cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تاریخ کره شمالی
جنگ کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳)
جنگ کره در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ با گذشتن نیروهای تحت فرمان کیم ایل سونگ رهبر کره شمالی از مدار ۳۸ درجه آغاز شد. دو روز بعد شورای امنیت ملل متحد به پیشنهاد آمریکا قطعنامه‌ای را برای کمک نظامی به کره جنوبی به تصویب رساند. شوروی که در شورای امنیت صاحب حق وتو بود در آن هنگام جلسات شورا را در اعتراض به وضعیت کرسی چین در این سازمان تحریم کرده بود (کرسی چین با وجود تصرف تمام خاک اصلی این سرزمین توسط جمهوری خلق چین به رهبری مائو در سال ۱۹۴۹ همچنان در اختیار حکومت جمهوری چین بود) و در نتیجه این قطعنامه بدون حضور شوروی به امضا رسید. در مجموع ۳۴۱ هزار سرباز برای کمک به کره جنوبی به جنگ اعزام شدند که ۸۸ درصد آنان آمریکایی و بقیه از ۲۰ کشور دیگر بودند.
نیروهای کمونیست کره شمالی که از نظر تجهیزات نظامی برتری مطلق بر همسایه جنوبی داشتند، مراحل اولیه جنگ را با موفقیت طی کرده و تقریباً تمام کره به جز شبه‌جزیره بوسان در جنوب شرقی را اشغال کردند، اما با ورود نیروهای سازمان ملل که فرماندهی آن‌ها را داگلاس مک‌آرتور فرماندار نظامی آمریکا در ژاپن بر عهده داشت، ورق برگشت. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ نیروهای آبی-خاکی آمریکا در بندر اینچه‌اون ۱۶۰ کیلومتر پشت خطوط ارتش کره شمالی پیاده شده و این شهر را به تصرف خود درآوردند و ۱۰ روز بعد سئول دوباره به دست قوای کره جنوبی افتاد. در ۱ اکتبر قوای سازمان ملل از مدار ۳۸ درجه گذشته و در ۱۹ اکتبر پیونگ یانگ پایتخت کره شمالی به تصرف آن‌ها درآمد. نیروهای سازمان ملل سپس تا رود یالو در مرز چین و کره پیشروی کرده و تقریباً تمام شبه‌جزیره را اشغال کردند. اما در این مرحله ورود میلیون‌ها سرباز چینی، تحت عنوان قوای داوطلب، وضعیت را تغییر داده و نیروهای کره شمالی و چین مجدداً تا سئول پیش رفتند. هرچند نیروهای سازمان ملل دوباره سئول را اشغال و نیروهای کره شمالی و چین را تا مدار ۳۸ درجه عقب راندند. از ژوئیه ۱۹۵۱ جنگ به حالت مغلوبه درآمده و مذاکرات آتش‌بس بین دو طرف آغاز شد، این مذاکرات دو سال بعد، پس از شکست دموکرات‌ها در آمریکا و آغاز ریاست جمهوری آیزنهاور در ژوئیه ۱۹۵۳ به پیمان آتش‌بس انجامید و مدار ۳۸ درجه به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. این پیمان هنوز اعتبار خود را حفظ کرده و هنوز معاهده صلحی میان دو کشور امضا نشده‌است.
آغاز جنگ با حمله کره شمالی
در ۲۵ ژوئن سال ۱۹۵۰ میلادی کره شمالی به کره جنوبی حمله‌ور شد. هفت لشکر پیاده و یک تیپ تانک عملیات را آغاز کردند. سازمان ملل متحد دست به کار شد و در همان روز شورای امنیت سازمان ملل متحد بدون حضور شوروی که جلسه را به دلیل دادن کرسی چین به تایوان تحریم کرده بود قطعنامه‌ای را تصویب کرد که طی آن خواستار توقف جنگ و عقب‌نشینی کره شمالی به شمال مدار ۳۸ درجه شد. در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد به پیشنهاد آمریکا تصویب کرد که نیروهای چند دولت عضو آن سازمان جهت مقابله با حمله کره شمالی به کره جنوبی بشتابند. به دنبال این تصمیم آمریکا و ۱۵ کشور دیگر نیروهای نظامی خود را برای شرکت در جنگ اعزام داشتند. ارتشبد داگلاس مک‌آرتور تا سال ۱۹۵۱ فرماندهی نیروهای سازمان ملل را به عهده داشت. در این مدت نیروهای کره شمالی با سرعت زیادی در حال پیشروی در خاک کره جنوبی بودند.
ورود غرب به جنگ
در روز ۲۸ ژوئن سئول به دست آنان سقوط کرد. پنج روز پس از حمله تردیدی باقی نماند که شکست نهایی از آن نیروهای کره جنوبی و متحدانش به خصوص آمریکا است. از این رو آمریکا سواحل کره را محاصره کرده و شروع به بمباران مناطق صنعتی و مسکونی کره شمالی نمود. در تمام این مدت تلفات سنگینی به متحدین وارد می‌شد تا اینکه نیروهای تازه‌نفس وارد جنگ شدند. در هفته‌های آغاز جنگ، نیروهای کره جنوبی و آمریکا به اطراف شهر بوسان در منتهای جنوب شرقی شبه جزیره کره عقب رانده شده بودند. به تدریج میزان نیروهای آمریکایی افزوده شد تا حدی که ورق به ضرر کره شمالی برگشت. در روز پانزدهم سپتامبر ۱۹۵۰ نیروهای آمریکایی در اینچئون واقع در ساحل غربی کره جنوبی پیاده شده و طی حمله‌ای برق آسا شهر سئول را اشغال کردند. سایر قوای متحدین نیز دست به تعرض زده و کمونیست‌ها به سوی شمال عقب‌نشینی کردند. قوای سازمان ملل به سوی نواحی شمالی پیش رفتند و در روز ۱۰ اکتبر شهر پیونگ‌یانگ پایتخت کره شمالی به دست آنان افتاد. در شانزدهم اکتبر نیروهای کره جنوبی به مرز منچوری یا همان رود یالو رسیدند و ظاهراً پیروزی برای آنان تکمیل شده بود.
ورود چین به جنگ
چین کمونیست به عنوان دفاع از مرزهای خود و به دلیل این که خود هدف بعدی نباشد در صحنه نبرد به نفع کره شمالی وارد شد. سربازان چینی در آغاز به صورت داوطلب در جبهه‌ها حضور داشتند اما لشکرهای منظم آنان بعدها وارد عمل شدند و در ماه نوامبر ۱۹۵۰ ضربات شدیدی بر نیروهای آمریکایی وارد آوردند. از همین ماه عقب‌نشینی سپاهیان سازمان ملل آغاز شد و ادامه یافت. تا روز سوم دسامبر ۱۹۵۲ سئول بار دیگر به دست نیروهای چینی و کره شمالی افتاد. حمله متقابل نیروهای آمریکایی سرانجام موجب تسلط دوباره آنان در بیست و هفتم آوریل سال ۱۹۵۲ بر سئول شد. در این میان، ارتشبد مک آرتور از فرماندهی متحد برکنار شد و ارتشبد متیو ریجوی جانشین وی شد (دلیل این عمل طرح مک آرتور برای بمباران اتمی مرز چین با کره شمالی به خاطر جلوگیری از ورود سیل سربازان چینی بود). به دنبال آخرین حمله تعرضی کمونیست‌ها که در ۱۶ مه ۱۹۵۳ صورت گرفت و سئول سقوط کرد نیروهای سازمان ملل به حمله نهایی دست زده و سئول را دوباره اشغال کردند. از ماه ژوئن تلاش برای مذاکره میان طرفین آغاز شد. با این حال جنگ‌های کوچکی همچنان در جریان بود که تلفات سنگینی بر جای نهاد. در این مدت تنها سربازان چین به یک حمله شدید دست زدند.
مذاکرات
مذاکرات ترک مخاصمه ادامه یافت و سرانجام در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ پیمان آتش‌بس جنگ کره امضاء شد. لازم است ذکر شود که هیچ‌گاه پیمان صلحی میان این دوکشور امضا نشد و دو کشور تا به امروز در حالت جنگ هستند.
خسارات
وضع دو کره نسبتاً به همان وضع سابق ماند. این جنگ، خرابی‌ها و خسارات و تلفات فراوان به بار آورد و بسیاری از تأسیسات صنعتی و شهرها در ضمن آن ویران شد. تلفات نیروهای سازمان ملل و کره جنوبی به ۷۴۰۰۰ کشته (۵۴۲۴۶ آمریکایی) و ۲۵۰۰۰۰ زخمی (۱۰۳۲۸۴ آمریکایی) و ۸۳۰۰۰ (اکثر آمریکایی) مفقودالاثر و اسیر رسید. تعداد کشته شدگان و زخمیان چینی ۹۰۰۰۰ تن و کره شمالی نیز ۵۲۰۰۰ تن بوده‌است. در ضمن حدود ۴۰۰۰۰۰ غیرنظامی نیز در طی این جنگ کشته شدند.
