cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قلعه سیب سوران
تاریخچه
قلعه در طول حکم رانی حکام، حداقل سه بار تعمیر شده و بناهایی به آن اضافه شده و اکنون بدین صورت وجود دارد. بنای قلعه بر روی صخره‌ای کم ارتفاع انجام شده که نیاز به پی کنی را برطرف کرده پایه‌های آن را در زمین محکم نگه می‌دارد. اضلاع بنا در قاعده ۳۱ غربی و۲۹ جنوبی می‌باشد که زیربنای آن حدود۹۰۰ متر به دست می‌آید. البته هر چه ارتفاع آن افزایش می‌یابد، اضلاع آن کوچک‌تر می‌شوند تا نهایتاً در قله، ضلع غربی به ۱۹و ضلع شرقی به ۱۸متر می‌رسد.
ارتفاع قلعه در حال حاضر از ضلع جنوبی ۲۳ متر می‌باشد که تنها در دو طبقهٔ آن اتاق‌سازی صورت گرفته‌است. بدین صورت که بیشتر ارتفاع آن از سطح زمین به وسیلهٔ خاک (در اصطلاح بلوچی "بار") پر شده و تنها یک راه رو جهت صعود و چاهی که جهت دست رسی ساکنان قلعه به آب در دل صخره ایجاد شده، خاک ریزی نشده‌است. اطراف این چاه تا ارتفاع ۱۰ متری سنگ چینی شده تا در طبقهٔ اول قلعه مورد استفاده قرار گیرد. حتی می‌گویند تونلی به طرف پایین وجود داشته که به ته چاه می‌رسیده و کف آن لای روبی می‌شده‌است که اکنون محو شده‌است. (شواهد محلی؛ جهانگیر)
همان‌طور که اشاره شد، کل بنایی که اکنون مشاهده می‌شود به یک باره بنا نگردیده‌است و هر حاکمی در دوران فرمان‌روایی خود قسمتی به آن افزوده و در آن می‌زیسته‌است.
طبقهٔ دوم مجموعاً دارای ۶ اتاق می‌باشد که مساحت آن‌ها با هم بر حسب کاربرد بسیار متفاوت است. اولین اتاق، در واقع سالنی است که در قسمت غربی، توسط "میرمحمود خان" ساخته شده که بعدها به عنوان اتاق جلسات خصوصی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. در اغلب اتاق‌ها تاقچه‌هایی (به اصطلاح بلوچی "دریگ") ایجاد شده و به عنوان گاوصندوق از آن‌ها بهره می‌گرفته‌اند. جالب این که در قسمت جنوب شرقی اتاق چنین تاقچه‌ای ایجاد شده اما داخل دیوار پله می‌خورد و یکی دو متر بالاتر به یک شکاف دیگر منتهی می‌شود که گویا هنگام جلسات، یک نفر به عنوان جاسوس به صورت مخفیانه در آن قرار می‌گرفته تا از سوء قصد به شاه در جلسات و دیگر موارد مشابه جلوگیری کند و نظارت بهتر داشته باشد.
اتاق دوم توسط « یوسف خان» در قسمت شمال شرقی ساخته شده و در کنار آن اتاقی دیگر توسط «محمد عمر خان» در جنوب آن بنا شده که راه تونل مانند جهت صعود به طبقهٔ دوم به گونه‌ای مخفی در آن تعبیه شده‌است که از لحاظ امنیتی در هنگام جنگ اهمیت فراون دارد و می‌توان گفت حتی کسانی که یکی-دو بار داخل قلعه رفته باشند، نیز برای پیدا کردن راه پله دچار مشکل می‌شوند!
در قسمت شمالی، یک اتاق طویل وجود دارد که به عنوان آشپزخانه کاربرد داشته و در سمت راست و انتهای آشپزخانه یک راه رو وجود دارد که به یک دست شویی سنتی منتهی می‌شود که مخصوص بانوان بوده‌است و جالب اینکه در قسمت مقابل آن یعنی جنوب غربی، راهی باریک و طویل وجود دارد که نهایتاً به یک دست شویی مردانه می‌رسد. زایده‌ای که از نمای جنوب شرقی قلعه رؤیت می‌شود، دیوار بلند دست شویی می‌باشد. جالب توجه‌است که زیباترین نمای قلعه از جنوب شرقی آن قابل مشاهده‌است. سمت چپ کنار آشپزخانه اتاق کوچکی که انبار مواد غذایی و خرما بوده، و کنار آن هم یک تنور("ترون") وجود دارد.
در طبقهٔ دوم و فوقانی قلعه دو برجک در قسمت‌های شمال و جنوب آن مشاهده می‌شود که باعث زیبایی و ابهت خاص بنا شده‌است. البته نمای شمالی با جنوبی آن متفاوت است. در بقیهٔ قسمت‌های فوقانی، بنای خاصی وجود ندارد. به طبقهٔ دوم که صعود می‌کنیم، ابتدا به حیاط مانندی می‌رسیم که دارای دیوارهای تزیین شدهٔ یک متری می‌باشد و برای آفتابگیری زمستانی و همچنین برای استراحت در شب‌های تابستانی بسیار مناسب است. نیز در هر قسمت از این حیاط‌ها که دو طرف شرقی و غربی و برخلاف جهت برجک‌ها قرار گرفتهجاند، سه محل برای دیده بانی و تیراندازی وجود دارد. این محل‌ها به تمام اطراف قلعه مشرف و مسلط هستند. از جانب شمال، خانه‌های کنار قلعه، دشت و نهایتاً کوه «آپاتان» دیده می‌شود، در شرق و غرب نیز بعد از حیاط اصلی، تمام روستا تا فاصلهٔ چند کیلومتری بعد از آن مشاهده می‌شود و بالاخره در قسمت جنوبی بناهای مخصوصی وجود دارد که به آن‌ها اشاره خواهیم کرد. بعد از این بناها باغ «دلارام» که سرسبزترین و معروف‌ترین باغ مناطق اطراف بوده و همچنین زمین‌های کشاورزی مردم عادی و نهایتاً کوه‌های کم ارتفاع صخره‌ای که رودخانهٔ فصلی «روتک» از آن می‌گذرد، دیده می‌شود.
کلا، از خشت خام ساخته شده و ملاطی که در آن استفاده شده با تخم گیاه «توتری» ـ که بسیار ریز می‌باشد و خاصیت چسبندگی فوق‌العاده‌ای دارد و احتمالاً از کوه‌های اطراف آورده می‌شده ـ، مخلوط شده که به استحکام و پایداری آن در برابر باران‌های تابستانی شدید منطقه و حتی زمین لرزه‌هایی که اتفاق افتاده، یاری رسانده‌است. البته نقش دیوارهای قطور یک متری و چوب تنهٔ بسیار محکم نخل که برای سقف استفاده شده را جهت استحکام آن نمی‌توان نادیده گرفت.
در باب امنیت قلعه، «تیرکش»‌های موجود در تمام قسمت‌های قلعه اعم از دیوارهای حیاط، بنای قلعه در طبقه‌های اول و دوم و حتی مکان‌های خاصی که مخصوص این کار جهت دیده بانی تعبیه شده، توجه انسان را به خود جلب می‌کند.
این تیرکش‌ها در دیوارهای ضخیم، راه باریکی را به صورت کمانی طی می‌کند تا جهت قرار دادن لولهٔ تفنگ و دید مناسب جهت شلیک مناسب باشد و از طرفی امنیت تیرانداز تا حدی تأمین شود. جالب اینکه تعداد این تیرکش‌ها بسیار زیاد است و جهت آن‌ها به طرف مکان‌های حساس است. مثلاً از بالای طبقهٔ دوم، به حیاط طبقهٔ اول و حتی از بالای سقف طبقهٔ دوم مستقیماً تیرکش‌هایی به سوی حیاط و در ورودی اصلی قلعه وجود دارد. سوراخ‌هایی که در نمای بیرونی قلعه در بالای برجک، دو طرف آن و همچنین کنار پنجره‌های برجک که مجموعاً هفت عدد می‌باشند، نمونه‌ای از این تیرکش‌ها هستند که ماهرانه در جای جای قلعه تعبیه شده‌اند.
بناهای زیادی دورا دور حیاط قلعه قرار دارند. این بناها که اغلب در دوطبقه بنا شده‌اند، شامل اتاق‌هایی متنوع و برای کاربردهای مختلف طراحی شده‌اند. اتاقجهای اقوام نزدیک حاکم، پیشکاران و غلامان شاه، انبار، مکان‌هایی که به منظور نگهداری از حیوانات اهلی که برای سوارکاری استفاده می‌شد و همچنین زندان جزئی از این مجموعه هستند. ارتفاع دیوار بیرونی این اتاق‌ها از بیرون قلعه حدود ۶متر می‌باشد. طول دیوار که کلا را محصور نموده‌است، ۴۸متر جنوبی و ۲۷متر شرقی است.
بناهای اطراف کلا (قلعه)
همچنان که قبلاً اشاره شد، در جنوب قلعه (بیرون از حیاط اصلی) بناهای خاصی وجود دارد که بیشتر در مورد آن‌ها خواهیم گفت. تنها ورودی و خروجی قلعه که در قسمت جنوب واقع است، بعد از طی کمتر از ۲۰۰ متر مستقیماً به باغ مخصوص و بزرگ معروف حکام آن زمان منتهی می‌شود که اکنون حتی نخل‌های مقاوم آن خشکیده‌اند چه برسد به دیگر اشجار و نباتات! در جنوب شرقی قلعه، اکنون بنای خاصی وجود ندارد اما به گفتهٔ شواهد محلی، انبار بزرگی در این مکان جهت مصارف گوناگون از قبیل جمع‌آوری مالیات و… وجود داشته‌است. پایین‌تر، مسجد جامع قدیم روستاست که به دستور عالم فرزانه و مصلح روستا مولانا رحیم بخش (رح) در نیم قرن اخیر و در سال۱۳۵۳ بنا شده‌است.
و اما در جنوب غربی قلعه، ابتدا مسجدی موسوم به مسجد «ملا دینار» وجود دارد که به همراه مسجد ملاشکرا… از قدیم‌ترین مساجد سب‌اند. کمی پایین‌تر و در سمت جنوب، گنبدی دیده می‌شود که از آن به گنبد «حضرت حاج صاحب غوث» یاد می‌شود. در سمت شرقی و خارج گنبد، دو مقبرهٔ خاکی دیگر مشاهده می‌شود که مربوط به «ابوالفتح خان» برادر محمدشاه و «نوربی بی» دختر محمدشاه (آخرین حاکم قلعه) می‌باشند. گفته می‌شود که گنبد مذکور متعلق به عبدالرحیم جامی نوهٔ شاعر و عارف معروف «عبدالرحمن جامی» می‌باشد.
گویا عبدالرحیم به دلیل ارتباط معنوی (پیر و مریدی) با پدر ملا محمد مرشد از تربت جام به بلوچستان مسافرت می‌کند. چند سالی در جالق روزگار می‌گذراند، سال‌هایی نیز در هیدوچ اقامت می‌گزیند و هنگام مرض موت به شاگردان خود «ملا رحمت بن مير پردل خان رند دگارانی » و «ملا حبیب بن ملا رحمت رند دگارانی » وصیت می‌کند که وقتی از دنیا رفتم مرا بر مرکب خود سوار کنید، هر جا شب آنجا توقف کرد، مرا در همان‌جا دفن کنید. الاغ به طرف سب در حرکت است؛ در راه هنگام نماز عصر، حوالی روستای چدرگ می‌ایستد؛ سایه را اندازه می‌گیرند؛ هنگام نماز است!
نهایتاً الاغ حرکت می‌کند و جایی که اکنون در آنجا دفن است، میجایستد و تکفین و تدفین او صورت می‌گیرد. به دستور حاکم وقت بنایی ساخته می‌شود. گویا بعدها توسط «غلامرسول خان»، و توسط «استا حسن اطریشی» بنا تجدید می‌شود که البته بنای کنونی بنای ثانویه نیست و یک بار توسط طلاب علوم دینی به علت انجام اعمالی که با شرع اهلسنت سازگار نیست (از جمله نذر و نیاز و …)، تخریب شده و بنای کنونی بعدها توسط دولت جمهوری اسلامی ساخته شده‌است.
مقبرهٔ حضرت ملا محمد مرشد و ملاحسن حضرت در روستایی به نام محمدی که به یمن او به این نام مسما شده‌است، می‌باشد. جالب توجه‌است که بعدها بین حضرت ملا محمد مرشد و حضرت عبدالرحیم رابطهٔ سببی ایجاد می‌شود. مورد قابل ذکر دیگر این که طایفهٔ «صاحب»‌ها در دهک، گْوَرناگان و … خود را از اعقاب این بزگواران می‌دانند.
درخت کهن‌سال و تنومند «سول» واقع در قسمت انتهایی سب -که از آن به سولان یاد می‌شود-، از دیگر جاذبه‌های طبیعی و گردش گری است. این سول، سال‌ها پیش به علت ارتفاع زیاد و بر اثر طوفان کنده شده‌است و اکنون تنهٔ قطور آن در محل وجود دارد.
گفتنی است این نوع سرو کوهی با نام علمی "juniperus"، به صورت معدود و پراکنده در خاک بلوچستان وجود دارد. شاخه‌های آن به صورت مارپیچ رشد می‌کنند و این باعث زیبایی دو چندان آن شده‌است. این نوع سرو در سرجو و ناهوگِ سراوان و همچنین در سنگان و دهپابید خاش مشاهده شده‌است. جالب این که هیچ‌یک از لحاظ تنومندی و قطر به اندازهٔ سول سب نمی‌رسند.
حکام قلعه
در دوران مختلف این قلعه توسط حاکمان مکران، به قلمروشان اضافه می شد. در برخی مراحل توسط خود حاکم و در برخی مراحل توسط والی انتخاب شده.
حکام قلعه از سلسله بلیدئی
والی ھایی كه توسط حاكمان بليدئی انتخاب شده بودند.
سکوگهل
شهر سکوگهل در ناحیه شهری همئرو در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۲۱۸٫۷ نفر است.
قلعه سیب سوران
حكم كردن قلعه توسط اميران خاندان رند دگارانی
پس از بين رفتن حكومت ملوک هوت و تنازل از قلعه ، اين قلعه توسط كنفدراسيون ازد مكران ( رند دگارانی بليدئی بوسعيدی ) و در هر مقطع از زمان يک نفر از اين كنفدراسيون قبيله ای انتخاب ميشد که به ترتیب زیر می باشند:
۱-میر عاشق خان بن میر عالی بن میر آدینگ رند دگارانی
۲-میر ابراهیم خان بن میر عبدالله بن میر آدینگ رند دگارانی
۳-میر الله داد بن میر عاشق خان بن میر عالی رند دگارانی
۴-میر درواست شاه بن میر دادشاه بن میر حسین شاه بن میر سمه خان رند دگارانی
۵-میر واجه داد خان بن میر عاشق خان بن میر عالی رند دگارانی
۷-میر رحمت خان بن میر درواست شاه بن میر دادشاه رند دگارانی
در زمان حکم میر رحمت خان که مصادف شد با روی کار آمدن حکومت گیچکی مناطق تحت حکم قبیله رند دگارانی مانند کلگ و کایی، اپسی کهن،گیاب،تگران،مند و سیب به ایشان واگذار شد و غلام محمد روزی به عنوان والی کلگ و کایی و تگران،شیرمحمد کلملی خان به عنوان والی بلو و اپسی کهن، ملک دینار خان دوم گیچکی به عنوان حاکم قلعه سیب انتخاب شدند و مردم قبیله رند دگارانی به مناطق جدید از جمله: پیشین،هیدوچ،زیارت(هیدوچ)، بم پشت و بندر جاسک مستوطن شدند و حکم مستقلی را شروع کردند.
اما با این حال قسمتی از قلعه سیب و اراضی متعلق به قبیله رند دگارانی دست این خاندان ماند و مستقل از حکام گیچکی که امروزه به میرمراد زهی مشهورند بر مناطق تحت تصرف خود حکم راندند.
حکام قبیله رند دگارانی در سیب در زمان حکم گیچکی:
۱-میر دادشاه گنگزار خان بن میر پردل خان بن میر رحمت خان رند دگارانی
۲-میر میرک بن میر محمد عاشق گنگزار بن میر میرک کبیر رند دگارانی
۳-میر غلام محمد بن میر محمد عاشق بن میر میرک کبیر رند دگارانی
۴-میر ملوک شاه بن میر میرک بن میر محمد عاشق گنگزار رند دگارانی (زمان ایشان قبیله رند دگارانی کامل از قلعه تنازل کردند.)
معرفی شهر سیب
این شهر از مرکز شهرستان سیب و سوران تنها ۷کیلومتر فاصله دارد که به جرأت می‌توان گفت مهم‌ترین علت بی‌توجهی به شهر سیب، همین فاصلهٔ کم بوده‌است.
موضوع دیگر در ارتباط با منطقه افول کشاورزی محدود منطقه -که اکنون منحصر به نخل می‌شود-، است که دلیل آن افت سطح آب‌های زیرزمینی در سال‌های اخیر است که به سیاست‌های غلط آبی اجرا شده در منطقهٔ موسوم به «چاهان» است که در غرب سوران قرار دارد. به علت کاهش ارتفاع از غرب به شرق، جهت سفره‌های آبی نیز به این جهت است. گفتنی ست در منطقهٔ چاهان که تنها حدود ۲۰ کیلومتر وسعت دارد، در دههٔ ۶۰ تنها با توجه به حاصلخیز بودن منطقه و بدون توجه به فاکتورهای دیگر از قبیل میزان بارندگی، نوع خاص خشک آب و هوا و…، بیش از ۴۶۰ حلقه چاه عمیق! جهت کشاورزی توسط دولت حفر شده که هنوز هم برداشت‌های بی‌رویه و بدون توجه به واقعیت‌های موجود، ادامه دارد و جالب اینکه محصولات عمدهٔ آن‌ها هندوانه، خربزه و نباتاتی است که احتیاج به آب فراوان دارند! که نتیجهٔ آن این بوده که به‌طور متوسط سالانه۸/۱ متر آب سفرهجهای زیرزمینی افت داشته‌اند و منطقه‌ای مانند سب را که علت نام‌گذاری این نام بر روستا فراوانی آب و چشمه بوده، در مدت زمان کمتر از ۲۰ سال چنان تحت تأثیر قرار داده که عمق چاه‌ها را برای دسترسی به آب به بیش از ۳۵ متر رسانده است! بدیهی است این مسئله اگر توسط صاحبان امر چاره اندیشی نشود، برای کل منطقه و شهرستان فاجعه‌ای به بار خواهد آورد که حل آن غیرممکن خواهد شد؛ بنابراین باید از اولویت‌های کاری والیان امر قرار گیرد.
اما در ارتباط با قلعه خوش بختانه در سال‌های اخیر توجهات بیشتری نسبت به این اثر شده‌است و فعالیت‌هایی صورت گرفته؛ از جمله کاهگل کردن سطح بنای اصلی و تعمیر بناهای درون حیاط قلعه و… البته برخی سهل انگاری‌های جبران‌ناپذیری نیز در حین کار صورت گرفته‌است. به‌طور مثال برای تمام در و پنجره‌های اتاق‌های قلعه، در چوبی خریداری شده و قطعاً این عمل با صرف هزینهٔ فراوان انجام شده‌است اما متأسفانه این درها و پنجره‌ها هیچ گونه شباهتی با نمونهٔ اصلی خود که مزین به انواع کنده کاری‌ها بوده‌اند، ندارند.
بسیاری اوقات، گردش گران با درهای بستهٔ قلعه روبه رو می‌شوند.
پدیده بلوری‌زاده
پدیده بلوری‌زاده (زادهٔ ۹ دی ۱۳۵۳ در تهران ) ورزشکار سابق رشته‌های شنا، دو و میدانی و والیبال و مربی و مدرس بین‌المللی بخش پرش‌های دو و میدانی اهل ایران است. بلوری‌زاده که دارای مدرک کارشناسی ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی است، در سال ۱۳۸۲ ورزشکار برگزیده زن ایران و در سال ۱۳۸۰ یکی از ده ورزشکار برتر ایران انتخاب شد. وی در لیگ سال ۱۳۹۱ به عنوان مربی بدنساز تیم دانشگاه آزاد قهرمان لیگ بسکتبال زنان ایران شد.
دو و میدانی
بلوری‌زاده در حال حاضر رکورددار رشته‌های پنجگانه، هفتگانه و ۶۰ متر با مانع ایران است و در سال ۱۳۷۵ رکورد مریم صدارتی در پرش ارتفاع زنان ایران را با حد نصاب ۱٫۶۴ متر پس از ۲۳ سال شکسته بود. بلوری‌زاده در ۳ دوره مسابقات بازی‌های کشورهای اسلامی (۱۹۹۳، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱) موفق به کسب ۴ مدال طلا در رشته‌های پنجگانه، ۶۰ متر با مانع و پرش ارتفاع و ۴ در ۲۰۰ متر امدادی شده‌است.
والیبال
وی در سال ۱۳۷۹ در لیگ دسته یک والیبال ایران به عنوان عضوی از باشگاه والیبال هما تهران، به عنوان قهرمانی کشور رسید. بعلاوه وی به مقام قهرمانی لیگ والیبال زنان کشور در لیگ ۱۳۷۸، لیگ ۱۳۸۰، لیگ ۱۳۸۴ و لیگ ۱۳۸۳، و مقام نایب قهرمانی در لیگ ۱۳۸۵ و لیگ ۱۳۸۶ دست یافته است.
بلوری‌زاده همچنین از سال ۱۳۷۲ بازیکن و سپس کاپیتان تیم ملی والیبال زنان ایران بود. از افتخارات والیبالی وی می‌توان به مقام دوم اولین دوره مسابقات دانشجویان اسلامی ۱۹۹۳، مقام دوم دومین دوره مسابقات کشورهای اسلامی ۱۹۹۷، مقام دوم سومین دوره مسابقات کشورهای اسلامی ۲۰۰۱ نام برد.
کنیز (ابهام‌زدایی)
کنیز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دانیلا مرندوکا
دانیلا مرندوکا ژیمناست زادهٔ June 17, 1976 میلادی اهل کشور رومانی است.
رندی جکسون (خواننده)
راندال داریوس "رندی" جکسون (زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۵۶) که با نام رندی جکسون شناخته می‌شود، بیسیست، خواننده و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است که بیشتر او را به‌عنوان یکی از داوران برنامهٔ آمریکن آیدل و یکی از تهیه‌کنندگان مسابقهٔ رقص ام‌تی‌وی آمریکا می‌شناسند. وی در برنامه‌های رادیویی نیز شرکت داشته و یکی از مهمترین برنامه‌های وی در رادیو "Randy Jackson's Hit List" نام داشت. جکسون برندهٔ جایزهٔ گرمی برای بهترین تهیه‌کنندگی را به خود اختصاص داده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مردان سول اشاره کرد.
پیکان اکرز، تگزاس
پیکان اکرز (به انگلیسی: Pecan Acres) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. پیکان اکرز ۵۴٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۹۹ نفر جمعیت دارد و ۲۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جانی تری گوین
جانی تری گوین (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۷۴)، بازیگر ویتنامی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم طلسم الا، حس هفتم اشاره کرد.
ایگناسیو سانچز مخیاس
ایگناسیو سانچز مِخیاس (زاده: ۶ ژوئن ۱۸۹۱م، سویا – درگذشت: ۱۳ اوت ۱۹۳۴م، مادرید) یک ماتادور اسپانیایی بود.
اوایل زندگی
سانچز مخیاس در سال ۱۹۸۱م. در خیابان نخلِ سویا، نزد پزشکی ثروتمند به دنیا آمد. در دههٔ ۱۹۱۰م. او با خوزه «خوسلیتو» گومز اورتگا (گاوباز آینده) دوست صمیمی شد که بعدها با خواهرش ازدواج کرد. در نوجوانی با کشتی عازم آمریکای شمالی شد، و در سال ۱۹۱۰م. به عنوان یک ماتادور در مورلیا شروع به کار کرد.
ماتادور د توروس
او در سپتامبر ۱۹۱۳م به اسپانیا بازگشت و در مادرید به میدان رفت، در ۲۱ ژوئن ۱۹۱۴م. هم در زادگاهش سویا به میدان رفت، و در یک مبارزه گاوبازی استخوان رانش شکست و برای سال‌ها او را از گاوبازی دور کرد.
سانچز مخیاس اولین گاوبازی خو به سبک اسپانیایی را در مادرید انجام داد، همچنین در سال ۱۹۱۹م. اولین مبارزهٔ خود در بارسلونا را به همراه خوسلیتو و خوان بلمونته گارسیا انجام داد. و نقش جایگزین او در آوریل ۱۹۲۰م. در مادرید بر عهده گرفت. او در سال ۱۹۲۰م. در بیش از ۱۰۰ مبارزه حضور یافت، اگرچه دو گورینگ اضافی او را از انجام تمام برنامه‌های برنامه‌ریزی شده بازداشت.
در ۱۶ مه ۱۹۲۰ در میدان گاوبازی شهرستان تالاورا، سانچز مخیاس در حال تعویض با خوسلیتو بود که برادر همسرش مورد حمله گاو نر قرار گرفت. سانچز مخیاس گاو نر را کشت ولی خوسلیتو به بیمارستان منتقل شد و بعداً در آنجا مرد. عکسی از سانچز مخیاس در کنار جسد خوسلیتو منتشر شد، که بسیار پربازدید شد.
بازنشستگی
سانچز مخیاس در سال ۱۹۲۷م. از گاوبازی بازنشسته شد. او در سال تحصیلی ۱۹۲۸–۱۹۲۹م، و در سی و هشت سالگی در مؤسسه آموزشی «لا رابیدا» در هوئلوا ثبت نام کرد، و تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی به پایان رساند. در ۲۵ می ۱۹۲۸م، او به عنوان دوازدهمین رئیس باشگاه رئال بتیس انتخاب شد و تا ۲ سپتامبر ۱۹۲۹م. در سمت خود باقی ماند. او همچنین حامی نسل '۲۷ شد که برخی از اعضای آن از طرفداران واقعی گاوبازی و کارشناسان گاوبازی بودند.
بازگشت به گاوبازی
در سال ۱۹۳۴م. سانچز مخیاس به گاوبازی بازگشت. و در آگوست همان سال، به عنوان جایگزین دومینگو اورتگا در مانزاناس شد، و از ناحیه ران راست آسیب دید. او اجازه نداد که پزشک محلی او را عمل کند و خواستار بازگشت به مادرید شد. سانچز با آمبولانس به مادرید منتقل شد، و دو روز بعد به قانقاریا مبتلا شد و درگذشت.
میراث
خیابانی در بازار آوریل، سویا، به نام او نامگذاری شده‌است. او همچنین سوژه چندین فیلم مستند بوده‌است.
کواران
کواران ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ژیمناستیک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴
ژیمناستیک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ نام رویداد ورزش ژیمناستیک در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۰۴ برگزار شد. این مسابقات از ۱۱ بخش تشکیل شده بود که همگی برای مردان بود.
کشورهای شرکت کننده
۱۱۹ ورزشکار از ۳ کشور به رقابت با یک دیگر پرداختند.
کوارتت (ابهام‌زدایی)
کوارتت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
محمدمحسن ربانی
محمدمحسن ربانی (زادهٔ ۲۹ فروردین ۱۳۶۲ در قم) ورزشکار پرش با نیزهٔ اهل ایران است. ربانی رکورددار پرش با نیزهٔ ایران با ۵٫۳۶ متر (تهران، ۱۳۸۸) و قهرمان مسابقات قهرمانی دوومیدانی آسیا (اُمان، ۲۰۰۷) است. در حال حاضر به مربیگری تخصصی پرش بانیزه می پردازد.
سیاهدول علیا
جمعیت
این روستا در دهستان قلعه مظفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
باربارا دکس
باربارا دکس (زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۷۴) خواننده بلژیکی است.
کوانز
کوانز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آنومالی دیزج تکیه ۱
آنومالی دیزج تکیه ۱ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر اشنویه استان آذربایجان غربی قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است. در این اندیس، پاراژنز‌های سینابر، بروشانتیت یافت می‌شوند.
تپه ضیاءآباد ۱
تپه ضیاءآباد ۱ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش ضیاءآباد، مجاور بلوار ورودی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گمینا بانگه
گمینا بانگه یک گمینا در لهستان است که در شهرستان گرفینو واقع شده‌است. گمینا بانگه ۲۰۵٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
پایگاه‌های موشکی زیرزمینی ایران
پایگاه‌های موشکی زیرزمینی ایران که در اکثر استانهای ایران به ویژه استان کرمان و سیستان و بلوچستان و در عمق ۵۰۰ متری زمین قرار دارند، برای اولین بار در ایران، در تاریخ ۲۲ مهرماه ۱۳۹۴ در صدا و سیما توسط امیرعلی حاجی زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران رونمایی شد. این تصاویر سه روز پس از آزمایش موشک دور بردی توسط ایران منتشر شدند که ایالات متحده آمریکا آن را ناقض قطعنامه شورای امنیت می‌داند.
کوبیدن بر در بهشت (ابهام‌زدایی)
کوبیدن بر در بهشت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چیائو یا
چیائو یا ژیمناست زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۷۷ میلادی اهل کشور چین است.
ویتلاندا
ویتلاندا ۲ (به سوئدی: Vetlanda) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در Vetlanda Municipality واقع شده‌است. ویتلاندا ۲ ۱۰٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۰۵۰ نفر جمعیت دارد.
فرهنگ مردم هواشناسی
فرهنگ مردم هواشناسی ، مجموعه‌ای از فولکلور غیررسمی مربوط به پیش‌بینی آب و هوا و معنای بزرگ‌تر آن است.
امروزه بیشتر اطلاعات هواشناسی را می‌توان در ضرب‌المثل‌ها یافت. با این حال، بسیاری از فانتزی‌های هواشناسی هنوز در تقویم فصلی امروزی رایج است، با ذکر روزهای سالانه قدیسان، گذشت ماه‌ها و پیش‌بینی‌های آب و هوا که از رفتار جانوران انجام می‌شود. ایجاد نشانه‌های نجومی در اساطیر بابلی را نیز می‌توان به مطالعه ستارگان و ارتباط آن با علم هواشناسی نسبت داد.
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۹۱
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۹۱، رقابت پایانی جام حذفی فوتبال انگلستان در سال ۱۹۹۱ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال تاتنهام و باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شده‌است.
کوتک
کوتک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۹۱
این مسابقه که در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۹۱ انجام شده‌است با نتیجه ۲ بر ۱ به سود تیم باشگاه فوتبال تاتنهام به پایان رسید.
فرهنگ مردم هواشناسی
واژۀ لور (lore) به معنی فرهنگ و دانش بومی و سنتی مردم است.
دوربینی
دوربینی یکی از عیوب انکساری چشم و به معنی این است که چشم بیمار در دیدن اشیای نزدیک دچار اشکال باشد.
حدود ۲۵٪ افراد جامعه دچار این مشکل می‌شوند و این افراد اشیا دور را بهتر از اشیا نزدیک میبینند.
دوربینی اغلب به دلیل کم بودن تحدب قرنیه چشم یا کوچکتر بودن کرهٔ چشم این افراد نسل به حالت عادی بوده که نقطه کانونی عدسی روی شبکیه قرار نمی‌گیرد و در پشت آن تشکیل می‌شود.وفرد مجبوراست سرش را از اجسام دور کرده تا تصویر روی شبکیه بیفتد
اصلاح دید
اصلاح دید با به کاربردن عینک با عدسی محدب یا همگرا است. گاه از لنز تماسی مثبت نیز استفاده می‌شود. درمان جدیدتر جراحی قرنیه با لیزر است.
شمارهٔ عینک افراد دوربین مثبت است و هرچه چشم ضعیف‌تر باشد شماره بالاتر خواهد بود.
جستارهای وابسته
عیوب انکساری چشم
فالکون میسا، تگراس
فالکون میسا (به انگلیسی: Falcon Mesa) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان زاپاتا، تگزاس واقع شده‌است. فالکون میسا ۴۰۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ونس برند
فرودگاه ونس برند   یک فرودگاه همگانی   است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۴۶۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۵۴۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
بیگ سور
بیگ سور یک شهر ساحلی با جمعیت پراکنده است که در کالیفرنیا واقع است و کوههای سانتالوسیا در این شهر قرار دارد.
منابع
[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Big_Sur&oldid=412973371%20 Big Sur ]
کروین پینروآ
کروین پینروآ (Kervin Piñerua) (زاده ۲۱ فوریه ۱۹۹۱) بازیکن والیبال اهل ونزوئلا عضو تیم ملی والیبال ونزوئلا و باشگاه میراندا است. کروین فعالیت ورزشی خود را با بیسبال و رقابت در دو و میدانی در سنین پایین آغاز نمود و توسط مادر خود متقاعد شد که به والیبال بپردازد و در سن ۱۸ سالگی به تیم ملی جوانان ونزوئلا دعوت شد. او در سال ۲۰۱۱ بازی‌های جام ملت‌های آمریکای جنوبی به عنوان بهترین زننده سرویس انتخاب شد و در قهرمانی جهان ۲۰۱۴ نیز خوش درخشید.وی در سن ۲۵ سالگی، بر اثر عارضه قلبی درگذشت.
کارا ام‌بوج
سرین مودو کارا ام‌بوج (Serigne Modou Kara Mbodj؛ زادهٔ November 11, 1989) بازیکن فوتبال اهل سنگال است.
مسجد نگارا
مسجد نِگارا، یا مسجد ملی مالزی،  از مساجد شهر کوالالامپور پایتخت مالزی است.
کارا ام‌بوج
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به خنک، اندرلشت و نانت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده‌است.
مسجد نگارا
این مسجد در ۱۹۶۵ تأسیس شد اما اخیراً بازسازی‌هایی در آن صورت گرفت و کاشی‌های مرمر و حوضچه‌های زیبا و منارهٔ جدید ۷۳ متری به شکوه آن افزوده‌است.
سقف این مسجد به صورت ستاره‌ای ۱۸ پر به نشانهٔ ۱۳ ایالت مالزی و پنج اصل دین اسلام طراحی شده‌است.
در نزدیکی این مسجد آرامگاه بزرگان مالزی به نام مقام پهلوان قرار دارد.
کوچ‌نشین‌ها
کوچ‌نشین‌ها ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مکان‌های فرعی در سرزمین میانه
در رشته‌افسانهٔ تالکین اشارهٔ زیادی به نام مکان‌های مختلف شده‌است. بعضی از آن‌ها در زیر شرح داده شده‌اند:
آرگونات
پیکرهٔ سنگی الندیل و آناریون که از ستون‌های عظیمی در دو طرف رود آندوئین و ورودی دریاچه نن‌هیتوئل در حوالی سال ۱۲۴۰ دوران سوم به دستور رومنداکیل دوم ساخته شدند. این دو مجسمهٔ عظیم نشانه‌ای برای شروع مرزهای شمالی گاندور بودند و نشان‌دهندهٔ این که دشمنان گاندور بیش از این نمی‌توانند جلو بیایند.
هر دو مجسمه با کلاه خود و تاجی بر سر و تبرزینی در دست راست ساخته شده‌اند و دست چپ خود را به شکل هشدار به سمت دشمنان گاندور بالا آورده‌اند.
آنها همچنین به نام‌های دروازهٔ شاهان و ستون‌های شاهان نیز معروف بودند.
آمون‌هن
در کتاب یاران حلقه، یاران حلقه از لوتلورین توسط آندوئین به جنوب سفر کردند ولی گروه در این بلندی‌ها از هم جدا شدند: بورومیر در نظر داشت که حلقه را از فرودو تصاحب کند ولی فرودو فرار کرد، بورومیر کمی بعد از آن در راه دفاع از مری و پی‌پین توسط اورک‌های سارومان که برای دستگیری فرودو آمده بودند کشته شد. فرودو پس از فرار از دست برومیر بر روی جایگاه بینایی نشست و همان‌طور که حلقه را در دست داشت توانست اتفاقاتی را که صدها مایل آنطرف تر در جریان بود ببیند. از آمون‌هن فرودو و سام سفر خود را به شرق آندوئین ادامه دادند و مری و پرگرین توک نیز که اسیر اورک‌ها بودند به سمت آیزنگارد برده می‌شدند. این عمل اورک‌ها باعث جدایی یاران حلقه شد.
آمون‌لائو
تپهٔ گوش، تپه‌ای واقع در ساحل شرقی رود آندوئین و جنوب دریاچهٔ نن‌هیتوئل بالاتر از آبشار رائوروس. این قله یکی از سه بلندی در آبشار رائوروش بود و آمون‌هن تپهٔ قرینه‌اش در ساحل غربی بود. در بین آن‌ها و در مرکز آبشار رائوروس جزیرهٔ تول براندیر سربرآورده که هیچ‌کس بر روی آن قدم نگذاشته‌است.
اگرچه زمانی آمون‌لائو در شمال مرزهای گاندور قرار داشت و جایگاهی همچون آمون‌هن در آن‌جا نیز وجود داشت (احتمالاً به نام جایگاه شنوایی) ولی در اتفاقات دوران جنگ حلقه از آن نامی برده نشده چرا که مدت‌ها قبل این سرزمین‌ها از زیر تسلط گاندور بیرون آمده و تحت کنترل سائورون بودند.
آندرات
قسمتی از راه سبز یا جادهٔ شمالی-جنوبی که بلندی‌های گورپشته در غربش و بلندی‌های جنوبی در شرقش قرار دارند. آن‌سوتر از آندرات جاده با جادهٔ بزرگ شرق تقاطع می‌یابد، جایی در غرب دروازهٔ بری.
عباس‌آباد (قلعه مظفری)
عباس‌آباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
مکان‌های فرعی در سرزمین میانه
آندرات
وقتی نازگول از موردور برای جستجوی حلقه یگانه به شایر آمدند رهبر آن‌ها ویچ‌کینگ در آندرات اردو زد. در ضیمیمهٔ کتاب بازگشت شاه آمده‌است که احتمالاً ویچ‌کینگ در مدت توقفش در آنجا موجودات گورپشته را از خواب بیدار کرده.
عباس‌آباد (قلعه مظفری)
جمعیت
این روستا در دهستان قلعه مظفری قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۸ نفر (۵۹ خانوار) بوده‌است.
مکان‌های فرعی در سرزمین میانه
ادهلاند
بندر باستانی الف‌ها در گاندور واقع در جنوب محل اتصال رود مورتاند و رینگلو.
در یکی از نوشته‌های تالکین ادهلاند توسط الف‌های سینداری که از ویرانی بلریاند جان سالم به در برده و توسط سه کشتی کوچک به آنجا رسیده بودند ساخته شده‌است. در نسخهٔ دیگری آمده‌است که سرگردانان دوریاتی این بندر را ساخته‌اند. در هر دو نسخه آمده که هر دو گروه دانش ساخت کشتی داشتند، دانشی که در دوره نخست فقط در اختیار گیردان و قوم الفی فالاس بود. در نسخهٔ نهایی آمده‌است که ادهلاند توسط الف‌های ناندور معروف و برجسته شده‌است.
آمروت، ارباب لوتلورین، در سال ۱۹۸۱ دوران سوم حوالی ادهلاند هنگامی که در جستجوی عشقش نیمرودل بود، گم شد. تقریباً پس از آن همهٔ الف‌ها آنجا را به سمت غرب ترک کردند تا از سایه‌های سرزمین میانه به قلمروی قدسی آمان پناه ببرند. در زمان جنگ حلقه هیچ الفی در ادهلاند باقی نمانده بود و هنگامی که آنجا متروک شد به قلمروهای گاندور پیوست.
ارد وترین
اِرِد وترین یا «کوهستان سایه» رشته‌کوهایی در شمال سرزمین میانه در دوره نخست بود که در طول مرز آرد گالن در غرب امتداد داشت و سدی میان هیت‌لوم و بلریاند غربی به‌وجود می‌آورد.
رودهای بسیاری از این رشته‌کوه‌ها سرچشمه می‌گرفتند مثل ناروگ، تی‌گلین و سیریون. شرقی‌ترین نقطهٔ ارد وترین به حوالی اخوریات می‌رسید و دره‌ای پلکانی را شکل می‌داد که سیریون از آن می‌گذشت. ارد وترین پس از آمدن موج‌های بزرگ در پایان دوره نخست ناپدید شد، وقتی که والار تصمیم گرفتند شکل سرزمین میانه را تغییر دهند.
ارد لیتوی
ارد لیتوی یا کوه‌های خاکستر رشته کوه‌های شمال موردور بودند. از مورانون جایی که به افل دوات می‌رسد آغاز شده صدها مایل به سمت شرق ادامه می‌یابد. نام کوه‌های خاکستر به این دلیل انتخاب شده که این کوه‌ها در مسیر بادی بودند که خاکسترهای کوه هلاکت را حمل می‌کرد و بر روی این کوه‌ها می‌ریخت.
ارد لوین
اِرِد لوین یا کوه‌های آبی یا کوه‌های ماه یک رشته کوه بزرگ بود که مرز غربی ناحیهٔ بزرگ اریادور را تشکیل می‌دهد. در اصل بلریاند که خود ناحیه‌ای بزرگ بود در مرز غربی رشته کوه بود اما در پایان دوره نخست، بیشتر برلیاند نابود شده بود و تنها زمین‌های باقی‌مانده در غرب کوه‌های لیندون بود.
برخی از خاندان دورین که از بحران‌های تنهاکوه جان سالم به در برده بودند به رهبری تراین دوم در ۲۸۰۲ دورهٔ سوم، در جنوب ارد لوین ساکن شدند. تورین سپر بلوط هم پیش از آنکه برای اربور به پا خیزد در این منطقه زندگی می‌کرد. خواهرزاده‌های تورین، فیلی و کیلی و همچنین گیملی که نسبت دوری با آن‌ها داشت همگی در کوه‌های آبی به دنیا آمدند.
ارد میترین
ارد میترین یا کوهستان خاکستری رشته کوه‌های طویلی در شمال مرز رووانیون بود. رشته‌کوه‌های خاکستری بازماندهٔ دیوار ارد انگرین یا کوه‌های آهن بود که زمانی تمام مرز شمالی سرزمین میانه را درمی‌نوردید؛ ولی در آخر دوره نخست نابود شدند.
اسگیلیاث
نام شهری در سرزمین میانی و پایتخت قدیم گاندور است. این شهر توسط الندیل و پسرانش ایسیلدور و آناریون در پایان دورهٔ دوم بنیان گذاشته شد. اُسگیلیاث در دو سوی رود آندوئین قرار داشت. در جریان نزاع‌های داخلی اسگیلیاث سوخت و پالانتیر آن گم شد. پس از آن در ۱۶۴۰ دورهٔ سوم پایتخت به میناس آنور منتقل شد و این رویداد شروع سقوط اسگیلیاث بود. در ۲۴۷۵ دورهٔ سوم پس از یورش اورک‌های موردور شهر نیمه ویران کاملاً رها شد و پل بزرگ آن نابود شد. اما برومیر از گاندور، اورک‌ها را به عقب راند.
الوستیریون
بلندترین برج از سه برجی که بر روی تپه‌های برج قرار داشتند. گفته شده که این برج‌ها توسط گیل-گالاد، پادشاه بزرگ نولدور در سرزمین میانه، و به افتخار آمدن الندیل به سرزمین میانه پس از نابودی نومه‌نور، ساخته‌شد.
پس از آن الندیل تنها پلانتیری که توانایی نشان دادن غرب را داشت در این برج قرار داد. این پلانتیر بر خلاف شش پلانتیر دیگر توانایی برقراری ارتباط با دیگر پلانتیرها را نداشت و فقط غرب را نشان می‌داد. این پلانتیر بعدها به سنگ الندیل معروف گشت. این برج هزاران سال پس از مرگ گیل-گالاد و الندیل با نگهداری گیردان و الف‌های لیندون سالم ماند ولی پلانتیر آن توسط الروند و گروهی که همراه با او عازم قلمروی قدسی آمان بودند به والینور برده شد.
امین مویل
سرزمینی ناهموار و غیرقابل عبور در دو طرف نن‌هیتوئل. در کتاب دو برج، فرودو و سام سعی در گذر از امین مویل شرقی و رسیدن به دروازهٔ سیاه موردور را دارند ولی در آنجا گم می‌شوند تا اینکه گالوم آن‌ها را می‌یابد. پس از اصرار و تهدید زیاد گالوم قانع می‌شود که راه خروج از آنجا و باتلاق‌های مرگ را نشانشان دهد.
امین یول
(سینداری تپهٔ گرگ و میش) سرزمین‌های مرتفعی در شمال اریادور که به تپهٔ اون‌دیم نیز معروف است. این تپه‌ها حدود صد مایلی شمال شایر واقعند؛ در جنوبش شهر آنومیناس، اولین پایتخت آرنور، در کنار دریاچهٔ اون‌دیم قرار دارد. رود برندی‌واین از این دریاچه سرچشمه می‌گیرد همچنین رود لون نیز شاخه‌ای از این دریاچه دریافت می‌کند.
در دوران دوم هنگامی که نومه‌نوری‌ها برای اولین بار به سرزمین میانه بازگشتند، مردمانی از نوادگان اداین در تپه‌های امین یول زندگی می‌کردند. به همین دلیل نومه‌نوری‌ها مقرشان را در نزدیکی آن‌ها برپا کردند و این تپه‌ها بعداً به مرکز پادشاهی آرنور تبدیل شدند. پس از آمدن الندیل و نومه‌نوری‌های پناهنده، آن‌ها با مردمان نسل اداین و همچنین انسان‌های از نسل غیر از اداین (مثل مردمان بری) ترکیب شدند و مردمان آرنور را تشکیل دادند.
اورهولت
در زبان انگلیسی قدیم نامی بود که روهیریم به بخشی از فیرین‌هولت داده بودند. این نام به‌دلیل گرازهای وحشی‌ای که در آن منطقه زندگی می‌کردند به آن‌جا داده شده بود.
ایست بایت
تورفتگی وسیعی در جنوب شرقی جنگل میرک‌وود که به دلیل قطع درختان آن منطقه توسط مردمان شمالی ایجاد شده بود.
ایست فولد
بخشی از پادشاهی روهان که در شرق رود اسنوبورن و غرب آنورین در گاندور، واقع است. این سرزمین در شرق ادوراس قرار دارد.
بامفورلانگ
سرزمین زراعی دهقان ماگوت واقع در مرداب‌های شرق شایر. زمین باتلاقی آن‌جا برای ساخت خانه‌های هابیتی که معمولاً به صورت سوراخ هابیتی است مناسب نیست لذا مجبور به ساخت خانه بر روی زمینند. خود تالکین گفته‌است این نام از انگلیسی قدیم آمده و تقریباً به معنی زمین لوبیا است.
برج‌های دورین
برج‌هایی که بر فراز قلهٔ سلبدیل در بالای خزد-دوم قرار داشتند، جایی که گندالف، بلای جان دورین را شکست داد. تنها راه رسیدن به آنجا پلکانی دراز به نام پلکان بی‌پایان بود که از قعر معادن موریا آغاز می‌شد.
برج‌های نیش
همچنین به نام نیش‌های موردور نیز خوانده می‌شوند. دو برج که در دو طرف دروازهٔ سیاه موردودر قرار دارند که هرکدام نام مخصوص خود را دارند؛ کارچاست و نارچاست. این برج‌ها توسط مردان گاندور پس از شکست سائورون در دوران دوم ساخته شدند تا برای نگهبانی از ورودی موردور استفاده شوند ولی بعدها در دوران سوم توسط سائورون تسخیر شدند. برج‌ها حدود سال ۱۹۴۴ پس از شکست اوندوهر از ارابه‌سواران متروک و رها شدند ولی به نظر می‌رسد قبل از آن در آن‌جا نگهبانانی وجود داشته‌است.
در نوشته‌های تالکین مشخص نشده که کدام برج در کدام طرف مورانون قرار گرفته؛ ولی به نظر می‌رسد کارچاست در سمت شرقی و نارچاست در سمت غربی قرار داشته‌اند. کارچاست در سینداری به معنی «برج نیش» و نارچاست به معنی «برج آتش» است. برج‌ها در زمان جنگ حلقه همراه با نابودی سائورون و حلقهٔ یگانه نابود شدند. فروریزی آن‌ها در فیلم بازگشت شاه به کارگردانی پیتر جکسون نشان داده شده‌است.
تاربد
نام شهری در جنوب اریادور. در سینداری به معنای تقاطع جاده است و در اصل نام قلعه‌ای واقع در تقاطع جادهٔ باستانی شمالی-جنوبی با فنلاندز در سر گواتلو است. زمین‌های پیرامون تاربد هموار و باتلاقی است؛ جاده مایل‌ها بعد از گذرگاه در امتداد رودخانه امتداد پیدا کرده‌است.
تول براندیر
تخته‌سنگی جزیره‌گون در دریاچهٔ نن‌هیتوئل و در بالای آبشار رائوروس. در غرب با آمون‌هن و در شرق با آمون لائو هم‌مرز است. در روزهای پسین برج‌هایی که بر روی تپه‌های کنار این جزیره قرار داشتند برای گاندور بسیار ارزشمند بودند. اگرچه تاکنون هیچ‌کس قدم بر تول‌براندیر نگذاشته یا حداقل افسانه‌ها حاکی از آنند.
تپه‌های برج
مجموعه‌ای از تپه‌های شیب‌دار در غرب اریادور، که در سینداری امین براید خوانده می‌شوند. آن‌ها تقریباً در ۳۰ مایلی لنگرگاه‌های خاکستری قرار دارند و حدود ۵۰ مایلی غرب بلندی‌های سفید. بر روی این تپه‌ها برج‌های بلند الفی واقعند و بلندترین آن‌ها که الوستیریون نام دارد سنگ الندیل، یکی از پلانتیرها را در خود دارد.
این تپه‌ها مرز باستانی بین قلمروی الفی لیندون و پادشاهی آرنور را شکل می‌دهند و جاده قدیمی شرق که تا ریوندل ادامه دارد از بین آن‌ها می‌گذرد. در اوایل دوران چهارم، الانور گمجی و همسرش به تپه‌های برج نقل مکان کردند و شهر زیرتپه را در دامنه‌های شرقی تپه‌ها بوجود آوردند و به نگهبانان وست‌مارچ تبدیل شدند وقتی که شاه اله‌سار مرزهای شایر را به عنوان هدیه تا تپه‌های برج گسترش داد.
خاند
سرزمینی در جنوی شرقی موردور و شرق هاراد نزدیک.
خلنگ زارهای اتن
سرزمین‌های مرتفعی در غرب کوهستان مه‌آلود و شمال کولدفلز. آنجا میدان جنگ مردمان آزاد آرنور و آنگمار در دوران سوم بود، هنگامی که ویچ‌کینگ پس از شکست در جنگ فورنوست فرار کرد.
داگورلد
سرزمینی پهن و بی‌درخت بین امین مویل و کیریت گورگور. این نام در سینداری به معنی «دشت نبرد» است و به جنگ آخرین اتحاد برمی‌گردد که نبرد بین سپاه سائورون و سپاه متحد الف‌ها و انسان‌ها در آن مکان درگرفت. جنازهٔ کشته‌شدگان همان‌جا فاسد شدند و از بین رفتند ولی بخشی از آن سرزمین مردابی شد، باتلاق‌های مرگ، که تصویر کشته‌شدگان در آنجا دیده می‌شد.
بعداً در دوران سوم، داگورلد میدان بسیاری از نبردهای بین گاندور و ایسترلینگ‌ها بود، از جمله جنگ مورانون. جنگ‌های بیشمار طی هزاران سال باعث شده بود که این سرزمین به مکانی شوم و نحس تبدیل شود و جای جایش برکه‌هایی سمی و زمین‌های سوخته دیده می‌شد.
دروویت لائور
سرزمینی در غرب گاندور. این سرزمین هیچگاه بخشی از قلمروهای گاندور یا حتی پادشاهی دوباره متحد نبود. آنجا سرزمین بازماندگان [درواداین]، ساکنان اصلی ارد نیمراس، بود که پس از حملهٔ نومه‌نوری‌ها پراکنده شدند. شمال این سرزمین همچنین سکونت‌گاه [دونلندی‌ها] نیز شده بود، اگرچه از درواداین به خاطر استفاده از تیرهای زهری می‌ترسیدند.
دریاچه آبگین
دریاچه‌ای که زیر دروازهٔ خزد-دوم واقع است. این دریاچه را دورف‌ها خود خه‌لد-زارام می‌خواندند. بر اساس افسانه‌های مردمان دورین، دورین بی‌مرگ وقتی در کوه گونداباد (در شمال کوه‌های مه‌آلود) از خواب برخاست، سفری را به سمت جنوب آغازید ولی هنگامی که به این دریاچه رسید توقف کرد و در آن نگریست و تصویر تاج ستارگان را بر سر خود دید. سپس او خزد-دوم را در آن‌جا پیدا کرد.
در دوران جنگ حلقه، یاران حلقه پس از فرار از موریا از نزدیکی این دریاچه با عجله می‌گذشتند ولی گیملی حاضر نشد بدون نگاه کردن در دریاچه آنجا را ترک کند و فرودو و سام نیز او را تا ساحل دریاچه همراهی کردند و به داخل آن نگاه انداختند.
آنومالی دیزج تکیه ۲
آنومالی دیزج تکیه۲ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر اشنویه استان آذربایجان غربی قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است. در این اندیس، پاراژنز‌های سینابر، بروشانتیت یافت می‌شوند.
مکان‌های فرعی در سرزمین میانه
دورتانگ
(سینداری «ظلم سیاه») قلعه‌ای قدیمی در شمال موردور. آن در شمال افل دوات و در دامنهٔ آیزنمات قرار دارد. در اصل این قلعه توسط گاندوری‌ها پس از سقوط سائورون در انتهای دوران دوم ساخته شد ولی بعداً توسط نیروهای وی تسخیر شد.
دویموربرگ
قله‌ای در کوهستان سفید که در بالای درهٔ هارو قرار داشت. دون‌هارو که در بالای صخره‌هایی در دره‌های قسمت شرقی قرار داشت موازی کوه دویموربرگ بود. آن‌سوی دون‌هارو جنگلی از درخت کاج به‌نام دیملوت قرار داشت.
در داخل دیملوت درهٔ باریکی قرار داشت که راه به سمت دروازهٔ جادهٔ مردگان از آن می‌گذشت. این جاده از زیر دویموربرگ می‌گذشت و در دوران سوم توسط مردمان کوه‌نشین بسته شده بود تا هنگامی که آراگورن آن‌ها را از قسم خود رهایی بخشید.
دیپینگ کومب
دره‌ای امن در شمال کوهستان سفید که گودی هلم در آن واقع بود و قلعهٔ شاخ آواز در آن‌جا ساخته شده بود. آن‌جا محل نبرد شاخ آواز در طی جنگ حلقه بود.
دیل
شهر انسان‌ها در کنار رود کلدوین (رود روان)، بین تنها کوه و دریاچهٔ لانگ. حکمران آنجا تا قبل از نابودیش توسط اسماگ در سال ۲۷۷۰ دوران سوم، گیریون بود. پس از احیای پادشاهی زیر کوه توسط دورف‌ها، انسان‌ها نیز شروع به بازسازی شهر کردند.
دیل در طی جنگ حلقه توسط ایسترلینگ‌ها و موردور بار دیگر نابود شد. مردم شهر به اره‌بور عقب‌نشینی کردند و پناه بردند. در همان موقع و در نبرد دیل بود که شاه داین آهنین پا و براند شاه دیل کشته شدند. اگرچه پس از سقوط سائورون محاصره شکسته شد و دیل بار دیگر بازسازی شد ولی آنجا دیگر به شکوه و شهرت و قدرت قبلش بازنگشت و قسمتی از آن به خاطر ضعیف شدن دورف‌های همسایشان در اره‌بور بود.
دیمریل دیل
نامی که مردمان شمال در زبان خود به دره‌ای واقع در شرق خزد-دوم داده‌اند. این دره همچنین به نام‌های ناندوهیریون در سینداری و آزانول‌بیزار در زبان خوزدول خوانده می‌شود. نبردی خونین در آن‌جا در سال ۲۷۹۹ دوران سوم بین دورف‌ها و اورک‌های موریا درگرفت که در آن رهبر اورک‌ها آزوگ کشته شد. در ۲۹۸۹ بالین و یارانش در این دره با اورک‌هایی که جلوی آن‌ها را در سفر به معادن موریا گرفته بودند درگیر شدند. ۳۰ سال بعد یاران حلقه پس از ازدست دادن گندالف و فرار از موریا در آن دره اردوگاهی زدند. ویژگی این دره دریاچه‌ای صاف و تمیز همچون کریستال به‌نام دریاچهٔ آبگین بود که دورین اولین بار تصویر ستارگان را در آن دید. رود سیلورلود از این دره به سمت لورین می‌گذرد.
دیملوت
جنگلی از درخت کاج در دامنهٔ کوه دویموربرگ و بعد از دون‌هارو. معنی نام «بیشهٔ تاریک» است و راهی کهن در آن‌جا وجود دارد که به دروازهٔ جادهٔ مردگان ختم می‌شود. جادهٔ مردگان از زیر کوه دویموربرگ عبور می‌کند. در دوران سوم این جاده توسط مردگان دون‌هارو اشغال شده بود تا اینکه آراگورن آن‌ها را از قسمشان آزاد کرد.
سارن گبیر
منطقهٔ تپه‌ای غرب آبشار رائوروس در رود آندوئین.
سلبدیل
سلبدیل که در زبان خازدول، زیراک‌زیگیل خوانده می‌شود و ترجمهٔ انگلیسی آن سیلورتاین (نیش نقره‌ای) است یکی از سه قله‌ای است که در بالای شهر دورفی خزد-دوم در کوه‌های مه‌آلود واقع است. این قله غربی‌ترین قله نسبت به دوقلهٔ دیگر (کارادراس و فان‌اودی‌هول) است. برج دورین بر روی این قله واقع است، جایی که گندالف با بالروگ در نبرد قله جنگید.
فوروخل
فوروخل یا سرزمین مردمان برفی، نام قلمروی در انسان‌ها در شمال اریادور بود. این منطقه مشخصا اسم خود را از خلیج فوروخل که در شمال سکونت گاه‌هایشان بود گرفته بودند. مردمان برفی تیره‌ای از انسان‌ها بودند که در سرمای سخت بقایای کوه ارد انگرین که محتمل است مورگوت آن را ایجاد کرده باشد زندگی می‌کردند. این قوم یکی سرکرده مشهور داشت که آرودوی آخرین پادشاه آرتداین و جد آراگورن را که از دست پادشاه جادوگر آنگمار گریخته بود پناه داد. هنگامی که آرودوی آماده می‌شد تا با کشتی ای که گیردان برایش فرستاده بود به لیندون برود، وی به نشانه قدرشناسی، حلقه باراهیر را به سرکرده ایشان داد، ولی او به توصیه سرکرده مردم فوروخل که به او هشدار داده بود در این وقت به دریا نرود و دریا آرودوی را خواهد بلعید توجه نکرد. از سر تصادف پیشگویی سرکرده آدمهای فوروخل درست از آب درآمد و آرودوی در بله گایر به همراه دو پلان تیری مهم آنومیناس و آمون سول غرق شد.
کارراک
جزیرهٔ سنگی کوچکی در بالای رودخانهٔ آندوئین و در شمال راه باستانی. در فصل هفتم کتاب هابیت، گندالف می‌گوید که پلکانی که از پایین سنگ تا بخش هموار بالای آن رسیده‌است توسط بئورن ساخته شده و «کارراک» نامی است که بئورن بر آن نهاده.
کرین آمروت
تپهٔ آمروت جایی که گل‌های الانور رشد می‌کنند واقع در قلب لوتلورین است، آمروت پیش از اینکه گم شود در آن‌جا زندگی می‌کرد. اینجا مگانی بود که آراگورن و آرون با هم نامزد کردند و عهد بستند و آرون پس از مرگ آراگورن به آنجا رفت تا بمیرد.
کلدفلز
سرزمین‌هایی مرتفع در غرب کوهستان مه‌آلود و جنوب اتن‌مورز که توسط شاخهٔ شمالی رود بروئینن از آن‌ها جدا شده‌است.
کوه گرم
کوهی در شمال اریادور؛ مکان آن دقیقاً مشخص نیست ولی احتمالاً جایی در اتن مورس یا کوه‌های آنگمار قرار دارد یا جای دیگری در رشته‌کوه‌های خاکستری. اورک‌ها در آن‌جا ساکن بودند و یک بار نیز از آن‌جا به شایر حمله کردند.
کوه گونداباد
کوهی در مرزهای شمالی کوهستان مه‌آلود؛ قلعهٔ دورف‌ها و بعدها اورک‌ها.
بر اساس افسانه‌های دورف‌ها، دورین بی‌مرگ، یکی از آباء دورف‌ها در کوه گونداباد کمی پس از بیداری الف‌ها از خواب برخاست. از همین رو کوه گونداباد همیشه مکان مقدسی برای دورف‌ها بود.
در اواسط دوران دوم اورک‌ها به گونداباد حمله کردند و تا آخر دوران دوم، پس از سقوط سائورون و گم شدن حلقهٔ یگانه آنجا تحت اشغال آن‌ها بود. در دوران سوم این مکان بار دیگر توسط اورک‌های آنگمار به عنوان پایتخت اشغال شد و این دلیل تنفر دورف‌ها از آنگمار بود. پس از سقوط آنگمار گونداباد همچنان قلعهٔ اورک‌ها باقی‌ماند، حتی پس از جنگ دورف‌ها و اورک‌ها و متروک ماندن آن‌جا. سپاه اورک‌هایی که در جنگ پنج سپاه شرکت کرد، گفته شده از کوه‌ها آمدند.
کوه‌های موریا
سه قله‌ای که معادن موریا در زیر آن‌ها قرار داشت به کوه‌های موریا معروف بودند، کارادراس، سلبدیل و فان‌اودی‌هول. بدنهٔ اصلی شهر دورف‌ها در زیر سلبدیل قرار داشت.
در داستان ارباب حلقه‌ها، یاران حلقه تصمیم به گذر از کارادراس را داشتند ولی به خاطر برف شدید نتوانشتند از کوه عبور کنند و مجبور به عبور از معادن موریا شدند.
کوه‌های آنگمار
رشته‌کوه‌هایی در شمال سرزمین میانه که از کوه گونداباد (در مرز شمالی کوهستان مه‌آلود) به سمت غرب کشیده شده بودند. پادشاه جادوگر آنگمار این نام را بر این رشته‌کوه‌ها گذاشت. این کوه‌ها احتمالاً در دوران‌های مختلف محل زندگی اورک‌ها و هم دورف‌ها بوده‌است. پایتخت آنگمار، کارن-دوم، در دامنه‌های غربی کوه‌های آنگمار قرار داشت.
گپ روهان
گپ روهان یا رخنهٔ روهان گذرگاهی است در دنیای جان رونالد روئل تالکین. در کوه‌های مه‌آلود و کوه‌های سفید واقع بوده‌است.
در این گذرگاه رودخانه‌های ایزن و ادورن جریان دارند که مرز قلمرو پادشاهی روهان را شکل می‌دهند. پیشتر روهان به عنوان کلناردهون شناخته شده بود بنابراین گذرگاه به گذرگاه کلناردهون معروف بود. مثلث تشکیل شده از رودخانه‌های ایزن و ادورن و کوه‌های سفید منطقه‌ای مورد اختلاف روهیریم و دانلندینگز بود. جادهٔ بزرگ کهن که قلمروی گندر و اندر را متصل می‌ساخت از این گذرگاه می‌گذشت و از ایزن در قسمت کم عمق ایزن عبور می‌کرد. دست یابی به گذرگاه توسط دژ انگرنوست یا همان ایزنگارد کنترل می‌شد که بعدها در دوره سوم زیر فرمان سارومان بود. در هنگام جنگ حلقه همرامان حلقه تصمیم گرفتند که از این گذرگاه عبور نکنند زیرا ان گذرگاه بیش از حد به آیزنگارد نزدیک بود و زیر نظر اورک‌ها بود در عوض از موریا سفر کردند. روهیریم تعدادی نبرد را با دانلندینگزها و اورک‌ها در این گذرگاه جنگیده‌اند که در یکی از ان‌ها تئودرد پسر تئودن جراحتی مرگبار برداشت.
مینهیریات
مینهیریات که در زبان سینداری به معنی میان رودان است در اریادور قرار داشت. مینهیریات هیچ مرز مشخصی در شمال ندارد اما در جنوب، شرق و غرب محدود به رود و دریای بزرگ بود.
نن‌هیتوئل
دریاچه‌ای بزرگ در مسیر رود آندوئین بین امین مویل و شرق روهان. این دریاچه دقیقاً ۳۲ کیلومتر طول (از شمال به جنوب) و ۱۶ کیلومتر پهنا (شرقی-غربی) دارد. در ورودی شمالی رود به دریاچه، مردمان گاندور در زمان سلطنت رومنداکیل دوم مجسمهٔ پادشاهان، آرگونات را آن‌جا ساختند تا نشانه‌ای برای مرز شمالی قلمروشان باشد اگرچه در زمان جنگ حلقه این مرز کیلومترها عقب کشیده شده بود. در خروجی جنوبی دریاچه سه تپه دیده می‌شود؛ آمون‌هن، در ساحل غربی، آمون لائو در ساحل شرقی و تول براندیر به شکل جزیره‌ای بین این دو. هیچ‌کس تا به حال قدم بر این جزیره نگذاشته چرا که سرعت و فشار آب به‌خاطر همجواری تول‌براندیر یا آبشار رائوروس اجازه نزدیکی قایق‌ها به آنجا را نمی‌دهد.
نین دالف
این باتلاق در جنوب امین‌مویل و شرق رود آندوئین واقع است و توسط دلتای انت‌واش آبگیری می‌شود. باتلاق‌های مرگ کمی شرق‌تر از آن قرار دارند و احتمالاً ادامهٔ همین باتلاقند. همچنین به نام وست‌ونگ معروف است.
هاراد
سرزمینی در جنوب گاندور و موردور که شهر ساحلی اومبار در آن واقع است.
هارلوند
لنگرگاهی در کناره‌های جنوبی خلیج لون در لیندون. همچون فورلوند، این لنگرگاه نیز پس از زیر آب رفتن بلریاند ساخته شد.
هارودیل
دره‌ای شمالی-جنوبی و عمیق که توسط رود اسنوبورن در کوهستان سفید کشیده شده‌است. در پایانهٔ جنوبی این دره و در زیر کوهی به نام استارک‌هورن، دون‌هارو، پناه‌گاه بزرگ روهان، قرار دارد. در پایانهٔ شمالی آن که رود اسنوبورن به دشت‌های روهان می‌رسد، ادوراس (پایتخت روهان) واقع است.
ملمیجان
ملمیجان Malmijan که در لری به آن مَل میون malmiyun گفته می‌شود روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در شمال این شهرستان قرار گرفته و فاصله آن از شهر بروجرد ۱۲ کیلومتر است. ملمیجان در دهستان گودرزی از توابع بخش اشترینان شهرستان بروجرد قرار دارد. این روستا در نزدیکی جاده بروجرد - ملایر قرار گرفته و تا شهر اشترینان کمتر از ۳ کیلومتر فاصله دارد.
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت ملمیجان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۰۵ نفر بوده‌است که ۳۵۲ نفر آنان مرد و بقیه زن بوده‌اند.
این روستا ۲۱۲ خانوار جمعیت دارد.
جانی بلیندا (فیلم ۱۹۴۸)
جانی بلیندا فیلمی ۱۰۲ دقیقه‌ای به کارگردانی ژان نگولسکو با بازی جین وایمن است.
جان کیو
جان کیو فیلمی ۱۱۶ دقیقه‌ای به کارگردانی نیک کاساوتس با بازی دنزل واشینگتن که در سال ۲۰۰۲ ساخته شده‌است. داستان فیلم دربارهٔ جان کوئینسی آرچیبالد (ایفای نقش دنزل واشینگتن)، یک پدر و همسر که پسرش به بیماری قلبی مبتلا بوده و او در می‌یابد که سازمان پشتیبانی از سلامت آمریکا برای اهدای قلب از پسرش حمایت نمی‌کند، پس او تصمیم می‌گیرد که بیمارستان را مجبور به انجام این کار کند. دیگر ستارگان این فیلم کیمبرلی الیز، رابرت دووال، آن هیش، جیمز وودز و ری لیوتا هستند. این فیلم در کانادا و در شهرهای همیلتون، انتاریو و کنمور، آلبرتا فیلمبرداری شده‌است اگرچه داستان فیلم در شیکاگو آمریکا رخ داده‌است.
نیبرو
شهر نیبرو در ناحیه شهری نیبرو در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۱۸۰٫۸۳ نفر است.
ادبیات متعهد
تعهد ادبی یا ادبیات متعهد (به littérature engagée) به رویکرد نویسنده‌ای (شاعر، رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و …) اشاره دارد که چه از طریق آثار خود چه از طریق مداخله مستقیم در امور عمومی و اجتماعی به‌عنوان «روشنفکر»، از یک دیدگاه اخلاقی، سیاسی، اجتماعی یا مذهبی دفاع می‌کند. این مفهوم خصوصاً توسط ژان پل سارتر (از جمله در کتاب ادبیات چیست؟) در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم ترویج شد.