cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نخستین حکمیت وین
آلمان نازی و پادشاهی ایتالیا در پی راهکاری بدون خشونت برای اعمال ادعاهای ارضی پادشاهی مجارستان و تجدید نظر در پیمان تریانون بودند. تا بدان لحظه آلمان نازی با بازنظامی‌سازی راینلند در هفتم مارس ۱۹۳۶ و الحاق اتریش به خود در ۱۲ مارس ۱۹۳۸ به نوبه خود پیمان ورسای را بی‌اعتبار ساخته بود.
نخستین حکمیت وین سرزمین‌های با جمعیت عمدتاً مجار در جنوب اسلواکی و جنوب کارپاتیان روتنیا را از چکسلواکی جدا کرد و به مجارستان سپرد. در نتیجه مجارستان بخشی از اراضی خود را که بر اساس پیمان تریانون پس از جنگ جهانی اول از دست داد بود، بازپس گرفت.
در ماه مارس سال ۱۹۳۹ با چراغ سبز آدولف هیتلر، پیشوای آلمان نازی، مجارستان مابقی کارپاتیان روتنیا را نیز به سلطه خود درآورد تا پس از گذشت قریب به یک نیم قرن با لهستان مرز مشترک بیابد.
مدال هاوارد پاتز
مدال هاوارد پاتز یکی از جوایز مؤسسه فرانکلین برای علم و مهندسی بود که توسط مؤسسه فرانکلین فیلادلفیا، پنسیلوانیا ارائه شد. نام این مدال براساس نام هاوارد پاتز نامگذاری شده‌است. برنامه جوایز در سال ۱۸۲۴ آغاز شد. اولین مدال هاوارد پاتز در سال ۱۹۱۱ اهدا شد. پس از سال ۱۹۹۱، مؤسسه فرانکلین بسیاری از جوایز تاریخی خود را در مدال بنیامین فرانکلین ادغام کرد.
کابل ۴ رده
کابل ۴ رده (کت ۴) یا کتیگوری ۴ کابلی است که از چهار زوج به‌هم‌تابیده بدون محافظ (UTP) تشکیل شده و از سیگنال‌های تا ۲۰ مگاهرتز پشتیبانی می‌کند. این در شبکه‌های تلفنی استفاده می‌شود که می‌تواند صدا و داده را تا ۱۶ مگابیت بر ثانیه انتقال دهد.
نخستین حکمیت وین
پس از پایان جنگ جهانی دوم، پیمان پاریس، حکمیت وین را باطل اعلام کرد و سرزمین‌های از دست رفته را به چکسلواکی بازگرداند.
کابل ۴ رده
برای مدت کوتاهی از آن برای برخی از شبکه‌های حلقوی نشانه‌ای (توکن رینگ)،  10BASE-T  و   100BASE-T4  استفاده شد، اما به سرعت توسط کابل ۵ رده جایگزین شد. این مورد دیگر معمولاً در تأسیسات جدید مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و توسط نسخه فعلی استانداردهای کابل کشی داده TIA/EIA-568 شناخته نمی‌شود.
نخستین حکمیت وین
شرایط بین‌المللی
مجارستان از سال ۱۹۳۳ سیاست خارجی خود را جهت بازیابی اراضی از دست رفته بر مبنای پیمان تریان، با آلمان نازی همسو کرد. در ماه مارس ۱۹۳۳ گیولا گمبوس، نخست‌وزیر این کشور اعلام نمود مجارستان خواهان «عدالت در اصول تاریخی» است. گمبوس در ماه ژوئن همان سال در دیداری که در آلمان با هیتلر داشت چکسلواکی را مانعی در راه سازمان دهی مجدد اروپای مرکزی خواند و اذعان نمود که این کشور باید به شکل داخلی از هم پاشیده، از نظر خارجی منزوی شده و نهایتاً با قدرت نظامی از میان برداشته شود. در ماه اوت سال ۱۹۳۶ در جریان ملاقاتی که میکلوش هورتی، نخست‌وزیر وقت مجارستان با هیتلر داشت او بر لزوم تهاجم مشترک علیه چکسلواکی به عنوان «غده سرطانی در قلب اروپا» تأکید کرد. از اواخر سال ۱۹۳۷ هیلتر اقدامات خود بر ضد چکسلواکی را آغاز نمود. در سال ۱۹۳۸ آلمان و مجارستان بر ایجاد برنامه عملی مشترک علیه چکسلواکی تمرکز کردند. در ماه نوامبر همین سال هیتلر و دولت مجارستان مذاکرات نهایی برای تعیین سرنوشت چکسلواکی را به انجام رساند.
دولت مجارستان حمله مستقیم را برای خود بسیار خطرناک قلمداد کرد و خواهان حفظ روابط این کشور و فرانسه و بریتانیا شد چرا که می‌پنداشت در صورت عدم دخالت در اقدامات نظامی آلمان می‌تواند از حمایت از این دو کشور برای حل مسئله اقلیت‌های مجار استفاده کند. این موضوع باعث برآشفتگی هیتلر و تغییر دیدگاه او نسبت به ادعاهای ارضی مجارستان در شرق چکسواکی شود.
پیش از توافق مونشن، نمایندگان دولت مجارستان به صورت رسمی از آلمان و ایتالیا خواستند موضوع ادعای‌های ارضی این کشور را در کنار مسئله سودتنلند حل کنند. هیتلر با توجه به اقدامات منفعلانه پیشین مجارستان، با این درخواست موافقت نکرد چرا که برنامه دیگری برای اروپای مرکزی داشت. ادوار دالادیه، رئیس‌جمهور فرانسه و نویل چمبرلین، نخست‌وزیر بریتانیا به عنوان نمایندگان دو کشور در چنین شرایط پیچیده‌ای احساس خطر کردند. به هر حال با دخالت بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر ایتالیا به مسئله خواسته مجارستان در بخش ضمائم توافق‌نامه اشاره گردید. این الحاقیه از چکسلواکی می‌خواست موضوع اقلیت‌ها را با مجارستان و لهستان تا سه ماه آینده با انجام مذاکرات دو جانبه حل کند؛ در غیر این صورت امضا کنندگان این توافق‌نامه در آن مسئله نیز وارد شده و اقدام به حل آن خواهند کرد. پس از الحاق زائولزی و چسکی تیه‌شین به لهستان، خواسته مجارستان همچنان با پرجا باقی مانده بود. مدتی بعد لهستان مناطق دیگری (چند روستا در شمال اسلواکی) را نیز در مجموع با مساحتی بالغ بر ۲۲۶ کیلومتر مربع به خاک خود ضمیمه کرد تا دولت مجارستان به این فکر بیفتد که الحاقیه توافق موشن صرفاً به مناطق با اقلیت محدود نمی‌شود و می‌تواند از آن حتی برای بازیابی اراضی پیش از سال ۱۹۱۸ خود نیز استفاده کند. مقامات مجارستانی به خوبی بر این مسئله آگاه بودند که این کشور به تنهایی قادر به اعمال ادعاهای ارضی خود علیه چکسلواکی نیست زیرا که هر گونه تهاجمی با مقابله ارتش بروز تر این کشور مواجه خواهد شد. به همین جهت تصمیم بر آن شد که از طریق دیپلماتیک به مصاف به چکسلواکی بروند و اصلاح مرزها را در قابل توافق‌نامه مونشن پیگری کنند.
درگیری‌های مرزی
توافق‌نامه مونشن بازه ای سه‌ماهه را برای حل خواسته مجارستان تعیین نموده بود. از همین رو مجارستان بلافاصله خواهان آغاز مذاکرات در این رابطه شد. مجارستان با ایجاد درگیری‌های مرزی و اقدامات انحرافی در مناطق چکسلواکی فشار را در این جهت افزایش داد. نخستین درگیری زمانی آغاز شد که ارتش سلطنتی مجارستان با گذر از مرز مواضع ارتش چکسلواکی را حوالی «یِسِنسکه» با هدف سلطه بر ریماوسکا سبتا مورد حمله قرار داد. با رسیدن نیروی کمکی طرف مقابل، نیروهای مجارستانی با دادن تلفات و اسیر مجبور به عقب‌نشینی گردید. دو روز بعد مجارستانی‌ها این در اطراف شتوروو قصد گذر از دانوب را داشتند که مجدداً مغلوب شدند. شرایط در کارپاتین روتنیا با استحکامات دفاعی کمتر وخیم تر بود جاییکه شبه نظامیان وابسته به دولت مجارستان به درون اراضی چکسلواکی رخنه کردند. این افراد از ششم اکتبر ۱۹۳۸ دست به عملیات‌های خرابکارانه همچون انهدام پل‌ها و حمله به تأسیسات ریلی زدند. این اقدامات در جریان مذاکرات و پس از حکمیت اول وین ادامه یافت.
