cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سری دوی
مرگ
وی برای شرکت عروسی "موهیت مارواه، از بستگان نزدیکش، به دبی سفر نموده بود. او در ۲۴ فوریه ۲۰۱۸ در سن ۵۴ سالگی در دبی درگذشت. در حالیکه رسانه‌ها علت مرگ سری دوی را سکته قلبی عنوان کرده‌اند، پزشکی قانونی دبی اعلام کرد وی بر اثر خفگی در وان حمام فوت کرده‌است.   کالبد وی دو روز بعد از مرگ با هواپیما به مومبای (بمبئی) منتقل شد.
ناریندرا مودی، نخست‌وزیر هند، در توییتی نوشت:
صادق خان، شهردار لندن نیز، در توییتی یاد سری‌دیوی را گرامی داشت و نوشت:
جوایز و افتخارات
وی به خاطر خدماتش به صنعت سینما مدال پادما شری، چهارمین مدال افتخاری غیرنظامی در هند، را دریافت کرده بود.
گزیده فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌هایی که سری دوی در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
دهه ۸۳۰ (پیش از میلاد)
دهه ۸۳۰ (پیش از میلاد) ۸۳مین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
محمدحسین امید
سوابق اجرایی
محمدحسین امید در زمان ریاست رضا فرجی‌دانا، معاون دانشجویی و فرهنگی دانشگاه تهران بود و در دوران ریاست عباسعلی عمید زنجانی و مدتی نیز در دوران ریاست فرهاد رهبر، عهده‌دار معاونت اداری و مالی دانشگاه تهران شد.
محمدحسین امید سوابقی نظیر ریاست پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران و ریاست پردیس ارس دانشگاه تهران را در کارنامه مدیریتی خود دارد.
در ۶ شهریور ۱۳۹۲، جعفر توفیقی سرپرست وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، محمدحسین امید را به عنوان معاون اداری و مالی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری منصوب کرد.
در ۲۹ بهمن ۱۳۹۲، با حکم رضا فرجی دانا، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، فرهاد رهبر از ریاست دانشگاه تهران برکنار شده و محمدحسین امید با حفظ سمت جایگزین وی گردید و سرپرست دانشگاه تهران شد. امید تا ۱۹ خرداد ۱۳۹۳ سرپرستی دانشگاه تهران را برعهده داشت و نهایتاً محمود نیلی احمدآبادی جایگزین وی گردید.
فهرست سوابق اجرایی وی به شرح زیر می‌باشد :
سوابق علمی
امید دارای صدها مقاله علمی پژوهشی در مجلات معتبر داخلی و خارجی است.
هویت (رمان)
هویت (فرانسوی:L'Identité) رمانی از میلان کوندرا نویسنده اهل چک است. این رمان نخستین بار در سال ۱۹۹۸ و به زبان فرانسوی منتشر شد. کوندرا در سال ۱۹۷۵ به فرانسه مهاجرت کرد. هویت به کلی در فرانسه اتفاق می‌افتد و دومین رمان او به فرانسه است. پیش از این او تمام رمان‌های خود را به زبان چک می‌نوشت. رمان حول محور رابطهٔ شانتال و شریک عاطفی جوان‌ترش، ژان-مارک می‌چرخد. پیچیدگی‌های رابطهٔ میان آنها و تاثیری که روی هویتشان می‌گذارد، کوندرا را به سمت تفکرات فلسفی در باب هویت، نه تنها در مفهوم خود-محور آن و بلکه در مفهوم تاثیری که دیگران و روابطشان در شکل‌گیری هویت فرد دارد،‌ سوق داده است.
خلاصهٔ داستان
رمان حول محور رابطهٔ صمیمانهٔ شانتال و ژان-مارک می‌گردد و در هر فصل داستان از منظر یکی از این دو روایت می‌شود. داستان با شانتال شروع می‌شود که در هتلی در ساحل نرماندی در انتظار است تا شریک عاطفی‌اش روز بعد از راه برسد. وقتی او می‌رسد، کمی کشمکش دارند تا یکدیگر را پیدا کنند و یکدیگر را با فرد دیگری در ساحل اشتباه می‌گیرند که از نزدیک شباهت بسیار کمی به آنها دارد. در حین دیدار، شانتال بخاطر رویای مختصرا جنسی‌ای که دیده است، غمگین است.
او همچنین در سال در پدرها و کودکان فرومی‌رود. این موضوع در داستان بسیار به کرات اتفاق می‌افتد و مرگ فرزند او از شریک عاطفی قبلی‌اش را تداعی می‌کند.
ژان مارک از او می‌پرسد که چرا غمگین است و اینطور جواب می‌دهد: «مردها دیگر به من نگاه نمی‌کنند.» در این نقطه، اتفاق حیاتی داستان رقم می‌خورد؛ چرا که شانتال چیزی از هویت خود بروز می‌دهد که با آنچه ژان-مارک از هویت او در ذهن داشته است، مغایرت دارد و لذا هویت ژان-مارک را نیز برای خودش دستخوش تزلزل می‌کند.
شانتال بعدها نامه‌های عاشقانه‌ای دریافت می‌کند که گستاخانه مخل رابطهٔ عاطفی او می‌شود و باعث می‌شود او به فکر فرو برود که از دید دیگران چگونه به نظر می‌رسد. همچنین باعث می‌شود او مدام فکر کند که کسی او را تماشا می‌کند. او این نامه‌ها را در لباس‌های خود مخفی می‌کند و چیزی درمورد آنها به ژان-مارک نمی‌گوید.
از منظر ژان-‌مارک، او نخستین نامه را برای از بین بردن این حس شانتال که هیچ مردی به او توجه ندارد، می‌نویسد. اما کم کم اینکه شانتال موضوع نامه‌ها را از او مخفی می‌کند و تغییر رفتار می‌دهد، باعث حسادت او می‌شود و همین مساله روابط آنها و تلقی آنها را از هویتشان دستخوش دگرگونی می‌کند.
ویژگی‌ها
این رمان از نظر ساختار روایی احتمالاً سنتی‌ترین رمان میلان کوندرا است. نیز یکی از کوتاه‌ترین رمان‌های منتشر شده اوست. با این همه از ۵۱ بخش تشکیل شده‌است. در رمان هویت وضع و موقع انسان معاصر به زیر ذره بین گذاشته میشود و سرگشتگی و التهاب جان و روان او به نمایش در می آید. شخصیت های رمان از چگونگی تحول جهان خرسند نیستند،مشارکت در قیل و قال "این آشفته بازار بی ارزش" را بر نمی تابند،و "بلاهت درمان ناپذیرش" را جدی نمی‌گیرند. افکار و احساسات شانتال و ژان مارک خواننده را به هیجان می آورد و ذهن او را به افق های دوردست تفکر و تخیل می کشانند. آنان با حسرت به ارزشهای متعالی از دست رفته می اندیشند،درباره موقعیت کنونی زندگی بشر گفتگو میکنند،و برای نجات خویش به عشق پناه میبرند.
تروریسم در اندونزی
تروریسم در اندونزی (Terrorism in Indonesia) به عمل تروریستی بر روی اماکن یا حمله به شهروندان اندونزی یا خارجی‌ها اطلاق می‌شود. این عمل تروریستی همیشه دولت جمهوری اندونزی یا خارجی‌ها را در اندونزی، به‌طور مشخص بازدیدکنندگان غربی و به‌طور ویژه آن‌هایی که از آمریکا و استرالیا به اندونزی می‌روند را هدف قرار داده‌است.
در ژوئن سال ۲۰۱۵ اندونزی از لیست سیاه مالی کشورهای غیر همکار یا تروریسم (NCCTs) بر اساس اینکه اندونزی در جنگ سراسری علیه منابع مالی تروریستی و پولشویی همکاری می‌کند، خارج شد. این به اندونزی همان وضعیت سایر کشورهای عضو G-20 را می‌دهد.
شک و گمان
از قدیم شبه نظامیان ی که به صورت سیاسی مخالف دولت اندونزی هستند مسؤلیت حملات تروریستی در اندونزی را بعهده داشته‌اند. جنبش‌های جدایی طلبانه که در اندونزی عمل می‌کند مانند «دارالاسلام» (اندونزی)، «فرتیلین» (شبه نظامیان جدایی‌طلب تیمور شرقی در جریان اشغال تیمور شرقی)، «گراکان آسه مردکا» و «ارگانیساسی پاپوآ مردکا» به‌طور معمول مسئول عملیات تروریستی در اندونزی مانند بمبگذاری، تیراندازی در اندونزی هستند. عملیات‌های تروریستی اخیر در اندونزی می‌تواند توسط گروه تروریستی اسلامی متحد با القاعده بنام «جامعه اسلامیه» یا داعش انجام شده باشد.
