cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پرونده «تمام شد»
تحقیقات ابوت
در مارس ۲۰۰۹ تیمی از دانشگاه آدلاید به سرپرستی درک آبوت تلاش کردند تا پرونده تا از طریق شکستن رمز و مطرح کردن پیشنهاد نبش قبر، برای آزمایش دی‌ان‌ای، حل کنند. تحقیقات آبوت منجر به سؤال در مورد فرضیاتی شد که پلیس در مورد پرونده نگاشته بود. پلیس معتقد بود که وجود سیگارهای برند «Kensitas» در جعبه سیگار برند «Army Club» به دلیل کار رایجی بود که در آن زمان (که استرالیا در حال جنگ بود و سهمیه بندی وجود داشت) انجام می‌شد یعنی خریدن سیگارهای ارزان و قرار دادن آن‌ها در جعبه یک برند گران‌تر. هر چند که تحقیقات روزنامه‌ها در آن روز نشان داد که برند کنسیتاس، گران‌تر بوده، که احتمالی را (که هیچ وقت مورد بررسی قرار نگرفت) می‌گشاید: این که منبع سم ممکن است سیگارهایی بوده باشد که برای استفاده قربانی، بدون اطلاع او، جایگذاری شده‌اند. آبوت همچنین رد «نخ‌های کتان برند Barbour» را دنبال کرد نوع بسته‌بندی آن را یافت که می‌توانست سرنخی دربارهٔ کشوری که ار آن جا خریده شده به دست دهد.
یوسف‌آباد
مراکز مهم
شهرکتاب فرهنگ در میدان فرهنگ از مراکز مهم ادبی و فرهنگی محله است.
از مراکز معروف قدیمی می‌توان به فروشگاه چمن (سوپر چمن-بالاتر از میدان کلانتری) و فروشگاه برازک (بالاتر از میدان فرهنگ-که دیگر اثری از آها وجود ندارد) اشاره کرد.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات ابوت
تحقیقات نشان داد که گزارش کالبدشکافی سال ۱۹۴۸–۱۹۴۹ مرد سامرتنی اکنون گم شده‌اند و مجموعه داری (یادداشت‌های دکتر) کللند یعنی کتابخانه «Barr Smith» می‌گوید هیچ چیزی در مورد پرونده ندارد.
یوسف‌آباد
مراکز مهم
همچنین مراکز تفریحی ورزشی متعددی از جمله مجموعه ورزشی نادر (بالاتر از میدان کلانتری)، مجموعه ورزشی کارن (نزدیک شهر کتاب در میدان فرهنگ)، مجموعه ورزشی شهید جهان آرا و دیگر باشگاه‌های متعدد ورزشی در این محله وجود دارند.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات ابوت
رسانه‌ها گمان می‌زدند که پسر جستین که در ۱۹۴۸، شانزده‌ماهه و در ۲۰۰۹ مرده بود، ممکن است فرزند نامشروع جستین یا مردی مرموز یعنی آلفرد بوکسال یا شاید مرد سامرتنی و به اشتباه فرزندی از شوهرش تلقی شده‌است. تست دی ان ای می‌توانست این فرض را تأیید یا رد کند.
یوسف‌آباد
مراکز مهم
بیمارستان حضرت فاطمه (بخش قدیمی) و بیمارستان محب کوثر (بخش جدید) در خیابان ۲۳ نبش پارک شفق از مراکز مهم درمانی است.
کنسولگری ایرلند نیز از مراکز مهمی است که نبش خیابان پنجاهم یوسف آباد واقع شده‌است. سفارت بنگلادش نیز در خیابان ۶۴ام غربی یوسف آباد واقع است.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات ابوت
در برنامه کاری اخیر مبنی بر تلاش‌های گروه، کارآگاه بازنشسته جرالد فلتوس، که سال‌ها روی پرونده کار کرده بود، تصدیق کرد که نام زن مرموز را می‌شناسد اما برای حفاظت از حریم خصوصی او، از گفتن آن خودداری کرد هر چند که او اشاره کرد، سلسله اطلاعاتی (که در دسترس عموم باشند) وجود دارند که می‌توانند منجر به شناسایی زن شوند.
آبوت معتقد بود که نبش قبر و آزمایش دی ان ای کروموزوم غیرجنسی، همراه با سرنخ‌هایی موجود در مورد هویت مرد سامرتنی، می‌تواند او را در لیستی کوتاه از اسامی خانوادگی قرار دهد و «آخرین قطعه پازل» باشد.
در سال ۲۰۱۱، دادستان «John Rau»، اجازه نبش قبر را نداد و گفت: «لازم است که دلایلی چون علاقه عمومی در پس کنجکاوی عموم و علاقه گسترده علمی وجود داشته‌است .»
زرنو
زرنو یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در کسویگ واقع شده‌است. زرنو ۴۴۳ نفر جمعیت دارد.
پرونده «تمام شد»
تحقیقات ابوت
فلتوس می‌گوید هنوز تماس‌هایی از مردم اروپا که معتقدند مرد، خویشاوند گمشدهٔ آنان است دریافت می‌کند اما عقیده نداشت که نبش قبر و یافتن گروه خانوادگی او بتواند پاسخی برای آن افراد خویشاوند در پی داشته باشد، او افزود «در آن دوران بسیاری از مجرمان جنگی نامشان را عوض کردند و به کشورهای دیگری مهاجرت کرده‌اند.»
بنا به نوشته یک روزنامه‌نگار در سال ۱۹۴۹، با اشاره ضمنی به خطی از کتاب رباعیات گفت: «به نظر می‌رسد وقتی مرد سامرتنی از خالی بودن جام، اطمینان حاصل کرده، دیگر نیازی به فکر کردن در مورد (چند و چون ماجرا) نداشته.»
وقایع‌نگاری پرونده
۳* ژوئن ۱۹۴۵: جسد جوزف سائول هاییم که بر اثر سم مرده بود در پارک آشتون، موسمن، سیدنی پیدا شد. نسخه‌ای از کتاب رباعیات در حالی که باز بود کنار او یافت شد. این مکان کنار «Clifton Gardens» است، جایی که جستین و بوکسال دو ماه بعد ملاقات داشتند. ۱۹۴۶*: جستین باردار است و به «Mentone, Victoria» برای اقامت کوتاه مدت کنار والدینش نقل مکان می‌کند. ۳۰* نوامبر ۱۹۴۸ ساعت ۸:۳۰ الی ۱۰:۵۰ صبح: مرد سامرتنی با قطار به آدلاید می‌آید، او یک بلیت به مقصد ساحل هنلی برای ساعت ۱۰:۵۰ صبح می‌خرد اما از آن استفاده نمی‌کند. این بلیت‌ها توسط آن فرد مخصوص فروشندهٔ بلیت‌های ساحل هنلی، فقط در سه مورد بین ۶:۱۵ صبح و ۲ بعد از ظهر صادر شده‌اند. ۷* الی ۸ شب: مشاهدات چند شاهد. ۱۰* الی ۱۱ شب: زمان تخمینی خوردن «pasty» بر اساس زمان مرگ ۱* دسامبر، ساعت ۲ بامداد: زمان مرگ با یک بررسی سریع با روش «جمود نعشی یا مرگاخُشکی یا ریگورمورتیس» در حالی که آمبولانس در حال رسیدن است، تخمین زده می‌شود. به دلیل این که فرض شده بود خودکشی است تلاشی در جهت تخمین دقیق زمان مرگ انجام نگرفت و زمان تخمین یعنی ۲ بامداد به علت استفاده از سم احتمالاً خطا دارد. ۶:۳۰* صبح: جسد توسط «John Lyons» و دو مرد اسب سوار پیدا شد. ۱۴* ژانویه ۱۹۴۹: ایستگاه قطار آدلاید چمدان قهوه‌ای که مال مرد بود را می‌یابد. ۶* ژوئن: جسد کلایو مانگنوسون در ۲۰ کیلومتری سامرتن توسط «Neil McRae» پیدا می‌شود. ۶* الی ۱۴ ژوئن: تکه کاغذی که روی آن عبارت «تمام شد» حک شده، در جیب مخفی شلوار پیدا می‌شود. ۱۷* و ۲۱ ژوئن: موشکافی پزشک قانونی ۲۲* ژوئیه: مردی نسخه‌ای از کتاب رباعیات را که در ۳۰ نوامبر یافته بود و در آن رمزی بود را تحویل داد. پلیس بعداً کاغذ را با کتاب تطبیق داد. ۲۶* ژوئیه: شماره تلفن خصوصی مربوط به جستین در گلنگ بود. مجسمه گچی توسط «Paul Lawson» به جستین نشان داده شد و او نتوانست تأیید یا رد کند که آن آلفرد بوکسال است یا نه. در دفتر خاطرات «Paul Lawson» مربوط به آن روز اسم «خانم تامپسون» به کار برده می‌شود و اظهار می‌کند چهره‌ای دلنشین و مقبول (با توجه به زیبایی اش) داشته که اجازه تخصیص احتمال رابطه داشتن با مرد سامرتنی را به ما می‌دهد. او در ۱۹۴۸، ۲۷ ساله بوده. در مصاحبهٔ بعدی لاوسون رفتار او را در آن روز بسیار عجیب تلقی می‌کند به شکلی که ظاهراً در شرف غش کردن بوده. در روز بعد کارآگاهان سیدنی با آلفرد بوکسال گفتگو می‌کنند. جستین درخواست حفاظت از نامش را می‌کند چرا که نمی‌خواسته شوهرش بداند او آلفرد بوکسال را می‌شناخته همچنین او در آن زمان ازدواج نکرده بود و اسمش «Teresa Powell» بود اما به پلیس اسم «Teresa Johnson» را داد در حالی که اسم واقعی اش تا سال ۲۰۰۲ کشف نشده بود. ۱۴* مارس ۱۹۵۸: موشکافی پزشک قانونی ادامه می‌یابد. از جستین و آلفرد بوکسال خبر تازه‌ای نیست، اطلاعات جدیدی به دست نمی‌آید و موشکافی تا تاریخی نامعین به تعویق می‌افتد. ۱۷ اوت ۱۹۹۵: آلفرد بوکسال می‌میرد.
