cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
توکیو
آموزش عالی
چند دانشگاه زیر نمونه‌ای از دانشگاه‌های معتبر توکیو هستند.
صنایع دستی سنتی
در حال حاضر ۴۲ مورد به عنوان صنایع دستی سنتی توکیو تعیین شده‌است. هنر برش شیشه ادو کیریکو‏، کیمونوی ادو کومون، زیورآلات ساخته شده با پوسته لاک‌پشت به نام «ادوبکّو» از این جمله هستند.
خرده فرهنگ
فضای اجتماعی تساهل‌آمیز توکیو را به محیطی تبدیل می‌کند که امکان به وجود آمدن بسیاری از پدیده‌های فرهنگی در آن امکان‌پذیر است. منطقه آکیهابارا بین ایستگاه توکیو و ایستگاه اوئنو در اوایل دوران پس از جنگ به یک شهر الکترونیک تبدیل شد و هنوز هم مغازه‌های کوچک زیادی وجود دارند که قطعات الکترونیکی ویژه می‌فروشند. پس از دهه ۱۹۸۰، با محبوبیت کنسول بازی ویدئویی خانگی، آکیهابارا به مکانی مقدس برای دوستداران بازی و پس از آن به مرکز فرهنگ اوتاکو تبدیل شد. علاوه بر فروشگاه‌هایی که محصولات مرتبط با ای سی جی (خرده فرهنگ) (انیمه، مانگا و بازی ویدئویی) را در منطقه آکیهابارا می‌فروشند، فروشگاه‌های خدماتی زیادی برای اوتاکوها مانند کافه‌های خدمتکار نیز وجود دارد. مانند آکیهابارا، ایکه‌بوکورو و ناکانو نیز به خاطر فرهنگ اوتاکو معروف هستند. منطقه شیموکیتازاوا که به خاطر خرده فرهنگ موسیقی و تئاتر شهرت دارد، توسط مجله مسافرتی تایم اوت به عنوان دومین محله جالب در جهان انتخاب شد.
فرهنگ عامه
نویسنده ژاپنی هاروکی موراکامی برخی از رمان‌های خود را در توکیو (از جمله جنگل نروژی) نوشته‌است و دو رمان اول دیوید میچل (شماره ۹ رؤیا و سایه‌نویس نوشته‌شده) این شهر را به تصویر می‌کشند. کارل رندال، نقاش معاصر بریتانیایی، ۱۰ سال به عنوان یک هنرمند در توکیو زندگی کرد و مجموعه‌ای از آثار را خلق کرد که خیابان‌های شلوغ و فضاهای عمومی شهر را به تصویر می‌کشید.
ورزش
از سه ورزش سومو، بیس بال و فوتبال می‌توان به عنوان پر طرفدارترین ورزش‌ها در بین مردم ژاپن نام برد. مسابقات رسمی سومو هر ساله در سه نوبت و در ماه‌های ژانویه، مه و سپتامبر در ورزشگاه ریوگوکو کوکوگیکان که به سومو اختصاص دارد، برگزار می‌شود.
توکیو دو تیم حرفه‌ای بیس بال دارد. تیم بیسبال یومیوری جاینتس که مسابقات خانگی آن در ورزشگاه توکیو دم انجام می‌شود و تیم بیسبال توکیو یاکولت سوواروز  که مسابقات خانگی آن در ورزشگاه میجی جینگو برگزار می‌شود.
یکی از رویدادهای مهم ورزشی شهر توکیو ماراتون است. روز برگزاری این رویداد هر ساله از طرف برگزارکنندگان اعلام می‌شود و طی آن حداکثر تا ۲۵٬۰۰۰ هزار نفر در بخش ماراتون اصلی به طول ۴۲ کیلومتر و ۵۰۰۰ نفر در طول مسیری به طول ۱۰ کیلومتر به رقابت می‌پردازند. این رقابت در سطح بین‌المللی انجام می‌شود و شرکت در آن برای همه آزاد است.
المپیک ۲۰۲۰
توکیو به همراه شهرهای مادرید و استانبول نامزد میزبانی المپیک ۲۰۲۰ بودند که در نهایت پس از حذف اسپانیا در دور اول، در اوت ۲۰۱۳ توکیو با کسب ۶۰ رأی در مقابل ۳۶ رأی استانبول، میزبانی المپیک سال ۲۰۲۰ را بر عهده گرفت.
بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ابتدا قرار بود از ۲۴ ژوئیه تا ۹ اوت ۲۰۲۰ برگزار شود، اما در مارس ۲۰۲۰ به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد سرانجام این بازی‌ها بدون تماشاچی برای سال ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی مجدد شد.
اقتصاد
توکیو پس از نیویورک دومین شهر ثروتمند جهان است. معدن و تولید کمتر از نیمی از میانگین ژاپن در اقتصاد توکیو را تشکیل می‌دهد، در حالی که موقعیت‌های عمده‌فروشی و خرده‌فروشی، اطلاعات و ارتباطات، بیمه مالی و خدمات تخصصی در اقتصاد توکیو به‌طور قابل توجهی بالاتر از میانگین ژاپن است. در سال ۲۰۲۰ در میان فورچون جهانی ۵۰۰، توکیو در میان برترین‌های جهان قرار دارد. از پانصد شرکت برتر جهان، دفتر مرکزی ۳۸ شرکت در توکیو واقع بودند که تقریباً دوبرابر تعداد شرکت‌ها در شهر بعدی یعنی پاریس می‌باشد. بورس اوراق بهادار توکیو با نام «توشو» نیز شناخته می‌شود، در سال ۲۰۲۲ از نظر سرمایه ششمین مقام را در بین بورس اوراق بهادار جهان داراست. توشو بیش از ۳۵۰۰ شرکت فهرست شده دارد که ارزش بازار تجمعی آنها بیش از ۵٫۶۷ تریلیون دلار است.
منطقه کلان‌شهری توکیو از نظر تولید ناخالص داخلی در رتبه اول جهان قرار دارد و نیم قرن است که جایگاه اول را به خود اختصاص داده‌است. نیویورک در جایگاه دوم قرار دارد.
صنعت
توکیو نقش مرکز صنعتی پیشرو در کشور را به دارد. این منطقه دارای یک پایگاه تولیدی بسیار متنوع است. صنایع سنگین - مانند فلزات، مواد شیمیایی، ماشین آلات، تجهیزات حمل و نقل و پالایش نفت - در چیبا، کاواساکی و یوکوهاما متمرکز شده‌اند. توکیو به شدت به سمت صنعت سبک تمایل دارد. به عنوان مثال، بیشتر کتاب‌های ژاپن و بسیاری از تجهیزات الکترونیکی در آنجا تولید می‌شوند.
بازرگانی و مالی
نزدیکی به ادارات دولتی دلیل مهمی برای نگه داشتن یک دفتر در توکیو است حتی شرکت‌هایی که کارخانه‌هایی در جاهای دیگر دارند، دفاتر بزرگی در توکیو دارند و محل مناسب برای داشتن دفتر مارونوئوچی است. نیهون‌باشی، مقر اصلی مراکز تجاری و مالی است. بانک ژاپن و بورس اوراق بهادار توکیو، دو مؤسسه مالی مهم ژاپن، در آنجا قرار دارند.
کشاورزی
در سال ۲۰۱۳ سطح زمین زیر کشت توکیو ۷۴۰۰ هکتار است که معادل ۳٫۴ درصد از کل مساحت توکیو است. تا سال ۲۰۱۵ در توکیو ۱۱۲۲۴ خانوار مزرعه دار وجود دارد و جمعیت فعال کشاورزان تجاری ۱۰۹۸۳ نفر است. از این تعداد بیش از ۵۰ درصد افراد بالای ۶۵ سال هستند. سبزیجات حدود ۶۰ درصد از کشاورزی توکیو را تشکیل می‌دهند. ترب سفید (۱۱۰۰۰ تن؛ ۰٫۸ درصد سهم) و کلم برگ (۱۰۰۰۰ تن؛ ۰٫۷ درصد سهم) و کوماتسونا ۸۶۰۰ تن بالاترین میزان تولید را در بین سبزیجات دارد. سبزیجاتی نیز وجود دارد که توکیو بیشترین سهم برداشت را در ژاپن دارد، مانند شابانک که ۴۴ تن (۲۳ درصد) از ۱۹۴ تن محصول کشور، در توکیو برداشت می‌شود.
ترابری
توکیو دارای فرودگاه‌های داخلی و بین‌المللی و همچنین راه‌های جاده‌ای و ریلی بسیار مجهزی می‌باشد. حمل و نقل عمومی در توکیو بسیار پاکیزه و کارآمد است. قطارها و متروی توکیو به عنوان اصلی‌ترین بخش حمل و نقل عمومی فعالیت می‌کنند و در کنار این دو، اتوبوس، مونوریل و واگن برقی به عنوان مکمل فعالیت دارند.
فرودگاه‌ها
توکیو دارای یک فرودگاه بین‌المللی به نام فرودگاه بین‌المللی توکیو و ۶ فرودگاه داخلی می‌باشد. پروازهای فرودگاه‌های داخلی توکیو مابین توکیو و چند جزیره از جزایر ایزو انجام می‌گیرد. فرودگاه‌های داخلی توکیو در منطقهٔ چوفو در توکیو و جزایر ایزو اوشیما، میاکه جیما، هاچیجوجیما، نی‌ایجیما و کوزوشیما قرار دارند.
