cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دارسره باوینه
زبان گویش این روستا لکی می باشد ، این روستا از طائفه یا قوم کاکاوند مظفروند میباشند که از سال ۱۲۹۰ هجری خورشیدی بر این مکان ساکن هستند بنیانگذار این روستا شخص شیخ محمد زارعی که از مردان بزرگ طائفه کاکاوند بوده است می باشد، این روستا دارای منابع آب شیرین از چشمه می باشد و تامین کننده آب اهالی روستا میباشد، این روستا دارای مکان تفریحی ای بنام کالا دریا میباشد که در ایام نوروز گردشگران از آن دیدن میکنند
جمعیت
این روستا در دهستان درب گنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
پورتمن
پورتمن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شریف‌آباد (بردسکن)
شریف‌آباد، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان صحرا
وارلاک (فیلم ۱۹۵۹)
وارلاک فیلمی آمریکایی در سبک وسترن به کارگردانی ادوارد دمیتریک است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد.
شریف‌آباد (بردسکن)
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۷ نفر با ۱۰ خانوار بوده‌است.
وارلاک (فیلم ۱۹۵۹)
موضوع فیلم
اوایل دههٔ ۱۸۸۰، اهالی شهر «وارلاک» بعد از فرار آخرین کلانتر خود، برای مقابله با قانون‌شکنان تصمیم به استخدام مارشالی می‌گیرند. به همین خاطر، آنان از «کلای بلِیزدِل» (هنری فاندا)، که به داشتن تپانچه‌های با دستهٔ طلایی مشهور است، دعوت می‌کنند تا مارشال شهر شود.
شرشره (کوهدشت)
شرشره (کوهدشت)، روستایی از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
مردم این روستا اکثرا از طایفه کاکاوند و لک زبان هستند.
این روستا از طبعیت بکر و زیبایی برخوردار می باشد و آب هوای بسیار مطلوبی دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان درب گنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۰ نفر (۱۴۱خانوار) بوده‌است.
چاک (قوم مایا)
چاک (Chaac) در زبان کلاسیک مایا و قوم مایا، عنوان خدای باران را دارد، چاک دارای یک تبر آذرخش بود. در افسانه‌ها عنوان شده که با تبر آذرخش به ابرها می‌کوبید تا رعد و به دنبال آن باران تولید کند. همچنین وی را خدای خالق حاصلخیزی و خدای چهار ربع هم می‌دانند. همانند دیگر خدایان و ایزدان مایا، چاک نیز دوگانه و چندگانه است. ۴ چاک مستقر در مسیرهای (جهت‌ها) اصلی هستند و رنگ‌های جهت‌دار بر آنها پوشانده شده. در سده ۱۶ و در یوکوتان، چاک اصلی شرق به نام سرخ‌مرد چاک شناخته می‌شد و سوای این رنگ، تنها سه رنگ دیگر برای خدایان بازمانده (چاک‌های دیگر) وجود داشت.
سیف اسفرنگی
سیف اسفرنگی از شعرای قصیده سرای قرن ششم و هفتم هجری است و چنان‌که خود وی تصریح نموده در سال ۵۸۱ متولد شده. وی هشتاد و پنج سال عمر کرد و بنابراین در سال ۶۶۶ وفات یافت
وی از اهالی اسفرنگ از توابع سغد سمرقند بود، در خطهٔ خوارزم نشو و نما یافت و به انواع علوم آراسته شد وی شاعر دورهٔ خوارزمشاهی از عهد ایل ارسلان تا عهد سلطان محمد خوارزمشاه بود. از شاعران معاصر او می‌توان شمس خاله، ضیاالدین خجندی و مجیرالدین بیلقانی را نام برد. یکی از ممدوحان مهم او سلطان محمد خوارزمشاه بود. وی در بین شاعران و سخن سرایان اشعار زیادی در مورد شب یلدا سروده که در حال حاضر در دسترس نیست.
یکی از این شب‌ها
یکی از این شب‌ها چهارمین آلبوم استودیویی از گروه ایگلز می‌باشد که در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۷۵ در سبک‌های راک، کانتری و فولکلور منتشر شد. این آلبوم در همان سال موفق شد به عنوان بهترین آلبوم ماه ژوئیه دست یابد. این آلبوم با چهار میلیون نسخه فروش توانست نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم سال شود. همچنین آهنگ چشمان ریاکار توانست نامزد جایزه گرمی برای بهترین ضبط سال شود. برای نخستین بار گروه ایگلز توانست جایزه گرمی برای بهترین اجرای پاپ را کسب کند. یکی از این شب‌ها آخرین آلوم از گروه ایگلز است که برنی لیدن گیتاریست در آن حضور دارد، کسی که جو والش جای او را بعدها گرفت. لیدن پس از کنسرت یکی از این شب‌ها این گروه را ترک کرد. این آلبوم یک موفقیت تجاری برای گروه بود، آنه‌ا را به ستاره‌های بین‌المللی و به عنوان گروه شماره یک آمریکا تبدیل کرد. آن‌ها برای تبلیغ آلبوم به یک تور جهانی رفتند.
جوایز
!scope="row" rowspan="4"|۱۹۷۶
سنگ‌چالک
سنگ چالک، روستایی است از توابع بخش چمستان شهرستان نور در استان مازندران ایران.سنگچالک روستایی توریستی وسرسبز است که در منطقه‌ای که موسوم به جاده آپادانا هست واقع شده وفاصله بسیار کمی تا بخش مرکزی وشهری چمستان دارد همه این موقعیت ها باعث شده تا آینده خوبی از نظر رشد اقتصادی داشته باشد درضمن شایان به ذکر است دراین روستا با پیگیری های شورای اسلامی ودهیار محترم اکثر ویلاها در محدوده بافت مسکونی و با رعایت کامل اصول وقوانین ساخت وساز ساخته شده است وبومی های منطقه از فرهنگ غنی برخوردار بوده وبسیار بسیار مهمان نواز هستند درضمن درانتهای روستا پارک مزرعه ای بنا شده که تفریح گاه مناسبی برای خانواده ها هست و مسجد روستا نیز در ایام محرم و صفر واعیاد ملی مذهبی برنامه های زیبا ویژه ای دارند دهیار این روستا جناب آقای غوجین هستند که دربین اهالی روستا وعزیزانی که دراین روستا ویلا دارند از احترام ویژه ای برخوردارند چون در احیای روستا به شیوه مدرن بسیار بسیار زحمت کشیدند
جمعیت
این روستا در دهستان ناتل‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۹۵خانوار)، که ۱۵۳ نفر آن مرد و ۱۴۲ نفر آن زن بوده‌است.
هان‌دندان
هان‌دندان نام یک گونه از راسته چندتکمیزه‌ایان است.
جیمی واکر (ابهام‌زدایی)
جیمی واکر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پوتمکین
پوتمکین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بو بریکهیل
بو بریکهیل (به انگلیسی: Bow Brickhill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در باکینگهام‌شر واقع شده‌است. بو بریکهیل ۵۶۲ نفر جمعیت دارد.
رستم جانگابایف
رستم جانگابایف (Rustam Djangabaev؛ زادهٔ August 25, 1993) وزنه‌بردار اهل ازبکستان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
سینمای کلمبیا
سینمای کلمبیا به صنعت فیلم در کشور کلمبیا اشاره دارد. سینمای کلمبیا در سال ۱۸۹۷ آغاز به کار کرد و اوایل شامل فیلم‌های صامت، انیمیشنی و بعضاً آثاری بین‌المللی می‌شد. پشتیبانی دولت شامل حمایت‌هایش در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی برای توسعه شرکت دولتی توسعهٔ سینماتوگرافی (به اسپانیولی: Compañia de Fo mento Cine matográfico یا به‌طور خلاصهً: FOCINE)، به تولید برخی از فیلم‌ها کمک کرد لیکن تلاش برای حفظ خود به لحاظ مالی قابل قبول مبود. FOCINE نهایتاً در سال ۱۹۹۳ نابود شد. در سال ۱۹۹۷ کنگره کلمبیا قانون ۳۹۷ ماده ۴۶ معروف به قانون کلی فرهنگ را با هدف حمایت از توسعه صنعت سینمای کلمبیا تصویب کرد و به ایجاد یک صندوق حمایتی و تبلیغاتی به نام Corporación PROIMAGENES en Movimiento همت گماشت. در سال ۲۰۰۳ کنگره همچنین قانون سینما را تصویب کرد که به بازسازی صنعت سینما در کلمبیا کمک کرد.
تاریخچه
سابقه سینمای کلمبیا در سال ۱۸۹۷ آغاز شد، زمانی که اولین سینماتوگراف در کشور، دو سال پس از اختراع سینما توسط برادران لومیر (آگوستو و لوئیز) در پاریس، وارد کشور شد. در ابتدا ابداع جدید وارد بندر کُلُن (در کشور پانامای امروزی که آن زمان جزئی از کلمبیا بود) و سپس بارانکیلا، بوکارامانگا و نهایتاً بوگوتا شد. در اوت همان سال برای نخستین بار در یک سالن تئاتر (که بعدها تخریب شده) یک فیلم نمایشی روی صحنه رفت.
