cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مگس سفید
دشمنان طبیعی این حشرهٔ آفت
کفشدوزک سیاه و شبگزهای گل نیز به صورت مستقیم از پوره‌هایی مگس سفید تغذیه می‌کنند.
در ایران
بررسی‌ها نشان می‌دهد افزایش جمعیت مگس سفید با از بین رفتن پارازیت‌های حشره به دلیل سم‌پاشی‌های بی‌رویه و مبارزه شیمیایی با آفات در اطراف شهر تهران و در سطح شهر و برخی مناطق مانند منطقه شش ایجاد شده‌است.
با وجود ادعای مسئولان بر بی خطر بودن این آفت، شهرداری تهران اقدام به مبارزه مکانیکی با آن‌ها کرده و بنابر خبری به‌تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۳ رئیس سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری تهران در گفتگویی مدعی شد که «دیگر مگس‌ها در سطح شهر نیستند».
بعد از چند سال حضور این حشره در تهران سازمان گیاهپزشکی و سازمان حفاظت محیط زیست نتوانسته‌اند تشخیص بدهند که این حشره از چه گونه‌ای است یا آن را اعلام نکرده‌اند. علیرضا نادری حشره‌شناس سازمان محیط زیست مهر سال ۹۴ در مصاحبه‌ای گفت که این سفیدبالک از گونه‌های شناسایی نشده‌است و هنوز نتوانسته‌ایم نوع دقیق آن را شناسایی کنیم. تا مهر سال ۹۵ هم فقط اعلام شده این است که این حشره از جنس Aleuroclava هست در حالیکه از این جنس تاکنون بیش از ۱۲۰ گونه توصیف شده و مشخص نیست این سفیدبالک از کدام گونه است و مشخصات دقیق آن چیست. اما در مشاهدات میدانی کاملاً واضح است که این حشره ارتباط بسیار نزدیکی با درخت توت کاکوزا دارد و تجمع آن‌ها روی برگهای این درخت کاملاً مشهود است. توت کاکوزا یا توت کاغذی (Broussonetia papyrifera) نوعی درخت بومی شرق آسیاست که چند سال است که شهرداری تهران کشت آن را به صورت وسیع در تهران آغاز کرده‌است.
توصیه‌های مسئولان محیط زیست
مسئولان محیط زیست، با آنکه از بی خطر بودن این حشرات برای انسان خبر داده‌اند ولی، از شهروندان خواسته‌اند تا مراقب باشند، مگس‌های سفید در چشم و دهان آن‌ها نرود. در تهران نیز اداره محیط زیست طبیعی استان تهران در نامه‌ای اخطار داده است تا اقدامات لازم نسبت به شناسایی منبع و راهکارهای کنترل این آفت هر چه سریعتر انجام شود،
با افزایش تعداد این حشره در تهران در سال ۱۳۹۴ معاون دفتر پیش‌آگاهی سازمان حفظ نباتات با هشدار در خصوص خطر انفجار جمعیت این مگس در تهران اظهار داشت که اگر با عملیات واکنش سریع در خصوص مقابله با این حشره اقدامی نشود سال آینده با توجه به سرعت تکثیر این آفت شاهد خواهیم بود که بدون ماسک حتی مردم نمی‌توانند در خیابان‌ها تردد و نفس بکشند.
تونل عشق
تونل عشق (به زبان انگلیسی "Love tunnel") در کشور اوکراین، در نزدیکی شهر کوچکی به نام کلوان قرار دارد. این مکان سوژه اشعار بسیاری از شاعران آرمانگرای رمانتیسم و هنرمندان این سبک بوده است. اطراف این تونل را درختان زیادی فراگرفته‌اند و با آغاز تابستان و در ماه‌های گرم سال با رشد درختان آنجا، تونلی سه کیلومتری در اطراف خط راه آهن به وجود می‌آید، که سرتاسر از شاخ و برگ درختان پوشیده شده است. راه آهنی از میان این تونل گذر می‌کند که متعلق به کارخانه فیبر تخته می‌باشد و لوکوموتیو باری در روز سه بار از تونل عشق می‌گذرد تا چوب‌ها را به کارخانه برساند. این تونل حاصل رشد خلاقانه و بی نظیر شاخه‌های درختانی هستند که اطراف راه آهن وجود داشته‌اند. زیباترین زمان تونل عشق در فصل بهار و پاییز می‌باشد که با زیبایی و رنگ‌های فوق‌العاده‌ای همراه است. در فصل‌های دیگر همچون زمستان از زیبایی خاص خود برخودار است و زمین به طور کامل سفدی پوش می‌شود. تونل عشق جزو یکی از معروف‌ترین جاذبه‌های گردشگری کشور اکراین است که توریست‌های زیادی برای بازدید از این تونل به شرق این کشور سفر می‌کنند. اهالی منطقه معتقداند که راز ورمزهای پیچیده‌ای میان این تونل و درختان است که عشاق را به خود جذب می‌کنند و شگفتی‌های بسیاری درون خود پنهان کرده است.
زاکژوو (گمینا زاکژوو)
زاکژوو یک روستا در لهستان است که در گمینا زاکژوو (استان کویافسکو-پومورسکی) واقع شده‌است.
ماگیک
ماگیک (Magik؛ March 18, 1978 – 1978:03:18, December 26, 2000) رپر و تهیه‌کننده موسیقی اهل لهستان بود.
سیارک ۱۰۰۵۹۶
سیارک ۱۰۰۵۹۶ صد هزار و پانصد و نود و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۹ اوت ۱۹۹۷ کشف شد.
روکالومرا
روکالومرا (به ایتالیایی: Roccalumera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مسینا واقع شده‌است. روکالومرا ۸٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۱۴۵ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گریمن
شهر گریمندر ایالت مکلنبورگ-فورپومرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
فرودگاه شهری کلینتونویل
فرودگاه شهری کلینتونویل یک فرودگاه همگانی عملیاتی با کد یاتا CLI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۰۲ متر است. این فرودگاه در شهر کلینتون ویل، ویسکانسین کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵۰٫۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پورشه ۹۹۶
پورشه ۹۹۶ (Porsche ۹۹۶) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ در اشتوتگارت آلمان تولید شده‌است.
طراحی آن موتور عقب، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
آستانه
آستانه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مجموعه میر بهاءالدین حیدر
مجموعه میر بهاءالدین حیدر مربوط به دوره قاجار است و در زواره، محله ساباط کمال، میدان بزرگ، ابتدای کوچه پامنار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خرمالو کم‌گل
خرمالو کم‌گل نام یک گونه از سرده خرمالو است.
زاکژووک (استان لوبلین)
زاکژووک یک روستا در لهستان است که در گمینا زاکژووک واقع شده‌است.
مرکز خرید دالما گاردن
دالما گاردن (Դալմա Գարդեն Մոլ) یک مرکز خرید در شهر ایروان، ارمنستان است.
برندهایی همچون زارا، مارکس اند اسپنسر، تاپ‌شاپ، پل اند بیر و ماسیمو دوتی در دالما گاردن نمایندگی دارند.
آلبرت آدوما
آلبرت دانکوا آدوما (Albert Danquah Adomah؛ زاده December 13, 1987) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
گرودیتس
شهر گرودیتسدر ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال توفاگورتس
باشگاه فوتبال توفاگورتس (Ֆուտբոլային Ակումբ „Տուֆգործ“ Արթիկ; FC Tufagorts) یک باشگاه فوتبال در شهر آرتیک و در کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می‌کرد.
این باشگاه در سال ۱۹۹۵ میلادی منحل شد.
رودولف بولتمان
رودلف کارل بولتمان (۲۰ اگوست ۱۸۸۴ در ویفلستد - ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۶ در ماربورگ) پژوهشگر آلمانی الهیات و کتاب مقدس بود. او یکی از چهره‌های برجسته مطالعات کتاب مقدس در قرن بیستم و همچنین مسیحیت لیبرال محسوب می‌شود.
تکنیکوم
تکنیکوم به نوعی مؤسسه آموزش فنی و حرفه‌ای گفته می‌شود که سابقاً در کشورهای بلوک شرق متداول بود. یک تکنیکوم ممکن است در سطح پائین‌تر از دانشگاه (هنرستان) باشد، یا یک موسسه آموزش عالی باشد.
رودولف بولتمان
بولتمان از هرمنوتیک هایدگر تأثیر فراوانی پذیرفته‌است.
تکنیکوم
در ایران
قبلاً در ایران مؤسساتی که تکنیکوم نامیده شوند وجود داشت. از نمونه‌های مشهور آن می‌توان به مدرسه عالی تکنیکوم نفیسی (که بعداً در دانشگاه صنعتی خواجه‌نصیر طوسی ادغام شد) و تکنیکوم تهران (که اکنون تحت عنوان هنرستان شهید سروندی فعالیت می‌کند) اشاره کرد.
