cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کوفه
تاریخچه
برپایه آنچه در گام اول از اخبار مورخان به دست می‌آید این است که علت اصلی بنای شهر کوفه استقرار سپاه اعراب بوده‌است و از آنجا که مداین محل مناسبی نبود و پشه و مگس آن سبب آزار اعراب می‌شده، سپاهیان به دستور عمر به کوفه کوچ کردند.
طبری می‌نویسد: عمر مقرری خاصی برای سپاهیان مداین که بعد به کوفه منتقل شدند؛ در نظر گرفت که مخصوص آن‌ها و کسانی بود که به آن‌ها ملحق می‌شدند و به آن‌ها کمک می‌کردند و به دیگران تعلق نمی‌گرفت.
بندر سیریک
مردم‌شناسی
بیشتر مردم شهر سیریک، مسلمان و پیرو مذهب اهل سنت شافعی هستند؛ و به زبان بلوچی و فارسی با گویش سیریکی سخن می‌گویند.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر سیریک برابر با ۵٬۱۳۷ نفر (۱٬۱۸۲ خانوار) بوده‌است.
کوفه
تاریخچه
همان‌گونه که گفته شد عوامل بسیاری در ساختار شهر و مردم کوفه نقش داشت. اولین ساکنان شهر کوفه مجاهدان جنگ و فتح قادسیه بودند. آن‌ها از قبایل مختلف نزاری (اعراب عدنانی شمال شبه جزیره عربستان) و یمنی (اعراب قحطانی جنوب) تشکیل شده بودند. سعد بن ابی وقاص ابتدا دستور داد محلی برای مسجد در نظر گیرند، سپس به تیراندازی فرمان داد که از مرکز آن محل به چهار طرف تیر پرتاب کند به این ترتیب محدوده مسجد کوفه تعیین شد. پس از تعیین حدود مسجد، سعد برای اسکان قبایل نزاری و یمنی قرعه کشید. براساس قرعه، یمنی‌ها صاحب زمین‌های مرغوب شرق مسجد شدند و نزاری‌ها در غرب آن سکنی گزیدند.
محمد بن جریر طبری نام‌های اولین گروه‌های قبایل کوفی را در تاریخ خود آورده و محل سکونت آنان را تعیین کرده‌است. وی از قبایل سلیم، ثقیف، همدان، بجیله، تیم، تغلب، بنی اسد، نخع، کنده، ازد، مزینه، تمیم، محارب، اسد، عامر، کنانه، جدیله و جهینه نام می‌برد که مجاور مسجد کوفه سکنی داده شدند.
طبری می‌گوید این قبایل و گروه‌های دیگری که از قبایل متفرقه بودند در ده گروه تنظیم شدند. اما به مرور زمان که مهاجرت به کوفه زیاد شد؛ برخی از آن‌ها دارای جمعیت بسیاری شدند. به همین دلیل عمر به سعد دستور داد آن‌ها را بر هفت گروه تنظیم کند و او نیز چنین کرد و قبایلی که به یکدیگر نزدیک بودند در یک گروه جای داد. او معتقد است این تقسیم‌بندی تا ایام معاویه ادامه داشت تا اینکه ابن زیاد مردم را در چهار گروه جای داد. از دیگر ساکنان کوفه ایرانیان بودند که بعد از فتوحات به شکل اسیر، موالی یا مهاجر در کوفه مستقر شدند.
سعد ابن ابی وقاص اولین حاکم کوفه بود. در سال ۶۴۰ میلادی شورشی علیه سعد صورت گرفت که مردم ادعا کردند او غنائم جنگ را ناعادلانه تقسیم کرده‌است. عمر او و شاکیانش را به مدینه احضار کرد و با اینکه او را بیگناه یافت از حاکمیت شهر برکنار کرد. عمر سپس عمار ابن یاسر و سپس ابوموسی اشعری را حاکم کوفه کرد که مردم هیچ‌کدام را قبول نکردند. سپس او و کوفیان بر سر مغیره بن شعبه به توافق رسیدند. بعد از مرگ عمر، عثمان مغیره را برکنار کرد و ولید ابن عقبه را جانشین او کرد. در این زمان شورش‌هایی رخ داد و سرانجام ابوموسی اشعری دوباره حاکم کوفه شد. در زمان علی بن ابی‌طالب پایتخت از مدینه به کوفه منتقل شد. در این زمان اختلاف بین علی بن ابی‌طالب و معاویه بالا گرفت که سرانجام منجر به جنگ صفین شد. علی بن ابی‌طالب در زمانی که در حال نماز در مسجد کوفه بود توسط ابن ملجم مرادی که یکی از خوارج بود مورد حمله قرار گرفت و دو روز بعد در ۲۱ رمضان کشته شد. معاویه سپس زیاد ابن ابیه را به حاکمیت کوفه منصوب کرد. بعد از مرگ مغیره بن شعبه در کوفه و حسن ابن علی در مدینه بعضی نظیر حجر ابن عدی که از معاویه راضی نبودند به دنبال ایجاد شورشی جدید علیه معاویه بودند. بعد از مرگ معاویه مردم کوفه به حسین بن علی نوه پیامبر اسلام تمایل پیدا کردند و از او درخواست کردند که به کوفه بیاید تا حاکم آن‌ها شود؛ ولی ارتش یزید ابن معاویه راه را بر کاروان حسین بن علی بست و او و خانواده اش را در نبرد کربلا قتل‌عام کرد. بعد از به قتل رساندن حسین بن علی، جنبش‌های زیادی نظیر قیام مختار شکل گرفت. در سال ۷۴۹ میلادی عباسیون به رهبری حسن ابن قحطبه کوفه را تسخیر کردند و آن را پایتخت خود نمودند. در سال ۷۶۲ میلادی آن‌ها پایتخت را به بغداد منتقل کردند.
پیدایش سباییه از کوفه
در کوفه نهضتی به نام سباءیه به نام عبدالله بن سباء یهودی عرب یمنی نوکیش تأسیس شده بود که بر اساس برخی گزارش‌ها اصرار داشت که علی نمرده‌است و باز خواهد گشت که از مخالفان خود انتقام بگیرد. کسانی که با او مخالف بودند از آنجا که بقایای سبائیه هنوز در زمان مختار وجود داشت و یکی از زنان کوفی که گروه غلات در خانه او جمع شده بودند از سبائیان بود، احتمالاً این گروه نیز از آن فرقه بودند. پس از مرگ مختار در سال ۶۸۷، جنبش خود او گاه به نام سبائیه نامیده می‌شد و هنگامی که محمد حنفیه (امامی که جنبش مختار از او حمایت می‌کرد) نیز در سال ۷۰۰ درگذشت، پیروان او (به نام کیسانیه) مدعی شد که وی غایب شده‌است (غیبه) و قبل از روز قیامت به عنوان مهدی برای برقراری حکومت صالح و عدل باز خواهد گشت.
پیدایش غالیان از کوفه
غالیان به طیف گسترده‌ای از فرقه‌های شیعی که اکنون منقرض شده‌اند، اشاره دارد که در کوفه قرن هشتم/نهم میلادی (دوم و سوم هجری) فعال بودند و علیرغم تفاوتها، عقاید مشترکی هم داشتند. شامل انتساب ذات الهی به ائمه، اعتقاد به این که ارواح می‌توانند بین بدن‌های انسانی و غیرانسانی (تناسخ) مهاجرت کنند، افسانه‌های خلقت مثل «سایه‌های» از پیش موجود و هبوط آنها از عالم بالا بر دنیای مادی و نیز ایده‌هایی بر تأکید بر پنهان‌کاری و و خاص طلبی و جدایی طلبی از بیگانگان. برخی از اندیشه‌های غلات، مانند غیبت و رجعت امام، در تشیع اثنی عشری مؤثر بوده‌اند.
کوفه در ۱۲۴۹ خورشیدی
ناصرالدین شاه در سفرنامه خود به عتبات عالیات، ماجرای سفر خود به این شهر را این‌گونه شرح می‌دهد:
روز جمعه پانزدهم رمضان (برابر با ۲۴ شهریور ۱۲۴۹ هجری خورشیدی)، امروز صبح سوار شده رفتیم به مسجد کوفه. داخل خرابه‌های کوفه شدم. الحمدلله که شهری است خراب! به‌جز تل خاک چیزی نیست. از آب فرات … به اینجا نهر می‌کشند. باغ و نخلستان و سبزی‌کاری‌های خوب از هر قسم دارد. میوه‌جات، کاهو، درخت گزهای بزرگ، از هر جور درخت کاشته‌اند. بسیار خوب زراعت می‌شود. کل رعیتش هم از عجم است، بوشهری، خراسانی، اصفهانی، تبریزی، از همه ولایات آمده اینجا زراعت می‌کنند.
