cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سیگار برگ
تاریخچهٔ سیگار برگ
جهانگرد معروف کریستف کلمب برای اولین بار توتون را به اروپا معرفی کرد. دو تن از ملوانان کریستف کلمب که در بسیاری از سفرها او را همراهی می‌کردند رودریگو دی جرز و و لوئیس دی تورز برای اولین بار توتون را در جزیره هیسپانیولا مشاهده کردند. بومیان منطقه به رسم دوستی سیگار برگ به آنها تعارف کردند و آنها نیز آنرا پذیرفتند. البته دلیل پذیرش آنها عطر گیرا و بسیار عجیب این ماده مخدر برای آنها بوده‌است.
از آن پس توتون و تنباکو به‌طور گسترده‌ای در جزیره کارائیب مرسوم گشت. سپس همین ملوانان دوباره این ماده مخدر را در کوبای امروزی مشاهده کردند. در خاطرات این ملوانان از سیگار برگ به صورت برگ‌های پیچیده شده در هم که خشک گردیده‌اند و از آن دود زیادی بلند می‌شود یاد شده‌است. در همین حال اکثر ملوانان اسپانیایی کریستف کلمب از سیگار استفاده می‌کردند و این رسم در بین سایر ملوانان نیز شایع گشته بود. سیگار بدین ترتیب وارد اسپانیا و پرتغال گردید. از آن پس از سیگار توسط ژان نیکوت، سفیر وقت فرانسه در پرتقال به فرانسه برده شد. سپس به ایتالیا راه یافت و از آنجا توسط سروالتر رالی به آمریکای (کنونی) و انگلستان راه یافت. اکنون تمام اروپا با استعمال سیگار آشنا شده بود و در اواسط قرن شانزدهم به امری رایج در انگلستان تبدیل شد. در سده نوزدهم میلادی هنوز سیگار کالایی کمیاب است ولی استعمال آن شایع گردیده‌است. در سال ۱۹۰۵ بیش از ۸۰۰۰۰ کارخانه کوچک تولید سیگار برگ در آمریکا وجود داشت که اغلب آنها مغازه‌ها یا کارخانجات کوچکی بودند که به صورت خانوادگی اداره می‌شدند.
در آغاز از توتون و تنباکو به عنوان یک ماده دارویی یاد می‌شد. در سال ۱۵۹۲ میلادی کشتی بادبانی سان کلمنه ۵۰ کیلوگرم از بذر آن را به ارمغان آورد. از آن پس از بذر توتون توسط مبلغان کاتولیک به دلیل آب و هوای بسیار مناسب به فیلیپین منتقل و کشت گردید. پادشاه ادوارد یکی از طرفداران پروپا قرص سیگار به‌شمار می‌آید. البته در حال حاضر کارخانه‌ای با نام کینگ ادوارد به یادبود توجه این شخص به سیگار برگ، در حال تولید سیگار برگ می‌باشد. گرانت رئیس‌جمهور آمریکا، زیگموند فروید و وینستون چرچیل و مارک توین را می‌توان از بزرگترین طرفداران سیگار برگ دنیا به شما آورد. تقریباً در تمام عکس‌های به جا مانده از این اشخاص، در حال استعمال سیگار برگ هستند.
تفاوت‌های سیگار و سیگار برگ
طریقهٔ مصرف: سیگارت را از طرف فیلترش میان دو لب می‌گذارند و مانند قلیان، با پک زدن، دود آن را به داخل ریه‌ها می‌کشند؛ سیگار برگ را نیز میان دو لب می‌گذارند، اما دود آن را به داخل ریه‌ها نمی‌کشند. بلکه با چرخاندن آن و پک‌های بسیار آرام آن را به داخل دهان می‌کشند و پس از چند ثانیه رها می‌کنند.
بو و مزه: اغلب، بو و مزهٔ یک سیگارت، تفاوتی با سیگارتِ دیگر ندارد و بیشتر، وزن آنها (سنگینی و سبکی) معیار است. اما در سیگار برگ طعم و بوی آلبالو، وانیل، قهوهٔ ساده و موکا و… را داریم.
اندازه: شاید قطر سیگارت‌ها گوناگون باشد اما به ندرت مشاهده می‌شود که طول آنها متفاوت باشد. این در حالی است که سیگار برگ‌ها علاوه بر عرض، در طول هم متفاوت هستند.
روشن کردن
بهتر است سیگار برگ را با فندک بنزینی روشن نکرد، تا بوی بنزین نگیرد. بهترین گزینه برای روشن‌کردن سیگار برگ، فندک‌های گازی است.
کام گرفتن
در سیگارهای معمولی، دود حاصل از پک‌زدن را با عملی به اسم سینه‌کش‌کردن وارد ریه‌ها می‌کنند، اما دود سیگار برگ را پس از پک‌زدن باید در دهان چرخاند و خارج کرد.
دانشنامه فرهنگ، هنر و تمدن کردستان
دانشنامه فرهنگ، هنر و تمدن کردستان یک پروژهٔ گروهی است که به بررسی تاریخ، تمدن، فرهنگ و هنر استان کردستان می‌پردازد و جنبه‌های مختلفی از تاریخ، تمدن و فرهنگ مردم کُرد و منطقۀ کردستان از قبیل ادبیات، زبان، فرهنگ و غیره را با تمرکز ویژه بر حوزۀ جغرافیایی استان کردستان پوشش می‌دهد. هر مجلد از این دانشنامه را یکی از پژوهشگران و صاحب‌نظران در زمینهٔ مورد بحث نوشته‌است. مسئول و حامی مالی اصلی این پروژه حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان کردستان است و انتشار مجلدات آن تاکنون توسط نشر پرهیب در کرج و نشر ژیار در شهر سنندج انجام شده‌است. تمامی مدخل‌های این دانشنامه به زبان فارسی منتشر می‌شوند. تاکنون ۸ مجلد از مدخل‌های این دانشنامه منتشر شده‌است و قرار است در نهایت به ۱۱۰ عنوان برسد. رونمایی از ۴ مجلد نخست این دانشنامه در اسفند ۱۳۹۷ انجام شد و متعاقب آن ۴ مجلد دیگر نیز در ۲۱ اسفند ۱۴۰۰ در محل سینما بهمن سنندج رونمایی شد. شورای علمی این دانشنامه عبارتند از دکتر اسعد اردلان ، دکتر احمد پارسا ،دکتر امید ورزنده ، دکتر کامبیز کریمی ، دکتر بهروز خیریه و کاوه خدا کرمی است. مسئول و سردبیر این دانشنامه را  امین مرادی ریاست حوزه هنری استان کردستان بر عهده دارد
سیگار برگ
کام گرفتن
سیگار برگ تنها سیگاری است که می‌توانید آن را خاموش و مجدداً از نو بکشید. برای این کار از قیچی‌های مخصوص استفاده می‌گردد که به آن گیوتین یا کاتر سیگار برگ گفته می‌شود.
ینس فویکت
ینس فویکت (Jens Voigt؛ زادهٔ September 17, 1971) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است.
نماننیکارا
نماننیکارا (به انگلیسی: Nenmanikkara) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Thrissur district واقع شده‌است. نماننیکارا ۱۷٬۴۰۶ نفر جمعیت دارد.
ینس فویکت
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کردیت اگریکول اشاره کرد.
سیگار برگ
اندازه و شکل
سیگار برگ را معمولاً بر اساس اندازه و شکل دسته‌بندی می‌کنند که به مجموع اندازه و شکل یک سیگار برگ، «ویتولا»ی آن سیگار گفته می‌شود.
سایز یک سیگار برگ را با اندازه حلقه‌اش (قطر لوله) و دیگر با طولش اندازه می‌گیرند. طول را با سانتی‌متر و میلی‌متر و همچنین با اینچ اندازه می‌گیرند و اندازه حلقه را علاوه بر میلی‌متر و سانتی‌متر با یک شصت و چهارم یک اینچ اندازه می‌گیرند. (یعنی اگر یک سیگار برگ حلقه‌اش ۴۸ باشد یعنی قطرش ۴۸/۶۴ ام یک اینچ است یعنی ۱۹ میلی‌متر)
اشتفانی بکرت
اشتفانی بکرت (Stephanie Beckert؛ زادهٔ May 30, 1988) اسکیت‌باز سرعت اهل آلمان است.
سیگار برگ
سیگار پاره جو
معمول‌ترین شکل برای سیگار پاره‌جو است که گاهی “کوروناً هم نامیده می‌شود. کورونا را سابقاً معیار قرار می‌دادند و بقیه شکل‌ها را با آن می‌سنجیدند (مثلا گفته می‌شود کورونا دوبل یا نیم کورونا).
سیگارهای پاره جو بدنه‌ای استوانه‌ای دارند و ابتدا و انتهایشان یک سایز است، یک سرش باز و یک سرش بسته می‌ماند. طرف بسته را باید باز کرد که سه روش عمده برای باز کردنش وجود دارد. یا با کاتر می‌برند یا مثل V باز می‌کنند یا با دستگاه مخصوص برش درونش ایجاد می‌کنند که می‌توانید دراین مقاله اطلاعات دقیق‌تری در این باره پیدا کنید.
سیگار فیگورادو
سیگارهایی که اشکال خاص و گاه منحصر به فردی داشته باشند همه تحت نام فیگورادو جمع می‌شوند. معمولاً قیمتشان بیشتر از پاره‌ژوها است احتمالاً به خاطر سختی تولیدشان.