سال‌های نخستین
به زودی پس از معرفی فیلمبرداری در کلمبیا، کشور وارد جنگ داخلی شد که به عنوان جنگ هزار روزه منجر به تعلیق تمامی تولیدات سینمایی شد. اولین فیلم‌های ضبط شده معمولاً طبیعت و لحظات زندگی روزمرهٔ مردم کلمبیا را نشان می‌دهند. این فیلم‌های ابتدایی توسط برادران دی دومینیکو، که برای سالن المپیا در بوگوتا کار می‌کردند، ضبط شده‌است. برادران دومینیکو همچنین نخستین فیلم مستند خود با نام El drama del quince de Octubre (به معنی: درام نیمهٔ اکتبر) را منتشر کردند که به گرامیداشت صدمین سالگرد نبرد بویاکا و همچنین ترور سیاستمدار سرشناس، Rafael Uribe Uribe، به تصویر کشیده شد. بر سر تاریخ اولین انتشار این اثر اختلاف نظر وجود دارد.
فیلم‌های صامت
در طول سال‌های اولیه تولید فیلم‌های سینمایی کلمبیا تقریباً موضوع فیلم‌ها به‌طور انحصاری طبیعت و زندگی روزمره مردم بود. تا آن که در سال ۱۹۲۲، اولین فیلم داستانی به نام ماریا (هیچ نسخه‌ای از این فیلم وجود ندارد) منتشر شد. این فیلم توسط مکسیمو کالوو اولمدو، مهاجر اسپانیایی که به عنوان توزیع‌کننده فیلم در پاناما کار می‌کرد، کارگردانی شد. او این فیلم را در شهر کالی و بر اساس رمانی از جرج اسحاق با نام ماریا کارگردانی و مدیریت می‌کرد.
یکی دیگر از پیشگامان سینمای کلمبیا، آرتورو آستوودو والارینو، تهیه‌کننده و تهیه‌کننده تئاتر از بخش انتیوکیا بود که در بوگوتا زندگی می‌کرد. بعد از معرفی فیلم‌های خارجی و شگفتی که در کلمبیا ایجاد می‌کردند، تئاترها دیگر به همان اندازهٔ قدیم سودآور نبودند، بنابراین آستوودو تصمیم گرفت تا یک شرکت تولید فیلم با نام Acevedo Hijos (پسران آستوودو) را بسازد. کمپانی پسران آستوودو پایداری خوبی داشت و از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۶ فعالیت می‌کرد و از تنها شرکت‌هایی بود که در رکود بزرگ دههٔ ۱۹۳۰ میلادی جان سالم به در برد. این کمپانی فیلم‌های La tragedia del silencio (تراژدی سکوت) در سال ۱۹۲۴ و Bajo el Cielo Antioqueño (زیر آسمان انتیوکیا) در سال ۱۹۲۸ را ساخت. زیر آسمان انتیوکیا توسط Gonzalo Mejia (گنزالو مخیا) کارگردان محلی تهیه شد. این فیلم به خاطر نخبه‌سالاری مورد انتقاد قرار گرفت ولی در میان عموم مردم پذیرفته شد. فیلم‌ها در کلمبیا عمدتاً بر مبنای تم‌هایی مانند طبیعت، فولکلور و ناسیونالیسم و در برخی موارد استثنایی پایه‌های ادبی شکل می‌گرفتند. در سال ۱۹۲۶ فیلم سینمایی Garras de oro (کلاغ‌های طلا) پخش شد، که بر پایهٔ مضامین سیاسی بود و به جدایی پاناما از کلمبیا و دخالت‌های ایالات متحده آمریکا در مسائل مرتبط با کلمبیا انتقاد می‌کرد.
دوران رکود دههٔ ۱۹۳۰ میلادی
در سال ۱۹۲۸ کمپانی کلمبیایی سینه کلمبیا استودیوهای فیلم دی دومینیکو را خرید و وعدهٔ نمایش فیلم‌های بین‌المللی را، به خاطر فروش بالایشان، داد. فیلم‌های بین‌المللی بیش از فیلم‌های کلمبیایی مورد پذیرش مردم قرار گرفتند. بدین ترتیب، از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۰ آلبرتو سانتا (Alberto Santa) تنها یک فیلم در کلمبیا تولید کرد: Al son de las guitarras (به ریتم گیتار) که آن هم در تئاتر هرگز نشان داده نشد. کلمبیایی‌ها بیشتر علاقه‌مند به فیلم‌های «هالیوود» بودند. علاقه مندان به صنایع فیلم کلمبیا پول، تکنولوژی و لوازم توسعه سینمای ملی را نداشتند. در حالی که فیلم‌های کلمبیایی هنوز صامت بودند، صنعت بین‌المللی در حال حاضر از فیلم‌های رنگی و ناطق بهره‌برداری می‌کرد و در نتیجه سینمای کلمبیا به شدت تحت تأثیر قرار گرفت.
در دهه ۱۹۴۰ یک بازرگان بوگوتایی، به نام اسوالدو دوپرلی، شرکت Ducrane Films را تأسیس کرد و فیلم‌های متعددی را به این نام تولید کرد و با وجود رقابت شدید سینمای آرژانتین و مکزیک بعد از سال ۱۹۳۱، به جایگاه سوم در اولویت کلمبیایی‌ها قرار گرفت و فیلم‌های متعددی را تولید کرد. تنها کمپانی که از دوران رکود سینمای کلمبیا جان به در برد، پسران آستوودو بود که آن هم بعدها پایان کار خویش را دید.
طی دههٔ ۱۹۵۰ میلادی گابریل گارسیا مارکز و انریکه گرائو تلاش کردند صنعت فیلم کشور را دوباره بازسازی کنند. در سال ۱۹۵۴ این دو هنرمند، که یکی نویسنده و دیگری نقاش بودند، یک فیلم کوتاه سورئالیستی به نام La langosta azul (خرچنگ آبی) ساختند. گارسیا مارکز فعالیت‌هایش در صنعت سینما را به عنوان فیلمنامه‌نویس ادامه داد، در حالی که گرائو به ادامه نقاشی پرداخت.
پورنومیسریا
پورنومیسریا (که نامش ترکیبی از porno و misery، پورن و بدبختی، است) در طول دهه ۱۹۷۰ به فیلم‌هایی با محتوای شدیدی از فقر و بدبختی انسان‌هایی که برای پول درمانده بودند، شناخت بین‌المللی به دست آورد. این اصطلاح در کشورهای همسایه مثل ونزوئلا و برزیل نیز مورد استفاده قرار گرفت و هدف از انتخاب این نام برایش انتقاد از اخلاق فیلمسازانی بود که رویکرد جنسی داشتند. در این عصر فیلم‌هایی که مخاطبان و منتقدان آن‌ها را مورد توجه قرار داده بودند، عمدتا در فستیوال‌های فیلم اروپایی نیز مورد توجه قرار گرفتند و واقعیت‌های آمریکای لاتین را به نمایش گذاشتند. فیلم‌هایی مانند گیمین (۱۹۷۸) توسط کیورو دران که فیلمی مستند دربارهٔ کودکان خیابانی بود، به این سبک تعلق دارند و شامل نظراتی هستند که ناشناخته بودند یا تحقیقات جدی در مورد مشکلات اجتماعی آن‌ها تصویر می‌کردند، وجود نداشت. این نوع فیلم‌سازی توسط گروه کالی، گروهی از فیلمسازان که عمدتاً توسط کارلوس مایولو و لوئیس اسپینا شکل گرفته بود، به نقد گرفته شد و اثر Agarrando Pueblo (1978) در مایهٔ کمدی این نوع فیلم‌ها را مورد تمسخر قرار داد.
منتقدان Pornomiseria ادعا می‌کنند که این فیلم‌ها موضوعات خود را عمیق و ژرف در نظر نمی‌گیرند و رویکردی سطحی برای این مسائل را به ارمغان می‌آورد. با این حال سینمای Pornomiseria به خصوص در کلمبیا و برزیل محبوب بود.
FOCINE
در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۸ Compañia de Fomento Cinematográfico (FOCINE) برای اداره صندوق فاینانس سینمایی که در سال ۱۹۷۷ ایجاد شده بود، تأسیس شد. FOCINE برای اولین بار در وزارت ارتباطات کلمبیا تصمیم گرفت که در یک دوره ده ساله از ۲۹ فیلم و تعدادی از فیلم‌های کوتاه و مستند حمایت کند؛ منتهی فساد در مدیریت آن منجر به بسته شدن FOCINE در سال ۱۹۹۳ شد. در طول این دوره، کارهای کارلوس مایولو فرم‌های جدیدی از فیلم‌سازی به سینمای کلمبیا ارائه داد. گوستاو نیتئو نیز به ایجاد سبکی از کمدی با تأثیر از سینمای مکزیک کمک کرد.
