cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مهندسی طلاسازی
تاریخچه
مهارت‌ها و تجربیات به دست آمده در تولید ابزار برای تزئین استخوان کهربا و سنگ با موضوعات حکاکی شده و حتی طراحی اشکال مجسم از این مواد مورد استفاده قرار گرفتند.
توربوپمپ
توربوپمپ‌ها در موتور راکت همان نقشی را دارند که توربوشارژر در موتور خودرو ایفا می‌کند.
مهندسی طلاسازی
تاریخچه
همین‌که انسان‌ها در تقریباً ۶۰۰۰ سال قبل آموختند که چگونه با فلز کار کنند بهره‌وری کار به میزان زیادی افزایش یافت. با تقسیم کار به دامداری کشاورزی و پیشه‌وری امکان آن به‌وجود آمد که هر کس بیشتر از حد نیاز خود تولید کند. دیگر ضرورتی برای تولید دسته‌جمعی نبود.
توربوپمپ
انواع توربوپمپ‌ها
توربوپمپ‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:
مهندسی طلاسازی
تاریخچه
هر آنچه از فلز بود مانند ابزارها سلاح‌ها و نیز زیورآلات توسط یک آهنگر ساخته می‌شد. پیشرفت فزاینده روش‌های فلزکاری و افزایش تنوع روش‌های صنعتگری منجر به رشد تخصص صنعتگران و فلز کاران گردید و در این میان رفته رفته آهنگران و طلاسازانی به وجود آمدند که تخصص آن‌ها ساخت زیورآلات و وسایل تزیینی از طلا نقره مس برنز و آهن بود.
با توجه به اینکه فرایند تخصصی شدن در یک زمان طولانی در میان فرهنگ‌ها و در زمان‌های گوناگون اتفاق افتاد نمی‌توان گفت از چه زمانی طلاسازی به وجود آمده‌است.
در دوره ابتدایی آهن یعنی تقریباً ۳۰۰۰ سال قبل نیروهای تولیدی آنچنان گسترش یافتند که ایجاد یک تولید چندگانه ممکن گردید و ارزش آن را داشت که اسیران جنگی زنده بمانند و به تمدن‌های باستانی در محدوده دریا مدیترانه گسترش یافتند.
توربوپمپ
پمپ جریان محوری
در این پمپ‌ها سیال در جهت محور وارد پروانه شده و در امتداد آن نیز خارج می‌شود. موارد استفاده این پمپ‌ها در دبی‌های زیاد و هد کم می‌باشد.
مهندسی طلاسازی
تاریخچه
با توجه به اینکه وابستگان قشرهای فوقانی خواهان تظاهر و نمایش خارجی موقعیت اجتماعی خود بودند. لباسهای آن‌ها زرق و برق بیشتری به خود می‌گرفت و این قشرها با زیور آلات گرانقیمت جایگاه خود را به نمایش می‌گذاشتند.
به این ترتیب جواهر و زیورآلات دارای یک عملکرد مهم و جدیدی به عنوان نشانه‌ای از شان حاکم گردید ولی عملکرد جادویی آن همچنان بدون تغییر باقی ماند. وابستگان قشرهای فوقانی جامعه در سطوح مختلف مشتریان اصلی طلاسازان بودند. این قشرها با سفارش‌ها خود موجودیت و معیشت این صنعتگران را تأمین می‌نمودند و با خواسته‌های خود حتی محتوی و شکل زیورآلات و وسایل تزیینی از فلزات گرانقیمت را تعیین می‌کردند.
در تمدن‌های کهن شرق یعنی در خاور نزدیک و مصر صنعت طلاسازی به اوج خود رسید. به غیر از انواع زیورآلات مخصوص عموم مردم شاهکارهای هنر طلاسازی با بالاترین درجه فنی و هنری به سفارش پادشاهان و قشرهای فوقانی خلق شدند. به عنوان مثال فقط از شاهکارهای با شکوه به دست آمده قبر توت‌عنخ‌آمون یاد می‌شود و اگر در نظر گرفته شود همه اینها برای یک حاکم نسبتاً کم‌اهمیت که در جوانی فوت کرده‌است نهیه شده بود.
می‌توان تقریباً حدس زد چیزهایی که برای یک حاکم مقتدر سرزمین مصر فراهم گردیده و از بین رفته چه بوده‌است. در تمدن یونان نیز هنر طلاسازی به پیشرفت خود ادامه داد. به غیر از کارهای قابل توجه سرزمین اصلی کارهای برجسته تراکر (Thrakar) و اسکیتن (Skythen) در این ارتباط نیز شایان توجه‌است.
هر چند هنر طلاسازی رم نوآوری قابل ملاحظه‌ای را ارائه نداده‌است اما با وجود این سنتهای کسب شده از ناحیه دریای مدیترانه را حفظ نمود. در اولین قرن‌های میلادی تجزیه داخلی کشور مقتدر رم آغاز شد که منجر به تقابل بین شکل سازمان سیاسی و پیشرفت اقتصادی آن گردید تا اینکه بالاخره در قرن پنجم میلادی امپراتوری رم جای خود را به قبایل اسلاو و ژرمن‌ها داد.
در اقوامی که از مرحله بالای بربریت به وجود آمدند و هنوز مالکیت مشترک بر زمین و ابزار تولید را می‌شناختند در اروپای غربی گذر به شیوه تولید فئودالی پدید آمد. به جای برده‌ها وابستگان و غلامان استثمار می‌شدند. اقوام ژرمن از عهد برنز درک و تلقی مستقلی از زیورآلات را به وجود آوردند.
هر چند تمام رم تأثیر نمایانی در غنای فن وهنر طراحی پدیدآورد اما برداشت اولیه حفظ گردید. از عهد جابه جایی اقوام کارهای برجسته‌ای از طلاسازان ژرمن به دست آمده‌است. به‌خصوص زیورآلات دفن شده در قبرهای اشراف فرانکها و تورینگنها جلوه خاصی دارند. در این رابطه می‌توان از کارهای وایکینگها مثل جواهر مشهور Hiddensee نام برد.
می‌توان تصور نمود که هم در تمدن عهد عتیق و هم در اقوام ژرمن جنبه‌های زیبایی زیورآلات کاملاً مهم بوده‌است یعنی اینکه حمل‌کننده قصد زینت و آراستن خود را داشته‌است. ویژگی شخصیت حمل‌کننده در کمال آگاهی توسط زیورآلات بیان می‌شد. زیورآلات اغلب یک منظور کاملاً عملی دیگری نیز داشته‌است زیرا به خاطر ناقص بودن هنر خیاطی بایستی لباسها با قلابهای زینتی و سگکها دوخته شوند.
با همه اینها هنوز توضیحی برای پیچیدگیهای فنی و طراحی و رواج عمومی زیورآلات به ویژه قلابها و سگکهایی از جنس فلزات نجیب و برنز ارائه نگردیده‌است. از همه مهم‌تر بایستی توجه داشت که زیورآلاتی که به شکل اژدها و حیوانات عرضه شده‌اند و نیز طلسمهای ما قبل تاریخ در تقابل با محیط وسیله حفاظتی حیاتی در برابر نیروهای موهومی طبیعت و ارواح در نظام ایدئولوژیکی هر زمان تشکیل می‌دادند. با گسترش مسیحیت در اروپا مرکزی بعد از قرن ۹ میلادی محدوده مسائل طلاسازی تغییر کرد.
زیورآلات مربوط به بدن گناهکار معنی خود را از دست داد و به جای آن زیورآلات محراب کلیسای مسیحی و فراهم کردن وسائل مقدس ضروری برای مراسم مذهبی وارد میدان شدند. به‌خصوص در عصر رمانتیک دیرهای مسیحی به مراکز روحانی و فرهنگی تبدیل شدند و در آنجا نیز کارگاه‌های پیشه وران در جامعه فئودالی اولیه متمرکز گردیدند و به این ترتیب تا پایان قرن ۱۲ میلادی کارگاه‌های مربوط به دیرهای مسیحی سطح هنر طلاسازی را تعیین می‌کردند.
اولین کتاب جامع آموزشی طلاسازی مربوط به سال ۱۱۲۰ میلادی به دست ما رسیده‌است. کشیش راهب Theophilus در کتاب خود “ Do diversis artibus “ جزئیات کاملی راجع به فنون عصر خود ارائه می‌دهد. به خاطر رشد کند نیروهای تولیدی می‌توان از این مسئله حتی به نتایجی دربارهٔ قرنهای قبل و بعد از آن نیز دست یافت.
قرن ۱۲ میلادی عصر گذر فئودالیسم بدوی به فئودالیسم است. شهرکها و مناطقی مسکونی در مسیرهای مناسب تجاری تبدیل به شهرهای بزرگ شدند و در آنجا پیشه وران به‌طور فزاینده‌ای متمرکز گردیدند. اصناف طلاساز نیز در این شهرها شکل گرفتند کارگاه‌های مربوط به دیرهای مسیحی اهمیت خود را از دست دادند. در کنار کارهای مقدس اشیاء تزیینی و زیورآلات نیز به سفارش فئودالها و شهروندان تازه به دوران رسیده ساخته می‌شدند)
تست کیفی طلا
با این اولین آزمایش تعیین می‌گردد که آیا در آلیاژ مورد نظر اصلاً طلا وجود دارد یا نه. ابتدا پوشش احتمالی طلا در محلی از شیء که جلب نظر نمی‌کند از طریق شاب‌زنی یا سوهان‌کشی پاک می‌گردد. با این محل آزاد شده به روی سنگ محک خطی حدوداً به عرض ۵ میلی‌متر و در طول ۲۰ میلی‌متر کشیده می‌شود.
