cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حمله مغول به ژاپن
پیاده شدن مغول‌ها در خلیج هاکاتا
سپاه متحد در روز ۱۹ نوامبر (روز بیستم از ماه دهم سال یازدهم بون‌ای) در سواحل خلیج هاکاتا واقع در جنوب غربی ژاپن پیاده شده و به مناطقی که امروزه شهر فوکوئوکا در آن قرار گرفته، حمله‌ور شدند. قوای مغول تنها از نظر تعداد بر سپاه ژاپن برتری نداشتند بلکه آن‌ها از سلاح‌هایی استفاده می‌کردند که برای ژاپنی‌ها ناشناخته بود. یکی از این سلاح‌ها، سلاحی نارنجک مانند به نام «تتسوهائو» بود. این ابزار به شکل توپی بود که درون آن با باروت پر شده بود و با اینکه باعث کشته شدن سربازان نمی‌شد اما هنگام انفجار به علت تولید صدای مهیب به همراه دود باعث ترسیدن اسب‌ها و پراکنده شدن سربازان ژاپنی می‌شد. همچنین استفاده از تیرهای آغشته شده به زهر، اسب‌ها و سربازان سپاه ژاپنی را یکی بعد از دیگری از پا می‌انداخت. از نظر عملیات جنگ گروهی و فن جنگیدن نیز سپاه ژاپنی در سطح پایین‌تری از سپاه مهاجم قرار داشتند.
نبرد آکاساکا، پیروزی ژاپن
نیروهای متحد مغول پس از پیاده شدن در خلیج هاکاتا، کوه آکاساکا که امروزه در بخش مرکزی شهر فوکوئوکا واقع شده‌است را پایگاه خود قرار دادند. اولین کاری که مغولان پس از فرود در یک کشور دشمن مدنظر داشتند، قرار گرفتن در پایگاه امن بود و «کوه آکاساکا» به علت مرتفع بودن به عنوان پایگاه امن انتخاب شده بود. در همین زمان، یک سامورایی به نام کیکوچی تاکه‌فوسا با همراهی صد سرباز حملهٔ غافلگیرانه‌ای انجام داد و توانست ارتش مغول را در کوه آکاساکا شکست دهد و برای گرفتن پاداش سر تعداد زیادی از سربازان مهاجم را بریده و همراه خود ببرد.
نبرد توریکای گاتا، پیروزی ژاپن
پس از شکست نیروهای متحد در آکاساکا، آنان در جستجوی یک پایگاه دیگر به سمت «کوه سوهارا» که در غرب کوه آکاساکا قرار دارد حرکت کردند. تحت تعقیب قرار دادن این سپاه و حمله به آنان توسط ژاپنی‌ها نبرد توریکای گاتا نامیده می‌شود. در نتیجه این حملات معاون سپاه چینی ریو فوکوکو مورد اصابت تیر قرار می‌گیرد و زخمی می‌شود.
عقب‌نشینی مغول
سپاه مهاجم مغول توانسته بود تا کیلومترها در داخل سواحل خلیج هاکاتا پیشروی کند تا اینکه به‌طور کاملاً غیرمترقبه و با وجود برتری، در شب تمامی سربازان سلسلهٔ یوآن به کشتی‌های خود در خلیج هاکاتا سوار شدند. برخی از مفسران علت عقب‌نشینی سپاهیان چینی را پیشگیری از شبیخون و حمله شبانهٔ ژاپنی‌ها می‌دانند. ژاپنی‌ها که تنها با یک روز جنگیدن تا آخرین قلعهٔ دازایفو، به نام قلعهٔ میزوکی عقب‌نشینی کرده بودند، آن شب را با ناامیدی طی کردند اما روز بعد با کمال ناباوری دیدند که اثری از کشتی‌های مهاجم در سواحل نیست.
در یک کتاب تاریخی چین به نام تاریخ یوآن، علت بازگشت به پایان رسیدن تیرهای سربازان در طی جنگ با سربازان ژاپنی ذکر شده و در ادامه آمده که ادامهٔ جنگ بدون تیر ناممکن بوده‌است. همچنین در این کتاب از زخم شدید معاون سپاه چینی ریو فوکوکو ذکر رفته‌است که به عنوان دلیل بازگشت در نظر گرفته می‌شود. به هر صورت به نظر می‌رسد که سپاه چینی به اراده و خواست خود از خاک ژاپن عقب‌نشینی کرده‌است. خبر ناپدید شدن کشتی‌ها به کیوتو مقر امپراتوری ژاپن رسید و شایعه شد که سپاه دشمن نفرین شده و درحالی‌که از جزئیات و چگونگی وضعیت کشتی‌های چینی اطلاعی در دست نبود، به اطلاع دولت کاماکورا و امپراتور رسانده شد که در نتیجه دعاهای همگانی، سپاه دشمن را توفان با خود برده‌است. این توفان را ژاپنی‌ها کامی‌کازه یا باد الهی نام دادند.
در واقع وقایعی که بعد از سوار شدن سربازان به کشتی رخ داده و باعث شده بیش از نیمی از سربازان به کشور خود بازنگردند، چندان مشخص نیست و این مسئله یکی از معماهای تاریخی کشور ژاپن به‌شمار می‌آید. در منابع چینی اطلاعات در مورد این جنگ بسیار مختصر است و تنها ذکر شده که سپاهیان چینی به علت به پایان رسیدن تیر، تصمیم به عقب‌نشینی گرفتند و هیچ اشاره‌ای به باد و توفان نشده‌است. در یکی از منابع تاریخی گوریو بنام دونگوک تونگام، نوشته شده که تندباد همراه با باران در شب باعث کوبیده شدن کشتی‌ها به صخره‌ها و درهم شکسته شدن آن‌ها شد اما در این منبع اشاره‌ای به تاریخ وقوع توفان نشده‌است. همان‌طور در خاطرات یک صاحب‌منصب ژاپنی که به نام کانچوکی معروف است، نیز مطالب مشابهی به چشم می‌خورد اما مکان و تاریخ وقوع توفان ذکر نشده‌است. بر اساس مطالب این منبع تاریخی، نویسنده این مطالب را در کیوتو، ۱۶ روز پس از عقب‌نشینی از خلیج هاکاتا (۱۹ نوامبر) از شخصی شنیده‌است. در طومار تاریخی موکو شورای اکوتوبا (تدوین بین سال‌های ۱۲۷۵ و ۱۲۹۳) و هاچیمان گودوکون (تدوین در ۱۳۱۸–۱۳۰۳ میلادی) و همچنین یک منبع تاریخی–مذهبی ژاپنی دیگر به نام کونبو بوتسوشی ایسون کانشین گاکوشوکی (تدوین ۱۲۸۵) که هم دوره با این جنگ نوشته شده، اشاره‌ای به توفان و باران نشده و تنها نوشته شده که کشتی‌ها روز بعد ناپدید شدند یا عقب‌نشینی کردند.
بر همین اساس، این نظریه که در نبرد نخست و در شب عقب‌نشینی سپاه مغول در ۱۹ نوامبر (روز بیستم از ماه دهم سال یازدهم بون‌ای) در سواحل خلیج هاکاتا توفانی رخ نداده‌است، امروزه به‌طور فزاینده‌ای در بین محققان به عنوان نظریه معتبرتر مطرح می‌شود. از آنجایی که رسیدن خبر از هاکاتا تا کیوتو به‌طور طبیعی ۱۰–۸ روز طول می‌کشد، احتمال این می‌رود که منبع تاریخی کانچوکی به توفانی اشاره می‌کند که پس از عقب‌نشینی مغول از خلیج هاکاتا اتفاق افتاده‌است. همچنین در رویدادنامه کاماکورا اخباری در مورد جنگ با قوای مغول چهار روز پس از عقب‌نشینی از خلیج هاکاتا در چشم می‌خورد. از طرف دیگر زمان رسیدن قوای گوریو به کشورشان ثبت شده‌است و این زمان بسیار دیرتر از آن است که روز بازگشت ۱۹ نوامبر در نظر گرفته شود. امروزه محققان نظر بر این دارند که قوای مغول پس از عقب‌نشینی از خلیج هاکاتا برای مدتی در اطراف آبهای ژاپن مستقر بود و احتمالاً در طی این زمان با باد شدید آغاز زمستان روبرو شده‌است.
در فاصلهٔ بین دو نبرد
در سپتامبر ۱۲۷۵ میلادی، پس از شکست در حملهٔ نخست بار دیگر پنج فرستاده از سوی امپراتور مغول به ژاپن اعزام شدند. سفیران مغول بعد از ورود به کاماکورا منتقل شدند و سپس به دستور توکیمونه، فرمانده سپاه ژاپن، سر آنان قطع شد. گور این پنج فرستادهٔ مغول هنوز در یک معبد در نزدیکی شهر کاماکورا باقی‌مانده‌است. سپس دوباره در سال ۱۲۷۹، بدون آنکه امپراتوری مغول از کشته شدن هیئت نخست اطلاعی داشته باشد، هیئت ۵ نفرهٔ دیگری به ژاپن فرستاد. این بار در همان محل ورود در نزدیکی خلیج هاکاتا سر آن‌ها قطع شد. با وجود اینکه به قوبلای خان توصیه شده بود که از حملهٔ مجدد به ژاپن خودداری کند، او هنوز بر توسعهٔ امپراتوری مغول تا منتهی‌الیه سرزمین‌های جنوب شرقی آسیا اصرار داشت و پس از شکست در جنگ، بار دیگر به تجهیز نیرو جهت حمله به ژاپن پرداخت. قوبلای خان همان سال (۱۲۷۹ میلادی) توانست چین جنوبی را تصرف کند و سلسله سونگ را به‌طور کامل براندازد.
