cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فهرست فرودگاه‌های میزوری
منابع
Missouri Department of Transportation (MoDOT):
Other sites used as a reference when compiling and updating this list:
سیارک ۲۲۶۲۶
سیارک ۲۲۶۲۶ بیست و دو هزار و ششصد و بیست و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ مه ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۲ است.
امشب بگذار همه در لندن عشق بورزیم
امشب بگذار همه در لندن عشق بورزیم (به انگلیسی: Tonite Lets All Make Love in London) عنوان یک آلبوم موسیقی متن است که برای فیلمی به همین نام به کارگردانی پیتر وایت‌هد ساخته شده است.این آلبوم اولین بار در ۱۹۶۸ منتشر شد،در سال ۱۹۹۰ نیز بازانتشار یافت.
خانه فدائی
خانه فدائی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان نشاط، بازارچه حسن‌آباد، مجاور مسجد ساروتقی، پلاک ۱۳۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسین‌آباد جدید (داراب)
حسین‌آباد جدید (داراب)، روستایی از توابع بخش رستاق شهرستان داراب در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
الکساندر مانتیث
الکساندر مانتیث (Alexander C. Monteith; April 10, 1902 – ) دانشمند اهل کانادا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
زاویه‌های مکمل
هرگاه مجموع اندازه‌های دو زاویه برابر با ۱۸۰ درجه باشد، آن دو زاویه مکمل یکدیگرند. هرگاه دو زاویهٔ مکمل مجاور یکدیگر نیز باشند (راس و یک ضلع مشترک داشته باشند) دو ضلع آن‌ها که مشترک نیست با هم تشکیل یک خط راست یا زاویهٔ نیم‌صفحه می‌دهد. برای نمونه مکمل یک زاویهٔ ۱۳۵ درجه برابر با ۱۳۵–۱۸۰ یعنی یک زاویهٔ ۴۵ درجه‌است. نیازی نیست که زاویه‌های مکمل حتماً روی یک خط راست باشند بلکه آن‌ها می‌توانند از هم جدا باشند، برای نمونه زاویه‌های مجاور یک متوازی الاضلاع دو به‌دو مکمل یکدیگرند.
رابطه‌های مثلثاتی
سینوس دو زاویهٔ مکمل یکسان است. کسینوس دو زاویهٔ مکمل قرینهٔ یکدیگر است (اندازهٔ مساوی ولی علامت مخالف دارند). تانژانت دو زاویهٔ مکمل قرینهٔ یکدیگر است (اندازهٔ مساوی ولی علامت مخالف دارند).
ربات ۱۵۹۰۷
سیارک ۱۵۹۰۷ پانزده هزار و نهصد و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ اکتبر ۱۹۹۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵٫۷۰ است.
ویترول، بوش دو رون
شهر ویترول، بوش دو رون در شهرستان بوش دو رون در ناحیه پروانس آلپ-کوت دازور با جمعیت ۳۷٬۱۹۰ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است
لنز سیگما ۸میلی‌متر اف/۴ ئی‌ایکس دی‌جی
لنز سیگما ۸میلی‌متر اف/۴ ئی‌ایکس دی‌جی نام لنز دوربین عکاسی از نوع واید ثابت است که توسط شرکت سیگما تولید می‌شود. فاصلهٔ کانونی این لنز ۸ میلی‌متر، دیافراگم آن دارای ۵ تیغه و ضریب اف آن است. این لنز در 2006 میلادی تولید و عرضه شده‌است.
رادکان (تاکستان)
راکان (تاکستان)، روستایی از توابع بخش خرمدشت شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رامندشمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۹۲ نفر (۵۳۰خانوار) بوده‌است. مردم به زبان ترکی صحبت می‌کنند و مذهب آن‌ها شیعه می‌باشد.
موقعیت جغرافیایی
رادکان در کیلمتر ۱۲ جاده قزوین به همدان و در کنار این جاده است. این روستا به دلیل موقعیت مناسب مهاجرپذیر بوده و در حال رشد می‌باشد اکثریت مردم کشاورز بوده و محصولات اصلی مردم این روستا انگور، کشمش، یونجه، گندم، جو و گوجه فرنگی می‌باشد. به‌طوری‌که هر ساله محصول گوجه فرنگی این روستا و روستاهای همجوار به کشور عراق ارسال می‌شود.
از آثار باستانی آن می‌توان به مرقد امامزادگان ابوسعید و ابو ظهیر (نوادگان موسی کاظم) و تپه و قنات اشاره کرد که قنات قدیمی آن که متعلق به دوران قبل از اسلام می‌باشد، در حال حاضر خشک شده‌است.
پاتختی
پاتختی از مجالسی پس از مراسم عروسی است که در بسیاری موارد بلافاصله بعد از شب عروسی و در اولین صبح برگزار می‌شود که با شرکت نزدیکان عروس و داماد همراه می‌باشد.
پاتختی جشنی است که روز بعد از عروسی می‌گیرند و عروس را بر تخت «صندلی» می نشانند و دوستان و کسان عروس و داماد برای آنها هدیه می‌برند.و در پایان این مراسم خانواده عروس خلعتی(هدایا) به خانواده داماد می دهد .و خانواده داماد هم قباله ازدواج را همراه با هدیه (قباله پیچ) به مادر عروس میدهند
مشابه پاتختی در آمریکا
مراسمی مشابه پاتختی به نام Bridal shower در آمریکا و کانادا و چند کشور دیگر نیز وجود دارد. این مراسم قبل از عروسی برگزار می گردد.
آرامگاه کوروش بزرگ
آرامگاه کورش بزرگ که مقبره کوروش دوم هخامنشی است، بنایی است بی‌پیرایه با معماری منحصربه‌فرد، که در فاصله حدود یک کیلومتری جنوب غربی کاخ‌های پاسارگاد قرار دارد. این بنا از همه سوی دشت مرغاب پیداست، به‌ویژه اگر از سمت جنوب غربی از راه باستانی گذر کنیم و از تنگه بلاغی وارد دشت شویم، نخستین چیزی که جلب توجه می‌کند آرامگاه کوروش است. این اثر در سال ۲۰۰۴ میلادی به عنوان زیر مجموعه پاسارگاد تحت شماره ۱۱۰۶ در میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
فیلیپینی‌ها
فیلیپینی‌ها یک گروه قومیتی بومی جزایر فیلیپین هستند. جمعیت فیلیپین در سال ۲۰۱۰ بیش از ۹۲ میلیون نفر بوده‌است و حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیون فیلیپینی نیز در خارج از این کشور زندگی می‌کنند. آمریکا با بیش از ۳ میلیون و عربستان با بیش از یک میلیون بیشترین جمعیت فیلیپینی‌های مهاجر را در خود جای داده‌اند.
آرامگاه کوروش بزرگ
آرامگاه کوروش تنها بنایی در پاسارگاد است که توصیف آن در منابع یونانی آمده‌است. از قدیمی‌ترین توصیف‌های مربوط به آرامگاه کوروش می‌توان به توصیف اریستوبولوس، یکی از همراهان اسکندر مقدونی در لشکرکشی‌اش به قلمرو هخامنشیان نام برد که توسط آریان در کتاب آناباسیس اسکندر بدین شکل ثبت شده‌است: قسمت‌های پایینی آرامگاه از سنگ‌هایی تشکیل شده بود که به شکل مربع بریده شده بودند و در کل یک قاعده مستطیلی شکل را تشکیل می‌دادند. بالای آرامگاه یک اتاق سنگی بود که یک سقف و یک در داشت و به قدری باریک بود که یک مرد کوتاه قد به‌سختی می‌توانست داخل اتاق شود. در داخل اتاق یک تابوت طلایی وجود داشت که پیکر کوروش را در داخل آن قرار داده بودند. یک نیمکت نیز با پایه‌هایی از طلا در کنار تابوت قرار داشت. یک پرده بابلی پوشش آن (احتمالاً نیمکت) بود و کف اتاق نیز با فرش پوشانده شده بود. یک شنل آستین‌دار و سایر لباس‌های بابلی روی آن قرار داشتند. شلوارها و جامه‌های مادی در اتاق یافت می‌شد، بعضی تیره و بعضی به رنگ‌های دیگر بودند. گردن‌بند، شمشیر، گوشواره‌های سنگی با تزیینات طلا و یک میز نیز در اتاق بودند. تابوت کوروش بین میز و نیمکت قرار داشت. در محوطه آرامگاه یک ساختمان کوچک برای روحانیون وجود داشت که وظیفه نگهداری آرامگاه کوروش را بر عهده داشتند.
فیلیپینی‌ها
مردم فیلیپین به حدود ۱۸۰ زبان مختلف تکلم می‌کنند که بیشتر آنها به خانواده زبانی آسترونزیایی تعلق دارند و در بین آنها تاگالوگ و سینوگبانونی بیشتر از بقیه گویشور دارند. فیلیپینی و انگلیسی دو زبان رسمی فیلیپین هستند و بیشتر فیلیپینی‌ها دوزبانه یا سه‌زبانه هستند.
آرامگاه کوروش بزرگ
در سال ۵۲۹ پیش از میلاد، کوروش به قبایل سکاها در آسیای مرکزی (شمال شرق ایران) حمله کرد و در جنگ با ماساگت‌ها کشته شد. وی را در این مقبره دفن کردند.
