cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فرگشت انسان
انسان کارورز و انسان راست‌قامت
اولین سنگواره‌های انسان راست‌قامت توسط اوژن دوبوا، پزشک هلندی، در سال ۱۸۹۱ میلادی در جزیرهٔ جاوه کشور اندونزی پیدا شد. او ابتدا این گونه را بر اساس ویژگی‌های ریخت‌شناسی آن که حالتی بینابینی بین انسان‌ها و کپی‌ها داشت، انسان بوزینهٔ راست قامت نام نهاد. انسان راست‌قامت بین ۱٫۷ میلیون تا ۷۰٫۰۰۰ سال سال پیش می‌زیسته‌است (که می‌توان نتیجه‌گیری کرد که در جریان فوران آتشفشان توبا از صفحهٔ روزگار محو شده‌است و از آن تنها گونه‌های انسان راست‌قامت سولویی و انسان راست‌قامت فلورسی به جا ماندند). اغلب از انسان‌های مرحله اولیه این دوره به عنوان گونه‌ای مجزا به نام انسان کارورز یا زیرگونه‌ای از انسان راست‌قامت با عنوان انسان راست‌قامت کارورز یاد می‌شود.
گمان می‌رود که در اوایل دورهٔ پلیستوسن، ۱٫۵ تا ۱ میلیون سال پیش، جمعیتی از انسان‌های ماهر با افزایش حجم مغز فرگشت پیدا کردند و موفق به ساخت ابزارهای سنگی پیشرفته تری شدند؛ این تغییرات و پاره‌ای دیگر از شواهد به گونه‌ای است که انسان‌شناسان را متقاعد کرده‌است که این گونهٔ فرگشت یافته از انسان‌های ماهر را به عنوان گونه‌ای جدید به نام انسان راست‌قامت طبقه‌بندی کنند. در این گونه زانوهای قفل شونده فرگشت پیدا کرده‌است و محل سوراخ بزرگ پس‌سری (سوراخی که طناب نخاعی از آن وارد جمجمه می‌شود) نیز عوض شده‌است. این گونه احتمالاً اولین گونه‌ای بوده‌است که گوشت را برای خوردن می‌پخته‌است.
سنگوارهٔ مشهوری از انسان‌های راست‌قامت، سنگوارهٔ انسان پکن است؛ نمونه‌های دیگری نیز در آسیا (به ویژه در اندونزی)، آفریقا، و اروپا یافت شده‌اند. امروزه بسیاری از دیرینه شناسان از واژهٔ انسان کارورز برای بخشی از این گونه که در خارج از قارهٔ آسیا می‌زیستند استفاده می‌کنند و واژهٔ انسان راست‌قامت را برای آن بخشی که در آسیا می‌زیسته‌اند و مشخصات اسکلتی و دندان‌های آن‌ها اندکی با انسان‌های کارورز تفاوت داشته‌است، به کار می‌برند.
انسان سپرانن سیس و انسان پیشگام
این گونه‌ها به عنوان گونه‌های بینابینی که در فاصله بین انسان‌های راست‌قامت و انسان‌های هایدلبرگی می‌زیسته‌اند، شناخته می‌شوند.
انسان هایدلبرگی
انسان هایدلبرگی (مرد هایدلبرگ) حدوداً بین ۶۰۰،۰۰۰ تا ۳۵۰،۰۰۰ سال پیش می‌زیسته‌است. از این گونه به عنوان انسان خردمند هایدلبرگی نیز نام برده می‌شود.
نئاندرتال و انسان‌تبار دنیسووا
انسان نئاندرتال که از آن با عنوان انسان خردمند نئاندرتال نیز نام برده می‌شود، بین ۴۰۰،۰۰۰ تا ۳۰،۰۰۰ سال پیش در اروپا و آسیا می‌زیسته‌است. شواهد مربوط به توالی دی‌ان‌ای میتوکندریایی نشان دهندهٔ آن است که هیچ شارش ژن عمده‌ای بین انسان نئاندرتال و انسان خردمند امروزی رخ نداده‌است که می‌توان نتیجه‌گیری کرد که این دو، دو گونهٔ مجزا بوده‌اند که نیاکان مشترکی در حدود ۶۶۰٫۰۰۰ سال پیش داشته‌اند. به هر حال، توالی یابی ژن نئاندرتال‌ها که در سال ۲۰۱۰ میلادی انجام شد، نشان داد که نئاندرتال‌ها با انسان‌های به‌کالبد امروزی در حدود ۸۰٫۰۰۰ تا ۴۵٫۰۰۰ سال پیش (زمان تقریبی که انسان‌های امروزی به خارج از آفریقا مهاجرت کردند ولی قبل از اینکه در اروپا، آسیا و جاهای دیگر پراکنده شوند) آمیزش داشته‌اند. بین ۱ تا ۴ درصد دی‌ان‌ای تقریباً تمام انسان‌های غیر آفریقایی امروزی از دی‌ان‌ای نئاندرتال تشکیل شده‌است. این دستاورد با مطالعات اخیر که نشان می‌دهد انشعاب برخی از الل‌های انسان به یک میلیون سال پیش بازمی‌گردد سازگار است، هرچند که تفسیر نتایج این مطالعات مورد سؤال قرار گرفته‌است. رقابت با انسان‌های خردمند امروزی احتمالاً در انقراض نئاندرتال‌ها نقش داشته‌است. انسان‌های خردمند امروزی و نئاندرتال‌ها برای مدت ۱۰،۰۰۰ سال در اروپا به‌طور هم‌زمان می‌زیسته‌اند.
در سال ۲۰۰۸ میلادی، باستان‌شناس‌هایی که در غار دنیسووا در کوه‌های آلتای سیبری کار می‌کردند، بخشی از یک استخوان کوچک مربوط به انگشت پنجم یک نوجوان مربوط به گونه‌ای از انسان را کشف کردند که اکنون با عنوان انسان‌تبار دنیسووا شناخته می‌شود. وسایلی از جمله یک دستبند که در آن غار پیدا شده، مربوط به ۴۰،۰۰۰ سال پیش می‌باشد. به دلیل هوای سرد آن غار، دی‌ان‌ای موجود در قطعه سنگواره سالم مانده بود در نتیجه هم دی‌ان‌ای میتوکندریایی و هم دی‌ان‌ای ژنوم هسته‌ای در توالی سنجی بررسی شد.
با وجودی که سرآغاز انشعاب دی‌ان‌ای میتوکندریایی انسان‌تبار دنیسووا به‌طور غیرمنتظره‌ای به زمان‌های قدیم بازمی‌گردد، ولی توالی سنجی کامل ژنتیکی نشان دهندهٔ آن است که انسان‌تبار دنیسووا نیز به همان دودمان نئاندرتال تعلق دارد که زمان جدایی آن از گونهٔ نئاندرتال اندکی پس از این بوده که شاخهٔ نئاندرتال از شاخهٔ منتهی به انسان‌های خردمند امروزی جدا شده‌است. می‌دانیم که انسان‌های امروزی در حدود ۱۰،۰۰۰ سال در اروپا با نئاندرتال‌ها در کنار هم می‌زیسته‌اند و کشف انسان‌تبار دنیسووا نیز این احتمال را مطرح کرد که این سه گونه یعنی انسان خردمند امروزی، نئاندرتال‌ها و انسان‌تبار دنیسووا، در دوره‌ای به‌طور هم‌زمان می‌زیسته‌اند. سوانت پابو، زیست‌شناس سوئدی، بیان کرده که وجود این زیر شاخه، تصویر زندگی انسان‌ها را در اواخر دورهٔ پلیستوسن پیچیده‌تر می‌کند. همچنین شواهد نشان می‌دهد که امروزه حدود ۶ درصد از ژن‌های مردم ملانزی از طرف انسان‌تبار دنیسووا می‌آید که این امر حکایت از آمیزش محدود انسان‌تبار دنیسووا با انسان خردمند امروزی در جنوب شرق آسیا دارد.
الل‌هایی که گمان می‌رود از نئاندرتال‌ها و انسان‌تبار دنیسووا سرچشمه گرفته باشد در محل‌های مختلفی از ژن‌های انسان‌های خردمند امروزی خارج از قارهٔ آفریقا یافت شده‌است. انواع آنتی ژن لکوسیت انسان (HLA) که از طرف نئاندرتال‌ها و انسان‌تبار دنیسووا آمده‌اند بیش از نیمی از الل‌های HLA مردم امروزی اوراسیا را تشکیل می‌دهند.
