cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
یوسف ضیا طالب‌زاده
فعالیت
بعد از آمدن به باکو در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۰۰ با امتحان گزینش را با موفقیت گذراند و به عنوان معلم دینی در مدرسهٔ روس-تاتار شروع به فعالیت کرد. او در باکو با افرادی همچون حاجی زین‌العابدین تقی‌یف، نریمان نریمانوف و حبیب بگ محمودبگ‌اوف آشنا شد. کتاب‌های او با مضامین «تحصیل قواعد» مربوط به دستور زبان ترکی آذربایجانی در سال ۱۹۰۱، «هدیهٔ نسوان» مربوط به تحصیل و تربیت زنان در دنیای اسلام در سال ۱۹۰۳، «شرح احوال حاجی زین العابدین تقی‌یف که با سخاوت و ثروت شناخته می‌شود»، «معلم الشریعه»، «تعلم الشریعه» در سال ۱۹۰۴، «حقیقت اسلام» در سال ۱۹۰۵، «تاریخ اسلام» در سال ۱۹۰۷، «نامه‌های ترکیه» در سال ۱۹۱۳ چاپ شده‌است. در سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۰ بیش از ۱۰ کتابچه و رسالهٔ او که مرتبط با اسلام بود در انتشارات مختلفی در باکو چاپ شده‌است. کتاب «معلم الشریعه» سه بار در سال‌های ۱۹۰۳، ۱۹۰۸، ۱۹۰۹ منتشر شده‌است. او کتاب «نادرشاه» نوشتهٔ نریمان نریمانوف را به فارسی ترجمه کرده‌است. او در سال ۱۹۰۴ در باکو نقشه‌ای به اسم “ نقشهٔ تاریخ اسلام و مکان‌های مربوط به تاریخ انبیا و نقشهٔ ممالک اسلامی“ منتشر کرده‌است.
وی علاوه بر فعالیت‌های علمی و آموزشی، در روزنامه‌ها و مجلاتی که در آن زمان منتشر می‌شد، مقالات روزنامه‌نگاری نیز منتشر می‌کرد. از سال ۱۹۰۳ در روزنامهٔ «شرق روس» مقالاتی از او در مورد دین اسلام منتشر شده‌است. هم چنین از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ مجلات او از جمله «حیات»، «ارشاد»، «فیوضات»، «ترقی»، «یئنی فیوضات» و «شلاله» با نام آخوند یوسف طالب‌زاده نشر شده‌است.
پس از اینکه قرآن برای اولین بار توسط میرمحمد کریم میرجعفرزاده به آذربایجانی ترجمه شد، با حمایت مالی حاجی زینال الدین تقی‌یف به چاپ رسید. یکی از کتاب‌های چاپ شده به عنوان هدیه برای سلطان عثمانی عبدالحمید دوم فرستاده شد. مأموریت فرستادن این هدیه و نامه حاجی زینال الدین تقی اف به سلطان به یوسف ضیاء طالب زاده محول می‌شود. بر اساس مقاله ای که نقی بیگ شیخ زمانلی در سال ۱۹۵۷ نگاشته‌است، این کتاب هدیه با سنگ‌های قیمتی و الماس به ارزش ۴۰۰۰ لیر طلا تزئین شده‌است. بر اساس مقاله ای که کمال طالب زاده در سال ۱۹۹۲ نوشته‌است، ۵۰ عنوان از این کتاب‌ها با آب طلا چاپ شده‌است. جلد کتاب تحفه از نقرهٔ ضخیم است و در وسط آن عبارت «لا اله الا الله محمد رسول الله» نوشته شده‌است.
یوسف ضیا از سال ۱۹۱۰ بیشتر به فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی پرداخت. او در سال ۱۹۱۰ اثر خود را با عنوان «نامه‌های ترکیه» دربارهٔ روزهای اقامتش در ترکیه منتشر کرد. او درام‌های «ارمنوسه» و «امیر خالد ابن ولید» را نوشت. تراژدی «ارمنوسه» در سال ۱۹۱۰ و تراژدی «امیر خالد ابن ولید» در سال ۱۹۱۲ توسط گروه نمایشی انجمن نجات اجرا شده‌است.
او یکی از اولین اعضای حزب مساوات است که در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد.
امپراتوری عثمانی
یوسف ضیا در سال ۱۹۱۲ به همراه همسرش سنت خانم و پسرش طلعت به امپراتوری عثمانی نقل مکان کرد. در آنجا در مدرسه نظامی تحصیل کرد. او در جنگ‌های بالکان و جنگ جهانی اول شرکت داشته‌است. او داوطلبان آذربایجانی را که در جنگ‌های بالکان می‌جنگیدند رهبری می‌کرد او در ارتش عثمانی به درجه سرهنگی رسیده بود.
جمهوری خلق آذربایجان
او در سال ۱۹۱۸ همراه با اردوی اسلامی قفقاز برای آزادسازی باکو به آذربایجان آمد. در نبردهای گویچای شرکت کرد.
در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۹، در جلسه کمیته دفاع دولتی جمهوری آذربایجان، تصمیم گرفته شد که آموزش نظامی برای کسانی که به سن خدمت سربازی رسیده‌اند، در حوضهٔ شهر باکو و مناطق آن سازماندهی شود. یوسف ضیاء بیگ طالب زاده به عنوان رئیس کمیسیون سازماندهی گروه‌های داوطلب منصوب شد و ماهانه پنج هزار روبل حقوق دریافت می‌کرد. این سازمان که به صورت گروهی از سربازان داوطلب فعالیت می‌کرد وظایف برقراری نظم و آرامش در کشور و جلوگیری از اقدامات غیرقانونی را انجام داده‌است. این هنگ به نام «هنگ امداد داوطلبانه» در ۲۷ مارس ۱۹۲۰ با تصمیم کمیته دفاع دولتی جمهوری آذربایجان تحت کنترل وزارت امور داخلی جمهوری آذربایجان قرار گرفت
در دوران جمهوریت مقالات سیاسی، آموزشی و فرهنگی را در بسیاری از روزنامه‌ها و مجلات، به خصوص در روزنامه «آذربایجان» که ارگان مطبوعاتی حزب «مساوات» بود منتشر کرد.
جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی
پس از حمله ارتش سرخ به جمهوری خلق آذربایجان، وی هنگام تلاش برای عبور از مرز ایران به آذربایجان دستگیر شد. او پس از دستگیری با نریمان نریمانوف ملاقات کرده و از زندان آزاد شد. از فوریه ۱۹۲۱ به عنوان عضوی در کمیته انقلاب نخجوان شروع به کار کرد. او با درجهٔ ژنرالی به عنوان افسر نظامی نخجوان منصوب شد. وی در طول فعالیت‌های خود با گروهک‌های داشناک که در منطقه دست به کشتار و غارت می‌زدند مبارزه کرد. در ماه اکتبر سال ۱۹۲۱ در ترکیب کمیساریای مردمی نخجوان، کمیساریای غذا، زمین، مالی، بهداشت، آموزش، امور داخلی، امور نظامی، بازرسی کارگر-روستایی، امور خارجی مردم، ارتباطات، کار، تجارت داخلی، تأمین اجتماعی، دادگستری، تجارت خارجی، کمیسیون اضطراری، شورای اقتصاد ملی و کمیساریای دادگاه نظامی تشکیل شده بود. یوسف ضیا برای مدت کوتاهی به عنوان کمیسر امور خارجی مردم تعیین شده بود. روابط حسنه او با پاشاهای ترک موجب تقویت امنیت نخجوان شده بود. در بازگشت به باکو در اواخر سال ۱۹۲۲، یوسف ضیا با نریمان نریمانوف ملاقات کرده و اعلام کرده بود که نمی‌خواهد به رژیم شوروی خدمت کند و نمی‌تواند خود را با این ساختار وفق دهد. وی با دریافت سند رسمی از نریمانوف مبنی بر خروج از مرزهای اتحاد جماهیر شوروی، آذربایجان را ترک کرد.
جنبش باسماچی‌ها
یوسف ضیا طالب‌زاده پس از ترک آذربایجان به ترکستان رفت. در آنجا به همراه انور پاشا و زکی ولیدی طوغان به جنبش باسماچی که علیه بلشویک‌ها می‌جنگیدند پیوست. در ۱۸ می ۱۹۲۳ در یکی از نبردها با ارتش سرخ به شدت مجروح شد. او هنگام تلاش برای عبور از رودخانه آمودریا به همراه همرزمانش غرق شد.
پس از مرگ یوسف ضیاء طالب زاده، یکی از همرزمان او پیراهن و کتاب قرآن او را آورده و به عبدالله شایق تحویل داده‌است. در حال حاضر این قرآن در خانه موزه عبدالله شایق نگهداری می‌شود
خانوادهٔ او
پدر او آخوند مصطفی طالب‌زاده، معاون ادارهٔ مسلمانان قفقاز بوده‌است
برادر او عبدالله شایق شاعر، نویسنده، آموزگار، درام نویس، مترجم و ادبیات‌شناس آذربایجانی بود.
کلاته حاجی رستمی
کلاته حاجی رستمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان باباامان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پسرک لبوفروش
پسرک لبو فروش نام داستانی برای نوجوانان، نوشتهٔ صمد بهرنگی است. این داستان در آذر ۱۳۴۶ انتشار یافت. این داستان احتمالاً از خاطرات دوران معلمی صمد بهرنگی بوده‌است.
