cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
برنار آرنو
زندگی حرفه‌ای
آرنو سه سال بعد، زمانی که سوسیالیست‌های فرانسه، به رویکرد اقتصادی محافظه کارانه‌تر تغییر رویه دادند، دوباره به فرانسه بازگشت و به عنوان مدیر ارشد اجرایی یک شرکت کالاهای لوکس (کالاهایی که با افزایش درآمد مصرف‌کنندگان، میزان مصرفشان افزایش می‌یابد) به نام «فیانسیر آگاش» مشغول به کار شد.
کریستین دیور
آرنو با کمک بخش بنگاه سرمایه‌گذاری بانک لازارد و استفاده از سوبسیدهای اعطایی از سوی دولت فرانسه، در ازای اینکه شرکت تعدیل نیرو نداشته باشد، «شرکت کریستین دیور» را خرید، که در بحران ورشکستگی به سر می‌برد.
کمی بعد آرنو مجبور شد تقریباً تمام سرمایه شرکت را به قیمت ۴۰۰ میلیون دلار فروخته و تنها برند باپرستیژ کریستین دیور و فروشگاه «لوبن‌مارشه» را نگه دارد. این فروش، او را قادر ساخت تا ۱٫۸ میلیارد دلار از سهام شرکت LVMH را، در سال ۱۹۸۹ خریداری کند، تا به این طریق کنترل ۲۴٪ درصد از این گروه را در اختیار گیرد.
ال و ام هاش
کمی پس از خریداری ۲۴٪ درصد از سهام ال و ام هاش، بین آرنو و هنری راکمیه؛ رئیس قبلی شرکت لویی ویتون که از شرکت‌های تابعه ال و ام هاش بود، درگیری بر سر قدرت رخ داد.
دیمفوکس
دیمفوکس با فرمول شیمیایی C4H12FN2OP یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 8264 است. که جرم مولی آن 54.123044 [g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
تل آسیابی
تل آسیابی مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان بیضا، بخش بیضاء، روستای هفتخوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برنار آرنو
ال و ام هاش
در عرض کمی بیش از یک سال، آرنو در منازعات دادگاه پیروز شده و راکمیه از کار برکنار شد. در دست گرفتن قدرت در ال و ام هاش، یکی از متبحرانه‌ترین کارهای تجاری در تاریخ فرانسه بوده و باعث شده آرنو به عنوان فردی بدطینت شناخته شود، که به واسطه اخراج‌های متعدد دیگران، به قدرت رسیده‌است. اما با این حال بسیاری از افراد استراتژی کسب و کار آرنو و علاقه‌اش برای ریسک‌پذیری را، قابل احترام می‌دانند.
آرنو با موفقیتی که در کمپانی ال و ام هاش کسب کرده بود، شروع به سر هم کردن تکه‌های سوپرمارکت کالاهای لوکس خود نمود. آرنو از آن زمان تاکنون شرکت را با برنامه توسعه جاه‌طلبانه‌ای پیش برده که کمپانی ال و ام هاش را تبدیل به بزرگ‌ترین گروه تجاری کالاهای لوکس در دنیا کرده‌است.
تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲
تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ نام رویداد ورزش تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۲ برگزار شد. تمام مسابقات آزاد بودند به این معنی که هم مردان و هم زنان اجازه شرکت در یک مسابقه را داشتند. چهار زن در این مسابقات حضور داشتند.
برنار آرنو
ال و ام هاش
آرنو در دهه ۱۹۹۰ با خرید ده‌ها تولیدکننده کالاهای لوکس در اروپا، آمریکای شمالی، آسیا، آمریکای جنوبی و استرالیا شرکتش را تبدیل به یک امپراتوری بزرگ کالاهای لوکس نمود.
کریستین دیور و ال و ام هاش در مجموع ۵۰ مارک از معروف‌ترین تولیدات جهانی را در اختیار دارند. از جمله تولیدات آن‌ها کیف‌های لویی ویتون است، که امروزه در دست بسیاری از خانم‌ها، حتی با مارک‌های تقلبی نیز دیده می‌شود! آرنو امپراتوری‌اش را، طی ۲۰ سال راه‌انداخت، هرچند که او بسیاری از زیرمجموعه‌های ال و ام هاش را، خود به وجود نیاورد، اما درک درستی از پتانسیل آنها، برای جذب مشتری بیشتر داشت و این نکته‌ای بود، که وی را امروز به موفق‌ترین مرد فرانسه تبدیل کرده‌است.
ادغام موفقیت‌آمیز چند تولیدکننده معروف کالاهای لوکس توسط برنار آرنو، سبب شده‌است، تا شرکت‌های دیگری نیز به همین فکر بیفتند. قدمت قدیمی‌ترین شاخه ال و ام هاش، به سال ۱۵۹۳ برمی‌گردد. سهام این گروه به‌طور عمومی در بازار بورس یورونکست پاریس دادوستد می‌شود و بخشی از شاخص کاک ۴۰ است. ال و ام هاش در حال حاضر ۵۶ هزار نفر را به استخدام خود درآورده است. ۴۰٪ درصد از کارمندان ال و ام هاش در فرانسه مشغول به کارند. ال و ام هاش در ۱۵۰۰ فروشگاه معتبر جهان فعالیت داشته و از همین رو بازار وسیعی را برای عرضه محصولاتش، در اختیار دارد.
ولول
ولول یا تویانه واژه‌ای عربی است به معنی ناله شکایت و تبادله. در افغانستان ولول بهای یک دختر را در برابر ازدواج می‌نامند. این فرهنگ پس از ورود اعراب به افغانستان به میراث گذاشته شده است. در افغانستان ۸۰ درصد مردم زمانی که دختر خود را به کسی نامزد می‌نمایند در برابر آن از خانواده داماد پول می‌گیرند. ولول مهریه نیست و پیش از ازدواج گرفته می‌شود. ولول مشابه شیربها در ایران است.
برنار آرنو
ال و ام هاش
طرحی که ال و ام هاش با جدیت آن را کنترل می‌کند، نحوه فروش محصولاتش است و به شدت بر مکان‌هایی که این محصولات به فروش می‌رسد، نظارت دارد. برای مثال تولیدات لویی ویتون فقط از طریق بوتیک‌های این شرکت و با تابلوهای بزرگ لویی ویتون به فروش می‌رسد، که در نقاط مرفه‌نشین شهرهای ثروتمند تأسیس شده‌اند یا این که اجازه فروش محصولات خود را به دیگر فروشگاه‌های عرضه‌کننده محصولات لوکس اعطا می‌کند، مثل فروشگاه هارودس در لندن. از این لحاظ سیاست برنار آرنو با مؤسسان وال‌مارت یا آلدی متفاوت است، که گروه هدف آنان را، قشر متوسط جامعه تشکیل می‌دهد.
برنارد آرنو توانایی ویژه‌ای در کشف استعدادهای بازار دارد. خوب می‌داند چه محصولی را باید در کجا عرضه کرد و چه محصولی در بازاری با استقبال روبه‌رو نخواهد شد و قطعاً به همین دلیل است، که مجموعه تحت مدیریت او بزرگ‌ترین شرکت در عرصه لوازم لوکس است. این شرکت خود دارای ۵۰ زیرمجموعه است، که هر کدام از مارک‌های معروفی هستند و در یک یا چند شاخه، بهترین محصولات را تولید می‌کنند. مقر ال و ام هاش در پاریس است. پس از ادغام موت ات چاندون و هنسی، در سال ۱۹۸۷ لویی ویتون که در آن زمان از بهترین تولیدکنندگان چمدان‌های مسافرتی بود، با دو شرکت پیشین ادغام شد. با مشارکت این شرکت‌ها، ال و ام هاش تشکیل شد. ال و ام هاش تا حد زیادی تحت کنترل کریستین دیور است که برنار آرنو ریاست آن را برعهده دارد.
لویی ویتون
لویی ویتون، که به اختصار ال‌وی نیز خوانده می‌شود، یک خانه مد فرانسوی است، که در سال ۱۸۵۴ تأسیس شد. این شرکت طیف وسیعی از کالاهای لوکس را تولید و ارائه می‌نماید. برند لویی ویتون یکی از پیشروهای صنعت مد در جهان است، که محصولات خود را از طریق بوتیک‌های مستقل، فروشگاه‌های زنجیره‌ای و وب‌سایت شرکت، به فروش می‌رساند.
شرکت لویی ویتون، برای شش سال متوالی (۲۰۰۶–۲۰۱۲) بعنوان با ارزش‌ترین نام تجاری در زمینه کالاهای لوکس در جهان شناخته شده‌است. ارزش این برند، در سال ۲۰۱۲ معادل ۲۵٫۹ میلیارد دلار برآورد گردید. از سال ۱۹۸۹ تاکنون، برنار آرنو مالک برند لویی ویتون می‌باشد. وی از طریق شرکت ال و ام هاش مالک ۴۲٪ از سهام این شرکت می‌باشد.
