cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تار عنکبوت (داستان)
منابع الهام داستان
از آنجا که آکوتاگاوا بسیاری از داستان‌های خود را از دیگران الهام گرفته این داستان نیز نمی‌تواند چنین نباشد. او ترجمه انگلیسی برادران کارامازوف اثر داستایوسکی را خوانده است. داستان تار عنکبوت آکوتاگاوا بسیار به یکی از حکایتهای کتاب برادران کارامازوف داستایوسکی شباهت دارد. حکایت زنی در طول عمرش کار نیکی نکرده‌است و به جهنم فرستاده می‌شود.
ترجمه‌های فارسی
پردهٔ جهنم؛ ریونوسکه آکتاگاوا؛ ترجمه جلال بایرام؛ انتشارات نیلوفر؛ چاپ اوّل ۱۳۷۴؛ صص ۱۹۹ - ۲۰۴.
اوبرروثورن
اوبرروثورن (به لاتین: Oberrothorn) یک کوه در سوئیس است که در کانتون وله واقع شده‌است. اوبرروثورن ۳٬۴۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چیخ امبوج
چیخ امبوج (Cheikh Mbodj؛ زادهٔ August 1, 1987) بازیکن بسکتبال اهل سنگال است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
احسان گنجی (بازیکن فوتبال)
احسان گنجی (زادهٔ ۲۸ فروردین ۱۳۷۳) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
کیتو
کیتو (نام رسمی: سن‌فرانسیسکو د کیتو) پایتخت کشور اکوادور، واقع در شمال غربی آمریکای جنوبی، است. این شهر در شمال اکوادور قرار دارد و ارتفاع آن ۹۳۰۰ پا (۲۸۵۰م) از سطح دریا است (اندازه‌گیری شده در "پلاسا د لا ایندِپندنسیا)، که سبب شده کیتو دومین پایتخت بلند جهان باشد. جمعیت این شهر بنا بر آخرین سرشماری‌ها (۲۰۰۱) ۱٫۳۹۹٫۳۷۸ نفراست. البته در سال ۲۰۱۵ جمعیت تخمینی این شهر ۲٫۰۷۷٫۷۳۴ نفر بوده‌است (ایالت). کیتو حدوداً ۱۱۲ مایل مربع (۲۹۰کیلومتر مربع) مساحت دارد.
اینکه کیتو دومین پایتخت بلند جهان از لحاظ ارتفاع در جهان باشد تا حدودی جای بحث دارد زیرا لاپاس، در بولیوی، که بلندتر از این شهر است، پایتخت دولتی بولیوی است (یعنی جایی که دولت بولیوی در آن فعالیت می‌کند)؛ و در حقیقت سوکره که کم ارتفاع‌تر از کیتو است پایتخت قانونی بولیوی به‌شمار می‌رود.
کیتو در حدود ۱۵ مایلی (۲۵ کیلومتری) جنوب خط استوا واقع شده‌است. بنایی تاریخی که مشخص‌کنندهٔ خط استوا است به زبان محلی لا میتاد دل موندو (میانهٔ جهان) نامیده می‌شود.
کیزانوئوا (پیمونت)
کیزانوئوا (به ایتالیایی: Chiesanuova) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است. کیزانوئوا ۴٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۶ نفر جمعیت دارد و ۶۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیتو
به دلیل ارتفاع و موقعیت جغرافیایی این شهر، کیتو دارای آب و هوای معتدل مایل به سرد است که تقریباً در طول سال ثابت است؛ بیشینهٔ دمای آن معمولاً حدود ۶۷ درجه فارنهایت (˚۲۰C در روز و کمینهٔ دمای آن حدود ۴۹ درجهٔ فارنهایت (˚۱۰ C) در شب است. این شهر تنها دو فصل را تجربه می‌کند: تابستان (فصل خشک) و زمستان (فصل بارانی).
کیتو پس از گوای‌اکیل دومین شهر پرجمعیت در اکوادور است.
دوران پیش از استعمار اسپانیا
اصل کیتو به هزارهٔ اول بازمی‌گردد، یعنی زمانی که قبایل صحرانشین به این منطقه پا گذاشتند و سر انجام در جایی که در حال حاضر کیتو قرار دارد مرکزی تجاری را شکل دادند. در اوایل قرن شانزدهم، اینکاها با امید گسترش دسترسی قلمروشان، بر شهر غلبه کردند، اما با رسیدن اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۳۳ تمام آن نقشه‌ها بر باد رفت. رومیناهوی، یک ژنرال جنگی اینکایی، به خاطر آنکه شهر به دست اسپانیایی‌ها نیفتد شهر را سوزاند و در نتیجه هیچ اثری از شهر پیش از دوران استعمار اسپانیا باقی نماند.
مستعمره
مقاومت بومی در برابر کشورگشایی اسپانیایی طی ۱۵۳۴ ادامه پیدا کرد و در ۱۵ آگوست همان سال فرانسیسکو پیسارو، سن‌فرانسیسکو د کیتو را بنیان‌گذاری کرد. ۲۰۴ مستعمره‌نشین و سباستیان د بن‌الکاسار، که رومینیاهویی را مغلوب کرده، مقاومت منظم را به‌طور کامل پایان دادند، شهر را در ۶ دسامبر ۱۵۳۴ به‌طور رسمی بنیاد نهادند. پس از آن رومینیاهویی در ۱۰ ژانویهٔ ۱۵۳۵ اعدام شد. در ۱۴ مارس سال ۱۵۴۱ کیتو شهر نامیده شد و در ۱۴ فوریهٔ ۱۵۵۶ «می نوبل ای می لیل سیوداد د فرانسیسکو د کیتو(» شهر شکوهمند و سلطنتی سانفرانسیسکو کیتو") عنوان گرفت.
اسپانیایی‌ها بی‌درنگ کلیسایی کاتولیک در کیتو تأسیس کردند و اولین معبد (به نام ال بلن) پیش از آنکه شهر رسماً افتتاح شود ساخته شده بود. در ژانویه ۱۵۳۵ صومعهٔ سن‌فرانسیسکو بنا نهاده شد که اولین صومعه از میان ۲۰ کلیسا و صومعه‌ای بود که طی دوران استعمار ساخته شد. اسپانیایی‌ها با تلاش بسیار مردم بومی را به پذیرش مسیحیت وامی‌داشتند و از آن‌ها به عنوان کارگر مجانی در ساخت و ساز، به خصوص در مراحل اولیه، استفاده می‌کردند. اسقف‌نشین کیتو در ۱۵۴۵ تأسیس شد و در سال ۱۸۴۹ به سراسقف‌نشین کیتو ارتقا یافت.
در سال ۱۸۰۹ پس از تقریباً ۳۰۰ سال از استعمار اسپانیا، کیتو شهری با ۱۰۰۰۰ سکنه بود، و در ۱۰ آگوست سال ۱۸۰۹ بود که اولین اعلان‌های استقلال شنیده شد. با آمدن نیروهای اسپانیایی از لیما و پرو این جنبش در ۱۲ آگوست سال ۱۸۱۰ خنثی شد و رهبران شورش و حدود ۲۰۰ نفر از ساکنین شهر کشته شدند. زنجیره‌ای از درگیری‌ها در ۲۴ مه ۱۸۲۲، زمانی که آنتونیو خوسه د سوکره تحت فرماندهی سیمون بولیوار سربازان را وارد نبرد پیچینچا کرد، به ثمر نشست. پیروزی آن‌ها دال بر استقلال کیتو و مناطق اطراف آن بود.
گرن کلمبیا
چند روز پس از نبرد پیچینچا در ۲۴ مه ۱۸۲۲، رهبران شهر استقلال خود را اعلام کردند و اجازه دادند شهر به جمهوری گرن کلمبیا بپیوندد. سیمون بولیوار در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۸۲۲ به کیتو رفت و در زمان امضای قانون اساسی کلمبیا در ۲۴ ژوئن ۱۸۲۲ حاضر بود.
پایتخت اکوادور
این ادامه داشت تا ۱۳ مه ۱۸۳۰ یعنی زمانی که گرن کلمبیا تجزیه شد و این کشور جمهوری اکوادور نام گرفت، و کشوری مستقل شد. چون کیتو خاستگاه اصلی بسیاری از فرهنگ‌های دوران پیش از استعمار اسپانیا بود و نیز به دلیل نقش آن در استقلال اکوادور و از آنجا که مقر دولتی مهمی بود به عنوان پایتخت کشور انتخاب شد.
از اولین سال‌های جمهوری، کیتو جهت دهندهٔ راهپیمایی‌ها و هیجان‌های سیاسی بود. در سال ۱۸۳۳ دولت اعضای انجمن ساکنین آزاد کیتو را، پس از توطئهٔ آن‌ها ضد دولت، ترور کرد و در تاریخ ۶ مارس ۱۸۴۵ انقلاب مارسیست آغاز شد. بعدها در سال ۱۸۷۵ م رئیس‌جمهور کشور گابریل گارسیا مورنو در کیتو ترور شد. ۲ سال بعد در (میلادی) ۱۸۷۷ م اسقف اعظم خوسه ایگناسیو چکا ای باربا مسموم و کشته شد.
