cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سانتیاگو برنابئو یسته
پس از جنگ داخلی
او سپس تلاش کرد تا استادیومی را بسازد که امروزه نام او را دارد، در آن زمان بزرگترین ورزشگاه در سراسر اروپا، به عنوان «بیش از حد یک ورزشگاه برای یک باشگاه کوچک» توصیف شد. سیوداد دپورتیوا که به گونه ای ساخته شده بود که بازیکنان بتوانند بدون تخریب زمین ورزشگاه تمرین کنند، در این سالها ساخته شد. سرانجام، او استراتژی بلندپروازانه ای برای جذب بازیکنان درجه یک از خارج از کشور در پیش گرفت، که برجسته‌ترین آنها جذب آلفردو دی استفانو بود و اولین تیم واقعاً چند ملیتی جهان را ساخت. در بسیاری از ریاست جمهوری برنابئو از نام افسانه ای‌ترین رئال مادرید بازی برای این باشگاه، از جمله Molowny، مونوز، دی استفانو، خنتو، ریال، سانتاماریا، کوپا، پوشکاش، آمانسیو، پیری، نتزر، سانتیانا، خوانیتو، کاماچو، دل بوسکه، و بسیاری از بیشتر.
نفوذ در اروپا و میراث
در سال ۱۹۹۵، براساس ایده ارائه شده توسط روزنامه‌نگار L'Équipe ، گابریل هانوت ، و بر اساس کوپا لاتینا (تورنمنتی با حضور باشگاه‌هایی از فرانسه، اسپانیا، پرتغال و ایتالیا)، برنابئو در هتل سفیر در پاریس با بدریگنان و گوستاو شبش ملاقات کرد. و در ابتدا یک تورنمنت نمایشگاهی ضعیف ایجاد کرد که بین تیم‌های دعوت شده بازی می‌شد، اما با گذشت زمان به لیگ قهرمانان تبدیل شد. تحت مدیریت یوفا، این مسابقات برتر باشگاهی جهان است.
برنابئو، به منچستریونایتد در پی سانحه هوایی در سال ۱۹۵۸ کمک کرد
در زمان مرگ، برنابئو به مدت ۳۵ سال رئیس باشگاه بود و طی آن باشگاهش ۱ جام بین قاره ای، ۶ جام اروپا، ۱۶ قهرمانی لیگ، ۶ جام اسپانیا، ۲ جام لاتین و ۱ کوپا اوآ دوارته کسب کرد. او در سال ۱۹۷۸ در حالی که جام جهانی در آرژانتین برگزار می‌شد درگذشت. به افتخار وی فیفا در طول مسابقات سه روز عزای عمومی اعلام کرد.
در سال ۲۰۰۲، وی پس از مرگ نشان شایستگی فیفا را دریافت کرد.
اوزلی
اوزلی ممکن است به یکی از کسان زیر اشاره کند:
امستردام، اوهایو
امستردام، اوهایو (به انگلیسی: Amsterdam, Ohio) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است.
خصوصیات
امستردام ۰٫۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۵۱۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برادری (فیلم ۱۹۶۸)
برادری (The Brotherhood) یک فیلم در ژانر درام و جنایی به کارگردانی مارتین ریت است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
رنیم(VII) اکسید
اکسید رنیوم(VII) با فرمول شیمیایی O۷Re۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 484.410 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین زرد است.
تورتوگ ایر
تورتوگ ایر یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۰۳ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی تورتوگ ایر در پورتو پرنس، هائیتی واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی توسن لوورتور قرار دارد و به ۸ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
مسیر پیمایش
یک مسیر پیمایش یا مسیر پرتاب ، مسیری است که جسم در حال حرکت در فضا به عنوان تابعی از زمان آن را می‌پیماید. جسم ممکن است یک پرتابه یا یک ماهواره باشد. به عنوان مثال، مسیر پیمایش می‌تواند مدار، یا مسیر به سوی یک سیاره، یک سیارک، یا یک دنباله‌دارِ در حال طی مسیر خود در اطراف جرم مرکزی خود باشد. یک مسیر پیمایش می‌تواند از راه ریاضی، با محاسبهٔ هندسهٔ مسیر، یا به عنوان موقعیت جسم در طول زمان تعریف شود.
در تئوری کنترل، مسیر پیمایش مجموعه‌ای از فازهای دینامیک یک سیستم پویا با ترتیب زمانی (گام به گام) آنها است. در ریاضیات گسسته، یک مسیر توالی اندازه‌های محاسبه‌شدهٔ با تکرار f به عنوان تابعی از x در مبدأ در ترسیم آن‌است.
دشت سی‌چانلو پاکوه
دشت سی‌چانلو پاکوه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده جعفر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
تپه قلعه زیارته
تپه قلعه زیارته مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در کاشان، یک کیلومتری جنوب غربی باغ فین بر روی تپه زیار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۸۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خروست‌هایزن
خروست‌هایزن (به هلندی: Grosthuizen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Koggenland واقع شده‌است. خروست‌هایزن ۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
انجمن کتابداران ایران
انجمن کتابداران ایران به اختصار اکتا در سال ۱۳۴۴ تأسیس شد. هدف انجمن تشویق کتابداران به اجرای اصول ملی کتابداری، شناساندن اهمیت و ارزش حرفه کتابداری، بالا بردن مقام کتابداران و حفظ حقوق آن‌ها بود.
این انجمن تا سال ۱۳۵۸ انجمنی فعال بود و نشریهٔ " نامهٔ انجمن کتابداران " به‌طور فصلی و " اخبار ماهانه انجمن کتاب داران " را هر ماهه منتشر می‌کرد.
این انجمن دارای چهار کمیتهٔ حقوقی،انتشارات، روابط عمومی و آموزش بود که زیر نظر یک هیئت مدیره فعالیت می‌کرد.
خانم فرنگیس امید (شفا) اولین رئیس هیئت مدیره انجمن بودند. از سال ۱۳۵۸ اساسنامهٔ جدیدی توسط کتابداران جوان برای آن تدوین و مدیریت آن به یک شورا سپرده شد.
این شورا توانست سه شماره نشریه منتشر سازد و از آن پس کلیه فعالیت‌های انجمن عملاً متوقف شد.
منابع
کتاب اصطلاح‌نامه کتابداری. نوشتهٔ پوری سلطانی
بس ریوز
بس ریوز (ژوئیه ۱۸۳۸- ۱۲ ژانویه ۱۹۱۰) یک مجری قانون آمریکایی بود که از نظر تاریخی به عنوان اولین معاون سیاه‌پوست مارشال ایالات متحده در غرب رودخانه می‌سی‌سی‌پی یاد می‌شود. او بیش‌تر در آرکانزاس و منطقه اوکلاهما کار می‌کرد. ریوز در طول فعالیت طولانی خود، بیش از ۳۰۰۰ نفر از فراریان خطرناک را دستگیر کرد و ۱۴ نفر از آنها را برای دفاع از خود به ضرب گلوله کشت.
ایو لامپارت
ایو لامپارت (Yves Lampaert؛ زادهٔ April 10, 1991) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم کوئیک‌استپ فلورز و اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
سالسا دهائیتی
سالسا دهائیتی یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا SO است که در تاریخ ۲۰۰۸ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی سالسا دهائیتی در پورتو پرنس، هائیتی واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی توسن لوورتور قرار دارد و به ۲ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
واریاگ
Varyag یا Variag ممکن است به معانی زیر توجه داشته باشد:
منسوجات ساسانی
منابع چینی، کلاسیک و اسلامی منسوجات ساسانی را تحسین کرده و آن را کالایی قیمتی توصیف می‌کنند ولی هیچ توصیف مشخصی از آنها ارائه نمی‌کنند. بیشتر مطالعات منسوجات ساسانی در اصل مبتنی بر این منابع و بر بررسی نقش برجسته‌های غار بزرگتر طاق بستان است که با وجود جذابیت بسیار، دچار اثرپذیری‌های بیرونی بسیار هستند و نتیجتاً نمی‌توانند نمی‌تواند نمونه‌های نوعی هنر درباری ایرانی قلمداد شود. برخی الگوهای مشاهده شده بر پوشاک چهره‌های طاق بستان مسلماً بازتولیدهای تزییناتی که در فلزکاری و بالاتر از همه گچ‌بری دورهٔ پایانی ساسانی است. به هر روی، هم الگوهای تزیینی حکاکی شده و هم مدل پوشاک نشان دهندهٔ نوعی طعم خارجی است. علاوه بر این، بازمانده‌های غار بزرگتر طاق بستان آثار ساسانی بسیار پایانی هستند و هیچ معادل مشابهی در کل مجموعهٔ هنر ایرانی پیشا اسلامی ندارد. تنها البسهٔ نساجی قابل اطلاق به دوره ساسانی، در جریان کاوش‌های علمی در شهر قومس، استان سمنان و تل ملیان (فارس) بازیابی شد که تزیینات خاصی را به نمایش نمی‌گذارد و نمی‌توان در خصوص تولید آن در پارس مطمئن بود.
