cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
یائویی
seme و uke
دو شخص در ژانر یائویی (و تا اندازه ای کمتر در یوری) که در رابطهٔ جنسی مشارکت می‌جویند، اغلب به نام‌های seme (کننده یا top) و uke (شونده یا bottom) خوانده می‌شوند. این واژگان از هنرهای جنگی سرچشمه گرفته‌اند: seme از فعلی سرچشمه می‌گیرد که معنای «یورش بردن» می‌دهد، در حالی که uke از فعل «دریافت کردن، گرفتن» سرچشمه می‌گیرد و در زبان عامیانهٔ همجنسگرایی ژاپنی در معنای دریافت کنندهٔ آلت یا شونده (bottom) در آمیزش مقعدی به کار می‌رود. [پروفسور] آلئاردو زانگلینی بر این گمان است که واژگان هنرهای جنگی برای یک خواننده ژاپنی اهمیتی بسزا دارند به گونه ای که الگوی نخستینِ روابط همجنسگرایی در ژاپن، خود محتوی عشق بین سامورایی‌ها و همراهان همجنس آنان بود. seme و uke اغلب به سبک بی‌شونن و به شدت آرمانگرایانه نگاریده می‌شوند و آمیزه ای از هر دوی ویژگی‌های مردانگی و زنانگی اند.
زانگلینی گمان می‌کند که الگوی مثالی یک سامورایی خود مسبب «ساختار سلسله مراتبی و تفاوت سنی» در برخی روابط [جنسی ای] است که در یائویی و BL ترسیم می‌شود. در بیشتر موارد seme به عنوان مردِ مثالیِ فرهنگ انیمه و مانگا ترسیم می‌شود: خویشتن دار، نیرومند از دیدگاه بدنی، و نگهبانِ شریک جنسی اش. seme به‌طور کلی از نظر سنی بزرگتر و نیز بلند قامت تر، چانه‌ای سفت‌تر، موهای کوتاه‌تر، چشمانی کوچکتر، ویژگی‌های قالبی مردانه‌تر و رفتاری شاه نرینه تر از uke دارد. seme معمولاً uke را دنبال می‌کند، کسی که اغلب بدنی نرم‌تر، آندروجین، ویژگی‌های زنانه، با چشمانی بزرگتر و ساختاری کوچکتر دارد و از دیدگاه بدنی از seme ناتوان‌تر است. راه دیگری که نقش‌های seme و uke را به ما می شناسانَد، این است که ببینیم کدام یک در روابطی که با دیگری دارد، مسلط و فرادست است _آن شخصیتی می‌تواند نقش uke را ایفا کند که (حتی اگر نماینده ویژگی‌های زنانه نباشد) به سادگی با شریک خود قیاس شده و شخصیت فرادست‌تر و مردانه‌تر را دنبال کند.
یک مفهومِ یائوییِ همسان با seme و uke، مفهوم tachi و neko است، هر چند با آن یکی نیست. این جفتِ الگویی بیشتر در آثار یائویی کهن به کار می‌رفت _در یائویی امروزی، این جفتِ مفهومی اغلب در جفتِ مفهومیِ seme و uke تحلیل رفته یا اینکه دیگر نیازی به یادکردن از آن نیست. واژهٔ tachi به عنوان آن عضوی در رابطهٔ آمیزشی که شریکِ کنش پذیرِ خود (یعنی neko که برابر با uke امروزی است) را دنبال می‌کند، مفهوم شده‌است. آن پسر گِی که از پسر (مرد) دیگر درخواست [سکس] می‌کند، نه تنها می‌تواند برانگیزانندهٔ رابطه جنسی باشد بلکه همچنین از احساسِ داشتنِ نقشِ یک شونده (bottom) لذت می‌برد.
آمیزش مقعدی، زمینه ای رایج در یائویی است به طوری که تقریباً همگی داستان‌ها [ی این ژانر]، به نحوی بدان اشاره می‌کنند. آن جای خط داستان که در آن uke نسبت به آغازیدن آمیزش مقعدی با seme بی میل است، شبیه است به بی میلی خواننده [ی داستان] به داشتن رابطهٔ آمیزشی با کسی دیگر برای نخستین بار. [پروفسور] زانگلینی می‌نویسد که تشریح آمیزش مقعدی تقریباً همواره شخصیت‌ها (seme و uke) را رو در روی یکدیگر قرار می‌دهد، تا شیوه سگی. زانگلینی همچنین می‌نویسد که uke به ندرت کار آلت لیسی بر روی seme را انجام می‌دهد، بلکه به جای آن جذابیت سکسی و عاشقانهٔ شریکش را دریافت می‌دارد.
امکان جا به جایی نقش‌های seme و uke اغلب منبعی برای شوخی و برانگیزش جنسی برای شخصیت‌ها است. گاهی شخصیت شونده (bottom) در رابطهٔ جنسی یک کننده (top) خواهد شد؛ یا هر دو نقش جنسی خود را با یکدیگر جا به جا خواهند کرد. ریبا (به ژاپنی: リバ که کوته نوشت واژهٔ انگلیسی Revesible به معنای دگرگون شونده، تغییر پذیر است) برای تشریح جفتی که امکان دارد نقش‌های seme و uke خود را عوض کنند، به کار می‌رود. در نوع عام دیگری از شخصیت‌ها، نویسنده از شکل‌دادن سنتی به seme و uke خودداری می‌کند و هر دو عاشق را به صورت «پسران خوشگلِ به یک اندازه جذاب» ترسیم می‌کند. در این مورد، هر یک از دو نفری که معمولاً نقش اصلی را دارد، در فرایند آمیزش نقش کنش‌پذیر (bottom) را ایفا خواهد کرد.
بارا
هر چند گاهی منتقدان غربی بارا را با یائویی آمیخته و یکی انگاشته‌اند، اما مانگای مردان گی یا gei comi (عشق مردانه یا Men 's Love یا ML به انگلیسی و بارا به ژاپنی) برای خواننده مرد گی و نه خوانندهٔ زن فراهم می‌شود و در ابتدا بیش از هر چیز خالق آنها هنرمندان مرد گی یا دوجنس‌گرا (از جمله گنگورو تاگامه) هستنپ و در مجله‌های مردان همجنسگرا به صورت دنباله‌دار (سریالی) به چاپ می‌رسد. بارا یک ژانر جاویژه بازاریِ کوچکتر از یائویی در ژاپن است. بارا دربرگیرندهٔ زیر_ژانر seijin (تن‌کامگی مردانه) برای مردان همجنسگراست و بیشتر شبیه به کامیک‌های برای مردان (سینن) است تا کامیک‌هایی که برای خوانندگان زن نوشه می‌شوند (شوجو/جوسی). شماری اندک از آنها مجوز انتشار یافته یا برای بازارهای انگلیسی زبان ترجمه شده‌اند.
بارا بازآفرینی نقش‌های جنسی دگرجنس‌گراهنجارِ بین seme ی مردوار و uke ی زن وار که در یائویی برجسته است را هدف نمی‌گیرد. مانگای مردان گی کمتر صحنه‌های «گریه‌های مهارنشدنی یا وقفه‌های تأمل در خود» را در بر می‌گیرد و کمتر از یائویی در پی «به دست دادن شناخت کلی از شخصیت‌ها» پیش از وقوع صحنه‌های سکسی است. مردان در کامیک‌های بارا شباهت بیشتری به مردانگی در رفتار دارند و به عنوان «پُر مو، بسیار عضلانی، یا با اندکی اضافه وزن» شبیه به بیف‌کیک یا خرس نگاریده می‌شوند. هر چند بارا معمولاً رمانتیسم گی و محتوای بزرگسالانه را در بر می‌گیرد که گاهی شامل خشونت یا سوء استفاده است اما در بیشتر موارد جهان واقعی یا زمینه‌های اتوبیوگرافیک را بررسی و ارزیابی می‌کند و تابو ی همجنس‌گرایی در ژاپن را به رسمیت می‌شناسد.گاچی موچی (gachi muchi) به معنای عضلانی و چاق، زیر-ژانری برای عشق پسرانه (boys' love) است و در میان هواداران انگلیسی زبان، بارا نامیده می‌شود؛ این ژانر نمایانگر یک میانبُر بین بارا و یائویی است؛ و از لحاظ نویسندگان، هنرمندان و سبک هنری با آن دو اشتراک قابل توجهی دارد. این زیر-ژانرِ نوپای عشق پسرانه با اینکه هنوز به جهت زنان آفریده شده، ویژگی‌های بدنی مردانه‌تر را ترسیم می‌کند و بیشتر احتمال دارد نویسندگان و هنرمندان مرد همجنسگرا نوشته باشند؛ و نیز تصور می‌شود که آمیزه ای از مخاطبان گی را فریفته خود کند. پیش از گسترش گاچی موچی، بزرگترین همپوشانی و اشتراک بین نویسندگان یائویی و بارا در آثاری بود که زمینهٔ بی‌دی‌اس‌ام داشتند. مانند Zettai Reido؛ مجله‌ای گلچین که آشکارا شمار زیادی نویسندهٔ مرد داشت. چندین تن از نویسندگانِ زنِ یائویی که آثار یائویی با زمینهٔ BDSM نگاشته بودند، برای نوشتن داستان‌های بارا با زمینهٔ BDSM نیز استخدام شده‌اند.