فرودگاه بین‌المللی توکیو که بیشتر با نام فرودگاه بین‌المللی هانه‌دا شناخته می‌شود، در جنوب منطقهٔ اوتا واقع شده و بزرگ‌ترین فرودگاه ژاپن می‌باشد. نقش اصلی این فرودگاه، جابه‌جایی مسافران داخلی ژاپن است. به علت نزدیکی به مناطق ویژه توکیو پروازهای ویژه مسئولان دولتی ژاپن و سران و مسئولان دیگر کشورها، از این فرودگاه انجام می‌پذیرد. از اکتبر سال ۲۰۱۰ میلادی ترمینال جدید بین‌المللی در این فرودگاه آغاز به‌کار کرده‌است و پروازهای خارجی این فرودگاه رو به افزایش است. در سال ۲۰۲۳ فرودگاه بین‌المللی هانه‌دا مقام دوم را به عنوان بهترین فرودگاه‌های آسیا و رتبه سوم بهترین فرودگاه‌های جهان را کسب کرد. در رده تمیزترین فرودگاه‌های جهان، هانه‌دا برای دهمین بار و هشتمین سال متوالی رتبه اول را کسب کرد، در حالی که در رده بهترین فرودگاه‌های داخلی جهان، برای یازدهمین سال متوالی رتبه اول را کسب کرد.
در حال حاضر بیشتر پروازهای بین‌المللی در ژاپن در فرودگاه بین‌المللی ناریتا واقع در استان چیبا انجام می‌شود. اکنون فاصلهٔ بین فرودگاه بین‌المللی ناریتا تا ایستگاه توکیو که در مرکز توکیو قرار دارد با قطارهای تندرو با زمانی حدود یکساعت پیموده می‌شود.
راه‌آهن
خط یامانوته وابسته به جی‌آر به صورت یک دایره در قلب توکیو قرار گرفته و ایستگاه‌های اصلی و مهم توکیو را به یکدیگر متصل می‌کند. ایستگاه‌های توکیو، اوئنو، شیناگاوا، شیبویا، شینجوکو و ایکه‌بوکورو ایستگاه‌های ترمینال توکیو هستند. ایستگاه توکیو در مرکز توکیو قرار گرفته و به عنوان ایستگاه مرکزی شبکهٔ راه‌آهن ژاپن شمرده می‌شود. ایستگاه توکیو مبدأ خطوط شینکانسن است. این قطارهای تندرو فاصلهٔ بین توکیو تا شهرهای دیگر ژاپن را بسیار سریع طی می‌کنند. ایستگاه شینجوکو بالاترین تعداد مسافر روزانه را نه تنها در ژاپن بلکه در بین تمامی کشورهای جهان داراست. رتبهٔ دوم تعداد مسافران روزانه در جهان از آن ایستگاه ایکه‌بوکورو می‌باشد.
آزادراه‌ها
در مرکز توکیو دو آزادراه کمربندی به نام‌های آزادراه کمربندی توشین با علامت اختصاری C1 و آزادراه کمربندی چوئو با علامت اختصاری C2وجود دارند که مهم‌ترین آزادراه‌های توکیو به‌شمار می‌آیند. آزادراه کمربندی توشین سرآغاز بزرگراه شماره ۱ آسیا شمرده می‌شود. این بزرگراه با نام اختصاری AH-1 پس از گذشتن از چندین کشور آسیایی سرانجام از ایران و ترکیه گذشته و در مرز ترکیه و بلغارستان خاتمه می‌یابد.
اتوبوس
اتوبوس‌ها در توکیو توسط شرکت‌های شهری و خصوصی اداره می‌شوند. در بخش‌های توکیو، اتوبوس توئی که توسط اداره حمل‌ونقل شهری توکیو اداره می‌شود، طیف وسیعی از مسیرهای اتوبوس را دارد. اکثر شرکت‌های خصوصی وابسته به خطوط راه‌آهن خصوصی بزرگ هستند، اما شرکت‌های مستقلی نیز وجود دارند. این اتوبوس‌های مسیر ثابت دارای یک سیستم نرخ ثابت هستند که هر چقدر در ۲۳ بخش ویژه پیش بروید تغییر نمی‌کند. کرایه شهری برای بزرگسالان ۲۱۰ ین است. در داخل توکیو مسافران از در جلو سوار اتوبوس می‌شوند و ابتدا کرایه را می‌پردازند.
مترو
مترو در توکیو از شرکت متروی توکیو و متروی توئی تشکیل شده‌است:
علاوه بر این خطوط ریلی دیگری نیز وجود دارد که به‌طور رسمی به عنوان مترو تعیین نشده‌اند: مانند خط رینکای (نزدیک به ۱۰ کیلومتر از ۱۲٫۲ کیلومتر مسیر را از زیر زمین می‌رود)، خط راه‌آهن سریع تویو، خط راه‌آهن سریع سایتاما که بخشی از مسیر خود را از زیرزمین طی می‌کنند.
متروی یوکوهاما و خط میناتومیرای نیز در منطقه بزرگ توکیو فعالیت می‌کنند، اما مستقیماً به شبکه متروی توکیو متصل نیستند. متروی یوکوهاما دارای دو خط به نام خط آبی (یوکوهاما) و خط سبز (یوکوهاما) است.
حمل‌ونقل آبی
در دوره ادو، مرکز ادو با شبکهٔ کانال‌های آبی طور متراکم پوشیده شده بود و حمل و نقل آبی نقش فوق‌العاده مهمی در حمل و نقل و تدارکات ادو داشت. با این حال، پس از قرن بیستم، به دلیل پیشرفت شهرنشینی، شبکه آبراه در مرکز توکیو به سرعت کاهش یافت و تعداد زیادی از آبراه‌ها برای ساخت جاده پر شدند. در حال حاضر، حمل و نقل اصلی آبی در توکیو مسیری است که سرزمین اصلی را با جزایر ایزو و جزایر اوگاساوارا متصل می‌کند.
ترمینال کروز بین‌المللی توکیو در سال ۲۰۲۰ افتتاح شد و یک مرکز برای سفر در ژاپن و دروازه‌ای برای بازدیدکنندگان از سراسر جهان است. این ترمینال با ساختمانی ۴ طبقه با مساحت زیربنای وسیع تقریباً ۱۹٫۰۰۰ متر مربع بنا شده که می‌تواند حتی بزرگ‌ترین کشتی‌های تفریحی جهان را در خود جای دهد.
فهرست فرودگاه‌های لوکزامبورگ
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های لوکزامبورگ است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
توکیو
موزه‌ها
در توکیو جمعاً ۲۶۵ موزه و نمایشگاه آثار هنری کوچک و بزرگ وجود دارد. موزهٔ ملی توکیو در داخل پارک اوئنو جای دارد و قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین موزهٔ کشور است. اکنون تعداد اشیای باارزش جمع‌آوری شده در موزه ملی توکیو از ۱۱۰ هزار قطعه فراتر رفته‌است. همچنین موزهٔ ملی هنر غرب و موزهٔ ملی طبیعت و علم نیز در اوئنو می‌باشند. مرکز ملی هنر توکیو در چیودا واقع شده‌است. موزهٔ ادو-توکیو در کنار ورزشگاه ریوگوکو کوکوگیکان قرار دارد و به تاریخ توکیو اختصاص دارد. موزهٔ جیبلی در داخل پارک اینوکاشیرا قرار گرفته و به انیمیشن اختصاص دارد. موزهٔ اورینتال و مرکز فرهنگ خاورمیانه در ژاپن موزه‌هایی هستند که در آن‌ها اشیایی مربوط به تاریخ ایران باستان به نمایش گذاشته شده‌است.
جشن‌ها
توکیو جشنواره‌های هنری، ورزشی و تفریحی متعددی دارد. جشنوارهٔ فیلم توکیو که بزرگ‌ترین رویداد سینمایی ژاپن به‌شمار می‌رود، معمولاً در ماه اکتبر و در دو منطقهٔ روپونگی و شیبویای توکیو برگزار می‌شود. جایزه بزرگ این جشنواره به نام ساکورا به بهترین فیلم بخش مسابقه اهدا می‌شود. جشنواره فیلم توکیو توسط بنیاد توسعه بین‌المللی سینمای ژاپن با همکاری و پشتیبانی دولت ژاپن برگزار می‌شود.
جشن کاندا، جشن سانئو، جشن فوکاگاوا سه جشن بزرگ ادو نامیده می‌شوند. جشن سانجا نیز از جشن‌های معروف است که هر ساله در ماه مه به مدت سه روز در معبد آساکوسا برگزار می‌شود.
زمان شکوفایی شکوفه‌های گیلاس یا ساکورا، هنگام برگزاری جشن هانامی یا دیدن شکوفه‌هاست. پارک شینجوکو گیوئن با داشتن ۶۵ گونهٔ مختلف درخت ساکورا، پارک اوئنو، پارک سومیدا، پارک اینوکاشیرا و پارک کوگانه‌ای پارک‌های برگزیدهٔ توکیو برای دیدن ساکورا هستند.
آتش بازی رود سومیدا یکی از بزرگ‌ترین آتش بازی‌های پایتخت ژاپن است. این آتش‌بازی هر ساله در آخرین شنبهٔ ماه ژوئیه بر روی رود سومیدا برگزار می‌شود و در حدود یک میلیون نفر بازدیدکننده را جذب می‌کند. آتش بازی رود سومیدا در کنار آتش بازی خلیج توکیو و آتش بازی جینگوگایئن بزرگ‌ترین آتش بازی‌های توکیو محسوب می‌شوند.