آمادگی در برابر حمله
پس از تصرف چین جنوبی ژاپن در انتظار حملهٔ مجدد قوبلای خان بود و در سال ۱۲۸۰، به دستور دربار سلطنتی در تمام معابد و زیارتگاه‌ها برای پیروزی بر امپراتوری مغول مراسم دعا برپا شد.
ژاپنی‌ها در کنارهٔ سواحل خلیج هاکاتا دیواری سنگی به نام گِنکُو بُوری به طول ۲۰ کیلومتر و ارتفاع و عرض ۲ متر جهت دفاع از سواحل هاکاتا ساختند و به حالت آماده باش برای حملهٔ دوم درآمدند.
دومین نبرد، نبرد کوآن
هفت سال بعد از شکست در نبرد نخست و در سال ۱۲۸۱ میلادی، قوبلای خان، بار دیگر بر آن شد که از جانب ساحل خلیج هاکاتا به ژاپن حمله کند. قوبلای خان دو ناوگان جنگی برای حمله تدارک دیده بود. ناوگان نخست توروگون یا جناح شرقی نامیده می‌شد و سپاهی ترکیب شده از سربازان گوریو و چینی و مغولی به تعداد ۴۰٫۰۰۰ بود. ناوگان دوم کونان‌گون نامیده می‌شد و از حدود ۱۰۰٫۰۰۰ نفر از سربازان چین جنوبی یا سلسله سونگ سابق تشکیل شده بود. نخست قرار بر این بود که پس از حرکت ناوگان اول، به زودی ناوگان دوم به آن بپیوندد؛ اما به دلیل بیماری ناگهانی فرمانده ناوگان دوم، حرکت این ناوگان با تأخیر بسیار انجام شد. از سوی دیگر سپاه صدهزار نفری ناوگان دوم تقریباً به‌طور کامل توسط سلسله یوآن (چین شمالی) از مردان کشور تازه به تصرف درآمدهٔ چین جنوبی تشکیل شده بود که به اجبار به این جنگ آورده شده بودند. این افراد به غیر از اینکه انگیزه‌ای برای جنگیدن با ژاپن نداشتند، فاقد سلاح‌های رزمی نیز بوده و بیشتر به ابزارهای کشاورزی مانند بیل و کلنگ مجهز بودند. بنابر فرضیه‌ها وجود این صدهزار مرد بیشتر به خاطر از بین بردن روحیهٔ جنگیدن در بین ژاپنی‌ها و بالا نشان دادن خطر تهدید بود.
نبرد تسوشیما، پیروزی ژاپن
در نتیجه دیر رسیدن ناوگان دوم، ناوگان اول به تنهایی به جزیره تسوشیما حمله کرده و در این جزیره پیاده شد و این در حالی بود قبل از حمله به این جزیره به مدت دو هفته سربازان در داخل کشتی‌ها معطل و به حالت انتظار گذاشته شده بودند.
نبرد شیکانوشیما، پیروزی ژاپن
بعد از تسوشیما به جزیرهٔ شیکانوشیما و جزیره نوکونوشیما حمله شد و به تدریج قوای جسمانی و وضعیت بهداشتی سربازان در داخل کشتی‌ها رو به وخامت گذاشت و در حدود ۳۰۰۰ نفر از ناوگان نخست بر اثر بیماری‌های گوناگون از بین رفتند. همان‌طور محل پیوستن به ناوگان دوم نیز از جزیره شیکانوشیما در استان فوکوئوکا به جزیره هیرادوشیما در استان ناگاساکی تغییر داده شد. همین عامل باعث شد که ناوگان اول در شیکانوشیما مجبور به ادامهٔ جنگ به تنهایی شود و از قدرت بدنی و انگیزهٔ سربازان به جنگ کاسته شد.
این بار ژاپنی‌ها از نظر جنگیدن تدابیر تازه‌ای به کار بردند؛ بدین صورت که ژاپنی‌ها شب‌ها با قایق‌های کوچک به کشتی‌های مهاجم نزدیک شده و با حملات چریکی شبانه تعداد بسیار زیادی از سربازان مغول، کره‌ای و چینی را در داخل کشتی‌هایشان می‌کشتند. این حملات برای مدتی باعث شد سربازان مهاجم که در تمام طول شب‌ها امکان خواب و استراحت از آن‌ها گرفته شده بود، به شدت خسته شوند اما در دراز مدت مثمر ثمر نبود؛ زیرا پس از مدتی سپاهیان متحد دست به ضد حمله زده و از بالای کشتی‌ها سنگ به طرف قایق‌ها پرتاب کردند. در اثر این ضد حمله‌ها تعداد زیادی از سربازان ژاپنی کشته شدند، بنابراین حمله‌های شبانه با قایق پس از مدتی متوقف شد و به جای آن نیروهای ژاپنی متمرکز شدند تا سپاه چینی را از جزیرهٔ شیکانوشیما که فاقد دیوار سنگی دفاعی بود، بیرون برانند. این جزیره تنها مکان در این جنگ بود که به میدان یک جنگ تبدیل شد.
نبرد جزیره ایکی، پیروزی ژاپن
ساخت دیوار دفاعی سنگی از نظر بالا بردن قدرت دفاعی بسیار مثمر ثمر بود و باعث بی‌اثر شدن پرتاب تیرهای مهاجمان شد و سپاه متحد مهاجم را مجبور به عقب‌نشینی در دو جزیره شیکانوشیما و نوکونوشیما که فاقد دیوار بودند ساخت. از سوی دیگر در جزیره‌های تسوشیما و جزیرهٔ ایکی نیز که هیچ تدبیر دفاعی تهیه نشده بود، بار دیگر مردم مورد حمله قرار گرفته و تلفات دادند.
نبرد جزیره تاکاشیما، حمله به سپاه مغول
با وجود انگیزهٔ ضعیف سربازان و وضع ارتباطی نامساعد بین دو ناوگان، به هر حال در نزدیکی هیرادوشیما این دو به یکدیگر پیوستند و این در حالی بود که ناوگان اول در همین مکان تقریباً یک ماه به انتظار رسیدن ناوگان دوم باقی‌مانده بود. بالاخره حملهٔ نهایی تا اوایل ماه اوت یعنی فصل طوفان فصلی در ژاپن به تأخیر افتاد. هر دو ناوگان بعد از پیوستن به یکدیگر به قصد حمله مشترک به طرف خلیج هاکاتا حرکت کردند. روز دوازدهم اوت این کشتی‌ها در بین راه در نزدیکی جزیره تاکاشیما مورد حملهٔ شدید نیروهای ژاپنی قرار گرفتند.
بزرگی نیروها و تلفات
بزرگی نیروهای مهاجم میان مورخان محل بحث بوده‌است. دلایلی وجود دارد که از مختلف بودن شمار نیروهایی که در منابع معاصر ارائه شده و نسبتاً ناقص بودن گزارش‌ها در این مورد، پرسش شود. همین‌طور تفاوت فاحشی در منابع و ارزیابی‌کنندگان مختلف وجود دارد. این باور وجود دارد که هم ژاپنی‌ها و هم مغول‌ها در بزرگی نیروها اغراق کرده‌اند.
در مورد شمار کارکنان کشتی‌های شرکت‌کننده در تهاجم سال ۱۲۷۴ میلادی اعداد ۲۰٬۰۰۰، ۴۰٬۰۰۰ و حتی ۹۰٬۰۰۰ تن ذکر شده‌است. جرج سانسوم تخمین زده این نیروها شامل ۱۵٬۰۰۰ مغول و ۸٬۰۰۰ کره‌ای بوده‌اند. استیون ترنبول از ۱۶٬۶۰۰ سرباز یاد کرده که ۱٬۶۰۰ تن از آن‌ها کره‌ای بوده‌اند. همین‌طور گزارش شده که ۵٬۰۰۰ سوار مغول در این تهاجم شرکت داشته‌اند. چندین منبع اشاره کرده‌اند که ناوگان مغول‌ها مشتمل بر ۹۰۰ کشتی بوده   که ۳۰۰ کشتی بزرگ در میان‌شان بوده‌است. علاوه بر سربازان، حدود ۷٬۰۰۰ ملوان نیز خدمه را همراهی می‌کرده‌اند.