شاه غیب
جمعیت
این روستا در دهستان درزوسابیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۶ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۳۹۵
سیارک ۱۳۹۵ هزار و سیصد و نود و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۶ ژوئیه ۱۹۳۶ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۴۰ است.
ریچارد رایت (بازیکن فوتبال)
ریچارد یان رایت (Richard Ian Wright؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل انگلستان است و در باشگاه‌های ایپسویچ تاون، آرسنال، اورتون، وستهام یونایتد، ساوت‌همپتون، شفیلد یونایتد، پرستون نورث اند و منچستر سیتی بازی کرده‌است. او هم چنین تا کنون ۲ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال انگلستان انجام داده‌است.
محمد پرویزی
محمد پرویزی فارغ التحصل رشته سینما( گرایش کارگردانی ) هنرمند بینارشته ای ( Interdisciplinary artist )است. که فعالیت‌ هنری خود رااز سال ۱۳۸۰ آغاز کرده است.
آثار
سینمایی
نمایش
ویدئوآرت متن
انتشاربیش از ۵۰ مقاله بینارشته ای در نشریات تخصصی
روکامونفینا
روکامونفینا (به ایتالیایی: Roccamonfina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کسرتا واقع شده‌است. روکامونفینا ۳۱٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد و ۶۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیتروتیوزین
نیتروتیوزین با فرمول شیمیایی C۹H۱۰N۲O۵ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۵۱۲۴ است. که جرم مولی آن ۲۲۶٫۱۹ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد زرد و سبز است.
زبان‌های کرا-دای
زبان‌های کرا-دای (Kra–Dai) که با نام‌هایی همچون تای-کادای (Tai–Kadai)، دایک (Daic)، و کادای (Kadai) نیز شناخته می‌شوند، یک خانوادهٔ زبانی از زبان‌های بسیار نواخت‌بر در جنوبِ چین، شمال باختریِ هند، و آسیای جنوب شرقی است. زبان‌های تایلندی و لائو که به ترتیب زبان‌های ملیِ تایلند و لائوس هستند نیز در همین خانوادهٔ زبانی جای دارند. این خانوادهٔ زبانی چیزی نزدیک به ۱۰۰ میلیون گویشور در سراسر جهان دارد. اتنولوگ ۹۵ زبان را در این خانواده فهرست کرده که ۶۲ تایشان در شاخهٔ تای جای گرفته‌اند.
گوناگونیِ زبان‌های کرا-دای در چین جنوبی، و به ویژه در گوئیژو و هاینان، نشان می‌دهد که این ناحیه باید به اورهایمات (میهنِ اصلیِ نیازبانِ یک خانوادهٔ زبانی) بسیار نزدیک باشد. تنها نزدیک به یک هزار سال پیش بود که شاخهٔ تای به سوی جنوب پیش رفت و در آسیای جنوب شرقی، جایی که پیشتر قلمروی زبان‌های آستروآسیایی بود، جایگیر شد و ملت‌های تایلند و لائوس را پدیدآورد.
دسته‌بندی درونی
خانوادهٔ زبان‌های کرا-دای دارای پنج شاخهٔ هلای (یا لای)، کرا، کام-سوی، تای، و اونگ‌به است. پراکنشِ جغرافیایی این شاخه‌ها به ترتیب زیر است: در ۱۹۴۲، پل ک. بندیکت سه زبان از شاخهٔ زبان‌های کرا به نام‌های گلائو، لاکوا، و لاچی را به همراه زبان هلای در یک گروه جداگانه جای داد و خودش نامِ کادای  را بر آن گذاشت؛ ka در گلائو و لاکوا به معنیِ «شخص» و Dai یک خودنام برای زبان هلای است. او سپس یک گروه‌بندی ژنتیکی برای زبان‌های تای، کادای و مالایو-پلی‌نزیایی پیش‌نهاد.
خویشاوندی‌های بیرونی
پیشتر، زبان‌های کرا-دای را بخشی از خانوادهٔ زبان‌های چینی-تبتی می‌دانستند، ولی امروزه - بیرون از کشور چین - این دو خانواده را ناوابسته می‌دانند. اگرچه این دو خانوادهٔ زبانی شمار زیادی واژهٔ همسان دارند ولی چنین واژه‌های همسانی به ندرت در همهٔ شاخه‌های این خانواده دیده شده، و نیز مجموعه واژگانِ پایه‌ای زبان را دربرنمی‌گیرد، که نشان‌دهندهٔ این است که این واژه‌های همسان در واقع وام‌واژه‌های کهن هستند.
چند تن از دانشورانِ غربی شواهدی پیش‌نهاده‌اند که زبان‌های کرا-دای خویشاوند یا شاخه‌ای از خانوادهٔ زبان‌های آسترونزیایی هستند. شماری از واژه‌های هم‌ریشهٔ احتمالی در مجموعه واژگانِ آنها وجود دارد. در میانِ هوادارانِ این نگره هنوز توافقی وجود ندارد که آیا این زبان‌ها گروهِ خواهرِ زبان‌های آسترونزیایی در خانوادهٔ زبان‌های آسترو-تای هستند، زادهٔ مهاجرتِ بازگشتیِ زبان‌های فرمزی از تایوان به سرزمینِ اصلی هستند، یا زادهٔ مهاجرتِ پسینِ زبان‌های آسترونزیایی در خلالِ دورهٔ گسترششان از فیلیپین به هاینان.
نگرهٔ زبان‌های آستوریک می‌گوید که میانِ زبان‌های آسترونزیایی و آستروآسیایی پیوندی هست.
در چین زبان‌های کرا-دای را زبان‌های ژوانگ-دونگ نامیده و آنها را به همراهِ زبان‌های میائو-یائو خویشاندِ زبان‌های چینی-تبتی می‌دانند. در میان دانشورانِ چینی هنوز این بحث جریان دارد که آیا زبان‌های کرا همچون گلائو، لاکوا (کابیائو)، و لاچی را باید در گروهِ زبان‌های ژوانگ-دونگ جای داد یا نه؛ چرا که این زبان‌ها چنان همسانی‌هایی که باعث شده دیگر زبان‌های خانوادهٔ ژوانگ-دونگ را بخشی از زبان‌های چینی-تبتی بدانند، با زبان‌های چینی-تبتی ندارند.
ویکی‌مانیا
ویکی‌مانیا یکی از رخدادهای سالانه و جهانی بنیاد ویکی‌مدیا است. موضوعات سخنرانی‌ها و نشست‌های ویکی‌مانیا شامل پروژه‌های ویکی‌مدیا همچون ویکی‌پدیا و دیگر ویکی‌ها، نرم‌افزارهای متن‌باز، اطلاعات آزاد، محتویات آزاد و جنبه‌های فنی و اجتماعی مرتبط با این موضوعات است. این کنفرانس، در واقع یک اجتماع برای ایجاد روحیهٔ همکاری و فرصتی است برای تمامی ویرایشگران و کاربران پروژه‌های ویکی‌مدیا برای ملاقات با یکدیگر، تبادل ایده‌ها و نظرات، گزارش و تحقیق دربارهٔ پروژه‌ها و همکاری در پروژه‌های آینده.
ده گفتار درباره زبان خوارزمی
ده گفتار درباره زبان خوارزمی کتابی مشتمل بر ۱۰ مقاله از ۴ ایرانشناس نامدار (والتر برونو هنینگ، دیوید نیل مکنزی، هلموت هومباخ، گراردو نیولی) درباره زبان خوارزمی است که توسط یدالله منصوری (استاد زبان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی ) به فارسی برگردانیده شده است.
فهرست
W. B. Henning, (1955), "The Structure of Kwharemain Verb", ACTA IRANICA, VOL 15, 1977, pp. 449-455
W. B. Hening, (1956), "The Kwarezmian Language:, Selected papers, ACTA IRANICA, VOL, 1977, Leiden- Tehran-Liege, pp. 485-500
W. B. Henning, (1965), "The Choresmian Documents", ACTA IRANICA, VOL 15, 1977, pp. 645-658
D. N. MacKenzie, "Khwarazmain Imperfect Stems" (Melanes Linguistaques Offerts a Emaile Benveniste, 1975, 389-396); Reprinted in Iranica Diversa, ed. C. G. Cereti and L. Paul, 1999, pp. 551-570
D. N. MacKenzie, "Khwarezmian and Avestan", (East and West, 38, 1988, 81-92), in: Iranica Diversa (Articles) ed. by C. G. Cereti and L. Paul II, 1999 ROMA, pp. 559-570
D. N. MacKenzie, "Khwarezmian in The Law Books", in Études irano-aryennes Offertes A GILBERT LAZARD, (Stadia Iranica - cahier 7), Paris, 1989, pp. 265-276
H. Humbach, "choresmian", in compendium Linguarm Iranicarum, R. Schmitt, ed. Wiesbaden, 1989, pp. 193-203
Gherardo Gnoli, "More on the Khwarezmian Hypothesis", corolla iranica: papers in honor of prof. Dr. David Neil Mackenzi on the occasion of his 65th birthday on April 8th, 1991, ed. by R. E. Emmerick and D. Weber, Frankfurt am Main/Bern/New York/Paris: Peter Lang. 1991, pp. 74-78
۱۰-واژه‌بست‌ها در خوارزمی، اثر مکنزی، مقاله :
D. N. MacKenzie, "Clitics in Khwarezmian " (Medioiranica, Orientalia Lovaniesis Analecta, 48, Louvain 1993, 135-145)in Iranica Diversa, edited Carlo G. Cereti and Ludwing Paul, Vol II, Roma, 1999, pp. 595-606
کلوان (اوکراین)
کلوان (اوکراین) (به لاتین: Klevan) یک زیستگاه انسانی در اوکراین است که در استان ریونه واقع شده‌است.
