cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مسکن در افغانستان
بی‌جاشدگان
بدترین خانه را این گروه در شهرها دارند. بی‌جاشدگان متشکل از دو گروه مردم است. آن‌های که باالاثر جنگ‌ها خانهٔ خود را رها می‌نمایند. این گروه در طول ۳۳ سال جنگ وجود داشته که اکثراً پس از چندین سال شهرنشین شده‌اند. گروه دوم سیلاب‌زدگان و سایر حوادث طبیعی و غیرطبیعی ساکنان را فقیر ساخته؛ آن‌ها غرض لقمه‌ای نان به شهرها بدون سرپناه زندگی می‌نمایند. این گروه در چندین گوشهٔ شهر کابل و سایر ولایات، خانه‌هایی از تکه آهن‌های کهنه پلاستیک و سنگ‌های بی‌شکل ساخته‌اند که زندگی آن‌ها بدتر از حیوانات است. این گروه از طریق ساکنان شهر و سازمان ملل معیشت می‌شوند. اکثراً همه خانواده گدا شده‌اند. چون در شهرها تجارت زمین خیلی‌ها قیمت بها گردیده حکومت‌های پس از سال ۱۹۹۳ برای شان گران است که به غریب خانه و زمین دهند. در دستگاه دولت یک تعداد از گروهای است که تمامی ثروت افغانستان به شکل از اشکال در جیب آن‌ها می‌ریزد؛ و کرزی صاحب بنا بر اصول دولتی آن‌ها را در دولت نگهداشته است. این گروه‌ها فقد قدرت دارند و پول را می‌شناسند به همین منظور در دستگاه دولت کار می‌نمایند در غیر این‌ها استاد تخریب کاری هستند. هرکدام این‌ها در شهرها از ۵۰–۱۰۰ خانه و آپارتمان دارند.
مسکن فصلی
این نوع مسکن در ولایت‌های گرم سیر معمول می‌باشد. معمولاً مسکن‌های تابستانی آن‌ها در محلات سرد و باغ‌ها می‌باشد که در موسم گرم به آنجا کوچ می‌نمایند. در موسم سرد دوباره به خانهٔ اصلی خود می‌آیند. هکذا در صفحات مرکزی کوهای هندوکش مردم زمین‌دار الی بدست آوردن حاصلات با حیوانات و فامیل خود در خانه‌های خس پوشک یا موقت برای مدت چهار تا ۵ ماه زندگی می‌نمایند. موقع کار آن‌ها تمام شد دوباره به خانهٔ خود بر می‌گردند. علت اصلی چنین زندگی عدم موجودیت راه ترانسپورتی، فقدان وسایل ترانسپورتی و عدم امنیت کامل می‌باشد که با فامیل خود بالای زمین خشک زندگی می‌نمایند. رفع چنین مشکل در سال‌های دور امکان‌پذیر خواهد بود.
نرخ مسکن در افغانستان
پیش‌تر نفوس شهر کابل ۷۰۰ هزار نفر بود. قیمت یک نمره زمین در شهر کابل (۳بسوه مبلغ ۱۵٬۰۰۰ افغانی) یا(۴۴۰ دلار) بود. در ولایت‌ها، در محلات پلان شده نیز در همین حدود بود. در سال‌های ۱۳۶۰–۱۳۷۲ هجری خورشیدی قیمت یک نمره زمین به ۳۳٬۰۰۰ تا ۴۵٬۰۰۰ افغانی (۱۱۲ دلار) کشانید. در سال‌های ۱۳۷۲ تا ۲۰۰۰ قیمت زمین در تمام افغانستان اهمیت خود را از دست داد. پس از سال ۲۰۰۲ در شهرهای بزرگ و کابل قیمت یک نمره زمین بالاتر از ۴۰ هزار دلار، قیمت یک باب منزل از ۱۸۰–۲۰۰ هزار دلار و در محلات تجارتی بالاتر از یک میلیون دلار می‌باشد؛ که این رفتار قطعاً به درآمد مردم اعیار نیست. معاش یک کارمند عادی دولت از ۳۰۰–۷۰۰ دلار است؛ که خیلی نامتوازن است. تا سال ۲۰۰۲ در افغانستان تجارت زمین وجود نداشت، ولی پس از ۲۰۰۲ رشوه و تجارت زمین فوق‌العاده ازدیاد یافته‌است. فعلاً کرایهٔ هر اتاق عادی در شهرهای کابل مزارشریف، هرات و جلال‌آباد ۱۰۰ دلار در یک ماه است. اگر منزل چهار اتاق داشته باشد، کرایهٔ آن حدود ۴۰۰–۵۰۰ دلار است. طبق محاسبه‌ای که وزارت شهرسازی افغانستان نموده‌است، اگر یک فرد افغان برای خود یک منزل ۳ اتاقه که در ساحهٔ ۹۰ متری اعمار نماید، بدون رشوه مبلغ ۲۰ هزار دلار مصارف دارد. در صورتی‌که این پول را وزارت شهرسازی یا بانک رهنی و تعمیراتی به‌طور قرضه بپردازد تادیه‌کننده باید سال ۶۶۶ دلار افزون بر قصد ۲۵ سال ۶۶۶ دلار وام بپردازد. این برای همه مشکل است. از اینکه دولت افغانستان سیاست خصوصی‌سازی را در پیش دارد و دولت نتوانست فابریکه‌ها و شرکت‌های خانه‌سازی خویش را دوباره فعال سازد. دیگر برای دولت جز این راهی باقی نمانده‌است که قرضه دهد و سود جوید. هم‌اکنون سود دولتی ۲۰٪ می‌باشد.
راه بیرون‌رفت
دولت افغانستان یک دولت جدید و از خاک برخاسته است که اقتصاد آن متعلق به کمک‌های خارج است. در این‌صورت پروسهٔ خصوصی‌سازی وقت‌تر است، زیرا در اکثر جاها ناامنی وجود دارد. شرکت‌های خصوصی در شرایط ناامن سرمایه‌گذاری نمی‌نماید. در این‌صورت در محلی که لازم است، باید دولت با تشکیلات نظامی سرمایه‌گذاری کند. در شرایط بی‌امنی صرف دولت قدرت سرمایه‌گذاری را در محلات ناامن دارد. می‌تواند در جنب بخش دولتی از کمپنی‌های خصوصی استفاده نماید. چنانچه در شاهراه کابل-بگرام، تمام شرکت‌های ساختمانی دولتی در این شاهراه سهم گرفتن در جنب ساختمان‌های دولتی ۱۸ شرکت خصوصی ساختمانی پل و پلچک این شهراه را در حمایت قوای مسلح اعمار نمودند.
شهرک‌های رهایشی
پس از سال ۲۰۰۲ دولت تصمیم گرفت تا پروژه‌های شهرک‌سازی را در میان مؤسسات ساختمانی خصوصی به راه اندازد. هکذا ادارهٔ کمشنری سازمان ملل نیز اقدام به اعمار یک تعداد از شهرک‌ها را برای عودت‌کنندگان و بی‌جاشدگان اعمار نموده‌است. طبق گزارش وزارت شهرسازی ۱۲۳ شهرک در پلان است که کار ۲۴ آن ختم شده و کار ۴۵ دیگر در جریان است. در شهر کابل از جمله صد شهرک ۸ شهرک دارای اسناد ملکیت بوده، متباقی توسط زورمندان دولتی اعمار گردیده، که ۸۰ درصد آن خودسرانه و غیراستاندارد ساخته شده‌است. پلان شهرک‌سازی در تمام ولایات و ولسوالی‌ها جریان دارد. این شهرک‌سازی در ۱۰۰ شهر کوچک و بزرگ اعمار خواهد شد. شهرک‌های که در کابل هرات، قندهار و جلال‌آباد اعمار گردیده خیلی زیبا می‌باشد.
پروژهٔ رهایشی و شهرک‌سازی معلمین
دومین پروژهٔ شهرک‌سازی برای ۳۳۰ هزار معلمین در نقاط مختلف کشور می‌باشد؛ که کار این شهرک‌سازی از طرف معلمین در تمام ولایات جریان دارد. دولت تصمیم دارد شهرک‌های برای پولیس و ارتش افغانستان اعمار نماید. در بعضی محلات این نوع شهرک‌ها اعمار گردیده‌است.
کابل نو
این پروژه در شرق کابل در منطقهٔ دهسبز و باریک آب اعمار خواهد گردید. این پروژه در سال ۲۰۰۶ توسط حامد کرزی پیشنهاد گردید. مصارف این پروژه حدود ۳۵ میلیارد دلار تخمین گردیده‌است. اعمار به‌تعداد ۲۴۰٬۰۰۰ منازل مسکونی، به‌شمول وزارتخانه‌ها، راه‌ها، بازارها و فروشگاه‌ها، کانالیزاسیون و غیره ملحوظات شهر نوین به وقت ضرورت دارد؛ بناعاً دولت اعمار این شهر را برای مدت ۱۵ سال تعین نموده‌است؛ که به ۳ مرحلهٔ ۵ ساله تقسیم شده‌است.
۱. مرحلهٔ اول در سال ۲۰۱۰ آغاز و در سال ۲۰۱۵ باید ختم گردد. درین مرحله باید برای ۴۰۰ هزار نفر ۸۰ هزار مسکن در ساحه‌ای ۴٬۹۰۰ هکتاری اعمار گردد. این مرحله به ۱۱ بخش تقسیم شده‌است.
۲. مرحلهٔ دوم از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰
۳. مرحلهٔ سوم از سال از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ می‌باشد.