شرایط داخلی چکسلواکی
چکسلواکی منفعت خود را در ثبات بخشیدن به شرایط می‌دید. وزارت خارجه این کشور سعی بر حل مشکلات با آلمان و لهستان داشت و میلی بر آغاز مذاکرات پیش از ۱۵ اکتبر نشان نمی‌داد. وزیر خارجه چکسلواکی می‌خواست با برقراری روابطی جدید با آلمان و ایتالیا، استحکام مرزهای جدید کشور خود را تضمین کند. پس از توافق مونشن تمامی فعالان و عوامل سیاسی در اسلواکی بر ضرورت تغییر موضع اسلواکی در داخل چکسلواکی رسیدند و این منطقه در ششم اکتبر ۱۹۳۸ اعلام خودمختاری کرد. این دولت جدید خودمختار اولویت خود را مشخص کردن مرزها می‌پنداشت. به همین جهت «حزب خلق اسلواک» خواهان حضور در مذاکرات شد. دولت چکسلواکی که ناچار به پذیرش این مسئله بود قصد داشت سران نمایندگان اسلواکی را خود برگزیند که دولت خودمختار با رد این مسئله، یوزف تیسو (بعدها رئیس‌جمهور دولت دست نشانده آلمان در جمهوری اسلواکی) و فردیناند دورچانسکی را بدین منظور انتخاب نمود اما هر دوی آن‌ها در ابتدا با بهانه تضاد این اقدام با دولت مرکزی آن را رد کردند ولی نهایتاً با تأکید بر ضرورت این عمل در راستای منافع اسلواکی آن را پذیرفتند. با این حال خود تیسو امیدوار بود که اگر نمایندگان مجارستان با نمایندگان دولت مرکزی مذاکره نکنند، راحت تر شرایط اسلواکی را خواهند پذیرفت. تحت فشار خطر بی‌ثباتی‌های داخلی به جهت اقدامات خرابکارانه و رادیکال تر شدن شرایط در مجارستان، دولت این کشور مذاکرات را از نهم اکتبر آغاز کرد.
مذاکرات در کمارنو
بین نهم تا سیزدهم اکتبر مذاکرات در شهر مرزی کمارنو در ساحل شمالی رود دانوب در اسلواکی صورت پذیرفت. یوزف تیسو، نخست‌وزیر دولت خودمختار اسلواکی بدون داشتن تجربه مشابه رهبری نمایندگان چکسلواکی را بر عهده داشت. ایوان کرنو نیز نمایندگی مستقیم دولت چکسلواکی را می‌کرد. با این حال طرف مقابل را افراد با تجربه به رهبری کالمان کانیا، وزیر خارجه مجارستان و پال تلکی، وزیر آموزش و پرورش نمایندگی می‌کردند. دولت مجارستان از ترکیب هیئت طرف مقابل استقبال کرد و معتقد بود راحت تر می‌تواند نمایندگان بی تجریه اسلواک را با دادن وعده تحت تأثیر قرار دهد. هنگامی که اکثر نمایندگان اسلواکی هر گونه امکان بازگشت این سرزمین به پادشاهی مجارستان را رد کردند، این امید نقش بر آب شد.
راهبرد مجارستان در این مذاکرات تأکید بر بازگردانده شدن مناطقی با جمعیت حداقل ۵۰ درصد مجار بر اساس سرشماری سال ۱۹۱۰ بود. البته این کشور خواهان دریافت مناطق دیگری نیز بود. در روز اول مذاکرات مجارستان لیستی از مناطق مورد نظر خود را ارائه کرد و در ادامه خواهان برگزاری همه‌پرسی در سایر مناطق گردید تا اسلواک‌ها و روتنیایی‌ها نیز باقی ماندن با چکسلواکی یا الحاق به مجارستان را خود انتخاب کنند.
مجارستان به جهت دریافت حسن نیت خواهان واگذاری دو گذر مرزی توسط دولت چکسلواکی به این کشور شد که نمایندگان چکسلواکی با سپرده شدن دو شهر اسلونسکه نوه مستو (مجاری: ییهِی) و شاهی (مجاری: ایپولشاگ) موافقت کردند که در دوازدهم اکتبر به کنترل نیروهای مجارستانی درآمدند.
اختلاف اساسی بین مذاکره کنندگاه اشاره به سرشماری سال ۱۹۱۰ (همانند آلمان در توافق مونشن) در طرح ارائه شده توسط مجارستان بود. چکسلواکی خواهان عمل بر اساس سرشماری سال ۱۹۳۰ بود و اعتبار سرشماری سال ۱۹۱۰ را مخدوش می‌دانست. آن‌ها حتی سرشماری‌هایی پیش از سال ۱۹۰۰ ارائه کردند چرا که معتقد بودند سرشماری سال ۱۹۱۰ در اوج مجاری سازی این مناطق اتفاق افتاده‌است و با سرشماری از قبلی و بعدی آن مطابقت ندارد. تیسو خود را نیز به عنوان کسی که در این سرشماری مجار خوانده شده مثال زد. نمایندگان مجارستان نیز متقابلاً نتایج سرشماری سال ۱۹۳۰ را که توسط دولت چکسلواکی انجام شده بود رد می‌کردند. دست آخر مجارستانی با اندکی عقب‌نشینی سرشماری سال ۱۸۸۰ را که پیش از او مجاری سازی بود، به عنوان مرجع مطرح کردند. آن‌ها همچنین با برداشتی که داشتند با تعریف طرف مقابل از شهرهای «مجار خالص» مخالفت نمودند.
موضوع همه‌پرسی برای روتنیایی‌ها و اسلواک‌ها به عنوان مسئله نامرتبط رد شد چرا که توافق مونشن هیچ اشاره ای به این دو قوم نکرده بود، حاکمیت چکسلواکی را زیر سؤال می‌برد و نمایندگان روتنیایی نیز پیش از این از میل خود برای باقی ماندن درون چکسلواکی گفته بودند.
نمایندگان مجارستان چندین طرح ارائه شده توسط چکسلواکی را رد کردند. چکسلواکی پیشنهاد ایجاد منطقه خودمختار مجار درون اسلواکی را مطرح ساختند. کانیا با «لطیفه بی‌مزه» خواندن این پیشنهاد، بحث بر سر آن را غیرممکن خواند.
سیزدهم اکتبر کانیا پس از تماس و مشورت با بوداپست، مذاکرات را بی‌نتیجه و شکست خورده خواند و خواستار داوری چهار قدرت امضای کننده توافق‌نامه موشن شد. با توجه به این که بریتانیا و فرانسه تصمیم گرفتند در این مسئله دخالت نکنند، داوری بر عهده یواخیم فون ریبنتروپ، وزیر خارجه آلمان و گالئاتسو چانو، وزیر خارجه ایتالیا قرار گرفت.
میانجی گری آلمان
با به بن‌بست رسیدن مذاکرات در سیزدهم اکتبر سال ۱۹۳۸، مجارستان بخشی از نیروهای خود را بسیج کرد. چکسلواکی با تقویت قدرت تدافعی در مناطق مرزی حکومت نظامی برقرار کرد. به این صورت این مسئله به یک مسئله بین‌المللی تبدیل شد. قدرت‌های محور ابتکار عمل را به نفع مجارستان در دست گرفتند تا برنامه‌های خود را برای منطقه اجرایی کنند.
مجارستان نمایندگی به آلمان و ایتالیا اعزام کرد. نماینده مجارستان در آلمان به هیتلر گفت که کشورش برای مبارزه آماده است و نمی‌تواند رفتار اسلواک‌ها بپذیرد. با توجه به تغییر شرایط پس از توافق مونشن، آلمان از دست زدن به اقداماتی که به قدرت بخشیدن به مجارستان منتهی می‌شد، خودداری کرد. هیتلر اعلام کرد چنانچه مجارستان جنگی را آغاز کند هیچ‌کس به آن کمک نخواهد کرد. او برگزاری نشست مشترک بین چهار قدرت امضا کننده توافق‌نامه مونشن، اجرای همه‌پرسی بین اسلواک‌ها و روتنیایی‌ها و ادعای مجارستان بر براتیسلاوا را نیز نمود. در مقابل او مجارستانی‌ها را به ادامه مذاکرات و در نظر گرفتن اصول قومیتی توصیه کرد. هیتلر همچنین خاطر نشان ساخت آلمان می‌تواند نقش میانجی را در این موضوع ایفا کند. ریبنتروپ و نماینده مجارستان بر سر نقشه ای به توافق رسیدند که به چکسلواکی پیشنهاد شود. (خط مرزی ریبنتروپ) این توافق بعداً باعث ایجاد سوءتفاهم بین دو کشور شد. نماینده مجارستان اعلام کرد ریبنتروپ خواسته‌های او را نپذیرفته و چندین شهر مهم در جانب چکسلواکی باقی مانده‌است. آلمان با رد این اتهام، ترسیم خط ریبنتروپ بر روی نقشه را با مشورت نماینده مجارستان و موافقت او دانست. با ادامه اصرار دولت مجارستان برخواسته‌های خود، ریبنتروپ اعلام کرد آلمان به میانجی گری خود پایان می‌دهد.
