cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
از درون
موزیک ویدئو
موزیک ویدئوی کارگردانی شده توسط جو هان، مثل کرخت در یکی از میدانهای تاریخی شهر پراگ جمهوری چک ساخته شده و در طی یک شورش اتفاق می‌افتد. مایک شینودا و چستر بنینگتون هم در وسط شورش و بقیه گروه هم در مرکز شهر که توسط پلیس محاصره شده حضور دارند. این ویدئو دربارهٔ یک پسر بچه (بازیگر جیمی بنینگتون) است که بعد از دیدن این شورش در تلویزیون از خانه بیرون می‌رود تا آن را از نزدیک مشاهده کند. وقتی که وارد خیابان می‌شود با جمعیت زیادی از مردم مواجه می‌شود که در حال دویدن، فریاد کشیدن و گریه کردن هستند و پسر بچه تنها و بی کس به راه خودش و مشاهده جمعیت ادامه می‌دهد تا اینکه ویدئو به این صحنه می‌رسد که چستر این جمله را فریاد می‌زند "I wont waste myself on you". پسر بچه هم در این کار با چستر همراهی کرده و در حالی که در بین جمعیت هست جمعیت دور او به هوا پرتاب شده و به زمین می‌افتند و شورش از هم می‌پاشد... چستر به فریادهای خود ادامه می‌دهد. در پایان کودک از پایان دادن به شورش راضی به نظر می‌رسد و لبخند می‌زند بعد دوباره فریاد می‌زند. .
تانزانیا
تانزانیا به صورت رسمی جمهوری متحد تانزانیا  (Jamhuri ya Muungano wa Tanzania)، کشوری است در خاور آفریقا که از شمال خاوری و خاور با کنیا و از شمال و شمال باختری با اوگاندا، از شمال باختری با رواندا و بوروندی و از باختر با جمهوری دمکراتیک کنگو و زامبیا و از جنوب با مالاوی و از جنوب و جنوب باختری با موزامبیک همسایه است و از سوی خاور به اقیانوس هند محدود می‌شود.
جمعیت این کشور حدود ۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر است.
در سال ۱۹۹۶ پایتخت رسمی تانزانیا از شهر ساحلی و بزرگ دارالسلام به شهر دودوما منتقل شد. با این حال دارالسلام هنوز پایتخت تجاری و مقر بسیاری از نهادهای حکومتی کشور است و بندری مهم برای تانزانیا و همسایگان محصور در خشکی اوست. از شهرهای مهم دیگر آن می‌توان به آروشا، امبیا، موانزا، موروگور و زنگبار اشاره کرد.
نام تانزانیا واژه‌ای مرکب از تانگانیکا و زنگبار است. این دو کشور در سال ۱۹۶۴ یا یکدیگر متحد شده و جمهوری تانزانیا را تشکیل دادند.
سال‌های متمادی اجرای ناموفق سیاست‌های «سوسیالیسم آفریقایی»، مانند احداث اجباری مزارع اشتراکی، این کشور را یکی از فقیرترین، توسعه‌نیافته‌ترین و وابسته‌ترین کشورهای جهان ساخته‌است. فرایند اصلاحات تدریجی در کشور از میانه دههٔ ۱۹۸۰ آغاز شده‌است.
شیرازی‌ها
در دوره بعد از اسلام مهاجران زیادی از شیراز، شوشتر و سیراف به زنگبار کوچ کرده و در آن‌جا ساکن شدند. رهبر شیرازی‌های کوچنده، حاکم ایالت شیراز علی بن سلطان حسن نام داشت. او در سال ۹۵۶، در زمان حکومت آل بویه، با هفت پسرش علی، محمد، باشت، سلیمان، حسین و داوود و حدود ۷۰۰ نفر از یارانش با چندین کشتی راهی آفریقا و در زنگبار ساکن شدند. این گروه که بعدها به شیرازی شهرت پیدا کردند و بعدها در قرن ۱۹ به همراه اعراب و بلوچ‌های عمانی تأثیر زیادی در شکل‌گیری مدنیت و بازرگانی در زنگبار داشتند. شیرازی‌ها این سرزمین جدید را زنگی‌بار (کرانهٔ سیاه‌پوستان) نامیدند که بعدها به زنگبار تغییر یافت.
بعد از شیرازی‌ها که نام ماندگاری در جزایر شرق آفریقا دارند، اهالی روستای بلوچی کائوله تانزانیا هم می‌گویند از ایرانی‌ها و نوادگان سربازان بلوچی هستند که عمانی‌ها در قرن ۱۸ آن‌ها را در این منطقه مستقر کردند. آن‌ها در کارنامه‌شان ساخت نخستین مدرسه تانزانیا و همچنین ساخت بیمارستان را ثبت کردند. هرچند نسل شیرازی‌تبار زیادی درآفریقا وجود ندارد اما در میان باورهای فرهنگی ساکنان شرق آفریقا عنوان «شیرازی» بسیار باارزش است و نشانگر اصالت خانوادگی افراد به‌شمار می‌رود. در برخی از مناطق زنگبار نیز افراد سالخورده، خاطرات ارزشمندی از شیرازی‌ها تعریف می‌کنند. از همین رو بسیاری از شخصیت‌های سیاسی و مذهبی خود را «شیرازی‌تبار» معرفی می‌کنند. حزبی سیاسی موسوم به «شیرازی‌ها» و نیز تیم فوتبالی به همین نام در جزیره زنگبار وجود دارد اما نام بلوچ‌ها در جزایر شرق آفریقا کمتر شنیده شده‌است. محوطه شهر تاریخی کائوله یکی از مهم‌ترین محوطه‌های تاریخی تانزانیاست که در سال ۱۹۶۴ میلادی در فهرست آثار تاریخی تانزانیا به ثبت رسیده و مورد حفاظت (هر چند ابتدایی) قرار گرفته‌است.
سیاست
حکومت تانزانیا جمهوری چند حزبی فدرال با یک مجلس قانون‌گذاری است.
در نوامبر ۱۹۷۸ ارتش اوگاندا به فرماندهی عیدی امین دیکتاتور بدنام اوگاندا به تانزانیا یورش برد، تانزانیا نیز در ژانویهٔ ۱۹۷۹ به حملهٔ متقابل دست زد، پنج هزار تن از نیروهای تانزانیا به سه هزار تن از اوگاندایی‌های مخالف در تبعید پیوستند. در مدت یک ماه، جنگی تمام عیار گسترش یافت و عیدی امین از اوگاندا متواری شد و به جده گریخت. رئیس‌جمهور تانزانیا، جولیوس نیرره نیروهایش را در اوگاندا نگه داشت و از رئیس‌جمهور سابق اوگاندا، میلتون اوبوته اعلام حمایت کرد که این روند تا دسامبر ۱۹۸۰ و برگزاری انتخابات در اوگاندا ادامه یافت. در نوامبر ۱۹۸۵ نیرره از قدرت کناره گرفت و معاونش، علی حسن موینی در یک انتخابات تک حزبی و غیر دموکراتیک جانشین او شد. سرانجام در اکتبر ۱۹۹۵ اولین انتخابات چند حزبی و دموکراتیک در تانزانیا برگزار شد و بنجامین ویلیام امکاپا با اکثریت آرا رئیس‌جمهور تانزانیا شد. در هفت اوت ۱۹۹۸ انفجار تروریستی در کنار سفارت آمریکا در دارالسلام به وقوع پیوست که بیش از ۱۰ کشته بر جای گذاشت، حادثه مشابهی نیز چند روز بعد در کنار سفارت آمریکا در نایروبی کنیا اتفاق افتاد. پرزیدنت امکاپا، اقتصاد تانزانیا را سر و سامان داد و با آلودگی محیط زیست و قطع درختان جنگلی به مقابله برخاست و سیاست‌های تازه‌ای را نیز برای مقابله با بیماری مهلک ایدز در دستور کار قرار داد. در زمینهٔ سیاست خارجی نیز تانزانیا نقش دیپلماتیک پر رنگ تری در شرق آفریقا ایفا کرد و میزبان مذاکرات صلح کشورهایی چون روآندا و بوروندی شد. در اکتبر ۲۰۰۰، امکاپا مجدداً در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد. در سال ۲۰۰۲ رهبر مخالفان دولت از رئیس‌جمهوری به خاطر خریدن یک جت شخصی به ارزش ۲۱ میلیون دلار به شدت انتقاد کرد. در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۵ در انتخابات ریاست جمهوری در تانزانیا، وزیر خارجهٔ کابینهٔ امکاپا، «جاکایا کی‌کوته» از حزب (CCM) با کسب ۸۰ ٪ آرا، اصلی‌ترین رقیبش، ابراهیم لیپومبا از حزب (CUF) را که تنها ۱۱ ٪ آرا را به دست آورد به برتری رسید و به عنوان رئیس‌جمهور تانزانیا معرفی شد.
رئیس‌جمهور تانزانیا از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۱ جان مگوفولی بود. مگوفولی در مارس ۲۰۲۱ بر اثر حمله قلبی درگذشت و پس از آن سامیا سولوهو به عنوان رئیس‌جمهور منتصب شد.