کمبود شخصیت‌های زن
شخصیت‌های زن اغلب یا نقش‌های بسیار کمی در یائویی دارند یا غایب اند. سوزوکی می‌نویسد که به ویژه مادران در چهره ای منفی نگاشته می‌شوند، چنان‌که در مورد Zetsuai 1989 دیده می‌شود یعنی زمانی که شخصیت اصلی به عنوان یک کودک می‌بیند که مادرش، پدرش را می‌کُشد. سوزوکی بر این گمان است که علت آن اینست که شخصیت، و همین‌طور خوانندهٔ داستان، در پی جبران نبودِ مهرِ مادریِ بی قید و شرط با عشقی سوزان [و البته] «قدغن» هستند که در یائویی دیده می‌شود. ناریکو انوموتو، یک نویسندهٔ یائویی، می‌گوید که زمانی که زنان در یائویی نگاریده می‌شوند، «کمکی نمی‌کند اما به طرزی رازآمیز داستان را واقعی جلوه می‌دهد». زمانی که هواداران [ــِـ آماتور]، یائویی را [با تقلید استهزاآمیز] از مجموعه‌هایی [نظیر انیمه‌های محبوب] که شخصیت‌های زن دارند، می‌آفرینند (همان‌طور که در آغاز این مقاله گفته شد، یائویی در اساس تقلیدی طنز آمیز از مانگا و انیمه‌های محبوب بود که هواداران آماتور آفریده‌اند)، نقش زن یا کاهش می‌یابد یا اینکه کشته می‌شود. یوکاری فوجیموتو می‌گوید که «به نظر می‌رسد یائویی و شخصیت‌های زنِ دوست داشتنی با یکدیگر ناهمخوان و متقابلند».
شونن-آی (عشق پسرانه)های آغازین و یائویی به عنوان زن‌ستیز نگریسته شده‌اند، اما ویم لانسینگ از کاهش پیام‌های زن ستیزانهٔ شخصیت‌ها یاد می‌کند و گسترش ژانر یوری را به عنوان نشانه‌ای از کاهش زن ستیزی می‌نگرد. همچنین هواداران یائویی به عنوان «مهاجرانی» که فرهنگ چیرهٔ جامعه را ترک گفته‌اند، نگریسته می‌شوند؛ [فرهنگی] که در این پارادایم به نحوی سرشتین و بنیادین، زن ستیز است. در سالیان اخیر، داشتن یک شخصیت زن که دو شخصیت داستان را پشتیبانی و حمایت کند، رو به محبوبیت گذارده‌است. یائویی نویسی به نام فومی یوشیناگا در کارهایش معمولاً دست کم یک شخصیت زنِ پشتیبان و دلگرمی دهنده را جای می‌دهد.
برابری گی
داستان‌های یائویی به صورت نیرومندی هم-اجتماع گرا (homosocial) هستند که به مردان آزادی می‌دهند به یکدیگر بپیوندند و با هم هدف‌های مشترکی دنبال کنند چنان‌که در دوجینشی های کاپیتان سوباسا دیده می‌شود؛ یا ممکن است با یکدیگر رقیب باشند چنان‌که در Haru Wo Daiteita دیده می‌شود. پیوند روحی و همسانیِ زوج ها[ی هم جنس] بر سلسله مراتب نیروی مرد-زن چیره می‌شود. بسیاری از زوج‌هایی که در داستان‌های سنتی یائویی نگاریده شده‌اند بایستی برای با هم بودن، بر مانع‌هایی که بیشتر روحی و احساسی هستند تا فیزیکی، چیره آیند. درون مایهٔ پیروزی قهرمان در یائویی با داستان‌های عامیانهٔ باختر زمین قیاس شده‌اند؛ به طوری که دومی گرایش به برانگیختن وضع موجود دارد اما یائویی راجع به شهوت و در پی «کشف، (و نه محصور کردن) فرصت هاست». آکیکو میزوگوچی می‌نویسد که هرچند [بهره‌گیری از] همجنسگرایی برای ژرفابخشی به تنش‌های عشقی همچنان «شرم آور» توصیف می‌شود، یائویی به‌طور فزاینده ای داستان‌های با مضمون آشکارسازی و پذیرش گام به گامِ شخصیت‌ها[ی همجنسگرا] در جمع بزرگتر را می‌نگارد؛ که از آن جمله می‌توان به مانگای آبی رخشنده (Brilliant Blue) اشاره کرد.
میزوگوچی بر این گمان است که یائویی توصیفی خیلی گی-دوستانه تر از جامعۀ ژاپن را ارائه می‌کند، که ادعا می‌کند شکلی از کنشگرایی در میان نویسندگان یائویی است. برخی داستان‌های درازتر یائویی از جمله FAKE و Kizuna، زوج [ــِ همجنس] را در وضعی ترسیم می‌کنند که دوتایی در حال حرکت و کنش اند. هر چند شخصیت‌های مرد گی در مانگای یائویی برجسته شده‌اند، مانگای یائویی به ندرت با حقیقتِ همجنس‌گراهراسی در جامعهٔ ژاپن به روشنی رویارویی می‌کند. به گفته هیساکو میوشی، سردبیر شرکت انتشاراتی مانگای Libre Publishing، در حالی که یائوییِ سابق «بیشتر بر شیوهٔ زندگی همجنسگرایانه از دیدگاهی واقع گرا» تمرکز داشت، با گذشت زمان بار واقعگراییِ [این] ژانر رو به کاهش نهاد و جنبه طنز آن رو به فزونی نهاد و داستان‌ها [اکنون] «صرفاً برای تفریح» اند. مانگای یائویی اغلب رویه‌های فانتزیک، تاریخی یا فوتوریستی دارد و بسیاری از هوادارانْ به [این] ژانر به مثابه یک «فانتزی فرار از واقعیات» می‌نگرند. همجنسگراهراسی زمانی که به عنوان یک موضوع ارائه شود، به مثابه یک شگرد پی‌رنگ به کار می‌رود تا «درام را ژرفا بخشد» یا اینکه پاکی و معصومیتِ عشقِ قهرمان را نشان دهد. مت تورن حدس زده‌است که خوانندگان ژانر یائویی _ژانری که در ابتدا روایت‌های رمانتیک [و سکسی] را می‌نگارد_ ممکن است به واسطهٔ [وجود] درون مایه‌های سیاسی نیرومندی مانند همجنسگراهراسی [که در داستان دیده می‌شود]، از حالت برانگیختگی جنسی خارج شود. ماکوتو تاتنو، دودلی و تردید خود را نسبت به اینکه تمرکز بر روی مسائل واقعی گی «به یک گرایش (روند) بدل شود، ابراز می‌دارد؛ چرا که دختران، بیشتر داستان را می‌پسندند تا واقع‌گرایی را». آلن ویلیامز استدلال می‌کند که نبود یک هویت گی در یائویی از پست‌مدرن بودنِ یائویی سرچشمه می‌گیرد.
فانتزی تجاوز
فانتزی تجاوز، درون مایه ای است که نوعاً در یائویی دیده می‌شود. آمیزش مقعدی به مثابهٔ نوعی بیان وفاداری و عشق نسبت به شریک جنسی است و در یائویی «خشونتِ هویدا» ی تجاوزْ به یک «عمل سرشار از احساس» تغییر شکل می‌دهد. در حالی که جامعهٔ ژاپن اغلبْ زنانی که در زندگی مورد تجاوز قرار گرفته‌اند را نادیده می‌گیرد یا خوارشان می‌شمارد، ژانر یائوییْ پسرانی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند را چنان توصیف می‌کند که هنوز «سرشار از معصومیت» اند و پس از رخداد تجاوز، همچنان مورد علاقهٔ متجاوز خود اند؛ [این] مجاز ی است که شاید از [مانگای یائوییِ] کازه تو کی نو اوتا سرچشمه گرفته‌است. صحنه‌های تجاوز در یائویی به ندرت همچون اعمالی بزه (شامل یک متجاوز و یک قربانی) نمایانده شده‌اند: صحنه‌هایی که در آنها یک seme به یک uke تجاوز می‌نماید به مثابه نشانی از «اختلال امیال جنسیِ» متجاوز تشریح نشده‌اند بلکه در عوض نشانه ای از «عشق مهار نشدنیِ» متجاوز (seme) به uke هستند. چنین صحنه‌هایی اغلب نوعی شگردپی‌رنگ اند که بدین منظور استفاده می‌شوند تا قربانیْ متجاوزِ خود را به سان موجودی فراتر از یک دوست خوب ببیند و نوعاً سبب می‌شود که uke در عشق seme گرفتار آید. زمینه‌های فانتزی تجاوزْ پیگیر و جویای فقدان احساس مسئولیتِ قهرمان در سکس اند و [در نهایت] به بزنگاهِ داستان می‌رسد، جایی که «قهرمان مسئولیت سکس (تجاوز) خود را می‌پذیرد».