همزمان با حضور نماینده مجارستان، فرانتیشک چفالکوفسکی، وزیر خارجه چکسلواکی نیز در آلمان حضور پیدا کرد تا با سران این کشور رایزنی کند. هیتلر چکسلواکی را مقصر شکست مذاکرات با مجارستان خواند و خواستار بازیابی آن شد. او نقشه ای با ترسیم خط ریبنتروپ بر روی آن به او داد و وعده تضمین مرزهای جدید بر اساس آن را مطرح نمود. چفالکوفسکی در سخنان خود با پراگ توصیه کرد این طرح پذیرفته شود. با این حال دولت خودمختار اسلواکی مخالف این طرح بود و امید به امکان اصلاحات بیشتر در آن داشت. نمایندگان اسلواکی در دیداری که در نوزدهم اکتبر در مونشن با ریبنتروپ داشتند داشتند از او خواستند کوشیتسه را به چکسلواکی بسپارد و طرح از پیش ارائه شده توازن اقلیت‌ها بین دو کشور را اعمال کند. آن‌ها مدارکی حاضر ساختند که آمار ارائه شده توسط مجارستان را غیرقابل اعتماد و خواسته‌های آن‌ها را بر خلاف اصل قومیت بلکه به دنبال اهداف سیاسی و راهبردی معرفی می‌کرد. آن‌ها ابراز داشتند ادعای مجارستان بر کوشیتسه مبنای قومیتی ندارد بلکه برای قطع بزرگ‌ترین راه ارتباطی مناطق غربی چکسلواکی با مناطق شرقی و رومانی به عنوان متحد این کشور از طریق بریدن خطوط ریل راه‌آهن آن انجام می‌گیرد. با این عمل بخش شرقی چکسلواکی به کلی از بدنه اصلی جدا می‌ماند تا بعداً توسط مجارستان اشغال شود. نمایندگان چکسلواکی بر این باور بودند که توانسته‌اند هیتلر را متقاعد کنند و با ارسال پیام به پراگ نتایج مذاکرات را مثبت اعلام نمودند.
روزهای بعد به نظر می‌رسید ریبنتروپ از سر خصومت با مجارستان رفتار می‌کند به شکلی که چانو، وزیر خارجه ایتالیا اذعان داشت: «حقیقیت این است که او تا جایی که می‌تواند قصد دارد از چکسلواکی محافظت کند حتی با زیر پا گذاشتن ادعای‌های مشروع مجارستان».
از هفدهم اکتبر درگیری با بر سر کارپاتین روتنیا فزونی گرفت. لهستان پیشنهاد کرد این منطقه بین لهستان، مجارستان و رومانی تقسیم شود. رومانی به عنوان متحد وفادار چکسلواکی این پیشنهاد را رد کرد و حتی پیشنهاد کمک نظامی به چکسلواکی در این منطقه را ارئه کرد. مجارستان به دنبال متقاعد کردن نمایندگان مجارستان جهت الحاق این منطقه به خود بود. ایجاد مرز مشترک بین لهستان و مجارستان با سلطه بر کارپاتین روتنیا آرزوی دیرینه دو کشور به حساب می‌آمد. از این رو لهستان جهت حمایت از مجارستان در حال انتقال نیروهای خود به سمت این منطقه بود. از آن جایی که ایجاد مرز و جبهه مشترک بین لهستان و مجارستان به معنای دور زدن آلمان به حساب می‌آمد، آلمان قصد داشت این مسئله را تنها در صورت دریافت کوریدور دانتسیش برای وصل کردن بدنه اصلی کشور خود به پروس شرقی بپذیرد. لهستان این مسئله را رد کرد. بیستم اکتبر عده ای در کارپاتین روتنیا خواستار برگزرای همه‌پرسی الحاق به مجارستان شدند. پنج روز بعد نخست‌وزیر دولت خودمختار این منطقه در پراگ دستگیر و وزیرخارجه این منطقه به جای او گماشته شد. نخست‌وزیر جدید با رد طرح همه‌پرسی، خواهان تحویل تنها مناطق با جمعیت غالباً مجار به مجارستان شد.
شکست نهایی در مذاکرات دو جانبه
با وجود این که دولت مجارستان طرح داوری را ارائه کرده بود اما پیش از آن موافقت آلمان را به دست نیاورده بود. آلمان همچنان نگاه بدبینانه ای نسبت به مجارستان داشت. ریبنتروپ نیز هنوز از مذاکرات پیشین با نمایندگان مجارستان نارضایتی در دل داشت. آلمان نگران بود اگر یکی از طرفین نتایج داوری را نپذیرد منجر به آغاز درگیری‌های نظامی شود. مجارستان توانسته بود ایتالیا را متفاعد سازد که یک مجارستان قوی می‌تواند جلوی نفوذ بیش از حد آلمان از طریق چکسلواکی را بگیرد. چانو، وزیرخارجه ایتالیا با طرح داوری موافقت کرد و پذیرفت پیگیر منافع مجارستان باشد. در دیدار ریبنتروپ از رم، چانو به او گفت که داوری در این مسئله نقش مهمی در موقعیت قوای محور در منطقه در آینده خواهد داشت. وزیرخارجه آلمان نیز قول داد که هیتلر را متقاعد کند. ایتالیا با در دست گرفتن ابتکار عمل، پیشنهاد کرد توافق مشترکی در رم به عنوان مبنای داوری به عمل آید. چانو پیش از این مذکراتی با مجارستانی‌ها انجام داده و موافقت‌های مهمی به دست آورده بود. سی و یک اکتبر هیئت مجارستانی در رم با اطمینان به دولت مجارستان اعلام کرد ریبنتروپ قطعاً با بازگردانده شده کوشیتسه، اوژهورود و موکاچفو موافقت کرده‌است.
شرح مذاکرات
حکمیت در وین و توسط وزرای خارجه آلمان و ایتالیا صورت گرفت. هیئت نمایندگان مجارستان را وزیر خارجه کالمان کانیا و هیئت نمایندگان چکسلواکی را وزیر خارجه فرانتیشک چفالکوفسکی رهبری می‌کردند. نمایندگانی نیز کارپاتین روتنیا و اسلواکی در محل حاضر بودند.
داوری ظهر روز دوم نوامبر در کاخ بلودر وین آغاز شد. نمایندگان مجارستان و چکسلواکی اجازه یافتند دلایل خود را ارائه دهند. با وجود درخواست نمایندگان چکسلواکی، با استدلال تنها وجود امکان ارائه نمایندگان دولت مرکزی، با سخنرانی نمایندگان اسلواکی و کارپاتین روتنیا مخالفت شد. مذاکرات به شکل تشریفاتی برگزار گردید و حدود بر روی نقشه پس از نصف روز ترسیم گردید. این فرایند به اندازه ای به سرعت انجام گرفت که وقتی ریبنتروپ ساعت هفت بعد از ظهر نتیجه را اعلام نمود باعث تعجب نمایندگان چکسلواکی گردید.
نتایج
چکسلواکی ملزم شد برخی از اراضی خود در جنوب اسلواکی و کارپاتین روتنیا را به مجارستان بسپارد. این مناطق به کمک خطی بر روی نقشه که شهرهای سنتس، گالانتا، ورابله، لویتسه، لوچنتس، ریماوسکا سبتا، یلشاوا، رژنیاوا، کوشیتسه، میشالانی، ولکه کاپوشانی، اوژهورود و موکاچفو (برخی داخل خط) را تا مرز رومانی به یکدیگر وصل می‌کرد، مشخص شده بود. اسلواکی ۱۰۳۹۰ کیلومتر مربع از مساحت خود را همراه قریب به ۸۵۰ هزار نفر ساکن آن از دست داد. گفته می‌شود بر اساس سرشماری سال ۱۹۳۰ در چکسلواکی تنها ۵۹ درصد از جمعت این منطقه قومیت مجار داشتند که با احتساب رشد جمعیت بر مبنای همین سرشماری در هنگام داوری ۹۳۵ هزار نفر مجار و ۳۰۰ هزار نفر اسلواک یا چک بودند.
پس از جدا شدن این مناطق، بر جمعیت اقلیت اسلواک درون مجارستان افزوده شد در حالیکه تنها ۶۰ هزار مجار همچنان داخل چکسلواکی باقی ماندند. مرزبندی جدید اعتنای کاملی به حدود قومیتی مورد درخواست مجارستان به عنوان «اصلاح ناعدالتی‌های پیمان تریانون»، نشان نداده بود. این تغییرات راه ارتباط ریلی چکسلواکی با کارپاتین روتنیا و رومانی را قطع کرد.
تیسو شامگاه همان روز نتایج داوری را در سخنرانی رادیویی اعلام کرد اما با وجود پذیرش آن، سیاست بلند مدت دولت مرکزی را متهم به علت وقوع آن دانست.
ارتش مجارستان پنجم تا دهم نوامبر ۱۹۳۸ مناطق مذکور را به کنترل خود درآورد. مناطق بازیافته شده با عنوان «مجارستان علیا» دوازدهم نوامبر با رای مجلس مجارستان رسماً به این کشور ملحق شد. در این اراضی بر اساس تقسیمات اداری مجارستان پیش از سال ۱۹۲۰، دو شهرستان با مرکزیت نُوه زامکی و لویتسه ایجاد گردید و برخی مناطق نیز به شهرستان دیگر پیوست.