تقسیمات کشوری
تانزانیا دارای ۳۰ استان است. هر کدام از این استان‌ها نیز دارای چندین شهرستان‌های تابعه هستند. اسامی این استان‌ها به شرح زیر فهرست شده‌است:
جغرافیا
تانزانیا در آفریقای شرقی واقع شده و با کشورهای کنیا (۷۷۵ کیلومتر)، روآندا (۲۲۲ کیلومتر)، بوروندی (۵۸۹ کیلومتر)، زامبیا (۳۵۳ کیلومتر)، مالاوی (۵۱۲ کیلومتر) و موزامبیک (۸۴۰ کیلومتر) مرز مشترک دارد. همچنین در غرب تانزانیا در دریاچهٔ تانگانیکا با جمهوری دموکراتیک کنگو (۴۷۹ کیلومتر) و در شمال در دریاچهٔ ویکتوریا با اوگاندا (۳۹۱ کیلومتر) مرز آبی دارد.
تانزانیا با ۹۴۷٬۳۰۳ کیلومتر مربع مساحت سیزدهمین کشور بزرگ در آفریقا و سی‌ویکمین کشور بزرگتر در جهان است. مساحت آن از مصر بزرگ‌تر و از نیجریه کوچک‌تر است.
بیشتر خاک تانزانیا از یک فلات با پوشش گیاهی بوته‌زار و علفزار تشکیل شده که در شمال به ناحیه آتشفشانی کلیمانجارو، در غرب به دریاچه تانگانیکا، و در جنوب به زمین‌های مرتفع محدود می‌شود. علی‌رغم مجاورت با خط استوا، ارتفاع زیاد این سرزمین، باعث شده که دمای هوا بین ۲۹–۱۸ درجه سانتی‌گراد ثابت بماند. البته در جلگه‌های ساحلی، آب و هوا گرمسیری است و میزان بارش آن به ۱۰۶–۵۷ سانتی‌متر در سال بالغ می‌شود.
خط ساحلی تانزانیا در کرانه اقیانوس هند در حدود ۱۴۲۴ کیلومتر (۸۸۵ مایل) طول دارد. این کشور همچنین جزایر متعددی را در روبه‌روی سواحل خود شامل می‌شود، از آن جمله است اونگوجا، پمبا، و مافیا.
بلندترین و پست‌ترین نقطه‌های قاره آفریقا هر دو در تانزانیا قرار دارند. این دو نقطه به ترتیب عبارتند از قلهٔ کلیمانجارو به ارتفاع ۵۸۹۵ متر بالاتر از سطح دریا و کف دریاچه تانگانیکا به ارتفاع ۳۵۲ متر پایین‌تر از سطح دریا.
تانزانیا در شمال شرق کوهستانی است و جنگل‌های متراکم دارد و کوه کلیمانجارو نیز در همین ناحیه واقع شده‌است. بخشی از سطح سه دریاچه از دریاچه‌های بزرگ آفریقا در تانزانیا قرار دارد. در شمال و غرب کشور، دریاچه ویکتوریا، بزرگ‌ترین دریاچه آفریقا و دریاچه تانگانیکا، عمیق‌ترین دریاچه قاره واقع شده‌اند. دریاچه تانگانیکا به خاطر گونه‌های منحصر به فرد ماهی در آن معروف است. در جنوب غرب کشور نیز دریاچه نیاسا قرار دارد.
بخش مرکزی تانزانیا فلاتی است پهناور، با دشت‌ها و زمین‌های قابل کشت. ساحل شرقی این کشور گرم و مرطوب است و مجمع‌الجزایر زنگبار روبروی این ساحل قرار دارد.
آبشارهای کالامبو در استان رکوا، در جنوب غرب کشور، دومین آبشار بلند در آفریقا را در خود جای داده‌اند. این آبشارها در نزدیکی ساحل جنوب شرقی دریاچه تانگانیکا در مرز با زامبیا واقع شده‌اند. منطقه حفاظت‌شده خلیج منای بزرگ‌ترین منطقه حفاظت‌شده دریایی زنگبار است.
اقتصاد
تانزانیا از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان ماهی در شرق آفریقاست. ماهی از سواحل دریا و آب‌های داخلی، به ویژه دریاچه‌های ویکتوریا و تانگانیکا و نیاسا، صید می‌شود.
تانزانیا منابع معدنی فراوانی چون طلا، الماس، فسفات، زغال سنگ، آهن، اورانیوم، نیکل، کروم، پلاتین و قلع دارد. استخراج و صادرات گاز طبیعی هم در دههٔ اخیر آغاز شده‌است. تانزانیا همچنین سومین تولیدکننده طلا در آفریقا پس از آفریقای جنوبی و غناست. توسعه نیافتگی کشور باعث کندی میزان بهره‌برداری از معادن شده‌است.
بخش صنعت عمدتاً محدود به فرآوری محصولات کشاورزی و تولید کالاهای مصرفی است. صنعت گردشگری بخش مهمی در اقتصاد تانزانیاست. دو پارک طبیعی سرنگتی و نگورونگورو شهرت جهانی دارند.
خشکسالی در سال‌های آغازین سدهٔ بیست‌ویکم تولید الکتریسیته در کشور را بسیار کاهش داد، چراکه حدود ۶۰٪ برق تانزانیا توسط نیروگاه‌های برق‌آبی تأمین می‌شود.
واحد پول این کشور شلینگ تانزانیا است.
مردم
تانزانیا، به رغم فقیربودن، از باسوادترین کشورهای آفریقایی است و بیش از ۸۵٪ مردم آن خواندن و نوشتن می‌دانند.
نژاد ۹۹٪ تانزانیایی‌ها، آفریقایی و ۱٪ نیز غیر آفریقایی از جمله آسیایی (بیشتر هندی-پاکستانی)، اروپایی و عرب است. اکثر آفریقایی‌تبارهای تانزانیا از قبایل بانتو هستند. بزرگ‌ترین گروه قومی، سوکوما نام دارد که در جنوب دریاچه ویکتوریا ساکنند. دومین گروه بزرگ قومی نیاموزی است که در جنوب ناحیه سوکوماها زندگی می‌کنند و با مردم همسایگان شمالی خود (کنیا و اوگاندا) پیوندهای فرهنگی و زبانی دارند. ههه، بنا، گوگو، هایا، ماکونده، چاگا و نیاکیوسا قبایل بزرگ دیگرند که هر یک بیش از یک میلیون جمعیت دارند. از قبایل نیلی می‌توان به کوچ‌نشینان ماسایی و لو اشاره کرد که هر دو در شمار بیشتری در کشور همسایه یعنی کنیا هم زندگی می‌کنند. همچنین قبایل ساناداوه و هادزا که به زبان‌های خانواده خوسا شبیه به زبان اهالی کالاهاری صحبت می‌کنند. در سال ۱۹۹۵ جمعیت آسیایی ۵۰٬۰۰۰ نفر در سرزمین اصلی و ۴٬۰۰۰ نفر در زنگبار برآورد شد. جمعیت اعراب حدود ۷۰٬۰۰۰ نفر و اروپائی‌ها هم حدود ۱۰٬۰۰۰ برآورد می‌شود. انقلاب ژانویه ۱۹۶۴ زنگبار که به سلطه اعراب بر این جزیره پایان داد، قتل‌عام هزاران نفر از اعراب و هندی‌ها و فرار ده‌ها هزار نفر دیگر از آن‌ها را در پِی داشت.
به رغم این تنوع قومی، توزیع نسبی قبایل در سرتاسر سرزمین و واگذاری مناصب مهم به هر یک از آن‌ها، ثبات نسبی را برای تانزانیا به همراه آورده‌است.
میانگین سنی مردم تانزانیا ۱۸ سال و سن امید به زندگی برای مردان ۶۴/۵ و برای زنان ۶۸/۳ سال است.
۳۷٪ جمعیت در مناطق شهری زندگی می‌کنند.
زبان
هر یک از اقوام ساکن تانزانیا به زبان بومی خویش سخن می‌گویند. این کشور زبان رسمی ندارد ولی زبان سواحلی زبان ملی دوفاکتو کشور است. پس از استقلال کاربرد زبان انگلیسی همچنان در برخی مسائل رسمی ادامه یافته‌است، هرچند در مسائل اداری، یا جلسات مجلس نمایندگان و دولت از آن استفاده نمی‌شود. به همین جهت انگلیسی را نمی‌توان یک زبان رسمی دوفاکتو در مفهوم مضیق آن دانست؛ و تانزانیا یکی از معدود کشورهای آفریقایی است که یک زبان محلی زبان دوران استعمار را زیر سایه خود برده‌است. البته انگلیسی هنوز در دادگاه‌های عالی استفاده می‌شود و به این اعتبار می‌توان آن را یک زبان رسمی دوفاکتو در مفهوم موسع محسوب کرد. کاربرد انگلیسی در آموزش عالی و تجارت نیز چشمگیر است.
بر اساس سیاست‌های رسمی زبانی تانزانیا که در سال ۱۹۸۴ اعلام شد، سواحلی زبان عرصه اجتماعی و سیاسی کشور و آموزش ابتدایی و آموزش بزرگسالان است. انگلیسی زبان آموزش متوسطه، دانشگاهها، فناوری و دادگاه‌های عالی است. اگرچه دولت بریتانیا از کاربرد انگلیسی در تانزانیا پشتیبانی مالی می‌کند، اما استفاده از این زبان در دهه‌های اخیر کاهش یافته‌است. پیش‌تر در دانشگاه‌های تانزانیا معمولاً دانشجویان با یک‌دیگر انگلیسی صحبت می‌کردند اما امروزه خارج از کلاس درس فقط از سواحلی استفاده می‌شود و حتی در کلاس‌های دانشگاه‌ها و دبیرستان‌ها هم استفاده از ترکیبی از سواحلی و انگلیسی کاملاً رایج است.
