cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ناهنجاری‌های واژن
مدیریت درمان
ناهنجاری‌های واژن با جراحی درمان می‌شوند. برای آن دسته از دختران و زنانی که واژن ندارند، می‌توان یک «نئوواژن» (واژن جدید) ساخت. تیغه‌ها و دیواره‌های درونی واژن را می‌توان با جراحی برداشت.
هایپرپلازی مادرزادی آدرنال می‌تواند باعث رشد غیرطبیعی واژن شود. آدنوز واژن وجود غیرطبیعی بافت دهانه رحم و رحم در دیواره واژن است. ده درصد از زنان دچار این عارضه هستند و علامتی هم ندارند آدنوز به‌ندرت به بدخیمی تبدیل می‌شود. اکستروفی کلواک وضعیتی است که در آن دو واژن وجود دارد. ۱ نفر از هر ۵۰۰۰ زن دچار آژنزی واژن یا فقدان کامل واژن است. همی‌واژن وجود غیرطبیعی یک واژن ناقص است که به دیواره واژن طبیعی چسبیده‌است. دهانهٔ همی‌واژن به واژن طبیعی باز نمی‌شود و به یک رحم ثانویهٔ غیرطبیعی متصل است. هیپوپلازی واژن به معنای رشد ناقص و تکامل ناکافی واژن است و در بیماران مبتلا به سندرم عدم حساسیت کامل به آندروژن یافت می‌شود. سپتوم‌های واژن ساختارهایی دیواره مانند متشکل از بافت فیبری هستند که واژن را مسدود می‌کنند. این بافت به صورت افقی گسترش می‌یابد، کانال واژن را به‌طور کامل یا نیمه مسدود می‌کند یا آنکه با گسترش عرضی، اساساً دو واژن ایجاد می‌کند که به یک رحم طبیعی متصل هستند. سپتوم واژن می‌تواند از جلوی جریان طبیعی خون قاعدگی را بگیرد و منجر به مقاربت دردناک شود، اگرچه برخی از زنان هیچ‌گونه علائمی ندارند. بسیاری از ناهنجاری‌های واژن در بدو تولد تشخیص داده نمی‌شوند زیرا اندام تناسلی خارجی طبیعی به نظر برسد.
ناهنجاری‌های مرتبط با سندرم‌ها
برخی از سندرم‌های مادرزادی با ناهنجاری‌های واژن و همراه با سایر بیماری‌های جدی تظاهر می‌یابند. نمونه ای از موارد نشانگان فریزر، کمبود WNT4 و نشانگان باردت–بیدل است. ناهنجاری‌های منفرد و غیر مادرزادی واژن ممکن است بدون هیچ‌گونه دلیل قابل توضیحی رخ دهد و در برخی موارد نیز، این ناهنجاری‌ها بخشی از یک نشانگان یا مجموعه‌ای از ناهنجاری‌های دیگر هستند. منشأ بسیاری از ناهنجاری‌های واژن، اختلال در مرحله جنینی رشد دستگاه تناسلی است. وراثت نیز ممکن است نقشی را ایفا کند، همان‌طور که قرار گرفتن در معرض برخی هورمون‌ها و مواد تراتوژن پیش از تولد نیز در بروز این ناهنجاری‌ها نقش دارند. اگرچه وجود یک ناهنجاری واژن لزوماً از لقاح و بارداری موفق در صورت وجود رحم و تخمدان‌های طبیعی جلوگیری نمی‌کند، اما ممکن است خطر سقط جنین را افزایش دهد.
قرار گرفتن در معرض برخی از هورمون‌ها می‌تواند باعث ناهنجاری‌های واژن شود و همچنین کمبود هورمون‌های لازم برای رشد طبیعی نیز می‌توانند سبب‌ساز چنین ناهنجاری‌هایی باشند. دی‌اتیل‌استیل بسترول که قبلاً (و به اشتباه) به نام «استیلبوسترول» نیز شناخته می‌شد، یک استروژن و تراتوژن غیر استروئیدی مصنوعی (ترکیب آلی) است که قادر است در جنین در حال رشد، ناهنجاری‌های واژن ایجاد شود.
همه‌گیرشناسی
میزان بروز نقایص واژن بسیار متغیر است و گاهی آمار مربوط به آن برخی فقط از طریق انجام مطالعات موردی به دست می‌آید. میزان شیوع پرده بکارت بدون سوراخ، ۱ در ۱۰۰۰ است.
تاریخچه
ذکر ناهنجاری‌های واژن و افتادگی اندام لگنی در فرهنگ‌ها و مکان‌های کهن قابل توجه است. در ۱۵۰۰ ق.م. مصریان در مورد «افتادن رحم» نوشتند. در ۴۰۰ ق.م. یک پزشک یونانی مشاهدات و درمان‌های خود را چنین ثبت کرد:
بقراط همچنین بیرون‌زدگی سایر اعضا درونی بدن را از طریق واژن توصیف کرد. در سال ۱۵۲۱، یاکوپو برنگاریو دا کارپی نخستین درمان جراحی بیرون‌افتادگی را انجام داد. این کار با بستن یک طناب به دور عضو بیرون‌زده انجام می‌شد، به‌نحوی که آن را به مدت دو روز سفت می‌کرد تا خونرسانی‌اش قطع و دچار مرگ بافتی شود و سپس آن را قطع می‌کرد. سپس شراب، آلوئه و عسل را روی ریشه بافی مانده قرار داده می‌شد.
منابع مربوط به وجود ناهنجاری‌های واژن در ارتباط با آژنزی مولرین به ۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد، زمانی که یک مورخ یک مورد از آژنزی واژن را توصیف کرد.
در سال ۱۸۲۳، پزشکان دیگر پیشنهاد کردند که واژینوپلاستی ممکن است درمان خوبی برای بیرون‌زدگی اندام لگنی باشد. در سال ۱۸۳۰، اولین تشریح واژن بر روی یک زن زنده انجام شد. سایر روش‌های بازسازی واژن در سال ۱۸۳۴ شرح داده شد و درمان گاهی بخیه زدن لبه‌های ناقص واژن بود. یکی از روش‌های درمان کشیدگی واژن در سال ۱۸۵۹ برداشتن دهانه رحم بود. در سال ۱۸۶۶، روش‌هایی که شبیه به روش‌های امروزی، مورد استفاده قرار گرفت. برای جراحی دیواره قدامی واژن، دیگر نیلزی به ترمیم تمام‌لایه‌ای دیواره نبود. جراحی به نام «سیم» متعاقباً روش دیگری را ارائه نمود که نیازی به بریدن تمام ضخامت جدارهٔ واژن نداشت. مدت کوتاهی پس از این، پیشنهاد شد که اتصال مجدد واژن به ساختارهای نگهدارنده موفقیت آمیزتر بوده و منجر به عود کمتری می‌شود. همین پیشنهاد دوباره در سال ۱۹۷۶ مطرح شد اما بررسی‌های بیشتر نشان داد که میزان عود کمتر نیست. پیشرفت‌های بیشتر در سال ۱۹۶۱ و هنگامی حاصل شد که جراحان از روش اتصال مجدد دیوارهٔ قدامی واژن به رباط کوپر استفاده کردند.
در سال ۱۹۵۵ از توری جراحی (surgical mesh) برای تقویت بافت لگن استفاده شد. در سال ۱۹۷۰، بافت خوک‌ها برای تقویت دیواره قدامی واژن مورد استفاده قرار گرفت. از سال ۱۹۷۶، همراه با جراحی برداشتن واژن جهت درمان افتادگی مثانه، شیوه‌های بخیه زدن هم ارتقا یافت. در سال ۱۹۹۱، فرضیه‌های علمی پیشین مربوط به کالبدشناسی دقیق ساختارهای نگهدارنده لگن در مورد وجود برخی از ساختارهای لگنی و عدم وجود برخی دیگر مورد تردید قرار گرفت. در سال‌های اخیر از سلول‌های بنیادی و جراحی لاپاراسکوپی به کمک ربات در حین واژینکتومی و واژینوپلاستی استفاده می‌شود.
گئوبروه (فرماندار بابل)
گئوبروه (Gu-ba(r)-ru)، فرماندار پَحاتو (paḫātu) بابل و آثورا در دوران حکومت کوروش دوم و کمبوجیه دوم بود. او در سال چهارم حکومت کوروش دوم در بابل (۵۳۵/۴ پ. م)، زمانی که شاهنشاه این دو ایالت را در یک استان ادغام کرد، به این سمت منصوب شد. اسم او در یک سری از اسناد بابلی به تاریخ ۵۳۵/۴ (سال چهارم پادشاهی کوروش) و ۵۲۵/۴ (سال پنجم پادشاهی کمبوجیه) پ. م ثبت گردیده است، ولی او اجتمالاً این سمت را مدت طولانی‌تری، تا بعد از مرگ حفظ کرد. احتمال دارد او تا شورش‌های بابلی پس از تاج‌گذاری داریوش بزرگ یا حتی سازماندهی مجدد امپراتوری هخامنشی در آغاز پادشاهی داریوش، که Uš-ta-nu، جانشین گوبریاس شد، این سمت را می‌داشت.
