cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ریور فینیکس
در فرهنگ و رسانه
به دلیل مرگ نابهنگام‌اش، وی همیشه موضوع تعداد زیادی از آثار هنری بوده‌است. اولین کسی که در موسیقی از فینیکس اسم برد، خواننده‌ای برزیلی به نام میلتون ناسیمنتو بود که آهنگی به نام ریور فینیکس: نامه‌ای به یک بازیگر جوان، بعد از دیدن فیلم ساحل پشه نوشت. بعد از او هم گروه رد هات چیلی پپرز که از دوستان فینیکس بودند، آهنگی به نام «ببخشش» از آلبوم سال ۱۹۹۱، به یاد او نوشتند. در متن این آهنگ: «رودخانه ای (ریور) وجود دارد که برای بخشش متولد شده‌است، گرم نگهت می‌دارد و نمی‌گذارد بلرزید، قلب او هرگز پژمرده نمی‌شود…». فینیکس همچنان در موزیک ویدئوی آهنگ «شکستن دختر» نیز حضور دارد. این گروه همچنین پس از مرگ وی، آهنگ «ورا رفتن» (با عنوان اصلی ریور) از آلبوم یک دقیقه داغ را به وی تقدیم کردند. گیتاریست این گروه، جان فروشانته، آهنگ «از خیابان‌هایی که دربرداری لبخند بزن» را به وی تقدیم کرد. فروشانته اولین قسمت این آهنگ را که دربارهٔ دوستی آنها با یکدیگر بود، زمانی که فینیکس در قید حیات بود نوشت. بعد از مرگ فینیکس، فروشانته قسمت دوم این آهنگ را برای یادبود وی نوشت.
فینیکس موضوع تعداد دیگری از آثار نیز بود. گروه آر ای ام، آلبوم هیولایشان را به او تقدیم کرده‌اند (زیرا مایکل استایپ و وی دوستان نزدیکی بودند) و گفته می‌شود آهنگ "نامه ای-باو" از آنها که از آلبوم "ماجراهای جدید در های-فای (۱۹۹۶)" بود برگرفته از نامه ای بود که مایکل استایپ برای وی نوشته بود که هرگز آن را به علت مرگ فینیکس ارسال نکرد. در آهنگ "زندگی مقدس" از آلبوم معروف گروه بریتانیایی به نام کالت نیز به وی اشاره شده‌است: "ریور فینیکس خیلی جوان بود، آیا نمی‌دانید شاهزاده شما رفته‌است؟".
خواننده سابق گروه ۱۰۰۰۰ منیاکس، ناتالی مرچنت، آهنگ جنجالی را به نام "ریور" نوشت و ضبط کرد که در سال ۱۹۹۵ در آلبوم انفرادی زنبق ببر (الکترا) منتشر کرد. در حالی که او از مرگ یک "پسر جوان و قوی هالیوودی" که "یکی از ماً بود ابراز تأسف می‌کند، او به شدت از افراط و تفریط مردم و توجه حریصانه رسانه‌ها به این واقعه انتقاد می‌کند و می‌افزاید: "چرا شما اجازه نمی‌دهید که او برود … / به پدرش و مادرش آرامش دهید"، و همچنین:"این فقط یک فاجعه است"، و در پایان این سؤال اصلی را می‌پرسد:" چگونه می‌توانستیم او را از خودش نجات دهیم؟"
سام فیلیپس هم آهنگ برای ریور از آلبوم مارتینی‌ها و بیکینی‌هایش را به وی تقدیم کرده‌است. از دیگر آهنگ‌های الهام گرفته از فینیکس می‌توان به "ترانه ای برای ریور فینیکس (اگر می‌دانستم)" از دانا لیونز، "هالووین" ساخته گرنت لی بوفالو، "ریور" آهنگی از الیس پائول، تهیه شده در سال ۱۹۹۴ برای آلبوم "داستان ها"، "معبود مزرعه" از روفس وین‌رایت،"ریور فینیکس" از نادا سرف، "کریس چمبرز" از استریوفونیکس، "ریور فینیکس" از جاکس کانتی و "ریور فینیکس" و"ریور فینیکس (قسمت دوم)" از گروه سانتا کروز اشاره کرد.
بلیندا کارلایل در آلبوم زن و مرد در سال ۱۹۹۶، در آهنگ «کالیفرنیا» به وی اشاره کرد. این آهنگ با خط «یادم می‌آید که در یک سالن برنزه بودم، وقتی شنیدم ریور فینیکس از بین ما رفته‌است» آغاز و پایان میابد. در آهنگ هالیوود در آلبوم پادشاهی آمده از جی-زی، از او به عنوان یکی از بسیاری از مرگ‌هایی که با فشارهای هالیوود اتفاق افتاده‌است یاد شده‌است. گروه موسیقی نیویورکی ژاپنتر آهنگی را در آلبوم اسکافد آپ مای هافی (۲۰۰۸) با عنوان «ریور فینیکس» منتشر کردند که در مورد برخی از وقایع زندگی او است سراییده شده و در کروس آهنگ «ریور فینیکس نمی‌خواست» را نوشتند. در ترانه «وایپر روم»، ویسلی ویلیس به مرگ ناگهانی فینیکس در کلاب وایپر روم، با بیان اینکه او «... مانند یک دوبرمن فروپاشید و مرد» اشاره کرد. مت فیشل، هنرمند بریتانیایی در آلبوم خود درست فکر نکردن در سال ۲۰۱۳ به فینیکس در آهنگ «وقتی پسر پسر را می‌بیند» اشاره کرد. متن شعر آن، اتاق خوابی را نشان می‌دهد که در آن دیوارها «پوشیده از پوسترهای بتها و ستاره‌های راکی است که خیلی جوان مرده‌اند» و بیت سوم این ترانه حاوی خط «من با چشمکی کوچک به ریور فینیکس که به دیوار آویخته‌است ادیح کردم». در موزیک ویدیوی همراه آهنگ، یک پوستر متحرک از فینیکس روی دیواری در کنار جیمی هندریکس، فردی مرکوری و کورت کوبین آویزان است.
گروه بریتانیایی منیک استریت پریچرز از فینیکس در ترانه "اگر آمریکای سفید برای یک روز حقیقت را بگوید دنیایش از بین می‌رود" (از آلبوم انجیل مقدس، ۱۹۹۴) در این خط نام می‌برد: "... من الان به فاجعه هالیوود فکر می‌کنم؛ بیگ مک؛ اسمک؛ فینیکس، ر؛ لطفاً همه لبخند بزنید …". فینیکس موضوع آهنگ جنجالی گروه استرالیایی تیسم با عنوان "(هیچوقت نمی‌شود) مرد پیر ریور" بود که در ابتدا یک ماکت از سنگ قبر فینیکس به عنوان آرت وورک این آهنگ بود. این آهنگ شامل این جمله است: "من در حال مصرف مواد مخدر هستم که باعث مرگ ریور فینیکس شد." در آهنگ "دوستم داشته باش، ازم نفرت داشته باش" از خواننده رپ، جا رول، او روشهای مختلف مرگ خودش به عنوان یک مشهور را محاسبه می‌کند، و در یکی از شعرها می‌گوید: "من ممکن است مثل ریور فینیکس در کلابی بر اثر مواد مخدر بمیرم". در موزیکال رفع در سال ۱۹۹۷، به فینیکس در آهنگ "معشوقه فریب" در سطرها اشاره شده‌است: "بازیگر جوان جذاب شب گذشته در یک کلاب در لس آنجلس درگذشت / وجد و مشروبات الکلی / و بیش از حد داروی سرماخوردگی / شیرین‌ترین چهره بود / گرم و خجالتی و بی گناه / جذاب به صورت بی احتیاطی مهربانانه / خبرگزار گفت که قلبش همین طور ایستاده‌است …". در آهنگ "باران روی رودخانه" از هیو کورنول از آلبوم هووردام (۲۰۰۹)، که مستقیماً در مورد مرگ فینیکس است، خواهر او رین فینیکس را که بر روی جسم برادر در حال مرگ خود در پیاده‌رو بیرون وایپر روم نشسته‌است، به نمایش می‌کشد.
از اشاره کمتر شناخته شده به ریور فینیکس، در فاینال فانتزی ۸ به عنوان قهرمان اصلی، اسکووال لاینهارت می‌توان نام برد. تتسویا نومورا، که طراح شخصیت اصلی بازی است، اظهار داشت که وی اکسووال را در هنگام ساخت از چهرهٔ فینیکس الگوبرداری کرده و حتی همان تاریخ تولد را به اکسووال داده‌است. صحنه مرگ فینیکس نیز در کتاب کشور ترسناک از ویلیام گیبسون چندین مورد ذکر شده‌است.
آهنگ «ریور، بدو» توسط گروه ناگهان، تامی! از آلبوم «می‌رسیم به آنجا هروقت رسیدیم» در مورد او نوشته شده‌است.
رپر تایلر، د کریتور، در آلبوم پسر گل خود در سال ۲۰۱۷، که توسط برخی منتقدان به عنوان نوعی آلبوم آشکارسازی بود، از فینیکس به عنوان یک نماد جذابیت یاد می‌کند. در آهنگ «من زمانی ندارم»، او در اولین بیت‌ها می‌نویسد «پسر، من به کلینکس احتیاج دارم. چگونه به این حد رسیدم؟ پسر، باورم نمی‌شود. اینکه این ماشین را گرفتم، بنابراین مسافر یک پسر سفیدپوست، شبیه ریور فینیکس است».
