cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
وینیفرد هورنلی
جوایز
هورنلی در طول زندگی خود جوایز متعددی برای کارهای آکادمیک و برنامه‌های اصلاح اجتماعی اش دریافت کرد. او دکترای افتخاری حقوق را در سال ۱۹۴۵ دریافت کرد. او به خاطر آموزش بیشتر انسان شناسان برجسته آفریقای جنوبی در دوران خود و برای پایه‌گذاری پایه‌های توسعه انسان‌شناسی اجتماعی در آفریقای جنوبی شناخته می‌شود.
مروارید و موج
یوجنیی د مونتییو در سال ۱۸۶۳ این نقاشی را به قیمت ۲۰۰۰۰ فرانک خریداری کرد. این خرید دومین گرانترین نقاشی ای بود که او تا به حال خریده بود. امروز این نقاشی در مجموعه موزه دل پرادو در مادرید، موزه اصلی هنر ملی اسپانیا است.
C1orf21
پروتئین توصیف‌نشدهٔ C1orf21 (Uncharacterized protein C1orf21) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «C1orf21» کُدگذاری می‌شود.
پلیس ابوظبی
پلیس ابوظبی (شرطة أبو ظبی) مرجع اصلی اعمال قانون در امارت ابوظبی، یکی از امارت‌های امارات متحده عربی است. این سازمان در سال ۱۹۵۷ تشکیل شد.
نگارخانه
پلیس ابوظبی از خودروهای اسپورت و گران‌قیمت در ناوگان خود استفاده می‌کند.
لیانگ شیانگ
لیانگ شیانگ (Leung Sheung؛ ۱۹۱۸–۱۹۷۸) یک رزمی‌کار سبک وینگ‌چون اهل هنگ کنگ بود.
او نخستین و قدیمی‌ترین شاگرد ییپ من در هنگ کنگ بود و به همراه لوک ییو و چو شانگ-تین، سه هنرجوی نسل اولی بودند که پشت درهای بسته با شاگردی ییپ من پرداختند. وی پیش از آنکه شاگرد ییپ من شود، در سبک‌های دیگری کونگ فو نظیر چوی لی فوت و کونگ‌فوی اژدهای جنوبی آموزش دیده بود. او هنرجوی ارشد ییپ من بود و به همین سبب بسیاری دیگر از شاگردان او از جمله بروس لی احترام زیادی برایش قایل بودند.
بایدن (ابهام‌زدایی)
جو بایدن (زاده ۱۹۴۲) رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا است.
بایدن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مارکو گوزو
مارکو گوزو (Marco Guzzo؛ زادهٔ April 15, 1994 ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
سازمان غله و قند و شکر و چای
سازمان غله و قند و شکر و چای در ۳۰ خرداد ۱۳۵۲ در مجلس شورای ملی و در ۱۹ خرداد ۱۳۵۲ مجلس سنا به تصویب رسید. این قانون در تاریخ ۱۲ تیر ۱۳۵۲ به توشیح محمدرضا شاه پهلوی رسید.
قانون سازمان غله، شکر، شکر و چای کشور که با تصویب کمیسیون‌های سنا و شورای ملی مربوطه به تصویب شاهنشاه آریامهر رسیده‌است، به وزارت تعاون و امور روستایی ابلاغ شده‌است. و به این ترتیب به دستور دکتر عبدالعظیم ولیان وزیر تعاون و امور روستایی از صبح امروز سازمان دولتی گندم، شکر و شکر و همچنین شرکت سهامی منحله چای ایران و بنگاه‌های دولتی جدید. سازمان‌های گندم، قند، شکر و چای به‌طور رسمی کار خود را آغاز کردند.
اساسنامه
بر اساس قانون تشکیل سازمان دولتی گندم، قند، شکر و چای که طبق مقررات به صورت شرکت سهامی تأسیس می‌شود، طبق اساسنامه آن اداره خواهد شد.
اهداف این سازمان در ماده دوم اساسنامه بدین شرح آمده‌است: هدف سازمان به تبعیت از برنامه‌های وزارت تعاون و امور روستاها کمک به تولیدکنندگان و دفاع از حقوق مصرف‌کنندگان و تنظیم بازارغلات - قند و شکر - چای کشور و سایر عملیات بازرگانی و صنعتی مربوط می‌باشد و برای رسیدن به این منظور عملیات زیر را در حدود امکانات‌انجام خواهد داد: تبصره - در این اساسنامه منظور از (غله) گندم، جو، ذرت و موادی که از کالاهای مزبور به دست می‌آید و منظور از (قند و شکر) قند و شکر ساخته‌شده (اعم از زرد یا سفید) و منظور از (چای) برگ سبز و چای خشک و موادی که از کالاهای مزبور به دست می‌آید.
اعضای سازمان
محمدعلی مبشری عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲
علی‌اکبر گورجی عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲
جمشید خزیما علم عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲
نصراله سمایی عضو هئیت مدیره در سال ۱۳۵۲
اسماعیل سمیعی به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره در سال ۱۳۵۲
میرتقی سیرنک به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره در سال 1355
سوپ عدس
سوپ عدس سوپی است که ماده اصلی آن عدس است. ممکن است گیاهی یا شامل گوشت باشد و ممکن است از عدس قهوه ای، قرمز، زرد، سبز یا سیاه، با آن یا بدون پوسته استفاده شود. عدس زرد و قرمزپوست کنده شده در پخت و پز متلاشی می‌شود و یک سوپ غلیظ درست می‌شود. این غذای اصلی در سراسر اروپا، آمریکای لاتین و خاورمیانه است.
بریارد
بریارد یا برگر د بری نژادی فرانسوی از سگهای بزرگ چوپان است که به‌طور سنتی هم برای گله داری گوسفندان و هم برای دفاع از آنها استفاده می‌شود. این اولین بار در اولین نمایشگاه سگ پاریس، در سال ۱۸۶۳ به نمایش درآمد. اولین بریارد که در کتاب ریشه‌های فرانسوی، کتاب میخکوب ملی، ثبت شد، بی شرمانه در سال ۱۸۸۵ بود.
سوپ عدس
انواع
سوپ عدس ممکن است شامل سبزیجاتی مانند هویج، سیب زمینی، کرفس، جعفری، گوجه فرنگی، کدو تنبل، چنار و پیاز باشد. طعم دهنده‌های رایج عبارتند از سیر، برگ بو، زیره، روغن زیتون و سرکه. گاهی آن را با کروتون یا سبزی خرد شده یا کره، روغن زیتون، خامه یا ماست تزئین می‌کنند. سوپ عدس هندی حاوی انواع ادویه‌های معطر است. در غذاهای عراقی و شامی، سوپ را با زردچوبه و زیره چاشنی می‌کنند و روی آن رشته‌های ورمیشلی برشته‌شده و نازک به نام (شعیریه) می‌ریزند و به همراه یک لیمو سرو می‌کنند. در خاورمیانه، اضافه کردن آب لیمو طعم تندی به غذا می‌دهد و سنگینی هضم را کاهش می‌دهد.
بریارد
تاریخ
بریارد در منطقه تاریخی بری در شمال مرکزی فرانسه منشأ گرفته و به همین دلیل نامگذاری شده‌است، جایی که به‌طور سنتی هم برای گله‌داری گوسفندان و هم برای دفاع از آنها استفاده می‌شده‌است. تصور می‌شود که بری در دوره کامل کشاورزی ژان باپتیست فرانسوا روزه که در سال ۱۷۸۳ نوشت که «چیان دو بری» موی بلند و معمولاً سیاه‌پوست بود.
سوپ عدس
تغذیه
سوپ عدس به عنوان غذایی بسیار مغذی، منبع خوبی از پروتئین، فیبر غذایی، آهن و پتاسیم شناخته شده‌است.
مور، مونتانا
مور شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۹۳ نفر بوده‌است.
بریارد
تاریخ
در دشت‌های باز خطر کمی از جانب گرگ‌ها وجود داشت، و بنابراین از سگ‌ها بیشتر برای گله‌داری استفاده می‌شد تا برای دفاع؛ استفاده شود. پیر مگنین، که در سال ۱۸۹۵ نوشت، به وضوح سگ زیبا مو کوتاه - بوسرون مدرن - را از سگ بری یا بریارد مو بلند متمایز می‌کند. در سال ۱۸۹۶ مگنین از جمله کسانی بود که کلوپ سران برگر فرانسه را تأسیس کرد.
مور، مونتانا
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
بریارد
تاریخ
برگر دو بری اولین بار در اولین نمایشگاه سگ پاریس در سال ۱۸۶۳ نمایش داده شد، جایی که عوضی به نام شارمانت جایزه گرفت. اولین بریارد که در کتاب ریشه‌های فرانسوی، کتاب گل میخ ملی ثبت شد، بی شرمانه بود، برنده مدال طلا در نمایشگاه پاریس در سال ۱۸۸۵، استاندارد نژاد بود. در سال ۱۸۹۷ تأسیس شد، که در آن دو گونه توصیف شد: یکی با کت پشمی یا گوسفندی، دیگری با پوششی بیشتر شبیه به کت بز. نوع پشمی بعداً ناپدید شد. در سال ۱۹۰۹ یک انجمن نژاد به نام دوستان بریارد تشکیل شد..
