامی برای رئیس استودیو Irving Thalberg فرستاد مبنی بر اینکه او به عنوان یک فرانسوی در آنجاست، نه به عنوان یک اسپانیایی و همچنین «وقتی ندارند تا آن را به شنیدن حرف‌های یک روسپی تلف کند».
زندگی‌نامه
هر چند بونوئل به اعتبار محل تولدش فیلم‌ساز اسپانیایی نامیده می‌شود اما نخستین فیلمش، سگ اندلسی، را به همراه سالوادور دالی در فرانسه ساخت و بیشترین فیلم‌هایش را نیز در مکزیک و فرانسه ساخته‌است. او در خلال جنگ جهانی دوم و پس از آن، ملیت آمریکایی را برگزید. آخرین فیلم‌هایش نیز در فرانسه ساخته شده‌است.
او در جوانی با دالی و فدریکو گارسیا لورکا دوست بود و در میان‌سالی به عنوان روزنامه‌نگاری چپ‌گرا با جمهوری‌خواهان اسپانیا علیه فرانکو فعالیت می‌کرد.
هر چند نخستین فیلم خود را در قبل از سی سالگی ساخت اما بزرگ‌ترین و مشهورترین فیلم‌هایش را از شصت سالگی به بعد کارگردانی کرد. وقتی بونوئل در جوانی به فرانسه رفت سوررآلیست‌ها تأثیر فراوانی بر او گذاشتند. در اکثر فیلم‌های او مرز بین واقعیت و رؤیا آنچنان مخدوش است که نمی‌توان به روشنی نماهایی واقعی و رؤیایی را از هم جدا کرد. برخی از منتقدین او را پدر سینمای فراواقع‌گرا خوانده‌اند.
پیوند به بیرون
دریافت کتاب «با آخرین نفسهایم» خاطرات بونوئل
فرایهونگ
فرایهونگ یک شهر در آلمان است که در امبرگ-سولزباخ واقع شده‌است. فرایهونگ ۲٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
دیوید هنری
دیوید هنری (David Henrie؛ زادهٔ July 11, 1989) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بزرگ‌شده‌ها ۲، جادوگران محله ویورلی، جادوگران محله ویورلی: فیلم و آشنایی با مادر و پسر کوچک اشاره کرد.
ناحیه دنغره
ناحیهٔ دَنغَره یکی از ناحیه‌های اداری ولایت ختلان است که در جنوب کشور تاجیکستان جای دارد و مرکز این ناحیه، جماعت دَنغَره است. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۰۸ میلادی، این ناحیه ۷۷٫۶۷۲ نفر جمعیت داشته‌است.
محمد غایب (غایبوف) یکی از شاعران و نویسندگان شناخته شدهٔ تاجیکستان است که در سال ۱۹۵۴ م در یکی از روستاهای ناحیه دنغره به دنیا آمد.
تقسیمات
جماعت‌های این ناحیه بشرح زیر است:
ده آقارضا
ده آقارضا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است.
الیزابت تریسه‌نار
الیزابت تریسه‌نار (Elisabeth Trissenaar؛ زادهٔ April 13, 1944) بازیگر اهل اتریش است. وی بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
ده آقارضا
جمعیت
این روستا در دهستان جور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
الیزابت تریسه‌نار
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به پیامد تلخ، عشقی در آلمان، ازدواج ماریا براون و شارلوت'' اشاره کرد.
کارینا راوند
زندگی حرفه‌ای
در تابستان 1996، بعد از اجرا در یک کنسرت در یک کلاب آکوستیک زیرزمینی در ولورهمپتون، راوند سه شب در کلاب رونی اسکات در بیرمنگام حمایت شد. کارینا راوند آلبوم Tigermending را در 1 می 2012 منتشر کرد که شامل 11 آهنگی بود که توسط راوند و دن برنز تهیه شد. از طریق Dehisce Records و The Orchard توزیع شد.