این خط توسط اسید نیتریک غلیظ آغشته می‌شود. بعد از حدود ۵ ثانیه اثر آن کنترل شده می‌شود. چون بر اساس این آزمایش مقدار طلا فقط در آلیاژهای بیشتر از Au ۵۰۰ با اطمینان قابل تشخیص هستند برای مواقعی که خط کشیده شده تست حل یا قهوه‌ای رنگ شده‌است تست را با اسید نیتریک رقیق تکرار می‌کنند؛ بنابراین با عیارسنجی می‌توان مقدار طلا در آلیاژ را بین Au ۱۰۰۰ وAu ۱۶۰ تشخیص داد. برای عیارهای پایینتر بایستی از تست لوله آزمایش استفاده نمود.
تست لوله آزمایشی
این آزمایش وقتی به کار می‌رود که واکنش یک آلیاژ در عیار سنجی همانند یک آلیاژ غیر نجیب است ولی با وجود این حدس زده می‌شود که در آن مقدار کمی طلا وجود دارد. اثر این آزمایش بر مبنای حلالیت فلزات افزودنی و مقاوم بودن طلا در اسید نیتریک غلیظ می‌باشد. در یک لوله آزمایش نمونه‌ای از فلز مورد نظر به جرم حدوداً ۰٫۵ در اسید نیتریک گرم حل می‌شود. در حالی که فلزات غیر نجیب و نقره به صورت نیترات حل می‌شوند طلا به صورت پودر قهوه‌ای تیره ته‌نشین می‌گردد.
این پودر با فیلتر کردن از محلول جدا گردیده با آب مقطر شسته شده و بر روی کاغذ فیلتر خشک می‌گردد. اگر غبار روی آن با شابر زدوده شود و فلز براق گردد تقریباً با اطمینان می‌توان گفت که این فلز طلا است.
تست کمی طلا
بعد از آن که با تست کیفی طلا اثبات گردید بایستی مقدار تقریبی طلا در کل آلیاژ تعیین گردد.
تشخیص طلای خالص
جهت پیش آزمایش ابتدا یک نمونه از فلز را بدون افزودن ماده سیال‌کننده ذوب می‌کنند. در این حال بایستی یک رنگ زیتونی روشن به دست آید و نیز بعد از سرد شدن فاقد لکه باشد. یک روکش قهوه‌ای حاکی از وجود ناخالصیها می‌باشد.
در صورت موفقیت‌آمیز بودن آزمایش تست لوله آزمایش به کار برده می‌شود:
۱. پروسه ذوب کردن
برای یک زرگر کارگاه طبیعی است و جزو کارهای روزمره به‌شمار می‌آید که مثلاً یک تکه طلا را جهت استفاده مجدد ذوب کند، یعنی اینکه یک بلوک فلزی را می‌توان از حالت جامد به حالت مایع درآورد، به شرطی که انرژی گرمایی کافی به آن داده شود.
در اثر افزایش دما به میزان تقریباً 15K تحرک دو برابر می‌شود و بدین ترتیب اتصال اتمی انعطاف پذیرتر می‌گردد: ساختار میکروسکوپی نرم‌تر می‌شود، زیرا با افزایش فاصله اتمی نیروهای بین اتمی کاهش می‌یابند. به عنوان نتیجه عملی آن می‌توان مشاهده نمود که اگر یک قطعه موقع گداختن روی یک سطح تخت قرار نداشته باشد خم می‌شود. به علاوه افزایش فاصله اتمی باعث انبساط گرمایی فلز می‌شود.
بالاخره وقتی درجه حرارت به دمای ذوب رسید، انرژی حرکتی از نیروهای جاذبه متقابل بزرگتر می‌شود، به‌طوری‌که اتم‌ها می‌توانند از شبکه اتصال آزاد گردند. ساختار میکروسکوپی به‌طور ناگهانی از هم نمی‌پاشد، بلکه بایستی ذوب شدن بلوک فلزی را به صورت یک پروسه‌ای تصور نمود که رفته رفته گسترش می‌یابد:
با توجه به اینکه دمای ذوب ابتدا در سطح خارجی بلوک حاصل می‌شود، از هم پاشیدن ساختار میکروسکوپی از همین‌جا آغاز می‌گردد، در حالی که در هسته آن هنوز هم درجه حرارت به دمای تبدیل نرسیده‌است. در محدوده میکروسکوپی بایستی فروپاشی کریستال‌ها را به همین نحوه تصور نمود، زیرا ابتدا اتم‌های خارجی در ناحیه مرز دانه‌ها که اتصال نسبتاً ضعیفتری دارند آزاد می‌گردند و سپس رفته رفته فروپاشی ساختاری میکروسکوپی کریستال از خارج به داخل در راستای هسته کریستال گسترش می‌یابد.
تجهیزات ذوب
بوته با فلزی که باید گردد ما بین زغال چوب گداخته قرار کی گرفت، که اغلب توسط دم آهنگری هم به آن دمیده می‌شد، تا فلز ذوب گردد. همین روش تا چندین سال پیش نیز با کوره کک به کار می‌رفت. اما حتی با این روش ذوب طولانی، پر زحمت و حتی خطرناک ماند، زیرا یک بوته به راحتی می‌شکست و در این حال می‌بایست فلز نجیب را به زحمت از خاکستر جدا کرده و شستشو داد! یک تغییر اساسی در روش ذوب ابتدا از گسترش عمومی گاز شهری در نیمه قرن ۱۹ حاصل شد.
بوته گرافیتی
این بوته‌ها از مخلوط گرافیت – خاک رس تشکیل شده‌اند. بوته‌ها را بایستی در جای خشک و نا مرطوب نگهداری نمود. با توجه به اینکه این بوته‌ها به صورت نپخته عرضه می‌شوند، بایستی آن‌ها را به آرامی گرم نمود، با بوراکس ذوب کرد و بعد آن را به حالت گداخته درآورد. پس از آن می‌توان آن را استفاده کرد. هر چند این بوته‌ها گران هستند اما در صورتی که درست استفاده شوند عمر بسیار طولانی خواهند داشت. برای مذاب‌های اکسیدکننده با شوره (نمک اسید نیتریک) نامناسب هستند، زیرا کربن حل می‌شود.
بوته‌های رسی هسی
این بوته‌ها از خاک رس چرب و فاقد آهن و گچ تشکیل شده‌اند، که به آن ماسه کوارتز و خاک سفال اضافه می‌کنند تا ترک برندارد و منقبض نشود. این بوته‌ها به صورت پخته شده عرضه می‌شوند و از بوته‌های گرافیتی ارزان‌تر هستند. بوته‌های رسی اگر (مثل بوته‌های گرافیتی) پیشگرم شده و با بوراکس لعاب داده شوند حساسیت کمتری دارند. ذرات باقی‌مانده فلزی چسبیده شده را نمی‌شکنند، بلکه با کمی بوراکس ذوب می‌کنند.
طرز کار با بوته‌ها
هر بوته بایستی فقط برای یک عیار معین به کار رود. از این رو دیواره خارجی آن را علامتگذاری می‌کنند. قبل از آنکه فلز را داخل آن فرار دهند، بوته را پیشگرم می‌کنند. وقتی که گداخته شد، رفته رفته فلز را داخل می‌کنند، تا تقریباً نصف آن پر شده باشد. با پیشگرم امکان اکسیداسیون فلز داخل و مدت آن خیلی محدود می‌گردد. در کوره‌های بزرگتر بهتر است به عنوان درپوش از یک قطعه زغال چوب استفاده شود، زیرا حکم یک سر پوش احیاکننده را خواهد داشت. با یک انبر گرد، که با دهانه آن بوته از زیر محکم گرفته می‌شود، بوته را از کوره خارج می‌کنند. در صورت گرفتن بوته با یک انبر تخت، ممکن است به راحتی قطعه‌ای از دیواره بشکند. بوته‌های مستعمل را در خاکه کف قرار می‌دهند و همراه با آن دور می‌ریزند.
طلای خالص
اگر فلز به صورت گرانول باشد، می‌توان آن را بدون اقدامات و افزودنیهای ویژه‌ای ذوب نمود. اما مسئله برای طلای خاکه قهوه‌ای و پودری شکل، که از تفکیک و بازیافت به دست آمده طوری دیگری است. برای زدودن ناخالصیهای احتمالی، طلای خاکه را با کمی نمک نیترات و بوراکس مخلوط، خیس و با فشار وارد بوته می‌کنند. با گرم کردن آهسته، مجدداً از آن آب خارج می‌شود و بالاخره فلز را ذوب می‌نمایند. اگر پودر طلا را به صورت خشک ذوب کنند، ممکن است فضاهای خالی به وجود آیند، که پر از گاز می‌شوند و ممکن است باعث شکننده شدن طلای خالص یا آلیاژ به دست آمده از آن گردد. به علاوه خاکه توسط شعله گاز به اطراف پاشیده می‌شود.