در ژوئیه سال ۲۰۲۰ گزارش شد که فینیکس به شدت تحت تأثیر رمان پیش رو رمان‌نویس انگلیسی گای مانکوفسکی، با نام «ستارگان راک مرده» بود که در آن شخصیتی به نام وی نامگذاری شده‌است.
افتخارات و رتبه‌بندی‌ها
فینیکس چندین بار در تعدادی از لیست‌ها برای تقدیر استعداد و حرفه وی قرار گرفته‌است. وی در لیست "بازیگر جدید امیدوار کننده ۱۹۸۶" در "دنیای صفحه نمایش جان ویلیس" (۲۰۰۴)، به عنوان یکی از دوازده نفر در لیست قرار گرفت. فینیکس در نظرسنجی "بزرگترین ستارگان فیلم در همه زمان هاً توسط تلویزیون کانال ۴ انگلیس در شماره رده ۶۴ قرار گرفت. این نظرسنجی به طور کامل آرای چهره‌های برجسته جوامع بازیگری و کارگردانی بود. وی در سال ۱۹۹۷ در فهرست "ستاره برتر فیلم همه زمان هاً در مجله امپایر در رده ۸۶ قرار گرفت.
مرگ و زندگی او موضوع "ای! داستان واقعی هالیوود"، از بیوگرافی (برنامه تلویزیونی) و یک قسمت از "آخرین ۲۴ ساعت بود"، که شامل بازسازی چشمگیری از ساعات آخر و مرگ او است. او همچنین در قسمت ۱۰ ("می کازا، سو کازا لوما") از فصل اول سریال "اریکا بودن" به عنوان "جیمز دین این قرن" نامیده می‌شد. مرگ وی به عنوان شماره ۱۶ در "۱۰۱ رویداد برتر تلویزیون ای!" از برنامه "۱۰۱ لحظه تکان دهنده در سرگرمی" ثبت شد. در سال ۲۰۱۰، فینیکس توسط مجله جی‌کیو به عنوان یکی از "۵۰ شیک‌ترین مردان نیم قرن گذشته" انتخاب شد. فینیکس در رای‌گیری کانال ۴ تلویزیون بریتانیا، عنوان ۶۹امین بازیگر ماندگار تمام دوران را دریافت کرد.
دوران پس از زایمان
دوران پس از زایمان به دوره زمانی بلافاصله پس از تولد نوزاد و تا شش هفته بعد از تولد اطلاق می‌شود. دوره نفاس یا دوره پورپرال نام‌های کم کاربردتری هستند که به این دوران اطلاق می‌شوند. سازمان بهداشت جهانی این دوران را به عنوان مهمترین مرحله زندگی مادران و نوزادان توصیف می‌کند که در عین حال بسیار کم اهمیت فرض شده و نادیده انگاشته می‌شود؛ در حالی که بیشترین آمار مرگ‌ومیر مادران و نوزادان متعلق به این دوران است. در دوران پس از زایمان، بدن مادر، از جمله سطوح هورمون‌ها و اندازه رحم به دوران پیش از بارداری برمی‌گردد. به ترشحات واژن در این دوران زچگی اطلاق می‌شود که حاوی خون، مخاط و بافت رحم است.
متیو وایلدر
متیو وایلدر (Matthew Wilder؛ زادهٔ January 24, 1953) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بخش صدیپت
بخش صدیپت (به انگلیسی: Siddipet district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تلانگانا واقع شده‌است. بخش صدیپت ۳٬۸۴۲٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۴٬۰۹۱ نفر جمعیت دارد.
سنگ‌آب (صالح‌آباد)
سنگ‌آب (تربت جام)، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان صالح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
تراموا دبرتسن
تراموا دبرتسن (Trams in Debrecen) سیستم تراموا در شهر دبرتسن، مجارستان است.
این تراموا که در سال ۱۹۱۱ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۲۶ ایستگاه و ۹ کیلومتر طول می‌باشد.
مجید گرجیان
مجید گرجیان (زاده ۱۳ آذر ۱۳۵۶ همدان)، مدیر فیلم‌برداری سینمای ایران است. وی عضو «انجمن مدیران فیلمبرداری سینمای ایران» و انجمن فیلم کوتاه ایران می‌باشد.
بانوی اول لبنان
بانوی اول لبنان عنوانی است که به همسر رئیس‌جمهور لبنان داده می‌شود. آخرین بانوی اول کشور لبنان نادیه شامی، همسر میشل عون رئیس‌جمهور پیشین بود که از ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ این سمت‌ را بر عهده داشت.
عبدالله المرزوقی
عبدالله المرزوقی (عبدالله المرزوقي؛ زادهٔ December 12, 1980) بازیکن فوتبال اهل بحرین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الرفاع، باشگاه ورزشی الریان، باشگاه ورزشی الکویت، و باشگاه ورزشی السیلیه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده‌است.
ویره (شهریار)
ویره، شهرکی مسکونی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهریار در استان تهران ایران است.
این شهرک در روبرو شهرک مصطفی خمینی قرار دارد.
جمعیت
این شهرک در دهستان قائم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵٬۳۱۸ نفر (۳٬۷۳۵ خانوار) بوده‌است.
بئوولف (فیلم ۲۰۰۷)
بئوولف فیلمی پویانمایی رایانه‌ای سه‌بعدی آمریکایی در ژانر خیال‌پردازی به کارگردانی رابرت زمکیس و نویسندگی نیل گیمن و راجر آوری است، که بوسیلهٔ فناوری ضبط حرکت ساخته شده‌است. در این فیلم هنرپیشگانی همچون آنتونی هاپکینز (به نقش هروتگار)، ری وینستون (بئوولف)، آنجلینا جولی (مادر گرندل) و کریسپین گلاور (گرندل) به عنوان مدل پویانمایی و صداپیشه بازی کرده‌اند.
فیلم‌نامه بر اساس اثر حماسی بیوولف که اولین متن حماسی آنگلوساکسون است نوشته شده‌است و با اثر اصلی تفاوت‌هایی دارد، هر چند شخصیت‌ها حفظ شده‌اند. فیلم ماجرای درگیری بئوولف با گرندل، مادر گرندل و اژدها را که در اثر اصلی آمده‌اند به تصویر می‌کشد. بئوولف در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۷ توسط پارامونت پیکچرز و برادران وارنر در ایالات متحده و سایر نقاط جهان به نمایش درآمد.
قابوس بن سعید
قابوس بن سعید بن تیمور البوسعیدی (زادهٔ ۱۸ نوامبر ۱۹۴۰ – درگذشتهٔ ۱۰ ژانویه ۲۰۲۰) سلطان عمان بود. وی که در صلاله متولد شده، چهاردهمین فرد در زنجیره مستقیم سلاطین خاندان آل بوسعید که از دودمان بنی لام و نسب آنها به طی می‌رسد. لقب رسمی او در عربی جلالة السلطان المعظم قابوس بن سعید آل سعید (به معنی: اعلیحضرت سلطان بزرگ قابوس فرزند سعید از خاندان سعید) بود. وی بیشترین طول دوران پادشاهی را در بین دیگر حاکمان کشورهای عربی داشت.
سلاطین آل بوسعید
خاندان سلطنتی آل بوسعید در سال ۱۷۴۱ میلادی توسط امام احمد بن سعید بنانهاده‌شد. امام احمد بن سعید در میان عمانی‌ها از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است؛ چرا که وی پس از یک سلسله جنگ‌های طولانی، با غلبه بر شورشیان توانست در کل کشور عمان امنیت و نظم برقرار نماید.
زندگی شخصی
قابوس مسلمان از فرقه اباضی بود، که به‌طور سنتی بر عمان حاکم بوده‌اند. قابوس مراحل اولیه تعلیم و دوران کودکی را در زادگاهش شهر صلاله پشت سرگذاشت و سپس در سن ۱۶ سالگی به دستور پدرش سلطان سعید بن تیمور به انگلستان فرستاده شد. او به مدت دو سال در مدرسه نظامی سلطنتی سندهرست آموزش دید. سپس یکسال را هم با عضویت در نیروی زمینی بریتانیا سپس در تشکیلات ستاد ارتش آلمان غربی مشغول به کار شد و پس از برگشت از آلمان، دوره علوم مدیریت حکومتی را در انگلیس گذراند. تحصیلات قابوس مجدداً با گذراندن دوره آموزش خصوصی یکساله تکمیل گردید و وی در اواخر ۱۹۶۴ میلادی به عمان بازگشت. لازم است ذکر شود که سلطان قابوس بن سعید با دختر عمویش ازدواج کرده و بعد از مدتی از آن جدا شده و بعد از آن دیگر ازدواج نکرد و هیچ فرزندی ندارد. سلطان قابوس بن سعید مشتاق و مروج موسیقی کلاسیک بود. ارکستر ۱۲۰ نفری وی در خاورمیانه از شهرت بالایی برخوردار است.