هیولای ۲۱ چهره
نامی بود (بر اساس شخصیت شرور خیالی ادوگاوا رامپو "دیوگان بیست چهره ") به عنوان نام مستعار توسط شخص یا گروهی که مسئول نامه‌های باج خواهی در پرونده گلیکو موریناگا در سال ۱۹۸۴ در ژاپن بودند. نام‌های مختلفی به این گروه از جمله «مرد اسرارآمیز با ۲۱ چهره» و «شبح با ۲۱ چهره»، نیز در مقالات و کتاب‌های مربوط به این مورد استفاده شده‌است.
ربودن کاتسوهیسا ایزاکی
حوالی ساعت ۹:۰۰ شب در ۱۸ مارس ۱۹۸۴، دو مرد نقابدار مسلح به تپانچه و تفنگ (که بعداً به نظر اسلحه اسباب‌بازی بوده) از کلید سرقت شده از خانه همسایه برای ورود به خانه رئیس ایزاکی گلیکو با نام تسوهیسا ایزاکی استفاده کردند. خانه همسایه متعلق به مادر ۷۰ ساله کاتسوهیسا با نام یوشی، بود و در همان ملک قرار داشت که با دیواری آجری احاطه شده بود. جنایتکاران وارد خانه او شده و او را با یک خط تلفن قطع شده بسته بودند. آنها کلید خانه پسرانش را که یک سیستم امنیتی نصب شده بود، پس گرفتند.
سه روز پس از ربوده شدن، ایزاکی پس از رهایی از طناب‌هایی که او را با آن بسته بودند، توانست از دست ربوده کنندگانش فرار کند. با این حال، او قادر به شناسایی مقصران یا ارائه سرنخی به پلیس در مورد انگیزه آنها نبود.
چندین هفته پس از ربوده شدن ایزاکی، این گروه چندین خودرو را در دفتر مرکزی شرکت به آتش کشیدند. سپس در ۱۶ آوریل سال ۱۹۸۴، یک ظرف پلاستیکی را پر از اسید هیدروکلریک در داخل یک شرکت ساختمان Glico در پیدا شد ایباراکی، اوزاکا، همان شهرستان Ezaki اسیر در برگزار شد.
مرد فیلم‌بردای‌شده
به دنبال تهدید هیولای ۲۱ چهره برای مسموم کردن شیرینی‌های گلیکو و خروج انبوه محصولات گلیکو از قفسه‌ها، مردی که کلاه بیسبال Yomiuri Giants بر سر داشت در حال گذاشتن شکلات گلیکو در قفسه فروشگاه توسط دوربین امنیتی دستگیر شد. تصور می‌شد که این مرد پشت هیولا با ۲۱ چهره است. پس از این اتفاق، عکس دوربین امنیتی منتشر شد.
مرد روباه-چشم
در ۲۸ ژوئن ۱۹۸۴، دو روز پس از اینکه هیولا موافقت کرد در ازای دریافت ۵۰ میلیون ین، آزار و اذیت مارودای هام را دست بکشد، پلیس به دستگیری مغز متفکر مورد ظن نزدیک شد. یک بازپرس خود را به عنوان یک کارمند مارودای درآورد و دستورهای هیولا را برای صرافی دنبال کرد. هنگامی که او سوار قطار به سمت نقطه جابجایی پول بود، متوجه مردی مشکوک شد که او را تماشا می‌کرد. او را مردی درشت اندام و خوش‌اندام توصیف کردند که عینک آفتابی به چشم داشت و موهایش را کوتاه کرده بود. همچنین از او نقل شده‌است که «چشم‌هایی مانند چشم روباه» دارد. هنگامی که بازرسان او را از قطاری به قطار دیگر دنبال می‌کردند، در نهایت از دست آنها فرار کرد. در حادثه‌ای بعد، بازرسان مرد روباه-چشم را دوباره دیدند که گروه ادعایی «هیولا» را در جریان تبادل پول مخفی دیگری با شرکت هاوس فود همراهی می‌کرد. یک بار دیگر، او توانست از پلیس فرار کند.
۱۱۷۳ (میلادی)
۱۱۷۳ (میلادی) هزار و صد و هفتاد و سومین سال تقویم میلادی است.
آرمسترانگ، اکلاهما
آرمسترانگ شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۵ نفر بوده‌است.