ماهیت تغییر شکل
اگر خواسته شود پدیده تغییر شکل یک ماده فلزی مورد بررسی قرار گیرد، بایستی در نظر داشت که در ساختار میکروسکوپی آن فرایندهای پیچیده زیادی با هم به‌طور هم‌زمان جریان دارند و تنها در صورتی می‌توان به درک آن‌ها نائل گردید که به پدیده‌های جداگانه تفکیک شوند. این اصل متدیک نیز در اینجا در بیان توضیحات به کار می‌رود. اما همواره بایستی پیچیدگی فرایندها را در نظر داشت.
پروسه نورد
نورد کردن را می‌توان به عنوان یک پروسه تغییر شکلی در نظر گرفت که مکان آن دائماً در تغییر است و در طی آن ضخامت بلوک فلز کاهش می‌یابد.
دستگاه نورد
چهار چوب این دستگاه از چهار ستون استوانه‌ای، که صفحات بالایی و پایینی را به یکدیگر متصل می‌نمایند تشکیل شده‌است. بر روی ستون‌های پولیش شده هادی چهارچوب دستگاه نورد می‌توان یاتاقان غلتک‌های نورد که توپی غلتک‌های نورد در آن می‌چرخند را جا زد. قطر غلتک‌ها ۴۵ و عرض آن‌ها ۹۰ میلی‌متر است.
با زوج بالایی می‌توان ورق‌هایی بین ۵ میلی‌متر و ۰٫۰۱ میلی‌متر و با غلتک‌های پایینی مفتول‌های چهارگوش بین ۱ و ۵ میلی‌متر را نورد نمود. دستگاه را می‌توان با نیروی نسبتاً کم به کار انداخت، زیرا حرکت دورانی اهرم به حالت کندتر برای نورد مفتول با ۱: ۶ = i برای نورد ورق با ۱ :۱۲ = i تبدیل می‌شود. نورد ورق به کمک یک چرخ دستی مرکزی و نورد مفتولی به کمک دو اسپیندل دسته ستاره‌ای تنظیم می‌شوند. فلز بایستی از یک دستگاه نورد ورق با یک سطح صاف و تقریباً پرداخت شده بیرون آید.
برای این منظور به غلتک‌هایی از جنس فولاد با کیفیت بالا نیاز است که بعد از استفاده طولانی هم بدون عیب و نقص جلای خود را حفظ کنند. کل مجموعه طراحی یک چنین ماشینی بایستی تا حد امکان با دوام باشد زیرا همه اجزاء مؤثر آن تحت بار شدیدی قرار دارند.
یک نوع تغییر یافته خاص این دستگاه ماشین لبه برگردان است.
برای مراقبت از دستگاه نورد و حفاظت از آن توجه به موارد زیر ضروری است:
آماده‌سازی بلوک‌های ریختگی
ماده فلزی که قرار است به صورت ورق و مفتول در آید با ریخته‌گری شکل خام خود را به دست می‌آورد. سپس در حمام اسیدی قرار داده می‌شود تا ذرات سخت بوراکس وشلا که آن گرفته شود. بلوک ریختگی را بایستی با شدت و به‌طور سیستماتیک پیش آهنگری نمود.
بعد از آن‌که فلز به خوبی شکل داده شد و آماده گردید، می‌توان در صورت نیاز آن را باز پخت میانی کرده و عملیات نورد را آغاز نمود. از کار پیش آهنگری نباید هراسی به دل راه داد، زیرا کیفیت محصول نیمه آماده، با این کار بهتر می‌گردد.
نورد ورق
قبل از نورد کردن بایستی یک بار دیگر مطمئن شد که بلوک فلز عاری از وجود ناخالصی است و اینکه آیا غلتکهای نورد کاملاً صاف می‌باشد یا نه. هر ذره خارجی بر روی قطعه آماده اثری می‌گذارد که به سختی با سنگ زنی بر طرف گردد. بلوک از یک طرف بین غلتکهای نورد وارد می‌شود.
فاصله غلتکها بایستی به اندازه‌ای باشد که بتوانند بلوک را با اصطکاک به وجود آمده نگه دارند. در حالی که بلوک فلزی با یک دست به طرف غلتکهای نورد فشار داده می‌شود، با دست دیگر اهرم دستی را آن قدر می‌چرخانند تا غلتکهای نورد آن را بگیرند. اکنون می‌توان با شدت غلتکهای نورد را به حرکت درآورد. برای کار با هر دو دست و در صورت لزوم با تمام قوا اهرم دستی چرخانده می‌شود. بدین ترتیب فلز از میان دستگاه نورد عبور کرده و می‌توان در طرف دیگر آن را مجدداً دریافت نمود.
نورد مفتول
بعد از هر بار نورد فاصله غلتک‌ها را کمی کاهش داده، مفتول را به اندازه ۹۰ درجه چرخانده و مجدداً وارد نورد می‌کنند. اصولاً وقتی از دروازه پروفیل بعدی استفاده می‌شود که دروازه قبل از آن کاملاً مورد استفاده قرار گرفته‌است یعنی اینکه غلتک‌های دستگاه نورد تا رسیدن به حالت تماس با یکدیگر جلو رفته باشند.
کشش
اساس این روش در این است که یک مفتول (سیم)، که نوک آن تیز شده‌است از میان سوراخ مخروطی شکل یک ابزار از جنس ماده‌ای سخت کشیده می‌شود تا ضخامت آن را کلهش داده و هم‌زمان به شکل پروفیل سوراخ درآورد.
پروسه کشش
معمولاً عملیات اولیه روی مواد خام ابتدا در دستگاه نورد مفتول انجام می‌گیرد. در حالی که در نورد نیروهای لازم جهت تغییر شکل از طریق غلتک‌های نورد به قطعه منتقل می‌شوند، بایستی در کشش از طریق خود مفتول به محل اثر، یعنی مخروط کشش منتقل گردند. بر این اساس اندازه نیروی کشش ممکن به لحاظ استحکام ماده محدود است. این امر به خصوص در کشش سیم‌های نازک آشکار است.
در حالی که مفتول از مخروط کشش عبور می‌کند، قطر آن تا اندازه قطر ناحیه استوانه‌ای کاهش می‌یابد. هر چه شیب مخروط تندتر باشد، کاهش ضخامت بیشتر است و بدین ترتیب هم‌زمان مقاومت در برابر تغییر شکل و نیروی به کار رفته افزایش می‌یابد. همانند نورد، در اثر اصطکاک به طرز مشابهی مخروط سیلان ایجاد می‌گردد.
انور العولقی
انور العولقی (زاده ۲۲ آوریل ۱۹۷۱ - درگذشته ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۱)، امام آمریکایی و یمنی بود.
باراک اوباما در آوریل ۲۰۱۰ او را در فهرست افرادی قرار داد که به دلیل اقدامات تروریستی سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا مجاز به کشتنشان بود. «قتل هدفمند» یک شهروند آمریکا پیش از آن هرگز رخ نداده بود.
وی در جریان یک حمله هوایی کشته شد. دو هفته بعد پسر شانزده ساله او عبدالرحمن العولقی شهروند آمریکایی ۱۶ ساله متولد دنور در حمله پهپاد توسط سیا در یمن کشته شد.
مهندسی طلاسازی
ابزارهای کشش
بدون شک مهم‌ترین ابزار در پروسه کشش حدیده کشش می‌باشد. این " حدیده " صفحه‌ای است از فولاد با کیفیت بالا، که در آن سوراخهایی به شکل یکسان ایجاد شده‌است و اندازه آن‌ها از یک سوراخ به سوراخ دیگر به‌طور یکنواخت کاهش می‌یابد. تغییر ضخامت در قسمت مخروط کشش صورت می‌گیرد، در حالی که در قسمت استوانه‌ای آن پروفیل کالیبره می‌گردد.
در نوع اصلی، که در اکثر مواد به کار می‌رود چندین ردیف سوراخهای گرد با اندازه‌های مرحله‌ای جهت تولید مفتولهای گرد تعبیه شده‌است. همچنین از حدیده‌های مخصوص، که سوراخهای آن‌ها می‌تواند به شکل مربع، مستطیل، مثلث و چاقویی باشد استفاده می‌شود. به علاوه می‌توان برای اشکال ویژه هم حدیده‌هایی ساخت.
کیفیت مفتول به وضعیت حدیده کشش بستگی دارد. فقط وقتی سوراخهای کاملاً صاف باشند، با نگهداری آن آغاز می‌گردد. اگر حدیده بدون ملاحظه به درون یک جعبه همراه با ابزارهای سخت و نرم پرتاب شود ممکن است آسیبهای جدی به آن وارد گردد. وجود یک نگهدارنده جهت آویزان کردن حدیده همیشه مفید خواهد بود.
اینکه حدیده کشش بایستی فقط در امر کشش مورد استفاده قرار گیرد کاملاً طبیعی است.
طول اهرمها طوری است که بتوان گیره را با هر دو دست نگه داشت. دهانه تخت انبر دارای دندانه‌های تیزی است تا مفتول در اثر کشیدن با نیروی زیاد از آن خارج نشود. هر از گاهی بایستی باقیمانده‌های موم و ذرات به جا مانده فلزی که بین دندانه‌ها قرار گرفته‌اند را پاک نمود.
تجهیزات کارگاهی
شگفت‌آور این است که کارگاه زرگری، با گذشت بیش از ۴۰۰ سال از عمر آن اساساً تغییر زیادی نکرده‌است. در محل کار هنوز هم دماغه (چوب خرک)، پیشبند میز ( نت) و چهارپایه قرار دارند و تنها قسمت عقب رفته میزهای جدید در عکس مشاهده نمی‌شود.