[مانگای یائویی] زیر هتل مجلل _که در زمینهٔ یک زندان مردانه به نگارش درآمده_ به خاطر توصیفی واقعگرایانه تر از تجاوز مورد ستایش قرار گرفته‌است. نویسندگانی همچون فوسانوسوکه ایناریا (نگارندهٔ مانگای گل رز نورس) از عنصر تجاوز نه به مثابه کاتالیزور رمانتیک سنتی بلکه به مثابه عنصر پی‌رنگ دراماتیک تراژیک بهره می‌گیرد. سایر یائویی‌ها گرایش به این دارند که رابطهٔ دوستی ای را توصیف کنند که از شکل غیر رضایتمندانه آغاز و به شکل رضایتمندانه تغییر شکل می‌دهد؛ اما داستان‌های جناب فوسانوسوکه ایناریا از آن گونه‌هایی اند که پیوندهای دوستی از شکل رضایتمندانه آغاز و به دوستیِ غیر رضایتمندانه ختم می‌شوند؛ آن هم بیشتر به سبب فشارهای اجتماعی بیرونی ای که به روابط شخصیت‌های گی برچسب انحراف می‌زنند. داستان‌های وی هنوز فانتزیک شناخته می‌شوند، با این حال بی پرده و واقع گرایانه صحنه‌های سکسی تجاوز میان شخصیت‌ها را به نگارش می‌کشانند.
تراژدی
داستان‌های نشریه جونه با پایانِ دربرگیرندهٔ خودکشی شان محبوب بودند چرا که «تماشاگه زجر و رنج مردان» بودند. نظر مت تورن این است که در یائوییْ توصیف و تشریح آزار و اذیت (سوء استفاده) راهی است برای برخی خوانندگان که با آزار و اذیت‌هایی که خود شخصاً تجربه کرده‌اند کنار بیایند. در میانهٔ دهه ۱۹۹۰ آنچه مُد بود، پایان خوشِ [داستان] بود. زمانی که پایان‌های تراژیک نشان داده می‌شوند، علتْ خیانت و بی وفایی [یک عاشق به معشوقش] نیست بلکه تقدیرات بی رحم و ناخواستهٔ یک جهان بیرونیِ سازش‌ناپذیر است.
نشر در ژاپن
در ۱۹۹۰، هفت نشریه ژاپنیْ درون مایهٔ BL (عشق پسرانه) را وارد محصولات خود کردند _که آغازی شد بر بازار نشر تجاری [این] ژانر. در ۲۰۰۳ حدود ۳٫۸ درصد از هفته نامه‌های مانگا به BL اختصاص یافته بودند. ارزیابی ای در سال ۲۰۰۸ تخمین زد که بازار یائویی تجاری ژاپنی سالانه نزدیک به ۱۲ بیلیون ین درآمد ناخالص داشت که از این رقم فروش رمان ماهانه ۲۵۰ میلیون ین، مانگا ماهانه ۴۰۰ میلیون ین، CDها ماهانه ۱۸۰ میلیون ین، و بازی‌های ویدیویی ماهانه ۱۶۰ میلیون ین بودند. در همین زمان، مجلات BL شامل BE-BOY, CHARA, GUSH و CIEL می‌شدند. گزارشی در ۲۰۱۰ تخمین زد که ارزش بازار یائویی در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ نزدیک به ۲۱٫۳ بیلیون ین بود.
در کنار مانگا و انیمه، بازی‌های BL (معروف به عنوان بازی‌های یائویی) نیز وجود دارند و معمولاً دربرگیرندهٔ رمان‌های دیداری (بصری) یا اروگه اند که جهت‌گیری شان حول و حوش زوج‌های مرد همجنسگرا بوده و برای مخاطبان زن اند. مانگای یائویی نیز گمان می‌رود بخش عمده بازار (مخاطبان) اش را زنان تشکیل دهد. ملاک این است که هر دوی شخصیت(ها) و موارد مؤثرْمرد هستند. بازی‌هایی که مخاطبان مرد همجنسگرا را هدف می‌گیرند ممکن است بارا نامیده شوند.
فن فیکشن
خرده‌فرهنگِ فن فیکشنِ ژاپنی که با نام دوجینشی شناخته می‌شود همزمان با برابرنهاد انگلیسی اش در دهه ۱۹۷۰ ظهور کرد. شباهت‌های شاخص فن فیکشن در هر دو کشور عبارتست از بی رغبتی به ساخت روایتی استاندارد و محبوبیت ویژهٔ درون‌مایه‌های داستانی علمی–تخیلی. دوجینشی‌های اولیهْ انتشاراتِ آماتوری بودند که تحت کنترل قید و بندهای رسانه ای [و رسمی] نبودند. داستان‌ها را نوجوانانْ برای مخاطبان نوجوان نگاشته و کلاً بر پایه کاراکترهای مانگا یا انیمه‌ای که آنان نیز در نوجوانی یا ابتدای بیست سالگی شان بودند، می‌آفریدند. بیشتر دوجینشی‌ها را آماتور هایی که اغلب در "محافل (دایره‌ها)" کار می‌کنند، می‌سازند. گروه کلمپ چونان محفلِ دوجینشیِ آماتوری که با یکدیگر برای خلق نقیضه ای از سن سیا همکاری کردندْ آغاز به کار کرد. البته هنرمندان حرفه ای خاصی مانند کوداکا کازوما دوجینشی نیز می‌آفرینند. برخی شرکت‌های انتشاراتیْ مانگاهای دوجینشی ای که در دهه ۱۹۸۰ منتشر شدند را مورد بازبینی قرار دادند تا [نویسندگان] آماتور مستعد را شناسایی کنند، کاری که به پیدایش یوکا نیتا و چندین هنرمند دیگر انجامید. انجام این کار در دهه ۱۹۹۰ کاهش یافت اما به پیدایش شونگیکو ناکامورا نیز منتج شد.
دوجینشیِ معمولْ روابط مرد-مرد در مانگا و انیمهٔ غیر رومانتیک را ترسیم می‌کند. بسیاری از [این]محصولاتْ سرچشمه شان در آثار شونن و سینن‌های مرد-محوری است که دربرگیرنده دوستی‌های گرم مرد-مرد بوده و هوادارانْ آنان را دلالتی بر مؤلفه‌های هم‌جنس‌کامگی می‌بینند، از آن جمله می‌توان به کاپیتان سوباسا و سن سیا را نام برد؛ دو اثری که یائویی را در دههٔ ۱۹۸۰ محبوب ساختند. ناشران شونن مانگا ممکن است کالاهایی (خدماتی) با زمینهٔ همواروتیک به عنوان سرویس خوانندهبه خوانندگان BL خود ارائه دهند. مؤسس شرکت کومیکت (Comiket) یوشیهیرو یونه زاوا دوجینشی را شبیه «بازی کردن دختران با عروسک‌ها» توصیف کرد. هواداران یائویی ممکن است داستانی دربارهٔ دو شخصیت واقعی مرد [ــِـ داستان را با تخیل خود] ابداع کرده و دیگر شخصیت‌ها را در داستان وارد کنند. هر شخصیت مرد _از جمله شخصیت‌هایی از محصولات غیرمانگایی مانند هری پاتر وارباب حلقه‌ها یا بازی‌های ویدیویی مانند بازی چند نفرهٔ کینگدم هارتس و فاینال فانتزی یا مردم حقیقی مانند سیاستمداران_ ممکن است سوژه ای برای [خلق] یک دوجینشی شوند. مؤلفان آماتور همچنین ممکن است شخصیت‌هایی را با تجسم بخشیِ مفاهیم انتزاعی (مانند تجسم بخشی به کشورها در وب‌کامیکِ هتالیا: نیروهای محور)بیافرینند. در ژاپن نام گذاری دوجینشی‌ها نوعاً شامل نام‌های دو شخصیت اصلی داستان است که با علامت ضربدر از یکدیگر جدا شده‌اند، به طوری که نخست نام seme و سپس نام uke آورده می‌شود.
هر چند گاندام وینگ (Gundam Wing) فاقد محتوای رمانتیک گی است، نخستین اشتهارش در آمریکای شمالی به وسیلهٔ کارتون نت‌ورک در سال ۲۰۰۰ (پنج سال پس از پخش اولیه اش در ژاپن) خود نقطه عطفی بود بر داستان‌های یائویی که خوانندگان [ــِـ آماتور] در باختر زمین خلق می‌کردند؛ چنان‌که مک هاری در مقاله‌اش ذکر کرده (و نیز ایده‌های نظریه‌پردازان جنسی مانند جودیت باتلر و اِوِه سجویک) گاندام وینگ خود سبب مطالعهٔ «یائوییِ غربی گونه» می‌شود. از آن رو که فن فیکشنِ یائویی اغلب با اسلش فیکشن‌های غربی قیاس شدهْ مهم است که تفاوت‌های نامحسوس میان آن‌ها را دریابیم. آنتونیا لِوی می‌گوید که «چهرهٔ نوجوان در مانگای BL که خیلی راحت به آندروجینی تعبیر شده و ظرفیت تفسیرهای چندوجهی از سکس و جنسیت را داردْ چیزیست که دستیابی به آن برای اسلش نویسان بسی مشکلتر است». فارغ از این‌ها، با توجه به همپوشانی‌های ژرفی که میان دوخرده فرهنگ خوانندگان موجود استْ شباهت‌ها و پیوندهای بین یائویی و فن فیکشن اسلش نبایستی مورد غفلت قرار گیرند؛ چنان‌که کثرت اسلش فیکشن‌ها و دوجینشیهای الهام گرفته از هری پاتر این را ثابت می‌کند.