اعتقادات
آرنو اعتقاد دارد که شرکت برای افزایش انرژی خلاقانه، باید مدیرانی با عشق و علاقه به هنرمندان داشته باشد و به این شکل می‌توانند هنرمندانشان را درک کنند. آرنو که در میان مدیران ارشد اجرایی پیشتاز در جهان، فردی منحصربه‌فرد است، همواره این توانایی را داشته که بین جنبه‌های مالی و خلاقانه کسب و کار، ارتباطی مناسب برقرار کند. او گرچه هیچ وقت به محدود کردن نوآوری طراحانش اعتقاد نداشته اما همواره بر انضباط مالی در خرید، بازاریابی و فروش محصولات شرکتش تأکید کرده‌است.
زندگی خصوصی
برنارد آرنو تاکنون دو بار ازدواج کرده‌است. وی ۵ فرزند دارد و یکی از دخترانش نیز در حال حاضر از مدیران ال و ام هاش است. همسر دوم آرنو، هلن مرسیه، یک پیانیست اهل کبک کانادا و کلکسیونر نت‌های موسیقی می‌باشد.
فرودگاه رتفورد گمستون
فرودگاه رتفورد گمستون (به زبان بومی: Gamston Airport) یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۸۳ متر است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۸۷ ft متری از سطح دریا واقع شده است.
رنگینک کاکل‌یشمی
رنگینک کاکل‌یشمی نام یک گونه از سرده پولک‌موها است.
صفاک
صفاک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان عناقچه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۲ نفر (۱۲۳خانوار) بوده‌است.
نوئل سوتارت
نوئل سوتارت (Noël Soetaert؛ زادهٔ November 23, 1949) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است.
محمد القمودی
محمد القمودی (محمد التليلي بن عبدالله؛ زاده February 11, 1938) یک اهل تونس است.
اوشک (شهرستان استاروگارد)
اوشک یک روستا در لهستان است که در گمینا اوشک (استان پومرانی) واقع شده‌است. اوشک ۱٬۰۱۲ نفر جمعیت دارد.
قازان بیک
قازان بیک ، روستایی است از توابع بخش لطف‌آباد و در شهرستان درگز استان خراسان رضوی ایران
جمعیت
این روستا در دهستان زنگلانلو قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۲۲خانوار) ۴۶۸نفر بوده است.
داراب (دالاهو)
داراب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران.
سید حمیدرضا کاظمی
سید حمیدرضا کاظمی (زاده ۱۳۴۲ در خرم‌آباد) نماینده دوره‌های دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی در حوزه انتخابیه پلدختر و معمولان است. ریئس هیئت نظارت بر انتخابات شوراها کل کشور. سید حمیدرضا کاظمی در انتخابات مجلس دهم در اسفند ۱۳۹۴ با کسب ۱۸٬۹۵۰ رای از مجموع ۵۰٬۶۴۲ رای معادل ۳۷٫۴۲٪ درصد آرا توانست به مجلس دهم راه پیدا کند. در دور یازدهم و در اسفندماه سال ۱۳۹۸ وی با کسب ۲۵۶۸۹ رای معادل ۵۲/۱ درصد آرا حائز اکثریت آرا شد. ref>
عیادت بیماران
عیادت بیماران به عملی خیرخواهانه و انساندوستانه اطلاق می‌شود که در آن فرد یا افراد سالم برای احوالپرسی و آرزوی سلامتی به ملاقات فرد بیمار در بیمارستان یا محل بستری او می‌روند.
توصیه در ادیان
در ادیان زیادی از جمله مسیحیت ، یهودیت و اسلام به عیادت بیماران توصیه شده است. مثلاً در دین اسلام اهمیت زیادی به این موضوع داده شده و عیادت بیمار زیارت خدا نامیده شده است.
یکاویه یک
یکاویه یک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان عناقچه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۴ نفر (۸۶خانوار) بوده‌است.
دیوید لودن
دیوید لودن (زاده ۱۹۴۸) تاریخ‌نگار آمریکایی است.
زندگی
لودن از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه ییل حضور داشت. سپس به دانشگاه پنسیلوانیا منتقل شد و در آنجا لیسانس هنر و کارشناسی ارشد هنر در مطالعات منطقه‌ای جنوب آسیا را دریافت کرد. در سال ۱۹۷۸ دکترای تاریخ خود را از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد.
از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ به عنوان استادیار تاریخ در دانشگاه ویرجینیا تدریس می کرد. لودن سپس به دانشگاه پنسیلوانیا بازگشت و از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۷، استادیار از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷، دانشیار از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹ و استاد کامل از سال ۱۹ تا ۲۰۰۸ تدریس کرد. او همچنین از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ رئیس بخش آسیای جنوبی این دانشگاه بود. در سال ۲۰۰۷ به دانشگاه نیویورک نقل مکان کرد و از آن زمان به عنوان استاد اقتصاد سیاسی و جهانی شدن در دپارتمان تاریخ تدریس کرده است. او همچنین همکار ارشد مؤسسه دانش عمومی و استاد امرتیوس در دانشگاه پنسیلوانیا است.
لودن از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰ سردبیر سری تاریخ های انتقادی مطبوعات دانشگاه پنسیلوانیا بود. مجموعه کتاب های او شامل ۹ کتاب بود.
سمبل جمجمه و استخوان
استخوان‌های ضربدری و جمجمه سمبلی است شامل یک جمجمه انسان و دو استخوان بلند که همدیگر را زیر جمجمه قطع کرده‌اند. چند تعبیر در مورد این سمبل وجود دارد:
- مواد سمی: این سمبل گاهی برای هشدار خطر به کار برده می‌شود. (معمولاً اخطار برای مصرف مواد سمی)
- خشونت: نشانهٔ بعضی از گروه‌ها و نیروهای جنگی و دزدان دریایی.
- اجتماعات برادری: به عنوان نماد اُخوّت و برادری، و پیمان در انجمن‌های برادری-خواهری و بعضی اجتماع‌های مخفی که در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم در تعدادی از دانشگاه‌های امریکا به وجود آمدند.
- سَردر قبرستان: نمادی در سَردر قبرستان‌های اسپانیایی
حقیقت استفاده از استخوان‌های ضربدری و جمجمه به سَردر قبرستان‌های اسپانیایی بر می‌گردد. در اصل این سمبل با مفهوم «مرگ» معنا پیدا کرده و از آن نشأت می‌گیرد. در سال ۱۸۲۹ در ایالت نیویورک ناچار شدند که بطری‌های حاوی سم را برچسب گذاری کنند. سمبل استخوان ضربدری و جمجمه از سال ۱۸۵۰ روی این بطری‌های به کار گرفته شد. قبلاً طیف وسیعی از موتیف و شکل‌ها استفاده می‌شد مانند: «+++» و اسکلت در سال ۱۸۷۰ تولید کننده‌های سَم شروع کردند به استفاده از بطری‌های لاجوردی روشن که برآمدگی‌هایی با طرح‌های مختلف روی بطری داشت که می‌شد در تاریکی نیز بطری سَم را تشخیص داد. اما در دهه ۱۸۸۰ استخوان ضربدری و جمجمه همه گیر شده بود و شرکت‌ها دیگر از بطری‌های رنگی استفاده نمی‌کردند. در حال حاضر نیز این این ترکیب سمبل استاندارد معرفی مواد سَمی است. به این دلیل که این سمبل به طور کلی و در بازی بچه‌ها نماد دزدان دریایی است و جنبه منفی مرگ تا حدی دستخوش فضای کودکانه و فانتزی قرار گرفته، در آمریکا نماد دیگری برای توجه به مواد سمی برای کودکان طراحی شده به اسم «آقای یوک».
پرچم دزدان دریایی
جالی راجر اسمی است برای اشکال متنوع پرچم که معرف خدمه و سرنشینان کشتی است که به آن کشتی دزدان دریایی گفته می‌شود. این پرچم امروزه به شکل استخوان‌هایی با ترکیب X شکل و جمجمه انسان در زمینه ایی سیاه رنگ مورد توجه‌است. این طرح توسط بسیاری از دزدان دریایی مانند کاپیتان «ادوارد انگلند» و «جان تی لر» مورد استفاده قرار می‌گرفت. بعضی از پرچم‌ها شامل ساعت شنی هم می‌شد. بقیه سمبل‌ها نشان دهنده مفهوم مرگ در قرون ۱۷ و ۱۸ اروپا بود. طبق شواهد این پرچم‌ها برای ترساندن طعمه‌های دزدان دریایی و تسخیر کشتی بدون درگیری استفاده می‌شد. پیامی که این پرچم داشت نشان دهنده شروع درگیری خونین و مواجهه با انسان‌هایی یاغی و قانون شکن بود. از زمانی که قدرت دزدان دریایی افول کرد، نیروهای جنگجوی بسیاری از این سمبل استفاده کرده‌اند. در طراحی استخوان ضربدری نوعی در حالتی که نشان دهنده نوعی نشان یا پرچم پیروزی است، نسبت دادن و مورد توجه قرار دادن صفات درنده خویی دزدان دریایی به چشم می‌خورد. اولین نشانه و مورد ثبت شده‌استفاده از استخوان ضربدری و جمجمه مربوط می‌شود به ششم دسامبر سال ۱۶۸۷ که به جای نصب بر روی کشتی در خشکی دیده شده‌است. پرچم سیاه پنج سال قبل از اینکه اسم جالی راجر عمومیت پیدا کند شناسایی شد. بر اساس دستاوردهای امروزی تخمین زده می‌شود که کاپیتان مارتل در سال ۱۷۱۶، ادوارد تیچ، چالز وین و ریچارد ورلی در سال ۱۷۱۸ و هاول دیویس در سال ۱۷۱۹ از پرچم سیاه استفاده کرده‌اند. در بعضی منابع فرعی اولین ترکیب زمینه سیاه، استخوان ضربدری و جمجمه در سال ۱۷۰۰ توسط «امانوئل وین» گزارش شده‌است. با پایان گرفتن جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۷۱۴ تعدادی از کشتی‌های تجاری مسلح به کشتی دزد دریایی تبدیل شدند. همه از پرچم‌های سرخ و سیاه استفاده می‌کردند اما طرح‌هایی اختصاصی هم به آن اضافه می‌کردند. برای مثال ادوارد انگلند از سه پرچم استفاده می‌کرد، پرچمی سیاه رنگ که به تیرک اصلی می‌آویخت و به تیرک جلوی کشتی نمونه قرمز رنگ را استفاده می‌کرد و به عنوان نشان و افتخار پرچم ملی انگلستان را مورد استفاده قرار می‌داد.
