cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تجزیه اولویت ساده
ارتباط با تجزیه‌کننده عملگر اولویت
به عنوان نمونه در اینجا وجود غیرپایانه‌های مجاور درسمت راست قواعد مجاز است لیکن مانند حالت قبل وجود قواعد اپسیلون مجاز نیست. ازآنجا که در تجزیه اولویت ساده برخلاف روش تجزیه‌کننده عملگر اولویت بین غیر پایانه‌ها تمایز قائل می‌شویم در اینجا یک محدودیت جدید داریم که سمت راست هیچ دو قاعده‌ای نباید یکسان باشد. زیرا درغیراینصورت در بعضی از قدم‌ها تداخل کاهش/کاهش پیش خواهد آمد. البته این محدودیت چندان مهمی نیست. درهردومورداین روش‌ها یک محدودیت مشترک وجود دارد که در خانه های جدول تجزیه بایستی حداکثر یک رابطه تقدم وجود داشته باشد. در 'تجزیه اولویت ساده هم برای هدایت عملیات از روابط سه‌گانه تقدم شامل \lessdot, \dot = و \gtrdot استفاده می‌شود. البته در روش تقدم ساده این روابط بین کلیه علائم گرامر(پایانه و غیرپایانه و$) تعریف می‌شود. جدول تجزیه تقدم ساده یک جدول مربع است که به تعداد حاصل جمع تعداد پایانه‌های گرامر به‌علاوه یک (به خاطر علامت $) سطر و ستون دارد.
توابع HEAD و TAIL
برای تعیین روابط اولویت ساده از دو تابع با نام‌های “Head” و “Tail” استفاده می‌شود که تعریف رسمی آن‌ها به صورت زیر است. هردوی این توابع بر روی یک غیرپایانه عمل کرده و حاصل آن‌ها مجموعه‌ای ازعلائم گرامر است.
بااستفاده ازدوتابع فوق روابط اولویت ساده به صورت زیرتعریف می‌شوند:
مثالی از تحلیل روابط در جدول تجزیه
گرامر زیر را در نظر بگیرید: * S→ (SS) * S → c
مانند روش تجزیه‌کننده عملگر اولویت ابتدا قاعده‌ای به فرم $N → $S به قواعد گرامر اضافه کرده سپس مطابق روالی که در آنجا ذکر گردید به دنبال قواعدی می‌گردیم که شرایط تعاریف فوق در مورد آن‌ها صدق نماید. حاصل این کار در مورد مثال فوق به صورت جدول تجزیه زیر خواهد بود.
الگوریتم تجزیه اولویت ساده
در این روش پارسر در هر قدم از تجزیه با استفاده ازتوکن جاری b وعنصر بالای انباره X (که می‌تواند پایانه یا غیر پایانه باشد) به جدول تجزیه مراجعه کرده و به صورت یکی از حالات زیر عمل می‌کند:
۱-درصورتی که رابطه علامت بالای انباره و توکن جاری به صورت X < b باشد پارسر عمل انتقال را انجام می‌دهد. در این مورد ابتدا علامت> و سپس توکن جاری b را به بالای انباره منتقل می‌کند.
۲-درصورتی‌که رابطه به صورت X = b باشد پارسر عمل کاهش را انجام می‌دهد.
۳-در صورتی‌که رابطه به صورت X > b پارسر عمل کاهش را انجام می‌دهد. در این حالت دستگیره رشته بالای انباره تا اولین علامت> است. پارسر ابتدا دستگیره را از بالای انباره حذف می‌کند. اگر عنصر بالای انباره (پس از حذف چپ دستگیره) راTop بنامیم و سمت چپ قاعده‌ای را که پارسر از آن جهت کاهش استفاده می‌کند Lhs بنامیم پارسر رابطه بین Lhs و Top را از جدول استخراج کرده و یکی از اعمال زیر را انجام می‌دهد.
۴-درصورتی‌که عنصر بالای انباره X و ورودی جاری b رابطه‌ای نداشته باشند یک خطای نحوی رخ داده است و بایستی رویه اصلاح خطا فراخوانده شود.
سهراب سپهری
سهراب سپهری (۱۴ مهر ۱۳۰۷ – ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹) شاعر، نویسنده و نقاش اهل ایران بود. او از مهم‌ترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبان‌های بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده‌است.
به گفته خودش در ۱۴ مهر ۱۳۰۷ در قم به دنیا آمد، اما زیاد در قم نماندند و به خوانسار و سپس به شهر آبا و اجدادیش یعنی کاشان نقل مکان کردند. پدربزرگش میرزا نصرالله‌خان سپهری، نخستین رئیس تلگراف‌خانه کاشان بود. پدرش اسدالله و مادرش ماه‌جبین نام داشتند که هر دو اهل هنر و شعر بودند.
دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (۱۳۱۹)، و متوسطه را در دبیرستان پهلوی کاشان گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی در خرداد ۱۳۲۲ در دورهٔ دوسالهٔ دانش‌سرای مقدماتی پسران، به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد. در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم‌زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد و نشان درجه اول علمی را دریافت کرد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ شعر خود را با عنوان زندگی خواب‌ها منتشر کرد. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزه‌ها شروع به کار کرد و در هنرستان‌های هنرهای زیبا نیز به تدریس می‌پرداخت.
سهراب به فرهنگ مشرق‌زمین علاقه خاصی داشت و سفرهایی به هندوستان، پاکستان، افغانستان، ژاپن و چین داشت. مدتی در ژاپن زندگی کرد و هنر «حکاکی روی چوب» را در آنجا فراگرفت. همچنین به شعر کهن سایر زبان‌ها نیز علاقه داشت؛ از این رو ترجمه‌هایی از شعرهای کهن چینی و ژاپنی انجام داد.
در مرداد ۱۳۳۶ از راه زمینی به کشورهای اروپایی سفر کرد و به پاریس و لندن رفت. ضمناً در مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس در رشتهٔ لیتوگرافی نام‌نویسی کرد. در دورانی که به اتفاق حسین زنده‌رودی در پاریس بود بورس تحصیلی‌اش قطع شد و برای تأمین خرج‌های زندگی و ماندن بیشتر در فرانسه و ادامهٔ نقاشی، مجبور به کار شد و برای پاک کردن شیشهٔ آپارتمان‌ها، گاهی از ساختمان‌های بیست طبقه آویزان می‌شد.
وی همچنین کارهای هنری خود را در نمایشگاه‌ها به معرض نمایش می‌گذاشت. حضور در نمایشگاه‌های نقاشی همچنان تا پایان عمر وی ادامه داشت. سهراب سپهری مدتی در اداره کل اطلاعات وزارت کشاورزی با سمت سرپرست سازمان سمعی و بصری در سال ۱۳۳۷ مشغول به کار شد. از مهر ۱۳۴۰ نیز شروع به تدریس در هنرکدهٔ هنرهای تزیینی تهران نمود. پدر وی که به بیماری فلج مبتلا بود، در سال ۱۳۴۱ فوت کرد. در اسفند همین سال بود که از کلیهٔ مشاغل دولتی به کلی کناره‌گیری کرد. پس از این سهراب با حضور فعال‌تر در زمینه شعر و نقاشی آثار بیشتری آفرید و راه خویش را پیدا کرد. وی با سفر به کشورهای مختلف ضمن آشنایی با فرهنگ و هنرشان نمایشگاه‌های بیشتری را برگزار نمود.
در سالیان آغازین دههٔ ۱۳۴۰ سپهری همراهِ داریوش آشوری به ترجمهٔ پاره‌هایی از مقالات و نمایشنامه‌های ژاپنی از روی نسخهٔ فرانسوی کمک کردند که در سال ۱۳۴۳ در کتابِ نمایش در ژاپن بهرام بیضایی چاپ شد.
سهراب هنرمندی جستجوگر، تنها، کمال طلب، فروتن و خجول بود که دیدگاه انسان مدارانه‌اش بسیار گسترده و فراگیر بود. از این رو آثار وی همیشه با نقد و بررسی‌هایی همراه بوده‌اند. برخی از کتاب‌هایی که در مورد او به رشته تحریر درآمده‌اند بدین قرار هستند: «تا انتها حضور»، «سهراب مرغ مهاجر» و «هنوز در سفرم»، «بیدل، سپهری و سبک هندی»، «تفسیر حجم سبز»، «حافظ پدر، سهراب سپهری پسر، حافظان کنگره»، «نیلوفر خاموش: نظری به شعر سهراب سپهری» و «نگاهی به سهراب سپهری».
خانواده
پدر سهراب، اسدالله سپهری، کارمند اداره پست و تلگراف کاشان، اهل هنر بود. وقتی سهراب خردسال بود، پدرش به بیماری فلج مبتلا شد و در سال ۱۳۴۱ درگذشت. مادر سهراب، ماه‌جبین که اهل شعر و ادب هم بود، در خرداد سال ۱۳۷۳ درگذشت. منوچهر سپهری، برادر ارشد سهراب و تنها برادر وی که هم‌بازی دوران کودکی سهراب بود نیز، در سال ۱۳۶۹ درگذشت. او سه خواهر به نام‌های همایون‌دخت، پری‌دخت و پروانه سپهری داشت.