پس از جنگ
پس از پایان جنگ، دولت کره شمالی با استفاده از منابع سرشار این سرزمین دست به اجرای برنامه‌های وسیعی برای صنعتی‌سازی و ترمیم کشور زد. با کمک چین و شوروی، ترابری ریلی و کارخانه‌ها از نو ساخته شدند. برنامه پنج ساله‌ای که در سال ۱۹۵۸اعلام شد با مشکلاتی رو به رو شد. در سال ۱۹۶۰ برنامه‌ای برای صنعتی کردن بیشتر کشور اعلام شد.
در ۱۹۶۱ کره شمالی پیمان‌های نظامی با شوروی و چین منعقد ساخت. کره شمالی بارها به علت حضور سربازان آمریکایی در کشور کره جنوبی، پیشنهاد برای مذاکرات اتحاد دو کره را رد کرده‌است.
سی-۳۶ ای‌کی‌دبلیو
سی-۳۶ ای‌کی‌دبلیو یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع تهاجم زمینی ساخت شرکت EKW است. هواگرد سی-۳۶ ای‌کی‌دبلیو نخستین پروازش را در ۱۵ مه ۱۹۳۹ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۲ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۷۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
هیوندای اچ۳۵۰
هیوندای اچ۳۵۰، شناخته شده به عنوان هیوندای صولتی در کره جنوبی، مالزی و ویتنام، است این ون ۴درب تولید شده توسط خودروساز کره‌ای یعنی هیوندای تولید شده و در بازار ایران هم به عنوان ون VIP به فروش و مورد استفاده عموم قرار می‌گیرد. اچ۳۵۰ برای اولین بار در نمایشگاه خودرو هانوفر در سال ۲۰۱۴ معرفی شد و فورد ترانزیت، فیات دوکاتو، مرسدس بنز اسپرینتر، رنو مستر و فولکس واگن کرافتر را هدف قرار داد.
مشخصات فنی
اچ۳۵۰ با پیکربندی بار و مسافر با ۳ تیپ بدنه به فروش می‌رسد. فولادهای با استحکام بالا اکثریت ساخت وانت را تشکیل می‌دهند. این پیشرانه با دو لحن مجزا بر روی همان موتور ۲٫۵ لیتری توربو دیزل عرضه می‌شود. قدرتمندتر از این دو، ۱۶۷ اسب بخار قدرت و ۳۲۱ پوند فوت گشتاور تولید می‌کند. توربو دیزل به یک جعبه دنده شش سرعته دستی متصل می‌شود که چرخ‌های عقب را تأمین می‌کند.
برای پیکربندی سرنشینان، این ون حداکثر ۱۵ نفر مسافر ظرفیت دارد. و برای نسخه‌های باری، کابین جلو می‌تواند تا ۳ نفر را در خود جای دهد. این ون دارای ویژگی‌های ایمنی مانند کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو است. و یک صفحه نمایش ۴٫۲ اینچی تی‌اف‌تی در جلوی این خودروی و روی داشبورد آن قرار دارد. محفظه سرنشین فولادی با استحکام بالا ایمنی سرنشینان عقب را تضمین می‌کند. این خودرو همچنین دارای آپشن‌های ایمنی نظیر کنترل پایداری الکترونیکی است که ون را از از دست دادن کنترل در هر سرعتی دور نگه می‌دارد و مانع واژگون شدن ون می‌شود.
اچ۳۵۰ تولید ضربه کامل پایین فرم‌های هیوندای و مونتاژ توسط کارخانه جئونجو در کره جنوبی، جهانی موتورز صنایع در الجزایر و کارسان شرکت در ترکیه. همچنین در ویتنام توسط THACO مونتاژ شده‌است. و توسط HARI در فیلیپین.
الن‌شو
الن‌شو (The Ellen Show) یک کمدی موقعیت تلویزیونی با اجرای الن دی‌جنرس بود که در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ از شبکه سی‌بی‌اس پخش می‌شد.
باالون
باالون (به فرانسوی: Baâlons) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Omont واقع شده‌است. باالون ۱۴٫۷۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دئونیتسا
دئونیتسا (Deonica}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. دئونیتسا ۵۵۰ نفر جمعیت دارد.
منامام
منامام (به هلندی: Menaldum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در منامرادیل واقع شده‌است. منامام ۲٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد.
سرجا
سرجا (به اسپانیایی: Cereja) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در ییبیا واقع شده‌است. سرجا ۲۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مدرک (فیلم ۱۹۹۱)
مدرک (Proof) فیلمی به کارگردانی جوسلین مورهوس است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هوگو ویوینگ و راسل کرو اشاره کرد.
وانیا هوهانیسیان
وانیا مارتیروسی هوهانیسیان (Վանյա Մարտիրոսի Հովհաննիսյան؛ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۷۴ تا تاریخ ۱۹۷۸ سمت وزیر ارتباطات ارمنستان شوروی را برعهده داشت.
دون روسیتر
دون روسیتر (Don Rossiter; June 8, 1935 – February 18, 2016) سیاستمدار، و بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال لیتون اورینت اشاره کرد.
تاریخ تایلند
مردم تایلند، که در ابتدا در امپراتوری خمر زندگی می‌کردند، طی یک دوره از قرن‌های متمادی به سرزمین اصلی آسیای جنوب شرقی مهاجرت کردند. کلمه سیام (สยาม ) ممکن است از پالی (suvaṇṇabhūmi، "سرزمین طلا") گرفته شده باشد، که احتمالاً همان ریشه‌شان و Ahom است. ژیانلو نام پادشاهی شمالی با محوریت استان سوکوتای و ساوانکالوک بود، اما برای خود تایلندی‌ها، نام این کشور همیشه مونانگ تایلند بوده‌است.
پس از فتح مالاکا در سال ۱۵۱۱، پرتغالی‌ها یک مأمور دیپلماتیک را به آوتیتایا اعزام کردند. یک قرن بعد، در ۱۵ اوت ۱۶۱۲، گلوب، بازرگان شرکت هند شرقی که نامه ای از پادشاه جیمز اول داشت، وارد «کشتی‌گاه سیام» شد.
پادشاهی‌های هندوستان مانند مون، امپراتوری خمر و ایالت مالایی شبه جزیره مالایی و سوماترا بر این منطقه حاکم بودند. تایلندیها ایالتهای خود از جمله جینیانگ، پادشاهی سوخوتای، پادشاهی چیانگ مای، لان نا و پادشاهی آیوتایا را تأسیس کردند. این ایالت‌ها با یکدیگر جنگیدند و مورد تهدید مداوم خمرها، برمه و ویتنام قرار گرفتند. پس از پایان سلطنت مطلق در سال ۱۹۳۲، تایلند شصت سال از قدرت نظامی تقریباً دائمی را قبل از استقرار یک سیستم منتخب دولت دموکراتیک تحمل کرد. در سال ۲۰۱۴، یک کودتای دیگر در این کشور رخ داد.
تایلند ماقبل تاریخ
پیش از مهاجرت انسان به سمت جنوب اقوام تای از یون‌نان در قرن ۱۰، سرزمین اصلی آسیای جنوب شرقی هزاران سال خانه ای برای جوامع مختلف بومی بوده‌است. کشف فسیل‌های انسان راست‌قامت مانند مرد لمپنگ نمونه ای از هومینیدهای باستانی است. بقایای آنها برای اولین بار هنگام حفاری در استان لامپانگ کشف شد. این یافته‌ها تقریباً از ۱۰۰۰٬۰۰۰–۵۰۰٬۰۰۰ سال پیش در پلیستوسن قدمت یافته‌است. آثار باستانی سنگی به قدمت ۴۰۰۰۰ سال پیش از مناطق، از جمله تام لود راشلتر در مائه هونگ سون و لانگ رونگرین راکشتتر در کرابی، شبه جزیره تایلند به دست آمده‌است. داده‌های باستان‌شناسی بین ۱۸۰۰۰–۳۰۰۰ سال پیش در درجه اول از مکان‌های پناهگاه غارها و صخره‌ها ناشی می‌شود.
دراواتی
رود چائو پرایا در تایلند که امروزه در مرکز آن قرار دارد، زمانی خانه فرهنگ مون دوارواتی بود که از قرن هفتم تا قرن دهم رواج داشت. وجود تمدن‌ها در تایلند مدت‌ها به فراموشی سپرده شده بودند که ساموئل بیل از بین نویسندگان چینی در آسیای جنوب شرقی متنی با عنوان "Duoluobodi" پیدا کرد. در اوایل قرن بیستم باستان شناسان به سرپرستی جورج کوئد در آنچه که در حال حاضر استان ناکون پاتوم است، حفاری‌هایی انجام داده و آن را به عنوان مرکز فرهنگ دوارواتی در نظر گرفتند. نام ساخته شده دوارواتی توسط یک کتیبه دوران سانسکریت حاوی نام "Dvaravati" تأیید شده‌است.
سی کوتابون
در آسان مدرن، پادشاهی هندوستان، سی کوتابون، با پایتخت ناخون فانوم قیام کرد. قلمرو سی ختابون عمدتاً شامل شمال ایسان و لائوس مرکزی بود.
