cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فنوکسی‌اتانول
فنوکسی‌اتانول با فرمول شیمیایی C۸H۱۰O۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۳۸٫۱۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع روغنی بی‌رنگ است.
فهرست فرودگاه‌های سنت وینسنت و گرنادین‌ها
فهرست
Argyle(Just about 5.17 mile from Kingstown and 4.31 mile from E.T. Joshua Airport) Argyle International Airport under construction will replace the E.T. Joshua Airport sometime in 2013.
تامی ورستی
تامی ورستی شخصیتی ساختگی در مجموعه اتومبیل‌دزدی بزرگ: وایس سیتی با صدای ری لیوتا است که شخصیت اصلی بازی است. ترسیم فوق‌العاده شخصیت تامی باعث محبوبیت این شخصیت بوده و خالی از تصور نیست که این شخصیت یکی از برترین شخصیت‌های تاریخ راکستار باشد. تامی ورستی با صداپیشگی ری لیوتا تصویر فوق‌العاده‌‌ای از این شخصیت منتقل می‌کند. تامی یک ایتالیایی امریکایی است او در خانواده‌‌ای متوسط متولد شده و از دوران نوجوانی شروع به خلاف‌کاری کرده و یک مبادله کننده خرده‌پای مواد مخدر در سطح وایس سیتی (در دنیای واقعی میامی) شده بود. تامی بالاخره اسم و رسمی در وایس سیتی پیدا می‌کند و برای معروف‌ترین مواد فروش شهر یعنی سانی کار می‌کند. هنگامی که سانی متوجه محبوبیت و قدرت تامی می‌شود سعی دارد با ایجاد توطئه او را از سر راه بردارد هنگامی که تامی به کوچه‌‌ای خلوت برای تحویل چند کیلو متافتامین و کوکائین به مشتریان میشود طبق دستور سانی مورد حمله ۱۱ نفر از افراد سانی قرار می‌گیرد که تامی موفق به کشتن همهٔ آن‌ها شد اما تامی توسط پلیس دستگیر می‌شود. او پس از ۱۵ سال تبرئه می‌شود و به سمت سانی بر می‌گردد اما سانی به او بی‌توجه شده است. تامی پیش افراد دیگری مثل کرتز و دیاز به دنبال کار می‌رود و مشغول به کار می‌شود و می‌فهمد که سانی به او خیانت کرده و سودای انتقام از او را در ذهنش پرورش می‌دهد و پس از کشتن دیاز خانه او را فتح و افراد زیادی به او ملحق و گنگ خود راه می‌اندازد و سانی و لنس را می‌کشد.
طراحی شخصیت
تامی، یک ایتالیایی-آمریکایی، با قدی بلند، موهای قهوه‌‌ای تیره و خوش تیپ به تصویر کشیده شده است. او ابتدا با پیراهنی به رنگ سبز روشن به رنگ هاوایی با نخلستان‌های آبی تیره که روی آن چاپ شده است، گردنبند مروارید طلایی دور گردن، یک ساعت مچی طلایی در مچ دست چپ و یک جفت شلوار جین آبی و کفش ورزشی سفید ظاهر می‌شود. این لباس به لباس «خیابان» تامی معروف می‌شود. با پیشرفت بازی، تامی گزینه‌های کمد لباس بیشتری به شما پیشنهاد می‌شود.
تامی، ویژگی‌های شخصیت تونی مونتانا از فیلم ۱۹۸۳ Scarface را به نمایش می‌گذارد. این همزمان است با مضامین سنگین و ظاهر فیلم که در Vice City اجرا شده است. از جمله این خصوصیات، تبعید وی از خانه قدیمی خود، اوج قدرت او (دستیابی به املاک و ثروت در شهر و یک عمارت که دارای فضای داخلی شبیه به عمارت مونتانا است). تامی همچنین به عنوان یک قاتل استخدام شده است، همکاران خود (لنس ونس) را به قتل رسانده، کار رئیس موقت خود (ریکاردو دیاز) را به دست گرفته. همانطور که تونی مونتانا، علیه رهبر پیشین خود (سونی فورلی) قیام کرد. تنها تفاوت قابل توجه این است که در درگیری آخر در عمارت مونتانا، در نهایت مونتانا کشته شد، در حالی که در آخرین درگیری در عمارت تامی، تامی را می‌بینید که به تنهایی اسیران خود را سرنگون کرده و زنده می‌ماند.
مشخصات
تامی ورستی باهوش و باهوش ترسیم می‌شود. او به راحتی عصبانی می‌شود و سریعاً به خشونت متوسل می‌شود. او در مورد کشتن هیچ تردیدی ندارد، گرچه بسیاری از قربانیان وی نیز به نوبه خود سعی در کشتن تامی نیز دارند یا کاری را انجام داده‌‌اند که نیاز به کشته شدن آنها دارد. با وجود همه این‌ها، تامی نیز مانند روابط خود با مرسدس کورتز، دختر خوان گارسیا کورتز، و ارنست کلی، کارمند سالخورده در چاپخانه چاپ آثار که بعداً در این بازی خریداری می‌کند، نرمش نشان می‌دهد.
دربارۀ شخصیت
تامی ورستی بزرگترین شخصیت تاریخ جی تی‌‌ای با ۷۲ سال سن می‌باشد. (در سال ۲۰۲۳) متولد سال ۱۹۵۱
او با قد ۱۹۱ سانتی‌متر بعد از کلود اسپید به عنوان قد بلند‌ترین شخصیت تاریخ وایس سیتی شناخته می‌شود. او یک مزدور تمام عیار است که از اول تا انتهای بازی هدف خاصی داشت: موفقیت وپولدار شدن. تامی در بازی فقط چند نوع لباس دارد اما میتوان از اینترنت jpg یا اسکین‌های دانلود کرد که شخصیت بازی را تغییر میدهد. این شخصیت هم مثل کلود اسپید نمی‌تواند شنا کند اما مد‌هایی از اینترنت قابل دانلود هستند که میتوان کاری کرد شناکند در صورتی که برای ۳ مود‌های جالب نبودند وپر از باگ بودند.
داستان
تامی ورستی سربازی خوب در خانوادهٔ فورلی، یک گروه جنایتکار سازمان یافته در شهر آزادی است. در سال ۱۹۷۱ رئیس این باند مافیایی، «دون فورلی»، تامی را برای کشتن یک نفر می‌فرستد ولی او در آنجا توسط ۱۱ نفر محاصره می‌شود. او هر ۱۱ نفر را می‌کشد و برای قتل‌عام بی رحمانه‌اش به وی لقب «قصاب هاروُد» را می‌دهند. اما تامی بعد از آن دستگیر شده و ۱۵ سال زندان برایش رقم زده می‌شود، در حالی که نمی‌داند چه کسی قاتلین را فرستاده‌است.
خانوادهٔ فورلی تصمیم به پیشرفت مواد فروشی خود در وایس سیتی می‌گرند، در حالی که تامی از زندان آزاد می‌شود و سانی فورلی نمی‌خواهد که تامی مزاحم او بشود؛ بنابراین بلافاصله بعد از اینکه وی در سال ۱۹۸۶ از زندان آزاد شد او را برای ملاقات کن روزنبرگ به وایس سیتی می‌فرستد تا با خانوادهٔ ونس، ویکتور و لنس، معاملهٔ کوکائین کنند. نقشهٔ سانی فورلی این است که وقتی تامی در وایس سیتی به نوایی رسید، وی را از بین ببرد و تجارت وی را خود در دست بگیرد.
در حال معامله لنس و ویکتور با تامی توسط یکی از باندهای اوباش محاصره می‌شود و همراهان تامی، هری و لی به همراه ویکتور ونس (برادر لنس) کشته می‌شوند. تامی به طرز معجزه آسایی از مهلکه می‌گریزد اما او مجبور به ترک مواد و پول‌ها در محل معامله می‌شود. وقتی که وی جریان را برای فورلی تعریف می‌کند، او عصبی می‌شود و وی را تهدید می‌کند اما تامی قول می‌دهد که پول‌ها و مواد را پس گرفته، و مسئول این محاصره را پیدا کند. داستان اصلی بازی وقتی شروع می‌شود که تامی با لنس ونس ملاقات کرده، و تصمیم همکاری با هم را می‌گیرند.
تامی در این هنگام چون با شهر وایس سیتی آشنایی ندارد، از کن روزنبرگ در مراحل اول کمک می‌گیرد و به دنبال مواد مخدر و پول‌های از دست رفته میگردند و بعد از آشنا شدن با چند نفر بالاخره متوجه می‌شود سرش کلاه رفته و دیاز که قصد کشتن دوست تامی لنس ونس را داشته بود تصمیم می‌گیرد همراه با لنس دیاز را بکشد و این کار را انجام می‌دهد و عمارت دیاز را صاحب می‌شود.
او به سرعت در حال استوار کردن پای خود در وایس سیتی مشغول می‌شود مانند خریدن اسکله و استودیو فیلم و کارخانه چاپ پول و دنس کلاب و… و بعد از دست و پا کردن افراد مختلف تصمیم می‌گیرد به بانک دستبورد بزند و بعد از آن سانی متوجه این می‌شود که دیگر نمی‌تواند با وجود تامی کار خرید و فروش مواد را در وایس سیتی ادامه دهد. او به سرعت به لنس پیشنهاد جایگاهی که تامی در آن قرار دارد را می‌دهد و لنس قبول می‌کند.