تلفات نیروهای مهاجم بیش از ۱۰٬۰۰۰ تن ذکر شده‌است. چندین منبع گزارش داده‌اند که این عدد ۱۳٬۰۰۰ تن بوده به اضافه ۲۰۰ کشتی. بزرگی نیروهای مدافع نیز قطعی نیست. ژاپن ناوگان قابل توجهی نداشته و بزرگی نیروهای نظامی‌اش توسط مغول‌ها بزرگ‌نمایی شده تا بتوانند شکست‌شان را توجیه کنند. اغلب مورخان بر این باورند که نیروهای مدافع به شکل قابل توجهی کوچک‌تر از نیروهای مهاجم بوده‌اند؛ احتمالاً تنها حدود ۳٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ سرباز ژاپنی در نبرد شرکت داشته‌اند.
نیروهای مهاجم در حمله ۱۲۸۱ به شکل قابل توجهی بزرگ‌تر بوده‌اند و عملیات آن‌ها یکی از بزرگ‌ترین تهاجم‌های دریایی تاریخ پیش از پیاده‌شدن نیروهای متفقین در نرماندی در ۱۹۴۴ بوده‌است. همین‌طور در این تهاجم، اطلاعات در مورد بزرگی نیروها بسیار پراکنده هستند. اغلب اطلاعاتی وجود دارد که نیروهای مهاجمی که از شرق و از کره گسیل شده بودند شامل ۴۰٬۰۰۰ نفر و نیروهای مهاجمی که از جنوب و چین وارد عملیات شده‌اند، ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌اند  که براساس منابع مغولی است. تخمین‌ها البته شمار افراد را ده‌ها هزار نفر سرباز نشان می‌دهند. نیروهای مهاجم با حدود ۳٬۰۰۰ نفر مدافع ژاپنی سامورایی مواجه شدند. امروزه ممکن نیست که به‌درستی تعداد کشتی‌ها تخمین زده شود اما براساس یکی از آمارهای رایج، ناوگان مهاجم شرقی از کره شامل ۹۰۰ کشتی و ناوگان جنوبی از چین شامل ۳٬۵۰۰ کشتی بوده‌است. احتمالاً چندصد کشتی از این تعداد از نوع بزرگ بوده‌اند. همین‌طور اطلاعاتی وجود دارد که نشان می‌دهد بزرگی این ناوگان حدود ۱٬۵۰۰ کشتی بوده‌است.
این تهاجم به کشته‌شدن عده زیادی منجر شد که تعداد آن حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. براساس گزارش‌های خاندان یوان حدود ۲۰٬۰۰۰ مغول و ۳۰٬۰۰۰ کره‌ای پس از نابودی بخشی از ناوگان از بین رفتند و باقی نیز کشته شدند.
تمایل قوبلای خان برای حمله سوم
در سال ۱۲۸۴، فرمانروای ژاپن هوجو توکیمونه ناگهان در سی و چهار سالگی درگذشت. قوبلای خان ستادی برای بسیج به ژاپن تشکیل داد و چندین بار برای حملهٔ مجدد مقدمه‌چینی کرد اما با شورش مردم در کشورهای چین جنوبی و ویتنام علیه این امپراتوری و رخ دادن حوادث دیگر، فرصتی برای عملی کردن نقشه‌های خود برای حمله پیدا نکرد. با مرگ قوبلای خان در سال ۱۲۹۴ میلادی، سرانجام نقشهٔ او برای حمله به ژاپن نافرجام ماند. ژاپن با وجود مرگ قوبلای خان تا آخر دوره کاماکورا در حالت آماده باشِ نظامی باقی‌ماند.
پیامدها
این جنگ چندروزه تمامی تجربهٔ ژاپن از نخستین جنگ با نیروهای مهاجم خارجی بود که در مقایسه با سایر حوادث مرتبط با حملات مغول به دیگر نقاط آسیا، بسیار کوچک می‌نماید. اما این حادثه بر امور داخلی ژاپن اثرات بسیار عمیقی گذاشت. همچنین رفتار بی‌رحمانهٔ سپاه متحد سلسله یوآن و گوریو با اهالی دو جزیرهٔ تسوشیما و ایکی‌نوشیما در طی یورش نخست، باعث بدنامی مغول در تاریخ ژاپن شد.
اهمیت نظامی
از دیدگاه نظامی، تهاجم‌های ناکام به قوبلای خان تنها نخستین جنگ از سه جنگی بود که سامورایی‌ها، به جای جنگیدن در یک درگیری داخلی با نیروهای خارجی جنگیدند؛ دو حمله دیگر عبارتند از تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) و حمله به ریوکیو (۱۶۰۹). همچنین این اولین باری بود که خاندان‌های سامورایی به جای جنگیدن برای منافع خاندان به خاطر خود ژاپن جنگیدند. همچنین این تهاجم‌ها ژاپنی‌ها را در معرض یک سبک جنگ بیگانه قرار می‌داد. این شیوه فاقد جنگ تن‌به‌تن بود که روش جنگیدن سنتی سامورایی‌ها به شمار می‌آمد. تفاوت در روش جنگ در هاچیمان گودوکون بدین ترتیب ذکر شده‌است: مطابق شیوه مبارزه ما ابتدا باید کسی را از صفوف دشمن نام برده و سپس با وی در یک جنگ تن‌به‌تن درگیر شویم. اما مغولان همه با هم به‌صورت دسته جمعی حرکت می‌کنند و هر کس را که بتوانند می‌گیرند و می‌کشند.
حمله به کشور ژاپن برای امپراتوری مغول تنها جنبهٔ جاه‌طلبانه داشت و پیروزی در جنگ نیز تنها از نظر حیثیتی برای این امپراتوری مهم بود زیرا این کشور نه تهدیدی برای مغول بود و نه غنیمت ارزنده‌ای محسوب می‌شد. اما برای کشور ژاپن این حمله یگانه یورش کشورهای خارجی به این کشور تا پایان جنگ جهانی دوم بود و ژاپنی‌ها این پیروزی را یک معجزه دانستند.
برای مغولان، این شکست یک شوک ویرانگر بود. شکست آنها خرقه شکست‌ناپذیری را از تن آنان برداشت، زیرا مردم اکنون فهمیده بودند که مغولان آسیب‌پذیر هستند. یکی از اصلی‌ترین پایه‌های قدرت مغول ایجاد وحشت روانی در بین مخالفان آنان بود. پس از این نبرد گرچه وحشت روانی از مغول کاملاً نابود نشد، اما به شدت کم‌رنگ شد. پرضررترین پیامد حمله به ژاپن هزینه‌های هنگفتی بود که مغول در این لشکرکشی متحمل شد. همچنین در آن زمان این تهاجم‌های ناکام، ضعف و عدم توانایی در تهاجم‌های دریایی مغول‌ها را نمایان کرد.
تأثیرات مذهبی و اعتقادی
دورهٔ کاماکورا در تاریخ آیین بودایی در ژاپن یک نقطهٔ عطف بود. در این دوره رهبران جدید بودایی پیدا شدند و مکتب‌های آیین بودایی ژاپنی را بنیاد نهادند. برخی از این اصلاح‌گران عبارت بودند از هواخواهان سنت ذِن و نیچیرن، بنیان‌گذار مکتب جدید بوداگرایی نیچیرن که شهرت چشمگیری یافت. پس از حمله اعتقاد مردم به خدایان و قدیسیان شینتو و آیین بودا بیش از قبل شد. همچنین این اعتقاد که کامی‌کازه یا رب‌النوع توفان در حفظ سرزمین خدایان (ژاپن) دخالت کرده‌است، در مردم به وجود آمد. بر اثر این حمله مردم اعتقاد پیدا کردند که در هنگامهٔ خطر در آینده هم، خدایان خود به یاری و رهایی ژاپن خواهند آمد.
اسطورهٔ کامی‌کازه
کامی‌کازه یکی از واژگان دین شینتو است، در لغت به‌معنی «باد الهی» و در مفهوم هر باد شدیدی است که با قدرت خداوند می‌وزد. در منابعی که همزمان با رویداد حمله مغول نوشته و باقی مانده‌است، عبارت‌های «باد»، «باد شدید»، «باد مخالف»، «باد و باران شدید» به چشم می‌خورد اما نمونه‌ای از بکار بردن کامی‌کازه در این منابع دیده نمی‌شود. در دوره ادو (سال ۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) رونوشت اسناد خاندان شیمازو در کتابی به نام ساپان کیوکی زاتسوروکو جمع‌آوری شد. در این کتاب رونوشتی از متنی آمده‌است که اصل آن یک‌سال بعد (۱۲۷۵ میلادی) از جنگ نخست یا جنگ بون‌ای نوشته شده‌است. این قدیمی‌ترین متنی است که عبارت کامی‌کازه در آن دیده می‌شود. در این کتاب آمده‌است که «در جنگ کامی‌کازه شروع به وزیدن کرد، بیگانگان مهاجم جان خود را از دست دادند و کسانی که در داخل کشتی‌ها بودند در ته دریا فرورفتند و باد آن‌ها را به طرف ساحل کشاند» و این نشان‌دهندهٔ این است که اعتقاد بر حمایت کامی‌کازه در این جنگ از همان ابتدا وجود داشته‌است. اما از آنجائیکه سند اصلی در دسترس نیست، این احتمال وجود دارد که عبارت کامی‌کازه در هنگام بازنویسی به این متن اضافه شده باشد. در اکثر منابع قدیمی که به این جنگ پرداخته‌اند مطالبی مبنی بر اینکه شکست دشمن به خاطر تأثیر برپا داشتن مراسم دعا در معابد سراسر کشور بوده به چشم می‌خورد، اما تأکید و رواج به کار بردن اصطلاح کامی‌کازه در اواخر دوره تایشو (۱۹۲۶–۱۹۱۲) تا اوایل دوره شووا (۱۹۸۹–۱۹۲۶) شدت بیشتری یافت و هدف از آن نیرومند کردن نظامی‌گری در کشور ژاپن بوده‌است. در کتاب تاریخ دورهٔ ابتدایی مدارس در دوره تایشو آمده‌است که «در جنگ با مغول‌ها کامی‌کازه شروع به وزیدن کرد و بیشتر کشتی‌های دشمن غرق شدند و تعداد بی‌شماری از سربازان دشمن در آب کشته شدند.» همین‌طور آمده‌است که «ژاپن کشور خدایان است و هر گاه نیاز باشد، حتماً کامی‌کازه این کشور را حمایت می‌کند.» ژاپنی‌ها از رخدادهای این جنگ، افسانه‌ها ساخته‌اند. در جنگ دوم جهانی نیز نامگذاری هواپیماهای انتحاری ژاپن به نام کامی‌کازه یا باد الهی از همین واقعهٔ شکست مغول الهام گرفته‌است. کامی‌کازه‌ها در طی جنگ جهانی دوم برای جلوگیری از نابودی ژاپن در روزهای نومیدی تن به حملات انتحاری می‌دادند و به دشمن می‌تاختند.
