cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
واجب
اقسام واجب
ا. تحقیق در اصول دین؛ ۲. اجتهاد تحقیق یا احتیاط درفروع؛ ۳. طهارت بدن لباس و مکان سجده درنماز؛ ۴. طهارت مسجد و قرآن متنجس؛ ۵. طهارت نام خدا و معصومین از نجاست؛ ۶. وضو غسل یا تیمم برای نماز؛ ۷. غسل، کفن، حنوط، دفن و نماز میت؛ ۸. نمازهای پنج‌گانه در روز؛ ۹. سایر نمازهای واجب؛ ۱۰. واجبات نماز (۱۱مورد)؛ ۱۱. رعایت اوقات نماز؛ ۱۲. روبه‌قبله‌کردن محتضَر؛ ۱۳. پوشاندن عورت در نماز برای مرد؛ ۱۴. پوشش کامل زن در نماز؛ ۱۵. شناخت قبله برای نماز؛ ۱۶. سجده‌های واجب و سهو؛ ۱۷. روزهٔ ماه مبارک رمضان؛ ۱۸. خمس در موارد مشخص‌شده؛ ۱۹. زکات؛ ۲۰. فطریه؛ ۲۱. یکبار حج در طول عمر؛ ۲۲. نجات جان مسلمان؛ ۲۳. پیگیری شغل برای تأمین زندگی؛ ۲۴. امر به معروف و نهی از منکر؛ ۲۵. وجوب ازدواج در شرایط خطر؛ ۲۶. آگاهی از مسائل معاملات؛ ۲۷. وفای به عهد؛ ۲۸. ستر عورت جز برای زوجین.
اوستاییر
اوستاییر (به لاتین: Ostayır) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یاردیملی واقع شده است. اوستاییر ۱۶۱۱ نفر جمعیت دارد.
تاریخ طبیعی (پلینی)
تاریخ طبیعی دانشنامه‌ای است که در حدود سال‌های ۷۷ تا ۷۹ میلادی توسط پلینی بزرگ تألیف شد. این اثر یکی از بزرگ‌ترین کارهای منفرد است که از زمان امپراتوری روم تا دوران نوین به جا مانده‌است و حاکی از این است که همهٔ حوزه‌های دانش باستان را بر پایهٔ بهترین مراجع موجود برای پلینی پوشش داده‌است.
این اثر از نظر گستردگی دامنهٔ موضوع، نیاز به ارجاع به نویسندگان اصلی، و فهرست جامع از همهٔ محتویات، به الگویی برای دانشنامه‌های بعدتر تبدیل شد. این اثر به امپراتور تیتوس، پسر دوست صمیمی پلینی، امپراتور وسپاسیان، و در اولین سال حکومت تیتوس اعطا شد. این تنها اثر از پلینی است که بجا مانده، و آخرین اثر تألیفی اوست، که به دلیل مرگ ناگهانی او در فوران کوه وزوو در سال ۷۹ میلادی فاقد یک بازبینی نهایی است.
واسکازین
واسکازین یا روغن جعبه‌دنده روانسازی است که برای روان‌کاری قطعات متحرک موجود در جعبه‌دنده (گیربکس)، دیفرانسیل و جعبه‌فرمان خودرو استفاده می‌شود. این روانساز دارای گرانروی ناچیز (حتی در دماهای بالا) بوده و باید با فلزات موجود در جعبه‌دنده (فولاد و آلیاژهای مس) سازگاری کافی داشته باشد.
یکی از روغن‌هایی که در خودرو مصرف می‌شود، روغن دنده یا واسکازین است. واسکازین کلمه روسی روغن دنده (Gear oil) می‌باشد. این روغن‌ها در گیربکس و دیفرانسیل خودرو استفاده می‌شوند وبا روغن موتور فرق دارند. روغن دنده دارای مواد افزودنی مخصوصی است که دنده‌ها را در مقابل فشار محافظت می‌کند. روغن دنده مخصوص دیفرانسیل چون در شرایط سخت تری کار می‌کند، باید از روغن دنده گیربکس قوی‌تر باشد. این روغن‌ها نیز مانند روغن موتور بر اساس سطح کیفیت (API) و ویسکوزیته (گرانروی SAE) طبقه‌بندی می‌شوند.
به هنگام سخت جا رفتن یا به‌طورکلی جا نرفتن دنده خودرو اولین موردی که باید بررسی شود کمبود واسکازین جعبه‌دنده یا مناسب نبودن کیفیت و غلظت واسکازین است که می‌تواند در نتیجه تعویض دیرهنگام این مایع رخ داده باشد.
واتو-موسی
واتو-موسی شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۶۰۱ نفر است.
بتو (بازیکن فوتبال پرتغالی، زاده ۱۹۷۶)
بتو (Beto؛ زادهٔ May 3, 1976) یک بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده‌است.
هارویو شیمامورا
هارویو شیمامورا (Haruyo Shimamura؛ زادهٔ March 4, 1992) بازیکن والیبال اهل ژاپن است.
یورک بوگایویچ
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به آنا اشاره نمود.
پاپ پای
پاپ پای (Pape Paye؛ زادهٔ May 31, 1990) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال دیژون، باشگاه فوتبال سن-اتین، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد.
ادوین جی. برک
'''ادوین جی. برک''' (Edwin J. Burke؛ زاده August 30, 1889 درگذشته 1889:8:30, September 26, 1944) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
محوطه کچی بلاغی
محوطه کچی بلاغی مربوط به عصر آهن ۳ است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش ارشق، دهستان ارشق مرکزی، روستای کچی بلاغی علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نلسون ویواس
نلسون دیوید ویواس (Nelson David Vivas؛ زادهٔ October 18, 1969) یک بازیکن فوتبال و سرمربی اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بوکا جونیورز، آرسنال، ریور پلاته، سلتاویگو، و اینتر میلان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
۹۱ دلو
۹۱ دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد.
نبرد زنجیر
جنگ زنجیر ، به اولین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام که بین ایران و اعراب به وقوع پیوست، گفته می‌شود. این جنگ را جنگ زنجیر نامیده‌اند زیرا به‌طوری‌که اعراب نوشته‌اند پای بعضی از سربازان ایرانی را زنجیر کرده بودند تا فرار نکنند. البته این احتمال می‌رود که اگر در واقع زنجیری در کار بوده‌، نوعی آرایش جنگی بوده‌است که برای اعراب به کلی تازگی داشته‌است.
آمدن خالد به عراق
سبب آمدن خالد به عراق چنان‌که از قراین برمی‌آید تنبیه اعراب عراق و هم پیمانان اهل رده بوده‌است لیکن ناچار منتهی به تصادم با لشکریان ایران شده و جنگ‌ها و فتح‌های اسلام از آنمیان پدید آمده‌است. گفته‌اند که مقارن اواخر خلافت ابوبکر که جنگ‌های رده پایان یافته بود، مثنی بن حارث شیبانی به خلیفه نامه نوشت و او را از هرج و مرج عراق و ضعف و فتور دولت ساسانی آگاه کرد. ابوبکر او را نمی‌شناخت از حال و کار او پرسید گفتند که از نامداران و دلاوران عرب است. چندی بعد مثنی بن حارثه بتن خویش آهنگ مدینه کرد و در آنجا با خلیفه دیدن کرد و برای دستبرد به ایران از جانب او استظهار یافت. مقرر شد که ابوبکر عده‌ای از سپاه مسلمانان را به عراق گسیل دارد و از بکر بن وائل کسانی را که در فرمان مثنی بودند، در نشر اسلام یاری کند. اما برخلاف انتظار مثنی خلیفه امارت مسلمانان عراق را به او که تازه مسلمان بود وانگذاشت و خالد بن ولید را که در آن زمان تازه فتنهٔ اهل رده را در یمامه و بحرین فرونشانده بود، بدین مهم فرستاد. البته در آن زمان اندیشهٔ فتح ایران و جنگ منظم با دولت ساسانی بیشک به خاطر خلیفه نمی‌گذشت لیکن این امر نتیجه‌ای بود که رفته رفته از پیشرفت اعراب در حدود فرات و عراق به حصول پیوست.
نقش مثنی بن حارث شیبانی
مثنی بن حارث شیبانی یکی از سردسته‌های قبایل وابسته به بکر بن وائل بود که در پایان جنگ‌های رده اسلام آورد. شک نیست که مثنی با قبول مسلمانی پای اعراب حجاز را به نواحی عرب‌نشین عراق باز کرد و آن‌ها را برای سعی در نشر آیین تازه در بین اعراب عراق دل داد و گرفتاری‌های ساسانیان را در امور داخلی برای آن‌ها روشن نمود. لیکن اهتمام او ظاهراً فقط این مایه تأثیر داشت که خلیفه خالد را جهت امارت مسلمانان و تنبیه بقایای اهل رده در آنجا گسیل دارد، کاری که بعدها منجر شد به زد و خوردهای سرحدی با طلایه‌ها و پادگان‌های سپاه ایران و ضعف شدید امپراتوری ساسانیان شد.