اهداف
تا سال ۲۰۰۳ تعدادی از اهداف غربی مورد هدف قرار گرفت. قربانیان شامل هم خارجی‌ها ـ به‌طور خاص توریستهای غربی ـ و هم شهروندان اندونزی بودند. تروریسم در اندونزی در سال ۲۰۰۰ با بمبگذاری در محل صرافی‌های جاکارتا، که با چهار حمله دیگر دنبال شد، افزایش یافت. در این عملیات‌ها، در سال ۲۰۰۲ تنها ۲۰۲ نفر (شامل ۱۶۴ توریست بین‌المللی) در شهر پر رفت‌وآمد کوتا در بالی کشته شدند. هشدارهای سایر کشورها در مورد تهدیدات سفر به اندونزی باعث خراب شدن صنعت توریسم و سرمایه‌گذاری‌های خارجی در اندونزی شد. هر چند که بعداً اکثر اعضای کلیدی و رهبران تروریست‌ها مانند سامودرا امروزی، ابودجانا، اظهری حسین و نورالدین تاپ دستگیر و کشته شدند ولی هسته‌های تروریستی در اندونزی به صورت فزاینده‌ای رشد داشته‌است.
از سال ۲۰۱۱ بنظر می‌رسد که تهاجمات تروریستی به اهداف خارجی‌های غربی و افراد مقیم در کشور به تهاجم به افسران پلیس تغییر کرده‌است. پلیس اندونزی موفق به نابودی هسته‌های تروریستی و یک گروه تروریستی جدید که به «هسته سیربون» معروف بود و افسران پلیس را هدف قرار می‌دادند شد. در ۱۵ آوریل ۲۰۱۱ هر بمبگذار انتحاری خودش را در یک مسجد در یک مجموعه پلیس در شهر سیربون در غرب جاوا در حین نماز جمعه منفجر کرد. بمبگذار کشته و ۲۸ نفر از مردم زخمی شدند. همین هسته تروریستی به دو عمل تهاجمی در سولو متهم است که یکی یک بمبگذار انتحاری در یک کلیسا در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱ و دیگری تیراندازی به یک پلیس در ۱۷ آوت ۲۰۱۲ می‌باشد. این عملیات‌ها نسبت به عملیات‌های قبلی گروه تروریستی جماعه اسلامیه به‌خوبی آماده‌سازی و برنامه‌ریزی نشده بود.
اگر چه تعداد عملیات‌های تروریستی هم در تعداد و هم در کیفیت کاهش داشته‌است ولی برخی تهدیدات تروریستی مانند پاسو، سولاوسی غربی همچنان باقی است، ناحیه پولو قبلاً یک منطقه مورد مناقشه بین مسلمانان و مسیحیان بوده‌است. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲ پلیس اندونزی در روستای تامانیکا در حکومت پاسو در سولاوسی مرکزی، اجساد دو گروه پلیس را کشف کرده که سه روز قبل به قتل رسیده بودند. قربانیان در یک مأموریت تحقیقاتی در محل احتمالی آموزش تروریستی در جنگل‌های منطقه پاسا ناپدید شده بودند.
عملیات مشابهی که مقامات اندونزی، به‌طور خاص افسران پلیس را هدف قرار داد در پاپوآ اتفاق افتاد، هر چند که این عملیات به هسته‌های تروریستی اسلامی مربوط نمی‌شد ولی جنبش جدایی‌طلبانه ارگانیساسی پاپوآ مردکا مسئول انجام آن بود. در ۸ آوریل ۲۰۱۲ یک هواپیمای تریگانا PK-YRF در حین فرود در باند فرود مولایا در پونجاک جایا در پاپوآ توسط یک تیرانداز ناشناس هدف قرار گرفت. یک روزنامه‌نگار اهل پاپوآ بنام کوگویا ۳۵ ساله در یک تیراندازی کشته شد. در ۲۷ نوامبر سال ۲۰۱۲ سه پلیس که در یک پست پلیس در جایاویه یا در پاپوآ حضور داشتند در یک تهاجم توسط یک گروه ناشناس کشته شدند. پلیس جنبش جدایی‌طلب پاپوآ را مسئول این عملیات می‌داند.
لیلند هارتول
لیلند هریسن (لی) هارت‌ول (زاده ۳۰ اکتبر ۱۹۳۹، لس‌آنجلس، کالیفرنیا) رئیس و مدیر سابق مرکز تحقیقات سرطان فرد هاچینسون در سیاتل، واشینگتن است. وی در سال ۲۰۰۱ به‌خاطر کشف اینکه مولکول‌های پروتئین بر تقسیم سلول‌ها کنترل دارند، به‌همراه پائول نرس و تیم هانت، برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد.
سزنق
۱- اولین مسیر و نزدیکترین مسیر به شهر جاده ۲۴ کلیومتری جاده خاکی کوهستانی سرسبز روستای سزنق از گردنه (قاشقچو)به چرگر است که این جاده حدوداً ۸۰ سال پیش احداث گردیده است که هیچ تغییر اساسی در این جاده صورت نگرفته به دلیل اینکه بخش چوقور از توابع قزوین شده و چرگر از توابع زنجان می باشد که اگر این جاده درست گردد روستاهای چوقور از رونق خوبی بهره مند می گردد و باعث آبادانی و رونق روستاهای چوقور و بازگشت معکوس مردم به روستاها می گردد. خوشبختانه مردم خودجوش درمحرم۱۴۰۱پول جمع نموده و با مساعدت راه داری در حال عریض نمودن جاده چرگر هستند.
۲- مسیر جاده خاکی خیرآباد به زنجان که روستاهای سزنق، ماهین، بروج چیزه، معدن مس طارم سفلی،  تازه کند، بوجی، ککاآباد (ککاوا)، خیرآباد است که مسافت آن حدوداً ۳۲ کیلومتر و تا شهرستان زنجان از سزنق حدود ۷۵ کیلومتر است.
۳- مسیر جاده خاکی از سزنق به آلتین کش کشیده شده که روستاهای سزنق، یمقان، مقانک، دزجین، اجاغلار، بابا و آلتین کش حدود ۳۸ کیلومتر و تا منجیل حدود۹۲ کیلومتر است.
۴- مسیر لوشان تا سزنق حدود ۸۰ کیلومتر است که این جاده آسفالت بود و در مسیر خود حدود ۱۸ روستا را به هم ارتباط داده است و برق روستاها نیز از همین مسیر تامین شده اس.سزنق، دهنج، چمن، تازه کند، حصار، قارخون، زرند، رازان، عباس آباد، حسین آباد، اردک، ممیه و دیگر روستاها را شامل می گردد ولی جاده خیلی خراب شده و احتیاج به بازسازی اساسی دارد.
۵- جاده جدیدی توسط معدن مس طارم به دلیل نزدیکی راه احداث شده که از سال ۱۴۰۰ شروع شده و ادامه دارد که از معدن به روستای والایش و اتوبان زنجان وصل می گردد.
روستای سزنق روستایی است با منطقه مناسب نسبت به دیگر روستاهای اطراف{از نظر صاف بودن}و دارای پتانسیل گردشگری و جمعیتی در ماه محرم به دلیل عشق ورزیدن به ائمه از رونق خوبی برخوردار است.
ضمناً اگردولت دستور دهند تا ادارات مربوطه اقدام به ترمیم اساسی جاده چرگر نموده و هم چنین آبندهای در مسیر روخانه ها انجام دهند ذخایر آبی بالایی در منطقه طارم سفلی ایجاد می گردد و در پایین دست باعث رونق کشاورزی و پرورش آبزیان مختلفی گشته و باعث بازگشت جوانان به روستا می گردد است.
منازل روستای سزنق اخیرا پلاک گذاری گردیده است.
سزنق، روستایی از توابع بخش طارم سفلی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. بیشترین زمین های کشاورزی منطقه و منابع آبی را این روستا دارد
امام زاده و مناطق مذهبی
آستان امامزاده ابراهیم (علیه السلام) در استان قزوین، بخش طارم سفلی، شهر سیردان، دهستان چوقور، روستای سزنق واقع شده است.
اين بقعه متبركه در منطقه اي بسيار زيبا و كوهستاني قرار دارد و كاملاً در اثر زلزله تخريب شده است و تا به امروز نسبت به عمران و آبادانی آن هیچ اقدامی به عمل نیامده است لازم به توضيح بوده كه آثار امامزاده در حال از بين رفتن بوده و تا جائیکه جوان هاي محل نمي دانستند محل دقیق امامزاده در كجا قرار دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان چوقور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
جمعیت این روستا بدلیل نبود امکاناتی اعم از مدرسه و درمانگاه و پست بانک و امکانات رفاهی و... در 20سال اخیر به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است.
بوکس در بازی‌های المپیک تابستانی
بوکس در بازی‌های المپیک تابستانی نام رویدادهای ورزش بوکس در بازی‌های المپیک تابستانی است که هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود.
گانر فانت
گونار فانت (۸ اکتبر ۱۹۱۹ - ۶ ژوئن ۲۰۰۹) آواشناس سوئدی و استاد ممتاز مؤسسه فناوری سلطنتی در سوئد بود.
کارینوس
کارینوس با نام کامل مارکوس اورلیوس کارینوس (درگذشتهٔ ۲۸۵) امپراتور روم از ۲۸۳ تا ۲۸۵ بود.
امپراتوری
حملهٔ رومیان به ایران موفقیت‌آمیز بود اما در همان زمان کاروس به‌طور ناگهانی مرد و کارینوس در غرب و برادرش در شرق به مقام امپراتوری رسیدند. کارینوس ادامهٔ جنگ‌های پدرش در منطقهٔ دانوب را پی گرفت و وارد نبرد با قبایل ژرمنی کوادی شد. او زمستان ۲۸۳–۲۸۴ را در رم سپری کرد و دومین مقام کنسولی خود را همراه با برادرش به عنوان همکار آغاز نمود. کارینوس از همان‌جا برای نبردی در بریتانیا حرکت کرد و به همین مناسبت او و برادرش لقب «بریتانیکوس ماکسیموس» را برای خود برگزیدند.