شهرک کوچی‌ها
بنا بر ضرورت حامد کرزی رئیس دولت افغانستان فرمان اعمار شهرک‌های رهایشی برای کوچی‌ها داده‌است. در آغاز ۱۲ شهرک رهایشی را برای کوچی‌ها مجهز به مراکز درمانی و آموزشی اعمار می‌گردد.
منابع
ochaonline.un.org/OCHALinkclick.aspx?link   وضیعت مسکن در افغانستان در وبگاه [www-wds.worldbank.org/... /446830ESW0AF0H1]
آروپولا
آروپولا (Aruppola) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ایگناتس زایپل
ایگناتس زایپل (Ignaz Seipel؛ July 19, 1876 – 1876:7:19, August 2, 1932) یک سیاست‌مدار اهل اتریش بود.
یواس‌اس فرالیک
یواس‌اس فرالیک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رنگ برگ پاییزی
رنگ برگ پاییزی به تغییر رنگ برگ درختان برگریز پیش از افتادن برگ در فصل پاییز گفته می‌شود. تغییر رنگ برگ به‌ویژه در چند گونه از انواع درختان افراییان بسیار زیباست.
در نواحی دارای زمستان‌های سرد، رنگ‌های درخشان پاییزی شاخص هستند. با آمدن تدریجی پاییز اما نه ضرورتاً یک یخبندان، کلروفیل‌ها متلاشی شده، رنگ زرد مشخص کاروتن و رنگدانهٔ زانتوفیل را باقی می‌گذارند. به‌علاوه، روزهای سرد آفتابی مناسب تجمع قند در برگ‌ها است، و هر دو حرارت کم و وجود قند، تشکیل آنتوسیانین‌ها که رنگ قرمز به جای می‌گذارند، را افزایش می‌دهند.
در ژاپن به رنگ برگ پاییزی کویو گفته می‌شود که به معنای برگ قرمز است.
آمپیتیا
آمپیتیا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تور فرویدنتال
تور فرویدنتال (Thor Freudenthal؛ زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۷۲ میلادی) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان است.
او در برلین بزرگ شد. بعدها برای تحصیل در مؤسسه هنرهای کالیفرنیا به کالیفرنیای جنوبی نقل مکان کرد. نخست به کارگردانی آثار انیمیشن مشغول شد و سه فیلم کوتاه، از جمله تِنور را ساخت. وی همچنین در شرکت مؤسسه هنرهای کالیفرنیا در زمینه تولید جلوه‌های تصویری فیلم‌هایی مانند ، استوارت کوچولو و استوارت کوچولو ۲ به کار مشغول بود. در سال ۲۰۰۵ میلادی، فیلم کوتاه مُتل را کارگردانی کرد. این نخستین فیلم اوست که در آن از پویانمایی استفاده نشده است. در سال ۲۰۰۹ میلادی در همکاری با کمپانی دریم‌ورکس به عنوان کارگردان هتلی برای سگ‌ها حضور داشت. دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه, بر اساس کتابی از جف کینی، از آثار اوست. کارگردان پرسی جکسون و المپ‌نشینان: دریای هیولاها محصول ۲۰۱۳ میلادی، فرویدنتال است.
پیتر تامپسون
پیتر تامپسون (Peter Thompson؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال پرتغال انجام داد و با حضور در ۱۶ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال اسکاتلند برگزار کرد.
یواس‌اس فرانکلین
یواس‌اس فرانکلین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ورزشگاه دالغا آرنا
ورزشگاه دالغا آرنا یک ورزشگاه چند منظوره با کاربرد حداکثری مسابقات فوتبال در شهر باکو کشور جمهوری آذربایجان و متعلق به فدراسیون فوتبال جمهوری آذربایجان با گنجایش ۶٬۵۰۰ نفری به سال ۲۰۱۱ با حضور سپ بلاتر و میشل پلاتینی افتتاح شد. در حال حاضر بازی‌های خانگی تیم فوتبال تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان و باشگاه فوتبال روان باکو در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
ورزشگاه دالغا آرنا در مسابقات جام جهانی دختران زیر ۱۷ سال، یکی از ورزشگاه‌های میزبان از جانب جمهوری آذربایجان معرفی شده‌بود.
میترسکیرشن
میترسکیرشن یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
میترسکیرشن ۲۴٫۷۷ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حلزون رومی
حلزون رومی یا حلزون بورگوندی از حلزون‌های خوراکی است. این حلزون همچنین نیز به عنوان غذا طبخ می‌شود به همین دلیل به آن حلزون خوراکی هم می گویند. دارای صدفی محکم با ۶ چرخش مارپیچی است. محل زندگی آن در باغ‌ها و کنار رودخانه ها است. در هر بار تولید مثل ۴۰ تا ۶۰ تخم می‌گذارد که هر تخم ۵٫۵ تا ۶٫۵ میلی متر است.
یواس‌اس فرانکوویچ
یواس‌اس فرانکوویچ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فهرست ستاره‌های تاج جنوبی
این صفحه فهرست ستارههای صورت فلکی تاج جنوبی است.
مزداکتی
مزداکتی، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران.این روستا زادگاه سردار شهید حسین مهدی زاده یکی از فرماندهان ارشد هشت سال دفاع مقدس میباشد. این روستا دارای تپه تاریخی بنام شهرکتی میباشد.
جمعیت
این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
یواس‌اس فرسنو
یواس‌اس فرسنو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حلزون خاکی
حلزون خاکی یا حلزون خشکی یا حلزون زمینی واژهٔ دیگری برای توصیف حلزون‌هایی است که بر روی زمین و خارج از آب یا هر محیط دیگری زندگی می‌کنند زیرا اکثر این موجودات شش دارند. حلزون از خانوادهٔ نرمتنان است. نرمتنان شاخه‌ای از جانوران هستند که شامل ۵ رده آمفی‌نورا، شکم‌پایان، ناوپایان، دوکفه‌ایها و سرپایان هستند. حلزونها جزء رده شکم پایان می‌باشند. در کل حلزونها، دریازی، ساکن آب شیرین یا خشکی‌اند. توده احشایی اصولاً پیچ خورده است و درجه تابیدگی آن یکسان نیست. معمولاً صدف دارند. در سر چشم و یک یا دو جفت شاخک وجود دارد و ۳۵۰۰۰ گونه دارند. حلزون ها گیاهان را می خورند
وبرخی میگویند که حلزون ها انگل دارند که موجب بیماری انسانی میشود.
ساختار بدن حلزون
بدن شامل قسمت‌های گوناگونی است، سر که دارای یک جفت بازوی حسی است، یک پای شکمی و پهن عضلانی که نوعی عمل خزیدن را انجام می‌دهد و یک توده احشایی پشتی و گنبد مانند که بیشتر اندامهای داخلی در آن جای داشته‌اند. مرحله لاروی حلزون ولیگر نام دارد که مجهز به یک کمربند مژکی ظریف است و آن را به عنوان عضو شنا بکار می‌برد. قسمت پشتی ولیگر بعداً کاملاً بزرگ می‌شود و توده احشایی در حال رشد به سمت پشت برآمدگی می‌بابد. اما این رشد رو به بالا در طرف راست و چپ به‌طور یکسان صورت نمی‌گیرد و نتیجه آن پیچ‌خوردگی توده احشایی و صدفی است که روی این توده را می‌گیرد.
رشد
رشد رو به بالا همچنین سبب می‌شود که لوله گوارشی به شکل U درآید و مخرج کاملاً به دهان نزدیک شود. مجموعه توده احشایی ولیگر نسبت به بقیه بدن معمولاً معادل ۱۸۰ درجه در خلاف جهت حرکت عقربه‌های ساعت می‌چرخد. در نتیجه فضای جبه در جلو و در بالای سر قرار می‌گیرد، آبششها جلویی می‌شوند، مخرج سوراخهای دفعی و تناسلی همه همگی در جلو قرار می‌گیرند و به فضای جبه باز می‌شوند. لوله گوارشی از شکل U به صورت یک قطعه درمی‌آید و قلب می‌چرخد.
تحول به صورت تابیدگی بدون تردید نوعی سازگاری با روش زندگی در حال بلوغ است. حلزونها با عقب کشاندن بدن به درون صدف از خود محافظت می‌کنند و چون صدف یک دهانه بیشتر ندارد، باز شدن دهان و مخرج در یک جا نوعی مزیت محسوب شده و دهان نزدیکتر به زمین خواهد بود. در عین حال با این پیچیدگی قسمت‌های سنگین بدن از سر راه دور شده، در روی قسمت عقبی بدن واقع می‌شوند. در نتیجه مرکز ثقل طوری جابجا می‌شود که حرکت شکم پای صدف‌دار آسانتر شود.
محل و شرایط زندگی
در بعضی شکم پایان به ویژه لیسه‌های خشکی و دریازی، صدف کوچک شده یا از بین رفته‌است. رشد در این موارد شامل بازشدگی است که در نتیجه توده احشایی تا حدودی یا به‌طور کامل به جایگاه نوزادی خود برمی‌گردد. لیسه‌های ساکن خشکی برای جلوگیری از خشک شدن باید در نقاط مرطوب بسر برند. این جانوران معمولاً شبها از جایگاه خود خارج می‌شوند و از سبزیها تغذیه می‌کنند. لیسه‌ها خسارات زیادی به باغها وارد می‌آورند. فضای جبه همه حلزونهای ساکن خشکی از محفظه آبششی به محفظه ششی تغییر یافته‌است و این حلزونها از هوا تنفس می‌کنند. پاره‌ای از این جانواران، سازگاری مجدد با محیط آب یافته‌اند اما هنوز هم با شش تنفس می‌کنند و برای گرفتن هوا باید گاهگاهی به سطح آب بیایند.