شرکت ملی نفت
شرکت ملی نفت به اختصار NOC خوانده می‌شود، به کمپانی نفتی گفته می‌شود، که به‌طور کامل یا اکثریت سهام آن، متعلق به یک دولت ملی می‌باشد. اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده، در سال ۲۰۰۷ اعلام نمود؛ که ان‌اوسی‌ها، ۵۲٪ درصد از تولید جهانی نفت و ۸۸٪ درصد از ذخایر اثبات شده نفت خام را، در اختیار دارند.
سمبل جمجمه و استخوان
انجمن‌های برادری
استخوان ضربدری و جمجمه به عنوان نماد اخوت، برادری و پیمان در انجمن‌های برادری، خواهری و بعضی اجتماع‌های مخفی که در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم در تعدادی از دانشگاه‌های آمریکا به وجود آمدند. نمونه بسیار واضع این انجمن‌ها، انجمن جمجمه و استخوان‌ها است که انجمنی مخفی در دانشگاه ییل به حساب می‌آید. این سمبل با ترکیب‌های متنوع برای انجمن‌ها، تیم‌های ورزشی و کلاب‌ها در آمریکا و اروپا مورد استفاده قرار می‌گیرد. گروه‌های برادری دیگری که از این ترکیب به عنوان سمبل گروه یا در مراسم مذهبی از ان استفاده می‌کنند، مانند درجه و نشان شوالیه‌های گروه‌های فراماسونری. در گروه‌های برادری صیف وسیعی از ترکیب استخوان‌ها و جمجمه به کار گرفته شده‌است که هدف بیشتر این گروه‌ها القاء حس ترس در مخاطب است. در برخی گروه‌ها خشونت و ترس و در برخی مانند فراماسون‌ها سمبل مراسم مذهبی و از منابع مذهبی اخذ شده‌است. در بعضی دیگر از گروه‌ها به منزله عاقبت وخیم و وحشتناک خیانت، فاش کردن اسرار گروه و شکستن سوگند است.
شرکت ملی نفت
با توجه به افزایش تسلط این شرکت‌ها بر ذخایر جهانی، اهمیت شرکت‌های ملی نفت، نسبت به شرکت‌های نفتی بین‌المللی (که به اختصار؛ آی‌اوسی IOC خوانده می‌شوند)، مانند اکسان موبیل، بی‌پی یا رویال داچ شل، در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است.
سمبل جمجمه و استخوان
انجمن‌های برادری
محفل جمجمه و استخوان یک انجمن مخفی است و پایگاه آن از بدو تأسیس تا به امروز در دانشگاه «ییل» در ایالت «کانکتیکات» آمریکا بوده‌است. از آنجا که این محفل بسیار اسرارآمیز است و کسی نمی‌داند
شرکت ملی نفت
همچنین در حال حاضر دیده می‌شود که شرکت‌های ملی نفت نیز، به‌طور فزاینده‌ای، در خارج از مرزهای ملی خود، سرمایه‌گذاری می‌کنند. از بزرگترین شرکت‌های ملی نفت می‌توان به: سعودی آرامکو، شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی نفت چین، استات اویل، شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، گازپروم، روس‌نفت، شرکت نفت هند، مؤسسه نفت کویت، ادنوک، شرکت ملی نفت نیجریه، قطر پترولیوم، شرکت ملی نفت فلات قاره چین، شرکت نفت و گاز طبیعی هند، اورلن، پمکس، پتروبراس، سونانگول، سوناطراک، پرتامینا، پترولئوس دی ونزوئلا و پتروناس، اشاره کرد.
سمبل جمجمه و استخوان
انجمن‌های برادری
که در جلسات مخفی اعضای آن چه می‌گذرد، حرف‌ها و شایعه‌های زیادی پشت سرشان وجود دارد. شاید باور نکنید اما خیلی از حادثه‌های مهم دنیا از تولید بمب اتم گرفته تا قتل کندی را به تصمیماتی که پشت درهای بسته این انجمن گرفته می‌شود، نسبت داده‌اند.
تولد یک انجمن سری
انجمن جمجمه و استخوان توسط دانشجوی جوانی به نام ویلیام هانتینگتون راسل تأسیس شد. راسل یک سال تمام در آلمان تحصیل‌کرد و با اعضای فرقه‌های سری مختلف نشست و برخاست کرد؛ ارتباطی که خیلی‌ها آن را پایه و اساس راه‌اندازی انجمن می‌دانند. ویلیام بعد از بازگشت به کشورش دنبال فرصت مناسبی بود تا انجمن مشابهی را تشکیل بدهد. این فرصت در سال ۱۸۳۲ در زمان اختلاف انجمن‌های مختلف دانشگاه بر سر اهدای جوایز فصلی به دست آمد. ظاهراً ویلیام راسل برای شرکت در این مراسم (که البته کمی هم سری بوده) دعوت نشده بود. این مسئله برای ویلیام گران تمام شد و او همراه یکی از همکلاسی‌هایش به نام «الفونسو تافت» رسماً انجمن مستقلی به نام محفل جمجمه و استخوان تأسیس کرد و این، آغاز ماجرای این انجمن اسرارآمیز بود.
آن سوی دیوارهای انجمن
تعداد اعضای محفل جمجمه و استخوان زیاد نیست، چون این انجمن هر سال فقط ۱۵ عضو می‌پذیرد. همین مسئله باعث شده که در هر دوره زمانی چیزی بیش از ۸۰۰ عضو زنده در سراسر جهان نداشته باشد.
این انجمن تا به حال هیچ شعبه دیگری نداشته. البته در سال ۱۸۷۰، شعبه‌ای در دانشگاه «وسلیان» به نام محفل جمجمه و استخوان بتا تشکیل شد اما عمر آن دو سال بیشتر طول نکشید، چون در سال ۱۸۷۲ اعضای انجمن جدید به خاطر ایجاد شعبه‌های بیشتر برای محفل، با انجمن اصلی اختلاف نظر پیدا و به دنبال آن اعلام استقلال کردند. مدتی بعد هم نام انجمن خود را تغییر دادند و کلاً خط مشی خودشان را از محفل اصلی جدا کردند. پذیرفته شدن در محفل اصلاً آسان نیست و ۱۵ عضو از میان ورودی‌های هر سال با توجه به توانایی‌های خاص و شرایط اجتماعی‌شان انتخاب می‌شوند و از آن‌ها برای شرکت در انجمن دعوت می‌شود. بعد از موافقت فرد، تازه سختی‌ها شروع می‌شوند و فرد منتخب باید برای نشان دادن لیاقتش یک‌سری ماموریت‌های ویژه انجام بدهد. اینکه این ماموریت‌ها چه‌چیزی هستند از یک فرد به فرد دیگر فرق می‌کند ولی معمولاً کارهای عجیب و غیرقابل پیش‌بینی‌ای هستند؛ از کلوچه فروختن دم در دانشگاه گرفته تا خواندن وسط درس استاد. شایعاتی هم وجود دارد مبنی بر اینکه پس از پذیرش نهایی، به هر عضو جدید ۱۵ هزار دلار تعلق می‌گیرد!
استخوان‌های سخنگو!