بیشترین مدارک در دست از اسناد قانونی بدست آمده از اوروک Uruk، نشان می‌دهد که نه تنها گوبریاس در حوزه اجرایی‌اش، چه امور شهری و چه امور نظامی را به خوبی گردانیده، بلکه او توانایی ویژه‌ای تا آنجا پیش رفت که نقش فعالی در روند قانونی ایفا کرد و مسئول تصمیم‌گیر مستقیم در مدیریت امور معبد Eanna در Uruk بود، چرا که معبد قبلاً به صورت خودگردان، اداره می‌شد. در این اسناد از نوشته‌ها، مفسرها، پیک‌ها و مدیریت و کمیسیونرهای دارائی گوبریاس، ذکر گردیده است. علاوه‌براین، اسناد از سیپار Sippar، از «کانال بین گوبریاس و بندر گوبریاس (kāru)» سخن می‌گویند و در خود بابل، ما مکانی را یافته‌ایم که «نی‌ستان گوبریاس» نامیده شده است. به نظر می‌رسد که گوبریاس در بعضی موارد، از کمک‌های پسرش Na-bu-(ú-)gu بهره می‌برده است. این شخص باید مقام اجرایی بالایی داشته باشد (اثبات دقیق آن ناممکن است) و در دوران بین ۵۲۷/۶ و ۵۲۳/۲ پ. م (یعنی سال هفتم پادشاهی کمبوجیه) ذکر شده است.
به نظر می‌رسد جای شکی نیست که این شخص، اوگبارو (فرمانده‌ای کسی که در ۵۳۹ پ. م بابل را فتح کرد و در پایان سال‌های بعد، درگذشت) یا گئوبروه، برادرزن و پدرزن داریوش بزرگ باشد. حتی اگرچه، شونزنر (Schwenzner) مدعی باشد که این سه شخصیت، همگی در اصل یک نفر هستند.
خودفریبی
خود فریبی عبارت از فرایند انکار یا دلیل‌تراشی جهت نپذیرفتن ارتباط، اعتبار یا اهمیت شواهد یا برهان منطقی مخالف است. در خودفریبی، یک فرد خود را طوری در مورد یک حقیقت (یا فقدان حقیقت) متقاعد می‌نماید که هیچ‌گونه دانش فردی یا علائم فریب را از خود آشکار نمی‌سازد.
تاریخچه مختصر
هرچند تحلیل فرویدی در مورد ذهن‌های آگاه و غیر آگاه در دهه ۷۰ میلادی بر این حوزه غالب بود، بیشتر دانشمندان روان‌شناسی کنجکاو شدند تا بدانند که این دو دنیای ظاهراً مجزا چگونه کنار هم کار می‌کنند. با این حال، به علت نبود مدل‌های مکانیکی در این خط تحقیقاتی، این مباحثه برای مدتی متوقف گردید. بعدها روی تحقیق مسائل مرتبط به بینش در حوزه روان‌شناسی اجتماعی تمرکز صورت گرفت.
تجزیه و تجلیل
پارادایم سنتی خود فریبی با در نظر داشت فریب درون‌فردی تهیه گردیده‌است که در این نوع فریب، یک فرد (A) عمداً فرد دیگر (B) را وادار می‌کند تا گزاره (p) را باور کند، هرچند خود فرد در واقع به گزاره (\neg p) باور دارد (نقیض P). چنین فریبی به‌طور عمدی صورت گرفته و مستلزم آن است که فریب دهنده خود به \neg p باور داشته باشد و فریب داده شده به p. طبق این مدل سنتی، کسی که خود را فریب می‌دهد باید (۱) دارای باورهای متناقض باشد و (۲) عمداً خود را وادار به باور کردن عقیده‌ای نماید که خود حقیقتاً می‌داند کاذب است.
با این حال، فرایند دلیل‌تراشی، نیت خود فریبی را مبهم می‌سازد. «برایان مکلالین» تشریح می‌نماید که این چنین دلیل‌تراشی‌ها در بعضی شرایط باعث خود فریبی می‌شود. هر گاه فردی که به گزاره (P) معتقد نیست، با انجام برخی کارها عمداً تلاش می‌کند، خود را وادار می‌نماید تا به (P) باور نماید یا به باور کردن به (P) ادامه دهد، در نتیجه این کارها باعث می‌گردد تا فرد به صورت غیرعمدی و با تفکر جانبدارانه به گزاره (p) باور پیدا کند یا به باور کردن به (p) ادامه دهد، از این‌گونه فریب دهی به نام خودفریبی یاد می‌شود. در این نوع فریب نیازی نیست تا فرد نیت فریب دهی داشته باشد.
روانشناسی
خود فریبی باعث می‌شود تا ماهیت یک فرد و ماهیت «خویشتن» مورد پرسش قرار گیرد، به ویژه از نظر روان‌شناسی غیرمنطقی بودن همان مبنای است که این پارادوکس‌های خود فریبی در آن ریشه دارند. هم‌چنین استدلال شده‌است که تمامی افراد این ظرفیت و «استعداد ویژه» برای فریب دهی را ندارند. با این حال، دلیل‌تراشی تحت تأثیر عوامل زیادی چون اجتماعی شدن، جانبداری‌های شخصی، ترس و فشارهای شناختی قرار دارد. این چنین دلیل‌تراشی‌ها می‌تواند هم با نیت مثبت و هم با نیت منفی صورت گیرد؛ متقاعد کردن یک فرد تا دیدی خوشبینانه نسبت به یک وضعیت منفی داشته باشد و برعکس. در قبال آن، دلیل‌تراشی به تنهایی نمی‌تواند شرایط لازم برای خود فریبی را برآورده سازد، زیرا دلیل تنها یک شکل انطابقی است که فرآیندهای ذهنی می‌توانند به خود بگیرند.
پارادوکس‌ها
کارهایی که از جانب فیلسوف «آلفرد آر. میلی» انجام شده، معلومات بیشتری پیرامون پارادوکس‌های مشهور تر در خود فریبی را فراهم می‌نماید. دو تا از این پارادوکس‌های مشهور شامل حالت ذهنی خود فریب دهنده و دینامیک خود فریبی است، که از هر کدام از آن‌ها به ترتیب به نام‌های پارادوکس «ایستا» و پارادوکس «پویا/راهبردی» یاد می‌گردند.
سپس میلی پارادوکس «پویا/راهبردی» را تشریح می‌نماید: "به‌طور کلی، یک فرد (A) قادر نخواهد بود تا به صورت موفقیت‌آمیز استراتژی فریب‌کارانه خود را روی فرد دیگر (B) اجراء کند، در صورتی‌که این فرد (B) از نیت و برنامه فریب دهنده (A) آگاهی داشته باشد. ظاهراً این امر در صورتی‌که اشخاص A و B یک شخص باشند نیز صدق می‌کند. با در نظر داشت این امکان بالقوه که خودفریب دهنده از نیت و استراتژی خود آگاه است، ظاهراً باعث می‌گردد تا استراتژی فریب موفق نگردد. از سوی دیگر، آن‌گونه که هویداست خودفریب دهنده‌ها معمولاً قادرند استراتژی خودفریبی را بدون این‌که بدانند چه می‌خواهند به صورت موفقیت‌آمیزی اجرا نمایند، این امر مسئله را مبهم می‌سازد؛ چون اجرای مؤثر برنامه‌های به صورت موفقیت‌آمیز ظاهراً در حالت کلی بستگی به شناخت فرد از خود و اهدافش دارد؛ بنابراین، به‌طور کلی یک فرد چگونه می‌تواند با اِعمال استراتژی‌های خود فریبی، خود را فریب دهد؟"
این مدل‌ها به این سؤال می‌پردازد که چگونه یک فرد می‌تواند دو عقیده متناقض داشته باشد (پارادوکس «ایستا») و با درنظر داشت این‌که از نیت خود آگاه است چگونه می‌تواند خود را فریب دهد (پارادوکس «پویا/ راهبردی»). تلاش‌ها برای پاسخ دهی به این پرسش‌ها باعث ظهور دو مکتب فکری شده‌است: یک مکتب فکری به این باور است خود فریبی عمداً صورت می‌گیرد (عمدی‌گرایان) و مکتب فکری دیگر این مفهوم را رد می‌کند (غیرعمدی‌گرایان).
عمدی‌گرایان بر این باورند که خود فریبی عمدتاً صورت می‌گیرد، اما در این‌که آیا یک فرد الزاماً باید دارای عقاید متناقض باشد یا نه میان خود اختلاف نظر دارند. این مکتب فکری عناصری از ابعاد جسمانی (مدت زمانی ادامه می‌یابد تا به خودفریب دهنده نفع برساند، احتمال فراموشی کلی فریب را افزایش می‌دهد) و ابعاد روانشناختی (شامل سازی ابعاد مختلف «خود») را در خود فریبی دخیل می‌نماید.
در مقابل، غیرعمدی‌گرایان بر این باورند که خود فریبی‌ها الزاماً اتفاقی نیستند، بلکه در اثر غریزه، اضطراب یا سایر احساسات مرتبط به p برانگیخته می‌شوند. این نگرش خود فریبی را از سوء تفاهم مجزا می‌سازد. افزون بر آن، تفاوت میان «خواب و خیال» و خود فریبی در این است که، خودفریب دهندگان در مقایسه با «تفکر آرزومندانه» ، کاملاً درک می‌کنند که شواهدی علیه باور خودفریبندگیشان وجود دارد، یا شواهد مخالف عقیده خود را بدون این‌که کاملاً درک کنند، دارا بوده، ضد شواهدی به مراتب بزرگتر از ضدشواهد «متفکران آرزومند» است.