درگذشت
در نوامبر ۲۸۴ خبری مبنی بر کشته‌شدن نومریان به مناطق غربی رسید و کمی پس از آن سابینوس یولیانوس در پانونیا سر به شورش برداشت. کارینوس در این زمان در بریتانیا بود و در اوایل ۲۸۵ همراه با سپاهیانش برای مقابله با یولیانوس به سوی جنوب حرکت کرد. او موفق شد تا یولیانوس را در نزدیکی ورونا شکست داده و قوایش را درهم شکند. کارینوس سپس به سوی موئسیا (صربستان امروزی) حرکت کرد و در آنجا با سپاه دیوکلتیان که پس از مرگ نومریان خود را امپراتور روم خوانده بود رودررو شد. در ژوئیه ۲۸۵ نبردی بین آن دو در نزدیکی رود مارگوس درگرفت که به نبرد مارگوس معروف شد. بنا به روایت برخی منابع، سپاه کارینوس پیروز این نبرد بود اما هنگامی که آنها مشغول شادمانی بودند، کارینوس به دست یکی از افسران مورد اعتمادش که همسر او را اغوا کرده بود کشته شد. اما منابع دیگر از پشت کردن لشکریان کارینوس به او و پیروزی دیوکلتیان در این نبرد سخن گفته‌اند.
آیروجت ژنرال ایکس-۸
آیروجت ژنرال ایکس-۸ یک موشک تحقیقاتی غیر هدایت شونده طراحی شده برای حمل کلاهک ۶۸ کیلوگرمی تا ارتفاع ۶۱ کیلومتری جهت تحقیق در اتمسفر فوقانی بود. سرعت ایکس-۸ به حدود ۶ ماخ می‌رسید.
زال و رودابه
نخستین دیدار
درحالی که زال و رودابه برای نخستین دیدار ناشکیبا بودند، زال شب هنگام به دیدار رودابه می‌رود و با طناب از دیوار کاخ رودابه بالا رفته و او را در کنار خود می‌بیند. در اینجا فردوسی بزرگ با یک بیت نهانی به رابطهٔ میان ایشان اشاره می‌کند:
پس از آن که زال از رودابه جدا می‌شود شب و روز و آرام و خواب ندارد و پیوسته در پی آماده کردن پیش نیازهای این پیوند است. نخست نامه‌ای به پدر می‌نویسد و به او یادآور می‌شود که هنگام زن گرفت او است و در دنباله دخت مهراب را به عنوان جفت درخور خود به پدر نشانی می‌دهد.
لیکن سام که می‌داند رودابه دختر مهراب و از نبیرگان آژی دهاک (ضحاک) است زال را از این کار بازمی‌دارد و به او یادآور می‌شود که منوچهر شاه هرگز از این پیوند خرسند نخواهد شد. به اصرار زال، سام خودش به سوی دربار به راه می‌افتد تا این مشکل را با شاه درمیان بگذارد. پیش از رسیدن سام به دربار شاه از این موضوع آگاه می‌شود و برای آنکه میزان وفاداری سام را بسنجد به او فرمان می‌دهد تا به کابل بتازد و آن شهر را در هم بکوبد و مهراب و خانواده اش را از میان بردارد. سام هم بی‌آنکه خواسته اش را بازگوید به فرمان شاه به سوی کابل به راه می‌افتد.
در بیرون شهر کابل خبر به زال می‌رسد و او می‌گوید هرکس که می‌خواهد کابل را بگیرد باید نخست من را از میان بردارد و در نامه‌ای از سام می‌خواهد که میان او و شاه میانجی شود و به سام یادآوری می‌که او بخاطر دور افکندن زال به او بدهکار است. سام هم نامه‌ای می‌نویسد و خواستهٔ زال را در آن نامه برای شاه می‌نگارد و نامه را بدست زال می‌دهد تا خود زال آن نامه را دربار ببرد. در این هنگام سام هم کابل را محاصره می‌کند ولی به زال پیمان می‌دهد که به آن حمله نکند.
آزمودن زال
شاه از زال خواست تا با موبدان به گفتگو بنشیند و شاه خود داور و بینندهٔ این گفتگو باشد. موبدان برای سنجش رای و هوش زال برای او شش چیستان گفتند و از او خواستند تا آن‌ها را پاسخ دهد:
۱- آن دوازده درخت سهی که شاداب و با فرّهی روئیده‌اند و از هر یک از آن درختها، سی شاخ بر زده و در پارسی، هرگز کم و بیش نگردند چیست؟
۲- آن دو اسب گرانمایهٔ تیز تاز که یکی از آن‌ها سیاه چون دریای قار و دیگری سپید، چون بلور آبدار است؛ و هر دو به شتاب در جنبش‌اند، لیکن هرگز یکدیگر را نمی‌یابند چیست؟
۳- آن سی سوار که بر شهریار بگذشتند و چون نیک بنگری یکی از آن‌ها کم می‌شود ولی چون آن‌ها را بشماری، باز هم همان سی سوار باشند چیست؟
۴- آن مرغزار کدام است که آن را پر از سبزه و جویبار بینی، لیک مردی با داس تیز و بزرگی سوی آن مرغزار آید و همهٔ تر و خشکش را با هم بدرود چیست؟
۵- آن دو سرو که همچون نی از میان دریای آب خیز «مواج» سر برآورده‌اند که مرغی بر آن آشیانه دارد و روز بر یکی از آن‌ها نشیند و شام بر دیگری؛ و چون از یکی از آن‌ها بپرد، برگ آن خشک می‌گردد و هر گاه بر دیگری نشیند، بوی مشک می‌دهد؛ و همیشه یکی از آن دو آبدار و دیگری پژمرده‌است، چیست؟
پس از شنیدن پرسش‌ها زال آمادهٔ پاسخ می‌گردد
۱- دوازده ماه سال و سی روز هر ماه (در گاه‌شماری در ایران باستان هر ماه سی روز بوده و ۵ روز آخر سال روز نیایش و جشن بوده‌است که خیام (حکیم عمر خیام) آن ۵ روز را + ۱ روز از اسفند ماه کرد و شش ماه نخست سال را سی ویک روزه و ماه پایانی سال را بیست و نه روزه دسته‌بندی کرد. به این ترتیب تقویم ایرانی ای که خیام ساخت تنها تقویم رایج در جهان است که نخستین روز فصل و ماه با هم یکی است. یکم مهر همان یکم فصل پاییز است)
۲- شب و روز جواب سؤال بود
۳- این همان ماه نو است که هرشب می‌کاهد (تقویم قمری یا ماه شمار)
۴- آن مردی که گفتید در آن بیابان با داسی تیز می‌آید و هیچ لابه‌ای نشنود و خشک و تر را با هم بدرود، بدرستی که زمانه‌است و ما همچون گیاهانیم که به پیر و جوان ما نمی‌نگرد و هر آنچه دستش رسد، برچیند.
۵- سخن از کار گیتی است که از برج بره تا برج ترازو، تیرگی را در نهان دارد، لیکن چون از این بازگردد و به برج ماهی رسد، به آن تیرگی و سیاهی می‌رسد. آن دو سرو نیز دو بازوی چرخ بلند هستند و آن مرغ پرّان نیز خورشید است.
۶- آن شارستان (شهر)، آن جهان (جهان آخرت) است و آن خارستان این جهان (سرای سپنج)، مردم در آن خارستان هستند تا اینکه بومهنی ایشان را به شارستان راهنمایی کند.
پس از آن شاه زال را در میدان سواری آزمود و پس از آزمون تیراندازی و سواری از ایرانیان خواست تا با او کشتی بگیرند لیکن هیچ‌کس به این آزمون تن در نداد.
سیاست زنانه
پس از آنکه سام کابل را به محاصره درآورد، مهراب می‌خواست سیندخت و رودابه را بکشد تا آتشِ برپا شده را خاموش کند. سیندخت همسر مهراب که زنی دانا بود، راهی به نظرش رسید و پیشنهاد کرد تا خود به نزد سام برود و مشکل را حل ‌کند. او در آغازِ این دیدار خود را معرفی نکرد و تنها به عنوان فرستادهٔ کابل سخن گفت و تنها پس از آن که سام دانایی و کردارش را دید و از او پرسید که کیست، دانست که او همسر مهراب و مادرِ رودابه است. پس از آنکه سام او را به این نیکویی و والامنشی دید، دست او را بدست گرفت و دخترش را برای زال خواستگاری کرد. از آن سو زال هم با نامهٔ شاه به سوی کابل بازگشت و این پیوند به شادی و خرسندی برگزار شد.
دهه ۸۴۰ (پیش از میلاد)
دهه ۸۴۰ (پیش از میلاد) ۸۴مین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
پل جانسون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۲)
پل جانسون (Paul Johnson؛ زادهٔ April 5, 1992) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک نیشن، باشگاه فوتبال وورکینگتون ای. اف. سی، باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال اسپنیمور تاون، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
شهرستان لاودردیل، میسیسیپی
شهرستان لاودردیل، میسیسیپی (به انگلیسی: Lauderdale County, Mississippi) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت میسیسیپی واقع شده‌است.