دستگاه کشش را می‌توان بدون تغییر برای سیم‌های ضخیم‌تر مورد استفاده قرار داد. شکل حدیده‌های کشش، سوهان‌ها، انبرها، چکش‌ها، سندان‌ها، بوته، که به دیوارها آویزان هستند تا به امروز بدون تغییر مانده احتمالاً جنس بهتری دارند.
هر تولید بهینه مستلزم داشتن یک سازمان کاری فکر شده‌است. این قاعده اساسی به هیچ وجه تنها برای تولید سری صادق نیست، بلکه برای صنایع دستی هم معتبر است. یک مبنای مهم برای این منظور ترتیب دادن یک کارگاه مناسب می‌باشد.
به غیر از جنبه‌های فنی تولید یک جنبه دیگر را هم نبایستی از نظر دور داشت: با توجه به اینکه بیشترین مدت طول عمر زرگر در کارگاه سپری می‌گردد، بایستی آن را تا حد امکان راحت و مطبوع ساخت. برای این منظور یک صندلی کار راحت به همان اندازه مؤثر است که وجود یک منظره زیبا از پنجره تأثیر خواهد گذاشت.
نمی‌توان یک مدل واحد و کامل برای کارگاه زرگری طراحی نمود. هر کارگاه به گونه‌ای متفاوت ساخته می‌شود و بایستی متفاوت هم باشد، زیرا هر مورد شرایط گوناگونی را اقتضاء می‌کند:
فضاهای موجود که اکثراً نمی‌توان آن‌ها را تغییر داد یا اینکه تغییر در آن‌ها بزحمت صورت می‌گیرد برای ایده‌های طرح مهم می‌باشند. مثل: تعداد و اندازه اتاق‌ها، در و پنجره‌ها، سیستم گرمایش، تأمین انرژی. شرایط کاملاً متفاوت از تعداد محلهای کار ناشی می‌شوند. در این حال بایستی این تفاوت را قائل شد، که آیا مثلاً یک کارآموز در کنار استادکار قرار گیرد یا اینکه این محلها توسط کارگران فنی مورد استفاده قرار می‌گیرند، که قادرند مستقلاً و بدون کمک قابل توجهی فعالیت کنند.
گونه‌های کاملاً متفاوت ضرورتاً از تولید نتیجه می‌شوند:
مواد به کار رفته و تکنیک‌های ویژه‌ای که در اولویت هستند، مانند: ریخته‌گری گریز از مرکز مینا کاری.
اره مویی
اره مویی از وسایل اصلی یک زرگر است. بر حسب مورد کاری از کمان اره‌هایی با عمق‌های متفاوت استفاده می‌شود، که معمولاً ۶ تا ۲۰ سانتی‌متر هستند. طول دسته کمان اره اکثراً قابل تنظیم است، تا آن تیغه اره‌هایی که انتهای آن‌ها شکسته‌است را هم بتوان مجدداً استفاده کرد.
هر دو انتهای تیغه اره در فک‌های گیره کمان اره گرفته شده و توسط پیچ‌های خروسکی یا از آن بهتر با اهرم لنگ کشیده می‌شوند. طبیعی است که تیغه اره‌ها نباید یه صورت خشن و با انبر، بلکه فقط با دست کشیده شوند، تیغه اره‌ها از فولاد آلیاژی ساخته می‌شوند؛ که به غیر از %۱٫۲ کربن حدود %۱٫۲ تا %۲ تنگستن دارند. تیغه اره‌ها بر اساس ظریف بودن دندانه‌ها شماره‌بندی شده‌اند.
سوهان‌کاری
سوهانکاری جزو مهارتهای اساسی زرگری است و مهم‌ترین روش کار براده‌برداری در شکل‌دادن فلزات و غیر فلزات است، زیرا با سوهانکاری سطوح تخت و قوس‌دار و قطعات به صورت مطلوب درآمده و براق می‌گردند.
ساختمان و چگونگی کار سوهان
بر روی تیغه سوهان سطح کار قرار داد، که آج سوهان روی آن واقع است. دسته سوهان‌های سوزنی (سوهان‌های زرگری) آهنگری شده‌است، اما سوهان‌های بزرگ‌تر در عوض دارای یک یک دورن نوک تیز به نام زبانه در تیغه سوهان هستند، که به داخل یک دسته چوبی با ضربه وارد می‌گردد.
جنس سوهان‌ها از فولاد ابزاری مرغوب یا فولاد آلیاژی کرم‌دار است. این فولادها آهنگری، باز پخت و سنگ‌زنی می‌شوند. سپس آج‌زنی آن‌ها با دست یا توسط ماشین آج‌کوبی صورت می‌گیرد. زرگر معمولاً به سوهانی نیاز دارد که دارای آج دوبل باشد، که در آن آج مایل اولیه توسط آج دیگری به نام آج ثانویه قطع می‌گردد. شیارهای آج طوری یکدیگر را قطع می‌کنند، که دندانه‌های سوهان مابین آن‌ها باقی می‌مانند.
اندازه
سوهان‌های بزرگ، که هنگام کار توسط دو دست گرفته شده و قطعه در گیره بسته می‌شود، سوهان دستی بزرگ نامیده می‌شوند.
سوهان دستی کوچک در اندازه متوسط بوده، که زرگر آن را با یک دست گرفته و با چوب خرک کار می‌کند. این سوهان‌ها همانند سوهان‌های دستی بزرگ در یک دسته چوبی جا زده می‌شوند.
دسته گرد سوهان‌های سوزنی کوچک به همراه خود سوهان آهنگری شده‌است.
گیره
برای قطعات خیلی بزرگ و سنگین گیره انبری فولادی آهنگری شده مناسب است، هر چند که این گیره غالباً جهت بستن ابزارها و وسایل کمکی مثلاً در نقره‌سازی به کار می‌رود. اگر خواسته شود ابزارها و وسایل کمکی سوهانکاری گردند می‌توان از این گیره هم استفاده نمود.
برای قطعات کوچک‌تر، گیره با فک‌های موازی مناسبتر است، زیرا عمل بستن بین دو فک موازی بهتر صورت می‌گیرد. این گیره از چدن یا فولاد ریختگی ساخته شده‌است. عیب این گیره محدود بودن عمق گیره است. نوع بهبود یافته این گیره به عنوان گیره قابل دوران با فک‌های موازی شناخته شده‌است. بدین ترتیب می‌توان قطعه را در مناسب‌ترین وضعیت برای سوهان‌کاری قرار داد. اگر در کشش مفتول، حدیده کشش به این گیره بسته شود. می‌توان آن را طوری چرخاند که بتوان کشش مفتول دراز را در تمام طول اتاق انجام داد.
تیغه فرزهای کوچک
این ابزارها از صنعت دندان‌سازی وارد عرصه زرگری شده‌اند، در تولید زیور آلات و نیز کارهای نقره کاری بسیار کارا هستند و جزو تجهیزات اصلی زرگری به‌شمار می‌آیند. بسیاری از کارهایی که در گذشته ساخت آن‌ها فقط با سوهان یا سوهان چنگکی امکانپذیر بود، امروزه سریعتر و تمیزتر با تیغه فرزهای کوچک ساخته می‌شوند. به خصوص در عمق‌ها یا در قطعات کاسه‌ای شکل، که ماشین‌کاری آنه با لوازم سنتی به سختی صورت می‌گیرد یا اصلاً امکانپذیر نیست استفاده از تیغه فرز نتایج خوبی خواهد داشت.
تیغه فرزهای کوچک در ارتباط با ماشین دریل آویز به کار برده می‌شوند. این تیغه فرزها دقیقاً مثل مته‌ها در هندپیس بسته می‌شوند و بنابراین دارای شفتی مثل مته می‌باشند. اغلب شافت با قطری برابر میلی‌متر ۲٫۳۴ متناسب با هندپیس بست سریع است.
بنابه مقتضیات عملی اشکال متنوعی از کلّگی‌های فرز وجود دارند، که در اینجا فقط می‌توان بعضی از انواع مهم آن را معرفی نمود. برای این منظور چند نمونه کاربردی ذکر می‌گردد:
با تیغه‌های فرز مخروطی می‌توان یک سوراخ را به شکل مخروطی گشاد نمود.
تیغه فرز غلتکی
می‌توان جهت صاف کردن سطوح و تمیز کردن درزهای لحیم‌کاری به کار برد. همچنین می‌توان یک سوراخ را به شکل بیضی گشاد نمود. اگر در سمت پیشانی این تیغه فرز هم دندانه‌های براده برداری ایجاد شده باشند (تیغه فرز پیشانی تراش)، می‌توان سوراخ (جا نگینی) را به صورت تخت درآورد.
تیغه فرز کروی
جهت اصلاح پوسته‌های تو خالی بسیار مناسب است. خیلی مفید خواهد بود اگر تیغه فرز کروی دارای سوراخی باشد که پین مروارید در آن جا بگیرد، زیرا در آن صورت می‌توان اطراف پین لحیم شده در پوسته را نیز تمیز نمود.
یکی از تیغه فرزهای مهم تیغه فرز خزینه‌ای است. این ابزار ترکیبی است از تیغه فرز مخروطی و غلتکی. با این تیغه فرز می‌توان نشیمنگاه قسمت زیرین نگینهای گرد را درآورد.
