cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مالاریا
تلاشهایی برای حذف مالاریا در دنیا- موفقیت و شکست (۱۹۷۸–۱۹۵۵)
این موفقیت‌ها شامل حذف مالاریا در مناطقی که دارای آب‌وهوای گرم بودند بود. بعضی از کشورها مانند هند و سری‌لانکا کاهش چشمگیری در موارد ابتلا به مالاریا داشتند. بعضی دیگر از کشورها مانند اندونزی، افغانستان، هایتی و نیکاراگوئه پیشرفت ناچیزی در کاهش مالاریا داشتند. اکثر بخش‌های جنوب صحرا در آفریقا اصولاً در این زمینه توفیقی نداشتند. بروز مقاومت انگل نسبت به دارو، گسترش مقاومت آنوفل‌ها به حشره‌کش‌ها، جابجایی گسترده جمعیت، مشکل جلب حمایت مالی کشورها، کمبود یا عدم مشارکت همه آحاد اجتماع سبب طولانی شدن تلاش‌ها برای حذف مالاریا گردید. سرانجام به علت مشکلات بالا عملیات حذف و ریشه کنی مالاریا به کنترل مالاریا تغییر یافت.
عامل اتیولوژی
عامل بیماری یک تک‌یاخته از جنس پلاسمودیوم است. تاکنون بیش از ۱۰۰ مورد پلاسمودیوم شناخته شده که فقط ۴ گونه پلاسمودیوم در انسان ایجاد بیماری می‌کنند:
اگرچه این ۴ گونه بیماری مهمی را ایجاد می‌کنند اما بیماری ایجاد شده توسط پلاسمودیوم فالسیپاروم شدیدتر است و حتی گاهی منجر به مرگ می‌شود.
چرخه زندگی انگل
سیر تکاملی انگل در دو میزبان انجام می‌شود. در مورد مالاریای انسان میزبان اصلی انگل پشه آنوفل ماده‌است و دوره جنسی (Sporogony) در این میزبان طی می‌شود و دوره غیرجنسی (Schizogony)در بدن انسان طی می‌شود. علاوه بر این گامت جنسی (Gametocyte) در انسان به وجود می‌آید که اصطلاحاً دوره گامتوگونی (Gametogony) می‌گویند. هنگامی که پشه آنوفل ماده آلوده به انگل مالاریا از انسان خونخواری می‌کند اسپروزوییت‌های موجود در غدد بزاقی پشه آنوفل به انسان منتقل می‌شود. اسپروزوییت‌ها به سلول‌های کبد وارد شده و پس از دو هفته رشد و تکثیر به شیزونت (Schizont) تبدیل می‌شود. شیزونت‌ها پس از بالغ شدن مروزوییت‌ها را آزاد و وارد جریان خون می‌کنند و سپس وارد گلبول‌های قرمز می‌شود و در آنجا پس از مرحله تشکیل حلقه به تروفوزوییت تبدیل می‌شود. تروفوزوییت پس از بلوغ گلبول‌های قرمز را پاره کرده دسته‌ای از این تروفوزوییت‌ها به جریان خون محیطی رفته و به سلول‌های جنسی نر (Microgametocyte) و سلول‌های جنسی ماده (Macrogametocyte) تبدیل می‌شود و دسته دیگر وارد گلبول‌های قرمز سالم می‌شود و در آنجا پس از تکثیر و رشد دوباره به شیزونت تبدیل می‌شود و این شیزونت‌ها مروزوییت‌ها را آزاد می‌کنند و این مروزوییت‌ها وارد گلبول‌های قرمز سالم می‌شود و چرخه دوباره تکرار می‌شود. بعضی از این مروزوییت‌ها تقسیم می‌شوند در گلبول قرمز و مرحله شیزوگونی را ادامه می‌دهد و گلبول قرمز می‌ترکد و تب ولرز در انسان اتفاق می‌افتد و حالت تهوع و استفراق به او دست می‌دهد.
چنانچه پشه آنوفل ماده سالم از خون بیمار تغذیه کند سلول‌های جنسی وارد بدن پشه می‌شود و چرخه جنسی انگل آغاز می‌شود. در معده پشه سلول‌های جنسی نر و ماده باهم لقاح پیدا می‌کنند و تبدیل به سلول تخم (زیگوت) می‌شود سپس سلول تخم دراز و متحرک می‌شود که در این حالت به آن‌ها اووکینت (Ookinet) می‌گویند. اووکینت‌ها در دیواره معده پشه رشد کرده به اووسیست (Oocyst) تبدیل می‌شود. اووسیست‌ها رشد کرده و بعد از پاره شدن، اسپروزوییت‌ها آزاد می‌شوند و این اسپروزوییت‌ها وارد غدد بزاقی پشه می‌شوند و چنانچه این پشه فرد سالمی را نیش بزند این اسپروزوییت‌ها وارد بدن فرد شده و چرخه دوباره تکرار می‌شود.
دورهٔ کمون
دوره نهفتگی یا کمون مدتی است که بین گزش پشه آلوده تا آشکار شدن نشانه‌های ظاهری بیماری و از همه شایع‌تر تب وجود دارد.
مدت دوره کمون بسته به نوع انگل و طبیعت بیماری متفاوت است. این مدت در مالاریای فالسیپاروم به طور متوسط ۱۲ (۹ تا ۱۴) روز، در مالاریای ویواکس ۱۴ (۸ تا ۱۷) روز، در مالاریای مالاریه ۲۸ (۱۸ تا۴۰) روز و در مالاریای اوال ۱۷ (۱۶ تا ۱۸) روز است.
منبع عفونت
منبع مهم بیماری افرادی هستند که اصول بهداشتی را رعایت نمی‌کنند و کمتر از دیگران درصدد درمان خود هستند، بیشتر کودکان ۲تا۹ ساله هستند که به علت عدم ایمنی و تعداد زیاد گامتوسیت (سلول جنسی) در خون محیطی، خوابیدن در اوایل شب و نداشتن پوشاک مناسب برای بیماری عوامل مناسبی هستند. مسئله مالاریای انسانی با منبع حیوانی با کشف یک مورد پلاسمودیوم ناولزی (Pl.Knowlesi)که به‌طور طبیعی در کشور مالزی منتقل شده و یک مورد پلاسمودیوم سیمیوم (Pl.Simium)که به‌طور طبیعی نزد انسان در برزیل مشاهده شده، دوباره مطرح است. انتقال طبیعی بین مالاریای میمون و انسان یا برعکس بین انسان و میمون در دیگر مناطق نیز امکان دارد. مطالعه‌های جدید در آمریکا و مالزیا روی پلاسمودیوم سینومولژی (Pl.Cynomolgi) و پلاسمودیوم اینوی (Pl.Inui)و پلاسمودیوم برزیلی (Pl.Brazillianum)نشان داد که این پلاسمودیوم‌ها نه تنها از طریق خون آلوده، بلکه از طریق نیش پشه آلوده به انسان منتقل می‌شوند؛ ولی نکته مهم این است که گمان نمی‌رود جهت ریشه‌کن کردن مالاریای انسانی مالاریای میمونی بتواند مانع این امر شود.
ناقل
پشه آنوفل ناقل و میزبان نهایی انگل مالاریا است. در زیر بعضی از ویژگی‌های زیست‌شناسی پشه آنوفل ذکر می‌شود:
انواع آنوفل: از بین ۴۸۳ نوع آنوفلی که در دنیا شناسائی شده‌است ۷۰ گونه قادر به انتقال بیماری مالاریا می‌باشند که از این میان ۴۰ گونه در مناطق مختلف جهان به عنوان ناقل اصلی مالاریا شناخته شده‌اند. در ایران ۲۹ گونه آنوفل انتشار دارد که تاکنون ۷ گونه از آن‌ها به عنوان ناقلین قطعی بیماری مالاریا شناخته شده‌اند. نام این ناقلین به شرح زیر است:
حساسیت آنوفل نسبت به انگل مالاریا و تطابق آن
حساسیت آنوفل هر منطقه به زیرگونه انگل همان منطقه بستگی دارد.
عادت‌های مربوط به استراحت و خونخواری پشه‌ها
عادت خونخواری پشه‌ها ترکیبی از دو عامل تکرر تغذیه و انتخاب میزبان می‌باشد. تکرر تغذیه با نمو تخمک‌ها ارتباط مستقیم دارد که به نوبه خود به درجه حرارت محیط‌زیست بستگی دارد و به‌طور معمول هر دو یا سه روز یکبار انجام می‌شود.
تعداد زیادی از آنوفل‌ها تمایل زیادی به خوردن خون حیوان‌ها دارند، یعنی حیوان‌دوست (Zeophile)هستند و برحسب اتفاق از انسان تغذیه می‌کنند. در مناطق انتشار این آنوفل‌ها وجود اغنام و احشام و کثرت آن‌ها سبب جلب آنوفل به سمت احشام شده، در نتیجه بیماری در انسان کمتر دیده می‌شود. تعداد کمی از آنوفل‌ها انسان‌دوست (Anthropophilia)هستند و در صورتی‌که خون انسان در اختیارشان باشد آن را ترجیح می‌دهند. این گروه در انتقال مالاریا توان چشمگیری دارند. تعدادی از پشه‌ها خونخواری را در داخل اماکن انسانی انجام می‌دهند (Endophagous)و پس از خونخواری در همان‌جا استراحت می‌کنند (Endophil)و حال آنکه عده‌ای دیگر خارج از مکان‌های انسانی عمل خونخواری را انجام می‌دهند (Exophagous)و در خارج از خانه افراد و در پناهگاه‌های طبیعی مانند تنه درختان، غارها، شکاف کوه‌ها، دهانه چاه‌های آب و زیر پل رودخانه‌ها استراحت نموده یا خونخواری دارند. این گروه در عمل از نظر مبارزه با مالاریا و اجرای عملیات سمپاشی مشکل‌های را ایجاد می‌کنند، ولی خطر واقعی از نظر انتقال بیماری را آنوفل‌هایی دارند که در مکان‌های انسانی استراحت و تغذیه می‌کنند.