لوسیفر ستاره دنباله‌دار
لوسیفر ستاره دنباله‌دار یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی تولید شده توسط استودیوی ۸-بیت و کارگردانی یاسوهیتو کیکوچی است. این سری به تعداد ۱۲ قسمت از ۴ اکتبر تا ۲۰ دسامبر ۲۰۱۵ در شبکهٔ توکیو ام‌ایکس پخش شد. سنتای فیلم ورکز مجوز پخش این انیمه در آمریکای شمالی را دارا بود.
داستان
گیفت، یک جهان خوش آب و رنگ است که از کریستال‌ها و بلورهای آبی پوشیده شده و نام آن «گیفدیوم» است. گیفدیوم نماد زیبایی و فخر فروشی و تکبر به شمار می‌رود، زیرا سراسر آن انسان را نه تنها به حیرت می‌اندازد، بلکه سبب تحقیر هم می‌شود، البته چنین موضوعی در پشت پردهٔ نانوشته‌اش کتابت شده‌است. آماگی سوگو، پسری است که در شهر «Garden Indigo» زندگی می‌کند و سرگرمی‌اش، پیداکردن و جمع‌آوری کریستال‌های نادر است. یک روز در این سرزمین آرامبخش و جذاب، سوگو با همکلاسی‌هایش یعنی کائون، رومن و اوتو، درگیر اختلاف نظری می‌شود. سوگو هم در عمق خرابه‌های یک معدن سرگردان شده و ناگهان از یک دریاچهٔ زیرزمینی سر در می‌آورد که تا به حال کشف نشده بود. سوگو در آنجا با یک دختر مرموز، دارای چشم‌های قرمز و موهای آبی روبرو می‌شود و در ذهنش سوالاتی مطرح می‌شود: این دختر کیست؟ اینجا چه کار دارد؟ حالا با دیدن او چه اتفاقاتی رخ خواهد داد؟ من چه کاری باید انجام بدهم؟ در ادامه داستان به ماجراجویی پس از این رویارویی می‌پردازد.
جنون سرعت (بازی ویدئویی ۱۹۹۴)
جنون سرعت (The Need for Speed) یک بازی ویدئویی در سبک مسابقه‌ای است که توسط الکترونیک آرتس و در سال ۱۹۹۴ و در پلت‌فرم‌های ۳دی‌او، مایکروسافت ویندوز، داس، پلی‌استیشن و سگا ساترن منتشر شده‌است. این بازی نخستین قسمت از مجموعه بازی‌های جنون سرعت به‌شمار می‌رود.
نی بدر
نی بدر، روستایی از توابع بخش بشارت شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ذلقی غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
انقلاب زعفران
انقلاب زعفرانی (ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေး) مجموعه‌ای از اعتراضات و تظاهرات اقتصادی و سیاسی بود که در ماه‌های اوت، سپتامبر و اکتبر ۲۰۰۷ در میانمار برگزار شد. این اعتراضات با تصمیم دولت نظامی ملی مبنی بر حذف یارانه‌ها از قیمت‌های فروش سوخت آغاز شد. دولت ملی تنها تامین‌کننده سوخت است و حذف یارانه قیمت بلافاصله باعث شد که قیمت گازوئیل و بنزین ۶۶ تا ۱۰۰ درصد افزایش یابد و قیمت گاز طبیعی فشرده برای اتوبوس‌ها در کمتر از یک هفته ۵۰۰ درصد افزایش یابد.
تظاهرات مختلف توسط دانشجویان، فعالان سیاسی، از جمله زنان، و راهبان بودایی رهبری می‌شد و به شکل کمپین مقاومت بدون خشونت، که گاهی اوقات مقاومت مدنی نیز نامیده می‌شود، صورت گرفت.
دولت در واکنش به اعتراضات ده‌ها تن از معترضان را دستگیر یا بازداشت کرد. از سپتامبر ۲۰۰۷، اعتراضات توسط هزاران راهب بودایی رهبری شد، و این اعتراضات تا سرکوب مجدد دولت در اواخر سپتامبر ۲۰۰۷ ادامه یافت. برخی گزارش‌ها از اعتراض‌ها به عنوان انقلاب زعفرانی یا ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေး یاد می‌کنند. عبارت «زعفرانی» به لباس‌های زعفرانی‌رنگ راهبان بودایی مرتبط است.
تعداد دقیق تلفات تظاهرات سال ۲۰۰۷ مشخص نیست، اما تخمین زده می‌شود که بین ۱۳ تا ۳۱ کشته ناشی از اعتراضات یا اقدامات تلافی‌جویانه توسط دولت باشد. صدها نفر دستگیر یا بازداشت شدند که بسیاری از آن‌ها (اما نه همه) آزاد شدند. در این رویداد، ژنرال ارشد دن شو در قدرت باقی ماند تا اینکه در سال ۲۰۱۱ در سن ۷۸ سالگی بازنشسته شد.
تاریخ‌گذاری آمینو اسید
روشی است که در آن با مطالعهٔ دگرگونی‌های رخ داده در ساختار آمینو اسیدهای موجود در اشیای تاریخی آن‌ها را از لحظه پدید آمدن تاریخ‌گذاری می‌کنند.
پیوندها
تاریخ‌گذاری مطلق
تاریخ‌گذاری رادیوکربن
تاریخ‌گذاری ترمولومینانس
تاریخ‌گذاری پتاسیم و آرگون
جزیره اروپا
جزیره اروپا یک جزیره مرجانی گرمسیری و کم ارتفاع به مساحت ۲۸ کیلومتر مربع در کانال موزامبیک است. این جزیره از سال ۱۸۹۷ توسط فرانسه اداره می‌شود و با این حال مورد ادعای موزامبیک نیز قرار دارد. این جزیره مورد توجه دانشمندان قرار دارد و دارای یک ایستگاه هواشناسی نیز می‌باشد. به دلیل خالی از سکنه بودن، این جزیره جزئی از «جزایر متفرقه» فرانسه در اقیانوس هند است و در ناحیهٔ اداری «سرزمین‌های جنوبی و قطبی فرانسه» قرار گرفته‌است.
تاریخچه
به نظر می‌آید این جزیره حداقل از قرن ۱۶ میلادی توسط دریانوردان رویت شده باشد. نام این جزیره برگرفته از کشتی اروپا است که در دسامبر ۱۷۷۴ به این جزیره وارد شد. تعدادی ویرانه در اروپا دیده می‌شود که متعلق به ساکنان سابق این جزیره هستند که سعی کردند در دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۹۲۰ در این جزیره سکنی گزینند، برای مثال خانوادهٔ روزیر در سال ۱۸۶۰ به آن وارد شدند اما پس از مدت کوتاهی آن را ترک کردند.
منابع
http://en.wikipedia.org/wiki/Europa_Island
المرقاب (کویت)
المرقاب (به عربی: المرقاب) یک منطقهٔ مسکونی در کویت است که در کویت واقع شده‌است.
خصوصیات
المرقاب ۹٬۸۴۸ نفر جمعیت دارد.
مالگرسدورف
مالگرسدورف یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
مالگرسدورف ۱۱٫۵۲ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیض‌اله‌آباد
فیض اله آباد، روستایی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بابل‌کنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
ساوت ران، ویرجینیا
ساوت ران (به انگلیسی: South Run) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است. ساوت ران ۶٫۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۸۹ نفر جمعیت دارد و ۹۱٫۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وردرب
وردرب (Verderb) یک منطقهٔ مسکونی در اسلوونی است که در Lower Carniola واقع شده‌است.
خصوصیات
وردرب ۰ نفر جمعیت دارد و ۵۰۲٫۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پینک فلوید: زنده در پمپئی
پینک فلوید: زنده در پمپئی نام یک کنسرت فیلم است که در آن گروه موسیقی پراگرسیو راک پینک فلوید در آمفی‌تئاتر پمپئی واقع در پمپئی ایتالیا به اجرای آهنگ‌های خود می‌پردازد. این اجرا بدون هیچ تماشاگری اجرا و ضبط شد. کارگردان این کنسرت فیلم آدریان میبن است.
عمدهٔ مراحل فیلم‌برداری پیرامون آمفی‌تئاتر پمپئی در طی ۴ روز با استفاده از تجهیزاتی که گروه در تورهای خود استفاده می‌کرد در اکتبر ۱۹۷۱ انجام شد.
این کنسرت فیلم در ایران به صورت یک اثر مجاز و قانونی توسط شرکت «جوانه پویا» در اواسط دهه ۱۳۸۰ در یک DVD منتشر شد.
این فیلم دارای سه نسخه‌است که نسخهٔ اصلی در سال ۱۹۷۲ منتشر شد و شامل شش آهنگ از گروه می‌باشد.
ویرایش دیگری از فیلم در سال ۱۹۷۴ منتشر شد که مراحلی از ساخت آلبوم نیمه تاریک ماه همراه با برخی قطعات اولیه از این آلبوم به آن افزوده شد و شامل مصاحبه‌هایی با اعضای گروه در ابی‌رود استودیوزِ لندن نیز می‌باشد.
نسخهٔ سوم آن در سال ۲۰۰۳ منتشر شد که شامل ویرایش‌های کارگردانی می‌باشد و آهنگ‌ها همان آهنگ‌ها هستند.