در اواخر دههٔ قرن بیستم دولت کلمبیا FOCINE را تحت فشار قرار داد که فیلمسازان را مجبور به تولید فیلم‌هایی مشترک با کشورهای دیگر و استفاده از سرمایه‌گذاران اروپایی و سرمایه‌گذاران خصوصی کند. با وجود این، بعضی از محصولات مهم مانند La estrategia del caracol (استراتژی حلزون) توسط سرجیو کابررا، موفق به کسب جایزه‌های متعدد بین‌المللی شده و توانستند منافع ملی را در زمینه فیلم‌های ملی توجیه کنند. از دیگر فیلم‌های موفق کارهای کارگردان و تهیه‌کنندهٔ سرشناس، بیکتور گاویریا، بود که La vendedora de rosas (رُز فروش) را ساخت و جوایز مختلفی برای آن کسب کرد. همچنین Bolívar soy yo (من بولیوار هستم، ۲۰۰۲) توسط خرخه الی تریانا فیلم موفقی در این دوره بود.
قانون سینما
در سال ۲۰۰۳، دولت کلمبیا قانون سینما را تصویب کرد تا به کمک به تولید فیلم‌های محلی اقدام شود. فیلم‌های متعددی توسط دولت حمایت شدند. به‌طور مثال Soñar no Cuesta Nada توسط رودریگو تریانا توانست ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ مخاطب را به تماشا بنشاند که در آن زمان یک رکورد محسوب می‌شد یا فیلم El colombian dream توسط فلیپه الخوره (به معنای «رؤیای کلمبیایی» که در تقارن با نام «رؤیای آمریکایی» ساخته شد) تکنیک‌ها و شیوه‌های بدیعی در صنعت فیلم را به فیلمسازان کلمبیایی معرفی کرد.
قانون ۸۱۴ در سال ۲۰۰۳, که با نام قانون سینما در کلمبیا شناخته می‌شود، پس از بحث دوم در سنای کلمبیا تصویب شد. سنا تأمین مالی سینمای کلمبیا را از طریق مالیات جمع‌آوری شده از توزیع کنندگان، غرفه داران و تولیدکنندگان فیلم تأسیس کرد. مجموعهٔ این اقدامات به منظور حمایت از تولیدکنندگان فیلم، مستندها، فیلم‌های کوتاه و پروژه‌های مشابه دیگر تعیین شده‌است. بودجه جمع‌آوری شده توسط صندوق تولید فیلم سینمایی PROIMAGENES اداره می‌شود.
در دورهٔ دوم ریاست جمهوری الوارو اوریبه دولت اصلاحات مالیاتی را برای کاهش بودجهٔ قانون سینما ارائه کرد، که به این اقدام رئیس جمهور انتقاد شد اما وزیر فرهنگ، الویرا کوووو د جرامیلو، در وزارت مالیه برای جلوگیری از تداوم این قانون از تأثیرات مالی منابع سینمای کلمبیایی دفاع کرد. وزیر دارایی نیز موافقت کرد که از مزایای صنعت فیلم حمایت کند.
رقابت‌های بین‌المللی
سینمای کلمبیا در رقابت‌های سینمایی جهانی خیلی موفق نبوده‌است. با این حال برخی آثار موفق خصوصاً در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی به جوایزی دست یافتند؛ مثلاً "Chircales" (۱۹۷۲) توسط مارتا رودریگوئز و خرخه سیلوا.
در طول دهه ۱۹۹۰، فیلم La estrategia del caracol (استراتژی حلزونی) از سیلوا و فیلم‌های بیکتور گاویریا و Rodrigo D: No futuro (۱۹۹۰) و La vendedora de rosas (۱۹۹۸), برای دریافت نخل طلا در جشنواره بین‌المللی فیلم کن نامزد شدند.
در دههٔ ۲۰۰۰ میلادی کاتالینا ساندینو مورنو برای فیلم تولید مشترک آمریکا-کلمبیا با نام ماریا سرشار از برکت نامزد یک جایزه اسکار شد. او همچنین جایزهٔ بهترین بازیگر زن در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در سال ۲۰۰۴ بود که برای بازی در شارلیز ترون موفق به کسب این جایزه هم شد.
فیلم مستند
تولید مستند در کلمبیا با کیفیت متفاوت جریان دائمی داشته. با این وجود، به دلیل موانعی که صنعت فیلم در ارتباط با نمایشگاه و توزیع مواد در اختیار دارند، توزیع گسترده‌ای نداشته‌اند. بینندگان علاقه‌مند به نزدیک شدن به این موارد سمعی و بصری نادر هستند.
در طول دهه ۱۹۷۰، در شهر کالی یک «رونق» بسیار خوبی در فیلم‌سازی نه تنها در فیلم‌های مستند، بلکه در کل هنر وجود داشت. در آن زمان Grupo de Cali تشکیل شد که شامل کارلوس مایولو، لوئیس اسپینا، آندرس کیکدو، اسکار کامپو و سایر برنامه‌نویسان و مدیرانی بود که از طریق کار خود حس خاصی از واقعیت را نشان می‌دادند. در همان زمان، مستندسازانی مانند مارتا رودریگز و جورج سیلوا یک سری از مستند تولید کردند که به انسان‌شناسی نزدیک شده و تصویری از زندگی و واقعیت‌های ناشناخته بسیاری را نشان می‌دهد.
پویانمایی
توسعهٔ پویانمایی در کلمبیا، مانند بقیه آمریکای لاتین، آهسته و نامنظم بوده‌است و تنها در سال‌های اخیر انیمیشن شروع به اهمیت نمود. ابتکارات در کشور در دهه ۱۹۷۰، به خصوص در تولید آگهی‌های تبلیغاتی تلویزیونی بود. با این وجود، در پایان دههٔ گذشته، فرناندو لاورده، پیشگام انیمیشن در کلمبیا بوده، که از روش‌های تجربی و منابع محدود برای ایجاد قطعات متحرک استفاده کرد که در سطح ملی و بین‌المللی شناخته شده. کارلوس سانتا، اصالتاً بوگوتایی، جهان فیلم متحرک را به عنوان هنرهای زیبا مورد بررسی قرار داده و به عنوان پدر انیمیشن تجربی در کلمبیا شناخته شده‌است. با حمایت FOCINE سانتا در سال ۱۹۸۸ فیلم El pasajero de la noche (مسافر شب), و در سال 1994 La selva oscura (جنگل تاریک) را ساخت و به جشنوارهٔ فیلم کاراکاس فرستاد. هر دو فیلم به خاطر شایستگی‌های هنری و رواییشان شناخته شده‌اند. کارلوس سانتا در سال ۲۰۱۰ نخستین فیلم متحرک بلند خود، Los Extraños Presagios de León Prozak (رازهای اسرارآمیز لئون پروزاک)، که در جشنواره بین‌المللی فیلم انیمیشن انسی برنده شده‌بود را پخش کرد. در دهه ۲۰۰۰ فعالیت انیمیشنی کلمبیا به دلیل علاقهٔ نسل جدید به این ژانر و ظهور تکنولوژی جدید رشد کرد. در سال ۲۰۰۳، فیلم انیمیشن بولیوار: یک قهرمان منتشر شد و جشنواره انیمیشن و بازی‌های ویدئویی LOOP تأسیس شد، جایی که کارهای انیماتورهای کلمبیایی و آمریکای لاتینی تشویق می‌شود.
جشنواره‌ها
بسیاری از جشنواره‌های فیلم در کلمبیا برگزار می‌شود، اما مهمترین آن‌ها جشنواره فیلم کارتاگنا، است که هر ساله از سال ۱۹۶۰ فعالیت می‌کند و جشنواره سینمایی بوگوتا، که از سال ۱۹۸۴ هر ساله فعالیت می‌کند و فیلم‌های آمریکای لاتین و سینمای اسپانیا را نمایش می‌دهد.
البته رقابت‌های دیگری نیز در طول سال در شهرهای مختلف کشور برگزار می‌شوند که اهمیت دو جایزهٔ فوق را ندارند.
نمایش و توزیع
در کلمبیا چهار کانال بزرگ تجاری در سینما وجود دارد: سینم کلمبیا، سینه‌مارک، پروسینال و رویال فیلمز. بسیاری نیز از سینمای مستقل حمایت می‌کنند.
کلانسرا
کلانسرا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان املش در استان گیلان ایران است.
برجک (بردسکن)
برجک نام روستایی در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، دهستان صحرا است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۴۰ نفر با ۱۱۸ خانوار بوده‌است.