در قرن نوزدهم میلادی سیگارهای فیگورادو بیشترین محبوبیت را داشتند حتی بیشتر از پاره‌ژوها ولی از دهه ۱۹۳۰ به بعد کم‌کم از محبوبیتشان کاسته شد. تا اینکه اخیراً دوباره کمی سر زبان‌ها افتاده و محبوبیت دوباره‌ای یافته‌اند و تولیدکنندگان سراغش رفته‌اند. تا جایی که برند کوبایی “کواباً فقط سیگارهای فیگورادو تولید می‌کند.
سیگاریلو
سیگاریلو، به سیگارهای ماشین پیچی گفته می‌شود که از عموم سیگاربرگ‌ها کوچک‌تر هستند و بزرگ‌تر از سیگارت‌های پاکتی. سایز و اندازه اش تقریباً به پاناتلا شبیه است و کمی کوچکتر از آن. و مثل چروت‌ها.
سیگاریلوها معمولاً فیلتر ندارند ولی گاهی در انتهایشان تکه‌ای چوبی یا پلاستیکی قرار داده می‌شود. از کاغذ برای پیچیدن سیگاریلو استفاده نمی‌شود ولی برای پر کردنش از خرده تنباکو استفاده می‌شود و مانند سیگاربرگ لانگ فیلر نیست که برگ کالمل پیچیده شود. دود سیگاریلوها را هم معمولاً در دهان نگه می‌دارند و به ریه نمی‌دهند هرچند برخی خلاف آن عمل می‌کنند!
شکست (ترانه)
«شکست» اولین تک‌آهنگ آلبوم زندگی الان شروع می‌شود اثر گروه کانادایی تری دیز گریس است که در ۱ سپتامبر ۲۰۰۹ منتشر شد. همچنین از تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۰۹ از ایستگاه‌های رادیویی راک پخش شد. این ترانه در آی تونز نیز موجود است.
فرودگاه هینتن/اینترنس
فرودگاه هینتن/اینترنس یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۱۱۲۸ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۵۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
مکانیک سیالات
مکانیک سیالات یا مکانیک شاره‌ها شاخه‌ای از فیزیک است که به بررسی سیالات (مایعات، گازها و پلاسما) و نیروهای آنها می‌پردازد. این رشته در طیف گسترده‌ای از رشته‌ها، از جمله مهندسی مکانیک، مهندسی عمران، مهندسی شیمی و زیست‌پزشکی، ژئوفیزیک، اقیانوس‌شناسی، هواشناسی، اخترفیزیک و زیست‌شناسی کاربرد دارد.
مکانیک سیالات را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: استاتیک سیالات که مطالعه سیالات در حال سکون است و دینامیک سیالات که مطالعه سیالات و اثر نیروها بر روی آنها در حال حرکت است. این رشته شاخه‌ای از مکانیک محیط‌های پیوسته است، که در آن ماده در سطح ماکروسکوپی مدل می‌شود و نه میکروسکوپی. مکانیک سیالات، به ویژه دینامیک سیالات، یک زمینه تحقیقاتی فعال است که به‌طور معمول از نظر ریاضی پیچیده‌است. بسیاری از مسئله‌ها تا حدی یا کاملاً حل نشده‌است و بهتر است با روش‌های عددی، معمولاً با استفاده از رایانه، حل شوند. یک رشته مدرن، به نام دینامیک سیالات محاسباتی (CFD)، به این روش اختصاص یافته‌است.
استاتیک سیالات
استاتیک سیالات یا هیدرواستاتیک، شاخه‌ای از مکانیک سیالات است که سیالات را در حالت سکون مطالعه می‌کند. این مطالعه شامل شرایطی است که مایعات ساکن در تعادل پایدار هستند؛ و با دینامیک سیالات، که مطالعه سیالاتِ در حال حرکت است، در تضاد قرار دارد. هیدرواستاتیک توضیحات فیزیکی بسیاری از پدیده‌های زندگی روزمره را ارائه می‌دهد، از جمله اینکه چرا فشار جو با افزایش ارتفاع تغییر می‌کند، چرا چوب و روغن روی آب شناور می‌شوند و چرا سطح آب با وجود شکل ظرف‌های مختلف همیشه مسطح است. علم هیدرواستاتیک برای علم هیدرولیک اساسی است. همچنین به برخی از جنبه‌های ژئوفیزیک و اخترفیزیک (به عنوان مثال، در درک زمین‌ساخت صفحه‌ای و ناهنجاری‌ها در میدان جاذبه زمین)، هواشناسی، پزشکی (در زمینه فشار خون) و بسیاری از زمینه‌های دیگر مربوط می‌شود.
دینامیک سیالات
دینامیک سیالات زیرشاخه مکانیک سیالات است که با جریان سیالات سرو کار دارد، به عبارتی دانش مایعات و گازهای در حال حرکت است. دینامیک سیالات ساختار منظمی را ارائه می‌دهد - که زیربنای این رشته‌های عملی است - که قوانین تجربی و نیمه تجربی حاصل از اندازه‌گیری جریان را در بر می‌گیرد و برای حل مشکلات عملی مورد استفاده قرار می‌گیرد. راه حل مسئله‌های دینامیک سیالات معمولاً شامل محاسبه خصوصیات مختلف سیال مانند سرعت، فشار، چگالی و دما به عنوان توابعی از فضا و زمان است. این شاخه خود چندین زیرشاخه دارد، از جمله آیرودینامیک   (مطالعه هوا و سایر گازهای در حال حرکت) و هیدرودینامیک (مطالعه مایعات در حال حرکت). دینامیک سیالات طیف وسیعی از کاربردها را شامل می‌شود، از جمله محاسبه نیروها و حرکات هواپیماها، تعیین نرخ دبی جرمی نفت عبوری از درون خطوط لوله، پیش‌بینی الگوهای در حال تکامل هوا، درک سحابی‌ها در فضای بین ستاره‌ای و مدل‌سازی انفجارها. برخی از اصول دینامیک سیالات در مهندسی ترافیک و دینامیک جمعیت‌ها استفاده می‌شود.
معادلات حاکم
معادله‌های اساسی حاکم بر مکانیک سیالات، معادلهٔ پایستگی جرم (پیوستگی) و معادله پایستگی تکانه (یا همان معادلات ناویر ـ استوکس) می‌باشند.
حل معادلات مکانیک سیالات
با وجود ابداع معادلات حاکم بر دینامیک سیالات که تاریخچهٔ آن به بیش از ۱۵۰ سال می‌رسد، غیر از چند مورد خاص (همانند جریان بر روی صفحه تخت و جریان درون لوله‌ها در حالت آرام) حل تحلیلی برای این معادلات یافت نشده‌است. به جز چند حالت خاص اساسی مکانیک سیالات، بقیهٔ حل‌ها به صورت تجربی استخراج و استفاده می‌شود.
روش دیگر برای حل معادلات استفاده از روش دینامیک سیالات محاسباتی می‌باشد.
کنکورد، دلاویر
کنکورد (به انگلیسی: Concord) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ساسکس، دلاویر واقع شده‌است. کانکورد ۷٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چشم‌سفید سنفورد
چشم‌سفید سنفورد (نام علمی: Woodfordia lacertosa) نام یک گونه از سرده چشم‌سفید وودفورد است.
کرانک
کرانک (به انگلیسی: Crunk) از ژانرهای موسیقی هیپ هاپ است و اصالت آن به گروه ۳ ۶ مافیا در دههٔ نود میلادی بر می‌گردد. اوج شهرت این ژانر بین سال‌های ۴–۲۰۰۳ بود. خیلی‌ها بر این باورند که کرانک همان هیپ هاپ جنوب است چرا که زمینه آلات موسیقی همان است و فقط خواننده با فریاد کلمات را ادا می‌کند. کرانک مخفف دو کلمه Crazy و Drank است. از خوانندگان این ژانر می‌توان به ۳ ۶ مافیا، لیل جان، دیوید بنر و یانگ بلادز اشاره کرد.
کلیسای گئورگ مقدس
کلیسای گئورگ مقدس می‌تواند در اشاره به موارد زیر باشد:
مرتب‌سازی ادغامی نوسانی
مرتب‌سازی ادغامی نوسانی یا مرتب‌سازی نوسانی یک گونه از مرتب‌سازی ادغامی است که با نوارهای چرخان استفاده می‌شود و می‌توانند به عقب هم خوانده شوند. جای یک توزیع کامل بعنوان ادغام نواری، توزیع ورودی و ادغام اجراها پراکنده می‌شوند. مرتب‌سازی ادغامی نوسانی زمان را اتلاف نمی‌کند.
مرتب‌سازی ادغامی نوسانی «برای نوارها طراحی شد که بتوانند از عقب هم بخوانند و عموماً کارآمدتر از مرتب‌سازی ادغامی چندمرحله‌ای یا مرتب‌سازی ادغامی آبشاری است.»
گلیم افشار بافت
دست بافت‌های بافت شباهت زیادی به جیرفت دارد اما متن مرکزی آن‌ها معمولاً به نوارهایی با نگاره‌های انتزاعی یا ترکی یا نوارهایی باریک با گل‌های کوچک تزیینی و پودهای معلق و چرخان تقسیم می‌شود.