دانشگاه ایالتی مونت‌کلر
دانشگاه ایالتی مونت‌کلر، دانشگاهی عمومی است، که در سه شهر «آپر مونت‌کلر»، «لیتل فالز» و «کلیفتون» دارای واحدهای آموزشی می‌باشد. در اکتبر ۲۰۰۸ بیش از ۱۷٫۰۰۰ دانشجو، در این دانشگاه، مشغول تحصیل بودند.
دانشگاه ایالتی مونت‌کلر، به عنوان دومین دانشگاه بزرگ ایالت نیوجرسی شناخته می‌شود. در این واحد تحصیلی، بیش از ۲۵۰ رشته، در زمینه‌های مختلف به دانشجویان ارائه می‌گردد. دانشگاه دارای اعتبار شایان توجهی توسط اکثر سازمان‌های آموزشی تخصصی می‌باشد.
گودزیلا در برابر گودزیلای مکانیکی ۲
گودزیلا در برابر گودزیلای مکانیکی ۲ که در ژاپن با عنوان گودزیلا در برابر گودزیلای مکانیکی  و در بریتانیا با عنوان گودزیلا در برابر گودزیلای مکانیکی ۱۹۹۳  توزیع شد، فیلمی در ژانر علمی–تخیلی و کایجو به کارگردانی تاکائو اوکاوارا است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. گرچه عنوان ژاپنی فیلم با فیلم گودزیلا در برابر گودزیلای مکانیکی محصول سال ۱۹۷۴ یکی است اما نه بازسازی آن است و نه برداشتی نو از آن. فیلم به رغم عنوانش در آمریکای شمالی دنباله‌ای برای فیلم ۱۹۷۴ نیست.
یوکی کاوای
یوکی کاوای (Yuki Kawai؛ زادهٔ January 22, 1990) بازیکن والیبال اهل ژاپن است.
اسکوائر
اسکوائر (Squier) شرکت تجهیزات موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد.
او یک فرشته بود
او یک فرشته بود یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی علیرضا افخمی است که در رمضان ۱۳۸۴ از شبکه دو پخش شد. او یک فرشته بود در ژانری جدید در تلویزیون ایران به نام ماورایی ساخته شده بود.
داستان
موضوع داستان بدین ترتیب است که بهزاد طی ماجرایی با زنی تصادف می‌کند و او را به خانه می‌آورد. به تدریج حرکات عجیبی از این زن که فرشته نام دارد، سر می‌زند و از سوی دیگری در قالب مردی به نام سرابی سعی در سردرگم نمودن بهزاد دارد. نهایتاً فرشته موجب می‌شود که بهزاد و همسرش رعنا تا پای طلاق بروند و حتی به بهزاد پیشنهاد ازدواج می‌دهد، اما پس از مدتی بهزاد با توجه به رهنمودهای روحانی محل و سخنان فرزندانش متوجه می‌شود که فرشته، شیطان (ابلیس) است و پسرش را در حالی که فرشته قصد کشتن او را دارد، نجات می‌دهد و سپس به درگاه خدا توبه کرده و از گناهانش اظهار پشیمانی می‌کند.
پارامبراتا چاترجی
پارامبراتا چاترجی (Parambrata Chatterjee؛ زادهٔ ) کارگردان و هنرپیشه اهل کشور هند است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی کار خود را از فیلم و تلویزیون بنگالی زبان آغاز نمود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هملاک سوسایتی، پری، مراقب باش، چهار ضلعی و داستان اشاره کرد.
۱۱۷۵ (میلادی)
۱۱۷۵ (میلادی) هزار و صد و هفتاد و پنجمین سال تقویم میلادی است.
پادشاه مد (مجموعه تلویزیونی)
پادشاه مد (مجموعه تلویزیونی) (Fashion King) ساخته کشور کره جنوبی در ۲۰۱۲ است.
شانه‌موش برگ
شانه‌موش برگ نام یک گونه از سرده شانه‌موش است.
تپه امیر چاناتی
تپه امیر چاناتی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرادلو، دهستان ارشق غربی، روستای نورکندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۱۱۷۶ (میلادی)
۱۱۷۶ (میلادی) هزار وصد و هفتاد و ششمین سال تقویم میلادی است.