اندیس نوده
نوده یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر داربن استان خراسان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
پهلوی اشکانی کتیبه‌ای
پهلوی اشکانی (پارتی) کتیبه ای خطی است که برای نوشتن زبان اشکانی روی سکه‌های پارتی از زمان ارشک یکم اشکانی (۲۵۰ پیش از میلاد) استفاده می‌شده‌است. همچنین در کتیبه‌های اشکانیان (عمدتاً بر روی قطعات خشتی) و متعاقباً دوره ساسانیان (بیشتر در کتیبه‌های رسمی) استفاده شده‌است.
دیپ (خط) پهلوی اشکانی از راست به چپ نوشته می‌شده و در آن حروف به صورت منفصل (جدا از هم) هستند. پارتی کتیبه ای ۲۲ حرف دارد:
اعداد
پارتی کتیبه ای اعداد شمارشی خاص خود را داشت: اعداد از راست به چپ نوشته می‌شدند. اعداد بدون عدد مربوطه افزودنی هستند. به عنوان مثال، ۱۵۸ به این شکل نوشته می‌شد: ‎ + 20 + 20 + 10 + 4 + 4).
یونیکد
بلوک یونیکد برای سنگ نبشته پارتی U + 10B40 – U + 10B5F است.
شاپرک جوانه‌خوار بلوط
شاپرک جوانه‌خوار بلوط نام یک گونه از تیره برگ‌پیچان است. این شاپرک رنگی سبز دارد و می‌تواند باعث بی برگ شدن درختان بلوط شود.
فرودگاه آروا
فرودگاه آروا یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی با کد یاتا RUA است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۱۷۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر آروا، اوگاندا کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۰۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
اعتیاد در ایران
اعتیاد در ایران موضوعی است که سال‌ها مورد توجه حکومت ایران و کارشناسان بوده‌است. طبق آمار رسمی ۱۳۹۲خورشیدی و به گفته رسول خضری نماینده مجلس حداقل ۱۰ میلیون نفر از ۷۵/۱ میلیون نفر از مردم ایران (۱۳ درصد) درگیر مواد مخدر هستند.
صفویان
مصرف مواد مخدر در ایران از دوره صفویان و با رواج یافتن کشت خشخاش گسترش یافت. تا زمان پادشاهی شاه طهماسب یکم، مصرف بنگ (شاه‌دانه)، تریاک و حشیش در ایران به‌عنوان یک هنجار پذیرفته شده بود و در میان مردم، در قهوه‌خانه‌ها و در دربار پادشاهی صفوی رواج داشت. پس از شاه طهماسب، شاه عباس بزرگ دست به اقداماتی برای محدود کردن مصرف تریاک در ایران زد. او در سال ۱۰۰۵ هجری قمری (۹۷۶ خورشیدی) فرمان ترک تریاک را صادر کرد. با این وجود کشت خشخاش در آن زمان هم در ایران ادامه یافت.
قاجاریان
در دوره قاجاریان تولید و مصرف مواد مخدر در ایران افزایش یافت و حکومت هم از آن حمایت می‌کرد. کشت خشخاش در ۱۸ استان ایران انجام می‌شد و هفت نوع تریاک در ایران وجود داشت. در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار، اعتیاد به‌عنوان یک پدیده در ایران وجود داشت. در همان زمان صادرات تریاک یکی از منابع درآمدهای ارزی ایران بود. در دوره صفوی تریاک، بیشتر به صورت خوراکی مصرف می‌شد و تریاک‌کِشی به شیوه امروزی در دوره قاجار شکل گرفته‌است. پس از پیروزی جنبش مشروطه ایران در سال ۱۳۲۴ قمری (۱۲۸۵ خورشیدی)، حکومت ایران برای مبارزه با مواد مخدر، زیر فشارهای داخلی و خارجی قرار گرفت. در نتیجه «قانون تحدید تریاک» به تصویب مجلس شورای ملی رسید. ولی به دلیل وابستگی حکومت به درآمدهای ناشی از فروش مواد مخدر، مبارزه با مواد مخدر با جدیت انجام نمی‌شد.
دودمان پهلوی
کشت و فروش تریاک توسط حکومت تا سال ۱۳۲۰ خورشیدی و خروج رضاشاه از ایران ادامه داشته‌است. در سال ۱۳۳۱ خورشیدی «قانون منع تهیه و خرید و فروش و مصرف نوشابه‌های الکلی و تریاک و مشتقات آن» توسط مجلس شورای ملی تصویب شد. دولت در سال ۱۳۲۴ خورشیدی «لایحه منع کشت خشخاش» را به مجلس شورای ملی ارائه کرد که در همان سال تصویب شد. این قانون علاوه بر منع کشت خشخاش معتادان را ملزم می‌کرد در مدت شش ماه اقدام به ترک مصرف مواد مخدر کنند. در سال ۱۳۴۷ خورشیدی، دولت «قانون کشت محدود خشخاش و صدور تریاک» را به تصویب مجلس رساند.
قاچاق مواد مخدر و افزایش شمار معتادان
بر پایهٔ برخی از آمارها در سال ۱۴۰۰ و در دورهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران بیش از ۱۲ میلیون معتاد به مواد مخدر در ایران هست که ۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تن از آن‌ها جزو مصرف‌کنندگان دائمی هستند و نیز ۱۰ درصد از معتادان، زنان بوده و هزاران تن از آنان نیز کودکان هستند.
مواد مصرفی
مواد مورد استفاده متعدد در ایران شامل تریاک و مشتقات آن همچون هروئین و همین‌طور حشیش می‌شود. همچنین مواد صنعتی مانند شیشه و کراک به علت قیمت پایین‌ترشان نسبت به مواد سنتی، در ایران شایع شده‌است. تریاک برعکس هروئین و حشیش مورد تحریم روحانیون شیعه نیست. حدود ۵۲ درصد معتادان، تریاک و حدود ۴۸ درصد موادی مانند هروئین و شیشه مصرف می‌کنند. مصرف هروئین، شیشه و ماده روانگردان گُل در حال افزایش است.
کل جامعه
در بهمن ۱۳۹۶ تعداد کل معتادان بیش از ۲/۵ میلیون نفر اعلام شد. ۱۷ درصد مردم تمایل به مصرف مواد مخدر دارند که از این تعداد ۵ درصد، مصرف‌کننده بوده و ۱۲ درصد دیگر نیز در صورت عدم قطع ارتباط مصرف‌کننده با قاچاقچیان و نبود مدیریت مناسب بازار عرضه و تقاضا به سوی مصرف مواد مخدر کشیده می‌شوند.
زنان
مصرف دخانیات بین دخترها بیشتر شده و گُل بیشترین مصرف را بین دختران ایرانی دارد.
دانشگاه‌ها
در پژوهش «زمینه‌یابی اعتیاد» که توسط دفتر مطالعات فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران در سال تحصیلی ۸۲–۱۳۸۱ روی نمونه‌ای متشکل از ۵٬۳۲۱ دانشجو در ۲۱ دانشگاه تحت پوشش وزارت علوم گرفت، ۵۸۶ نفر یعنی حدود ۱۱ درصد دانشجویان به صورت حرفه‌ای از مواد مخدر استفاده می‌کردند.
افغانستان
همجوار بودن اراضی کشت تریاک در افغانستان با خاک ایران تأثیر محسوسی بر میزان و آمار اعتیاد در ایران داشته‌است.
راه‌کارها
قانونی کردن مواد مخدر غیر صنعتی، یک راه‌حل برای کنترل مصرف مواد مخدر در ایران است. به این معنی که فروش مواد مخدر به هر شخص، به میزان معینی محدود شود.
تروجان (اخترشناسی)
در اخترشناسی تروجان یک جسم آسمانی است که مداری مشترک با یک سیاره یا یک جسم آسمانی بزرگ‌تر دارد اما با آن برخورد نمی‌کند زیرا یکی از این دو بدور مداری در نقاط لاگرانژی ثابت در حال گردش است. تروجان‌ها جزو اجرام با مدار مشترک محسوب می‌شوند. در این گونه آرایشِ مداری ستاره یا سیارهٔ بزرگ‌تر و سیاره‌های کوچکتر بر گرد مرکز سنگینی سراسری مشترکشان، (مکانی در فضا که گرانش دو جسم همدیگر را خنثی می‌کنند) می‌گردند. جرم بسیار کوچکتری که در یکی از نقاط لاگرانژی قرار گرفته مورد تأثیر نیروی کشندیِ ترکیبی (ترکیب شده از همهٔ نیروها) که در این «مرکز سنگینی سراسری» حضور دارند قرار دارد. در نتیجه این اجرام کوچک‌تر می‌توانند به دور مرکز سنگینی سراسری هم‌راه با اجرام بزرگتر با دوره تناوب مشابه به گردش درآیند و این ترتیب در طول زمان پایدار بمانند.