نمادهای شهر
اولین نماد شهر توکیو، در دسامبر ۱۸۸۹ به تصویب رسید. ظاهر آن به این معنی است که خورشید شش پرتو نور ساطع می‌کند و نماد این است که توکیو به عنوان «پایتخت و مرکز ژاپن» است. منظور از نشان، آرزوی توسعه توکیو است. این نماد در پرچم کلانشهر توکیو بر روی زمینه بنفش رنگ قرار دارد. طرح پرچم توکیو در سال ۱۹۶۴، درست قبل از افتتاحیه المپیک توکیو (هجدهمین بازی تابستانی) به تصویب رسید.
کمیته انتخاب علامت دولت متروپولیتن توکیو؛ علامت نماد توکیو در ۱ ژوئن ۱۹۸۹ معرفی کرد. این علامت نماد از سه قوس تشکیل شده‌است که حرف ابتدایی "T" توکیو در مرکز آن پنهان شده‌است و رنگ اصلی آن سبز روشن است. این نماد بیانگر پویایی، رفاه، غنا و آسایش توکیو در آینده است. گل توکیو ساکورای سومی-یوشینو است که توسط کمیته انتخاب گل توکیو در ژوئن ۱۹۸۴ انتخاب شد.
درخت توکیو کهن‌دار است که در ۱۴ نوامبر ۱۹۶۶ به عنوان درخت شهر معرفی شد. این گیاه به دلیل مقاوم بودن در برابر آلودگی و آتش، به عنوان درخت خیابانی نیز استفاده می‌شود.
نمای شهری
معماری توکیو تا حد زیادی توسط تاریخ توکیو شکل گرفته‌است. در قرن اخیر، توکیو دو بار به‌طور کامل ویران شده‌است. نخست در سال ۱۹۲۳ میلادی و در پی زمین‌لرزهٔ بزرگ کانتو و پس از آن در جریان بمباران‌های گسترده طی جنگ جهانی دوم. به همین سبب چشم‌انداز کنونی شهر توکیو بسیار مدرن و معاصر است و بناهای تاریخی و کهنه بسیار کمیاب هستند. معماری توکیو دارای بسیاری از اشکال ساختمانی معروف بین‌المللی مدرن است مانند توکیو اینترنشنال فورم، ساختمان آبجوی آساهی، برج مد گاکوئن کوکون، ساختمان ان‌تی‌تی دوکومو یویوگی و پل رنگین‌کمان. توکیو دارای دو برج متمایز است: برج توکیو و توکیو اسکای‌تری که برج دوم بلندترین برج در ژاپن و جهان و دومین سازه بلند جهان پس از برج خلیفه در دبی است. در ژوئن سال ۲۰۲۳ شرکت ساختمانی موری بیلدینگ ساخت آسمان خراش آزابودای هیلز را به پایان رساند. این پروژه در حدود ۵۸۰ میلیارد ین ژاپن (۴٫۴ میلیارد دلار) داشته‌است و با ۶۴ طبقه و ۳۲۵٫۵ متر ارتفاع مرتفع‌ترین ساختمان در ژاپن است.
شهرهای خواهر
توکیو با دوازده شهر زیر خواهر است:
کریس رابرتس (خواننده)
کریس رابرتس (زاده ۱۳ مارس ۱۹۴۴-درگذشته ۲ ژوئیه ۲۰۱۷) آلمانی بود.
سیارک ۲۱۹۸۹
سیارک ۲۱۹۸۹ بیست و یک هزار و نهصد و هشتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۸.۶ است.
ماری الیزابت فرانسه
ماری الیزابت فرانسه (Marie Elisabeth of France) از دودمان والواها و تنها فرزند شارل نهم و الیزابت اتریش، ملکه فرانسه بود.
پدربزرگ مادری او ماکسیمیلیان دوم، امپراتور مقدس روم بود.
پراگ
پراگ پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور جمهوری چک و همچنین چهاردهمین شهر بزرگ اتحادیه اروپا است. این شهر در شمال غربی کشور چک بر روی رودخانه ولتاوا بنا شده‌است و جمعیتی نزدیک به ۱٫۳ میلیون نفر دارد که منطقه بزرگ شهری آن جمعیتی نزدیک به ۲ میلیون نفر را شامل می‌شود. پراگ دارای آب و هوای معتدل اقیانوسی بوده و از این رو دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است. متروی پراگ از اواسط قرن بیستم فعال شده اما بیشتر حمل و نقل عمومی مردم با استفاده از خطوط تراموا است.
این شهر زمانی پایتخت بوهم بوده، به‌خاطر موقعیت راهبردی‌اش، بسیار مهم تلقی می‌شده و در جریان دو جنگ جهانی هم بسیار نقش‌آفرین بوده‌است. خصوصیت‌های جغرافیایی و تاریخی منطقهٔ پراگ قدیم آن را به شهری گردشگرپذیر تبدیل کرده و سالیانه حدود ۶ میلیون نفر گردشگر را از سراسر دنیا پذیرا است. قلعهٔ پراگ، پل تاریخی کارل، ساعت نجومی و موزهٔ ملی، از دیدنی‌های پراگ به‌شمار می‌روند. تالار شهرداری، گالری پراگ، موزهٔ کافکا، موزهٔ کمونیسم، موزهٔ هنرهای تزئینی، باغ وحش پراگ، گورستان اولشانی و تپه و پارک پترین، از دیگر جاذبه‌های گردشگری پراگ هستند. مرکز این شهر ساختمان‌هایی با نماهایی هنری با شیروانی‌های آجری‌رنگ و کوچه‌های سنگفرش با تعداد کثیری مغازهٔ سوغاتی‌فروشی و کافه دارد.
پراگ در کنار رودخانه ولتاوا، در مرکز حوضه آبریز بوهمی و حدوداً در همان عرض جغرافیایی فرانکفورت، پاریس، و ونکوور واقع شده‌است.
بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۱ در حدود ۱۴ درصد از ساکنان شهر خارجی بودند که این بالاترین میزان در میان شهرهای جمهوری چک بود.
تاریخچه
نام پراگ از یک واژه اسلاوی گرفته شده که به معنی گُدار یا محل کم‌عمق برای گذر از رودخانه است. این نام به خاستگاه این شهر به عنوان گذرگاه رودخانه ولتاوا اشاره دارد. ریشه نام منطقه پراگا در شهر ورشو لهستان نیز از همین واژه است.
از حدود ۹۰۰ تا ۱۳۰۶، فرمانروایان دودمان پرژمیسل بیشتر بوهم را تحت کنترل خود داشتند. اولین فرمانروای بوهم که مورخان به آن اشاره کرده‌اند، شاهزاده بورژیووی یکم بود که در نیمه دوم قرن نهم حکومت کرد. لودمیلا همسر او پس از درگذشت قدیس حامی بوهم شد. هر دوی آنها توسط متودی تعمید شدند. بورژیووی مقر خود را به پراگ منتقل کرد و قلعه پراگ، یکی از بزرگترین قلعه‌های جهان توسط او در حدود ۸۸۰ ساخته شد. از آن زمان تاکنون، این منطقه مقر فرمانروایان بوهم بوده‌است و امروزه نیز محل استقرار رئیس‌جمهور چک است. دودمان پرژمیسل از قرن ۹ تا ۱۳۰۶ در پادشاهی بوهم حکومت می‌کردند. واتسلاو یکم، نوهٔ بورژیووی یکم، در سال ۹۲۱ ساختن کلیسای جورج مقدس رادر نزدیکی قلعه آغاز کرد که معماری رومانسک محسوب می‌شود و قدیمی‌ترین کلیسای پراگ است.
در سال ۹۲۹ واتسلاو یکم برای عبادت خود در کنار قلعه دومین کلیسا را نیز به سبک رومانسک به نام کلیسای ویتوس مقدس ساخت ولی در ۱۰۶۰ معماری این کلیسا به بازیلیکا تغییر یافت.
پس از کشته شدن واتسلاو سوم، آخرین پادشاه بوهم از خاندان پرژیمیسل بود دودمان لوکزامبورگ تاج پادشاهی بوهم را به دست آوردند.
یان لوکزامبورگ (۱۳۴۶–۱۲۹۶) در سال ۱۳۴۴ بازیلیکای ویتوس مقدس را خراب کرد و در آن مکان سنگ بنای ساخت کلیسایی به سبک گوتیک را نهاد. به دلیل جنگ‌های زیاد ساختن این کلیسا به وسیله حکومت چکوسلواکی در سال ۱۹۲۹ به اتمام رسید. کلیسای ویتوس مقدس کنونی مشهورترین ساختمان مذهبی جمهوری چک است.
در این کلیسای جامع نمازخانهٔ واتسلاو یکم که در آن اتاق خاصی تعبیه شده، قرار دارد؛ از این اتاق ویژه برای مخفی کردن تاج پادشاهی بوهم استفاده می‌شود. بر طبق افسانه‌ها اگر کسی لایق پادشاهی نباشد و این تاج را بر سرش بگذارد، قبل از این که سال تمام شود، خواهد مرد.
در دوره جنگ صد ساله شاه یان، پادشاه بوهم در فرانسه به وسیله سربازان انگلیسی کشته شد و پسر وی کارل، شاه بوهم شد.
شاه کارل چهارم (۱۳۷۸–۱۳۱۶) مشهورترین شاه بوهم است که شهر پراگ را توسعه داد و نخستین دانشگاه را تأسیس کرد. دانشگاه کارل در سال ۱۳۴۸ تأسیس شد و از لحاظ قدمت رتبه دوم را در دانشگاه‌های اروپایی دارد.
پل کارل مشهورترین پل پراگ است که در سال ۱۳۵۷ ساخته و در قرن ۱۹ به وسیله مجسمه‌های سنگی تزئین شد.
کارل چهارم دو پسر داشت. نخستین پسر واتسلاو چهارم بود که پس از در گذشتن کارل چهارم، پادشاه شد و سیگیسموند پسر دوم بود که شاه اوهری شد. واتسلاو چهارم (۱۴۱۹–۱۳۶۱) به جای حکومت کردن تنها به شکار و زنان علاقه داشت. در آن زمان کشیش یان هوس (۱۴۱۵–۱۳۷۱) به وسیله خطبه خود از روحانیت کاتولیک انتقاد کرد. در سال ۱۴۱۵ روحانیت کاتولیک یان هوس را به شهادت رساند ولی مردم چک علیه شاه و روحانیت کاتولیک بسیج شدند و ارتش صلیبی که به وسیله پاپ و سیگیسموند به بوهم فرستاده شده بود را شکست دادند. در سال ۱۴۲۰ یرژی پودیبراد شاه چک شد. وی آخرین شاه چکی بود. در سال ۱۴۷۱ ولادیسلاف یاگیلونسکی (۱۴۵۶–۱۵۱۶) که شاهزاده لهستانی بود تاج شاهی چک را بر سر نهاد.
شاه ولادیسلاف یاگیلونسکی در قلعه پراگ بزرگ‌ترین سالن به سبک گوتیک را ساخت. در حال حاضر از این سالن برای جشن انتخابات رئیس‌جمهوری چک استفاده می‌شود.
در سال ۱۶۱۸ دو نفر از اعضای کاتولیک‌مذهب دودمان هابسبورگ را از پنجره پایین انداختند و جنگ سی‌ساله شروع شد. این جنگ مهیب‌ترین جنگ اروپا بود. در سال ۱۶۴۸ ارتش سوئد پراگ را اشغال کرد و مجموعه رودولف دوم را به غارت بردند.
اقتصاد
اقتصاد امروزی پراگ عمدتاً صادرات‌محور و مربوط به بخش خدمات است. در بررسی‌های سال ۲۰۱۰ پراگ به عنوان بهترین شهر در مرکز و شرق اروپا برای کسب و کار اعلام شد.
تقریباً یک‌پنجم از تمام نیروی کار جمهوری چک در پراگ به فعالیت مشغولند. میانگین دستمزد در این شهر در حدود ۲۵ درصد بالاتر از بقیه کشور است. حدود ۲۵ درصد از تولید ناخالص داخلی جمهوری چک از پراگ است.
تقریباً نیمی از درآمدی که جمهوری چک از محل گردشگری دارد از شهر پراگ به دست می‌آید. در این شهر در حدود ۷۳ هزار تخت‌خواب برای اقامت گردشگران وجود دارد که بیشتر آن‌ها پس از سال ۱۹۹۰ تهیه شده‌اند. ۵۱ هزار از این تعداد محل خواب در هتل‌ها و متل‌ها قرار دارند.
علوم و پژوهش
منطقه پراگ از مراکز مهم پژوهشی است به‌طوری‌که ۳۹ نهاد علمی از ۵۴ نهاد زیرمجموعه فرهنگستان علوم چک در این شهر قرار دارند. از بین بزرگ‌ترین این نهادها می‌توان به مؤسسه فیزیک، مؤسسه میکروبیولوژی، و مؤسسه شیمی آلی و زیست‌شیمی اشاره کرد. در پراگ همچنین ۱۰ پژوهشگاه عمومی، ۴ مرکز رشد کسب و کار و چندین بیمارستان بزرگ تحقیقاتی فعال هستند. از میان آن‌ها می‌توان به بیمارستان دانشگاهی موتول اشاره کرد.
در سال ۲۰۰۸ از میان ۳۰ هزار پژوهشگر علمی اهل چک ۱۳ هزار نفر از آن‌ها در پراگ بودند. در آن سال، محققان ساکن این شهر ۳ درصد از جمعیت فعال اقتصادی پراگ را تشکیل می‌دادند. چند شرکت بزرگ چندملیتی معروف نیز در پراگ تأسیسات توسعه و تحقیقات برپا نموده‌اند نظیر زیمنس، هانی‌ول و سان مایکروسیستمز.
منابع
Wikipedia contributors, "Prague," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Prague&oldid=184525235 (accessed January ۱۶، ۲۰۰۸).
امیل بافر
امیل بافر (Émile Baffert; August 26, 1924 – ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷ (age 92)) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
دورچال
دورچال، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۴
بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۴ با نام رسمی دومین بازی‌های المپیک تابستانی جوانان دومین بازی‌های المپیک جوانان است که یکی از رویدادهای مهم چند ورزشی و جشن‌های فرهنگی است و مانند بازی‌های المپیک تابستانی از ۱۶ تا ۲۸ اوت ۲۰۱۴ برگزار خواهد شد.
بعد از رای‌گیری ۱۰ فوریه سال ۲۰۱۰ در شهر ونکوور کانادا اعضای کمیته بین‌المللی المپیک تصمیم گرفتند که این بازی‌ها در شهر نانجینگ جمهوری خلق چین برگزار گردند.
مسعود اسماعیل‌پور
مسعود اسماعیل‌پور (زادهٔ ۱۵ مرداد ۱۳۶۷) کشتی‌گیر اهل ایران است که در کشتی آزاد فعالیت کرده‌است. اسماعیل‌پور نائب قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال ۲۰۱۴ و برندهٔ مدال طلای بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ است. او همچنین قهرمان سه دورهٔ قهرمانی کشتی آسیا در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ است.
اسماعیل‌پور در المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز ملی‌پوش وزن ۶۰ کیلوگرم کشتی آزاد ایران بود که در یک دیدار نزدیک با چاشنی داوری به بسیک کودوخوف از روسیه باخت و باتوجه به راهیابی کودوخوف به فینال به مرحله شانس مجدد رفت اما در شانس مجدد هم یوگیشوار دات هندی باخت تا به مدال برنز دست نیابد.
فعالیت حرفه‌ای ورزشی
اسماعیل‌پور در جویبار و زیر نظر پدرش محمود اسماعیل‌پور فعالیت در ورزش کشتی را آغاز کرد وهم قهرمان نوجوانان آسیا سال۲۰۰۵ در ژاپن است و هم قهرمان جوانان آسیا در دوحه قطر در سال ۲۰۰۸ توانست در فروردین سال ۱۳۸۷ در رقابت‌های انتخابی تیم ملی جوانان ایران قهرمان شود و سپس در مرداد همان سال در مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۲۰۰۸ در استانبول، ترکیه شرکت کرد و با شکست دادن آلخاندرو والدس توبیر از کوبا در رقابت پایانی، قهرمان وزن ۶۰ کیلوگرم مسابقات شد و پس از این مسابقات به تیم ملی بزرگسالان ایران دعوت شد. او در همان سال در مسابقات بین‌المللی در کیف، اوکراین نیز شرکت کرد و مدال برنز را به‌دست‌آورد.
الموت شولت
الموت شولت (Almuth Schult؛ زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۹۹۱) بازیکن زن فوتبال اهل آلمان است. وی هم‌اکنون به عنوان دروازه‌بان برای باشگاه وولفسبورگ و تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی می‌کند.
مسعود اسماعیل‌پور
قهرمانی آسیا ۲۰۰۹
اسماعیل‌پور پس استراحت در دور اول در دور دوم حریف قطری را شکست داد اما در دور سوم مغلوب حریف مغولی خود شد و با توجه به حضور کشتی‌گیر مغولی در دیدار پایانی، جواز حضور در دور شانس دوباره برای کسب مدال برنز را به دست آورد. او در این دور ابتدا حریف ویتنامی را شکست داد و سپس با پیروزی مقابل حریف چینی صاحب مدال برنز شد.
الموت شولت
باشگاهی
در سن پنج سالگی شولت کار خود را در باشگاه فوتبال اس‌جی گارتو و پیش از پیوستن در سال ۲۰۰۷ به باشگاه فوتبال هامبورگ آغاز می‌کند. او در سال ۲۰۰۸ به باشگاه فوتبال ماگدبورگ پیوست این تیم در دسته چهارم آلمان بازی می‌کند.
مسعود اسماعیل‌پور
قهرمانی آسیا ۲۰۱۰
مسعود اسماعیل‌پور در وزن ۶۰ کیلوگرم رقابت‌های قهرمانی آسیا ۲۰۱۰ با شکست کشتی‌گیران تایوان، قزاقستان و چین به دیدار نهایی راه یافت و در این رقابت نیز در سه وقت با نتایج یک بر یک، صفر بر یک و یک بر صفر مائدا از ژاپن را شکست داد و صاحب مدال طلای مسابقات قهرمانی آسیا شد.
قهرمانی آسیا ۲۰۱۲
مسعود اسماعیل‌پور در وزن ۶۰ کیلوگرم مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۱۲ شرکت کرد و پس از استراحت در دور نخست و با شکست دادن کشتی‌گیرانی از مغولستان و تاجیکستان راهی دیدار نهایی شد و در دیدار پایانی مقابل یوگشوار دات کشتی‌گیر سرشناس هندی در سه وقت شکست خورد و صاحب مدال نقره شد.
المپیک تابستانی ۲۰۱۲
مسعود اسماعیل‌پور در وزن ۶۰ کیلوگرم در رقابت‌های المپیک ۲۰۱۲ در لندن پس از شکست حریفانی از مکزیک و قزاقستان در دور سوم به مصاف بسیک کودوخوف از روسیه رفت و در سه وقت با نتایج ۴ بر صفر، یک بر صفر و یک بر صفر باخت و از راهیابی به نیمه‌نهایی بازماند. کودوخوف هم از رسیدن به دیدار پایانی بازماند و بدین ترتیب اسماعیل‌پور شانس کسب مدال برنز را به دست نیاورد. اسماعیل‌پور در رقابت‌های شانس مجدد مقابل یوگشوار دات هندی در سه تایم شکست خورد و فرصت رسیدن به مدال برنز را از دست داد.
قهرمانی جهان ۲۰۱۳
در وزن ۶۰ کیلوگرم مسعود اسماعیل‌پور پس از استراحت در دور نخست در دور بعد مقابل حاجی علی‌اف از آذربایجان با حساب ۹ بر ۷ به پیروزی دست یافت. وی در دور بعد کریستوف بینکوفسکی از لهستان را با نتیجهٔ ۸ بر صفر شکست داد و در دور بعد ریس هامفری از آمریکا را در یک رقابت نزدیک با نتیجهٔ ۹–۸ شکست داد و به مرحلهٔ نیمه‌پایانی راه یافت. اسماعیل‌پور در این مرحله به مصاف بکخان گویگریف از روسیه رفت و در یک مبارزهٔ ضعیف مغلوب حریف خود شد. اسماعیل‌پور در رقابت برای کسب جایگاه سوم آرتور آراکلیان از ارمنستان را در کمتر از سه دقیقه با امتیاز فنی عالی شکست داد و جایگاه سوم و نشان برنز را از آن خود کرد.
قهرمانی آسیا ۲۰۱۴
اسماعیل‌پور در قهرمانی آسیا ۲۰۱۴ پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم مقابل بازار بازار گوریف از قرقیزستان با نتیجهٔ ۷ بر ۲ به برتری دست یافت. وی در دور بعدی با نتیجهٔ ۱۴ بر ۹ مقابل دولت نیازبکوف از قزاقستان به پیروزی رسید و گام به دیدار پایانی گذاشت. اسماعیل‌پور در دیدار پایانی موفق شد بجرانگ کومار از هند با امتیاز فنی عالی ۱۱ بر صفر شکست دهد و به عنوان قهرمانی وزن ۶۱ کیلوگرم مسابقات دست یابد.
قهرمانی جهان ۲۰۱۴
مسعود اسماعیل‌پور در دور یکم و دوم حریفانی از اسلواکی و مغولستان را شکست داد، در دور سوم در یک رقابت یک طرفه ولادیمیر دابوف از بلغارستان را ۱۲ – ۱ شکست داد و در نیمه‌نهایی نیز نوری‌سلام سانایف از قزاقستان را ۱۰ بر صفر مغلوب کرد. اسماعیل‌پور در رقابت پایانی وزن ۶۱ کیلوگرم مسابقات قهرمانی جهان مقابل حاجی علی‌اف از آذربایجان به روی تشک رفت و در پایان با حساب ۱۲ بر ۷ شکست خورد تا دومین مدال نقره ایران در این رقابت‌ها را کسب کند.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴
اسماعیل‌پور در در دیدار نخست جمشید کجائف از ازبکستان را چهار بر یک شکست داد و سپس در دور دوم لی سیونگ-چول از کره جنوبی را در یک کشتی زیبا و دیدنی هفت بر دو از پیش‌رو برداشت. وی سپس در نیمه‌نهایی مقابل دائولت نیازبکوف، دارندهٔ مدال برنز جهان در سال ۲۰۱۱ و سه برنز مسابقات آسیایی از قزاقستان هشت بر سه به پیروزی دست یافت و به فینال رسید. در دیدار پایانی بازی‌های آسیایی اینچئون، کره جنوبی، مقابل بجرانگ کومار از هند به روی تشک رفت و در پایان موفق شد با پیروزی ۶ بر ۴ مقابل حریف خود گردن آویز طلا را از آن خود کند. این دومین طلای تیم کشتی ایران در این بازی‌ها بود.
قهرمانی آسیا ۲۰۱۵
اسماعیل‌پور در وزن ۶۵ کیلوگرم پس از استراحت در در دور نخست، در دور دوم وراسینگ از سریلانکا را ۱۰ بر صفر شکست داد. وی در دور سوم و در مرحله یک‌چهارم نهایی با حساب ۸ بر ۶ پارک ریونگ هاک هوانگ از کره شمالی را شکست داد و به دور نیمه‌پایانی راه یافت و در آن‌جا با نتیجهٔ ۹ بر ۸ و با ضربه فنی روسلان پلی‌اف از ازبکستان را شکست داد و به دیدار کسب نشان طلا راه یافت. اسماعیل‌پور این رقابت مقابل توموتسوگو ایشیدا از ژاپن با نتیجهٔ یک بر یک به پیروزی رسید و صاحب مدال طلا شد.
بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۷
اسماعیل‌پور در دور نخست بازی‌های اسلامی مقابل رجب منیر آکتاس از ترکیه ۲ بر یک به پیروزی رسید و در دور بعد کوات امیرتایف از قزاقستان را ۸ بر ۲ مغلوب کرد و راهی نیمه‌نهایی شد. او در این مرحله مقابل حاجی علی‌اف قهرمان جهان و دارندهٔ مدال برنز المپیک از آذربایجان با نتیجهٔ ۸ بر یک شکست خورد و راهی دیدار کسب مقام سوم شد. اسماعیل‌پور در دیدار پایانی وزن ۶۱ کیلوگرم بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی به مصاف صفر میرات میرادوف از ترکمنستان رفت و ۱۰ بر صفر حریفش را شکست داد و به مدال برنز رسید.
سیارک ۱۵۳۷۶
سیارک ۱۵۳۷۶ پانزده هزار و سیصد و هفتاد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱ فوریه ۱۹۹۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۵۱.۲ است.
رنو کپچر
رنو کپچر (به فرانسوی: Renault Captur) یک کراس‌اوور کامپکت کوچک است که توسط شرکت فرانسوی رنو تولید می‌شود.
طراحی خارجی
در طراحی بدنه از فرم رنو کلیو Clio استفاده شده‌است و داخل و بیرون خودرو از رنگ‌بندی دوگانه.
طراحی داخلی
این خودرو نسبت به ابعاد خودرو فضای داخلی و فضای پای سرنشینان عقب خوبی برخوردار است و همچنین، ارتفاع سر سرنشینان تا سقف زیاد آن مناسب برای افراد قد بلند بوده که بسیار بهتر از همکلاس‌های خود ظاهر شده‌است و با عایق بندی استاندارد نفوذ صدا به داخل کابین بسیار کم است و نکته خوب آن، دوطبقه بودن صندوق عقب است که با برداشتن طبقه فضای صندوق عقب به ۴۵۵ لیتر می‌رسد، که در بین تمامی خودروهای همکلاس خود، بزرگترین و جادارترین صندوق عقب را ارائه می‌دهد.
این خودرو بر پایه نسل چهارم رنو کلیو با همان خطوط طراحی و به عنوان بخشی از استراتژی طراحی بازسازی رنو توسط لورنس ون دن آکر Laurens van den Acker ساخته شده‌است. رنو کپچر که نسخه تکامل یافته از یک مدل کانسپت به همین نام است را به جرئت می‌توان یکی از زیباترین محصولات اقتصادی رنو نام برد. از دیگر موارد قابل توجه در طراحی بخش جلوی این خودرو می‌توان به چراغ‌های مه‌شکن و دی‌لایت روی سپر اشاره کرد. یک خط سقف شیب دار، رینگ‌های آلومینیومی، گلگیر‌های عضلانی و آینه بغل‌های هم رنگ با سقف از دیگر مواردی هستند که باید در مورد طراحی کناره‌های خودرو به آن اشاره کرد. بخش عقب این خودرو هماهنگی خوبی با طراحی کلی خودرو دارد. چراغ‌های عقب دو تکه، قاب کرومی که نام کپچر روی آن نوشته شده و یک سپر که دیفیوزر و سر اگزوز خودرو را دربر گرفته از مهم‌ترین موارد قابل اشاره در طراحی این بخش هستند.
امکانات و تجهیزات رفاهی کپچر در ایران
شاید رنو تمام تجهیزات مورد نیاز را در این خودرو نگنجانده باشد ولی کپچر آپشن‌های مختلفی دارد که برخی از تجهیزات این خودرو عبارت است از:
موتور و سیستم تعلیق
این خودرو تنها با موتور ۱۲۰۰ وارد ایران شده که با شتاب و کشش بسیار خوبی برخوردار است و نیروی موتور به چرخهای جلو منتقل می‌شود که ۱۲۵ گرم CO2 و مصرف ۵٫۹ لیتر در سیکل ترکیبی تولید می‌کند. کپچر در سرعت‌های مختلف عملکرد بسیار خوبی دارد و به خوبی ارتعاش‌های حاصل از ناهمواری‌های جاده را جذب می‌کند. موتور رنو کپچر، گواهینامه تست ۸۰۰ هزار کیلومتر دوام و پایداری کارخانه سازنده را بر پیشانی خود دارد. رنو کپچر ۲۰۱۷ از یکی از جدیدترین موتورهای شرکت رنو به نام H5FT بهره می‌برد. این موتور ۱٫۲ لیتری توربو ۴ سیلندر خطی، به لطف بهره‌مندی از تکنولوژی توربو و همچنین VVT، از موتوری با چنین حجم کم ۱۲۰ اسب بخار نیرو و ۱۹۰ نیوتن متر گشتاور استخراج می‌کند. توربوشارژر کپچر از دور موتور ۲۰۰۰ دور دقیقه وارد عمل می‌شود و حداکثر توان آن از این دور، در دسترس است. به لطف تکنولوژی VVT، نود درصد قدرت موتور از ۱۵۰۰ دور در دقیقه و با دنده یک در دسترس است. در جاده، این موتور به ازای هر صد کیلومتر ۴٫۷ لیتر بنزین مصرف می‌کند و در شهر، میزان این مصرف به ۶٫۶ لیتر به ازای هر صد کیلومتر افزایش می‌یابد. مصرف سوخت ترکیبی این خودرو به ازای هر صد کیلومتر ۵٫۹ لیتر است.
افتخارات
رنو کپچر از سوی مجله وات کار در سال ۲۰۱۴ به عنوان «بهترین اس یووی زیر ۱۶٬۰۰۰ یورو» برگزیده شد. همچنین این خودرو موفق به دریافت جایزه Voiture de l'Année 2013 (بهترین خودرو سال ۲۰۱۳) توسط French Association of Automotive Press'' شد. ''
ایمنی
رنو کپچر به رتبه پنج ستاره در آزمون EuroNCAP 2013 دست یافته‌است که ایمنی بالایی دارد. کپچر، پرفروش‌ترین کراس اور شهری در جهان می‌باشد که زیر نظر «لارنس ون دن اکر»، مدیر واحد طراحی کمپانی رنو طراحی شده‌است و «بنویت بوشارد»، مدیر واحد تولید رنو از آن به عنوان «کراس اوور غیرتهاجمی و کامپکتی» یاد می‌کند که «بسیار کاربرپسند» است. این کراس اور توانایی خوبی در گذر از پیچ‌ها دارد، چسبندگی مناسب با جاده و پاسخ دهی فرمان بسیار قابل اتکا، از دیگر توانایی‌های رنو کپچر در بخش هندلینگ و فرمان‌پذیری است. رنو کپچر، با بهره بردن از ترمز کاسه‌ای قوی و پیشرفته در چرخهای عقب به همراه استفاده از اصول مهندسی ایمنی، تعلیق و پایداری، در آزمون کنترل پایداری الکترونیکی یورو انکپ، ۲۷ سانتی‌متر لغزش جانبی کمتری نسبت به پژو ۲۰۰۸(با بهره‌گیری از ترمز دیسکی در چرخهای عقب) دارد. رنو با بهره‌گیری از جنس مخصوص کاسه ترمز که از آلیاژ خاصی استفاده کرده، باعث می‌شود حرارت ایجاد شده در محفظه ترمز بلافاصله تخلیه بشود و همچنین با پره‌های خنک‌کننده، گرمای ناشی از ترمزگیری، سریعاً تبادل می‌شود  و در ترمزگیریهای پی در پی، ترمز به اصطلاح چوب نمی‌شود یا ترمز، زیر پا خالی نمی‌کند. تمامی رنو کپچرهای موجود در ایران، وارداتی بوده و همگی، ساخت و مونتاژ سایت رنو اسپانیا می‌باشد.
رنو کپچر از چهار کیسهٔ هوای ایمنی بهره می‌برد؛ دو کیسهٔ هوا مسئولیت حفاظت از راننده و سرنشین جلو را در تصادفات روبه رو بر عهده دارند. کیسه‌های هوای جانبی نیز، از بدن سرنشینان ردیف جلو در برخوردهای جانبی محافظت می‌کنند. رنو کپچر از مؤسسهٔ Euro NCAP موفق به کسب پنج ستارهٔ ایمنی شد.//محافظت از سرنشینان بزرگ‌سال: ۸۸ درصد//محافظت از سرنشینان خردسال: ۷۹ درصد//سیستم‌های ایمنی و کمکی راننده: ۸۱ درصد رنو کپچر، با بهره بردن از ترمز کاسه‌ای قوی و پیشرفته در چرخهای عقب، با کسب ۸۱ درصد مجموع امتیازات در بخش سیستم‌های کمک ایمنی در تستهای سختگیرانه یورو انکپ، نسبت به رقبای همکلاس خودش مثل پژو ۲۰۰۸ (۷۰درصد) و نیسان جوک (۷۱درصد)، در جایگاه بالاتری ایستاده‌است. سیستم روشنایی اتوماتیک هنگام گردش خودرو" موانع را به کمک سیستم روشنایی اتوماتیک هنگام گردش خودرو، سریعتر شناسایی کنید. روشنایی با میزان زاویه فرمان و سرعت خودرو تغییر می‌نماید.
معتبرترین مؤسسه جهانی در زمینه تست موس (گوزن)، هندلینگ و پایداری (اسلالوم)، یک مؤسسه اروپایی می‌باشد که تحت عنوان km77، به فعالیت می‌پردازد و مقر آن در مادرید-اسپانیا می‌باشد. و به صورت سختگیرانه و کاملاً استاندارد، نسبت به انجام آزمونهای هندلینگ و پایداری، اقدام می‌کند. وجه تسمیه نام این مؤسسه، این است که هر خودرویی که بتواند حداقل با سرعت ۷۷ کیلومتر بر ساعت، مسیر تست را بدون واژگون کردن مخروطیهای نارنجی، بپیماید، از نظر کارشناسان این مؤسسه، موفق به دریافت تأییدیه تست گوزن می‌گردد.
فیس‌لیفت
رنو برای این که بتواند رنو کپچر ۲۰۱۸ را برای رقابت با محصولاتی مثل تویوتا C-HR، هیوندای کونا و سیتروئن C4 کاکتوس آماده کند، تغییراتی را در آن اعمال کرده‌است. این کراس اوور زیبا هم‌اکنون با یک روش بازاریابی ساده عرضه شده و از همان آرایش داخلی به کار رفته در مدل‌های کلیو (Clio)، مگان و کولیوس بهره می‌برد.
اضافه کردن این تجهیزات باعث شده که رنو، مدل کپچر زن (Captur Zen) را با قیمت‌های ۲۱٬۹۹۰ (مجهز به گیربکس دستی) و ۲۴٬۹۹۰ دلار (مجهز به گیربکس خودکار) و مدل کپچر اینتنس (Captur Intens) را با قیمت‌های ۲۸٬۹۹۰ (برای مدل مجهز به سیستم EDC استاندارد خودکار) و ۳۰٬۹۹۰ دلار (برای مدل مجهز به گیربکس خودکار) وارد بازار کند.
در یک نگاه می‌توان گفت که مدل زن رنو کپچر ۲۰۱۸ در کنار کراس اوورهای شهری دیفرانسیل جلوی متوسطی مثل مزدا CX-3 اس تورینگ (۲۶٬۹۹۰ دلار)، هیوندای کونا الیت (۲۸٬۵۰۰ دلار) و تویوتا C-HR دو چرخ متحرک (۲۶٬۹۹۰ دلار) طبقه‌بندی می‌شود. قرار گرفتن کپچر زن در این طبقه‌بندی از قابلیت‌های خوب این خودرو حکایت می‌کند؛ البته باید در نظر داشت که قیمت این محصول در مقایسه با مدل کلیو زن هاچ بک در حدود ۶۰۰۰ دلار گران‌تر است.
رنو کپچر ۲۰۱۸ همان‌طور که گفته شد، در یک مدل پیشرفته‌تر با نام اینتنس هم عرضه می‌شود. اینتنس در مقایسه با مدل زن ۴۰۰۰ دلار گران‌تر است، با این وجود، امکاناتی مانند سیستم پارک خودکار، هشدار نقطه کور، سقف شیشه‌ای پانوراما، روکش‌های چرمی زغالی رنگ، سیستم ردیاب ماهواره پیشرفته آر لینک (R-Link) مجهز به یک نمایشگر ۷ اینچی، چراغ‌های ال ای دی و مه‌شکن و سنسورهای پارک جلویی و جانبی را در اختیار خریدارانش می‌گذارد. با خرید این مدل علاوه بر این یک سیستم صوتی آرکامیس ۳ بعدی (Arkamys 3D)، رادیوی دیجیتالی، ۴ رینگ آلیاژی ۱۷ اینچی، رکاب‌های جلویی و عقبی آیرودینامیکی، یک جلو پنجره‌ای کرومی، یک چراغ محفظه بار و ۴ شیشه دودی را بر روی خودروی خود دریافت می‌کنید. رنو این امکان را نیز فراهم ساخته که مشتریانش مدل اینتنس را با سیستم صوتی باس (Bose) هم سفارش دهند.
کپچر جدید با ۴۱۲۲ میلی‌متر طول و ۲۶۰۶ میلی‌متر فاصله بین محور دو چرخ از جمله کوچک‌ترین کراس اوورهای جدید به‌شمار می‌آید، با این وجود، می‌تواند یک فضای بار دو قسمتی با حجم کلی ۴۵۵ لیتر را در اختیار سرنشینانش بگذارد. بد نیست بدانید که این فضای بار در هنگام تا شدن صندلی‌های کپچر به یک فضای بسیار بزرگ با طول و عرض ۱۵۱۲ و ۹۸۳ میلی‌متر و حجم ۱۲۳۵ لیتر تبدیل می‌شود. رنو کپچر ۲۰۱۸ مانند هر خودروی دیگری نقاط ضعف خاص خود را نیز دارد. کم بودن فضای صندلی‌های عقب و نداشتن کیسه‌های هوای عقب از جمله این محدودیت‌ها هستند.
رنو در ساخت کپچر از دو پیشرانه متفاوت استفاده کرده‌است، به این نحو که مدل کپچر زن مجهز به جعبه دنده دستی از یک پیشرانه بنزینی توربوشارژر دار ۹۰۰ سی سی با خروجی ۶۶ کیلووات قدرت و ۱۳۵ نیوتون متر گشتاور و مدل‌های مجهز به سیستم EDC با یک پیشرانه بنزینی توربوشارژر دار ۱٫۲ لیتری با خروجی ۸۸ کیلووات قدرت و ۱۹۰ نیوتون متر عرضه می‌شود. این پیشرانه ۱٫۲ لیتری شاید از نظر ظاهری چندان قدرتمند نباشد اما می‌تواند جثه ۱۲۰۰ کیلوگرمی رنو کپچر ۲۰۱۸ را در مدت زمانی معادل ۱۰٫۹ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند و علاوه بر این حداکثر گشتاور خود را در سرعت ۲۰۰۰ دور بر دقیقه ارائه کند.
رنو در ساخت SUV کوچک جدیدش از یک مخزن سوخت ۴۵ لیتری استفاده کرده و گفته‌است که کپچر می‌تواند به واسطه گیربکس خود در هر ۱۰۰ کیلومتر مسافت ترکیبی مقدار ۵٫۸ لیتر بنزین دارای اکتان ۹۵ را مصرف کند، اگرچه که تست‌های جاده‌ای انجام شده بر روی این خودرو نشان داده‌اند که مصرف سوخت آن در یک مسافت ۱۰۰ کیلومتری ترکیبی معادل ۷٫۲۵ لیتر است.
رنو کپچر ۲۰۱۸ توانایی کشش باری با وزن ۹۰۰ کیلوگرم را دارد. این خودرو تنها به صورت دیفرانسیل جلو عرضه می‌شود اما خریداران می‌توانند با کمک یک سیستم جداگانه قابل نصب بر روی این محصول با نام اکستندد گریپ (Extended Grip) کشش بیشتری را در چرخ‌های این خودرو ایجاد کنند. اکستندد گریپ در واقع نقش یک سیستم کنترل کشش پیشرفته را ایفا می‌کند. این سیستم به همراه یک جفت لاستیک ۲۰۵/۵۵R17 91V Solus KH25 که برای حرکت در جاده‌های برفی و گلی طراحی شده‌اند، در اختیار خریداران قرار می‌گیرد.
کپچر جدید سه حالت رانندگی On-Road, Off-Road و Expert را در اختیار راننده می‌گذارد. حالت On-Road همان حالت پیش فرض است که به‌طور خودکار در سرعت‌های بالاتر از ۴۰ کیلومتر بر ساعت فعال می‌شود. این حالت برای رانندگی در شرایط مختلف جاده‌ای طراحی شده‌است. حالت Off-Road برای حرکت در جاده‌های آسفالت نشده طراحی شده و به واحد کنترل الکترونیکی خودرو دستور می‌دهد تا گشتاور و میزان ترمزگیری موتور را به اندازه مناسب تنظیم کند و دور بیشتری را به چرخ‌های جلو منتقل سازد. حالت Expert کنترل را به‌طور کامل به راننده واگذار می‌کند و تنها وظیفه تنظیم میزان ترمز موتور روی خودرو را به واحد کنترل الکترونیکی واگذار می‌کند.
خودروساز فرانسوی برای ایجاد کنترل بهتر در خودروی کراس اوور شهری جدیدش در جلوی کپچر از یک تیر کاذب مک فرسون و در قسمت عقب خودرو از یک تیر ساده انقباضی استفاده کرده‌است. این ترکیب باعث شده‌است که رنو کپچر ۲۰۱۸ بتواند کنترل خوبی را در برابر حرکت‌های جانبی و نوسانی داشته باشد. تنها نقطه ضعف این سیستم، ضرباتی هستند که از طرف کمک فنرها در سر پیچ‌های تند به کابین منتقل می‌شوند. کپچر یک سیستم فرمان خوب را نیز بر روی خود دارد. این فرمان از حالت قفل تا قفل ۲٫۷ دور می‌چرخد و شعاع چرخشی معادل ۱۰٫۴ متر را برای این کراس اوور به ارمغان می‌آورد تا راننده بتواند به راحتی این اتومبیل را پارک کند.
رنو سامسونگ QM3
رنو سامسونگ QM3 یک نسخه از کپچر است که در آوریل ۲۰۱۳ در کره جنوبی در نمایشگاه خودروی سئول با اختلافی اندک پس از رونمایی از همتای اروپایی در نمایشگاه خودروی ژنو عرضه شد. QM3 به‌طور رسمی در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۳ عرضه شد و ۱۰۰۰ دستگاه اول آن در کره جنوبی ظرف هفت دقیقه فروخته شد.
ابعاد و محور QM3 مشابه با کپچر است، در حالی که فقط با یک موتور دیزلی dCi 90 و گیربکس دوکلاچه عرضه می‌شود.
جوایز
QM3 به عنوان برترین خودروی ۲۰۱۳ نمایشگاه خودروی کره جنوبی انتخاب شد و در مارس ۲۰۱۴ توسط روزنامه JoongAng Ilbo به مقام «اس‌یووی سال» دست یافت.
رنو کپچر/کاپتور (GA؛ ۲۰۱۶)
در روسیه خودروی بزرگتر با همان ظاهر کپچر اصلی طراحی شد، اما فاصله بین محوری بیشتر و ابعاد کلی بزرگتر، در سال ۲۰۱۶ معرفی شد و به عنوان رنو کاپتور شناخته شد. رنو کاپتور از سال ۲۰۱۶ میلادی توسط کارخانه رنو روسیه تولید می‌شود. نسخه محور جلو این خودرو با موتور ۱٫۶ لیتری و دارای جعبه دنده دستی یا CVT می‌باشد، در حالی که نسخه‌های چهارچرخ محرِک یا تمام چرخ (4x4) دارای موتور ۲٫۰ لیتری و جعبه دنده دستی یا اتوماتیک (چهار سرعته) می‌باشد.
تغییر نامگذاری به دلیل مشکلات تلفظ صحیح اصل "Captur" در زبان روسی است. بر خلاف Captur اروپایی، کاپتور روسی از رنو داستر به جای نسل چهارم Clio استفاده می‌کند. یک نسخه برزیلی محلی که در ابتدای سال ۲۰۱۷ معرفی شد، به عنوان رنو کپچر شناخته شد. نسخه برزیلی دارای جعبه دنده دستی (۵ سرعت)، CVT و اتوماتیک (۴ سرعته) است.
این ماشین از سال ۲۰۱۷ در بازار هند در دسترس قرار گرفت، همچنین به عنوان Captur شناخته شده‌است. تولید و پیش سفارش‌ها در ماه سپتامبر آغاز شد.
فیس‌لیفت
در مه ۲۰۲۰، رنو روسیه مدل فیس‌لیفت کاپتور را روانه بازار کرد. جدا از چندین به‌روزرسانی ظریف در نمای خارجی و داخلی، خودرو اکنون برای بهبود کیفیت سواری از پلت‌فرم B0+ بهره می‌برد که در نتیجه، بیش از ۵۵ درصد اجزای آن به‌روز شده‌اند. فرمان هیدرولیک به نفع فرمان برقی مدرن کنار گذاشته شد؛ که به نوبه خود اجازه می‌داد تا ستون فرمان برای دسترسی تنظیم شود. کاپتور جدید از یک موتور توربو بنزینی ۱٫۳ لیتری جدید H5Ht بهره می‌برد که جایگزین موتور ۲٫۰ لیتری بنزینی تنفس طبیعی F4R است. در ژوئیه ۲۰۲۱، کپچر فیس‌لیفت شده با موتور ۱٫۳ لیتری بنزینی در برزیل عرضه شد.
موتورها
مدل B0 موتورهای دیزلی ندارد. این موتورها یا بنزین سوز (برای وسایل نقلیه مونتاژ روسیه) یا ترکیبی از بنزین / اتانول (برای وسایل نقلیه مونتاژ برزیل) نصب می‌شود.
هندوستان مونتاژ Captur یک موتور دیزل را به عنوان یک گزینه خواهد داشت.
کپچر مفهومی (کانسپت)
خودروی مفهومی رنو کپچر توسط رنو در نمایشگاه ژنو ۲۰۱۱ نمایش داده شد و در توسط رنو سامسونگ در سال ۲۰۱۲ در نمایشگاه خودروی بوسان به نمایش گذاشته شد.
مدل مفهومی کپچر یک مینی اس‌یووی است و دومین طرح از شش خودروی مفهومی است که نظر رنو را برای خودروهای آینده به نمایش گذاشته‌است؛ خودروی مفهومی اول رنو دزیر نام داشت. این طراحی توسط خولیو لوزانو تحت رهبری طراحی رژه لارنس وان دن آکر انجام شده‌است.
مشخصات فنی
این خودرو بر اساس همان پلت فرم جوک و کلیو است. کپچر با موتور دیزلی توین-توربوشارژ ۱٫۶ لیتری dCi «انرژی» در سال ۲۰۱۱ ساخته شد. این موتور 158bhp اسب بخار (۱۱۸ کیلو وات ۱۶۰ اسب بخار) و ۲۸۰ پوند فوت (380 N · m) گشتاور تولید می‌کند و کپچر می‌تواند به سرعت ۶۲ مایل در ساعت در ۸٫۰ ثانیه دست پیدا کند و ۹۹ گرم در کیلومتر میزان انتشار CO2 را دارد و حداکثر سرعت آن ۱۳۰ مایل در ساعت (۲۰۹٫۲ کیلومتر در ساعت) است.
این خودرو از فیبر کربن ساخته شده‌است، درهای پروانه‌ای دارد و دارای یک سقف قابل جابجایی است. وزن آن ۱۳۰۰ کیلوگرم است و دارای چرخ‌های ۲۲ اینچ بزرگ است. با وجود ظاهر آن که یک کراس اوور است کپچر خودروی محور جلو است.
فرمان (رایانش)
در رایانش فرمان عبارت است از دستوری که به یک برنامهٔ رایانه‌ای که به عنوان نوعی مفسر عمل می‌کند داده می‌شود تا یک وظیفهٔ معین را به انجام رساند. اغلب فرمان‌ها را در یک مفسر خط فرمان مانند شِل وارد می‌کنند.
مثال‌ها
در ادامه برخی فرمان‌های واسط خط فرمانِ پوستهٔ یونیکس آمده‌است.
فرمان زیر دایرکتوری کاربر از جای فعلی به /home/pete/ عوض می‌کند. به این صوت که ابتدا عبارت cd و سپس ورودی /home/pete/ وارد می‌شود.
فرمان زیر عبارت Hello World را در خروجی استاندارد نمایش می‌دهد، که در این مورد عبارت فقط در صفحهٔ نمایش چاپ می‌شود. عبارت echo همراه با ورودی Hello World. علامت نقل قول برای جلوگیری از جدا در نظر گرفته شدن آرگومان Hello و World مورد استفاده قرار می‌گیرد.
دو فرمان زیر معادل هم هستند. فهرست فایل‌های دایرکتوری /bin/ را نمایش می‌دهند. فرمان ls همراه با ورودی /bin/ و سوئیچ‌های l و t و r.
فرمان زیر محتوای فایل‌های ch1.txt و ch2.txt را نمایش می‌دهد. فرمان cat و دو ورودی ch1.txt و ch2.txt.
مارتین وایتمارش
مارتین وایتمارش (Martin Whitmarsh) یک اتومبیل‌ران فرمول ۱ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زمین‌لرزه ۱۹۹۵ یونان
زمین‌لرزه یونان  در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۰:۱۵:۴۸ به زمان یوتی‌سی در یونان رخ داد. ژرفای این زلزله ۲۶٫۸ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۶٫۵ در مقیاس Mw اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز پنج‌شنبه، ساعت ۲ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی +۲ بوده‌است (با لحاظ تغییر ساعت تابستانی).
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات 38.401°N, 22.283°W و ژرفای آنرا در ۱۴ کیلومتر گزارش کرده‌است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۶٫۵ در مقیاس Mw بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «با تلفات» اعلام کرده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آنرا (°۲۶۵، °۴۳، °۱۰۳-) یا (°۱۰۲، °۴۸، °۷۸-) و نوع گسل را «عادی» فرارسانده‌است.
شمار کشتگان زلزله حدود ۲۶ نفر بوده‌است.تعداد زخمیان ۶۰ نفر برآورده شده‌است.بی‌خانمان شدگان نیز ۶۳۰۰ نفر اعلام شده‌است.
شادکام (اقلید)
شادکام (اقلید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اقلید در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شهرمیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
یونگسیله
یونگسیله (به سوئدی: Ljungskile) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش اودوالا واقع شده‌است. یونگسیله ۳٫۶۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۷۵ نفر جمعیت دارد.
بوریس هرینچنکو
بوریس دمیترویچ هرینچنکو ؛ (زادۀ December 9, 1863 میلادی – درگذشتۀ 1863:12:9, May 6, 1910 میلادی) نویسندۀ نثر کلاسیک اوکراینی، کنشگر سیاسی، مورخ، پابلیسیست، و قوم‌نگار بود. او نقش مهمی در احیای فرهنگی اوکراین در اواخر قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم میلادی داشت.
نویسنده اولین فرهنگ لغت زبان اوکراینی، ویراستار تعدادی از نشریات اوکراینی. او از گسترش زبان اوکراینی در مدارس و مؤسسات حمایت کرد.
هرینچنکو سردبیر نشریات مختلف اوکراینی بود. او یکی از بنیانگذاران حزب رادیکال اوکراین بود. هرینچنکو همچنین نویسندۀ آثار مهم قوم‌نگاری، فرهنگ‌شناسی و آموزشی، مطالعات ادبی، بررسی‌های تاریخی، و اولین کتاب‌های درسی به زبان اوکراینی، به‌ ویژه واژۀ بومی، کتاب-مدرسه برای خواندن بود. او ویراستار چهار جلد کتاب  (فرهنگ لغت اوکراینی؛ انتشارات «کیفسکایا استارینا»، کی‌یف، ۱۹۰۹–۱۹۰۷ میلادی) بود.
وی یکی از سازمان‌دهندگان و اولین مدیر انجمن پروسویتا در کی‌یف بود.
خوآن، کنت بارسلونا
کنت خوان بارسلونا (Infante Juan, Count of Barcelona) سومین پسر زنده ماندهٔ آلفونسوی سیزدهم اسپانیا بود. پدرش با جمهوری دوم اسپانیا برکنار شد.
فارسیان (گالیکش)
فارسیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان نیلکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است.
اریک گوییو
اریک گوییو (Éric Guyot؛ زادهٔ March 10, 1962) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
سرمایه‌داری دولتی
سرمایه‌داری دولتی معانی متفاوتی دارد، اما عمدتاً به جامعه‌ای اشاره دارد که در آن نیروهای مولد توسط دولت و با مشی‌ای سرمایه‌داری کنترل و هدایت می‌شوند، حتی اگر آن دولت خود را سوسیالیست بخواند. هرچند این کلمه از طرف متفکرانی چپ‌گرایی مانند کمونیست هلندی آنتون پانه کوک در مورد کشورهایی مثل اتحاد شوروی به صورت یک انتقاد بنیادی، به کار می‌رفت ولی دامنه استفاده از این کلمه در مورد کشورهایی مانند ژاپن و چین و حتی برزیل هم می‌باشد که گمرکات خود را به روی خدمات و کالاهای تولیدی خارجی می‌بندد تا موجب رونق در تولیدات ملی خود شوند.
هرچند که با تفسیر جدید از اصل ۴۴ قانون اساسی، هشتاد درصد سهام بخش‌های دولتی به بخش خصوصی واگذار شد و با وجود انتقادات شدید در نحوه واگذاری سهام بخش‌های دولتی، اقتصاد ایران وارد مرحله جدیدی شد که دیگر نمی‌توان آن را حداقل در بسیاری از بخش‌های اقتصادی، سرمایه‌داری دولتی نامید ولی با توجه به این اصل که بخش مهمی از تولید ناخالص ملی ایران در گرو صنایع نفت و گاز می‌باشد و این صنایع در ایران نمی‌تواند غیردولتی باشد، این تناقض آشکار رخ می‌نماید که اصولأ می‌توان در کشوری با سازو کار اقتصادی ایران از اقتصاد غیردولتی حتی صحبت نمود.
جیکوب آرتیست
جیکوب آرتیست (Jacob Artist؛ زادهٔ October 17, 1992) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از سریال‌های معروفی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گلی، خون‌بها و کوانتیکو اشاره کرد.
اوگو لیوریس
هوگو لیوریس (زاده ۲۶ دسامبر ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست دروازه‌بان برای باشگاه باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر بازی میکرد.
وی سابقه ۱۴۵ بازی ملی برای تیم ملی فرانسه در کارنامه دارد، پست تخصصی او دروازه‌بان است. او دوران بازیگری را از المپیک لیون آغاز کرد. او دوران خوبی را با این تیم سپری کرد و به پیراهن شماره ۱ و کاپیتانی فرانسه هم رسید. در تابستان ۲۰۱۲ به تاتنهام هاتسپر پیوست. او در ابتدای حضور در اسپرز برای جایگاه دروازه‌بانی با برد فریدل آماده به رقابت پرداخت و ۲ ماه نیمکت‌نشین فریدل بود که همین باعث بحث و جدال لفظی آندره ویلاس-بوآس سرمربی وقت تاتنهام و دیدیه دشان سرمربی فرانسه شده بود. رفته رفته و با جا افتادن او در تیم و نمایش خیره کنندهٔ او در لیگ اروپا برابر لاتزیو به دروازه‌بان اول اسپرز تبدیل شد. او بازی‌های خوب و قابل قبولی از خود با پیراهن تاتنهام به نمایش گذاشته‌است. همسر او «مارین لوریس» است و دو فرزند دختر و یک فرزند پسر هم دارد.
کندروسیت
کندروسیت به سلول یا یاخته غضروف گفته می‌شود. وظیفه کندروسیت ساخت و حفظ ماتریکس غضروف است که شامل کلاژن و اگریکان و سایر گلیکوپروتئینها می‌باشد.
بیماری آرتروز ناشی از مختل شدن و تغییر در فعالیت عادی کندروسیت می‌باشد که در اثر عوامل ژنتیکی یا آسیب‌های مکانیکی به غضروف ایجاد شده‌است.
لو کیسکا
لو کیسکا (Леў Кішка؛ 1663 – November 19, 1728) کشیش کاتولیک، و نویسنده اهل مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بود.
گور لانه‌کبوتری
هریک از گورها یا خاکستردان‌هایی که در یک مجموعه به‌صورت طبقه‌طبقه در دیوار تعبیه شده باشد را گور لانه‌کبوتری (Columbarium) می‌گویند.
منظور از ساخت این نوع مکان‌ها، حفظ و نگهداری احترام‌آمیز خاکستردان‌ها در مکانی مرتب و به ردیف است به گونه‌ای که یافتن مشخصات و بازدید از آن‌ها آسان‌تر باشد. خاکستردان‌ها حاوی بازمانده پیکر درگذشتگان است که از مرده‌سوزخانه به گورستان آورده می‌شود.
گورهای لانه‌کبوتری از دیرباز وجود داشته و در قدیم در بیرون از برخی شهرها، بخشی از شهر مردگان را تشکیل می‌داده است. این گورها در قدیم بیشتر شکل دیواری داشتند که تابوت‌ها در آن قرار داده می‌شد اما امروزه بیشتر کاربرد این‌چنین دیوارهایی برای قرار دادن خاکستردان در آن‌ها است.
شویدزار
شویدزار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اقلید در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شهرمیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.