پروندهٔ مانگنوسون
در ۶ ژوئن ۱۹۴۹ جسد پسری دو ساله به نام «کلا یو مانگنوسون» در تپه‌های شنی خلیج «لارگز» حدود ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) پایین‌تر از ساحل سامرتن پیدا شد و در کنارش پدر بیهوشش «کیث ویلدمر مانگونسون» روی زمین به حالت خوابیده بود. پدر در وضعیتی وخیم در حالی که از سوختگی رنج می‌برد به بیمارستان منتقل و طبق یک آزمایش پزشکی، به بیمارستان روانی منتقل شد.
مانگنوسون برای ۴ روز گم شده بود، پلیس معتقد بود کلایو ۲۴ ساعت قبل از زمانی که جسد پیدا شده مرده بود. آن دو نفر توسط «نیل مک ری» از اهالی خلیج لارجز پیدا شدند که ادعایی (مضحک) مبنی بر این که مکان آن دو نفر را شب قبل در خواب دیده، می‌کند. پزشک قانونی نتوانست دلیل مرگ مانگنوسون جوان را بیابد همچنین عقیده بر این بود که علت مرگ طبیعی نیست. محتویات معدهٔ او برای یک تجزیه گر دولتی برای ازمایش‌های بعدی فرستاده شد.
در پی مرگ، مادر پسر، روما مانگنوسون، گفت که به وسیلهٔ یک مرد ماسک دار تهدید شده که هنگام رانندگی با یک ماشین کرم رنگ ناسالم او را تا آخرین نفس تا پشت خانه‌اش در خیابان «Cheapside» در لارجز شمالی تعقیب کرده‌است او گفت که «ماشین ایستاد و مرد با یک دستمال گردن خاکی رنگ که روی صورتش بود به او گفته به پلیس یا کس دیگری نزدیک نشود». همچنین مردی با ظاهر مشابه در کمین در اطراف خانه دیده شده‌است. خانم مانگنوسون معتقد است این وضعیت به دلیل تلاش شوهرش برای به یادآوری هویت مرد سامرتنی بوده‌است که معتقد بوده او کارل تامپسن بوده که با او در سال ۱۹۳۹ در «Renmark» کار می‌کرده‌است.
«جی. ام. گاور» منشی انجمن ترقی لارجز شمالی تلفن‌هایی دریافت کرد که تهدید می‌کردند اگر «A. H. Curtis» شهردار فعال پورت آدلاید، در مسائل مانگنوسون فضولی کند و سه تلفن ناشناس تهدیدآمیز که می‌گویند «یک تصادف» دریافت کند و او آن‌ها را ارجاع ندهد، خانم مانگنوسون با تصادف رو به رو خواهد شد.
پلیس ظنین بود که تماس‌ها ممکن است شوخی بوده باشند و تماس گیرنده ممکن است همان شخصی باشد که یک زن را که اخیراً همسرش را در واقعه‌ای غم‌انگیز از دست داده، در همان حوالی ترور کرده‌است. کمی بد هنگامی که پلیس شروع به مصاحبه با وی در پی آزار و اذیت او کرد، خانم مانگنوسون غش کرد و نیازمند مراقبت‌های پزشکی شد.
پروندهٔ مارشال (Marshall case)
در ژوئن ۱۹۴۵، سه سال قبل از مرگ مرد سامرتنی، یک مرد ۳۴ ساله سنگاپوری به نام جوزف (جورج) سائول هایم مارشال ، جسدش در پارک «Ashton» در «Mosman» سیدنی، همراه یک نسخه کتاب رباعیات عمر خیام روی قفسه سینه‌اش پیدا شد. اعتقاد بر این است که علت مرگ او خودکشی با سم بوده‌است. نسخه‌ای از کتاب که مارشال داشت، ویرایش هفتم، چاپ انتشارات «Methuen» لندن بود.
در سال ۲۰۱۰ تحقیقات نشان داد که «Methuen» تنها ۵ ویرایش کتاب را چاپ کرده‌است.
این تناقض هیچ‌گاه توضیح داده نشد و به ناتوانی در یافتن نسخه‌ای از ویرایش «Whitcombe and Tombs» ارتباط داده شد.
«Gwenneth Dorothy Graham» شاهد آن جلسه بود و ۱۳ روز بعد، به صورت، عریان، با مچ دست شکاف خورده، در حمام پیدا شد.
واکنش رسانه‌ها
روزنامه «The News» داستان این مرد را در صفحه اول خود منتشر کرد و اطلاعات بیشتری در مورد مرد مرده ارائه داد.
در فرهنگ عامه
استیفن کینگ به شدت به این پرونده در کتاب خود با نام «کودک کلرادویی (اهل کولورادو)» اشاره می‌کند، که الهام بخش مجموعه تلویزیونی «Haven» نیز بوده‌است.
ایرشایر (نژاد گاو)
ایرشایر (Ayrshire cattle) یکی از نژادهای گاو شیری است که اصالت آن به منطقه ایرشایر در جنوب غربی اسکاتلند برمی‌گردد. گاوهای بالغ در این نژاد از ۴۵۰ الی ۶۰۰ کیلوگرم وزن دارند. نژاد ایرشایر دارای رنگ سفید و قرمز است که شاخصه اصلی تشخیص آن محسوب می‌گردد، البته رنگ قرمز می‌تواند از محدوده نارنجی تا قهوه‌ای تیره را دربر گیرد. این نژاد به دلیل مقاومت و سازگاری بالا و همچنین توانایی زیاد در تولید شیر نسبت به علوفه مصرفی، بسیار مشهور است. نقطه‌ی قوت این نژاد، شیر با کیفیت، زایمان آسان و طول عمر زیاد است.
در فارم‌های پرورشی، این نژاد به طور گسترده پرورش داده می‌شود و با هلشتاین فریزن و براون سوییس رقابت می‌کند. هر چند این نژاد شیر کمتری نسبت به هلشتاین فریزن و براون سوییس تولید می‌کند، اما مقاومت ایرشایر نسبت به کمبود غذا و زمین حاصل‌خیز و دمای بالا بسیار بیشتر است.
دیدگاه‌های سیاسی آلبرت اینشتین
بیشتر شهرت آلبرت اینشتین به دلیل تئوری نسبیت او در فیزیک است؛ ولیکن او علاوه بر فیزیک در سیاست نیز فعال بود. در بسیاری موارد به دلیل شهرت او، نظر وی در مورد مسائلی کاملاً غیرمرتبط با فیزیک و ریاضیات که تخصص او بود مورد پرسش قرار می‌گرفت. او به دلیل موقعیت اجتماعی توانایی آن را داشت که در زمانی که بسیاری به دلیل قدرت آلمان نازی ساکت بودند، نظرات واقعی خود را اعلام کند.
انسان‌دوستانه
اینشتین در سال ۱۹۲۷ در کنگره لیگ ضد امپریالیسم شرکت کرد.
مرتبط با آلمان
اینشتین در اولم آلمان به دنیا آمده بود و یک شهروند آلمانی بود. اینشتین فردی با دیدگاه‌های سیاسی پاسیفیست (آشتی‌جو) بود و با دیدگاه‌های امپراطوری آلمان مخالف بود. در سن ۱۷ سالگی او شهروندی آلمان را رد کرد و به سوئیس برای تحصیل رفت. این امر باعث شد که او در خدمت سربازی شرکت نکند. او در برابر مقاله نود و سه که در آن نود و سه فرد دانشگاهی مطرح آلمان از تلاشهای آلمان در جنگ حمایت کرده بودند به همراه دو نفر دیگر مقاله‌ای به نام مقاله سه بر ضد آن نوشت. اینشتین در سال ۱۹۱۴ در دانشگاه برلین پستی به دست آورد و در زمان جنگ جهانی اول در آلمان بود. اینشتین در این زمان شهروندی آلمانی خود را دوباره به دست آورد. در سال ۱۹۱۸ او یکی از مؤسسین حزب دموکرات آلمان بود. در سال ۱۹۲۱ او در کنگره سولوای در بلژیک شرکت نکرد به دلیل اینکه بقیه آلمانیها از آن منع شده بودند. در سال ۱۹۲۲ او فعالیت زیادی برای حمایت از لیگ ملتها - که بعدها تبدیل به سازمان ملل شد - کرد. او تلاش زیادی برای بهبود روابط فرانسه و آلمان کرد.