یادداشت‌ها
Fan labor یا Fan production کارهای آفرینشگرانهٔ هواداران رسانه‌های گوناگون مانند گروه‌های موسیقی یا داستانی (فن فیکشن) هستند؛ دستاوردهای هنری این هواداران و خوانندگانِ آماتور ممکن است به اندازه خودِ آثار رسمی هنری ارزش داشته باشند اما اینان اغلب کارهای خود را نه با رویکرد دریافت پول بلکه برای لذت بردن هوادارانی که در همان زمینه‌های هنری با آنان علایق مشترک دارند، انجام می‌دهند.
دوجینشی یا Dōjinshi به اثر هنری از گونهٔ ناشر-نویسنده گفته می‌شود که نویسندهٔ آن، ناشر نیز هست. نویسندگان این ژانر غالباً آماتور هستند و با فن فیکشن تا حدودی همسان است.
خود-تحقیر کننده یا خود-ارزش کاهنده (self-deprecating) به کاری یا رفتاری که از کسی سر می‌زند و با تحقیر شخصیت خود یا کاستن از عزت و احترام خود شخص همراه است، گویند.
«گروه سال ۲۴» واژه‌ای است که دانشگاهیان و منتقدان هنری برای اشاره به گروهی از مانگا نویسان زن ساختند که تأثیری بسزا بر آغاز شوجو مانگا (کامیک‌های دخترانه) در دهه ۱۹۷۰ داشتند. از برجسته‌ترین آنان می‌توان از موتو هاجیو و کیکو تاکه میرا را نام برد. چراییِ نهادن نام «گروه ۲۴» بر این نویسندگان ناشناخته است اما گمان می‌رود که علت آن این باشد که آنان حول دورهٔ شووا ۲۴ یعنی سال ۱۹۴۹ به دنیا آمده‌اند.
umbrella term یا واژهٔ چتری، نام دیگر hypernym (رو نام) است و به نامی یا واژه ای اشاره دارد که خود دربرگیرندهٔ نام یا واژگان دیگری است. برای نمونه واژگان عقاب، شاهین، پرستو همگی زیر نام‌های پرنده هستند پس واژهٔ پرنده یک hypernym برای آنهاست.
Slash fiction یا داستان اسلش، ژانری از فن فیکشن است که پیوندهای رمانتیک یا سکسی میان شخصیت‌های مرد داستان موضوع آن است و گاهی با نماد m/m که حرف نخست در کلمهٔ male (مرد) را کنار یکدیگر می‌نهد، نشان داده می‌شود. برابر نهاد آن برای زنان femslash است که با نماد f/f که در آن f نخستین واژهٔ کلمهٔ female به معنای زن است، نشان داده می‌شود.
کستون بلدمن
کستون بلدمن (Keston Bledman؛ زادهٔ March 8, 1988) دونده اهل ترینیداد و توباگو است.
یائویی
یادداشت‌ها
چنان‌که گفته شد، نخستین مجله در ژاپن که نوشتارهای زیباشناختی مرد-مرد چاپ می‌کرد، جونه (Juné) نام داشت.
Saint Seiya
کستون بلدمن
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۴×۱۰۰ متر امدادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ اشاره کرد.
یائویی
یادداشت‌ها
Fan Service، سرویس خواننده یا سرویس هوادار در فرهنگ لغت الکترونیکی Urban Dictionary چنین تعریف شده‌است: به‌طور کلی سرویس خواننده راجع به صحنه (سکانس)هایی است که برای تهییج و تحریک جنسی بیننده طراحی شده‌اند. می‌توانند شامل جامه‌های نیمه لخت، نمای باسن، نمای شورت زنانه، نماهای برهنه (به ویژه صحنه‌های دوش‌گیری) و غیره باشند.
Comicet یک نمایشگاه دوجینشی است که سالانه دوبار در توکیوی ژاپن برگزار می‌شود و ناسودبر و داوطلبانه است. در ۲۱ دسامبر ۱۹۷۵ با شرکت حدود ۷۰۰ نفر آغاز به کار کرد و اکنون بزرگترین هم ایش خوانندگان یائویی در جهان با حدود نیم میلیون شرکت کننده است.
Yoshihiro Yonezawa
Eve Sedgewick
منابع
<references group="nb" responsive=""/>
حمله ۲۰۱۶ کلیسا نرماندی
در ۲۶ ژوئیه سال ۲۰۱۶، دو تروریست اسلامگرا در یک کلیسای کاتولیک در سنت اتین دو رووره، نرماندی، فرانسه شمالی، به شرکت کنندگان آن حمله کردند. آنان با چاقوهای جوشکاری شده و بستن کمربندهای انفجاری تقلبی، شش نفر را به اسارت گرفتند و بعداً با شکاف گلوی یک کشیش ۸۵ ساله به اسم ژاک امل، او را کشتند و همچنین پیرمرد ۸۶ ساله ای را به شدت زخمی کردند. تروریست‌ها هنگام تلاش برای ترک کلیسا توسط واحد پلیس BRI مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. مهاجمان، به اسم‌های «عادل کرمیچه» و «عبدالملک پتیتیجان» ۱۹ ساله، با دولت اسلامی عراق و شام (داعش) که مسئولیت حمله را بر عهده گرفتند، بیعت کرده بودند.
حمله
در حدود ساعت ۹:۴۵ صبح ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۶، دو مرد با چاقو و یک قبضه اسلحه دستی به هنگام برگزاری مراسم عبادی وارد کلیسای قرن شانزدهم سنت اتین دو رووره شدند. ژاک امل، سه راهبه، و دو کشیش به عنوان گروگان گرفته شده بودند و به آنان دستور دادند که در یک گروه با هم بنشینند. یک مهاجم کمربند انفجاری تقلبی بسته بود و دیگری کوله پشتی ساخته شده به همراه داشت که به نظر می‌رسید مثل یک بمب است. بعداً این اسلحه به عنوان «تپانچه قدیمی و غیرفعال» توصیف شد.
یک گروگان گفت که مهاجمان از خود فیلم گرفتند و "نوعی خطبه " را در محراب به زبان عربی انجام دادند. در فیلم ضبط شده، که بعداً توسط پلیس پیدا شد، مهاجمان فریاد می‌زدند «شما مسیحیان ما را می‌کشید».
مهاجمان ژاک امل را مجبور کردند که در زیر محراب زانو بزند و سپس بعد از فریاد زدن " الله اکبر " گلوی او را بریدند. ژاک امل سعی کرده بود مقاومت کند و می‌گفت «دور شو شیطان» و مهاجمان را با پاهایش دور کرد. پس از کشته شدن کشیش، آنان به یک گروگان دیگر که کشیش ۸۶ ساله بود، دستور دادند که از او عکاسی یا فیلم‌برداری کند. سپس مهاجمان با چاقو، وی را به شدت مجروح کردند. گروگان‌های دیگر تا حد زیادی آسیب ندیده بودند پس از قتل، این دو نفر با راهبه‌ها دربارهٔ قرآن صحبت کردند. یکی همچنین هشدار داد «تا زمانی که بمب‌هایی به سوریه وجود داشته باشد، ما به حملات خود ادامه خواهیم داد».
در جریان قتل، یک راهبه که گروگان بود، بدون اینکه مهاجمان متوجه شوند، به بیرون دوید. او یک راننده در حال عبور را متوقف کرد و در نتیجه پلیس مطلع شد. پس از آنکه پلیس در کلیسا وارد شدند، آنها سعی به مذاکره با این دو نفر از طریق یک پنجره باز کوچک داشتند. سپس پلیس مسلح تلاش کرد وارد کلیسا شود و گروگان‌گیری را خاتمه دهد، اما مهاجمان گروگان‌ها را به عنوان سپر انسانی در جلوی در به صف کرده بودند. حدود ساعت ۱۰:۴۵ صبح، گروگان‌ها از کلیسا فرار کردند و به دنبال آنها دو مهاجم نیز آمدند. آنها که اسلحه به دست داشتند، با فریاد «الله اکبر» توسط مأموران تیپ تحقیق و مداخله روآن به ضرب گلوله کشته شدند.
چند ساعت پس از حمله، خبرگزاری اعماق وابسته به داعش گفت که این حمله در پاسخ به ائتلاف کشورها علیه داعش، صورت گرفت و توسط دو «سرباز» از این گروه انجام شد. در ۲۷ ژوئیه، اعماق ویدئویی از بیعت دو عامل جنایت با ابوبکر البغدادی منتشر کرد.