بعد از عضوگیری نوبت به برگزاری جلسات می‌رسد؛ بهتر است بدانید که جلسات مخفی انجمن در ساختمان اصلی آن که «مقبره» نامیده می‌شود برگزار می‌شوند. اعضای این انجمن به نام مخصوصی شناخته می‌شوند. از آنجا که اسم آن محفل جمجمه و استخوان است، پس حتماً می‌توانید حدس بزنید که آن‌ها به چه نامی خوانده شوند! بله، به هر عضو محفل«آقای استخوان» گفته می‌شود. البته از آنجا که چند سالی است محفل عضو مؤنث هم می‌پذیرد، احتمالاً عنوان «خانم استخوان» هم تا چند وقت دیگر باب می‌شود! نکته جالب اینجاست که در این محفل تا چند وقت پیش مردسالاری بود؛ یعنی هیچ زنی حق ورود به انجمن سری را نداشت. این درحالی بود که کلاس‌های دانشگاه «ییل» از ۱۹۶۹ به صورت مختلط برگزار می‌شد اما این فضای انجمن اسرارآمیز تا ۱۹ سال پیش همچنان مردانه بود تا اینکه در ۱۹۹۱ قرار شد هفت نفر از ۱۵ عضو انتخابی را دخترها تشکیل بدهند. در این بین بعضی از اعضا با ورود جنس مخالف به محفلشان مخالف بودند. به همین دلیل قفل‌های «مقبره» را عوض کردند تا از ورود آن‌ها جلوگیری کنند. در نهایت قرار شد تمام اعضای آن دوره انجمن با یک رأی‌گیری تکلیف را روشن کنند. در آخر هم رأی به نفع خانم‌ها تمام شد اما یک روز قبل از مراسم عضویت آنها، گروهی به رهبری «ویلیام باکلی» از مقامات قضائی نامه‌ای گرفتند که فعلاً ورود زنان به محفل ممنوع است و قوانین انجمن باید بازنگری شوند. در مقابل، گروهی هم به سرپرستی «جان کری» از حضور زنان در انجمن حمایت می‌کردند. بحث بین این دو گروه حسابی بالا گرفت و حتی مجله نیویورک تایمز در آن روزها صفحه اول خود را به این خبر اختصاص داد. بالاخره یک سال بعد در ۱۹۹۲ رأی‌گیری دیگری انجام شد که نتیجه‌اش پیروزی مجدد خانم‌ها بود و از آن زمان تا به حال، انجمن عضو زن هم می‌پذیرد.
منابع
۱-Skull and crossbones (poison)، www.en.wikipedia.org - مشاهده شده در تاریخ ۱۴/۱/۱۳۹۰ ۲- Skull and crossbones (fraternities and sports)، www.en.wikipedia.org - مشاهده شده در تاریخ ۱۲/۱/۱۳۹۰ ۳- Skull and crossbones (military)، www.en.wikipedia.org - مشاهده شده در تاریخ ۱۲/۱/۱۳۹۰ ۴- The Skull and Bones Society، www.educate-yourself.org - مشاهده شده در تاریخ ۱۲/۱/۱۳۹۰
رزیدنت ایول: انقراض
رزیدنت ایول: انقراض سومین فیلم از سری فیلم‌های رزیدنت ایول و در سبک علمی تخیلی و ترسناک است که بر اساس مجموعه بازی‌های ویدئویی ترس و بقا شرکت کپ‌کام، رزیدنت ایول ساخته شده‌است. کارگردانی این فیلم برعهده راسل مالکهی و به نویسندگی و تهیه‌کنندگی پل دبلیو. اس. اندرسون تولید شد. جرمی بولت، برند آیشینگر، ساموئل هادیدا و رابرت کالزر از دیگر تهیه‌کنندگان این فیلم هستند.
رزیدنت ایول: انقراض در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۷ در روسیه، ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ در مکزیک و آمریکا و در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۷ در بریتانیا منتشر شد. دنباله‌ای بر این فیلم با عنوان رزیدنت ایول: زندگی پس از مرگ در سال ۲۰۱۰ اکران شد.
داستان
این فیلم در ادامه داستان رزیدنت ایول: آخرالزمان است. ویروس تی در بیشتر شهرها و کشورهای جهان شیوع یافته و جمعیت زیادی در سرتاسر دنیا به زامبی تبدیل شدند. آلیس که موفق به فرار از شهر راکون شده بود، در فکر یافتن مکانی بود که وبروس تی به آنجا نرسیده باشد. پس از مدتی او با کاروانی از بازماندگان مواجه می‌شود. رهبر این کاروان کلر ردفیلد (با بازی الی لارتر) و کارلوس اولیویرا (با بازی اودد فهر) هستند که مأموریت دارند، بازماندگان را به مکانی امن منتقل کنند. آلیس پس از مواجهه با این کاروان، به آنها برای یافتن مکانی امن کمک می‌کند. او متوجه می‌شود که آلاسکا هنوز به ویروس تی دچار نشده‌است. او در نهایت به کاروان کمک کرده تا به آلاسکا منتقل شوند اما خود وارد آزمایشگاه آمبرلا شده تا انتقام خود را از آن بگیرد. سرانجام او موفق می‌شود دکتر سم آیساکس را که اینک به یک هیولا تبدیل شده بود نابود کند.
علی کاظمینی
علی کاظمینی (Ali Kazemaini؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
رنگینک کاکل‌زری
رنگینک کاکل‌زری نام یک گونه از سرده پولک‌موها است.
محوطه ۳۷ قمرود
محوطه ۳۷ قمرود مربوط به هزاره ۶ تا ۴ قبل از میلاد است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای البرز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۰۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کامرون اینترنشنال
کامرون اینترنشنال (انگلیسی : Cameron International) (سابقاً شرکت کوپر کامرون) شرکت نفتی آمریکایی است، که ساختمان مرکزی آن، در هیوستون، تگزاس قرار دارد.
این شرکت، در فهرست فورچون ۵۰۰ بوده و یک کمپانی تخصصی حفاری و عملیات سرچاهی است. کمپانی کامرون ارائه دهنده خدماتی چون کنترل فشار، سیستم‌های پردازش، کنترل جریان، سیستم‌های فشرده سازی و همچنین مدیریت پروژه در صنایع نفت و گاز می‌باشد.
در حال حاضر، تعداد کارکنان شرکت کامرون اینترنشنال؛ در حدود ۲۰،۰۰۰ نفر است. نام این کمپانی در سال ۲۰۰۶ از کوپر کامرون کورپوریشن به‌طور رسمی، به کامرون اینترنشنال تغییر یافت.
قمصر
قَمصَر شهری از توابع بخش قمصر شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است.
قمصر در ۲۷ کیلومتری جنوب شهرستان کاشان و به صورت دره‌ای با ابعاد تقریبی ۹ و ۵ کیلومتر است. شهرت قمصر به اعتبار گلاب و کیفیت گل محمدی آن است. به علت آب‌وهوا و خاک مناسب (لوم: مخلوطی از شن و رس)، گل محمدی آن مرغوبیت بسیاری دارد. در سال‌های ۱۳۵۴–۱۳۵۲ کارشناسان بلغاری با بررسی گل سرخ محمدی قمصر دریافتند که در سنجش با نمونه‌های همگون در دیگر نقاط کشور از کیفیت بسیار بهتری برخوردار است. از همین رو، برخی صنایع پیشرفتهٔ عطرسازی جهان به کاربرد اسانس عطر گل محمدی قمصر روی آورده‌اند.
تاریخچه و آثار تاریخی
نام قمصر به صور «قُمسر» و «کُمسر» نیز ضبط شده‌است. جزء «قُم» در قمصر با واژهٔ کوم، به معنای قنات، شاید بی‌ارتباط نباشد. کشف چند مسکوک در پای کوه‌های اشک در شمال شرقی قمصر، که قدمت آن‌ها حتی به زمان هخامنشیان می‌رسد، این فرض را تقویت می‌کند که احتمالاً تاریخچهٔ آن به قبل از اسلام می‌رسد، هرچند در این باره با قطعیت نمی‌توان سخن گفت. قمی، از مورخان محلی قرن چهارم، در ذکر قرا و مزارع کاشان، از قمصر نام نبرده، در حالی که نام روستاهای نزدیک به قمصر، یعنی قزاآن و قهرود و جوشقان (با ضبط خونجان)، را ذکر کرده‌است. به نوشتهٔ راوندی، در حملهٔ ملک سلجوقی بن محمد بن ملکشاه سلجوقی به ناحیهٔ کاشان در ۵۳۲ ق، قمصر ویران شد. در سال۷۰۰ ق، کاشانی در توصیف صنعت کاشی دربارهٔ سنگی معروف به سنگ قمصری و سنگ لاجورد معروف به سلیمانی، که معدن آن در قریهٔ قمصر بوده، مطالبی آورده‌است. در قرن هشتم، حمدالله مستوفی قمصر را دهی در ولایت کاشان خوانده که در آن حشیش (گیاه) نادر بوده و کوه‌های قمصراز منابع تأمین آب کاشان بوده‌است. در شمال قمصر سدی تاریخی قرار دارد که برخی بانی آن را سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه دانسته‌اند و برخی زمان آن را به دورهٔ سلطان جلال‌الدین ملکشاه سلجوقی (۴۸۵–۴۶۵ ق) نسبت داده‌اند. شواهد حاکی است که سد مربوط به ملکشاه سلجوقی به مرور زمان تخریب شده و مجدداً در دورهٔ صفویه (شاه عباس اول) سد فعلی بر روی شالودهٔ سد باقی‌مانده از سد دوره سلجوقی احداث شده‌است. این سد در پی سیل سال ۱۳۳۵ از کار افتاده است. در زمان شاه عباس دوم صفوی (حک: ۱۰۵۲–۱۰۷۷)، ملا محسن فیض کاشانی در قمصر سکونت داشت و شاه گاه به دیدار او می‌رفت. بسیاری از بناهای شاهانه و حوض و استخر و عمارت مخصوصی در باغ و خانهٔ ملا محمدمحسن فیض کاشانی در قمصر به دستور شاه عباس دوم ساخته شده‌است. کاروانسرای شاه عباسی یا کاروانسرای گبرآباد در ۵ کیلومتری قمصر از دیگر آثار تاریخی آن است. از دیگر آثار تاریخی قمصر بقعهٔ امامزاده شاهسواران است که بر فراز بلندترین قلهٔ کوهسار میان قمصر و قهرود قرار دارد. این بقعه دارای دو در چوبی به تاریخ ۸۸۷ و ۹۰۲ ق است. در لوحهٔ مرمرین ستونی در داخل بقعه تاریخ ۹۰۱ و بر در ورودی کنده‌کاری‌شدهٔ بقعه تاریخ ۹۹۵ دیده می‌شود. در دورهٔ قاجار، قمصر از قرای معتبر و بهترین ییلاق کاشان و دارای باغ‌های فراوان و آب‌های گوارا و گلاب معروف بود.