شعر
اکثر شعرهای سهراب سپهری در قالب نیمایی است. اشعار او دارای تصویرسازی‌هایی بکر و خلاقانه است. او با دیدگاه انسان‌مدارانه و آموخته‌هایی که از فلسفه ذن فرا گرفته‌بود به شیوه جدیدی دست یافت که «حجم سبز» شیوه تکامل یافته سبکش محسوب می‌شود. وی عادت داشت که دور از جامعه آثار هنری اش را خلق کند و برای رسیدن به تنهایی‌هایش «قریه چنار» و کویرهای کاشان را انتخاب کرده بود.
نمونه اشعار
محمد نوری و محمد اصفهانی خوانندگان پاپ موسیقی ایران این قطعه شعر را آهنگسازی و اجرا نمودند.
نقاشی
وی در نقاشی از دستاوردهای زیبایی شناختی شرق و غرب بهره‌مند گشته بود که این تأثیرها در آثارش جلوه گر بودند. در آثار نقاشی اش رویکرد نوین و متفاوتی داشت به‌طوری‌که فرم‌های هندسی نخودی و خاکستری رنگش با تمامی نقاشان فیگوراتیو همزمانش متفاوت بود. او در نقاشی به شیوه‌ای موجز، نیمه انتزاعی دست یافت که برای بیان مکاشفه‌های شاعرانه اش در طبیعت کویری کارگشا بود. سپهری بیشتر نمایشگاه‌های داخلی آثار نقاشی اش را در «گالری سیحون» برگزار می‌کرد و عادت نداشت که برای روز معرفی در نمایشگاه شرکت کند.
نقاشی سپهری هرچه پیش رفته کمتر به وسیلهٔ کنترل مستقیم قلم مو پدید آمده و در سری آثار متاخرش بیشتر رفتاری فی البداهه توسط ابزارهای غیر سنتی نقاشی است؛ شهروز نظری در این باره می‌نویسد:
امضای وی بر روی نقاشی‌هایش به خط نستعلیق بوده که به نظر مرتضی ممیز جلوه از روحیه فروتنانه و ایرانی اش دارد. از آثار او می‌توان به «طبیعت بیجان» ۱۳۳۶، «شقایقها، جویبار و تنه درخت» ۱۳۳۹، «علفها و تنه درخت» ۱۳۴۱، «ترکیب بندی با نوارهای رنگی» ۱۳۴۹، «ترکیب بندی با مربعها» ۱۳۵۱ و «منظره کویری» ۱۳۵۷ اشاره کرد. برخی از آثار وی در نزد مجموعه داران و دوستان سپهری قرار دارد و پروانه سپهری خواهر سهراب، آثاری از وی را که در اختیار داشت به موزه کرمان اهدا نمود.
سپهری رکورددار قیمت نقاشی مدرن ایرانی است. در سال ۱۳۹۳ دو تابلو وی (تابلو تنه درختان و دیگری یک تابلوی انتزاعی) به قیمتِ یک میلیارد و هشتصد میلیون به فروش رسید. در سال ۱۳۹۵ نیز، دو تابلو دیگر از مجموعه تنه‌های درخت وی در حراج تهران به بالاترین قیمت پیشنهادی (اثر اول ۳ میلیارد و اثر دوم ۱ میلیارد و ۵۵۰ میلیون تومان) به فروش رسید. رکورد فروش نقاشی در ایران نیز به یکی از چشم‌اندازهای این نقاش تعلق دارد که در سال ۹۷ به قیمت پنج میلیارد و صد میلیون تومان در حراج تهران به فروش رسید.
درگذشت
سهراب سپهری در سال ۱۳۵۸ به بیماری سرطان خون مبتلا شد و به همین سبب در همان سال برای درمان به انگلستان رفت، اما بیماری بسیار پیشرفت کرده بود و وی ناکام از درمان به تهران بازگشت. او سرانجام در غروب دوشنبه ۱ اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در بیمارستان پارس تهران به علت ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت. صحن امامزاده سلطان‌علی بن محمد باقر روستای مشهد اردهال واقع در اطراف کاشان میزبان ابدی سهراب گردید.
در ابتدا یک کاشی فیروزه‌ای در محل دفن سهراب سپهری نصب‌شد، و سپس با حضور خانواده وی سنگ سفید رنگی جایگزین آن گردید که بر روی آن قسمتی از شعر «واحه‌ای در لحظه» از کتاب حجم سبز با خطاطی رضا مافی حکاکی شده بود:
این سنگ در مهر ۱۳۸۴ با بی‌دقتی کارگران و به علت سقوط مصالح ساختمانی بر روی آن شکست و با سنگ سفیدرنگ دیگری که سعی شده‌بود با سنگ قبلی شباهت داشته‌باشد تعویض شد. در ۲۹ اسفند ۱۳۸۷، سنگ بزرگتر سیاه‌رنگی بر روی سنگ سفید نصب گردید.
نکوداشت
در روز ۱۵ مهر ۱۳۸۷ به مناسبت هشتادمین سالروز تولد سهراب سپهری، با اهدای ۸۰ شاخه گل، مراسمی بر سر آرامگاه وی برگزار شد. سپس این مراسم در مجموعه فرهنگی اقامتی خانهٔ احسان، از اماکن تاریخی کاشان، ادامه یافت. در این مراسم چهره‌های فرهنگی و هنری همانند: احمد سمیعی گیلانی، شهرام ناظری، علی دهباشی و امین‌الله رشیدی حضور داشتند.
حواشی
در شهر کاشان که زادگاه سپهری هست هیچ خیابان یا کوچه‌ای به نکوداشت نام سهراب سپهری نام‌گذاری نشده‌است و این مسئله از سوی هنردوستان و هنرمندان کاشانی هرازچندگاهی مورد انتقاد و اعتراض واقع می‌شود، ازجمله این اعتراضات می‌توان به راه انداختن کمپین‌های اینترنتی در شبکه‌های مجازی برای درخواست از شهرداری کاشان برای نام‌گذاری خیابانی در کاشان به نام سهراب سپهری اشاره کرد.
همچنین در فروردین سال ۱۳۹۴ ویدئویی از سوی یکی از گرافیتی‌کاران شهر کاشان منتشر شد که نام سهراب سپهری را روی دیواری در شهر کاشان به نگارش درمی‌آورد. این گرافیتی نیز با اعتراض به همین مسئله که چرا خیابانی در کاشان بنام سهراب سپهری تاکنون وجود ندارد، انجام شده بود! به فاصلهٔ کوتاهی از انتشار این ویدئو در اینترنت، مستند زندگی سهراب از شبکه تلویزیونی استان اصفهان پخش شد که در انتهای آن مستند باز هم به همین مسئله نبود خیابان سهراب سپهری در کاشان اشاره شد! تلاش‌ها برای متقاعد کردن شهرداری کاشان برای نام‌گذاری خیابانی به نام سهراب سپهری تابه‌حال بی‌نتیجه مانده‌است.
نمایشگاه‌های نقاشی
از جمله نمایشگاه‌های نقاشی که سهراب سپهری در آن‌ها حضور داشت، یا نمایشگاه انفرادی وی بودند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
عباس مسعودی
عباس مسعودی (۱۲۷۴ – ۱۳۵۳) روزنامه نگار، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی در دوران پهلوی بود. او پایه‌گذار روزنامه اطلاعات است.
مسعودی کار خود را در سیزده سالگی با حروف چینی در یکی از چاپخانه‌های تهران آغاز کرد. سپس مدتی در روزنامه کوشش به مدیریت شکرالله صفوی با ذبیح‌الله منصوری همکار بود. با خروج از روزنامه کوشش ابتدا چند چاپخانه کوچک تأسیس کرد و وقتی به‌خوبی با کار خود آشنا شد، روزنامه اطلاعات را راه‌اندازی کرد.
پس از وقایع شهریور بیست، مسعودی در جریان حادثه هفدهم آذر ۱۳۲۱ که جمعیت خشمگین به مجلس شورای ملی حمله کردند، هدف حمله قرار گرفت و به شدت مضروب و مجروح شد و تا سر حد مرگ پیش رفت. سپس از کشور خارج شد و نامه استعفای خود را از نمایندگی به مجلس فرستاد که در سوم خرداد ۱۳۲۲ قرائت و اعلام شد، اما مجلس در جلسه بعد (پنجم خرداد) تصمیم گرفت استعفای او مسکوت بماند. مسعودی هم استعفای خود را پس گرفت.
با ورود رقیب جدیدی به نام روزنامه کیهان، مسعودی مجلات اطلاعات هفتگی، اطلاعات ماهانه، اطلاعات بانوان، دنیای ورزش و مجله الاخی (برادری) را به زبان عربی انتشار داد. با تشکیل مجلس سنای ایران در سال ۱۳۲۸ مسعودی به عضویت این مجلس برگزیده شد و تا پایان عمر سناتور بود.
مسعودی در سال ۱۳۱۷ با قدسی امیرارجمند دختر یوسف‌خان امیرامجد ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام‌های فرهاد و بهرام و سه دختر شد. با درگذشت ناگهانی عباس مسعودی در سال ۱۳۵۳، پسر ارشد او، فرهاد مدیریت روزنامه را به عهده گرفت. پس از وقوع انقلاب اسلامی، خانواده مسعودی ایران را ترک کردند. فرهاد مسعودی ابتدا به لندن رفت. سپس در شهر نیس در جنوب فرانسه اقامت گزید و در سال ۱۳۹۴ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. بهرام مسعودی (متولد ۱۳۳۰) که او نیز از مسؤلان روزنامه اطلاعات بود، پس از انقلاب به کانادا رفت ولی بعد از چند سال به ایران بازگشت و از طرف سید محمود دعایی، رئیس وقت مؤسسه اطلاعات، دعوت به کار شد.
