cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
انقلاب آمریکا
خاستگاه
در سال ۱۷۷۳، پارلمان بریتانیا قانون چای را تصویب کرد تا قیمت چای صادراتی به مستعمرات را پایین بیاورد و به کمپانی هند شرقی بریتانیا کمک کند که چای هلندی قاچاقی را زیر قیمت بفروشد. در اعتراض به این قانون، در دسامبر ۱۷۷۳، عده‌ای از شهروندان بوستون به رهبری ساموئل آدامز که شبیه بومیان آمریکا لباس پوشیده بودند تا شناسایی نشوند وارد کشتی‌های کمپانی هند شرقی شدند و محموله‌های چای به ارزش ۱۰هزار پوند را به آب ریختند. دهه‌ها بعد، این رخداد به نام مهمانی چای بوستون مشهور شد.
۱۷۷۴ تا ۱۷۷۵ : مصوبه‌های تحمل‌ناپذیر
در پاسخ به ناآرامی‌ها، دولت بریتانیا چندین قانون تصویب کرد که به نام مصوبه‌های تحمل‌ناپذیر شناخته می‌شود و تصویب آنها دیدگاه مستعمره‌نشینان را نسبت به بریتانیایی‌ها بدتر کرد. این چهار قانون محدودیت‌های جدی علیه مستعمره‌ها به خصوص مستعمره ماساچوست وضع می‌کرد. پاتریوت‌های ماساچوست در واکنش به این اقدام یک دولت سایه تشکیل داده و شروع به آموزش نیروهای شبه‌نظامی در خارج از بوستون کردند.
در سپتامبر ۱۷۷۴، نخستین کنگره قاره‌ای تشکیل شد. هریک از مستعمرات در این کنگره نمایندگانی برای تثبیت و هماهنگی اقدامات جمعی داشتند. جان آدامز در این کنگره پیشنهاد کرد که مستعمرات اعلام کنند حاضر به اطاعت داوطلبانه از پارلمان بریتانیا هستند اما در مقابل هرگونه مالیات و عوارض مخفیانه مقاومت خواهند کرد و کنگره این پیشنهاد را تصویب کرد. همچنین کنگره از تاریخ ۱ دسامبر ۱۷۷۴ دستور بایکوت تمام کالاهای بریتانیایی را تصویب کرد که توسط کمیته‌های منصوب کنگره به اجرا گذاشته می‌شد.
مخاصمات نظامی
در فوریه ۱۷۷۵ در ماساچوست اعلام وضعیت طغیان شد و پادگان بریتانیایی‌ها دستور خلع سلاح شورشی‌ها و بازداشت رهبران آنها را دریافت کرد که این امر منجر به وقوع نبردهای لکسینگتون و کنکورد در آوریل ۱۷۷۵ شد. پاتریوت‌ها شهر بوستون را محاصره کردند، نیروهای ارتش بریتانیا را از تمام مستعمرات اخراج نمودند و کنترل را به دست گرفتند. در این شرایط، اعضای دومین کنگره قاره‌ای درخصوص راه پیش رو دچار تفرقه شدند اما در نهایت تصمیم به مصالحه با جرج سوم گرفتند. پادشاه حاضر به پذیرش مصالحه نشد و اعلام کرد که مستعمرات در وضعیت طغیان هستند و اعضای کنگره خائن محسوب می‌شوند.
در مارس ۱۷۷۶، ارتش قاره‌ای به فرماندهی جرج واشنگتن، نیروهای بریتانیا را وادار به ترک بوستون کرد. انقلابیون اکنون کنترل کامل مستعمرات سیزده‌گانه را در دست داشتند و آماده اعلام استقلال بودند. هنوز وفادارماندگان بسیاری در مستعمرات باقی مانده بودند اما دیگر کنترل هیچ سرزمینی را به دست نداشتند و افسران ارتش بریتانیا نیز گریخته بودند.
ایجاد قانون اساسی برای هر ایالت
در پی نبرد بانکرهیل در ژوئن ۱۷۷۵، پاتریوت‌ها کنترل ماساچوست را به دست گرفتند و وفادارماندگان ناگهان خود را در وضعیت دفاعی و فاقد هرگونه پشتیبانی از ارتش بریتانیا دیدند. در کل مستعمرات سیزده‌گانه، پاتریوت‌ها دولت‌های موجود را برانداختند، دادگاه‌ها را بستند و مقامات بریتانیا را بیرون کردند. پس از آن به سراغ تشکیل مجامع انتخابی و قانونگذاران جدید رفتند و هر مستعمره قانون اساسی جدید مخصوص به خود را تصویب کرد که جایگزین منشورهای سلطنتی بریتانیا می‌شد. مستعمرات اعلام کردند که از این پس ایالت هستند و نه مستعمره.
نیوهمپشایر نخستین ایالتی بود که قانون اساسی خود را در ۵ ژانویه ۱۷۷۶ تصویب کرد. در مه ۱۷۷۶، کنگره هرگونه حاکمیت و اختیار سلطنتی را مردود اعلام و حاکمیت محلی را جایگزین آن نمود. ویرجینیا، کارولینای جنوبی و نیوجرسی قوانین اساسی خود را پیش از ۴ ژوئیه همان سال تصویب کردند. رود آیلند و کنتیکت صرفا منشورهای سلطنتی موجود خود را برداشته و تمام ارجاعات به سلطنت را حذف کردند. تمامی ایالات جدید متعهد به جمهوری‌خواهی بودند و هیچ مقام موروثی نداشتند.
نکات برجسته قانون اساسی پنسیلوانیا، نیوجرسی و نیوهمپشایر عبارت بود از:
مفاد رادیکال قانون اساسی پنسیلوانیا تنها ۱۴ سال دوام آورد. در ۱۷۹۰، محافظه‌کاران قدرت را در قوه مقننه این ایالت به دست گرفتند و کنوانسیون قانون اساسی جدیدی تشکیل دادند و قانون اساسی را بازنویسی کردند. قانون اساسی جدید، حق رأی‌گیری مردانه جهانی را کاهش داد، به فرماندار اختیار وتو و اختیارات گسترده انتصابی داد و یک مجلس دیگر به قوه مقننه افزود.
استقلال و اتحاد ایالت‌ها
در آوریل ۱۷۷۶، کنگره ایالت کارولینای شمالی دست به صدور قطعنامه هالیفکس زد و به نمایندگان خود مجوز داد که رأی به استقلال بدهند. تا ماه ژوئن، ۹ کنگره ایالتی دیگر نیز آماده استقلال شده بودند و چهار ایالت باقیمانده یعنی پنسیلوانیا، دلاور، مریلند و نیویورک نیز یک‌یک به آنها پیوستند. در ۱۱ ژوئن ۱۷۷۶، دومین کنگره قاره‌ای کمیته‌ای تشکیل داد تا سندی در شرح توجیهات جدایی از بریتانیا تنظیم شود. نهایتا در ۲ ژوئیه همان سال، کنگره به استقلال رای مثبت داد.
اعلامیه استقلال عمدتا توسط توماس جفرسون نوشته و از سوی کمیته مذکور در کنگره ارائه شد. اعضای کنگره در تاریخ ۴ ژوئیه متفقا به این اعلامیه رأی مثبت دادند و بدین شکل هر مستعمره تبدیل به یک ایالت مستقل و خودمختار شد. قدم بعدی تشکیل یک اتحادیه برای تسهیل روابط بین‌المللی بود.
دومین کنگره قاره‌ای در ۱۵ نوامبر ۱۵۷۷، اصول کنفدراسیون را برای تصویب از سوی ایالت‌ها تایید نمود. این اصول در یکم مارس ۱۷۸۱ به طور کامل تصویب شدند. پس از آن کنگره قاره‌ای منحل شد و کنگره فدرال جای آن را گرفت که ساموئل هانتینگتون مقام ارشد آن بود.
هدف از انقلاب
به نظر اقتصاددان مائوئیست سمیر امین، انقلاب آمریکا، با وجود تحلیل‌هایی که از آن می‌شود، بیشتر نبردی برای دستیابی به استقلال و خارج شدن از سلطهٔ امپراتوری انگلستان بود و چندان به دلایل اجتماعی صورت نگرفت. مستعمره‌نشینان آمریکایی، در قیام خود علیه پادشاهی انگلیس، ابداً نمی‌خواستند روابط اقتصادی و اجتماعی خود را دگرگون سازند؛ آن‌ها خواستار آن بودند که از آن پس دیگر منافع خود را با طبقهٔ حاکمهٔ کشور مادر تقسیم نکنند. به این ترتیب، هدف از کسب قدرت ایجاد جامعه‌ای متفاوت با رژیم مستعمراتی پیشین نبود، بلکه نوعی جداسازی منافع بود.
فیلسوف انگلیسی توماس پین دلیل انقلاب آمریکا را نبرد برای حفظ آمریکا به عنوان پناهگاه آزادی و مقاومت عقل سلیم آدمی در برابر تهدیدهای خودکامگان می‌دانست. پین می‌گوید «انقلاب آمریکا بر این اساس شکل گرفت که دولت یک قرارداد اجتماعی بین مردم است و نه یک حاکمیت ذاتی که از سوی خدا به کسی اهدا شده باشد.»
افسونگر شب (سرده)
افسونگر شب نام یک سرده از تیره گل‌مغربیان است.