ژاک امل
ژاک امل (متولد ۱۹۳۰ در دارنتال ) در کلیسای St. -Antoine در لو پوتی کووییی در سال ۱۹۵۸ به عنوان نایب السلطنه، در کلیسای Notre-Dame de Lourdes در سوتووی لروآن در ۱۹۶۷ به عنوان نایب السلطنه معرفی شد. او کشیش کلیسا در Saint-Pierre-lès-Elbeuf در سال ۱۹۷۵ بود و به عنوان یک کشیش کلیسا در Cléon در سال ۱۹۸۸ فعالیت داشت. وی در سال ۲۰۰۰ به کلیسای سنت اتین دو رووره پیوست و در سال ۲۰۰۵ نقش خود را به عنوان کشیش کمکی این کلیسا بر عهده گرفت. وی با محمد کارابیلا، رئیس شورای منطقه ای ایمان مسلمان نرماندی، در یک کمیته بین ادیان کار کرد.
مجرمان
یکی از مهاجمان به نام عادل کرمیچه ۱۹ ساله متولد الجزایر شناخته شد. کرمیچه، که در Saint-Etienne-du-Rouvray زندگی می‌کرد، در سال ۲۰۱۵ دو بار تلاش کرده بود به سوریه سفر کند. او یک بار توسط آلمان برگردانده شد، و یک بار توسط مقامات در مرز ترکیه برگردانده شد. در نتیجه، او قبل از آزادی در مارس ۲۰۱۶ مدتی را در زندان فرانسه گذراند. کرمیچه پس از نوشتن نامه به قاضی آزاد شد و در نامه گفته بود "من یک مسلمان بر اساس ارزش‌های رحمت، مهربانی هستم (. . .) من افراطی نیسم "و اصرار داشت که او دو بار در روز نماز خود را خوانده و"می‌خواسته که دوستانش را ببینید و ازدواج کند". دادستان با آزادی وی مخالفت کرد. پس از آزادی، به وی پای بند الکترونیکی زدند و مقررات منع رفت‌وآمد برای وی ایجاد کردند و او را به زندگی در خانه پدر و مادرش در نزدیکی کلیسا ملزم کردند. او فقط بین ساعات ۰۸:۳۰ تا ۱۲:۳۰ و ۱۴:۰۰ تا ساعت ۱۸:۰۰ آزاد بود که خانه را ترک کند. مانوئل والس، نخست وزیر فرانسه، گفت که آزادی کرمیچه «ناکامی» عدالت فرانسه است. نوشته‌های کرمیچه پس از مرگ وی یافت شد، که او در مورد ملاقات با «راهنمای معنوی» خود در زندان فرانسه صحبت کرد، وی این راهنما را «شیخ» خود خواند، که «به او ایده‌هایی داد». نامزد کرمیچه به اسم «سارا هروت»، «مسلمان شده»، و یکی از توطئه کنندگان توطئه بمب پاریس بود.
در ۲۸ ژوئیه، مهاجم دوم به اسم عبدالملک پتیجیتان ۱۹ ساله متولد فرانسه شناخته شد. وی پس از تلاش برای ورود به سوریه از ترکیه «از ۲۹ ژوئن در رادار پلیس بود». اطلاعات فرانسه چهار روز قبل از حمله تصویر وی را دریافت کرده بود، اما در آن زمان دادستانی گفت که به آنها هیچ نام یا توضیحی نوشته نشده بود. وی در سن-دیه-ده-ووژ، در لورن متولد شد و در اکس-له-بن، جنوب شرقی فرانسه بزرگ شد. وی دانشجوی بازرگانی و دارایی بود که چند سال قبل از حمله به اسلام گرویده بود. مادر وی به خبرنگاران گفت که او قبل از حمله به دیدن پسر عموی خود در شمال شرقی فرانسه رفته بود و او نمی‌داند که وی چگونه به سن اتین دو رورو قرار رفته‌است.
تحقیق و بررسی
پلیس پس از حمله به یک خانه در حومه شهر یورش برد و یک نفر را دستگیر کرد. این حادثه توسط قضات ضد تروریسم در دست بررسی است. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]
در ابتدا پلیس تلاش کرد که چگونگی ملاقات این دو نفر را متوجه شود، آنان به یک کانال بسته (غیرعمومی) در برنامه پیام رسان تلگرام رسیدند که کرمیچه در آن پست کرده بود. به گزارش روزنامه فرانسوی پاریزین، به نقل از منابع نزدیک به تحقیقات، کرمیچ و پتیتیان ۴ روز قبل از حمله در تلگرام ملاقات داشته‌اند. پتیتیزان سپس به ۷۰۰ کیلومتری Étienne-du-Rouvray، سفر کرد و در همان روز به زادگاهش اکس-له-بن رسید. یک جنگجوی ۲۹ ساله فرانسوی داعشی از روآن به تأثیر گذاری مهاجمان جهت انجام این حمله از طریق تلگرام مظنون است، او از پایگاه خود در عراق یا سوریه، با تلگرام مهاجمان را تحریک کرد.
دو مرد، مظنون به آگاهی از برنامه‌های کرمیچه و پتیتیتان، متهم به توطئه شدند و در هفته‌های پس از حمله به بازداشتگاه منتقل شدند. یکی پسر عموی ۳۰ ساله پتیتیزان و دیگری جوان ۲۱ ساله ای که دو روز قبل از حمله از تولوز برای ملاقات با عاملان به سن اتین دو روورا سفر کرده بود.
زمینه
مراسم تشییع ژاک امل برای هر روز هفته ساعت ۰۹:۰۰ در کلیسا برنامه‌ریزی شد.
آندره تورنیلی، در روزنامه لا استامپا، نوشت: «این اولین بار است که یک کشیش در داخل یک کلیسای اروپا می‌میرد». او در ادامه به مرگ دیگر کشیشان کاتولیک در غرب به دست سارقان عادی یا افراد ضد دین اشاره کرد و حملات اسلام گرایان در آفریقا و آسیا را یادآور شد.
گزارش شد که سید احمد غلام، لیستی از کلیساها داشت که شامل حمله به همین کلیسا بود.
واکنش‌ها
نخست‌وزیر فرانسه، مانوئل والس، در توییتر خود گفت، "کل فرانسه و همه کاتولیک‌ها آسیب دیدند. ما کنار هم خواهیم ایستاد ".
سخنگوی واتیکان، فدریکو لومباردی گفت که پاپ فرانسیس در جریان تحولات قرار دارد و از «خشونت پوچ» احساس درد و وحشت می‌کند.
اسقف اعظم روئن، دومینیک لبرون، که در روز جهانی جوانان در کراکوف، لهستان شرکت کرد، در واکنش به این حمله گفت: "من با همه حسن نیت، خدا را فریاد می‌زنم. من از افراد غیر مومن دعوت می‌کنم تا در این فریاد شرکت کنند. کلیسای کاتولیک نمی‌تواند سلاح‌های دیگری به غیر از دعا و برادری در بین مردان را به دست بگیرد». کاردینال استانیسلاو دزیویس، اسقف اعظم کراکوف از شرکت کنندگان در WYD خواست که برای همه قربانیان حملات تروریستی اخیر دعا کنند، به ویژه برای ژاک امل ″ که امروز هنگام جشن مسیح در فرانسه به قتل رسید. ″
از کاردینال Sean O'Malley، اسقف اعظم بوستون، که در روز جهانی جوانان شرکت می‌کرد، سؤال شد که آیا می‌توان از ژاک امل به عنوان یک شهید نام برد و او تأیید کرد و گفت "این مسئله نفرت از ایمان است". و توضیح داد که "کلیسا برای شهادت یافتن مستلزم کشته شدن فرد به چنین دلیلی است". صحبت از پاسخ کاتولیک‌ها به مسلمانان، کاردینال اومالی افزود: "اسلام اهریمنی همیشه خطر بزرگی است… ما باید کاملاً واضح بدانیم که همه را با یک برس نقاشی نمی‌کنیم.
بی‌بی‌سی گزارش داد که این حمله موجی از «دعا، همبستگی و تصاویر مسیحی» را در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت. و به گفته خبرنگار امنیتی بی‌بی‌سی، فرانک گاردنر، «انتخاب یک کلیسا توسط مهاجمان … از یک خط قرمز جدید در تاریخ تلخ حملات اخیر به قاره اروپا عبور می‌کند».
محمد کارابیلا، رئیس شورای منطقه ای ایمان مسلمان شهر نرماندی و امام جماعت یک مسجد محلی در مورد کرمیچه گفت: «ما قصد نداریم اسلام را با این شخص آلوده کنیم» و «ما در آماده‌سازی جنازه یا دفن مشارکت نخواهیم کرد». دفتر شهردار تصمیم خواهد گرفت که جسد در شهر دفن بشود یا خیر. در تاریخ ۳۰ ژوئیه، مسلمانان به عنوان احترام به کشیش مقتول، در کلیساهای سراسر فرانسه و ایتالیا شرکت کردند.
در تاریخ ۳۱ ژوئیه، چند نفر در مالت با قرار دادن تکه‌های گوشت خوک در داخل چندین جلد از قرآن، هتک حرمت قرآن را انجام دادند. عاملان این حادثه عکسی از ژاک امل با عنوان «قربانی اسلام» برجای گذاشتند.
حملات مشابه
در فوریه ۲۰۱۷، نیویورک تایمز گزارش داد که حمله کلیسای نرماندی در سال ۲۰۱۶ بخشی از نقشه یک گروه بود که طرح حداقل چهار حمله دیگر را در فرانسه طی بازه زمانی ۱۳ ماهه داشتند.