فیلیپینی‌ها
فیلیپین بیش از سه قرن مستعمره اسپانیا بود و در نتیجه فرهنگ فیلیپینی‌ها تا حدی اسپانیولیزه شده‌است. اکثر فیلپینی‌ها در این دوران به مسیحیت کاتولیک گرویدند اما اینکه اسپانیایی‌های مهاجر تا چه میزان با فیلیپنی‌ها مخلوط شده‌اند چندان مشخص نیست چون در سرشماری‌های این کشور هیچگاه در مورد تعلق نژادی پرسشی نشده‌است.
آرامگاه کوروش بزرگ
مشخصات بنا
آرامگاه کوروش در گوشهٔ جنوبیِ محوطه‌ای جا دارد که زمانی بوستان شاهیِ پاسارگاد بوده‌است و از سنگ‌های آهکیِ سفیدی که به زردی متمایل است و احتمالاً از معدن سیوند تأمین شده‌است، بنا شده‌است. ساختمان آرامگاه ۲۵۰۰ سال در برابر عوامل مخرب طبیعی و غیرطبیعی پایداری کرده‌است و هنوز در دشت پاسارگاد پابرجاست. قاعده یا زیربنای اصلی آن سکویی است سنگی که طرح آن یک مربع‌مستطیل به طول ۱۳٫۳۵ متر و عرض ۱۲٫۳۰ متر می‌سازد. این ساختمان از دو قسمتِ کاملاً متمایز تشکیل شده‌است؛ یک سکوی سنگی شش‌پله‌ای، و یک اتاق با سقف شیروانی بر فراز پلهٔ ششم.
اتاق آرامگاه دارای ۳٫۱۷ متر طول، ۲٫۱۱ متر عرض، و ۲٫۱۱ متر ارتفاع است. دیوارش ستبر است و تا ۱٫۵ متر ضخامت دارد و از چهار ردیف سنگِ نیک‌تراشیده درست شده‌است. ردیف‌های اول و دوم بلندتر از ردیف سوم و چهارم‌اند و در ضلع شمال غربی ظاهراً دری دولنگه که به‌صورت کشویی باز می‌شد، وجود می‌داشت که اینک از بین رفته‌است. مدخل کنونی ۷۸ سانتی‌متر پهنا و ۱۴۰ سانتی‌متر بلندی دارد و آستانهٔ آن نیز عمیق است. در هر یک از دو گوشهٔ آستانهٔ کوچک، یک فرورفتگی برای پاشنهٔ درها درست کرده‌اند و شیارهایی افقی به عمق ۱۶ سانتیمتر در یک سمت و ده سانتی‌متر در سمتی دیگر، تا دو لنگه در هنگام بازشدن در آن‌ها راه یابند و جای گیرند.
در پیشانی اتاق آرامگاه، یعنی در مثلث بالای درگاه، یک گل بسیار آراسته نقش کرده بودند که امروز تنها نیمی از آن، آن هم به صورت بسیار ضعیف، باقی مانده‌است. مسافری اروپایی به نام یوهان آلبرشت فون ماندلسلو در سال ۱۶۳۸ میلادی این گل را دیده‌است و تصویر آن را نیز در نقشی که از آرامگاه کوروش کشیده، آورده‌است، ولی تا مدت‌ها این نقش از یاد رفته بود یا به صورت دیگری تعبیر می‌شد، تا آنکه دیوید استروناخ در سال ۱۹۶۴ میلادی آن را بازیافت و توصیف و تفسیر کرد. گل مورد بحث ۱۲ پَرِ اصلی می‌داشت که خارج از محوطهٔ آن ۲۴ پَرِ دیگر و بیرون از اینها ۲۴ پَرِ نوک‌دارِ دیگر آورده بودند. این نقش به تصویر خورشید می‌ماند و با توجه به اینکه ایرانیان نام کوروش را با خورشید تطابق داده بودند، این گل خورشیدی نماد و مظهر شخص کوروش و نمودار مقام روحانی او نزد ایرانیان بوده‌است.
سقف آرامگاه از درون صاف و ساده است، ولی از بیرون شیروانی‌شکل است و شیب دوطرفهٔ ان به شکل عدد هشت است. این سقف از دو سنگ گران‌پیکر ساخته شده‌است که بر روی آن یک سنگ هرمی به قاعدهٔ ۶٫۲۵ متر در ۳ متر و به کلفتی نیم متر قرار گرفته‌است و بر روی آن، سنگ بالای سقف جای می‌داشت، که اکنون موجود نیست. گمان می‌رود که طبق سنت هخامنشی، برای سبک شدن و بهتر جابه‌جا کردن سنگ‌های گران، داخل سقف را گود کرده‌اند. فرصت‌الدوله شیرازی به وجود فضای خالیِ میان سقف درون و سقف شیب‌بامی بیرون پی برده‌بود و آن را محل دفن مرده دانسته بود:
سقف آن [آرامگاه] از طرف بیرون شیب‌بامی است، ولی از درون مسطح است؛ لهذا از پشت این سقف مسطح اندرون تا زیر مقعر سقف بیرون مجوف [= خالی] است به شکل مثلث، و آنجا محل دفن مرده بوده و در زمان‌های گذشته پشت بام را سوراخ کرده و سنگ‌هایش را شکسته‌اند. بعضی از اهالی که از آنجا بالا رفته، آن دخمه را دیده‌اند، مذکور بودند که در آن تابوت از سنگ نهاده‌اند و مرده در آن تابوت بوده. اکنون جسد هَباءِ منثور است [مثل غبارِ پراکنده است ].
این قسمت میان‌تهی که فرصت شیرازی از آن یاد می‌کند، عبارت است از یک گودی به طول ۴٫۷۵ متر که حدود یک متر عرض دارد و ۸۵ سانتیمتر عمق. برای این‌که درازیِ این گودی استقامتِ سقف را متزلزل نکند، آن را دوتکه‌ای ساخته‌اند. ولی این نظر که فضای خالی محل قرار گرفتن تابوت یا حتی دو تابوت (با توجه به تقسیم فضای میان‌تهی به دو) بوده‌است، در گذشته طرفدارانی داشته‌است.
کف اتاقِ آرامگاه از دو تخته‌سنگ سترگ تشکیل شده‌است. طبق گزارش جرج کرزن (۱۸۹۲م) تخته‌سنگ بزرگ‌تر از حفره‌های بزرگی که در آن کنده شده بود آسیب دیده بود. احتمالاً برای اینکه معلوم شود زیرش چیست.
بنای آرامگاه بدون ملاط ساخته شده بود، ولی بست‌های فلزیِ دُم‌چلچله‌ای، سنگ‌های آن را به هم متصل می‌کرد که تقریباً همهٔ آن‌ها را کنده و برده بودند و گودی‌های ناخوشایندی به جای گذارده بودند که به استقامت بنا آسیب می‌رساند. تیمی تحت سرپرستی علیرضا شاپور شهبازی، تا آنجایی که می‌شد این گودی‌ها را با تکه‌سنگ‌هایی که از معدن سیوند آورده بودند، تعمیر کرد.
کسانی که در قرن نوزدهم از آرامگاه بازدید کرده‌اند و مشاهداتشان را ثبت کرده‌اند، سخن از ستون‌های دورِ آرامگاه کوروش رانده‌اند. لیک در حال حاضر اثری از این ستون‌ها و سایر بناهای اطراف آرامگاه نمانده‌است. برای نمونه، فرانتس هاینریش وایسباخ، محقق و خاورشناس آلمانی، که در اواخر قرن نوزدهم میلادی از پاسارگاد بازدید کرده و شرحی از بناهای موجود در پاسارگاد نوشته‌است، توصیفی به شرح زیر از ستون‌های دورِ آرامگاه کوروش داده‌است:
سه طرف آرامگاه را ۲۲ ستون احاطه کرده‌اند. اثراتی از دیواری دولایه که ستون‌ها را احاطه کرده‌است دیده می‌شود. طول هر یک از ردیف ستون‌هایی که مقابل هم قرار گرفته‌اند ۳۰ متر و طول ردیف ستون‌هایی که به این دو ردیف عمود است ۳۲ متر است. طول دو ردیف مقابل هم از دیوار داخلی ۳۵ متر و طول بخش دیگر از دیوار داخلی ۴۲ متر است. در اینکه دیوار خارجی از ابتدا وجود داشته‌است، شک و تردید هست. دیوار خارجی دیوار عظیمی است که باقی‌مانده‌هایی از یک دروازه بدان تکیه کرده‌است.
یک منطقهٔ وسیع که محدودهٔ آن به وسیلهٔ پایهٔ ۲۴ ستونِ گِرد مشخص شده‌است، ساختمان [آرامگاه] را به مانند یک مربع در میان گرفته‌است. قطر هر ستون ۳ پا و ۳ اینچ [تقریباًّ ۹۹ سانتیمتر] است. هر ضلع مربع توسط ۶ ستون کامل می‌شود که فاصلهٔ هر ستون از ستون کناری‌اش ۱۴ پا [تقریباً ۴٬۲۷ متر] است. ۱۷ ستون هنوز ایستاده هستند، ولی دور و برشان انباشته از آشغال است، و خام‌دستانه توسط دیواری گِلی به هم وصل شده‌اند.