محله الجهاد
محله الجهاد یکی از محله‌های عمدتاً شیعه‌نشین شهر بغداد می‌باشد.
آفرزیس
آفرزیس (انگلیسی:Apheresis) به معنای دریافت خون و جداسازی پلاک‌های آن و سپس بازگرداندن خون به بدن فرد اهداکننده می‌باشد. بنابراین آفرزیس یک درمان خارجی حساب می‌شود. این عمل همچنین اهدای پلاکت نامیده می‌شود.
تپه قره مال
تپه قره مال مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان شاهین دژ، بخش مرکزی، دهستان صفاخانه، روستای حصار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۱۵۰۳۶
سیارک ۱۵۰۳۶ پانزده هزار و سی و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ نوامبر ۱۹۹۸ کشف شد.
ایم‌حوتب
مهندس هرم زوسر و اولین طبیب بوده است.بعد مرگ به لقب خدای پزشکان رسیده است.
ژوبین‌دار
ژوبین‌دار، نگهبان شمال یا سِماک رامِح (به انگلیسی، Arcturus) یا آلفا گاوران (Alpha Boötis)، نام ستاره‌ای در صورت فلکی گاوران است. این ستاره، چهارمین ستاره از نظر قدرت درخشش در آسمان شب است. این ستاره خاص است زیرا با جریان کلی ستارگان در دیسک تخت کهکشان راه شیری حرکت نمی‌کند. در عوض، ژوبین‌دار به‌طور عمود بر روی دیسک کهکشان با سرعت فوق‌العاده‌ای، حدود ۹۳ مایل (۱۵۰ کیلومتر) در ثانیه، حرکت می‌کند. در طول میلیون‌ها سال این ستاره از دید هرکدام از ساکنان زمین، یا حداقل کسانی که در زمین متولد شده‌اند و تنها با چشم به آن نگاه می‌کنند، محو خواهد شد. ‎
ویژگی‌ها
ژوبین‌دار یک اَبَرغول سرخ و رنگ آن سرخ روشن است و از درخشان‌ترین ستاره‌های آسمان شب است. برای رصد آن باید در نیمه‌شب ماه ژوئن به آسمان جنوبی نگریست. این ستاره از نظر جرم با خورشید برابری می‌کند. اگر چهار میلیارد سال آینده از فاصله ۳۷ سال نوری به خورشید نگاه شود در آسمان مشابه نگهبان شمال خواهد بود. سرعت آن بیش از ۱۲۵ کیلوتر بر ثانیه برآورد می‌شود و به علت دوری، ۸۰۰ سال طول می‌کشد تا قوسی برابر نیم‌درجه را در آسمان بپیماید. ۸۰۰ سال دیگر، ژوبین‌دار به اندازه نیم‌درجه، یعنی فاصله‌ای برابر با قطر ظاهری ماه، به صورت فلکی دوشیزه نزدیک‌تر خواهد شد.
ژوبین‌دار که در فاصلهٔ ۳۷ سال نوری از ما واقع شده، ۷٫۱ میلیارد سال عمر دارد. ژوبین‌دار در واقع عضوی از هاله کهکشان ما بوده که به‌طور اتفاقی وارد صفحهٔ کهکشان شده‌است. اخترشناسان معتقد هستند که این غول بزرگ در کهکشان کوتوله‌ای با ۱۰۰ میلیون ستاره متولد شده که در حدود ۷ میلیارد سال پیش وارد کهکشان راه شیری شده و اکنون به‌طور کامل در کهکشان ما محو شده‌است. نگهبان شمال عضو گروهی از ستاره‌های پراکنده در آسمان است که حرکتی مشابه در فضا دارند. این گروه «ستاره‌های متحرک نگهبان شمال» نامیده می‌شوند.
رصد
با رسم کمانی از صورتواره آبگ‌ردان بزرگ به ستاره ژوبین‌دار می‌توانید به ستاره بی‌ژوبین، دست پیدا کنید. قوسی به ژوبین‌دار (سماک رامح) کشیده و سپس آن را به طرف صورت فلکی سنبله ادامه دهید تا به ستاره بی‌ژوبین (سماک‌اعزل) برسید.
برای این کار، قوسی به ستاره ژوبین‌دار رسم کنید. در آسمان شب به سمت شمال شرقی نگاه کنید، صورتواره آبگردان بزرگ را پیدا کنید، هنگامی که آب‌گردان بزرگ را می‌بینید متوجه می‌شوید که دو قسمت دارد: کاسه و دسته. سپس، به صورت ذهنی، خطی خیالی به صورت منحنی در دستگیره آبگردان بزرگ امتداد دهید تا زمانی که به ستاره نارنجی روشنی برسید: قوس را تا رسیدن به ستاره ژوبین‌دار امتداد دهید. ‎
سیاره مشتری گاه به همراه ژوبین‌دار و بی‌ژوبین، مثلث درخشانی پدید می‌آورد و با حرکت مشتری در آسمان شب، شکل ظاهری این مثلث در طول ماه دائماً تغییر می‌کند. به هنگام تشکیل این مثلث، تا ۲۰ تیر ۱۳۹۷ مشتری به سمت ستاره بی‌ژوبین حرکت می‌کرد و پس از این تاریخ، از یکدیگر فاصله گرفتند. بر اساس محاسبات ستاره‌شناسان چنین مثلثی تا سال ۲۰۳۰ میلادی در آسمان قابل مشاهده نخواهد بود.
در فرهنگ‌ها
نگهبان شمال به عنوان یکی از درخشان‌ترین ستاره‌ها در آسمان از دوران باستان، مورد توجه ناظران بوده‌است. مردم میان‌رودان بر این باور بودند که این ستاره با ایزد انلیل در ارتباط است. در بُندَهِش آمده که برای هر جهت اصلی یک سپاهبد گمارده شده و سپاهبد شمال، ستارهٔ هفت‌اورنگ (محتملاً نگهبان شمال) است. کتاب ذخیره خوارزمشاهی برآمدن این ستاره را نشانهٔ آغاز خزان دانسته. در ستاره‌شناسی هندوها، ستارهٔ ژوبین‌دار با سیزدهمین منزل ماه هندوها (نکشتره) به نام سواتی متناظر است.
نگهبان شمال از اندک ستاره‌هایی است که در انجیل از آن نام برده شده.
در ادبیات فارسی
از خاقانی:
از نظامی:
نخ بخیه نایلون
نخ بخیه نایلون جراحی در دسته نخ‌های بخیه غیرقابل جذب مصنوعی بوده به چند شکل موجود است:
اتیلون و درمالون
حساسیت بافتی کمی داشته و در جراحی پلاستیک و ترمیم تاندون بیش‌ترین کاربرد را دارند.
یلقی سورلن
یلقی سورلن، روستایی از توابع بخش مراوه تپه شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گلی داغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
دهه ۸۵۰ (پیش از میلاد)
دهه ۸۵۰ (پیش از میلاد) ۸۵مین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
ملاغلامرضا آرانی
ملاغلامرضا آرانی (۱۱۹۲–۱۲۶۵ ق، ۱۱۵۷–۱۲۲۸ خ) نویسنده و عالم سده ۱۳ خورشیدی است.
زندگی
ملاغلامرضا آرانی در نیمه ذیقعده ۱۱۹۲ (۱۴ آذر ۱۱۵۷) در شهر آران و بیدگل به دنیا آمد. پدرش ملا محمدعلی آرانی فرزند ملا محمدجعفر فرزند ملا نورالوری فرزند ملا ابوالحسن فرزند ملا محمدتقی آرانی و وی از نوادگان ملا ابوالحسن خطیب بحرینی است. وی در زادگاهش درگذشت ولی پیکرش به نجف اشرف منتقل و در قبرستان وادی‌السلام به خاک سپرده شد.
ملا ابوالحسن آرانی از این سلسله، نخستین عالمی بود که در دوره صفویان و پس از استقرار شیخ علی کرکی معروف به محقق کرکی به دعوت شاه طهماسب از جبل عامل لبنان به اصفهان پایتخت ایران آمد. این خانواده با فضیلت و دانش، در مناطق مرکزی ایران به ویژه منطقه کاشان به ارشاد و تبلیغ پرداختند.
وی در زادگاهش نزد ملاعلی آرانی شاگردی کرد و سپس به نجف عزیمت کرد و نزد سید علی طباطبایی (صاحب ریاض) و پسرش سید محمد مجاهد بر دانش خود افزود. در بازگشت به ایران از محضر ملا احمد نراقی و میرزای قمی بهره برد.
وی پس از بازگشت به‌طور ثابت در خانه خود در آران و بیدگل بود. ملاغلامرضا آرانی از بدو تولد تا وفات را در منزل ساده پدرش گذراند و در پوشاک نهایت سادگی را رعایت می‌نمود و نسبت به اهل بیت مهربانی و علاقه خاصی داشت.
ملا محمدحسن داعی آرانی تاریخ درگذشت وی را سال ۱۲۶۴ قمری می‌داند و در ماده تاریخ زیر که در پایان قصیده ای که در وصف ملاغلامرضا سروده، آورده‌است: که آفتابی شد بر انوارها به حساب ابجد عدد ۱۲۶۴ می‌شود.