موکو شورای اکوتوبا
یکی از میراث‌های لشکرکشی مغولان به ژاپن، پرده بزرگ نقاشی حمله مغول به نام موکو شورای اکوتوبا است که بخش‌های مهمی از آن بازمانده‌است. این نقاشی بسیار پرارزش تاریخی به درخواست و سفارش یک سامورایی به نام تاکه‌زاکی سوئه‌ناگا که در هر دو نبرد جنگیده بود کشیده شده‌است. تاکه‌زاکی سوئه‌ناگا یک سامورایی دون پایه بود که املاک خود را قبل از وقوع جنگ از دست داده بود. وی به امید دریافت پاداش، در نخستین نبرد تحت فرمان شونی کاگه‌سوکه شرکت کرد و در خط اول حمله همراه با اسب خود مجروح شد. پس از پایان نبرد اول، فرمانده وی شونی کاگه‌سوکه، در گزارش خود به مقامات بالاتر جهت پرداخت پاداش، نام سوئه‌ناگا را ذکر نکرد و در نتیجه هیچ پاداشی به وی پراخت نشد. از آنجا که ادامهٔ زندگی سوئه‌ناگا به دریافت پاداش بستگی داشت، وی سال بعد با فروش اسب خود هزینه سفر تا کاماکورا را تهیه کرد و توانست با یک مسئول بلندپایه نظامی بنام آداچی یاسوموری شکایت خود را مطرح کند. توضیحات وی در مورد نحوه جنگیدنش در خط مقدم، چنان یاسوموری را تحت تأثیر قرار داد که وی به عنوان پاداش زمینی را به وی اهدا کرد و حتی اسب خود را به وی بخشید. در نبرد دوم نیز سوئه‌ناگا در جنگ فعالان شرکت کرد و بار دیگر پاداش دریافت کرد. وی در سال ۱۲۹۳ میلادی، کشیدن موکو شورای اکوتوبا را بر اساس خاطرات خود از جنگ، به یک استاد نقاش سفارش داد. این پردهٔ نقاشی به جز ارزش هنری، به این خاطر که اطلاعاتی دربارهٔ روش جنگیدن و کار سامورایی‌ها در پایان سده سیزدهم میلادی به دست می‌دهد نیز بسیار مهم و باارزش است.
برافتادن حکومت کاماکورا
پیامد سال‌ها تدارک نظامی به منظور جنگ با مغولان برای شوگون‌سالاری کاماکورا (زمان حکمرانی ۱۳۳۳–۱۱۸۵ میلادی) مصیبت‌آمیز بود. بسیاری از وفادارانی که برای پاسداری از حکومت جنگیده بودند و همچنین معابدی که در طی جنگ برای پیروزی دعا کرده بودند، اینک در انتظار پاداش بودند و برآورده کردن این خواسته از توان حاکمان خارج بود. در پایان این جنگ هر چند که ژاپن توانست ارتش مغول را از کشور براند اما برخلاف جنگ‌های داخلی نخستین بار بود که زمینی به تصرف درنیامده بود و برخلاف عرف آن زمان دولت نتوانست به عنوان پاداش زمینی بین رزمندگان این جنگ اهدا کند. همچنین با توجه به اینکه انتظار حمله سوم از طرف مغول می‌رفت، سامورایی‌های منطقه کیوشو مجبور شدند بدون اینکه سودی ببرند، هزینه زیادی را جهت آمادگی نظامی متقبل شوند. به همین دلیل میزان نارضایی در میان سامورایی‌ها که می‌دیدند که در ازای خدمات بسیاری که از آنان توقع می‌رفت دستمزد اندکی دریافت می‌کنند بالا گرفت. در این هنگام بود که دولت جهت کمک مالی به سامورایی‌های بدهکار فرمان بازگرداندن وثیقه ضبط شده را در سال ۱۲۹۷ میلادی صادر کرد و از رباخواران خواست زمین‌هایی که در ازای پرداخت وام از سامورایی‌ها ضبط کرده بودند را به آنان پس دهد. اما پس از اجرای این فرمان رباخواران از دادن وام به کسانی که نیاز داشتند خودداری کردند و زندگی سامورایی‌ها بیش از پیش با سختی روبرو شد. از این رو، مشکلات مالی و کاهش وفاداری در میان اربابان قدرتمند به فروپاشی حکومت کاماکورا کمک کرد.
تائوی برنامه‌نویسی
جفری جیمز کتاب‌های مشابه دیگری از جمله ذن برنامه‌نویسی (۱۹۸۸) و داستان کامپیوتر: رسیدن به آگاهی در دوره کامپیوتر (۱۹۸۹) را نیز نوشته‌است؛ اگرچه همچون کتاب تائوی برنامه‌نویسی با اقبال مواجه نشدند.
بخش‌ها
این کتاب از نه بخش تشکیل شده که در هرکدام حکایت‌های کوتاه آمده‌است:
اندیس پورنگ
پورنگ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر پرنگ استان خراسان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.سنگ میزبان این اندیس ماسه سنگ ، کالک شسیت است و دیرینگی آن به دوران کرتاسه بالایی می‌رسد. در این اندیس، پاراژنز‌های پیریت یافت می‌شوند.
گرمتیکال فریم‌ورک
گرمتیکال فریم‌ورک یک زبان برنامه‌نویسی متن‌باز است که برای نوشتن قواعد دستوری در زبان‌های طبیعی به کار می‌رود. جی‌اف درحالی که مستقل از زبان با بازنمایشی از معنا کار می‌کند، قادر است همزمان متن را در زبان‌های مختلف زایش و تجزیه کند. دستور زبانی که در جی‌اف نوشته شود را می‌توان برای استفاده در زبان‌های دیگر مثل جاوا کامپایل کرد و به عنوان یک کامپاننت نرم‌افزاری از آن استفاده کرد. همراه با گرمتیکال فریم‌ورک، کتابخانهٔ دستور مآخذ جی‌اف (GF Resource Grammar Library) منبعی است از صرف، تکواژشناسی و دستور زبان‌های مختلف که در جی‌اف قابل استفاده مجدد است.
باغ سرای مند
باغ سرای مند مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، روستای مند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
الفبای پارتی پهلوی
جدول الفبای پارتی یونیکد
گوست هاند
گوست هاند یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی نوشته ماسامونه شیرو (خالق سری شبح درون پوسته) که توسط استودیو پروداکشن آی. جی ساخته شده است. این مجموعه به تعداد ۲۲ قسمت از ۱۸ اکتبر ۲۰۰۷ تا ۳ آوریل ۲۰۰۸ در شبکه WOWOW پخش شد. نسخه مانگای این سری نیز به طراحی کاناتا آساهی، توسط انتشارات مگ گاردن از ۳۰ مارس ۲۰۰۷ در ماهنامه کمیک بلید منتشر می‌شد.
پاشلک‌های رنگین
پاشلک‌های رنگین یک سرده از پاشلک‌های رنگین و دارای دو گونه موجود است که در سراسر آفریقا ، آسیا و استرالیا پراکنده شده‌اند.
شارون اگویلار
شارون اگویلار (به‌انگلیسی: Sharon Aguilar) متولد ۱۹۸۶ در پاناما، ترانه‌سرا و خواننده آمریکایی است. او سابقه کار با گروه‌های مختلفی را دارد.
امارو، بوزائو
امارو، بوزائو (به لاتین: Amaru, Buzău) یک منطقهٔ مسکونی در رومانی است که در شهرستان بوزائو واقع شده‌است.
خصوصیات
امارو ۲٬۷۷۳ نفر جمعیت دارد.