مکان‌های مقدس
کوفه دارای مکان‌های زیادی است که در بین شیعیان دارای اهمیت زیادی هستند. مسجد کوفه مهم‌ترین این بناها است که از قدیمی‌ترین مساجد دنیا بوده و محل دفن مسلم بن عقیل ، مختار ثقفی و هانی ابن عروه است. این مسجد همچنین محلی است که علی بن ابی‌طالب امام اول شیعیان در آن مورد حمله ابن ملجم قرار گرفت. مقبره زید بن علی نیز به روایتی در کوفه قرار دارد. مسجد حنانه در کوفه محلی است که قسمتی از پوست سر حسین بن علی که توسط دشمنانش پس از قتل او جدا شده بود در آن دفن شده‌است. همچنین خانه علی بن ابی‌طالب در کوفه قرار دارد. مقبره کمیل ابن زیاد و میثم تمار نیز در کوفه قرار دارد.
شیو نادر
شیو نادر (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۵) کارآفرین، سرمایه‌دار و مدیر ارشد اجرایی هندی است، که در سال ۱۹۹۴ شرکت اچ‌سی‌ال را تأسیس نمود. وی در ماه مارس ۲۰۱۴ با دارایی خالص ۸٫۶ میلیارد دلار از سوی مجله فوربز در رتبه پنجم از فهرست ثروتمندترین افراد هند قرار گرفت.
خشک‌کردن انجمادی
خشک‌کردن انجمادی به‌طور خلاصه فرایندی است که در طی آن ماده‌ای را منجمد می‌کنند و سپس با کاهش فشار سامانه، آب منجمد درون ماده مورد نظر را به‌طور مستقیم به بخار تبدیل می‌کنند(تصعید). از این فرایند برای افزایش مدت نگه‌داری مواد غذایی و دارویی و هم‌چنین آسان کردن حمل و نقل آن‌ها بهره می‌برند.
تاریخچه
مردم امپراتوری اینکا از نوعی فرایند خشک‌کردن انجمادی برای نگه‌داری طولانی مدت سیب زمینی استفاده می‌کردند. خشک‌کردن انجمادی به سرعت در جریان جنگ جهانی دوم رشد کرد. سرم (خون) توسط آمریکا برای کمک به متفقین اروپایی فرستاده می‌شد، اما به دلیل سختی فراهم کردن و حمل نقل وسایل انجمادی، این سرم‌ها معمولاً پیش از رسیدن به مقصد دچار فساد می‌شدند. فرایند خشک‌کردن انجمادی به عنوان روشی مناسب برای افزایش مدت نگه‌داری و حمل و نقل سرم‌ها بدون نیاز به نگه‌داری آن‌ها در یخچال توسعه یافت. بعدها این روش هم‌چنین برای پنی سیلین نیز به کار گرفته شد و اکنون به‌طور گسترده در صنایع مختلف کاربرد دارد.
کاربردهای خشک‌کردن انجمادی
خشک‌کردن مواد حساس به حرارت با روش‌های معمول مانند گرم کردن ممکن نیست. خارج کردن حلال از ساختمان پلیمرها، ترکیبات زیستی و غیرآلی و خارج کردن آب از ساختار آن‌ها از مهم‌ترین مسایل صنایع داروسازی،صنایع غذایی، پزشکی، صنایع پتروشیمی ، بیوشیمی و فناوری نانو به شمار می‌رود. از میان روش‌های موجود، خشک‌کردن انجمادی نقش مهمی را در این صنایع و به ویژه در فناوری نانو به دست آورده است. استفاده از این روش کاربرد فراوانی در تولید نانوذرات در صنایع الکتروشیمی، محیط زیست، مهندسی مواد و دارویی پیدا کرده‌است. هم‌چنین این روش برای مواد حساس و پُرارزش مانند داروها، واکسنها، آنتی بیوتیک‌ها، اجزای تشکیل‌دهنده خون، نمونه‌های زیستی، میکروارگانیسم‌ها، مواد غیرآلی حساس، پودر فلزهای کمیاب و سرامیک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
برتری‌های خشک‌کردن انجمادی بر دیگر روش‌ها
اکسید نشدن مواد، ایجاد نشدن ترکیبات جدید، کاهش چسبندگی و توده‌ای شدن مواد، یکنواختی اندازه ذرات مواد، افزایش مدت نگه‌داری و پایین بودن قیمت این فرایند از مزیت‌های آن بر دیگر روش‌های خشک‌کردن مواد می‌باشد.
از دیگر مزیت‌های خشک کن‌های انجمادی طراوت بالای محصول تولیدی می‌باشد ، میوه و سبزی در روش فریز درایینگ رنگ و طعم عالی ای را حفظ می‌کنند و در نتیجه می‌توان محصول را با قیمت بالا به فروش رسانده و سودآوری بالایی را تجربه کرد.
مراحل فرایند خشک‌کردن انجمادی
خشک‌کردن انجمادی در سه مرحله شامل انجماد اولیه و خشک‌کردن اولیه (تصعید در خلاء) و خشک‌کردن ثانویه(تبخیر در خلاء) صورت می‌گیرد:
۱. انجماد اولیه : برخی مواد (مانند پودر فلزات) نیاز به گذراندن این مرحله ندارند ولی بعضی دیگر (مانند آنتی بیوتیک‌ها) باید آن را بگذرانند.
۳. خشک‌کردن ثانویه : تبخیر نهایی رطوبت باقی‌مانده معمولاً در زمان‌های طولانی‌تری نسبت به خشک‌کردن اولیه در اتاقک خشک‌کن انجام می‌شود.
دستگاه خشک کن انجمادی چگونه کار می کند؟
خشک کن های انجمادی خانگی امروزه خشک کردن انجمادی را بسیار ساده می کنند. روش کار را می توان در مراحل زیر خلاصه کرد:
مواد غذایی را انتخاب کنید، آنها را روی سینی/ورق قرار دهید، سینی ها را داخل فریز خشک کن قرار دهید ودکمه شروع را فشار دهید. مواد غذایی را قبل از قرار دادن آنها در فریزر روی سینی فریزر منجمد کنید تا فرآیند خشک کردن انجمادی کارآمدتر شود، اما نیازی به انجام این کار نیست.
بالوانه معتمدی
بالوانه معتمدی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پنجه علی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۹ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
کرابتشیتسه
کرابتشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه لیتومیریتسه واقع شده‌است. کرابتشیتسه ۱۰٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مایکل شیفتر
مایکل شیفتر (Michael Shifter؛ زادهٔ) سیاست‌مدار، استاد دانشگاه و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی رئیس گفتگوی بین آمریکایی و استاد ادبیات مطالعات آمریکای لاتین در دانشگاه جورج تاون است. او عضو شورای روابط خارجی است و برای مجله فارن افرز در امور خارجه می‌نویسد. او همچنین عضو انجمن مطالعات آمریکای لاتین (LASA) است.
هانس اشتووه
هانس اشتووه (Hans Stüwe؛ May 14, 1901 – 1901:5:14, May 13, 1976) یک هنرپیشه اهل آلمان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به کاگلیوسترو، ترور و عذاب عشق اشاره کرد.
شهرستان ویدین
شهرستان ویدین یک شهرستان در بلغارستان است که در ویدین واقع شده‌است. شهرستان ویدین ۵۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد.
مگاثانیه
مگاثانیه با نماد Ms یک واحد ثانیه و برابر با یک میلیون ثانیه یا تقریباً ۱۱٫۶ روز است. یک سال تقریباً ۳۱٫۵ مگاثانیه است.
در زیر فهرستی از زمان‌های میان ۱ تا ۱٬۰۰۰ مگاثانیه (۱۰۶ ثانیه تا ۱۰۹) یا ۱۱٫۶ روز تا ۳۱٫۷ سال آورده شده‌است.
والرفانگن
والرفانگن (به آلمانی: Wallerfangen) یک شهر در آلمان است که در زارلاند واقع شده‌است. والرفانگن در ۲۵ کیلومتری شمال غرب زاربروکه و بر روی مرز آلمان و فرانسه واقع است.
خواهرخوانده
شهر Saint-Vallier خواهرخواندهٔ والرفانگن هست.
اردیبهشت ۱۳۹۲
اردیبهشت ۱۳۹۲، دومین ماه سال ۱۳۹۲ هجری خورشیدی است.
آغاز آن یکشنبه، ۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ برابر با ۲۱ آوریل ۲۰۱۳ میلادی است.
اده داید
اده داید در امارات متحده عربی است که در umm al qawain واقع شده‌است.
خصوصیات
اده داید ۱۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مردم قره‌قالپاق
مردم قره‌قالپاق از مردمان ترک‌تبار هستند که به زبان قره‌قالپاقی صحبت می‌کنند. خاستگاه اصلی آنان، نواحی بالادستی رود آمودریا و نیز دلتای این رود در سواحل جنوبی دریاچهٔ خوارزم در محدودهٔ کشور ازبکستان است.
پریمورسک، اوبلاست لنینگراد
شهر پریمورسک، اوبلاست لنینگراد در کشور روسیه و در اوبلاست لنینگراد واقع شده‌است.