هنوز هم پرسش‌ها و مناظرات بی‌شماری در رابطه به پارادوکس‌های خود فریبی وجود دارد و هنوز در رابطه به خود فریبی اتفاق نظری پدیدار نشده‌است.
نظریه تریورز
نظریه‌هایی مبنی بر این وجود دارد که انسان‌ها در مقابل خود فریبی آسیب‌پذیر هستند چون بیشتر افراد وابستگی‌های احساسی نسبت به باورها دارند که در بعضی موارد ممکن است این وابستگی‌ها غیرمنطقی باشند. برخی زیست‌شناسان تکاملی مانند رابرت تریورز پیشنهاد نموده‌اند که فریب در رفتار انسان‌ها و به‌طور کلی‌تر در رفتار حیوانات، نقشی اساسی ایفا می‌کند. یک فرد بهتر قادر است خود را فریب دهد تا این که بتواند دیگران را به چیزی که حقیقت ندارد قانع کند. هرگاه یک شخص خود را در مورد این حقیقت نادرست قانع می‌سازد، باید حتماً علائم فریب را نیز بپوشاند. ترویرز و همکاران وی («دنیل کریگمن» و «مالکوم اسلاوین») از نظریه «خود فریبی در خدمت فریب» استفاده نمودند تا تشریح نمایند که دونالد ترامپ چگونه قادر بود تا یک «دروغ بزرگ» را با موفقیت کامل بیان کند.
این مفهوم مبتنی بر منطق ذیل است: فریب یک بُعد اساسی ارتباطات در طبیعت است، هم میان گونه‌های مختلف و هم در درون هر کدام از گونه‌ها، علت پیدایش فریب این است تا یک فرد بتواند مزایایی بر فرد دیگر حاصل کند. حیوانات از صداهای هشدار گرفته تا تقلید کردن صدای شخصی دیگر، در تلاش هستند تا زندگی خود را طولانی‌تر نمایند. آن‌هایی که قادر اند فریب را بهتر درک کنند، احتمالاً بیشتر زندگی می‌کنند. در نتیجه، رفتار خود فریبی به این هدف ایجاد گردید تا فریب را بتوان از آن‌هایی که فریب را بخوبی درک می‌کنند بپوشاند، یا آن‌گونه که تریورز می‌گوید: «پنهان کردن حقیقت از خود تا بتوان آنرا از دیگران بیشتر پنهان کرد». در انسان‌ها، آگاهی از این‌که فردی دارای رفتار فریب آمیز است، اغلب از علائم فریب چون حرکت نامنظم سوراخ بینی، پوست سرد و نامطلوب، کیفیت و لحن صدا، حرکات چشم یا چشمک زنی بیش از حد، دانسته می‌شود؛ بنابراین، اگر خود فریبی شخص را قادر سازد تا به فریب‌های خود باور کند، دیگر او این چنین علائم فریب را از خود بروز نداده و به نظر می‌رسد که حقیقت را می‌گوید.
یک فرد می‌تواند از خود فریبی استفاده نموده و بیشتر یا کم‌تر از آنچه در واقع هست عمل نماید. به عنوان مثال، فردی می‌تواند با اعتماد به نفس بیشتر عمل نماید تا نظر کسی را بخود جلب کند یا این‌که می‌تواند با اعتماد به نفس کم‌تر عمل نماید تا از خطراتی چون صیاد خودداری نماید. اگر یک شخص بتواند احساسات و نیات واقعی خود را بخوبی پنهان کند، پس می‌تواند در فریب دادن دیگران نیز موفق شود.
همچنین می‌توان استدلال نمود که توانایی فریب دادن، یا خود را فریب دادن، یک خصیصه انتخابی نیست بلکه پیامد یا محصول فرعی یک خصیصه اساسی تر بنام تفکر انتزاعی است. تفکر انتزاعی باعث ایجاد مزایای تکاملی بیشتری چون رفتار منعطف تر و سازگار تر گردیده و منتج به نو آوری می‌گردد. چون دروغ یک انتزاع است، فرایند ذهنی که این انتزاع را می‌سازد تنها در حیواناتی اتفاق می‌افتد که مغزشان دارای پیچیدگی کافی برای تفکر انتزاعی باشد. افزون بر آن، خود فریبی هزینه شناختی را پایین می‌آورد؛ یعنی، این‌که فردی خود را قانع بسازد که چیزی در واقع حقیقت است، از این‌که همواره فکر کند یا به گونهٔ رفتار کند که آن چیز غلط بوده‌است ساده‌تر است؛ بدین معنی که مغز همواره در مورد این‌که آن چیز حقیقت است یا غلط است فکر نمی‌کند، بلکه فقط خود را قانع می‌سازد که آن چیز غلط در حقیقت درست است.
پیامدهای تکاملی
چون فریب وجود دارد، یک فرایند قوی نیز برای تشخیص این‌که چه زمانی فریب‌کاری رخ می‌دهد وجود دارد. در نتیجه، رفتار خود فریبی تکامل می‌یابد تا بتوان علائم فریب‌کاری را به‌گونه‌ای بهتر از دیگران پنهان کرد. وجود فریب‌کاری تشریح می‌نماید که چرا یک توانایی درونی برای خود فریبی وجود دارد تا علائم فریب‌کاری پنهان شود. انسان‌ها بدین منظور خود را فریب می‌دهند تا بتوانند دیگران را بهتر فریب داده و یک مزیت در مقابل آن‌ها بدست آورند. سه دهه از زمانی‌که تریورز نظریهٔ سازگاری خود را پیرامون خود فریبی معرفی نمود می‌گذرد، اما هنوز هم بحث‌های مداومی در مورد این‌که این رفتار دارای مبنای ژنیتیکی است یا خیر در جریان اند.
توربو (انتیوکیا)
توربو (انتیوکیا) (به اسپانیایی: Turbo, Colombia) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در insular region واقع شده‌است.
مانوئل اسکاون
مانوئل اسکاون (Manuel Scavone؛ زادهٔ June 3, 1987) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال نووارا، و باشگاه فوتبال پرو ورچلی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Italy U-20 Serie C بازی کرده‌است.
نمره‌نه
نمره‌نه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامهرمز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.(خالی از سکنه)
توکامک
توکامک نام نوعی دستگاه است که کار آن محصورسازی پلاسما است و برای ایجاد پایداری پلاسما بر مبنای محصورسازی مغناطیسی طراحی شده‌است.
توکامک یکی از گونه‌های مختلف از دستگاه‌های هم‌جوشی محصورسازی مغناطیسی، و یکی از نامزدها برای تولید کنترل قدرت همجوشی گرما است که بیشترین تحقیق روی آن انجام شده‌است. در توکامک‌ها از میدان‌های مغناطیسی برای محصور کردن پلاسما استفاده می‌شود زیرا که هیچ مواد جامدی نمی‌تواند درجه حرارت بسیار بالای پلاسما را تحمل کند. استلراتور یک جایگزین برای توکامک است.
در دستگاه توکامک سعی می‌شود پلاسما را توسط ابزارها و میدان‌های مغناطیسی مختلف، در محفظه‌ای چنبره‌ای شکل محصور کنند تا از برخورد آن به دیواره و فروپاشی جلوگیری شود. از مهمترین میدان‌های مغناطیسی در توکامک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
توکامک در دههٔ ۱۹۵۰ توسط فیزیکدانان شوروی ایگور یوگنیویچ تام و آندره ساخاروف، با الهام از ایده اولیه از لو آرتسیموویچ اختراع شد. کاربرد توکامک‌ها در نهایت برای دستیابی به تولید انرژی هسته‌ای از طریق روش گداخت هسته‌ای است.
در ایران
بخش تحقیقات فیزیک اتمی و ملکولی مرکز تحقیقات فیزیک پلاسمای دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، در سال ۱۳۷۳ یک دستگاه توکامک مشتق T-1 روسی را از چین خریداری و راه‌اندازی کرد که با عنوان IR-T1 نامگذاری شد. هدف از این توکامک آزمایشی، پیشبرد تحقیقات و مطالعات پیشرفته در زمینه فیزیک پلاسما و همجوشی هسته‌ای عنوان گردید. توکامک IR-T1 در زمره توکامک‌های کوچک و با راندمان بالا می‌باشد.
استونسویل، مونتانا
استونسویل شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۸۰۹ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
دشنه نازک
دشنه نازک یک چاقوی بلند سبک‌وزن با تیغه ظریف نوک‌تیز است که از لحاظ تاریخی توسط طبقه بالا، اشراف یا شوالیه‌ها استفاده می‌شود. از نظر طراحی مشابه خنجر مبارزه، دشنه نازک در قرون وسطی پدیدار شد و در دوران رنسانس در اروپای غربی، به ویژه در فرانسه، سوئیس و ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت.
نیروهای مسلح ایران صفوی (۱۵۰۱–۱۷۳۶) از دشنه نازک استفاده می‌کردند. این سلاح به ویژه برای سربازانی که از منطقه قفقاز سرچشمه می‌گرفتند، به ویژه چرکسها، گرجیها و ارمنی‌ها در نظر گرفته می‌شد.
مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ – ۵۳ کیلوگرم آزاد زنان
مسابقات کشتی ۵۳ کیلوگرم آزاد زنان که بخشی از مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ بود، در ۲۶ و ۲۷ شهریور (۱۷ و ۱۸ سپتامبر) در نورسلطان قزاقستان برگزار شد.
