cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فهرست دانشگاه‌های کانادا
انجمن دانشگاه‌ها و کالج کانادا (به انگلیسی: Association of Universities and Colleges of Canada یا به اختصار AUCC) نهادی متشکل از دانشگاه‌های کانادا است. این نهاد دو گونهٔ متفاوت تحصیلات بعد از دبیرستان را در دو گروهِ دانشگاه‌ها و کالج‌ها طبقه‌بندی و از یکدیگر مجزا می‌کند. دانشگاه‌ها مدارک دانشگاهی، مانند کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا را ارائه می‌دهند در حالی که کالج‌ها به دانشجویانشان دیپلم می‌دهند.
صوامع (استان مسیله)
صوامع یک شهرداری در الجزایر است که در استان مسیله واقع شده‌است. صوامع ۶٬۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
فهرست دانشگاه‌های کانادا
فهرستی از نام مهم‌ترین دانشگاه‌های کشور کانادا:
ب
<! == پ ==>
س
<! == ش ==> <! == ع ==> <! == ف ==>
ک
<! == گ ==>
و
<! == ه ==>
۲۱ (پیش از میلاد)
۲۱ (پیش از میلاد) ۲۱مین سال قبل از تقویم میلادی است.
زنگول بره
زنگول بره، روستایی از توابع بخش کلاچای شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ماچیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
فرودگاه کیوایوین
فرودگاه کیوایوین یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KEW است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۷۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد.
یواس‌اس سامسون (۱۸۶۰)
یواس‌اس سامسون (۱۸۶۰) یک کشتی بخار بود. این کشتی در سال ۱۸۶۰ ساخته شد و در ابتدای جنگ داخلی آمریکا توسط ارتش اتحادیه در رود میسیسیپی مورد استفاده قرار گرفت.
دی‌جان
دی‌جان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلان برآغوش بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است.
بوچکا
بوچکا یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه نادی‌کانیژا واقع شده‌است. بوچکا ۷٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷۸ نفر جمعیت دارد.
کلایه (رامسر)
کلایه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان اشکور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
طاووس نواری مالابار (پروانه)
طاووس نواری مالابار (پروانه) نام یک گونه از سرده پروانه‌های پاپیلیو است.
سلطانسرا
سلطانسرا، روستایی از توابع بخش کلاچای شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ماچیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
شهر البرتو ادریانی
شهر البرتو ادریانی (به اسپانیایی: Alberto Adriani Municipality) یک سکونتگاه مسکونی در ونزوئلا است که در ایالت مریدا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهر البرتو ادریانی ۲۵۰٫۲۵۷h نفر جمعیت دارد.
تپه منصور باغی
تپه منصور باغی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بجنورد، شمال شرقی تازه‌قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جان دانلد راب
جان دانلد راب (John Donald Robb) یک آهنگساز، کلکسیونر ترانه‌های فولکلوریک اسپانیایی، متصدی مرمت و حفاظت آثار هنری، مدیر هنری و وکیل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مری مارتین
مری ویرجینیا مارتین بازیگر و خوانندهٔ آمریکایی بود. وی مادر بازیگر معروف لری هگمن بود.
جان دانلد راب
وی از شاگردان داریوس میو، روی هریس، پل هیندمیت و نادیا بولانژه بود و بعدها شاگردان برجسته‌ای همچون حلیم الضبع را تربیت کرد.
مری مارتین
وی در سال ۱۹۸۲ تصادف مرگباری را تجربه کرد. در زمانی که در شهر سانفرانسیسکو زندگی می‌کرد، به خاطر یک حادثهٔ رانندگی در اتوبان دو تا از دنده‌هایش شکست و ریه‌هایش را پاره کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به الکی‌خوش و ویکتور هربرت بزرگ اشاره نمود.
مرگ
مری مارتین یک ماه قبل از تولد ۷۷ سالگی‌اش بر اثر سرطان روده بزرگ در منزلش درگذشت.
۲۲ (پیش از میلاد)
۲۲ (پیش از میلاد) ۲۲مین سال قبل از تقویم میلادی است.
فهرست ستاره‌های ماکیان
این صفحه فهرست ستاره‌های صورت فلکی ماکیان است.
ییرژی لانگر
ییرژی لانگِر (؛ March 19, 1894 – 1894:03:19, March 12, 1943) شاعر، محقق و مقاله‌نویس، روزنامه‌نگار و معلم عبری بود. او برادر فرانتیشک لانگر بود.
۲۳ (پیش از میلاد)
۲۳ (پیش از میلاد) ۲۳مین سال قبل از تقویم میلادی است.
ستی یکم
سِتی یکم (پادشاهی ۱۲۹۰-۱۲۷۹ پیش از میلاد) فرعون مصر باستان از دودمان نوزدهم مصر بود. او پسر رامسس یکم از همسرش شهبانو سیتره و همچنین پدر رامسس دوم بود.
بزرگترین دستاورد سیاسی ستی یکم فتح کردن شهرک سوریه‌ای به نام کادش بود که آن را از امپراتوری هیتی گرفت. مصر از زمان فرعون اخناتون مالکیت کادش را از دست داده بود. هورم هب و توت عنخ آمون در پس گرفتن کادش ناکام ماندند.
ستی یکم و پسرش رامسس دوم کادش را فتح کردند. هرچند که کادش به دلیل اینکه مصر ارتش دائمی برای محافظت از کادش نداشت و منطقهٔ امورو به کشور هیتی‌ها نزدیکتر بود دوباره به دست هیتی‌ها‌ افتاد.
ریشه نام
نام او معنای از ست می‌داد که نشان از این می‌داد که پدر و مادرش وی را وقف این ایزد کرده بودند. در زبان یونانی این نام را به گونه Sethosis به کار می‌بردند.
جنگ‌ها
ستی یکم در نخستین دهه پادشاهی‌اش دست به یک رشته جنگ‌ها در غرب آسیا و لیبی و نوبه زد. این جنگ‌ها در خروجی شمالی سرسرای ستوندار کارناک نمایش داده‌ شده است.
آرامگاه
آرامگاه ستی یکم دست‌نخورده در سال ۱۸۱۷ میلادی به دست جووانی باتیستا بلتزونی در دره پادشاهان یافت شد.
سانتاونتیا، کالیفرنیا
سانتاونتیا (به انگلیسی: Santa Venetia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارین، کالیفرنیا واقع شده‌است. سانتاونتیا ۹٫۵۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۲۹۲ نفر جمعیت دارد و ۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لج (رامسر)
لج، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان اشکور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
بوچکائی‌کرت
بوچکائی‌کِرت یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه هایدوهادهاز واقع شده‌است. بوچکائی‌کرت ۶٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۹۵ نفر جمعیت دارد.
طاووس لوزون (پروانه)
طاووس لوزون نام یک گونه از سرده پروانه‌های پاپیلیو است.
صور (استان مستغانم)
صور یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه عین تادلس واقع شده‌است. صور ۲۰٬۶۲۵ نفر جمعیت دارد.
فهرست سینماهای تهران
فهرست سینماهای تهران به شرح زیر است:
ß
ß (ß) یکی از حروف الفبای زبان آلمانی است که در آلمانی «استست» (Eszett) خوانده می‌شود و نماد آن در یونیکد U + 00DF است. کاراکتر این حرف بسیار شبیه به شکل کوچک حرف بتا در زبان یونانی (β) است، اما این دو حرف کاملاً با هم تفاوت داشته و در یونیکد دارای کدهای متفاوتی هستند. این حرف به‌جز زبان آلمانی، در برخی از سیستم‌های نوشتاریِ اروپا، ازجمله زبان لیتوانیایی با دستگاه نوشتاری آلمانی نیز، که در پروس شرقی رواج دارد، مورد استفاده است.
دیلم‌شاه
دیلم‌شاه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلان برآغوش بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است.
۲۴ (پیش از میلاد)
۲۴ (پیش از میلاد) ۲۴مین سال قبل از تقویم میلادی است.
شین دافی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اورتون، برنلی، اسکانتورپ یونایتد، یئوویل تاون، بلکبرن روورز، برایتون اند هوو آلبیون و سلتیک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
ماله (شهر)
ماله پایتخت و بزرگ‌ترین شهر جمهوری مالدیو است
اقتصاد
ورود به مالدیو عمدتاً از طریق فرودگاه بین‌المللی ماله صورت می‌گیرد و جابجایی در خود ماله (مرکز مالدیو) نیز از سه طریق: قایق، تاکسی هوایی و قایق‌های بادبانی خصوصی انجام می‌پذیرد.