روزنامه اطلاعات همچنان به صورت روزانه چاپ می‌شود.
اطلس کوپکو
اطلس کوپکو شرکت صنعتی سوئدی می‌باشد، که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شده‌است. این شرکت، تولیدکننده انواع ابزار و تجهیزات صنعتی می‌باشد.
شرکت اطلس کوپکو یک گروه صنعتی بین‌المللی است، که دفتر مرکزی آن در شهر استکهلم، سوئد قرار دارد. در سال ۲۰۱۰ این شرکت بالغ بر ۶۹٬۸۸ میلیارد کرون درآمد داشته‌است. شمار کارکنان آن، بیش از ۳۳٬۰۰۰ نفر می‌باشد. در حال حاضر اطلس کوپکو مالک ۶۸ کارخانه تولید تجهیزات صنعتی است، که در ۲۰ کشور گسترده می‌باشند.
معادل یک تن نفت
معادل یک تن نفت (TOE) نوعی یکای انرژی است: میزان انرژی آزاد شده از سوختن یک تن نفت خام، تقریباً معدل ۴۲ گیگاژول GJ (بسته به نوع نفت خام میزان گرمازایی متفاوت است و مقدار دقیق آن توافقی است; که البته تعاریف متفاوتی با اختلاف کم وجود دارد).
تعریف
بر اساس تعریف آژانس بین المللی انرژی/سازمان همکاری اقتصادی و توسعه یک تو معادل 41.868 GJ یا 11.63 MWh است.بعضی سازمان ها از تعاریف دیگری استفاده می کنند.به عنوان مثال:
بلک هاوک، کلرادو
بلک هاوک شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱۸ نفر بوده‌است.
بیلبورد ژاپن
بیلبورد ژاپن یک سازمان وابسته به مجلهٔ موسیقی بیلبورد ایالات متحده است که توسط شرکت پیوند محتوای هانشین در اوساکای ژاپن گردانده می‌شود.
شرکت پیوند محتوای هانشین در فوریهٔ ۲۰۰۸، جدول موسیقی ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد ژاپن را تحت مجوز بیلبورد راه‌اندازی کرد.
قطعنامه ۵۶۹ شورای امنیت
قطعنامه ۵۶۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ آفریقای جنوبی است. این قطعنامه طی نشست ۲۶۰۲ام با ۱۳ موافق، ۰ مخالف و ۲ ممتنع تصویب شد.
خولیان گوروسپه
خولیان گوروسپه (Julián Gorospe؛ زادهٔ March 22, 1960) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است. وی در مسابقات تور دو فرانس شرکت کرده است.
فهرست سفیران ایران در کویت
پس از اعلام استقلال کویت در ۱۳۴۰ ه‍.خ. ایران این کشور را به رسمیت شناخت و سفارتخانهٔ خود را دایر نمود.
جمهوری اسلامی
کاهش روابط به سطح کاردار به دلیل حمایت کویت از عراق در جنگ با ایران ارتقای روابط به سطح سفیر اشغال کویت توسط عراق
ایستگاه کاندا
ایستگاه کاندا (Kanda Station) یک ایستگاه قطار است که در چیودا-کو، توکیو در ژاپن واقع شده‌است.
سوسمار پره‌بادبانی مالزیایی
سوسمار پره‌بادبانی مالزیایی نام یک گونه از تیره مارمولک‌های اژدها است.
دوموزید
دوموزید یا دوموزی (Dumuzid the Shepherd) که سپس با تموز (اکدی) جایگزین شد، شاه خدایِ شبانی سومر است، که شریکِ اصلی ایزدبانو اینانا (بعدها، ایشتر) نیز محسوب می‌شده‌است. در اسطوره‌شناسی سومری، گشتینانا (ایزدبانوی کشاورزی، باروری و تعبیر خواب) خواهر دموزی است. در فهرست پادشاهان سومری دموزی به عنوان پادشاه پیش از طوفان بادتیبیرا و همچنین اولین پادشاه اوروک نام برده شده‌است.
در شعر سومری اینانا کشاورز را برمی‌گزیند، دموزی برای ازدواج با اینانا با کشاورزی به نام انکیمدو رقابت می‌کند. در فرورفتن اینانا به جهان زیرین، دموزی در سوگواری مرگ اینانا فروگذاری می‌کند، و زمانی که او از جهان زیرین (ایرکالا) بازمی‌گردد، اجازه می‌دهد که دیوها دموزی را به جای او به جهان زیرین فروکشند. اینانا سپس از تصمیم خود پشیمان می‌شود و فرمان می‌دهد که دموزی نیمی از سال را در جهان زیرین، و نیمی دیگر را با او بگذراند (خواهر دموزی (گشتینانا) باید جای او را بگیرد)؛ پس چرخهٔ فصل‌ها پدید می‌آید.
گیلگمش در لوح ششم حماسه گیلگمش به دموزی به عنوان عشق دوران جوانی ایشتار اشاره می‌کند، که به سبزقبایی با بال شکسته تبدیل شده‌است.
دموزی خواهان ازدواج با الهه‌ای زیبا به نام اینانا است. اگر چه اینانا ابتدا انکیدو را برمی‌گزیند با وساطت اوتو برادرش ازدواج آن دو شکل می‌گیرد. ازدواج اینانا و دموزی زیبا چهره ازدواجی مقدس است. در اساطیر ازدواج مقدس برای توصیف آفرینش به کار می‌رفته‌است.
باور رایج در منطقهٔ بین‌النهرین این است که ازدواج الههٔ باروری و ایزد گیاهی باعث سرسبزی و بازگشت زندگی به جهان خاکی است. ازدواج مقدس و مرگ و رفتن خدا به جهان مردگان درونمایهٔ اصلی اساطیر بین بین‌النهرین باستان است. واقعیت جغرافیایی این است که این منطقه نیمی از سال خشک و گرم است و در این مدت گیاهان پژمرده و نابارور می‌شوند. مردمان باستان این را دلیل مرگ و رفتن رب‌النوع گیاهی به جهان مردگان دانستند که بعدها آن را به ازدواج اینانا و دموزی ربط دادند. یا به اعتقاد اسطوره‌شناسان آیین‌گرا برای توجیه این واقعیت طبیعی داستان‌هایی همچون عشق اینانا و دموزی را برساختند.
اینانا بعدها به صورت ایشتر و دُموزی به صورت تموز در می‌آید.
ازدواج با اینانا
شعر اینانا کشاورز را برمی‌گزیند (ETCSL 4.0.8.3.3) با گفتگوی بازیگوشانهٔ اینانا و برادرش اوتو آغاز می‌شود که به او با پافشاری یادآوری می‌کند زمان ازدواجش فرا رسیده‌است. دموزی، همراه با کشاورزی به نام انکیمدو، برای اظهار عشق به او می‌آید. در ابتدا اینانا کشاورز را برمی‌گزیند، اما اوتو و دموزی به تدریج او را ترغیب می‌کنند که دموزی گزینهٔ بهتری برای همسری است، با این استدلال که در ازای هر هدیه‌ای که کشاورز به او بدهد، شبان می‌تواند بهتر از آن را فراهم کند. در نهایت اینانا با دموزی ازدواج می‌کند. شبان و کشاورز اختلافات خود را حل می‌کنند، و به یکدیگر هدیه‌ای می‌دهند. «ساموئل نوآه کریمر» این اسطوره را با داستان هابیل و قابیل در کتاب مقدس مقایسه می‌کند، زیرا هر دو روایت بر یک کشاورز و یک شبان و رقابتشان برای لطف الهی متمرکز است، و در هر دو داستان خدای مورد نظر در نهایت شبان را برمی‌گزیند.
شعرهای عاشقانه و اروتیک بسیاری از شب زفاف اینانا و دموزی باقیمانده است.
روایت اصلی
در اواخر شعر حماسی فرورفتن اینانا به دنیای زیرین (ETCSL 1.4.1)، همسر دموزی، اینانا، از جهان زیرین می‌گریزد، ولی توسط گروهی از دیوها (گالاها) دنبال می‌شود، که اصرار دارند حتماً کسی دیگر باید جای او را در جهان زیرین بگیرد. آن‌ها در ابتدا با سوکال اینانا، نینشوبور، روبه‌رو می‌شوند و قصد بردن او را با خود دارند، ولی اینانا آن‌ها را بازمی‌دارد، پافشاری می‌کند که او خدمتگزارِ وفادارش است و به حقیقت برای او در زمانی که در جهان زیرین بوده، سوگواری کرده است.
اکدی
در اسطوره آداپا، دموزی و نینگیشزیدا دو دربان آنو، خدای آسمان، هستند که به نفع آداپا، کاهن اِآ، سخن می‌گویند (زمانی که در محضر آنو محاکمه می‌شود). در لوح ششم نسخه مرجع اکدی حماسه گیلگمش، ایشتر (اینانا) تلاش می‌کند تا گیلگمش را بفریبد، ولی او نمی‌پذیرد، و به او یادآوری می‌کند که به تموز (دموزی)، "عاشق دوران جوانی [اش]" ضربه زده‌است، و حکم کرده که او باید "سال به سال گریه کند". گیلگمش تموز را پرنده‌ای رنگارنگ (الللو، احتمالاً سبزقبای اروپایی یا هندی) توصیف می‌کند، که بال او شکسته شده و اکنون تمام وقت خود را «در جنگل و به گریه برای "بال من!"» می‌گذراند (Tablet VI, section ii, lines 11–15).
