cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شهرستان فرفکس، ویرجینیا
فرفکس یکی از شهرستان‌های ایالت ویرجینیا در آمریکا است. تا سال ۲۰۱۰ جمعیت این شهرستان ۱٬۰۸۱٬۷۲۶ بود که ۱۳٫۵٪ از جمعیت ویرجینیا را تشکیل می‌دهد.
این شهرستان اولین شهرستان امریکا بود به درآمد میانه خانوار ۶ رقمی رسید و پس از شهرستان مجاور لودون در آمریکا دارای بالاترین درآمد سرانه خانوار در کشور است.
تعدادی از جامعه‌های اطلاعاتی آمریکا مانند سیا در این شهرستان قرار دارند.
جغرافیا
طبق اداره آمار آمریکا مساحت شهرستان 407 sqmi است که 395 sqmi آن خشکی و 12 sqmi آن آبی است.
آموزش
نظام مدارس دولتی شهرستان فرفکس مسئولیت ادارهٔ مدارس دولتی را در این شهرستان بر عهده دارد. مقر اصلی آن در ۸۱۱۵ گیت‌هوس رود در نزدیکی فالز چرچ است.
دانشگاه جرج میسون اندکی بیرون شهر فرفکس نزدیک مرکز جغرافیایی شهرستان قرار دارد.
اقتصاد
تولید ناخالص شهرستان نزدیک به ۹۵ بیلیون دلار است.
کارفرمایان بزرگی در این شهرستان هستند، از جمله گروه فولکسواگن آمریکا، CSC (شرکت علوم کامپیوتر), نورتروپ گرومن, SAIC, کپیتال وان, جنرال داینامیکس. اکسون‌موبیل عملیات‌های زیردست خود را در این شهرستان اجرا می‌کند. هفت دفتر مرکزی شرکت فرچون ۵۰۰، ۱۱ شرکت هیسپانیک ۵۰۰, و پنج شرکت از بلک انترپرایز ۵۰۰ در این شهرستان واقع شده‌اند. نورتروپ گرومن۲۰۱۰ اعلام کرد که مراکز شرکتش را از لس‌آنجلس به شهرستان فرفکس انتقال خواند داد.
تراکم کارکنان فنی در این شهرستان از دره سیلیکون بیشتر است.
اشتغال
میانگین دستمزد هفتگی در این شهرستان طی سه‌ماههٔ نخست ۲۰۰۵ برابر ۱٬۱۸۱ دلار بوده است که ۵۲٪ از میانگین ملی بیشتر است.
در اوایل ۲۰۰۵ شهرستان فرفکس در مجموع ۵۵۳٬۱۰۷ شغل وجود داشت.
مهمترین کارفرمایان
طبق گزارش جامع وضعیت سالانهٔ اقتصادی شهرستان در سال ۲۰۱۰، بزرگترین کارفرمایان شهرستان عبارتند از:
جاده‌ها
چند بزرگراه اصلی از شهرستان فرفکس می‌گذرد، از جمله بزرگراه میان‌ایالتی ۴۹۵، بزرگراه میان‌ایالتی ۶۶, بزرگراه میان‌ایالتی ۹۵, و بزرگراه میان‌ایالتی ۳۹۵.
این شهرستان در ناحیهٔ متروی واشینگتن دی. سی. است.
هوایی
فرودگاه بین‌المللی دالس واشینگتن و نیز فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن و فرودگاه بین‌المللی ثرگود مارشال بالتیمور واشینگتن برای این شهرستان خدمات هوایی ارائه می‌کنند.
فرودگاه منطقه‌ای ماناساس در شهرستان همسایه نیز برای محموله‌های منطقه‌ای و خدمات جت شخصی استفاده می‌شود.
زیارت‌جاه (نیک‌شهر)
زیارت‌جاه روستایی در دهستان هیچان بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵۸ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است.
درهووله
درهووله یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پیسک واقع شده‌است. درهووله ۲۳٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۵ نفر جمعیت دارد و ۴۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلوین لوید
سلوین لوید (Selwyn Lloyd؛ July 28, 1904 – 1904:7:28, May 18, 1978) یک سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود.
ماینتس-بینگن
خصوصیات
ماینتس-بینگن ۲۰۳٬۳۳۸ نفر جمعیت دارد.
سیروس غنی
سیروس غنی (۲۰ آبان ۱۳۰۸ سبزوار – ۱۵ دی ۱۳۹۴ آمریکا) حقوق‌دان و تاریخ‌پژوه ایرانی بود.
زندگی‌نامه
سیروس غنی "Cyrus Ghani"در ۲۰ آبان ۱۳۰۸ سبزوار به دنیا آمد. پدرش قاسم غنی بود. پس از انتخاب پدر به عنوان نماینده مجلس به همراه خانواده به تهران نقل مکان کرد. دوره متوسطه را در تهران، بیروت و لندن سپری کرد و برای تحصیلات دانشگاهی به آمریکا رفت. پس از اخذ مدرک کارشناسی ادبیات انگلیسی در نهایت از دانشگاه نیویورک در رشته دکتری حقوق فارغ‌التحصیل شد.
وی مجموعه کم‌نظیری از کتاب‌های مربوط به ایران داشت که توصیفی از آن‌ها را در کتاب خود ایران و غرب عرضه کرده‌است. او خاطرات و یادداشت‌های پدرش دکتر قاسم غنی را در سیزده جلد منتشر کرد که خلاصه‌ای از آن با نام Man of Many Worlds با ترجمه پال اسپراکمن به زبان انگلیسی منتشر شد. وی همچنین دوستدار جدی سینما بود و کتابی دربارهٔ فیلم‌های مهم تاریخ سینما نوشته‌است. مهم‌ترین تألیف او کتاب برافتادن قاجار و برآمدن رضاشاه است. سیروس غنی روز سه شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۴ در ۸۶ سالگی در آمریکا درگذشت.
کوچینک
کوچینک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیکشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ این روستا ۱٬۹۱۷ نفر جمعیت داشته است.
مسعود رجب‌نیا
مسعود رجب‌نیا مترجم اهل ایران بود. وی در سال ۱۲۹۸، در تهران متولد شد و پس از طی دورهٔ مقدماتی و متوسطه، وارد دانشسرای عالی تهران (دانشگاه تربیت معلم کنونی) گردید و با اتمام این دوره، تحصیلات خود را در رشتهٔ ادبیات فارسی دانشگاه تهران پی گرفت. او در سال ۱۳۲۲ مدرک لیسانس خود را دریافت نمود و در سال ۱۳۴۲ مدرک کارشناسی ارشد را از موسسهٔ مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران اخذ نمود. رجب‌نیا ابتدا به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و به تدریس در دبیرستان‌های تهران مشغول شد. سپس وارد خدمات دولتی شد و مشاغل متعددی را در رشته‌های فرهنگی و اجتماعی برعهده گرفت و سرانجام در سال ۱۳۵۸ با سمت معاونت کتابخانهٔ ملی بازنشسته شد. رجب‌نیا در کنار کار اداری و تدریس، از سال ۱۳۲۵ رسماً به ترجمهٔ متون انگلیسی در زمینهٔ ادبیات خارجی و تاریخ پرداخت و تا زمان وفاتش بدین کار مشغول بود. او در سال ۱۳۷۷، در کشور ترکیه درگذشت.
آثار
رجب نیا به‌دلیل تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی با انواع نثر فارسی آشنا بود و فارسی نوین را به‌طور بسیار روان می‌نوشت. زبان او سادگی فاخر نوشته‌های سبک خراسانی را داشت. وی کار ترجمه را از سال ۱۳۲۹ به طور رسمی با ترجمهٔ رمان دیوید کاپرفیلد اثر چارلز دیکنز آغاز کرد اما پس از این حوزه، فعالیت خود را بر روی تاریخ عمومی، تاریخ اجتماعی و تاریخ هنر ایران و اسلام متمرکز نمود.
وونروبوگو
وونروبوگو شهری در شهرستان کومبیسیری در استان بازگا در بورکینافاسوی مرکزی است و جمعیت آن ۶۱۰ نفر است.
جیمز هورنر
جـِیمز روی هورنر (زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۵۳ - درگذشته ۲۲ ژوئن ۲۰۱۵) آهنگساز و رهبر ارکستر آمریکایی بود. او از آهنگسازان تحسین‌شده و موفق سینمای هالیوود به‌شمار می‌آید. در طول دوران فعالیتش برای بیش از یکصد اثر سینمایی موسیقی ساخت؛ نامزد دریافت ده جایزه اسکار بود و شش جایزه گرمی دریافت کرد. او برای موسیقی متن و ترانه فیلم پرهزینهٔ تایتانیک موفق به دریافت دو جایزه اسکار شد. موسیقی فیلم‌های بیگانه‌ها، آپولو ۱۳، شجاع‌دل، ذهن زیبا، خانه‌ای از شن و مه، تروآ، و آواتار از ساخته‌های اوست.