سیارک‌های تروجان، سیارک‌هایی هستند که در نقاط تروجانی یک سیاره قرار دارند. قمرهای تروجان، قمرهایی هستند که در نقاط تروجانی قمری بزرگتر قرار دارند. سیاره‌های تروجان نیز سیاره‌هایی هستند که در نقاط تروجانی دیگر سیارات قرار دارند.
در منظومه شمسی، بیشتر تروجان‌های شناخته شده در مدار مشتری مشترک هستند. آن‌ها به اردوگاه یونان در L4 (جلوتر از مشتری) و اردوگاه تروا در L5 (دنبال مشتری) تقسیم می‌شوند. تصور می‌شود بیش از یک میلیون تروای مشتری بزرگتر از یک کیلومتر قطر داشته باشند، از این تعداد بیش از ۷۰۰۰ تروجان تاکنون فهرست بندی شده‌اند.
زحل دارای بیشترین قمر تروجانی شناخته شده‌است. تتیس قمر زحل دارای دو قمر تروجانی (تلستو و کالیپسو) و قمر دیونه دارای دو قمر تروجانی (هلنه و پولیدئوکس)) است.
در سال ۲۰۱۱ ناسا کشف اولین تروجان شناخته شده زمین را اعلام نمود.
لیشنا (شهرستان لسکو)
لیشنا (به لاتین: Liszna) یک روستا در لهستان است که در گمینا چیسنا واقع شده‌است. لیشنا ۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
چم نوری‌جان بی پاکوه
چم نوری‌جان بی پاکوه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان امامزاده جعفر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شان داناون
شان داناون یک سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است که در کابینه باراک اوباما، اداره کنندهٔ اداره مدیریت و بودجه بود. او پیشتر وزیر مسکن ایالات متحده آمریکا بود.
شان داناون دارای درجه کارشناسی ارشد از دانشگاه هاروارد است.
او پیشتر رئیس سازمان مسکن و شهرسازی در نیویورک بود.
کریستف برانت
کریستف برانت (Christophe Brandt؛ زادهٔ May 6, 1977) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است.
دارا و ندار (مینی‌سریال)
این مجموعه محصول ۱۹۷۶ کانال ABC آمریکا بر اساس کتاب «دارا و ندار» نوشته ایروین شاو تولید شد.
کارگردانان این مجموعه بیل بیکس بی، دیوید گرین، بوریس ساگال و بازیگران پیتر استراوس، نیک نولت، سوزان بلک لی، ادوارد اسنر، رابرت رید بودند.
تهیه‌کنندگان جان ایبستین، فرانک پرایس و نویسنده دین رایزنر بودند. ساخت موزیک را الکس نورث بر عهده داشت. تدوینگران فیلم ریچارد براکین و داگلاس استوارت بودند. این مجموعه تلویزیونی در روزهای دوشنبه از شبکه دوم تلویزیون ایران سال ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ پخش شد.
فاتمیر آلوشی
باشگاهی
لیرا در سال ۲۰۱۰ نامزد دریافت توپ طلا از طرف فیفا بود و مقام سوم را کسب کرد. پس از آن وی اعلام کرد که برای فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ به تیم اف.اف.سی فرانکفورت می‌پیوندد. این نقل و انتقال به عنوان گرانترین ترانسفر تاریخ بوندس‌لیگا لقب گرفت.
بین‌المللی
فاتمیر اولین بازی خود را برایتیم بزرگسالان آلمان در اکتبر ۲۰۰۵ و در مقابل تیم ملی فوتبال زنان اسکاتلند انجام داد. یک سال بعد او مسابقات فوتبال زنان زیر ۱۹ سال اروپا را در سال ۲۰۰۶ و ردهٔ جوانان بدست آورد. در مسابقات فوتبال زنان زیر ۲۰ سال اروپا و در سال ۲۰۰۶ تیم آلمان در یک چهارم نهایی از دور مسابقات حذف شد. بایرامای در هر چهار بازی از ابتدا به میدان رفت و سه گل را در این تورنمنت به ثمر رساند.
گل‌های ملی
فهرست آمار گلزنی در تیم ملی زنان آلمان و نتایج آن: منبع:
زندگی شخصی
والدین وی ایزمت و گنیمت از آلبانیایی‌هایی هستند که در سال ۱۹۹۳ از ایستوک، یوگسلاوی به آلمان مهاجرت کردند. از سال ۲۰۰۷ فاتمیر با اشرف دورمشی بازیگر و مدل آلبانیایی رابطه داشت. در اکتبر ۲۰۰۹ زندگینامه خود را به زبان آلمانی با نام «Mein Tor ins Leben – Vom Flüchtling zur Weltmeisterin» (به معنی:هدف من در زندگی - از پناهندگی به قهرمانی جهان) منتشر کرد. در ژوئن ۲۰۱۱ او با همکار خود انیس الوشی آشنا شد. پدران هر دوی آنها بایکدیگر به عنوان افسر پلیس در کوزوو همکاری می‌کردند. در سال بعد این زوج ازدواج خود را اعلام کردند. در مدت کوتاهی پس از آن و در سپتامبر ۲۰۱۲ هر دوی آنها از ناحیهٔ رباط متقاطع جلویی دچار مصدومیت شدند و به مدت ۷۲ ساعت مصدوم بودند.
افتخارات
باشگاهی اف سی آر ۲۰۰۱ دویسبورگ قهرمانی جام حذفی فوتبال آلمان ۲۰۰۹–۲۰۰۸ نایب قهرمان ۲۰۰۷–۲۰۰۶ توربین پوتسدام '''اف. اف. سی فرانکفورت'''
اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده آمریکا
اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده (به شکل مخفف: PTO یا USPTO) یکی از آژانس‌های وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا است که در زمینه صدور گواهی ثبت اختراع برای مخترعین، ثبت نشان تجاری برای محصولات و شناسایی و اعتباربخشیدن به مالکیت فکری فعالیت می‌کند.
اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده به همراه اداره تبت اختراع اروپا و اداره ثبت اختراع ژاپن تشکیل دهنده اداره‌های سه‌جانبه ثبت اختراع هستند.
پیوند به بیرون
وب‌گاه رسمی
بزنگان
بزنگان(bazangan)، مرکز دهستان گل‌بی‌بی و روستایی از توابع بخش مرزداران شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی است. و در فاصله ۱۰۰ کیلومتری شهر سرخس قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۹۷ نفر (۹۱۵ خانوار)است. .
موقعیت
این روستا در ۹۰ کیلومتری جنوب شرقی سرخس و در دامنه شمالی رشته کوه بزنگان و ۲ کیلومتری غرب راه مزداوند به چهچه قرار دارد. این روستا از توابع شهرستان سرخس است و در ۱۲۸ کیلومتری شرق مشهد در یک منطقه دشتی واقع شده‌است کوه بزنگان در ۴ کیلومتری جنوب کوه قره داغ و در ۶ کیلومتری غرب و جنوب غربی روستا قرار گرفته‌است آب و هوای آن معتدل خشک است در این روستا قلعه تاریخی بزنگان واقع شده‌است که نشان از قدمت دیرینه روستا دارد. اولین ساکنین بزنگان طایفه موری‌ها (mouri) بوده‌اند. ریشه فامیل مروی مربوط به زادگاه اصلیشان شهر مرو است، که اکنون جزو کشور ترکمنستان می‌باشد.این شهر زمانی در قلمرو و جزو خاک ایران بود که در زمان حکومت قاجار از کشور ایران منفک گردیده است.
آب و هوا
آب و هوای بزنگان معتدل و خشک است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۰۲۰ متر و آب و هوای آن معتدل و کوهستانی است.
در این روستا قلعه تاریخی بزنگان واقع شده‌است که نشان از قدمت دیرینه روستا دارد.
نیلوفر مردانی
نیلوفر مردانی (زادهٔ ۱۳۷۲) ورزشکار اسکیت سرعت اهل ایران و عضو تیم ملی اسکیت سرعت ایران است. او سابقهٔ حضور در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ و مسابقات قهرمانی جهان اسکیت سرعت با تیم ملی ایران را دارد. آخرین مقام قهرمانی کسب‌شده از سوی مردانی، جایگاه نخست در مسابقات اسکیت ترکیه در سال ۲۰۲۲ بوده‌است، وی در مسابقات اسکیت آزاد ترکیه در همبستگی با خیزش ۱۴۰۱ ایران روی سکوی قهرمانی حجاب خود را برداشت و لباسی مشکی با نام «ایران» بر تن داشت.
ابریشم‌باف ناجور
ابریشم‌باف ناجور نام یک گونه از راسته پروانه‌سانان است.
نیلوفر مردانی
زندگی‌نامه
مردانی زادهٔ ۱۳۷۲ است و از ۹ سالگی فعالیت در ورزش اسکیت را آغاز کرده‌است. او دارای مدرک دکتری در رشتهٔ دامپزشکی است.