سلطنت
قابوس بن سعید در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) پدر خود سلطان سعید بن تیمور آل بوسعید را در کودتایی آرام و بدون خون‌ریزی کنار گذاشت و پس از آنکه او را به تبعید فرستاد؛ به جای پدرش بر مسند حکومت نشست و لقب سلطان قابوس بن سعید؛ سلطان عمان گرفت. وی به محض رسیدن به قدرت از صلاله به مسقط نقل مکان نمود. پدر سلطان قابوس نیز در سال ۱۹۷۲ میلادی درگذشت.
مدیریت و زمامداری
قابوس کشور عمان را که در آغاز زمامداریش سخت عقب‌افتاده و منزوی از دنیا بود، به سوی پیشرفت اقتصادی هدایت کرد. او با استفاده از منابع ارزی ناشی از درآمدهای نفتی و جهانگردی، زیرساخت‌هایی را ایجاد کرد و مسکن و مدرسه و بندرگاه ساخت. خود نیز با استفاده از این منابع ثروت شخصی عظیمی اندوخت به‌گونه‌ای که بنا بر گزارشهای نشریات غربی، یکی از ده پادشاه ثروتمند جهان به‌شمار می‌رفت.
او در عین حال یکی از محبوب‌ترین آن‌ها در میان مردمشان به حساب می‌آمد. شکاف‌های طبقاتی و اجتماعی در عمان نسبت به بسیاری از کشورهای عربی در سطح محدودتری است و روند مدرن‌سازی با آسیب‌ها و محرومیت‌های اجتماعی شدید توأم نبوده‌است.
مدرن‌سازی نظام آموزشی عمان دستاوردهای قابل اعتنایی داشته و دسترسی به آموزش در این کشور دو میلیون و ۶۰۰ هزار نفر (یک میلیون و ۹۰۰ هزار نفر بومی و ۷۰۰ هزار نفر خارجی) به امری قابل دسترس بدل شده‌است. دولت سالانه یک چهارم بودجه خود را به امور آموزشی اختصاص می‌دهد. در زمینه برابری قانونی زن و مرد نیز عمان از همه کشورهای عرب منطقه پیشروتر است.
اگرچه عمان عمدتاً مسلمان هستند، اما قابوس آزادی مذهبی را در این کشور اعطا کرد و ساخت چهار کلیسای کاتولیک و پروتستان در این کشور و همچنین چندین معابد هندو را تأمین مالی کرده‌است.
عمده وعده‌های سلطان قابوس برای بهبود وضعیت اقتصادی و ایجاد مشاغل دولتی تا حدودی جامه عمل پوشیده‌است، ولی وعده تبدیل پادشاهی مطلقه به یک پادشاهی مشروطه کم و بیش روی کاغذ مانده‌است. در واقع هم تحولات منفی در سایر کشورهای بهار عربی و هم قدرت ناچیز مخالفان در عمان سبب شده که اصلاحات یادشده چندان پیگیری نشوند.
این در حالی است که نارضایتی از فساد اداری و انباشت ثروت کشور در دست نزدیکان پادشاه رو به افزایش بود اما اقدام دولت در تابستان ۲۰۱۴ در حذف یارانه ۷۰ قلم کالا و افزایش قیمت این کالاها نیز تأثیر مثبتی در میان مردم باقی گذاشت.
ایران دودمان پهلوی (پس از آمریکا و بریتانیا) نخستین کشور منطقه بود که حکومت سلطان قابوس در پی کودتا علیه پدرش را در سال ۱۹۷۰ به رسمیت شناخت. یک سال بعد، سلطان قابوس بن سعید آل سعید در اولین دیدارش از ایران در ردیف میهمانان ویژه جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در تخت جمشید حضور یافت. نقش اصلی در پشتیبانی از نیروهای نظامی عمان و حتی رویارویی مستقیم با شبه نظامیان چپگرای ظفار در شورش ظفار بر عهده نیروهای نظامی ایران بود که به موجب عملیات نظامی ارتش شاهنشاهی ایران در ظفار، ایران توانست زمام امور را در سال ۱۹۷۵ به سلطان قابوس بازگرداند. از آن هنگام تاکنون به عقیده برخی تحلیلگران عرب، سلطان قابوس حکومتش را مدیون ایرانی‌هایی می‌داند که در روزهای سخت به یاری‌اش شتافتند. در سه دهه اول پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران او هیچ‌گاه به تهران سفر نکرد. اما جهت‌گیری محافظه‌کارانه‌اش در سیاست خارجی سبب شد که دعوت به اولین دیدار از ایران در اوج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را لغو نکند و در گرماگرم اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات به تهران برود. سومین سفر قابوس به تهران شهریور ۱۳۹۲ و اندکی پس از آغاز دوران ریاست جمهوری حسن روحانی انجام شد. سلطان قابوس در عرصه سیاسی از مؤسسان شورای همکاری خلیج فارس در سال ۱۹۸۱ میلادی بود. اعتبار جهانی او بر مبنای سیاست «دوستی با همه، دشمنی با هیچ‌کس» شکل گرفت؛ سیاستی که عمان را به کشوری محوری در برخی معادلات منطقه‌ای تبدیل کرد. سیاست عدم تعهد سیاسی به ائتلاف‌ها یا کشورهای دیگر از او یک چهره بین‌المللی بی‌طرف ساخته بود.
میانجیگری عمان بین یمن و عربستان، عراق و کویت، اروپا و سوریه و مواردی دیگر که مهم‌ترین آن‌ها منجر به توافق ایران و آمریکا برای انجام گفتگو در چارچوب مذاکرات هسته‌ای ۵+۱ شد، از جمله موارد ثبت‌شده در کارنامه اوست. سلطان قابوس در نزاع امارات، عربستان و بحرین با قطر جانب هیچ‌یک از طرف‌ها را نگرفت. در اکتبر سال ۲۰۱۸، سلطان قابوس نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو را به حضور پذیرفت تا وی را ملاقات کند. عمان کشوری است که روابط رسمی دیپلماتیک با اسرائیل ندارد.
بیماری و مرگ
سلطان قابوس در سال ۲۰۱۴ به سرطان روده بزرگ مبتلا شد و مورد معالجه پزشکی قرار گرفت اما در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۹ با بازگشت بیماری او به بلژیک سفر کرد تا دوباره مورد معالجه قرار گیرد اما معالجه خود را نیمه کاره رها کرد و به عمان بازگشت و در نهایت در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۲۰ در ۷۹ سالگی درگذشت. روز بعد از مرگ او، دولت سه روز عزای ملی اعلام کرد.
جانشینی
پس از تابستان ۲۰۱۴ و طولانی‌شدن اقامت قابوس در آلمان و غیاب او در مسقط حتی در عید قربان، گمانه‌زنی‌ها بر احتمال نزدیک بودن مرگ وی بر اثر ابتلا به سرطان روده بزرگ بالا گرفته‌بود. وی هیچ فرزند یا برادری نداشت که جانشین او شوند. گفته می‌شود یک توافق اعلام نشده وجود دارد که کسی دربارهٔ جانشینی سلطان، صحبت نکند زیرا هر گاه صحبتی انجام شود، بلافاصله تقسیم‌بندی صورت می‌گیرد و نزاع برای قدرت آغاز می‌شود. سلطان قابوس سه پسر عمو به نام‌های اسعد، شهاب و هیثم بن طارق آل سعید داشت که از شانس بیشتری برای جانشینی برخوردار بودند. هیثم بن طارق البوسعیدی در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ در سن ۶۵ سالگی به‌عنوان جانشین سلطان قابوس بن سعید البوسعیدی انتخاب گردید. هیثم پسرعموی سلطان قابوس و وزیر سابق میراث فرهنگی عمان می‌باشد.
مرتضی طلائی
مرتضی طلائی (زاده ۱۳۳۷، اصفهان)، نایب رئیس پیشین شورای اسلامی شهر تهران، و رئیس پلیس پیشین تهران بزرگ است که در سال ۱۳۸۵ و در زمان فرماندهی اسماعیل احمدی‌مقدم فرمانده ناجا با درجه نظامی سردار سرتیپ دوم پاسدار بازنشسته شد. وی نماینده سومین دوره و نایب‌رئیس چهارمین دوره شورای شهر تهران از (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) بوده‌است. وی همچنین ریاست ستادشورایاری‌های شهر تهران را برعهده داشت و تشکیلات عریض وطویلی در این ستاد به راه انداخت.
زندگی‌نامه
مرتضی طلائی در سال ۱۳۳۷ در یک خانواده پرجمعیت ۱۰ نفره در شهر اصفهان زاده شد. وی اصالتاً از محله شمس‌آباد خوزان خمینی‌شهر و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی رشته علوم سیاسی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا (۱۳۶۷–۱۳۷۱) و کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی امور فرهنگی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (۱۳۸۹–۱۳۸۷) است.
وی در سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب سه فرزند شد. در سال ۱۳۷۰ به فرماندهی پلیس شهر اصفهان منصوب شد. وی در سال ۱۳۸۵ در زمان فرماندهی سید اسماعیل احمدی مقدم با درجه سرتیپ دوم از فرماندهی پلیس تهران بزرگ بازنشسته شد. پس از آن در انتخابات شورای اسلامی شهر تهران شرکت کرد و با بدست آوردن اکثریت آراء وارد دوره سوم شورای شهر تهران شد و ریاست کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران را عهده‌دار شد.