برای خشن‌کاری از کلّگی‌های فرز با دندانه‌های کم و بلند و برای پرداخت‌کاری از کلّگی‌های فرز دندانه‌های زیاد و کوچک استفاده می‌گردد.
تغییر ساختار میکروسکوپی
از ویژگی‌های فلزات که در اثر اعمال نیروهای خارجی به صورت الاستیک (کشسان) و پلاستیک (مومسان) قابل خم شدن هستند. برای این‌که بتوان فعل و انفعالات داخلی را به روش ساده نمایش داد یک میله فازی با دو تکیه‌گاه و نیرویی که در وسط آن اعمال شده‌است به عنوان مثالی کاملاً عمومی در نظر گرفته می‌شود.
انبرهای خم‌کاری
حتی از مدت‌ها پیش صنعتگران و فلزکاران کوشش نموده‌اند که مفتول‌ها را تنها با انگشت دست خم نکنند. آن‌ها برای خود ابزارهایی را خلق کردند، که با آن‌ها می‌توانستند طرح‌های ظریف و ملایم را خم کرده و نیروی دست را افزایش دهند. این ابزارها که طی قرن‌ها تقریباً بدون تغییر مانده‌اند، انبرهای خم‌کاری نامیده می‌شوند.
ساختمان و نحوه کار انبرها
از نظر فیزیکی انبر از دو اهرم دو طرفه با مرکز دوران مشترک تشکیل شده‌است. دو عدد فک، گیره دهانه انبر را تشکیل می‌دهند و به دسته‌ها نیروی دست اعمال می‌گردد، که با آن فکها نسبت به یکدیگر بسته می‌شوند. از فواصل متفاوت دسته و فکها نسبت به مرکز دوران، تبدیل نیروی انبر یعنی تقویت نیروی دست به نیروی فشار وارد بر قطعه به دست می‌آید.
انواع انبرها
انبرها اکثراً از فولاد غیر آلیاژی ساخته می‌شوند. در انبرهای مخصوص از فولاد آلیاژی با عناصر آلیاژی کروم، وانادیم یا مولیبدن نیز استفاده می‌شود.
با توجه به موضوع فوق، شکل اندازه این ابزارها به دست می‌آیند. طول کل انبر معمولی ۱۳ سانتی‌متر تا ۱۶ سانتی‌متر می‌باشد.
در کنار این انبر برای کارهای ظریف انبرهای کوچک "ژنوی" (یا انبرهای " Regleuse") به کار می‌روند؛ که طول آن‌ها ۱۲ سانتی‌متر است. انواع اصلی انبرها بر حسب شکل دهانه انبر به صورت زیر دسته‌بندی می‌شوند:
انبر تخت (دم پهن)
سطوح کار این انبر مسطح و مستطیل شکل بوده، تا بتوان با افزایش اصطکاک قطعه را به نحوه بهتری تکه داشت. برای این کار همچنین سطوح کار را با آج زنی نیز زبر می‌کنند. لبه‌های هر دو فک موازی می‌باشند. توصیه می‌شود قبل از به‌کارگیری انبر تخت سطوح کار فک‌ها صاف شوند. چون زرگر معمولاً به آج‌های آن نیاز ندارد. در غیر این صورت در فلزات نسبتاً نرم نجیب به‌راحتی اثر فشار باقی می‌ماند. فک‌ها را می‌توان با سنگ کاربید سیلیسیم بر روی ماشین سنگ‌زنی پرداخت نمود.
در صورت لزوم می‌توان بیرون دهانه را هم جهت تغییر دادن فرم فکها سنگ زنده یا سوهانکاری نمود.
انبر نوک تیز | انبر دم باریک
دهانه انبر به سمت جلو تیز می‌شود، سطوح کار فکها مسطح می‌باشند. انبر نوک تیز شکل خاصی از انبر تخت (دم پهن) است.
انبر چنبر
اکثراً بایستی این انبر را شخصاً از انبر تخت یا نوک تیز سوهانکاری نمود. سطوح کار یک فک مسطح است، در حالی که دیگری کمی قوس دارد. همان‌طور که از نام این انبر پیداست، این انبر برای شکل‌دادن چنبرهای انگشتر به کار می‌رود. با این انبر می‌توان اشکال گرد با قطر زیاد را بدون نگرانی از صدمه دیدن قسمت داخلی گردی در نتیجه اثر گذاردن انبر بر روی آن خم‌کاری نمود. خیلی خوب است که دو شیار رو به روی هم در سطوح کار فک‌ها سوهانکاری گردند.
انبر دم‌گرد
فک‌های این انبر به صورت درنهای گرد و مخروطی درآمده‌اند، که اکثراً نوک کم و بیش تیزی دارند. با این انبرها خم‌کاری گردی‌های کوچک، که با انبر چنبر امکان‌پذیر نیست صورت می‌گیرد. اما بایستی احتیاط نمود: به خاطر کوچک بودن سطح تماس فشار مؤثر زیاد بوده و این فشارها به‌راحتی بر روی قطعه اثر می‌گذارند.
ساخت حلقه چه‌های گرد
مستقل از آنکه عملیات اولیه روی مفتول با دستگاه نورد صورت گرفته باشد یا با حدیده کشش، بایستی همیشه قبل از ادامه عملیات مطمئن شد که مفتول بدون عیب است. هیچ پوسته یا ناپیوستگی دیگری نبایستی در مفتول موجود بوده و تمام طول آن باید بدون نقص باشد. مفتول کشیده و آماده به‌طور یکنواخت باز پخت می‌گردد و دقیقاً این یکنواخت بودن اهمیت دارد. بعد از باز پخت بایستی فلز کاملاً عاری از تنش گردد. اگر مفتول خیلی نازک باشد، می‌توان جهت باز پخت آن را بر روی یک لوله برنجی پیچاند، زیرا در این صورت است که می‌توان آن را به‌طور یکنواخت گرم نموده و خطر " سوختگی " در اثر افزایش موضعی گرما را پایین نگه داشت.
کافی است یک درن استوانه‌ای (میله) از جنس دلخواه را به عنوان میل مفتول پیچ برای حلقه‌چه‌های گرد در نظر گرفت، مانند یک میخ یک میله گرد برنجی یا یک پیز مشابه آن. با وجود این بهتر است یک مجموعه از اسپیندل‌های مخصوص با ضخامتهای متفاوت ساخته شود که انتهای هر یک از آن‌ها به صورت تخت سوهانکاری ساخته شود که انتهای هر یک از آن‌ها به صورت تخت سوهان‌کاری شده و در آن نگه‌دارنده‌ای برای مفتول در نظر گرفته شده‌است:
به طرز خیلی مؤثر می‌توان مقادیر زیادی از حلقه چه‌ها را به این صورت ساخت که میل مفتول پیچ را در ماشین دریل یا دستگاه تراش بسته و حلقه چه‌ها را بر روی میل در حال دوران پیچاند.
برای تنش‌زدایی حلقه‌چه‌های پیچیده شده آن‌ها را همراه با میل بازپخت کرده و مجدداً متبلور می‌نمائید.
ابراهیم‌آباد (خنداب)
ابراهیم‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خنداب در استان مرکزی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دهچال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۲ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
تاریخچه زبان اشاره
اکثر زبان‌های نشانه، زبان‌های طبیعی هستند، با تفاوت در ساخت آنها از زبان شنیداری مورد استفاده در مجاورتشان و عمدتاً توسط افراد کر و لال به منظور برقراری ارتباط به کار گرفته می‌شوند.
گسترش زبان اشاره
زبان اشاره از زمانی که افراد ناشنوا در اطراف جهان بوده‌اند تا به حال وجود داشته‌است. به طور جهانی، در هر جایی که ناشنوا یافت می‌شود کتابچه راهنمای فرم انتقال ارتباط را می‌توان یافت. نوشتن تاریخچه زبان اشاره از آغاز قرن ۱۷ در اسپانیا شروع شد. در سال ۱۶۲۰، جوان پابلو بونت کتاب کاهش حروف و هنر را برای آموزش افراد لال به صحبت را در مادرید منتشر کرد. این اولین قرارداد جدید آوایی و گفتار درمانی بود که در تنظیم روش آموزشش شفاهی برای افراد ناشنوا یا بین آنها در نظر گرفته شده بود.
بواسطهٔ زبان نشانهٔ بونت، چارلز میشل در قرن ۱۸ الفبای خود را منتشر کرد که به طور اساسی تا زمان حاضر بدون تغییر مانده‌است. زبان علائم استاندارد شده از قرن ۱۷ در اسپانیا و ایتالیا و از قرن ۱۸ در فرانسه برای آموزش ناشنوایان استفاده می‌شود. زبان اشاره قدیمی فرانسوی توسعه یافته بود و در پاریس چارلز میشل در مدرسه اش برای افراد ناشنوا استفاده می‌کرد. این زبان‌ها همیشه بعد از زبان اشاره طبیعی در حال حاضر توسط فرهنگ ناشنوایان در مناطق اصلی شان مورد استفاده بوده و اغلب با ترکیب مواردی برای نشان دادن زبان گرامر زبان‌های محلی صحبت شان مدل سازی شده بود.