داستان
داستان پسرک لبوفروش روایتی خاطره‌گونه از زبان بهرنگی دربارهٔ استقامت و مقاومت پسر جوانی به نام تاری‌وردی است. روایت داستان به شکل تک‌گویی از زبان تاری‌وردی خطاب به آقای معلم (بهرنگی) بیان می‌شود. تاری‌وردی با مادر و خواهرش سولماز در فقر زندگی می‌کند. پدرش که اسب‌سواری قهار و یک قاچاقچی بوده‌است با شلیک نیروهای امنیه کشته شده‌است و تاری‌وردی برای درآوردن خرج زندگی خانواده‌اش دست به هر کار آبرومندانه‌ای بزند. تاری‌وردی و خواهرش در یک کارگاه قالیبافی متعلق به حاجی قلی، کار می‌کرده‌اند. حاجی قلی به خواهر نظر بدی داشت و وقتی تاری‌وردی متوجه قضیه می‌شود با وی درگیر شده، او را زخمی کرده و فرار می‌کند. اما حاجی‌قلی با حیله‌گری او را گیر می‌آورد و انتقام زخمش را از او می‌گیرد. پس از این حوادث، خواهر و برادر به کار خود در کارگاه حاجی قلی پایان می‌دهند و زندگی خود را با لبوپزی خواهر و فروش آن توسط برادر می‌گذرانند. در پایان داستان، تاری‌وردی و خانواده‌اش مستقل می‌شوند و او جهیزی برای خواهرش تهیه می‌کند. آقای معلم تابستان برای تفریح به آن ده می‌رود و می‌بیند؛ تاری‌وردی گوسفند می‌چراند و برای عروسی خودش پول جمع می‌کند.
درون‌مایه
موضوع اصلی داستان ظلم و بی‌عدالتی است و اینکه نابرابری اجتماعی و فاصلهٔ فاحش طبقاتی ظلم و تعدّی است. سرمایه‌داری به نام حاجی‌قلی از شهر به روستای تاری‌وردی آمده‌است و روستاییان را با دستمزدی اندک استثمار کرده‌است. حاجی‌قلی از سوی دیگر کارگرانش را جزء اموال خود به حساب می‌آورد و می‌خواهد خواهر تاری‌وردی را صیغه کند. فقر، محرومیت، و بی‌عدالتی به‌شکل‌های مختلف در داستان دیده می‌شوند، از جمله نوع بازی‌های کودکانه، وضعیت کفش و لباس، بهداشت، و نداشتن سرپرست.
لوسیان میشار
لوسیان میشار (Lucien Michard; November 17, 1903 – November 1, 1985) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
نستعلیق
نَسْتَعْلیق یکی از شیوه‌های خوشنویسیِ فارسی است. این واژه چنانکه در تَذکِره‌ها و مُرَقَّعات و اشعار آورده‌اند، از دو واژهٔ نَسْخ و تَعلیق پدید آمده است. خطِّ نستعلیق دومین خطِّ ویژهٔ ایرانیان است. پیدایش نستعلیق پس از حملهٔ مغول و در روزگار ایلخانی با دگرگونی‌های شگرف در نگارگریِ ایرانی همراه بود و این دو تحول، همزمان و در عصرِ زرّینِ هنرِ ایران شکل گرفته‌اند و بنابراین بررسیِ یکی بدون توجه به دیگری درست نمی‌نماید. نستعلیق در محیطی پرورش یافت که در آن، نگارگری ایران فُرمِ قطعیِ خویش را در آثارِ احمد موسی در نیمهٔ نخست سدهٔ هشتم هجری یافته بود. به‌گمانِ بسیار، نستعلیق‌های نخستین، پیرامون اواخرِ زندگیِ احمد موسی همزمان با آغازِ ظهورِ میرعلی تبریزی در اوایلِ نیمهٔ دومِ سدهٔ هشتم هجری و در بخش بزرگی از غرب ایران پدیدار شده‌اند. هیچ نشانه‌ای مبنی بر پیدایشِ نستعلیق پیش از نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری وجود ندارد. با آنکه بیشتر پژوهشگران، واضعِ این خط را میرعلی تبریزی دانسته‌اند اما هیچ اطلاعاتِ مُتقَنی در این‌باره وجود ندارد و تنها گفتهٔ سُلطانعلی مشهدی است که میرعلی را واضعِ این خط دانسته است. نشانه‌ها این نتیجه را به‌دست می‌دهند که نستعلیق به یک‌باره و توسط یک تن آفریده نشده و پیدایش آن تدریجی بوده است و احتمالاً میرعلی تبریزی برای نخستین بار آن را قاعده‌مند و اصولش را مشخص کرده است و ازاین‌رو او را واضعِ نستعلیق نامیده‌اند.
لاله‌زار (مراغه)
لاله‌زار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قوری‌چای غربی بخش سراجو شهرستان مراغه واقع شده‌است.
نستعلیق
در ایران دو سبک نگارش نستعلیق به‌کار رفت: یکی به‌نام سبک جعفر یا اَظهَر که بسیار تحسین‌برانگیز بود و پس از پیرایش به‌دست سلطانعلی مشهدی در خراسان رواج گرفت و ازهمین‌رو، به شیوهٔ «نستعلیق خراسانی یا شرقی» شناخته می‌شود. سبک دوم، شیوهٔ عبدُالرَّحمن خوارَزمی و پسرانش، عبدُالرَّحیم و عبدُالْکَریم بود که در غرب و جنوب ایران استفاده می‌شد و ازاین‌رو «شیوهٔ غربی» نامیده شده است. سرانجام سبک غربی در ایران از بین رفت اما می‌توان اثر آن را در نستعلیق افغان، هندی و پاکستانی شناسایی کرد. اما شیوهٔ شرقی که در سده‌های پسین تکامل یافت، نستعلیقی است که در حال حاضر در ایران رواج دارد.
نستعلیق در مسیرِ تکاملش به‌دست سلطانعلی مشهدی قوی شد و به حرکت آمد؛ میر علی هِرَوی و مالک دِیْلَمی و باباشاه اصفهانی و محمدحسین تبریزی آن را قوام دادند و میرعماد حسنی آن را به کمال رساند. بسیاری از خوشنویسان از دربارِ صفوی به دربارِ گورکانیان هند یا عثمانی رفتند و خطّ نستعلیق را در آن سرزمین‌ها رواج دادند و نستعلیق از آنجا به بسیاری از کشورهای اسلامی راه پیدا کرد. پس از میرعماد نستعلیق کم‌کم جایگاهِ رفیعِ خود را در خوشنویسیِ جهان باز کرد. شاگردان و پیروانِ میرعماد شیوهٔ او را محفوظ داشتند و آن را رواج دادند و تا سدهٔ دوازدهم هجری قمری آن را با همان فرم و صورت، به پسینیان سپردند. سدهٔ دوازدهم دورانِ افولِ خوشنویسیِ ایرانی بود و این وضع تا ابتدای سدهٔ سیزدهم هجری قمری ادامه یافت. در نیمهٔ دوم این سده، نستعلیق دوباره جان گرفت و تا اوایل سدهٔ چهاردهم هجری قمری، شماری از چیره‌دست‌ترین خوشنویسان پا به عرصه گذاشتند که آثارشان نمایشگرِ یکی از درخشان‌ترین دوره‌های خوشنویسی در ایران است. در سدهٔ سیزدهم هجری قمری، همچنان نستعلیق جایگاهِ برترش را در خوشنویسی نگاه داشت. آغازِ عصر قاجاری، دورانِ رکودِ خوشنویسی است. اما بعدها خوشنویسانی نامدار مانند میرزا غلامرضا اصفهانی و میرزا محمدرضا کَلْهُر پدید آمدند. در سدهٔ چهاردهم دوباره خوشنویسی از کانون توجه به کنار نهاده شد و خوشنویسانِ اندکی در مدت چهل سالِ اوایل این سده، ظهور کردند که نامدارترین‌شان عِمادُالْکُتّاب در نستعلیق بود. نستعلیق در سدهٔ چهارده هجری خورشیدی اعتبار خود را حفظ کرد و اصولش همان اصول بنیادگذاردهٔ میرعماد است.
به‌گفتهٔ فضائلی، نستعلیق از نظرِ جایگاهِ آفرینش، پس از تعلیق و در جایگاهِ هشتم قرار دارد. از نظرِ رسایی و بیان مطلب و آسانیِ خوانش، در جایگاهِ دوم و سوم از نسخ، از نگاهِ آسان‌نویسی و سرعت در جایگاهِ سوم و چهارم از شکسته و از نظرِ زیبایی در جایگاهِ نخست و زیباترین خطوط است. نستعلیق خطّی است قاعده‌مند و با اندازه‌های مشخص؛ در قاعده‌مندی، وضوح و تعادل مانند نسخ است و در سرعتِ نوشتن به تعلیق شباهت دارد؛ اما در زیبایی و لطافت از هر دو برتر است. این خط کندنویسیِ نسخ و کاستی‌های تعلیق را ندارد. نظم و اعتدال، استحکام و متانت، و تزئینات ظریف و دلپذیر، آن را مُصَفّا، دلگشا و شادی‌آفرین می‌نمایاند. بیشترین کاربردِ نستعلیق در نگارشِ کتاب‌های عادی، ادبی و متن‌های غیرمذهبی است. از ابتدای پیدایش تاکنون به‌ندرت متن‌های عربی مانند قرآن، احادیث یا ادعیه با این خط نوشته شده و اغلب دیوان شاعران و کتاب‌های ادبی با این خط نگارش یافته است. به‌گفتهٔ علی حصوری، تاریخ‌نگاران بر این اتفاقند که زیباترین خطِّ جهان، نستعلیق است. شماری از متخصصانِ برجستهٔ تاریخِ هنر نیز نستعلیق را ستوده‌اند و آن را شگفت خوانده‌اند.