تکمه شور
بینرتیا سرده گیاهی از گیاهان گلدار از راسته میخک‌سانان Caryophyllales خانواده تاج‌خروسیان Amaranthaceae است.
در عربی به این گونه طحما گفته می‌شود و بنظر می‌رسد تهما خود گونه‌ای شناخته شده در فارسی است و بسیار شبیه به بینرتیا است. این گونه درخت مانند تهما و کاکل از گیاهان شورپسند است.
دارای سه گونه عمده زیر است:
هوئه هوئه تئوتل
معرفی
گر چه این ایزد، بیشتر در فرهنگ مناطق پیش گفته مطرح بوده‌است، امّا تصاویر و آیکونوگرافی‌هایی که چهرهٔ هوئه هوئه تئوتل را به تصویر می‌کشند، در دیگر سایت‌ها یا جایگاه‌های باستانی در سرتاسر نواحی مزوآمریکا، از جمله در منطقه خلیج مکزیک، نواحی غربی مکزیک، و همین‌طور در سایتهای دوران پروتوکلاسیک (پیش کلاسیک) واقع در ارتفاعات گواتمالا، همچون سایت باستانی کامینالجویو و نیز در سایتهای مربوط به اواخر دوران پست کلاسیک (پساکلاسیک)، همچون سایت‌های واقع در شمال شبه جزیره یوکاتان نیز بدست آمده‌است. (تحقیقات میلر و تائوبه، ۱۹۹۳:۱۸۹).
هوئه هوئه تئوتل اغلب و در برخی از جنبه‌ها، با یکی دیگر از خدایانی که در نواحی مرکزی مکزیک و همین‌طور در بین خدایان آزتک‌ها مطرح است، دارای همپوشانی و شباهت در نظر گرفته می‌شود. این خدا، که با آتش و آتش‌افروزی مرتبط است، شیوتکوتلی نامیده می‌شود. به همین دلیل، در مستندات فلورانس، هوئه هوئه تل، به طور اخص، به عنوان اصطلاحی جایگزین برای شیوتکوتلی در نظر گرفته شده، و به تبع آن، این ایزد، خدایی شمرده شده که گاهی اوقات با عنوان شیوتکوتلی-هوئه هوئه تئوتل نیز، نامیده می‌شود.
با این حال، هوئه هوئه تئوتل به عنوان شخصیتی سالخورده یا حتی ضعیف و ناتوان به تصویر کشیده شده‌است، در حالی که ظاهر شیوتکوتلی، بسیار جوان تر و قوی تر، ترسیم شده و در همراهی با شخصیت وی، هیئت جنگجویی جوان و شاداب و دارای قدرت فرماندهی مشخص گردیده‌است. (تحقیقات میلر و تائوبه)
شرح
شماری از ایزدان آزتکی به آتش مربوط می‌شوند که کهن‌ترین آنها وه وه تئوتل، یعنی ایزد سالخورده‌است. تصاویری از او که مربوط به ۵۰۰ سال پیش از میلاد است، بر بخوردان در پوئبلا به دست آمده‌است. این ایزد با توجه به جهات اصلی، ایزد مرکزی است. از این رو می‌توان شکل چلیپا را همراه کاهنان این ایزد و نیز در مجمرها و بخوردان‌های بزرگی که برای سوزاندن مواد خوشبو و معطر مورد استفاده قرار می‌گرفت، یافت.
وی القابی نیز داشت. از جمله: شیوتکوتلی، به معنای ایزد سال، سبزه و فیروزه. هرجا که ایزد فیروزه‌است، تاج آبی رنگی از قطعات فیروزه دارد که ویژهٔ پادشاهان و فرمانروایان مکزیکی بوده‌است. نقاب خاص وی مار آتشین است و روی بینی شاخی دارد که مظهر هفت ستاره‌است.
گاگیک بگلاریان
گاگیک بگلاری بگلاریان (Գագիկ Բեգլարի Բեգլարյան؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، اقتصاددان اهل ارمنستان که از تاریخ ۲۰۱۲ تا تاریخ ۲۰۱۶ در دولت تیگران سارگسیان و دولت هوویک آبراهامیان سمت وزیر ترابری و ارتباطات ارمنستان را برعهده داشت. بگلاریان همچنین از ۲۰۰۹ تا اکتبر ۲۰۱۰ سمت شهرداری ایروان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه
در ۱ ژانویهٔ ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد. وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان شده‌است
کرنتن
کِرنتِن یکی از ایالت‌های کشور اتریش است. مرکز آن شهر کلاگنفورت است. اکثریت مردم آن آلمانی زبانند. اقلیتی ۱۴ هزار نفری در این استان به زبان اسلوونیایی صحبت می‌کنند. همه ساله در ماه جون مسابقات والیبال ساحلی در مرکز این ایالت شهر کلاگنفورت برگزار می‌شود و هزاران نفر گردشگر به این منطقه سفر می‌کنند. از دیگر مسابقات معروف جهانی در این منطقه مسابقات مردان آهنی است که شرکت کنندگان می‌بایستی در مدت زمان ۱۰ ساعت به‌طور پیوسته در تمام زمینه‌های شنا، ماراتون، دوچرخه سواری و کوه پیمائی با یکدیگر رقابت کنند. دریاچه‌های زیبا و کوهستان‌های آلپ در این منطقه همه ساله گردشگران فراوانی را جذب می‌کند. رهبر سابق کرنتن یورگ هایدر بود که در سال ۲۰۰۸ در یک سانحه رانندگی کشته شد.
تاغچه‌جیق
تاغچه‌جیق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلمالو بخش نظرکهریزی شهرستان هشترود واقع شده‌است.
جزایر بارلاونتو
جزایر بارلاونتو (Barlavento Islands) نام جزایر شمالی در مجمع‌الجزایر کیپ ورد است.
کفر عایا
کَفرعایا (به انگلیسی: kafr Aya) یک شهر در استان حمص و مکان آن در جنوب شهر حمص قرار دارد. بر پایه آمارهای سال ۲۰۰۴ جمعیت این شهر ۶٬۹۱۸ نفر است.
گورژوف ویلکوپولسکی
گورژوف ویلکوپولسکی (به انگلیسی Gorzów Wielkopolski) (به آلمانی Landsberg an der Warthe) شهری در غرب کشور لهستان است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۹ بالغ بر ۱۲۵۱۴۹ نفر بوده است.
پیوند به بیرون
وبگاه رسمی:
پتک بیگدلی
پتک بیگدلی، روستایی از توابع بخش میداود شهرستان باغ‌ملک در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سرله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۹ نفر (۱۸۰خانوار) بوده‌است.
هنری پی. بالدوین
هنری پورتر بالدوین سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۱ میلادی سناتور ایالت میشیگان در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
صدف فرفری نواری
زیستگاه اصلی این جانور پیرامون دریای مدیترانه است. در اوقات معین از سال، صخره‌ها با حلزون پوشیده می‌شود، این حلزون‌ها یکی یکی برداشته شده و به آرامی و ملایمت فشرده می‌شوند تا ماده رنگی از غده مجاور مجرای تنفسی آن‌ها خارج و به روی الیاف بریزد و بعد حلزون‌ها را به ساحل برمی‌گردانند تا زمانی که مجدداً بخواهند ماده رنگی را بگیرند. این ماده رنگی به دلیل نیاز زیاد به حلزون و زحمت آن بسیار گران می‌باشد.
رنگ ارغوانی به دست آمده از صدف فرفری نواری امروزه در رنگرزی خامه فرش در ایران کاربرد ندارد اما در برخی سواحل مکزیک هنوز استفاده می‌شود.
سیارک ۲۱۴۴۰
سیارک ۲۱۴۴۰ بیست و یک هزار و چهارصد و چهلمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ مارس ۱۹۹۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۸.۹ است.
زمین‌لرزه ۱۹۸۰ جزیره‌های آزور
زمین‌لرزه جزیره‌های آزور  در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۱۶:۴۲:۴۰ به زمان یوتی‌سی در پرتغال ، منطقه جزیره‌های آزور رخ داد. ژرفای این زلزله ۱۳٫۲ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۶٫۹ در مقیاس Mw اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز سه‌شنبه، ساعت ۱۵ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی -۱ بوده‌است (با لحاظ تغییر ساعت تابستانی).
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات 38.815°N, -27.78°W و ژرفای آن را در ۱۰ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۷٫۲ در مقیاس ریشتر بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «با تلفات» اعلام کرده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آن را (°۲۴۱، °۶۷، °۱۷۱-) یا (°۱۴۸، °۸۲، °۲۳-) و نوع گسل را «امتدادلغز» فرارسانده‌است.
شمار کشتگان زلزله حدود ۵۶ نفر بوده‌است.تعداد زخمیان ۴۰۰ نفر برآورده شده‌است.
کامپوزیشن ب
کامپوزیشن ب یا کامپوزیت ب که Comp B نیز خوانده می‌شود، ماده منفجره ای است که از ترکیب دو ماده منفجره تی‌ان‌تی و RDX بدست می‌آید. درصد ترکیب استاندارد این دو ماده برابر ۵۹٫۹٪ آر دی ایکس و ۳۹٫۴٪ تی ان تی است که با یک درصد موم برای کاهش حساسیت ترکیب می‌شود.