او در سال ۱۹۳۲ به ایالات متحده رفت و در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا و در انستیتو مطالعات پیشرفته در پرنستون شروع به کار کرد. او در سال ۱۹۳۳ مجدداً شهروندی آلمانی خود را کنار گذاشت.
در دهه ۱۹۳۰ اینشتین تلاش زیادی برای حمایت از یهودیان اروپا و تلاش برای متقاعد کردن دولت آمریکا به اعطای ویزا به آنان می‌کرد. او مبالغ زیادی برای سازمانهای صهیونیستی جمع کرد و مؤسس کمیته نجات بین‌المللی برای یهودیان بود.
در آلمان در این زمان مخالفت بسیار زیادی با اینشتین وجود داشت. برندگان جایزه نوبل آلمانی نظیر فیلیپ لنارد و یوهان استارک مقالات زیادی علیه نظریات او می‌نوشتند و آن را فیزیک یهودی می‌خواندند. فیلیپ لنارد معتقد بود که اینشتین نظریه برابری ماده و انرژی را از فردریش هاسنوهرل دزدیده‌است. در این زمان مردی که بقیه را به کشتن اینشتین تشویق می‌کرد تنها شش دلار جریمه شد.
بعد از جنگ جهانی دوم اینشتین هیچگاه آلمان را نبخشید. او هرگونه ارتباطی با آلمان را رد می‌کرد و تعداد زیادی جایزه توسط دانشگاه‌های آلمانی را رد کرد.
سایون Zion
اینشتین یکی از طرفداران مهم صهیونیسم (به اشتباه سایون صحیح است) و همکاری بین اعراب و اسرائیل بود. او طرفدار تشکیل کشور یهودی در سرزمین فلسطین بود. او یک سایون فرهنگی نیز بود.
صحبتهای او در مورد سایون توسط مؤسسه چاپ مک میلان در سال ۱۹۳۱ منتشر شده‌است. این مقالات در سال ۱۹۳۳ در کتابی به نام ماین ویتبلد که به انگلیسی به نام دنیا آنگونه که من آن را می‌بینم چاپ شد و در مقدمه کتاب به یهودیان آلمان تقدیم شد.
اینشتین در سال ۱۹۴۶ در برابر کمیته آمریکایی-انگلیسی بیان کرد که موافق تأسیس کشور یهودی نیست؛ ولیکن در سال ۱۹۴۷ در نامه به جواهر لعل نهرو تلاش کرد که موافقت او را برای تأسیس کشور یهودی به دست آورد و نوشت که اعلامیه بلفور برای تأسیس کشور یهودی در فلسطین باعث ایجاد تعادل در عدالت خواهد شد.
بعد از اینکه کشور اسرائیل تأسیس شد و جنگ ایجاد شد، اینشتین در نامه‌ای به نیویورک تایمز در سال ۱۹۴۸ از مناخم بگین به شدت انتقاد کرد و او را مسئول کشتار دیر یاسین دانست. این نامه باعث شد بعضی تصور کنند که اینشتین ضد صهیونیست است ولیکن بیشتر نگرانی اینشتین برای آینده اسرائیل بود. وقتی ترومن رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۱۹۴۸ اسرائیل را به رسمیت شناخت اینشتین آن را «تحقق یافتن آرزوهای یهودی» دانست. اینشتین همچنین از هنری والاس به عنوان نایب رئیس‌جمهور طرفداری می‌کرد که طرفدار شوروی و اسرائیل بود.
اینشتین در هیئت رئیسه دانشگاه عبری اورشلیم از ابتدای تأسیس آن بود.
وقتی حییم وایزمن در سال ۱۹۵۲ از دنیا رفت، از اینشتین درخواست شد که رئیس‌جمهور دوم اسرائیل شود ولیکن او گفت که نه توانایی و نه علاقه به تعامل با انسانها دارد. او نوشت: «این افتخار بسیار بزرگی برای من است و من بسیار ناراحتم و شرمسارم که نمی‌توانم آن را بپذیرم».[سایون نام کوه مقدس در اورشلیم است که اعراب آن را به اشتباه سهیون میگویند.]
حقوق اجتماعی
اینشتین طرفدار قانون حقوق اجتماعی بود و به بدرفتاری با آفریقایی-آمریکاییها اعتراض می‌کرد. او که به دلیل یهودی بودن در آلمان به شدت مورد تبعیض قرار گرفته بود به تمامی سازمانهایی که برای حقوق آفریقایی-آمریکاییها فعالیت می‌کردند کمک می‌کرد. وقتی ماریان آندرسون خواننده سیاهپوست آمریکایی به دلیل سیاه بودن نتوانست اتاق هتل بگیرد اینشتین او را به خانه خود دعوت کرد. بعد از شورشهای نژادی در تنسی در سال ۱۹۴۶ که به درگیری شدید پلیس و آفریقایی-آمریکاییها منجر شد اینشتین به طرفداری از آنان برخاست.
حقوق همجنسگرایان
اینشتین طرفدار همجنسگرایان بود و نامه پاراگراف ۱۷۵ برای تغییر در قانون مجازات همجنسگرایان در آلمان را امضاء کرد. این درخواست حدود سی سال در بین نخبگان آلمان می‌گشت و از حمایت نخبگان یهودی به شدت برخوردار بود.
بمب اتمی
در سال ۱۹۴۲ این تلاشها منجر به ایجاد پروژه منهتن شد که بزرگترین تحقیقات اتمی تا آن زمان بود. در سال ۱۹۴۵ ایالات متحده به کمک کانادا و انگلستان موفق به تولید اولین بمب اتمی شد که بر روی شهرهای هیروشیما و ناکازاکی استفاده شد. اینشتین در تولید بمب اتم غیر از تلاش برای ایجاد تحقیقات برای آن نقش زیادی نداشت و تنها به ارتش ایالات متحده در زمینه سئوالهای مرتبط با کارکرد آن همکاری می‌کرد.
بنا به گفته لینوس پائولینگ اینشتین بعدها از نامه خود به روزولت پشیمان شد. در سال ۱۹۴۷ اینشتین در مقاله‌ای در روزنامه آتلانتیک ماهانه نوشت که ایالات متحده نباید تنها دارنده بمب اتمی باشد و بلکه باید سازمان ملل به بمب اتمی مسلح شود تا بتواند صلح را در دنیا برقرار کند.
جنگ سرد
اینشتین که روابط خوبی با آلمان نازی نداشت تلاش زیادی برای کمک به کشورهای غربی و شوروی کمونیستی می‌کرد. در زمان دوره مک‌کارتی که مخالفت با کمونیسم در ایالات متحده شدید شده بود اینشتین در مورد دولت جهانی مطلب می‌نوشت. در سال ۱۹۴۹ او در مقاله‌ای در ریویو ماهانه در مورد تشویق به سوسیالیسم نوشت. او در این مقاله از کاپیتالیسم انتقاد کرد و آن را سرمنشا مسائل منفی دانست. اینشتین به همراه آلبرت شویتزر و برتراند راسل تلاش کرد که جلوی آزمایشهای اتمی و بمبهای اتمی را بگیرد. چند روز قبل از مرگش، او نامه راسل-اینشتین را نوشت که به کنفرانس پوگواش در مورد علم و مسائل دنیا منجر شد.
اینشتین عضو گروه‌های حقوق اجتماعی نظیر NAACP بود و از این رو توسط افرادی نظیر دو بوآ به کمونیست بودن متهم شد.
اینشتین در سال ۱۹۴۶ به همراه ربی اسرائیل گلدستین تلاش کرد که دانشگاهی یهودی سکولاری ایجاد کند که برای تمامی دانشجویان آزاد باشد. هدف او این بود که این دانشگاه به مسائل یهودی و تورات آگاه بوده و به ایده‌آلهای آمریکایی دموکراسی پایبند باشد. اینشتین قصد داشت که یک انگلیسی به نام هارولد لاسکی را مسئول این دانشگاه بسازد که توسط بعضی یک کمونیست دانسته می‌شد. اینشتین از تلاشهای خود برای این دانشگاه کناره گرفت و بعدها این دانشگاه در سال ۱۹۴۸ به نام دانشگاه براندایس راه‌اندازی شد.
سوسیالیسم
اینشتین طرفدار سوسیالیسم بود و از کاپیتالیسم بیزار بود. او همچنین در نوشتارهای خود از رهبر شوروی کمونیست، ولادیمیر لنین به خوبی یاد کرده‌است. او نوشته‌است:
به دلیل ارتباط اینشتین با آلمان، صهیونیسم و ایده‌آلهای سوسیالیستی او و دید مثبتش نسبت به کمونیسم او توسط اف.بی.آی. تحت نظر بود و فایلی در مورد او وجود داشت. این فایل به قدری بزرگ شد که ۱۴۲۷ صفحه داشت.
اینشتین با سناتور ضد کمونیست، جوزف مک‌کارتی، به شدت مخالف بود و او را دشمن آزادی می‌دانست.
کریستوف دوفنر
کریستوف دوفنر (Christof Duffner؛ زادهٔ December 16, 1971) اسکی‌باز پرش اهل آلمان بود.