نام
نستعلیق چنانکه در تذکره‌ها و مُرَقَّعات و اشعار آورده‌اند، از دو واژهٔ نَسْخ و تَعلیق پدید آمده است و آن را تا مدت‌ها «نَسْخْتَعلیق» یا «نَسخِ تَعلیق» می‌گفته‌اند. سپس بسیاریِ کاربردْ آن را در نستعلیق خلاصه کرده است. نستعلیق با وجودِ پیدایش از آمیزشِ دو خطِّ نسخ و تعلیق، تعلیق را منسوخ کرد و رونقش را انداخت و به فراموشی‌اش سپرد. بعضی از تذکره‌نویسان و خوشنویسانِ غیرایرانی، نستعلیق را «خطِّ فارسی» نام داده‌اند و اکنون در کشورهای عربی، ترکیه و مصر آن را «فارسی» و گاهی «نستعلیق» و یا «تعلیق» می‌نامند. حبیبُ‌الله فَضائِلی می‌گوید نامِ «فارسی» با توجه به ایرانی بودنِ آفرینندگان و پرورش‌دهندگانش، درست است؛ اما نامِ «تعلیق» خطاست چراکه آن، خود خطّی دیگر است.
زمینه
فضائلی می‌گوید ویژگیِ دیگرِ خطِّ فارسی آن است که تکاملش با تحولِ نقاشیِ ایرانی همراه بوده است و ازاین‌رو نگریستن به صفحه‌ای خوشنویسی، لذّت‌بخش است حتی اگر بینندهْ زبانِ فارسی هم نداند. پیدایشِ نستعلیق با دگرگونی‌های عمیقی که پس از حملهٔ مغول و در روزگار ایلخانی در نگارگریِ ایرانی به وجود آمد، هم‌زمان بود و در عصری رخ داد که هنر ایرانی دوران شکوفایی خود را آغاز کرده بود. با توجه به تاثیر متقابل تغییرات در نگارگری و خوشنویسی، بررسیِ یکی بدون توجه به دیگری درست نمی‌نماید. نستعلیق در محیطی پرورش یافت که در آن نگارگری ایران فُرمِ قطعیِ خویش را در آثارِ احمد موسی در نیمهٔ نخست سدهٔ هشتم هجری یافته بود. کارِ احمد موسی در آفرینشِ مکتب یا انقلابی در نقاشی سبب شد تا پس از آن، خطّ نسخ دیگر تواناییِ همنشینی با نگارگریِ ایرانی را نداشته باشد. ازاین‌رو خطی بایست جانشین می‌شد که ظرفیتِ همنشینی با حیاتِ دوبارهٔ نگارگریِ ایران را داشته باشد. در میان خطوطِ موجود در آن زمان، تعلیق مستعدِّ این همنشینی بود اما آن هم دارای انحناهای زاید بود. چنین شد که نستعلیق از آمیزشِ نسخ و تعلیق زاده شد. علی حَصوری می‌گوید تغییر و دخل و تصرف در خط برای هماهنگی با نقاشی بایستی از سوی کسانی انجام می‌شد که در هر دو هنرْ توانا بوده باشند. این تغییر به مهارت در نقاشی و ذهنی هوشیار نیاز دارد که این ویژگی‌ها دربارهٔ میرعلی تبریزی صدق می‌کند. از منابعِ مهمِ بررسیِ تاریخِ نستعلیق، دستنویس‌های دیوانِ حافظند. یکی از این نسخه‌ها متعلق به پیش از ۷۹۵ ه‍.ق، به خطّ نستعلیقِ ابتدایی است که دربردارندهٔ بخشی از غزلیاتِ حافظ است. نسخه‌های دیگر از دیوان تا تاریخ ۸۳۰ ه‍.ق، بیشتر به نَسْخَند و بعضی متمایل به نستعلیق؛ اما شماری هم کاملاً به نستعلیق نوشته شده‌اند. به‌گمانِ بسیار، نستعلیق‌های نخستین، پیرامون اواخرِ زندگیِ احمد موسی همزمان با آغازِ ظهورِ میرعلی تبریزی در اوایلِ نیمهٔ دومِ سدهٔ هشتم هجری و در بخش بزرگی از غرب ایران پدیدار شده‌اند. جز دیوانِ حافظ آثاری دیگر در دستند که نشان‌دهندهٔ کاربردِ خطی میان نسخ و نستعلیق در نیمهٔ سدهٔ هشتم هجری است.
پیدایش و گسترش
خطِّ نستعلیق، پس از تعلیق دومین خطِّ ویژهٔ ایرانیان است. در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری قمری، این قلم در قلمرو خطّ فارسی پدید آمد و پرورده شد. هیچ نشانه‌ای مبنی بر پیدایشِ نستعلیق پیش از نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری وجود ندارد. با آنکه بیشتر پژوهشگران واضعِ این خط را میرعلی تبریزی دانسته‌اند، اما هیچ اطلاعاتِ مُت‍قَنی در این‌باره وجود ندارد و تنها گفتهٔ سُلطانعلی مشهدی است که میرعلی را واضعِ این خط دانسته است. نشانه‌ها این نتیجه را به‌دست می‌دهند که نستعلیق به یک‌باره و توسط یک تن آفریده نشده و پیدایش آن تدریجی بوده است و احتمالاً میرعلی تبریزی برای نخستین بار آن را قاعده‌مند و اصولش را مشخص کرده است و ازاین‌رو او را واضعِ نستعلیق نامیده‌اند. میرعلی تبریزی با مطالعهٔ خطوط نَسْخ، توقیع، رِقاع، تَعلیق و شکسته‌تعلیق، واضعِ خطی شد که دُورِ آن بیشتر است و حرکات و حروفش پایدار. اگر سال تولدِ میرعلی تبریزی ۷۶۰ ه‍.ق پنداشته شود و در بیست سالگی خوشنویسی درخور بوده باشد، دست‌کم بیست سالِ آخرِ سدهٔ هشتم هجری را نستعلیق می‌نوشته است و بدین ترتیب او از مهم‌ترین مُرَوِّجانِ نستعلیق و حتی قاعده‌گذارانش است و ازاین‌رو وی را واضِعِ نستعلیق می‌نامند. می‌توان چنین نتیجه گرفت که تا حدود سال ۷۷۵ ه‍.ق، نستعلیق به‌عنوان خطی تازه و مستقل برای کتابت جایگاه خویش را یافته بود. سرانجام از سدهٔ هشتم تا دهم هجری، نستعلیق در غرب ایران از تبریز تا بغداد را فراگرفت و سپس به‌دست شاگردانِ میرعلی تبریزی و به‌ویژه فرزندش میر علی کاتب به مکتبِ هرات رسید.
به‌باورِ اِلین رایْت که نسخه‌های تاریخ‌دار یا قابلِ تاریخ‌گذاریِ سیرِ تکاملیِ نستعلیق از سدهٔ هشتم هجری قمری را به‌دقت بررسی کرده بود، نستعلیق تنها از نسخ زاده شده است و این مطلب، باورِ رایج دربارهٔ آفرینش آن از پیوندِ نسخ و تعلیق را به چالش می‌کشد. او چندین ویژگیِ متمایزکنندهٔ نسخ از نستعلیق را ذکر می‌کند که از آن جمله عبارتند از: شیب، ارتفاع، شکلِ حروفِ گوناگون به‌ویژه ک و گ، و موقعیت‌شان در سنجش با خطِّ کُرسی. این بررسی‌ها نشان داد که سیرِ گذارِ نسخ به نستعلیق شامل سه دوره می‌شده که هر سه در شیراز روی داده است. دورهٔ نخست در دهه‌های ۷۳۰ و ۷۴۰ ه‍.ق بوده که کاتبانِ شیرازی، شمارِ واژگان مُورّب و روی‌هم نوشته را افزایش دادند. هدف از این کار احتمالاً زیباییِ بصریِ صفحه بوده است. دورهٔ دوم در فاصلهٔ سال‌های ۷۵۵–۷۶۰ ه‍.ق بود که زوایا به انحنا و انحناها به خط‌هایی مستقیم تبدیل شدند. بدین ترتیب محورهای افقی و عمودی کاهش و محورهای مورب افزایش یافتند. دورهٔ سوم در نسخه‌ای از مجموعهٔ آثارِ عِماد فقیه به‌تاریخ ۷۷۲ ه‍.ق رخ نمود که نخستین ظهورِ فُرمِ پیشرفتهٔ نستعلیق بود. دربارهٔ تأییدِ اثباتِ خاستگاهِ شیرازیِ نستعلیق، رایت به مدرکی مکتوب نیز دست یافته که آن را جعفر بایسُنقُری، پیرامون سال ۸۳۳ ه‍.ق نوشته است. این سند نزدیک به پنجاه سال پس از وقایعِ مذکور در آن، نگاشته شده و ازاین‌رو قدیمی‌ترین منبعِ توصیفِ پیدایشِ نستعلیق است.