دیوید ویر (بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند)
دیوید ویر (David Weir (Scottish footballer)؛ زادهٔ May 10, 1970) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسکاتلند است.
وی سابقه بازی در تیم‌های باشگاه فوتبال فالکیرک، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، اورتون و باشگاه فوتبال رنجرز و همچنین ۶۹ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال اسکاتلند در کارنامه دارد.
کمره (خرم‌آباد)
کمره روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ده‌پیر شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۲۸ خانوار) بوده‌است.
اخنور
اخنور (به انگلیسی: Akhnoor) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در جامو و کشمیر واقع شده‌است.
جورج دیوید بیرکهوف
جورج دیوید بیرکهوف (George David Birkhoff؛ March 21, 1884 – 1884:03:21, November 12, 1944) یک دانشمند در زمینه توپولوژی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
قطعنامه ۵۷۰ شورای امنیت
قطعنامه ۵۷۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۵ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ دیوان بین‌المللی دادگستری است. این قطعنامه طی نشست ۲۶۰۴ام با ۱۵ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
گورنی (استان آمور)
گورنی (به لاتین: Gorny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
هرلد هاسال
هرلد هاسال بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال اسکاتلند انجام داد و با حضور در ۵ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی برگزار کرد. این بازیکن توانسته در بازی‌های ملی، ۴ گل به ثمر برساند.
کریم قربانی
زندگی‌نامه
کریم قربانی ۶ مرداد سال ۱۳۳۶ در تهران متولد شد. او در سال ۱۳۴۸ برای آموختن موسیقی وارد هنرستان عالی موسیقی شد. کریم قربانی ساز ویلنسل را به عنوان ساز تخصصی خود برگزید و از کلاس محمد پورتراب بهره برد. وی در سال ۱۳۵۹ مدرک لیسانس نوازندگی ویلنسل را دریافت کرد. کریم قربانی در سال ۱۳۷۷ موفق به اخذ مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و آموزش عالی شد."
در ۶ بهمن ۱۳۹۷ در جشن نوزدهمین سالگرد تأسیس خانه موسیقی ایران از «کریم قربانی» با اهداء لوح و تندیس خانه موسیقی، تقدیر شد. کریم قربانی از حامیان ابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ بود.
فعالیت‌های هنری
بیشترین فعالیت‌های هنری کریم قربانی به شرح زیر است:
آثار
کریم قربانی در اجرای بسیاری از آلبوم‌های موسیقی در سبک‌های مختلف حضور داشته‌ است که از آن میان به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
واوکینس، ایس
واوکینس، ایس (به فرانسوی: Vauciennes, Oise) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Crépy-en-Valois واقع شده‌است.
خصوصیات
واوکینس ۶٫۳۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورنروپین
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن آندالوزیت- بیوتیت- ارتوز- کوردیئریت است. ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات علفی و گاهی شعاعی کمیاب است و بیشتر در آلمان شرقی، گروئنلند، ماداگاسکار، کانادا، سری لانکا و تانزانیا یافت می‌شود.
پودزول
پودزول (واژه‌ای روسی به معنی زیر-خاکستری) خاکی به رنگ خاکستری است که در نواحی سردسیر تا نیمه‌قطبی و از تخریب زمین‌های پوشیده با درختان کاج که روی ماسه‌سنگ‌ها یا ماسه‌سنگ‌های سیلیسی می‌رویند، به‌وجود می‌آیند. پودزول دارای مقدار کمی مواد آلی است.
منابع
Podzols by Otto Spaargaren in Encyclopedia of Soil Science, pp. 580–582
نمک مضاعف
نمک مضاعف وقتی دو نمک با هم به نسبت مولی ساده ای متبلور شوند، حاصل می‌شود. شکل و سیستم بلوری نمک‌های حاصل عملا با شکل بلوری دو نمک سازنده آن یکی است. نمک‌های مضاعف در حالت محلول خواص هر یک از یون‌های سازنده خود را نشان می‌دهند.
•تشکیل یک نمک مضاعف باعث به‌وجود آمدن ساختمان پایدارتری خواهد شد به‌طوری که انرژی آزاد تشکیل یک نمک مضاعف متبلور، از مجموع انرژی های آزاد تشکیل نمک های اجزای سازنده بزرگتر است.
نمک های مضاعف را می توانیک سیستم سه جزئی به حساب آورد که یک جزئ آن آب و دو جزئ دیگر دو نمک ساده می باشند که باید اولا شعاع کاتیون ها ثانیا نسبت مولی نمک های ساده یکسان باشد. ثالثا شکل و سیستم بلوری نمک ها یکی باشد. بنابراین یک نمک مضاعف با شبکه بلوری مشابه نمک های ساده بکار رفته تشکیل می شود.
نمک های مضاعف از نظر شکل ظاهری دارای انواع گوناگون از جمله اورتورومبیک، مونوکلینیک و غیره می باشند که هر یک دارای خصوصیات منحصر به فرد خود هستند. این خصوصیات که شامل طول یال شبکه بلور، شعاع کاتیون و اندازه زوایای وجوه می باشد توسط پراش اشعه ایکس تعیین می گردد.
نمونه‌های نمک مضاعف
چند نمونه از نمک‌های مضاعف عبارتند از:
منابع
آزمایشگاه شیمی معدنی ۱
هاونیاز
هاونیاز نام آخرین آلبوم رسمی با آهنگ‌سازی و نوازندگی کیهان کلهر و خوانندگی آینور دوغان، خواننده و موسیقیدان زن کرد اهل کشور ترکیه است.
درباره آلبوم
این آلبوم براساس موسیقی فولکلور کُردی، با گویش کرمانجی با صدای آینور دوغان و آهنگ‌سازی و نوازندگی شاه‌کمان توسط کیهان کلهر، همچنین سلمان قمبرف (Salman Gambarov) نوازنده اهل آذربایجان با پیانو و جمیل گوچگیری (Cemil Qocgiri) نوازنده کرد   با تنبور نوازی در این اثر مشارکت کرده‌اند. هاونیاز برگرفته از لغتی در زبان کردی به معنی 'با هم بودن' با 'برای یکدیگر' است.
انتشار
این آلبوم در ایران منتشر شده است.
1.Delale
2.Rewend
3.Xidire min
4.Malan barkir-berivane
5.Ehmedo-ez reben im
مهدی مشایخی
مهدی مشایخی (۱۲۸۴ تهران - ۱۳۶۴) شهردار تهران و نماینده شهر ری در مجلس شورای ملی بود.
به مشایخی معاونت شهرداری تهران پیشنهاد شد اما نپذیرفت و به کار آزاد پرداخت. در این میان او به قوام‌السلطنه نزدیک شد و پس از آنکه قوام‌السلطنه در بهمن ۱۳۲۴ به نخست‌وزیری رسید او را در ۲۹ اسفند همان سال به شهرداری تهران منصوب کرد.
مشایخی در حالی که هنوز شهردار تهران بود، در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای شرکت کرد و به نمایندگی انتخاب شد اما در مجلس سید ابوالحسن حائری‌زاده و حسین مکی که خودش در فروردین و اردیبهشت ۱۳۲۵ معاون مشایخی در شهرداری تهران بود، به اعتبارنامه‌اش اعتراض کردند. مکی مدارکی از سوءاستفاده مالی و سوءمدیریت مشایخی در شهرداری تهران، بویژه در زمینه مقاطعه دادن آسفالت شهر، لوله‌کشی آب و برق‌رسانی و اداره شیرخوارگاه و تیمارستان و گورستان عرضه کرد و حائری‌زاده هم از مشایخی با عنوان نوکر قوام نام برد. سرانجام پس از دو جلسه مذاکره طولانی، نمایندگان به اعتبارنامه مشایخی رأی دادند و او به مجلس راه یافت. فردای رأی‌گیری در روزنامه آتش گزارشی منتشر شد که در خانه عبدالحسین نیک‌پور نماینده تهران ۱۳۰ هزار تومان به نمایندگان مخالف با مشایخی داده شده است تا به اعتبارنامه او رأی موافق بدهند.
مشایخى پس از مرداد ۱۳۳۲ در دوره‌های هجدهم و نوزدهم نیز نماینده مجلس شد. در اواخر عمر در تنهایى در یكى از هتل‏هاى تهران زندگى مى‏‌كرد.
بنجامین براندرت
بنجامن براندرت (Benjamin Brandreth) (زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۸۰۹ – درگذشتهٔ ۱۸ فوریه ۱۸۸۰)، از پیشگامان در استفاده زودهنگام از تبلیغات گسترده برای آگاه‌سازی مصرف‌کننده از محصول خود بود (ملینی که با حذف توکسین از خون بسیاری از بیماری‌ها را درمان می‌نماید). وی تاجری موفق و ثروتمند، رئیس بانک، و سناتور ایالت نیویورک شد.