طلایی سپس بدون استعفا از نمایندگی شورای شهر در انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه اصفهان شرکت کرد و پس از رقابت در دو مرحله، از حضور در مجلس بازماند.
طلایی همچنین ریاست ستاد انتخاباتی محمدباقر قالیباف در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۲ را عهده‌دار بود و در انتخابات دوره چهارم شورای شهر که همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد موفق شد بار دیگر عضو شورای شهر تهران شود. وی با رای اکثریت اعضا نایب رئیس شورای اسلامی شهر تهران در دوره چهارم شد. مرتضی طلایی درانتخابات هیئت رئیسه سال دوم دوره چهارم شورای شهر تهران در حالیکه مهدی چمران به عنوان رئیس شورا انتخاب شد برای دومین سال پیاپی با عنوان نایب رئیس شورای شهر تهران انتخاب شد. وی همچنین ریاست ستاد شورایاری‌های شهر تهران را برعهده داشت و تشکیلات عریض وطویلی ایجاد کرد. وی مستمراً برپاکدستی خود تأکید داشت و یاداوری می‌کرد که علیرغم ارتباط و دوستی دیرینه با محمد باقر قالیباف شهردار وقت تهران دو داماد دارد که بیکارهستند وبرای اشتغال آنها از روابط خود استفاده نمی‌کند. طلایی در اعلام صلاحیت انتخابات شورای پنجم شهر تهران در تاریخ دوم اردیبهشت نود و پنج موفق به کسب صلاحیت نشد. متعاقب درخواست تجدید نظر گرچه نهایتاً صلاحیت وی تأیید شد اما نتوانست آرای کافی برای ورود به شورای شهر را کسب کند و با حدود ۵۴۰۰۰۰ رای اختلاف با آخرین فرد منتخب، نفر بیست و پنجم شد.
نقش طلایی در سرکوب ناآرامی‌های تهران در سال ۱۳۸۲
وی که از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ فرمانده انتظامی تهران بزرگ بود نقش اساسی در سرکوب و پایان دادن به اجتماعات اعتراضی تعداد قابل توجهی از مردم تهران در سالگرد حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۳۷۸) را داشت.
سید علی خامنه‌ای سال ۱۳۸۵ در زمان تهدیدهای جرج بوش مبنی بر حمله به ایران در دیدار با نمایندگان وقت مجلس گفت: «نگران نباشید، این نظام بحران‌های زیادی دیده … سال ۱۳۸۲ یادتان هست دشمن در اندیشه ضربه اساسی به نظام بود و چه نقشه‌ها داشت و به نتیجه نرسید و …»
طلایی در یادداشتی که در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۲ در اختیار خبرگزاری مهر با عنوان «شب‌هایی که موهایم سفید شد» قرار داد، در مورد اتفاقات خرداد و تیر ۱۳۸۲ که تهران را در آستانه سقوط رسانده بود، نوشته‌است: «یک بار دیگر کوی دانشگاه و یک بار دیگر تجمعاتی که عده‌ای می‌کوشیدند بر موج آن سوار شوند. یک تجمع صنفی دانشجویی می‌رفت تا به بحرانی بزرگ تبدیل شود … آنها که امروز به طعنه و ناجوانمردانه کلید واژه‌هایی دو پهلو مطرح می‌کنند در آن شب‌ها یا نبودند یا مشغول زمینه‌سازی برای فاجعه آفرینی بودند.
شب‌هایی که تقریباً به یک ماه رسید و ما و همقطارانمان رنگ خانه و خانواده را ندیدیم. شب‌هایی که به زیر سرم رفتن در صبح به اتمام می‌رسید …
فتنه‌ای بزرگ بود، فضایی غبارآلود، مرز حق و باطل باریک اما ما بودیم و امر فرماندهی کل قوا، ما بودیم و همت برآنکه رضایت رهبری معظم از فرزندان حافظ نظم‌شان را به دست آوریم. ما بودیم و تدبیر فرماندهی ناجا بر صبر و تدبیر و حفظ امنیت، ما بودیم …
وی تاکنون چندین بار ناآرامی‌های ۱۳۸۲ تهران را روایت و نکته‌های تازه‌ای دربارهٔ آن بیان کرده‌است.
گشت ارشاد و برخورد با بدحجابی
در دوره حضور او در ریاست ناجای تهران، مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی زیر عنوان «طرح جامع عفاف» اجرا شد. پس از تصویب طرح ارتقای امنیت اجتماعی و تأیید آن توسط علی خامنه‌ای و محمود احمدی‌نژاد (رئیس وقت شورای عالی انقلاب فرهنگی)، این طرح به فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران ابلاغ گردید. پس از آن گشت‌های ارشاد نیروی انتظامی در تهران آغاز به کار و بازداشتگاه وزرا در عباس‌آباد تهران پس از چند سال ازنو شلوغ شد.
رد و تأیید صلاحیت در انتخابات شورای شهر تهران
طلائی در ششمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر تهران در خرداد (۱۴۰۰) توسط هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات، رد صلاحیت شد.
یک روز پس از این تهدید، او تأیید صلاحیت شد.
جنجال کانادا
بر اساس عکس‌ها و فیلم‌های منتشر شده، مرتضی طلائی اکنون در کانادا اقامت دارد و به زندگی مشغول است. پس از این حادثه او از پل طبیعت ویدئویی پخش کرد و فیلم‌ها را ساختگی خواند. اما پس از آن حرف خود را پس گرفت و گفت که برای «سفر» به کانادا رفته. او همچنین گفت: «اصلاً من صد تا سفر رفتم باید پاسخگو باشم؟ من دارم زندگی خودم را می‌کنم؛ شما جواب بدهید زندگی شخصی افراد به چه کسی مربوط است؟»
تحریم
دولت کانادا در آذر ۱۴۰۱ چند فرمانده و نهاد نظامی ایران از جمله مرتضی طلایی را به دلیل نقش آن‌ها در «نقض فاحش و سیستماتیک حقوق بشر» و اقداماتی که «صلح و امنیت بین‌المللی را به خطر می‌اندازند» تحریم کرد.
تیپ ۱۸۹ اشتورم‌گشوتس
تیپ ۱۸۹ اشتورم‌گشوتس در ابتدا با عنوان گردان ۱۸۹ توپخانه تهاجمی  و گردان ۱۸۹ اشتورم‌گشوتس ، یکی از تیپ‌های توپ‌های تهاجمی اشتورم‌گشوتس نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
تشکیل و تاریخچه عملیاتی
این یگان ابتدا تحت عنوان «گردان ۱۸۹ اشتورم‌گشوتس»، متشکل از سه آتشبار در روز ۱۰ اوت سال ۱۹۴۰ در یوتربوگ تشکیل شد. این یگان روز ۱ ژانویه سال ۱۹۴۱ تحت امر سپاه ۱ از ارتش هجدهم در گروه ارتش ب قرار گرفت. گردان روز ۷ فوریه سازمان‌دهی مجدد شد و به «گردان ۱۸۵ اشتورم‌گشوتس» تغییر عنوان داد. گردان تا اواخر سال ۱۹۴۲ در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم در قالب ارتش نهم از گروه ارتش مرکز در یگان‌های مختلفی یگان‌های مختلفی خدمت کرد تا این که به لشکر هفتاد و هشتم تهاجمی پیوست. این یگان ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ به «گردان ۱۸۵ اشتورم‌گشوتس» و یک ماه بعد عنوان آن به «تیپ ۱۸۵ اشتورم‌گشوتس نیروی زمینی» تغییر عنوان داد. تیپ اواخر ماه ژوئیه از لشکر خود جدا و برای بازسازی به ماگدبورگ در آلمان فرستاده شد. پیش از پایان فرایند بازسازی، بدون آتشبار سوم، به میلائو در لهستان رفت. این دو آتشبار گردان ۷۰ پانتسریگر نام گرفتند و به تیپ ۴ سواره‌نظام متصل شدند.
فرماندهان
(تاریخ انتصاب)
دریافت کنندگان نشان صلیب شوالیه
فهرست زیر شامل افرادی از این یگان است که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرده‌اند:
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ که با عنوان بازی‌های آسیایی XVI  هم شناخته می‌شود، یک رویداد چند ورزشی می‌باشد که از ۱۲ تا ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰ در گوانگ‌ژو، گوانگ‌دونگ، چین برگزار شد، گرچه از ۷ نوامبر ۲۰۱۰ چندین رویداد آغاز شده بود. این دومین بار بود که چین میزبان بازی‌ها بود و گوانگ‌ژو هم پس از پکن، در سال ۱۹۹۰، دومین شهر چینی بود که میزبان بازی‌های آسیایی می‌شد. در مجموع ۹۷۰۴ ورزشکار از ۴۵ کمیته ملی المپیک (NOC) در ۴۷۶ رویداد از ۴۲ رشتهٔ ورزشی (۲۸ ورزش المپیکی و ۱۴ ورزش غیر المپیکی) با هم به رقابت پرداختند و آن را تبدیل به بزرگ‌ترین دورهٔ برگزار شده در تاریخ بازی‌ها تا آن زمان کردند.