تایلند کلاسیک
از حدود قرن ۱۰ تا قرن ۱۴ میلادی، تایلند از طریق یافته‌های باستان‌شناسی و تعدادی افسانه محلی شناخته می‌شود. در این دوره تسلط خمر بر بخش بزرگی از حوضه چائو فرایا و ایسان دیده می‌شد. گسترش قبایل تای و فرهنگ آنها به سمت جنوب نیز در دوره کلاسیک اتفاق افتاد.
کودتای ۲۰۱۴ تایلند
در روز ۲۲ مه ۲۰۱۴، نیروهای نظامی سلطنتی تایلند، به رهبری پرایوت چان-او-چا، فرمانده ارتش پادشاهی تایلند (RTA) کودتایی را ترتیب دادند که ۱۲امین کودتا در تاریخ معاصر این کشور بود. این اتفاق پس از آن رخ داد که حکومت موقت تایلند، در پی شش ماه بحران سیاسی در کشور حکومت را به دست گرفته بود.
بمب‌گذاری ۲۰۱۵ بانکوک
در ۱۷ اوت در معبد هندوها جایی که مجسمه فرا فرام خدای هندوها در آن قرار دارد در تقاطع راچا برسانگ و در ناحیه پاتام وان، بانکوک، تایلند رخ داد. این بمب‌گذاری ۲۰ نفر کشته و ۱۲۵ زخمی برجای گذاشت. بنابر گزارش پلیس تایلند دو مظنون دستگیر شدند، که دومین مظنون به بمب‌گذاری اعتراف کرد، اما بعدها اعتراف خود را رد کرد.
بخش مالوسردوبینسکی
بخش مالوسردوبینسکی (به لاتین: Maloserdobinsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان پنزا واقع شده‌است.
نخیله
نخیله، نام یکی از مناطق واقع در عراق است که در کنار شهر کوفه (به سمت شام) قرار گرفته‌است.
در تاریخ
این منطقه،‌ خاستگاه وقایع مهم تاریخی از جمله آنها، جنگ علی بن ابی‌طالب با خوارج است. علی بن ابی طالب این منطقه را برای اردو زدن جهت مقابله با خوارج برگزید و از آنجا با سران خود نامه‌نگاری نمود. حسن بن علی نیز برای مقابله با معاویه، از منطقه نخیله جهت جمع آوری نیرو استفاده نمود. ابن زیاد نیز برای همراهی مردم کوفه برای مقابله با حسین بن علی، مردم کوفه را در نخیله جمع کرد و در آنجا برای آنان سخنرانی کرد. حصین بن تمیم نیز در همین ناحیه به سپاه ابن زیاد جهت مقابله با حسین بن علی پیوست. بعدها توابین نیز به سرکردگی سلیمان بن صرد، نخیله را محل جمع شدن سپاهیان توابین قرار دادند.
آثار تاریخی
از مساجد قدیمی است. علی بن ابیطالب در مقاطع مختلف در آن حضور داشته است. از جمله به هنگام عزیمت به صفین و نهروان در این مسجد اقامت داشته و در آن نماز اقامه کرده است. ساخت فعلی بنای این مسجد و مناره آن به دوره سلطان مغولی، الجایتو، باز می گردد. در این مناره کلماتی به خط کوفی مکتوب است که تمامی آن نماد و نشان محبت به اهل بیت است. در کنار مسجد واقع شده است. ذی الکفل یکی از پیامبران بنی اسرائیل است که قرآن در سوره انبیا آیه ۸۵ ضمن بیان نامش، او را از صابران می شمارد. او بعد از سلیمان بن داود می زیسته و در میان مردم قضاوت می کرده است و نامش عویدیا است.
بازائلس
بازائلس (به فرانسوی: Bazailles) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در موزل واقع شده‌است. بازائلس ۴٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترور راس
ترور راس (Trevor Ross؛ زادهٔ January 16, 1957) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هاید، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال آلترینچام، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال اورتون، و باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد اشاره کرد.
فیات سی‌آر.۱
'''فیات سی‌آر. ۱''' یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Fiat است. این هواگرد در سال ۱۹۲۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۴۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Celestino Rosatelli بود.
نناد ملادنوویچ
نناد ملادنوویچ (Nenad Mladenović؛ زادهٔ December 13, 1976) بازیکن فوتبال اهل صربستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بئوگراد، باشگاه فوتبال شباب الاهلی، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال خنت، و باشگاه فوتبال گوانگ‌ژو سیتی اشاره کرد.
فلات جیزه
فلات جیزه (جيزة بلاتي) سرزمین عجایب باقی‌مانده در دنیا، اهرام جیزه، که طور مطلق مشهورترین آثار تاریخی مصر در دوران فراعنه می‌باشد. این فلات درست در خارج از محدوده قاهره واقع شده‌است. فلات جیزه جزئی از مرز شرقی صحرای غربی در مصر می‌باشد، این فلات در شرق دره حاصلخیز رود نیل از منطقه جیزه در خط مقدم منطقه جلگه سیلابی و جزیره الدهب در رود نیل و دلتای دره دجله و همین‌طور دامنه‌های جنوب غربی فلات المقطم قرار دارد.
مساحت این فلات
مساحت این فلات برابر با ۳٫۱۹ کیلومتر می‌باشد، بزرگ‌ترین طول آن از غرب به شرق است و برابر با ۲۶۸۵ متر است و بزرگ‌ترین عرض که از شمال به جنوب است برابر با ۲۰۵۵ متر می‌باشد، این فلات از شمال غربی به جاده قاهره –فیوم صحرایی محدود می‌گردد، از جنوب غربی به دیواری که حیط الغراب خوانده می‌شود محدود است، اما از سمت شرق و شمال شرقی به جلگه سیلابی رود نیل محدود می‌گردد.
آب و هوا
فلات جیزه با آب وهوای صحرایی اش از بقیه مناطق متمایز می‌گردد، این آب و هوا از آب و هوای اقلیم مصر میانی تبعیت می‌کند یعنی در تابستان به شدت داغ و سوزان است و در زمستان معتدل می‌باشد، همچنین این فلات به باران کم از بقیه مناطق متمایز است، اما بنظر می‌رسد که در قدیم و در مصر باستان آب و هوای این منطقه کاملاً با الان فرق داشته‌است.
طبقات این فلات
این فلات شامل طبقاتی از سنگ الجیری می‌باشد که جزئی از عناصر تشکیل‌دهنده فلات المقطم نیز هست، این سنگ نزدیک به ۵۰ میلیون سال قدمت دارد (این سنگ مربوط به دوره ای است که بنام دوره الایوسین خوانده می‌شود)(در خلال دوره خاندان چهارم فراعنه ۲۶۴۹ تا ۲۵۱۳ قبل از میلاد)
اهرام جیزه
در فلات جیزه سه مجموعه هرمی ساخته شده‌است که مربوط به فراعنه خوفو، خفرع و منقرع می‌باشد. یکی از این اهرام در سال ۲۵۵۱ قبل میلاد زمانی که فرعون خوفو مؤسس سلسله و خاندان چهارم فراعنه دستور ساخت آن را داد ساخته شده‌است، هرم او بزرگ‌ترین هرم این مجموعه است و یکی از عجایب هفتگانه دنیا به حساب می‌آید. این هرم بزرگ‌ترین هرم از مجموعه اهرام مصری که تا الان توسط عملیات حفاری کشف شده و… و بالغ بر ۱۰۸ هرم است می‌باشد، هرم بزرگ مربوط به فرعون خوفو است که باخت خوفو یا افق خوفو نامیده می‌شود و در شرق آن ۴ هرم کوچک که از سنگ درست شده و ارتفاع آن‌ها ۲۰ متر می‌باشد وجود دارد. این اهرام مربوط به ملکه‌های مادر و… و مقبره همسرها و خواهران خوفو می‌باشد.
آدامز ادامز
آدامز ادامز (Precious Adams؛ زادهٔ 1995 (age 24) ) رقصنده، و رقصنده باله اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
امیر مهدی ادیب موحد
امیر مهدی ادیب موحد (زادهٔ ۲۱ تیر ۱۳۵۷) روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ایرانی با گرایش ملی‌گرایی ایرانی است. «ادیب موحد» از روزنامه‌نگاران حامی برقراری دموکراسی و شفافیت عملکرد مسئولان در ایران است، این زندانی سیاسی سابق به علت نقد عملکرد جمهوری‌اسلامی، طی احکام قضایی متعدد جمعا به ۲۱ سال حبس محکوم گردیده‌ است که از این مقدار ۸سال و ۱۰ ماه آن اجرایی است. او پس‌از تحمل حدود ۳سال حبس، در اولین مرخصی زندان، ناگزیر از کشور خارج شد.
امیر مهدی ادیب موحد (امیرمهدی جلایری) ؛ روزنامه‌نگار و فعال سیاسی است که از سال ۱۳۸۹ به عنوان موسس الآن نیوز فعالیت دارد. او کنشگری سیاسی خود را از سال ۱۳۷۶ با فعالیت در ستاد انتخاباتی سیدمحمد خاتمی آغاز نمود. «ادیب موحد» مسئول کمیته جوانان و ورزشکاران ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در استان خراسان جنوبی در دهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری ایران(۱۳۸۸) و مسئول ستاد انتخاباتی اقشار و اصناف حسن روحانی در استان خراسان جنوبی در یازدهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری(۱۳۹۲) بوده است.
وی از سال ۱۳۸۸(در جریان اعتراض به تخلفات انتخاباتی) تا سال ۱۳۹۸(در جریان بازداشت مدیران کانال‌های تلگرامی) چندین دفعه به دلیل انتقاد و اعتراض به عملکرد مسئولان جمهوری‌اسلامی احضار، بازجویی و بازداشت شده است. «امیرمهدی ادیب موحد» در احکام قضایی متعدد به اتهامات تبلیغ علیه نظام ، اهانت به رهبر جمهوری اسلامی و تشویش اذهان عمومی‌، جمعا به ۲۱سال حبس محکوم گردیده است که با توجه به قانون تجمیع احکام قضایی، مجموعا ۸ سال و ۱۰ ماه حبس برای او قابل اجراست. وی به‌دلیل دستگیری و زندانی شدن، نتوانست تحصیلاتش را در مقطع دکتری ادامه دهد.
او در جریان بازداشت‌ها در سال‌های ۱۳۸۸ ، ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ تحت شکنجه جسمی قرار گرفته است.
همسر وی ، سیده فاطمه اسما اسماعیل زاده در ارتباط با پرونده‌ی سیاسی امیرمهدی ادیب موحد، به اتهام همکاری با او محاکمه و بازداشت گردیده و بیش‌از ۶ماه را در حبس گذرانده است.
نام خانوادگی «امیرمهدی ادیب موحد» در هنگام تولد و تا مدتی پیش‌از آخرین بازداشت «جلایری» بوده‌ است که وی به علت فشارها و آزار و اذیت‌های پی‌ در پی حکومتی نسبت به پدر و مادر سالخورده و سایر خویشاوندان او، به‌ ناچار فامیل خود را در شناسنامه‌ به «ادیب موحد» تغییر داده است تا کنشگری سیاسی او بیش‌از این خانواده جلایری را تحت فشارهای حکومتی قرار ندهد. پس‌از آن دست‌نوشته‌ها، تحلیل‌ها و نقدهای سیاسی وی با نام فامیلی جدید منتشر گردیده است.
پدر و مادر «امیرمهدی ادیب موحد» (امیرمهدی جلایری) هر دو زاده‌ی شهر بیرجند و دبیر بازنشسته آموزش و پرورش هستند، پدر او جانباز(شیمیایی) جنگ ۸ساله ایران و عراق است.
سوابق
وی فارغ‌التحصیل مهندسی عمران در مقطع کارشناسی، مهندسی معماری در مقطع کارشناسی‌ارشد و همچنین مهندسی کشاورزی در مقطع کارشناسی‌ارشد می‌باشد، «ادیب موحد» به‌دلیل دستگیری و زندانی شدن طولانی‌مدت در آخرین بازداشت، نتوانست تحصیلاتش را در مقطع دکتری ادامه دهد. او به مدت ۱۶سال به عنوان کارمند دولت، کارشناس بخش‌های عمرانی در اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری خراسان جنوبی، اداره کل ارتباطات خراسان جنوبی و سازمان جهاد کشاورزی خراسان جنوبی بوده است. وی به علت فعالیت‌های انتقادی سیاسی‌، مطبوعاتی و رسانه‌ای، در چند نوبت با دستور نهادهای امنیتی از شغل خود تعلیق یا اخراج گردیده است.
خانواده
«امیرمهدی ادیب موحد»(امیر مهدی جلایری) در بیرجند و در خانواده‌ای فرهنگی(پدر و مادر آموزگار) به دنیا آمد. خانواده‌ او از مخالفان سیاسی دموکراسی‌خواه در ایران بوده‌اند: هر دو پدربزرگ وی رضا جلایری و سیدرضا عماد زاده شهر بیرجند و از فعالان دموکراسی‌خواه هوادار محمد مصدق و بعدها از چهره‌های شاخص انقلاب ۱۳۵۷ در شهر بیرجند بوده‌اند. پدر او محمد جلایری و همچنین دو تن از عموهای وی ابوالحسن جلایری و محمود جلایری و دایی وی سیدحسین عماد در دهه ۱۹۷۰ توسط ساواک به علت مخالفت سیاسی با حکومت پادشاهی در شهرهای بیرجند، مشهد و تهران بازداشت، زندانی و بعضا در مواردی شکنجه شده‌اند، دو عموی وی ابوالحسن جلایری و محمود جلایری که پس‌از انقلاب ۱۳۵۷ به عنوان پاسدار در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مشغول بکار شده بودند، پیش‌از پایان جنگ ایران و عراق به‌علت مواضعی که در حمایت از میرحسین موسوی بر علیه سیدعلی خامنه‌ای گرفته بودند بازداشت و از سپاه پاسداران اخراج شدند، پدر «امیرمهدی ادیب موحد» و عموهای وی از جانبازان جنگ ایران و عراق هستند.
همسر امیرمهدی ادیب موحد نیز با پرونده‌سازی سیاسی توسط نهادهای امنیتی جمهوری‌اسلامی، بیش‌از ۶ماه در بازداشت بوده‌است.
دووریشته، دسپوتوواتس
دووریشته (Dvorište یک روستا در صربستان است که در Despotovac واقع شده‌است.
استان قره‌باغ
استان قره‌باغ یکی از بخش‌های ۱۴ گانهٔ سطح اول تقسیمات کشوری در جمهوری آذربایجان است.
استان قره‌باغ از سمت شمال به استان‌های آران مرکزی و گنجه-داش‌کسن، از سمت جنوب از طریق رودخانهٔ ارس به کشور ایران، از سمت شرق به استان میل-مغان و از سمت غرب به استان زنگه‌زور شرقی محدود شده است.
خان‌کندی پرجمعیت‌ترین شهر این استان است که زیرنظر هیچ شهرستانی نیست و یکی از ۱۱ «شهر تابع جمهوری» (Respublika Tabeli Şəhər) در جمهوری آذربایجان محسوب می‌شود.
«استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی» در دورهٔ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در محدودهٔ شهر تابع جمهوری خان‌کندی و شهرستان‌های خوجاوند، شوشی، خوجالی و آغ‌دره (این شهرستان در سال ۱۹۹۲ منحل گردید) ایجاد شده بود.
بدیهی است شهرستان‌های آغ‌دام، بردع، آغجابدیع، فضولی و ترتر، هرچند جزء استان قره‌باغ هستند، اما هیچ‌گاه جزء ناگورنو قره‌باغ (قره‌باغ کوهستانی) نبوده‌اند و به صورت رسمی، همواره جزئی از خاک اصلی جمهوری آذربایجان محسوب می‌شده‌اند.
استان قره‌باغ به لحاظ تقسیمات کشوری به ۹ قسمت تقسیم شده است و شامل ۱۰ شهر است:
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران ۱۴۰۰ سیزدهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری در ایران ۲۸ خرداد برگزار و در آن سید ابراهیم رئیسی به عنوان هشتمین رئیس‌جمهور ایران انتخاب شد. این انتخابات همزمان با انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا، میان‌دوره‌ای مجلس شورای اسلامی و میان‌دوره‌ای دوم مجلس خبرگان رهبری برگزار شد
۵۹۲ داوطلب برای حضور در این انتخابات به عنوان نامزد ثبت نام کردند که شورای نگهبان صلاحیت هفت نفر را برای نامزدی در انتخابات سیزدهم ریاست‌جمهوری تأیید کرد: محسن رضایی، سید ابراهیم رئیسی، سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی، عبدالناصر همتی، محسن مهرعلیزاده، علیرضا زاکانی و سعید جلیلی. جلیلی و زاکانی به نفع رئیسی و مهرعلیزاده به نفع همتی کناره‌گیری کردند. پیش از انتخابات، بسیاری از نظرسنجی‌ها حاکی از آن بود که سید ابراهیم رئیسی با کسب اکثریت آراء پیروز انتخابات خواهد شد.
مشارکت مردم در این انتخابات ۴۸٪ و رای‌های باطله ۱۳٪ بود که پایین‌ترین میزان مشارکت و بالاترین میزان رای‌های باطله در تاریخ انتخابات‌های ریاست‌جمهوری ایران بوده‌است.
تحلیلگران برای کاهش مشارکت عواملی برشمرده‌اند همچون: بحران اقتصادی، ناامیدی معترضان از پیگیری مطالبات‌شان در چارچوب جمهوری اسلامی، فساد گستردهٔ مالی و اداری، زندانیان سیاسی، اعتراضات سراسری دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸، تحریم‌های آمریکا، نبود آزادی‌های سیاسی همچون آزادی بیان و نقض حقوق بشر، عدم شفافیت امور و پنهان‌کاری‌های گسترده از جمله در ماجرای شلیک به هواپیمای اوکراینی، عدم مقبولیت و مشروعیت گفتار حکومت، اصلاح‌ناپذیری ساختار سیاسی و انتخابات نمایشی و غیرآزاد، تداوم محدودیت‌های شدید سیاسی، اجتماعی و مذهبی، ناامیدی و بی‌اعتمادی مردم به هر دو جناح حاکمیت و رد صلاحیت گسترده و حذف چهره‌های مهم و شاخص توسط شورای نگهبان.
سامانه انتخاباتی
طبق قانون اساسی، رئیس‌جمهور باید از میان رجال مذهبی و سیاسی با این شرایط با رأی مردم انتخاب شود: ایرانی‌الاصل، تابع ایران، مدیر و مدبر، دارای حسن سابقه و امانت و تقوی، مؤمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور (شیعه). احراز این شرایط مطابق قانون اساسی بر عهدهٔ شورای نگهبان است.
شورای نگهبان بر اساس سیاست‌های کلی انتخابات (مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام که در سال ۱۳۹۵ به تأیید سید علی خامنه‌ای رهبر ایران رسیده) موظف به تعریف وا اعلام معیارها و شرایط «رجل سیاسی مذهبی» و «مدیر و مدبر بودن» گردیده‌بود که پس از بررسی شرایط مذکور را در ۲ دی ۱۳۹۶ تصویب کرد و پس از اصلاح تعریف‌های کمی در ۸ اردیبهشت ۱۴۰۰، در ۱۱ اردیبهشت به وزارت کشور ابلاغ نمود تا در نام‌نویسی داوطلبان آن را لحاظ نماید. این مصوبه با مخالفت معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری مواجه شد و به دستور حسن روحانی رئیس‌جمهور، وزارت کشور اعلام کرد که قانون سابق انتخابات ملاک عمل وزارت کشور برای ثبت‌نام از داوطلبان خواهد بود. در واکنش به سخنان روحانی، عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان اعلام کرد که «ثبت‌نام‌هایی که فاقد مدارک [گفته شده در مصوبه شورای نگهبان] باشد اعتباری ندارد و مورد بررسی قرار نمی‌گیرد».
استان زنگزور شرقی
استان زنگزور شرقی یکی از بخش‌های ۱۴ گانهٔ سطح اول تقسیمات کشوری در جمهوری آذربایجان است.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
سامانه انتخاباتی
تاکنون هیچ زنی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران، برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری تأیید صلاحیت نشده‌است.
بنابر مصوبهٔ مجلس شورای اسلامی، از سال ۱۳۸۵ حداقل سن برای شرکت در تمامی انتخابات‌ها، به جز انتخابات شوراهای شهر و روستا -که ۱۵ سال تمام است-، ۱۸ سال تمام است.
استان زنگزور شرقی
این استان با ۷٬۴۷۰ کیلومتر مربع وسعت، سومین بخش کشور و با ۳۴۱٬۲۰۰ نفر جمعیت، سیزدهمین بخش کشور (دومین استان کم‌جمعیت) محسوب می‌شود.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
تأیید صلاحیت و معرفی نامزدها
نظارت بر تأیید صلاحیت داوطلبان و انتخابات به عهدهٔ شورای نگهبان بود. شورای نگهبان از ۵ روز دوم مهلت قانونی خود نیز استفاده کرد و ظرف ۹ روز به صلاحیت داوطلبان رسیدگی کرد. این شورا در پایان، اسامی نامزدها را روز سه‌شنبه چهارم خرداد به وزارت کشور اعلام کرد.
استان زنگزور شرقی
استان زنگزور شرقی از سمت شمال به استان گنجه-داش‌کسن، از سمت جنوب و از طریق رودخانهٔ ارس به کشور ایران، از سمت شرق به استان قره‌باغ و از سمت غرب به کشور ارمنستان محدود شده است.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
رأی‌گیری و اعلام نتیجه
رأی‌گیری بنابر قانون جمهوری اسلامی ایران در یک روز جمعه برگزار شد و نامزدی که اکثریت مطلق آرا را کسب کند به‌عنوان رئیس‌جمهور برگزیده می‌شود. چنانچه در مرحلهٔ نخست برای هیچ‌یک از داوطلبان اکثریت مطلق حاصل نگردد، انتخابات دو مرحله‌ای می‌شد. دو نامزدی که بیشترین آرا را در مرحلهٔ نخست داشته‌اند در انتخابات مرحلهٔ دوم شرکت می‌کنند. انتخابات مرحلهٔ دوم در جمعه هفته بعد انجام می‌گرفت.
مشارکت عمومی
با توجه به عواملی همچون ناامیدی جامعه از پیگیری مطالبات‌شان در چارچوب امکانات جمهوری اسلامی، فساد گستردهٔ مالی و اداری، اعتراض‌های سراسری دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸ و سرکوب آن به وسیله حکومت، نبود آزادی‌های سیاسی همچون آزادی بیان و نقض حقوق بشر، عدم مقبولیت و مشروعیت گفتار حکومت، اصلاح‌ناپذیری ساختار سیاسی و انتخابات نمایشی و غیرآزاد، محدودیت‌های شدید سیاسی، اجتماعی و مذهبی پیوسته، ناامیدی و بی‌اعتمادی مردم به هر دو جناح حاکمیت (اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان)، بحران اقتصادی در نتیجهٔ سوءمدیریت و تحریم‌های آمریکا؛ مشارکت مردم در انتخابات ۱۴۰۰ با کاهش چشمگیر مواجه و به ۴۸ درصد رسید.
جهانی‌سازی در چین
جهانی‌سازی در چین بحثی است پیرامون تاریخ جهانی‌شدن در کشور چین که تأثیرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که در میان جامعه مردم چین نهادینه‌شده‌است را شامل می‌شود.
استان زنگزور شرقی
شهر لاچین پرجمعیت‌ترین شهر این استان است و گذرگاه لاچین که راه مواصلاتی اصلی بین ارمنستان و ناگورنو قره‌باغ است، در این منطقه جای گرفته است.
جهانی‌سازی در چین
دودمان‌های اولیه و جاده ابریشم
نخستین نمونهٔ تاریخی از اشتغال چین در بین‌المللی‌گرایی در طول فرمانروایی دودمان هان نمود یافت. در زمان آغاز دودمان هان، هون‌ها در حال حمله به مرزهای هان بودند و سعی داشتند ثروت‌ها را غارت کنند. امپراتور وو هان تصمیم گرفت تا اتحاد کشوری به‌نام دایوژی را به دست آورد تا این دو کشور به همراه هم بتوانند در مقابل هون‌ها مبارزه کنند. امپراتور وو برای دستیابی به این اتحاد چانگ چیان را به غرب اعزام کرد تا ارتباطاتی اقتصادی و فرهنگی برقرار کند. در تاریخ ثبت شده‌است که در طول دودمان هان، چهار مسیر ارتباطی میان چین و اروپا وجود داشته‌است. این مسیرها شامل مسیر زمینی شمالی، مسیر زمینی مرکزی، مسیر دریای جنوبی، و مسیر دوردست دریای جنوبی بودند. مشهورترین مسیر در میان این مسیرها، مسیر زمینی مرکزی یا همان جاده ابریشم باستانی است. این مسیر دربرگیرندهٔ شبکه‌ای از جاده‌های کشیده‌شده از شمال غربی چین تا دروازه‌های سوریه و دریای سیاه بود که از میان آبادی‌های ترکستان و شمال پارس عبور می‌کرد. جادهٔ ابریشم برای امپراتورهای چینی قابل توجه بود، چرا که امکان تسلط بر آسیای مرکزی را به واسطهٔ توسعهٔ منابع، و همچنین امکان دستیابی به بازاهایی برای صادرات ارزشمندترین منابع چین را برای آنان فراهم می‌کرد.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
مشارکت عمومی
نارضایتی‌ها از عملکرد نظام جمهوری اسلامی و جناح‌های آن به اندازه‌ای گسترده‌است که به گفتهٔ رادیو فردا، تأثیر آن بر میزان مشارکت مردم در انتخابات ۱۴۰۰، مقامات نظام را نگران کرده‌است؛ برخی از مسئولان جمهوری اسلامی از جمله عبدالرضا رحمانی، حسام‌الدین آشنا، محمود صادقی و حسن غفوری‌فرد مشارکت ۲۰ درصدی در انتخابات ۱۴۰۰ را هم کافی دانسته‌اند. علی خامنه‌ای دو روز پیش از انتخابات در سخنرانی تلویزیونی خود، به تردید برخی از قشرهای ضعیف و محروم جامعه برای شرکت در انتخابات اشاره کرد. حسن روحانی از عدم مشارکت مردم ابراز نگرانی کرد و گفت که اگر مشارکت حداکثری صورت نگیرد، «به معنای پایان تمام حرکت‌ها و انقلاب‌ها در کشور است» و «ضربه بسیار بزرگی» به جمهوری اسلامی خواهد بود. عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور، با اشاره به مشارکت پایین مردم در انتخابات مجلس یازدهم گفت: «یکی از دغدغه‌های ما میزان مشارکت در انتخابات ریاست‌جمهوری است.» با این حال عباسعلی کدخدایی با پیش‌بینی مشارکت کم مردمی در انتخابات پیش‌رو اعلام کرد: «از نظر حقوقی و قانونی مشارکت پایین مشکل حقوقی ایجاد نخواهد کرد.»