هاوکر سیدلی پی.۱۱۲۷
'''هاوکر سیدلی پی. ۱۱۲۷''' یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هاوکر ایرکرفت در کشور بریتانیا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
جیمز سالتر
جیمز سالتر (James Salter؛ June 10, 1925 – 1925:6:10, June 19, 2015) یک فیلم‌نامه‌نویس، پدیدآور، رمان‌نویس، و خلبان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی خالق ۶ رمان، ۲ مجموعه داستان و ۱ کتاب خود زندگی‌نامه بود. جیمز آرنولد هوروویتز در ۱۰ ژوئن ۱۹۲۵ در نیویورک به دنیا آمد و در مدرسه نظامی وست پوینت تحصیل کرد. او در ابتدا در نیروی هوایی آمریکا خدمت می‌کرد ولی در سال ۱۹۵۷ از خدمت ارتش استعفاء داد و به نویسندگی روی آورد. سالتر در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۵ در نیویورک درگذشت.
هانس یاروشویچ
هانس یاروشویچ (Hans Jaroszewicz; January 4, 1935 – 1935:1:4, June 22, 2003) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود.
دهستان موران
دهستان موران نام دهستانی در بخش سویسه شهرستان کارون، استان خوزستان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳۹۱ نفر (۱۸۴۵ خانوار) بوده‌است.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی
این مقاله شامل فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی است.
پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی بر پایه جابه‌جایی مسافر
=== پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی بر پایه تعداد پروازها ===
قسطل معاف
قسطل معاف (به عربی: قسطل معاف) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان اللاذقیه واقع شده‌است.
خصوصیات
قسطل معاف ۵۸۵ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بوگن‌ویل مرکزی
تقسیمات
این منطقه دارای ۲ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
فرانسواز ساگان
فرانسواز ساگان (زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۳۵ - درگذشتهٔ ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۴) رمان‌نویس و نمایشنامه نویس فرانسوی بود. ساگان یکی از نویسندگان موج نو فرانسه بود که به‌عنوان نماد طغیان جوانان در پاریس بعد از جنگ دوم و شکوفایی عصر اگزیستانسیالیسم توصیف شده‌است.
زندگی‌نامه
فرانسواز ساگان که نام اصلی اش «فرانسواز کواره» بود در سال ۱۹۳۵ در شهر «کاژارک» در جنوب غرب فرانسه در خانواده‌ای مرفه، چشم به جهان گشود. در ده سالگی، خانواده اش به پاریس نقل مکان کرد. فرانسواز در این خانوادهٔ بورژوا به رغم امکانات تربیتی خوبی که داشت در تحصیل درخشان و موفق نبود. به گفتهٔ خودش «پدر و مادر همواره از من حمایت کردند».
دوران نویسندگی
وی به دلیل زیرپا گذاشتن مقررات مدرسه متعلق به راهبه‌های کاتولیک که در آن درس می‌خواند از مدرسه اخراج شد و در تابستان سال ۱۹۵۳، طی هفت هفته کتاب «سلام بر غم»، نخستین و پرآوازه‌ترین رمانش را تکمیل کرد. «سلام بر غم» در سال ۱۹۵۴ در ۱۸۸ صفحه منتشر کرد که در عرض چند روز به چاپ مجدد رسید، سپس به ۲۲ زبان (از جمله فارسی) ترجمه شد. عنوان کتاب را فرانسواز از یکی از اشعار پل الوار گرفته‌است. سلام بر غم داستان یک دختر نوجوان از یک خانواده ثروتمند است که برای پر کردن خلأ زندگی خود به توطئه چینی برای قتل معشوق جدید پدرش روی می‌آورد. همزمان با انتشار این کتاب، فرانسواز، که هنوز به سن قانونی نرسیده، بنا به خواست خانواده، نام خانوادگی مستعاری برای خود برگزید که تا به آخر همراه اوبود: «ساگان». او این نام را با الهام از «پرنسس ساگان» مارسل پروست در کتاب در جستجوی زمان از دست رفته انتخاب می‌کند.
زندگی خصوصی
فرانسواز ساگان در سال ۱۹۵۵ در نیویورک با ادیتور فرانسوی، گی شولر آشنا و در سال ۱۹۵۷ با او ازدواج کرد. در سال ۱۹۶۰ از گی شولر جدا شد و در سال ۱۹۶۲ با مجسمه‌ساز آمریکایی رابرت وستهوف ازدواج کرد و در همان سال صاحب فرزندی به نام آنری شد. ازدواج دوم فرانسواز ساگان نیز در سال ۱۹۷۲ به طلاق انجامید. پس از آن با زنی به نام پگی روش روابط دوستانه و عاشقانه‌ای برقرار کرد که تا پایان عمر روش ادامه یافت.
فرانسواز ساگان در سالهای واپسین عمر خود شخصیتی بحث‌برانگیز بود و در سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۵ به حمل و استفاده از مواد مخدر محکوم شد و پس از محکومیتش به اتهام جرایم مالیاتی در سال ۲۰۰۱ در پرونده جنجالی الف، ناچار به ترک آپارتمان خود و سکنی گزیدن در منزل یکی از دوستانش گردید.
مرگ
فرانسواز ساگان پس از تصادف مهلکش در سال ۱۹۵۷ با بیماری، اعتیاد به مواد مخدر، دارو و الکل و معالجات متعدد دست به گریبان بود که حاصل آن کتابی است به نام سمی.
ساگان پس از آنکه چند روز به دلیل نارسایی قلبی و ریوی در بیمارستانی در شهر آنفلور، واقع در شمال غرب فرانسه، بستری بود در ساعات اولیه بامداد روز شنبه، ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۴، در اثر شدت بیماری طولانی ریوی در ۶۹ سالگی، در حالیکه پسر و یکی از دوستان نزدیک وی در کنارش بودند، در بیمارستان درگذشت و در زادگاهش کاژارک به خاک سپرده شد.
با پخش خبر مرگ ساگان، ژاک شیراک، رئیس‌جمهور، و ژان-پیر رافارن، نخست‌وزیر فرانسه، با انتشار بیانیه‌هایی نسبت به وی ادای احترام کردند. ژاک شیراک گفت که ساگان «نمادی برجسته از نسل خویش بود» که به ارتقای موقعیت زنان در فرانسه کمک فراوان کرد و با درگذشت ساگان، فرانسه یکی از درخشانترین و حساسترین نویسندگان خود را از دست داده‌است. نخست‌وزیر فرانسه نیز در بیانیه خود ساگان را «لبخندی که غمزده، پر رمز و راز، مهجور و در عین حال شادی آفرین بود» توصیف کرد.
پوتوسی
پوتوسی مرکز بخش پوتوسی در بولیوی است که ۴۰۹۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و یکی از مرتفع‌ترین شهرها در جهان است. دلیل اهمیت تاریخی پوتوسی تپه ریکو است که «کوه غنی» نامیده می‌شود که مرکز استخراج نقره بوده‌است. این شهر در سال ۱۹۸۷ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
رونق استعماری نقره
این شهر که در سال ۱۵۴۵ به عنوان یک شهر معدنی تأسیس شد، به زودی ثروت شگفت‌انگیزی را تولید کرد و جمعیت آن در نهایت از ۲۰۰۰۰۰ نفر گذشت. این شهر باعث پیدایش یک عبارت در زبان اسپانیایی شد که هنوز در حال استفاده است: valer un Potosí (ارزش یک پوتوسی) که به معنای «ارزش زیادی داشتن» است. کوه غنی، سرو ریکو، حدود ۶۰ درصد از کل نقره استخراج شده در جهان را در نیمه دوم قرن شانزدهم تولید کرد.
عصر مدرن
پوتوسی همچنان یک مرکز اداری مهم، شهر معدنی، جاذبه توریستی و مرکز جمعیت در بولیوی مدرن است.
جاده مونت پلزنت
جاده مونت پلزنت (Mount Pleasant Road) یک شاهراه بزرگ شریانی در تورنتو، انتاریو، کانادا است. این خیابان از خیابان جارویس در جنوب خیابان بلور در شمال تا گلن اکو درایو امتداد می‌یابد.
بلغور (دانه)
در اصطلاح به خود غله‌ای که در آسیا آن را خرد کنند و بشکنند چنانکه آرد نشود بلغور یا گمنه می‌گویند. به خوراکی که با دانه‌های بلغور درست می‌شود بیشتر بلغور یا گمنه گندم و بلغور یا گمنه جو و این‌ها گفته می‌شود. برای تهیه بلغور یا گمنه گندم پخته را پس از خشک شدن با آسدست خرد می‌کنند، نه به نرمی آرد بلکه به درشتی لپهٔ ماش و کوچکتر و بزرگتر.
کرابوروویتسه
کرابوروویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هاولیتشکوف برود واقع شده‌است. کرابوروویتسه ۵٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳ نفر جمعیت دارد و ۳۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رایسباخ (زار)
رایسباخ (زار) (به آلمانی: Reisbach (Saar)) یک شهرک در آلمان است که در زارولینگن واقع شده‌است.
خصوصیات
رایسباخ ۱۳٫۴۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر رایسباخ (زار) خواهرخواندهٔ رایسباخ (زار) هست.
اده داربانیا
اده داربانیا در امارات متحده عربی است که در رأس‌الخیمه واقع شده‌است.
خصوصیات
اده داربانیا ۰٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاترین تیبر
کاترین تـِیـبـِر (Catherine Taber؛ زادهٔ December 30, 1979) یک هنرپیشه و صدا پیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
کتازولام
کتازولام (Ketazolam) نوعی مشتق بنزودیازپینی بوده و دارای خواص ضداضطراب، آرام‌بخش و شل‌کننده عضلانی است.