کلاودیا کوواچ
کلاودیا کوواچ (Klaudia Kovács) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل مجارستان است.
سیکورسکی اس-۳۸
سیکورسکی اس-۳۸ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما خطوط هوایی سراسری آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
انقراض هولوسن
انقراض هولوسین که گاه ششمین انقراض بزرگ نیز نامیده می‌شود، یک رویداد انقراض با ابعاد متوسط یا بزرگ است که از حدود پنجاه هزار سال پیش و همزمان تغییر دمای زمین آغاز شده است و همچنان ادامه دارد. این انقراض در نتیجه تغییرات آب و هوایی، تصرف و تغییر زیست‌بوم جانداران توسط انسان و نیز کشتار بیش از اندازه آنها توسط بشر تشدید شده است. مهم‌ترین موجودات منقرض شده این انقراض از ماموت ، بزرگ‌زیاگان ، وزغ طلایی ، ببر مازندران ، شیر ایرانی ، شیر اروپایی و شیر آمریکایی و... است.
از آغاز این انقراض تا‌کنون تنها یک گونه جانوری به جانوران اضافه شده اما بجای آن حدود ۶۷،۰۰۰ گونه جانوری منقرض شده اند.
سرعت انقراض
در سال۱۹۹۳ ادوارد ویلسون، استاد زیست‌شناس دانشگاه هاروارد، تخمین زد سیاره زمین گونه‌هایش را با سرعت ۳۰ هزار گونه در سال از دست می‌دهد. در تخمین‌های بدبینانه سرعت انقراض ده هزار برابر نرخ طبیعی انقراض جانوران است که معادل با یک انقراض جمعی بزرگ می‌باشد، اما برخی دانشمندان سرعت انقراض را صد برابر نرخ طبیعی می‌دانند که منجر به یک رویداد انقراض متوسط می‌شود. عده‌ای از پژوهشگران بر این باورند که نیمی از گونه‌های کنونی جهان تا سال ۲۱۰۰ نابود می‌شوند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست در گزارش سال ۲۰۱۱ خود اعلام کرد که ۲۵٪ از پستانداران زمین در شرف نابودی و انقراض هستند.
پیتر راون، رئیس پیشین انجمن پیشبرد علوم آمریکا (AAAS) در مقدمه «اطلس جمعیت و محیط زیست بیان کرد که «ما نرخ انقراض بیولوژیک، از بین رفتن دائمی گونه‌ها، را چند صد بار بیش از سطوح تاریخی آن افزایش داده‌ایم و از بین رفتن اکثریت همه گونه‌ها تا پایان سده بیست و یکم [جهان را] تهدید می‌کند.» AAAS»
انجمن جانورشناسی لندن در تازه‌ترین «نمایهٔ موجودات زندهٔ کُره» در سال ۲۰۱۴ می‌گوید که روند نابودی گونه‌ها حتی بدتر از آن است که تاکنون تصور می‌شد. این گزارش حاکی‌ست که بررسی‌ها با شیوه‌های تازه نشان می‌دهد که جمعیت گونه‌ها ظرف ۴۰ سال اخیر نصف شده، درحالی‌که ارزیابی‌ها تا سال ۲۰۱۲ با شیوه‌های قبلی، شدت این روند را کمتر نشان می‌داد. این گزارش می‌گوید که جمعیت پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی‌ها به‌طور متوسط ۵۲ درصد و جمعیت گونه‌های آب شیرین ۷۶ درصد کاهش یافته‌است.
عوامل
انقراض هولوسین در اثر عوامل مختلفی رخ داده است، که برخی از آنها طبیعی است و برخی دیگر به اقدامات انسان مربوط می‌شود. در حال حاضر پنج عامل بر انقراض گونه‌ها تأثیر می‌گذارد که عبارتند از تخریب زیست‌بوم‌ها، آلودگی محیط زیست، شکار و بهره‌برداری بی‌رویه از گونه‌ها، گونه‌های مهاجم و تغییر آب وهوا. </"ref name= "zistnews>
گرم شدن زمین
از حدود ۱۲ هزار سال پیش با آغاز دوره هولوسین و پایان آخرین عصر یخ، دمای هوای کره زمین افزایش قابل توجهی یافت. طی آخرین سال‌های دوره پلیستوسن یعنی از حدود پانزده هزار سال پیش تا نخستین سال‌های دوره هولوسین (یعنی حدود ده هزار سال پیش) متوسط دمای زمین ۶ درجه سانتیگراد افزایش یافت و بسیاری از یخچال‌های آخرین عصر یخبندان شامل یخچال‌های اروپا و یخچال‌های آمریکای شمالی ذوب شدند. بسیاری از جانوران به خصوص پستانداران بزرگ نظیر ماموت نتوانستند با این تغییر آب و هوا سازگار شوند و منقرض شدند.
نخستین دوره گرمایش زمین که بین ده هزار سال پیش تا پنج هزار سال پیش به حداکثر خود (دمایی به طور متوسط نزدیک به دمای فعلی زمین) رسید، به طور طبیعی رخ داد، اما از میانه قرن نوزدهم گرمایش زمین در اثر فعالیت‌های صنعتی و انتشار گازهای گلخانه‌ای توسط انسان، به وقوع پیوسته و همچنان ادامه دارد. طبق [//en.wikipedia.org/wiki/IPCC_Fourth_Assessment_Report چهارمین گزارش ارزیابی IPCC] که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد "با اطمینان متوسط می‌توان گفت چنانچه متوسط گرمایش جهانی از ۱٫۵ تا ۲٫۵ درجه سانتیگراد (نسبت به بازه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۹) فراتر رود، تخمینا ۲۰ تا ۳۰ درصد گونه‌هایی که تا کنون تشخیص داده شده‌اند احتمالاً در معرض خطر افزایش یافته انقراض هستند. چنانچه افزایش متوسط دمای جهانی از حدود ۳٫۵ درجه سانتیگراد فراتر رود، مدل‌های ارزیابی انقراض قابل ملاحظه‌ای (۴۰ تا ۷۰ درصد گونه‌های تشخیص داده شده) را در سرتاسر جهان پیش بینی می‌کنند "
شکار
طبق شواهد جانوران بزرگ با فاصله زمانی نسبتاً اندکی در حدود هزار سال پس از ورود انسان به هر سرزمینی، جز آفریقا، آسیا و اروپا، منقرض شده‌اند. انسان‌ها نزدیک به ۱۲۵۰۰ سال پیش به آمریکای شمالی رسیدند و ماموت‌ها و پستانک‌دندان‌ها در اندک زمانی بعد منقرض شدند. در کارائیب نیز شماری از گونه‌های بزرگش پس از رسیدن انسان به آنجا در حدود ۸ هزار سال پیش منقرض شدند. انسان برای نخستین بار حدود ۲۰۰۰ سال پیش به ماداگاسکار وارد شد و در این جا نیز گونه‌های بزرگ‌تر نظیر فیل مرغ، گونه‌ای از اسب آبی و نیز لمورهای بزرگ اندکی پس از ورود انسان منقرض شدند.
پس از گسترش تمدن صنعتی و به کارگیری سلاح گرم برای شکار شدت انقراض بیشتر شد و علاوه بر حیوانات بزرگ، پرندگان، پستانداران و ماهیان با ابعاد کوچک نیز شکار و منقرض شدند.
نابودی زیست‌بوم‌ها
در دوره هولوسین انسان شروع به کشاورزی نمود. معدودی از حیوانات و گیاهان را برای استفاده خود اهلی کرد و با سایر جانداران را عمدتاً به عنوان آفت یا حیوان وحشی مقابله کرد. تدریجاً زمین‌های بیشتری را به کشت چند محصول خاص اختصاص داد. بدین ترتیب زیست‌بوم‌های طبیعی را دگرگون کرد. جاندارانی که نتوانستند زیست‌بوم دیگری بیابند یا خود را با تغییر زیست‌بوم سازگار کنند، تدریجاً منقرض شدند.
امروزه روند گسترش کشاورزی به پدیده جنگل زدایی منجر شده است. بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ در حدود ۳٫۴ درصد از جنگلهای جهان معادل ۱٫۴ میلیون کیلومتر مربع – یعنی سطحی برابر کشور مکزیک – از بین رفته است. در بیشتر موارد نیز جنگلها برای تأمین غذا به اراضی کشاورزی تغییر کاربری پیدا می‌کنند.
برخی گونه‌های منقرض شده
فهرست ذیل شامل برخی از گونه‌های شناخته شده و معروف منقرض شده در این دوره است. در هر مورد آخرین سال‌های تقریبی که در آخرین زیستگاه احتمالی زندگی می‌کرده ذکر شده است.
ناگارجوناکوندا
ناگارجوناکوندا (به انگلیسی: Nagarjunakonda) یک شهر در هند است که در بخش گنتور واقع شده‌است.
خشکی‌مرغان
خشکی‌مرغان یا پرندگان خشکی (Telluraves) نام کلادی از پرندگان است.
تنینو، واشینگتن
تنینو شهری در شهرستان ترستن، ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶۹۵ نفر جمعیت داشته است.