در سال ۱۸۸۲ م شورش‌هایی ضد رژیم دیکتاتور ایگناسیو د وینتمیلا بر پا شد. پیروزی آن‌ها به خشونت‌هایی که در سراسر کشور اتفاق می‌افتاد پایان نداد. در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۸۸۳ فرماندهٔ لیبرال الوی الفارو در نبرد گوای‌اکیل شرکت کرد و بعدها پس از درگیری‌های دیگر، در تاریخ ۴ سپتامبر ۱۸۹۵ رئیس‌جمهور اکوادور شد. او پس از اتمام دومین دوره‌اش در سال ۱۹۱۱ به اروپا رفت اما پس از بازگشتش به اکوادور و تلاشش برای بازگشت به قدرت، در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۱۲ دستگیر و روانهٔ زندان شد، و به دست گروهی شورشی که به زندان یورش برده بودند ترور شد. بدن او در خیابان‌های کیتو تا پارکی در شهر کشیده شد و در آنجا سوزانده شد.
در سال ۱۹۳۲ جنگ چهار روزه روی داد که یک جنگ داخلی بود و به دنبال آن نپتالی بُنیفاس در انتخابات به پیروزی رسید اما پس از این انتخابات معلوم شد که وی یک گذرنامهٔ پرویی داشته. در سال ۱۹۳۴ کارگران یک کارخانهٔ بزرگ منسوجات دست به اعتصاب زدند و ناآرامی‌های مشابه تا امروز ادامه دارد. در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۴۹ پخش واقع بینانهٔ رمان " جنگ جهان‌ها ی چ. گ. ولز منجر به ایجاد فضای رعب و وحشت در سراسر شهر و کشته شدن ۶ نفر، در آتش‌سوزی‌هایی که شورش کنندگان به راه انداخته بودند، شد.
در سالهای اخیر، کیتو نقطهٔ مرکزی تظاهرات‌های عظیمی بوده که منجر به برکنار شدن این رؤسای جمهور شده‌است: ابدولا بوکارام (۵ فوریهٔ ۱۹۹۷)، جمیل مهاد (۲۱ ژانویه (۲۰۰۰) و لوسیو گوتیِرس (۲۰ آوریل ۲۰۰۵).
جغرافی
کیتو در رشته کوه‌های شمالی اکوادور در حوزهٔ رود گوایابامبا قراردارد. بخش شرقی این حوزه را چندین آتشفشان محاصره کرده‌اند، که عبارتند از: کوتوپکسی، آنتیسانا، سینکولاگوآ و کایامبه (آتشفشان) در شرق؛ ایلینیسا، اتاکاسو، پیچینچا و پولوگوآ در غرب.
گوآگوآ پیچینچا تنها ۱۳ مایل (۲۱کیلومتر) از غرب کیتو فاصله دارد و فعالیت آتشفشانی مداومی از خود نشان داده‌است و به‌طور دائم تحت کنترل و مراقبت است. آخرین فعالیت فورانی مهم آن در تاریخ ۵ اکتبر و ۷ اکتبر ۱۹۹۹ به ثبت رسیده که در آن زمان حجم عظیمی از خاکستر بر روی شهر نشست و اختلال فراوانی، از جمله بسته شدن فرودگاه بین‌المللی شهر، را سبب شد. بدترین اتفاق در سال ۱۶۶۰ روی داد که بیش از ۱۰ اینچ (۲۵ cm) خاکستر شهر را پوشاند. کیتو تنها پایتخت جهان در دنیا است که به‌طور مستقیم در معرض خطر یک آتشفشان فعال قراردارد.» فعالیت دیگر آتشفشان‌های نزدیک نیز می‌تواند بر این شهر تأثیرگذار باشد؛ در ماه نوامبر سال ۲۰۰۲ پس از فورانی در آتشفشان رونتادور به مدت چند روز بارانی از خاکستر بر شهر می‌بارید (بیش از آنچه در سال ۱۹۹۹ روی داد). « این منطقه زلزله خیز نیز می‌باشد. شدیدترین زلزله‌ای که تاکنون در کیتو روی داده در سال ۱۷۹۷ بوده که در آن ۴۰٫۰۰۰نفر کشته شده‌اند. آخرین رویداد جدی زلزله با شدت ۷ در مقیاس ریشتر در سال ۱۹۸۷ روی داد که مرکز آن در حدود ۵۰ مایلی (۸۰ کیلومتری) این شهر بود و منجر به کشته شدن تقریباً ۱۰۰۰ نفر در اکوادور شد. به ساختمان‌های کیتو خسارت کمی وارد شد.
در تاریخ ۱۶ اکتبر سال ۲۰۰۶ شهر زلزله‌ای را با شدت ۱/۴ در مقیاس ریشتر احساس کرد. هیچ خسارت جدی‌ای گزارش نشد.
فهرستی از آتشفشانها، پارک‌های طبیعی و جاذبه‌های طبیعی مهم اطراف کیتو در زیر آمده‌است:
جمعیت‌شناسی
(سرشماری سال ۲۰۰۱)
نگاه کنید به کانتون کیتو = («دیستریتو متروپولیتانو دو کیتو»).
مناطق توپوگرافیک (موضع نگاری)
کوه‌ها کیتو را به سه بخش تقسیم کرده‌اند:
تقسیمات سیاسی
از زمان انتخابات سیاسی اکتبر سال ۲۰۰۴ کیتو به ۱۹ بخش انتخاباتی شهری («Distritos electorales y parroquias urbanas de QUITO») تقسیم شد. این بخش‌ها با بخش‌های شهرداری که مرزهای آن را شهرداری کیتو تعیین می‌کند، متفاوت هستند و مرزهای آن را سازمان‌های انتخاباتی مشخص می‌کنند.
موزهٔ مرکزی دل بانکو
این موزه نمایشگاه جامعی از هنر، تاریخ و فرهنگ اکوادوری است. در طبقهٔ همکف این موزه مجموعهٔ بزرگی از ظروف سفالی، مجسمه‌ها، طلا، سنگ‌ها و حتی یک بدن مومیایی که مربوط به دورهٔ پیش از استعمار (شامل دورهٔ پیش از اینکاها) است به چشم می‌خورد. در آنجا همچنین ماکتهای هرچند تحریفشده اما قابل توجهی وجود دارند که کمک می‌کنند بتوانیم تصور کنیم بخش‌های مختلف اکوادور، از قلعهٔ پامبامارکا گرفته تا مجموعهٔ سنگ‌چین‌های کوچاسکویی به چه شکل بوده‌اند. مهم‌ترین قسمت این مجموعه یک ماسک آفتابی طلا مربوط به فرهنگ لا تولیتا است. طبقهٔ دوم به هنر دوران استعمار تعلق دارد؛ در این قسمت تعداد زیادی نقاشی و مجسمه با موضوع‌های مذهبی به نمایش گذاشته شده‌است. طبقهٔ سوم به هنر اکوادوری معاصر اختصاص یافته.
شهر قدیمی
فهرستی از بناها و کلیساهای میراث یونسکوی کیتو به همراه شرحی از هر یک در این سایت آمده‌است
تپه چغاسبز
تپه چغا سبز مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان هرسین، بخش بیستون، دهستان شیرز، ۴ کیلومتری جنوب غربی روستای شاه آباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کیتو
ال پانسییو
ال پانسییو تپه‌ای است به ارتفاع حدود ۹٫۸۹۵ پا (۳٫۰۱۶متر) از سطح دریا که در وسط شهر واقع شده‌است. مجسمهٔ مریم مقدس بر قلهٔ ال پانسییو قراردارد. و از بیشتر نقاط شهر کیتو قابل رویت است. این مجسمه بر اساس مجسمه‌ای که اثر برناردو د لگاردا بوده در زمان استعمار اسپانیایی‌ها ساخته شده و به نام «لا ویرخِن د کیتو» معروف است.
در سال ۱۹۷۶ م آگوستین د لا هران ماتوراس به فرمان مذهبی اوبلیتها به کار گماشته شد تا مجسمهٔ آلومینیومی یاد بود مریم عذرا را به ارتفاع ۵/۱۳۴ پا (۴۱متر) بسازد؛ این مجسمه بر پایهٔ بلندی بر روی پانسییو نصب شد. این مجسمه از هفت هزار قطعهٔ آلومینیومی ساخته شده‌است. مجسمه در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۷۶ به دست یازدهمین اسقف اعظم کیتو، پابلو مونیوس وگا، پرده‌برداری شد.
مریم بر روی یک کره ایستاده و بر روی یک مار قدم گذاشته، که البته تمثال‌شناسی سنتی مریم عذرا است. آنچه که کاملاً سنتی نیست اینست که او دو بال دارد. مردم کیتو با افتخار ادعا می‌کنند این تمثال تنها تمثالی از مریم در جهان است که مانند فرشته دو بال دارد. در ساخت این مجسمهٔ یادبود از مجسمهٔ مشهور «ویرخِن د کیتو» (مریم عذرای کیتو) اثر برناردو د لگاردا در سال ۱۷۳۴ که به نام «رقصنده» نیز مشهور است، و در حال حاضر زینت بخش محراب اصلی کلیسای سن‌فرانسیسکو است، الهام گرفته شد. این تمثال مریم عذرا نشانگر نقطهٔ عطفی در مکتب هنر کیتو (که یکی از مشهورترین مکاتب قارهٔ آمریکا است) می‌باشد زیرا مریم عذرا را با حرکت‌های فراوان نشان می‌دهد که در واقع در حال رقص است در مقابل مریم عذرای ثابت سنتی که در قرن ۱۸ خلق می‌شد.