مردانی در آبان ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری ایران در مسابقه‌ای در استانبول، ترکیه شرکت کرد و پس از کسب قهرمانی در این مسابقه، بدون حجاب و با لباسی سیاه که بر روی آن نام «ایران» نوشته شده‌بود، بر روی سکو رفت. وزارت ورزش و جوانان ایران این عمل او را «تقبیح» کرده و اعلام کرد که او از یک ماه پیش در تیم ملی اسکیت ایران عضویت نداشته‌است و به‌طور شخصی و بدون مجوز از شورای برون‌مرزی وزارت ورزش در این مسابقات شرکت کرده‌است.
فعالیت حرفه‌ای
مردانی در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان عضو تیم ملی اسکیت ایران به رقابت‌های قهرمانی جهان در کلمبیا اعزام شد و در رشتهٔ ۲۰۰ متر جوانان جایگاه ۲۵، و در رشتهٔ ۱۰٬۰۰۰ متر جاده‌ای رتبهٔ یازدهم را کسب کرد. او در همان سال به مسابقات قهرمانی آسیا در چین نیز اعزام شد و در رشتهٔ ۴۲ کیلومتر نوجوانان با ثبت زمان ۱:۱۷:۰۶٫۰۹۶ جایگاه ۲۸ را به‌دست‌آورد و در سال بعد در مسابقات قهرمانی آسیا در رشته‌های ۱٬۰۰۰ و ۱۵٬۰۰۰ متر به مقام پنجم، و در رشتهٔ ۱۰٬۰۰۰ متر به مقام ششم دست یافت.
او در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ در تیم ملی ایران حضور داشت و در رشتهٔ ۱۰٬۰۰۰ متر حذفی مقام هشتم را کسب کرد و در سال ۲۰۱۱ نیز پس از پیوستن به تیم ملی، در مسابقات قهرمانی اسکیت سرعت جهان حضور یافت و در مادهٔ ۲۰٬۰۰۰ متر حذفی مجدداً جایگاه هشتم را کسب کرد.
او در نوامبر ۲۰۲۲ در مسابقهٔ اسکیت آزاد ترکیه موفق به کسب مقام نخست شد.
اندیس نوق
نوق یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر دولت آباد استان خراسان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، منگنز است.
تل مزاری و محوطه مجاور
تل مزاری و محوطه مجاور مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بروجن، بخش گندمان، روستای بیژگرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۰۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لباس شیک
«لباس شیک» آلبومی از هنرمند اهل انگلستان موریسی است که در سال ۱۹۹۰ میلادی منتشر شد.
فهرست ترانه‌ها
متن همهٔ آهنگ‌ها توسط موریسی سروده و توسط استفان استریت ساخته شده‌اند؛ به جز مواردی که اشاره شده است.
طرف اولطرف دوم
امستردام، ساسکاچوان
امستردام، ساسکاتچیوان (به انگلیسی: Amsterdam, Saskatchewan) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده‌است.
خصوصیات
امستردام ۲۵ نفر جمعیت دارد.
سیستم برتون وودز
نظام مدیریت پولی برتون وودز در اواخر جنگ جهانی دوم، قوانین روابط مالی و بازرگانی میان کشورهای ایالات متحده آمریکا، کانادا، اروپای غربی، استرالیا و ژاپن را مشخص کرد. نظام برتون وودز نخستین نمونه از یک نظام پولی کاملاً مشورتی و قراردادی است که با هدف کنترل و مدیریت روابط پولی و اقتصادی میان دولت ها به بهانه مدیریت کشور تأسیس شده‌است. در نظام برتون وودز هر کشور باید سیاست پولی خود را چنان اتخاذ کند که نرخ مبادله ارز خود را به طلا گره زده و این نرخ را ثابت نگه دارد. نقش صندوق بین‌المللی پول نیز برطرف‌کردن ناترازی‌های موقتی در پرداخت‌ها است. همچنین، این نظام باید به عدم همکاری میان دیگر کشورها و جلوگیری از ایجاد رقابت برای کاهش ارزش ارزها نیز بپردازد. از ۱ تا ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴، ۷۳۰ نماینده از میان ۴۴ کشور نیروهای متفقین به منظور برگزاری «کنفرانس پولی و مالی ملل متحد» در هتل «مونت واشینگتن» واقع در برتون وودز، نیوهمپشایر آمریکا دور هم جمع شدند و در روز آخر، موافقت‌نامه برتون وودز را امضا کردند. این موافقت‌نامه با تأسیس قوانین، نهادها و فرایندهایی به منظور تنظیم نظام پولی بین‌المللی، صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، بازسازی و توسعه جهان پس از جنگ را بنیاد نهاد.
آمریکا که دو سوم طلای جهان را زیر کنترل داشت، اصرار داشت که نظام برتون وودز هم بر طلا و هم بر دلار آمریکا مبتنی باشد. نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در کنفرانس شرکت کردند ولی بعدها از پذیرش موافقت‌نامه نهایی سرباز زدند و اعلام کردند نهادهایی که بدین طریق تأسیس شده بودند، «شعب وال استریت (بازار بورس نیویورک)» هستند. در ۱۹۴۵ (میلادی) و پس از این‌که شمار کشورهای موافق به رقم مناسبی رسید، این سازمان‌ها آغاز به کار کردند.
در ۱۵ اوت ۱۹۷۱ آمریکا قابلیت تبدیل دلار آمریکا به طلا را به شکل یک‌طرفه فسخ کرد و عملاً به نظام برتون وودز پایان داد و دلار را به ارز بی‌پشتوانه تبدیل کرد. به این اقدام «شوک نیکسون» می‌گویند که باعث شد شرایطی پدید آید که دلار آمریکا تبدیل به ارز اندوخته بسیاری از کشورها بشود. هم‌زمان، بسیاری از ارزهای ثابت (مانند پوند استرلینگ) نیز شناور شدند.
خاستگاه
بنیاد سیاسی نظام برتون وودز متأثر از دو وضعیت ۱) بحران‌های مالی جهانی پس از جنگ جهانی اول و شکست در حل مشکلات اقتصادی که منجر به جنگ دوم شد؛ و ۲) تمرکز قدرت در تعداد کمی از کشورها بود.
دوره بین دو جنگ
در دوره بین دو جنگ جهانی، میان کشورهای قدرتمند توافق‌هایی مانند پیمان ورسای به منظور هماهنگی نرخ تبدیل ارز شده بود؛ ولی این توافق‌ها شکست خوردند و تنش‌های سیاسی را بدتر کردند. تجربه جنگ جهانی دوم برای اذهان مقامات رسمی تازه بود. برنامه‌ریزان برتون وودز امید داشتند که از تکرار پیمان ورسای جلوگیری کنند زیرا آن پیمان موجب تنش‌های سیاسی و اقتصادی شده و جنگ جهانی دوم را به بار آورده بود.
پس از جنگ جهانی اول، بریتانیا مبالغ هنگفتی به آمریکا بدهکار شد و نمی‌توانست پرداخت کند؛ زیرا طی جنگ سرمایه خود را برای حمایت از متفقینی مانند فرانسه خرج کرده بود. متفقین نمی‌توانستند پول بریتانیا را بازگردانند؛ لذا بریتانیا نیز نمی‌توانست بدهی خود به آمریکا را باز پردازد. راه حلی که فرانسه، بریتانیا و آمریکا در کاخ ورسای به آن رسیدند این بود که آلمان را مجبور به پرداخت پول کنند. اگر مطالباتی که از آلمان شد غیرواقعی بود پس تقاضا از فرانسه برای بازپرداخت به بریتانیا و تقاضا از بریتانیا برای بازپرداخت به آمریکا نیز غیرواقعی بود. پس بسیاری از دارایی‌هایی که در ترازنامه‌های بانک‌ها در سطح بین‌الملل وجود داشت در واقع وام‌های غیرقابل بازیافت بودند و همین وام‌ها در ۱۹۳۱ منجر به بحران بانکداری رکود بزرگ شدند. اصرار غیرعاقلانه کشورهای طلب‌کار برای پس گرفتن پول خود همراه با تمایل به سیاست جداسازی خود از دیگر کشورها، باعث تخریب نظام اقتصاد جهانی و رکود جهانی اقتصادی شد. سیاست «همسایه‌ات را فقیر کن» در ادامه این بحران پدید آمد؛ طوری‌که چند کشور کوشیدند با کاهش ارزش ارز خود توانایی رقابت خود را افزایش دهند (یعنی صادرات را زیاد کنند و واردات را کم کنند)، گرچه بررسی‌های تازه نشان داده‌اند که این سیاست تورمی شاید بتواند بخشی از نیروهای متضاد در سطح قیمت‌های جهانی را خنثی کند.
در دهه ۱۹۲۰ (میلادی)، جریان‌های بین‌المللیِ سرمایه‌های مالی سوداگرانه، زیاد شدند و در نتیجه، وضعیت تراز پرداخت‌ها در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکا دچار بحران شد. در دهه ۱۹۳۰ (میلادی)، بازارهای جهانی همواره دستخوش موانع و محدودیت‌های بی‌نظم و سامانی بود که کشورهای مختلف بسته به میل خود بر تجارت بین‌الملل و حجم سرمایه‌گذاری‌ها اِعمال می‌کردند. در نیمه نخست این دهه، سیاست‌های ملیِ آشفته و اغلب متکی بر استقلال کشور در نقاط مختلف جهان پدیدار شد. این سیاست‌ها از نوع حمایتی و نئومرکانتیلیستی بودند - که اغلب با هم سازگار نیستند- و هدفشان این بود که جایگزینی برای واردات بیابند، صادرات را زیاد کنند، سرمایه‌گذاری خارجی و جریان‌های تجاری را منحرف کنند و حتی بعضی از تجارت‌های مرزی و سرمایه‌گذاری‌ها را فوراً ممنوع کنند. بانک‌های مرکزی کوشیدند با هم جلسه گذاشته و وضعیت را مدیریت کنند؛ ولی دربارهٔ وضعیت توافق نداشتند و برقراری ارتباط در سطح بین‌المللی برایشان دشوار شد. همین‌ها باعث شد تا در عمل از توانایی‌هایشان کاسته شود. تجربه عاقبت این کار این بود که صرف اینکه بانک‌های مرکزی سخت کوش و مسئولیت پذیر باشند کافی نیست.
یک دلیل اینکه کسانی که مثلاً پول آفریقای جنوبی را در اختیار داشتند به نفع‌شان بود که ثروت خود را در لندن و به شکل پوند استرلینگ نگهداری کنند این بود که پوند استرلینگ ارز قدرتمندی بود. مشکل آنجا بود که وقتی که بریتانیا در دهه ۱۹۲۰ میلادی در روند صنایع دچار کاهش شد، برای جبران کسری تجاری خود، ارزش پولش را بصورت مصنوعی کاهش داد و نتیجتاً کاهش ارزش پول بریتانیا منجر به خروج ارزهای مازاد از نظام بانکی می‌شد.
تا ۱۹۴۰، آلمان نازی نیز با بلوک محدودی از کشورها کار می‌کرد. آلمان، کشورهای شریکی را که مازاد سرمایه داشتند مجبور می‌کرد از سرمایه مازاد خود برای واردات کالا از آلمان خرج کنند؛ لذا بریتانیا از راه نگهداری مازاد سرمایه کشورها به شکل پوند استرلینگ و آلمان از طریق مجبور کردن شرکای تجاری به خرید محصولاتش بقای خود را حفظ می‌کردند. آمریکا نگران این بود که هزینه‌های زمان جنگ به ناگهان کاهش یابد و کشور دوباره دچار بیکاری مانند دهه ۱۹۳۰ میلادی بشود؛ لذا از کشورهایی که از پوند استرلینگ استفاده می‌کردند و نیز از همه اروپاییان خواست که با آسان‌سازی رویه‌ها بتوانند از آمریکا کالا وارد کنند؛ بنابراین آمریکا از تجارت آزاد و تبدیل ارزهای بین‌المللی به طلا یا دلار حمایت کرد.
گفتگوهای پس از جنگ
وقتی بسیاری از همین ناظران متخصصی که افتضاح دهه ۱۹۳۰ میلادی را بار آورده بودند در برتون وودز در جایگاه معماران نظام نو و یکپارچه پس از جنگ قرار گرفتند اصول راهنمایشان تغییر کرده بود: «دیگر همسایه‌ات را فقیر نکن» و «جریان‌های سرمایه مالی سوداگرانه را کنترل کنید». هدف این بود که دیگر فرایند رقابتیِ کاهش ارزش پول رخ ندهد ولی باید این کار به گونه‌ای انجام می‌گرفت که کشورهای بدهکار مجبور نشوند نرخ بهره خود را آن چنان زیاد بگیرند که سرمایه‌گذاران خارجی تشویق شوند پول خود را به آن بانک‌ها بسپارند و از سوی دیگر صنایع آن کشورهای بدهکار آسیب ببیند. «جان مینارد کینز» که نگران تکرار «رکود بزرگ» بود از پیشنهاد بریتانیا مبنی بر اینکه کشورهایی که مازاد سرمایه دارند باید مجبور به پیروی از قاعده «استفاده کن یا از دستش بده» شوند، حمایت کرد. بر پایه این قاعده، آن کشورها باید از ملل بدهکار کالا وارد کنند، در خاک ملل بدهکار کارخانه بسازند یا پول را به کشورهای بدهکار ببخشند. آمریکا با طرح کینز مخالفت کرد و یک مقام عالی‌رتبه در وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا به نام «هری دکستر وایت» نیز پیشنهاد کینز را رد کرد و در عوض ایجاد یک صندوق بین‌المللی پول را پذیرفت که آن قدر منابع کافی داشته باشد که بتواند با ناپایدار شدن جریان‌های مالی سوداگرانه مقابله کند؛ ولی پیشنهاد وایت با صندوق بین‌المللی پول امروزی فرق داشت. بر پایه پیشنهاد او، به‌طور خودکار با جریان‌های گردش مالی سوداگرانه مقابله می‌شد بی‌آنکه هیچ قید و بند سیاسی وجود داشته باشد یعنی صندوق بین‌المللی پول هیچ شرط و شروطی نمی‌داشت. «براد دلونگ» تاریخ‌نگار اقتصادی، می‌گوید تقریباً هر چه کینز گفته بود و آمریکاییان با آن مخالفت کرده بودند بعداً معلوم می‌شد که درست بوده‌است.
امروزه این رویدادهای کلیدی دهه ۱۹۳۰ میلادی برای پژوهشگران معنا و مفهوم دیگری دارد. از جمله اینکه امروزه کاهش ارزش پول را طور دیگری تفسیر می‌کنند. «بن برننکی» در خصوص این موضوع می‌نویسد:
«... محتمل‌ترین دلیل رکود جهانی این بود که استاندارد بین‌المللی طلا از نظر ساختاری مشکل داشت و خوب مدیریت نمی‌شد. به دلایل بسیار، از جمله اینکه وزارت خزانه‌داری می‌خواست از انفجار بازار سهام جلوگیری کند، سیاست‌های مالی در دهه ۱۹۲۰ در چند کشور مهم انقباضی بود، این انقباضات به واسطه استاندارد طلا به کل جهان منتقل شد. پدیده‌ای که در آغاز یک انقباض ملایم بود در بحران بانکداری و ارزی سال ۱۹۳۱ ایجاد شد و منجر به «رقابت برای دستیابی به طلا» شد. عقیم‌سازی گردش طلا از سوی کشورهایی که مازاد داشتند (آمریکا و فرانسه)، جایگزین کردن طلا به جای ذخایر ارزهای خارجی، و بیرون کشیدن پول از بانک‌های تجاری از جمله دلایلی بودند که باعث شد جایگاه طلا به عنوان پشتوانه پول ارتقاء یابد و در نتیجه میزان عرضه پول در سطح ملی کاهش یابد. انقباضات پولی به شدت با کاهش قیمتها، میزان تولید و استخدام مرتبط بودند. به رغم محدودیت‌های استاندارد طلا، همکاری مؤثر در سطح بین‌الملل می‌توانست منجر به انبساط پولی در سطح جهانی شود ولی مناقشات مربوط به غرامت و بدهی‌های جنگ جهانی اول جهانی، و نیز رویکرد وزارت خزانه‌داری که تنها به نفع کشور فکر می‌کرد و بی‌تجربه هم بود، باعث شدند چنین چیزی رخ ندهد. در نتیجه، کشورها تنها در صورتی می‌توانستند از گرداب انقباض خارج شوند که به‌طور یکجانبه استاندارد طلا را کنار گذارند و دوباره پایداری پولی را در سطح داخلی برپا کنند. این پروسه به شکلی نصفه نیمه و ناهماهنگ پیش می‌رفت تا اینکه سرانجام در ۱۹۳۶، فرانسه و دیگر کشورهای بلوک استاندارد طلا را کنار گذاشتند.»''رکود بزرگ. بی. برنانکی.''
در ۱۹۴۴ در برتون وودز و در نتیجه بینش جمعی آن زمان نمایندگان همه کشورهای پیشروی متفقین به دنبال دستیابی به یک نظام منظم با نرخ تبدیل ارز ثابت بودند که به‌طور غیر مستقیم تحت نظر دلار آمریکا و وابسته به طلا باشد. یعنی نظامی که متکی به یک اقتصاد بازار قاعده‌مند باشد و ارزش ارزهایش به شدت کنترل شود و به کمک بانک‌های مرکزی، گردش‌های سرمایه‌های سوداگرانه بین‌المللی کنترل شد. این بدین معنی بود که سرمایه‌گذاری‌های بین‌المللی وارد بخش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی می‌شد یعنی ساخت و ساز کارخانجات در خارج، نه صرف دستکاری ارزها شود و نه در بازارهای سهام استفاده شود. گرچه متخصصین بین‌المللی تا حدی در خصوص نحوه خاص اجرای این نظام اختلاف نظر داشتند اما همگی بر سر نیاز به نظارت‌های شدید توافق داشتند.