یکی از آثار تاریخی قمصر گورستان تاریخی فیض است که در نزدیکی خانهٔ ملامحسن فیض قرار دارد. قدیمی‌ترین سنگ قبر موجود در گورستان مربوط به سکینه (به احتمال بسیار، دختر علم‌الهدی و نوهٔ ملامحسن فیض) است (زیرا پس از نام سکینه واژه‌ای ناخوانا و پس از آن نام علم‌الهدی آمده است). تاریخ حک‌شده روی این سنگ عبارت است از: فی السادس و العشرین عن شهر جمادی الاولی من...سبع و خمسین و مائه الف من هجره سیدالرسل برابر با شانزدهم ماه جمادی الاول هزار و صد و پنجاه و هفت از هجرت (۲۸۵ سال پیش).
آب و هوا
آب و هوای قمصر به علت ارتفاع نسبتاً بالا از سطح دریا (از ۱۷۰۰ تا ۲۰۰۰ متر) و محصور بودن در بین چندین کوه و وجود باغ‌ها و درختان نسبتاً معتدل است. آمار طولانی‌ مدت از بارندگی آن در اختیار نیست، اما آمار ایستگاه‌های محلی حکایت از این دارد که میانگین بارندگی آن حدود ۱۹۰ میلی‌متر است. بیشینهٔ دما در تابستان به ۳۵ درجه می‌رسد و کمینهٔ دمای ثبت‌شده در زمستان حدود ۱۹- است.
زبان و لهجه
زبان ساکنان قمصر اساساً فارسی است. البته در بیان مطالب و نحوه تلفظ لغات و به کاربردن صدای حروف (کسر و فتح و ضم) تفاوت‌هایی دیده می‌شود که این خود متأثر حضور مردم کاشان در این منطقه است. از دیدگاه زبان‌شناسی علمی نیز زبان ساکنان قمصر فارسی است، و گویش و لهجهٔ این منطقه با لهجهٔ کاشانی اندکی تفاوت دارد. از حیث زبان‌شناسی تاریخی، زبان و گویش ساکنان برخی از روستاهای بخش قمصر نظیر قهرود کاملاً با زبان فارسی امروزی متفاوت است و به‌طور کلی به علت در حاشیه ماندن این روستا از تحولات تاریخی و دگرگونی‌های فرهنگی و روحیه مقاومت و پایداری در برابر تجدد زبان کنونی ساکنان این روستا زبان پهلوی ساسانی است و به‌طور کامل رواج دارد. در محاورهٔ معمول ساکنان قمصر، الفاظ و لغات خاص و غیر مرسوم و نامأنوس زیادی به کار می‌رود که تعداد آن‌ها اندک نیست و این نیازمند بررسی بیشتر است.
محصولات
قمصر علاوه بر گلاب و عرقیات گیاهی محصولات دیگری هم دارد از جمله عصاره یا عطر گل محمدی که به کشورهای اروپایی صادر می‌شود، آلوچه یا گوجه‌سبز خشک شده، جوزقند (الگ یا نوعی هلوی پوست‌کندهٔ خشک‌شده و پرشده با پودر بادام و هل و شکر و آرد نخودچی)، صابون محلی، قالی دست‌بافت (این سه مورد اخیر در سال‌های اخیر تقریباً از رونق افتاده‌اند) که البته در چند سال گذشته و از سال 1398 شمسی جوزقند قمصر جز میراث ناملموس ثبت گردیده است. گلاب قمصر شهرت جهانی دارد و هر سال خانهٔ کعبه با آن شسته می‌شود.
دین
دین اکثر مردم این شهر اسلام و مذهب آن‌ها شیعه ‌ است.
وقایع طبیعی
از وقایع این شهر می‌توان زلزلهٔ مهیب سال ۱۲۶۰ و سیل سال‌های ۱۳۳۵ و ۱۳۸۶ را نام برد.
تاریخچهٔ گل و گلاب
برای انواع گل رز (Rose) در فارسی نام‌هایی مانند سرخ‌ گل و گل محمدی یا گل چای ذکر شده‌است. البته این نام بیانگر تنوع گسترده گونه‌های آن نیست زیرا تاکنون بیش از ۲۰۰۰۰ گونه گل رز شناخته شده‌است. این گل گذشته از آن که سر دسته تیره مهمی از گیاهان است از نظر ساختمان، رنگ و عطر گل‌هایش کامل‌ترین نوع گل است و تاکنون هیچ‌یک از جنس‌ها و نژادهای متنوع گیاهان در تنوع و تکامل به پای این گل نرسیده‌است. نژاد گل سرخ به ۷ دسته تقسیم شده‌است:
سرخ گل فرانسه نسترن گل چای سرخ گل با گل‌های متعدد سرخ گل مینیاتور سرخ گل بنگال سرخ گل ایران در بین گونه‌های متنوع رزها و سرخ‌گل‌ها، سرخ گل ایران یا گل محمدی، که از خانوادهٔ Rosaceus است و در منابع مختلف و در کشورهای غربی و انگلیسی زبان به Domask Rose معروف است، منحصر به ایران است و طبق نظر اکثر کارشناسان زیست گیاهی گونهٔ مذکور از ابتدا در ایران پرورش یافته و از این کشور به دیگر نقاط جهان پخش شده‌است.
گل محمدی یا طلای معطر از نظر ویژگی‌های فیزیکی و شکل ظاهری دارای خصوصیات زیر است:
گل نیمه پر پر، صورتی رنگ و بسیار خوشبو، برگ‌گل‌ها به شکل تخم مرغی، دارای ۵ تا ۷ برگچه و یک دم برگ، شکل گیاه آن بوته‌ای پر پشت با بلندای نزدیک به ۱٫۵ متر، دارای خارهای ریز بیشمار روی ساقه‌ها به ویژه در ساقه‌های جوان آن.
برای تهیه بهترین گلاب در ماه‌های اردیبهشت و خرداد، باید گل‌های محمدی قبل از طلوع آفتاب چیده شوند و به دستگاه‌های گلاب‌گیری منتقل شوند. انواع گلاب، ساده، دوآتشه و ممتاز می‌باشد.
در نشستی در ۱۳۷۴/۹/۲۲، که با حضور ریاست انجمن باغبانی ایران و شماری از استادان دانشگاه‌های ایران برگزار شد، گل سرخ محمدی با ویژگی‌های مذکور به عنوان گل ملی کشور تأیید و برگزیده شد.
منابع
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳
قمصر گذشته، حال، آینده نویسنده:هادی اکبری
http://www.qamsar.ir https://web.archive.org/web/20130313151848/http://sartar.ir/%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D9%86.html
شروین جزایری
شروین جزایری (زاده ۵ مرداد ۱۳۳۳ - درگذشته ۱۰ شهریور ۱۳۵۱) کوهنورد ایرانی بود. در پای دیواره بند یخچال در منطقهٔ پس قلعه تهران و نزدیکی پناهگاه شیرپلا، جان‌پناهی به نام جان‌پناه شروین وجود دارد که پس از سقوط و کشته شدن وی به یادش بنا شده‌است
شرح حادثه
فردای آن روز (جمعه ۱۰ شهریور ۱۳۵۱) شروین روی دیوارهٔ ۲۰۰ متری بند یخچال در حال سنگ نوردی بوده که حدود ۱۵ متری انتهای مسیر، میخ از شکاف درآمده و شروین این را اعلام می‌کند و بلافاصله پاندول می‌شود و بعد سقوط می‌کند. زمان سقوط با خودش سنگ هم می‌برد که این سنگ‌ها روی مخچهٔ او اصابت می‌کنند. حسین حاج محسنی، و جواد تاجدار هم به پایین پرت می‌شوند. حسین حاج محسنی زمان سقوط، سنگ به شکمش کشیده می‌شود و شکم او دچار پارگی می‌شود، جواد تاجدار نیز از ناحیهٔ کمر به شدت آسیب می‌بیند. همگی به بیمارستان رضا پهلوی سابق (شهدای میدان تجریش) منتقل می‌شوند که شروین جان می‌سپارد و جواد تاجدار از آن تاریخ به بعد کوهنوردی را به دلیل آسیب شدیدی که دیده بوده به‌کلی کنار می‌گذارد.