کشتی استتن آیلند
کشتی استتن آیلند (Staten Island Ferry) یک خط فرابر دریایی رایگان است که توسط سازمان ترابری نیویورک مدیریت می‌شود. فرابرهای این خط، فاصله‌ای ۸٫۴ کیلومتری را در بندر نیویورک بین منهتن و جزیره استتن آیلند طی می‌کنند. این خط دریایی هفت روز هفته و ۲۴ساعته فعال است و هر نیم ساعت یک‌بار حرکت دارد. روزانه بیش از ۶۵ هزار نفر برای رفتن به محل کار و خانه خود از این خط دریایی استفاده می‌کنند و در طول زمان همچنین به یکی از مقاصد توریستی شهر نیویورک تبدیل شده‌است. کشتی استتن آیلند در سال ۱۸۱۷ میلادی با هزینه بلیت پائین شروع به کار کرد و از سال ۱۹۹۷ رایگان شد.
سوتلانا خودچنکووا
سوتلانا خودچنکووا (Светла́на Ви́кторовна Хо́дченкова؛ زاده January 21, 1983) یک هنرپیشه اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ولورین اشاره کرد.
سیکورسکی اس-۴۰
سیکورسکی اس-۴۰ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما خطوط هوایی سراسری آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
علاءالدین دروبی پاشا
علاءالدین دروبی (زادهٔ ۱۲۸۶ ه. ق/۱۸۷۰م – درگذشته ۲۱ اوت ۱۹۲۰) علاءالدین پاشا فرزند عبدالحمید پاشا دروبی یکی از سیاسیون سوری بود.
الدوربی در زمان امپراتوری عثمانی حاکم ایالت‌های یمن و سپس بصره شد. پس از سرنگونی امپراتوری عثمانی به سوریه بازگشت و در وزارت پادشاهی عربی سوریه مشغول به کار شد؛ و پس از حمله فرانسه به سوریه و شکست پادشاهی سوریه در جنگ میسلون، پادشاه فیصل یکم سوریه را ترک می‌کند و هاشم الاتاسی از نخست‌وزیری برکنار و از طرف قیمومت فرانسه دروبی مکلف نخست‌وزیری سوریه می‌شود.
زندگی و تحصیلات
او در حمص سال ۱۸۷۰ تولد شد و در همان‌جا تحصیلات ابتدایی را شروع کرد، سپس برای تکمیل دروس خود به استانبول رفت.
او بعد از نجم‌الدین دروبی و هاشم الاتاسی سومین شخصی است که در زمان خود برای تحصیلات عالی به استانبول رفت و این سه اشخاص از رشته‌های حقوق سیاسی فارغ‌التحصیل شدند.
مناصب سیاسی
بعد از شکست امپراتوری عثمانی در اواخر جنگ جهانی اول از انقلاب بزرگ عربی پادشاهی عربی سوریه با حاکمیت فیصل یکم تشکیل شد. دروبی به پادشاهی عربی سوریه آمد و در دولت نخست‌وزیر هاشم الاتاسی، در وزارت داخلی آن به کار مشغول شد. بعد از جنگ میسلون و شکست این پادشاهی به وسیلهٔ فرانسوی‌ها، قیمومت فرانسه بر سوریه حاکم شد. قیمومیت هاشم الاتاسی را مجبور به استعفا و فیصل یکم نیز از سوریه تبعید کردند سپس الدوربی را مکلف به تشکیل دولت جدید کرد و وی در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۰ نخست‌وزیر سوریه شد.
کانفیدنس، ویرجینیای غربی
کانفیدنس (به انگلیسی: Confidence) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاتنم، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
جفری کیرویی
جفری کیرویی (Geoffrey Kirui؛ زادهٔ February 16, 1993) دونده ماراتن اهل کنیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کریستین هورنر
کریستین ادوارد جانسن هورنر (زاده ۱۶ نوامبر ۱۹۷۳) مسئول انگلیسی تیم فرمول یک ردبول است که از ابتدای شروع فعالیت این تیم (سال ۲۰۰۵) با ردبول همراه است و 4 قهرمانی جهان (از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳) به دست آورده‌است.
کارنامه موتوراسپرت او از رانندگی شروع شد و بعدها در سال ۱۹۹۹ مسئول تیم آردن در فرمول ۳۰۰۰ شد.
اوایل زندگی
هورنر در یک خانوادهٔ فعال در صنعت خودرو به دنیا آمد: پدربزرگ او پیش از تأسیس یک اداره با پدر هورنر به‌منظور تأمین قطعات تولیدکنندگان موتور در وست میدلندز، به‌عنوان مدیر خرید در شرکت استاندارد موتور در کاونتری کار می‌کرد. هورنر به‌طور خصوصی در مدرسه آرنولد لژ در لیمینگتون اسپا، و سپس در مدرسه وارویک تحصیل کرد. او دو برادر به نام‌ها جیمی و گای دارد.
پلمایرا، نبراسکا
پلمایرا شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۴۵ نفر بوده‌است.
کاتن واربرتون
کاتن واربرتون (Cotton Warburton؛ October 8, 1911 – ۱۹۱۱:۱۰:۰۸, ) یک تدوین‌گر و بازیکن گریدیرون فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
منطقه آزاد تجاری-صنعتی شهر فرودگاهی امام خمینی
منطقه آزاد تجاری-صنعتی شهر فرودگاهی امام خمینی یکی از «مناطق آزاد ده‌گانه» ایران در استان تهران است که به مساحت ۱۵۰۰ هکتار به موجب ماده ۱۶۶ برنامه پنجم توسعه و در راستای اهداف کلان اقتصاد کشور و تبدیل شدن شهر فرودگاهی به قطب راهبر کارگو و قطب دوم مسافری منطقه، با تأکید بر بنیان‌گذاری و توسعه فعالیت‌های اقتصادی، تولیدی، صنعتی و افزایش جذابیت‌های سرمایه‌گذاری، به عنوان یک پروژه بزرگ ملی تاسیس شد.
کاتن واربرتون
از دیگر آثار او می‌توان به گربه جاسوس و سربازان نیروی هوایی اشاره کرد.
شاری فداک
شاری فداک (Sári Fedák؛ October 26, 1879 – 1879:10:26, May 25, 1955) یک هنرپیشه اهل مجارستان بود.
گوستاوو جیانیونی
گوستاوو جیانیونی (Gustavo Giagnoni; March 23, 1932 – 1932:3:23, August 7, 2018) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
برج شهر دبی
برج شهر دبی معروف به دبی سیتی، یک آسمان خراش با ابعاد مگاتال است که آغاز ساخت آن در سال ۲۰۰۹ اعلام شد. ارتفاع این ساختمان قرار است ۲۴۰۰ متر (۷٬۹۰۰ فوت) باشد.
آریسا هیگاشینو
آریسا هیگاشینو (Arisa Higashino؛ زادهٔ August 1, 1996) بدمینتون‌باز زن اهل ژاپن است.
هینریش بورگر
هینریش بورگر (Heinrich Burger؛ – 1881:5:31, April 27, 1942) اسکیت‌باز نمایشی اهل آلمان بود.
باب کراچیت
باب کراچیت (انگلیسی: Bob Cratchit) یک شخصیت خیالی در رمان سرود کریسمس چارلز دیکنز سال ۱۸۴۳ است. کراچیت، کارمند ابنزر اسکروج (و احتمالاً جیکوب مارلی، زمانی که او زنده بود)، نمادی از شرایط بد کاری، به‌ویژه ساعات کاری طولانی و دستمزد کم است که بسیاری از افراد طبقه کارگر در اوایل دوران ویکتوریا تحمل کردند.
اسکای مک‌کول بارتوزیاک
اسکای مک‌کول بارتوزیاک (Skye McCole Bartusiak؛ – ۱۹۹۲:۹:۲۸, ) یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
فیلم‌شناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به هیچی نگو، قوانین خانه سایدر، فریژر، ۲۴، دکتر هاوس، لاست، ماشین‌سواری با پسرها، در برابر طناب و سی‌اس‌آی اشاره کرد.
فرودگاه هینکلی
فرودگاه هینکلی یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۸۰۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سیکورسکی اس-۴۱
سیکورسکی اس-۴۱ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما خطوط هوایی سراسری آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
زسنباخ
زسنباخ یک شهر در آلمان است که در وستروالدکرایس واقع شده‌است.
اوهانیان
اوهانیان (زبان ارمنی: Օհանյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
لارا فورتینو
لارا فورتینو (Laura Fortino؛ زادهٔ January 30, 1991) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
حوزه انتخابیه نائین و خوروبیابانک
حوزهٔ انتخابیه نائین و خوروبیابانک یکی از حوزه‌های استان اصفهان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت نائین ۱ نماینده دارد.این حوزه بزرگترین حوزه انتخابیه استان اصفهان است. در آخرین دوره از انتخابات ، خانم الهام آزاد، حسن حسنی ، محمدرضا فردین و حجت الاسلام سید مصطفی قاضوی حائز رای اول تا چهارم شدند که حسنی ، فردین و الهام آزاد سابقه ی چندین بار نامزدی را داشتند اما قاضوی برای اولین بار کاندید میشد و با این حال ، در جمع نفرات اول قرار گرفت
ناراساناپتا
ناراساناپتا (به انگلیسی: Narasannapeta) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Narasannapeta mandal واقع شده‌است. ناراساناپتا ۵٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد.