در مرحله پایانی بازی سانی با افرادش وارد عمارت تامی می‌شوند تا پولی که تامی به آن‌ها بدهکار بود را بگیرد (سه میلیون دلار) و تامی میفهمد که لنس هم به آن‌ها پیوسته است. تامی در مرحله آخر به تنهایی تمام افراد سانی و همچنین خود لنس و سانی را می‌کشد. در آخر تنها دوستی که برای تامی از اول تا آخر ماند همان وکیلی بود که وایس سیتی را با او آشنا کرد؛ یعنی کن روزنبرگ.
کن که تامی را می‌بیند که جان سالم بدر برده است و از اون می‌پرسد: چه خبرش شده؟ تامی می‌گوید: بنظرت چطور بنظر میرسه؟ و به او می‌گوید: فکر نکنم دیگه همسایه‌های شمالی ما رو تهدید کنند، چون شمالی دیگه وجود نداره؛ فقط جنوبه که وجود داره و کن میگه صبر کن؛ این همون چیزیه که فکر می‌کنم. تامی: تو چی فکر می‌کنی؟ کن: یعنی ما کنترولو بدست داریم یعنی تو کنترولو بدست داری و تامی: فکر کنم این ادامه یه بیسینس (تجارت) زیباست و باهم به افق نگاه می‌کنند و داستان بازی تمام می‌شود.
کشتار ووندد نی
کشتار زانوی زخمی که به صورت رسمی نبرد ووندِد نی نامیده می‌شود در ۲۹ دسامبر ۱۸۹۰ (۸ دی ۱۲۶۹) در داکوتای جنوبی اتفاق افتاده‌است. در روز قبل از حادثه گردان هفتم سواره‌نظام ایالات متحده دسته مینچونجو Miniconjou از «سرخ‌پوستان لاکوتا» را اسکورت می‌کرد که در ۸ مایلی غرب نهر ووندد نی در داکوتای جنوبی اردو زدند. در روز حادثه با خیال اینکه سرخ‌پوستان در حال آماده شدن برای نبرد با ارتشیان هستند و با شلیک اشتباهی توسط بازرسان ارتش هنگام خلع سلاح سرخ‌پوستان در کمپ، ارتشیان شروع به تیراندازی به سرخ‌پوستان کردند که در نتیجه آن ۱۵۰ تا ۳۰۰ تن از سرخ‌پوستان شامل بر: ۹۰ مرد و ۲۰۰ تن زن و کودک کشته شدند. تعداد ۵۰ تن از سرخپوستان نیز زخمی شدند که ۷ نفر از آن‌ها بر اثر جراحات جان خود را از دست دادند. ۲۵ تن از نظامیان ارتش آمریکا نیز کشته شدند که تصور بر این است که با شلیک اشتباهی توسط هم قطاران خود کشته شده‌باشند. حداقل بیست نفر از سربازان ایالات متحده که در این کشتار شرکت داشتند از سوی دولت ایالات متحده مدال افتخار دریافت نمودند که این عمل بعدها با اعتراض مجلس سوها مواجه شد.
این کشتار آخرین ستیز مسلحانه بزرگ میان قبیله سو لاکوتا و ایالات متحده آمریکا بود.
مارلون براندو بازیگر سرشناس هالیوود، در اعتراض به این کشتار از دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد سال ۱۹۷۳ (برای بازی در فیلم پدرخوانده) امتناع کرد و به هنگام اهدای آن، ساشین لیتل‌فِدِر را با شمایلی سرخپوستی و به همراه بیانیه‌ای ۱۵ صفحه‌ای به روی صحنه فرستاد. حضور این فعال سرخ‌پوست در صحنه اهدای جوایز اسکار با هو کردن و تشویق همزمان حاضران همراه بود.
فیلمی بر اساس کشتار زانوی زخمی با عنوان قلب مرا در ووندِدنی دفن کن (در فارسی عنوان فیلم قلبم را در وطنم دفن کن ترجمه شد) در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) ساخته شد.
اتحاد مقدس (۱۵۷۱)
اتحاد مقدس ، ، ارتش دریایی کشورهای کاتولیک حاشیه مدیترانه به جز امپراتوری روم و فرانسه بود که در ۲۵ می ۱۵۷۱ میلادی به دستور پاپ پیوس پنجم و به منظور مبارزه با سلطهٔ امپراتوری عثمانی بر ساحل شرقی مدیترانه تشکیل شد. اعضای این اتحاد به شرح زیر بودند: این متحدان در مجموع ۲۰۰ گالی، ۱۰۰ عدد انواع دیگر کشتی، ۵۰۰۰۰۰ پیاده‌نظام، ۴۵۰۰ سواره نظام و تعداد زیادی توپخانه را تا ۱ آوریل برای نبرد گرد آوردند. جان اتریشی برادر نامشروع فیلیپ دوم اسپانیا به عنوان فرمانده این اتحاد بود.
مدار ۶۸ درجه
مدار ۶۸ درجه ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
بخش آتروکو
بخش آتروکو (به اسپانیایی: Departamento Atreucó) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان لا پامپا واقع شده‌است.
دومین جشنواره فیلم یوکوهاما
دومین جشنوارهٔ فیلم یوکوهاما دومین دورهٔ جشنواره فیلم یوکوهاما است که در تاریخ ۸ فوریه ۱۹۸۱ میلادی در شهر تسورومی ژاپن برگزار شد.
مانی این د بنک (۲۰۱۵)
مانی این د بنک  یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵ در شهر کلمبوس ایالت اوهایو و در مجموعه ورزشی نِیشِن‌واید اِرینا برگزار شد. این، ششمین دوره از مانی این د بنک از زمان آغاز این PPV در سال ۲۰۱۰ اولین دوره از سال ۲۰۰۴ بود که در شهر کلمبوس برگزار می‌شد. این رویداد برای مشترکان جدید شبکه دبلیودبلیوئی در ماه ژوئن در بیش از ۱۴۰ کشور رایگان بود.
زمینه‌سازی
مانی این د بنک شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.
در الیمینیشن چمبر، جان سینا مقابل کوین کِوین اُوِنز شکست خورد. کمی بعدتر در همان شب اعلام شد که سینا در رویداد مانی این د بنک دوباره با اُوِنز مسابقه خواهد داد.
طبق رسم هر ساله، در این رویداد یک مسابقه نردبان بر سر چمدان مانی این د بنک برگزار می‌شود و فرد پیروز قراردادی را بدست می‌آورَد که با آن می‌تواند تا قبل از فرارسیدن رویداد سال بعد در هر زمانی که بخواهد با قهرمان کمریند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان بر سر کمربندش مسابقه دهد. در الیمینیشن چمبر، حضور دالف زیگلر، نِویل، رومن رینز، رندی اورتن، کوفی کینگستون و شیمس برای این دوره از این رویداد اعلام شد. در اسمک‌دوان ۴ ژوئن هم کین حضور خود را به عنوان آخرین شرکت‌کننده اعلام کرد.
در الیمینیشن چمبر، دین امبروز مقابل سث رالینز با سلب صلاحیت به پیروزی رسید. بعد از مسابقه، امبروز که این تصمیم را نپذیرفته بود کمربند را برداشت و از ورزشگاه خارج شد. در راو ۱ ژوئن، رینز وارد شد و اعلام کرد که امبروز خواهان مسابقه مجدد با رالینز بر سر کمربند اوست و مسابقه هم باید از نوع مسابقه نردبان باشد. رالینز این را پذیرفت و بدین ترتیب مسابقه رسمی شد.
پیوند به بیرون
وبسایت رسمی
شهریار فریوسفی
شهریار فریوسفی (زادهٔ ۱۴ فروردین ۱۳۳۵ – درگذشتهٔ ۱۵ تیر ۱۳۸۸) آهنگساز و نوازندهٔ تار، سه‌تار، بم‌تار، دیوان و سیتار بود.
زندگی و فعالیت هنری
شهریار فریوسفی در سال ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی در مدرسهٔ محتشم کاشانی با تشویق پدر به هنرستان موسیقی ملی راه یافت. او که نزد هنرمندانی نظیر علی‌اکبر شهنازی و هوشنگ ظریف نواختن تار را فراگرفت، از سال ۱۳۵۰ همکاری خود را با ارکستر فرامرز پایور آغاز و در فستیوال‌های موسیقی ملل در الجزایر و ایتالیا شرکت کرد. وی از سال ۱۳۵۳ به همراه «گروه سماعی» همکاری خود را با ارکستر رادیو آغاز کرد و در نقاط مختلف ایران به اجرای برنامه پرداخت. وی همچنین در شورای عالی موسیقی صدا و سیما عضویت داشت. او در بسیاری از آثار موسیقی به عنوان نوازنده حضور داشت. شهریار فریوسفی دو فرزند به نام‌های پدرام فریوسفی و پانیذ فریوسفی دارد که هر دو از نوازندگان ویلن هستند. برادرِ او نیز امیرشاهرخ فریوسفی خوشنویس، مجسمه‌ساز و گرافیست است.