پیش‌زمینه
پینک فلوید سابقه حضور در فیلم‌برداری خارج از یک کنسرت استاندارد راک را پیش‌تر نیز داشت، مانند اجرایش در تلویزیون کی‌کیوای‌دی در آوریل ۱۹۷۰. آدرین میبن یکی از افرادی بود که علاقه‌مند به ترکیب موسیقی پینک فلوید با هنر بود و در طی ۱۹۷۱ تلاش می‌کرد که با مدیر پینک فلوید، استیو اروک، تماس بگیرد تا برای امکان ساخت فیلم برای رسیدن به هدفش گفتگو کند. پس از اینکه طرح اصلی او از ترکیب کارهای گروه و نقاشی‌هایی که در نظر گرفته بود رد شد؛ او در ابتدای تابستان برای تعطیلات به ناپل ایتالیا سفر کرد. در طی بازدیدی که از پمپئی داشت پاسپرت خودش را گم کرد و به آمفی‌تئاتر برگشت تا که بتواند آن را پیدا کند. هنگام قدم زدن در ویرانه‌ها او اینگونه فکر کرد که سکوت و صداهای امبینت طبیعی موجود در آنجا؛ یک پشت صحنهٔ خوبی را برای موسیقی ایجاد می‌کند. او همچنین احساس کرد که فیلم‌برداری گروه بدون تماشاگر عکس‌العمل مناسبی به فیلم‌هایی مانند ووداستاک و گیمی شلتر که پیش از این ساخته شده بود. بواسطهٔ ارتباطش با دانشگاه ناپل؛ میبن مقامات ناحیه‌ای را مجاب کرد که برای ۶ روز در ماه اکتب آمفی‌تئاتر پمپئی را ببندند تا مراحل فیلم‌برداری انجام بشود.
ویرایش‌های کارگردانی ۲۰۰۳
همچنین به نام‌های زیر هم شناخته می‌شود:
تاریخ‌گذاری گرماتابی
در روش تاریخ‌گذاری گرماتابی (Thermoluminescence dating) تاریخ‌گذاری اشیای تاریخی بر اساس حرارت دریافت‌شده توسط آن‌ها بررسی می‌شود.
در این روش اشیا تا حدود ۵۰۰ درجه سلسیوس حرارت می‌بینند که منجر به آزاد شدن الکترون‌هایی می‌شود که در طول تاریخ در اثر دریافت امواج مختلف، به‌ویژه گرمایی، در اشیای تاربخی به گیر افتاده بودند. آزاد شدن این الکترون‌ها منجر به آزاد شدن نور می‌شود که با بررسی میزان این نور می‌توان به تاریخ و قدمت این اشیا پی برد. از محدودیت‌های این روش این است که میزان امواج دریافت‌شده توسط اشیای تاریخ در طول تاریخ یکسان نبوده، بنابراین این روش بسیار دقیق نیست.
یواس‌اس فرودگاه
یواس‌اس فرودگاه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بوولیکادا
بوولیکادا (Boowelikada) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
آپاندیس
آپاندیس یا آویزه  زائده‌ای کوچک و انگشتی شکل است که از ابتدای روده بزرگ منشعب می‌شود. این زائده به انتهای بن‌بست در سکوم (روده کور) متصل است. در جدار این عضو بافت لنفاوی فراوانی موجود است. طول آپاندیس بین ۱۰ تا ۱۲ سانتی‌متر متغیر است و قطر آن نیز کمتر از ۶ میلی‌متر است. عفونت و التهاب در آن منجر به آپاندیسیت میشود. کارکرد آن در بدن انسان کمک به از بین بردن آلودگی‌های بدن است. همچنین در برخی تحقیقات تقویت سیستم ایمنی بدن از کارکرد های آپاندیس است. همچنین دیگر فواید آن میتوان به محل رشد و بازسازی باکتری های مفید روده است هضم و جذب برخی کربوهیدرات ها جلوگیری از حساسیت تحت کنترل نگه داشتن باکتری های بد است.
هالیک بانک
هالیک بانک سومین بانک بزرگ در قزاقستان است، که فعالیت‌های آن، در زمینه ارائه خدمات، بانکداری تجاری و بانکداری خرد، متمرکز می‌باشد. این بانک، مهم‌ترین موسسه مالی بین‌المللی قزاقستان محسوب می‌شود، که در حوزه صدور مسترکارت و ویزا کارت و سایر خدمات بانکی فعالیت گسترده‌ای در کشورهای قزاقستان، قرقیزستان، روسیه و گرجستان دارا می‌باشد.
آپاندیس
برخی از دانشمندان به تازگی نظریاتی ابراز داشته‌اند که نشان از کارایی این عضو دارد. نتایج تحقیقات ساینتیفیک آمریکن حاکی از آن است که آپاندیس در نوزادان به تولید هورمون و در افراد بزرگسال به تولید پادگنهای (آنتی‌ژن‌های) مفید برای ایمنی بدن و مبارزه با بیماری کمک می‌کند. همچنین تحقیقات دیگری نشان می‌دهد که آپاندیس نقش عمده‌ای در سیستم ایمنی بدن دارد. بافتهای لنفاوی جداره آپاندیس با حس کردن میکروبهای موجود در مواد زاید در حال دفع از بدن، نوع خوب یا بد میکروب‌ها را تشخیص داده و به بانک حافظه‌ای سیستم ایمنی بدن اجازه می‌دهند تا در مقابله (و دفع) میکروبهای مضر و ساختن میکروبهای مفید برنامه‌ریزی کرده و فعال گردد. آمار مرگ و میر در اثر اسهال مزمن در کشورهای فقیر یا در حال رشد نشان داده که آپاندیس سالم با ذخیره باکتریهای خوب در خود می‌تواند سیستم گوارشی افراد را پس از آلوده شدن به میکروبهای مضر باعث اسهال، با بازگشت میکروب‌های مفید بهبود داده و از آمار مرگ و میر بکاهد. همچنین در بعضی آدم‌ها وقتی آپاندیس آلوده شده به عفونت مزمن می‌شود و آن را از بدن جدا می‌کنند باعث سفت شدن شکم و روده راست می‌شود و هموروئید را ایجاد می‌کنند و چربی خون در اثر باکتریهای آزاد شده موجب چربی خون می‌شود و خون آلوده می‌شود.
هالیک بانک
ریشه‌های تأسیس هالیک بانک به سال ۱۹۲۳ بازمی‌گردد. این بانک در دوران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به‌عنوان شعبه‌ای از اسبربانک روسیه و تحت نام اسبربانک قزاقستان، فعالیت می‌کرد. پس از استقلال قزاقستان از اتحاد جماهیر شوروی، برای مدتی به‌عنوان بانک مرکزی قزاقستان فعالیت نمود، که در سال ۱۹۹۵ بزرگترین بانک این کشور بوده و کلیه سهام آن در اختیار دولت قزاقستان قرار داشت.
آپاندیس
برخی کارهای آپاندیس
۱- جلوگیری از حساسیت
۲- تولید پادتن برای جلوگیری از بیماری و تولید پادگن برای شناسایی سریعتر میکروب توسط سیستم ایمنی
۳- تولید باکتری های مفید روده که میتوان گفت که اندامی برای هضم غذا است
۴- تولید هورمون در نوزادان برای رشد
۵- نگهداشتن باکتری های بد مانند وبا و دیسانتری
اردشیر چهارم
ارشک (پارسی باستان: 𐎠𐎼𐏁𐎣) که با نام شاهنشاهی اردشیر چهارم (پارسی باستان: 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂𐎠) بر تخت نشست، دوازدهمین شاهنشاه هخامنشی در میانه سال‌های ۳۳۸ تا ۳۳۶ پیش از میلاد بود.
آپاندیس
۶- تولید گلبول سفید
علل عفونت آپاندیس
وقتی غذا از طریق مری به معده و روده بزرگ می‌رسد باکتری‌هایی که در روده قرار دارند نیمی از آن مواد غذایی را به خود جذب کرده و به داخل خون می‌ریزند و اما آپاندیس آن باکتری‌ها را از پوست خارجی آپاندیس به خود جذب می‌کند این باکتری‌ها زیاد می‌شوند و سپس باعث عفونت آپاندیسیت می‌شوند.
اردشیر چهارم
ارشک پس از مسموم شدن پدرش اردشیر سوم — که با کوشش‌های خود سبب تجدید حیات شاهنشاهی پارس شده بود — بر تخت نشست. باگواس خواجه که اردشیر سوم را کشته بود، ارشک را به این امید بر تخت شاهنشاهی نشاند که بتواند او را کنترل کند ولی ارشک در کووش برای رهایی از تأثیرات باگواس بود و در این جهت کوشش کرد تا خواجه را مسموم کند ولی پیروز نشد، در عوض خودش به دستور باگواس مسموم شد و درگذشت. پس از آن باگواس پسر عموی ارشک به نام داریوش سوم را بر تخت شاهنشاهی نشاند.