امنیت اقتصادی
بر پایه تجربه سال‌های بین دو جنگ، برنامه ریزان آمریکایی مفهوم امنیت اقتصادی را پدیدآوردند یعنی اینکه یک نظام اقتصادی بین‌المللی لیبرال می‌تواند امکان صلح پس از جنگ را تقویت کند. از میان ایده‌پردازان این موضوع کوردل هال بود که از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۴ وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا بود. هول بر این باور بود که علل اصلی دو جنگ جهانی، تبعیض اقتصادی و جنگ تجاری بود. به عبارتی او دو چیز در ذهن داشت، یکی کنترل ارز و تجارت (توافقات دو سویه) که دولت آلمان نازی وضع کرده بود و دوم نظام ترجیحی بریتانیا که بر پایه این نظام اعضای فعلی یا قبلی پادشاهی بریتانیا در معاملات تجاری جایگاه ویژه‌ای داشتند. همین نظام خودش باعث شده بود آلمان و فرانسه و آمریکا سیاست‌های مراقبتی در پیش بگیرند. هول می‌گفت:
«تجارتی که بدون مانع انجام گیرد صلح را با خود به همراه می‌آورد. تعرفه‌های زیاد، موانع تجاری و رقابت ناعادلانه اقتصادی با جنگ همبسته‌اند… اگر می‌توانستیم جریان تجاری آزادتری داشته باشیم…(آزادتر به این معنی که موانع و تبعیض‌های کمتری ایجاد می‌شد… طوری‌که یک کشور به شدت نسبت به دیگری حسادت نمی‌کرد و استانداردهای زندگی همه کشورها بهبود می‌یافت)، نارضایتی اقتصادی که مادر جنگ است از میان می‌رفت و شاید شانس این را داشتیم که به صلح پایدار دست یابیم».
افزایش مداخلات دولتی
کشورهای توسعه‌یافته بر این عقیده بودند که نظام اقتصادی بین‌المللی لیبرال نیاز به مداخله دولت‌ها دارد. پس از رکود بزرگ، در کشورهای توسعه یافته کار اصلی دولت‌ها این شده بود که اقتصاد را مدیریت کنند. اشتغال، تثبیت قیمت، و رشد اقتصادی از جمله موضوعات مهم سیاست دولت بودند.
از سوی دیگر، مفروض بود که نقش دولت در اقتصاد ملی تضمین اندازه‌ای از رفاه برای شهروندان است. نظام حفاظت اقتصادی برای شهروندانی که تحت خطر هستند – گاهی به آن دولت رفاه می‌گویند – پس از رکود بزرگ پدید آمد و منجر به دخالت شدید دولت در اقتصاد شد. همچنین مکتب کینز در اقتصاد که می‌گفت دولت باید برای مقابله با نواقص بازار دخالت کند نیز به این وضع دامن می‌زد.
با این وجود، افزایش مداخلات دولتی در اقتصاد داخلی منجر به افزایش احساسات انزوا جویانه شد و به شدت بر اقتصاد بین‌المللی تأثیر منفی گذاشت. اولویت دهی به اهداف ملی، اقدامات ملی مستقل در دوره میان دو جنگ، و عدم درک این نکته که بعضی از همان اهداف ملی بدون همکاریِ بین‌المللی ممکن نبود محقق شوند، همگی منجر به سیاست «همسایه ات را فقیر کن» شد، از جمله: افزایش تعرفه‌ها، کاهش رقابتی ارزش پول که منجر به فروپاشی نظام پولی بین‌المللی مبتنی بر طلا شد، ناپایداری سیاسی در داخل، و جنگ بین‌المللی. مبدع اصلی نیو دیل نظام برتون وودز هری دکستر وایت در خصوص درس‌هایی که آن دوره به ما آموختند چنین می‌گوید:
«نبود همکاری قوی اقتصادی میان کشورهای برتر به ناچار منجر به جنگ اقتصادی می‌شود که آن نیز مقدمه و محرکی برای جنگ نظامی در سطحی حتی وسیع‌تر است»
کشورها برای دستیابی به پایداری اقتصادی و صلح سیاسی موافقت کردند با هم همکاری کنند و تولید ارزهای خود را کاملاً منظم کنند و نرخ تبدیل ارزها را ثابت نگاه دارند تا تجارت بین‌المللی آسان‌سازی شود. این اصل دیدگاه آمریکا در خصوص تجارت آزاد در دوره پس از جنگ بود. در کنار این موضوع، اهداف دیگری هم وجود داشت از جمله کاهش تعرفه‌ها و حفظ تعادل تجاری از راه ثابت نگاه داشتن نرخ ارزها. همگی این‌ها به سود نظام سرمایه‌داری بود.
لذا بیشتر کشورهایی که اقتصاد بازارشان توسعه یافته بود با نگرش آمریکا به مدیریت اقتصاد بین‌الملل در دوران پس از جنگ موافق بودند. در نتیجه، یک نظام پولی بین‌المللی ایجاد و تثبیت شد و کمک کرد تا موانعی که بر سر تجارت آزاد و گردش سرمایه وجود داشت برطرف شوند. در واقع، نظام پولی بین‌المللی تازه بازگشت به نظام استاندارد طلای پیش از جنگ بود با این تفاوت که از دلار آمریکا به عنوان ارز ذخیره نو استفاده می‌شد تا زمانی که دوباره منابع طلای جهانی از طریق تجارت بین‌المللی به این کار تخصیص یابند.
پس در آغاز قرار بود بر پایه نظام نو، دولت‌ها بر خلاف سال‌های پیش از جنگ جهانی دوم، در تأمین پول خود دخالت نکنند. در عوض باید نظارت می‌کردند تا میزان تولید ارز طوری باشد که سطح قیمت ارز به‌طور مصنوعی دستکاری نشود. برتون وودز اگر هیچ سود دیگری هم نداشت لااقل بازگشت به دوره‌ای بود که دولت‌ها به‌طور فزاینده در سیستم‌های اقتصادی و ارزی دخالت نمی‌کردند.
منشور آتلانتیک
در اوت ۱۹۴۱ منشور آتلانتیک نوشته شد. در آن زمان فرانکلین روزولت رئیس‌جمهور ایالات متحده بود و در یک کشتی واقع در اقیانوس اطلس شمالی با وینستون چرچیل نخست‌وزیر بریتانیا دیدار کرد. این دیدار، مهم‌ترین دیدار از این دست بود که پیش از کنفرانس برتون وودز رخ داد. روزولت به مانند توماس وودرو ویلسون که پیش از روزولت، اصول چهارده‌گانه ویلسون را برای اوضاع پس از جنگ جهانی اول ارائه کرده بود، یک سری اهداف بلندپروازانه برای فضای پس از جنگ، آن هم پیش از ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم، وضع کرد. مطابق منشور آتلانتیک، حق همه کشورها به دسترسی برابر به تجارت و مواد خام تأیید شد. همچنین، منشور دریاها را آزاد اعلام کرد (این یکی از اهداف سیاست خارجی مهم آمریکا بود زیرا نخستین بار فرانسه و بریتانیا کشتی‌رانی آمریکا را در دهه ۱۷۹۰ تهدید کرده بودند)، خلع سلاح متجاوزان را تأیید کرد و خواست تا «نظام امنیتی وسیع و پایدارتری» شکل بگیرد.
با نزدیک شدن پایان جنگ، کنفرانس برتون وودز برپا شد. این کنفرانس نقطه پایانی حدود دو سال و نیم برنامه‌ریزی برای سال‌های پس از جنگ بود. این برنامه‌ریزی از سوی خزانه‌داری آمریکا و بریتانیا صورت گرفته بود. نمایندگان آمریکا و بریتانیا به دنبال بازسازی چیزی بودند که در دوره میان دو جنگ وجود نداشت: نظام پرداخت بین‌المللی که باعث می‌شد تجارت بدون ترس از کاهش ارزش پول یا نوسان‌های شدید در نرخ تبادل ارز انجام گیرد. این مشکلات مذکور در دوره رکود بزرگ، سرمایه‌داری را در سطح جهانی فلج کرده بودند.
بسیاری از سیاست گذاران می‌پنداشتند از آنجا که بازار اروپا برای کالا و خدمات آمریکا آماده نیست آمریکا نمی‌تواند به رشد اقتصادی‌ای که طی جنگ بدان دست یافته بود ادامه دهد. علاوه بر این، اتحادیه‌های کارگری آمریکا بدون تمایل، مجبور به پذیرش قید و بندهای تحمیلی دولت طی جنگ شده بودند ولی دیگر نمی‌خواستند صبر کنند به ویژه اینکه افزایش کسری حقوق برایشان غیرقابل پذیرش بود. (اواخر ۱۹۴۵، اعتصابات مهمی در صنایع خودروسازی، برق و فولاد رخ داده بود).
در اوایل ۱۹۴۵، برنارد باروک فضای برتون وودز را چنین توصیف کرد «اگر بتوانیم از پرداخت یارانه به بخش کارگری و رقابت طاقت فرسا در بازارهای صادرات جلوگیری کنیم» و مانع از ساخت دوباره ماشین‌های جنگی بشویم «وای پسر! چه رونقی در بلندمدت در انتظار ماست!».