جنگ زنجیر
در سال ۶۳۳ میلادی، خالد بن ولید بطرف شمال حرکت کرده، وارد نقطه‌ای شد که در نزدیکی خلیج فارس و کویت امروزه واقع و در آن زمان سرحد ایران شناخته شده و موسوم به حفیر بود. درین زمان مرزبان این نواحی یکی از اسواران بود نامش هرمز. هرمز در سمت بیابان با رهزنان عرب سروکار داشت و در جانب دریا با دزدان دریایی که از اقیانوس هند به حدود خلیج فارس می‌آمدند. هرمز چون از آمدن خالد آگاه شد از تیسفون کمک خواست و خود با لشکری که داشت به جانب حفیر و به جلوگیری خالد رفت. در اینجا خالد به هرمز سرحددار محل تکلیف کرد که یا اسلام را قبول کند یا جزیه دهد. جنگ میان لشکر ساسانی و مسلمانان درگرفت و هرمز، خالد را به جنگ مردومرد یعنی مبارزهٔ تن به تن دو سردار طلبیده، بدست وی کشته شد. سپس اعراب بر لشکر ساسانی تاختند و فاتح شدند. خالد لشکر ساسانی را تعقیب کرد ولی به قشون ساسانی کمک رسید و کار خالد مشکل شد. در این احوال او به جنگ تدافعی پرداخت ولی دیری نگذشت که به او نیز کمکی رسید و جنگ سختی روی داد که باز مسلمانان فاتح شدند. بعد خالد ساحل فرات را گرفت و به فِراض که شهر رومی و در طرف راست رود مزبور واقع بود، رسید. در اینجا جنگی مابین قوای رومی و سپاهیان ساسانی که به رومیان کمک می‌کردند از یک طرف و خالد ولید از طرف دیگر درگرفت و باز مسلمانان فاتح شدند.
آرمسترانگ ویتورث آتلانتا
آرمسترانگ ویتورث آتلانتا یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ ویتورث ایرکرفت در کشور بریتانیا است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سرجو پینینفارینا
سرجو پنینفارینا از دانشگاه پلی تکنیک تورین ایتالیا و در رشته مهندسی مکانیک فارغ‌التحصیل شد.
وی از دههٔ ۳۰ میلادی، زمانی که پدرش طراحی خودرو را بنیان نهاد وارد دنیای اتومبیل شد.
نام فراری با نام خانوادهٔ پنینفارینا عجین شده‌است چرا که به مدت نیم قرن عهده‌دار طراحی تقریباً تمام مدلهای فراری بوده‌است.
علاوه بر فراری، طراحی خودروهای نام آشنای دیگری چون، رولز رویس، شورولت، کادیلاک، پژو و فیات در کارنامه این خانوادهٔ طراح ایتالیایی و سرجیو پنینفارینا جای دارد.
سرجو پنینفارینا در سن ۸۵ سالگی در تارخ دوم ژوئیه ۲۰۱۲ در تورین ایتالیا درگذشت.
ادوارد کاکسن
آلبرت ادوارد کاکسن (Albert Edward Coxen؛ August 8, 1880 – 1880:8:8, November 21, 1954) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا با اصالت بریتانیایی بود.
گزیده فیلم‌شناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
بخش سن مارتین (کورینتس)
بخش سن مارتین (به اسپانیایی: Departamento San Martín) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در استان کورینتس واقع شده‌است. بخش سن مارتین ۶٬۳۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
گوریتس
گوریتس یک شهر در آلمان است که در Brüssow واقع شده‌است. گوریتس ۸۳۶ نفر جمعیت دارد.
تاراتومب
خصوصیات
تاراتومب ۵۵۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
ناحیه ویتلند، شهرستان بورا، ایلینوی
ناحیه ویتلند، شهرستان بورا، ایلینوی (به انگلیسی: Wheatland Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بورا، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه ویتلند ۱۳۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوکو
اوکو (به لاتین: Ökü) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یاردیملی واقع شده است.
جان نلسون (شناگر)
جان نلسون (زادهٔ June 8, 1948) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
فرت سپلای، اکلاهما
فرت سپلای شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۰ نفر بوده‌است.
نظام‌الدوله
نظام‌الدوله لقبی قاجاری است که می‌تواند به افراد زیر اشاره داشته باشد:
لانگدان پلیس، کنتاکی
لانگدان پلیس شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۳۶ نفر بوده‌است.
خبرگزاری عمان
خبرگزاری عمان ، خبرگزاری رسمی سلطان نشین عمان است. این خبرگزاری فعالیت خود را از ۱۹۹۷ آغاز کرد.
این خبرگزاری در ششم مارس ۲۰۲۲ وب سایت جدید خود را راه اندازی کرد.
خبرگزاری عمان عضو اتحادیه خبرگزاری‌های کشورهای عربی (FANA) است و در ژانویه ۲۰۲۲ ریاست کنفرانس مجمع عمومی آن را بر عهده داشت.
هورن، راتلند
هورن (به انگلیسی: Horn) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در راتلند واقع شده‌است. هورن ۹ نفر جمعیت دارد.
بازی اکشن-ماجراجویی
بازی کُنِشی-ماجراجویی یک نوع بازی ویدئویی است که خود زیرمجموعهٔ سبک بازی کنشی  قرار می‌گیرد، بازیکن با بازی در این سبک، علاوه بر شرکت در صحنه‌های کنشی، در عمل درگیر داستان بازی نیز خواهد شد. همراه شدن صحنه‌های کنشی با ماجراجویی‌هایی مانند پنهان‌کاری و حل معماهای گوناگون، از جمله عناصر تشکیل‌دهنده این سبک از بازی‌ها به‌شمار می‌روند. بازی‌های ندانسته، توم ریدر، کیش یک آدم‌کش و اسپیلنترسل در این سبک قرار می‌گیرند.
پنبلان
پنبلان (به فرانسوی: Painblanc) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۱۶۳ نفر است که در Canton of Bligny-sur-Ouche واقع شده‌است.
گنج بادآورد
گنج بادآورد به خزائن رومی اشاره دارد که در طی محاصره قسطنطنیه در سال ۶۲۶ میلادی به قصد محافظت با کشتی به مقصد کارتاژ فرستاده شد ولی به جهت باد تندی که درگرفت، سرانجام بدست نیروهای ایرانی افتاد.
ثعالبی می‌گوید آنگاه که خسرو پرویز شنید رومیان پادشاه خود موریکیوس پدرزنش را کشتند و فوکاس را به شاهی برداشتند، بسیار افسرده و خشمگین شد. او شهروراز مرزبان نامدار خود را با لشکری انبوه از برای خونخواهی از موریکیوس و به سزا رسانیدن فوکاس به روم فرستاد. شهروراز اسکندریه را به محاصره گرفت و سپاهی هم از برای محاصره قسطنطنیه فرستاد که پایتخت امپراتوری روم بود چون بیم افتادن شهر بدست دشمن بود امپراتور روم هراکلیوس فرمود گنجینه گرانبهایش را و آنچه پر ارزش بود به کشتی نهادند و در میان آن‌ها صلیب راستین که به گفتهٔ مسیحیان، عیسی مسیح بر روی آن جان سپرده بود، نهادند. آنگاه که کشتی‌ها به میان دریا رسیدند ناگهان باد تندی برخاست و کشتی را به کرانهٔ اسکندریه راند و همه به چنگ شهروراز درآمد و او آن‌ها را به نزد خسرو پرویز فرستاد. شاه از دیدن آن‌ها در شگفت ماند و بسیار شاد شد. خدای را سپاس گفت که فرشتگان خود را به یاری ما فرستاد و بادها را بیاری ما و ستیزهٔ دشمنان برانگیخت و ما را از گنج و اندوختهٔ گرانبهای امپراتور روم برخوردار کرد و فرمود که آن را گنج بادآور نامند.
گنج بادآور یکی از هفت گنج خسرو پرویز است که وصف آن در کتاب ثعالبی و شاهنامه فردوسی آمده‌است.
روز ملل متحد
سازمان ملل متحد در ۲۴ اکتبر سال ۱۹۴۵ بنیان‌گذاری شد. در سال ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل متحد این تاریخ را به عنوان روز ملل متحد، روزی برای شناساندن اهداف و دستاوردهای سازمان ملل به مردم جهان و جلب پشتیبانی آن‌ها برای سازمان، اعلام کرد.
در سال ۱۹۷۱، مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه دیگری را تصویب کرد (قطعنامه ۲۷۸۲) که اعلام می‌کرد که روز ملل متحد باید به یک بزرگداشت بین‌المللی یا یک روز تعطیل بین‌المللی تبدیل شود و پیشنهاد می‌شود کشورهای عضو سازمان این روز را به عنوان یک روز تعطیل عمومی در کشور خود بپذیرند.
بزرگداشت‌ها
روز ملل متحد در سراسر جهان با دورهمی‌ها، گفتگوها و نمایشگاه‌هایی دربارهٔ دستاوردها و اهداف سازمان ملل همراه است. این روز فقط در کوزوو تعطیل است زیرا این سرزمین توسط هیئت دولت موقت سازمان ملل اداره می‌شود.