منابع
__بافهرست__
چاقی (ابهام‌زدایی)
چاقی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برخی آنرا عشق می‌نامند
برخی آنرا عشق می‌نامند (Some Call It Loving) یک فیلم معمایی رمانتیک و شهوانی به کارگردانی جیمز بی. هریس است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به زالمن کینگ، ریچارد پرایر، تیسا فارو و کارول وایت اشاره کرد.
پرستون (ابهام‌زدایی)
پرستون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سسک دمگاه‌زیتونی غربی
سسک دمگاه‌زیتونی غربی نام یک گونه از تیره سسکان برگی است.
چال گوراب
چال گوراب ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پوشکین (ابهام‌زدایی)
پوشکین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تپه شماره ۲ نریشم
تپه شماره ۲ نریشم مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان دامغان، روستای نریشم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جودو در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴
جودو در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ نام رویداد ورزش جودو در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۴ برگزار شد.
سانی‌دندان
سانی‌دندان نام یک گونه از تیره پلشوفاتیان است.
شیخ‌علی‌کلا
شیخ علی‌کلا، روستایی است از توابع بخش چمستان شهرستان نور در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان ناتل‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۷ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
پاتو هافمن
پاتو هافمن (زاده August 23, 1956) بازیگر بولیویایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم جرونیمو: یک افسانه آمریکایی اشاره کرد.
ویرجیل دوچو
ویرجیل دوچو (Virgil Dociu؛ زادهٔ December 3, 1953) وزنه‌بردار اهل رومانی است.
الگاداو دو جاندایرا
الگاداو دو جاندایرا (به پرتغالی: Algodão de Jandaíra) یک سکونتگاه مسکونی در برزیل است که در پارائیبا واقع شده‌است.
چاله چاله
چاله چاله ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رادان
رادان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برناباد (بردسکن)
برن‌آباد، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان صحرا
بولینگ، وست دانبارتون‌شر
بولینگ (به انگلیسی: Bowling) یک روستا در بریتانیا است که در دونبارتونشر غربی واقع شده‌است. بولینگ ۵٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
برناباد (بردسکن)
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۳ نفر با ۲۸ خانوار بوده‌است.
گرمه خانی (کوهدشت)
گرمه خانی (کوهدشت)، روستایی از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است و در نزدیکی رود سیمره قرارا گرفته‌است.
شغل
مردها در این روستا به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند. زن‌ها در خانه به قالیبافی، خیاطی و درست کردن لبنیات مشغول هستند.
جمعیت
این روستا در دهستان درب گنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۳ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
المنقف
شهر المنقف در استان احمدی در کشور کویت واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۴۳٫۹۴۳ نفر است.
انسان‌شناسی زبان‌شناختی
انسان‌شناسی زبانشناختی علمی میان‌رشته‌ای است که به چگونگی تأثیر زبان بر حیات اجتماعی می‌پردازد. این رشته شاخه‌ای از علم انسانشناسی است که از تلاش برای مستندسازی زبانهای در حال انقراض سرچشمه گرفته و در طی صد سال اخیر اغلب برای تشریح جنبه‌های گونه‌گون ساختار و کاربردهای زبانی توسعه یافته‌است. انسان‌شناسی زبانشناختی بررسی می‌کند که زبان چگونه ارتباطات بشری، اشکال هویت اجتماعی و عضویت در گروه‌های اجتماعی را شکل داده؛ عقاید فرهنگی در مقیاس بزرگ و ایدئولوژی‌ها را سازمان بخشیده؛ و بازنمایی فرهنگی مشترک میان جهان‌های طبیعی و اجتماعی را توسعه داده‌است.
توسعه تاریخی
انسان شناسی زبان شناختی از توسعه سه پارادایم مجزا پدید آمده است. اول مبحث که با عنوان " زبانشناسی انسان شناسی " شناخته می شود ، بر مستندات زبانها متمرکز است. دوم مورد به مطالعات نظری استفاده از زبان می پردازد. سومین مبحث که طی دو یا سه دهه گذشته توسعه یافته است، مسائل مربوط به زیر شاخه های دیگر انسان شناسی با تاکتیک های زبانی را مورد مطالعه قرار می دهد. اگرچه آنها به طور متوالی توسعه یافته اند ، هر سه پارادایم هنوز امروزه مورد استفاده قرار می گیرند.
الگوی اول: زبانشناسی انسان شناختی
پارادایم اول به عنوان زبانشناسی انسان شناختی مطرح می شود. این زمینه به مضامین منحصر به فرد برای رشته فرعی اختصاص یافته است: مستندات زبان خصوصا زبان های محکوم به انقراض دیده می شدند ، این الگو با تمرکز بر زبان اقوام بومی آمریکای شمالی آغاز شد. همچنین این پارادایم بیشتر روی زبان شناسی متمرکز شده است. مضامین شامل:
الگوی دوم: انسان شناسی زبانی
پارادایم دوم را می توان با سوئیچ از زبان شناسی مردم شناسی به انسان شناسی زبانی مشخص کرد و نشانگر تمرکز انسان شناسی بیشتر در این مطالعات می باشد. این اصطلاح توسط دل هایمز ابداع شده است ، او همچنین مسئول ایده قوم نگاری ارتباطات است. این اصطلاح ، دیدگاه هایمز برای آینده انسان شناسی زبانی بود ، جایی که زبان در بستر جامعه و شرایط مورد مطالعه قرار می گیرد.
هایمز سهم زیادی در انسان شناسی زبانی داشت که اولین مورد آن نوع جدیدی از تحلیل بود. برخلاف پارادایم اول ، که به ابزارهای زبانی مانندسنجش واج ها و تک واژ ها توجه داشت، واحد تجزیه و تحلیل پارادایم دوم "رویداد گفتار" بود. رویداد گفتار رویدادی است که توسط گفتار در طول سخن گفتن اتفاق می افتد (مثلاً سخنرانی ، بحث). در این تحلیل وضعیت گفتاری مثلا محل گفتار که می تواند در زمان شام رخ دهد فرق دارد. هایمز همنین در رویکرد انسان شناسی زبان شناختی به مبحث مردم شناسی نیز پیشگام بود. هیمز امیدوار بود که این الگوی ، انسان شناسی زبانی را بیشتر با مردم شناسی پیوند دهد. با این حال ، این ایده هایمز با استقبال زیادی رو برو نشد و به عنوان رشته فرعی در مردم شناسی قرار گرفت.
الگوی سوم: موضوعات انسان شناسی که از طریق روش ها و داده های زبانی مورد مطالعه قرار گرفته اند
پارادایم سوم ، که از اواخر دهه 1980 آغاز شد ، با ارائه یک رویکرد زبانی به مسائل مردم شناسی ، دوباره به استفاده از انسان شناسی پرداخت. انسان شناسان پارادایم سوم به جای اینکه به کاوش در زبان بپردازند ، به مطالعه فرهنگ با ابزار زبانی توجه می کنند. موضوعات شامل:
بعلاوه ، مانند چگونگی استفاده از الگوی دوم ، از فناوری جدید در مطالعات خود استفاده می كند ، پارادایم سوم به شدت شامل استفاده از اسناد ویدئویی برای پشتیبانی از تحقیقات است.
حوزه های شمول
انسان شناسی زبانی معاصر تحقیقات را در هر سه پارادایم شرح داده شده در بالا ادامه می دهد: مستند سازی زبانها ، مطالعه زبان از طریق متن و مطالعه هویت از طریق زبانی. پارادایم سوم ، بررسی موضوعات انسان شناسی ، یک حوزه غنی برای انسان شناسان است.
هویت و درون گرایی
یکی از اساسی ترین سوالات حوزه انسان شناسی زبانی مربوط به هویت فرهنگی از نظر زبان و گفتمانی است
امیلیا ابرله
امیلیا ابرله ژیمناست زادهٔ March 4, 1964 میلادی اهل کشور رومانی است.
انسان‌شناسی زبان‌شناختی
هویت و درون گرایی
علاوه بر وی ، دانشمندانی چون امیل بنوینست ، مری بوچولتز و کیرا هال بنیامین لی ، پل کوکلمن و استنتون ورثام (در میان بسیاری دیگر) در درک هویت نقش داشته اند.
اجتماعی شدن
در یک سلسله مطالعات ، انسان شناسان زبانی الینور اوچ و بامی شیفلین به موضوع انسان شناسی جامعه پذیری پرداختند (روندی که نوزادان ، کودکان و بیگانگان به عضویت یک جامعه می آیند و یاد می گیرند در فرهنگ محل مشارکت کنند). آنها کشف کردند که فرآیندهای فراگیری زبان و اجتماعی شدن و به جامعه پیوستن نمی تواند مستقل از هم رخ دهد و این دو شدیدا با هم در ارتباط اند.