در ایران دو سبکِ نگارشِ نستعلیق به‌کار رفت: یکی به‌نام سبکِ جعفر — میرزا جعفر تبریزی بایسنقری از سدهٔ نهم — یا اظهر — اَظهَرِ تبریزی سدهٔ نهم، شاگرد میرزا جعفر بایسنقری در دربار تیموری در هرات — که بسیار تحسین‌برانگیز بود و پس از پیرایش به‌دستِ سلطانعلی مشهدی در خراسان رواج گرفت و ازهمین‌رو، به شیوهٔ «نستعلیق خراسانی یا شرقی» شناخته می‌شود. و سبکِ دوم، شیوهٔ عبدُالرَّحمن خوارَزمی و پسرانش، عبدُالرَّحیم و عبدُالْکَریم — خوشنویسانِ دربارِ سلطان یعقوب آقْ‌قویونْلو در اواخر سدهٔ نهم هجری — بود که در غرب و جنوبِ ایران استفاده می‌شد و ازاین‌رو «شیوهٔ غربی» نامیده شده است. در شیوهٔ غربی، حروف و کلمات فُرمی تند و تیز دارند؛ کشیدگی‌ها صاف و بلندتر از حد معمولند و دوایر نیز نسبتاً بزرگند؛ روی‌هم‌رفته اندازه‌های حرف و کلمه متناسب نیستند؛ و در نتیجه استحکامِ ظرافتِ شیوهٔ شرقی یا خراسان را دارا نیست. به‌سبب این کاستی‌ها، سرانجام سبکِ غربی در ایران از بین رفت، اما می‌توان اثر آن را در نستعلیقِ افغان، هندی و پاکستانی شناسایی کرد. آثارِ خوشنویسانِ شیوهٔ غربی در ایران به‌جز سلطانعلی قاینی کمیاب است. بیشتر این آثار در کتابخانهٔ سن‌پترزبورگ و کتابخانه‌ها و موزه‌های ترکیه موجود است و مهم‌ترین مجموعهٔ این شیوه هم، مُرَقَّعِ گردآوریِ سلطان یعقوب آق‌قویونلوست. اما شیوهٔ شرقی که در سده‌های پسین تکامل یافت، نستعلیقی است که در حال حاضر در ایران رواج دارد. این شیوه از میرعلی تبریزی در تبریز، توسط جعفر بایسنقری به هرات رسید. جعفر از تبریز به هرات رفت و در دربار بایسُنقُر میرزا مشغول شد.
نستعلیق به‌سرعت پله‌های پیشرفت را درنوردید و محبوبیتی تمام یافت. سامان یافتنِ فرمِ نستعلیق و زیبایی، آسان‌نویسی و سرعتش سبب شد که از اَقلامِ سِتّه در ایران پیشی گیرد و مورد اقبالِ عمومی واقع شود. در فاصلهٔ یکصد و پنجاه سال از روزگارِ تیمور و شاهرخ تا دوران سلطان حسین بایْقَرا، دورانِ رشد و پیشرفتِ نستعلیق بود به‌گونه‌ای که با وجود استفاده از دیگر خطوط در کتابتِ قرآن و کتاب و کتیبه، این خطْ قلمِ ویژهٔ ایرانی شد و احتمالاً از آغاز سدهٔ نهم هجری قمری، نستعلیقْ خطِّ بیش از سه‌چهارمِ کتابتِ ایرانی بوده است. در ۸۳۳ ه‍.ق به‌فرمان بایسنقر میرزا که خود خوشنویسی بنام بود، شاهنامهٔ بایسنقری به خطِّ نستعلیقِ جعفر تبریزی کتابت شد. فُرمِ استوار و اصیلِ نستعلیق در انگشتانِ سلطانعلی مشهدی قوام یافت. عمدهٔ دوران فعالیتِ سلطانعلی در دربارِ سلطان حسین بایقرا و وزیرش علی‌شیر نوایی گذشت. در این دوره، نستعلیق به جایگاه‌هایی درخشان دست یافت. هنرمندانِ این دوران تنها به خوشنویسیِ نستعلیق بر کاغذ بسنده نکردند و ازاین‌رو هنر قِطاعی را نیز به دو صورتِ تکه‌چسبانی و کاغذبُری گسترش دادند.
نستعلیق در مسیرِ تکاملش به‌دست سلطانعلی مشهدی قوی شد و به حرکت آمد؛ میر علی هِرَوی و مالک دِیْلَمی و باباشاه اصفهانی و محمدحسین تبریزی آن را نضج دادند و میرعماد آن را به کمال رساند. در نیمهٔ نخست حکومت صفوی که عصر درخشانی در هنر ایرانی و خوشنویسی بود، نستعلیق نیز به کمال خویش رسید. نستعلیق مهم‌ترین خط از میان قلم‌های هشت‌گانهٔ این دوران است. این خط، قلمِ مناسب و مطلوبِ نسخه‌های نفیسِ آثارِ ادب فارسیِ مصوّر و قطعاتِ خوشنویسیِ گردآمده در مرقّعات بود. در این دوره، خوشنویسان در ارتقای کیفیتِ کارشان با بهره‌گیری از کاغذ‌های مرغوب — که بیشتر دارای رنگ‌آمیزی‌های درخشان و آهارمُهره و زرافشانی بودند — و نیز مرّکب‌های رنگین همراه با ترکیب‌های ماهرانه و حاشیه‌هایی آراسته و تزیین‌شده کوشیدند. بسیاری از خوشنویسان از دربارِ صفوی به دربارِ گورکانیان هند یا عثمانی رفتند و خطّ نستعلیق را در آن سرزمین‌ها رواج دادند و نستعلیق از آنجا به بسیاری از کشورهای اسلامی راه پیدا کرد؛ به‌ویژه در شبه‌قارهٔ هند نستعلیق به خط مورد علاقهٔ گورکانیانِ هند تبدیل شد. در اواخر سدهٔ نهم هجری قمری بود که نستعلیق به استانبول، پایتخت عثمانی رسید و به‌عنوان قلمی فرعی پرورش یافت و به‌اشتباه «تعلیق» خوانده شد. در شبه‌قاره هم، نستعلیق در جایگاهِ نوعی خطّ محلی قرار گرفت و گردش‌های قلمش در حالتِ افقی ضخیم‌تر شد که با نگارش زبان اُردو تناسب داشت.
در طول سدهٔ دهم هجری قمری، نستعلیق که اکنون خطی پرکاربرد شده بود، تبدیل به خطی روان‌تر شد، شیب حروفش تندتر و گردش‌های قلمش کشیده‌تر شد؛ حروفِ پیاپی، دارای فرمی قاعده‌مندتر شدند و این وضعیت دقیقاً همان بود که بر قلم‌های ستّه رخ داده بود. این قاعده‌گذاری با بررسی و مطالعهٔ آثار استادان پیشین و نوشته‌های رسالاتِ خوشنویسی — که در آن‌ها شکلِ مفردات شرح داده شده بود — ممکن بود. پس از آن تنوعِ نستعلیق در فرم‌ها و قالب‌های تازه گسترش یافت و در آثاری، اندازه‌های گوناگونش را در کنار یکدیگر به نمایش گذاشتند. در این‌گونه آثار معمولاً قلم‌های جَلّی‌تر را — که شیوهٔ میر علی هروی بود — در چَلیپانویسی و قلم‌های خَفّی‌ترِ پروردهٔ سلطانعلی را در نگارش رقم و تاریخ به‌کار می‌بردند. این کار رونق گرفت تا جایی که هنگام گنجاندنِ چلیپاهای جلّی در مرقّعات، پیرامونِ این آثار را با قلم‌های خفّی می‌پوشاندند. اندک‌اندک نستعلیقِ شیوهٔ شرقیِ پروردهٔ سلطانعلی، شیوهٔ غالب در غربِ ایران هم شد. این خوشنویسان در کتابخانهٔ سلطنتیِ صفویان مشغول به کار بودند. نخستینِ این هنرمندان، شاه‌محمود نیشابوری است که از آثارش نگارشِ مُصحَفی با نستعلیق بود، امری که هرچند پس از او هم چند بار دیگر تکرار شد، اما هرگز متداول نشد. با ظهورِ میرعماد، خوشنویسان اهمیت و ظرفیتِ جمع‌آوری و نگاه‌داریِ صفحاتِ سیاه‌مشق را دریافتند؛ آثاری که چه‌بسا خوشنویسان تا سده‌ها پیش از آن، برای کسبِ مهارت و مشقِ خوشنویسی انجام می‌دادند اما هرگز گردآوری نمی‌کردند. آفرینشِ این آثار، ارتباط مستقیم با بازارِ هنر و پشتیبانی‌های درباری داشت؛ چنانکه میرعماد برای یافتنِ حامیان در دربارها در رفت‌وآمد بود. پس از میرعماد نستعلیق کم‌کم جایگاهِ رفیعِ خود را در خوشنویسیِ جهان باز کرد. شاگردان و پیروانِ میرعماد شیوهٔ او را محفوظ داشتند و آن را رواج دادند و تا سدهٔ دوازدهم هجری قمری آن را با همان فرم و صورت، به پسینیان سپردند. نستعلیق در سدهٔ یازدهم هجری قمری توسط کاتبانِ دیوانِ صفوی، افزون‌بر نسخه‌ها، چلیپاها و سیاه‌مشق‌ها، مکاتباتِ سیاسی را هم فراگرفت. سدهٔ دوازدهم دورانِ افولِ خوشنویسیِ ایرانی بود و این وضع تا ابتدای سدهٔ سیزدهم هجری قمری ادامه یافت. در نیمهٔ دوم این سده، نستعلیق دوباره جان گرفت و تا اوایل سدهٔ چهاردهم هجری قمری، شماری از چیره‌دست‌ترین خوشنویسان پا به عرصه گذاشتند که آثارشان نمایشگرِ یکی از درخشان‌ترین دوره‌های خوشنویسی در ایران است. در سدهٔ سیزدهم هجری قمری و با وجود آنکه پیشتر شکسته‌نستعلیق زاده شده بود، همچنان نستعلیق جایگاهِ برترش را در خوشنویسی نگاه داشت. در دورهٔ قاجاریان کتاب‌های نفیسِ فراوانی آفریده شد که بیشتر به خطِّ نستعلیقِ خوش و فشرده همراه با آرایه‌های طلا و لاجِوَرْد و شَنگَرْف بودند. آغازِ این عصر، دورانِ رکودِ خوشنویسی است. اما بعدها خوشنویسانی نامدار مانند میرزا غلامرضا اصفهانی و میرزا محمدرضا کَلْهُر پدید آمدند. کلهر شیوهٔ خوشنویسیِ میرعماد را احیا کرد. در سدهٔ سیزدهم هجری قمری، نستعلیق در کتاب‌های چاپ سنگی نیز به‌کار رفت. در سدهٔ چهاردهم دوباره خوشنویسی از کانون توجه به کنار نهاده شد و خوشنویسانِ اندکی در مدت چهل سالِ اوایل این سده، ظهور کردند که نامدارترین‌شان عِمادُالْکُتّاب در نستعلیق بود. نستعلیق در سدهٔ چهارده هجری خورشیدی اعتبار خود را حفظ کرد و اصولش همان اصول بنیادگذاردهٔ میرعماد است، هرچند خوشنویسان سده‌های سیزدهم و چهاردهم در ریزه‌کاری‌ها تصرفاتی اندک برای شیوایی و آسان‌خوانی و حتی زیبایی‌اش نمودند. در حال حاضر بسیاری از مردم آموزش نستعلیق می‌بینند که بیشتر در کلاس‌هایی است که توسط انجمن خوش‌نویسان ایران برگزار می‌شود و شعبه‌هایی در تمام شهرهای اصلی دارد.