زندگی و حرفه
هورنر در ۱۹۵۳ در شهر لس آنجلس واقع در ایالت کالیفرنیا در آمریکا به دنیا آمد. او پیانو را از پنج سالگی شروع کرد گرچه بعدها خود را پیانیست خوبی نمی‌دانست. تحصیلاتش را در کالج سلطنتی موسیقی لندن، دانشگاه جنوبی کالیفرنیا و دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس به اتمام رساند و در ۱۹۷۹ فعالیت سینمایی خود را با ساخت موسیقی برای فیلم بانوی سرخ‌پوش آغاز کرد. در ۱۹۸۵ برای نخستین بار برای فیلم بیگانه‌ها نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین موسیقی متن گردید. هورنر موفق شد برای فیلم‌های کارگردانان شناخته‌شده‌ای چون جیمز کامرون، استیون اسپیلبرگ، جرج لوکاس و ران هاوارد موسیقی بسازد. وی تا پایان دوران زندگیش از معدود آهنگسازانی بود که برای دو فیلم از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما (تایتانیک و آواتار) موسیقی نوشت.
از خصوصیات بارز آثار هورنر اهمیت به محتوای فولکلور یک فیلم در گسترش موسیقی آن است. این خصیصه در ساختار ملودیک، سازبندی و جلوه‌های صوتی برخی از آثار او مانند شجاع‌دل، نقاب زورو، آپوکالیپتو و غیره، قابل توجه است. بهره‌گیری از حال و هوای موسیقی بومی اروپای غربی، اصوات الکترونیک، و تلفیق آن با کُر و ارکستر با حضور پر رنگ سازهای بادی از ویژگی‌های آثار اوست.
از نقاط بارز و موفقیت‌آمیز دوران کاری او فروش ۲۷ میلیون نسخه از موسیقی فیلم تایتانیک بود که عنوان پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی فیلم در تاریخ سینما را به خود اختصاص داد. او نامزد دریافت ده جایزه گلدن گلوب نیز بود و دو بار این جایزه را برای فیلم تایتانیک دریافت کرد؛ همچنین نامزد دریافت سه جایزه بفتا برای موسیقی شجاع‌دل، تایتانیک، و آواتار بود اما موفق به دریافت هیچ‌کدام نشد.
درگذشت
در صبح روز دوشنبه ۲۲ ژوئن ۲۰۱۵، جیمز هورنر در حالی که با هواپیمای تک موتوره شخصی خویش بر فراز جنگل ملی لس پادرس در شمال سانتا باربارا پرواز می‌کرد دچار سانحه شد و درگذشت. وی در هنگام مرگ ۶۱ سال سن داشت. در ابتدا هویت خلبان برای نیروهای امدادی مجهول بود؛ اما تحقیقات بعدی و تأیید «سیلویا پاتریشیا»، دستیار وی، به تعیین هویت جیمز هورنر کمک کرد. پس از این سانحه، سلن دیون، خواننده ترانهٔ موفق فیلم تایتانیک، درگذشت وی را تکان‌دهنده توصیف کرد و نوشت: «ما مهربانی او و ذوق فوق‌العاده‌اش که کار هنری من را دگرگون ساخت برای همیشه در یاد خواهیم داشت».
شهردار (فیلم)
«شهردار» (Il sindaco) فیلمی در ژانر کمدی است. از بازیگران آن می‌توان به آنتونی کوئین، رائول بووا، و ماریا گرازیا کوچی نوتا اشاره کرد.
چکیده داستان
تراژدی د فیلیپو سیاستمداری که فعالیتهای مجرمانه در ناپل را اداره می‌کرد، در این فیلم به شرق شیکاگو منتقل شده‌است.
سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی همسود
سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی همسود سازمان تحقیات علمی وابسته به دولت فدرال استرالیا است که در سال ۱۹۲۶ با نام اولیه «شورای مشورتی علم و صنعت» پایه‌گذاری شد.
از پژوهش‌های برجسته این سازمان می‌توان اختراع طیف‌سنجی جذب اتمی، توسعه نخستین اسکناس پلیمری با موفقیت تجاری، نوآوری در دفع حشرات در آئروگارد و معرفی یک سری کنترل‌های بیولوژیکی در استرالیا را نام برد.
کامران دانشجو
کامران دانشجو (زادهٔ ۱۳۳۶ در دامغان) رئیس سابق ستاد انتخابات وزارت کشور در زمان برگزاری دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و وزیر سابق وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بوده‌است. دانشجو پیش از این در زمان دولت محمود احمدی‌نژاد سمت‌های استانداری تهران، قائم مقام و معاون سیاسی وزیر کشور و سرپرستی وزارت کشور را بر عهده داشته‌است. شبهه‌های زیادی در مورد مدرک تحصیلی وی وجود دارد و علاوه بر آن یک مورد سرقت علمی وی نیز توسط نشریه نیچر محرز شناخته شده‌است. برادر او خسرو دانشجو عضو و سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران در دوره سوم بود و دیگر برادر او فرهاد دانشجو رئیس سابق دانشگاه آزاد اسلامی بوده‌است. وی توسط وزارت خارجه آمریکا در ۱۸ مارس ۲۰۲۰ به همراه ۴ نفر دیگر تحریم شد.
شبهه دربارهٔ مدرک دکترا
وی هم‌چنین وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری از سوی احمدی‌نژاد در دولت دهم می‌باشد. به گفته وبگاه دانشگاه علم و صنعت کامران دانشجو دارای مدرک دکترای هوافضا از دانشگاه منچستر است و در دولت و در نهادهای غیردولتی تجربه کاری اجرائی و پژوهشی و علمی دارد (لازم است ذکر شود که طبق وبگاه شخصی فارسی کامران دانشجو، وی دارنده مدرک دکترا از دانشگاه منچستر، انگلستان و طبق وبگاه شخصی انگلیسی‌اش، دانشجو دارای دکترا از انستیتو سلطنتی علم و تکنولوژی منچستر (Manchester Imperial Institute of Science and Technology) است. ا. پس از شبهات و تناقضاتی که در این خصوص طی روزهای پیش از جلسه رای اعتماد یازدهم شهریور هشتاد و هشت مطرح شده بود، صفحه مربوط به کامران دانشجو در وبگاه دانشگاه علم و صنعت ویرایش شده و نام محل تحصیل کارشناسی ارشد و دکترای وی از منچستر به امپریال کالج لندن تعییر یافت و مقابل مدرک دکترای وی قید شد که دفاع از پایان‌نامه در ایران صورت پذیرفته‌است. او بعداً رزومه خود را در سایت‌اش تغییر داد.
اخراج از انگلستان و ممنوعیت ورود به اعضای پیمان شنگن
او در مصاحبه با روزنامه قدس، گفت که در دوران دانشجویی از انگلیس اخراج شده و به این کشور و همه کشورهای عضو پیمان شنگن ممنوع‌الورود شده‌است. او هنگامی که سمت استانداری تهران را در اختیار داشت، دربارهٔ برخی اخبار منتشر شده غیررسمی در مورد احتمال سفیر شدن‌اش در لندن، گفت: من به انگلیس ممنوع‌الورود هستم. وی توضیح داد: من در قضیه سلمان رشدی به همراه هفت دانشجوی دیگر، از انگلستان اخراج شدیم و در گذرنامه من درج شده تا زمانی که موضوع سلمان رشدی وجود داشته باشد، من حق ورود به انگلستان و کشورهای پیمان شنگن را ندارم. با توجه به مورد بالا وبگاه‌های منتسب به اصلاح طلبان چنین استدلال کرده‌اند که وی که در سال ۱۹۸۹ در زمانی که در حال اخراج از دانشگاه بوده‌است، هم‌زمان قضیه سلمان رشدی به دلیل آتش زدن کتابفروشی پنگوئن از انگلستان اخراج و ممنوع‌الورود به کشورهای عضو پیمان شینگن شده، نمی‌توانسته‌است بعد از این تاریخ از انگلستان دکترا گرفته باشد. لازم است ذکر شود که دانشجو ادعا می‌کند که سه مدرک دانشگاهی از آن کشور گرفته‌است.
فرهاد دانشجو رئیس سابق دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه آزاد اسلامی و برادر کامران دانشجو هشتم شهریور یک روز پیش از شروع مراسم رای اعتماد در مجلس مدعی شد برادرش در ایران دکتری گرفته‌است. در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به شبهات مطرح شده اخیر دربارهٔ مدرک دکتری کامران دانشجو گفت:
بررسی مدرک در مجلس
امیر طاهرخانی عضو کمیسیون آموزش مجلس شورای اسلامی هشتم ایران ضمن یادآوری عدم همکاری وزارتخانه‌ها برای بررسی مدارک تحصیلی مسئولان دولتی، دربارهٔ مدرک کامران دانشجو اعلام کرد: دانشجو خود را استاد تمام دانشگاه علم و صنعت معرفی کرده و فردی که استاد تمام دانشگاه است باید مدرک دکترا داشته باشد. البته در مورد برخی مسئولان و صاحبان قدرت مواردی دیده می‌شود که بدون داشتن مدرک دکترا استاد تمام دانشگاه می‌شوند که باید با آن‌ها برخورد شود. ولی از سوی دیگر علی عباسپور تهرانی فرد رئیس کمیسیون آموزش مجلس، دربارهٔ مدرک تحصیلی دانشجو با تأیید اینکه دانشجو از هیچ دانشگاهی مدرک دکترا ندارد افزود که چون وزارت علوم با صدور گواهینامه‌ای کامران دانشجو را فارغ‌التحصیل کالج سلطنتی لندن محسوب کرده‌است مجلس نیز این گواهینامه را ملاک قرار خواهد داد.
علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی روز چهارشنبه اعلام کرد بر اساس بررسی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس مدرک تحصیلی کامران دانشجو، وزیر پیشنهادی علوم هیچ مشکلی ندارد و وی مراحل استادی و دانشیاری را گذرانده‌است. وی اظهار داشت که نمایندگان مخالف در خصوص مدرک دانشجو مبسوط صحبت کردند. وی در عین حال توضیح داد که هنگامی که دانشجو در انگلیس تحصیل می‌کرده، دو سه هفته قبل از دفاع از تز خود به خاطر اعتراض به موضوع سلمان رشدی از انگلستان اخراج می‌شود.
عدم وجود مقالات مورد ادعا
او در وبسایتش مقالات فراوانی را از سال۱۹۹۹ فهرست کرده، ولی به گزارش سایت موج سبز آزادی با جستجو در اینترنت این مقالات یافت نمی‌شوند؛ ولی همه اینها ممکن است به دلیل رزومه‌نویسی بد و درهم و برهم باشد.
تحقیقی در این زمینه توسط وبگاه موج سبز نشان داده‌است که کامران دانشجو هیچ مقاله علمی در دوران ادعایی تحصیل نداشته و در فهرست دانشگاه‌های ذکر شده پایان‌نامه دکترایی تحت نام او وجود نداشته‌است. با ذکر این دلایل و دلایلی دیگر پایگاه موج سبز داشتن مدرک دکترا از انگلستان توسط ایشان را ادعایی نادرست می‌داند.
دستبرد فکری
کامران دانشجو در سال ۲۰۰۸ به همراه مجید شهروی مقاله‌ای با عنوان
Analysis of critical ricochet angle using two space discretization methods
برای مجله Engineering with Computers ارسال نموده و این مقاله در سال ۲۰۰۸ توسط این نشریه به چاپ رسیده‌است که بسیاری از بخش‌ها و تصاویر آن کلمه به کلمه کپی‌برداری از مقالهٔ دو دانشمند کره‌ای است که با عنوان
Ricochet of a tungsten heavy alloy long-rod projectile from deformable steel plates
در سال ۲۰۰۲ در مجله Journal of Physics D: Applied Physics به چاپ رسیده‌است. البته مجید شهروی که اکنون استادیار دانشکده راه‌آهن دانشگاه علم و صنعت ایران است در چند مرحله از صحت مقالات دفاع کرد. همچنین بخش‌های دیگر این مقاله کپی‌برداری از مقاله‌ای است که در سال ۲۰۰۳ در یک کنفرانس ارائه شده‌است. مقاله‌ای تقریباً با همین مضمون در سه جای مختلف Journal of Mechanical Science and Technology و Taiwanese Journal of Mechanics و Iranian journal Mechanical & Aerospace Engineering Journal توسط این نویسندگان به چاپ رسیده‌است.
تاکنون سه ژورنال علمی مقالات وی را بعد از چاپ پس گرفته‌اند. سرویراستارJournal of Mechanical Science and Technology گفت «ما به این نتیجه رسیده‌ایم که نیمی از این مقاله کپی‌برداری شده از مقاله دیگری است.» Journal of Mechanics هم گفت «نتیجه بررسی‌ها نشان می‌دهد که این مقاله تقلبی است»
همچنین مقاله‌ای دیگر در سال ۲۰۰۹ از همین نویسندگان در ژورنال تایوانی مکانیک به چاپ رسیده‌است که از مقاله دو دانشمند آمریکایی در Journal of Impact Engineering که در سال ۲۰۰۶ منتشر شده، کپی‌برداری شده‌است.
پروفسور گرجی، متخصص مغز و اعصاب در این باره تصریح کرد کامران دانشجو توسط جامعه دانشگاهی ایران انتخاب نشده و توسط آنان نیز حمایت نمی‌شود وی همچنین گفت:
تحریم
۱۸ مارس ۲۰۲۰ وزارت امور خارجه آمریکا، کامران دانشجو را به همراه ۴ نفر دیگر تحریم کرد. وی یکی از افراد متخصص اتمی بوده و در «طرح هسته‌ای آماد» فعالیت داشته و همچنان در خدمت جمهوری اسلامی می‌باشد.
سوابق مذهبی
بنا به گزارش العربیه کامران دانشجو در ۸ سپتامبر ۱۹۷۸ هنگامی که در بریتانیا دانشجو بوده به مسیحیت گرویده و در یونان به جورجیوس کامران تغییر نام داده و سپس غسل تعمید داده شده تا با دختر ارتدوکسی بنام اولگا ازدواج کند. روزنامه کویتی الرای نیز اسناد مربوط به عقدنامه، غسل تعمید و تغییر نام را در وب گاه خود منتشر کرده ‌است.
قبل از دولت نهم
سمت‌های اجرایی وی قبل از دولت نهم عبارتند از:
وی همچنین از سوی پایگاه مرکزی اطلاع‌رسانی شهرستان دامغان به عنوان چهره ماندگار دامغانی انتخاب شد. وی در جریان محاکمه روزنامه سلام یکی از چهار شاکی بود (شاکی دیگر نیز محمود احمدی‌نژاد استاندار اردبیل بود). تصویر شاکیان در دادگاه در منبع موجود است.
فعالیت در وزارت کشور
دانشجو در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۸۷ از سوی علی کردان به عنوان قائم مقام و معاون سیاسی وزارت کشور انتخاب شد. او تا قبل از آن سمت استانداری تهران را در اختیار داشت. او پس از استیضاح علی کردان در سال ۱۳۸۷ و سلب اعتماد از سوی نمایندگان مجلس اسلامی ایران با حکم محمود احمدی‌نژاد به عنوان سرپرست وزارت کشور ایران منصوب شده بود.
وی در اسفند ۱۳۸۷ و در آستانه برگزاری دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری از سوی وزیر کشور به‌عنوان رئیس ستاد انتخابات وزارت کشور ایران منصوب شد.
وزیر علوم دولت دهم
وی با رای‌گیری در جلسه علنی روز پنج شنبه مجلس در تاریخ ۱۳۸۸/۶/۱۲، وی از میان۲۸۶ رای ماخوذه با کسب ۱۸۶ رای موافق، ۷۵ رای مخالف و ۲۵ رای ممتنع، از مجلس شورای اسلامی رای اعتماد گرفت و رسماً به عنوان وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دولت دهم کار خود را آغاز کرد. وزارت او تا پایان کار دولت دهم ادامه داشت.
بورسیه‌های غیرقانونی
معاون وزیر علوم و رئیس سازمان امور دانشجویان چهارم خرداد ماه ۹۳ در یک نشست خبری از پاره‌ای از تخلفاتی که زیر عنوان بورسیه ۳۰۰۰ دانشجوی دکتری رخ داده‌است اطلاع داد، در همین حال رضا فرجی دانا گفت: «لفظ تخلف ۳۰۰۰ تا را نگویید زیرا همه این سه هزار نفر که تخلف نکرده‌اند، بلکه در این تعداد تخلفاتی صورت گرفته که ما با هر تخلفی قاطعانه برخورد می‌کنیم».
کامران دانشجو، وزیر علوم دولت دهم، ۱۹ خرداد ماه ادعای بورسیه سه هزار نفر به صورت غیرقانونی در دولت گذشته را یک فضاسازی برای درگیر کردن اذهان مردم خواند و گفت همان‌طور که مجلس می‌خواست این موضوع را از سال ۶۸ به بعد بررسی می‌کنند و آن وقت روسیاهی به زغال می‌ماند.
اتهام زمین‌خواری
در زمستان ۱۳۹۳، قباد افشار، رئیس سازمان امور اراضی کشور، از شکایت از کامران دانشجو در خصوص یک پرونده زمین‌خواری در لواسان در زمان دولت نهم، خبر داد. وی استاندار وقت تهران بود که با صدور غیرقانونی مجوز تفکیک و ساخت‌وساز در لواسانات در اواسط دهه ۸۰ با هدف گسترش دانشگاه علم‌وصنعت دست به زمین‌خواری زده بود.
تلاکوپاکو
تلاکوپاکو از شهرهای کشور مکزیک است که در ایالت خالیسکو قرار دارد و جمعیت آن طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۲۳۸٬۹۶۲ نفر بوده است.
جشنواره لبوفسکی
جشنوارهٔ لبوفسکی ، جشنواره‌ای سالانه است که با هدف بزرگداشت فیلم کالت لبوفسکی بزرگ، ساختهٔ برادران کوئن برگزار می‌شود. جشنواره معمولاً دو روز طول می‌کشد و با پخش فیلم، موسیقی زنده و بازی بولینگ همراه است؛ شرکت‌کنندگان نیز در لباس شخصیت‌های فیلم در جشنواره حضور پیدا می‌کنند.