تراموای هوایی به کروس لوما
تراموای هوایی در کروس لوما (بخشی از رشته کوه‌های پیچینچا در ارتفاع حدود ۱۳٫۱۲۳ پا؛ ۴٫۰۰۰ متر). ساختمان‌های بسیاری (۱۰ طبقه یا بیشتر) طی ۳۵ سال گذشته در اطراف مرکز اقتصادی شهر ساخته شده‌اند. از ماه ژوئیه سال ۲۰۰۵ کیتو یک تراموای هوایی دارد که به «تله‌فریکو» مشهور است. مسیر این تراموا از مرکز شهر است تا تپهٔ معروف به کروس لوما در سمت شرقی آتشفشان پیچینچا. بازدیدکنندگان با سوار شدن بر تراموا می‌توانند به ارتفاع حدود ۱۲٫۰۰۰پایی (بیش از ۴٫۱۰۰ متری) بروند که چندین رستوران، کافی شاپ و مغازه‌های مختلف وجود دارد. دمای هوا در آنجا چندین درجه سردتر از خود کیتو است. همچنین راه‌های باریکی نیز برای پیاده‌روی وجود دارد.
علاوه بر تراموای هوایی به کروس لوما تله‌فریکو به‌طور کلی مرکزی است برای بازدیدکنندگان که جذابیت‌های توریستی فراوانی دارد، از جمله: یک شهر بازی (پارک ولکانو)، غذاخوری‌های مناسب، کالسکه سواری، بازی پینت بال، مراکز خرید، مراکز بزرگ فروش مواد غذایی و مکان‌های دیگر
خارج از شهر
لا میتاد دل موندو (به معنی وسط جهان) شهر کوچکی است که تحت ادارهٔ استانداری پیچینچا است و در فاصلهٔ ۲۲ مایلی (۳۵ کیلومتری) شمال کیتو بر روی خط استوا واقع شده‌است؛ بازدیدکنندگان آنجا از بنایی دیدن می‌کنند که به نشانهٔ وسط جهان یعنی محل تلاقی خط استوا و نصف‌النهار مبدأ ساخته شده و موزه‌ای تاریخی و نیز یک آسمان نما، چندین نمایشگاه و فروشگاه را در خود جای داده‌است.
پولولاهوآ آتشفشانی است که چندان فاصله‌ای از لا میتاد دل موندو ندارد. این آتشفشان حفره یا دهانه‌ای دارد که از نقطه‌ای که با ماشین قابل دسترس است، دیده می‌شود.
باغ وحش کیتو در نزدیکی روستای گوایابامبا در حدود ۱۲ مایلی (۲۰کیلومتری) کیتو قراردارد. این باغ وحش دارای بزرگ‌ترین مجموعهٔ جانوران بومی در اکوادور، از جمله چندین حیوان که از بازار غیرقانونی پوست باز پس گرفته شده‌اند، می‌باشد.
همچنین نگاه کنید به
شهرهای خواهر:
زمین‌لرزه ۱۹۹۶ دووال
زمین‌لرزه دووال  در تاریخ میلادی، برابر با ، در ایالت واشنگتن ، منطقه شهرستان کینگ رخ داد.ژرفای این زلزله ۸ کیلومتر بود. بزرگی آن ۵٫۶ در مقیاس Mw بدست آمده‌است.
لوری لوئیس
لوری لوئیس (Lori Lewis؛ زادهٔ December 27, 1984) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بخش چاترا
بخش چاترا (به انگلیسی: Chatra district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در North Chotanagpur division واقع شده‌است. بخش چاترا ۳٬۷۰۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۴۲٬۸۸۶ نفر جمعیت دارد.
خی خرچنگ
خی خرچنگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرچنگ قرار دارد.
اوتو بایر
اوتو بایر (Otto Bayer؛ November 4, 1902 – August 1, 1982) یک شیمی‌دان اهل آلمان بود.
برادران سوپر ماریو ۲
برادران سوپر ماریو ۲ یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی از سری بازی‌های سوپر ماریو که توسط شرکت نینتندو در سال ۱۹۸۸ برای سیستم سرگرمی نینتندو منتشر شده‌است. برادران سوپر ماریو ۲ برای چندین مرتبه از نو ساخته شده و مجدداً عرضه شده‌است. بعد از اینکه نینتندو آمریکا تشخیص داد نسخه ژاپنی برادران سوپر ماریو ۲ که در سال ۱۹۸۸ به بازار عرضه شده، مشابه نسخه اولیه است و همچنین بازی به قدری دشوار بود که نینتندو تصمیم گرفت نسخه آمریکایی آن را اندکی ساده‌تر روانه بازار کند. این بازی دنباله‌ای بر عنوان برادران سوپر ماریو (۱۹۸۵) به شمار می‌رود.
میرزا ابوطالب زنجانی
میرزا ابوطالب زنجانی (۱۲۵۹ ه‍.ق – ۱۳۲۹ ه‍.ق) عالم اصولی و فقیه امامی بود. او با علمای اعلم هم‌عصر خود مانند آخوند خراسانی مخالفت آشکار می‌کرد و برخلاف روحانیون مشروطه خواه مانند سید محمد طباطبایی و سید عبدالله بهبهانی در مقابل انقلاب مشروطه از محمدعلی‌شاه حمایت می‌نمود و با سفارت انگلیس روابط خوبی داشت.
زندگی
فرزند میرزا ابوالقاسم زنجانی. در ۱۸ ذی‌القعده ۱۲۵۹ (۱۲۱۹ خورشیدی) در زنجان متولد شد. خاندان پدری او از دوران صفویه مقام مرجعیت و قضاوت شهر زنجان را داشتند. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش آغاز کرد و سپس رهسپار قزوین شد. در ۱۲۷۸ به نجف رفت و در درس مرتضی انصاری و شیخ راضی شرکت کرد. او از برجسته‌ترین شاگردان سید حسین کوه‌کمری تبریزی بود، چهارسال از درس کوه‌کمری بهره‌برد و از او اجازهٔ اجتهاد گرفت. در سنّ چهل‌سالگی به ایران بازگشت و در تهران اقامت گزید. جایگاه علمی و تبحر او در شاخه‌های متفاوت علوم دینی، سبب شد در اندک مدتی در زمرهٔ علمای مشهور تهران درآید.
او بیش‌تر وقت خود را به تألیف کتاب و تدریس گذراند. او هرچند از مجالس درس خارج فقه خود برای تبلیغ اصول دموکراسی و حقوق بشر و تعریف از پیشرفت‌های کشورهای اروپایی بهره می‌برد و شاگردانش را تشویق به آزادی‌خواهی می‌کرد، اما مخالف انقلاب مشروطه بود و در دربار محمدعلی شاه در مخالفت برای بی اثر کردن فتاوای علمای نجف مانند آخوند خراسانی و علمای مشروطه خواه در ایران مانند سید محمد طباطبایی و سید عبدالله بهبهانی، فتوا می‌داد.
زنجانی از آغاز سکونت در تهران رفته رفته با دربار قاجار ارتباط پیدا کرد، تا جایی که مظفرالدین شاه و محمدعلی شاه برای استخاره به او مراجعه می‌کردند. محمدعلی شاه در استبداد صغیر، مجلس شورای ملی را با استخارهٔ او به توپ بست. او در دورهٔ مشروطه، به صف سلطنت‌طلبان پیوست و از عین‌الدوله حمایت کرد. زنجانی در ۱۵ ربیع‌الاول ۱۳۲۹ (۲۴ اسفند۱۲۸۸ خورشیدی) در سن شصت و نه سالگی در تهران درگذشت و در مشهد در کنار مزار شیخ بهایی دفن شد.
زنجانی از معدود روحانیون عصر قاجار بود که از دانش عربی خود برای ترجمهٔ متون عربی به فارسی استفاده کرد. او علاوه بر فارسی و آذری، با زبان‌های فرانسه، عربی و ترکی استامبولی آشنایی داشت. وی با نظریات متفکران اروپایی هم‌عصر خود، از جمله توماس مالتوس و داروین آشنا بود و در بعضی تألیفات خود مطالبی پیرامون آراء این متفکران آورده‌است. محکمهٔ شرعی او محل رسیدگی به دعاوی قضایی سفارت بریتانیا بود و احکامی که وی در آنجا صادر می‌کرد اعتبار زیادی داشت.
اتحاد اسلام
زنجانی روابط نزدیکی با سید جمال‌الدین اسدآبادی داشت. او خواستار اتحاد دنیا اسلام بود و پیشوایی عبدالحمید دوم پادشاه عثمانی را برای اتحاد اسلام پذیرفته بود. وی برای یافتن نقاط مشترک به مطالعه در عقاید فرقه‌های مختلف اسلامی پرداخت و برای آشنایی با اصول وهابیت مدتی در مکه زندگی کرد. او در زمان سلطنت مظفرالدین شاه مرکز اتحاد اسلام در ایران شمرده می‌شد، چنان‌که سِر آرتور هاردینگ، وزیرمختار انگلیس در ایران در بین سالهای ۱۹۰۰ و ۱۹۰۵ (مصادف با سال‌های میانی سلطنت مظفرالدین شاه) می‌نویسد: "«چنان‌چه سابقاً نیز اشاره کرده‌ام، عالم‌ترین و روشنفکرترین روحانی شیعه که در تهران دیدم میرزا ابوطالب بود که غالباً با وی بحث‌هایی دربارهٔ الهیات و سیاست داشتیم. عقیدهٔ شخصی من این است که میرزا ابوطالب در همان خط مشی مورد نظر سلطان عبدالحمید، اتحاد اسلام، کار می‌کرد؛ زیرا با اینکه خودش زیاد به اصول و مبانی نقشه عبدالحمید ایمان نداشت ولی این نکته را خوب تشخیص داده بود که وجود یک مدرک محکم و آشکار از همبستگی مسلمانان جهان، قدرت و نفوذ پیروان این دین را تقویت خواهد کرد.»" در گزارش‌های محرمانه سفارت بریتانیا از میرزا ابوطالب با عنوان «مرکز خفیه اتحاد اسلام» یاد شده‌است.