مدارس بین‌المللی پرشماری در سراسر جهان تنوع فرهنگی خود را در این روز جشم می‌گیرند. این جشن‌ها بیشتر شامل نمایش فرهنگی در شامگاه و نمایشگاه غذا است که در آن غذاهایی از سرتاسر جهان موجود است. در فیلیپین در این روز که آخرین روز مدرسه پیش از تعطیلات نیم‌سال آموزشی مدرسه‌هاست، دانش‌آموزان لباس‌های ملی کشورهای عضو را می‌پوشند و در مدارس برنامه‌های گوناگونی از جمله اجرای نمایش و پخت غذا، برگزار می‌شود.
در این روز در ایالات متحده آمریکا، رئیس‌جمهور یک اعلامیه صادر می‌کند.
تمبرها
در سال ۱۹۵۱ در روز ملل متحد، اداره پست سازمان ملل اولین تمبرهای سازمان ملل را به دلار آمریکا در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک صادر کرد.
ویروس کنه
ویروس کنه سردهای از خانواده ویروس‌های ارتومیکسوویریده می‌باشد. ویروس‌های کنه می‌توانند در یاخته‌های هردوی مهره‌داران و کنه‌ها رشد و نمو یابند. ویروس‌های کنه به طور معمول اغلب از کنه‌ها به مهره‌داران و منجمله انسان‌ها منتقل می‌شوند. سردهٔ ویروس کنه دارای ۴ گونه می‌باشد، شامل ویروس باتکن ، ویروس بوربن ، ویروس دوری و ویروس تاگوتو  می‌باشد.
بر اساس آزمایش‌های انجام شده، ویروس کنه می‌تواند از یک کنه بیمار به یک کنه سالم از طریق تغذیهٔ گروهی از یک خوکچه هندی منتقل گردد، حتی اگر خوکچه هندی دارای هیچگونه نشانه‌ای از ابتلا به ویروس نباشد.
ویروس تاگوتو دارای ۶ آران‌ای می‌باشد و تنها در آفریقا و جنوب اروپا مشاهده شده است. ویروس دوری دارای ۷ آران‌ای می‌باشد و در هند، شرق روسیه، مصر و جنوب پرتغال مشاهده شده است و سبب ایجاد تب و آنسفالیت در مبتلایان می‌شود. ویروس بوربن نخستین بار در شهرستان بوربن، کانزاس در ایالات متحده آمریکا مشاهده شده است و شواهد نشان دهنده کشنده تر بودن این گونه از ویروس‌های کنه در مقایسه با دیگر گونه‌های آن می‌باشد.
آلبر دووال
آلبر دووال (Albert Duval) قایقران قایق بادبانی اهل فرانسه بود.
سونگودین
سونگودین شهری در شهرستان تیکاره در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۲۶۵ نفر است.
تیا اسلاتیر
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد جتس اشاره کرد.
قره قلعه
قره قلعه مربوط به عصر آهن ۳ - دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشکین غربی، روستای کللر محمد حسن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بازار قدیم آمل
بازار قدیم آمل معروف به پایین بازار یا چهارسوق، بازاری با ریشهٔ باستانی است که در مرکز شهر قرار دارد. رکن و هسته اصلی و اولیه سازمان دهنده شهر قدیم به‌شمار می‌آید. رکن اصلی ساخت بازار آمل به زمان ساسانیان بر می‌گرددو هنوز هم پابرجا مانده است و این که در بعضی از قسمت‌های این بازار تغییرات شتاب زده و نوسازی غیراصولی انجام شده و به دلیل مقتضیات اقتصادی و اجتماعی روزگار، زیبایی قبلی را از دست داده، اما هنوز دارای اهمیت و اعتبار است. این بازار همچنان ارتباط خود را با محلات مسکونی مجاور، به میزان قابل توجهی حفظ کرده‌است و به صورت مرکز تجمع و داد و ستد مردم، دارای عملکردی ممتاز است. مغازه‌های این بازار با سقف سفالی شیب دار و جلو آمده به خاطر محافظت از باران و آفتاب دارای فضاهای باز داخلی برای تشکیل بازارهای هفتگی در روزگار گذشته است. این بازار نیز مانند بازارهای قدیمی دیگر، علاوه بر وظیفه اصلی خود یعنی مبادله کالا، نقش فرهنگی و مبادله افکار و عقاید، نشر اخبار و مرکز ارتباطات اجتماعی مردم نیز بوده‌است. در حال حاضر این بازار نقش بسیار مهمی را در زندگی اقتصادی - اجتماعی مردم ایفا می‌کند. ساختار فضایی، عناصر معماری و کالاهای صنایع دستی و محصولات بومی و مساجد و خانه‌های تاریخی آن از جاذبه‌های بازار به حساب می‌آیند.
کدیر
کُدیر، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران. مردم کدیر از قومیت طبری هستند و به زبان طبری به گویش کجوری صحبت می‌کنند.
بازار قدیم آمل
راسته‌ها
راسته اصلی بازار قدیم آمل به همراه راسته‌های فرعی منشعب از آن (راسته عطاران، راسته پالان دوزان، راسته نمدمالان و نوراسته) نقش مهمی در تشکیل و تعریف محدوده بافت ایفا می‌کنند. راسته اصلی دقیقاً و بلافاصله بعد از پل دوازده چشمه (جنوب شرقی بافت) آغاز و به صورت قطری و طولی در بافت حرکت کرده و تا نزدیکی‌های مرکز اصلی کاشی محله (مسجد حاج علی کوچک) ادامه می‌یابد. بازار به بافت ویژگی طولی و خطی بودن آن (گذر و محور اصلی بافت) تلفیق بعضی از مراکز محله با آن (مشائی محله و شاهاندشتی محله)، برخورداری از کاربری اجتماعی – اقتصادی و همجواری با دیگر عناصر شهری عمده بافت (مسجد جامع آمل، مسجد آقا عباس، گرمابه آمل و …) قسمت اعظمی از بافت مسکونی اطراف را تحت نفوذ مستقیم خود دارد. در واقع برش و عبور قطری بازار از بافت سبب می‌شود که تا عمق واحدی از دو طرف (بافت مسکونی پیرامون بازار) خود را تحت پوشش قرار دهد. مراکز و گذرهای اصلی محلات، به غیر از سه مرکز اصلی میدانچه مشائی محله (محله چهار سوق)، بازارچه شاهاندشت محله (تکیه هاشمی) و کاشی محله (مسجد جامع علی کوچک) بقیه مراکز اصلی با فاصله از راسته اصلی بازار و تقریباً در در مرکز ثقل هندسی محلات مستقر هستند. چون راسته اصلی بازار به صورت قطری بافت را قطع نموده‌است از این نظر این مراکز اصلی با گذرهای اصلی بین خود، عملاً یک حلقه ثانویه پنهانی (تار نامرئی) را به دور بازار به وجود می‌آورند. علاوه بر این هر یک از این مراکز اصلی، خود دارای یک شعاع نفوذی هستند؛ لذا مجموعه این شعاع‌های نفوذ مراکز اصلی با حلقه درونی بر گرد بازار، محدوده و منطقه‌ای را تعریف خواهد کرد که می‌تواند به عنوان یک محدوده بافت کهن و تاریخی و باستانی به آن استناد کرد. چون بافت کهن آمل از دخالتهای کالبدی و عبور خیابان‌های چلیپائی رضاخانی مصون مانده‌است؛ لذا پیوستگی قضایی عناصر شهری و مراکز محلات از طریق گذرها و معابر اصلی بافت موجب تشکل و انسجام بافت می‌گردد. محلات تاریخی آمل و شاخص آنها:قادی محله (تکیه شهدا)، گرجی‌محله (امامزاده تقی)، نیاکی محله (حسینیه ارشاد)، کاردگر محله (مسجد امیری‌ها)، مشائی محله (چهار سوق)، شاهاندشت محله (تکیه هاشمی)، چاکسر محله (امامزاده قاسم)، کاشی محله (مسجد جامع علی کوچک)، پائین بازار محله (تکیه آملی‌ها)، گلباغ محله (مسجد جامع).
کدیر
جمعیت
این روستا در دهستان توابع کجور قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۳۷نفر (۴۱خانوار) بوده‌است. اما در آمار غیررسمی جمعیت این روستا در حال حاضر بیش از ۱۵۰۰ نفر (۸۰۰خانوار) اعلام شده‌است. مردم کدیر از قومیت طبری هستند. مردم کُدیر به زبان طبری و گویش کجوری سخن می‌گویند.
تیا اسلاتیر
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Australia women's national under-20 soccer team و زنان استرالیا بازی کرده‌است.
کدیر
منطقه کجور
محدوده تاریخی کجور از شمال به دریای مازندران از غرب به رود چالوس از شرق به سولده (نور) و از جنوب به دره نور محدود می‌شود. منطقه کجور به همراه کلارستاق، لنگا، تنکابن، سختسر و هوسم بخشی از رویان کهن بود که بعدها رسمتدار نام گرفت. رویان کهن از نواحی غربی طبرستان محسوب می‌شده‌است.
بازار قدیم آمل
راسته‌ها
هر یک از محله‌های مسکونی فوق دارای محدوده و مرز معین و تعریف شده هستند. این محدوده‌ها توسط حصار یا موانع کالبدی مشخص نمی‌شد، بلکه گذرها و کوی‌ها یا محدوده پلاک‌ها محدوده هر محله را تشکیل می‌دهد. به‌طور کلی خصوصیات فضائی، کالبدی و اجتماعی محلات بافت قدیم آمل به شرح ذیل هستند. این بازار یکی از آبادترین بازارهای بزرگ فرهنگی در شهرهای مشهور اقتصادی آن زمان خود بوده‌است.