اکورس کورنر، ویرجینیا
اکورس کورنر، ویرجینیا (به انگلیسی: Acors Corner, Virginia) در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیا واقع شده‌است.
خصوصیات
اکورس کورنر ۶۴٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رومن بوروانوف
رومن بوروانوف (Roman Borvanov؛ زادهٔ March 31, 1982) یک تنیس‌باز اهل مولداوی است.
فنسان
فنسان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۰ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
تورنتو-دومینیون بانک
تورنتو-دومینیون بانک شرکت خدمات مالی و بانکداری کانادایی است، که به‌عنوان دومین بانک بزرگ کانادا بر پایه میزان ارزش بازار سرمایه و نیز ششمین بانک بزرگ در آمریکای شمالی بر پایه میزان ارزش دارایی‌ها، شناخته می‌شود.
تورنتو-دومینیون بانک در سال ۱۹۵۵ از ادغام بانک تورنتو و بانک دومینیون تأسیس شد. این بانک در حال حاضر دارای ۱٫۱۵۰ شعبه در کانادا و بیش از ۱٫۳۰۰ شعبه در ایالات متحده آمریکا است و در مجموع دارای ۱۹ میلیون مشتری در کشورهای مختلف می‌باشد.
شعبه مرکزی بانک تورنتو-دومینیون در شهر تورنتو، انتاریو قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس نیویورک و بورس تورنتو معامله می‌شود. این بانک در سال ۲۰۱۰ در فهرست فوربز جهانی ۲۰۰۰ در رتبه ۸۶ از فهرست بزرگترین شرکت‌های جهان قرار داشت.
بریتیش ریل کلاس ۱۸۰
بریتیش ریل کلاس ۱۸۰ (British Rail Class 180) یک قطار خودگرانشی دیزلی ساخت شرکت آلستوم است.
این قطار که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ تولید می‌شده دارای ۱۱۶٫۵۲ متر طول، ۲٫۷۳ متر عرض و سرعت نهایی ۲۰۱ کیلومتر در ساعت است.
فرج‌الله براتپور
فرج‌الله براتپور (زاده ۱۳۲۴ در کنگاور) سرتیپ دوم خلبان اف-۴ فانتوم ۲ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و رئیس اداره بازرسی پرواز این نیرو از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷ بود.
او در سال ۱۳۶۰ فرماندهی دسته‌های پروازی عملیات اچ-۳ را برعهده داشت. وی در این عملیات فرمانده گروه سوم بود. از او به عنوان یکی از اسطوره‌های جنگ ایران و عراق تجلیل شده‌است.
زندگی‌نامه
وی در سال ۱۳۲۴ در کنگاور در استان کرمانشاه زاده شد. در ۲ سالگی به همراه خانواده به کرمانشاه رفتند و تا مقطع دیپلم در آنجا درس خواند. در مهر سال ۱۳۴۷ پس از گذراندن تحصیلات در ایران و آمریکا به درجه ستوان دومی نایل شد. او در مهر سال ۱۳۵۷ هم برای آموزش‌های مدیریتی به آمریکا رفت و ۲ ماه مانده به انقلاب به ایران برگشت. فرج‌الله براتپور مهر سال ۱۳۶۰ جانشین پایگاه ششم شکاری بوشهر شد و سال ۱۳۶۲ به دانشکده فرماندهی ستاد رفت و سپس به مدت ۲ سال فرمانده پایگاه همدان شد. وی همچنین به مدت ۵ سال و نیم فرمانده منطقه هوایی شیراز بود و پس از آن به مدت ۴ سال و نیم رئیس اداره بازرسی پرواز نیروی هوایی بود.
کتاب آبی آسمان زندگینامه ایشان توسط محسن سنجابی نوشته شده و در مراسم ویژه ای رونمایی شده است.
در بحبوحه انقلاب زمانی که نیروی هوایی آمریکا از فرج‌الله براتپور خواست در این‌کشور بماند و خدمت کند، این‌خلبان ایرانی گفت هیچ‌چیز حتی زندگی راحت و تامین در آمریکا را به کشورش ترجیح نمی‌دهد.
اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
پس از آغاز جنگ جهانی دوم در ۹ شهریور ۱۳۱۸ (۱ سپتامبر ۱۹۳۹)، ایران بی‌طرفی خود را اعلام کرد اما پس از آغاز تهاجم آلمان به شوروی به دلیل گستردگی مرز ایران با اتحاد جماهیر شوروی، این بی‌طرفی ناپایدار بود. نیروهای متفقین به بهانهٔ حضور کارشناسان آلمانی در ایران این کشور را اشغال کردند.
به دنبال اتحاد بریتانیا و شوروی و نیاز شوروی به کمک‌های ایالات متحده و بریتانیا در جبهه‌های نبرد، متفقین تصمیم گرفتند از ایران به عنوان کریدوری برای تأمین نیروهای خود استفاده کنند و به این ترتیب، نیروهای متفقین در ۲۵ اوت ۱۹۴۱ به ایران حمله کرده و این کشور را به اشغال خود درآوردند.
در روز ۳ شهریور ۱۳۲۰، ابتدا نیروهای شوروی از شمال و شرق از زمین و هوا به ایران حمله‌ور شدند و سپس نیروهای بریتانیایی نیز از جنوب و غرب حمله کردند و شهرهای سر راه را یک‌به‌یک به سرعت اشغال کردند و هر دو به سمت تهران حرکت کردند. ارتش ایران به سرعت متلاشی شد. رضاشاه با فشار متفقین به خصوص بریتانیا سریعاً استعفاء داد و سپس با گذشتِ مدت‌ها کشمکش بینِ روس‌ها با دیگر کشورهایِ متفقین، و همچنین شکل‌گیری بحران‌های فراوان در ایران، با وساطت محمدعلی فروغی، بالاخره بر سر نوع حکومت جدید ایران و انتقال سلطنت به پسرش (محمدرضا) که ولیعهد پیشین نیز بود، به توافق رسیدند.
در جریان اشغال ایران، قوای شوروی شامل ۴۰ هزار سرباز و هزار تانک تی-۲۶ بود که برتری عددی و کیفی زیادی نسبت به نیروهای ایرانی داشت. علاوه بر اینها، بیشترین برتری شوروی با نیروی هوایی بود که ۴۰۹ هواپیمای جنگی از جمله بمب افکن‌های سنگین را برای اشغال ایران فراخواندند. قوای انگلیس نیز ۱۹۰۰۰ سرباز و ۵۰ تانک سبک به کار گرفته بودند. نیروی هوایی نیز قوای زمینی را پشتیبانی می‌کردند. تعداد هواپیماهای بمب افکن شوروی که نیروی زمینی را تقویت می‌کرد، پنج برابر نیروی هوایی دولت انگلیس بود.
پس از اشغال، راه‌آهن سراسری ایران برای انتقال کمک‌های نظامی از جنوب ایران به پشت جبههٔ شوروی، بر اساس قانون وام و اجاره مورد استفاده قرار گرفت.
دریسی
دریسی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراگ-شرق واقع شده‌است.
اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
ایران که در آغاز جنگ، بی‌طرفی خود را اعلام کرده بود، نهایتاً در ۱۷ شهریور ۱۳۲۲ به آلمان اعلان جنگ داد. به پشتوانهٔ همین اعلان جنگ ایران می‌توانست پس از پایان جنگ به اعلامیهٔ ملل متحد بپیوندد و همچنین در کنفرانس‌های صلح پس از جنگ شرکت کند.
حمله ارتشِ شوروی به ایران در کشاکش درگیری‌های جنگ جهانی دوم، حاصل یکی دیگر از تبانی‌های تاریخی این کشور، به زیان حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران بود، در موارد دیگر، در سده نوزدهم میلادی و در پایان جنگ‌های ایران و روسیه در دوره قاجار، تبانی روسیه با دیگر کشورها علیه ناپلئون بناپارت در اروپا، سبب بسته شدن پیمان‌های گلستان و ترکمنچای و تحمیل آنها بر ایران شد. در موردی دیگر نیز، اوایل قرن بیستم میلادی، پیمان‌های ۱۹۰۷ و ۱۹۱۵ سبب ایجادِ حوزهٔ نفوذِ روسیه و زمینه‌ساز حضور نظامی آنان در ایران شد و در جنگ دوم جهانی نیز بهانهٔ حضور کارشناسان آلمانی در ایران اشغال ایران توسط روسیه شوروی را در پی داشت.
پیش‌زمینه
آلمان در ۹ شهریور ۱۳۱۸ (۱ سپتامبر ۱۹۳۹) به لهستان حمله برد و در ۱۱ شهریور (۳ سپتامبر) بریتانیا و فرانسه به آلمان اعلام جنگ کردند. لهستان در کمتر از یک ماه از ارتش آلمان شکست خورد و زمینه برای حمله به مناطق دیگر توسط آلمان فراهم آمد. در آغاز آلمان و متحدانش در تمامی جبهه‌های غرب و شرق اروپا و غرب و شرق آسیا پیروزی‌های گسترده‌ای به دست آوردند اما پس از حملهٔ موفقیت‌آمیز شوروی (در پاییز و زمستان ۱۳۲۱ شمسی - ۱۹۴۲ میلادی) علیه نیروهای آلمان در نبرد استالینگراد صحنهٔ نبرد به سود شوروی تغییر کرد.