طرح‌های پیچیده فراوانی چون لاله عباسی، ردیف‌هایی از نگاره‌های متصل بهم نگاره‌های ترکی و بلوچی و طرح‌های باستانی در آن دیده می‌شود.
ویژگی‌های گلیم افشار بافت
طرح‌های باستانی به کار رفته چون صلیب شکسته در این دست بافته دیده می‌شود.
دارای گروهی از ترنج‌ها با اندازه‌های مختلف است یا طرحی لوزی شکل که تمام متن را فرا گرفته دارای تعداد زیادی حاشیه با عرض‌های گوناگون و طرح‌های هندسی پیچیدهٔ غیرمعمول که به طرف داخل امتداد دارد.
قسمت خارجی این حاشیه‌ها نیز بافتی یکدست و تک رنگ به چشم می‌خورد.
طرح متن
طرح زمینه در این گلیم‌ها به صورت نوارهای پهن با نگاره‌های ترکی است.
حاشیه
این گلیم‌ها دارای حاشیه باریک و هندسی است.
اندازه وشکل
ابعاد این گلیم‌ها کوچک و به شکل مستطیل یا متوسط و مستطیلی هستند.
مواد اولیه
مواد به کار رفته در این گلیم‌ها تارهای پنبه‌ای و پودهای پشمی است.
روش بافت
روش بافت به کار رفته در این گلیم‌ها متصل جفت قلاب و پودهای چرخان است.
رنگ‌های به کار رفته
رنگ‌های تیره و محدود،قرمز تیره و آبی در این گلیم‌ها به کار می‌رود.
ریشه‌ها
دارای ریشه‌های متفاوتی هستند.
شیرازه‌ها
با کمک ریسمان‌های اضافی با طرح مارپیچی تقویت شده‌است.
وجه تسمیه
شهرستان بافت از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین شهرهای استان کرمان است که در جنوب غربی کرمان قرار دارد. نام قدیم آن باخته بوده که بعدها به باخت تبدیل شد و امروزه بافت نامیده می‌شود.
گورینو گوتاردی
گورینو گوتاردی (Guerino Gottardi؛ زادهٔ December 18, 1970) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یانگ بویز برن و باشگاه ورزشی لاتزیو اشاره کرد.
تکوئا، واشینگتن
تکوئا شهری در شهرستان ویتمن ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۷۸ نفر جمعیت داشته است.
زنسوایلر
زنسوایلر یک شهر در آلمان است که در بیرکنفلد واقع شده‌است. زنسوایلر ۵۲۸ نفر جمعیت دارد.
انتیه هاروی
انتیه هاروی (Antje Harvey؛ زادهٔ May 10, 1967) ورزشکار دوگانه و اسکی‌باز صحرانوردی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کریستین توماس (بازیکن هاکی روی یخ)
کریستین توماس (Christian Thomas؛ زادهٔ May 26, 1992) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به مونترآل کانادینز، فینیکس کایوتیس، و نیویورک رنجرز اشاره کرد.
ویکی‌پدیای مینغکاباو
تا تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۱۴ این دانش‌نامه با بیش از ۲۲۰٬۰۰۰ مقاله در رتبهٔ سی‌ام ویکی‌پدیاها قرار داشت.
زبیگنیف زاژیتسکی
زبیگنیف زاژیتسکی (Zbigniew Zarzycki؛ زادهٔ September 8, 1946) بازیکن والیبال اهل لهستان بود.
یوتا واتانابه (بدمینتون‌باز)
یوتا واتانابه (Yuta Watanabe؛ زادهٔ June 13, 1997) بدمینتون‌باز اهل ژاپن است.
شانشان فنگ
شانشان فنگ (Shanshan Feng; ) گلف‌باز اهل چین است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز گلف زنان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد
نانپوینت
نانپوینت یک گروه متال آمریکایی است که از سال ۱۹۹۷ کار خود را شروع کرد. این گروه نه آلبوم رسمی و یک لایو آلبوم منتشر کرده است.
پیوند به بیرون
www.nonpoint.com www.myspace.com/nonpoint
پیک کیت
پیک کیت نوعی کیت برای برنامه‌ریزی کردن ( برنامه‌ریزی یعنی انتقال برنامه کامپیوتری نوشته شده به زبان‌های برنامه‌نویسی و انتقال آن به میکرو کنترولرها ) و دیباگ کردن میکروکنترولر پیک هستند که توسط کمپانی میکرو چیپ طراحی شده‌است. این چیپ‌های قابل برنامه‌ریزی می توانند EEPROM‌های درون میکرو کنترل‌های سری پیک را هم برنامه‌ریزی کنند.
نسخه های مختلف
کیت این کمپانی تا کنون با سه ورژن منتشر شده‌است.
میکروکنترولر پی‌آی‌سی
میکروکنترولر پی‌آی‌سی نوعی میکروکنترولر است که توسط کمپانی میکروچیپ و تغییر یافته ساختار هاروارد است.
میکروکنترولرهای سری پیک در مدتی کوتاه محبوبیتی قابل توجه در بین طراحان صنعتی و شخصی کسب کرد زیرا این میکروکنترولر ها قیمت بسیار ارزانی داشت و به وفور یافت می شد و اسناد بسیاری در توصیف نوع کاربرد آنها در اینترنت موجود بود.
پالمر، نبراسکا
پامر شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۷۲ نفر بوده‌است.
ژان سورل
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به زیبای روز، روز شغال، ساندرا، مردی که می‌خندد، نمایی از پل، دختران زیبا، دایره عشق، قطار سریع‌السیر کازابلانکا، پری‌ها و تعطیلات آخر هفته، به سبک ایتالیایی اشاره کرد.
بندر چارک
بندرچارک شهری از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است.
تامس استنفورد
تامِس استنفورد (Thomas Stanford) یک تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا است.
بندر چارک
شهر چارک را «بندر چارک» نیز می‌نامند. در لغت‌نامه دهخدا راجع به پیشینه تاریخی بندر چارک می‌خوانیم، بندری از بخش شیبکوه است که در شهرستان بندر لنگه واقع است. لنگرگاه آن برای کشتی‌های کوچک مناسب است.در ۲۵ خرداد ۱۴۰۱ زلزله ای به بزرگی ۵.۳ ریشتر بندر چارک را لرزاند که در کیش هم احساس شد و در ۴ تیر ۱۴۰۱ زلزله ۵.۷ ریشتری بار دیگر این منطقه را لرزاند زلزله ۵‌.۷ ریشتری ۳۰ درصد قلعه تاریخی آل علی چارک را تخریب کرد
تامس استنفورد
وی در سی و چهارمین دوره جوایز اسکار، بابت تدوین فیلم داستان وست ساید، برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین شد.
بندر چارک
پیشینه تاریخی
چارک. [رَ] (اِخ) قریه‌ای است از قرای توابع بلوک لارستان فارس در کنار بحرالعجم واقع و جزو بنادر محسوب می‌شود. اهالی آنجا و اکثر لارستان شافعی مذهب می‌باشند. (مرآت البلدان ج ۴ ص ۵۰) و مؤلف فارسنامه ذیل «ناحیهٔ شیب کوه لارستان» نویسد: قصبهٔ این ناحیهٔ «بندر چارک» است به مسافت بیست و پنج فرسخ از شهر لار دور افتاده‌است… و رجوع به جغرافی سیاسی کیهان ص ۴۸۳ شود.
نام‌گذاری
روایت است که زنی در آن ناحیه بوده به نام «رقیه» چاه آبی داشته که آبش شیرین بوده و آب از چاه می‌کشیده و می‌فروخته، آن چاه بین مردم منطقه به «چاه رقیه» مشهور می‌گردد، که با گذشت زمان به چارک تبدیل می‌شود، و هم چنین منطقه نیز به نام چارک نامگذاری می‌شود.
محدوده چارک
از شمال باوردان، از جنوب خلیج فارس، از مغرب طاحونه، و از سمت مشرق به حسینه محدود می‌گردد.
جمعیت
جمعیت شهر بندرچارک طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۹۵۸ نفر بوده‌است. ، بیشتر آن‌ها از نژاد عرب هستند، و به زبان عربی و فارسی تکلم می‌کنند. دارای تأسیسات زیر است: مسجد، دانشگاه، بندرگاه، تلفن همراه، دبستان، برق و لوله‌کشی آب، بانک، آب‌انبار (برکه) و تلفن است.
بندر چارک هم‌اکنون شهری است با تمام امکانات دارای آب شیرین کن است که باعث شده آبش در سطح شهرستان بهترین آب باشد. دارای مدارس راهنمایی دبیرستان پیش دانشگاهی و هنرستان است و نزدیکترین جا برای رفت‌وآمد به جزیره کیش می‌باشد.
جغرافیا و پیشینه
شهر بندر چارک در ۳۰۰ متری مشرق خلیج فارس واقع است؛ و ارتفاعش از سطح دریا ۴۰ متر است. روستای تاوونه در سمت مغرب چارک واقع شده‌است، و در سمت شمال آن روستای سکروه قرار دارد. دهستان چارک در گذشته مقر حکمرانی قبیله (آل علی) بود، چون قبیله آل علی بر این منطقه حاکم بودند.