اولیویه وردون
اولیویه وردون (Olivier Verdon؛ زادهٔ October 5, 1995) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بنین بازی کرده‌است.
بازی‌های دسته‌جمعی
بازی‌های دسته جمعی یا ژیمناستیک دسته جمعی شکلی از هنرهای نمایشی یا ژیمناستیک است که در آن تعداد زیادی از ورزشکاران در اجرای بسیار منظمی شرکت می‌کنند که بر پویایی گروهی به جای قدرت فردی تأکید دارد.
جایزه بزرگ آرژانتین ۱۹۵۵
جایزه بزرگ آرژانتین ۱۹۵۵ (1955 Argentine Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۵۵ در پیست اتومبیل‌رانی شهرداری شهر بوئنوس آیرس واقع در بوئنوس آیرس، آرژانتین برگزار شد. این گراند پری در میان ۷ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱ بود.
در این مسابقه که در ۹۶ دور و به مسافت ۳۷۵٫۵۵۲ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط خوزه فریلان گونزالز کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۴۸٫۳ بود نیز توسط خوان مانوئل فانخیو به ثبت رسید.
خوان مانوئل فانخیو از تیم مرسدس، خوزه فریلان گونزالز از تیم فراری و نینو فارینا از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
نظریه قرارداد
نظریه قرارداد در علم اقتصاد به بررسی نحوه شکل‌گیری قرارداد بین آحاد اقتصادی می‌پردازد. قراردادهایی که معمولاً مورد بررسی قرار می‌گیرند مربوط به شرایط عدم تقارن اطلاعاتی بین آحاد اقتصادی هستند. نظریه قرارداد با نام‌های دیگری نظیر نظریه انگیزه‌ها و اقتصاد اطلاعات نیز شناخته می‌شود. اولین تجزیه و تحلیل رسمی این موضوع در سال ۱۹۶۰ توسط کنث ارو (Kenneth Arrow) انجام گرفت.
نحوه تحلیل مرسوم در بررسی قراردادها به این صورت است که با در نظر گرفتن تابع مطلوبیت خاصی گزینه بهینه فرد تصمیم گیرنده از طریق حل یک مسئله بهینه‌سازی استخراج می‌شود. چارچوب کلی تحلیل در اغلب زمینه‌های نظریه قرارداد نظیر کژگزینی، کژمنشی و علامت دهی همین روند است. هدف کلی الگوها در نظریه قرارداد یافتن راههایی است که فرد مقابل را به اتخاذ تصمیم خاصی بکشاند. نظریه قرارداد در زمینه‌هایی نظیر اقتصاد کار، تئوری سازمان، مدیریت مالی بنگاه‌ها و سازمان‌های صنعتی گسترش یافته و دارای کاربرد است.
تاریخچه
نظریه قرارداد به لحاظ تاریخی به خاطر نارسایی‌های نظریه تعادل عمومی بنا نهاده شده‌است. نظریه تعادل عمومی از بزرگترین دستاوردهای تاریخ عقاید اقتصادی است که در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ با اثبات وجود این تعادل و ارتباط آن با مفاهیمی همچون بهینگی پارتو به عنوان هسته‌ای برای بنا نهادن نظریه‌های اقتصادی شناخته شد. اما چیزی نگذشت که مشخص شد این نظریه توصیف رضایت بخشی از آنچه در اقتصاد می‌گذرد ارائه نمی‌دهد. از ویژگی‌های اصلی الگوهای تعادل عمومی این بود که تعاملات آحاد اقتصادی تنها از طریق مکانیسم قیمت انجام می‌گرفت که آن هم با فرض رقابت کامل از رفتار تک تک آحاد بی تأثیر است. وارد کردن عدم اطمینان -که طبعاً ماهیتی متقارن دارد- در الگوهای تعادل عمومی کار چندان مشکلی نبود و در دهه ۱۹۶۰ توسط ارو و دبرو انجام گرفت ولی در نظر گرفتن اطلاعات نامتقارن در این مدل‌ها ناممکن به نظر می‌رسید.