در سال ۱۷۵۵ چارلز میشل اولین مدرسه دولتی برای کودکان ناشنوا در پاریس را تأسیس کرد. درس‌های او بر اساس مشاهدات خود از علائم مردم ناشنوا و دست هایشان در خیابان‌های پاریس بود. ترکیب ان با گرامر فرانسوی راهی به زبان اشاره فرانسه باز کرد. لوران کلرک فارغ‌التحصیل و مدرس سابق مدرسه فرانسوی با توماس هاپکینز برای تأسیس یک مدرسه آمریکایی برای ناشنوایان به ایالات متحده رفت.
توپولوها
توپولوها مجموعه‌ای است تلویزیونی برای کودکان که از شبکه بی‌بی‌سی بخش می‌شود. این برنامه تلویزیونی که تهیه آن از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ طول کشید برای کودکان پیش‌دبستانی ساخته شده‌است. تهیه‌کننده این کار تلویزیونی شرکت رگدول پروداکشن می‌باشد. گوینده برنامه‌ها تیم ویتنال است. توپولوها نخست در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۹۷ از تلویزیون پخش شد. این برنامه در آمریکا در تاریخ ۶ آوریل ۱۹۹۸ در پی‌بی‌اس نت‌ورک به صورت اتحادیه درآمد و تا ۱۹ ژوئن ۲۰۰۵ از تلویزیون‌ها پخش می‌شد. تولید این برنامه در سال ۲۰۰۱ متوقف گردید.
تاریخچه زبان اشاره
گسترش زبان اشاره
در قرن ۱۸ مدرسه دائمی برای ناشنوایان در هارتفورد، و تعدادی دیگر هم به دنبال آن تأسیس شد. در سال ۱۸۱۷ کلرک و هاپکینز پناهگاهی آمریکایی برای اشخاص ناشنوا و گنگ (در حال حاضر مدرسه آمریکایی برای ناشنوایان) را تأسیس کردند. در سال ۱۸۶۴ دانشکده‌ای برای افراد ناشنوا در واشینگتن تأسیس شد و آن عمل توسط آبراهام لینکن به امضا رسید و «مدرسه ملی ناشنوایان بی صدا» نامیده شد که بعداً در سال ۱۸۹۴ به نام مدرسه Gallaudet و سپس در سال ۱۹۸۶ به دانشکدهٔ Gallaudet تغییر نام داد.
توپولوها
مرور
برنامه با شخصیت‌های تخیلی و رنگارنگ و به صورت پر زرق و برق تولید می‌شد. تینکی وینکی، دیپسی، لالا و پو از شخصیت‌های برنامه در یک آلونک گنبدی زندگی می‌کردند که به صورت آینده‌گرایانه ساخته شده و بر فراز تپه‌های سبزرنگ قرار داشت.
تاریخچه زبان اشاره
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
قطوند
قطوند، روستایی از توابع بخش سرشیو شهرستان مریوان در استان کردستان ایران است.
پیکره بی‌جن‌خان
پیکره بی‌جن‌خان یک پیکرهٔ برچسب‌گذاری‌شده است که برای تحقیق پردازش زبان طبیعی در زبان فارسی مناسب است. این مجموعه از اخبار و متون عمومی گردآوری شده‌است. در این مجموعه، تمام مستندات بر حسب موضوعات و بر اساس حدود ۴۳۰۰ موضوع مانند سیاسی، فرهنگی و غیره طبقه‌بندی شده‌اند. این پیکره دربرگیرندهٔ نزدیک به ۲٫۶ میلیون کلمه است که به صورت دستی برچسب‌گذاری شده‌اند.
بگو چی می‌خوای
بگو چی می‌خوای (Just Tell Me What You Want) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی سیدنی لومت است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
تسزاری کوهارسکی
تسزاری کوهارسکی (Cezary Kucharski؛ زادهٔ February 17, 1972) بازیکن فوتبال سابق اهل لهستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده و عضوی از تیم ملی این کشور در جام جهانی ۲۰۰۲ بود.
کوچارسکی بعد از بازنشستگی از فوتبال شرکت مدیریت ورزشی تأسیس کرد، همچنین او ایجنت چند بازیکن فوتبال همچون ستاره لهستانی روبرت لواندوفسکی است.
اسلام‌آباد (آمل)
اسلام‌آباد، روستایی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان دابوی میانی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۸ نفر (۱۷۳خانوار) بوده‌است.شالیزارهای بسیار زیبا و سرسبز این روستا از جاذبه های گردشگری آن می باشد.روستای شاهکتی (اسلام آباد) دارای امکاناتی از قبیل مرکز مخابرات و پست بانک و مدرسه و خانه بهداشت و مسجد و حسینیه می باشد.طراحی زیبای میدان ورودی روستا (گلزار شهدا) بر زیبایی روستا بیش از پیش افزوده است.روستا با درختان زیبای همیشه سرسبز مرکبات چون نارنج زینت بخشیده شده است.آب شهری و برق و گاز و تلفن از جمله امکانات در دسترس در این روستاست.کوچه های روستا با نام دریا نامگذاری شده اند.
کاتیوشا
کاتیوشا گونه‌ای راکت‌انداز چندتایی است که نخستین بار در شوروی ساخته شد و به‌طور گسترده در جنگ جهانی دوم استفاده شد. کاتیوشا در مقایسه با توپ‌های جنگی توانایی شلیک حجم عظیمی از مواد منفجره را در بازه زمانی کوتاهی به سوی دشمن داشت، اما دقت کمتری داشت و مدت زمان گلوله‌گذاری دوباره آن طولانی بود. کاتیوشا سلاحی ارزان بود که امکان تولید انبوه سریع آن مهیا بود و معمولاً بر روی کامیون سوار می‌شد و نخستین توپخانه خودکششی به‌شمار می‌رفت که در شوروی به تولید انبوه رسید. قدرت تحرک بالای کاتیوشا مزیت دیگر آن بود که به آن این توانایی را می‌بخشید که پس از شلیک تغییر مکان بدهد و از ردیابی خود توسط دشمن و مواجهه با آتش ضدتوپخانه دشمن جلوگیری کند.
کاتیوشا ساختار ساده‌ای داشت و از یک ردیف ریل‌های افقی تشکیل می‌شد که راکت‌ها بر روی آن‌ها نصب شده و یک اسکلت تاشونده در زیر آن قرار می‌گرفت تا ریل‌ها را بالا برده و در حالت شلیک قرار دهد. این سلاح بر روی خودروهایی چون کامیون، شاسی تانک، تراکتورهای توپخانه‌ای، قطارهای زره‌پوش و قایق و کشتی‌سوار می‌شد. کاتیوشا نسبت به توپ‌های جنگی دقت بسیار کمی داشت، اما برای بمباران پرحجم بسیار مؤثر بود و یک آتشبار شامل ۴ کاتیوشای ب‌ام-۱۳ توان شلیک ۴ هزار و ۳۵۰ کیلوگرم مواد منفجره را در ۷ تا ۱۰ ثانیه به سوی منطقه‌ای به وسعت ۴۰۰ هزار متر مربع داشت. از کاتیوشا معمولاً در گروه‌های بزرگ استفاده می‌شد تا حجم آتش بسیار زیاد آن‌ها شوک روانی بزرگی را به دشمن وارد کند. خدمه توانا قادر بودند تا بلافاصله پس از شلیک دستگاه را جمع و به مکان دیگری منتقل کنند تا فرصت آتش ضدتوپخانه‌ای برای دشمن فراهم نشود. ایراد مهم کاتیوشا زمان طولانی بارگذاری دوباره پرتابگرها بود.
کاتیوشا در جریان جنگ جهانی دوم در سه مدل اصلی ب‌ام-۱۳ با کالیبر ۱۳۲ میلی‌متری، سبک ب‌ام-۸ ۸۲ م‌م و سنگین ب‌ام-۳۱ ۳۰۰ م‌م ساخته شد. پس از جنگ نیز پیشرفت کاتیوشا ادامه یافت و راکت‌اندازهای دیگری بر اساس آن ساخته شدند. امروزه از نام کاتیوشا در اشاره به تمامی راکت‌اندازهای چندگانه مشابه آن استفاده می‌شود.
نام
کاتیوشا از نام ترانه‌ای رایج در دوران جنگ دوم جهانی گرفته شده که آن نیز خود از مصغر (خرد شده_ کوچک شده) نام دخترانه «کاترینا» (کاترین) در زبان روسی آمده‌است. از آن‌جا که نام اصلی این سلاح از سوی مقامات شوروی سری نگاه داشته می‌شد و آن‌ها این موشک‌ها را تنها با کد k معرفی می‌کردند، لذا سربازان ارتش سرخ این سلاح را کاتیوشا نام‌گذاری کردند. کاتیوشا نام یک ترانهٔ محبوب در میان سربازان بود که دربارهٔ دختری بنام کاتیوشا (یکاترینا←کاتیا←کاتیوشا) است که در انتظار بازگشت محبوب خود از جبهه است.
در جریان جنگ دوم جهانی نیروهای آلمان به‌خاطر صدای راکت‌های آن و نیز شباهت لوله‌های پرتاب‌کننده راکت در آن به اُرگ، به آن «ارگ استالین» می‌گفتند.