اوچ و شیفلین نشان دادند كه اعضای همه جوامع كودكان را با استفاده از زبان و از طریق استفاده از زبان اجتماعی می كنند. اوچ و شیفلین کشف کردند که چگونه ، از طریق داستان ها و قصه های شبانه در خانواده های طبقه متوسط سفید در کالیفرنیای جنوبی ،که توسط مادران و پدران برای فرزدان گفته میشود، تفکر  پدرسالاری در قالب کلمات به فرهنگ و هویت اجتماعی بچه ها منتقل میشود.
پارادایم‌ها و موضوعاتِ اصلی
تحقیقات انسان‌شناسی زبانشناختی معاصر در سه پارادایم صورت می‌پذیرند: «هویت‌های اجتماعی»، «ایدئولوژی‌های مشترک فراگیر» و «ساختمان و کاربردهای روایت در بینا-کنش میان افراد و گروها». موضوعات انسان‌شناختی‌ای که درون این سه پارادایم مورد بررسی قرار می‌گیرند، منجر به ایجاد حوزه‌هایی غنی برای تحقیقات هرچه بیشتر انسان‌شناسان زبانشناختی شده‌اند. از جمله می‌توان به حوزه‌های زیر اشاره کرد:
اردک‌تباران دریایی
اردک‌تباران دریایی نام یک تبار از تیره مرغابیان است.
راولینگز
راولینگز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چاله مورت
چاله مورت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چاه اسماعیل
چاه اسماعیل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دختران (فیلم ۱۹۵۷)
«دختران» (Les Girls) فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی جرج کیوکر است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
این فیلم برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی در سال ۱۹۵۷ شده است.
عباس‌کلا (نور)
عباس کلا، روستایی است از توابع بخش چمستان شهرستان نور در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان ناتل‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۹ نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.
تپه ولی گاه
تپه ولی گاه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان دامغان، روستای سرخ ده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیاه پله سفلی (کوهدشت)
سیاه پله سفلی (کوهدشت)، روستایی از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان درب گنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تسک‌ها
تِسِک‌ها نام یک سرده از تیره سسکان است.
واژۀ "تِسِک" در ناحیه سوادکوه برای سسک‌های به کار می‌رود. همچنین این واژه، دارای هم‌آوایی نزدیک با نام انگلیسی و علمی این گروه از سسک‌ها است.
خنجری (بردسکن)
خنجری، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش انابد، دهستان صحرا
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۴ نفر با ۲۹ خانوار بوده‌است.
خط کارمان
این خط برای قدردانی از تئودوره فون کارمان (۱۹۶۳–۱۸۸۱) مهندس و فیزیک‌دان مجارستانی ـ آمریکایی که قبل از هر چیز یک هوانورد و فضانورد فعال نیز بود «خط کارمان» نامیده می‌شود. او برای نخستین بار از راه محاسبه به این نتیجه رسیده بود که در حدود چنین ارتفاعی جو زمین برای حمایت از پرواز و هوانوردی، بیش از حد نازک می‌شود. یک وسیلهٔ نقلیهٔ هوایی در این ارتفاع ناچار است که سریعتر از سرعت مداری پرواز کند تا بتواند به اندازهٔ کافی نیروی برا یا (برداشت آیرودینامیکی) و (صرف نظر از نیروی گریز از مرکز) برای نگهداری خود تولید کند. افزایش ناگهانی دما و تعامل با تابش پرتوهای خورشیدی درست در زیر این خط قرار دارد که خود خط را در درون ترموسفر قرار می‌دهد.
مقاصد بی‌رحمانه
مقاصد بی‌رحمانه فیلمی ۹۷ دقیقه‌ای به کارگردانی راجر کامبل با بازی سارا میشل گلر محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
خلاصه داستان
«کاترین» با برادرخوانده اش، «سباستین» شرط می‌بندد که او نمی‌تواند «آنت» (دختری که تصمیم گرفته تا پیدا شدن عشق واقعی اش صبر کند)، را بدست بیاورد. اگر سباستین این شرط را ببازد، کاترین اتومبیل جگوار او را صاحب می‌شود و در صورت برد…
فیلمبرداری
این فیلم حدوداً در پنج هفته یعنی از تاریخ 9 ژوئن 1998 تا 15 ژوئیه 1998 فیلمبرداری شد.
طراحی لباس
به گفته دنیس وینگات، طراح لباس ، ریس ویترسپون برای تضاد با رنگ لباس های تیره رایان فیلیپ ، عمداً رنگهای روشن پوشیده بود.
نقش ها
در طول فیلم ، رایان فیلیپ و ریس ویترسپون در مقابل هم قرار داشتند. این دو نفر سه ماه پس از اکران فیلم ازدواج کردند و با دو فرزند در سال 2008 طلاق گرفته و جدا شدند. همچنین علی‌رغم گزارش هایی، ریس ویترسپون هنگام فیلمبرداری باردار نبود. این فیلم از 9 ژوئن 1998 تا 15 ژوئیه 1998 فیلمبرداری شد و ویترسپون دخترش آوا را در 9 سپتامبر 1999 به دنیا آورد یعنی یک سال کامل پس از فیلمبرداری این فیلم. اما از او در رسانه ها و مطبوعات به عنوان کسی که باردار بود، نام برده می شد. همچنین سلما بلیر در نقش سیسیل، به ترتیب پنج و سه سال از سارا میشل گلر در نقش کاترین و رایان فیلیپ در نقش سباستین مسن تر است.
درجه بندی
تهیه کننده نئال اچ مورتیز به طور قراردادی با کلمبیا پیکچرز موافقت کردند که فیلم دارای رتبه R باشد، و نه رتبه ای کمتر.
فیلمنامه
راجر کامبل نویسنده و کارگردان، فیلمنامه ابتدایی فیلم را در دوازده روز نوشت.
عنوان فیلم
نام فیلم در ابتدا قرار بود "اختراعات بی رحمانه" باشد ، اما این عنوان می توانست یک فیلم علمی تخیلی را در ذهن طرفداران تداعی کند، بنابراین نام فیلم قبل از اکران تغییر کرد. همچنین عنوان نسخه آلمانی این فیلم "Eiskalte Engel" نام دارد که به "فرشتگان یخی سرد" ترجمه می شود.
بیلی لنگه
بیلی لنگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان املش در استان گیلان ایران است.این روستا در دل جنگلی بسیار زیبا واقع شده است و از آب و هوایی نسبتاً مطلوب و معتدل خزری برخوردار می باشد.شغل اصلی مردم این روستا چایکاری می باشد و یکی از روستاهای سرآمد شهرستان املش در تولید برگ سبز چای می باشد.این روستا در مسیر جاده اصلی منتهی به روستای گردشگری تابستان نشین واقع شده است.در کنار چایکاری ،دامداری و همچنین توسعه باغات مرکبات نیز در این روستا رونق یافته است.فاصله این روستا تا شهرستان املش 4 کیلومتر بوده و دارای جاده آسفالته می باشد.علت نامگذاری این روستا به بیلی لنگه قرار گرفتن آن در بین دو رودخانه می باشد.این روستا دارای منازل شیروانی از جنس چوب و کاه و گل بوده و می تواند جزو روستاهای هدف گردشگری در استان گیلان و شهرستان املش باشد.باغات چای عبدالعلی خان صوفی سیاوش اولین شهردار املش و از خوانین صوفیان املش در این روستا واقع شده که پس از فوت ایشان باغات به سرمایه داران دیگری فروخته شده است.اخیراً پروژه گردشگری در این روستا در حال احداث می باشد.قدمت این روستا به بیش از 500 سال میرسد.در گذشته دامداران روستا از اردیبهشت ماه تا مهر ماه جهت استفاده دامها از علوفه مراتع ییلاقی به ییلاقات املش بویژه ییلاق جهنج کوچ می کردند. بسیاری از جوانان این روستا دارای تحصیلات عالیه بوده و در ادارات مختلف سطح کشور بعنوان کارمند یا مدیر مشغول خدمت هستند.
جمعیت
این روستا در دهستان املش جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
رایشناو
رایشناو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بومور
بومور (به انگلیسی: Bowmore) یک روستا در بریتانیا است که در آرگایل و بوت واقع شده‌است. بومور ۸۶۲ نفر جمعیت دارد.
فرهنگستان موسیقی سلطنتی سوئد
فرهنگستان موسیقی سلطنتی سوئد در سال ۱۷۷۱ توسط گوستاو سوم سوئد پایه‌گذاری شده و یکی از فرهنگستان‌های سلطنتی سوئد است. این فرهنگستان، یک سازمان مستقل است که برای ترویج هنری، علمی، آموزشی و توسعه فرهنگی موسیقی فعالیت می‌کند.