به‌طور خلاصه می‌توان گفت تئوری قراردادها برای تحلیل نحوه شکل‌گیری مبادلات در اقتصاد – که بسیار پیچیده تر از آنی است که در تحلیل‌های تعادل عمومی در نظر گرفته می‌شد- به وجود امد.
در نهایت طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تئوری‌های مربوط به قراردادهای بلند مدت یا قراردادهای پویا گسترش یافت. مذاکرات مجدد در قراردادها، قراردادهای نسبی و قراردادهای ناکامل اولین ابزارهای تحلیل مالکیت و حقوق کنترل را فراهم آوردند.
اهداف
کاملاً واضح است که نوشتن قراردادهایی که قابلیت اجرا و پیگیری ندارند فاقد ارزش است. لازمه قابل اجرا بودن یک قرارداد اولاً وجود یک سیستم قضایی کارامد است و ثانیاً اینکه دادگاه بتواند در مورد تخطی رخ داده در قرارداد قضاوت کند. قضاوت در مورد تخطی در قرارداد یا قابل اثبات بودن تخطی در دادگاه موردی است که به آن اثبات پذیری گفته می‌شود. اگر کیفیت اجرای وظیفه‌ای خاص که در قرارداد بر عهده طرف قرارداد گذاشته شده در مقابل دادگاه قابل اثبات نباشد می‌توانیم به سادگی فرض کنیم این وظیفه قابل اعمال نیست و بنابراین آوردن آن در قرارداد – لااقل در ابتدای کار- معقول نیست.
در بسیاری از مواقع افراد تمایل دارند کار یا قاعده‌ای را در قرارداد بگنجانند ولی به دلایل ذکر شده این کار ممکن نیست. به چنین قواعدی گاهی قواعد انتخاب اجتماعی نیز می‌گویند. مسئله اصلی در نظریه قرارداد پیاده‌سازی این قواعد انتخاب اجتماعی در مواقعی است که گنجاندن آن‌ها به عنوان بخشی از قرارداد به علت وجود اطلاعات ناکامل مقدور نیست. اطلاعات ناکامل به‌طور مثال می‌تواند شامل رؤیت ناپذیری یا اثبات ناپذیری عملکرد مورد نظر باشد. در چنین مواردی سعی می‌کنیم قاعده انتخاب اجتماعی مورد نظر را به‌طور غیرمستقیم پیاده‌سازی کنیم. این کار می‌تواند از طریق قواعد جایگزینی که توسط دادگاه قابل پیگیری باشند یا از طریق نوعی ترتیبات نهادی انجام پذیرد. اگر قاعده انتخاب اجتماعی مورد نظر از طرق ذکر شده به‌طور کامل قابل پیاده‌سازی باشد راهکار مورد نظر را راهکار بهینه یا راهکار درجه اول(first best solution) می‌گوییم. البته غالباً به دلیل قیود اعمال شده به دلیل اطلاعات ناکامل چنین راهکارهایی ممکن نیست. در این موارد برای یافتن قواعد یا ترتیبات نهادی خاصی که منفعت ناشی از کارایی بالقوه را حداکثر کند به جستجو می‌پردازیم. چنین قواعد یا ترتیبات نهادی معمولاً به عنوان راهکارهای بهینه مقید یا بهینه درجه دوم (second best solution) شناخته می‌شوند.