کدیر
ویژگی‌ها
روستای سر سبز و ییلاقی و توریستی کدیر در استان مازندران واقع در شمال ایران قرار دارد. از توابع کجور است. کجور هم واقع در دامنه‌های مرکزی البرز می‌باشد. از جاذبه‌های این روستا می‌توان به "آبشارنهرودبار"،" کوه زیبا قلالو " و "چشمه‌های خنک" آن اشاره کرد. جمعیت ثابت کدیر به ۱۰۰نفر می‌رسد و این به دلیل برودت زیاد هوا در فصل زمستان و کمبود امکانات رفاهی می‌باشد؛ از این‌رو در فصول گرم سال جمعیت آن به ۲۰۰۰نفر هم می‌رسد؛ و در واقع شرایط آب وهوایی منطقه، این روستا را به دهکده‌ای ییلاقی در ارتفاعات استان مازندارن تبدیل نموده‌است. به‌طوری‌که در فصول گرم تابستان می‌توان پیمودن یک جاده کوهستانی (جاده آب پری) در عرض مدتی کمتر از یک ساعت ازساحل دریا به این دهکده کوهستانی رسید؛ و تغییر دمای مربوطه به قدری محسوس است که دودکشهای خانه‌های روستا در بسیاری از شبهای تابستانی خبر از روشن بودن بخاری‌های هیزمی آن دارد.
به نقل از کتاب " تاریخ طبرستان و رویان و مازندران نوشته سید ظهیر الدین مرعشی "قدمت روستای کدیر به پیش از ظهور اسلام می‌رسد و مردم آن تا سال ۷۰۰ هجری قمری زرتشتی بوده اندو سالانه ۷۰۰ راس اسب اخته به مسلمانان جزیه می‌دادند تا آیین اجدادی خویش را حفط نمایند. بر اساس گورهای کشف شده در مناطق مختلف کدیر می‌توان احتمال داد که مردم در این ناحیه ابتدا به دین زرتشت و سپس مسیحی بوده‌اند و بنا بر روایتی، وجه تسمیه کدیر از 'کوه دیر' به معنی کوهی که در آن دیری بوده‌است یا دیری که در کوه واقع است، می‌آید. جنگلهای زیبا، کدیر را از هر نظر دیدنی تر کرده‌است. به گونه‌ای که در این جنگل انبوه درختانی همچون شاه بلوط - راش - توسکا - آزاد - شمشاد - ممرز - نمدار- اوجا - ملچ - افرا - نارون - گردو - انجیر و غیره یافت می‌شد. در قدیم ارتفاع بعضی از درختان مزبور مانند توسکا ییلاقی و اوجا در جنگل کدیر، عباس‌آباد و گلندرود از چهل متر هم تجاوز می‌کرد. کدیر از نظر جغرافیایی هم شرایط بسیار مناسبی دارد به‌طوری‌که این روستا از جنوب و شمال بین دو کوه و از هر طرف به جنگل وصل می‌باشد و با گرفتن مه زمینی باعث می‌شود که این دهکده از بسیاری از روستاهای منطقه متمایز گردد و در برنامه معروف تلوزیونی "دیدنی هاً به عنوان "سرزمین مه و زیبایی" معرفی گردد و تصاویری از مناظر آن توسط این برنامه در پیش چشم تماشاگران تلوزیونی قرار گیرد.
گورکویتس
گورکویتس یک شهر در آلمان است که در زاله-ارلا واقع شده‌است. گورکویتس ۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
دیگو گاویلان
دیگو گاویلان (Diego Gavilán؛ زادهٔ March 1, 1980) یک بازیکن فوتبال اهل پاراگوئه است.
نو ققنوس
نو ققنوس یک ستاره است که در صورت فلکی سیمرغ قرار دارد. این ستاره شبیه به خورشید بودههرچند که از ان سنگین تر و درخشان تر می‌باشد که در فاصلهٔ ۴۹ سال نوری از زمین قرار دارد بر اساس مشاهدات تابش بیش از حد پرتو مادون قرمز از این ستاره، ممکن است یک حلقه گرد و غبار که گستردگی آن به بیرون چند AU از لبه داخلی با شروع از 10 AU دارا هستند برسد.
پاپا ایبو کبه
پاپا ایبو کبه (Papa Ibou Kébé؛ زادهٔ December 10, 1989) بازیکن فوتبال است.
پاول وگنر
پاول وگنر (Paul Wegener؛ December 11, 1874 – 1874:12:13, September 13, 1948) هنرپیشه، کارگردان و بازیگر سینما اهل کشور آلمان بود.
ماتیا بازار
ماتیا بازار گروه موسیقی پاپ ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۵ در جنوآ تشکیل شد. اعضای اصلی گروه پیرو کاسانو (کیبورد)، آلدو استیلیتا (باس)، کارلو ماراله (گیتار، خواننده)، جیانکارلو گولزی (درام) و آنتونلا روجیرو (خواننده) بودند. آن‌ها با آهنگی به نام پرتو ماه (Raggio di luna) نماینده ایتالیا در یوروویژن ۱۹۷۹ بودند. آنها به خاطر کیفیت خواننده‌های زن خود از جمله آنتونلا روجیرو، لورا والنته، سیلویا مزانوته، روبرتا فاکانی و در حال حاضر لونا دراگونیری شناخته می‌شوند.
روجیرو و ماراله، دو خواننده اصلی ترکیب اولیه گروه، به ترتیب در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۴ جدا شدند تا حرفه خود را به صورت انفرادی دنبال کنند. استیلیتا ترانه‌سرا و نوازنده اصلی بیس در سال ۱۹۹۸ و گولزی درامر/ترانه‌پرداز و عضو موسس در سال ۲۰۱۵ درگذشت. کاسانو، آخرین عضو اصلی، در مه ۲۰۱۷ گروه را ترک کرد. این گروه از سال ۱۹۹۸ تاکنون توسط فابیو پرورسی، نوازنده چند ساز و کیبورد رهبری می‌شود.
تجربیات نامرسوم
تجربیات نامرسوم، مانند هالوسه‌ها ی خوش‌خیم، ممکن است در افرادی که از سلامت روحی و جسمی خوبی نیز برخوردارند رخ دهد، حتی در صورت عدم وجود فاکتور محرک گذرا مانند خستگی، مسمومیت یا انزوای ادراکی.
شواهد این تجربیات بیش از یک قرن است که در حال انباشته شدن است. مطالعات تجربیات هالوسه خوش‌خیم به سال ۱۸۸۶ میلادی و کارهای اولیه انجمن تحقیقات روانی بازمی‌گردد که نشان می‌دهد تقریباً ده درصد از جمعیت حداقل یک دوره هالوسه را در طول زندگی خود تجربه کرده‌اند. مطالعات جدیدتر این یافته‌ها را تأیید کرده‌اند. بروز دقیق یافت شده با ماهیت قسمت و معیارهای «هالوسه» اتخاذ شده متفاوت است، اما یافته اصلی اکنون به خوبی پشتیبانی شده‌است.
گونه‌ها
به دلایلی که در زیر مورد بحث قرار می‌گیرد، آن دسته از تجربیات نامرسوم هستند که با واقع گرایی ادراکی افراطی مشخص می‌شوند.
تجربیات رؤیت اشباح
یک نوع متداول از تجربیات نامرسوم تجربه رؤیت اشباح است، که ممکن است به عنوان تجربه‌ای تعریف شود که در آن به نظر می‌رسد سوژه، شخص یا چیزی را درک می‌کند که از نظر فیزیکی وجود ندارد. نمونه‌های انتخاب‌شده توسط خود افراد غالباً چهره‌های انسانی را گزارش کنند، اما اشباح حیوانات، و حتی اشیاء نیز گزارش شده‌اند. قابل ذکر است که سوژه‌ها اکثر شخصیت‌هایی انسانی گزارش شده را به جا نمی‌آورند و آنهایی را هم که به جا می‌آورند همگی از افراد متوفی نیستند چرا که اشباح افراد زنده نیز گزارش شده‌است.
تجربیات خارج از بدن
تجربیات خارج از بدن تا حدی در اذهان عمومی با مفهوم تجربه نزدیک به مرگ آمیخته شده‌است. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که اکثر تجربیات خارج از بدن نزدیک به مرگ اتفاق نمی‌افتند، بلکه در شرایط انگیختگی بسیار زیاد یا بسیار کم اتفاق می‌افتند. مک کری پیشنهاد کرده‌است که این پارادوکس اخیر را می‌توان با اشاره به این واقعیت توضیح داد که خواب ممکن است نه تنها از طریق مسیر مرسوم برانگیختگی کم و ناتوانی، بلکه با مسیر کمتر آشنا استرس شدید و نزدیک شدن به آن توضیح داده شود. برانگیختگی بیش از حد در این مدل، تجربیات خارج بدن نفوذ فرآیندهای خواب مرحله ۱ را به هوشیاری بیداری نشان می‌دهند.