واقعه میدان توپخانه
در واقعه میدان توپخانه که به کودتای صغیر معروف است تعدادی از روحانیان مخالف مشروطه، شامل شیخ فضل‌الله نوری، سید علی یزدی، میرزا ابوطالب زنجانی، ملا محمد آملی و دیگران که با دربار محمد علی شاه رفت‌وآمد داشتند همراه با قاطرچیان و مشتی‌ها در زیر چادرهایی که در میدان احداث شده بود جمع و علیه مشروطه فعالیت می‌نمایند. روز بعد روحانیان فوق حضور شاه رسیده و میرزا ابوطالب اظهار می‌دارد:
هرچند میرزا ابوطالب از مخالفان مشروطه بوده ولی مردی بافهم و دوراندیش بود و بنظر می‌رسد وی را مردم عوام و هوچی بزور به میدان آورده بودند.
چهرگشنسپ
چهرگشنسپ از سرداران ارتش ایران در دوران ساسانیان و از خاندان سورن بود که از سال ۵۶۴ تا زمان کُشتنش در ۲۳ فوریه ۵۷۲ بدست شورشی ارمنی به نام واردان سوم مامیکونیان، مرزبان ارمنستان ایران بود.
نایکا فروتن
نایکا فروتن (زادهٔ ) استاد دانشگاه و جامعه‌شناس ایرانی–آلمانی است. فروتن در دانشگاه هومبولت برلین جامعه‌شناسی تدریس می‌کند. فروتن نایب رئیس است.
زندگی شخصی
مادر فروتن آلمانی و پدر او ایرانی است. خواهر او ملیکا فروتن، بازیگر، و پدرش بهمن فروتن، مربی فوتبال، است که از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ هدایت باشگاه‌های آماتور مختلفی را در برلین عهده‌دار بود. نایکا ۱۱ سال در تهران زندگی کرد و در سال ۱۹۸۳ همراه با خانواده‌اش تهران را ترک کرد.
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۰
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۰ (1960 Italian Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۴ سپتامبر ۱۹۶۰ در پیست ناتزیوناله مونتزا واقع در مونتزا، ایتالیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۰ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۹ بود.
در این مسابقه که در ۵۰ دور و به مسافت ۵۰۰٫۰۰۰ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط فیل هیل کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۲:۴۳٫۶ بود نیز توسط فیل هیل به ثبت رسید.
فیل هیل از تیم فراری، ریچی گینتر از تیم فراری و ویلی مایرس از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
افعی گومپرشت
{| class="infobox biota" style="text-align: left; width: 200px; font-size: 100%"
افعی گومپرشت  (نام علمی: Trimeresurus gumprechti)، گونه‌ای از افعی گودال سمی از خانواده گرزه‌ماران است. این گونه بومی آسیا است. نام خاص، gumprechti به افتخار خزنده‌شناس آلمانی آندرئاس گومپرشت (Andreas Gumprecht) گذاشته شده است.
پراکنش
افعی گومپرشت در بخش‌هایی از چین، لائوس، میانمار، تایلند و ویتنام یافت می‌شود.
رده‌بندی
افعی گومپرشت به عنوان یک گونه جدید در سال ۲۰۰۲ توسط کارشناسان زیر توصیف شد:
شرح
رنگ افعی گومپرشت سبز روشن و چشمگیر است عکسی از این مار درختی به عنوان تصویر روی جلد گزارشی که در سال ۲۰۰۸ توسط صندوق جهانی حیات وحش به نام «نخستین تماس در مکونگ بزرگ: اکتشافات گونه‌های جدید» انتخاب و منتشر شد. طول کل افعی گومپرشت بزرگسال به طول کل (از جمله دم) به ۱٫۳ متر می‌رسد. افعی گومپرشت زنده‌زا است.
منابع
مطالعه
اف‌جی‌ام-۱۴۸جاولین
اف‌جی‌ام-۱۴۸ جاولین گونه‌ای موشک هدایت شونده ضدتانک و ضد نفربر قابل حمل و شلیک توسط نفر پیاده ساخت ایالات متحده آمریکا است. جاولین (به معنی زوبین) نخستین موشک ضد زره قابل حمل توسط نفر پیاده با قابلیت شلیک و بعد هیچ است که از سوی ارتش آمریکا به کار برده شده‌است.
چکیده مشخصات و عملکرد موشک
جاولین موشکی با قابلیت شلیک و بعد هیچ است که پیش از شلیک توسط کاربر (فرد شلیک کننده) به اصطلاح روی هدف قفل می‌کند و دارای سامانه هدف یابی خودکار است. این موشک دارای قابلیت حمله از بالا به هدف خود می‌باشد، بدین صورت که ابتدا موشک مسافتی را به سمت بالا طی می‌کند و سپس به بخش بالای هدف شیرجه می‌رود. با توجه به اینکه معمولاً زره بالای تانک از بخش‌های دیگر آن ضعیفتر است، حمله از بالا احتمال بالاتری برای از بین بردن تانک دارد. این موشک قابلیت حمله مستقیم جهت انهدام سنگر یا ساختمان و همچنین موقعیت‌هایی که امکان حمله از بالا وجود ندارد نظیر شلیک از داخل یک ساختمان را نیز دارد. این موشک همچنین قابلیت انهدام بالگردها را در حالت حمله مستقیم دارد. این موشک در حالت حمله از بالا حداکثر ۱۵۰ متر و در حالت حمله مستقیم ۵۰ متر از سطح زمین ارتفاع می‌گیرد. جاولین مجهز به سامانه رهگیری هدف با روش پردازش تصویر فرو سرخ است. سرجنگی دو مرحله‌ای این موشک مجهز به دو خرج متمرکز است که اولی زره واکنشی انفجاری تانک را از بین می‌برد و دومی زره اصلی تانک را منهدم می‌سازد. موشک جاولین به‌طور گسترده‌ای در تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ به کار رفت و باعث انهدام تعداد زیادی تانک تی-۷۲ و تایپ-۶۹ عراق شد.
این موشک ابتدا توسط مکانیسم شلیک نرم از لوله پرتاب‌کننده به بیرون پرت می‌شود، سپس پس از اینکه از پرتاب‌کننده فاصله مناسبی پیدا کرد، موتور راکت آن روشن می‌شود. این قابلیت باعث می‌شود تا شناسایی محل شلیک‌کننده توسط دشمن دشوار شود، همچنین امکان شلیک موشک از داخل ساختمان نیز فراهم گردد. با این وجود موج انفجاری که از پشت لوله پرتاب‌کننده خارج می‌شود برای افرادی که در نزدیکی آن هستند خطرناک است. با توجه به قابلیت شلیک و بعد هیچ این موشک، افرادی که آن را شلیک کرده‌اند می‌توانند محل شلیک را به سرعت ترک کنند تا از سوی دشمن شناسایی نگردند.
این موشک غالباً توسط دو نفر استفاده می‌شود که یکی شلیک‌کننده و دیگری حمل‌کننده مهمات است، اگر چه در موقعیت‌های اضطراری امکان حمل و شلیک آن توسط یک نفر نیز وجود دارد. زمانیکه که شلیک‌کننده مشغول هدفگیری و شلیک موشک است، حمل‌کننده مهمات در پی اهداف دیگر می‌گردد و همچنین مراقب خطرات احتمالی از سوی دشمن است.
سامانه رهگیری هدف
نکته متمایزکننده این موشک از دیگر موشک‌های ضدزره هدایت‌شونده به‌ویژه در سال‌های طراحی و ساخت این موشک (۱۹۸۹–۱۹۹۶)، بهره‌گیری از فناوری پردازش تصویر طیف نوری فرو سرخ جهت رهگیری هدف بود. به‌طوری‌که این موشک قادر است پس از جدا شدن از پرتاب‌کننده تمام عملیات رهگیری هدف را به صورت خودکار و به‌طور مستقل انجام دهد.