فراوانیِ کاربردِ نستعلیق پس از پیدایش و گسترش و کمالش و نیز شتاب در نگارشَش، سبب شد تا مانندِ خطوطِ گذشتگان چون مُحَقَّق و ثُلث، پوست اندازد و در صورتی تازهْ جلوه‌گر شود. ازاین‌رو و برای تندنویسیِ بیشتر، از نستعلیق خطّی زاده شد به‌نام شکسته‌نستعلیق که پس از تعلیق و نستعلیق، سومین خطِّ ویژهٔ ایرانیان است. با توجه به نیازِ تندنویسی برای هدفِ زایشِ شکسته‌نستعلیق، این خط در میانِ نویسندگان و مُنشیان و کاتبان رواج یافت. شکسته در آغاز چندان با سَلَفِ خویش، نستعلیق، تفاوتی نداشت و تنها بعضی از حروفش می‌شکست؛ اما بعدها منشیان و خوشنویسان فرم‌های ویژه‌ای به آن افزودند مانند یای نستعلیق که در شکسته‌نستعلیق، فرمی باز به خود گرفت. بعضی حروف و واژگان نیز منفصل یا متصل شدند. این تغییرات همه از خطِّ شکسته‌تعلیق سرچشمه می‌گرفت. حصوری شکسته‌نستعلیق را طغیانی می‌داند که برای رهایی از قلمروی کمال‌یافتهٔ نستعلیق و نیز خلاصی از بن‌بستِ زندگیِ محافظه‌کار و اسیرِ روزمرگیِ روزگارِ پایانیِ صفوی زاده شد؛ خطّی که از سوی دو رفتارِ طغیانگر در برابرِ عرفانِ ایرانیِ مرسوم در جامعهٔ آن روز پشتیبانی می‌شد: رِندی و قَلَندَری.
ویژگی‌ها
در رساله‌های قدیمیِ خوشنویسی داستانی نقل شده که میرعلی تبریزی شبی در خواب، پروازِ غازهای وحشی را دید و حرکاتِ سیّالِ نستعلیق را از حرکاتِ نرمِ بدنِ این پرندگان هنگامِ پرواز الهام گرفت. باورِ عمومی این است که فرمِ حروفِ نستعلیق از طبیعت یا موسیقی گرفته شده است: حرکاتِ عمودی به درختان و گل‌ها، دوایر به فراز و نشیبِ چمن‌زار و چشمه‌سار یا زیر و بمِ آواز، کشیدگی‌ها به جلگه‌ها و دشت‌های سرسبز و کشش‌های صدا، غلطانیِ حروف و کلمات به اندام‌های حیوانات و پرندگان و به‌ویژه انسان، و آرایشِ جملات را به پروازِ پرندگان و دسته‌های گل مانند کرده‌اند. بیشتر به نظر می‌رسد شمایل و حالاتِ انسانی، منبعِ الهام‌بخش بوده است، چراکه در شعر فارسی ویژگی‌های زیبای معشوق اغلب به حروفِ الفبا مانند می‌شوند. زیبایی و قدرتِ نستعلیق در توزیعِ متعادل از ضخامت و نازکی، باز و بستگی، و کوتاهی و بلندیِ حرکات، در فرم دلپذیرِ حروف و مرکّبات، و تناسب و استحکام حروفِ و کلمات جای دارد. حتی ممکن است حروف و کلمات گاهی رقصان دیده شوند یا گاهی دست در دست یکدیگر و گاهی در حال هم‌آغوشی. یکپارچگیِ قطعه‌ای زیبا از خوشنویسی، مانند بیتی آشنا یا ضرب‌المثلی که به نستعلیق نوشته شده، با تذهیب و نقاشی یا یک پس‌زمینهٔ روشن می‌تواند آثارِ زیبای هنری بیافریند.
کاربرد و جایگاه
در سال‌های اخیر، توجهِ ویژه‌ای به جایگاهِ تجاریِ خوشنویسی شده است که نستعلیق در آن، رتبه‌ای ویژه دارد. نخستین حراجِ تخصصیِ خوشنویسی در مهر ۱۳۹۵ ه‍.ش در هتلِ اسپیناس پالاسِ تهران برگزار شد. در این حراج قطعه‌ای چلیپا اثرِ میرعماد با قیمتِ نهاییِ ۶۰۰میلیون تومان و قطعه‌ای از محمدحسین شیرازی با قیمت نهایی ۴۲۰میلیون تومان فروخته شدند. نیز آثاری دیگر در زمینه‌های نقاشیخط و مجسمه‌سازی از فرهاد مُشیری، حسین زنده‌رودی، رضا رینه‌ای، علی شیرازی و هنرمندانی دیگر در این حراج فروخته شدند.
دیدگاه‌ها
به‌گفتهٔ علی حصوری، تاریخ‌نگاران بر این اتفاقند که زیباترین خطِّ جهان، نستعلیق است. شماری از متخصصانِ برجستهٔ تاریخِ هنر نیز نستعلیق را ستوده‌اند و آن را شگفت خوانده‌اند مانند فردریش روبرت مارتین، ارنست کونل، هووسِپ اوربِلی، آرتور پوپ، فیلیس اَکِرمَن، رالف حراری و ولادیمیر مینُورْسْکی. نستعلیق را «عروسِ خطوطِ اسلامی» خوانند. مهدی بیانی در احوال و آثار خوشنویسان می‌گوید نستعلیق از آفرینش‌های نابِ ایرانیان است که ذوق و سلیقه و لطافتِ طبعِ ایرانی در آن نمایان است؛ و باورِ اهل فن و آشنایان به هنر همگی بر این است که این خط از ظریف‌ترین و دقیق‌ترین هنرهای ایرانی است که در کمالش، اصولِ دوازده‌گانهٔ خوشنویسی رعایت شده است. آرتور پوپ نیز می‌گوید یک صفحه از نستعلیق را جمالی است که هیچ خطی دیگر از خطوط بشری، یارای برابری با آن را ندارد. صدیقی می‌گوید به‌نظر می‌رسد در شکل‌گیری نستعلیق، خطوط مورد استفاده در ایرانِ پیش از اسلام مانند خطّ پهلوی مورد توجه بوده‌اند.
روزنامه‌نگاری مدافعه‌گر
روزنامه‌نگاری مدافعه‌گر یا روزنامه‌نگاری مدافعه‌جویانه شاخه‌ای از روزنامه‌نگاری است که به‌طور عمدی و واضح یک عقیدهٔ طرفدارانه را برای برخی اهداف سیاسی یا اجتماعی به کار می‌گیرد. از آن‌جایی که باید بر اساس واقعیت باشد، از تبلیغات جدا شده‌است. هم چنین از نمونه‌های تعصب رسانه‌ای یا عدم بی‌طرفی در خروجی رسانه‌ها جداست چون که تعصب اجباری است. سنتی، مدافعه جویانه و انتقادی به صفحات ویراستاری و سرمقاله منحصر می‌شوند که به‌طور واضح در ساختار داخلی سازمان‌ها و نشریات متمایز شده‌اند.
گزارش‌های خبری باید بی‌طرف و بدون تعصب باشند در حالی که روزنامه‌نگارهای مدافعه‌جویانه دربارهٔ مطلبی که می‌نویسند منظور و عقیده‌ای دارند. به عنوان مثال انحرافات سیاسی باید مورد تنبیه قرار بگیرند، که فعالیت‌های دوستانهٔ محیطی بیشتر باید توسط مشتری‌ها انجام شود یا اینکه امنیت دولت برای ذینفعان تجارت مضر خواهد بود و نباید انجام شود. این موضوع از راه‌های کوچکی قابل مشاهده است مثل حالت چهره و از راه‌های بزرگ مثل انتخاب حقایق و عقیده‌های موجود.
زیر طوف علی‌اکبر
زیر طوف علی‌اکبر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است.