آثار
شهریار فریوسفی در نوازندگی بسیاری از آثار موسیقی زمان خود حضور داشته‌است که برخی از آنان عبارتند از:
درگذشت
شهریار فریوسفی در ۱۵ تیر سال ۱۳۸۸ درگذشت. او که برای شرکت در مراسم خاکسپاری یکی از بستگانش به کرج رفته بود در راه بازگشت به منزل دچار حمله قلبی شد و پس از انتقال به بیمارستان البرز کرج درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
کارل راس
کارل راس (Carl Rose؛ زادهٔ November 25, 1952) بازیکن فوتبال اهل کانادا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال المپیک کانادا بازی کرده‌است.
سیارک ۳۶۳۰
سیارک ۳۶۳۰ سه هزار و ششصد و سیمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ اوت ۱۹۸۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۵۰ است.
مسرور طالقانی
ابوالفضل مسرور بن محمد طالقانی از شاعران استاد عهد محمود غزنوی بود و ابیات معدودی که از وی باقی مانده است دلالت تام بر مهارت او در بیان معانی و عذوبت گفتار و قدرت درآوردن ترکیبات بدیع و مضامین دل‌انگیز دارد. جز نوزده بیتی که عوفی از او نقل کرده است ابیات دیگری از او دیده نشده است. ابیات زیر از او در لباب‌الالباب آمده است:
بخارشویی
بخارشویی روشی است که در آن برای تمیز کردن از بخار استفاده می‌شود. از کاربردهای آن می‌توان به تمیز کردن کف‌پوش، گردگیری لوازم خانه و در مصارف صنعتی تمیز کردن موتورها از چربی و گرد و غبار اشاره کرد.
انواع و اقسام بخارشو
دستگاه‌های بخارشوی معمولاً در سه مدل (دستی، تِی بخار و چندمنظوره) تولید می‌شوند.
تِی بخارشوی
این مدل از بخار شوی‌ها صرفاً جهت تمیزکاری سنگ، سرامیک و پارکت طراحی شده و از آنها نمی‌توان برای تمیز نمودن اجاق گاز و شیشه و پنجره استفاده نمود. این بخارشوی‌ها شبیه به جاروبرقی‌های دارای دستهٔ بلند هستند. در صورتی که کف منزل بیشتر از سنگ و سرامیک تشکیل شده، مدل‌های کف‌شوی یا در اصطلاح تی بخارشو بهتر است.
بخارشوی دستی
این نوع بخارشوی بسته به لوازم همراه دستگاه بخارشوی، بیشتر برای تمیز کاری درها، دیوارها، سینک ظرفشویی، اجاق گاز، شیشه و پنجره و قسمت‌هایی که به راحتی در دسترس هستند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بخارشوی چندمنظوره
بخارشوی چند منظوره دارای سری‌های متنوع جهت تمیزکاری کف و همچنین در و پنجره‌ها هستند و با آن می‌توان تقریباً هرجایی را تمیز کرد.
میکروب‌کشی با بخار
استفاده از نیروی بخار در صورتی که بخار در دمای بالا باشد (۱۰۰ درجه سانتیگراد) می‌تواند در میکروب‌کشی و پاکیزگی بیشتر مورد استفاده قرار گیرد. از این رو استفاده از بخارشوی می‌تواند به بهداشت محیط خانه و سلامت افراد خانواده کمک کند.
استنلی کووی
استنلی کووی (Stanley Cowie؛ 1890 – august ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
مدار ۶۹ درجه
مدار ۶۹ درجه ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
استنلی کووی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اکستر سیتی و باشگاه فوتبال بلکپول اشاره کرد.
بهاءالدین ولد
بهاء ولد از مشایخ صوفیه ماوراءالنهر و از شاگردان نجم الدین کبری بود. وی به دلیل اختلاف با سلطان محمد خوارزمشاه، همراه با خانواده و شماری از یارانش در حوالی سال های 609-610 از مشرق بیرون آمد و در غرب به آسیای صغیر پناه برد. وی در سخنانی که در روزهای آخر ایراد کرد، گفت که به خاطر حمله مغولان منطقه را ترک میکند. بهاء ولد مریدان بسیاری داشت و زمانی که حرکت کرد، سیصد شتر کتاب های نفیس و اسباب خانه او و اطرافیانش را حمل میکردند. او ابتدا به بغداد و سپس به مکه رفت و در نهایت به دعوت یکی از سلاطین سلجوقی آسیای صغیر، در قونیه سکنی گزید تا آنکه به سال 628 یا 631 درگذشت.
محل تولد
این امکان وجود دارد که محل تولد بهاء حومهٔ دور یا نزدیک بلخ بوده باشد. اگر بهاء در بلخ یا جنوب جیحون زاده و بزرگ شده باشد، پس کودکیش را در قلمرو سلجوقیان گذرانده‌است. بهاء در شرق وخش می‌زیست و در آنجا خانه‌ای هم داشت (معارف، جلد ۲، ص ۱۴۲، س ۴). این شهر یا ناحیه را در دوران غوریان ملک یا سلطان مورد هجوم قرار داد.
تدریس
بهاءولد در خراسان و در خطهٔ بلخ به وعظ و درس می‌پرداخت و موعظه‌های او با اندیشه‌ها و کلمات صوفیان آمیخته بوده‌است. بهاءولد شیوهٔ تحقیق حکما و فلاسفه و نیز علوم اهل مدرسه را راه وصول به حقیقت نمی‌دیده‌است و اختلاف او را با فلاسفه و متکلمان آن زمان می‌توان در اشارتی که در معارف به فخرالدین رازی، متکلم سدهٔ ششم کرده‌است، ملاحظه کرد.
پیش از حمله مغول
اندکی پیش از حملهٔ مغول به آن نواحی و به سبب آزردگی از مردم بلخ و پادشاه وقت، صلاح کار خود را در آن دید که از خراسان دور شود و بدین سبب به عزم سفر مکه از بلخ بیرون شد. بهاءولد و همراهانش رهسپار بغداد شدند و بهاءولد از آنجا راهی مکه شد. بهاءولد از مکه به شام رفت، ولی مدت اقامت او در شام به درستی معلوم نیست. آنچه از منابع معتبر برمی‌آید، صرف‌نظر از مبالغه‌گوییهای مناقب نویسان، بهاءالدین ولد در لارنده اعزاز و احترام نواب و وابستگان دربار سلطان علاءالدین کیقباد سلجوقی (۶۱۷–۶۳۴ق) را برانگیخت. سرانجام بهاءولد در ۶۲۶ ق به شهر قونیه رفت. دو سال پس از ورود به این شهر در ۸۵ سالگی وفات یافت. مجموعهٔ مواعظ او با عنوان معارف، شامل مباحثی است در توحید، اسماء و صفات الهی و دیگر موضوعات مربوط به کلام و تصوف اسلامی و نیز نکاتی در تفسیر قرآن، البته با تعبیراتی شاعرانه و الفاظی‌دل‌نشین. مولوی در محاورات خویش غالباً از این کتاب به تعبیر «فواید والد» یاد می‌کند و تأثیر مضامین و مطالب معارف در آثار مولوی مشهود است. مولوی در مثنوی و نیز در غزلیات خود از معانی این کتاب اقتباس بسیار کرده‌است.
در گفتار و اندیشه
بها در گفتار و اندیشه مثل پسرش مولانا ابن‌الوقت است. چنان‌که معروف است مولانا مثنوی خود را در نشستهای پی در پی به شاگرد جوانش حسام الدین چلبی املاء می‌کرده و او می‌نوشته‌است.
مهاجرت
بنابر آنچه گفته شد مهاجرت بهاء از بلخ در گیراگیر هجوم مغول به مملکت خوارزمشاه یعنی حدود سال ۶۱۶ بوده‌است، که یک سال بعد بلخ به دست مغولان افتاد؛ و ورود بهاء به قونیه را ۶۱۷ ذکر کرده‌اند. سلطان علاء الدین، از بهاء کرامتها دید و از وعظ او حیران شده بود و پیوسته با خواص و نزدیکان خویش مولانا را می‌ستود و می‌گفت که بهاء به حقیقت ولی خداست.
آوازهٔ کرامات بهاء همه جا پیچید و بعضی حکما و علما مانند فخر رازی و قاضی زین خوارزمی و رشید قبائی و… در حق وی سخنها گفتند و خاطر پادشاه را از وی مکدر کردند. در تاریخ ۶۰۵ بهاء بر سر منبر دائماً فخر رازی و خوارزمشاه را مبدع خطاب می‌کرد. علما در تحریک پادشاه جهد کردند که بهاء الدین ولد تمامی خلق را متوجه خود کرده‌است و برای ما و شما اعتباری قائل نیست. خوارزمشاه قاصدی فرستاد که حضرت سلطان العلماء بلخ را قبول کند و دستوری دهد تا به اقلیم دیگر رویم که دو پادشاه در یک اقلیم نگنجد. بهاء الدین جواب داد که ملک دنیا را اعتباری نیست، ما سفر کنیم. پس از چندی بهاء از بلخ به بغداد رفت و در آنجا بود که با شیخ شهاب الدین سهروردی دیدار نمود؛ و از راه کوفه به کعبه رفت و پس از زیارت کعبه به دمشق رسید. اهل شام خواهان نگاه داشتن وی بودند ولی بهاء نپذیرفت و از دمشق به روم رفت و در شهر لارنده از توابع قونیه چند سال اقامت نمود. جامی در نفحات الانس شرحی راجع به مسافرتهای بهاء ولد بعد از مهاجرت از بلخ نوشته‌است که این قسمتش از حقیقت دور نمی‌نماید. می‌گوید بهاء هفت سال در شهر لارنده بود و همان‌جا مولانا جلال الدین در ۱۸ سالگی کدخدا شد و سلطان ولد (پسر مولانا) در ۶۲۳ تولد یافت؛ و بعد از آن سلطان ایشان را از لارنده به قونیه استدعا کرد و بهاء الدین آنجا به جوار رحمت حق پیوست؛ بنابراین در دو روایت معلوم می‌شود که مولانای بزرگ در سال ۶۲۳ که تولد سلطان ولد است در شهر لارنده از توابع قونیه بوده‌است. پس اگر این روایتها را درست بدانیم باید بگوئیم بهاء الدین پس از مهاجرت از بلخ و سفر مکه به روم آمده و چند سال در لارنده و دو سال آخر عمر خود را در خود قونیه به سر برده‌است.