بخش‌های اصلی سامانه رهگیری هدف در این موشک به شرح زیر هستند: حسگر نوری این موشک یک حسگر آرایه‌ای مستطیلی به ابعاد ۶۴ در ۶۴ واحد حس‌کننده نور فرو سرخ طول موج بلند است. این حسگر از نوع جیوه-کادمیم-تلوریم است. مجموعه حسگر در بخش سر موشک داخل یک نیم کره شفاف نسبت به نور فرو سرخ قرار دارد. میزان نور دریافتی هر واحد حسگر متناسب با بار الکتریکی ذخیره شده در آن واحد می‌باشد. یک مدار الکترونیکی که در پشت مجموعه حسگر جاسازی شده‌است، وظیفه خواندن بار الکتریکی کلیه ۴۰۹۶ واحد نوری و تبدیل آن به یک سیگنال مناسب برای واحد پردازش‌کننده را به عهده دارد. با توجه به اینکه حسگرهای جیوه-کادمیم-تلوریم برای عملکرد مناسب و دریافت سیگنال با اغتشاش کم می‌بایست در دمای حدود ۷۷ درجه کلوین قرار بگیرند، از اینرو یک سامانه خنک‌کننده با استفاده از نیتروژن مایع تحت فشار در طول زمان پرواز موشک که بیشینه آن حدود ۹ ثانیه می‌باشد، وظیفه خنک کردن حسگر را به عهده دارد. با توجه به اینکه می‌بایست همواره جهت دید حسگر رو به هدف باشد، سامانه ثابت نگهدارنده موقعیت، حسگر را طوری در داخل محفظه نگاه می‌دارد که تکان‌های موشک و حرکات ناگهانی آن دید حسگر را مختل نکند. این سامانه از یک جیمبال، شتاب سنج‌ها، ژیروسکوپ جرمی چرخشی و موتورهایی برای تصحیح موقعیت حسگر، تشکیل شده‌است. این سامانه را می‌توان به‌طور کلی یک خلبان خودکار نامید. این بخش دارای یک پردازشگر سیگنال دیجیتال می‌باشد که با الگوریتم‌های پردازش تصویر، محل هدفی را که پیش از شلیک توسط کاربر معین شده‌است، از روی تصویر دریافتی از حسگر نور فرو سرخ تشخیص می‌دهد و فرمان لازم را به بخش کنترل جهت حرکت موشک صادر می‌کند تا جهت حرکت موشک همواره رو به هدف از پیش معین شده بماند. این الگوریتم‌های پردازش تصویر شامل تشخیص الگو و برخی الگوریتم‌های دیگر می‌باشد. ضمناً این بخش، حرکت موشک را بسته به اینکه حالت حمله از بالا یا حمله مستقیم انتخاب شده باشد، تنظیم می‌کند.
بوشویاراش
بوشویاراش (Busójárás و Pohod bušara) یا رژهٔ بوشو جشن سالیانهٔ شش روزه‌ای در پایان فصل کارناوال ‌ها است که توسط شوکاتس‌ها، گروهی از اسلاوهای جنوبی مجارستان در موهاچ برگزار می‌شود و روز پیش از چهارشنبه خاکستر به پایان می‌رسد. مشخصهٔ این جشن، بوشوها با نقاب چوبی و ردای پشمی، مبدل‌پوشی، موسیقی، بالماسکه، رژه، رقص و پایکوبی است و نمایش‌هایی چون به خشکی آمدن بوشوها از دانوب، سپردن تابوت به آب و سوزاندنش نیز انجام می‌گیرد. به‌طور سنتی، بوشوها با تماشاچیان زن و دختر شوخی و بازی دارند و رفتار مناسب با بازدیدکنندگان طبق قوانین معمول پیش نمی‌رود.
بوشویاراش از سال ۲۰۰۹ در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو قرار گرفته‌است.
شرح رسوم
نقاب بوشو از چوب درخت بید حکاکی و به‌طور سنتی با خون لاشهٔ حیوان نقاشی شده و سرپوشی از پوست گوسفند دارد. پوشش بوشو عبارت است از پای‌پوش، چکمه، شلوار کتان سفید، پوست و خز گوسفند که از کمر با طناب یا زنجیر بسته و چند زنگوله به آن متصل‌شده، و کیفی آویزان از روی شانه. لوازم جانبی معمولاً عبارتند از وسیله‌ای به شکل جغجغه از چوب برای ایجاد سروصدا، گرز، شاخ چوبی بلند، تختهٔ لباسشویی، تیرک چوبی حمل آب و بوشوی نوزاد در تشت ورز خمیر.
«بوشوهای زیبا» لباس‌های ملی مختلف به تن دارند و صورت خود را می‌پوشانند.
«یانکِله‌ها» پسرانی هستند که جامهٔ ژنده پوشیده و صورت خود را با تور و جوراب می‌پوشانند و گونی پر از خاکستر و آرد (اکنون فقط تکه پارچه یا خاک اره) بر دوش حمل می‌کنند؛ آنها تماشاگران به خصوص دختران را با آن می‌زنند.
زنان با روبنده، مردان با لباس عروسی و چهره‌های مبدل‌پوش دیگر، در موهاچ «ماشکارا» نامیده می‌شوند.
در طول مراسم، بوشوها، یانکله‌ها و مبدل‌پوش‌ها مشمول قوانین اخلاقی معمول در روزهای هفته نیستند که شامل حمله به دختران و زنان و شوخی با آنان است.
زمان‌بندی
به‌طور سنتی فاصلهٔ بین خاج‌شویان تا چهارشنبه خاکستر در آغاز چله روزه زمانی برای جشن و سرگرمی در فرهنگ اروپایی است. به همین ترتیب بوشویاراش به نشانهٔ پایان زمستان در ماه فوریه برای شش روز به طول می‌انجامد. زمان کارناوال توسط اولین ماه کامل پس از اعتدال بهاری تعیین می‌شود و هر سال تاریخ آن متفاوت است. جشن در روز پنجشنبه چاق با عنوان «کارناوال کوچک» آغاز می‌شود ولی بزرگ‌ترین جشن یا «کارناوال یکشنبه» به هفتمین یکشنبه قبل از روز عید پاک می‌افتد. در روز سه‌شنبه اعتراف و آخرین روز از برنامه، «جشن تدفین» برگزار می‌شود که در آن تابوت کارناوال در آتش می‌سوزد.
خاستگاه
در میان اسلاوها و مردم ترک، چنین مراسم مشابهی وجود دارد مثل ، کورنتووانیه، ، شوراله و ؛ اگرچه ماسک بوشوها بیشترین شباهت را به به کوکری‌های بلغار دارد. شکل کنونی بوشویاراش به رسوم عامیانهٔ شوکاتس‌های بالکانی‌الاصل بازمی‌گردد که در نواحی اطراف موهاچ ساکن و در حلقه فرهنگی کروات‌های مجارستان زندگی کرده‌اند. اولین گزارش از ظهور رسوم عامیانه آنها در سال ۱۷۸۳ ذکر شده‌است. موهاچ در سال ۱۶۸۷ از تسلط ترک‌ها آزاد شد و بخش زیادی از شوکاتس‌ها تنها پس از آن، احتمالاً بین سال‌های ۱۶۸۷ و ۱۶۹۰ در مناطق خالی از سکنه اسکان داده‌شدند.
بر اساس روایاتی عامیانه در زمان تسلط ترکان عثمانی بر موهاچ شوکاتس‌ها در کنار باتلاق‌های دانوب زندگی می‌کردند. در رؤیای کسی از آنها مردی وی را توصیه می‌کند به پوشیدن ماسک‌های چوبی ترسناکِ آغشته به خون و پوست گوسفند و ساختن وسیله‌هایی با صدای بلند و عبور از دانوب در پوشش شب و ترساندن ترکان و فراری دادن آنها؛ شوکاتس‌ها نیز در شبی طوفانی چنان کردند و موفقیت‌آمیز بود. روایتی باورپذیرتر اما، رسم بوشو را به آداب و رسوم عامیانه مردمان بالکان برای پایان زمستان، دفع پلیدی‌ها، آغاز بهار و باروری مربوط می‌دارد.
سانی لئونه
{{زندگی‌نامه بازیگران فیلمهای بزرگسالان }} کارنجیت کائور ووهرا ، شناخته شده با نام هنری سانی لئونه مدل، بازرگان و هنرپیشه کانادایی-آمریکایی-هندی است. او همچنین هنرپیشه سابق فیلم‌های پورنوگرافی است. او در مجله پنت‌هاوس در سال ۲۰۰۳، به عنوان پت سال برگزیده شد و با شرکت ویوید انترتینمنت قرار داد بست. همچنین در مجله ماکسیم سال ۲۰۱۰، عنوان یکی از ۱۲ هنرپیشه فیلم‌های پورنو را به خود اختصاص داد.
سانی لئونه در سال ۲۰۱۱ با دنیل وبر ازدواج کرد.
آغاز زندگی
سانی لئونه در سارنیا، انتاریو و در یک خانواده پنجابی به دنیا آمد. پدرش زاده تبت بود اما در دهلی بزرگ شده بود و مادرش در روستای کوچکی به نام ناهان در هند به دنیا آمده بود. در جوانی او دختر ورزشکاری بوده‌است و با پسرها هاکی خیابانی بازی می‌کرده‌است و نزدیک دریاچه یخ زده محل زندگی‌اش در زمستان اسکیت روی یخ بازی می‌کرده‌است. با این وجود که خانواده او سیک بودند، پدر و مادرش او را به مدرسه کاتولیک فرستادند چون احساس می‌کردند مدرسه همگانی برای او امن نیست. او در ۱۶ سالگی، به واسطه رابطه با یک بازیکن بسکتبال، پرده بکارت ش را از دست داد، در ۱۸ سالگی به دوجنس‌گرا بودنش پی برد، و اولین بوسه اش را در ۱۱ سالگی داشته‌است، وقتی ۱۳ ساله بود خانواده‌اش به فورت گراتیوت در کالیفرنیا نقل زادگاه کردند و سپس به سفارش پدربزرگش برای جمع شدن خانواده به لیک فارست، کالیفرنیا رفتند. او در سال ۱۹۹۹ دبیرستان را تمام کرد و برای دانشگاه نام‌نویسی کرد.