انواع کاتیوشا
کاتیوشای اصلی
طراحان
نخستین کاتیوشا را «ای. گوای» در سال ۱۹۳۸ برای ارتش شوروی طراحی کرد. در ۱۹۳۹ «و.ن. گالکوفسکی» پیشنهاد پرتاب راکت‌ها به کمک ریل را مطرح کرد و نمونه‌هایی ساخته شد.
پیشینه کاربردها
کاتیوشا در جنگ جهانی دوم به‌طور گسترده مورد استفاده ارتش سرخ در نبرد با آلمان قرار گرفت. نوع اصلی کاتیوشا یعنی ب‌ام-۱۳ در جنگ کره توسط نیروهای چینی علیه قوای سازمان ملل و کره جنوبی استفاده شد. موفقیت کاتیوشا باعث شد تا پس از جنگ ساخت راکت‌اندازهای چندگانه مشابه کاتیوشا ادامه پیدا کند. مهم‌ترین این سلاح‌ها ب‌ام-۲۱ گراد بود که در دهه ۱۹۶۰ طراحی شد. سلاح‌های مشابه کاتیوشا در بسیاری از جنگ‌ها از جمله جنگ ویتنام، جنگ شش‌روزه، جنگ یوم کیپور، جنگ افغانستان، اشغال لبنان در سال ۱۹۸۲، جنگ ایران و عراق، جنگ دوم چچنستان، جنگ قره‌باغ و جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ استفاده شدند.
در جریان درگیری‌های لبنان در سال ۲۰۰۶ نیروهای حزب‌الله لبنان به‌صورت گسترده‌ای از راکت‌های خانواده کاتیوشا که اکثراً از راکت‌های بی‌ام-۲۱ گراد ساخت سوریه بودند برای کوبیدن پایگاه‌های نظامی ارتش و پلیس اسرائیل در شهرها و روستاها استفاده کردند که تا ۳۰ کیلومتر برد داشت و کلاهک حاوی ۳۰ کیلوگرم مواد منفجره حمل می‌کرد. به‌علت آلومینیومی بودن بدنهٔ آن، به‌هنگام انفجار بدنه سریعاً ذوب می‌شود و در نتیجه ترکش چندانی ندارد (یکی از علل تلفات کم اسرائیلی‌ها در مقابل تعداد زیاد موشک‌های شلیک شده توسط حزب‌الله، همین بوده‌است). با این حال، چیزی در حدود ۱۰۰۰ نظامی و غیرنظامی اسرائیل کشته و زخمی شدند و تعداد تلفات و افراد مجروح تقریباً برابر با ارتش لبنان بود.
کیلر کراک
کیلر کراک با نام اصلی وایلون جونز، یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است، که عموماً به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان بتمن محسوب می‌شود. جونز که در اصل یک کشتی‌گیر نمایشی بود، از یک بیماری ژنتیکی نادر رنج می‌برد که در نهایت به او ظاهری شبیه به تمساح داد. او که به دلیل این تغییر شکل برگشت‌ناپذیرش دچار جنون شده‌بود، نام کیلر کراک را برگزید و به زندگی جنایتکارانه روی آورد، و به مرور زمان تمایلات حیوانی در او ایجاد شد که او را به فردی خطرناک تبدیل کرد. او همچنین یکی از اعضای گروه جوخه انتحار بوده‌است، که اولین حضورش از جلد پنجم این مجموعه کمیک است که حول محور این تیم می‌گردد، و به انچنترس علاقه عاشقانه دارد. او در ابتدا به عنوان یک شخصیت ابرشرور به تصویر کشیده شد، اما در داستان‌های بعدی شخصیت او بیشتر شبیه به یک ضدقهرمان شد.
آدواله آکینویه آگباجه نقش شخصیت کیلر کراک را در فیلم جوخه انتحار (۲۰۱۶) ایفا کرده است.
زندگی‌نامه ساختگی شخصیت
وایلن جونز از موجودات خاص است که از بدو تولد مبتلا به بیماری نقص ایمنی پوست بود و این موضوع باعث جهش ژنتیکی او می‌شود و تبدیل به یک انسان حیوان نما می‌شود به شکل تمساح و والدینش در فاضلاب رهایش می‌کنند. کراک در فاضلاب بزرگ می‌شود و کم‌کم خوی انسانی اش را از دست می‌دهد و به حیوانی بی رحم تبدیل می‌شود. او از خفاش می‌ترسد و به همین دلیل با بتمن دشمن است.
در رسانه‌ها
کراک در فیلم انیمیشنی بتمن: شوالیه گاتهام در قسمت تاریکترین سکنه ظاهر شد. اولین حضور سینمایی این شخصیت در فیلم جوخه انتحار (۲۰۱۶) بود که نقش آن را آدواله آکینویه آگباجه ایفا کرد.
لایار
لایار یک شرکت هلندی مستقر در آمستردام می‌باشد، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. در این شرکت یک مرورگر موبایل با نام لایر ساخته شد. این مرورگر با استفاده از تکنولوژی واقعیت افزوده به کاربران امکان یافتن اشیای گوناگون را می‌دهد.
در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۰، انجمن دنیای اقتصاد، این شرکت را به عنوان پیشگام تکنولوژی در سال ۲۰۱۱ معرفی کرد.
تکنولوژی
این مرورگر از دستگاه‌های زیر استفاده می‌کند: برای تشخیص موقعیت و زاویه دید کاربر از این دستگاه‌ها باهم استفاده می‌شوند. از موقعیت جغرافیایی، انواع مختلفی از داده‌ها بر روی نمای دوربین قرار می‌گیرد، مانند قرار دادن یک لایهٔ اضافه.
عظیم‌آباد (آمل)
عظیم‌آباد، روستایی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان دابوی میانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
هم‌طلاقان
هم‌طلاقان (Válótársak) یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی-درام و عاشقانهٔ مجارستانی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این سریال بر اساس سریال هلندی «طلاق» ساخته شده‌است. کارگردانی این سریال را «دانیل کواچ» بر عهده داشت و بازیگرانی چون آندراش استول، پیتر شرر در آن ایفای نقش کرده‌اند. فصل اول سریال، در ده قسمت مابین سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۵ پخش شد و پس از استقبال بینندگان از آن، دو فصل دیگر نیز ساخته و منتشر شد که قسمت آخرش در ۸ فوریهٔ ۲۰۱۸ پخش گردید.
لیباوسکه ودولی
لیباوسکه ودولی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه سوکولوو واقع شده‌است. لیباوسکه ودولی ۲٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۲ نفر جمعیت دارد و ۴۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گفتگوها در باب دین طبیعی
گفتگوها در باب دین طبیعی اثری فلسفی نوشته دیوید هیوم فیلسوف اسکاتلندی است. کتاب شامل مکالمات یا گفتگوهای میان سه شخصیت خیالی به نام‌های دمه‌آ مدافع دین وحیانی، کلئانت نماینده دین طبیعی و فیلون شکاک است. اگرچه هر سه قبول دارند که خدا وجود دارد، درباره طبیعت خدا، ویژگی‌هایش و اینکه چگونه (یا آیا اصلاً) بشر قادر به شناخت خدا هست اختلاف عمده دارند.
در مکالمات، شخصیت‌های هیوم درباره چند مورد از براهین اثبات خدا و براهینی که مدافعان‌اش معتقدند از طریق‌ها آنها می‌توان سرشت خدا را شناخت بحث می‌کنند. برخی از موضوع‌های مورد بحث، برهان نظم است، که در آن هیوم از تشبیه خانه استفاده می‌کند، و همچنین برهان شر و اینکه آیا در جهان بیشتر رنج یا خوبی وجود دارد.
هیوم، نوشتن مکالمات را در سال ۱۷۷۰ آغاز کرد، ولی تا ۱۷۷۶، اندکی پیش از درگذشت‌اش کتاب را تکمیل نکرد. این کتاب تا حدودی بر اساس طبیعت خدایان سیسرون نوشته شده‌است. مکالمات در سال ۱۷۷۹ پس از مرگ نویسنده بدون نام نویسنده یا نام ناشر آن منتشر شد.
برگردان فارسی
این کتاب تاکنون با دو ترجمه وارد بازار نشر شده:
ترزه گیزه
ترزه گیزه (Therese Giehse؛ March 6, 1898 – 1898:3:6, March 3, 1975) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به عروس معاوضه شده، آنا کارنینا، آخرین شانس و لاکومب، لوسین اشاره کرد.
یخ‌گریزی
یخ‌گریزی  توانایی یک سطح جامد برای دفع یخ یا جلوگیری از تشکیل یخ به علت ساختار توپوگرافی سطحی (شکل سطحی) معین است.
تاریخچه
کلمه «یخ گریز» برای اولین بار دست کم در سال ۱۹۵۰ استفاده شد ؛ اگرچه، پیشرفت در سطح‌های میکرو الگویی منجر به افزایش علاقه نسبت به یخ گریزی از سال ۲۰۰۰ میلادی شده‌است.