برهمین اساس آمریکا توانست از موقعیت خود استفاده کند و قواعد اقتصاد جهانی را تعیین کند و بتواند دسترسی راحتی به منابع و بازارهای همه کشورها داشته باشد.
ویرانی‌های ناشی از جنگ در اروپا و آسیای شرقی
نیروهای هم‌پیمان آمریکا که طی جنگ از نظر اقتصادی آسیب دیدند به کمک آمریکا نیاز داشتند تا بتوانند تولید داخلی خود را بازسازی کنند و برای تجارت بین‌المللی بودجه تأمین کنند. در واقع آن‌ها برای ادامه حیات به چنین کمک‌هایی احتیاج مبرم داشتند.
پیش از جنگ، فرانسه و بریتانیا فهمیده بودند که دیگر نمی‌توانند در یک بازار آزاد با صنایع آمریکا رقابت کنند. در دهه ۱۹۳۰ میلادی بریتانیا بلوک اقتصادی خودش را ایجاد کرد تا جلوی کالاهای آمریکا را بگیرد. چرچیل مطمئن نبود که پس از جنگ بتواند آن الگوی محافظتی را رها کند لذا پیش از موافقت با عبارت «دسترسی آزاد» در منشور آتلانتیک، آن بند را شرطی و تضعیف کرد.
یک مقام عالی‌رتبه بانک انگلستان چنین گفته‌است:
«یکی از دلایل اینکه برتون وودز موفق بود این بود که بر همگان آشکار بود که آمریکا قدرتمندترین کشور حاضر در جلسه است لذا می‌توانست درخواستش را بر دیگران تحمیل کند از جمله بر انگلستان که اغلب نگران اوضاع بود. در همان زمان، یکی از مقامات بلندپایه بانک انگلستان، در خصوص توافق برتون وودز گفته بود «اگر جنگ بیشترین آسیب را به بریتانیا وارد کرده باشد، برتون وودز در مقام دوم قرار دارد». دلیل این امر عمدتاً به این خاطر بود که برتون وودز به خوبی نمایانگر انتقال قدرت از بریتانیا به آمریکا بود».
بریتانیای آسیب دیده از جنگ چندان گزینه انتخابی نداشت. دو جنگ جهانی باعث شده بود صنایع اصلی‌اش تخریب شوند. صنایعی که پول نیمی از غذای کشور و تقریباً همه مواد خام به جز زغال سنگ را پرداخت می‌کردند. بریتانیا مجبور بود درخواست کمک کند. تا پیش از ۶ دسامبر ۱۹۴۵ که آمریکا پذیرفت ۴٫۴ میلیارد دلار به بریتانیا بدهد پارلمان بریتانیا حاضر نشده بود موافقتنامه برتون وودز را بپذیرد (تصویب این موافقتنامه در مجلس بریتانیا کمی بعد در همان دسامبر ۱۹۴۵ انجام شد).
برای نزدیک به دو سده، منافع فرانسه و آمریکا در «بر قدیم» و «بر جدید» با هم در تضاد بود. طی جنگ، ژنرال شارل دو گل رئیس‌جمهور فرانسه آزاد، نماد بدبینی به آمریکا بود. دو گل برخورد سختی با مقامات آمریکایی می‌کرد چرا که می‌خواست مستعمرات کشورش و آزادی عمل فرانسه را حفظ کند. از سوی دیگر، مقامات آمریکایی دو گل را یک سیاستمدار افراطی می‌دانستند.
ولی در ۱۹۴۵ دو گل که صدای ملی‌گرایی فرانسه بود مجبور شد از آمریکا یک میلیارد دلار وام قرض کند. عمده این درخواست اجابت شد. در عوض فرانسه متعهد شد یارانه‌های دولتی و دستکاری در ارز را، که به نفع جایگاه فرانسه در بازار جهانی تمام می‌شد، محدودتر کند.
طراحی نظام مالی
تجارت آزاد به آسان‌سازی قابلیت تبدیل ارزها وابسته است. اش کنندگان حاضر در برتون وودز تجربه زنده‌ای از نرخ‌های متغیر ۱۹۳۰ در ذهن داشتند و نتیجه گرفتند نوسان‌های پولی اگر زیاد باشد می‌تواند جلوی گردش آزاد تجارت را بگیرد.
باید در نظام تازه اقتصادی جایگاه سرمایه‌گذاری، تجارت و پرداخت‌ها تقویت می‌شد؛ ولی بر خلاف اقتصادهای ملی، اقتصاد بین‌المللی دارای دولت مرکزی نیست که بتوان برایش پول چاپ کرد و استفاده از آن پول را مدیریت کرد. در گذشته این مشکل از طریق استاندارد طلا حل می‌شد ولی معماران برتون وودز این گزینه را برای اقتصاد پس از جنگ مناسب نمی‌دانستند. در عوض، آن‌ها نظامی برپا کردند که در آن نرخ ثابت تبادل ارزی بماند و این نظام از سوی یک سری موسسات بین‌المللی که از دلار آمریکا به عنوان ارز اندوخته استفاده می‌کنند مدیریت شود (دلار آمریکا نقش ارز استاندارد طلا را برای بانک‌های مرکزی بازی می‌کرد).
روش‌های پیشین
در سده‌های ۱۹ و ۲۰، طلا نقش کلیدی در تراکنش‌های مالی بین‌المللی داشت. از استاندارد طلا برای حمایت از ارزها استفاده می‌شد. ارزش بین‌المللی ارز از طریق نسبت ثابتی که با طلا داشت سنجیده می‌شد. طلا برای بازپرداخت‌های بین‌المللی استفاده می‌شد. استاندارد طلا منجر به حفظ ثبات نرخ تبادلات ارزی می‌شد و این امری مطلوب بود چرا که ریسک تجارت بین‌المللی را کاهش می‌داد.
ناترازی‌هایی که در تجارت بین‌الملل پیش می‌آمد از نظر تئوری به‌طور خودکار به کمک استاندارد طلا تصحیح می‌شد. کشوری که کسری تجاری داشت از ذخایر طلا کم می‌کرد و در نتیجه مجبور می‌شد منابع مالی خود را کاهش دهد. در نتیجه تقاضا کم می‌شد و همین امر منجر به کاهش واردات و کاهش قیمت‌ها می‌شد و صادرات را زیاد می‌کرد؛ لذا کسری تجاری تصحیح می‌شد. هر کشوری که دستخوش تورم می‌شد طلایش را از دست می‌داد و لذا مقدار پول در دسترس برای خرج کردن کاهش می‌یافت.
کاهش در مقدار پول منجر به کاهش فشار تورمی می‌شد. مکمل استفاده از طلا در آن دوره پوند بریتانیا بود. با توجه به اینکه اقتصاد بریتانیا غالب بود، پوند تبدیل به ارز ذخیره، تراکنشی و مداخلاتی شده بود؛ ولی پوند فرصت این را نیافت که ارز جهانی شود زیرا پس از جنگ جهانی دوم اقتصاد بریتانیا تضعیف شد.
تنها ارزی که آن قدر قوی بود که بتواند به تقاضای تراکنش‌های ارزی بین‌المللی پاسخ دهد دلار آمریکا بود. قدرت اقتصادی آمریکا، نسبت ثابت دلار به طلا (سی و پنج دلار در ازای هر اونس) و تعهد آمریکا به اینکه بر پایه همین نرخ دلار را به طلا تبدیل کند دلار را به اندازه طلا کارآمد نشان داد. در واقع دلار از طلا هم بهتر بود: به دلار سود تعلق می‌گرفت و منعطف‌تر از طلا بود.
نرخ‌های تبادل ارز ثابت
قوانین برتون وودز که ماده‌های موافقتنامه، صندوق بین‌المللی پول (صندوق بین‌المللی پول) و بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه) را تشکیل می‌داد مبنای نظام نرخ ثابت تبادل ارزی قرار گرفت. علاوه بر این، آن قوانین مشوق ایجاد نظامی باز بودند که بر پایه آن کشورهای عضو بتوانند ارزهایشان را به یکدیگر تبدیل کنند تا تجارت آزادانه صورت گیرد. حاصل کار نظام ارزی «با نرخ میخکوب‌شده بود. اعضا باید مقدار معادلی از ارزهای ملی خود را بر حسب ارز اندوخته («میخ») تثبیت می‌کردند و نوسان نرخ ارز را در حد مثبت یا منفی ۱٪ («محدوده نوسان») از مقدار ارز ملی حفظ می‌کردند. تثبیت نوسانات از طریق مداخله در بازارهای ارز خارجی صورت می‌گرفت (یعنی خرید یا فروش پول خارجی).