قرص‌های براندرت
براندرت با سه فرزندش زمان اندکی پس از مرگ دومین همسرش، هریت اسمالپیج، در سال ۱۸۳۵ به ایالات متحده آمریکا، به امید اینکه بتواند در آنجا یک بازار بزرگتر نسبت به بازاری که در انگلستان داشت، برای قرص‌های گیاهی جهانی‌اش که توسط پدربزرگش، ویلیم براندرت، کشف شده بود، مهاجرت نمود. این فرمول یک کاتارتیک قوی بود و باور مشهور را که ناخالصی خون سبب امراض متعدد می‌شود را نادیده گرفت. براندرت با مستقر شدن در خیابان هادسون، نیویورک، سرانجام توانست در بازاریابی قرص‌هایش موفق شود و به یک مرکز بزرگتر در ۱۸۳۸ که در سینگ سینگ (بعدها آسینینگ، نیویورک)، ساخته بود، برود.
براندرت یک پیشگام در استفاده از تکنیک‌های تبلیغات وسیع برای آگاه‌سازی برند بود تا یک بازار وسیع را برای تولید خود ایجاد کند. براندرت مطالب تبلیغاتی خیلی زیادی در رابطه با قرص‌هایش نوشته و منتشر کرد که از جمله یک کتاب ۲۲۰ صفحه‌ای را به‌نام دکتران پاکسازی بود، کنجکاوی‌های ادبیات قدیم و مدرن از هیپوکراتس و دیگر نویسنده‌های پزشکی. تبلیغات براندرت دارای یک رنگ مشخص ادبی بود که توجه عامه را جلب کرد. براندرت کتاب‌ها و جزوه‌هایش را به‌طور وسیع و گسترده در سراسر کشور توزیع کرد و نیز در روزنامه‌ها هم فضای تبلیغاتی زیادی داشت. بالاخره قرص‌های او به یکی از پُرفروش‌ترین قرص‌ها در ایالات متحده آمریکا مبدل شد. «... یک کمیته کنگره در سال ۱۸۴۹ گزارش داد که براندرت بزرگترین تبلیغ‌گر خصوصی در کشور بود. در سال‌های ۱۸۶۲ و ۱۸۶۳ درآمد، ناخالص سالانه براندرت به بالاتر از ۶۰۰۰۰۰ دلار رسیده بود …». نام براندرت در ایالات متحده آمریکا به مدت پنجاه سال یک کلمه رایج بود. درحقیقت، قرص‌های براندرت آن‌قدر مشهور بود که در کتاب طنز ادگار الان پو به‌نام، چند کلمه با مومیایی، کلاسیک موبی دیک از هیرمن میلوی و کتاب فروتنانه جهان از پی تی برنام ذکر گردید.
مجتمع کارخانجات قرص براندرت در سال ۱۹۸۰ در میان اماکن تاریخی ملی اضافه شد.
هرچند که قرص‌های وی در بین عام فروخته می‌شد، آنها توسط متخصصین پزشکی و شکاکان به عنوان یک حیله‌گری شرح داده شده بودند. براندرت و قرص‌هایش در سال ۱۸۵۸ در کتاب‌دان کینگز کویکری ذکر گردیده شد. جیمز هاروی، یک مورخ، فرموده که براندرت دغدغه‌های خود را آنقدر متقاعد بر قورت دادن قرص‌هایش به‌طور سریع و تند کرد، گویا غذای شب را می‌بلعد.
پارک براندرت
در سال ۱۸۵۱ براندرت ۲۶۰۰۰ جریب زمین (۱۱۰ کیلومتر مربع) را که هر جریب آن به قیمت ۱۵ سنت بود، در ادیرناداکس، نیویورک برای تأسیس اولین پناهگاه خصوصی در پارک ادیرناداکس، خرید که به‌نام پارک براندرت شناخته شد. این پارک امروزه در فامیل باقی‌مانده و تعدادی از کابینه‌ها و کلبه‌ها را در یک محوطه بیابانی جای داده‌است.
فعالیت‌های سیاسی
براندرت یک پیشگام دموکرات در وستچستر، نیویورک و نماینده آن درمجلس سنای ایالت نیویورک در سال ۱۸۵۰، ۱۸۵۱، ۱۸۵۸ و ۱۸۵۹ بود. وی در سال ۱۸۵۶ انتخابات کنگره ایالات متحده را در مقابل جان دبلیو. فریدون باخت. وی در تعدادی از جماعت‌های دموکرات فعال بود.
خانواده
براندرت سه بار ازدواج نمود. وی اول با سوسن لیدس، کسیکه بعد از چند وقت از آن جدا شد، ازدواج کرد. دومین همسر وی هریت اسمالپیج بود که هفت سال بعد از ازدواجش درگذشت. همسر سوم وی ویرجینا گراهام بود. وی سه فرزند، از جمله جورج ای براندرت، از همسر دوم و ده فرزند از همسر سوم خود داشت. براندرت پدربزرگ ویرجینا براندرت، همسر فاکس کارنر و پدربزرگ گیلس براندرت بود.
وفات
براندرت در ۱۸ فوریه، ۱۸۸۰ وفات نمود.
"آن روز وی صبح وقت برخاسته و با پسر بزرگش ساعت شش و سی به کارگاه رفت. او در حدود یک ساعت در اتاق مکسنگ کار می‌کرد و بعدش سکته مغزی بالایش آمد و درگذشت؛ لذا، در اخیر همانند شروع سرگذشتش در آمریکا، براندرت در حال درآمیختن پاکسازی بود که شدیداً به آن عقیده داشت."
اثری که براندرت روی جامعه محلی سینگ سینگ گذاشت توسط مجله نیویورک تایمز در هنگام وفات وی بیان شد.
... پرچم‌ها به‌طور نیمه برافراشته شده بودند و همه محل‌های تجاری در روستای شامل بانک، پُسته خانه، محل یادبود سربازان و چندین هتل‌ها همراه با اماکن شخصی را در آن روز شنبه به ماتم فرو بردیم.
مراسم تشیع جنازه براندرت در کلیسای ترینتی برگزار شد که در آنجا صرف عده‌ای از عزاداران توانستند حاضر شوند. دیگران در خیابان‌های دلی سیمیتری، جاییکه جسد وی سوزانده شد، صف بسته بودند. جسد وی در یک تابوت که از فلز و برنز ساخته شده بود، گذاشته و روی آن با یک صفحه شیشه‌ای مومیایی شده بود. سواره که به طرف گورستان می‌رفت شامل حمل روحانیون و غول‌داران، گروه برنجی گردان، ماشین نعش کشی با محافظ ۸ شوالیه ماسونی و حمل دیگر برای ۱۵۰ نفر از دوستان و نزدیکان وی بودند که طول کارگوی آن به بالاتر از یک مایل می‌رسید، به گونه‌ای که کارگوی اول با ترک نمودن آخرین فرد از کلیسا به گورستان می‌رسید.
محمد تاجران
محمد تاجران (زادهٔ ۱۳۵۵، مشهد) جهانگرد، سفیر صلح، فعال محیط زیست ایرانی و بنیان‌گذار انجمن «ما به درختان نیازمندیم» است.
زندگی و فعالیت‌ها
محمد تاجران متولد تیرماه سال ۱۳۵۵ در مشهد است. از آذرماه ۱۳۸۵ سفر به دور دنیا با دوچرخه را شروع کرده و تا سال ۱۴۰۲ مسافتی معادل۹۰۰۰۰ کیلومتر را در ۵۲ کشور رکاب زده‌است. عنوان سفیر صلح از سال ۲۰۱۱ توسط فدراسیون جهانی صلح به او اعطا شده‌است.
منابع
سخنرانی در کنفرانس گرین بیزینس نوسط سازمان ملل در کشور تایلند در سال ۲۰۰۷
کلونیدین
کلونیدین
کلونیدین، با نام تجاری Catapres در میان دیگران فروخته می‌شود، دارویی است که برای درمان فشار خون بالا، اختلال بیش فعالی با کمبود توجه، ترک دارو (الکل، مواد افیونی یا استعمال دخانیات)، گرگرفتگی یائسگی، اسهال، اسپاستیسیتی و برخی شرایط خاص درد استفاده می‌شود. این از طریق دهان، تزریق یا به عنوان پچ پوستی استفاده می‌شود. شروع عمل معمولاً ظرف یک ساعت است و تأثیر آن بر فشار خون تا هشت ساعت است.
رده درمانی: داروهای کاهنده فشارخون و اضطراب
اشکال دارویی: قرص
کلونیدین برای درمان هایپرهیدروزیس نیز بکار برده می‌شود؛ لذا چنانچه در طی دوره مصرف دارو دچار افزایش حرارت بدن شده و با کمبود تعریق مواجه شدید، در اولین فرصت ممکن با پزشک خود تماس گرفته و این مورد را مطرح نمایید. هم چنین برای سم زدایی مواد مخدر و قرص‌های اعصاب کاربرد دارد.
موارد مصرف
کلونیدین برای اعصاب، پیشگیری از بروز حملات میگرن، به عنوان داروی کمکی در درمان قاعدگی دردناک و گرگرفتگی ناشی از یائسگی و برای رفع سریع عوارض ناشی از سندرم قطع مصرف شبه تریاک و متادون الکل-بنزودیازپین‌ها و سندرم بیش فعالی-کمبود توجه مصرف می‌شود.