بهاء ولد و خوارزمشاه
بهاء ولد چند جا از خوارزمشاه یاد می‌کند، اما پی بردن به ترتیب تاریخی دقیق اظهارات او ناممکن است. این موضوع در مورد همهٔ اشخاصی که در نسخهٔ قدیم قونیه ذکری از آنان رفته، صدق می‌کند. سلطان ولد نارضایتی بهاء ولد از خوارزمشاه و همچنین مردم بلخ را تأیید کرده‌است. سلطان ولد چنان توضیح می‌دهد که خدا خود به بهاء توصیه کرد که شهر را ترک کند زیرا او قصد دارد شهر را نابود کند. شرح حال نویسان همواره نشان بهاء را در بلخ می‌جویند، ولی اشارات یادداشتهای او برعکس، تنها از وخش نشان می‌دهد! تردیدی نیست که سکونت او در وخش بوده‌است. او در وخش همیشه احساس رضایت نمی‌کرد بلکه غالباً خود را وانهاده و گمنام در گوشه‌ای پرت افتاده می‌دید. بهاء در یادداشتی که مربوط به شرایط بحرانی اواخر کار است به سفر فکر می‌کند. باید گفت آنچه که برای بهاء ماندن را سخت می‌کرده نه نارضایتی از محیط یا بی اعتنایی دیدن از آن بلکه پیش‌بینی این خطر بوده که نفوذ عظیم و محبوبیت فوق‌العاده اش، عکس العملی در قدرتمندان برانگیزد. بهاء از وخش به بلخ رفت، اما پیش از آنکه مغول‌ها باخ را تصرف کنند به سوی بغداد خارج از قلمرو قدرت خوارزمشاه و چنگیز خان قرار داشت حرکت کرد. به گفتهٔ سلطان ولد، این سفر حدود ده سال طول کشید.
بهاء ولد در خانواده
در مقدمهٔ مثنوی خود می‌نویسد، مادر بهاء الدین ولد دختر پادشاه خوارزم بود و ملکه خاتون نام داشت. مادر بهاء در آن وقت که قسمت اعظم یادداشتهای او تحریر شده، زنی سالخورده بوده‌است. بهاء مادر خود را نه بانویی متشخص بلکه پیرزنی بددهن توصیف می‌کند؛ ولی از آن روی که همگی زیر یک سقف زندگی می‌کردند، او احتمالاً می‌کوشیده که با پیرزن کنار بیاید. مادرش گاه هنگام تفکر و نوشتن با طرح مشکلاتی که بهاء باید رفع می‌کرده یا بیان مطالبی که باید او بدان گوش می‌سپرده، مزاحم او می‌شده‌است. او زنی زود خشم بوده‌است. یک بار عصبانیت او بر سر مطربانی بوده که چنگ می‌نواخته‌اند. اما بهاء موسیقی را موهبتی الهی می‌دانست که موافق سرشت بشر است.
آیا بهاء صوفی است؟
سه استدلال می‌تواند بیانگر صوفی بودن بها باشد.
دربارهٔ بهاءالدین
در فتوی و تقوی مثل و مانند نداشت. بها در حدود ۶۱۶ هجری از بلخ کوچ کرد و پس از سفر حج و گردش دیار در قونیه از بلاد روم اقامت فرمود. سلطان علاء الدین کیقباد سلجوقی به وی بی اندازه ارادت می‌ورزید.
مردم قونیه از زن و مرد و پیر و جوان به وی ارادت داشتند، به حدی که سلطان علاء الدین مرید وی گردید تا حدی که در بیماری بهاء نذر کرده بود و می‌گفت اگر بهاء بهبودی یافت پادشاهی را به وی واگذار خواهم کرد و بهاء می‌فرمود اگر این مرد راست می‌گوید به یقین وقت رحلتم رسیده‌است چرا که جمع سلطنت ظاهر و باطن در یک تن به صلاح نیست.
وفات
بها در قونیه به بستر بیماری افتاد و روز جمعه ربیع الآخر ۶۲۸ در همان‌جا درگذشت. اگر وفات بهاء را ۶۲۸ بدانیم این دو سال ظاهراً نه با اقامت بهاء در قونیه و نه با مدت ارادت سلطان علاء الدین به بهاء مطابقت دارد. زیرا بهاء در بلخ که بود خبر هجوم تاتار به وی رسید؛ که بهاء از بلخ به مکه سفر کرد و از حجاز به روم رفت و در قونیه اقامت جست و مردم به زیارتش شتافتند و به وی ارادت پیدا کردند؛ بنابراین میان مهاجرت از بلخ تا آمدن به قونیه ده سال طول نکشیده که در ۶۲۶ به قونیه آمده باشد و پس از دو سال در ۶۲۸ فوت شده باشد. اگر بخواهیم این مسئله را بپذیریم که وی بعد از دو سال اقامت در قونیه فوت کرده، پس باید بگوئیم وفات بهاء در ۶۱۸–۶۱۹ واقع شده نه در ۶۲۸، اما ولد (پسر مولانا جلال الدین) در گفتارهای خود ۶۲۸ را سال وفات بهاء ذکر کرده‌است.
پس از وفات
مردم قونیه پس از فوت بها در عزای او رستخیز به پا کردند، سلطان علاء الدین در سوگ بها بود و عزاداری کرد و یک هفته در مسجد جامعه خوان نهاد و به فقرا بخشش کرد.
خانگاه بهاءالدین ولد، در بیست کیلومتری شهر مزارشریف واقع شده‌است.
پاک نام کو (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۸)
پاک نام کو (Pak Nam-chol؛ زادهٔ October 3, 1988) یک بازیکن فوتبال اهل کره شمالی است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کره شمالی بازی کرده‌است.
جنبش آغوش مجانی
جنبش آغوش مجانی عنوان حرکتی‌ست که افراد با گرفتن تابلویی تحت همین عنوان دیگران را دعوت می‌کنند که آنها را در آغوش بگیرند. این حرکت در سال ۲۰۰۴ میلادی شروع شد و در سال ۲۰۰۶ با پخش فیلمی در وبگاه یوتیوب فراگیرتر شد. جنبش آغوش مجانی، نمادی از خیرخواهی نسبت به دیگران است. بنیان‌گذار این حرکت در یک مصاحبه اعلام کرد هدف از این کار قرار گذاشتن یا رد و بدل کردن اسم و شماره تلفن نیست.
.
والدماراس روپسیس
والدماراس روپسیس (Valdemaras Rupšys؛ زادهٔ May 2, 1967) فرمانده نظامی اهل لیتوانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس ستاد نیروهای مسلح لیتوانی فعالیت می‌کند.
خانه آموزش و پرورش
خانه آموزش و پرورش مربوط به دوره قاجار است و در راین، خیابان شریعتی، کوی شهید حسین عزیزی افضلی، چهارمین خانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ISO 3166-2:KM
کد ISO 3166-2:KM بخشی از استاندارد ایزو ۳۱۶۶ برای کشور مجمع‌الجزایر قمر است که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی تنظیم شده‌است این سازمان، کدهای استاندارد را برای تقسیمات کشوری (ایالتها یا استانهای) کشورهای فهرست شده در استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ تعریف می‌کند.
هر کد شامل دو بخش می‌گردد که توسط علامت - جدا می‌گردند.
بوئینگ ای‌اچ-۶۴ آپاچی
ای‌اچ-۶۴ آپاچی محصول بوئینگ یک هلیکوپتر تهاجمی چهار پره و دو موتوره با ارابه فرود چرخ زیر دم و یک کابین برای دو خدمه‌است.
آپاچی به عنوان مدل ۷۷ توسط شرکت هیوز هلیکاپترز و در قالب برنامه هلیکوپترهای تهاجمی پیشرفته ارتش ایالات متحده آمریکا و جهت جایگزینی هلیکوپتر ای‌اچ-۱ کبرا طراحی شد. آپاچی که نخستین بار در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۵ به پرواز درآمد دارای یک حسگر نصب شده در دماغه هلیکوپتر است که نقش جستجو برای یافتن اهداف و سیستم‌های دید در شب را ایفا می‌کند.
