cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
میمون انسان‌نما
نام
در حقیقت اصطلاح «کَپی» دارای تاریخچه‌ای از ابهامَست. واژهٔ «کَپی» /kapi/، یک واژهٔ پارسی میانه است که به‌طور کلی به خانوادهٔ انسان‌واران گفته می‌شود. معادل انگلیسی آن "Ape" است. نام علمی «کَپی»، «هومونوئید» است. در بیشتر کتاب‌ها و مقالات فارسی، واژهٔ «میمون» در برگردان "ape" استفاده شده‌است. در زمانی برای اشاره به هر نخستین‌سان بی‌دُم که شامل ماکاک (که به انسان‌واران تعلق ندارند) می‌شد. میمون‌های انسان‌نما با دو زیرطبقه شناخته می‌شوند. انسان‌نماهای بزرگ شامل: شامپانزه، گوریل و اورانگوتان و انسان‌نماهای کوچک  که شامل گیبون‌ها می‌شود.
ویژگی‌ها
در مقایسه با دیگر نخستی‌سانان، انسان‌واران دارای مرکز ثقل پایین‌تر، ستون فقرات کوتاه (با توجه به طول بدنشان)، لگن خاصره پهن و سینه‌ای پهن هستند. فرم کلی بدن میمون‌های انسان‌نما به آن‌ها حالت سرپا ایستادن بیشتری نسبت به نخستی‌سانان دیگر می‌دهد. همانند بیشتر نخستی‌سانان، میمون‌های انسان‌نما گروه‌های اجتماعی تشکیل می‌دهند که هر گونه ساختار اجتماعی خاص خود را دارد. گیبون‌ها ساختار اجتماعی تک همسری تشکیل می‌دهند در حالیکه گوریل‌ها در تعدادی بین ۵ تا ۱۰ یا بیشتر (بیشتر اوقات ۱ نر با ۱۰ ماده) زندگی می‌کنند. همچنین شامپانزه‌ها گروه‌هایی ۴۰ تا ۱۰۰ نفر را تشکیل می‌دهند. در این میان اورانگوتان‌ها استثنائی در بین نورم‌های اجتماعی نخستی‌سانان هستند چرا که تنها زندگی می‌کنند.
شباهت با انسان
انسان‌واران جانورانی هستند که به انسان بیشترین شباهت را دارند. گروه‌های خونی و بیش‌تر بیماری‌های آن‌ها شبیه انسان است. این جانوران مغزهای بزرگی دارند اما حتی مغز گوریل نیز تنها حدود نصف مغز انسان است. بوزینه‌ها بر خلاف دیگر میمون‌ها دارای دم نیستند.
بر طبق سیستم رده‌بندی کنونی دو خانوادهٔ انسان‌واران وجود دارند.
تنوع گونه‌ای
در میان تمام انسان‌واران گیبون‌ها پرتنوع‌ترین انسان‌وار با ۴ سرده و ۲۰ گونه گیبون، شامپانزه‌ها با دو گونه، گوریل‌ها با دو گونه، اورانگوتان‌ها با سه گونه، و انسان‌ها با ۱ گونه (در زمان کنونی).
زیستگاه
زیستگاه میمون‌های انسان‌نما در جنگل‌های بارانی گرمسیری در بخش‌های از غرب و مرکز قاره آفریقا و همچنین جنوب شرقی آسیا می‌باشد. اورانگوتان‌ها فقط در آسیا، شامپانزه‌ها، در غرب و مرکز قاره آفریقا، گوریل‌ها در مرکز قاره آفریقا و گیبون‌ها در جنوب شرقی آسیا زندگی می‌کنند.
خوراک
خوراک انسان‌واران شامل برگ‌ها، دانه‌ها، میوه و تعداد کمی از جانوران دیگر به عنوان طعمه است.
خطر انقراض
بیشتر گونه‌های انسان‌واران در خطر تخریب زیستگاه هستند. خطراتی همچون شکار غیرقانونی، شکار برای گوشت بیشه (گوشت جانوران وحشی آفریقایی) و شکار برای پوست. هر دو گونه شامپانزه‌ها در معرض خطر انقراض هستند. گوریل شرقی در خطر انقراض و گوریل غربی هم به شدت در خطر انقراض است.
اندرسون، نیوجرسی
اندرسون (به انگلیسی: Anderson) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Mansfield Township واقع شده‌است. اندرسون ۲٫۴۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روبر دو سن لو
روبر دو سن لو یکی از آدم‌های در سایه دوشیزگان شکوفا جلد دوم در جستجوی زمان از دست رفته نوشته مارسل پروست نویسنده فرانسوی سده نخست سده بیستم است.
در داستان
او که از دوستان راوی داستان است. نخستین دیدار آنها در بالبک پیش می‌آید. روبر در آموزشگاه سوارکاری سمور اسب سواری آموخته است. بار دیگر دیدار او و راوی در هنگ سوارکاری دونسییر رخ می‌دهد. روبر از دلبستگیش به ترفندهای رزمی و آرایش سپاه می‌گوید. او از هواداران دریفوس است.
در زمان بازیافته دوباره با راوی دیدار می‌کند دراین دیدار او باز هم از آرایش سپاه و روش پیشنهادی خود در جنگ می‌گوید. نامه‌های درازی به راوی می‌نویسد و در آنها ذوق ادبی وهنری خود را آشکار می‌کند سرانجام در جنگ کشته می‌شود و رنج و اندوه برای نزدیکانش می‌آورد.
عمارت جاجرمی
عمارت تاریخی جاجرمی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در بجنورد، خیابان طالقانی شرقی، کوچه جاجرمی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این بنا در واقع منزل شخصی حاج علی اکبر جاجرمی از تجار شهر جاجرم و نماینده ی بجنورد در مجلس شورای ملی بوده است. هم اکنون این بنا با کاربری خانه صنایع دستی به عنوان کارگاه های آموزش صنایع دستی شاخص و فعال در استان خراسان شمالی به فعالیت خود ادامه میدهد.
دانشگاه سمفورد
دانشگاه سمفورد یک دانشگاه خصوصی مسیحی در هوم وود، آلاباما است. در سال ۱۸۴۱، دانشگاه به عنوان کالج هاوارد توسط باپتیست‌ها تأسیس شد. دانشگاه سمفورد ۸۷ امین مؤسسه آموزش عالی در ایالات متحده است. این دانشگاه ۵۶۸۳ دانشجو از ۴۷ ایالت، ۲ قلمرو ایالات متحده و ۱۹ کشور را ثبت‌نام می‌کند.
قرن ۱۹
در سال ۱۸۴۱، دانشگاه سمفورد به عنوان کالج هاوارد در ماریون، آلاباما تأسیس شد. برخی از زمین‌ها توسط کشیش جیمز اچ. دی ووتی که پانزده سال در هیئت امنای سمفورد و به مدت دو سال به عنوان رئیس آن خدمت کرد اهدا شد. اولین هدیه مالی، ۴۰۰۰ دلار، توسط جولیا تارانت بارون داده شد و او و پسرش نیز زمینی برای تأسیس کالج دادند. این دانشگاه پس از اینکه کنوانسیون ایالت باپتیست آلاباما تصمیم به ساخت مدرسه ای برای مردان در شهرستان پری، آلاباما گرفت، تأسیس شد. نه دانشجوی اول کالج در ژانویه ۱۸۴۲ تحصیلات خود را با برنامه درسی زبان، ادبیات و علوم آغاز کردند. در سال‌های اولیه چندین سخنران برجسته، از جمله توماس جی. کین، جوزف والترز تیلور، نوح کی دیویس و ساموئل استرلینگ شرمن برگزار شد. در اکتبر ۱۸۵۴، آتش‌سوزی تمام دارایی کالج، از جمله تنها ساختمان آن را نابود کرد. چندی پس از آتش‌سوزی جنگ داخلی آغاز شد. کالج هوارد توسط دولت ایالات مؤتلفه آمریکا در سال ۱۸۶۳ به یک بیمارستان نظامی تبدیل شد. در این مدت، اعضای هیئت علمی باقیمانده کالج به سربازانی که در بیمارستان بهبود می‌یافتند، آموزش‌های اولیه را ارائه کردند. برای مدت کوتاهی پس از جنگ، نیروهای فدرال کالج را اشغال کردند و بردگان آزاد شده را در محوطه دانشگاه پناه دادند.
در سال ۱۸۶۵ کالج بازگشایی شد. جابز لامار مونرو کوری، وکیل دادگستری، نماینده سابق کنگره آمریکا و افسر ارتش کنفدراسیون، از سال ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۸ به عنوان رئیس دانشگاه خدمت کرد. او متعهد به هدف آموزش گسترده‌تر بود و از گسترش آموزش مدارس عادی حمایت کرد.
در سال ۱۸۸۷، هیئت امنای کالج هاوارد، املاک و منابع مالی را از شهر بیرمنگام، آلاباما پذیرفت و مؤسسه را به آنجا منتقل کرد. هیئت علمی که در ماریون باقی ماندند، مؤسسه نظامی ماریون (MMI) را در محوطه قدیمی دانشگاه تشکیل دادند. MMI در ماریون به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
قرن ۲۰ تا کنون
در سال ۱۹۱۳، کالج به‌طور کامل و دائمی مختلط شد. کالج هوارد مدرسه موسیقی خود را در سال ۱۹۱۴ و مدرسه آموزش و روزنامه‌نگاری را در سال بعد اضافه کرد. این کالج در سال ۱۹۲۷ گروه داروسازی خود را معرفی کرد. در آن زمان، این تنها رشته در نوع خود در جنوب شرقی ایالات متحده بود. در طول جنگ جهانی دوم، کالج هاوارد میزبان برنامه آموزشی کالج نیروی دریایی V-12 بود که به ملوانان سرباز امکان می‌داد در حین دریافت آموزش نظامی، مدرک دانشگاهی کسب کنند.
پس از جنگ کالج به دره شیدز در هوم وود، آلاباما نقل مکان کرد. پردیس جدید در سال ۱۹۵۵ ساخته شد و در سال ۱۹۵۷ افتتاح شد. در سال ۱۹۶۱ کالج، دانشکده حقوق کامبرلند یکی از قدیمی‌ترین دانشکده‌های حقوق آمریکا را به دست آورد.
علاوه بر دانشکده حقوق، کالج هاوارد یک مدرسه تجاری جدید اضافه کرد و برای دستیابی به وضعیت دانشگاه در سال ۱۹۶۵ سازماندهی مجدد شد. از آنجایی که نام «دانشگاه هاوارد» قبلاً مورد استفاده قرار می‌گرفت، کالج هاوارد به افتخار فرانک پارک سمفورد، یکی از متولیان قدیمی مدرسه، به دانشگاه سمفورد تغییر نام داد. در سال ۱۹۷۳ دانشگاه، دانشکده پرستاری Ida V. Moffett را تصاحب کرد. دانشگاه سامفورد در سال ۱۹۸۴ یک مرکز مطالعاتی برای دانشجویان برای تحصیل در خارج از کشور در کنزینگتون انگلستان تأسیس کرد. در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۹، استاد دانشگاه سامفورد به نام ویلیام لی اسلاگل، یکی از دانشجویان تیم مناظره خود را به طرز مرگباری با چاقو زد و فرار کرد. Slagle سرانجام شش ماه بعد دستگیر شد.
در سال ۱۹۹۴، هیئت امنای سمفورد به هیئت مدیره اجازه داد تا اعضای خود را انتخاب کند. این به دانشگاه استقلال رسمی از کنوانسیون ایالت باپتیست آلاباما داد، اما تا سال ۲۰۱۷، رهبران کنوانسیون کرسی‌های خود را در هیئت مدیره حفظ کردند، در مورد انتخاب سرپرست با آنها مشورت شد و متولیان جدید برای تأیید به کنوانسیون معرفی شدند.
حقوق شهروندی
دانشگاه سامفورد به‌عنوان یک مؤسسه خصوصی و مجزا، تا حدی از فعالیت‌های رهبران و معترضان جنبش حقوق مدنی در دهه‌های ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ مصون بود. افسران انجمن دولت دانشجویی سامفورد با دعوت از افسران دولت دانشجویی کالج مایلز، که یک مدرسه تاریخی سیاهپوستان بود، کنسرت جدا شده‌ای را که در محوطه دانشگاه توسط سمفونی بیرمنگام برگزار شد، به چالش کشیدند.
جداسازی توسط دانشگاه‌های خصوصی با تصویب قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۶۴ توسط کنگره ایالات متحده پایان یافت. در ابتدا، رهبران مدرسه از ابراز تعهد خود به حذف تبعیض نژادی خودداری کردند. به عنوان مثال، دانشگاه از درخواست برنامه وام دانشجویی NDEA برای سال‌های ۱۹۶۵–۱۹۶۶ خودداری کرد، زیرا باید تبعیض‌زدایی را تأیید می‌کرد. دانشکده حقوق کامبرلند که با خطر از دست دادن اعتبار روبرو بود در سال ۱۹۶۷، اولین شاگرد سیاهپوست سمفورد، آدری لاتیمور گاستون را پذیرفت و پس از آن کل دانشگاه اقدام به حذف تبعیض کرد. در پاییز ۱۹۶۹ الیزابت اسلون راگلند اولین دانشجوی آفریقایی آمریکایی شد که در محوطه دانشگاه زندگی می‌کرد. در ۱ ژوئن ۲۰۲۰، دانشگاه اعلام کرد که بنای یادبودی را برای گرامیداشت «فداکاری بسیاری از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای ماموریت و چشم انداز دانشگاه سامفورد حتی در روزهایی که تلاش‌های آنها نامرئی یا به سختی تایید می‌شد» را به‌طور خاص به یاد گاستون و یک خدمتکار برده شده بود. به نام «هری» که هنگام نجات دانش آموزان از آتش‌سوزی سال ۱۸۵۴ جان باخت. چند هفته بعد، در نتیجه مکالمات دانشگاهی در پی قتل جورج فلوید، وستمورلند یک گروه کاری دانشگاهی برای عدالت نژادی ایجاد کرد. نسخه نهایی گزارش این کارگروه در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۲۱ به تصویب هیئت امنای دانشگاه رسید و روز بعد به اطلاع عموم رسید. یک «برنامه اقدام تنوع» در سال بعد منتشر شد.
قرن ۲۱ ام
اندرو وستمورلند در سال ۲۰۰۶ به ریاست دانشگاه منصوب شد. در آن سال، سالن رسیتال جین هالاک براک به عنوان بخشی از مجموعه هنرهای زیبای دانشگاه اختصاص یافت. یک مرکز جدید فوتبال و پیست دو و میدانی در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد این افتتاحیه بخشی از یک دهه توسعه امکانات جدید دو و میدانی که شامل یک مرکز تنیس، یک میدان بسکتبال، یک خانه زمین فوتبال و یک استادیوم سافت بال بود. برای سال تحصیلی ۲۰۱۶–۲۰۱۷، اثرات اقتصادی و مالی دانشگاه در آلاباما ۴۲۴٫۸ میلیون دلار، ۲۴۲۴ شغل، ۱۶٫۱ میلیون دلار درآمد ایالتی و مالیات فروش و ۶ میلیون دلار مالیات بر فروش محلی بود. در سال ۲۰۱۳، دانشگاه یک کالج جدید علوم بهداشتی، شامل دانشکده پرستاری Ida V. Moffett، دانشکده داروسازی McWhorter، دانشکده حرفه‌های بهداشت و دانشکده بهداشت عمومی را تأسیس کرد. رئیس دانشکده پرستاری، ننا سندرز، به عنوان معاون دانشکده جدید منصوب شد و پس از بازنشستگی وی در سال ۲۰۲۰، دانشکده پرستاری به دانشکده پرستاری Moffett & Sanders تغییر نام داد. در سال ۲۰۱۳، دانشگاه ساخت یک مرکز جدید را برای اسکان دانشکده تجارت براک اعلام کرد. در سال ۲۰۱۴ مجتمع مسکونی وست ویلج افتتاح شد. در دسامبر آن سال، دانشگاه دفتر مرکزی جنوبی پروگرس، یکی از شرکت‌های تابعه تایم، که دانشکده علوم بهداشتی را در خود جای داده‌است، خریداری کرد.
در ماه مه ۲۰۲۲، دانشگاه یک هدیه ۱۰۰ میلیون دلاری از دارایی فارغ‌التحصیل ماروین مان دریافت کرد، که آن را به بزرگ‌ترین هدیه‌ای که تاکنون به یک مؤسسه آموزش عالی در آلاباما داده شده‌است تبدیل می‌کند.
حقوق LGBTQ
سمفورد در چندین رویداد تبلیغاتی که در آن دانشگاه درخواست‌های دانشجویان LGBTQ+ برای تشکیل سازمان‌های دانشجویی را رد کرد یا از همکاری با گروه‌های مسیحی که LGBTQ+ را تأیید می‌کردند، شرکت داشت.
در اواخر آگوست ۲۰۲۲، سامفورد نمایندگان پردیس اسقفی و پروتستان را از یک رویداد دانشگاهی «ناخوانده» دعوت کرد، زیرا اینها افراد دگرباش جنسی را تأیید می‌کردند. در توجیه این اقدام، معاون امور دانشجویی فیل کیمری اظهار داشت: «دانشگاه در طول تاریخ خود پیوسته از عقاید ارتدکس کتاب مقدس پیروی کرده و به آن عمل کرده‌است» و «دانشگاه موظف است رسماً با سازمان‌هایی که در عقاید ما مشترک هستند، شریک شود. ” در ۳۰ سپتامبر بک تیلور در یک پیام ویدیویی به صراحت بیان کرد که «ما تصمیم گرفتیم که مشارکت رسمی سمفورد در وزارتخانه را به کلیساها و سازمان‌هایی محدود کنیم که از دیدگاه سنتی سمفورد در مورد تمایلات جنسی و ازدواج انسانی حمایت می‌کنند.» در ماه اکتبر، تیلور به رسمیت شناختن دانشگاه را به یک فصل از OUTLaw در دانشکده حقوق کامبرلند سامفورد رد کرد. OUTLaw یک سازمان ملی است که از دانشجویان حقوق LGBTQ+ حمایت می‌کند.
دانشگاهیان
سمفورد به عنوان یک دانشگاه مسیحی، رشته‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد را با ۱۷۰ رشته کارشناسی، رشته‌های فرعی و متمرکز ارائه می‌دهد. این دانشگاه به دانشکده هنر، کالج هنرها و علوم هاوارد، دانشکده بازرگانی براک، مدرسه الهیات بیسون، مدرسه آموزش اورلئان بیسون، دانشکده حقوق کامبرلند، دانشکده پرستاری موفت و سندرز، دانشکده داروسازی مک‌ورتر، دانشکده حرفه‌های بهداشت و دانشکده بهداشت عمومی تقسیم می‌شود. نسبت استاد به دانشجو در دانشگاه سمفورد ۱:۱۳ است. تقریباً دو سوم کلاس‌های این دانشگاه کمتر از ۲۰ دانشجو دارند.
محوطه دانشگاه
سمفورد در طول تاریخ خود چهار بار جابجا شده‌است. در اصل، کالج هوارد در ماریون، آلاباما قرار داشت. کالج دو بار در شهر نقل مکان کرد. پردیس دوم آن اکنون خانه مؤسسه نظامی ماریون است. در سال ۱۸۸۷، کالج به جامعه دریاچه شرقی در بیرمنگام نقل مکان کرد. دانشگاه در حال حاضر تقریباً 5 mi جنوب مرکز شهر بیرمنگام در هوم‌وود، دره شیدز آلاباما در امتداد دریاچه درایو در هوم‌وود قرار دارد. این بنا به سبک معماری جرجی توسط لنا ویل دیویس، همسر رئیس وقت هارول دیویس، زمانی که پردیس به منطقه Shades Valley در شهرستان جفرسون در سال‌های ۱۹۵۳–۱۹۵۷ منتقل شد ساخته شده‌است. پردیس توسط شرکت معماری بیرمنگام Van Keuren & Davis طراحی شده‌است و بیشتر ساختمان‌های بعدی نیز توسط همین شرکت طراحی شده‌اند که از سال ۱۹۸۶ به عنوان معماران دیویس شناخته می‌شود. در سال ۱۹۸۳ دانشگاه یک مرکز مطالعاتی را در لندن برای تسهیل تحصیل دانشجویان در خارج از کشور تأسیس کرد. این مرکز که خانه دانیل نام دارد در جنوب کنزینگتون واقع شده‌است و بیشتر ترم‌ها میزبان بیش از ۲۰ دانشجو است. در سال ۲۰۱۴، دانشگاه، شرکت پیشرفت جنوبی را خریداری کرد که با پردیس اصلی آن در شرق هم‌مرز است. (زمین در ابتدا بخشی از محوطه دانشگاه توسعه نیافته سمفورد بود و قبلاً توسط سمفورد به ساترن پروگرس فروخته شده بود) سه ساختمان عظیم در پردیس جنوبی پروگرس سابق از نظر معماری بسیار مدرن هستند و در میان درختان قرار گرفته‌اند و در تضاد با معماری کلاسیک گرجی پردیس مرکزی هستند.
جمعیت‌شناسی دانش آموزان
در سال ۲۰۲۰، دانشگاه سامفورد ۳۵۷۶ دانشجوی کارشناسی و ۲۱۵۳ دانشجوی کارشناسی ارشد و را ثبت نام کرد. دانشجویانی از ۴۷ ایالت و ۳۰ کشور در سمفورد شرکت می‌کنند، که ۶۶ درصد از دانشجویان مقطع کارشناسی خارج از ایالت آلاباما هستند. ۹۷ درصد از تمام فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی می ۲۰۱۹ در مدت شش ماه پس از فارغ‌التحصیلی در مقطع کارشناسی ارشد یا در دوره‌های کارآموزی استخدام یا ثبت نام کردند. ۸۱ درصد از فارغ التحصیلان می ۲۰۱۵ دوره کارآموزی خود را در مدت زمان خود در سمفورد به پایان رساندند. در طول سال ۲۰۱۵، دانشجویان سمفورد ۷۱۶۹۰۲ ساعت خدمات اجتماعی را تکمیل کردند.
فعالیت‌های ورزشی
این دانشگاه دارای ۱۷ ورزش دانشگاهی است و به عنوان عضوی از کنفرانس جنوبی در NCAA در سطح بخش I شرکت می‌کند. ورزش‌های مردانه شامل بیسبال، بسکتبال، کراس کانتری، فوتبال، گلف، تنیس و دو و میدانی داخل و خارج از خانه است. ورزش‌های بانوان شامل بسکتبال، کراس کانتری، گلف، فوتبال، سافت بال، تنیس، دو و میدانی داخل و خارج و والیبال است.
رضا حقیقی
رضا حقیقی (زادهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۶۷ در مشهد) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
فرودگاه وایلی پست
فرودگاه وایلی پست  یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا PWA است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۲۸۴ متر است. این فرودگاه در شهر اکلاهما سیتی کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۹۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
رضا حقیقی
از باشگاه‌هایی که رضا حقیقی در آنها بازی کرده می‌توان به پیام مشهد، فجر سپاسی، پرسپولیس، پدیده خراسان، صبای قم، سوفان بوری تایلند و شهرداری ماهشهر اشاره کرد.
تیم ملی ایران
وی در تاریخ ۲۱ بهمن ٬۱۳۹۰ توسط کارلوس کیروش برای اولین بار به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد و در تاریخ ۴ اسفند ۱۳۹۰ اولین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال عراق انجام داد.
او به همراه تیم ملی فوتبال ایران، در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل روی نیمکت حضور داشت.
جهان
جَهان اشاره دارد به زمین و زندگی و تمدن انسانی روی آن. همچنین واژه جهان به نادرستی گاهی برای اشاره به کیهان (cosmos) و گیتی (universe) نیز کاربرد دارد.
از واژهٔ جهان برای اشاره به هر مجموعهٔ بزرگ نیز استفاده می‌شود. برای نمونه زبان جهانی، حکومت جهانی و جهان ادبیّات. از نظر ریشه، واژهٔ جهان دگرگون‌شدهٔ واژهٔ کیهان پهلوی است. واژه‌های کیهان و گیتی نیز از همان ریشه آمده‌اند. جمعیت جهان به جمعیت انسان‌ها اشاره دارد؛ به همین ترتیب، اقتصاد جهانی به اقتصادهای همه جوامع انسانی یا کشورها در کنار هم گفته می‌شود.
عمر جهان نیز برابر با ۰٫۱۷ ± ۱۳٫۷۵ میلیارد سال است.
جهان هستی
جهان سازمانی به‌طور کامل پویا است. این جهان روزی آغاز شد. شاید با یک انبساط بزرگ ناگهانی ماده؛ و ممکن است روزی پایان یابد. در همین زمان (میان آغاز و پایان) با انبساط بیشتر جهان کهکشان‌ها از یکدیگر دورتر و دورتر می‌شوند. جهان با فعالیت و حرکت در حال بزرگ‌شدن است. ستارگان در تمام درازای زندگی‌شان منقبض، منبسط، و منفجر می‌شوند.
سیاره‌ها به دور ستاره‌ها در حال گردشند. کهکشان‌ها می‌چرخند و دنباله‌دارها و سیارک‌ها در منظومهٔ خورشیدی در حال حرکت بر روی مدار خود هستند. عناصر، اتم‌ها، مولکول‌ها و ذرات پیوسته بر یکدیگر اثر می‌گذارند و تغییر می‌کنند. موج‌های الکترومغناطیسی همه‌جا هستند (ما برای دیدن آن‌ها باید بیرون از محوطهٔ وجودی‌شان باشیم) ممکن است همهٔ جهان از مادهٔ تاریک ساخته شده باشد که ما در این مورد مطمئن نیستیم. رایج‌ترین نظریه در مورد خلق جهان نظریهٔ مهبانگ یا انفجار بزرگ است. این نظریه عقیدهٔ بسیاری از دانشمندان به ویژه ادوین هابل اخترشناس مشهور قرن بیستم است. مهبانگ می‌گوید که جهان به‌وسیلهٔ یک موج سنگین انرژی و ماده ۱۰ تا ۲۰ میلیارد سال پیش به وجود آمده‌است. مهبانگ شکل‌گیری گازها و ذرات موجود در آسمان و هر چیز دیگری که در آن یافت می‌شود را نشان می‌دهد. این نظریه همچنین انبساط جهان در آینده را بیان می‌کند و نیز دور شدن همهٔ اجزای آسمان، کهکشان‌ها، ستارگان و سیاره‌ها و هر چه در آن است. در نتیجهٔ انفجار نخستین واکنش سریع آغاز شد و ذرات بسیار کوچک تشکیل شدند (دانشمندان می‌گویند که انفجار بزرگ یک انفجار نبود بلکه یک موج عظیم بود) و بعد بلافاصله جز اتمی ذرات به‌وجود آمد (برای خلق پروتون و نوترون) هیدروژن و هلیوم نخستین اتم‌ها بودند. از تأثیر این دو عنصر اساسی بر یکدیگر همهٔ مواد به وجود آمدند.
اندازهٔ جهان
مادهٔ قابل مشاهده در فضایی به وسعت حداقل ۹۳ میلیارد سال نوری گسترده شده‌است. احتمالاً بیش از ۱۰۰ هزار میلیون کهکشان وجود دارد که کوچک‌ترین آن‌ها ده میلیون ستاره و بزرگ‌ترین آن‌ها هزار میلیارد ستاره دارد. قطر یک کهکشان نوعی ۳۰٬۰۰۰ سال نوری و فاصلهٔ نوعی دو کهکشان مجاور ۳ میلیون سال نوری است.
آی‌پد (نسل سوم)
آی پد جدید (که به آی‌پد (نسل سوم) شناخته می شود) سومین نسل از سری تبلت‌های آی پد ساخت شرکت اپل است که در مارس ۲۰۱۲ از آن رونمایی شد. این تبلت دارای امکانات جدیدی همچون دوربین ۵ مگاپیکسلی و پردازندهٔ A5x می‌باشد.
نرم‌افزار
آی پدجدید از نرم‌افزار iOS 5.1 که در مارس ۲۰۱۲ عرضه شده‌است، استفاده می‌کند.
رنگل، آلاسکا
رنگل شهری در بخش رنگل ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۲۳۰۸ نفر بوده‌است.
شرداگ
شرداگ (Sherdog) یک پایگاه اینترنتی آمریکایی است که به‌طور تخصصی به هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) می‌پردازد.
شرداگ از وبگاه‌های زیرگروه و وابسته به «شبکه اینترنتی کِریوآنلاین» است و مطالب و اخبار مربوط به هنرهای رزمی ترکیبی را برای شبکهٔ اینترنتی ای‌اس‌پی‌ان تأمین می‌کند.
شرداگ اخبار مرتبط با هنرهای رزمی ترکیبی، رکوردهای رزمی‌کاران، اعلان‌ها و خلاصه‌وقایعِ این رشته‌ها، گفتگو با ورزشکاران و داوران، تالارهای گفتگوی کاربران اینترنتی و رده‌بندی رزمی‌کاران بر حسب سبک و وزن را در بر می‌گیرد و یک برنامه رادیویی اختصاصی نیز دارد.
مارتا هایر
مارتا هایر (Martha Hyer؛ August 10, 1924 – 1924:08:10, May 31, 2014) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به سابرینا، تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ها، قاتل مادرزاد، چنان بزرگ و گردن‌بند اشاره کرد.
بخش بارسلونت
بخش بارسلونت (به فرانسوی: Arrondissement de Barcelonnette) یک بخش در فرانسه است که در آلپ-دو-اوت-پرووانس واقع شده‌است.
معماری
مِعماری یا مهرازی، فرایند برنامه‌ریزی، طراحی و ساخت ساختمان‌ها و دیگر سازه‌ها می‌باشد. معماری را همچنین می‌توان هنر و علم طراحی ساختمان‌هایی در نظر گرفت که در آن ویژگی‌هایی از قبیل زیبایی، هندسه، قدرت عاطفی و معنوی، محتوای هوشمندانه و پیچیدگی، کیفیت ساخت، راحتی، مصالح بادوام و دلپذیر، رنگ‌آمیزی و تزئینات، آرامش و پویایی، تناسب و مقیاس خوب در نظر گرفته شده‌است.
موج سوم (فیلم)
فیلم موج سوم به کارگردانی ارش سجادی حسینی و نویسندگی امیرعباس پیام ساخته سال ۱۳۸۷ است.
معماری
معمار، استاد ماهر هنر ساختمانی است که سازه پیچیده‌ای را طراحی و قاب‌بندی می‌کند و قادر است نقشه‌ها، نماها و مقاطع یک ساختمان پیچیده را با محتوای زیبایی‌شناسی تهیه کرده و بر ساخت آن مطابق نقشه‌ها و مشخصات فنی نظارت کند.
موج سوم (فیلم)
خلاصه فیلم
این فیلم نسل اول انقلاب و نسل سوم انقلاب ایران را مورد قیاس قرار داده و دغدغه‌های هر یک از نسل‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد و...
جشنواره‌ها
فیلم موج سوم در بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۷) حضور داشته‌است.
معماری
تعریف
معماری (مهرازی، والادگری یا رازیگری)، شیوه طراحی و روش ساخت و ساز ساختمان‌ها و دیگر سازه‌های کالبدی است. معماری و دیگر رشته‌های علمی طراحی در پیوند با آن، مانند طراحی شهری، معماری منظر، طراحی داخلی و … در کنار هم، طراحی محیط را به‌وجود می‌آورند. گستردگی و گوناگونی به‌وجود آمده در آثار معماری معاصر و ناسازگاری که گاهی، میان آنها دیده می‌شود؛ نشان از گم‌شدگی تعریف روشن معماری، در صد سال گذشته دارد.
معماری سراسر بستر بیرونی زندگی بشر را در بر می‌گیرد. امروزه این قلمرو، از شهرسازی گرفته تا معماری و طراحی صنعتی، تحت کنترل معماران است. این اندیشه که کار معماری، طراحی مصنوعات (ساختمان‌ها) است؛ در جامعه ای معنا دارد که تدارک سیمای شهر، بخش‌بندی شده و سلسله مراتبی باشد. در این چشم‌انداز، روابط معماری و سیاست، باید که از بیخ و بن دگرگون شود. معماری، بخشی از سیاست است.
معماری به عنوان تصور، طراحی، درک و ساختن (با توجه به شرایط) شناخته می‌شود. این شرایط ممکن است که در ذات خود کاملاً کارکردی بوده یا به درجه‌های گوناگونی بازتاب شرایط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی پروژه باشند. چشم‌داشت ما از معماری، به سان یک هنر، چیزی بیش از پاسخگویی به برنامه‌های کارکردی ساختمان است. تجلیات کالبدی معماری، با کنش‌های انسانی سازگار است و شیوه سازماندهی و انتظام فرم و فضاها در معماری، می‌تواند که تلاش‌ها را به ثمر رسانده، به استخراج پاسخ‌ها کمک کند و معانی را انتقال دهد. هیچگاه نظریه‌های طراحی محیط، از یافته‌های رشته‌های علمی دیگر و مبانی که برای شناخت ویژگی‌های محیط و چگونگی کارکرد آنها فراهم می‌آورند؛ بی‌نیاز نبوده‌اند. به ویژه این نیاز، در مورد ادعای طراحان، در زمینه اثر طراحی بر زندگی مردم، بیشتر صادق است.
تاریخ معماری
تاریخ معماری به زمانی بر می‌گردد که آدمی برای زندگی مجبور به ساخت سرپناه برای خویش بود. معماری از دوره‌های پیش از تاریخ اساسی‌ترین نیازهای بشری را همچون ساخت سرپناه و خانه برآورده کرده‌است. در عین حال معماری به دلیل قابلیت خلق طرح‌هایی در ابعاد بزرگ و با شکوه امکان یافته تا به عنوان واسط خود بزرگنمایی و نمایشی در خدمت افراد، گروه‌ها یا کل جامعه قرار بگیرد.
معماری آفریقا
تاریخ هنر و معماری آفریقا دوره وسیعی را پوشش می‌دهد: شروع آن از ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بوده و تا به امروز ادامه یافته‌است. اولین نمونه‌های آثار هنری در آفریقا تصاویر منقوش از حیوانات بر روی تخته سنگهایی هستند که در غارهایی در کشور نامیبیا کشف شده‌است. این تصاویر حیوانات که یا بر روی دیوار غارها کنده کاری شده یا نقاشی شده‌است، متعلق به سال‌های ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ قبل از میلاد می‌باشد. معمولاً این نقاشی‌ها نشانگر مراسم آئینی و چگونگی تهیه غذا می‌باشند. جدیدترین مجسمه‌های شناخته شده در آفریقا متعلق به کشور نیجریه و مربوط به سال‌های ۵۰۰ قبل از میلاد تا ۲۰۰۰ بعد از میلاد می‌باشند که نمایانگر سرهای سفالی و تندیس‌هایی از انسان می‌باشند. بسیاری از نمونه‌هایی که در حال حاضر موجود می‌باشند مربوط به قرن ۱۴ تا ۱۷ هستند. گرچه آثار هنری که شناخته شده‌تر است مربوط به قرن ۱۹ و بعد از آن می‌باشد که نسبتاً جدیدتر هستند.
معماری آسیا
معماری نقاط مختلف آسیا در مسیری جدای از مسیر اروپا توسعه یافت؛ معماری بودایی، هندویی و سیکی هر کدام ویژگی‌های منحصربفرد خود را دارند. به ویژه معماری بودایی، تنوع منطقه ای بسیار خوبی از خود نشان می‌دهد. در بسیاری از کشورهای آسیایی با مذاهب پانتزیستی، معماری به سمت بهبود چشم‌انداز طبیعی گرایش زیادی داشته‌است.
معماری نوسنگی
معماری نوسنگی، معماری دوران نوسنگی است. در جنوب‌غربی آسیا، فرهنگ نوسنگی درست بعد از ۱۰۰۰۰ سال قبل میلاد در سرزمین شام حضور پیدا کرد؛ و از آنجا به سمت شرق و غرب گسترش پیدا کرد. در آن‌جا فرهنگ‌های ابتدایی نوسنگی در آناتولی، سوریه و عراق در حدود ۸۰۰۰ ق.م. وجود داشت و اولین جامعهٔ تولیدکننده غذا ابتدا در جنوب شرقی اروپا در حدود ۷۰۰۰ ق. م؛ و در مرکز اروپا در حدود ۵۵۰۰ ق.م. به وجود آمد. البته با چند استثنا کوچک (سرمنشا تیشه‌های مسی و نیزه در منطقه «دریاچه‌های بزرگ» بود). مردم قاره آمریکا تا زمانی که اروپاییان با آن‌ها ارتباط پیدا کردند، در مرحله نوسنگی در تکنولوژی باقی ماندند.
پیدایش و معماری بومی
خانه سازی در ابتدا در اثر تعامل بین نیازهای انسان و ابزارهای در دسترس او شکل گرفت. با رشد فرهنگ‌ها و دانش انسان، خانه سازی یک پیشه شد، و «معماری» نام رسمی و مورد احترام این پیشه شد.
آنچه امروز معماری بومی خوانده می‌شود، همچنان در اکثر نقاط جهان ادامه دارد. در حقیقت معماری بومی همان معماری است که مردم اکثر روزها در اطراف خود می‌بینند.
معماری باستانی
در بسیاری از تمدن‌های باستانی مانند مصر و بین‌النهرین، معماری و شهرسازی انعکاس تعامل مداوم مفاهیم الهی و ماوراء طبیعی بوده‌است و بسیاری از فرهنگ‌های باستانی به معماری متوسل می‌شدند تا به صورت نمادین قدرت سیاسی حاکم، نخبگان حاکم یا دولت خود را به نمایش بگذارند.
معماری و شهرگرایی در تمدن‌های باستانی همچون یونان و روم، به جای ایده‌های مذهبی یا تجربی از ایده‌های مدنی شکل گرفت و در نتیجه ساختمان‌های جدید ظهور کردند. «سبک‌های» معماری به شکل شیوه‌های کلاسیک توسعه یافتند. معماری رومی تحت تأثیر معماری یونانی قرار گرفته و بسیاری از اجزای معماری یونانی در ساختمان‌های رومی به کار رفته‌است.
معماری مصر
طی ۱۰ هزار سال تمدن مصر باستان که در دره نیل واقع شده یکی از شاخص‌ترین تمدن‌های زمانه خود است. حتی امروزه آثار معماریی مانند مجسمهٔ ابوالهول و اهرام جزو میراث فرهنگی یونسکو محسوب می‌شوند. از ۵۵۰۰ تا ۲۸۰۰ سال قبل، فرمانروایان قدرتمند مصر بناهای عظیم و شگفت‌انگیز زیادی از جمله اهرام، آرامگاه‌ها و معابد زیادی در مصر ساختند که تا امروز پا برجاست. این بناها مانند اهرام جیزه نه تنها ابتدایی نیستند، بلکه معماری بسیار پیچیده و حیرت‌انگیزی دارند که هنر معماری و علم مهندسی سازندگان آن را اثبات می‌کنند. مصالح ساختمانی که مصری‌ها از آن استفاده می‌کردند عمدتاً انواع سنگ معدن و سنگ گرانیت بوده‌است که با قایق‌های عظیم از طریق رود نیل به مصر آورده می‌شده‌است. از جمله بناهایی که از معماری شگفت‌انگیزی برخوردارند می‌توان به دره شاهان و معبد حتشپسوت اشاره کرد. معماری مصر باستان را منتقدان معماری به چندین روش دسته‌بندی کرده‌اند.
معماری بین‌النهرین
معماری بین‌النهرین دوره‌ای در تاریخ هنر است که در آن اهمیت نقش برجسته ‌ها بیشتر شد، یکی از دلایل این امر آن بود که آشوریان قومی شمالی بودند و سنگ آنجا بیشتر یافت می‌شد. با این حال از آشور اغلب نقش برجسته باقی مانده‌است و تنها یک مجسمه. آثار دورهٔ آشور هم حالتی اسطوره‌ای دارند و هم حالتی زمینی و به قدرت پادشاهان می‌پردازند. صحنه‌های نبرد و جنگ در این دوره مشاهده می‌شود و نقش برجسته‌ها بسیار شلوغ هستند.
معماری ایرانی
معماری از قدیمیترین هنرها در ایران است. آثار برجای مانده از معماری نشان دهنده آن است که ایران از کانونهای نخستین شهرسازی، سدسازی و مهندسی بوده‌است. سابقه این هنر حداقل از ۵ هزار سال پیش از میلاد مسیح تا عصر حاضر نمونه‌های فراوانی از سوریه تا هندوستان شمالی و کناره‌های چین، از قفقاز تا زنگبار پراکنده‌است و از تنوع خاصی برخوردارند. به طوری که یکی از معماران آمریکایی به نام پوپ در این زمینه نوشته‌است که بناهای ایرانی گوناگون است. از کلبه‌های دهقانی و قهوه‌خانه و کوشک‌ها گرفته، تا زیباترین و با شکوهترین ساختمان‌هایی که در جهان وجود دارد.
معماری چین
معماری چین نیز همانند سایر هنرهای آن از گستردگی و تنوع فراوان برخوردار است، هر چند آثار معماری آنان گاه به علت استفاده از مصالح کم دوام از بین رفته‌اند، ولیکن آنچه از این آثار برجای مانده، گویای این حقیقت است که آثار چین در حد معماری‌های مصر و بین‌النهرین و ایران باستان است. به‌طور کلی معماری چین شامل معابد (کنفوسیوسی، لائوتسه، بودایی) پاگودا، قصر، دیوار بزرگ چین، خانه و دیرها، آرامگاه‌ها و معابد صخره‌ای (غارها) است. معماری چین یگانه سیستم معماری در جهان است که ترکیب‌بندی چوبی عمده آن می‌باشد که تجلی بخش عمیق اصول اخلاقی چینی‌ها و دیدگاه‌های زیبائی، ارزش و طبیعت است.
معماری روم باستان
رم اشاره به سرزمین‌هایی در اروپا و آسیای صغیر دارد که مدتی در دست جمهوری روم، امپراتوری روم و امپراتوری روم شرقی بود. معمولاً در منابع عربی و اسلامی قدیم منظور از رم سرزمین‌های آسیای صغیر است. یکی از نام‌های عربی دریای مدیترانه نیز که در جنوب آسیای صغیر قرار دارد، «بحرالروم» به معنی «دریای رم» است. اتروسک: خاستگاه این سرزمین توسکان بین فلورانس و رم در ایتالیای امروزی بود. از ساختمان معابد اتروسک تنها شالوده‌های سنگی بر جای مانده، زیرا خود بنا از چوب ساخته می‌شده. اتروسک‌ها به دلایل مذهبی کاربرد سنگ را در معماری معابد خود جایز نمی‌شمردند. طراحی شهری بر اساس شبکهٔ شطرنجی استوار بود. (بر اساس عقاید دینی ایشان که آسمان را بر مبنای چهار جهت اصلی به چهار ناحیه تقسیم می‌نمودند) اردوگاه‌های نظامی محصور به نام کسترا با پلان چهارگوش نیز از شبکهٔ شطرنجی برخوردار بوده اغلب تبدیل به شهرها می‌شدند. اثر شاخص بر جای مانده اتروسک‌ها دروازهٔ اوت در پروجا می‌باشد که الگوی معماری رومی قرار گرفت.
معماری روم
در ابتدا رو میان در آلونک‌های چوبی به شکل بدوی زندگی می‌کردند. رومیان را می‌توان اولین شهرنشین‌هایی که از آپارتمان استفاده می‌کردند نامید. در روم ساختن ساختمان‌هایی با ارتفاع بیش از ۲۰ متر ممنوع بود. دلیل آن، جلوگیری از فروریختن ساختمان‌ها بود. معماران رومی بیشتر نیروی خویش را بر ساختن بناهای ضروری و عظیم و نقشه‌های کارآمد متمرکز کرده بودند. البته اینان نیز معبدهایی به تقلید از نقشه‌هایی که در آن‌ها عناصری از معماری یونانی و آتروسک به شیوه‌ای بی‌مانند ترکیب شده بودند ساختند. رومی‌ها برای اولین بار طاق‌های قوسی که با طاق ضربی بودند، را مورد استفاده و بهره‌برداری قرار دادند. به نظر می‌رسد استفاده از قوس را از ایرانیان آموخته باشند. کشف بتن معماری رومی را به شدت تحت تأثیر قرار داد. رومی از سنگ «مرمر» برای تزیین بنا استفاده می‌کرده‌اند. ضخامت سنگ را به قدری نازک انتخاب می‌کردند و بسیار شبیه کاغذ دیواری بود.
قرون وسطی
در قرون وسطی در اروپا، اصناف معماری برای ساماندهی معاملات شکل گرفتند و قراردادهای کتبی آنها به ویژه در رابطه با ساختمان‌های کلیسایی هنوز برجای مانده‌است. نقش معمار معمولاً با نقش استاد بنا یکی بود.
عمده پیمان‌های معماری مربوط به ساختمان‌های صومعه‌ها و کلیساها بود. از سده ۹ میلادی به بعد، حرکت روحانیون و تجار باعث گسترش دانش معماری در سراسر اروپا شد، و در نتیجه آن سبک‌های پان-اروپایی رمانسک و گوتیک شکل گرفت.
مدرنیسم
در حدود آغاز قرن بیستم، نارضایتی عمومی از تأکید بر معماری احیاگر و جزئیات بسیار، باعث ایجاد بسیاری از خطوط فکری جدید شد که به عنوان پیشروهای معماری مدرن شناخته می‌شوند. انجمن معماری و هنر آلمان به نام Deutscher Werkbund که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد، یکی از پیشروهای تأثیر گذار بر معماری نوین می‌باشد که با هدف ساخت اشیای با کیفیت تر ماشین‌ساز تأسیس شد. ظهور حرفه «طراحی صنعتی» معمولاً از اینجا در نظر گرفته می‌شود.
زمانی که مدرنیسم در معماری شکل گرفت، این کار یک حرکت آوانگارد با زیرلایه‌های زیبایی شناختی، اخلاقی، فلسفه ای محسوب می‌شد. بلافاصله پس از جنگ جهانی اول، معماران پیشگام مدرن به دنبال ایجاد سبکی کاملاً جدید و مناسب برای نظم اجتماعی و اقتصادی جدید پس از جنگ بودند که بر تأمین نیازهای طبقات متوسط و کارگر متمرکز بود.
معمارانی مانند میس فن در روهه، فیلیپ جانسون و مارسل برور تلاش می‌کردند تا زیبایی را بر اساس ویژگی‌های ذاتی مواد ساختمانی و روش‌های مدرن ساخت خلق کنند و از اشکال هندسی ساده و سنتی، و روش‌های جدیدی که انقلاب صنعتی فراهم کرده بود استفاده می‌کردند، از جمله سازه‌های فولادی، که باعث شکل‌گیری برج‌های بلندمرتبه شد. توسعه و ساخت طرح سازه لوله‌ای توسط فضل الرحمان خان در ساخت ساختمان‌های بلندمرتبه یک دستاورد فنی محسوب می‌شود.
معماری معاصر
از دهه ۱۹۸۰ به بعد که پیچیدگی ساختمان‌ها در زمینه‌های مختلفی از قبیل سیستم‌های سازه ای، انرژی و فناوری افزایش یافته‌است، شاخه معماری به بخش‌های مختلفی تقسیم شده‌است. امروزه دیگر سازه‌های بزرگ نمی‌توانند فقط توسط یک شخص خلق شوند بلکه افراد زیادی در طراحی آن نقش دارند. مدرنیسم و پست-مدرنیسم توسط افرادی در تخصص معماری مورد نقد قرار گرفته‌اند، با این نگرش که معماری موفق اهداف فردی زیبایی شناختی، فلسفی یا شخصی نیست، بلکه هدف آن باید برطرف کردن نیازهای روزانه افراد باشد و باید از فناوری برای بهبود شرایط زندگی در آن استفاده شود.
ساختمان پایدار تبدیل به یک مفهوم همه گیر شده‌است و تأثیر عمیقی بر معماری گذاشته‌است. بسیاری از توسعه دهندگان تحصیل کرده امروزی، که در تأمین مالی ساخت ساختمان‌ها شرکت دارند، به جای راه حل‌های هزینه محور فوری، راه حل‌های طراحی دوستدار محیط زیست و پایدار را تشویق می‌کنند. مثال‌های عمده آن استفاده از طراحی سامانه غیرفعال خورشیدی، طراحی‌های پشت بام سبز، استفاده از مواد زیست تخریب پذیر، و توجه بیشتر به مصرف انرژی ساختمان‌ها می‌باشد. این جابجایی عمده در معماری باعث شده تا در دانشکده‌های معماری به موضوع محیط زیست بیشتر پرداخته شود. شتاب زیادی در تعداد ساختمان‌هایی که به دنبال ساخت با معیارهای ساختمان سبز طراحی پایدار هستند، وجود دارد.
به‌طور همزمان، جنبش‌هایی که در شهرگرایی جدید، معماری نمادین و معماری کلاسیک نوین اتفاق افتاده‌است نگرش پایدار را از طریق رشد هوشمند، معماری بومی و طراحی‌های سنتی تشویق می‌کند.
معماری و هنر
معماری یک هنر اجتماعی است. معماران گاه بناهایی را با ایده‌های شخصی طراحی می‌کنند و حتی می‌سازند، ولی بیشتر ساختمان‌ها با توجه به نیازهای اجتماعی طراحی می‌شوند. معمولاً از معماران انتظار می‌رود که یک ساختمان مشخص را در یک مکان مشخص طراحی کنند. در روند ساخت یک ساختمان افراد زیادی درگیر می‌شوند؛ به مقدار زیادی سرمایه و منابع و به تخصص‌های دیگری به جز معمار نیاز است. همچنین قوانین و آیین‌نامه‌های ساختمانی، تصمیم‌گیری‌های معمار را محدود می‌کنند.
در طراحی یک ساختمان معمار تصمیم‌گیرندهٔ نهایی است؛ ولی خواست جامعه، قوانین و درخواست‌های کارفرما بر تصمیم‌های او اثر می‌گذارد. اتفاقی مشابه نیز در مورد ظاهر و نمای ساختمان‌ها می‌افتد. حتی امروزه که از تجربه‌های جدید و ناآشنای ظاهری استقبال می‌شود، در بسیاری از شهرها به‌ویژه شهرهای تاریخی مقرراتی وجود دارد تا ساختمان‌های جدید در قالب شهری جا بیفتند و از یک زبان مشترک ظاهری پیروی کنند.
گرچه محدودیت‌هایی که توسط عوامل بیرونی بر تصمیم‌گیری معمار اثر می‌گذارد در میان بیشتر معماران، یک واقعیت پذیرفته شده‌است؛ ولی در تاریخ معمارهای مهم و معروفی نیز وجود داشته‌اند که بر روی کاغذ و بدون توجه به نیازهای جامعه یا حتی قوانین فیزیک، کار کرده‌اند؛ مانند جیوانی باتیستا پیرانسی و آنتونیو سنت-الیا. این نوع معماران گاه به تمسخر معمار کاغذی نامیده می‌شوند.
با این همه نباید خواست اجتماع را به دیدهٔ یک مانع در برابر اهداف هنرمندانهٔ معمار نگریست. بیش‌تر معمارها به این درخواست‌ها به عنوان شرایط طبیعی یک مسیر هنری نگاه می‌کنند.
معماری به عنوان علم و هنر بارها در گذشته مورد بحث و مجادله بوده‌است. بیشتر مردم اتفاق نظر دارند که معماری هر دوی این‌ها است، اما (چه میزان هنر) و (چه میزان علم) یا برتری یک عامل بر دیگری در طول زمان بر حسب وضعیت‌های مختلف، متفاوت بوده‌است. این موضوع بحثی همیشگی است که اغلب تضادها و ستیزهای سختی را در میان معماران به همراه داشته‌است. معماران متمایل به (فرم) و (جاذبهٔ بصری) اغلب معماری را برای خود مطالبه می‌کنند. در حالی که معماران متمایل به (برنامه‌ریزی)، (سیر از سؤال به جواب)، (موضوعات اجتماعی) یا (معماری خورشیدی) اغلب در برابر گروه فرم‌گرا، موضعی دفاعی پیش می‌گیرند. برای درک توده و حجم معماری، باید گفت هنر از علم لطیف‌تر است. بدون تأمل و تفکر در تأثیرات هنر، که بسیار گسترده و نامحسوس است، عموماً نمی‌توان تأثیرات بی‌واسطه و محسوس علم را بر زندگی خود دریافت کرد. علاوه بر این، عموماً در تعریف هنر میان افراد جامعه توافق نظری مشاهده نمی‌شود، در صورتی که در پذیرش و تصدیق هنر، اتفاق نظر وجود دارد.
رنگ در معماری
یکی از ملاحظات روانشناختی رنگ که در کاربرد هنری رنگ اهمیت دارد، بررسی تأثیر متقابل رنگ‌ها است. جلوه یا اثر هر رنگ در جوار رنگ دیگر تغییر می‌کند هر رنگ نسبت به دیگری میزان تیرگی یا روشنی ذاتی اش را می‌نمایاند. معکوس کردن این ترتیب طبیعی، ناسازگاری رنگی به بار می‌آورد. هر رنگ دارای سه صفت یا سه بُعد دیداری مستقلاً تغییرپذیر است: فام، درخشندگی و پرمایگی فام، صفتی از رنگ است که جایگاه آن را در سلسلهٔ رنگی (از قرمز تا بنفش) معادل با نور طول موج‌های مختلف در طیف مرئی – مشخص می‌کند قرمز، زرد و آبی را فام‌های اولیه می‌نامند و چون مبنای سایر فام‌ها هستند، رنگ‌های اصلی نیز نام گرفته‌اند.
فام‌های ثانویه عبارتند از: نارنجی، سبز و بنفش که از اختلاط مقادیر مساوی از دو فام اولیه حاصل می‌شوند. فام‌های ثالثه از اختلاط فام‌های اولیه و ثانویه به دست می‌آیند: زرد- نارنجی (پرتقالی)، نارنجی- قرمز، قرمز- بنفش (ارغوانی)، بنفش- آبی (لاجوردی)، آبی- سبز (فیروزه‌ای)، سبز- زرد (مغز پسته‌ای). دوازده فام نامبرده را با ترتیبی معین در چرخهٔ رنگ، نشان می‌دهند.
در چرخهٔ رنگ، فام‌های ثانویه و ثالثه‌ای که بین یک زوج فام اولیه جای گرفته‌اند، دارای روابط خویشاوندی هستند و در کنار هم ساده‌ترین هماهنگی رنگی را ایجاد می‌کنند. مادامی که این رنگ‌ها با رنگ‌های خالص سفید و سیاه ترکیب شوند ایجاد بیشماری از رنگ‌ها و سایه‌های مختلف می‌نمایند.
درخشندگی، دومین صفت رنگ است و درجهٔ نسبی تیرگی و روشنی آن را مشخص می‌کند (غالباً نقاشان اصطلاح رنگسایه را نیز در همین معنا به کار می‌برند). معمولاً درخشندگی رنگ‌های فام دار را در قیاس با رنگ‌های بیفام می‌سنجند. در چرخهٔ رنگ، زرد بیشترین درخشندگی (معادل خاکستری روشن نزدیک به سفید) و بنفش کمترین درخشندگی (معادل خاکستری تیرهٔ نزدیک به سیاه) را دارد.
پرمایگی (اشباع)، سومین صفت رنگ است و میزان خلوص فام آن را مشخص می‌کند (گاه واژهٔ شدت را در این مورد به کار می‌برند). فام‌های چرخهٔ رنگ صد در صد خالصند ولی در طبیعت به ندرت می‌توان فام خالصی یافت. همچنین، کمتر رنگیزه‌ای حد اشباع فام مربوط به در چرخهٔ رنگ را داراست. رنگ‌های درخشان به تنهایی جذاب هستند اما اگر در یک الگو یا ردیفی منظم قرارگیرند از نظر بصری تأثیر بیشتری خواهند داشت. این نوع آرایش یک ساختار ساده را بر این رنگ‌ها حاکم می‌کند و در نتیجه یک مفهوم یا نوعی نظم را، ورای حضور محض رنگ‌ها، منتقل خواهد کرد.
دیوارها و پیش زمینه‌های روشن رنگ‌های سرد، مختصر کاهش در دمای بدن نگرنده ایجاد می‌کنند و رنگ‌های گرم باعث مختصر افزایش دمای بدن می‌شوند. به لحاظ بصری، رنگ گرم پیش می‌آید و رنگ سرد پس می‌نشیند.
پنجره‌ها و مبلمان با زمینه رنگ و سایز متوسط در مبلمان و پنجره‌هایی با سایز بزرگ شاهد آن هستیم که رنگ آن‌ها با یکدیگر مخلوط می‌شود و از لحاظ اثرگذاری بر محیط غالب خواهند شد. همچنین ثبات از بین رفته و تلویحاً نوعی تکان بصری ایجاد می‌کند. با مبلمان و پنجره‌های متوسط و با رنگی متعادل و متوسط می‌توانیم ترکیب بندی با ثبات داشته باشیم. هر ترکیب بندی را می‌توان کارآمد دانست به شرط این که عناصر صحنه به‌طور مؤثر با بینندگان مورد نظر آن، ارتباط برقرار کند. در اغلب موارد، نکته اساسی در شناسایی عناصر کلیدی صحنه نهفته‌است تا با نظم مبلمان و میزان نور، آن‌ها را از دل سایر عناصر تصویری متفرقه، بیرون بکشید. همین اشیاء مزاحم، صحنه‌ها را مخدوش می‌کنند و همچنین، بهتر است به جای تمرکز زیاد روی جزئیات خیلی خاص، تنها روی ساختار کلی صحنه تمرکز کنید. چراکه تأثیر آن‌ها در مقابل ترکیب بندی عمومی، بسیار سطحی است.
ملحقات تیره، از این رو چشمان شما به سمت رنگ تیره‌تر کشیده می‌شوند و شما در روشی قادر خواهید بود ملحقات و اثاثیه‌ها را نظم دهید تا هادی دید و کیفیت بصری روان باشند.
رنگ زندگی است زیرا جهان بدون رنگ برای ما مرده جلوه می‌کند، رنگ‌ها ایده آغازین و ثمره نور اصلی بدون رنگ هستند و مقابل آن‌ها تاریکی بدون رنگ است. نور اولین پدیده در جهان است از طریق رنگ‌ها روح و طبیعت زنده جهان را برای ما آشکار می‌سازد.
همچنین کلمه و آوای آن، شکل و رنگ اش، رگه‌های اصلی از ذات فوق طبیعی است که ما تصویری اندک از آن داریم. همان‌طور که صدا، رنگ، جلا به لفظ می‌بخشد، همین‌طور هم رنگ به‌طور طبیعی به فرم شکل خاصی می‌دهد. ماهیت اصلی رنگ طنینی از تصورات خیالی است و در این حالت رنگ موسیقی است. زمانی که اندیشه مفهوم، قاعده مندی، لمس رنگ و طلسم آن، شکسته‌است آنگاه در دستان خود جز جسم بی‌روح چیز دیگری نداریم.
رنگ‌های نارنجی و آبی، رنگ‌های مکمل هستند و مخلوط این رنگ‌ها، رنگ خاکستری به وجود می‌آورد. وقتی ناظر در این مکان قرار می‌گیرد، نورهای متفاوتی دریافت خواهد کرد که این نورها متناوباً با نارنجی و آبی است و دیوارها این رنگ‌ها را با زوایای دائماً متغیر انعکاس می‌دهد. این تأثیر متقابل احساسی از غنای رنگ به انسان می‌بخشد.
رنگ‌ها نیروها و انرژی‌های درخشنده‌ای هستند که چه آگاه و چه ناخود آگاه روی ما اثر مثبت و منفی خواهند داشت. هنرمندانی که شیشه‌های رنگین خلق می‌کنند از رنگ برای خلق چنان محیطی معنوی و اسرارآمیز استفاده می‌کردند تا اندیشه‌های پرستش کنندگان را بر دوش شاهین معنویت به پرواز درمی‌آورند. اثرات رنگ نه تنها از لحاظ بصری بلکه از جنبه‌های روان‌شناسی و روان شناختی نیز باید بررسی شوند.
سطوح رنگ باید شکل، وسعت و حدود خود را از خود رنگ و نوسان شدت آن (رنگ) کسب کند نه اینکه با خطوط از پیش معین شده باشد.
همچنین، شکل‌ها نیز دارای خصوصیت گویا و معنی دار نظام زیباشناختی خود هستند. در طراحی، این کیفیت‌های معنی دار شکل و رنگ می‌بایست با یکدیگر مطابقت داده شوند.
یعنی شکل و رنگ در معنی دار بودن و مفهوم خود یکدیگر را تأیید و اثبات می‌کنند. سه شکل اصلی مربع، مثلث و دایره نیز مانند سه رنگ اصلی قرمز، زرد و آبی دارای خصوصیات مفهومی و بیانی مشخص هستند.
مربع، نمایانگر ماده، وزن و حدود مشخص است و حسی از کشش و امتداد و تجربه حرکت را القاء می‌کند. مربع با رنگ قرمز منطبق است و وزن حجم قرمز با شکل سنگین و ساکن مربع مطابقت دارد.
تطابق و تناسب هر رنگ با شکل مربوط به خود مستلزم همانندی و توازن است. اگر رنگ‌ها و شکل‌ها در بیان مفاهیم و حالات توافق داشته باشند، تأثیرات آن دو چندان خواهد بود.
معماری و مهندسی
همان‌گونه که معماری رابطه‌ای مشخص با هنرهای زیبا دارد، رابطهٔ مشخصی هم با مهندسی دارد. معمار می‌تواند نقش یک مهندس را بازی کند اما نباید فراموش شود که هر یک از این دو حرفه، تعریف مشخصی دارند. بیش‌تر ساختمان‌های تاریخی که مورد تحسین واقع شده‌اند، به دست اشخاصی ساخته‌شده‌اند که هم معمار و هم مهندس بوده‌اند. هر بنا نیاز به پیش‌بینی‌های تکنیکی دارد که کار مهندس است. در حالی که معمار علاوه بر دیدن این نیازها، باید فراتر رود و معنا، حس یا ایده‌ای را منتقل کند. برای مثال یک بنای مذهبی مثل کلیسا باید بیان‌کنندهٔ یک نظم کیهانی، منتقل‌کنندهٔ احساس ایثار و حتی آموزش‌دهندهٔ ایمان و فلسفهٔ مذهبی از لابلای ریختها و تزئینات باشد. یک ساختمان حکومتی هم باید دارای شخصیت خاص باشد و بازدیدکنندگان (یا شهروندان) را به یک رفتار مورد انتظار وادارد. خانه‌ها باید عمل‌کرد ایمن و شخصیتی گرم و خانگی داشته باشند. این اهداف و سیاست‌ها توسط فرهنگ یا حتی خود شخص سازنده تعریف می‌شود و در حوزهٔ کاری معمار (و نه مهندس) قرار دارد.
برخی معماران بارها عنوان کرده‌اند که یک بنای کارکردی و ایستا ذاتاً زیبا و مطلوب است و معماری باید تنها به عنوان شاخه‌ای از مهندسی شناخته شود. با این همه این دیدگاه، منتقدان بسیاری دارد و بناهای کمی واقعاً با در نظر داشتن این تئوری، طراحی و ساخته می‌شوند.
ویترویوس: ایستایی، کارایی، زیبایی
حدود ۲۰ سال قبل از میلاد، ویتروویوس معمار رومی چیزی را که امروز نخستین کتاب باقی‌مانده در باب معماری شناخته می‌شود را نوشت. این کتاب به عنوان تنها نوشته دربارهٔ معماری یونان و روم باستان از اعتبار والایی در میان معماران بهره‌مند بوده و برای قرن‌ها مأخذ اصلی بیش‌تر نظریه‌های معماری به‌شمار می‌رفته‌است.
در این کتاب ویتروویوس کیفیت‌های لازم معماری را در سه ردهٔ اصلی ایستایی ، کارایی و زیبایی  تقسیم‌بندی کرد. این رده‌بندی برای قرن‌های زیادی بین معماران کاملاً پذیرفته شده بود. هر کدام از این عبارت‌ها به اشکال گوناگون ترجمه و تفسیر شده‌اند؛ معنای آن‌ها در طول زمان تغییر کرده و اهمیت آن‌ها به چالش کشیده شده‌است؛ تا جایی که برخی پیشنهاد کرده‌اند یکی از این سه کیفیت می‌تواند نتیجهٔ طبیعی دوتای دیگر باشد. با این همه این سه کیفیت برای قرن‌ها اصول معماری و به ویژه معماری غربی را تبیین کرده‌اند و هنوز از آن‌ها به عنوان چارچوبی برای بررسی خوب یا بد بودن معماری استفاده می‌شود.
ایستایی
ایستایی روشن‌ترین مشخصه از بین سه عبارت ویتروویوس است.
هر بنا بایستی ایستا باشد: وزن خود، بارهای زنده، نیروهای زلزله و باد و دیگر نیروها -که قابلیت تخریب ساختمان را دارند- را مهار کند. انتظار می‌رود یک بنای خوب، ایستایی لازم و کافی را با به کار بردن مصالح و شیوهٔ ساخت مناسب و بدون هدر دادن بی‌مورد منابع تأمین کند.
در نظر ویتروویوس، ایستایی شامل معنای پایداری نیز بوده‌است. بناها باید قابلیت عمر طولانی (چندین قرن در برخی موارد) را داشته باشند. این معنا امروز تغییر یافته‌است. به عنوان مثال بناهای موقتی و قابل جابجایی در بسیاری از موارد، معماری خوب به‌شمار می‌روند. از سوی دیگر به نظر می‌رسد برای سازه‌های موقتی و قابل جابجایی، بایستی معیارهای پایداری جدیدی در نظر گرفت. حتی یک بنای موقتی که تنها یک‌بار مورد استفاده قرار می‌گیرد و سپس تخریب می‌شود باید قابل بازیافت باشد و ازین لحاظ با اصول و محدودیت‌هایی در طراحی مواجه است.
ایستایی یک بنا به مصالح و شیوهٔ ساخت آن بستگی دارد. تفاوتی بنیادین را در ساخت جرزهای باربر به وسیلهٔ روی هم قرار دادن بلوک‌ها (سنگی، خاکی یا مصالح دیگر) و استفاده از قاب‌ها یا اسکلت‌هایی که با عناصر غیر باربر پوشیده می‌شود می‌توان مشاهده کرد. در تاریخ معماری غرب معمولاً روش اول، روش غالب ساخت بوده‌است. در معماری ژاپنی، معماری چینی و معماری عشایری روش دوم بیش‌تر مشاهده می‌شود.
در ایران، تا پیش از حملهٔ اسکندر و در شیوهٔ معماری پارسی با الهام از معماری تمدن اورارتو شیوهٔ دوم رواج بیش‌تری داشته‌است، که این را می‌توان در تخت جمشید ناظر بود. از شیوهٔ معماری پارتی به بعد، در دوران ساسانیان با الهام از معماری عیلام و در معماری دوران اسلامی، روش اول تبدیل به روش رایج ساخت‌وساز شد.
در یک رده‌بندی دقیق‌تر می‌توان مصالح ساختمانی را دست‌کم در پنج رده تقسیم کرد. همچنین می‌توان چهار روش بنیادین در ساخت را نام برد.
کارایی
کارایی یک بنا شامل عمل‌کرد و همچنین نقش آن به عنوان پناه‌گاه است. عمل‌کرد یک ساختمان تأثیر عمیقی بر شکل‌گیری فضاهای مختلف و اندازه و ریخت آنان می‌گذارد. نقش پناهگاهی نیز گاه روی جهت‌گیری و شکل ساختمان اثرگذار است، ولی بیش‌ترین اثر آن را در پوستهٔ ساختمان - حد فاصل آن با فضای بیرون- می‌توان مشاهده کرد. نقش پناهگاهی یک ساختمان بر روی سیستم‌های مکانیکی درون ساختمان هم اثرگذاری ویژه‌ای دارد.
مفهوم عمل‌کرد بیش از آن‌که به نظر می‌رسد مورد مناقشهٔ منتقدان بوده‌است. بحث در مورد عمل کرد گرایی (نظریه‌ای که بیان می‌دارد ریخت یک معماری می‌تواند تنها با توجه به عملکردش ساخته شود) ایدهٔ محوری معماری قرن بیستم بود. در برخی موارد منتقدان پست مدرنیست معماری عمل‌کردگرا را با معماری مدرن یکی دانسته‌اند - و هر دو را رد کرده‌اند-. امروزه عمل کرد گرایی معمولاً یک تفکر ارتجاعی و متعلق به گذشته تلقی می‌شود و حتی گفته می‌شود نمی‌توان بنایی را یافت که تنها با توجه به عملکردش شکل گرفته باشد. با این همه از کتاب‌های راهنمای عمل کرد گرایی چون اطلاعات معماری نویفرت به وفور در تمرین‌ها و مدارس معماری استفاده می‌شود.
در یک نگاه تاریخی می‌شود گفت عمل‌کرد -با تعاریف مدرنیست‌ها- اثر کمی بر ریخت‌شناسی معماری داشته‌است. ساختمان‌ها را می‌توان با توجه به عملکردشان به ساختمان‌های مذهبی،  حکومتی،  اقامتی،  تولیدی، آموزشی،  تفریحی و غیرو رده‌بندی کرد؛ ولی نمی‌توان به آسانی پذیرفت که شکل یک ساختمان بر اثر عمل‌کرد آن ساخته می‌شود. یک خانه با نیاز به خوابیدن، پخت‌وپز، ذخیرهٔ غذا و گاهی کار کردن تعریف می‌شود ولی مفهوم خانواده و روابط بین زن و مرد نیز بر ریخت آن تأثیر به سزایی دارد. امروزه این یک اصل پذیرفته شده‌است که در همهٔ فرهنگ‌ها فضای داخلی خانه، به شکل مردانه یا زنانه است و روابط بین این دو نوع فضا، یک عامل بنیادی در برنامه‌دهی معماری به‌شمار می‌رود.
طبیعت در معماری
سه نوع الهام‌پذیری از طبیعت در معماری:
تقلید و الگوپذیری و الهام جویی از طبیعت در معماری به سه شیوه تقسیم می‌شود. هریک از این شیوه‌ها از شیوهٔ قبل خود کامل‌تر و آگاهانه‌تر است و شیوهٔ سوم، شیوه مطلوب و غایی است.
۱. الهام از اشکال طبیعت
در این روش تنها به تقلید از شکل پرداخته شده و به مبانی و اصول سازه‌ای آن توجه نمی‌شود. به عنوان نمونه لایه‌های زمین منطبق با نیروهایی که به آن وارد می‌شوند، شکل می‌گیرند؛ در حالی که معماران با نادیده گرفتن این نیروها صرفاً وضعیت موجود را برداشت می‌کنند. تبدیل ساختمانی ظاهراً طبیعی به واقعیت، عملی پُرهزینه و در واقع غیرطبیعی است، زیرا طبیعت از قانون حداقل استفاده از انرژی بهره می‌جوید، در صورتی که برای ساختن و زنده نگاه داشتن ساختمانی شبه طبیعی با اشکال نامنظم، باید انرژی بسیار زیادی صرف شود.
۲. الهام‌گیری معنایی از طبیعت
استعاره و معنی می‌تواند ما را از دام سطحی‌نگری در امان نگه دارد. کارهای معمارانی که به طبیعت از دید جامع استعاری نگریسته‌اند و ساختمان‌های خود را بر مبنای آن بنا کرده‌اند بهترین الگوی این راهبرد خلاقیت هستند.
۳. الهام از قواعد طبیعت
بهترین الهام‌گیری از طبیعت، استفاده از قواعد و قوانین آن است و چون این قواعد، در طبیعت عمومیت دارند، نباید برای بهره‌گیری از آن‌ها، از یک نمونه خاص، الهام گرفت. سازه‌های معماری با بهره‌گیری از این قواعد طبیعی، به طبیعت نزدیک‌تر می‌شوند. حفظ ساختار موجود در مقابل بارها و نیروهای وارد بر آن در پدیده‌های طبیعت، مهم‌ترین فلسفه وجودی سازه آن‌ها است که در سازه‌های طبیعی از روش‌های مختلفی برای مقابله با نیروهای خارجی تهدیدگر استفاده می‌شود. در ادامه به چهار مورد آن اشاره می‌شود.
۱–۳ - استفاده حداکثری از تنش‌های کششی و فشاری در سازه‌های خود
طبیعت همواره سعی دارد که تا حد امکان از تنش‌های کششی و فشاری در سازه‌های خود استفاده کند و از تنش‌های خَمشی جز در مواردی که ساختار آن ماهیت لایه‌ای دارد، استفاده نکند. اساساً همه ساختارهای طبیعی بافت لایه‌ای دارند؛ یعنی سطوح و حجم‌های آن‌ها از کنار و روی هم قرار گرفتن لایه‌ها به وجود آمده‌است. ماهیت لایه‌ای موجب می‌شود تا در فرم‌های طبیعی، فقط عکس‌العمل‌های کششی یا فشاری به وجود آید.
۲–۳ - مقاومت در برابر نیروها با انعطاف‌پذیری و تغییر
این روش در سازه‌های طبیعی به وفور مشاهده می‌شود و از انعطاف‌پذیری بالایی برخوردار است. به عنوان مثال بسیاری از پرندگان ترجیح می‌دهند لانه‌های خود را بر روی شاخه‌های نرم و نازک درختان ایجاد کنند، چرا که هر چه شاخه‌ها از انعطاف‌پذیری بیشتری برخوردار باشند؛ احتمال شکستن آن‌ها کم‌تر خواهد بود. چنین رویه‌ای سبب می‌شود که ساختار ضمن صرف مصالح کم‌تر، پاسخ‌گوی مقاومت به گونه بهتری نیز باشد.
۳–۳ - فرار از نیرو و جا خالی دادن در برابر آن
این روش نیز یکی از روش‌های مقابله طبیعت در برابر نیروها است؛ و در حقیقت مبنای آن کاستن از مقدار و شدت نیروی وارده است؛ مثلاً درختان در اثر وزش بادهای شدید، با خم شدن خود امکان عبور مقداری از نیروها را از بالای خود می‌دهند و به این ترتیب از میزان نیروی وارده بر تنهٔ آن‌ها کاسته می‌شود.
۴–۳ - استفاده از نیروهای مزاحم علیه یکدیگر یا خودشان
درختان در هنگام باد، خم می‌شوند و مقداری از نیروی باد را به شکل انرژی پتانسیل در خود ذخیره کرده و در حرکت‌های رفت و برگشتی، بخشی از این نیرو را خلاف جریان باد، تخلیه می‌کند. قرارگیری شاخه‌های درخت به گونه‌ای است که وزن یک سمت از درخت باعث نگه‌داری سمت دیگر درخت می‌شود و بالعکس. در معماری مشابه این رفتار در ساختار دکل و دهانه اصلی پل آلامیلو اسپانیا طراحی شده توسط کالاتراوا دیده می‌شود. در طراحی و ساخت این پل، تعادل بین دکل و دهانه با تلفیق بر اصول زیبایی شناختی به صورت غیر متقارن برقرار شده‌است، به گونه‌ای که دکل و دهانه اصلی پل، هر یک عاملی برای نگه‌داری دیگری هستند.