نمایشگاه جهانی
اکسپوی یا نمایشگاه جهانی (انگلیسی: World's Fair or Universal Expositions - فرانسوی: Exposition universelle) مجموعهٔ نمایشگاه‌هایی است که هر چند سال یکبار در کشورهای مختلف جهان برگزار می‌شود. این نمایشگاه‌ها مهم‌ترین نمایشگاه‌های برگزار شده در جهان محسوب می‌شوند. این نمایشگاه‌ها تحت نظر مؤسّسه‌ای به نام دفتر بین‌المللی نمایشگاه‌ها (World's Fair or Universal Expositions Le Bureau international des expositions) که در پاریس واقع است برگزار می‌شود. این نمایشگاه را اکسپو (expo) نیز می‌نامند.
ایدهٔ برگزاری این قبیل نمایشگاه‌ها به سنت رایج بین فرانسویان برای برگزاری نمایشگاه‌های سالانه برمی‌گردد. در سال ۱۸۴۴ نمایشگاهی تحت عنوان نمایشگاه صنعتی فرانسه (French Industrial Exposition of 1844) در پاریس برگزار شد که این نمایشگاه زمینه‌ساز ادامهٔ این قبیل نمایشگاه‌ها در سطح بین‌المللی و تحت نام نمایشگاه جهانی بود. اوّلین دورهٔ این نمایشگاه‌ها پس از انقلاب صنعتی با نام «نمایشگاه بزرگ» در هاید پارک لندن در سال ۱۸۵۱ برگزار شد.
اکسپو
اکسپو برگرفته از واژه Exposition است و به نمایشگاه‌های جهانی که میانه‌های سده نوزدهم (میلادی) بر پا گردیده گفته می‌شود. اکسپو رویدادی است که هر پنج سال یکبار و هر بار در کشوری متفاوت برگزار می‌شود. اهمیت این نمایشگاه و پیامدها و برآیندهای آن برای کشورهای جهان آن چنان ارزشمند است که امروزه اکسپوها سومین رویداد مهم دنیا پس از مسابقات جام جهانی فوتبال و بازیهای المپیک بوده و نام المپیک فرهنگ ملل را برای آن برگزیده اند.
این نمایشگاه پیشگاهی است برای نمایش گذشته، اکنون و آینده کشورها که در آن دستاوردهای اجتماعی، اقتصادی، علمی و پیشینه فرهنگی و دورنمای توسعه کشورها به نمایش گذاشته می‌شود. میزبانی نمایشگاه اکسپو برای توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیرساختی شهرهای میزبان و داد و ستدها و همکاری‌های بین‌المللی بسیار کارساز است. از این رو، همه کشورهای عضو «دفتر نمایشگاه‌های بین‌المللی» (BIE) مایلند میزبانی این نمایشگاه را به گرده بگیرد. تا کنون حدود ۶۰ اکسپو در ۲۴ شهر برگزار شده‌است. «شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران» ازسال ۱۳۸۱ به نمایندگی از ایران به عضویت BIE درآمده است و سازمان‌دهی حضور در اکسپوها را برعهده دارد.
مکان و زمان برگزاری نمایشگاه جهانی
نمایشگاه‌های گل و گیاه:
کلوریس لیچمن
کلوریس لیچمن (زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۹۲۶ – درگذشتهٔ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سیاه پله امید علی
سیاه پله امید علی، روستایی از توابع بخش طرهان شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
استیو ریویس
استیو ریویس (زاده August 14, 1962) بازیگر آمریکایی است.
کلوریس لیچمن
وی از دانشگاه ایالتی ایلینوی و دانشگاه نورت‌وسترن فارغ‌التحصیل شده بود.
افتخارات و جوایز
او ۸ بار برنده جایزه امی برای برنامه‌های تلویزیونی سر شب، بیش از هر شخص دیگری، و یک دفعه برنده جایزه امی برای برنامه‌های تلویزیونی در طی روز شده‌بود.
درگذشت
در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱، خبر درگذشت او بر اثر عوامل طبیعی و در سن ۹۴ سالگی اعلام شد، او در خانه‌اش در انسینیتاس، کالیفرنیا در گذشت. تاریخ مرگ او هم ۲۶ ژانویه و هم ۲۷ ژانویه  گزارش شده‌است.
استیو ریویس
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم جرونیمو: یک افسانه آمریکایی و جاده به پالوما اشاره کرد.
سیاه‌اردک
سیاه‌اردک یا آب‌کوپیل نام یک سرده از زیرخانواده اردک‌های روی آبچر است.
سیاه پله امید علی
جمعیت
این روستا در دهستان درب گنبد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
الگلشایم
اَلگُلشایم (به فرانسوی: Algolsheim) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Neuf-Brisach واقع شده‌است.
خصوصیات
الگُلشایم ۷٫۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۷۲ نفر جمعیت دارد.
بازار غذاهای دریایی هوانان
بازار عمده فروشی غذاهای دریایی هوانان (Huanan Seafood Wholesale Market) یک بازار حیوانات زنده و غذاهای دریایی در ووهان، استان هوبئی چین است. این بازار پس از تحقیقات اولیه توسط سازمان جهانی بهداشت در مورد شیوع کووید-۱۹ در ووهان مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته‌است. برخی حیوانات زنده از قبیل موش خرما، انواع پرنده و ماکیان، خرگوش، و نیز خفاش و مار نیز در این بازار به فروش می‌رسند. گوشت مار و خفاش از غذاهای مرسوم در چین به‌شمار می‌رود. این بازار در تاریخ یکم ژانویه ۲۰۲۰ برای تحقیقات بیشتر و همچنین پاک‌سازی بسته شد.
برلین
بِرلین یا بِرلَن  پایتخت کشور آلمان و بزرگ‌ترین شهر هم از لحاظ جمعیت و هم از لحاظ مساحت در این کشور است و هم اکنون در اتحادیه اروپا مقام نخست را دارد.
برلین همچنین یک شهرِ ایالتی است؛ یعنی یکی از ایالت‌های شانزده‌گانه آلمان نیز به‌شمار می‌آید.
مساحت برلین ۸۹۹ کیلومتر مربع است و ۳۸ کیلومتر از شمال به جنوب و ۴۵ کیلومتر از شرق به غرب امتداد یافته‌است. میانگین ارتفاع آن از سطح دریا ۳۴متر ثبت شده بلندترین ارتفاع (۱۱۵متر) به دو تپه مصنوعی توفلسبرگ و ماگلبرگ مربوط می‌شود.
این شهر در شمال شرقی آلمان، در کنار رودهای اشپغه و هاول و مرکز منطقه کلان‌شهری برلین/براندنبورگ واقع شده که نزدیک به شش میلیون جمعیت را با بیش از ۱۸۰ ملیت در خود جا داده‌است.
یک سوم شهر برلین از جنگل، پارک، باغ، رود، آبراهه، و دریاچه تشکیل شده‌است.
اسناد اولیه سده ۱۳ (میلادی) نشان می‌دهد که این شهر از مراکز مهم راه‌های اصلی تجارت در اروپا بوده‌است.
برلین در طول تاریخ بارها پایتخت بوده‌است؛ پایتخت ماربرید براندنبورگ (۱۴۱۷–۱۷۰۱)، پادشاهی پروس (۱۷۰۱–۱۹۱۸)، امپراتوری آلمان (۱۸۷۱–۱۹۱۸)، جمهوری وایمار (۱۹۱۹–۱۹۳۳)، رایش سوم (۱۹۳۳–۱۹۴۵). این شهر همچنین در دهه ۱۹۲۰ سومین شهر بزرگ جهان به‌شمار می‌رفته‌است.
برلین پس از سقوط آلمان نازی به دست نیروهای شوروی و پس از پایان جنگ جهانی دوم به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شد که به سقوط برلین مشهور است. آلمان شرقی، بخش شرقی آن را پایتخت خود برگزید و پس از چندی با ساخت دیواری ارتباط شرق و غرب این شهر را با هم قطع کرد.
جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی این شهر، برلین را به عنوان یکی از مراکز فرهنگی جهان تبدیل کرده‌است. برلین در سده ۱۸ میلادی، به عنوان پایتخت پروس، قلب روشنگری بود. امروز نیز برلین، یکی از شهرهای مهم اروپاست.
تاریخ
بسیاری از رویدادهای تاریخی آلمان در این شهر رخ داده‌اند. پس از دوران نازی‌ها و پایان یافتن جنگ دوم جهانی، این خطه بین چهار قدرت بزرگ جهان، آمریکا، فرانسه، بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شد. در سال ۱۹۶۱ سرانجام جدایی دو بخش از آلمان با ساختن دیوار در برلین قطعی شد. تا ۹ نوامبر سال ۱۹۸۹ و انقلاب صلح‌آمیز مردم آلمان شرقی، این دیوار هم‌چنان برقرار بود. یک سال پس از آن، دو آلمان به‌طور رسمی متحد شدند.
پس از اتحاد دوباره آلمان گفتگو بر سر انتقال پایتخت از بن به برلین آغاز شد. در ۲۰ ژوئن ۱۹۹۱ در بوندستاگ در یک رای‌گیری ۳۲۰ نماینده به بن و ۳۳۷ نماینده به برلین رای دادند.