آثار
قلعه بزرگی در دهستان چارک وجود دارد که مقر حاکم وقت بوده‌است، این قلعه شیخ صالح بن شیخ محمد آل علی یکی از حاکمان چارک ساخته‌است و مقر حکم خود قرار داده‌است. اولین کسی که حاکم آنجا بوده‌است: شیخ محمد بن شیخ حسن آل علی بودند، اما آخرین کسی که زمام حکم در قبضه داشتند شیخ عبدالله بن شیخ محمد آل علی بوده‌است.
دهستان چارک ده آبادی است و یکی از بندرهای پرجنب‌وجوش منطقه شیبکوه‌است.
کانکورد (اجتماع)، ویسکانسین
کانکورد (به انگلیسی: Concord) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، ویسکانسین واقع شده‌است. کانکورد ۲۶۰٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۹۰
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۹۰ شصت و چهارمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد. در این دوره رقابت‌های مردان از ۱۰ تا ۱۸ نوامبر ۱۹۹۰ در بوداپست، مجارستان و رقابت‌های زنان از ۲۶ مه تا ۳ ژوئن ۱۹۹۰ در سارایوو، جمهوری سوسیالیستی بوسنی و هرزگوین، یوگسلاوی برگزار گردید.
جدول مدال‌ها
رده‌بندی بر اساس مدال‌های بزرگ (نتیجهٔ مجموع)
رده‌بندی بر اساس تمام مدال‌ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب)
روماتیسم
روماتیسم یا اختلالات روماتیک شرایطی ‌است که موجب درد مزمن و اغلب متناوبی می گردد که بر روی مفاصل یا بافت همبند اثرگذار است. روماتیسم نمایانگر اختلال بخصوصی نیست، بلکه بیش از ۲۰۰ نوع شرایط و بیماری مختلف را پوشش می دهد که شامل التهاب مفصلی و "روماتیسم غیر-مفصلی" که به "نشانگان درد ناحیه‌ای" یا "روماتیسم بافت نرم" نیز می‌شود. همپوشانی نزدیکی بین اختلال بافت نرم و روماتیسم وجود دارد. برخی مواقع، عبارت "اختلالات روماتیکی بافت نرم" جهت توصیف این شرایط به کار می رود.
عبارت "بیماری‌های روماتیکی" در MeSH جهت ارجاع به اختلالات بافت همبندی به کار رفته است. شاخه‌ای از پزشکی که به تشخیص و درمان روماتیسم اختصاص یافته است را روماتولوژی می‌نامند.
واژه‌شناسی
واژهٔ روماتیسم (Rheumatism) در بسیاری از نقاط دنیا، از جمله در ایران، برای شرح دردهای مختلف استخوانی، مفاصل و ساختمان‌های اطراف مفاصل توسط عامهٔ مردم بکار می‌رود. ریشه این واژه، روما در زبان یونانی می‌باشد. این واژه نخستین بار در کتاب Corpus بقراط در سدهٔ چهارم قبل از میلاد، آورده شده است. معنی آن جریان یافتن است و یونانی‌های باستان علت درد و ورم مفاصل را جریان یافتن مایعات بیماری‌زا از مغز به مفاصل می‌پنداشتند. با آنکه امروزه می‌دانیم که این نظریه غلط است، ولی اصطلاح روماتیسم از قرن شانزدهم توسط یک پزشک فرانسوی بنام بالونیوس (Guillaume de Baillou) وارد علم پزشکی شد و تاکنون نیز باقی مانده است.
اصطلاح روماتیسم هنوز هم در مکالمات روزانه و متون تاریخی شنیده و دیده می‌شود، اما دیگر به صورت گسترده در متون پزشکی و تخصصی به کار نمی‌رود؛ زیرا که دیگر بیماری مشخصی به نام روماتیسم شناخته نمی‌شود. این واژه چنان طیف وسیعی از مشکلات را پوشش می‌دهد که اگر در توضیح علائم یک مریض از واژهٔ روماتیسم استفاده کنیم، عملاً چیز خاصی نگفته‌ایم. با این حال، منابعی که به روماتیسم اشاره دارند اکثراً منظورشان آرتریت (التهاب مفصل) است. به هرحال، روماتیسم غیر مفصلی که به نام سندرم درد موضعی یا روماتیسم بافت نرم هم خوانده می‌شود، باعث ناراحتی و مشکلات قابل توجهی است.
جستارهای وابسته
روماتولوژی
پرونده «تمام شد»
پروندهٔ تمام شد که به نام معمای مرد سامرتنی (Mystery of the Somerton Man) نیز شناخته می‌شود، پرونده‌ای در مورد مردی به نام کارل چارلز وب است؛ که در ساعت ۶:۳۰ صبح ۱ دسامبر ۱۹۴۸ در ساحل سامرتن (آدلاید، استرالیای جنوبی) به حالتِ مرده پیدا شد.
این پرونده تا سال ها حل نشده بود ولی سرانجام پس از ۷۰ سال در جولای ۲۰۲۲ توسط درک ابوت و کولین فیتزپاتریک حل شد.
نام پرونده از روی عبارت «تمام شد» بر روی تکه کاغذ ی از صفحه آخر رباعیات خیام که در جیب مخفی شلوار مقتول یافت شده بود، گرفته شده‌است. پرونده به عنوان یکی از مشکل‌ترین معما های استرالیا مطرح شده‌است و موضوع بسیاری از جستجوهای مشتاقانه راجع به هویت قربانی و اتفاقاتی که منجر به مرگ او شد، بوده‌است. در حالی که این پرونده بیشترین رسیدگی را در استرالیا به خود جلب کرده بود، جنبه بین‌المللی نیز پیدا کرد چرا که پلیس به‌طور گسترده موضوع را در جهت یافتن هویت مقتول اشاعه داد و با دولت‌های دیگر برای دنبال کردن سرنخ، مشورت‌کرد.
قربانی
جسد در ساعت ۶:۳۰ صبح در ۱ دسامبر ۱۹۴۸ در ساحل سامرتن (آدلاید، استرالیای جنوبی) پیدا شد. به پلیس زنگ زده شد و هنگامی که آن‌ها رسیدند، جسد روی شن‌ها بود، در حالی سر آن به موج گیر تکیه داده شده و پاهایش به شکل صلیب و درست رو به دریا قرار گرفته بود. پلیس نشانه تعرض نسبت به جسد پیدا نکرد و همچنین دریافت که دست چپ مرد به حالت راست و مستقیم بود در حالی دست راستش دولا شده بود.
یک سیگار روشن نشده پشت گوشش بود و یک سیگار نیمه کشیده شده هم در یقهٔ سمت راست کت او بود که بین گونه‌هایش و یقه کت (که سرش روی یقه و به زمین بود) نگه داشته می‌شد. در جستجوی جیب‌های مقتول یک بلیت اتوبوس استفاده شده از مرکز شهر به خیابان سنت لئونارد در گلنگ و یک بلیت قطار استفاده نشده از مرکز شهر به ساحل هنلی و یک شانه باریک آلومینیومی، بسته نیمه خالی آدامس «Juicy Fruit»، یک بسته سیگار مارک «Army Club» که سیگارهای داخل آن مارک «Kensitas» بود، یک جعبه کبریت مارک «Bryant & May» که یک چهارم آن پر بود، پیدا شد.
ایستگاه اتوبوسی که بلیت اتوبوس در آن استفاده شده بود در ۱۱۰۰ متری (۳۶۰۰ فوتی) شمال مکان جسد قرار داشت.
شاهدهایی که داوطلبانه اظهارات خود را ارائه داده بودند، گفتند که در غروب ۳۰ نوامبر، شخصی را که به حالت طاق‌باز خوابیده و شبیه مقتول بوده در همان نقطه و به همان حالت در نزدیکی «Crippled Children's Home»، جایی که بعدها جسد در آن پیدا شد، دیده‌اند. زن و شوهری که او را حدود ساعت ۱۹ دیده بودند اشاره کردند که او دست راستش را تا حد ممکن دراز کرده و سپس به آهستگی آن را به زمین انداخته. زوج دیگری که او را بین ساعت ۱۹:۳۰ و ۲۰ که در آن فاصله زمانی چراغ خیابان‌ها روشن شده بود، اظهار داشتند که در مدت نیم ساعتی که مرد در دید آن‌ها بوده‌است هیچ حرکتی از او مشاهده نشده در حالیکه احساس می‌کردند وضعیت مکانی مرد تغییر کرده‌است و با خودشان فکر کرده بوند که مرد می‌بایستی مرده باشد چون به حشرات دور و برش واکنش نشان نمی‌داد و بعد به این نتیجه رسیدند که احتمال این که مرد مست یا خواب باشد بیشتر است و به همین دلیل کنجکاوی بیشتری نکردند. شاهدان اذعان داشتند که هنگام مشاهده جسد توسط پلیس، در همان وضعیت بوده‌است.
لباس‌هایش متناسب و با کیفیت بود و شامل یک پیراهن سفید، کراوات قرمز و آبی، شلوار قهوه‌ای، جوراب و کفش می‌شد و با این که آن روز هوا بسیار گرم بود، یک پلیور بافتنی قهوه‌ای و یک کت شیک اروپایی که در دو طرف دکمه دارد، به تن او بود. تمامی لباس‌هایش فاقد اتیکت و مارک و نوشته بود و کلاه نداشت (که برای سال ۱۹۴۸ غیرمعمول است، مخصوصاً برای کسی با آن طرز لباس پوشیدن) و همین‌طور کیف پول هم نداشت. صورت تمام تراشیده و بدون نشان یا داغی روی بدن (مثلاً برث مارک یا خالکوبی)، مرد مدرک شناسایی هویت نداشت که پلیس را به این فرض سوق داد که او خودکشی کرده‌است. دندان‌های او با اطلاعات مربوط به دندان هیچ شخص معلومی در استرالیا همخوانی نداشت.