استادان
برخی از استادان و فقیهانی که به وی اجازه اجتهاد و نقل روایت داده‌اند، عبارتند از:
آثار
از او بیش از ۶۰ اثر خطی به صورت کتاب، رساله به زبان فارسی و عربی بجا مانده‌است که مهمترین آنها عبارتند از:
زمین‌لرزه ۱:۵۴ روز ۶ مارس ۱۹۸۷ اکوادور
زمین‌لرزه اکوادور  در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۱:۵۴:۵۰ به زمان یوتی‌سی در اکوادور رخ داد. ژرفای این زلزله ۱۲ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۶٫۴ در مقیاس Mw اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز پنج‌شنبه، ساعت ۲۰ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی -۵ بوده‌است.
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات 0.048°N, -77.653°W و ژرفای آنرا در ۱۴ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۶٫۲ در مقیاس MS بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «زیان‌آور» اعلام کرده‌است.
گرث مک‌کلیری
گرث مک‌کلیری (Garath McCleary؛ زادهٔ May 15, 1987) ورزشکار اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریدینگ، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال آکسفورد سیتی، باشگاه فوتبال سلو تاون و باشگاه فوتبال بروملی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جامائیکا بازی کرده است.
شهرستان مدیسن، آلاباما
شهرستان مدیسن، آلاباما (به انگلیسی: Madison County, Alabama) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آلاباما واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان مدیسن ۲٬۱۰۵٫۶۷ کیلومترمربع مساحت دارد.
جاده ئی۱۲۱ اروپا
جاده ئی۱۲۱ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده از شهر سامارا (روسیه) شروع شده و در شهر سردار (ترکمنستان) به پایان میرسد.
دهه ۸۶۰ (پیش از میلاد)
دهه ۸۶۰ (پیش از میلاد) ۸۶مین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
تپه قره گوز ۳
تپه قره گوز ۳ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان بوکان، بخش مرکزی، دهستان ایل تیمور، روستای قره گوز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امتزاج‌پذیری
امتزاج اختلاط یک‌دست دو سیال با هر نسبت دلخواه است به طوری که هیچ‌گونه مرز مشخصی بین دو سیال مشاهده نشود. چنانچه دو سیال در تمام نسبت‌های اختلاطی یکسان نباشند، آنها را غیر امتزاجی می‌نامند.
کاربرد در صنعت نفت
مهندسین نفت بهره‌بردار از مخازن نفتی در زمان کاهش دبی استخراج نفت و زمانی که فشار مخزن پایین آمده، از امتزاج گازهای هیدروکربنی (مثل پروپان) با نفت خام در فشار بالا در حین فرآیند تزریق گاز به میدان نفتی، جهت افزایش حجم و فشار سیال درون مخزن استفاده می‌کنند.
کاراکاس
کاراکاس پایتخت کشور ونزوئلا است. این کشور در محدوده کشورهای امریکای لاتین واقع است.
امتزاج‌پذیری
کاربرد در صنعت نفت
در این فرآیند در اثر تزریق گاز، مویینگی به حداقل کاهش می‌یابد و در نتیجه نفت موجود در خلل و فرج دیواره مخزن جای خود را به گاز خشک می‌دهد.
کاراکاس
کاراکاس در شمال این کشور در امتداد پستی و بلندی‌های دره کوهستانی تنگ واقع در رشته‌کوه ساحلی ونزوئلا (کوردیلرا دلا کوستا) واقع شده‌است. دره دارای هوایی بهاری است و منطقه شهری دره کاراکاس دارای ارتفاعی حدود ۲٬۵۰۰ و ۳٬۰۰۰ پا (۷۶۰ و ۹۱۰ متر) از سطح دریاست. این دره در مجاورت دریای کارائیب واقع است، و توسط رشته کوه پرشیب (سرو ال آویلا) که با ارتفاعی بیش از ۷۴۰۰ پا (۲۲۰۰ متر) در امتداد جنوبی تپه‌ها و رشته‌کوه ‌ها واقع شده از ساحل جدا می‌شود. در سال ۲۰۰۵ برآورد جمعیت این مرکز تاریخی کاراکاس، که به نام ناحیه لیبرتادور شهرت دارد، ۱/۲ میلیون نفر بوده‌است.
در همان سال، برآورد جمعیت منطقه پایتختی رسمی ۳/۳ میلیون نفر بود. «ناحیه پایتخت» نام منطقه اصلی کاراکاس است، که بخشی از ایالت می‌راندا را پوشش می‌دهد. جمعیت کاراکاس (جمعیت‌نگاری شهری) (کاراکاس بزرگ، از جمله شهرهای همجوار ناحیه پایتخت) حدوداً ۷/۴ میلیون نفر است.
تاریخچه
بیش از پانصد سال پیش، ساکنان این منطقه را قبایل بومی تشکیل می‌دادند و در آن زمان کاراکاسی وجود نداشت. سال‌ها بعد و در سال ۱۵۶۲، فرانکو فاجاردو، یک مهاجرنشین اسپانیایی مزرعه‌ای در این ناحیه بنا نهاد. اقامت فاجاردو در این دره چندان دوام نیاورد، و بومیانی که به سرزمین خود بازگشتند وی را از این منطقه بیرون راندند. این آخرین طغیان بومیان بود، چرا که در ۲۵ ژوئیه ۱۵۶۷ دیگو د لوسادا، کاپیتان اسپانیایی بنای شهر سنت جیمز بزرگ|سانتیاگو دلئون دکاراکاس را بنا نهاد، و منطقه بومی‌نشین کاتوچاکائو تحت نفوذ مهاجرنشینان تبدیل به شهر جدید کاراکاس شد.
کشت کاکائو منجر به رشد بیش از پیش شهر شد که تبدیل به مرکز استان ونزوئلا شد. در سال ۱۵۷۷، کاراکاس همچنان به رشد افقی خود ادامه داد.
تلاش خوزه ماریا اسپانا و مانوئل خوال برای بر پا کردن انقلاب و کسب استقلال در ۱۳ ژوئیه ۱۷۹۷ سرکوب شد. اما عقاید ورای انقلاب فرانسه و جنگ‌های استقلال آمریکا مردم را برانگیخت، و در ۵ ژوئیه ۱۸۱۱ اعلامیه استقلال در کاراکاس امضا شد.این شهر محل تولد دو تن از مهم‌ترین شخصیت‌های آمریکای لاتین بود: فرانچسکو د می‌راندا و ""ال لیبرتادور"" سیمون بولیوار. زلزله‌ای در ۲۶ مارس ۱۸۱۲ کاراکاس را تخریب کرد و مقامات شهر این زلزله را مجازات الهی برای عصیان در برابر پادشاهی اسپانیا در حین جنگ استقلال ونزوئلا قلمداد کردند. این دره تبدیل به گورستانی شد، و جنگ تا ۲۴ ژوئن ۱۸۲۱ یعنی زمانی که بولیوار در کارابوبو پیروزی سرنوشت‌سازی بر سلطنت‌طلبان به دست آورد ادامه یافت.
با رشد مستمر اقتصاد ونزوئلا ی نفت‌خیز در قرن بیستم، کاراکاس تبدیل به یکی از مراکز اقتصادی مهم آمریکای لاتین شد. همچنین این شهر تبدیل به مرکز اصلی روابط اروپا و آمریکای جنوبی شد. در طول دهه ۵۰ کاراکاس برنامه مدرنیزاسیون گسترده‌ای را آغاز کرد که این برنامه در طول دهه‌های ۶۰ و ۷۰ نیز ادامه یافت. در این دوره کارلوس رائول ویلانوئوا، معمار نوگرا بنای یونیورسیداد سنترال د ونزوئلا را بنا نهاد که این بنا در حال حاضر توسط یونسکو یکی از آثار ملی ونزوئلا نامگذاری شده‌است. ویلانوئوا نیز به ال سیلنسیو پیوست و چندین منطقه مسکونی کارگری ( ۲۳ دی انرو، سیمون رودریگز) و نیز نواحی مسکونی طبقه متوسط جدیدی (بلو مونته، لوس پالوس گرندز، چوائو، کافه تال، و غیره) در این دره احداث شد و مرزهای آن را به سمت شرق و جنوب شرقی گسترش داد؛ بزرگراهی که کاراکاس را به فرودگاه اصلی کشور (مایکوئشیا) و بندر اصلی کشور (لا گوئایرا) متصل می‌کرد و دارای تونل‌ها و پل های بسیاری بود، به همراه دیگر آزادراه ‌های داخل شهر، و ساختمان‌های دولتی (مرکز سیمون بولیوار) نیز از دیگر عوامل مهم تحول شهر به‌شمار می‌رفت. در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴، یکی از برجهای مجموعه پارک مرکزی آتش گرفت. تغییر در ساختار اقتصادی کشور، که اکنون وابسته به نفت است، و رشد سریع کاراکاس این شهر را تبدیل به عامل جذب جوامع روستایی کرد که این جوامع با مهاجرت بدون برنامه خود به شهر اقدام به ساخت مناطق فقیرنشین در اطراف دره کاراکاس کردند. امروزه در سال ۲۰۰۶ بر اساس آمار رسمی دست کم نیمی از جمعیت شهر در مناطق فقیرنشین ساکن هستند.