شهرستان یابلانیتسا
شهرستان یابلانیتسا یک شهرستان در بلغارستان است که در استان لووچ واقع شده‌است. شهرستان یابلانیتسا ۲۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
تازه‌آباد جامه شوران
تازه‌آباد جامه شوران روستایی در دهستان پنجه علی شمالی بخش مرکزی شهرستان قروه استان کردستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۰۷ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.
دیزی هد
گزیدهٔ فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
تووه یانسون
تووه ماریکا یانسون  (۹ اوت ۱۹۱۴ در هلسینکی، فنلاند، امپراتوری روسیه— ۲۷ ژوئن ۲۰۰۱ در هلسینکی، فنلاند) نویسنده و تصویرگر کتاب کودکان، رمان‌نویس و نویسنده داستان‌های مصور فنلاندی است. وی بیشتر برای خلق دنیای مومین‌ها شناخته می‌شود. یانسون نخستین کتاب از مجموعه ۹ جلدی مومین‌ها را در ۱۹۴۵ منتشر کرد. این کتاب‌ها در سراسر جهان محبوبیت زیادی کسب کردند و به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شدند. یانسون در سال ۱۹۶۶ به خاطر فعالیت‌هایش در زمینه ادبیات کودکان جایزه هانس کریستین آندرسن را دریافت کرده است.
سال‌های آغازین
تووه یانسون در ۹ اوت ۱۹۱۴ در خانواده‌ای هنردوست به دنیا آمد. پدرش مجسمه‌ساز و مادرش طراح بود. در دوران نوجوانی تعدادی از طرح‌هایش در مجله‌های کودکان چاپ شد. ۱۵ ساله بود که برای یادگیری نقاشی به استکهلم و پس از آن به هلسینکی و پاریس رفت. در سال ۱۹۴۳ نخستین نمایشگاه کارهایش را برگزار کرد. پس از آن به عنوان تصویرگر کتاب‌های کودکان و طراح جلد کتاب مشغول به کار شد. در همان زمان بود که برای امضای طرح‌هایش نقش موجودی دم‌دار با بینی دراز و گوش‌های بزرگ را می‌کشید که در واقع طرح اولیهٔ شخصیت مومین‌ترول بود.
در طول دهه 1930، جانسون چندین سفر به دیگر کشورهای اروپایی داشت. او برای داستان‌های کوتاه و مقاله‌هایش که تصویرگری هم می‌کرد و همچنین در مجلات، نشریات و روزنامه‌های روزانه منتشر می‌شد، از اینها استفاده کرد. در این دوره، جانسون جلد کتاب، آگهی و کارت پستال زیادی را نیز طراحی کرد. او به پیروی از الگوی مادرش، برای Garm [sv]، یک مجله طنز فنلاندی-سوئدی ضد فاشیست، تصاویری کشید.
آفرینش مومین‌ها
ایدهٔ مومین‌ها زمانی به ذهن یانسون رسید که او برای رهایی از روزهای تاریک جنگ جهانی دوم قصد آفرینش چیزی هیجان‌انگیز را داشت. مومین‌ها در واقع خانواده‌ای از ترول‌ها بودند که ظاهرشان بیشتر شبیه به اسب آبی بود. نخستین کتاب از ماجراهای مومین‌ها «مومین‌ها و سیل بزرگ» نام داشت که در ۱۹۴۵ و به زبان سوئدی منتشر شد. شخصیت اصلی آن مومین‌ترول ماجراجو بود که همراه با مادرش (مامان‌مومین) در جستجوی پدرش (بابامومین) با موانعی مواجه می‌شد. خانواده مومین‌ها در دره‌ای به نام دره‌ی مومین زندگی می‌کردند. کتاب‌های مومین‌ها محبوبیت زیادی کسب کردند که باعث شد یانسون ۹ جلد از از آن‌ها را منتشر کند. کتاب‌ها به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شدند. از روی آن‌ها چندین مجموعه پویانمایی در فنلاند، لهستان و ژاپن ساخته شد. همچنین چاپ سری داستان مصور آن‌ها تا سال ۱۹۷۳ ادامه یافت.
نوشته‌های دیگر
پس از کتاب درّه‌ی مومین در پاییز، تووه یانسون نوشتن در مورد مومین‌ها را متوقف کرد و شروع به نوشتن برای بزرگسالان کرد. اولین تلاش یانسون در خارج از ادبیات کودکان، دختر مجسمه‌ساز (Bildhuggarens dotter)، رمانی نیمه اتوبیوگرافی بود که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. پس از آن، او پنج رمان دیگر از جمله کتاب تابستان (Sommarboken) و پنج مجموعه داستان کوتاه نوشت. کتاب تابستان شناخته شده ترین کتاب داستان بزرگسالان او است که به انگلیسی ترجمه شده است. این اثری با جذابیت، ظرافت و سادگی، اقامت تابستانی در جزیره‌ای که یک دختر جوان و مادربزرگش در آن هستند را توصیف می‌کند. این دختر از خواهرزاده خود، سوفیا یانسون، پدر دختر از پدر سوفیا، لارس یانسون و مادربزرگ از مادر خودش الگوبرداری شده است.
سال های پایانی
یانسون در ۱۹۶۸ خود زندگی‌نامه‌ای به نام «دختر مجسمه‌ساز» نوشت. او پس از ۱۹۷۰ کم‌تر به مومین‌ها پرداخت. در آن سال‌ها چندین رمان نیز برای بزرگسالان نوشت.
تیر ۱۳۹۲
آغاز آن شنبه، ۱ تیر ۱۳۹۲ برابر با ۲۲ ژوئن ۲۰۱۳ میلادی است.
آندری پیاتنیتسکی
آندری پیاتنیتسکی (Андре́й Влади́мирович Пя́тницкий؛ زادهٔ September 27, 1967) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل روسیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شوروی، کشورهای مشترک‌المنافع، ازبکستان، و روسیه بازی کرده‌است.
کارابینر ۹۸کا
کارابینر ۹۸کا (به معنای کارابین ۹۸ کوتاه) یک تفنگ گلنگدنی با مهمات کالیبر ۷٫۹۲ در ۵۷ میلی‌متری است که در ماه ژوئن سال ۱۹۳۵ به عنوان سلاح سازمانی نیروی زمینی آلمان برگزیده شد. این سلاح یکی از آخرین تفنگ‌های نظامی طراحی شده توسط شرکت موزر بود. با وجود طراحی و تولید تفنگ‌های نیمه خودکار و تمام خودکار، این تفنگ تا پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به عنوان تفنگ سازمانی اصلی نیروی زمینی آلمان باقی ماند.
تاریخچه
در ماه فوریه سال ۱۹۳۴ دفتر تسلیحات نیروی زمینی آلمان دستور به استفاده از تفنگ نظامی جدیدی را صادر کرد. کارابینر ۹۸کا از مدل‌های قدیمی مخصوصاً مدل استاندارد ۱۹۲۸ و کارابینر ۹۸ب (تفنگ اصلی نیروی زمینی آلمان بعد از جنگ جهانی اول ) اقتباس شده بود که هر دو آن‌ها به نوبه خود بر پایه گ۹۸ (تفنگ اصلی نیروی زمینی امپراتوری آلمان در جنگ جهانی اول ) طراحی شده بودند. به جهت این که کارابینر ۹۸کا از نمونه کارابینر ۹۸ب (که تنها در نام نوعی کاربین نامیده می‌شد چرا که طول بلندی داشت اما با توجه به ممنوعیت تولید تفنگ‌های بلند در آلمان بر اساس پیمان ورسای، کاربین خوانده می‌شد ) کوتاه‌تر بود عنوان کوتاه (kurz) به خود گرفت. همانند نمونه‌های پیشین کارابینر ۹۸کا (اندکی کمتر از نمونه‌های پیشین ) برای قابلیت اتکای بالا، دقت عالی و برد مؤثر بلند (۵۰۰ متر با مگسک آهنی و ۱۰۰۰ متر با دوربین) شناخته می‌شد.
تقاضا برای تفنگی با لوله کوتاه‌تر و ظهور کارابینر ۹۸کا با لوله ۶۰۰ میلی‌متری، نیروی زمینی آلمان را بر آن داشت تا کالیبر استاندارد فشنگ تفنگ‌های خود را تغییر دهد. فشنگ‌ها با کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ مدل ۱۹۰۳ موزر (اس. پاترونه) هنگام شلیک از سلاح‌هایی مانند گ۹۸ که لوله بلند نداشتند، نور بسیار زیادی در دهانه لوله اسلحه ایجاد می‌کردند. ''اس. اس. پاترونه''، مدل جدیدتر این کالیبر که برای مسلسل‌هایی با برد بلند طراحی شده بود، در سلاح‌هایی با لوله کوتاه نور کمتری ایجاد می‌کرد و دقت بیشتری داشت. به همین جهت ''اس. پاترونه در سال ۱۹۳۳ از رده خارج و اس. اس. پاترونه'' به مهمات استاندارد نیروی زمینی آلمان تبدیل شد.
ویژگی‌ها
کارابینر ۹۸کا یک تفنگ گلنگدنی با تغذیه کنترل شده بر مبنای تفنگ گ۹۸ ساخت موزر بود. خشاب درونی به کمک یک گیره با ۵ تیر با کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ یا یک به یک بارگذری می‌شد. این گونه خشاب درونی نخستین بار در گ۹۸ به کار برده شد. دسته مستقیم گلنگدن گ۹۸ در کارابینر ۹۸کا به دسته چرخنده به پایین تبدیل شده بود. این تغییر کار با این دسته را سریع تر و طول دسته را در پشت بدنه کوتاه‌تر کرده و امکان نصب ابزار نشانه‌گیری بر روی بدنه را فراهم نموده بود. هر تفنگ مجهز به بخش کوتاهی از یک میله جهت تمیز کردن درون لوله بود که در زیر محل سر نیزه قرار می‌گرفت. با الحاق میله سه تفنگ میله تمیزکاری تکمیل می‌شد.
بخش فلزی تفنگ جهت جلوگیری از زنگ زدگی و پوسیدگی با لایه ای از مگنتیت زاج‌کاری می‌شد. به هر صورت زاج کاری تنها محافظت حداقلی در مقابل زنگ زدگی و خوردگی ایجاد می‌نمود به همین جهت برای جلوگیری از رسیدن رطوبت و ایجاد خوردگی گالوانیک از روغن‌های ضد رطوبت استفاده می‌گردید. از سال ۱۹۴۴ استفاده از لایه ای فسفات برای این امر جای روش‌های قبلی را گرفت.
ابزار نشانه‌گیری
ابزار نشانه‌گیری ناکارآمد و غیر عملی گ۹۸ که در عقب قرار داشت در کارابینر ۹۸کا با نمونه مرسوم برگه ای مماس جایگزین شد. نشانه عقبی کارابینر ۹۸کا مسطح تر بود و بر خلاف نمونه قبلی مانع دید اطراف نمی‌شد. در ابتدا نشانه آهنی کارابینر ۹۸کا در بخش جلویی یک علامت سر باز و در بخش عقبی از نوع مماس بود. از سال ۱۹۳۹ بخش جلویی نشانه سر بسته شد تا هم در شرایط نامطلوب روشنایی جلوی درخشندگی را بگیرد و هم از علامت محافظت کند. این خط استاندارد نشانه‌گیری با وجود عناصر درشت در آن، برای عملیات‌های میدانی با نور کم مناسب بود اما هدف قرار دادن اهداف کوچکتر را سخت‌تر می‌نمود. مقیاس برد در خط نشانه‌گیری تولیدات اولیه این تفنگ برای تعیین برد در حالت دراز کش در بخش پایینی عنصر مماس نشانه‌گیری حک شده بود.
قنداق
تولیدات اولیه کارابینر ۹۸کا دارای قنداق یک تکه ثابت از چوب درخت گردو بودند. از سال ۱۹۳۷ قنداق این تفنگ‌ها با توجه به نتیجه آزمایش‌ها به صورت چند لایه ساخته شد. چرا که این تخته‌های چند لایه قوی تر، مقاوم تر و ارزان‌تر از نمونه‌های یک تکه بودند و در آن‌ها دیگر نیازی به درختان بسیار بزرگ نبود. با این حال این قنداق‌های چند لایه به دلیل تشکیل شدن از مواد متراکم سنگین تر از قنداق‌های یک تکه بودند. علاوه بر استفاده از چوب درخت گردو و راش (درخت)، به تعداد کمتری از چوب درخت نارون نیز در تولید این قنداق‌ها استفاده شد.
انتهای قنداق نیمه تپانچه ای کارابینر ۹۸کا (با توجه به انحنای آن) در همه نمونه‌ها به یک شکل نبود. تا ابتدای سال ۱۹۴۰ انتهای قنداق دارای یک صفحه مسطح بود. پس از سال ۱۹۴۰ انتهای بعضی از قنداق‌ها به شکل گود ساخته شد تا جدا شدن قنداق جلوگیری شود. در همه تولیدات از یک صفحه فلزی در انتهای قنداق استفاده شد.
تجهیزات جانبی
هنگام معرفی، کارابینر ۹۸کا به همراه تجهیزات جانبی از جمله‌بند، پوشش محافظ دهانه لوله و بسته‌ای برای تعمیرات میدانی (شامل ابزار روغن کاری) ارائه شد. در طراحی کارابینر ۹۸کا استفاده از سرنیزه S84/98 III در نظر گرفته شده بود که با طول کلی ۳۸۵ میلی‌متر دارای تیغه ۲۵۲ میلی‌متری و یک غلاف بود.
نارنجک‌انداز
در سال ۱۹۴۲ مدلی از نارنجک‌انداز تفنگ طراحی شد که بر مبنای نمونه جنگ جهانی اول بود. این نارنجک انداز ۳۰ میلی‌متری قابلیت اتصال به همه انواع کارابینر ۹۸کا را داشت. این نارنجک‌انداز قابلیت عملیات علیه پیاده‌نظام، استحکامات و زرهپوش‌های سبک دشمن تا برد حداکثر ۲۸۰ را دارا بود. برای هر یک از این مقاصد نوع خاصی از نارنجک طراحی شد که همراه نارنجک‌انداز حمل می‌شد.
صدا خفه‌کن
نوعی صدا خفه کن جدا شونده تحت عنوان HUB-23 که به دهانه لوله متصل می‌شد، برای کارابینر ۹۸کا تولید شد که نیم کیلو وزن و ۱۸۰ میلی‌متر طول داشت. برد مؤثر شلیک کارابینر ۹۸کا که با فشنگ‌های مخصوصی انجام می‌گرفت، همراه با این صدا خفه کن به ۳۰۰ متر و سرعت گلوله در هنگام خروج از لوله به ۲۲۰ متر بر ثانیه کاهش می‌یافت اما این صدا خفه کن با فشنگ مخصوص می‌توانست صدای حاصله را ۷۵ درصد کاهش دهد. این وسیله بیشتر توسط نیروهای ویژه یا تک تیراندازها مورد استفاده قرار می‌گرفت.
انواع
با توجه به محدودیت منابع آلمان و تأکید این کشور بر بهبود سایر جنبه‌های نیروهای مسلح از جمله ناوگان هواپیماهای نظامی و خودروهای زرهی، کارابینر ۹۸کا نسبت به مدل اولیه مدرن‌سازی خاصی به خود ندید و تنها به تغییرات جزئی در آن اکتفا شد.
کریگس‌مدل (Kriegsmodell)
از اواخر سال ۱۹۴۴ تولید کارابینر ۹۸کا به نوع کریگس‌مدل (نوع جنگ) تغییر پیدا کرد. در این مدل سعی شده بود با حذف تجهیزات غیر ضروری همچون سرنیزه، میله تمیزکاری و غیره سرعت تولید افزایش پیدا کند. کیفیت تولید سایر قطعات غیر حساس همچون قنداق و محافظ ماشه نیز کاهش پیدا کرده بود و بعضی بخش‌ها همچون در گلنگدن حذف شد. شماره گذاری در این مدل برای قطعات کمتری انجام گرفت.
نوع تک تیرانداز
در آزمایش‌های هنگام تولید، کارابینر ۹۸کا به جهت داشتن دقت بالا هنگام استفاده از دوربین، برای تک تیراندازها مناسب تشخیص داده شد. برد مدل تک تیرانداز کارابینر ۹۸کا هنگامی توسط یک تیرانداز ماهر استفاده می‌شد، تا ۱۰۰۰ متر می‌رسید. از دوربین‌های مختلفی از جمله دوربین آلمانی سایس سیلفیر با برد ۱۰۰ تا ۸۰۰ متر برای این نمونه استفاده گردید. کارابینر ۹۸کا برای استفاده از دوربین طراحی نشده بود؛ به همین جهت برای نصب آن باید تغییراتی در بدنه سلاح ایجاد می‌شد. همچنین اگر دوربین روی بدنه قرار می‌گرفت برای کار گلنگدن اختلال ایجاد می‌نمود؛ به همین جهت دوربین مقداری بالاتر یا به سمت چپ نصب می‌شد. قریب به ۱۳۲ هزار قبضه از این مدل در آلمان تولید گردید.
نوع چتربازها
مدل آزمایشی برای استفاده چتربازها جهت سهولت در حمل با طول کمتر تولید گردید چرا که مدل استاندارد برای این نوع عملیات بسیار بلند بود. البته عملیات نیروهای چترباز آلمانی پس از حمله سال ۱۹۴۱ به جزیره کرت بسیار کاهش پیدا کرد به همین جهت نیاز کمتری به این مدل وجود داشت. گفته می‌شود اقداماتی نیز برای مدل‌هایی با قابلیت قنداق متحرک یا لوله جدا شونده نیز در این جهت انجام شده‌است.
ژ۴۰کا
با طول ۱۰۰۰ میلی‌متر، لوله ۴۹۰ میلی‌متری و وزن ۳٫۲ کیلوگرمی ژ۴۰کا نمونه آزمایشی کوتاه شده سال ۱۹۴۱ کارابینر ۹۸کا بود که تغییراتی در ابزار نشانه‌گیری نیز داشت.
دکترین تسلیحات سبک آلمان
کارابینر ۹۸کا همه معایب تفنگ‌های نظامی تولید شده حوالی سال ۱۹۰۰ از جمله اندازه بزرگ و وزن بالا را داشت. این تفنگ زمانی تولید شد که دکترین نظامی حول تیراندازان ماهر با قابلیت درگیری با اهداف در فاصله نسبتاً دور قرار داشت. نواخت تیر آن به سرعت عملکرد با گلنگدن بستگی داشت. با وجود کم بودن ظرفیت خشاب کارابینر ۹۸کا، اما طراحی داخلی آن موجب حمل راحت تر به کمک نقطه تعادل می‌شد.
در حالیکه آمریکایی‌ها موفق شده بودند با تولید ام۱ گرند با خشاب بیرونی هشت تیر در سال ۱۹۳۶ تفنگ‌های نیمه خودکار را استانداردسازی کنند، آلمانی‌ها همچنان از تفنگ‌های گلنگدن دار استفاده می‌کردند چرا که دکترین تاکتیکی آن‌ها قدرت آتش هر جوخه را متکی بر مسلسل‌های چند منظوره با نقش مسلسل سبک می‌کرد و تفنگداران در آن وظیفه حمل مهمات و تأمین پوشش برای مسلسلچی‌ها را داشتند. مزیت این دکترین افزایش قابل توجه ظرفیت آتش واحدهایی به اندازه جوخه بود. آلمانی‌ها استفاده از تفنگ‌های نیمه خودکار همانند ژ۴۳ و مسلسل‌های دستی مانند اس تی جی ۴۴ را نیز آزمایش کردند اما با توجه به تولید نسبتاً محدود این نمونه‌ها، کارابینر ۹۸کا تا روزهای آخر جنگ همچنان به عنوان تفنگ اصلی نیروی زمینی آلمان باقی ماند و تولید آن تا تسلیم آلمان در ماه مه سال ۱۹۴۵ ادامه یافت.
در نبردهای نزدیک مخصوصاً درگیری‌ها شهری مسلسل‌های دستی ترجیح داده می‌شد چرا که با این حال که مهمات تفنگ‌های دیگر قدرت نفوذ بیشتری در دیوارها یا سایر موانع را داشت اما برد بلند این تفنگ‌ها کارایی نداشت و نواخت پایین تیر نیز مشکل آفرین می‌شد. در اواخر جنگ تصمیم بر از رده خارج کردن کارابینر ۹۸کا به نفع اشتورم‌گور ۴۴ شد چون این اسلحه از مهمات با کالیبر ۷٫۹۲×۳۳ میلی‌متری استفاده می‌کرد که بسیار قوی تر از گلوله‌های تپانچه بود که در مسلسل‌ها دستی استفاده می‌شد و از طرفی امکان کاربرد آن به همانند مسلسل‌های دستی در نبردهای شهری نیز وجود داشت. با این حال تولید اشتورم‌گور ۴۴ که در اواخر جنگ آغاز شد، هیچگاه به اندازه ای نرسید که نیاز نیروی‌های مسلح را تأمین کند.
قبل از جنگ جهانی دوم
با وجود این که بیشتر تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا تولید شده مورد استفاده نیروهای مسلح آلمان قرار گرفت اما در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم تعدادی از آن‌ها به کشورهای دیگر فروخته شد. تعدادی از این سلاح‌ها که توسط موزر ورکه تولید شده بود به پرتغال صادر شد که بعداً در جنگ‌های مستعمرات این کشور استفاده گردید. مقاصد دیگر صادرات این محصول هر دو کشور درگیر جنگ چین و ژاپن بودند. با نزدیک تر شدن جنگ میزان صادرات کارابینر ۹۸کا کاهش یافت زیرا نیاز بیشتری در داخل برای تسلیح نیروهای مسلح وجود داشت.
آموزش تمامی سربازان آلمانی قبل و در جریان جنگ جهانی دوم به کمک این سلاح صورت می‌گرفت.
جنگ جهانی دوم
تمامی شاخه‌های نیروهای مسلح آلمان در تمامی جبهات از جمله جبهات غربی و شرقی، شمال آفریقا و نروژ از این تفنگ در جریان جنگ جهانی دوم استفاده کردند. در اوایل جنگ با توجه به استفاده از تفنگ‌های نیمه خودکار توسط دشمنان همانند ارتش سرخ و نیروهای آمریکایی ضعف نواخت پایین تیر در کارابینر ۹۸کا عیان تر شد. با این حال کارابینر ۹۸کا همچنان تفنگ اصلی میدان‌های نبرد در نیروی زمینی آلمان باقی ماند. از همین رو کارابینر ۹۸کا تنها سلاحی نام گرفت که از نخستین روز تا واپسین روز جنگ جهانی دوم به خدمت در نیروی زمینی آلمان ادامه داد.
نیروهای مقاومت در سرزمین‌های تحت اشغال آلمان نیز استفاده‌های زیادی از موارد به غنیمت گرفته شده کردند. ارتش سرخ شوروی نیز برای پر کردن خلع نیاز به تسلیحات سبک در اوایل جنگ، استفاده فراوانی از کارابینر ۹۸کا و سایر تسلیحات به غنیمت گرفته شده از آلمانی‌ها کرد.
پنج هزار قبضه از تولیدات معمول کارابینر ۹۸کا در سال ۱۹۳۹ به کشور سوئد صادر شد تا با نام گوار ام/39 (gevär m/39) به عنوان سلاح ضد تانک سبک استفاده شود اما با معلوم شدن عدم کفایت کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ میلی‌متری در این مسئله از کالیبر قوی تر ۸×۶۳ میلی‌متری که برای مسلسل‌های با برد بلند طراحی شده بود، استفاده گردید. به همین جهت برخی قطعات داخلی آن از جمله خشاب داخلی (با کاهش ظرفیت به چهار تیر) تغییر کرد تا با کالیبر جدید سازگار شود و قطعه ای در انتهای لوله برای کاهش سرعت گلوله جهت کاستن لگد سلاح (Muzzle brake) تعبیه گردید. این تفنگ با این تغییرات با نام گوار ام/40 (gevär m/40) وارد خدمت در نیروی زمینی سوئد شد اما به زودی ناکارآمد تشخیص داده شده پس از جنگ به سایر کشورها فروخته شد.
قیمت هر قبضه کارابینر ۹۸کا در اوایل جنگ جهانی دوم ۷۰ رایش مارک برآورد شده بود که معادل ۲۸ دلار ایالات متحده (۴۹۰ دلار سال ۲۰۱۷) آن دوره بود.
استفاده بعد از جنگ جهانی دوم
بسیاری از کشورهای بلوک شرق و غرب اروپایی که در جانب آلمانی‌ها جنگیده بودند یا توسط آن‌ها مورد تهاجم و اشغال قرار گرفته بودند، در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم از انبوه تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا باقی مانده در کشورشان توسط آلمانی‌ها، به عنوان سلاح اصلی پیاده‌نظام استفاده کردند. تعداد زیادی از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا که توسط متفقین غربی به غنیمت گرفته شده بود نیز جهت تسلیح مجدد به کشورها آسیب دیده ارسال گردید.
فرانسوی‌ها نسخه ای از کارابینر ۹۸کا با تغییرات اندک را در مناطق تحت اشغال خود در آلمان پس تسلیم این کشور، تولید نمودند. از این تسلیحات به مدت محدودی در هندوچین فرانسه استفاده شد. تعدادی نیز هم توسط نیروهای طرفدار فرانسه و هم استقلال طلبان در جنگ استقلال الجزایر استفاده گردید. نیروهای انتظامی فرانسه نیز سال‌ها این تفنگ را به کار بردند. خود آلمانی‌ها هم در آلمان غربی از کارابینر ۹۸کا در نیروهای مرز بانی استفاده نمودند.
در نیروهای مسلح نروژ با این حال که کارابینر ۹۸کا توسط مدل آمریکایی ام۱ گرند جایگزین شد اما از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا غنیمت‌گرفته‌شده در نیروهای امنیتی این کشور با تغییر در لوله و قطعات دیگر جهت کاربرد مهمات ام۱، تا دهه ۱۹۷۰ استفاده شد. این تغییرات تنها در چند هزار قبضه از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا انجام گرفت چرا که مابقی آن‌ها با سلاح پیشرفته تر ژ۳ جایگزین شدند.
درسال‌های پس از جنگ جهانی دوم در بلوک شرق از کارابینر ۹۸کا در نیروهای نظامی و شبه‌نظامی استفاده شد تا این که در دهه ۱۹۶۰ توسط تسلیحات ساخت شوروی جایگزین گردید.
کراهولتشی
کراهولتشی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ییهلاوا واقع شده‌است. کراهولتشی ۳٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳۰ نفر جمعیت دارد و ۵۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارابینر ۹۸کا
استفاده بعد از جنگ جهانی دوم
به جهت کمبود تسلیحات در یوگسلاوی از کارابینر ۹۸کاهای باقی مانده توسط آلمانی‌ها یا غنیمت گرفته شده از آن در نیروهای مسلح استفاده گردید. شماره‌های آلمانی حک شده بر این تفنگ‌ها محو و توسط شماره دیگری جایگزین شدند. از این سلاح تا زمان جنگ داخلی یوگسلاوی استفاده به عمل آمد.
غنائم شوروی
شوروی پیش از آغاز جنگ جهانی در قراردادهای مبادلات تجاری و سیاسی که با آلمان داشت، کارابینر ۹۸کا را به شکل محدودی تحت لیسانس تولید کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، ارتش سرخ میلیون‌ها قبضه از کارابینر ۹۸کا را به غنیمت گرفت و در کارخانه‌های مختلف در طول دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ به تجهیز مجدد آن‌ها پرداخت. زرادخانه‌های شوروی تلاشی برای سر هم کردن قطعات اصلی با رعایت شماره سریال‌ها آن‌ها نکردند و بخشی از قطعات همچون میله پاکسازی و کلاهک نشانه‌گیری نیز از آن‌ها حذف و همراه سایر قطعات فلزی بی‌استفاده دیگر جهت بازیافت و استفاده مجدد ذوب شد. گفته می‌شود نگهداری و بازسازی این تفنگ‌ها به جهت استفاده در جنگ احتمالی بین شوروی و متفقین غربی در جریان جنگ سرد انجام گرفته‌است. بسیاری از این تفنگ‌ها به همراه سایر ادوات در درگیری‌های پس از جنگ جهانی دوم همچون جنگ کره که برخی از آن‌ها همراه سایر تسلیحات سبک از طرف شوروی به قوای کمونیست اهدا شد، نیز به کار گرفته شدند. از تفنگ‌های اهدایی شوروی به صورت گسترده‌ای توسط قوای موسوم به ارتش داوطلبان خلق در جنگ کره استفاده گردید. شوروی تعدادی از کارابینر ۹۸کاهای غنیمت گرفته‌شده خود را در جنگ ویتنام به کمونیست‌ها بخشید. نیروهای کمونیست ویتنام شمالی همچنین تعداد دیگری کارابینر ۹۸کا از دولت چین دریافت کردند و مقداری را نیز از انبارهای باقی مانده فرانسوی‌ها در هندوچین به دست آوردند.
تولیدات پس از جنگ جهانی دوم
بسیاری از کشورهایی که در جنگ جهانی دوم به تصرف آلمان درآمده بودند و از ظرفیت صنعتی آن‌ها برای تولید این تفنگ استفاده شده بود، تولید تفنگ‌های مشابه کارابینر ۹۸کا را پس از جنگ ادامه دادند. برای مثال بلژیک و چکسلواکی تولید کارابینر ۹۸کا را در کنار سایر مدل‌های قدیمی تر خود انجام دادند. بسیاری از این تولیدات با قطعات باقی مانده آلمانی یا با کمک ماشین آلات صنعتی غنیمت گرفته شده از آن‌ها انجام گرفت.
تولید این تسلیحات بیشتر برای پر کردن خلع ایجاد شده پس از سقوط رایش سوم تا تولید نمونه‌های جدیدتر صورت پذیرفت. بیشتر تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا تولید شده به زودی به عنوان تسلیحات ذخیره به انبارها منتقل یا با قیمت پایین به کشورهای در حال توسعه یا گروه‌های شورشی فروخته شدند.
در بلژیک و چکسلواکی نسخه تغییر یافته مشابه کریگس‌مدل با حذف برخی قطعات تولید شد. مدل تولید شده در چکسلواکی پی-18 (P-18) یا تفنگ مدل ۹۸ ان (puška vz.98N) خوانده شد که نخستین عنوان ثانویه برای این تفنگ در تولیدات بود. در این نام حرف ان مخفف کلمه آلمان در زبان چک بود.
ام۴۸ یوگسلاوی
کارخانه‌های تسلیحاتی یوگسلاوی بین سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۶۵ تولید مدت مشابه کارابینر ۹۸کا را که از بلژیک تحت عنوان مدل ۴۸ وارد شده بود، انجام دادند. لوله این تفنگ‌ها ضخیم‌تر از لوله مدل اصلی بود زیرا با عدم فراوانی معادن کرومیوم آن‌ها قادر به تولید فولادی به دوام تولیدات آلمانی‌ها نبودند، به همین جهت برای جبران مسئله و بخشیدن استحکام به لوله از مواد بیشتری استفاده می‌کردند.
مدل شکار این اسلحه با همان عنوان ام۴۸ همچنان در صربستان تولید می‌شود.
ام۴۳ اسپانیا
تفنگ ام۴۳ که بین سال ۱۹۴۴ و ۱۹۵۸ در لاکرونیا تولید شد، نمونه ای از کارابینر ۹۸کا با گلنگدن مستقیم و اندکی تغییرات دیگر بود که از همان کالیبر ۷٫۹۲×۵۷ استفاده می‌کرد. این تفنگ‌ها تسلیحات اصلی اسپانیایی‌ها در جنگ بر سر سیدی افنی در مراکش بودند. نیروی هوایی اسپانیا از مدلی با اندکی تغییرات با عنوان ام۴۴ استفاده می‌کرد. با معرفی تفنگ تمام خودکار ستمه (CETME) در نیروی زمینی اسپانیا بسیاری از تفنگ‌های ام۴۳ به تفنگ‌های آموزشی اف‌آر۸ تبدیل شدند.
استفاده معاصر
نیروی زمینی آلمان همچنان از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا در رژه‌های نظامی خود استفاده می‌کند. علائم و نمادهای باقی‌مانده از دوره رایش سوم در سال ۱۹۹۵ با اعتراض برخی احزاب از روی این ادوات پاک شد.
از این تفنگ‌ها و سایر مدل‌های مشابه آن در جنگ داخلی یوگسلاوی و بعدها در جنگ بوسنی استفاده‌هایی نظیر تک تیراندازی شد.
برخی از محافظان سلطنتی در سن مارینو همچنان از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا استفاده می‌کنند.
پس از تهاجم نظامی ایالات متحده و شرکایش به عراق در سال ۲۰۰۳، گزارش‌هایی از استفاده برخی ستیزه‌جویان از تسلیحات مربوط دوره جنگ جهانی دوم همچون کارابینر ۹۸کا در کنار سایر تسلیحات نوین واصل شده‌است. برخی دلیل آن را قیمت پایین مهمات این سلاح دانسته‌اند.
گروه شورشی مربوط به قبایل طوارق در مالی موسوم به جنبش مردمی آزادسازی آزاواد بین سال ۱۹۹۰ و ۱۹۹۵ از این تفنگ‌ها در حرکت مسلحانه خود استفاده کرد.
استفاده غیرنظامی
نمونه‌های بسیاری از تفنگ کارابینر ۹۸کا در مجموعه‌های بسیاری در سرتاسر جهان نگهداری می‌شود. به جهت پیش‌زمینه تاریخی و با توجه به دسترسی آسان به مهمات آن، این تفنگ مورد توجه بسیاری از علاقه‌مندان به تیراندازی و مجموعه‌های نظامی واقع شده‌است. بسیاری از تفنگ‌های کارابینر ۹۸کا غنیمت‌گرفته‌شده توسط شوروی که در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ تجهیز مجدد شده‌اند، به صورت عمده در فروشگاه‌های تسلیحاتی یافت می‌شوند که مورد توجه خریداران زیادی در ایالات متحده و کانادا واقع شده‌اند.
به جهت فراوانی و سهولت در کاربردهایی همچون مقاصد ورزشی و شکار، کارابینر ۹۸کا مورد علاقه کاربران غیرنظامی نیز واقع شده‌است. هنگامی که شکارچیان آلمانی پس از پایان جنگ جهانی دوم این اجازه را یافتند که برای شکار از تفنگ‌هایی با کالیبر بالا استفاده کنند، خود را مجدد با تسلیحات باقی مانده و ارزان ورماخت مسلح کردند. کاربران غیرنظامی با تغییر کالیبر مورد استفاده و برخی قطعات همچون قنداق و ماشه کارابینر ۹۸کا ماهیتی غیرنظامی به آن بخشیدند.
کارخانه تسلیحاتی شولز و لارسن در دانمارک از کارابینر ۹۸کا به عنوان مبنای تفنگ‌های تیراندازی ورزشی خود از جمله مدل‌های ام۵۲ و ام۵۸ استفاده کرد. این کارخانه با حذف نشان‌ها و شماره سریال‌های آلمانی و تغییر رنگ بدنه ظاهری جدید به این تفنگ‌ها بخشید. برخی از این تفنگ‌ها با بهره‌گیری از لوله‌های جدید همچنان در رقابت‌های ورزشی حاضر می‌شوند.
چندین کارخانه در کشورهای دیگر از جمله صربستان و اسپانیا نیز تغییرات و استفاده‌های مشابهی در کارابینر ۹۸کا داشته‌اند.
بسیاری از تفنگ‌های هم نوع که بعد از جنگ جهانی دوم طراحی و تولید شدند، با توجه به موفقیت، توانمندی و قابلیت اتکای کارابینر ۹۸کا، بر مبنای این سلاح ایجاد شده‌اند به شکلی برخی تعداد زیادی از آن‌ها را نه طراحی جدید بلکه نمونه بهبود یافته کارابینر ۹۸کا می‌دانند.
