cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ترکنشین لوشان
جمعیت
این روستا در چهار کیلومتری شهر لوشان و آزاد راه قزوین - رشت قرار گرفته و در دهستان لوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
پرچم هرتفوردشر
پرچم هرتفوردشر در ۱۹ نوامبر ۱۹۰۸ پذیرفته شد.
صیدکریم کوشکی
صیدکریم کوشکی، روستایی از توابع بخش طرهان شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان طرهان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۵۲ نفر (۲۰۵خانوار) بوده‌است.
شاپرک چابک
شاپرک چابک نام یک گونه از سرده غلاف‌دارها است.
رزاق
رَزّاق به معنی «روزی‌رسان»، از صفت‌های الله، خدای دین اسلام است.
این صفت در اسلام از جمله نام‌های نیکو خداوند به‌شمار می‌آید. نام رزاق تنها برای الله به‌کار می‌رود و ویژهٔ اوست و در دیگر موارد کاربرد ندارد. واژهٔ رزاق را روزی‌دهنده، بسیار روزی‌بخش و بسیار روزی‌ده نیز ترجمه کرده‌اند.
این‌که آیا روزی‌رسان بودن الله به معنی دریافت روزی توسط انسان‌ها بدون کار و کوشش است یا نه، از جستارهای فقهی است.
الامپرا
الامپرا (به لاتین: Alampra) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات
الامپرا ۱٬۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
قانون اساسی اوکراین
قانون اساسی اوکراین (Конституція України) قانون اساسی کشور اوکراین است. این قانون در ۲۸ ژوئن ۱۹۹۶ در جلسه پنجم پارلمان اوکراین به تصویب رسید. قانون اساسی با ۳۱۵ رای موافق از مجموع ۴۵۰ آرای نماینگان پارمان تصویب شد (۳۰۰ رای حداقل آرای لازم برای تصویب).
سایر قوانین و دیگر اقدامات اصولی و نظارتی اوکراین باید مطابق قانون اساسی باشد. حق اصلاح قانون اساسی از طریق رویه ویژه قانونی تنها به پارلمان واگذار شده است. تنها سازمانی که قدرت تفسیر قانون اساسی و تایید موارد قانونی را دارد دادگاه قانون اساسی اوکراین می‌باشد.
از سال ۱۹۹۶ روز ۲۸ ژوئن به عنوان روز قانون اساسی تعطیل رسمی است.
ساختار
قانون اساسی اوکراین دارای ۱۵ فصل می‌باشد:
مسجد افغان
مسجد افغان مربوط به اوایل دوره افشار است و در بندر لنگه، محله افغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اودا جوشو
در شجره‌نامه‌ای که در کتاب تاریخی شینچو کوکی برای  اودا نوبوناگا ساخته شده،  ادعا می‌شود که وی از نسل اودا جوشو است  و اودا جوشو نهمین نسل از تایرا نو چیکازانه ذکر شده‌است. بنابراین روایت پدر چیکازانه تایرا نو سوکه‌موری نام داشت. سوکه‌موری پس از شکست خاندان تایرا در نبرد دان نو اورا به همراه برادر کوچکترش هاراکیری کرد. بنا بر روایت‌ها همسر وی که در این زمان باردار بود پس از مرگ وی، پسری بنام تایرا نو چیکازانه/ اودا چیکازانه را در ولایت اومی، بخش تسودا، به دنیا آورده و خود در این ولایت ازدواج مجدد کرده‌است و پس از مدتی چیکازانه به نحوی به فرزندخواندگی کاهن یک معبد در ولایت اچیزن در آمده است.
اودا جوشو کاهن معبد تسورگی/ معبد اودا در ولایت اچیزن (شمال استان فوکوئی کنونی) بود که به فرماندار (شوگو) این ولایت، شیبا یوشی‌شیگه خدمت می‌کرد. هنگامیکه شیبا یوشی‌شیگه به سمت فرمانداری ولایت اواری منصوب شد، اودا جوشو را نیز به عنوان معاون فرماندار (شوگودای) انتخاب کرد و اودا جوشو به همراه خانواده خود به ولایت اُواری رفتند و در این ولایت ساکن شدند.
آمین‌دار کردن
آمین‌دار کردن یا آمیناسیون فرآیندی است که توسط آن یک گروه آمین وارد یک مولکول آلی می شود. این نوع واکنش‌ها بسیار مهم هستند زیرا ترکیبات آلی نیتروژن‌دار فراگیر شده‌اند.
تنگ کبود
تنگ کبود، روستایی از توابع بخش طرهان شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان طرهان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳۰ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
آمین‌دار کردن
واکنش‌های آمیناسیون
بسیاری از آمین‌های آلکیل‌دار بوسیله آمیناسیون الکل‌ها با استفاده از آمونیاک در حضور کاتالیزورهای اسیدی بصورت صنعتی تولید می‌شوند.
در آمین‌دار کردن الکتروفیلی، آمین به عنوان نوکلئوفیل با ترکیب آلی دیگری به عنوان الکتروفیل واکنش می‌دهد. این میل واکنش پذیری ممکن است برای برخی از آمین‌هایی که کمبود الکترون دارند، از جمله اگزازیریدین‌ها، هیدروکسیلامین‌ها، اکسیم‌ها و سایر بسترهای N-O، معکوس شود. هنگامی که از آمین به عنوان الکتروفیل استفاده شود، واکنش را آمین‌دار کردن الکتروفیلی می‌نامند. مواد آلی غنی از الکترونی که ممکن است به عنوان نوکلئوفیل برای این فرایند استفاده شوند عبارتند از کربانیون و انول.
اخیراً نشان داده شده‌است که اسیدهای آلفا هیدروکسی می‌توانند مستقیماً با استفاده از محلول آبی آمونیاک، گاز هیدروژن و یک کاتالیزور روتنیم فلزی ناهمگن به اسیدهای آمینه تبدیل شوند.
در هیدروآمیناسیون، آمین‌ها به آلکن‌ها اضافه می‌شوند.
جمال‌آبادنظامی وند
جمعیت
این روستا در دهستان کلشتر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۶ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
وینشیل
وینشیل (به انگلیسی: Winshill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در استافوردشر شرقی واقع شده‌است. وینشیل ۸٬۴۶۶ نفر جمعیت دارد.
صبح ساحل
روزنامه صبح ساحل نخستین نشریه استان هرمزگان پس از انقلاب است که در سال ۱۳۶۴ خورشیدی توسط قاسم کرمی تأسیس شده‌است.
این نشریه که از قدیمی‌ترین نشریات محلی کشور محسوب می‌شود کار خود را از ۱۲ آذر ۱۳۶۴ با انتشار یک شماره در هفته آغاز کرد و با گذر زمان به سه شماره در هفته و بعدتر به روزنامه‌ای سراسری ارتقاء یافت.
روزنامه صبح‌ساحل از دههٔ ۱۳۸۰ در ۸صفحه رنگی و با شمارگان ده هزار نسخه منتشر می‌شود و مدير مسئول الهام کرمی و سردبیر آن علیرضا خورشیدزاده است.
بنیان‌گذار و مدیرمسوول این روزنامه قاسم کرمی بود که در ۱۹ فروردین ۱۳۹۲ خورشیدی در بیمارستان امام‌رضا بندرعباس درگذشت.
ضمائم
این روزنامه از سال ۸۱ تاکنون نشریات مختلفی به صورت ضمیمه منتشر کرده‌است. داماهی، هورخش، چیسکو، کِیْدی، سالنامه صبح‌ساحل و ساحل‌بانو ازجمله ضمیمه‌های این روزنامه بوده‌اند.
داماهی طی سال‌های ۸۱ تا ۸۳ در حوزه هنر و ادبیات منتشر شده، کِیْدی در سال ۸۶ و ۸۷ در حوزه موسیقی و سالنامه صبح‌ساحل نیز به عنوان مجله ‌ای که مروری بر وقایع استان هرمزگان در سال ۸۶ بود، فروردین ماه ۸۷ منتشر شد.
ساحل‌بانو نیز ضمیمهٔ ماهانه این روزنامه است که از اسفند ۱۳۹۴ هرماه با موضوع زنان هرمزگان منتشر می‌شود.
حمامات (الجزایر عاصمه)
حمامات یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه شراقه واقع شده‌است. حمامات ۱۵٬۸۷۹ نفر جمعیت دارد.
تی-آرا
تی-آرا ، اغلب به عنوان T-ARA یا T♔ARA، یک گروه دخترانه کره جنوبی است که در سالِ ۲۰۰۹ تحت نظارت ام‌بی‌کی انترتینمنت (کور کانتنز مدیا) آغاز به کار کرده‌است و اداره می‌شود.
تاریخچه
سال ۲۰۰۹
در ابتدا پنج نفره متشکل از جیه، جی‌وون، ایون جونگ، هیو مین و جی یون اولین آهنگ خود «شخص خوب» را برای موسیقی متن سریال کره‌ای مرد سیندرلا در آوریل ۲۰۰۹ منتشر کرد. سپس جیه و جی‌وون از گروه کناره‌گیری کردند و دو ماه بعد، تی-آرا به عنوان یک گروه شش نفره با اضافه شدن بورام، سوئیون و کیوری در ژوئیه ۲۰۰۹ شکل گرفت و اولین تک آهنگ خود «دروغ» را از اولین آلبوم کامل خود یعنی «اولین آلبوم خالص» منتشر کرد. این گروه تنها مدت کمی پس از انتشار این آلبوم در صدر چارت‌های داخلی کره و چندین کشور دیگر قرار گرفت. به گزارش آل کیپاپ علل موفقیت این گروه سبک نوآورانه و جهان پسندی بود که موسیقی کره‌ای فاقد آن بود.