آپاندیس
نخستین کسی که خودش آپاندیسش را جراحی کرد
اواخر آوریل ۱۹۶۱، لئونید روگوزوف ۲۷ ساله که جزو ششمین گروه اکتشافی شوروی سابق بود که به قطب جنوب می‌رفتند (تیمی دوازده نفره که مأموریت‌شان ساختن پایگاهی جدید بنام ایستگاه نوووکایا در واحهٔ شیرماخر بود)، به دلیل ابتلا به آپاندیسیت حاد، وضع جسمانیش وخیم شد (کمی احساس ضعف و خستگی داشت، بعد حالت تهوع شروع شد، و کمی بعد دردی شدید در سمت راست پهلویش حس کرد) و چون خودش پزشک جراح بود، بلافاصله فهمید مشکل آپاندیس است اما از آنجا که هیچ اتاق عمل جراحی در آنجا وجود نداشت و امیدی هم به کمک‌رسانی نبود و تنها پزشک گروه نیز خودش بود، بنابراین و به ناچار تصمیم گرفت که با بی‌حسی موضعی و عدم بیهوشی کامل و توسط آینه، خودش را جراحی نموده و آپاندیس ملتهبش را خارج نماید که این کار با موفقیت انجام و خودش نیز زنده بماند؛ امروزه و پس از گذشت بیش از نیم قرن از آن زمان، برداشتن آپاندیس پیش از سفر به قطب جنوب عادی – و در بعضی کشورها مثل استرالیا، اجباری – است. بعضی از پزشکان هم معتقدند فضانوردانی که بخواهند (در آینده) برای مدتی طولانی به ماه یا مریخ بروند، باید همین کار را نیز بکنند.
اردشیر چهارم
نام
اردشیر چهارم در منابع یونانی با نام ارشک شناخته شده‌است اما در کتیبه سه زبانه‌ای که در لیکیه پیدا شده، اردشیر نامیده شده‌است. احتمالاً ارشک نام شخصی او بوده و سپس اردشیر را به عنوان نام شاهنشاهی خود برگزیده است. ارشک به شکل آرشام (Aršāma) نیز تلفظ می‌شود و شکل اوستایی آن Aršan- است. این نام به معنای «مردانه» است.
خانواده
اردشیر چهارم فرزند اردشیر سوم و آتوسا دختر اردشیر دوم بود. از زمان تولد او اطلاعات زیادی در دسترس نیست و ما تنها می‌دانیم که او آخرین پسر اردشیر سوم بوده‌است. ارشک زمانی که به سلطنت رسید بسیار جوان بوده. وی یک خواهر تنی به نام پروشات داشته‌است که او بعداً با الکساندر سوم مقدونی ازدواج کرد و همچنین نام یکی از برادران ناتنی او در منابع یونانی به شکل بیسدانس دیده می‌شود. ارشک احتمالاً چند فرزند داشته‌است که همگی همراه او کشته شده‌اند.
آپاندیس
مشکلات آپاندیس
تومورهای آپاندیس معمولاً نادر بوده و ممکن است خوش‌خیم یا سرطانی باشند. این تومورها ممکن است مواد شیمیایی ترشح کنند که باعث گرگرفتگی دوره‌ای، نفس تنگی و اسهال شوند. بدلایل نامشخصی در اغلب موارد آپاندیس ملتهب و عفونی شده و می‌تواند پاره شود. معمولاً این وضعیت به دلیل انسداد نسبی یا کامل آپاندیس ایجاد می‌شود. در صورتیکه انسداد کامل باشد جراحی اورژانسی نیاز است. انسداد اغلب به دلیل تجمع مواد دفعی (روده بزرگ) می‌باشد، ممکن است به دلیل مواردی نظیر بزرگ شدن گره‌های لنفاوی، کرم‌های انگلی، تروما و تومور نیز انسداد آپاندیس صورت گیرد. زمانیکه آپاندیس مسدود می‌شود باکتری‌ها می‌توانند در این عضو تکثیر شوند که منجر به تشکیل یک اجتماع عفونی شوند و این امر باعث افزایش فشار در آن منطقه شده که دردناک می‌باشد. نیز می‌توانند عروق خونی آن منطقه را تحت فشار قرار دهند. قطع جریان خون به آپاندیس می‌تواند باعث قانقاریا شود. درصورتیکه آپاندیس پاره شود مواد دفعی در شکم پراکنده شده که این امر یک حالت اورژانسی را بوجود می‌آورد. در این حالت اعضای دیگر نظیر رکتوم (انتهای روده بزرگ) و مثانه ممکن است ملتهب شوند. درصورتی که آپاندیس عفونی به‌جای پاره شدن نشت داشته باشد آبسه در آن منطقه از شکم ایجاد می‌شود.
اردشیر چهارم
فرمانروایی
با به تخت‌نشینی اردشیر سوم، دولت هخامنشی بار دیگر احیا می‌شود. او چندین شورش در بخش‌های مختلف شاهنشاهی را سرکوب و مصر را یک‌بار دیگر ضمیمه امپراتوری کرد. اما با کشته شدن اردشیر سوم در پاییز ۳۳۸ به دست باگواس، خواجه جاه‌طلب دربار هخامنشی، این امیدها پایان می‌یابد. با مسموم شدن اردشیر سوم، اوضاع شاهنشاهی هخامنشی رو به بحران می‌رود. باگواس که می‌خواست کنترل اوضاع را در دست خود نگاه دارد، همه پسران اردشیر سوم، به جز ارشک و بیسدانس را به قتل می‌رساند. سپس ارشک جوان با نام اردشیر چهارم به عنوان شاهنشاه جدید برگزیده می‌شود.
آپاندیس
روش‌های بررسی آپاندیس
معاینه کلینیکی: روش اولیه متداول و مهم جهت بررسی آپاندیسیت معاینه ساده شکم است.
اردشیر چهارم
فرمانروایی
در همان زمان باگواس کنترل اوضاع دربار ایران را دست داشت، در یونان وضعیت متفاوتی برقرار بود. فیلیپ دوم مقدونی، پدر اسکندر مقدونی، با توجه به اوضاعی که در ایران برقرار بود، تقریباً همه دولت-شهرهای (پولیس) یونانی را زیر پرچم مقدونیه متحد کرده بود. وی از هخامنشیان به دلیل پشتیبانی از شهر پرینتوس علیه مقدونیه در زمان اردشیر سوم، درخواست غرامت کرد اما این درخواست توسط اردشیر چهارم رد شد. به همین بهانه، فلیپ در سال ۳۳۶ پیش از میلاد سپاهی مرکب از ۱۰ هزار سرباز مقدونیه‌ای را روانه آسیا کرد. در همین زمان، ارشک که مشغول خلاص کردن خود از نفوذ باگواس بود، تلاش کرد تا خواجه را مسموم کند، اما این نقشه با موفقیت پیش نرفت. در پاسخ، باگواس ارشک و همه خانواده‌اش را به وسیله سم کشت و سپس پسر عموی شاه، یعنی داریوش سوم را به عنوان شاهنشاه بعدی برگزید.
آپاندیس
روش‌های بررسی آپاندیس
سونوگرافی آپاندیس: یک روش بسیار متداول، آسان و مطمئن جهت بررسی آپاندیس است.
آزمایش شمارش گلبول‌های خونیCBC: افزایش تعداد گلبول‌های سفید خون نشانه‌ای از عفونت یا التهاب در بدن می‌باشند که اغلب در آپاندیسیت CBC افزایش می‌یابد.
اردشیر چهارم
سکه‌شناسی
هیچ سکه‌ای با تصویر و نام اردشیر چهارم که در خاک اصلی ایران ضرب شده باشد پیدا نشده‌است. با این حال احتمالاً نگارهٔ فرمانروای جوانی که با تاج فراعنه در پشت تعدادی از سکه‌هایی که مازادیوس، ساتراپ کیلیکیه ضبط کرده‌است به چشم می‌خورد اردشیر چهارم است.
منبع‌شناسی برای زندگانی اردشیر چهارم
آریان، یوستین و دیودوروس سه تاریخ‌نگار باستانی هستند که به زندگی و دوران کوتاه شاهنشاهی اردشیر چهارم پرداخته‌اند.
آپاندیس
روش‌های بررسی آپاندیس
روش‌های تصویربرداری دیگر: زمانی که به وجود تومور آپاندیس مشکوک باشند مطالعات تصویربرداری دیگر وجود و جایگاه قرارگیری آن را مشخص می‌کند که شامل CT اسکن، MRI, PET است.
درمان آپاندیس
آپاندکتومی: عمل جراحی تنها راه درمان آپاندیسیت است. که ممکن است پزشک با عمل جراحی باز یا لاپاراسکوپی (ایجاد شکاف‌های کوچک و با استفاده از دوربین داخل شکم) این کار را انجام دهد. در صورت وجود تومور نیز جراحی لازم است و اگر تومور بزرگ باشد ممکن است یک بخش از روده بزرگ نیز برداشته شود. اما زمانیکه هنوز تشخیص قطعی نباشد با استفاده از آنتی‌بیوتیک هرگونه احتمال عفونت را که باعث ایجاد علائم شده‌است را از بین می‌برند اما قابل توجه می‌باشد که آنتی‌بیوتیک به تنهایی نمی‌تواند آپاندیسیت را درمان کند.
جک آستون
زندگی حرفه‌ای
آستون بازی حرفه‌ای خود را با باشگاه فوتبال والسال شروع کرد. او در مه ۱۸۹۹ با باشگاه فوتبال آرسنال اولین قرارداد دوران حرفه‌ای خودش را امضا کرد.
ان‌جی‌سی ۶۰۴
ان‌جی‌سی ۶۰۴ یک سحابی نشری است در صورت فلکی سه‌سو که توسط ویلیام هرشل در ۱۱ سپتامبر ۱۷۸۴ کشف شد. و یکی از بزرگترین سحابی‌های گروه محلی است و از هیدروژن یونیده تشکیل شده‌است.
یواس‌اس فلاسر
یواس‌اس فلاسر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استالبرگ
استالبرگ به معنی اصطبل شاهی. بنائی در کاخ هوفبرگ، اقامتگاه شاهان قدرتمند دودمان هابسبورگ امپراتوری اتریش-مجار بود که در اصل برای اقامت ولیعهد ماکسیمیلیان ساخته شده بود، چرا که فردیناند اول نمی‌خواست با پسرش که به آئین پروتستان گرویده بود زیر یک سقف زندگی کند.