رایز: پسر روم
رایز: پسر روم (Ryse: Son of Rome) یک بازی ویدئویی در سبک هک اند اسلش و اکشن-ماجراجویی است که توسط شرکت کرای‌تک توسعه یافته و بوسیلهٔ استودیو مایکروسافت منتشر شده‌است. این بازی در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۳ به عنوان بازی زمان عرضه برای کنسول اکس‌باکس وان منتشر شد و سپس در ۱۰ اکتبر همان سال توسط دیپ سیلور برای مایکروسافت ویندوز عرضه شد. این بازی در رده بازی‌های گرافیکی کنسول ایکس باکس وان است.
منابع
__نمایه__ __بخش‌جدید__
روزنامه‌نگاری تحلیلی
روزنامه‌نگاری تحلیلی، حوزه‌ای از روزنامه‌نگاری است که تلاش دارد به جای ایجاد موافقت و درک عمومی، حقیقت پیچیده را نشان دهد.
یک هلو و هزار هلو
یک هلو هزار هلو نام داستانی فراواقع‌گرا برای نوجوانان، نوشتهٔ صمد بهرنگی است. این داستان در بهار سال ۱۳۴۸ انتشار یافت. یک هلو هزار هلو داستان روایت زندگی یک درخت هلو است که به بار نمی‌نشیند و باغبان او را به قطع کردن با اره می‌ترساند، ولی پیش از این که این اتفاق بیفتد درخت هلو داستان رویش و جوانه زدنش را تعریف می‌کند.
روزنامه‌نگاری تحلیلی
این روش، جلوه‌های روزنامه‌نگاری تحقیقی و گزارش‌نویسی توضیحی را ترکیب می‌کند. روزنامه‌نگاری تحلیلی می‌تواند به عنوان واکنشی به ارتباطات حرفه‌ای از سمت عوامل، زیادی اطلاعات و پیچیدگی رو به رشد در جهان باشد. هدف این روش این است که تفسیرهای مبتنی بر مشاهده از واقعیت را خلق کند، و معمولاً با راه‌های تسلط بر فهم یک پدیدهٔ خاص روبرو می‌شود.
تمایزی بین اصطلاحات فعالیت‌های تحقیقی و محصولات روزنامه‌ای وجود دارد که بارها از متدهای تحقیقی علوم اجتماعی بهره می‌گیرد. روزنامه‌نگار روی موضوع خاصی مهارت به دست می‌آورد و می‌تواند دربارهٔ پدیده‌ای که قابل مشاهده نیست بنویسد. در بهترین حالت، روزنامه‌نگاری تحقیقی به شکلی عمیق تحلیلی هم هست اما نیت و قصد آن از اول مشخص است.
هدف اولیهٔ روزنامه‌نگاری تحلیلی توضیح دادن و روشن کردن است. این روش، موضوعش را با شرح پس‌زمینه، جزئیات تاریخی و داده‌های آماری شرح می‌دهد. هدف یک توضیح قابل درک است که درک مخاطب از یک پدیده را شکل می‌دهد. روزنامه‌نگاری تحلیلی می‌خواهد اطلاعات مختلف را جمع کرده و ارتباطی بین آن‌ها پیدا کند که در لحظهٔ اول مشخص نیست. تأثیر آن معمولاً و بیشتر در تحلیل حقایق است تا خود حقایق به تنهایی و با استدلال‌ها و توضیحات دیگر هم استفاده می‌شود. به این شکل، روزنامه‌نگاری تحلیلی تلاش دارد تا یک فهم عمیق‌تری از یک موضوع را بدهد.
جوزف استنتون، جونیور
جوزف استنتون، جونیور سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری‌خواه بود. وی در سال ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۳ میلادی سناتور ایالت رود آیلند در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
سیارک ۲۰۴۹۱
سیارک ۲۰۴۹۱ بیست هزار و چهارصد و نود و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ ژوئیه ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۲ است.
جنیس کارتر
جنیس کارتر (Janis Carter؛ – 1913:10:10, July 30, 1994) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
شکار شوهر
شکار شوهر فیلمی به کارگردانی نصرت‌الله وحدت و نویسندگی اسدالله سلیمانی فر محصول سال ۱۳۴۷ است.
خلاصه داستان
محمود روراست که رانندهٔ تاکسی است با پروانه قرار می‌گذارد که او را هر روز به اداره‌اش برساند…
لاش یوران کارلسون
لاش یوران کارلسون (Lars Göran Carlson؛ زادهٔ August 30, 1936) بازیگر، کارگردان فیلم و بازیگر اهل سوئد است.
از فیلم‌هایی که او در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به بازجویی اشاره نمود.
جایزه پتامکین
جایزه پتامکین برای تحقیقات در زمینه اختلال‌های عصبی، آلزایمر و بیماریهای مرتبط با آن، در سال ۱۹۹۸ پایه‌گذاری شد و از جانب آکادمی مغز و اعصاب آمریکا حمایت می‌شود.این جایزه از طریق بنیاد بشردوستانه پتامکین تأمین شد.این جایزه به موفقیت‌های پزشکی در زمینه ی بیماری آلزایمر و زوال عقل اهدا می‌شود. این جایزه شامل مدال، ۱۰۰،۰۰۰ دلار جایزه و سخنرانی ۲۰ دقیقه‌ای در نشست سالانه آکادمی بیماریهای مغز و اعصاب آمریکا است.
تاریخچه
این جایزه به نام لوبا پتامکین، کسی که بیماری پیک، نوعی شکل از زوال عقل، از زوال عقل فرونتوتمپورال تشخیص داد.
کامپیلیا ماریتیما
کامپیلیا ماریتیما (به ایتالیایی: Campiglia Marittima) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لیورنو واقع شده‌است.
خصوصیات
کامپیلیا ماریتیما ۸۳٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۲۶۶ نفر جمعیت دارد و ۲۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مؤسسه مهندسان رادیو
مؤسسه مهندسان رادیو یا به اختصار IRE یک مؤسسه حرفه‌ای بود که از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۶۲ فعالیت می کرذ و در اول ژانویه ۱۹۶۳ با مؤسسه مهندسان برق آمریکا ادغام شد تا مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) تشکیل شود.
مسجد بهلگرد
مسجد بهلگرد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بیرجند، بخش مرکزی، روستای بهلگرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روزنامه‌نگاری رادیو و تلوزیون
متدهای انتشار شامل رادیو (از طریق هوا، کابل و اینترنت)، تلویزیون (از طریق هوا، کابل و اینترنت) و شبکه جهانی وب است. این رسانه‌ها تصاویر را چه به صورت ایستا و چه متحرک، متن‌های بصری و صداها را پخش می‌کنند. متن‌هایی که برای این نوع انتشار نوشته می‌شوند متفاوت از متن‌هایی هستند که برای مطالعهٔ عمومی نوشته می‌شوند. روش پیشین پیچیدگی کمتری دارد و محاوره‌ای تر است. رادیو و تلویزیون طراحی شده‌اند تا زودتر و بیشتر از روزنامه‌های هفتگی یا روزانه، شنیده و دیده شوند.
آیرن میدن
آیِرْن مِیدِن نام یک گروه هوی متال بریتانیایی (شرق لندن) است که در سال ۱۹۷۵ توسط آهنگساز و نوازنده‌ی گیتار بیس، استیو هریس، تشکیل شد. از تاریخ شکل‌گیری گروه تا به امروز مجموعه ۳۵ آلبوم از این گروه منتشر شده ۱۶ آلبوم استودیویی، ۹ آلبوم اجرای زنده، ۴ آلبوم ای پی و ۸ آلبوم گردآوری شده مجدد هستند. آیِن میدن را سازندهٔ موج نو هوی متال انگلیسی می‌شناسند.
تالار افتخارات
این گروه در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی و پس از تغییرهای پیاپی در اعضای گروه، به موفّقیت‌های چشمگیر و خیره کننده‌ای دست یافته‌است. از جمله می‌توان به نشان پلاتینیوم آمریکا برای آلبوم (The Number of the Beast) در ۱۹۸۲، آلبوم (Piece of Mind) در ۱۹۸۳، آلبوم (Powerslave) در ۱۹۸۴، آلبوم اجرای زنده تحسین برانگیز (Live After Death) در ۱۹۸۵، آلبوم Somewhere In Time در ۱۹۸۶ و آلبوم (Seventh Son of a Seventh Son) در ۱۹۸۸ اشاره کرد. آلبوم سال ۲۰۰۶ گروه با نام (A Matter of Life and Death) در رتبه نهم مجله بیلبورد شماره ۲۰۰ قرار گرفت و همین‌طور در بریتانیا مقام چهارم را از آن خود کرد و به نشان گلد در بریتانیا دست یافت. این آلبوم از معدود آلبوم‌های راک است که در هندوستان توانست نشان پلاتینیوم را از آن خود کند.
بدون شک آیِن میدن را می‌توان یکی از موفق‌ترین گروه‌های متال نامید، فروش آلبوم‌های این گروه در سطح جهان به عددی بالغ بر صد میلیون می‌رسد. نکته مهم این است که این رقم فروش بدون حمایت هیچ رادیو یا شرکت تبلیغاتی میسر شده‌است. در وب گاه اصلی گروه عنوان شده‌است که از آغاز پیدایش گروه در دههٔ ۸۰ تاکنون بالای ۷۵ میلیون نسخه از آلبوم‌های آیرن میدن به وسیلهٔ شرکت EMI به فروش رفته‌است. آین میدن برنده جایزه آیور نوولو در سال ۲۰۰۲ برای موفقیت‌های جهانی شده‌است. همچنین نام گروه بر روی یکی از موزاییک‌های هالیوود راک واک در سال ۲۰۰۵ در بلوار سانست کالیفرنیا حک شد. تا اکتبر ۲۰۰۹ آیرن میدن بیش از ۲۰۰۰ اجرای زنده در سرتاسر دنیا داشته‌است.