زندگی حرفه‌ای
او پیش از فعالیت در صنعت پورنوگرافی در یک نانوایی آلمانی سپس در اتوسرویسی به نام جیفی لیوب و پس از آن در یک بنگاه فعال در امور مالیات و بازنشستگی کار می‌کرد. سانی وقتی که در دانشگاه در رشته پزشکی کودکان تحصیل می‌کرد همکلاسی‌اش که یک رقاص بود او را به یک عکاس مجله پنت هاوس معرفی کرد. او گفته که سانی نام واقعی‌اش است و لئونه را باب گوچونی مالک سابق پنت‌هاوس برای او برگزید. او برای مجله پنت‌هاوس عکس انداخت و مدل ماه مارس ۲۰۰۱ پنت هاوس لقب گرفت و پس از آن در مجله هاسلر و چند مجله دیگر، مانند؛ چری، های سوسیتی، سوانک، ای‌وی‌ان آنلاین، لگ ورلد و غیره حضور یافت.
فعالیت در بالیوود
وی در سال ۲۰۱۲، با فیلم دلهره‌آور اروتیک جسم ۲، ساخته پوجا بات وارد بالیوود شد. او تا کنون در بیش از ۱۵ فیلم بالیوود بازی کرده و در این کار موفق بوده‌است.
ننه قمر
ننه قمر در لغت به معنای «زن عامی» است و در زبان فارسی در اصطلاحات مختلف به کار می‌رود. ننه‌قمر نام شخصیت عروسکی ایرانی در برنامه شکرستان نیز هست. استفاده محمود احمدی‌نژاد هم از این عبارت، بحث‌انگیز شد.
شکرستان
ننه قمر پیرزنی است با پشت خمیده و چادر گلدار که عینکی به چشم دارد. از روی این شخصیت عروسک‌هایی نیز تولید شد که مورد استقبال مردم قرار گرفت. همچنین کشور چین اقدام به تولید عروسک‌های این شخصیت کارتونی نمود و آن‌ها را وارد بازار ایران کرد.
پس از استقبالی که از مجموعهٔ شکرستان شد عروسک‌هایی به شکل شخصیت‌های این مجموعه با حمایت سازمان تبلیغات اسلامی و به همت مرکز نشر الکترونیک و با همکاری مرکز انیمیشن حوزه هنری، توسط دو شرکت «آیس تویز» و «پالیز» ساخته و در بازار ایران به فروش رفت؛ این عروسک‌ها هم مورد استقبال قرار گرفتند و بیشترین استقبال از عروسک‌های ننه قمر و اسکندر صورت گرفت. همچنین در سال ۱۳۹۰ خبرهایی از تولید یک بازی رایانه‌ای بر اساس مجموعه شکرستان منتشر شد.
موزه مردم‌شناسی تهران
کاخ ابیض
در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه، شاه سلطان عبدالحمید، پادشاه عثمانی مقداری اثاثیه ارزشمند و گرانبها برای شاه ایران فرستاده چون در آن هنگام تقریباً همه کاخها و تالارهای سلطنتی با تابلوها و اثاثیه متعدد پر و آراسته شده بود، از این رو ناصرالدین شاه تصمیم گرفت که در گوشه جنوب غربی محوطه کاخ گلستان، که سابقاً محل کلاه فرنگی یا برج آغامحمدخانی بود، کاخ جدیدی بنا کند و هدایای سلطان را در آن جای دهد.
این بنا به علت سفیدی رنگ نمای ساختمان، که به شیوه بناهای قرن ۱۸ اروپا گچ‌بری و نماسازی شده بود و نیز به سبب آنکه پله‌ها سراسری کاخ مرمر سفید رگه‌دار بود، کاخ ابیض نامیده می‌شد. کاخ ابیض از همان ابتدای بنای خود به جلسه های هیئت دولت اختصاص یافت. جلسه ها تا سال ۱۳۳۳ شمسی، در این کاخ و در تالار سلطان عبدالحمید تشکیل می‌شد. در سال ۱۳۴۴ به سبب تاجگذاری محمدرضا شاه پهلوی در ضلع غربی و نیز طبقه پایین ساختمان تغییراتی به وجود آمد و از سال ۱۳۴۷ تا به امروز به موزه مردم‌شناسی تبدیل شد.
در پنجره‌هایی که در این عمارت بکار رفته، به سبب تأثیر معماری اروپایی نقشها ساده شده و از خطوط منحنی استفاده شده و به گره خورشیدی نام‌گذاری شده؛ ولی درب ورودی کاخ کاملاً طبق نقوش هندسی معماری قاجار ساخته شده که از گره هشت مشبک در زمینه نیم‌دایره استفاده شده‌است.
معماری کاخ ابیض
همان طور که گفته شد در معماری کاخ از سبک اروپایی الهام گرفته شده است و نوع طراحی که برای پنجره های کاخ به کار رفته است گویای همین موضوع است زیرا طرح پنجره ها ساده و خطوط منحنی در آن ها به کار رفته است که نام این طرح گره خورشیدی است ولی با تمام این اوصاف در طرح در اصلی کاخ از سبک معماری قاجار استفاده شده است و از طرح گره هشت مشبک در زمینه نیم دایره به کار برده شده است.معماری آن شباهت زیادی به شمس العماره دارد و با نگاه به ساختمان این عمارت می توان شمس العماره را تجسم کرد
روایت شده است که شخص ناصرالدین شاه نقشه کاخ را طراحی کرده است و به گونه ای اندازه های دیوارهای تالار بزرگ کاخ را طراحی کرده است که متناسب با اندازه بزرگترین فرشی باشد که سلطان عبدالحمید به او هدیه داده است و پس از پایان ساخت کاخ با دستوراتی که خود ناصرالدین شاه برای تزیین تالار داده است به تالاری زیبا و مناسب برای پذیرایی از پادشاهان مبدل می شود.
که این تزیین ها شامل تابلو هایی می شود که شاه در سفر های خود به کشور های اروپایی به عنوان یادگاری دریافت می کرده است و یا بعد از سفر برای شاه فرستاده شده بودند و نقوش روی تابلو ها تصاویری از پادشاهان و ملکه های کشور های دیگر بوده است و نقاشی ها از نوع رنگ و روغن بوده اند.
لرنس کریک، اکلاهما
لرنس کریک شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۹ نفر بوده‌است.
اهورا ایمان
محمدرضا طغرل جردی با نام هنری اهورا ایمان، (زادهٔ ۱ خرداد ۱۳۵۳) شاعر و ترانه‌سرای ایرانی است.
میم مثل مادر، معصومیت از دست رفته، وفا، شکرانه، سام و نرگس و خاکستر و باد فیلم‌ها و سریال‌هایی هستند که ایمان ترانه‌سرایی برای تیتراژ آن‌ها را بر عهده داشته‌است.
زندگی‌نامه
«اهورا ایمان» در ۱ خرداد ۱۳۵۳ در شهر بم به دنیا آمد. مقتضیات شغل پدر باعث شد که او همراه با خانواده به شهر بندرعباس برود و دوران کودکی خود را در آنجا سپری کند؛ اتفاقی که بعدها زمینهٔ سرایش ترانهٔ بوی شرجی را فراهم آورد.
هفت ساله بود که به شهر بم بازگشت و این بازگشت سرآغاز اقامتی بیست ساله بود. ایمان در دوران نوجوانی به موسیقی علاقه‌مند شد و نواختن نی، دف، تار و سه تار را فراگرفت و تحت تأثیر همشهری اش ایرج بسطامی مشغول به آموزش موسیقی به صورت خودآموز شد.
وی در سال ۱۳۷۱ وارد دانشگاه پیام نور بم شد و در سال ۱۳۷۵ در رشتهٔ ادبیات فارسی فارغ‌التحصیل شد و دو سال بعد به تهران مهاجرت کرد.
ایمان در سال ۱۳۸۰ با یکی از همشهریان خود ازدواج کرد که ثمرهٔ آن یک فرزند دختر و یک فرزند پسر است.
زندگی حرفه‌ای
آشنایی اهورا ایمان با بابک بیات سرآغاز فعالیت حرفه‌ای او به عنوان ترانه‌سرا محسوب می‌شود. ترانهٔ دلم گرفت با صدای حمیدرضا حامی نخستین ترانهٔ حرفه‌ای ایمان بود که به آهنگ سازی بابک بیات و به عنوان ترانهٔ فیلم سام و نرگس ایرج قادری شکل گرفت. «سیاه و سفید»، «شب عشق»، «تموم شد ترانه»، «زنگی و رومی» ترانه‌های دیگری هستند که با همکاری ایمان و بیات به اجرا درآمد.
در سال‌های آغازین دههٔ ۱۳۸۰ با فریدون شهبازیان آشنا شد که پنج ترانهٔ مجموعهٔ باران عشق به کارگردانی احمد امینی و با صدای محمد اصفهانی و ترانهٔ تیتراژ سریال معصومیت از دست رفته به کارگردانی داوود میرباقری حاصل این همکاری اند.
در مراسم اختتامیهٔ جشنوارهٔ فجر اهورا ایمان به یاد شاعران درگذشته ترانهٔ «رفته‌های نرفته» را با صدای خودش اجرا کرد. متن این ترانه از امیرعلی سلیمانی است.