کانفیدنس، آیووا
کانفیدنس (به انگلیسی: Confidence) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آیووا واقع شده‌است. کانفیدنس ۳۱۴٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امیرحسن یزدگردی
امیرحسن یزدگردی (۱۳۰۶ ـ ۴ فروردین ۱۳۶۵) پژوهشگر و نویسندهٔ ایرانی و استاد دانشگاه تهران بود. او برای نگارش کتاب حواصل و بوتیمار و نیز تصحیح دیوان ظهیرالدین فاریابی دو بار برندهٔ کتاب سال ایران شد. همچنین برای تصحیح کتاب نفثةالمصدور برندهٔ جایزهٔ کتاب سال سلطنتی شد.
بلیدر (فیلم)
بلیدر یک فیلم در سبک درام جنایی دانمارکی در سال ۱۹۹۹ است که توسط نیکلاس ویندینگ رفن، تولید و کارگردانی شده‌است. این فیلم در دانمارک موفق بود، اما موفقیت فیلم قبلی رفن، موادفروش را ادامه نداد.
افیون توده‌ها
«دین افیون توده‌هاست» جمله‌ای از کارل مارکس، فیلسوف، جامعه‌شناس، نویسنده و اقتصاددان آلمانی است که از عبارت اصلی "Die Religion … ist das Opium des Volkes" در کتاب نقد فلسفه حق هگل استفاده می‌کند.
متن جمله
مارکس در نقد فلسفه حق هگل انتقاد خود را به مذهب اینگونه بیان می‌کند:
«این انسان است که مذهب را می‌آفریند و مذهب نیست که انسان را می‌آفریند و در واقع مذهب خودآگاهی و عاطفهٔ انسانی است که یا هنوز خود را نیافته یا آن که تاکنون خود را دوباره گم کرده‌است. البته انسان موجودی انتزاعی نیست که خارج از جهان لمیده باشد، بلکه انسان در رابطه با جهان بشر، حکومت و جامعه است. این حکومت و این جامعه است که مذهب یعنی جهان آگاهی وارونه را می‌سازد. زیرا که جهان وارونه است و مذهب، تئوری عمومی این جهانست، خلاصه‌ای از دائرةالمعارف آنست، شکل عامه پسند منطق آنست، جوهر شرف معنوی آنست، شور و حرارت آنست، تأیید اخلاقی آنست، مکمل تشریفاتی آنست، بنیان کلی تسلی و توجیه آنست. مذهب تحقق افسانه‌ای ذات انسانی است، زیرا سرشت بشری دارای واقعیت حقیقی نیست؛ بنابراین مبارزه علیه مذهب، مبارزهٔ مستقیم علیه آن جهانی است که عطر معنوی آن، مذهب می‌باشد. فقر مذهب ضمن آن که بیان فقر واقعی است، در عین حال اعتراض علیه فقر واقعی نیز می‌باشد. مذهب، آهِ شکسته در گلوی محرومان رنج‌دیده و ریشخند دنیای سنگ‌دلی است که زائیدهٔ روح بی‌جان شرایط اجتماعی می‌باشد. دین افیون توده‌هاست. مذهب به مثابه خوشبختی تخیلی مردم است و از بین بردنش به مثابه مطالبهٔ خوشبختی واقعی آن هاست. مطالبهٔ کنار گذاشتن خیال پردازی‌ها در مورد کیفیت آنست، مطالبهٔ کنار گذاشتن کیفیتی است که به خیالبافی‌ها احتیاج دارد؛ بنابراین نقد بر مذهب، نطفهٔ نقد برزخی است که جلوهٔ قدس آن، مذهب است.
نقد، گل‌های سیالی زنجیرها را پر پر کرده‌است، نه به خاطر آن که انسان زنجیر خشک و کسل کننده‌ای را حمل کند، بلکه به خاطر آن که زنجیر را به دور افکند و گل‌های زنده را بچیند. نقد بر مذهب، انسان را از اشتباه بیرون می‌آورد تا به این ترتیب فکر کند، عمل نماید، واقعیت خود را همچون انسانِ از اشتباه بیرون آمده و بر سر عقل آمده‌ای ترسیم نماید و به این ترتیب به گِرد خود و به گِرد خورشید واقعی خویش بچرخد. تا زمانی که انسان به گِرد خود بچرخد، مذهب فقط خورشید تخیلی‌ایست که به گِرد انسان می‌چرخد؛ بنابراین وظیفهٔ تاریخ است که بعد از آن که حقیقتِ آخرت از میان رفت، حقیقتِ دنیا را مطرح سازد. وظیفهٔ فلسفه – که در خدمت تاریخ قرار دارد – این است که بعد از برملا شدن اَشکال مقدس از خود بیگانگی انسان، در وهلهٔ اول از خود بیگانگی را در اَشکال نامقدس آن افشا نماید. به این ترتیب نقد به آسمان مبدل به نقد زمین، نقد مذهب تبدیل به نقد بر حقوق و نقد الهیات مبدل به نقد بر سیاست می‌گردد.»
واکنش‌ها
از جمله کسانی که به این عبارت واکنش نشان داده‌اند، می‌توان به ولادیمیر لنین، چارلز کینگزلی و آرنولد ریوج اشاره کرد.
مادلین مری اهر، متفکر بی‌خدای آمریکایی در واکنشی طنزآمیز به این جمله گفت: «مارکس اشتباه می‌کرد، دین افیون توده‌ها نیست؛ بلکه این بیس‌بال است که افیون توده‌هاست.»
گونار سونستبی
گونار سونستبی (Gunnar Sønsteby) (۱۱ ژانویه ۱۹۱۸– ۱۰ می ۲۰۱۲) قهرمان ملی نروژ در مقاومت ضدفاشیستی علیه فاشیسم هیتلری و یکی از اعضای جنبش مقاومت نروژ در طول اشغال نروژ توسط آلمان در جنگ جهانی دوم است. مجسمه ای که وی را با دوچرخه اش نشان می‌دهد، در خیابان کارل یوهان اسلو (پایتخت نروژ) نصب شده است.
گونار در همین لحظه با خودش گفت «من می‌میرم ولی این را تحمل نخواهم کرد» و از همان‌جا با دوچرخه اش نزد رفقای خود رفت و نخستین هسته مقاومت ضدفاشیستی را بنیان گذاشت.
آبش خاتون (مظفریان)
آبش خاتون امیرزاده‌ای در قرن هشتم هجری قمری از خاندان آل مظفر بود. آبش خاتون پس از مرگ پدرش، شرف‌الدین مظفر، حکومت شهر میبد را اداره می‌کرد، زیرا برادرش امیر مبارزالدین، بیش از سیزده سال سن نداشت. او در ابتدا تلاش کرد در برابر آشوب‌های محلی مقاومت کند و مانع تاراج دارایی‌های خانوادگی شد ولی زمانی که امنیت منطقه را در خطر دید، به برادرش سفارش کرد راهی تبریز شود تا شاید بتواند حمایت سلطان محمد خدابنده را جلب نماید و با هم به سوی تبریز رفتند. در این سفر راهزنان به کاروان ایشان حمله کردند که آبش خاتون شخصاً دست به اسلحه برده و تعدادی از راهزنان را به قتل رساند و بقیه را فراری دادند. در تبریز، سلطان محمد خدابنده مظفریان را پذیرفت و القاب شرف‌الدین مظفر را به پسرش امیر مبارزالدین بخشیده و حکمرانی میبد را به او سپرد. با این حال مبارزالدین چهار سال در دربار محمد خدابنده و یک سال در دربار ابوسعید بهادرخان ملازم ماند و در سال ۷۰۷ هجری به میبد بازگشت. او بعدتر دودمان مظفریان را گسترش داده و سرزمین فارس را فتح کرد؛ محمد مبارزالدین را به عنوان بنیان‌گذار سلسله مظفریان می‌شناسند.
طیف احتمالات خداباورانه
طیف احتمالات خداباورانه یک دسته‌بندی از میزان خداباوری و احتمال وجود خدا است که توسط ریچارد داوکینز در کتاب توهم خدا آورده شده‌است.
فرمول‌بندی داوکینز
به نظر داوکینز، دیدگاه‌های مختلف دربارهٔ وجود خدا در این هفت بخش می‌گنجد. این طیف پیوسته‌است، اما می‌توان آن را به هفت بخش اصلی تقسیم‌بندی کرد.
داوکینز در کتاب توهم خدا نتیجه‌گیری می‌کند که بسیاری از افراد به دلیل ایمان و نبود شک دینی خود را در شماره «۱» قرار می‌دهند، ولی بیشتر بی‌خدایان خود را «۷» در نظر نمی‌گیرند زیرا بی‌خدایی ناشی از کمبود شواهد است و همیشه ذهن فرد قابل تغییر است. در کتاب، داوکینز نظر خود را به شماره «۶» نزدیک‌تر می‌بیند، ولی در مصاحبه‌هایی که با بیل مار و آنتونی کنی کرده‌است خود را به‌طور دقیق‌تر ۶٫۹ دانسته‌است.