این ساختمان بعدها پذیرای مجموعه آرکی دوک ویلهلم، برادر هنردوست امپراتور فردیناند سوم شد. همین مجموعه هسته اصلی موزه تاریخ هنر از سال ۱۸۸۹ به بعد شد. بعدها بود که به‌عنوان اصطبل شاهی پذیرای اسب‌های سلطنتی شد و حتی امروز هم مدرسه سوارکاریِ از آن استفاده می‌کند.
وادی شارقه
وادی شارقه  (در عربی:  وادی الشارقة ) روستایی از توابع شهرستان  بخاء  در شبه‌جزیره و استان مسندم در کشور پادشاهی عمان است، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به شمار می آید. این روستا در کرانهٔ دریای عمان واقع شده‌است. این روستا ته دره ای قرار دارد.
جمعیت
جمعیت آن ۹۷ نفر (8 خانوار) است که از اهل سنت و مالکی مذهب هستند. مردم این روستا از راه کشاورزی و دامداری گذران زندگی می‌کنند. همچنین از کوههای اطراف هیزم جمع می‌کنند و زغال تهیه می‌کنند، باضافه زغال هیزم نیز می‌فروشند.
علی کافی
علی کافی (زادهٔ ۱۳۳۲ در مشهد) ویراستار و مترجم ایرانی و عضو شورای واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.
کافی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ مهندسی برق است.
جزیره ترومیلن
جزیره ترومیلن متعلق به کشور فرانسه می‌باشد. نام این جزیره از نام Chevalier de Tromelin، فرمانده رزمناو فرانسوی که این جزیره را در ۱۷۷۶ (میلادی) کشف کرد گرفته شده‌است.
جستارهای ویژه
سرزمین‌های جنوبی و جنوبگانی فرانسه
یواس‌اس فلامینگو
یواس‌اس فلامینگو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پرچم آلمان
پرچم آلمان یک پرچم سه رنگ افقی متشکل از سه رنگ سیاه، قرمز و طلایی است. این پرچم اولین بار در انقلاب ۱۸۴۸ معرفی شد و در هنگام تفکیک دو آلمان هم به این شکل بود؛ ولی در آلمان شرقی نمادهای کمونیسم به آن اضافه شد. این پرچم همیشه به این رنگ نبوده‌است؛ مثلاً در سال ۱۸۶۶ در جنگ پادشاهی پروس و اتریش به سفید-سیاه و قرمز تغییر می‌کند؛ و تا سال ۱۹۱۸ به همین شکل بود، ولی در سال ۱۹۳۳ به قدرت گرفتن حزب نازی و تبدیل شدن آلمان به آلمان نازی دوباره سه رنگ زرد سیاه و قرمز بازگشت.
طراحی
سه رنگ این پرچم در قانون اساسی آلمان و در ماده ۲۲ مطرح شده‌است؛ مشخصات زیر توسط (غرب) دولت آلمان در سال ۱۹۵۰ تعیین شدند، پرچم سه ردیف با پهنای یکسانی را نشان می‌دهد و نسبت عرض به طول آن ۳:۵ است که البته در زمانی که پرچم جمهوری وایمار بوده‌است نسبت آن ۲:۳ بوده‌است.
طلائی یا زرد؟
پرچم‌شناسی به ندرت بین طلائی و زرد تمایز قائل می‌شود. در نشان خانوادگی، هر دوی آن‌ها با هم هستند. برای پرچم آلمان، چنین ارجحیتی وجود دارد: رنگ استفاده شده در پرچم طلائی است، نه زرد. زمانی که پرچم سه رنگ قرمز-سیاه-طلائی توسط جمهوری به عنوان پرچم خود به تصویب رسید، توسط محافظه کاران conservatives، سلطنت طلبان monarchists و سمت راستی‌ها far right که به پرچم با نام‌های مستعار معاند نظیر سیاه- قرمز- زرد، سیاه-قرمز-خردل یا حتی سیاه-قرمز-"رنگ مدفوع" ؟! اشاره می‌کردند، مورد حمله واقع شد. هنگامی که نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ به قدرت رسیدند، رنگ‌های سیاه-سفید-و قرمز امپراطوری آلمان قبل از ۱۹۱۸، سریعاً دوباره روی کار آمدند؛ و ماشین تبلیغاتی آنان به بی‌اعتبار ساختن سیاه-قرمز-طلائی با استفاده از الفاظ توهین‌آمیز قبل که سلطنت طلبان به کار می‌بردند ادامه داد. در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۵۹، دیوان عدالت فدرال آلمان اظهار کرد که استفاده از «سیاه-قرمز-زرد» و شبیه آن «سراسر، سال‌های آشفتگی نازی‌ها را به همراه داشت، به مفهوم تهمت‌های مخربی علیه نمادهای دموکراتیک دولت دست یافت» و در آن هنگام جرم محسوب نمی‌شد. همانگونه که در سال ۱۹۶۸ توسط Arnold Rabbow خلاصه شد «رنگ‌های آلمان سیاه-قرمز-زرد هستند اما آن‌ها سیاه-قرمز- طلائی خوانده می‌شوند». استفاده از رنگ خالص و خنثی زرد بدون کمترین اثری از نارنجی اشتباه تلقی می‌شود، با وجود آن در پرچم‌های غیررسمی نظیر آن‌هایی که توسط طرفداران در رویدادهای ورزشی نشان داده می‌شوندبه حد کافی عمومیت دارد.
دورهٔ قرون وسطی
رنگ‌های قرمز و سفید نیز در این دوره قابل توجه بود. زمانی که امپراتوری روم مقدس در جنگ‌های صلیبی شرکت کرد، یک پرچم جنگ در کنار پرچم سیاه-طلائی امپریالیستی به چرخش درآمد. این پرچم، به عنوان پرچم مقدس جورج شناخته شد، صلیبd سفید بود بر روی پس زمینهٔ قرمز: وارونهٔ صلیب مقدس جورج، و مشابه پرچم دانمارک به عنوان پرچم انگلستان مورد استفاده واقع شد. همچنین، قرمز و سفید رنگ‌های اتحادیهٔ بازرگانان بود (قرن ۱۳ تا ۱۷). کشتی‌های تجاری بازرگانان توسط پرچم‌های قرمز سفید خود قابل شناسایی بودند، و اغلب شهرهای بازرگانان، قرمز و سفید را به عنوان رنگ‌های شهر خود اتخاذ نمودند. هنوز قرمز و سفید به عنوان رنگ بسیاری از شهرهای سابق بازرگانان مانند هامبورگ یا برمن نشان داده می‌شد.
در ایتالیای شمالی، در طول نبرد Guelph و Ghibelline از قرن ۱۲ تا ۱۴، ارتش گوبلین طرفدار امپراتوری، پرچم جنگ امپراتوری روم مقدس را برای خود به تصویب رسانید (صلیب سفید بر روی قرمز)، در حالی که گوئلف ضد امپریالیستی، رنگ‌ها را معکوس کرد (قرمز بر روی سفید). این دو طرح در اصالت خانوادگی شهرهای ایتالیای شمالی برتر هستند و شاخصی آشکار از گرایش‌های جناحی گذشتهٔ خود باقی ماندند. به‌طور سنتی، شهرهای گیبلین مانند پاویا، نوارا، کومو، و آسته همچنان به بازی با صلیب گبلین ادامه دادند. صلیب خلیج در ارتش مدنی شهرهای سنتی خلیج مانند جنوا، میلان، ورسلی، آلساندریا، رجیو، و بولونیا یافت می‌شد.
جنگ‌های ناپلئون
با پایان امپراتوری روم مقدس در سال ۱۸۰۶، بسیاری از دوک و شاهزادگان آن به کنفدراسیون راین که کنفدراسیونی از ایالات دولت ناپلئون بود، پیوستند. این کشورها ترجیح دادند که از پرچم خود استفاده کنند. کنفدراسیون پرچمی برای خود نداشت؛ در عوض به جای آن از پرچم آبی-سفید-قرمز فرانسه (پرچم فرانسه) و نشان با شکوه محافظ آن، ناپلئون استفاده نمود. در طول جنگ‌های ناپلئونی، مبارزهٔ آلمان علیه نیروهای اشغالگر فرانسوی به‌طور قابل توجهی بوسیلهٔ رنگ‌های سیاه، قرمز و طلائی نمادینه شده و پس از استفاده در لشکر آزاد لوتزو، تیمی داوطلب از ارتش پروس، محبوب گشت. این تیم یونیفرم‌هایی به رنگ سیاه با پوشش قرمز و دکمه‌های طلائی داشتند. انتخاب رنگ ریشه‌های واقع گرا داشت. با این وجود سیاه-قرمز-طلائی رنگ‌های سابق بودند که توسط امپراتوری روم مقدس مورد استفاده قرار گرفت. اعضای لشکر نیاز داشتند که لباس‌های خود را مجهز کنند: به منظور ارائهٔ یک یونیفرم آسان‌تر بود که تمامی لباس‌ها به رنگ سیاه باشد. دکمه‌های رنگ طلائی به‌طور گسترده‌ای در دسترس بود، و پرچم دم چلچله‌ای در رنگ‌های قرمز و سیاه توسط نیزه اندازها در واحدها استفاده شدند. در آن زمان، رنگ‌ها نشان دهنده ی:
به عنوان اعضای این واحد که از سراسر آلمان آمدند و عمدتاً دانش آموزان و دانشگاهیان بودند، لشکر آزاد لوتزو و رنگ آن‌ها توجه قابل مطرحی را در میان مردم آلمان بدست آورد.