کلونیدین ممکن است برای کاهش فشار خون مقاوم در افراد مبتلا به فشار خون بالا مؤثر باشد.
کلونیدین ممکن است برای کاهش علائم ترک دارو همراه با قطع ناگهانی مصرف طولانی مدت مواد افیونی، الکل، بنزودیازپین‌ها و نیکوتین (سیگار کشیدن) استفاده شود. این می‌تواند با کاهش پاسخ سیستم عصبی سمپاتیک مانند تاکی کاردی و فشار خون بالا و همچنین کاهش تعریق، گرگرفتگی گرم و سرد و بی‌قراری عمومی، علائم ترک اوپیوئید را کاهش دهد. همچنین ممکن است در کمک به ترک سیگاری‌ها کمک کند. اثر آرام بخشی نیز مفید است. با این حال، عوارض جانبی آن می‌تواند شامل بی‌خوابی باشد، بنابراین ویژگی رایج ترک اعتیاد را تشدید می‌کند. کلونیدین همچنین ممکن است باعث کاهش شدت سندرم پرهیز نوزادان در نوزادانی شود که از مادرانی که از داروهای خاصی به ویژه مواد مخدر استفاده می‌کنند، متولد می‌شوند. در نوزادان مبتلا به سندرم ترک نوزاد، کلونیدین ممکن است باعث بهبود در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان شود.
مکانیسم اثر
تصور می‌شود که اثر کلونیدین در پایین‌آوردن فشار خون ناشی از تحریک گیرنده‌های آلفا-۲ آدرنرژیک مرکزی باشد که منجر به کاهش جریان خروجی سمپاتیک به سمت قلب، کلیه‌ها و بستر عروق محیطی می‌شود. نتیجه آن کاهش مقاومت عروق محیطی، کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و کاهش سرعت ضربان قلب است.
عوارض جانبی
خواب آلودگی، خشکی دهان، تسکین، افسردگی، احتباس مایعات، برادی کاردی، پدیده رینود، سردرد، سرگیجه، احساس سرخوشی، بی‌قراری شبانه، یبوست و به ندرت با مصرف این دارو گزارش شده‌است.
تداخل دارویی
داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای ممکن است اثرات کاهنده فشار خون کلونیدین را کاهش دهند. در صورت مصرف همزمان کلونیدین با مسدودکننده‌های گیرنده‌های بتا-آدرنرژیک، قطع مصرف کلونیدین ممکن است موجب بحران فشار خون شود.
نکات قابل توصیه
۷. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. اگر بیش از ۲ نوبت مصرف دارو فراموش شد، به دلیل احتمال بروز واکنش شدید، حتماً با پزشک مشورت گردد.
مقدار مصرف
به عنوان پایین‌آورنده فشار خون، ابتدا ۰/۱ میلی‌گرم ۲ بار در روز مصرف می‌شود. در صورت نیاز به کنترل فشار خون، مقدار مصرف هر هفته ۰/۱ میلی‌گرم افزایش می‌یابد. به عنوان مقدار نگهدارنده، mg/day۰/۶–۰/۲ در مقادیر منقسم مصرف می‌شود. به منظور کاهش فوری فشار خون (ولی نه در موارد اضطراری)، مقدار حمله‌ای ۰/۲ میلی‌گرم مصرف شود و سپس ۰/۱ میلی‌گرم هر یک ساعت تا زمانی که فشار خون دیاستولی کنترل گردد، یا مقدار مصرف تام به ۰/۸ میلی‌گرم برسد، مصرف می‌گردد. سپس بیمار با مقدار نگهدارنده دارو باید کنترل شود.
به عنوان پیشگیری از بروز سردردهای عروقی در بزرگسالان، ابتدا ۰/۰۲۵ میلی‌گرم ۲–۴ بار در روز مصرف می‌شود که این مقدار می‌تواند تا حداکثر ۰/۰۵ میلی‌گرم ۳ بار در روز افزایش یابد. در درمان قاعدگی دردناک مقدار ۰/۰۲۵ میلی‌گرم ۲ بار در روز به مدت ۱۴ روز قبل از قاعدگی و طی آن مصرف می‌شود. به عنوان داروی کمکی در درمان سندرم یائسگی، مقدار ۰/۰۲۵–۰/۰۷۵ میلی‌گرم ۲ بار در روز مصرف می‌شود.
کوریت
کوریت  با  از مجموعه کانی هاست و رادیواکتیویته قوی دارد. از نام فیزیکدان فرانسوی P.Curie اخذ شده‌است. به سختی در اسیدها حل می‌شود و با Pb واکنش می‌دهد. PbO:۲۲٫۱۰٪ UO۲:۷۵٫۵۲٪  H2O:۲٫۳۸٪  برای اولین بار در زئیر کشف شد و از نظر شکل بلور: خوشة جواهری، رنگ: زرد - قرمز نارنجی - قهوه‌ای زرد، شفافیت: نیمه کدر، جلا: الماسی، رخ: کامل- مطابق با سطح ,، سیستم تبلور: ارترومبیک و در رده‌بندی اکسید است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن زون‌های اکسیدان ثانوی U دار است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن - کازولیت- مونازیت- آلانیت- اورانینیت است ، از نظر ژیزمان بلوری دانه ریز- توده‌ای - دانه‌ای - بلوکی - پسودومرف کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی، ماداگاسکار، استرالیا یافت می‌شود.
طلای سیاه (بازی)
استخراج، خط لوله و پالایشگاه
پس از استخراج نفت، باید آن را در انبار ذخیره کرد تا بتوان برای صادر کردن، به بندر انتقال داد؛ بنابراین بازیکن باید دست به کار ایجاد خط لولهٔ مسجد سلیمان-آبادان شود تا طلای سیاه کشورمان به بازارهای جهانی عرضه شود. اما صادرات نفت خام چندان طولانی نخواهد بود و به محض جمع‌آوری هزینهٔ لازم، باید تا سال ۱۲۹۱ نخستین پالایشگاه کشور در آبادان تأسیس شود.
شهرها و نیروی کار
برای ایجاد ساختمان‌ها و انجام دادن تحقیقات، به نیروی کار احتیاج است. در بازی دو نوع نیروی کار متفاوت وجود دارد: تکنسین و متخصص. اما برای جذب نیروی کار، بازیکن باید به سراغ شهرهای کشور برود و در آن‌ها آموزشگاه و دانشگاه صنعت نفت بسازد. با این کار، شهروندان با تحصیل در این مکان‌های آموزشی، به نیروی کار فعال بدل خواهند شد و بازیکن می‌تواند از آن‌ها برای ایجاد صنایع جدید یا پژوهش در زمینهٔ مورد نظرش، استفاده کند.
پژوهش
بخش جذاب دیگری از بازی که بازیکنان زمان زیادی را در تعامل با آن خواهند گذراند، «پژوهش» است. نیروهای متخصص بازیکن به مرور زمان و بر اساس مکانیزمی خاص، تولید علم می‌کنند. سپس بازیکن می‌تواند با استفاده از این میزان علم تولید شده، فناوری‌های گوناگونی را به دست آورد.
نمودارهای پژوهش در «طلای سیاه» به شکل شاخه‌ای است. یعنی هر گروه از فناوری‌های متفاوت- به عنوان مثال، حمل و نقل، توسعهٔ شهری، محصولات جدید، استخراج نفت در خشکی، استخراج نفت در دریا و … - نمودار شاخه‌ای خاص خود را دارند. در نمودار شاخه‌ای، بازیکن با خریدن فناوری، به فناوری‌های پایین‌تر دسترسی خواهد داشت. به این ترتیب بازیکن باید متناسب با استراتژی خود، فناوری‌های خاصی را به دست آورد تا اوضاع خود را بهبود ببخشد.
پس از رسیدن شهرها به سطح پیشرفت خاص، محصولات اولیه دیگر پاسخگوی نیازهای آن‌ها نخواهند بود؛ بنابراین بازیکن کمکم باید به فکر دست یافتن به فناوری‌های لازم برای تولید محصولات گوناگون مرتبط با نفت باشد تا بتواند با ایجاد کارخانه‌ها و واحدهای تولیدی، محصولات تازه‌ای هم‌چون روغن خودرو، روغن صنعتی، کود کشاورزی، چسب، رنگ، محصولات پلاستیکی، نخ مصنوعی و … تولید کند. تولید این محصولات به معنی دست‌یابی به بازارهای جدید، درآمد بالاتر و امکان کمک به شهرها برای توسعهٔ بیش‌تر است.
مراحل بازی و مأموریت‌ها
بخش اصلی این بازی به صورت مرحله‌ای انجام می‌شود و اتفاقات هر مرحله در بخش خاصی از کشور رخ می‌دهد. در سناریوی «طلای سیاه» تلاش شده‌است مهم‌ترین حوادث مرتبط با صنعت نفت، و برخی حوادث که در تاریخ ایران و جهان رخ داده‌اند، در گیم‌پلی بازی نقشی را ایفا نمایند. به عنوان مثال، مرحله‌ای از بازی که در زمان وقوع جنگ ایران و عراق رخ می‌دهد، شرایط خاص دوران جنگ را دارد. در این مرحله، وظیفهٔ بازیکن بیش‌تر تأمین سوخت مورد نیاز برای شهرهای مرزی کشور است و صادرات نفت به دلیل وقوع جنگ و نیازهای داخلی، بسیار کاهش خواهد یافت. ضمن اینکه ظرفیت پالایشگاه‌ها با توجه به حملات دشمن افت محسوسی خواهند داشت.