کولبرف
کولبرف فیلمی به کارگردانی میلاد منصوری و محصول سال ۱۳۹۹ کشور ایران است
جوایز
کاندید در۶بخش اصلی در فستیوال v.i.zبلغارستان کاندید در۱۱بخش اصلی در فستیوال آمریکای جنوبی برنده جایزه بهترین فیلمبرداری از فستیوال v.i.z برنده جایزه بهترین بازیگر مرد از فستیوال v.i.z برنده جایزه بهترین فیلم از فستیوال آمریکای جنوبی برنده جایزه بهترین کارگردانی از فستیوال آمریکای جنوبی برنده جایزه بهترین بازیگر مرد از فستیوال آمریکای جنوبی و….و اخیرا برندە جایزە بهترین بازیگر مرد در فستیواڵی تایتی دێ سائوپائولو برزیل توسط حسین سلیمانی که جایزه اش را به کولبران کُرد تقدیم کرد.
تولدو، واشینگتن
تولدو شهری در شهرستان لوئیس ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۲۵ نفر جمعیت داشته است.
آفریقامرغان
آفریقامرغان (Afroaves) نام کلادی از پرندگان است.
پاملا اندرسون
پامِلا دنیز اندرسون (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۶۷) بازیگر، مانکن، فعال حقوق جانوران و تهیه‌کننده کانادایی تبار آمریکایی است. او به خاطر زیبایی صورت و اندام بخصوصش، به نماد جذابیت در جهان تبدیل شده و دارای شهرت جهانی است. وی در طول دوران ازدواجش با نوازنده درام گروه موسیقی ماتلی کرو به نام تامی لی، نام فامیل شوهرش را به نام خود اضافه کرد و مدتی با نام پاملا اندرسون لی خود را معرفی می‌کرد. این نام تا پایان ازدواجش با تامی لی بر روی وی بود.
اوایل زندگی
پاملا اندرسون در شهر لیدی‌اسمیت در ایالت بریتیش کلمبیای کانادا به دنیا آمد. شهر لیدی اسمیث شهر کوچکی در ۹۰ کیلومتری شهر ویکتوریا بود. مادرش گارسون و پدرش مکانیک دستگاه‌های تهویه گرمایی بود. مادرش کانادایی و پدرش در کشور فنلاند متولد شده و مهاجر بود. پس از تولد وی، پدر و مادرش (گری و کارول) به همراه برادر بزرگ‌ترش (گری اندرسون) به شهر کوماکس که در همان ایالات بریتیش کلمبیا بود، نقل مکان کردند.
زندگی شخصی
او نخست با تامی لی در سال ۱۹۹۵ ازدواج کرد و ۳ سال بعد از وی با داشتن ۲ فرزند به نام‌های (برندین و توماس) جدا شد. در سال ۲۰۰۲ پاملا اندرسون اعلام کرد که از شوهر سابقش بیماری هپاتیت سی گرفته‌است.
یک فیلم پورنو که مربوط به دوران ماه عسل پاملا و تامی لی بود از خانه آن‌ها دزدیده می‌شود و سر از اینترنت درمیاورد و به صورت بی‌سابقه‌ای در دنیای مجازی و اینترنت پرطرفدار می‌شود. پاملا از شرکت توزیع‌کننده فیلم دزدیده‌شده شکایت می‌کند و سرانجام ۱٫۵ میلیون دلار غرامت دریافت می‌کند. شهرت پاملا اندرسون برای ماجرای فیلم پورنوی وی چندین برابر می‌شود. . پس از پخش موفق و تجاری فیلم پورنوی پاملا اندرسون که برای وی هم شهرت بیشتر و هم موفقیت‌های مالی به همراه داشت، بسیاری دیگر از چهره‌های معروف سینما، موسیقی و تلویزیون آمریکا نیز با گذاشتن فیلم لحظات عشقی و خصوصی خود، در سال‌های بعد، تلاش کردند تا راه پاملا اندرسون را ادامه دهند.
در سال ۲۰۰۶ وی با خواننده مشهور راک با نام کید راک ازدواج کرد که در همان سال منجر به طلاق شد. برخی علت طلاق را عصبانیت کید راک از پاملا، پس از تماشای فیلم بورات می‌دانند.
کارهای خیریه
پَم اندرسون یک گیاهخوار و فعال طرفدار حقوق جانوران است. وی عضو فعال یک سازمان حمایت از جانوران به نام بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران (PETA) است که برای حقوق جانوران مبارزه می‌کند. پاملا در سال‌های نوجوانی وقتی شاهد صحنه‌ای بود که پدرش را در حال سلاخی حیوانی که شکار کرده بود نشان می‌داد، به گیاهخواری روی آورد و از آن هنگام از هر غذایی که گوشت جانوران در آن باشد پرهیز می‌کند.
یکی از مبارزاتی که پاملا اندرسون در حمایت از جانوران به راه انداخت، مبارزه برای جلوگیری از استفاده از پوست جانوران برای استفاده در مُد و لباس‌های فانتزی بود. وی در سال ۱۹۹۹ اولین جایزه لیندا مک کارتنی را به خاطر حمایت از حقوق جانوران و مبارزاتش در راه جلوگیری از استفاده از پوست جانوران را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۳ در تصویری تبلیغی برای سازمان بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران به صورت برهنه ظاهر شد. پیام عکس که در پائین تصویر نوشته شده بود، این بود که: «من ترجیح می‌دهم تا برهنه باشم تا از پوست جانوران در لباس‌هایم استفاده کنم». همچنین در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۳، پاملا اندرسون درپشت ویترین بوتیک استلا مک‌کارتنی در لندن، به همراه چندی دیگر از فعالان حقوق جانوران در اعتراض به استفاده طراحان مُد و لباس در استفاده از پوست جانوران در طرح‌هایشان، به صورت برهنه برای ساعاتی ظاهر شد. بر روی تکه پارچه‌ای در کنارشان نوشته شده بود که «ما ترجیح میدهیم پوستمان عریان باشد تا پوست به تن کنیم». این تظاهرات توجه بسیار زیاد مطبوعات انگلیس و جهان را به خود جلب کرد.
وی همچنین به صورت فعال در کمپین علیه رستوران‌های زنجیره‌ای کی‌اف‌سی شرکت می‌کند. در سال ۲۰۰۱ پم اندرسون نامه‌ای را در حمایت از کمپین مبارزاتی پیتا علیه رستوران‌های زنجیره‌ای کی‌اف‌سی در اعتراض به قتل سالیانه بیش از هفتصد و پنجاه میلیون مرغ توسط شرکت کنتاکی فراید چیکن (مرغ کنتاکی) منتشر کرد و عمل آن‌ها را «ضدبشری و غیراخلاقی» خواند. وی سپس در یک ویدیوی تبلیغاتی علیه رستوران‌های زنجیره‌ای کی‌اف‌سی ظاهر شد و از نحوه قتل وحشیانه مرغها در قصاب‌خانه‌های رستوران‌های زنجیره‌ای کی‌اف‌سی به شدت انتقاد کرد.
در ژانویه ۲۰۰۶ اندرسون درخواست کرد که فرماندار ایالت کنتاکی مجسمه نیم‌تنه کلونل هارلند ساندرز، بنیان‌گذار رستوران‌های زنجیره‌ای کی‌اف‌سی را بردارد، اما فرماندار به درخواست وی اعتنا نکرد. در فوریه ۲۰۰۶، پاملا اندرسون تصمیم گرفت تا مسابقات اسب سواری کنتاکی دربی را بخاطر حمایت از رستوران‌های زنجیره‌ای کی‌اف‌سی تحریم کند.
وی همچنین در کمپین‌ها و تظاهرات مختلفی علیه شکار خوک آبی در کانادا شرکت می‌کند. در مارس ۲۰۰۶، اندرسون که دارای ملیت کانادایی است، از استفان هارپر نخست وزیر کانادا درخواست ملاقات کرد. درخواست وی با امتناع دفتر نخست وزیری مواجه شد.
به تازگی پاملا اندرسون به کمپین جدید پیتا برای بایکوت شرکت آبمیوه‌سازی پوم پیوسته‌است.
پلی‌بوی
پامِلا اندرسون رکورد بیشترین حضور در تاریخ مجله پلی‌بوی را برای خود به ثبت رسانده است. وی بر روی جلد شمارگان متعدد مجله پلی‌بوی قرار گرفته‌است. از آن جمله می‌توان به شمارگان ذیل اشاره کرد:
منابع
Wikipedia contributors، "Pamela Anderson،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pamela_Anderson&oldid=151286289 (accessed August 15, 2007).
مقصدهای پروازی ترکیش ایرلاینز
ترکیش ایرلاینز به ۴۷ مقصد داخلی و ۲۳۴ مقصد بین‌المللی در ۱۱۵ کشور جهان پرواز انجام می‌دهد.
فرهنگسرای اشراق
فرهنگسرای اشراق یکی از فرهنگسراهای تهران است.
این فرهنگسرا که در یک باغ بزرگ قدیمی به مساحت ۸ هکتار متعلق به میرزا زین‌العابدین تهرانی در خیابان جشنواره در شمال شرقی تهران قرار دارد در سال ۱۳۷۴ تأسیس شده‌است. سالن‌های سینمای این مجموعه پس از بازسازی در ۱۸ بهمن ۱۳۹۵ بازگشایی شده‌اند.