سال ۲۰۱۰
این موفقیت پایان کار نبود. گروه پس از اضافه کردن یک رپر و وکالیست دیگر به نام ریو هوایونگ در سال ۲۰۱۰ دومین آلبوم خود «وسوسه انگیز» را منتشر کرد. تیتر این آلبوم رولی پولی همان‌طور که انتظار می‌رفت به سرعت به جایگاه اول چارت‌ها رسید و جوایز متعددی را دریافت نمود. تیارا برنده Making Film Top Award SBS Music و Award Gaon Music Award و بسیاری جوایز دیگر و همچنین موفق به کسب عنوان پرفروش‌ترین آلبوم سال شد. این موفقیت نه تنها تأثیر مستقیمی بر موسیقی کی-پاپ افزود بلکه بر شناخت بین‌الملل از کی-پاپ افزود.
این گروه در اواخر ۲۰۱۱ با آلبوم «جعبه جواهر» و تیتر آن «لاوی داوی» برگشت و یک بار دیگر در صدر چارت‌ها بی چون و چرا ایستاد و چندین هفته در موزیک شوها برنده بود. حتی ان زمان که تک‌آهنگ گانگنام استایل از سای منتشر شده بود تی-آرا تنها گروهی بود که توانست با «لاوی داوی» رکورد ماندن در چارت‌ها و برنده شدن در موزیک شوها را بدست آورد.
سال ۲۰۱۲
در اوایل ۲۰۱۲ این گروه به آلبوم زیبای «چشم‌های سیاه» برگشت که تیتر آن «گریه گریه» دارای ۲ ورژن رقص و درام بود که به نوعی سبک جدید، نو و چشمگیری از تی-آرا و کی-پاپ را به ارمغان آورد. همانند فعالیت‌های قبلی این آلبوم نیز جایگاه اول در چارت‌ها را بدست آورد. در همان وهله گروه با همکاری گروه داویچی تک‌آهنگ «ما عاشق بودیم» را منتشر کرد. سپس کمپانی عضو جدید آریوم را به گروه اضافه کرد و گروه با مینی آلبوم «روز به روز» بازگشت. اما در اواخر و ۲۰۱۲ یک اتفاق غیرمنتظره تی-آرا را از اوج به پایین کشاند. ریو هوایونگ رپر اصلی این گروه، گروه را ترک کرد و به دنبال آن یک سری شایعات دروغین گریبانگیر تی-آرا و کمپانی شد که باعث برگشت چشم‌ها از تی-آرا شد. هم‌زمان در این وهله با روی کار آمدن گروه‌های جدید تی-آرا به نوعی از کی-پاپ محو شد. تا اینکه گروه با ۷ عضو با مینی آلبوم «سراب» بازگشت و تیتر آن «عشق جنسی» جایگاه اول در چارت‌های ژاپن و چین و جایگاه قابل قبولی در کره بدست آورد که نشان دهنده سقوط محبوبیت گروه شد. چند ماه بعد ۲ زیر گروه از تی-آرا شروع به کار کردند زیرگروه ان فور شامل جیون، هیومین، ایون جونگ، آریوم بود که در بازار چین و زیرگروه کیوبی‌اس شامل کیوری، بورام، سویون که مستقیماً بر بازار ژاپن فعالیت می‌کردند.
سال ۲۰۱۳
مدتی نگذشت که به دلایل نامعلومی آریوم نیز گروه را ترک کرد و گروه به ترکیب ۶ نفره اصلی خود بازگشت و در ژوئیه ۲۰۱۳ با مینی آلبوم «دوباره» بازگشت. این آلبوم موفقیت بزرگی در چارت‌های کره و خارجی بخصوص چین داشت. تیتر ان «شماره نُه» به سرعت در جایگاه اول تا ۳ از چارت‌ها ایستاد و بازدید موزیک ویدئو در یوتیوب چینی در کمتر از ۱هفته به ۱۳۰ میلیون رسید. ۳ماه بعد تی-آرا با ریپکیج آلبوم «دوباره» که «دوباره ۱۹۹۷» نام داشت بازگشت و موزیک ویدئو «من را می‌شناسی» را در قالب یک موزیک ویدئو دو ورژنه روانه بازار کرد و در اواخر ۲۰۱۳ نیز با یک مینی آلبوم زمستانه به نام «زمستان» بازگشت.
سال ۲۰۱۴
سال ۲۰۱۵
بقعه اویس‌القرن
بقعه اویس القرن مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جوانرود، روستای صادق آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تی-آرا
تاریخچه
حدود ۹ ماه از آخرین فعالیت تی-آرا می‌گذشت که گروه در تابستان ۲۰۱۵ مینی آلبوم «خیلی خوب» را منتشر کرد.
سال ۲۰۱۶
۱۶ماه بعد و پس از یک استراحت طولانی گروه مینی آلبوم زمستانه خود «یادته» و تیتر آن «تی آمو» (به معنای دوستت دارم) را منتشر کرد که در چارت‌های چینی صدرنشین و پربازدید بود.
سال ۲۰۱۷
در ۱۵ می ۲۰۱۷ قرار داد دو عضو تی-آرا سویون و بورام به پایان رسید و این دو نفر قرارداد خود را تمدید نکردند اما شنیده شد در کامبک ماه ژوئن حضور دارند که بعدها کمپانی خبر لغو آن را داد و گروه قرار است در آخرین فعالیت خود قبل از دیسند شدن با ۴ عضو در ماه ژوئن کامبکی را داشته باشد. آنها در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷ سیزدهمین مینی آلبوم خود «اسم تو چیه؟» را با ۴ عضو باقی مانده یعنی جی یون، هیومین، ایون جونگ و کیوری منتشر کردند.
سال ۲۰۲۰
در ۲ اکتبر ۲۰۲۰، گروه با اجرای "Roly-Poly" و "Sexy Love"، در جشن چوسئوک در کنار U-Kiss, Narsha, Teen Top، و SS501، یک اجرای مجدد برگزار کرد.
سال ۲۰۲۱
در جولای ۲۰۲۱، گروه با حضور در JTBC's Ask Us Anything دوباره متحد شد. در ۲۹ ژوئیه، از طریق دوازدهمین سالگرد این گروه در V-Live اعلام شد که آنها اولین بازگشت خود را بعد از چهار سال قبل از زمستان ۲۰۲۱ انجام خواهند داد. بعداً مشخص شد که گروه با دینگو موزیک برای بازگشت خود با تک آلبوم Re:T-ara در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱ همکاری خواهد کرد. این آلبوم از دو قطعه تشکیل شده‌است: "All Kill" و "Tiki Taka".
میزان فعالیت اعضا
جیا و جیون در سال ۲۰۰۹، قبل از اولین بازی به دلیل اختلاف‌های خلاقانه، این گروه را ترک کردند. بورام، سویون و کیوری اندکی قبل از اولین تک آهنگ «دروغ» به گروه اضافه شدند. هوایونگ در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۰ به این گروه پیوست و بدین ترتیب T-ara را به یک گروه هفت نفره تبدیل کرد. Core Contents Media در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۲ اعلام کرد که عضو جدیدی به نام دانی پس از اتمام آموزش خود به گروه می‌پیوندد و یک ماه بعد، آروم به T-ara پیوست. بورام و سویون دو عضو اسبق تی-آرا بعد از تاریخ ۶ مارس سال ۲۰۱۷ قراداد خود را تمدید نکردند و گروه را ترک کردند.
پرچم هراره
پرچم هراره در ۱۸ آوریل ۱۹۸۲ پذیرفته شد.این پرچم دارای سه رنگ زرد و آبی و قرمز است.
متیل مالونیک اسیدمی
متیل مالونیک اسیدمی (Methylmalonic Acidemia) که متیل مالونیک اسیدوری نیز خوانده می‌شود، نوعی اختلال متابولیک با توارث اتوزومی مغلوب است. این بیماری یک فرم کلاسیک از "ارگانیک اسیدمی" است. این بیماری از ژنوتیپ‌های مختلفی نشات می‌گیرد که همگی آن‌ها عموماً در اوایل دوران نوزدای تشخیص داده می‌شوند و با انسفالوپاتی پیشرونده و هیپرآمونمی ثانویه مشخص می‌گردند. در صورت عدم تشخیص یا درمان مناسب می‌تواند به مرگ بیمار منجر شود.
پاتوژنز
این بیماری شامل طیفی از تشخیص‌ها، پیش آگهی‌ها و اقدامات درمانی است که با توجه جهش ژنتیکی ایجادکننده فرم ارثی بیماری، مورد توجه قرار می‌گیرند. در زیر می‌توان ژنوتیپ‌های ایجادکننده فرم‌های ارثی این بیماری را مشاهده کرد.
ترانس-رسوراترال-۳-او-گلوکورونید
ترانس-رسوراترال-۳-او-گلوکورونید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۷۳۲۸۵ است.
ایل آو هوپ، جورجیا
ایل آو هوپ (به انگلیسی: Isle of Hope) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چاتهام، جورجیا واقع شده‌است. ایل آو هوپ ۵٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوزف گوسوافسکی
یوزف یان گوس‌وافسکی (Józef Jan Gosławski؛ – ۱۹۰۸:۰۴:۲۴, ) مجسمه‌ساز نامدار اهل لهستان بود.