زلزلهٔ بم
اهورا ایمان ترانهٔ «مرو ای دوست» را برای مصیبت زلزلهٔ بم سرود؛ او می‌گوید: «ضبط کار در یک شب اتفاق افتاد. «ماه رمضان بود و یک شب از افطار تا سحر در برج افق بیتوته کردیم تا محمد اصفهانی بخواند و کار را تمام کند که نشد. من آنجا جوان لاغراندامی را دیدم که ناظر ضبط بود و با وسواسی شدید بر وکال نظارت می‌کرد.» این جوان لاغراندام که چند قطعه ماندگار هم ساخته، کسی نبود جز علیرضا کهن دیری آهنگساز خوش‌نام امروز.»
ایمان دربارهٔ «مرو ای دوست» می‌گوید: «من کارهای غمگین متعددی داشتم که مورد توجه گستره عمومی قرار گرفتند؛ ترانه‌هایی مثل «دلم گرفت» (حامی)، «میم مثل مادر»، «معصومیت از دست رفته» (محمد اصفهانی)، «وفا» (عشق است و آتش و خون)، «پریدخت» (سالار عقیلی)، «تموم شد ترانه» (مانی رهنما) و… ولی «مرو ای دوست» در این میان تنها اثری است که به خاطر غم زیادش و خاطره همشهریان از دست رفته‌ام و کلاً زادگاهی که خاک شد و غبار شد و ایرج و برادرم که در سالگرد زلزله پر کشید و رفت نمی‌توانم به آن گوش بدهم و شدیداً مرا منقلب می‌کند.»
مرو ای دوست بهترین قطعهٔ سال ۸۴ و جز ۱۰۰ قطعهٔ هیت چهار دهه اخیر موسیقی ایران می‌باشد.
ترانه برای سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی
کارگردان:ایرج قادری/خواننده:حمیدرضا حامی کارگردان:احمد امینی/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:داوود میر باقری/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:سامان مقدم/خواننده:سالار عقیلی کارگردان:سعید سلطانی/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:محمدحسین لطیفی/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:رسول ملاقلی پور/آهنگساز:آریا عظیمی نژاد کارگردان:قدرت‌الله صلح میرزایی/خواننده:سالار عقیلی
اوبزوا
اوبزوا (به لاتین: Obzova) یک قله در کرواسی است که در شهرستان پریموری-گورسکی واقع شده‌است. اوبزوا ۵۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناتالیا ورنر
ناتالیا ورنر (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۶۷) هنرپیشه تلویزیونی اهل آلمان است.
گوزن‌موش خالدار نوارزرد
گوزن‌موش خالدار نوارزرد (نام علمی: Moschiola kathygre) نام یک گونه از سرده گوزن‌موش‌های خالدار است.
وینچستر، کنتاکی
وینچستر شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸٬۳۶۸ نفر بوده‌است.
وارنا (ایتالیا)
وارنا (به ایتالیایی: Varna) یک کومونه در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است. وارنا ۷۰٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۲۳۱ نفر جمعیت دارد و ۶۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شورمزه
شورمزه نام غذایی محلی در بخش‌های کردنشین استان آذربایجان غربی است. مواد این غذا شامل نخود، آب (گوشت قرمز و استخوان) و ادویه نمک و فلفل است. شورمزه به دو روش تهیه می‌شود، در شهرستان مهاباد به همراه یک تکه نان سرخ شده یا نان فانتزی که نخود را در داخل نان مانند ساندویچ یا لقمه قرار می‌دهند. به این نوع از این غذا در مهاباد، کولیچه شورمزه گفته می‌شود.
در سایر شهرستان‌های کردنشین مانند بوکان، این غذا به همراه نان نیست و تنها نخود و آب و مقدار کمی تکه‌های گوشت قرمز در ظروف یکبارمصرف سرو شده. شورمزه غذایی گرم و اغلب در فصل‌های پاییز و زمستان پخته می‌شود.
ترولینگ ویلبریز
ترَولینگ ویلبریز یک اَبَرگروه موسیقی در دههٔ ۸۰ میلادی بود. اعضای ترَولینگ ویلبریز را جورج هریسون، باب دیلن، جف لین، تام پتی و روی اوربیسن تشکیل می‌دادند که نمایندگان ۳ نسل از ستارگان موسیقی راک بودند. آن‌ها طی دو سال فعالیت‌شان ۲ آلبوم منتشر کردند.
"Wilburys" اصطلاحی است که توسط جرج هریسون و جف لین ابداع شد. در سال ۱۹۸۷ که آن‌دو در استودیو مشغول کار بر روی آلبوم Cloud Nine هریسون بودند برای هرکدام از دستگاه‌های ضبط استودیو نام حیوانات مختلف را در نظر گرفته بودند. یک‌بار هریسن با اشاره به خطاهای ناشی از خرابی تجهیزات ضبط به‌شوخی به لین گفت: We'll bury 'em in the mix (ما همه‌شان را در زمان میکس دفن می‌کنیم). زمانی که قرار شد گروه تشکیل شود هریسون ابتدا The Trembling Wilburys را برای نام گروه پیشنهاد داد. لین پیشنهاد کرد که "Traveling" به‌جای "Trembling" استفاده شود و بالاخره بقیهٔ اعضای گروه این نام را پذیرفتند. املای آمریکایی واژهٔ "Traveling" از نوع بریتانیایی‌اش که "Travelling" نوشته می‌شود متفاوت است و چون ۳ نفر از ۵ عضو گروه آمریکایی بودند و ۲ نفرشان بریتانیایی، املای آمریکایی واژه برای نام‌گذاری گروه استفاده شد.
ترانه‌شناسی فریدون فروغی
آلبوم‌ها
این آلبوم ها بر روی نوار کاست منتشر شدند.
سل ۲ همراه کوروش یغمایی
سال انتشار: ۱۳۶۰
صفحه گرامافون
این ترانه ها بر روی صفحه ۴۵ دور گرامافون منتشر شدند.
موسیقی فیلم آدمک
سال انتشار: ۱۳۵۰
غم تنهائی اسیرت میکنه
سال انتشار: ۱۳۵۱
زندون دل
سال انتشار: ۱۳۵۱
فتنه چکمه پوش
سال انتشار: ۱۳۵۱
نماز
سال انتشار: ۱۳۵۱
در سال ۱۳۵۲ برای فیلم "زن باکره" استفاده شد.
موسیقی فیلم تنگنا
سال انتشار: ۱۳۵۲
قوزک پا
سال انتشار: ۱۳۵۳
ماهی خسته من
سال انتشار: ۱۳۵۳
در روی دوم صفحه آهنگی از "دمیس روسس" است.
همیشه غایب
سال انتشار: ۱۳۵۳
آهنگ و تنظیم مشترک با "ماهی خسته من" و شعر متفاوت. برای فیلم "تنگسیر".
تک آهنگ ها
این آهنگ ها در مجموعه های مختلف بر روی نوار کاست یا سی دی منتشر شدند.
رومتانگین
رومتانگین شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۹۵ نفر است.
گروسلیتگن
گروسلیتگن یک شهر در آلمان است که در برنکاستل-ویتلیش واقع شده‌است. گروسلیتگن ۱٬۰۱۸ نفر جمعیت دارد.
رابرت لین (بازیکن هاکی روی چمن)
رابرت لین (Robert Lyne; April 2, 1885 – April 13, 1957) بازیکن هاکی روی چمن اهل بریتانیا بود.
عبدالله الدخیل
عبدالله الدخیل (Abdulla Al-Dakeel؛ زادهٔ June 3, 1985) بازیکن فوتبال اهل بحرین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوحده امارات و باشگاه ورزشی المحرق اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده‌است.
تپه نوروزآباد ۲
تپه نوروزآباد ۲ مربوط به مس و سنگ- دوره اشکانیان است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان میان دربند، ۱۰۰ متری شمال غرب و غرب روستای نوروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل سن-میشل
پل سن-میشل (Pont Saint-Michel) یک پل قوسی بر روی رود سن در شهر پاریس، فرانسه است.
این پل که در سال ۱۸۵۷ ساخته شده ۶۲ متر طول دارد و میدان سن-میشل را به ایل دولاسیته متصل میکند.
مارچین کاچمارک (شناگر)
مارچین کاچمارک (زادهٔ June 25, 1977) شناگر اهل لهستان است.
بخش چرخی دادری
بخش چارخی دادری (به انگلیسی: Charkhi Dadri district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Rohtak division واقع شده‌است.
اوتو برگ
اوتو برگ (Otto Berg؛ November 23, 1873 – ۱۹۳۹) شیمی‌دان اهل کشور آلمان بود.
دانشگاه بردلی
دانشگاه بردلی یک دانشگاه مستقل، خصوصی و مستقل است که در «پیوریا» در ایالت «ایلینوی» قرار دارد. تعداد دانشجویانی که در این دانشگاه در حال حاضر مشغول تحصیل هستند بالغ بر ۶۰۰۰ نفر می‌باشد.
دانشگاه در سال ۱۸۹۷ توسط «لیندا ماس بردلی» برای یادبود همسرش «توبیا» و فرزندش، تأسیس گردید و در ابتدا نام آن «مؤسسه پلی‌تکنیک بردلی» بود.
در سال ۱۹۲۰ مؤسسه تبدیل به کالج چهارساله شد و متعاقب آن یعنی در سال ۱۹۴۶ تبدیل به دانشگاه گردید.
پی² خرس بزرگ
پی² خرس بزرگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد.
دانشگاه بردلی
منابع
http://en.wikipedia.org/wiki/Bradley_University
تنگه‌وان
تنگه‌وان (به لاتین: Təngivan) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لنکران واقع شده‌است.