دربارهٔ منشأ سبک معماریِ بنا نظرات متفاوتی ابراز شده‌است. طیف این نظرات گسترده است و شامل منشأ یونانیِ آسیای صغیر، میان‌رودی، مصری، عیلامی، و ایرانیِ اصیل می‌شود. بهرام فره‌وشی دربارهٔ پوشش خرپشتهای روی آرامگاه کوروش نوشته‌است که گورهای آریائیانی که نخستین بار به سیلک آمده‌اند نیز به همین ترتیب پوشانده شده‌است، و این می‌رسانَد که هنوز نخستین پادشاهان هخامنشی آرامگاه‌های خود را بنابر رسم قدیم و به‌طوری‌که در نواحی باران‌خیز شمال ایران‌زمین معمول بوده، می‌ساختند.
کتیبه‌های آرامگاه در منابع یونانی
آریان، استرابون و پلوتارک به تفصیل از مقبرهٔ کوروش سخن رانده‌اند. آریان نوشته‌است که روی آرامگاه کوروش نوشته‌ای به خط میخی پارسی باستان وجود داشت به این مضمون:
این نوشته با اختلاف بسیار کمی توسط استرابون و پلوتارک نیز نقل شده‌است. اگرچه تحقیقات جدید درستی وجود چنین نوشته‌ای در آرامگاه کوروش را زیر سؤال برده‌است اما ساختار ساده و بدون تزئین بنا مضمون همین نوشته را منتقل می‌کند.
داندامایف معتقد است که جملهٔ «بر من رشک مبر» به‌وضوح دلالت دارد بر اینکه کتیبهٔ مزبور از آرامگاه کوروش اخذ نشده‌است، بلکه مولود افکار و خیالات واهی و بی‌اساس یونانیان است. به گفتهٔ وی در هیچ‌یک از کتیبه‌های هخامنشیان نظیر چنین مطلبی دیده نمی‌شود ولی از طرف دیگر «رشک می‌برم» غالباً بر سنگ آرامگاه‌های یونانی دیده می‌شود. وانگهی به نظر داندامایف اصلاً این عبارات مخالف تصور پارسیان قرن ششم (پیش از میلاد) دربارهٔ ناپایداری و عدم ثبات عظمت و بزرگی زمین است، در حالیکه مؤلفان یونانی برای این مطلب اهمیت خاصی قائل‌اند.
استرابون متن کتیبهٔ دیگری در آرامگاه کوروش را به نقل از اُنِسیکْریت آورده‌است: «اینجا آرامگاه من کوروش شاهنشاه است». در روایت انسیکریت این کتیبه به دو زبان فارسی [باستان] و یونانی ولی هر دو به خط فارسی آمده بود. داندامایف مضمون و اسلوب این کتیبه را که خالی از نظرات فلسفی یونانیان است به آنِ کتیبه‌های سایر پادشاهان هخامنشی نزدیک می‌داند؛ ولی در وجودش — بدان نحو که توصیف شده‌است — تردید می‌کند. چه به عقیدهٔ وی به خط میخی نمی‌توان زبان یونانی را نوشت. به علاوه، او انسیکریت را با توجه به روایت‌هایش از عجایب هند، نظیر داستان اسب آبی و مارهایی به طول ۴ متر، راوی موثقی نمی‌داند. داندامایف در نهایت نتیجه می‌گیرد که از آنجایی که اغلب مؤلفان یونانی دربارهٔ کتیبه‌های منقوش بر روی مقبره کوروش مطالبی نگاشته‌اند، بر روی آرامگاه کوروش در پاسارگاد در واقع کتیبه‌هایی وجود داشته‌است؛ ولی این کتیبه‌ها اولاً مضمونشان نوع دیگری بوده‌است و در ثانی امکان دارد که آن‌ها در زمان کوروش تهیه نشده باشند، بلکه بعد از مرگ وی در دوران شاهنشاهی داریوش تدوین یافته باشند، زیرا معمولاً کتیبه‌های سنگ‌های آرامگاه پس از مرگ تنظیم می‌گردد.
سرگذشت آرامگاه
آرامگاه کوروش بزرگ که به احتمال زیاد پیش از مرگ وی و به فرمان خودش ساخته شده‌است، در همه دوره هخامنشی مقدس به‌شمار می‌رفت و به خوبی از آن نگهداری می‌کردند. به گفتهٔ آریان، در زمان شاهنشاهی کمبوجیه، مغانی که وظیفه نگهداری از آرامگاه کوروش بزرگ را داشتند، سهمیه‌ای به شرح یک گوسپند و مقدار معینی شراب و خوراکی در روز و یک اسب در ماه جهت قربانی کردن برای کوروش بزرگ، از شاهنشاه دریافت می‌کردند. در حمله اسکندر مقدونی یکی از مقدونی‌ها در این آرامگاه را شکسته و اشیا آن را تاراج کرده و کالبد را گزند رسانده بود. اسکندر دستور داد آرامگاه کوروش را مرمت کنند. هکل و یاردلی با اشاره به مرمت آرامگاه و نقل قولی از پلوتارک مبنی بر مجازات عاملان تعارض به آرامگاه می‌نویسند که هدف اسکندر از این کار علاقهٔ شخصی او به کوروش و حرکتی خیراندیشانه/سیاسی بود تا بتواند خود را جانشین مشروع کوروش و هخامنشیان معرفی کند. از وضعیت آرامگاه در دوره‌های اشکانی و ساسانی اطلاع چندانی در دست نیست.
در دوره اسلامی تعبیر اصلی بنا دیگر مشخص نبود و از سوی دیگر مردم هم ساخت بناهای با عظمت سنگی را خارج از قوه بشریت می‌دانستند و به سلیمان که طبق عقاید اسلامی، دیوان را برای کارهای دشوار در خدمت داشته‌است، نسبت می‌دادند. به‌همین جهت آرامگاه کوروش بزرگ را هم از بناهای سلیمان می‌شمردند و آن را به مادر او منسوب می‌کردند و «مشهد مادر سلیمان» می‌خواندند. در دوران اتابکان فارس به دست سعد بن زنگی در سال ۶۲۰ یا ۶۲۱ق با استفاده از ستون‌ها و سنگ‌های کاخ‌های پاسارگاد، مسجد جامعی در پیرامون آرامگاه ساخته و محرابی نیز بر سنگ درون اتاق آرامگاه حجاری شد. در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به هنگام جشن‌های دوهزار و پانصد ساله سنگ‌ها به کاخ‌ها منتقل شدند.
در آثار کلاسیک فارسی، اشاره به این بنا موجز، ناچیز و پراکنده‌است. فارس‌نامهٔ ابن بلخی (۵۱۰ق ~ ۱۱۱۶م) از کهن‌ترین آثار فارسی‌است که به این بنا اشاره کرده‌است:
مرغزار کالان نزدیکی گور مادر سلیمان است طول آن چهار فرسنگ اما عرض ندارد مگر اندکی و گور مادر سلیمان از سنگ کرده‌اند خانهٔ بچهار سو هیچ‌کس در آن خانه نتواند نگریدن کی گویند کی طلسمی ساخته‌اند کی هر کی در آن نگرد کور شود اما کسی را ندیده‌ام کی این آزمایش کند.
دو سده و اندی پس از آن حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب همین مطلب را که از ابن بلخی گرفته‌است — و خود بدین موضوع به تلویح اشاره کرده‌است — ذیل همان مرغزار کالان آورده‌است.
یان استرایس جهانگرد هلندی که در قرن هفدهم میلادی (۱۶۷۲م ~ ۱۰۸۲ق) از پاسارگاد بازدید کرده‌است، از مشهد مادر سلیمان به عنوان زیارتگاه نام می‌برد و می‌گوید که مخصوص زنان می‌بود و «مومنه‌هایی… سه بار قبر را به پیشانی می‌ساییدند و همان تعداد بار می‌بوسیدند، ذکر کوتاهی زیر لب می‌گفتند… و می‌رفتند.»