این بازی‌ها به میزبانی مشترک سه شهر همسایهٔ فوشان، دونگوان و شانوی برگزار شد و توسط نخست‌وزیر ون جیابائو در جزیرهٔ هایزینشا افتتاح شد. در مجموع ۵۳ محل برگزاری از جمله ۱۱ محلی که به منظور استفاده در این بازی‌ها ساخته شده بودند، برای استفاده در این بازی‌ها به کار گرفته شدند. طرح نشان‌وارهٔ این دورهٔ بازی‌های آسیایی براساس افسانه‌ای پیرامون شهر گوانگ‌ژو می‌باشد و این نشان‌واره، «تپهٔ مجسمهٔ سنگی پنج بز» که نماد شهر میزبان می‌باشد را به سبک خوشنویسی نشان داده‌است. مراسم افتتاحیه و اختتامیه در امتداد رود پرل در جزیرهٔ هایزینشا برگزار شد و این برای اولین‌بار در تاریخ بود که مراسم افتتاحیهٔ یک رویداد بزرگ ورزشی در داخل ورزشگاه برگزار نمی‌شد. در بخش مدال‌ها، چین در صدر قرار گرفت و پس از آن کره‌جنوبی و ژاپن دوم و سوم شدند. چین با کسب ۱۹۹ نشان طلا، رکورد جدیدی را در بازی‌ها به ثبت رساند. در این رویداد سه رکورد جهانی و ۱۰۳ رکورد آسیایی توسط رقابت‌کنندگان شکسته شد. همچنین، ماکائو و بنگلادش نخستین مدال‌های طلای خود در بازی‌های آسیایی را به دست آوردند. به علاوه، لین دان، دارندهٔ نشان زرین مسابقات بدمینتون انفرادی مردان به عنوان باارزش‌ترین ورزشکار انتخاب شد. شیخ احمد الفهد الاحمد الصباح، رئیس شورای المپیک آسیا، با عناوینی چون «شاخص» و «یکی از بهترین‌ها» این بازی‌ها را مورد ستایش خود قرار داد.
انتخاب میزبان
کاندیداها: انتخاب: گوانگ ژو
محل رای‌گیری: دوحه-قطر
شورای المپیک آسیا (OCA)، در ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ و در جریان بیست و سومین نشست عمومی خود در دوحه، قطر، محل برگزاری بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶، گوانگ‌ژو را به عنوان میزبان بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ انتخاب کرد. سئول و امان پیش از این که میزبان بازی‌ها توسط OCA برگزیده شود، از پیشنهاد میزبانی خود صرف‌نظر کردند و بدین ترتیب دو شهر گوانگ‌ژو و کوالا لامپور در رقابت برای کسب میزبانی باقی ماندند. سئول با نظر به فاصلهٔ زمانی کوتاه بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ و از آن‌جایی که بوسان، میزبان بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ شده بود، از پیشنهاد خود مبنی بر میزبانی، صرف‌نظر کرد. کمیتهٔ ارزیابی شورای المپیک آسیا به سرپرستی کلسو دایریت، معاون وقت رئیس این شورا، وضعیت دو رقیب نهایی را مورد بررسی قرار داد. کوالا لامپور پس از انتشار بیانیه‌ای توسط دولت مالزی که در ۱۵ آوریل ۲۰۰۴ انتشار یافت، پیشنهاد خود برای میزبانی را پس گرفت. در این بیانیه، دولت مالزی اعلام کرد که به دلیل هزینهٔ بالای میزبانی بازی‌ها، از پیشنهاد شورای المپیک مالزی مبنی بر میزبانی کوالا لامپور پشتیبانی نخواهد کرد.
هزینه‌ها
در ۱۱ مارس ۲۰۰۵، لین شوزن دبیر وقت کمیتهٔ شهرداری گوانگ‌ژو از حزب کمونیست چین (CPC)، گفت که این بازی‌ها «بیش از ۲ میلیارد یوان هزینه نخواهد داشت»، برخلاف گزارش قبلی، که ادعا می‌کرد این هزینه می‌تواند از ۲۰۰ میلیارد یوان فراتر رود. در مارس ۲۰۰۹، فانگ دآئر، مدیر بازاریابی بازی‌ها، ادعا کرد که بازی‌ها به دلیل عدم حمایت مالی و بحران مالی جهانی با کمبود بودجه مواجه است. یک برآورد غیررسمی هزینه‌های بازی‌ها را در حدود ۴۲۰ میلیون دلار و درآمد آن را ۴۵۰ میلیون دلار آمریکا برآورد می‌کند. در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰، وان کینگ‌لیانگ، شهردار وقت گوانگ‌ژو، در یک کنفرانس مطبوعاتی به‌طور رسمی فاش کرد که کل هزینه‌های بازی‌های آسیایی و بازی‌های پاراآسیایی در حدود ۱۲۲٬۶ میلیارد یوان (۱۸٬۳۷ میلیارد دلار) است و ۱۰۹ میلیارد یوان برای زیرساخت‌های شهری و حدود ۶٬۳ میلیارد برای ساخت و نوسازی مکان‌های برگزاری بازی‌ها و مقدار ۷٬۳ میلیارد هم برای عملیات‌های مختلف مربوط به بازی‌ها هزینه شده‌است.
براساس گزارش ژانگ جی‌مینگ، رئیس بخش مالی این شهر، قرار بود جزئیات کامل هزینه‌ها پیش از سال ۲۰۱۳ منتشر شود. بعدها گزارش شد که گوانگ‌ژو پس از برگزاری این بازی‌ها، ۳۲ میلیارد دلار (۲۱۰ میلیارد یوان) بدهی ایجاد کرده‌است.
داوطلبان
برنامهٔ ویژهٔ داوطلبان برای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ در ساعت ۹ بعد از ظهر روز ۲۱ آوریل ۲۰۰۹، با هدف‌گذاری بر روی ۶۰ هزار داوطلب برای بازی‌های آسیایی آغاز شد. به داوطلبان تی شرت آستین کوتاه سبز رنگ، تی‌شرت آستین بلند سبز رنگ، کت ورزشی، شلوار، بطری آب، یک جفت کفش ورزشی و کیف کمری برای استفاده داده شد.
حمل مشعل
در سپتامبر ۲۰۰۹، دو طرح مشعل برای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ فهرست شدند. طرحی به نام «جزر و مد» با کنار زدن طرح دیگر به نام «شاهکار» توسط برگزارکنندگان به عنوان مشعل بازی‌ها انتخاب شد. «جزر و مد» ۹۸ گرم وزن و ۷۰ سانتی‌متر طول دارد و شکل آن، بلند و سرراست است و در عین حال از نظر تصویری، پویاست. مسیر حمل مشعل در ۴ مارس ۲۰۱۰ رونمایی شد. بنا به دلایل مالی، مشعل در محدودهٔ استان گوانگ‌دونگ باقی ماند و مقرر شد تا ۲۱ شهر بزرگ استان را طی کند. شعلهٔ مشعل در روز ۹ اکتبر ۲۰۱۰ در دیوار بزرگ چین روشن شد و به سمت معبد آسمان در پکن حرکت کرد. همان‌طور که در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود ۲۱ شهر در فهرست حمل آن حضور داشتند و انتظار می‌رفت حمل آن از ۲۱ اکتبر تا ۱۲ نوامبر ۲۰۱۰ به طول بینجامد. با این حال، دو شهر دیگر - چانگچون و هایانگ، که به ترتیب میزبان بازی‌های آسیایی زمستانی ۲۰۰۷ و بازی‌های آسیایی ساحلی ۲۰۱۲ بودند، در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰ به مدت یک روز به مسیر اضافه شدند و تعداد حمل کنندگان مشعل به ۲٬۰۶۸ نفر افزایش پیدا کرد.
نشان رسمی بازی‌ها
نشان رسمی این بازی‌ها در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶ در تالار یادبود سون یات-سن رونمایی شد. این نماد، نمایشی از «مجسمهٔ پنج بز» (五羊 雕像) در گوانگ‌ژو می‌باشد که با یک راه در حال حرکت ترکیب شده‌است. بز، در سنت چینی، یک نعمت است و برای مردم را شانس می‌آورد، در حالی که شهر میزبان، گوانگ‌ژو به عنوان «شهر بز» شناخته می‌شود. نماد نارنجی و زرد نیز شبیه شعلهٔ مشعل می‌باشد.
عروسک رسمی بازی‌ها
عروسک رسمی این بازی‌ها پنج قوچ ورزشی می‌باشد. آن‌ها در ۲۸ آوریل ۲۰۰۸، در بایون، مرکز بین‌المللی همایش‌ها و نمایشگاه‌های گوانگ‌ژو رونمایی شدند. این پنج قوچ شامل چهار قوچ که با نام‌های کوتاه و یک قوچ که با نام بلند - آ ژیانگ (祥)، آ هه (和)، آ رو (如)، آ یی (意) و لی یانگ‌یانگ (樂洋洋) نامگذاری شده‌اند، می‌باشد. آ ژیانگ به معنای خجستگی و فرخندگی است، آ هه به معنی یگانگی و هماهنگی است، آ رو و آ یی به معنای رضایت و شعف از یک آرزو هستند و لی یانگ‌یانگ به معنای شادی است. وقتی نام چینی این پنج قوچ باهم نامیده می‌شوند به معنای واقعی کلمه پیام‌آور «سعادت و فرخندگی، هماهنگی، رضایت و شعف، موفقیت و شادی» هستند (祥和如意樂洋洋).