«کامپوزیت ب» از آغاز جنگ جهانی دوم تا اوائل دهه ۱۹۹۰ در نیروی زمینی آمریکا و بسیاری از کشورهای غربی به گونه گسترده‌ای به کار می‌رفت. کامپوزیت ب ماده استاندارد فیوزها در مین‌های زمینی، موشک‌ها و نارنجک‌ها و گلوله‌های توپ می‌باشد. با ساخته شدن مواد منفجره دارای حساسیت کمتر از کاربرد کامپوزیت ب تا اندازه بسیاری کاسته شد.
کامپوزیت ب لنز انفجاری نخستین بمب‌های اتمی ساخته‌شده به وسیله ایالات متحده نیز بود. از جمله می‌توان به بمب آزمایش ترینیتی و بمب پرتاب‌شده بر روی ناکازاکی نام برد.
کاربرد
کامپوزیت ب در مهمات کشورهای غربی کاربرد بسیار فراوانی داشت و از اوایل جنگ جهانی دوم تا دهه ۱۹۵۰ ماده اصلی پر کننده مهمات بود تا اینکه با ترکیبات غیرحساس تری مانند کامپوزیت اچ۶ جایگزین شد.
مافیا: بازی بقا
مافیا: بازی بقا (Мафия: Игра на выживание) یک فیلم سینمایی اکشن و علمی تخیلی روسی محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی ساریک آندرئاسیان و نویسندگی آندری گاوریلوف است. داستان فیلم از بازی مهمانی معروف، مافیا الهام گرفته شده‌است. این فیلم در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۶ در روسیه اکران شد.
داستان
مسکو، سال ۲۰۷۲ بازی با ورق مافیا به محبوب‌ترین نمایش تلویزیونی در جهان تبدیل شده‌است. یازده نفر سر میز جمع می‌شوند تا بفهمند - چه کسی غیرنظامی بی گناه است و چه کسی مافیای بی رحم. جهان در حال دیدن کوکتلی از احساسات است: ترس، دروغ، درد، غرور، شور، عشق و مرگ. برنده جایزه نقدی زیادی دریافت می‌کند و بازنده فقط می‌میرد.
تالار مشاهیر بسکتبال
تالار مشاهیر بسکتبال نیسمیت مموریال (Basketball Hall Of Fame) تأسیس ۱۹۶۸ نام تالاریست که در آن مفاخر و مشاهیر بسکتبال در تاریخ و جهان در آن ثبت و گرامی داشته می‌شوند.
این تالار در ماساچوست قرار دارد.
تالار مشاهیر بسکتبال زنان در شهر ناکسویل قرار دارد.
کنگر (سرده)
کنگر، انگنار نام یک سرده از تیره کاسنیان است.
ادوارد دی. بیکر
ادوارد دیکینسون بیکر (Edward Dickinson Baker) (24 فوریه ۱۸۱۱–۲۱ اکتبر ۱۸۶۱)، سیاستمدار آمریکایی، وکیل و افسر نظامی ایالات متحده بود. بیکر در چارچوب حرفه سیاسیش در خانه نمایندگان ایالات متحده از ایلینوی نمایندگی کرد و بعداً نیز به عنوان سناتور ایالات متحده از اورگن نمایندگی کرد. همچنین او به عنوان ناطق و شاعر نیز شناخته می‌شد. بیکر که دوست طولانی مدت نزدیک رئیس‌جمهوری ایالات متحده، آبراهام لینکلن بود که به عنوان سرهنگ ارتش ایالات متحده طی جنگ مکزیک-آمریکا و همچنین در جنگ داخلی آمریکا خدمت نمود. بیکر در «بلوف نبرد توپ» درحالی که رهبری هنگ ارتش اتحادیه را داشت کشته شد و تنها سناتر ایالات متحده در حال جلوس بود که تا کنون در یک درگیری نظامی کشته می‌شد.
اوان زندگی و تحصیلات
او که در ۱۸۱۱ میلادی در لندن زاده شد، فرزند معلم ادوارد بیکر و لوسی دیکینسون بیکر بود. او فقیر، اما یک کوئیکری تحصیل کرده بود. ادوارد بیکر پسر و خانواده‌اش انگلستان را ترک گفته و در ۱۸۱۶ میلادی مهاجرت کرده و به فیلادلفیا وارد شدند، جاییکه پدر بیکر مدرسه‌ای تأسیس کرد. او را که «نِد» صدا می‌کردند، قبل از این که به عنوان کارآموز در نقش متصدی دستگاه بافندگی در یک کارخانه بافندگی کار کند، در مدرسه پدرش شرکت می‌نمود. خانواده در ۱۸۲۵ میلادی فیلادلفیا را ترک گفته و به نیوهارمونی در ایندیانا سفر کرد، جامعه آرمانشهری در رودخانه اوهایو که توسط رابرت اوون رهبری می‌شد و به دنبال ایده‌آل‌های اجتماع‌گرایی بود.
خانواده در ۱۸۲۶ میلادی نیوهارمونی را ترک کرد و به بلویل در قلمروی ایلینوی نزدیک شهرک سنت لوئیس نقل مکان کرد. بیکر و پدرش خانه و ارابه‌ای خریداری کرده و تجارت حمل بار با ارابه را که ند جوان در سنت لوئیس اجرا می‌کرد را شروع نمودند. بیکر با فرماندار نینیان ادواردز ملاقات کرد، شخصی که به بیکر امکان دسترسی به کتابخانه حقوق را داد. او بعداً به کارولتون در ایلینوی نقل مکان کرد، جایی که در ۱۸۳۰ در کانون وکلای آنجا پذیرفته شد.
وکیل ایلینوی
به مدت کوتاهی پس از ازدواجش، بیکر به مریدان مسیح پیوسته و درگیر وعظ پاره-وقتی شد که به عنوان محصول جانبی در جهت انتشار آگاهی از مهارتش در خطابه عمومی عمل کرد، فعالیتی که در نهایت او را معروف ساخت. یک سال پس از این ازدواج، بیکر در جنگ شاهین سیاه شرکت جست، اما در خصومت‌ها درگیر نشد. او در حدود ۱۸۳۵ میلادی با آبراهام لینکلن آشنا شد و به زودی درگیر سیاست‌های محلی شد و در ۱ ژوئیه ۱۸۳۷ میلادی به عنوان نمایده در خانه نمایندگان ایلینوی انتخاب شد و در سنای ایلینوی از ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۴ میلادی خدمت نمود. در ۱۸۴۴ میلادی در حالی که او در اسپرینگفیلد زندگی می‌کرد، لینکولن را ضمن نامزدی در هفتمین کنگره ایالات متحده شکست داده و به عنوان ویگ انتخاب شد. بیکر و لینکلن به سرعت دوست شدند، همراهی که منجر به اعتبار بخشی غسل تعمید لینکلن توسط بیکر گشت. با این حال، این ادعا توسط رهبران بعدی جنبش ترمیم به عنوان ادعایی جعلی رد شد، به طوری که کلیسای مسیحیت بیکر نیز در رد این ادعا با آن‌ها همراه گشت.
در ۱۸۴۴ میلادی، بیکر در رویداد منجر به مرگ جوزف اسمیت از خود «لاف دلیری» زد. جوزف اسمیت بنیانگذار جنبش قدیسان آخرالزمان بود که توسط جمعی در زندانی نزدیک نائوو در ایلینوی به قتل رسیده بود. بیکر به عنوان سرهنگی در شبه‌نظامیان محلی، بخشی از گروهی بود که از رهبران آن جمعیت پیروی می‌کرد، افرادی که از رودخانه میسیسیپی به میزوری فرار نموده بودند. او به جای این که منتظر بقیه برای پیوستن به او باقی بماند، از رودخانه رد شده و از فراریان گریخت.
بیکر از ۴ مه ۱۸۴۵ میلادی تا زمان استعفایش در ۲۴ دسامبر ۱۸۴۶ میلادی خدمت نمود. او در مناقشه‌ای برسر مشروعیت خدمت همزمان در کنگره و ارتش استعفا کرد. این مناقشه ناشی از ماده ۱، بخش شش از اساسنامه ایالات متحده بود که به «بند ناسازگاری» شهرت داشته و از خدمت «افسر ایالات متحده» در هرکدام از خانه یا سنای کنگره منع می‌کرد. با این حال، این دو دوستان نزدیکی بودند و لینکلن یکی از پسرانش را به نام «ادوارد بیکر لینکلن» نامید و او را با نام دوستانه «ادی» صدا می‌کردند. لینکلن و بیکر اغلب در بازی «فایوز» که نوعی هندبال بود به رقابت می‌پرداختند.