تسلیحات آپاچی شامل یک توپ ۳۰ میلی‌متری (۱٫۲ اینچی) ام۲۰۳ که بین دو چرخ فرود اصلی در زیر بدنه جلویی هلیکوپتر نصب شده‌است به همراه معمولاً ترکیبی از موشک‌های ضد زره ای‌جی‌ام-۱۱۴ هلفایر و غلاف راکت‌های هیدرا ۷۰ است که روی ۴ غلاف تسلیحات زیر بالچه‌های این بالگرد نصب می‌شوند. ای‌اچ-۶۴ دارای چندین سیستم پروازی پشتیبان برای بالا بردن احتمال دوام در نبرد می‌باشد و افزایش احتمال زنده ماندن خدمه در سقوط اولویت بالایی دارد.
ارتش آمریکا در سال ۱۹۷۶، ای‌اچ-۶۴ را به بل وای‌ای‌اچ-۶۳ ترجیح داد و با قرارداد پیش‌تولید دو بالگرد دیگر به شرکت هیوز پاداش داد. در سال ۱۹۸۲، ارتش مجوز تولید آپاچی را صادر کرد. شرکت مک‌دانل داگلاس پس از خرید شرکت هیوز از شرکت سوماً در سال ۱۹۸۴ تولید این هلیکوپتر را ادامه داد. اولین بالگرد آی‌اچ-۶۴دی آپاچی لانگ‌بو (نمونه تقویت شده آپاچی اصلی) در ماه مارس ۱۹۹۷ به ارتش آمریکا تحویل داده شد. تولید این بالگرد توسط بخش دفاعی، فضایی و امنیتی بوئینگ ادامه یافته‌است. تاکنون بیش از ۱۰۰۰ فروند ای‌اچ-۶۴ تولید شده‌است.
ارتش ایالات متحده کاربر اصلی ای‌اچ-۶۴ است. این هلیکوپتر در حالی‌که تبدیل به هلیکوپتر تهاجمی اصلی چندین کشور مانند یونان، ژاپن، اسرائیل، هلند و سنگاپور شده‌است، تولید تحت مجوز آن به‌عنوان آگوستاوستلند آپاچی در بریتانیا هم انجام می‌شود. ای‌اچ-۶۴های آمریکایی در مناقشاتی در پاناما، خلیج فارس، کوزوو، افغانستان و عراق شرکت داشته‌اند. اسرائیل هم از آپاچی‌های خود در مناقشات لبنان و نوار غزه استفاده وسیعی کرده‌است.
بالگرد تهاجمی پیشرفته
در پی لغو تولید بال‌گرد تهاجمی ای‌اچ-۵۶ شِیِن در سال ۱۹۷۲ به نفع پروژه‌های نیروی هوایی ایالات متحده و تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا مانند هواپیماهای تهاجمی ای-۱۰ تاندربولت ۲ و جنگنده هریر، و با توجه به این که توافق‌نامه کی وست در سال ۱۹۴۸ نیروی زمینی را از در اختیار داشتن هواپیما منع کرده بود. این نیرو در پی یک هواگرد جهت ایفای نقش تهاجمی ضدزره بود که تحت فرماندهی خودش (نه نیروی هوایی) باشد و قدرت آتش، برد عملیاتی و کارایی بالاتری از بالگرد کبرا داشته باشد.
مشخصات فنی
اطلاعات از گروه خبررسانی جینز
کارایی
جنگ‌افزار
دستگاه‌های الکترونیکی
منابع
آگوستاوستلند آپاچی
ویلیام تورنتون
ویلیام تورنتون (William Thornton; May 20, 1759 – 1759:5:20, March 28, 1828) پزشک، نقاش، مخترع و معمار اهل بریتانیا بود که ساختمان عمارت کنگره را طراحی کرد. وی هم‌چنین اولین مباشر اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده آمریکا بود.
ارسلان پوریا
ارسلان پوریا (زادهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۰۸ در سلماس – درگذشتهٔ ۱۵ خرداد ۱۳۷۳ در تنکابن) فیلسوف، تاریخ‌نگار، ادب‌دان، نمایشنامه‌نویس و سرایندهٔ ایرانی است.
زندگی
ارسلان پوریا دبستان و دبیرستان را در خاش و تهران گذراند. او از رهبران حزب توده بود که در نیمهٔ دههٔ ۳۰، پس از آزادی از زندان، از توده‌ایها برید و پای در میدان فرهنگ و ادب نهاد.
وی در آغاز دههٔ ۴۰ در رشتهٔ «زبان و ادبیات فارسی» دانشگاه تهران پذیرفته شد و از آموزشهایِ استادانی چون ابراهیم پورداوود، بدیع‌الزمان فروزانفر، محمد مقدم و… بهره برد. لیک در آستانهٔ دانش‌آموختگی، در درگیریهایِ دانشگاه، دستگیر و پنج ماه زندانی و پس‌ازآن از دانشگاه بیرون رانده شد.
در سال ۱۳۶۱ از تهران به تنکابن رفت و با کشاورزی و نقشه‌برداری برای راهسازی زندگی‌اش را گذراند تا سرانجام در خرداد ۱۳۷۳ بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت.
فلسفهٔ تاریخ
پوریا بنیادگذار دانش فلسفهٔ تاریخ در ایران است. او در کتاب دیباچه‌ای بر فلسفهٔ تاریخ ایران فلسفهٔ تاریخ را چنین می‌شناساند: «فلسفهٔ تاریخ شاخه‌ای از فلسفه است و بدین‌شمار، بی‌میانجی، از فرگشت اندیشهٔ فلسفی از خرد، یعنی از سامان درونی اندیشه، ریشه گرفته‌است و آنگاه، با فراگرفتن تاریخ، تاریخ را از انبوه پیشامدها به یک رشتهٔ سامان‌یافته و یگانه بازگردانده و یگانگیِ راستینِ آن را، که به‌هنگامِ بازتاب در بینش ما به‌گونهٔ رویدادها خرده‌خرده شده‌بود، به وی باز داده‌است. فلسفهٔ تاریخ برترین و فرگشته‌ترین دانش تاریخ است که تنها فرهنگهای بسیار پیشرفته بدان دست می‌یابند و، ازاین‌رو، می‌توان آن را «تاریخ برین» نام نهاد».
وی می‌افزاید: «فلسفهٔ تاریخ دانشی است که می‌خواهد با تراگذشتن از رویدادهای پراکنده به نیروهای رویدادساز تاریخ راه یابد و با این کار شناسایی تاریخ را ژرف‌تر گرداند».
و نیز گوید: «فلسفهٔ تاریخ به آن معنی نیست که ما پیشاپیش اصل برگزیده‌ای را برگزینیم، تنها از دریچهٔ این اصل به تاریخ بنگریم و با دست‌بردن در بوده‌های تاریخی پیروی آن‌ها را از اصل خودکامانهٔ خود نشان دهیم و بدین‌سان، نمایی ساختگی را جانشین تاریخ راستین سازیم. اصل یا دستگاه اندیشهٔ تاریخی در زیباترین و روشن‌ترین گونهٔ آن به‌هرحال آفریده‌ای ذهنی است. این پدیدهٔ ذهنی می‌تواند گزارشگر هستیِ بیرونی باشد ولیک نمی‌تواند جانشین هستی بیرونی گردد».
نمایشنامه‌نویسی
پوریا همچنین پایه‌گذار سبکِ نوی در نمایشنامه‌نویسی ایران است؛ سبکی با زبان آهنگین و درون‌مایه‌ای برآمده از تاریخ و فرهنگ ایران.
او نخستین کسی بود که آرش را به پهنهٔ ادبیات آورد. پس از پوریا بود که کسانی چون سیاوش کسرایی، بهرام بیضایی، نادر ابراهیمی، مهرداد اوستا، سیروس افهمی از اسطورهٔ آرش بهره گرفتند.
پارسی‌نویسی
او، خود، در این‌باره چنین گوید: «آگاهیِ زبانیِ پارسی‌زبانان در راستایی است که خواهانِ بسامان‌کردن و منطقی‌کردنِ زبانِ خود می‌باشند. اینکه ما می‌خواهیم واژه‌هایِ عربی را در زبان پارسی نیاوریم، در دیدهٔ برخی آگاهیهای دیگر خشک‌اندیشی می‌نماید؛ ولیک در آگاهیِ کنونیِ ما این گرایش نه نشانِ خشک‌اندیشی نه نشانِ دشمنی با زبانِ عربی بلکه نشانِ گرایشِ ما به منطقی ساختنِ زبان می‌نماید؛ گرایش به آنکه دستگاهِ زبانی هرچه می‌شود بسامان‌تر، منطقی‌تر و یگانه‌تر باشد؛ هرچه می‌شود استثنا در آن کمتر باشد. ازآنجاکه یک واژهٔ عربی فرمان‌بردارِ دستگاهِ دستوریِ دیگر است، به‌کاربردنِ این واژه در پارسی به معنیِ آمیختنِ دستگاه‌هایِ زبانی است و این پدیده زبان را به‌سویِ بی‌سامانی، بی‌دستوری، بی‌منطقی و هرج‌ومرج می‌کشاند، درحالی‌که زبانِ عربی با کالبد و دستورِ ویژهٔ خود برایِ خود زبانی منطقی و بسامان است».