مدال بازی‌ها
طرح مدال بازی‌ها با مضمون «جادهٔ دریایی ابریشم» در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰ در قصر کودکان شمارهٔ ۲ گوانگ‌ژو رونمایی شد. در یک سمت این مدال نشان شورای المپیک آسیا و گل کپوک گوانگ‌ژو و در سمت دیگر آن تصویر جادهٔ دریایی ابریشم و نشان بازی‌ها نمایان است. تصویر جادهٔ دریایی ابریشم، یک قایق چینی را که در حال حرکت در دریا است را به تصویر می‌کشد و گوانگ‌ژو را به عنوان نقطهٔ شروع جادهٔ دریایی ابریشم، یک مرکز تجاری و بندر مهم در منطقه جنوب چین معرفی می‌کند.
رابرت براکمن
'''رابرت تی. براکمن''' (Robert T. Brockman)، میلیاردر آمریکایی و مدیرعامل سابق شرکت نرم‌افزاری «رینولدز & رینولدز» واقع در ایالت اوهایو است. در اکتبر سال ۲۰۲۰، او به فرار مالیاتی به ارزش دو میلیارد دلار متهم شد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
تبلیغات
دو سال پیش از شروع بازی‌ها، تور «جادهٔ آسیا» در مرکز ورزشی تیان‌هی برای تبلیغ بازی‌ها در منطقه برگزار شد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹، مراسمی در سالن ورزشی گوانگ‌ژو برگزار شد تا نقطهٔ عطف یک-ساله پیش از بازی‌ها را نشان دهد.
رابرت براکمن
اوایل زندگی و تحصیلات
براکمن در شهر سن پترزبورگ ایالت فلوریدا با بردارش، توماس دیوید براکمن، پرورش یافت. پدرش، آلفرد یوجین براکمن، صاحب پمپ بنزین و مادرش، پرل، فیزیوتراپیست بود. براکمن مدت کوتاهی در سنتر کالج در شهر دنویل واقع در ایالت کنتاکی حضور یافت و بعدها در سال ۱۹۶۳ از دانشگاه فلوریدا با درجهٔ ممتاز فارغ‌التحصیل شد و عضوی از انجمن افتخاری کسب‌وکار آن دانشگاه بود.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
بازرگانی
در روز ۳۰ آوریل ۲۰۰۸ و دو روز پس از رونمایی از عروسک بازی‌ها، برگزار کنندگان این رویداد، فروش محصولات دارای مجوز را آغاز کردند. در ۷ مه ۲۰۰۹، «Southern Metropolis Daily» قراردادی را با کمیتهٔ برگزاری بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو (GAGOC) به امضا رساند و تبدیل به فروشندهٔ آنلاین انحصاری محصولات دارای مجوز آسیاد شانزدهم شد.
رابرت براکمن
حرفه
در سال ۱۹۶۴، براکمن فعالیت خود را به‌عنوان کارآموز بازاریابی در شرکت فورد موتور آغاز کرد و همزمان نیروی ذخیره در نیروی دریایی ارتش بود. میان سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰، او در دفتر خدمات شرکت IBM به‌عنوان فروشندهٔ برجستهٔ ایالات متحده فعالیت می‌کرد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
موسیقی
مضمون آهنگ رسمی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰ منتشر شد و «گردهمایی و دیدار دوباره» (به چینی: 重逢 [چونگ‌فنگ]) نام داشت. این آهنگ توسط وو لیکون با متن نوشته شده‌ای از ژوی رونکای ساخته شده‌است. در حالی که نسخه انگلیسی توسط چن نینگ یانگ، فیزیکدان چینی-آمریکایی و همسرش، ونگ فن، ترجمه شده‌است. این ترانه همچنین توسط سان نان و بلا یائو (姚贝娜) اجرا شد. سپس سان نان، دوباره آن را با مائو امین برای یک نماهنگ اجرا کرد. این ترانه از یک کمپین درخواست برای آهنگ‌های بازی‌های آسیایی که ۱۶۰۰ مورد را دریافت کرده بود، انتخاب شد. ۳۶ مورد از این ترانه‌های انتخاب شده، به عنوان آهنگ بازی‌ها منتشر شدند.
مکان‌ها
در مجموع ۵۳ محل رقابت و ۱۷ محل برای تمرین برای بازی‌ها استفاده شد که چهار محل رقابت در خارج از گوانگ‌ژو قرار داشت. رویدادها در ۴۲ مکانی که از قبل موجود بود، برگزار شد. یازده محل رقابت و یک محل تمرین برای بازی‌ها ساخته شد، در حالی که بقیهٔ مکان‌ها بازسازی شده بودند.
رابرت براکمن
حرفه
این شرکت در ۸ اوت سال ۲۰۰۶ با شرکت رینولدز و رینولدز ادغام شد. پس از این ادغام، براکمن مدیرعامل شرکت جدید شد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
مکان‌ها
مکان دیگر مورد استفاده، شهرک بازی‌های آسیایی بود که شامل دهکدهٔ ورزشکاران، دهکدهٔ مسئولان فنی، دهکدهٔ رسانه، مرکز رسانه‌ای اصلی و مرکز پخش بین‌المللی است.
رابرت براکمن
هزینه‌های تخلفات مالیاتی
یک کیفرخواست مشتمل بر ۳۹ تخلف مختلف علیه براکمن در سپتامبر ۲۰۲۰ در بخش شمالی ایالت کالیفرنیا تنظیم شد. براکمن متهم به مشارکت در طرحی ۲۰ ساله برای اختفای حدود ۲ میلیارد دلار درآمد از سازمان خدمات درآمد داخلی آمریکا شد. فهرست اتهامات وی فرار مالیاتی، کلاه‌برداری الکترونیکی، پول‌شویی و عدم افشای دارایی‌های نگهداری‌شده در خارج از کشور بود. براکمن ابراز بی‌گناهی کرد و با ضمانت یک میلیون دالری آزاد شد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
مکان‌ها
برگزارکنندگان بازی‌ها فاش کردند که کل سرمایه‌گذاری بالغ بر ۱۵ میلیارد یوان بوده‌است.
رابرت براکمن
هزینه‌های تخلفات مالیاتی
براکمن یکی از سرمایه‌گذاران شرکت ویستا اکوتی پارتنرز است که مؤسس آن رابرت اسمیت بود. در اکتبر سال ۲۰۲۰، اسمیت در توافقی نسبتاً نزدیک و غیرقابل‌پیگیری با وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا، به‌جای مالیات ۲۰۰ میلیون دالری، جریمهٔ ۱۳۹ میلیون دالری پرداخت.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
مکان‌ها
در ۱۹ آوریل ۲۰۰۹، برگزارکنندگان جزیرهٔ هایزینشا به همراه رود پرل را به عنوان محل برگزاری مراسم افتتاحیه و اختتامیه انتخاب کردند که تنها محلی بود که برای انجام بخش رقابت‌ها نبود.
دهکدهٔ ورزشکاران در شهرک بازی‌های آسیایی در مساحت ۳۲۹٬۰۲۴ متر مربع ساخته شده‌است و ۳۵۴۹ واحد آپارتمان در ۴۹ ساختمان دارد.
رابرت براکمن
هزینه‌های تخلفات مالیاتی
در اکتبر ۲۰۲۱، براکمن و اسمیت از جمله افراد حاضر در فهرست افشاگری‌های اسناد پاندورا بودند که سرپوش‌های مالیاتی مربوط به دارایی‌های صدها سیاست‌مدار، تاجر و اشخاص سرشناس را برملا کردند.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
حمل و نقل
زیرساخت‌های حمل و نقل عمومی گوانگ‌ژو به عنوان بخشی از تمهیدات برای این بازی‌ها به‌طور قابل توجه‌ای گسترش یافت. فرودگاه بین‌المللی بایون گوانگ‌ژو به منظور پشتیبانی از حجم انبوه مسافران، در قرارداد با Crisplant به‌روز شد.
در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۹، خط جدید قطار تندرو ووهان–گوانگ‌ژو برای کوتاه شدن زمان سفر بین دو مقصد، افتتاح شد.
رابرت براکمن
زندگی شخصی
براکمن در ۱۸ سالگی در ایالت کنتاکی ازدواج کرد، ولی کمی بعد طلاق گرفت. در سال ۱۹۶۸، او با دوروتی کی براکمن پیوند زناشویی بست. آن‌ها درهیوستون زندگی می‌کنند. وی زندگی شخصی خود را از انظار عمومی دور نگه داشته و تن به مصاحبه‌های رایج نمی‌دهد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
حمل و نقل
دولت به منظور کاهش تراکم ترافیک و آلودگی هوا، دستور کاهش ۴۰ درصدی وسایل نقلیه را صادر کرد و ۱۰۰۰ دستگاه اتوبوس را برای استفاده در طی این بازی‌ها و بازی‌های پارا پیشنهاد داد. دولت همچنین پیشنهاد سواری رایگان برای حمل و نقل عمومی در طی ماه برگزاری بازی‌ها را داشت، اما یک هفته قبل از بازی‌ها به دلیل واکنش شدید و غافلگیرکنندهٔ شهروندان لغو شد. در عوض، دولت پیشنهاد کرد که ۱۵۰ یوان (۲۲٬۶۶ دلار آمریکا) یارانه نقدی با اقامت دائم به هر خانوار به منظور رفت و آمد داده شود.