با جابه جایی مرزها بر اساس حکمیت نخست وین قدمی بزرگ در برقراری مرز مشترک بین مجارستان و لهستان برداشته شد.
روابط اسلواکی و مجارستان
حکمیت اول وین احساسات ضد مجارستان را در اسلواکی تشدید کرد. یانوش استرهازی، یکی از رهبران سیاسی اقلیت مجار در اسلواکی پیشنهاد کرد که ۱۰۰۰ کیلومتر مربع از مناطق اهدا شده به مجارستان با جمعیت عمدتاً اسلواک به منظور تضمین همزیستی مسالمت آمیز بلند مدت به اسلواکی بازگردانده شود. این پیشنهاد توسط دولت مجارستان مورد پذیرش واقع نشد. برهم خوردن توازن اقلیت‌ها بین دو کشور و فاصله کوتاه بین این حکمیت و حمله مجارستان به اسلواکی در ماه مارس سال ۱۹۳۹، باعث ایجاد بسیج اجتماعی در ضدیت مجارستان در طول جنگ جهانی دوم در اسلواکی گردید. گفته می‌شود همه ساله در سالگرد این حکمیت تظاهرات ضد مجارستانی با سر دادن شعار و گاهی آسیب زدن به اموال یا مساکن اقلیت باقی مانده مجار، در اسلواکی برگزار می‌شد.
افراطی شدن اروپای مرکزی
با اجرای حکمیت مخست وین مجارستان مفاد پیمان تریانون را زیر پا گذاشت. این کشور تنها چند هفته بعد تلاش خود را برای استیلا بر کارپاتین روتنیا از سر گرفت.
تحت فشار آلمان نازی اسلواکی در چهاردهم ماه مارس سال ۱۹۳۹ اعلام استقلال کامل کرد و با اشغال مابقی سرزمین‌ها توسط آلمان، چکسلواکی تماماً از میان برداشته شد. دو روز پیش از آن، آلمان اجازه اشغال مابقی کارپاتین روتنیا به شرط چشم پوشی از اسلواکی را به مجارستان داده بود. ۱۴ و ۱۵ مارس مناطق باقی مانده از کارپاتین روتنیا تحت عنوان کارپاتو-اوکراین اعلام استقلال کرد اما بلافاصله مورد تهاجم مجارستان واقع و پس از سه روز به‌طور کامل اشغال شد. در جریان این حمله بخش کوچکی از شرق اسلواکی نیز به اشغال مجارستان درآمد. با توجه به عدم مواجهه با واکنشی قابل توجه، مجارستان از بیست و سوم ماه مارس حملات به مناطق شرقی اسلواکی را با شدت بیشتر ادامه داد. ارتش مجارستان قصد داشت تا جایی که می‌تواند در خاک اسلواکی پیشروی کند. پس از یک جنگ کوتاه مدت بین دو کشور، آلمان، مجارستان را مجبور به توقف عملیات خود آغاز مذاکره ساخت. با انجام این مذاکرات مجارستان بر خلاف حکمیت وین بدون داشتن دلایل موجه قومیتی مناطق بیشتری در شرق اسلواکی (۱۸۹۷ کیلومتر مربع و ۷۰ هزار نفر جمعیت عموماً اسلواک) دریافت کرد.
تا میانه ماه مارس سال ۱۹۳۹ ایجاد مرز مشترک بین مجارستان و لهستان از نظر نظامی خوشایند آلمان نبود. به هر حال هنگامی که مجارستان در ماه مارس سال ۱۹۳۹ اجازه سلطه بر کاپاتین روتنیا را یافت از جانب آلمان ملزم شده بود به اسلواکی دست اندازی نکند. هدف آلمان از این مسئله ایجاد محلی مناسب برای اجرای طرح حمله به لهستان بود. از همین رو آلمان عوامل حاضر در کارپاتین روتنیا را که خود عوامل نظامی آن را به عنوان متحدان ضمنی از یک سال پیش آموزش داده بود، کنار نهاد. دلیل دیگر این موضوع بر طرف کردن خطر به وجود آمدن جنبش استقلال طلب در اوکراین در صورت حمله آلمان به شوروی بود. لهستان نیز پیش از این، حضور این نیروها در مجاورت مناطق جنوب شرقی خود که جمعیتی عموماً با قومیت اوکراینی داشتند، را خطری بالقوه می‌پنداشت.
این تصمیم آلمان نهایتاً به ضرر این کشور تمام شد. هنگامی که در جریان حمله آلمان به لهستان، هیتلر از دولت مجارستان درخواست کرد نیروی‌های آلمانی به جهت سرعت دادن به عملیات خود، از طریق کارپاتین روتینا که مرز مشترک مجارستان و لهستان شده بود، لهستان را مورد یورش قرار دهند با توجه به روابط حسنه تاریخی بین مجارستانی‌ها و لهستانی‌ها با مخالفت میکلوش هورتی، نایب السلطنه این کشور مواجه گردید. از طرفی با اطمینان از شکست قطعی، ده‌ها هزار نفر از نیروهای نظامی لهستانی از طریق همین مرز مشترک برای ادامه نبرد در جبهه‌های دیگر از کشور خود گریختند.
گئورگ اشنایدر (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۹۲)
گئورگ اشنایدر (Georg Schneider; April 22, 1892 – 1892:4:22, January 5, 1961) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
شهرستان ماخامبت
شهرستان ماخامبت (Махамбет ауданы) یکی از شهرستان‌های استان آتیرائو در کشور قزاقستان است. این شهرستان ۳۲۱۰۴ نفر جمعیت دارد.
تصمیم گرفتم (آلبوم بیگ شان)
تصمیم گرفتم چهارمین آلبون استودیویی خواننده رپ اهل ایالات متحده بیگ شان است که در ۳ فوریه ۲۰۱۷ تحت لیبل گود میوزیک و دف جم رکوردینگز منتشر شده‌است. آلبوم با حضور هنرمندانی از جمله امینم، د-دریم و میگوس ضبط شده‌است. آلبوم به‌طور کلی نظرات مثبتی از منتقدان دریاف کرد و در شماره یک جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. این آلبوم گواهی‌نامه پلاتین از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) دریافت کرد.
اکسیمو انگویکس
اکسیمو انگویکس (Ximo Enguix؛ زادهٔ February 18, 1978) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال رایو وایکانو، و باشگاه فوتبال والنسیا اشاره کرد.
رودامین
رودامین یک خانواده از رنگهای مرتبط، یک زیر مجموعه از رنگ triarylmethane است. آنها مشتقات زانتن هستند. اعضای مهم خانواده رودامین‌ها، رودامین 6G، رودامین ۱۲۳ و رودامین B هستند. آنها عمدتاً برای رنگ آمیزی کاغذ و جوهر استفاده می‌شوند، اما از مقاومت کمی برای رنگ آمیزی پارچه برخوردار هستند.
کاربرد
از رودامین‌ها علاوه بر کاربردهای عمده آنها، در لیزر رنگ به عنوان ناحیه فعال لیزر استفاده می‌شود.
هدوبارد
هدوبارد (به انگلیسی باستان: Heaðubeardan، ساکسونی باستان: Headubarden، "ریش جنگی") احتمالاً شاخه ای از لانگباردها بودند، و نام آنها ممکن است برداشتی از نام Bardengau در نیدرزاکسن آلمان باشد.
بیوولف
در بیوولف، هدوباردها درگیر جنگ با دانمارکی‌ها هستند. وقتی بیوولف ماجراجویی خود در دانمارک را برای پادشاهش هیگلاک گزارش می‌دهد، او اشاره می‌کند که هرودگار دختری به نام فریوارو داشت. از آنجا که فرودا توسط دانمارکی‌ها کشته شده بود، هرودگار را برای ازدواج با اینگلد فرستاد تا به جنگ و دشمنی پایان دهد. یک جنگجوی پیر از هدوبارد خواست تا انتقام بگیرند، و بیوولف به هیگلاک گفت که پیش‌بینی می‌کند که اینگلد علیه پدرشوهرش هرودگار شورش خواهد کرد. در نسخه‌ای که در وقایع نگاری دانمارکی گستا دانوروم آمده‌است جنگجوی پیر به‌عنوان استارکاد ظاهر می‌شود، و او موفق شد اینگلد را مجبور به طلاق دادن همسرش کند و او را علیه خانواده‌اش برانگیزد. پیش از این در شعر بیوولف، شاعر به ما می‌گوید که سالن هیروت که در نهایت در اثر آتش‌سوزی نابود شد، به نقل قول (ترجمه گومر ) مراجعه کنید: بنظر می‌رسد که جنگ جدید با اینگلد سبب به آتش کشیده شدن سالن هیروت می‌شود، اما شعر این دو رویداد را از هم جدا می‌کند (ne wæs hit lenge þā به معنای «nor far way was that day when» به ترجمه گومر).
Widsith
در حالی که بیوولف هرگز به نتیجه نبرد با اینگلد نمی‌پردازد، شعر قدیمی تر Widsith به شکست هرودگار و هرودولف بر هیاوباردها در هیروت اشاره می‌کند:
افترپی
افترپی (Afterpay) شرکت نرم‌افزار استرالیایی است، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد.
مرکز خرید گالریا آتاکوی
مرکز خرید گالریا آتاکوی ، اولین مرکز خرید مدرن در ترکیه، در حومه غربی منطقه آتاکوی، در شهر استانبول است. این مرکز خرید بنا به توصیه نخست‌وزیر وقت تورگوت اوزال، که از مرکز خرید هیوستون گالریا در هیوستون، تگزاس، ایالات متحده الهام گرفته شده بود، ساخته شد.
گالریا آتاکوی در سال ۱۹۸۸ توسط تورگوت اوزال افتتاح شد.
تاریخچه
گالریا آتاکوی تغییر چهره ترکیه را در اواخر دهه ۱۹۸۰ شروع کرد و با فروشگاه‌هایی که طیف وسیعی از کالاهایی که اکثراً وارداتی هستند، کافه‌ها و رستوران‌ها، به نمادی از زندگی مدرن استانبول تبدیل شد.
در سالهای اولیه که این مرکز خرید افتتاح شده بود، در تعطیلات آخر هفته‌ها، مردم از سراسر شهر به Galleria می‌رفتند. گالریا به دلیل فاصله نزدیک آن تا مارینا و آتاکوی، برای گردشگران خارجی نیز بسیار محبوب بود. برای چندین سال، گالریا بدون هیچ رقیبی در استانبول بود، اما با افتتاح سایر مراکز خرید در استانبول، این استقبال کمتر شد.
امکانات
گالریا آتاکوی با ۱۴۰ فروشگاه خود در دو طبقه به‌طور متوسط ماهانه ۱٫۲ میلیون بازدید کننده را به خود جذب می‌کند. این مجموعه در ابتدا پرنتان، فروشگاه معروف فرانسوی را در خود جای داده بود. این مرکز خرید میزبان فروشگاه‌های مجلل ترکیه است، همچنین رستوران‌ها و کافه‌تریاها، مراکز تفریحی، سالن‌های سینما، سالن بولینگ، و پیست اسکیت روی یخ نیز در آن وجود دارد. این مرکز خرید همچنین دارای یک پارکینگ سرپوشیده برای ۲۰۰۰ وسیله نقلیه است.
در سال ۱۹۹۰، گالریا توسط شورای بین‌المللی مراکز خرید (ICSC) به دلیل طراحی نقشه‌های پیچیده، ساخت سریع و ویژگی‌های ساختاری منحصربه‌فرد، برجسته‌ترین مرکز خرید جهان شناخته شد.
نشانی
Sahilyolu, Ataköy - Bakırköy
استانبول
ژیتنیچه
ژیتنیچه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در سینیتسا واقع شده‌است. ژیتنیچه ۱۶٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳۶ نفر جمعیت دارد.
امانوئلا پیرانتوتزی
امانوئلا پیرانتوتزی (Emanuela Pierantozzi؛ زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۶۸) جودوکار زن اهل ایتالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
هری هیدن
هری هیدن (Harry Hayden; زاده – درگذشته 1882:11:8, July 24, 1955) هنرپیشه اهل کانادا بود.
سیمون گلدیل
سیمون گلدیل (Simon Goldhill؛ زادهٔ March 17, 1957) استاد دانشگاه اهل بریتانیا و از دانش‌آموختگان دانشگاه کمبریج است.
در سال ۲۰۰۹ وی به عنوان عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰ او به عنوان استاد جان هاروارد در رشته علوم انسانی و علوم اجتماعی در کمبریج منصوب شد.
در سال ۲۰۱۶ او عضوآکادمی بریتانیا شد. وی عضو شورای تحقیقات شورای هنر و علوم انسانی، هیئت کنسرسیوم مراکز و مؤسسات علوم انسانی و رئیس موسسات اروپایی برای مطالعه پیشرفته (NetIAS) است.
یخچال کلانتر
یخچال کلانتر، نام یخدانی قدیمی در دهکدهٔ توریستی زعفرانیه در ۳۵ کیلومتری سبزوار است که در تاریخ با شماره ۱۶۳۹۴ در آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اکو (بازیکن فوتبال)
اکو (Echu؛ زادهٔ February 11, 1998) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا اشاره کرد.
استینسون بیچ، کالیفرنیا
استینسون بیچ (به انگلیسی: Stinson Beach) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارین، کالیفرنیا واقع شده‌است. استینسون بیچ ۳٫۷۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳۲ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماخامبت
ماخامبت یک منطقه مسکونی و شهر در قزاقستان است که در استان آتیرائو واقع شده است. ماخامبت ۸۹۰۵ نفر جمعیت دارد.
گارد دیمو
گارد دیمو (Dimo Wache؛ زادهٔ November 1, 1973) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ و باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ اشاره کرد.
ژیتوراجه
ژیتوراجه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ولادیچین خان واقع شده‌است. ژیتوراجه ۱٬۳۳۹ نفر جمعیت دارد.
ویلیام اس موری
ویلیام اس موری (William S. Murray; January 1, 1873 – January 1, 1942) از دانشمندان و پژوهشگران در زمینه برق اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زندگی‌نامه
وی در ۴ اوت ۱۸۷۳ در آناپولیس، مریلند به دنیا آمد. او فرزند چهارم الیزابت موری اسپنسر و جیمز دانیل موری بود. موری در سال ۱۸۹۵ با داشتن مدرک مهندسی برق از دانشگاه لیگی فارغ‌التحصیل شد.
اریک هانی
اریک هانی (Eric Hänni؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۳۸) جودوکار اهل سوئیس بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
گروه ریس
گروه ریس (Reece Group) شرکت خرده‌فروشی استرالیایی است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد.
ایمره چوس
ایمره چوس (Imre Csősz؛ زادهٔ May 31, 1969) جودوکار اهل مجارستان بود.
ینی خال
ینی خال (Jenny Gal؛ زادهٔ November 2, 1969) جودوکار اهل هلند بود.
گانتر استفان
گانتر استفان (Günter Stephan; October 8, 1912 – 1912:10:8, April 15, 1995) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
ژیویتسا (لوچانی)
ژیویتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لوچانی واقع شده‌است. ژیویتسا ۹٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۲ نفر جمعیت دارد و ۴۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بی‌پناه (فیلم ۱۹۸۳)
بی‌پناه (به انگلیسی: Exposed) یک فیلم سینمایی درام آمریکایی محصول سال ۱۹۸۳ به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی جیمز توباک با بازی ناستاسیا کینسکی، رودلف نوریف، هاروی کایتل، ایان مک‌شین و بیبی آندرشون است.
داستان
الیزابت کارلسون، یک دختر دانشگاهی از ویسکانسین، وسایل خود را بسته و به شهر نیویورک نقل مکان می‌کند، در حالی که تلاش می‌کند به عنوان یک مدل لباس حرفه ای کار کند، ولی او در حال حاضر یک پیشخدمت است.
همان‌طور که زندگی حرفه ای او شروع می‌شود، او با دانیل ژلین، نوازنده ویولون آشنا می‌شود تا اینکه آنها یک رابطه را شروع کنند. وقتی کار او را به پاریس می‌برد، الیزابت با تروریستی به نام ریواس روبرو می‌شود و جان او در معرض خطر جدی قرار می‌گیرد.
تولید
فیلمبرداری ۸۰ روز طول کشید.
جیمز توباک می‌گوید که فیلمنامه را بر اساس عاشقانه‌ای که با یک مهماندار هواپیمایی داشته‌است بنا کرده‌است.
وی بعداً گفت: تقریباً ۸۰٪ فیلمنامه را که تغییر داده‌ام.
این آخرین نقش سینمایی برای رون رندل بود.
اکوران باررا
اکوران باررا (Acorán Barrera؛ زادهٔ January 31, 1983) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال پومفرادینا، و باشگاه ورزشی تنریف اشاره کرد.
نزار زکا
اوایل زندگی و تحصیلات
نزار زکا در لبنان متولد شد و دارای اقامت دائم در ایالات متحده است. او دوره دبیرستان را در کالج خصوصی آکادمی نظامی ریورساید در گینس‌ویل جورجیا گذراند و در سال ۱۹۸۵ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. زکا دانش‌آموخته دانشگاه تگزاس در آستین است که مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم کامپیوتر و ریاضیات در سال ۱۹۸۹ و کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم کامپیوتر در سال ۱۹۹۱ از این دانشگاه دریافت کرده‌است.
بازداشت در ایران
زکا در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۴ شهریور ۱۳۹۴) برای شرکت در یک کنفرانس کارآفرینی به دعوت دولت ایران به تهران سفر کرد. او دعوتنامه‌ای از شهیندخت مولاوردی معاون رئیس‌جمهوری ایران در امور زنان و خانواده برای شرکت در «دومین نمایشگاه و همایش بین‌المللی نقش‌آفرینی زنان در توسعه پایدار» با موضوع «کارآفرینی و اشتغالزایی» دریافت کرده بود. نزار زکا ۲۴ شهریور به ایران رفت و در تمام برنامه‌ها و میزگردهای همایش شرکت کرد. او همچنین از سخنرانان اصلی این همایش بود.
نزار زکا در ۱۸ سپتامبر (۲۷ شهریور ۱۳۹۴) در حالی که با تاکسی به فرودگاه می‌رفت تا ایران را ترک کند ناپدید شد.
در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵ روزنامه بیروتی دیلی استار گزارش داد که سپاه پاسداران ایران او را در اختیار دارد.
در اولین تأیید رسمی دولت ایران، در ۳ نوامبر ۲۰۱۵، از صدا و سیما ی دولتی ایران گفته شد که زکا به ظن جاسوسی برای آمریکا در بازداشت مقامات ایران است. صدا و سیما او را همچون یک «گنج» به دلیل «ارتباط هوشمندانه با نهادهای نظامی در ایالات متحده» توصیف کرد. تلویزیون دولتی ایران عکسی از زکا را با لباس نظامی و در حال خستگی به عنوان شاهد و مدرک نمایش داد. خانواده زکا گفته‌اند این عکس مربوط به زمانی است که او پس از شرکت در رژه فارغ‌التحصیلی دبیرستان نظامی در جرجیا به خانه بازگشته بوده‌است.
زکا قبل از دستگیری در ایران، در واشینگتن دی سی زندگی می‌کرد و در آنجا به عنوان دبیرکل سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات عرب مشغول به کار بود. «اتحادیه جهانی فناوری اطلاعات» (ویتسا) که نزار زکا ریاست شورای سیاستگذاری آن را بر عهده دارد، حدود ۹۰ درصد از صنعت جهانی فناوری اطلاعات و ارتباطات را نمایندگی می‌کند و ۸۰ جمعیت ملی پیشتاز در این صنعت عضو آن هستند. «سازمان عربی فناوری اطلاعات و ارتباطات» (اجمع) که نزار زکا دبیرکل آن است، سازمانی منطقه‌ای است که ۱۴ کشور عربی در آن عضو هستند.
خانواده زکا گفته‌اند که آن‌ها از اتهامات نادرست جاسوسی شوکه شده‌اند و تأکید کرده‌اند که او هیچ ارتباطی با موسسات نظامی، امنیتی یا سرویس‌های مخفی ندارد.
محکومیت
در ۳۰ شهریور ۱۳۹۵ خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از دوستان و حامیان آقای زکا گزارش کرد که او به جرم جاسوسی به ۱۰ سال حبس و پرداخت ۴ میلیون و دویست هزار دلار جریمه محکوم شده‌است. این خبرگزاری گفت که یکی از شعب دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی این حکم را صادر کرده‌است. پس از مدتی عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران محکومیت نزار زکا را به ۱۰ سال زندان تأیید کرده و ادعا کرد که جرم او «جاسوسی و همکاری با دولت آمریکا» بوده‌است.
اعتصاب غذا
خانواده نزار زکا خبر داده‌اند که او از روز ۸ دسامبر به اعتصاب غذا دست زده و تا موقعی که به او اجازه داده نشود با مقامی از سفارت لبنان در تهران ملاقات کند، غذا نخواهد خورد. برادر نزار زکا گفت با گذشت یک سال و سه ماه از بازداشت برادرش، او هنوز نتوانسته با مقامی از سفارت لبنان دیدار کند. وکیل وی در روز یکشنبه ۸ مرداد۱۳۹۶ اعلام کرد که موکلش به اعتصاب غذای ۳۳ روزه خود پایان داده‌است.
گرت اکبو
گرت اکبو (Garrett Eckbo; November 28, 1910 – May 14, 2000) معمار منظر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نزار زکا
آزادی
نزار زکا در شهریور ۹۴ بازداشت به اتهام «همکاری با دولت متخاصم آمریکا» به ۱۰ سال حبس و پرداخت جریمه نقدی محکوم شده بود. وی روز سه شنبه ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹ بنا به گفته سخنگوی قوه قضائیه به صورت مشروط و با درخواست میشل عون و با وساطت سید حسن نصرالله آزاد شد. نزار زکا پس از آزادی، در بیانیه‌ای که در اختیار روزنامه الشرق‌الاوسط قرار داد، آزادی خود را «حاصل تلاش‌های آمریکا» دانست و نقش حزب‌الله در آزادی خودش را رد کرد.
قرآن خون
قرآن خون نسخه ای از کتاب مقدس اسلامی، قرآن است که ادعا می‌شود در طول دو سال در اواخر دهه ۱۹۹۰ با خون صدام حسین، رئیس‌جمهور سابق عراق نوشته شده‌است. صدام این کتاب را در سال ۱۹۹۷ در شصتمین سالگرد تولد خود سفارش داد تا از خداوند به خاطر کمک به او در «توطئه‌ها و خطرات» بسیار سپاسگزاری کند. او در نامه‌ای که در سپتامبر ۲۰۰۰ توسط رسانه دولتی عراق منتشر شد، دلایل خود را برای سفارش این کتاب توضیح داد: «زندگی من پر از خطرات بوده‌است که در آن باید خون زیادی از دست می‌دادم… اما از آنجایی که فقط کمی خونریزی داشتم. از کسی خواستم که به شکرانه سخنان خدا را با خون من بنویسد."
این اقدام صدام در سال ۲۰۰۰ توسط مقامات مذهبی امارات متحده عربی و عربستان سعودی محکوم شد و پس از سقوط او از قدرت در سال ۲۰۰۳، قرآن از نمایش عمومی حذف شد. بحث بر سر میزان خونی که صدام در این پروژه داد، یا اینکه آیا هیچ‌کدام از آنها اصلاً متعلق به اوست، همچنان ادامه دارد.
کتابت و نمایش
این کتاب توسط عباس شاکر جودی، خوشنویس اسلامی که اکنون در ویرجینیا در ایالات متحده زندگی می‌کند، نوشته شده‌است. بر اساس روایت خود از وقایع، در طول دو سال، صدام ۲۴ تا ۲۷ لیتر (۵۰ تا ۵۷ پینت) خون خود را اهدا کرد که توسط جودی برای کپی برداری از ۶۰۰۰ آیه و حدود ۳۳۶۰۰۰ کلمه قرآن استفاده شد. به گفته جودی، صدام حسین او را به بیمارستان ابن سینا در بغداد، جایی که پسرش عدی در حال بهبودی پس از سوء قصد بود، احضار کرد و از او خواست که قرآن را از خون خود به عنوان «نوعی نذر از طرف صدام» بنویسد. این اثر طی مراسمی در سپتامبر ۲۰۰۰ به صدام تحویل داده شد.
گزارش‌های دیگر نسخه رسمی دولت صدام حسین را در مورد میزان خون اهدایی در ساخت قرآن (یا اینکه در وهله اول حتی خون صدام بوده‌است) زیر سؤال برده‌است. گزارشگر فیلیپ اسماکر در ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۱ در بغداد گزارش داد. جالب‌ترین ادعای مشکوک و کاملاً غیرقابل تأیید این است که صدام نزدیک به ۵۰ پیمانه از خون خود را برای نوشتن یک قرآن اهدا کرده‌است. The work was handed over to Saddam in a ceremony in September 2000.
روزنامه تلگراف بریتانیا، گزارشگر کرد در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۲ یک هنرمند ماهر ۶۰۵ صفحه کتاب آسمانی را با استفاده از خون صدام حسین نوشته‌است. رئیس‌جمهور سابق عراق در طول دو سال سه لیوان خون را اهدا کرد و از آن مخلوط با مواد شیمیایی برای هر بیت استفاده شد.
قرآن خون در ساختمانی شش ضلعی مرمری بر روی دریاچه مصنوعی در مجموعه مسجد مادر همه جنگ‌ها به نمایش گذاشته شد. فقط بازدیدکنندگان دعوت‌شده می‌توانستند آن را مشاهده کنند، زیرا ساختمان معمولاً قفل و خارج از محدوده بود. به گفته پل مک‌گیو، روزنامه‌نگار استرالیایی، که صفحه‌ای از قرآن خون را دیده‌است، «حروف خونی حدود دو سانتی‌متر ارتفاع دارد و حاشیه‌های تزئینی گسترده خیره‌کننده هستند – آبی، روشن و تیره، لکه‌های قرمز و صورتی؛ و نقاط برجسته چرخان. در سیاه." مارتین چولوف، روزنامه‌نگار گاردین، آن را به‌عنوان «کتابی نفیس توصیف می‌کند که جای خود را در هر نمایشگاه هنری می‌گیرد.
پس از سقوط صدام
پس از سقوط بغداد به دست نیروهای تحت رهبری ایالات متحده در آوریل ۲۰۰۳، متولیان مسجد، قرآن خون را برای نگهداری در انبار قرار دادند. سقوط صدام مقامات مذهبی و سکولار عراق را با این دوراهی مواجه کرد که با آثار دوران حکومت او چه باید کرد. علی الموسوی، سخنگوی نورالمالکی، نخست‌وزیر، بر این نکته تأکید می‌کند و می‌گوید: «ما نباید هر چیزی را که در زمان این رژیم ساخته شده‌است برداریم. اما مجسمه‌هایی وجود داشت که صرفاً دربارهٔ دیکتاتوری و کنترل عراق بود. برخی صحبت کردند. به دیکتاتورها و نبردها، و باید حذف شوند. معنای قومی و فرقه ای دارند.
دولت اکثریت شیعه عراق پس از صدام نمی‌خواهد شاهد ظهور مجدد نمادهای رژیم قدیم باشد و کمیته ای برای نظارت بر حذف آنها ایجاد کرده‌است. برخی از مخالفان سابق صدام، مانند احمد چلبی، از تخریب تمامی بناهای تاریخی و نمادهای دوران صدام به این دلیل که آنها «یادآوری آشکار پیامدهای توتالیتاریسم و ایده آل سازی فردی است که مظهر شر است» استدلال کرده‌اند. دیگران، مانند موفق الربیعی، استدلال می‌کنند که عراقی‌ها «باید [دوران صدام] را به خاطر بسپارند، آنچه را که بد و خوب است و درس‌هایی بیاموزند.» سخنگوی نخست‌وزیر عراق علی الموسوی پیشنهاد کرده‌است که قرآن خون باید «به عنوان سند وحشیگری صدام» حفظ شود، زیرا او نباید این کار را می‌کرد. این قرآن چیزهای زیادی در مورد او می‌گوید. با این حال، او گفت که هرگز نباید در موزه به نمایش گذاشته شود، زیرا هیچ عراقی دوست ندارد آن را ببیند، اما شاید بتوان آن را در یک موزه خصوصی مانند یادگاری‌های هیتلر یا استالین نگهداری کرد.
بانک تجارت عراق
بانک تجارت عراق (المصرف العراقي للتجارة) یک بانک دولتی عراقی است که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شده‌است.
تاریخچه
بانک تجارت عراق در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۳ به عنوان یک سازمان دولتی مستقل و به منظور تسهیل واردات و صادرات کالاها و خدمات از عراق و به عراق تأسیس شد، هدف از آن خدمت به اقتصاد ملی و بازسازی کشور بعد از پایان برنامه نفت در برابر غذای سازمان ملل متحد و برای پاسخگویی به نیازهای انسانی عراق و بازسازی ساخت و ساز اقتصاد عراق و تعمیر زیرساخت‌ها می‌باشد. در نوامبر سال ۲۰۰۳، بانک کار خود را به عنوان بانک یک دولت مستقل بانک با سرمایه یک میلیون و یک صد هزار دلار آمریکایی شروع کرد و هم‌اکنون بعنوان یکی از بانک‌های پیشرو در خاورمیانه در بخش‌های بازرگانی و سرمایه‌گذاری است.
جوایز
جوایزی که بانک تجارت عراق دریافت کرده‌است:
شعبات
بانک تجارت عراق در حال حاضر ۲۵ شعبه در عراق دارد که در شهرهای زیر می‌باشد:
بخش جوزار
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این بخش ۷،۰۳۷ نفر بوده است.
منابع
https://www.ilna.ir/بخش-فارس-97/754811-تشکیل-دهستان-پراشکفت-بخش-جوزار-در-شهرستان-ممسنی
سوچیترا
دوران ابتدایی زندگی
سوچیترا در چنای، تامیل نادو، هند به عنوان دختر رامادورای و پادماجا به دنیا آمد. او یک خواهر به نام سونیتا دارد. سوچیترا فارغ‌التحصیل کارشناسی از کالج مار ایوانیوس (تریواندروم) است. بعد برای دریافت مدرک مدیریت ارشد کسب و کار (MBA) از انستیتو مدیریت پی اس جی به کویمباتور رفت. او عضوی از گروه موسیقی پی اس جی (PSG) بود.
فیلم نگاری
بازیگری
یونگ سونگ-سوک
یونگ سونگ-سوک (Jung Sung-sook؛ زادهٔ January 26, 1972) جودوکار اهل کره جنوبی بود.
ولفگانگ کروشمر
ولفگانگ کروشمر (Wolfgang Krätschmer؛ زادهٔ January 1, 1942) فیزیک‌دان، و استاد دانشگاه اهل آلمان است.
ولفگانگ کروشمر در برلین در رشته فیزیک تحصیل کرد. پس از دیپلم، به مؤسسه ماکس پلانک برای فیزیک هسته ای در هایدلبرگ رفت و در سال ۱۹۷۱ دکترای خود را به دست آورد.
او به همراه دانشجوی دکتری خود کنستانتینوس فوستیروپولوس و دونالد هافمن از دانشگاه آریزونا روشی برای سنتز فولرن ها تهیه کرد.
عبدالله علایلی
سه‌گانه حسین
علایلی اصرار داشت که اصلاحات باید دارای نمادهای ایده‌آل، معنوی و تاریخی باشد؛ از این رو حسین، به عنوان اندیشه ای انقلابی و آزاده، در پروژه اصلاحی علایلی از جایگاه مهم و مرکزی برخوردار است؛ لذا او سه کتاب دربارهٔ حسین بن علی نگاشته که عبارتند از: وی کتاب اخیر را پس از سه دهه مجدداً با عنوان «از روزهای نبوت» منتشر کرد. تغییر عنوان کتاب با ملاحظه این نکته صورت گرفت که روزهای زندگی حسین چیزی جز اقتباس از روزهای زندگی پیامبر نیست و نیز اشاره به این حدیث که: «حسین از من است و من از حسین هستم.»
ژیویتسا (پوژارواتس)
ژیویتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه برانیچوو واقع شده‌است. ژیویتسا ۷۲۸ نفر جمعیت دارد.
عبدالله علایلی
سمینار بزرگداشت
مجمع گفتگو و توسعه ادیان و فرهنگ‌ها و دانشکده مطالعات اسلامی دانشگاه مقاصد، جلسه ای برای بزرگداشت وی ترتیب داد.
دان دیابلو
دان پپئین اسچیپر (Don Diablo, ؛ زادهٔ )، که بیشتر با نام هنری دان دیابلو (Don Diablo) شناخته می‌شود، دی‌جی، تهیه‌کننده موسیقی، موسیقی‌دان و ترانه‌سرای موسیقی رقص الکترونیک اهل کوفوردن، هلند است. او یکی از پیشگامان سبک فیوچر هاوس بوده و در فهرست ۱۰۰ دی‌جی برتر مجله دی‌جی سال ۲۰۱۹ ردهٔ ششم را کسب کرده‌است. او همچنین از سوی وبگاه ۱۰۰۱ترک‌لیست به‌عنوان تهیه‌کنندهٔ شماره یک سال برگزیده شده‌است. او در سال ۲۰۱۶ موفق شد تا جایگاه نخست هنرمند فیوچر هاوس سال در وبگاه بیت‌پورت را از آن خود کند.
سیده زهرا معصومی
سیده زهرا معصومی یا رکسانا معصومی (زاده ۲۹ خرداد ۱۳۸۳) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال زنان هیئت فوتبال البرز و تیم ملی ایران بازی می‌کند.
استون‌وال تکزاس
استون‌وال تکزاس (به انگلیسی: Stonewall) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گیلسپی، تگزاس واقع شده‌است. استون‌وال تکزاس ۳۹٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۵ نفر جمعیت دارد و ۴۴۷ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
و البته این شهر زادگاه لیندون بی جانسون است.
ویلی لدونووردا
ویلی لدونووردا (Vili Lehdonvirta؛ زادهٔ) جامعه‌شناس اهل فنلاند و از استادان دانشگاه آکسفورد است.
تحصیلات
لدونووردا دارای دکترای جامعه‌شناسی اقتصادی از دانشگاه تورکو (۲۰۰۹) و کارشناسی ارشد از دانشگاه صنعتی هلسینکی (۲۰۰۵) است. پیش از این در دانشکده اقتصاد لندن، دانشگاه توکیو و انستیتوی فناوری اطلاعات هلسینکی کار می‌کرد. او قبل از تحصیلات دانشگاهی، به عنوان برنامه‌نویس بازی فعالیت می‌کرد.
آ۵ (ورزش)
آ۵ یک کلاس در کلاس‌بندی ورزشی افراد قطع عضو مورد استفاده سازمان بین‌المللی ورزش‌های معلولان، برای افراد قطع عضو مادرزاد یا پس از آن است. این کلاس مربوط به افرادی است که هر دو بازویشان کاملاً یا از بالای مفصل آرنج قطع شده است.
یوژف چاک
یوژف چاک (József Csák؛ زادهٔ November 10, 1966) جودوکار اهل مجارستان بود.
هلم کورنر، کالیفرنیا
هلم کورنر (به انگلیسی: Helm Corner) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگز، کالیفرنیا واقع شده‌است. هلم کورنر ۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محافظ (فیلم ۱۹۸۵)
محافظ یک فیلم اکشن هنگ کنگی-آمریکایی محصول ۱۹۸۵ به کارگردانی جیمز گلیکنهاوس با بازی جکی چان، دنی آیلو و روی چیائو است. این دومین تلاش جکی چان برای ورود به بازار فیلم‌های آمریکایی پس از فیلم نزاع بزرگ (۱۹۸۰) بود، فیلمی که در باکس آفیس ناامیدکننده بود. درگیری‌های بین گلیکنهاوس و چان در طول تولید منجر به دو نسخه رسمی از فیلم شد: نسخه اصلی گلیکنهاوس برای تماشاگران آمریکایی و نسخه هنگ‌کنگی که توسط جکی چان ویرایش شد. جکی چان بعدا فیلم داستان پلیس (فیلم ۱۹۸۵) را به عنوان پاسخی به این فیلم کارگردانی کرد.
بورگان دیلر
'''بورگان آ. دیلر''' (به انگلیسی Burgoyne Diller) هنرمند مشهور انتزاعی در قرن ۲۰ بود وی بیشتر آثارش را در سبک انتزاع گرایی هندسی خلق کرد. آثار او یادآور جنبش استیل و پیت موندریان است. انتزاع هندسی اش و سبک غیر هدفمند نیز در مطالعهٔ اش با هانس هوفمن در انجمن هنر دانشجویان نیویورک بسیار تأثیر گذار بود. او عضو بنیانگذار هنرمندان خلاق آمریکایی بود. کار انتزاعی دیلر گاهی اوقات «سازنده گر» نامیده می‌شود. او در ابتدا در کار خود کارهای سفارشی و پروژه ای انجام می‌داد و به عنوان یک هنرمند برای پروژه هنر فدرال نیویورک کار می‌کرد.
سبک آثار
انتزاع‌گرایی هندسی یکی از شاخه‌های هنر انتزاعی در سدهٔ بیستم است که بنای آن بر به‌کارگیری شکل‌های هندسی دوبعدی یا سه‌بعدی و خطوط صریح و قاطع و رنگ‌های ناب و یکدست برای شکل بخشیدن به مقولات و مفاهیمی چون انضباط، تعادل، توازن و ساماندهی و حتی تناسبات هندسی و معادلات ریاضی شکل می‌گیرد.
«بورژوین دیلر، پیشگام مدرنیسم آمریکا، حرفه خود را به تحقیق دربارهٔ انتزاع هندسی در نقاشی‌ها، نقاشی‌ها، کلاغ‌ها و مجسمه‌ها اختصاص داد.»
برای دیلر، انتزاع حوزه ایده‌آل از هماهنگی، ثبات و نظم بود که هر فضایی در آن می‌تواند کنترل و اندازه‌گیری شود. سبک او با اشکال مدرنیسم آغاز شد، از جمله کوبیسم، انتزاع کاندینسکی، سازنده گرایی و دیگر مدل‌های اروپایی او رنگ پالت خود را به رنگ‌های شاداب و سیاه و سفید نئوپلاستیکی ساده کرده و واژگان بصری خود را به مربع و مستطیل کاهش داد. دیلر یک زبان بسیار شخصی را بر اساس سه موضوع اصلی ترکیب کرد. این تم‌ها "یک" "دو" "سه" نامیده می‌شدند.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Burgoyne_Diller https://en.wikipedia.org/wiki/Geometric_abstraction
گانتر پریوس
گانتر پریوس (Günter Preuß؛ زادهٔ November 10, 1936) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دویسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان آلمان بازی کرده‌است.
چارلز الیوت
چارلز الیوت (Charles Eliot; November 1, 1859 – 1859:11:01, March 25, 1897) معمار منظر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام نیول
ویلیام نیول (William Newell; زاده – درگذشته ) بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود.
توکسوکارا کنیس
توکسوکارا کنیس (که به آن کرم گرد سگ نیز می‌گویند) انگل کرمی سگ‌ها و سایر سگ سانان است که در سراسر جهان پراکنده‌است. این نام از کلمه یونانی " toxon، "به معنی کمان یا لرزان، و کلمه لاتین" caro "، به معنای گوشت گرفته شده. این انگل‌ها در روده کوچک میزبان قطعی زندگی می‌کنند. در سگهای بالغ، این عفونت معمولاً بدون علامت است اما ممکن است با اسهال مشخص شود. در مقابل، عفونت گسترده با توکسوکارا کنیس می‌تواند در توله سگها کشنده باشد، باعث اسهال، استفراغ، بزرگ شدن شکم، نفخ شکم و کند شدن سرعت رشد شود.
تعدادی از مهره داران از جمله انسان و برخی از بی مهرگان ممکن است بعنوان میزبان، به آن آلوده شوند. انسان مانند سایر میزبانان، با بلع تخمهای ''تی. کنیس'' جنینی آلوده می‌شود. این بیماری (توکسوکاریازیس) ناشی از ''لاروهای تی. کنیس'' مهاجر منجر به ایجاد دو سندرم می‌شود: میگرن‌های لارو احشایی و میگرن‌های لاروی چشم. با توجه به انتقال عفونت از مادر به توله سگهای او، درمان پیشگیرانه ضد انگلی سگهای تازه متولد شده توصیه می‌شود. چندین داروی انتلمینتیک در برابر کرم‌های بزرگسال مؤثر است، برای مثال پیرانتل، فنبندازول و سلامکتین.
انتقال به انسان‌ها
مصرف تخمها از اشیای آلوده به مدفوع رایج‌ترین روش عفونت برای انسان به ویژه کودکان و بزرگسالان زیر ۲۰ سال است. اگرچه نادر، اما در تماس بودن با خاکی که تخم های عفونی دارد می‌تواند باعث عفونت انسان شود، به ویژه دست زدن به خاک با زخم باز یا بلعیدن تصادفی خاک آلوده، و همچنین خوردن گوشت نیمه پخته یا خام میزبان میانی انگلی مانند گوشت بره یا خرگوش.
انسان ممکن است فقط با نوازش پوست سگ آلوده و به‌طور تصادفی خوردن تخم عفونی که ممکن است بر روی پوست سگ باشد توسط این کرم‌های گرد آلوده شود، وضعیتی که توکسوکاریازیس نام دارد، هنگامی که انسان تخمهای عفونی را مصرف می‌کند، بسته به محل رسوب لارو در بدن، بیماریهایی مانند هپاتومگالی، میوکاردیت، نارسایی تنفسی و مشکلات بینایی ایجاد می‌شوند. در انسان، این انگل معمولاً در پشت چشم رشد می‌کند، که می‌تواند منجر به کوری یا کبد یا ریه‌ها شود. با این حال، مطالعه در سال ۲۰۰۴ نشان داد، از ۱۵ قلاده سگ آلوده، تنها هفت تا تخم را در کرک خود داشتند و بیش از یک تخم بر روی هر سگ پیدا نشد. بعلاوه، فقط ۴٪ از آن تخمها عفونی بودند. با توجه به غلظت کم تخمهای بارور بر روی کرک سگهای آلوده (کمتر از ۰٫۰۰۱۸۶٪ در گرم)، قابل باور است که چنین تخمهایی در تماس با رسوبات مدفوع در محیط به کرک سگ منتقل شده و باعث شود کرک‌های سگ به عنوان وسیله حمل و نقل غیرفعال میزبان باشند.. با این حال، اگرچه خطر آلوده شدن با نوازش سگ بسیار محدود است، اما یک توله سگ آلوده می‌تواند بیش از ۱۰۰۰۰۰ تخمک کرم گرد در هر گرم مدفوع تولید کند.
جلوگیری
روش‌های مختلفی برای جلوگیری از عفونت تی کنیس در سگ و انسان وجود دارد. کرم زدایی منظم توسط دامپزشک برای جلوگیری از عفونت مجدد سگ اهمیت دارد، به خصوص اگر سگ اغلب در فضای باز باشد. برداشتن مدفوع سگ از حیاط با استفاده از کیسه‌های یکبار مصرف مهر و موم شده به کنترل شیوع تی کنیس کمک می‌کند. روشهای خوب برای جلوگیری از عفونتهای انسانی عبارتند از: شستن دستها قبل از خوردن غذا و پس از دفع مدفوع حیوانات، آموزش کودکان به نخوردن خاک و پختن گوشت در دمای مناسب برای از بین بردن تخمکهای بالقوه عفونی.
هیدریل، کالیفرنیا
هیدریل (به انگلیسی: Hydril) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگز، کالیفرنیا واقع شده‌است. هیدریل ۳۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژیوینیتسه (پریبوی)
ژیوینیتسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پریبوی واقع شده‌است. ژیوینیتسه ۱۱۸ نفر جمعیت دارد.
اسکریبونیا (همسر آگوستوس)
اسکریبونیا (Scribonia; ca. 70 BC – AD 16 (aged ca. 86)) دومین همسر آگوستوس امپراتور روم باستان بود. او مادر تنها فرزند خونی او جولیای بزرگ بود.
دنیل ری هال
دنیل ری هال (Daniel Ray Hull; April 29, 1890 – December 15, 1964) معمار منظر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سان سیتی وست، آریزونا
سان سیتی وست (به انگلیسی: Sun City West) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مریکوپا، آریزونا واقع شده‌است. سان سیتی وست ۲۸٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴٬۵۳۵ نفر جمعیت دارد و ۳۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولفگانگ پوکرت
ولفگانگ پوکرت (Wolfgang Peukert؛ زادهٔ June 9, 1958) مهندس، و استاد دانشگاه اهل آلمان است.