تازه‌آباد سراب قحط
تازه‌آباد سراب قحط، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پنجه علی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
بی‌باک
بی‌باک به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
اسکاتلندی‌های دور از وطن
اسکاتلندی‌های دور از وطن آن دسته از مردمان اسکاتلند و فرزندان آن‌ها که از اسکاتلند مهاجرت کرده و در بیرون از اسکاتلند زندگی می‌کنند را شامل می‌شود. کسانی را با اصل و نسب اسکاتلندی، در بیشتر کشورهای جهان می‌توان یافت ولی بیشتر اسکاتلندی‌های بیرون از اسکاتلند در کشورهایی مانند: ایالات متحده آمریکا، کانادا، استرالیا، انگلستان، نیوزیلند، ایرلند شمالی و به میزان کم تری در آرژانتین، شیلی و برزیل متمرکز شده‌اند. گفته می‌شود که در برابر هر یک نفری که امروز در اسکاتلند زندگی می‌کند ۵ اسکاتلندی در دیگر جاهای جهان حضور دارند. گمانه زنی‌ها تعداد اسکاتلندی تباران جهان را ۲۸ تا ۴۰ میلیون نفر برآورد کرده است.
هاینر هوفمان
هاینر هوفمان (Heiner Hoffmann; April 29, 1915 – 1915:4:29, April 27, 1945) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود.
ربیعه، سوریه
ربیعة (به عربی: ربیعة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شمال لاذقیه در استان لاذقیه واقع شده‌است.
جمعیت
ربیعة ۱٬۹۸۶ نفر جمعیت دارد.
هاوکر تمپست
هاوکر تمپست یک هواگرد جنگنده تک‌موتوره تک‌سرنشین بریتانیایی ساخت کارخانهٔ هاوکر ایرکرفت است که در میانه دهه ۱۹۴۰ طراحی و تولید شد.
تمپست از موتور مشابهی نسبت به هاوکر تایفون استفاده می‌کرد اما بال‌هایی جدید و نازک‌تر داشت و عملکرد زرمی بسیار خوبی در ارتفاع بالا نشان می‌داد. این هواگرد با سرعتی زیاد، یکی از معدود هواگردهای قادر به تعقیب و انهدام بمب پرنده فا-۱ و رزم با هواگرد جت آلمانی مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۲ بود.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۰
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۰
بلمانت، ویرجینیای غربی
بلمانت شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۰۳ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
خیابان پارلمان (تورنتو)
خیابان پارلمان (Parliament Street) یک خیابان شمالی-جنوبی در بخش شرقی مرکز شهر تورنتو، انتاریو، کانادا است.
کتابخانه ملی یونان
کتابخانه ملی یونان  در نزدیکی مرکز شهر آتن واقع شده‌است. این کتابخانه توسط یک معمار دانمارکی طراحی شده‌است. این کتابخانه در سال ۱۸۳۲ میلادی تأسیس شده‌است و دارای دو شعبه است. در این کتابخانه کتاب، نشریه دانشگاهی، روزنامه، مجله، چندرسانه‌ای و نسخه خطی گردآوری شده‌است.
بخش سویسه
بخش سویسه نام بخشی در شهرستان کارون استان خوزستان در ایران است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶،۶۱۶ نفر (۳،۱۳۱ خانوار) بوده‌است.
زرد، آبی، قرمز
فیلم زرد، آبی، قرمزاولین فیلم کوتاه علی کریم است که در کارگاه فیلم سازی عباس کیارستمی با موضوع فرش ایرانی ساخته شده‌است.
خلاصه فیلم
پسر بچه ای برای کامل شدن قالیچه ای که توسط مادرش بافته می‌شود سفر می‌کند
نمایش در ایران
فیلم زرد، آبی، قرمز اولین ساخته علی کریم حاصل اولین کارگاه فیلمسازی عباس کیارستمی در ایران و در کاخ سعد آباد تهران است که با موضوع فرش ایرانی تشکیل شد و فیلم  زرد، آبی، قرمز از میان صد فیلم کوتاه ساخته شده با همین موضوع، بهترین فیلم انتخاب شد و در جشنواره تصویرسال هم انتخاب و به نمایش گذاشته شد.
بوربون-لانسی
بوربون-لانسی (به فرانسوی: Bourbon-Lancy) یک کامین در فرانسه است که در کانتون بوربون-لانسی واقع شده‌است.
خصوصیات
بوربون-لانسی ۵۵٫۷۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۵۷۲ نفر جمعیت دارد و ۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر زارولینگن خواهرخواندهٔ بوربون-لانسی هست.
پریوزرسک
شهر پریوزرسک در کشور روسیه و در اوبلاست لنینگراد واقع شده‌است.
شهرستان الضلیعه
خصوصیات
ناحیهٔ الضلیعة ۱۸٬۶۷۸ نفر جمعیت دارد.
شهرستان بوگن‌ویل شمالی
منطقه بوگاینویل شمالی یکی از منطقه های استان خودمختار بوگاینویل(استان سلیمان شمالی) واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه بوکا است. این منطقه خود از ۶ فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود.
هاوکر تامتیت
هاوکر تامتیت یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هاوکر ایرکرفت در کشور بریتانیا است. این هواپیما برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
شهرستان بوگن‌ویل شمالی
تقسیمات
این منطقه دارای ۶ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
سوان ولی، آیداهو
سوان ولی شهری در شهرستان بونویل ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۲۰۴ نفر بوده است.
شهرستان یاکیموفو
شهرستان یاکیموفو یک شهرستان در بلغارستان است که در استان مونتانا واقع شده‌است. شهرستان یاکیموفو ۲۲۱٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۲۵۲ نفر جمعیت دارد.
تقی‌آباد (قروه)
تقی‌آباد (قروه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان پنجه علی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
میل جنسی به کودکان
میل جنسی به کودکان، پِدوفیلی یا کودک‌کامی ، یک ناهنجاری روانی است و عبارت است از تمایل جنسی عودکننده یا تحریک جنسی نسبت به کودکان زیر ۱۳ سال، در طول یک دوره حداقل ۶ ماهه است. معمولاً سن ۱۳ سال و جوان‌تر؛ هرچند تعریف شروع از بلوغ ممکن است متفاوت باشد. در مورد بچه‌دوستی نوجوانان، کودک باید حداقل پنج سال کوچک‌تر از نوجوان بچه‌دوست باشد.
کراهولوو
کراهولوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تربیچ واقع شده‌است. کراهولوو ۴٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۱ نفر جمعیت دارد و ۴۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میل جنسی به کودکان
بیماران بچه‌دوست حداقل ۱۶ سال سن دارند و دست کم ۵ سال از قربانیان بزرگ‌ترند. اگر فرد مرتکب، در اواخر نوجوانی رابطه جنسی مستمری با یک کودک ۱۲ یا ۱۳ ساله داشته باشد این تشخیص مطرح نمی‌شود. اکثر موارد سوء استفاده جنسی از کودکان، به دستمالی آلت تناسلی یا آمیزش جنسی دهانی مربوط می‌شود. هر چند بیشتر کودکان قربانی که مورد توجه عموم قرار می‌گیرند دختر هستند، مرتکبین گزارش می‌کنند که اکثر قربانیان لمسی آن‌ها (۶۰٪) پسر هستند.
پژوهش‌ها نشان می‌دهد که مبتلایان به بچه‌دوستی در اکثر مواقع مرد بوده‌اند و غالباً به هر دو جنس دختر و پسر جذب می‌شوند. آمارها بیانگر آن است که دو سوم قربانیان آن‌ها دختران بین ۸ تا ۱۱ سال هستند، اما از هر چهار نفر بچه‌دوست یکی از آن‌ها کودک پسر را ترجیح می‌دهد. اما این گفته به این معنا نیست که خانم‌ها از این قاعده مستثنی هستند. تفاوت آنجا است که خانم‌های مبتلا به اختلال پدوفیلی در روابطی که ایجاد می‌کنند، بیشتر دنبال نزدیکی هیجانی و پیدا کردن حس و لذت جنسی هستند، اما در بیماران مرد علاوه بر لذت جنسی مسائل دیگری چون احساس قدرت، سلطه‌جویی، آزار، پرخاشگری و… نیز وجود دارد.
۹۵ درصد افراد بچه‌دوست دگرجنسگرا هستند و نیمی از آن‌ها به هنگام ارتکاب جرم الکل زیادی مصرف کرده‌اند. تعداد چشمگیری از افراد بچه‌دوست، به‌طور هم‌زمان یا قبلاً به عورت‌نمایی، تماشاگری یا تجاوز به عنف دست زده‌اند. زنا با محارم، با بچه‌دوستی ارتباط نزدیکی دارد، چرا که در آن اغلب بچه‌ای نابالغ به‌عنوان شیء محبوب انتخاب می‌شود، جنبه آشکار یا پنهانی از زورگویی وجود دارد و به‌ندرت در آن رابطه جنسی بالغ-کودک ارجحیت می‌یابد.