انسان فلورسی
انسان فلورسی که بین ۱۰۰،۰۰۰ تا ۱۲،۰۰۰ سال پیش می‌زیسته‌است، گاهی به طنز هابیت هم نامیده شده‌است که دلیل آن اندام کوچک این انسان به خاطر کوتولگی ناشی از انزوا می‌باشد. انسان فلورسی یک گونهٔ شگفت‌انگیز هم از نظر اندازه و هم از نظر زمان زیست می‌باشد و از آن می‌توان به عنوان نمونه‌ای از گونه‌های اخیر سردهٔ انسان یاد کرد که خصوصیات فرگشت یافتهٔ آن مشابه انسان‌های امروزی نیست. به عبارت دیگر، انسان فلورسی دارای نیاکان مشترک با انسان خردمند امروزی بوده‌است ولی پس از جدایی از شاخهٔ انسان‌های امروزی، مسیر فرگشتی جداگانه‌ای را طی کرده‌است. مهم‌ترین اکتشاف در این مورد، سنگوارهٔ زنی ۳۰ ساله‌است که در سال ۲۰۰۳ میلادی کشف شد و قدمت آن ۱۸٫۰۰۰ سال تعیین شده‌است. این زن، یک متر قد داشته و حجم جمجمهٔ آن تنها ۳۸۰ سانتی‌متر مکعب بوده‌است. (این حجم از حجم مغز شامپانزه نیز کوچکتر است و در حدود یک سوم حجم مغز انسان‌های امروزی می‌باشد)
هم اکنون بحث‌هایی بین دانشمندان در جریان است راجع به این که آیا انسان فلورسی در واقع یک گونهٔ مجزا محسوب می‌شود یا نه. برخی از دانشمندان بر این باورند که انسان فلورسی نوعی کوتوله (با دید آسیب‌شناسی) از انسان خردمند امروزی بوده‌است. این فرضیه تا حدودی دارای پشتوانه‌است زیرا مردمی که هم‌اکنون در فلورس، محلی که اسکلت انسان فلورسی در آن یافت شده‌است، زندگی می‌کنند دارای قد کوتاه هستند. مسئله دیگر در مورد انسان فلورسی نیز این است که سنگوارهٔ آن همراه با ابزارهایی که به انسان‌های امروزی نسبت داده می‌شود، یافت شده‌است.
فرضیه اینکه انسان فلورسی دچار کوتولگی از دید آسیب‌شناسی بوده‌است، قادر به توضیح برخی ویژگی‌های انسان فلورسی که نه تنها شبیه انسان امروزی نبوده بلکه بیشتر به نیاکان قدیمی سردهٔ انسان شبیه‌است، نمی‌باشد. علاوه بر مشخصات جمجمه، این ویژگی‌ها شامل شکل استخوان‌های مچ، ساعد، بازو، زانو و پاها می‌گردد.
انسان خردمند امروزی
انسان خردمند امروزی از حدود ۲۵۰،۰۰۰ هزار سال پیش تاکنون می‌زیسته‌است. بین ۴۰۰،۰۰۰ هزار سال پیش تا دومین دورهٔ بین یخبندانی در اواسط دورهٔ پلیستوسن، حدود ۲۵۰٫۰۰۰ هزار سال پیش، با پیدایش روند افزایش حجم جمجمه و پیشرفت در ساخت ابزار سنگی، زمینه برای فرگشت انسان خردمند امروزی از انسان راست‌قامت مهیا شد. شواهد مستقیم نشان می‌دهد که گروهی از انسان‌های راست‌قامت ابتدا به خارج از آفریقا مهاجرت نمودند و باقی آنان که در آفریقا مانده بودند منجر به پیدایش انسان خردمند امروزی شدند. مهاجرت‌های بعدی انسان خردمند امروزی در سطح قارهٔ آفریقا و به خارج از آن سرانجام باعث شد تا این گونه به تدریج جایگزین گونه‌های دیگر انسان راست‌قامت (مانند انسان نئاندرتال و انسان‌تبار دنیسووا) شود که زودتر به خارج از آفریقا کوچ کرده بودند. از این نظریه مهاجرت و پیدایش انسان امروزی غالباً با عنوان نظریهٔ «خروج از آفریقا» یاد می‌شود. به هر حال شواهد موجود نفی‌کنندهٔ فرگشت در نواحی مختلف یا برخی‌آمیزش‌های انسان خردمند امروزی پس از مهاجرت به سرزمین‌های جدید با جمعیت‌های انسانی موجود در آن سرزمین‌ها نیست. این موضوع هم‌اکنون یک بحث داغ در علم دیرین‌مردم‌شناسی است.
انسان خردمند ایدالتو زیرگونه‌ای منقرض شده از انسان خردمند امروزی است که در حدود ۱۶۰،۰۰۰ سال پیش در اتیوپی می‌زیسته‌است.
استفاده از ابزار
اینکه انسان‌های اولیه از چه زمانی شروع به استفاده از ابزار نموده‌اند به سادگی قابل تعیین نیست. به دلیل اینکه هرچه این ابزارها ابتدایی تر باشند (مانند سنگ‌های دارای گوشه‌های تیز)، تشخیص دادن اینکه آن‌ها طبیعی هستند یا ساختهٔ دست انسان، دشوارتر است. شواهدی در دست است مبنی بر اینکه ممکن است جنوبی‌کپی‌ها (۴ میلیون سال پیش) از استخوان‌های شکسته به عنوان ابزار استفاده می‌کرده‌اند ولی این موضوع مورد بحث است.
باید توجه نمود که بسیاری از گونه‌ها ابزار می‌سازند و از آن استفاده می‌کنند، ولی ساخت و استفاده از ابزارهای پیچیده‌تر حیطه‌ای در تسلط انسان هاست. قدیمی‌ترین ابزارهای شناخته شده، «ابزارهای سنگی الدوایی» هستند که در اتیوپی پیدا شده‌اند و مربوط به ۲٫۶ تا ۲٫۵ میلیون سال پیش می‌باشند که این زمان قبل از پیدایش نخستین گونه‌های سردهٔ انسان است. امروزه هیچ شواهدی در دست نیست که گونه‌هایی از انسان‌ها ۲٫۵ میلیون سال پیش می‌زیسته‌اند. سنگواره‌ای از انسان که در نزدیکی این ابزارها پیدا شده‌است و مربوط به ۲٫۳ میلیون سال پیش است، این احتمال را مطرح می‌کند که انسان‌ها این ابزارها را ساخته‌اند. البته این موضوع در حد احتمال است و هنوز شواهد قوی در این مورد وجود ندارد. برنارد وود عنوان کرده‌است که پرامردم تقریباً هم‌زمان با گونه‌های اولیه انسان در دورهٔ ساخت ابزار الدوایی می‌زیسته‌اند. هرچند که مدرک مستقیمی مبنی بر استفادهٔ پرامردم از ابزار وجود ندارد، ولی خصوصیات بدنی آنان را می‌توان به عنوان شاهد غیرمستقیمی برای قابلیت استفادهٔ آنان از ابزار در نظر گرفت. با این حال بیشتر دیرین انسان‌شناسان بر این باورند که گونه‌های اولیهٔ انسان بوده‌اند که ابزارهای الدوایی یافت شده را ساخته‌اند. آن‌ها استناد می‌کنند که همواره سنگواره‌های انسان، و نه پرامردم، در نزدیکی ابزارهای یافت شده پیدا شده‌اند.
در سال ۱۹۹۴ میلادی، رندال سوسمن با استناد به وضعیت شست‌ها در دست، این بحث را مطرح کرد که هر دو سردهٔ انسان و پرامردم ابزار می‌ساخته‌اند. او استخوان‌ها و عضلات دست انسان را با شامپانزه مقایسه کرد و دریافت که انسان‌ها دارای ۳ عضله در دست هستند که شامپانزه‌ها از آن بی‌بهره‌اند. همچنین دست انسان دارای قابلیت‌های بهتری برای گرفتن اشیا نسبت به شامپانزه‌است. سوسمن نشان داد که وضعیت شست دست در انسان‌های امروزی پاسخی فرگشتی به نیاز انسان برای ساخت و استفاده از ابزار بوده‌است. او همچنین عنوان داشت که بر این اساس هر دو سردهٔ انسان و پرامردم ابزارساز بوده‌اند.
با توجه به شواهد موجود، ابزار سنگی نخستین بار ۲٫۶ میلیون سال پیش توسط انسان‌های ماهر استفاده گردید. این ابزار که به ابزارهای سنگی الدوایی موسوم هستند، از قسمت کردن سنگ‌های گرد توسط ضربه ساخته شده‌اند. ساختن این ابزار آغاز دورهٔ پارینه‌سنگی، یا عصر حجر قدیم تلقی می‌شود و پایان آن در آخر عصر یخبندان، حدود ۱۰٫۰۰۰ پیش در نظر گرفته می‌شود.
عصر پارینه‌سنگی به سه دورهٔ دیرینه‌سنگی (اوایل عصر پارینه‌سنگی که حدود ۳۵۰،۰۰۰ تا ۳۰۰،۰۰۰ سال پیش پایان می‌یابد)، میان‌سنگی (میانهٔ عصر پارینه‌سنگی که تا حدود ۵۰،۰۰۰ تا ۳۰،۰۰۰ سال پیش طول می‌کشد)، و نوسنگی تقسیم می‌شود.
دورهٔ بین ۷۰۰،۰۰۰ تا ۳۰۰،۰۰۰ سال پیش، به نام دورهٔ اشولی نیز نامیده می‌شود، زمانی که انسان کارورز تبرهای دستی بزرگی از جنس سنگ آتشزنه و کوارتزیت می‌ساخت. این تبرها در اوایل دورهٔ اشولی ظاهری نخراشیده داشتند ولی بعدها به مرور زمان با پرداخت به وسیله ضربه زدن به لبه‌های تراشه‌های سنگی شکل ظریف تری به خود گرفتند. از ۳۵۰،۰۰۰ هزار سال پیش، روش پرداخت دقیق تر سنگ‌ها شروع به توسعه یافتن کرد به‌طوری‌که با وارد کردن یک سری ضربات متوالی به سنگ‌ها، ابزارهایی برای خراش دادن، برش زدن و حتی سوزن ساخته شدند. از ۵۰،۰۰۰ سال پیش به این طرف، ابزارهای ظریف‌تر و تخصصی‌تری (مانند چاقو، تیغ و کفگیر) توسط نئاندرتال‌ها و انسان‌های مهاجر کرومانیون ساخته شد. در این دوره آن‌ها همچنین شروع به ساخت ابزارهایی از استخوان نیز نمودند.
