cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
لیگ فوتبال ۹۱–۱۸۹۰
جدول نهایی با تفکیک جدول دور رفت و برگشت و جدول کلی
۱از تیم ساندرلند به خاطر استفاده از بازیکنان غیر مجاز ثبت نام نشده دو امتیاز کسر شد.
نتایج
نتایج از وبگاه [http://www.rsssf.com/engpaul/FLA/1891-92.html بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال] و از کتاب "روثمن تاریچه لیگ فوتبال انگلستان" برگرفته شده‌است.
روند گزینش دوباره تیم‌ها
قرار بر این بود که شمار تیم‌های لیگ فوتبال برای فصل ۹۲-۱۸۹۱ دو تیم افزابش یابد. علاوه بر این چهار تیم آخر جدول درخواست گزینش دوباره کردند و همچنین شش باشگاه خارج از لیگ (پنج تای آن‌ها از فوتبال آلیانس بودند) برای عضویت در لیگ فوتبال درخواست دادند. پس رای گیری این نتایج به دست آمد:
سونات پاییزی
سونات پاییزی فیلمی سوئدی در ژانر درام به کارگردانی اینگمار برگمان، محصول سال ۱۹۷۸ و با بازی اینگرید برگمان است. فیلم داستان زن پیانیست مشهوری است که پس از سال‌ها به دیدار دخترش که با او رابطه نداشته می‌رود.
به دلیل مشکلات مالیاتی برگمان با دولت سوئد فیلم در نروژ فیلم‌برداری شده‌است و برنده جایزه گلدن گلوب برای بهترین فیلم خارجی‌زبان در سال ۱۹۷۹ و نامزد جایزه اسکار برای بهترین بازیگر زن در نقش اصلی (اینگرید برگمان) و بهترین فیلم‌نامه شده‌است.
داستان فیلم
«اوا» (اولمان) که با همسرش، «ویکتور» (بیورک) در خانه دورافتاده یک کشیش در نروژ زندگی می‌کند و به تازگی پسر چهارساله‌اش را از دست داده، وقتی در می‌یابد مادرش، «شارلوت» (برگمن)، پیانیست نامدار، عزادار محبوبش است، او را برای مدتی نزد خود دعوت می‌کند. «شارلوت» می‌آید و می‌بیند که «اوا»، خواهر معلولش «هلنا» (نایمان) را - که «شارلوت» او را به یک پانسیون سپرده بود - نزد خود آورده و از او پرستاری می‌کند. شب هنگام، «شارلوت» بر اثر کابوسی از خواب می‌پرد و «اوا» نزدش می‌آید. مادر و دختر شروع به صحبت می‌کنند و «اوا» نفرتش از مادر را به تدریج آشکار می‌کند. «اوا» معتقد است که او خانواده‌اش را فدای هنر خود کرده و از بچه‌هایش غافل بوده‌است. روز بعد، «شارلوت» می‌رود و «اوا»، که به برخورد نادرست خود پی‌برده، بار دیگر برای او نامه می‌نویسد...
درباره فیلم
اینگرید در وداعش با سینما، به فیلم اینگمار، رنگ و بوئی پُرطراوت می‌بخشد و درخشان‌تر از همیشه در نقشی یگانه در کارنامه‌اش (زنی فاقد حس هم‌دردی و درک که با شمایل متین او کاملاً در تعارض است) ظاهر می‌شود. این امر ظاهراً عاری از عمق دیگر فیلم‌های اینگمار است! اما تصاویر فیلم که حاصل همکاری دیگری از برگمان و نیکویست است، مستقل از فیلم نیز به دلیل نوآوری در کار با رنگ و نورپردازی فوق‌العاده می‌نمایند.
اچ‌ام‌اس اکسپلویت (پی۱۶۷)
اچ‌ام‌اس اکسپلویت (پی۱۶۷) یک کشتی است که طول آن 20.8 m می‌باشد.
کمان‌دندان
کمان‌دندان (نام علمی: Toxodon) نام یک سرده از تیره کمان‌دندانان است.
سنگواره‌های این پستاندار کرگدن‌مانند را در ته‌نشست‌های پلیوسن دیرین و پلیستوسن آرژانتین و دیگر نقاط آمریکای جنوبی یافته‌اند. این جانور عضو گروهی منقرض‌شده از پستانداران آمریکای جنوبی به‌نام جنوب‌سمان بود. کمان‌دندان هم‌اندازه‌ی اسب‌های آبی امروزی بود و به‌سبب شباهت زیادش به کرگدن‌های اوراسیا و آمریکای شمالی نمونه‌ای کلاسیک از تکامل هم‌گرا به‌شمار می‌رود. کمان‌دندان خرطومی کوتاه و کمابیش شبیه خرطوم تاپیرها داشت و اسکلتی بزرگ با پاهای کوتاه و ستبرِ سه‌انگشتی. دندان‌هایش کمانی بودند و برای جویدن انواع گیاهان برگ‌دار به‌کار می‌آمدند. این پستاندار بزرگ پاهایی با استخوان‌های کوتاه و ستبر و گردنی کوتاه داشت. دندان‌های گونه‌ایش پیوسته رشد می‌کردند، بنابراین احتمالاً از مواد غذایی ساینده‌ای مثل علف‌ها تغذیه می‌کرد و چرنده بود.
حدود ۳/۵ میلیون سال پیش، پل زمینی پاناما آمریکای شمالی را به آمریکای جنوبی وصل کرد و امکان مهاجرت بسیاری از پستانداران بین دو قاره به‌وجود آمد. کمان‌دندان در آمریکای جنوبی ماند و بعد از رسیدنِ پستانداران شمالی هم دوام آورد، چون هیچ کدامشان رقیب مستقیمش نبودند. اما پیکان‌های فرورفته در بقایای این جانور نشان می‌دهند که سرانجام شکار انسانی موجب انقراض کمان‌دندان شد.
مارشال اریکسن
شخصیت
مارشال متولد ۱۹۷۸ است و بزرگ شده ایالت مینه‌سوتا است و اصالتش به اسکاندیناوی برمیگردد.او زمانی که در دانشگاه وسلین درس میخواند با شخصیت اصلی سریال تد موزبی هم اتاق بود و بهترین دوست او شد. پس از آن او وارد رشته حقوق دانشگاه کلمبیا شد. مارشال با حدود ۱۹۰ سانتی متر قد، کوتاه‌ترین عضو خانواده‌اش محسوب می‌شود. مارشال به خاطر علاقه‌اش به حفظ محیط زیست وکیل شد اما در نهایت مجبور شد وارد کار اداری که بارنی برایش فراهم کرد شود. مارشال مهارت بالایی در بازی‌ها دارد و همیشه دوستانش را شکست میدهد. او همچنین در نواختن پیانو ماهر است و در مورد اتفاقات روزانه آهنگ میسازد و برای دوستانش میفرستد. مارشال در فصل دوم با دوست دخترش لی لی بعد از حدود ۱۰ سال ازدواج می‌کند. مارشال شخصیت بسیار حساس، خوش قلب و خرافاتی دارد و به همین دلیل از طرف دوستانش مورد تمسخر قرار میگیرد.
۱۱۶۴ (قمری)
۱۱۶۴ (قمری)، هزار و صد و شصت و چهارمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با سی‌ام نوامبر سال ۱۷۵۰ میلادی است.
گرچاک خال‌چشمی
گرچاک خال‌چشمی نام یک گونه از سرده گرچاک است.
پایگاه هوایی ملی رسکرنس
پایگاه هوایی ملی رسکرنس یک فرودگاه است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
ادوارد لیتلتون
ادوارد لیتلتون بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ تنها بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال اسکاتلند انجام داد.
شیمی محض و کاربردی (نشریه)
شیمی محض و کاربردی (نشریه) (Pure and Applied Chemistry)نشریه رسمی اتحادیهٔ بین‌المللی شیمی محض و کاربردی است. که توسط دگرویتر منتشر می شود.
چالبتان
چالبطان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است و در کنار محله خاردان قرار دارد.
اکثر مردم این روستا کشاورز هستند و بیشتر در زمینهایشان کشت برنج رونق دارد که با نام (تولکی) شناخته می شود
جمعیت
این روستا در دهستان میلاس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن۲۴۱ نفر (۷۴خانوار) بوده‌است.
کانتون بینتیکواترو د مایو
کانتون بینتیکواترو د مایو (به اسپانیایی: Veinticuatro de Mayo Canton به معنی کانتون 24 مه) یک منطقهٔ مسکونی در اکوادور است که در Manabí Province واقع شده‌است.
هارز حبیب
هارز آریان حبیب (زادهٔ February 20, 1982) یک بازیکن فوتبال اهل افغانستان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال افغانستان بازی کرده‌است.
اکالیپتوس سفید
اکالیپتوس سفید نام یک گونه از سرده اوکالیپتوس است.