جان‌پناه شروین
در مراسم هفت شروین اسامی قبول‌شدگان کنکور اعلام و شروین در مدرسهٔ عالی علوم بانکی قبول می‌شود، حسین حاج محسنی، هم‌طناب او (دانشجوی دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران که بعد از انقلاب در سال ۱۳۶۷ در زندان اعدام شد)، یک روز بعد از مراسم چهلم شروین توسط باشگاه کاوه، مادر او را به پس قلعه دعوت می‌کند. بعد از دو راهی گذر مهدی، جمعیتی تا بند یخچال ایستاده بودند و کیسه‌های شن و ماسه را دست به دست می‌دادند. مادر شروین می‌گوید وقتی این همه شور و همبستگی را در مردم دیدم، حس کردم شروین کنار ماست و خودم هم به میان جمعیت برای کمک رفتم.
او به مادرش گفته بوده «من عاشق کوه هستم و آرزو دارم در کوه بمیرم»
او که هنگام مرگ فقط ۱۸ سال داشت در قطعه ۸، ردیف ۶۵، شماره ۳۹ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
سیارک ۹۲۶۰
سیارک ۹۲۶۰ نه هزار و دویست و شصتمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ اکتبر ۱۹۵۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵.۵ است.
محمد خدابخشی
محمد خدابخشی (متولد 1350 در الیگودرز) نمایندهٔ مجلس از حوزهٔ انتخابیهٔ الیگودرز در استان لرستان در دورهٔ دهم و دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی ایران است.
محمد خدابخشی دارای مدرک دکتری تخصصی ریاضی کاربردی گرایش تحقیق در عملیات، دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران است. وی رییس انجمن ایرانی تحلیل پوششی داده ها، عضویت در هیئت مدیره انجمن ایرانی تحقیق در عملیات، عضویت در هیئت مدیره شورای انجمن های علمی ایران، مدیر دانشجویی صندوق رفاه دانشجویان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و مشاور معاونت اجرایی مجلس شورای اسلامی را در کارنامه خود دارا است. وی از خرداد ۹۵ تاکنون نماینده مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه الیگودرز است.
خدابخشی با کسب ۲۰٬۹۹۱ رای از مجموع ۷۱٬۲۰۱ رای (۲۹٫۴۸٪ آرا) به مجلس دهم راه پیدا کرد. وی در این مجلس به عنوان سخنگوی کمسیون تلفیق برنامه ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران فعالیت داشت. او هم چنین در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی با کسب ۲۹٬۳۸۱ رای از مجموع ۵۹٬۵۸۷ رای (۴۹٫۳۱٪ آرا) از به مجلس راه پیدا کرد.
رامه پائین
رامه پایین، روستایی از توابع بخش آرادان شهرستان گرمسار در استان سمنان ایران است . ورودی مسیر این روستا در ۴۰ کیلومتری جاده ی گرمسار به سمنان،در محدوده ی ده نمک میباشد، مسیر رسیدن به این روستا تا قسمتی بصورت جاده ی آسفالته (حدود۵ کیلومتر)و مابقی مسیر بصورت جاده ی خاکی و ناهموار میباشد که در فصل بارندگی عبور و مرور در این مسیر به سختی صورت می گیرد.این مسیر از روستای چهارطاق نیز عبور میکند. این روستا به دلیل قرار گرفتن در دره و برخورداری از آب فراوان دارای پوشش گیاهی سرسبزی است که اغلب بصورت باغ های میوه و مرکبات می باشد. در این روستا درختان میوه نظیر سیب، به، آلو، زردآلو، گردو به وفور دیده می شود. روستای رامه از دوبخش رامه بالا و رامه پایین تشکیل شده. اهالی این روستا اکثرا در شهر گرمسار و آرادان ساکن هستند و فقط در فصل های بهار و تابستان و اوایل پاییز که آب و هوا معتدل است و زمان رسیدگی به باغات و برداشت محصول می باشد در روستا ساکن می شوند. در فصل های سرد سال مخصوصا در فصل زمستان به علت بارش سنگین باران و برف، مسیر رسیدن به روستا اغلب مسدود می شود و رفت و آمد به روستا دشوار می شود. این روستا در فصل های سرد سال اغلب خالی از سکنه می باشد و فقط چند نفر از اهالی برای مراقبت و نگهبانی از روستا در آنجا میمانند و مابقی اهالی در شهر ساکن می شوند و فقط گاهی برای سرکشی به باغ خود به روستا میروند. این روستا از جنبه ی تاریخی نیز دارای اهمیت می باشد و قدمت تاریخی دارد. در مجاورت این روستا قطعه ای تاریخی بنام قلعه ی ضحاک وجود دارد ولی به دلیل قرار گرفتن این قلعه در ارتفاع بالای کوه دسترسی به آن بسیار دشوار و پرخطر میباشد. در کوه های اطراف این روستا حیواناتی از قبیل قوچ و کل و گراز دیده میشوند.
جمعیت
این روستا در 55 کیلمتری شمال شرقی شهرستان گرمسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
اوشک (شهرستان اوشوینچیم)
اوشک یک روستا در لهستان است که در گمینا اوشک (استان لهستان کوچک‌تر) واقع شده‌است. اوشک ۶٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
بحیر دو
بحیر دو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان عناقچه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۹ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
چوب‌زنی
چوب‌زنی نوعی تنبیه بدنی است که به معنی ضربه زدن با چوب به اعضای بدن تنبیه‌شونده، از جمله نشیمنگاه، شانهها، پشت، دست و کف‌پاست. اندازه و قابلیت انعطاف چوب، تعداد ضربات و شیوه زدن ضربات به نحو چشمگیری متفاوت است. در قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم، چوب‌زنی در بسیاری از نواحی خاورمیانه، آفریقا، آسیا، اروپا و مستعمرات اروپایی رایج بوده‌است. امروزه در بیشتر کشورهای توسعه‌یافته، چوب‌زنی قانوناً ممنوع است؛ هرچند در برخی ملّت‌ها هنوز رواج دارد. در برخی کشورها، چوب‌زنی به عنوان راهی برای تنبیه متهمان در مراجع قضایی استفاده می‌شده‌است و می‌شود. همچنین، چوب‌زنی به عنوان روشی برای تنبیه کودکان در خانهها و مدرسهها به شمار می‌آید.
استفاده آموزشی در خانه‌ها و مدارس
استفاده از چوب برای حفظ انضباط در مدارس اروپا، بسیار رایج بوده‌است. قوانین مربوط به تنبیه بدنی در مدارس اروپا، در مدرسه‌های مختلف متفاوت بوده‌است. در برخی مدارس، تنها مدیر مدرسه حق اعمال چوب‌زنی را داشته است، اما در بیشتر مدارس خصوصی و دولتی، آموزگار و دیگر کارکنان مدرسه نیز حق تنبیه داشته‌اند؛ در بعضی مدارس دانش‌آموزان ارشد نیز حق چوب‌زدن دیگر دانش‌آموزان را داشته‌اند. در مدارس متوسطه در انگلستان، چوب‌زنی بیشتر منحصر به پسران می‌شد و کم‌تر این مجازات بر دختران اعمال می‌شد. عموماً از دانش‌آموز خواسته می‌شد که روی زمین دراز بکشد و یا روی یک صندلی یا میزتحریر خم شود، و آنگاه با چوب به پشت و نشیمنگاه او ضربه می‌زدند. در اکثر موارد، این تنبیه در حالی صورت می‌گرفت که شاگرد لباس‌هایش را به تن داشت. چوب‌زنی در مدارس امروز در بریتانیا ممنوع شده‌است؛ هرچند که در بسیاری از مستعمرات سابق بریتانیا از جمله سنگاپور، مالزی، زیمبابوه و کنیا هنوز رایج است. در دیگر مستعمرات نیز چوب‌زنی رایج بود، تا این که قانوناً ممنوع شد. در نیوزیلند در سال ۱۹۹۰ و در آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۷ قانون چوب‌زنی را ممنوع ساختند. در مالزی، سازمان آموزش در سال ۱۹۵۷ چوب‌زدن به دختران را در مدارس آن کشور ممنوع کرد، هر چند چوب‌زنی دختران هنوز کم‌وبیش در مدارس ابتدایی و همچنین مدارس متوسطه رایج است
منابع
Wikipedia contributors، «Caning،» Wikipedia، The Free Encyclopedia
روش دلفی
روش دلفی یک روش یا تکنیک ارتباطی ساختمند است که در اصل به منظور پیش‌گویی سامانمند و تعاملی با تکیه برهم‌اندیشی خبرگان ابداع شده و توسعه پیدا کرده‌است. این روش که در آینده‌پژوهی استفاده می‌شود عمدتاً اهدافی چون کشف ایده‌های نوآورانه و قابل اطمینان یا تهیه اطلاعاتی مناسب به منظور تصمیم‌گیری را دنبال می‌کند. روش دلفی فرایندی ساختار یافته برای جمع‌آوری و طبقه‌بندی دانش موجود در نزد گروهی از کارشناسان و خبرگان است که از طریق توزیع پرسشنامه‌هایی در بین این افراد و بازخورد کنترل شده پاسخ‌ها و نظرات دریافتی صورت می‌گیرد.
تکنیک دلفی برای «شناسایی» و «غربال» مهمترین شاخص‌های تصمیم‌گیری قابل استفاده است. بنابراین با وجود اینکه روش دلفی یک روش تصمیم‌گیری چندمعیاره نیست اما در بسیاری موارد قبل از بکارگیری تکنیک‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره از این تکنیک برای غربال شاخص‌ها یا رسیدن به یک توافق در زمینه اهمیت شاخص‌های تصمیم‌گیری استفاده می‌شود.