آندرئا ماشارلی
آندرئا ماشارلی (Andrea Masciarelli؛ زادهٔ September 2, 1982) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
فضای مینکوفسکی
در فیزیک و ریاضیات، فضای مینکوفسکی یا فضازمان مینکوفسکی (که به افتخار ریاضی‌دان معروف هرمان مینکوفسکی نامیده شده‌است.) یک تنظیم ریاضی است که اکثر نسبیت خاص آلبرت اینشتین به شکل آن فرمول‌بندی شده‌است و عبارتست از در نظر گرفتن زمان به عنوان بعد چهارم. در فضای مینکوفسکی به جای بردارها از نمادگذاری چهاربردارها استفاده می‌شود.
الوچلوی سفلی
الوچلوی سفلی، روستایی از توابع بخش تخت سلیمان شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۷ نفر (۹۴ خانوار) بوده‌است.
گمینا لوبانگ
گمینا لوبانگ یک گمینا در لهستان است که در شهرستان لوبانگ واقع شده‌است. گمینا لوبانگ ۱۴۲٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۴۸۲ نفر جمعیت دارد.
مک‌دانل داگلاس اف۴ فانتوم ۲ در خدمت استرالیا
مک‌دانل داگلاس اف۴ فانتوم ۲ در خدمت استرالیا یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است.
اندیس پیر بکران
پیر بکران یک اندیس مصالح ساختمانی است که در حوالی شهر شهررضا استان اصفهان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، سنگ آهک است.
بداک‌لی (گرگر)
بداک‌لی {{ترکی|Budaklı) {{کردی|Nîran}} یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده‌است.
هنری پی. اچ. برومول
هنری پلهام هولمز برومول (Henry Pelham Holmes Bromwell) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۸۲۳ – درگذشتهٔ ۹ ژانویه ۱۹۰۳)، وکیل، سیاستمدار اهل ایلینوی و فراماسون سرشناس آمریکایی بود. او قاضی و وکیل بود که از سال ۱۸۶۵ الی ۱۸۶۹ به‌عنوان نماینده ایالات متحده از طرف ایالت ایلینوی خدمت کرده و در سال ۱۸۷۰ زمانیکه به کلرادو نقل مکان نمود، کارهای وکالت خود را دنبال نمود و در آنجا برای تدوین اساسنامه ایالت منصوب شد. در سال ۱۸۵۴ برومول وارد فراماسونری شد و در سال ۱۸۶۴ استاد اعظم ایالت ایلینوی شد. وقتیکه او به کلرادو نقل مکان نمود، به‌طور افتخاری اولین استاد اعظم ایالت شد. او معماران پذیرفته شده و آزاد که یک منسک جدید برای فراماسونری است، به مقصد آموزش کار از دست رفته این هنر به مبتدیانش را در سیستم هندسی برومول ایجاد کرد. پس از مرگ او، شعبه بزرگ کلرادو نوشتهٔ او را در مورد ماهیت درونی هندسه مقدس در کتاب «احیای هندسه و نماد ماسونی» (Restorations of Masonic Geometry and Symbolry) چاپ کرد.
خانواده و تحصیلات
برامول متولد بالتیمور، مریلند، در سال ۱۸۲۴ همراه با والدینش به سینسیناتی، اوهایو و سپس در سال ۱۸۳۶ از آنجا به شهرستان کامبرلند، ایلینوی، تغییرمکان دادند. او در مدارس خصوصی ایالت‌های ایلینوی و اوهایو شامل آکادمی مارشال (مارشال در ایلینوی) شرکت کرده و در سال ۱۸۴۴ به عنوان آموزگار در آن آکادمی گماشته شد. در سال ۱۸۶۷ او مدرک افتخاری کارشناسی ارشد هنر را از دانشگاه مک کندری به‌خاطر شهرت گسترده‌اش در علم و دانش به‌دست‌آورد.
برومول در ۲۰ ژوئن ۱۸۵۸، با امیلی ای پین ازدواج نمود. آنها سه فرزند داشتند، ایما ام برومول (۱۸۶۵–۱۸۶۴)، هنری پلهام پین برومول (۱۸۸۱–۱۸۶۲) و هنریتا الیزابت برومول (۱۹۴۶–۱۸۵۹). در فوریه ۱۸۶۵ ایما تقریباً همزمان با همسرش درگذشت. هنری جونیور که در آن زمان حقوق می‌خواند به تب حصبه مبتلا شد و در سن نوزده سالگی در دنور درگذشت.
بعد از بیست سال مقابله با بیماری، در ۹ ژانویه ۱۹۰۳ برومول در شهر دنور، کلرادو وفات و در قبرستان ریورساید به خاک سپرده شد.
سیاست و حقوق
در اکتبر- نوامبر ۱۸۷۰، برومول به طرف کلرادو حرکت و در ۱۰ نوامبر وارد کلرادو شد، او از سال‌های ۱۸۷۳–۱۸۷۴ در آنجا به عنوان یکی از اعضای مجلس قانون‌گذاری «که بالاترین نهاد قانون‌گذاری آن منطقه است» برگزیده شد. در سال ۱۸۷۵، به عنوان عضو کنوانسیون قانون اساسی ایالتی انتخاب شد و در اولین مجلس قانون‌گذاری کلرادو در سال ۱۸۷۸ برای خدمت کردن در مجلس نمایندگان منصوب و در سال ۱۸۸۱ به عنوان کمیسر برای بازنگری در قوانین ایالت گماشته شد.
فراماسونری
در ۱۱ ژانویه ۱۹۰۳، شعبه بزرگ کلرادو مراسم تشییع جنازه برومول را برگزار کردند که در آن استاد اعظم سابقه، لارنس گرین لیف، به عنوان استاد اعظم جدید نقش ایفا کرد. مراسم مذهبی در اقامتگاه او انجام شد که در آن هشت استاد اعظم سابقه در میان تابوت بران او بودند.
معماران آزاد و پذیرفته شده
برومول بانی شاخه جدیدی از فراماسونری به نام معماران آزاد و پذیرفته شده بود «که هدف آن بازگرداندن و حفظ مناسک از دست رفته صنعت سابق بود». این مناسک بعنوان «برومول محاصره شده توسط برادران علاقه‌مند به سیستم هندسی او» تشریح شده‌است. این مناسک بر اساس یک سیستم هندسی بود که در سال ۱۸۵۹ توسط برومول تکامل یافت و شامل با ارزش‌ترین معلوماتی بود که صرفاً از طریق یک سری مدارک ارائه می‌شد. مناسک اصلی شامل دو رتبه بود که به اسم‌های «معماران برگزیده» و «عالی‌ترین معماران» معروف بودند و در ۲۶ مه ۱۸۷۵، رتبه «معماران سلطنتی» نیز افزوده شد. این رتبه‌ها که در فراماسونری معرفی شدند، نوآوری نبودند؛ بلکه «برای انتقال دانش علامات ماسونی برای دانش آموزان این صنعت طراحی شده بودند که در غیر این صورت قابل دستیابی نبودند».
در ۱ مارس ۱۸۶۲، یک شعبه بزرگ از معماران پذیرفته شده و آزاد تشکیل شد که به «شعبه بزرگ King Davids F. &AA» معروف بود. این شعبه بزرگ در سال ۱۸۷۹ به دنور تغییر مکان داد و اولین جلسه آن در محل جدید در ۹ ژوئن همان سال برگزار شد. در بیست و یک سال وجود شعبه بزرگ به تعداد ۹ معماران استاد اعظم و پنج شعبه، به ترتیب: شماره .۱ کینگ دیوید در چارلستون ایلینوی؛ شماره ۲ پادشاه سلیمان در واشینگتن دی سی. شماره ۳ شاه هیرام در اسپرینگفیلد III. شماره ۴ هیلس بورو در هیلسبورو III. شماره ۵ پنتالفا در دنور، کول؛ با معافیت صادر شده به مثلث، لس‌آنجلس، کال در خلاصه مذاکرات آنها ذکر شده‌است. شعبه بزرگ تا سال ۱۸۸۳ دوام یافت و آخرین جلسه خود را در ۶ مارس برگزار کرد.
برگن (شهرستان ورنون، ویسکانسین)
برگن (به انگلیسی: Bergen) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. برگن ۱۳۶٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۶۵ نفر جمعیت دارد و ۱۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بقعه شیخ شهاب‌الدین
بقعه شیخ شهاب الدین مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان ممسنی، بخش رستم ۲، روستای امامزاده میراحمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اماروارا
خصوصیات
اماروارا ۱۲٬۰۲۵ نفر جمعیت دارد و ۷۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مرکوری کامیاتر
مرکوری کامیاتر (Mercury Commuter) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۸تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
اندیس تاقدیس کاسه ماست
تاقدیس کاسه ماست یک اندیس است که در حوالی شهر دال پری استان ایلام قرار دارد
دانشگاه پاویا
دانشگاه پاویا یک دانشگاه واقع در پاویا، لمباردی، ایتالیا است که در سال ۱۳۶۱ میلادی تأسیس شده‌است. این دانشگاه از نه دانشکده تشکیل شده‌است.