پرس دمپسی تی‌بلر
پِرس دِمپسی تِی‌بلر (Perce Dempsey Tabler؛ November 23, 1876 – 1876:11:23, June 7, 1956) یک خوانندهٔ اپرا ، قهرمان ورزشی ، بازرگان و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او چهارمین بازیگری است که در نقش تارزان ظاهر شده است.
SYNJ2BP
پروتئین متصل شونده سیناپتوجانین ۲ پروتئینی است که در انسان توسط ژن SYNJ2BP کدگذاری می‌شود.
فعل و انفعالات
مشخص شده‌است که SYNJ2BP با پروتئین‌های زیر، تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
درلوپا (کرایوو)
درلوپا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کرالیفو واقع شده‌است. درلوپا ۱۴۳ نفر جمعیت دارد.
تمزمید
تمزمید (به انگلیسی: Thamesmead، تلفظ: ) یک ناحیه در لندن است که در منطقه سلطنتی گرینویچ واقع شده‌است.
سقوط بانک
سقوط بانک یا ورشکستگی بانکی (Bank failure) زمانی پیش می‌آید که بانک نتواند به تعهدات خود در قبال سپرده‌گذاران یا دیگر بستانکاران خود عمل کند، زیرا به اعسار رسیده یا بیش از حد نقدینگی خود برای پرداخت بدهی‌هایش ناتوان شده‌است. یک بانک معمولاً زمانی از نظر اقتصادی شکست می‌خورد که ارزش بازار دارایی‌های آن به ارزشی کمتر از ارزش بازار بدهی‌هایش کاهش یابد. در چنین حالتی بانک اعساری یا از سایر بانک‌های رسمی (سر پا) وام می‌گیرد یا دارایی‌های خود را به قیمتی کمتر از ارزش بازار آن می‌فروشد تا پول نقد کافی فراهم کند تا بتواند در صورت تقاضا به سپرده‌گذاران خود پرداخت کند. (بی‌رغبتی) و ناتوانی بانک‌ها در وام دادن نقد به چنین بانکی، وحشت بانکی را در بین سپرده‌گذاران ایجاد می‌کند، زیرا سپرده‌گذاران بیشتری سعی می‌کنند سپرده‌های نقدی از آن بانک خارج کنند. به این ترتیب، بانک نمی‌تواند مطالبات همه سپرده گذاران خود را به موقع برآورده کند. اگر حقوق صاحبان سهام یک بانک کمتر از میزان حداقل نظارتی باشد آن بانک ممکن است توسط سازمان دولتی تنظیم کننده آن نظارت تصاحب شود.
تمزمید
خصوصیات
تمزمید ۳۱٬۸۲۴ نفر جمعیت دارد.
سقوط بانک
به‌طور کلی سقوط یک بانک به دلیل به هم پیوستگی و شکنندگی مؤسسات بانکی؛ نسبت به سایر شرکت‌های تجاری، از اهمیت بیشتری برخوردار است. بررسی‌ها نشان داده که ارزش بازار مشتریان بانک‌های ورشکسته در تاریخ اعلام ورشکستگی تحت تأثیر نامطلوب قرار می‌گیرد. اغلب بیم آن می‌رود که تأثیرهای ناشی از ورشکستگی یک بانک به سرعت در سراسر اقتصاد گسترش یابد و احتمالاً منجر به رو به ورشکستگی رفتن بانک‌های دیگر شود، خواه آن بانک‌ها در آن زمان توان پرداخت بدهی‌های خود را داشته باشند یا نه، زیرا سپرده گذاران حاشیه‌ای سعی دربرداشت پول نقد دارند نه سپرده گذاری در این بانک‌ها تا از زیان احتمالی جلوگیری کنند؛ بنابراین، سرریز اثر هراس بانکی یا ریسک سیستمی اثر چند برابری بر همهٔ بانک‌ها و مؤسسات مالی دارد که خود منجر به تأثیر بیشتر ورشکستگی بانک‌ها در اقتصاد می‌شود. در نتیجه، مؤسسات بانکی معمولاً تحت مقررات سختگیرانه قرار می‌گیرند و ورشکستگی بانک‌ها از نگرانی‌های اصلی سیاست عمومی کشورها در سراسر جهان است.
چک ۳۵۶
چک ۳۵۶ (به انگلیسی: Chak 356) یک روستا در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
والداختال
والداختال (به آلمانی: Waldachtal) یک شهر در آلمان است که در فرویدنشتادت واقع شده‌است. والداختال ۵٬۹۹۶ نفر جمعیت دارد.
جزیره هندرابی
جزیره هِندُرابی (هندورابی) یکی از جزایر ایرانی خلیج‌فارس است. این جزیره از توابع بخش کیش شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. این جزیره سرزمینی هموار و تقریباً بدون عوارض طبیعی است.
هندورابی در حد فاصل بین جزیره کیش و جزیره لاوان قرار گرفته و طول آن ۷ مایل و پهنایش ۴ مایل است و ۲۲٫۸ کیلومترمربع مساحت دارد. فاصله هندرابی تا بندر چیرویه ۹ کیلومتر، تا جزیره کیش ۲۸ کیلومتر، تا بندر لنگه ۱۳۳ کیلومتر و تا بندرعباس ۳۲۵ کیلومتر است.
در بهمن‌ماه ۱۳۸۹ قانون الحاق جزایر هندورابی و فارور کوچک و بزرگ به محدوده منطقه آزاد کیش از سوی رئیس‌جمهور ابلاغ شد.
جمعیت
جمعیت جزیره هندورابی حدود ۱۰۰ نفر می‌باشد. عمده جمعیت این جزیره عربتبار بوده و به عربی و فارسی گفتگو می‌کنند. از سال ۱۳۹۷ یک زوج از شهر اصفهان در این جزیره ساکن شده‌اند که با توجه به روند کاهشی بلندمدت جمعیت این جزیره، بعنوان اولین مهاجرت معکوس در تاریخ معاصر این جزیره شناخته شده می‌باشند. فعالیت اقتصادی اکثر اهالی در جزیره هندورابی، صید و غواصی است.
آثار تاریخی
در سال ۱۲۱۲ قمری، یعنی در زمان پادشاهی فتح‌علی‌شاه قاجار، هندرابی از توابع ایالت فارس بود.
ترابری و گردشگری
برای سفر به هندورابی فقط و فقط می‌توان از مسیرهای دریایی تردد نمود که شامل جزیره‌های لاوان و کیش یا بندرهای روستایی نزدیک به هندورابی می‌باشد. بر طبق مصوبه سازمان محیط زیست با توجه به موقعیت مهم و حساس جزیره هندورابی در زادآوری لاکپشت‌های پوزه عقابی که در معرض خطر انقراض جهانی قرار دارند، هرگونه کمپینگ و چادر زدن در جزیره هندورابی در تمام طول سال تنها محدود به ساحل شرقی جزیره که برای این کار مشخص شده‌است، می‌باشد و همچنین هرگونه ورود در تمام طول شبانه روز به کلیهٔ ساحل‌های ماسه ایی جزیره در فصل تخم‌گذاری لاکپشت‌های پوزه عقابی یعنی از پانزدهم بهمن تا پانزدهم مرداد بمدت شش ماه کاملاً ممنوع می‌باشد.
رقص باران (آیین)
رقص باران (Rainmaking) یک آیین برای دستکاری هواشناختی است که سعی در فراخوان باران دارد.
از جمله بهترین نمونه‌های شناخته شده از آیین‌های تغییر آب و هوا، رقص‌های بارانی در آمریکای شمالی است که به‌طور تاریخی توسط بسیاری از سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا، به ویژه در ایالت‌های جنوب غربی آمریکا انجام می‌شود. برخی از این آیین‌های تغییر آب و هوا هنوز هم امروزه اجرا می‌شوند.
لی ژواهو
لی ژواهو (Li Zhuhao؛ زادهٔ January 9, 1999) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده‌است.
نورمات میرزابایف
نورمات میرزابایف (Nurmat Narmanuly Myrzabaev؛ زادهٔ November 11, 1972) بازیکن فوتبال اهل قزاقستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قزل‌یار، باشگاه فوتبال آق‌تپه، و باشگاه فوتبال ایرتیش پاولودار اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال قزاقستان بازی کرده‌است.
فرودگاه و پایگاه آب‌نشین اسکای هاربر
فرودگاه و پایگاه آب‌نشین اسکای هاربر (به زبان بومی: Sky Harbor Airport & Seaplane Base) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۳۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
خنجلی
خنجلی یک نوع خنجر است که اغلب دارای یک شیار منفرد در هر سوی تیغه است و شباهت زیادی با قمه ایرانی دارد. شکل اسلحه شبیه شمشیر گلادیوس روم باستان، دشنه اسکاتلندی و xiphos یونان باستان است. ساکنان گرجستان و سایر نقاط قفقاز از زمان‌های قدیم از خنجلی به عنوان سلاح ثانویه استفاده می‌کردند.
کیت بوش
کاترین "کیت" بوش (متولد ۳۰ ژوئیه ۱۹۵۸) خواننده، ترانه‌سرا، موسیقی‌دان و تهیه‌کنندهٔ موسیقی انگلیسی است.
سبک موسیقایی گل‌چینی و متن ترانه‌های نامتعارف، وی را به یکی از موفق‌ترین اجراکنندگان زن انگلیس در طی ۳۰ سال گذشته تبدیل کرده‌است. بوش بعد از سفارش‌شدن به وسیلهٔ دیوید گیلمور، گیتاریست پینک فلوید، در سن ۱۶ سالگی با ای‌ام‌آی قراردادی بست.