پرچم
پرچم کاراکاس متشکل از زمینه قرمز به همراه نشان شهر است که از آغاز دهه ۱۹۸۰ به کار رفته‌است. زمینه قرمز، که یادآور رنگ غالب رعیت سلطنتی در کاراکاس استعماری، نماد خون مردم کاراکاس که در راه استقلال ریخته شده و نیز بالاترین آرمان‌های ملت ونزوئلاست. طرح اولیه پرچم کاراکاس در دهه ۱۹۸۰ طراحی شد و متشکل از پارچه‌ای قرمز بود که دارای نشانی بود که در آن زمان ایجاد شده و همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پرچم همچنان در شهر نصب است. بعدها در سال ۱۹۹۴، ظاهراً در نتیجه تغییر در مقامات شهری، تصمیم بر آن شد که نشان کاراکاس را که قدری اندازه آن بزرگ‌تر شده بود در مرکز زمینه قرار دهند، این ترکیب جدید همچنان نیز حفظ شده‌است.
نشان
نشان شهر کاراکاس توسط شهرداری لیبرتادور طراحی شد، این شهرداری برای متمایز کردن خود و نیز شهرداری مرکزی شهر نقش شیر، و نیز صلیب سنت جیمز را در این نشان طراحی کرد. به صورت نمادین، کاراکاس نماینده نشان مرکز جمهوری است.
سرود
سرود شهر «مارچا کاراکاس» نام دارد که ساخته «پیرو پزوتی د ماتیس» به همراه اشعار خوزه انریکه سارابیا است، که بر اساس موافقت‌نامه‌ای که در ۲۸ مارس ۱۹۸۴ به تأیید شورای شهر رسید اشعار به عنوان بخش اصلی و جدایی‌ناپذیر سرود به آن افزوده شد. شجاعت مردم کاراکاس، و نیز یادبود شهر بام‌های قرمز الهام‌بخش سرود است.
مناطق شهرداری
کاراکاس دارای پنج منطقه شهرداری است: باروتا، ال هاتیلو، چاکائو، لیبرتادور، و سوکر. به موجب قانون اساسی ونزوئلا شهرداری‌ها باید به دو بخش اجرایی و قانون‌گذاری تقسیم می‌شود. شهردار ریاست بخش اجرایی شهرداری را بر عهده دارد و این در حالی است که بخش قانون گذاری شهرداری توسط شورای شهر اداره می‌شود. در ۸ مارس ۲۰۰۰ یعنی یک سال پس از تصویب قانون اساسی جدید ونزوئلا در روزنامه رسمی شماره ۳۶٬۹۰۶ اعلام شد که منطقه شهری کاراکاس بزرگ ایجاد خواهد شد، و اینکه برخی از اختیارات شهرداری‌های مناطق به "شهردار آلکادیاً، که در شهرداری لیبرتادور واقع شده تفویض خواهد شد.
کالائو و آلتامیرا از محلات مرفه‌نشین کاراکاس‌اند.
وضعیت اقتصادی
کاراکاس به عنوان پایتخت ونزوئلا، دارای شرکت‌های خدماتی، بانکها، فروشگاهها و دیگر مراکز است. ۱۰۰ درصد این مراکز خدماتی هستند، به استثنای برخی صنایع که در حومه مادرشهری آن احداث شده‌اند، بورس اوراق بهادار کاراکاس نیز از دیگر مراکز مهم اقتصادی کاراکاس است، این مرکز درخواست خرید را مطرح کرده و اجازه فروش ابزار مورد نیاز برای مذاکرات خود در بازار سهام را صادر می‌کند. شرکت نفت ونزوئلا (PDVSA) که بزرگ‌ترین شرکت کشور است نیز در کاراکاس واقع شده‌است، این شرکت مسئول انجام مذاکرات تمامی موافقت‌نامه‌های بین‌المللی برای توزیع و صادرات نفت به سایر کشورهای جهان است.
مترو
متروی کاراکاس در سال ۱۹۸۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۴ خط و ۴۶ ایستگاه می‌باشد.
جمعیت‌نگاری
جمعیت کاراکاس ۳٬۲۷۶٬۰۰۰ نفر است، که این رقم شامل مناطق حومه شهر، همچون پتاره، که دارای جمعیتی حدود ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر است نمی‌باشد.
برد پیزلی
برد داگلاس پیزلی (زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۷۲) خواننده آمریکایی سبک کانتری است. او نخستین آلبوم استودیویی خود را در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد. تا سال ۲۰۱۳، ۳۸ تک‌آهنگش در میان ۱۰ تک‌آهنگ برتر جدول ترانه‌های داغ کانتری بیلبورد بوده‌اند. او دهمین آلبوم خود را در آوریل ۲۰۱۳ منتشر کرد.
کاراکاس
جمعیت‌نگاری
ترکیب نژادها و فرهنگ‌های مختلف در طول تاریخ کاراکاس همواره در این شهر مشهود بوده‌است. پیش از این، در دوران استعمار، اسپانیایی ‌ها با بومیان سرخ ‌پوست و پس از آن با سیاه ‌پوستانی که برای کار در مزارع کاکائو و قهوه به این منطقه آمدند در هم آمیختند، بنابراین، امروزه می‌توان هرگونه ترکیبی از آمیزش این نژادها را در شهر شاهد بود.
برد پیزلی
زندگی شخصی
برد پیزلی در سال ۲۰۰۳ با کیمبرلی ویلیامز-پیزلی ازدواج کرد.
کاراکاس
جمعیت‌نگاری
پس از آن، به دلیل وقوع جنگ دوم جهانی و نظام‌های دیکتاتوری قدیم اروپا و نیز استخراج بیشتر نفت، هزاران مهاجر از اسپانیا (خصوصاً گالیسیا و جزایر قناری)، پرتغال (خصوصاً جزیره مادیرا)، ایتالیا و دیگر کشورهایی نظیر ترکیه و لبنان برای آغاز زندگی جدید در شهر جدیدی که در آستانه انفجار بود، پا به کاراکاس گذاشتند. مهاجرت اروپائیان در طول دهه‌های ۶۰ و ۷۰ بیشتر چشمگیر بود. اما چند سال بعد، در طول دهه‌های ۸۰ و ۹۰، کاراکاس نوع جدیدی از مهاجران را پذیرفت، این بار مهاجران از کشورهای همسایه نظیر کلمبیا؛ اکوادور؛ پرو؛ بولیوی؛ ترینیداد و توباگو؛ هائیتی بودند، که با حضور خود در کاراکاس نوع جمعیت‌شناختی جدیدی را وارد منطقه کردند.
خوشبختانه، به دلیل نفوذ کهنه اسپانیا، ترکیب نژادها و فرهنگ‌ها مسئله‌ای رایج در شهر کاراکاس بوده‌است. بنابراین، به راحتی می‌توان در این شهر افرادی با موی بور و چشمانی سیاه و نیز افرادی سیاه با موی بور و چشمان آبی یافت. با این وجود، بافت جمعیتی رایج «مولاتو» (سیاه+سفید)، «مستیزو» (سفید پوست+بومیان سرخ‌پوست)، و «کریولو» (ترکیبی از هر سه نژاد) است.
امروزه، به دلیل رشد صنعت نفت، و نیز سیاست‌های مهاجرتی جدید، کاراکاس پذیرای مهاجرانی از کوبا، چین، کشورهای عربی همچون عراق و نیز کشور ایران است. مهاجرت جدید بیشتر ناشی از اتحادی است که هوگو چاوز رئیس‌جمهور پیشین ونزوئلا با این کشورها ایجاد کرده‌است.
همانطور که می‌بینید، بسیاری از مردم به شهر کاراکاس پا گذاشته‌اند اما متأسفانه رشد شهر به صورتی بی‌برنامه و بدون کنترل بوده‌است. هیچگونه برنامه‌ریزی جمعیت‌شناختی تاکنون در شهر انجام نشده‌است، به همین دلیل هنوز می‌توان مناطق و محلاتی را در کاراکاس یافت که فاقد سیستم‌های برق و آب‌رسانی هستند، نیازی به ذکر دیگر خدمات همچون مدرسه، بیمارستان، پاسگاه پلیس، اداره آتش‌نشانی و غیره نیست. بنابراین، بسیاری از مناطق حومه و محلات شهر همچون مناطق بی‌قانونی هستند که در آن جرم و ناامنی شب و روز بیداد می‌کند. کاراکاس، همچون دیگر شهرهای آمریکای لاتین، از بهترین نمونه‌های «توسعه بدون برنامه و حمایتی» است، که در نتیجه شهری جدید، و ثروتمند اما هم‌زمان مبتلا به بی‌قانونی و فقر فزاینده ایجاد می‌شود.
کاملاً طبیعی است که در کاراکاس ساختمانی ۶۰ طبقه و باشکوه و دارای آخرین فناوری روز را در کنار خانه‌های فقیرنشین، سست و خطرناک مشاهده کرد.
دانشگاه سیوداد
ساختمان اصلی دانشگاه مرکزی ونزوئلا، که توسط معمار مشهور کارلوس رائول ویلانوئوا طراحی شده و یونسکو در سال ۲۰۰۰ آن را میراث جهانی خوانده‌است، یکی از شاهکارهای هنر معماری تلقی می‌شود. بیش از ۲۸ هنرمند از مکتب هنری پیشرو معاصر در اجرای این پروژه شرکت داشتند. از جمله آنان می‌توان هانس آرپ، الکساندر کالدر، فرناند لگر، ویکتور وازارلی، به همراه فرانچسکو ناروائز، آلخاندرو اوترو و اوسوالدو ویگاس از ونزوئلا نام برد.