متولی یاد یوزف گوسْوافسکی نوه او، تادئوش رودزکی، می باشد.
نیروگاه هم‌جوشی لختی
نیروگاه هم‌جوشی لختی یا راکتورهای ICF نوعی رآکتور هسته‌ای در نیروگاه‌های هسته‌ای در جهان است که بجای شکافت متداول، از محصورسازی لیزری در همجوشی هسته ای استفاده می‌کنند.
تمام این راکتورها در مرحله آزمایشی قرار دارند، اما پیشرفته‌ترین نمونه ساخته شده را می‌توان در تاسیسات ملی احتراق و علوم فوتونی یافت.
طرح‌های اصلی نیروگاه‌ها
تا کنون طرح‌های زیادی برای این نوع راکتورها ارائه گردیده. دانشگاه ویسکانسین از سال ۱۹۷۱ تا کنون ۲۴ طرح مختلف برای این نوع راکتورها را مطالعه نموده.
شاید بتوان طرح راکتور مخروطی CASCADE را از طرح‌های مورد توجه این شیوه دانست که با همکاری شرکت جنرال اتومیکس عرضه گردید.
اوباشگری
مفهوم انسانیِ اوباشگری   زمانی است که یک گروه به صورت هماهنگ با قلدری با یک نفر رفتار کنند. این رفتار ممکن است در خانواده، مدرسه، محله، محل کار یا یک انجمن باشد. در محیط کار به عنوان یک آزار روحی از طرف همکاران، پایین دستان یا بالادستان و از طریق شایعه، کنایه، تهدید و ارعاب، تحقیر، بی‌اعتبار ساختن و انزوا بر یک عضو سازمان شناخته می‌شود.
نخستین بار در سال ۱۹۸۶ اوباشگری را محقق و روان‌شناس کار از دانشگاه سوئد استاد Heinz leymann عنوان کرد و کتابی هم در این زمینه نوشت، از آن به بعد بود که محققان و دانشمندان غربی سعی کردند تحقیق در این زمینه را دنبال کنند. از بسیاری از موارد اوباشگری می‌توان نتیجه گرفت که آغاز اوباشگری معمولاً در اثر جابجایی مقامی کارمندان می‌باشد مثلاً کارمند جدیدی که تازه‌وارد یک قسمت می‌شود بیشتر مورد آزار روانی قرار می‌گیرد، یا وقتی که رئیس قسمت عوض می‌شود احتمال اینکه او کارمندی را آزار بدهد زیاد است و حتی ممکن است خودش مورد آزار روانی کارمندان قرار گیرند.
در محل کار
اوباشگری در سازمان به معنای قلدری سازمانی یا اوباشگری سازمانی است ؛ یعنی گاهی کارکنان ناراضی در سازمان با ایجاد شبکه‌های ارتباطی و گروه‌های فشار غیررسمی مدیران و رهبران سازمان را تحت فشار قرارداده و بر جریان تصمیم‌گیری‌ها به نفع خود تأثیر می‌گذارند. برخی از رفتارهای رایج علیه افراد قربانی اوباشگری عبارت است از نادیده گرفتن کار آن‌ها یا ارزش دادن بیشتر به دیگران، بی‌ارزش کردن کار آن‌ها و بزرگنمایی خطاهای کوچک‌شان، گرفتن مسوولیت‌هایشان، انتشار شایعات و دروغ‌های شنیع در مورد افراد هدف یا زندگی‌های حرفه‌ای آن‌ها و در نهایت متهم کردن افراد هدف به آغاز خشونتی که خودشان قربانی آن بوده‌اند. در واقع اخلالگران سازمانی به شیوه هوشمندانه‌ای قربانیان را افرادی توصیف می‌کنند که کار با آن‌ها سخت و غیرممکن است و آن‌ها را مقصر مشکلات پیش‌رویشان می‌دانند. به اوباشگری در محیط کار، اوباشگری شغلی گفته می‌شود.
در زندگی زناشویی
شکل‌های ظهور اوباشگری در زندگی زناشویی عبارتند از تهمت زدن - نادیده گرفتن بدگویی و شهادت آگاهانه ولی به دروغ در مورد قربانی، این مدل از خشونت روانی معمولاً ناشی از حسادت و کنترل شدید در زندگی زناشویی می‌باشد. خشونت عاطفی می‌تواند به صورت تمسخر قربانی در جمع ظاهر شود یا کنترل و پاییدن دائمی قربانی در جمع با نگاه بحدی که او کلافه و دستپاچه شود.
خشونت روانی در اکثر زندگی‌های زناشویی دیده می‌شود، البته وقتی که زوج‌ها با هم بگو مگو می‌کنند یا به دلایلی از یکدیگر ناراحت و دلگیر می‌شوند که معمولاً زمان آن بسیار محدود است، ولی متأسفانه در بین بعضی از زوج‌ها این خشونت روانی دائمی است، اما به ندرت از طرف اطرافیان احساس و درک یا فهمیده می‌شود.
ندای هرمزگان
ندای هرمزگان نام روزنامه‌ای در استان هرمزگان است که در بهمن۱۳۷۰ مجوز خود را با انتشار یک شماره در هفته دریافت کرد و اولین شماره آن در ۱۴ شهریور ۱۳۷۱ انتشار یافت.
مدیرمسئول ندای هرمزگان غلامحسین عطایی دریایی است و سردبیر فعلی آن خلیل درخورد است.
ندای هرمزگان دومین روزنامه‌ای است که پس از انقلاب در هرمزگان شروع به فعالیت کرد و در حال حاضر شش شماره در هفته منتشر می‌شود.
بست
بَست به پناهگاهی گفته می‌شود که فرد مجرم، محکوم یا معترض در آن حاضر شده و اصطلاحاً بست‌نشینی می‌کند و به حرمت آن مکان از مجازات و تعرض مصون می‌ماند. بست‌شکنی زمانی رخ می‌دهد که حاکمان حرمتی برای بست قائل نشوند و محکوم را دستگیر کنند. بست نشینی از دوره صفویه در ایران گسترش یافت و در دوره قاجاریه به اوج خود رسید. رضا شاه بست نشینی را ممنوع کرد.
تاریخچه
بست‌نشینی ریشه‌ای کهن در فرهنگ ملل باستانی داشته‌است. نقص قوانین و شتاب در مجازات، موجب آن بود تا برخی از محکومان بست را تنها راه به تأخیر انداختن مجازات خود بیابند. در اسلام و به عنوان یکی از اولین نمونه‌های بست، خانه کعبه و خانه ابوسفیان بود که در فتح مکه توسط پیامبر اسلام حرم امن اعلام شد. در دوران خلفای عباسی نیز، آرامگاه‌هایی وجود داشت که اگر متخلف یا محکومی به آنجا پناه می‌برد، امان می‌یافت. با اینحال بست و بست‌نشینی تنها از دوره صفویان به صورت گسترده مورد استفاده قرار گیرد. در دوره قاجاریه نیز بست و به‌خصوص بست نشینی‌های سیاسی و دسته‌جمعی به اوج خود رسید. نخستین کسی که با بست‌نشینی به‌طور جدی مبارزه کرد امیرکبیر بود و بعدها ناصرالدین‌شاه کار او را پی گرفت. ناصرالدین‌شاه در مهم‌ترین بست شکنی آن دوره سیدجمال‌الدین اسدآبادی را از بست خارج نمود و دستگیر کرد. او که علاقه‌مند بود بست نشینی را به‌طور کامل براندازد از آیت‌الله ملاعلی کنی درخواست نمود تا حکم به رفع بست نشینی و مهمل گذاشتن آن دهد؛ که با مخالفت روحانی مزبور روبرو شد. در دوره رضا شاه بست نشینی ممنوع اعلام شد و او بست مشهد را در جریان واقعه مسجد گوهرشاد شکست. با این‌حال بست و بست‌نشینی در اعتراض به رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ در ایران باردیگر بر سر زبان‌ها افتاد.
وینتربورن کینگستون
وینتربورن کینگستون (به انگلیسی: Winterborne Kingston) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Dorset واقع شده‌است. وینتربورن کینگستون ۶۴۳ نفر جمعیت دارد.
جمال‌آبادحلاج
جمال‌آبادحلاج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کلشتر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
پرچم تلاسکالا
پرچم تلاسکالا در ۳ فوریه ۲۰۱۴ پذیرفته شد.
شاپرک خاکستری
شاپرک خاکستری نام یک گونه از سرده غلاف‌دارها است.
پای تاف
پای تاف، روستایی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کشور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کوین کورانی
کوین دنیس کورانی ، متولد ۲ مارس ۱۹۸۲ در ریو دوژانیرو در برزیل) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
باشگاهی
وی سابقه عضویت در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، دینامو مسکو و باشگاه فوتبال هوفنهایم اشاره کرد.
تیم ملی
کورانی سابقه ۵۲ بازی و ۱۹ گل ملی را نیز در کارنامه دارد.