طی دهه‌های اخیر، محققان تلاش کرده‌اند که روش‌های سنتی (حرارتی، مکانیکی و شیمیایی) یخ‌زدایی را بهبود بخشند. در میان این روش‌ها، مواد کاهش دهندهٔ نقطه انجماد (نمک، اسپری‌های شیمیایی) برای بزرگراه‌ها و مایعات یخ‌زدا (اتیلن و پروپیلن گلیکول) برای هواپیماها دارای مشکلاتی ازجمله فراوانی کاربرد، هزینه و سمیت هستند. روش‌های دیگر، که به ویژه در خطوط انتقال کاربرد دارند، از جمله لرزش مکانیکی کابل‌ها، گرم شدن ژول رساناها و الکترولیز مؤثر هستند اما مقدار قابل توجهی انرژی مصرف می‌کنند و نیاز به نظارت بر خطوط و مداخلات در محل دارند. علاوه بر این، هیچ‌یک از این تکنیک‌ها مانع از تشکیل یا تجمع یخ در مرحله اول نمی‌شوند. جلوگیری از ایجاد یخ روی سطوح در دمای زیر صفر ممکن است با تولید پوشش‌هایی که به‌طور ذاتی یخ گریز هستند، میسر شود. از این رو، درک سطح مشترک یخ-جامد باید یک جنبه مهم در دستیابی به سطوح یخ‌گریز در نظر گرفته شود. چسبندگی شدید یخ به مواد عمدتاً خاصیت سطح مشترک یخ-جامد است که در آن مولکول‌های قطبی یخ به شدت با سطح جامد برهم‌کنش دارند. بین سه فرایند فیزیکی درگیر در چسبندگی یخ، یعنی پیوندهیدروژن نیروهای وان‌دروالس و برهم‌کنش‌های مستقیم الکترواستاتیک، به نظر می‌رسد که آخرین مورد غالب است. انرژی متقابل الکترواستاتیک بین یخ و فلزات به‌طور قابل توجهی بالاتر از انرژی پیوند شیمیایی و نیروهای وان‌دروالس است. علاوه بر تأثیر نیروهای الکترواستاتیک بر چسبندگی یخ، مورفولوژی (شکل ذرات) و ترکیب سطح جامد یخ زده نقش مهمی ایفا می‌کند. مطالعاتی به منظور درک نقش زبری سطح در یخ‌گریزی با استفاده از مفهوم فوق‌آبگریزی در حال انجام است.
یخ‌گریزی در مقایسه با آب‌گریزی
عبارت "یخ‌گریزی" شبیه به عبارت "آب‌گریزی" یا دیگر ".... گریزی"‌ها در شیمی فیزیک است (روغن‌گریزی، چربی‌گریزی،...). یخ‌گریزی متفاوت از یخ‌زدایی و ضدیخی است؛ بر خلاف سطوح ضدیخ، به عملیات خاص یا پوشش‌های شیمیایی به منظور جلوگیری از تشکیل یخ نیاز ندارد .
مشابهت‌های بیشتری بین آب‌گریزی و یخ‌گریزی وجود دارد. آب‌گریزی برای «اثر آب‌گریز» و برهم‌کنش‌های آب‌گریز حیاتی است. برای دو مولکول آب‌گریز (به عنوان مثال، هیدروکربن‌ها) که در آب قرار داده شده‌است، به دلیل تعامل آنها با محیط آب، یک نیروی دفع مؤثر آب‌گریز، در اصل آنتروپیک وجود دارد. اثر آب‌گریز مسئول تا شدن پروتئین‌ها و سایرماکرو مولکول‌هاست که به شکل پیچیده آنها منجر می‌شود. در حین شکل‌گیری کریستال یخ (دانه برف)، هماهنگ‌سازی رشد شاخه به دلیل تعامل با محیط (بخار فوق‌اشباع شده) اتفاق می‌افتد - تا حدودی شبیه به اثر آب‌گریز است - دفع ظاهری ذرات آب‌گریز به دلیل تعامل آنها با محیط (آب)
ویکتوریا نرسسیان
ویکتوریا نرسسیان (Վիկտորիա Ներսիսեան؛ با نام هنری ویکتوریا (زاده ۱۹۳۷، درگذشته ۲۰۱۸) یک هنرپیشه ارمنی-ایرانی بود.
یخ‌گریزی
یخ‌گریزی در مقایسه با آب‌گریزی
در نتیجه، علی‌رغم وجود اشکال بسیار متنوع برف و اینکه "هیچ دو دانه برفی شبیه یکدیگر نیست "، بیشتر کریستال‌های برفی متقارن با هر یک از شش شاخه تقریباً مشابه با پنج شاخه دیگر هستند. علاوه بر این، هر دو آب‌گریزی و یخ‌گریزی می‌توانند منجر به پدیده‌های کاملاً پیچیده‌ای شوند مانند تبلور یخ (دانه‌های برفی پیچیده)
ویکتوریا نرسسیان
زندگی‌نامه
ویکتوریا نرسسیان در سال ۱۹۳۷ میلادی (۱۳۱۶ خورشیدی) در شهر روستوف در فدراتیو روسیه به دنیا آمد و هنگامی که ۱۴ سال داشت به همراه خانواده به ایران مهاجرت کرد.
یخ‌گریزی
یخ‌گریزی در مقایسه با آب‌گریزی
به خاطر داشته باشید که هم برهم‌کنش‌های آب‌گریزی و هم تشکیل یخ از لحاظ ترمودینامیکی به دلیل حداقل شدن انرژی گیبس سطحی رخ می‌دهند. آب‌گریزی خصوصیتی است که توسط زاویه تماس و انرژی سطح مشترک جامد-مایع، جامد-بخار و مایع-بخاراندازه‌گیری می‌شود و بنابراین یک خاصیت ترمودینامیکی است که معمولاً به‌طور کمی با زاویه تماس بیش از ۹۰ درجه تعریف می‌شود. آب‌گریزی متضاد با آب‌دوستی است اما برای یخ‌گریزی چنین تضادی وجود ندارد. یخ‌گریزی بیشتر شبیه فوق‌آب‌گریزی است.
ویکتوریا نرسسیان
زندگی‌نامه
وی در سال ۱۳۴۱ نخستین فیلمش را با نام سوداگران مرگ به کارگردانی ناصر ملک‌مطیعی بازی کرد. او با آن که ارمنی بود تنها دو بار با کارگردانان ارمنی در فیلم‌های سرسام (ساموئل خاچیکیان، ۱۳۴۴) و یاقوت سه چشم (آرامائیس آقامالیان، ۱۳۴۹) همکاری نمود. کمینگاه شیطان (نظام فاطمی، ۱۳۴۳)، سلطان قلب‌ها (محمدعلی فردین، ۱۳۴۷) و لیلی و مجنون (سیامک یاسمی، ۱۳۴۹) از دیگر فیلم‌های قابل توجه اش به‌شمار می‌آیند. آخرین فیلمش را در سال ۱۳۵۰ با نام دو کبوتر (ایرج فاطمی) بازی کرد که به نمایش در نیامد. از دهه ۱۳۵۰ به بعد دیگر در هیچ فیلمی حضور نیافت.
یخ‌گریزی
یخ‌گریزی در مقایسه با آب‌گریزی
همان‌طور که ناحیه تماس با آب در یک سطح فوق آبگریز ناچیز است، چنین سطوحی می‌توانند به‌طور مؤثر سطح تماس یخ را نیز کاهش دهند؛ بنابراین، چسبندگی یخ روی سطوح فوق آبگریز به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. مشاهده شده‌است که سطوح اصلاح شده با فلوئورین و پلی سیلوکسان کمترین میزان ترشدگی توسط آب و بهترین پتانسیل برای پوشش‌های یخ‌گریز را از خود نشان می‌دهد. همچنین گزارش شده‌است که تجمع برف روی سطوح فوق‌آب‌گریز نانوساختار در مقایسه با سطوح صاف، کاهش می‌یابد.
ویکتوریا نرسسیان
درگذشت
ویکتوریا در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۸ درگذشت. وی با این که در شمال ایران زندگی می‌کرد در تهران به خاک سپرده شد.
یخ‌گریزی
خصوصیات کمی یخ‌گریزی
در انتشارات اخیر دربارهٔ این موضوع، سه رویکرد برای توصیف یخ‌گریزی ذکر شده‌است. اولاً، یخ‌گریزی به معنای نیروی چسبندگی کم بین یخ و سطح جامد است. در بیشتر موارد، تنش برشی بحرانی محاسبه می‌شود، اگرچه می‌توان از تنش نرمال نیز استفاده کرد. در حالی که تاکنون تعریف کمی صریحی برای یخ‌گریزی پیشنهاد نشده‌است، محققان سطوح یخ‌گریز را به عنوان آنهایی که استحکام برشی (حداکثر تنش) بین ۱۵۰ کیلوپاسکال تا ۵۰۰ کیلوپاسکال و حتی به کمی ۱۵٫۶ کیلوپاسکال دارند، مشخص می‌کنند.
دوماً، یخ‌گریزی به معنای توانایی جلوگیری از تشکیل یخ روی سطح است. چنین توانایی ای با اینکه آیا قطره ای از آب فوق تبریدشده (زیر دمای انجماد طبیعی ۰ درجه سانتیگراد) در سطح مشترک منجمد می‌شود یا نه، مشخص می‌شود. فرایند انجماد را می‌توان با تأخیر زمانی در هسته گذاری ناهمگن یخ مشخص کرد. مکانیسم انجماد قطرات کاملاً پیچیده‌است و می‌تواند به سطح دما و اینکه آیا سرد شدن قطره از سمت بستر جامد یا از بخار صورت گرفته‌است، بستگی داشته باشد.
سوماً، سطوح یخ‌گریز باید قطرات کوچک ورودی (مثلاً باران یا مه) را در دمای زیر نقطه‌انجماد دفع کنند.