کالبدشکافی
طبق کالبدشکافی انجام شده، آسیب‌شناس، زمان مرگ را حدود ساعت ۲ بامداد روز ۱ دسامبر تخمین زد.
کالبدشکافی نشان داد که آخرین وعده غذایی او «پَستی» (Pasty) بوده‌است که ۴–۳ ساعت قبل از مرگ او خورده شده بود اما آزمایش‌ها نتوانستند وجود ماده‌ای نامناسب را در بدن او نشان دهند.
دکتر دوایر، آسیب‌شناس، معتقد است: «من از این که مرگ، طبیعی نبوده کاملاً مطمئن شده‌ام … سمی که من (برای توجیه مرگ) در نظر داشتم، نمک اسید باربیتوریک یا یک خواب‌آور انحلال پذیر بود».
اگرچه مسمومیت به عنوان یک فرضیه مناسب در جای خود باقی ماند اما اعتقاد بر این بود که منبع سم، پستی نبوده‌است. علاوه بر آن، پزشک قانونی نتوانست به سرنخی برای تشخیص هویت مرد، علت مرگ یا این که این مرد همانی باشد که در غروب ۳۰ نوامبر در ساحل سامرتن دیده شده، دست یابد، زیرا هیچ‌کس صورت او را در آن زمان ندیده بود. از اسکاتلندیارد در مورد پرونده درخواست همکاری شد اما حاصلی اندک در پی داشت. رواج گستردهٔ عکس مرد و مشخصات اثر انگشتش هیچ شناسایی موفقی در پی نداشت. به دلیل شناسایی نشدن مرد، در روز ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸، جسدش مومیایی شد؛ به گفته پلیس، این اولین باری بوده که لزوم انجام چنین کاری را احساس کرده‌اند.
تعیین هویت
در روز ۳ دسامبر ۱۹۴۸ ای.سی. جانسون وارد ایستگاه پلیس شد تا بگوید که زنده است در نتیجه او نمی‌توانسته آن مرده باشد. در همان روز «The News» عکسی از مرد مرده در سرصفحه‌اش منتشر کرد که منجر به تماس‌های بیشتری از طرف مردم به پلیس برای ارائه اطلاعات دربارهٔ هویت احتمالی مرد مرده شد. در چهارم دسامبر، پلیس خبر داد که اثر انگشت این مرد در اطلاعات پلیس استرالیای جنوبی پیدا نشد؛ که در نتیجه آن‌ها مجبور شدند تا در وسعت بیشتری دربارهٔ وی به جستجو بپردازند. پنجم دسامبر «The Advertiser» گزارش داد که پلیس در حال کندوکاو اطلاعات نظامی برای یافتن مردی است که در روز ۱۳ نوامبر همراه با مردی شبیه به مرد مرده در هتل گلنگ در حال نوشیدن بوده‌است. در ملاقات آنان، ظاهراً مرد مرموز، یک کارت حقوق بازنشستگی ارتشی که نام «Solomonson» (سولومونسون) در آن مشاهده می‌شده را ارائه کرده‌است.
پلیس تعدادی را شناسایی کرد، از جمله مردی که دو نفر در اوایل ژانویه ۱۹۴۹، آن را متعلق به هیزم شکنی ۶۳ ساله به نام رابرت والش دانستند. نفر سومی هم به نام جیمز ماک، جسد را دید اما در ابتدا نتوانست آن را به جا بیاورد تا این که یک ساعت بعد با پلیس ارتباط برقرار کرد و اعلام داشت که او همان رابرت والش بوده. ماک اظهار کرد دلیل عدم شناسایی او در لحظه دیدنش تفاوت در رنگ مویش بوده‌است. والش جند ماه قبل آدلاید را به مقصد کویینزلند ترک گفته بود تا چند گوسفند بخرد اما آن طور که قرار بود، موقع کریسمس برنگشته یود. پلیس به دلیل پیر بودن والش، بعید می‌دانست که همان مرده باشد. با این حال پلیس اظهار کرد که جسد مطابق با مشخصات مردی است که قبلاً هیزم شکن بوده، با این که دست‌هایش نشان می‌داد حداقل ۱۸ ماه است که هیچ هیزمی نشکسته. هر گونه مطلبی که نشان می‌داد شناسایی موفقی انجام شده، تکذیب شد. وقتی خانم الیزابت تامپسون، یکی از افرادی که مرد را به عنوان والش شناسایی کرده بود، برای بار دوم جسد را دید، به دلیل فقدان جای زخمی به درازای پای، نتیجه گرفت که آن مرد والش نیست و اظهارش را مبنی بر شناسایی موفق مرد پس گرفت. در اوایل فوریه ۱۹۴۹، هشت شناسایی موفق درگر انجام شد، شامل دو نفر اهالی داروین که ادعا می‌کردند جسد متعلق به دوستشان است و بقیه که اظهار می‌داشتند او مهتری گمشده یا کارگر یک کشتی بخار بوده یا حتی مردی سوئدی!
کاراگاه‌های ایالت ویکتوریا از همان اول معتقد بودند که مرد، به دلیل وجود شباهت بین علامت‌های خشک‌شویی با آن‌هایی که فقط در تعدادی شرکت‌های خشک‌شویی در ملبورن استفاده می‌شوند، متعلق به ناحیه‌ای در ویکتوریا است. به دنبال انتشار عکس مرد در ویکتوریا، ۲۸ نفر اظهار کردند که او را می‌شناسند اما کارآگاهان ویکتوریا همهٔ آن‌ها را رد کردند و گفتند که تحقیقات جانبی نشان داده، ویکتوریایی بودن مرد غیر محتمل است. در نوامبر ۱۹۵۳، پلیس اعلام کرد که دویست و پنجاه و یکمین راه (یا نشانه) شناخت مرد را از عموم مردم که ادعای ملاقات یا شناخت مرد را داشتند دریافت کرده‌است اما گفتند تنها سرنخ با ارزش همان لباس‌های مرد بوده که می‌پوشیده‌است.
اچ. سی رینولدز
در سال ۲۰۱۱، یک زن اهل آدلاید، در مورد یک کارت شناسایی متعلق به «اچ. سی رینولدز» که آن را در وسایل به جامانده از پدرش یافته بود، با «Maciej Henneberg» تماس گرفت. کارت که یک سند صادر شده از آمریکا برای یک ملوان (دریانورد یا پایین‌ترین درجه در یک ناو) در طول جنگ جهانی اول بود، در اکتبر ۲۰۱۱ به انسان‌شناس زیستی «Maciej Henneberg» داده شد تا عکس کارت را با مرد سامرتنی مقایسه کند. هنگامی که هنبرگ شباهت‌های آناتومی زیادی در بینی، لب‌ها و چشم‌ها یافت، معتقد بود که هیچ چیز مثل شباهتی که در گوش‌ها بود قابل استناد نیست. شکل گوش‌ها در هر دو مرد شباهتی «بسیار خوب (نزدیک)» داشتند. هنبرگ همچنین چیزی پیدا کرد که به آن «تعیین‌کننده هویت ویژه» می‌گفت یعنی یک خال گوشتی روی گونهٔ هر دو عکس، در مکان و شکلی مشابه.
کارت شناسایی، به شماره ۵۸۷۵۷، در روز ۲۸ فوریه ۱۹۱۸ و در سن ۱۸ سالگی برای اچ. سی رینولدز که ملیت خود را انگلیسی اعلام کرده بود، از آمریکا صادر شده بود. در جستجوی اسناد ملی آمریکا و انگلیس و مؤسسه تحقیقات خاطرات و اسناد جنگی استرالیا، هیچ گونه اطلاعاتی راجع به اچ. سی رینولدز، پیدا نشد. شعبه مبارزه با جرایم بزرگ پلیس استرالیای جنوبی، که در آن جا پرونده به عنوان «در جریان» یاد شده، هر گونه اطلاعات جدیدی که به دست می‌آید را مورد تحقیق قرار خواهد داد.
چمدان قهوه‌ای
تحولی جدید در پرونده در روز ۱۴ ژانویه ۱۹۴۹ رخ داد. هنگامی که کارکنان ایستگاه قطار آدلاید، چمدانی قهوه‌ای که برچسب نام و نشانش کنده شده بود را یافتند که به اتاق نگهداری وسایل مسافران بعد از ساعت ۱۱ صبح روز ۳۰ نوامبر ۱۹۴۸ راه یافته بود. در چمدان چیزهایی که پیدا شد عبارت بود از: یک لباس شب قرمز بررسی شده، یک جفت کفش راحتی قرمز نمدی سایز ۷، ۴ تا زیرشلواری، لباس خواب، وسایل اصلاح، یک شلوار قهوه‌ای روشن که در پاچه‌هایش شن بود، پیچ گوشتی مخصوص متخصص‌های برق، یک کارد غذاخوری که به قطعه‌های تیزی شکسته و تبدیل شده بود، یک قیچی با سرهای تیز شده و قلم موی استنسیل کردن، از همان نوعی که افسر سوم‌های کشتی‌های تجاری برای استنسیل کردن محموله به کار می‌برند.