تپه داشلی علوم
تپه داشلی علوم مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان بجنورد، غرب یک صعودبالا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه کیتمانشوپ
فرودگاه کیتمانشوپ یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KMP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۱۶ متر است. این فرودگاه در شهر کیتمانشوپ کشور نامیبیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
فرودگاه ناتیتینگو
فرودگاه ناتیتینگو یک فرودگاه با کد یاتا NAE است. این فرودگاه در کشور بنین قرار دارد.
۲۵ (پیش از میلاد)
۲۵ (پیش از میلاد) ۲۵مین سال قبل از تقویم میلادی است.
طاووس نواری معمولی (پروانه)
طاووس نواری معمولی (پروانه) نام یک گونه از سرده پروانه‌های پاپیلیو است.
درزی محله (رودسر)
درزی محله ، روستایی از توابع بخش کلاچای شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ماچیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
سیه‌دولان
سیه‌دولان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلان برآغوش بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است.
برایان چارلز فرگوسن
برایان چارلز فرگوسن (Brian Charles Ferguson) (زاده ۱۹۵۱) کارآفرین، کارشناس نفتی و مدیر ارشد اجرایی کانادایی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیر عامل شرکت سنووس انرژی فعالیت می‌نماید.
میج
میج، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
بوچو
بوچو یک شهرداری در مجارستان است که در واش واقع شده‌است. بوچو ۱۶٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۴ نفر جمعیت دارد.
میج
جمعیت
این روستا در دهستان اشکور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
مریخ ۱-ام
مریخ ۱ - ام مجموعه‌ای از دو فضاپیمای بدون سرنشین بود که در اولین ماموریت‌های شوروی برای کاوش مریخ مورد استفاده قرار گرفت. آنها اولین ماموریت‌های برنامه مریخ بودند. رسانه‌های غربی این فضاپیما را " مارسنیک " نام‌گذاری کردند که یک کاوشگر مریخ و اسپوتنیک است.
لاس روزاس ده مادرید
لاس روزاس ده مادرید (به اسپانیایی: Las Rozas de Madrid) یک دهستان در اسپانیا است که در بخش مادرید واقع شده‌است. لاس روزاس ده مادرید ۵۹٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶٬۳۴۰ نفر جمعیت دارد و ۷۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Villebon-sur-Yvette خواهرخواندهٔ لاس روزاس ده مادرید هست.
۲۷ (پیش از میلاد)
۲۷ (پیش از میلاد) ۲۷مین سال قبل از تقویم میلادی است.
شهر البرتو ارولو توریلبا
شهر البرتو ارولو توریلبا (به اسپانیایی: Alberto Arvelo Torrealba Municipality) یک سکونتگاه مسکونی در ونزوئلا است که در ایالت باریناس واقع شده‌است.
خصوصیات
شهر البرتو ارولو توریلبا ۳۶٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۲۰۱۳
فینال جام اتحادیه فوتبال انگلستان ۲۰۱۳ رقابت پایانی جام اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۲۰۱۳ میلادی است که مابین دو تیم برادفورد سیتی و سوانزی سیتی در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده است.
این مسابقه که در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۱۳ انجام شده با نتیجه پنج بر صفر به سود سوانزی سیتی به پایان رسیده است.
طاووس چینی جنوبی (پروانه)
طاووس چینی جنوبی (پروانه) نام یک گونه از سرده پروانه‌های پاپیلیو است.
پایگاه نیروی هوایی کیسلر
پایگاه نیروی هوایی کیسلر یک فرودگاه است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
۲۸ (پیش از میلاد)
۲۸ (پیش از میلاد) ۲۸مین سال قبل از تقویم میلادی است.
نارنه
نارنه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان اشکور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
صحن حضرت زهرا
صحن حضرت فاطمه زهرا یکی از صحن‌های حرم علی بن ابی‌طالب در شهر نجف اشرف در عراق است که در ضلع غربی حرم قرار دارد. این صحن با ۲۲۰ هزار متر مربع زیربنا یکی از بزرگترین پروژه‌های عمرانی در جهان اسلام به‌شمار می‌رود. احداث این صحن از اوایل سال ۱۳۹۰ به منظور توسعه حرم علی بن ابی‌طالب آغاز شده و طی کمتر از ۵ سال به بهره‌برداری رسید. طراح، مجری و بانی این پروژه ستاد بازسازی عتبات عالیات جمهوری اسلامی ایران است و این طرح را با همکاری و هماهنگی دیوان عالی اوقاف عراق و آستان قدس علوی به انجام رسانده‌است.
به گفته حسن پلارک رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات این پروژه بزرگترین پروژه عمرانی مذهبی جهان اسلام بعد از مسجدالحرام است.
ویژگی‌ها
صحن حضرت زهرا با مساحت بیش از ۶۱ هزار متر مربع و زیربنای ۲۲۰ هزار متر مربع بزرگترین پروژه عمرانی مذهبی جهان اسلام بعد از مسجدالحرام و بزرگ‌ترین پروژه آستان قدس علوی به‌شمار می‌رود که چهار برابر صحن قدیم حرم علی بن ابیطالب است. ساختمان صحن شامل چهار طبقه و چندین رواق است و شامل فضاهای سبز و روباز نیز می‌باشد. در طراحی صحن به ویژگی‌های معماری اسلامی توجه شده و در آن تجهیزاتی نظیر پله‌برقی و آسانسور برای جابجایی زائران در طبقات و نیز سیستم‌های تهویه مطبوع به کار رفته‌است. طبقهٔ زیرین پروژه نیز به پارکینگ اختصاص داده شده‌است. جهت تأمین آب در این صحن حدود ۴۰ کیلومتر لوله‌گذاری و جهت تأسیسات برقی نیز ۱۴۰ کیلومتر کابل کشی اجرا شده که به گفته امیری مدیر پروژه از نظر فنی یک رکورد محسوب می‌شود. به گفته وی بزرگ ترین مقرنس در فضاهای اسلامی نیز در این صحن بنا شده است. از دیگر ویژگی‌های این طرح استفاده از سنگ‌های طبیعی و مرمرهایی به رنگ‌های مختلف است تا راهنمای زائران به منظور شناسایی طبقه‌ها باشد. به گفته مسئولان ستاد بازسازی عتبات عالیات به منظور تحقق رونق تولید ایرانی و اقتصاد مقاومتی «بیش از ۷۰ درصد محصولات و مصالح استفاده شده در صحن حضرت زهرا ایرانی بوده» و این پروژه برای حدود ۶ هزار نفر از متخصصان، مهندسان، هنرمندان معماری و کارگران اشتغالزایی داشته‌است.
فالکون
فالکون (به اسپانیایی: Falcón) یکی از ایالت‌های ۲۳ گانه ونزوئلا است. مرکز این ایالت، شهر کورو می‌باشد.
خصوصیات
فالکون ۹۵۰٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
هرزگوین
هرزگوین، نام ناحیه جنوبی و کوچک‌تر کشور بوسنی و هرزگوین است. بخش دیگر کشور بوسنی و هرزگوین که ناحیهٔ شمالی آن را تشکیل می‌دهد، بوسنی است.
تالگو
تالگو (Talgo) یک شرکت تولید ماشین‌های ریلی در کشور اسپانیا است.
این شرکت که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شده لوکوموتیو و قطار تندرو مسافری تولید می‌کند و مقر اصلی آن در لاس روزاس ده مادرید قرار دارد.
بوچوتا
بوچوتا یک شهرداری در مجارستان است که در زالا واقع شده‌است. بوچوتا ۱۶٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵۸ نفر جمعیت دارد.
رودمیانه
رودمیانه، روستایی از توابع بخش کلاچای شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ماچیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۱ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
پردیس سینمایی راگا
پردیس سینمایی راگا یک پردیس سینمایی در تهران است.
فرودگاه منطقه‌ای ناچیتوچس
فرودگاه منطقه‌ای ناچیتوچس یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه سرخرمن
تپه سرخرمن مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مانه و سملقان، روستای برج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۲۹ (پیش از میلاد)
۲۹ (پیش از میلاد) ۲۹مین سال قبل از تقویم میلادی است.
لام امورتل
لام ایموغتل (به فرانسوی: L'Âme Immortelle) (به معنای روح جاودان) یک گروه موسیقی اتریشی است که موسیقی الکتروگوت می‌سازد.
زرین‌تاج پولکی
زرین‌تاج پولکی نام یک گونه از سرده پروانه‌های پاپیلیو است.
دلکش
عصمت باقرپور بابلی (۳ اسفند ۱۳۰۳ – ۱۱ شهریور ۱۳۸۳) که با نام دلکَش شناخته می‌شود، خواننده ایرانی ژانرهای موسیقی سنتی، فولکلور و پاپ بود. از او با عناوینی چون «زن حنجره طلایی» و «آتش کاروان هنر» یاد می‌شود. او ترانه‌هایش را به دو زبان فارسی و مازندرانی خوانده‌است. وی همچنین در چند مورد با تخلّص نیلوفر ترانه‌سرایی هم کرده‌است؛ از جمله ترانه‌هایی که او خود نوشته و خوانده، ترانهٔ «ساز شکسته» است.
کودکی
دلکش با نام اصلی «عصمت باقرپور بابلی» در ۳ اسفند ۱۳۰۳ در بابل زاده شد. او از همان دوران کودکی استعداد خود را در خوانندگی نشان داد و هر جا که بچه‌های محل گرد هم می‌آمدند، آغاز به خواندن می‌کرد و بچه‌ها هم دست می‌زدند. نخستین تجربه‌ی مرتبط با آواز او، گوش دادن به قرآن خواندن مادرش بود و پس از آن آوازهای مذهبی و ترانه‌های محلی پر جنب و جوش مازندرانی را شنید. عصمت در دوران کودکی به مکتب رفته بود و آیات خاصی از قرآن را با گوش دادن، حفظ کرده بود اما تا زمانی که در بابل بود، سواد خواندن و نوشتن نیاموخت.
هنگامی که دوازده ساله شد، پدرش درگذشت. مادرش که در کنار عصمت دارای شش دختر و سه پسر دیگر بود، تصمیم گرفت تا او را به نزد یکی از دخترانش که در تهران ازدواج کرده بود و آنجا زندگی می‌کرد بفرستد تا هم خرجی از روی دوشش برداشته شود، و هم عصمت بتواند در تهران سواد بیاموزد. پس بقچه‌ای شامل کمی خوراک آماده کرد و عصمت را به دست یکی از دوستان شوهرش، که رانندهٔ کامیون بود و از مازندران به تهران برنج می‌برد، سپرد. او کنار دست راننده نشست و به تهران رسید. رانندهٔ کامیون او را در محلهٔ سرچشمه پیاده کرد و به خواهرش سپرد.
ورود به مدرسه
عصمت که در تهران با خواهرش «مولود» به مازندرانی سخن می‌گفت، با همان زبان از خواهرش خواست تا او را در مدرسه نام‌نویسی کند تا بتواند سواد بیاموزد. خواهرش هم او را به خیابان ناصرخسرو برد و در دبستان نام‌نویسی کرد. هنگامی که عصمت دبستان را آغاز کرد، دوازده سال سن داشت و همین باعث شد تا سوژهٔ متلک‌های هم‌کلاسی‌هایش شود. اما او به این مسائل توجهی نداشت و توانست خود را به کلاس پنجم دبستان برساند.
گرچه تحصیلات رسمی دلکش از کلاس پنجم ابتدایی فراتر نمی‌رفت، آموزش خواندن و نوشتن، تخیل، حساسیت و هوش خارق‌العاده‌اش باعث شد تا او درک اولیه اما ماندگاری از شعرهای عمومی و الگوهای موسیقایی فارسی داشته باشد که بعداً به او یاری رساند تا متن ترانه‌های اشعار کلاسیک فارسی را به وجه احسن ارائه کند.
کشف استعداد
روح‌الله خالقی برای آغاز حرفهٔ عصمت، نام هنری «دلکش» (نام گوشه‌ای از دستگاه ماهور) را برگزید.
آغاز به کار
پس از دو تا سه سال آموزش نزد عبدالعلی وزیری، عصمت اکنون این آمادگی را داشت تا به جرگهٔ خوانندگان رادیو بپیوندد. در آن هنگام عصمت نزدیک به ۲۰ سال داشت و کمتر از پنج سال از بنیان‌گذاری رادیو در ایران می‌گذشت. تا آن زمان خوانندگان زن قدیمی چون قمرالملوک وزیری، روح‌انگیز و ملوک ضرابی بانوان آوازه‌خوان پیشرو در رادیو بودند و عزت روح‌بخش هم چند سالی می‌شد که آوازخوانی در رادیو را آغاز کرده بود و هواداران بسیاری داشت. در این وضعیت که خوانندگان قدیمی همچنان سکان‌دار رادیو بودند، نیاز به صدایی تازه‌نفس احساس می‌شد.
نخستین اجرای دلکش در رادیو در سال ۱۳۲۳ بود. مهدی خالدی (از شاگردان سابق ویولن‌نواز و استاد موسیقی سنتی ابوالحسن صبا) به همراه گروهش دلکش را همراهی کردند. از نخستین باری که صدای او از فرستندهٔ «بی‌سیم پهلوی» در چهارراه سیدخندان تهران پخش شد، توجه همگان به سویش جلب شد. پس از آن، تا هفت سال بعد، هر یکشنبه عصر بین ساعت 20:30 تا 21:00 و اغلب صبح‌های جمعه بین ساعت 11:30 تا 12:00 این گروه در رادیو اجرا داشت. آهنگ‌هایی که اجرا می‌کردند، در طول‌های مختلف (4 تا 8 دقیقه) بودند و در یک حالت خاص شروع و پایان می‌یافتند و در فاصله‌ی این دو بخش، دلکش آواز می‌خواند. سبک نوپای آوازی دلکش با سادگی سبک، خلاصه و مفید بودن و مرثیه‌وار بودن آثار خالدی، که هم ویولن می‌نواخت و هم ترانه‌سرا بود، همراه شد. آوازها از اشعار عاشقانه و غالباً ناامیدانه رهی معیری، اسماعیل نواب صفا و پرویز خطیبی بودند.
اجراهای مازندرانی
هنگام آغاز کار دلکش در رادیو، آهنگسازی برای همکاری با وی وجود نداشت و او نمی‌توانست تصنیف بخواند؛ بنابراین با توجه به تسلط و مهارتش در خواندن ترانه‌های محلی مازندرانی، تصمیم گرفته شد که برای جبران این کاستی، او پس از خواندن هر آواز در رادیو، یک آواز محلی مازندرانی هم بخواند. آوازهایی مانند «ربابه‌جان»، «مریم‌جان»، «زهرا جان»، «امیری»، «رعنا جان», «کتکته شلوار»، «کیجا»، «بانو» و… که دلکش این آوازها را از زمان کودکی‌اش در بابل بلد بود و می‌خواند. در آن سال‌ها خواندن آوازهای بومی چندان فراگیر نبود و سبک خاص دلکش در کنار خواندن صحیح و دلنشین‌اش، موجب شد تا بسیار زود سر زبان‌ها بیفتد. مردم از آوازهای مازندرانی دلکش بسیار استقبال کردند و نامه‌های فراوانی برای تکرار ترانه‌های مازندرانی‌اش به رادیو فرستاده می‌شد. هر یکشنبه که او در رادیو اجرا داشت، مردم بسیاری روبروی ساختمان رادیو جمع می‌شدند تا او را از نزدیک ببینند.
حواشی
دلکش که در میهمانی‌ها و جمع‌های دوستانه آواز می‌خواند، در یک میهمانی با جمشید شیبانی که در سبک موسیقی پاپ کار می‌کرد، آشنا شد. دلکش و شیبانی مدتی با هم کار کردند، ولی دلکش از موسیقی پاپ بیرون آمد و پس از آشنایی با مهدی خالدی، استاد و آهنگساز موسیقی سنتی ایرانی، به‌طور جدی وارد موسیقی سنتی شد و این سرآغاز همکاری درازمدت دلکش و خالدی بود.
در مدت زمان کوتاهی که از پیوستن دلکش به رادیو گذشته بود، در حالی که او تنها ۲۱ سال داشت، به جمع بزرگان رادیو پیوست و با خوانندگان بزرگ و نامی ترانه‌های دوصدایی اجرا کرد. به دلکش القابی چون «زن حنجره طلایی» و «بانوی آواز ایران» دادند.
دلکش در روزهای پایانی زندگانی خود از این که شماری از خوانندگان تصنیف‌های وی را به غلط و بد اجرا می‌کنند و به بازار می‌فرستادند به شدت دلگیر بود و باور داشت که قدیمی‌ها هنوز این تصنیف‌ها را با صدای دلکش به یاد دارند و غلط خواندن آن‌ها، موجب پایین آمدن ارزش و احترام کار این خواننده‌ها می‌شود.
در جریان جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و ساخت بیش از ۲۵۰۰ مدرسه در سراسر ایران به مناسبت این جشن، دلکش با خرید ۱۵۰۰ برگ از شعبهٔ مرکزی بانک بیمه بازرگانان، در ساخت این مدرسه‌ها شرکت کرد.
دلکش در برنامه گل‌ها به دلیل اختلافی که با داوود پیرنیا داشت، هرگز شرکت نکرد. او در طول دوران فعالیت هنری اش هرگز در برنامه‌های موسیقی تلویزیون نیز شرکت نکرد ولی تا هنگام پیروزی انقلاب حضوری دائم و مؤثر داشته و از محبوب‌ترین خوانندگان زمان خود بود. با اینکه مدتی بعد از او خوانندگانی همچون مرضیه، پوران، الهه، و… پا به عرصه گذاشتند، از محبوبیت دلکش به عنوان خواننده‌ای معتبر و تمام عیار کاسته نشد. به طوری که پرویز خطیبی در خاطراتش تعریف می‌کند: «در شب چهارم اردیبهشت ۱۳۵۶ در سالگرد تأسیس رادیو تهران وقتی دلکش پس از مدتی کناره‌گیری روی صحنه ظاهر شد و ترانه معروف «بردی از یادم» را خواند، تمام مدعوین به پا خواستند و با کف زدنهای ممتد که بیش از پنج دقیقه طول کشید فریاد زدند: مگر می‌شود ترا از یاد برد؟»
تکنیک آوازی
به باور رضا مجرد، پژوهشگر و کارشناس موسیقی، صدای دلکش، تنها صدای «چپ‌کوک» زنانه‌ای بود که در خوانندگی «راست‌کوک» هم تبحر داشت.
صدای دلکش افزون بر حجم بالا، قدرت و گستردگی فراوانی داشت و آوای او به اصطلاح استادان آواز، «صدای سینه‌ای» بود. گل صدای دلکش در محدودهٔ آلتو بود؛ ولی وی با مهارت می‌توانست فاصله‌های صوتی تنور، سوپرانو و متزو سوپرانو را هم بخواند. سبک آوازی متمایز دلکش و رسایی و دامنه‌ی صدای آلتو او، به سرعت موجب تحسین هنری و همچنین محبوبیت او شد. دلکش به دلیل تسلط، درک شهودی، تفسیر تخیلی و فرافکنی احساسی رپرتوار آواز سنتی موسیقی ایرانی و گوشه‌هاشناخته شده بود. او همچنین به دلیل سرزندگی و تطبیق دادن نوآوری‌های آوازی با اجرای پرشور آهنگ‌های عاشقانه مورد تحسین واقع می‌شد. او در خواندن ترانه‌ها به زبان مازندرانی هم تبحر داشت و سبک مختص به خود را در این موسیقی داشت.
دلکش سولفژ نمی‌دانست و در پاسخ به این که با توجه به نیاموختن سولفژَ، نمی‌ترسد که اشتباه کند، اشتباه را برای تحصیل‌کرده‌ها دانست و گفت که آدم‌های بی‌سواد و کم‌ادعا به دلیل احساس مسئولیت در کارشان معمولاً کمتر اشتباه می‌کنند.
دلکش در نگاه دیگران
محمود محمودی خوانساری باور داشت که بسیاری از خوانندگان مرد باید بنشینند و با گوش‌سپردن به آواز دلکش، راه و رسم صحیح خواندن را بیاموزند.
علی تجویدی، باور داشت که هیچ خواننده‌ای به خوبی دلکش قدرت فراگیری شعر و آهنگ و آمیختن درست این دو با هم را ندارد و پیشنهاد داد تا دلکش باید برای تحصیل موسیقی به اتریش برود تا نابغهٔ بزرگ موسیقی قرن شود و هنرآموزان آواز بسیاری را تا استادی ارتقا دهد.
سیما بینا، صدای دلکش را پرحجم و بسیار گیرا با تحریرهای ویژهٔ خودش دانسته که کلام را بسیار زیبا و مشخص بیان می‌کرد. او شخصیت آوازی دلکش را بسیار مردمی می‌داند و باور دارد که دلکش نسبت به تصنیفی که اجرا می‌کرد، احساس مسئولیت داشت. سیما بینا از پدرش نقل می‌کند که دربارهٔ آواز دلکش می‌گفت: «مانند این است که یک آدم بسیار ادیب و باسوادی دارد این شعرها و تصنیف‌ها را می‌خواند.» سیما بینا رقیبانی که قصد تقلید از دلکش را داشتند ناکام می‌داند و می‌گوید: «آن آنی که در صدا هست و آن کاراکتر و طنین صدا قابل تقلید نیست.» علی اشتری شاعر معاصر دربارهٔ دلکش شعری سروده‌است:
رضا مجرد، پژوهشگر و کارشناس موسیقی دربارهٔ دلکش می‌گوید: ''«... دلکش وقتی می‌خواند، مملکتی ساکت می‌شد تا صدای او را بشنود. هرچند که دلکش از نظر قدرت و وسعت صدا در حد و اندازه‌های قمرالملوک وزیری نبود، اما خواننده‌ای بود که همهٔ بزرگان موسیقی او را بالاتر از خود و دیگران می‌دانستند…» مجرد در واکنش به عدم تجلیل از دلکش و پوشش ندادن خبر مرگ وی در رسانه‌ها نوشت: «... خانمی مانند دلکش نقطهٔ سیاهی در زندگی هنری‌اش نبوده… لابد استدلال این است که این خانم، به موقع هم مورد استقبال و تجلیل قرار گرفته، هم بابت آنچه اجرا کرده، به پول و ثروت کافی دست یافته، پس دیگر چه تجلیلی؟»''
هایده: «من به صدای خانم دلکش واقعاً عشق می‌ورزیدم و می‌توانم بگویم خواندن آواز و تصنیف را از طریق رادیو و شنیدن صدای بانوی آواز ایران، خانم دلکش، آموختم.»
الهه: ''«من برای قمرالملوک وزیری احترام قائلم. برای اینکه قدمی که او برداشت آن شرایطی که کسی نمی‌توانست بیاید بخواند ولی بعد از او همه باید بدانند خانم دلکش خواننده پر قدرت و مسلط بود.»''
آوازها و ترانه‌های ماندگار
دلکش در شصت سال زندگی حرفه‌ای خود بیش از ۲۰۰ ترانه، آواز و تصنیف خواند. ترانه‌سرایان و شاعرانی که بیشترین سروده‌ها را برای وی سروده‌اند، در درجهٔ نخست رحیم معینی کرمانشاهی و سپس اسماعیل نواب صفا، بیژن ترقی، ناصر شریفی، پرویز خطیبی، رضا جلیلی، کریم فکور، رهی معیری و حسین مسرور بوده‌اند. از آهنگسازانی که بیشترین آهنگ را برای دلکش ساخته‌اند هم می‌توان در درجهٔ نخست علی تجویدی و سپس مهدی خالدی، پرویز یاحقی، مجید وفادار، جواد لشکری، حبیب‌الله بدیعی، انوشیروان روحانی و همایون خرم را نام برد.
آمد نوبهار
در دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی، تصنیف‌خوانی‌های قدیمی بسیار کهنه و تکراری شده بود. در آن سال‌ها قمرالملوک وزیری و روح‌انگیز به سال‌های پایانی کار حرفه‌ای خود رسیده بودند و جای خالی یک تصنیف‌خوان زن جوان حس می‌شد. همکاری دلکش با مهدی خالدی در این دوران توانست گونهٔ نویی از ترانه‌سازی را به موسیقی ایران بیاورد. اوج این همکاری در تصنیف «آمد نوبهار» دیده می‌شود که به باور محمود خوشنام، حرکت از تصنیف به ترانه با این آهنگ آغاز می‌شود. مهدی خالدی در ساخت این آهنگ، ریتم دو چهارم را با تاکیدات ویژه بر روی ضربه‌های این ریتم به کار برد.
ترانهٔ «آمد نوبهار» دلکش با آهنگسازی مهدی خالدی ساخته شد، با ساختار مارش‌گونهٔ توانست در زمان خود نوآوری بزرگ به‌شمار بیاید. این آهنگ که در اواخر دهه ۱۳۲۰ ساخته شد، توانست بیش از دو دهه در روزهای نوروز از رادیو و تلویزیون پخش شود.
آوازها
از دلکش نزدیک به دویست آواز در مایه‌های مختلف ضبط شده‌است و هم‌اکنون در آرشیو رادیو موجود است. از این میان تنها جهت نمونه به چند آواز مشهور وی اشاره می‌شود.
سینما
هنگامی که دلکش در دوازده سالگی به تهران رسید، نمی‌دانست که سینما چیست. او هیچ‌گاه در بابل به سینما نرفته بود. در بابل سالن‌های سینمای کمی وجود داشت که همان‌ها هم در اختیار اقلیت‌های ارمنی و یهودی بودند و فیلم‌های روسی و آلمانی پخش می‌کردند. در اواخر دههٔ ۲۰ خورشیدی که دلکش در موسیقی ایران به اوج شهرت و محبوبیت رسیده بود، اسماعیل کوشان در شرکت «پارس‌فیلم» متوجه پتانسیل بالای او برای ورود به سینما شد. به دیدگاه کوشان، حضور دلکش و چهرهٔ او می‌توانست موفقیت فروش هر فیلمی را تضمین کند. کوشان توانست دلکش را متقاعد کند تا دست از بدگمانی و شک برای ورود به سینما بردارد و برای نخستین بار وارد سینمای ایران شود. نخستین فیلم دلکش در شرکت «پارس‌فیلم»، شرمسار بود که فیلم‌نامه‌اش را علی کسمایی نوشته بود. دلکش همچنین شماری از تصنیف‌هایش را در فیلم خواند که آهنگساز آن‌ها مهدی خالدی بود و این همکاری باعث آغاز کارهای مشترک دلکش و خالدی شد. فیلم با استقبال فراوانی روبرو شد و با ۲۰۰ هزار تومان فروش، پرفروش‌ترین فیلم سال شد. سپس در فیلم مادر به تهیه‌کنندگی همسرش، شاپور یاسمی (فرزند رشید یاسمی و برادر سیامک یاسمی)، با قمرالملوک وزیری هم‌بازی شد. در دهه ۳۰ خورشیدی تبدیل به ستاره سینمای ایران شد و فیلم سوم‌اش به نام افسونگر که در آن با ناصر ملک‌مطیعی و ژاله علو همبازی بود، ۹۷ شب در دو سینمای «همای» و «دیانا» به اکران درآمد و بیش از ۳۰۰ هزار تومان در آن زمان فروخت. او در دهه ۳۰ در چند فیلم دیگر هم بازی کرد از جمله فیلم فردا روشن است در کنار محمد علی فردین. او در سال ۱۳۵۱ پس از چند سال وقفه دوباره به سینما برگشت و در فیلم قمار زندگی نقش خواننده‌ای به نام «دلکش» را بازی کرد که دختر خواننده‌ای به نام «لیلا» (با بازی لیلا فروهر) دارد. اما از این فیلم استقبال نشد.
کنسرت‌های پایانی
دلکش در سال ۲۰۰۰ میلادی بعد از ۲ دهه که فعالیت هنری را نداشت، برای چند کنسرت به اروپا و ایالات متحده رفت، و در یکی از کنسرت‌های وی سیما بینا حضور داشت و دسته‌گلی به وی هدیه کرد. او دربارهٔ این کنسرت‌ها می‌گوید: "«با وجود اینکه ایشان با عصا به روی صحنه آمدند و این تصویر هنوز هم در ذهنم نقش بسته‌است. اما وقتی که آواز می‌خواندند، گر چه صدایشان بم‌تر از دوران جوانی بود، ولی آن‌قدر درست خواندند که تحت تأثیر قرار گرفتم. صدایشان اصلاً فالشی [خطایی] یا خارجی نداشت. برای من این مسئله خیلی جالب بود.»"
پس از انقلاب ۱۳۵۷
با ممنوع شدن خوانندگی زنان پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، دلکش خوانندگی را به‌طور کامل کنار گذاشت. او در سال‌های پایانی زندگی خود، به همراه تنها فرزندش «سهیل فزون‌مایه» در تهران زندگی می‌کرد. در زمستان‌‌ ۱۳۷۹‌ شمسی بعد از حدود ۲ دهه که فعالیت هنری نداشت به اروپا و ایالات متحده رفت و اولین کار هنری او بعد از انقلاب بود. هنرمندان سرشناس مثل سیما بینا و هوشمند عقیلی که از همکاران وی بودند نیز در این کنسرت ها حضور داشتند.
درگذشت
دلکش مدتی در بیمارستان بستری بود و در نهایت در غروب روز چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸۳ در تهران و در بیمارستان «ایران‌مهر» به دلیل بیماری کلیوی درگذشت. خانوادهٔ دلکش تصمیم گرفتند تا وی را بدون هیچ مراسم ویژه‌ای خاکسپاری کنند. با وجود این که تنها پسر دلکش، «سهیل فزون‌مایه» از پیش تصمیم داشت تا پیکر مادرش در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شود، ولی با گذشت چند روز از درگذشت وی، هیچ‌کدام از اعضای خانوادهٔ دلکش برای تحویل پیکر او به بیمارستان نرفتند. «محمدحسین همافر» رئیس مرکز موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیشنهاد کرد تا پیکر دلکش در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شود، ولی همسر پیشین دلکش، «داریوش فزون‌مایه» با این کار مخالفت کرد. ولی در نهایت پیکر او پس از چهار روز در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
پس از مرگ دلکش، به جز چند نشست و سخنرانی کوچک، مراسم چندانی برای بزرگداشت وی برگزار نشد. همچنین شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران خبری از درگذشت وی پخش نکردند. بیشتر روزنامه‌ها هم دربارهٔ مرگ وی چیزی ننوشتند و تنها چند روزنامه چند سطر کوتاه دربارهٔ درگذشت وی نوشتند.
کتاب
پس از مرگ دلکش، «فروغ بهمن‌پور» تصمیم گرفت تا کتابی دربارهٔ وی در ایالات متحده آمریکا منتشر کند. قرار بود در این کتاب با نام «نگاهی به زندگی و آثار عصمت باقرپور -دلکش»، همهٔ ترانه‌های دلکش با نام ترانه‌سرا، آهنگساز و دستگاه‌هایی که ترانه در آن خوانده شده‌است بیاید. همچنین کتاب شامل ۱۳ ترانهٔ نت‌نویسی‌شده، شعر و ترانه آن بود. ضمن آن که با ترانه‌سرا و آهنگ‌سازان این آثار نیز گفتگو شده بود. در این کتاب افزون بر گفتگویی بلند با خود دلکش، با ناصر ملک‌مطیعی دربارهٔ فعالیت‌های سینمایی دلکش گفتگو شده بود. بزرگانی چون محمود دولت‌آبادی، محمدعلی سپانلو، لوریس چکناواریان، فرهاد فخرالدینی و… دیدگاه‌هایشان دربارهٔ دلکش را در این کتاب بیان کرده‌اند. همچنین در پیوست این کتاب عکس‌هایی از دلکش در کنار کسانی چون قمرالملوک وزیری، غلامحسین بنان و روح‌انگیز آمده‌است.
بازخوانی‌ها
سیمین غانم قبل از انقلاب با کسب اجازه از دلکش، چند ترانه از جمله «آمد نوبهار» و «به کنارم بنشین» را بازخوانی کرد. نادر گلچین ترانهٔ «آمد نوبهار» دلکش را با گروه آوازی همراه و ارکستری بزرگ‌تر از اجرای اصلی خوانده‌است. علی‌رضا افتخاری آهنگ «سفرکرده» دلکش را با ارکستری بزرگتر از ارکستر علی تجویدی بازخوانی کرد. اجرای دوصدایی ترانهٔ «بردی از یادم» را که نخست دلکش و ویگن خوانده بودند، بعدها هایده و هوشمند عقیلی‌مهر تکرار کردند.
گوگوش در گفتگویی گفته که پیش از سال ۱۳۴۶، آهنگ‌های خواننده‌های دیگر از جمله دلکش را بارخوانی می‌کرده‌است. دریا دادور در کنسرت ونکوور خود در آوریل ۲۰۰۷، ترانهٔ «یاد من کن» دلکش را به یاد او بازخوانی کرد. وی این ترانه را در کنسرت تورنتو خود در سال ۲۰۰۸ دوباره اجرا کرد و نسخهٔ ضبط‌شدهٔ این اجرا در آلبوم دوم او آمده‌است.
بنا به ادعایی وقتی که علی‌رضا افتخاری آهنگ «آشفته‌حالی» دلکش را در آلبوم «یاد استاد» بازخوانی کرد، دلکش به این خاطر که افتخاری برای اجرای این آهنگ از وی اجازه نگرفته بود، سخت دلگیر شد. بنا بر گفتهٔ «سهیل فزون‌مایه» تنها فرزند دلکش، افتخاری چند بار کوشید تا این آزردگی را از دل دلکش دربیاورد، ولی پیروز نشد.
این دلخوری دلکش از خوانندگانی که شعر و آهنگ آثارش را به نادرستی اجرا می‌کردند، تا ماه‌های پایانی زندگی‌اش ادامه داشت و وی معتقد بود که چون قدیمی‌ترها هنوز تصنیف‌هایش را به یاد دارند، غلط خواندن آن‌ها موجب پایین آمدن ارزش کارشان می‌شود. دلکش مدعی بود با این که خودش فرد کم‌سوادی بود، هیچ‌گاه این آوازها را غلط نخوانده‌است.
همکاری با علی تجویدی
همکاری دلکش با علی تجویدی موجب ساخت آثار ماندگار بسیاری شده‌است. شماری این همکاری را به همکاری روح‌الله خالقی و غلامحسین بنان تشبیه می‌کنند.
دوران اوج شکوفایی، خلاقیت و شهرت تجویدی به سال‌های همکاری‌اش با دلکش برمی‌گردد. مثلث تجویدی، دلکش و رحیم معینی کرمانشاهی در سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۰ را باید خالق به‌یادماندنی‌ترین قطعات در موسیقی اصیل ایران دانست. جدای از قابلیت‌های حرفه‌ای و تکنیکی هریک از این سه تن در کار خودشان، رابطه عمیق عاطفی که در سال‌های دور میان این سه نفر شکل می‌گیرد را باید عامل اصلی خلق چنین آثاری به‌شمار آورد. به طوری که همسر تجویدی در مصاحبه‌ای می‌گوید وقتی خبر درگذشت دلکش را به تجویدی داده بودند، او از آن روز به بعد تا سه هفته با هیچ‌کس حرف نمی‌زد.
جف هندریک
جفری پاتریک «جف» هندریک (Jeffrey Patrick Hendrick؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دربی کانتی، برنلی و نیوکاسل یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
جدول مدال‌های بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴
بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (با نام رسمی هفتمین دوره بازی‌های آسیایی) یک رویداد چندورزشی بود که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ (۱۰ تا ۲۵ شهریور ۱۳۵۳) در تهران، ایران برگزار شد. این نخستین بار بود که بازی‌های آسیایی در خاورمیانه برگزار می‌شد. در مجموع ۳٬۰۱۰ ورزشکار از ۲۵ کشور آسیایی عضو کمیتهٔ ملی المپیک در ۱۶ رشتهٔ ورزشی و ۲۰۲ رویداد شرکت کردند. تعداد کشورهای شرکت‌کننده در این بازی‌ها، تا آن زمان بیشترین تعداد در تاریخ بازی‌های آسیایی بود. در دوره قبلی بازی‌ها که با میزبانی بانکوک برگزار شد هجده کشور شرکت کرده بودند. در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ رشته‌های شمشیربازی، ژیمناستیک (هنری) و بسکتبال زنان برای نخستین بار وارد بازی‌ها شدند اما قایق‌رانی بادبانی — که دور قبل برای نخستین بار در بازی‌ها وارد شده بود — در برنامهٔ بازی‌های این دوره گنجانده نشده بود. قایقرانی بادبانی از دورهٔ بعدی (۱۹۷۸) دوباره در فهرست ورزش‌های بازی‌های آسیایی قرار گرفت.
با تصمیم فدراسیون بازی‌های آسیایی در جلسهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۳، جمهوری چین (تایوان) از بازی‌ها کنار گذاشته شد تا راه برای حضور جمهوری خلق چین فراهم شود. مغولستان و کره شمالی نیز برای نخستین بار در این بازی‌ها حاضر شدند. ورزشکاران کشورهای عربی، پاکستان، چین و کره شمالی در رشته‌های شمشیربازی، تنیس، بسکتبال و فوتبال بنا به «دلایل سیاسی» در مقابل ورزشکاران اسرائیلی حاضر نشدند.
نداک
نداک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر در استان مازندران ایران.
جدول مدال‌های بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴
نوزده کشور در این بازی‌ها مدال کسب کردند و پانزده کشور حداقل یک مدال طلا به دست آوردند. ژاپن با ۷۵ مدال طلا، ۴۹ مدال نقره و ۵۱ مدال برنز (در مجموع ۱۷۲ مدال)، برای هفتمین دورهٔ پیاپی پیشتاز جدول مدال‌ها شد. ورزشکاران ایرانی با ۸۱ مدال شامل ۳۶ مدال طلا رتبهٔ دوم را کسب کردند که بهترین عملکرد ایران از ۱۹۵۱ (اولین حضور ایران در رقابت‌ها) تا امروز (تا پایان دورهٔ هجدهم) است (هم به لحاظ کسب مدال طلا، هم جایگاه در رده‌بندی کلی و هم تعداد کل مدال‌ها). چین در نخستین حضورش با مجموع ۱۰۶ مدال (شامل ۳۲ مدال طلا) در جایگاه سوم قرار گرفت. کره جنوبی که در دور قبلی دوم شده بود، با مجموع ۵۷ مدال (شامل ۱۶ طلا) در جایگاه چهارم قرار گرفت.
محل برگزاری بازی‌ها
تمامی رویدادها در مجموعهٔ ورزشی آریامهر تهران (آزادی کنونی) برگزار شد.
جدول مدال‌ها
رتبه‌بندی در این جدول با جدول مدال‌های منتشر شده از سوی مجمع کمیتهٔ بین‌المللی المپیک مطابقت دارد. به‌طور پیش‌فرض، جدول بر اساس تعداد مدال‌های طلایی که ورزشکاران یک کشور کسب کرده‌اند، تنظیم شده‌است (در این زمینه، یک «کشور» موجودیتی است که توسط «کمیتهٔ ملی المپیک» آن کشور به نمایش گذاشته می‌شود). سپس تعداد مدال‌های نقره و سپس تعداد مدال‌های برنز مورد توجه قرار می‌گیرد. اگر دو کشور از نظر تعداد تمام انواع مدال‌ها برابر باشند، رتبهٔ مساوی به آن‌ها داده می‌شود و در جدول‌ها بر اساس الفبای کد کشور در کمیته بین‌المللی المپیک فهرست می‌شوند.
در مجموع ۶۰۹ مدال (شامل ۲۰۲ طلا، ۱۹۹ نقره و ۲۰۸ برنز) اهدا شد. تعداد کل مدال‌های برنز از تعداد کل مدال‌های طلا یا نقره بیشتر است، زیرا در هر رویداد بوکس دو مدال برنز اهدا شد. در ۱۰۰+ کیلوگرم کشتی آزاد، تساوی برای کسب مقام اول در بین کشتی‌گیر ایران (اسکندر فیلابی) و کشتی‌گیر ژاپن (یوشیدا ایزوگای) به این معنی بود که هیچ مدال نقره‌ای اهدا نشد. در ژیمناستیک، تساوی برای مقام دوم در رویداد میله پارالل منجر به دو مدال نقره شد و بدین ترتیب هیچ فردی مدال برنز کسب نکرد (در بخش مردان) و به‌طور مشابه یک تساوی برای کسب مقام اول در پارالل ناهم‌سطح به معنای عدم اهدای مدال نقره بود (در بخش زنان).
کشور میزبان (ایران)
جام بین قاره‌ای ۱۹۸۹
جام بین قاره‌ای ۱۹۸۹ بیست و هشتمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه آث میلان، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۸۹–۱۹۸۸، و باشگاه اتلتیکو ناسیونال، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۸۹ برگزار شد.
۳۱ (پیش از میلاد)
۳۱ (پیش از میلاد) ۳۱مین سال قبل از تقویم میلادی است.
شاهی سرا
شاهی سرا، روستایی از توابع بخش کلاچای شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ماچیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
بخش البرتو لیواو
بخش البرتو لیواو (به اسپانیایی: Alberto Leveau District) یک سکونتگاه مسکونی در پرو است که در منطقه سن مارتین واقع شده‌است.
نوریت هیرش
نوریت هیرش (روزنفلد) در آکادمی موسیقی تل آویو در رشته پیانو تحصیل کرد. او آهنگسازی را نزد مردخای سیتر، ارکستراسیون را نزد نوام شریف، و رهبری را نزد لاسلو روت خواند. او کلارینت را نزد یاکوُو بارنیا از ارکستر فیلارمونیک اسرائیل آموخت. هیرش خدمت نظامی خود را در گروه سرگرمی سپاه زرهی به پایان رساند. وی پس از پایان خدمتش شروع به آهنگسازی کرد و به همکاری با پراچ هلیلاچ پرداخت. در سال ۱۹۶۵ نتیجه این همکاری به آهنگی با شعر اوری آسف و خوانندگی چاوا آلبرشتاین منتهی شد که به شهرت زیادی دست یافت.
زندگی‌نامه
نوریت هیرش (روزنفلد) در آکادمی موسیقی تل آویو در رشته پیانو تحصیل کرد. او آهنگسازی را نزد مردخای سیتر، ارکستراسیون را نزد نوام شریف، و رهبری را نزد لاسلو روت خواند. او کلارینت را نزد یاکوُو بارنیا از ارکستر فیلارمونیک اسرائیل آموخت. هیرش خدمت نظامی خود را در گروه سرگرمی سپاه زرهی به پایان رساند. وی پس از پایان خدمتش شروع به آهنگسازی کرد و به همکاری با پراچ هلیلاچ پرداخت. در سال ۱۹۶۵ نتیجه این همکاری به آهنگی با شعر اوری آسف و خوانندگی چاوا آلبرشتاین منتهی شد که به شهرت زیادی دست یافت.
حرفه موسیقی
در سال ۱۹۷۱ آهنگ «باشانا هابا» او توسط جوی بازخوانی و توسط راد مک براین تهیه و با عنوان «سال بعد»  منتشر شد.
درادامه با ایلانیت در مسابقه آهنگ آتن شرکت کرد. او در سال ۱۹۷۱ به نمایندگی از اسرائیل در جشنواره آواز تقسیم (در یوگسلاوی) با آهنگ پسرم به سمت خانه می‌رود که توسط ادنا گورن اجرا شد، و با نسخه صربی-کرواتی این آهنگ «موران فلو درگی تبگ»  که توسط ایبریکا جوسیچ اجرا شد، حضور یافت. در جشنواره آواز وینا دل مار در شیلی با آهنگ هورا نوا با اجرای علیزا ازیکری شرکت کرد و جایزه دوم را به دست آورد. او جایزه اول جشنواره آواز کودکان مالت را نیز در سال ۱۹۷۲ و در همکاری با «ماخلا علیزا» به دست آورد.
بوچوسنت‌لاسلو
بوچوسِنت‌لاسلو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه زالائگرسگ واقع شده‌است.
نوریت هیرش
حرفه موسیقی
او در سال ۱۹۷۶ با آهنگ «لسی به خانه بر می‌گردد» توسط ادنا لو برنده جشنواره کودکان IBA شد.
در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۷۸، او دوباره ارکستر آهنگ اسرائیلی آ-بی-نی-بی را رهبری کرد، که خودش آهنگسازی کرده بود و جایزه اول را نیز به دست آورد.
در سال ۱۹۷۹ او موسیقی «بابا پاپ-آی» را در همراهی با شعری از لیا لوپنفلد نوشت که برنده جشنواره آواز کودکان پرتغالی فیگوئرا دافوش شد. در همان سال او آهنگ «می‌خواهم دربارهٔ تو به دنیا بگویم» را نوشت که در جشنواره آهنگ کسلبار (ایرلند) دوم شد.
او با آهنگ‌های «سازدهنی شووی» در سال ۱۹۸۴ و «لو ناتسر» در سال ۱۹۸۵ برنده جشنواره کودکان IBA شد که هر دو توسط یاردنا آرازی خوانده شد.
هیرش موسیقی متن چهارده فیلم اسرائیلی نوشته‌است، از جمله لوپو!، کاتز و کاراسو، پشت دیوارها، فیلم افرایم کیسون، پلیس، که برای آن نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی در ۱۹۷۲ شد. او موزیکال صلاح شاباتی را در طول سه سال اجرای آن در تئاتر ملی اسرائیل، هابیما، رهبری کرد.
او مرتباً با ایهود مانور همکاری می‌کرد و بسیاری از آهنگ‌های او را به موسیقی تنظیم کرد، از جمله خانه‌هایی که به دریا ختم می‌شد ، باشانا هابا، لالِشِت شِوی آچارایچ و ده‌ها آهنگ دیگر که اکثر آنها توسط ایلانیت، اوفرا فوکس و ریوکا زوهر اجرا شدند. . هیرش با آهنگ اوسه شالوم بیمروماو نیز شناخته می‌شود که برای اولین جشنواره آهنگ حصیدی که در سال ۱۹۶۹ برگزار شد ساخته شد و جایزه سوم را به خود اختصاص داد. ملودی او از آن زمان به بخشی از مراسم دعا در کنیسه‌ها و جوامع یهودی در سراسر جهان تبدیل شده‌است.
جوایز و تقدیر
هیرش برنده جایزه دستاورد زندگی ACUM در سال ۲۰۰۱ برای ترانه‌سرایی، جایزه یک عمر دستاورد در سال ۲۰۰۶ از دانشگاه بار ایلان، و جایزه زن سال ۲۰۰۶ از باشگاه لاینز اسرائیل شد. در مارس ۲۰۱۶، اعلام شد که هیرش جایزه اسرائیل را دریافت خواهد کرد. نوریت در ژوئیه ۲۰۱۸ جایزه «هالل و زیمره» را در بیست و نهمین جشنواره کُر یهودیان آمریکای شمالی دریافت کرد.
فرودگاه آبی کین/المیرتس رسورت
فرودگاه آبی کین/المیرتس رسورت  یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
۳۲ (پیش از میلاد)
۳۲ (پیش از میلاد) ۳۲مین سال قبل از تقویم میلادی است.
طاووس تایوانی (پروانه)
طاووس تایوانی (پروانه) نام یک گونه از تیره پروانه‌های دم‌چلچله‌ای است.
فرانتیشک لانگر
فرانتیشِک لانگِر (František Langer; March 3, 1888 – 1888:3:3, August 2, 1965) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، مقاله‌نویس، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار و پزشک نظامی یهودی-چک بود. لانگر در پراگ، اتریش-مجارستان در یک خانواده یهودی زبان چک به دنیا آمد. او در دانشگاه کارل پزشکی خواند. او در طول جنگ جهانی اول به عنوان پزشک در لژیون‌های چکسلواکی در روسیه خدمت کرد. در سالهای ۱۹۳۵–۱۹۳۸ به عنوان مشاور نمایشی در تئاتر وینورادی و به عنوان فرمانده یک بیمارستان نظامی پراگ کار کرد. او جنگ جهانی دوم را به عنوان ژنرال تیپ ارتش چکسلواکی در خارج از کشور در انگلستان گذراند. برادر کوچکتر او یک شاعر و محقق عبری ییری لانگر بود.
جنایت و جنحه
جنایت و جنحه (جنایات و جنحه) یا جرم‌ها و بزهکاری‌ها نام فیلمی اگزیستانسیالیستی در سبک درام به نویسندگی، کارگردانی و نیز بازیگری وودی آلن است. در این فیلم بازیگرانی مثل مارتین لاندو، میا فارو، آنجلیکا هیوستون، جری اورباک، آلن آلدا، سم واترستون و جوانا گلیسون نیز به ایفای نقش پرداخته‌اند.
این فیلم با تحسین منتقدان و نیز سه نامزدی جایزه اسکار روبرو شد؛ وودی آلن برای بهترین کارگردانی، مارتین لاندو برای بهترین بازیگر مرد در نقش مکمل و دوباره وودی آلن برای بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی.
فیلم‌نامه
جرم‌ها و بزهکاری‌ها نام فیلم‌نامه‌ای از وودی آلن است. فیلم‌نامه دربارهٔ ارتباط مثلثی بین مردی با دو زن و تهدید شدن او توسط یکی از زن‌هاست. فیلمنامه این فیلم در سال ۱۹۹۰ نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه سال و در سال ۱۹۹۱ نامزد جایزه بفتا بهترین فیلم‌نامه سال شده‌است.
این فیلم‌نامه در سال ۱۹۹۰ برنده جایزه David di Donatello بهترین فیلم‌نامه خارجی و جایزه WGA به عنوان بهترین فیلم‌نامه نوشته شده برای اجرای مستقیم و در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه ALFS به عنوان بهترین فیلم‌نامه سال شده‌است.
در بخشی از فیلم‌نامه دیالوگهای سکانس گذشته به ذهنیات جودا یکی از شخصیت‌های فیلم‌نامه می‌رسد که همراه با رعد و برق است. جودا در این سکانس یکی دیگر از شخصیت‌های فیلم‌نامه به نام بن را در عالم پندار می‌بیند که با او مشغول صحبت روی کاناپه است. دیالوگ‌های گذشته آن دو تکرار می‌شود و نویسنده برای تقویت نگرانی جودا از رعد و برق در این سکانس استفاده کرده‌است. درست وقتی که رعد و برق قطع می‌شود بن روبروی جودا قرار می‌گیرد و سپس با اتمام دیالوگ آن‌ها و ناپدید شدن بن از خیال جودا دوباره رعد و برق می‌شود.
وودی آلن در این فیلم‌نامه تعامل ذهنیت‌های بزهگرا و راحت‌گرای شخصیت‌ها را مد نظر داشته و خواننده فیلم‌نامه می‌تواند تلفیق بزهکاری‌ها را در فضایی کمدی تراژیک ببیند.
تازه‌آباد (تنکابن)
تازه آباد نام روستایی است از توابع بخش خرم‌آباد شهرستان تنکابن در استان مازندران کشور ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان بلده شرقی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۷۷ نفر (۱۲۸ خانوار) بوده‌است.
ساروس خورشیدی ۱۱۶
ساروس ۱۱۶ دوره‌ای زمانی با چرخه‌ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۰ خورشیدگرفتگی می‌شود.
بلزباب (مانگا)
یک مجموعه مانگای ژاپنی که توسط رییوهه تامورا نوشته و مصورسازی شده است، و توسط انتشارات شوئیشا به‌صورت تکباره ابتدا در سال ۲۰۰۸ هفته‌نامه شونن جامپ به چاپ رسید. سپس انتشار مانگا از فوریه ۲۰۰۹ الی فوریه ۲۰۱۴ در همان مجله به‌شورت سریالی ادامه پیدا کرد، و از آن پس به جامپ نکست منتقل شد.
استودیو پیرو+، اووی‌ای بلزباب را تهیه کرده و آن را در اکتبر ۲۰۱۰ منتشر کرد که به دنبال آن یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۶۰ قسمتی نیز در ژاپن، از ۹ ژانویه ۲۰۱۱ شروع شده و تا ۲۵ مارس ۲۰۱۲ ادامه داشت.
داستان
داستان درباره یک پسر سال اولی به نام اُگا تاتسومی است که در دبیرستانی دارای دانش‌آموزان متخلف به نام ایشیئاما در حال تحصیل می‌باشد. داستان از جایی شروع می‌شود که او حکایت چگونه پیدا کردن کودکی به نام بلبو را به دوست صمیمی خود فوروایچی تاکایوکی بیان می‌کند. در یکی از روزها هنگامی که در کنار رودی در حال چرت زدن بود، چند تن به بهانه انتقام به او حمله کردند. بعد از شکست خوردن آن‌ها در برابر اگا، او مردی قوی هیکل را دید که در رودخانه شناور است. اگا او را به خشکی کشاند، اما آن مرد به یکباره از وسط به دو نیم شده و کودکی از درون او بیرون آمد. اما این کودک کسی نبود جز پسر پادشاه اهریمن‌ها، دایمائو و اگا به عنوان کسی که قرار است او را به همراه یک پیشخدمت جدی به نام هیلدگارد بزرگ کند انتخاب شده بود. اگا که به ناچار مجبور بود همیشه در کنار بلبو بماند (بدلیل اینکه اگر بیش از پانزده متر از او فاصله می‌گرفت جان خود را از دست می‌داد) او را حتی به مدرسه ایشیئاما می‌برد. تمام تلاش اگا برای پیداکردن شخصی قویتر و شیطانیتر از خودش برای سپردن این کودک به آن شخص بود.
قره‌بلاغ (سراب)
قره‌بلاغ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلان برآغوش بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است.
اکثریت مردم ساکن در این روستا از سادات موسوی می باشند. سید حسن سیدی دمیرچی در روستای دمیرچی از توابع شهرستان مهربان سراب به دنیا آمد.
اینگرید به فنا می‌رود
اینگرید به‌فنا می‌رود یک فیلم کمدی-درام آمریکایی به کارگردانی مت اسپایسر و نویسندگی اسپایسر و دیوید برانسون اسمیث است. از بازیگران آن می‌توان به آبری پلازا، الیزابت اولسن، بیلی مگنوسن، وایت راسل و پام کلمنتیئف اشاره کرد. نخستین نمایش فیلم در طی رقابت در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۷ بود که موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم‌نامه والدو سالت شد، و سپس توسط نئون در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۷ در ایالات متحده اکران گردید.
داستان
داستان فیلم بیانگر زندگی اینگرید، خانومی جوان در پنسیلوانیا است که مشکل روانی و ناپایداری دارد. او پس از اینکه در صفحه اینستاگرام می‌یابد یکی از دوستانش به نام شارلوت ازدواج کرده‌است و او را به عروسی خود دعوت نکرده‌است اما اینگرید از این موضوع نگران می‌شود و اسپری و هدیه‌ها را به صورت شارلوت می‌زند و این اتفاق باعث می‌شود که او مدتی را در بیمارستان روانپزشکی سپری کند. پس از این اتفاق او برای شارلوت مرتباً نامه می‌نویسد و بیان می‌کند که این اتفاق‌ها به خاطر از دست دادن مادرش بوده و هیچ قصدی نداشته‌است، و در نهایت او از تیمارستان مرخص می‌شود.
در ادامه اینگرید با یه تأثیرگذار شبکه‌های اجتماعی به نام تیلور آشنا می‌شود و کامنتی را در پایین پست او قرار می‌دهد و او نیز به کامنت اینگرید پاسخ می‌دهد و این پاسخ باعث می‌شود تا او به لس آنجلس سفر کند...
صومعه زرین (مهربان)
صومعه زرین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلان برآغوش، بخش مهربان، شهرستان سراب واقع شده‌است.
روستای صومعه زرین دارای دو بخش آشاقاباش (قسمت پایین) و یوخاری باش (قسمت بالا) می‌باشد که دره ای کوچک دو بخش را از هم جدا کرده‌است این روستا در منطقه کوهستانی واقع شده و از آب و هوایی بسیار مطبوع برخوردار است و دارای زمین‌های زراعی و باغات بسیاری است. محصولات کشاورزی شامل گندم، جو و انواع میوه می‌باشد. از مهربان تا روستای صومعه زرین ۱۷ کیلومتر مسافت وجود دارد.
جاذبه گردشگری
روستا دارای باغات سرسبز و آب و هوایی مطبوع بوده که همین امر دلیل ورود گردشگران از روستاهای اطراف و هم چنین شهرستان‌های دیگر همانند تبریز و غیره می‌باشد باغات این روستا دارای انواع میوه می‌باشد از قبیل سیب، گلابی، آلو، زردآلو،گردو،
معروفترین میوه این روستا گلابی‌های آبدار و شیرینش می‌ باشد،که طرف داران بسیاری دارد.
منبع درآمد روستائیان
مردمان این روستا غالباً از طریق دام پروری و کشاورزی ارتزاق می‌کنند هم چنین در این روستا بافندگی فرش هم رواج نسبی دارد.
اماکن مذهبی
مسجد جامع روستای صومعه زرین از توابع بخش مهربان با صرف هزینه ای بالغ بر ۱۱ میلیارد ۵۰۰ میلیون ریال توسط خیر نیک‌اندیش و مسجد ساز استان، حاج شیرمحمد عسگری بازسازی و به بهره‌برداری رسید.
مردم‌شناسی
مردمان این روستا مسلمان و از اهل تشیع می‌باشند که ارادت غیرقابل وصفی به ائمه و همچنین ساقی دشت کربلا ابالفضل العباس علیه السلام دارند. مردم روستا به زبان آذری روان صحبت می‌کنند که البته اندک تفاوتی در صحبت کردن با سایر شهرستانها همانند تبریز مشاهده می‌شود. مردمان این روستا غالباً به قسمت‌هایی از استانهای تهران و البرز مهاجرت کرده‌اند اما این روستا هم چنان از جمعیت خوبی برخوردار بوده و زندگی جریان دارد.
منابع
صومعه زرین
بزاستان
بزاستان، روستایی از توابع بخش کلاچای شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ماچیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
فرودگاه شهرستان ناتچز–آدامز
فرودگاه ناتچز–آدامز کانتی (به زبان بومی: Hardy-Anders Field) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا HEZ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۸۱ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۸۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
دولت‌خانه
دولت‌خانه در واژه به معنای دربار سلطنتی است. دولت به معنای شکوه و عظمت و خوشبختی و نیز به معنای حکومت به کار می‌رود.
هم‌چنین دولت‌خانه نام قدیم عمارت عالی‌قاپو نیز بوده‌است.
چالمرز جانسن
چالمرز جانسن (زاده ۱۹۳۱ درگذشته ۲۰۱۰) یک دانشمند سیاسی آمریکایی بود که در جایگاه استاد دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو به تدریس علوم سیاسی اشتغال داشت. او که در جنگ کره، افسر نیروی دریایی آمریکا بوده‌است از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۳ بعنوان مشاور سازمان سی.آی. اِی نیز مشغول به کار بود و در مسائل مربوط به ژاپن و شرق آسیا تخصص داشت. او با همکاری چندی از سیاستمداران آمریکایی، بنیاد تحقیقات راهبردی ژاپن را بنا نهاد تا دربارهٔ ژاپن تحقیقات گسترده صورت دهند.
وی کتابهای بسیاری دربارهٔ امپراتوری ایالات متحده آمریکا نوشته و رفتار آمریکا در جهان را به باد انتقاد گرفته‌است. او با انتقاد از امپریالیسم آمریکایی آن را با جمهوری روم مقایسه می‌کند که با ظلم و ستم حکمرانی کرد و سرانجام نابود شد. او بر این باور است که آمریکا با هژمونی نظامی خود به دنبال ایجاد یک امپراتوری جهانی است. وی می‌افزاید که امپراتوری آمریکا به شیوهٔ ایجاد پایگاه‌های نظامی بسیار زیاد در سرتاسر جهان شکل گرفته‌است.
لگد تفنگ: هزینه و عواقب امپراتوری آمریکا
__ چالمرز جانسن - ۲۰۰۶
در سوگ امپراتوری: نظامی‌گری، پنهان‌کاری و پایان این جمهوری
__ چالمرز جانسن - ۲۰۰۶
مرگ
جانسون در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۰ در سن ۷۹ سالگی برا اثر روماتیسم مفصلی و بیماری تنفسی در خانه‌اش در شهرستان سن دیگو درگذشت.