کارهای فلسفی
این دیباچه نخستین کوشش سامانمند فلسفی در بررسی و ارزیابی گزارشهای تاریخی برای دستیابی به نظریه‌هایی سنجشگرانه و همگانی از تاریخ ایران است. پوریا در این کتاب برپایهٔ زبانی فلسفی و روشی علمی به آسیب‌شناسی اندیشه‌های افلاطون و ارسطو و مارکس و انگلس و دیگر مکتبهای تاریخی ـ فلسفی پرداخته، کژیها و کاستیهایشان را برشمرده و کوشیده، برپایهٔ چنین سنجشگریهای آگاهانه‌ای، روش خویش را در شیوهٔ نگرش فلسفی به تاریخ ایران برنهد و تاریخ را از پایگاه یک «گزارش رویداد» به پایگاه یک «دانش سنجشگرانه» برکشد.
رسول خادم
رسول خادم اَزغَدی (زادهٔ ۲۷ اسفند ۱۳۵۰) کشتی‌گیر بازنشسته، مدیر ورزشی و سیاستمدار ایرانی است. او رئیس پیشین فدراسیون کشتی ایران و عضو دوره‌های دوم و سوم شورای شهر تهران بوده‌است. وی در دومین دورهٔ شورای شهر تهران رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی و در سومین دوره، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه بود. خادم همچنین مدیریت تیم‌های ملی کشتی از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵، سرمربی‌گری تیم ملی کشتی آزاد از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ و همچنین ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷، عضویت در هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) را بر عهده داشته‌است.
خادم از برترین کشتی‌گیران ایرانی تمام ادوار به‌شمار می‌رود و افتخاراتی از جمله قهرمانی در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و کسب مدال برنز در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون، دو دوره قهرمانی و یک نائب قهرمانی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان، مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ و پنج مدال طلا در مسابقات قهرمانی آسیا دارد. او برادر امیررضا خادم و ابراهیم خادم و پسر محمد خادم است.
تحصیلات
او دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و روابط بین‌الملل از دانشگاه روابط بین‌الملل وزارت خارجه (۱۳۷۸–۱۳۷۴) و کارشناسی ارشد علوم اجتماعی (گرایش جامعه‌شناسی) از دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز (۱۳۸۴–۱۳۸۲) بوده و از سال ۱۳۸۹ تاکنون، وی دارای مدرک دکتری جامعه‌شناسی (گرایش گروه‌های اجتماعی) است.
فعالیت ورزشی
او توانسته‌است یک نشان برنز در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلونا و یک نشان طلا در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ آتلانتا به دست آورد.
از دیگر دستاوردهای خادم می‌توان به دو مدال طلا و یک نقره در قهرمانی کشتی جهان و یک مدال طلا و یک نقره در بازی‌های آسیایی و پنج نشان طلا در قهرمانی آسیا اشاره کرد.
در جریان جام جهانی کشتی آزاد، تهران ۲۰۱۳، تیم ملی کشتی آزاد ایران با هدایت رسول خادم و همکارانش پس از پیروزی مقابل تیم ملی آمریکا در مرحلهٔ نیمه‌نهایی در دیدار پایانی بر روسیه غلبه کرد و به قهرمانی جام جهانی کشتی آزاد رسید. البته رسول خادم در مراسم اهدای جام و مدال‌های قهرمانی حضور نیافت.
در مرداد ۱۳۹۲ و پس از وقوع برخی مشکلات مالی برای تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی نوجوانان در مسابقات آسیایی مغولستان ۲۰۱۳، خادم از وضعیت تدارکات تیم‌های ملی کشتی در عرصه‌های بین‌المللی به شدت انتقاد کرد.
در حاشیهٔ دیدار سرپرست وزارت ورزش و جوانان از تمرینات تیم‌های ملی کشتی در شهریور ۱۳۹۲ نیز رسول خادم اظهار کرد: «ما وقتی گرفتار جنگ هم بودیم، سابقه نداشته که بدون دیدارهای تدارکاتی به رقابت‌های جهانی اعزام شویم. سال بسیار سختی بود و امسال سال تنگ‌دستی واقعی کشتی به حساب می‌آید.»
خادم تاکنون در بسیاری از همایش ‌های خیرخواهانه شرکت کرده، کمک‌های نقدی بسیاری برای آزادی زندانیان جرائم غیرعمد و خانواده‌های نیازمند پرداخت کرده و تاکنون تعدادی از مدال ‌های خود را برای فروش در این همایش‌ها هدیه داده‌است. از جمله مدال‌هایی که رسول خادم برای کارهای خیرخواهانه اهدا کرده، می‌توان به مدال طلای جهانی ۱۹۹۴ استانبول و مدال طلای ۱۹۹۵ آتلانتا اشاره کرد.
در مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان ۲۰۱۳ که در مجارستان برگزار شد، تیم ملی کشتی آزاد ایران با رهبری رسول خادم و همکارانش ضمن کسب ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز و ۴۶ امتیاز، ۱۱ سال پس از کسب آخرین عنوان قهرمانی در سال تهران ۲۰۰۲ و ۴۸ سال بعد از آخرین قهرمانی در خارج از کشور در منچستر ۱۹۶۵، بالاتر از روسیه قرار گرفت و برای پنجمین بار به عنوان قهرمانی جهان دست یافت. خادم، علی بیات (سرپرست تیم ملی کشتی آزاد) را برای دریافت جام قهرمانی به روی سکو فرستاد.
در اوایل مهر ۱۳۹۲ و طی حکمی از سوی سید رضا صالحی امیری (سرپرست وزارت ورزش و جوانان)، رسول خادم به عنوان مشاور عالی این وزارت‌خانه منصوب شد.
همچنین، در اواخر مهر ۱۳۹۲ و با حکم سید رضا صالحی امیری سرپرست وزارت ورزش و جوانان، به سرپرستی فدراسیون کشتی ایران منصوب گردید. وی در گفت‌وگویی با خبرگزاری ایسنا در این خصوص گفت: «هرگز گمان نمی‌کردم که شرایط و فضای مدیریتی کشتی به گونه‌ای شود که من مجبور به پذیرش مسئولیت سرپرستی فدراسیون کشتی شوم، اما به هر دلیل این اتفاق افتاد.»
در نهایت، در انتخابات فدراسیون کشتی که در ۱۴ دی ۱۳۹۲ برگزار شد، رسول خادم با کسب بیشترین آرا (۳۷ رأی از ۳۸ رأی) به عنوان رئیس جدید فدراسیون کشتی انتخاب شد.
مدتی بعد و در نشست شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد در دی ۱۳۹۲، رسول خادم با پیشنهاد و اصرار اعضای شورای فنی در سِمَت سرمربی تیم ملی کشتی آزاد بزرگ‌سالان ابقا شد. وی در یک گفت‌وگو، در این خصوص گفت: «این انتخاب، با تصمیم شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد صورت گرفت و بدون شک فشار کاری مضاعفی را به مسئولیت‌های من وارد می‌کند؛ با وجود بررسی‌های زیادی که از سوی شورای فنی صورت گرفت، متأسفانه گزینهٔ مناسبی که بتواند انتظارات جامعه کشتی را برآورده کند، نظر اعضای شورا را جلب نکرد و در نهایت این تصمیم اتخاذ شد که کادر فنی قبلی تیم ملی، به کار خودش ادامه دهد.»
علاوه بر آن، در انتخابات کمیتهٔ ملی المپیک که در پایان دی ۱۳۹۲ برگزار شد، رسول خادم به عنوان یکی از اعضای هیئت اجرایی این نهاد انتخاب شد.
در جام جهانی کشتی آزاد ۲۰۱۴ که در مارس سال ۲۰۱۴ (اسفند ۱۳۹۲) و به میزبانی شهر لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شد، اعضای تیم ملی کشتی آزاد ایران با سرمربی‌گری رسول خادم، ضمن پشت سر گذاشتن تیم ملی کشتی آزاد آمریکا در یک‌چهارم نهایی، در مصاف نهایی با تیم کشتی آزاد روسیه، در ۶ رقابت از ۸ رقابت پیروز از میدان خارج شدند و برای سومین سال متوالی به مقام قهرمانی این رقابت‌ها دست یافتند.
در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون، کره جنوبی، تیم ملی کشتی آزاد ایران به مربی‌گری رسول خادم به چهار نشان طلا و یک نقره دست یافت.
در جام جهانی کشتی آزاد ۲۰۱۵ که در آوریل سال ۲۰۱۵ (فروردین ۱۳۹۴) و بار دیگر، به میزبانی شهر لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شد، تیم ایران با سرمربی‌گری رسول خادم، ضمن پشت سر گذاشتن تیم آذربایجان در نیمه‌نهایی (در ۷ رقابت از ۸ مسابقه)، در مصاف نهایی با تیم ملی کشتی آزاد آمریکا و در خانهٔ حریف، در ۵ رقابت از ۸ رقابت پیروز از میدان خارج شد و برای چهارمین سال متوالی به مقام قهرمانی این رقابت‌ها دست یافت.
شورای شهر تهران
خادم در رأی‌گیری ۹ اسفند ۱۳۸۱، درحالی‌که نامش در فهرست «آبادگران» دیده می‌شد، به عنوان نفر یازدهم به شورای شهر تهران راه یافت. وی در انتخابات دورهٔ سوم شورا نیز که در سال ۱۳۸۵ برگزار شد بار دیگر منتخب مردم تهران شد و تا سال ۱۳۹۲ به عنوان عضو شورای شهر تهران به کار خود ادامه داد. او در دورهٔ دوم شورای شهر تهران، عضو شورا و رئیس کمیسیون فرهنگی-اجتماعی این شورا بود و دورهٔ سوم نیز، عضو شورا و رئیس کمیسیون برنامه و بودجهٔ این شورا بوده‌است.