محوطه باغ این فرهنگسرا دارای ۱۵۰ گونه گیاهی همچون توت آمریکایی، توسکا، درختچه‌های گل یخ، گل شرابی، کاج، انجیر، بلوط و درخت انار است.
ترمونفکین
ترمونفکین یا ترمونفچین یک دهکده و شهرستان کوچک در شهرستان لوث، جمهوری ایرلند است. این دهکده در قصبه‌ای به همین نام است و در 8 km شمال شرقی دراهیدا قرار دارد. جمعیت روستا در ۲۰ سال بین سرشماری ۱۹۹۶ و ۲۰۱۶ سه برابر شد و از ۵۳۰ نفر به ۱۵۷۹ نفر افزایش یافت.
تاریخ
سنت حاکی از آن است که یک صومعه قرون وسطایی توسط سنت فیچین اهل فور در قرن هفتم در روستا تأسیس شد. صومعه این شهرک در سال ۱۰۱۳ توسط وایکینگ ها و در ۱۰۲۵ توسط قبیله اوی‌کریچان از از فارنی در سال ۱۰۲۵ غارت شد. این صومعه یک قرن بعد (در سال ۱۱۴۹) دوباره توسط مهاجمانی از برگیا (میت) غارت شد.
اقتصاد
اقتصاد ترمونفکین در درجه اول به صنعت کشاورزی وابسته است. گردشگری همچنین به اقتصاد محلی کمک می‌کند و نزدیکی به بالتری و سیپوینت، با سواحل و زمین‌های گلف خود، بازدیدکنندگان را به خود جذب می‌کنند.
حمل و نقل
پایانه اتوبوسی آیرین از ۱۸۹ مسیر چندین بار در روز (بجز یکشنبه‌ها) به ترمونفکین خدمات می‌دهد و آن را به دراهیدا ، دولیک، اشبورن و کلاگرهد متصل می‌کند. بیشتر اتوبوس‌ها از طریق بالتری کار می‌کنند، اما تعداد کمی از آنها از طریق گرانگبیلو و بلیمکنی می‌روند. ایستگاه راه آهن دراگدا با این دهکده تقریباً ۹ کیلومتر فاصله دارد.
پنما، نبراسکا
پنما شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۵۶ نفر بوده‌است.
گوستاوو فیورینی
گوستاوو فیورینی (Gustavo Fiorini؛ زادهٔ April 7, 1919) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال سمپدوریا، و باشگاه فوتبال آنکونا اشاره کرد.
فرودگاه هینچ
فرودگاه هینچ یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در شهر هینچ کشور هائیتی قرار دارد.
حزب توده‌های کشاورز کارگر
حزب توده‌های کشاورز کارگر، رونو تایشو تو یک حزب سیاسی در ژاپن بود. این حزب در ژانویه ۱۹۲۹ توسط میزوتانی چوزابورو، یکی از اعضای سابق حزب حزب کارگر-کشاورز، به رهبری اویاما ایکوئو تأسیس شد. میزوتانی از اویاما ایکوئو انتقاد کرد که نسبت به ادغام با بخش‌های میانه‌رو جنبش سوسیالیست بسیار باز عمل می‌کند.
رنتسو ریچی
رنزو ریچی (Renzo Ricci؛ ۲۷ سپتامبر ۱۸۹۹ – ۲۰ اکتبر ۱۹۷۸) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
زسنهاوزن
زسنهاوزن یک شهر در آلمان است که در وستروالدکرایس واقع شده‌است. زسنهاوزن ۹۶۵ نفر جمعیت دارد.
بئاتریس آیچیسون
بئاتریس آیچیسون (Beatrice Aitchison؛ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۸ – ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷) ریاضی‌دان، آماردان و اقتصاددان حمل و نقل اهل ایالات متحده آمریکا بود که بخش اقتصاد حمل و نقل وزارت بازرگانی ایالات متحده را مدیریت می‌کرد و بعداً در خدمات پستی ایالات متحده به‌عنوان زن برتر و نخستین زن منصوب‌شده در سطح سیاست‌گذاری در این سازمان انتخاب شد.
تحصیل
آیچیسون در دبیرستان مرکزی تحصیل کرد. او عضوی از باشگاه زنان فی بتا کاپا بود و در سال ۱۹۲۸ مدرک لیسانس خود را از کالج گوچر اخذ کرد.
آیچیسون در سال ۱۹۳۷ دومین مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ اقتصاد از دانشگاه اورگن دریافت کرد.
فعالیت حرفه‌ای
به دلیل رکود بزرگ، اشتغال به‌عنوان ریاضی‌دان در آن زمان دشوار بود: او به ۱۴۵ مدرسه برای کار درخواست داد، اما تنها توانست برای یک ترم یک شغل موقت پیدا کند و جایگزین یک معلم بیمار در کالج زنان وستهمپتون دانشگاه ریچموند شود. پس از آن، او از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵ به‌عنوان مدرس آمار در دانشگاه امریکن در واشینگتن، دی.سی. مشغول به کار شد.
آیچیسون از ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۱ یک آماردان و بعداً یک اقتصاددان حمل و نقل شاغل در کمیسیون بازرگانی بین‌ایالتی بود. او همچنین از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ در دانشگاه امریکن سخنرانی می‌کرد و در طول جنگ جهانی دوم نیز به‌عنوان مشار با دفتر حمل و نقل دفاعی همکاری داشت. او از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ ریاست بخش اقتصاد حمل و نقل دفتر حمل و نقل وزارت بازرگانی ایالات متحده را برعهده داشت، اما این بخش در سال ۱۹۵۳ منحل شد. آیچیسون از ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۱ در ادارهٔ پست مشغول به کار بود. او سپس مدیر تحقیقات حمل و نقل در دفتر حمل و نقل خدمات پستی ایالات متحده شد و هم به‌عنوان زن برتر در خدمات پستی و هم به‌عنوان «نخستین زنی که به یک سمت پستی در سطح سیاست‌گذاری منصوب می‌شد» تبدیل شد. هنگام بازنشستگی او در ژوئیهٔ ۱۹۷۱، آیچیسون «یکی از عالی‌رتبه‌ترین زنان در خدمات فدرال بود».
جوایز و تقدیرنامه‌ها
کمیسیون خدمات کشوری ایالات متحده یکی از نخستین جوایز زن فدرال خود را در سال ۱۹۶۱ به آیچیسون اعطا کرد. او از بین بیش از ۲۵٬۰۰۰ نامزد برای دریافت این جایزه انتخاب شد؛ جایزه‌ای که بخشی از رسمیت‌یافتنی بود که اهرم فشاری را در اختیار آیچیسون قرار داد تا رئیس‌جمهور لیندون جانسون را به سمت تهیهٔ پیش‌نویس فرمان اجرایی منع تبعیض جنسیتی در دولت ایالات متحده سوق دهد.
در سال ۱۹۶۵، او «به دلیل تلاش پیشگامانه در توسعه و به‌کارگیری روش‌های آماری برای تحقیق و تجزیه و تحلیل در زمینهٔ ترافیک و حمل و نقل» به‌عنوان عضو انجمن آماری آمریکا انتخاب شد. او در سال ۱۹۷۰ برندهٔ جایزه خدمات شغلی لیگ اصلاحات خدمات عمومی ملی شد. در سال ۱۹۹۷، انجمن فارغ‌التحصیلان جانز هاپکینز جایزهٔ وودرو ویلسون را «به خاطر خدمات دولتی برجسته» به او اعطا کرد.
تصویر آیچیسون در دسته‌ای از کارت‌های بازی حاوی تصویر ریاضی‌دانان زن برجسته که توسط انجمن زنان در ریاضیات منتشر شد، گنجانده شده‌است.
مرگ
آیچیسون در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۷ بر اثر نارسایی احتقانی قلب در بیمارستان یادبود سیبلی در واشینگتن، دی.سی. درگذشت.
شیوه لوکی
شیوه لوکی یکی از الگوهای کاربردی بهبود حافظه (جانداران) است که در آن از تصویرسازی و حافظه فضایی استفاده می‌شود. در این شیوه از اطلاعات محیطی آشنا برای فرد برای یادآوری سریع اطلاعات جدید بهره‌گیری می‌شود. شیوه لوکی نام‌های دیگری نظیر سفر حافظه، قصر حافظه ،  کاخ حافظه و نیز  کاخ ذهنی  نیز دارد. شیوه لوکی ابزاری یادیار است که ریشه آن را باید در یونان و روم باستان جست. بسیاری از قهرمانان در مسابقات به خاطرسپاری ادعا کرده‌اند که از این شیوه برای به حفظ کردن فهرست واژگان، اعداد و نیز چهره‌ها استفاده می‌کنند.
عبارت شیوه لوکی در آثار تخصصی در حوزه‌های روان‌شناسی و نورولوژی به کار برده می‌شود. حتی در آثار مختلف مربوط به حوزه بلاغت، منطق و فلسفه تا نیمه اول قرن نوزدهم نیز می‌توان این عبارت را یافت.
آرتور میلر
آرتور اشر میلر (Arthur Asher Miller؛ ۱۷ اکتبر ۱۹۱۵–۱۰ فوریه ۲۰۰۵) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس و مقاله‌نویس آمریکایی بود.