میرکو اسپوزیتو
میرکو اسپوزیتو (Mirko Esposito؛ زادهٔ April 8, 1996) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارما اشاره کرد.
شقرا (سوریه)
شقرا (به عربی: شقرة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان درعا واقع شده‌است. شقرا ۴۸۷ نفر جمعیت دارد.
روابط مالزی و عربستان سعودی
روابط مالزی و عربستان سعودی به ارتباطات میان مالزی و عربستان سعودی می‌پردازد.
پیشینه
سفارت عربستان در مالزی در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
روابط اقتصادی
از دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۹۰م، مبادلات تجاری دو کشور در حدود ۳٫۷ بیلیون رینگت بود، اما کسری بالایی برای مالزی به دلیل میزان واردات نفتی بسیار زیاد این کشور از عربستان داشت.
در خصوص موافقت‌نامه‌های تجاری دو کشور، ۵ موافقت‌نامه امضا شد که ۳ موافقت‌نامه اخیر پس از ۲۰ سال فاصله زمانی از دو موافقت‌نامه اول به امضا رسیدند. این موافقت‌نامه‌ها عبارتنداز: موافقت‌نامه همکاری اقتصادی و تکنیکی در سال ۱۹۷۵م، موافقت‌نامه همکاری فرهنگی- علمی در سال ۱۹۷۶م، موافقت‌نامه ممانعت از مالیات‌های دوبل در سال ۱۹۹۳م، موافقت‌نامه تضمین سرمایه‌گذاری در سال ۲۰۰۰م، موافقت‌نامه الحاق عربستان به سازمان تجارت جهانی WTO در سال ۲۰۰۰م و تأسیس مرکز بین‌المللی صلح برای اشاعه پیام صلح‌آمیز اسلام بین مالزی و عربستان در سال ۲۰۱۷م. با این وجود، عربستان در رتبه ۲۷ تجارت خارجی مالزی است. در آغاز، ورود سرمایه عربستان فرصتی به مالزی داد به جهت راه‌اندازی برخی از برنامه‌های توسعه مالزی نظیر صندوق توسعه که از سال ۱۹۹۵–۱۹۷۵م ریاض در حدود ۳۱۲٫۳۰ میلیون ریال عربستان برای ترمیم زیرساخت‌های اجتماعی- اقتصادی کوالالامپور کمک کرد. سپس، در سال ۱۹۷۵م در حدود ۵۰ میلیون دلار کمک مالی در قالب وام به مالزی از جانب عربستان برای راه‌اندازی پروژه‌های دانشگاهی، دانشگاه ملی مالزی و دانشگاه پزشکی این کشور داده شد. برای راه‌اندازی دانشگاه علم و صنعت، دانشکده پزشکی UKM مالزی در حدود ۴۸٫۲۰ میلیون ریال تخصیص داده شد و میلیون‌ها دلار دیگر برای دیگر برنامه‌های توسعه مالزی از طرف عربستان به این کشور داده‌شده‌است. تنها از سال ۱۹۹۷–۱۹۹۰م در حدود ۸ پروژه بزرگ مالزی با مبلغ ۱۳۹٫۶ میلیون ریال عربستان در مالزی راه‌اندازی شد. همکاری اقتصادی عربستان با مالزی فرصت خوبی برای توسعه برنامه‌های عمرانی در اختیار مالزی گذاشت.
شارلوتنبورگ
شارلوتنبورگ یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف واقع شده است. شارلوتنبورگ ۱۱۸٬۷۰۴ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر مانهایم خواهرخواندهٔ شارلوتنبورگ هست.
کامازپام
کامازپام یک داروی سایکو اکتیو بنزودیازپینی است که با نام‌های تجاری Albego, Limpidon و Paxor به بازار عرضه می‌شود. این ماده دی‌متیل کاربامات استر از تمازپام است، که متابولیتی از دیازپام محسوب می‌شود. این دارو دارای خواص ضد اضطراب، ضد تشنج، شل کننده عضلات اسکلتی و خواب آور است. در مقایسه با دیگر بنزودیازپین‌ها از خاصیت ضد اضطرابی بالای برخوردار است اما دارای خاصیت ضدتشنج، خواب آوری و شل کننده عضلات اسکلتی محدودی است.
بهارات بوشان
بهارات بوشان (Bharat Bhushan; June 14, 1920 – 1920:06:14, January 27, 1992) یک هنرپیشه، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل کشور هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مهتاب اشاره کرد.
فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌هایی که بهارات بوشان در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
احساس‌گرایی
احساس گرایی فلسفه‌ای که در آن هدف پیگیری بیش از حد از لذات و علایق نفسانی است. فلسفه‌ای که دکترین اخلاقی آن بر مبنای این است که احساس تنها معیار شناخت خوبی است. در شناخت‌شناسی تنها راه شناخت واقعی توسط احساس ایجاد می‌گردد. این ممکن است که ایده‌ای انتزاعی باشد. پیشینه این مکتب به فلسفه یونان بازمی‌گردد. از اولین‌ها می‌توان به اپیکور در لذت‌گرایی یا رواقیون اشاره کرد.
اصالت احساس (به انگلیسی: Sensualism) باور کسانی است که می‌گویند منشأ تمام معارف انسانی احساس است. بعدها احساس گرایی توسط احساس‌گرایان انگلیسی مانند جان لاک و دیوید هیوم و انجمن‌های انگلیسی مانند توماس بروان، دیوید هارتلی و جوزف پریستلی گسترش یافت. در قرن نوزدهم اثبات‌گرایانی چون اگوست کنت، امیل لیتره، ایپولیت تن و هربرت اسپنسر مورد توجه بسیاری قرار گرفت.
ورزشگاه پیر آلیکر
ورزشگاه پیر آلیکر یک ورزشگاه چندمنظوره در فور-دو-فرانس مارتینیک است که در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ورزشگاه که ظرفیت ۱۸ هزار تماشاگر را دارد، میزبان مسابقات خانگی تیم ملی فوتبال مارتینیک نیز است.
جاگل
جاگل (به انگلیسی: Jagal) یک روستا در پاکستان است که در گوجرانواله واقع شده‌است.
استانیسلاو کانیزارو
استانیسلاو کانیزارو (Stanislao Cannizzaro؛ زاده ۱۳ ژوئیه ۱۸۲۶ درگذشته ۱۰ مه ۱۹۱۰) یک دانشمند در زمینه شیمی اهل ایتالیا بود.
وییانوئوا (لا گواخیرا)
وییانوئوا (لا گواخیرا) (به اسپانیایی: Villanueva, La Guajira) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش لا گواخیرا واقع شده‌است.
خلخله (سوریه)
خلخله (به عربی: خلخلة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان سویدا واقع شده‌است. خلخله ۲٬۲۶۸ نفر جمعیت دارد.
وییانوئوا (لا گواخیرا)
خصوصیات
وییانوئوا ۲۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۸۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میرکو اسپیگی
میرکو اسپیگی (Mirco Spighi؛ زادهٔ August 27, 1990) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلساندریا اشاره کرد.
خط بی‌ام‌تی خیابان مرتل
خط بی‌ام‌تی خیابان مِرتل (BMT Myrtle Avenue Line) یکی از خط‌های متروی نیویورک سیتی در بخش بروکلین و کویینز است.
بیداری (فیلم ۱۹۵۴)
بیداری (Jagriti) فیلمی هندی است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد.
ویکتور ورنیکوس
ویکتور ورنیکوس با نام کامل ویکتور ورنیکوس یورگنسن  (زاده October 23, 2006) خواننده و ترانه‌سرا یونانی است.
او نماینده یونان در یوروویژن ۲۰۲۳ بود.
ادوارد جیمز میلفورد
ادوارد جیمز میلفورد (Edward Milford; December 10, 1894 – 1894:12:10, June 10, 1972) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
چزاره کاسادی
چزاره کاسادی (زاده ۱۰ ژانویه ۲۰۰۳) یک بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه چلسی بازی می‌کند.
عملکرد ملی
کاسادی سابقه بازی در زیر ۱۶ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا و زیر ۱۹ سال ایتالیا را دارد.
ویسبادن-دوتسهایم
ویسبادن-دوتسهایم (به آلمانی: Wiesbaden-Dotzheim) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در ویسبادن واقع شده‌است. ویسبادن-دوتسهایم ۲۶٬۱۰۹ نفر جمعیت دارد.
بلیک کراوچ
بلیک کراوچ (Blake Crouch؛ زادهٔ ۱۹۷۸) رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. سه‌گانه ویوارد پاینز باعث شناخته‌تر شدن او شد. از روی این سه‌گانه مجموعه‌ای تلویزیونی با نام ویوارد پاینز، تولید و در سال ۲۰۱۵ میلادی از شبکه فاکس پخش شده‌است.
زندگی و تحصیلات
بلیک کراوچ سال ۱۹۷۸ میلادی در نزدیکی شهر پدمونت استیتسویل، ایالت کارولینای شمالی به دنیا آمد. او در دانشگاه کارولینای شمالی در چَپِل هیل تحصیل کرده‌است. وی در سال ۲۰۰۰ میلادی در رشته انگلیسی و نویسندگی خلاق از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
کراوچ هم‌اکنون در کلرادو زندگی می‌کند.