خصوصیات
کلوان ۷٬۴۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرناندو ریش
فرناندو ریش مهاجم اهل برزیل است که در شهر کاشیاس دو سو و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
فرناندو ریش در تیم‌های فوتبال Juventude، Olaria، Guarani Venâcio Aires، Juventude، پالمیراس، Yokohama Flügels، باشگاه ورزشی اینترناسیونال، Juventude، Brisbane Strikers، Parramatta Power، Esportivo، باشگاه فوتبال آدلاید یونایتد سابقهٔ حضور دارد.
ارزش فرسوده
ارزش فرسوده یا ارزش اسقاط، در اقتصاد بازرگانی، یکی از مبانی موجود در حوزه لیزینگ می‌باشد و به مبلغ خالص مورد انتظار، در پایان عمر مفید یک دارایی اطلاق می‌شود، که پس از کسر درصد استهلاک و هزینه‌های مورد انتظار فروش، عاید مالک تجاری دارایی مذکور خواهد شد. در حسابداری، با نام در حسابداری، تحت عنوان ارزش اسقاط نیز شناخته می‌شود و به میزان ارزش باقیمانده یک دارایی، پس از اسقاط و زمانی که به طور کامل از بین رفته باشد، اطلاق می‌شود.
معبد توشو
معبد توشو (Tōshō-gū) (東照宮) هر معبد شینتویی است که توکوگاوا ایه‌یاسو با نام «توشو دای‌گونگن» در آن تقدیس می‌شود. توکوگاوا ایه‌یاسو نخستین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا (۱۸۶۸–۱۶۰۳) بود. شوگون سالاری توکوگاوا سومین و آخرین دولت شوگون‌ها در تاریخ ژاپن است. توکوگاوا را پس از مرگ با نام توشو دای‌گونگن یاد کردند.
معبدهای توشو در سراسر ژاپن یافت می‌شوند. محبوب‌ترین آنها برای گردشگری، معبد نیکو توشو است که در نیکو، توچیگی در استان توچیگی قرار دارد. این معبد یکی از آرامگاه‌ها و معابد نیکو جزئی از میراث جهانی یونسکو است.
معبد اوئنو توشو در پارک اوئنو در توکیو نیز یکی از معابد توشوی بسیار معروف است.
زاکنچیه
زاکنچیه یک روستا در لهستان است که در گمینا اوتنگ واقع شده‌است.
بیشکک
بیشکک (به زبان قرقیزی و روسی: Бишкек) پایتخت کشور قرقیزستان است. جمعیت آن بر اساس آمار سال ۲۰۲۰ میلادی یک میلیون و پنجاه و چهار هزار نفر بوده‌است. بیشکک کنونی، در محل نقطه‌ای بسیار کوچک در مسیر جاده ابریشم واقع شده‌است.
بافت شهر بیشکک کنونی به گونه‌ای است که باعث تصفیه هوا به وسیلهٔ هوای کوهستانی می‌شود. بیشکک دارای ۲۶۲ خیابان است. مهم‌ترین خیابان‌های شهر مناس، چوئی، عبدالرحمان اف، بایتیک باتیر، مسکوسکی است. در بلوارهای ارکیندیک و مولودایا گواردیا نیز کافه‌های تابستانی و زمین بازی کودکان وجود دارد. بیشتر نواحی مسکونی مانند شهرک‌های مسکونی شماره ۶ تا ۲۶، در جنوب شهر قرار گرفته‌است.
نامگذاری
در فاصله زمانی ۱۹۲۶ تا ۱۹۹۱ نام این شهر بر اساس نام یکی از رهبران انقلاب بولوشویکی روسیه، میخائیل فرونزه که از نزدیکان لنین و متولد بیشکک کنونی بود و در جریان انقلاب ۱۹۰۵ و انقلاب ۱۹۱۷ و شورش‌های داخلی دهه ۱۹۲۰ نقش بسیار چشمگیری داشت، به نام «فرونزه» نامیده می‌شد.
تاریخچه
کاوش‌های باستانی نشان می‌دهد انسان‌های اولیه در هزاره‌های پنجم و چهارم پیش از میلاد در منطقه‌ای که هم‌اکنون شهر بیشکک واقع شده ساکن بوده‌اند شاخه شرقی بیشکک از دره چوئی عبور می‌کرد و در مسیر دیگری به رشته‌کوه‌های تیان‌شان مرکزی منتهی می‌شد. در چهارراه این جاده‌ها کاروان‌سرایی متعلق به قوم عشایری ترک‌زبان به نام سولتو وجود داشته‌است. گفته می‌شود در سده‌های ۷ تا ۱۲ میلادی یک شهر قدیمی ترک‌نشین به نام جول در منطقه بیشکک کنونی قرار داشته‌است. دره چوئی که شهر بیشکک در آن قرار گرفته در میان رودهای آلاارچا و الامدین، چراگاه زمستانی قبیله سولتو یکی از چهل قبایل قرقیزی بود.
بارتولد «جول» در مآخذ اسلامی را با «چول» در زبان ترکی که به معنای دشت و صحراست، یکی می‌داند و این به نظر درست می‌رسد، زیرا در شمال آن بلافاصله دشتی ریگزار آغاز می‌شود. در ناحیهٔ جول کهن در ۱۰ کیلومتری بیشکک چند اثر بودایی کشف شده‌است. در مشرق بیشکک از یک معبد بودایی دیگر خاک‌برداری شده که ظاهراً متعلق به سده‌های ۲ و ۳ ق / ۸ و ۹م است.
خانات خوقند
در سال ۱۸۲۵ در قلمرو شهر با دستور مَدعلی خان ازبک دژ بیشپک بنیانگذاری شد که بزرگ‌ترین پادگان نظامی در دره چوئی در آن مستقر بود. این نقطه یکی از ۳۵ دژ نظامی این حکومت در منطقه بود. در داخل دژ علاوه بر پادگان، مسجد، بازار، کشتارگاه، زندان، انبار و سایر ساختمان‌ها وجود داشته‌است. در پیرامون این دژ خانه‌های صنعتگران و بازرگانان، کاروان‌سراها و کارگاه‌های صنعتگری دایر بود. این دژ در مرکز راه‌های قبایل عشایری برای جابجایی آن‌ها از چراگاه‌های زمستانی به چراگاه‌های تابستانی و در مسیر جاده منتهی به دریاچه ایسیک کول و منطقه هفت‌رود قرار داشت. امیران خوقند از این دژ به عنوان محل جمع‌آوری مالیات‌ها از کاروان‌های گذری استفاده می‌کردند.
۱۶ سال پس از تصرف این منطقه توسط روس‌ها که در سال ۱۹۶۲ اتفاق افتاد، در این مکان بنایی جدید ساخته شد. بنای اولیه شهر کنونی بیشکک در سال ۱۸۷۸ به‌عنوان یک دژ نظامی متعلق به روسیه تحت نام «پیشپـِک» گذاشته شده‌است.
رونق واقعی شهر بیشکک نیز از این تاریخ آغاز شد چون تا پیش از این سال مرکزیت منطقه شمال قرقیزستان در شهر تُخماق قرار داشت؛ ولی در این سال بسیاری از تأسیسات اداری و مسکونی این شهر بر اثر سیل‌های متعدد تقریباً تخریب شد و به‌اجبار مرکزیت سیاسی و اداری منطقه شمال قرقیزستان به بیشکک منتقل گشت.
حمام لپویی
حمام لپویی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شیراز، بخش زرقان، شهر لپوئی، خیایان معلم، کوچه میثاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بلپر، کانزاس
بلپر شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۴ نفر بوده‌است.