ویژگی‌های اصلی
نظریه قرارداد و آنچه که به‌طور کلی تر اقتصاد اطلاعات نامیده می‌شود ابزارهایی هستند که تحلیل در این حوزه جدید را ممکن می‌سازند. از آنجایی که این نظریه چیزی بیش از ابزارهایی برای تحلیل نیست تعریف اهداف آن جز از طریق بیان وجوه افتراق آن با دیدگاه‌های قبلی ممکن نیست. تعدادی از ویژگی‌های اصلی این الگوها که وجه تمایز آن‌ها از دیدگاه‌های قبلی است را می‌توان به صورت زیر برشمرد:
تفاوت‌های نظریه قرارداد با طراحی مکانیسم
به‌طور کلی می‌توان نظریه قرارداد را به عنوان حالتی عام تر از طراحی مکانیسم در نظر گرفت. نظریه قرارداد نسبت به طراحی مکانیسم از ویژگی‌های اضافی زیر برخوردار است:
الگوهای مورد استفاده
الگوهای مورد استفاده در نظریه قرارداد بر اساس معیارهای مختلفی قابل تفکیک هستند. به عنوان مثال دسته‌بندی این الگوها می‌تواند بر اساس اینکه این الگوها الگوهایی ایستا هستند یا پویا، شامل قراردادهای کامل هستند یا ناکامل، توصیف‌کننده روابط دوطرفه هستند یا چند طرفه و ... انجام پذیرد. دسته بزرگی از الگوها الگوهایی هستند که در آن‌ها یک طرف دارای اطلاعات با یک طرف فاقد اطلاعات برخورد می‌کند. این الگوها به راحتی به سه گروه قابل تفکیک هستند. دسته‌بندی این الگوها بر اساس دو معیار قابل انجام است. اولین معیار این است که اطلاعات خصوصی در این الگوها از کدامیک از انواع زیر است:
معیار دوم برای دسته‌بندی این دسته از الگوها شکل بازی استراتاژیک مورد استفاده در آنهاست. با این معیار بسته به اینکه فرد شروع‌کننده طرف دارای اطلاعات یا طرف فاقد اطلاعات باشد الگوها از یکدیگر تفکیک می‌شوند.
در مجموع این دسته‌بندی منجر به سه خانواده مهم الگوها می‌شود:
دال روپل
دال روپلی نام یک گونه از سرده دژکاک است. این کرکس در سراسر منطقهٔ ساحل صحرا در آفریقا یافت می‌شود. جمعیت فعلی این پرنده در حدود ۳۰۰۰۰ بهله (واحد شمارش پرندگان شکاری) شمارش شده که این تعداد به دلیل از بین‌رفتن زیستگاه، مسمومیت‌های اتفاقی و سایر عوامل در حال کاهش است. نام این پرنده به افتخار ادوارد روپل، کاشف، مجموعه‌دار و جانورشناس آلمانی سده ۱۹ کرکس روپل نامگذاری شد. این پرنده دارای عنوان بلندپروازترین پرندهٔ دنیا است و بر پایهٔ مدارک موجود، تأیید شده که توانایی پرواز در ارتفاع 37000 ft از سطح آب‌های آزاد را دارا است که بدین ترتیب برای این کرکس، یک رکورد محسوب می‌گردد.
نظریه قرارداد
الگوهای مورد استفاده
حالت چهارم یعنی حالتی که وضعیت اطلاعاتی مشابه کژمنشی دارد و حرکت ابتدایی در آن توسط شخص دارای اطلاعات صورت می‌گیرد در دنیای واقع قابل تصور نیست و بنابراین جزء دسته‌بندی فوق لحاظ نشده‌است.
دال روپل
کرکس‌های نر و ماده در طول فصل جفتگیری و لانه‌سازی برای ساخت لانه با یکدیگر همکاری می‌کنند و با استفاده از چوب، چمن و برگ‌هایی که از لانه‌های دیگر جمع‌آوری کرده یا به سرقت برده‌اند اقدام به ساخت لانه می‌نمایند. این گونه از کرکس همانند غالب گونه‌های دیگر آشیانه را بر فراز صخره‌ها می‌سازد و در مناطق اصلی کلنی تجمعات آنها بالغ بر صدها جفت کرکس نر و مادهٔ دیگر حضور دارد. مدت‌زمان جوجه‌آوری کرکس روپل ۵۵ روز است و پس از به دنیا آمدن جوجه‌ها، پرندهٔ نر و ماده به نوبت آنها را تغذیه می‌نمایند.
نظریه قرارداد
کژمنشی
در مسئله کژمنشی کارفرما به دلیل ناتوانی در رؤیت یا اثبات عمل کارگزار برای ایجاد انگیزه برای وی جهت عمل طبق میل وی به سمت قراردادهایی بر مبنای خروجی موجود - که قابل رؤیت و اثبات پذیر است - روی می‌آورد.