تعداد نژادها در طول جنگ جهانی اول کاهش یافت. هر سگی که برای استفاده نظامی مناسب بود به جبهه فرستاده می‌شد. انجمن نژاد در سال ۱۹۲۳ فعالیت خود را از سر گرفت و تقریباً در همان زمان انجمن نژادهای رقیب تشکیل شد. در سال ۱۹۳۵ این آخرین اولین نمایش تک نژادی را برای برگر دو بری با هفتاد و هشت شرکت کننده برگزار کرد.
تعداد دوباره تحت اشغال فرانسه توسط نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم به شدت کاهش یافت. پس از جنگ، دو باشگاه نژاد تحت نام دوستان باشگاه بریارد ادغام شدند.
در سال ۱۹۵۴ برگر دو بری به‌طور کامل توسط فدراسیون بین‌المللی سینولوژیک به رسمیت شناخته شد. تا حدودی در نتیجه مکانیزه شدن کشاورزی و در نتیجه کاهش جمعیت روستایی در سال‌های پس از جنگ، برگر دو بری معمولاً به عنوان یک سگ همراه نگهداری می‌شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تعداد آن به‌طور قابل ملاحظه ای افزایش یافت: ثبت نام سالانه در کتاب ریشه‌های فرانسوی از ۳۱۷ در سال ۱۹۷۰ به ۹۰۵ در سال ۱۹۷۵، به ۴۱۰۱ در سال ۱۹۸۰ و سپس به اوج ۶۳۶۴ مورد در سال ۱۹۸۶ رسید. در یک نقطه باشگاه نژاد بیش از ۶۰۰۰ عضو داشت که بیشتر از هر انجمن نژاد فرانسوی دیگری در هر زمان بود.
وورملدانژ
وورملدانژ یک شهرداری در استان گرونماخر کشور لوکزامبورگ است که ۱۷٫۲۵ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۲۳۹۷ نفر بوده‌است.
بریارد
تاریخ
اختلافات درون انجمن منجر به اخراج آن از انجمن مرکزی سگ‌ها شد. یک انجمن نژاد جدید، انجمن دو برگر د بری، در سال ۱۹۸۹ به رسمیت شناخته شد.
در سال ۲۰۰۱، نابینایی ناشی از بیماری مشابه آموروزیس مادرزادی لبر در سه توله سگ بریارد توسط محققان دانشگاه کرنل و دانشگاه پنسیلوانیا با استفاده از ژن درمانی تا حدی معکوس شد.
مشخصات
کت (پوشش) بلند (کمتر از ۷ سانتی‌متر)، ضخیم و خشن است مانند پوشش بز. ممکن است یکدست سیاه، خاکستری، آبی یا حنایی، یا حنایی با مشکی پوشانده شده باشد. خاکستری شدن به میزان متغیر دیده می‌شود. سگ‌ها ۶۲ تا ۶۸ سانتی‌متر در جثه‌ها ایستاده‌اند، عوضی‌ها حدود ۵۶ تا ۶۴ سانتی‌متر. یکی از ویژگی‌های غیر معمول این نژاد، پنجه شبنم دوگانه روی پاهای عقبی است. استاندارد نژاد یک پنجه شبنم منفرد یا غایب را به عنوان یک خطای رد صلاحیت مشخص می‌کند.
فردریک پیرو
فردریک پیرو (Frédéric Pierrot؛ زادهٔ September 17, 1960) هنرپیشه اهل کشور فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۶ تاکنون در بیش از ۸۵ فیلم و نمایش تلویزیونی ظاهر شده است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بچه رزماری، اعلان جنگ، همیشه موتسارت، جوان و زیبا، مارگریت و ژولین و بازگشتگان اشاره کرد.
اوترزوم
اوترزوم یک شهر در آلمان است که در نوردفرایسلند واقع شده‌است. اوترزوم ۴۱۷ نفر جمعیت دارد.
تریه رولم
تریه رولم (Terje Rollem; September 16, 1915 – April 4, 1993) یک افسر اهل نروژ و افسر سازمان نظامی مقاومت نروژ در زمان اشغال این کشور توسط آلمان نازی بود. شهرت او بیشتر به خاطر دفاع از قلعه اکرشوس از اشغالگران آلمانی در پایان جنگ جهانی دوم است.
دوران نوجوانی
پدر تریه رولم یک روحانی بنام تئودور جرج مارتینسن و مادرش مارگیت برنر هوگلاند بود. پس از تحصیل در دبیرستان هولت جیمنازیوم دانمارک تحصیلاتش را در علوم و ریاضیات ادامه داد. در سال ۱۹۳۴ تحصیلات اولیه اش را به پایان رساند و بعنوان یک افسر وظیفه وارد ارتش نروژ شد.
نقش رولم در مقاومت نروژ
درآوریل سال ۱۹۴۰ با شروع جنگ در نروژ رولم ستوان دوم ارتش بود. دو روز بعد از تهاجم آلمان به این کشور او در ۱۱ آوریل سال ۱۹۴۰ به جبهه تروندلاگ رفت. با فرود آمدن چتربازان آلمانی در منطقه دومباس او نتوانست به جبهه برسد به این دلیل منطقه هامار سفر کرد تا به گردان دوم دراگون بپیوندد. او در این گردان در چندین نبرد علیه عملیات وزراوبونگ آلمان نازی جنگید و مانع پیشروی آنها شد.
زمانی که دفاع نروژ علیه آلمانها شکست خورد رولم به اسلو برگشت و تحصیلاتش را در یک مدرسه مهندسی ادامه داد. در سال ۱۹۴۱ بعنوان یک مهندس در کارخانه فالکنبرگ استخدام شد و تا سال ۱۹۴۴ در این کارخانه به کار ادامه داد. در این دوره بود که همکاری اش را با جنبش مقاومت نروژ شروع کرد. رولم برای اینکه توسط عناصر امنیتی آلمان شناسایی نشود از خانه‌اش به بلومنهولم نقل مکان کرد و در این محل بود که بعنوان فرمانده منطقه سیزدهم مقاومت شروع بکار کرد. او در میان سایر فعالیت‌هایش به داوطلبان مقاومت آموزش می‌داد.
سالهای بعد از جنگ
رولم تا پایان جنگ در ارتش نروژ انجام وظیفه می‌کرد. در سال ۱۹۴۶ یک سال در آکادمی نظامی نروژ خدمت کرد.
قلعه آکرشوس
قلعه آکرشوس یک قلعه مربوط به قرون وسطی بود که برای محافظت از اسلو، پایتخت نروژ ساخته شده بود. این قلعه همچنین به عنوان یک کاخ سلطنتی مسکونی و به عنوان یک زندان مورد استفاده قرار گرفته‌است.
عشایر ایران
عشیره، قبیله، ایل، طایفه، اویماق، اولو و به ویژه جمع آن‌ها عشایر، قبایل، ایلات، طوایف، اویماقات، اولوسات در متون فارسی غالباً هم‌معنی‌اند و در واژه‌نامه‌ها خاندان یا دودمان یا گاهی جامعه یا مجموعه قشون توضیح داده می‌شود. تاریخ ایلات ایران، تاریخ ایران است. نگاهی به تاریخ ایران این نکته را روشن می‌کند که بدون مطالعهٔ تاریخ اقوام، ایلات و عشایر به درستی نمی‌توان تاریخ ایران را شناخت. در حدود سال ۱۳۰۰ شمسی، عشایر بیش از ۲۵ درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌داده‌اند که این میزان از آن زمان تاکنون به زیر ۲ درصد کاهش یافته‌است.
مطالعات تاریخ ایلات ایران نشان می‌دهد که ایلات در سیاست داخلی کشور دارای نفوذ بوده و نقش مهمی را در به وجود آوردن سلسله‌ها بازی می‌کرده‌اند و این امر در بعضی مواقع باعث می‌شده‌است که به فرمان پادشاهان وقت و سیاست کشور، دسته‌هایی از ایلات از محل اصلی خود کوچانیده شده و در محل جدیدی به زندگی بپردازند (مانند تبعید بعضی از طوایف بختیاری توسط نادرشاه به خراسان).
بررسی آمار جمعیتی ایلات ایران
جمعیت عشایری ایران در اوایل قرن بیستم ۲۵٪ کل جمعیت کشور بوده، که در سال ۱۳۵۵ به حداکثر ۱۴٪ جمعیت ایران کاهش یافته‌است یعنی ۴٫۸ میلیون نفر. کاهش چشمگیر جمعیت عشایری ایران در دوران سلسله پهلوی از ۲۵٪ به ۱۴٪ جمعیت، در اثر رشد سریع سرمایه‌داری و زندگی شهرنشینی است.
بنابر آمار کشوری در سال ۱۳۶۰ در کل کشور ۹۲ ایل و ۴۵۴ طایفهٔ مستقل وجود دارد و تعداد ۱۸۸ هزار و ۳۵۴ خانوار عشایری با متوسط ۵٫۸ نفر در هر خانوار سرشماری گردیده‌است.
جامعهٔ عشایر ایران متشکل از ۱۰۱ ایل و ۵۹۸ طایفهٔ مستقل است و با چند میلیون عضو یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های قومیتی را تشکیل می‌دهند. این جمعیت کثیر در گستره‌ای با وسعت بیش از ۹۶۳ هزار کیلومتر مربع (نزدیک به ۶۰ درصد مساحت ایران) استقرار دارند. ایلات و عشایر ایران با داشتن ۲۴ میلیون رأس دام، ۴۵۰ هزار هکتار اراضی کشاورزی و ۲۰ هزار هکتار باغ نقش قابل توجهی در تأمین مواد پروتیینی، لبنی و کشاورزی دارند.
همچنین با تولید بیش از ۳۰۰ هزار نوع مصنوعات دستی، بیش از ۱۲ هزار میلیارد تومان ارزش افزوده تولید می‌کنند و یکی از مولدترین بخش‌های جمعیتی کشور به‌شمار می‌آیند که با مزیت‌های فراوان این قشر، کمترین حجم از سرمایه‌گذاری‌ها، اعتبارات و توجه عمومی به این قشر شده‌است.
در سال ۱۳۸۳ بیش از یک میلیون و ۶۰۰ هزار نفر عشایر کوچنده و ۵ میلیون رمه‌گردان در ایران بودند که مکان ثابت برای زندگی داشتند اما نیمی از سال را کوچ می‌کردند. آن‌ها بیش از ۲۵ درصد پوست و گوشت ایران را تأمین می‌کردند. {| cols="۵"
بخش‌بندی عشایر و ایلات ایران
عشایر ایران به اقوام اصلی کرد، لر، لک ،فارس، ترک، ترکمن، عرب، بلوچ و براهویی تقسیم می‌شوند.
معمولاً ایلات و عشایر ایران را از جهت زبان به ۷ دسته تقسیم می‌کنند. ترکمنی، ترک‌زبان، فارسی‌زبان، کردی، لرزبان، عرب زبان و بلوچ.
هرکول (شخصیت کمیک)
هرکول یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است؛ که برای اولین بار، در شمارهٔ ۱ از مجلهٔ سفر به درون رمز و راز در ژانویه ۱۹۶۵ معرفی شد.
نیپون کایاکو
نیپون کایاکو (Nippon Kayaku) شرکت صنایع داروسازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد.
پال اسمیت
پال اسمیت (Paul Smith; July 5, 1946 – ) کارآفرین و طراح مد اهل بریتانیا بود.
داندی، ایندیانا
داندی (به انگلیسی: Dundee) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مدیسون، ایندیانا واقع شده‌است. داندی ۲۶۴٫۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نارنگ، پاکستان
نارنگ (به انگلیسی: Narang Mandi) یک شهر در پاکستان است.
بریچیه سفلی
بریچیه سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۶ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
آرامگاه رکوله‌تا
آرامگاه رکوله‌تا (Cementerio de la Recoleta) نام گورستانی در محلهٔ رکوله‌تا در بوئنوس آیرس پایتخت آرژانتین است.
این آرامگاه، محلِ دفن برخی از اشخاص مشهور آرژانتین همچون رؤسای جمهور این کشور، برندگان جایزه نوبل، بنیان‌گذار نیروی دریایی آرژانتین، اوا پرون و همچنین نوهٔ ناپلئون بناپارت است.
در سال ۲۰۱۱ میلادی، بی‌بی‌سی آنرا یکی از بهترین گورستان‌های جهان نامید.
در سال ۲۰۱۳ میلادی، سی‌ان‌ان آنرا در فهرست یکی از ۱۰ آرامگاه زیبای جهان قرار داد.
علی‌رغم شب
علی‌رغم شب (Despite the Night) فیلمی درام به کارگردانی فیلیپ گراندریو محصول سال ۲۰۱۵ است. از بازیگران آن می‌توان به آریان لابد اشاره کرد.
آهوماش هندی
آهوماش هندی، آهوماش شن‌دوست نام یک گونه از سرده آهوماش است. سرده آهوماش در ایران ده گونه گیاه علفی یکساله و چند ساله دارد.
جزایر نورانا
جزایر نورانا یک جزیره در بحرین است که در خلیج فارس واقع شده‌است. جزایر نورانا ۲ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دونگی گایتان
دونگی گایتان یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در مدوجا واقع شده‌است. دونگی گایتان ۱۴۲ نفر جمعیت دارد.
غلامرضا رحمت سمیعی
او مدتی در خانه رحمت سمیعی که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده زندگی کرد.
تاج ادوارد مقدس
تاج سنت ادوارد (St Edward's Crown) یا تاج ادوارد مقدس قطعه اصلی از جواهرات تاج پادشاهی متحده است. پس از پادشاه سنت ادوارد معترف، نمونه‌هایی از این تاج به‌طور سنتی از قرن سیزدهم برای تاجگذاری پادشاهان یا ملکه های انگلیسی و بریتانیایی در مراسم تاجگذاری شان استفاده می‌شده‌است.
تاج سنت ادوارد فعلی برای چارلز دوم در سال ۱۶۶۱ ساخته شد. این تاج از طلای تو پر ساخته شده و 30 cm قد، 2.23 kg وزن دارد و با ۴۴۴ سنگ قیمتی و نفیس تزئین شده‌است. تاج از نظر وزن و ظاهر کلی شبیه به تاج اصلی است، اما قوس‌های آن به سبک باروک هستند.
پس از سال ۱۶۸۹، بیش از ۲۰۰ سال از آن برای تاجگذاری هیچ پادشاهی استفاده نشد. در سال ۱۹۱۱، این سنت توسط جورج پنجم احیا شد و از آن زمان تا کنون ادامه یافته‌است، از جمله اخیراً در مراسم تاجگذاری چارلز سوم و کامیلا در سال ۲۰۲۳ مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۵۳، الیزابت دوم تصویری تلطیف شده از این تاج را انتخاب کرد تا بر روی نشان‌ها در قلمروهای مشترک المنافع استفاده شود تا نماد اقتدار سلطنتی او باشد.
تاج سنت ادوارد معمولاً در خانه جواهر در برج لندن به نمایش گذاشته می‌شود.
توصیف
تاج سنت ادوارد از طلای ۲۲ عیار ساخته شده‌است. محیط آن 26 in، قد آن 30 cm و وزن 2.23 kg دارد. کلاه مخملی بنفش آن با ارمینه تزئین شده‌است. این تاج دارای ۴۴۴ سنگ قیمتی و نفیس است از جمله ۳۴۵ آکوامارین تراش خورده رز، ۳۷ توپاز سفید، ۲۷ تورمالین، ۱۲ یاقوت، ۷ آمتیست، ۶ یاقوت کبود، ۲ ژارگون، ۱ نارسنگ، ۱ لعل، ۱ کاربانکل و ۱ زبرجد است.
منیزیم مونوهیدرید
منیزیم مونوهیدرید یک مولکول گازی با فرمول MgH است که در دماهای بالا مانند دمای جو خورشید و بقیه ستاره‌ها وجود دارد. این مولکول در ابتدا به‌عنوان منیزیم هیدرید شناخته می‌شد، با این‌حال این نام دیگر برای این مولکول به‌صورت عمومی استفاده نمی‌شود چرا که این نام، امروزه برای ماده شیمیایی مشابه دیگری به‌نام منیزیم دی‌هیدرید (فرمول مولکولی MgH۲) به:ار می‌رود.
سمفونی شماره ۳۶ (موتسارت)
سمفونی شمارهٔ ۳۶ در دو ماژور، ک. ۴۲۵، اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت، که عموماً با نام «لینتس» (Linz) شناخته می‌شود، طی اقامت کوتاه موتسارت و همسرش در شهر روستاییِ لینتس در مسیرشان از زالتسبورگ به وین در سال ۱۷۸۳ ساخته شده‌است. با شنیدن خبر ورود موتسارت به شهرِ لینتس، اصرار ساکنان محلی برای برگزاری کنسرتی از وی در آن شهر، آهنگساز را مجبور می‌کند تا تمامی سمفونی را در فقط چهار روز تصنیف کند. این سمفونی اولین بار در ۴ نوامبر ۱۷۸۳ در لینتس و سپس در ۱ آوریل ۱۷۸۴ در وین اجرا شد. موتسارت در مدت اقامت در لینتس، اثر دیگری نیز نوشت که امروزه بحث بر سر آن همچنان باز است. برخی آن را سمفونی شمارهٔ ۳۷ می‌دانند که نسخهٔ اصلی نُت‌های آن گم شده‌است. اکثر موسیقی‌دانان معاصر، مانند نیل زاوسلاو، معتقدند که این اثر یک اوورتور برای سمفونی میشائل هایدن (ک. ۴۴۴) است. در هر حال، این حجم از برون‌داد یک آهنگساز در مدت‌زمانی به آن کوتاهی شگفت‌آور است.
ساختار و عناصر
این سمفونی اولین سمفونی در میان سه سمفونی اوست که آغاز موومان اول با کاراکتر آداجیو می‌باشد. (دو سمفونی دیگر: شمارهٔ ۳۸ ک. ۵۰۴ و شمارهٔ ۳۹ ک. ۵۴۹).
رانت
رانت در اقتصاد عبارت از هرگونه پرداخت به مالک یا تولیدکننده است، که مازاد بر هزینه مورد نیاز به اضافهٔ سود مربوط برای آوردن آن به چرخه تولید باشد. به عنوان مثال به دلیل محدودیت ساختاری برخی منابع مانند زمین، عرضهٔ آن‌ها به شدت غیر کششی بوده و با افزایش بها، امکان افزایش عرضهٔ آن‌ها در کوتاه مدت و بلند مدت وجود ندارد. در نتیجه، افزایش درخواست، منجر به افزایش بها و درآمد دارندهٔ منابع یا تولید کنندهٔ کالا می‌شود. در ادبیات سیاسی، شرایطی که امتیاز یا انحصار خاصی برای تولید کنندهٔ خاصی در نظر گرفته می‌شود، که دیگران نمی‌توانند از آن بهره‌مند باشند، عرضهٔ آن محصول محدود خواهد بود و در نتیجهٔ افزایش تقاضا، قیمت‌ها افزایش یافته و رانت اقتصادی را نصیب آن تولیدکننده می‌کند.
دریافتی یک عامل اقتصادی در شغل خود باید به حدی باشد که به سمت شغل دیگری نرود. این مقدار دریافت را آلفرد مارشال عایدات انتقالی تولید نامیده‌است. رانت اقتصادی زمانی پدید می‌آید که دریافتی عامل اقتصادی از عایدات انتقالی تولید تجاوز کند. به عبارت دیگر، مقدار اضافی که یک عامل تولید، بیشتر از حداقل مقداری که لازم است در شغل موجود باقی بماند می‌گیرد را رانت اقتصادی گویند.
در مجموع در علم اقتصاد رانت درآمدی است که بی‌تلاش به دست می‌آید. رانت خوارها با استفاده از نفوذ سیاسی و اقتصادی شان یا از طریق آشنایانی که صاحب این نفوذ هستند به صورت غیرقانونی به منابع مالی دست پیدا می‌کنند و به کسب ثروت می‌پردازند. رانت‌خواری پدیده‌ای است که آسیب‌های فراوان اجتماعی و اقتصادی فراوانی برای کشورها به وجود می‌آورد. بنا به نظر اقتصاددانان، درآمدهایی که خارج از فعالیت‌های مولد اقتصادی و با بهره‌گیری از قدرت و نفوذ سیاسی یا اقتصادی صورت می‌پذیرد همیشه به عنوان آفتی برای نظام اقتصادی هر کشوری حساب شده‌است. مصداق بارز این کلام همان «رانت و رانت‌خواری» است.
واژه‌شناسی
واژهٔ رانت در زبان فارسی برگرفته از واژه که هم‌معنی واژه  به معنی اجاره است تلفظ می‌شود.
در ادبیات علم اقتصاد، رانت معادل بوده و با واژه  به معنی اجاره مترادف نیست.
انواع رانت
رانت‌خواران یا با توسل به عوامل اقتصادی مثل سیاست‌های حمایتی، کنترل قیمت‌ها، محدودیت‌های بازرگانی (رانت اقتصادی) یا با دست‌یابی انحصاری و پیش از موعد به اطلاعات اقتصادی در زمینه‌هایی مثل بازار بورس (رانت اطلاعاتی و قضایی)، یا با بهره‌مندی از توزیع منابع ثروت و قدرت توسط دولت و احزاب (رانت سیاسی)، یا با بهره‌برداری از روابط خویشاوندی، قرار گرفتن در یک گروه یا تشکل خاص (رانت اجتماعی)، ثروت‌های کلانی را حاصل می‌کنند که نتیجهٔ آن را می‌توان توزیع ناعادلانهٔ ثروت و گسترش تبعیض دانست.
رانت‌خواری در ایران
به گزارش شفافیت بین‌الملل، ایران در سال ۲۰۱۳ به‌لحاظ شفافیت و فساد سیاسی و اقتصادی و اداری و اطلاع‌رسانی در مورد آن، از بین ۱۷۷ کشور مقام ۱۴۴ را به‌خود اختصاص داد. اختلاس ۳ هزار میلیارد تومانی در ایران، اختلاس ۶ میلیارد دلاری، اختلاس ۹۴۰۰۰ میلیارد تومانی مبارکه و ۵ هزار میلیاردی پتروشیمی از نمونه‌های شناخته شده رانت‌خواری در ایران است. مرکز مطالعات لیبرالیسم نیز در گزارش‌های هفتگی خود، در راستای شفافیت برای اقتصاد ایران به بررسی رانت در این کشور می‌پردازد.
اوتلبن
اوتلبن یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در هرینگن/هلمه واقع شده‌است. اوتلبن ۱٬۱۵۵ نفر جمعیت دارد.
سوپرمن: فرزند سرخ
این فیلم در راتن تومیتوز، براساس ۱۴ نقد، امتیاز ۹۳ درصد را دریافت کرده‌است.
اخبار کشتیرانی
اخبار کشتیرانی (The Shipping News) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لاسه هالستروم است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
رودخانه رابا
رودخانه رابا (Raab؛ Rába) یکی از مهم‌ترین شاخابه‌های دانوب است و در جنوب شرقی اتریش و غرب مجارستان جریان دارد. رابا از ارتفاع ۱۲۰۰ متری در دامنه جنوب شرقی هوخلانتش در شمال اشتایرمارک سرچشمه می‌گیرد و تا بورگن‌لاند اتریش و مناطقی از شهرستان واش و دیور-موشون-شوپرون مجارستان جریان دارد. طول آن 298.2 km است، که حدود ۱۰۰ کیلومترش در اتریش است. شهرهای در امتداد رابا شامل گلایزدورف، فلدباخ (هر دو در اتریش)، و سنت‌گوتهارد و کرمند (در مجارستان) می‌شود. در اوایل نوزیستی، رودخانه در جهت مخالف جریان می‌یافت، اما بالاآمدگی زمین‌ساختی این جریان را وارونه می‌کند.
شارل دو روشفور
شارل دو روشفور (Charles de Rochefort؛ July 7, 1887 – 1887:7:7, January 31, 1952) هنرپیشه فیلم‌های صامت اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۲ میلادی در ۳۴ فیلم بازی کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ده فرمان و تقلب اشاره کرد.
درویین، استرالیا
درویین، استرالیا (به انگلیسی: Drouin) یک شهرک در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
جرگه سیدعلی
جرگه سیدعلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
یوکیکو میشیما
یوکیکو میشیما (زادهٔ April 22, 1969) کارگردان اهل ژاپن است.
نخستین فیلم بلند او، شیسی: مثل ژاپن، بر اساس داستان خالکوبی اثر جون‌ایچیرو تانیزاکی، در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. او در سال ۲۰۱۷ جایزه هوچی بهترین کارگردانی را برای فیلم غریبه عزیز دریافت کرد. میشیما همچنین جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره جهانی فیلم مونترآل را برای فیلم شکل سرخ محصول ۲۰۲۰ که اقتباسی از رمان ردو اثر ریو شیماموتو بود، دریافت کرد.
منکیاله
منکیاله (به انگلیسی: Mankiala) یک روستا در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
عده
عدّه مطابق ماده ۱۱۵۰ قانون مدنی ایران عبارت است از مدتی که تا پایانش، زنی که عقد نکاح او منحل شده‌است، نمی‌تواند شوهر دیگری اختیار کند.
فلسفه وجود عده
در خصوص علت وجود عده گفته شده که برای احترام به ازدواج قبلی بهتر است زن مدت زمانی صبر کند و پس از گذشتن این مدت با هرکس خواست ازدواج کند. همچنین گفته شده برای جلوگیری از اختلاط نسل و اینکه اگر فرزندی از ازدواج قبلی وجود دارد مدتی صبر شود تا مشخص شود که بچه متعلق به شوهر قبلی است.
در لغت
عده یا عدت در لغت به معنی شمار و جماعت و گروه است و از العدة عربی گرفته شده که از رِیشه عَدَّ به معنی شمردن می‌آید. از نظر دستوری مصدر سماعی است و در اصطلاح فقه به مدتی گفته می‌شود که زن باید برای ازدواج مجدد صبر کند. «عده گرفتن» کنایه از خانه‌نشینی و «عدهٔ غم» به معنای دوران اندوه و افسردگی است. «عده‌دار بکر» هم کنایه از خم شراب و شرابی است که هنوز از آن نخورده‌اند. خاقانی در این دو بیت به این معانی اشاره دارد:
عدهٔ وفات
عده وفات عام است چه برای ازدواج دائم یا موقت، حتی زن یائسه یا زنی که بین او و شوهر نزدیکی واقع نشده، عده وفات دارند.
در طول این مدت زینت برای زن ممنوع است.
عدهٔ طلاق
عده طلاق در ازدواج دائم سه طُهر معادل سه ماه (پاک شدن از حیض) است؛ و در مورد زنی که قاعده نمی‌شود ولی به سن یائسگی نرسیده سه ماه است.
اگر زن باردار باشد عده او بر خلاف موارد بالا تا پایان حاملگی اوست حتی اگر لحظاتی پس از طلاق از حاملگی فارغ شود.
زن یائسه به دلیل وضع خاص خود عده ندارد و زنی که بین او و شوهرش نزدیکی واقع نشده نیز عده نخواهد داشت.
عدهٔ زن باردار
عده زن حامله چه در ازدواج دائم و چه در موقت و چه در طلاق یا فسخ یا مرگ همسر تا زمان زایمان است. تنها در مورد مرگ همسر اگر مدت زمان باقیمانده تا زایمان کمتر از ۴ ماه و ۱۰ روز باشد زن باید تا پایان ۴ ماه و ۱۰ روز عده را نگهدارد. در صورت سقط شدن بچه قبل از زایمان هم عده در هنگام مرگ فرزند به پایان می‌رسد.