جهانی‌سازی در چین
دودمان‌های اولیه و جاده ابریشم
در خلال دودمان تانگ، عصر جدیدی از شهری‌سازی و تجارت دریایی ظهور کرد. به‌عنوان مثال، توسعهٔ چانگ‌آن، پایتخت دودمان تانگ، این شهر را به یکی از بزرگ‌ترین شهرها در آن زمان تبدیل کرد. تا سال ۷۴۲ میلادی جمعیت این شهر تقریباً به دو میلیون نفر رسید و سرشماری‌ها نشانگر این بودند که ۵٬۰۰۰ فرد خارجی در این شهر زندگی می‌کنند: ترک‌ها، ایرانی‌ها، هندی‌ها و ملت‌های دیگری که در طول جادهٔ ابریشم زندگی می‌کردند.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
مشارکت عمومی
محمد خاتمی، پدر معنوی اصلاح‌طلبان، اعتراف کرد که «اگر «تکرار» هم کنم، دیگر مردم رأی نمی‌دهند» که بی‌بی‌سی فارسی آن را نشانهٔ جدایی آنان از سطح اجتماع می‌داند. ناتوانی اصلاح‌طلبان در همراهی با اعتراضات دی ۱۳۹۶ نقطه‌عطفی در ریزش پایگاه اجتماعی آنان بود، به‌گونه‌ای که در این اعتراضات شعار اصلاح‌طلب، اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا سر داده شد و معترضان، همهٔ جناح‌های حاکمیت را به یک اندازه نامشروع قلمداد کردند. اعتراضات آبان ۱۳۹۸ نیز چون تیر خلاصی بر اعتبار باقی‌مانده آنان عمل کرد.
استان زنگزور شرقی
این استان تا قبل از جنگ دوم قره‌باغ به همراه بخش‌هایی از استان قره‌باغ تحت اشغال جمهوری آرتساخ قرار داشت.
استان زنگه‌زور شرقی به لحاظ تقسیمات کشوری به ۵ شهرستان (Rayon) تقسیم شده و دارای ۵ شهر است:
جهانی‌سازی در چین
سده بیستم میلادی
تلاش‌های چین برای برقراری تعادل میان امور تحصیلی در زمینه‌های اقتصادی و سیاسی-اجتماعی خود ریشه در کشمکش‌های اواخر دودمان چینگ، تحت تهدید تهاجم خارجی مدرن‌سازی و بقای ملی دارد. این وضعیت دشوار در طول زمان استقرار جمهوری چین (۱۹۱۲–۴۹) و جمهوری خلق چین، و سپس در میان وارثان آن‌ها و دوران مدرن ادامه یافت.
جوامع قدیمی‌تر ناچار بودند تا مؤسسات و دیدگاه‌های جهانی خود را جهت انطباق با مدل‌های مدرن سیستم دولت ملی، به‌طور اساسی مورد بازبینی قرار دهند؛ این تنظیم مجدد در چین پس از سال ۱۹۴۹ در درون این کشور صورت گرفت. پس از اعتراضات میدان تیان‌آن‌من در سال ۱۹۸۹، دولت چین در حالی که همزمان به فرونشاندن روند ازدیاد عقاید دموکراتیک در کشور مشغول بود، اصلاحات متعددی را برقرار کرد که با هدف افزایش رشد اقتصادی شکل گرفته‌بودند. از نظر حزب کمونیست چین (CCP یا CPC)، دموکراسی به بی‌ثباتی سیاسی منجر می‌شد که مانعی برای توسعهٔ اقتصادی محسوب می‌شود؛ بسیاری از مردم چین به این نظر باورمند هستند.
در سال ۱۹۸۹ چین دارای بیشترین جمعیت در جهان بود، اما تولید ناخالص داخلی آن تنها در جایگاه نهم جهان قرار داشت؛ و حتی پس از گذشت بیست و پنج سال، اقتصاد این کشور موفق شد تنها به ردهٔ دوم دست یافته و پس از ایالات متحده آمریکا قرار گیرد. این افزایش عظیم در توسعهٔ اقتصادی بدون هزینه نبوده‌است، زیرا با وجود اینکه اصلاح اقتصادی و جهانی‌سازی، ثروت بی‌سابقه‌ای را برای چین به‌همراه داشت، اما انتشار مهیب آلاینده‌های کربن دی‌اکسید را هم برای این کشور در پی داشت.
سده بیست و یکم میلادی
چین از سال ۲۰۰۵ بیش از ۵۶ میلیارد دلار در آفریقای سیاه هزینه کرده و سرمایه‌گذاری‌های قابل توجهی در صنایع نفتی، پلاتینیوم، مس، نیکل و منگنز، و همچنین سایر صنایع استخراجی داشته‌است. تجارت دوجانبهٔ چین با کشورهای آفریقایی از ۱۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۰ به ۱۲۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته‌است و در آن زمان بنا بوده‌است که تا سال ۲۰۱۵ به ۳۰۰ میلیارد دلار رسیده و از ایالات متحده به عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری آفریقا پیشی بگیرد. تجارت چین با آمریکای لاتین نیز با افزایش ۱٬۵۰۰ درصدی بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ بواسطهٔ وام‌ها و سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی، به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته‌است. از آنجا که چین با خرید روزانه ۴۰۰٫۰۰۰ بشکه نفت از ایران، و پرداخت هزینه‌ها با ارز یوان جهت بالا بردن ردهٔ ارز یوان در مقابل دلار آمریکا، امکان تبدیل شدن ایران به بزرگ‌ترین شریک تجاری خود را در اختیار ایران قرار داده‌است، در نتیجه این کشور یکی از برندگان اصلی تحریم‌های غرب علیه ایران بوده‌است.
در هنگ کنگ به این علت که افزایش جهانی‌سازی روند افزایش در «چینی‌سازی» را نیز به‌همراه داشته‌است، مبارزات سیاسی متعددی به جریان افتاده‌است. گسترش تجارت جهانی و پایش یکپارچهٔ پروسه سیاسی، باعث تضعیف استقلال و قدرت جوامع داخلی می‌شود و این همان چیزی است که کتاب جهاد در مقابل مک‌ورلد به آن می‌پردازد. هرچه جوامع با سرزمین اصلی چین بیشتر ادغام می‌شوند، به کامیابی بیشتری نیز دست پیدا می‌کنند؛ اما بیشتر این مزایا نصیب بازرگانان سرمایه‌دار و سرآمدان شرکت‌های مختلفی می‌شود که می‌توان آن‌ها را به‌عنوان نمونه‌ای برای سیر صعودی نابرابری درآمد در چین در نظر گرفت.
دگرگونی‌های اقتصادی
از سال ۱۹۸۰، چین متحمل یک سری از سیاست‌های اصلاحی با هدف تبدیل سیستم اقتصادی این کشور از اقتصاد برنامه‌ریزی شده به یک اقتصاد بازار-محور، بواسطهٔ ترکیب برنامه‌ریزی سیستم‌های اقتصادی بر پایه جامعه‌گرایی با یک سازوکار بازاری بر پایه سرمایه‌داری بوده‌است. در کنار این دگرگونی، چهار منطقهٔ ویژهٔ اقتصادی نیز خلق شدند؛ این چهار منطقه، مناطقی از این کشور هستند که تحت تأثیر قوانین متناسب تجاری با هدف افزایش مبادله، سرمایه‌گذاری و ایجاد شغل قرار دارند. پیشگام این روند دنگ ژیائوپینگ بود که برای تبدیل چین به یک کشور آزاد در زمینهٔ اقتصاد شروع به کار کرد، و اقدامات او به این آزادسازی و جهانی‌سازی قابل توجه جدید و امروزی انجامید. در طول دوران میان سال‌های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۲، تولید ناخالص داخلی چین حدود ۹٫۸٪ رشد سالانه را تجربه کرد و حجم تولید ناخالص داخلی آن در طول این دوره ۲۲٫۵ برابر بیشتر شد؛ در حالی که سرانهٔ تولید ناخالص داخلی این کشور نیز با نرخ رشد سالانهٔ ۸٫۵ درصد در طول همین دوره ۱۵ برابر بیشتر شد. تا سال ۲۰۱۰ با گذر از ژاپن به دومین اقتصاد بزرگ جهان بدل شد و همزمان موفق شد در زمینهٔ حجم صادرات از آلمان نیز پیشی گرفته و به بزرگ‌ترین کشور جهان در این زمینه تبدیل شود. از آنجا که درآمد مردم چین هر ۱۰ سال به میزان دو برابر یا حتی تا چهار برابر افزایش یافته‌است، افزایش عظیم تولید ناخالص داخلی در چین به بالا رفتن استانداردهای زندگی برای مردم چین منجر شد. در میان این انفجار اقتصادی، توزیع درآمد در چین به‌طرز چشمگیری افزایش یافت و چین را از یک کشور جامعه‌گرای نسبتاً برابر، به یک کشور بسیار نابرابر تبدیل کرد.