گرن چاکو
خصوصیات
گرن چاکو ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف
شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در برلین واقع شده‌است. شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف ۳۲۶٬۳۵۴ نفر جمعیت دارد.
جگدیو
جگدیو (به انگلیسی: Jagdeo) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است. جگدیو ۱۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاژیادو، ریو گرانده جنوبی
خصوصیات
لاژیادو ۹۰٫۰۹ کیلومترمربع مساحت و ۷۸٬۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارک بعثت (کرمانشاه)
پارک بعثت در شیب شرقی تپه فتحعلی‌خان در شهر کرمانشاه و در بین محلات کوچه ثبت، جم‌خانه، جعفرآباد و شهرک بعثت واقع شده‌است. این پارک ۳۵۵۰ متر مربع مساحت دارد. این پارک به همراه محله تپه فتحعلیخان محل تجمع معتادان متجاهر و مواد فروشان است که معمولا بصورت آزادانه در آن به فعالیت میپردازند.
شگفت‌مرغان
شگفت‌مرغان  یک کلاد است که دربرگیرندۀ فلامینگوها و کشیم‌ها است. بسیاری از محققین اصطلاح بال‌آتشی‌ریختان  را برای بالاراستۀ حاوی فلامینگوها و کشیم‌ها به کار می‌برند.
تعیین روابط هر دو گروه مشکل‌ساز بوده است که به نظر می‌رسد دلیل نام‌گذاری "شگفت‌مرغان" برای این گروه از پرندگان بوده است. فلامینگوها با شاخه‌های متعددی مانند مرغابیان و لک‌لک‌سانان در درون نوآروارگان قرار گرفته بودند. کشیم‌ها را با غواص‌ها قرار داده بودند. با این حال، مطالعات اخیر این دو شاخه را به عنوان گروه خواهر تایید کرده است.
هم راستۀ بال‌آتشی‌سانان اولیه و هم نزدیکترین خویشاوندان آنها، کشیم‌ها، بسیار آبزی بودند. این نشان می‌دهد که کل گروه شگفت‌مرغان از اجداد آبزی و احتمالاً شناگر تکامل یافته‌اند.
جداریختی
بر اساس مایر (2004) و سانگستر (2005) حداقل دوازده سیناپومورفولوژی ریخت‌شناسی متمایز وجود دارد که منحصر به این کلاد هستند: "حداقل مهره‌های چهارم تا هفتم گردنی به شدت دراز می‌شوند، با فرآیند اسپینوسی که یک برجستگی مشخص را تشکیل می‌دهد.
1. استخوان بازو با فرورفتگی بیضی شکل مشخص در محل ورود ماهیچه scapulohumeralis cranialis. 2. حداقل 23 مهره پیش‌خاجی (presacral). 3. حداقل چهار مهره قفسه سینه به یک notarium جوش‌خورده است. 4. انتهای دیستال ulna با فرورفتگی radialis بیضی مشخص. 5. Phalanx proximalis digiti majoris خیلی دراز و از نظر جمجمه ای باریک. 6. لبه Distal از کندیلوس مدیالیس تیبیوتارسوس به طور مشخص بریدگی دارد. 7. Pars acetabularis از ماهیچه iliotibialis lateralis وجود ندارد. 8. Pars caudalis از ماهیچه caudofemoralis وجود ندارد. 9. بال با 12 شاهپراولی. 10. کاروتیس شریان چپ کاهش یافته یا وجود ندارد. 11. تخم‌ها پوشیده از یک لایه گچی بی‌رنگ فسفات کلسیم."
کارل-ریشارت فرای
کارل-ریشارت فرای (Karl-Richard Frey؛ زادهٔ July 11, 1991) جودوکار اهل آلمان است.
سانتا آنا (ماگدالنا)
خصوصیات
سانتا آنا ۲۲٬۸۴۰ نفر جمعیت دارد.
هنریک کارو
هنریک کارو (Heinrich Caro؛ زاده February 13, 1834 – درگذشته 1834:2:13, September 11, 1910) شیمیدان اهل آلمان بود.
آرپاد لندیل
آرپاد لندیل (Árpád Lengyel; April 11, 1915 – April 30, 1993) شناگر اهل مجارستان بود.
رفتار خوب
رفتار خوب (Good Behavior) یک برنامه تلویزیونی درام آمریکایی است که بر اساس رمان‌های کوتاه بلیک کراوچ ساخته شده است. این برنامه نخستین بار در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد.
تل وردیات
تل وردیات یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در منطقه الحسکه واقع شده‌است.
شریشتس
شریشتس یک شهر در آلمان است که در اشمالکالدن-ماینینگن واقع شده‌است. شریشتس ۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
جانی آپولو
جانی آپولو (Johnny Apollo) فیلمی در ژانر جنایی، رمانتیک، و درام به کارگردانی هنری هاتاوی است که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد.
مارک برنز
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۴×۱۰۰ متر امدادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ اشاره کرد.
ویسبادن-ربنهایم
ویسبادن-ربنهایم (به آلمانی: Wiesbaden-Erbenheim) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در ویسبادن واقع شده‌است. ویسبادن-ربنهایم ۹٬۷۵۱ نفر جمعیت دارد.
سوجاتا (فیلم ۱۹۵۹)
سوجاتا (Sujata) فیلمی هندی است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نوتان و سونیل دات اشاره کرد.
جیمز وایتساید مک‌کی
جیمز وایتساید مک‌کی (James Whiteside McCay; December 21, 1864 – 1864:12:21, October 1, 1930) سلیسیتر، سیاستمدار، افسر اهل استرالیا بود.
ناتاگایما (تولیما)
ناتاگایما (تولیما) (به اسپانیایی: Natagaima) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش تولیما واقع شده‌است.
جلاله
جلاله (به انگلیسی: Jalala) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه مردان واقع شده‌است.
اسقاط کافه خیارات
اِسقاط کافه خیارات اصطلاحی است در حقوق قراردادها که اصولاً در جهت قوام و ثبات قرارداد به کار می‌رود. با ورود این اصطلاح به قرارداد امکان بر هم زدن یک‌جانبه آن از بین می‌رود. اِسقاط خیارات می‌تواند ضمن عقد اصلی یا پس از آن صورت گیرد، چنان‌که ماده ۴۴۸ قانون مدنی ایران در این باره مقرر می‌دارد: «سقوط تمام یا بعضی از خیارات را می‌توان در ضمن عقد شرط نمود». "اِسقاط" مصدر باب اِفعال از ریشهٔ «س ق ط» به معنای افکندن، انداختن و از ارزش انداختن است. در اصطلاح حقوقی به از اعتبار انداختن حقی اعم از مالی یا غیرمالی اِسقاط می‌گویند. "کافه" (با ف مشدد) به معنی "همه" است. "خیار" هم به معنای اختیار فسخ است.
دانشگاه صنعتی
مؤسسۀ فناوری یا دانشکده پلی‌تکنیک  یا دانشگاه فنی  یا دانشگاه صنعتی، گونه‌ای از مؤسسات آموزشی و دانشگاه‌ها است، که در زمینه آموزش متخصصان در حوزه‌های مهندسی، فناوری، علوم کاربردی و در برخی موارد، علوم طبیعی فعالیت می‌نماید.
کلیبرون
کلیبرون یک شهر  در آلمان است که در هایلبرون واقع شده‌است. کلیبرون ۲٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
حملات ژوئیه ۲۰۱۸ موگادیشو
حملات ژوئیه ۲۰۱۸ موگادیشو روز شنبه ۷ ژوئیه به ساختمان وزارت داخله سومالی صورت گرفت. در این حملات حداقل ۲۰ نفر کشته و ده‌ها تن زخمی و سه مهاجم نیز توسط نیروهای امنیتی به قتل رسیدند.
واقعه
در ۷ ژوئیه ۲۰۱۸ حملات الشباب (گروه نظامی) به ساختمان وزارت داخله در موگادیشو، سومالی با انفجار۲ خودروی بمب‌گذاری شده انجام گرفت. بدنبال انفجار اولین خودروی بمب‌گذاری شده در جلوی ساختمان وزارت داخله سه مهاجم از گروه الشباب به داخل ساختمان نفوذ کردند. در یک درگیری دو ساعته ۹ نفر کشته و بیش از ۱۰ تن زخمی شدند و آمار تلفات نیز رو به افزایش است، سه مهاجمی که به ساختمان حمله کردند توسط نیروهای امنیتی به قتل رسیدند. انفجار خودروی دوم با فاصله کمی از انفجار اول در جلوی هتل ساییدکا (Sayidka) رخ داد.
خاتونیه بحره
خاتونیه بحره یک روستا در سوریه است که در استان حسکه واقع شده‌است. خاتونیه بحره ۱٬۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
ویسبادن-فراونشتاین
ویسبادن-فراونشتاین (به آلمانی: Wiesbaden-Frauenstein) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در ویسبادن واقع شده‌است. ویسبادن-فراونشتاین ۲٬۳۶۵ نفر جمعیت دارد.