تاریخچه و وضعیت کنونی
دانشگاه پاویا یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های اروپا و همچنین هفدهمین دانشگاه قدیمی جهان است.
این دانشگاه در سال ۲۰۱۵ «بهترین دانشگاه» در میان موسسات آموزش عالی مدیوم سایز ایتالیا نام گرفت و در سال ۲۰۱۸، «بهترین دانشگاه ایتالیایی» در زمینه قدرت نسبی رشته پزشکی طبق رتبه‌بندی آکادمیک دانشگاه‌های جهان (ARWU)‌و رنکینگ QS شد.
پاویا به علت وجود دانشجویان ایتالیایی و بین‌المللی زیاد، یک شهر دانشجویی یا 'Citta Universitaria' محسوب می‌شود. جمعیت این شهر نزدیک به ۷۵ هزار نفر گزارش شده‌است که در حدود ۲۵ هزار نفر آن دانشجو می‌باشند.
هاولی، ماساچوست
هاولی شهرکی در شهرستان فرانکلین ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۷۹۲ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۷ نفر جمعیت داشته‌است.
اوپل آسکونا
اوپل آسکونا (Opel Ascona) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۸تولید شده‌است.
امامزاده میر احمد
امامزاده میر احمد مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان ممسنی، بخش رستم ۲، روستای دهنو مرکزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ در خدمت بریتانیا
مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ در خدمت بریتانیا یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۶–۱۹۶۹ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
حسنعلی‌بیگ بسطامی
حسنعلی‌بیگ بسطامی، خزانه‌دار نادرشاه، کریم‌خان زند و آغامحمدخان بود.به نقل از نوادگانش (معیرالممالک وزیر و داماد ناصرالدین شاه) زادگاه او روستای ابرسج شهر بسطام بوده است
او خود را از نوادگان بایزید بسطامی می‌دانست. در سلطنت شاه سلطان حسین وارد دربار صفوی شد و پس از چند سال از درباریان مهم دولت صفوی شد. تهماسب دوم او را مأمور گزارش نبردهای نادرشاه در ابیورد کرد. حسنعلی‌بیگ در این مدت به نادر نزدیک شد و با او روابط دوستانه برقرار کرد که تا سالیان بعد پایدار ماند.
منابع
نسخه خطی بدست آمده
صاریغ کوتاه‌گوش
صاریغ کوتاه‌گوش (نام علمی: Trichosurus caninus) نام یک گونه از سرده صاریغ‌های دم‌قلمویی است.
جل (ماکو)
جمعیت
این روستا در دهستان چایپاسارحنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
الوچلوی علیا
الوچلوی علیا، روستایی از توابع بخش تخت سلیمان شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
دشت ناصری
دشت ناصری، روستایی از توابع بخش لنده شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
آندرئا پرون (دوچرخه‌سوار، زاده ۱۹۷۱)
آندرئا پرون (Andrea Peron؛ زادهٔ August 14, 1971) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
لیموشیرین
لیمو شیرین، گونه‌ای لیمو است. با نام علمی (Citrus limetta) و از گونه (dulcis): و 'Citrus limonum var. dulcis. 'میوه آن شیرین و درشت است و آبش به‌عنوان مدر به بیماران تب دار داده می‌شود.
معادل دیگر نام علمی آن ، ''Citrus limonum Risso. var. dulcis Moris'' هم ذکر شده‌است .علت تلخی آن وجود نارینژین و لیمونین است که در واکنش با اکسیژن هوا باعث طعم تلخ میشود. این مواد در میوه های مختلف مانند گریپ‌فروت نیز یافت میشود. این تلخی مانعی برای مصرف میوه ایجاد نمیکند.
مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ئی استرایک ایگل
مک‌دانل داگلاس (بوئینگ کنونی) اف-۱۵ئی استرایک ایگل یک جنگندهٔ تهاجمی چندمنظورهٔ دوسرنشین آمریکایی برای تمامی شرایط آب و هوایی است که از مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ ایگل مشتق شده‌است. این جنگنده ساخت کارخانهٔ مک‌دانل داگلاس در کشور ایالات متحده است که در سال ۱۹۸۵ میلادی ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت. استرایک ایگل در دههٔ ۱۹۸۰ برای بازدارندگی هوایی دوربرد با سرعت بالا و بدون اتکا به هواگردهای جنگ الکترونیک یا اسکورت طراحی شد.
اف-۱۵ئی برای عملیات نظامی در عراق، افغانستان، سوریه و لیبی و غیره مستقر شده‌است. در طول این عملیات‌ها، این جنگندهٔ ضربتی حملات هوایی عمیقی را علیه اهداف با ارزش و گشت‌های هوایی رزمی انجام داده و از نیروها پشتیبانی هوایی نزدیک کرده‌است. همچنین به چندین کشور صادر شده‌است.
پیشینهٔ عملیاتی
اف-۱۵ئی نخستین بار در سال ۱۹۸۸ به واحدهای عملیاتی نیروی هوایی ایالات متحده تحویل داده شد. این جنگنده در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۹ در پایگاه نیروی هوایی سیمور جانسون در کارولینای شمالی در اسکادران جنگندهٔ تاکتیکی ۳۳۶ به توانایی عملیاتی اولیه رسید.
جنگ خلیج فارس
اف-۱۵ئی در پاسخ به حمله ارتش عراق به کویت در اوت ۱۹۹۰ برای عملیات سپر صحرا مستقر شد. اسکادران ۳۳۶ جنگندهٔ تاکتیکی به پایگاه هوایی سیب (Seeb) در عمان منتقل شد تا تمرینات آموزشی را آغاز کند. در ماه دسامبر، اسکادران‌های ۳۳۵ و ۳۳۶ به پایگاه هوایی شاهزاده سلطان در عربستان سعودی، نزدیک به مرز عراق، نقل مکان کردند. در آغاز عملیات طوفان صحرا، ۲۴ فروند اف-۱۵ئی در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۹۱ به پنج مجموعه تأسیسات ثابت اسکاد در غرب عراق حمله کردند. مأموریت‌ها علیه سایت‌های اسکاد در آن شب با حملهٔ بعدی ۲۱ فروند اف-۱۵ئی ادامه یافت.
در شب آغازین جنگ، یک اف-۱۵ئی نتوانست یک میگ-۲۹ را با موشک ایم-۹ سایدوایندر هدف قرار دهد. سایر اف-۱۵های ئی نیز با این میگ-۲۹ تنها درگیر شدند که در نهایت ان میگ با موشکی با منشأ نامشخص سرنگون شد. در ۱۸ ژانویه، در جریان حمله به یک کارخانهٔ نفت و بنزین در نزدیکی بصره، یک اف-۱۵ئی بر اثر آتش دشمن از دست رفت و هر دو خدمه جان باختند. از این کارخانه با سامانه‌های پدافندی سام-۳، سام-۶، سام-۸ و رولند و همچنین توپ‌های ضدهوایی به‌شدت دفاع می‌شد. دو شب بعد، دومین اف-۱۵ئی توسط یک سام-۲ عراقی سرنگون شد. خدمه جان سالم به در بردند و هردو اسیر شدند.
اف-۱۵های ئی در عملیاتی ۱۸ جت عراقی را با استفاده از بمب‌های جی‌بی‌یو-۱۲ و سی‌بی‌یو-۸۷ بر روی زمین در پایگاه هوایی تلیل منهدم کردند. در ۱۴ فوریه، یک اف-۱۵ئی یک بالگرد میل -۲۴ را در حال پرواز، منهدم کرد.
استرایک ایگل‌ها در این جنگ با اولویت سایت‌های موشکی اسکاد، اهداف شدیداً مورد دفاع در سراسر عراق را هدف قرار دادند. مأموریت‌هایی با هدف کشتن صدام حسین رئیس‌جمهور عراق نیز توسط آن‌ها انجام شد و چندین مکان مشکوک، بمباران شد. اف-۱۵ها همچنین حملاتی را علیه تانک‌ها و خودروهای عراقی در کویت انجام دادند. پس از ۴۲ روز نبرد، آتش‌بس در ۱ مارس ۱۹۹۱ به اجرا درآمد که منجر به ایجاد مناطق پرواز ممنوع شمالی و جنوبی بر فراز عراق شد.
نبرد علیه داعش (از ۲۰۱۴ تاکنون)
اف-۱۵های ئی نیروی هوایی ایالات متحده در جریان مداخله نظامی علیه داعش علیه شبه‌نظامیان دولت اسلامی (داعش) در عراق و سوریه شرکت کرده‌اند. در صبح روز ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴، هواپیماهای آمریکایی و عربی متعددی در سوریه حملات هوایی را علیه جنگجویان داعش، مجتمع‌های آموزشی، مقرها و مراکز فرماندهی و کنترل، انبارها، یک مرکز مالی، کامیون‌های تدارکاتی و خودروهای مسلح انجام دادند. پنتاگون ویدئوهایی از اهداف مورد اصابت اف-۱۵ها را منتشر کرد که توسط غلاف‌های هدف‌گیری اسنایپر AN/AAQ-33 آن‌ها گرفته شده‌است. بین اوت ۲۰۱۴ تا ژانویهٔ ۲۰۱۵، استرایک ایگل‌ها ۳۷ درصد از پروازهای نیروی هوایی ایالات متحده را انجام دادند.