دوزخرفات
دوزخرفات کتابی‌ست طنز به قلم سروش پاکزاد که در سال ۱۳۹۰ خورشیدی در ۲۶۸ صفحه منتشر شده‌است. ناشر کتاب انتشارات اچ اند اس مدیا می‌باشد که دوزخرفات را به عنوان یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های سال ۱۳۹۴ خویش معرفی کرد . این کتاب شامل ۱۰۷ نوشته است که پیش از این توسط نویسنده در وبلاگی به نام هشت سنگ منتشر شده بود. بیشنر نوشته‌های دوزخرفات به ارائه و نقد تصویری بشری از عالم خدایان و فرشتگان و شیاطین می‌پردازد؛ به همین دلیل امور جاری و روزمره در برزخ، بهشت، دوزخ، و ملکوت مرکز کانونی داستان‌های کتاب است.
از نگاه دیگران
در مقاله ای که مسیح ذکاوت، محقق فوق دکتری دانشگاه فلنسبورگ آلمان، در مورد دوزخرفات نوشته، این کتاب را بیش از آن که تجدید نظر طلب بداند، بنیان فکن معرفی کرده است. ذکاوت معتقد است که «دوزخرفات به جای ابطال مفاهیم متافیزیکی  و جایگزینی صرف آن با منطق و عقلانیت، وجه خیر را از دستگاه دوقطبی ماوراءالطبیعه حذف می کند و سویه شر آن را در طنز تلخ و اگزیستانسیال خود برجسته می سازد. جهان دوخزفات ربوبیتی رقت انگیز و ناتوان را به جای خدای سنتا خیرخواه و آگاه به همه چیز و توانا به همه کار می نشاند.» از این نظر شخصیت کتاب، آن طور که ذکاوت تحلیل می کند، «بی شباهت به قهرمان بایرونی یا ابرانسان نیچه ای نیست.»
نشریه ایتالیایی ایل لیبرایو (Il Libraio) در مقاله‌ای به نام «وضعیت طنز دینی در ایران چگونه است؟» به کتاب دوزخرفات پرداخته و موفقیت آن را در ارائه طنز خلاقی اما به دور از خشونت کلامی و توهین ستوده است.
ابراهیم نبوی در مقدمه‌ای که بر این کتاب نوشته‌است طنز دوزخرفات را از بهترین طنزهایی می‌داند که در طول زندگی‌اش خوانده و این کتاب را چنین توصیف می‌کند: «نویسنده هم با پیامبران شوخی می‌کند و هم با فرشتگان الهی، گاهی به نیچه سر می‌زند و گاهی به حلاج و گاهی به مولانا و شبلی و معلوم است که هم مرض عرفان داشته و هم مرض فلسفه و هم دین را خوانده (...) از همین رو خواندن کتاب دوزخرفات سروش پاکزاد را به خوانندگان طنزدوست و طنزفهم توصیه می‌کنم. نمی‌رید و بعداً بگوئید کاش دوزخرفات را خوانده بودم. قضیه شوخی نیست».
او در جایی دیگر ضمن نام بردن از کتاب دوزخرفات هم ردیف با کتاب‌های مطرح طنز ایرانی، گفته‌است: «تحلیل آثار طنز نشان می‌دهد که بسیاری از آثار مهم طنز پارسی در دوران معاصر (...) در شرایطی تولید شدند که آزادی وجود نداشت چرا که طنزنویس در این شرایط همواره مجبور بود برای نهان کردن مقصودش به صنایع ادبی، ابهام، ایهام، شخصیت پردازی، فضاسازی و تمثیل و مثل پناه ببرد. نوشته‌هایی مثل توپ مرواری - صادق هدایت، دائی جان ناپلئون - ایرج پزشکزاد، اسرار گنج دره جنی - ابراهیم گلستان، مغولان و سلطان، و خاطرات السلطنه - فرخ سرآمد، آقای ذوزنقه - جواد مجابی، اعتراف، و قصه کوتوله‌ها و درازها - ابراهیم نبوی، دوزخرفات - سروش پاکزاد همه و همه در شرایطی خلق شدند که آزادی به معنای مشخص کلمه وجود نداشت».
نبوی، سروش پاکزاد را «یک استعداد کم‌نظیر در طنزنویسی» می‌داند و دوزخرفات راکتابی معرفی می‌کند «که پر است از شوخی‌های بکر با هستی و آفرینش و دوزخ و بهشت و انسان و خدا، حوزه‌ای که ما از شوخی‌های ملیح و ظریف در آن بی‌بهره اگر نگویم کم بهره‌ایم».
«به نظرم دوزخرفات یکی از شاهکارهای مسلم نقیضه‌نویسی در زبان فارسی است. نویسنده نه فقط با متون دینی اسلامی و سامی و افسانه‌ها و نمادهای ادیان ابراهیمی به خوبی آشناست، و به روش‌های مختلف با آن‌ها بازی می‌کند و نقیضه می‌سازد، بلکه معمولاً سبک دومی را به‌طور هم‌زمان نظیره نویسی می‌کند… به زحمت بتوان برای کتابی شامل اینهمه سوژه‌های اکثراً بکر و پرداخت‌های عالی (و خوشبختانه کوتاه) خط و ربطی خاص پیدا کرد. بعضی سوژه‌ها و نحوهٔ پرداخت چند لایه‌شان چنان خوب‌اند که می‌توان با آن‌ها (با کمی روده‌درازی البته) قصه‌ای بلند یا حتی کتابی نوشت. کاری که خوشبختانه سروش نکرده و به یک شبیخون گیج‌کننده، به جای حمله‌ای فرساینده، بسنده کرده. هدف: دوزخ خرافاتی ذهن ما.»
فرجامی در جایی دیگر اذعان می‌کند که «این کتاب من را -که بالاخره کارم خواندن طنز است- شگفت زده کرد» و دست آخر خواندن دوزخرفات را به عنوان نمونه‌ای از «طنز خیلی خوب مدرن فارسی» توصیه می‌نماید: «در چند سال اخیر هر کس که از من پرسیده بود چند طنز برجسته در زبان فارسی معرفی کنم، «دوزخرفات» همیشه یکی از پیشنهادهای من بود».
یاسر میردامادی، پژوهشگر دین و فلسفه در مصاحبه با بامداد خبر به دوزخرفات اشاره کرده و آن را نمونه‌ای از طنز نقادانهٔ الاهیاتی می‌داند که مصداقی از سخره‌گری به حساب نمی‌آید. در بخشی از مصاحبه که با عنوان «حق به سخره گرفتن» منتشر شده، چنین آمده‌است:
«سروش پاکزاد (این اسم به احتمال خیلی زیاد مستعار است) در وبلاگ‌اش (هشت‌سنگ) نمونه‌ای موفق از طنز نقادانهٔ الاهیاتی را ارائه کرده‌است که گرچه رادیکال و ساختارشکنانه است اما سخره‌گرانه و توهین‌آمیز نیست، بلکه آدمی را به درنگ وامی‌دارد (وجه نقادانهٔ آن) و گاهی لبخندی هم بر گوشهٔ لب می‌نشاند (وجه طنزآمیز آن). رنگ‌مایهٔ مشترک تمام طنزهای نقادانهٔ الهیاتی او تأکید خلاقانه بر این نکته است که: جهان خدایان، چنان‌چه در ادیان تصویر شده‌اند، چقدر بشری اند و چه مایه مناسبات بشری بر آن‌ها حاکم است… ممکن است کسی بگوید حتی اگر چنین نوع طنزهایی از نظر اخلاقی اشکال نداشته باشد، از نظر دینی اشکال دارد. اما به نظر می‌رسد طنزهای نقادانهٔ الاهیاتیِ سروش پاکزاد و امثال وی، نه تنها اخلاقاً سخره‌گرانه (و در نتیجه توهین‌آمیز) نیست، بلکه حتی از منظر الاهیاتی نیز در خور درنگ است.»
میردامادی در نوشته‌ای دیگر، دوزخرفات را در کنار آثاری نظیر ترس و لرز نوشته سورن کی‌یرکگور و فیه ما فیه مولوی و نامه‌های عین القضات همدانی به «خاطر حال و هوای باطنی و در عین حال سنجشگرانه» اش تحسین کرده.
رؤیا صدر، طنز نویس، منتقد، و پژوهشگر ادبیات فکاهی ایران، برای بررسی رابطه طنز و دین به سراغ مطالعه موردی کتاب دوزخرفات می‌رود. دوزخرفات به عقیده رؤیا صدر، «قصد دارد به نقد درک نازل از امر قدسی توسط توده‌ها بپردازد تا مسیری اصلاحی در باورهای دینی را دنبال کند و نشان دهد که تصاویر برساخته از خداوند و امور قدسی در ادیان، تا چه حد بشری یا آنتروپومورفیک است… البته مضمون نوشته‌های دوزخرفات متفاوت است: بعضی وقتها رنگ نقد دارد، گاه در حد یک درنگ شوخ طبعانه یا یک شوخی ساده با اعتقاد یا گفته‌ای است و گاه بیان نظرگاه و دغدغه‌های متنافیزیکی است.»