شهرداری تهران
در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۶، چهار نامزد برای احراز پست شهرداری تهران با هم رقابت کردند. در دور نخست خادم و قالیباف هرکدام ۸ رأی به دست آوردند و به دور بعدی راه یافتند. حسن بیادی با ۷ و نادر شریعتمداری با ۵ رأی از دور رقابت کنار رفتند. در دور پایانی قالیباف با ۸ رأی در برابر ۶ رأی خادم به عنوان شهردار تهران در سمت خود باقی ماند.
در اواخر مرداد ۱۳۹۲ و در جریان طرح و بررسی گزینه‌های احتمالی تصدی سِمَت شهردار تهران، از رسول خادم به عنوان یکی از ۱۳ کاندیدای مطرح برای مدیریت شهری تهران نام برده شد. اما این اتفاق هرگز روی نداد و محمدباقر قالیباف در سمت شهردار تهران، به فعالیت خود ادامه داد.
وزارت ورزش و جوانان
دارندهٔ مدال طلای المپیک آتلانتا، آبان سال ۱۳۹۲، در فهرست وزیران پیشنهادی برای وزارت ورزش و جوانان دولت حسن روحانی به مجلس، یکی از کاندیداهای اصلی بود.
انتخابات
در شنبه ۱۴ دی ۱۳۹۲ پس از ۳۵ ماه مجمع فدراسیون کشتی با حضور ۳۸ نفر از اعضا به ریاست نصرالله سجادی در آکادمی ملی المپیک و پارالمپیک آغاز شد. بهرام افشارزاده نیز به نمایندگی از کمیتهٔ ملی المپیک در این مجمع حضور داشت. علی بدیع، محمدرضا توپچی و حمید سیفی از کاندیداهای حاضر در این مجمع پس از صحبت‌های خود، به نفع رسول خادم از انتخابات کنار رفتند. سید مجتبی شیرازی دیگر نامزد این انتخابات، هیچ رأیی به دست نیاورد.
در پایان، رسول خادم با ۳۷ رای از ۳۸ رأی مأخوذه به مدت چهار سال به عنوان رئیس فدراسیون کشتی انتخاب شد.
چهار سال بعد، در روز سه‌شنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۶، انتخابات فدراسیون کشتی برگزار گردید و رسول خادم با صددرصد آرا رئیس فدراسیون کشتی باقی ماند تا برای ۴ سال دیگر ریاست این فدراسیون را برعهده بگیرد. انتخابات با ریاست محمدرضا داورزنی، معاون ورزش قهرمانی وزارت ورزش و جوانان و مسئولان کمیتهٔ ملی المپیک و فدراسیون کشتی برگزار شد و در نهایت رسول خادم از ۴۰ رأی ممکن، با ۴۰ رأی دوباره به عنوان رئیس فدراسیون انتخاب شد.
پس‌گرفتن استعفا
در پی استعفای رسول خادم، اعضای مجمع فدراسیون کشتی برای بازگشت او به فدراسیون تلاش کردند و با برگزاری دو نشست فوق‌العاده و با پادرمیانی بزرگان کشتی و غافلگیری رسول خادم در گود زورخانه، او را به بازگشت به فدراسیون راضی کردند. او در نهایت «ضمن تأکید بر نظرات پیشین خود» اعلام کرد که در سمت‌اش باقی می‌ماند. همچنین با توجه به بازگشت رسول خادم به فدراسیون، اعضای شورای فنی تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی استعفای خود را پس گرفتند و به مسئولیت خود بازگشتند.
نامه به شورای امنیت ملی
رسول خادم به نمایندگی از خانوادهٔ کشتی ایران با ارسال نامه‌ای به اعضای شورای عالی امنیت ملی از آن‌ها درخواست کرد با ورود تیم دیپلماسی کشور در برابر «مناسبات آمریکایی – صهیونیستی کمیتهٔ بین‌المللی المپیک»، مانع از محرومیت کشتی‌گیران و تعلیق کشتی ایران شوند. وی در بخشی از این نامه خاطرنشان کرد: «رجال محترم سیاسی، قهرمانان ملی ما از شکست در برابر حریفان هراسی ندارند، ما از «مفت بازی» بیزاریم… زمان بسیار محدود است و فعالیت دیپلماتیک کاری است که نیاز به زمان دارد. متأسفانه عدم دغدغهٔ مدیرانی که باید در این مدت پیگیر این مسئلهٔ مهم و حیاتی ورزش ملی کشور می‌بودند، و شاید دغدغهٔ «معاش سیاسی» از سوی ایشان، چهار ماه زمان را از ما گرفت. گمان نمی‌شود «سکوت و سکون» پاسخی مناسب برای درخواست منطقی و کاملاً کاربردی قهرمانان ملی کشور باشد.»
استعفای دوباره
در ۹ آبان ۱۳۹۷ و پس از عدم دریافت پاسخ از سوی مسئولان سیاسی و ورزشی جمهوری اسلامی پیرامون مبارزهٔ ورزشکاران ایران با ورزشکاران اسرائیلی، خادم با انتشار نامه‌ای، دوباره از ریاست فدراسیون کشتی ایران استعفا داد و تأکید کرد که این بار برگشتی در کار نخواهد بود. در نهایت این استعفا در ۱۲ آبان از طرف وزارت ورزش ایران پذیرفته شد. علیرضا دبیر در ۲۶ تیر در انتخابات فدراسیون کشتی شرکت کرد و با پیروزی در رأی‌گیری، جانشین خادم در این سمت شد.
محمدعلی سپانلو
محمّدعلی سپانلو، مشهور به شاعرِ تهران، (زاده ۲۹ آبان ۱۳۱۹ – درگذشته ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴) شاعر، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی، مترجم و آنتولوژیستِ ایرانی بود.
وی در کنار برگردان آثار ادبی، مجموعه‌های شعری از جمله رگبارها، پیاده‌روها، نبض وطنم را می‌گیرم، تبعید در وطن، ساعت امید، فیروزه در غبار، پاییز در بزرگراه، و قایق‌سواری در تهران را در کارنامه خود دارد. سپانلو آثاری از نویسنده‌های مطرح دنیا مثل آلبر کامو و ژان پل سارتر را نیز ترجمه کرده‌است. او دانش‌آموختهٔ دانشکده حقوق دانشگاه تهران و از نخستین اعضای کانون نویسندگان ایران بود.
کودکی
محمدعلی سپانلو روز چهارشنبه ۲۹ آبان ۱۳۱۹ در شهر تهران خیابان ری به دنیا آمد. پدرش کارمند بانک ملی بود. محمد علی با داستان‌ها و شعرهایی که پدر از شاهنامه و سعدی و نظامی می‌گفت، بزرگ شد. او در سال ۱۳۲۶ به دبستان کسایی رفت و سپس به خاطر جابجایی خانه‌شان تحصیلات را در دبستان ادب و سپس در دبستان نراقی پیگیری کرد. در دبستان ادب با احمدرضا احمدی هم‌شاگردی بود. محمدعلی سپانلو به واسطه آموزش‌های پدر، خط خوبی داشت و شیفته کلاس انشا بود.
نوجوانی
سپانلو در مهر ۱۳۳۲ وارد دبیرستان رازی واقع در خیابان فرهنگ شد. زبان خارجه‌ای که در این دبیرستان تدریس می‌شد، فرانسوی بود و پدر محمدعلی به علت تمایل شخصی به زبان فرانسوی این مدرسه را برای او انتخاب کرد بود. حضور در این دبیرستان و معاشرت با افرادی از کلاس‌های بالاتر و هم‌چنین فعالیت‌های فوق برنامه مانند تهیه روزنامه‌دیواری یا پیشاهنگی سبب شد با دنیای جدیدی آشنا شود و همان‌جا بود که کم‌کم تبدیل به یک کتابخوان حرفه‌ای شد.
در سال ۱۳۳۵ در مسابقه‌ای که در رشته ادبیات بین تمام مدارس کشور برگزار شد مقام اول را کسب کرد و از دست محمدرضا پهلوی یک دیوان حافظ به عنوان جایزه دریافت کرد. پس از کلاس دهم به مدرسه دارالفنون رفت. دبیرستانی که در آن زمان افرادی چون داریوش آشوری، بهرام بیضایی، احمدرضا احمدی، نادر ابراهیمی و عباس پهلوان در کلاس‌های مختلف مشغول درس خواندن بودند. در همان سال‌ها بود که در مسابقه داستان‌نویسی مجله سخن شرکت کرد و داستانش به نام دشت پندار در آن مجله چاپ شد.
دانشگاه
با ورود به دانشگاه علی‌رغم این‌که به هیچ‌یک از احزاب و گروه‌های سیاسی نپیوست، ولی در متن جریان‌های سیاسی و جنبش دانشجویی آن زمان قرار داشت و در تحصن‌ها و راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد و در برخی از مراسم شعر می‌خواند. در آن سال‌ها سپانلو مطالبی برای مجله اطلاعات جوانان می‌نوشت و هم‌چنین کتابی را به نام پچپچه‌ای در ظلمت را از فرانسه به فارسی ترجمه کرد که به صورت پاورقی در روزنامه چاپ شد.