از نظر تئوری، ارز اندوخته نقش بانکور را داشت (بانکور واحد ارز جهانی بود که هیچگاه به کار گرفته نشد) که جان مینارد کینز پیشنهاد داده بود؛ ولی آمریکا اعتراض کرد و درخواستش پذیرفته شد و «ارز اندوخته» همان دلار آمریکا شد. این بدین معنی بود که دیگر کشورها ارزشان را به دلار آمریکا پیوند می‌دادند (میخکوب می‌کردند) و برای اینکه نرخ نوسان بازار تبادل ارز به اندازه ۱٪ از ارز اندوخته بماند باید دلار خرید و فروش می‌کردند؛ لذا دلار همان نقشی را عهده‌دار شد که طلا در نظام مالی بین‌المللی استاندارد طلا برعهده داشت.
در همین حال آمریکا برای افزایش اعتماد به دلار پذیرفت که به‌طور جداگانه دلار را به طلا پیوند زند: هر اونس طلا ۳۵ دلار آمریکا. بر پایه این نرخ، دول خارجی و بانک‌های مرکزی آن‌ها می‌توانستند دلار را با طلا معاوضه کنند. برتون وودز نظام پرداخت مبتنی بر دلار ایجاد کرد که بر پایه آن همه ارزها بر حسب دلار تعریف می‌شدند و دلار خود به طلا قابل تبدیل بود و از همه مهم‌تر اینکه «به خوبی طلا» بود. اکنون دیگر عملاً ارز آمریکا تبدیل به ارز جهانی شده بود و دیگر ارزها باید بر حسب آن تثبیت می‌شدند. دلار آمریکا به عنوان ارز اصلی جهان در عمده تراکنش‌های بین‌المللی به کار گرفته می‌شود.
دلار آمریکا ارزی بود که بالاترین قدرت خرید را داشت و تنها ارزی بود که پشتوانه‌اش طلا بود. علاوه بر این، همه کشورهای اروپایی حاضر در جنگ دوم جهانی به شدت مقروض بودند و مقادیر زیادی طلا به آمریکا منتقل کردند که منجر به قدرت بیشتر آمریکا شد؛ لذا ارزش دلار آمریکا در جهان بالا رفت و تبدیل به ارز کلیدی نظام برتون وودز شد.
کشورهای عضو تنها با تأیید صندوق بین‌المللی پول می‌توانستند ارزش اسمی‌شان را بیش از ۱۰٪ تغییر دهد و این اجازه وابسته به این بود که صندوق بین‌المللی پول تشخیص دهد تراز پرداخت‌ها در وضعیت عدم تعادل اساسی است. تعریف رسمی عدم تعادل اساسی هیچگاه مشخص نشد، لذا تأیید صندوق بین‌المللی پول امری مشکوک قلمداد شد و بعضی کشورها به بارها به میزان کمتر از ۱۰٪ ارزش ارزی خود را کم کردند. هر کشوری که ارزش ارزی خود را بدون تأیید تغییر داد دیگر اجازه دسترسی به صندوق بین‌المللی پول را نداشت.
روش‌های رسمی
نتیجه کنفرانس برتون وودز تأسیس صندوق بین‌المللی پول و بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه (بانک جهانی) بود که هنوز در اقتصاد جهانی نیروهای قدرتمندی محسوب می‌شوند.
یکی از نکات مهم در آن کنفرانس پرهیز از تکرار شدن بازارهای بسته و جنگ اقتصادی بود که در دهه ۱۹۳۰ میلادی رخ داده بود؛ لذا اعضای حاضر در برتون وودز توافق کردند که انجمنی برای همکاری بین‌المللی در زمینه مسائل پولی تشکیل دهند. پیشتر در ۱۹۴۴، جان مینارد کینز اقتصاد دادن بریتانیایی گفته بود «روش‌های قاعده مند برای پایدار کردن انتظارات تجاری از اهمیت فراوان برخوردارند» و همین موضوع در نظام نرخ ثابت ارز برتون وودز لحاظ شده بود. مشکلات ارزی در دوره میان دو جنگ را ناشی از فقدان پروسه‌های مشخص برای مشورت و گفتگو در سطح بین‌المللی می‌دانستند.
در نتیجه توافق بر سر ساختارها و قواعد تعاملات اقتصادی بین‌المللی، کشمکش در مسائل اقتصادی به حداقل رسید و این مشکل کم‌کم از روابط اقتصادی بین‌المللی رخت بربست.
صندوق بین‌المللی پول
این صندوق که به‌طور رسمی در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۵ یعنی زمانی که ۲۹ کشور شرکت‌کننده در کنفرانس برتون وودز موافقت نامه را امضا کردند تأسیس شد قرار شد وظیفه نظارت بر رعایت مقررات را بر عهده داشته باشد و ابزار اصلی مدیریت بین‌المللی باشد. صندوق کار مالی خود را در نخست ماه مارس ۱۹۴۷ شروع کرد.
برای تغییر در نرخ ارز به میزان بیش از ۱۰٪ تأیید صندوق بین‌المللی پول نیاز بود. صندوق به کشورها توصیه می‌کرد سیاست‌هایی اتخاذ کنند که بر نظام پولی اثر می‌گذاشت و اجازه می‌داد ارزهای ذخیره به کشورهایی قرض داده شود که دچار بدهی بودند.
طراحی
مسئله اصلی کنفرانس برتون وودز در خصوص نهاد صندوق بین‌المللی پول دسترسی به نقدینگی بین‌المللی بود و اینکه آیا این منبع باید شبیه به بانک مرکزی جهانی باشد و ذخایر تازه را بنا به میل خود ایجاد کند یا دارای مکانیزم قرض‌دهی محدودتری باشد.
گرچه ۴۴ کشور در کنفرانس شرکت داشتند، اختلاف اصلی مربوط به برنامه‌های رقیبی بود که آمریکا و بریتانیا پیشنهاد می‌کردند. هری دکستر وایت به عنوان اقتصاددان برجسته بین‌المللی خزانه‌داری آمریکا، برنامه آمریکا در خصوص دسترسی به منابع نقدی را تهیه کرده بود. رقیب این برنامه به کینز (نماینده خزانه‌داری بریتانیا) تعلق داشت. تفاوت کلی این دو برنامه در این بود که در طرح وایت مشوق‌هایی در نظر گرفته شده بود تا قیمت‌ها در اقتصادهای جهانی ثابت بمانند ولی کینز می‌خواست نظام به گونه‌ای باشد که اقتصادها تشویق به رشد شوند. «توافق جمعی یک کار بین‌المللی بسیار عظیم بود» که مدت دو سال پیش از برگزاری کنفرانس شروع شده بود:جلسات دو جانبه و چند جانبه زیادی برگزار شده بود تا برای تعیین سیاست‌های نظام برتون وودز به نقاط اشتراکی دست یافته شود.
در آن زمان تفاوت میان برنامه‌های وایت و کینز خیلی زیاد به نظر می‌رسید. وایت صندوقی می‌خواست تأسیس کند که به‌طور خودکار، جلوی جریان‌های ناپایدارکننده سرمایه‌های مالی را بگیرد. وی می‌گفت باید یک مؤسسه پولی نو به نام «صندوق تحقق پایداری» تشکیل شود که «سرمایه‌اش مقدار مشخصی از ارزهای بین‌المللی و طلا باشد… و تولیدِ اعتبار اندوخته (اعتبار بانکی) را محدود کند». از سوی دیگر، کینز می‌خواست آمریکا انگیزه داشته باشد تا به بریتانیا و دیگر کشورهای آسیب دیده از جنگ دوم جهانی کمک کند.
اندیشه نهانی کینز این بود که بهتر است پادشاهی بریتانیا پیشروی جهان باشد و آن را اداره کند؛ ولی وایت با بر پایه کارگر جهان همدلی داشت و می‌خواست این بر پایه از دست بریتانیا رهایی یابد. کینز در سخنرانی‌اش که در پایان جلسه عمومی کنفرانس برتون وودز در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ ایراد شد بر دشواریِ ابداع نظامی که همه کشورها بتوانند آن را بپذیرند تأکید کرد و گفت:
«آقای رئیس، ما نمایندگان این کنفرانس کوشیده‌ایم به کاری دست زنیم که انجامش بسیار دشوار است… کار ما این است که معیاری مشترک، استانداردی مشترک، قانونی مشترک بیابیم که برای همه قابل پذیرش باشد و کسی را آزار ندهد».
بر پایه پیشنهاد کینز باید یک ارز ذخیره جهانی ایجاد می‌شد (که وی آن را «بانکور» نامیده بود) و مدیریتش تحت نظر یک بانک مرکزی می‌بود و امکان تولید پول و قدرت انجام کارهایی در مقیاس‌های خیلی بزرگتر را می‌داشت.
کینز برای تعادل بخشیدن به ناترازی‌ها پیشنهاد کرده بود که بدهکار و طلبکار هر دو سیاست‌هایشان را تغییر دهند. به گفته کینز، کشورهایی که مازاد پرداخت دارند باید واردات خود از کشورهایی را که کسری دارند افزایش دهند، در کشورهای بدهکار کارخانه بسازند یا بدهی را بر کشور بدهکار ببخشند تا بدین طریق تعادل تجاری برقرار شود. کینز می‌اندیشید که تحمیل فشار زیاد به کشوری که کسری بودجه دارد منجر به وضعیت انقباض اقتصادی می‌شود.