جورج داو
جورج داو (۶ فوریه ۱۷۸۱– ۱۵ اکتبر ۱۸۲۹) یک نقاش انگلیسی بود که ۳۲۹ نقاشی از سرداران روسی فعال در هنگام حمله ناپلئون به روسیه را برای نگارخانه نظامی کاخ زمستان نقاشی کرد. وی در سال ۱۸۱۹ به سن پترزبورگ نقل مکان کرد و در آنجا جایزه تحسین به خاطر کار خود را از تأسیس هنری و تعبیر پوشکین کسب کرد. او فرزند فیلیپ داو ، یک حکاک موفق نقاشی سایه بود که کارتون های سیاسی مربوط به وقایع حزب چای بوستون نیز تولید کرد. یکی از برادران وی هنری ادوارد داو نیز یک نقاش بود. وی در ۱۵ اکتبر ۱۸۲۹ در کنتیش تاون ، انگلستان درگذشت.
اوایل زندگی و مطالعات
جورج داو در ۶ فوریه ۱۷۸۱ در فیلیپ داو و جین در خیابان بروور ، در محله سنت جیمز در وسترن متولد شد. فیلیپ یک هنرمند و حکاک در زمینه های مختلف بود که با هاگارت و جوزف مالورد ویلیام ترنر کار کرده بود و همچنین کارتونهای سیاسی طنز درباره زندگی در آمریکا تولید کرده بود که امروزه هنوز هم مورد توجه بسیار قرار گرفته است. جورج نخستین فرزندی بود که از این زوج به دنیا آمد و در این خانواده هنرمندان موفق دیگری نیز حضور خواهند داشت. داو در ۲۵ فوریه ۱۷۸۱ در کلیسای سنت جیمز در پیکدیلی تشییع شد. او در ابتدا با پدرش حکاکی را آموزش دید و از سنین کودکی بسیار به موفقیت رسید. وی بعداً به نقاشی علاقه‌مند شد و به تحصیل در دانشگاه سلطنتی هنر پرداخت و در سال ۱۸۰۳ موفق به کسب نشان طلای مدارس دانشگاه سلطنتی شد. وی در سال ۱۸۰۹ به عنوان عضو وابسته دانشگاه سلطنتی انتخاب شد و در سال ۱۸۱۴ به عنوان ستاد دانشگاه درآمد. او استادان قدیمی را جمع آوری و به مطالعه زبان های نوین و قدیمی، فلسفه و ادبیات پرداخت. او همچنین به عنوان بخشی از پیگیری فهم بهتر از شکل انسانی ، آناتومی را مورد مطالعه قرار داد و در خانه خود نیز شکاف های انسانی را انجام داد و همچنین در جهت بهبود دانش خود در مورد بدن انسان در عملیات هایی شرکت کرد.
نقاشیها
نقاشی او از موضوعات قدیمی باعث تحسین بسیاری شد و باعث شهرت اولیه او شد اما او بیشتر به موفقیت مالی علاقه داشت و به دنبال هیئتهای نقاشی بود که سودآور باشد و او را با جامعه بلندپایه ارتباط برقرار کند. با این حال ، راهی مستقیم که او در کارهای خود تبلیغ کرد ، مورد تأیید جامعه هنری نبود و انتقاد قابل توجهی از معاصران خود به همراه داشت ، یکی از آنها جان کانستبل بود که حداقل برای یک مورد ، پیش زمینه ای برای یک نقاشی داو را نقاشی کرد. او از سرپرستی دوک و دوشس کنت و همچنین شاهدخت خانم شارلوت و شاهزاده لئوپولد لذت برد. در سال ۱۸۱۹ او با دوک کنت از طریق اروپا سفر کرد. در این مسافرت نقاشی او از نقاشیهای کارمندان نظامی و دیپلماتها ، وی را مورد توجه الکساندر اول قرار داد که به وی مأمور شد نقاشیهای کارمندان ارشد نظامی روس را که با موفقیت با ناپلئون جنگیده بودند ، نقاشی کند. وی برای زندگی در سن پترزبورگ رفت و از سال ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۸ بیش از ۳۰۰ نقاشی برای مجموعه نظامی در کاخ زمستان با دستیارانش الکساندر پلیاکوف و ویلهلم آگوست گلیک نقاشی کرد. وی در سراسر اروپا مشهور شد و با نخبگان روشنفکر روسیه دوست شد. از جمله دیگر ، پوشکین که با او ملاقات کرد و می دانست ، شعری در مورد وی با عنوان "به داو" نوشت. در سال ۱۸۲۶ نیکلای اول او را به مراسم تاجگذاری دعوت کرد و در سال ۱۸۲۸ رسماً به عنوان نخستین نقاش دربار شاهنشاهی منصوب شد.
مشاغل در روسیه
[[پرونده:Georg_Dawe.jpg|بندانگشتی|196x196پیکسل| جورج داو
در محل کار (هنرمند ناشناخته)]] داو در سال ۱۸۲۸ به انگلیس بازگشت و چند ماه ماند. در این مدت او بسیاری از کارهای اخیر خود را به معرض نمایش گذاشت و جورج چهارم از جمله کسانی بود که به آنها خصوصی نشان داده شد.
او در سال ۱۸۲۹ به سن پترزبورگ بازگشت ، اما به زودی با مشکلات تنفسی به دنبال سرما خوردگی شدید ناخوشایند شد. وی در طول زندگی در دوران کودکی ضعف ریوی داشته است. او در اوت ۱۸۲۹ به لندن بازگشت و در ۱۵ اکتبر در خانه برادرش ، توماس رایت ، حکاکی مشهور درگذشت. وی در دخمه کلیسای جامع سنت پل به خاک سپرده شد و مراسم تشییع جنازه وی در بسیاری از هنرمندان و مقامات سفارت روسیه برگزار شد.
بخش قابل توجهی از کار او در روسیه در حال حاضر در اتاق موزه نظامی موزه ارمیتاژ در سن پترزبورگ قرار دارد. بسیاری از نقاشی های او نیز در مجموعه سلطنتی انگلیس گنجانده شده است. علی‌رغم شهرت بین‌المللی که در طول زندگی خود از محبوبیت خود در انگلستان دوام نیاورد ، اگرچه در روسیه او هنوز هم شناخته شده و مورد توجه بالا است.
=== عکسهای نقاشی های جورج داو (اشراف و افسران روسی)  ===
تمیری
تمیری (به فرانسوی: Thomirey) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۵۷ نفر است که در Canton of Bligny-sur-Ouche واقع شده‌است.
هورندین
هورندین (به انگلیسی: Horndean) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ایست همپشر واقع شده‌است. هورندین ۱۲٬۶۳۹ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر اوبرژانویل خواهرخواندهٔ هورندین هست.
سارا میسون
سارا میسون (Sarah Y. Mason؛ زاده ۱۸۹۶ درگذشته ۱۹۸۰) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جیم مسینا (نوازنده)
جیم مسینا (Jim Messina؛ زادهٔ December 5, 1947) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
ماساهیرو سکیتا
ماساهیرو سکیتا (Masahiro Sekita؛ زادهٔ November 20, 1993) بازیکن والیبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پاناسونیک پانترز اشاره کرد.
آرمسترانگ ویتورث انساین
آرمسترانگ ویتورث انساین یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ ویتورث ایرکرفت در کشور بریتانیا است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لارنسبرگ، کنتاکی
لارنسبرگ شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۵۰۵ نفر بوده‌است.
نمودار تنش-کرنش مهندسی
رفتار الاستیک
این نوع نمودار تنش-کرنش نشانگر رفتار کاملاً کشسان است. در این حالت ماده هیچ‌گونه تغییر شکل پلاستیکی از خود نشان نمی‌دهد و کاملاً از قانون هوک تبعیت می‌کند.
که در اینصورت تنش (\sigma) با کرنش (\varepsilon) رابطهٔ خطی داشته و ضریب تناسب (E) مدول یانگ نامیده می‌شود. در هنگام باربرداری نیز این مواد کاملاً به حالت اولیهٔ خود بازمی‌گردند. شیشه‌ها، سنگ‌ها، اکثر سرامیک‌ها و پلیمر‌های دارای پیوند عرضی زیاد رفتاری مانند این نمودار داشته و بدون تغییرشکل پلاستیک به صورت ترد می‌شکنند.
رفتار ویسکوالاستیک
بیشتر مواد زیستی رفتار ویسکوالاستیک از خود نشان می‌دهند. این مواد پس از برداشته‌شدن بار به شکل اولیهٔ خود بازمی‌گردند اما فرایند بازگشت زمانبر بوده و شیب منحنی باربرداری با بارگذاری یکسان نیست. مساحت ناحیهٔ محصور بین این دو منحنی انرژی تلف‌شده در حین این تغییر شکل است.
رفتار الاستیک-پلاستیک یکنواخت
وقتی ماده‌ای امکان تغییر شکل پلاستیک داشته‌باشد، منحنی تنش-کرنش مهندسی آن به صورت روبرو خواهد بود. از آنجایی که این مواد نقطهٔ تسلیم مشخصی ندارند، از کرنش قرارداد تسلیم برای تعیین نقطهٔ تسلیم در آن‌ها استفاده می‌شود. حد تسلیم تنشی در نظر گرفته می‌شود که کرنش مومسانی برابر با کرنش قراردادی تسلیم ایجاد کند.