ریشه واژه
تنگه‌وان از دو واژه تالشی تنگ به‌معنی دره و مکان باریک و وان به‌معنی روستا یا آبادی تشکیل شده است و معنای کلی آن به‌صورت روستایی که میان دره باریک قرار گرفته است.
قشلاق محمد بیگ
قشلاق محمد بیگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
زمین‌لرزه ۱۹۹۶ راکی مانتن هاوس
بیشینهٔ شدت آن در مقیاس مرکالی، V-IV (Strong-Rather Strong) اعلام شده‌است.
قنیته جلیل
قنیته جلیل (Qanita Jalil؛ زادهٔ March 21, 1982) بازیکن کریکت زن اهل پاکستان است.
جایزه بزرگ هلند ۱۹۶۹
جایزه بزرگ هلند ۱۹۶۹ (1969 Dutch Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۶۹ در پیست زاندفورت واقع در زاندفورت، هلند برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۱ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۴ بود.
در این مسابقه که در ۹۰ دور و به مسافت ۳۷۷٫۳۷۰ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط جوهن رایندت کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۲۲٫۹۴ بود نیز توسط جکی استوارت به ثبت رسید.
جکی استوارت از تیم ماترا-فورد، جو سیفرت از تیم لوتوس-فورد و کریس ایمون از تیم فراری به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
اوتائا
اوتائا (به اسپانیایی: Othaña) یک کوه در پرو است که در Peru, Cusco Region واقع شده‌است. اوتائا ۵٬۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلینتون اسمیت (بازیکن بسکتبال)
کلینتون اسمیت (Clinton Smith؛ زادهٔ January 19, 1964) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گلدن استیت واریرز و واشینگتن ویزاردز اشاره کرد.
ولوو وی۹۰
ولوو وی۹۰ یک خودروی استیشن واگن لوکس است که توسط شرکت سوئدی ولوو کارز از سال ۲۰۱۶ تولید می‌شود. دو ماه بعد از معرفی مدل سدان این خودرو، وی۹۰ در نمایشگاه خودرو ژنو معرفی شد. مدل سدان این خودرو اس۹۰ نام دارد.
وی۹۰
وی۹۰ در مدل‌ها با گزینه‌های مختلفی ارائه می‌شود. در ایالات متحده این خودرو تنها به شکل سفارش ویژه (با تمرکز بر مدل کراس کانتری) عرضه می‌شود.
در سال ۲۰۲۱ اعلام شد که وی۹۰ دیگر در ایالات متحده فروخته نخواهد شد.
وی۹۰ کراس کانتری
وی۹۰ کراس کانتری نسخه‌ای‌ست که ارتفاع کمی بیشتر از سطح زمین و چهار چرخ متحرک دارد و و برای استفاده در سطوح ناهموار و آف‌رود مناسب‌تر است.
موتورها
وی۹۰ در سه مدل بنزینی چهار سیلندری ۲ لیتری و مدل دیزلی و مدل هیبرید موجود است.
سناله-سان فلیچه
سناله-سان فلیچه (به ایتالیایی: Senale-San Felice) یک کومونه در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است. سناله-سان فلیچه ۲۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سینگا-موسی
سینگا-موسی شهری در شهرستان زیمتنگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۷۸۲ نفر است.
گروسلوبایشاو
گروسلوبایشاو یک شهر در آلمان است که در زاله‌هلتسلاند واقع شده‌است. گروسلوبایشاو ۷۵۲ نفر جمعیت دارد.
عدنان ضیف
عدنان ضیف (Adnan Daif) بازیکن فوتبال اهل بحرین بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده‌است.
واحد مشاهده
در آمار، واحد مشاهده واحدی است که توسط داده ‌های تحلیلی توصیف می‌شود. مطالعه‌ای ممکن است گروه‌ها را به عنوان واحد مشاهده و کشوری را به عنوان واحد تحلیل در نظر گرفته، نتیجه‌گیری در مورد ویژگی‌های گروه از روی داده‌های جمع‌آوری‌شده در سطح ملی انجام دهد. به‌عنوان‌مثال، در مطالعه تقاضا برای پول، واحد مشاهده ممکن است به‌صورت فردی انتخاب شود، در مشاهدات مختلف (نقاط داده) در مورد اینکه به کدام فرد اشاره می‌کنند، نظر به زمان متفاوت است.
سازمان ملی پیشگیری از بارداری
سازمان ملی پیشگیری از بارداری یکی از سازمان‌های ایالات متحده بود که در اوایل قرن بیستم جهت ترویج و ارتقای دانش و استفاده از ابزار پیشگیری از بارداری تأسیس شد. این سازمان در سال ۱۹۱۵ میلادی و زمانی که مارگارت سنگر در اروپا بود توسط مری دنت، جسی اشلی و کلارا گرونینگ استیلمن تأسیس شد تا در جهت بهبود آگاهی دربارهٔ پیشگیری از بارداری و جلوگیری از وضع قوانین جدید که به جلوگیری از انتشار و گردش اطلاعات دربارهٔ پیشگیری می‌پرداختند کمک کند. این سازمان با انتشار مقالات مرتبط با پیشگیری از بارداری و همین‌طور برگزاری کنفرانس در دفتر مرکزی خود واقع در خیابان پنجم به فعالیت خود ادامه داد. این فعالیت‌ها در مجلهٔ برث کنترل ریویو انتشار می‌یافت.
اوتریک
اوتریک یک کوه است که در صربستان واقع شده‌است. اوتریک ۱٬۲۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یاکوف چرویچنکو
یاکوف چرویچنکو (Я́ков Тимофе́евич Черевиче́нко؛ October 12, 1894 – 1894:10:12, July 4, 1976) سرهنگ ژنرال اتحاد جماهیر شوروی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از قفقاز، نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان انقلاب اکتبر، و مدال تسخیر برلین شده‌است.
اوتو اردمان
اوتو اردمان (Otto Linné Erdmann؛ April 11, 1804 – 1804:4:11, October 9, 1869) یک شیمیدان اهل آلمان بود.
شوکتسی
شوکتسی (اسم جمع - صربی کرواتی: Šokci / Шокци، مفرد مذکر: شوکاتس، مفرد مؤنث: شوکیتسا؛ Sokác) به اسلاوهای جنوبی ‌ای اطلاق می‌شود که بومی مناطق تاریخی شرق کرواسی، قسمت کوچکی از جنوب غربی مجارستان و شمال صربستان و زیرگروهی از کروات‌ها هستند. شوکتسی بدون استثناء کاتولیک رومی هستند.
زبان و فرهنگ
شوکتسی به یک گویش قدیمی اشتوکاوی، منحصر به خودشان صحبت می‌کنند. این گویش فرعی اسلاونی دارای لهجه ایکاویایی و اِکاویایی مختلط است. در برخی از روستاهای مجارستان، صدای اصلی Ѣ اسلاوی حفظ شده‌است.
بسیاری از سنت‌های شوکتسی تحت تأثیر محیط زندگی در حوضه پانونی است که در آن غلات و ذرت در مزارع بزرگ اطراف روستاهای خود کشت می‌کنند. فراوانی در این مناطق از شوکتسی مردمی شاد و علاقمند به فرهنگ عامه ساخته‌است. هر روستا دارای یک جامعه فرهنگی با آهنگ‌ها و رقص‌های محلی مخصوص به خود است. یک رسم عامیانه رایج، بِچاراتس، شکلی طنزآمیز از آهنگ محلی توسط گروهی از مردان اجرا می‌شود؛ بچاراتس از واژهٔ بیکار به ترکی و گویش شوکتسی وارد شده و معنی مرد عزب، سرخوش و باده‌نوش دارد. آنها همچنین جشن سالانه‌ای به نام «شوکاچکو سییِلو» در یک دوره نه روزه در ماه فوریه برگزار می‌کنند که بزرگ‌ترین رویداد سنتی در منطقه پوساوینا در نزدیکی ژوپانیا است؛ در آن فرهنگ و سنت‌های محلی را به نمایش می‌گذارد. همچنین در نواحی اطراف موهاچ در مجارستان بوشویاراش، جشن سالیانهٔ شش روزه‌ای در پایان فصل کارناوال ‌ها برگزار می‌کنند.
ویژگی مشخص فرهنگ شوکتسی، موسیقی آنها با ساز تامبورا و همچنین نی‌انبان است. جشن‌های سنتی عروسی شوکتسی اغلب توجه کل روستا را به خود جلب می‌کند.
الماس سفید
الماس سفید (The White Diamond) فیلمی مستند به کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ورنر هرتسوک اشاره کرد.
میدان بسته جبری
در جبر به F یک میدان بسته گویند اگر هر چندجمله‌ای با یک متغیر از درجه ی حداقل ۱ و دارای ضریبی عضو F یک ریشه داخل F داشته‌باشد.
اعداد حقیقی یک میدان بسته نیست زیرا برای مثال چندجمله ایِ x۲ + ۱ = ۰ در اعداد حقیقی دارای ریشه نیست در حالیکه تمام ضرایب جملات آن حقیقی هستند و x دارای توانی بزرگتر مساوی یک می باشد. به همین ترتیب می توان گفت که هیچ زیرمیدانی از اعداد حقیقی هم میدان بسته ای نیست پس مجموعه ی اعداد گویا نیز میدان بسته ای نمی‌باشد. همچنین؛ هیچ میدان متناهیِ F نیز بسته نمی‌باشد.