اکسکی
اکسکی (به لاتین: Akseki) یک سکونت‌گاه مسکونی در ترکیه است که در استان آنتالیا واقع شده‌است.
۱۱۶۶ (قمری)
۱۱۶۶ (قمری)، هزار و صد و شصت و ششمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با هشتم نوامبر سال ۱۷۵۲ میلادی است.
جنگ داخلی نپال
جنگ داخلی نپال (सशस्त्र द्वन्द्वकाल) منازعه مسلحانه‌ای در نپال بین دولت این کشور و حزب کمونیست نپال (مائویست) بود که از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ به طول انجامید و در نتیجه آن سلطنت نپال ساقط شد.
این جنگ از سوی حزب کمونیست با هدف براندازی سلطنت و تأسیس یک جمهوری خلق آغاز شد و با امضای توافق صلح در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۶ به پایان رسید. در مجموع ۱۷ هزار نفر در جنگ داخلی نپال کشته شدند.
پریبونکا، کبک
پریبونکا شهری در منطقه شهری ماریا-شاپدولن ناحیه سگنه-لاک-سن-ژان در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۵۳۸ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۱۳٫۴۶ کیلومتر مربع است.
رجنلد مکلی
رجنلد مکلی بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ تنها بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال اسکاتلند انجام داد.
کاتیج لیک، واشینگتن
کاتیج لیک (به انگلیسی: Cottage Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ، واشینگتن واقع شده‌است. کاتیج لیک ۵۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۴۹۴ نفر جمعیت دارد و ۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمود ناصری
محمود خان ناصری یا میرزا محمود خان مصدق‌الدوله سیاست‌مدار ایرانی بود، که در ادوار هفتم تا سیزدهم مجلس شورای ملی به‌عنوان نماینده شوشتر در مجلس شورای ملی حضور داشت.
فیل آسیایی
فیل آسیایی یکی از سه گونه اصلی فیل موجود در حاضر است. فسیل این گونه تنها در شرق آسیا یافت شد.
پراکندگی و زیستگاه
فیل‌های آسیایی در سرزمین‌هایی چون علفزارها، جنگل‌های استوایی همیشه سبز، جنگل‌های خزان‌پذیر، جنگل‌های برگریز مرطوب، جنگل‌های برگریز خشک، جنگل‌های خاردار خشک و همچنین بوته‌زارها و زمین‌های زیر کشت ساکن شدند. در بیشتر این زیستگاه‌ها، از ارتفاع سطح دریا تا بیش از ۳۰۰۰ متر می‌توان فیل‌ها را مشاهده کرد. در هنگام تابستان در برخی بخش‌های ارتفاع بیش از ۳۰۰۰ متری شرق هیمالیا در شمال‌شرق هند، می‌توان جابه‌جایی منظم فیل‌ها را دید.
تاکنون سه زیرگونه برای فیل آسیایی شناخته شده‌است:
بولوین سور مر
بولوین سور مر شهری در کشور آرژانتین، استان بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۷۳٬۴۹۶ نفر جمعیت داشته‌است.
کینگ کریمسون
کینگ کریمسون یک گروه پراگرسیو راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۶۸ در لندن تشکیل شد. کینگ کریمسون توسط بسیاری افراد به عنوان یکی از پایه‌گذاران سبک پراگرسیو راک شناخته می‌شود. گروه از سبک‌های بسیاری الهام گرفته و آن‌ها را در طول تاریخ پنج دهه‌ای خود به کار بسته‌است، از جمله جز، موسیقی فولک، موسیقی کلاسیک، موسیقی اکسپریمنتال، سایکدلیک راک، هارد راک و هوی متال، موسیقی موج نو، الکترونیکا، گملن (Gamelan) و درام اند بیس. از ویژگی‌های موسیقی کینگ کریمسون ساختار و ترکیب بندی پیچیده و قطعه بی کلام طولانی است. کینگ کریمسون از جمله گروه‌های بسیار پرطرفدار است، با این وجود که آهنگ‌هایش خیلی در رادیوها پخش نشده و موزیک‌ویدئو نیز کم‌تر ساخته‌است.
این گروه در طول سال‌های فعالیت خود چندین بار منحل گشته و اعضای بسیاری در زمان‌های متفاوت در آن مشارکت داشته‌اند. تنها عضو ثابت گروه رابرت فریپ، گیتاریست و پیشرانه اصلی گروه در طول این سال‌ها است.
تاریخچه
در آگوست ۱۹۶۷ برادران جایلز، مایکل و پیتر، به منظور جذب یک ارگانیست-خواننده آگهی می‌دهند. فریپ که یک گیتاریست غیر خواننده بود پاسخ داده و پس از ۳۰ روز تمرین و ضبط آلبوم دیوانگی مسرور جایلز، جایلز و فریپ را روانه بازار کردند که با اقبال چه از طرف عموم و چه از طرف منتقدان رو به رو نشد.
اولین آلبوم گروه در سال ۱۹۶۹ با نام در بارگاه شاه کریمسون منتشر شد که تا به امروز موفق و تأثیرگذارترین آلبوم گروه به‌شمار می‌آید. این آلبوم شامل ۵ قطعه در ۴ سبک مختلف راک است. این آلبوم به اعتقاد بسیاری یکی از مهم‌ترین و بهترین آثار در سبک پراگرسیو راک به‌شمار می‌رود. در در بارگاه شاه کریمسون گرگ لیک نقش خوانندگی و نوازندگی گیتار باس را ایفا می‌کند.
بعد از اتمام کار این آلبوم گرگ لیک برای پیوستن به گروه امرسون، لیک اند پالمر کینگ کریمسون را ترک کرد.
پس از این آلبوم، گروه مجدداً دستخوش تغییراتی شد و به یکی از موفق و خلاق‌ترین ترکیب‌های خود رسید. این ترکیب که در بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ سه آلبوم زبان‌های چکاوک در درخت زبان گنجشک، بی‌ستاره و کتاب مقدس سیاه و سرخ را منتشر کرد، از رابرت فریپ، بیل بروفورد و جان وتان تشکیل شده بود. پس از انتشار آلبوم آخر، رابرت فریپ گروه را منحل اعلام نموده و دلیل آن را سرخوردگی از گروه و صنعت موسیقی اعلام کرد که با توجه به موفقیت‌های گروه بسیار عجیب بود.
انحلال تا سال ۱۹۸۱ ادامه داشت، رابرت فریپ دوباره گروه را با اعضای جدید مانند آدریان بلو که سابقه همکاری با گروه پانک هنری تاکینگ هدز داشت، شکل داد. حاصل فعالیت ترکیب ۴ نفره جدید، شامل تونی لوین و بیل بروفورد، ۳ آلبوم متفاوت از لحاظ سبکی به نام‌های انضباط (۱۹۸۱)، ضربه (۱۹۸۲) و سومی از یک جفت بی‌نقص (۱۹۸۴) بود. در این دوره گروه طیف جدیدی از سبک‌هایی که موسیقی خود را از آن الهام گرفته ارائه می‌کند. سبک‌هایی مانند پست-پانک، موج نو، فانک و موسیقی چند ریتمی محلی آفریقا. پس از این گروه دوره دوم انحلال خود را مابین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۴ تجربه می‌کند.
اعضاء
<div class="NavHead" style="background: #2F4F4F; color: white; font-weight: bold; font-size: 0.9em; text-align: center; width: 270px; padding: 3px;">سال‌شمار کینگ کریمسون
کینگ کریمسون در طول فعالیت خود با هجده موسیقی‌دان و شاعر به صورت عضو ثابت همکاری نموده‌است. عضو ثابت و دائمی گروه رابرت فریپ بوده‌است که در تمامی دوره‌های فعالیت‌های آن حضور داشته‌است.
گروه با بازگشت خود در ۱۹۸۱ و پذیرش اعضای جدید شکل ثابت‌تری یافت و اعضای کم‌تری در آن رفت‌وآمد نمودند. (بنگرید به سال شمار)
هنری آرنولد
هنری هارلی آرنولد (Henry H. Arnold؛ June 25, 1886 – 1886:06:25, January 15, 1950) یک نظامی اهل ایالات متحده آمریکا و از سال ۱۹۳۸ تا سال ۱۹۴۱ فرمانده نیروی هوایی آمریکا در جنگ جهانی دوم بود.
او تنها ژنرال ۵ ستاره تاریخ نیروی هوایی آمریکا است.
۱۱۶۷ (قمری)
۱۱۶۷ (قمری)، هزار و صد و شصت و هفتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و نهم اکتبر سال ۱۷۵۳ میلادی است.
کره جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸
کره جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ که در شهر سئول کره جنوبی برگزار شد، کاروان کره جنوبی با ۴۰۱ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۳۳ مدال (۱۲ طلا، ۱۰ نقره، ۱۱ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، کره جنوبی در ردهٔ ۴ مسابقات قرار گرفت.
فردریک مدیسون
فردریک مدیسون (زاده ۱۷ اوت ۱۸۵۶، مرگ ۱۲ مارس ۱۹۳۷) یک سیاستمدار انگلیسی و از سال ۱۸۹۵ تا سال ۱۹۰۰ و دوباره از سال ۱۹۰۶ تا سال ۱۹۱۰ عضو پارلمان انگلیس بود.
خاردان (لردگان)
خاردان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. مردم خاردان از طایفه ابراهیم محمدی هستند و بیشتر جمعیت طایفه ابراهیم محمدی در خاردان ساکن هستند.
جمعیت
این روستا در بخش مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۵۶۶ نفر (۵۲۶خانوار) بوده‌است.
https://goo.gl/maps/21sCAZJ7Nuy
فرودگاه محلی رسبورگ
فرودگاه محلی رسبورگ (به زبان بومی: Marion E. Carl Memorial Field) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا RBG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۰۳ متر است. این فرودگاه در شهر رسبورگ، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
آندره بازن
آندره بازن (زاده ۱۸ آوریل ۱۹۱۸–درگذشته ۱۱ نوامبر ۱۹۵۸) نظریه‌پرداز و منتقد فرانسوی فیلم بود که با رشته‌ای از مقالات به ایجاد و تأسیس نظریه‌ای موسوم به نظریه میزانسن همت گماشت. او در آنژه به دنیا آمد. بازن به همراه ژاک دونیول والکروز در سال ۱۹۵۱ نشریهٔ کایه‌دوسینما (Cahiers du cinéma) یا دفترهای سینمایی را تأسیس کردند. در این نشریه بسیاری از منتقدین و فیلمسازان آیندهٔ موج نوی فرانسه مقالاتی نگاشتند. او خود در این نشریه مقالاتی نگاشت که عموماً پس از مرگش به صورت کتاب‌هایی منتشر شدند.
نظریات
آندره بازان را یک نظریه‌پرداز واقع‌گرا در سینما می‌خوانند. او اعتقاد شدیدی به استفاده از نماهای باز و برداشت‌های بلند داشت. به عبارتی به جای بهره بردن از مونتاژ و تقطیع نماها به میزانسن و استفاده از عمق نما باور داشت. او همچنین اعتقاد داشت که سینماگر باید دیدگاه‌های شخصی و سبک منحصر به خود را دنبال کند از این رو بر روی فرانسوا تروفو و نظریهٔ مؤلف تأثیر فراوانی گذاشت.
علت مرگ
بازن از سرطان خون رنج می‌برد که برای اولین بار علت بیماری او در سال ۱۹۵۴ تشخیص داده شد و در نهایت در ۱۱ نوامبر ۱۹۵۸ در سن چهل سالگی در نوژان سور مرن در نزدیکی پاریس چشم از جهان فروبست.
نظر ژان رنوآر درباره ی بازن
ژان رنوآر کارگردان بزرگ فرانسوی که همیشه مورد ستایش بازن بود، درباره ی او گفته است : « ما آثار او را مشتاقانه می خواندیم و او بود که انگیزه های ناخودآگاه ما را برای ما ملموس می ساخت، بازن از طریق نظم و ترتیب دادن به جریاناتی که در سینمای فرانسه حکمفرما بودند به تکوین یک هنر ملی کمک کرد، او وجدان ما بود. در زندگی حرفه ای خود من مواردی پیش آمده که در بعضی پروژه هایم تغییر و تحولاتی با در نظر داشتن اینکه بازن درمورد فیلم تمام شده چه نظری خواهد داشت، انجام داده ام.
لی‌لی آلدرین
لی‌لی آلدرین یکی از شخصیت‌های اصلی سریال آشنایی با مادر است که خالق آن کارتر بیز و کریگ توماس هستند. این سریال در شبکه CBS نمایش داه می‌شود و نقش لی‌لی را آلیسون هانیگان اجرا می‌کند.
شخصیت
لی‌لی متولد ۱۹۷۸ متولد نیویورک و معلم مهدکودک است. او از بچگی دوست داشته که نقاش شود اما در سفرش به سن فرانسیسکو می‌فهمد که هیچ استعدادی در نقاشی ندارد. او به خرید کردن معتاد است و بدهی بالایی در کارت اعتباری خود دارد. او در دانشگاه با تد و مارشال آشنا شده و بعدها با مارشال ازدواج می‌کند. لی‌لی رابطه خوبی با همه اعضای گروه دارد و تنها کسی است که همه مسایل شخصی خود را به او می‌گویند اما با این حال او رازدار خوبی نیست و در موقعیت‌های مختلف رازهای زیادی را برملا می‌کند ولی بسیار مهربان است.
شاهین سیاه (رهبر)
شاهین سیاه (۱۷۶۷ - ۱۸۳۸) رهبر جنگجویان سرخپوست شمال آمریکا و منتقد سرسخت سیاست‌های جابجایی سرخپوستان توسط دولت وقت آمریکا بود. او در سال ۱۸۱۲ با پشتیبانی بریتانیا در جنگ ۱۸۱۲ بین آمریکا و بریتانیا، علیه آمریکا جنگید. شاهین سیاه در سال ۱۸۳۱ به غرب میسی‌سیپی (اکنون ایالت آیووا) نقل مکان کرد و به پیروانش ملحق شد تا برای بازپس‌گیری منزلگاه‌هایشان در ایلی نویز اقدام کند. پس از گذر از رود می‌سی‌سی‌پی با مقامات رسمی میشیگان درگیر شد و پس از امضای پیمان‌نامه سنت لوئیس (معاهدهٔ ذرت) توسط ماهی پرنده که باعث شد تمام زمین‌های قبایل ساوک و فاکس در منطقه شمال شرقی میزوری، شمال رودخانهٔ ایلی نویز و بخش بزرگی از جنوب ایالت ویسکانسین به آمریکا واگذار شود، دوباره به آیووا بازگشت. این اتفاق باعث شد تا قبیلهٔ ساوک و شخص شاهین سیاه که از این معاهده به شدت خشمگین بودند به سمت بریتانیا تمایل پیدا کنند.
در آغاز سال ۱۸۳۲ او مردم ساوک و فاکس را به بازپس‌گیری سرزمین‌های قبلی و منزلگاه بومی خود ترغیب کرد. در آوریل همان سال، رهبری بیش از ۴۰۰ جنگجوی بومی و خانواده‌هایشان را به سمت رودخانه راک بر عهده گرفت. با آغاز درگیری بومیان و نیروهای دولت ایلی نویز به علت کشته‌شدن فرستادهٔ قبیلهٔ ساوک، جنگ شاهین سیاه آغاز شد.
شاهین سیاه سرانجام پس از زندانی شدن موقت در سنت‌لوئیس، به زندگی در زمین‌های سرخپوستی آیووا ادامه داد و در سال ۱۸۳۸ مرد.
توماس کید
توماس کید (زادهٔ ششم نوامبر ۱۵۵۸، مرگ در اوت ۱۵۹۴) نمایشنامه نویس انگلیسی، نویسندهٔ سوگنمایش اسپانیایی و یکی از مهم‌ترین شخصیت‌ها در پیشرفت درام دورهٔ الیزابت است.
کید اگرچه در عصر خود شناخته شده بود، در قرن هفدهم و تا اواخر قرن هجدهم ناشناخته باقی ماند، تاآن‌که به‌مدد نویسندگان و محققان اعصار بعد دوباره آثار او مورد توجه واقع شد و این توجه با این فرضیه که کید نویسندهٔ [//en.wikipedia.org/wiki/Ur-Hamlet نسخه‌ی اولیه‌ی هملت] است بیشتر شد.
آغاز زندگی
توماس کید فرزند فرانسیس و آنا کید در ۶ نوامبر ۱۵۵۸ در لندن به دنیا آمد. در اکتبر ۱۵۶۵، کید جوان به مدرسهٔ [//en.wikipedia.org/wiki/Merchant_Taylors%27_School,_Northwood مرچنت تیلور] رفت. [//en.wikipedia.org/wiki/Edmund_Spenser ادموند اسپنسر] و [//en.wikipedia.org/wiki/Thomas_Lodge توماس لاج] هم کلاسی‌هایش بودند. در این مدرسه، به لطف ریچارد [//en.wikipedia.org/wiki/Richard_Mulcaster مولکستر]، مدیر مدرسه، به خوبی آموزش دید و در کنار لاتین و یونانی، موسیقی، نمایش، تربیت بدنی و آداب اجتماعی را یاد گرفت. شواهدی در دست نیست که او به دانشکده رفته باشد.
حرفهٔ کاری
دیگر آثار کید، ترجمهٔ دو اثر از نویسندگان ایتالیایی و فرانسوی است. به نظر می‌آید که اکثر آثار او گم شده یا ناشناخته‌اند.
اتفاقات بعدی
از سال ۱۵۸۷ تا ۱۵۹۳، کید به خدمت نجیب زاده‌ای در می‌آید. پس از حبسش در سال ۱۵۹۳، کید می‌نویسد که این نجیب زاده نظر لطفش را از او برگردانده است. حدود سال ۱۵۹۱، دیگر نمایشنامه‌نویس انگلیسی، یعنی کریستوفر مارلو هم به خدمت این نجیب زاده در می‌آید و برای مدتی مارلو و کید با هم در محل زندگی و شاید عقاید شریک می‌شوند. شورای سلطنتی انگلستان در می ۱۵۹۳ دستور دستگیری عده‌ای نویسنده را به اتهام هرزگی و شورش صادر می‌کند. روز بعد، توماس کید هم خود را در میان این نویسندگان می‌یابد. بعدها متوجه می‌شود که او قربانی یک خبرچین بوده‌است. محل زندگی او بازرسی می‌شود. اما به جای شواهد شورش علیه ملکه، شواهد آریانیسم (اعتقاد بر این که مسیح خدا نبوده‌است) آن جا یافت می‌شود. کید تحت شکنجه اعتراف می‌کند که برگه‌های یافت شده متعلق به سی. مارلی می‌باشد. کریستوفر مارلو احضار شده و در حالی که در انتظار حکمش بود به دست عوامل شناخته شدهٔ دولت در حادثه‌ای کشته می‌شود. کید آزاد می‌شود، اما شائبهٔ کفر از نام او جدا نشده و تلاشش برای اثبات بی گناهی اش به جایی نمی‌رسد. او در آگوست ۱۵۹۴، در سن سی و پنج سالگی در لندن از دنیا می‌رود و همان‌جا دفن می‌شود.
منابع
Philip Edwards, The Spanish Tragedy, Methuen, 1959, reprinted 1974. ISBN 0-416-27920-1. Charles Nicholl, The Reckoning: The Murder of Christopher Marlowe, Vintage, 2002 (revised edition). ISBN 0-09-943747-3 (especially for the circumstances surrounding Kyd's arrest).
برادن‌ویل، پنسیلوانیا
برادن‌ویل (به انگلیسی: Bradenville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وستمورلند، پنسیلوانیا واقع شده‌است. برادن‌ویل ۵۴۵ نفر جمعیت دارد و ۳۳۴٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حفیظ الله قدمی
حفیظ الله قدمی زاد (زادهٔ 20 فوریهٔ 1985) یک بازیکن فوتبال اهل افغانستان است.
او سابقه بازی در تیم باشگاه فوتبال کابل بانک را دارد
وی همچنین در تیم ملی فوتبال افغانستان بازی کرده است.
مانزانولا، کلرادو
مانزانولا شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳۴ نفر بوده‌است.
ویتسترند
ویتسترند (به لاتین: Veitastrond) یک سکونتگاه مسکونی در نروژ است که در Luster واقع شده‌است.
۱۱۶۸ (قمری)
۱۱۶۸ (قمری)، هزار و صد و شصت و هشتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با هجدهم اکتبر سال ۱۷۵۴ میلادی است.
دلبر آهنی
دلبر آهنی یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۸ به کارگردانی مهدی صباغ‌زاده است که نوروز ۱۳۷۹ از شبکه پنج پخش شد.
مدی هسن
مَدی هَسـِن (Maddie Hasson؛ زادهٔ January 4, 1995) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به خدا آمریکا را در پناه خود نگه دارد (۲۰۱۱) و گریم (۲۰۱۲) اشاره نمود.
زغال‌اخته آفیسینالیس
زغال‌اخته آفیسینالیس نام یک گونه از سرده زغال‌اخته است.
ترکیبات موجود در این گیاه
از جمله ترکیبات موجود در این گیاه می‌توان به گلیکوزیدهای لوگانین و مورونیزید و هم‌چنین به پلی‌فنول 7-O-galloyl-d-sedoheptulose اشاره نمود.
خواص دارویی
در طب سنتی کشورهای چین، ژاپن و کره، میوه‌های این گیاه به عنوان مقوی، ضد درد (مسکن) و مدر (ادرار آور) شناخته می‌شود.
مرگ و زندگی بابی زد
مرگ و زندگی بابی زد فیلمی است محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی  جان هرتسفلد است. در این فیلم بازیگرانی همچون پل واکر، لارنس فیشبرن، اولیویا وایلد، جیسون لوئیس، خواکیم دی آلمیدا، جیسون فلمینگ، کیت کارادین، جیکوب بارگاس، مایکل بوون و جاش استوارت ایفای نقش کرده‌اند.
کره جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴
کره جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ که در شهر لس آنجلس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، کاروان کره جنوبی با ۱۷۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۹ مدال (۶ طلا، ۶ نقره، ۷ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، کره جنوبی در ردهٔ ۱۰ مسابقات قرار گرفت.
جان ادوارد گری
جان ادوارد گری دانشمند جانورشناس و عضو ارشد انجمن سلطنتی انگلستان بود.
او رئیس بخش جانورشناسی موزه بریتانیا میان سال‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۷۵ بود. بخش تاریخ طبیعی پس از مرگ گری از موزه بریتانیا جدا شد و موزه تاریخ طبیعی لندن را تشکیل داد. او در دوران خود دفترچه‌های بسیاری حاوی رده‌بندی گونه‌های شناخته‌شده یا تازه کشف‌شده در موزه چاپ کرد. تلاش‌های این دانشمند در گردآوری نمونه‌های جانوران گوناگون از سراسر جهان باعث آن شد که موزه بریتانیا یکی از غنی‌ترین مجموعه‌های نمایشی گونه‌ای در جهان را داشته باشد. نام‌گذاری بسیاری از خانواده‌ها و سردهها و گونه‌های آب‌بازسانان حاصل این تلاش‌ها بود.
از جمله جانورانی که به افتخار این دانشمند نام‌گذاری شدند می‌توان به نوک‌نهنگ گری (Mesoplodon grayi) و حواصیل تالابی هندی (Ardeola grayii) اشاره کرد.
فعالیت‌های سیاسی سید روح‌الله خمینی
آغاز فعالیت سیاسی روح‌الله خمینی را می‌توان مربوط به اوایل دهه ۱۳۲۰ دانست. خمینی در آن زمان، کتاب کشف‌الاسرار خود را در پاسخ به نقدهای مطرح‌شده در کتاب اسرار هزار ساله از علی‌اکبر حکمی‌زاده به تحریر درآورد. او در ادامه با انتشار نخستین بیانیه خود، از مسلمانان ایران و جهان اسلام درخواست کرده بود که در مقابل آنچه او «ظلم و ستم قدرت‌های بیگانه و هم‌پیمانان آن‌ها» خوانده بود، اقدام کنند.
پس از مرگ حسین طباطبایی بروجردی در ۱۳۴۰، رویه خمینی در فعالیت سیاسی‌اش تغییر کرد. ماجرای لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی در تیر ماه ۱۳۴۱ را می‌توان اولین رویارویی جدی او با حکومت در نظر گرفت، جایی‌که با اعتراضات او و سایر روحانیون، که خمینی آن را «ضد دین» و «زمینه‌ای برای نفوذ بهائیت به عرصه‌های مختلف کشور» می‌دانست موجب لغو این لایحه گشت.
فعالیت سیاسی خمینی علیه حکومت پهلوی در زمان مطرح شدن طرح انقلاب سفید در دی ماه ۱۳۴۱ به اوج خود رسید. او که با بیانیه‌های مختلف سعی در تحریم همه‌پرسی این طرح از سوی مردم داشت، بعد از تصویب آن، نوروز سال ۱۳۴۲ را عزای عمومی اعلام کرد. در روز جمعه دوم فروردین ۱۳۴۲ مصادف ۲۵ شوال سالروز کشته شدن جعفر صادق با یورش نیروهای حکومت به مدرسه فیضیه قم باعث کشته و مجروح ساختن طلاب و وارد آوردن خسارات به مدرسه شدند، سخنان خمینی علیه حکومت حالت شدیدالحن‌تری به خود گرفت، به‌گونه‌ای که در خرداد آن سال و در سخنرانی روز عاشورا، او محمدرضا پهلوی را با الفاظی نظیر «بدبخت» و «بیچاره» خطاب کرد و او را با یزید برابر دانست.
بامداد ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، خمینی دستگیر و به زندان قصر تهران انتقال داده‌شد. انتشار خبر دستگیری او، اعتراضاتی را در شهرهای مختلف برانگیخت که به قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ شهرت یافت. با این‌که در ادامه و با اعتراضات مردم و روحانیون، خمینی پس از دو ماه آزاد شد، اما سخنرانی تند او علیه حکومت در مهر ماه ۱۳۴۳ و در پی تصویب لایحه کاپیتولاسیون، منجر به دستگیری مجدد او در ۱۳ آبان ماه آن سال و این بار تبعید او به ترکیه شد.
در ۱۴ شهریور ۱۳۴۴، خمینی از ترکیه به عراق و شهر نجف انتقال داده‌شد. در دوران تبعید، او هم‌چنان با ارسال بیانیه‌های مختلف نسبت به مسائل کشور اظهارنظر می‌کرد و به فعالیت سیاسی خود ادامه می‌داد. هم‌زمان در ایران، وقوع حوادثی مانند قتل سید مصطفی خمینی و انتشار مقالهٔ روزنامهٔ اطلاعات علیه خمینی، اعتراضات مردمی علیه حکومت افزایش یافت و منجر به وقوع تظاهراتی مانند تظاهرات ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ گردید.
آغاز فعالیت‌ها
خمینی در دههٔ ۱۳۱۰ به هیچ فعالیت سیاسی آشکاری دست نزد. او همواره معتقد بود رهبری فعالیت‌ها و جریانات سیاسی باید در اختیار عالی‌ترین مراجع باشد و در نتیجه در آن زمان خود را موظف به پذیرش تصمیم حائری مبنی بر سکوت و انفعال در قبال اقدامات صورت گرفته توسط رضاشاه علیه سنت‌ها و باورهای اسلامی در ایران می‌دانست. بدین ترتیب در پی هیچ‌کدام از حوادث آن زمان، خمینی به عنوان چهره‌ای تازه‌وارد در حوزه، در موقعیتی نبود که افکار عمومی را در یک مقیاس ملی متحد کند.
با این‌وجود او با معدود علمایی که به‌صورت آشکار به اقدامات رضاشاه اعتراض می‌کردند ارتباط داشت. چهره‌هایی مانند محمدعلی شاه‌آبادی، نورالله اصفهانی، میرزا صادق تبریزی، آقازاده کفایی و سید حسن مدرس. او هم‌چنین به‌طور ضمنی و در قالب اشعار شخصی، به بیان عقیدهٔ خود در رابطه با رژیم پهلوی و ابعاد ظلم و ستمی که به عقیدهٔ او رضاشاه روا می‌داشت، می‌پرداخت.
دوران بروجردی
بعد از وفات حائری، مؤسس و رئیس حوزهٔ علمیهٔ قم، در دهم بهمن ۱۳۱۵، احساس نیاز به انتخاب فردی تازه به‌عنوان رئیس حوزه به‌وجود آمد. گفته می‌شود در آن زمان خمینی، به‌عنوان یکی از مدرسین و مجتهدین صاحب‌رای در فقه، اصول، فلسفه، عرفان و اخلاق، از لحاظ مقام و موقعیت علمی شایستگی ریاست حوزهٔ علمیه را داشته و تنها عاملی که مانع انتصاب او به این عنوان شده‌است، جوانی و سن پایین او بوده‌است.
از طرفی در سال ۱۳۲۵ هجری شمسی و بعد از وفات ابوالحسن اصفهانی، که از بزرگ‌ترین مراجع تقلید و عالمان آن زمان به حساب می‌آمد، نیاز به وجود رهبری که وظیفهٔ سرپرستی شیعیان را بر عهده بگیرد نزد روحانیون بیش از پیش احساس شد.
در نتیجه روحانیون آن زمان برای یافتن فردی که توانایی و کفایت انجام وظایف حائری و اصفهانی را داشته باشد مشغول به جستجو شدند. آن‌ها راهی شهرها مختلف شدند تا نظر عالمان و بزرگان مناطق مختلف را جویا شوند. خمینی خود راهی همدان شد تا با علمای آن شهر – که بیم مخالفت آن‌ها می‌رفت – در این‌باره صحبت کند.
سید حسین طباطبایی بروجردی، که در آن سال‌ها ساکن همدان بود، به‌عنوان یک شخصیت علمی برجستهٔ آن زمان، مناسب‌ترین شخص تشخیص داده‌شد و توسط آن‌ها برای تصدی پست ریاست حوزهٔ علمیهٔ قم و مقام رهبری شیعیان در نظر گرفته‌شد. آن‌ها در آن زمان او را، که از برجسته‌ترین شاگردان آخوند خراسانی، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و محمد شریعت اصفهانی و از مجهتدین و عالمان بزرگ آن عصر محسوب می‌شد، به‌عنوان احیاءکننده‌ای شایسته برای حوزهٔ قلمداد می‌کردند. این پیشنهاد مخصوصاً از جانب خمینی و جمعی از شاگردان حائری پیگیری می‌شد.
تلاش‌های خمینی و سایر روحانیون برای پیدا کردن فردی مناسب سرانجام جواب داد و سید حسین طباطبایی بروجردی به‌عنوان گزینهٔ مناسب ریاست حوزه برگزیده شد. در سال ۱۳۲۴، بروجردی پس از گذراندن دوران درمان و بستری در بیمارستان فیروزآبادی تهران، وارد قم شد و مورد استقبال خمینی و سایرین قرار گرفت، و پس از سی سال گوشه‌گیری و انزوا سرپرستی حوزه را بر عهده گرفت.
ریاست بروجردی بر حوزه به‌مدت پانزده سال طول کشید. در این مدت تغییرات اساسی در ساختار حوزه به‌وجود آمد و تحولات بسیاری زیر نظر او رخ داد، مواردی مانند نزدیکی بین مذاهب، فرستادن نماینده به دانشگاه الازهر، ساختن مسجد و مدرسه در خارج از کشور، اعزام مبلغ به کشورهای اسلامی، تشویق طلاب به آموختن دروس جدید از جمله زبان انگلیسی و استقبال از طرح اصلاح و نوسازی حوزه که از جمله اقدامات صورت گرفته در زمان ریاست او محسوب می‌شوند.
رابطهٔ خمینی با بروجردی
اگرچه در دوران ریاست بروجردی بر حوزه تحولات مفید و گسترده‌ای صورت گرفت اما با این وجود خمینی نتوانست در این دوران اصلاحات مورد نظر خود را در حوزه عملی کند. او در سال ۱۳۲۸ طرح اصلاح اساسی ساختار حوزهٔ علمیه را با همکاری مرتضی حائری تهیه و به بروجردی پیشنهاد داد.
این طرح از سوی شاگردان خمینی و بسیاری از طلاب حوزه مورد استقبال و حمایت قرار گرفت، اما گفته می‌شود مخالفت‌هایی که با آن شد باعث شد بروجردی برخلاف نظر اولیه و تمایل قلبی خود از انجام آن منصرف شود. در پی آن، خمینی و کسانی که او را در نوشتن طرح پیشنهادی کمک کرده بودند از خود عکس‌العمل‌های متفاوتی نشان دادند: حائری به مشهد مهاجرت کرد، مطهری از قم بیرون آمد و به‌جای حوزه، حضور در دانشگاه را انتخاب کرد و خمینی خود نیز مدتی سکوت پیشه کرد.
او در سال‌های ریاست بروجردی بر حوزه، همواره او را در بهبود شرایط حوزه و ادارهٔ آن کمک می‌کرد و میان آن دو هیچ اختلافی مشاهده نشد. گفته می‌شود خمینی به مدت پنج سال تمام به درس‌های او گوش سپرد و همراه با دیگر شاگردان بروجردی در کلاس‌های درس او شرکت کرد و حتی مطالب بیان‌شده توسط او را نوشت و تقریر کرد. این در حالی بود که خمینی خود در آن سال‌ها مدرسی توانا در فقه، اصول، فلسفه، عرفان و اخلاق بود و مقامات علمی و معنوی بالایی داشت.
این‌طور به نظر می‌رسد که خمینی شدیداً مورد اعتماد بروجردی بوده، طوری‌که بروجردی در زمان ریاست خود بر حوزه مأموریت‌های مهمی را بر عهدهٔ او گذاشت. از جمله این‌که خمینی دو بار به نمایندگی از بروجردی و دیگر علمای اسلام، با نمایندگان شاه دیدار و گفتگو کرد و به آن‌ها دربارهٔ نتایج اقدامات شاه هشدار داد. در یکی از این گفتگوها، خمینی منوچهر اقبال – نخست‌وزیر وقت – را از تغییر قانون اساسی منع کرد و به او گفت: «ما به شما هرگز اجازهٔ چنین تغییر و تبدیلی در قانون اساسی را نمی‌دهیم، زیرا این گونه تغییر، افتتاحیه‌ای جهت دستبرد اساسی به قوانین موضوعه این کشور خواهد شد و به دولت فرصت می‌دهد که هر وقت هر طور که سیاست و منافع او اقتضا می‌کند در قانون اساسی دست برد و طبق اغراض و امیال خود، قانونی را ملغی و قانون دیگری را جعل نماید.»
گفته می‌شود خمینی که تأثیر بسیار زیادی بر عملی شدن ایدهٔ ریاست بروجردی بر حوزه داشت، یقین داشته‌است که بروجردی در مقابل محمدرضا شاه موضع محکم و قاطعی خواهد گرفت. اما اتفاقاتی که در سال‌های آتی افتاد گواه آن بود که این تصور چندان هم درست به‌نظر نمی‌رسید. در فروردین ۱۳۲۸، خمینی متوجه شد که بروجردی مذاکراتی با حکومت در رابطه با اصلاحات احتمالی در قانون اساسی کرده‌است. در آن زمان با زمزمه‌هایی که مبنی بر تأسیس مجلس مؤسسان – که طرحی برای واگذاری اختیارات بیشتر به شاه بود – به راه افتاده‌بود، این شایعه بر سر زبان‌ها افتاد که بروجردی با تأسیس این مجلس موافقت کرده‌است. در پی آن، خمینی به همراه چند تن از مراجع و علمای وقت، نامه‌ای خطاب به بروجردی نوشت و در آن از عواقب احتمالی این ماجرا ابراز نگرانی کرد. او در این نامه از بروجردی درخواست کرد که با بیان نظر قاطع خود، به این شایعات خاتمه دهد. این اقدام خمینی منتهی به صدور اعلامیه‌ای از جانب بروجردی شد که در آن او هرگونه توافق با دولت پهلوی دربارهٔ تأسیس مجلس مؤسسان را انکار کرده‌بود.
هم‌چنین در ۱۳۳۴، یک کمپین ملی ضد بهائیت شکل گرفت که خمینی امید زیادی به حمایت بروجردی از آن داشت، اما موفق به جلب حمایت او نشد.
رابطه با سایر چهره‌ها
رابطهٔ خمینی با شخصیت‌های مذهبی فعال آن دوران که به شکل آشکاری در حوزهٔ سیاست به مبارزه با اقدامات حکومت می‌پرداختند، نظیر ابوالقاسم کاشانی و مجتبی نواب صفوی رهبر فدائیان اسلام، مقطعی و اکثراً بی‌ثمر بود. علت اصلی عدم تمایل او بر مبارزات مستقیم و صریح سیاسی در آن زمان به عقیدهٔ خاص او در این زمینه بازمی‌گشت. او معتقد بود که هرگونه جنبش مبارز و خواهان تغییرات می‌بایست توسط یک روحانی دینی هدایت شود. این در حالی بود که تأثیرگذارترین چهرهٔ این راه در آن زمان، محمد مصدق بود که فردی سکولار و ملی‌گرا محسوب می‌شد.
خمینی بارها نارضایتی خود را از شیوهٔ مبارزات آن دوره اعلام کرده و به بی‌توجهی نهضت نفت به عامل دین اشاره کرده بود. در این مورد از او نقل شده‌است که: «در قضیهٔ ملی کردن صنعت نفت هم، چون اسلامی نبود، ملی تنها بود، به اسلام کاری نداشتند و از این جهت نتوانستند کاری انجام بدهند.»
در جایی دیگر در مورد ابوالقاسم کاشانی می‌گوید:
«ما در زمان خودمان هم آقای کاشانی را دیدیم. آقای کاشانی از جوانی در نجف بودند و یک روحانی مبارز بودند… در ایران هم که آمدند، تمام زندگیشان صرف همین معنا شد و من از نزدیک ایشان را می‌شناختم… [آنها] دیدند که اگر چنانچه یک روحانی در میدان باشد، لابد اسلام را در کار می‌آورد، این حتمی است و همین‌طور هم بود. از این جهت شروع کردند به جوسازی… من خودم در یک مجلسی بودم که مرحوم کاشانی وارد شد در آن مجلس، مجلس روضه بود، هیچ‌کس پا نشد، من پا شدم و یکی از علمای تهران که الان هم هستند و من جا دادم به ایشان. این جو را درست کرده بودند برای آقای کاشانی که دیگر از منزلش نمی‌توانست بیرون بیاید. در یک اتاقی محبوس بود در منزلش، طوری‌که نمی‌توانست بیرون بیاید. چند دفعه هم گرفتند چه کردند، آنجا هم شکست دادند، مسلمین را شکست دادند.»
در مورد فدائیان اسلام نیز، خمینی همراه با چند تن از مجتهدان قم تلاش بسیار زیادی کردند تا مانع اجرای حکم اعدام آن‌ها شوند. حتی خمینی برای فشار آوردن به حکومت نزد بروجردی رفت و از او درخواست کرد که حکومت را از اجرای حکم اعدام نواب صفوی و یارانش بازدارد، اما این تلاش‌ها نتیجه نداد و نواب صفوی همراه با چند تن دیگر که هسته‌های اصلی فدائیان اسلام محسوب می‌شدند توسط حکومت اعدام شدند.
آغاز مبارزات
اولین دورهٔ فعالیت‌های سیاسی خمینی از نظر اهمیت و تأثیرگذاری مستقیم، مربوط به سال‌های پس از شهریور ۱۳۲۰، یعنی خروج رضاشاه از کشور و جانشینی فرزندش محمدرضا به‌عنوان شاه ایران است. در آن زمان و در سال‌های نخستین حکومت محمدرضا شاه، روحانیت شیعه تا حد بسیار زیادی در انزوا و گوشه‌نشینی به سر می‌برد. از یک طرف کمونیست‌ها و نویسندگان لائیک ، اساس دین و دین‌داری را با شبهات فکری مواجه ساخته‌بودند و از سوی دیگر به دلیل شرایط خاص اعمال شده از سوی حکومت، مجالی برای فعالیت‌های آشکار دینی باقی نمانده بود. در همین راستا چند کتاب علیه اسلام به چاپ رسید که مؤلف یکی از آن‌ها، علی‌اکبر حکمی‌زاده فرزند حاج شیخ مهدی قمی بود. کتاب او اسرار هزارساله نام داشت که خمینی در پاسخ به آن در سال ۱۳۲۲ کتاب کشف‌الاسرار را نوشت که محتوای آن را می‌توان دفاع از اسلام و پاسخی به نقدهای حکمی‌زاده بر این دین دانست. این کتاب را، که خمینی برای نوشتن آن مدتی درس‌های رسمی خود را تعطیل کرد، می‌توان اولین نوشتهٔ قرن ۱۳۰۰ دانست که به‌طور صریح و جدی، اساس حکومت اسلامی را طرح و از آن دفاع کرده‌است. هم‌چنین می‌توان آن را هم به دلیل طرح حکومت دینی و هم به دلیل انتقادهای صریح خمینی از حکومت آن زمان، از سیاسی‌ترین کتاب‌های او و نیز آثار آن دوران به‌شمار آورد.
در کنار این قبیل نوشته‌ها، نارضایتی او از حکومت آن زمان در اشعارش نیز پیدا بود. او در یک رباعی که در آن زمان سرود چنین می‌گوید:
در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۲۳، خمینی با انتشار یک اعلامیه برای نخستین بار به صورت عمومی به یک موضع‌گیری سیاسی پرداخت. این اعلامیه که اولین اعلامیهٔ سیاسی او محسوب می‌شد، خطاب به علمای اسلام و ملت ایران نوشته شد. او در آن همگان را به اتحاد و حساسیت نسبت به اوضاع سیاسی کشور دعوت کرده و از مسلمانان ایران و جهان اسلام درخواست کرده بود که در مقابل آنچه او ظلم و ستم قدرت‌های بیگانه و هم‌پیمانان آن‌ها خوانده بود اقدام کنند. خمینی اعلانیهٔ خود را با استناد به این آیه از قرآن آغاز کرده‌بود: «قُلۡ إِنَّمَآ أَعِظُکُم بِوَٲحِدَةٍۖ أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثۡنَیٰ وَفُرَٲدَیٰ ثُمَّ تَتَفَکَّرُواْۚ - بگو من فقط به شما یک اندرز می‌دهم که دو دو و به تنهایی برای خدا به پا خیزید سپس بیندیشید» این آیه همان آیه‌ای است که در کتاب منازل السائرین انصاری – کتابی که شاه‌آبادی با خمینی کار کرده بود – و در ابتدای بخشی که به «بیداری» اختصاص داشت (باب‌الیقظه) آورده شده‌بود. در این‌جا منظور خمینی از «به‌پا خواستن»، تحول فردی و اجتماعی مردم در بعد معنوی و سیاسی، و نیز مبارزه با سستی در دین و هم‌چنین فساد در جامعه بود.
او در بخشی از این بیانیه چنین می‌گوید: «امروز، روزی است که نسیم روحانی وزیدن گرفته و برای قیام اصلاحی بهترین روز است، اگر مجال را از دست بدهید و قیام برای خدا نکنید و مراسم دینی را عودت ندهید، فرداست که مشتی هرزه‌گرد و شهوتران بر شما چیره و تمام آیین و شرف شما را دستخوش اغراض باطله خود کنند.»
نگارش کشف‌الاسرار
روحیهٔ مبارزه‌طلبی و عدم تمرد خمینی الهام‌بخش اولین اثر منتشرشده توسط او، یعنی کشف‌الاسرار (تهران، ۱۳۲۴ هجری شمسی) شد. گفته می‌شود که او به دلیل احساس نیاز و ضرورت وجود این کتاب، اصرار زیادی برنوشتن و چاپ هر چه سریع‌تر آن داشته‌است، به‌گونه‌ای که مدت زمانی که طول کشید تا او کتاب را کامل کند تنها چهل‌وهشت روز بود. این واقعیت که در همان سال اول انتشار، کتاب به چاپ دوم رسید نشان می‌داد که خمینی در این زمینه درست فکر می‌کرده‌است.
هدف اصلی خمینی در نوشتن این کتاب، رد مطالب کتاب اسرار هزارساله از علی‌اکبر حکیم‌زاده بود که در آن به وجود نیاز بر بازنگری و اصلاح اسلام شیعی اشاره کرده‌بود. در آن دوران هم‌چنین حملات مشابه دیگری علیه مذهب شیعه صورت گرفته بود که از آن میان می‌توان به کتاب شریعت از سنگلجی، از طرفداران وهابیت، و مطالب احمد کسروی، تاریخ‌دان و متفکر آن زمان، اشاره کرد. آن‌ها به مواردی هم‌چون عزاداری شیعیان در ماه محرم، زیارت مقبره‌های ائمه توسط شیعیان و دعا و در خواست مستقیم از امامان به وسیلهٔ شیعیان انتقاد کرده‌بودند که خمینی در کتاب خود به تمامی این موارد واکنش نشان داد. او حملات آن‌ها به مذهب شیعه را به سیاست‌های ضددینی رضاشاه مرتبط کرد و از حکومت پهلوی به دلیل آنچه که «تلاش برای از بین بردن اخلاق عمومی» خوانده‌بود شدیداً انتقاد کرد. اما با این حال، او در این انتقادها خواستار تغییر نظام پادشاهی نشد و صرفاً پیشنهاد داد که گروهی از مجتهدین لایق و شایسته مأمور شوند تا پادشاهی را برگزینند که «از قوانین خداوند تجاوز نکند و از ستم و اعمال نادرست دوری کرده و به مال، جان و ناموس مردم نیز تعدی نکند.»
این مشروعیت‌بخشی به نظام پادشاهی نیز از دید خمینی تا زمانی ادامه می‌یافت که «نظام مناسب‌تری نتواند جایگزین شود.» این احتمال وجود دارد که «نظام مناسب‌تر» در ذهن خمینی در آن زمان و در سال ۱۳۲۳، همان ولایت فقیه بوده که سال‌ها بعد و پس از انقلاب اسلامی، به‌عنوان نظام رسمی ایران برقرار شد.
واکنش به تشکیل دولت اسرائیل
از دیگر اقدامات سیاسی او در سال‌های نخستین حکومت محمدرضا شاه، محکومیت دولت تازه‌تأسیس اسرائیل بود. دولت اسرائیل سال ۱۳۲۷ رسماً اعلان موجودیت کرد و در همان سال خمینی اعلامیه‌ای در مخالفت با تشکیل این دولت در سرزمین‌های فلسطینی صادر کرد.
او که از نخستین کسانی محسوب می‌شد که در مورد اسرائیل به اظهارنظر می‌پرداخت، با مردم دربارهٔ آنچه که «خطر صهیونیسم» می‌خواند سخن گفت: «وای بر این مملکت. وای بر این هیئت حاکمه. وای بر این دنیا. وای بر ما. وای بر این علمای ساکت. وای بر این نجف ساکت، این قم ساکت، این تهران ساکت، این مشهد ساکت. این سکوت مرگبار، اسباب این می‌شود که زیر چکمهٔ اسرائیل به دست همین بهایی‌ها، این مملکت ما، این نوامیس ما پایمال بشود. وای بر این اسلام. وای بر این مسلمین. ای علما، ساکت ننشینید. نگویید الان مسلک شیخ… والله اگر شیخ حالا بود، تکلیفش این بود، امروز سکوت، همراهی با دستگاه جبار است…»
درگذشت بروجردی و تغییر رویهٔ خمینی
خمینی در زمان ریاست بروجردی بر حوزه، بیشتر بر تدریس و آموزش متمرکز بود تا هرگونه فعالیت سیاسی. در آن زمان، او که اصول فقه را آموزش می‌داد، شاگردانی را به دور خود جمع کرده‌بود که بعدها در فعالیت‌های سیاسی او که در پایان منجر به سقوط حکومت پهلوی شد، تبدیل به یاران اصلی او شدند. جز مرتضی مطهری و حسینعلی منتظری، جوانانی مانند محمدجواد باهنر و اکبر هاشمی رفسنجانی نیز از آن جمله بودند.
در سال ۱۳۲۵، او آغاز به تدریس دروس خارج فقه با استفاده از کتاب «کفایة الاصول» از آخوند محمدکاظم خراسانی کرد. کلاس او که در آغاز با کمتر از سی طلبه آغاز شده‌بود، در مدت زمان اندک با چنان محبوبیتی روبه‌رو شد که در سومین باری که ارائه می‌شد، تعداد شنوندگان به حدود پانصد نفر رسیده‌بود. طبق گفتهٔ برخی از شرکت‌کنندگان آن کلاس، تفاوت اصلی کلاس خمینی با کلاس‌های دیگری که در قم حول همین موضوع برگزار می‌شد، روحیهٔ مبارزه‌طلبی و ظلم‌ستیزانه‌ای بود که خمینی به شاگردانش تزریق می‌کرد. در کنار این موضوع، توانایی او در مرتبط کردن فقه به موضوعات مهم دیگر در اسلام، نظیر مسائل مربوط به اخلاق، عرفان، فلسفه، سیاست و اجتماع، از دیگر دلایل افزایش محبوبیت کلاس‌های او بود.
بعد از وفات بروجردی در تاریخ دهم فروردین ۱۳۴۰ رویکرد خمینی نسبت به مسائل آغاز به تغییر کرد. گفته می‌شود که او علی‌رغم استقبال حوزه علمیه و مردم کوچک‌ترین تلاشی برای مرجعیت خود انجام نداد. این در حالی بود که تحریر فتوای او بر تمام ابواب کتاب «عروه الوثقی» ۵ سال قبل از درگذشت بروجردی پایان یافته بود و در همین سال‌ها نیز حاشیهٔ او بر کتاب «وسیله النجاه» – به عنوان رسالهٔ علمیه – نگارش یافته بود.
او که در آن زمان به‌عنوان یکی از جانشین‌های بروجردی برای رهبری شیعیان مطرح بود، به انتشار بخشی از نوشته‌های خود در زمینهٔ فقه پرداخت که کتاب توضیح‌المسائل در همین راستا توسط او به چاپ رسید. هم‌چنین وی از نظر اعتبار به درجه‌ای رسیده بود که توسط بسیاری از شیعیان ایرانی به‌عنوان مرجع تقلید انتخاب شده بود. گرچه این‌طور به نظر می‌رسید که او اهداف عمیق‌تری نسبت به تبدیل شدن به یک مرجع تقلید معمولی در سر داشته‌است.
انجمن‌های ایالتی و ولایتی
بعد از کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۳۳۲، سلطهٔ آمریکا بر ایران گسترش یافت و این کشور در دربار شاه نفوذ زیادی پیدا کرد. آمریکا در آن زمان در پی این بود که اصلاحاتی در کشورهای جهان سوم به‌وجود آورد که هدف اصلی آن خنثی کردن التهابات سیاسی و ثبات حکومت‌های موافق سیاست‌های این کشور بود. از جمله این اقدامات در ایران، دادن پست نخست‌وزیری به افرادی مانند جعفر شریف‌امامی، علی امینی و اسدالله علم بود. گفته می‌شود در زمان نخست‌وزیری امینی، او پس از درگذشت بروجردی برای جلب همراهی علماء به قم سفر کرده و با چند تن از علماء حوزه، از جمله خمینی، دیدار می‌کند. خمینی در آن دیدار انتقادات و توصیه‌هایی را به نخست‌وزیر می‌کند که امینی سال‌ها بعد، آن‌ها را «بسیار روشنفکرانه» قلمداد می‌کند.
محمدرضا شاه نیز بعد از کودتا، دست به مجموعه اقداماتی زد تا موقعیت حکومت را مستحکم‌تر کرده و با حذف مخالفین بالقوه و بالفعل در کشور، الگوی آمریکایی‌ها را در ایران پیاده کند که نتیجهٔ آن، سلطهٔ بیشتر آن‌ها بر اقتصاد کشور بود.
جانشین علی امینی در پست نخست‌وزیری، اسدالله علم بود. در تیرماه ۱۳۴۱ لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی در کابینهٔ او به تصویب رسید. به نظر می‌رسید یکی از اهدافی که این لایحهٔ اصلاح‌طلبانه دنبال می‌کرد، مبارزه با نفوذ دین در میان مردم کشور بود، به‌گونه‌ای که بر طبق آن، سه شرط «مسلمان بودن»، «سوگند به قرآن» و «مرد بودن» در مورد رأی‌دهندگان و انتخاب‌شوندگان – که از شرایط سنتی و عمومی در انتخابات آن دوران محسوب می‌شد – حذف شده‌بود.
بعد از تصویب این لایحه، به دعوت خمینی در منزل عبدالکریم حائری جلسه‌ای با حضور علمای طراز اول قم برگزار شد. در این جلسه، خمینی، که این طرح را زمینه‌ای برای نفوذ بهائیت به عرصه‌های مختلف کشور می‌دانست، با گلپایگانی و برخی مراجع دیگر رایزنی کرده و سرانجام تصمیم بر آن شد که تلگرافی به شاه ارسال کرده و در آن مخالفت مراجع قم را با این مصوبهٔ دولت ابراز کنند. هم‌زمان با آن، پیام‌هایی نیز به علمای مراکز و شهرهای دور و نزدیک ارسال کردند.
خمینی خود به شاه و نخست‌وزیر وقت تلگراف فرستاد و نسبت به سرپیچی از قوانین اسلام و قانون اساسی مصوب سال ۱۲۸۶ هشدار داد و به آن‌ها اخطار داد در صورت عدم لغو این قانون، علماء دست به اعتراض خواهند زد. او برای نخست‌وزیر نوشت: «این جانب مجدداً به شما نصیحت می‌کنم که به اطاعت خداوند متعال و قانون اساسی گردن نهید و از عواقب وخیمهٔ تخلف از قرآن و احکام علمای ملت و زعمای مسلمین و تخلف از قانون اساسی بترسید و عمداً و بدون موجب مملکت را به خطر نیندازید و الا علمای اسلام دربارهٔ شما از اظهار عقیده خودداری نخواهند کرد.»
به دنبال این اقدامات، حکومت شاه به تهدید روحانیت و تبلیغات علیه آن‌ها روی آورد و حتی علم صراحتاً گفت: «دولت از برنامهٔ اصلاحی که در دست اجرا دارد عقب‌نشینی نمی‌کند.»
اما پیام‌ها و اقدامات خمینی و دیگر علمای قم، موجب شده‌بود که جنبش مخالفت با لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی که به «جنبش دوماهه» شهرت پیدا کرده بود، در میان مردم حامیان زیادی پیدا کند و این باعث افزایش فشار به حکومت شاه می‌شد. سرانجام پس از دو ماه کشمکش، شاه و دولت به دادن پاسخ‌های مساعد به علمای قم تن دادند. این پاسخ‌های مکتوب در قالب عقب‌نشینی و دل‌جویی از علمای قم نوشته شده‌بود، اما در هیچ‌کدام از آن‌ها نامی از خمینی، که بنیان‌گذار نهضت دوماهه محسوب می‌شد، دیده نمی‌شد. خمینی پس از آن نیز به مخالفت خود ادامه داد و از دولت خواست طی یک بیانیهٔ رسمی لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی را لغو و خبر آن را منتشر کند. در آن زمان بعضی از علمای حوزهٔ علمیه موضع دولت را قانع‌کننده تشخیص داده‌بودند و خواستار پایان دادن به نهضت دوماهه شده‌بودند.
در همان حال، خمینی خطاب به مردم نوشت: «ملت مسلمان تا این خطرها رفع نشود، سکوت نمی‌کند و اگر کسی سکوت کند در پیشگاه خداوند قادر متعال مسئول و در این عالم محکوم به زوال است… ملت مسلمان و علمای اسلام زنده و پاینده هستند و هر دست خیانتکاری که به اساس اسلام و نوامیس مسلمین دراز شود، قطع می‌کنند.» او این سخنان را در پاسخ به اصناف تهران که از او دربارهٔ مصاحبهٔ رادیویی علم پرسیده بودند نوشت. او هم‌چنین در این‌باره گفت: «به نظر اینجانب مصاحبهٔ آقای نخست‌وزیر به هیچ‌وجه ارزش قانونی نداشت و نظر این جانب را تأمین ننمود… زیرا چیزی که در هیئت وزیران تصویب شد به امضای آقای نخست‌وزیر لغو نمی‌شود و به قوت خود باقی است.»
او در همان نامه برای اولین بار نسبت به خطر صهیونیسم و صهیونیسم‌گرایان داخلی هشدار می‌دهد و از همگان می‌خواهد که در مقابل نفوذ صهیونست‌ها به اقتصاد و سیاست کشور بایستند: «قرآن کریم و اسلام در معرض خطر است، استقلال مملکت و اقتصاد آن در معرض قبضهٔ صهیونیستهاست که در ایران به [صورت] حزب بهایی ظاهر شدند و مدتی نخواهد گذشت که با این سکوت مرگبار مسلمین تمام اقتصاد این مملکت را با تأیید عمال خود قبضه می‌کنند و ملت مسلمان را از هستی در تمام شئون ساقط می‌نمایند.»
سرانجام دولت علم تسلیم خواست علماء و مردم شد و لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی در جلسهٔ هفتم آذر ۱۳۴۱ در هیئت دولت لغو و خبر آن کتباً به مراجع قم ابلاغ شد. خمینی در نشستی با علمای قم، لغو این لایحه پشت درهای بسته را کافی ندانست و به نمایندگی از مراجع وقت، خواهان آن شد که خبر لغو آن به‌طور رسمی و علنی اعلام شود. در نتیجهٔ این درخواست، فردای آن روز خبر لغو این لایحه در روزنامه‌های دولتی انعکاس یافت و ماجرای لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی پایان یافت.
خمینی بعد از این ماجرا در سخنانی گفت: «در این دو ماه که این پیشامد کرد، شب‌هایی شد که من دو ساعت خواب کردم… باز اگر دیدیم شیطانی از خارج متوجه ملکت باشد، ما همین هستیم و دولت همان… نصیحت از واجبات است… از شاه گرفته تا این آقایان، تا آخر مملکت، همه را باید علمأ نصیحت کنند.»
می‌توان گفت ماجرای انجمن‌های ایالتی و ولایتی در واقع به بهانه‌ای برای طرح اساسی‌ترین مطالبات علماء از دولت وقت تبدیل شد و مسائل و مشکلاتی که خمینی در این ماجرای کوتاه مطرح کرد، بسیار کلی‌تر و مهم‌تر از موضوع خود لایحه بود. علاوه بر این، این ماجرا او را به‌عنوان یک صدای مخالف دربرابر شاه بیش‌ازپیش مطرح کرد. اگرچه پیش از این ماجرا نیز خمینی به‌عنوان عالم و مرجعی مهم نزد دیگران شناخته شده بود، اما می‌توان گفت که پس از آن، شخصیت رهبرگونه و مبارز او نزد مردم بیشتر شناخته شد و در نتیجه این ماجرا را می‌توان به‌عنوان سرآغازی بر نهضتی دانست که چند سال بعد موجب سرنگونی حکومت پهلوی شد.
طرح انقلاب سفید
بعد از پایان ماجرای لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی، در دی‌ماه ۱۳۴۱ طرحی جدید و این بار توسط خود شاه با عنوان «انقلاب سفید» یا «انقلاب شاه و میهن» با اصولی شش‌گانه اعلام شد. این طرح که به تشویق آمریکا مطرح شده‌بود، تلاشی بود تا حکومت شاه را به‌نوعی آزادی‌خواه و مترقی نشان دهد. گفته می‌شود شاه معتقد بود شکست طرح انجمن‌ها به آن دلیل بود که دولت و نه شاه عهده‌دار آن بوده‌است. او امیدوار بود که در مورد این طرح، کسی جرأت ابراز نظر مخالف نداشته‌باشد.
معروف‌ترین بند این اصول شش‌گانهٔ انقلاب سفید، القای رژیم ارباب و رعیتی بود. این اصول از داخل و خارج مورد حمایت‌های بسیاری قرار گرفت. از طرفی آمریکا آن را موافق اهداف خود می‌دانست و به‌همین دلیل در پی تحقق آن از هیچ کمکی به شاه دریغ نمی‌کرد. از طرف دیگر، در داخل کمونیست‌ها این تحول را هماهنگ با مراحل دیالکتیک خود می‌دیدند و این تغییرات را همان انتقال مرحلهٔ فئودالیته به سرمایه‌داری و پس از آن، ظهور کمونیسم دانستند. این برداشت باعث موافقت شوروی و احزاب آن با این طرح و حمایت آن‌ها از آن شده‌بود.
شاه در دی‌ماه ۱۳۴۱ اصول شش‌گانهٔ اصلاحات خود را اعلام کرد و از مردم درخواست کرد که در ۶ بهمن همان سال به پای صندوق‌ها آمده و به‌آن رأی بدهند. در پی آن، خمینی گروهی از علماء و مراجع قم را به تشکیل جلسه‌ای با هدف بررسی این موضوع دعوت کرد. در آن جلسه مقرر شد که روح‌الله کمالوند به نمایندگی از مراجع قم با شاه مذاکره کند و انگیزهٔ او را از این اصلاحات جویا شود.