اف-۱۵های ئی نیروی هوایی ایالات متحده مستقر در بریتانیا چندین حمله دوربرد علیه اردوگاه‌های داعش و شخصیت‌های برجستهٔ آن‌ها در لیبی انجام دادند. در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵، یک دستهٔ دو فروندی اف-۱۵ئی، ابونبیل الانباری، رهبر دولت اسلامی عراق و شام در لیبی را در حمله‌ای در نزدیکی درنه در شرق لیبی کشتند. در ۲۰ فوریهٔ ۲۰۱۶، اف-۱۵های ئی نیروی هوایی ایالات متحده به یک کمپ آموزشی داعش در نزدیکی صبراته که در آن جنگجویان خارجی مستقر بودند، حمله کردند و طبق گزارش‌ها، نورالدین چوچان، یک جهادگر تونسی ۳۶ ساله مرتبط با حملات سوس در سال ۲۰۱۵ کشته شد. منابع اعلام کردند که در این حمله ۴۹ نفر کشته و ۶ نفر زخمی شدند. بر پایهٔ گزارش‌ها دو صربستانی که در سال ۲۰۱۵ توسط داعش ربوده شده بودند نیز کشته شدند.
در ۸ ژوئن ۲۰۱۷، یک فروند اف-۱۵ئی یک پهپاد متعلق به متحدان رژیم بشار اسد را در نزدیکی تنف سوریه در نزدیکی محل استقرار نیروهای آمریکایی سرنگون کرد. این پهپاد احتمالاً شاهد ۱۲۹ بوده‌است. در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۷، دومین شاهد-۱۲۹ توسط یک اف-۱۵ئی در نزدیکی منطقهٔ ممنوعه ۵۰ مایلی در اطراف تنف سرنگون شد.
در ۲۱ اوت ۲۰۲۱ یک فروند اف-۱۵ئی آمریکایی، یک پهپاد ناشناس را با موشک ایم-۹ایکس سایدوایندر در حالی‌که این پهپاد به نیروهای آمریکایی در شرق سوریه نزدیک می‌شد، سرنگون کرد.
قلب اتمی (بازی ویدئویی)
قلب اتمی (Atomic Heart) یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی اکشن است که توسط استودیو روسی Mundfish توسعه یافته و به‌وسیلهٔ فوکوس هوم اینتراکتیو منتشر شده‌است. این بازی در ۲۱ فوریه، ۲۰۲۳ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۵، پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس سری اکس و سری اس و اکس‌باکس وان منتشر شده‌است.
گیم پلی بازی
قلب اتمی یک بازی ویدیویی تیراندازی اول شخص با عناصر نقش‌آفرینی اکشن است. نبرد در این بازی شامل تیراندازی و زد و خورد با سلاح است. یک سیستم ساخت ساز وجود دارد که در آن سلاح‌ها را می‌توان از قطعات فلزی جدا شده از روبات‌ها یا از لوازم خانگی ساخت، مهمات در بازی کمیاب است و گزینه‌های پنهانی وجود دارد. رویداد فوری نیز در بازی ارائه می‌شوند.
توسعه
قلب اتمی از موتور آنریل انجین۴ استفاده می‌کند و فناوری‌های Nvidia RTX و DLSS را در کارت گرافیک‌های جی‌فورس آرتی‌اکس پیاده‌سازی می‌کند.
گروه هیوندای
گروه هیوندای شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که ریشه‌های تأسیس آن، به سال ۱۹۴۷ بازمی‌گردد، که شرکت هیوندای، توسط چانگ جو-یانگ، در قالب یک شرکت ساختمانی، راه‌اندازی شد.
شرکت هیوندای از سال ۱۹۵۴ با استفاده از امکانات دولتی شروع به توسعه و گسترش در دیگر زمینه‌های صنعتی کرد، که در نهایت مجموعهٔ هیوندای، به دومین شرکت خوشه‌ای کره جنوبی تبدیل شد.
این مجموعه در پی بحران مالی ۱۹۹۷ آسیا، به شرکت‌های مختلفی تفکیک گردید و از دل آن، شرکت‌هایی چون؛ هیوندای موتور گروپ، هیوندای موتور، مهندسی و ساخت‌وساز هیوندای، هیوندای موبیس، هیوندای استیل، اولسان هیوندای، صنایع سنگین هیوندای و بسیاری دیگر، تشکیل شدند.
گروه هیوندای هم‌اکنون در حوزه‌های ساخت آسانسور، سرویس‌های کانتینری و خدمات گردشگری فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد.
بورچاک‌لی (گرگر)
بورچاک‌لی {{ترکی|Burçaklı) {{کردی|Jandirvank}} یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده‌است.
تاریخ حقوق
تاریخ حقوق (Legal history)، عبارت از مطالعهٔ چگونگی تکامل حقوق و چرایی دگرگونی آن است. این تاریخ با توسعهٔ تمدن‌ها ارتباط تنگاتنگی دارد، و در بافت گسترده‌تر تاریخ اجتماعی قرار می‌گیرد. در میان حقوق‌دانان و مورخان رویّه‌های حقوقی، این شاخه به‌عنوان ثبت‌کنندهٔ تکامل قوانین، و توضیح‌دهندهٔ فنی این‌که چگونه این قوانین، در پرتو درک بهتر مبانی مفاهیم گوناگون حقوقی، تکامل پیدا کرده‌اند، دیده شده‌است؛ چنان‌که برخی آن را زیرشاخه‌ای از تاریخ فکری بشر به‌حساب آورده‌اند.
مورخان سدهٔ بیستم، تاریخ حقوق را به شیوه‌ای متنی‌تر، و بیش‌تر در خط فکری مورخان اجتماعی، بررسی کرده‌اند. آن‌ها به نهادهای حقوقی به‌عنوان نظام‌های پیچیده‌ای از قواعد، بازی‌گران، و نمادها می‌نگریستند، و این عناصر را در برهم‌کنش با جامعه، در حال تغییر، وفق دادن، مقاومت کردن، یا ارتقای جنبه‌های خاصی از جامعهٔ مدنی، می‌دیدند. این مورخان حقوقی، بر آن بودند که موارد تاریخی را با استفاده از پارامترهای تحقیق در علوم اجتماعی، نظیر شیوه‌های آماری، ارزیابی اختلاف طبقاتی میان طرفین دعوا، عرض‌حال‌دهندگان، و سایر بازی‌گران فرایندهای گوناگون حقوقی، تجزیه و تحلیل کنند.
با تجزیه و تحلیل برون‌دادهای پرونده‌ها، هزینه‌های معامله، و شمار دعاوی فیصله داده‌شده، این مورخان شروع به تحلیل نهادها، وَرزه‌ها و رویّه‌های حقوقی کردند، و تصویر پیچیده‌تری از حقوق و جامعه، نسبت به آنچه از مطالعهٔ فلسفهٔ حقوق، حقوق قضیه‌محور، و قوانین مدنی قابل تحصیل بود، ارائه کردند.
گمینا لوباوا
گمینا لوباوا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ایواوا واقع شده‌است. گمینا لوباوا ۲۳۶٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
گروه کونکا
شرکت گروه کونکا (Konka Group) یک شرکت چینی با مسئولیت محدود تولیدکننده الکترونیک و محصولات مخابراتی مستقر در شنژن، گوانگدونگ است.
رباط قره‌بیل
رباط قره بیل مربوط به دوره تیموریان - دوره صفوی است و در شهرستان گرمه، روستای فره بیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اندیس تکتکاب
تکتکاب یک اندیس مصالح ساختمانی است که در حوالی شهر بالارود استان خوزستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مارن است.سنگ میزبان این اندیس مارن آغاجاری است و دیرینگی آن به دوران میو- پلیوسن می‌رسد.
گوییاس
گوییاس یکی از ایالت‌های برزیل است که در مرکز این کشور قرار دارد.
مرکز این ایالت شهر گویانیا می‌باشد.
جغرافیا
این ایالت ۳۴۰،۰۸۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. در سال ۲۰۰۹ جمعیت آن ۵،۹۲۶،۳۰۰ نفر تخمین زده شده است.
منابع
سایت رسمی
صاریغ دم‌قلم‌مویی کوهی
صاریغ دم‌قلمویی کوهی (نام علمی: Trichosurus cunninghami) نام یک گونه از سرده صاریغ‌های دم‌قلمویی است.
حسولزگی
حسولزگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ماکو در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چایپاسارحنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
جامع‌چی (گرگر)
جامع‌چی {{ترکی|Çamiçi) {{کردی|Mırtan}} یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در گرگر، آدیامان واقع شده‌است.