در سال ۱۹۷۸، هنگامی که ۱۹ ساله بود، با ترانهٔ آغازین «بلندی‌های بادگیر» برای چهار هفته در صدر جدول‌های موسیقی بریتانیا قرار گرفت و به نخستین زنی تبدیل شد که یک ترانهٔ رتبهٔ یکی را در بریتانیا، که به وسیلهٔ خود شخص نوشته شود، کسب کند.
جزیره مارها
جزیره مارها (Ilha da Queimada Grande) یک جزیره در خارج ساحل برزیل در اقیانوس اطلس است و در ۳۳ کیلومتری خلیج سائوپائولو قرار دارد. نام اصلی آن در زبان پرتغالی به معنی جزیره بزرگ سوخته شده می‌باشد و به صورت «ایله دا کی مادا گرنجی» تلفظ می‌شود. هر چند به‌طور کلی و اغلب تحت عنوان مشهور جزیره مارها شناخته می‌شود.
در حال حاضر این مکان جز مکان‌های ممنوعه است و به غیر از زیست شناسان و دانشمندها کسی حق ورود به این مکان را ندارد و هر سال بعضی از افراد برای تعمیر فانوس دریایی به این محل می‌روند.
جغرافیا
وسعت این مکان به حدود ۴۳۰ هزار متر مربع (اندکی کم‌تر از نیم کیلومتر مربع) می‌رسد که در ارتفاع ۲۰۶ متری بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است. دارای آب و هوایی معتدل و پوششی سبز مشابه جنگلهای انبوه می‌باشد که همین امر سبب شده مارها بتوانند با پنهان شدن در میان درختان و گیاهان طعمه‌های خود را غافل گیر کنند. این جزیره در حدود ۱۰۰ هزار سال پیش، با بالا آمدن سطح آب دریا از قاره آمریکا جدا شد و به همین دلیل، گونه‌هایی از مارها در آن گیر افتاده و همچنان به حیات خود ادامه می‌دهند. همین امر سبب شده‌است که این جزیره به یکی از مکان‌های ممنوعه تبدیل شود که گردشگران اجازه بازدید از آن نداشته و فقط محققان و تیم‌های تحقیقاتی برای جمع‌آوری داده‌های خود می‌توانند در این جزیره حضور داشته باشند.
بر اساس تحقیقات انجام شده حدود ۲۰۰۰ مار سمی در این جزیره زندگی می‌کنند که در میان آن‌ها افعی سرنیزه‌ای زرین و افعی گودال از همه سمی‌تر و خطرناک تر هستند و حدود ۹۰ درصد مرگ و میرهای حاصل از مارگزیدگی در برزیل به خاطر نیش زهر آلود این مارها بوده‌است. گفتنی است که سم این افعی ۳ تا ۵ برابر کشنده تر از نمونه مارهای دیگر می‌باشد. به گفته مردم محلی در هر یک متر مربع از آن ۱ تا ۵ مار زندگی می‌کند. منبع تغذیه اصلی این مارها پرندگان مهاجر هستند.
رودخانه مرموز
رودخانه مرموز یا رودخانه میستیک یک فیلم معمایی درام از کلینت ایستوود، کارگردان آمریکایی است که بر اساس فیلمنامه‌ای از برایان هالگلند و بر اساس داستانی به همین نام از دنیس لهان به مدت ۱۳۷ دقیقه به فیلم تبدیل شده و در کشور آمریکا به زبان انگلیسی اکران شده‌است. فیلم ساختهٔ سال ۲۰۰۳ است و بازیگرانی چون شان پن به نقش جیمی مارکو، کوین بیکن به نقش شون دوین، تیم رابینز به نقش دیو بویل در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند که شان پن و تیم رابینز به‌ ترتیب جایزهٔ بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر مکمل مرد را در هفتادوششمین دورهٔ اسکار سال ۲۰۰۴ از آن خود کردند.
این فیلم نامزد نخل طلای بهترین فیلم شد.
داستان
فیلم از سکانس سه پسربچه که در یکی از خیابان‌های آمریکا مشغول بازی در خیابان و حک کردن نام‌شان روی یک بلوک بتنی خیس هستند، آغاز می‌شود. ناگهان دِیْو بویل به دست کودک‌دزدانی ربوده می‌شود، ۳ روز متوالی مورد تجاوز جنسی دو مرد قرار می‌گیرد، تا آن که فرار می‌کند. داستان به ۲۵ سال بعد سفر می‌کند که دیو (با بازی تیم رابینز)، به خاطر مورد تجاوز واقع شدن در کودکی به شخصی گوشه‌گیر و منزوی و بیمار تبدیل شده و علی‌رغم آن که ازدواج کرده و یک فرزند دارد ولی هنوز آثار روانی تجاوز در کودکی بر او باقی مانده؛ جیمی مارکوم (با بازی شان پن) یک تبهکار با سابقه کیفری است؛ و شون دوین (با بازی کوین بیکن) پلیس شده‌است.
موسیقی قرن بیستم
موسیقی در قرن بیستم (20th-century music) پیشرفت‌های چشمگیری داشته‌است. در این دوره، دسترسی مردم به موسیقی متنوع افزایش بسیاری پیدا کرد. فناوری در زمینه‌های گوناگون، اختراع سازهای متعددی در دنیای موسیقی و پیشرفت وسایل ارتباطی مانند رادیو و تلویزیون و اینترنت، باعث شد که هنر موسیقی، مخاطبان و هواداران بسیاری پیدا کند و هنرمندان جدید از طیف‌های مختلف اجتماعی پا به عرصه هنر موسیقی بگذارند. قرن بیستم، نوآوری‌های جالبی در قالب‌ها و سبک‌های موسیقی بهمراه داشت. آهنگسازان و ترانه سرایان اشکال و صداهای جدیدی را کشف کردند که قوانین پذیرفته شدهٔ موسیقی در دوره‌های قبل را به چالش می‌کشید. توسعه تقویت کننده‌های قوی گیتار و تقویت کننده‌های صوتی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ موجب برگزاری کنسرت‌های بزرگ شد که در آن حتی کسانی که با گران‌ترین بلیط‌ها می‌توانستند این نمایش را ببینند. آهنگسازان و ترانه سرایان با سبکهای موسیقی جدیدی مانند (تلفیقی از موسیقی جاز و راک) در اواخر دهه ۱۹۶۰ آزمایش کردند. همچنین آهنگسازان و نوازندگان از ابزارهای الکتریکی، الکترونیکی و دیجیتال و دستگاه‌های موسیقی استفاده کردند. در دهه ۱۹۸۰، حالت‌های سریع تر حمل و نقل مانند پرواز هواپیما سرعت چشمگیری در اجرا و پیشرفت کنسرت‌های موسیقی بهمراه داشت.
تاریخچه
قبل از اختراع گرامافون در سال ۱۸۹۲ و پخش زنده رادیویی (اولین بار در سال ۱۹۱۹) مردم به‌طور عمده به موسیقی در کنسرت‌های موسیقی کلاسیک و نمایش تئاترهای موسیقی گوش می‌دادند که البته برای قشر معمول جامعه پرهزینه بود و به طبقه متوسط رو به بالا محدود می‌شد. بعد از در دسترس قرار گرفتن گرامافون در بازار به‌طور گسترده و همچنین پخش رادیویی موسیقی، مردم می‌توانستند بدینوسیله انواع مختلف موسیقی را در سراسر جهان گوش بدهند، این امر باعث شد که طیف وسیعی از مردم که امکان شرکت در کنسرت موسیقی را نداشتند، قادر به شنیدن زنده اجرای سمفونی‌های کلاسیک یا اپرا بشوند. ضبط صدا همچنین تأثیر زیادی بر پیشرفت موسیقی مردمی همان موسیقی پاپ گذاشت چرا که ضبط صدا این امکان را به خوانندگان و هنرمندان موسیقی فراهم کرد که بتوانند با هزینه کم، به‌طور گسترده ترانه‌های خود را در سراسر جهان پخش کنند. توسعه و پیشرفت نسبتاً ارزان ضبط و تولید و پخش موسیقی از طریق گرامافون و سپس کاست‌های در سال ۱۹۸۳، ضبط صوتی دیجیتال و پخش ضبط و اجرای موسیقی در رادیو، ضبط ویدئو یا اجرای زنده در شبکه‌های تلویزیونی تا دهه ۱۹۹۰، ضبط‌های صوتی و تصویری از طریق اینترنت ، با استفاده از اشتراک گذاری فایل‌های ضبط شده صوتی دیجیتال، مردم را از طیف‌های وسیعی از طبقات مختلف اجتماعی اقتصادی وارد انتخابهای متنوعی کرد که بتوانند اجرای موسیقی‌های مختلف توسط هنرمندان سراسرجهان را بشنوند. ضبط چند تراک و میکس کردن آهنگ‌ها در پیشرفت و معرفی موسیقی راک و پاپ در سال ۱۹۵۵ بسیار مؤثر بود چرا که در فن صدا برداری این امکان را به نوازندگان و هنرمندان داد که بتوانند چندین صدا را ضبط و میکس کنند، کاری که به‌طور زنده بر روی سن قادر به انجام آن نبودند. پیشرفت تکنولوژی مهندسی صدابرداری در سال ۱۹۴۹، و امکان ادیت کردن صداها، یک پهنه جدیدی در عرصه موسیقی کلاسیک به اسم موسیقی کانکریت را به وجود آورد.