هم‌اکنون برلین، پایتخت آلمان، مرکز دولت و مجلس فدرال این کشور است، هر چند که هنوز برخی از وزارت‌خانه‌ها، شعبه‌هایی نیز در شهر بن، پایتخت پیشین آلمان دارند.
اقتصاد
از شهروندانی که در این شهر آماده به کار هستند؛ نزدیک به ۵۰ درصد در مراکز وابسته به صنایع مختلف مشغول به کارند. ۱۵درصد از طریق دادوستد روزگار می‌گذرانند، ۱۳درصد در صنعت و ۱۲ درصد در ادارات دولتی کار می‌کنند.
مهندسی سامانه‌های الکتریکی بزرگ‌ترین بخش صنعتی در این شهر به‌شمار می‌آید که ۴/۳۱درصد از نیروهای کاری را به خود اختصاص داده‌است.
فرانسیسکو دا کوستا گومز
فرانسیسکو دا کوستا گومز (Francisco da Costa Gomes؛ زادهٔ June 30, 1914 – درگذشتهٔ 1914:6:30, July 31, 2001) یک افسر نظامی، دومین افسر ارتش پرتغالی پس از انقلاب جمهوری و سیاستمدار اهل پرتغال بود که از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ به عنوان پانزدهمین رئیس‌جمهور پرتغال خدمت کرد.
برلین
اقتصاد
در سال ۲۰۱۵ تولید ناخالص داخلی (GDP) برلین به ۱۲۴ میلیارد یورو رسید که در مقایسه به سال پیش ۵/۴ درصد رشد داشته‌است. خدمات بخش عمده بازار کار برلین را در دست دارد و در نوامبر ۲۰۱۵ آمار بیکاری به ۱۰ درصد رسید. در بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ در برلین بیش از ۱۳۰ هزار شغل ایجاد شده‌است. در سال ۲۰۱۸ این رقم به عدد ۱۴۷ میلیارد یورو رسید.
فرانسیسکو دا کوستا گومز
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه بین‌المللی حقوق بشر القذافی و لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده است.
برلین
جغرافیا
۲۴ درصد از مساحت شهر را جنگلها و دریاچه‌های زیبا پوشانده، دره رود اسپری که از شرق تا غرب امتداد دارد و به میزان ۱۹۷ کیلومتر در رودخانه‌ها و کانال‌هایی که قابل کشتیرانی، سهیم است. ۴۷ درصد از زمین‌های این شهر دارای کاربری‌های متفاوت است، ۸ درصد برای زیر سازه‌های ترافیکی در نظر گرفته شده و ۴۳ درصد برای فضای سبز و چشم‌اندازهای طبیعی مطرح است که از این میزان ۱۷ درصد آن به جنگل‌ها، ۱۲ درصد به پارک‌ها، ۷درصد به اراضی کشاورزی و ۷ درصد به دریاچه‌ها اختصاص دارد. ۲۰ درصد فضای باز نیز به عنوان زمین‌های جان پناه جهت بلایای طبیعی در اطراف شهر قرار دارد.
فرهنگ
نخستین رادیوی محلی برلین در اکتبر ۱۹۲۳ راه‌اندازی شد.
برلین یکی از جذاب‌ترین شهرهای جهان برای شب‌زنده‌داری است. هم‌اکنون قسمت‌های شرقی شهر برلین از لحاظ تفریح شبانه معروف هستند.
این شهر بزرگ، مرکز سیاسی و فرهنگی آلمان است و به خاطر تقسیم آن به دو بخش برلین غربی و برلین شرقی در سال‌های بین ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۹ دارای یکی از متنوع‌ترین محیط‌های شهری اروپا است.
جشنواره فیلم برلین (برلیناله)
شهر برلین در ماه فوریه هر سال، میزبان جشنواره بین‌المللی فیلم برلین یا برلیناله است. برلیناله یکی از رویدادهای مهم سینمایی جهان به‌شمار می‌آید. برلیناله نخستین بار در سال ۱۹۵۱ با نمایش فیلم ربکا، ساخته آلفرد هیچکاک گشایش یافت.
جشنواره فیلم برلین در کنار جشنواره فیلم ونیز و جشنواره فیلم کن، مهم‌ترین رویداد سینمایی اروپا به‌شمار می‌رود. این جشنواره هر ساله جایزه خرس طلایی و خرس نقره‌ای را به برگزیدگان بخش اصلی اهدا می‌کند. خرس به‌عنوان نمادی از شهر برلین شناخته می‌شود. در بخش‌های چندگانهٔ این فستیوال، مسابقه - پانوراما - فُروم - نسل - پرسپکتیو کینو آلمان - برلیناله کوتاه و چشم‌اندازی به گذشته، حدود ۴۰۰ فیلم به نمایش در می‌آیند. رئیس این جشنواره از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۹ دیتر کاسلیک بود و از سال ۲۰۲۰ ماریته ریسنبیک مدیریت اجرایی و کارلو چاتریان مدیریت هنری این جشنواره را برعهده دارند.
ترابری
ایستگاه راه‌آهن مرکزی برلین یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین ایستگاه‌های راه‌آهن در اروپا محسوب می‌شود و علاوه‌بر سرویس‌دهی به شهرهای مهم آلمان، قطار به مقصدهای بین‌اللملی همچون وین، پراگ، زوریخ، ورشو، بوداپست و آمستردام دارد.
ترابری داخلی در شهر برلین به صورت گسترده‌ای در دسترس است، متروی برلین در سال ۱۹۰۲ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱۰ خط و ۱۷۰ ایستگاه می‌باشد. این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان محسوب می‌شود. همچنین اس-بان برلین یا قطار حومه برلین با ۱۵ خط و ۱۶۶ ایستگاه شهرها و مناطق اطراف این شهر را پوشش می‌دهد. تراموا برلین نیز با ۲۲ خط جابه‌جایی مسافرین در سراسر این شهر را انجام می‌دهد.
ترابری عمومی یکی از مهم‌ترین راه‌های ترابری در برلین به‌شمار می‌آید و در این راستا حکومت فدرال برلین تصمیم دارد تا ۲۰۳۵ سالانه نزدیک به ۲ میلیارد یورو جهت توسعه زیرساخت‌های ترابری عمومی سرمایه‌گذاری کند. همچنین تشویق مردم به استفاده بیشتر از ترابری عمومی هم دیگر برنامه این شهر است، تا جایی که دولت و پارلمان در حال بررسی اجرای طرح ترابری رایگان برای ساکنان برلین یا بلیت یک یورویی برای همهٔ مسیرها هستند.
شهرهای خواهر
برلین امروزه دارای بیست شهر خواهر است:
دستیار یک خون‌آشام
دستیار یک شبح داستانی نوشته دارن شان از سری قصه‌های سرزمین اشباح (دومین جلد) که در رده بندی رمان‌های تخیلی نوجوانانه، و کمی ترسناک جای دارد. جی‌کی‌رولینگ خواندن این کتاب را برای هری پاتر دوستان توصیه کرده‌است.
این کتاب توسط فرزانه کریمی به فارسی ترجمه شده و در ۲۲۸ صفحه توسط انتشارات قدیانی (کتاب‌های بنفشه) چاپ و منتشر شده‌است.
منابع
کتاب دستیار یک شبح نوشته دارن شان
سیکیم
سیکیم (به انگلیسی:Sikkim)ایالتی است در شمال شرقی کشور هندوستان که در دامنه هیمالیا واقع است.
این ایالت کمترین جمعیت در هند را دارد و پس از گوا دومین ایالت کوچک هند به‌شمار می‌آید. جمعیت ایالت سیکیم در سال ۲۰۱۱ میلادی برابر با ۶۰۷٬۶۸۸ نفر بود.
مرکز این ایالت شهر گنگتوک است.
نام
ریشه نام سیکیم را از ترکیب دو واژه «سو» و «خییم» در زبان نپالی لیمبو دانسته‌اند که واژه اولی به معنای نو و دومی به معنای سرای است. گفته می‌شود که «سرای نو» به کاخ نخستین فرمانروای این منطقه یعنی فونتسوگ نامگیال اشاره دارد. نام تبتی برای سیکیم، «درنجونگ» و به معنی «دره برنج» است. مردم لپچا، که ساکنان اصلی سیکیم هستند این سرزمین را «نیه-مائه-اِل» می‌نامیدند که به معنی «بهشت» است. در تاریخ‌نامه‌ها، سیکیم را ایندراکیل می‌نامیدند، به معنای «باغ ایندرا (ایزد جنگ).»
ساکنین مهم
کارماپا لاما سومین رهبر بزرگ تبتی در این شهر در تبعید به سر می‌برد.