ساخته شده از آهن
در ۱۹۷۹ پس از سه سال اجرای پراکنده برای عموم، آین میدن مدیریت رود اسمالوود را برای امور تجاری می‌پذیرد. پس از یک اجرای موفق در کلاب Legendary Marcoee در لندن و فروش تمام بلیط‌ها و پر شدن ظرفیت، گروه موفق به بستن قرار داد با شرکت نشر EMI می‌شود.
دنیس استرتون، نوازنده گیتار، در ۱۹۸۰ میلادی به گروه می‌پیوندد ولی داگ سمپسون از گروه جدا می‌شود و جای خود را به کلایو بر می‌دهد. در همین سال آن‌ها آماده می‌شوند تا اولین تور خود را در بریتانیا برای اولین آلبومشان با نام Metal for Muthas که آلبومی جمع‌آوری شده بود، برگزار کنند. تک‌آهنگ آن‌ها با نام Running Free نیز در رتبه ۳۴ چارت بریتانیا جای می‌گیرد. آلبومی به نام گروه یعنی Iron Maiden منتشر می‌شود که علی‌رغم اینکه در ضبط آلبوم کمی شتابزدگی به خرج داده شد ولی آلبوم با استقبال در بریتانیا مواجه می‌شود و در چارت بریتانیا به مقام چهارم نائل می‌شود. در همین سال آین میدن در تور بریتانیای کیس همراه می‌شود و همچنین در برگزاری تور به جوداس پریست یاری می‌رساند.
قاتلین و درندگان
در ۱۹۸۲ بود که آلبوم تک گروه یعنی Run To The Hills به رتبه هفتم در چارت بریتانیا دست یافت. در همین سال آین میدن به افتخار دیگری نائل آمد، آلبوم Number Of The Beast که در همین سال منتشر شد مقام اول چارت بریتانیا را کسب کرد. گروه برای اولین بار اجرای زنده‌ای در استرالیا برپا کرد که با شور فراوان هواداران همراه بود. قطعه "Hallowed Be Thy Name" در همین آلبوم به عنوان برترین آهنگ راک شناخته شده‌است.
ذهن، غلام قدرت
کلایو بر در ۱۹۸۳ به علت مشکلات شخصی از گروه جدا می‌شود و جای او را نیکو مک‌برین پر می‌کند. آلبوم Piece of Mind با عضو جدید منتشر می‌شود، این آلبوم به مقام چهاردهم در مجله بیلبورد دست می‌یابد. اجرای آن‌ها در آمریکای شمالی چیزی شبیه معجزه بود، بلیط‌های آنان خیلی زود فروخته می‌شد و افراد بسیاری پشت درهای بسته می‌ماندند، به ویژه اجرای آنان در نیویورک که با ازدحام بی‌سابقه‌ای همراه بود تمام این اتفاقات بدون هیچ تبلیغات رادیویی صورت گرفت کاری که تا بدان روز سابقه نداشته‌است.
پس از موفقیت آلبوم Piece of Mind آین میدن آلبوم Powerslave را در نهم سپتامبر ۱۹۸۴ ضبط و منتشر کرد. پس از آن تور بزرگی در ۲۶ کشور به راه افتاد که اولین اجرا در آگوست همان سال در هلند بود. این آلبوم هم برای گروه موفقیت‌های بسیاری به همراه داشت از جمله اینکه این آلبوم در مجله بیلبورد شماره ۲۰۰ در رتبه ۲۱ قرار گرفت و همچنین آلبوم در چارت موسیقی بریتانیا به مقام دوم نائل آمد. تور دور دنیا ادامه پیدا می‌کند و تبدیل به بزرگترین تور اجرای زنده تاریخ می‌شود، در طی این تور ۱۹۳ اجرای زنده در طی ۱۳ ماه برای چیزی حدود ۳٬۵۰۰٬۰۰۰ هوادار اجرا شد که در طول تاریخ بی‌سابقه است. حاصل این تور عظیم ضبط آلبوم اجرای زنده Live After Death نیز بود، آلبومی که علاوه بر فروش بی نظیر، تحسین بسیاری از منتقدان را هم برانگیخت. پس از برگزاری تور، به علت خستگی زیاد اعضا، گروه یک مهلت را برای استراحت تعیین کرد و این اولین زمان استراحت گروه بود.
زمان و برادر هفتم
پس از سپری شدن مهلت استراحت اعضا دوباره جمع می‌شوند و دست بکار ضبط آلبومی دیگر می‌شوند. آلبوم Somewhere in Time در ۱۹۸۶ منتشر می‌شود. حال و هوای آلبوم با آلبوم‌های پیشین متفاوت است. مضمون اصلی آلبوم حول و حوش مسئله سفر در زمان می‌گذرد. همچنین نحوه سازبندی نیز در این آلبوم متفاوت از آلبوم‌های پیشین است. تور موفق دیگری نیز پس از انتشار این آلبوم برگزار می‌شود، توری که ۷ ماه به درازا می‌انجامد.
پس از اتمام تور اعضای آین میدن که گویا خستگی ناپذیرند شروع به ضبط آلبوم Seventh Son Of A Seventh Son می‌کنند. آلبومی که حال و هوای اسطوره‌ای دارد و شرح حال کودکی است که قدرت خواندن افکار دیگران را دارد. در این آلبوم آیرن میدن برای اولین بار از کیبورد در ضبط آهنگ‌ها استفاده می‌کند، منتقدان نسبت به این عمل واکنش خوبی نشان داده‌اند. این آلبوم توانست در چارت بریتانیا مقام اول را از آن خود کند و همچنین جایزه پلاتینیوم آمریکا را نیز از آن خود کرد. اجرای آین میدن در فستیوال دانینگتون در ۲۰ اوت ۱۹۸۸ یک رکوردشکنی بود. حضور بیش از ۱۱۰هزار نفر هوادار برای تماشای اجرای آین میدن در این فستیوال رکورد این فستیوال را شکست. موفقیتی که تنها گروه‌هایی چون کیس، هلووین و مگادث به آن دست یافته بودند. همچنین گروه در این سال تور کل اروپا را با موفقیت پشت سر گذاشت.
ویدئویی از اجراهای زنده آن‌ها در ۱۹۸۹ ضبط شد که نام Maiden England بر آن گذاشته شد، این ویدئو توانست جوایز و رتبه‌های خوبی را در جهان بدست بیاورد که از جمله رتبه اول در بریتانیا بود.
ده سال اول و دعای یک مردنی
سال ۱۹۹۰ دهمین سال از انتشار اولین آلبوم تک آیرن میدن بود، گروه آلبوم تکی با نام The First Ten Years را به همین مناسبت منتشر کرد. آدریان اسمیث که از میزان شور و حرارتش کاسته شده گروه را ترک می‌کند و به جای او یانیک گرس وظیفه نوازندگی گیتار را بر عهده می‌گیرد. گروه با عضو جدید آلبوم No Prayer for the Dying را در اکتبر ۱۹۹۰ منتشر می‌کند، این آلبوم هم در چارت بریتانیا به مقام دوم دست می‌یابد. در دل این آلبوم، آهنگ "Bring Your Daughter...to the Slaughter" منتشر می‌شود که توانست جایزه بهترین آهنگ سال را از جشنواره گلدن راسپری از آن خود کند.
آلبوم موفق دیگر گروه Fear Of The Dark بود که در ۱۹۹۲ منتشر شد. این آلبوم هم در بریتانیا مقام اول را بدست آورد و تبدیل به یکی از پر فروش ترین‌ها شد. این آلبوم اولین آلبوم آین میدن است که به صورت سی دی منتشر می‌شود. همچنین این آلبوم آخرین آلبومی است که مارتین بیرچ با گروه همکاری می‌کند، او خود را بازنشسته می‌کند تا به بازی گلف و ماهیگیری بپردازد. پس از برگزاری تور اجرای زنده برای این آلبوم، دو آلبوم اجرای زنده توسط گروه منتشر می‌شود به نام‌های A Real Live One و A Real Dead One که حاوی آهنگ‌های قدیمی آین میدن هستند.
جدایی بروس
در ۱۹۹۳ بروس دیکینسن اعلام می‌کند که قصد جدایی از گروه را دارد و علت را پرداختن به ضبط آلبوم شخصی خود اعلام می‌کند. او می‌پذیرد تا در تور اجرای زنده گروه و ضبط دو آلبوم اجرای زنده با گروه بماند و همین کار را انجام می‌دهد.
در ۱۹۹۴ صدها خواننده مشهور و ناشناخته برای خوانندگی در گروه معرفی می‌شوند. از میان آن‌ها تنها یک نفر انتخاب می‌شود، بلیز بیلی. سبک خوانندگی بلیز با بروس متفاوت است و این باعث می‌شود که در میان هواداران واکنش‌های متفاوتی به وجود بیاید.
ناشناخته‌ها و درندگان برجسته
۱۹۹۴، گروه قصد دارد تا آلبوم The X Factor را ضبط کند اما اتفاق بدی می‌افتد که در کار وقفه ایجاد می‌کند. بلیز طی یک حادثه رانندگی با موتور سیکلت خود تصادف می‌کند و از ناحیه پا به شدت آسیب می‌بیند و نتیجه آن می‌شود که ضبط آلبوم یک سال به تأخیر می‌افتد.