جنگ گنپی
خاندان تایرا و خاندان میناموتو، نام‌های خانوادگی اعطا شده توسط امپراتور ژاپن به بخشی از اعضای خاندان سلطنتی بودند که به منظور کاستن از هزینه‌های خاندان سلطنتی، از آن جدا شده و به طبقهٔ اشراف تنزل مقام یافته بودند. هر دو خاندان بعد از جدا شدن از دربار برای تأمین مخارج خود به مشاغل نظامی روی آوردند و به مرور زمان رهبران این دو خاندان به رهبران پرقدرت گروه‌های سامورایی تبدیل شدند. یک دهه پیش از جنگ گنپی، طی شورش هیجی، خاندان میناموتو به رهبری میناموتو نو یوشیتومو هنگام تلاش برای بازگرفتن کنترل دربار از خاندان تایرا شکست خورده و پسر وی میناموتو نو یوریتومو به تبعید فرستاده شده بود. پس از پیروزی خاندان تایرا در شورش هیجی، تایرا نو کیوموری (رهبر نظامی از خاندان تایرا)، صدراعظم ژاپن شد. وی اولین سامورایی بود که توانسته بود به چنین موقعیتی دست پیدا کند. در نهایت کیوموری کنترل دولت مرکزی را در دست گرفت و نخستین دولت سامورایی (رژیم خاندان تایرا) را تشکیل داد و امپراتور ژاپن را به شکل یک امپراتور دست‌نشانده درآورد.
در سال ۱۱۸۰، پس از آنکه کیوموری نوه دختریِ دوسالهٔ خود و نوهٔ امپراتور گو شیراکاوا، به نام امپراتور آنتوکو (۱۱۷۸–۱۱۸۵ م)، را بر تخت امپراتوری نشاند، شاهزاده موچی‌هیتو (۱۱۵۱–۱۱۸۰ م) پسرِ امپراتور گو شیراکاوا، احساس کرد از حقِ خود نسبت به سلطنت محروم شده و با شورش شاهزاده موچی‌هیتو جنگ شش‌ساله گنپی آغاز شد. فراخوان شاهزاده موچی‌هیتو به شورش منجر به آرایش نظامی خاندان میناموتو به رهبری میناموتو نو یوریتومو و همچنین پسرعموی وی میناموتو نو یوشیناکا علیه خاندان تایرا شد. در همان سال میناموتو نو یوریتومو از محل تبعیدش به شبه‌جزیره میئورا رفت که اهالی‌اش از زمان‌های قدیم پیوند عمیقی با خاندان میناموتو داشتند. بر اساس داستان هِی‌کِه بالغ بر ۵۰ هزار نفر سپاهی در طی مدت تنها ۴۰ روز به وی ملحق شدند. آنان سپس به شهر کاماکورا وارد شدند و این شهر را پایگاه خود قرار دادند. در سال ۱۱۸۳ یوشیناکا توانست پایتخت آن زمان کیوتو را تصرف کند. خاندان تایرا که سقوط پایتخت را نزدیک می‌دیدند، امپراتور آنتوکو (نوه کیوموری) و سه نشانه امپراتوری یا سه گنجینه مقدس ژاپن را همراه خود کردند و از پایتخت به سمت غرب ژاپن که طرفداران خاندان تایرا در آن بسیار بودند گریختند. از آنجایی که سربازان یوشیناکا رفتار خشونت‌آمیزی با مردم داشتند، امپراتور گو شیراکاوا به هدف براندازی وی از میناموتو نو یوریتومو درخواست کمک کرد. یوشیناکا از قصد وی آگاه شد و با زندانی کردن امپراتور گو شیراکاوا در معبد، علیه امپراتوری کودتا کرد. یوریتومو که در آن زمان در کاماکورا بود با شنیدن اخبار پایتخت، برادر کوچکترش میناموتو نو یوشی‌تسونه را فرماندهٔ سپاه قرار داد و سپاهی را از کاماکورا برای برانداختن پسرعمویش یوشیناکا به سمت پایتخت روانه کرد. یوشیناکا پس از شکست از این سپاه از پایتخت فرار کرد و در نبرد آوازو کشته شد. امپراتور گو شیراکاوا در اواخر دسامبر سال ۱۱۸۴ فرمانی مبنی بر براندازی کامل خاندان تایرا به یوریتومو صادر کرد. یوریتومو این فرمان را پذیرفت و به برادر کوچکترش یوشی‌تسونه دستور لشکرکشی و تعقیب خاندان تایرا را داد که با پیروزی قاطع خاندان میناموتو در نبرد دریایی دان نو اورا پایان یافت. در پایان این نبرد بسیاری از بزرگان خاندان تایرا با پرت کردن خود در دریا خودکشی کردند.
با فروپاشی خاندان تایرا و استقرار شوگون‌سالاری کاماکورا تحت رهبری میناموتو نو یوریتومو در سال ۱۱۹۲ میلادی برای نخستین بار منصب شوگون به وجود آمد. حکومت خاندان تایرا در مقایسه با جانشین آن، شوگون‌سالاری کاماکورا، هنوز هم بسیار محافظه‌کار بود و به جای گسترش یا تقویت توان نظامی، زنان خاندان خود را به ازدواج امپراتور درمی‌آورد و از این طریق امپراتور را کنترل می‌کرد. حکومت نظامیان بر ژاپن تا ۷۰۰ سال بعد، تا پایان دوره ادو، ادامه پیدا کرد.
حوادث طوفانی قرن یازدهم و دوازدهم میلادی و شخصیت‌های گوناگون تاریخی این دوران منبع بسیار گرانبهایی برای نقالان و نمایشنامه‌نویسان ژاپن بوده‌است. داستان هِی‌کِه و داستان ظهور و سقوط خاندان‌های میناموتو و تایرا دو منبع بزرگ داستان‌های عاشقانه و تاریخی ژاپن هستند که هر دو در قرن دوازدهم میلادی نوشته شده‌اند. تخمین زده می‌شود که حدود یک‌چهارم نمایشنامه‌های عروسکی کابوکی و بونراکو از حوادث نبرد بین خاندان‌های میناموتو و تایرا سرچشمه گرفته‌است.
ریشهٔ نام
نام «گنپی» ترکیبی است از نام دو خاندان اصلی که در این جنگ درگیر بودند؛ خاندان میناموتو (که در کانجی نامش 源 نوشته و «گِن» خوانده می‌شود) و خاندان تایرا (که نامش 平 نوشته و «هِی» و همچنین «پِی» نیز خوانده می‌شود). این درگیری در ژاپن با عنوان شورش جیشو-جواِی نیز خوانده می‌شود. این نام از خواندن پی‌درپی نام دو دورهٔ ژاپنی جیشو و جواِی که رویداد در آن زمان رخ داده، گرفته شده‌است. تاریخدانان بیشتر از نام «شورش جیشو-جواِی» برای این درگیری‌ها استفاده می‌کنند زیرا عوامل درگیری را پیچیده‌تر و گسترده‌تر از آن می‌دانند که تنها به نام دو خاندان محدود شود.
وضعیت زمانه
از اوایل قرن هشتم میلادی در ژاپن قانون خدمت سربازی وضع شد. به سربازان وظیفهٔ آموزش نظامی داده می‌شد و سپس کنترل امنیت مناطق برعهدهٔ این سربازان قرار می‌گرفت. از قرن دهم میلادی خاندان‌های کشاورزی که در مناطق مختلف ژاپن از نظر مالی قدرت داشتند، برای حفظ امنیت قلمروی خویش گروهی از سربازان ماهر به تیراندازی با کمان و اسب‌سواری را تشکیل دادند. این سربازان که در خدمت ارباب خود بودند، سامورایی خوانده می‌شدند. هر دو خاندان تایرا و خاندان میناموتو بعد از جدا شدن از دربار برای تأمین مخارج خود به مشاغل نظامی روی آوردند و رهبر گروه‌های سامورایی شدند. منطقهٔ نفوذ خاندان تایرا بیشتر در غرب ژاپن و خاندان میناموتو در شرق بود. در اواخر قرن دهم دو شورش توسط تایرا نو ماساکادو و فوجیوارا نو سومیتومو علیه فرمانداران دولت مرکزی انجام شد. هر دو شورش سرکوب شد اما پس از آن قدرت سامورایی‌ها مورد توجه دربار ژاپن و اشراف قرار گرفت.
به‌وجود آمدن نظام «حکومت پس از کناره‌گیری»
در اوایل دورهٔ هی‌آن (که از ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی تداوم داشت) امپراتور ژاپن به عنوان فرماندار قدرت را در دست داشت. در اواسط این دوره خاندان فوجیوارا در ژاپن قدرت گرفتند. افراد این خاندان هنگامی که امپراتور کودک بود، به عنوان سشو (نایب‌السلطنه) و هنگامی که امپراتور بالغ می‌شد به عنوان کانپاکو (مشاور ارشد) سیاست را اداره می‌کردند و بدین ترتیب قدرت اصلی سیاسی را از امپراتور می‌ربودند. نحوه نفوذ خاندان فوجیوارا بر امپراتور بدین شکل بود که ترتیب ازدواج دختری از این خاندان با امپراتور داده می‌شد و فرزند حاصل این ازدواج، امپراتور بعدی بود. پدربزرگ مادریِ این فرزند، در مقام سشو یا کانپاکو قرار می‌گرفت و امور کشور عملاً در اختیار وی بود. خاندان فوجیوارا به مرور زمان توانسته بود به واسطهٔ معافیت از مالیات به ثروت عظیمی دست پیدا کند و به صورت رقیب قدرتمندی در برابر خاندان امپراتوری درآید. در دورهٔ هی‌آن همسر امپراتور انحصاراً از خاندان فوجیوارا انتخاب می‌شد. هفتادمین امپراتور ژاپن، امپراتور گو-ریزی (۱۰۲۳–۱۰۶۸ م) فرزندی از خود برجا نگذاشت و برادر وی، امپراتور گو-سانجو (۱۰۳۲–۱۰۷۳ م)، که همسرش شاهدخت تیشی نام داشت و از دودمان امپراتوری ژاپن بود، جانشین وی شد. فرزند آنان امپراتور شیراکاوا (۱۰۵۲–۱۱۲۹ م) نام داشت و پس از ۱۷۶ سال، اولین امپراتوری بود که پدربزرگش سشو (نایب‌السلطنه) و از خاندان فوجیوارا نبود. امپراتور شیراکاوا برای کاستن از نفوذ خاندان فوجیوارا دست به تغییرات سیاسی زد و شکل خاصی از حکومت را طرح‌ریزی کرد که حکومت پس از کناره‌گیری یا اینسی نامیده می‌شود.
در این نظام دوگانهٔ حکومتی، امپراتور موقعی که خاندان سلطنتی صلاح می‌دانست از سلطنت کناره‌گیری می‌کرد و به دور از نفوذ خاندان فوجیوارا، قدرت را در منصب «امپراتوری اینسی ارشد» در اختیار می‌گرفت. طبق این نظام، امپراتورهای بازنشسته که مافوق امپراتوران وقت بودند در معابد زندگی می‌کردند و همچنان به کار خود ادامه می‌دادند تا از نفوذ خاندان فوجیوارا و طبقه جنگجوی سامورایی در امور کشور جلوگیری کنند. همزمان، کسی که عنوان رسمی امپراتور را داشت و جانشین انتخابی امپراتور سابق بود، تمام نقش‌های تشریفاتی و وظایف رسمی سلطنت را برعهده داشت. در نظام اینسی، پدرِ امپراتور جُوکُو خوانده می‌شد و پدربزرگ وی که یک روحانی بودایی می‌شد، دایجوهو خوانده می‌شد و قدرت اصلی سلطنتی در دست پدر و پدربزرگ یک امپراتور بود. عنوان جُوکُو و عنوان مرتبطِ دایجوهو (امپراتورهای روحانی بودایی)، قبل و بعد از دوره هی‌آن هم وجود داشتند، اما استفاده از این عنوان در اشاره به یک نظام حکومتی معمولاً اشاره به روشی دارد که توسط امپراتور شیراکاوا در سال ۱۰۸۶ ایجاد و پس از آن توسط جانشینان وی در اواخر دورهٔ هی‌آن تا هنگام ظهور شوگونسالاری کاماکورا در سال ۱۱۹۲ اعمال شد.
پیشینهٔ خاندان تایرا
از آنجاییکه تعداد فرزندان و نوادگان امپراتور کانمو (دوران سلطنت ۷۸۱–۷۷۳ میلادی) پنجاهمین امپراتور ژاپن، بسیار زیاد بود، و خرج و مخارج دربار بسیار سنگین شده بود، امپراتور با هدف کاستن از هزینه‌های خاندان سلطنتی، با اهدای نام خانوادگی «تایرا» به سومین پسرش کازوراواراشینو (۷۸۶–۸۵۳ م)، وی را از خاندان سلطنتی جدا کرد. بدین ترتیب خاندان تایرا به‌وجود آمد و پسر وی سرخاندان یکی از چهار شاخه خاندان تایرا بنام «کانموتایرا» شد. پس از امپراتور کانمو (سلطنت ۷۸۱–۸۰۶ م)، امپراتور نینمیو (سلطنت ۸۳۳–۸۵۰ م)، امپراتور مونتوکو (سلطنت ۸۵۰–۸۵۸ م) و امپراتور کوکو (سلطنت ۸۸۴–۸۸۷ م) نیز نام خانوادگی تایرا را به نوه‌های خویش اهدا کردند و سه شاخهٔ دیگر این خاندان را به‌وجود آوردند.
تایرا نو کیوموری (۱۱۱۸–۱۱۸۱ م) در اواخر دورهٔ هی‌آن به عنوان معروف‌ترین و پرقدرت‌ترین عضو خاندان تایرا شناخته می‌شد. نام مادر تایرا نو کیوموری در منابع همزمان وی ذکر نشده‌است و تنها ذکر شده که وی یکی از خدمهٔ دربار بوده‌است. اما در داستان ظهور و سقوط خاندان‌های میناموتو و تایرا که پس از مرگ وی و در قرن دوازدهم نوشته شده، آمده‌است که مادرش گیئون نو نیوگو نام داشته و معشوقهٔ مورد علاقهٔ امپراتور شیراکاوا بوده‌است. همچنین ذکر شده که مادر کیوموری پس از باردار شدن از امپراتور شیراکاوا به همسری تایرا نو تاداموری (۱۰۹۶–۱۱۵۳ م) درآمده است. سند دیگر نیز وجود دارد که در آن خواهر کوچکترِ معشوقهٔ امپراتور شیراکاوا که او نیز از خدمه دربار بوده، به عنوان مادر ذکر شده‌است. این سند شجره‌نامه‌ای است که در دوره میجی در قرن نوزدهم، از معبدی قدیمی در استان شیگا کشف شده و سال ۱۲۳۵ میلادی را به عنوان تاریخ نگارش در خود دارد. امپراتور شیراکاوا پس از مرگ همسر بسیار محبوبش، فوجیوارا نو کنشی از سن ۳۲ سالگی تا آخر عمر خود به مدت ۴۵ سال همسر رسمی دیگری نداشت و با بسیاری از زنان دربار در ارتباط بود. به همین علت از همان دوران شایعه‌ای بین مردم مبنی بر اینکه تایرا نو کیوموری و نوهٔ پسر وی، امپراتور سوتوکو در اصل فرزندان نامشروع امپراتور شیراکاوا هستند رواج داشت. همچنین این شایعه از زمان حیات وی وجود داشت که حمایت‌های معشوقهٔ امپراتور شیراکاوا موجب پیشرفت زودهنگام و غیرعادی وی شده‌است.
تایرا نو کیوموری در دههٔ ۱۱۶۰ به سرعت قدرت را به دست گرفت و دربار امپراتوری ژاپن را تحت سلطه قرار داد. او از موضع خود برای نصب اعضای خانواده‌اش در موقعیت‌های عالی دربار و ازدواج آنان در خاندان امپراتور استفاده کرد. اقدامات وی به طرق مختلف و چندین بار مورد مخالفت امپراتور گو شیراکاوا و خاندان فوجیوارا قرار گرفت.
پیشینهٔ خاندان میناموتو
خاندان میناموتو یا گِنجی، یکی از نام‌های خانوادگی بود که امپراتور ژاپن به اعضای خانوادهٔ سلطنتی اعطا می‌کرد. اعضای این خاندان کسانی بودند که از خاندان سلطنتی جدا شده و به طبقهٔ اشراف شینسکی کوکا (تنزل مقام) می‌یافتند. اولین امپراتور که نام خانوادگی میناموتو را اعطا کرد، امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶) پنجاه و دومین امپراتور ژاپن بود. میناموتو نو ماکوتو (۸۱۰–۸۶۸) هفتمین پسرِ امپراتور ساگا، نخستین فردی بود که نام خانوادگی میناموتو به وی داده شد. نام افتخاری میناموتو پس از آن به تعداد دیگری از درباری‌ها در زمان‌های مختلف و توسط تعدادی از امپراتورهای دیگر نیز داده شد. خاندان میناموتو پس از گذشت زمان ۲۱ شاخه پیدا کرد. برای نمونه خاندان میناموتویی که از زمان امپراتور ساگا منشأ گرفته، شاخه ساگا گنجی، و خاندان میناموتویی که از امپراتور سیوا (دوران سلطنت ۸۵۸–۸۷۶ میلادی) پنجاه و ششمین امپراتور ژاپن منشأ گرفته، شاخهٔ سیوا گنجی نام دارد. در اواخر دورهٔ هی‌آن یک شاخه از آن خاندان با نام خاندان کاواچی گنجی به عنوان مهمترین شاخهٔ خاندان میناموتو شناخته می‌شود. بنیانگذار شوگون‌سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری‌تومو عضو این شاخه از خاندان میناموتو بود.
سه نفر از خاندان میناموتو که در جنگ گنپی فرماندهی لشکر را به عهده داشتند، عبارتند از:
پیشینهٔ درگیری بین دو خاندان میناموتو و تایرا
امپراتور سوتوکو (امپراتوری از: ۱۱۱۹ – ۱۱۶۴ م) نخستین فرزند امپراتور توبا ( ۱۱۰۳ – ۱۱۵۶ م) از همسر وی تاماکو بود. بر طبق کوجیدان (حکایت‌های جمع‌آوری شده در دورهٔ کاماکورا) امپراتور توبا، سوتوکو را ثمرهٔ رابطهٔ نامشروع همسر خود با پدربزرگش، امپراتور شیراکاوا (۱۰۵۲–۱۱۲۹ م)، می‌دانست و در همان کتاب آمده‌است که وی را «اوجیگو» (به معنای عموبچه) صدا می‌زده‌است. به همین علت علاقه‌ای به وی نداشت و پس از به دنیا آمدن پسر دیگرش امپراتور کونوئه (۱۱۳۹–۱۱۵۵ م) که از همسر دیگر مورد علاقه‌اش بود، از امپراتوری سوتوکو خواست که خود را بازنشسته کند تا پسر دیگرش به جای وی بر تخت سلطنت بنشیند. سوتوکو به شرط اینکه بعد از امپراتور کونوئه سلطنت به پسر وی واگذار شود، به خواستهٔ پدرش عمل کرد.
در سال ۱۱۵۵ امپراتور کونوئه (هفتاد و ششمین امپراتور) در سن ۱۷ سالگی درگذشت اما امپراتور توبا، به قولی که داده بود عمل نکرد و قصد داشت که پسر دیگرش امپراتور گو شیراکاوا (۱۱۲۷–۱۱۹۲ م) را به منصب امپراتوری برساند. پسر ارشدش، امپراتور سوتوکو، که در این زمان در حال حکومت پس از کناره‌گیری (اینسی) بود، به‌شدت با این تصمیم پدر مخالف بود و خواستار بر تخت نشستن پسرش بود. پس از بروز این اختلاف، هر دو سعی کردند که با استفاده از قدرت نظامی خاندان میناموتو یا خاندان تایرا در این کشمکش بر حریف خود غلبه کنند. در پی این اختلافات، تایرا نو کیوموری (۱۱۱۸–۱۱۸۱ م) و میناموتو یوشیتومو (۱۱۲۳ – ۱۱۶۰ م) طرف امپراتور توبا را گرفتند و توانستند در پی شورش هوگن در سال ۱۱۵۶ میلادی، امپراتور گو شیراکاوا را به سلطنت برسانند.
اواخر سال ۱۱۵۹ هنگامی‌که کیوموری خارج از کیوتو بود میناموتو یوشیتومو طی شورش هیجی به شینزی، حامی وی، در محل اقامتش در کیوتو حمله کرد. شینزی توانست فرار کند اما چند روز بعد، قبل از دستگیری توسط تعقیب‌کنندگانش، خودکشی کرد. یوشیتومو همچنین امپراتور گو شیراکاوا را حبس کرد و توانست در طی این کودتا بر دربار و پایتخت تسلط پیدا کند. کیوموری پس از آگاهی از این شورش به‌سرعت به کیوتو بازگشت و با سپاهی که همراه داشت توانست خاندان میناموتو را شکست دهد. پسر ارشد میناموتو یوشیتومو، میناموتو نو یوشی‌هیرا (۱۱۴۱–۱۱۶۰ م)، گردن زده شد. یوشیتومو پس از شکست به همراه پسر دوم و سومش به سمت شمال ژاپن حرکت کرد اما هنگام فرار، یوشیتومو و پسر دومش کشته شدند. پسر سومش، میناموتو نو یوریتومو (۱۱۴۷–۱۱۹۹ م)، نیز دستگیر و به پایتخت فرستاده شد اما با وساطت و اصرار نامادری کیوموری بخشیده و به ولایت ایزو تبعید شد. یکی از همسران میناموتو یوشیتومو به نام توکیوا گوزِن از زیباترین زنان عصر و مادر سه پسر یوریتومو بود. او هنگامی که شنید خاندان تایرا به دنبال رد سه پسر یوریتومو و کشتن آنها هستند با پای خود به خانه کیوموری رفت و از وی درخواست عفو کرد. کیوموری که تحت تأثیر زیبایی وی قرار گرفته بود، تقاضایش را قبول کرد. سپس دو پسر بزرگتر وی را به معبد سپرد و بر طبق آنچه در داستان هِی که و داستان ظهور و سقوط خاندان‌های میناموتو و تایرا آمده وی را به مدت چند سال به عنوان همسر غیراصلی به ازدواج خود درآورد. کوچکترین پسر توکیوا، میناموتو نو یوشی‌تسونه (۱۱۵۹–۱۱۸۹ م) نیز که ابتدا در کنار مادر زندگی می‌کرد در خردسالی به معبد سپرده شد.
رژیم خاندان تایرا
بعد از شورش هیجی در سال ۱۱۵۹، اعضای خاندان تایرا از نظر موقعیت کاری و اجتماعی پیشرفت چشمگیری در کیوتو پیدا کردند. نفوذ خاندان میناموتو در دربار امپراتوری از بین رفت و خاندان تایرا تکیه‌گاه منحصربه‌فرد نظامی دربار و امپراتور گو شیراکاوا شد. پس از آن خاندان تایرا دختران خاندان خود را به ازدواج خاندان امپراتور و خاندان‌های اشرافی درآورد و از این طریق توانست به این خاندان‌ها نزدیک شود. تایرا نو کیوموری، خواهرزن خود، تایرا نو شیگه‌کو را به ازدواج امپراتور گو شیراکاوا درآورد و پس از تولد فرزند آنان، امپراتور تاکاکورا (۱۱۶۱–۱۱۸۱ م)، دختر خود تایرا نو توکوکو را نیز به ازدواج امپراتور تاکاکورا درآورد. پس از این دو وصلت با دربار، خاندان تایرا بیش از پیش قدرت گرفت.
در سال ۱۱۶۷ کیوموری به بلندپایه‌ترین رتبه در دولت ژاپن یعنی دایجو دایجین (صدراعظمی) رسید. تا این زمان این مقام در انحصار اشراف و خاندان فوجیوارا بود و کیوموری نخستین سامورایی‌ای بود که توانست به چنین پایه‌ای برسد. کیوموری همچنین به گسترش تجارت با سلسله سونگ در چین نیز توجه داشت و از این طریق توانست سود هنگفتی به دست بیاورد. او قسمت غربی بندر کوبه را توسعه داد و آنجا را به‌صورت پایگاه بازرگانی دریای داخلی ستو درآورد. همچنین برای تأمین امنیت راه‌های دریایی معبد ایتسوکوشیما را بازسازی و مرمت کرد. بدین ترتیب اعضای خاندان تایرا توانستند مانند خاندان‌های اشرافی زندگی کنند.
در سال ۱۱۶۹ میلادی امپراتور گو شیراکاوا که جوکو (امپراتور بازنشسته) بود به دایجوهو (امپراتور روحانی بودایی) تبدیل شد.
همگام با قدرت‌گیری خاندان تایرا خشونت‌ورزی این خاندان نیز شدت گرفت. در سال ۱۱۷۰ همراهان نوه تایرا نو کیوموری، تایرا نو سوکه‌موری (۱۱۵۸ – ۱۱۸۵ م)، درحالی‌که وی سوار بر تخت روان در حال عبور در جاده بود، به همراهان سشو (مشاور ارشد امپراتور) فوجیوارا نو موتوفوسا، برخورد کردند. از آنجا که محافظان مشاور امپراتور برای عرض احترام از اسب پیاده نشدند، مورد خشونت و آزار خاندان تایرا قرار گرفتند. با افزون شدن چنین حوادثی میل به براندازی خاندان تایرا به‌تدریج در خاندان امپراتوری بروز کرد.
کودتای کیوموری
در سال ۱۱۷۷ فوجیوارا نو ناریچیکا، فوجیوارا نو ناریتسونه، تایرا نو یاسویوری، سایکوی راهب و شونکان راهب، در منطقه ششیگاتانی در کیوتو در منزل شونکان جلسه‌ای تشکیل دادند و نقشه براندازی رژیم خاندان تایرا را طرح‌ریزی کردند.
خبر این توطئه به کیوموری رسید و تمامی این افراد دستگیر شدند. سایکوی راهب گردن زده شد و فوجیوارا نو ناریتسونه، تایرا نو یاسویوری، و شونکان راهب به جزیره کیکایجیما در کیوشو تبعید شدند. پشت این توطئه امپراتور گو شیراکاوا قرار داشت؛ امپراتور ابتدا موجب قدرت گرفتن کیوموری شد اما هنگامی که نفوذ و قدرت خاندان تایرا بیش از اندازه شد، سیاستی مبنی بر حذف وی در پیش گرفت.
در سال ۱۱۷۹ پسر ارشد کیوموری تایرا نو شیگه‌موری درگذشت. امپراتور گو شیراکاوا اراضی متعلق به وی را مصادره کرد. کیوموری که از این اقدام خشمگین بود، امپراتور گو شیراکاوا را در قلعه توباتونو محبوس کرد و کنترل کشور به دست خاندان تایرا افتاد. کیوموری فرمانداری ولایت‌ها و مقام‌های مهم دیگر را به اعضای خاندان تایرا سپرد، در نتیجه خاندان تایرا کنترل بیش از ۳۰ ولایت از ۶۸ ولایت سراسر کشور را در دست گرفتند. بیان جملهٔ تاریخی «کسی که از خاندان تایرا نباشد آدم نیست» توسط تایرا نو توکی‌تادا برادر زن کیوموری نشانگر انحصار قدرت خاندان تایرا در همین زمان است. در این تغییر سیاسی تایرا نو کیوموری توسط یک کودتا بر کیوتو پایتخت ژاپن مسلط شد و امپراتور گو شیراکاوا را از حکومت پس از کناره‌گیری (اینسی) برکنار کرد. وی همچنین جهت مقابله با نفوذ روحانیون بودایی که به پشتیبانی امپراتور گو شیراکاوا برخاسته بودند، ۱۵ معبد را در نارا مصادره کرد. پس از آن کیوموری نایب‌السلطنه را که بر طبق رسم آن زمان از خاندان فوجیوارا انتخاب می‌شد، برکنار کرد و به جای وی داماد خود کونوئه موتومیچی را به این سمت گماشت. وی همچنین نوهٔ خود امپراتور آنتوکو را جانشین پدرش امپراتور تاکاکورا کرد و پس از آن به امپراتور تاکاکورا، حکومت پس از کناره‌گیری را واگذار کرد. این تغییرات سیاسی مخالفت شدید اشراف و در رأس آنان خاندان فوجیوارا و همچنین روحانیان بودایی را برانگیخت. روحانیان بودایی رهبری مخالفت با خاندان تایرا را در دست گرفتند و این خاندان را دشمن بودا خواندند. گسترش این مخالفت‌های چندجانبه در نهایت به انزوای خاندان تایرا منجر شد.