اجزا تشکیل دهنده ارکستر در قرن بیستم
در زمان بتهوون و فلیکس مندلسون در قرن ۱۹ میلادی، ارکستر از یک هسته نسبتاً استانداری برخوردار بود که به ندرت عوض می‌شد که به تدریج و با گذر زمان و تغییراتی که دوره رمانتیک با ظهور هکتور برلیوز و مالر در خود به‌وجود آورد، سازهایی مانند ساکسفون در قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت. این ساز در سمفونی شماره ۶ و ۹ اثر رالف وان ویلیامز استفاده شد و همچنین در اثری از ویلیام والتون مورد استفاده قرار گرفت. در این دوره ارکستر به‌طور عام تشکیل شده بود از سازهای زهی، سازهای چوبی، سازهای براس، کوبه ای، پیانو، سازهای بادی برنجی، چنگ … و همچنین سازهای الکترونیک که بعضاً مورد استفاده قرار می‌گرفت مانند گیتار برقی و باس.
تغییر سبک
در قرن بیستم نوآوری‌های جالب در قالب‌ها و سبک‌های موسیقی به‌وجود آمد. آهنگسازان و ترانه سرایان اشکال جدید و صداهای جدیدی را خلق کردند که موسیقی دوره قبلی را به چالش می‌کشید. مانند استفاده از آکوردهای طولانی و آکوردهای بیباپ Bebop که یک سبک مهم جاز در دهه ۴۰ بود. پیشرفت تقویت کننده‌های قدرتمند گیتار و تقویت کننده‌های صوتی در دهه ۱۹۶۰ و۱۹۷۰ موجب شد تا گروه‌های زیادی کنسرت‌های بزرگی را برگزار کنند و مردم هم بتوانند با بلیط‌های ارزان برای تماشا حضور پیدا کنند. آهنگسازان و ترانه سرایان با سبک جدید موسیقی کار جدید را تجربه می‌کردند و در اواخر دهه ۱۹۶۰ سبک موسیقی جاز فیوژن پا به عصر هنر موسیقی گذاشت. با گذر ایام، آهنگسازان شروع به استفاده از سازهای الکترونیک و دیجیتال کردند و دستگاه‌های موسیقی وارد صحنه شد. در دهه ۱۹۸۰ سبک‌های جدید موسیقی مانند موسیقی رقص الکترونیک مانند موسیقی هاوس بوسیله سازهای الکترونیک پیشرفته مانند سیتی سایزر به‌وجود آمد. به‌وجود آمدن وسایل نقلیه سریع‌السیر مانند هواپیمای جت، به آهنگسازان و طرفدارانشان اجازه سفرهای طولانی و در کمترین زمانبندی را داد که بتوانند هر چه بیشتر هنر خود را به نمایش بگذارند.
سنتز ایندول بایر–امرلینگ
سنتز ایندول بایر-امرلینگ روشی برای سنتز ایندول از یک ارتو-نیتروسینامیک اسید (استخلافی) و پودر آهن در محلول قوی باز است. این واکنش توسط آدولف فون بایر و آدولف امرلینگ در سال ۱۸۶۹ کشف شد.
سازوکار واکنش
واکنش پودر آهن با ارتو-نیتروسینامیک اسید گروه نیترو را به نیتروسو کاهش می‌دهد. سپس نیتروژن با کربنِ روی زنجیره آلکن طی فرایند از دست دادن یک مولکول آب متراکم می‌شود و یک حلقه تشکیل می‌دهد. در انتها کربوکسیل‌زدایی باعث ایجاد ایندول می‌شود.
ژنرال دلا روره
این فیلم توانست جایزهٔ شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز را از آنِ خود کند.
آناستازیوس قسطنطنیه‌ای
پیش‌زمینه
در سال ۷۲۶ میلادی، امپراتور لئون سوم ایزوریان امپراتور بیزانس، حکمی مبنی بر ممنوعیت استفاده از تمثال در کلیسا را منتشر کرد. در نتیجه مأموران وی تماثیل مذهبی را در سراسر امپراتوری بیزانس حذف کردند. ژرمانوس، پاتریارک قسطنطنیه، به این حکم اعتراض کرد. در سال ۷۲۹ وی طی نامه ای به پاپ گرگوری دوم به این حکم اعتراض کرد. امپراتور لئون پس از مدت کوتاهی ژرمانوس را از مقام پاتریارک قسطنطنیه کنار گذاشت. پاپ گرگوری با لئون مخالفت کرد و از او خواست که این دستور را پس بگیرد، که لئون توجهی به این خواسته نکرد.
پاتریارک شدن آناستازیوس
لئون، عمدتاً به دلیل ضدیت با تمثال‌های مذهبی، آناستازیوس را به عنوان پاتریارک قسطنطنیه منصوب کرد. اختلاف بر سر این سیاست از جمله اختلافات بین کلیساهای شرقی و غربی بود. با درگذشت پاپ گریگوری دوم در سال ۷۳۱، جانشین وی، پاپ گریگوری سوم، در برابر سیاست جدید مقاومت کرد و حتی تشویق به شورش مسلحانه علیه حکومت در ایتالیا نمود.
در سال ۷۳۱ یا ۷۳۳ یا تا سال ۷۴۰ لئون سوم، امور ایلیریکوم و ایتالیای جنوبی (سیسیل و کالابریا) را تحت نظارت پاتریارک آناستازیوس قسطنطنیه‌ای قرار داد و اقتدار پاپ را به کلیسای شرقی منتقل کرد.
در سال ۷۴۱ لئون درگذشت و پسرش کنستانتین پنجم به عنوان امپراتور جانشین او شد. کنستانتین تقریباً بلافاصله پس از بر تخت نشستن برای دفاع از مرزهای شرقی در برابر خلافت اموی به شرق کشور رفت، در غیاب وی برادر همسرش، آرتاباسدوس که کوروپلاته یا «سرور قصر» بود و فرماندهی اوپسیکیون و ارمنیاک را هم بر عهده داشت، برای تصاحب تاج و تخت اقدام کرد. آرتاباسدوس برای جلب حمایت از مخالفان سیاست حذف تمثالهای دینی، آنرا معکوس کرد و خود را «محافظ تمثالهای مقدس» معرفی کرد. در این وضعیت پاتریارک آناستازیوس موضع دینی خود را به ناگهان تغییر داد و به یک مدافع سرسخت تمثالها تبدیل شد. آناستازیوس حتی کنستانتین پنجم را تکفیر کرد و او را بدعت‌گذار اعلام نمود.
پس از این وقایع، کنستانتین بخشهای وفادار ارتش خود را جمع کرد و در سال ۷۴۳ به قسطنطنیه لشکر کشید. او آرتاباسدوس را شکست داد و اعدام کرد. به دستور کنستانتین آناستازیوس را نیز از منصب خود محروم کردند، شلاق زدند و کور کردند و سپس با شرم در خیابانها چرخاندند. پس از آن آناستازیوس موضع خود را مجدداً به عقاید سابق خود در مورد تمثالهای دینی تغییر داد، او مورد عفو امپراتور قرار گرفت و عنوان پاتریارکی وی دوباره احیا شد. آناستازیوس تا سال ۷۵۴ زندگی کرد.
کتابشناسی
- Total pages: 443
تقلید از آثار نظامی گنجوی
نظامی گنجه‌ای، به دلیل سبک سخن‌سرایی و زبان شعر مخصوص به خودش، مورد تقلید بسیاری از شاعران قرار گرفته‌است. از جمله شاعرانی که از آثار نظامی تقلید کرده‌اند به این نام‌ها می‌توان اشاره کرد: امیر خسرو دهلوی، خواجوی کرمانی، جامی، هاتفی، قاسمی، وحشی، عرفی شیرازی، مکتبی، فیضی فیاضی، اشرف مراغی، آذر بیگدلی، هلالی جغتایی، مولانا هاشمی کرمانی، مولانا نویدی شیرازی و سلمان ساوجی و قهرمانی کشتی پهلوانی
خواجوی کرمانی
گل و نوروز داستان عشق شاهزاده‌ای به نام «نوروز» با «گل»، دختر پادشاه روم است که خواجوی کرمانی این مثنوی را در ماه صفر ۷۴۲ هجری و در ۵۳۰۶ بیت سروده‌است. این منظومه داستانی عاشقانه است، مربوط به نوروز شاهزادۀ ایرانی، با گُل دختر پادشاه روم. خواجوی کرمانی آن را به پیروی از خسرو و شیرین نظامی گنجه‌ای سروده است و خواجو خود نیز به شاگردی نظامی اقرار کرده‌است.