نخستین شخصی که دریافت مشهد مادر سلیمان همان آرامگاه کوروش بزرگ است که نویسندگان اروپای باستان از آن نام برده‌اند، رابرت کرپورتر جهانگرد و دیپلمات انگلیسی بود که در سال ۱۸۱۸ میلادی (~ ۱۲۳۳ق) از پاسارگاد دیدن کرده بود. البته موریه در سال ۱۸۰۹ (~ ۱۲۲۳ق) این احتمال را پیش کشیده بودند که بنای مذکور آرامگاه کوروش باشد. لیک خود آن را رد کرده بود. جرج کرزن، کر پورتر را نخستین انگلیسی‌ای دانسته‌است که بنای کوروش را باز شناخت و احتمال داده‌است که نخستین بازشناسنده گروتفند آلمانی بوده باشد. گروتفند پس از بررسی سفرنامه موریه احتمال قوی داد که دشت مرغاب همان پاسارگاد است و بعد از بازدید از محل با مقایسه مشخصات محل با حقایق تاریخی و گزارش‌های تاریخ‌نگاران باستانی، به این موضوع و اینکه بنایی که بین افراد محلی به مشهد مادر سلیمان شهرت پیدا کرده‌است، همان آرامگاه کوروش بزرگ بنیان‌گذار شاهنشاهی هخامنشیان است، یقین پیدا کرد. پاسکال کوست نیز در تصویری که از این آرامگاه در سال ۱۸۴۰ منتشر کرده، آن را آرامگاه منتسب به کورش نامیده‌است. با این حال در دههٔ پایانی قرن نوزدهم هنوز یکی‌بودن بنا و آرامگاه کوروش نزد بسیاری از دانشوران اروپایی مقبول نبود. برخی مخالفان محل پاسارگاد را جایی جز مرغاب می‌دانستند؛ مثلاً دارابگرد. بسیاری از مخالفان صاحب قبر را مؤنث می‌دانستند؛ البته نه مادر سلیمان پیغمبر یهود بلکه مثلاً بانویی هخامنشی. وایسباخ آرامگاه کوروش بزرگ را نه بنای مورد بحث در این نوشتار، بلکه بنایی موسوم به زندان سلیمان در پاسارگاد می‌دانست، که البته با یافته‌های باستان‌شناسی امروز احتمال فراوان می‌رود که آرامگاه کمبوجیه باشد. در ویراست ۱۰ دانشنامهٔ بریتانیکا (۱۹۰۲م) نوشته شده‌است: «آرامگاه مرغاب نمی‌تواند از آنِ کوروش باشد، چنان‌که غالباً گمان می‌رود.» و محل پاسارگاد نزدیک دارابگرد دانسته شده‌است. لیک در ویراست ۱۱ همان دانشنامه (۱۹۱۱م) دیگر محل پاسارگاد مرغاب دانسته شده‌است و آرامگاهْ از آنِ کوروش.
در همان دوران و پیش از فرارسیدن قرن ۲۰ میلادی، فرصت الدوله شیرازی در کتاب آثار عجم، در زیر نگاره‌ای که خود از آرامگاه کوروش بزرگ نقاشی کرده‌است، نوشته‌است:
یکی از مورخین می‌گوید چون برخی جمشید را سلیمان می‌دانند شاید مادرش در آنجا مدفون باشد لهذا باین اسم خوانده شده اما در یکی از تواریخ اروپا مرقومست که سلیمان ابی جعفر برادر هارون الرشید شهر پسارگیدی را تحویل داشته وقتی از جانب خلیفه به حکومت آنجا رفته، مادرش که همراه بوده در آن سرزمین درگذشته و بخاک مدفون آمده از آنوقت معروف به قبر مادر سلیمان گردیده و بطول زمان گمان نموده‌اند سلیمان نبی است پس مشهد ام‌النبی نیز گفته‌اند و الله اعلم. این بلوک از شهرهای بزرگ ایران و اولین بناست که نهاده شده…
حسن حسینی فسایی در فارس‌نامهٔ ناصری (۱۳۱۰ق ~ ۱۸۹۳م) نظری مشابه مطرح می‌کند. با این تفصیل که چون عجم جمشید و سلیمان را یکی می‌دانسته‌اند قبر مادر جمشید را قبر مادر سلیمان خوانده‌اند. با آنکه هم فرصت‌الدولهٔ شیرازی و هم میرزا حسن حسینی فسایی با شاهان هخامنشی آشنا بوده‌اند، این بنا را متعلق به کسی از این شاهان ندانسته‌اند.
در سال‌های آغازین قرن بیستم هنوز عامهٔ مردم ایران آرامگاه را مشهد مادر سلیمان می‌دانستند. مؤمنات به زیارتش می‌رفتند و حاجت می‌طلبیدند. الیوت کروشی ویلیامز دولتمرد انگلیسی که در اوایل قرن بیستم به ایران سفر کرده بود در سفرنامه‌ای که نوشته‌است (۱۹۰۷م) با لحن خاص انگلیسیان می‌گوید: «به نظر می‌آید ایرانی افسانه را به تاریخ و خرافات را به هر دو ترجیح می‌دهد. از این رو امروز آرامگاه کوروش در سرزمین خودش با نام 'تخت مادر سلیمان' شناخته می‌شود». وی پس از انتقاداتی که شامل بی‌اعتنایی ایرانیان به تاریخ و بی‌اطلاعی ایشان از آن می‌شود می‌گوید: «چنین است که آرامگاه کوروش به طرزی مبهم نصیب 'مادر سلیمان' می‌شود و قوّت‌های فراطبیعی به این موجود الوهی که گمان می‌رود در قبر خفته‌است نسبت داده می‌شود.» مسافر انگلیسی در ادامه شرح می‌دهد که دختران و مخدرات که مشکلات عشقی یا کمبودهای عاطفی و جز آن می‌دارند پیشکش‌هایی که شامل قوطی‌های حلبی می‌شود به درون آرامگاه می‌آورند و به ریسمانی که در گوشهٔ اندرونی بسته شده‌است می‌آویزند. ویلیامز با نظر به کیفیت نازل هدایا نتیجه می‌گیرد که اعتقاد زوار یا غایت مطلوبشان ارزش چندانی نمی‌دارد. او مشاهداتش از این نمونهٔ «بی‌اعتنایی طنزآمیز زمان به خواسته‌های مردان بزرگ» را چنین به پایان می‌برد: «کتیبه‌ها از بین رفته‌است و آرامگاه، که از صاحبان اصلی‌اش بازگرفته شده‌است، به مزاری برای پیشکش‌های دونِ مردمی نادان به موجودی موهوم، فرو کاسته شده‌است. چون در انبوه دخیل‌های بسته‌شده و حلبی‌جات نگریستم با خود اندیشیدم که آیا کوروش خبر دارد و آیا اهمیت می‌دهد؟»
اروپاییان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، همواره با احترام از مقبره یاد کرده‌اند، مثلاً پرسی سایکس مورخ و ژنرال انگلیسی در مورد آن گفته‌است:
در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به مناسبت ۲۵۰۰امین سالگرد شاهنشاهی ایران، جشنهای مفصلی برگزار شد که مراسم گشایش آن با سخنرانی محمدرضا شاه پهلوی در برابر آرامگاه کوروش بزرگ شکل گرفت. وی در این سخنرانی دربارهٔ کوروش و آرامگاهش چنین گفت:
پاتریک بریستو
پاتریک بریستو (Patrick Bristow؛ زادهٔ September 26, 1962) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آرامگاه کوروش بزرگ
سرگذشت آرامگاه
در این لحظه پرشکوه تاریخ ایران، من و همه ایرانیان، همه فرزندان این شاهنشاهی کهن که دوهزار و پانصد سال پیش به دست تو بنیاد نهاده شد، در برابر آرامگاه تو سر ستایش فرود می‌آوریم و خاطره فراموش نشدنی تو را پاس می‌داریم. همه ما در این هنگام که ایران نو با افتخارات کهن پیمانی تازه می‌بندد، تورا به نام قهرمان جاودان تاریخ ایران، به نام بنیانگذار کهنسال‌ترین شاهنشاهی جهان، به نام آزادی‌بخش بزرگ تاریخ، به نام فرزند شایسته بشریت، درود می‌فرستیم.
بازسازی آرامگاه
این آرامگاه دو بار، یکی در سال ۱۳۵۰ خورشیدی و بار دوم بین سالهای ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ خورشیدی مرمت و بازسازی شده‌است. بار اول عملیات مرمت به سرپرستی علی سامی (رئیس وقت مؤسسه باستانشناسی تخت جمشید) انجام شد و از ملات سیمان نیز جهت بازسازی بام آرامگاه استفاده شده بود. بازسازی‌های انجام گرفته در سال ۱۳۵۰ بیشتر به منظور آماده‌سازی آرامگاه کوروش جهت برگزاری جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران بود.
در بار دوم به گزارش خبرگزاری مهر، عده‌ای از کارشناسان میراث فرهنگی ادعا نموده‌اند که در جریان بازسازی سقف آرامگاه آسیب جدی دیده‌است. به ادعای یکی از این کارشناسان، مرمتگر این بنا مرمتگری را به‌طور تجربی آموخته‌است و در این زمینه تحصیلات علمی و دانشگاهی ندارد و پس از رفتن گروه متخصص ایتالیایی از تخت جمشید مسئولیت مرمت آرامگاه کوروش را بر عهده گرفته‌است. این کارشناس مدعی شده‌است که این مرمتگر در طول مرمت اشتباهاتی انجام داده که بیشترین آن مربوط به تخریب سقف آرامگاه است. یکی دیگر از کارشناسان سازمان میراث فرهنگی نیز به خبرنگار مهر گفته‌است:
اگر عملیات مرمت سقف آرامگاه بر اساس شیوه‌های درست علمی صورت می‌گرفت باید دست کم این امر ۲ سال دیگر به پایان می‌رسید. این در حالی است که این امر یکماهه انجام شده و قسمتهایی از سنگ تاریخی مقبره با قدمت ۲۵۰۰ سال برداشته شده و سنگی جدید جایگزین آن شده‌است و این موضوع برای یک اثر تاریخی حکم مرگ را دارد.
کاوه فرخ نیز در برنامه میزگردی که توسط تلویزیون بخش فارسی صدای آمریکا در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۰۸ با حضور حسن راهساز، سرپرست تیم مرمت آرامگاه کوروش بزرگ، برگزار شده بود، مدعی شد که عملیات مرمت طبق اصول باستان‌شناسی انجام نشده‌است و این عملیات به آرامگاه صدمه رسانده‌است. وی خواستار شد که جهت روشن شدن موضوع تیمی از باستان‌شناسان مطرح ایرانی و خارجی مانند دیوید استروناخ، ریچارد فرای و دیگران از آرامگاه بازدید کارشناسی کنند، که مورد مخالفت راهساز به دلایل امنیتی قرار گرفت.
این در حالیست که دکتر محمد حسین طالبیان مدیر بنیاد پژوهشی پارسه پاسارگاد در این باره مدعی شده‌است که عملیات مرمت این اثر تاریخی با مسئولیت یکی از استادان و کارشناسان مرمت سنگ برجسته کشور و همکاری مرمتگران بومی شهرستان پاسارگاد فارس صورت گرفته و گزارش آن را نیز به یونسکو ارسال کرده‌ایم و اگر مشکلی در امر مرمت وجود داشت به‌طور حتم یونسکو این موضوع را به ما اعلام می‌کرد، اما چنین نشده‌است. شهرام رهبر، تدوینگر طرح مرمت آرامگاه کوروش دربارهٔ دلیل شروع بازسازی آرامگاه در سال ۱۳۸۰ می‌گوید: دراواخر سال ۷۹ و اوایل سال ۸۰ نفوذ آب به سطوح دیواره و جاری شدن آن از سقف مشاهده شده‌است که به همین منظور در سال ۸۰ داربست فلزی چندمنظوره‌ای برای زیر پاقراردادن با امکان باربری برپا شد. به گفتهٔ وی، در نیمه دوم سال ۸۰ مطالعات مربوط به حفاظت و مرمت آرامگاه آغاز شده‌است که شکسته و فاسدشدن ملات‌های سیمانی، رویش درختچه‌ها، وجود ریشه‌های درخت انجیر وحشی، جابه‌جایی بلوک‌های سنگی و وجود درزهای باز از جمله مهم‌ترین مشکلات بام آرامگاه اعلام شده‌اند.
بناهای مشابه
به نظر می‌آید که بنایی شبیه آرامگاه کوروش چه در ایران و چه در خارج پیش از ساختش وجود نداشته‌است، اگرچه بعدها بناهایی شبیه آن ساخته شده‌است. گور دختر واقع در بخش مرکزی شهرستان دشتستان در استان بوشهر یکی از آثار تاریخی دورهٔ هخامنشی در ایران است که بسیار شبیه به آرامگاه کوروش بزرگ است. شاپور شهبازی معتقد بود که این گور به کوروش کوچک تعلق دارد. همچنین آرامگاهی با شباهت بی‌نظیر به آرامگاه کوروش بزرگ به نام تاش کوله در سارد وجود دارد که احتمالاً در دورانی که لیدی یکی از ساتراپهای شاهنشاهی هخامنشی بود، به تقلید از آرامگاه کوروش بزرگ برای یکی از بزرگان پارسی یا لیدیایی ساخته شده‌است. این بنا در نزدیکی منطقۀ فوچا در ازمیر ترکیه قرار گرفته‌است و در بین افراد محلی به تاش کوله (به معنای برج سنگی) معروف است. این بنا همانند آرامگاه کوروش بزرگ به شکل هرم است و برای ساخت آن از سنگ آهک استفاده شده‌است. بنایی دیگری که شباهت زیادی به آرامگاه کوروش بزرگ دارد و در دوران هخامنشیان به صورت ناتمام ساخته شده‌است، به تخت گوهر یا تخت رستم معروف است و در شهرستان مرودشت استان فارس، در نزدیکی بناهای نقش رستم و نقش رجب واقع است. همچنین آرامگاه فردوسی در توس یکی از شاخص‌ترین بناهای مدرنی است، که شباهت زیادی به آرامگاه کوروش بزرگ دارد.
استان هامگیونگ شمالی
استان هامگیونگ شمالی (به لاتین: North Hamgyong Province) یک استان در کشور کره شمالی است که در منطقهٔ کوانبوک واقع شده‌است.
هیدرودآلکیلاسیون
هیدرودآلکیلاسیون (Hydrodealkylation) عبارت است از یک فرایند شیمیایی که اغلب واکنش یک هیدروکربن آروماتیک مانند تولوئن در آن روی می‌دهد. این واکنش در حضور گاز هیدروژن انجام می‌شود تا یک هیدروکربن آروماتیک ساده‌تر بدون گروه عاملی تشکیل شود. یک نمونه از این واکنش‌ها، تبدیل ۱٬۲٬۴-تری‌متیل‌بنزن به زایلیل است. این واکنش معمولاً در فشار و دمای بالا یا در حضور یک کاتالیزگر که معمولاً یک فلز واسطه مانند کروم یا مولیبدن است، صورت می‌گیرد.
مثال
تولوئن هیدرودآلکیلاسیون بنزن
رحمانبردی مادازیموف
رحمانبردی مادازیموف (Рахмонберди Мадазимов؛ ۱۸۷۵ – ۱۹۳۳) بازیگر، نویسنده، بنیانگذار و برگزار کنندهٔ جنبش تئاتر در قرقیزستان و بنیانگذار و اولین کارگردان هنری تئاتر موسیقی و درام دانشگاهی ازبک ایالتی اوشبک به نام بابور در شهر اوش بود.
خانه سهرابی
خانه سهرابی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، منطقه رهنان، خیابان اباذر، بن‌بست شهید احمد عسگری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
واکر لی کیسلر
واکر لی کیسلر (Walker Lee Cisler; October 8, 1897 – 1897:10:8, October 18, 1994) مهندس برق اهل ایالات متحده بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک شده است.
زمین‌لرزه ۲۰۰۶ تونگا
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات -20.187°N, -174.123°W و ژرفای آنرا در ۵۵ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۷٫۹ در مقیاس Mw بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «با تلفات» اعلام کرده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آنرا (°۲۲۶، °۲۲، °۱۲۳) یا (°۱۱، °۷۲، °۷۸) و نوع گسل را «معکوس» فرارسانده‌است.
زمین‌لرزه هیچ کشته‌ای نداشته و شمار زخمیان ۱ نفر برآورده شده‌است.
دق اهو
دق اهو، روستایی از توابع بخش رستاق شهرستان داراب در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوهستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
سیارک ۲۲۶۲۷
سیارک ۲۲۶۲۷ بیست و دو هزار و ششصد و بیست و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ مه ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۹.۳ است.
یوگوا
یوگوا یکی از شهرهای کشور استونی است.
این شهر در سال ۲۰۱۱ میلادی ۵٬۵۰۱ نفر جمعیت داشته است.
شهرهای خواهرخوانده
شهرهای خواهرخوانده:
خریت فورتینگ
خریت فورتینگ (Gerrit Voorting; January 18, 1923 – 1923:01:18, January 30, 2015) دوچرخه‌سوار اهل هلند بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ساریا (اسپانیا)
ساریا (به اسپانیایی: Sarria) یک دهستان در اسپانیا است که در استان لوگو واقع شده‌است. ساریا ۱۳٬۵۰۸ نفر جمعیت دارد.
بگو و هجی کن (آلبوم)
«بگو و هجی کن» آلبومی از دپش مد است که در سال ۱۹۸۱ میلادی منتشر شد.
فابریکاتور
فابریکاتور (Phabricator) نام نرم‌افزاری متن باز بر پایه وب است که جهت بازبینی کد، باگ ترکر، ویکی کاربرد دارد. این نرم‌افزار توسط شرکت فسلیتی تولید شده و توسط شرکت‌های زیادی استفاده می‌شود. فابریکاتور قابلیت هماهنگی با گیت، آپاچی ساب‌ورژن را دارد و با مجوز آپاچی منتشر شده‌است. این نرم‌افزار در اصل برای استفاده فیس‌بوک طراحی شد توسعه‌دهنده اصلی فابریکاتور ایوان پریستلی است. وی فیس‌بوک را ترک کرد و فسلیتی را بنیاد نهاد تا به توسعه فابریکاتور بپردازد. از جمله شرکت‌هایی که از فابریکاتور استفاده می‌کنند:
کارن هاروپ
کارن هاروپ (Karen Harup؛ – July 19, 2009) یک شناگر اهل دانمارک بود.
سینمای بولیوی
سینمای بولیوی به تاریخ و بدنه سینمایی این کشور و همچنین به فیلم‌سازان بولیویایی‌تبار اشاره دارد. در حال حاضر اگرچه صنعت فیلم در بولیوی بسیار خرد است با این همه تاریخ سینما ی این کشور دارای پیشینه‌ای پربار و غنی است. بولیوی از دهه ۱۹۲۰ به‌طور مداوم فیلم بلند مستند تولید کرده‌است که اگرچه عمدتاً مستند هستند اما از منظر ارائه فرهنگ این کشور بسیار حائز اهمیت می‌باشند. . اگر اظهارات مورخ سینمای آمریکای جنوبی خوزه سانچز اچ را در نظر بگیریم، پیشینه این فیلم‌ها عمدتاً بر فرهنگ بومی کشور و ظلم‌های سیاسی روا رفته بر مردم است. تاریخ بولیوی مملو از تغییرات متعدد در راس حاکمیت این کشور است. قریب به ۲۰۰ کودتا و ۲۰۰ ضد کودتا در تاریخ این کشور رخ داده‌اند. پس از سال‌ها نزاع سیاسی بر سر قدرت در سال‌های دهه ۱۹۸۰ برای اولین بار دولت‌های غیرنظامی حاکمیت خویش را بر بولیوی تثبیت کردند. تمام این رخدادها باعث شد تا فرهنگ و هنر و به‌ویژه سینما شدیداً تحت تأثیر ناآرامی‌های سیاسی قرار بگیرد.
پیشینه
اولین نمایش فیلم در بولیوی در ۲۱ ژوئن ۱۸۹۷، و احتمالاً توسط ویتاسکوپ نشان داده شد. واکنش مطبوعات آن زمان بیشتر حول رفتارهای غیرقانونی در محل نمایش فیلم بود تا تاریخ‌نگاری این رویداد فرهنگی مهم، از این رو مقامات محلی سختگیری‌هایی برای ادامه نمایش فیلم ارائه کردند. بین سال‌های ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۵ با ورود سینماتوگراف به لاپاز مردم بیشتر با سینما آشنا شدند.
دهه اول و دوم قرن بیستم موج جدیدی از فیلم‌سازی مستند در بولیوی به راه افتاد. در دهه ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ موجی از تولید فیلم‌های مستند پدید آمد. گفته می‌شود اولین فیلم بولیوی در ۱۹۰۴ به نام چهره‌های تاریخی و فعلی (Personajes históricos y de actualidad) ساخته شد. در ۱۹۲۶ فیلم افتخار مسابقه (La Gloria de la Raza) توسط لوئیس کاستلو کارگردانی گردید. اما تنها فیلم باقی مانده از دوران پیشگامان سینمای بولیوی فیلم وارا وارا (Wara Wara) محصول ۱۹۳۰ به کارگردانی خوزه ماریا ولاسکو مایدانا است که در ژانر درام عاشقانه ساخته شده‌است.
اولین فیلم ناطق سینمای بولیوی جهنم سبز (عنوان دیگر فیلم: جنگ چاکو) ساخته لوئیس بازوبری در سال ۱۹۳۶ و اولین فیلم رنگی به نام جایی که یک امپراتوری به دنیا می‌آید (Donde nace un imperio) ساخته خورخه رویز محصول ۱۹۵۷ می‌باشد.
سینمای مدرن
در دهه ۱۹۶۰، سینمای آمریکای لاتین کم‌کم به سمت ارائه فیلم‌هایی با مضامین روشنفکری و بررسی مضامین سیاسی از جمله توسعه‌نیافتگی و نزاع اقتصادی رفت. به دنبال سینمای نوو برزیل و سینمای آرژانتین، سینمای جدید بولیوی از نظر ایدئولوژیکی نیز به دنبال تعریف هویت ملی و به دنبال ایجاد فیلم مردمی و طرد فیلمسازی به سبک هالیوود بود. در بولیوی جشنواره فیلم نیز برگزار می‌شود. جشنواره فیلم لاپاز FICLAPAZ - La Paz International Film Festival از سال ۲۰۱۳ تاکنون برگزار می‌گردد.
== فیلم‌هایی که تمام یا بخشی از آن در بولیوی فیلم‌برداری شدند ==
آمار و ارقام
سینمای بولیوی در حال حاضر دارای ۸۰ سالن سینماست. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۸۸ بیش از ۴۰ فیلم در این کشور ساخته شده‌است.
ویامومب
شهر ویامومب در شهرستان سن-سن-دنی در ناحیه ایل-دو-فرانس با جمعیت ۲۸٬۳۳۹ نفر در کشور فرانسه واقع شده‌است
بنزین هوایی
Avgas (بنزین هوانوردی که الکل هوایی نیز گفته می‌شود) یک سوخت هوایی است که در هواپیماهایی با موتورهای احتراق داخلی با جرقه استفاده می‌شود. Avgas از بنزین معمولی (بنزین) مورد استفاده در وسایل نقلیه موتوری متمایز می‌شود که در زمینه حمل و نقل هوایی به آن mogas (بنزین موتور) می‌گویند. بر خلاف بنزین موتور که از دهه ۱۹۷۰ برای استفاده از مبدل‌های کاتالیزوری با محتوای پلاتین برای کاهش آلودگی فرموله شده‌است، رایج‌ترین گریدهای استفاده شده Avgas است که هنوز حاوی تترا اتیل سرب (TEL) هست، ماده ای سمی که برای جلوگیری از کوبش موتور (انفجار زودرس) استفاده می‌شود). آزمایش‌هایی در حال انجام است که در نهایت هدف آن کاهش یا حذف استفاده از TEL در بنزین حمل‌ونقل هوایی است. سوخت جت مبتنی بر نفت سفید برای مطابقت با نیازهای موتورهای توربین که نیازی به اکتان ندارند و در یک پوشش پروازی بسیار گسترده‌تر از موتورهای پیستونی کار می‌کنند، فرموله شده‌است. نفت سفید همچنین توسط اکثر موتورهای پیستونی دیزلی که برای استفاده در هوانوردی ساخته شده‌اند، مانند موتورهای SMA Engines, Austro Engine و Thielert استفاده می‌شود.
خواص
ماده اصلی نفتی مورد استفاده در مخلوط کردن گاز، آلکیلات است که مخلوطی از ایزواکتان‌های مختلف است. برخی از پالایشگاه‌ها نیز از ریفرمیت استفاده می‌کنند. تمام گریدهای اوگس که مطابق با CAN 2-3 [توضیحات بیشتر لازم است]، 25-M82 [توضیحات بیشتر لازم است] دارای چگالی ۶٫۰۱ پوند در هر گالن ایالات متحده (720 g/L) در دمای ۱۵ درجه سانتیگراد (۵۹ °F) هستند. (6 lb/U.S. gal معمولاً در آمریکا برای محاسبه وزن و تعادل استفاده می‌شود) چگالی به ۶٫۴۱ پوند در هر گالن ایالات متحده (768 g/L) در -۴۰ °C (-40 °F) افزایش می‌یابد و حدود ۰٫۱ درصد کاهش می‌یابد. در هر ۱ درجه سانتیگراد (۱٫۸ درجه فارنهایت) افزایش دما. Avgas دارای ضریب (یا عامل) انتشار ۱۸٫۳۵۵ پوند در هر گالن ایالات متحده (۲٫۱۹۹۴ کیلوگرم در لیتر) CO2 یا حدود ۳٫۰۷ واحد وزن CO2 تولید شده در واحد وزن سوخت مصرف شده‌است. Avgas با محدوده فشار بخار رید ۵٫۵ تا 7 psi نسبت به بنزین خودرو، با محدوده ۸ تا 14 psi فرار کمتر است. حداقل حد نوسانات کافی برای راه اندازی موتور را تضمین می‌کند. حدود بالا مربوط به فشار اتمسفر در سطح دریا، 14.7 psi، برای وسایل نقلیه موتوری و فشار محیط در ۲۲۰۰۰ فوت، 6.25 psi، برای هواپیما است. نوسانات پایین گاز، احتمال قفل شدن بخار در خطوط سوخت را در ارتفاعات تا ۲۲۰۰۰ فوت کاهش می‌دهد.
مخلوط‌های ویژه‌ای که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرند همان چیزی است که برای اولین بار در دهه ۱۹۴۰ توسعه یافتند و در موتورهای هوایی و نظامی با سطوح بالای سوپرشارژ استفاده می‌شدند. به ویژه موتور رولزرویس مرلین مورد استفاده در جنگنده‌های اسپیت‌فایر و هاریکان، جنگنده بمب‌افکن Mosquito و بمب‌افکن سنگین لنکستر (مرلین II و نسخه‌های بعدی به سوخت ۱۰۰ اکتان نیاز داشتند)، و همچنین موتور آلیسون V-1710 خنک‌شده با مایع، و موتورهای شعاعی هوا خنک از پرت اند ویتنی، رایت، و دیگر سازندگان در دو سوی اقیانوس اطلس. رتبه‌های اکتان بالا به‌طور سنتی با افزودن تترا اتیل سرب، یک ماده بسیار سمی که در اواخر قرن بیستم در اکثر کشورها به تدریج از خودروسازی حذف شد، به دست می‌آمد.
اوگاز سرب دار در حال حاضر در چندین درجه با حداکثر غلظت سرب متفاوت موجود است. (آوگاز بدون سرب نیز موجود است) از آنجایی که تترااتیل سرب یک افزودنی سمی است، حداقل مقدار مورد نیاز برای رساندن سوخت به درجه اکتان مورد نیاز استفاده می‌شود. غلظت واقعی اغلب کمتر از حداکثر مجاز است. [نیاز به منبع] از نظر تاریخی، بسیاری از موتورهای هواپیماهای پیستونی ۴ و ۶ سیلندر کم مصرف پس از جنگ جهانی دوم برای استفاده از سوخت‌های سرب طراحی شده بودند. سوخت جایگزین بدون سرب برای این موتورها در حال توسعه و تأیید است. برخی از هواپیماهای با موتور رفت و برگشتی همچنان به سوخت سرب نیاز دارند، اما برخی دیگر نیازی به سوخت ندارند و برخی نیز در صورت استفاده از افزودنی روغن خاص می‌توانند بنزین بدون سرب بسوزانند.
Lycoming فهرستی از موتورها و سوخت‌های سازگار با آنها را ارائه می‌دهد. طبق نمودار اوت ۲۰۱۷ آنها، تعدادی از موتورهای آنها با سوخت بدون سرب سازگار هستند. با این حال، همه موتورهای آنها نیاز به استفاده از افزودنی روغن در هنگام استفاده از سوخت بدون سرب دارند: "هنگام استفاده از سوخت‌های بدون سرب مشخص شده در جدول ۱، افزودنی روغن Lycoming P/N LW-16702، یا یک محصول نهایی مشابه مانند Aeroshell 15W- 50، باید استفاده شود. " Lycoming همچنین خاطرنشان می‌کند که درجه اکتان سوخت مورد استفاده نیز باید الزامات ذکر شده در مشخصات سوخت را برآورده کند، در غیر این صورت ممکن است به دلیل انفجار موتور آسیب ببیند.
جیمز برودریک
جیمز برودریک (James Broderick؛ March 7, 1927 – 1927:3:7, November 1, 1982) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فیلم‌شناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بعد از ظهر سگی اشاره کرد.
اوبرپفول
اوبرپفول (به آلمانی: Oberpfuhl) دریاچه‌ای در اوکرمارک ایالت براندنبورگ آلمان است. این دریاچه در شهر لوشن واقع شده است.
لنز سیگما ۸میلی‌متر اف/۳٫۵ ئی‌ایکس دی‌جی
لنز سیگما ۸میلی‌متر اف/۳٫۵ ئی‌ایکس دی‌جی نام لنز دوربین عکاسی از نوع چشم‌ماهی است که توسط شرکت سیگما تولید می‌شود. فاصلهٔ کانونی این لنز ۸ میلی‌متر، دیافراگم آن دارای ۶ تیغه و ضریب اف آن اف ۳٫۵ است. این لنز در ۲۰۰۶ میلادی تولید و عرضه شده‌است.
کشمرز
کشمرز، روستایی مابین شهرستان بوئین زهرا و آوج است اما از نظر اداری جز شهرستان تاکستان است که به زبان ترکی آذربایجانی سخن میگویند. این روستا در شمالی‌ترین قسمت منطقه خرقان دارد. مهرداد محمدی و میلاد محمدی دو فوتبالیست ملی پوش اهل این روستا هستند
هری کیو
هری کیو (Harry Keough; November 15, 1927 – 1927:11:15, February 7, 2012) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
چاه مغو
چاه مغو، روستایی از توابع بخش رستاق شهرستان داراب در استان فارس ایران است.
فرودگاه بین‌المللی فیلادلفیا
فرودگاه بین‌المللی فیلادلفیا یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا PHL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سد سیمره
سد سیمره در مسیر رود سیمره در جنوب غربی شهرستان رومشکان استان لرستان قرار دارد. این سد از نوع بتنی دو قوسی است و توانایی تولید انرژی به میزان سالانه ۶۷۳ گیگاوات ساعت را دارد.
اقتصاد طرح
اعتبار نهایی اختصاص داده شده جهت هزینه‌های اجرای پروژه بالغ بر ۱۸/۹۸۳ میلیارد ریال می‌باشد که با منابع سرمایه‌گذاری عمومی، منابع داخلی، تسهیلات بانکی داخلی، اوراق مشارکت و تسهیلات خارجی (فاینانس، وام و…) تأمین گردیده‌است. زیان‌های ناشی از طولانی شدن پروژه عبارتند از افزایش قیمت تمام شده طرح و منفعت نبردن حاصل از فروش برق. منافع و درآمد حاصل از تولید برق طبق برآورد اولیه سالانه ۸۵۰ میلیارد ریال (بر حسب هر کیلووات ساعت ۱۰۰۰ ریال) خواهد بود.
اثرات جانبی (طبیعت، توریسم و اشتغال)
در دریاچه سد و در طول دره‌هایی که رود سیمره از آنها می گذرد، مکان‌های طبیعی بسیار بکری وجود دارد و هر ساله گردشگران زیادی به این مناطق سفر می‌کنند. همچنین قایق سواری در این منطقه رایج است و وجود ماهی‌های متفاوت در این رودخانه نیز می‌تواند وسیله‌ای برای ماهیگیری و تکمیل تفریح باشد.
از دیگر جذابیت‌های سد سیمره وجود پرندگان مهاجر است چرا که بر اثر شکل گیری این دریاچه زیبا هزاران پرنده از نقاط مختلف کشور به سیمره مهاجرت کرده اند. در عین حال پرورش آبزیان در نقاطی از دریاچه رایج است.
درکل اثرات جانبی این سد شامل:
مشخصات هواشناسی منطقه طرح
متوسط بارندگی سالانه حوزه آب‌ریز در دوره ۴۶ ساله برابر با ۴۲۲٫۷ میلی‌متر می‌باشد. بهار ۲۵٫۷ درصد، تابستان کمتر از ۱ درصد، پاییز ۲۹٫۳ درصد و زمستان ۴۴٫۸ درصد از باران سالیانه سهم دارند و حداکثر میزان بارندگی در ماه اسفند با ۱۷درصد سهم می‌باشد. مرداد گرم‌ترین و بهمن سردترین ماه سال است. تعداد روزهای یخبندان ۳۳٫۵ روز و متوسط سالانه سرعت باد ۱٫۴۵ متر بر ثانیه می‌باشد.
مشخصات زمین‌شناسی ساختگاه سد
محل ساختگاه در زون زاگرس چین‌خورده و در بخش جنوب‌غربی آن قرار گرفته‌است. ساختگاه سد در یال شمالی طاقدیس راوندی واقع شده‌است و محل سد مرز بین استان لرستان و استان ایلام و در شهرستان رومشکان استان لرستان و نزدیک به بخش هندمینی در ۱۰ کیلومتری جنوب غربی شهرستان بدره و در دره کفه نیل یا کفن دهلا می‌باشد. سنگ بستر از نوع سنگ‌های آهکی سازند آسماری شهبازان می‌باشد که به ۳ بخش به شرح زیر تقسیم می‌گردد:
ویلیام بارو
ویلیام بارو (Wilmer L. Barrow; July 26, 1903 – ) مهندسان برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادیسون انجمن مهندسان برق و الکترونیک و جایزه موریس لیبمن انجمن مهندسان برق و الکترونیک آمریکا شده است.
نوتوس
نوتوس ، در اسطوره‌های یونان، باد جنوب است.
او را برادر بورئاس و زفوروس می‌دانند. او طبیعتی آرام و گرم داشت اما در فصل پائیز توفان بر پا می‌کرد و موجب از بین رفتن محصولات کشاورزان می‌شد.
خانه دهدشتی
خانه دهدشتی ها مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، چهار باغ عباسی، دروازه دولت، خیابان مسجد باب الرحمه کوچه جهان نما، انتهای بن‌بست دهدشتی، پلاک ۱۱۰ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه دهدشتی اصفهان در دوارن قاجار ساخته شده است. البته در مورد کاربرد و تاریخ دقیق ساخت این خانه در زمان قاجار اطلاعات چندانی در دست نیست. این خانه که در بخش سنتی و بافت تاریخی اصفهان قرار گرفته، در طول سالیان اخیر بارها مورد مرمت و بازسازی واقع شده است. [2]
کانگ دنیل
کانگ دنیل خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و کارآفرین اهل کره جنوبی است. او در اوایل سال ۲۰۱۷ به عنوان برنده مقام اول فصل دوم مجموعه رقابت واقع‌نمای Produce 101 به شهرت رسید. او عضو سابق گروه پسرانه وانا وان بود که از این برنامه به‌وجود آمد و در طول یک سال و نیم فعالیت خود، موفقیت‌های انتقادی و تجاری زیادی کسب کرد. او اکنون یک هنرمند تک‌خوان است. کانگ دنیل به تازگی(در سال 2022) در سریالی با عنوان پلیس های تازه‌کار (Rookie Cops) حضور داشته است.
کانگ پس از پایان فعالیت‌های وانا وان به صورت گروهی، پس از ۶ ماه وقفه از صنعت سرگرمی، خود مدیریت حرفه‌اش را بر عهده گرفت. او در اواسط سال ۲۰۱۹، آژانس خود را برای مدیریت فعالیت‌های آینده‌اش به عنوان یک تک‌خوان، تأسیس کرد و اولین آلبوم چندآهنگه خود را با عنوان Color on Me  منتشر کرد که یک موفقیت تجاری بود و در صدر جدول آلبوم گائون کره جنوبی قرار گرفت. آثار بعدی او از مجموعهٔ «رنگ» با عناوین Cyan و Magenta نیز در صدر جدول آلبوم گائون قرار گرفتند و قطعه اصلی آلبوم دوم، اولین تک‌آهنگ کانگ بود که در ۱۰ رتبه نخست کره جای گرفت. وی در سال ۲۰۱۹ شرکت کانکت اینترتینمنت را تأسیس کرد.
نمسیس
نِمِسیس  در اساطیر یونان الههٔ نیک و بد، عدالت و انتقام بود. تندیس و معبد او در روستای رامنوسیا واقع در شمال آتیک است و به همین علت با نام رامنوسیا نیز شناخته می‌شود. او به عنوان دختر زئوس یا اوکئانوس شناخته می‌شود، اما برطبق هزیود او فرزند اربوس و نوکس (شب) بود. او مجازات‌کنندهٔ عاشقان بی‌وفا و قانون‌شکنان و مغروران بود. نمسیس به مانند یک زن جدی دارای بال، که در دست چپ خود یک شلاق، افسار، شمشیر، شاخه سیب یا یک ترازو دارد.