از دیگر زبان‌های کشور می‌توان به زبان‌های هندی، به ویژه زبان گجراتی، زبان پرتغالی که هر دو توسط سیاهان موزامبیکی و گوان‌ها استفاده می‌شود و در سطح محدودتری زبان فرانسوی در همسایگی رواندا، بوروندی و کنگو اشاره کرد. به‌طور تاریخی زبان آلمانی در دوران استعمار کاربرد زیادی داشت اما امروزه کمتر بازمانده‌ای از آن دوران زنده مانده‌است.
مذهب
مسیحیت ۳۵ درصد، اسلام ۴۰ درصد و آئین‌های بومی ۲۵ درصد سه دین اصلی در این کشور هستند. در جزیرهٔ زنگبار جمعیت مسلمانان حدود ۹۵٪ برآورد می‌شود. اکثر مسلمانان سنی مذهب، پیرو مکتب شافعی و صوفیمسلک‌اند. اما هندی-پاکستانی‌تبارها بیشتر حنفی، یمنی‌تبارها پیرو مذهب مالکی یا حنبلی و تعدادی از آسیایی‌تبارها اسماعیلی نزاری (خوجه‌ها)، اسماعیلی مُسْتَعْلَوی (بُهره‌ها) و شیعه دوازده امامیاند. مسلمانان عمانی‌تبار اغلب اباضی اند و گروه کوچک فعالی از احمدیه (پیروان غلام احمد قادیانی) در تانزانیا وجود دارد که هندی تبارند. به گفتهٔ برخی محققان، سه چهارم مسلمانان تانزانیا صوفی مسلک‌اند. طریقت‌های صوفیه در آنجا عبارت است از: شاذلیه (قدیمترین طریقت)، قادریه (بزرگ‌ترین طریقت)، رفاعیه، دَندراویه، احمدیه یا ادریسیه و علویه.
گروه‌های کوچک هندو، بودایی و بهایی نیز در این کشور حضور دارند.
رسانه
تلویزیون زنگبار (TVZ) نخستین ایستگاه پخش تلویزیونی رنگی در آفریقا بود. دیلی نیوز قدیمی‌ترین روزنامه کشور است که توسط دولت اداره و به انگلیسی منتشر می‌شود. علاوه بر رادیو و تلویزیون و روزنامه‌های دولتی بخش خصوصی نیز رسانه‌های مهمی در اختیار دارد؛ بیش از ۲۰ روزنامه، بیش از ۲۰ ایستگاه تلویزیونی و بیش از ۳۰ ایستگاه رادیویی. برخی از روزنامه‌ها و رادیوهای خصوصی به احزاب سیاسی تعلق دارند.
جمعیت‌شناسی
براساس سرشماری ۲۰۱۲ میلادی، کل جمعیت تانزانیا ۴۴٬۹۲۸٬۹۲۳ نفر بود. گروه افراد زیر ۱۵ سال، ۴۴٫۱ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دادند.
توزیع جمعیت در تانزانیا نامتقارن است. بسیاری از افراد در مرز شمالی یا سواحل غربی آن زندگی کرده و جمعیت در بقیه مناطق کشور تنک و پراکنده‌است. چگالی جمعیت از ۱۲ فر در هر کیلومتر مربع در ناحیه کاتوی تا ۳٬۱۳۳ در هر کیلومتر مربع در منطقه دارالسلام متغیر است.
تقریباً ۷۰ درصد از جمعیت تانزانیا شهری اند، گرچه که این درصد حداقل از ۱۹۶۷ میلادی در حال کاهش بوده‌است. دارالسلام (با جمعیت ۴٬۳۶۴٬۵۴۱) بزرگ‌ترین شهر تانزانیا و پایتخت تجاری آن است. دودوما (با جمعیت ۴۱۰٬۹۵۶) در مرکز تانزانیا واقع شده، پایتخت کشور بوده و میزبان مجلس ملی تانزانیا است.
در زمان تأسیس جمهوری متحده تانزانیا در ۱۹۶۴، نرخ مرگ و میر کودکان از هر ۱۰۰۰ تولد زنده، ۳۳۵ مرگ و میر بود. از زمان استقلال، این نرخ به ۶۲ مرگ و میر از هر ۱۰۰۰ تولد کاهش یافت.
فرهنگ
مردم تانزانیا از لحاظ فرهنگی با مردمان ایرانی و اعراب عمانی خویشاوندی دارند. وجود تعداد زیادی از کلمات فارسی همچون شاه، کاکا و بابا در زبان سواحلی که یکی از زبان‌های رسمی این کشور می‌باشد، نشان دهنده عمق روابط دو فرهنگ است. در خلال سال‌های پایانی قرن سوم هجری تا اوایل قرن چهارم، گروه‌هایی از خانواده‌های شیرازی به زنگبار مهاجرت کردند. هنوز هم پس از گذشت قرن‌ها در زنگبار، اصل و نسب شیرازی به نوعی نجیب زادگی محسوب می‌شود. آیین نوروز امروزه در زنگبار برگزار می‌شود.
از آثار ایرانی در تانزانیا می‌توان به حمام ساخته شده گویا برای دختر محمد شاه قاجار، چاه آب افشاری و مسجد جزیره دلفین اشاره نمود. همچنین دو توپ غنیمت گرفته شده در نبرد هرمز (شاه عباس اول) نیز در برابر خانه عجایب تانزانیا نگهداری می‌شود.
تپه بزازنا
تپه بزازنا مربوط به عصر مس - عصر مفرغ - عصر آهن - هزارهٔ ۴ تا ۵ قبل از میلاد است و در شهرستان بروجرد، بخش مرکزی، دهستان شیروان، روستای بزازنا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۳۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برونو لورتسر
برونو لورتسر (۲۲ ژانویه ۱۸۹۱ – ۲۳ اوت ۱۹۶۰) نظامی بلندپایه و خلبان تک‌خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌هایی را در لوفت‌وافه فرماندهی کرد.
زندگی
برونو لورتسر سال ۱۸۹۱ به دنیا آمد. سال ۱۹۱۰ به عنوان افسر پیاده‌نظام به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. با علاقه به پرواز، هنگام آغاز جنگ جهانی اول وارد دوره آموزش خلبانی در فرایبورگ شد. در این زمان با هرمان گورینگ بنیاد رفاقت ریخت. گفته می‌شود این دو جان یکدیگر را در جریان رزم هوایی نجات داده‌اند. لورتسر در پایان جنگ با ۴۴ پیروزی هوایی در رتبه هفتم برترین خلبانان تک‌خال آلمانی قرار داشت.
با ممنوعیت نیروی هوایی در آلمان، پس از جنگ در هوانوردی غیرنظامی مشغول به فعالیت شد. با حفظ ارتباط با گورینگ، به حزب ناسیونال سوسیالیست پیوست. لورتسر رئیس سپاه هوایی حزب (NSFK) بود و سال ۱۹۳۵ به لوفت‌وافه تازه‌تشکیل‌شده منتقل شد. لورتسر تا سال ۱۹۳۹ با درجه سپهبدی به فرماندهی سپاه ۲ هوایی رسید. در جریان جنگ جهانی دوم، سپاه او سال ۱۹۴۰ در نبرد فرانسه، عموماً در پشتیبانی از یگان زرهی هاینتس گودریان، مشارکت کرد. لورتسر اعتقاد زیادی به رزمایش‌های مشترک بین نیروی هوایی و نیروی زمینی داشت و مکرراً در در اتباط با عملیات ترکیبی با گودریان به بحث می‌پرداخت. می‌پنداشت هواگردهای او می‌بایست روز ۱۳ مه از گذر گودریان از رود موز پشتیبانی کنند اما ایوالت فون کلایست، مافوق گودریان، دستور به حملات گسترده هوایی به مواضع دشمن داد. به هر صورت لورتسر با ادعای دیر رسیدن این فرمان به او، طبق نظر خود عمل کرد. پس از تسلیم فرانسه، سپاه او در ناحیه پا-دو-کاله مستقر شد و ماموریت‌هایی را برفراز کانال مانش و جنوب انگلستان به انجام رساند. این یگان به منظور پوشش هوایی و پشتیبانی نزدیک هوایی از نیروها هنگام پیاده‌سازی در عملیات زی‌لووه، تهاجم به جزیره بریتانیا درنظر گرفته شده بود که در پی عدم حصول برتری هوایی هیچگاه عملی نشد.
تابستان سال ۱۹۴۱ لورتسر و یگانش در قالب ناوگان دوم هوایی لوفت‌وافه در تهاجم به شوروی حضور داشت. وظیفه او پشتیبانی از عملیات‌های زمینی گروه ارتش مرکز بود. به هر صورت ماه اکتبر به ایتالیا منتقل شد. با استقرار قرارگاه خود در مسینا در سیسیل، مأمور به باز نگه داشتن مسیر ارتباط دریایی با نیروهای آلمانی در شمال آفریقا بود. سال ۱۹۴۳ با تهاجم متفقین به سیسیل وادار به عقب‌نشینی به بدنه اصلی خاک ایتالیا شد و مابقی جنگ را در آن گذراند.