پرفلوئورواکتانوئیک اسید
بررسی‌های روبرت بیلوت
در پایان، پژوهش‌های بیشتر نشان داد که PFOA چندین پیامد منفی سلامتی در موش‌هایی که در معرض این ماده شیمیایی قرار گرفته بودند داشته‌است. قرار گرفتن در معرض PFOA در این موش‌ها منجر به تغییر بیان ژنی شد که به ایجاد بافت چربی انجامید که باعث شد موش‌های با درجان گوناگون به هیپرکلسترولمی (کلسترول بالا) دچار شوند. پیامدهای بیماری برخاسته از PFOA در موش‌ها با ژنوتیپ‌های گوناگون بسیار متفاوت بود. همچنین، موش‌های ماده در تمام ژنوتیپ‌ها به‌طور قابل‌توجهی نرخ بالاتری از هیپرکلسترولمی داشتند.
بیلوت نشان داد که دوپون چگونه از دهه ۱۹۸۰ آگاهانه آبهای رودخانه‌ها را با PFOA در پارکرسبورگ، ویرجینیای غربی آلوده کرده‌است. در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، پژوهشگران سمیت PFOA را بررسی کردند.
وکیل رابرت بیلوت برای تلاش‌های خود در رویارویی با این آلودگی جوایز گوناگونی مانند جایزه زیست صحیح را در سال ۲۰۱۷ دریافت کرده‌است این نبرد با دوپون در مستند شیطانی که می‌شناسیم که برای نخستین بار در سال ۲۰۱۸ در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش گذشته شد، و در فیلم آب‌های تیره به کارگردانی تاد هینز به نمایش درآمد.
فک خرچنگ‌خوار
فک خرچنگ‌خوار (نام علمی: Lobodon carcinophaga) نام یک گونه از تیره فک بی‌گوش است.
حوضه آبریز کویر مرکزی
جغرافیا
حوضهٔ کویر مرکزی با مساحت ۲۲۶٬۵۳۳٫۱ کیلومتر مربع بزرگترین زیرمجموعهٔ حوضهٔ فلات مرکزی است و شامل رودها و مسیل‌هایی است که وارد دشت کویر می‌شوند. بخش عمدهٔ آن در استان‌های سمنان و خراسان رضوی قرار دارد. بخش‌هایی از استان‌های تهران، اصفهان، یزد، خراسان جنوبی و خراسان شمالی نیز جزء این حوضه هستند. محدودهٔ شمالی آن، کوه‌های البرز و ادامهٔ آن بینالود است. کوه‌های کم‌ارتفاع بقیهٔ مرز حوضه را شکل می‌دهند. در مجموع ۳۵٪ سطح آن مناطق کوهستانی و ۶۵٪ باقیمانده، کوهپایه‌ها، دشت‌ها و کویرها هستند. بلندترین نقطهٔ حوضه، به ارتفاع ۴۰۳۶ در نزدیکی فیروزکوه و پست‌ترین نقطهٔ آن، به ارتفاع ۶۴۵ متر در دشت کویر قرار دارند. میانگین بارندگی سالانه در حوضهٔ کویر مرکزی ۱۴۵ میلیمتر است. سطح بزرگی در جنوب و غرب این حوضه، کاملاً بیابانی و شوره‌زار است و بارندگی سالانه در مرکز حوضه به ۵۰ میلی‌متر نمی‌رسد.
در شرق حوضه، کویر نمک در نزدیکی بردسکن قرار دارد که آبراهه‌های منتهی به آن (مهم‌ترین آنها کال شور تربت حیدریه و کال نمک بشرویه) عمدتاً شور و غیرقابل استفاده هستند. در شمال شرقی حوضه، رودهایی از کوه‌های بینالود و آلاداغ سرچشمه می‌گیرند که در نهایت، به کال شور خارتوران می‌ریزند. این کال، بلندترین رود حوضه و رودی دائمی است که آب آن در دشت کویر فرومی‌رود. در شمال حوضه، کویر حاج علی‌قلی (کویر دامغان) مسیل‌های منطقهٔ دامغان و شاهرود (دو رود عمدهٔ آن رود چشمه علی و کال سیاه) را به خود جذب می‌کند. در غرب آن، رودهای سرچشمه گرفته از دامنه‌های جنوبی البرز در غرب سمنان و شرق تهران به هم می‌پیوندند و حبله‌رود را شکل می‌دهند. این رود دائمی است و به حاشیهٔ کویر منتهی می‌شود. کال شور درونه نیز مهم‌ترین مسیل جنوب حوضه است که وارد دشت دستگردان می‌شود.
زیرحوضه‌ها
برپایهٔ دستور العمل تقسیم‌بندی حوضه‌های ایران، حوضهٔ آبریز کویر مرکزی به ۹ زیرحوضهٔ درجه ۳، ۳۰ زیرحوضهٔ درجه ۴، ۴۲ زیرحوضهٔ درجه ۵، ۴۹ زیرحوضهٔ درجه ۶ و ۱۰ زیرحوضهٔ درجه ۷ تقسیم می‌شود:
افزون بر این، این حوضه به ۵۰ محدودهٔ مطالعاتی تقسیم شده است. بزرگترین محدودهٔ مطالعاتی دشت کویر (کد ۴۷۰۱) با مساحت ۴۲٬۲۳۵٫۶ کیلومتر مربع و کوچکترین محدوده، هومند - آبسرد (کد ۴۷۰۹) با مساحت ۵۶۶٫۷ کیلومتر مربع هستند.
سیارک ۱۰۰۶۷۵
سیارک ۱۰۰۶۷۵ صد هزار و ششصد و هفتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ دسامبر ۱۹۹۷ کشف شد.
خدا مرده‌است
«خدا مرده‌است» (آلمانی: ؛ همچنین شناخته‌شده به مرگ خداوند) جمله مشهور و به شدت نقل قول شده و گاهی بد تفسیر شده فیلسوف آلمانی، فریدریش نیچه است. این جمله اولین بار در کتاب دانش شادان وی در بخش ۱۰۸ (کشمکش‌های تازه) ٫ بخش ۱۲۵ (دیوانه) و برای بار سوم در بخش ۳۴۳ (مفهوم خوشیِ ما) نمایان شد. همچنین این جمله را می‌توان در اثر کلاسیک وی، چنین گفت زرتشت نیز پیدا کرد که بیشترین تأثیر را در شهرت این عبارت داشته‌است.
این اندیشه در بخش «دیوانه» کتابِ دانش طربناک بدین‌گونه بیان می‌شود:
گرویچ
شهر گرویچ در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
خدا مرده‌است
"خدا مرده‌است. خدا مرده باقی می‌ماند و ما او را کشته‌ایم. چگونه خود را تسلی خواهیم داد، جنایتکاران تمامِ جنایتکاران را؟ آنچه مقدس‌ترین و مقتدرترین چیز بود که تاکنون جهان به خود دیده‌است، بر اثر خون‌ریزی بسیار حاصل از چاقوهای ما مرده‌است. چه کسی ما را از این خون پاک خواهد کرد؟ چه آبی برای ما موجود است تا خود را بشوییم؟ چه اعیادی بهر کفاره، چه مناسک مقدسی را از خود ابداع خواهیم کرد؟ آیا عظمت این عمل بیش از اندازه برای ما عظیم نیست؟ آیا نبایستی تنها خود خدایانی دیگر شویم تا شایسته این کار باشیم؟"
تفسیر
عبارت «خدا مرده‌است» به این معنا نیست که نیچه به خدایی واقعی اعتقاد داشته، یا به عبارت لفظی در ابتدا وجود داشته‌است و بعداً مرده؛ بلکه انتقال‌دهنده این دیدگاه است که خدای مسیحیت دیگر منبع معتبری از اصولِ مطلق اخلاقی به‌شمار نمی‌رود. نیچه بحرانی را که مرگ خدا برای فرضیات اخلاقی موجود ایجاد می‌کند، تشخیص داده‌است: «وقتی فرد ایمان مسیحی را رها می‌کند، حقانیت اخلاق مسیحی را نیز از خود سلب می‌کند؛ این اخلاق به هیچ وجه خود-آشکار نیست… با فروشکستن یک مفهوم بنیادین در درون مسیحیت یعنی ایمان به خدا، شخص تمام آن را در هم می‌شکند؛ هیچ چیز الزام‌آور دیگری در دستان او باقی نمی‌ماند.»
از همین رو است که در «دیوانه» که بدایتاً به خداناباوران اشاره دارد، مسئله اصلی نگاهداشت هر گونه سیستم ارزشی، در نبود انتظام و دستگاه ارزشی الهی است.