همچنین یک کارت نمونه نخ از برند «Barbour» شامل نخ نارنجی مومی از «نوعی غیرعادی» که در استرالیا موجود نبود و مانند همانی بود که برای تعمیر و دوختن آستر جیب شلوار مرد که آن را می‌پوشید، به کار رفته بود. هر گونه نشانه شناسایی از روی لباس‌ها کنده شده بود اما پلیس نام «T. Keane» را روی کراوات و نام «Keane» را روی کیف لباس‌هایی که باید خشک‌شویی شوند و همچنین «Kean» را (بدون حرف e در آخر) روی زیرپوش مرد پیدا کرد که با سه شماره خشک‌شویی همراه بودند: ۱۱۷۲/۷ و ۴۳۹۳/۷ و ۳۰۵۳/۷.
پلیس معقتد بود که هر کسی که علائم لباس‌ها را کنده بوده، عمداً نام کین («Keane») را روی لباس‌ها باقی گذاشته و می‌دانسته که کین نام مرد نیست. این از زمانی مورد توجه قرار گرفت که معلوم شد نام «Kean» تنها علامتی بوده که نمی‌توانسته بدون آسیب رساندن به لباس جدا شود.
در ابتدا لباس‌ها رد پا را به سمت ملوان محلی، تام کین، نشانه رفته بودند. به دلیل این که کین پیدا نشد، برخی از هم کشتی‌هایش جسد را در سردخانه دیدند و صراحتاً اظهار داشتند که نه جسد و نه لباس‌هایش متعلق به ملوان گمشده نیست. تحقیقات مشخص کرد که هیچ «T. Keane» گمشده دیگری در کشورهای انگلیسی زبان وجود ندارد و همچنین رواج کشوری علائم خشک‌شویی بی‌ثمر بود. در حقیقت، تنها چیزی که از چمدان می‌شد فهمید این بود که چون کتی که داخل چمدان بود دارای پارچه اضافی جلویی و کوک‌های مورب بود، فقط می‌توانست در آمریکا ساخته شده باشد زیرا آن، تنها کشوری بود که ماشین آلات لازم برای ساختن چنین کوک‌هایی را داشت. کت وارداتی نبوده و این نشان می‌دهد که مرد یا در آمریکا بوده یا آن را از کسی با سایزی مشابه خریده که در آمریکا بوده. پلیس اطلاعات قطارهای ورودی را بررسی کرد و معتقد بود که مرد نیمه شب از ملبورن، سیدنی یا پورت اگوستا رسیده و بعد، قبل از این که به ایستگاه قطار، برای خرید بلیت ۱۰:۵۰ صبح به مقصد ساحل هتلی برگردد، در یکی از «City Bath» های پیرامون حمام و اصلاح کرده و به هر دلیلی قطار را از دست داده یا فراموش کرده و پس از برگشتن از حمام‌های شهری، قبل از گرفتن اتوبوس به سمت گلنگ، چمدانش را برای اتاق نگهداری وسایل مسافران در ایستگاه، ثبت کرده. درک آبوت، کسی که روی پرونده مطالعه داشته، معتقد است که مرد ممکن است بلیت را قبل از حمام کردن خریده باشد. امکانات عمومی خود ایستگاه قطار در آن روز بسته بود و فهمیدن این موضوع و مجبور شدن به رفتن به حمام‌های شهری مجاور، خود ۳۰ دقیقه زمان به آن چیزی که مرد انتظار داشته اضافه می‌کند و می‌تواند دلیل از دست دادن قطار به مقصد ساحل هنلی باشد و این که چرا او با اتوبوس در دسترس بعدی رفته‌است.
تحقیقات پلیس
سدریک سنتون هیکس، پروفسور فیزیولوژی و داروشناسی از دانشگاه آدلاید، تصدیق کرد که در گروهی از داروها، انواعی از یک دارو در آن گروه که او نامش را شماره یک گذاشته بود و دیگری یعنی شماره ۲، در یک دوز خوردنی نسبتاً کوچک، به شدت سمی بودند، به گونه که تشخیص آن حتی اگر در نمونه برداری اول به وجودش مشکوک می‌شدند، اگر غیرممکن نبود، بسیار دشوار بود. او به پزشک قانونی تکه کاغذی که نام آن دو دارو رویش نوشته شده بود را داد که نام‌ها به این قرار بود: «Exhibit C.18.». این نام‌ها تا دهه ۱۹۸۰ در معرض اطلاع عموم قرار نگرفتند چرا که در آن زمان «به راحتی قابل تهیه توسط یک فرد عادی» از یک داروساز بودند بدون نیاز به دادن هیچ دلیلی برای خرید آن. او اشاره کرد: تنها حقیقت مسلمی که در رابطه با جسد یافت نشده بود مدرکی دال بر استفراغ بود. او تصریح کرد که فقدان آن، نامشخص نبود، اما او نمی‌توانست بدون آن «نتیجه‌گیری قطعی» کند. هیکس اظهار داشت اگر مرگ ۷ ساعت بعد از مشاهده شدن آخرین حرکات از او مرده باشد به معنی دوز مصرفی بالا بود که همچنان غیرقابل اکتشاف بود. به این نکته توجه شد که آخرین حرکات مشاهده شده توسط شاهدها در ساعت ۱۹ می‌توانسته آخرین تشنج او که به مرگ منتهی شده، بوده باشد.
در پرس و جوهای اخیر کللند اظهار داشت: «من حاضر بودم تشخیص دهم که او از سم مرده و سم احتمالاً گلوکزید بوده و این که این تصادفی رخ نداده اما نمی‌توانستم بگویم آیا خودش این کار را کرده یا کس دیگری».
با وجود همه این اکتشافات او نتوانست علت مرگ مرد سامرتنی را تشخیص دهد.
عدم موفقیت در شناسایی هویت و علت مرگ مرد سامرتنی، نویسندگان معتبر را به این سمت سوق داد که به آن لقب «معمای بی نظیر» را بدهند و بر این باور باشند که علت مرگ هرگز شناخته نخواهد شد.
یک مقاله، پرونده را «یکی از مشکل‌ترین معماهای استرالیا» خواند و گفت: اگر مرد از سم، به طرزی نادر و مبهم کشته شده باشد به شکلی که توسط متخصصان سم‌شناسی قابل شناسایی نیست، پس حتماً دانش سطح بالای قاتل او را به چیزی فراتر از مسموم کردن‌های عادی هدایت کرده‌است.
رباعیات عمر خیام
در حدود زمان موشکافی پرونده، تکه کاغذی کوچک و لوله شده که کلمات «Tamam Shud» (تمام شد) روی آن چاپ شده بود در جیب مخصوص (مخفی) که در داخل جیب شلوار مرد دوخته شده بود پیدا شد. صاحب منصبان کتابخانهٔ عمومی اعلام کردند که، ترجمه متنی که مشخص شده بود، به معنای عبارت «ended» یا «finished» (تمام شده، پایان یافته) است که در صفحه آخر مجموعه اشعاری به نام رباعیات عمر خیام یافت شده‌است. مفاهیم این اشعار این است که انسان باید به بهترین شکل و آزاده زندگی کند و ترسی از این که کی زندگی اش پایان می‌یابد نداشته باشد. پشت کاغذ سفید بود، پلیس جستجویی به وسعت استرالیا آغاز کرد تا نسخه‌ای از کتاب با صفحه آخر با پشت سفید همانند آن کاغذ بیابد اما موفق نشد، عکسی از تکه کاغذ به پلیس ایالتی فرستاده شد و سپس برای عموم منتشر شد که منجر شد مردی اطلاع بدهد که نسخه‌ای بسیار نادر از کتاب رباعیات، ویرایش اول، ترجمهٔ «ادوارد فیتزجرالد» ، انتشارات «Whitcombe and Tombs» در نیوزلند، را در صندلی پشتی ماشینش که قفل نبوده و در شب ۳۰ نوامبر ۱۹۴۸ در «جادهٔ جتی» در گلنگ پارک کرده بوده، یافته‌است. او هیچ چیز از ارتباط کتاب با پرونده نمی‌دانسته تا این که مقاله‌ای را در روزنامه روز قبل خوانده‌است. به دلیل این که مرد تمایل به ناشناس ماندن داشت، هویت و شغل او توسط پلیس محفوظ ماند. موضوع اشعار پلیس را به نظریه‌هایی سوق داد که نشان می‌دادند او با سم خودکشی کرده‌است در حالی که مدرک دیگری برای طرفداری از این نظریه نبود. کتاب پیدا شده، فاقد کلمهٔ «تمام شد» در آخرین صفحه‌اش بود که دارای پشتی سفید بود و تست‌های میکروسکوپی نشان می‌دادند که تکه کاغذ، از کاغذی پاره شده از کتاب بوده‌است. «تمام شد» مشمول آخرین سطر کتاب بود. در پشت کتاب علائم مداد به‌طور ضعیف مشاهده می‌شد که شامل ۵ خط با حروف بزرگ انگلیسی بود و روی خط دوم آن، خط کشیده شده بود که اکنون به دلیل شباهتش با خط چهارم معنا دار فرض می‌شود و احتمالاً به دلیل اشتباه در نوشتن بوده‌است و احتمالاً رمز هستند: WRGOABABD
MLIAOI
WTBIMPANETP
MLIABOAIAQC
ITTMTSAMSTGAB
همچنین از جمله چیزهایی که پشت کتاب پیدا شد یک شماره تلفن خصوصی (شماره تلفنی که در کتاب‌های شماره تلفن چاپ نمی‌شوند) بود که به یک پرستار سابق که در خیابان موسلی در گلنگ، حدود ۴۰۰ متری (۱۳۰۰ فوت) شمال مکان پیدا شدن جسد، زندگی می‌کرد، تعلق داشت.