رؤیا صدر با اشاره به قلم و نگاه قوی و نافذ و عمیق این اثر «یکه و بی‌مانند»، برخی ویژگی‌های مهم نگارشی کتاب را چنین برمی‌شمارد: «قالب‌ها، متنوع است. در حد سرگیجه آوری متنوع است… در کتاب قالب نظیره نویسی زیاد به کار رفته‌است. نظیره‌نویسی‌ها ماهرانه است و با نوآوری‌های صورت گرفته، خواندنی‌تر شده است… نوشته‌ها، موجز است. اطاله کلام ندارد. نویسنده، ضربتی زده و رفته. هر واژه یا عبارتی جای خودش را دارد. کار، شسته و رفته‌است. مخاطب را خسته نمی‌کند… استفاده از واژه‌ها و عبارات بسیار حرفه‌ای و هنرمندانه است. در جا انداختن لحن بسیار ماهرانه عمل کرده و با کمک آن، توانسته زبان محاوراتی را در کائنات جاری کند و در سایه آشنایی زدایی، طنز عبارتی بیافریند. دیالوگ‌های دقیق، فضای نمایشی، لحن عالی و واقعی و پذیرفتنی، همراه با پایان‌بندی خوب با ضربهٔ آخر، و یژگی بخش مهمی از آثار است… در مجموع فرم و زبان آثار نشان می‌دهد که نویسنده، سوار بر کار است و با طرح و نگاهی مشخص سراغ سوژه آمده‌است. تکلیفش با موضوع مشخص است.» رؤیا صدر در انتهای نقدش به دوزخرفات آن را سرشار از ظرایف نوشتاری می‌خواند و امتزاج این ویژگی با وسعت اطلاعات نویسنده و احاطه او بر موضوعاتی که به طنزشان کشیده است را عامل عمق و غنای طنز «دوزخرفات» می‌داند. "
مهدی خلجی، پژوهشگر مطالعات اسلام در مرکز تحقیقات خاورنزدیک واشینگتن، «طنز قوی» دوزخرفات را می‌ستاید. خلجی در صفحه فیسبوکش چنین می‌نویسد: «کتاب دوزخرفات را می‌خواندم عصر امروز. طنزی قوی است با دست‌مایه قرار دادن مذهب. شوخی با خدا و ملکوت او. در ازای شوخی‌هایی که خدا با ما زمینیان می‌کند. هرچه عوض دارد گله ندارد! امیدوارم روزی در ایران منتشر شود».
لاستیک بوتیل
لاستیک بوتیل ، که اغلب تنها «بوتیل» خوانده می‌شود، لاستیکی مصنوعی، پلیمری ناهمگن از ایزوبوتیلن و ایزوپرن است. حروف اختصاری IIR نمایانگر لاستیک ایزوبوتیلن ایزوپرن هستند. پلی ایزوبوتیلن، که PIB یا پلی ایزوبوتن با فرمول مولکولی پلیمری همگن از ایزوبوتیلن یا ۲-متیل ۱-پروپن است که لاستیک بوتیلی بر پایهٔ آن تشکیل می‌شود. لاستیک بوتیلی از پلیمری شدن حدود ۹۸ درصد ایزوبوتیلن با ۲ درصد ایزوپرن تولید می‌شود. از لحاظ ساختاری، پلی ایزوبوتیلن مشابه پلی پروپیلن است با این تفاوت که روی هر کربن در میان به جای یک گروه، دو گروه متیل دارد. پلی ایزوبوتیلن یک مادهٔ ویسکوالاستیک بی‌رنگ یا با رنگ زرد کمرنگ است. این ماده به‌طور کل، بی‌بو و بی‌مزه است، هرچند می‌تواند دارای بوی مشخصهٔ خفیفی باشد.
مشخصات
لاستیک بوتیلی نفوذناپذیری فوق‌العاده‌ای مقابل نفوذ گازها دارد و قسمت‌های طویل پلی ایزوبوتیلن زنجیر پلیمری آن باعث بروز خواص انعطاف‌پذیری خوبی می‌شود.
فرمول پلی ایزوبوتیلن:
این ماده می‌تواند از مونومر ایزوبوتیلن با فرایند پلیمری شدن افزودن کاتیونی تولید شود.
لاستیک بوتیلی که یک لاستیک مصنوعی، یا الاستومر است، در برابر هوا نفوذناپذیر است و در بسیاری از مواردی که لاستیک مقاوم در برابر نفوذ هوا نیاز است استفاده می‌شود. پلی ایزوبوتیلن و لاستیک بوتیلی در ساخت مواد چسبی، مواد شیمیایی کشاورزی، ترکیبات فیبرهای نوری، اورینگ‌ها، چسب‌های آکواریوم، مواد آب‌بندی، سلفون‌ها، سیالات الکتریکی، روان‌کننده‌ها، کاغذ، محصولات مراقبت فردی، غلیظ‌کننده‌های رنگدانه، برای اصلاح مواد لاستیکی و پلیمری برای آب‌بندی و محافظت از تجهیزاتی که در محیط‌های با حضور اسلحه‌های شیمیایی قرار دارند، به عنوان افزونه‌های سوخت، و آدامس استفاده می‌شود. اولین استفادهٔ اصلی از لاستیک بوتیلی جدارهٔ داخلی تیوب تایر بود. این استفاده کماکان مهم‌ترین بخش از استفادهٔ این ماده در بازار است.
تاریخچه
ایزوبوتیلن توسط مایکل فارادی در سال ۱۸۲۵ کشف شد. پلی ایزوبوتیلن ابتدا در سال ۱۹۳۱ توسط بخش ب آ اس اف مؤسسهٔ آی جی فاربن با استفاده از کاتالیست برن تری‌فلوئورید در دمای پایین توسعه یافت و با عنوان تجاری اپانول-بی فروخته شد. پلی ایزوبوتیلن همچنان به عنوان هستهٔ اصلی تجاری ب آ اس اف باقی مانده‌است.
بعد از آن، پلی ایزوبوتیلن در سال ۱۹۳۷ توسط دو محقق به نام‌های ویلیام ج. اسپارکس و رابرت ام. توماس در آزمایشگاه شرکت استاندارد اویل شهر لیندن نیوجرسی به لاستیک بوتیلی توسعه یافت. امروزه بیشتر تأمین جهانی لاستیک بوتیلی توسط دو شرکت اکسون موبیل (یکی از زیر شاخه‌های استاندارد اویل) و مجموعه تجاری پلیمر کانادا، شرکت فدرالی پادشاهی تأسیس شده در ۱۹۴۲ برای تولید لاستیک مصنوعی برای جایگزینی کمبود تأمین خارجی جنگ جهانی دوم، تولید می‌شود.
پلی ایزوبوتیلن یک پلیمر همگن با وزن مولکولی بالا (صد تا چهارصد هزار و بیش‌تر)، یک الاستومر پلیولفین است: مادهٔ لاستیک-مانندی سفت ولی منبسط شونده در محدوده دمایی گسترده، کم چگال(۰٫۹۱۳–۰٫۹۲۰) دارای نفوذپذیری کم و خواص الکتریکی فوق‌العاده.
در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، لاستیک بوتیلی هالوژنی شده (هالوبوتیل) در گونه‌های کلری شده (کلروبوتیل) و برمی شده (بروموبوتیل)، با نرخ‌های ترمیم بسیار زیاد ضمن حرارت دیدن و سفت شدن با لاستیک‌هایی نظیر لاستیک طبیعی و لاستیک استیرن-بوتادین توسعه یافت. هالوبوتیل امروزه مهم‌ترین ماده برای آستر داخلی تایرهای تیوب‌لس تلقی می‌شود. فرانسیس پی. بالدوین با اختراعاتی در راستای این توسعه‌ها، موفق به دریافت مدال گودیر چارلز گشت.
در بهار ۲۰۱۳ دو واقعه از آلودگی دریایی مربوط به پلی ایزوبوتیلن در کانال انگلیس رخ داد که بدترین آلودگی مربوط به آب‌های انگستان طی دهه‌ها شناخته شد. طبق تخمین آر اس پی بی بیش از ۲۶۰۰ مرغ دریایی با پلی ایزوبوتیلن کشته شدند و صدها مرغ دریایی دیگر نیز نجات پیدا کرده و سم زدایی شدند.
مواد منفجره
پلی ایزوبوتیلن به عنوان عامل بسته‌بندی مواد منفجره پلاستیکی نظیر سی-چهار در صنایع منفجره استفاده می‌شود. بسته‌بندی پلی ایزوبوتیلن به دلیل سهولت کار کردن و شکل دهی، و همچنین افزایش شدت انفجار پیش از موعد استفاده می‌شود.
بلندگوها و وسایل صوتی
لاستیک بوتیلی به‌طور خاص در حواشی بلندگوها استفاده می‌شود. به دلیل خراب کنندگی فوم، این ماده جایگزین فوم در حواشی بلندگوها شد. در حالی که بلندگوهای قدیمی از فوم استفاده می‌کنند، اغلب اسپیکرهای امروزی از لاستیک بوتیلی استفاده می‌کنند.
وسایل ورزشی
لاستیک بوتیلی برای جدارهٔ توپی توپ‌های ورزشی استفاده می‌شود تا بخش داخلی مقاوم به نفوذ آب مستحکمی را تأمین کند.