«مرگ خدا» شیوه‌ای است برای بیان این مفهوم که بشر دیگر نمی‌تواند به چنین نظام‌های کیهانی‌ای اعتقاد داشته باشد، چرا که دیگر آن را به رسمیت نمی‌شناسد. نیچه بیان می‌کند که مرگ خدا نه تنها منجر به انکار ایمان به یک نظام کیهانی می‌شود، بلکه انکار ارزش‌های مطلق حاصل از آن را نیز در پی خواهد داشت؛ یعنی پس زدن ایمان و اعتقاد به یک قانون اخلاقی بیرونی (غیرشخصی) و جهان‌شمول که برای همه الزام‌آور باشد. در این حالت، فقدان یک بنیان مستحکم و مطلق برای اخلاق، منجر به نیهیلیسم می‌شود. پوچگرایی همان چیزی است نیچه در پی راه‌حلی برای آن است، آن هم بر اساس ارزیابی دوباره ارزش‌های بشری. این کار برای نیچه بدان معنا است که به دنبال بنیان‌های عمیق‌تر از آنچه ارزش‌های مسیحی و ادیان عرضه می‌کند، باشیم. یکی از بنیان‌هایی که او بدان دست می‌یابد، «اراده قدرت» است که نیچه آن را به عنوان «جوهره حقیقت» تعریف می‌کند.
نیچه معتقد است اکثریت مردم این مرگ را به دور از عمیق‌ترین ترس‌ها و اضطراب‌ها به رسمیت نمی‌شناسند. بدین‌گونه وقتی این مرگ به‌طوری گسترده می‌خواهد تشخیص داده شود و مورد تأیید همگانی قرار بگیرد، مردم دچار یاس می‌شوند و نیهیلیسم به‌طور فزاینده‌ای گسترش پیدا می‌کند. تا حدودی به همین دلیل است که نیچه مسیحیت را پوچ گرایانه می‌داند.
صدای نیچه
هر چند نیچه عبارت «خدا مرده‌است» را در کتاب دانش طربناک از دهان یک «دیوانه» بیان می‌کند، اما از زبان خود نیز این عبارت را در بخش‌های ۱۰۸ و ۳۴۳ همان کتاب به کار می‌گیرد. در بخش دیوانه، مردی توصیف می‌شود که به سوی بازار می‌دود، در حالی که فریاد می‌زد: «من خدا را جستجو می‌کنم! من خدا را جستجو می‌کنم!» اما او تنها باعث خنده و سرگرمی دیگران می‌شود و کسی به او توجه نمی‌کند. دیگران به استهزاء پاسخ می‌دهند که شاید به سفرِ دریا رفته باشد، و راه خویش را همچون یک کودک گم کرده؟ شاید از ما (بی‌اعتقادها) می‌ترسد و خود را پنهان می‌کند؟ - خنده‌های بیشتر. دیوانه، عاجر و ناتوان، فانوس خود را بر زمین می‌زند و فریاد می‌کشد: «خدا مرده‌است، و ما او را کشته‌ایم، من و شما!» «اما من خیلی زود آمده‌ام» او فوراً متوجه می‌شود کسانی که تا یک دقیقه پیش به طعن و استهزاء او مشغول بودند، با شگفتی به او خیره شده‌اند: مردم هنوز نمی‌توانند بفهمند که خدا را کشته‌اند. او ادامه می‌دهد:
"این واقعه بهت‌آور هنوز فرا نرسیده‌است، هنوز در حرکت است، هنور به گوش انسان‌ها نرسیده‌است. رعد و برق نیازمند زمان است، نور ستارگان نیازمند زمان است، اعمالی که گر چه انجام گرفته‌اند، اما هنوز نیازمند زمان‌اند تا دیده و شنیده شوند. این عمل هنوز از آنان دور از دورترین ستارگان است – اما با وجود این، آنان خود انجامش داده‌اند."
"خدا مرده‌است؛ اما با توجه به مرام بشر، ممکن است برای هزاران سال غارهایی وجود داشته باشد که سایه او در آن‌ها نمایش داده شود و ما- ما هنوز باید سایه او را نیز محو کنیم."
شخصیت اول کتاب «چنین گفت زرتشت» نیز این عبارت را پس از دیدار با قلندری که هر روز نغمه سرایی می‌کند و زندگانی را در بزرگداشت و تحمید خدای خویش به سر می‌برد، با خود بیان می‌کند:
"«و این قدیس در این جنگل چه می‌کند؟» زرتشت پرسید. قدیس پاسخ داد «من نغمه‌ها می‌سازم و آن‌ها را می‌سرایم؛ و آنگاه که نغمه‌ها می‌سرایم، می‌خندم و می‌گریم و زمزمه می‌کنم: و بدین‌گونه خدا را ستایش می‌کنم. با نغمه‌سرایی، خندیدن، گریستن و زمزمه کردن خداوند را که خدای من است، ستایش می‌کنم. اما تو برای ما چه رهاورد آورده‌ای؟» آنگاه که زرتشت این سخنان را شنید، با قدیس وداع کرد و گفت «چه می‌توانم بهر تو آورده باشم؟ لیک اجازه بده هر چه زودتر بروم، مبادا چیزی از تو بگیرم!» و بدین‌گونه آنان از یکدیگر جدا شدند، آن سالخورده و آن مرد، در حالی که همچون دو پسربچه می‌خندیدند. اما آنگاه که زرتشت تنها شد، اینگونه با خویش گفت که «مگر می‌شود؟ این قدیس در این جنگل چیزی از این نشنیده که خدا مرده‌است.»"
افزون بر این، زرتشت بعداً نه تنها به مرگ خدا اشاره می‌کند، بلکه می‌گوید «همه خدایان مرده‌اند». تنها یک سیستم اخلاقی نیست که مرده‌است، بلکه تمام آن‌ها چنین گشته‌اند تا «ابرمرد»، انسان جدید، جایگزین آن‌ها شود. همه خدایان مرده‌اند؛ ما هم‌اکنون خواهان زیستن ابرمرد هستیم.
نیچه و هایدگر
مارتین هایدگر این بخش از فلسفه نیچه را با در نظر گرفتن آن به عنوان مرگ متافیزیک فهمیده‌است. از این منظر، سخنان نیچه تنها به این شکل قابل فهم است که اشاره به دیدگاه الهیاتی یا انسان‌شناسانه خاصی نداشته باشد، بلکه فی نفسه به پایان فلسفه نظر داشته باشد. در کلام هایدگر، فلسفه به عنوان متافیزیک به حداکثر توان بالقوه خود دست یافته‌است و سخنان نیچه هشداری است دربارهٔ فروشکستگی آن و هر جهان‌بینی متافیزیکی دیگر. هایدگر گوشزد می‌کند که اگر خدا مرده‌است، به آغاز آن که همان انجام آن آن بود، بازمی‌گردد. (سرنوشت)
نیچه و دیگران
پل تیلیش (Paul Tillich) و ریچارد شاخت (Richard Schacht) تحت تأثیر نیچه، بخصوص عبارت «خدا مرده‌است»، قرار داشتند.
تامس جی. جی آلتایزر (Thomas J.J. Altizer) یکی از الهیون «مرگ خدا» ("Death of God") می‌نویسد که تنها مسیحی‌ها می‌توانند آتئیست (atheists) واقعی باشند و مرگ خدا را جار بزنند. وی می‌نویسد که بین «خدا نیست» (There is no God) و «خدا مرده‌است» (God is Dead) تفاوت وجود دارد.
پیوند به بیرون
متن کامل «دیوانه» از کتاب دانش طربناک
محله هوایی کلینتون-شرمان اینداستریال
محله هوایی کلینتون-شرمان اینداستریال یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CSM است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۴۱۱۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵۸۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
منطقه کاراس
منطقه کاراس (به لاتین: ǁKaras Region) یک منطقهٔ مسکونی در نامیبیا است که در نامیبیا واقع شده‌است. منطقه کاراس ۱۶۱٬۵۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
کریس جوزف
کریس جوزف (Kris Joseph؛ زادهٔ December 17, 1988) بازیکن بسکتبال اهل کانادا است.
ب‌ام‌و ۳۴۰
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی 4600 mm، عرض آن در حالت طبیعی 1770 mm، ارتفاع آن در حالت طبیعی 1630 mmو وزن آن در حالت طبیعی 1200 kg است.
موتور آن ۱۹۷۱ سی‌سی سامانه جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
علی گلاویژ
علی گلاویژ (۱۳۰۱ در بوکان - ۱۳۶۷ در تهران)، نویسنده، مترجم و گوینده بخش کردی رادیو پیک ایران و عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران بود.
زندگی
علی گلاویژ در سال ۱۳۰۱ در شهر بوکان کردستان به دنیا آمد. وی دارای دکترای اقتصاد از آذربایجان شوروی بود. در سال ۱۳۲۰ به جنبش کردستان پیوست و در سال ۱۳۲۵ برای ادامه تحصیل به همراه ۶۰ تن دیگر از اعضای حزب دموکرات کردستان به شوروی رفت. با سقوط جمهوری کردستان به همراه چندین تن دیگر در شوروی ماندگار شدند. علی گلاویژ به زبان‌های کردی، فارسی، آذری، روسی، فرانسه و آلمانی تسلط کامل داشت. وی برادر ادیب کرد حسن صلاح بود.