روش دلفی بر اساس رویکرد پژوهش جدلی یعنی: نظر یا تز (ایجاد عقیده یا نظر)، پادنظر یا آنتی تز (نظر و عقیدهٔ مخالف) و نهایتاً ساخت سنتز (توافق و اجماع جدید) شکل گرفته‌است که در پی فرایند ساخت نظریه تازه‌ای ایجاد می‌شود. به اعتقاد هلمر، دلفی ابزار ارتباطی سودمندی بین گروهی از خبرگان است که فرموله کردن آرای اعضاء گروه را آسان می‌کند.
ویسما (Wissema 1982) با تأکید بر اهمیت روش دلفی، از آن به عنوان روشی برای «یک کاوش تک متغیره» برای پیش‌بینی آیندهٔ فناوری‌ها یاد می‌کند. او می‌افزاید که روش دلفی با این هدف طراحی شده که بتواند مباحثات میان خبرگان را امکان‌پذیر کند، به‌طوری‌که از ورود تأثیر رفتارهای متقابل اجتماعی که معمولاً در مباحثات گروهی اتفاق می‌افتد و منجر به مانعی در برابر شکل یافتن عقاید و نظرات می‌شود، جلوگیری نماید.
بالدوین (Baldwin 1975) باور دارد که در شرایط نابسندگی دانش موجود در نزد تصمیم گیرندگان، آنان ناگزیر به تصمیم‌سازی با اتکاء به ادراکات مستقیم خود یا آرای خبرگان هستند.
تاریخچه
گسترش روش دلفی به‌دنبال رواج فعالیت‌های مرتبط با پیش‌بینی آیندهٔ فناوری‌ها که از سال ۱۹۴۴ میلادی آغاز شد، صورت گرفت. در این تاریخ و بنا به سفارش نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، پروژه‌ای به نام RAND (بر گرفته از عبارت Research and Development) در شرکت هواپیماسازی داگلاس و با هدف پیش‌بینی فناوریهای آینده با کاربرد نظامی تعریف شد. این پروژه به مطالعه در زمینه جنگ‌افزارهای بین قاره‌ای فرا سطحی پرداخت. در سال ۱۹۵۹ میلادی هلمر (Helmer) و رشر (Rescher)، دو تن از پژوهشگران پروژهٔ رند در مقاله‌ای با عنوان «نظریه فلسفی دانش در علوم نادقیق»، این ایده را مطرح کردند که در زمینهٔ‌هایی از دانش که در آن هنوز قوانین علمی توسعه نیافته‌است، اتکاء به آرای خبرگان مجاز می‌باشد. حال مسئله این است که چگونه آرای این خبرگان مورد استفاده قرار گیرد و به ویژه اینکه چگونه با آمیختن دیدگاه‌های گروهی از خبرگان، بیانیه‌ای سودمند تدوین شود. از دیدگاه روش دلفی، قضاوت‌های انسانی بمثابه ورودی‌هایی مشروع و سودمند برای انجام پیش‌بینی‌ها می‌باشند. گاهی خبرگان و متخصصان منفرد می‌توانند در معرض خطر یکجانبه نگری قرار گیرند ضمن اینکه گروه‌های خبره نیز می‌توانند زیر تأثیر گرایشهای رهبر گروه، از بازنگری ایده‌های پیشین اکراه داشته باشند. برای چیره شدن بر چنین نارسایی‌هایی، روش دلفی با مبانی نظری و دستورالعمل‌های روش مند در طول دهه‌های پنجاه و شصت میلادی در مؤسسهٔ رند (RAND) توسعه یافت.
نامگذاری
عبارت دلفی کنایه از مکانی مقدس در یونان باستان است که در آنجا با واسطه گری پیشگویان بلندپایه، پیش‌بینی هاو سخنان خدایان یونانی اعلام می‌شده‌است. به‌نظر می‌رسد بهره جستن از این نام مورد تأیید بنیان گذاران این روش یعنی هلمر و دالکی نبوده‌است. بنا بر اظهارات دالکی در سال ۱۹۶۸، کلمه دلفی به نوعی القاءکننده وابستگی روش آنان به غیبگویی بوده و جنبه‌ای اسرار آمیز دارد. حال آنکه آنچه توسط این دو ارائه شده‌است، روشی برای بهبود دادن به پیش‌بینی‌ها با بهره‌گیری کامل از اطلاعات نابسنده‌ای است که در اختیار می‌باشد.
روش دلفی
اساس و پایه روش یا تکنیک دلفی بر این است که نظر متخصصان هر قلمرو علمی در مورد پیش‌بینی آینده صائب‌ترین نظرست؛ بنابراین برخلاف روش‌های پژوهش پیمایشی، اعتبار روش دلفی نه به‌شمار شرکت کنندگان در پژوهش که به اعتبار علمی متخصصان شرکت‌کننده بستگی دارد. شرکت کنندگان در تحقیق دلفی از ۵ تا ۲۰ نفر را شامل می‌شوند. کمینه تعداد شرکت کنندگان بستگی به چگونگی طراحی روش تحقیق دارد. در این روش هیئت (پنل)هایی از متخصصان تشکیل می‌شود که در آن ارتباط میان اعضاء، توسط رئیس یا ناظر هیئت انجام می‌شود. ارتباطات داخلی شرکت کنندگان به صورت ناشناس بوده و نظرات، پیش‌بینی‌ها و تمایلات به ارائه دهندگان آن‌ها منتسب نمی‌شود. انتشار این اطلاعات بدون اعلام هویت ارائه دهندگان صورت می‌گیرد.
عناصر
عناصر اصلی در روش‌های اولیهٔ دلفی عبارت‌اند از: به رغم تفاوتهای قابل توجهی که در کاربرد روش دلفی وجود دارد، معمولاً پژوهش دلفی با یک پرسشنامه که توسط یک تیم کوچک طراحی شده و به گروه بزرگ‌تری از متخصصان فرستاده می‌شود آغاز می‌شود. پرسشنامه‌ها به طریقی تنظیم می‌شوند که این امکان به وجود آید تا مخاطبین ضمن استنباط کردن و فهمیدن مسئله مطرح شده، واکنش‌های فردی خود را بروز دهند. وقتی پرسشنامه‌ها برگشت، طیف پاسخها و دلایلی که متخصصان برای پاسخهایشان بیان کرده‌اند مورد بررسی قرار گرفته و خلاصه نویسی می‌شوند. در این مرحله مواردی که مرتبط با اهداف زمینهٔ تحقیق نباشد حذف و از این طریق از مسایل منفی رایج در تعاملات داخل گروهی (مرتبط با حوزه روانشناسی اجتماعی) اجتناب می‌شود. پس از آن، گزارش خلاصه برای متخصصان فرستاده می‌شود. متخصصان اجازه دارند که پاسخهایشان را بر اساس نتایج تغییر دهند و این نتایج دور دوم مجدداً مورد ارزیابی محققان قرار می‌گیرد. بدین طریق در طول زمان و با پیشرفت کار، دیدگاه‌های مخاطبین با موضوع مطروحه تطابق خواهد یافت. این فرایند ادامه می‌یابد تا اینکه اجماعی در مورد نظرات حاصل شود یا مشخص شود که متخصصان به توافق نرسیده‌اند. مهم‌ترین نکته در روش دلفی، غلبه بر نکات منفی موجود در کمیته‌های متعارف است. طبق نظر فاولز(Fowles, 1978)، عدم افشای هویت، بازخورد کنترل شده و پاسخ‌های مبتنی بر آمار مهم‌ترین مشخصه‌های دلفی هستند. دلفی یک روش آماری سفت و سخت برای پیش‌بینی آینده نیست. نبود نمونه گیری، نامشخص بودن رخدادهای آینده و نبود فرایندهای خوش-تعریف و شناخته شده برای انجام دادن مطالعات دلفی، تنها چند مورد از مواردی هستند که دلفی را از روش‌های علمی کنترل شده متمایز می‌کند؛ ولی مطالعه دلفی برای مسائلی باارزش است که نیازی به تکنیک‌های موشکافانه دقیق ندارند: مثلاً زمانی که داده‌ها ناکافی یا فاقد قطعیتند یا وقتی نمونه‌های واقعی موجود نیست یا وقتی که گردآوردن افراد و بحث کردن در مورد مسئله‌ای مشکل است. از آنجا که تکنیک دلفی بر ناشناس بودن، بازخوردهای کنترل شده و پاسخ گروهی آماری تکیه دارد و بنابراین از نفوذ افراد برجسته در گروهای بحث یا فشار گروه برای همنوایی اجتناب می‌کند، با استفاده از این تکنیک اجماعی معتبر از متخصصان می‌تواند بدست آید.
مراحل انجام روش دلفی
فاول (Fawle 1978) مراحل زیر را پیشنهاد کرده‌است: مهم‌ترین نکته در این فرایند، درک هدف‌های بکارگیری روش دلفی از طرف شرکت کنندگان است. در صورت درک نادرست، با پاسخ‌هایی نا مرتبط از سوی شرکت کنندگان مواجه خواهیم بود. پاسخ دهندگان باید از دانش کافی در حوزهٔ مربوطه برخوردار بوده و با ادبیات موضوعی مقولهٔ مورد بحث آشنایی داشته باشند؛ ولی در عین حال شاید لزوماً به تخصص بسیار بسیار بالا در زمینهٔ مورد نظر نیازی نباشد.