کنفدراسیون آلمان
کنگره وین ۱۸۱۵ تا ۱۶ منجر به ایجاد کنفدراسیون آلمان، اتحادیه بی‌پایه‌ای از تمامی دولت‌های آلمانی باقی‌مانده از جنگ‌های ناپلئون، گشت. کنفدراسیون به عنوان جایگزینی برای امپراتوری در حال منقرض روم مقدس با فرانسوای اول اتریش_ آخرین امپراتور روم مقدس_ به عنوان رئیس‌جمهور آن تشکیل شد. کنفدراسیون پرچمی برای خود نداشت، هر چند که سه رنگ سیاه-قرمز-طلائی در برخی مواقع به اشتباه به آن نسبت داده می‌شود.
به محض برگشت از جنگ، سربازان کارآزموده لشکر آزاد لوتزو، برادری دانشجویی را در ینا در ژوئن ۱۸۱۵ تأسیس نمودند. برادری دانشجویی نهایتاً پرچمی را با سه ردیف مساوی افقی اتخاذ کردند که متشکل از قرمز، سیاه، و قرمز با طلائی پاک و یک شاخه بلوط طلائی در امتداد ردیف سیاه، متعاقب رنگ‌های لشکر آزاد بود. از آنجایی که دانش آموزان خدمت‌گذار لشکر آزاد لوتزو از ایالت‌های مختلف آلمان می‌آمدند، ایدهٔ دولت آلمان واحد به همراه برادری دانش آموزی شروع به شتاب گرفت و اخوت مشابه، پس از آن در سراسر کنفدراسیون شکل گرفت. در ۱۸ اکتبر سال ۱۸۱۷، چهارمین سالگرد نبرد لایپزیک، صدها تن از اعضای برادری و دانشگاهیان سراسر ایالات کنفدراسیون در وارتبورگ در Saxe-Weimar-Eisenach همدیگر را ملاقات کردند و ندای ملت آلمان واحد و آزاد را سر دادند.
پرچم طلائی-قرمز-سیاه برادری ینا در این جشنوارهٔ وارتبوگ به‌طور برجسته‌ای نشان داده شد، و به‌طوری‌که در نهایت، رنگ‌های سیاه، قرمز و طلائی سمبلی از خواست آنان برای دولت آلمان واحد شد. اتریش، در عزم خود برای حفظ وضع موجود، احکام کارلزبد ۱۸۱۹ که تمامی تشکل‌های دانشجوئی را ممنوع می‌کرد را وضع کرد، و رسماً به اخوت پایان داد.
در ماه مه سال ۱۸۳۲، حدود ۳۰۰٫۰۰۰ تن در جشنوارهٔ Hambach برای آزادی، اتحاد، و حقوق مدنی تظاهرات کردند. رنگ‌های سیاه، قرمز و طلائی نمادی پابرجا برای لیبرال، دموکرات و جنبش جمهوری‌خواه در ایالات آلمان از سال جشنوارهٔ وارتبوگ شده‌است و پرچم‌ها در این رنگ‌ها در فستیوال وارتبورگ یک دفعه به چرخش درآمدند. در حالی که تصاویر معاصر استفادهٔ برجسته از سه رنگ طلائی-قرمز- و سیاه (نسخهٔ وارونهٔ پرچم امروزی آلمان) را نشان دادند، پرچم‌های بازمانده از این رویداد، سیاه-قرمز-طلائی بودند. به عنوان مثال می‌توان به Ur-Fahne پرچم آویزان از قلعهٔ Hambach Castle در طول جشنواره اشاره نمود: سه رنگ سیاه-قرمز-طلائی که ردیف قرمز شامل Deutschlands Wiedergeburt (تولد دوبارهٔ آلمان) می‌شد. در حال حاضر، این پرچم در معرض نمایش دائمی در قلعه می‌باشد.
انقلاب و پارلمان فرانکفورت
در فصل بهار زمان انقلاب ۱۸۴۸ انقلابیون با سه رنگ به خیابان‌ها ریختند. لیبرال‌ها به قدرت رسیدند و پس از یک مشورت طولانی یک مجلس ملی تدوین گشت. پارلمان فرانکفورت سیاه-قرمز-طلائی را به عنوان رنگ رسمی آلمان اعلام کرد و قانونی را که بیان‌کنندهٔ نشان یا پرچم مدنی آن سه رنگ سیاه-قرمز-زرد بود را تصویب نمود. در سال ۱۸۵۹، پارلمان فرانکفورت سقوط کرد، و کنفدراسیون آلمان که اقدامات پارلمان شکست خوردهٔ فرانکفورت را سرکوب می‌کرد تحت ریاست جمهوری اتریش مسترد گردید. پس از آن، مبرم‌ترین مسئله این بود که آیا آیندهٔ ملت آلمان اتریش را شامل خواهد بود یا نه، همانگونه که وضعیت اتریش به عنوان یک امپراطوری چند ملیتی، رؤیای یک متحد آلمان بزرگ را بغرنج می‌ساخت. متناوباً، آلمان صغیر (kleindeutsch) وجود داشت، راه حل برای یک آلمانی که تنها زمین‌های آلمان را دارا و محروم از اتریش بود. دوگانگی پروسی-اتریشی در داخل کنفدراسیون در نهایت به جنگ اتریش و پروس در سال ۱۸۶۶ منجر شد. در طول جنگ، ایالات متحدهٔ جنوبی با اتریش سه رنگ سیاه-قرمز-طلائی را به عنوان پرچم خود اتخاذ نمود، و نیز سپاه ارتش آلمان بازوبندهای سیاه-قرمز طلائی پوشید. پادشاهی پروس و متحدان شمال آلمان آن عمدتاً، اتریش را شکست داده و راه را برای تحقق آلمان صغیر راه حل چند سال بعد هموار ساخت.
کنفدراسیون آلمان شمالی و امپراتوری آلمان (۱۸۶۶–۱۹۱۸)
به دنبال انحلال کنفدراسیون آلمان، پروس جانشین غیررسمی خود، کنفدراسیون آلمان شمالی را، با امضای پیمان کنفدراسیون در اوت ۱۸۶۶ و پس از آن قانون اساسی ۱۸۶۷ را تشکیل داد. این ائتلاف شامل پروس، بزرگ‌ترین کشور عضو و ۲۱ ایالت آلمانی شمال بود.
اولین بار این پرسش که کدام پرچم باید توسط کنفدراسیون جدید به تصویب برسد، توسط حمل و نقل مطرح شد و آنان خواست خود را برای داشتن یک هویت بین‌المللی قابل شناخت بیان نمودند. تقریباً تمامی حمل و نقل بین‌المللی که به کنفدراسیون تعلق داشت، هم از پروس و هم از سه بازرگان سابق شهرهای ایالات برمن، هامبورگ و لوبک نشات می‌گرفت. بر این اساس، آدولف سوئتبر، دبیر اتاق بازرگانی هامبورگ، در روزنامه Bremer Handelsblatt در ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۶ پیشنهاد کرد که در هر پرچم طرح شده باید سه رنگ پروس (سیاه و سفید) با رنگ‌های بازرگانی (قرمز و سفید) ترکیب شود. در سال بعد، قانون اساسی کنفدراسیون آلمان شمالی به تصویب رسید، که یک سه رنگی افقی سیاه-سفید-قرمز هم به عنوان پرچم مدنی و هم به عنوان پرچم جنگ اعلام گردید. پادشاه ویلهلم اول پروس با انتخاب رنگ‌ها راضی شد: قرمز و سفید برای نشان دادن Margraviate of Brandenburg دولت انتخاب‌کننده امپریال که جد پادشاهی پروس بود. غیبت طلا از پرچم نیز روشن ساخت که این دولت آلمان شامل «سیاه و طلائی» سلطنت اتریش نمی‌شود. پس از جنگ فرانسه و پروس باقی دولت‌های آلمان جنوبی، با کنفدراسیون آلمان شمالی متحد شدند که منجر به اتحاد آلمان و ترفیع سلطنت پروس به امپراتور این دولت در سال ۱۸۷۱ شد. در قانون اساسی آن، امپراتوری آلمان، سیاه، سفید و قرمز را به عنوان رنگ‌های ملی خود حفظ کرد، سه رنگ قبلی که توسط کنفدراسیون آلمان شمالی استفاده می‌شد آن‌ها را در سال ۱۸۹۲ رسماً به عنوان پرچم خود انتخاب نمود. سه رنگ سیاه-سفید-قرمز در پرچم آلمان تا انتهای امپراتوری آلمان در سال ۱۹۱۸، در آخرین روزهای جنگ جهانی اول باقی ماند.
جمهوری وایمار (۱۹۱۸–۱۹۳۳)
پس از اعلام جمهوری آلمان در سال ۱۹۱۸، و متعاقب آن دورهٔ انقلاب، به اصطلاح جمهوری وایمار در اوت ۱۹۱۹ تأسیس شد. به منظور شکل‌دادن به پیوستگی بین جنبش غیر استبدادی قرن ۱۹ و جمهوری دموکراتیک جدید، سه رنگ سیاه-قرمز-طلائی قدیم به عنوان پرچم ملی آلمان در قانون اساسی وایمار در سال ۱۹۱۹ تعیین گردید. تنها شاهزادگان کوچک آلمانی Reuss-Greiz, Reuss-Gera, and Waldeck-Pyrmont و جانشین جمهوری‌خواه آن سنت را حمایت کرده و همیشه به استفاده از رنگ‌های آلمانی سیاه، قرمز یا (طلائی) در پرچم خود ادامه داده‌اند. به عنوان یک پرچم مدنی، سه رنگ سیاه-سفید-قرمز با وجود سه رنگ جدید در بالای گوشهٔ سمت چپ حفظ گردید.