رفتار الاستیک-پلاستیک غیریکنواخت، پلاستیک یکنواخت
برخی از پلیمرهای بلورین و شیشه‌ای هنگام تغییر شکل پلاستیک از خود رفتار مشابهی نشان می‌دهند. در این حالت پس از تسلیم بالایی و افت نیرو، کشش سرد آغاز می‌شود که مانند نقطهٔ تسلیم پایینی در فلزات است ولی این ناحیه وسیع‌تر بوده و در آن واحدهای ساختاری پلیمرها در برابر نیرو جهت‌گیری می‌کنند. این فرایند باعث افزایش استحکام پلیمر در برابر نیرو می‌شود.
کانال لندوهر
کانال لندْوِهر یا به زبان آلمانی Landwehrkanal یک کانال آب به طول ۱۰/۷ کیلومتر است که در شهر برلین در آلمان به موازات کانال اشپری جریان دارد.
این کانال آب بین سالهای ۱۸۴۵ و ۱۸۵۰ طبق برنامه‌ریزی‌ها توسط معمار پروسی پیتر یورف لنه ساخته شد. این کانال قسمت بالادستی رودخانه اشپری را در اوست‌هافن (بندر شرقی) در فریدریشسهاین با قسمت پایین‌دستی آن در شارلوتنبورگ متصل می‌سازد و سپس از میان کرویتسبرگ و پارک تیرگارتن عبور می‌کند.
حوادث
پس از قتل روزا لوکزامبورگ از رهبران انقلابی آلمان در شورش‌های ۱۵ ژانویه ۱۹۱۹ در جریان انقلاب آلمان، جسد وی به کانال لندوهر انداخته شد و تا ۱ ژوئن ۱۹۱۹ پیدا نشد. اکنون یک علامت یادبود در محل پیدا شدن جسد رزا لوکزامبورگ نصب شده‌است.
فایو گایز
فایو گایز (Five Guys) رستوران زنجیره‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۶ توسط جری مارل در آرلینگتون، ویرجینیا تأسیس شد. شرکت فایو گایز هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۱٬۵۰۰ شعبه در کشورهای کویت، قطر، امارات متحده عربی و عربستان سعودی، فرانسه، آلمان، ایرلند، لوکزامبورگ، هلند، ایتالیا، اسپانیا و بریتانیا، کانادا و ایالات متحده آمریکا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لورتون، ویرجینیا قرار دارد. خانواده مارل مالک کلیه سهام فایو گایز می‌باشد.
چزاره آرتزلا
چزاره آرتزلا (زاده ۶ مارس ۱۸۴۷ - درگذشته ۱۵ مارس ۱۹۱۲ در لا اسپتزیا) ریاضیدان اهل ایتالیا بود. که در زمینه آنالیز و به ویژه آنالیز تابعی فعالیت میکرد.
آدولفو بالنسیا
آدولفو بالنسیا (Adolfo Valencia؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است.
چزاره آرتزلا
آرتزلا از خانواده ای فرودست برخاست ولی توانست در پیزا نزد انریکو بتی و اولیسه دینی تحصیل ریاضیات کند و درجه دکترا را تحت سرپرستی بتی دریافت نماید. پس از آنکه چند سالی در فلورانس و پالرمو تدریس کرد توانست در دانشگاه بولونیا به عنوان استاد آنالیز کاری بیابد. زمینه پژوهشی او نظریه تابع ها بود. او در سال ۱۸۸۹ توانست تعمیمی از قضیه آسکولی که به نام خود او قضیه آرتزلا-آسکولی نامیده میشود را به اثبات برساند که در زمینه آنالیز تابعی قضیه ای بنیادی است.
آدولفو بالنسیا
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بایرن مونیخ، پائوک، باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز، باشگاه فوتبال سانتا فه، باشگاه فوتبال هانگژو گرین‌تاون، اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال سانتا فه، باشگاه فوتبال هانگژو گرین‌تاون اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده است.
لوییجی گالوانی
لوییجی گالوانی (به انگلیسی: Luigi Aloisio Galvani)، پزشک، فیزیک‌دان، زیست‌شناس و فیلسوف سرشناس ایتالیایی قرن هجدهم (۱۷۳۷ تا ۱۷۹۸) بود. او کشف کرد که اگر جرقه یا شوک الکتریکی به ماهیچه قورباغهٔ مرده داده شود، ماهیچه جمع می‌شود. او همچنین کشف کرد ماهیچه‌ها و سلول‌های عصبی الکتریسیته تولید می‌کنند. او از پایه‌گذاران زایمان مدرن است. او نخستین سلول گالوانی را ایجاد کرد که منجر به ساخت باتریی ها شد
او کسی بود که الکتریسیته جانوران یا گالوانیسم را کشف کرد.
زندگی‌نامه
او در بولونیا ی ایتالیا زاده شد. پدرش زرگر، و مادرش همسر چهارم پدرش بود. خانواده‌اش اشرافی نبود، اما آن‌ها می‌توانستند هزینهٔ تحصیل در دانشگاه را، دست کم برای یکی از پسران خود، بپردازند. گالوانی در ۱۵ سالگی می‌خواست به کلیسا رفته، به کارهای دینی بپردازد، اما پدر و مادرش او را راضی کردند که چنین نکند. در حدود ۱۷۵۵، گالوانی وارد دانشکده هنر دانشگاه بولونیا شد.
کارهای علمی
او در سال ۱۷۸۰ در آزمایش‌هایی با پای قورباغه پی برد که اگر پتانسیل الکتریکی به پای قورباغه مرده بدهد پاهایش جمع می‌شوند؛ و به این ترتیب، و تقریباً تصادفی، بیو الکتریسیته را کشف کرد. او همچنین کشف کرد که پاها در نبود پتانسیل الکتریکی، که به وسیلهٔ بطری لیدن تولید می‌شد، نیز ممکن است جمع شوند. او نتیجه گرفت که نوع دیگری الکتریسیته هم در کار است.
ورموت
ورموت یا ورموث یا شراب شیرین افسنتین، یک شراب معطر و قوی است که با طعم دهنده‌های مختلف گیاهی مزه دار می‌شود. وِرموت تلفظ فرانسوی لغت آلمانی wermut برای گیاه باستانی wormwood است. در کشورهای انگلیسی زبان معمولاً این شراب با نام ورموث یا موث شناخته می‌شود.
این نوشیدنی را می‌توان به عنوان یک ترکیب در تهیه بسیاری از کوکتلها یا یک طعم دهنده غذایی مانند شراب سفید در پخت‌وپز استفاده کرد. ورمورت در دو نوع اصلی خشک و شیرین تولید می‌شود، اما تولیدکنندگان بزرگ امروزی این محصول (e.g., Noilly Prat and Cinzano) برای رقابت بیشتر در بازار انواع دیگری به آن افزوده‌اند.
ورمورت نوعی شراب با پایه شراب انگور است که پس از پایان تخمیر و آماده شدن، به آن الکل افزوده‌اند تا درجه الکلی آن بالاتر رود و به اصطلاح «گیراتر» شود. درجه الکلی چنین شراب‌هایی معمولاً بین ۲۰ تا ۲۵ درصد است. گاهی مخمر تقویت شده تا بتواند الکل بیشتری تولید کند و در محیطی با درصد الکل بالاتر فعالیت کند. قسمت عمده ورمورت جهان توسط کشورهای ایتالیا و فرانسه تولید می‌شود، هرچند که ایالات متحده و انگلستان نیز به تازگی وارد این بازار شده‌اند.
باصری
سرحد (ییلاق) ایل باصری در مناطق مرودشت، پاسارگاد و اقلید و گرمسیر (قشلاق) آن در مناطق لارستان، جویم، اوز و جهرم است. امروزه باصری‌ها بیشتر در شهرستان‌های مرودشت، پاسارگاد، شیراز، جهرم، اقلید، لارستان و سایر مناطق مرکزی فارس ساکن هستند.
ایلات پارس پس از اسلام تا حمله مغول
حکومت ایل کاریان از سال ۵۰ هجری قمری به خوانین عرب فارس به نام آل بنی‌صفار واگذار شد. اصطخری در مسالک‌الممالک می‌نویسد: «رم کاریان در دست آل‌صفار است و رئیسشان حجر بن احمد بن الحسن می‌باشد.» در قرن سوم گروهی از کاریانیان به طایفه قتلغ خان ملحق شدند. قتلغ خان ترک در سال ۲۱۰ ه‍.ق از طرف مأمون خلیفه عباسی حاکم فارس شد و با طایفه خود به شیراز آمد که این طایفه بعدها به ترکان فارس مشهور شدند. بر طبق سخنان مسعودی مورخ قرن چهارم، در سرزمین فارس، طایفه‌ای به نام پارسیان زندگی می‌کرده‌اند که احتمالاً همان رم کاریان ساسانیان بوده‌اند. مهاجرت ترکان به فارس بازهم افزایش می‌یابد که همگی در نیمه غربی فارس ساکن می‌شوند. در زمان سلجوقیان حاکمان وقت ترک فارس ایلات ترک نژاد بهارلو ،اینانلو و نفر را در شرق فارس برای ایجاد نظم و کنترل ایل عرب و اجداد باصری‌ها مستقر کردند.