انسان خردمند امروزی و بحث «جهش بزرگ رو به جلو»
به نظر می‌رسد که روند استفاده از ابزار سنگی تا حدود ۴۰٬۰۰۰–۵۰٬۰۰۰ سال پیش به صورت پلکانی بوده‌است. در هر مرحله (انسان ماهر، انسان کارورز، انسان نئاندرتال) استفاده از ابزار سنگی به صورت پیشرفته تری از مرحلهٔ قبل آغاز شده‌است، ولی بعد از شروع هر مرحله، توسعهٔ بیشتر ابزارها کند بوده‌است. این گونه‌های انسان از لحاظ فرهنگی محافظه کار بوده‌اند، ولی از ۵۰،۰۰۰ سال پیش، فرهنگ مدرن انسان شروع به رشد با سرعت بیشتری نمود. جارد دایموند، نویسندهٔ کتاب سومین شامپانزه، و سایر انسان‌شناسان این موضوع را «جهش بزرگ رو به جلو» می‌نامند.
انسان‌های مدرن شروع کردند به دفن کردن مردگانشان، استفاده از پوست حیوانات برای پوشش، شکار با استفاده از روش‌های ماهرانه تر (مانند استفاده از چاله به عنوان دام یا هدایت حیوانات به سمت پرتگاه‌ها) و ایجاد غارنگاره‌ها. با پیشرفت فرهنگ انسان‌ها، جمعیت‌های مختلف انسان‌ها شروع به نوآوری در فناوری‌های موجود نمودند. در این زمان نوعی تنوع در ساخت مصنوعاتی مانند قلاب ماهیگیری، دکمه و سوزن استخوانی بین جمعیت‌های مختلف انسان دیده می‌شود، چیزی که در جوامع انسانی قبل از ۵۰،۰۰۰ سال پیش مشاهده نشده‌است. به‌طور کلی، جوامع انسان‌های نئاندرتال تنوع چندانی در تولید مصنوعاتشان نشان نداده‌اند.
انسان‌شناسان مواردی چون تخصصی نمودن ابزارها، استفاده از زیورآلات و تصاویر (مانند نقاشی در غارها)، سازماندهی فضای زندگی، تشریفات (مانند خاک سپاری همراه با هدایا)، روش‌های تخصصی شکار، کاوش مناطق جغرافیایی جدید، و ایجاد شبکه‌های معاملهٔ پایاپای را به عنوان نمونه‌های بارز از رفتار نوین انسان‌ها می‌دانند. اینکه آیا پیدایش رفتار نوین در انسان‌ها به صورت «انقلابی» بوده یا به تدریج اتفاق افتاده، مورد بحث است.
مدل‌هایی در مورد پیدایش انسان
امروزه تمام انسان‌هایی که روی کرهٔ زمین زندگی می‌کنند به گونهٔ انسان خردمند امروزی تعلق دارند. اما بنا بر مدل «خروج از آفریقا»، این گونه اولین گونه از انسان‌ها نبوده‌است. نخستین گونه از سردهٔ انسان، انسان ماهر بوده‌است که در حدود بیش از ۲ میلیون سال پیش در آفریقا فرگشت یافته‌است. آنان در زمان نسبتاً کوتاهی در نواحی مختلف آفریقا پراکنده شدند. انسان راست‌قامت پیش از ۱٫۸ میلیون سال پیش فرگشت پیدا کرد و تا ۱٫۵ میلیون سال پیش در تمام دنیای قدیم پراکنده شده بود.
برخی انسان‌شناسان معتقدند جوامع انسانی امروزی صرفاً در شرق آفریقا فرگشت یافتند، گونه‌زایی کردند، و سپس به خارج از آفریقا کوچ نمودند و جایگزین جمعیت‌های اوراسیا شدند (این فرضیه به مدل خروج از آفریقا یا «جایگزینی کامل» معروف است). برخی دیگر از انسان‌شناسان اعتقاد دارند انسان‌ها به صورت یک جمعیت ولی در ارتباط تنگاتنگ با هم در نقاط مختلف فرگشت پیدا کردند (این نظریه به فرضیه چند ناحیه‌ای معروف است).
مدل خروج از آفریقا
بر پایهٔ مدل خروج از آفریقا، که توسط کریس استرینگر و پیتر اندروز ارائه شده‌است، انسان خردمند ۲۰۰،۰۰۰ سال پیش در آفریقا فرگشت پیدا کرد. انسان‌های خردمند بین ۷۰،۰۰۰ تا ۵۰،۰۰۰ سال پیش شروع به مهاجرت به بیرون از قارهٔ آفریقا کردند و سرانجام جایگزین گونه‌های موجود انسان‌سایان در اوراسیا و آسیا شدند. پژوهش‌های انجام شده بر روی دی‌ان‌ای میتوکندریایی و کروموزوم Y مردانه فرضیهٔ خروج از آفریقا را تأیید می‌کنند. پس از تحلیل درخت‌های ژنتیکی که با استفاده از ۱۳۳ نوع از دی‌ان‌ای میتوکندریایی ساخته شدند، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که همهٔ آن‌ها به یک نیای مادری مشترک در آفریقا بازمی‌گردد، که او را حوای میتوکندریایی نامیدند. این حقیقت که تنوع ژنتیکی میتوکندریایی در آفریقا بیشتر از سایر جاهاست نیز پشتوانهٔ دیگری برای فرضیهٔ خروج از آفریقا محسوب می‌شود.
نظریه‌های مختلفی در مورد اینکه یک مهاجرت دسته جمعی به خارج از آفریقا صورت گرفته‌است یا چندین مورد، وجود دارد. یکی از مدل‌هایی که این پراکندگی را در چند مورد می‌داند، در برگیرندهٔ نظریهٔ پراکندگی جنوبی است، که در سال‌های اخیر توسط شواهد ژنتیکی، زبان‌شناسی و انسان‌شناسی نیز پشتیبانی شده‌است. در این نظریه، انسان‌های نوین حدود ۷۰،۰۰۰ سال پیش از راه سواحل شاخ آفریقا پراکنده شدند. این گروه به مسکونی شدن جنوب شرق آسیا و اقیانوسیه کمک کردند که این امر توضیح دهندهٔ اکتشاف مکان‌های باستان‌شناسی مربوط با انسان‌های اولیه در این مناطق بسیار پیشتر از این‌گونه مکان‌ها در سرزمین شام می‌باشد. موج دوم انسان‌ها از راه شبه‌جزیره سینا به آسیا کوچ کردند که منجر به پیدایش جمعیت بزرگی از انسان‌ها در اوراسیا گردیدند. این گروه دوم صنعت تولید ابزارهای پیچیده تری در اختیار داشتند و نسبت به گروه اول کمتر به منابع غذایی دریایی که آنان را محدود به زندگی ساحلی می‌کرد وابسته بودند. بیشتر شواهد مربوط به توسعهٔ گروه اول با بالا آمدن سطح آب دریا در پایان هر عصر یخبندان از بین رفته‌است. مدل پراکندگی چند مرحله‌ای با مطالعاتی که نشان می‌دهد جمعیت‌های اوراسیا و جمعیت‌های جنوب شرقی آسیا و اقیانوسیه همگی از یک شاخهٔ دی‌ان‌ای میتوکندریایی هستند همخوانی ندارد.
جاده ای۱۸۰ (انگلستان)
جاده ای۱۸۰ (A180 road) یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
فرگشت انسان
مدل خروج از آفریقا
یک مطالعهٔ گسترده در مورد تنوع ژنتیکی در آفریقا، نشان داد که بوشمن‌ها بیشترین تنوع ژنتیکی را در میان ۱۱۳ جمعیت مجزای مورد مطالعه دارا هستند. این موضوع نشان داد که آنان یکی از ۱۴ «خوشهٔ جمعیتی نیاکان» انسان هستند. در این پژوهش همچنین محل مبدأ مهاجرت انسان‌های مدرن در جنوب غربی آفریقا، در نزدیکی مرز ساحلی نامیبیا و آنگولا تعیین شد.
جاده ای۱۸۰ (انگلستان)
این جاده از روستا بارنتبی شروع و در شهرک کلیتورپس به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۶.۷ کیلومتر است.
فرگشت انسان
مدل خروج از آفریقا
بر پایهٔ نظریهٔ فوران آتشفشان توبا که برخی از انسان‌شناسان و باستان‌شناسان آن را تأیید می‌کنند، فوران ابرآتشفشان دریاچهٔ توبا در جزیرهٔ سوماترا اندونزی در حدود ۷۰،۰۰۰ سال پیش تبعات گسترده‌ای در سطح جهان داشته‌است. این فوران با کشتن بیشتر انسان‌های زنده در آن زمان باعث ایجاد یک گلوگاه جمعیت شده و بر وراثت ژنتیکی تمام انسان‌های حال حاضر کرهٔ زمین اثر گذاشته‌است.
مدل چند ناحیه‌ای
مدل چند ناحیه‌ای،  که مدلی است مبتنی بر الگوی فرگشت انسان، در سال ۱۹۸۸ میلادی توسط میلفورد ولپاف ارائه شد. فرگشت چند ناحیه‌ای بیان می‌دارد که فرگشت انسان از ابتدای دورهٔ پلیستوسن، ۲٫۵ میلیون سال پیش، تاکنون در چهارچوب یک گونهٔ انسانی واحد، پیوسته در زمان و در سطح جهان از فرگشت انسان راست‌قامت به انسان خردمند امروزی فرگشت یافته، صورت گرفته‌است. بر اساس فرضیهٔ چند ناحیه‌ای، داده‌های ژنتیکی و سنگواره‌ای شواهدی بر فرگشت انسان در سطح جهان هستند، و با گونه‌زایی اخیر که در فرضیهٔ خروج از آفریقا مطرح می‌شود، تناقض دارند. شواهد سنگواره‌ای برای ریچارد لیکی آنقدر کامل نبود که او بتواند این بحث را حل کند. مطالعهٔ تک‌گروه‌ها در دی‌ان‌ای میتوکندریایی و کروموزوم Y عمدتاً نظریهٔ خروج از آفریقا را تأیید کرده‌اند. همچنین شواهد مربوط به دی ان ای اتوزومی غالباً موید فرضیه خروج ار آفریقاست؛ ولی به هر حال نشانه‌هایی مبتنی برآمیزش باستانی در انسان‌های امروزی در برخی مطالعات ارائه شده‌است. توالی‌یابی‌های اخیر در مورد ژن‌های نئاندرتال و انسان‌تبار دنیسووا نشان می‌دهد که‌آمیزش‌هایی صورت گرفته‌است. انسان‌های امروزی غیرآفریقایی ۴–۲ درصد از الل‌های نئاندرتال‌ها را در ژن خود دارند و برخی ملانزی‌ها نیز %۶–۴ از الل‌های انسان‌تبار دنیسووا را دارا هستند. این شواهد بانظریهٔ خروج ار آفریقا در تناقض نیستند مگر اینکه با دید خیلی سخت گیرانه تفسیر شوند. پس از احیا گلوگاه جمعیت ناشی از فوران ابرآتشفشان توبا، یک گروه نسبتاً کوچک از آفریقا به بیرون کوچ کردند و به‌طور محدودی با نئاندرتال‌ها، احتمالاً در خاورمیانه یا حتی پیش از خروج در شمال آفریقا،آمیزش داشتند و نوادگان عمدتاً آفریقایی آنان بودند که در سراسر جهان پراکنده شدند. یک بخشی نیز، احتمالاً در جنوب شرق آسیا و پیش از آنکه در ملانزی ساکن شوند با انسان‌تباران دنیسوواآمیزش داشته‌اند. هاپلوتیپ‌های HLA که منشأ نئاندرتال و انسان‌تبار دنیسووا دارند در جمعیت‌های اوراسیایی و اقیانوسیه‌ای امروزی یافت شده‌است.
فرگشت اخیر و در حال رخداد در انسان
همچنین بحث تسریع فرگشت انسان پس از (و در نتیجهٔ) توسعهٔ کشاورزی و تمدن در حدود ۱۰،۰۰۰ سال پیش نیز مطرح است. ادعا می‌شود که این موضوع باعث ایجاد تفاوت‌های اساسی ژنتیکی بین جوامع انسانی امروزی شده‌است.
اولین انسان
از جمله پرسش‌های اساسی که در طول تاریخ ذهن بشر را به خود مشغول داشته این است که اولین انسان چه کسی بوده‌است؟ با پیشرفت‌های حاصل شده در زمینهٔ زیست‌شناسی فرگشتی، امروزه می‌توان این مسئله را از نظر علمی مورد بررسی قرار داد. برای پاسخ به این پرسش باید توجه نمود که فرایند فرگشت در مورد همه جانداران و از جمله انسان فرایندی تدریجی، پیوسته و زمانبر است و در یک نسل اتفاق نمی‌افتد. ریچارد داوکینز این فرایند را به رشد انسان تشبیه می‌کند. همانگونه که شما در طول رشد نمی‌توانید دقیقاً لحظهٔ تغییر از مرحلهٔ نوزادی به مرحلهٔ کودکی یا تغییر از کودکی به نوجوانی را تعیین کنید، در فرایند فرگشت نیز نمی‌توانید دقیقاً یک موجود را از والدینش متمایز کرده، او را گونه‌ای جدید بنامید. پیدایش گونه‌ای جدید پدیده‌ای است که با گذشت زمانی طولانی و نه در یک نسل اتفاق می‌افتد؛ بنابراین پاسخ این پرسش را می‌توان این‌گونه بیان کرد: انسان خردمند امروزی نتیجه فرگشت میلیون‌ها نسل از جانداران از بدو پیدایش حیات است و در این میان هیچ‌کدام از این جانداران را نمی‌توان به عنوان اولین انسان محسوب کرد یا به عبارت دیگر ''اولین انسان هیچ‌گاه وجود نداشته‌است. ''
یادداشت
<references group="یادداشت"/>
تاربورو، کارولینای شمالی
تاربورو شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱٬۴۱۵ نفر بوده‌است.
توماس کروز (بازیکن فوتبال)
توماس کروز (Thomas Cruise؛ زادهٔ March 9, 1991) یک بازیکن فوتبال است.
تپه قلقل دره
تپه قلقل دره مربوط به عصر مفرغ - دوره هخامنشی - دوره اشکانیان است و در شهرستان زنجان، بخش مرکزی، دهستان بوغدا کندی، ۱ کیلومتری غرب روستای شاه بداغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۳۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۱۴ هرکول
۱۴ هرکول یک ستاره است که در صورت فلکی زانوزده قرار دارد.
سوری‌های دور از وطن
سوری‌های دور از وطن (Syrian diaspora) به جمعیت‌هایی از مردم سوریه گفته می‌شود که همراه با فرزندانشان به انتخاب یا علاقه خود از سوریه به سایر کشورها به عنوان مهاجر یا پناهندگان جنگ داخلی سوریه مهاجرت کرده و خارج از مرزهای وطن زندگی می‌کنند.
وضعیت کنونی
تعداد جمعیت مردم سوریه که خارج از مرزهای وطن خود زندگی می‌کنند اکنون ۸ تا احتمالاً ۱۳ میلیون نفر است که تقریباً معادل نیمی از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهد. بر اساس گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) در سال ۲۰۱۵ تقریباً ۴٫۹ میلیون پناهندهٔ جهانی را پناهندگان سوریه تشکیل می‌دادند. در چارچوب قانون اساسی کنونی کشور سوریه، سوری‌های پراکنده (Diaspora) یعنی جمعیت‌های پراکندهٔ سوریه در جهان حق بازگشت به سوریه را ندارند.
تیم دوچرخه‌سواری آکادمی اسرائیل
تیم دوچرخه‌سواری آکادمی اسرائیل (Israel Cycling Academy) یک تیم دوچرخه‌سواری در کشور اسرائیل است.
دومینیک ریموند
دومینیک ریموند (Dominique Reymond؛ زادهٔ February 12, 1957) هنرپیشه اهل فرانسه است.
تیم دوچرخه‌سواری آکادمی اسرائیل
این تیم که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شده در تورهای قاره‌ای دوچرخه‌سواری شرکت می‌کند.
دومینیک ریموند
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بتی، سرنوشت احساساتی، عاشق دیوانه، دوزخ، فردا ما حرکت می‌کنیم، ساعات تابستانی، ساد، بدرود، ملکه من، خاطرات یک خدمتکار و عاشق دوگانه اشاره کرد.
گاما مارافسای
گاما مارافسای یک ستاره است که در صورت فلکی مارافسای قرار دارد.
امندورف
امندورف (به آلمانی: Emmendorf) یک شهر در آلمان است که در Uelzen واقع شده‌است. امندورف ۷۶۳ نفر جمعیت دارد.
فلسفه سکسوالیته
فلسفه مفهومی سکسوالیته
فلسفه مفهومی سکسوالیته به موضوعات «میل جنسی»، «فعالیت جنسی» و «لذت جنسی» می‌پردازد. چه چیزی باعث بوجود آمدن احساسات جنسی می‌شود؟ درگیر شدن اعضای جنسی لزومی ندارد زیرا بخش‌های دیگر بدن نیز می‌توانند لذت جنسی بدهند. یک عمل جنسی دقیقاً چه چیزی است؟ لمس بازو یک شخص ممکن است رفتاری دوستانه، تجاوز، یا فعالیتی مربوط به آمیزش جنسی باشد؛ و خواص فیزیکی به تنهایی امکان‌ها را از هم تمیز نمی‌دهد. ارتباط مفهومی بین لذت جنسی و فعالیت جنسی چیست؟ به‌نظر می‌آید که نه «قصد ایجاد لذت جنسی» و نه «خود تجربه لذت جنسی» ملزوماتی برای اینکه ماهیت یک عمل را جنسی در نظر بگیریم نیستند. بجز سؤالات مفهومی در مورد اینکه «چه چیزی یک عمل را جنسی می‌کند»، سؤال دیگر این است که چگونه اعمال خاص جنسی را تعریف کنیم؟ مثلاً چه نوعی از آمیزش جنسی «تجاوز» محسوب می‌شود؟ از نظر مفهومی آیا تفاوتی بین «مجبور کردن یک نفر با نیروی فیزیکی به آمیزش جنسی» یا «پول دادن به شخص برای انجام آمیزش جنسی» هست؟ و اگر هست این تفاوت‌های مفهومی دقیقاً چه هستند؟
فلسفه متافیزیکی سکسوالیته
این شاخه از فلسفه مسائل مربوط به سکسوالیته را از دیدگاه هستی‌شناسی و شناخت‌شناسی مورد بحث قرار می‌دهد: جایگاه سکس در ذات انسان چیست؟ روابط بین سکسوالیته، احساسات و ادراک چیست؟ معنی سکسوالیته برای یک شخص، یک گونه یا کل کیهان چیست؟ آمیزش جنسی دربارۀ چیست؟ همچنین بررسی دیدگاه‌های هستی‌شناسی و شناخت‌شناسی دربارهٔ سکس، مثلاً دیدگاه‌هایی که آمیزش جنسی در آن‌ها جنبهٔ روحانی بسیار برجسته‌ای دارد یا دیدگاه‌هایی که میل جنسی را غریزه‌ای هدایت شده (مثلاً توسط هورمونها) می‌دانند که توسط یک خدا یا به وسیلهٔ طبیعت در موجودات قرار داده شده تا در خدمت بقای گونه‌ها باشد، یا دیدگاه‌هایی که معتقدند آمیزش جنسی تفاوت چندانی با خوردن، نفس کشیدن و ادرار کردن ندارد. اما شاید (علاوه بر این) رفتار جنسی تا حدی مشخص‌کننده شخصیت اخلاقی شخص نیز باشد.
یاکی ین
یاکی ین (Yaki Yen؛ زادهٔ April 21, 1989) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چانگچون یاتای اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال چین تایپه بازی کرده‌است.
دانا برگر
دانا برگر زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۷۰ خواننده/ترانه‌سرای اسرائیلی است. برگر که در کنار حرفهٔ موسیقی‌اش در زمینهٔ بازیگری هم فعالیت می‌کند، در مدرسهٔ موسیقی جَز و معاصر Rimon تحصیل کرده‌است.
او در دههٔ ۱۹۹۰ و زمانی به شهرت رسید که در شوی تلویزیونی «Inyan Shel Zman» ظاهر شد. برگر پس از آن‌که مشهور شد به فعالیت جدی در زمینهٔ موسیقی روی‌آورد و تا به امروز ۶ آلبوم موسیقی منتشر کرده‌است. از موفق‌ترین آلبوم‌های او می‌توان از Ad Ha'Katze نام برد که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و در اسرائیل ۶۰٬۰۰۰ نسخه از آن به‌فروش رسید.
آلبوم‌ها
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f8f9fa; border: 1px #a2a9b1 solid; border-collapse: collapse; font-size: 95٪;"
جاده ای۱۸۲
جاده ای۱۸۲ (A182 road) یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک واشینگتن شروع و در شهرک گیتس‌هد به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۶.۷ کیلومتر است.
گرگ‌آباد (عنبرآباد)
گرگ‌آباد (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان علی‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۱۷ خانوار) و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده‌است.
تپه چغا سفید ۳
تپه چغا سفید ۳ مربوط به عصر مفرغ - هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکزی، دهستان بالادربند، ۶۰۰ متری جنوب غرب روستای سفید چغا دوده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۸۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هتل مونتری
هتل مونتری (Hotel Monterey) فیلمی در ژانر مستند و صامت به کارگردانی شانتال آکرمن است که در سال ۶۸ منتشر شد.
خوسه باسوالدو
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال راسینگ کلاب و ولز سارسفیلد اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
بازی جوانه‌ها
بازی جوانه‌ها یک بازی قلم‌کاغذی با خواص جالب ریاضی است. این بازی را ریاضی‌دانان دانشگاه کمبریج، جان هورتون کانوی و مایک پترسون در اوایل دهه ۱۹۶۰ (میلادی) ابداع کردند.
دستور بازی
این بازی توسط دو بازیکن انجام می‌شود و با کشیدن چند نقطه بر یک برگ کاغذ آغاز می‌شود. بازیکنان به نوبت بازی می‌کنند. در هر نوبت، یک خط بین دو نقطه (و یا از یک نقطه به خودش) کشیده می‌شود و یک نقطهٔ تازه روی خط گذاشته می‌شود. بازیکنان با قانون‌های زیر محدود شده‌اند: در به اصطلاح بازی معمولی، بازیکنی که آخرین حرکت را بکند برنده می‌شود. اما در بازی میزه ، بازیکنی که آخرین حرکت را انجام دهد می‌بازد.
توطئه ترور محمد مصدق
در ۹ اسفند ماه ۱۳۳۱ دربار با کمک عده‌ای از روحانیون طرفدار شاه، افسران اخراجی و افرادی وابسته به خاندان پهلوی، علیه محمد مصدق توطئه کردند تا او را از بین ببرند.
طرح توطئه
در توطئه ۹ اسفند ماه ۱۳۳۱ محمد مصدق به درخواست شاه برای خداحافظی دربار رفته بود، تظاهراتی از طرف هواداران شاه بر ضد مصدق شکل گرفت که توطئه‌ای هدایت شده توسط شاه برای به قتل رساندن او بود. ماجرا از این قرار بود که شاه به ظاهر به مصدق اطلاع می‌دهد که عازم مسافرت خارج از کشور است و تنها ایشان از این موضوع اطلاع دارند و لازم است که برای خداحافظی نخست‌وزیر و وزراء به حضور شاه آمده تا صحبت نمایند. در هنگام مذاکرات مصدق با شاه سفیر آمریکا هندرسن چندین بار از مصدق (از طریق پیغام تلفنی) می‌خواهد که از کاخ خارج شده و به منزلش برگردد تا با او مذاکراتی را انجام دهد که این امر رخ نمی‌دهد. طرفداران شاه به هدایت آیت‌الله بهبهانی، شعبان جعفری (شعبان بی مخ) و تعدادی از افسران اخراجی ارتش و اراذل و اوباش در جلوی کاخ حضور پیدا کرده و پس از اینکه دکتر مصدق به جای در اصلی از در دیگری خارج می‌شود به هدایت حمید رضا پهلوی، برادر محمدرضاشاه، به خانه وی حمله می‌کنند. که مصدق از خانه خود به منزل پسرش دکتر غلامحسین مصدق و از آنجا به ستاد ارتش رفته و اقدام‌های لازم برای مقابله با این شورش را انجام می‌دهد.
این عمل شاه باعث قطع ارتباط مصدق با دربار شد به گونه‌ای که دیگر شاه و مصدق یکدیگر را ندیدند.
عوامل توطئه
عوامل این توطئه عبارت بودند از محمد رضا پهلوی، حمید رضا پهلوی برادر شاه و عده‌ای از افسران بازنشسته (از جمله امیر رحیمی که با جیپ به منزل مصدق حمله کرد)، سید محمد بهبهانی، شعبان جعفری (معروف به "شعبان بی‌مخ") و عوامل سازمان‌های جاسوسی بریتانیا و احتمالاً آمریکا از شرکت کنندگان در آن بودند.
صفحه دریای ملوک
صفحه دریای ملوک (Molucca Sea Plate) یک صفحه زمین‌ساختی کوچک در مجمع‌الجزایر اندونزی و در نزدیکی بخش شرقی جزایر سوندای بزرگ است.
نظریه پیشین
بر پایه نظریه‌های پیشین صفحه دریای ملوک یک صفحه زمین‌ساختی کوچک است که بخش شمالی سولاوسی، دریای ملوک و بخشی از دریای باندا را در منطقه‌ای پر از خرده‌صفحه تشکیل می‌دهد. طبق این نظریه یک منطقه فرورانش در امتداد مرز شمالی این صفحه با صفحه سوندا وجود دارد. یک مرز واگرای کوچک نیز در امتداد بخش سولاوسی مرز این صفحه با صفحه دریای باندا وجود دارد و با تبدیل به مرز همگرا، دریای باندا را به دو نیم تقسیم می‌کند. دیگر بخش‌های مرز این صفحه به شکل مرز ترادیس است.
نظریه کنونی
مطالعات علمی جدید نشان داده است که صفحه دریای ملوک کاملاً توسط صفحه هالماهرا و صفحه سانگیها پوشانده شده و بنابراین هیچ بخشی از صفحه دریای ملوک در سطح زمین برون‌زد ندارد. وضعیت زمین‌ساختی این منطقه در زمین منحصر به فرد است زیرا تنها نمونه کمان برخوردی در یک حوضه اقیانوسی در جهان است که در دو جهت دارای فرورانش است
کیوکو یانو
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، و ۱ مدال نقره شده‌است.
قدم زدن (ترانه پنترا)
«قدم زدن» تک‌آهنگی از گروه موسیقی موسیقی هوی متال پنترا است که در سال ۱۹۹۳ میلادی منتشر شد. نسخه بازخوانی این ترانه توسط گروه اونجد سون‌فولد در سال ۲۰۰۷ انجام شد.
منصوریه (عنبرآباد)
منصوریه (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان علی‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده‌است.
۱۰۰ دلو
۱۰۰ دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد.
خط کوروری
خط کوروری یک خط‌آهن در استان چیبا است که توسط شرکت راه‌آهن شرق ژاپن اداره می‌شود.
در شهر سیلویا
در شهر سیلویا فیلمی به کارگردانی خوزه لوئیس گرین محصول سال ۲۰۰۷ کشور اسپانیا است.
لولا (فیلم ۱۹۶۱)
لولا (Lola) یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی ژاک دمی است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. این فیلم اولین ساخته سینمایی ژاک دمی به‌شمار می‌رود.
تار هیل، کارولینای شمالی
تار هیل شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱۷ نفر بوده‌است.
فهرست بی‌مهرگان آکواریوم آب شیرین
این لیست شامل بی مهرگانی (حیوانات بدون ستون فقرات) است که معمولاً توسط علاقمندان به آکواریوم و ماهی های زینتی در آکواریوم های آب شیرین نگهداری می شوند. گونه های متعددی از انواع میگو مختلف آب شیرین، خرچنگ ها ، گونه های مختلفی از حلزون های آب شیرین و حداقل یک گونه صدف آب شیرین که در آکواریوم های آب شیرین یافت و نگهداری می شود.
بی مهرگان درون آکواریوم علاوه بر اینکه زیبایی و تنوع خاصی به آکواریوم میدهد یک مزیت فوق العاده مهم برای آکواریوم دارد و آن مسئله نظافت و تمیز کاری است. بی مهرگان آکواریوم علی الخصوص میگوها با تغذیه از باقی مانده غذای ماهی ها کمک شایانی در جلوگیری از فساد غذا و متعاقب آن جلوگیری گندیدن آب در اثر کمبود اکسیژن و کدر شدن رنگ آب دارند.
موزه باشگاه فوتبال آرسنال
موزه باشگاه فوتبال آرسنال  (Arsenal Football Club Museum) موزه‌ای واقع در هالووی لندن در کشور انگلستان است که توسط باشگاه فوتبال آرسنال اداره می‌شود و به تاریخچه این باشگاه اختصاص دارد.
موضوع موزه
این موزه دارای طیف گسترده‌ای از ملزومات و عکس‌های یادگاری از تاریخ باشگاه است، از جمله پیراهن چارلی جورج از فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۷۱، چکمه‌های مایکل توماس از مسابقه نهایی آرسنال در ۱۹۸۸–۱۹۹۸ میلادی مقابل لیورپول، پیراهن آلن اسمیت از فینال جام در جام اروپا ۱۹۹۴ میلادی و تنها جام طلایی تاریخ لیگ برتر برای بزرگداشت فصل آرسنال در لیگ برتر فوتبال انگلستان ۰۴–۲۰۰۳، جایی که آنها این قهرمانی را بدون شکست کسب کردند.
محل استقرار
این موزه در حال حاضر در ساختمان مثلثی شکلی در شمالی ورزشگاه امارات، ورزشگاه اختصاصی این باشگاه قرار دارد. پیش از این در ورزشگاه آرسنال از زمان افتتاح این نمایشگاه در سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۶ قرار داشت، تا زمانی که برای گسترش مجدد بسته شد. هم‌اکنون بیش از ۱۲۰٫۰۰۰ بازدید کننده در سال دارد.
ساعت بازدید
این موزه هفت روز هفته باز است. ساعات بازدید موزه از ۱۰:۳۰ صبح تا نیم ساعت پیش از شروع بازی می‌باشد. پذیرش نیز به عنوان بخشی از تورهای استادیوم امارات است. پارک درایتون
قلیان
قَلیان، نام یک ابزار تدخین تنباکو است که با عبور دود از آب برای خنک کردن و تصفیه دود تنباکو، آن را به ریه فرو می‌برند.
این ابزار در خاورمیانه، آسیای مرکزی و شمال آفریقا متداول است. بنابر شواهد موجود، قلیان از ایران به سایر نقاط جهان ازجمله هند و مصر راه یافت. در کشورهای عربی، به نام «شیشه و نارجیلة» و در کشورهای انگلیسی زبان به نام Blue ghul ghul معروف است و در شبه قاره به «حقّه» معروف است. بررسی ۵۴۲ مطالعهٔ علمی در زمینهٔ قلیان نشان می‌دهد که کشیدن یک سر قلیان در مقایسه با یک عدد سیگار، حدوداً ۱۲ برابر بیشتر دود، ۵ برابر بیشتر قیر، ۲ برابر بیشتر نیکوتین و ۲ برابر بیشتر منواکسید کربن وارد بدن می‌کند و به ازای هر ۴۵ دقیقه تا یک ساعت کشیدن قلیان، به اندازه ۵ بسته سیگار، دود وارد بدن انسان می‌کند.
اجزاء قلیان
قلیان به صورت سنّتی از چندین جز تشکیل شده که در دانشنامه ایرانی‌ها چنین ذکر شده‌است: هنگام مکش مصرف‌کننده از شیلنگ قلیان، با کم شدن فشار هوای بالای ظرف آب، دود حاصل از سوختن تنباکو به داخل آب کشیده می‌شود و به سمت شلنگ قلیان می‌رود. این مکانیزم به نوعی مکانیک سیالات است.
حوض‌خانه حسینیان
حوض‌خانه حسینیان مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، روستای بیلند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلیان
پیشینه
بنا بر دانشنامه ایرانیکا، تاریخ دقیق اولین استفاده از قلیان مشخص نیست. اولین تصویر از قلیانی را که هنرمندان ایرانی کشیده‌اند، احتمالاً تصویر نشمی کماندار کار رضا عباسی، نقاش مشهور دربار شاه عباس بزرگ است که تا اواخر نیمه اول قرن یازدهم هجری می‌زیسته‌است.
سیاحان اروپایی که به ایران سفر کرده‌اند از جمله تاورنیه که در دوران صفویه به ایران آمد به قلیان و کشیدن تنباکو در ایران اشاره کرده‌اند. از جمله وی نوشته‌است که «ایرانیان تنباکو را با دستگاهی کاملاً اختصاصی می‌کشند. در کوزه گلی دهان گشادی به قطر سه انگشت، تنه قلیانی از چوب یا نقره که سوراخی در وسط دارد قرار می‌دهند، و بر سر آن مقدار تنباکوی نم‌دار با کمی آتش می‌گذارند، و در زیر قلیان سوراخ ممتدی است که، در حالی که نفس را بالا می‌کشند، دود تنباکو با شدت از امتداد سوراخ پایین آمده و داخل آب که به رنگهای مختلف می آمی‌زد داخل می‌شود. این کوزه مرتباً تا نصفه آب دارد. دود که در آب است به سطح می‌آید و هنگامیکه نفس را بالا می‌کشند، از نی قلیان دود به دهان وارد می‌شود. به واسطه آبی که به قلیان می‌ریزند دود تنباکو تصفیه می‌شود و کمتر ضرر می‌رساند. والا با این همه قلیان که می‌کشند، مقاومت برای آنها غیرممکن است. ایرانیان زن و مرد، به طوری از جوانی عادت به کشیدن تنباکو کرده‌اند، که کاسبی که باید روزی پنج شاهی خرج کند، سه شاهی آن را به مصرف تنباکو می‌رسانند. می‌گویند اگر تنباکو نمی‌داشتیم چطور ممکن بود کیف و دماغ داشته باشیم.»
اولئاریوس نیز که در سال ۱۰۴۶ در ایران بوده می‌نویسد «چندین گونه ظرف قلیان در ایران ساخته می‌شد: شیشه‌ای، کوزه‌ای، از جوز هندی (نارگیله) و کدوئی که تا نیمه آب می‌شد و گاهی در آن عطر می‌ریختند». شاردن، دیگر سیاح دوران صفوی، در سفرنامه خود می‌نویسد که شاه عباس بسیار کوشید تا از استعمال قلیان در بین مردم جلوگیری کند. برای این کار، روزی، در مجلس رسمی دستور داد که به جای تنباکو قلیان مهمانان را با پهن چاق کنند، و سپس در حالی که آنان مشغول کشیدن قلیان خود بودند گفت که، این تنباکو را که وزیر همدان برای من فرستاده‌است و ادعا می‌کند که بهترین تنباکوی دنیاست، چگونه است؟ آنان همگی از این تنباکو تعریف کردند. آنگاه شاه خطاب به آنان گفت «مرده شوی چیزی را ببرد که نمی‌توان آن را از پهن تشخیص داد». سرانجام کار، مخالفت شاه عباس بزرگ با تنباکو به تحریم آن منجر شد، و هنگامی که در گرجستان متوجه این موضوع شد که سربازانِ او پول خود را صرف کشیدن تنباکو و توتون می‌کنند آن را غدقن کرد، و تجّاری را که توتون و تنباکو به اردوگاه آورده بودند با تنباکوی خود یک جا سوختند، و سربازانی نیز که مرتکب کشیدن توتون و تنباکو می‌شدند، بینی و لبانشان را می‌بریدند.
قلیان در دوران قاجار بخشی از ضرورت‌های زندگی بود. اشراف و بزرگان در خانه‌های خود انواع قلیان نگه داری می‌کردند که بعضی‌هایشان جواهرکاری شده بودند. واقعهٔ قیام تنباکو در دوران قاجار در نتیجهٔ فتوایی بود که میرزا حسن شیرازی مبنی بر تحریم مصرف و فروش تنباکو اعلام کرد.
انواع تنباکو
در ایران، انواع تنباکو مانند تنباکوی بنیاد، خوانسار، برازجان، کاشان، بوشهر و غیره دیده می‌شود که بیشتر آنها به نام شهرهایی است که تنباکو در آنجا کشت می‌شود. همچنین در دهه‌های اخیر تنباکو با طعم‌های میوه‌ای نیز به بازار عرضه می‌شود که به صورت صنعتی تولید می‌شوند. طبق بررسی‌های به عمل آمده قلیان اگر با تنباکوهای میوه‌ای (توتون‌هایی که به روش شیمیایی به عمل آمده و دود آن بوی میوه می‌دهد) به عمل آمده باشد خطرناک و ضرر آن از ضرر سیگار بیشتر است. چون دودی که وارد ریه می‌شود دودی است که محصول مواد شیمیایی می‌باشد.
تنباکوی میوه‌ای
تنباکوی میوه‌ای نیز چند سالی است که به دست اعراب تولید شده‌اند و با انواع اسانس و طعم‌های گونا گون در دسترس همگان است؛ حتی در کشورهای دیگر. البته، به گفته پزشکان این نوع تنباکو از بدترین نوع برگ توتون تهیه شده که در کارخانه‌ها معمولاً دور ریز تولیدات آن‌ها است، ولی به واسطه مواد شیمیایی معطر و بسته‌بندی‌های پُر زرق و برق آن‌ها را با نام تنباکوی میوه‌ای در ایران و نام عربی معسل در کشورهای عربی به فروش می‌رسانند. استعمال قلیان میوه‌ای در برخی شهرها و کشورهای اروپایی و آمریکایی همه گیر شده و خیلی از جوانان قلیان میوه‌ای را به عنوان تفریح انتخاب کرده و ساعتی را در کافی شاپ یا (Hookah Lounge) برای سرو قلیان اختصاص می‌دهند.
کاربرد قلیان در طب سنتی
یکی از روش‌های درمانی که کاربرد زیادی در طبّ جامع ایران داشته‌است، هدایت دارو به موضعی است که درد و بیماری در آن جا ریشه دوانده‌است. از جمله وسایلی که می‌توان از طریق آن چنین شیوه درمانی را پیاده‌سازی کرد، قلیان و چُپُق بوده‌است؛ مثلاً، برای از بین بردن عفونت که باید مرزنگوش به آن ناحیه برسد، آن را به شکل تنباکو خیس می‌کنند. فردی که طبیعت ریه اش به گرمی و خشکی می‌خورد، مرزنگوش را با قلیان می‌کشید. هم چنین، عرقیات گیاهان دارویی مانند نعنا، اکالیپتوس یا بادرنجبویه را می‌توان گرم کرد و در جام ریخت. از قطعات شنگرف در حقه برای درمان عفونت ریوی و عفونت سینوزیت می‌توان بهره برد.
اثرات قلیان بر بدن
قلیان برای سلامتی انسان بسیار مضر است به طوری‌که عوارض یک کام قلیان با مصرف چندین نخ سیگار برابری می‌کند. طعم قلیان دارای ماده ای به نام گلیسیرین است و دود حاصل از سوختن تنباکو و گلیسیرین، آسیبهای فراوانی را به ریه افراد وارد می‌کند. تنباکوی قلیان دارای هزاران ماده شیمیایی خطرناک و سرطان زا است.
قلیان در ایران
به گزارش فرارو، گرایش مردم ایران به قهوه‌خانه‌ها مدتی است بیشتر شده‌است و ۳۷ درصد زنان ایرانی حداقل یکبار مصرف قلیان را تجربه کرده‌اند، کشیدن قلیان در سفره خانه‌های سنتی برای زنان ایرانی نیز مجاز است و روزانه تعداد زیادی از زنان قلیان مصرف می‌کنند که این تعداد روز به روز در حال افزایش است. بنابر گزارش ایسنا در سال ۱۳۹۱، امروزه، هزینهٔ ماهیانهٔ سرانهٔ مصرف قلیان در ایران حدود ۲۱۵ میلیارد تومان است.
قلیان در مالزی
کمیتهٔ فتوای شورای ملی امور اسلامی کشور مالزی پس از بحث و بررسی‌های فراوان در تیر ۱۳۹۲ اعلام کرد که استفاده از قلیان برای مسلمانان حرام است.
امرتال
امرتال (به آلمانی: Emmerthal) یک شهر در آلمان است که در هاملین-پیرمونت واقع شده‌است. امرتال ۱۱٬۱۷۴ نفر جمعیت دارد.
والتر راسل
والتر بومن راسل (۱۹ مه ۱۸۷۱ - ۱۹ مه ۱۹۶۳)، دانشمند بزرگ آمریکایی بود. وی فیزیکدان بود و در علوم متعددی مهارت داشت و به لئوناردو دا وینچی عصرش مشهور بود. وی در زمینه موسیقی، ادبیات، معماری، نقاشی، مجسمه‌سازی، علوم طبیعی، اقتصاد سالم، فلسفه و عرفان فعالیت داشت.
والتر راسل در سال ۱۹۲۶ با استفاده از جدول تناوبی «مارپیچ» وجود دو تریم را پیش بینی کرد.
محمد عرب
محمد عرب (زادهٔ ۱۳۱۰ تهران - درگذشت ۱۳۹۱ تهران) عضو و مربی اسبق تیم ملی کشتی ایران و هم‌دوره غلامرضا تختی بود.
وی کشتی را در هر دو رشته آغاز کرد و در آزاد و فرنگی قهرمان کشور شد.
او در مسابقات کشتی قهرمانی جهان در سال ۱۹۶۶ در تولیدو آمریکا، عضو تیم ملی کشتی فرنگی ایران بود و در سال‌های بعد در مقاطعی سرمربی‌گری تیم ملی کشتی فرنگی را بر عهده داشت.
عرب در ۱۷ دی ۱۳۹۱ در چهل و پنجمین سالروز درگذشت تختی بر اثر ناراحتی قلبی در گذشت و در قطعه نام آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
وی در فیلم طغرل حضوری افتخاری داشت.
زیرنویس
زیرنویس متنی است که از گفتارنوشت یا فیلم‌نامه‌ ای اشتقاق یافته که مشتمل بر گفت‌وگوها و حاشیه‌گویی‌ های درون فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و بازی‌های ویدئویی و مستندها و نظایرشان است. زیرنویس معمولاً در پایین صفحه ظاهر می‌شود، امّا اگر متنی از قبل آن فضا را اشغال کرده باشد، در آن صورت امکان دارد در بالای صفحه نیز پدیدار شود. زیرنویس می‌تواند ترجمه‌ای نوشتاری از گفت‌وگویی به زبانی خارجی باشد، یا برگردانی نوشتاری به زبانی یکسان با زبان گفت‌وگوها، حال آن زیرنویس چه همراه با یا چه بدونِ اطّلاعاتِ افزوده‌ای باشد که کمک می‌کند بینندهٔ ناشنوا یا کم‌شنوا که زبان گفت‌وگوها را نمی‌فهمد یا در تشخیص لهجهٔ گوینده‌ها مشکل دارد، بتواند سیرِ گفت‌وگوها را دنبال کند.
معنای واژه
واژهٔ زیرنویس از پیشوند زیر- و ستاک نویس تشکیل شده است. در برخی موارد، مانند اپرای زنده، گفت‌وگوها بالاتر از صحنه به نمایش در می‌آید که آن را فوق‌نویس می‌نامند. در برخی کشورها زیرنویس‌گذاری در برنامه‌های تلویزیونی برای افراد ناشنوا یا کم‌شنوا را «شرح‌گذاریِ فعّال‌نشده» (در برابر شرح‌گذاری فعّال‌شده) می‌نامند.
انواع کدبندی
کدبندی نمایش زیرنویس ممکن است به روش از پیش آمیخته در تصویر باشد، یا که از طریق پردازش و برنشانی جداگانهٔ مادّه‌ای ترسیمی یا متنی، توسّط دستگاه گیرنده روی تصویر انجام بگیرد. زیرنویس‌های جداگانه برای زیرنویس‌گذاری در بسترِ لوح‌های بلوری، دی‌وی‌دی، پیام‌نماها ی تلویزیونی/پخش ویدئویی دیجیتال (DVB) استفاده می‌شوند و یا برای شرح‌گذاری در استاندارد EIA-608 به کار می‌روند. زیرنویس‌های جداگانه به صورت پیش‌فرض پنهان‌شده و ناپیدا هستند، مگر این که فرد بیننده خودش آن زیرنویس را از طریق فهرست گزینه‌های موجود یا با دکمه‌ای اختصاصی بر کنترل و یا با گزینش صفحهٔ/خدمات‌دهی مربوطه، فعّال و نمایان کند؛ چنین زیرنویس‌هایی همچنین دارای توصیفاتی افزوده هستند که صداها و اصوات را برای بینندگان ناشنوا و کم‌شنوا بازمی‌نمایانند. زبان زیرنویس در پیام‌نما با زبان صوت اصلی مطابقت دارد، مگر در آن کشورهایی که چندزبانه هستند و ممکن است شبکه‌های پخش‌کننده در آن کشورها، در سایر صفحه‌های سامانهٔ پیام‌نما، زیرنویس‌ها را به زبان‌های دیگری ارائه کنند. زیرنویس‌گذاری در استاندارد EIA-608 مانند آن‌چه است که گفته شد. زیرنویس‌گذاری در لوح‌های بلوری و دی‌وی‌دی، و در برخی شبکه‌های پخش‌کنندهٔ پروضوح (DVB HD) نیز، فقط در این مسئله تفاوت دارد که به جای متن، از روش‌های فشرده‌سازیِ واحدهای ترسیمی استفاده می‌شود.
من تو او او
من تو او او ("I You He She") فیلمی در ژانر درام به کارگردانی شانتال آکرمن است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به شانتال آکرمن و نیلز آرستراپ اشاره کرد.
زیرنویس
انواع زیرنویس
از حیث رابطهٔ زیرنویس با پروندهٔ تصویری، می‌توان به دو نوع زیرنویس قائل شد؛ زیرنویس‌هایی که جداگانه‌اند، و زیرنویس‌هایی که همراه و پیوسته به پروندهٔ تصویری‌اند. زیرنویس‌های پیوسته نیز خود به دو دستهٔ دیگر تقسیم می‌شوند:
کاربردهای نامعمول
گاهی اوقات، عمدتاً در جشنواره‌های فیلم، ممکن است زیرنویس در نمایشگری جداگانه که زیر پرده است، نمایش داده شود. با این تمهید، از این مسئله جلوگیری می‌شود که فیلم‌ساز نسخه‌ای زیرنویس‌شده از فیلمش را، چه بسا برای تنها یک نوبت نمایش، ایجاد و آماده کند.
از کاربردهای استثنایی‌ترِ زیرنویس نیز می‌شود به اپرا هایی مانند ویدا وردی اشاره کرد که در آن اشعار ایتالیایی، خارج از صحنهٔ نمایش و بر صفحه‌هایی درخشان، یا بر نمایشگرهایی که روبه‌روی تماشاگران پشت صندلی‌ها متّصل شده، به زبان انگلیسی یا به زبان محلی‌ای دیگر زیرنویس می‌شود تا مخاطب بتواند داستان را دنبال کند.
نرم‌افزارهای ویرایش‌گر زیرنویس
مترجمان، زیرنویس‌گذاری و ترجمهٔ آثار دیداری‌شنیداری را با استفاده از نرم‌افزارهایی که برای چنین کاری طرّاحی و ساخته شده‌اند، انجام می‌دهند. در میان این نرم‌افزارها، می‌شود از نمونه‌هایی نسبتاً نام‌آشناتر چون Subtitle Edit،‏ Aegisub و Amara نام برد.
زندگی به‌رنگ صورتی
«زندگی به‌رنگ صورتی»  که با نام‌های دیگری همچون «زندگی زیباست» و «زندگی همانند گل رز» هم ترجمه شده است، ترانهٔ معرّفی از هنرمند اهل فرانسه ادیت پیاف است. این ترانه در ۱۹۴۵ نوشته شد، در ۱۹۴۶ محبوب گشت و در ۱۹۴۷ میلادی به‌عنوان یک تک‌آهنگ منتشر گردید. این ترانه در ۱۹۵۰ میلادی در ایالات متحده بسیار پرطرفدار بود به‌طوری که دست کم هفت نسخه از آن به جدول بیلبورد راه یافت.
تاکنون چندین هنرمند به بازخوانی این ترانه پرداخته‌اند که برخی از آن‌ها عبارتند از: گریس جونز (۱۹۷۷)، لویی آرمسترانگ (۱۹۵۰)، و دانا سامر (۱۹۹۳).
متن ترانهٔ «زندگی به‌رنگ صورتی» سرودهٔ خود پیاف است. این ترانه موجب شهرت او شد. مضمون آن دربارهٔ ستایش عشق و رسیدن به عشق حقیقی در زندگی است. این ترانه همچنین تاکنون در چندین فیلم استفاده شده است. فیلم زندگی گلگون (۲۰۰۷) دربارهٔ زندگی پیاف که نام ترانه را بر خود دارد، یک جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای ماریون کوتیار به‌همراه داشت.
توجه سه گانه و تعامل در نوزادان
توجه سه‌گانه و تعامل در نوزادان (Triadic attention and interaction in infants) یک تعامل اجتماعی است که بین دو نفر و یک شیء خارجی اتفاق می‌افتد. این در مقابل تعامل دو گانه (Dyadic) است که فقط بین دو نفر اتفاق می‌افتاد. تعامل سه‌گانه و دو گانه در رشد قابلیت‌هایی نظیر زبان و تقلید ضروری هستند. اهمیت تعامل سه‌گانه، به‌طورِ خاص، برای اولین بار توسط (Georg Simmel) جامعه‌شناس آلمانی در قرن ۱۹ مورد بررسی قرار گرفت.
فهمیدن اینکه توجه اشتراکی چگونه از طریق تعامل سه‌گانه در انسان رشد می‌کند از اهمیت فوق‌العاده‌ای در شناخت اجتماعی برخوردار است. بدین منظور، رفتار نوزادان باید مورد بررسی قرار گیرد. توجه سه‌گانه را می‌توان به عنوان توانایی دو شخص، دو توجه بریک شخص یا شئی سوم تعریف کرد. گفته شده که این فرایند در نوزادان وقتی رشد می‌کند که قادر باشند شیء سومی را که در معرض دیدشان قرار می‌گیرد (وقتی شخص دیگری جهت نگاهش را تغییر دهد) شناسایی کنند و به آن سمت برگردند. در ابتدا نوزادان به تماس مستقیم چشم به چشم حساسند (تعامل دوگانه) و به‌تدریج به توجه سه‌گانه هم حساس می‌شوند، یعنی توانایی شناخت در نگاه کردن به اشیاء، و به سمتی که نگاه دیگران بر می‌گردد را به دست می‌آورد.
آزمایش‌های فراوانی در بررسی توجه سه‌گانه و توجه اشتراکی دوگانه انجام شده‌است. برای مثال استریانو و استاهل (2005 Striano and Stahl) دریافتند که حساسیت به توجه سه‌گانه تقریباً در سن ۳ ماهگی زیاد می‌شود. در یک پژوهش دیگر، کلیولند (Cleveland et al. 2007)، توجه سه‌گانه را در نوزادان ۵ تا ۷ ماهه مورد مطالعه قرار دادند. در این آزمایش آن‌ها نوزادان را در معرض دو نوع تعامل مختلف قراردادند: ۱- توجه اشتراکی (Joint attention) که در آن یک بزرگسال در مورد یک اسباب بازی با یک نوزاد صحبت می‌کند و دائماً نگاهش بین نوزاد و اسباب بازی جابه‌جا می‌شود؛ ۲- توجه فقط به شیء (Only object): در این تعامل بزرگسال فقط به اسباب بازی و به یک نقطه از سقف نگاه می‌کند، اما اصلاً به کودک توجه نمی‌کند. آن‌ها دریافتند که نوزادان ۷ ماهه در ادامه توجه اشتراکی نسبت به توجه فقط به شیء، به‌طور مشخص نگاه طولانی تری به روی اسباب بازی جدید دارند، در حالی که تفاوت قابل ملاحظه‌ای در این موقعیت در نوزادان ۵ ماهه آشکار نشد. در تفسیر این موضوع، می‌توان گفت که توجه اشتراکی در نوزادانِ ۷ ماهه (با افزایش سن) رمز گردانی اطلاعات برای آشنایی با شیء را تسهیل می‌کند.
نهایتاً می‌توان گفت اگر چه تحقیقات اخیر ما را به بسیاری از ناشناخته‌ها در زمینه شناخت اجتماعی اولیه هدایت کرده‌است، اما همچنان سوالات بسیاری وجود دارد که نیازمند تلاش‌های یکپارچه علوم تحولی، علوم رفتاری وعلوم اعصاب-شناختی است. علاوه بر این، به کمک تحقیقات در این زمینه می‌توان تشخیص اختلال‌های ارتباطی نظیر اوتیسم در نوزادان را بهبود بخشید. در نتیجه، ما قادر خواهیم بود درمانهای اولیه که شانس بهبودی را افزایش می‌دهد را زود شروع کنیم.
کیت واز
کیت و از در سپتامبر ۲۰۱۶ در پی یک رسوایی اخلاقی از سمت خود استعفا کرد.
زندگی
کیت و از در ۲۶ نوامبر سال ۱۹۵۶ در عدن متولد شد. پدر و مادر او اهل گوای هند بودند. نام خانوادگی او گوایی-پرتغالی است و نسبی دور از سنت جوزف واز دارد که یک مبلغ سده ۱۷ بوده‌است. او با خانواده‌اش در سال ۱۹۶۵ به انگلستان نقل مکان کرد. پدر او در صنعت هواپیمایی مشغول به کار بود و مادرش افزون براینکه معلم بود در فروشگاه مارکس اند اسپنسر نیز کار می‌کرد. کیت ۱۴ ساله بود که پدرش خودکشی کرد.
یوسف‌آباد (عنبرآباد)
یوسف‌آباد (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان علی‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۹۷ نفر (۲۵۱ خانوار)، بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۴۷۵ نفر (۳۹۹ خانوار) و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۶۳ نفر (۴۱۵ خانوار) بوده‌است.
فردریک بوسکه
فرِدِریک بوسکِه (زادهٔ April 8, 1981) شناگر اهل فرانسه است.
۴۰ ارابه‌ران
۴۰ ارابه‌ران یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
سرخس ماده
ماده‌سرخس نام یک سرده از تیره ماده‌سرخسیان است.
جاده ای۱۸۳ (انگلستان)
جاده ای۱۸۳ (A183 road) یکی از جاده‌های کشور انگلستان است.
این جاده از شهرک ساوت شیلدز شروع و در شهر ساندرلند به پایان می‌رسد، طول این جاده ۲۹.۳ کیلومتر است.
دولوتگراویر
دولوتگراویر (Dolutegravir) (DTG) (با نام تجاری Tivicay) یک داروی ضد ویروسی است که همراه با سایر داروها برای درمان HIV/AIDS استفاده می‌شود. همچنین ممکن است به عنوان بخشی از پروفیلاکسی پس از قرار گرفتن در معرض، برای جلوگیری از عفونت HIV به دنبال قرار گرفتن در معرض احتمالی استفاده شود. دولوتگراویر از راه دهان مصرف می‌شود.