جهانی‌شدن اقتصاد چین، اولویت‌های سیاست‌های ملی این کشور را تغییر داد، و این سؤال را برای سایر کشورهای جهان به‌وجود آورد که مقاصد واقعی آن‌ها در بهترین حالت چه خواهد بود. پیشگام تلاش‌ها برای بالابردن آزادسازی اقتصاد چین کشور ایالات متحده آمریکا بود که با توجه به پیشرفت اقتصادی سریع این کشور، با بازخوردهای متفاوتی روبرو شد. طبیعت تلخ و شیرین ترقی چین به‌عنوان یک قدرت اقتصادی منجر به مطرح شدن این سؤال شد که آیا این کشور از نظام امور بین‌المللی کنونی حمایت خواهد کرد یا آن را به چالش خواهد کشید.
مقایسهٔ ارز کم‌ارزش یوان چین در مقابل دلار آمریکا پرسش‌هایی را به‌وجود آورد که آیا گذار به یک نرخ تبادل منعطف‌تر برای اقتصاد چین سودمند خواهد بود یا خیر، و بیشتر متخصصان استدلال کردند که هیچ تغییر قابل توجهی در نرخ تبادل لازم نیست و بخش اقتصاد داخلی نیازمند توجه سیاست‌گذاری بیشتری نسبت به بخش بین‌المللی است.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
مشارکت عمومی
ناتوانی کامل دولت روحانی در تحقق وعده‌های اقتصادی و اجتماعی او در زمان انتخابات، از دیگر دلایل ریزش مشارکت مردمی است. مجید محمدی با اشاره به رشد ۴٫۵ درصدی شکاف طبقاتی، ۲۰ برابر شدن نرخ ارز خارجی، دو برابر شدن حاشیه‌نشینان شهری، افزایش بیکاران، تشدید فرار سرمایه و فرار مغزها از ایران، دوران دولت «تدبیر و امید» روحانی را «مرگ اصلاح‌طلبی» توصیف می‌کند. فریدون خاوند کارنامه اقتصادی حسن روحانی را «درخشان‌تر» از احمدی‌نژاد نمی‌داند و معتقد است که به‌جز برجام و پیامدهای اقتصادی آن، روحانی نتوانست ساختارهای پوسیده اقتصاد جمهوری اسلامی را دگرگون کند و گفتار او در دوره دوم مانند احمدی‌نژاد پوپولیستی شد. علی افشاری بیان می‌کند که مواضع او پس از انتخابات تغییر کرد و «مدیریت ضعیف، نظارت‌گریز، کاهلانه، ازسر شکم‌سیری، آمرانه، غیر مشارکتی و قبیله‌گرایانه حسن روحانی و ابتنای آن به گفتار درمانی در کنار نگاه امنیتی و محافظه‌کاری یک فاجعه در ساماندهی قوه مجریه پدیدآورد» به‌طوری که «این میزان از وادادگی، رهاشدگی و شلختگی در سامان دولت بی‌سابقه بوده‌است».
تعارض منافع نامزدان
سید مصطفی محقق داماد و محمد درویش‌زاده در مقاله‌ای با عنوان "حقوق را جدی بگیریم (جای خالی قانون «مدیریت تعارض منافع» در انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم)" اثبات کردند که در انتخابات دوره سیزدهم ریاست جمهوری سه مورد نقض قواعد تعارض منافع اتفاق افتاده؛ این در حالی است که قواعد تعارض منافع در منابع اسلامی، آیات قرآن و روایات و فقه اسلامی، پذیرفته شده‌است. سه مورد نقض قواعد تعارض منافع توسط نامزدان انتخابات ریاست جمهوری عبارتند از:
افراد و احزاب مخالف
این انتخابات از سوی دامنه گسترده‌ای از افراد و احزاب مخالف نظام جمهوری اسلامی در داخل و خارج از ایران تحریم شده‌است. از تحریم‌کنندگان همیشگی و کلاسیک انتخابات ایران که نیروها و احزاب اپوزیسیون خارج از کشورِ سلطنت‌طلب، جمهوری‌خواه و در برخی موارد چپ‌گرایان را شامل می‌شود، تا فعالان سیاسی و مدنی در داخل ایران و حتی گروهی از اصلاح‌طلبان که با رد صلاحیت‌های شورای نگهبان مخالف بوده‌اند، همگی انتخابات را تحریم کرده‌اند. رضا پهلوی در نشست مجازی کارزار «نه به جمهوری اسلامی» که با حضور نمایندگانی از احزاب و گرایش‌های مختلف برگزار شد، اظهار داشت: «جمهوری اسلامی شرکت در انتخابات را پیام مشروعیت خود می‌داند و این مهم است که جهانیان بدانند مردم با تحریم انتخابات به نظام پشت کرده‌اند.»
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۰، جمعی از تشکل‌ها و کنشگران سیاسی ایران با انتشار فراخوانی خواستار تحریم «فعال» و «هدفمند» انتخابات در راستای «تغییر موازنه قوای اجتماعی به نفع تغییرات بزرگ و ساختاری» در سیاست ایران و «مشروعیت‌زدایی از نظام» در ریاست جمهوری ۱۴۰۰ شدند.
دوشنبه ۲۷ اردیبهشت، ۲۳۱ کنشگر مدنی و سیاسی از ۵۰ شهر و ۲۵ استان ایران نامه‌ای را منتشر کردند که در آن از مردم ایران خواسته‌است تا با «نمایشی خواندن انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ و تحریم آن از ادامه حکومت ضدمردمی جمهوری اسلامی جلوگیری کنند». آنان در تیتر نامه خود نوشته‌اند: «هم‌آوا برای بایکوت انتخابات خرداد ۱۴۰۰ و گذر خشونت‌پرهیز از جمهوری اسلامی به حکومت مردم، به‌وسیله مردم و برای مردم».
خانواده‌های زندانیان، کشته‌شدگان و قربانیان پرواز
پنج‌شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ خانواده‌های برخی زندانیان اعدام‌شده و کشته‌شدگان اعتراض‌های آبان ۹۸ و قربانیان پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین که توسط سپاه پاسداران سرنگون شد، بر تحریم انتخابات و نرفتن پای صندوق‌های رأی تأکید کردند و این تحریم را ناشی از نادیده‌گرفتن حق «اعتراض» و «دادخواهی» آن‌ها از سوی جمهوری اسلامی دانستند.
کنشگران اصلاح‌طلب
گروهی از فعالان ایرانی از جمله پروانه سلحشوری و ابوالفضل قدیانی در بیانیه‌ای تحت عنوان «نه ملی به استبداد، ارتجاع و نقض حاکمیت ملی» ، انتخابات ریاست جمهوری را «مهندسی شده» خوانده‌اند و نوشتند: «ما نیز همصدا با مردم به تنگ آمده از استبداد، ارتجاع، بی عدالتی، فساد و دروغ، نه بزرگ را فریاد می‌زنیم.» میرحسین موسوی از حصر خانگی انتخابات ۱۴۰۰ را 'تحقیرآمیز' خواند و تلویحاً تحریم کرد. فائزه هاشمی رفسنجانی نیز در این انتخابات شرکت نکرد.
محمود احمدی‌نژاد
محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری پیشین ایران که توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شد، روز چهارشنبه پنجم خرداد اعلام کرد که در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت نمی‌کند و از هیچ نامزدی هم حمایت نخواهد کرد.
پس از انتخابات، حمیدرضا ترقی، عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی، گفت که حدود دو میلیون و ۷۰۰ هزار رای از آرای باطله در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران به اسم محمود احمدی‌نژاد بوده‌است. این ادعا توسط روح‌الله جمعه‌ای مشاور وزیر کشور تکذیب شد.
داوطلب‌ها
در مدت ۵ روزهٔ ثبت‌نام از ۲۱ تا ۲۵ اردیبهشت، ۵۹۲ نفر با حضور در وزارت کشور داوطلب سیزدهمین دوره از انتخابات ریاست‌جمهوری شدند که از این شمار ۴۰ نفر زن و ۵۵۲ نفر مرد بودند.
از ۵۹۲ نامزد ثبت‌نام‌شده، شمار ۴۶ نفر از افراد شناخته‌شده بودند که نام آن‌ها به تفکیک وضعیت و با ذکر آخرین و بالاترین منصب در قوهٔ مجریه (یا آخرین و بالاترین منصب در دیگر نهادها به همراه آخرین و بالاترین منصب در قوهٔ مجریه) به شرح زیر است:
تهدید فعالان رسانه‌ای
بر پایه‌گذارش شماری از خبرنگاران ایرانی و فعالان مدنی، قوه قضاییه ایران دربارهٔ اظهارنظرهای انتخاباتی به آن‌ها هشدار داده‌است. همچنین پلیس امنیت، پلیس فتا و اطلاعات سپاه نهادهای دیگری هستند که گفته شده در این زمینه هشدار داده‌اند.
سازمان اطلاعات سپاه پاسداران با شماری از فعالان رسانه‌ای تماس گرفته و از آن‌ها خواسته‌است که مطلبی در نقد سید ابراهیم رئیسی (که از اعضای «هیئت مرگ» در اعدام‌های ۱۳۶۷ بود) منتشر نکنند وگرنه برایشان مشکل‌ساز خواهد شد. تهدیدها از روز ۲۵ اردیبهشت همان روز ثبت‌نام رئیسی برای کاندیداتوری در انتخابات شروع شده‌است.