ارتش سرخ موفق گردید ۶۰۷ لشکر از ۷۸۳ لشکر هیتلری را در تمام جبهه‌های جنگ نابود سازد. پس از پیروزی‌های شوروی و شکستن ستون فقرات ارتش آلمان نازی در خاک شوروی، حرکت ارتش سرخ رو به غرب اروپا شروع شد و توانست ارتش آلمان را در همه کشورهای شرق اروپا نابود کند. بدین ترتیب ایالات متحده چاره‌ای نداشت و باید مستقیماً وارد جنگ در اروپا می‌شد، با ورود آمریکا در (تابستان ۱۹۴۳، با عملیات تصرف سیسیل و در تابستان ۱۹۴۴ با نبرد نرماندی) به جنگ در اروپا صحنهٔ نبرد رفته‌رفته به سود متفقین تغییر کرد و چشم‌اندازی برای پایان جنگ در اروپا دیده می‌شد.
دولت ایران در ۱۰ شهریور ۱۳۱۸ تنها یک روز پس از شروع جنگ اعلام بی‌طرفی کرد؛ و در ۱۱ شهریور نخست‌وزیر محمود جم در بیانیه‌ای رسمی نوشت:
سفیر وقت آلمان آروین اتل در نامه‌ای به وزارت امور خارجه ایران از اعلام بی‌طرفی ایران ابراز خوشحالی کرده و می‌نویسد:
سفیر وقت انگلستان در ایران هم در نامه‌ای به وزارت امور خارجه ایران مراتب انتقال پیام بی‌طرفی ایران به کشورش را این چنین توضیح می‌دهد:
بهانه متفقین برای حمله به ایران
در طی ماه‌های پیش از شهریور بیست، متفقین چند بار از دولت ایران برای عبور مسالمت‌آمیز نیروهایشان از خاک این کشور درخواست اجازه کردند اما همواره این درخواست از طرف رضا شاه رد می‌شد. از نمونه‌های دخالت‌های آن‌ها در امور داخلی ایران نیز می‌توان به تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۴۱م (۲۴ مرداد ۱۳۲۰خ) اشاره کرد که در آن سفیر انگلستان در تهران پانویسی به دولت ایران تسلیم کرد که در آن تقاضا شده بود تعداد اتباع آلمانی مقیم ایران هرچه سریعتر کاهش یابد.
در ستاد ارتش، سپهبد رزم‌آرا مدتی پیش از حمله متفقین عدم آمادگی ارتش برای دفاع از مرزها را به سرلشکر ضرغامی فرمانده ارتش گزارش می‌کند و پیشنهاد می‌کند به دلیل عدم توانایی مقابله با شوروی، از راه‌های سیاسی برای رفع خطر اقدام شود. گزارش توسط ضرغامی به رضاشاه ارائه می‌شود اما وی از گزارش خشمگین شده و ولیعهد را برای تحقیق بیشتر به جلسه بعد ستاد کل می‌فرستد. رزم‌آرا کمبود نفرات و امکانات به‌ویژه امکانات ترابری موتوری را دلیل اصلی عدم توان مقابله با شوروی بیان می‌کند. رضا شاه مدتی بعد دستور تشکیل لشکرهای جدید را صادر می‌کند اما از صدور فرمان آمادگی برای دفاع خودداری می‌کند. لشکرهای ارتش بدون افزایش نفرات و امکانات به تعداد مورد نظر رضاشاه افزایش می‌یابند و در واقع برخی لشکرها به چند لشکر تقسیم می‌شوند. رضاشاه امکان حمله متفقین را بسیار کم می‌دانست به همین دلیل ارتش ایران هیچ گونه آمادگی برای مقابله با حمله متفقین نداشت.
از طرح‌ریزی حمله نیروهای شوروی و بریتانیا به ایران زمان دقیقی در دست نیست. به هر حال این واقعه در سحرگاه ۳ شهریور ۱۳۲۰ (۲۵ اوت ۱۹۴۱) رخ داد. ساعت چهار بامداد سوم شهریور سفیر شوروی و وزیر مختار بریتانیا در تهران به دیدار علی منصور نخست‌وزیر وقت رفتند و طی پانویس‌هایی مشابه، به دولت ایران اعلام کردند که به دلیل بی‌توجهی دولت ایران به درخواست‌های فوری این دو کشور در کمال تأسف ارتش دو دولت وارد خاک ایران شده‌اند. ارتش سرخ در سه جهت و سه ستون وارد خاک ایران شد. ستون اول از محور جلفا در جهت تبریز حرکت کرده و ستون دوم از راه آستارا به سوی بندر پهلوی و رشت پیشروی کرده و ستون سوم به ناحیهٔ مرزی شمال شرقی خراسان هجوم برد. در این تهاجم مراکز مهمی مانند تبریز و مشهد و شهرهای ساحلی دریای خزر تحت اشغال ارتش شوروی درآمدند. ارتش انگلیس هم از دو جهت به سمت ایران پیشروی کرد. یک ستون از راه خانقین وارد ایران شد و از طریق کرمانشاه و همدان خود را به قزوین رساند. ستون دوم از خاک عراق به ناحیه جنوب غربی خوزستان هجوم آورد. سرانجام در روز ۹ شهریور ارتش‌های شوروی و انگلیس در قزوین به یکدیگر ملحق شدند.
۳ شهریور (آغاز درگیری)
سپیده‌دم روز ۳ شهریور ۱۳۲۰، نیروهای اتحاد جماهیر شوروی از شمال و شرق و نیروهای بریتانیایی از جنوب و غرب، ایران را مورد حمله زمینی، هوایی و دریایی قرار دادند. در همان لحظات اولیه حمله، اسمیرنوف، سفیر کبیر شوروی و سر ریدر بولارد، وزیر مختار بریتانیا در منزل رجبعلی منصور، نخست‌وزیر ایران حضور یافته و طی پانویسی، حمله قوای خود را به ایران ابلاغ کردند. بی‌درنگ، رجبعلی منصور به همراه جواد عامری، کفیل وزارت امور خارجه، به کاخ سعدآباد رفت و رضاشاه را مطلع ساخت و سپس راهی مجلس شورای ملی شد و گزارش حمله نظامی شوروی و بریتانیا را به اطلاع نمایندگان مجلس رساند. بی‌درنگ جلسه هیئت وزیران در کاخ سعدآباد با حضور رضاشاه تشکیل شد و موضوع حمله به ایران و نقض بی‌طرفی مورد بحث و مذاکره قرار گرفت و راه حل‌هایی برای جلوگیری از بحران، آغاز شد.
نمایندگان شوروی و بریتانیا، علت این مداخله را وجود تعداد زیادی کارشناس آلمانی در ایران ذکر کردند. دخالت نظامی شوروی و بریتانیا در ایران متعاقب دو اولتیماتوم مشترک شوروی و بریتانیا در ۲۸ تیر و ۲۵ مرداد ۱۳۲۰ راجع به حضور کارشناسان آلمانی به وقوع پیوست. این حمله همچنین به فاصله سه هفته قبل از تبعید رضاشاه به خارج از کشور رخ داد. شهرهای بی‌دفاع شمال و جنوب ایران در جریان حمله هماهنگ و مشترک شوروی و بریتانیا، شدیداً بمباران شدند و نیروی دریایی ایران در خلیج فارس و دریای خزر، بر اثر حمله شدید نیروهای مهاجم، ظرف چند ساعت به کلی نابود شد. در حمله شدید بریتانیا به خلیج فارس، دریادار غلامعلی بایندر فرمانده نیروی دریایی و ناخدا نقدی رئیس ستاد نیروی هوایی، ناوسروان فرج‌الله رسانی، جعفر فزونی و شمار فراوانی از افسران، در همان روز اول حمله کشته شدند؛ عمدهٔ کشتی‌های ایران آتش گرفتند یا غرق شدند؛ شمار کشته‌شدگان نظامی ایران در آن حمله، بیش از پانصد تن می‌باشد. ستاد جنگ اعلامیه‌ای صادر کرد و در آن خبر از مورد حمله هوایی قرارگرفتن شهرهای تبریز، اردبیل، ارومیه، خوی، اهر، میاندوآب، ماکو، بناب، مهاباد، رشت، حسن کیاده، میانه، اهواز و بندر انزلی داد. این اعلامیه، تلفات غیرنظامیان را، سنگین ولی تلفات نظامیان را، اندک گزارش داد.
عصر روز سوم شهریور و در حالی که پیشروی قوای بریتانیا و شوروی در شمال و جنوب خاک ایران ادامه داشت، رجبعلی منصور با مشاهده بحرانی بودن اوضاع، تصمیم به استعفا گرفت. دریافت خبرهای مربوط به متلاشی شدن لشکرهای تبریز، رضائیه، گیلان، اردبیل، مشهد و کرمانشاه سبب شد تا رضاشاه لشکرهای مجهز دو پادگان مرکزی را در اطراف تهران به حالت دفاعی مستقر سازد. در همین روز، رضاشاه طی تلگرافی به روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا از وی خواست مانع پیشروی بریتانیا و شوروی در داخل ایران شود، اما دولت آمریکا با صراحت این درخواست را رد کرد و تأکید نمود که ایالات متحده، هدف بریتانیا را هدف خود می‌شمارد.