کارها و کردارها
علی رغم اینکه ایزدبانویی قابل احترام بود، نمسیس غم و اندوه فراوانی برای افراد فناپذیری همچون نارسیس به بار آورد که یکی از دخترانی که جواب عشقش را از نارسیس نگرفته بود دعا کرد که باشد روزی که این مغرور و خودشیفته، روزی عاشق خودش شود و نمسیس این کار را برعهده گرفت. نارسیس شکارچی زیباروی و گردن فرازی بود که عاشقان خود را خوار می‌شمرد. نمسیس او را کنار آبگیری فریفت و بازتاب خود را در آب مشاهده نمود و عاشق خود شد، بدون آنکه بداند آن بازتاب تنها چیزی شبیه عکس است. نارسیس نمی‌توانست دست از زیبایی خود بردارد و سرانجام در همان حال جان باخت. نمسیس بر آن بود که هیچ کس نباید خیلی خوب باشد، و همیشه آنانی را که با هدایای بسیار مورد احترام قرار می‌گرفتند، نفرین می‌کرد.
شانس و کیفر
واژهٔ نمسیس در اصل به معنای توزیع‌کننده شانس و اقبال است؛ که این شانس بر اساس شایستگی توزیع می‌گردد. بنابراین، نمسیس به افرادی اشاره دارد که در حق این شایستگی ایجاد اختلال می‌کنند. در تراژدی‌های یونان نمسیس به‌طور عمده خونخواه جرم و تنبیه‌کنندهٔ گستاخی به نظر می‌رسد و همدست آته و ارینی‌ها می‌باشد.
رژیم لاغری
رژیم لاغری روش تغذیه‌ای برای کاهش وزن است. این روش تغذیه برای سلامتی افراد چاق مفید است ولی می‌تواند برای افراد معمولی خطرناک باشد. اینکه رژیم لاغری برای چه کسی مناسب است را پزشک یا متخصص تغذیه مشخص می‌کند. وزن یک سوم افرادی که برای کاهش وزن رژیم می‌گیرند، فقط چند هفته بعد از قطع رژیم بیش از وزن قبل می‌شود. همچنین تجربه نشان داده‌‌ است در رژیم‌های خیلی سفت و سخت که با ترکیب غیر عادی غذا ها سبب کاهش وزن فرد در مدت کوتاه می‌شوند، این احتمال وجود دارد که بعد از مدتی انگیزه اولیه از دست برود و دوباره وزن فرد اضافه شود. همچنین بعضی از رژیم‌های نادرست و غیر اصولی مانند رژیم‌های لاغری سریع، سلامتی فرد را تهدید کرده و باعث بروز مشکلات در طولانی مدت می‌شوند.
== انواع رژیم‌های لاغری ==
رژیم یک روز درمیان
در این رژیم ۲ نوع برنامه انتخابی یکی روزهای عادی و یکی روزهای سبز وجود دارد. در روزهای سبز می‌توانید آزادانه و به مقدار نامحدود از گروه سبزی‌ها، میوه‌ها، حبوبات و غذاهای نشاسته‌ای مانند پاستا، سیب زمینی و برنج استفاده کنید. در روزهای عادی هم مصرف پروتئین بیشتر بلامانع است.
رژیم اتکینز
در این رژیم با مصرف کمتر غذاهای پروتئینی مانند ماهی و تخم مرغ و غذاهای پرچرب مانند خامه، کره و پنیر در مجموع فرد کالری کمتری دریافت می‌کند. کربوهیدارت‌هایی مانند نان، برنج، سیب زمینی، شکلات، چیپس، غلات و شکر هم به شدت محدود می‌شوند.
رژیم دوکان
این رژیم توسط دکتر پییر دوکان معرفی شد که متشکل از ۴ فاز حمله، کاهش، تثبیت و رهاسازی است. تمرکز این روش بر مصرف سبزی‌ها و پروتئین کم چرب و حذف موقتی چربی‌های اشباع و کاهش کربو هیدرات دریافتی است. در این رژیم اصرار زیادی بر ورزش سبک روزانه و مصرف آب، سبوس و جو دوسر می‌شود و ادعا می‌شود سرعت کاهش در آن نسبت به رژیم‌های کالری شماری بیشتر است.
رژیم نمایه گلایسمی
در این رژیم، غذاهای کربوهیدارتی بر حسب اینکه چقدر سریع قند خون را بالا می‌برند، دسته‌بندی می‌شوند. غذاهایی که شاخص گلایسمی پایین دارند، باعث می‌شوند فرد زمان طولانی‌تری احساس سیری کند و در نتیجه وزنش کنترل شود.
تغییر وعده‌ها با محصولات رژیمی
در این رژیم، بسته‌های غذایی رژیمی با کالری و مواد مغذی مشخص، جایگزین ۲ وعده اصلی در روز (اغلب صبحانه و ناهار) می‌شوند.
رژیم سم زدایی
این رژیم کاهش وزن بر پایه این تئوری است که بدن مدام با سموم مختلف مانند آفت‌کش‌ها، مواد افزودنی و غذاهای چرب مواجه است و باید این سموم از بدن دفع شوند. دکتر سالیس در این‌باره می‌گوید: «نکته مهم این است که رژیم سم زدایی انواع مختلفی دارد و بسیاری از انواع آن هم موفقیت‌آمیز بوده‌است. پس می‌توان گفت که فقط یک راه حل وجود ندارد. اما رژیم محبوب شبه روزه داری، رژیم ۵:۲ است، به این شکل که برای ۵ روز رژیم معمول خود را داشته باشید و ۲ روز را رژیم بگیرید و روزه داری متناوب است.»
تفکیک گروه‌های غذایی
در این روش نباید غذاهای خاص باهم خورده شوند. مثلاً غذاهای پُر پروتئین مانند ماهی، گوشت قرمز و تخم مرغ و لبنیات و غذاهای پرکربوهیدرات مانند نان، برنج، پاستا و سیب زمینی را نباید با هم مصرف کرد.
رژیم پایش وزن
این نوع رژیم مبتنی بر سیستم امتیازی است. به هر غذا بر حسب مقدار کالری و ارزش غذایی‌اش امتیاز داده می‌شود و هرکس با توجه به وزنی که می‌خواهد کم کند، می‌تواند در هر روز امتیاز مشخصی دریافت کند.
رژیم کم چرب
همه چربی‌ها کالری زیادی دارند، بنابراین در رژیم کم چرب، میزان کالری دریافتی به شدت کم می‌شود. در این رژیم مصرف خوراکی‌هایی مانند کره، روغن، مارگارین، مایونز، چیپس، شکلات و پنیر محدود و درصورت امکان با انواع کم چرب جایگزین می‌شود.
مکمل‌های رژیمی
انواع مختلف مکمل‌ها برای افرادی که می‌خواهند وزن کم کنند وجود دارد که ادعا می‌شود می‌توانند چربی‌ها را بسوزانند، متابولیسم را بالا ببرند یا جلوی اشتها را بگیرند.
=== رژیم کتوژنیک === این رژیم، میزان مصرف کربوهیدرات را به حداقل رسانده و بیشتر باید از چربی‌های مفید استفاده کنید. رژیم کتوژنیک نیز جزو رژیم‌های جنجالی به حساب می‌آید و هنوز هم جزء موضوعات بحث برانگیز متخصصان این زمینه است.
=== رژیم پر پروتئین === در این رژیم لاغری، مصرف چربی‌ها و کربوهیدرات، به حداقل خود رسیده، و بیشتر وعده‌های غذایی را پروتئین تشکیل می‌دهد.
=== رژیم میوه خواری === در این رژیم، اکثر وعده‌ها را میوه تشکیل می‌دهد، بسیاری از متخصصان رژیم میوه خواری را پیشنهاد نمی‌دهند، چرا که می تواند سبب مشکلات سوءتغذیه‌ای شود.
دیابت و رژیم لاغری
چنانچه مبتلا به دیابت هستید، رعایت رژیم لاغری می‌تواند منتهی به رهایی از انسولین یا دارو درمانی شود. با کمک کارشناسان و متخصصان تغذیه یک رژیم لاغری دیابتیک را تنظیم نمایید.
هیچ شکی در این نیست که اگر شما دچار اضافه وزن هستید و مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز می‌باشید، رژیم لاغری سالم قند شما را کاهش داده، منجر به بهبود سلامتی شده و به شما کمک می‌کند که حس بهتری داشته باشید.
اما پیش از آنکه رژیم لاغری دیابتیک را شروع کنید، به خاطر داشته باشید که نظارت پزشک غدد یا پزشک متخصص دیابت حائز اهمیت است چراکه در زمان رعایت رژیم لاغری، بررسی قند خون، انسولین و دارو درمانی تان به توجه خاصی نیاز پیدا می‌کند. شما با رعایت رژیم لاغری در مسیر درستی قدم گذاشته‌اید. میزان اضافه وزن بالای شما اهمیتی ندارد چرا که در صورت کاهش مقداری از وزنتان، قند خون شما به‌طور معناداری کاهش پیدا می‌کند.