زن می‌گفت که وقتی داشته در طول جنگ جهانی دوم در بیمارستان «Royal North Shore» در سیدنی کار می‌کرده، یک نسخه کتاب رباعیات را داشته‌است اما در سال ۱۹۴۵ در هتل «Clifton Gardens» در سیدنی آن را به یک ستوان نظامی به نام «Alfred Boxall» داده‌است که در قسمت انتقال آب ارتش استرالیا خدمت می‌کرده‌است.
بنا به گزارش رسانه‌ها، آن زن گفته‌است که بعد از جنگ به ملبورن رفته و ازدواج کرده‌است.
او بعدها نامه‌ای از بوکسال دریافت کرده اما به او پاسخ داده که اکنون ازدواج کرده‌است. او افزود در اواخر ۱۹۴۸ یک مرد مرموز از همسایه‌های اطرافش در مورد او سؤال می‌کرده‌است. هیچ مدرکی مبنی بر هرگونه ارتباط بوکسال با آن زن پس از سال ۱۹۴۵ که نام پس از ازدواج او را نمی‌دانسته، وجود ندارد.
طبق گفته لین، او واکنش زن را هنگام دیدن مجسمه را این گونه توصیف می‌کند: «کاملاً شوکه شده، تا جایی که ظاهراً می‌خواست غش کند».
پلیس معتقد بود که جسد همان بوکسال است تا زمانی که آن‌ها بوکسال را زنده، با نسخهٔ کتاب رباعیات، یافتند، آن هم با عبارت کامل و دست نخورده «تمام شد» در صفحه آخرش. بوکسال اکنون در قسمت در دست تعمیر انبار ایستگاه اتوبوس «Randwick» (رندویک) (جایی که قبل از جنگ در آن کار می‌کرد)، کار می‌کرد و از هرگونه ارتباط بین مرد مرده و خودش بی‌اطلاع بود.
بر روی نسخه رباعیاتی که به بوکسال داده شده بود، زن رباعی ۷۰ را نوشته بود:
ترجمه تحت‌اللفظی:
زن اکنون در گلنگ زندگی می‌کرد اما هر گونه اطلاع از این که چرا مرد در شب مرگش از محله او دیدن کرده را انکار کرد. او همچنین درخواست کرد که به دلیل این که اکنون ازدواج کرده، ترجیح می‌دهد که نامش جایی برده نشود تا از خجالت زیاد و ارتباط داده شدن به مرد مرده و بوکسال در امان باشد. پلیس موافقت کرد و تحقیقات بعدی را بدون وجود بهترین سرنخ پرونده رها کرد.
در یک برنامه تلویزیونی در مورد پرونده، در قسمتی که بوکسال مورد مصاحبه قرار گرفت، نام آن زن در صداگذاری، «Jestyn» یاد شد که گویا آن را از امضای «Jestyn» که در ادامه شعر بر روی کتاب نوشته شده بود، برگرفته بودند اما وقتی که کتاب را در برنامه نشان می‌دادند امضا نشان داده نشد و رویش را پوشاندند. آن اسم احتمالاً غیررسمی و خودمانی بوده و ظاهراً اسمی بوده که خود را با آن به بوکسال معرفی کرده.
در مصاحبه ۲۰۰۲ بوکسال، «Paul Lawson»، کسی که مجسمه نیم تنه را ساخته بود از زن به اسم «خانم تامپسون» یاد می‌کند.
کارآگاه بازنشسته «Gerald Feltus» که با پرونده‌ای سرد سر و کار داشته (پرونده‌ای که به‌طور کامل حل نشده و موضوع تحقیقات جاری نیست اما برای به دست آوردن اطلاعات جدید و … مورد بررسی مجدد قرار می‌گیرد) در سال ۲۰۰۲ با جستین کرد و او را یا «گریزان» یا «بی علاقه به صحبت دربارهٔ موضوع» می‌یابد. آن زن همچنین گفت که خانواده‌اش از ارتباط او با پرونده چیزی نمی‌دانند و کارآگاه موافقت کرد که هویت او یا هر چیزی که منجر به فهمیدن آن شود را فاش نکند. کارآگاه فلتوس معتقد بود که جستین هویت مرد سامرتنی را می‌دانسته. جستین به پلیس گفته بود که ازدواج کرده‌است اما آن‌ها نامش را در پرونده‌های پلیس ثبت نکرده‌اند و مدرکی مبنی بر این که پلس در آن زمان می‌دانسته او در حقیقت ازدواج نکرده، وجود ندارد.
جستجوگرانی که در حال کندوکاو مجدد پرونده بودند سعی کردند جستین را پیدا کند اما فهمیدند که او در سال ۲۰۰۷ مرده‌است. نام واقعی او به دلیل وجود احتمال این که اسمش کلید شکستن رمز باشد، مهم تلقی می‌شد. بعدها از طرف خانواده همسر زن به فلتوس اجازه داده شد که اسم زن را در کتاب سال ۲۰۱۰ که در مورد پرونده نوشته بود ببرد.
تحقیقات متاخر
در نتیجه موشکافی اول، یک مجسمه گچی از سر و شانه‌های مرد ساخته شد و سپس پیکرش در قبرستان «West Terrace» دفن شد. «Salvation Army» (تشکیلات مسیحیان که هدفش تبلیغ دینی و کمک به فقرا است) و انجمن دلالان شرط‌بندی میدان اسب دوانی استرالیای جنوبی برای جلوگیری از دفن بی نوایانه مرد، این خدمت را ارائه و تأمین مالی کردند.
یوسف‌آباد
یوسِف‌آباد یکی از محله‌های اصیل ، قدیمی و معروف تهران است که در منطقهٔ ۶ شهرداری تهران واقع شده‌است.این محله به دلیل نزدیکی به مرکز شهر ، بافت ترکیبی آپارتمانی و ویلایی و شهر سازی مدرن با حفظ بافت سنتی ، بین ساکنان تهران ، از محبوبیت بالایی برخوردار است. این محله از غرب به بزرگراه کردستان و محلهٔ امیرآباد، از شرق به خیابان ولی‌عصر و محلهٔ عباس‌آباد، از شمال به بزرگراه شهید همت و محلهٔ ونک و از جنوب به خیابان دکتر فاطمی و دوراهی یوسف‌آباد محدود می‌شود.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات متاخر
سال‌ها بعد از تدفین مرد، گل‌ها شروع کردند به ظاهر شدن روی قبر. پلیس از یک زن که در حال خروج از قبرستان دیده شده بود پرس و جو کرد اما اظهار داشت چیزی در مورد مرد نمی‌داند. در همان زمان، پذیرشگر هتل «Strathmore» که مکانش رو به روی ایستگاه قطار آدلاید است، اعلام کرد که مردی غریبه و عجیب در اتاق شماره ۲۱، در حوالی زمان مرگ اقامت داشته‌است و در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۸ تسویه حساب و هتل را ترک کرده‌است. او به یاد آورد که نظافتچی‌ها یک کیف سیاه پزشکی و یک سرنگ مخصوص تزریق زیر پوست را در اتاق پیدا کرده‌اند.
یوسف‌آباد
تاریخچه
اراضی یوسف‌آباد در دورهٔ قاجار به مالکیت به بانک استقراضی روسیه درآمد. با سقوط نظام تزاری در روسیه، دولت اتحاد شوروی این بانک و همه دارایی آن را به دولت ایران واگذار کرد که ابتدا «بانک ایران» و سپس «بانک فلاحتی» و پس از آن، بانک کشاورزی نامیده شد. در سال ۱۳۱۹ خورشیدی، وزارت دارایی زمین‌های یوسف‌آباد را به بهای ۹۳ هزار تومان از بانک کشاورزی گذاشت. از آن‌جا که زمین‌های کشاورزی یوسف‌آباد کم‌درآمد بود و درآمد سالیانهٔ دولت از آن به چند هزار تومان هم نمی‌رسید، در سال ۱۳۲۲ دکتر میلسپو مستشار آمریکایی وزارت دارایی دستور داد، این زمین‌ها به کارمندان دولت فروخته شود.