سرانجام سال ۱۹۹۵ آلبوم The X Factor منتشر می‌شود، ضبط این آلبوم اولین ضبط استودیویی یکی از آلبوم‌های آیرن میدن است که در استودیوی استیو هریس انجام می‌شود. این آلبوم موفقیت چندانی بدست نمی‌آورد، در همین دوره استیو با مسائل گوناگونی دست و پنجه نرم می‌کند از قبیل مشکلات خانوادگی با همسرش و انتقادات هواداران و منتقدین، به نحوی این مشکلات در حال و هوای آلبوم تأثیر گذاشته‌اند. در مورد این آلبوم همچنین باید اضافه کرد که اولین حضور بلیز بیلیBlaze Bayley با آیرن میدن است.
پس از انتشار آلبوم نه چندان موفق The X Factor، آیرن میدن آلبوم دیگری با نام Best Of The Beast را در ۱۹۹۶ منتشر می‌کند. آلبومی که حاصل گردآوری و ضبط مجدد آهنگ‌های پیشین است.
XI و گروه ۶ نفره
در سال ۱۹۹۷ اعضای گروه در استودیوی استیو جمع می‌شوند تا کار بر روی آلبوم جدیدی را آغاز کنند، دوباره استیو نقش تهیه‌کنندگی را بر عهده می‌گیرد. آلبوم Virtual XI در ۱۹۹۸ منتشر می‌شود و تبدیل به ناموفق‌ترین آلبوم آیرن میدن می‌شود و البته آخرین آلبوم همکاری بلیز با گروه هم نام می‌گیرد.
سال ۱۹۹۹ اتفاق فوق‌العاده‌ای برای هواداران رخ می‌دهد، خبر بازگشت بروس دیکینسن و آدریان اسمیث همگان را شوکه می‌کند. با پیوستن این دو و جدا شدن بلیز بایلی از گروه، آیرن میدن به گروهی با ۶ عضو تبدیل می‌شود که ۳ نوازنده گیتار دارد. برای گرامیداشت این به هم پیوستن مجدد گروه تور The Ed Hunter را راه می‌اندازد.
رقص مرگ، مسئله مرگ و زندگی
سال ۲۰۰۳ آیرن میدن Dance of Death را به هواداران عرضه کرد. آلبوم استودیویی جدید حاوی مضامینی الهام گرفته شده از ادبیات داستانی و تاریخی بود. توری در حمایت از این آلبوم برپا شد که باز هم همانند گذشته با خیل حضور هواداران همراه بود. تور در طی فقط ۲۸ اجرا ۷۰۰ هزار هوادار را دور هم جمع کرد. تور در آمریکای شمالی با حمایت گروه‌هایی چون دیو و موتورهد دنبال شد و به مانند قبل بلیط اجراها در طی زمان کوتاهی پیش فروش شد. از دل تور این آلبوم، دی وی دی Visions Of The Beast با حمایت شرکت EMI منتشر شد که توانست در چارت بریتانیا در رتبه دوم و در چارت آمریکا در رتبه پنجم قرار بگیرد.
سال ۲۰۰۴ پس از پایان یافتن تور Death On The Road گروه مشغول به کار بر روی سری اول دی وی دی "The History Of Iron Maiden" شد. قسمت اول این سری در نوامبر ۲۰۰۴ با نام "The Early Days" منتشر شد که به شدت مورد استقبال هواداران و منتقدان قرار گرفت.
سال ۲۰۰۵ گروه مشغول به برگزاری اجراهای زنده در نقاط مختلف دنیا بود. آن‌ها با شرکت در فستیوال ریدینگز اند لیدز در ۲۶ و ۲۸ آگوست تور خود را تکمیل کردند در طول این دو شب اجرا ۱۳۰ هزار هوادار برای تماشای اجرای گروه آمدند. در اجرای ۳۱ آگوست در ایرلند هم ۴۰ هزار تماشاچی دور هم جمع آمدند. در همین سال آیرن میدن اجرایی برای مؤسسه خیریه کلایو بور برگزار کرد و درآمد حاصل از آن را به این مؤسسه خیریه اهدا کرد.
ژانویهٔ سال ۲۰۰۶ آیرن میدن شروع به ضبط آلبوم A Matter of Life and Death در استودیویی در لندن می‌کند و در فوریه همان سال آن را منتشر می‌کند، آلبومی که در آن دوباره مضامینی چون جنگ و مذهب ظاهر می‌شوند. این آلبوم هم به موفقیت‌های بسیاری دست یافت. از مجله بیلبورد نقدهای خوبی گرفت و همین‌طور در چارت ۱۰ کشور مقام اول را کسب کرد.
سال ۲۰۰۷ برای اولین بار آیرن میدن در دوبی و هندوستان ظاهر شد در اجرای دوبی ۲۰۰۰۰ هوادار و در هندوستان۴۵۰۰۰ هوادار برای تماشای اجرای گروه آمدند. در اجرای دوبی هوادارانی از ایران، ترکیه و پاکستان و عربستان سعودی آمده بودند. در این سال هم گروه یک اجرای زنده برای مؤسسه خیریه کلایو بور برگزار کرد و درآمد حاصله را به مؤسسه تقدیم کرد. در پنجم سپتامبر ۲۰۰۷ گروه مژده برگزاری تور Somewhere Back in Time World را به هوادران خود داد. تور ۱ فوریه ۲۰۰۸ از بمبئی هندوستان آغاز شد، اجرای بمبئی با حضور ۳۰ هزار تماشاگر همراه بود. در قسمت اول تور اجرا در ۲۱ کشور برنامه‌ریزی شده بود و گروه برای اجرا طبق برنامه ۷۵ هزار کیلومتر (۵۰۰۰۰ مایل) مسافت را با هواپیمای شخصی گروه، "Ed Force One"، طی کرد. آخرین قسمت تور در فوریه و مارس ۲۰۰۹ در کشورهایی چون نیوزیلند، پرو و اکوادور برگزار شد.
۲۰ ژانویه ۲۰۰۹ آیرن میدن اعلام کرد که قصد انتشار یک فیلم مستند با عنوان Iron Maiden: Flight ۶۶۶ را در چند سینما به تاریخ ۲۱ آوریل دارد. فیلم با تهیه‌کنندگی Banger Productions تهیه شد و شرکت‌های Universal Music Group وظیفه انتشار آن در آمریکا و EMI انتشار آن در کل دنیا را بر عهده گرفتند. آیرن میدن در سال ۲۰۰۹ موفق به دریافت جایزه بهترین اجرای زنده از ۲۰۰۹ BRIT Awards شد. در مصاحبه‌ای با مجله Metal Edge بروس و استیو هریس خبر انتشار پانزدهمین آلبوم خود را در سال ۲۰۱۰ دادند.
در سال ۲۰۱۰ گروه آلبوم The Final Frontier را منتشر کرد.
ساتون کورتن‌نی
ساتون کورتن‌نی (به انگلیسی: Sutton Courtenay) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ویل آو وایت هرس واقع شده‌است. ساتون کورتن‌نی ۲٬۴۲۱ نفر جمعیت دارد.
گروه اس‌کی
گروه اس‌کی شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که از طریق شرکت‌های تابعه و فرعی خود، در حوزه‌های انرژی، مخابرات، ساخت‌وساز، حمل‌ونقل، بازاریابی، خدمات اینترنت و پهنای باند فعالیت می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۹۷ نام خود را از گروه سان‌کیانگ به گروه اس‌کی تغییر داد. در سال ۲۰۰۹ بر اساس رتبه‌بندی فورچون جهانی ۵۰۰ گروه اس‌کی در رتبه ۷۲ از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار گرفت.
این گروه دارای بیش از ۳۰ هزار کارمند می‌باشد، که در ۱۱۳ دفتر این شرکت در سراسر جهان فعالیت می‌کنند. گروه شرکت‌های اس‌کی همچنین دارای بزرگترین ارائه دهنده خدمات تلفن همراه کره جنوبی است و شرکت تابعه‌ای از گروه اس‌کی بنام اس‌کی تلکام مدیریت این بخش را برعهده دارد.
تخریب میراث تاریخی صدر اسلامی در عربستان سعودی
تخریب میراث تاریخی مرتبط با صدر اسلام یک پدیده مداوم است که عمدتاً در منطقه حجاز در غرب عربستان سعودی، به ویژه در اطراف دو شهر مقدس اسلام، مکه و مدینه رخ داده‌است. تخریب‌ها توسط دولت سعودی به تخریب مساجد، آرامگاه‌ها و مدفن‌ها، خانه‌ها و مکان‌های تاریخی مرتبط با محمد پیامبر اسلام، یاران او و بسیاری از شخصیت‌های بنیان‌گذار تاریخ اولیه اسلام متمرکز شده‌است. در عربستان سعودی، بسیاری از تخریب‌ها رسماً بخشی از توسعه مستمر مسجدالحرام در مکه و مسجد النبی در مدینه و امکانات خدماتی کمکی آنها به منظور پذیرش تعداد روزافزون مسلمانانی است که به زیارت (حج) می‌پردازند.
آموزش پرواز
آموزش پرواز دوره‌ای آموزشی برای آموزش خلبان یک هواگرد است. هدف کلی از آموزش اولیه و متوسط پرواز، کسب مهارت و به حد عالی رساندن مهارت کسی است که می‌خواهد خلبان شود.
آموزش پرواز شامل مجموعه‌ای از آموزش‌های عملی پرواز یا شبیه‌سازی و مدرسه خلبانی می‌شود که در آنها خلبانان از نظر تئوریک آموزش می‌بینند که در این مورد از آنها آزمون کتبی نیز گرفته می‌شود. اگر چه هواگردها انواع مختلفی دارند اما اصول فنی پایه آنها (به خصوص برای هواپیماهای سنگین) مشابه است.