دیدگاه‌ها
وی هنگام طرح مسئله ملی تأکید کرده‌است: «برای حل درست مسئله ملی باید آن را به درستی طرح کرد، و برای طرحِ درست آن باید خودِ مسئله را آن‌چنان‌که هست به شیوه علمی درک نمود“(علی گلاویژ، ”دربارهٔ سیاست ملی حزب توده ایران»، چهل سال در سنگر مبارزه، صفحه ۲۳۱).
مرگ
علی گلاویژ در ۷ اردیبهشت ۱۳۶۲ دستگیر می‌شود و به نوشته کتاب «شهیدان توده‌ای»، گلاویژ در سال ۱۳۶۷ در اوین در زمره کشتار شهریور ۱۳۶۷ اعدام شد. وی یکی از رهبران کشته شده حزب توده در جریان کشتارهای ۶۷ محسوب می‌شود.
آزمایشگاه کلارندون
آزمایشگاه کلارندون (Clarendon Laboratory) واقع در پارکز رود آکسفورد انگلستان و بخشی از دپارتمان فیزیک دانشگاه آکسفورد می باشد. این آزمایشگاه در حوزه های فیزیک اتمی، مولکولی و نوری، فیزیک ماده چگال و زیست‌فیزیک فعالیت دارد.
محمد رضایی راد
محمّد رضایی راد (زادهٔ ۱۳۴۵) فیلمنامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس، کارگردان تئاتر، نویسنده و پژوهشگر اهل ایران است. فیلمنامه‌های او برنده جوایز متعددی از جشن خانه سینما و جشنواره فیلم فجر و جشنواره فیلم آسیا پاسیفیک شده‌است. فیلم کودک و سرباز با فیلمنامه‌ای از او برنده بالن نقره‌ای جشنواره سه قاره نانت فرانسه شد.
ابتدای زندگی و تحصیلات
محمد رضایی‌راد در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در یک خانواده پرجمعیت (شش دختر و دو پسر) در محلهٔ بیستون رشت به دنیا آمد.
او تحصیلات ابتدایی را در دبستان دین و دانش به انجام رسانید. بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵ در محله‌های چهاربرادران و باغ حاتم زندگی می‌کرد. بین سال‌های ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۱ تحصیل مقطع راهنمایی در مدارس شاهپور و مجتمع طالقانی و مدرسهٔ شبانهٔ تحویلداری انجام داد.
فعالیت‌های هنری
او از سال ۱۳۵۸ در کلاس‌های تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شرکت می‌کرد و در نمایش‌های آن بازی می‌کرد. پدرش هفته نامهٔ محلی «نقش قلم» را در سال ۱۳۵۹ منتشر کرد که وی گهگاهی در آن نقدهای سینمایی و اشعاری می‌نوشت. تحصیلات دبیرستانی در بین سال‌های ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۶ در دبیرستان‌های شریعتی، دین و دانش و امیرکبیر انجام داد. در سال ۱۳۶۴ کلاس‌های انجمن سینمای جوان شرکت نمود. بین سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۹ در رشتهٔ ادبیات فارسی در دانشگاه آزاد رشت تحصیل نمود. در سال ۱۳۶۶ با همکاری محمدتقی صالح‌پور، علی صدیقی و بهزاد عشقی نشریه فرهنگی «ویژهٔ فرهنگ، هنر و ادبیات نقش قلم» را منتشر می‌کند. بین سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۱ خدمت سربازی خود را در شهرهای تهران، شیراز و نفت شهر انجام داد. رضایی‌راد در بین سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴ در مقطع فوق لیسانس در رشتهٔ فرهنگ و زبان‌های باستانی در دانشگاه آزاد واحد تهران ادامه تحصیل داد. وی پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را با نام «اندیشه سیاسی در ایرانِ پیش از اسلام» نگاشت. در سال ۱۳۷۱ در انتشار نشریهٔ هشت روز هفته و کتاب نقد و بررسی آثار علی حاتمی و محسن مخملباف با عباس بهارلو همکاری می‌کرد. در سال ۱۳۷۲ نخستین فیلمنامه‌اش «بچه‌های مدرسهٔ همت» به رضا میرکریمی می‌فروشد که بعدها به مجموعه‌ای ۱۳ قسمتی تبدیل می‌شود. در سال ۱۳۷۴ به مدت سه ماه مدیر نشریهٔ داخلی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی بود در سال ۱۳۷۶ با همسرش هنگامه ازدواج نمود. وی در سال ۱۳۷۷ همکاری خویش را با دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی آغاز نمود. در همین سال به مدت یک ماه مشاور فرهنگی شهردار منطقهٔ ۷ تهران بود. همچنین در سال ۱۳۷۷ همکاریش را با شرکت معماری و شهرسازی عرصه آغاز نمود که حدود ۱۲ سال ادامه داشت و حاصل آن پژوهش و نگارش «تاریخ اجتماعی شهر در ایران باستان» بود. در سال ۱۳۷۸ به کرج نقل مکان نمود. در همان سال صاحب دختری به نام «رها» می‌شود. در سال ۱۳۸۱ شروع به نگارش هفتگی در ستون «اندیشیدن در بزرگراه» در روزنامهٔ شرق می‌کند و نگارش رمان «... و این تنها بازی جهان بود» را به اتمام رسانید. همچنین در همین سال مؤسسهٔ پویش خرد به همراه جمعی از دوستانش راه‌اندازی می‌کند که به مدت دو سال یک سلسله سخنرانی ماهانه دربارهٔ فلسفه هنر برگزاری می‌کنند. در سال ۱۳۸۴ با سفری به هند، مقاله‌ای در بازهٔ درام شکونتلا در همایش مطالعات ایران و هند در موزهٔ الله‌آباد ارائهٔ کرد. یک بار دیگر در سال ۱۳۸۵ به فرانسه سفر نمود و در نگارش فیلمنامهٔ «زیر آب» با سپیده فارسی همکاری نمود. در سال ۱۳۸۶ تاریخ نمایش و نمایش‌نامه‌نویسی در دانشکدهٔ هنر و بعد در دانشگاه سوره و دانشگاه تهران تدریس نمود. در سال ۱۳۸۸ به فرانسه مسافرت نود و بر اساس ایده‌ای از رمان جواد جواهری فیلمنامهٔ «آه فرشته» را برای سپیده فارسی می‌نگارد. در سال ۱۳۸۷ پژوهش و یافتن اسنادی دربارهٔ عباس نعلبندیان را آغاز نمود و یک سال بعد نیز مصاحبه با آربی آوانسیان، شکوه نجم‌آبادی، صدرالدین زاهد، رضا قاسمی و بیژن صفاری دربارهٔ عباس نعلبندیان نمود.
بعد از حدود ۱۰ سال‌ها دوری از تئاتر بار دیگر از روز ۵ تیر ماه ۱۳۹۳ با اجرای نمایش «و آنک انسان» در تالار استاد مشایخی مؤسسه فرهنگی هنری «مان» به صحنه بازگشت. رضایی‌راد حدود ۱۰ سال پیش نمایش «بازگشت به خان نخست» را در تالار قشقایی تئاتر شهر اجرا کرد. وی در هنگام دولت احمدی‌نژاد در تئاتر ممنوع‌الکار شد اما در سینما امکان فعالیت داشت و در همان سال‌های دوری‌اش از تئاتر، فیلمنامه فیلم «خسته نباشید!» را نوشت که با کارگردانی مشترک افشین هاشمی و محسن قرایی ساخته شد. او در این سال‌ها با وجود دوری‌اش از سالن‌های رسمی تئاتر، در فضاهای خصوصی نمایش اجرا می‌کرد و این چنین بود که گروه تئاتر «خانه» را تأسیس کرد. او همزمان، مشغول تمرین نمایشی دیگر با نام «جوهر گوگرد» است که با بازی افشین هاشمی، عاطفه نوری، میلاد رحیمی، آیه کیان‌پور و … اجرا خواهد شد.
مقالات او در این سال‌ها در روزنامه‌های توس، نشاط، صبح آزادگان، شرق، خرداد، نوروز، اعتماد، اعتماد ملی، ضمیمهٔ همشهری، کارگزاران و نشریاتِ نقش قلم، آبان، آدینه، نامهٔ فرهنگ، دنیای تصویر، دفترهای تئاتر، صحنه، هنرهای نمایشی، نمایش، کتاب ماه، چیستا، نقد سینما، فصلنامهٔ هنر، کارنامه، سیمیا، ارغنون و… چاپ شده‌است.
فیلم زندگی
فیلم مستند بازی نویس به کارگردانی آریان رضائی به زندگی تئاتری محمد رضایی راد می‌پردازد که برای نخستین بار آذر و دی ماه ۱۴۰۰ در سایت هاشور اکران آنلاین شده است.