شورش شاهزاده موچی‌هیتو
امپراتور تاکاکورا (۱۱۶۱–۱۱۸۱)، هشتادمین امپراتور ژاپن بود. مادر وی تایرا نو شیگه‌کو خواهر زنِ تایرا نو کیوموری و همسر وی نیز دختر کیوموری، به‌نام تایرا نو توکوکو بود. او اندکی پس از تولد پسرش تحت فشار قرار گرفت تا از سلطنت کناره‌گیری کند و پس از کناره‌گیری‌اش در سال ۱۱۸۰، کیوموری نوهٔ دوسالهٔ خود، امپراتور آنتوکو (۱۱۷۸–۱۱۸۵ م)، را بر تخت امپراتوری نشاند. در نتیجهٔ این کار، شاهزاده موچی‌هیتو (۱۱۵۱–۱۱۸۰ م)، پسر امپراتور گو شیراکاوا، احساس کرد که از جایگاه قانونی و حق خود نسبت به سلطنت محروم شده‌است. او قصد داشت با کمک میناموتو نو یوریماسا (۱۱۰۶ – ۱۱۸۰ م) به مبارزه‌ای مسلحانه علیه خاندان تایرا دست بزند. در بهار سال ۱۱۸۰، یوریماسا به سایر رهبران میناموتو و معبدها، (معبد انریاکو، معبد اونجو و دیگر معابد) پیغام فرستاد و به نام شاهزاده موچی‌هیتو برای مجازات تایرا نو کیوموری درخواست کمک کرد. میناموتو نو یوریماسا فراخوان براندازی خاندان تایرا را به میناموتو نو یوکی‌ایه اطلاع داد و از وی خواست این موضوع را به تمام اعضای خاندان میناموتو در سراسر کشور اطلاع دهد.
تایرا نو کیوموری قبل از شروع حمله از این جریان مطلع شد. از آنجایی که در کیوتو معابد بسیاری وجود داشتند که در اثر فراخوان شاهزاده موچی‌هیتو ممکن بود به وی بپیوندند، در ژوئن ۱۱۸۰، کیوموری پایتخت را از کیوتو به فوکوهارا-کیو (کوبه امروزی) انتقال داد. همچنین دو امپراتور بازنشسته، یعنی امپراتور گو شیراکاوا و امپراتور تاکاکورا، و امپراتور کودک، یعنی امپراتور آنتوکو را نیز همراه خود به فوکوهارا-کیو برد.
ورود میناموتو یوریتومو به جنگ
میناموتو نو یوریتومو پسر ارشد میناموتو نو یوشیتومو پس از کشته شدن پدرش در پایان شورش هیجی به ایزو تبعید شد و همچنان ۲۰ سال بود که در تبعید به‌سر می‌برد. یوریتومو در این جزیره با هوجو ماساکو دختر هوجو توکی‌ماسا، از صاحب‌منصبان محلی، ازدواج کرده بود. به نوشته آزوما کاگامی در روز نهم ماه آوریل ۱۱۸۰ میلادی، عموی وی میناموتو نو یوکی‌ایه به ایزو رفت و خبر فراخوان شاهزاده موچی‌هیتو را به اطلاع وی رساند.
در روز ۱۷ اوت همان سال یوریتومو در اولین قدم در راه برانداختن خاندان تایرا شبانه همراه سپاهی کوچک به یاماکی کانه‌تاکا، از صاحب‌منصبان وابسته به خاندان تایرا در محل سکونتش در ایزو، حمله کرد و وی را کشت. سپس به قصد پیوستن به خاندان میئورا که از ملازمان پدرش بودند، به سمت شبه‌جزیره میئورا (استان کاناگاوا امروزی) حرکت کرد.
یوریتومو در روز ۲۳ اوت به کوه ایشی‌باشی رسید. بر اساس کتاب آزوما کاگامی در آنجا وی با سپاهی ۳۰۰۰ نفری از خاندان تایرا مواجه شد و در میان باران شدید بسیاری از افراد سپاه ۳۰۰ نفری‌اش کشته شدند و باقیماندهٔ آن‌ها به طرف کوه‌های هاکونه فرار کردند و در داخل کوه پنهان شدند. چند روز بعد آن‌ها با قایقی کوچک از راه دریا به شبه‌جزیره میئورا رسیدند که اهالی‌اش از زمان‌های قدیم پیوند عمیقی با خاندان میناموتو داشتند. یوریتومو فراخوان شاهزاده موچی‌هیتو را برای آنان خواند و از آنان تقاضا کرد به شورش بپیوندند. سامورایی‌های در خدمت کازوسا هیروتسونه و چیبا تسونه‌تانه پس از شنیدن سخنان یوریتومو به وی ملحق شدند. بر اساس داستان هِی‌کِه طی مدت تنها ۴۰ روز سپاهیانی که به وی ملحق شدند بالغ بر ۵۰ هزار نفر بودند. آنان به شهر کاماکورا وارد شدند. سامورایی‌های دیگر نیز که یوریتومو را به عنوان وارث بر حق رهبر قبلی خاندان میناموتو و رهبر جدید خاندان میناموتو می‌دانستند به‌تدریج در شهر کاماکورا جمع شده و به سپاه یوریتومو ملحق شدند.
شکست خاندان تایرا در نبرد فوجیگاوا
بعد از ورود یوریتومو به کاماکورا، در پاییز سال ۱۱۸۰، به او خبر رسید که سپاه خاندان تایرا برای مقابله با وی تا رود فوجی در دامنهٔ کوه فوجی پیش آمده‌است. تایرا نو کیوموری، نوهٔ خود تایرا نو کوره‌موری (۱۱۶۰–۱۱۸۴ م) را فرمانده این سپاه قرار داده بود. یوریتومو همراه با سپاه خود از کاماکورا خارج شد. در داستان هِی‌که تعداد سپاهیان یوریتومو در این نبرد ۲۰۰ هزار نفر ذکر شده‌ که بسیار مبالغه‌آمیز است. در طی مسیر تاکدا نوبویوشی از خاندان تاکدا (شعبه‌ای از خاندان میناموتو) به وی ملحق شد. سپاه خاندان میناموتو که در نزدیکی اردوگاه خاندان تایرا مستقر بود، در تاریکی شب شروع به حرکت برای جاگیری در محل مناسب برای حمله کرد. در اثر این حرکت دستهٔ بسیار بزرگی از پرندگان آبی که بر روی رودخانه در حال شنا بودند با سروصدای زیاد شروع به پرواز کردند. بلند شدن ناگهانی صدای پرندگان موجب شد سپاه خاندان تایرا به اشتباه فکر کند که حمله شروع شده‌است و هراس آنان به هرج‌ومرجی بزرگ و در نهایت به فرار آنها منجر شد. این ماجرا در سانکای کی نیز نقل شده و احتمال صحت آن قوی است. یوریتومو بدون اینکه حتی جنگی کرده باشد به پیروزی بزرگی در نبرد فوجیگاوا دست پیدا کرد و از این پس عزم کرد پایتخت را تصرف کند اما مشاورانش به وی پیشنهاد کردند نخست خاندان‌های مناطق اطراف کاماکورا را تابع خود کرده و پس از پیدا کردن آمادگی بیشتر به پایتخت حمله کند. بر اساس داستان هِی‌که، یوریتومو برای اولین بار با برادر کوچکترش میناموتو نو یوشی‌تسونه در محل وقوع این جنگ در دامنهٔ کوه فوجی دیدار و گفتگو کرد. اما ورود یوشی‌تسونه در جنگ‌ها و پشتیبانی وی از برادر بزرگترش پس از این جنگ بود.
اقدامات کیوموری علیه معابد
اواخر سال ۱۱۸۰ به دنبال پیروزی خاندان تایرا در شورش شاهزاده موچی‌هیتو، این خاندان در پی انتقام‌گیری از معابدی برآمد که در نارا همراه شاهزاده موچی‌هیتو دست به شورش زده بودند. رزمندگان خاندان تایرا قبل از رفتن به نارا معبد اونجو را سوزاندند؛ سپس در نارا معبد کوفوکو-جی و تودای‌جی را مورد حمله قرار دادند. مجسمه بزرگ بودا در معبد تودای‌جی در اثر این حمله سوخت. مدت کوتاهی پس از این حمله در فوریه سال ۱۱۸۱ کیوموری دچار تب شدیدی شد و درگذشت.
نبرد یوشیناکا و نو کوره‌موری
پسر عموی یوریتومو میناموتو نو یوشیناکا (۱۱۵۴–۱۱۸۴ م) نام داشت. او پس از کشته شدن پدرش از دو سالگی به دست یکی از بستگانشان در استان ناگانو پرورش یافته بود. یوشیناکا پس از فراخوان شاهزاده موچی‌هیتو در سال ۱۱۸۰ با سپاهی که فراهم کرد توانست مناطقی از استان نیگاتای کنونی را تحت سلطه خود درآورد. در سال ۱۱۸۱ قحطی بزرگی اتفاق افتاد و بسیاری از مردم در کیوتو از گرسنگی مردند. همچنین از تعداد سربازان که بیشترشان کشاورز بودند کاسته شد و برای مدتی جنگ بزرگی درنگرفت؛ بنابراین برای مدتی یوشیناکا در شمال و یوریتومو در شرق و خاندان تایرا در پایتخت آن دوران، کیوتو، بدون درگیری بزرگی در دشمنی به سر بردند. در سال ۱۱۸۳ نوه کیوموری با نام تایرا نو کوره‌موری درصدد پس گرفتن زمین‌هایی برآمد که به‌دست یوشیناکا تصرف شده بود. او با سپاهش عازم شمال ژاپن شد و در ۱۱ مه در تنگه‌ای به‌نام «کوریکارا» با یوشیناکا درگیر شد. شمار سپاهیان یوشیناکا بسیار کمتر بود اما توانست حملات غافلگیرانه متعددی به مواضع خاندان تایرا انجام دهد. بنابر فرضیه‌ای، آنها صدها گاو را در داخل کوه جمع کرده و به شاخ آنها مشعل وصل کردند و یکباره از بلندی گاوها را به سمت سپاه دشمن رم دادند. خاندان تایرا که از دیدن چنین صحنه‌ای دچار وحشت شده بودند، همراه با اسب‌ها به ته دره پرت شدند. هرچند گمان می‌رود این داستان تخیلی باشد که از واقعه‌ای در کشور چین برگرفته شده است. این پیروزی راه ورود سپاه یوشیناکا به پایتخت را باز کرد.