طول عمر
آنوفل ماده از نظر انتقال مالاریا زمانی خطرناک می‌شود که غدد بزاقی آن حاوی اسپروزوییت باشد. سن خطرناک آنوفل به نوع آن، نوع انگل، درجه حرارت محیط و محل استراحت از چند روز تا چند هفته بستگی دارد. بدین ترتیب پیش از آنکه آنوفل به سن خطرناک برسد، هرچه بیشتر عمر کند خطر آن بیشتر خواهد بود و هرچه درصد پشه‌ها با سن خطرناک زیادتر باشد، خطر انتقال بیماری بیشتر خواهد بود. طول عمر پشه‌ای که به خواب زمستانی می‌رود، حدود ۹ ماه است. آنوفل گامبیاسه ماده (ناقل مهم قاره سیاه آفریقا) در حدود ۳ ماه، آنوفل ماکولی‌پنیس ماده حدود ۱ تا ۳ ماه عمر می‌کند. طول عمر آنوفل نر کوتاه و حدود ۲ هفته‌است.
عادت‌های تخم‌ریزی
بعضی از آنافل‌ها در آب‌های جاری تخم‌ریزی می‌کنند (مانند آ. فلوویاتیلیس)، برخی در آب‌های شورمزه (مانند آ. سومدایکوس) و گروهی در چاه‌ها، آبگیرها، چشمه‌ها، یا منابع آب که بر بلندی جاگذاری شده باشد (مانند آ. استفنسی). آگاهی از عادت تخم‌ریزی پشه‌ها برای انجام عملیات ضدلارو ضروری است.
توان ناقل بودن
این اصطلاح به مجموع اثر تراکم ناقلان، حساسیت آن‌ها به عفونت، طول عمر ناقل و احتمال تغذیه ناقل از انسان گفته می‌شود. توان ناقل بودن پشه‌ها جدا از توان فیزیولوژی پشه برای انتشار بیماری است.
مقاومت در برابر حشره‌کش‌ها
آگاهی از وضعیت مقاومت پشه در برابر حشره‌کش لازم است. زیرا هرگاه حشره ناقل در برابر حشره‌کش معینی مقاوم باشد، باید حشره‌کش دیگری بکار برد.
نژاد
سیاه‌پوستان کمتر از سفیدپوستان به مالاریای ویواکس حساس می‌باشند و این مقاومت به روشنی در رابطه با فقدان عامل خونی دافی (انگلیسی: Duffy) در این افراد است. گلبول‌های قرمز افرادی که گروه خونی دافی منفی (انگلیسی: fy.fy)در برابر پلاسمودیوم ویواکس و پلاسمودیوم ناولزی مقاوم بوده، در حالیکه گلبول‌های قرمز دافی مثبت به سهولت آلودگی پیدا می‌کنند. در نواحی آفریقای غربی فنوتیپ دافی منفی در افراد بومی نوددرصد می‌باشد.
در یک بررسی که در سال ۱۹۸۰ توسط کاگان انجام شد، نشان داده شد که انگل مالاریا و گروه خونی آ (A)در انسان پادگن‌های (آنتی‌بادی) مشترک دارند و بنابراین در چنین افرادی عفونت مالاریایی توسط سیستم ایمنی بدن بهتر تحمل می‌شود. در مطالعه دیگری که روی ۴۷۶ بیمار مالاریایی در هند انجام گرفت، معلوم شد که موارد بیماری در کسانی که گروه خونی آ دارند از دیگر گروه‌های خونی بیشتر است. با توجه به بررسی فراوانی گروه‌های خونی در ۱۳۰۰ فرد سالم در همان جامعه، کمترین موارد ابتلا در گروه خونی او (O)بود. همچنین مشاهده شده‌است که عده‌ای از افرادی که هموگلوبین غیرطبیعی دارند (هتروزیگوت‌های حامل Sickle cell trait)نسبت به پلاسمودیوم فالسیپاروم به خصوص در ۲ سال اول زندگی مقاومت نسبی دارند. ژن این بیماری در سیاهپوستان آفریقا و ساکنان جنوب شرقی آسیا شیوع دارد. در این افراد مولکول‌های غیرطبیعی هموگلوبین پس از آنکه اکسیژن خود را از دست دادند، به صورت توده‌ای متراکم و کمانی‌شکل در می‌آیند و در نتیجه گلبول‌های قرمز به شکل داس درمی‌آیند. به نظر می‌رسد تروفوزوییت پلاسمودیوم فالسیپاروم در مصرف این هموگلوبین غیرطبیعی دچار اشکال می‌شود، بنابراین رشد آن متوقف می‌شود. گمان می‌رود کمبود ژنتیکی آنزیم گلوکز شش دی فسفات (G6PD)تا حدی سبب مقاومت در برابر عفونت ناشی از پلاسمودیوم فالسیپاروم می‌شود.
شهرستان نیمبورک
ناحیهٔ نیمبورک یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. ناحیهٔ نیمبورک ۸۵۰٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۵٬۶۷۴ نفر جمعیت دارد.
دهنه باغی
دهنه باغی یا حاج درویش کنگ پیران روستایی در دهستان ادیمی بخش مرکزی شهرستان نیمروز استان سیستان و بلوچستان ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
المار راهن
المار راهن (Elmar Rähn; December 3, 1904 – 1904:12:3, January 3, 1996) ورزشکار دهگانه اهل استونی بود.
مالاریا
جنس و شغل
جنس به‌طور مستقیم و طبیعی در حساسیت یا مقاومت نسبت به مالاریا دخالت ندارد، ولی ممکن است از طریق شغل یا نوع پوشش تأثیر نماید، چراکه در بعضی مناطق دختران بر خلاف پسران مجبور هستند که هنگام شب پوشش کامل داشته باشند یا اینکه مردان، شب در محیط باز (مانند نگهبانی مزارع برنج یا ماهیگیری) مشغول هستند، بنابراین بیشتر در معرض نیش پشه‌ها هستند.
المار راهن
وی در مسابقات دهگانه بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ شرکت کرده و در رده بیست و یکم قرار گرفته بود.
گیلبوئنا
خیلبوئنا دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
المار راهن
در سال ۱۹۴۴، در طول جنگ جهانی دوم، راهن به آلمان گریخت و سپس در سال ۱۹۴۷ به استرالیا مهاجرت کرد و در آنجا به عنوان مربی ورزشی مشغول به کار شد.
مالاریا
عوامل محیطی
شامل محیط فیزیکی، زیست‌شناسی، اجتماعی و اقتصادی است که در انتقال بیماری نقش دارد.
گیلبوئنا
در این دهستان ۱۱۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۵٫۱۰ کیلومتر مربع است.
مالاریا
محیط فیزیکی
شامل درجه حرارت، رطوبت، مقدار نزولات آسمانی و میزان آب‌های سطحی و غیره‌است و در اپیدمیولوژی بیماری تأثیر دارد. دوره جنسی پلاسمودیوم ویواکس پایین‌تر از ۱۶ درجه سانتیگراد و دوره جنسی پلاسمودیوم فالسیپاروم پایین‌تر از ۱۹ درجه سانتیگراد انجام نمی‌شود. درجه حرارت در مدت زمان دوره جنسی نقش دارد. برای مثال دوره جنسی پلاسمودیوم ویواکس در ۱۶ درجه سانتیگراد ۵۰ روز و در ۲۶ درجه سانتیگراد ۹ روز طول می‌کشد.
محیط زیست‌شناسی
از قبیل وجود گیه‌های ویژه‌ای در لانه لاروی یا بودن دام در منطقه، در تکثیر ناقل بیماری و خونخواری از انسان و انتقال مالاریا نقش بسزایی دارد.
محیط اجتماعی- اقتصادی
ویژگی‌های اجتماعی- اقتصادی فعالیت‌های مختلف مردم و عادت‌ها و رسوم آنان در انتقال بیماری نقش دارد. انتخاب محل سکونت، نصی توری در و دریچه اماکن و استفاده از پشه‌بند و غیره سبب کاهش خطر مالاریا می‌شود. بیسوادی و وضع اقتصادی ضعیف، عوامل مساعدی هستند که موارد بیماری را افزایش می‌دهند. بیماری با تغذیه ناکافی قادر به دفع علایم بالینی نبوده، بیماری زیادتر عود می‌کند. جنگ سبب افزایش این بیماری می‌شود. مهاجرت، نقل و انتقال، منابع آب و طرز استفاده از آن و وضع مسکن و ساختمان عواملی هستند که در فراوانی بیماری اهمیت دارند.
انتشار
برای آنکه مالاریا در یک منطقه شایع و بومی گردد، سه عامل اصلی و اساسی و تعدادی عوامل ثانوی مورد نیاز است:
در ایران مالاریا به شکل ناپایدار دیده می‌شود و فقط در مناطق انتشار آنوفل فلوویاتیلیس پایداری متوسط است، بنابراین مالاریای غالب در ایران پلاسمودیوم ویواکس است.