به‌طورمعمول مسئله کژمنشی به صورت زیر الگوبندی می‌شود:
قیود مسئله بهینه‌سازی شامل قید مشارکت و قیود انگیزه می‌باشد:
که در آن w(\cdot) دستمزد به صورت تابعی از خروجی y است که آن هم تابعی از تلاش کارگزارe می‌باشد. c(e) نیز بیانگر هزینه تلاش است و مطلوبیت ذخیره کارگزار با \bar{u} نشان داده می‌شود.
قراردادهای ناکامل
یکی دیگر از دسته بندی‌های موجود برای قراردادها در نظریه قرارداد تقسیم‌بندی به قراردادهای کامل و ناکامل است. قراردادهای کامل به قراردادهایی گفته می‌شود که در آن‌ها تبعات قانونی تمامی وضعیت‌های ممکن در جهان ذکر شده باشد. در پیشرفت‌های اخیر نظریه قرارداد تلاش‌هایی در جهت بررسی قراردادهای ناکامل صورت است. این حوزه از نظریه قرارداد به بررسی نتایج پیش آمده در اثر ناتوانی طرفین قرارداد در نوشتن قراردادهای کامل می‌پردازد. به دلیل پیچیدگی و هزینه بر بودن فرایند دستیابی به توافق بر سر قراردادهای کامل، قانون قواعد پیشفرضی برای پر کردن خلأهای موجود در توافق میان طرفین تأمین می‌کند.
الگوی کارگزار-کارفرما
در نظریه قرارداد غالباً از الگوی کارگزار- کارفرما استفاده می‌شود. در این الگو دو طرف قرار دارند: طرف دارای اطلاعات - که اطلاعاتش به رفاه عمومی مرتبط است - و طرف فاقد اطلاعات. از آنجا که این حالت نوعی از انحصار دوطرفه‌است قبل از هر چیز برای تحلیل بایستی مشخص کنیم که طرفین درگیر چگونه بر سر شرایط مبادله چانه زنی می‌کنند. متأسفانه مطالعه چانه زنی تحت شرایط اطلاعات نامتقارن بسیار مشکل است. مدل کارگزار-کارفرما در حقیقت ابزاری ساده‌کننده‌است که با دادن تمام قدرت چانه زنی به یک طرف این مشکلات را برطرف می‌کند. در این الگو طرفی که قدرت چانه زنی به‌طور کامل به وی اعطا شده‌است پیشنهادی برای قبول یا رد به طرف دیگر ارائه می‌دهد و بنابراین تنها منتظر جواب آری یا خیر می‌شود. در این الگو طرف دیگر هیچ اختیاری برای ارائه پیشنهاد ندارد.
بنابراین بازی کارگزار-کارفرما یک بازی Stackelberg است که در آن سردسته (که قرارداد را پیشنهاد می‌دهد) کارفرما نامیده می‌شود و دنباله رو (طرفی که تنها قرارداد را می‌پذیرد یا رد می‌کند) کارگزار نامیده می‌شود. با اینکه این طرز مدلسازی تحلیل‌ها را بسیار ساده‌تر می‌کند باید در نظر داشت که فرایند چانه زنی فرایندی بسیار پیچیده تر از چیزی است که توسط این الگو پیشنهاد می‌شود. به‌طور مثال اگر کارگزار پیشنهاد را نپذیرد تعاملات در این مدل پایان می‌پذیرد در حالیکه در دنیای واقعی می‌توان انتظار داشت که این فرایند ادامه یابد.
مثال‌هایی از نظریه قرارداد
یکی از موارد کاربرد نظریه قرارداد مربوط به قراردادهای بیمه است. در قراردادهای بیمه دارایی ممکن است شخص بیمه شده پس از انعقاد قرارداد اعمالی انجام دهد که به ضرر شرکت بیمه‌گذار باشد (کژمنشی). در اینصورت بیمه‌گذار می‌تواند با ارائه قراردادهای بیمه‌ای نظیر تخفیف برای افرادی که در دوره قبلی بیمه دچار سانحه نشده‌اند از ایجاد کژمنشی احتمالی جلوگیری کند.