در ژوئن ۱۱۸۳ سپاه یوشیناکا در نبرد شینوهارا نیز به پیروزی رسیدند و سپاه خاندان تایرا در حال فرار را تعقیب کردند و در نهایت به نزدیکی پایتخت رسیدند. خاندان تایرا که سقوط پایتخت را نزدیک می‌دیدند سه روز قبل از ورود سپاه یوشیناکا، در ۲۵ ژوئیه امپراتور آنتوکو (نوه کیوموری) و سه نشانه امپراتوری یا سه گنجینه مقدس ژاپن را همراه خود کردند و از پایتخت به سمت غرب ژاپن که طرفداران خاندان تایرا در آن بسیار بودند، گریختند. همچنین امپراتور بازنشسته گو شیراکاوا نیز یک روز قبل از آن به قصد پیوستن به سپاه یوشیناکا از پایتخت به طرف کوه هیئی گریخته بود. دو ماه پس از ورود سپاه یوشیناکا به کیوتو از آنجا که وجود یک امپراتور در پایتخت ضروری بود، امپراتور گو شیراکاوا نوهٔ سه‌ساله‌اش امپراتور گو-توبا را بر تخت پادشاهی ژاپن نشاند. بدین ترتیب به طرز بی‌سابقه‌ای برای نخستین بار در تاریخ ژاپن تا سال ۱۱۸۵، همزمان در این کشور دو امپراتور رسمی وجود داشت.
الامپو
الامپو (आलाम्पु) یک روستا در نپال است که در بخش دولاکا در منطقه جاناکپور واقع شده‌است.
خصوصیات
الامپو ۳٬۳۹۲ نفر جمعیت دارد.
جنگ گنپی
پایتخت تحت تصرف یوشیناکا
اندکی پس از گریز خاندان تایرا از پایتخت، سپاه یوشیناکا وارد کیوتو شد. از آنجا که سربازان یوشیناکا رفتار خشونت‌آمیزی با مردم داشتند، یوشیناکا نزد مردم اعتبار و شهرت خوبی نداشت. امپراتور شیراکاوا که در پایتخت باقی مانده بود تصمیم گرفت برای تأمین امنیت، یوشیناکا را به بهانه‌ای از پایتخت دور کند؛ بنابراین، به وی دستور داد که خاندان تایرا را در غرب ژاپن براندازد. در ضمن امپراتور شیراکاوا حکمرانی یوریتومو در شرق ژاپن را پذیرفت.
یوشیناکا که به قصد امپراتور پی برده بود اندکی پس از آغاز سال ۱۱۸۴ به محل سکونت امپراتور شیراکاوا حمله کرد و آن را آتش زد و وی را در یکی از خانه‌های فرعی خاندان امپراتور محبوس کرد. یوشیناکا که با این اقدام توانسته بود حکومت را در دست بگیرد، نایب‌السلطنه و وزیر داخلی را برکنار کرد و به جای آنان اشخاصی را که موافق میلش بودند، جایگزین کرد.
شکست یوشیناکا
یوریتومو که در کاماکورا بود با شنیدن اخبار پایتخت دو برادر کوچکترش میناموتو نو یوشی‌تسونه و میناموتو نو نوری‌یوری را فرمانده سپاه قرار داد و سپاهی را از کاماکورا برای برانداختن پسرعمویش یوشیناکا به سمت پایتخت روانه کرد. یوشیناکا سپاهی را برای مقابله فرستاد. در ۲۰ ژانویه ۱۱۸۴ سپاه یوشیناکا از سپاه یوشی‌تسونه در نبرد اوجی (۱۱۸۴) شکست خورد. یوشیناکا از پایتخت فرار کرد و در ۲۱ فوریه همان سال در نبرد آوازو کشته شد. کشته شدن وی شش ماه بعد از ورود وی به پایتخت بود.
نبرد ایچی نو تانی
در سپتامبر سال ۱۱۸۳، امپراتور گو شیراکاوا نوهٔ خردسال خود امپراتور گو-توبا را به سلطنت رسانده بود اما سه گنجینه مقدس ژاپن که نماد تأیید مشروعیت امپراتور از جانب الههٔ خورشید آماتراسو بودند همچنان در دست خاندان تایرا باقی مانده بود. امپراتور گو شیراکاوا در اواخر ژانویه سال ۱۱۸۴ فرمانی مبنی بر براندازی کامل خاندان تایرا به یوریتومو صادر کرد و از وی خواست به هر طریقی که ممکن است سه گنجینه را از خاندان تایرا بازپس گیرد. یوریتومو این فرمان را پذیرفت و به دو برادر کوچکترش میناموتو نو نوری‌یوری و یوشی‌تسونه که تازه پسرعمویشان یوشیناکا را شکست داده بود، دستور لشکرکشی و تعقیب خاندان تایرا را داد. خاندان تایرا در این زمان در نزدیکی شهر فوکوهارا-کیو (کوبه امروزی) که قبلاً به مدت شش ماه توسط این خاندان پایتخت اعلام شده بود اقامت داشتند. جلوی این منطقه دریا و پشت آن تپه‌ای با شیبی بسیار تند به نام «ایچی نو تانی» قرار داشت و دسترسی به آن نامحتمل به نظر می‌رسید. یوشی‌تسونه از راه کوهستان و برادرش از جاده‌ای در کنار دریا عازم رسیدن به قرارگاه خاندان تایرا شدند؛ بر طبق نوشته داستان هِی‌که و داستان ظهور و سقوط خاندان‌های میناموتو و تایرا، در ۲۰ مارس ۱۱۸۴ یوشی‌تسونه فرماندهی ۱۰ هزار نفر سپاهی را برعهده داشت و لشکرش را به دو دسته تقسیم کرده بود. خود وی همراه با ۷۰ جنگجو سوار بر اسب از تپه مشرف بالا رفته و ناگهان از سراشیبی تند تپه پایین آمده و از پشت سر به خاندان تایرا حمله کردند. خاندان تایرا که به هیچ‌وجه انتظار چنین حمله‌ای را از تپه پشت سر خود نداشتند بسرعت متوجه شدند که از هر دو طرف ساحل نیز مورد یورش سپاهیان دیگری هستند و در محاصره قرار گرفته‌اند. خاندان تایرا که توانایی مقابله با این حملهٔ چندجانبه را نداشتند با عجله به قصد سوار شدن بر قایق به طرف دریا فرار کردند اما بسیاری از آنان حین فرار کشته شدند. یوشی‌تسونه پس از پیروزی در نبرد ایچی نو تانی به کیوتو بازگشت و توسط امپراتور مورد تمجید و ارتقای درجه قرار گرفت.
نبرد یاشیما
خاندان تایرا پس از شکست در نبرد ایچی نو تانی به نواحی جنوبی‌تر ژاپن رفتند، پایگاه خود را جزیره یاشیما (در استان کاگاوا کنونی) قرار دادند و کنترل گذرگاهی آبی که به دریای داخلی ستو وصل می‌شد را در دست گرفتند. خاندان میناموتو تا آن زمان کشتی جنگی تدارک ندیده بودند و توانایی تعقیب خاندان تایرا را نداشتند. یوریتومو برادر کوچکترش یوشی‌تسونه را مأمور امنیت کیوتو قرار داد و برادر دیگر یوریتومو با نام میناموتو نو نوری‌یوری را برای تصرف منطقه کیوشو به جنوب ژاپن فرستاد. او توانست در ماه فوریه ۱۱۸۵ به کیوشو وارد شود و دازایفو را تصرف کند و منطقه کیوشو را تحت کنترل درآورد. یوریتومو به یوشی‌تسونه نیز دستور داد به یاشیما لشکر بکشد و خاندان تایرا را از بین ببرد.
یوشی‌تسونه در ۱۷ فوریه ۱۱۸۵ تنها با ۵ کشتی در هوای بد و باران شدید از واتانابه در اوساکا حرکت کرد و روز بعد به کاتسوئورا (در استان توکوشیمای کنونی) رسید. سپس از راه زمینی راهی جزیره یاشیما شد. او در ۱۹ فوریه به پشت محل اقامت خاندان تایرا رسید و با آتش زدن مناطق اطراف، طوری وانمود کرد که سپاهی بزرگ به منطقه حمله کرده‌است. خاندان تایرا که منتظر حمله از طرف دریای داخلی ستو بودند به سرعت سوار قایق‌های خود شدند و راه فرار را پیش گرفتند و به شیمونوسِکی رفتند، که یک ماه بعد در آنجا در نبرد دان نو اورا متحمل شکست نهایی شدند.