در غروب ۳ شهریور، رضاشاه که متعاقب دریافت پاسخ دولت آمریکا، امیدی به توقف حملات بریتانیا و شوروی نداشت و از جبهه‌های جنگ دوم جهانی نیز اخبار خوشایندی دریافت نمی‌کرد، سربازان احتیاط ۴ دوره -متولدین ۱۲۹۴ تا ۱۲۹۷- را به خدمت فراخواند. او در شامگاه همان روز، خبرهای مربوط به پیشروی قوای شوروی و بریتانیا را به سوی تهران دریافت کرد.
۵ شهریور
روز ۵ شهریور در جلسه فوق‌العاده هیئت دولت که در حضور رضاشاه تشکیل شده بود، رجبعلی منصور پس از ارائهٔ گزارشی از اقدامات دو روزه خود، نومیدانه از مقام نخست‌وزیری استعفاء داد؛ رضاشاه هم ضمن پذیرش درخواست وی، در همان جلسه، مجید آهی وزیر دادگستری را مأمور تشکیل کابینه کرد، اما وی نیز از پذیرفتن این سمت پوزش خواست و پیشنهاد داد شخص دیگری برگزیده شود؛ سرانجام محمدعلی فروغی را برای نخست‌وزیری پیشنهاد کرد. رضاشاه ابتدا با سالمند خواندن فروغی با این پیشنهاد مخالفت ورزید و نظر به وثوق‌الدوله داشت، ولی به هر کیفیت که بود فروغی مورد پذیرش شاه واقع شد و نصرالله انتظام، رئیس تشریفات دربار مأمور آوردن فروغی شد. او به منزل محمدعلی فروغی رفت و او را با خود به سعدآباد آورد. به محض ورود فروغی، شاه اظهار کرد فروغی زیاد هم پیر نیست؛ در همان لحظات، حکم نخست‌وزیری فروغی صادر شد. فروغی گفت که در کادر وزیران تغییری نخواهد داد، ولی بنا به خواست شاه، علی سهیلی را به وزارت امور خارجه و جواد عامری را به وزارت کشور گماشت. رضاشاه در این جلسه استعفای خود را با حاضران در میان گذاشت که با مخالفت وزیران روبرو شد.
۶ شهریور
صبح روز ۶ شهریور، فروغی با وزیران خود در مجلس شورای ملی حاضر شد و برنامه خود را در نطقی کوتاه اعلام و وزیران کابینه را معرفی کرد و نمایندگان را در جریان تصمیم دولت مبنی بر ترک مقاومت قرار داد. وی با بیان این‌که دولت باید بی‌درنگ به مذاکره با کشورهای حمله‌کننده به ایران بنشیند، از نمایندگان مجلس درخواست رای اعتماد کرد؛ مجلس به اتفاق آرا به کابینه فروغی رأی اعتماد داد. نطق محمدعلی فروغی پشت تریبون مجلس شورای ملی در آن روز، که با استواری و چیره‌دستی خاص او ادا شد، یکی از جاودانه‌ترین و اثربخش‌ترین سخنان یک سیاست‌مدار بانفوذ ایرانی سده بیستم شناخته می‌شود. فروغی مردم هراسان از حملهٔ شوروی و بریتانیا را به آرامش و خویشتن‌داری فراخواند و وعده داد که «این روزها نیز بگذرد و کشور به سیاق سابق خود طی مسیر کند». در این نطق به ویژه این عبارت بسیار ماندگار شده‌است و پیوسته از قول او توسط بسیاری از افراد نقل می‌شود: «می‌آیند و می‌روند؛ حوایجی دارند و به ما کاری ندارند.»
هرچند نامهٔ ترک مخاصمه، در بامداد روز ۶ شهریور به دو سفارتخانه فرستاده شد و آن دو نیز بی‌درنگ مراتب را به پایتخت‌های خود گزارش کردند، اما در رویارویی نظامی آن‌ها با نیروهای ایرانی و بمباران شهرها، هیچ‌گونه دگرگونی‌ای پدید نیامد؛ به ویژه شوروی همچنان با همان خشونت، در روزهای بعد نیز، شهرهای ایران را بمباران کرد. شوروی‌ها نظامیان ایرانی‌ای که تسلیم می‌شدند، به اسارت، به خارج از ایران می‌فرستادند. ارتش سرخ به هر شهری از ایران که پا می‌نهاد، همچون یک دولت فاتح اداره شهر را به دست می‌گرفت؛ سران اداره‌ها و نمایندگان دولت، خواه نظامی یا غیرنظامی را بازداشت می‌کرد.
۷ شهریور
در نتیجهٔ گفتگوها و رایزنی‌های انجام شده، به ویژه نشست فروغی با سفیران بریتانیا و شوروی، در روز هفتم شهریور، رضاشاه، همه اعضای خانواده‌اش (به استثنای محمدرضا پهلوی، ولیعهد) را روانه اصفهان کرد و بدین سان مقدمات استعفا و خروج خود از ایران را فراهم آورد.
در این روز، شهرهای شمالی ایران با شدت تمام، توسط بمب‌افکن‌های شوروی بمباران شدند.
۸ شهریور
در ۸ شهریور، ایران توسط نیروهای انگلیس و روسیه به سه بخش تقسیم شد. بخش شمالی در قلمرو روس‌ها بود. بخش جنوبی که منطقه نفتی ایران را نیز شامل می‌شد زیر قدرت نیروهای انگلیس درآمد. تنها منطقه میانی ایران یعنی تهران و اطراف آن برای ایران باقی‌ماند.
در همین روز شورای عالی نظام دستور مرخصی سربازان وظیفه را تصویب کرد و به اجرا گذاشت؛ در عوض قرار شد سی هزار سرباز پیمانی را با ماهی ۳۵ تومان حقوق، به استخدام درآورند. فرستاده شدن اعضای خانوادهٔ سلطنتی به اصفهان، شایعهٔ فرار رضا شاه، اخبار رسیده از اشغال شهرهای مختلف و به ویژه خالی شدن پادگان‌ها (در نتیجهٔ تصمیم اخیر شورای عالی نظام) که به شکل‌گیری دسته‌های سربازان گرسنه و سرگردان در خیابان‌های تهران انجامید، سخت مایهٔ بیم و نگرانی مردم شده بود؛ علاوه بر این، گریز برخی از سران ارتش و رجال سیاسی هم در این مدت، وضع را بدتر کرد. از آن رو برای کنترل اوضاع، در همان روز ۸ شهریور در تهران حکومت نظامی اعلام شد و سپهبد احمد امیراحمدی حاکم نظامی شد.
در این روز نیز بمباران شهرهای شمالی ایران، به‌وسیله بمب‌افکن‌های شوروی بسیار شدید انجام شد.
۹ شهریور
رضاشاه بعد از ظهر روز ۹ شهریور، همه فرماندهان و مقامات امضاکنندهٔ طرح مرخصی سربازان وظیفه را - که در عمل به انحلال ارتش انجامیده بود - به کاخ سعدآباد احضار کرد و به آن‌ها نسبت خیانت داد. شاه، سرلشکر احمد نخجوان، (کفیل وزیر جنگ) و سرتیپ علی ریاضی را مسبب این طرح قلمداد نمود، از آن‌رو آن دو را به شدت زخمی و پس از خلع درجه، زندانی کرد. سپس دستور داد ایشان به خاطر این خیانت در دادگاه زمان جنگ محاکمه شوند. نخجوان تا ۸ شهریور ۱۳۲۰ در سمت کفالت وزارت جنگ قرار داشت و طرح مرخص کردن سربازان وظیفه و استخدام سربازان پیمانی را به تصویب اعضای شورای عالی ارتش رسانید. همین امر موجب تغیر و اعتراض شدید رضاشاه شد؛ لذا احمد نخجوان را به شدت مضروب و به زندان افکند. او تا ۲۵ شهریور در زندان بود و پس از استعفای شاه، در کابینهٔ فروغی، وزیر جنگ شد. این ماجرای کتک زدن، در روزهای آینده به زیان رضا شاه تمام شد و عزم کسانی را که خواهان تبعید او از ایران، پس از استعفا بودند، جزم‌تر کرد.
۱۰ شهریور
رضا شاه در ۱۰ شهریور، تصمیمش به استعفا را به اطلاع فروغی و اعضای کابینه رساند.
۲۲ شهریور
در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۲۰ وزارت امور خارجه ایران در پی فشار اشغالگران، در نامه‌ای به سفارت آلمان، خواستار خروج اتباع آلمانی از ایران و برچیده شدن سفارت این کشور شد که بخشی از نامه آن به این شرح است:
۲۳ شهریور
در ۲۳ شهریور ۱۳۲۰ سفیرهای انگلیس و روس به رضا شاه اولتیماتوم دادند که او باید تا ساعت دوازده و نیم ظهر روز ۲۶ شهریور استعفا دهد و اگر استعفاء ندهد، تهران اشغال خواهد شد، سلطنت از بین خواهد رفت و یک دولت اشغالی از روس و انگلیس به وجود خواهد آمد.