رابرت براکمن
زندگی شخصی
براکمن صاحب یک جت شخصی بمبارد، قایقی بادبانی ۲۰۹ فوتی به‌نام تورمویل، خانه‌ای به مساحت ۱۷ هزار فوت مربع در هیوستون و کابینی ۵۸۰۰ فوت مربعی در اسپن در ایالت کلرادو دارد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
مراسم افتتاحیه
مراسم افتتاحیه در ۱۲ نوامبر برگزار شد. برای نخستین بار در تاریخ بازی‌های آسیایی، این مراسم در یک ورزشگاه برگزار نمی‌شد. در عوض، آن را در جزیرهٔ هایزینشا، با استفاده از رودخانهٔ پرل و برج کانتون به عنوان نقاط کانونی برگزار کردند. این مراسم به کارگردانی چن ویا، دستیار کارگردان المپیک ۲۰۰۸ در پکن برگزار شد و حدود ۶۰۰۰ بازیگر نمایش‌ها را به اجرا گذاشتند. در این آیین گشایش نخست‌وزیر چین، ون جیابائو، رئیس‌جمهور پاکستان، آصف‌علی زرداری، نخست‌وزیر تایلند، آبهیسیت وجاجیوا، دبیر ارشد دولت هنگ‌کنگ، هنری تانگ، و همچنین رئیس شورای المپیک آسیا (OCA)، احمد الفهد الاحمد الصباح و ژاک روگ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک حضور داشتند. این مراسم به مدت سه ساعت به طول انجامید و همراه با مراسم اختتامیه حدود ۳۸۰ میلیون یوان (۵۷٬۴ میلیون دلار آمریکا) هزینه دربرداشت.
در این مراسم، ورزشکاران در امتداد رودخانهٔ پرل به رژه پرداختند. در این مراسم نمایش آب - با موضوع نمایش هنرها و فرهنگ گوانگ‌ژو اجرا شد.
رابرت براکمن
زندگی شخصی
او طرفدار و حامی مالی حزب جمهوری‌خواه است.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
مراسم افتتاحیه
آخرین حامل مشعل، هه چونگ، شیرجه‌رویی بود که آتشدان (پاتیل) را روشن کرد. پس از این که ترقهٔ سنتی چینی آتش زده شد، شعلهٔ گلولهٔ نورانی به بالای برج رسید که پاتیل در آن قرار داشت.
این مراسم بازخوردهای مثبتی داشت. ژاک روگ این مراسم را «خارق‌العاده» دانست و گفت که این شهر توانایی «میزبانی المپیک» را نشان داد. حسین المسلم، مدیرکل OCA نیز با بیان این‌که این مراسم بی‌نظیر و «انصافاً بهتر از المپیک پکن [در مراسم افتتاحیه]» بود، این مراسم را مورد ستایش خود قرار داد.
رابرت براکمن
نوع‌دوستی و عضویت در هیئت‌مدیره
در ژوئیه ۲۰۱۳، سنتر کالج در شهر دنویل ایالت کنتاکی اعلام کرد که مبلغ ۲۵۰ میلیون دلار از بنیاد خیریهٔ براکمن دریافت کرده‌است. این کمک مالی که به‌صورت مشروط اهدا شده بود، بعدها پس از این‌که «رویداد بزرگ بازار سرمایه» رخ نداد، پس گرفته شد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
ورزش‌ها
در آسیاد شانزدهم ۴۷۶ رویداد در ۴۲ رشتهٔ ورزشی برگزار شد، ۲۶ رشتهٔ ورزشی که در المپیک لندن ۲۰۱۲ به همراه ۱۶ رشتهٔ ورزشی غیر المپیکی. ۴۲۴ رویداد در ۳۹ رشتهٔ ورزشی در بازی‌های ۲۰۰۶ برگزار شد و این نشان از افزایش رویدادها و رشته‌ها در بازی‌های ۲۰۱۰ دارد. شورای المپیک آسیا (OCA) با ورود رشتهٔ کریکت (بیست۲۰) به بازی‌ها موافقت کرد، همچنین رویدادهای رشته‌های رقص ورزشی، دراگون بوت (قایق اژدها)، گو و رول‌اسکیت در گوانگ‌ژو به انجام رسید. به دنبال انتقاد از نحوه و کیفیت داوری در رقابت‌های رشتهٔ بدن‌سازی در بازی‌های سال ۲۰۰۶، این رشته در سال ۲۰۱۰ از برنامه رقابت‌ها کنار گذاشته شد.
کشورهای شرکت‌کننده
تمام ۴۵ عضو شورای المپیک آسیا در سال ۲۰۱۰ در عضویت این نهاد بودند در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ حضور پیدا کردند. به کمیته ملی المپیک‌ها دستور داده شد تا پیش از ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰، مدارک خود را ارسال کنند. برگزار کنندگان به تمام کمیته‌های ملی المپیک (NOC) اجازه دادند بعد از مهلت مقرر، نام ورودی‌های اضافی و جایگزین‌های آسیب دیدگان خود را ارسال کنند. پس از اتمام مهلت نهایی ثبت نام، حدود ۹٬۷۰۴ ورزشکار، و همچنین ۴٬۷۵۰ مسئول تیم در این مسابقات شرکت کردند که ۱۸۴ ورزشکار از بازی‌های آسیایی قبلی در دوحه بیشتر بود. براساس اعلام وب سایت رسمی بازی‌ها، ورزشکاران کویتی در این بازی‌ها تحت پرچم المپیک شرکت کردند زیرا کمیتهٔ المپیک کویت به دلیل دخالت‌های سیاسی دولت این کشور در ژانویه ۲۰۱۰ به حالت تعلیق درآمد.
رابرت براکمن
نوع‌دوستی و عضویت در هیئت‌مدیره
براکمن این مبلغ را به دانشگاه رایس در هیوستون اهدا کرد و دو ساختمان در این دانشگاه به افتخار وی نام‌گذاری شد. او همچنین عضوی از شورای ناظران دانشکدهٔ تحصیلات تکمیلی بازرگانی جسی اچ. جونز است.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
کشورهای شرکت‌کننده
در فهرست زیر کلیهٔ کمیته‌های ملی المپیک شرکت‌کننده دیده می‌شود. تعداد ورزشکاران هر کشور در داخل پرانتز مشخص شده‌است.
مراسم اختتامیه
مراسم اختتامیه در روز ۲۷ نوامبر، ساعت ۲۰:۰۶ به وقت محلی و با حضور ۳۵٬۰۰۰ نفر آغاز شد. این نمایش با موضوع «آهنگ خود را این‌جا بگذار» آغاز شد که شامل اجرای موسیقی و رقص کشورهای چین، هند، اندونزی، لبنان، ژاپن، قزاقستان و مغولستان بود. در این مراسم ترانه‌هایی از فرهنگ‌های مختلف - هندی «ساآجان جی قار آیه» و «آئو ره جومو ره»، اندونزیایی «سینگ سینگ سو» و ژاپنی «ساکورا» اجرا شد. هنرمندان مختلفی از تایوان، هنگ‌کنگ و سرزمین اصلی چین، «بازگشت پیروزمندانه» (凯旋) را اجرا کردند. از جملهٔ این اجرا کنندگان می‌توان به الن تام، لئو کو و هاکن لی اشاره کرد.
رابرت براکمن
نوع‌دوستی و عضویت در هیئت‌مدیره
او به‌عنوان عضوی از هیئت امنای سنتر کالج و کالج پزشکی بیلور فعالیت می‌کند.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰
مراسم اختتامیه
در این مراسم، یک بخش هشت‌دقیقه‌ای به اینچئون اختصاص پیدا کرد. این بخش با اجرای گروه رقص محلی در لباس‌های سنتی کره‌ای، نمایندگان تکواندو و رین، خواننده و بازیگر کره‌ای، همراه بود. سونگ یونگ-گیل، شهردار اینچئون پرچم بازی‌ها را برای بازی‌های ۲۰۱۴ دریافت نمود.
مراسم اختتامیه با اجرای ترانه‌های «همه» (每一个人) و «برای آسیا خوشحال باشید» (为亚细亚喝彩) به پایان رسید.
راتلیف سیتی، اکلاهما
راتلیف سیتی شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۲۰ نفر بوده‌است.
اچ‌دی ۳۳۶۳۶
اچ‌دی ۳۳۶۳۶ یک ستاره است که در صورت فلکی شکارچی قرار دارد.
توکانچه گینه‌ای
توکانچه گینه‌ای نام یک گونه از سرده توکانچه‌های دورنگی است.