الکتروپوراسیون
الکتروپوراسیون (Electroporation) یا electropermeabilization یک روش میکروبیولوژی است که در آن یک با اعمال میدان الکتریکی به سلول‌ها به منظور افزایش نفوذ پذیری غشاء سلولی، اجازه می‌دهد مواد شیمیایی، مواد دارویی یا DNA به سلول منتقل شود (همچنین الکتروترنسفر نیز نامیده می‌شود). در میکروب‌شناسی، فرایند الکتروپوراسیون اغلب برای تبدیل باکتری‌ها، مخمرها یا پروتئین‌های گیاهی به وسیله وارد کردن DNA کدگذاری شده جدید مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر باکتری‌ها و پلاسمیدها با هم مخلوط شوند، پلاسمیدها می‌توانند بعد از الکتروپوراسیون به باکتری تبدیل شوند، هرچند بسته به اینکه چه چیزی منتقل می‌شود پپتیدهای نفوذکننده سلولی یا Cell-Squeezeها می‌توانند مورد استفاده قرار گیرد. الکتروپوراسیون با مکانیزم عبور هزاران ولت در فاصله یک تا دو میلی‌متر سلول‌های معلق در یک دستگاه الکتروپوراسیون کار می‌کند. پس از آن، جمعیت سلول‌ها باید با دقت مدیریت شوند تا آن‌ها فرصتی برای تقسیم شدن داشته باشند، تا سلول‌های جدید شامل پلاسمیدهای تکثیر شده تولید شود. این روند تقریباً ده برابر مؤثرتر از تبدیل شیمیایی است.
الکتروپوراسیون همچنین برای وارد کردن ژن‌های خارجی به سلول‌های در حال کشت، به خصوص سلول‌های پستانداران بسیار مفید است. به عنوان مثال، آن را در روند تولید موش‌های آزمایشگاهی، و همچنین در درمان تومور، ژن درمانی، و درمان مبتنی بر سلول می‌توان استفاده کرد. فرایند وارد کردن DNA خارجی به سلول‌های یوکاریوتی به عنوان transfection شناخته می‌شود. الکتروپوراسیون برای وارد کردن به سلول‌ها در تعلیق با استفاده ازدستگاه‌های الکتروپوراسیون بسیار مؤثر است. الکتروپوراسیون برای استفاده در بافت موجودات زنده اثبات شده‌است. سلول‌های پایه را نیز می‌توان با استفاده از الکتروپوراسیون انتقال داد، و محققان راه حلی برای جایگزینی سلول‌هایشان بعد از ترانسفکشن، ارائه داده‌اند. با این حال، یک نگرانی در مورد الکتروپوراسیون وحود دارد و این است که پس از فرایند الکتروپوراسیون، فرایند بیان ژن(gene expression) بیش از ۷۰۰۰ ژن می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد. این امر می‌تواند مشکلاتی را دربرداشته باشد که بیان ژن باید کنترل شود تا نتایج دقیق و تضمینی ارضا شود.
سیتروئن بیجو
سیتروئن بیجو (Citroën Bijou) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴> ۲۰۷ دستگاه از آن در انگلستان تولید شده‌است.
الکتروپوراسیون
کارهای آزمایشگاهی
الکتروپوراسیون توسط electroporator (وسایل هدفمند ساخته شده برای ایجاد یک میدان الکتریکی در یک محلول سلولی) صورت می‌گیرد. سوسپانسیون سلولی به یک شیشه یا پلاستیک تزریق می‌شود که دارای دو الکترود آلومینیومی در دو طرف آن است. برای الکتروپوراسیون باکتری، معمولاً یک سوسپانسیون حدود ۵۰ میکرولیتر استفاده می‌شود. قبل از الکتروپوراسیون، این سوسپانسیون از باکتری با پلاسمید مخلوط می‌شود که قابل تغییر شود. مخلوط به ظرف تزریق می‌شود، ولتاژ و خازن تنظیم می‌شود، و ظرف به الکتروپوراتورها وارد می‌شود. این فرایند نیاز به تماس مستقیم بین الکترودها و سوسپانسیون دارد. بلافاصله پس از الکتروپوراسیون، یک میلی لیتر از مایع واسط به باکتری‌ها (در ظرف یا لوله Eppendorf) اضافه می‌شود و لوله به مدت یک ساعت یا بیشتر در دمای مطلوب باکتری‌ها قرار داده و به دنبال آن اسکلتی باکتریایی بر روی صفحات آگار قرار می‌گیرد تا بازیابی سلول‌ها و پلاسمید میسر شود.
موفقیت الکتروپوراسیون تا حد زیادی بستگی به درجه خلوص محلول پلاسمید به ویژه در مورد محتوای نمک آن دارد. محلول‌هایی با غلظت زیاد نمک ممکن است موجب تخریب الکتریکی شود (که به عنوان قوس الکتریکی شناخته می‌شود)، که اغلب باعث کاهش پایداری زیستی باکتری‌ها می‌شود. برای بررسی دقیق تر این فرایند، باید به امپدانس خروجی دستگاه الکتروپوراتور و امپدانس ورودی تعلیق سلول (معناگر محتوای نمک) بیشتر توجه شود.
از آنجا که غشای سلولی قادر به عبور جریان نیست (به جز در کانال‌های یونی)، به عنوان یک خازن الکتریکی عمل می‌کند. قرار دادن غشاء در یک میدان الکتریکی با ولتاژ بالا موجب تخریب موقت آن‌ها می‌شود و منافذی را ایجاد می‌کند که به اندازه کافی بزرگ است تا ماکرومولکول‌ها (مانند DNA) بتوانند به سلول وارد یا آن را ترک کنند.
کاربردهای پزشکی
اولین الکتروترنسفر ژن به داخل سلول زنده در سال ۱۹۹۱ مورد استفاده قرار گرفت و امروزه مطالعات کلینیکی زیادی در مورد الکتروترانسفر ژن وجود دارد. این روش برای وارد کردن انواع مختلفی از ژن‌های درمانی برای درمان بالقوه چندین بیماری مانند بیماری‌های سیستم ایمنی، تومور، اختلالات متابولیکی، بیماری‌های مونوژنتیک، بیماری‌های قلبی عروقی، کمردرد و … استفاده می‌شود.
اولین گروه برای بررسی الکتروپوراسیون برای کاربردهای پزشکی توسط لوییس م میر در مؤسسه گاستو روسی رهبری شد. در این مورد، آن‌ها به استفاده از الکتروپوراسیون برگشت‌پذیر در ارتباط با ماکرومولکول‌های غیرقابل نفوذ نگاه کردند. اولین تحقیق در مورد چگونگی استفاده از پالس‌های نانوثانیه در سلول‌های انسانی توسط محققان در مدرسه پزشکی ویرجینیای شرقی و دانشگاه Dominion Old Dom، و در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
با توجه به الکتروپوراسیون برگشت‌ناپذیر، اولین درمان موفقیت‌آمیز تومورهای بدخیم پوستی که در موش‌ها ایجاد شده بود، در سال ۲۰۰۷ توسط گروهی از دانشمندان تکمیل شد که در ۱۲ مورد از ۱۳ موش کاملاً تخریب تومور را به دست آوردند. آن‌ها این کار را با ارسال ۸۰ پالس ۱۰۰ میکروثانیه در ۰٫۳ هرتز با میدان الکتریکی 2500 V / cm برای درمان تومورهای پوست انجام دادند.
استفاده ار ولتاژ بالاتر در کاربرد الکتروپوراسیون در خوک‌ها صورت گرفت تا به‌طور غیرقابل برگشت سلول‌های هدف را در محدوده باریک تخریب کند، در حالی که سلول‌های همسایه را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، و به این ترتیب درمان جدیدی برای سرطان، بیماری قلبی و دیگر بیماری‌هایی است که نیاز به حذف بافت دارند. مؤثر بودن الکتروپوریشن غیرقابل برگشت (IRE) در درمان سرطان انسان با توجه به تلاش جراحان جان هاپکینز و سایر موسساتی که اکنون از تکنولوژی برای درمان سرطان لوزالمعده استفاده می‌کنند اثبات شده‌است، که پیش از این غیرقابل درمان بوده‌است.
همچنین فاز اول مطالعات بالینی از الکتروترانسفر ژن در بیماران مبتلا به ملانوم متاستاتیک گزارش شده‌است. الکتروپوراسیون ژن کدگذاری شده پلاسمید برای اینترلوکین 12 (pIL-12) انجام شد و ایمنی، تحمل پذیری و اثرات درمانی تحت نظارت قرار گرفت. این مطالعه به این نتیجه رسید که انتقال ژن الکترونی با pIL-12 بی خطر و قابل تحمل است. علاوه بر این، واکنش جزئی یا کامل نیز در متاستازهای غیر متداول دور مشاهده شد، که نشان دهنده اثر درمان سیستمیک بود. بر اساس این نتایج، آن‌ها در حال حاضر برنامه‌ریزی برای مطالعه بالینی مرحله دوم هستند. در حال حاضر چندین مطالعات بالینی در مورد الکتروترنسفر ژنی واکسن دی ان ای که توسط پالس‌های الکتریکی انجام می‌شود، وجود دارد که در آن ایمنی، تحمل و اثربخشی ایمن‌سازی تحت نظارت قرار می‌گیرد. اگر چه این روش سیستمیک نیست و به شدت محلی است، اما هنوز هم کارآمدترین راهبرد غیر ویروسی برای وارد کردن ژن است.