این تغییر توسط بسیاری از مردم در آلمان که این پرچم جدید را به عنوان سمبلی از تحقیر پس از جنگ جهانی اول می‌دیدند مورد استقبال واقع نشد. در Reichswehr (دفاع سلطنتی) رنگ‌های قدیمی همچنان استفاده می‌شد. بسیاری از محافظه کاران خواستشان برگشت رنگ‌های قدیمی بود، در حالی که سلطنت طلبان و سمت راستی‌ها به مراتب بیشتر با عدم توافق خود هم صدا بودند و به پرچم خود با نام‌های موهن اشاره می‌کردند (ببینید طلائی یا زرد؟ بالا را). به عنوان یک مصالحه، پرچم قدیمی سیاه-سفید-قرمز بار دیگر در سال ۱۹۲۲ برای نشان دادن مأموریت‌های دیپلماتیک آلمان در خارج معرفی گردید. نمادهای امپراتوری آلمان، نمادهای سلطنت طلب و اعتراض ناسیونالیستی شد و بارها توسط سازمان‌های سلطنت طلب و ناسیونالیست استفاده شد. این شامل پرچم جنگی رایش Reichskriegsflagge می‌شد که در حال حاضر برای استفادهٔ مشابه احیا شده بود. بسیاری از احزاب سیاسی ملی‌گرا در طول دورهٔ وایمار_نظیر حزب ملی خلق آلمان و حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان (حزب نازی)_ رنگ‌های امپریالیستی را استفاده نمودند، عملی که امروزه با حزب دموکرات ملی آلمان ادامه دارد. در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۲۴، سازمان Reichsbanner Schwarz-Rot-Gold (پرچم سیاه-قرمز-طلائی رایش) در ماگدبورگ توسط عضو احزاب ائتلاف وایمار و اتحادیه‌های کارگری تأسیس گردید. این سازمان به منظور حفاظت از جمهوری دموکراسی ضعیف و شکنندهٔ وایمار که تحت فشار مداوم هر دو سمت راستی‌ها و چپی‌ها بود تشکیل شد. از طریق این سازمان، پرچم سیاه-قرمز-طلائی نه تنها نمادی از دموکراسی آلمان نشد، بلکه همچنین مقاومت در مقابل افراط گرایی سیاسی شد. این توسط اولین رئیس سازمان، Otto Hörsing، که وظیفهٔ خود را به عنوان مبارزه علیه صلیب شکسته و ستارهٔ شوروی توصیف کرد خلاصه شد. در مواجهه با درگیری‌های فزاینده خشونت بین کمونیست‌ها و نازی‌ها، قطب در حال رشد مردم آلمان و فاکتورهای مختلف دیگر، عمدتاً غرق شدن شدید اقتصادی، تورم شدید و فساد جمهوری، منجر به این شد که جمهوری وایمار در سال ۱۹۳۳ سقوط کرده و نازی‌ها قدرت را به دست بگیرند و آدولف هیتلر به عنوان صدر اعظم آلمان منتصب گردید.
آلمان نازی و جنگ جهانی دوم (۱۹۳۳–۱۹۴۵)
پس از آن که حزب نازی قدرت را در ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۳۳ به دست گرفت، پرچم سیاه، قرمز، طلائی سریعاً کنار گذاشته شد، یک حکم در ۱۲ مارس دو پرچم ملی قانونی را مقرر نمود: سه رنگ سیاه-سفید-قرمز امپریالیستی و پرچم حزب نازی دوباره روی کار آمدند. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۵، یک سال پس از مرگ رئیس‌جمهور پاول فون هیندنبورگ و ترفیع هیتلر به موقعیت پیشوا، تنظیم پرچم دوگانه، با استفاده انحصاری از پرچم نازی‌ها به عنوان پرچم ملی آلمان به پایان رسید. یک دلیل ممکن است به خاطر حادثهٔ برمن ۲۶ ژوئیه ۱۹۳۵ بوده باشد، که در آن یک گروه تظاهر کنندگان در شهر نیویورک سوار بر اس‌اس برمن (۱۹۲۹)، پرچم نازی را از پرچم میلهٔ پاره نموده، و آن را به رود هادسون پرت کردند. زمانی که سفیر آلمان اعتراض کرد، مقامات ایالات متحده پاسخ دادند که، پرچم آلمان آسیبی ندیده و تنها نمادی حزب سیاسی بوده‌است. قانون پرچم جدید در تجمع حزب سالانه در نورنبرگ اعلان شد، که در آن هرمان گورینگ در حال افتخار اظهار کرد که پرچم قدیمی سیاه-سفید-قرمز، نمادی از دوران گذشته و در معرض خطر، توسط مرتجعین استفاده شد. طراحی پرچم نازی‌ها توسط هیتلر به عنوان پرچم حزب در اواسط ۱۹۲۰ نشان داده شد: یک پرچم با پس زمینهٔ قرمز، یک دیسک سفید چلیپا ی سیاه در وسط آن. هیتلر در کتاب نبرد من، فرایندی که با آن طراحی پرچم نازی انجام شد را توضیح داد: استفاده از رنگ‌های یکسان همانند امپراتوری آلمان ضروری می‌باشد، زیرا در نظر هیتلر آن‌ها، «رنگ‌های محترم پر از مفهوم بیعت ما به گذشتهٔ با شکوه است و زمانی افتخار بسیاری را برای ملت آلمان به ارمغان آورد.» مهم‌ترین نیاز آن بود که «پرچم به عنوان پوستر بزرگ تأثیرگذار درمی‌آمد» چرا که «در صدها هزار مورد، تنها یک نماد واقعاً قابل توجه ممکن است علت اول علاقه به بیداری در یک جنبش باشد.» تبلیغات نازی‌ها نماد پرچم را روشن ساخت: رنگ قرمز، برای اجتماع واقع بود، سفید برای تفکر ملی جنبش و چلیپا (گردونهٔ مهر) برای پیروزی مردم آریایی بر یهودیان. چندین طرح توسط تعدادی از مولفان مطرح گردیدند، اما در نهایت طرح شخصی هیتلر انتخاب شد. آلبرت اسپیر در خاطرات خود بیان کرد که «تنها در دو طرح او (آدولف هیتلر) مراقبتی را که مشابه مراقبت برای خانه اوبر سالزبرگ خود انجام داد اجرا نمود: پرچم رایش جنگ و رئیس دولت استاندارد خود.» پرچم چلیپا با محوریت دیسک به عنوان پرچم مدنی (کشوری یا غیرنظامی) در کشتی‌های غیرنظامی آلمان استفاده شد و به عنوان پرچم میله در Kriegsmarine (نامنیروی دریایی آلمان، ۱۹۳۳–۴۵) ناوگان جنگی مورد استفاده واقع شد. پرچم برای استفاده در دریا دارای ابتدا و انتها بود، به‌طوری‌که تصویر چپ نما و راست نما هر کدام در یک طرف ارائه شدند در حالی که پرچم ملی در هر دو طرف راست نما بود. از سال ۱۹۳۳ حداقل تا ۱۹۳۸، نازی‌ها در برخی مواقع پرچم چلیپا را به وسیلهٔ لمس کردن آن‌ها با Blutfahne پرچم خون تقدیس می‌کردند، پرچم صلیب شکسته بوسیلهٔ شبه نظامیان نازی در طول شکست کودتای مونیخ سال ۱۹۲۳ استفاده شد. این مراسم در هر کنوانسیون ملی حزب انجام می‌شد. مشخص نیست که آیا این سنت پس از آخرین کنوانسیون ملی حزب در سال ۱۹۳۸ ادامه یافته‌است یا خیر. در پایان جنگ جهانی دوم، اولین قانون مصوب توسط شورای کنترل متفقین تمامی نمادهای نازی‌ها را منسوخ و همهٔ قوانین مربوطه را لغو نمود. در اختیار داشتن پرچم چلیپا در بسیاری از کشورهای غربی از آن زمان به بعد ممنوع بوده، واردات یا نمایش آن‌ها به ویژه در آلمان ممنوع می‌باشد.
پس از جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵–۱۹۴۹)
پس از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم، این کشور تحت مدیریت نیروهای متفقین درآمد. اگرچه هیچ دولت آلمان ملی و پرچم آلمانی وجود نداشت، کشتی‌های آلمانی توسط قوانین بین‌المللی مستلزم داشتن برخی انواع پرچم ملی بودند. به عنوان یک پرچم موقتی ملی و غیرنظامی آلمانی، پرچم سه گوش بین‌المللی چارلی که نشان دهندهٔ حرف C خاتمه یافته در دم پرستو بود به عنوان C-Pennant شناخته شد. شورا حکم داد که «هیچ مراسمی نباید این پرچم را بپذیرد و نباید در ادای احترام نظامی به کشتی‌های جنگی یا تجاری از هر ملیتی، پایین آورده شود». به‌طور مشابه، پرچم غیرنظامی ژاپن استفاده شده بلافاصله به دنبال جنگ جهانی دوم، پرچم نشان دار برای حرف E بود که ختم به دم پرستو می‌شد، و پرچم غیرنظامی Ryūkyūan حرف D با دم پرستو به صورت پرچم سه گوش بود.