نیکوماخوس
نیکوماخوس (۶۰ میلادی در جرش - ۱۲۰ میلادی) ریاضی‌دان و فیلسوف فیثاغورسی دوران باستان است که به دلیل آثارش با عنوان «درآمدی بر علم حساب» و «راهنمای هارمونی» شناخته شده‌است. از نظریات مهم او می‌توان به سه مورد اشاره کرد. ۱. او مانند افلاطون بر این باور بود که عالم مثُل پیش از عالم مادی وجود دارد. ۲. مثُل همان اعدادند. ۳. مثُل در روح الهی قرار دارد. این نظریات بر فلسفه‌های نوافلاطونی تاثیرات مهمی گذاشتند.
ویه‌را کوبانکووا
ویه‌را کوبانکووا (؛ July 22, 1924 – 1924:7:22, April 13, 2016) بازیگر اهل جمهوری چک بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فرشته تبهکار، لحظات دلپذیر، ساختمان پزشکان در باغ رز، و سبزهمار و کبرا'' اشاره کرد.
گورستان کوه چشمه اسد ۴
گورستان کوه چشمه اسد ۴ مربوط به دوره هخامنشی - دوره اشکانیان است و در شهرستان کوهرنگ، بخش مرکزی، دهستان شوراب تنگزی، ۶ کیلومتری جنوب و جنوب شرق چلگرد به خط مستقیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۲۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پیرانجیری
پیرانجیری، روستایی از توابع بخش صالح‌آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان صالح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
تل ویلکنفلد
تل ویلکنفلد نوازندهٔ گیتار باس استرالیایی است که بیشتر به خاطر همکاری‌اش با نوازندگان نامدار جَز و راک به شهرت رسیده‌است. او در سال ۲۰۰۸ از سوی خوانندگان نشریهٔ «باس پلیر» به‌عنوان «مهیج‌ترین نوازندهٔ جدید سال» انتخاب شد.
ویلکنفلد که قبلاً گیتار الکتریک می‌نواخت در سن ۱۶ سالگی تحصیلات‌اش را رها کرد و به قصد «ستاره شدن» به آمریکا مهاجرت کرد. از ۱۸ سالگی نواختن گیتار باس را آغاز کرد و بعد از فقط ۳ سال موفق شد با بزرگانی هم‌چون چیک کُریا، جف بک و آلمان برادرز ساز بزند. او اولین و تنها آلبوم استودیویی شخصی‌اش را با نام Transformation در سال ۲۰۰۷ منتشر کرده‌است.
سیاره زمین‌سان
سیاره‌های زمین‌سان دارای سطحی جامد هستند که در برابر غول‌های گازی قرار دارند که بخش بیش‌تر آن‌ها از هیدروژن، هلیوم و آب ساخته شده‌است که در حالت‌های فیزیکی گوناگونی قرار دارند.
در سال ۲۰۱۳ ستاره‌شناسان مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین در گزارش خود اعلام کردند دست کم ۱۷ میلیارد سیاره فراخورشیدی زمین‌سان در کهکشان راه شیری مستقر می‌باشد.
سیاره‌های زمین‌سان منظومهٔ خورشیدی
در طول شکل‌گیری منظومهٔ خورشیدی، احتمالاً بسیاری دیگر سیاره‌های زمین‌سان به صورت خرده‌سیاره سنگی وجود داشته، اما اغلب توسط این چهار سیارهٔ خاکی یا با هم ادغام شده‌اند یا از این حوزه به بیرون پرتاب شده‌اند.
سیاره‌های کوتوله، مانند سرس و پلوتو، و جرم‌های خردهٔ منظومه‌های بزرگ منظومهٔ خورشیدی هم به سیاره‌های زمین‌سان شبیه‌اند زیرا که آن‌ها هم دارای یک سطح جامد هستند، اما، به‌طور متوسط، بیشتر متشکل از مواد یخ زده‌اند مانند (سرس و پلوتون) که چگالی سطح آن‌ها به ترتیب، ۲٫۱۷ و ۱٫۸۷ گرم در سانتی‌متر مکعب است، و تراکم هائومیا، سومین سیارهٔ کوتوله و مشابه آن؛ پالاس، ۲٫۸ گرم در سانتی‌متر مکعب است.
نیکوماخوس (ابهام‌زدایی)
نیکوماخوس به موارد زیر اشاره دارد:
هاشباخ ام رمیگیوسبرگ
هاشباخ ام رمیگیوسبرگ (به آلمانی: Haschbach am Remigiusberg) یک شهر در آلمان است که در Kusel واقع شده‌است. هاشباخ ام رمیگیوسبرگ ۷۱۴ نفر جمعیت دارد.
کاشونی (بستک)
کاشونی (بستک) روستایی از توابع بخش کوخردهرنگ شهرستان بستک در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
مذهب
این روستا از اهل سنت واز شاخه ی شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی رحمه الله.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۳ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.
ماوریس استار
ماوریس استار (Maurice Starr؛ زادهٔ ۱۹۵۳) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسوند مسن
اسوند مسن (Svend Madsen; March 17, 1897 – September 10, 1990) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
یانگوم (ابهام‌زدایی)
یانگوم به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
محمد دعیج
محمد دعیج (Mohamed Duaij Mahorfi؛ زادهٔ July 24, 1981) بازیکن فوتبال اهل بحرین بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بحرین بازی کرده‌است.
الساندرو دتوری
الساندرو دتوری (Alessandro Dettori؛ زادهٔ December 26, 1989) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالیاری اشاره کرد.
ماری کوریدون
ماری کوریدون (زادهٔ February 5, 1930) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
منطقه نورثلند
منطقه نورثلند یکی از منطقه‌های نیوزیلند است که مرکز آن شهر وانگاری است..
این منطقه دارای ۱۳٬۷۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۸٬۷۰۰ نفر جمعیت است.
ناحیه هاگنر، شهرستان کاس، ایلینوی
ناحیه هاگنر، شهرستان کاس، ایلینوی (به انگلیسی: Hagener Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاس، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه هاگنر ۳۸۱ نفر جمعیت دارد و ۱۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اچ‌دی ۸۴۸۱۰
اچ‌دی ۸۴۸۱۰ یک ستاره است که در صورت فلکی شاه‌تخته قرار دارد.
توکانچه کاکل‌قهوه‌ای
توکانچه کاکل‌قهوه‌ای نام یک گونه از سرده توکانچه‌های دورنگی است.
لوکاس کانیایزارس
لوکاس کانیایزارس (Lucas Cañizares؛ زادهٔ May 10, 2002) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
زندگی شخصی
لوکاس فرزند دروازه‌بان اسبق رئال مادرید، والنسیا و تیم ملی اسپانیا، سانتیاگو کانیایزارس است.
لوسی اوبراک
لوسی اوبراک یا لوسی ساموئل (Lucie Aubrac؛ ۲۹ ژوئن ۱۹۱۲ – 1912:6:29, March 14, 2007)، (لوسی برنارد نام قبل از ازدواج) که بیشتر به عنوان لوسی اوبراک شناخته می‌شد، یک معلم تاریخ فرانسه و عضو مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم بود.
زندگی اولیه
لوسی برنارد، دختر یکی از باغداران انگور خرده‌پا در منطقه بورگاندی فرانسه بود. او در یک خانواده کاتولیک در ماکن به دنیا آمد. در دسامبر سال ۱۹۳۹ در شهر استراسبورگ با ریمون ساموئل یهودی آشنا شد و با او ازدواج کرد. ریمون ساموئل بعدها بنام ریمون اوبراک شناخته شد چرا که با توجه به گسترش فضای ضدیهودی و آزار و اذیت یهودیان در طول اشغال فرانسه توسط نازی، مجبور به تغییر نام شده بود.
پیوستن به مقاومت
پس از سقوط فرانسه، لوسی در شهر لیون به گروه آزادیبخش مقاومت جنوب پیوست. این گروه توسط همسرش تشکیل شده بود. بعدها در سال ۱۹۴۱ به گروه شارل دلسترن پیوست. در سال ۱۹۴۱ با امانوئل داستیه به نیروهای مقاومتی پیوست که برای تهیه و توزیع نشریه زیر زمینی لیبراسیون تشکیل شده بود. در همان سال اولین فرزندش ژان پیر به دنیا آمد.
در ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۳ گشتاپو ریموند و ژان مولن یکی از برجسته‌ترین رهبران مقاومت و تعداد زیادی از دیگر اعضای مقاومت فرانسه را دستگیر کرد. آن‌ها به زندان مونلوک در نزدیکی لیون منتقل شدند. نازی‌ها به‌شدت به‌دنبال پیدا کردن ژان مولن به عنوان نماینده ارشد ژنرال شارل دو گل نماینده برجسته مقاومت فرانسه بودند.
لوسی می‌توانست با کلاوس باربی، رئیس گشتاپو لیون صحبت رو در رو کند. نام مستعار او «گیسلن باربنتان»، نام یکی از نجیب‌زادگان فرانسوی بود. به دلیل بارداری و یک قانون خاص فرانسه به نام «ازدواج با افراطیون» که بر اساس آن شخص محکوم به مرگ می‌تواند به‌طور غیرقانونی ازدواج کند، لوسی موفق شد کلوس باربی را متقاعد کند که ازدواج نکرده و چون باردار است، نمی‌تواند مادری ازدواج نکرده باشد. باربی قبول کرد که ریمون آزاد شود و برای مراسم ازدواج برود. این برای لوسی و نیروهای مقاومت یک فرصت بود.