همانگونه که در بخش قبل گفته شد، حداقل تعداد اعضاء هیاتها برای دستیابی به نتیجهٔ قابل اتکاء بستگی به طراحی پژوهش دارد. بنا بر نظر برکهوف (Berkhoff, 1975) در شرایط آرمانی حتی گروه‌های چهار نفره هم می‌توانند عملکرد مناسبی داشته باشند.
محدودیت‌های روش دلفی
روش دلفی در معرض انتقادهایی نیز می‌باشد. بیشترین انتقادات از طرف ساکمن(Sackman 1974) صورت گرفته که طی آن این روش غیر علمی تلقی شده‌است و آرمسترانگ (Armstrong T 1978) نسبت به دقت این روش تردید دارد. مارتینو (MartinoT 1978) و برخی دیگر، دغدغه‌های روش دلفی را بشرح زیر رده‌بندی کرده‌اند: ، دستکاری در نتایج: پاسخ‌ها می‌توانند با امید به اینکه در دور بعدی منجر به تمایل به سمتی خاص شوند، توسط مجریان دستکاری شوند.
تعداد متخصصان دلفی
هيچ قانون قوي و صريحي در مورد نحوه انتخاب و تعداد متخصصين وجود ندارد و تعداد آنها وابسته به فاكتورهاي:  هدف دلفي يا وسعت مشكل، كيفيت تصميم، توانايي تيم تحقيق در اداره مطالعه،  اعتبار داخلي و خارجي، زمان جمع آوري داده  ها و منابع در دسترس، دامنه  مسأله و پذيرش پاسخ است تعداد شركت كنندگان معمولاً  كمتر از 50 نفر و اكثراً 15 تا 20 نفر بوده است. هرچند در مقالات تعداد 10 تا بيشتر از 2000 نفر گزارش را نيز گزارش نموده اند  اما در  گروه هاي هموژن معمولاً 15 -10 نفر كافي است در دلفي معمولا از  نمونه هاي همگن براي به دست آوردن طيف گسترده نظرات، پاسخ هاي با كيفيت و  راه حل هاي قابل پذيرش استفاده مي شود. اين نمونه گيري موجب افزايش حجم نمونه، مشكلات جمع آوري داده ها و در نهايت، پيچيدگي رسيدن به اجماع، اجراي  آناليز و بازبيني نتايج مي شود  هرچند كه با حجم نمونه  بزرگتر تعداد قضاو ت ها افزايش و تركيب آنها اعتماد را افزايش مي دهد. بعضي محققين متذكر مي شوند معمولا 30 نفر براي ارائه اطلاعات كافي است و با افزايش آنها پاسخ ها تكراري شده و اطلاعات جديدي اضافه نمي شود  اما بعضي ديگر مي نويسند شواهد تجربي كمي در مورد اثر تعداد شركت  كنندگان بر اعتبار و اعتماد فرايند اجماع در دسترس است. در شناسايي و انتخاب متخصصين از روش هاي ، مختلف از قبيل فرايند نامگذار يقضاوت و تصميم گيري مديريت اصلي پروژه، موقعيت سازماني  افراد و مرور نويسندگان مقالات استفاده مي شود كه دو مورد اخير نامناسب  هستند. تعداد افرادی که در پانل دلفی به عنوان پاسخ دهنده قرار می گیرند معمولا بین 10 تا 15 نفر هستند. همچنین برای بررسی اجماع در راندهای دلفی برای خاتمه دادن به آن در ضریب هماهنگی کندال استفاده می شود این ضریب به راحتی توسط نرم افزار spss قابل محاسبه است. در صورتیکه در پرسشنامه دلفی از طیف 5 تایی استفاده شود در هر راند می توان شاخص هایی که امتیاز کمتر از 3 را کسب کرده اند حذف و غربال نمود.
.
شرایط بکارگیری روش دلفی
به هر حال پیش از تصمیم‌گیری در مورد گزینش روش دلفی باید به چند پرسش پاسخ داده شود: پس از پاسخگویی به پرسشهای بالا می‌توان در مورد بکارگیری روش دلفی تصمیم‌گیری کرد.
منابع
روش دلفی به زبان ساده
موتور آرزو رحیمی چاه حسن
موتور آرزو رحیمی چاه حسن یک روستا در منطقهٔ جازموریان در استان کرمان است. موتور آرزو رحیمی چاه حسن ۶۸ نفر جمعیت دارد. همانگونه که اغلب روستاهایی که در مناطق مختلف کشور عزیزمان وجود دارند دارای جاذبه تفریحی هم دارد این روستا هم از مناطق دیدنی زیبایی برخوردار است.
رنگینک کلاه‌برفی
رنگینک کلاه‌برفی نام یک گونه از سرده پولک‌موها است.
نیترات منگنز (II)
نیترات منگنز(II) با فرمول شیمیایی Mn(NO3)2 یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 178.95 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بلوری سفید است.
فرودگاه رتالهولیو
فرودگاه رتالهولیو (به زبان بومی: Base Aérea del Sur) یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا RER است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۴۴ متر است. این فرودگاه در کشور گواتمالا قرار دارد.
پیترانیکو
پیترانیکو (به ایتالیایی: Pietranico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پسکارا واقع شده‌است.
خصوصیات
پیترانیکو ۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۸۲ نفر جمعیت دارد و ۵۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنگینک دمگاه‌آبی
رنگینک دمگاه‌آبی نام یک گونه از سرده پولک‌موها است.
پزشکی شدن
پزشکی شدن مفهومی جامعه شناختی می‌باشد که اشاره به فرایندی دارد که در طی آن بخش عظیمی از کنش‌های اجتماعی و انسان شناختی آدمی که از دیرباز در مقوله‌هایی خارج از علوم پزشکی مطرح و مطالعه می شده اند، اکنون تحت قلمرو اقتدار پزشکی در آمده اند و از طریق تعاریف، ابزارها و مداخله‌های پزشکی کنترل و مدیریت می‌شوند. از نظریه پردازان مطرح در این خصوص می‌توان به ایوان ایلیچ و میشل فوکو اشاره داشت که رابطه قدرت و پزشکی را در تألیفات خود به کرات مورد مطالعه و تبیین قرار داده‌اند. ، ،
محمدمهدی افتخاری
محمدمهدی افتخاری نمایندهٔ دورهٔ دهم از حوزهٔ انتخابیهٔ فومن و شفت در استان گیلان است. وی با کسب ۳۳٬۶۴۷ رای از مجموع ۱۱۱٬۳۸۸ رای معادل ۳۰٫۲۱٪ درصد آرا با اختلاف ۸۱ رای نسبت به ناصر عاشوری نمایندهٔ وقت فومن به مجلس راه پیدا کرد، وی در دور یازدهم مجلس رد صلاحیت شد.
تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸
تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ نام رویداد ورزش تیراندازی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۶۸ برگزار شد. این مسابقات از هفت بخش تشکیل شده بود که در مکزیکو سیتی برگزار شد.
تپه سویوخ بولاغ
تپه سویوخ بولاغ مربوط به هزاره ۶ و ۵ قبل از میلاد است و در شهرستان خدابنده، بخش سجاسرود، روستای پابند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مهدی بعله
مهدی بعلة (مهدي بعلة؛ زاده August 17, 1978) یک اهل فرانسه است.
سیارک ۹۲۶۱
سیارک ۹۲۶۱ نه هزار و دویست و شصت و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ اکتبر ۱۹۵۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۰.۴ است.
اووانی، آئوموری
اووانی، آئوموری (به لاتین: Ōwani, Aomori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Minamitsugaru District واقع شده‌است. اووانی ۱۶۳٫۴۳ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۷۴۶ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر نووی، میشیگان خواهرخواندهٔ اووانی، آئوموری هست.
محمد عمر غریب
محمد عمر غریب (Mohamed Ouamar Ghrib؛ زادهٔ January 24, 1960) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جیل هندسه الجزایر اشاره کرد.
وی به همراه تیم ملی فوتبال الجزایر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
اوشک (شهرستان برودنیتسا)
اوشک یک روستا در لهستان است که در گمینا اوشک (استان کویافسکو-پومورسکی) واقع شده‌است. اوشک ۹۹۰ نفر جمعیت دارد.
برزخ (ابهام‌زدایی)
برزخ در معانی زیر نیز به کار می‌رود:
موتور محمد احمدی
موتور محمد احمدی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان جازموریان واقع شده‌است. موتور محمد احمدی ۵۶ نفر جمعیت دارد.
زبان نورن
زبان نورن یکی از زبانهای منسوخ شده از خانواده زبان‌های ژرمنی شمالی است که در اورکنی و شتلند گویشور داشته است.
عبدالصمد
عبدالصمد، روستایی از توابع بخش کهن‌آباد شهرستان آرادان در استان سمنان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کهن‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پرونپی، کمون دانمارک
خواهرخوانده
شهرهای شتگلیتس-تسهلندورف و بخش بوتچیرکا خواهرخوانده‌های پرونپی هستند.