بیکر طی جنگ آمریکا و مکزیک از سیاست بیرون افکنده شد و به عنوان سرهنگ در هنگ چهارم پیاده‌نظام ایلینوی در ۴ ژوئیه ۱۸۴۶ میلادی گماشته شد. در نبرد «سرو گوردو»، هنگ در ۴ ژوئیه ۱۸۴۶ میلادی به تیپ ایلینوی ژنرال جیمز شیلد در قسمت مربوط به ژنرال دیوید ئی. تویگز سپرده شد. هنگامی که شیلدز در یک سلسله آتش توپخانه‌ای به شدت مجروح شده بود، با جسارت تیپ را در مقابل آتشبار سنگربندی شده رهبری کرده که منجر به تسخیر سلاح‌ها شد. بعداً ژنرال وینفیلد اسکات گفت: «این تیپ بسیار شجاعانه توسط ژنرال شیلدز رهبری شد و پس از سقوطش توسط سرهنگ بیکر، برای رفتار دقیق و موفقیتش لایق قدردانی بالایی است». به مدت کوتاهی پس از «سرو گوردو»، دوره سربازگیری ایلینوی چهارم تمام شد و به نیو اورلئان بازگشته و در ۲۵ مه منفصل گشت. بیکر در ۱۸۴۸ میلادی به اسپرینگفیلد بازگشت، اما به جای رقابت علیه لینکلن، مجدد برای کنگره نامزد شد و به جلینای ایلینوی بازگشته و نامزد گشت و به عنوان ویگ در ۳۱مین کنگره انتخاب شد (۴ مارس ۱۸۴۹–۴ مارس ۱۸۵۱). او برای نامزدی مجدد در ۱۸۵۰ میلادی اقدام نکرد.
او در ژوئیه ۱۸۵۰ میلادی، به شرکت راه‌آهن پاناما پیشنهاد داد تا مردانی را جهت کمک برای ساخت راه‌آهن جذب کند. بیکر موافقت کرد تا هزینه‌هایشان را از سنت لوئیس و پاناما پرداخت کنند و شرکت نیز قرار شد تا آن‌ها را در ۱ مه بفرستد. او در پاناما دچار بیماری حاره‌ای شده و مجبور به بازگشت به ایالات متحده آمریکا گشت.
خدمات نظامی
او در ۴ ژوئیه ۱۸۴۶ به عنوان سرهنگ هنگ چهارم داوطلبان پیاده‌نظام به مأموریت فرستاده شد و همچنین یکی از سرتیپان درگیر در نبرد «سرو گوردو» را مورد تقدیر قرار داد. او تا زمان احضار افتخار آمیزش در ۲۹ مه ۱۸۴۷ به خدمت ادامه داد. پس از این که به صورت افتخار آمیز منفصل شد، وارد دوره چهارساله جدایی از خدمات نظامی شد، دورانی که طی آن از ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۱ میلادی در ۳۱مین کنگره خدمت کرده و به سان فرانسیسکو منتقل شد، جاییکه به فعالیت‌های حقوقی پرداخت، در در ۱۸۶۰ میلادی به ارگن رفت، جاییکه به عنوان جمهوریخواه وارد سنای ایالات متحده شد تا یک جای خالی را طی دوره‌ای که از ۴ مارس ۱۸۵۹ میلادی شروع می‌شد پر کند.
در پاسخ به تقاضای رئیس‌جمهور آبراهام لینکلن برای ۷۵ هزار نیروی داوطلب جهت کمک برای دفاع از پایتخت ملت پس از سقوط دژ سامتر و افتادنش در دست نیروهای مؤتلفه اواسط آوریل ۱۸۶۱ میلادی، در طلوع جنگ داخلی آمریکا هنگی را برپا داشت که از شهر نیویورک و فیلادلفیا نیرو جذب می‌کرد. در ۱۷ مه ۱۸۶۱ میلادی، به او سرتیپی داوطلبان پیشنهاد داده شد، او از این افتخار صرفنظر کرده و به جایش تصمیم گرفت تا به عنوان سرهنگ هنگ هفتاد و یکم پیادهٔ پنسیلوانیا و سرتیپ داوطلبان در ۱۸۶۱ خدمت کند. با این حال تصدی او بر این سمت‌ها کوتاه مدت بود. در ۲۱ اکتبر ۱۸۶۱ میلادی، او در بلوف نبرد توپ‌های ویرجینیا کشته شد. سپس بقایای او به کالیفرنیا بازگردانده شد و در قبرستان ملی سانفرانسیسکو آرمید.
سیاستمدار کالیفرنیایی
کالیفرنیا در ۱۸۵۰ میلادی به عنوان یک ایالت آزاد، در ایالات متحده پذیرفته شد، اما در بخش مؤخر دهه ۱۸۵۰ میلادی این ایالت در رابطه با مسئله برده‌داری به جهات مختلفی کشیده شد و بیکر رهبر جنبشی شد که کلیفرنیا را در اتحادیه نگه می‌داشت. در ۱۸۵۵ میلادی، او برای رقابتی بر سر یک کرسی در سنای ایالات متحده به عنوان یک ویگ در حزب «خاک آزاد» شرکت جست، اما به علت فروپاشی حزب ویگ این رقابت را باخت.
در آن روزها بود که بیکر نام «عقاب گری» را از شعری اثر «جان نیل» اقتباس کرد و دلیل آن موی خاکستری بود (گرچه که در حال تاس شدن بود). او تنها کمتر از شش فوت قد داشت. بیکر در ۱۸۵۵ میلادی درگیر پروندهٔ جنایی بدنامی شد که آینده قانونی و سیاسی او را تهدید می‌نمود. او شغلی را که توسط «بله کورا» پیشنهاد می‌شد را گرفت، شغلی که بیکر را برای دفاع از شوهرش «چارلز کورا» استخدام می‌نمود. چارلز کورا قمارباز شناخته‌شده‌ای بود که متهم به کشتن مارشال ایالات متحده گشته بود. هیئت منصفه قادر نبود تا به رأیی مورد اجماع برسد و سپس کورا توسط یکی از اشرار بدون محاکمه و خودسرانه کشته شد. این تجربه بیکر را بدین سو برد که در حوزه حقوقی و «حزب اوردر» فعال شود، حزبی که با فعالیت‌های کمیته هوشیاری سانفرانسیسکو مخالفت کرده و قانون را در دستان خود می‌گرفت. به علت انتقادات کمیته از کنش‌های او، بیکر به صورت موقت شهر را ترک گفته و زمان خویش را در ناحیه ساکرامنتو گذراند.
سیاستمدار ارگن
بیکر که از شکستش برای کسب کرسی مجلس نمایندگان ایالات متحده در ۱۸۵۹ میلادی ناامید شده بود، به دنبال چراگاه‌های سبزتر سیاسی در شمال گشت. اورگن علاقه بخصوصی برای مردمی داشت که زمانی در ایلینوی زندگی می‌کردند، این افراد شامل مردانی بودند که او در اسپرینگفیلد می‌شناخته‌است. او در ۱۸۵۷ میلادی به سیاست اورگن علاقه‌مند شد، هنگامی که دکتر آنسون هنری، دوستی از اسپرینگفیلد که به اورگن نقل مکان کرده بود، به بیکر گفت که قادر است در سنای آنجا برنده شود. بعد از این که در ۱۴ فوریه ۱۸۵۹ میلادی به وضعیت ایالتی رسیدند، جمهوری‌خواهان اورگن از بیکر خواستند تا به ایالتشان آمده و برای سنا رقابت کرده و در آنجا علیه قدرت دموکراتیک عمل کند.
تا پایان فوریه ۱۸۶۰ میلادی، خانواده بیکر به خانه‌ای در سیلم نقل مکان کرده بودند، در جایی که اکنون کمپ دانشگاه ویلامت است. بیکر دفتر حقوقی باز کرد و برای جمهوری‌خواهان حول سنا شروع به ایجاد کمپین کرد. او در ۴ ژوئیه در سیلم، صداهای تهدید آمیز جدایی طلبی را تصدیق کرده و علاقه‌مندیش به مرگ در راه کشورش را اعلان نمود: «اگر برای من ذخیره شود تا زندگی بی ارزشم را بر قربانی کشورم در دفاع از آن در برابر حملات داخلی نمایم، امروز اینجا اعلان می‌کنم که اشتیاقی به کسب افتخاری بالاتر از از این ندارم که خورشید زندگیم به زیر سایه معبد آزادی رفته و نشان عظمت ملت را غسل تعمید دهد، ستارگان و خطوط راه راهی که جلویم امروز با افتخار در گرمای خون قلبم شناورند».
مجمع قانونگذاری اورگن در سیلم طی سپتامبر ۱۸۶۰ میلادی دو مرد را در سنا برگزیدند. در تلاشی برای بازداشتن بیکر از دریافت اکثریت ۲۶ رأی، شش تا از سناتورهای طرفدار برده‌داری اجلاس را ترک گفته و در طویله قایم شدند تا از حدنصاب جلوگیری کنند. آنها بازگردانده شدند و قانونگذاران در ۷ اکتبر به سازش رسیدند و جیمز نسمیت از دموکرات‌های داگلاس و همچنین بیکر را انتخاب نمودند. دموکرات‌های داگلاس از بیکر پشتیبانی کردند که علت آن صداقت و پشتیبانی از حاکمیت اکثریت بود.
سناتور ایالات متحده
بیکر در ۵ دسامبر ۱۸۶۰ میلادی کرسی خود را کسب نمود. همکار اورگون او، سناتور جوزف لین از او خیلی خوشش نمی‌آمد، چنان‌که از دنبال کردن سنن پیشین امتناع کرده و بیکر را به سنا معرفی کرد، لذا سناتور دموکرات میلتون لثام از کالیفرنیا چنین نمود.
سناتور جودا پی. بنجامین از لوئیزیانا در ۳۱ دسامبر چنین استدلال نمود که ایالات جنوبی حقی طبق قانون اساسی دارند تا کناره‌گیری کرده و سایر ایالات هم به زودی با کالیفرنیای جنوبی که در ۲۰ دسامبر کناره‌گیری نمود، همراه شدند. بیکر استدلال بنجامین را روز بعد در یک سخنرانی سه ساعته رد نمود. او تأیید نمود که مخالف مداخله با روال کار برده‌داران در ایالات مربوطه بود، اما همچنین با انفکاک و توسعه برده‌داری به قلمروها و ایالات جدید نیز مخالف بود. در مارس ۱۸۶۱ میلادی از خود نسبت به سازش در برخی امور جهت اجتناب از گسست در مملکت علاقه‌مندی نشان داد.
معارفه لینکلن
آبراهام لینکلن در ۴ مارس ۱۸۶۱ معارفه شد. بیکر و سناتور جیمز ای. پیرس اهل مریلند هنگام حرکت از کاخ سفید به کپیتول در کالسکه ریاست جمهوری به عقب نگاه کرد و لینکلن و رئیس‌جمهور خارج‌شوند یعنی جیمز بیوکنن رو به جلو نگاه می‌کردند. روی اسب و جلوی سواره نظام اسکورت کننده مردی بود که بعدها فرمانده بیکر در نبرد «بلوف توپ» شد. سرهنگ چارلز پی. استون از افسران آینده اتحادیه بود که مسئول امنیت واشینگتن برای مراسم معارفه بود. استون اسبش را سیخونک زد تا بقیه اسب‌های هیئت را تحریک نماید، چرا که باور داشت اسبانی که از روی تکبر قدم برمی‌دارند، سد محافظتی بهتری ایجاد کرده و از کالسکه محافظت کنند. بیکر لینکلن را به مخاطبانی که در شرق ایوان کپیتول جمع شده بودند معرفی کرد: «شهروندانم، من به شما آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهوری ایالات متحده را معرفی می‌کنم.»
لینکلن بیکر را را در کابینه‌اش نام نبرد، چرا که حمایتش در سنا بسیار حیاتی بود. اگر بیکر از کرسی سنا استعفا داده بود، فرماندار طرفدار برده‌داری اورگن به نام جان ویتیکر دموکرات طرفدار برده‌داری را برای جانشینیش می‌گماشت.
مرگ در نبرد
جنگ داخلی آمریکا در ۱۲ آوریل هنگامی آغاز شد که توپخانه مؤتلفه بر برج سامتر آتش گشود و سه روز بعد رئیس‌جمهور لینکلن برای ۷۵ هزار داوطلب فراخوان داد. بیکر سنا را رها کرده تا به شهر نیویورک رود، جایی که او به مدت دو ساعت با جمعیت ۱۰۰ هزار نفری در میدان اتحاد طی ۱۹ آوریل سخنرانی کرد. او بی‌پرده بود: «ساعت تصفیه حساب گذشته‌است؛ جمع شدن برای نبرد در دست ماست و کشور نیازمند این است که همه مردان باید به وظایف خود عمل کنند.» او اختیار خویش در بالا بردن دست‌ها را تصدیق نمود: «اگر پراویدنس بخواهد، این دست ضعیف باید شمشیری بیرون کشد، هیچگاه مورد بی‌احترامی قرار نگیرد، در زمینی خارجی برای افتخار نجنگد، بلکه برای کشور، برای قانون، برای حکومت، برای قانون اساسی، برای حقوق، برای آزادی، برای انسانیت بجنگد». روز بعد او با ۲۰۰ مرد از کالیفرنیا ملاقات نمود که می‌خواستند هنگی را تشکیل دهند که التزام ساحل غربی به عامل اتحاد را نمادسازی می‌کرد. بیکر در ۸ مه توسط وزیر جنگ، سیمون کامرون جهت تشکیل هنگ کالیفرنیا با او به عنوان افسر فرمان‌دهنده با رتبه سرهنگی مجوز دریافت کرده بود.
بیکر به ایساک جی. ویستار تلگراف کرد، شریک حقوقی سانفرانسیسکویی او که در فیلادلفیا بود از او خواست تا برای جذب و سازماندهی نیرو کمک کند. هنگامی که ویستار در مورد رتبه پرسید، بیکر اینگونه پاسخ داد: «نمی‌توانم در این لحظه رتبه نظامی را بدون به خطر انداختن کرسیم در سنا بپذیرم. اما تو روابط من را با لینکلن می‌دانی و اگر این کار را برای من بکنید، قادرم تا بهتان اطمینان دهم که طی شش ماه باید سرتیپ شده و شما باید فرستاده سرتیپ و فرمان رضایتبخشی را تحت فرماندهی من داشته باشید». بیکر در ۱۱ ژوئن به لینکلن نوشت و از او خواست که به او فرمانی داده شود که «او را در مرتبه دوم در کنار بقیه قرار ندهد». تلاش‌های او نتیجه داد؛ در ۳۱ ژوئیه لینکلن نام‌های مردانی که برای سرتیپی توصیه شده بودند را برای سنا ارسال نمود. ادوارد بیکر در فهرست کنار نام‌هایی چون چارلز استون، اولیسز گرانت و سایرین قرار داشت.
او به سنا گفت که فرستاده را رد خواهد کرد، چرا که مشروعیت مشکوکی داشت. او گفت ازین که حکومت به او فرمانی با رتبه سرهنگی را داده خوشحال است و «کاملاً به خاطر تمامی کارهای نظامیم راضیم»، که نشان می‌دهد او باورمند بود که می‌تواند سرهنگ شده و در سنا باقی بماند. او در ۳۱ اوت به لینکلن نوشت تا این منصب را تنزل رتبه داده و مشکل ناسازگاری را خاطرنشان ساخت و یادآور شد که اجازه حکومت را برای نگهداشتن مأموریت سرهنگی را دارا بود. مسئله‌ای که معما را بیشتر می‌کرد این بود که اداره جنگ بیکر را در ۲۱ سپتامبر آگاه ساخت که لینکلن او را با عنوان سرتیپی گماشته‌است. فهرستی از ژنرال‌های جنگ داخلی بر پایه سوابق رسمی نشان می‌دهند که بیکر رتبه سرتیپی را دارا بوده‌است. با این حال، سنای ایالات متحده بیان می‌کند که او سرهنگ بوده‌است.
در ۲۱ اکتبر، گزارش کذبی در رابطه با اردوی مؤتلفه بدون محافظ در «بلوفِ توپ» موجب تشویق سرتیپ «چارلز پومروی استون» شد تا فرمان یورشی را صادر کند که در نهایت موجب درگیری با نیروهای متخاصم شد. بیکر سعی کرد تا نیروهای اتحادیه را تجدید نیرو کند، اما نتوانست متقاعد شود که قایق‌های کافی برای عبور از رودخانه وجود دارد، که بعداً نیز دچار تأخیر شدند. بیکر حدود ساعت چهار توسط گلوله‌هایی هدف قرار گرفت که به قلب و مغز برخورد کرده و او را درجا کشت. ویستار گفت که او و بیکر درست قبل از کشته شدنش بحث مختصری داشتند و بیکر گفت: «افسری که با این افراد می‌میرد هرگز تحت قضاوت شدید قرار نخواهد گرفت». رئیس‌جمهور لینکلن آن عصری که اخبار مرگ بیکر را دریافت کرد در ستاد جورج مک‌کللن بود. چارلز کارلتن کافین از «ژورنال بوستون» لینکلن را هنگام دریافت خبر بیکر در حال گریه دید: «سر او به پایین خم شده و اشک از چشمانش بر روی گونه‌ها می‌غلتید، صورت او رنگ پریده و قلبش مملو از احساسات بوده و هنگام قدم گذاشتندر خیابان نزدیک بود بر زمین بیافتد». هنگام خاکسپاری بیکر، مری تاد لینکلن واشینگتن را با حضور در میان گل‌های یاس بنفش، شامل دستکش و کلاه به جای رنگ سیاه سنتی مفتضح ساخت. با وجود دوستی نزدیک بیکر با شوهرش اینگونه واکنش نشان داد: «در شگفتم که آیا زنان واشینگتن از من انتظار دارند تا خودم را در سوگ هرکدام از سربازان کشته شده در این جنگ بزرگ خفه کنم؟» بعد از مراسم خاکسپاری که در فیلادلفیا و نیویورک سیتی صورت پذیرفت، بدن بیکر توسط کشتی بخار «نور شمالی» و از طریق راه‌آهن پاناما به سان فرانسیسکو برای خاکسپاری فرستاده شد. او در بخش OSD، سایت ۴۸۸ قبرستان ملی سانفرانسیسکو به خاک سپرده شد. بیکر یک بار در مورد خودش گفت: «نقطه مثبت من قدرتم برای فرماندهی، حکومت و رهبری افراد است. حس می‌کنم که می‌توانم مردانم را هرکجا رهبری کنم». با این حال دوستان بیکر فکر می‌کردند که استعداد اصلی او هدیه‌ای است برآمده از فن خطابه گری او.
مرگ او مقامات واشینگتن را شوکه کرد و منجر به تشکیل کمیته الحاقی کنگره برای رهبری جنگ شد. بیوهٔ بیکر به نام «مری آن» تقریباً سه سال بعد از مرگش در فهرست مستمری‌بگیران حکومتی قرار گرفت و ۵۰ دلار ماهانه دریافت می‌نمود. لایحه کنگره‌ای که این اعانه را ارائه داد در وبسایت کتابخانه کنگره قابل رؤیت است.
جیتو
جیتو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پاکدشت در استان تهران ایران است.
جمعیت
این روستا در شهرستان پاکدست قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۷۴ نفر (۴۵۹خانوار) بوده‌است.
رود باهوکلات
رودخانه باهوکلات، که به رودخانه باهو ، رود دشتیاری و رود سیلوپ نیز معروف است ، رودخانه‌ای در استان سیستان و بلوچستان در ایران است ، و در منطقه باهو واقع شده، که در حدود ۹۰ کیلومتری شهرستان چابهار است. این رودخانه طولانی‌ترین و بزرگترین رودخانه در قسمت جنوب شرقی ایران است و به خور باهو در خلیج گواتر در مرز پاکستان و ایران ، در حدود ۸۰ کیلومتری غرب گوادر می‌ریزد.
خانواده فرمانفرمائیان
خانواده فرمانفرمائیان، خانوادهٔ پرنفوذ و بسیار متمولِ ایرانی بود. نفوذ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خانواده فرمانفرمائیان با وجود وابستگی نسبی به قاجاریان، در دوران سلطنت پهلوی نیز کماکان ادامه داشت. عبدالحسین میرزا فرمانفرما نوه پسری عباس میرزا پسر فتحعلیشاه قاجار بوده است.
اعضای سرشناس
اعضای سرشناس این خانواده با نام خانوادگی فرمانفرما یا فرمانفرمائیان به شرح زیر هستند:
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
تاریخ نگاری ساسانی تکامل یافته تر از دوران هخامنشی است و از این دوره آثار مفصل تری در دست است. در دربار شاهان ساسانی دفتر رسمی ثبت وقایع وجود داشته و یکی از مناصب مهم دربار، نگهبانی از سالنامه های سلطنتی بوده است. ظاهراً همین سالنامه های رسمی در عهد خسرو انوشیروان مورد استفاده آگائیاس، مورخ رومی بوده و این مورخ به کمک مترجمی به نام سرگیوس، نام شاهان ساسانی و دوره پادشاهی هر یک را استخراج کرده است. همچنین در دربار ساسانی گروهی از دبیران موظف بودند که روایات تاریخی را از حفظ داشته باشند و در صورت لزوم برای شاه بخوانند. فردوسی می گوید که در راه شکار، داستان های جمشید و فریدون را برای بهرام گور نقل می کردند. جاحظ نقل می کند: «ایرانی ها به واسطه میل و رغبتی که به حفظ آثار و اخبار داشتند، وقایع بزرگ و کارهای عظیم خود و ... را در دل کوه می نگاشتند». وی در جای دیگر روایت می کند که انوشیروان در گردشی قصه گوی خود را احضار کرد و از او خواست تا داستان جنگ اردشیر بابکان را با پادشاه خزر نقل کند. وی با اینکه داستان مذکور پیش از این از شاه شنیده بود، وانمود کرد که آن را نشنیده است. آنگاه شاه خود داستان را نقل کرد. همچنین، بیهقی می نویسند: «هنگامی که جنگ‌های خسروپرویز با بهرام چوبین به پایان رسید و کشور بر وی مسلم شد، دبیران را بفرمود تا جنگ‌ها و رخدادها را از آغاز تا پایان بنویسند».
افزون بر سالنامه ها و دفاتر رسمی ثبت وقایع تاریخی، حوادث مهم سیاسی بر سنگ‌ها و در دل کوه‌ها و در نقاطی دور از دسترس ثبت می شد تا از گزند حوادث مصون بماند. گاهی صحنۀ رویدادها بر دیوار کاخ‌ها نقش می شد. یکی از این نقاشی‌ها، تصویر خسروانوشیروان در جنگ با رومیان است که طی سده های متوالی بر یکی از دیوارهای کاخ مدائل باقی بود و بحتری، شاعر عرب، در قصیده ای آن را توصیف کرده است.
بخش عمده ای از متون تاریخی دوره ساسانی که به دوره اسلامی رسیده و مورد استفاده مورخین این دوره قرار گرفته، بکلی از میان رفته است و تنها نامی از آنها در کتاب های تاریخی عصر اسلامی باقی مانده است. چنانکه مسعودی از حمله منابع خود از کتاب هایی نام می برد که در فارس و کرمان به دست آورده است. همچنین، اخباری را از منابعی با عنوان «کتب قدماء الفرس» نقل می کند و البته این منابع غیر از کتاب هایی نظیر خدای‌نامه، آیین‌نامه و گاه‌نامه و تاریخ مصور است که وی آن را از فارس به دست آورده است؛ بنابراین، افزون بر تاریخ‌های پهلوی که از روزگار ساسانی به مسلمانان رسیده و مورخین اسلامی از آنها بهره‌مند شده‌اند، کتاب های دیگری نیز در سده های نخستین اسلامی از پهلوی به عربی ترجمه شده که یا از آنها بی خبریم و یا تنها نامی از آنها در دست داریم.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
فدراسیون بدنسازی و پرورش‌ اندام جمهوری اسلامی ایران، (English: Iranian Bodybuilding and Fitness Federation) فدراسیونی است که رشته‌های پرورش‌اندام، پاورلیفتینگ، قویترین مردان، بادی کلاسیک، مچ اندازی ، پرس سینه و فیتنس را در ایران تحت پوشش قرار می‌دهد. همچنین سیاست اصلی این فدراسیون استعدادیابی و گسترش این ورزش اعلام شده.
حمام قدیمی امزاجرد
سفره خانه سنتی تاریخی حاج مصطفی حمام قدیمی امزاجرد مربوط به سدهٔ ۱۴ ه‍.ق است و در شهرستان همدان، بخش مرکزی، دهستان هگمتانه، روستای امزاجرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این حمام با سرمایه گذاری بخش خصوصی توسط حاج مصطفی خرم روی مرمت ،بازسازی و تبدیل به سفره خانه سنتی شده است
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
تاسیس
در سال ۱۳۸۴ هجری خورشیدی، فدراسیون بدن‌سازی و پرورش‌اندام جمهوری اسلامی ایران تشکیل شد.
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
سنت‌های شفاهی و کتبی ادبیات تاریخی در عهد فرمانروایی اشکانیان و ساسانیان به گونۀ گسترده‌تری ادامه یافت. ساسانیان به ویژه خود را جانشیان بلامنازع هخامنشیان می‌پنداشتند. از این رو سنت‌های آنها را در زمینۀ ثبت وقایع تاریخی، مانند تهیۀ سالنامه‌های رسمی و نقل سینه به سینه سرگذشت نیاکان، ادامه دادند.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
رئیسان و سرپرستان
ناصر پورعلی‌فرد اولین سرپرست و رئیس فدراسیون بود که کمتر از هفت سال در این سمت باقی ماند و پس از وی امیدامیری بدلیل تعلیق فدراسیون ایران از سوی IFBB بمدت ۴ سال بعنوان رئیس انجمن بدنسازی و ورزشهای قدرتی فعالیت کردند، تا قبل از زمان انتخابات جدید محمد تقی امیری خراسانی سرپرست فدراسیون پرورش اندام ایران شد.
بعد از انتخابات ریاست فدراسیون عبدالمهدی نصیرزاده با کسب ۲۸ رای از ۴۳ رای ماخوذه به عنوان رئیس فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام انتخاب شد.
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
بازمانده‌های متنی، کتیبه‌ها، چرم‌نبشته‌ها، پاپیروس‌ها و سفالینه‌های منقوش به‌چند زبان و خط را شامل می‌شود.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
هیئت رئیسه
اعضای هیئت رئیسه فدراسیون :
عبدالمهدی نصیرزاده رییس فدراسیون
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
گزارش‌ها به متونی گفته می‌شود که به زبان‌ها و در دوره‌های گوناگونی نوشته شده‌اند. شایان ذکر است که اساس نوشته‌های همهٔ تاریخ‌نگاران مسلمان (تاریخ‌های عربی و فارسی)، خداینامه‌های رسمی دربار ساسانی بوده‌است که این خداینامه‌ها نیز از رویدادهای مندرج در سالنامه‌های رسمی دربار ساسانی به‌عنوان منبع بهره برده‌اند. خداینامه در اواخر عصر ساسانی به‌زبان پارسی میانه تدوین شده‌بود. عنوان ترجمهٔ این کتاب به‌زبان عربی زیر نام سیر الملوک العجم و در فارسی شاهنامه بوده‌است. امروزه هیچ‌یک از ترجمه‌های مستقیم عربی خداینامه و نیز اصل متن پارسی میانهٔ خداینامه در دست نیست.
معماری ساسانی
باستان‌شناسان از طریق سبک خاص معماری ساسانی توانسته اند بناها و آثار این دوره را شناسایی کنند و با بررسی آنها به گوشه هایی از تاریخ و فرهنگ این دوره آگاهی یابند. دیوار کاخ‌ها و معابد و آتشکده‌های دوره ساسانی با سنگ تراشیده ساخته شده و سنگ ها با دقت خاصی بر روی هم قرار داده شده اند. نمونه ای از این دیوارها را می توان در کاخ شاپور (بیشاپور) و طاق جره مشاهده کرد. گاهی از سنگ‌های نتراشیده یا آجر نیز برای ساخت دیوارها استفاده شده و لابه‌لای آنها گچ یا آهک ریخته‌اند.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
هیئت رئیسه
رضا فیروزی نایب رئیس
زهره مرزوقی نایب رئیس بانوان
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
کتیبه‌ها
آنچه از کتیبه های ساسانی باقی مانده عبارت است از متونی که بر روی سنگ، پوست، پاپیروس، فلز، سفال، چوب و سنگ‌های قیمتی نوشته شده است. از آنجا که قدمت نگارش این کتیبه ها بر خلاف کتاب های پهلوی غالباً همزمان با تالیف آنها است، از لحاظ تاریخی و اجتماعی حائز اهمیت بسیار هستند.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
هیئت رئیسه
حسین اخلاقی عضو هیات رئیسه
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
کتیبه‌ها
کهن ترین این کتیبه ها متعلق به قرن سوم و چهارم میلادی و به خط پهلوی کتیبه ای است، در حالی که جدیدترین آنها مربوط به قرن دهم میلادی (چهارم هجری) و به خط پهلوی کتابی است. برخی از این کتیبه ها، نظیر کتیبه های سلطنتی نخستین شاهان ساسانی، غالباً به سه زبان پهلوی ساسانی، پهلوی اشکانی و یونانی است، اما کتیبه های درباری تنها به زبان پهلوی ساسانی است. این کتیبه ها را از جهت موضوع می توان به دو دسته کتیبه های دولتی و کتیبه های خصوصی تقسیم کرد.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
هیئت رئیسه
محمدرضا پورابراهیمی عضو هیات رئیسه
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
کتیبه های دولتی
کتیبه های دولتی، کتیبه هایی هستند که به فرمان شاهان ساسانی یا درباریان آنها نوشته شده و کهن‌ترین آنها کتیبه اردشیر ساسانی و جدیدترین آنها کتیبه مهرنرسه مربوط به قرن پنجم میلادی است. این کتیبه ها در آشکار کردن گوشه‌های تاریخ ساسانیان نقش بسیار مهمی داشته‌اند. هر چند بارها از این کتیبه‌ها ترجمه‌هایی شده، هنوز به تفسیر و ترجمه‌های دقیق بیشتری از آنها نیاز است.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
روابط با فدراسیون‌های جهانی بدن‌سازی
روابط فدراسیون بدن‌سازی و پرورش‌اندام جمهوری اسلامی ایران با فدراسیون‌های جهانی این رشته همواره ناآرام بوده. در دوره ناصر پورعلی‌فرد، در ابتدا فدراسیون ایران زیر نظر فدراسیون جهانی بدن‌سازی (IFBB) بود اما با جدایی پل چوا (دبیرکل فدراسیون جهانی بدن‌سازی و پرورش‌اندام) از آن فدراسیون، فدراسیون ایران هم به جمع فدراسیون جهانی بدنسازی و ورزش فیزیکی (WPBF) زیر نظر پل چوا پیوست. مدت ۴ سال از شروع ۲۰۰۹ تا اواخر ۲۰۱۲ میلادی نماینده رسمی فدراسیون جهانی IFBB در ایران آقای امید امیری بودند که نقطه اوج ورزشکاران بدنسازی در مسابقات آسیایی و جهانی در این سالها کسب گردید که متاسفانه به دلیل مهاجرت امید امیری به اروپا و سپس آمریکا فعالیت فدراسیون ایران با IFBB از سر گرفته شد و بسیاری از ورزشکاران توسط فدراسیون ایران کنار گذاشته شدند و یا به دلیل عدم صدور روادید مسابقات از حضور در مسابقات جهانی محروم شدند.
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
کتیبه ابنون abnun
این کتیبه در سال 1365 هجری در منطقه ای در ده کیلومتری شرق شیراز به نام برم دلک کشف شد و اکنون در باغ نارنجستان قرار دارد. کتیبه مذکور که در سال سوم پادشاهای شاپور ساسانی نوشته شده، بر روی پایۀ ستون آتشدانی قرار دارد. بر چهار سوی این ستون پنج چهره تصویر شده و زیر هر یک از آنها نام صاحب چهره نگاشته شده که عبارتند از: اردشیر بابکان، شاپور ساسانی، وزیر دربار، فرمانده (کل) و ابنون. در بالای این تصاویر کتیبه ای حلقه‌وار پیرامون ستون نقر شده که موضوع آن درباره بنای آرامگاه است.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
روابط با انجمن IFBB در ایران
این انجمن پس از جدایی فدراسیون ایران از IFBB به منظور حفظ جایگاه بدن‌سازان ایرانی در جهان، به ریاست امید امیری  نماینده رسمی  ایران در IFBB میباشد. البته تشکیلات قویترین مردان و بدنسازی ایران از سال ۲۰۰۹ تا پایان ۲۰۱۲ با اعزام تیم های منسجم در تمامی رده های سنی و رشته های بدنسازی ، بادیکلاسیک. ببش از ۱۰۰ مدال رنگارنگ و قهرمانی آسیا ۲ بار و قهرمانی جهان ، مستر المپیا آماتور و ... را بدست آوردند. در سال ۲۰۲۱ نیز رافائل سانتونخا به دعوت دکتر عبدالمهدی نصیرزاده به ایران آمد تا از زیرساخت مسابقاتی ایران دیدن کند ، که با این بازدید تاییدیه برگزاری مسابقات جهانی در سال ۲۰۲۳به ایران داده شد.
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
کتیبه شاپور در تنگ براق
تنگ براق دهکده کوچکی است که در ۱۲۳ کیلومتری غرب آباده و در حدود صد کیلومتری شمال غربی حاجی‌آباد واقع شده‌است. در این ناحیه کتیبه‌ای دو زبانه (پهلوی و پارتی) از شاپور ساسانی قرار دارد که آسیب فراوانی دیده و موضوع آن نظیر کتیبه حاجی‌آباد است.
کتیبه شاپور در کعبه زرتشت
این کتیبه یک از منابع مهم تاریخ دورهٔ ساسانی به‌شمار می‌رود، زیرا شاپور در بخش‌های مختلف آن به شرح نخستین لشکرکشی خود علیه گوردیان سوم، امپراتور روم، و از میان رفتن او و جانشین شدن فیلیپ پرداخته‌است. در این کتیبه همچنین به دومین لشکرکشی شاپور و شهرهای اشغال شده به وسیله سپاه ایران و نیز لشکرکشی سوم شاپور و اسارت والرین، امپراتور روم، و ذکر سرزمین‌های تصرف شده به وسیله سپاه ایران پرداخته شده‌است.
فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران
وبسایت
صفحه فدراسیون در اینستاگرام
منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
کتیبه شاپور در نقش رجب
از شاپور اول کتیبه ای شامل نام و عنوان و نسب وی به سه زبان در منطقهٔ نقش رجب در سه کیلومتری شمال تخت جمشید برجای مانده‌است.
کتیبه شاپور در نقش رستم
نظیر کتیبهٔ شاپور در نقش رجب کتیبهٔ دیگری است که در صحنهٔ پیروزی شاپور بر والرین در زیر شکم اسب او نوشته شده‌است.
کتیبه اپسای دبیر
این کتیبه به دستور اپسا (افسا) دبیر شاپور اول ساسانی، نگاشته شده در ویرانه‌های شهر شاپور (بیشاپور) در منطقه کازرون کشف شده‌است. در این کتیبه پس از ذکر تاریخ (مطابق با ۲۶۶ میلادی)، نویسنده اظهار می‌دارد که اپسای دبیر پیکره‌ای از شاه را به هزینهٔ خویش ساخته و به این مناسبت شاه به او پاداش داده‌است.
کتیبه های کرتیر
سنگ‌نوشته‌های کرتیر شامل چهار سنگ‌نوشته‌است که عبارتند از سنگ‌نوشتهٔ کرتیر در نقش رجب (KNRb)، سنگ‌نوشتهٔ کرتیر در نقش رستم (KNRm)، سنگ‌نوشتهٔ کرتیر در سرمشهد (KSM) و سنگ‌نوشتهٔ کرتیر در کعبه زردشت (KKZ). سنگ‌نوشتهٔ کعبهٔ زردشت روایت معراج را در بَر ندارد، در حالی که سنگ‌نوشتهٔ نقش رجب خلاصه‌ای از مفاهیم اصلی یک سنگ‌نوشتهٔ طولانی‌تر است. سنگ‌نوشته‌های طولانی به چهار بخش تقسیم شده‌اند: بندهای ۱–۱۳: توصیف منصب کرتیر در دورهٔ فرمانروایی چهار شاه که با ذکر خلاصه‌ای از القاب او پایان می‌یابد؛ بندهای ۱۴–۲۴: ادامهٔ گزارش دستاوردهایش در دورهٔ بهرام دوم، تأملاتی بر دستاوردهای زندگی‌اش به‌عنوان مقدمه‌ای بر گزارشش از معراج؛ بندهای ۲۵–۳۴: روایت معراج (فقط در سنگ‌نوشته‌های نقش رستم و سرمشهد)؛ و بندهای ۳۵–۳۸: نتایج معراج مؤخره.
کتیبه کرتیر در نقش رجب
این کتیبه واقع در دامنه کوه رحمت که در سه کیلومتری شمال تخت جمشید قرار دارد. در این نقش اردشیر و شاپور ساسانی مشاهده می‌شوند که در حالی که مقام شاهی از سوی اورمزد به اردشیر تفویض می‌شود. در سمت چپ این نقش، کتیبه کرتیر قرار دارد و تصویر او بر بالای نوشته‌ها منقوش است.
کتیبه کرتیر در کعبه زرتشت
این کنیبه که در ضلع شرقی دیوار کعبه و در پایین کتیبهٔ شاپور قرار دارد. در این کتیبه پس از ذکر نام و القاب و عناوین کرتیر، فعالیت‌های دینی و مبارزه علیه ادین دیگر (مانند مسیحیت و مانوی‌گری و یهود) و تأسیس آتشکده‌ها و ایجاد موقوفات بیان می‌شود. فهرست ایالاتی که در زمان شاپور اول به تصرف ایران درآمده در پایان این کتیبه نقل شده‌است.
کتیبه کرتیر در سرمشهد
این کتیبه که در 36 کیلومتری جره و حدود هشتاد کیلومتری جنوب کازرون واقع است. در پایین کتیبه کرتیر نقشی از شیرکشی بهرام دوم ساسانی مشاهده می شود.
کتیبه کرتیر در نقش رستم
این کتیبه که در بالای آن نقش برجسته ای از کرتیر قرار دارد. به نظر می رسد که کتیبه کرتیر در سرمشهد قدیمی ترین آنها و تحریر اصلی بوده است و کتیبه های دیگر از روی آن نگاشته شده اند.
کتیبه برم دلک
این کتیبه در حدود ده کیلومتری شرق شیراز واقع است. این کتیبه در زیر بازوی مردی که احتمالاُ یکی از بزرگان ساسانی بوده نگاشته شده است. در سمت راست این کتیبه نقشی از یک شاهزاده خانم ساسانی دیده می شود.
کتیبه نرسه در پایکولی
این کتیبه به دو زبان پهلوی و پارتی است و در پایکولی (پایقلی) در جنوب سلیمانیه عراق و در شمال قصر شیرین کشف شده است. این کتیبه در اصل بر دیواره برج مکعب شکلی نگاشته شده که بر چهار طرف آن نقشی بزرگ از نرسه قرار داشته و به تدریج ویران و قطعات آن پراکنده شده است. پس از گردآوری و بازسازی این کتیبه، نخستین بار هرتسفلد متن آن را منتشر کرد. کتیبه پایکولی شامل مقدمه ای در معرفی نرسه و نسب او در پی آن حوادثی که پس از مرگ بهرام دوم اتفاق افتاده، حرکت نرسه از ارمنستان به ایران و ملاقات او با بزرگان ساسانی در پایکولی و سرانجام، صلح با روم است.
کتیبه نرسه در بیشاپور
این کتیبه در اصل حاوی نام بهرام اول بوده و نقش او بر بالای آن قرار داشته است؛ اما بعدا برادر او، نرسه، نام خود را به جای بهرام نگاشته است. متن این کتیبه به فارسی میانه بوده و نام و عنوان و نسب نرسه را در بر دارد.
کتیبه شاپور سکانشاه
این کتیبه که متعلق به شاپور سکانشاه، فرمانروای سیستان و پسر هرمز دوم است، بر روی ستونی در کاخ تچر در تخت جمشید به مناسبت دیدار او از صد ستون و ملاقات با شاپور دوم نگاشته شده است.
کتیبه سلوک
در زیر کتیبه شاپور سکانشاه، کتیبه سلوک قاضی دربارۀ ملاقات او با شاپور دوم و دیدار از صد ستون درج شده است. این کتیبه به خط پهلوی است و تاریخ نگارش آن سال 48 پادشاهی شاپور، برابر با 356 میلادی است.
کتیبه شاپور دوم در مشکین شهر
این کتیبه در مشکین شهر (خیاو) در شرق آذربایجان کشف شده و احتمالاً به دستور نرسه و به یادبود بنای دژی نگاشته شده است. تاریخ نگارش آن سال 27 سلطنت شاپور دوم برابر با 335 میلادی است.
کتیبه شاپور دوم و سوم در طاق بستان
این دو کتیبه در ایوان کوچک طاق بستان در پنج کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه و هر یک در کنار نقش برجسته ای از شاپور دوم و سوم ساسانی نگاشته شده است. این کتیبه ها شامل نام و نسب این دو شاه ساسانی است.
کتیبه مهرنرسه
این کتیبه به یابود بنای پلی در نزدیکی فیروزآباد در حدود 116 کیلومتری جنوب شیراز و در برابر نقش برجسته ای از اردشیر ساسانی نگاشته شده است. کتیبه مذکور به دستور مهرنرسه، وزیر سه شاه ساسانی، یعنی یزدگرد یکم، بهرام گور و یزدگرد دوم نگاشته شده است.
کتیبه های ترمذ
در جنوب شرقی ازبکستان ناحیه ای به نام قره تپه (ترمذ قدیم) قرار دارد که در میان آثار به دست آمده از یک غار بودایی در این منطقه، در کتیبه کوچک پهلوی، احتمالا متعلق به قرن چهارم میلادی کشف شده است.
کتیبه های دره سند علیا
در شمال پاکستان، در نواحی میان دهکده شاتیال و شهر چیلاس و هونزا، بیش از 670 سنگ نوشته کوچک به زبان های ایرانی میانه، از جمله پارتی، پهلوی، بلخی و سغدی کشف شده است. این کتیبه ها که غالباً آسیب دیده اند به قرن چهارم میلادی تعلق دارند.
کتیبه های خصوصی
این کتیبه ها بیشتر به اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی متعلق است و دارای سطرهای کوتاهی است که جنبه یادبود دارد و آنها را کتیبه های عمودی نیز می خوانند. متن این دست از کتیبه ها غالبا درباره تعلق ملکی به کسی، وقف آن ملک یا بازدید گروهی از مکانی است. پژوهشگران کتیبه های سنگ مزار را نیز در زمره این کتیبه ها می دانند. مهمترین این کتیبه ها شامل دو کتیبه در مقصودآباد مرودشت، کتیبه های تنگ خشک در نزدیکی سیوند فارس، کتیبه تنگ کرم در شرق فسا، کتیبه بیشاپور، کتیبه نقش رستم، کتیبه کوه حسین در نقش رستم، کتیبه های دربند قفقاز، کتیبه های بیستون و کنگاور، کتیبۀ قلعه بهمن در غرب‌ آباده، نوشته‌های روی صلیب در جنوب هندوستان، کتیبه های غارهای کانهری نزدیک بمبئی، لوحه مسی کویلون در جنوب هندوستان، کتیبۀ روی چوب صندل در معبدی بودایی در ژاپن می شوند.
مهمترین کتیبه های سنگ مزار شامل کتیبه اقلید در جنوب غربی آباده، کتیبه تخت طاووس در حدود یک کیلومتری جنوب شرقی تپه استخر فارس، کتیبه کازرون و بیشاپور، کتیبه دریاچه پریشان، کتیبه میدانک در جنوب کازرون، کتیبه مشتان در پنج کیلومتری کازرون، کتیبه تل سفید در 27 کیلومتری شمال غربی شهر نورآباد ممسنی، کتیبه باغ لردی در سیدون فارس، کتیبه شاه اسماعیل در نزدیکی نقش رستم، کتیبه‌های پاسارگاد، کتیبه تنگ جلو در 26 کیلومتری شمال غربی اردکان فارس، کتیبه استانبول در ترکیه، کتیبه پهلوی شیان در چین، کتیبه برج رادکان در کردکوی استرآباد (گرگان)، کتیبه برج لاجیم معروف به امامزاده عبدالله در سوادکوه علی آباد، کتیبه برج رسگت در ساری می باشند.
نوشته‌های روی پوست و پاپیروس
علاوه بر پوست‌نوشته‌های کشف شده در دورااروپوس، مجموعه دیگری از نوشته های روی پوست از دوره ساسانی، متعلق به دوره خسروپرویز به بعد است. تعدادی از این نوشته ها نامه‌های دیوانی‌اند که از جهت آگاهی از سبک نگارش نامه‌ها در آن زمان، دارای اهمیت فراوانی است. دسته دیگری از این نوشته‌ها بیششتر اسناد تجاری و اقتصادی است که حاوی اطلاعات ارزشمندی از چگونگی اوضاع اقتصادی و اجتماعی این دوره است.
سفال‌نوشته ها
افزون بر آثار کشف شده در دورااروپوس، یکی از سفال‌نوشته‌های قدیمی به خط پهلوی اثری است که از جنوب جمهوری ازبکستان به دست آمده و به سده‌های سوم و چهارم میلادی تعلق دارد. همچنین سفال‌نوشته‌هایی در ورامین، چال ترخان (نزدیک ری) و قصر ابونصر (نزدیک شیراز) به دست آمده است که روی آنها فهرست محصولات کشاورزی و دامی مربوط به صورتحساب‌ها، پیش‌نویس نامه‌ها و یادداشت‌های روزانه دیده می‌شود.
فلزنوشته‌ها
برخی ظروف و جامهای نقره ساسانی دارای کتیبه های کوچک پهلوی است. این نوشته ها حاوی نام صاحبان ظروف، وزن آنها و گاه لقب صاحبان آنها است. از زمان شاپور ساسانی بر روی جام ها و بشقاب‌ها، تصویر شاه را نقش می ‌کردند. تولید این ظروف احتمالاً جنبه سیاسی داشته و بیشتر از سوی شاه اهدا می شده است.