کپیتولیو فدرال
کپیتولیو فدرال یک بلوک کامل شهر را به خود اختصاص داده‌است، و با گنبدهای طلایی و نیز سنگفرش‌ های نئوکلاسیک خود، ممکن است حتی بزرگ‌تر نیز به نظر برسد. ساخت این بنا در دهه ۱۸۷۰ و توسط آنتونیو گوزمان بلانکو انجام شد، و بیشتر شهرت آن به خاطر سالن الیپتیکو، یعنی یک سالن بیضی شکل است که دارای گنبدها و دیوارهای پوشیده از نقاشی‌های دیواری است که بزرگان کشور را به تصویر کشیده‌است.
در صورتی که در سالروز استقلال ونزوئلا به این محل وارد شوید، خواهید توانست قانون استقلال ۱۸۱۱ را که بر روی پایه مجسمه نگاشته شده و تنها در این روز به نمایش عمومی در می‌آید مشاهده کنید. راهروهای گرداگرد سالن پوشیده از تصاویر جنگ‌های استقلال ونزوئلاست.
پارک دل استه
این بنا توسط روبرتو برل مارکس معمار برزیلی طراحی شده‌است. این منطقه بهشت سبزی در مرکز شهر است، که در آن فعالیت‌های متعددی می‌توان انجام داد. حیوانات اهلی نیز در بخش باغ وحش این پارک به نمایش گذاشته شده‌اند. نسخه‌ای از کشتی مشهور کریستف کلمب با نام لا سانتا ماریا در بخش جنوبی پارک به تصویر کشیده شده‌است.
مجتمع فرهنگی ترزا کارنو
مجتمع فرهنگی ترزا کارنو، یا تئاتر ترزا کارنو، یکی از مهم‌ترین سالن‌های تئاتر شهر کاراکاس و ونزوئلاست، که در آن کنسرت‌های نمادین و مردم‌پسند، اپرا، رقص باله و تئاتر برگزار می‌شود. این سالن در ناحیه فرهنگی شهر و در نزدیکی بنای موزه، پارک کائوبوس و آتنی کاراکاس واقع شده‌است. این مجتمع به دو بخش تقسیم می‌شود: «خوزه فیلیکس ریباس» و «ریو ریان». این بنا در زمینی به مساحت ۲۲ هزار متر مربع احداث شده‌است. نام این سالن برگرفته از نام ترسا کارنو پیانیست مشهور است.
کاسا ناتال د بولیوار
در کاراکاس آسمان‌خراش ‌ها ممکن است به خوبی به چشم بخورد، اما در بازسازی خانه‌ای که سیمون بولیوار در ۲۴ ژوئیه ۱۷۸۳ در آن به دنیا آمد ممکن است چیزی بیش از رنگ و بوی استعمار اولیه به چشم بخورد. نمایشگاه‌های سلاح، پرچم و یونیفرم در این موزه به تصویر کشیده شده‌است. بیشتر فضای داخلی این ساختمان مربوط به دوران استعمار را تصاویر عظیمی از صحنه‌های نبرد اشغال کرده‌است، اما در موزه بولیوار وسایل شخصی وی بیشتر به چشم می‌خورد. افتخار این مکان در تابوت ی نهفته‌است که در آن بقایای بولیوار از کلمبیا به ونزوئلا بازگردانده شد؛ خاکستر بولیوار اکنون در زیارتگاه ملی نگهداری می‌شود.
موزه هنر دوران استعمار
باغ‌های گرداگرد این موزه نیز به اندازه دورن آن اغواگر است. این موزه در یک خانه بزرگ و با شکوه ییلاقی که به کوئینتا آنائوکو شهرت دارد، و توسط فضای سبز زیبایی احاطه شده احداث شده‌است. درون خانه اتاق‌هایی که با وسواس تمام مرمت شده قرار دارد، این اتاق‌ها از آثار هنری، مبلمان و لوازم و بسیاری دیگر از صنایع دستی که با دقت خاصی گزینش شده انباشته شده‌است.
کوئینتا در زمان ساخت خود یعنی در سال ۱۷۹۷، در خارج از شهر تاریخی واقع بود، اما امروزه این خانه تبدیل به واحه‌ای شده‌است که در دل نواحی حومه سن برنادینو واقع است. چنانچه صبح یکشنبه به این مکان قدم بگذارید ممکن است با کنسرتی مواجه شوید که در اتاق‌هایی که زمانی اصطبل این ساختمان بوده برگزار می‌شود.
زیارتگاه ملی
مقدس‌ترین بنا در ونزوئلا از شمال پلازا بولیوار پنج ساختمان با این بنا فاصله دارد، این بنا در حاشیه شمالی شهر واقع شده‌است. این بنا که سابقاً کلیسا بوده‌است، در سال ۱۸۷۴ توسط آنتونیو گوزمان بلانکو به عنوان گورستان بزرگان ونزوئلا در نظر گرفته شد. کل صحن مرکزی کلیسا وقف بولیوار شده، و در قربانگاه نیز تابوت برنزی این قهرمان قرار گرفته‌است و این در حالی است که افرادی که از شهرت کمتری برخوردارند در راهروها دفن شده‌اند. گنبد زیارتگاه ملی پوشیده از نقاشی‌های متعلق به دهه ۱۹۳۰ است که تصاویری از زندگی بولیوار را ترسیم می‌کند و چلچراغ بزرگ نیز که در بالای سر می‌درخشد در سال ۱۸۸۳ به مناسبت صدمین سالگرد تولد وی در این مکان نصب شده‌است. تعویض نگهبانان که روزانه چند بار و طی مراسمی خاص انجام می‌شود نیز از دیگر صحنه‌های دیدنی این موزه‌است.
پارک مرکزی
پارک مرکزی کانون فرهنگی و هنری کاراکاس است، در این بنا موزه، سالن سینما، مجموعه فرهنگی ترسا کارنو، و زیارتگاه کاراکاس و شرکت تئاتر راجاتابلا که از محبوبیت بسیاری نیز برخوردار است واقع شده‌است. میرادور د لاتوره اوسته، که در طبقه ۵۲ واقع شده دارای چشم‌اندازی ۳۶۰ درجه‌ای از شهر است.
پلازا بولیوار
پلازا بولیوار که آکنده از برگ است در کانون شهر قدیمی قرار گرفته و مجسمه یادبود سیمون بولیوار نیز در مرکز آن نصب شده‌است. ساختمان‌های جدید و بلند بیشتر چشم‌انداز یادگار دوران استعمار محله اصلی کاراکاس را به خود اختصاص داده‌است. اما این منطقه زنده و با طراوت همچنان دارای مناطق دیدنی مهمی است.
طبقه همکف موزه کاراکاس نمایانگر تاریخ محلی است، و نیز دارای مدل‌های مهمی از شهر به نحوی که در اوایل قرن نوزدهم و دهه ۱۹۳۰ شکل گرفته‌است. برای پی بردن به میزان رشد این شهر، تنها کافی است نگاهی به نقشه‌ای که قدمت آن به سال ۱۵۷۸ بازمی‌گردد و در حیاط مرکزی بنا قرار گرفته بیندازید.
ال هاتیلو
ال هاتیلو یکی از شهرک‌های یادگار دوران استعمار است که در حومه جنوب شرقی کاراکاس در منطقه شهری‌ای به همین نام واقع شده‌است. این شهرک کوچک، که یکی از معدود مناطق ونزوئلاست که در آن وضعیت مربوط به دوران استعمار حفظ شده‌است، تصویری از کاراکاس چند قرن پیش به دست می‌دهد. ال هاتیلو نیز مانند هر شهر دیگری در ونزوئلا، دارای پلازا بولیوار خاص خود است که تندیس سیمون بولیوار|ال لیبراتور در وسط آن قرار گرفته‌است. این شهرک دارای یک کلیسای کاتولیک رم و بسیاری ساختمان‌های دیگر مربوط به دوران مهاجرنشینی نیز هست که به خوبی حفظ شده‌اند. حتی شهرداری، بانکها، و کتاب فروشی‌ها نیز در این محله ظاهر مربوط به دوران استعمار خود را حفظ کرده‌اند، و دارای پنجره‌های خاص آن دوران، در های تمام چوبی و پشت بام‌های دارای سفال‌های قرمز هستند.
بخش مربوط به دوران استعمار شهرداری ال هاتیلو تنها بخش اندکی از تمام زمین را نشان می‌دهد. دیگر بخش‌های شهرداری ال هاتیلو محلات مسکونی و تجاری معمولی از جمله محلاتی همچون لا بویرا، اوریپوتو و لالاگونیتا هستند.
سرو ال آویلا
سرو ال آویلا («کوه ال آویلاً) (ووآرایرا رپانو)، کوهی واقع در شمال مرکزی ونزوئلاست، این کوه در جوار کاراکاس واقع شده و آن را از دریای کارائیب جدا می‌کند، از این کوه به عنوان ریه نباتی کاراکاس یاد می‌شود، و یکی از مناطق دیدنی شهر محسوب می‌شود. در سال ۱۹۵۸ این کوه "پارک ملی ال آویلاً " نام گرفت.