امیر خسرو دهلوی
خمسه‌اش از خمسه‌های تمام مقلدان نظامی نسبتاً بهتر و برتر است، و او در اشعارش نظامی را به‌عنوان استادی مسلط به فن ستوده‌است:
وحشی بافقی
وحشی دو منظومهٔ عاشقانه دارد. یکی ناظر و منظور که عشق همجنس‌گرایانهٔ پسران شاه و وزیری را بر یکدیگر روایت می‌کند، و دیگری فرهاد و شیرین یا شیرین و فرهاد به استقبال از خسرو و شیرین نظامی گنجه‌ای. مثنوی نخستین به سال ۹۶۶ به پایان رسید و ۱۵۶۹ بیت است و امّا مثنوی دوم، وحشی بیش از ۱۰۷۰ بیت از آن را نساخت و باقی آن را وصال شیرازی شاعر مشهور سده سیزدهم هجری (م ۱۲۶۲) سروده و با افزودن ۱۲۵۱ بیت آن را به پایان رسانیده‌است. شاعری دیگر به نام صابر شیرازی بعد از وصال ۳۰۴ بیت بر این منظومه افزود. مثنوی معروف دیگری که وحشی به پیروی از نظامی سرود، خلد برین است که بر وزن مخزن‌الاسرار نظامی گنجه‌ای می‌باشد.
ابیات از خلد برین به تقلید از مخزن الاسرار و در بحر سریع:
هاتفی خرجردی
در شعرسرایی دنباله‌رو نظامی گنجوی بود. لیلی و مجنون،
هفت منظر (مانند هفت پیکر نظامی حدود ۲۰۰۰ بیت)، در بحر خفیف سالم مخبون مقطوع
خسرو و شیرین
تیمورنامه یا تَمُرنامه یا ظفرنامه
مکتبی شیرازی
از آثار او منظومه لیلی و مجنون که در سال ۸۹۵ هجری قمری به تقلید از نظامی سروده شده‌است شهرت دارد.
فیضی فیاضی
او به تقلید از نظامی مثنوی‌هایی بنام «سلیمان و بلقیس» و «نل و دمن» و «هفت کشور» و «مرکز ادوار» و نیز داستان «گیتا» را به نظم کشیده‌است. این اشعار از اوست:
نامی اصفهانی
او پنج مثنوی خمسه به تقلید از خمسه نظامی با عنوان «نامی نامه» سروده که مشتمل است بر: درج گهر، خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، وامق و عذرا، یوسف و زلیخا. نسخ خطی چهار مثنوی او موجود است، ولی از یوسف و زلیخای او نشانی در دست نیست.
لیدیتسه
لیدیتسه (به لاتین: Lidice) یک روستا در جمهوری چک است که در شهرستان کلادنو واقع شده‌است. این شهر در ۲۲ کیلومتری شمال‌غربی پراگ قرار دارد و در نزدیکی روستای ویران‌شده دیگری به همین نام بنا شده‌است. روستای قدیمی لیدیتسه در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۲ به دستور آدولف هیتلر و هاینریش هیملر پس از ترور راینهارت هایدریش در عملیات انتروپوید و به تلافی آن ویران شد.
تاریخچه
چند روز بعد از مرگ هایدریش، روستای لیدیتسه توسط سربازان آلمان نازی محاصره شد. تمام مردان بالای پانزده سال که تعداد آنها به ۱۷۳ نفر می‌رسید را در یک مزرعه جمع کردند و در گروه‌های ده نفره تیرباران کردند. در محلی که این تیرباران انجام شد، به یاد قربانیان، صلیبی با حلقه‌ای از سیم خاردار قرار گرفته‌است. زنان و کودکان را از هم جدا کردند. زنان را به اردوگاه‌های کار اجباری فرستادند و بیشتر کودکان در اتاق‌های گاز جان خود را از دست دادند. به یاد کودکان لیدیتسه، کودکانی که هیچ‌گاه به روستای خود بازنگشتند، مجسمه‌های یادبودی ساخته شده‌است. این مجسمه‌ها که توسط ماریه اوچیتیلووا (Marie Uchytilová) ساخته شده، ۴۲ دختربچه و ۴۰ پسربچه را نشان می‌دهند که تابستان همان سال در اتاق‌های گاز کشته شدند. از روستای لیدیتسه تنها چند دیوار آجری باقی مانده‌است.
لوران بینه رمان‌نویس، جزییات این ویرانی را چنین توصیف می‌کند:
خصوصیات
لیدیتسه ۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
صنعت خودروسازی ایران
صنعت خودروسازی ایران پس از صنعت نفت، بزرگ‌ترین صنعت در ایران است. هم‌اکنون ایران با ساخت ۱٬۳۹۵٬۴۲۱ دستگاه خودرو و ۳۵٬۹۰۱ دستگاه خودروی تجاری (در سال ۲۰۰۹) ۱۸مین خودروساز جهان و بزرگ‌ترین خودروساز خاورمیانه است. در سال ۲۰۰۹ ایران از لحاظ سرعت رشد صنعت خودرو مقام پنجم جهان را پس از چین، تایوان، رومانی و هند کسب کرد. اما در چند سال گذشته انتقادات فراوانی به کیفیت و قیمت خودروهای ایرانی وارد شده‌است.
در سال ۲۰۰۱ میلادی، ۱۳ شرکت دولتی و خصوصی در ایران وجود داشت که در میان آن‌ها ایران خودرو و سایپا صاحب ۹۴٪ از کل تولیدات بومی بودند. شرکت ایران خودرو در سال ۲۰۰۱ با تولید پیکان، ۶۱٪ بازار و سایپا در همان سال ۳۳٪ بازار خودروی ایران را به خودشان اختصاص داده بود.
تولیدات خودروی ایران در چند گونه خودروی مختلف موجود می‌باشد: خودروهای مسافری، چهار چرخ محرک، ون، کامیون‌ها، اتوبوس‌ها، مینی‌بوس‌ها و وانت‌ها. در ایران حدود ۵۰۰٬۰۰۰ نفر (تقریباً ۲٫۳٪ تمامی نیروی کار) به‌طور مستقیم در صنعت خودروسازی و بسیاری دیگر در صنایع مرتبط کار با این صنعت کار می‌کنند. تقریباً ۷۵٪ کل تولیدات خودروی کشور را خودروهای مسافری و ۱۵٪ آن را خودروهای وانت دربر می‌گیرند.
پیش از آغاز طرح هدفمندی یارانه‌ها، صنعت نساجی بزرگ‌ترین صنعت ایران پس از صنعت نفت بود که در جایگاه ده کشور برتر جهان قرار داشت اما پس از نابودی صنایع نساجی ایران در اثر هدفمندی یارانه‌ها و عدم نوسازی ماشین‌آلات؛ ایران در این صنعت به جایگاه شصتم جهانی نزول کرد و نساجی جایگاه دوم را به صنعت خودروسازی داد.
سال‌های اولیه
اولین شرکت تولیدکننده خودرو که فیات ایران بود در سال ۱۳۳۲ تأسیس شد ولی تولید اولین محصولات این شرکت که فیات ۱۱۰۰ نام داشت در سال ۱۳۳۹ انجام شد و عملاً شرکت جیپ ایران (پارس خودرو) که در سال ۱۳۳۶ تأسیس شده بود در سال ۱۳۳۸ اولین خودروی تولیدشده در ایران را که جیپ شش سیلندر کالسکه‌ای بود تولید کرد. در سال بعد اولین فیات‌های ایرانی تولید شدند. در سال ۱۳۳۸ شرکت تولید خودروی ایران (مرتب خودرو) تأسیس شد. این شرکت هم در سال ۱۳۴۲ اولین محصولات خود را که انواع مدل‌های لندروور بود تولید می‌کرد. در سال ۱۳۴۱ ایران ناسیونال (ایران خودرو) تأسیس و در سال ۱۳۴۵ اولین خودروی همه‌گیر تولید داخل یعنی پیکان تولید شد. در سال ۴۷ بیش از ۱۲ هزار دستگاه پیکان در ایران ساخته شد در حالی که تیراژ تولید بقیه خودروهای ذکر شده حداکثر از ۲۰۰۰ دستگاه تجاوز نمی‌کرد. این روند همچنان ادامه داشت تا سال ۵۱ حدود ۱۲۰ هزار دستگاه پیکان ساخت ایران در خیابان‌های تهران و دیگر شهرستان‌ها تردد می‌کردند. این تعداد در سال ۵۷ و پیش از انقلاب اسلامی با رشد نسبتاً زیادی به بیش از ۴۳۲ هزار دستگاه در سال ۵۷ رسید.
۱۳۵۷–۱۳۸۰
با وقوع انقلاب اسلامی به یکباره تولید پیکان به نصف رسید. از آن به بعد روند تولید این خودرو به صورت سینوسی ادامه پیدا کرد اما به ناگاه با تشدید شرایط جنگی در ایران و تخصیص منابع موجود به جنگ، پیکان بدترین شرایط را تجربه کرد. در سال ۶۹ تنها ۳۰۰۰ دستگاه از آن در ایران تولید شد. در همین سال هم یکی از پرطرفدارترین خودروهای ساخته شده در ایران یعنی پژو ۴۰۵ متولد شد. علاوه بر این دو در همان زمان رنو ۵، پاترول چهاردر و پاژن هم از وضعیت مناسبی برخوردار بودند. به هر حال یکه‌تاز بازار خودرو آن زمان ایران، پیکان بود.