پس از حمله مغول تا حکومت زندیه
بسیاری از عشایر پارس در زمان حمله مغول و حکومت ایلخانان و تیموریان نابود شدند. به‌طوری‌که در دایرهٔ‌المعارف اسلامی آمده که در قرن نهم حدود ۵۰۰٬۰۰۰ نفر از عشایر پارس از بین رفتند. تیمور لنگ در سال ۷۹۵ ه‍.ق به فارس حمله کرد و شاه منصور را به قتل رساند و شهر شیراز را تصرف کرد. سپاه شاه منصور اغلب از لرها ،شول‌ها و عشایر پارس تشکیل شده بود. از شرکت ترکان فارس در سپاه شاه منصور خبری نیست؛ به نظر می‌رسد ترکان فارس به علت هم‌نژادی با مهاجمان در جنگ شرکت نکردند. در زمان حمله تیمور بیشتر عشایر پارس کشته شدند؛ عده‌ای تبعید شدند یا فرار کردند و عده‌ای مانند عشایر کوهمره و کوهکی‌های جهرم نیز به نواحی کوهستانی فرار کردند. در میان تبعیدها عده‌ای به قبیله قشقایی ملحق گشته و عده‌ای نیز به خراسان تبعید شدند. نسل بعدی تبعیدی‌ها به خراسان به نام ویسی‌ها به فارس بازگشته و به کاریانیانی که هنوز زیر یوغ اعراب بودند پیوستند.
از زندیه تا حکومت قاجار
به دستور کریم خان زند در سال ۱۱۷۱ قمری ایل ویسی از ایل عرب جدا شد و در میانه فارس مستقلاً به کوچ پرداخت اما باز ریاست ایل به خوانین عرب، میر شفیع خان شیبانی واگذار شد و نوادگان او نیز تا سال ۱۲۷۹ بر ایل باصری حکومت کردند. زبان این ایل با وجود پیوستگی حدود ۱۱ قرنی با اعراب، پارسی باقی ماند. پیوستن کاریانیان موجود در ایل قشقایی که علی میرزایی نام گرفته بودند به ویسی‌ها نیز در دوران قاجاریه و در زمان فتحعلی شاه قاجار اتفاق افتاد که موجب شکل‌گیری دوباره ایل باصری گشت. کاریانیان قشقایی نیز با وجود همجواری بیش از ۱۰ قرنی با ترک‌ها پارسی زبان باقی ماندند. جز طایفه ایلخاص، زبان سایر باصری‌ها پارسی و دارای واژگانی منحصر به فرد و ردپاهایی از زبان پارسی میانه می‌باشد.
دوران قاجار
پس از خارج شدن ریاست ایل باصری از دست خوانین عرب فارس، در سال ۱۲۸۰ ه‍.ق حکومت ایل باصری به دستور قوام الملک به حاج نورعلی قوقی رسید. مدتی بعد ویسی‌ها علیه وی شورش کردند و او را به عنوان کلانتر طایفه علی میرزایی منسوب و کلانتری خود را به آقاجان بیگ کلمبه‌ای سپردند. سرانجام خود علی میرزایی‌ها علیه حاج نورعلی شورش کردند و وی را به همراه فرزندش به قتل رساندند. این درگیری سبب شد که علی میرزایی‌ها متلاشی شوند. قشقایی‌ها از این حادثه سوءاستفاده کردند و طایفه قوقی و اسفندیارخان، خان این طایفه، را جذب خود کردند. اسفندیار خان تمام مدارک املاک طایفه علی میرزایی را به خوانین قشقایی سپرد و آن‌ها نیز املاک و قلمرو علی میرزایی‌ها را تصرف کردند. آقاجان بیگ سال‌ها بر ایل باصری حکومت کرد و حکومت را در خانواده خویش موروثی کرد.
در سال ۱۳۰۸ قمری، باصری‌ها همراه نیروهای دولتی در سرکوب شورش بهارلوها به رهبری حسین خان بهارلو شرکت داشتند.
در سال ۱۳۲۹ قمری هنگام وقوع حوادث جنوب، آقاخان، کلانتر باصری و دیگر خان‌های فارس و بختیاری، با مخابره تلگراف به مجلس شورای ملی، به تجاوزات دولت روسیه اعتراض کردند و آمادگی خود را برای فداکاری اعلام داشتند.
مردمان طایفه ایلخاص در سال ۱۲۳۸ خورشیدی به علت فشار مأموران برای دریافت مالیات به ایل قشقایی پناه بردند و حدود ۸۰ سال در جوار طایفه دره شوری کوچ کردند. در حدود سال ۱۳۲۰ خورشیدی عده‌ای از آن‌ها به ایل باصری بازگشتند و بقیه نیز در سراسر کشور پراکنده شدند. این همجواری تغییر زبان این طایفه از فارسی به ترکی را رقم زد.
در سال ۱۸۵۰ میلادی پنج محله نعمتی شیراز به ضدیت با خانواده حاج ابراهیم کلانتر که قدرت آن‌ها در پنج محله نعمتی نهفته بود برخاستند و با قشقایی‌ها متحد شدند. هم‌زمان بختیاری‌ها و بویر احمدی‌ها به خاطر درگیری‌های داخلی از مقابله با قشقایی‌ها بازماندند و می‌رفت که قشقایی‌ها قدرت برتر فارس شوند. قاجاریان که بیمناک شده بودند به پسر بزرگ حاج ابراهیم کلانتر، علی محمد خان عنوان قوام الملکی دادند و وی را حکمران فارس کردند و همچنین پنج ایل باصری، عرب، نفر، بهارلو و اینانلو را با عنوان خمسه متحد کردند و ایلخانی اش را به قوام دادند تا مقابل قشقایی‌ها بایستند.
قبل و به خصوص پس از شکل‌گیری اتحادیه بین باصری‌ها مشهور بود که یک باصری معادل دو قشقایی است. البته چون بین باصری‌ها و قشقایی‌ها به دلایلی نزاع و درگیری‌های فراوان رخ داده بود؛ این اظهار نظر شاید از خصومت‌های ایلی هم سرچشمه می‌گرفت. به هر حال این ایل و به‌طور کلی ایلات خمسه، با ایل قشقایی رقابت و گاهی نیز دشمنی داشتند.
دوران پهلوی
باصری‌ها در ۱۳۰۹ خورشیدی به زور تخته قاپو (آبادی‌نشین) شدند و در مناطق سردسیر تلفات سنگینی به آنان وارد آمد اما پس از شهریور ۱۳۲۰، تحرک آنان دوباره آغاز شد. در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، ۲۵۰ خانوار از باصری‌ها به سمنان و گرمسار مهاجرت کردند. ۳۰ خانوار از آن‌ها در ۱۳۲۲ خورشیدی به ایوانکی و سپس از آن‌جا به ورامین رفتند و در روستاهای آن ساکن شدند.
باصری‌ها همراه دیگر عشایر فارس با تشکیل پلیس جنوب، با آن درگیر شدند. در ۱۳۳۶ خورشیدی نیز باصری‌ها و قشقایی‌ها با قشون انگلیس، در ۴۱ کیلومتری مغرب ده بید در دهکده کافتر، به نبرد پرداختند.
پس از اصلاحات ارضی ۱۳۴۱، طایفه‌های مختلف باصری، برای بار دوم ولی با اختیار، آبادی‌نشین شدند، چنان‌که امروز ساکنان آبادی‌های برخی از دهستان‌های اقلید، پاسارگاد، جهرم، مرودشت، خرم بید، لارستان و فسا از باصری‌ها هستند.
جمهوری اسلامی
باصری‌ها پس از انقلاب اسلامی، مانند بسیاری از عشایر، از دبستان عشایری و دیگر امکانات آموزشی و همچنین از مراکز خدمات بهداشتی و ایستگاه‌های سیار دامپزشکی و از فروشگاه‌های تعاونی عشایری بیش‌تر بهره‌مند شدند. آخرین رئیس ایل باصری، محمد خان ضرغامی روز دهم دی ماه سال ۱۳۵۹، صبح گاهان توسط افراد سپاه پاسداران ارسنجان در منطقه فارس ترور شد.
پس از ۱۳۶۵، شورای عشایر استان و شورای عشایر شهرستان در همه سازمان‌های ایل سهم اساسی پیدا کرد و در رأس هرم قدرت قرار گرفت. در سطوح پایین‌تر، اداره بنکوها همچنان با ریش سفیدان است که در جامعه عشایری موجّه و محترم‌اند.
انتساب به پاسارگادیان
شماری از نویسندگان ایرانی معتقدند می‌توان باصری‌ها را منتسب به پاسارگادیان دانست.