لاس مرسدس
افرادی که خواهان آشنایی با مهم‌ترین منطقه تجاری و مادرشهر ی کاراکاس هستند، باید به لاس مرسدس بروند، این منطقه دارای برخی از بهترین رستوران‌های شهر که دارای متخصصان تغذیه هستند، و نیز میخانه ‌ها، با رها و استخر های متعددی است. این منطقه وعده‌گاه محبوب جوانان کاراکاس و دارای برخی از برترین مغازه‌ها، و مجتمع‌های تجاری کاراکاس است.
محله آلتامیرا
آلتامیرا محله‌ای است که در منطقه شهرداری چاکائو، می‌راندا|چاکائو از شهرداری کاراکاس واقع شده‌است، این محله دارای ایستگاه متروی خاص خود، هتل ها و رستوران ‌های متعدد، و یکی از مراکز تجاری مهم شهر است، خیابان فرانچسکو د می‌راندا (یکی از خیابان‌های اصلی کاراکاس) و دیستیبیودور آلتامیرا (یک خروجی متراکم بزرگراه) هر دو در آلتامیرا واقع شده‌اند.
کلیسای جامع کاراکاس
کلیسای جامع کاراکاس در یکی از زوایای پلازا بولیوار واقع شده و پس از زمان ساخت آن در سال ۱۵۹۴ بارها تخریب و تبدیل به ویرانه‌ای شده‌است، والدین سیمون بولیوار در کنار قربانگاه‌های دست‌ساز این کلیسا دفن شده‌اند، این کلیسا دارای آثار هنری باشکوهی، همچون «رستاخیز» اثر پیتر پل روبنز، «بازنمایی مریم مقدس» اثر موریلو، و شام آخر، و اثر ناتمام آرتورو میچلنا نقاش ونزوئلایی است.
دانشکده‌ها و دانشگاه‌ها
کاراکاس محل برخی از برترین دانشگاه ‌های ونزوئلا است، که از جمله آن‌ها می‌توان از دانشگاه مرکزی ونزوئلا، دانشگاه سیمون بولیوار، دانشگاه کاتولیک اندروس بلو دانشگاه شهر، دانشگاه خوزه مناریا وارگاس و چندین دانشگاه دیگر نام برد.
ورزش
برجسته‌ترین تیم‌های فوتبال و بیسبال در کاراکاس قرار دارند. مرکز چندین ورزش دیگر نیز شهر کاراکاس است. تیم‌های بیسبال تیبورونز د لا گوایرا و لئونز دل کاراکاس «ورزشگاه المپیک د لا UCV» متعلق به دانشگاه مرکزی ونزوئلا را که دارای گنجایش ۲۵٬۰۰۰ نفر است در اختیار دارند. نویگنتس دل ماگالانز، نیز یکی دیگر از تیم‌های بیسبال شهر کارکاس است، این تیم به والنسیا، کارابوبو منتقل شد، اما به ویژه به خاطر رقابت این تیم با تیم محلی این تیم محبوبیت زیادی در پایتخت دارد.
شهر کاراکاس دارای دو ورزشگاه فوتبال است:
از آنجایی که کاراکاس پایتخت ونزوئلاست، مؤسسه ملی ورزش، کمیته المپیک ونزوئلا و نیز بسیاری دیگر از باشگاه‌ها و فدراسیون‌های ملی نیز در آن واقع شده‌است.
فرهنگ
کاراکاس پایتخت فرهنگی ونزوئلاست، و دارای رستوران‌ها، سالن‌های نمایش، موزه‌ها، و مراکز خرید متعدد است. این شهر همچنین محل استقرار مهاجر انی از مناطقی همچون اسپانیا، ایتالیا، پرتغال، خاورمیانه، آلمان، چین، و کشورهای آمریکای لاتین است.
افراد سرشناس
کاراکاس زادگاه بسیاری از سیاست‌مدار ان و هنرمند انی بوده‌است که تاریخ و فرهنگ کشور خود را رقم زده‌اند:
تفریحات
شهر کاراکاس دارای دو ورزشگاه فوتبال اصلی است: ورزشگاه المپیک با ظرفیت ۳۵٬۰۰۰ تماشاچی و ورزشگاه استادیو بریگیدو ایریارتل، با گنجایش ۲۵٬۰۰۰ تماشاچی، که مرکز باشگاه فوتبال کاراکاس و نیز ایتالچاکائو است. تیم‌های بیسبال تیبورونز د لا گوایرا و لئونز دل کاراکاس نیز در ورزشگاه مشترک خود در ورزشگاه دانشگاه با گنجایش ۳۳٬۰۰۰ نفر بازی می‌کنند.
شهرهای خواهر
🇮🇷 تهران
بل ایکس-۹ شرایک
بل ایکس-۹ شرایک یک پیش‌نمونه موشک هدایت‌شونده زمین‌به‌هوا با سوخت مایع بود که به عنوان بستر آزمایشی برای موشک اتمی جی‌ای‌ام-۶۳ استفاده می‌شد. نام این موشک از روی پرنده سنگ‌چشم(Shrike) برداشته شده است.
اعدام با فیل
اعدام با حیوانات عظیم‌الجثه اعدام توسط فیل روش رایج مجازات اعدام در جنوب و شرق آسیا، به ویژه در هند بود، جایی که فیل‌‌ های آسیایی برای خرد کردن، تکه تکه شدن یا شکنجه اسرا در اعدام‌های عمومی استفاده می‌شدند. حیوانات آموزش دیده و همه کاره بودند، می‌توانستند قربانیان را فوراً بکشند یا در مدت طولانی به آرامی آنها را شکنجه کنند. فیل‌ها که بیشتر از طرف اعضای خانواده سلطنتی به کار می‌رفتند، برای نشان دادن قدرت مطلق حاکم و توانایی او در کنترل حیوانات وحشی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
بازی ویدئویی معمایی
بازی ویدئویی معمایی سبکی در بازی‌های ویدئویی است، که تأکید بر حل پازل دارد. انواع مختلف معماها می‌تواند بسیاری از مهارت‌های چالش‌برانگیز را مورد آزمایش قرار دهد، که از آن‌ها می‌توان به منطق، الگوشناسی، حل توابع دنباله و تکمیل کلمات اشاره کرد. از بسیاری جهات، بازی‌های ویدئویی معمایی تفاوت چندانی با پازل‌های سنتی ندارند، و چیزی که این سبک معرفی می‌کند محیطی منحصر به فرد است که به راحتی نمی‌توان آن را پشت سر گذاشت. برای مثال در بازی همچون وتریکس، بازیکن قادر به ساخت یک سری دیوار خواهد بود که در زمان ریزش ،آب قادر به مهار سیل می‌شود و با انباشته شدن مقدار کافی آب موفق به اتمام مرحله خواهد شد.
گرگی پونگراتس
گِرگِی پونگراتس (Pongrátz Gergely زادۀ ۱۸ فوریه ۱۹۳۲ در گرله، درگذشتۀ ۱۸ مه ۲۰۰۵ در کیش‌کون‌مایشا) یکی از رهبران انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان بود.
جاده ئی۱۲۳ اروپا
جاده ئی۱۲۳ اروپا یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده از شهر چلیابینسک (روسیه) شروع شده و در شهر پنجی پویون (تاجیکستان) به پایان میرسد.
ایستگاه متروی محمدشهر
ایستگاه متروی محمدشهر، یکی از ایستگاه‌های خط پنج مترو تهران و خط یک متروی کرج است.
پایانه البرز
این ایستگاه یکی از بزرگترین مجتمع‌های ایستگاهی مترو در تهران و کرج می‌باشد؛ نام این پایانه مسافربری، که دومین پایانهٔ کرج است، البرز نام گرفته‌است.
موقعیت و مشخصات
این ایستگاه در جنوب کرج قرار دارد. فضای سر پوشیدهٔ این ایستگاه بالغ بر ۱۴٬۹۷۸ متر مربع و فضای باز آن بالغ بر ۵٬۳۰۰ متر مربع است.
امکانات
از امکانات این ایستگاه می‌توان به تلفن عمومی کارتی، آب سردکن، سرویس بهداشتی عمومی، نمازخانه، پایانه اتوبوسرانی، پایانه تاکسیرانی، پارکینگ عمومی، خودپرداز بانک، ماشین خودکار فروش بلیت، پارک و فضای سبز اشاره کرد.
نقشه خطوط متروی کرج
نقشه ی خطوط مترو کرج
یادداشت‌ها
<references group="persian-alpha"/>
جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۶۹
جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۶۹ ششمین دورهٔ جام حذفی فوتبال ایران است. این مسابقات با قهرمانی ملوان بندر انزلی و نایب قهرمانی استقلال تهران همراه بود. ملوان در دیدار فینال در ورزشگاه آزادی تهران موفق شد در ضربات پنالتی با نتیجه ۵ - ۶ استقلال را شکست دهد و برای سومین بار قهرمان جام حذفی ایران شود. بازی در پایان ۱۲۰ دقیقه ۰ - ۰ مساوی شده بود.
فریدا هیوز
فریدا ربکا هیوز (Frieda Rebecca Hughes؛ زادهٔ April 1, 1960) یک نقاش، شاعر، و نویسنده اهل بریتانیا است. او هفت کتاب کودک، چهار مجموعه شعر و یک داستان کوتاه منتشر کرده و نمایشگاه‌های متعددی از آثار خود داشته‌است.