cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مونا ریکو
مونا ریکو (Mona Rico؛ July 15, 1907 – 1907:07:15, July 15, 1994) بازیگر اهل مکزیک بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به شیطان با زنان و تندر درون اشاره نمود.
تولید قهوه در چین
تولید قهوه در چین (Coffee production in China)، کشت مدرن قهوه در چین در سال ۱۹۸۸ شروع شد. در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، چین در بین بیست تولید کننده برتر قهوه در جهان قرار داشت. نود وهشت درصد قهوه چین، محصول استان یون‌نان است.
هجم پایین
هجم پایین (به لاتین: Hojm-e Pa'in) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی مایمی واقع شده‌است.
کاراته در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ – ۶۱+ کیلوگرم زنان
مسابقات کومیته ۶۱+ کیلوگرم زنان در کاراته در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ۶ اوت ۲۰۲۱ در نیپون بودوکان برگزار شد.
قالب
این مسابقه در یک مرحله گروهی در دو گروه و سپس در یک مرحله حذفی انجام می‌شود. هر گروه متشکل از پنج ورزشکار است. ورزشکاری که در گروه A اول می‌شود در مرحله نیمه‌نهایی با ورزشکاری روبرو می‌شود که در گروه B دوم می‌شود و بالعکس. هیچ مسابقه‌ای برای مدال برنز در مسابقات کومیته وجود نخواهد داشت. بازندگان نیمه‌نهایی هر کدام یک مدال برنز دریافت می‌کنند.
تقویم
همه زمان‌ها به وقت محلی است (UTC+9).
ساکرا
ساکرا (به چینی ساده شده: 天龙八部之乔峰传؛ چینی سنتی: 天龍八部之喬峯傳) یک فیلم ووشیا محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی و بازی دانی ین است که همچنین تهیه‌کننده فیلم با وانگ جینگ است. این فیلم از رمان نیمه خدایان و نیمه شیاطین نوشته جین یونگ اقتباس نشده است. در این فیلم دانی ین، چن یوچی و سیا لیو ایفای نقش می‌کنند و در سال نو چینی ۲۰۲۳ در پلتفرم‌های خدمات رسانه‌ای بر فراز اینترنت در چین منتشر شد. همچنین در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۳ در سینماهای مالزی اکران شد.
داستان فیلم دربارهٔ یک رزمی‌کار درستکار است که به اشتباه به قتل متهم شده و مجبور به فرار می‌شود. حال او تلاش می‌کند گذشته اسرارآمیز خود و دشمنان ناشناخته‌ای که قصد نابودی او را دارند را کشف کند اما…
تولید
فیلمبرداری اصلی فیلم در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۲ آغاز شد و در اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
مزرعه سرد آرامش (فیلم)
مزرعه سرد آرامش فیلمی تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی جان شلزینجر است. در این فیلم بازیگرانی همچون آیلین اتکینز، کیت بکینسیل، شیلا بورول، استیون فرای، فردی جونز، جوانا لاملی، ایان مک‌کلن، میریام مارگولیس، روفس سوئل، ایوان کی، کریستوفر بوون و روپرت پنری-جونز ایفای نقش کرده‌اند.
تاندرپوسی
اعضای بنیانگذار گروه مولی سایدز (خواننده)، ویتنی پِتی (گیتاریست)، لیا جولیوس (باسیست) و لنا سایمون (درامر) بودند که در سال ۲۰۱۶ روبی دانفی جایگزین سایمون شد. دانفی هم در اواخر سال ۲۰۱۹ جایش را به لیندسی الیاس داد.
تاندرپوسی در فوریهٔ ۲۰۱۸ اولین آلبوم‌شان را در قالب یک ئی‌پی ۴ آهنگه با نام برترین پستان‌ها منتشر کردند. این ئی‌پی دربردارندهٔ قطعه‌هایی از اولین آلبوم استودیویی هم‌نام با گروه بود که در ۲۵ مه ۲۰۱۸ روانهٔ بازار شد.
آمال المثلوثی
آمال المثلوثی (آمال المثلوثي؛ ۱۱ ژانویه ۱۹۸۲) خواننده اهل تونس است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او با آهنگ اعتراضی خود به نام "کلام من ازاد است" که به سرودی برای انقلاب تونس و بهار عربی تبدیل شد، به شهرت رسید.
خیرآباد برقی
خیرآباد برقی، روستایی از توابع بخش نصرت‌آباد شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دومک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ابن دقیق العید
ابوالفتح، محمد بن علی قوصی شهرت‌یافته به ابن دقیق العید (۲۹ ژوئیه ۱۲۲۸م - ۴ اکتبر ۱۳۰۲م) قاضی، محدث، فقیه، زبان‌شناس، خطیب، ادیب و شاعر مصری در سدهٔ هفتم هجری بود.
لایونل بلر
لایونل بلر (Lionel Blair؛ ۱۲ دسامبر ۱۹۲۸ – ۴ نوامبر ۲۰۲۱) بازیگر، طراح رقص، رقصندهٔ تپ دنس و مجری تلویزیون اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دنیای سوزی وانگ، شب‌زنده‌داری با بزن و بکوب، ترغیب‌گران!، سیاهی‌لشکر، پزشک‌ها، زنان رها و ببخشید، سرنخی ندارم اشاره نمود.
موزه دستگاه‌های سکس
موزه دستگاه‌های سکس ) یک موزه سکس واقع در پراگ، جمهوری چک است که مجموعه‌ای از اسباب‌بازی‌های جنسی را در خود جای داده است. این موزه که در ۲۰۰۲ بازگشایی شد، هدفش به گفته بنایان‌گذارانش: «نمایشگاهی برای ابزارهای مکانیکی تحریک‌کننده که هدفشان ایجاد لذت و امکان انجام سکس در پوزیشن‌های گوناگون» است. این تنها موزه‌ایست در دنیا که تنها به دستگاه‌های سکس اختصاص دارد.
هم‌اکنون به تقریب ۲۰۰ ابزارک به همراه نوشته‌های راهنما در این موزه وجود دارد. قدمت برخی از این ابزارها به قرن ۱۶ می‌رسد. از جمله این ابزارها می‌توان به صورتک‌ها، " میزهای ویژه آمیزش جنسی" به منظور آسان‌سازی پوزیشن‌های غیرعادی، ابزارهایی برای تحریک "آلت مردان، کیسه بیضه، باسن، رحم و بافت‌های کلیتوریس "، لرزاننده‌ها، صندلی‌های طراحی شده برای "بی‌دی‌اس‌ام"، "جعبه جادویی آسیایی"، صندلی‌های سوراخ‌دار ویژه آمیزش دهانی، کمربند پاکدامنی مربوط به دهه ۱۵۸۰، کرست‌های آهنی و غیره اشاره کرد. حتی ابزاری ضد خودارضایی پسران که در فرانسه و در دهه ۱۹۲۰ اختراع شده بود نیز در این موزه وجود دارد. این ابزار حلقه الکترونیکی داشت که به محض شق شدن آلت پسر، والدین وی از راه صوت مطلع می‌شدند. در این موزه کفش‌های ویژه‌ای که فواحش یونانی می‌پوشیده‌اند نیز موجود است که زیر آن‌ها حک شده بود: «گام‌های مرا دنبال کن» تا از این طریق و با ردی که این نوشته روی زمین ایجاد می‌کرد، مشتریان قادر باشند فواحش را آسان‌تر بیابند. در این موزه همچنین مجموعه‌ای از البسه تحریک‌آمیز نیز وجود دارد. در بخش هنری این موزه نگاره‌هایی مرتبط با مسائل جنسی انسان نگه‌داری می‌شود. یک سالن نمایش در این موزه هست که در آن شماری از نخستین پورنوگرافی‌های تاریخ که در اسپانیا و در دهه ۱۹۲۰ ساخته شدند را نمایش می‌دهند.
پس از بازگشایی این موزه مسوولین شهر پراگ آن را به سبب آنچه آن‌ها «عدم پذیرش محتوا» می‌نامیدند، مورد نقد قرار دادند. این خود سبب افزایش بازدیدکنندگان گردید.
پاسگاه: خورشید سیاه
پاسگاه: خورشید سیاه (به انگلیسی: Outpost: Black Sun) یک فیلم سینمایی ترسناک بریتانیایی به کارگردانی استیو بارکر محصول سال ۲۰۱۲ که براساس فیلمنامه‌ای به قلم خودش و ری برونتون ساخته شده‌است. این دنباله فیلم پاسگاه (فیلم ۲۰۰۸) و قسمت سوم این فیلم بنام پاسگاه: ظهور نیروهای ویژه در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
داستان
در زمان جنگ جهانی که اروپا در ناامنی و خونریزی به سر می‌برد، گروهی از سربازان ارتش، یک دانشمند و همچنین گروهی از مزدوران که به DC معروف اند قصد دارند که سفری خطرناک برای پی بردن به برخی رازهایی که در برخی انبارهای ارتش‌های دشمن و جاهای مختلف نهفته‌است پی ببرند ولی …
موتور سهراب (نصرت‌آباد)
موتور سهراب روستایی در دهستان نصرت‌آباد بخش نصرت‌آباد شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
طرح‌های بین‌المللی دانمارکی
طرح‌های بین‌المللی دانمارکی (همچنین با نام طرح‌های بین‌المللی دانسک که از سال ۱۹۷۴ میلادی شروع شد نیز شناخته می‌شود) یک توزیع‌کننده و خرده‌فروش آمریکایی ظروف آشپزی، ظروف غذاخوری و سایر لوازم خانگی مستقر در مانت کیسکو، نیویورک است. از سال ۲۰۱۱ میلادی، این نام تجاری، «دانسک» نامیده می‌شود و یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به شرکت لنوکس است که دفتر مرکزی آن در بریستول، پنسیلوانیا واقع شده‌ است.
از سال ۲۰۲۱ میلادی، نام تجاری «دانسک» توسط فوود۵۲ خریداری شد.
تاریخچه
مارتا و تد نیرنبرگ آمریکایی در سفری به اروپا در سال ۱۹۵۴ میلادی به دنبال محصولی برای ساخت و تولید برای مخاطبان آمریکایی رفتند. در طی بازدید از موزۀ هنر و صنایع دستی (موزۀ طراحی دانمارک امروزی) در کپنهاگ، آن‌ها مجموعه‌ای منحصر به فرد از کارد و چنگال را دیدند که ترکیبی از چوب ساج و فولاد ضدزنگ بود که توسط هنرمند-طراح ینس کویستگارد ساخته شده بود. خانوادۀ نیرنبرگ، کویستگارد را ردیابی کردند و با او صحبت کردند تا او را متقاعد کنند که کارد و چنگال را بسازد. در ابتدا، کویستگارد اصرار داشت که قطعات را فقط می‌توان با فرآیند آهنگری دستی ساخت، یک قطعه در یک زمان؛ اما نیرنبرگ توانست او را متقاعد کند که آن‌ها می‌توانند به تولید-انبوه برسند. که همین امر منجر به اولین محصول طرح‌های دانسک، ظروف تخته‌ای فیورد (فلات) شد؛ از پرفروش‌ترین‌های ماندگار این برند.
نیرنبرگ‌ها در آن سال «دانسک» را در گاراژ خانۀ بزرگ خود، گریت نک، نیویورک، با کویستگارد به عنوان طراح مؤسس آن تأسیس کردند. این نام کلمه‌ای به زبان دانمارکی به معنی «دانمارکی» است. در پایان سال ۱۹۵۴ میلادی، تد نیرنبرگ سفارشات چند صد واحدی را از فروشگاه‌های سراسر ایالات متحدۀ آمریکا جذب کرد و تجارت از آنجا آغاز شد. در سال ۱۹۵۸ میلادی، نیرنبرگ و کویستگارد اجناس دانسک را گسترش دادند تا شامل قفسه‌های مجلات از چوب ساج و چهارپایه‌ها، کاسه‌های سفالین سنگ‌نما، آسیاب‌های نمک و فلفل و ظروف تخته‌ای با دسته‌های عصایی تقسیم‌شده باشد. روزنامۀ نیویورک تایمز، دانسک را با «ایجاد شور و هیجان» با «برخی از محبوب‌ترین لوازم جانبی موجود در خانه‌های آمریکایی» اعتبار بخشید. تا سال ۱۹۸۲ میلادی، کویستگارد بیش از ۲۰۰۰ طرح مختلف از ظروف غذاخوری، ظروف شیشه‌ای و وسایل خانه را برای دانسک ایجاد کرد.
دانسک در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی دفتر مرکزی خود را به مانت کیسکو، نیویورک منتقل کرد.
دانسک در ژوئن ۱۹۸۵ میلادی توسط شرکت مالکیت دانسک در معامله‌ای، به گلدمن ساکس فروخته شد.
دانسک در سال ۱۹۹۱ میلادی توسط شرکت براون-فورمن خریداری شد و با هم تحت شرکت تابعۀ لنوکس ادغام شد. در ۱۶ مارس ۲۰۰۹ میلادی، گروهی از سرمایه‌گذاران به رهبری شرکت شرکای کپیتال کلاریون ال‌ال‌سی دارایی‌های لنوکس — از جمله دانسک — را خریداری کردند و نام آن را به شرکت لنوکس تغییر دادند. از ژانویه ۲۰۱۸ میلادی، دانسک به عنوان یک برند لنوکس ادامه دارد. طرح‌های دانسک به دلیل شایستگی هنری خود شناخته می‌شوند و چندین نمونه در مجموعۀ موزۀ هنر متروپولیتن نگهداری می‌شوند.
در می ۲۰۲۱ میلادی، فوود۵۲، بستر محتوا-به-تجارت که توسط آماندا هسر تأسیس شد، دانسک را از شرکای سنتر لین با برنامه‌هایی برای احیای نام تجاری خریداری کرد.
علی بیلگین
علی بیلگین (Ali Bilgin؛ زادهٔ December 17, 1981) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد.
کرنانه، گجرات
کرنانه (به انگلیسی: Karnana) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است. کرنانه ۲۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اقتصاد کالیفرنیا
اقتصاد ایالت کالیفرنیا با تولید ناخالص ایالتی (GSP) 3.4 تریلیون دلار تا سال ۲۰۲۱، بزرگ‌ترین اقتصاد در ایالات متحده است. این بزرگ‌ترین اقتصاد زیرملی در جهان است. اگر کالیفرنیا یک کشور مستقل بود (۲۰۲۲)، به عنوان پنجمین اقتصاد بزرگ جهان، پس از آلمان و جلوتر از هند، قرار می‌گرفت. <cite class="citation web cs1" data-ve-ignore="true">"Report for Selected Countries and Subjects". علاوه بر این، دره سیلیکون کالیفرنیا خانه برخی از با ارزش‌ترین شرکت‌های فناوری جهان از جمله اپل، آلفابت و متا پلتفرم‌ها است. در مجموع، بیش از ۱۰٪ از شرکت‌های Fortune 1000 در سال ۲۰۱۸ در کالیفرنیا مستقر بودند که بیشتر از هر ایالت است.
اقتصاد کالیفرنیا به عنوان پرجمعیت‌ترین ایالت ایالات متحده و یکی از متنوع‌ترین ایالت‌ها از نظر اقلیمی، و بخش‌های قابل توجه زیادی دارد. غالب‌ترین این بخش‌ها شامل امور مالی، خدمات تجاری، دولت و تولید است. بیشتر فعالیت‌های اقتصادی در شهرهای ساحلی، به ویژه لس آنجلس، که تمرکز نسبی بر رسانه‌ها - به ویژه هالیوود - و منطقه خلیج سانفرانسیسکو، که عمدتاً بر فناوری متمرکز است، تمرکز دارد. هر دو شهر، همراه با سایر بنادر بزرگ مانند سن دیگو، همچنین به عنوان قطب تجاری مهم به ایالات متحده و از ایالات متحده عمل می‌کنند. علاوه بر این، صنعت کشاورزی کالیفرنیا دارای بالاترین بازدهی نسبت به سایر ایالت‌های ایالات متحده است و دره مرکزی آن یکی از پربارترین مناطق کشاورزی روی زمین است که بیش از نیمی از میوه‌ها، سبزیجات و آجیل این کشور را پرورش می‌دهد. اخیراً، خشکسالی در کالیفرنیا علاوه بر کشاورزی، بر تجارت و صنعت کالیفرنیا تأثیر گذاشته‌است.
کلوتشوف (ناحیه کولین)
کلوتشوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کولین واقع شده‌است.
هزینه نگهداری
هزینه نگهداری (Cost of carry)یک اوراق بهادار یا یک کالای فیزیکی در طول یک دوره زمانی است. هزینه نگهداری شامل هزینه‌های بیمه، نگهداری و بهره بر روی وجوه سرمایه‌گذاری شده و سایر هزینه‌های جانبی می‌شود. در بازارهای آتی نرخ بهره، به تفاوت بین بازده یک ابزار نقدی و هزینه وجوه لازم برای خرید این ابزار اشاره می‌شود.
اگر بلند مدت باشد، هزینه نگهداری هزینه بهره ای است که به حساب اعتباری پرداخت می‌شود. برعکس، اگر کوتاه مدت باشد، هزینه نگهداری پرداخت سود سهام یا به بیان دقیقتر هزینه فرصت است. هزینه خرید اوراق بهادار خاص به جای سرمایه‌گذاری جایگزین.
روان‌نگاری
روان‌نگاری (Psychogram)، اندازه‌گیری روان‌شناختی ترکیبی است.
روان نگاری
روان نگاری (روان ترسیمی) «Psychographie»، دانشی است که به توصیف پدیدارهای نفسانی می‌پردازد. نسبت این علم به روان‌شناسی عمومی، مثل نسبت نژاد نگاری به نژادشناسی است. این عنوان را به علم شمارش صفات نفسانی که موجب امتیاز فرد است، یا روشی که در این شمارش به کار می‌رود، نیز اطلاق می‌کنند. نموداری که توسط روان نگاری به دست می‌آید روان نما (Psychogramme) یا نگاره نفسانی (Profil Psychologique) نامیده می‌شود.
توصیف پدیدارها
اصطلاح روان‌ ترسیمی (Psychographie) به توصیف پدیدارهای نفسانی اطلاق می‌گردد. روان ترسیمی بر دو قسم است:
۲- توصیف افراد: وصف افراد متضمن شمارش تمام صفات نفسانی است که موجب تمایز هر یک از افراد است. به طوری که این احصاء صفات، موجب تمثیل صورت نفسانی فرد، به نحوی که منطبق با واقع باشد، می‌گردد.
طیرفلسیه
طیرفلسیه (به عربی: طيرفلسيه) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صور واقع شده‌است. طیرفلسیه  ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رنگینک‌های سبزفام
رنگینک‌های سبزفام نام یک سرده از تیره رنگینک است.
این سرده دو گونه دارد:
بازی‌های گرسنگی (مجموعه‌فیلم)
بازی‌های گرسنگی نام یک مجموعه فیلم چهارتایی بود که بر پایهٔ سه‌گانه بازی‌های گرسنگی اثر سوزان کالینز ساخته شد. این فیلم‌ها در قالب ژانرهای علمی–تخیلی ویران‌شهر و اکشن بودند. از بازیگران اصلی این سری فیلم جنیفر لارنس در نقش کتنیس اوردین، جاش هاچرسون در نقش پیتا ملارک، لیام همسورث در نقش گیل، وودی هارلسون در نقش هیمیچ، الیزابت بنکس در نقش اِفی، استنلی توچی در نقش سزار فیلکرمن، و دونالد ساترلند در نقش رئیس‌جمهور اسنو بودند. گری راس تنها اولین فیلم مجموعه را کارگردانی کرد و سه اثر بعدی توسط فرانسیس لارنس ساخته شدند.
سه فیلم نخست در باکس‌آفیس رکورد شکستند. بازی‌های گرسنگی (۲۰۱۲) رکورد روز افتتاحیه و بزرگترین افتتاحیه فیلم بدون دنباله در آخر هفته را شکاند. بازی‌های گرسنگی: اشتعال (۲۰۱۳) هم رکورد بزرگترین آخر هفته افتتاحیه را در ماه نوامبر شکست. بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ (۲۰۱۴) بزرگترین افتتاحیه روز و هفته را در سال ۲۰۱۴ داشت. این مجموعه فیلم، شامل بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۲ (۲۰۱۵), نظرات و نقدهای مثبتی از سوی منتقدین دریافت کردند و بازی جنیفر لارنس به عنوان نقش اصلی مورد تحسین واقع شد.
بازی‌های گرسنگی بیستمین فیلم در فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ جهان در تمام اعصار است و در مجموهه بیش از US$۲٫۹ میلیاردیون در سراسر جهان فروش داشت.
بازیگران و شخصیت‌ها
<blockquote class="toccolours" style="text-align:justify; width:95%; float:center; padding: 5px 5px 5px 5px; display:table;"> List indicator(s)
علی جیلان
علی جیلان (Ali Ceylan؛ زادهٔ June 17, 1998) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن اشاره کرد.
رنگینک راه‌راه غربی
رنگینک راه‌راه غربی نام یک گونه از سرده رنگینک‌های بال‌شمشیری است.
طیر حرفا
طیر حرفا (به عربی: طير حرفا) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صور واقع شده‌است.
بهارستان (بدخشان)
بهارستان (به لاتین: Baharestan) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان واقع شده‌است.
پرندگان در اسطوره‌شناسی
پرندگان در اسطوره‌شناسی به بررسی پرندگانی می‌پردازد که از زمانهای کهن نماد مورد علاقه مردم بوده‌اند و وارد در اسطوره‌شناسی آن‌ها شده‌اند.
از زمانهای کهن مردم به بعضی حیوانان یا پرندگان نگاه تقدس آمیزی داشته‌اند و آن‌ها را بت یا توتم خود قرار می داده‌اند. بسیاری از بتهایی که در داخل کعبه نگهداری می‌شدند شکل حیوانات داشتند.
عقاب یکی از این پرندگان است که نزد بسیاری از اقوام نماد و توتم بوده‌است. پرنده افسانه‌ای سیمرغ -هما - و خروس نیز از پرندگان مقدس در نزد اقوام ایرانی بوده‌است. طاووس در میان مردم هند جایگاه تقدس آمیزی داشته و دارد.
در خاور نزدیک معمولاً کبوتر با هر نام دیگری که معرف او باشد، الهه باروری و حاصل خیزی است، و در یونان به ویژه نماد "آفرودیت" الهه عشق می‌باشد. عقاب، نماد تجلی خدای آفتاب است که به وضوح در قالب قرصهای بالدار خورشید در بین‌النهرین و بعدها در ایران به تصویر کشیده شده و غالباً در حال جنگیدن با مار یا اژدها ظاهر شده‌است. پرنده و به ویژه کبوتر، اغلب بر عشق دلالت می‌کند و نیز توصیف الهه حاصلخیزی و باروری است. در کیش‌های "دوموزی" و " آدونیس" این الهه در نقش مادری ظاهر می‌شود که در سرتاسر دوران اسارت فرزندش در زیر زمین، مرثیه سرائی می‌کند و به آنجا فرود می‌آید تا او را از مرگ برهاند. امکان دارد که مویه کبوتر، در تبدیل او به نماد ویژه الهه عشق در خاور نزدیک عهد باستان نیز نقش داشته باشد. در یونان کبوتر، تجلی الوهیت در معنای عاشقانه است، این را می‌توان از اتحاد و همیاری او با "آفرودیت" استنباط نمود.
عقاب، که به سلطان پرندگان معروف است، به‌طور لاینفک با پادشاهی و نیز با خدای خورشید (ایزد) پیوند دارد. در واقع، پادشاهی هرگز روابط نمادینش را با خورشید و عقاب قطع ننموده است. در خاور نزدیک برخی سکه‌ها، پادشاهان یونانی مآب را با تاجی شبیه آنچه پاپ بر سر دارد، به همراه یک جفت عقاب بر روی آن و چهره خورشید میان این دو، به تصویر کشیده‌اند. در کاربرد این نمادها، پادشاهان بیان می‌دارند که یا ذاتاً الهی اند یا به مقام الوهیت نائل شده‌اند. جنبه آسمانی امپراتور روم به واسطهٔ نماد پردازی خورشید شکست ناپذیر و عقاب، به نمایش در می‌آید.
منابع
اسرار اساطیر هند جلد یکم خدایان عهد ودایی دکتر امیر حسین ذکرگو ۱۳۷۳ صفحه ۴۹-۵۴
ایبنا (پایگاه خبری اقتصاد و بانک ایران)
خبرگزاری اقتصاد و بانک ایران (ایبِنا) ، رسانه مرجع نظام بانکی و اقتصادی کشور است.
دربارهٔ ایبِنا
خبرگزاری اقتصاد و بانک ایران (ایبِنا)، ۱۶ مرداد ماه سال ۱۳۹۵ با مدیر مسوولی علی دیواندری با شعار "رصد موثق اخبار بانکی و اقتصادی " به جمع رسانه‌های کشور پیوست. همچنین در تاریخ دوم خرداد ماه سال ۱۳۹۷ ولی‌الله سیف رئیس کل وقت بانک مرکزی با حضور در دفتر این رسانه، تحریریه جدید را افتتاح کرد(لینک خبر)
هدف از ایجاد این رسانه، کمک به سایر بخش‌های رسانه‌ای کشور برای تولید اطلاعات دربارهٔ فعالیت‌های بانکی و نگاه حرفه‌ای تر به این صنعت است؛ از سوی دیگر ایجاد مرجعی برای کسب اخبار قابل اعتماد در نظام بانکی و اقتصادی از دیگر اهداف این رسانه به‌شمار می‌رود.
ساختار تشکیلاتی
این رسانه دارای شورای سیاست گذاری متشکل از رئیس کل بانک مرکزی، رئیس شورای هماهنگی بانک‌های دولتی، رئیس کانون بانک‌های خصوصی، نماینده‌ای از سازمان برنامه و بودجه، نماینده از هیئت عامل بانک مرکزی، نماینده مجلس در شورای پول و اعتبار، رئیس پژوهشکده پولی و بانکی بانک مرکزی و مدیرعامل یک بانک با انتخاب اعضااست.
خارا، پنجاب
خارا (به انگلیسی: Khara) یک روستا در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
مارتین هایدگر
مارتین هایدِگِر  (زاده ۲۶ سپتامبر ۱۸۸۹ – درگذشته ۲۶ مه ۱۹۷۶) یکی از معروفترین فیلسوفان قرن بیستم بود. او با شیوه‌ای نوین به تفکر دربارهٔ وجود هستی پرداخت. فلسفه او بر دیدگاه‌های بسیاری از فیلسوفان بعد از او اثر گذاشت.
سال‌های آغازین
هایدگر در سال ۱۸۸۹ در خانواده‌ای کاتولیک و سنتی در یکی از روستاهای ایالت بادن-وورتمبرگ به‌نام مسکیرش در جنوب غربی آلمان و در دل کوهستان آلپ به دنیا آمد. پدر او فریدریش خادم کلیسا بود. او در محیطی کاتولیک بزرگ شد.
تحصیلات
هایدگر الهیات را از سال ۱۹۰۹ در دانشگاه فرایبورگ آغاز کرد و بعد از آن به فلسفه روی آورد. فعالیتش همواره تحت تأثیر استادش ادموند هوسرل بود. از مهم‌ترین کتاب‌های او در فلسفه اثر هستی و زمان است. او در این کتاب به نقد تاریخ فلسفه غرب که به تعبیر هایدگر همان تاریخ متافیزیک است، پرداخته‌است و در پی طرح افکندن هستی‌شناسی تازه‌ای است که خود آن را هستی‌شناسی بنیادین می‌خواند؛ چرا که نزد او تاریخ متافیزیک، تاریخ غفلت از وجود و افتادن در ورطه موجود انگاری است. مقصود هایدگر از این تعبیر آن است که تاریخ کنونی فلسفه، با خلط موجودشناسی و وجودشناسی، از شناخت وجود به معنای اصیل آن بازمانده است.
وی از اعضای حزب نازی و نمایندهٔ این حزب در دانشگاه فرایبورگ بود. اندیشه‌های هایدگر بر اندیشه‌های بسیاری از متفکران ما بعد تجدد از جمله میشل فوکو، ژاک دریدا و هانس-گئورگ گادامر اثرگذار بوده‌است.
زندگی شخصی
هایدگر که در یک خانواده روستایی به دنیا آمده بود تا زمان مرگ خلق و خوی روستایی را با خود داشت. زادگاه او مسکیرش در کنار جنگل سیاه قرار داشت و درختان و راه‌های جنگلی بیشتر مطالعات و تفکّرات بعدی او را تحت تأثیر قرار داد. حتی در برخی از عنوان‌ها آثار او ردّ پای جنگل دیده می‌شود: راه‌های جنگلی و نشانه‌های راه. هایدگر در دهه ۱۹۱۰ با الفرید پتری آشنا شد و بعداً در سال ۱۹۱۷ با او ازدواج کرد. در سال‌های بعد دو پسر او به نام‌های یورگ و هرمن به دنیا آمدند.
مرگ
او در ۲۶ مه سال ۱۹۷۶ درگذشت. مراسم تشییع دو روز بعد در فرایبورگ انجام شد و به درخواست خود مراسم دینی کاتولیک‌ها در مسکیرش در کلیسای مارتین قدیس که پدرش خادم آن بود، انجام شد. در همان صحن میان مادر و پدرش به خاک سپرده شد.
فلسفه
هایدگر عالم را نه مجموعه‌ای از اشیاء و موجودات بلکه شبکه نسبت‌های دازاین با وجود می‌داند و لذا در ـ عالم ـ بودن را به عنوان یکی از عناصر وجود دازاین معرفی می‌کند. هایدگر زمان را به سه نوع زمان روزمره و زمان طبیعی و زمان جهانی تقسیم می‌کند. در بحث زمان روزمره می‌گوید که زمان آن چیزی است که اتفاقات در آن رخ می‌دهند. زمان در موجود تغییرپذیر اتفاق می‌افتد. پس تغییر در زمان است. تکرار دوره‌ای‌ست. هر دوره تداوم زمانی یکسانی دارد. ما می‌توانیم مسیر زمانی را به دلخواه خود تقسیم کنیم. هر نقطه اکنونی زمانی بر دیگری امتیاز ندارد و اکنونی پیش‌تر و پس‌تر (بعدتر) از خود دارد. زمان یکسان و همگن است. ساعت چه مدت و چه مقدار را نشان نمی‌دهد بلکه عدد ثبت شده اکنون است. هایدگر می‌پرسد که این اکنون چیست و آیا من انسان بر آن چیرگی و احاطه دارم یا نه؟ آیا این اکنون من هستم یا فرد دیگریست؟ اگر این‌طور باشد پس زمان خود من هستم و هر فرد دیگر نیز زمان است و ما همگی در با هم بودنمان زمان هستیم و هیچ‌کس و هر کس خواهیم شد.
هایدگر می‌پرسد زمان چیست؟ و دازاین در زمان چیست؟ دازاین در هر آن بر مرگ خود آگاهی دارد. دازاین به معنی حیات انسانی همان امکان داشتن است؛ یعنی گذشتن مطمئن و در عین حال مبهم از خود ممکن است. هستی امکان بر مرگ واقف است و معلوم است که آن را می‌دانم اما به آن فکر نمی‌کنم. دانایی من از مرگ تفسیری از دازاین است. دازاین این امکان را دارد که مرگ خود را دور کند.
هایدگر تفکر متافیزیکی و سوژه محور را در راستای اعمال اراده استیلاگر می‌داند و تفکر رهایی‌بخش را معطوف به روشنی ظهور هر چیز آنگونه که هست.این نوع تفکر اندیشیدن در رهائی است. هایدگر رهائی را تجربه‌ای نفی‌کننده نمی‌داند. اعراض از سلطه و غلبه بر چیزها تنها یک لحظه از رهائی است. لحظه اثباتی آن‌گاه‌است که انسان در موضعی قرار گیرد که به جای خفا بردن حقیقت در معرض عیان شدن آن باشد. آنجا که انسان بودن خویش را در طبیعت و در کنار چیزها و با دیگران آن‌گونه که هستند تجربه می‌کند در معرض آشکار شدن حقیقت بودن قرار می‌گیرد.
از نظر هایدگر، فلسفیدن اصیل، تفکر و تشکر نیز هست؛ یعنی گشودگی وجودی به سوی پاسداری از حقیقت بودن. اما تاریخ متافیزیک تاریخ، فراموشی این حقیقت است. این فراموشی تاریخی اکنون به غلبه پوزیتیویسم تکنوکراتیک ختم شده‌است. در این وضعیت، تفکر به نظامی از کارایی، خود-اعمال‌گری، سلطه و امنیت استحاله شده‌است. در حالی که تفکر همانا پرسش‌گری در باب حقیقت بودن است. فلسفه هایدگر را می‌توان به رمانتیسم آلمانی مرتبط دانست. ساختارشکنی هایدگری دربارهٔ متافیزیک مربوط به سوژه، نقد رمانتیک اومانیسم انتزاعی است. تحت عنوان دیگر مفاهیم بشری است که هایدگر خلاف سوژه گرایی، مفهومی را که یک دگرگونی اساسی در رمانتیسم به وجود می‌آورد به کار می‌گیرد. هایدگر چهره‌ای از متافیزیک مدرن است. او از طریق آثار خود پدیدارشناسی هوسرل - و نیز نقد هوسرلی از گرایش به روانشناسی - را به موضوعات بنیادین متافیزیک پیوند می‌دهد. هوسرل می‌گوید که اگر روانشناسی، تاریخ یا خود زندگی را به عنوان کدهای تعیین‌کننده رفتارهای انسانی در نظر بگیریم اگر تشخیص بین انسانیت و حیوانیت از بین رود، انسان تبدیل به ماشینی خواهد شد که فعالیت‌هایش به حرکات صرف و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل خواهد شد؛ بنابراین واژه Eigenlichkeit همان وجه انسانی بشر است که می‌تواند در نیستی گسترش یافته به رهایی از این کد بینجامد.
وجه دیگر فلسفه هایدگر در نقد فلسفه افلاطون منعکس شده‌است. او در سال ۱۹۴۷ در مطلبی با عنوان «دگم افلاطونی واقعیت» می‌گوید که در تفکر افلاطونی از ایده موجود از قبل داده شده‌است و نقد هایدگری از فلسفه افلاطون به همین از پیش تعیین‌شدگی موجود در متافیزیک افلاطون برمی‌گردد.
هایدگر و موضوع فرا تاریخی
برخی معتقدند فرا تاریخی، ایده‌ای که هانری کربن آن را به کار بست تا گذار فلسفی خویش از هایدگر را اعلام دارد، مشخصه دوره دوم حیات فکری هایدگر نیز هست. مهدی فدایی مهربانی در کتاب «ایستادن در آن سوی مرگ: پاسخ‌های کربن به هایدگر از منظر فلسفه شیعی» به بررسی این موضوع پرداخته و معتقد است هایدگر با مفهوم مرگ به مثابهٔ پایان، عملاً دازاین را به موجودی تاریخی بدل می‌کند که تنها در زمانِ خاص خود معنا دارد و هرگز نمی‌تواند در فرا تاریخ موجودیتی داشته باشد. به زعم وی، اگرچه هایدگر کنونی را باید فیلسوفی کاملاً متمایز از کربن در نظر آورد اما دوره دوم حیات فکری هایدگر، به ویژه نظری که کربن در مورد بخش دوم هستی و زمان دارد، حکایت از آن دارد که نباید هایدگر را به دوره نخست تفکر وی محدود کرد. تفسیری این گونه از هایدگر را به ویژه باید در شاگرد دیگر وی هانس یناس جست. با این حال کربن در مصاحبه خود با فیلیپ نمو، به پرسشی که غالباً مطرح می‌گردد و تبدیل به یک معما گردیده‌است پاسخ می‌دهد. آنگونه که می‌دانیم کتاب «هستی و زمان» هایدگر دارای دو بخش بوده‌است که بخش نخست آن از زمان به هستی پرداخته شده و در بخش دوم قرار بر این بوده‌است که هایدگر از بحث زمان به بحث هستی بازگردد. بخش دوم به گفته بسیاری هرگز نگاشته نشد یا حد اقل نگاشته‌هایی پراکنده از هایدگر به جای مانده‌است که مبنای بخش دوم بوده‌است و به چاپ نرسیده. این در صورتی است که کربن می‌گوید پاسخ این پرسش معما گونه را به چشم خود دیده‌است:
کربن معتقد است در صورتی که بخش دوم هستی و زمان منتشر می‌گردید، هایدگر در آن بدون شک به فرا تاریخی پرداخته بود؛ این بدان معنی است که کربن می‌تواند پاسخی برای سوالات بی‌جواب هایدگر باشد. جدای از گفتهٔ کربن، قراین حکایت از آن دارد که هایدگر در اواخر عمر خود، به امر قدسی توجهی ویژه دارد. او در واپسین سال‌های زندگی اش بارها گفت که فقط یک خدای دیگر می‌تواند ما را نجات دهد، و اعلام کرد که یگانه بخت ما در اندیشه و شعر، شکیبایی ظهور این خداست وگرنه باید فاجعه‌ها را تاب آوریم.
نظرات هایدگر دربارهٔ شعر
حدوث هر چیز یعنی وقوع آن در زمان و زبان است. چنین حدوثی را هایدگر Ereignis می‌نامد. اما هیج حدوثی نمی‌تواند در یک لحظه خاص و با کلماتی محدود عیان شدن کامل حقیقت بودن باشد. این حقیقت در کلیت خویش چونان یک راز باقی می‌ماند. به تعبیر هایدگر زبان اصیل ما را به سوی ابعاد همواره فروبسته بودن بازمی‌گشاید. وی از زبان اصیل به عنوان Poesis نام می‌برد که اگر چه به شعر ترجمه می‌شود اما شامل هر سخن اصیلی است چه در قالب نظم و چه در قالب نثر. در تفکر شاعرانه معنای بودن بر تفسیر آدمی از جهان خود فائق می‌شود و بدین سان شاعر از رویکرد مصلحت طلبانه رایج میان مردم و خود رها می‌شود؛ بنابراین زبان شاعرانه اصیل‌ترین شیوهٔ بودن با دیگران و بودن در جهان است.
از نظر هایدگر شعر ماهیت سکنی را می‌سازد. شعر و سکنی نه تنها با یکدیگر تضاد ندارند بلکه با یکدیگر پیوند و تعلق دارند. هر کدام از آن‌ها در طلب دیگری است. شاید سکنی غیر شاعرانه ما و ناتوانی از آن در سنجش از افراطی شگفت در سنجش و محاسبه دیوانه وار برخاسته باشد و فهم این که ما به‌طور غیر شاعرانه سکنی کرده‌ایم و نیز فهم چگونگی آن فقط در صورتی ممکن است که ما شاعرانه را بشناسیم. شاعرانه استعداد و توانایی بنیادین برای سکنای انسان است. انسان در هر زمانی تنها به اندازه‌ای مستعد شاعر است که بودنش متناسب با آن چیزی است که به او نزدیک است و میل به انسان و نیاز به حضور او دارد. شعر متناسب با میزان این انتصاب اصیل یا غیر اصیل است. از این روست که شعر اصیل در هر دوره‌ای به درستی و روشنی حضور نمی‌یابد. انسان از ماهیت شاعرانه، شعر می‌سازد. وقتی شعر به درستی آشکار شود انسان به گونه‌ای انسانی روی زمین سکنی می‌کند. (هایدگر و نظریه گتی یوقوم)
هایدگر و نازیسم
به نشانهٔ سپاس از اندیشه‌هایش در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۳۳ شورای عالی دانشگاه فرایبورگ، هایدگر را به ریاست دانشگاه برگزید، اما او یک سال بعد استعفا داد تا وقت خود را صرف تدریس کند. به حزب ناسیونال سوسیالیست پیوست و از دانشجویان خویش خواست تا آدولف هیتلر را به عنوان «واقعیت کنونی و آیندهٔ آلمان» و سخنان او را به عنوان قانون بپذیرند.
هایدگرنازیسم در زندگی هایدگر تأثیر گذاشت که این تأثیر به شرح زیر است:
ریاست دانشگاه
آدولف هیتلر در ۳۰ ژانویه سال ۱۹۳۳ صدراعظم آلمان شد. بعد از آن‌که هایدگر در ۲۱ آوریل سال ۱۹۳۳ به ریاست دانشگاه فرایبورگ رسید به حزب نازی پیوست. اگرچه او در پست ریاست دانشگاه با مشکلاتی روبرو بود. برخی افسران نازی او را دشمن خود می‌پنداشتند. هانس سلوگای مورخ هایدگر را بیش از سایر فیلسوفان پذیرای نازیسم دانست. او وضع هایدگر در هنگام ریاست دانشگاه را چنین توصیف کرد:
در سال ۱۹۴۵ هایدگر در دفاع از عنوان ریاست خود متنی نوشت و آن را به پسرش هرمان داد که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. هایدگر در آن به گرفتاری سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ خود چنین اشاره کرد:
ریاست تلاشی برای دیدن آن چیزی بود که به حرکت افتاد و به قدرت رسید آن سوی شکست‌ها و خام بودنش که بیشتر دور از دسترس بود و شاید یک روز تمرکزی بر ذات تاریخی غربی آلمان‌ها می‌آورد. به هیچ طریقی قابل کتمان نخواهد بود که آن زمان من به این امکان‌ها باور داشتم و به آن دلیل کسب تفکر واقعی را به سود مؤثر بودن در مقامی رسمی انکار می‌کردم. آنچه از بی‌کفایتی من در دفتر ایجاد شد به هیچ روشی بی‌اثر نخواهد بود اما این نقطه‌نظرات آنچه ضروری است و آنچه مرا به پذیرش ریاست کشاند در خود نمی‌گیرد.
رفتار با هوسرل
ادموند هوسرل با بازنشستگی‌اش هایدگر را در کرسی استادی دانشگاه فرایبورگ مساعدت کرد. هوسرل از استادان یهودی بود که قبلاً به مسیحیت گرویده بود. پایان یافتن امتیازات آکادمیک هوسرل هیچ اقدامی از سوی هایدگر را وارد نکرد.
پس از تسویه حساب هوسرل با هایدگر و ماکس شلر در اوایل ۱۹۳۰ میلادی هایدگر ارتباط خود را با او قطع کرد.
بنابر گفته هانا آرنت رفتار هایدگر مرگ هوسرل را جلو انداخت. آرنت او را قاتل بالقوه نامید اگرچه بعدها این اتهام را پس گرفت.
دوره پس از جنگ
ارتباط هانا آرنت و هایدگر به دوران پیش از درگیری‌های او در حزب سوسیال ملی برمی‌گردد اما دوستی او با هایدگر بعد از آنکه آرنت به هایدلبرگ رفت تا تحصیلش را تحت نظر کارل جاسپرز ادامه دهد پایان نیافت. هایدگر بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۱ از تدریس منع شده بود.
در سال ۱۹۶۷ هایدگر با پل سلان شاعر مواجه شد که او از اردوهای حزب نازی زنده مانده بود و نوشته‌های هایدگر را تحسین می‌کرد. سلان از درگیری هایدگر در حزب سوسیال ملی اطلاع داشت. او آروزی عذرخواهی هایدگر برای رفتارش در دوران نازی‌ها را داشت.
مصاحبه اشپیگل
در ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۶ هایدگر با مجله اشپیگل مصاحبه‌ای داشت که در آن پذیرفت دربارهٔ گذشته سیاسی‌اش بحث کند. مصاحبه در ۳۱ مه (ماه) ۱۹۷۶ منتشر شد. هایدگر در آن مصاحبه از درگیری‌اش در حزب سوسیال ملی به دو طریق دفاع کرد: اول این که او چاره دیگری نبود او سعی کرد دانشگاه (و به‌طور کلی علوم را) از سیاسی شدن نجات دهد و بنابراین مجبور بود با نازی‌ها به توافق و مصالحه برسد. دوم این که او پذیرفت یک بیداری را می‌بیند که ممکن بود برای یافتن یک شگرد جدید ملی و اجتماعی به درد بخورد اما نظرش دربارهٔ آن در ۱۹۳۴ تغییر کرد عمدتاً از خشونت «شب چاقوهای بلند» (پاکسازی در دوران نازی‌ها) برانگیخته شده بود.
متن نامه‌هایی که بین هربرت مارکوزه و مارتین هایدگر ردّ و بدل شده در مجلهٔ New German Critique منتشر شده‌است. مارکوزه در نامه‌اش خطاب به هایدگر او را به این دلیل که هرگز رفتار و ایدئولوژی رژیم نازی را تقبیح نکرد مرتبط با نازی‌ها دانسته‌است. هایدگر در نامه‌ای در پاسخ به مارکوز اشاره کرده که در سال ۱۹۳۴ به اشتباه‌اش پی برده و از ارتباطش با حزب سوسیال-ملّی به نشانه اعتراض علیه آن ایدئولوژی دست کشیده‌است.
تأثیر فلسفه هایدگر در فرانسه
هایدگر از تأثیرگذارترین فیلسوفان قرن بیستم است و ایده‌های او در بسیاری از حوزه‌ها وارد شد اما در فرانسه تاریخی طولانی برای مطالعه و تفسیر کار او می‌باشد.
لسلی فنتون
لسلی فنتون (Leslie Fenton؛ March 12, 1902 – 1902:3:12, March 25, 1978) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به شهرک پسرها، قاتل حرفه‌ای، دشمن مردم، دینامیت، افتخار دیگر ارزشی ندارد، دشمن قسم خورده، پست هوایی، تندر درون و مردی که برگشت اشاره کرد.
مارتین هایدگر
اگزیستانسیالیسم و تأثیر ماقبل جنگ
تأثیر هایدگر بر فلسفه فرانسه در ۱۹۳۵ شروع شد وقتی که "وجود و زمان"، "متافیزیک چیست؟" و دیگر آثار هایدگر توسط ژان-پل سارتر و دیگر اگزیستانسیالیست‌ها (وجودگرایان) همچنین توسط اندیشمندانی چون امانوئل لویناس، الکساندر کوژو و جرج بتی مطالعه شد. چون بحث هایدگر در هستی‌شناسی ریشه در تحلیل وجودی فرد فرد انسان‌ها دارد کار او را اغلب به اگزیستانسیالیسم مرتبط کرده‌اند. تأثیر هایدگر بر وجود و نیستی سارتر مشخص است اما هایدگر همان‌طور که در متون بعدی‌اش از جمله در "نوشته‌ای بر بشریت" بحث کرد احساس کرد که سارتر بر کار او اشتباه‌خوانی داشته‌است. هایدگر این اشتباه‌خوانی را بدین شکل توضیح داد:
«پیشنهاد کلیدی سارتر دربارهٔ تقدم وجود بر ذات اگرچه استفاده از واژه اگزیستانسیالیسم را به صورت عنوانی مناسب برای فلسفه‌ای این‌گونه توجیه می‌کند اما انگاره اصلی در اگزیستانسیالیسم هیچ چیز مشترکی با وجود و زمان ندارد جدا از این که وجود و زمان هیج گفته‌ای دربارهٔ ارتباط ذات و وجود ندارد.»
تهاجم پس از جنگ به فرانسه
هایدگر پس از جنگ با حساب ریاستش در دانشگاه فرایبورگ برای مدتی از تدریس در دانشگاه منع شد. او در فرانسه که تدریس در مورد کارش ادامه یافت تماس‌هایی داشت و تعدادی از شاگردان فرانسوی‌اش او را در توتناوبرگ ملاقات می‌کردند. هایدگر متعاقباً دیدارهایی در فرانسه داشت و از طریق مکاتباتی با ژان بوفره یکی از اولین مترجمان فرانسوی هایدگر و لوسین براون، سعی کرد فلسفه فرانسه را توسعه دهد.
دریدا و ساختارشکنی
ساختارشکنی در سال ۱۹۶۷ با توصیه لوسین براون دربارهٔ کار دریدا مورد توجه هایدگر قرار گرفت. پس از آنکه دریدا تعدادی از کارهایش را برای هایدگر فرستاد او به ملاقات شخصی وی علاقه نشان داد اما دیدار آن‌ها در سال ۱۹۷۲ اتفاق نیفتاد. میشل فوکو که آثار هایدگر را خوانده بود تصدیق می‌کرد که او فیلسوف است اما هرگز دربارهٔ آن ننوشت.
دریدا تلاشی مؤکد کرد تا درک از کار هایدگر را از دوران منع هایدگر از تدریس در دانشگاه‌های آلمان که تقریباً به‌طور یکجا به مردود شدگی از تأثیر ژان پل سارتر و اصطلاحات وجودگرایی برمی‌گشت را عوض کند. از نظر دریدا ساختارشکنی (Deconstruction) سنتی موروثی از واژه تخریب (Destruction) مورد استفاده هایدگر بود. به زعم دریدا تفسیر سارتر از دازاین و اصطلاحات کلیدی (مهم) هایدگری، روانشناختی و انسان‌شناختی بود و تاریخ‌مندی مرکزی دازاین در وجود و زمان را از دست داده بود.
بحث فاریاس
دریدا لابارت و لیوتارد در بین دیگران درگیر و دار مباحثه و مخالفت دربارهٔ ارتباط بین فلسفه و سیاست هایدگر بودند. این بحث‌ها شامل این پرسش بود که آیا در نظر گرفتن بحث بدون فلسفه هایدگر امکان داشت؟ موضعی که دریدا به ویژه آن را رد می‌کرد.
در سال ۱۹۸۷ که ویکتور فاریاس کتابش با عنوان هایدگر و نازیسم را منتشر کرد این مباحثه بین دیگران بالا گرفت برخی از کسانی که با نام ساختارشکنان به دلیل وابستگی‌شان به فلسفه هایدگر به سمت بی‌اعتبار شدن می‌رفتند. دریدا و دیگران نه تنها از لزوم مطالعه آثار هایدگر دفاع می‌کردند بلکه به تحقیق فاریاس می‌تاختند و آن را پیروی از احساسات می‌انگاشتند. از سوی دیگر ریچارد رورتی اعلام کرد که کتاب فاریاس بیش از هر منبع در دسترس دیگری شامل اطلاعات واقعی دربارهٔ ارتباط هایدگر با نازی‌ها بود و این پادزهری عالی برای دفاعیه‌های طفره‌آمیز است که هنوز منتشر می‌شود. پیشرفت‌های دیگری در تفکر هایدگر در دهه ۱۹۳۰ وجود داشت که او را به تجدید نظر دربارهٔ بی‌خانمانی و فراموشی هستی هدایت کرد. او اکنون دریافته بود که توصیف انواع هستندگان و نحوهٔ هستی آن‌ها در هستی و زمان، جامع و کامل نیست. به عنوان نمونه، هنر نه در زمرهٔ ابزارها است و نه صرفاً شیء فیزیکی. نحوهٔ هستی آثار هنری «گشودن» جنبه‌های مهم جهان، یا حتی (چنان‌که در معابد یونانی) برانگیختن درک انسان از خود و پیرامون خویش است. به‌علاوه هایدگر حالا مشاهده می‌کرد که هیچ‌یک از روش‌های آشکارگری چیزها بر انسان (و هیچ‌یک از شرایطی که تجربه و ادراک را ممکن می‌سازند) جهان‌شمول و بی‌زمان نیستند.
برنارد اشتیگلر
تفکر هایدگر اخیراً بر کار فیلسوف فرانسوی برنارد اشتیگلر تأثیر کرده‌است. اشتیگلر تحلیل وجودشناختی وجود و زمان را به عنوان بیان روان‌شناختی فردگرایی و کار اخیرش تاریخ وجود را به عنوان فردگرایی جمعی درمی‌یابد. او بسیاری از اشکالات فلسفه و سیاست هایدگر را نتیجه ناتوانی هایدگر در انضمام هر دو می‌داند.
شاگردان هایدگر
از شاگردان هایدگر در دانشگاه ماربورگ می‌توان به هانس-گئورگ گادامر، هانا آرنت، کارل لویت، گرهارد کروگا، لئو اشتراوس، یاکوب کلاین، گونتا آندرس و هانس یوناس اشاره کرد. در دانشگاه فرایبورگ می‌توان هربرت مارکوزه، امانوئل لویناس، چارلز مالیک، ارنست نولته را نام برد. و دیگر شاگردان وی شامل والتر بیمل ، یان پاتوچکا، خاویر زوبیری می‌شود.
رساله سرشت حقیقت
هایدگر در رساله سرشت حقیقت به تمایز بین درستی و خطا می‌پردازد. راستی و خطا هر یک حاصل گونه‌ای خاص از ارتباط مابین انسان با جهان پیرامون است. آن گاه که انسان برای غلبه بر چیزها مشغول به آن‌ها می‌شود از کلیت آن‌ها غافل می‌شود. این حالت سلطه بر چیزهاست که مانع اصلی در مقابل بروز و عیان شدن آن‌ها می‌شود. اما آنگاه که انسان در موضع برون از خود قرار می‌گیرد یعنی خود را در معرض چیزها بدون هرگونه غلبه و سلطه ورزی قرار می‌دهد امکان عیان شدن را به آن‌ها می‌دهد. پس حقیقت همانا در رهائی است؛ یعنی سرشت حقیقت همانا رهائی است؛ لذا حقیقت جلوه‌ای از قضایای صحیح دربارهٔ یک شیء توسط یک سوژه شناسنده (عامل انسانی) نیست بلکه درست قرار گرفتن در ارتباط با چیزهاست و موضع صحیح نیز حاصل اعراض از استیلاگری است.
پرسش تکنولوژی
هایدگر در اثر دیگرش با نام پرسش تکنولوژی (یا فناوری)، این موضوع را مطرح می‌کند که تکنولوژی همان شیوه خاص از ارتباط با چیزهاست. پس تکنولوژی یک وسیله نیست بلکه شیوه‌ای خاص از آشکار کردن چیزها است و بنابراین با مقوله حقیقت مرتبط است. تکنولوژی مدرن با میل به سروری بر چیزها رخصت عیان شدن آن‌ها -آن گونه که هستند- را از آن‌ها سلب می‌کند؛ لذا استیلای تکنولوژی بر چیزها باعث خروج‌شان از آنچه هستند و نه خروج آن‌ها از خفا شده‌است.
در باب اومانیسم
هایدگر در رساله‌ای به نام نامه‌ای در باب اومانیسم سعی در ارائه نگرشی متفاوت در مورد انسان دارد. وی نگرش‌های متافیزیکی رایج مسیحی مارکسیستی و اگزیستانسیالیستی را مورد نقد قرار می‌دهد. او آن‌ها را در فهم سرشت انسان دچار خطا می‌داند. وی در این راستا به رابطه مابین اندیشیدن بودن و سرشت انسان اشاره می‌کند. اندیشیدن همانا اندیشه بودن است. بودن است که اندیشیدن را ممکن می‌کند. اندیشیدن که همانا رابطه انسان با بودن است محیط در بودن است. اما زبان که سرای بودن است آنگاه که تسلیم میل انسان برای سلطه ورزی بر چیزها شد خطری برای سرشت انسان است.
پایان فلسفه
در کتاب پایان فلسفه، هایدگر در پیگیری دیالکتیک پدیدار شناسانه هگل به عرضه نظریه حقیقت خویش می‌رسد. وی به تلاش فلسفی اما ناتمام هگل و هوسرل در بازگشت فکری به «در-خود» چیزها اشاره می‌کند و تلاش خود را مصروف ارائهٔ نظریه‌ای می‌کند که محور آن بازگشت به «در-خود» به معنای اصیل و دقیق آن باشد. هایدگر معتقد است هگل و هوسرل علی‌رغم تفاوت ظاهری در شیوه و سبک، در محتوا یک مطلب را ارائه می‌دهند. دیالکتیک هگل حرکتی است که در آن موضوع به خویش می‌آید و حضور خودش را می‌یابد. اگر هگل غایت حرکت وجود به عنوان روح را حضور (وجود در بودن آگاهانه خویش) می‌پندارد، هوسرل حضور (سوژه معنابخش) را نقطه شروع فلسفیدن می‌داند. اما هیچ‌یک در پاسخ به پرسش تفکر کمکی نمی‌کنند. مفهوم کلیدی در اینجا مفهوم نور است. هایدگر می‌گوید که فقط به خاطر نور است فقط از روشنایی است که آنچه تابنده‌است می‌تواند خود را بنمایاند. اما روشنی به نوبه خود مبتنی است بر چیزی که در عیان است، چیزی وارسته که می‌توان آن را در اینجا و آنجا، اکنون و بعد به روشنی دید. در آنجا که یک موجود با موجودی دیگر مواجه می‌شود، عیان است که غلبه دارد. این عیان امکان حرکت انتزاعی را فراهم می‌کند. در عیان هر چیز همانگونه که هست بروز می‌کند.
نقد فلسفه هایدگر
دیوید کوزنز هوی دربارهٔ نقد دریدا بر فلسفه هایدگر می‌نویسد: «نقد دریدا بر فلسفه هایدگر در گراماتولوژی این است که هایدگر اشتباه می‌کند که نظریه زبان باید شامل نظریه حقیقت و مرجع باشد. دریدا واژه‌ها را ترجمه‌پذیر و بدون ابهام می‌داند با این حال تفسیر آن کاملاً تعیین‌نشده‌است. متن از حوزه هرمنوتیک تفسیر و تلاش برای آوردن کلیّت متن در خوانشی قابل فهم گریز دارد چون به قول دریدا هیچ معنای قابل حکمی ندارد.»
ویلیام لویس در مقاله‌اش به نقد ارتباط بین مفهوم دازاین و کار ذهنی پرداخته‌است. او نوشته: «کار ذهنی یا geistige Arbeit به این دلیل که به چیزهای برتر روحی ربط دارد معنوی نیست.» او در ادامه توضیح داده که این نوع کار چون عمیقاً به پریشانی و رنج بشری برمی‌گردد که بخشی از وجود تاریخی بشر یعنی دازاین است بنابراین معنوی است.
سوزان آنیما توبز در نقد فلسفه هایدگر به نهیلیسم دیدگاه او اشاره کرده و فقدان تحلیل اگزیستانسیالیستی دازاین در فلسفه غرب را که مورد انتقاد هایدگر بوده با تضاد مسیحیت‌گرایی در فلسفه او مرتبط دانسته‌است. همچنین هانری کوربن هم در میان متأثران و هم در عداد منتقدین هایدگر قرار دارد. نقد اصلی کوربن به هایدگر، به تحدید افق فهم انسانی بر مبنای در-جهان-بودن هایدگری است که فهم دازاین را محدود به بودن وی در جهان خویش تا مرگ می‌کند. به زعم کوربن، هایدگر افق‌های گسترده‌تری که به‌طور ویژه در میان فلاسفه اسلامی و شیعی وجود دارد نادیده انگاشته‌است. از این منظر کوربن معتقد است امکان‌های هستندِ انسان در جهان محدود به مرگ نیست و مطابق با فلسفه شیعی انسان می‌تواند در فراسوی مرگ نیز بایستد.
میراث هایدگر
از زمان انتشار کتاب هستی و زمان تاکنون آرای هایدگر منشأ تأثیرات به سزایی در قلمرو اندیشه در حوزه‌های فکری گوناگون با درجات و شکل‌های مختلفی بوده‌است. حوزه‌های فکری متأثر از هایدگر از فلسفه وجود تا فلسفه سیاسی، روانشناسی، روان درمانی، نقد ادبی، الهیات و… را شامل می‌شود. حوزه‌های جغرافیایی متأثر از آراء وی نیز از شرق دور تا آمریکای لاتین را دربرمی گیرد.
مکاتب فکری متعددی با تأثیرپذیری از تاملات هایدگر شکل گرفته‌اند. می‌توان به متفکرانی چون سارتر گادامر دریدا و فوکو اشاره کرد. این درحالی است که متفکران مطرح دیگری همچون آرنت مارکوزه بولتمان ریکور مک اینتایر و لاکان نیز مدیون آراء هایدگر هستند.
بروز آشکار آراء هایدگر نخستین بار در مباحث فلسفی ژان پل سارتر نمایان گشت. سارتر با اثر مشهور خود با نام بود و نبود که در سال ۱۹۴۳ مکتب اگزیستانسیالیسم - نه بحث اگزیستانسیال که هایدگر به عنوان هماهنگی ساختارهای حاصل شده در پاسخ از هستی مطرح کرده - را اثرگذارترین مکتب دوران خود نمود در جریان تحولات و بحران‌های اجتماعی سیاسی اواخر دهه ۶۰ میلادی در اروپا و آمریکا مرجع فکری عمده‌ای بود. سارتر با بهره‌گیری از کتاب هستی و زمان هایدگر محور اندیشه خود را چه در وجه فلسفی و چه در وجه سیاسی مقوله آزادی قرار داد.
هانس-گئورگ گادامر نیز که به عنوان بنیان‌گذار هرمنوتیک فلسفی شناخته شده‌است با تأکید بر پیشین بودن زبان نسبت به گفتار خصلت عمده زبان را دیالوگی بودن آن می‌داند. از دیدگاه او زندگی در بطن زبان و در دیالوگ بین افراد متجلی و تجربه می‌شود. گادامر برخلاف سارتر که متکی بر نیمه اول کتاب هستی و زمان بود با بهره بردن از نیمه دوم این کتاب و نیز آراء و آثار هایدگر در باب زبان هرمنوتیک تاریخ و محوریت فهم در افق تاریخ و زبان عام بودن هرمنوتیک را شکل داد. گادامر اگرچه آراء خود را در امتداد اندیشه هایدگر می‌داند اما با نقد بنیادین او بر افلاطون موافق نیست. او تلاش خویش را صرف آشتی دادن فلسفه هایدگر و افلاطون کرد.
نام دریدا با مقوله ساختارشکنی عجین است. دریدا در آراء خویش بیش از هر چیز مدیون دو مقوله هایدگری واسازی (Destruction) و زبان‌مندی (Sprachlichkeit) است. بحث هایدگر دربارهٔ رمزآلودگی سرشت وجود نیز بر تفکر دریدا تأثیرگذار بوده‌است. دریدا غیاب را مقدم بر حضور می‌داند. چه زبان از طریق نشانه‌ها جای چیزها را می‌گیرد؛ بنابراین حضور چیزها در زبان جای حضور خود آن‌ها را می‌گیرد؛ و این به معنای حضور در عین غیاب است. پس هر چه هست نشانه‌است. نشانه‌ها به یکدیگر ارجاع می‌شوند نه به خود چیزها.
رنگینک رنگین
رنگینک رنگین نام یک گونه از سرده رنگینک‌های بال‌شمشیری است.
مارتین هایدگر
میراث هایدگر
در ایران نیز تأثیر فلسفهٔ هایدگر بر آرای اندیشمندانی چون سید احمد فردید، سید عباس معارف و محمد مددپور موسوم به حکمت انسی و همچنین فلسفه ی عریانیسم قابل توجه است.
منابع
aesthetics and art criticism, Vol. 32, No. 2, pp. 257–265, 1973
کلی شرلی
کلی شرلی (Kellie Shirley؛ زادهٔ July 11, 1981) بازیگر اهل بریتانیا است.
دامیانو داوید
دامیانو دایوید،(زاده ۸ ژانویه ١٩٩٩) یک خواننده و ترانه‌سرای ایتالیایی است که بیشتر به عنوان رهبر گروه راک ایتالیایی منسکین شناخته می‌شود که برنده جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۲۱ و متعاقباً مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۱ برای ایتالیا شد.
سبک موسیقی
بخشی از موفقیت گروه به عملکرد آواز دیوید، نگاه صحنه و شخصیت متصل شده‌است. در سال ۲۰۱۷ داور مسابقه ایکس فکتور، فدز، اظهار داشت که دیوید یک خواننده اصلی گروه راک است. در سال ۲۰۲۱ مانوئل آنیلی با کلماتی مشابه او را به خاطر داشتن «کاریزمای طبیعی از پیشکسوتان بزرگ» تحسین کرد. سبک آوازی او در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان «تیمبر آوازی رگی که به او اجازه می‌دهد با رپرتوار راک به طرز ماهرانه‌ای برخورد کند، با توجه به اینکه تأثیرات موسیقی گروه از راک مستقل تا سول تا پاپ است» توصیف شد.
ظاهر آندروژن و استایل مد او روی صحنه به صورت ترکیبی از هیپی، وینتج و راک گلم از دهه ۱۹۷۰ دیده می‌شود که به همین دلیل او را نماد مد ایتالیایی می‌دانند.
زندگی شخصی
نزدیک به ۴ سال است که هیچ رابطه رسمی ندارد و داوید با مدل ایتالیایی و اینفلوئنسر جورجیا سولری رابطه داشته‌است.
داوید به زبان انگلیسی مسلط است و می‌تواند تا حدودی اسپانیایی و فرانسوی صحبت کند. او مدافع حقوق نژادی و دگرباشان جنسی است. او همچنین از طرفداران پرشور باشگاه فوتبال آ. اس رم است.
رنگینک ظالم سرا دومار
رنگینک ظالم سرا دومار نام یک گونه از سرده نوکف‌پایی‌ها است.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۰
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۰
پی‌یر راپسات
او نماینده بلژیک در یوروویژن ۱۹۷۶ بود.
برادر بزرگ‌تر
برادر بزرگ‌تر (به انگلیسی: Big Brother) یک فیلم اکشن و درام محصول سال ۲۰۱۸ هنگ‌کنگ به کارگردانی کام کا-وای با بازی دانی ین و جو چن است. این فیلم در ۱۶ اوت ۲۰۱۸ اکران شد.
داستان
یک دبیرستان در بحران است، دانش آموزان کم‌کار هستند و مشغول فعالیت‌های غیر درسی هستند. هنری چن، با نام مستعار برادر بزرگ، معلمی با مهارت‌های نوشتاری نسبتاً زنگ‌زده و در عین حال مسلح به دانش‌آموزترین مشت‌ها و قلب فولادی، می‌آید تا با روش‌های آموزشی غیرمتعارف خود دانش‌آموزان را روشن کند و الهام بخشد. درست زمانی که بچه‌ها کارشان را بهبود می‌بخشند و از شایستگی‌های سیستم آموزشی لذت می‌برند، یک کارآفرین فرصت‌طلب با فرستادن یک باند جنگجوی متنوع برای پیروزی بر زمین، ویران می‌کند تا مدرسه شکست خورده را به یک مجتمع آپارتمانی تبدیل کند.
جوست وینتلر
جوست وینتلر (۲۱نوامبر ۱۸۴۶ – ۲۳ فوریه ۱۹۲۹) استاد سوئدی زبان یونانی و تاریخ در آرگوویان کانتونال (Kantonsschule Aarau) بود. او یک زبان‌شناس، لغت‌شناس برجسته، پرنده‌شناسی، روزنامه‌نگار، و یک شاعر بود. او به عنوان یک مربی و در نقش پدر به آلبرت انیشتین نوجوان کمک کرد تا بتواند سال اخر دوران متوسطه خود را به اتمام برساند. اینشتین از اکتبر ۱۸۹۵ تا اکتبر ۱۸۹۶ در منزل او اقامت داشت.
برادر بزرگ‌تر
گیشه
این فیلم در مجموع ۲۲٫۰۲۹٫۲۵۰ دلار آمریکا در سرتاسر جهان فروخت که با ترکیبی از فروش باکس آفیس خود از هنگ کنگ، چین، آمریکای شمالی و استرالیا.
در هنگ کنگ، این فیلم در طول اکران خود در سینماها از ۱۶ اوت تا ۳ اکتبر ۲۰۱۸، ۷٫۲۵۳٫۴۳۳ دلار هنگ کنگ به دست آورد. در چین، این فیلم در مجموع ۱۴۶٫۳۰۳٫۰۰۰ ¥ CN در گیشه فروش داشت.
جیانی کاپالدی
جیانی کاپالدی (زاده ۱۹۷۳) بازیگر اسکاتلندی است.
وی در فیلم های سینمایی کماندو، رودخانه قرمز می شود و ماجراهای من با بابانوِِئل ایفای نقش کرده است.
و از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم رودخانه قرمز می‌شود اشاره کرد.
دنیس ون اوتن
دنیس ون اوتن (Denise van Outen؛ زادهٔ May 27, 1974) مدل، مجری تلویزیون، بازیگر، هنرمند رقص و خواننده اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به زنان رها، ایست‌اندرز و همسایگان اشاره نمود.
برده رشه
برده رشه  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
الیکایی نوک‌دراز نیوزیلندی
الیکایی نوک‌دراز نیوزیلندی نام یک گونه از تیره الیکایی نیوزلندی است.
ابن جلنک
احمد بن ابی‌بکر حلبی شهرت‌یافته به ابن جَلَنک شاعر و لقب‌گرفته به شیخ، شهاب‌الدین (؟ -۱۳۰۱م) ادیب و شاعر شامی در سدهٔ هفتم هجری بود که در محاصرهٔ حلب به‌دست مغولان، اسیر و کشته شد. او را ادیبی ظریف و شاعری ماهر دانسته‌اند که مدتی قضاوت دمشق را نیز برعهده داشت.
کروپا (ناحیه کولین)
کروپا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کولین واقع شده‌است. کروپا ۵٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمدحسین استخر
محمدحسین استخر (۱۲۶۷ بوانات فارس - ۱۳۴۸) روزنامه‌نگار، مترجم، قاضی دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی بود.
در یكى از روستاهای بوانات به دنیا آمد. پدرش شیخ اسداللَّه واعظ از روحانیون منطقه و منبرى بود. خودش نیز به راه پدر رفت و تا شانزده سالگى در زادگاه خود نزد پدر تحصیل کرد، سپس به شیراز رفت و تحصیلات خود را ادامه داد. در مشروطیت فعالیت داشت و وارد حزب دموكرات فارس شد. سپس به معلمی و مدیریت مدارس جدید پرداخت. از سال ۱۲۹۷ روزنامه استخر را در فارس انتشار داد که تا حدود چهل سال بعد انتشار آن ادامه یافت.
در سال ۱۳۰۶ که علی‌اکبر داور بنیان دادگستری نوین ایران را ریخت و قضات تازه‌ای وارد عدلیه کرد، استخر از وزارت معارف به عدلیه انتقال یافت و سال‏ها به عنوان بازپرس و دادستان و رئیس دادگاه در شهرهاى مختلف خدمت ‏كرد. در سال ۱۳۲۰ از خدمت قضا كناره‌‏گیرى كرد و به وزارت فرهنگ بازگشت. به انتشار نشریه استخر ادامه داد و در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی در سال ۱۳۳۲ به نمایندگی شیراز برگزیده شد. در دوره بعد نیز بر همین کرسی نشست.
خاطرات محمدحسین استخر در کتاب خاطرات پیر روشن ضمیر منتشر شده است.
تفنگچی (پرنده)
تفنگچی  نام یک گونه از سرده تفنگچی‌ها (Acanthisitta) از تیره الیکایی نیوزلندی است.
دختر ایتالیایی در الجزایر
دختر ایتالیایی در الجزایر یک اپرای طنز - درام در دو پرده می‌باشد که توسط جواکینو روسینی ساخته شده است و اپرانامه ی آن توسط آنجلو آنلی نوشته شده است.
نخستین اجرای آن به تاریخ ۲۲ می ۱۸۱۳ در شهر ونیز، سالن تئاتر San Benedetto به روی صحنه رفت و با تلفیق‌های پایدار، انرژی بالا، ظرافت و ملودی‌های بکر که شاخصه‌های اپراهای روسینی هستند، با استقبال چشمگیری روبرو شد.
پس از آن، این اپرا در شهرهای دیگر ایتالیا از جمله ویسنزا، میلان و ناپل هم اجرا شد و در لندن -انگلستان و نیویورک -آمریکا نیز به روی صحنه رفت.
روسینی هنگامی که تنها ۲۱ سال داشت این اپرا را ظرف کمتر از یک ماه ساخته و تکمیل کرد. این اثر تلفیقی از اپرا بوفا و اپرا سریا می‌باشد و نقطه عطفی در آثار هنری روسینی به حساب می آید و موسیقی پیش درآمد آن امروزه به کرات اجرا، ضبط و پخش می شود.
پرده یک
در قصر