سربازی
سپانلو پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه تهران در دی‌ماه ۱۳۴۲ به خدمت سربازی رفت. در ابتدا چند ماهی را در تهران و در پادگان سلطنت آباد گذراند و سپس به انتخاب خود به در فروردین ۱۳۴۳ به مرکز توپخانه اصفهان اعزام شد. در اصفهان با هسته اصلی جُنگِ اصفهان یعنی محمد حقوقی، هوشنگ گلشیری، ابوالحسن نجفی و احمد میرعلایی آشنا شد و در محافلشان شرکت کرد و شعرهایش را خواند. در همان زمان بود که اولین کتاب شعرش به نام آه… بیابان چاپ و منتشر شد.
پس از آن سپانلو برای انجام مدت باقی‌مانده سربازی به گرگان اعزام شد و تا خرداد ۱۳۴۴ و اتمام دوره سربازی، در دادرسی ارتش مشغول به خدمت بود.
کار در رادیو
پس از بازگشت به تهران با سفارش مهرداد صمدی در رادیو به صورت روزمزد مشغول به کار شد، در آنجا وظیفه‌اش ترجمه خبر است. در همان زمان در مجله فردوسی هم نقد و مطلب مشغول به نوشتن نقد شد. از مطالب به‌یادماندنی زمان همکاری سپانلو با مجله فردوسی می‌توان به مصاحبه‌اش با آگاتا کریستی اشاره کرد که در پی سفر این نویسنده ادبیات کارآگاهی و جنایی به تهران انجام شد. این مصاحبه مجدداً در کتاب بن‌بست‌ها و شاهراه زندگینامه سپانلو چاپ و منتشر شده‌است.
محمد سپانلو به علت روزمزد بودن و درآمد کم رادیو را ترک کرد و به گروه صنعتی بهشهر پیوست و در آنجا مسئول تبلیغات گروه صنعتی بهشهر شد و ۹ سال در آن شغل ماند.
حوزه فعالیت
ضمناً سپانلو از معدود شاعران و نویسندگان ایرانی است که در دنیای ادبیات غرب نیز شناخته شده، و توانسته‌است نشان شوالیه نخل (لژیون دونور) آکادمی فرانسه، و جایزهٔ ماکس ژاکوب را دریافت کند.
شاعر تهران
ازآن جا که تهران از اصلی‌ترین عنصرهای شعر محمدعلی سپانلو بود؛ یکی از لقب‌های وی در فضای مجازی «شاعر تهران» است. او در بسیاری از شعرهایش کم‌وبیش به تهران اشاره‌هایی دارد، اما در سه مجموعهٔ «خانم زمان»، «هیکل تاریک» و «قایق‌سواری در تهران» زادگاهش را به عنوان محور اصلی شعر و در حد یک اسطوره مطرح می‌کند.
وی در مورد تهرانی بودن خود و علاقهٔ وافرش به این شهر می‌گوید: «من پنج نسلم تهرانی بوده‌است. زمانی تهران در اذهان منفور شده بود و بعضی می‌گفتند در تهران اجحاف و دروغ وجود دارد؛ انگار که شهر خودشان سمبل صداقت بوده‌است.
من پاسخ می‌دادم که صداقت و بی‌صداقتی در همهٔ شهرها هست، اما در تهران برای شما امنیت وجود دارد؛ چون در هیچ شهری نمی‌توانید به اهالی آن بد بگویید، اما در مورد تهران هرچه که بگویید، کسی کاری با شما ندارد».
بازیگری
سپانلو در سال ۱۳۸۰ در فیلمی به نام رخساره به کارگردانی امیر قویدل به ایفای نقش پرداخت و با میترا حجار همبازی شد. پیش از آن وی همچنین در فیلم‌های شناسایی (۱۳۶۶) به کارگردانی محمدرضا اعلامی، ستارخان (۱۳۵۱) به کارگردانی علی حاتمی و آرامش در حضور دیگران (۱۳۵۱) با کارگردانی ناصر تقوایی نیز به ایفای نقش پرداخته بود.
سپانلو دربارهٔ بازی در فیلم آرامش در حضور دیگران چنین می‌گوید:
خبرنگاری و مصاحبه با آگاتا کریستی
محمد علی سپانلو شاعری برج عاج‌نشین نبود و تنها در عالم شعر و تخیل قدم نمی‌زد و با روزنامه‌نگاری و سیاست با واقعیت‌ها هم سر و کار داشت. آن‌گونه که علی دهباشی سردبیر مجلهٔ بخارا چند سال قبل در «شب آگاتا کریستی» گفت او (آگاتا کریستی) به خاطر علایق باستان‌شناسی همسرش بارها (۶ مرتبه) به ایران سفر کرده بود و محمد علی سپانلو هم در سال ۱۳۴۵ از این فرصت استفاده و با او گفت‌وگو کرد و آگاتا کریستی وقتی پذیرفت که دانست طرف مصاحبهٔ او جدای روزنامه‌نگاری، نویسنده، شاعر و حقوق‌دانی صاحب‌نام است و بعدها نیز از این گفت و گو با خاطرهٔ خوش نقل می‌کرد.
مستندی دربارهٔ سپانلو
آرش سنجابی فیلم مستند ۹۰ دقیقه‌ای تحت عنوان نام تمام مردگان یحیی است، دربارهٔ سپانلو ساخته‌است. در این فیلم چهره‌هایی مانند مسعود کیمیایی، آیدین آغداشلو، شمس لنگرودی، حافظ موسوی، علی باباچاهی، جواد مجابی، ناصر تقوایی دربارهٔ زندگی و آثار سپانلو نظرشان را بیان می‌کنند.
ماجرای اتوبوس ارمنستان
سپانلو یکی از مسافران اتوبوسی بود که در تابستان ۱۳۷۵، دستگاه اطلاعاتی ایران قصد داشت به منظور قتل تعداد زیادی از چهره‌های فرهنگی کشور آن را در مسیر ارمنستان به ته دره بفرستد.
زندگی شخصی
سپانلو، پس از اتمام دانشگاه و دوران نظام وظیفه، در ۱ مهر ۱۳۴۴ با پرتو نوری‌علا، شاعر و نویسنده جوان ازدواج کرد. اولین فرزندشان سندباد در ۲۵ بهمن ۱۳۴۵ به دنیا آمد و شهرزاد سپانلو خواننده موسیقی پاپ فرزند دومشان متولد ۱۲ تیر ۱۳۵۱ است. پرتو نوری‌علاء در سال ۱۳۶۴ برای همیشه از سپانلو جدا شد و با فرزندانش به آمریکا رفت. سپانلو در کتاب بن‌بست‌ها و شاهراه که زندگینامه‌اش است و در سال ۱۳۹۰ در سوئد چاپ و منتشر شده، در خصوص این جدایی چنین گفته:
درگذشت
سپانلو چند سالی از سرطان ریه رنج می‌برد. وی از روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴ در پی ناراحتی ریوی و تنفسی در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان سجاد تهران بستری شد و سرانجام شامگاه دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در سن ۷۴ سالگی بر اثر عارضه ریوی و تنفسی در بیمارستان سجاد تهران درگذشت. و در روز پنج‌شنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۴ در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
سایر تألیفات
سپانلو نمایشنامه‌ای نیز به نام خانهٔ لیلی نوشته‌است.
ترجمه
سپانلو شهرتش را بیشتر مدیون مجموعه شعرهایش است، اما به عنوان مترجم نیز برگردانِ چند اثر ادبی را به شرح زیر در کارنامهٔ خود دارد:
موفبوتازون
موفبوتازون (Mofebutazone) (یا مونوفنیل بوتازون) دارویی است که برای درد مفاصل و عضلانی به کار می‌رود. این دارو یک مشتق ۳٬۵-پیرازولیندیون است.
این دارو به آلبومین پلاسما متصل می‌شود و با داروهایی مانند ضد انعقاد کومارین، ایندومتاسین و گلوکوکورتیکوئیدها رقابت می‌کند.
گرین‌بانک، واشینگتن
گرین‌بانک (به انگلیسی: Greenbank) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آیلند، واشینگتن واقع شده‌است. گرین‌بانک ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوتون فیتزسیمونس
کوتون فیتزسیمونس (Cotton Fitzsimmons؛ October 7, 1931 – 1932:2:25, July 24, 2004) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مربی سال ان‌بی‌ای شده‌است.
استنلی گالیمور
استنلی گالیمور (Stanley Gallimore; April 14, 1910 – undefined 0, 1994) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
فهرست فرودگاه‌های ساموآ
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های ساموآ است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
استنلی گالیمور
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویتون آلبیون، باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال آلترینچام اشاره کرد.
مدار ۷۱ درجه
مدار ۷۱ درجه ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
پپتیدوگلیکان گلیکوزیل‌ترنسفراز
پپتیدوگلیکان گلیکوزیل‌ترنسفراز در علم آنزیم‌شناسی آنزیمی است که واکنش شیمیایی زیر را کاتالیز می‌کند:
۴ بستر این واکنش عبارتند از:
درحال که ۳ فراورده‌ی آن شامل موارد زیر می‌شوند: