cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ایگور سارتوری
ایگور سارتوری مهاجم اهل برزیل است که در شهر برزیل و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
ایگور سارتوری در تیم‌های فوتبال باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز سابقهٔ حضور دارد.
بلک میسا (بازی ویدئویی)
به دلیل زمان طولانی توسعه این بازی، پس از انتشار بازی بسیار مورد توجه قرار گرفت. تغییرات عمده شامل مجموعه‌ای از بافت‌ها، مدل‌ها و ان پی سی‌ ها، زمان اجرا طولانی‌تر، سطح بهبودیافته و طراحی پازل همراه با چالش، هوش مصنوعی دشمن، و دیالوگ‌ها و عناصر داستانی اضافی است.
نسخه دسترسی زودهنگام بلک میسا با به‌روزرسانی و بهبود، بازخوردهای مثبتی دریافت کرد. بازبینی ها، گیم‌پلی و توجه به جزئیات را ستایش کردند و آن را با نسخه رسمی ولو و بهبود محیط زن مقایسه کردند.
گیم پلی
بلک میسا یک بازی تیراندازی اول شخص است که برای پیشروی در بازی، بازیکن را ملزم به انجام وظایف رزمی و حل پازل‌های مختلف می‌کند. از نقطه نظر طراحی، گیم پلی تا حد زیادی نسبت به بازی اصلی نیمه عمر بدون تغییر باقی مانده‌است. بازیکن می‌تواند تعدادی سلاح را که در طول بازی پیدا می‌کند، حمل کند، اگرچه باید مهمات را برای اکثر سلاح‌ها پیدا کرده. شخصیت بازیکن توسط یک لباس خطر محافظت می‌شود که سلامت بازیکن را کنترل می‌کند و می‌تواند به عنوان یک سپر شارژ شود و مقدار محدودی آسیب را جذب کند. بسته‌های سلامتی و باتری را می‌توان به صورت پراکنده در بازی پیدا کرد.
داستان
طرح بلک میسا تقریباً مشابه خط داستانی نیمه عمر است. مانند بازی اصلی، بازیکن کنترل گوردون فریمن، فیزیکدان نظری که در مرکز تحقیقاتی بلک میسا کار می‌کند را بر عهده دارد. او وظیفه دارد تا نمونه ای از مواد غیرعادی را در یک طیف‌سنج ضد جرمی برای تجزیه و تحلیل قرار دهد و با استفاده از لباس محیط خطرناک مارک ۴این کار را به صورت ایمن انجام دهد. با این حال، نمونه باعث ایجاد یک «آبشار تشدید» می‌شود، که تأسیسات را ویران می‌کند و شکافی بین‌بعدی به بعد بیگانه‌ای به نام Xen ایجاد می‌کند و موجودات بیگانه‌اش را به زمین می‌آورد. فریمن از این حادثه جان سالم به در می‌برد، بازماندگان دیگری را پیدا می‌کند و وظیفه دارد برای درخواست کمک به سطح زمین برود. اما پس از رسیدن به سطح زمین، متوجه می‌شود که این مرکز از وجود هر موجود زنده - انسان یا بیگانه - توسط ارتش پاک می‌شود. فریمن از دانشمندان بازمانده می‌آموزد که تنها راه برای جلوگیری از تهاجم بیگانگان، عبور از Xen و نابود کردن موجودیت است که شکاف را باز نگه می‌دارد.
پیشرفت‌ها
از آنجایی که این بازی بر روی موتور سورس ساخته شده‌است، قابلیت تغییر در محیط توسط ماد را نیز دارد که این قابلیت توسط استیم ورکشاپ فراهم شده‌است.
موزه زٍن
کروبار کالکتیو در آوریل ۲۰۲۱ آپدیتی به نام موزه زن منتشر کرد که موزه‌ای مجازی در آن پدیدار می‌شود. که تلاش‌های پنج سال گذشته تیم در ایجاد میسا و عمدتاً کار آنها در بازسازی زن و نیمه عمر را مستند می‌کند.
نمرات
بلک میسا در طول توسعه خود مورد توجه چندین نشریه بازی ویدیویی قرار گرفته‌است. در مقالاتی از جمله دنیای بازی‌های ویدئویی، پاور پلی، و پیسی گیمر یوکی برجسته شده‌است. ولو در سال ۲۰۰۷ یک به‌روزرسانی خبری در مورد اصلاح پلتفرم توزیع دیجیتال اسیم خود منتشر کرد و گفت: «ما هم مثل بقیه مشتاقیم [Black Mesa] را در اینجا بازی کنیم.»
استیو ساویدان
استیو ساویدان (Steve Savidan؛ زادهٔ June 29, 1978) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
بهینه‌ساز آبجکت کد
بهینه‌ساز کد هدف (آبجکت کد)، که گاهی اوقات به عنوان بهینه‌ساز پست پاس نیز شناخته می‌شود یا برای بخشهای کوچکی از کد، بهینه‌ساز peephole نامیده می‌شود، خروجی را از مرحله کامپایل زبان منبع - کد هدف (آبجکت کد) یا فایل باینری - می‌گیرد و سعی می‌کند بخشهای قابل شناسایی کد را با کد جایگزینی که از نظر الگوریتمی کارآمدتر باشد، جایگزین کند (که معمولاً سرعت بهبود می‌یابد).
مزایا
مزیت اصلی بهینه‌سازی مجدد برنامه‌های موجود این بود که می‌توان موجودی برنامه‌های مشتری از قبل کامپایل شده (آبجکت کد) را تقریباً بلافاصله با حداقل تلاش بهبود بخشید که کاهش منابع CPU با هزینه ثابت (قیمت نرم‌افزار اختصاصی) را در پی دارد. یک نقطه ضعف این بود که انتشار جدید COBOL، به عنوان مثال، نیاز به نگهداری بهینه‌ساز دارد تا بتواند الگوریتم‌های COBOL داخلی را که احتمالاً تغییر کرده‌اند، تأمین کند. با این حال، از آنجا که انتشار جدید کامپایلرهای COBOL غالباً با به روز رسانی‌های سخت‌افزاری همزمان می‌شود، سخت‌افزار سریع تر معمولاً بیش از این جبران کننده برنامه‌های کاربردی است که به نسخه‌های از پیش بهینه شده آنها بازمی‌گردند (تا زمانی که یک بهینه‌ساز پشتیبانی منتشر شود).
بهینه‌سازهای دیگر
برخی از بهینه‌سازهای باینری فشرده سازی اجرایی را انجام می‌دهند، که با استفاده از تکنیک‌های عمومی فشرده سازی داده‌ها اندازه فایل‌های باینری را درجهت کاهش نیازهای فضای ذخیره‌سازی و زمان بارگیری و جابجایی، کاهش می‌دهند اما در بهبود عملکرد زمان اجرا اثری ندارند. تلفیق واقعی ماژول‌های کتابخانه تکراری نیز می‌تواند حافظه را کاهش دهد.
برخی از بهینه‌سازهای باینری از معیارهای زمان اجرا (پروفایلینگ) برای بهبود عملکرد از طریق تکنیک‌های مشابه کامپایلرهای JIT استفاده می‌کنند.
توسعه‌های اخیر
بسیاری از «بهینه سازهای باینری» توسعه داده شده اخیر برای سیستم عامل‌های مختلف، که برخی ادعای نوآوری دارند، اما با این وجود، اساساً از همان روش‌های توصیف شده در بالا (یا مشابه) استفاده می‌کنند، عبارتند از:
۱۸۵۶
۱۸۵۶ میلادی ششمین سال از دهه ۱۸۵۰ (میلادی) در سده نوزدهم بود.
متامیزول
متامیزول (Metamizole) یا دی‌پیرون یک مسکن، ضد اسپاسم و تسکین دهنده تب است که اثرات ضد التهابی نیز دارد. معمولاً از راه خوراکی یا انفوزیون داخل وریدی تجویز می‌شود.
اگرچه در برخی کشورها بدون نسخه در دسترس است، اما در برخی دیگر ممنوع است، به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی، از جمله آگرانولوسیتوز. مطالعه‌ای که توسط یکی از تولیدکنندگان دارو انجام شد نشان داد که خطر آگرانولوسیتوز در هفته اول درمان تنها ۱٫۱ در یک میلیون است، در مقابل ۵٫۹۲ در یک میلیون برای دیکلوفناک. این دارو در خانواده داروهای آمپیرون سولفونات است.
این دارو در سال ۱۹۲۲ ثبت اختراع شد و برای اولین بار در آلمان با نام تجاری "Novalgin" از نظر پزشکی استفاده شد. این دارو برای سال‌های متمادی، قبل از خروج آن به دلیل عوارض جانبی شدید، در اکثر کشورها بدون نسخه در دسترس بود. متامیزول با نام‌های تجاری گوناگونی به بازار عرضه می‌شود.
کاربرد پزشکی
متامیزول عمدتاً برای درد حین عمل، آسیب حاد، قولنج، درد سرطان، سایر اشکال حاد/مزمن درد و تب بالا که به عوامل دیگر پاسخ نمی‌دهند استفاده می‌شود.
جمعیت‌های خاص
استفاده از آن در بارداری ممنوع است، اگرچه مطالعات حیوانی اطمینان بخش است زیرا آنها کمینه خطر نقص مادرزادی را نشان می‌دهند. مصرف آن در افراد مسن و کسانی که نارسایی کبد یا کلیه دارند، ممنوع است، اما اگر این گروه از افراد باید تحت درمان قرار گیرند، معمولاً دوز کمتر و احتیاط توصیه می‌شود. مصرف آن در دوران شیردهی ممنوع است زیرا در شیر مادر ترشح می‌شود.
عوارض نامطلوب
عوارض جانبی جدی شامل آگرانولوسیتوز، کم‌خونی آپلاستیک، واکنش‌های حساسیت مفرط (مانند آنافیلاکسی و اسپاسم برونش)، نکرولیز اپیدرمی سمی و ممکن است حملات حاد پورفیری را تحریک کند، زیرا از نظر شیمیایی با سولفونامیدها مرتبط است. به نظر می‌رسد خطر نسبی آگرانولوسیتوز با توجه به برآوردهای کشوری در مورد نرخ مذکور بسیار متفاوت است و نظرات در مورد خطر به شدت تقسیم شده‌است. ژنتیک ممکن است نقش مهمی در حساسیت به متامیزول داشته باشد. پیشنهاد می‌شود که برخی از جمعیت‌ها بیشتر از سایرین مستعد ابتلا به آگرانولوسیتوز ناشی از متامیزول هستند. به عنوان مثال، به نظر می‌رسد آگرانولوسیتوز مربوط به متامیزول در جمعیت بریتانیا بیشتر از اسپانیایی‌ها یک اثر نامطلوب است.
بر اساس یک بررسی سیستماتیک از سال ۲۰۱۶، متامیزول به‌طور قابل توجهی خطر خونریزی دستگاه گوارش فوقانی را با فاکتوری از ۱٫۴ تا ۲٫۷ (خطر نسبی) افزایش داد.
موارد منع مصرف
حساسیت قبلی (مانند آگرانولوسیتوز یا آنافیلاکسی) به متامیزول یا هر یک از مواد کمکی (مانند لاکتوز) در آماده‌سازی مورد استفاده، پورفیری حاد، اختلال در خون‌سازی (مانند درمان با شیمی‌درمانی، عوارض جانبی سه‌گانه بارداری) در نوزادان)، شیردهی، کودکان با وزن کمتر از ۱۶ کیلوگرم، سابقه آسم ناشی از آسپرین و سایر واکنش‌های حساسیت به مسکن‌ها
دانشکده پرستاری و مامایی ایران
دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران به ریاست حمید پیروی دارای رشته‌های پرستاری و مامایی در تهران است.
این دانشکده در رشته پرستاری پذیرای دانشجویانی با گرایش‌های داخلی جراحی، کودکان،مدیریت پرستاری، روان پرستاری، بهداشت جامعه و رشته‌های مراقبت‌های ویژه، مراقبت‌های ویژه نوزادان، سالمندی و تکنولوژی گردش خون می‌باشد و در رشته مامایی نیز دانشجویان را در گرایش‌های پزشکی قانونی، آموزش مامایی، مامایی جامعه نگر، مدیریت مامایی و بهداشت مادر و کودک تربیت می‌کند.
تاریخچه
دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران تحت عنوان «دانشکده پرستاری مرکز پزشکی ایران» در سال ۱۳۵۴ بر اساس تصمیمات کمیسیون منتخب یکصد و سومین نشست شورای گسترش آموزش عالی به منظور تربیت پرستار در سطوح کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری تأسیس شد. این دانشکده در مهر ۱۳۵۵ با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد رشته پرستاری برای اولین بار در ایران، فعالیت خود را آغاز کرد و در سال ۱۳۶۵ پس از ادغام چند مؤسسه آموزش عالی که قدیمی ترین آنها انستیتو پرستاری فیروزگر (سال تأسیس ۱۳۴۴) بود، با نام دانشکده پرستاری و مامایی ایران فعالیت رسمی خود را ادامه داد.
دانشکده در سال ۱۳۶۸، مجوز راه اندازی مقطع کارشناسی ارشد در رشته مامایی را اخذ و از سال ۱۳۶۹ اقدام به پذیرش دانشجو در این رشته نمود، و در سال ۱۳۷۸ با کسب مجوز پذیرش دانشجو در مقطع دکتری پرستاری، فعالیت های آموزشی و پژوهشی خود را توسعه داد.
انتشار اولین نشریه پرستاری و مامایی دارای مجوز کمیسیون نشریات علوم پزشکی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تأسیس اولین مرکز تحقیقات پرستاری از افتخارات این دانشکده بوده است. دانشکده پرستاری و مامایی ایران، کسب اولین جایزه کشوری جشنواره آموزشی شهید مطهری و کسب اولین گواهینامه تعالی سازمانی را در کارنامه خود ثبت نموده است.
توانمندی های اصلی دانشکده شامل آموزش پرستاری و مامایی با کیفیت بالا، انجام پژوهش در زمینه پرستاری و مامایی بر مبنای نیاز های بهداشتی درمانی، و استفاده موثر و مناسب از فناوری های آموزشی است. این توانمندی‌ها در راستای به انجام رساندن رسالت و تحقق چشم انداز دانشکده با رعایت ارزش های مورد قبول به کار گرفته می‌شوند.
اعضای هیئت رئیسه به همراه کمیته پایش راهبردی دانشکده و مدیران گروه مسئولیت بازبینی برنامه استراتژیک دانشکده را بر عهده دارند. دانشکده دارای چهار کمیته و شورای کلیدی شامل هیئت رئیسه، شورای آموزشی پژوهشی، شورای تحصیلات تکمیلی است.
این دانشکده در نیمه دوم سال ۱۳۸۹ همنوا با دانشگاه علوم پزشکی ایران در دانشگاه علوم پزشکی تهران ادغام گردید و در ۲۶ شهریور ۱۳۹۲ با رای شورای عالی انقلاب فرهنگی به ریاست حسن روحانی، با انتزاع کامل دانشگاه علوم پزشکی ایران از تهران، دانشکده پرستاری و مامایی نیز دوباره متولد شد.
دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران در نظام رتبه بندی شانگهای( ShanghaiRanking) توانست در حوزه علوم پرستاری در رده ۲۰۱-۳۰۰ قرار گیرد
اکنون نزدیک به ۱۱۰۰ دانشجو در دانشکده مشغول به تحصیل هستند که بیش از نیمی از آنها را دانشجویان مقطع کارشناسی پرستاری و مامایی تشکیل می‌دهند، حدود ۴۰۰ نفر دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد پرستاری و مامایی، و نزدیک به ۵۰ دانشجوی پرستاری در مقطع دکتری هستند.
جستارهای وابسته
فهرست دانشکده‌های پرستاری و مامایی ایران
پلیمرهای حافظه‌دار
پلیمرهای حافظه دار (SMPs) مواد هوشمند پلیمری هستند که هرگاه یک محرک خارجی مانند تغییر دما به آن ها القا شود، توانایی  بازگشت از حالت تغییر شکل یافته ( شکل موقت ) به شکل اصلی و اولیه ( دائمی ) خود را دارند.
پلیمری که پس از گرم شدن و قرار گرفتن در معرض تغییر شکل پلاستیکی و همچنین هنگامی که بالاتر از دمای تبدیل شیشه ای یا دمای ذوب خود گرم شود، شکل اولیه و اصلی خود را حفظ میکند.
نکته:
پلی ایزوپرن ترانس کریستالی نمونه ای از پلیمرهای حافظه دار است.
خواص پلیمرهای حافظه شکلی
SMP ها میتوانند دو یا گاهاً سه شکل را در خود نگه داشته و تغییر بین این شکل ها، توسط دما صورت میگیرد. علاوه بر عامل تغییر دما، تغییر شکل SMP ها همچنین می تواند توسط یک میدان الکتریکی و یا میدان مغناطیسی ، نور و یا محلول. صورت گیرد. علاوه بر پلیمرها به طور کلی، SMPها بسته به واحدهای ساختاری که SMP را تشکیل می‌دهند، طیف وسیعی از ویژگی‌ها از پایدار تا زیست تخریب‌پذیر ، از نرم تا سخت و از الاستیک تا صلب را پوشش می‌دهند. SMPها شامل مواد پلیمری ترموپلاستیک و ترموست (پیوند عرضی کووالانسی) هستند. SMP ها می توانند تا سه شکل مختلف را در حافظه خود ذخیره کنند. SMP ها سویه هایی که قابلیت بازیافت بیش از 800% را داشته باشند، نشان داده اند.
دو کمیت مهمی که برای توصیف اثرات حافظهٔ شکلی استفاده میشود عبارتند از نرخ بازیابی کرنش (R r) و نرخ ثابت کرنش (Rf). نرخ بازیابی کرنش توانایی ماده برای به خاطر سپردن شکل دائمی خود را توصیف می کند، در حالی که نرخ ثابت کرنش توانایی قطعات سوئیچینگ برای رفع تغییر شکل مکانیکی را توصیف می کند.
در اینجا N عدد چرخه ، حداکثر کرنش اعمال شده بر ماده و  و  کرنش های نمونه در دو چرخه متوالی قبل از اعمال تنش تسلیم وقتی هنوز تنشی تحمیل نمی شود، هستند.
اثر حافظه شکلی را می توان به طور خلاصه با مدل ریاضی زیر بیان کرد:
در اینجا E_g مدول شیشه ای، E_r مدول لاستیکی ، f_{IR} کرنش جریان ویسکوز (جریان گرانرو) و f_{\alpha} کرنش برای t >> t_r است.
نوع حافظه دار سه شکلی
در حالی که بیشتر پلیمرهای حافظه شکلی سنتی فقط می توانند دو شکل دائمی و موقتی داشته باشند، پیشرفت های تکنولوژیکی اخیر امکان ارائه موادی که حافظه سه شکل دارند را فراهم کرده است. همانطور که یک پلیمر حافظه‌ دار دوشکلی سنتی، در دمایی خاص از شکل موقتی خود به شکل دائمی اش تغییر می‌کند، پلیمرهای حافظه دار سه شکلی در اولین دمای انتقال از یک شکل موقت به شکل موقت دیگری تغییر می کنند و سپس در دمای فعال سازی بالاتری به شکل دائمی بازمیگردند. این حالت معمولاً با ترکیب دو پلیمر حافظه دار دو شکلی با دماهای تبدیل شیشه ای متفاوت یا هنگام گرم کردن یک پلیمر با حافظه شکل برنامه ریزی شده ابتدا بالاتر از دمای انتقال شیشه ای و سپس بالاتر از دمای انتقال ذوب قطعه سوئیچینگ به دست می آید.
شرح اثر حافظه شکلی ناشی از حرارت
پلیمرهایی که از خود اثر حافظه شکلی نشان می دهند، دارای دو شکل هستند : شکل اول قابل مشاهده، متداول (موقت) و شکل دوم ذخیره شده (دائمی). هنگامی که شکل دوم با روش‌های مرسوم ساخته شد، مواد پلیمر از طریق گرم شدن، تغییر شکل داده و سپس سرد شده ، به شکل دیگر که موقتیست، تبدیل می‌شوند. پلیمر این شکل موقت را تا زمانی که تغییر شکل به شکل دائمی توسط یک محرک خارجی از پیش تعیین شده فعال شود، حفظ میکند. راز پشت این مواد در ساختار شبکه مولکولی آنها نهفته است که شامل حداقل دو فاز جداگانه است. Tperm دمایی است که بالاترین انتقال حرارتی را نشان می‌دهد، و برای ایجاد پیوندهای عرضی فیزیکی که شکل دائمی را ایجاد میکنند باید از این دما فراتر رفت. از سوی دیگر، بخش‌های سوئیچینگ، بخش‌هایی هستند که توانایی نرم شدن پس از عبور از یک دمای گذار معین (Ttrans) را داشته و مسئول شکل موقت هستند. در برخی موارد این دما، دمای انتقال شیشه (Tg) و در برخی دیگر دمای ذوب (Tm) است. بالاتر از حد Ttrans (در حالی که کمتر از Tperm باقی می ماند) سوئیچینگ را با نرم کردن این بخش ها فعال کرده و در نتیجه به مواد اجازه داده میشود که شکل اصلی (دائمی) خود را از سر گیرند. پایین تر از Ttrans ، انعطاف پذیری بخش ها حداقل تا قسمتی محدود است. اگر Tm برای برنامه ریزی SMP انتخاب شود، تبلور ناشی از کرنش قطعه سوئیچینگ زمانی آغاز میشود که دما بالای Tm برده شود و متعاقبا به زیر Tm سرد شود. این کریستال‌ها شبکه‌های کووالانسی را تشکیل می‌دهند که از تشکیل مجدد ساختار مار پیچ معمولی پلیمر جلوگیری می‌کند. نسبت قطعه سخت به نرم معمولا بین 5/95 و 95/5 است، اما در حالت ایده آل این نسبت بین 20/80 و 80/20 قرار دارد. پلیمرهای حافظه دار به طور موثر ویسکوالاستیک (گرانروکشسان) هستند و مدل ها و روش های تجزیه و تحلیل زیادی برایشان وجود دارد.
پلیمرهای حافظه دار نور تحریک پذیر
پلیمرهای حافظه شکلی فعال شده با نور (LASMP) از فرآیندهای ایجاد پیوند عرضی با نور و برش آن برای تغییر Tg استفاده میکنند. ایجاد پیوند عرضی نوری با استفاده از یک طول موج نور به دست می آید، در حالی که طول موج دوم نور به طور برگشت پذیر پیوندهای عرضی آن را می شکند. تحت این اثر ماده ممکن است به طور برگشت‌پذیر بین یک الاستومر و یک پلیمر سفت و سخت جا به جا شود. در واقع نور دما را تغییر نمی دهد، فقط چگالی پیوندهای عرضی درون ماده را تغییر می دهد. به عنوان مثال، گزارش شده است که پلیمرهای حاوی گروه‌های سینامیک را می‌توان به شکل‌های از پیش تعیین‌شده توسط روشن سازی نور UV ثابت کرد (بیش از 260 نانومتر) و پس از قرار گرفتن در معرض نور فرابنفش با طول موج متفاوت (کمتر از 260 نانومتر) شکل اصلی آن ها را بازسازی کرد. نمونه هایی از تغییرات پاسخگو به نور شامل اسید سینامیک و اسید سینامیلیدین استیک میباشد. .
پلیمرهای حافظه دار فعال الکتریکی
استفاده از الکتریسیته برای فعال کردن اثر حافظه شکلی پلیمرها برای کاربردهایی مطلوب است که امکان استفاده از گرما در آنها وجود ندارد و این مسئله یکی دیگر از حوزه‌های فعال تحقیقاتی میباشد. در برخی از تلاش‌های کنونی از کامپوزیت‌های SMP رسانا با نانولوله‌های کربنی ، فیبرهای کربنی کوتاه (SCFs)، دوده ی کربن، یا پودر فلزی نیکل استفاده می‌کنند. این SMP های رسانا توسط نانولوله های کربنی چند جداره اصلاح کننده سطح شیمیایی (MWNTs) در حلال مخلوط اسید نیتریک و اسید سولفوریک تولید میشوند با این هدف که پیوند سطحی بین پلیمرها و پرکننده های رسانا را بهبود بخشند. بوسیله ی نسخه های اصلاح شده سطحی که راندمان تبدیل انرژی خوب و خواص مکانیکی بهبود یافته را نشان می دهند، مشخص شده است که اثر حافظه شکلی این نوع SMPها به محتوای پرکننده و درجه بهسازی سطح MWNT ها بستگی دارد.
روش دیگری که در حال بررسی است شامل استفاده از نانوذرات فوق پارامغناطیس اصلاح شده با سطح میباشد. هنگامی که به زمینه ی پلیمر وارد می شود، تغییرات شکل با فعال کردن از راه دور (غیرمستقیم) ممکن خواهد شد. یک نمونه از این مورد شامل استفاده از oligo (e-caprolactone)dimethacrylate/butyl acrylate با نانوذرات مگنتیت بین 2 تا 12 درصد میباشد. نیکل و فیبرهای هیبریدی نیز تاکنون با درجاتی از موفقیت استفاده شده اند.
پلیمرهای حافظه دار در مقایسه با آلیاژهای حافظه دار
پلیمرهای حافظه دار به سبب انتقال شیشه ای یا انتقال ذوبشان از فاز سخت به فاز نرم که مسئول اثر حافظه شکل است، با آلیاژهای حافظه شکل (SMAs) تفاوت دارند. در آلیاژهای حافظه شکل، ایجاد اثر حافظه شکلی با تبدیل شدن فازهای مارتنزیتی / آستنیتی صورت میگیرد. مزایای متعددی وجود دارد که SMP ها را نسبت به آلیاژهای حافظه دار مورد توجه بیشتری قرار میدهد. پلیمرهای حافظه دار دارای ظرفیت بالایی برای تغییر شکل الاستیک (در اکثر موارد بالغ بر 200٪) ، هزینه بسیار پایین تر، چگالی کمتر، طیف گسترده ای از کاربردها در دماهای مختلف که می توان آنها را تنظیم کرد، فرآوری آسان، سازگاری بالقوه با محیط زیست و زیست تخریب پذیری و احتمال بروز دادن خواص مکانیکی برتر نسبت به SMA ها هستند.
کاربردهای صنعتی
یکی از اولین کاربردهای صنعتی پلیمرهای حافظه دار در رباتیک، جایی بود که اسفنج های دارای حافظه شکلی (SM) که در آن از فوم های حافظه شکل (SM) برای ایجاد فشار نرم اولیه در شکل(لهیدگی)گرفتن استفاده شد. این اسفنج های SM می‌توانند متعاقباً با سرد شدن،سخت و محکم بشوند درحالیکه یک شئ تطبیقی شکل ایجاد میکنند. این مواد به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته اند. بعنوان مثال،در صنعت ساختمان (اسفنج هایی که در گرما منبسط شده تا قاب پنجره ها را درزگیری کنند)، پوشاک ورزشی (کلاه ایمنی، لباس مخصوص جودو و کاراته) و در برخی مواقع با افزودنی های گرمارنگی برای سهولت مشاهده مشخصات حرارتی SMP های پلی اورتان نیز به عنوان اساس کار در انسداد خودکار برای موتورها استفاده می شوند.
کاربرد در فوتونیک
یکی از زمینه هایی که SMP ها تأثیر بسزایی در آن دارند، فوتونیک است. به واسطه قابلیت تغییر شکل دادن SMP ها، آنها تولید توری های فوتونیکی کاربردی و حساس و واکنش دهنده را امکان پذیر می کنند. با استفاده از روش های نوین لیتوگرافی نرم مانند قالب‌گیری ماکت، امکان چاپ نانوساختارهای دوره‌ای، با اندازه‌هایی به بزرگی نور مرئی ، بر روی سطوح بلوک‌های پلیمری حافظه شکلی فراهم میشود. در نتیجه ی تناوب ضریب شکست، این سیستم ها نور را پراکنده می کنند. با بهره گیری از اثر حافظه شکلی پلیمر، امکان برنامه ریزی مجدد پارامتر شبکه سازه و در نتیجه تنظیم رفتار پراش آن وجود دارد. یکی دیگر از کاربردهای SMP ها در فوتونیک، لیزرهای تغییر تصادفی شکل هستند. با آلایش SMP ها با ذرات بسیار پراکنده مانند تیتانیا، می توان خواص انتقال نور کامپوزیت ها را تنظیم کرد. علاوه بر این، بهره نوری ممکن است با افزودن یک رنگ مولکولی به ماده عرضه شود. با شکل بندی هر دو مقدار پراکندگی و رنگ آلی، ممکن است یک شیوه تشدید نور در هنگام پمپاژ نور کامپوزیت ها مشاهده شود. همچنین از پلیمرهای حافظه دار همراه با نانوسلولز برای ساخت کامپوزیت هایی استفاده می شود که هم خواص کایروپتیکی داشته و هم اثر حافظه شکلی فعال حرارتی را نشان می دهند.
کاربردهای بالقوه در پزشکی
SMPها مواد هوشمند ی با کاربردهای بالقوه هستند. برای مثال لوله های درون وریدی، سیم های ارتودنسی خود تنظیم شونده و ابزارهای انعطاف پذیر انتخابی برای جراحی هایی در مقیاس کوچک، که هم اکنون برای این مصارف به طور گسترده از آلیاژهای فلزبنیان حافظه دار نظیر نیتینول استفاده می شود. یکی دیگر از کاربردهای SMPها در زمینه پزشکی، استفاده آن ها در ایمپلنت ها است. برای مثال با کمترین تهاجمی، می توان یک دستگاه که به شکل موقت کوچک است را از طریق برش های کوچک یا روزنه های طبیعی در بدن کاشت. فن‌آوری‌های حافظه شکلی برای تولید استنت‌های قلبی-عروقی امیدوارکننده هستند، چرا که آن ها اجازه می‌دهند یک استنت کوچک در امتداد ورید یا شریان قرار داده شود و سپس برای باز شدن آن منبسط گردد. پس از فعال شدن حافظه شکلی با افزایش دما یا تنش مکانیکی، شکل دائمی اش را به خود می گیرد. دسته خاصی از پلیمرهای حافظه دار دارای یک ویژگی مضاعف هستند، و آن زیست تجزیه پذیری است. این ویژگی برای توسعه ایمپلنت های موقت در نظر گرفته می شود. در مورد پلیمرهای زیست تخریب پذیر، پس از آن که ایمپلنت عملکرد مورد نظر خود را انجام داد، مثلا بهبود یا بازسازی بافت اتفاق افتاد، ماده تخریب و تبدیل به موادی می‌شود که بدن می‌تواند آن ها را از بین ببرد. بنابراین عملکردی کامل بدون نیاز به جراحی دوم برای برداشتن ایمپلنت میسر می شود. نمونه هایی از این نوع پیشرفت استنت های عروقی و بخیه های جراهی هستند. این ویژگی حافظه شکل بودن SMP ها در بخیه های جراحی، باعث میشود که به صورت خودکار با کشش بهینه خود بسته شدن و انسداد جراحت را تنظیم کنند. که هم از آسیب به بافت در اثر بخیه های بیش از حد سفت شده جلوگیری می کند و هم کمک به بهبود و بازسازی می کند. همچنین میتوان از SMP ها به عنوان لباس فشرده و بازکننده های درب که بدون تماس دست عمل میکنند، استفاده کرد که به موجب آن می توان مورد دوم را از طریق چاپ 4 بعدی تولید کرد.
کاربردهای صنعتی بالقوه
از دیگر کاربردهای بالقوه این پلیمرها میتوان اجزای ساختاری خود ترمیم شونده را نام برد. مانند سپرهای اتومبیل که در آن فرورفتگی ها با اعمال دما خود تعمیر می شوند. پس از تغییر شکل نامطلوب، مانند ایجاد فرورفتگی در گلگیر، این مواد شکل اصلی خود را "به یاد خواهند آورد". گرم کردن آنها "حافظه" شان را فعال می کند. در این مثال ، میتوان سپر را با یک منبع حرارتی مثل سشوار تعمیر کرد. ضربه منجر به یک تغییر شکل موقت شده که پس از گرم شدن به شکل اولیه اش باز می گردد - در واقع پلاستیک خودش را ترمیم می کند. همچنین SMP ها امکان دارد در تولید هواپیماهایی که در طول پرواز تغییر شکل می دهند، مفید باشند. هم اکنون، آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی دارپا در حال آزمایش بر روی بال هایی است که 150 درصد تغییر شکل می دهند.
تامز ریور جنوبی، نیوجرسی
تامز ریور جنوبی شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۶۸۴ نفر بوده‌است.
کتابخوان الکترونیک
کتابخوان الکترونیک نوعی وسیلهٔ الکترونیکی قابل حمل است که در اساس برای خواندن کتاب‌ها و نشریات الکترونیکی طراحی شده‌است. هر وسیله‌ای که قادر به نشان دادن متن بر روی صفحه خود باشد می‌تواند به عنوان کتابخوان الکترونیکی مورد استفاده قرار گیرد، ولی این وسایل مزایای فناوری کاغذ الکترونیک را ندارند. کاغذ الکترونیک امکان شارژ طولانی مدت و مهمتر از آن مطالعه زیاد با استفاده از کتابخوان بدون آسیب به چشم را فراهم می‌کند.
طراحی ایبوک‌ریدر طوری است که باعث می‌شود قابلیت‌های جابجایی (قابل حمل بودن)، خواندن (به ویژه زیر نور خورشید)، و طول عمر باتری بهینه شود. یک کتابخوان الکترونیکی بدون اینکه فضای زیادی را اشغال کند قادر است محتوای دیجیتالی‌ای را نگهداری کند که معادل صدها کتاب چاپی می‌شد.
مرور کلی
یک کتابخوان الکترونیکی از نظر ظاهری شبیه تبلت است. یک تبلت سرعت پلک زدن بالایی دارد که آن را برای تعامل مناسب می‌سازد. همچنین تبلت‌ها بسیار متنوع هستند و انواع مختلفی از محتوا را می‌توانند مصرف کرده و همچنین ایجاد کنند.
مهمترین مزیت کتابخوان‌های الکترونیکی خوانا بودن صفحه نمایش‌شان است. وضوح نمایشگر این دستگاه‌ها بالاست. این ویژگی از خستگی چشم‌ها جلوگیری می‌کند. همچنین صفحه‌نمایش کتاب‌خوان‌های الکترونیک برای نشان دادن اطلاعات، از فناوری خاصی به نام جوهر الکترونیک (E-Ink) بهره می‌گیرد. این فناوری، تصویری مشابه کاغذ ایجاد می‌کند که فاقد نور و هر نوع تشعشع مضر است؛ بنابراین مطالعه این کتابخوان‌ها کاملاً شبیه خواندن کتاب‌های کاغذی و بی‌ضرر است.
جوهر الکترونیکی نوع خاصی از کاغذ الکترونیکی است که اولین بار در سال ۱۹۹۷ توسط اتحادیه ای اینک در آزمایشگاه ام آی تی پایه‌گذاری شد. جوزف یاکوبسون و بارت کومیسکی در سال ۱۹۹۶ این اختراع را به نام خود ثبت کردند. در سال ۲۰۱۳ در نمایشگاه سی ئی اس اعلام شد نسل چهارم از وسایلی که با جوهر الکترونیکی کار می‌کنند تولید شده‌اند که رزلوشن‌شان ۷۶۸ در ۱۰۲۴ است، صفحه نمایش ۶ اینچی دارند و تراکم پیکسل‌شان ۲۱۲ است. اسم آن کارتا است و در کیندل‌های آمازون استفاده می‌شود.
در ایران که شاهد استفاده روزافزون موبایل‌ها و فضاهای مجازی می‌باشیم کتاب خوان می‌تواند جایگزین بسیار مناسبی برای این جدایی از این اعتیاد بود چرا که می‌توانید بسیاری از کتاب‌های مورد علاقه خود را در جاهای مختلف حمل کرده و مطالعه نمایید.
پیشتازان عرصه
در سال ۱۹۳۰ در یک بیانیه با عنوان «خوانندگان» که توسط باب برون صادر شده بود، بک ایده مشابه کتابخوان توصیف شده بود. این ایده یک ماشین ساده را توصیف می‌کرد که بتواند حمل شود، به دوشاخه برق وصل شود، و در عرض ۱۰ دقیقه رمان‌های صدهزار کلمه‌ای را بخواند. ماشین فرض او از یک نوار کوچک ویدئویی استفاده می‌کرد که با استفاده از یک ذره‌بین امکان بزرگنمایی نوشته‌ها فراهم می‌شد و خواننده می‌توانست اندازه‌ها را میزان کند.
کتابخوان‌های اندرویدی
با رشد روزافزون نرم‌افزارهای اندروید ی شرکت‌های بسیاری به سمت طراحی ابزارهای مبتنی بر سیستم عامل اندروید رفته‌اند. کتابخوان‌ها نیز از این قضیه مستثنی نبوده‌اند. در زمینه استفاده از اندروید بر روی کتابخوان شرکت اونیکس پیشرو بوده‌است و با معرفی کتابخوان‌های اندرویدی خود سهم بزرگی از بازار را به خود اختصاص داده‌است. کتابخوان‌های اونیکس اجازه نصب اپلیکشن‌های مختلف اندرویدی نظیر فیدیبو و طاقچه را به شما می‌دهند. علاوه بر این، می‌توان انواع مختلف فرمتهای کتاب دیجیتال را به راحتی با این کتابخوان مطالعه کرد.
وضعیت کتابخوان‌های الکترونیک در بازار ایران
با وجود روند رو به رشد رقابت بین شرکت‌های سازنده کتاب‌خوان الکترونیک در بازار جهانی، این محصول در ایران بسیار مهجور و ناشناخته است. کاربران بسیاری در سراسر ایران حتی شاید نام ای‌بوک ریدر را هم نشنیده باشند. امروزه کتاب خوان‌ها از زبان فارسی هم پشتیبانی می‌کنند.
در حال حاضر کتابخوان‌های الکترونیک شرکت‌های سونی، کیندل، نوک، Concord, Onyx و iRiver را می‌توان در بازار ایران پیدا کرد. البته مدل‌های متفرقه این محصول هم در بازار به چشم می‌خورند که گارانتی یا واردکننده اصلی ندارند!
در روز ۸ اردیبهشت ۹۷ شرکت‌های دیجی‌کالا و فیدیبو از اولین کتابخوان الکترونیکی با نام "فیدیبوک" رونمایی کردند. این کتابخوان مشابه کتابخوان کیندل آمازون است و قیمت اولیه آن ۵۴۹ هزار تومان است.
حدود قیمت برندهای مختلف کتابخوان‌های الکترونیک در ایران بین ۳۰۰ هزار تا ۴ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان است. ولی مناسب‌ترین مدل‌ها قیمتی بین ۷۰۰ هزار تا ۱ میلیون تومان دارند.
تفنگ برنو
بـِرنو تفنگی گلنگدنی از خانواده موزر گ۹۸ است که پس از جنگ جهانی اول در چکسلواکی طراحی و بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۴۲ در این کشور تولید شد.
کالیبر برنو مثل دیگر تفنگ‌های موزر ۷٫۹۲ میلی‌متر است و از فشنگهای موزر ۷٫۹۲x۵۷ استفاده می‌کند. طول لوله آن ۶۰ سانتی‌متر است که در مقایسه با موزر ۹۸ پانزده سانتی‌متر کوتاه‌تر و خوش‌دست تر است. مبنای نظری انتخاب لوله کوتاه‌تر این بود که کوتاه شدن لوله تفنگ تأثیر ناچیزی بر خصوصیات بالیستیکی گلوله و در نتیجه دقت آن در بردهای متعارف جنگی می‌گذارد یا به عبارت دیگر کاهش دقت تفنگ با کوتاه شدن لوله در مسافت‌های کوتاه و متوسط ناچیز است اما کاربردپذیری و خوش دستی آن را بسیار افزایش می‌دهد.
واژه vz. که در نام دیگر تفنگ‌های چکسلواکی نیز دیده می‌شود- مخفف واژهٔ چکی vzor به معنی مدل است و ۲۴ نیز به سال آغاز تولید و انتخاب این تفنگ به عنوان تفنگ سازمانی نیروهای مسلح چکسلواکی اشاره دارد. برنو نیز نام شهری است که یکی از کارخانه‌های اصلی تولید این تفنگ در آن قرار داشت و تفنگ‌های ارتش ایران در آن‌جا تولید می‌شد.
برنو علاوه بر چکسلواکی در کشورهای دیگری همچون رومانی، تایلند، چین، گواتمالا، اکوادور، ترکیه، بولیوی و ایران نیز به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت. بیشتر تفنگ‌هایی که به سفارش کشورهای آمریکای جنوبی تولید شدند با کالیبرهای ۷x۵۷ موزر اسپانیایی و ۷٫۶۵x۵۳ آرژانتینی ساخته می‌شدند. پس از اشغال چکسلواکی توسط آلمان در سال ۱۹۳۸ کارخانه‌های تولید این تفنگ به دست آلمانی‌ها افتاد و تولید آن با توجه به شباهت بسیار به تفنگ‌های موزر گ۹۸ و کارابینر ۹۸کا ادامه یافته و تفنگ‌های موجود به راحتی وارد ارتش آلمان شده و در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفتند.
برنو کوتاه با نام چکی vz. 33 مدل کوتاه‌تر و سبک‌تر برنو است که تولید آن از سال ۱۹۳۳ آغاز شد و تفاوت جزئی با کارابینر ۹۸کا تفنگ سازمانی ارتش آلمان در جنگ جهانی دوم دارد. در این مدل وزن سلاح از ۴٫۲ به ۳٬۳۵ کیلو و طول آن از ۱۱۰ سانتی‌متر به حدود ۹۸ سانتی‌متر کاهش یافته‌است.
تفنگ برنو در ایران
تا قبل از سال ۱۳۰۹ در نیروهای مسلح ایران تفنگ‌های مختلفی شامل مدل‌های مختلف تفنگ‌های موزر آلمانی، تفنگ‌های نوغان (Mosin Nagant) روسی و انفیلد و دیگر تفنگ‌های انگلیسی کاربرد داشت. رضا شاه پهلوی که به خطرات استفاده سربازان از تفنگ‌های متفاوت آگاه بود تصمیم به انتخاب یک تفنگ سازمانی برای ارتش ایران گرفت، در روز هفتم بهمن ماه ۱۳۰۹ (۲۷ ژانویه ۱۹۳۰) در پی یک بررسی طولانی، رضاشاه پهلوی که فرمانده کل نیروهای مسلح بود موافقت کرد که یکی از مدل‌های «ماوزر» پس از یک دوره آزمایش چندساله، تفنگ رسمی ارتش ایران شود. این آزمایش روی ماوزرهای «وی‌زی ۲۴» (VZ24) ساخت سال ۱۹۲۴ چکسلواکی صورت گرفت و ستاد ارتش در سال ۱۹۳۴ (۱۳۱۳) به آن نمره قبولی داد. کارخانه ماوزر بعداً شعبه خود را در شهر «برنو» واقع در ایالت موراویای چکسلواکی دایر کرد و دولت ایران که مشتری کمپانی «اشکودا» بود ترجیح داد که تفنگهای ماوزر ساخت شهر برنو را خریداری کند. از آن پس در ایران نام «برنو» بر تفنگهای ماوزر گذارده شد که پنج تیر و تک تیر بودند. از دهه ۱۹۴۰، ایران خود دست به ساختن برنو زد و آن را در کارخانه‌های تسلیحات (معروف به مسلسل‌سازی واقع در نزدیکی دوشان تپه) تولید کرد.
در سال ۱۹۳۵ ارتش آلمان نیز تصمیم به انتخاب مدل کوتاه‌تر و سبک‌تری از موزر به عنوان تفنگ سازمانی گرفت، تصمیمی که پیشتر در بریتانیا نیز با انتخاب مدل کوتاه‌تر اس‌ام‌ال‌ئی انفیلد گرفته شده بود. موزر کارابینر ۹۸کا که شباهت بسیار زیادی به برنو داشت در سال ۱۹۳۵ جایگزین موزر گ۹۸ به عنوان تفنگ سازمانی این کشور شد. این تفنگ بلافاصله مورد توجه سربازان ارتش قرار گرفت، این سلاح آنچنان خوشدست بود که تا پایان جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد. هنگامی که آمریکا وارد جنگ جهانی دوم شد تفنگ ام یک سلاحی بود که آمریکایی‌ها با آن می‌جنگیدند. ام۱ برخلاف تفنگ‌های روز دنیا از سیستم نیمه‌اتوماتیک استفاده می‌کرد و برای شلیک دوباره نیاز به کشیدن گلنگدن نداشت. این سیستم هرچند دقت تفنگ را کاهش و وزن سلاح را افزایش داده و احتمال گیر کردن و داغ کردن آن را بالا می‌برد اما قدرت آتش و سرعت بسیار بیشتری را به سربازان به خصوص در فاصله‌های کوتاه می‌بخشید. تفنگ‌های موزر با آنکه بسیار خوشدست بود ولی در جنگ‌های تن به تن از فاصله نزدیک به کارامدی ام یک نبود. زیرا گلنگدن آن باعث کند شدن عملکرد آن می‌شد. به همین سبب با آنکه دقت تیر ام یک از برنو کمتر بود ولی تا آنکه گلنگدن آن کشیده شود، سربازان آمریکایی توان شلیک هشت تیر پیاپی را داشتند. به همین جهت در اواخر جنگ آلمان نازی مدل اس‌تی‌جی ۴۴ که تفنگی اتوماتیک با فشنگ کوتاه‌تر و برد کمتر بود را وارد خدمت کرد.
برنو آنچنان مدل موفقی بود که با گذشت سال‌ها حتی مدل‌های باقی‌مانده در اسلحه‌خانه‌های ارتش ایران در اواخر جنگ ایران و عراق هنگامی که سایه فقر بر ارتش ایران گسترده شده بود، به عنوان سلاح تک تیرانداز همانند جنگ اول و دوم جهانی مورد استفاده قرار گرفتند.
همچنان که ذکر شد برنو مشتریان بسیاری در سراسر جهان دارد، به همین سبب کارخانه اسلحه‌سازی ماوزر که هم‌اکنون تبدیل به کارخانهٔ اسلحه‌سازی با تولید مصارف شخصی شده، این سلاح را در انواع و کالیبرهای گوناگون می‌سازد. گراورها و قنداقهای آن‌ها بسیار گوناگون بوده و برخی از آن‌ها با گراورکاری‌های بی‌نظیری ساخته شده و با قیمتهای کلان هزاران دلاری مشتریان خاص خود را می‌یابند و برخی در ساده‌ترین شکل ممکن با قنداق پلاستیکی بدون گراور به قیمت چند صد دلار فروخته می‌شوند. در سلاح‌های شکاری، علاوه بر مارک و جنس قلمکاریهای موسوم به گراور عمده تعیین‌کنندهٔ قیمت سلاح می‌باشد.
تفنگ برنو پس از ورود به ایران در ردیف سلاح‌های سازمانی ارتش قرار گرفت امابا ورود تفنگ ام ۱ جای خود را به این تفنگ نیمه خودکار داد. اما همچنان جایگاه خود را در بین لرها حفظ نمود چرا که به عقیده آن‌ها برنو بهترین بوده و هست. دسترسی عشایر به این سلاح بعد از شهریور ۱۳۲۰ و انحلال ارتش ایران در پی حمله متفقین صورت گرفت.
برنوهای ساخت ۱۳۰۹ و ۱۳۱۷ از اهمیت و قابلیت‌های بالاتری برخوردار هستند اما مدلی قدیمی تر از این اسلحه وجود دارد که نقش شاهینی در حال پرواز را برخود دارد که ورود آن را به سال ۱۲۹۸ و توسط میرزا کوچک خان نسبت می‌دهند.
جستارهای وابسته
اسلحه‌سازی چک در اوهرسکی برود
جایزه بفتای بهترین فیلم
جایزه سینمایی بَفتا، مراسمی است که هر ساله توسط آکادمی هنرهای سینمایی و تلویزیونی بریتانیا در زمینه‌های فیلم، تلویزیون، کودک و نوجوان برگزار می‌شود.
جایزه بهترین فیلم از سال ۱۹۴۸ میلادی هر سال طی مراسمی به فیلم‌های منتخب جشنواره اهدا می‌شود.
سیر تکاملی جوایز
در این صفحه تمام نامزد ها و برگزیده‌های جوایز بفتا برای بهترین فیلم، بهترین فیلم زبان خارجی و جایزه الکساندر کوردا برای بهترین فیلم بریتانیا فهرست شده‌اند.
بفتا از سال ۱۹۴۸ تغییرات بسیاری در عنوان و سازمانش برای بهترین فیلم داشته‌است. تا سال ۱۹۶۸ دو فیلم به عنوان بهترین فیلم بریتانیا و بهترین فیلم متفرقه غیرانگلیسی زبان انتخاب شدند. امکان نامزد و برنده شدن فیلم‌های انگلیسی در هر دو بخش وجود دارد. با شروع سال ۱۹۶۹ هر دو بخش ادغام شده و عنوانش به بهترین فیلم تغییر کرد.
در سال ۱۹۸۵ بفتا دو بخش فیلم‌های انگلیسی و فیلم‌های زبان خارجی را جدا کرد و جایزه بهترین فیلم زبان خارجی را معرفی کرد. در سال ۱۹۸۸ این عنوان به بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان تغییر کرد. مانند قبل این امکان وجود داشت که فیلم‌های خارجی در هر دو بخش نامزد جایزه شوند با این حال تاکنون هیچ فیلمی در هر دو بخش برنده جایزه نشده‌است. با اینکه از سال ۱۹۸۵ چند فیلم خارجی جایزه بهترین فیلم را برده‌اند اما در بخش بهترین فیلم خارجی زبان ناموفق بوده‌اند.
در سال ۱۹۹۳ جایزه بهترین فیلم بریتانیا دوباره احیا شد و عنوان آن به جایزه الکساندر کوردا برای بهترین فیلم تغییر کرد که نام‌گذاری آن به احترام بنیانگذار بفتا الکساندر کوردا بود.
امکان مساوی بودن برای بهترین فیلم وجود دارد. برای مثال در سال ۱۹۶۲ دو فیلم ترانه یک سرباز و کلاهبردار جایزه بهترین فیلم متفرقه را برنده شدند.
تا سال ۱۹۸۱، جایزه به کارگردان فیلم داده می‌شد. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵، این جایزه به تهیه‌کنندگان داده می‌شد و از سال ۱۹۸۶ به صورت مشترک به تهیه‌کننده و کارگردان اهدا شد. از ۱۹۹۸ دوباره جایزه فقط به تهیه‌کننده اهدا شد.
در فهرست زیر، عنوان‌ها و نام‌هایی که به صورت درشت و با پس‌زمینه خاکستری درج شده‌اند برگزیدگان را نشان می‌دهد. اسامی که درشت نوشته نشده‌اند هم نامزدها هستند. همچنین برندگان اولین نام در لیست در هر دسته‌بندی هستند غیر از سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۹۵ که دو فیلم به هم‌زمان برنده شده‌اند. سال‌های که ذکر شده مربوط به تاریخ انتشار فیلم بوده نه تاریخ مراسم که معمولاً در همان سال برگزار می‌شود.
مدار ۶۰ درجه
مدار ۶۰ درجه ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
چاپلین ۳۶۲۳
سیارک ۳۶۲۳ سه هزار و ششصد و بیست و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۴ اکتبر ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۱۰ است.
میدلند، مریلند
میدلند شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴۶ نفر بوده‌است.
گریگور یقیکیان
گریگور یقیکیان (Գրիգոր Եղիկյան; Grigor E. Ełikean (Yeqīkīān) با اسامی مستعار V. Vasakuni, P. Andrēasean, V. Turean, G. Margarean, G. Astłuni, and Hnčʿakean زاده ۱۸۸۰ در سباستیا - درگذشته ۲۴ ژانویه ۱۹۵۱تهران) کنشگر سیاسی، روزنامه‌نگار، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر ارمنی که در رشت و انزلی ساکن بود.
زندگی‌نامه
تحصیلات متوسطه خود را در کنستانتینوپل و تحصیلات عالیه را در ونیز انجام به پایان رسانید. اولین مقاله او بر ضد سلطنت استبدادی سلطان عبدالحمید دوم به زبان ترکی و در روزنامه میزان چاپ مصر منتشر شد.
او از ارمنیان مهاجری بود که در دسامبر ۱۸۹۶ به دلیل فشار روزافزون عثمانی‌ها مجبور به ترک وطنش شد. او از سال ۱۲۸۹ در شهر بندر انزلی مستقر شد و تلاش کرد حزبی با گرایش سوسیال دموکرات با حضور ایرانیان ارمنی و غیرارمنی تأسیس کند اما به دلیل عدم توفیق در این حوزه به تأثیرگذاری بر افکار عمومی از طریق انتشار تولیدات ادبی مثل نمایشنامه پرداخت. او افکار آزادیخواهانه داشت و حتی به عنوان مترجم با میرزا کوچک‌خان جنگلی همکاری می‌کرد. نمایشنامه‌های او به دو دستهٔ تاریخی و اجتماعی تقسیم می‌شوند. از نمایشنامه‌های تاریخی‌اش می‌توان به جنگ مشرق و مغرب (داریوش سوم) (۱۳۰۳) و انوشیروان عادل و مزدک و از نمایشنامه‌های اجتماعی‌اش می‌توان به میدان دهشت و مقصر کیست اشاره کرد.
تئاترشناسی
آثار زیر توسط گریگور یقیکیان کارگردانی شده است :
دنیس هیزبرت
دنیس هیزبرت (زاده ۲ ژوئن ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او فارغ‌التحصیل از آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا (AADA) است.
صبر داشته باش
صبر داشته باش (Wait and See) یک فیلم کمدی بریتانیایی به کارگردانی «والتر فورد» است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد.
فهرست فرودگاه‌های سنت کیتس و نویس
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های سنت کیتس و نویس است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
دی‌هیدرواوریدین
دی‌هیدرواوریدین با فرمول شیمیایی C۹H۱۴N۲O۶ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۴۳۱۲ است. که جرم مولی آن ۲۴۶٫۲۱۷ g/mol می‌باشد.
خانه بهادرالملک
خانه بهادرالملک مربوط به دوره قاجار است و در بردسیر، خیابان شریعتی، کوچه شبنم ۶ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۴۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جان مک‌نایل
سال‌های نخست
جان مک‌نایل در ۱۲ اوت ۱۷۹۵ در جزیره اورونسِی واقع در مجمع‌الجزایر هبریدهای داخلی که در غرب اسکاتلند قرار دارد به دنیا آمد. او سومین پسر از شش پسر جان مک‌نایل، لرد کولونسی و اورونسی (۱۷۶۷–۱۸۴۶) و همسرش هِستر مک‌نایل (متوفی ۱۸۴۳) بود. برادر بزرگتر او دانکن مک‌نایل، بارون نخست کولونسی و اورونسی است.
تحصیلات
او در دانشگاه ادینبرو به تحصیل پزشکی پرداخت و در سال ۱۸۱۴ در سن نوزده سالگی با درجه دکترای پزشکی از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
هندوستان
مک‌نایل در ۶ سپتامبر ۱۸۱۶ به عنوان دستیار جراح در کمپانی هند شرقی بریتانیا واقع در بمبئی مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۸۱۹ به ایران منتقل گردید. مک‌نایل در ۱ مه ۱۸۲۴ توانست مجوز جراحی به دست آورد و در ۴ ژوئن ۱۸۳۶ از خدمت پزشکی بازنشسته شد و تمام وقت خود را صرف جنبه‌های دیپلماتیک کمپانی هند شرقی نمود.
او در سال‌های ۱۹–۱۸۱۸ جمعیِ نیروی زمینی سرهنگ ایست در بخش کوتچ و اوکاموندل و سپس به سمت معاون انباردار پزشکی در فرمانداری دست یافت.
ایران
جان مک‌نایل از ۱۸۲۴ تا ۱۸۳۵ عضو هیئت اعزامی کمپانی هند شرقی به ایران بود. در ابتدا پزشک هیئت بود اما کمی بعد دستیار سیاسی جان مکدونالد کینر، وزیر مختار وقت بریتانیا در ایران شد. وی در این سمت قابلیت‌های زیادی از خود نشان داد. او موفق به دریافت نشان تمثال همایون از فتحعلی شاه گردید. برای نمونه احتمال می‌رود وی در سال ۱۸۲۹ یکی از عوامل اصلی اغتشاشی بوده باشد که منتهی به قتل الکساندر گریبایدوف، وزیر مختار امپراتوری روسیه در ایران توسط شورشیان تهرانی شد.
نقل است عباس‌میرزا نایب‌السلطنه رازهای درونی خود را کاملاً در اختیار او می‌گذاشت. مک‌نایل بارها مانع از این شد که قشون ایران برای تصرف هرات که جزو اراضی ایران بود و نافرمان شده بود اقدام کند. با اینحال در نهایت عباس‌میرزا که برای سرکوب طغیان‌گران به خراسان رفته بود تصمیم گرفت به سمت هرات حرکت کند. مک‌نایل به سرعت خود را به اردوی نایب‌السلطنه رساند تا از ارتباط نزدیک خود با او استفاده کرده، مانع از حملهٔ قشون ایران به هرات گردد. در همین زمان ناگهان عباس‌میرزا می‌میرد.
وی در ۳۰ ژوئن ۱۸۳۵ دبیر هیئت ویژه اعزامی تحت سرپرستی سر هنری الیس به سوی ایران بود که برای تبریک تاجگذاری محمدشاه قاجار به ایران آمد. مک‌نایل مجوز نصب نشان افتخار شیر و خورشید از نوع درجه یک را از دربار ایران دریافت کرد. هنگامی که در سال ۱۸۳۶ به هند بازمی‌گشت جزوه‌ای تحت عنوان «پیشرفت و وضعیت فعلی روسیه در شرق» علیه روس‌ها به‌طور ناشناس منتشر نمود. وی از سال ۱۸۳۶ تا ۱۸۴۴ نماینده بریتانیا در ایران بود.
پس از مرگ عباس‌میرزا فرزندش محمدمیرزا به جای او نایب‌السلطنه شده و سپس شاه گردید. محمدشاه قاجار برای تصرف هرات به سوی آن شهر لشکر کشید. مک‌نایل در ۶ آوریل ۱۸۳۸ به اردوی ایران وارد شد و این در حالی بود که شاه به حضور او در اردو مایل نبود. او در ملاقات با شاه تلاش کرد محاصرهٔ هرات را پایان دهد و صلح ایجاد نماید اما شاه حاضر به پایان دادن به جنگ نبود.
مک‌نایل که می‌دید محمدشاه حاضر به مصالحه نیست در ۷ ژوئن اردوی شاه را ترک کرد و به هرات رفت و افغان‌ها را به مقاومت علیه ایران تشویق نمود. این در حالی بود که بسیاری از افغان‌ها خواهان صلح و پایان محاصره بودند. وزیر مختار انگلستان در همان حین مأموری را به حکومت هند بریتانیا فرستاد تا فرمانفرمای هند را در جریان آخرین رخدادها قرار دهد.
در نهایت وزیر مختار انگلیس از طرف دولت متبوع خود به شاه اطلاع داد در صورتی که ایران به محاصرهٔ هرات پایان ندهد، تمام روابط سیاسی با این کشور را قطع و علیه ایران اعلان جنگ خواهد داد. شاه ایران حاضر به این معامله نشد و سرانجام کشتی‌های جنگی انگلیسی در ۱۹ ژوئن ۱۸۳۸ وارد خلیج فارس شده و جزیرهٔ خارک را تصرف کردند. شاه که نمی‌خواست با انگلستان وارد جنگ شود پس از ۱۰ ماه محاصرهٔ هرات در ۹ سپتامبر ۱۸۳۸ تصمیم گرفت به سمت مشهد بازگردد.
اسکاتلند
مک‌نایل در سال ۱۸۴۵ به ریاست هیئت نظارت بر قانون حمایت از فقرای اسکاتلند منصوب شد. او به مدت ۲۳ سال در این سمت باقی ماند. در طول قحطی سیب‌زمینی در اسکاتلند کوهستانی که تقریباً به اندازهٔ قحطی بزرگ ایرلند فاجعه‌بار بود، مک‌نایل تحقیق و بررسی در خصوص مناطق اسکاتلند کوهستانی و هبریدهای بیرونی انجام داد و شخصاً به بیست و هفت منطقهٔ فاجعه‌زده سرکشی کرد.
مک‌نایل هنگام اقامت در اسکاتلند در گرانتون، ادینبرا زندگی می‌کرد.
آنتونیو پالاشس
آنتونیو پالاشس (Antonio Palacios؛ January 8, 1872 – 1872:8:1, October 27, 1945) یک معمار اهل اسپانیا بود.
جان مک‌نایل
اسکاتلند
او در سال ۱۸۵۱ به همراه سر چارلز تِرِوِلیان، انجمن مهاجرت کوهستان و جزیره را بنا نهاد و به‌واسطهٔ آن از تصفیه مناطق کوهستانی پشتیبانی کرد. در نتیجه ۵٬۰۰۰ نفر از مردم در میان سال‌های ۱۸۵۱ تا ۱۸۵۶ به استرالیا مهاجرت داده شدند.
جنگ کریمه
مک‌نایل در طلیعهٔ جنگ کریمه به‌سال ۱۸۵۴ ویرایشی بر نسخ فرانسوی و انگلیسی جزوهٔ خود به نام پیشرفت و وضعیت فعلی روسیه در شرق کرد و چند فصل جدید مشتمل بر پیشرفت‌هایی که روسیه پس از ۱۸۳۶ میلادی داشته به آن اضافه کرد. در فصول جدید وی به حکام بریتانیا و دنیای مسیحی یادآور می‌شود که استقلال ترکیه و ایران از روسیه اهمیت فراوانی دارد.
با شروع سال ۱۸۵۵ یعنی وقتی که فجایع کریمه خشم عمومی را برانگیخته بود، مک‌نایل و الکساندر تولوک که تجربهٔ زیادی در بخش اداری وزارت جنگ بریتانیا داشت به کریمه اعزام شدند تا در خصوص ترتیبات و ادارهٔ کمیساریا و روش نگاهداری حساب‌ها و دلایل تأخیر در باراندازی و پخش البسه و دیگر اقلامی که به بالاکلافا فرستاده می‌شدند گزارش تهیه نمایند.
کمیسیونرها به سرعت به محل جنگ رفتند. آنها نتوانسته بودند هیچ تندنویسی همراه خود ببرند چون بودجه‌ای که خزانه‌داری به ایشان داده بود کفاف بکارگیری یک فرد قابل را نداشت.
گزارش تفحص مک‌نایل و تولوک یکی از مؤثرترین گزارش‌هایی بود که در خصوص افتضاح کریمه تدوین گردید. در این گزارش به شدت به نیروهای شخصی لرد راگلان فرمانده نیروهای بریتانیایی در جنگ کریمه و همچنین بازرس کل به نام فیلدر انتقاد وارد شده بود. این گزارش پس از انتشار در سال ۱۸۵۶ منجر به اتهام‌های متقابل شد چون افسران یادشده در گزارش می‌خواستند نام خود را از آن پاک کنند. کمی بعد یک هیئت از فرمانده‌هان ارتش تشکیل شد تا ارتش را تصفیه کند اما گزارش مک‌نایل-تولوک باعث شد یک حکم سلطنتی برای انجام اصلاحات حرفه‌ای در کمیساریا در اکتبر ۱۸۵۸ صورت پذیرد.
مجلس عوام بریتانیا در اقدامی غیرمعمول و به دلیل این که از ابهام‌زایی‌های قوه مجریه به تنگ آمده بود، در ۱۸۵۷ قانونی تصویب کرد تا مک‌نایل عضو شورای خصوصی شود و تولوک به نشان حمام مفتخر گردد. دانشگاه آکسفورد به مک‌نایل دکترای حقوق مدنی اعطا کرد و دانشگاه ادینبرا وی را به ریاست شوراهای مختلط خود درآورد. سخنرانی افتتاحیهٔ او در خصوص بازرسی رقابتی در سال ۱۸۶۱ منتشر شد.
خانواده
مک‌نایل در ازدواج دوم خود باجناغ جان ویلسون نویسنده شد و در ازدواج سوم باجناغ جرج کمبل، دوک هشتم آرگیل.
مک‌نایل در ۱۷ مه ۱۸۸۳ در پورالتو نزدیک شهر کن فرانسه درگذشت. سنگ یادبود وی بر دیوار جنوب شرقی گورستان لیبرتون ادینبرا در کنار گور اما آگوستا، همسر سومش قرار دارد.
تونی لاورنس
تونی لاورنس (Tony Lawrence؛ زادهٔ February 1, 1946) بازیکن فوتبال اهل کانادا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال المپیک کانادا بازی کرده‌است.
دانشکده پرستاری و مامایی ارومیه
دانشکدهٔ پرستاری و مامایی ارومیه زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی ارومیه به ریاست دکتر حسین حبیب‌زاده در حال حاضر دارای رشته‌های پرستاری در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، مامایی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و فوریت‌های پزشکی در مقطع کارشناسی می‌باشد.
سیارک ۳۶۲۴
سیارک ۳۶۲۴ سه هزار و ششصد و بیست و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ اکتبر ۱۹۸۲ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۶۰ است.
داکتون، واشینگتن
داکتون (به انگلیسی: Dockton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ، واشینگتن واقع شده‌است.
مسجد الکتبیه
مسجد الکتبیه (جامع الكتبية) در وسط شهر مراکش در نزدیکی میدان مسجد الفنا واقع شده‌است، علت اینکه این مسجد الکتبیه خوانده می‌شود این است که اعراب معتقد است که اسم این مسجد از کلمه کتبیین گرفته شده که عبارت است از اسم یک بازار فروش کتاب در قدیم که معتقدند این بازار نزدیک یا در کنار مسجد بوده‌است.
تاریخچه
تاریخ ساخت مسجد به دوران و عهد تمدن‌های هنری برمی‌گردد و خود مسجد گواه تاریخ هنری خودش می‌باشد. همانا این مسجد از طرف خلیفه عبدالمومن بن علی الکومی در سال ۱۱۴۷ میلادی بر روی خرابه‌های قصر سنگی سلسله مرابطون در مراکش که باقی‌مانده این قصر در کاوش‌های باستانشناسی در این محل کشف شده، ساخته شده‌است. اما مسجد دوم که از بابت حجم و اندازه مشابه همان ساختمان اول مسجد است در سال ۱۱۵۸ میلادی ساخته شده‌است، در نمازخانه مستطیلی شکل این مسجد تعداد هفده طاق‌های گنبدی به شکل عمودی رو به قبله به‌طور منظم در کنار هم مشاهده می‌گردد، این نمازخانه همچنین دارای طاقها و ستونهای متقارن و هم شکل می‌باشد، این نمازخانه با غنچه‌های گل منحصر بفردی آراسته و تزئین شده‌است که فقط در مسجد القرویین در فاس مراکش وجود دارد. در کنار هم قرار گرفتن و طاق قبله مسجد با پنج گنبد و طاق مرکزی این مسجد بیانگر طراحی خاص ساختمان دین‌های یکتاپرست می‌باشد که در تمامی نقاط مختلف مغرب (مراکش) اسلامی تأثیر به سزایی داشته‌است. نویسنده کتاب «تجزیه وتحلیل گام به گام در یادآوری خبرهای مراکش» نوشته‌است: عبدالمومن ساختمان مسجد دیگری را اداره و مدیریت کرد که در آن مردم در روز جمعه جمع شوند، وی شروع به ساختن مسجد جامع در این شهر نمود و مسجد دیگری را که در پایین شهر قرار داشت و توسط علی بن یوسف بنا شده بود را از بین برد و منهدم ساخت.
توصیفات
مسجد الکتبیه یکی از مهم‌ترین و با ارزشترین مساجد در مغرب (مراکش) می‌باشد، این مسجد دارای بعدهای استثنایی می‌باشد منجمله مساحت این ساختمان برابر با ۵۳۰۰ متر مربع می‌باشد که شامل ۱۷ قسمت یا بخش و۱۱ گنبد نقاشی شده می‌باشد. مسجد و مناره نقاشی شده در قسمتهای بالایی آن به رنگ فیروزه‌ای سمبل و رمز این شهر (مراکش) می‌باشد. منبر مسجد الکتبیه ارزشمند که همراه با چرخ برای حرکت می‌باشد یکی از درخشانترین هنرهای نجاری اسلامی می‌باشد. این منبر در قرطبه در ابتدای قرن ۱۲ و به درخواست یکی از امیران سلسله المرابطون به نامه علی بن یوسف بن تاشفین برای قرار دادن در مسجدی که وی ساخته بود درست شد، این منبر بعداً در سال ۱۱۵۰ میلادی به مسجد الکتبیه منتقل گردید.
رد سوش
رِد سوش یک شرکت اشتراک فایل همتا به همتا بود که توسط تراویس کالانیک و مایکل تاد در سال ۲۰۰۱ پایه‌گذاری شده و در سال ۲۰۰۷ با پرداخت ۱۹ میلیون دلار آمریکا به مالکیت شرکت آکامای در آمد. رد سوش دارای یک دایرکتوری متمرکز بود که کارخواه‌ها و حافظه‌های نهان وب آنلاین را مشخص می‌کرد. پس از مالکیت آکامای، این شبکه به یک اشتراک فایل همتا به همتا تبدیل شد که در آن، امکان بارگیری یا سایدلودینگ ویدئوهای چندپخشی را از سایت‌های تحت پوشش خود فراهم می‌کند. قابلیت همتاپخشی (Peercasting) رد سوش، یک افزونه مرورگر است که ذخیره‌سازی داده‌ها و بازگردانی و اشتراک پرونده‌ها در شبکه سوش یا شبکه‌های توزیعی را انجام می‌دهد.
رد سوش از یک نرم‌افزار مالکیتی و پروتکل ارتباطاتی اشتراک پرونده همتا به همتا استفاده می‌کند که برای بازدهی بالای پهنای باند در هنگام انتقال فایل‌های ویدئویی حجم بالا طراحی شده‌اند.
شرکت رد سوش، یک کیت توسعه نرم‌افزار برای توسعه شخص ثالث ارائه می‌کند. این کیت شامل پشتیبانی از پیش‌تحویل‌ها، فیدهای آراس‌اس، ویجت‌ها و اپلیکیشن‌های جاوااسکریپت می‌شود. همچنین یک انجمن و دانشنامه برای اجتماع توسعه دهنده، فراهم است.
ایلسون ویلیانز رودریگز
ایلسون ویلیانز رودریگز مدافع اهل برزیل است
ایلسون ویلیانز رودریگز در تیم‌های فوتبال کوریتیبا سابقهٔ حضور دارد.
قره‌ولی، آق‌سو
قره‌ولی (به ترکی آذربایجانی: Qaravəlli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌سو واقع شده است. قره‌ولی ۳۷۸ نفر جمعیت دارد.
بخش نوگویا
بخش نوگویا (به اسپانیایی: Departamento Nogoyá) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان انتره ریوس واقع شده‌است. بخش نوگویا ۴٬۲۸۲ کیلومتر مربع مساحت دارد.
لاس مدولاس
لاس مدولاس (اسپانیایی: Las Médulas) یک محوطه تاریخی در شمال غربی اسپانیا است. این محل در زمان امپراطوری روم معدن طلا بوده‌است و رومیان بوسیله انرژی هیدرولیک طلا استخراج می‌کرده‌اند. این محل بعد از رومیان متروکه ماند.
این مکان در فهرست میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۹۷ (به شماره ۸۰۳) به ثبت رسیده‌است.
ISO 3166-2:BZ
کد ISO 3166-2:BZ بخشی از استاندارد ایزو ۳۱۶۶ برای کشور بلیز است که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی تنظیم شده‌است این سازمان، کدهای استاندارد را برای تقسیمات کشوری (ایالت‌ها یا استان‌های) کشورهای فهرست شده در استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ تعریف می‌کند.
هر کد شامل دو بخش می‌گردد که توسط علامت - جدا می‌گردند.