با پایان جنگ و آغاز به کار دولت سازندگی، پیکان جانی دوباره گرفت. روند تولید آن هر سال به صورت صعودی افزایش می‌یافت. در سال ۷۳ که خودروی پراید در ایران با تیراژ حدود ۱۵۰۰ دستگاه تولید شد حدود ۲۴ هزار دستگاه پیکان ایران به بازار عرضه شد. سال بعد به واسطه استقبال بالایی که از خودروی کره‌ای پراید شد در سال ۷۵ و همزمان با حضور یک خودروساز کره‌ای دیگر در ایران یعنی دوو حدود ۲۳ هزار دستگاه پراید در ایران تولید شد در همان زمان پیکان همچنان با تولید ۷۷ هزار دستگاه در سال به رکورد پیش از انقلاب خود نزدیک می‌شد. بالاخره این رکورد پس از ۲۲ سال و با رسیدن به تیراژ ۱۱۰ هزار دستگاه پیکان در سال ۷۹ شکسته شد. در همین زمان مسئولان وزارت صنایع درصدد بودند تا خودرویی هم قیمت پیکان تولید کنند. این پروژه با ۴۰۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری در سال ۷۹ با تولید ۲۶ دستگاه سمند به سرانجام رسید اما نکته این بود که مسئولان ایران خودرو نتوانستند هزینه‌ها را درست مدیریت کنند و قیمت تمام شده آن بسیار بالاتر از حد انتظار بود. از سوی دیگر این خودرو در اولین سال‌های ساختش عیوب فراوانی داشت که بعدها منوچهر منطقی ضمن دادن وعده ساخت مدل بهینه آن در مهرماه ۸۵ وجود بخشی از این عیوب را تأیید کرد «طراحی بدنه خودرو سمند با استفاده از مهندسی معکوس انجام شد و به همین دلیل، برخی اشکالات در طراحی آن وجود داشت. اما مدل بهینه شده سمند که ۱۷ مورد اشکال اساسی و ۴۷ مورد اشکال جزئی آن برطرف شده در حال تولید است». در سال ۷۹ حدود ۱۵ هزار پژو ۴۰۵، ۱۱ هزار سمند، ۶۷ هزار پراید، شش هزار دوو، چهار هزار ماتیز و پانصد مزدا تولید شد. سال پس از آن هم دومین محصول پژو یعنی ۲۰۶ به بازار کشورمان آمد. به واقع سال ۷۹ و سال پس از آن آغاز شکوفایی صنعت خودروی ایران و پرحاشیه و پرخبر شدن آن بود.
مقایسه صنعت خودروی ایران و کره جنوبی
اولین شرکت خودروسازی ایرانی ایران خودرو فعلی بود که در سال ۱۳۴۱ خورشیدی یا ۱۹۶۲ میلادی توسط برادران خیامی تأسیس و در سال ۱۹۶۷ میلادی اولین خودروی خود با نام پیکان را تحت برند ایران ناسیونال روانه بازار کرد. پس از چند سال شرکت‌های سیتروئن، رنو، فورد و بسیاری دیگر از کشورهای نیز با توجه به رشد صنعتی و افزایش طبقه متوسط در ایران، دست با تولید خودرو در ایران زده و این مسئله تا جایی پیش رفت که خودروی فوق لوکسی مانند کادیلاک سویل (معادل کادیلاک سی‌تی‌اس فعلی) نیز در فهرست خودروهای تولید ایران قرار گرفت.
پس از جنگ نیز ساخت خودروهایی مانند پژو ۲۰۶ (پرفروش‌ترین خودروی اروپا در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳)، سیتروئن زانتیا (Xantia)، دوو سی‌یلو و ماتیز، پژو ۴۰۵ و فولکس‌واگن گل (VW Gol) صنعت خودروی ایران را نزدیک با سایر کشورهای آسیایی اما در حد مونتاژ نگاه داشت.
اما صنعت خودروسازی کره جنوبی که اولین بار در سالهای انتهایی دهه ۱۹۶۰ میلادی/انتهای دهه ۱۳۴۰ شمسی به‌طور جدی آغاز به کار کرد، به دلیل بهره‌گیری از تکنولوژی‌های روز و مدرن و تنها در کمتر از ۳ دهه، با برندهایی مانند کیا، هیوندای (Hyundai) و به تازگی جنسیس (Genesis) به ششمین تولیدکننده بزرگ و معتبر صنعت خودروسازی جهان تبدیل شده‌است.
آرین پارس موتور
آرین پارس موتور که پیشتر واردکننده محصولات سواری میتسوبیشی بود، در حال حاضر در حال مونتاژ خودروهای تجاری جک و خودروی سواری لاماری ایما در واحد تولیدی خود در شهر خمین است.
ایران خودرو
[[پرونده:Runna2.jpg| ایران خودرو یا (ایکو) بزرگترین خودروساز ایرانی و خاورمیانه است که خودکفا است و به برخی کشور ها هم صادرات دارد خودرو های این خودروساز رانا و آریسان و سورن و دنا و تارا و ری را است
سایپا
سایپا دومین خودروسازی بزرگ ایران است که خودکفا هست و به برخی کشور ها صادرات دارد و خودرو های سایپا پاژ و کوییک و اطلس و شاهین و آریا و سیلک هست
صنایع خودروسازی ایلیا
کارخانه تولیدی صنایع خودروسازی ایلیا در شهر صنعتی کاوه در استان مرکزی واقع شده است و قادر به تولید خودرو با ظرفیت اسمی سالانه ۱۵ هزار دستگاه می‌باشد. این شرکت در حال حاضر خودروی دایون وای۵ را تولید می‌کند. خدمات پس از فروش محصولات این شرکت بر عهده کیان موتور وارنا می‌باشد.
صنایع خودروسازی کرمان
این شرکت در آغاز همکاری با شرکت دوو بنیانگذاری و متعاقبا کارخانجات خودروسازی، قطعه سازی، رنگ و تزیینات داخلی، خدمات انبارداری، حمل و نقل، بیمه و فعالیت‌های دیگر مشتمل بر شرکت های گروه اقتصادی کرمان خودرو، کرمان موتور، خودروسازان بم، خودروسازان راین، کارمانیا ، خدمات و تجارت بم خودرو، قوای محرکه، کادک، نگین بم، خودرومهر، آرمان موتورارگ، ‌آرمان الکتریک، ارگ نخل کریمان ،‌ لیزینگ خودرومهرآسا،‌ کی ویس و کارگزاری کارآمد ایجاد گردید. در حال حاضر این شرکت دارای ظرفیت تولید بالغ بر ۱۵۰ هزار خودرو در سال است. و کرمان در سال ۱۴۰۲ اولین خودرو ملی اش را با نام کرمان ایگل تولید کرد این خودرو با پلتفرم ps1 که سال ها قبل کرمان از جک خریداری کرد تولید می شود
فردا موتورز
این شرکت یکی از زیرمجموعه‌های گروه تجاری گلستان می‌باشد که در سال ۱۳۹۲ تأسیس شد و در ابتدا ایران خودرو محصولاتش را به این شرکت برون‌سپاری کرده بود. سمند و بعدها پژو پارس اولین محصولاتی بودند که خودروسازی فردا در کارخانه‌ای در استان سمنان تولید می‌کرد؛ تا این که در سال ۱۳۹۸ این شرکت اقدام به تولید و عرضه ام‌جی آرایکس۵ نمود، اما کمی بعد سایک موتور همکاری‌اش با این شرکت را قطع کرد.
پس از آن این شرکت روی به مونتاژ محصولات دانگ‌فنگ فنگ‌شینگ نمود. در ابتدا مدل اس‌ایکس۶ را روانه بازار کرد و بعدها مدل‌های اس‌ایکس۵، تی۵ و ام۴ را هم به خط تولید اضافه کرد. این شرکت همچنین مدتی چانگان آلسوین را با نام اف‌ام‌سی ۵۱۱ مونتاژ می‌کرد، اما پس از مدتی تولید این خودرو متوقف شد. این شرکت در حال حاضر دارای دو خط تولید در شهرهای سمنان و بروجرد است.
گروه بهمن
بهمن یک خودروساز ایرانی است که خودرو دیگنیتی و فیدیلیتی ورسپکت  را وارد می کند
آذویکو
این شرکت اقدام به مونتاژ ام‌جی ۳۶۰ در دو مدل معمولی و توربو می‌کرد، اما بعد از مدتی شرکت سایک موتور همکاری‌اش با این شرکت را قطع کرد. پس از این هم برای مدت محدودی خودروی لوکسژن یو۶ را مونتاژ می‌کرد.
سناباد خودرو توس
در میانه‌های دهه ۱۳۸۰ شمسی، شرکتی به ظاهر خصوصی با نام سناباد خودرو توس و با همکاری ایران خودرو اقدام به ‌تولید چری ای۱۵ در کیلومتر ۳۵ جاده مشهد-قوچان و عرضه آن به بازار ایران کرد (سهم ۶۵ درصدی برای سناباد و ۳۵ درصدی برای ایران‌خودرو). فروش و خدمات پس از فروش این خودرو نیز توسط برخی نمایندگی‌های منتخب ایران‌خودرو انجام می‌گرفت. تولید این خودرو در سال ۱۳۹۱ متوقف شد و فعالیت این شرکت نیز در همان سال متوقف شد. حرف‌هایی در خصوص بازگشایی فعالیت این شرکت شنیده می‌شود که هنوز به عمل نرسیده است.
سیف خودرو
این شرکت کار خود را با واردات محصولات سوبارو آغاز کرده بود، با خریداری خط تولید شرکت مرتب قصد داشت تا بیسو تی۳ و بیسو تی۵ را مونتاژ کند؛ اما تحریم‌ها باعث شد تا تی۵ هرگز تولید نشده و مونتاژ تی۳ هم در مقیاس محدودی صورت بگیرد. پس از این، این شرکت مدتی اس‌دبلیوام جی۰۱ را مونتاژ می‌کرد.