از موارد دیگر کاربرد نظریه قرارداد شکل‌گیری قرارداد در بازار نیروی کار است. مثال‌هایی نظیر مسئله کارگزار- کارفرما به بررسی این مسئله می پردازند. در این مسائل احتمال ایجاد کژگزینی و کژمنشی وجود دارد. بنابراین کارفرما تلاش می‌کند با ایجاد انگیزه برای کارگزار از طریق ارتباط دادن دستمزد وی به خروجی (سود) کار از رخداد کژمنشی جلوگیری کند.
از کاربردهای دیگر نظریه قرارداد می‌توان از جیره بندی اعتبارات در نهادهای مالی، مالیات بر درآمد بهینه، قراردادهای ضمنی کار و برنامه انگیزشی برای مدیران نام برد.
افراد تأثیر گذار
نظریه قرارداد، اقتصاد اطلاعات و نظریه انگیزه‌ها یکی از فعالترین و موفق‌ترین حوزه‌های تحقیق در زمینه اقتصاد، امور مالی و مدیریت طی سه دهه گذشته بوده‌است. شمار زیادی از بنیان‌گذاران حوزه نظریه قرارداد به خاطر تلاش در پایه‌گذاری و گسترش این حوزه موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شده‌اند. افرادی مانند رونالد کوز ، هربرت سیمون ، ویلیام ویکری ، جیمز میرلس ، جرج آکرلف ، جوزف استیگلیتز و مایکل اسپنس از این دسته هستند. اولیور هارت و بنگت هولمستروم به خاطر کار تحقیقات خود در نظریه قراردادها و کمک به فهم موضوعاتی از جمله پرداخت مبتنی بر عملکرد به مدیران ارشد اجرایی به عنوان برندگان نوبل ۲۰۱۶ اقتصاد معرفی شده‌اند.
امین اسماعیل‌نژاد
امین اسماعیل‌نژاد (زاده ۲۷ آذر ۱۳۷۵ در ملکان) بازیکن حرفه‌ای والیبال و پشت خط زن تیم ملی والیبال ایران و باشگاه ورونا ایتالیا است.
پیشینه
اسماعیل‌نژاد در مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا ۲۰۱۷ به میزبانی اردبیل که با قهرمانی ایران به پایان رسید به عنوان بهترین پشت خط زن انتخاب شد. در همان سال مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال جهان در مصر را در حالی که پشت خط زن اول تیم ملی بود به خاطر مصدومیت از دست داد. وی در سال‌های ۹۵ و ۹۶ در تیم پیکان تهران، سال ۹۷ در تیم شهرداری تبریز و ۹۸ و ۹۹ در تیم سایپای تهران عضویت داشته‌است و سابقه نایب قهرمانی لیگ برتر والیبال ایران را در سال ۹۵ با تیم پیکان تهران در کارنامه خود دارد. وی در سال ۱۴۰۰_۱۴۰۱ با تیم شهداب یزد به قهرمانی لیگ برتر رسید و عنوان بهترین پشت خط زن لیگ برتر والیبال ایران و نیز ارزشمندترین بازیکن لیگ برتر والیبال ایران را به دست آورد.
او همچنین در سال ۲۰۲۱ به همراه تیم ملی والیبال ایران در مسابقات قهرمانی مردان آسیا ۲۰۲۱ مقام اول را کسب کرد و مدال طلا گرفت.
داروینوپتروس
داروینوپتروس ، یک سرده از پتروسورهای مربوط به دورهٔ ژوراسیک میانی است که در چین کشف شده و به نام چارلز داروین نام‌گذاری شده‌است.
فرای-لاوبرسهایم
فرای-لاوبرسهایم یک شهر در آلمان است که در باد کرویتسناخ واقع شده‌است. فرای-لاوبرسهایم ۱٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
۱۱۷۸ (میلادی)
۱۱۷۸ (میلادی) هزار و صد و هفتاد و هشتمین سال تقویم میلادی است.
بوریس یلتسین
بوریس نیکولایویچ یلتسین (به روسی: Борис Николаевич Ельцин) (۱ فوریه ۱۹۳۱ – ۲۳ آوریل ۲۰۰۷)، سیاستمدار اهل روسیه و نخستین رئیس‌جمهور این کشور بود.