پونسله ۲۹۶۴۷
سیارک ۲۹۶۴۷ بیست و نه هزار و ششصد و چهل و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
جمهوری چک
جمهوری چک کشوری محصور در خشکی واقع در اروپای مرکزی، هم‌مرز با آلمان، لهستان، اتریش و اسلواکی و یکی از اعضای اتحادیه اروپا است. این کشور در تاریخ اول ژانویه ۱۹۹۳ و به دنبال تقسیم کشور چکسلواکی پدید آمد. پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آن پراگ است. با وجود این که این کشور عضو اتحادیه اروپا است، واحد پول آن کرونا است.
جمعیت جمهوری چک ۱۰ میلیون و ۷۰۸ هزار نفر و زبان رسمی این کشور چکی است که از زبان‌های اسلاوی است. شهر پراگ ۱٫۳ میلیون نفر جمعیت دارد. جمهوری چک به دریا راه ندارد و سه ناحیه تاریخی بوهم، موراوی، و بخش کوچکی از سیلزی را شامل می‌شود. مردم چک از تبار اسلاو و از مردمان هندواروپایی هستند.
مردم چک به‌طور تاریخی به عنوان «بی‌اعتنا به مذهب» توصیف شده‌اند و این کشور، رتبه سوم بی‌دین‌ترین و ندانم‌گراترین مردمان را در جهان دارد. در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۴۵٫۲ درصد پاسخی به پرسش در مورد دین خود ندادند و ۳۴٫۲ درصد نیز گفتند که بی‌دین هستند. ۱۰٫۳ درصد از مردم این کشور مسیحی از شاخه کاتولیک رومی هستند و ۹٫۴ درصد نیز باورهای دیگر را دنبال می‌کنند. در یک نظرسنجی سال ۲۰۰۵ میلادی ۱۰ درصد از مردم چک گفتند که به وجود خدا باور دارند.
جمهوری چک نخستین کشور از اعضای پیشین کمکان است که بنا به گزارش بانک جهانی در زمره کشورهای توسعه‌یافته قرار گرفته‌است. این کشور همچنین ۲۷مین شاخص توسعه انسانی را در اروپا داراست.
جغرافیا
جمهوری چک کشور محصور در خشکی است و از اقلیم قاره‌ای مرطوب و در کل کشوری معتدل با بارندگی‌های مناسب می‌باشد.
از نظر تاریخی به سه ناحیه بوهم، موراویا، و سیلزی تقسیم می‌شود. بیشتر مرزهای جمهوری چک از مناطق کوهستانی تشکیل شده‌اند. در مرزهای جنوب غرب جنگل بوهم، در شمال غرب کوهستان ارتس، و در شمال کشور ناحیه زودت و کوهستان کرکونوشه (Krkonoše) قرار گرفته‌است. آب‌های روان در سرزمین چک پس از گذر از دیگر کشورها به سه دریا یعنی دریای شمال، دریای بالتیک و دریای سیاه می‌ریزند.
جمهوری چک سرزمین متنوعی دارد. منطقه بوهم که در غرب کشور واقع شده توسط رودهای البه (چکی: Labe) و مولداو (چکی: Vltava) آبیاری می‌شود و کوهستان‌های کم‌ارتفاع کرکونوشه و زودت آن را احاطه کرده‌اند. بلندترین نقطه کشور یعنی اسنیژکا (Sněžka) که ۱۶۰۲ متر ارتفاع دارد در همین منطقه و در مرز بوهم با لهستان واقع شده‌است. اسنیژکا در زبان چکی به معنای «برف‌پوش» است.
موراویا که بخش شرقی کشور را تشکیل می‌دهد نیز منطقه‌ای پر از تپه و ماهور است. این منطقه توسط رودخانه موراوا آبیاری می‌شود و سرچشمه رود اودر (چکی: Odra) نیز در این ناحیه قرار دارد. مرز شرقی موراویا از کوهستان بسکید و کارپات سفید تشکیل شده‌است. تنها مرز چک با اتریش کوه‌های کمی دارد و عمدتاً با رود تایا (چکی: Dyje دیه) مشخص شده‌است.
کم‌ارتفاع‌ترین نقطه جمهوری چک با ۱۱۵ متر ارتفاع هژنسکو (Hřensko) نام دارد و در محلی واقع شده که رودخانه البه کشور را ترک می‌کند.
تقسیمات کشوری
جمهوری چک از سال ۲۰۰۰ میلادی به ۱۳ پروینسیک (به چکی: kraje، به انگلیسی: region) تقسیم شده‌است. هر یک از این مناطق یک شورای منطقه‌ای (krajské zastupitelstvo) و یک رئیس شورای منطقه‌ای (hejtman) برای خود انتخاب می‌کند.
سیاست
نظام سیاسی جمهوری چک یک دموکراسی نیابتی پارلمانی چندحزبی است که رئیس جمهور در آن رئیس کشور تلقی می‌شود. پارلمان این کشور دو مجلسی است و اعضای مجلس نمایندگان ۲۰۰ نفر و اعضای مجلس سنا ۸۱ نفر هستند. در آخرین انتخابات سنای این کشور ائتلاف حاکم حزب سوسیال دموکرات چک (ČSSD)، آنو ۲۰۱۱ و اتحادیه مسیحی و دموکراتیک (KDU-ČSL) اکثریت سنا را در دست خود حفظ کردند.
در خرداد ۱۳۹۷ میلوش زِمان رئیس‌جمهوری چک، بار دیگر آندری بابیش، میلیاردر و کمونیست سابق این کشور را به عنوان نخست‌وزیر برگزید تا وی تلاش کند به همراه سوسیال - دموکرات‌ها ائتلافی را تشکیل دهد که کمونیست‌ها به‌طور غیررسمی از آن حمایت می‌کنند. رئیس‌جمهور نیز عضو سابق حزب کمونیست است که به عنوان حامی روسیه و چین در بین مردم مشهور است. همزمان هزاران نفر از مردم جمهوری چک در سراسر کشور در اعتراض به خواسته بابیش برای تشکیل دولتی که به‌طور ضمنی از سوی کمونیست‌ها حمایت می‌شود، تجمع کردند. حزب کمونیست پیش از این حمایت خود را از بابیش وعده داده بود. این حزب آشکارا با افزایش شمار نظامیان چک در مأموریت‌های سازمان ملل متحد و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به ویژه در کشورهای منطقه بالتیک مخالف است.
مردم
در جمهوری چک بخش تقریباً وسیعی به نام ایالت زودت وجود دارد که اهالی آن آلمانی بوده‌اند. نزدیک به یک سوم از این کشور را شامل می‌شود و در تمام نواحی چک به خصوص اطراف مرز با آلمان ساکن‌اند. زودت از ایالات تاریخی آلمان بود که در دوره حکومت رایش سوم برای مدتی به آلمان الحاق شد.
فرهنگ
مردم چک به زبان چکی سخن می‌گویند. اکثریت مردم این جمهوری بی‌دین‌اند. بعد از پراگ، برنو، پلزن، استراوا و لیبه رتس از شهرهای مهم این کشورند. دانشگاه بزرگ چارلز دانشجویان بسیاری را از نقاط گوناگون جهان به این کشور کوچک کشانده؛ از جمله دانشجویان زیادی از ایران که اکثراً در رشتهٔ پزشکی تحصیل می‌کند.
چکسلواکی از زمان برقراری حکومت کمونیستی در فوریه ۱۹۴۸ تا سقوط آن در نوامبر ۱۹۸۹، شاهد دو موج عظیم مهاجرت بود. اولین موج، پس از «کودتای پراگ» در ۱۹۴۸ بود که بیش از ۶۰ هزار نفر کشور را ترک کردند و دومی پس از ناکامی «بهار پراگ» و اشغال چکسلواکی از سوی نیروهای پیمان ورشو در اوت ۱۹۶۸ رخ داد که موجب فرار دست‌کم ۱۲۰ هزار نفر به سوی کشورهای غربی شد. در میان مهاجران، نویسندگان هم بودند که به دو دسته تقسیم می‌شدند؛ یکی نویسندگانی که پیش از تبعید خود را به عنوان نویسنده تثبیت کرده بودند و دومین گروه، کسانی که پس از ترک وطن استعداد نویسندگی خود را نشان دادند.
در اولین دوره ادبیات تبعید چک، یعنی دوره بیست ساله ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۸، نزدیک به صد نویسنده و شاعر چکی‌زبان در پنج قاره جهان پراکنده شدند و حدود ۲۵۰ عنوان کتاب شامل رمان، مجموعه داستان و شعر را در خارج از کشور منتشر کردند.
واسلاو هاول نخستین رئیس‌جمهوری چک خود نمایشنامه‌نویس مشهوری است.
داوید چرنی مجسمه‌ساز جوان چک است که کارهایش اغلب جنجالی است.
میلان کوندرا نویسنده چک که از سال ۱۹۷۵ در فرانسه زندگی می‌کند و از سال ۱۹۸۱ یک شهروند فرانسوی شده‌است.
بهومیل هرابال زاده ۲۸ مارس ۱۹۱۴ در برنو، درگذشته ۳ فوریه ۱۹۹۷ در پراگ. میلان کوندرا او را بهترین نویسندهٔ معاصر چک خوانده‌است.