این پژوهشگران به رَم کاریان در قرون اولیهٔ میلادی اشاره کرده‌اند. رم کاریان در مقابل حملهٔ اعراب سخت مقاومت کرد و شهر کاریان چهار بار توسط اعراب محاصره و فتح شد. خلفای بنی امیه و بنی عباس که جمعاً نزدیک به دو قرن بر ایران و ایرانیان فرمانروایی داشتند، برای حفظ موقعیت خویش گروه‌هایی از همان اعراب را به داخل خاک ایران کوچانیدند تا در مواقع ضروری از حمایت آن‌ها بهره‌مند شوند. امور حکومتی رم کاریان نیز به دست یکی از این قبایل که همان عرب خمسه بوده و به فارس کوچانیده شده بودند افتاد. پژوهشگرانی نام باصری را دگرگون شده نام پاساری قلمداد کرده‌اند. به باور این پژوهشگران واژه باصری اگر چه واژه‌ای معرب است که تحت تأثیر زبان اعراب و حکومت آن‌ها به صورت فعلی درآمده‌است، ولی به سبب بیابان‌نشینی زبان اعراب به مردم باصری سرایت نکرد و هنوز هم ردپاهایی از فارسی باستان را می‌توان در گویش این ایل یافت. این پژوهشگران دلایلی را برای انتساب باصری‌ها به پاسارگادیان اقامه کرده‌اند از جمله:
پوشش
لباس مردان باصری تا پیش از تغییر پوشاک در ایران ارخالِق بود. به جای جوراب از پاپیچ استفاده می‌شد و مَلِکی (گیوه) نیز نقش کفش را داشت.
لباس زنان باصری که تاکنون نیز استفاده می‌شود شامل پیراهنی بلند و دامنی پر چین به نام «تومون» می‌باشد. «چارقد» نیز به عنوان پوشش سر استفاده می‌شود. در زمستان روی پیراهن پوششی آستردار به نام کُردین به تن می‌کنند تا از سرما محفوظ بمانند. زنان ایل گیس‌هایشان را نیز می‌بافند و به پشت سر می‌اندازند.
موسیقی
ساز و نقاره و نی ابزارهای نواختن معروف ایل باصری هستند که در مراسم ازدواج و حتی سوگواری از آن‌ها استفاده می‌شود.
رقص‌های محلی
در ایل‌ها به‌خصوص در ایل باصری، دو نوع رقص مرسوم و متداول‌ترین است که یکی مربوط به مردان و دیگری منحصر به زنان است.
در عروسی‌ها هنگام تَرکه‌بازی نوازندگان ریتم و نوای خاصی را اجرا می‌کنند که به آن «جنگنامه» می‌گویند. در تَرکه بازی دو نفر به میدان می‌آیند، یکی از آن‌ها ترکه‌ای محکم به دست می‌گیرد و دیگری پایه‌ای برمی‌دارد. این دو همراه نوای جنگنامه چند دور می‌رقصند. سپس صاحب ترکه حمله را شروع و پایه دار دفاع می‌کند. صاحب ترکه برای برنده شدن باید از زانوی رقیب به پایین را با ترکه بزند. پس از آن که ترکه را زد، ترکه و پایه را با هم عوض می‌کنند و رقص و حمله و دفاع دوباره شروع می‌شود.
پس از یکی دو ساعت چوب بازی، نوبت رقص زنان و دختران ایلی است که در لباس‌های ایلی همراه نوای چوپی (ریشه این واژه از واژه پارسی چاپ به معنای رقص گرفته شده‌است) به صورت دایره وار درحالی‌که دستمال‌های رنگین را در دست تکان می‌دهند رقص را شروع می‌کنند.
ازدواج
در روزگاران قدیم در ایل‌ها والدین به‌خصوص پدرها صاحب اختیار بودند. پسران تا حدودی اما دختران اصلاً حق انتخاب و چون و چرا نداشته‌اند. مردمان ایل در آن ایام بر اساس باورها و تجربیات خود عمل می‌کردند. در بین مردم چادرنشین بیشتر ازدواج‌ها فامیلی است. زیرا آن‌ها باور دارند که: «وصلت با خودی معامله با غیر.» خانوادهٔ عروس، تعدادی دام را به عنوان باشلق می‌گیرند که بخشی صرف جهیزیه و بخشی صرف جشن می‌شود. برای خواندن خطبه عقد یا به شهرها و روستاهای مسیر حرکت ایل مراجعه می‌کنند یا مکتبدار و ملّای ایلی این وظیفه را انجام می‌دهد.
مراسم عروسی معمولاً بیشتر از ۲ روز طول می‌کشد که در آن مراسم مختلفی مانند حجله بندان، حمام داماد، حنابندان، جهیزیه کشان ،واسونک خوانی و عروس بران (عروس کشان) همراه با مراسم شادی مانند چوب بازی (تَرکه بازی) اجرا می‌گردد.
تقسیمات ایل
ساختار اجتماعی-سیاسی در ایل باصری به گونه ای است که شالوده آن بر ساخت شاخه ای ایل و تیره و اولاد و چادر یا خانه بنا نهاده شده‌است. ایل بزرگترین و تیره کوچکترین واحد اجتماعی سیاسی در جامعه ایلی عشایری باصری است و ایل از چند تیره شکل یافته‌است که میان آنها نیای مشترک وجود ندارد. تیره‌ها برخی کوچک و فاقد اولاد و برخی دیگر به سبب افزایش جمعیت دارای ۲ تا ۶ اولاد یا حتی بیشترند. هر اولاد چندین چادر را در بر می‌گیرد؛ که در هر چادر یک خانواده هسته ای یا گسترده زندگی می‌کند. چادر کوچکترین واحد اجتماعی ایل باصری است. چند چادر بر اساس پیوند و رابطه خویشاوندی میان اعضای خود، واحد دام پرور را در یک اردو تشکیل می‌دهند. شمار این اردو در زمستان اندک و در فصل‌های دیگر بیشتر است. اعضای هر اردو با هم کوچ می‌کنند و در کنار هم استقرار می‌یابند.
در راس ایل پیشتر خان یا کلانتر قرار داشت و هر تیره را یک کدخدا، اولاد را یک کدخدا یا ریش سفید رهبری و سرپرستی می‌کرد. قدیم‌ترین سند از آغاز سده ۱۴ قمری شش تیره به نام‌های تَربُر و چاربنیچه و شکاری و علی قنبری و علی میرزایی و ویسی را برای ایل برشمرده است. هنری فیلد تیره‌های ویسی و علی میرزایی را بزرگترین تیره‌های ایل یاد کرده‌است. فردریک بخت شمار تیره‌های ایل را ۱۳ قید کرده‌است. اما در فهرستی که از تیره‌ها در سال ۱۳۳۰ شمسی برای کلانتر باصری تهیه شده، نام ۱۵ تیره همراه نام اولادها و شمار چادرهای هریک آمده‌است. فردریک بخت اعضای تیره‌های پانزده‌گانه را از لحاظ نسبی به هفت گروه ایل خاص، جوچین، ویسی، علی میرزایی، ویسی، قشقایی، عرب، سلوستونی (سروستانی) تقسیم می‌کند. او از یک گروه غربتی (کولی) وابسته به ایل نیز خبر می‌دهد که همراه باصری‌ها و تحت حمایت رئیس ایل زندگی و کوچ می‌کنند. این گروه قومی که از ۵۰ تا ۶۰ چادر یا خانوار را تشکیل می‌شد، در دو اردوی جداگانه و مستقل از باصری‌ها سامان یافته بودند و هریک کدخدایی مستقل داشتند. غربتی‌ها به زبان رمزی مخصوص در میان خود صحبت می‌کردند و از راه ساختن ابزار و وسائل فلزی برای امور دامداری و کشاورزی و حمل و نقل و آشپزخانه زندگی می‌گذراندند.
طایفه‌ها
ایل باصری به دو شاخه اصلی علی میرزایی و ویسی تقسیم می‌شود. علاوه بر این دو گروه، عده‌ای از طایفه‌های باصری از ایلات دیگر مهاجرت کرده و به ایل باصری پیوسته‌اند. نام طایفه‌های ایل باصری به شرح زیر است:
<div class="reflist references-small references-column-count references-column-count-3" style="">
زبان
بیشتر باصری‌ها فارسی زبانند و به گویش خاص خود که گویش باصری نام دارد سخن می‌گویند. بنا به گفتهٔ فردریک بخت در کتاب عشایر جنوب پارس باصری‌ها ایلی چند زبانه هستند (البته این مسئله تنها به یک یا دو طایفهٔ مهاجر برمی‌گردد وگرنه زبان اصلی مردمان باصری پارسی است و هنوز هم هزاران واژه اصیل پارسی در بین آن‌ها رایج است که در بسیاری از جاهای ایران بدون کاربرد شده‌است ولی باصری‌ها هنوز در گفتگوهای روزانهٔ خود از آن‌ها بهره می‌گیرند) بیش از ۹۵ درصد از آن‌ها به زبان فارسی، تنها طایفهٔ ایلخاص به زبان ترکی و در جمع چندین تیره نیز به لری یا عربی تکلم می‌کنند. گویش باصری‌های فارسی‌زبان نزدیکی زیادی به لهجهٔ شیرازی دارد.
زبان اولیه همه باصری‌ها فارسی بوده‌است و زبان باصری‌های غیر فارسی‌زبان بعدها به دلیل کوچ و ارتباط با اقوام دیگر از فارسی به زبان دیگری تغییر یافته‌است. مردم عامهٔ باصری در صحبت کردن اغلب کلماتی به کار می‌برند که ریشهٔ پهلوی دارد و حدود ۱۰۰۰ واژهٔ مردهٔ پهلوی نیز در این گویش وجود دارد.
در جدول زیر به برخی از واژگان گویش باصری اشاره شده‌است: