cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دارالعلوم دیوبند
دارالعلوم دیوبند بزرگترین و قدیمی‌ترین دانشگاه یا مدرسه‌اسلامی در شبه قاره هند است. این مدرسه در شهر دیوبند در ایالت اوتار پرادش در حد واسط بین شهرهای مظفرنگر و ساهارانپور قرار گرفته‌است. بعضی بر این اعتقادند که این مدرسه بزرگترین حوزه علمیه در آسیا است. این مدرسه توسط علما و نخبگان هندوستان از جمله: محمد قاسم النانوتوی، رشید احمد گنگویی، ذوالفقار علی دیوبندی و شیخ حاج عابد حسین تأسیس شد.
نظام آموزشی
نظام آموزشی این مدرسه بر پایه اصول فقه حنفی تدریس می‌شود.
مدرن سازی
نانوتوی طی سمینارهای متعدد با اساتید و علمای دینی توانست روش‌های مدرن یادگیری و آموزش را در کلاس‌های درس را پایه‌گذاری نماید. وی نظام آموزشی سنتی را به یک نظام مدون آموزشی دقیق تبدیل نماید. به دلیل کثرت فرهنگی و قومی در شبه قاره هند اکثر دروس عمومی بر پایه زبان‌های اردو، عربی و فارسی برنامه‌ریزی شده‌است.
دوره ابتدایی
پنج سال نخست تحصیل، دانشجو شروع به فراگیری زبان‌های اردو، عربی، فارسی و انگلیسی می‌نماید.
دوره کارشناسی
در این دوره دانشجو می‌بایستی در یکی از دو رشته قواعد (تجوید) یا رشته حفظ (لحن و صوت) به تحصیل بپردازد.
دوره تکمیلی
در این دوره که دوره فضیلت مشهور است افراد به مطالعه و یادگیری قرائت‌های هفتگانه و دهگانه قرآن می‌پردازند و در پایان به آنان مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد اعطا می‌شود. پس از اتمام این دوره به عنوان «مولوی» مفتخر می‌گردند.
دوره تخصصی
تقریباً یک چهارم دانشجویان بعد از دوره فضیلت یا کارشناسی ارشد، برای مطالعه و تحقیق تخصصی به دوره حدیث وارد می‌شوند. این دوره کاملاً پیشرفته بوده و شامل دروس فقه و حقوق الهی، ادبیات عربی و فارسی، علوم حدیث است. معمولاً به فارغ‌التحصیلان عنوان مفتی اعطا می‌شود.
نپی‌آباد
نپی‌آباد، روستایی از توابع بخش اندیکا شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
خوزه دلا توره
خوزه دلا توره (José Della Torre؛ – 1906:3:23, July 31, 1979) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده است.
تپه نصیر آباد
تپه نصیر آباد مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان شهریار، بخش مرکزی، روستای نصیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آدیغیه ایرلاینز
آدیغیه ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی است. دفتر مرکزی آدیغیه ایرلاینز در مایکوپ، آدیغیه، روسیه واقع شده‌است.
فردیناند کوبلر
فردیناند کوبلر (؛ ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۹ – ۲۹ دسامبر ۲۰۱۶) رکابزن حرفه‌ای سوئیسی بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست بیش از ۴۰۰ پیروزی حرفه‌ای به دست آورد که مهم‌ترین آن‌ها تور دو فرانس ۱۹۵۰ و مسابقات قهرمانی جاده جهان ۱۹۵۱ بود.
زندگی‌نامه
کوبلر در مارتالن زاده شد و دوچرخه‌سواری حرفه‌ای را در سال ۱۹۴۰ آغاز کرد. آغاز دوران حرفه‌ای او مقارن با جنگ جهانی دوم بود و فعالیت او به دلیل اشغال سایر مناطق توسط نازی‌ها محدود به سوئیس بود. کوبلر چند بار برندهٔ مسابقات قهرمانی سوئیس شد و سه بار در تور سوئیس به پیروزی رسید. همچنین دو بار برندهٔ تور روماندی شد. موفق‌ترین دوران فعالیت بین‌المللی کوبلر، سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ بود. او توانست در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ برندهٔ لافلش والونی و لیژ–باستون–لیژ شود. همچنین پس از نقرهٔ ۱۹۴۹ و برنز ۱۹۵۰ توانست در سال ۱۹۵۱ مدال طلای مسابقات قهرمانی جاده جهان را کسب کند.
نخستین حضور کوبلر در گرند تورها به سال ۱۹۴۷ برمی‌گردد. در این سال، او در تور دو فرانس شرکت کرد و علی‌رغم پیروزی در دو مرحله، نتوانست آن را به پایان برساند. در سال ۱۹۴۹ دوباره در تور حضور یافت و باز هم با وجود پیروزی در یک مرحله، در مرحلهٔ هجدهم وادار به کناره‌گیری شد. در سال ۱۹۵۰ ابتدا در جیرو چهارم شد. سپس در تور از غیبت فائوستو کوپی که در جیرو مصدوم شده‌بود، بهره برد و با غلبه بر جینو بارتالی، با برتری بیش از ۹ دقیقه قهرمان شد. همچنین در سه مرحله به پیروزی رسید. کوبلر نخستین سوئیسی بود که توانست برندهٔ تور دو فرانس شود. در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ سکوی سوم جیرو را کسب کرد؛ ولی در تور حضور نیافت. پس از عدم موفقیت در سال ۱۹۵۳، در سال ۱۹۵۴ در تور شرکت کرد و پس از لویزون بوبه بر سکوی دوم ایستاد. همچنین برندهٔ پیراهن امتیازی شد.
کوبلر رکابزنی بسیار فعال و ضربتی بود و گاهی حملات ناهوشمندانه‌ای انجام می‌داد. همچنین به دلیل میل شدید به بر سر گذاشتن کلاه استتسون، گاوچران خوانده می‌شد. او در سال ۱۹۵۷ در ۳۸ سالگی بازنشسته شد.
کوبلر در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۶ در سن ۹۶ سالگی در زوریخ درگذشت. پیش از مرگش، مسن‌ترین برندهٔ زندهٔ تور دو فرانس بود.
سونی سایبرشات دی‌اس‌سی-آر۱
سونی سایبرشات دی‌اس‌سی-آر۱ یک دوربین عکاسی ساخت شرکت سونی است.
بوئینگ تی-۴۳
بوئینگ تی-۴۳ یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
ول
وُل نام عمومی گروهی از جوندگان کوچک شبیه به موش است. بیشتر ول‌ها بین ۹ تا ۱۸ سانتی‌متر طول، بدنی گرد به رنگ قهوه‌ای یا خاکستری، پوزهٔ صاف، گوش‌های کوچک پنهان‌شده در بین موهای بلند و دمی کوتاه دارند.
سیارک ۱۹۵۹۸
سیارک ۱۹۵۹۸ نوزده هزار و پانصد و نود و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۹ کشف شد.
ول
رده‌بندی
از حدود ۷۰ گونهٔ ول بیش از ۴۰ گونه که در آمریکای شمالی، اورآسیا و شمال آفریقا پراکندگی دارند در سردهٔ ول‌های ریزگوش (Microtus) قرار می‌گیرند. این گروه از ول‌ها راهروهایی در علفزارهای پرپشت یا نقب‌هایی کم‌عمق در زیر زمین ایجاد می‌کنند و عمدتأ از علف تغذیه می‌کنند. هرچند پوست درخت‌ها، برگ‌ها، دانه‌ها و حشرات هم ممکن است غذای آنان باشد. این ول‌ها هم مثل انواع دیگر جوندگان گهگاه انفجار جمعیتی را تجربه می‌کنند.
گابریل تارکوینی
گابریل تارکوینی (Gabriele Tarquini؛ زادهٔ در جولیانوا) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایتالیا است که از فصل  تا ، و دوباره در فصل  در مجموع در ۷۸ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد.
ول
رده‌بندی
سردهٔ ول‌های آب‌دوست (Arvicola) شامل گروهی از ول‌های آبزی مقیم اروپا و غرب آسیا می‌شود که شباهت زیادی به موش‌های آبزی دارند.
سوزان ایگن
سوزان فارل ایگِن (Susan Egan؛ زادهٔ February 18, 1970) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
سیارک ۱۹۵۹۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰.۲ است.
سوزان ایگن
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دیو و دلبر، رفتن از ۱۳ به ۳۰، و هرکول اشاره کرد.
برونتون، ویرجینیای غربی
برونتون (به انگلیسی: Brownton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باربر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونتون ۳۳۸٫۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گابریل تارکوینی
او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک تنها ۱ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
بخش سوتنس
بخش سوتنس (به سوئدی: Sotenäs kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان وسترا گوتلاند واقع شده‌است.
ول
رده‌بندی
سردهٔ وُل‌های خَلَنگزار (Phenacomys) از ۵ گونه ول بومی آمریکای شمالی تشکیل می‌شود که در درخت‌ها لانه می‌سازند و به موش درختی معروفند.
ویژگی‌ها
ول‌ها بیشتر از گیاهان تغذیه می‌کنند و لاشه حیوانات مرده و دانه‌ها و میوه‌ها را هم می‌خورند. اما در مقایسه با بقیه پستانداران کوچک خیلی بیشتر از گیاهان تغذیه می‌کنند. آن‌ها همچنین مثل تشی درختان را بریده و گودال می‌کنند و این کار آنها به راحتی باعث از بین رفتن گیاهان کوچک و آسیب به درختان و بوته‌ها می‌شود. ریشه‌های آبدار و پیاز گیاهان از دیگر غذاهای مورد علاقه ول‌هاست که با مهارت قابل توجهی که در حفاری و تونل‌کنی دارند به راحتی به آن‌ها دست پیدا می‌کنند. با این حال آن‌ها هم مثل دیگر حیوانات حفار باعث جابجایی مواد مغذی در لایه‌های بالایی خاک می‌شوند و از این طریق منافعی هم برای گیاهان دارند.
ول‌ها مثل دیگر پستانداران کوچک شکارچیان طبیعی زیادی دارند. انواع جغد، شاهین، قوش، سمور، راکون، گربه، شغال، روباه، کایوت، مار، راسو و سگ از شکارچیان طبیعی این حیوان در نقاط مختلف دنیا هستند.
یوتی‌سی ۲:۳۰-
هم‌اکنون زمان‌بندی گرینویچ منفی ۲:۳۰- برای اندازه گیری زمان کاربرد دارد.
نمکلان
نمکلان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ در استان البرز ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سعیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۳ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
باب پکوود
رابرت ویلیام "باب" پکوود سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۶ میلادی سناتور ایالت اورگن در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
فرودگاه بین‌المللی الینیکو
فرودگاه بین‌المللی الینیکو (به زبان بومی: Διεθνής Αερολιμένας Ελληνικού) یک فرودگاه غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۳۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر آتن کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
اقاطلا
اقاطلا، روستایی از توابع بخش چلو شهرستان اندیکا در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
دوایت جونز (بازیکن بسکتبال)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لس‌آنجلس لیکرز اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
خر دجال (فیلم)
خر دجال فیلمی محصول سال ۱۳۵۱ به کارگردانی و نویسندگی کمال دانش و تهیه‌کنندگی مشترک کمال دانش و محمدرضا فاضلی است.
داستان
جدالی میان شیطان و انسان برقرار است و شیطان قصد دارد انسان را به انحراف بکشاند. فیلم با یک نمایش موزیکال فیلم شروع شده و از آغاز آفرینش انسان و نفاق ببن آنها توسط شیطان نمایش میدهد تا جنگ های جهانی و بمب اتم و کشتار
پیترزتون سوپر الی
پیترزتون سوپر الی (به انگلیسی: Peterston-super-Ely) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در ویل آو گلامورگن واقع شده‌است. پیترزتون سوپر الی ۸۷۴ نفر جمعیت دارد.
هواداران باشگاه فوتبال بارسلونا
باشگاه فوتبال بارسلونا، تیم فوتبال حرفه‌ای اسپانیایی مستقر در شهر بارسلون است که در سال ۱۸۹۹ توسط یک گروه سوئیسی، انگلیسی و بازیکنان محلی به رهبری خوان گمپر بنا نهاده شد. باشگاه بارسلونا از زمانی که سطح اول فوتبال اسپانیا، معروف به لا لیگا، شروع به کار کرد (از سال ۱۹۲۸)، موفق شده‌است ۲۶ عنوان قهرمانی را ازآن خود کند. این باشگاه همچنین توانسته ۳۱ عنوان قهرمانی در کوپا دل ری و ۵ عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا کسب کند.
ورود رونالدینیو در سال ۲۰۰۳ و به دنبال آن موفقیت بارسلونا در لا لیگا و لیگ قهرمانان، دلیلی بر رشد تعداد هواداران باشگاه در سطح ملی و بین‌المللی شد. این توسعه و افزایش تعداد طرفدارها موجب توجه بیشتر به استقلال‌طلبان ایالت کاتالونیا، که خواستار جدایی از کشور اسپانیا هستند، شد. همچنین طرفداراهای اسپانیایی باشگاه نیز افزایش پیدا کرد.
هواداران باشگاه فوتبال بارسلونا به چهار دسته تقسیم می‌شوند که هر کدام با یکدیگر تفاوت دارند؛ دسته اول سوکی یا اعضای باشگاه نام دارند. این دسته قادرند تا در انتخابات ریاست و دیگر مقام‌های مدیریتی و اداری باشگاه شرکت کنند. دسته دیگر که پنیِس نام دارند، به گونه‌ای به سوکی‌ها وابسته‌اند یا به عبارت دیگر با آنها در رابطه‌اند. این هواداران در گذشته مسئول کمک مالی به باشگاه بوده‌اند. به دسته سوم، هوادران بارسا می‌گویند. این اصطلاح برای جامعهٔ رسمی هواداران آنلاین باشگاه استفاده می‌شود. این دسته باید ثبت نام شوند و همچنین می‌توانند در بازی‌ها و دیگر فعالیت‌ها شرکت کنند. در آخر، کولز هستند که به هواداران عادی باشگاه می‌گویند و هیچ‌یک از وظایف دسته‌های دیگر را ندارد.
تاریخچه
تا قبل از سال ۱۹۰۹، بارسلونا در ورزشگاه‌های متعددی بازی می‌کرد که هیچ‌یک از آنها متعلق به خود باشگاه نبود. در ۱۴ مارس ۱۹۰۹، باشگاه به ورزشگاه اینداستریا که ۶٬۰۰۰ نفر ظرفیت داشت تغییر مکان داد. این ورزشگاه اولین ورزشگاه خود باشگاه بود. بارسلونا در ۱۹۲۲ به ورزشگاه لس کورتس رفت؛ این ورزشگاه در ابتدا ۲۰٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت ولی بعدها، این عدد سه برابر شد و به ۶۰٬۰۰۰ نفر افزایش پیدا کرد. ردیف بالایی ورزشگاه لس کورتس، کولر نام گرفت. این لغت از لغت کاتالانی کول (به معنی الاغ) سرچشمه گرفته‌است. دلیل این نام گذاری این بود؛ چون صندلی در اولین ورزشگاه باشگاه، یعنی ورزشگاه اینداستریا، وجود نداشت، هواداران روی الاغ‌هایشان می‌نشستند و بازی را تماشا می‌کردند. فیل بال، نویسنده انگلیسی، در این باره نوشت: «شما می‌توانستید ردیف‌هایی از آدم‌های تنبل را ببینید».
در اواسط دهه ۱۹۴۰، زمانی‌که باشگاه به کمک مالی و حمایت‌های هواداران برای مقابله با خصومت‌ها و دیکتاتوری فرانسیسکو فرانکو نیاز داشت، ایده پنیِس را مطرح کرد. پنیِس ترکیبی از هواداران و حمایت کنندگان مالی باشگاه بود. در ابتدا، پنیا سولرا توسط گروهی از هواداران و بازیکنان پیشین در سال ۱۹۴۴ تشکیل شد. بعدها، در سال ۱۹۵۳، آنها دلبستگی خود به باشگاه بارسلونا را در حمایت مالی از ساخت ورزشگاه نیوکمپ نشان دادند. این ایده از طرح هواداران باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو (یکی از رقیبان بارسلونا در لا لیگا) برای ساخت سن مامس، الهام گرفته شد. اعضای انجمن پنیِس متحد شدند تا از این اتفاق حمایت مالی کنند. در نتیجه، بعد از ساخت ورزشگاه، باشگاه به دست هواداران سپرده و توسط آنان اداره شد. انجمن پنیِس با این کارشان سیاست را تحت تأثیر قرار دادند که تا به امروز نیز این تأثیرگذاری ادامه دارد.
از نظر فارد گرانت، در همین دوره، ظلم و ستم فرانکو دلیلی بر آن شد تا رابطهٔ عاطفی بین باشگاه و هواداران و حامیانش عمیق و عمیق‌تر شود. برای هواداران، باشگاه بارسلونا تنها به معنی یک باشگاه فوتبال معمولی نبود، بلکه ایالت کاتالونیا را برای آنها تداعی می‌کرد. آنها این احساس خود را در شعار فراتر از یک باشگاه گنجاندند. هواداران سوکی به خاطر فعالیت‌های سیاسی خود، شعار زنده باد بارسا درست کردند که رفته رفته به زنده باد بارسا و کاتالونیا تکامل یافت. همچنین، این شعارها برای مقابله با استبداد حکومت مرکزی مستقر در مادرید نیز به کار گرفته می‌شدند.
با مرگ فرانکو در سال ۱۹۷۵، نظام اسپانیا دچار تغییراتی شد و شروع این تغییر و تحولات، تغییر حکومت اسپانیا به دموکراسی بود. چهار سال بعد، جوزپ لوییس نونیز به اولین رئیس منتخب باشگاه بارسلونا تبدیل شد. از آن پس، اعضای باشگاه که سوکی‌ها نام دارند، رئیس باشگاه را انتخاب می‌کنند.
در اوایل دهه ۱۹۸۰، گروه بویژوس نویز (به فارسی: پسران دیوانه)، که از بدنام ترین‌های پنیِس بودند، ایجاد گردید. پِنا، کسی که به عنوان یک جدایی طلب جناح چپ شناخته می‌شد، بارها و بارها درخواست استعفای رئیس وقت، نونیز، را داد. او آشکارا به مقاومت علیه ریاست پرداخت و این کار خود را با شعار دادن و آوردن بنرهای اعتراضی در مسابقه‌ها نشان داد. در همین زمان، شهر بارسلونا ظهور تعدادی از جدایی طلبان جناح راست به نام کله‌پوستی‌ها را به خود دید. کله‌پوستی‌ها به آرامی طرز فکر بویژوس نویز را از آزادی‌خواهی به فاشیسم تغییر دادند که همین دلیلی بر فاصله و شکاف میان این دو گروه شد. اعضای باقی مانده از بویژوس نویز خشمگین شدند و با الهام از هولیگانیسم بریتانیایی رفتار تندی از خودشان نشان دادند که همین منجر به دستگیری تعداد زیادی از آنان شد.
با توجه به تشکل اعتراضی فیل آبی که خوآن لاپورتا (کسی که در آینده به ریاست باشگاه نیز رسید) در ایجاد آن در سال ۱۹۹۸ نقش مهمی داشت، رئیس پیشین باشگاه، نونیز عده‌ای از کله‌پوستی‌ها را در میان بویژوس نویز قرار داد و به آنان اجازه داد که آزادانه در اطراف ورزشگاه گشت بزنند. او از آنها برای دست یابی به اهداف سیاسی خود استفاده کرد. زمانی که نونیز در سال ۲۰۰۲ برکنار شد، نایب رئیس او، خوان گسپارت برای ریاست باشگاه انتخاب شد. گسپرت به‌طور علنی علاقه‌اش را به بویژوس نویز بیان کرد. او همچنین اقرار کرد که تمایل دارد بعد از برکناری از ریاست باشگاه به این گروه ملحق شود. این تعابیر دلیلی بر آن شد که بویژیوس نویز، «پسران رئیس» نیز لقب بگیرند.
در همان سال انتقال بحث‌برانگیز لوئیس فیگو، کاپیتان دوم باشگاه، به رقیب دیرینهٔ بارسلونا یعنی رئال مادرید اتفاق افتاد. هواداران باشگاه، به ویژه بویژوس نویز، این کار فیگو را خیانت می‌دانستند. زمانی که فیگو با باشگاه جدیدش در نوامبر ۲۰۰۲ به نیوکمپ بازگشت، هر بار که در جریان بازی نزدیک توپ می‌شد، هواداران سوت می‌کشیدند و او را هو می‌کردند. این مسئله زمانی اوج گرفت که بویژوس نویز سر بریده شدهٔ یک خوک را، وقتی که فیگو داشت به سمت نقطه کرنر می‌رفت، به زمین بازی پرتاب کردند. امروزه در اسپانیا از آن بازی با عنوان «بازی شرم آور» یاد می‌شود. همچنین این بازی به مدت ۱۳ دقیقه با نظر داور مسابقه متوقف شد. دلیل این کار ترس بازیکنان از نا امنی فضای بازی بود. این مسابقه در نهایت با نتیجه ۰–۰ به پایان رسید.
در دهه اول از هزاره جدید، رئیس خوان لاپورتا، یکی از حامیان ملیت کاتالان، بارها و بارها حمایت خود را از جدایی ایالت کاتالونیا از کشور اسپانیا بیان کرد و همچنین، او باشگاه را نمادی برای جدایی طلبی کاتالان‌ها توصیف کرد. سیاسی کردن برخی از امور باشگاه با انتقاد اعضای باشگاه همراه بود. آنها لاپورتا را به منحرف کردن هواداران، چه در داخل و چه در خارج کاتالونیا، متهم کردند. تا سال ۲۰۰۳، بارسلونا ۱٬۲۰۰ پنیِس در سراسر جهان داشت. همین دلیلی شد تا دیگر باشگاه‌های اسپانیایی از این طرح باشگاه تقلید کنند. هر یک از اشخاص پِنا (به صورت کاستیلی اسپانیایی تلفظ می‌شود) برای خود نام و نقش متفاوت داشتند، این امر به یک سنت تبدیل شد که در اسپانیا هواداران بعد از بازیکن یا مسابقه مورد علاقه‌شان، پِنای جدید را نامگذاری کنند و بازیکن نیز به نوبه خود در این امر شریک می‌شود.
در انتخابات ریاست باشگاه در سال ۲۰۱۰، افزایش اعضای باشگاه طی هفت سال گذشته، دلیلی بر آن شد تا کمپین انتخاباتی تمرکز خود را روی حق رای افراد غیر کاتالانی (هم از طریق اینترنت و هم از طریق پست) بگذارد. کمیته رای‌گیری تصمیم گرفت تا تنها به اعضایی که در روز انتخابات در استادیوم ثبت نام کردند، اجازه رای دادن بدهد.
از نوامبر ۲۰۱۰، دیگر عضویت در باشگاه برای عموم مردم آزاد نیست. تنها بستگان نزدیک اعضای سابق و کنونی باشگاه می‌توانند به عضویت باشگاه در بیایند، همچنین اعضای سابق باشگاه که حداقل دو سال سابقه عضویت در باشگاه را دارند نیز می‌توانند دوباره عضو شوند. این قوانین اجازه ثبت نام به بچه‌های زیر ۱۵ سال را نمی‌دهند.
طرفداری
در اسپانیا ۲۶ درصد جمعیت به عنوان باشگاه اصلی خود، طرفدار بارسلونا هستند و به همراه آن ۷ درصد دیگر علاوه بر تیم اصلی خود از باشگاه بارسلونا نیز حمایت می‌کنند. در سراسر اروپا تعداد زیادی از طرفداران فوتبال به بارسلونا به عنوان تیم دوم خود نگاه می‌کنند. از فصل ۰۴–۲۰۰۳، عضویت در باشگاه با رشد ۷۰ درصدی همراه بوده، به گونه‌ای که رقم آن از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر به ۱۷۰٬۰۰۰ نفر، در سال ۲۰۰۹، افزایش یافت. این افزایش سریع به تأثیرات آمدن رونالدینیو و بعد از آن استراتژی رسانه‌ای رئیس وقت خوآن لاپورتا، که روی رسانه‌های آنلاین در زبان انگلیسی و اسپانیایی تمرکز داشت، نسبت داده شده‌است. تا ژوئن ۲۰۱۰، تعداد هواداران رسمی و ثبت نام شدهٔ دسته پنیِس به ۱٬۳۳۵ نفر رسید که از سال ۲۰۰۳، ۱۱ درصد افزایش پیدا کرده‌است.
بسیاری از افراد برجسته به عنوان طرفدار بارسلونا شناخته شده‌اند، که شامل افرادی چون ژان پل دوم، که عضو افتخاری باشگاه بود، نخست‌وزیر پیشین اسپانیا، خوزه لوئیز رودریگز ساپاترو،  بازیگر اسپانیایی خاویر باردم و بازیگر بلژیکی ماتیاس اسخونارتس می‌شوند.
میبا اوییشن
میبا اوییشن یک شرکت هواپیمایی است که در ۱۹۹۴ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی میبا اوییشن در مبوجی-مایی، جمهوری دموکراتیک کنگو واقع شده‌است.
سونی نکس-۵
سونی نکس-۵ یک دوربین عکاسی ساخت شرکت سونی است.
کیم یو-بین (موسیقی‌دان)
کیم یو-بین (زاده ۴ اکتبر ۱۹۸۸) خواننده،رپر، بازیگر کره‌ای است.
او عضو گروه واندر گرلز بود.
شنا در بازی‌های آسیایی
شنا یکی از ورزش‌های بازی‌های آسیایی است که از سال ۱۹۵۱ تاکنون در این مسابقات برگزار میشود.
سومر
با این حال برخی ار پژوهشگران همچون پیوتر میکالوسکی و گرد اشتاینر وجود یک زبان پیشافراتی یا یک زبان فرعی را به چالش می‌کشند. آن دو و برخی دیگر بر این باورند که زبان سومری متعلق به مردمانی شکارچی و ماهیگیر بوده که در هورها و ناحیهٔ ساحلی شرق شبه‌جزیرهٔ عربستان می‌زیستند و بخشی از دوره عبید به‌شمار می‌رفتند. مدارک قابل اعتماد تاریخی مربوط به سال‌ها بعد است؛ هیچ چیزی در سومر یافت نشده که حاکی از زمانی پیش از اینمیباراگیسی (حدوداً ۲۶ سده پیش از میلاد) باشد. پروفسور یوریس زارینش بر این باور است که سومریان پیش از آنکه در پایان عصر یخبندان دچار سیل شوند در منطقه‌ای در شرق شبه‌جزیرهٔ عربستان کنار خلیج فارس امروزی می‌زیسته‌اند.
کشاورزیِ مبتنی بر آبیاری به همراه بازپرسازی سالانهٔ خاک و ذخیره‌سازی مازاد غذا در انبارهای غله باعث شد تا این مردم بر خلاف دیگر فرهنگ‌های نخستین که به زراعت گردشی می‌پرداختند، به حدی از پیشرفت دست یابند که پیش از آن متصور نبود. از سوی دیگر این حد از تراکم جمعیت به نیروی کار زیاد و تقسیم کار به هنرها و صنایع گوناگون نیاز داشت. در عین حال استفادهٔ بیش از حد از خاک باعث شوری خاک شد و بحران مالتوسی در طول زمان منجر به خالی شدن شهرها از سکنه گردید. این مسائل باعث شد تا این تمدن تحت‌الشعاع اکدی‌های میانرودان قرار گیرد.
همچنین سومر نخستین سامانهٔ نگارشی را ایجاد کردند که از مرحلهٔ پیشانگارشی در هزارهٔ ۴ پیش از میلاد به خط میخی در هزارهٔ ۳ پیش از میلاد رسید.
ریشه نام
اصطلاح سومری در حقیقت یک اصطلاحی همگانی بین اکدیان سامی زبان شرقی بود که به افراد غیرسامی ساکن بین‌النهرین داده می‌شد. سومریان خودشان را به عنوان اوگ ساگ گیگ گا (ùĝ saĝ gíg ga) (cuneiform:   ), آوانویسی, or سانگ - نگیگا , که معنی "مردم سیاه سر می‌دهد",و سرزمین خودشان را کی ان گیر ('مکان' + 'اربابان' + 'نجیب'), به معنی سرزمین اربابان نجیب می‌نامیدند. اکدیان نیز مردم سومری را «مردمان سیاه سر» یا تسالمات - قاقادی (tsalmat-qaqqadi) در زبان سامی اکدی می‌نامیدند.
واژه سومر در زبان اکدی ممکن است گویش آن منطقه جغرافیایی باشد. اما رواج اصطلاح اکدی سومر (šumerû) نامشخص است. اصطلاح شینار در کتاب مقدس، Sngr در مصری، شانهار Šanhar(a) در هیتی می‌تواند نوع گویش غربی شومر (Shumer) باشد. در کتاب «خاستگاه فنیقی بریتانیایی‌ها، اسکات‌ها و ساکسون‌ها» لارنس آستین وادل معتقد است، هیتی‌ها در واقع ادامه ای از سومر بوده‌اند.
شهرهای سومری
سومر (به اکدی:شومرو Šumeru؛ به سومری: کی‌اِن‌گیر (ki-en-ĝir) تقریباً به معنی سرزمین اربابان متمدن یا سرزمین مادری) تا چهار هزار سال پیش از میلاد دارای ۱۰ دولت‌شهر مستقل بود که توسط کانال‌ها و سنگ چین‌ها از یکدیگر مجزا شده بودند. هر کدام از این دولت‌شهرها گرداگرد یک معبد که به خدای خاص که محافظ شهر بود و یک فرماندار مذهبی (انسی) یا یک پادشاه (لوگال) که به صورت تنگاتنگی با مناسک مذهبی شهر گره خورده بودند تشکیل شده بودند.
تاریخ
دولت‌شهرهای سومری در دوران‌های پیشاتاریخی عبید و اوروک به قدرت رسیدند. تاریخ مکتوب سومر به ۲۷ سده پیش از میلاد بازمی‌گردد اما مدارک تاریخی تا دورهٔ سوم دودمانی در حدود سدهٔ ۲۳ پیش از میلاد مبهم باقی ماند تا این که سامانهٔ نگارشی مبتنی بر هجابندی ایجاد شد و اکنون باستان‌شناسان می‌توانند این مدارک و کتیبه‌ها را بخوانند. سومر کلاسیک با ظهور امپراتوری اکد در سدهٔ ۲۳ پیش از میلاد به پایان می‌رسد. بعد از دورهٔ گوتی‌ها، رنسانس سومری در سدهٔ ۲۱ پیش از میلاد روی داد که با هجوم اموری‌های سامی‌نژاد در سدهٔ ۲۰ پیش از میلاد به پایان رسید. دودمان اموری ساکن در دولت‌شهر ایسن تا سدهٔ ۱۷۰۰ پیش از میلاد باقی ماندند تا این که میانرودان تحت حکومت بابل متحد شد. در نهایت سومری‌ها در جمعیت اکدی (آشوری-بابلی) حل شدند.
دورهٔ عبید
دورهٔ عبید را می‌توان با سبک متمایز سفال‌های منقش و باکیفیتی که در تمام میانرودان و خلیج فارس گسترش یافته بودند شناخت. در همین زمان نخستین اسکان در جنوب میانرودان در اریدو (به خط میخی: نون. کی) انجام گرفت. ساکنین اریدو کشاورزانی بودند که در حدود سال ۵۳۰۰ پ.م. به این منطقه آمدند و با خود فرهنگ تل آویلیTell el-'Oueili را آوردند که پیشگام در کشاورزی مبتنی بر آبیاری بود. به نظر می‌رسد این فرهنگ از فرهنگ سامرا در شمال میانرودان مشتق شده باشد اما هنوز مشخص نیست که این مردم همان سومریانی باشند که بعدها فرهنگ اوروک را به وجود آوردند. اریدو به عنوان شهر مذهبی مهم باقی ماند تا این که به تدریج تحت‌الشعاع اندازهٔ شهر اوروک قرار گرفت. ممکن است داستان اعطای می (هدایای تمدن) به اینانا، الههٔ اوروک و خدای عشق و جنگ توسط نکی، خدای خرد و در عین حال خدای اصلی اریدو، بازتابی از این تغییر هژمونی باشد.
دورهٔ اوروک
از دیدگاه باستان‌شناسی‌گذار از دورهٔ عبید به دورهٔ اوروک با تغییر تدریجی ظروف سفالی که روی چرخ‌های آرام کوزه‌گری در خانه‌ها ساخته و نقاشی می‌شدند به سفال‌های بدون نقاشی که توسط متخصصان در کارگاه‌های کوزه‌گری روی چرخ‌های سریع و به‌طور انبوه ساخته می‌شدند قابل تشخیص است. دورهٔ اوروک استمرار و نتیجهٔ دورهٔ عبید است و تغییر در شکل ظروف سفالی آن بارزترین شاخص به حساب می‌آید.
در دورهٔ اوروک (حدوداً ۴۱۰۰ تا ۲۹۰۰ پ. م) حجم انبوه کالاهایی که از راه کانال‌ها و رودخانه‌های جنوب میانرودان حمل می‌شد به ایجاد شهرهای بزرگ و چندقشری که جمعیت‌های بیش از ۱۰ هزار نفر داشتند و حول یک معبد ساخته می‌شدند کمک کرد. در این شهرها حاکمیتِ متمرکز از نیروی کار متخصص سود می‌جست. تقریباً با اطمینان می‌توان گفت که سومریان در همین دوره دست به گرفتن برده از روستاهای اطراف زدند. استفاده از برده به عنوان کارگر را به وضوح می‌توان در متون نخستین سومری دید. مصنوعات و حتی سکونتگاه‌های مربوط به دورهٔ اوروک در گسترهٔ وسیعی پخش شده‌اند: از کوه‌های توروس در ترکیه تا دریای مدیترانه در غرب و تا مرکز ایران در شرق.
صدور تمدن دورهٔ اوروک توسط بازرگانان و استعمارگران سومری (مانند چیزی که در تل براک کشف شده‌است) روی تمام مردمان پیرامونی که به تدریج فرهنگ و اقتصاد مشابه و قابل رقابت با سومر ایجاد کردند تأثیر داشت. شهرهای سومر نمی‌توانستند با استفاده از نیروی نظامی مستعمره‌های دور را اداره کنند.
احتمالاً نظام حکومتی شهرهای سومری در دورهٔ اوروک دین‌سالارانه بوده و توسط یک شاه-کاهن (ملقب به اِنسی) اداره می‌شده‌اند. یک شورا متشکل از سالخوردگان مرد و زن نیز به وی مشاوره می‌دادند. به جرأت می‌توان گفت که پانتئون (بتکده) ی سومری که بعدها در آنجا ایجاد شد بر اساس همین الگو شکل گرفت. مدارک زیادی دال بر وجود خشونت رسمی یا سربازان حرفه‌ای در دورهٔ اوروک وجود ندارد و شهرها عمدتاً بدون دیوار بودند. اوروک در این دوره پرجمعیت‌ترین شهر دنیا شد و توانست ۵۰۰۰۰ نفر را در خود جای دهد.
فهرست باستانی شاهان سومر دربرگیرندهٔ نام چند شهر برجسته از این دوره است. گفته می‌شود که نخستین نام‌های این مجموعه به شاهانی اشاره دارد که پیش از وقوع یک سیل بزرگ حکومت می‌کردند. ممکن است برخی از این نام‌ها خیالی باشند و مانند الولیم و دومیزید به شخصیت‌های افسانه‌ای و اسطوره‌ای اشاره داشته باشند.
پایان دورهٔ اوروک هم‌زمان است با آغاز دوره‌ای آب و هوایی به نام نوسان پیورا (Piora oscillation) که دوره‌ای خشک بود و از حدود سال ۳۲۰۰ تا ۲۹۰۰ پ.م. طول کشید. آغاز این دوره پایانی بود بر دوره‌ای گرم و مرطوب که تقریباً از ۹۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش ادامه داشته و با عنوان Holocene climatic optimum شناخته می‌شود.
نخستین دودمان لاگاش
هر چند نام دودمان لاگاش از فهرست شاهان سومر حذف شده اما وجود آن‌ها از راه مطالعهٔ آثار تاریخی متعدد و یافته‌های باستانی بی‌شمار به اثبات رسیده‌است. با این که عمر حکمرانی شاه مشهور لاگاش به نام ایانتوم کوتاه بود اما حکومت وی جزو نخستین امپراتوری‌های جهان به‌شمار می‌رود. این امپراتوری تقریباً توانست تمام دولت‌شهرهای سومر از قبیل کیش، اوروک، اور و لارسا را به خاک خود پیوست کند و اوما را که رقیب اصلی لاگاش بود باج‌گزار خود سازد. همچنین قلمرو این امپراتوری بخش‌هایی از ایلام در طول خلیج فارس را هم شامل می‌شد. به نظر می‌رسد سیاست او مبتنی بر ایجاد وحشت بوده‌است. از ایانتوم لوحی به نام سنگ یادبود کرکس‌ها به‌دست آمده که روایتگر رفتار وحشیانهٔ او با دشمنانش می‌باشد. امپراتوری او پس از مرگش به تندی فرو پاشید.
لوگال زاگیسی شاه-کاهن اوما به برتری دودمان لاگاش در این ناحیه پایان داد و اوروک را تسخیر کرد. وی این شهر را پایتخت خود نامید و در پی تصرف تمام سرزمین‌های میان خلیج فارس تا مدیترانه برآمد. او واپسین شاه بومی سومری پیش از رسیدن شاه سامی‌نژاد به نام سارگن اکدی بود.
امپراتوری اکد
از ۲۲۷۰ تا ۲۰۸۳
زبان سامی اکدی برای نخستین بار در فهرست‌های نام شاهان کیش مربوط به ۲۸۰۰ پیش از میلاد دیده شد. این فهرست‌ها بعدها نوشته شدند. این متون که تماماً به زبان اکدی کهن نگارش یافته‌اند مربوط به ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد هستند. کاربرد اکدی کهن هنگام فرمانروایی سارگن بزرگ (حدوداً ۲۲۱۵–۲۲۷۰ پ. م) جریان داشته اما حتی در آن زمان نیز بسیاری از الواح اداری به زبان سومری که زبان کاتبان و حکاکان بود نوشته می‌شد. گلب و وستنهولتز اکدی کهن را به سه دسته تقسیم می‌کردند: دوران پیش از سارگون، امپراتوری اکدی و دوران رنسانس سومری نو. زبان‌های اکدی و سومری به عنوان دو زبان بومی در کنار هم به مدت هزار سال زیستند اما در حدود ۱۸۰۰ پیش از میلاد سومری کم‌کم به زبان ادبی تبدیل شد و بیشتر ادیبان و حکاکان با آن آشنایی داشتند. ثورکید جاکوبسن معتقد است در این نقطه از تاریخ یک انقطاع بین دوران پیش و پس از سارگون وجود دارد. او همچنین بر این باور است که مورخین و باستان‌شناسان تأکید بیش از اندازه‌ای بر وجود اختلاف «سامی-سومری» داشته‌اند. اما به هر حال این نکته ثابت شده که در هنگام حکمرانی سارگن، زبان اکدی به اندازهٔ کمی بر نقاط مرزی ایلام که پیش از آن توسط او اشغال شده بودند، تحمیل شده‌است.
دوران گوتیان
این دوره از ۲۰۸۳ تا ۲۰۵۰ پیش از میلاد بوده‌است.
دودمان دوم لاگاش
از ۲۰۹۳ تا ۲۰۴۶
در پی سقوط امپراتوری اکد به دست گوتیان، یک شاه دیگر بومی به نام گوده‌آ در لاگاش به قدرت رسید و طبق سنت شاهان سارگُنی ادعای خدایی کرد. گوده‌آ و افرادی که پس از او آمدند سنت پدران خود را که حمایت از ساخت آثار هنری بود ادامه دادند و باعث شدند تعداد زیادی اثر هنری از این دوره باقی بماند.
رنسانس سومری
از ۲۰۴۷ تا ۱۹۴۰
بعدها دودمان سوم اور تحت فرمان اورنامو و شولگی توانست تا شمال میانرودان را در اختیار بگیرد. این دودمان آخرین قدرت‌نمایی سومریان بود که با عنوان رنسانس سومریان شناخته می‌شود. اما در همین زمان هم این منطقه بیشتر سامی بود تا سومری زیرا شاهان سامی‌زبان اکدی زیادی در آن به قدرت رسیده بودند و سامی‌های مارتو (اموری) زیادی به این منطقه آمده بودند که بعدها شهرهای رقیب نیرومندی نظیر ایسن، لارسا و بابل را ساختند. بابل در نهایت توانست تحت نام امپراتوری بابل تمام مناطق جنوبی میانرودان را تحت سیطرهٔ خود درآورد؛ آشوریان همین موفقیت را در شمال میانرودان به دست آوردند. زبان سومری توانست تا زمانی که استفاده از خط میخی ادامه داشت به صورت یک زبان کشیشی در مدارس بابل و آشور به حیات خود ادامه دهد؛ چیزی شبیه به وضعیت زبان لاتین در قرون وسطای اروپا.
فروپاشی
به دنبال یورش ایلامیان و تسخیر اور هنگام حکمرانی اِبیسین (حدوداً ۱۹۴۰ پ. م)، سومر زیر فرمان اموری‌ها قرار گرفت. این دوره را آغاز عصر مفرغ میانی در این منطقه می‌دانند. حکومت‌های مستقل اموری در سده‌های ۲۰ تا ۱۸ پ.م. در فهرست شاهان سومر، تحت عنوان دودمان ایسن قرار می‌گیرند که حکومتشان با ظهور بابل تحت فرمان حمورابی در حدود سال ۱۷۰۰ پ.م. پایان یافت.
جمعیت
تخمین زده می‌شود یکی از بزرگترین شهرهای سومر به نام اوروک در دوران اوجِ خود بین ۵۰ تا ۸۰ هزار نفر جمعیت داشته‌است. با احتساب دیگر شهرهای سومر و جمعیت زیاد کشاورزان می‌توان به‌طور تقریبی به جمعیت بین ۸۰۰ هزار تا ۱٫۵ میلیون نفر برای کل سومر رسید. بر اساس تخمین‌ها جمعیت جهان در آن دوره ۲۷ میلیون نفر بوده‌است. سومری‌ها مردمانی غیرسامی بودند و به زبانی تک‌خانواده سخن می‌گفتند. شماری از زبان‌شناسان بر این باورند که می‌توانند زبانی زیرلایه را تحت زبان سومری تشخیص دهند. نام برخی از شهرهای بزرگ سومری به زبان سومری نیست که نشان از تأثیر ساکنین پیشین دارد. با این حال یافته‌های باستان‌شناسی نشان از تداوم روشن و لاینقطع فرهنگی از زمان دورهٔ عبید (۴۷۰۰–۵۳۰۰ پ.م. کربن ۱۴) در جنوب میانرودان دارند. مردمان سومری که در این مناطق سکونت گزیدند در مزارعی به کشت پرداختند که توسط رسوبات رودهای دجله و فرات بارور گشته بودند.
برخی از باستان‌شناسان احتمال می‌دهند سومری‌زبان‌ها کشاورزانی بوده باشند که پس از تکامل آبیاری به جنوب آمده‌اند (توجه کنید که پژوهشگران هیچ اجماعی در مورد خاستگاه اصلی سومریان ندارند). سفالگری دورهٔ عبید در جنوب میانرودان توسط سفال‌های چوگامامی به سفالگری فرهنگ سامرا (حدوداً ۴۹۰۰–۵۷۰۰ پ.م. کربن ۱۴) در شمال که برای اولین بار توانست ابتدایی‌ترین شکل آبیاری کنار رود دجله و انشعابات آن را تجربه کند مرتبط می‌شود. این ارتباط را می‌توان به روشنی در تل اوایلی نزدیک لارسا که در دههٔ ۱۹۸۰ توسط فرانسوی‌ها مورد کاوش قرار گرفت مشاهده کرد. در پی کاوش‌ها در هشت لایه سفال‌های دورهٔ پیش از عبید به دست آمد که شبیه به سفال‌های فرهنگ سامرا بودند. بر اساس این دیدگاه، دلیل مهاجرت مردمان کشاورز به سمت جنوب دستیابی به نوعی ساختار اجتماعی معبدمحور برای بسیج نیروی کار و فناوری به منظور کنترل آب بود که به آن‌ها توانایی می‌داد در شرایط سخت زنده بمانند و پیشرفت کنند.
زندگی اجتماعی و خانوادگی
تصویرنگاشت‌های بدَوی چنین برداشت‌هایی از زندگی سومریان نخستین (مثل اوروک) ارائه می‌دهند:
مدارک قابل توجهی مبنی بر علاقهٔ شدید سومریان به موسیقی وجود دارد. به نظر می‌رسد موسیقی بخش مهمی از زندگی مدنی و مذهبی سومریان بوده‌است. چنگ، سازی پرطرفدار در سومر بوده‌است. مشهورترین نمونه، چنگ‌های اور می‌باشد.
سنگ‌نبشته‌های بدست آمده از سومر از اصلاحات اوروکاگینا، شاه لاگاش (حدود ۲۳۰۰ پ. م) حکایت دارند. وی سنت چندشوهری را برانداخت و دستور داد هر زنی که چند شوهر اختیار کند با سنگ‌هایی که گناه وی رویشان حکاکی شده سنگسار شود.
زبان و نگارش
مهم‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی در سومر تعداد زیادی لوح به خط میخی است. هر چند سامانهٔ نگارشیِ سومریان کهن‌ترین نمونهٔ موجود روی زمین نیست اما خط ابداعی آن‌ها باعث موفقیت بزرگی در توسعهٔ توانایی‌های بشر شد. این سامانهٔ نگارشی نه تنها در ایجاد و ثبت اسناد تاریخی نقش بزرگی بر عهده داشت بلکه باعث شد آثار ادبی به شکل اشعار حماسی و داستان‌ها و همچنین آثار دیگری نظیر نیایش‌ها و قوانین ثبت و ضبط گردند. هر چند در ابتدا برای نگارش از تصویرنگاشت‌ها استفاده می‌شد اما بعدها از نمادهای متنوع برای نشان دادن هجاها استفاده کردند. سومریان از نی‌های سه‌گوش برای نوشتن روی سفال‌های نمدار استفاده می‌کردند. تاکنون صدها هزار قطعه متن به زبان سومری به دست آمده که شامل نامه‌های شخصی یا بازرگانی، رسید معاملات، فهرست واژگان، متن قوانین، سرودهای مذهبی، نیایش‌ها، داستان‌ها، وقایع روزانه و حتی کتابخانه‌هایی مملو از لوح‌های رسی بوده‌است. نمونه‌های زیادی از متون و کتیبه‌های تاریخی که روی مجسمه‌ها یا آجر نوشته شده‌اند نیز کشف شده. متون زیادی در چند نسخه به دست آمده‌اند که دلیلی جز بازنویسی توسط رونویسان تحت آموزش ندارد. زبان سومری حتی پس از آمدن اقوام سامی‌زبان، مدت زیادی زبان دین و قانون در خاورمیانه به‌شمار می‌رفت.
زبانشناسان زبان سومری را جزء زبان‌های تک‌خانواده (منفرد) یعنی بدون خویشاوندی در میان زبان‌های امروزی دسته‌بندی کرده‌اند.
دانشنامه بریتانیکا می‌نویسد: «زبان سومری، زبانی منفرد و کهن‌ترین زبان مکتوب موجود است. این زبان برای نخستین بار در حدود ۳۱۰۰ پ.م. در جنوب میانرودان گواهی گردیده و در طول هزاره سوم پ.م. رشد و توسعه یافته‌است. در حدود ۲۰۰۰ پ.م. سومری به عنوان زبانی محاوره‌ای، با زبان سامی اکدی (آشوری- بابلی) جایگزین شد اما کاربرد کتبی آن کمابیش تا پایان حیات زبان اکدی، در حوالی آغاز عصر مسیحیت، ادامه داشت. زبان سومری هرگز بسیار فراتر از مرزهای اصلی خود در جنوب میان‌رودان نرفت؛ شمار اندک گویندگان بومی این زبان، تناسبی با اهمیت عظیم و تأثیرات آن بر توسعه تمدن میان‌رودان و تمدن‌های دیگر، در همهٔ مراحل نداشت».
زبان اکدی بر خلاف سومری متعلق به شاخهٔ سامی از زبان‌های آفروآسیایی است. تلاش‌های زیادی شده تا زبان سومری را به گروه‌های زبانی دیگر مربوط کنند. سومری زبانی پیوندی است؛ به بیان دیگر در این زبان تک‌واژها (یکان‌های معنادار) به همدیگر متصل می‌شوند تا یک واژه ساخته شود. این بر خلاف زبان‌های تحلیلی است که تک‌واژها بدون هیچ تغییری کنار هم قرار می‌گیرند و تنها جایگاه آن‌ها در جمله است که نقششان را روشن می‌سازد.
فهم متون سومری حتی برای کارشناسان هم مشکل است. پیچیده‌ترین متون از این نوع مربوط به متون اولیهٔ سومر است که در اغلب اوقات تمام ساختار دستوری را مشخص نمی‌سازد.
در هزارهٔ سوم پیش از میلاد نوعی همزیستی فرهنگی میان سومری‌ها و اکدی‌ها نمودار گشت و باعث دوزبانه شدن مردم این منطقه گردید. تأثیر و تأثر میان زبان‌های سومری و اکدی در تمام بخش‌های زبانی مشهود است به‌طوری‌که وام‌واژه‌های بسیار زیادی میان آن‌ها رد و بدل شده و همگرایی دستور زبانی، تک‌واژشناختی و آواشناختی پیدا کردند. این تأثیر دوسویه پژوهشگران را بر آن داشته تا جایگاه سومریان و اکدی‌های هزارهٔ سوم پیش از میلاد را ناحیه همگرایی زبانی بنامند.
تغییر زمان
تغییر زمان (به انگلیسی Changing Times)(عنوان اصلی: Les Temps qui changent) فیلمی درام به کارگردانی آندره تشینه که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد.
یوتی‌سی ۳:۳۰-
هم‌اکنون زمان‌بندی گرینویچ منفی ۳:۳۰- برای اندازه گیری زمان کاربرد دارد.
تغییر زمان
با بازی کاترین دنو و ژرار دوپاردیو. این فیلم دربارهٔ یک مهندس ساخت و ساز است که برای نظارت بر یک پروژه جدید به مراکش می‌رود، تا زنی را که ۳۰ سال پیش، دوست می‌داشت پیدا کند.
سومر
زبان و نگارش
با گذر از هزارهٔ سوم و آغاز هزارهٔ دوم پیش از میلاد به تدریج زبان اکدی جانشین زبان سومری شد اما سومری تا سدهٔ ۱ میلادی زبان مقدس، تشریفاتی، ادبی و علمی بابل و آشور باقی ماند.
یوتی‌سی ۳:۳۰-
فقط در کانادا و در زمان تابستانه استفاده نمی‌شود.
سومر
تصورات دینی سومریان
باستان‌شناسان براین باورند که سومریان دارای دین پگانی بوده‌اند. مردمان آن اعصار مانند ایلامیان، هورییان، کاسی‌ها، اورارتوها و… همه چندخدایی بوده‌اند. ذکر این نکته لازم است که پگانیسم سومریان با نوع پگانیسم اکدیان و آشوریان فرق اساسی داشته‌است.
تغییر زمان
انتشار
اگرچه انتشار اولیه فیلم در دسامبر سال ۲۰۰۴ انجام شد، اما انتشار آن به‌طور منظم در ایالات متحده تا اواسط ژوئیه ۲۰۰۶، زمانی که در تئاتر پاریس در منهتن افتتاح شد، نبود. این فیلم در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۶ در آمریکا در ایالات متحده منتشر شد.
سومر
تصورات دینی سومریان
علاوه بر خدایگان مجزایی که مختص هر شهر سومری بوده‌است سه رب‌النوع مشترک نیز داشته‌اند:
تغییر زمان
دریافت
متاکریتیک فیلم را به‌طور متوسط ​​۶۴/۱۰۰ نمره داد، که نشان دهنده «بررسی کلی مطلوب» است. . ..
سومر
تصورات دینی سومریان
از نظر سومریان، خداوندان نیز چون انسان دارای غضب، شهوت، سنگ‌دلی، عشق، نفرت و سایر صفات بودند و خادمان دینی سومری نیز ارج و قرب فراوانی میان توده‌های مردم داشتند.
پگی شنون
پگی شنون (Peggy Shannon؛ January 10, 1907 – 1907:1:10, May 11, 1941) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
سومر
تصورات دینی سومریان
شاهان سومر پیشوای دین هم بودند و خود را قائم‌مقام و کاهن اعظم خداوند شهر خویش می‌خواندند. آن‌ها بیشتر دارایی خود را صرف ساختن معابد خدای شهر می‌کردند و تا می‌توانستند عبادتگاه را بزرگ و زیبا می‌ساختند.
سومریان اعتقاد داشتند که خدایان نیز چون شاهان زندگی توأم با رفاه و آسایش دارند و به همین دلیل عبادتگاه‌هایشان را مزین به اشیای قیمتی و جواهرات و وسایل زینتی می‌کردند.
سومریان معتقد به سرزمینی پاک و مقدس به نام دیلمون بودند که مظهر روشنایی و پاکی و سلامتی بود در این سرزمین باغ مقدسی بود که خدایان در آن زندگی می‌کردند. آنچه برای زنده ماندن در این باغ لازم بود آب تازه بود که اوتو خدای خورشید باید از زمین به آن باغ بیاورد.
آنان بزرگِ شهر را «پاتئسی» می‌نامیدند و اعتقاد داشتند که او به نیابت از خدایان به رتق و فتق امور شهر می‌پردازد.
ادبیات سومری
از میان همهٔ هنرها، شاید عالی‌ترین دستاورد سومریان ادبیات بوده باشد. پژوهشگران ادبیات سومری را به هشت گفتار تقسیم کرده‌اند: اساطیر، داستان‌های حماسی، سروده‌ها، مرثیه‌ها، اسناد تاریخی، رسالات، احکام (دستورهای اخلاقی) و ضرب‌المثل‌ها. نوشته‌های سومری در سراسر خاور نزدیک باستان ترجمه و نسخه‌برداری شدند و بر نوشته‌های عبری و یونانی تأثیر نهادند. از میان اساطیر پرشمار سومری، سه اسطوره به داستان‌های عهد عتیق شباهت دارند. یکی از این اسطوره‌ها داستان آدمیانی را می‌گوید که از گل آفریده شده بودند و در سرزمینی پربار موسوم به نام دیلمون می‌زیسته‌اند که در آن نه بیماری بود و نه مرگ، ولی از آب شیرین هم خبری نبود. انکی فرمان می‌دهد آب شیرین را از زمین، چونان نهری که از باغ بهشت جاری است بیاورند. بدین سان دیلمون باغی ملکوتی می‌شود. این اسطوره از زنی می‌گوید که به انکی گیاهانی پیشکش می‌کند که نفرین برایش می‌آورند و سبب درد دنده‌اش می‌شوند. آن گاه یک «بانوی دنده» برای درمان آن آفریده می‌شود. دو داستان دیگر، توفان نوح و صبر ایوب هستند.
جاستین ثرو
جاستین پل ثرو (زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۷۱) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به جادهٔ مالهالند، زولندر و فرشتگان چارلی ۲ و نقش آفرینی در سریال بازماندگان اشاره کرد. جاستین ثرو، همسرِ جنیفر آنیستون بود که در سال ۲۰۱۷ جدا شدند.
زمین‌لرزه ۱۳۹۲ ایران
زمین‌لرزه ایران (۱۳۹۲)  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خوشگله
خوشگله فیلمی به کارگردانی و نویسندگی اسماعیل پورسعید محصول سال ۱۳۵۱ است.
احمدآباد اعتمادالدوله
احمدآباد اعتمادالدوله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ در استان البرز ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سعیدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
نانامی شیونو
نانامی شیونو Nanami Shiono؛ زادهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۳۷ در توکیو، رمان‌نویس و نویسندهٔ زن ژاپنی است که بیش از همه به واسطهٔ تألیف کتاب تاریخ ایتالیا در دورهٔ امپراتوری روم و رنسانس در دو کشور ژاپن و کره جنوبی شهرت دارد.
سیارک ۱۹۵۹۹
سیارک ۱۹۵۹۹ نوزده هزار و پانصد و نود و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۸.۶ است.
پاپ گریگوری
پاپ گرگوری ممکن است به یکی از ۱۶ پاپ زیر اشاره نماید:
الگرنون پدوک
الگرنون پدوک سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۸۱ و ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۳ میلادی سناتور ایالت نبراسکا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
حمام قبله
الان حمامی به این نام در بازارچه نایب السلطنه در کوچه حمام قبله وجود دارد که در کنار آن تابلو نوشته ای از سازمان زیباسازی و سازمان میراث فرهنگی است که اطلاعات تاریخی مربوط به حمام خانم را داده است. اما این همان حمام خانم نیست. این حمام پیشتر ها به نام قبله خوانده می شد که در کنار آن مسجد و کوچه ای به همین نام وجود داشت که یکی از آنها همچنان پابرجا و معماری آن مربوط به دوره قاجار است. هر چند مسجد بازسازی شده است.
حمام خانم بر اساس نظر بیشتر مورخان خراب شده است و شواهد محلی می گوید که در جای دیگری قرار داشت که موقعیت مکانی آن تقاطع بازارچه نایب السلطنه و خیابان شهید موسوی کیانی امروز می دانند
منابع
<references group="انجمن مفاخر معماری ایران www.ammi.ir "/>
برونزبورگ، ویرجینیای غربی
برونزبورگ (به انگلیسی: Brownsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوکاهانتس، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. برونزبورگ ۷۹۶٫۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چل‌چل چال
چل‌چل چال، روستایی از توابع بخش اندیکا شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
پتم
پتم (به انگلیسی: Petham) یک محله مدنی و روستا در بریتانیا است که در شهر کنتربری واقع شده‌است. پتم ۱۳٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
لوک‌ایر
لوک‌ایر یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا ZQ است که در ۱۹۹۳ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی لوک‌ایر در ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است و به ۲ مقصد، پرواز انجام می‌دهد.
یوتی‌سی ۴:۳۰-
هم‌اکنون زمان‌بندی گرینویچ منفی ۴:۳۰- برای اندازه گیری زمان کاربرد دارد.
آیس‌میدن
آیس‌میدن ، با نام اصلی زیگرید نانسن، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده نلسون بریدوِل و طراح رامونا فرادون خلق شده‌است و برای اولین بار در شمارهٔ ۹ مجموعه تلویزیونی سوپر فرندز (۱۹۷۷) حضور پیدا کرد. او نخستین ابرقهرمانی است که از این عنوان استفاده کرده‌است، و سپس بعدها شخصیت آیس جایگزین او شد. او همچنین یکی از معدود شخصیت‌های دنیای دی‌سی با گرایش جنسی دوجنس‌گرایی به‌شمار می‌رود. آیس‌میدن یک انسان جهش‌یافته با توانایی شلیک یخ و برف از بدن خود (اغلب از دستان) است، اما قدرت‌های او طبیعی نیستند و حاصل آزمایش‌های علمی به تقلید از مردمان یخی افسانه‌های نوردیک است.
میهای چیک‌سنت‌میهایی
میهای چیک‌سِنت‌میهایی (به مجاری: Csíkszentmihályi Mihály؛ زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۱). روانشناس نامدار مجاری‌الاصلِ آمریکایی است. او به خاطر پیشنهاد مفهوم اوج شهرت جهانی یافت. تدریس روان‌شناسی و مدیریت در دانشگاه تحصیلات تکمیلی کلرمونت و مدیریت گروه روان‌شناسی دانشگاه شیکاگو و گروه انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی کالج لیک‌فارست بخشی از سابقه دانشگاهی اوست.
چیک­سنت میهای به دلیل فعالیت­های ارزشمندش در زمینه روان­شناسی مثبت در سال 2009 برنده جایزه توانمندی­های کلیفتون شد و در سال 2011 نیز جایزه سیچنی به او تعلق گرفت.
تجربهٔ اوج
چیک‌سنت‌میهایی لحظه‌های ناب خلاقیت حرفه‌ای، علمی، هنری، ورزشی و غیره را زیر ذره‌بین بررسی علمی خود گذاشت. افراد خبره از هر طیفی در اوقاتی که علاقه‌مندانه، غرق فعالیت حرفه‌ای خود بوده‌اند، موضوع تأمل و پژوهش او قرار گرفتند. مطالعه‌شوندگان کسانی بودند که وقتشان را دقیقاً بر اساس علایق خود می‌گذراندند. او حالت روانی را که این افراد حین اشتغال به حرفه و مهارت خود تجربه می‌کردند «اوج» نامید. بنا به تعریف، اوج حالتی است که در آن فرد چنان غرق کاری می‌شود که هیچ چیز دیگر برایش اهمیتی ندارد و این تجربه آنچنان لذت‌بخش است که فقط به خاطر خودش انجام می‌شود.
آثار
تاکنون ۴ کتاب از چیک‌سنت‌میهایی به فارسی برگردانده شده:
ارل جونز (بازیکن بسکتبال)
ارل جونز (Earl Jones؛ زاده ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
مداخله نیروهای نظامی ایران در امور سیاسی کشور
نیروهای مسلح ایران از سه نهاد جداگانه یعنی ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران تشکیل می‌شود.
نمونه‌های دخالت نظامیان
هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود به چند نمونه از دخالتهای نیروهای نظامی در انتخابات اشاره می‌کند:
دیو (فیلم ۱۹۷۵)
دیو (La Bête) یک فیلم اروتیک خیال‌پردازانه و ترسناک به کارگردانی والرین بروفچیک محصول سال ۱۹۷۵ است. نقش‌های اصلی آن را سیرپا لِین، لیزبت هومل و مارسل دالیو بر عهده دارند.
دیو گرچه در ابتدا دیو و دلبر را به یاد می‌آورد اما جز رابطهٔ بین جانور و شخصیت زن ارتباط دیگری بین این دو اثر به چشم نمی‌خورد.
شنا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲
مسابقات شنا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ از ۲۸ ژوئن تا ۴ اوت در لندن برگزار شد.
مدراتو ویسینتینر
مدراتو ویسینتینر (Moderato Wisintainer؛ July 14, 1902 – January 31, 1986) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل بود.
خدیجه افضل وزیری
خدیجه افضل وزیری ( – ) فعال حقوق زنان و روزنامه‌نگار ایرانی بود.
تولد و تحصیلات
خدیجه افضل وزیری پنجمین فرزند بی‌بی‌خانم استرآبادی از فعالان حقوق زنان و موسی‌خان وزیری بود که در سال ۱۳۰۸ هجری قمری در تهران به دنیا آمد. او در همان سالی به دنیا آمد که مادربزرگ هم‌نامش، خدیجه خانم، درگذشته بود. مادرش بی بی خانم از فعالان حقوق زنان در دورهٔ مشروطه و پدرش موسی خان معروف به وزیرف یک ارتشی و معاون کلنل تقی‌خان پسیان بود. در بعضی منابع تاریخی آمده‌است که بی بی خانم وقتی هنوز مدرسه‌اش را تأسیس نکرده بود، برای اینکه دخترش خدیجه بتواند تحصیل کند او را با لباس پسرانه به مدرسه می‌فرستاد. به همین دلیل خدیجه هم اهمیت تحصیل و دانش برای دختران را درک کرد و وقتی به سن ۱۶ سالگی رسید، در کنار مادرش به دختران دبستان دوشیزگان که مادرش تأسیس کرده بود، درس داد و جزو اولین معلمان نخستین مدرسه دخترانه ایران لقب گرفت.
کلنل علینقی وزیری برادر خدیجه بود.
زندگی شخصی
او در در بیست و نهم ذیحجه ۱۳۳۲ قمری با پسر دایی اش آقا بزرگ ملاح ازدواج کرد که حاصل این ازدواج ۵ فرزند بود. این ازدواج بر خلاف میل او صورت گرفت و بواسطهٔ این ازدواج مجبور به مهاجرت به مازندران و دوری از خانواده شد. در مازندران با شرایط سخت زندگی مانند وبا، آتش‌سوزی و بارداری‌های مکرر به صورتی که جایی بیان می‌کند «تمام مدت یا حامله بودم یا بچه شیر می‌دادم»، است تا زمانی که شرایط بد جسمانی بر او غلبه کرد و مجبور به بازگشت به تهران شد و مدت زیادی را به تنهایی به بزرگ کردن فرزندانش پرداخت. یکی از دختران خدیجه به نام مهرانگیز ملاح خاطرات شفاهی مادر را تدوین و بازنویسی کرد که این کتاب با نام «از زنان پیشگام ایران: افضل وزیری دختر بی بی خانم استرآبادی» منتشر شد.
خدیجه افضل وزیری در ۱۳ دی ۱۳۵۹ در سن ۹۱ سالگی درگذشت و در قطعه ۳۴ بهشت زهرا (ردیف ۱۸۳، شماره ۳۵) خاک شد.
سیارک ۱۲۶۰۴
سیارک ۱۲۶۰۴ دوازده هزار و ششصد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
خواجه علی سیاهپوش
خواجه علاءالدین علی سیاهپوش (۸۳۰-۷۹۴ق)(۱۴۲۷-م۱۳۹۱) پسر شیخ صدرالدین موسی و نوه شیخ صفی‌الدین اردبیلی بود.
او پس از پدر به سرپرستی خانقاه صفوی در اردبیل رسید. او در روزگار تیمور لنگ می‌زیست و از برخورد میان این دو و پیشبینی‌های خواجه علی دربارهٔ آینده و جهانگیری تیمور داستان‌هایی آمده‌است. برپایه یکی از این داستان‌ها او رهاننده چند قبیله تاتار شام از دست تیمور بود که در آینده قزلباش خوانده شدند. البته برخی نیز برخورد تیمور و خواجه علی را رد کرده‌اند. پس از وی پسرش شیخ ابراهیم به جانشینی‌ او رسیده‌است.
علت ملقب بودن سلطان علی به سیاه پوش
عنوان سیاه پوش در مورد سلطان علی هم که ظاهراً تعدادی از پیروان، وی را به التزام همان شعار تشویق می‌کرد؛ مبنی بر غلبه تدریجی احساسات ضد سنّی در آنها بود. از همان ایام گرایش عقیدتی، آنها را به مخالفت با اهل تسنن وامی‌داشت و چنان می‌نماید که با التزام این شعار، پیروان خواجه علی سیاه پوش، خود را در مقابل ظالمان و قدرتمندان اهل تسنن، طالب یا مدعی خونخواهی مظلومان آل علی می‌دانستند و تولی نسبت به اهل بیت رسول و تبری از «دشمنان» آنها را اساس دعوت و مبنای طریقت خود می‌شمردند. کسانی هم که دعوت آنها را اجابت می‌کردند، غالباً با عنوان تولاییان و تبراییان، در کوی و بازار و در شهر و روستا در اطراف خانقاه به نشر این اعتقاد می‌پرداختند. مرشد خانقاه خود را نیز که سرکرده خاندان شیخ بزرگ صوفی بود، مرشد کامل و صوفی اعظم می‌خواند. به نظر می‌رسد که هواداران و پیروان نیز، مدتها پیش از اقدام آنها به «خروج» بر پادشاهان اهل سنت عصر، نسبت به این مشایخ، همه گونه مراسم جانسپاری و جان نثاری را به جا می‌آورده‌اند.
از همین ایام خواجه علی، که در آذربایجان تمایلات افراطی شیعه به وسیله ترکمانان قراقویونلو مجال ظهور پیدا کرد، طوایف ترکمان نواحی شرقی آناتولی نیز که با تمایلات شیعی، گرایش صوفیانه مشابه با عقاید غلات داشتند، در نواحی مجاور مرزهای ایران به زندگی شبانکارگی سر می‌کردند. اینها با گله‌های خویش در ییلاق و قشلاق در اطراف مرزهای ایران، با وجود طول اقامت غالباً خود را از هر گونه تأثیرپذیری از سنتهای ایرانی دور نگه داشته بودند، مع‌هذا اندیشه درگیری با طوایف مسیحی گرجی و ارمنی و رومی‌را به عنوان غزوه و جهاد در خاطر می‌پروراندند و مشایخ صوفی را هم به این اقدام ترغیب می‌کردند.
ترکمانان آق قویونلو که در این ایام در آذربایجان کسب قدرت کردند، تحریکات شیعی را چندان با نظر موافق نمی‌نگریستند؛ اما از سوی دیگر، اشتغال مشایخ اردبیل و مریدان آنها را به اینگونه جنگهای «مقدس» با نصارای اطراف، موجب تخفیف فشار آنها به حکومت خود می‌دانستند. در عین حال درگیری اقوام به جنگهای دینی، سبب انصراف آنها از اعمال تضییق و تهدید به «ثغر» های خویش می‌دیدند و از اینکه شیوخ اردبیل و مریدان آنها را در حوالی گرجستان، ارمنستان، و طرابوزان به اینگونه فعالیتهای مذهبی و نظامی‌مشغول می‌دیدند، تا حدی احساس خرسندی می‌کردند.
خروج و ظهور دین حق آرزویی بزرگ و عمری کوتاه
در اردبیل که از عهد حیات شیخ صفی، بعضی امرای طالش و اکابر روم به خانقاه صوفی تردد می‌کردند و به ویژه از زمان خواجه علی که یک عده اسیران آزاد شده تیمور به مریدان خانقاه ملحق شدند، محله‌ای به نام «رومیان» به وجود آمد که اهالی آن در ارادت به خاندان صفوی تعصب و علاقه بسیار نشان می‌دادند و خود را آزاد کرده صفویه و صوفیان روملو می‌خواندند. خواجه علی هم آنها و ترکمانان دیگر نواحی را که نیز شیعی و دارای عقاید غلات بودند، و از دور و نزدیک به خانقاه وی می‌آمدند، در ضمن موعظه‌ها، برای اقدام به «خروج و ظهور دین حق» بشارت می‌داد و آماده می‌کرد؛ برای این منظور، عده‌ای خلیفه و پیره هم برای تعلیم و ارشاد آنها منصوب و تعیین می‌نمود. شیخ خانقاه در نزد این مریدان و سایر طالبان طریقت، رشد کامل و صاحب مرتبه ولایت و صوفی اعظم بود؛ بعد از وی نیز بر وفق وصیت یا رسم معهود، پسر وی سجاده نشین، ولی عهد و صوفی اعظم خوانده می‌شد. در خانقاه هم که تحت نظارت وی بود، همواره از محل اوقاف و نذورات، مسافران و فقیران با سایر مریدان اطعام و ضیافت می‌شدند.
در هر صورت «خروج دین حق» در عهد خواجه علی اتفاق نیفتاد و عمر او را یاری نکرد که بتواند این واقعه و ابعاد آن را مشاهده کند. خواجه علی در ۸۳۰ ق / ۱۴۲۷ م چشم از جهان فروبست و داعیه سلطنت شیعه، ظاهراً به پسرش سلطان ابراهیم سپرده شد.
عباس‌آباد کوچک
عباس‌آباد کوچک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ در استان البرز ایران است.