زمین‌های یوسف‌آباد بر اساس مرغوبیت‌شان از متری یک تومان تا متری سه تومان به کارمندان وزارت‌خانه‌های مختلف فروخته شد. به کارمندان دارای رتبه‌های بالاتر قطعات چهارصد تا پانصد متری و به کارمندان جزء قطعات ۱۸۰ تا دویست متری فروخته شد. یکی دو قطعه هزار متری هم فروخته شد که گفته می‌شود یکی از آن‌ها را محمد ساعد مراغه‌ای نخست‌وزیر وقت خرید.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات متاخر
شبکه‌ای. بی. سی «Australian Broadcasting Corporation» در سری مستندهای «Inside Story» (شرح داخلی (نهان))، در سال ۱۹۷۸، برنامه‌ای در مورد پروندهٔ «تمام شد» با عنوان «معمای ساحل سامرتن» ساخت که در آن گزارشگر «Stuart Littlemore» پرونده را مورد کندوکاو قرار می‌داد و شامل مصاحبه با بوکسال، که نمی‌توانست اطلاعات جدیدی به پرونده اضافه کند، و همچنین «Paul Lawson» که مجسمه گچی را ساخته بود و کسی که از جواب دادن به سؤالی دربارهٔ این‌که آیا کسی مرد را به‌طور موفقیت‌آمیز شناسایی کرده‌است، خودداری کرد، می‌شد.
در ۱۹۹۴ «John Harber Phillips»، قاضی اعظم ویکتوریا و رئیس انجمن پزشکی قانونی استرالیا در پرونده برای مشخص کردن علت مرگ تجدید نظر کرد و گفت «ظاهراً کمی شک در مورد این که (سم به کار رفته) دیجیتالیس بوده، وجود دارد» او اظهار خود را با اشاره به این که اعضای بدن، ورم کرده بودند، که با علائم دیجیتالیس سازگار است و فقدان مدرکی دال بر بیماری طبیعی و «غیاب هرگونه چیزی که با چشم غیرمسلح دیده شده باشد که بتواند عامل مرگ باشد» اعتبار بخشید. سه ماه قبل از مرگ مرد یعنی در ۱۶ اوت ۱۹۴۸، در مورد مصرف بیش از حد دیجیتالیس (اور دوز) که منجر به مرگ «Harry Dexter White.»، دستیار دبیر خزانه داری آمریکا شده بود، گزارش رسیده بود. او متهم به جاسوسی برای شوروی تحت پروژه ونونا بود.
یوسف‌آباد
شباهت اسمی
یوسف‌آباد به زمین‌های متعلق به میرزا یوسف مستوفی الممالک (از رجال دوره ناصرالدین‌شاه) نیز گفته می‌شده که در سال ۱۲۸۸ هجری قمری، اراضی خارج از حصار تهران در شمال غربی دارالخلافهٔ ناصری بوده و محدوده‌اش آن گونه که نصرالله حدادی در کتاب طهران قدیم توصیف کرده، چنین است:
پرونده «تمام شد»
تحقیقات متاخر
فرمانده ارشد سابق استرالیای جنوبی، «Len Brown»، که در دهه ۱۹۴۰ روی پرونده کار کرده بود، اظهار کرد که او معتقد است مرد اهل کشوری در بلوک کمونیستی شرق اروپاست که منجر شده پلیس نتواند هویت او را تأیید کند.
یوسف‌آباد
شباهت اسمی
اما اراضی یوسف‌آباد با محلهٔ کنونی یوسف‌آباد تهران تطبیق نمی‌کند و بیشتر گویای وجه تسمیهٔ چهارراه یوسف‌آباد است که به تقاطع خیابان‌های حافظ و نادری (جمهوری اسلامی کنونی) گفته می‌شود. این شباهت اسمی باعث شده برخی به اشتباه این دو یوسف‌آباد را یکی بگیرند.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات متاخر
پرونده هنوز در «نیروی مسلح مقابله با جرایم بزرگ استرالیای جنوبی» باز است. انجمن تاریخی پلیس جنوب استرالیا، از مجسمه نیم تنه مرد که شامل رشته موهایی از مرد است، نگهداری می‌کند. هرگونه تلاش بعدی برای شناسایی مرد، به دلیل فرمالدهیدی که با آن مومیایی شده و مقدار زیادی از دی ان ای مرد را نابود کرده بود، مختل شد.
یوسف‌آباد
خیابان‌های مهم
خیابان‌های اصلی این محله عبارتند از خیابان سید جمال الدین اسدآبادی (خیابان یوسف آباد)، خیابان مستوفی که اخیراً به خیابان عبدالمجید اکبری تغییر نام داده‌است، خیابان شهید جهان آرا (خیابان دوم ژوئن)، خیابان مهرام (مدبر)، خیابان بیستون و خیابان چهلستون، خیابان شصت و چهارم که اخیراً به خیابان استاد محمد بهمن بیگی تغییر نام داده‌است، خیابان فتحی شقاقی (خیابان هشتم یوسف آباد)، خیابان کاج شمالی و خیابان ابن سینا.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات متاخر
مدارک کلیدی دیگر از جمله چمدان قهوه‌ای که در سال ۱۹۸۶ نابود شد، اکنون وجود ندارند.
یوسف‌آباد
خیابان‌های مهم
خیابان سید جمال الدین اسدآبادی شلوغ‌ترین خیابان این محله‌است و بیشتر واحدهای اطراف آن را واحدهای تجاری و مغازه‌ها تشکیل می‌دهند.
بزرگترین میدان این محله میدان سید جمال‌الدین اسدآبادی است که پیش از انقلاب اسلامی، میدان کلانتری نام داشته‌است که آن به خاطر وجود کلانتری یوسف آباد در جنوب شرقی این میدان است.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات متاخر
به علاوه، گواهی شاهدان پرونده سال هاست که از بین مدارک پلیس ناپدید شده‌است.
یوسف‌آباد
خیابان‌های مهم
در شمال شرقی میدان کلانتری، ساختمان شهرداری منطقه ۶ واقع شده‌است. میدان کلانتری یوسف آباد دارای آبنمای قوسی است.
پرونده «تمام شد»
فرضیه «جاسوس»
شایعاتی داشت رواج پیدا می‌کرد از جمله این که بوکسال در طول جنگ، در قسمت جاسوسی ارتش بوده، علاوه بر این گمان که گفته می‌شد مرد مرده یک جاسوس روسی بوده که به وسیله دشمنان ناشناخته مسموم شده. در یک مصاحبه تلویزیونی در سال ۱۹۷۸ با بوکسال، مصاحبه گر می‌پرسد: «آقای بوکسال، شما قبل از این که این زن جوان (جستین) را ملاقات کنید، در یگان جاسوسی کار می‌کردید، مگر نه؟ شما اصلاً با او در این مورد حرف زدید؟» در پاسخ او گفت: «خیر» و وقتی پرسیده شد که آیا ممکن بوده آن زن بداند، بوکسال پاسخ بود: «نه، مگر این که کسی دیگر به او گفته باشد». وقتی مصاحبه گر رفت سراغ ایده وجود ارتباط جاسوسی، بوکسال پس از مکثی گفت: «این کاملاً یک فرضیه ملودرام مانند است، مگر نه؟»
یوسف‌آباد
خیابان‌های مهم
سایر میدان‌های این محله عبارتند از میدان فرهنگ (با میدان فرهنگ سعادت‌آباد اشتباه نشود) و میدان سلماس (فرح بخش سابق).
پرونده «تمام شد»
فرضیه «جاسوس»
این حقیقت که مرد در آدلاید، نزدیک‌ترین شهر بزرگ به «Woomera» که یک پایگاه فوق سری پرتاب موشک و مقر جمع‌آوری اطلاعات جاسوسی، مرده‌است، این فرض را تقویت می‌کرد. همچنین به یاد آورده می‌شود که یکی از مکان‌های احتمالی که شاید مرد از آن جا به آدلاید آمده‌است پورت آگوستا، یک شهر نسبتاً نزدیک به وومرا، است. علاوه بر آن در آوریل سال ۱۹۴۷ سازمان S.I.S ارتش آمریکا به عنوان جزئی از «پروژه ونونا» (یک همکاری بلند مدت محرمانه بین سازمان‌های جاسوسی ایالات متحده آمریکا و بریتانیا برای تحلیل پیام‌های محرمانه اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ جهانی دوم بود. برای این پروژه حداقل ۱۳ لغت کلیدی وجود داشت که توسط آمریکا و بریتانیا استفاده می‌شد، که ونونا آخرین آن‌ها بود. این لغات کلیدی دارای هیچ معنایی نبودند. از این پروژه تا سال ۱۹۹۵ توسط هیچ‌یک از دولت‌ها اطلاعاتی افشا نشد) دریافت که موضوعی فوق سری از وزارت امور خارجه استرالیا به سفارت شوروی در کانبرا درز کرده. در واکنش، دولت استرالیا اعلام کرد که تمایل دارد سازمان جاسوسی ملی تأسیس کند (که این‌طور شد و سازمان ASIO نام گرفت)
یوسف‌آباد
مراکز مهم
از مراکز تفریحی این محله می‌توان به سینما تئاتر گلریز و پارک شفق اشاره کرد که بزرگترین پارک تفریحی این محله‌است و فرهنگسرای شفق در آن قرار دارد. از پارک‌های معروف دیگر این منطقه می‌توان پارک قزل قلعه را نام برد که در انتهای خیابان جهان آرا است. از فروشگاه‌های قدیمی این محله می‌توان به کتابفروشی فرحبخش که نام میدان فرحبخش (میدان سلماس) را حفظ کرده اشاره کرد که در این منطقه شناخته شده‌است. کلانتری یوسف آباد، شهرداری منطقه ۶ تهران و هنرستان ناشنوایان باغچه‌بان نیز در میدان سید جمال‌الدین اسدآبادی قرار دارند.