جیمز اف. آلن
جیمز اف آلن (James F. Allen؛ زادهٔ ) دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا است.
زاگاچیه (استان لهستان کوچک‌تر)
زاگاچیه یک روستا در لهستان است که در گمینا چرنگخوو (استان لهستان کوچک‌تر) واقع شده‌است. زاگاچیه ۷۲۱ نفر جمعیت دارد.
فنیل‌استیل‌کربیونول
فنیل‌استیل‌کربیونول با فرمول شیمیایی C۹H۱۰O۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۲۷۳۳ است. که جرم مولی آن ۱۵۰٫۱۷۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر است.
فک فیلی شمالی
فک فیلی شمالی (نام علمی: Mirounga angustirostris) نام یک گونه از سرده فیل دریایی است.
فرد (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۳)
فردریکو رودریگس دِ پائولا سانتوس (Frederico Rodrigues de Paula Santos؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه فنرباغچه بازی می‌کند.
بریجیت مویناهان
بریجیت مویناهان (Bridget Moynahan؛ زادهٔ April 28, 1971) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گروناو، نیدرزاکسن
شهر گروناو، نیدرزاکسندر ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهریار ممدیاروف
شهریار ممدیاروف (Şəhriyar Həmid oğlu Məmmədyarov) استادبزرگ شطرنج اهل جمهوری آذربایجان است.
ورزشگاه مرکزی کالوی
مرکزی کالوی ورزشگاهی در شهر تالین، استونی است.
این ورزشگاه در سال ۱۹۵۶ ساخته شده است و ۱۲٬۰۰۰ نفر ظرفیت دارد.
زاگاچیه (استان لوبلین)
زاگاچیه یک روستا در لهستان است که در گمینا کودنگ واقع شده‌است.
پن جیلت
پن جیلت (متولد ۵ مارس ۱۹۵۵) شعبده‌باز آمریکایی، کمدین، موسیقی‌دان و نویسندهٔ مشهور شده در برنامه «پن و تلر» است. او در کارهایش به نقد طنزآمیز خرافات و عقایدی که به نظر او غلط هستند می‌پردازد. او مدافع بیخدایی، شک‌گرایی علمی، لیبرترینیسم و بازار آزاد است.
بریز
بریز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در جنوب استان فارس ایران است. فاصله‌‌ٔ این روستا تا مرکز شهرستان ۴۵ کیلومتر است.
پن جیلت
تازه‌ترین کتاب جیلت با ''نام خدا نه! نشانه‌هایی که شاید همین حالا بیخدا باشید و دیگر قصه‌های جادویی'' در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۱ منتشر شد، و در هفته اول در پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت.
بریز
جمعیت
این روستا در دهستان دهکویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۴۶ نفر (۴۱۱خانوار) بوده‌است. مردم این روستا پیرو مذهب شیعه هستند و به زبان اچمی صحبت می‌کنند.
اماکن تاریخی
این روستا یک کاروان سرا دارد که در زمان شاه عباس صفوی ساخته شده‌است. همچنین در این روستا امامزاده‌ای به نام «میراحمد» مدفون است که مورد توجه و محل زیارت مردم محلی است.
سیارک ۱۳۹۶
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۰۰ است.
حمام علیا بابا حیدر
حمام علیا بابا حیدر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فارسان، بخش مرکزی، شهر بابا حیدر، خیابان حیدر ابن مالک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیوید اکروید
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مردان بحران: سرگذشت هاروی والینجر اشاره کرد.
سیارک ۱۰۳۲۲۰
سیارک ۱۰۳۲۲۰ صد و سه هزار و دویست و بیستمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
فرشاد فتوحی
فرشاد فتوحی (زادهٔ ۱۹۵۷ میلادی) دانشمند رایانه در زمینه داده‌کاوی و وب معنایی اهل ایالات متحده آمریکا است.
ویتوریو امانوئله اورلاندو
ویتوریو امانوئل اورلاندو (Vittorio Emanuele Orlando; May 19, 1860 – 1860:5:19, December 1, 1952) یک سیاست‌مدار اهل ایتالیا بود که از تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۱۷ تا تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۱۹ سمت نخست وزیری، از تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۱۶ تا تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۱۹ سمت وزارت کشور ایتالیا را برعهده داشت.
روکاموریچه
روکاموریچه (به ایتالیایی: Roccamorice) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پسکارا واقع شده‌است. روکاموریچه ۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد و ۵۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنه ویوین
رنه ویوین ) (۱۱ ژوئن ۱۸۷۷ - ۱۸ نوامبر ۱۹۰۹) یک شاعر بریتانیایی بود که به فرانسوی می‌نوشت.
او به نمادگرایی علاقه زیادی داشت و سروده‌هایش شامل غزل، اشعار یازده‌هجایی و اشعار نثری است.
از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «سافو»، «گیتارها»، «زهر هکوران»، «ترانه برای سایه من» و «خاطرات و خاکسترها و غبارها» اشاره کرد. وی نوامبر ۱۹۰۹ در تارن پاریس از دنیا رفت.
فرودگاه منطقه‌ای کلینتون
فرودگاه منطقه‌ای کلینتون یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا CLK است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۱۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۹۲٫۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
زن بیونیک
زنِ بیونیک (The Bionic Woman) یک مجموعهٔ تلویزیونی علمی–تخیلی آمریکایی است که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ میلادی از دو شبکهٔ ای‌بی‌سی و ان‌بی‌سی به روی آنتن رفت.
زن بیونیک در واقع دنبالهٔ مجموعهٔ علمی–تخیلی مرد شش میلیون دلاری است که در اوایل دههٔ ۷۰ میلادی پخش می‌شد.
این مجموعه تلویزیونی، در سال ۱۳۵۶ خورشیدی، با عنوانِ زن اتمی و با دوبلهٔ فارسی، از تلویزیون ملی ایران پخش شد.
زاگاچیه (استان ووتسکی)
زاگاچیه یک روستا در لهستان است که در گمینا پژدبوژ واقع شده‌است.
بلوو، کانزاس
بلوو شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۵ نفر بوده‌است.
استپنی
استپنی (به انگلیسی: Stepney) یک شهرک در بریتانیا است که در منطقه تاور هملتس لندن واقع شده‌است.
خانه گنجی
خانه گنجی مربوط به دوره قاجار است و در زواره، محله حسینیه بزرگ، کوچه پامنار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کامارون د لا ایسلا
کامارون د لا ایسلا نام هنری حوزه مونخه کروز  (زاده ۵ دسامبر ۱۹۵۰ در سن فرناندو- درگذشته ۲ ژوئیه ۱۹۹۲ در بادالونا), یکی از شناخته‌ترین فلامنکو سرایان نیمهٔ دوم سده بیستم اسپانیا بود. لقبِ ("ال کامارون (میگو)") را عمو/دایی اش بخاطر موهای سرخ بورگونش، اندام لاغر و پوستِ روشن ، تقریباً فرانماوارش رویش گذاشت.
زندگی‌نامه
خوزه در سال ۱۹۷۴ در سن بیست و سه سالگی با دختر کولی بنام دولورس مونتویا Dolores Montoya اهل لا لینئا د لا کنسپسیون ازدواج کرد. خوزه او را «له چیسپا» (ژابیژ یا جرقه) می‌خواند. ثمره ازدواج شان چهار فرزند بود.
کامارون مردی بشدت خجالتی کمرو و آرامی بود. با وجود شهرت و ستاره بودنش وی به کراکتر و شخصیت ساده اش وفادار ماند. گرچه زر و تجمل ثروتمندانه از سر و پایش آویزان بود مطابق فلسفهٔ کولی به پول و مقام ارزشی قایل نبود. هرچند در گذر سال‌ها مانند خیلی از کولی‌های دیگر آن زمان بیشتر و بیشتر گرفتار مواد مخدر (کوکائین، هروئین، ال‌اس‌دی) گشت.
خوزه مونخه کروز در سال ۱۹۹۲ بر اثرسرطان ریه به سن ۴۲ سالگی چشم از جهان بست. استفاده دراز مدت از مواد مخدر همراه با چهار بسته سیگار در روز باج و هزینهٔ سنگین شان را بازخواستند. تازه هنگام مرگ مقام و پایهٔ اسطوره ای ال کامارون د لا ایسلا خوب نمودار شد: بیش از صد هزار نفر در مراسم دفن وی حضور داشتند. ده سال پس از آن همه تلویزیون‌ های اسپانیا همهٔ روز را مشغول یاد بود درگذشت کامارون بودند. در گورستان سن فرناندو تندیسی به افتخار کامارون د لا ایسلا موجود است. آنجا روزانه مقدار زیاد گل به‎خاطر ارج گذاری به ال پرنسیپه دل کانته فلامنکو (شهزادهٔ ترانهٔ فلامنکو) از سوی هوادران گذاشته می‌شوند.