اقتصاد
به سبب وجود نیروی کار فوق‌العاده ماهر، این کشور به قدرت صنعتی کشورهای بلوک شرق سابق تبدیل شد. این کشور که در قلب اروپا واقع شده، دارای تابستان‌های خنک و زمستان‌های سرد و مرطوب بوده، و میزان بارندگی آن بسیار زیاد است. کشاورزی در اقتصاد کشور، نقش مهمی به عهده دارد، و عمده محصولات آن، جو و چغندر قند می‌باشد. دامداری و جنگل‌داری نیز در این کشور متداول است. کارخانه ماشین‌سازی اشکودا، صنعت تولید آبجو و الکل و کارخانه‌های تولید کریستال کمک بسیاری به اقتصاد پویای این جمهوری می‌کند. صنعت گردشگری و طبیعت زیبای این کشور سالانه جمعیت بسیاری را میهمان خود می‌کند. از صادرات جمهوری چک، می‌توان به سنگ آهن و زغال‌سنگ اشاره کرد. جمهوری چک، هم‌اکنون، در حال گذر از نظام اقتصاد کمونیستی، به سمت بازار آزاد و خصوصی‌سازی صنعت و کشاورزی است.
آشپزی
در آشپزی چکی تمرکز، بر استفاده از گوشت است. گوشت خوک، گاو، مرغ استفاده زیادی دارد و در کنار آن غذاهای مختلفی نیز با گوشت غاز، اردک، و خرگوش تهیه می‌شود. از ماهی در آشپزی چکی کم استفاده می‌شود، به استثنای مراسم کریسمس که در آن هنگام مردم چک ماهی قزل‌آلای تازه و کپور می‌خورند.
نانی خمیری که بدون مخمر تهیه شده و به صورت قطعات گرد بریده می‌شود به نام «کِنِدلیکی» معروف است استفاده زیادی در غذاهای چکی دارد و با انواع گولاش خورده می‌شود. کیک‌های شکلاتی و میوه‌ای مانند دیگر کشورهای اروپای مرکزی، در جمهوری چک نیز از دسرهای مورد علاقه هستند.
آبجو چک دارای سابقه‌ای طولانی و مهم است. نخستین آبجوسازی در این کشور از سال ۱۱۱۸ میلادی به‌وجود آمد و جمهوری چک، امروزه دارای بالاترین مصرف سرانه آبجو در جهان است. آبجو از نوع پیلزنر که خاستگاه آن شهر پلزن است و همچنین آبجویی که در شهر چسکه بودیویتسه (به آلمانی: بودوایز) تهیه می‌شود از آبجوهای معروف این کشور هستند. نام آبجوی آمریکایی بادوایزر نیز به همین شهر اشاره دارد.
منطقه جنوب موراویا از قرون وسطی شراب تولید می‌کند و حدود ۹۴ درصد از باغ‌های انگور جمهوری چک در موراویا قرار دارد. گذشته از نوشیدنی ودکا مانند با طعم میوه به نام اسلیوُویتسه، آبجو و شراب، جمهوری چک مشروب مخصوص به‌خودی نیز به نام بـِخِروفکا تولید می‌کند. از نوشیدنی‌های کولا-مانند تولید محل می‌شود به کوفالا اشاره کرد.
حوا لازاروس-یافه
حوا لازاروس-یافه  (زادهٔ 6 مه ۱۹۳۰ میلادی ویسبادن آلمان - درگذشتهٔ 6 سپتامبر ۱۹۹۸ میلادی)، استاد تمدن اسلامی دانشگاه عبری اورشلیم بود.
جی.ئی. فریمن
جی ای فریمن (J. E. Freeman؛ زاده (February 2, 1946 -درگذشته 1946:2:2, August 9, 2014) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حوا لازاروس-یافه
او در سال ۱۹۶۶ محقق ارشد، در سال ۱۹۷۳ دانشیار و در سال ۱۹۸۰ استاد دانشگاه شد. او در سال ۱۹۶۵-۱۹۶۶ محقق مدعو دانشگاه هاروارد شد.
جی.ئی. فریمن
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به تقاطع میلر، بیگانه: رستاخیز، از ته دل وحشی، ممکن است برای تو اتفاق بیفتد، میمون‌صفت و بازی پاتریوت اشاره کرد.
گئورگی آسپاروخوف
گئورگی آسپاروخوف (Георги Рангелов Аспарухов؛ May 4, 1943 – 1943:5:4, June 30, 1971) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود.
حوا لازاروس-یافه
زمینه‌های کاری او، اسلام دینی، اسلام و یهودیت و شاعران صوفی قرون وسطی اسلامی و بنیادگرایان دینی عصر مدرن بود.
گئورگی آسپاروخوف
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به PFC Levski Sofia اشاره کرد.
حوا لازاروس-یافه
آثار
کتاب ها:
گئورگی آسپاروخوف
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
حوا لازاروس-یافه
آثار
مقالات:
بازبینی :
طایفه خواجه‌وند
خواجوند نام یکی از طوایف کرد زبان ایرانی است که در گذشته ساکن در گروس، کردستان و کرمانشاه بوده است. در حال حاضر طایفه خواجوند در استان مازندران در پنج منطقه کجور، کلاردشت، پول، تنکابن، زاغمرز پراکنده‌اند. همچنین این طایفه در شهرهای بیجار گروس، تهران، شهریار، هشتگرد، ابهر، قیدار، قروه، دیواندره،گلپایگان و سمنان هم ساکن هستند.
حوا لازاروس-یافه
منابع
HAVA LAZARUS-YAFEH
طایفه خواجه‌وند
کوچ اجباری
طایفه خواجه‌وند تا دوران افشاریه از طوایف بزرگ کرد بوده‌است، تا اینکه در دوران نادر شاه افشار، این طایفه بزرگ را از بیجار گروس، کرمانشاه و کردستان به شمال ایران انتقال دادند، نادر شاه از این کار اهداف سیاسی خاصی را دنبال می‌کرد، هدف از مهاجرت این طایفه جلوگیری از شورش آنان و مقابله با ساکنان بومی شهرستان‌های تنکابن، کلاردشت، کجور و آن نواحی بوده‌است. در دوران حکومت زندیه تعداد بیشتر این طایفه در زمان حکومت کریم خان زند به مناطق و نواحی مسکونی سابق خود یعنی گروس و نواحی اطراف آن بازگردانده شدند.در زمان قاجار، آقا محمد خان قاجار بار دیگر این طایفه را به شهرهای کجور، کلاردشت و تنکابن مهاجرت دادند، و این طایفه در شمال ایران ساکن شد و با مردمان بومی آن شهرها درآمیختند. در دوره حکومت قاجار در جنگهای ایران و روس در دوره فتحعلیشاه و در جنگ هرات در دوره ناصرالدین شاه قاجار در سپاه ایران حضور داشته و رشادتها نمودند.
پانویس
زبان کردی مردم کرد گروس
نازلی صبری
نازلی صبری (زاده ۲۵ ژوئن ۱۸۹۴ – درگذشته ۲۹ مه ۱۹۷۸)، ملکه مصر و همسر ملک فؤاد بوده‌است.
زندگی‌نامه
ملکه نازلی، فرزند عبدالرحیم پاشا صبری وزیر کشاورزی مصر و مادرش هم توفیقه شریف بود و دارای خانواده‌ای فرانسوی‌تبار بودند.
نازلی از همان ابتدا در مدارس فرانسوی اسکندریه و قاهره تعلیم دید و پدرش او را برای تحصیل به پاریس فرستاد و دو سال بعد به مصر بازگشت و به اجبار به عقد پسر عمویش خلیل صبری درآمد که یک سال بعد از ازدواج، طلاق گرفت. چند ماه بعد نامزد سعید زغلول شد که مدتی بعد نامزدیشان بهم خورد تا اینکه ملک فؤاد، نازلی را دید و دلباخته‌اش شد. نازلی باز هم از روی اجبار با ملک فؤاد که ۲۴ سال بزرگتر از او بود در ۲۴ مه ۱۹۱۹ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج فاروق بود و چهار دختر به نام‌های :فوزیه، فایزه، فایقه و فتحیه.
نازلی در دوران زندگی خود جزء جذاب‌ترین زنان مصر به‌شمار می‌رفت. نازلی از سوی شوهرش ملک فؤاد بسیار تحت فشار بود حتی مدتی تهدید شد که حق ندارد از کاخ بیرون برود و محدودیت‌های زیادی در زمان حیات شوهرش داشت. زندگی این زوج بسیار طوفانی و پر از جدل و درگیری بود حتی گفته می‌شد نازلی یک بار قصد خودکشی با آسپرین را داشت که نجات پیدا کرد. با این حال نازلی زن بی‌دست و پا و ضعیفی نبود و برای حفظ موقعیتش در تلاش بود تا اینکه در پارلمان نیز جایگاهی یافت. تا اینکه با مرگ ملک فؤاد و رسیدن پسرش فاروق به سلطنت به آزادی رسید.
نازلی یکی از بزرگ‌ترین مجموعه جواهرات را داشت و همیشه نامش در فهرست ثروتمندترین و جذاب‌ترین زنان دنیا بود. داشتن روابط و خوش‌گذرانی‌ها از جمله شایعاتی است که پشت سر نازلی گفته می‌شد. به دلیل این رفتارها و یکسری اتفاقات، ملک فاروق تمامی القاب و امتیازات مادرش را سلب کرد. بعد از انقلاب ۱۹۵۲ مصر و خلع فاروق از سلطنت نازلی به همراه دخترش فتحیه و دامادش ریاض غالی در ایالات متحده زندگی می‌کرد و به‌دنبال بیکاری و بی‌پولی دامادش زندگی‌اش را از دخترش جدا کرد. گفته شده چند باری از فاروق درخواست پول کرد ولی فاروق از مادرش دریغ کرد. نازلی از انور سادات درخواست گذرنامه مصری و بازگشت به مصر کرد که پذیرفته شد اما یک روز پیش از حرکت به مصر دخترش فتحیه به دست شوهرش ریاض غالی به قتل رسید و نازلی در ایالات متحده ماند و نهایتاً در اثر بیماری در سال ۱۹۷۸ در کالیفرنیا درگذشت.