۲۵ شهریور
محمدعلی فروغی در شرایط بحرانی اشغال ایران و تبعید رضاشاه، جانشینی محمدرضا را به متفقین قبولاند تا در روزهایی بحرانی که بر ایران می‌گذرد، کشور از هم نپاشد و قطعه‌قطعه نشود. فروغی پیشنهاد ریدر بولارد، وزیرمختار انگلستان مبنی بر تغییر رژیم را رد کرده بود، زیرا از نظر او، با وجود بحران‌های پیچیده و فراوان آن زمان، ایران توان این‌گونه تغییرات بنیادی را نداشته و شیرازه امور کشور و تمامیت ارضی فرومی‌پاشید.
صبح زود روز ۲۵ شهریور ۱۳۲۰، رضا شاه از سلطنت به نفع ولیعهد بیست و یک ساله‌اش محمدرضا پهلوی کناره‌گیری کرد. ساعت نه و سی دقیقه، مجلس شورای ملی، استعفای رضاشاه را پذیرفت. برای جلوگیری از دستگیر شدن محمدرضا به وسیله نیروهای روس و انگلیس، ولیعهد محمدرضا را با لباس شخصی در یک خودروی کرایسلر قدیمی بین صندلی جلو و عقب روی زمین خودرو پنهان کردند و از در خدمه مجلس به داخل مجلس آوردند. ساعت ۴ بعد از ظهر، ولیعهد محمدرضا در برابر مجلس شورا و نمایندگان به قرآن سوگند خورد و رسماً پادشاه ایران شد.
۲۶ شهریور
با این که رضا شاه استعفا داد، در ۲۶ شهریور ۱۳۲۰، ارتش‌های روسیه و بریتانیا، تهران را اشغال کردند و حکومت را به کنترل خویش درآوردند. در ۵ آبان سفیران روس و بریتانیا به آگاهی محمدرضاشاه پهلوی رساندند که قدرت در دستان ماست.
۳۰ شهریور
روز ۳۰ شهریور، رضاشاه و خانواده‌اش از اصفهان به یزد، کرمان و بندرعباس رفتند تا به یک کشتی بریتانیایی که قرار بود آن‌ها را به جزیره موریس ببرد، انتقال داده شوند.
پس از شهریور ۱۳۲۰
در ۶ بهمن ۱۳۲۰ مجلس شورا قانون قرارداد سه قوا در ایران را تصویب کرد. این قانون به امضای نخست‌وزیر محمدعلی فروغی و سفیران روس و انگلیس برای تأیید نهایی رسید. این قرارداد تمامیت ارضی ایران را تضمین کرد و هم چنین که نیروهای روس و انگلیس، ۶ ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم ایران را تخلیه خواهند کرد. ایران نیز متعهد شد که با نیروهای روس و انگلیس همکاری کند، پروانه استفاده از راه‌های کشور و سیستم مخابراتی کشور را به روس و انگلیس بدهد و نیروی کارگر و ابزار مورد نیاز را برای روس و انگلیس فراهم آورد و مطبوعات را سانسور کنند که دربارهٔ اشغال ایران و استفاده از منابع کشور را به آگاهی ملت نرسانند. آذر ماه ۱۳۲۱ نیروهای آمریکایی نیز ایران را اشغال کردند و آغاز به ساختن دالان ایران کردند. این دالان، راهی بود از شمال تا جنوب ایران که برای رساندن مهمات و دیگر ابزار جنگی از خلیج فارس تا دریای خزر و سپس از آن‌جا به روسیه در نظر گرفته شده بود.
۹ آذر ۱۳۲۲، در کنفرانس تهران، روزولت، چرچیل و استالین قرارداد قوای متفقین را امضاء کردند که در آن تضمین شد که قوای متفقین، ایران را پس از پایان جنگ جهانی دوم، ترک خواهند کرد و ایران غرامتی برای این مدت خواهد گرفت. پیش‌نیاز این قرارداد این بود که دولت ایران به آلمان اعلان جنگ بدهد که ایران در ۱۷ شهریور ۱۳۲۲ آن را انجام داد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، نیروهای آمریکایی و انگلیس به تخلیه نیروهای خود از ایران پرداختند. دولت شوروی قبل از خاتمه جنگ، درصدد به دست آوردن امتیاز استخراج نفت شمال برآمد، اما چون با تصویب قانون منع اعطای امتیاز نفت به خارجیان در مجلس شورای ملی، از دریافت این امتیاز محروم شد، بنای مخالفت و ناسازگاری با دولت ایران را گذاشت و نیروهای خود را از ایران بیرون نبرد، بلکه بسیار علنی در آبان ماه ۱۳۲۴ به پشتیبانی از جنبش‌های خودمختاری کردها و آذربایجانی‌ها در ایران پرداخت. ارتش شوروی از ورود نیروهای پلیس و ژاندارمری ایران به آذربایجان و کردستان خودداری کرد. کردها، جمهوری مهاباد را با پشتیبانی شوروی برپا کردند و در آذربایجان، جعفر پیشه‌وری با حمایت شوروی، فرقه دموکرات آذربایجان را برپا نمود.
پس از شکایت دولت ایران به شورای امنیت و سفر قوام‌السلطنه نخست‌وزیر وقت، به مسکو که به امضای موافقت‌نامه‌ای دربارهٔ تشکیل شرکت مختلط نفت ایران و شوروی انجامید، شوروی در اردیبهشت ۱۳۲۵ نیروهای خود را از ایران خارج کرد. حکومت خودمختار حزب دموکرات در آذربایجان و کردستان نیز بیش از ۷ ماه پس از خروج نیروهای شوروی دوام نیاورد. موافقت‌نامه مربوط به تشکیل شرکت مختلط نفت ایران و شوروی نیز، سال بعد در مجلس رد شد.
اشغال ایران، محدود به قوای بریتانیا و شوروی نبود. پس از ورود آمریکا به جنگ، عده‌ای از نظامیان آن کشور نیز وارد ایران شدند، اما استقلال و تمامیت ارضی ایران، نخست با امضای یک پیمان سه‌جانبه بین ایران، بریتانیا و شوروی در بهمن ۱۳۲۰ و سپس با صدور اعلامیه‌ای که در پایان کنفرانس سران متفقین (روزولت، چرچیل و استالین) در تهران منتشر شد، تضمین گردید.
پیامدها
اشغال نظامی ایران توسط متفقین بلافاصله سرنوشت ایران را رقم زد. ارتش، توسطِ سرلشکر «احمد نخجوان» خلع سلاح و پادگان‌ها به ارتش مهاجم تسلیم شد و در مدت سه روز و در اثر حملات هواپیماهای شوروی و بریتانیا چنان به سرعت عقب‌نشینی کرد که فرماندهی عالیِ متفقین نیز آن را پیش‌بینی نکرده بود. به طوری که احمد نخجوان به پادگان قلعه‌مرغی اعلام کرد در صورت فرود چتربازان انگلیس در این پایگاهِ نظامی اسلحه خود را در اختیار آن‌ها قرار دهند. در روز چهارم فروغی که بازنشسته شده بود برای مذاکره با متفقین نامزدِ نخست‌وزیری شد؛ نخست‌وزیر جدید در عرض یک هفته درخواست صلح نمود و پنهانی پیشنهادِ برکناری رضا شاه را به متفقین داد و متفقین نیز استعفای رضا شاه را تنها شرطِ برای آتش‌بس اعلام کردند. انگلیس نیز که خواستار پشتیبانی عمومی بود با تبلیغ روحانیون از بیرحمی و عدم اداره درست کشور توسط رضا شاه انتقاد کرد. دو هفته بعد نمایندگان رضا شاه را به ثروت اندوزی عظیم، کشتار مردم بی گناه و سوء استفاده از القابی برای خود مانند سردار سپه و فرمانده کل متهم می‌کردند. سه هفته بعد شاه بدون گفتگو با متفقین به نفع ولیعهد خود کناره‌گیری کرد و کشور را به سرعت ترک کرد. در مجلس نیز پس از خروج رضا شاه در روز ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ ذکاءالملک فروغی صدراعظم، با حضور در مجلس شورای ملی استعفای رضا شاه را از سلطنت و آغاز سلطنت محمد رضا شاه را اعلام کرد.
آزار و اذیت شهروندان ایرانی توسط متفقین
در نامه‌ای محرمانه در تاریخ ۱۳۲۱/۴/۲۹ به نخست‌وزیر وقت نسبت به سانسور مطبوعات و بسته‌های پستی در تهران توسط مأموران بریتانیا چنین توضیح داده شده‌است:
در نامه محرمانه دیگری به تاریخ ۱۳۲۱/۴/۵ که وزیر وقت دارایی به وزیر امور خارجه دربارهٔ خرید جو توسط نیروهای شوروی از کشاورزان نوشته شده‌است، تأکید شده که هر چه سریع تر از ادامه این کار خودداری شود:
جلوگیری از محاکمه نیروهای متفقین
وزیر دادگستری طی نامه‌ای در تاریخ ۱۳۲۳/۳/۸ به نخست‌وزیر از تخلفات و همچنین جلوگیری از محاکمه نیروهای متفقین به خصوص در پرونده‌های قتل عمد و غیرعمد توضیح می‌دهد که بخشی از نامه به این شرح است:
مهاجرت لهستانی‌ها به ایران
مهاجرت لهستانی‌ها به ایران پیرو جنگ دوم جهانی روی داد و در طی سال‌های ۱۳۲۰ الی ۱۳۲۳ خورشیدی بیش از ۱۵۰ هزار نفر از لهستانی‌ها برای مهاجرت به فلسطین و آفریقا، از کشور اتحاد جماهیر شوروی وارد خاک ایران شدند.
بعد از دو سال و با آغاز حمله آلمان به شوروی، استالین مجبور شد، با دولتِ در تبعید لهستان، از در دوستی درآمده و فرماندهی واحدی در مقابل آلمان در جبهه لهستان ایجاد کند. طبق این توافق قرار بر این شد که علاوه بر عبور افراد نظامی تجهیز شده لهستانی از خاک ایران، زندانیان و افراد داخل اردوگاه‌ها نیز از طریق ایران به فلسطین و آفریقا مهاجرت کنند. این عمل با نقض بی‌طرفی ایران و اشغال ایران توسط قوای روسی و انگلیسی در تاریخ سوم شهریور ۱۳۲۰، امکان‌پذیر گشت.
نخستین گروه در اوایل فروردین ۱۳۲۱ با چهار کشتی روسی که حامل ۲۹۰۰ نفر سرباز و مهاجر بود، وارد بندر انزلی (پهلوی سابق) شدند. نیروی نظامی قرار بود از طریق همدان و کرمانشاه به عراق بروند. تعداد مهاجرین در اردیبهشت ۱۳۲۱ نزدیک به ۱۳۰۰۰ نفر رسیده بود.
هرج و مرج
پس از حمله متفقین به ایران و جابجایی قدرت در بیشتر مناطق ایران کشمکش‌های قومی و مذهبی شکل گرفت. برای مثال در تبریز درگیری‌هایی بین مسلمانان و مسیحیان رخ داده بود تا جایی که کنسول بریتانیا هشدار داد احتمالاً با خروج متفقین از ایران این درگیری‌های قومی و مذهبی بسیار شدیدتر شود. رهبران کلیسای آشوری نیز نگرانی‌های مشابهی داشتند و به دنبال جلب حمایت بریتانیا در آینده نزدیک بودند. یا برای مثال در ماه محرم سال ۱۳۲۱ نیروهای شوروی مستقر در مشهد مجبور شدند حفاظت از محله یهودیان را بر عهده بگیرند. یا حدود هشتصد مسلمان اهوازی که از شایعه ربوده شدن یک کودک مسلمان توسط یهودیان خشمگین شده بودند تلاش می‌کردند تا کنیسه محلی را به آتش بکشند. در کرمان نیز گروهی به رهبری یکی از روحانیون با حمله به محله زرتشتیها دونفر را کشتند و خانه‌های بسیاری را غارت کردند. همچنین گروه مشابهی نیز در شاهرود با حمله به مرکز بهائیان سه نفر را بدار آویختند و ۵۰ مغازه را غارت کردند. درمناطق آذربایجان، کردستان و مناطق عرب‌نشین جنوب مسئله زبان بسیار برجسته و آشکار شده بود. در سال ۱۳۲۱ در گردهمایی اعراب ایران در پی جدایی و پیوستن به کشورهای عربی بودند. اعراب ایران در پیام‌هایی به دولت‌های بریتانیا و آمریکا خواستار حمایت آن‌ها برای جدایی از ایران شدند که البته به دلیل تفرقه‌ای که در میان اعراب بود موفق به جدایی از ایران نشدند وضع مناطق کردنشین نیز به همین ترتیب بود.
پیامدهای اقتصادی اشغال ایران
ایران به دنبال حمله متفقین با مشکلات اقتصادی بسیاری رو به رو شد. تورم، دزدی و قحطی نمونه کوچکی از پیامدهای حمله متفقین به ایران بود. نامه شکایت آقای محمود بدر وزیر دارایی در نخستین روز از تیرماه سال ۱۳۲۱ به نخست‌وزیر گواهی شرایط سخت مردم ایران در پی تجاوز متفقین است.
وضعیت برنج هم بهتر از سایر غلات نبود به عنوان مثال در قیمت برنج از تیرماه ۱۳۲۰ تا تیرماه ۱۳۲۱ به مقدار ۴۴ من از ۲۵۰ ریال به ۶۰۰ ریال رسید.
آبگاه (نیک‌شهر)
{{ادغام در|آبگاه وانان|discuss=بحث:آبگاه وانان#پیشنهاد ادغام آبگاه (نیک‌شهر) در آبگاه وانان {{جعبه اطلاعات روستای ایران }} آبگاه (نیک‌شهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۰، جمعیت آن ۱۸۰۰ نفر (۶۵۰خانوار) بوده‌است.
امید نوری‌پور
امید نوری‌پور (متولد در تهران) سیاستمدار ایرانی-آلمانی است. او یکی از اعضای حزب سبز آلمان است که از سال ۲۰۰۶ تاکنون نماینده بوندستاگ پارلمان فدرال آلمان از حوزه انتخابیه فرانکفورت آم ماین است و از طریق لیست حزبی وارد پارلمان شده‌است. امید نوری‌پور از فوریه ۲۰۲۲ به همراه ریکاردا لانگ به‌طور مشترک رهبران حزب سبز آلمان هستند.
زندگی شخصی
نوری پور متأهل و دارای یک فرزند است. او در سال ۱۹۸۸ در ۱۳ سالگی، (دوران جنگ) به همراه پدر و مادر به آلمان رفت. نوری‌پور پس از دریافت دیپلم در رشته‌های ادبیات آلمان، سیاست، فلسفه و فقه تحصیل کرد ولی هیچ رشته تحصیلی را به پایان نرساند. او در مصاحبه با روزنامه دی تسایت می‌گوید، من در این فکر بودم که چکار کنم تا پدر و مادرم که تحصیل کرده هستند به من، بدون مدرک دانشگاهی افتخار کنند. نوری پور در سال ۲۰۱۶ بخاطر آوردن اطلاعات نادرست در بیوگرافی خود مورد انتقاد رسانه‌ها قرار گرفت. او در مصاحبه ای می‌گوید بسیار مایل است تبعیت ایران را ترک کند، ولی قوانین ایران این امکان را به او نمی‌دهند. نوری پور در دوران نوجوانی خواننده رپ بوده و می‌گوید که اگر امکانی دست بدهد امروز نیز می‌خواند.
دیدگاه‌ها
امید نوری‌پور در مقاله‌ای در رابطه با فیلم ۳۰۰ در مجله اشپیگل از ایرانیان انتقاد کرد و نوشت: امروزه در ایران تئوری توطئه غوغا می‌کند و ایرانیان بر این عقیده اند که نیروهایی در دنیا در این فیلم سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا نام ایران را ننگین کنند. ایرانیان، چه سیاستمداران و چه مخالفان در اتحادی پدیده وار می‌گویند آمریکا این فیلم را برای آماده‌سازی روحیه مردم آمریکا ساخته تا برای حمله به ایران آماده شوند. او با کنایه می‌پرسد اعتماد به نفس ایرانیان کجا مانده؟ امید نوری پور در انتها می‌گوید: هرچه اعتماد به نفس مردم کمتر باشد، احساس دردشان (دلخوری) بیشتر است.
لیو خوان
لیو خوان (چینی: 刘欢؛ پین یین: Liú Huān) آهنگ‌ساز و خواننده مرد سرشناس چینی است. او تاریخ موسیقی غرب را در دانشگاه تدریس می‌کند. خوان آهنگ «من و تو» را همراه با سارا برایتمن در افتتاحیه المپیک ۲۰۰۸ پکن اجرا کرده‌است.
زندگی‌نامه
لیو خوان در ۲۶ اوت ۱۹۶۳ در شهر تیانجین جمهوری خلق چین دیده به جهان گشود. پدر و مادر او هر دو آموزگار بودند. پس از پایان دبیرستان در ۱۹۸۱ وارد دانشگاه روابط بین‌الملل شد و در رشته زبان فرانسه مشغول تحصیل گردید. او همچنین در این مدت بدون اینکه معلمی داشته باشد به فراگیری موسیقی نیز پرداخت و در ۱۹۸۵ توانست یکی از برندگان مسابقه موسیقی دانشگاه شود. جایزه آنها سفری دو هفته‌ای به فرانسه بود. این سفر موقعیتی را برای او به ارمغان آورد تا شناخت خود از موسیقی را گسترش دهد. هنگامی که همراهان لیو سخت مشغول خرید و لذت بردن از مناظر اطراف بودند، او بیشتر وقت خود را در باری کوچک می‌گذراند تا با موسیقی آنجا بیشتر آشنا شده و بتواند از آن الهام گیرد.