راه انتقال بیماری
انتقال مستقیم و طبیعی
۱–۱انتقال به‌طور طبیعی از طریق نیش پشه آلوده.
۱–۲ انتقال از طریق جفت مادر.
انتقال مستقیم مالاریا توسط انسان (Induced malaria) عفونت مالاریا ممکن است به روش مکانیکی و توسط انسان به‌طور تجربی، اتفاقی یا به منظور درمانی صورت گیرد. این انتقال در تمام حالت‌های تلقیح انگل از راه داخل پوستی، درون ماهیچه‌ای یا داخل وریدی صورت گیرد.
۱–۲ مالاریای تجربی (Experimental malaria): این روش برای انجام مطالعه‌های ایمنی‌شناختی، ارزش‌یابی داروها، روش‌های درمانی و بررسی دیگر ویژگی‌های زیست‌شناختی انگل مالاریا به کار رود.
۲–۲ مالاریای اتفاقی: در این مورد حالتهای مختلفی مشاهده می‌شود:
۱-۲-۲ مالاریای اتفاقی در آزمایشگاه به وسیله نیش پشه آنوفل آلوده به پلاسمودیوم انسانی یا پلاسمودیوم میمون مشاهده می‌شود.
۲-۲-۲ مالاریای اتفاقی که در معتادان به هرویین یا مورفین و غیره عارض می‌شود و در آن آلودگی از راه سرنگ آلوده منتقل می‌شود.
۳-۲-۲ مالاریای اتفاقی از راه انتقال خون: مسئله ایجاد مالاریا از راه انتقال خون به علت توسعه برنامه‌های انتقال خون و همچنین مراحل نهایی برنامه ریشه‌کنی مالاریا در بعضی کشورها اهمیت بیشتری پیدا کرده‌است.
۳–۲ مالاریای درمانی (Malaria therapy): پیش از این به عنوان وسیله ایجاد ش. ک در امراض روانی یا در درمان بعضی عفونت‌ها به کار می‌رفت.
پیشگیری دارویی
پیشگیری دارویی (پروفیلاکسی) برای پیشگیری از بیماری، سال‌های زیادی استفاده شده‌است. پیشگیری قطعی بیماری نیاز به دارویی دارد که بعد از ورود اسپروزوییت به میزبان از سیر تکاملی و سریع آن جلوگیری کند. در حال حاضر چنین دارویی در دسترس نمی‌باشد. داروهایی مانند پریماکین (Primaquine)و پروگوانیل (Proguanil) مانع سیر تکاملی انگل در سلول‌های کبدی قبل از ورود آن به مرحله خونی می‌شوند، ولی به علت اثر سمی دارو مقاومت به گونه، توزیع همگانی نمی‌شود. کلروکین (Chloroquine)مانع ادامه سیر تکاملی انگل در گلبول‌های قرمز و پیدایش علایم بالینی بیماری می‌گردد و به عنوان پیشگیری و درمان به مقدار زیاد و بی‌رویه طی سال‌های طولانی توزیع شد و اکنون مقاومت انگل در برابر این دارو را باعث شده‌است.
کاربرد پیشگیری دارویی به موقعیت محلی، گونه انگل، حساسیت انگل در مقابل دارو، آندمیسیته بیماری، درصد پوشش مردم، نوع دارو، مدت توزیع و نظم آن بستگی دارد. از مشکلات دیگر پیشگیری دارویی، هزینه زیاد، مشکل توزیع و پذیرش مردم است. به علت وجود این مشکل‌ها، پیشگیری دارویی همگانی در مناطق بومی در حال حاضر توصیه نمی‌شود. فقط در موارد استثنایی برای دو گروه آسیب‌پذیر (یعنی زنان آبستن، به‌ویژه آبستنی اول و کودکان سنین پایین) پیشگیری دارویی تجویز می‌شود و همچنین به افراد غیر ایمن که به مناطق آلوده مسافرت می‌کنند پیشگیری دارویی داده می‌شود.
بیش از ۲۰ سال است که جهت پیشگیری بیماری به تهیه واکسن اهمیت خاص داده می‌شود؛ ولی تهیه واکسن بسیار پیچیده و وقت‌گیر است. برای تهیه واکسن مفیدی جهت پیشگیری همگانی راه درازی در پیش است. واکسن مالاریا برای ۳ مرحله از سیر تکاملی انگل به ویژه برای پلاسمودیوم فالسیپاروم (به علت وخامت و شیوع زیاد آن) تهیه شده‌است که در زیر توضیح داده می‌شود:
یک واکسن برای مرحله اسپروزوییت، عفونت مالاریا به دنبال ورود اسپروزوییت از طریق نیش پشه آلوده صورت می‌گیرد. این نوع واکسن سبب می‌شود که عفونت متوقف شود و از پیدایش علایم بالینی و انتقال بعدی بیماری جلوگیری گردد. نوع دوم واکسن برای مراحل غیر جنسی انگل در خون تهیه شده‌است و سبب از بین رفتن مروزوییت‌ها و مانع رسیدن آنان به گلبول‌های قرمز خون می‌شود. سومین نوع واکسن سبب از بین رفتن سلول‌های جنسی و مانع انتقال بیماری می‌شود؛ بنابراین به‌طور مستقیم سبب حفاظت فرد واکسینه نمی‌شود.
جلوگیری از تماس پشه با انسان
در یک برنامه پیشگیری، بیش از ۲۰۰۰۰۰۰ پشه‌بند آغشته به سم در چند استان کشور چین توزیع شده‌است. در افرادی که از پشه‌بند استفاده کردند مالاریا ۸۷ درصد کاهش یافته‌است. در ویتنام این برنامه برای ۴۰۰۰ نفر اجرا شده و کاهش موارد مالاریا هم‌زمان با استفاده از پشه‌بند آغشته به سم ۸۰ درصد بوده‌است. کاهش بهای پشه‌بند و حشره‌کش مصرفی، سبب مصرف بیشتر آن توسط گروه‌های کم درآمد جامعه خواهد شد.
مبارزه با لارو پشه‌ها و کاهش منابع لاروی
روش‌های مکانیکی یا فیزیکی از قدیمی‌ترین روش‌های مبارزه با لارو پشه‌ها و کنترل مالاریا به‌شمار می‌رود. به‌طور کلی هدف روش‌های مکانیکی عبارت است از: جلوگیری از ایجاد لانه‌های لاروی، از بین بردن لانه‌های موجود در اطراف اماکن انسانی از طریق زهکشی (انگلیسی: Drainage)، پرکردن و از بین بردن گودال‌ها، حلب‌های خالی، حوض و پوشش در یا سرپوش برای چاه‌ها و مخزن آب خانه‌ها. کنترل شیمیایی شامل کاربرد مواد نفتی در سطح لانه‌های لاروی و لاروکش‌های شیمیایی از گروه ترکیب‌های ارگانوفسفره مانند تمفوس (انگلیسی: Temphos abate) است. روش‌های بیولوژیکی (زیست‌شناسی) شامل به کارگیری شکارچی‌ها (انگلیسی: Predators)مانند ماهی‌های لاروخوار (ماهی گامبوزیا که از قدیم کاربرد آن معمول بوده‌است و ماهی آ. فانیوس (انگلیسی: A.phanius) بومی جنوب ایران) و پاتوژن‌ها مانند باسیلوس اسفاریکوس (انگلیسی: B.sphaericus)، باسیلوس تورنژنسیس (انگلیسی: B.thuringiensis H-۱۴)در مبارزه با لارو پشه‌ها مؤثر بوده، به صورت تجاری در دسترس می‌باشد. نظر به اینکه کابرد حشره‌کش‌ها باعث بروز مقاومت ناقل در مقابل آنان و همچنین سبب آلودگی محیط زیست انسان و دیگر موجودات می‌شود، کاربرد پاتوژن‌ها جهت جانشینی مورد تأکید است. کاربرد باسیل در مناطقی که دارای لانه‌های لاروی محدود می‌باشد، مؤثر بوده و تکرار آن در نوع پودر و تابل یا گرانول و غیره لازم است.
بیماری مالاریا در ایران
بیماری مالاریا از قدیم در ایران وجود داشته و پزشکان ایرانی با آن آشنایی داشته‌اند. در کتاب اوستا به تب و لرز اشاره شده‌است. اصطلاح تب تایب، تب نوبه، تب و لرز در کتاب قانون در طب ابن سینا و ذخیره خوارزمشاهی بارها ذکر شده‌است. در ایران این بیماری به علت فراوانی فوق‌العاده، موارد ایجاد ضعف، کم‌خونی، کاهش قدرت کارایی افراد، بروز بیماری در ایام کار کشاورزی و آمادگی بیشتر بیماران مالاریایی برای ابتلا به دیگر بیماری‌ها مورد توجه بوده‌است.
دکتر ژیلمور در خصوص مالاریا می‌نویسد:
به‌طور کلی در بررسی‌های انجام شده آندمیسیته بیماری در مناطق مختلف ایران در شمال و جنوب کشور به صورت فرابومی (هیپرآندمیک) و در فلات مرکزی و شرق ایران مزوآندمیک یا زیربومی (هیپوآندمیک) بوده‌است.
در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم اقدام‌های اولیه مبارزه با مالاریا به صورت توزیع قرص‌های کینین و نفت‌پاشی روی آب‌های راکد و در حد محدود، بهسازی محیط در مناطقی از کشور که میزان آلودگی در سطح بالاتری بوده، در دست اجرا قرار گرفته‌است، ولی به علت فقدان امکانات و کمبود تجربه عملی و بروز جنگ جهانی دوم این برنامه به حال رکود درآمد. پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۹ بار دیگر مبارزه با مالاریا با استفاده از حشره‌کش ددت شروع شد. ابتدا قسمت‌های کوچکی از نقاط آلوده کشور سمپاشی شد و در سال‌های بعد به تدریج گسترش یافت. در سال ۱۳۳۶ برنامه ریشه‌کنی مالاریا طبق توصیه سازمان جهانی بهداشت با تصویب دولت و جهت خاتمه دادن به انتقال مالاریا و پاک کردن مخازن آلوده به صورت سمپاشی مکان‌های استراحت آنوفل و از بین بردن محل‌های تخم‌ریزی آن، بیماریابی، درمان بیماران و دیگر اقدام‌های جنبی شروع شد.
این برنامه تا سال ۱۳۴۰ ادامه یافت، ولی در این سال به علت بروز مقاومت مضاعف آنوفل استفنسی (ناقل مهم مناطق جنوبی کشور) به ددت و دیلدرین و دیگر مشکلات فنی، اجرایی واداری، عملیات ریشه‌کنی در مناطق جنوبی کشور قطع گردید. در سال ۱۳۴۷ برای اولین بار با انتخاب حشره‌کش مالاتیون و استفاده عوامل کمکی، مانند اجرای عملیات لاروکشی، توزیع ماهی گامبوزیا و توزیع همگانی دارو تمام کشور تحت برنامه ریشه‌کنی مالاریا قرار گرفت. این اقدام‌ها موجب گردید که در سال ۱۳۵۲ بیش از دوسوم جمعیت کل کشور ساکن در شمال رشته کوه‌های زاگرس به کلی از نظر ابتلا به مالاریا ایمن شوند و در قسمت جنوبی کشور نیز مهار گردد. در سال مذکور تعداد کل بیماران در کل کشور به ۱۶۰۰۰ نفر رسید. به علت وجود نقایص و رکودهایی در برنامه ریشه‌کنی مالاریا در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ میزان آلودگی به مالاریا در قسمتی از مناطق جنوبی کشور، به ویژه استان‌های هرمزگان، بلوچستان و قسمت گرمسیری کرمان افزایش یافت و بیماری به صورت همه‌گیر (اپیدمی) درآمد. علاوه بر این مسافرت افراد آلوده مناطق جنوب به نواحی پاک شده شمال کشور موجب شد که تعدادی کانون انتقال مالاریا در آن نقاط ایجاد شود.
با توجه به میزان بروز انگلی سالانه، وضعیت ناقلان و نحوه انتشار بیماری و آمارهای دریافتی و درجه‌بندی‌ای که بین استان‌ها صورت گرفت، کشور به سه منطقه از نظر شاخص‌های پیشگفت تقسیم می‌شود:
در یک جمع‌بندی کوتاه و با توجه به تقسیم‌بندی کشور از نظر میزان بروز انگلی سالانه می‌توان اظهار داشت که در منطقه یک (شمال رشته کوه‌های زاگرس) حدود ۷۰ درصد جمعیت کشور زندگی می‌کنند و این منطقه به تقریب از مالاریا پاک شده و خطر آلودگی کم است. در سال ۷۶ در این منطقه تعداد ۵۸۳۹ مورد مالاریا گزارش شد که ۷۷ درصد آن وارده از کشورهای افغانستان، پاکستان، عراق، جمهوری ارمنستان و جمهوری آذربایجان بوده‌است. در سال ۷۶ بروز سالانه انگلی در این منطقه ۱۳۷ در هزار نفر جمعیت بوده‌است. بیماری مالاریا در جنوب و جنوب غربی کشور یعنی منطقه ۲ که ۲۵ درصد کل جمعیت کشور را داراست به صورت تحلیل رونده درآمده و به خوبی به عملیات مبارزه پاسخ داده‌است. در سال ۷۶ در این منطقه ۲۶۷۹ مورد بیمار مبتلا به مالاریا گزارش شده که ۴۸ درصد آن وارده از کشورهای افغانستان و عراق و کانون‌های آلوده داخل کشور بوده‌است. در این سال بروز سالانه انگلی در این منطقه ۱۷۶ مورد در هزار نفر بوده‌است.
منطقه سوم یعنی جنوب شرقی کشور که منطقه مشکل کشور از نظر بیماری مالاریا محسوب می‌شود شامل استان‌های سیستان و بلوچستان و هرمزگان و قسمت گرمسیری استان کرمان است و بنا به دلایل مختلف از جمله تعدد ناقلان، مقاومت ناقلان به حشره‌کش‌ها، ظهور و توسعه مقاومت انگل پلاسمودیوم فالسیپاروم به کلروکین، نبودن راه‌های ارتباطی مناسب، آب و هوای گرمسیری، فصل انتقال طولانی، ناپایداری وضع اکولوژیک منطقه و جغرافیایی انسانی، وجود ساختمان‌های موقت و تغییرهای زیست‌محیطی، مالاریا به عنوان یک مشکل بهداشتی باقی مانده‌است. در سال ۷۶ در این منطقه ۲۹۹۰۶ مورد مبتلا به مالاریا و بروز انگلی سالانه آن ۸۷۴۴ در هزار نفر جمعیت بوده‌است. قابل ذکر است که تعداد ۲۲۲۲۴ مورد یعنی ۷۴ درصد موارد مذکور متعلق به استان سیستان بوده‌است. به یقین کنترل بیماری در این مناطق بدون مشارکت مردمی امکان‌پذیر نیست، بنابراین استفاده از شوراهای بهداشت کشور، استان، شهرستان و بخش و روستا که تجسمی عینی از همکاری‌های بین بخشی و مشارکت‌های مردمی است، می‌تواند مسولان بهداشتی را در رفع یا دست‌کم کاهش معضل‌ها و مشکل‌های بهداشتی موجود یاری نماید.
در حال حاضر برنامه کنترل مالاریا در مناطق آلوده کشور با توجه به سه اصل عمده بنیان گذاشته شده‌است:
سازمان بهداشت جهانی در گزارش سال ۲۰۱۴ خود اعلام کرده که ایران در آستانه ریشه کنی مالاریا قرار گرفته‌است. ایران در سال ۲۰۱۳ فقط ۵۱۹ مورد مالاریا را گزارش کرده که نسبت به سال ۲۰۱۲ پنجاه درصد کاهش نشان می‌دهد. ایران همچنین برای تمام افرادی که به مراکز بهداشتی عمومی مراجعه کرده‌اند داروی ضد مالاریا فراهم کرده‌است. در ایران ویواکس بیش از هشتاد درصد موارد را تشکیل می‌دهد. در حالیکه در منطقه شرق مدیترانه شایعترین نوع مالاریا نوع خطرناک‌تر فالسی پارم است، در ایران، افغانستان و پاکستان شایعترین نوع مالاریا، ویواکس است.
مقاومت ذاتی
بیماران مبتلا به تالاسمی و کم‌خونی داسی‌شکل در برابر مالاریا مقاومت ذاتی دارند. چون انگل پلاسمودیوم برای رشد و تکثیر خود به مقدار زیادی آهن نیاز دارد و در این بیماران به علت رسوب هموگلوبین یون آهن گلبول قرمز کاهش می‌یابد بنابراین این بیماران در برابر مالاریا مقاوم‌ترند و عده خیلی کمی از آن‌ها مبتلا به مالاریا می‌شوند.
علائم
علائم مالاریا به مدت ۶ تا ۱۰ ساعت دوام مدارند و به‌طور دوره‌ای معمولاً هر دو روز یکبار بروز می‌کنند.
بیماری خفیف علائم زیر را خواهد داشت:
احساس سرما، لرز، تب، سر درد، استفراغ، تشنج در کودکان، تعریق و خستگی.
نوع شدید مالاریا که قابل درمان نیست علائم زیر را دارد:
تب و لرز
اختلال هوشیاری
تمایل به قرار گرفتن در حالت سجده
تشنج‌های متعدد
تنفس عمیق ناشی از تنگی نفس
خونریزی غیرطبیعی و نشانه‌های کم خونی
زردی بالینی و نشانه‌هایی از اختلال عملکرد اندام‌های اصلی بدن
روز جهانی مالاریا
روز ۲۵ آوریل، روز جهانی مالاریا است، هر سال در این روز بخصوص محققین و متخصصین تلاش‌های پیاپی خود را برای متوقف کردن رواج بی‌رویه این بیماری با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند، در اصل این روز را جهانی کردند تا یادآوری ای برای تمام مردم خصوصاً پزشکان و محققین باشد که دست از تلاش برای کنترل و جلوگیری از آن برندارند. شعار این روز: برای بهتر زیستن به مالاریا پایان دهید.
به‌طور جهانی ۳ میلیارد انسان در ۱۰۶ کشور در خطر ابتلا به مالاریا می‌باشند. در سال ۲۰۱۲ این بیماری با از بین بردن ۶۲۷٬۰۰۰ کشته، صدمات جبران‌ناپذیری را به خانواده‌های آفریقایی وارد نمود که اکثراً کودکان بودند.
مالاریا سالانه جان ۴۰۰٬۰۰۰ نفر را می‌گیرد. از سال ۲۰۰۰ جلوگیری و دفع این بیماری به صورت جدی تری دنبال شد و از اقدامات اولیه آن در اختیار گذاشتن اسپری‌های قوی حشره کش در بین مردم بود تا در داخل منازل خود از آن استفاده کنند.
روز جهانی مالاریا یکی از ۸ روز جهانی سلامت همگانی می‌باشد که به رسمیت شناخته شده‌است. در مورد نتایجی که به آن دست پیدا کردند:
مقاومت انگل‌ها در برابر داروها توسط پزشکان مشاهده شده‌است و ممکن است بسیاری از داروها مؤثر واقع نشوند. در حال حاضر محققان در پژوهش خود یک فرایند سلولی موسوم به «انتقال وزیکول» را که پشه‌ها با آن به آزادسازی آنزیم‌های هاضم در روده می‌پردازند، مسدود کردند. این امر باعث شد که این حشره طی دو روز پس از خوردن خون، بمیرد.
پیوند به بیرون
https://web.archive.org/web/20061006064905/http://www.dpd.cdc.gov/dpdx/HTML/Malaria.htm
https://web.archive.org/web/20060927114705/http://en.wikipedia.org/wiki/Malaria
http://www.malariasite.com/malaria
اطلس مالاریا به همراه توضیحات تکمیلی
ورزشگاه ولی
ورزشگاه ولی (The Valley) یک ورزشگاه فوتبال در شهر لندن، انگلستان است.
این ورزشگاه که متعلق به باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک است در سال ۱۹۱۹ ساخته شده و ظرفیت آن ۲۷٬۱۱۱ نفر است.
نصف‌النهار ۵۹ درجه شرقی
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
اکاریگوا
اکاریگوا (به اسپانیایی: Acarigua) در ونزوئلا است که در portuguesa state واقع شده‌است.
خصوصیات
اکاریگوا ۱۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۳٬۳۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمانا (حوزه سرشماری)، آیووا
آمانا (به انگلیسی: Amana) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Lenox Township واقع شده‌است. آمانا ۲٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴۲ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیما کندلافت
دیما قندلفت (دیمة قندلفت ; متولد ۳ ژانویه ۱۹۷۹ در دمشق) بازیگر و خواننده سوریه ای می‌باشد.
زندگی‌نامه
کندلافت در دمشق از پدری پزشک و مادری لبنانی اهل مرجعیون متولدشد.
کندلافت در رشته اقتصاد از دانشگاه دمشق فارغ‌التحصیل شد. وی حرفه بازیگری را دنبال نمود و در مؤسسه عالی هنرهای دراماتیک تحصیل نمود. یکی از شاخص‌ترین نقش آفرینی کندلافت نقش آفرینی در باب الحره بود.
در تاریخ ۳۰ می ۲۰۱۵، کندلافت با همام الجزائری، وزیر پیشین اقتصاد و تجارت خارجی ازدواج کرد.
قره‌توریق
قره‌توریق (به لاتین: Karaturyk) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان انبکچی‌قزاق واقع شده‌است. قره‌توریق ۳٬۵۶۵ نفر جمعیت دارد.
من کریشنا هستم
من کریشنا هستم فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی راجیو اس. رؤیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون جوهی چاولا، پارش گاناترا، نامیت شاه، ساواتی آگراوال، ریتیک روشن، کاترینا کایف و راجنیش دوگال ایفای نقش کرده‌اند.
اقا، مراکش
اقا (به فرانسوی: Akka) یک منطقهٔ مسکونی در مراکش است که در Tata Province واقع شده‌است. اقا ۷٬۱۰۲ نفر جمعیت دارد و ۶۷۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
گیمیالکون
خیمیالکن دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۹٫۰۹ کیلومتر مربع است.
شهدخوار آنچیتا
شهدخوار آنچیتا نام یک گونه از تیره شهدخواران است که در آنگولا, جمهوری دموکراتیک کنگو، مالاوی، موزامبیک، تانزانیا و زامبیا یافت می‌شود.
اکارلار، اماسرا
اکارلار، اماسرا (به لاتین: Acarlar, Amasra) در ترکیه است که در bartın province واقع شده‌است.
الری (نیمروز)
الری، روستایی در دهستان ادیمی بخش مرکزی شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۸۲ نفر (۱۳۷ خانوار) بوده‌است.
سارا چرچول
سارا بارتلت چرچول (به Sarah Bartlett Churchwell؛ زادهٔ ۲۷ مهٔ ۱۹۷۰) استاد ادبیات آمریکا و علوم انسانی در دانشکده مطالعات پیشرفته، دانشگاه لندن، بریتانیا است. تخصص او در ادبیات آمریکا و تاریخ فرهنگی در سدهٔ بیستم و بیست و یکم، به ویژه دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ است. او در تلویزیون و رادیوی بریتانیا حضور یافته‌است و داوری برای جوایز بوکر، ساموئل جانسون، ادبیات داستانی زنان و دیوید کوهن بوده‌است. او مدیر جشنوارهٔ انسان بودن و پدیدآورندهٔ سه کتاب زندگی بسیار مریلین مونرو، مردم بی‌اهمیت: قتل، ضرب‌وشتم و خلق گتسبی بزرگ و اینک آمریکا: نخست تاریخ آمریکا و رؤیای آمریکایی است. در آوریل ۲۰۲۱، او برای مدتی طولانی برای جایزه جرج اورول فهرست شده بود.
اوایل زندگی
چرچول در وینتکا نزدیک شیکاگو، ایلینوی بزرگ شد. او مدرک بی‌ای خود در ادبیات انگلیسی را از کالج واسر و مدارک کارشناسی ارشد و پی‌اچ‌دی در ادبیات انگلیسی و آمریکایی را از دانشگاه پرینستون دریافت کرد.
حرفه
چرچول از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۵ در دانشگاه ایست آنگلیا سخنرانی می‌کرد، زمانی که او استاد ادبیات آمریکا و علوم انسانی و مدیر جشنوارهٔ انسان بودن در دانشکده مطالعات پیشرفته دانشگاه لندن شد.
او برای نقد کتاب نیویورک، نقد کتاب نیویورک تایمز، ضمیمهٔ ادبی تایمز، اسپکتیتور، نیو استیتسمن، گاردین، آبزرور، فایننشال تایمز، پراسپکت، تایمز، ساندی تایمز، دیلی تلگراف، ایندیپندنت، ایندیپندنت یکشنبه و همچنین روزنامه‌های جهانی از جمله: زوددویچه تسایتونگ، بلاتر، تایمز هند،  هندوستان تایمز و خیلی مجلات دیگر نوشته‌است.
از کتاب‌های وی می‌توان به زندگی بسیار مریلین مونرو (۲۰۰۴)؛ و مردم بی‌اهمیت: قتل، ضرب‌وشتم و خلق گتسبی بزرگ (۲۰۱۳) دربارهٔ اف. اسکات فیتزجرالد اشاره کرد.
از حضور وی در تلویزیون می‌توان به نیوزنایت، وقت پرسش، ریویو شو، شارپ اند همراه کلایو آندرسون، سی-سپن، نمایش امروز (ان‌بی‌سی)، برنامهٔ زندهٔ سیاست بی‌بی‌سی، برنامهٔ زندهٔ یکشنبه، این هفته، اسکای نیوز، صبحانه با بی‌بی‌سی، سینما شو، برنامهٔ یکشنبه، این صبح با آی‌تی‌وی، نمایش فرهنگ، کلکسیون دی‌وی‌دی و پیش از کتاب‌دار اشاره کرد. او در ساخت مستندهای زیادی مشارکت کرده‌است، از جمله رمان‌هایی که جهان ما را شکل دادند (۲۰۱۹) ساختهٔ بی‌بی‌سی دو، آیکون‌ها، همراه کاتلین ترنر (۲۰۱۹)، شاهکارهای تکمیل‌نشده (۲۰۱۴)، ''تی. اس. الیوت از آرینا، قوانین فیلم نوآر، شاعران بزرگ: به قول خودشان و فیلم بلند با عشق، مریلین'' (d: Liz Garbus, 2012).
از جمله حضور وی در رادیو می‌توان به برنامهٔ امروز، ردیف جلویی، سؤالی هست، ساعتی برای زن، نمایش جرمی واین، خدمات جهانی بی‌بی‌سی، برنامهٔ زندهٔ رادیو پنج، فعل، جهان آزاد، رادیوی ۳ بی‌بی‌سی تفکر آزاد، رادیوی ۳ بی‌بی‌سی انشاها، رادیوی ۴ بی‌بی‌سی در زمان ما، زندگی‌های بزرگ و خیلی‌های دیگر اشاره کرد. او نوشت و تقدیم مستندهای رادیوی ۴ بر هنری جیمز، رؤیای آمریکایی و نخست آمریکا، گتسبی بزرگ، وقتی هری سالی را دید، و انشاهای رادیوی ۳ بر ایزدبانوان صفحهٔ نمایش (۲۰۱۷) و خدایان صفحهٔ نمایش (۲۰۱۹) کرد.
چرچول یکی از داوران جایزه بوکر ۲۰۱۴، جایزهٔ بیلی گیفورد ۲۰۱۷ و جایزهٔ ۲۰۱۹ داستان کوتاه ساندی تایمز بود.
او در ۲۰۱۵ در مرکز اکلس برای مطالعات آمریکایی نویسنده در رزیدنس بود.
نصف‌النهار ۶۰ درجه شرقی
نصف‌النهار ۶۰ درجه شرقی ۶۰مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۴ساعت و ۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
رولند برگر
رولند برگر (Roland Berger) شرکت خدمات حرفه‌ای آلمانی است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد.
دوشان کربیچ
دوشان کربیچ (Dušan Čkrebić؛ زادهٔ August 7, 1927 – ۷ آوریل ۲۰۲۲) سیاست‌مدار اهل صربستان بود. وی از ۵ مهٔ ۱۹۸۴ تا ۵ مهٔ ۱۹۸۶ رئیس‌جمهور این کشور بود.
تو استرایک، داکوتای جنوبی
تو استرایک شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۹ نفر بوده‌است.
اوگن اوئما
اوگن اوئما (Eugen Uuemaa; July 14, 1903 – 1903:7:14, July 25, 1941) ورزشکار دهگانه اهل استونی بود.
وی در مسابقات دهگانه بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ شرکت کرده و در رده شانزدهم قرار گرفته بود. اوئما در زمان جنگ جهانی دوم توسط شوروی ها اعدام شد.
آکو (فیلم)
آکو فیلمی به کارگردانی نبی قلی‌زاده و نویسندگی محمدرضا یاری‌کیا، محصول ۱۳۹۶ ایران است. تهیه‌کنندهٔ آن رحمت‌الله مهدیانی می‌باشد. این فیلم دومین همکاری قلی‌زاده و یاری‌کیا در زمینه ساخت فیلم بلند می‌باشد. آکو اولین‌بار در تابستان ۱۳۹۶ در سی‌امین جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان اکران شد و تا تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۹۷ در پنج جشنواره بین‌المللی در بخش رقابتی پذیرفته شده‌است و در کشورهای برزیل، ترکیه، هند و ونیز ایتالیا به اکران درآمده است.
«آکو» به عنوان نماینده سینمای ایران در بخش رقابتی جشنواره فیلم‌های «کودکان جهانی» شهر استانبول ترکیه به نمایش درآمد. جایزه بهترین فیلم داستانی تجربی جشنواره LIFFT هندوستان به آکو تعلق گرفت. جشنواره آمریکایی فیلمساز مستقل بزرگ آینده میزبان بعدی فیلم سینمایی آکو بود که این جشنواره در راستای معرفی فیلمسازان جوان و مستقل در اقسا نقاط دنیا فعالیت دارد. جشنواره RAGFF ونیز ایتالیا مهمترین جایزه خود یعنی بهترین فیلم داستانی بلند را به فیلم آکو اهدا کرد. این جشنواره برای نخستین بار در ایتالیا برگزار شد و فیلم آکو تنها نماینده ایران در این جشنواره بود.
رافائل بیانکو
رافائل بیانکو (Raffaele Bianco؛ زادهٔ August 25, 1987) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپی، باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال اسپتزیا، باشگاه فوتبال مودنا، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال باری، و باشگاه فوتبال بنونتو اشاره کرد.
دوروتئوس (نظامی بیزانسی)
دوروتئوس یک فرمانده نظامی بیزانسی بود. او در حالی که به ازای هر ارمنی استاد نظامی بود در سال ۵۳۰ در نبردی با ایرانیان پیروز شد و در نبرد ساتالا نیز شرکت کرد. او در ساتالا از شهر دفاع کرد در حالی که مافوقش سیتاس با تعدادی سواره نظام در منطقه مجاور پنهان شده بود و در عقب به ایرانیان حمله کرد و ۳۰۰۰۰ نفر آنها را با ۱۵۰۰۰ بیزانس هدایت کرد. او بار دیگر در سال ۵۳۱ ایرانیان را شکست داد و بعداً هون‌های سابیر را از طریق قفقاز بیرون راند. او به همراه بلیزاریوس به شمال آفریقا فرستاده شد اما در راه درگذشت که باعث عزاداری در سراسر ارتش شد.
چسینگتون
چسینگتون (به انگلیسی: Chessington) یک ناحیه در لندن است که در کینگستون آپون تیمز واقع شده‌است.
آجارمانتاش، کوزان
اکارمانتاش، کوزان (به لاتین: Acarmantaş, Kozan) یک Köy  در ترکیه است که در adana province واقع شده‌است.
ترانه همامی
ترانه همامی (زادهٔ در تهران) هنرمند تجسمی و مدرس هنر ایرانی-آمریکایی مستقر در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا است. او در آثار خود از طریق پروژه‌های چندرشته‌ای شخصی و جمعی، که معمولاً با استفاده از هنر چیدمان خاص یا پروژه‌های تعامل مشارکتی انجام می‌گیرند، به کاوش سیاست‌های فرهنگی پیچیدهٔ تبعید می‌پردازد.
زندگی‌نامه
همامی که در تهران متولد شد، در سال ۱۹۷۸ و درست پیش از انقلاب ایران برای تحصیل به ایالات متحده مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۸۲ مدرک کارشناسی هنرهای زیبای خود در رشتهٔ نقاشی و ترسیم از دانشگاه اورگن، یوجین دریافت کرد و در سال ۱۹۹۱ نیز موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا از دانشگاه هنر کالیفرنیا شد. او هم‌اکنون در همین دانشگاه به تدریس مشغول است.
آثار همامی معمولاً دست‌ساز بوده و شامل تکه‌هایی از پوسترهای دولتی، تکه‌های شیشه چیده‌شده به‌سبک جانماز سنتی مسلمانان، یک رش پشمی برش‌خورده با لیزر شامل نقشهٔ تهران و پرده‌های منجوق‌دوزی‌شده هستند. آثار او با به‌کار گرفتن تصویرسازی متداول ایرانی و غربی مورد استفاده برای کسب قدرت و گسترش نفوذ سیاسی، تفسیری هستند از چگونگی استفاده از این نوع تصویرسازی در میان ملت‌ها در طول تاریخ. او در یکی از آثار خود با نام «خانه» (۲۰۰۶) با استفاده از جمع‌آوری تصاویر و داستان‌هایی از ایرانیان آمریکا ساختاری چندرسانه‌ای را خلق کرده‌است که سبک چیدمان و نمایش در یک خانه را به تصویر می‌کشد.
نمایشگاه‌ها
همامی نمایشگاه‌هایی را در مکان‌های ملی و بین‌المللی برگزار کرده و در چند نمایشگاه نیز به‌عنوان گرداننده مهمان حضور داشته‌است:
مجموعه‌ها، محل‌های اقامت و جایزه‌ها
آثار همامی توسط مجموعه‌های بزرگ عمومی در سطح بین‌المللی جمع‌آوری شده‌اند که از جملهٔ این مجموعه‌های می‌توان به موزه بریتانیا، موزه ویکتوریا و آلبرت و همچنین بسیاری از مجموعه‌های خصوصی اشاره کرد. همامی برندهٔ جایزهٔ کریتیو کپیتال (۲۰۱۲)، جایزهٔ همکاری اورکا (۲۰۱۲)، بنیاد اثر خلاقانه (۲۰۰۰)، جایزهٔ کمیسیون هنر سان فرانسیسکو، جایزهٔ شورای کالیفرنیا برای انسانیت‌ها (کال هیومنیتیز)، جایزه بنیاد سان فرانسیسکو و یک جایزهٔ ویژن نیو کالیفرنیا (۲۰۰۴) شده‌است. او به‌عنوان هنرمند ماندگار در مؤسسه مطالعات بنیادی کالیفرنیا (۲۰۱۳–۲۰۱۴)، برنامه هنرمندان مقیم جراسی، مرکز هنر مونتالوو، مؤسسه هنر کالا (۲۰۰۷)، لب و مرکز زندگی عمومی در دانشکده هنر کالیفرنیا در اوکلند، کالیفرنیا حضور داشته‌است.
کیمیاگر تمام‌فلزی (فیلم)
کیمیاگر تمام‌فلزی یک فیلم فانتزی تاریک علمی–تخیلی ژاپنی به کارگردانی فومیهیکو سوری است که بر پایه مجموعه مانگا ژاپنی به همین نام و اثر هیرومو آراکاوا ساخته شده‌است. چهار جلد اولیه داستان اصلی را پوشش می‌دهد. از بازیگران آن می‌توان به ریوسوکه یامادا، هوندا سوباسا و فوجیئوکا تاتسوئُو اشاره کرد. کیمیاگر تمام‌فلزی، توسط برادران وارنر در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۱۷، در کشور ژاپن به نمایش در آمد.
الله‌آباد (نیمروز)
الله‌آباد، روستایی در دهستان ادیمی بخش مرکزی شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۶۶ نفر (۲۳۵ خانوار) بوده‌است.
کشاورزی فضایی
کشاورزی فضایی اشاره به کشت محصولات کشاورزی به‌منظور تولید موادغذایی و دیگر مواد در فضا و خارج از زمین (اجرام آسمانی) – به‌گونه‌ای مشابه کشاورزی در زمین دارد.
کشاورزی در اجرام آسمانی مانند ماه یا مریخ، شباهت‌های بسیاری با کشاورزی در یک ایستگاه فضایی دارد اما بسته به اندازه جرم آسمانی ممکن است ایستگاه فضایی فاقد پیچیدگی ریزگرانشی موجود در جرم آسمانی باشد. سطح ماه دارای سنگ هایی مثل کبالت هست که در صورت تامین اکسیژن می‌توان در آن کشت صورت گرفت هر محیطی تفاوت‌هایی در زمینهٔ در دسترس بودن مواد اولیه به فرایند کشاورزی فضایی دارد: مواد معدنی مورد نیاز برای رشد گیاه، ترکیب خاک، تابش خورشیدی، برخورداری نسبی از کربن‌دی‌اکسید، نیتروژن و اکسیژن و غیره.
شهرستان هرادتس کرالووه
ناحیهٔ هرادتس کرالووه یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه هرادتس کرالووه واقع شده‌است. ناحیهٔ هرادتس کرالووه ۸۹۱٫۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۰٬۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
جین سوم
جین سوم (Jeanne d'Albret؛ ۱۶ نوامبر ۱۵۲۸ – 1528:11:16, June 9, 1572) یا جین دالبرت ملکه اهل پادشاهی ناوار بود. او با آنتوان دو بوربون ازدواج کرد و مادر آنری بوربون بود که بعدها با عنوان آنری چهارم پادشاه فرانسه و به عنوان رهبر سیاسی اوگنو در فرانسه و چهره‌های کلیدی جنگ‌های مذهبی فرانسه شناخته می‌شود. او همچون مادرش استعداد بسیار خوبی در زمینه شعر و نویسندگی داشت.
آناهید فیاض
آناهید فیاض ( أناهيد فياض  ; متولد ۶ ژوئیه ۱۹۸۳ در دمشق سوریه ) یک هنرپیشه فلسطینی می باشدکه به دلیل نقش آفرینی در درام سوری و دوبله در درام ترکی مشهور است. پدر او علی فیاض یک دیپلمات فلسطینی متولد غزه می باشد. وی در باب الحرا ، ۴۲ روز، سرا آل الرمال، ۳۰۰۰ شب نقش آفرینی کرد. وی در سریال ترکی ایهلامورلار زیر نقش فیلیز را نقش آفرینی کرد. وی با وزیر ارتباطات و فناوری اردن متنا غرایبه ازدواج کرده است و از آن وقت تابعیت اردن را دارد.
جی‌آی‌زد
جی‌آی‌زد (Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit) شرکت دولتی خدمات حرفه‌ای آلمانی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ یک دانشگاه دولتی در نروژ است. این مؤسسه در سال ۲۰۱۸ به‌طور رسمی رتبه دانشگاهی دریافت کرد. نام قبلی این دانشگاه، مدرسه عالی در اسلو و آکرهوس، بود. دانشگاه اسلومت، طیف گسترده‌ای از رشته‌های آموزشی را پوشش می‌دهد. تمرکز اصلی مطالعت و تحقیق در این دانشگاه متوجه زندگی شغلی و به خصوص همان مشاغلی است که در همین دانشگاه تدریس می‌شوند. علاوه بر پردیس اصلی دانشگاه که در مرکز اسلو واقع شده، اسلومت، دارای پردیس دیگری در شمال لیلستروم، است.در سال ۲۰۱۷ میلادی، دانشگاه اسلومت، دارای حدود ۱۸٫۵۰۰ دانشجو و ۲٫۱۰۰ کارمند بوده‌است.
تشکیلات سازمان دانشگاه اسلومت
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، دارای ۴ دانشکده است: این دانشگاه همچنین دارای پنج مرکز است:
زندگی دانشجویی
دانشجویان اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، به یک سازمان دانشجویی با نام اختصاری (SiO) وابسته هستند. این سازمان مسئول ارائه و سازماندهی خدمات رفاهی برای دانشجویان است. این خدمات که در مقابل پرداخت حق عضویت ارائه می‌شوند، از جمله شامل خوابگاه، درمانگاه، سالن غذاخوری، مهد کودک، سالن‌های ورزشی و مشاوره کاریابی می‌شوند. در نروژ همه مؤسسات آموزشی که مشمول قانون دانشگاه‌ها و مدارس عالی می‌شوند، باید به یک سازمان رفاه دانشجویی وابسته باشند. همچنین در این دانشگاه تعداد زیادی انجمن دانشجویی و از جمله انجمن‌های صنفی فعال هستند. برای مثال انجمنی که یک میخانه را در محلی متعلق به دانشگاه اداره می‌کند.
پیشینه
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، نتیجه ادغام چندین مؤسسه مطالعاتی و مرکز آموزشی است. قدمت بعضی از این مؤسسات به قرن ۱۹ میلادی یعنی سال‌های ۱۸۰۰ میلادی می‌رسد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، تعدادی از این مراکز به کالج های آموزشی تبدیل شدند. تا اینکه در سال ۱۹۹۴ بعد از تصویب قانون اصلاحات مدارس عالی، یا در مدرسه عالی سابق در اسلو یا در مدرسه عالی سابق در آکرهوس ادغام شدند. سپس در سال ۲۰۱۱ این ۲ مدرسه عالی بزرگ، نیز در هم ادغام شده و مدرسه عالی اسلو و آکرهوس را تشکیل دادند؛ و در نهایت پیش از آن که در سال ۲۰۱۸ میلادی، اسلومت دانشگاه شهر بزرگ را تشکیل دهند، چند مؤسسه پژوهشی را نیز در خود جذب کردند.
اولین دوره تأسیس
گذشته این دوره به سال ۱۸۱۸ میلادی برمی گردد. در این سال برای اولین بار زنان نروژی امکان تحصیل و کارآموزی در رشته مامایی در اسلوی قدیم را یافتند. در سال ۱۸۷۳ میلادی، مقدمات آموزش فنی شکل گرفت و مدرسه فنی کریستینیا تأسیس شد. این مدرسه بعدها به مدرسه عالی مهندسی اسلو، تغییر نام داد. بخش عمده گسترش این تأسیسات در دوره اول، حدود دهه‌های ۱۹۰۰ میلادی انجام گرفته‌است. در سال ۱۸۷۵ میلادی، مدرسه صنعتی زنان در اسلوی قدیم که در آن زمان، کریستیانیا نامیده می‌شد، تأسیس شد. این مدرسه صنعتی بعدها به کالج دولتی تربیت معلم در اسلو تبدیل شد. بعدها در سال ۱۸۹۵ مدرسه پرستاری صلیب سرخ، در سال ۱۸۹۷ مدرسه فیزیوتراپی، در سال ۱۹۰۰ بیمارستان اولِوُل در اسلو، در سال ۱۹۰۹ مدرسه تربیت معلم در رشته خانه‌داری و در سال ۱۹۲۴ بیمارستان آکر در آکرهوس، تأسیس شدند. به استثنای مدرسه فنی کریستیانیا و تا حدودی مدرسه تربیت معلم، این آموزشگاه ها به زنان اختصاص داشت. در آن سال‌ها تعداد زنانی که در کریستینیا زندگی می‌کردند زیاد بود و امکان ازدواج برای همه آنها وجود نداشت. در آن شرایط، آموزش حرفه ای زنان مجرد متعلق به طبقه متوسط، به منظور کسب خودکفایی اقتصادی، اهمیت ویژه ای داشت. همچنین در آن زمان، جنبش زنان نیز در تأسیس و گسترش این مؤسسات نقش مؤثری داشتند.
سال‌های بین دو جنگ جهانی
در سال ۱۹۱۷ پیش از خاتمه جنگ جهانی اول، مدرسه دولتی صنایع سنتی در شرق آکرهوس تأسیس شد. این آموزشگاه خاص مردان بود و بعدها به مدرسه عالی تربیت معلم و در دهه ۱۹۹۰ به مدرسه عالی طراحی تبدیل شد. در سال ۱۹۲۰ انجمن ملی زنان نروژ یک سری دوره‌های آموزش جامعه‌شناسی را سازماندهی کردند. این دوره‌ها بعدها به بخشی از آموزش جامعه‌شناسی در دانشگاه اسلومت تبدیل شد. در سال ۱۹۲۰ یک مدرسه آموزش حرکات درمانی (منسندیک) برای زنان تشکیل شد که تقریباًً به نوعی با آموزش فیزیوتراپی رقابت می‌کرد. آکادمی آموزشی سازمان حمایت از کودکان در سال ۱۹۳۵ تشکیل شد؛ و مدرسه دولتی آموزش مربی مهد کودک و مدرسه دولتی آموزش کتابداری، در سال ۱۹۴۰ میلادی شروع به کار کردند.
کورکی لی
یونگ کورکی لی (Young Corky Lee؛ زاده ۵ سپتامبر ۱۹۴۷–۲۷ ژانویه ۲۰۲۱) یک کنشگر مدنی، سازمان دهنده جامعه، عکاس و روزنامه‌نگار چینی-آمریکایی بود. او برنده جایزه عکاسی غیررسمی آسیایی آمریکایی بود. او خود را «یک چینی زاده در ایالات متحدهٔ اهل نیویورک … با دوربینی برای محو بی‌عدالتی‌ها برای چینی‌تباران آمریکایی، در برابر دیگر آسیایی‌تباران و اهالی خاور دور»، می‌نامید. آثار او تنوع و ظرایف فرهنگ آمریکایی آسیایی را که غالباً توسط رسانه‌های جریان اصلی نادیده گرفته شده و می‌شود را تشریح می‌کرد و سعی داشت تا تاریخ آسیایی‌تباران آمریکا را به بخشی از تاریخ آمریکا تبدیل کند.