امانوئل کلندر
امانوئل کلندر (Emmanuel Callender؛ زادهٔ May 10, 1984) دونده اهل ترینیداد و توباگو است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۴×۱۰۰ متر امدادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ اشاره کرد.
قلعه (فیلم ۱۹۴۰)
قلعه (Castle on the Hudson) فیلمی در ژانر جنایی و درام به کارگردانی آناتول لیتواک است که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد.
هادی منافی
هادی منافی (۱۳۲۰ تبریز) پزشک و جراح ایرانی است. او دانش‌آموخته دانشگاه استانبول است. منافی در دولت‌های محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر و دولت اول میرحسین موسوی وزیر بهداری بود اما وقتی موسوی او را برای دومین بار معرفی کرد، مجلس به او رأی اعتماد نداد. او همچنین در دولت دوم میرحسین موسوی و دولت اول و دوم هاشمی رفسنجانی معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران بوده‌است.
حویلی مجوکه
حویلی مجوکه (به انگلیسی: Haveli Majoka) یک روستا در پاکستان است.
ادوارد توماس هنری هاتون
ادوارد توماس هنری هاتون (Edward Hutton; December 6, 1848 – 1848:12:6, August 4, 1923) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جلال‌الدین میران‌شاه تیموری
میرزا جلال الدین میرانشاه یا امیرانشاه (۸۱۰–۷۹۹ ق / ۱۴۰۸–۱۳۹۶ م) پسر سوم تیمور لنگ در سال ۷۶۹ هـ.ق. به‌دنیا آمد و در عهد پدر به فرمانروائی عراق و آذربایجان و دیاربکر و شام رسید. در اواخر زندگی پدرش، دچار پریشانی مغز شد و با وجود این حال پس از مرگ پدر سه سال سلطنت کرد تا سرانجام در سال ۸۱۰ هـ.ق. در جنگ با سپاه قراقویونلو در حدود آذربایجان به دست قرایوسف ترکمان (۱۳۹۰–۱۴۲۰ م) کشته شد. میرانشاه فرزندان بسیاری داشت و شاهان گورکانی هند همگی از نسل وی می‌باشند. از پسران او به میرزا ابابکر و امیرزاده محمدعمر و خلیل سلطان که از امیران و جانشینان تیمور بود، می‌توان اشاره نمود. همچنین یکی از پسران وی به‌نام میرزا محمد بعدها پدر ابوسعید گورکان و پدر پدربزرگ بابر، مؤسس امپراتوری مغول می‌شود.
میرانشاه در زمان حیات تیمور
تیمور در پایان یورش پنج ساله خود و به هنگام بازگشت به سمرقند، آذربایجان و ولایات غربی ایران را به پسرش جلال الدین میرانشاه سپرد. آذربایجان در آن زمان شامل استان‌های آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی و اردبیل و همچنین جمهوری آذربایجان و جمهوی ارمنستان و بخش‌هایی از ترکیه فعلی نیز بود؛ ولی چندی بعد در پایان لشکرکشی به هند، خبرهایی از آذربایجان به تیمور رسید که حاکی از آشفتگی اوضاع و ادامه اغتشاشات در ایران بود.
او از طرف پدر یازده سال حاکم آذربایجان بود. نسبت به کمال خجندی توجه و علاقه داشته‌است.
اختلال حواس میرانشاه
پسرش میرانشاه که حکومت آذربایجان به او واگذار شده بود به سبب آسیبی که از پیشامد سقوط از اسب به مغزش وارد آمد، دچار پریشانی حواس شد. بعد از این حادثه، میرانشاه به کارهای بی‌رویه‌ای دست زد که با این اعمال خود، اداره حکومت را دچار مشکل و اختلال نمود. به طوری که در آن آشفتگی و پریشان حالی، بخش عمده‌ای از عواید خزانه را تلف و عده‌ای از بزرگان شهر را به قتل رساند. همچنین برخی از ابنیه را نیز ویران نمود. او در همین حالت جنون بود که دستور داد استخوانهای خواجه رشیدالدین فضل اللّه را از مسجدی که در ربع رشیدی تبریز بود بیرون آوردند و در قبرستان یهودیان بخاک سپردند.
با این حال میرانشاه به مجرد آگاهی از حرکت تیمور، بر سبیل پوزش به اردوی پدر آمد. به این ترتیب تیمور او را از حکومت معزول کرد و پسر میرانشاه یعنی میرزا ابابکر را به جای او به امارت برگزید. از طرفی عده‌ای از مصاحبانش هم که در این جریانات مهم به تشویق و الزام او در این اقدامات شده بودند به خصوص که برخی از آنان از جمله علماء و موسیقی دانان عصر محسوب می‌شدند، به اتهام دخالت در این بی رسمیها به امر تیمور، توقیف و بلافاصله تسلیم دارِ مجازات شدند.
میرانشاه بعد از مرگ تیمور
پس از مرگ تیمور، نواحی غربی ایران از آذربایجان تا گرجستان که جزو قلمرو میرانشاه محسوب می‌شد، همچنان تحت نظارت پسرانش میرزا ابابکر و امیرزاده محمد عمر، اداره می‌شد. این نواحی به علت اختلال میرانشاه و اختلاف فرزندانش، همچنان دستخوش آشفتگی و پریشانی بود. چون امیرزاده محمد عمر، برادر خود میرزا ابابکر را دستگیر کرد و در سلطانیه به زندان انداخت، این عمل باعث ترس و هراس میرانشاه از او شد به همین خاطر به خراسان پناه برد و بر خلاف میل باطنی‌اش نسبت به شاهرخ تیموری از در طاعت و انقیاد درآمد «۸۰۸ ق / ۱۴۰۵ م».
تا این که چندی بعد به اصرار و الزام پسرش میرزا ابابکر به آذربایجان برگشت و سرانجام در جنگی که بین او و قرایوسف ترکمان رخ داد، به قتل رسید «ذی القعده ۸۱۰ ق / آوریل ۱۴۰۸ م»
گیاکومو لوئیجی چامیجیان
هاکوب «گیاکومو» لوئیجی چیامیچیان (Հակոբ (Ջակոմո) Լուիջի Չամիչյան; Giacomo Luigi Ciamician؛ زاده درگذشته 1857:8:25, January 2, 1922) یک شیمی‌دان ارمنی‌تبار اهل ایتالیا بود.
بیت عماد (دهستان)
جمعیت
جمعیت این دهستان در حدود ( ۵۸۵۹ ) نفر و (۲۰ خانوار ) می‌باشد.
روستاها
روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
میرکو باربگلی
میرکو باربگلی (Mirko Barbagli؛ زادهٔ December 29, 1982) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹، باشگاه فوتبال آلساندریا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو آرتزو اشاره کرد.
میرکو استفانی
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال رجانا، و باشگاه فوتبال آ.ث. میلان اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، و زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
رودریگو الی
رودریگو الی (Rodrigo Ely؛ زادهٔ November 3, 1993) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست دفاع وسط برای ناتینگهام فارست در چمپونشیپ انگلستان بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به میلان، رجینا، آولینو و آلاوز اشاره کرد.
کپور گلگون
ماهی کوی یا کَپور زینتی (تلفظ: کُیْ) (نام علمی: Cyprinus rubrofuscus koi) یکی از انواع تزئینی و پرورش یافته از کپورماهیان است که دارای رنگ‌های مختلف و زیبایی است و به عنوان ماهی زینتی در برکه‌ها، حوضچه‌ها و آکواریوم‌ها نگهداری می‌شود.
کپور زینتی رنگی در اصل Irokoi (色鯉) به معنی کپور رنگی، هاناکوی (花鯉) به معنی کپور گلدار و Moyōkoi (模様鯉) به معنای کپور طرحدار نامیده می‌شد. نظریه‌های مختلفی در مورد چگونگی استفاده از این کلمات و تغییر آن به کلمه نیشیکیگوی (錦鯉) که امروزه استفاده می‌شود وجود دارد. یک نظریه بر این باور است که در طول جنگ جهانی دوم، کلمات ایروکوی و هاناکوی (که می‌توانند معانی جنسی داشته باشند) به نیشیکیگوی تغییر یافت زیرا برای موقعیت اجتماعی جنگ مناسب نبودند. نظریه دیگر این است که Nisikigoi، که نام اصلی گونه محبوب Taishō Sanshoku بود، به تدریج به اصطلاحی تبدیل شد که برای همه کوی‌های زینتی استفاده می‌شود. کوی‌ها بیشتر برای آراستن باغ‌ها در فضای باز و در استخرها و حوضچه‌های باغ‌ها نگهداری می‌شوند. این نوع ماهی در دهه ۱۸۲۰ از پرورش و اصلاح نژادی کپور معمولی به وجود آمد. کوی‌ها هنوز در ژاپن طرفداران فراوانی دارند و نماد عشق و دوستی خوانده می‌شوند. رنگ‌های کوی بسیار گوناگون می‌باشد، اما رایج‌ترین این رنگها سفید، قرمز، سیاه، زرد، آبی و خامه‌ای می‌باشند.
بیمال روی
بیمال روی (বিমল রায়؛ July 12, 1909 – ۱۹۰۹:۰۷:۱۲, ) یک کارگردان، فیلم‌بردار، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل کشور هند بود.