عدهٔ نکاح منقطع
در ازدواج موقت عدهٔ زن باردار مثل نکاح دائم تا زایمان و عدهٔ مرگ همسر ۴ ماه و ۱۰ روز است. اما عدهٔ پایان، فسخ یا بذل مدت کمتر از نکاح دائم یعنی دو بار قاعدگی و پاک شدن است. در زنانی که با وجود عدم یائسگی عادت نمی‌بینند هم این مدت ۴۵ روز است.
عدهٔ زن یائسه
زن یائسه یعنی زنی که عادت ماهیانه نمی‌شود و باروری خود را از دست داده، نه عدهٔ طلاق دارد و نه عدهٔ فسخ نکاح؛ ولی عدهٔ مرگ همسر دارد که به اندازهٔ عدهٔ زنان معمولی است. فقهای متأخر شیعه غالباً سن یائسگی را برای زنان معمولی پنجاه سال و برای زنان قریشی شصت سال اعلام کرده‌اند.
مبحث سوم در قانون مدنی مشتمل بر ۸ ماده، قوانین عده را بیان می‌کند:
ماده ۱۱۵۰ - عده عبارت است از مدتی که تا انقضای آن زنی که عقد نکاح او منحل شده‌است نمی‌تواند شوهر دیگر اختیار کند.
ماده ۱۱۵۱ - عده طلاق و عده فسخ نکاح سه طهر است مگر این که زن با اقتضای سن عادت زنانگی نبیند که در این صورت عده او سه ماه است.
ماده ۱۱۵۲ - عده طلاق و فسخ نکاح و بذل مدت و انقضاء آن در مورد نکاح منقطع در غیر حامل دو طهر است مگر این که زن با اقتضای سن عادت زنانگی نبیند که در این صورت چهل و پنج روز است.
ماده ۱۱۵۳ - عده طلاق و فسخ نکاح و بذل مدت و انقضاء آن در مورد زن حامله تا وضع حمل است.
ماده ۱۱۵۴ - عده وفات چه در دائم و چه در منقطع در هر حال چهار ماه و ده روز است مگر این که زن حامل باشد که در این صورت عده وفات تا موقع وضع حمل است مشروط بر این که فاصله بین فوت شوهر و وضع حمل از چهار ماه و ده روز بیشتر باشد و الا مدت عده همان چهار ماه و ده روز خواهد بود.
ماده ۱۱۵۵ - زنی که بین او و شوهر خود نزدیکی واقع نشده و همچنین زن یائسه نه عده طلاق دارد و نه عده فسخ نکاح ولی عده وفات در هر دو مورد باید رعایت شود.
ماده ۱۱۵۶ - زنی که شوهر او غایب مفقودالاثر بوده و حاکم او را طلاق داده باشد باید از تاریخ طلاق عده وفات نگاه دارد.
ماده ۱۱۵۷ - زنی که به شبهه با کسی نزدیکی کند باید عده طلاق نگاه دارد.
عده نزدیکی به شبهه و لعان
مطابق ماده ۱۱۵۷ قانون مدنی ایران، زنی که به شبهه با کسی نزدیکی کند باید عده طلاق نگاه دارد. همچنین با اینکه نصی در قانون در خصوص عده لعان وجود ندارد، اما نظر مشهور آن است که عده لعان نیز همانند عده طلاق خواهد بود.
گای همیلتون
گای همیلتون (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۲) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده سینما بود.
زندگینامه
همیلتون از والدینی انگلیسی در پاریس به دنیا آمد. والدین وی در زمان اشغال فرانسه توسط نازی‌ها، نیز در پاریس ماندند. او در دوران جوانی در جنبش مقاومت فرانسه نقش فعالی ایفا کرد. پس از پایان جنگ جهانی دوم وی به عنوان دستیار کارگردان کارول رید در فیلم‌های برجسته بت شکسته (۱۹۴۸) و مرد سوم (۱۹۴۹) همکاری کرد.
پس از همکاری با کارول رید، همیلتون اولین فیلم خود را با نام ناقوس زن در سال ۱۹۵۲ با حضور هربرت لوم به نقش یک مشاور حقوقی که با دریافت نامه‌های تهدیدآمیز درگیر مشکلاتی می‌شود را ساخت. او طی چهار دهه فیلم‌سازی ۲۲ فیلم را کارگردانی کرد که فیلم‌های جیمز باندی وی از جمله این فیلم‌ها بودند. او با بازیگر زن نائومی چانس نیزازدواج کرد.
همیلتون به عنوان اولین انتخاب برای کارگردانی فیلم سوپرمن (۱۹۷۸) در نظر گرفته شده بود. و فیلم طبق برنامه می‌بایست در ایتالیا فیلم برداری می‌شد که با تغییر مکان فیلمبرداری به انگلستان، مشکلات مالیاتی وی که به او اجازه نمی‌داد درانگلستان برای مدت بیش از سی روز در یک سال بماند سر باز کرد و وی از پروژه کنار گذاشته شد، در نهایت ریچارد دانر جایگزین همیلتون شد، گفته شده که اواخر دههٔ ۸۰ به ساختن دیگر فیلم ابر قهرمانی سینمای آمریکا بتمن نیز نزدیک شد.
او نیز همچون تعداد زیادی از کارگردانان آن دوران هالیوود، حاضر به ساخت فیلم جیمز باندی دکتر نو نشد اما پس از ترنس یانگ، وی سومین فیلم از سری فیلم‌های جیمز باند با نام پنجه طلایی را در سال ۱۹۶۴ کارگردانی کرد. همیلتون فیلم‌های الماس‌ها ابدیند (۱۹۷۱)، زندگی کن و بگذار بمیرد (۱۹۷۳) و مردی با تپانچهٔ طلایی (۱۹۷۴) را ساخت و همچنین در مرحله پیش تولید از پروژه جاسوسی که مرا دوست داشت کنار رفت. لمس دزدی (۱۹۵۹) با حضور جیمز میسون، مانوئلا (۱۹۵۷) با بازی ترور هاوارد از مشهورترین فیلم‌های غیر جیمز باندی وی می‌باشند.
گندم‌زار با کلاغ‌ها
تابلوی «گندم‌زار با کلاغ‌ها» که در ژوئیه ۱۸۹۰ کشیده شده به عنوان آخرین اثر ون گوگ معروف است ولی در این زمینه میان پژوهشگران هنر اختلاف نظر وجود دارد.
تابلوی «گندم‌زار با کلاغ‌ها» در موزه ون گوگ در آمستردام نگهداری می‌شود.
پیوند به بیرون
صفحه ویژه تابلوی «گندم‌زار با کلاغ‌ها» در تارنمای موزه ون گوگ (تارنمای رسمی)
جام باشگاه‌های اروپا ۷۲–۱۹۷۱
جام باشگاه‌های اروپا ۷۲–۱۹۷۱ هفدهمین فصل رقابت‌های موسوم به جام باشگاه‌های اروپا بود. در این فصل تیم آژاکس آمستردام با پیروزی ۲–۰	 برابر اینتر میلان در بازی پایانی برای دومین بار قهرمان شد. بازی پایانی در ورزشگاه دکویپ در شهر روتردام در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۷۲ برگزار شد.
دور برگشت
''والنسیا در مجموع ۴–۱ به برتری رسید.. ''
دور انتخابی
1 Dinamo Bucharest progressed to the Second round on away goals.
2 Valencia progressed to the Second round on away goals.
دور برگشت
''المپیک مارسی در مجموع ۳–۲ به برتری رسید. ''
''آژاکس در مجموع ۲–۰ به برتری رسید. ''
''گراس‌هوپر در مجموع ۹–۱ به برتری رسید. ''
''Dinamo Bucharest won 2–2 on away goals. ''
''فاینورد در مجموع ۱۷–۰ به برتری رسید. ''
''والنسیا برنده ۱–۱ گل زده در خانه حریف. ''
''Újpesti Dózsa در مجموع ۴–۱ به برتری رسید. ''
''سلتیک در مجموع ۴–۲ به برتری رسید. ''
''Sliema Wanderers در مجموع ۴–۰ به برتری رسید. ''
''اینتر میلان در مجموع ۶–۴ به برتری رسید. ''
''بروسیا مونشن‌گلادباخ در مجموع ۷–۱ به برتری رسید. ''
''زسکا مسکو در مجموع ۴–۱ به برتری رسید. ''
''استاندارد لیژ در مجموع ۵–۲ به برتری رسید. ''
دور رفت
This game was annulled as Inter player روبرتو بونینسنیا was hit by a Coca-Cola can in the 29th minute. The first leg game was replayed after the game that was originally scheduled to be second leg was played, thus the order of legs was switched.
دور برگشت
''آژاکس در مجموع ۶–۲ به برتری رسید. ''
''آرسنال در مجموع ۵–۰ به برتری رسید. ''
''فاینورد در مجموع ۵–۰ به برتری رسید. ''
''بنفیکا در مجموع ۲–۱ به برتری رسید. ''
''Újpesti Dózsa در مجموع ۳–۱ به برتری رسید. ''
''سلتیک در مجموع ۷–۱ به برتری رسید. ''
''اینتر میلان در مجموع ۴–۲ به برتری رسید. ''
''استاندارد لیژ در مجموع ۲–۱ به برتری رسید. ''
مرحلهٔ یک چهارم نهایی
1 اینتر میلان progressed to the Semi finals on away goals.
دور برگشت
''آژاکس در مجموع ۳–۱ به برتری رسید. ''
''سلتیک در مجموع ۳–۲ به برتری رسید. ''
''استاندارد لیژ ۲–۲ اینتر میلان در مجموع به تساوی رسیدند. اینتر میلان برنده گل زده در خانه حریف. ''
دور رفت
1 اینتر میلان progressed to the Final after winning ۵–۴ on penalties.
دور برگشت
''آژاکس در مجموع ۱–۰ به برتری رسید. ''
''سلتیک ۰–۰ اینتر میلان در مجموع به تساوی رسیدند. اینتر میلان برنده در پنالتی ۵–۴. ''
Teams had to shoot all five even if they could not win anymore (the shootout would have ended with a score of 5–3 otherwise as Inter took the shots first).
رودخانه سیویر
رودخانه سیویر (به لاتین: Svir River) (Свирь، این سیگنال: Süvär'، کارلین / فنلاندی: Syväri) یک رود در روسیه است که در استان لنینگراد واقع شده‌است. این یک رودخانه در سوپوزوخسکی، لودینوپسکی و ولخوفسکی در شمال شرق استان لنینگراد، روسیه است. از غرب به دریاچه اونگا به دریاچه لادوگا جریان می‌یابد، و دو دریاچه بزرگ اروپا را به هم متصل می‌کند و بزرگترین رودخانه ای است که در دریاچه لادوگا جریان دارد. طول آن 224 km است، در حالی که مساحت حوضه زهکشی آن 84400 km2 شامل شهرهای پودپروژیه و لودینویه پوله، و همچنین مناطق مسکونی شهری نیکولسکی، واژینی و سیرستروی واقع شده‌است.
لوون جولفالاکیان
لوون آرسنی جولفالاکیان (Լեւոն Արսենի Ջուլֆալակյան؛ زاده در لنیناکان) کشتی‌گیر بازنشسته رشته رشته فرنگی اهل ارمنستان است.
تحصیلات
جولفالاکیان از «مؤسسه آموزشی دولتی گیومری» فارغ‌التحصیل شده‌است.
زندگی حرفه‌ای ورزشی
وی در سال ۱۹۸۵ به عضویت تیم ملی کشتی اتحاد شوروی درآمد. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ سئول موفق شد در وزن ۶۸ کیلوگرم رشته کشتی فرنگی به مدال طلا دست یابد. لوون جولفالاکیان همچنین در سایر رقابت معتبر جهانی همچون مسابقات قهرمانی کشتی جهان و مسابقات قهرمانی کشتی اروپا صاحب مدال طلا نیز شده‌است.
زندگی شخصی
وی هم‌اکنون در شهر ایروان زندگی می‌کند و صاحب دو فرزند پسر است. فرزند بزرگ وی، آرسن جولفالاکیان عضو تیم ملی کشتی فرنگی ارمنستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بود که صاحب مدال نقره در این رقابت‌ها شد.
جوایز و افتخارات
وی در سال ۱۹۸۸ به عنوان «استادی ورزشی اتحاد شوروی» مفتخر شد.
کر نیلسون
کر نیلسون (Kerr Neilson؛ زادهٔ January 4, 1950) کارآفرین اهل استرالیا است.
زیل-آبگ
زیل-آبگ (Ziehl-Abegg) شرکت خودروسازی آلمانی است، که درسال ۱۹۱۰ تأسیس شد.
شهرستان عبری
شهرستان عبری  یکی از شهرستان‌های منطقه ظاهره در کشور پادشاهی عمان است. عبری  یکی از قدیمیترین مناطق عمان است، ساکنان این شهرستان از دوران بسیار دور در این منطقه سکنا شده‌اند وآشیانه ساخته‌اند، در منطقه عبری چند دژ تاریخی وجود دارد که مشهورترین آن‌ها دژ عبری و دژ العرافی می‌باشد. کتیبهٔ سر در ورودی دژ عبری نشان می‌دهد که این دژ قبل از چهار صدسال ساخته شده‌است، اما بعضی از ساکنان منطقه روایت می‌کنند که تاریخ بنای این دژ خیلی پیشینتر بوده‌است وتاریخی که بر روی سردر دژ حق شده‌است تاریخ بازسازی دژ می‌باشد. در این دژ چند واحد مسکونی وجود دارد و دژ دارای سه دروازه اصلی «بوابات» می‌باشد که به گویش محلی «صباحات» می‌نامند:
دژ عبری در وسط شهر عبری واقع می‌باشد ویک کیلومتر تابازار قدیمی این شهر فاصله دارد. همچنین مسجد کوچکی نیز در وسط دژ وجود دارد که در آن نماز جمعه وجماعات می‌گذاردند، ودو آب‌انبار (برکه) نیز در دژ وجود دارد. هم‌اکنون این دژ تاریخی موزه ملی شده‌است. اما دژ العرافی نیز یکی از دژهای معروف این منطقه می‌باشد و در دوران پیشین مقر حاکم ولایت عبری بوده‌است.
دربرگیری، توسعه و کشتن
«دربرگیری، توسعه و کشتن» (به انگلیسی: "Embrace, extend, and extinguish") یا به اختصار «EEE», یا «دربرگیری، توسعه و نابود سازی» (به انگلیسی: "Embrace, extend, and exterminate"), عبارتی است که طبق یافته وزارت دادگستری ایالات متحده، برای توصیف استراتژی ورود به حوزه محصولات درگیر استانداردهای پرکاربرد، توسعه آن محصولات با قابلیت‌های مالکیتی و سپس استفاده از تفاوت‌ها برای شکست رقبا به صورت داخلی توسط مایکروسافت استفاده شده‌است.
هوشنگ ابتهاج
امیر هوشنگ ابتهاج (۶ اسفند ۱۳۰۶ – ۱۹ مرداد ۱۴۰۱) متخلص به '''ه‍. ا. سایه'''، شاعر و پژوهش‌گر سوسیالیست ایرانی بود. او نخستین کتابش به نام نخستین نغمه‌ها را در سال ۱۳۲۵ منتشر کرد. از آثار دیگر او می‌توان به تصنیف «سپیده» و غزل‌های «در کوچه‌سار شب»، «حصار» و «ارغوان» اشاره کرد. او در رادیو از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ سرپرست برنامهٔ گل‌ها و همچنین پایه‌گذار برنامهٔ موسیقایی گلچین هفته بود.
زندگی
امیر هوشنگ ابتهاج یکشنبه ۶ اسفند ۱۳۰۶ در رشت در خانواده‌ای بهایی زاده شد. پدرش آقاخان ابتهاج از پزشکان رشت و مدتی رئیس بیمارستان پورسینای این شهر بود و مادرش فاطمه رفعت نام داشت. پدربزرگ او «ابراهیم ابتهاج الملک» گرکانی و مادربزرگش اهل رشت بود. در زمانِ تسلّطِ جنگلی‌ها پدربزرگش را یک اسلام‌گرای تندرو به تحریکِ ملّایانِ قشریِ حامیِ روس با داس کشت.
برادرانِ ابتهاج، یعنی غلامحسین ابتهاج، ابوالحسن ابتهاج و احمدعلی ابتهاج، اعمامِ امیرهوشنگ بودند.
هوشنگ ابتهاج دورهٔ تحصیلات دبستان را در رشت و دبیرستان را در تهران گذراند و در همین دوران اولین دفتر شعر خود را با نام نخستین نغمه‌ها منتشر کرد.
سلیم فرزان
زندگی
سلیم فرزان به سال ۱۲۹۷ در گذر تقی‌خان تهران دیده به جهان گشود، دوران کودکی به واسطه گوش دادن به صفحات گرامافونی که در منزل داشتند به موسیقی علاقه‌مند شد. گرایش و علاقه‌مندی وی به موسیقی روزبه‌روز شدیدتر می‌شد و همین امر هم موجب گشت تا پدر او ویولنی برای وی خریداری کرده و نام او را در کلاس شخصی به نام پرورش، که در خیابان امیریه واقع بود، بنویسد. حدود ۵ سال در کلاس ویولن بود و بر اثر علاقه زیاد به موسیقی مراحل ترقی و فراگیری علم موسیقی را به سرعت طی کرد. پس از آموزش نواختن ویولن، چون دلش در گرو نواختن ساز دیگری چون قره‌نی بود این ساز را برای فراگیری انتخاب و و به مدت یک سال شروع به تمرین نزد استادی به نام ابوالقاسم خان کرد و تمام آموخته‌های استادش را فراگرفت. پس از چندی به استخدام موزیک ارتش درآمد و به مدت ۱۹ سال همکاری وی ادامه پیدا کرد و شاگردان خوبی را هم برای دسته‌های موزیک ارتش تربیت کرد که باید از آقایان محمد نظری، سیارگان، حسینی و تنی چند دیگر نام برد. در سال ۱۳۲۲ توسط مجید وفادار به رادیو راه پیدا کرد و در ارکسترهای مختلف و برنامه‌های گل‌ها به‌طور مداوم همکاری کرد و هر چند گاه هم آهنگ‌هایی را می‌ساخت. وی چون فردی ارتشی بود مثل تنی چند از هنرمندان دیگر رادیو نام مستعار سلیم فرزان را انتخاب کرد در صورتی که نام حقیقی وی سلیمی‌تبار است.
هوشنگ ابتهاج
زندگی
ابتهاج در جوانی دلباخته دختری ارمنی به نام گالیا شد که در رشت ساکن بود و این عشق دوران جوانی دست‌مایه اشعار عاشقانه‌ای شد که در آن ایام سرود. بعدها که ایران غرق خون‌ریزی و جنگ و بحران شد ابتهاج شعری به نام (دیرست گالیا…) با اشاره به همان روابط عاشقانه‌اش در گیر و دار مسائل سیاسی سرود.
سایه در سال ۱۳۴۶ بر آرامگاه حافظ در جشن هنر شیراز شعرخوانی کرد که باستانی پاریزی در سفرنامهٔ معروف خود (از پاریز تا پاریس) استقبال شرکت‌کنندگان و هیجان آن‌ها پس از شنیدن اشعار سایه را شرح می‌دهد و می‌نویسد که تا پیش از آن هرگز باور نمی‌کرده‌است که مردم از شنیدن یک شعر نو تا این حد هیجان‌زده شوند.
سلیم فرزان
زندگی
سلیم فرزان علاوه بر همکاری با رادیو، از سال ۱۳۳۶ همکاری خود را با وزارت فرهنگ و هنر آن وقت آغاز و در مدارس تدریس موسیقی سرود کرد و در ارکسترهای این مرکز هنری و فرهنگی که با همکاری حسن رادمرد، و احمد فروتن راد اداره می‌شد کار کرد. وی در سال ۱۳۳۰ در خیابان سلسبیل برای تعلیم موسیقی کلاسی باز کرد به نام «کلاس موسیقی سلیم فرزان» که مدت ۱۵ سال به فعالیتش ادامه داد. سلیمی‌تبار حدود ۳۳ سال فعالیت مستقیم در رادیو داشت که در این مدت حدود ۶۰ آهنگ ساخت و در رادیو اجرا و ضبط و پخش گردید و در سال ۱۳۵۵ بنا به درخواست خودش از رادیو استعفا داد. وی در ۳۰ خرداد ماه سال ۱۳۷۵ درگذشت.
هوشنگ ابتهاج
زندگی
تعدادی از غزل‌ها، تصنیف‌ها و اشعار نیمایی او را هنرمندانی نظیر محمدرضا شجریان، احمدظاهر، علیرضا افتخاری، شهرام ناظری، حسین قوامی و محمد اصفهانی اجرا کرده‌اند. تصنیف خاطره‌انگیز تو ای پری کجایی و تصنیف سپیده (ایران ای سرای امید) از اشعار سایه است.
سلیم فرزان
کارها
وی نوازندهٔ قره‌نی برنامهٔ رادیویی گل‌های رنگارنگ شمارهٔ ۲۱۷ است. در این برنامه برای اولین بار ساز و آوازی در گوشهٔ دیلمان آواز دشتی (به نوازندگی سلیم فرزان و به خوانندگی غلامحسین بنان) اجرا می‌شود. همچنین تصنیف کاروان از ساخته‌های مرتضی محجوبی و به خوانندگی غلامحسین بنان در این برنامه اجرا می‌شود. وی همچنین آهنگساز تصنیف‌های «سوگند»، «شباهنگ» و «نامه‌ای برای تو» به خوانندگی محمدرضا شجریان است.
هوشنگ ابتهاج
زندگی
سایه پس از واقعهٔ میدان ژاله (۱۷ شهریور ۱۳۵۷) به‌همراه محمدرضا لطفی، محمدرضا شجریان و حسین علیزاده به نشانهٔ اعتراض به حکومت پهلوی از رادیو استعفا داد.
ابتهاج مدتی به‌عنوان مدیرکل شرکت دولتی سیمان تهران به کار اشتغال داشت.
وی در سال ۱۳۶۶ همراه خانواده خود به آلمان مهاجرت کرد و تا پایان عمر به ایران سفر می‌کرد. او در ۱۳۳۲ با همسرش، شاعر آلما مایکیال (۲۲ فروردین ۱۳۱۱ – ۱۸ اسفند ۱۴۰۰) که ارمنی‌تبار بود، آشنا شد و با او زندگی می‌کرد. آن‌ها در ۱۳۳۷ با یکدیگر ازدواج کردند. او از این ازدواج چهار فرزند به دنیا آورد: یلدا (زاده ۱۳۳۸)، کیوان (زاده ۱۳۳۹)، آسیا (زاده ۱۳۴۰) و کاوه (زاده ۱۳۴۱).
خانه شخصی سایه که خود آن را ساخته (به اشتباه می‌گویند سازمانی بوده‌است) در سال ۱۳۸۷ با نام خانهٔ ارغوان به ثبت سازمان میراث فرهنگی رسیده‌است. دلیل این نام‌گذاری وجود درخت ارغوان معروفی در حیاط این خانه است که سایه شعر ارغوان خود را برای آن درخت گفته‌است.
از مهم‌ترین آثار هوشنگ ابتهاج تصحیح او از غزل‌های حافظ است که با عنوان حافظ به سعی سایه نخستین‌بار در ۱۳۷۲ نشر کارنامه به چاپ رساند و بار دیگر با تجدیدنظر و تصحیحات تازه منتشر شد. سایه سال‌های زیادی را صرف پژوهش ادبی و حافظ‌شناسی کرده که این کتاب حاصل تمام آن زحمت‌هاست که سایه در مقدمه آن را به همسرش پیشکش کرده‌است.
در ۱۰ مهر ۱۳۹۵ بیست و سومین جایزهٔ ادبی و تاریخی محمود افشار یزدی در باغ موقوفات افشار به انتخاب اعضای هیئت گزینش جایزهٔ این بنیاد به هوشنگ ابتهاج اهدا شد.
در ۱۲ مهر ۱۳۹۷ در مراسم پایانی ششمین جشنواره بین‌المللی هنر برای صلح، نشان عالی «هنر برای صلح» به هوشنگ ابتهاج و ۳ هنرمند دیگر اهدا شد.
درگذشت
هوشنگ ابتهاج در ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ در سن ۹۴ سالگی در شهر کلن آلمان به علت نارسایی کلیه و کهولت سن درگذشت. پیکر او صبح شنبه ۵ شهریور ۱۴۰۱ در باغ محتشم رشت به خاک سپرده شد
به گفتهٔ خودش او هرچه‌قدر که به زندگی عشق می‌ورزید، به مرگ فکر نمی‌کرد.
وقتی مسعود بهنود از او پرسید که رابطه‌اش با مرگ چطور است، پاسخ داد: «شما هیچ‌وقت با مرگ روبه‌رو نمی‌شوید. تا زنده‌اید، زنده‌اید. اصلاً مرگ وجود ندارد. موقع مرگ زنده نیستید. اصلاً نمی‌دانید یعنی چه. از چه می‌ترسید؟ چیزی که هرگز نمی‌تواند اتفاق بیفتد. تا وقتی شما هستید اتفاق نمی‌افتد. موقعی اتفاق می‌افتد که شما نیستید.»
جهان‌بینی
ابتهاج با اینکه در خانواده‌ای مرفه و سرشناس متولد شد بعدها همفکر توده‌ای‌ها شد. هرچند هرگز به عضویت آن درنیامد. با این حال برخی از منتقدان گرایش ابتهاج به سوسیالیسم و حزب توده را باعث تقویت جنبهٔ شاعری او می‌دانند. با این وجود، در سال‌های بعد اشعاری با درون‌مایه‌های عرفانی، اخلاقی و مناجات با خدا سرود که عده‌ای آن‌ها را از نظر پرداخت زبانی به اشعار حافظ نزدیک می‌دانند.
حزب توده ایران
ابتهاج در گفتگو با مجلهٔ مهرنامه در مهر ۱۳۹۲ دربارهٔ روابطش با حزب توده گفته‌است: و در جای دیگر نیز گفته‌است:
اخراج از کانون نویسندگان ایران
در سال ۱۳۵۸ خورشیدی، هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران که عبارت بودند از باقر پرهام، احمد شاملو، محسن یلفانی، غلامحسین ساعدی و اسماعیل خوئی تصمیم به تعلیق هوشنگ ابتهاج، به‌آذین، سیاوش کسرائی، فریدون تنکابنی و برومند به‌علت نقض مرام‌نامه و اساس‌نامهٔ کانون گرفتند. این تصمیم درنهایت به تأیید مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران که به‌صورت فوق‌العاده برگزار شد، رسید و منجر به اخراج کل عناصر توده‌ای به همراه این پنج تن، از کانون نویسندگان ایران شد.
زندان
پس از آغاز برخورد دستگاه امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی با سران حزب توده، امیر هوشنگ ابتهاج نیز در اردیبهشت ۱۳۶۲ دستگیر و زندانی شد. او نزدیک به یک سال در زندان بود. او تأیید می‌کند که در برخورد با دادستان وقت انقلاب، شهادت نورالدین کیانوری دربارهٔ عضویت ابتهاج در این حزب را رد کرد.
آزادی از زندان
هوشنگ ابتهاج سال ۱۳۹۱ در ۸۵ سالگی خاطرات خود را در گفتگو با میلاد عظیمی در کتاب پیر پرنیان‌اندیش عنوان کرد. در این کتاب هوشنگ ابتهاج عقاید و نظرات خود را دربارهٔ بسیاری از چهره‌های نامدار موسیقی، شعر و سیاست در زمان خود بیان کرد. او در این کتاب تأیید می‌کند که آزادی‌اش از زندان در سال ۱۳۶۳ پس از نامه محمدحسین شهریار به سیدعلی خامنه‌ای، رئیس‌جمهور وقت، و بیان این نکته که «وقتی سایه را زندانی کردند، فرشته‌ها بر عرش الهی گریه می‌کنند» صورت گرفته‌است. ابتهاج یک سال پس از زندان آزاد می‌شود.
ویژگی شعر
غلامحسین یوسفی دربارهٔ شعر سایه می‌گوید: «در غزل فارسی معاصر، شعرهای سایه در شمار آثار خوب و خواندنی است. مضامین گیرا و دلکش، تشبیه، استعاره‌ها و صور خیال بدیع، زبان روان، موزون، خوش‌ترکیب و هماهنگ با غزل، از ویژگی‌های شعر اوست. همچنین رنگ اجتماعی ظریف آن یادآور شیوهٔ دل‌پذیر حافظ است. از جمله غزل‌های برجسته می‌توان به این موارد اشاره نمود: دوزخ روح، شبیخون، خون‌بها، گریهٔ لیلی، چشمی کنار پنجرهٔ انتظار و نقش دیگر.»
در شعر پس از نیما در حوزهٔ غزل تقسیماتی را با توجه به شاعرانی که در آن زمان حضور داشته‌اند، انجام داده‌اند که در این بین نام‌هایی چون هوشنگ ابتهاج، منوچهر نیستانی، حسین منزوی، محمدعلی بهمنی و سیمین بهبهانی به چشم می‌خورد.
عبدالعلی دستغیب در نقدی سایه را در حلقهٔ دوم شاعران نیمایی؛ آنهایی که پیش از پیوستن به نیما شعرهایی در سبک و قالب سنتی می‌نوشتند، کنار احمد شاملو، اخوان ثالث و سیروس نیرو قرار داده که حلقهٔ اول را شامل توللی، شمس لنگرودی، منوچهر شیبانی، اسماعیل شاهرودی و دیگران می‌داند و حلقهٔ سوم که شامل سهراب سپهری و منوچهر آتشی و دیگران بوده‌است. او می‌گوید:
"«پس از شهریور سال ۱۳۲۰ این دو گروه به علاوهٔ گروه سوم به نیما پیوستند. این اتصال البته آن‌قدرها هم اتفاق بزرگی را رقم نزد؛ یعنی برخی از این شاعران در این مدت یک‌سری نوآوری‌هایی انجام دادند اما انگار پیشنهادهای نیما را درست درک نکرده بودند؛ چون ما دیدیم که دوباره برگشتند. سایه از نیما زیاد تأثیر گرفت، شعرهای نیمایی جالبی را نوشت که هنوز هم بعضاً در خاطره‌ها مانده‌است اما این اتفاق چندان دوام نیافت. ایشان یک غزل‌سرا هستند اما امتیازش به نظر من این است که توانسته غزل‌هایی را با حال و هوای جدید خلق کند. در واقع غزل کلاسیک و سنتی را نفسی تازه بخشیده‌است. از این بابت یک غزل‌سرای نئوکلاسیک به‌شمار می‌رود.»"
حافظ
جایگاه غزل‌های هوشنگ ابتهاج در شعر معاصر ایران را با اشعار حافظ مقایسه می‌کنند. او در زندگی خود شعر نیمایی و نوقدمایی و غزل سرود. هوشنگ ابتهاج تاثیرگیری از حافظ و علاقه به او را کتاب حافظ به سعی سایه نشان داده‌است. او دیوان اشعار حافظ را تصحیح کرد و تلاش کرد بیانی نو ارائه کند.
ینیجه (احسانیه)
ینیجه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در احسانیه واقع شده‌است.
هوشنگ ابتهاج
کارها
سایه هم در آغاز همچون شهریار، چندی کوشید تا به راه نیما برود اما نگرش مدرن و اجتماعی شعر نیما به ویژه پس از سرایش ققنوس، با طبع او که اساساً شاعری غزل‌سرا بود، همخوانی نداشت. پس راه خود را که همان سرودن غزل بود، دنبال کرد.
سایه در سال ۱۳۲۵ مجموعهٔ «نخستین نغمه‌ها» را که شامل اشعاری به شیوهٔ کهن است، منتشر کرد. در این دوره هنوز با نیما یوشیج آشنا نشده بود. «سراب» نخستین مجموعهٔ او به اسلوب جدید است اما قالب همان چهارپاره با مضمونی از نوع غزل و بیان احساسات و عواطف فردی، عواطفی واقعی و طبیعی است. مجموعهٔ «سیاه مشق» با آنکه پس از «سراب» منتشر شد شعرهای سال‌های ۲۵ تا ۲۹ شاعر را دربرمی‌گیرد. در این مجموعه، سایه تعدادی از غزل‌های خود را چاپ کرد و توانایی خویش را در سرودن غزل نشان داد تا آن‌جا که می‌توان گفت تعدادی از غزل‌های او از بهترین غزل‌های این دوران به‌شمار می‌رود.
سایه در مجموعه‌های بعدی اشعار عاشقانه را رها کرد و با کتاب شبگیر خود که حاصل سال‌های پُرتب‌وتاب پیش از سال ۱۳۳۲ است، به شعر اجتماعی روی آورد. مجموعهٔ «چند برگ از یلدا» راه روشن و تازه‌ای در شعر معاصر گشود. از نمونه کارهای وی می‌توان به آلبوم دستگاه چهارگاه و نغمهٔ افشاری اشاره کرد که در سال ۱۳۵۵ کانون فکری کودکان و نوجوانان به انتشار رساند. در این آلبوم نوازندگان برجسته به شکل تک‌نوازی و گروه‌نوازی در گوشه‌های دستگاه‌ها و آوازهای ایرانی جهت آموزش به نوجوانان علاقه‌مند اجرا کرده‌اند. این مجموعه با کمک کامبیز روشن‌روان پدید آمد.
سایه پس از درگذشت احسان طبری در بهار ۱۳۶۸ مثنوی «قصه خون دل» را به یاد و در رثای او سرود. ترانهٔ «در این سرای بی‌کسی» از سروده‌های هوشنگ ابتهاج است.
در مهر ۱۳۹۵ بیست و سومین جایزه بنیاد موقوفات افشار که در این بنیاد برگزار شد، به هوشنگ ابتهاج اهدا شد. در این جلسه علاوه بر سیدمصطفی محقق داماد و غلامعلی حداد عادل شخصیت‌های برجستهٔ فرهنگی چون محمدرضا شفیعی کدکنی، حسن انوری، فتح‌الله مجتبایی، علی‌اکبر صالحی، سیدرضا صالحی امیری، احمد مسجدجامعی، عبدالحسین مختاباد و ژاله آموزگار حضور داشتند.
کتاب‌شناسی
از این میان سیاه مشق و تاسیان تنها دفترهایی هستند که ابتهاج با تجدیدنظر در محتوا به چاپ‌های بعدی رساند. این دو دفتر، مجموعه و چکیدهٔ همهٔ شعرهای اوست. بانگ نی نیز در پاییز ۱۳۹۵ بدون آگاهی او منتشر شد.
موسیقی
ابتهاج از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ پس از کناره‌گیری داوود پیرنیا سرپرست برنامهٔ گل‌ها در رادیوی ایران و پایه‌گذار برنامه موسیقایی گلچین هفته بود. مدیریت او در برنامه گل‌های جدید فصل مهمی از موسیقی سنتی و کلاسیک ایران را در دهه ۱۳۵۰ رقم زد.
نشریهٔ مهرنامه
ابتهاج مهر ۱۳۹۲ در گفت‌وگویی با محمد قوچانی، مهدی یزدانی‌خرم و علیرضا غلامی که در مجلهٔ مهرنامه منتشر شد گفته بود: «من به سلامت تئوریک سوسیالیسم باور دارم. هنوز باور دارم که هیچ راهی جز سوسیالیسم پیش پای بشر نیست. کمونیسم هم یک آرمان دور است. تا به‌قول معروف یک انسان تراز نوین ساخته نشود که هرکس به اندازهٔ کارش بخواهد و بهره‌مند شود، کمونیسم قابل تحقق نیست.»
مهرنامه این مصاحبه را نخستین گفت‌وگوی مطبوعاتی هوشنگ ابتهاج با یک نشریه دانست.
او در این گفتگو دربارهٔ احمد شاملو گفته‌است: «وقتی شاملو مُرد من در مراسمش گریه کردم. یکی از دوستان به من گفت سایه گریه می‌کنی؟ فکر می‌کرد من نباید برای شاملو گریه کنم! گفتم این چه حرفی است؟ من برای کدام یک از رفقایم مرثیه ساخته‌ام؟ مهدی اخوان، شاملو، کسرایی، شهریار؟ درد نبودن این‌ها چنان برای من عظیم است که اصلاً کلمه پیدا نمی‌کنم.»