تاریخ
قلمرو سیکیم در زمان استعمار بریتانیا جزء مستعمرات این امپراتوری نبود و با پذیرش قدرت و تسلط بریتانیایی‌ها، تحت الحمایت این امپراتوری استقلال داخلی خود را حفظ کرد. با خروج نیروهای غربی از هندوستان، منطقهٔ سیکیم تحت‌الحمایه قلمرو هند درآمد و مدتی بعد جزئی از این کشور شده و تشکیلات سیاسی داخلی خود را از دست داد.
هامور
ماهی هامور  (Aethaloperca rogaa) نام نوعی ماهی است که اندازه متوسط آن ۴۵ سانتیمتر و حداکثر طول آن ۱۵۰ سانتیمتر است.
در فارسی آن را هامور سیاه نیز می‌گویند.
مشخصات
رنگ بدن این ماهی قهوه‌ای تیره همراه لکه‌های سیاه است ، داخل دهان و فضای آبششی سرخ رنگ می‌باشد، ارتفاع بدن بیشتر از طول سر و باله پشتی دارای ۹ شعاع سخت و ۱۷ تا ۱۸ شعاع نرم می‌باشد. باله مخرجی دارای ۳ شعاع سخت و ۹ شعاع نرم و باله دمی تخت می‌باشد. دهان بزرگ و دارای ۳ یا ۴ ردیف دندان بر روی فک پائین، بدن پوشیده از فلس‌های شانه‌ای، خط جانبی دارای ۴۸ تا ۵۵ عدد فلس می‌باشد.
این ماهی روی بسترهای سخت و مناطق سنگی و صخره‌ای مرجانی از عمق ۳ تا ۶۰ متر زیست کرده و از ماهیان کوچک و سخت‌پوستان تغذیه می‌نماید. در خلیج فارس ایران از این نوع ماهی یافت می‌شود.
وسایل صیدی که برای این نوع ماهی استفاده می‌شود عبارت است از گرگور، قلاب دستی و ترال کف. این ماهی را می‌توان در کنار صخره‌هایی که نزدیک به ساحل است پیدا کرد.
طریقهٔ صید این ماهی با قلاب بدین گونه است که ماهی کوچکی را به قلاب ببندند و بدون استفاده از وزنه یا سرب آن را بداخل آبی که در نزدیکی صخره‌ها وجود دارد بیندازند تا به آرامی و آهسته آهسته زیر آب برود و برای ماهی هامور این تصور به وجود بیایید که ماهی کوچک زنده است.
منابع
۱- صادقی، ناصر،۱۳۸۰:ویژگی‌های زیستی و ریخت‌شناسی ماهیان جنوب ایران، انتشارات نقش مهر،۴۳۸ ص.
۲- بلگواد، ه، لوپنتین، ب،۱۹۴۴:ماهیان خلیج فارس، ترجمه اسماعیل اعتماد و بابا مخیر،۱۳۶۹، انتشارات دانشگاه تهران،۲۵۷ص.
۳- نورنخش، حسین،۱۳۷۰:پژوهشی پیرامون صید، دریا و ابزیان خلیج فارس، انتشارات امیر کبیر.
دماراتوس
دماراتوس یا دماراتُس (به Δημάρατος)، از حدود ۵۱۵ سال قبل از میلاد تا ۴۹۱ قبل از میلاد، پانزدهم یوروپونتیدس، پادشاه اسپارتا، جانشین پدرش آریستون بود. وی به عنوان پادشاه، عمدتاً به دلیل مخالفت با پادشاه مشترک اسپارت، کلئومنس اول، شناخته می‌شود. وی بعداً به شاهنشاهی هخامنشی گریخت و در آنجا به وی پناهندگی و زمین داده شد و در حمله دوم پارس به یونان در سمت پارسیان جنگید. کلئومنس به پیشگوی دلفی رشوه داد تا بگوید دماراتوس پسر مشروع پدرش، پادشاه آریستون نیست تا او را به تبعید بفرستند و از اینکه سلطنت خود را از دست داده شرمنده شود.
زندگی‌نامه
هنگامی که کلئومنس تلاش کرد تا ایساگوراس را در آتن مستبد کند، دماراتوس تلاش ناموفقی کرد تا برنامه‌های خود را ناکام بگذارد. در سال ۴۹۱ قبل از میلاد، اژینا یکی از ایالت‌هایی بود که نمادهای تسلیم (زمین و آب) را به پارس داد. آتن بلافاصله برای مجازات این به اسپارتا متوسل شد تا این عمل مادگرایی را مجازات کند و کلئومنس اول برای دستگیری عاملان به جزیره اژینا رفت. اولین تلاش او به دلیل دخالت دماراتوس که تمام تلاش خود را به کار برد تا کلئومنس را در وطن بدبین کند، بی‌نتیجه ماند.
به تلافی آن، کلئومنس از لئوتیدیداس، دشمن نسبی و شخصی دماراتوس خواست که تاج و تخت را به این دلیل که دماراتوس در حقیقت پسر آریستون نبود، بلکه از آگتوس، شوهر اول مادرش بود ادعا کند. کلئومنس به غیبگوی نیایشگاه دلفی رشوه داد تا به نفع لئوتیچیدس، به‌طور رسمی وی را پادشاه اعلام کند که در ۴۹۱ سال قبل از میلاد پادشاه شد.
پس از برکناری دماراتوس، کلئومنس به همراه همکار جدیدش لئوتیچیدس برای بار دوم به جزیره اژینا سفر کرد، ده نفر از شهروندان برجسته را توقیف کرد و آنها را به عنوان گروگان در آتن گرفت. [[پرونده:MYSIA,_Teuthrania._Prokles._Dynast_of_Teuthrania_and_Halisarna,_circa_400-399_BC.jpg|بندانگشتی| حاکم مشترک اوریستنس، به عنوان سلسله تِئوثرانیا و هالیسارنا حدود ۴۰۰–۳۹۹ قبل از میلاد. پرتره پروکلس با کلاه ایرانی، تئوثرانیا، میسیا.
سر برجسته آپولو سمت چپ / سر پروکلس سمت راست، با استفاده]] در زمان سلب مسئولیت او، دماراتوس مجبور به فرار شد. او به دربار پادشاه ایرانی خشایارشا اول رفت و خشایار شاه شهرهای تئوثرانیا و هالیسارنا را در اطراف پرگامون، جایی که فرزندان او اوریستن و پروکلس هنوز در آغاز قرن ۴ قبل از میلاد حکمرانی می‌کردند، به او داد.
وی در حمله خود به یونان در ۴۸۰ پیش از میلاد خشایارشا را همراهی کرد و ادعا می‌شود که خشایارشا را هشدار داده بود که قبل از نبرد ترموپیل اسپارتی‌ها را دست کم نگیرید:
'در مورد اسپارتایی‌ها نیز همین‌طور است. یکی در برابر یکی، آنها به خوبی هر کس در دنیا هستند. اما وقتی آنها در تن مبارزه می‌کنند، از همه بهتر هستند. زیرا اگرچه آنها مرد آزاده ای هستند، اما کاملاً آزاد نیستند. آنها قانون را به عنوان استاد خود می‌پذیرند؛ و آنها بیشتر از این که استاد شما به شما احترام بگذارند به این استاد احترام می‌گذارند. هرچه او امر کند، آنها انجام می‌دهند؛ و فرمان او هرگز تغییر نمی‌کند: آنها را از فرار در جنگ منع می‌کند. او از آنها می‌خواهد که محکم بایستند - برای تسخیر یا مردن. ای پادشاه، اگر به نظر می‌رسد احمقانه صحبت می‌کنم، از این زمان راضی هستم که سکوت کنم. من فقط الان صحبت کردم چون تو به من امر کردی امیدوارم همه چیز مطابق خواسته شما رقم بخورد.'
- تاریخ هردوت (ترجمه G. Rawlinson)
خشایارشا اول همچنین از دماراتوس در مورد دانش وی از یونانیان و اینکه آیا آنها نبردی علیه ارتش پارس می‌کنند، پرسیدند. در پاسخ، دماراتوس حتی پس از برکناری و تبعید از اسپارتا دربارهٔ یونانیان مطلوب صحبت می‌کند:
- تاریخ هرودوت (ترجمه رابین واتر فیلد)
تبعیدیان یونانی در امپراتوری هخامنشی
دماراتوس یکی از چندین اشراف یونانی بود که پس از وارونه سازی در وطن، به امپراتوری هخامنشی پناه بردند، معروف‌ترین آنها تمیستوکلس و گونگیلوس بود. به‌طور کلی، آنها پاداش سخاوتمندانه پادشاهان هخامنشی دریافت کرده و برای حمایت از آنها کمک‌های زمینی دریافت کردند و بر شهرهای مختلف آسیای صغیر حکومت کردند.
چاه باشه
چاه باشه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عشق (فیلم ۲۰۰۱)
عشق فیلمی ۱۱۲ دقیقه‌ای به کارگردانی جان مک‌کی با بازی اندی مک‌داول محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.