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ
از آموزش حرفه ای تا مدرسه عالی
در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی، کمیته تدوام تحصیلات، طرحی که به نام آموزش فوق متوسطه، معروف بود را توصیه کرد. برنامه این طرح پیشنهادی، عملاً باعث تأسیس مدارس عالی محلی و ایجاد رشته‌های جدید آموزشی، در این مراکز شد. سطح آموزش در بعضی از دبیرستان‌ها به سطح آموزش در مدارس عالی و کالج‌های پیش دانشگاهی ارتقاء پیدا کرد. در اواسط دهه ۱۹۷۰ مدارس تربیت معلم به مدارس عالی علوم پرورشی تبدیل شدند. در اواخر همان دهه، دبیرستان‌های علوم اجتماعی به مدارس عالی جامعه‌شناسی تبدیل شدند. در اواسط دهه ۱۹۸۰ نیز سطح آموزش درمدارس علوم بهداشتی به سطح مدارس عالی ارتقاء یافت. حتی پس از چند دوره ادغام این مدارس، در یک دیگر، هنوز در سال ۱۹۹۰ حدود ۳۰ مدرسه عالی دولتی در اسلو و آکرهوس باقی بودند. علاوه بر این‌ها از جمله مدرسه عالی هنر و آکادمی پلیس نیز به وجود آمدند.
کورکی لی
زندگی و فعالیت‌ها
لی در ۵ سپتامبر ۱۹۴۷ در کوئینز، شهر نیویورک از پدر و مادری مهاجر چینی به دنیا آمد. هنگامی که در دوران کودکی در مدرسه بود، در کلاس مطالعات اجتماعی در مورد راه‌آهن بین قاره‌ای چیزهایی آموخت. در این درس، او عکسی را دید که از تکمیل راه‌آهن تجلیل می‌کرد – اما متوجه شد هزاران کارگر چینی که به ساخت آن کمک کردند در آن عکس حضوری ندارند. لی بعدها گفت که این رویداد الهام بخش کار او در زندگی‌اش بوده‌است. او به آموزش عکاسی ادامه داد و برای مطالعه تاریخ به کالج کوئینز رفت.
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ
اصلاحات قانون مدارس عالی در ۱۹۴۴
به منظور افزایش تمرکز اداری و کاهش تعداد مدارس عالی، در سال ۱۹۴۴ میلادی اصلاحات گسترده‌ای به اجرا درآمد. قرار بر این گذاشته شد که همه کالج‌های دولتی در مجتمع مدارس عالی محلی ادغام شوند. در عمل برای تشکیل یک مجتمع آموزش عالی، با مدیریت مشترک، اما با امکان تدریس در مکان‌های متعدد، در اسلو و آکرهوس، مدتها زمان صرف شد. اما نهایتاً در پی فشار سیاسی دولتمداران، استان آکرهوس نیز صاحب یک مدرسه آموزش عالی شد. در ابتدای گشایش، مدرسه عالی آکرهوس ۲۵۰۰ دانشجو را پوشش می‌داد که تحت مدیریت واحدی که در بروم، مستقر بود؛ در شهرهای مختلف استان، تحصیل می‌کردند. مدرسه عالی اسلو (HiO) نیز با۸۵۰۰ دانشجو، شروع به کار کرد. کلاس‌های این مدرسه تحت مدیریتی واحد، در سراسر شهر اسلو تشکیل می‌شدند؛ اما بخش عمده ای از این کلاس‌ها در یک کارخانه آبجوسازی سابق تمرکز داشت. پس از مدتی در عمل تمامی فعالیت آموزشی در محل این ساختمان متمرکز شد. به همین ترتیب در سال ۲۰۰۳ میلادی بنا به دلایل اقتصادی و سیاسی، فعالیت آموزشی مدرسه عالی آکرهوس هم در یک محل در شهر بروم، متمرکز شد.
کورکی لی
زندگی و فعالیت‌ها
لی در طول زندگی حرفه‌ای خود در اعتراضات، تجمعات و تظاهرات شرکت می‌کرد و لحظات قدرتمندی را به تصویر کشید که مبارزات و دستاوردهای جامعه آمریکایی آسیایی اقیانوس آرام را به تصویر می‌کشید. قابل ذکر است، در سال ۱۹۷۵، او عکسی از پیتر یو جوان چینی آمریکایی در حالی که توسط پلیس کشیده می‌شد، گرفت. یو زمانی که شاهد ضرب و شتم یک پسر ۱۵ ساله توسط پلیس به دلیل تخلفات رانندگی بود، مداخله کرده بود. یو قبل از متهم شدن به مقاومت در برابر دستگیری و تعرض به یک افسر در محل و در ایستگاه، به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت. یک هفته پس از گرفتن این عکس، هزاران نفر از ساکنان محله چینی‌ها در اعتراض به خشونت افسارگسیخته پلیس در محله‌های خود تجمع کردند.
اسلومت دانشگاه شهر بزرگ
ادغام و تشکیل دانشگاه
در سال ۲۰۰۵ میلادی اولین مدرک دکترای مدرسه عالی اسلو، مورد تأیید رسمی قرار گرفت. اولین مدرک دکترای مدرسه عالی آکرهوس، نیز در سال ۲۰۱۰ تأیید شد. در سال ۲۰۱۱ میلادی مدارس عالی اسلو و آکرهوس در هم ادغام شدند. نتیجه این ادغام، تشکیل بزرگترین مدرسه عالی نروژ در آن زمان بود. هدف بعدی، تبدیل این مجتمع بزرگ آموزش عالی به دانشگاه بود. در این راستا ۴ رشته جدید، به آموزش سطح دکترا افزوده شد. در سال ۲۰۱۲ چند مؤسسه تحقیقاتی نیز به این مجموعه ملحق شدند. سرانجام در سال ۲۰۱۸ میلادی، این مجتمع آموزش عالی، رتبه آموزش دانشگاهی را تحت عنوان اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، اخذ کرد. انتخاب این نام با بحث‌های سنگینی همراه بوده‌است. ازجمله شورای دولتی نظارت بر زبان، از آنجایی که اسلومت، در واقع مخفف کلمه اسلو و کلمه انگلیسی متروپولیتن است؛ این انتخاب را مخالف قانون دانسته و از آن به سختی انتقاد داشت. امروزه اسلومت دانشگاه شهر بزرگ، ۶۰ رشته آموزش پایه را پوشش می‌دهد. بسیاری از رشته‌های آموزش پایه در اسلومت بیش از ۱۰۰ سال قدمت تاریخی دارند.
کورکی لی
زندگی و فعالیت‌ها
عکس‌های لی، در طول زندگی او، در نشریات بی‌شماری مانند مجله تایم، نیویورک تایمز، نیویورک پست و غیره گنجانده شد. او همچنین جوایز بسیاری را برای آثارش دریافت کرد و زندگی او در فیلم‌هایی مانند «در منوی فهرست نیست: زندگی و کار کورکی لی» (۲۰۱۳) و «عدالت عکاسی: داستان کورکی لی» (۲۰۲۲) به تصویر کشیده شده‌است.
بعدها لی اغلب از پرومونتوری در یوتا بازدید می‌کرد تا عکسی که در زمان تکمیل راه‌آهن بین‌قاره‌ای گرفته شده بود، را بازسازی کند. او تعدادی از نوادگان کارگران چینی، که در سال ۱۸۶۹ تصویری از آنها وجود نداشت، را دعوت کرد تا نشان دهد که تاریخ آسیایی‌های آمریکا نیز بخشی از تاریخ آمریکاست.
تجلیل
در ۵ می ۲۰۲۳، از کورکی لی با گوگل دودل تجلیل شد.
مانی مشهدی
مانی مشهدی (درگذشت ۹۲۳ قمری) نقاش، کوزه گر و خطاط قرن نهم و دهم هجری و ابتدای عصر صفوی است.
زندگینامه
مانی مشهدی در سده نهم و دهم می‌زیست. پدر وی کاسه گار ماهری بود که مانی از وی هنر کاسه گری را بیاموخت. مانی در خطاطی و کاسه گری و تصویر گری بر روی کاسه‌ها مهارت بسیار داشت و تخلص خویش را مانی قرار داده بود. این شاعر و خطاط چیزه دست مذهب شیعه داشت و معاصر شاه اول صفوی و نیز امیر علی شیر نوایی بود. وی مدتی در خدمت محمد حسین میرزا فرزند سلطان حسین بایقرا بود و اشعاری از وی در تذکره‌ها نقل گردیده است. برخی وی را اصالتاً مازنی دانسته و می‌گویند مدتی در هرات و مشهد زیسته است.
درگذشت
مانی در سال ۹۲۳ قمری در زمان یکی از هجوم‌های ازبکان به خراسان، به قتل رسید و در مشهد دفن گردید.
فم الحصن
فم الحصن (به فرانسوی: Fam El Hisn) یک منطقهٔ مسکونی در مراکش است که در Tata Province واقع شده‌است. فم الحصن ۷٬۰۸۹ نفر جمعیت دارد.
گتارندورا
گتارندورا دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
دراب‌آباد
دراب‌آباد روستایی در دهستان زیدآباد بخش زیدآباد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۲۳ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
جیلت، نیوجرسی
جیلت (به انگلیسی: Gillette) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لونگ هیل، نیوجرسی واقع شده‌است. جیلت ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نصف‌النهار ۶۱ درجه شرقی
نصف‌النهار ۶۱ درجه شرقی ۶۱مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۴ساعت و ۴دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
شهدخوار جلگه‌ای
شهدخوار جلگه‌ای نام یک گونه از تیره شهدخواران است که در برونئی، اندونزی، مالزی، میانمار، سنگاپور و تایلند یافت می‌شود.
ده علیم شاهبیک
ده علیم شاهبیک، روستایی در دهستان ادیمی بخش مرکزی شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است.