جواهرات
در سال ۱۹۳۹، ملکه نازلی برای مراسم ازدواج محمدرضا شاه پهلوی و دخترش ملکه فوزیه، گردنبند و گوشواره‌ای از الماس را به جواهرسازی ون کلیف اند آرپلز سفارش داد. گردنبند در سال ۲۰۱۵، به مبلغ ۴٫۳ میلیون دلار به فروش رفت.
دریبر
دریبر (به هلندی: Drijber) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در میدن-درنته واقع شده‌است. دریبر ۱۲۰ نفر جمعیت دارد.
حوزه انتخابیه پانزدهم اوهایو
حوزه انتخابیه پانزدهم اوهایو یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت اوهایو قرار دارد.
منابع
Wikipedia contributors, "Ohio's 15th congressional district," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ohio%27s_15th_congressional_district&redirect=no&useskin=monobook&oldid=549956379 (accessed July 12, 2013).
گلائوکوس
گلائوکوس از خدایان دریا در یونان باستان بود، او فانی به دنیا آمد اما پس از خوردن گیاهی جادویی جاودانه گشت. اعتقاد بر این بود که این خدا به نجات دریانوردان و ماهیگیرانی می‌آید که در دریاهای توفانی گرفتار شده‌اند.
در افسانه‌های یونان گلائوکوس دریامرد مشهور است که به شکل انسان به دنیا آمد و دوران آغازین زندگی خود را به شکل یک ماهیگیر زندگی کرد. او زمانی به دریامرد تبدیل شد که یک ماهی که شکار کرده بود از چمن به داخل دریا پرید او کمی از آن چمن خورد و احساس کرد تمایل زیادی به پریدن داخل دریا دارد، او داخل اقیانوس پرید و هرگز نخواست که به خشکی بازگردد. خدایان دریا که در اطراف بودند صدای مناجات او را شنیدند و او را به یک خدای دریا تبدیل کردند. در افسانه‌ها او به شکل یک مرد آبی-سبز رنگ با اندام ماهی به جای پا توصیف شده‌است.
اولیوت، میشیگان
اولیوت، میشیگان (به انگلیسی: Olivet, Michigan) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۶۰۵ نفر است که در میشیگان واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
جولین تای
جولین تای (Jolin Tsai؛ زادهٔ September 15, 1980) خواننده، بازیگر و رقصنده تایوانی است. او برای نوآوری در موسیقی و تصویر مشهور است و نقش مهمی در عمومی‌کردن موسیقی رقص الکترونیک در چین بزرگ داشته است. او با لقب‌هایی همچون «ملکه سی-پاپ»، «ملکه رقص آسیا» و «مدونای آسیایی» شناخته می‌شود. او با انتشار آلبوم‌هایی موفق از لحاظ تجاری و نظر منتقدان، توانسته محبوبیت زیادی در کشورهای چینی‌زبان پیدا کند و در سراسر جهان، طرفدارای داشته باشد.
پلک
پلک یک چین پوستی نازک برای محافظت از چشم است. پلک نازک‌ترین پوست بدن است. بدن با پلک زدن چشم را مرطوب نگه می‌دارد و از خشک شدن چشم جلوگیری می‌کند. یک پلک در بالا و یک پلک در پایین چشم قرار دارند. مژه‌ها در لبه پلکها قرار دارند. ماهیچه بالابرنده پلک بالا موجب بالارفتن پلک و بازشدن چشم می‌شود.
بازماندن پلک‌ها در طولانی مدت (مثلاً به دلیل کما) موجب خشکی قرنیه و آسیب چشم می‌شود. غدد لبه پلک مانند غدد Zeis موادی (چربی و پروتئینی) را به اشک می‌افزایند. برخی بیماری‌های پلک عبارتند از شالازیون، بلفاریت، اکتروپیون، انتروپیون، پتوز، درماتیت پلک، بلفارواسپاسم، بلفاروشالازیس و تومورهای پلک.
عضلات
مهمترین و اصلی‌ترین ماهیچه‌ها که در پلک بالایی کنترل باز و بسته شدن چشم را به عهده دارند عضله اوربیکولاریس اکولی (orbicularis oculi) و عضله بالا برنده پلک فوقانی (levator palpebrae superioris muscle) نامیده می‌شوند. ماهیچه اوربیکولاریس اکولی چشم را می‌بندد و برای بازشدن پلک، ماهیچه levator palpebrae و ماهیچه مولر منقیض می‌شوند. ماهیچه مولر Müller (یا superior palpebral) در پلک بالایی و ماهیچه inferior palpebral در پلک پایینی مسئولیت بزرگ کردن چشم را به عهده دارند. این ماهیچه‌ها نه تنها نقشی حیاتی در پلک زدن چشم دارند بلکه در عواملی مثل چشمک زدن یا با چشم نیمه بازبودن یا چپ کردن چشم دخیل هستند.
جستارهای وابسته
پلک زدن
ابراهیم‌آباد (سرخس)
ابراهیم آباد، از روستاهای شهرستان سرخس است که در غرب شهرسرخس و در بین روستای قوش چاکر و سرخس واقع شده‌است.شغل ساکنین این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۴ خانوار و ۱۶۳۰ نفر است.
پر مرته‌ساکر
پر مرته‌ساکر (Per Mertesacker؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل آلمان است.
وی اولین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۴ مقابل تیم ملی فوتبال ایران و در ورزشگاه آزادی انجام داد و سابقه ۸۵ بازی و ۲ گل ملی برای تیم ملی فوتبال آلمان در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او مدافع است. وی همراه تیم ملی فوتبال آلمان قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ شده‌است.
زندگی حرفه‌ای
مرته‌ساکر، در هانوفر، آلمان متولد شد، وی در باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ فوتبال حرفه‌ای خود را آغاز کرد، جایی که او تحت سپرستی پدرش استفان بازی کرد.
باهاماس‌ایر
باهاماس‌ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا UP است که در ۱۹۷۳ میلادی تأسیس شده و در  فعالیتش را آغاز کرده‌است. دفتر مرکزی باهاماس‌ایر در ناسائو، باهاما واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی مینیاپولیس−سنت پل قرار دارد و به ۳۲ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
حوزه انتخابیه شانزدهم اوهایو
حوزه انتخابیه شانزدهم اوهایو یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت اوهایو قرار دارد.
تپه سبز دره بسر
تپه سبز دره بسر مربوط به عصر مس - عصر مفرغ - عصر آهن - دوره اشکانیان است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش چغلوندی، دهستان بیرانوند جنوبی، ۱ کیلومتری جنوبغرب روستای دره بسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بیماری تروفوبلاستیک بارداری
بیماری تروفوبلاستیک بارداری اصطلاحی برای دسته‌ای از بیماری‌های ایجاد کننده تومور است که از جفت منشا می‌گیرند. این تومورها بسیار نادر بوده و به دنبال از کنترل خارج‌شدن سلول‌های جفتی ایجاد می‌شوند. این بیماری انواع مختلفی دارد. در بعضی موارد مانند مول هیداتی‌فرم در اکثریت موارد قابل درمان است و در بعضی موارد مانند کوریوکارسینوم در موارد پیشرفته و دست‌اندازی شده درمان مشکل می‌شود.
تقسیم‌بندی
معمولاً بیماری به دو نوع خوش‌خیم و بدخیم تقسیم می‌شود.
علایم بالینی
معمولاً موارد مول هیداتی‌فرم با خونریزی در سه ماهه اول بارداری مراجعه می‌کنند.
تشخیص
برای تشخیص نیاز به نمونه‌برداری نیست و بر اساس سطح هورمون جفتی تشخیص، درمان و ارزیابی پاسخ به درمان انجام می‌شود. بهترین راه تشخیص برای حاملگی مولار سونوگرافی است.
فلدر
فلدر (به هلندی: Vledder) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وسترفلد واقع شده‌است. فلدر ۱٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد.
نالمفن
نالمفن (Nalmefene) که با نام تجاری سلینکرو (Selincro) نیز به فروش می‌رسد و پیش تر با نام نالمترن (Nalmetrene) خوانده می‌شود، نوعی آنتاگونیست گیرنده اپیوئیدی است که در اوایل دهه ۱۹۷۰ معرفی شد و عمدتاً در درمان اعتیاد به الکل به کار می‌رود. این دارو برای درمان سایر انواع اعتیادها و وابستگی‌ها، ازجمله قماربازی افراطی و اعتیاد به خرید نیز مورد بررسی قرار گرفته است.
آساکوچی، اوکایاما
آساکوچی در استان اوکایاما در کشور ژاپن واقع شده است که دارای جمعیت ۳۷٬۱۰۸ نفر و مساحت ۶۶٫۴۶ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۵۵۸  نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ  به عنوان شهر شناخته شد.
پیوند به بیرون
http://www.city.asakuchi.okayama.jp/
لون نول
لون نول (លន់ នល់؛ November 13, 1913 – ) یک سیاست‌مدار اهل کامبوج بود.
ناکینا ایر سرویس
ناکینا ایر سرویس یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا T2 است. دفتر مرکزی ناکینا ایر سرویس در ناکینا واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه ناکینا قرار دارد.
سیارک ۲۹۶۵۰
سیارک ۲۹۶۵۰ بیست و نه هزار و ششصد و پنجاهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۳ نوامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
نهر کستل فرانک
نهر کستل فرانک (به انگلیسی: Castle Frank Brook) یک رود در کانادا است که در انتاریو واقع شده‌است.
فرودگاه نات تری
فرودگاه نات تری یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۳۳ متر است. این فرودگاه در شهر واکاویل، کالیفرنیا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
امیلو ایزاگویره
امیلو ایزاگویره (Emilio Izaguirre؛ زاده May 10, 1986) یک بازیکن فوتبال اهل هندوراس است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال هند هندوراس بازی کرده‌است.
چووخه
چووخه یک روستا در لهستان است که در گمینا سمووجنو واقع شده‌است.
رگبرگ
انشعابات دسته های چوبی و آبکشی ساقه که بوسیله دمبرگ وارد پهنک می شوند.
رگبرگی که مستقیماً از دمبرگ داخل پهنک می گردد رگبرگ اصلی نامیده می شود و رگبرگهای دیگر که از انشعاب رگبرگ اصلی به وجود آمده اند رگبرگ فرعی نام دارند.
مدرسه آلیانس اصفهان
مدرسه الیانس ایزرائلیت اونیورسال ایران – دبیرستان اتحاد-اصفهان  یکی از مدارس قدیمی شهر اصفهان و شعبه‌ای از مدارس اتحاد جهانی آلیانس می باشد .این مدرسه سومین مدارس آلیانس در ایران می باشد که با ۲۲۰ شاگرد شروع به کار کرد.
تاریخچه
مدرسه (آلیانس، اتحاد، شهید حلبیان) واقع در اصفهان، خیابان هاتف اصفهانی، خیابان مشیر (یخچال) جنب کوچه شریعتی می باشد و مجموعه‌ای تلویزیونی قصه های مجید در این مدرسه فیلم برداری شده است.
دانش آموختگان
عابس انصاری دبیر تاریخ (۱۳۶۷)
سیدرضا موسوی (دهیار گارماسه)
برای مطالعهٔ بیشتر
خانواده براسور
موسیو ادولف براسور به همراه همسرش صفورا و دو فرزندشان: لئون (پسر ۴ ساله) و بسیا (دختر ۱ ساله) در ژوئیه ۱۹۰۸ از قسطنطنیه به اصفهان آمده تا مدیریت مدرسه الیانس را به عهده بگیرند. این زوج جوان (۳۰ و ۲۷ ساله) صاحب دو دختر دیگر در اصفهان شدند: واندا متولد ۱۹۱۵ و لوئیز متولد ۱۹۲۰. خانواده براسور در حدود ۷۰ سال در ایران زندگی کردند و خدمات شایسته‌ای نه تنها در زمینه‌های علمی، بلکه در در زمینه‌های هنری و اجتماعی برای وطن جدید خود انجام دادند:
صفورا و همسرش، موسیو براسور، با راه اندازی کارگاه‌های صنایع دستی و به‌کارگیری پیرمردهای هنرمندی که هنوز زرگری، قلمکاری و نقره کاری می‌دانستند به احیا صنایع دستی اصفهان که در حال فراموشی بود پرداختند. صفورا و دخترانش از سال ۱۲۸۷ ه‍.ش (۱۹۰۸) در طول چندین دهه با آموزش و مدیریت در مدارس دخترانه الیانس در اصفهان و شهرهای مختلف ایران علاوه بر اموزش‌های علمی و درسی، به دختران خیاطی و گلدوزی آموزش می دادنند و به تربیت آنها پرداختند که باعث رشد و حضور و اعتلای بیشتر زنان در جامعه ان روزگار شد. لئون (کودک نوجوان در عکس سال ۱۲۹۳ ه‍.ش مدرسه الیانس) که با فرهنگ و تاریخ ایران آشنایی داشت، رئیس اتاق بازرگانی ایران و فرانسه شد و مدتی نیز سفیر فرانسه در ایران شد
ملک شاه (روم)
ملک شاه که او را شاهنشاه نیز می‌خواندند یکی از سلاطین سلجوقیان روم بین سال‌های ۱۱۱۰ تا ۱۱۱۶ بود. پیش از به قدرت رسیدن ملک شاه و پس از مرگ قلج ارسلان یکم، تاج و تخت به مدت سه سال خالی ماند. ملک شاه تا سال ۱۱۱۰ که برای سلطنت به آناتولی بازگشت، در اصفهان زندانی بود. مدت کوتاهی پیش از مرگ ملک شاه، او در نبرد فیلوملیون شکست خورد و معاهده‌ای با آلکسیوس یکم را امضا کرد که طبق آن تمام سرزمین‌های روم شرقی در آناتولی به آن‌ها بازگردد. اما معاهده پس از کشته‌شدن ملک شاه توسط برادرش مسعود لغو گردید.آنا کومننه تاریخ‌نگار بیزانس او را یک احمق که به استراتژی فرماندهان باتجربه‌اش گوش نمی‌دهد و فرماندهانش او را مسخره می‌کردند، معرفی می‌کند.
آتلانتیک ایر لیفت
آتلانتیک ایر لیفت یک شرکت هواپیمایی است که در ۲۰۰۵ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی آتلانتیک ایر لیفت در نانت، فرانسه واقع شده‌است و به ۲ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
تپه ناز بانو
تپه ناز بانو مربوط به عصر مس - عصر مفرغ - عصر آهن - دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش زاغه، دهستان قائد رحمت، ۲۰۰ متری جنوب غرب روستای خلیلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قوانین آتلانتیک
قوانین آتلانتیک مجموعه‌ای دوازده جلدی از نوشته‌ها و نقاشی‌های لئوناردو دا وینچی می‌باشد و حالتی اطلس‌وار دارد. این کتاب که متشکل از ۱٫۱۱۹ برگ است، بین سال‌های ۱۴۷۸ الی ۱۵۱۹ نوشته شده و موضوعاتی چون پرواز، جنگ‌افزارها، سازهای موسیقی، ریاضیات و گیاه‌شناسی را توضیح می‌دهد. این کتاب را پومپئو لئونی مجسمه‌ساز، پسر لئونه لئونی، در اواخر قرن ۱۶ام با تجزیهٔ چندین کتاب داوینیچی گرداوری کرده‌است. قوانین آتلانتیک هم‌اکنون در کتابخانه امبروسیانا میلان نگه‌داری می‌شود.
تاریخچه
این کتاب توسط راهبان باسیلی که در آزمایشگاه بازیابی کتب خطی و باستانی سنت مری گروتافراتا بین سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ ترمیم شد.
در آوریل ۲۰۰۶، کارمن بامباخ از موزه متروپولیتن نیویورک بر روی کتاب تهاجم گسترده‌ای از کپک‌ها در رنگ‌های مختلف از جمله سیاه، قرمز، بنفش و همچنین تورم صفحات را مشاهده نمود. جیانفرانکو راواسی، رئیس وقت کتابخانه امبروسیانا و رئیس کنونی شورای اسقفی فرهنگ در واتیکان، به موسسات حفاظتی ایتالیا در فلورانس هشدار داد. در اکتبر ۲۰۰۸، تشخیص داده شد که این رنگ‌ها بر اثر کپک ایجاد نشده‌اند بلکه دلیلشان نمک‌های جیوه‌ای است که برای محافظت کتاب در برابر کپک استفاده می‌شوند علاوه بر این، رنگ‌ها بر روی خود کتاب نبوده بلکه بر روی مقواهای محافظتی ظاهر شده‌اند.
نوب نفر
نوب نِفِر نام فرعونی است که گمان می‌رود در دودمان دوم مصر باستان فرمانروایی می‌کرده است، اگرچه هیچ اطلاعاتی درباره هنگام فرمانروایی او، طول آن، و جایگاه تاریخیش در دست نیست.
آساکورا، فوکوئوکا
33.41667°N, 130.66667°W آساکورا در استان فوکوئوکا در کشور ژاپن واقع شده است که دارای جمعیت ۵۷٬۸۸۱ نفر و مساحت ۲۴۶٫۷۳ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت 235  نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ  به عنوان شهر شناخته شد.
پیوند به بیرون
http://www.city.asakura.lg.jp/
جان کارلو منوتی
جان کارلو مِنوتی (۷ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ - ۱ فوریهٔ ۲۰۰۷) آهنگساز مشهور ایتالیایی، برندهٔ جایزهٔ پولیتزر، و پایه‌گذار چند جشنوارهٔ موسیقی در ایتالیا و ایالات متحدهٔ آمریکا بود.
او در ۹۵ سالگی در موناکو درگذشت.
زندگی شخصی
مِنوتی همجنس‌گرا بود. ساموئل باربر، آهنگساز نامدار آمریکایی، شریک زندگی او بود. مِنوتی اپرانامهٔ وَنِسا، مشهورترین اپرای باربر را نوشت.
مدل رنگ ال‌ای‌بی
L* : نشان دهنده شدت روشنائی است. 0 = L* به منزله سیاه و 100 = L* نشان دهنده پراکندگی روشنائی یا نور کامل است.
a* : موقعیت آن بین سبز و قرمز متغیر است، مقادیر منفی a* نشان دهنده رنگ‌های سبز و مقادیر مثبت آن به منزله رنگ‌های قرمز هستند.
b* : موقعیت آن بین آبی و زرد متغیر است، مقادیر منفی b* نشان دهنده رنگ‌های آبی و مقادیر مثبت آن به منزله رنگ‌های زرد هستند.
مدل رنگ Lab مدل جامعی بوده و یک فضای رنگی مستقل از دستگاه device independent color space است. برخلاف مد رنگی سی‌ام‌وای‌کی و مد رنگی آرجی‌بی که فضاهای رنگی وابسته به دستگاه device dependent color space هستند. بر خلاف مدل های رنگی RGB و CMYK ، رنگ‌های Lab، تقریباً نزدیک به بینایی انسان طراحی شده است.
برخی از کاربردهای مدل رنگ CIE Lab در نرم افزارهای خاص عبارتست از:
-  در نرم افزار Adobe Photoshop، به منظور ویرایش تصویر از CIE Lab استفاده می‌شود.
- در پروفایلهای ICC، فضای رنگی CIE Lab به عنوان یک ارتباط دهنده پروفایل به کار می‌رود.
-  در فایلهای TIFF، فضای رنگ به کار رفته مدل CIE Lab است.
از آنجا که *L*a*b یک مدل سه بعدی است، تنها میتواند در یک فضای سه بعدی به درستی نمایانده شود،
تصاویر دو بعدی موجود در لینک زیر شامل نمودارهای رنگی هستند، بخش هائی با رنگ های جامد و با یک سبک ثابت، بسیار مهم است که بدانیم بازنمائی بصری رنگ در این مدلها دقیق نیستند و صرفأ برای درک مفهوم به کار برده می‌شوند.
منابع
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lab_color_space&oldid=508957969
موسی زرگر
موسی زرگر (زادهٔ ۱۳۱۴ شهریار – درگذشته ۲۲ اسفند ۱۳۹۸) دومین وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی (در آن دوره: وزیر بهداری و بهزیستی) جمهوری اسلامی ایران بود که از تاریخ ۲۸ آبان ۱۳۵۸ تا تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۵۹ تصدی این منصب را به عهده داشت. او در زمان حیات عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدماتی بهداشتی، درمانی تهران و مدیر گروه جراحی دانشکدهٔ پزشکی این دانشگاه بود. وی همچنین نمایندهٔ ادوار اول (شهریار) دوم و پنجم (تهران) مجلس شورای اسلامی بود. وی در ۲۲ اسفندماه ٩٨ بر اثر ایست قلبی در منزلش درگذشت.
تحصیلات
موسی زرگر در سال ۱۳۱۴ در روستای حصار طهماسب شهرستان شهریار (۳۰ کیلومتری غرب تهران) زاده شده و پس از تحصیل دوره ابتدایی در شهریار، دیپلم خود را از دبیرستان مروی تهران گرفته است. او از سال ۱۳۳۳ تا ۱۳۴۰ مشغول به تحصیل در رشتهٔ پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی تهران بوده و دانش‌آموختهٔ مقطع دکترای حرفه‌ای پزشکی عمومی در سال ۱۳۴۰ از این دانشگاه است. وی سپس در سال ۱۳۴۴ دورهٔ دکترای تخصصی جراحی عمومی را به پایان رسانده و در سال ۱۳۴۷ موفق به اخذ مدرک فوق تخصص جراحی عمومی از دانشگاه علوم پزشکی تهران شده‌است.
سمت‌های قبلی
زرگر از ابتدای تشکیل دولت جمهوری اسلامی در ایران، در زمینهٔ بهداشت و درمان، دارای سمت‌های اجرایی و آموزشی-دانشگاهی بوده‌است. وی همچنین در اولین دورهٔ مجلس شورای اسلامی با رای بسیار بالایی (حدود ۸۵ درصد آراء) به عنوان نماینده حوزه انتخابیه شهریار، اشتهارد و رباط کریم در مجلس انتخاب شد. او در ادوار دوم و پنج مجلس نیز، به عنوان نماینده تهران انتخاب و در دوره پنجم به عنوان عضو هیئت رئیسه مجلس فعالیت نموده است. سمت‌های مختلف زرگر در گذشته و حال عبارتند از:
تألیف‌ها
زرگر دارای تألیفاتی در زمینهٔ پزشکی، شامل کتاب و مقاله در مجلات علوم پزشکی داخلی و خارج است. برخی از آثار او عبارتند از: (۷۲–۱۳۷۱)
طرح‌های پژوهشی
زرگر پیش از مرگ رئیس مرکز تحقیقات تروما و جراحی بیمارستان سینا، عضو هیئت امنای دانشگاه علوم پزشکی سمنان و رئیس بخش جراحی ۴ بیمارستان سینا بود. وی همچنین نمایندهٔ رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران در کمیتهٔ ارتقا، مشاور وزیر بهداشت و عضو هیئت ممیزهٔ دانشگاه علوم پزشکی تهران برای ۶ سال بود. او همچنین عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدماتی بهداشتی، درمانی تهران و مدیر گروه جراحی دانشکدهٔ پزشکی این دانشگاه بود.
پنیک! ات د دیسکو
'''پنیک! ات د دیسکو''' پروژه انفرادی خواننده و نوازنده آمریکایی، برندن یوری است. پنیک ات د دیسکو در ابتدا یک گروه موسیقی پاپ راک بود که توسط برندن یوری، رایان راس، اسپنسر اسمیث و برنت ویلسون در لاس وگاس، نوادا تشکیل شد. آن‌ها اولین دموی کارهای خود را هنگام دبیرستان ضبط کردند. کمی بعد، این بند اولین آلبوم استودیویی خود را به نام تبی که نمی‌توانی عرق کنی (۲۰۰۵) ضبط و منتشر کرد. این آلبوم که توسط دومین تک آهنگ خود «من گناهان را می‌نویسم نه تراژدی‌ها را» محبوبیت پیدا کرده بود، در ایالات متحده گواهی پلاتین سه‌گانه گرفت. در سال ۲۰۰۶ برنت ویلسون از گروه اخراج شد و جان واکر جایگزین او شد.
یوری و اسمیت در ادامه تک آهنگ «چشم‌انداز جدید» را برای فیلم بدن جنیفر منتشر کردند و دلن ویکز و ایان کرافورد را به عنوان بیسیست و گیتاریست برای اجرای زنده در تور استخدام کردند. ویکز بعدها در سال ۲۰۱۰ به عنوان عضو اصلی در گروه ماند.
یوری، اسمیت و ویکس چهارمین آلبوم استودیویی گروه را با نام خیلی عجیب برای زندگی، خیلی کمیاب برای مردن! (۲۰۱۳) ضبط و منتشر کردند. کمی بعد از انتشار آلبوم، اسمیت به دلیل مسائل مربوط به سلامتی و مواد مخدر به‌طور غیررسمی گروه را ترک کرد، یوری و ویکس به عنوان اعضای اصلی باقی ماندند. گیتاریست کنت هریس و درامر دن پاولوویچ به عنوان نوازندگان برای تور و اجرای زنده اضافه شدند.
در سال ۲۰۱۵، اسمیت به‌طور رسمی گروه را در شرایطی ترک کرد که از زمان رفتنش در سال ۲۰۱۳ با گروه اجرا زنده نکرده بود. در آوریل ۲۰۱۵، هللویا به عنوان اولین تک آهنگ از آلبوم پنجمِ پنیک! ات د دیسکو، مرگ یک مجرد (۲۰۱۶) منتشر شد. در طول سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۱۵، ویکس فقط به عنوان عضو تور در گروه فعالیت می‌کرد و در آخر از گروه جدا شد؛ در نتیجه پس از آن یوری به عنوان تنها عضو اولیه گروه، پروژه پنیک! ات د دیسکو را ادامه داد.
در مارس ۲۰۱۸، پنیک! ات د دیسکو ترانه بگو آمین (شب شنبه‌ست)، تک آهنگ اصلی از ششمین آلبوم استودیویی خود به نام برای گناهکار دعا کنید (۲۰۱۸) را منتشر کرد. هفتمین آلبوم استودیویی پنیک! ات د دیسکو، زنده باد لاس ونجس نیز در ۱۹ اوت ۲۰۲۲ منتشر شد.
در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۳، یوری فاش کرد که او و همسرش در انتظار یک فرزند هستند و برای تمرکز روی خانواده‌اش، پس از تور اروپایی آنها در ماه مارس، به فعالیت ''پنیک! ات د دیسکو'' پایان خواهد داد.
ترانه‌شناسی
به عنوان گروه کار انفرادی
حوزه انتخابیه هشتم آریزونا
حوزه انتخابیه هشتم آریزونا یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت آریزونا قرار دارد.
منابع
Wikipedia contributors, "Arizona's 8th congressional district," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Arizona%27s_8th_congressional_district&redirect=no&useskin=monobook&oldid=560928775 (accessed July 12, 2013).
داودا مالام وانکی
داودا مالام وانکی (Daouda Malam Wanké؛ مورد بحث، ۱۹۴۶ یا ۱۹۵۴ – ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۴) یک سیاست‌مدار اهل نیجر بود.
سیارک ۲۹۶۷۲
سیارک ۲۹۶۷۲ بیست و نه هزار و ششصد و هفتاد و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۱۲ دسامبر ۱۹۹۸ کشف شد.