در روز جمعه ۷ خرداد ۱۴۰۰ حسین اشتری در جلسه ویژه مسئولان هیئت‌های مذهبی و مداحان، «هنجارشکنان انتخاباتی و کسانی که مردم را به عدم شرکت در انتخابات دعوت می‌کنند» را به برخورد پلیس و دستگاه قضائی تهدید کرد. روز چهارشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۰ سخنگوی سپاه پاسداران، رمضان شریف، فعالان رسانه‌ها را هشدار داد و تهدید کرد که با گزارش مشکلات کشور «تیشه به ریشه نظام» نزنند.
اعلام فهرست تأیید صلاحیت‌شدگان از سوی خبرگزاری فارس
خبرگزاری فارس سوم خردادماه با انتشار خبری، نام تأیید صلاحیت و ردصلاحیت‌شدگان انتخابات را منتشر کرد و گفت فهرست اسامی از سوی شورای نگهبان به وزارت کشور ارسال شده‌است. روح‌الله جمعه‌ای، مشاور وزیر کشور این خبر را رد کرد و گفت هیچ نامه‌ای از سوی شورای نگهبان مبنی بر اعلام اسامی نامزدها به وزارت کشور ارسال نشده و گمانه‌زنی رسانه‌ها تأیید نمی‌شود. عباسعلی کدخدایی صبح سه‌شنبه طی مصاحبه‌ای این گفته وزارت کشور را رد کرد و گفت دیروز اسامی به وزارت کشور ارسال شده‌است. دوباره جمعه‌ای دربارهٔ درز اطلاعات و منتشر شدن اسامی توسط خبرگزاری فارس گفت سخنگوی شورای نگهبان گفته اسامی روز سه‌شنبه به وزارت کشور ارسال می‌شود؛ به روشنی مشخص است نامه‌ای به وزارت کشور ارسال نشده بود که از وزارت کشور درز اطلاعاتی صورت گرفته باشد. همچنان نه شورای نگهبان و نه وزارت کشور مسئولیت درز اطلاعات زودهنگام منتشرشده از سوی خبرگزاری فارس را نپذیرفته‌اند.
رقابت‌های انتخاباتی
رقابت‌های انتخاباتی قانونی، همچون دوره‌های پیشتر رسماً از هنگام اعلام صلاحیت‌ها تا دو روز پیش از انتخابات بود. هرگونه تبلیغات در روز پیش از انتخابات ممنوع است.
محسن رضایی
محسن رضایی یکی دیگر از نامزدان اصول‌گرا است. وی در دوره‌های نهم، دهم و یازدهم هم نیز کاندید بود که در هر سه دوره متوالی شکست خورده‌است. او نخست اعلام کرده بود که در صورت شرکت سید ابراهیم رئیسی در انتخابات، کناره‌گیری خواهد کرد اما پس از ثبت‌نام رئیسی، در انتخابات ثبت‌نام کرد و اعلام کرد که قصد کناره‌گیری ندارد.
سید ابراهیم رئیسی
سید ابراهیم رئیسی برای دومین دوره پیاپی ثبت‌نام کرد. رقابت و تبلیغات انتخاباتی وی پرحاشیه‌ترین نسبت به باقی نامزدان بود. وی در زمان ثبت‌نام و در طول انتخابات رئیس قوه قضائیه بوده‌است. از جنجال‌های وی بنرهای تبلیغاتی که در ساختمان‌های اداری مانند پست قرار می‌گرفت تا اشتباهات نوشتاری که وجود داشت، می‌توان اشاره کرد.
علیرضا زاکانی
زاکانی برای سومین بار در انتخابات ریاست‌جمهوری ثبت نام کرد و برای اولین بار تأیید صلاحیت شد. اگرچه او نقش حمایتی خود برای سید ابراهیم رئیسی را رد کرد و گفت خودم می‌خواهم رئیس‌جمهور شوم، اما برخی رسانه‌ها و عبدالناصر همتی در مناظرات بر پوششی بودن وی تأکید داشتند. در پایان وی در ۲۶ خرداد ماه به نفع ابراهیم رئیسی کناره‌گیری کرد.
سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی
قاضی‌زادٔه هاشمی که در زمان ثبت نام در انتخابات نائب رئیس اول مجلس بود، برای اولین بار وارد رقابت انتخابات ریاست جمهوری شد. او به دلیل همزمانی انتخابات هیئت‌رئیسهٔ مجلس با رقابت‌های انتخاباتی خرداد ۱۴۰۰ در آن شرکت نکرد.
محسن مهرعلیزاده
مهرعلیزاده دومین نامزد اصلاح‌طلب این دوره است، وی در مناظرهٔ نخست خطاب به رئیسی با بیان «تنها شش کلاس سواد کلاسیک دارد» بسیار جنجالی شد. او در ۲۶ خرداد از شرکت در انتخابات انصراف داد.
عبدالناصر همتی
عبدالناصر همتی رئیس بانک مرکزی، برای این دوره از انتخابات تأیید صلاحیت شد. وی خود را اصلاح‌طلب می‌داند، اگرچه جبههٔ اصلاح‌طلب از وی به‌صورت رسمی حمایت نکرده‌است. وی نسبت بر عملکرد شورای نگهبان برای احراز صلاحیت‌ها اعتراض خود را بیان کرده‌است، وی بارها هم در مناظرات و هم در تبلیغات انتخاباتی خود را در برابر پنج رقیب می‌بیند، و رقیب اصلی او رئیسی است و دیگر نامزدها پوششی هستند.
روز انتخابات
انتخابات این دوره یک ساعت زودتر از زمان مرسوم یعنی ساعت ۷ صبح شروع و مهلت آن به علت وجود مراجعه کننده سه بار تا ساعت ۲ بامداد روز بعد تمدید شد. مقامات ایرانی میزان استقبال مردم از انتخابات را رضایتبخش اعلام کردند.
نیویورک تایمز از حضور مردم در انتخابات اخیر برغم مشکلات شدید اقتصادی و گلایه مندی‌ها اظهار تعجب کرده و نوشته جمهوری اسلامی باید با این همه فشار اقتصادی و تحریم و بحران بارها دچار فروپاشی می‌شد اما برخلاف همه چارچوب‌ها و اصول سیاسی و اجتماعی، جمهوری اسلامی قدرتمندتر شده‌است.
رأی‌دهندگان سرشناس
سید علی خامنه‌ای همچون روال همیشگی در اولین ساعت رای‌گیری در حسینیه امام خمینی رای خود را به صندوق شماره ۱۱۰ ریخت.
محمود صادقی، نماینده پیشین مجلس در توییتی پروژه تحریم انتخابات را شکست خورده تلقی کرده و نوشته‌است: «طبق گزارشی که از بعضی از استان‌ها دارم، برخلاف آنچه تصور می‌شد، مشارکت پایین نیست و پروژه تحریم انتخابات شکست خورده‌است. در این میان باید بیشتر همت کنیم تا رأی نامزدی که نماد اعتراض به وضع موجود است، از رأی نامزدی که از بانیان وضع موجود است بالاتر باشد.»
مهدی کروبی ملقب به «شیخ اصلاحات» که هم‌چنان در حبس خانگی است، از عبدالناصر همتی حمایت کرده، در خانه‌اش رای داد.
محمد خاتمی در حالی که چند نفر او را مشایعت می‌کردند، در حسینیه جماران رای داد. او به روشنی در انتخابات ریاست جمهوری از کسی حمایت نکرد اما با اعضای لیست «جمهور» شورای شهر که همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار می‌شد، دیدار کرد.
سید حسن خمینی ظهر روز رأی‌گیری با حضور در حسینیه جماران رأی خود را به صندوق انداخت.
نتایج
در ۲۹ خرداد ۱۴۰۰، محسن رضایی و عبدالناصر همتی و سید امیر حسین قاضی زاده هاشمی رقبای سید ابراهیم رئیسی پیروزی او را در انتخابات تبریک گفتند.
به تفکیک استان
در جدول زیر نتایج انتخابات به تفکیک استان ارائه شده‌است.
ممانعت کانادا از برگزاری انتخابات
براساس برآوردهای غیررسمی حدود سه و نیم میلیون نفر واجد شرایط برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری در خارج از کشور وجود داشت. سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ۱۳۳ نمایندگی ایران در خارج از کشور با ۲۳۴ شعبه اخذ رای برگزار شد.
خطیب‌زاده سخنگوی وزارت خارجه ایران روز ۲۵ خرداد در نشست خبری خود اعلام کرد در سه کشور کانادا، سنگاپور و یمن امکان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران فراهم نشده‌است. در ادامه سخنگوی ستاد انتخابات ایران اعلام کرد که با هماهنگی دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی ایران در واشینگتن، در یکی از شهرهای مرزی آمریکا نزدیک به مرز کانادا امکان رای‌گیری از ایرانیان مقیم کانادا فراهم خواهد شد.