زندگی هنری
برای پول بدست آوردن کامارون هشت ساله همراه با دوستک اش، رانکپینو Rancapino، در کافه‌ها - بخصوص کافهٔ ونتا ده واگاس Venta Vargas - و در ایستگاه‌های راه‌آهن آواز می‌خواند. همچنان مکرر همراه با برادر بزرگش مونویل که هجده سال بزرگتر از وی بود در فیستاس پریوادس fiestas privadas (جشن‌های خصوصی) سرمایه داران نغمه سرایی می‌کرد. در سال ۱۹۶۲ وی برنده جایزه ممتاز Premio del Concurso Flamenco del Festival de Montilla در کوردوبا شد. از آن لحظه به بعد او یک ستارهٔ طلوع‌کننده در اندلس بود.
هنگام جشنواره سبیا آواز او هنگام اجرای ترانهٔ بگوش انتونیا مریینا Antonio Mairena رسید و او در جا عمیقاً تحت تأثیر دوینده وی قرار گرفت.
duende دوینده (به معنی تحت‌الفظی نیمف یا ایلف، که الهه کوچک یا پری کوچک را می‌گویند، می‌باشد. گونهٔ به وجد آمدن. درجه و حالت از وجود داشتن که در لحظاتی که آدم خویش را با تمرکز کامل وامیگذارد و در موسیقی خویش فرومی‌رود که اکثراً سراریزی سرشک را نیز در پی می‌داشته باشد. این حالت اکثراً یک ارتباط بخصوصی را در فضا بین اجراکننده و شنونده به میان میاورد. معمولاً ادعا می‌شود که چنین حالتی تنها در عالم فلامنکو پدیدار شدنی و قابل تجربه می‌باشد. با این هم موسیقی گران دیگر نیز می‌توانند به احساسی دست یابند که گویا براستی همه چیز درست و جور جوره که همه چیز خود بخودی پیش می‌رود و بر اثر آن همه چیز اجرا «جادویی» می‌گردد. برای دوستداران حسابی فلامنکو این دوینده ماهیت و اساس ذاتی و هدف نهایی فلامنکو را تشکیل می‌دهد) همین دوینده بعداً جذاب‌ترین نشانه و خصیصه کامارون گشت: بار بار او می‌توانست به آن حالت برسد.
پس از آن که وی در شانزده سالگی برندهٔ جایزه ممتاز جشنواره دل کانته خوندو در مایرینا ده الکور شد میگیل ده لوس رییز و دولورس وارگس به او قرار دادی بستند تا وی در انجمن فلامنکوی آن‌ها آواز بخواند. پسان تر کامرون با میگیل ده لوس رییز به مادرید رفت و در آنجا قراردادی را با تابلاو ده تورس برمیاس در سال ۱۹۶۸ بست با غیابت‌های در میان او آنجا دوازده سال ماند در این تابلاو (کافهٔ فلامنکو) وی توسط انتونیو ده الخسیراس Antonio de Algeciras، پدر پاکو د لوسیا، کشف شد. از طریق وی او به پاکو معرفی شد. بزودی پس از آن نخستین صفحهٔ مشترک آن‌ها با تهیه‌کنندگی انتونیو ده الخسیراس ثبت گردید و بیرون آمد و به استقبال گرمی روبرو شد. این اتفاق اجراهای فراوان او را در جشنواره‌های فلامنکو پی ریزی کرد. دنباله آن بزودی تورهای خارجی وی آغاز شد: کامرون به یک ستارهٔ فلامنکو مبدل شده بود. بین ۱۹۶۹ و ۱۹۷۷ کامرون و پاکو د لوسیا ده آلبوم ثبت کردند. پسان‌ها مادر فرمولهٔ ترانه و گیتار تا مرز خشکی دوشیده شد. کامارون و د لوسیا تو راه کوچه‌های جدید موسیقی پیچیدند. در کنار نقش رهبری دهندهٔ کلاسیک، گیتار د لوسیا قویا صدای خاص خودش را یافت.
الت‌های نوی افزوده شدند: د لوسیا از آمریکای جنوبی با خویش کاخون را آورد. متعاقباً گیتار الکتریک، فلوت‌ها و حتی بخش‌های ویلون همراهی‌کننده را افزود.
صدا بیشتر آوای جازی به خویش گرفت، که با آن اساس آنچه گذاشته شد که بعدها بنام فلامنکو نوئوو (فلامنکوی نو Flamenco Nuevo) شناخته شد. این حادثه راه‌های جدیدی را بروی نسل جوان گشود.
کامارون با گذاشت سال‌ها تدریجاً شدید تر و عمیق‌تر معتاد مواد مخدر شد. همکاری و رابطه اش با د لوسیا در یک دورهٔ سخت تیره و بهم خورده گشت. حدود ده سال پسان تر این دو از دوباره به هم پیوستند و تا مرگ کامارون کارهای اجرا و ثبت کردند از سال‌های 19۷۰ کامارون اکثراً اجراهایش را با همکاری و رهبری تماتیتو (یک متأثر و پیرو بی‌نهایت با استعدادی پاکو د لوسیا) Tomatito کار کرد.
در سال ۱۹۷۹ کامرون تهیه‌کننده قدیمی اش را با ریکاردو پچون Ricardo Pachón عوض کرد. نتیجه آن "له لیایندا دل تیمپو La Leyenda del Tiempo (افسانهٔ زمان)" - بدون همکاری د لوسیا بود که پیوریستها یا ناب گرایان در میان دوستداران فلامنکو آن آلبوم را افتضاح و رسوایی خواندند و نوارهای شان را به فروشندگان برگشتاندند. تصانیف این آلبوم را که توسط پخون و کیکو فنیننو پیشکش و وارد شدند، مضامین کلاسیک و آشنای رمانتیک تشکیل نمی‌داد، بلکه آن‌ها بروی (بخش‌های) اشعار فدریکو گارسیا لورکا (مانند پارچه معروف له ترارا) و بطور مثال رباعیات شاعر مشهور فارسی عمر خیام ساخته شده بودند. همچنان در این آلبوم از آلاتی که برای فلامنکو عجیب و غیر مأنوس بودند، مانند کیبورد، باس گیتار، درام و حتی یک دست سی‌تار استفاده شد. بدین طریق راه زاده شدن فلامنکو فیوژن یا فلامنکوی ترکیبی که یک گونه آمیزش فلامنکو با پاپ و موسیقی جاز بود هموار شد. روی‌هم‌رفته به عقیده برخی از منتقدین این آلبوم حاوی مهم‌ترین اجراهای فلامنکوی نیمهٔ آخر قرن بود. کامارون از واکنش‌های تند ناب گرایان به هراس افتاد و در نتیجه در کارهای آخریش لبه‌های تند را کندتر ساخت. با اینهمه آن آلبوم یک قاعده شکن و راه گشای برای دیگران ثابت شد. تا روز مرگ وی ۵۴۸۲ نسخه از "افسانهٔ زمان" بفروش رسید و پس از آن فروش آن بزودی بلند رفت.
با وجود این نوآوری و نوسازی، کامارون هیچگاه فلامنکو پیرو (فلامنکوی ناب) را مورد خشونت تندی قرار نداده. این ادعا توسط این واقعیت که او در اسپانیا بخصوص در میان کولی‌ها (که قطعاً در خط اول تلاش برای نوآوری قرار ندارند) با لقب ال پرینسیپه، شاهزاده معروف می‌باشد، تأیید می‌گردد.
کلیسای جامع لیسبون
کلیسای جامع لیسبون یک کلیسا کاتولیک واقع در لیسبون، پرتغال می‌باشد که این بنا را به سبک معماری رومی‌وار، معماری گوتیک، معماری باروک طراحی شده‌است.
بختیار (کوهسرخ)
بَختیار نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۷۹ خانوار) ۲۹۴ نفر بوده‌است. مردم این روستا دارای اصالتی بختیاری هستند که در جنگ‌های نادرشاه به این مکان کوچیده شده‌اند.
عبدل مجید وارث
عبدل مجید وارث (Abdul Majeed Waris؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هکن, باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو, باشگاه فوتبال والنسین, باشگاه فوتبال ترابوزان‌اسپور, باشگاه فوتبال لوریان, باشگاه فوتبال پورتو, باشگاه فوتبال نانتو باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
خرمالو دماغه
خرمالو دماغه نام یک گونه از سرده خرمالو است.
گروناو، نوردراین-وستفالن
شهر گروناو در ایالت نوردراین-وستفالن در شمال غربی کشور آلمان واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس آمار دسامبر ۲۰۱۳ میلادی بالغ بر ۴۵٫۹۹۸ نفر بوده‌است.
دنگز
جمعیت
این روستا در دهستان دهکویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۴ نفر (۱۱۷خانوار) بوده‌است.