cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پیشرفت رکوردهای جهانی در وزنه‌برداری زنان
این مقاله فهرستی از پیشرفت رکوردهای جهانی در وزنه‌برداری زنان است. رکوردها در هر کلاس وزنی شامل حرکات یکضرب و دوضرب و مجموع است.
پیر لوران (بازیکن فوتبال)
پیر لوران (Pierre Laurent؛ زادهٔ December 13, 1970) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال باستیا، و باشگاه فوتبال لیدز یونایتد اشاره کرد.
ونوس در پوست خز (فیلم ۱۹۶۹)
ونوس در پوست خز (Paroxismus - Può una morta rivivere per amore?) یا فرشته سیاه یک فیلم دلهره‌آور شهوانی به کارگردانی خسوس فرانکو محصول سال ۱۹۶۹ است.
تصویرسازی گرافیکی
تصویرسازی گرافیکی به مجموعهٔ روش‌هایی گفته می‌شود که برای رسم اجسام سه‌بعدی در فضای دوبعدی (روی صفحه) به کار می‌روند. برای نمونه تصویر ارتوگرافیک، تصویر مایل، تصویر پرسپکتیو و تصویر آگزنومتریک از بر اساس روش‌های تعریف‌شدهٔ تصویرسازی حاصل می‌شوند.
طبقه‌بندی روش‌های مختلف تصویرسازی بر اساس دید ناظر نسبت به جسم و چگونگی قرارگرفتن صفحهٔ تصویر (که بین ناظر و جسم قرار می‌گیرد) انجام می‌شود. در تصویرسازی‌های ارتوگرافیک، مایل و آگزنومتریک که از دسته تصاویر موازی هستند، فرض بر این است که ناظر در فاصلهٔ بی‌نهایت از جسم قرار دارد که این گفته معادل است با موازی‌بودن خطوط دید ناظر و عمود بودنشان بر صفحهٔ تصویر. نتیجهٔ این فرض این است که کلیهٔ خطوطی که در جسم با هم موازی هستند، در تصویر نیز با هم موازی خواهند ماند که البته این موضوع خلاف دید طبیعی انسان است، اما در عوض نسبت اندازه‌های روی تصویر ثابت باقی می‌مانند و برای اندازه‌گیری مناسب هستند.
در مقابل تصاویر موازی، تصاویر پرسپکتیو قرار دارند که ناظر در آن‌ها در فاصله‌ای معین فرض می‌شود و به گونه‌ای رسم می‌شوند که با دید واقعی انسان از اشیاء همخوانی بیشتری دارند. خطوط دید ناظر در این تصاویر در یک نقطه متمرکز می‌شود و در نتیجه اجسام دوردست‌تر کوچک‌تر به نظر می‌رسند.
میتسویی نالج
میتسویی نالج (Mitsui Knowledge) شرکت فناوری اطلاعات ژاپنی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
جانسونتاون، شهرستان برکلی، ویرجینیای غربی
جانسونتاون (به انگلیسی: Johnsontown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برکلی، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
منطقه لوس ریوس
منطقه لوس ریوس (به اسپانیایی: Los Ríos Region) یک سکونتگاه مسکونی در شیلی است که در شیلی واقع شده‌است.
خصوصیات
منطقه لوس ریوس ۳۶۴٬۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
گاردن سیتی، داکوتای جنوبی
گاردن سیتی شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۳ نفر بوده‌است.
پارک شبه‌ملی میجی نو موری مینو
پارک شبه‌ملی میجی نو موری مینو (به لاتین: Meiji no Mori Minō Quasi-National Park) یک پارک شبه‌ملی و منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان اوساکا واقع شده‌است.
لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۱۴–۲۰۱۳
لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۱۴–۲۰۱۳ (2013–14 Armenian Premier League) بیست و دومین فصل از زمان تأسیس آن بود.
نتایج
{| width="100%"
الله‌آباد بالا
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
ابردین، بخش پورتر، ایندیانا
ابردین، بخش پورتر، ایندیانا (به انگلیسی: Aberdeen, Porter County, Indiana) در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۸۷۵ نفر است که در ایندیانا واقع شده‌است.
لا رومانا، آلیکانته
لا رومانا دهستانی در استان  آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲٬۵۷۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۳٫۱۷ کیلومتر مربع است.
پیر لیز-ملو
پیر لیز-ملو (Pierre Lees-Melou؛ زادهٔ May 25, 1993) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
گروه نمایش انفرادی
گروه نمایش انفرادی نمایش تیمی آیروباتیک است که توسط نیروهای هوایی سلطنتی هلند نمایش داده شده و شامل سه تیم نمایشی می‌شود. گروه نمایش انفرادی اف-۱۶ با هواپیمای جت اف-۱۶ فایتینگ فالکن، گروه نمایش انفرادی پی‌سی-۷ با پیلاتوس پی‌سی-۷ و گروه نمایش انفرادی آپاچی با بالگرد ای‌اچ-۶۴ آپاچی.
پیر لیز-ملو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیس و باشگاه فوتبال دیژون اشاره کرد.
روبن آنقالادیان
روبن سارگسی آنقالادیان (Ռուբեն Սարգսի Անղալադյան؛ زادهٔ  یا ) شاعر، مترجم، محقق تاریخ هنر، نویسنده ادبیات کودک و فیلسوف اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۱۰ ژوئن یا ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۷ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و اتحادیه نویسندگان شوروی بوده‌است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده‌است.
جایزه بزرگ ایالات متحده ۱۹۷۲
جایزه بزرگ ایالات متحده ۱۹۷۲ (1972 United States Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۸ اکتبر ۱۹۷۲ در مسیر مسابقه جایزه بزرگ واتکینز گلن واقع در واتکینز گلن، نیویورک، ایالات متحده آمریکا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱۲ بود.
در این مسابقه که در ۵۹ دور و به مسافت ۳۲۰٫۶۷ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط جکی استوارت کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۴۱٫۶۴۴ بود نیز توسط جکی استوارت به ثبت رسید.
جکی استوارت از تیم تایرل-فورد، فرانسوا سورت از تیم تایرل-فورد و دنی هیولم از تیم مک‌لارن-فورد به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
برار (هند)
برار، ناحیه‌ای قدیمی در غرب کشور هند است که در شرق ایالت مهاراشترا واقع شده است. نام باستانی این ناحیه، وبداربها ذکر شده و در کتاب‌های مذهبی هندوان به این نام از آن یاد شده‌است. ابوالفضل علامی، نام اصلی این منطقه را وردانت گزارش کرده است و معنای آن را متشکل از دو واژه وردا به معنای نام یک رود و نت به معنی کنار آورده است. این منطقه دارای یک پیشینه کهن تاریخی است و جایگاهی برای هندو مذهبان بوده‌است. این شهر بعدها به تصرف مسلمانان درآمد. پس از دست یابی مسلمانان به این منطقه، با دریافت غرامت سنگین دوباره سرزمین را به حکمران هندو بازپس دادند. این منطقه به سال ۷۱۹ قمری / ۱۳۱۹ میلادی، برار ضمیمه سرزمین‌های سلاطین دهلی گردید و در دوره سلطنت بهمنیان دکن، به عنوان یکی از استان‌های پنج‌گانه قلمرو قرار گرفت. بهمنیان به سال ۹۳۲ قمری سقوط کردند و بارر جایگاه حکومت سلسله عمادشاهیان شد. در این دوره این منطقه گسترش و توسعه فرهنگی چشمگیری یافت. در سال ۱۰۰۴ قمری، این منطقه به تصرف نیروهای اکبرشاه بابری درآمد و یکی از دوازده صوبه سرزمین بابریان گردید.
آثار و ابنیه
از دوران تسلط مسلمانان بر این سرزمین، آثار و ابنیه مختلفی در این منطقه باقی مانده‌است که بیشتر آنها را مساجد کوچک و بزرگ در شهرهای مختلف برار تشکیل داده‌اند. این مساجد، مربوط به دوره‌های مختلف حکومت مسلمانان در این ناحیه است. از ویژگی‌های این مساجد می توان به وجود چند گنبد و ۵ در ورودی اشاره کرد. برخی از این مساجد عبارتند از: مسجد جامع گاویل گره، مسجد جامع ناندرا و مسجد جامع ایلچپور. از دیگر بناهای ماندگار از آن دوران، دژ نارنالا و عمیدگاه را می‌توان یاد کرد. مسلمانان در این ناحیه از دوره سلاطین دهلی، حضور و اقامت داشتند. مهاجرت مسلمانان، در دوره حکومت آصف جاهیان در دکن، افزایش یافت.
پرواز ۴۵۹۰ ایرفرانس
پرواز ۴۵۹۰ ایرفرانس یک پرواز چارتر بین‌المللی از فرودگاه شارل دوگل پاریس به فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی در نیویورک بود که توسط هواپیمای کنکورد انجام می‌شد. بعدازظهر روز سه‌شنبه، ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۰، در ساعت ۱۶:۴۴:۳۱ به وقت محلی، هواپیمای کنکورد، به سریال F-BTSC هنگام برخاستن از باند فرودگاه، پس از برخورد با قطعات فلزی افتاده‌شده بر روی باند، دچار ترکیدگی تایر شد و تکه‌های لاستیک، با سرعت و قدرت زیادی به قسمت زیرین بال چپ و به محل سیستم ارابه فرود هواپیما، پرتاب شد.
مخزن سوخت هواپیما در بال چپ، پُر بود و پس از برخورد قطعات لاستیک، مخزن پاره شد و در نتیجه، مقادیر زیادی سوخت آزاد و به بیرون ریخته شد. قطعات لاستیک همچنین سیم‌کشی‌های مربوط به ارابه فرود را نیز قطع کرد و از جمع شدن ارابه فرود جلوگیری کرد. سپس سوخت ناشی از پارگی مخزن، مشتعل شد و این اختلال، باعث از بین رفتن توان و نیروی رانش در موتورهای ۱ و ۲ شد. فقدان نیروی رانش، و جمع نشدن طولانی ارابه فرود و آسیب آتش به نقاط مهمی از کنترل‌های پرواز، کنترل هواپیما را غیرممکن کرد و این هواپیما، دو دقیقه پس از برخاستن به هتلی در نزدیکی گونس برخورد کرد. تمام ۱۰۹ سرنشین هواپیما به همراه چهار نفر در هتل کشته شدند. شش نفر دیگر نیز در هتل، به‌شدت مجروح شدند.
این پرواز توسط شرکت آلمانی Peter Deilmann Cruises چارتر شده بود. مسافران در حال سفر برای سوار شدن به کشتی گردشی ام‌اس دویچلند در شهر نیویورک برای یک سفر دریایی ۱۶ روزه به مانتا، اکوادور بودند. این تنها حادثهٔ مرگبار کنکورد در طول تاریخ عملیاتی ۲۷ ساله آن بود.
هواپیما و خدمه
هواپیمای مورد نظر، یک کنکورد ۲۵ساله، با کد رجیستر F-BTSC و شماره سریال ۲۰۳ بود که نخستین پرواز خود را در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۵ انجام داده بود. این هواپیما توسط ایرفرانس در ۶ ژانویه ۱۹۷۶ خریداری شده بود. این کنکورد، مجهز به چهار رولز-رویس/سنکما الیمپوس ۵۹۳ توربوجت بود که همگی به پس‌سوز مجهز بودند. آخرین تعمیر برنامه‌ریزی شدهٔ این هواپیما در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۰، چهار روز پیش از حادثه انجام شده بود و هیچ مشکلی در طول تعمیر گزارش نشد. در زمان سقوط، هواپیما ۱۱٬۹۸۹ ساعت پرواز کرده بود و ۴٬۸۷۳ چرخه برخاست و فرود را انجام داده بود.
خدمهٔ کابین شامل افراد زیر بودند:
سانحه
وزش باد در آن روز، در فرودگاه، سبک و متغیر بود و به خدمهٔ پروازی هواپیما به میزان 8 knot گزارش شد. پنج دقیقه پیش از حرکت کنکورد، پرواز شمارهٔ ۵۵ کنتیننتال ایرلاینز، یک فروند مک‌دانل داگلاس دی‌سی-۱۰، از همان باند فرودگاه بین‌المللی لیبرتی نیوآرک بلند شد. هنگام برخاست این هواپیما، یک نوار آلیاژ تیتانیومی که بخشی از پوشش موتور بود، با طولی حدود 435 mm طول، 29 to 34 mm عرض، و 1.4 mm جدا شد و بر روی باند فرودگاه افتاد. کنکورد در زمان تیک‌آف و آغاز پرواز خود، از روی این تکهٔ فلزی رد شد و لاستیک جلوی سمت راست آن ترکید و متعاقبِ آن، یک تکهٔ بزرگ از قطعات لاستیک به وزن 4.5 kg به سوی قسمت زیرین بال چپ کنکورد روانه شد. برخورد شدید قطعات لاستیک، باعث ایجاد چند آسیب و مشکل در سیستم ارابه فرود، بال‌ها، موتورها و پاره شدن یکی از مخازن سوخت کنکورد، نشت سوخت و آتش‌سوزی شد. ستون بزرگی از شعله ایجاد شد و مهندس پرواز، موتور ۲ را در پاسخ به هشدار آتش‌سوزی و به‌دستور کاپیتان، خاموش کرد.
ژیل لوژلین، کنترل‌کننده ترافیک هوایی، پیش از این‌که کنکورد از باند برخیزد، متوجه شعله‌های آتش شد و خدمه پرواز را مطلع کرد. با این حال، هواپیما سرعت V 1 را پشت سر گذاشته بود و در آن لحظه، انصراف از برخاست، غیرایمن در نظر گرفته می‌شود. هواپیما با سه موتور باقیمانده به‌دلیل آسیب‌ها و جمع نشدن ارابه‌های فرود، نتوانست سرعت مناسب و کافی برای اوج‌گیری را به‌دست‌آورد و سرعت آن رفته‌رفته کاهش می‌یافت. از طرف دیگر، آتش به بال چپ آسیب رسانده بود و این بال، شروع به متلاشی شدن کرد، به‌دلیل عدم عملکرد صحیح و متوازن موتورها، هواپیما ناگهان دچار یک چرخش شدید ۱۰۰ درجه‌ای به‌سمت راست شد. خدمه در تلاش برای تراز کردن هواپیما، قدرت موتورهای سه و چهار را کاهش دادند، اما به دلیل کاهش سرعت، کنترل هواپیما را به‌کلی از دست دادند و هواپیما دچار واماندگی شد و در نهایت به هتل هتلیسیمو برخورد کرد. فیلمی از سوختن هواپیما در هنگام برخاستن و پس از سقوط، توسط یک راننده عبوری ضبط شده‌است.
خدمه در حال تلاش برای تغییر مسیر به فرودگاه فرودگاه پاری – لو بورژه بودند، اما بازرسان سانحه اظهار داشتند که با توجه به مسیر پرواز هواپیما، انجام یک فرود ایمن، بسیار بعید بوده‌است.
قربانیان
در این سانحه تمام مسافران و خدمه و چهار کارمند هتل هتلیسیمو جان باختند. مسافرانی که بیشتر آن‌ها گردشگران آلمانی بودند که برای سفر دریایی به نیویورک می‌رفتند، مدیر فوتبال آلمانی رودی فاسناخت و کریستین گوتز عضو اتحادیه کارگری آلمان نیز در میان آن‌ها بودند.
پیامدها
تا پیش از این سانحه، کنکورد یکی از ایمن‌ترین هواپیماهای جهان محسوب می‌شد. این سانحه، دلیل اصلی پایان کار این نوع هواپیما بود.
چند روز پس از سقوط، تمام کنکوردها زمین‌گیر شدند و در انتظار بررسی علت سقوط و راه‌حل‌های احتمالی ماندند.
پروژهٔ کنکورد ایرفرانس یک سرمایه‌گذاری زیان‌بار بوده‌است و ادعا می‌شود که این هواپیما برای حفظ غرور ملی، در خدمت نگه داشته شده‌است. بریتیش ایرویز اما ادعا کرد که از کنکوردهای خود سود می‌برد. به گفته جوک لو، خلبان کنکورد، تا زمان سقوط پرواز ۴۵۹۰ ایرفرانس در پاریس، کنکوردهای خطوط هوایی بریتانیا به‌طور متوسط حدود ۳۰ میلیون پوند سود خالص در سال داشته‌است. استفادهٔ تجاری کنکورد در نوامبر ۲۰۰۱ پس از ۱۷ میلیون پوند هزینه جهت بهبود ایمنی، از سر گرفته شد و کنکورد نهایتاً در سال ۲۰۰۳ بازنشسته شد.
اصلاحات و احیاء مجدد
این حادثه به تغییراتی در کنکورد منجر شد، از جمله کنترل‌های الکتریکی ایمن‌تر، پوشش کولار روی مخازن سوخت و لاستیک‌های مقاوم در برابر ترکیدگی.
با این وجود، سقوط هواپیمای ایرفرانس کنکورد آغازی برای پایان این هواپیما بود. درست قبل از شروع مجدد خدمت کنکورد، حملات ۱۱ سپتامبر رخ داد که منجر به کاهش قابل توجهی در تعداد مسافران هوایی شد و به پایان نهایی پروازهای کنکورد کمک کرد. ایرفرانس پروازهای خود را در ماه مه ۲۰۰۳ و بریتیش ایرویز نیز پس از ۵ ماه، پروازهای کنکورد را متوقف کرد.
در ژوئن ۲۰۱۰، دو گروه تلاشی ناموفق را برای انجام پروازهای «هریتیج» توسط کنکورد پیش از آغاز المپیک ۲۰۱۲ بودند. گروه بریتانیایی Save Concorde, SCG و گروه فرانسوی Olympus 593 در حال تلاش برای به دست آوردن چهار موتور رولز-رویس الیمپوس در موزهٔ هوا و فضای Le Bourget بودند.
یادبود
بنای یادبودی به احترام قربانیان سانحه در گونس ساخته شد. بنای یادبود گونس، شامل یک شیشه شفاف است که یک تکه بال هواپیما از آن بیرون زده‌است. بنای یادبود دیگر، 6000 sqm یادبود احاطه شده با توپیاری کاشته شده به شکل کنکورد، در سال ۲۰۰۶ در میتری موری، درست در جنوب فرودگاه شارل دوگل، تأسیس شد.
منابع
<references group="BEA"/>
ام‌یواف‌جی
ام‌یواف‌جی (MUFG) شرکت خدمات مالی و بانکداری ژاپنی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
میتسوبیشی کمیکال کورپوریشن
میتسوبیشی کمیکال کورپوریشن (Mitsubishi Chemical Corporation) شرکت صنایع شیمیایی ژاپنی است.
منطقه ماژلان و جنوبگان شیلی
منطقه ماژلان و جنوبگان شیلی (به اسپانیایی: Magallanes y la Antártica Chilena Region) یکی از منطقه‌های کشور شیلی است که در جنوب این کشور واقع شده‌است.
پارک شبه‌ملی میکاوا
پارک شبه‌ملی میکاوا (به لاتین: Mikawa-wan Quasi-National Park) یک پارک شبه‌ملی و منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان آیچی واقع شده‌است.
نیکلاس فرانچلا
نیکلاس فرانچلا (Nicolás Francella؛ زادهٔ October 22, 1990) بازیگر و خواننده اهل آرژانتین است. او فرزند بازیگر نامدار سینمای آرژانتین گیژرمو فرانچلا است.
از فیلم‌های او می‌توان به روایتی از مکاران به کارگردانی خوان خوزه کامپانلا اشاره کرد.
جانسون بایو، لوئیزیانا
جانسون بایو (به انگلیسی: Johnson Bayou) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است.
حسین‌آباد (خاش)
حسین‌آباد (خاش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چاه سالار (خاش)
چاه سالار (خاش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
SLC6A20
خانوادهٔ ۶ حمل‌کنندهٔ محلول، عضو ۲۰ (Solute carrier family 6, member 20) که با نام اختصاری SLC6A20 شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «SLC6A20» بر روی کروموزوم ۳ کُدگذاری می‌شود.
اهمیت بالینی
جهش در ژن «SLC6A20» با بروز بیماری ژنتیکی ایمینوگلیسینوریا در ارتباط است.
پژوهش‌های اخیر نشان داده‌است که SLC6A20، یکی از ۶ ژنی است که احتمال بروز نارسایی تنفسی در بیماران مبتلا به کووید ۱۹ را افزایش می‌دهند.
پابلو راگو
پابلو راگو (Pablo Rago؛ ؛  زادهٔ September 24, 1972) کارگردان نمایش و بازیگر اهل آرژانتین است.
ماریا رم
ماریا رُم (Maria Rohm؛ August 13, 1945 – 1945:8:13, June 18, 2018) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم اهل اتریش بود.
از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به دو ساد ۷۰، آوای وحش، دوریان گری، کنت دراکولا، سپس هیچ‌کدام باقی نماندند، زیبای سیاه، جزیره گنج، ونوس در پوست خز، ۹۹ زن، قاضی خونخوار، تبار فو مانچو، انتقام فو مانچو و حوا اشاره کرد.
بید علفی
بید علفی، علف خر، علف فر یا اپیلوبیوم گیاهی است پایا ریزومی خزنده که ساقه‌ای بلند و مستقیم دارد. درطب از برگهای این گیاه استفاده می‌شود. برگها را در هوای گرم و خشک و در سایه یا در خشک کن باحداکثر۴۰درجه حرارت خشک می‌کنند. برگهای خشک شده تا۲۰درصد تانن دارند. محتوی لعاب قند پکتین ویتامینc هستند. آنها روی سیستم اعصاب اثر آرامش بخش دارند و جوشانده و حتی دم کردهٔ آن برای سردرد و میگرن مصرف می‌شود. بامصرف آن شخص خواب آرام و مفید خواهد داشت. مردم شرق این گیاه را چای ایوان می‌نامند و به جای، چای معمولی مصرف می‌کنند. ریشهٔ این گیاه را می‌توان تازه جوید. جوشاندهٔ پودر آن در مصارف خارجی التیام بخش است. این گیاه عسل دهندهٔ بسیار خوبی است.
آمیلوئیدوز
آمیلوئیدوز نام گروهی از بیماری‌ها است که با رسوب پروتئین‌های فیبریلی غیرطبیعی (آمیلوئید) در بافت‌ها و اعضای سراسر بدن مشخص می‌شود.
آمیلوئیدوز، بیماری است که در آن پروتئین‌های آمیلوئید در اندام‌ها و بافت‌ها انباشته می‌شوند. پروتئینی، آمیلوئید تلقی می‌شود که بر اثر تغییر ساختار سه بعدی آن، حالت توده‌ای و نامحلول، مشابه با صفحه بتا به خود بگیرد.
علل آمیلوئیدوز
آمیلوئیدوز می‌تواند ناشی از علل متفاوتی باشد. از علل آمیلوئیدوز اولیه تولید غیرطبیعی ایمونوگلوبولین‌ها است. آمیلوئیدوز ثانویه در میلوم مولتیپل، آرتریت روماتوئید، بیماری التهابی روده، تب مدیترانه‌ای خانوادگی دیده می‌شود. آمیلوئیدوز ثانویه در بیماری‌های عفونی مزمن مانند جذام و سل نیز دیده می‌شود.
آمیلوئیدوز فامیلی یک بیماری اتوزومال غالب است. آمیلوئیدوز پیری شایعترین علت کاردیومیوپاتی آمیلوئید در افراد مسن است. یکی از علائم این بیماری پارستزی (گزگز و مور مور شدن) انتهاهای اندام‌ها ناشی از نوروپاتی متابولیک است.
منابع
http://www.medicinenet.com/amyloidosis/article.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Amyloidosis
مردم روس
روس‌ها یا مردم روس گروهی قومی از اسلاوهای شرقی اند، که خاستگاه شان اروپای شرقی است. ایشان به‌طور عمده در روسیه و کشورهای همسایه سکونت دارند و نام کشور روسیه نیز برگرفته از نام همین قوم است. روس‌ها به زبان روسی سخن می‌گویند، که خود زبانی اسلاوی است. همین زبان مادری مشترک در کنار مسیحیت ارتدکس که از سده پنجم هجری در میان روس‌ها رواج یافت، آنان را به هم می‌پیونداند.
از ۲۵۸میلیون روسی‌زبان در سراسر جهان ۱۳۴میلیون شان تبار روسی دارند. این گروه قومی با جمعیت ۱۱۵٬۸۸۹٬۱۰۷ تن در روسیه، که با احتساب روس‌های دیگر کشورها به ۱۵۰میلیون تن می‌رسد، هم پرجمعیت‌ترین قوم اسلاو و هم پرجمعیت‌ترین ملت اروپا اند. جمعیت بزرگی از روس‌ها در کشورهای پساشوروی زندگی می‌کنند. نیز جماعت بزرگی از کوچندگان روس، چه روسی‌زبان و چه جز آن، که آمار شان ۲۰ تا ۳۰میلیون برآورد می‌شود، در سراسر جهان، به ویژه در ایالات متحد، آلمان، برزیل و کانادا پراکنده‌اند.
روس‌ها از قبیله‌های اسلاوی شرقی برآمده اند و فرهنگ نیاکان شان ریشه در روس‌های کیفی دارد و بیش از همه با اقوام اوکراینی و بلاروسی نزدیک اند.
واژه‌شناسی
در پارسی واژه روس هم برای اشاره به شهروندان روسیه و هم برای اشاره به روس‌تباران به کار می‌رود، حال آن که در روسی برای این دو مفهوم دو واژه جدا هست. یکی русские (روسکیه) که به چم «روس‌تبار» یا «از قوم روس» است و دیگری россияне (روسیانه) که به چم «روسیه‌ای» است و برای اشاره به شهروندان روسیه فارغ از قومیت شان یه کار می‌رود.
واژه روس از نام مردمان روس' برگرفته شده‌است، اما روشن نیست که نام همان مردمان روس' از کجا آمده‌است. مشهورترین نگره این است، که واژه «روس'»، همچون نام «روتسی» که فنلاندی‌ها به سوئد داده‌اند، در زبان‌های ژرمنی برگرفته از اصطلاح «-rods» در زبان نورس باستان است به چم «مردانی که قایق می‌رانند»، به این قرینه که قایرانی شیوه اصلی رفت‌وآمد در رودهای اروپای شرقی بود.
بر اساس دیگر نگره‌ها نام روس' از اصطلاح * roud-s-ь (از ریشه *rъd-/ *roud-/ *rуd-) در زبان نیااسلاوی برگرفته شده‌است، که با رنگ سرخ (مو) یا از هندوایرانی ruxs/roxs - (روشن) مرتبط است. نیز ارتباطات زبانی دیگری با باشندگان جنوب اوراسیا مانند شهر روسه در بلغارستان یا البروس در ناحیه فدرالی قفقاز شمالی هست؛ همچنین با نام رود رُس در اوکراین.
پیش از انقلاب ۱۹۱۷ مقامات روسیه هرگز مردم را «روس» نمی‌خواندند و به جای ش عنوان «روس‌های بزرگ» را به کار می‌بردند، که یعنی بخشی از همه روس‌ها یعنی همه اسلاوهای شرقی اند.
پیشینه
روس‌ها از اقوام ساکن در اوراسیا اند، که به خانواده قومی و زبانی اسلاو تعلق دارند، اما خود به تیره‌های پرشماری بخش‌بندی می‌شوند، که آن‌ها را در دو گروه بزرگ روس‌های شمالی و جنوبی می‌گنجانند. زبان ایشان نیز اگرچه روسی است اما گویش‌های زیادی دارد و به‌طور کلی گویش‌های شمالی روسی از گویش‌های جنوبی متفاوت است. مطالعات ژنتیکی نشان داده که مردم روس از نظر ژنتیک تفاوت چندانی با اوکراینی‌ها، لهستانی‌ها و مردم اسلوونی ندارند. همچنین برخی پژوهشگران مانند زلنین بر این باورند که مردم شمال روسیه به اوکراینی‌ها و بلاروس‌ها نزدیک‌تر هستند تا به روس‌های جنوبی. همچنین در شمال روسیه مردم روس از نظر ژنتیکی به اقوام اورالی نزدیکی زیادی نشان می‌دهند و این احتمالاً نشان‌گر این است که بسیاری از اورالی‌ها که ساکنان منطقه شمالی اوراسیا بوده‌اند و امروزه در فنلاند و مجارستان و استونی و برخی دیگر از مناطق شمالی روسیه به‌سر می‌برند تحت تأثیر همگون‌سازی قومی روس‌های مهاجر قرار گرفته باشند؛ و این به این معنی است که بسیاری از روس‌های ساکن مناطق شمالی در اصل روس نیستند.
جمعیت
روس‌ها با نزدیک به ۱۴۰میلیون تن از پرجمعیت‌ترین اقوام جهان اند. نزدیک به ۱۱۶میلیون تن از روس‌ها ساکن کشور روسیه و نزدیک به ۱۶ میلیون تن دیگر در کشورهای همسایه ساکن اند. نیز قریب چهارونیم‌میلون روس در سایر نقاط جهان به ویژه قاره آمریکا و استرالیا به‌سر می‌برند.
فرهنگ و مذهب مردم روس
فرهنگ روس‌ها در حقیقت از فرهنگ اسلاوهای شرقی ریشه می‌گیرد که در نظر مسیحیان رومی پگان و کافر قلمداد می‌شدند. در شکل‌گیری اولیه هویت قومی و فرهنگی مردم روس اقوام دیگر تأثیرات بسزایی گذاشتند. از میان این اقوام می‌توان به اورالی‌ها و وایکینگ‌ها اشاره نمود. در اواخر هزاره یکم (میلادی)|هزاره یکم اقوام روس مسیحی شده و به مذهب ارتودوکس شرقی گرویدند. پس از سقوط قسطنطنیه در اواخر قرن پانزدهم میلادی روسیه بزرگترین پایگاه مذهب ارتدکس باقی‌ماند. از دیدگاه دیگر روسیه از نظر فرهنگی نیز تحت تأثیر اروپا قرار گرفت و این تأثیرات پس از اصلاحات اساسی پطر کبیر بیشتر و بیشتر شد. فرهنگ روس به دنبال آن از حالت سنتی و شرقی خود به سوی فرهنگ غربی گرایید و در ابتدای قرن بیستم هم تغییرات اساسی بسیاری نمود که علت آن انقلاب بلشویکی سال ۱۹۱۷ روسیه و سلطه کمونیسم برای مدت هفتاد سال بر این کشور بود. روسیه در برخی مسائل فرهنگی مانند ادبیات، فلسفه، موسیقی کلاسیک، نقاشی، سینما، رقص، تیاتر و پویانمایی صاحب سبک می‌باشد.
سرشناسان روس
روس‌ها فهرست قابل ملاحظه‌ای از افراد مشهور تاریخ را دارند.
در زمینه ادبیات از مشاهیر روس می‌توان به لئو تولستوی، فئودور داستایوفسکی، ماکسیم گورکی، ولادیمیر مایاکوفسکی، بوریس پاسترناک، آنتوان چخوف، آلکساندر پوشکین، میخائیل بولگاکف، آنا آخماتووا و ولادیمیر ناباکوف، نیکلای گوگول اشاره نمود.
در زمینه موسیقی کلاسیک نیز روس‌ها چهره‌های سرشناسی مانند سرگئی پروکفیف، پیوتر ایلیچ چایکوفسکی، نیکولای ریمسکی-کورساکف، دمیتری شوستاکوویچو سرگئی راخمانینف ارائه کرده‌اند.
در زمینه نقاشی نیز می‌توان از ایلیا رپین نام برد.
در زمینه علوم و دانشمندان بزرگ روس نیز نام‌های دمیتری مندلیف، ایوان پاولف، نیکلای ایوانویچ لباچفسکی، نیکلای پیروگوف، کنستانتین تسیولکوفسکی، آلکساندر میخایلوویچ پروخورف، جرج گاموف، ولادیمیر زورکین، آندره ساخاروف، سرگئی کارالیوف، پیوتر کاپیتسا و ایگور سیکورسکی قابل ذکر هستند.
جستارهای وابسته
مردم روس (واریاگ)اسلاوهااوکراینیانبلاروسی‌هارکسلان‌ها
پاول ویتگنشتاین
پاول ویتگنشتاین (Paul Wittgenstein؛ November 5, 1887 – 1887:11:05, March 3, 1961) موسیقی‌دان و نوازنده پیانو اتریشی-آمریکایی بود. او به‌واسطهٔ قطع دست راستش در جریان جنگ جهانی اول، ساختِ آهنگ‌هایی را به آهنگسازان دیگر سفارش می‌داد که قابل اجرا «تنها با دست چپ» باشد. او فنون نوینی بدین منظور ابداع کرد که از جمله می‌توان به روش‌های تلفیقی «حرکت‌های دست چپ» در ترکیب با «پدال پیانو» اشاره کرد که به او امکان اجرای نت‌هایی را می‌داد که پیش از آن، برای نوازندگان یک‌دست غیرممکن به نظر می‌رسید.
اوایل زندگی
پاول در وین به‌دنیا آمد. پدرش کارل ویتگنشتاین و مادرش «لئوپولدینه ماریا یوزفا کالموس» بودند و او در خانواده‌ای مسیحی بزرگ شد. پیش‌تر، سه نیای او از دین یهودی به مسیحیت گرویده بودند. تنها مادربزرگ مادری‌اش، تبار یهودی نداشت. برادرش لودویگ دو سال پس از او به‌دنیا آمد. چهره‌های فرهنگی برجسته‌ای غالباً به منزل آنها رفت‌وآمد داشتند که از آن میان، می‌توان به یوهانس برامس، گوستاو مالر، یوزف لابور و ریشارد اشتراوس اشاره کرد و پاول جوان با آنها دونوازی می‌کرد. مادربزرگ او «فانی ویتگنشتاین» خویشاوندی هم‌نیایی با نوازندهٔ ویولن یوزف یواخیم داشت و او را به فرزندخواندگی پذیرفته و با خود به لایپزیگ برده بود تا زیر نظر فلیکس مندلسون موسیقی بیاموزد.
حرفهٔ جدید به عنوان نوازندهٔ پیانوی یک‌دست
طی دوران نقاهت در اردوگاه اسرای جنگی در امسک سیبری، او تصمیم گرفت که به حرفهٔ نوازندگی پیانو با دست چپ خود ادامه دهد. او از طریق سفیر دانمارک نامه‌ای به استاد پیشین خود، یوزف لابور که نابینا بود، نوشت و از او خواست کنسرتی برای اجرا با دست چپ برایش بنویسد. لابور بلافاصله پاسخ داد و اظهار داشت که پیش‌تر، کار بر روی چنین قطعه‌ای را آغاز کرده بود. طی یک سال بعدی، پاول به شدت مشغول مطالعه شد تا قطعاتی را برای اجرا با دست چپ تنظیم کند و آهنگی را توسط لابور نوشته شده بود، تمرین کرده و یاد بگیرد. سرانجام بار دیگر او به اجرای کنسرت بازگشت. بسیاری از منتقدان گفتند برای کسی که تنها با یک دست می‌نوازد، اجرای بسیار خوبی بود؛ اما او همچنان مصمم به پیشرفت بود.
پاول سپس به آهنگسازان مشهورتری روی آورد و از آنها خواست قطعاتی برای او (جهت اجرا با دست چپ) بنویسند. بنجامین بریتن، پل هیندمیت، الکساندر تانسمان، اریک ولفگانگ کورنگلد، سرگئی پروکفیف، کارل وایگل، فرانتس اشمیت، سرگئی بورتکویچ و ریشارد اشتراوس همگی قطعاتی برای او ساختند. موریس راول «کنسرتوی پیانو برای دست چپ» را نوشت که بیشتر از هر قطعه موسیقی دیگری که برای ویتگنشتاین ساخته شده بود، شهرت یافت. با این حال ویتگنشتاین تغییراتی در آن اعمال کرد که راول را خشمگین ساخت و ایندو هرگز دیگر آشتی نکردند.
ویتگنشتاین تمام قطعاتی را که سفارش داده بود، اجرا نکرد. او به سرگئی پروکفیف گفت که «کنسرتوی پیانو شمارهٔ ۴» او را درک نمی‌کند، اما بالاخره روزی آن را خواهد نواخت که البته هرگز چنین نکرد. او بعدها گفت: «حتی پروکفیف یک کنسرتوی پیانو برایم نوشته‌است که آن را هنوز اجرا نکرده‌ام، چون منطق درونی اثر برایم روشن نیست و طبعاً تا زمانی که آن را درک نکنم، نمی‌توانم اجرایش کنم.» او بی‌درنگ «موسیقی پیانو برای ارکستر، اپوس ۲۹» پل هیندمیت را رد کرد و نت‌های آن را در میان مدارک خود مخفی کرد و تنها در سال ۲۰۰۲ میلادی، پس از مرگ همسرش بود که این نت‌ها یافت شد (که در این زمان، ۳۹ سال از مرگ هیندمیت می‌گذشت). او قادر به اتخاذ تصمیمات اینچنینی (اجرا نکردن آهنگ‌ها) بود، چرا که در قراردادش با آهنگسازان، این شرط را می‌گنجاند که حق اجرای انحصاری این قطعات را در طول حیاتش متعلق به او خواهد بود.
او در ۵ ژوئن ۱۹۵۰ در نامه‌ای به زیگفرید راپ و ضمن رد درخواست او برای اجرای یک قطعه موسیقی از پروکفیف نوشت:
"شما خانه نمی‌سازید که فرد دیگری برود و در آن زندگی کند. من این قطعه موسیقی‌ها را سفارش دادم و بابتش پول پرداخت کردم و کل ایدهٔ آن هم متعلق به من است… به‌هر صورت، این آثار که من حق انحصاری اجرای‌شان را دارم، تا زمانی که زنده‌ام و اجرای عمومی دارم، متعلق به من خواهند ماند؛ و این موضوع درست و منصفانه است. هر وقت مُـردم یا دیگر قادر به اجرای کنسرت نبودم، آن وقت این آثار در اختیار دیگران قرار خواهد گرفت؛ چرا که قصدم آن نیست که در کتابخانه‌ها خاک بخورند و به آهنگسازان‌شان زیان و خسارت وارد شود."
(زیگفرید راپ قرار بود در سال ۱۹۵۶ میلادی، ۵ سال پیش از مرگ ویتگنشتاین، «کنسرتوی پیانو شمارهٔ ۴» پروکفیف را اجرا کند).
بسیاری از قطعاتی را که ویتگنشتاین سفارش داده بود، بعدها توسط نوازندگان پیانو و با دو دست اجرا می‌شوند، به‌خصوص توسط هنرمند اتریشی فردریش وورر که مدعی بود از صاحب اثر مجوز گرفته‌است، اما به سبب اعتراض‌های ویتگنشتاین، آثار نوشته‌شده توسط فرانتس اشمیت را که در اصل برای اجرا با دست چپ بود، مجدداً برای اجرای دو دستی تنظیم کرد. نوازندگانی پیانویی چون لئون فلیشر و ژوآو کارلوس مارچینس که پس از ویتگنشتاین به‌دنیا آمده و بنا به دلایلی توانایی اجرا با دست راست خود را از دست داده بودند، آثاری را که به سفارشِ ویتگنشتاین نوشته شده بود، اجرا کردند. البته فلیشر بعدها عملکرد دست راست خود را بازیافت.
شهرت پس از مرگ پاول ویتگنشتاین به‌عنوان نوازندهٔ پیانو مورد مناقشه بوده‌است. «الکساندر واف» در کتاب «خاندان ویتگنشتاین: خانواده‌ای در جنگ» می‌نویسد که «مابین ۱۸۲۸ تا ۱۹۳۴ میلادی، ویتگنشتاین یک نوازندهٔ پیانو در سطح جهانی بود که احساس و توانایی تکنیکی عالی داشت»، اما نوازندگی‌اش «به‌طور فزاینده‌ای گوش‌خراش و سنگین‌دست شد». بسیاری از مدیران و رهبران ارکستر که یک‌بار از او برای اجرا دعوت کرده بودند، دیگر برای بار دوم این کار را تکرار نکردند. گرایش ویتگنشتاین برای تغییر و بازنویسی آهنگ‌های سفارش داده‌شده‌اش، بدون کسب اجازه از صاحب اثر، به این جایگاه بحث‌برانگیزش در دنیای موسیقی دامن زده بود.
خانوادهٔ ویتگنشتاین سه نسل پیش‌تر از سمت پدری و دو نسل قبل‌تر از سمت مادری، به مسیحیت گرویده بودند، اما با این حال، از تبار یهودیان به حساب می‌آمدند و مطابق قوانین نورنبرگ جزء یهودیان طبقی‌بندی می‌شدند. پس از برآمدن و قدرت گرفتنِ حزب نازی آلمان و واقعهٔ آنشلوس (پیوست اتریش)، پاول سعی کرد خواهران بزرگترش «هرمینه» و «هِـلنه» را (که ۶۹ و ۶۴ سال سن داشتند) متقاعد نماید که از وین خارج شوند، اما آنان از این خواسته سر باز زدند و گفتند که به وطن‌شان دلبسته‌اند و باور ندارند که خانوادهٔ برجسته و مشهوری چون خانوادهٔ ویتگنشتاین در خطر جدی باشد. برادر دیگر آنان لودویگ از چندی قبل ساکن انگلستان بود و خواهر دیگرش مارگارت (گرتل) با یک آمریکایی ازدواج کرده بود. پاول که دیگر در حکومت نازی‌ها اجازهٔ اجرای عمومی برنامه نداشت، در سال ۱۹۳۸ میلادی به ایالات متحده آمریکا کوچ کرد و در آنجا با گرتل و همچنین با کمک لودویگ (که در سال ۱۹۳۹ شهروندی بریتانیا را کسب کرد) توانست اختیارِ دارایی‌های خانواده را (که اغلب در خارج وطن بود) به‌دست آورده و ارتباط‌های حقوقی لازم برای کسب «وضعیت غیر-یهودی» برای خواهران بزرگش را مهیا کنند.
سرمایهٔ خانوادهٔ ویتگنشتاین شامل املاک و دارایی‌های دیگر در آلمان و سرزمین‌های اشغالی بود که ارزش‌شان به ۶ میلیارد دلار آمریکا می‌رسید و بزرگترین دارایی خصوصی در اروپا محسوب می‌شد. تقریباً تمامی این دارایی‌ها و املاک به نازی‌ها داده شد تا در مقابل، با استفاده از تبصره و تفسیر خاص از قانون نژادی موجود، به دو خواهر بزرگ اجازه داده شود تا در قصرشان در وین به زندگی خود ادامه دهند.
زندگی شخصی
همسر پاول ویتگنشتاین «هیلده» یکی از شاگردان او بود و آنها پس از ازدواج ۲ فرزند به دنیا آوردند. نطفهٔ اولین فرزندشان، هنگامی که هیلده ۱۸ سال و پاول ۴۷ سال داشت بسته شد. چون هیلده یهودی نبود، پاول ویتگنشتاین در معرضِ اتهامِ «ناپاک‌سازی نژادی» یا «هتک حرمت خونی» (Rassenschande) بود و به همین سبب او در سال ۱۹۳۸ به نیویورک گریخت. وقتی همسر و فرزند او در سال ۱۹۴۱ به او در آمریکا پیوستند، او آنها را در خانه‌ای در لانگ آیلند جای داد و خودش در تعطیلات آخر هفته از آپارتمان خود در «ریورساید درایو» در منهتن به آنها سر می‌زد. ویتگنشتاین در سال ۱۹۴۶ میلادی، شهروندی آمریکا را دریافت داشت و باقی عمر خود را در آن کشور ماند و به تدریس پیانو و اجرای برنامه پرداخت. او در سال ۱۹۶۱ در نیویورک درگذشت و در «گورستان پاین‌گروو» در «استرلینگ جنوبی» واقع در شهرستان پایک، پنسیلوانیا به خاک سپرده شد.
منابع
کتاب‌ها اخبار منابع برخط
آسیه جبار
آسیه جبار (زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۳۶ – درگذشته ۶ فوریه ۲۰۱۵) با نام واقعی فاطمه الزهرا املحاین، مترجم، رمان‌نویس، زبان‌شناس، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردانان الجزایری بود که به زبان فرانسه می‌نوشت. آسیه جبار در زادگاهش شرشال، به خاک سپرده شد.
زندگی
جبار سال ۱۹۵۵ وارد دانشسرای عالی دختران جوان شد. بین سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۵ در دانشکده ادبیات رباط به عنوان استاد تاریخ معاصر مغرب به تدریس مشغول بود. اولین کتاب آسیه جبار به نام عطش که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد باعث شهرت او شد. این کتاب با نام اصلی او فاطمه الزهرا املحاین منتشر شد. پس از این کتاب، او آثارش را با نام آسیه جبار چاپ کرد.
او پس از مدتی به دانشگاه الجزایر رفت. سال ۱۹۸۰ میلادی جبار مقیم پاریس شد. آن جا با ولید گام ازدواج کرد و با همراهی وی کتابی نوشت. پس از مدتی از گام جدا شد و این بار با مالک علولا ازدواج کرد که وی نیز نویسنده بود.
او سپس به ایالات متحده آمریکا رفت. طی سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ جبار، مدیر مرکز مطالعات فرانسوی و فرانسوی‌زبان لوئیزیانا بود.
جبار سال ۱۹۹۹ به عضویت فرهنگستان سلطنتی زبان و ادبیات فرانسه در کشور بلژیک درآمد و ۱۶ ژوئن ۲۰۰۵ میلادی عضو فرهنگستان فرانسه شد. او طی چند سال اخیر در دانشگاه نیویورک هم تدریس می‌کرد.
آثار جبار بیش از پانزده کتاب) بیشتر به زبان فرانسه) نوشته که به بیش از بیست و یک زبان ترجمه شده و مقالات مهمی دربارهٔ او نگاشته شده‌است.
دیدگاه
خانم جبار از مدافعان سرسخت حقوق زنان در کشورش و جهان عرب به‌شمار می‌رفت و در کتاب‌هایش به موانع و مشکلات زندگی زنان می‌پرداخت.
هویت فردی، جنگ استقلال الجزایر و میراث استعمار فرانسه در این کشور از دیگر موضوع‌هایی است که در کتاب‌های آسیه جبار به آنها پرداخته شده‌است.
اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون
جهسه دواین ریکاردو انفروی (به انگلیسی: Jahse Dwayne Ricardo Enfroi ؛ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۹۸ – ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸) که با نام اکس‌اکس‌اکس‌تنتاسیون (به انگلیسی : XXXTentacion) شناخته می‌شود، رپر، خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی بود. او در ابتدا به‌دلیل درگیری با مشکلات متعدد قانونی، به شخصیتی بحث‌برانگیز مبدل گشت و در این حین، با استفاده از ابزار موسیقی خود، که با مضمون افسردگی و ازخودبیگانگی همراه است، طرفداران بسیاری را در میان جوانان به دست آورد. او در دایره شناخت طرفداران و منتقدانش، به علت توانایی در خلق انواع متنوع موسیقی شهرت داشت. در واقع اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون به‌عنوان چهره‌ای پیشرو در ژانرهای ایمو رپ و ساوندکلاود شناخته می‌شود که در اواسط تا اواخر دههٔ ۲۰۱۰ توجه مخاطبان جریان اصلی را به خود جلب کرده‌است.
اکس‌اکس‌اکس‌تنتاسیون که در پلنتیشن، فلوریدا به دنیا آمد، بیشتر دوران کودکی خود را در لودرهیل سپری کرد. او پس از آزادی از بازداشتگاه نوجوانان، نوشتن موسیقی را آغاز نمود و مدتی بعد، در سال ۲۰۱۳ فعالیت موسیقی خود را با استفاده از سبک‌ها و تکنیک‌هایی که در موسیقی رپ غیر متعارف بودند، در ساوندکلاود ادامه داد. او در طول حیاتش با مسائل و مشکلات حقوقی بسیاری روبرو بود. تاریخچه مشکلات حقوقی، و خشونت‌های نسبت داده شده به وی، از سوی برخی، به‌عنوان میراث او توصیف شده‌است.
اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون در ۲۰ سالگی، در دیرفیلد بیچ، فلوریدا مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. مهاجمان پس از سرقت کیف لویی ویتون او که حاوی ۷۰ هزار دلار پول نقد بود، با خودرویی شاسی بلند از صحنه گریختند. پس از قتل وی، چهار مظنون دستگیر و در کنار سایر اتهامات به قتل درجه اول متهم شدند. در پرونده ماجرای قتل اکس‌اکس‌اکس تنتاسیون، هنوز تاریخ محاکمه متهمان مشخص نشده و انگیزه‌شان از قتل در دست بررسی است. در اوت ۲۰۲۲، یکی از چهار مرد مجرم در محاکمهٔ آتی خود به قتل درجه دوم اعتراف کرد.
زندگی شخصی
اونفروی یک خواهر و یک برادر ناتنی داشت - یک خواهر بزرگتر به نام آریانا و یک برادر کوچکتر به نام آیدن. او در فلوریدا زندگی می‌کرد و در گذشته با رپر، دنزل کاری و تهیه‌کننده، رونی جی هم‌خانه بود. قبل از مرگ، آنفروی در حال جابجایی به یک عمارت ۶۰۰۰ فوت مربعی (۵۶۰ متر مربع) در پارکلند، فلوریدا بود که آن را در نوامبر ۲۰۱۷ با قیمت ۱٫۴ میلیون دلار خریداری کرده بود. او در فوریه ۲۰۱۸، در اینستاگرام پستی مبنی بر آماده‌سازی خویش برای بازگشت به مدرسه قرار داد و در مارس ۲۰۱۸ اعلام کرد که برای گرفتن GED خود به کالج می‌رود. بنابر وجود شواهد، آنفروی به صورت علنی در روند مبارزه با افسردگی بوده‌است.
از سویی دیگر دوست دختر سابق او، ژنو آیالا، انفروی را به سوءاستفاده و آزار مکرر متهم کرده بود. طبق گفته‌های آیالا، اونفروی او را کتک می‌زد، او را خفه می‌کرد، آویزهای لباس را روی پاهایش می‌شکست، تهدید می‌کرد که موهایش را بریده یا زبانش را قطع می‌کند، چاقو یا قیچی را به صورتش فشار می‌داد و سرش را زیر آب، در حمام نگاه می‌داشت و او را تهدید به غرق کردن می‌نمود. ایالا می‌گوید: «کار مورد علاقه او این بود که با پشت دست به دهانم بکوبد. و با این وجود همیشه دور دهانم ورم کرده بود.» گفته می‌شود اولین حادثه خشونت خانگی علیه ایالا هنگامی رخ داده، که اونفروی، او را سیلی زده و آیفون ۶ اس او را خرد کرده‌است، آن هم فقط به این دلیل که آیالا از جواهرات پسر دیگری تعریف کرده بود. البته بعداً انفروی تلفن شکسته‌شده آیالا را تعمیر کرد. از سوی دیگر در حادثه‌ای که برای یک دادستان بازگو گردید، ایالا مدعی شد که اونفروی از او پرسیده که دوست دارد کدام شی را به زور وارد واژن ش کند: یک چنگال کباب با دسته بلند یا یک برس کباب سیمی؛ او چنگال را انتخاب کرد و بعد اونفروی به او گفته بود که لباس خود را درآورد. آیالا ادعا کرد که همان‌طور که انفروی به آرامی در حال کشیدن ابزار به سمت ران او بوده، از ترس بیهوش شده و همین باعث گردیده که اونفروی دیگر به شکنجه او ادامه ندهد. با این وجود انفروی تا زمان مرگ ادعا به بی‌گناهی خود داشت. از سویی ایالا مدعی است که انفروی اغلب تلاش‌های خود به خودکشی را به دلیل وجود آیالا می‌دانسته‌است. او همچنین گفته که آنفروی وان حمام را از آب پر می‌کرد و مایکروویو را داخل حمام می‌آورد و جایی آویزان می‌کرد و تهدید می‌نمود که آن را داخل وان، و به قصد خودکشی رها خواهد کرد. گفته می‌شود که حتی یک بار دیگر، انفروی خود را از بالکن طبقه دوازدهم آویزان کرده و دوباره تهدید به خودکشی کرده بود. بعد از مرگ اونفروی، ایالا در مورد کسانی که در مورد اتهامات او علیه اونفروی بحث می‌کردند گفت: «این نفرت‌انگیز است که مردم به جای من صحبت می‌کنند.» اما با این وجود، بعد از مرگ اونفروی ایالا اعتراف کرد که تمامی اتهامات وارد بر اکس از سمت او، دروغین بوده و اکس هیچ‌وقت با خشونت با او رفتار نکرده‌است. ایالا حتی برای دلجویی از طرفداران اکس، در اقدامی، ایدی اینستاگرامش را به liar (دروغگو) تغییر داد.
پس از اتمام رابطه با آیالا، حدود ژانویه ۲۰۱۸، اونفروی با جنسیس سانچز وارد رابطه شد. سه روز پس از مرگ وی، مادر انفروی در اینستاگرام اعلام کرد که سانچز فرزند خود از اونفروی را باردار است. سانچز در مصاحبه‌ای گفت که آنفروی سه هفته قبل از مرگش، از بارداری او مطلع بوده‌است. این کودک، گکیوم، در ۲۲ اوت ۲۰۱۸ پسر تشخیص داده شد و در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۹، سه روز پس از تولد ۲۱ سالگی پدرش به دنیا آمد. چند هفته پس از درخواست سانچز، برای استفاده از نمونه دی‌ان‌ای انفروی، برای اثبات پدر بودن او در مورد پسرش گکیوم، مادر انفوی برای جلوگیری از انجام آزمایش اقدام کرد و واکنش نشان داد. بعدها مادر انفروی پرونده‌های دادگاه خود را در باب مخالفت، مخفی و مهر و موم کرد، بنابراین، در حال حاضر به درستی مشخص نیست که چرا او به انجام آزمایش اثبات پدری اعتراض کرده بود. برخی از طرفداران گمان می‌کنند که این موضوع مرتبط به سهم مالی او، از دارایی انفروی بوده‌است. با این وجود در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۹، سانچز در نبرد حقوقی پیروز شد و قاضی فلوریدا اجازه دسترسی به نمونه دی‌ان‌ای از انفروی را صادر کرد.
دیدگاه‌های سیاسی
او در سال ۲۰۱۶، با کاندیداتوری ریاست جمهوری دونالد ترامپ به صورت علنی مخالفت کرد و در حمایت از برنی سندرز، نامزد دموکرات برخاست. او همچنین در توییتر اعلام کرد: «هر چقدر که از آن لکه گنده دونالد ترامپ متنفر باشم، همه می‌دانید این (...) برنده خواهد شد.» آهنگ او "Hate Will Never Win" شامل اشعار ضد ترامپ است.
اونفروی حتی در جایی به صورت علنی گفته بود که معتقد است، «که اگر استفاده از ماری جوانا در همه جا قانونی شود، دنیا جای بهتری خواهد بود.» او همچنین حمایت خود را از قانونی شدن ازدواج همجنسگرایان ابراز داشته و از نزدیک، با موسیقی‌دان تراجنسی، فیفتی گرند همکاری می‌کرد.
در طول تور کنسرت انتقام، انفروی مشخصا حمایت خود را از حقوق شهروندی و حقوق همجنسگرایان اعلام کرده بود و بیانیه گروه‌هایی مانند کوکلاس کلن را محکوم کرده و بیان داشته که؛ «من اهمیت نمی‌دهم اگر تو سیاهی، زرد، یا بنفش. اگر همجنسگرا باشی، من اهمیت نمی‌دهم. اگر استریت باشی، اهمیتی نمی‌دهم. اگر انسان باشی… من برای برابری همه مردم می‌ایستم.»
مرگ
در ساعت ۳:۵۶ بعداز ظهر به وقت منطقه زمانی شرقی، در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸ ,انفروی هنگام خروج از RIVA Motorsports در ساحل دیرفیلد فلوریدا، توسط یک وسیله نقلیه ورزشی داج سیاه، وادار به ایست شد و دو مرد مسلح، همان‌طور که وی روی صندلی راننده نشسته بود از وسیله نقلیه خارج شده و به او نزدیک شدند. پس از آن درگیری کوتاهی رخ داد و افراد مسلح با رسیدن به داخل خودروی انفروی، کیف کوچک لوئی ویتون او را که حاوی ۵۰ هزار دلار بود، به سرقت بردند و انفروی را چندین بار هدف گلوله قرار دادند. تیراندازان با وسیله خود از صحنه گریختند. بعد آن انفروی توسط امدادگران به نزدیکترین بیمارستان Broward Health) North) در دیرفیلد منتقل شد و همان‌جا اعلام شد که فوت کرده‌است. مرگ آنفروی دقیقاً ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر توسط کلانتری شهرستان بروارد اعلام شد. مظنون، دریک ویلیامز از ساحل پامپانو دو روز پس از تیراندازی، کمی قبل از ساعت ۷ شب دستگیر شد. وی که در زندان County Broward نگهداری می‌شود، به قتل از نوع درجه اول بدون پیش شرط متهم شده‌است. در هفته‌های پس از این رویداد، سه نفر دیگر به دلیل اقدامات مرتبط با این رویداد، از جمله مایکل بواتورایت، دستگیر شدند.
اونفروی در وصیت نامه خود، مادر و برادرش آیدن را به عنوان تنها وارث و ذینفع در املاک خود معرفی کرده‌است. در وصیت نامه، به فرزند آینده او که دوست دخترش هنگام مرگ اونفروی، او را باردار بود، اشاره نشده‌است.
مراسم خاکسپاری
در غروب آفتاب ۶ ژوئن ۲۰۱۸ و در مرکز BB&T، فلوریدا، ایالات متحده، برای درگذشت آنفروی، مراسم تابوت باز برگزار شد که در آن طرفداران مجاز به ادای احترام بودند. مراسم خاکسپاری خصوصی وی در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۸ برگزار شد، جایی که خوانندگان رپ لیل اوزی ورت و لیل یاتچی و خواننده اریکا بادو در میان شرکت‌کنندگان حضور داشتند. وی در مقبره‌ای در باغ‌های یادبود پارک بوکا راتون، فلوریدا به خاک سپرده شد.
میراث
موسیقی تنتاسیون بر پایه مضامین افسردگی و از خود بیگانگی بنا شده‌است و بنا بر ژانر موسیقایی «افسرده و گاه ویرانگر» که به سلامت روان معطوف است، شهرت یافته‌است. او در طول زمان فعالیت حرفه‌ای خود از سبک‌ها و تکنیک‌هایی استفاده نموده که در هیپ هاپ غیرمتعارف شناخته می‌شود، مانند به‌کارگیری تحریف و سازهای سنگین، با پشتیبانی همزمان از ساز گیتار که الهام گرفته از موج سوم است. در این مورد کریستوفر وینگارتن از رولینگ استون معتقد است که موفقیت انفروی، به عنوان یک پدیده زشت‌ستیز، نامتعارف، نوآور و نوگرا در صنعت موسیقی، و موسیقی فرا مرز او، توسط گزارش‌های مطرح‌شده از سوی دوست‌دختر سابق او، مبنی بر آزار و سوءاستفاده، تحت‌الشعاع قرار گرفته و آنچنان که باید به عنوان ارزش واقعی تنتاسیون مورد ارزیابی قرار نگرفته‌است، و به اشتباه به جایگاه دوم داستان زندگی او تبدیل گردیده‌است. با این وجود، وینگارتن مدعی است، که علی‌رغم تلاش رسانه‌ها برای سرکوب تنتاسیون، «تأثیر انفروی بر موسیقی برای سال‌های آینده احساس خواهد شد» و ضبط‌های وی پس از پخش، به «نشانه‌ای از طلوع دوره‌ای جدید میان نوجوانان»، بدل گشته‌است. انفروی به دلیل تأثیرش در میان طرفداران جوان، و محبوبیتش در طول زندگی حرفه‌ای و آنچه پشت سر گذاشته توسط رولینگ استون «رد پای عظیم موسیقی» نامیده شده‌است. و با توجه به نفوذ بسیار زیاد وی به علت مرگ در جوانی، تأثیر فرهنگی وی را با تأثیرات ریچی والنس و داربی کراش مقایسه نموده‌است.
اکس پرفروش‌ترین ایمو رپر در تاریخ است و رکوردهای فراوانی را در فروش آثار، میزان استریم اسپاتیفای، ویو یوتیوب، بیلبورد، ساند کلود و… به جای گذاشته‌است. در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۹، دقیقاً یک سال پس از مرگ او، یک مستند رسمی در مورد زندگی او رونمایی شد. این فیلم از انفروی که از آوریل ۲۰۱۷ جمع‌آوری شده‌است، شامل جزئیات بیوگرافی زندگی اوست. تنتاسیون دارای فروش معتبر RIA ۳ میلیون واحد در ایالات متحده و فروش معتبر BPI بیش از ۷ میلیون واحد در انگلیس است. او همچنین از مجموع ۴۹ میلیون فروش دیجیتال، دارای تاییدیه RIAA از اکتبر سال ۲۰۲۰ به عنوان یکی از بهترین ۲۰ هنرمند پرفروش تاریخ از لحاظ تک آهنگ دیجیتال است. آهنگ fuck love از اکس و تریپی رد با ۳۰۰ میلیون استریم در ساوندکلود بیشترین آهنگ استریم شدهٔ ساوندکلود به‌شمار می‌آید و به علت رکوردهای بالای تنتاسیون در ساوندکلود، به او لقب پادشاه ساوندکلود داده‌اند.
آلبوم ۱۷ از تنتاسیون که اولین آلبوم حرفه‌ای (استودیویی) او بود با فروش ۸۷ هزار نسخه در هفتهٔ اول انتشار، در جایگاه دو بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت.
از طرفی آلبومی که وی در سال ۲۰۱۸ منتشر گرد و دومین آلبوم حرفه‌ای تنتاسیون به‌شمار می‌آید و با فروش ۱۳۱ هزار نسخه در هفتهٔ اول انتشار در جایگاه اول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و تمامی ترک‌های آلبوم وارده بیلبورد ۱۰۰ شدند. مدتی بعد از مرگ اکس سینگل ترک SAD، در جایگاه نخست بیلبورد ۱۰۰ قرار گرفت و اکس به تنها آرتیست دهه تبدیل شد که بعد از مرگش به جایگاه یک بیلبورد رسید. این ترک با دریافت ۱۱ میلیون استریم در یک روز برای مدت زیادی رکورد دار اسپاتیفای بود.
اکس و دریک تنها آرتیست‌های تاریخ موسیقی هستند که در زمان حیاتشان، ۱۰۰ میلیون استریم در یک روز از البوم‌ها و سینگل ترک‌ها دریافت کرده‌اند.
جنجال - جدال سرسختانه
دوست دختر سابق انفروی، ژنو ایالا، که او را به سوءاستفاده خانگی متهم کرده بود در سال ۲۰۱۶، در مورد جنجال پیرامون گذشته خود و انفروی گفته‌است: «این نفرت‌انگیز است که مردم به جای من صحبت می‌کنند. من اهمیتی نمی‌دهم اگر کسی به من اهمیت ندهد اما این من نیستم که چند ماه پیش زندگی خود را از دست داد. او این کار را با خود کرد. من هنوز اینجا هستم (زنده‌ام). اما آیا فکر می‌کنید که این به من احساس شعف می‌دهد؟ همه انتظار دارند که من دیگر راحت یا خوشحال باشم، اما نه، من شکسته‌ام.»
فرزند
کمی پس از مرگ تنتاسیون، مادر او در صفحه اینستاگرام خود عکسی از یک سونوگرافی قرار داد و زیر آن نوشت: «او برایمان هدیه آخرش را به جا گذاشت» مادر فرزند تنتاسیون، جنسیس سانچز (Jenesis Sanchez) نام دارد. او آخرین دوست دختر تنتاسیون بود. سانچز نام فرزندش را «گکیوم» (Gekyume) گذاشت. نامی که تنتاسیون ساخته بود، به معنای سرزمین جدید، دنیای جدید.
ترانه‌شناسی
آلبوم‌های استودیویی
آلبوم گردآوری‌شده
آلبوم همکاری
جوایز موسیقی آمریکا
!
جوایز موسیقی بیلبورد
!
رود اوهاتا
رود اوهاتا (به لاتین: Ōhata River) یک رود در ژاپن است که در استان آئوموری واقع شده‌است.
چاه‌کان
چاه‌کان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۱ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
پیر مانکوفسکی
پیر مانکوفسکی (Pierre Mankowski؛ زادهٔ November 5, 1951) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس، باشگاه ورزشی آمیان، و باشگاه فوتبال کان اشاره کرد.
منطقه آیسن
منطقه آیسین (به اسپانیایی: Aysén Region) یک سکونتگاه مسکونی در شیلی است که در شیلی واقع شده‌است.
خصوصیات
منطقه آیسین ۹۴٬۲۷۱ نفر جمعیت دارد.
ماریانو آرخنتو
ماریانو آرخنتو (Mariano Argento؛ زادهٔ December 5, 1962) بازیگر و کارگردان فیلم اهل آرژانتین است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به بر جدید و راز چشمان آن‌ها اشاره کرد.
گارتسون، داکوتای جنوبی
گارتسون شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۱۶۶ نفر بوده‌است.
تورمانساناس
تُرِمانساناس یا لا تُره د لِس ماسانس (La Torre de les Maçanes) دهستانی در استان  آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۷۴۲ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۶٫۴۸ کیلومتر مربع است.
ابردین، ساسکاچوان
ابردین، ساسکاتچوین (به انگلیسی: Aberdeen, Saskatchewan) یک شهرک در کانادا با جمعیت ۵۹۹ نفر است که در ساسکاچوان واقع شده‌است.
جانزبرگ، ویسکانسین
جانزبرگ (به انگلیسی: Johnsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فوند دو لک، ویسکانسین واقع شده‌است. جانزبرگ ۲۸۸٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رود اویودو
رود اویودو (به لاتین: Ōyodo River) یک رود در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده‌است.
شریف‌آباد چه‌کان
شریف‌آباد چه‌کان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
منطقه لوس لاگوس
منطقه لوس لاگوس (به اسپانیایی: Los Lagos Region) یک سکونتگاه مسکونی در شیلی است که در شیلی واقع شده‌است.
خصوصیات
منطقه لوس لاگوس ۷۶۷٬۷۱۴ نفر جمعیت دارد.
نشان ملی جمهوری خلق چین
سالنامه چين سال ۲۰۰۴ میلادی مرز بیرونی دایره سرخ، نشان‌گر خوشه‌های گندم و قسمت داخلی نماد خوشه‌های برنج هستند که با هم کارگران کشاورزی را نشان می‌دهند. قسمت میانی بخش پایین یک چرخ دنده است که نشان‌گر کارگران صنعتی است.
با توجه به شرح نشان ملی جمهوری خلق چین ( 中华人民共和国国徽图案说明 )، این عناصر در کنار یکدیگر نشان‌گر مبارزات انقلابی مردم چین از زمان جنبش چهارم ماه مه و ائتلاف پرولتاریا است که موفق به تاسیس جمهوری خلق چین شد.
گروشکا، استان وارمی-ماسوری
گروشکا (به لهستانی: Gruszka) روستایی واقع در شهرستان جاودووو در استان وارمی-ماسوری در شمال کشور لهستان است. این روستا تقریباً در ۸ کیلومتری جنوب روستای پووشنگتسا، ۱۰ کیلومتری غرب منطقه مسکونی جاودووو و ۷۰ کیلومتری جنوب غربی شهر اولشتین است.
فرهنگستان فرانسه
فرهنگستان فرانسه (L'Académie française) که در سال ۱۶۳۵ میلادی و در زمان حکومت لویی سیزدهم پایه‌گذاری شده‌است، یکی از قدیمی‌ترین نهادهای فرانسوی به‌شمار می‌رود. در پی انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۳ از فعالیتهای این مرکز جلوگیری به عمل آمد اما در سال ۱۸۰۳ دوباره توسط ناپلئون بناپارت احیاء شد. فرهنگستان فرانسه دارای چهل عضو انتخابی است.
فعالیت‌ها
فرهنگستان فرانسه نقشی دوگانه بر عهده دارد:
فرهنگستان فرانسه برای ترویج زبان فرانسه راه‌کارهایی اندیشیده‌است که اعطای برخی جوایز ادبی (قریب به شصت جایزه) از آن جمله‌است. مهم‌ترین این جوایز جایزه بزرگ فرهنگستان فرانسه است.
منابع
http://fr.wikipedia.org/w/index.php?title=Académie_française&oldid=77349851
پیر مگنون
پیر مگنون (Pierre Magnon؛ زادهٔ May 9, 1996) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ اشاره کرد.
لشکر امنیت (ورماخت)
لشکر امنیت به یگان‌هایی در سطح لشکر در نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم اطلاق می‌شد که مسئولیت امور امنیتی در پشت خطوط مقدم در مناطق عملیاتی را بر عهده داشتند.
وظایف
فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان ماه مارس سال ۱۹۴۱ با صدور سندی تحت عنوان "دستورالعمل آموزش لشکرهای امنیت" به شرح وظایف این لشکرها در شوروی پرداخت. این وظایف شامل حفاظت از مراکز تدارکاتی و مسیر ترابری، تامین فرودگاه‌ها و انبارهای تدارکاتی، مراقبت و انتقال اسرای جنگی و نظم‌بخشی به آمد و شد خودروها بود. برخی یگان‌های این لشکرها همچنین از شهرها و روستاهای خاصی محافظت‌ می‌کردند.
توان و سازمان
در مجموع ۹ لشکر امنیت به نیروهای آلمانی حاضر در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم تعلق گرفته بود. هر گروه ارتش سه لشکر امنیت در اختیار داشت. لشکرهای امنیت در نواحی پشت خطوط مقدم گروه ارتش‌ها مستقر می‌شدند. این لشکرها بسیار کوچک‌تر از لشکرهای پیاده‌نظام ورماخت که معمولا ۱۵ تا ۱۸ هزار نفر داشتند، بودند. درحالیکه که لشکرهای پیاده‌نظام هر یک شامل ۳ هنگ می‌شدند، لشکرهای امنیت تنها ۲ هنگ داشتند.
لشکرهای امنیت جهت اجرای وظایف خود از سایر یگان‌ها درخواست پشتیبانی می‌نمودند. یگان توپخانه و مهندسی و یک یگان پلیس نظامی در اختیار هر لشکر بود. کمک‌های زیادی نیز نیروهای پلیس دریافت می‌شد.