cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نووینکا (استان آمور)
نووینکا (به لاتین: Novinka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است. نووینکا ۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
انتخابات ریاست‌جمهوری روسیه ۲۰۱۸
انتخابات ریاست‌جمهوری روسیه در ۱۸ مارس ۲۰۱۸ برگزار شد. ولادیمیر پوتین توانست با کسب حدوداً ۷۷٪ از آرای عمومی با فاصلهٔ زیادی از رقبای خود در انتخابات پیروز شود؛ لذا دور دوم برگزار نشد. انتخابات بعدی در سال 2024 برگذار خواهد شد.
ولادیمیر پوتین در ۶ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام کرده بود قصد دارد بار دیگر در انتخابات شرکت کند تا برای بار چهارم به ریاست‌جمهوری برگزیده شود. بر اساس نظرسنجی‌ها وی بیشترین شانس انتخاب شدن را در اختیار داشت. رتبهٔ وی در همهٔ نظرسنجی‌ها بیش از ۴۰٪ و گاهی حتی بسیار بیشتر از این رقم بود.
نامزدهای دیگر نظیر پاول گرودینین از حزب کمونیست و ولادیمیر ژیرینفسکی از حزب لیبرال دموکراتیک بودند. الکسی ناوالنی به خاطر محکومیت قبلی از نامزدی در انتخابات منع شد.
پیش‌زمینه
رئیس‌جمهور روسیه از طریق یک انتخابات مستقیم برای یک دورهٔ شش ساله انتخاب می‌شود. این دوره پیش از این چهار سال بود تا اینکه در سال ۲۰۰۸ در زمان ریاست‌جمهوری دیمیتری مدودف به شش سال افزایش یافت. بنابر مادهٔ ۸۱ قانون اساسی فدراسیون روسیه، نامزد ریاست‌جمهوری باید دستکم ۳۵ سال داشته باشد و در طول ۱۰ سال گذشته به‌طور ثابت ساکن این کشور بوده باشد. رئیس‌جمهور نمی‌تواند بیش از دو دوره پشت سر هم به این مقام انتخاب شود. احزابی که در دومای دولتی حضور دارند می‌توانند یک نامزد معرفی کنند در حالی که احزاب خارج از پارلمان باید برای حضور در انتخابات حداقل ۱۰۵٬۰۰۰ امضا برای نامزد خود جمع‌آوری کنند. نامزدهای مستقل باید دستکم ۳۱۵٬۰۰۰ امضا جمع کنند به این شکل که نباید از این میزان، ۷٬۵۰۰ امضا مربوط به یکی از واحدهای فدرال روسیه باشد. همچنین این نامزدها باید تشکلی شامل ۵۰۰ عضو نیز ایجاد کنند. روند نامزدی در طول تعطیلات زمستانی روسیه آغاز شد و در روز ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸ به پایان رسید. این روز آخرین مهلت برای ارسال امضاهای جمع‌آوری‌شده بود.
تغییر تاریخ
دو سناتور به نام‌های آندری کِلیشاس و آناتولی شیروکوف در ۳ مارس ۲۰۱۷ پیش‌نویس متممی به قانون انتخابات را ارائه کردند. یکی از مواد این متمم ناظر بر این بود که روز انتخابات از دومین یکشنبهٔ مارس به سومین یکشنبهٔ این ماه منتقل شود یعنی در این دوره از ۱۱ مارس به ۱۸ مارس ۲۰۱۸ انتقال یابد. بنابر مادهٔ ۵، بند ۷ از قانون فدرال روسیه به شمارهٔ 19-FZ «اگر یکشنبه‌ای که قرار است انتخابات ریاست‌جمهوری در آن برگزار شود منطبق با روزی شود که پیش از یک روز تعطیل عمومی است، یا اینکه آن یکشنبه در هفته‌ای واقع شود که یک تعطیلی عمومی در آن قرار دارد یا اینکه این یکشنبه یک روز کاری اعلام شده باشد، انتخابات به یکشنبهٔ بعدی موکول می‌شود.» دومین هفتهٔ مارس ۲۰۱۸ شامل روز بین‌المللی زنان (۸ مارس) است که در روسیه یک تعطیلی عمومی است. این طرح بدون معطلی در مه ۲۰۱۷ در مجلس دومای دولتی و شورای فدراسیون روسیه به تصویب رسید و در ۱ ژوئن به امضای ولادیمیر پوتین رسید. در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷، مجلس علیای مجلس فدرال، رسماً اعلام کرد ۱۸ مارس، روز انتخابات ریاست‌جمهوری خواهد بود و بدین ترتیب روند ثبت‌نام و تبلیغات نامزدها به‌طور رسمی آغاز شد. ۱۸ مارس از جنبهٔ دیگری نیز اهمیت دارد چون این روز چهارمین سالگرد الحاق کریمه به فدراسیون روسیه است.
دسترسی آزاد
احزاب سیاسی که در دومای دولتی یا دیگر دستگاه‌های مقننه نماینده دارند می‌توانند یک نفر را بدون جمع‌آوری امضا به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری معرفی کنند به این شرط که توانسته باشند در قوه مقننه دستکم نمایندگی یک سوم از واحدهای فدرال روسیه را کسب کرده باشند. در انتخابات ۲۰۱۸ این احزاب می‌توانستند نامزد خود را بدون جمع‌آوری امضا معرفی کنند: حزب سکوی مدنی، حزب کمونیست فدراسیون روسیه، حزب لیبرال دموکراتیک روسیه، حزب روسیهٔ عادل، حزب رودینا و حزب روسیه واحد.
در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷، الکسی ژوراولیوف رهبر حزب رودینا اعلام کرد حزب متبوعش فقط از ولادیمیر پوتین حمایت خواهد کرد. رفعت شیخ‌الدینف رهبر حزب سکوی مدنی نیز در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام کرد که حزبش از پوتین حمایت می‌کند. سرگی میرونوف رهبر حزب روسیهٔ عادل در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۷ حزبش نمی‌خواهد هیچ نامزدی برای انتخابات ریاست‌جمهوری معرفی کند کمی بعد میخائیل یملیانوف که از اعضای برجستهٔ این حزب است اعلام کرد که این حزب از نامزدی پوتین دفاع خواهد کرد.
نامزدی چالشی
افرادی که به احزابی تعلق دارند که هیچ کرسی‌ای در دومای دولتی ندارند باید ۱۰۵٬۰۰۰ امضا جمع کنند تا بتوانند نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری بشوند در حالی که مستقل‌ها باید ۳۱۵٬۰۰۰ امضا جمع کنند و یک گروه متشکل از دستکم ۵۰۰ نفر کنشگر سیاسی سازماندهی نمایند. چندین تحلیل‌گر سیاسی نظیر ایرینا خاکامادا که سابقهٔ نامزدی ریاست‌جمهوری دارد در خصوص سخت بودن جمع‌آوری این تعداد امضا بدون حمایت احزاب سیاسی صحبت‌هایی کرد که در نهایت باعث شد بسیاری از افرادی که می‌خواستند به صورت مستقل نامزد انتخابات شوند از تصمیم خود صرف نظر کنند. این در حالی بود که الا پامفیلووا رئیس کمیسیون انتخابات گفته بود که شرایط نامزدی چالشی نسبت به قبل بسیار آسانتر شده چون که پیش از این افراد باید دستکم ۱ میلیون امضا جمع می‌کردند. وی پیش‌بینی کرده بود با این توصیفات، شمار نامزدها بسیار بیشتر از سال ۲۰۰۰ میلادی شود که ۱۱ نفر نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شده بودند اما پیش‌بینی او تحقق پیدا نکرد.
حزب رشد
حزب رشد در ژوئیه ۲۰۱۷ اعلام کرد یک انتخابات مقدماتی درون‌حزبی برای تعیین نامزد ریاست‌جمهوری برگزار خواهد کرد. در این انتخابات چهار نامزد شرکت کردند: اوکسانا دمیتریوا، دمیتری پوتاپنکو، دمیتری مارینیچف و الکساندر هوروجی. رأی‌گیری از اوت تا نوامبر ۲۰۱۷ به صورت اینترنتی انجام شد.
دبیر مطبوعاتی این حزب در ۱۰ اوت ۲۰۱۷ به رسانه‌ها گفت نتیجهٔ این انتخابات در کنگرهٔ بعدیِ حزب مورد بررسی قرار خواهد گرفت اما برندهٔ آن الزاماً نمایندهٔ حزب در این انتخابات نخواهد بود.
حزب رشد در ۲۶ نوامبر همان سال اعلام کرد که بوریس تیتوف نامزد این حزب برای انتخابات ریاست‌جمهوری است. این در حالی بود که وی اصلاً در انتخابات مقدماتی حضور نداشت. توجیهی که از سوی یکی از مقامات این حزب اعلام شد این بود که هیچ‌یک از نامزدهای چهارگانه نتوانسته بودند حمایت کافی را از سوی رأی‌دهندگان به دست آورند.
جبهه چپ
جبههٔ چپ به رهبری سرگی اودالتسوف در ۲ نوامبر ۲۰۱۷ رأی‌گیری آنلاین برای تعیین نامزدی واحد برای جناح چپ را آغاز کرد. این انتخابات مقدماتی در دو مرحله انجام شد، مرحلهٔ اول از ۲ تا ۲۳ نوامبر و مرحلهٔ دوم از ۲۴ تا ۳۰ نوامبر.
مرحلهٔ اول شامل ۷۷ نامزد بود که بسیاری از آنها از چهره‌های احزاب و سازمان‌های سیاسی چپ‌گرا در روسیه بودند. افرادی نظیر پاول گرودینین، یوری بولدیرف، گنادی زوگانوف، سرگی میرونوف (که بعداً حامی پوتین در انتخابات شد)، سرگی گلازیف، زاخار پریلپین، ویکتور آنپیلوف، والری زورکین، ژورس آلفروف، سرگی بابورین (که بعدها نامزد حزب اتحاد مردم روسیه شد)، ناتالیا لیسیتسینا (که بعداً نامزد جبهه کارگران متحد روسیه شد)، ماکسیم سورایکین (که بعداً نامزد حزب کمونیست‌های روسیه شد) و غیره.
از میان این افراد، بولدیرف و گرودینین توانستند به دور بعد بروند. در دور دوم، گرودینین با کسب ۴٬۰۸۶ رأی (۵۸٫۴٪) به عنوان نامزد جبههٔ چپ برگزیده شود.
گرودینین در پایان دسامبر ۲۰۱۷ رسماً به عنوان نامزد حزب کمونیست معرفی شد.
نیروی سوم
بلوک نیروی سوم یک انتخابات مقدماتی میان نامزدهای ۱۰ حزب غیرپارلمانی برگزار کرد تا یکی را به عنوان نامزد معرفی کند. سازمان‌دهندگان اعلام کرده بودند که در نهایت نام چهار نامزد که بتوانند دیدگاه‌های متفاوت را نمایندگی کنند برای انتخابات اعلام می‌کند.
معرفی رسمی این نامزدها در روز ۳۰ اکتبر ۲۰۱۷ انجام شد. این نامزدها عبارت بودند از: آندری بوگدانف، آندری گتمانف، اُلگا اُنیشچنکو، اِستانیسلاو پولیشچاک، سراج‌الدین رمضانف، ایلدار رضیاپف، ویاچسلاو اسمیرنف، ایرینا وُلینتس و الکسی زُلُتوخین.
اما در نهایت این بلوک نتوانست نام یک برنده را اعلام کند و در نهایت همهٔ این نامزدها به جز الگا اُنیشچنکو اعلام کردند که در انتخابات شرکت خواهند کرد. با این حال کمی بعد همهٔ آنها از شرکت در انتخابات انصراف دادند.
نتایج
کمیسیون انتخابات روسیه تا ساعت ۱۰:۳۰ به وقت مسکو میزان مشارکت در انتخابات را ۶۷٫۴۷٪ اعلام کرد.
واکنش‌ها
چین نخستین کشوری بود که این نتایج را به پوتین تبریک گفت و وعدهٔ افزایش روابط به «سطح بالاتر» با روسیه را داد. دیگر کشورهایی که این نتایج را تبریک گفتند عبارتند از: جمهوری آذربایجان، ارمنستان، ازبکستان، اسرائیل، ایران، بلاروس، بلغارستان، بولیوی، تاجیکستان، ترکمنستان، ترکیه، جمهوری چک، ژاپن، سوریه، عربستان سعودی، قزاقستان، کوبا، گواتمالا، مجارستان، مصر، مولداوی، ونزوئلا و هند.
دولت‌های غربی در واکنش به نتایج انتخابات غالباً سکوت کردند چون در آن زمان روابط آنها با روسیه تحت تأثیر مسمومیت و مرگ سرگئی و یولیا اسکریپال و اتهام دخالت روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ ایالات متحده و همچنین برخی مسائل دیگر قرار داشت. اتحادیه اروپا گفت که تخلفات و کمبودهای این انتخابات، استانداردهای بین‌المللی را به سخره گرفت. این در حالی بود که هوگان گیدلی، سخنگوی کاخ سفید گفت هیچ برنامه‌ای برای برقراری تماس تلفنی بین دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین به منظور تبریک انتخاب مجدد وی وجود ندارد.
شهرستان یوئشی (سیچوآن)
شهرستان یوئشی یک شهرستان در چین است که در لیانگشان یای واقع شده‌است.
نورمنتون، یورک‌شر غربی
نورمنتون، یورک‌شر غربی (به انگلیسی: Normanton, West Yorkshire) یک شهرک در بریتانیا است که در یورکشر غربی واقع شده‌است.
خصوصیات
نورمنتون ۲۰٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد.
تریا
تریا (به ایتالیایی: Treia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماچه‌راتا واقع شده‌است. تریا ۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۴۰۴ نفر جمعیت دارد و ۳۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کژدمان
کژدمان، یا کژدم‌های اسکورپیونیده (نام علمی: Scorpionidae) که عقرب‌های حفره یا عقرب‌های پا کم‌رنگ نیز نامیده می‌شوند، خانواده بزرگی از کژدم‌ها متعلق به بالاخانواده Scorpionoidea هستند. این خانواده توسط پی‌یر آندره لاتریه، ۱۸۰۲ توصیف شد.
فهرست سرده‌ها و گونه‌های منتخب
بر اساس طبقه‌بندی‌های The Scorpion Files و Prendini & Francke:
لوک سبها
لوک سابا یا لوک سابها به معنی خانه مردم (लोक सभा) در هند مجلس سفلا برای پارلمان این کشور است. مجلس اعلای آن راجیه سبها است.
دو پارلمان هند
هندوستان دارای دو پارلمان است. لوک‌سابا (مجلس عوام) ۵۴۵ نماینده دارد، که ۵۳۰ نفر با رای مستقیم شهروندان و ۱۳ نفر از ۷ فرمانداری کل انتخاب و به مجلس عوام راه پیدا می‌کنند. ۲ نفر را نیز رئیس‌جمهور از میان بریتانیایی‌های هندی‌تبار برمی‌گزیند. معرفی و رسمیت نخست‌وزیر از طریق حزب حاکم یا ائتلاف احزاب در مجلس عوام (لوک‌سابا) صورت می‌پذیرد.
نمایندگان راجیاسابا (سنا) ۲۵۰ نفرند که ۱۲ تن از آنها را رئیس‌جمهور برمی‌گزیند و بقیه را نمایندگان مجالس ایالتی انتخاب می‌کنند. ریاست مجلس به‌طور معمول با معاون رئیس‌جمهور است.
مکثر
مکثر (به عربی: مکثر) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان سلیانه واقع شده‌است. مکثر ۱۳٬۵۷۶ نفر جمعیت دارد.
حفره غشایی
حفرهٔ غشایی (Caveolae) گوده یا فرورفتگی کوچک در غشای یاخته است که در نتیجهٔ بیگانه‌خواری تشکیل می‌شود و سپس بسته می‌شود. غشای سلولی یاخته‌های درون‌پوش (اندوتلیال) حاوی بخش بزرگی از یک ساختار با نام حفره غشایی است. حفره‌های غشایی، «چربی‌های شناور» هستند و به عنوان یکی از دروازه‌بانان سلول‌ها عمل می‌کنند.
گسن
گسن دهستانی در استان آستوریاس اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱٬۰۰۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۱٫۷۲ کیلومتر مربع است.
پیترو لورنزینی
پیترو لورنزینی (Pietro Lorenzini؛ زادهٔ March 17, 1989) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارما اشاره کرد.
وزیر صنعت، معدن و تجارت
وزیر صنعت، معدن و تجارت (به‌اختصار: وزیر صمت) وزیر وزارت‌خانهٔ صنعت، معدن و تجارت و از اعضای هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران است.
پیترو لورنزینی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Italy U-16 بازی کرده‌است.
برایان توماس ماهون
برایان توماس ماهون (Bryan Mahon; April 2, 1862 – 1862:4:2, September 29, 1930) فرد نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
میخایلوفکا (شهرستان بلاگووشچنسکی، استان آمور)
میخایلوفکا (به لاتین: Mikhaylovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
نصف‌النهار ۲ درجه غربی
نصف‌النهار ۲ درجه غربی ۲مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 0ساعت و 8دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
کوین مالکوی
کوین مالکوی (Kévin Malcuit؛ زادهٔ July 31, 1991) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه ناپولی بازی می‌کند.
نصف‌النهار ۲ درجه غربی
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
کوین مالکوی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به موناکو، سن-اتین، لیل و ناپولی اشاره کرد.
نورت اسپیرفیش، داکوتای جنوبی
نورت اسپیرفیش شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۲۲۱ نفر بوده‌است.
خوراک اصلی
خوراک اصلی یا وعده غذای اصلی، به غذای عمده‌ای گفته می‌شود که در یک وعده غذایی با چند نوع ماده غذایی، به عنوان خوراکی عمده و اصلی سرو می‌شود. در آمریکا و کانادا ممکن است به آن entrée ("ورودی") گفته شود. غذای اصلی معمولاً سنگین‌ترین، محبوب‌ترین و پیچیده‌ترین بخش یا از نظر حجمی، بزرگترین بخش در یک منوی غذایی است. مواد تشکیل دهنده غذای اصلی معمولاً گوشت، ماهی یا دیگر منبع پروتئین است. پیش از غذای اصلی، عمدتاً پیش خوراک، سوپ یا سالاد و به دنبال آن یک دسر سرو می‌شود. برای همین است که گاهی از غذای اصلی با عنوان "وعده گوشت" یاد می‌شود.
در ضیافت رسمی، خوراک اصلی می‌تواند اوج کار آشپزی و پذیرای باشد. غذاهای پس از خوراک اصلی باید کام و معده را آرام سازند.
نووپتروفکا (شهرستان بلاگووشچنسکی، استان آمور)
نووپتروفکا (Новопетро́вка) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
نورث هایکهم
نورث هایکهم (به انگلیسی: North Hykeham) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
نورث هایکهم ۱۱٬۵۳۹ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر Denzlingen خواهرخواندهٔ نورث هایکهم هست.
گروه صنعتی هواپیمایی هاربین
گروه صنعتی هواپیمایی هاربین (Harbin Aircraft Industry Group) بک کمپانی ساخت هواگردهایی با نام هاربین است، این کمپانی در کشور چین مستقر است.
شهرستان یون (یون‌نان)
شهرستان یون یک شهرستان در چین است که در لینکانگ واقع شده‌است. شهرستان یون ۳۹۸٬۰۶۴ نفر جمعیت دارد.
ملاک خجلت
ملاک خِجلت ابزاری است که برخی از محققین کتاب مقدس از آن استفاده می‌کنند تا در مورد اینکه احتمال اینکه رفتار و گفته‌های خاصی که به عیسی در عهد جدید نسبت داده شده به عیسی بازگشته یا اینکه توسط کلیسا ابداع شده‌اند تصمیم‌گیری کنند. این ابزار بر پایهٔ این فرض بنا شده که محتمل نیست که کلیسای ابتدایی مطالبی که باعث خجلت‌اش می‌شده یا به استدلال‌های رقیبانش کمک می‌کرده را ابداع کند. بلکه محتمل‌تر است که این‌گونه مطالب از عیسی صادر شده توسط کلیسا تدریجاً حذف یا نرم بشوند.
اکیاشا
اکیاشا (به لاتین: Ekiasha) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سرکند واقع شده‌است.
ایستوچ (متروی استانبول)
ایستوچ (İstanbul Toptancılar Çarşısı) یکی از ایستگاه‌های خط ام۳ متروی استانبول است.
ایکیتلی سانایی (متروی استانبول)
ایکیتلی سانایی (İkitelli Sanayi) یکی از ایستگاه‌های خط ام۳ و و ام۹ متروی استانبول است.
این ایستگاه که در منطقه باشاک‌شهر قرار دارد در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده‌است.
نصف‌النهار ۳ درجه غربی
نصف‌النهار ۳ درجه غربی ۳مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 0ساعت و 12دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
ابو ردیس
ابو ردیس (به عربی: أبو ردیس) در مصر است که در استان سینای جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات
ابو ردیس ۲٬۴۰۰ کیلومترمربع مساحت دارد.
نووترویتسکویه (شهرستان بلاگووشچنسکی، استان آمور)
نووترویتسکویه (به لاتین: Novotroitskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
برونی، لمباردی
برونی (به ایتالیایی: Broni) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است. برونی ۲۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۲۷۹ نفر جمعیت دارد و ۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر فرارا خواهرخواندهٔ برونی، لمباردی هست.
نصف‌النهار ۴ درجه غربی
نصف‌النهار ۴ درجه غربی ۴مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 0ساعت و 16دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
گرادو، آستوریاس
گرادو دهستانی در استان آستوریاس اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱٬۵۱۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۲۱٫۶۳ کیلومتر مربع است.
سیدی بورویس
سیدی بورویس (به عربی: سیدی بورویس) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان سلیانه واقع شده‌است. سیدی بورویس ۳٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
پوربک‌دندان
پوربک‌دندان نام یک سرده از راسته مورگان‌دندان‌سانان است.
مدار رأس‌السرطان
مدار رأس‌السرطان یا به فارسی سره، پرگارهٔ خرچنگ ، یکی از پنج (مدار) مهم جغرافیایی است که در نقشه‌های زمین مشخص می‌شود و شمالی‌ترین عرض جغرافیایی زمین به حساب می‌آید که هر ساله یک روز خورشید در این مدار به صورت عمود می‌تابد که به آن انقلاب تابستانی می‌گویند.
این مدار که معنی نام آن «سر خرچنگ» است مدار عرض جغرافیایی ۲۳ درجه و حدود ۲۷ دقیقه شمالی کره زمین است. آفتاب در روز اول تابستان (روز اول تیر ماه) در نیم کرهٔ شمالی به نقاط واقع در روی این مدار، عمودی می‌تابد. در انقلاب تابستانی (در ۳۱ خرداد یا اول تیر ماه هرسال) در مناطقی که در این ناحیه از زمین قرار دارند هنگام ظهر خورشید در سرسو یعنی دقیقاً در بالای سر قرار می‌گیرد. در مناطق بالاتر از این مدار خورشید همیشه در جنوب نقطه سرسو قرار دارد. سرطان (خرچنگ) نام صورت فلکی شمالی‌ای است که خورشید در حدود ۲۰۰۰ سال پیش در آن قرار می‌گرفته‌است. امروزه به دلیل حرکت تقدیمی زمین صورت فلکی گاو در این مکان قرار دارد.
این مدار، در سال ۲۰۰۰ موازی با عرض جغرافیایی "۲۱٬۵ '۲۶ °۲۳ شمال استوا بوده و طی نوساناتی تا سال ۲۰۱۰ به فاصلهٔ "۱۶٬۸ '۲۶ °۲۳ و تا سال ۲۰۲۰ به عرض مداری "۱۲٬۱ '۲۶ °۲۳ رانده می‌شود. در دهه‌های اخیر این مدار سالانه "۰٬۴۷ (۰٬۴۷ ثانیه قوسی) یعنی حدود ۱۵ متر به استوا عقب می‌کشد. برای اطلاعات بیشتر از نوسانات مداری آن مدار جغرافیایی را بنگرید.
محدوده جنوب آن تا خط استوا منطقه گرمسیری شمالی، و محدوده شمال آن تا مدار قطب شمال، منطقه معتدل شمالی نامیده می‌شود.
جغرافی
سرزمین‌های مهمی که راس‌السرطان از آن می‌گذرد:
ماکوتو سایتو
ماکوتو سایتو (Makoto Saito؛ زادهٔ February 18, 1951) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
مدار رأس‌السرطان
جغرافی
! سرزمین !یادداشت
مینی‌دیسک‌ها (هک‌شده)
مینی دیسک‌ها [هک شده] آلبوم گردآوری شده از نسخه‌های آزمایشی، خروجی‌ها و سایر مواد ضبط شده توسط ریدیوهد، گروه آلترنیتیو راک انگلیسی است. این آلبوم ضبط شده از مینی دیسک‌ها متعلق به خوانندهٔ گروه، تام یورک است که هرگز تصمیمی برای انتشار آنها گرفته بود؛ پس از آنکه این آلبوم در ماه ژوئن سال ۲۰۱۹ به صورت اینترنتی هک شد و لو رفت، ریدیوهد آلبوم را از طریق سایت اشتراک گذاری موزیک بندکمپ منتشر کرد و تمام درآمد حاصل از آن را به یک گروه دوست دار محیط زیست به نام Extinction Rebellion اهدا کرد.
محتوا
مینی دیسک‌های هک شده شامل بیش از ۱۶ ساعت دمو (نسخه آزمایشی)، تمرین، خروجی و اجرای زنده است که ریدیوهد در آلبوم سوم خود، اوکی کامپیوتر، بر روی آن کار می‌کرد. این آلبوم شامل آهنگ‌های منتشر نشده، نسخه‌های اولیه آهنگ‌های اوکی کامپیوتر (مانند نسخه پیشرفته " پارانوید اندروید ") و نسخه‌های ترانه‌های " آساسنور "، " انتظار عجیب و غریب "، " لخت "، "آخرین گلها"، " موسیقی متن فیلم "و" زندگی در گلخانه " می‌باشد.
انتشار
مینی دیسک‌ها متعلق به تام یورک خواننده ردیوهد است و توسط او ضبط شده‌اند. اعضای ریدیوهد هیچوقت برای انتشار این آلبوم تصمیمی نگرفته بودند، هر چند برخی از قطعات درون آن، قبلاً در اوکی کامپیوتر اوکی نات اوکی ۱۹۹۷ ۲۰۱۷ منتشر شده بودند. احتمال داده میشودهنگامی که قطعات آرشیو شده برای پخش مجدد آماده می‌شدند، هک شدند.
در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۹، یک هکر آلبوم را در اینترنت منتشر و لو داد و ادعا کرد که آنها را برای لو ندادن قطعات پخش نشده از بیتلز معامله کرده‌است. بر اساس گزارش‌های متضاد، دزدان خواستار ۱۵۰٬۰۰۰ دلار از ریدیوهد برای منتشر نکردن قطعات شده بودند؛ با این حال، این رقم توسط هکر پیشنهاد داده شده بود و امیدوار بود که این مبلغ پرداخت شود. هکر پس از انتشار اخبار دربارهٔ لو رفتن آلبوم، آن را در سایت ردیت منتشر کرد. هواداران یک سند گوگل برای فهرست آهنگ‌ها ایجاد کرده‌اند.
در ۱۱ ژوئن ریدیوهد آلبوم لو رفته را به مدت ۱۸ روز برای پخش یا خرید در سایت توزیع موسیقی بندکمپ قرار داد و درآمد حاصل از آن را به گروه حامیان محیط زیست به نامExtinction Swat اهدا کرد. گیتاریست گروه، جانی گرینوود نوشت که " این مجموعه بسیار جالب است، و البته بسیار بسیار طولانی "
بازخوردها
گاردین نوشت که مینی دیسک‌ها "یک ضبط بی حد و مرز فوق العاده از یک گروه است که مسیر اصلی را از طریق رد کردن آن بازتولید می‌کند … کارهای این گروه در دهه ۱۹۹۰ که توسط بسیاری به عنوان بزرگترین و بهترین آلبوم در نظر گرفته می‌شد، نشان می‌دهد که چقدر این گروه در مسیر خود استوار بوده و به دور از عجله و بی پروا آلبوم اوکی کامپیوتر را به یک بریت پاپ فوق العاده تبدیل کرده‌اند که آن مغز مردم را احاطه کرده‌است. "بن بومان توماس در مقاله ای دیگر از گاردین نوشت که "این یک جام مقدس است - یا حتی شاید ارگ میثاق - برای حامیان سرسخت ردیوهد، و حتی برای کسانی که کمتر طرفدار این گروه هستند هم لیاقت دارد."
پیچفورک نوشت که این مجموعه "تجربهٔ خوبی برای گوش دادن نیست" و حس خوبی ایجاد نمی‌کند و "تنها برای طرفداران ریدیوهد" عالی است. با این حال، آنها "ذره ای از درخشندگی (و عجیب و غریب بودن خود)" را به رخ کشیدند، از جمله آهنگ‌های آکوستیک یورک، "پارانوید اندریود" و یک نسخه جایگزین "آسانسور" که "می‌تواند بالاتر از نمودار" باشد. نیو استیتسمن نوشت که «شروع، جهش و پیمایش» از طریق آهنگ‌های طولانی «باعث تجربه و حس شگفت‌آوری در درون آدمی می‌شود، شبیه به سرگردانی در یک کاخ است، با ریدیوهد ناخودآگاه گاهی با چهره‌های آشنا روبه‌رو می‌شوید.»
لیست آهنگ‌ها
هر مینی دیسک به عنوان یک تک آهنگ حدود یک ساعته در نظر گرفته شده‌است. محتوای آنها فقط شامل آهنگ‌های فردی نیست. طرفداران یک سند گوگل برای شناسایی آهنگ‌ها و مدت زمان آنها جمع‌آوری کردند.
پیترو مارینو
پیترو مارینو (Pietro Marino؛ زادهٔ November 21, 1986) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال کوزنتسا کالچو، و باشگاه فوتبال والتا اشاره کرد.
محمودبی (متروی استانبول)
محمودبی (Mahmutbey) یکی از ایستگاه‌های خط ام۳ و ام۷ متروی استانبول است.
این ایستگاه که در منطقه باغچیلار قرار دارد در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده‌است.
نصف‌النهار ۵ درجه غربی
نصف‌النهار ۵ درجه غربی پنجمین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۰ساعت و ۲۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
هربرت لومزدن
هربرت لومزدن (Herbert Lumsden؛ ۸ آوریل ۱۸۹۷ – ۶ ژانویه ۱۹۴۵) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
تخت پاپوس
تخت پاپوس (Papoose board) که بعضاً در ایران به آن تخت نگهدارنده کودک می‌گویند، یک تختهٔ تثبیت‌کننده و نگهدارنده پزشکی است که اجازهٔ تکان خوردن و تحرک به بیمار در حین انجام برخی درمان‌ها را نمی‌دهد و از بروز آسیب به بیماران پیشگیری می‌کند. واژه «پاپوس» (Papoos) اشاره به برند تولیدکنندهٔ این تخت‌های پزشکی دارد.
از این تخت بیشتر در دندان‌پزشکی، خونگیری سیاهرگی و برخی روندهای دیگر درمانی استفاده می‌شود. گاهی نیز در موقعیت‌های اورژانس که امکان آرامبخشی کامل وجود ندارد، از آن برای بی‌حرکت کردن بیمار استفاده می‌شود. از این تخت پزشکی برای بی‌حرکت کردن موقت و بی‌خطر بیماران استفاده می‌شود که روشی مطمئن‌تر از گرفتن دست و پای بیمار و نگه داشتن وی با دست است. این تخت بیشتر در کودکان و افراد دچار ناتوانی ذهنی کاربرد دارد.
تخت پاپوس یک تخت کوسن‌دار است که بندهای پارچه‌چسبی دارد که هنگام انجام عمل‌های پزشکی، حرکت بیمار را محدود کرده و او را محکم در یک‌جا نگه می‌دارد. گاهی از مواد تسکین‌بخش خوراکی، وریدی یا گازی مثل نیتروز اکسید برای آرام کردنِ بیماران پیش از قرار دادن آنها در تخت پاپوس استفاده می‌شود. استفاده از تخت پاپوس بر داروهای آرام‌بخش پزشکی ارجح است که ممکن است با عوارض جانبی خطرناک و حتی مرگ همراه باشد. در نتیجه برخی والدین ترجیح می‌دهند به‌جای مواد آرام‌بخش، از بند و لگام، مدیریت رفتار و اضطراب، کنترل بهتر درد و ضد اضطراب‌های کم‌خطر چون نیتروز اکسید استفاده شود. پیش از استفاده از تخت پاپوس، گرفتن رضایت‌نامه از بیمار یا والدین کودک لازم است. اگر رضایت کودک لازم باشد، در بیشتر مواقع استفاده از تخت پاپوس امکان‌پذیر نخواهد بود، چرا که کودکان تن به آن نخواهند داد. در برخی کشورها مثل بریتانیا، استفاده از تخت پاپوس ممنوع است و آنرا یک نقض اخلاقی جدی می‌دانند.
آکادمی دندان‌پزشکی کودکان آمریکا استفاده کامل یا نسبی از تخت نگهدارندهٔ کودک را در مواردی که برای محافظت بیمار، پزشک، کارکنان یا والدین ضروری است، تأیید کرده‌است. در سال ۲۰۰۴ میلادی، بیش از ۸۵ درصد از دانشکده‌های دندان‌پزشکی استفاده از تخت پاپوس را به عنوان یک روش قابل قبول مدیریت رفتار، به دانشجویان‌شان یاد می‌دهند.
تخت پاپوس در اصل یک وسیلهٔ چوبی و چرمی بود که بسیاری از قبایل سرخپوستان، از آن برای قنداق کردن نوزادان و شیرخواران استفاده می‌کردند. این وسیله با نام «تخت گهواره» (Cradleboard) هنوز در بسیاری از جاها استفاده می‌شود.
ابود
ابود (به لاتین: Aboudé) در ساحل عاج است که در agnéby واقع شده‌است.
شهرستان یوتیان (هبئی)
شهرستان یوتیان یک شهرستان در چین است که در تانگشان واقع شده‌است. شهرستان یوتیان ۱٬۱۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیراج چوپرا
نیراج چوپرا (Neeraj Chopra؛ زادهٔ December 24, 1997) پرتاب‌گر نیزه اهل هند است.
نصف‌النهار ۶ درجه غربی
نصف‌النهار ۶ درجه غربی ۶مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۲۴ دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
آدریانا سی. مور
آدرین مور (Adrienne C. Moore؛ زادهٔ August 14, 1980) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
نورث پترتون
نورث پترتون (به انگلیسی: North Petherton) یک بلوک شهری در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
نورث پترتون ۶٬۷۳۰ نفر جمعیت دارد.
اکوده
اکوده (به عربی: أکودة) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان سوسه واقع شده‌است. اکوده ۲۷٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
کازوهیتو ساکائه
کازوهیتو ساکائه (Kazuhito Sakae؛ زادهٔ June 19, 1960) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
نصف‌النهار ۷ درجه غربی
نصف‌النهار ۷ درجه غربی ۷مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 0ساعت و 28دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
کازوهیتو ساکائه
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
نصف‌النهار ۷ درجه غربی
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
تور ده بوزی
تور ده بوزی (به ایتالیایی: Torre de' Busi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است. تور ده بوزی ۹٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۷۰ نفر جمعیت دارد و ۴۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اباو راکس
اباو راکس (به لاتین: Above Rocks) در جامائیکا است که در saint catherine parish واقع شده‌است.
خصوصیات
اباو راکس ۳٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
جان لیگونیر، اولین ارل لیگونیر
جان لیگونیر، اولین ارل لیگونیر (John Ligonier, 1st Earl Ligonier; November 7, 1680 – 1680:11:07, April 28, 1770) سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
پیترو مانگانلی
پیترو مانگانلی (Pietro Manganelli؛ زادهٔ December 3, 1993) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارما و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد.
نورث تاوتون
نورث تاوتون (به انگلیسی: North Tawton) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
نورث تاوتون ۱٬۷۵۲ نفر جمعیت دارد.
عزت خانه (فیلم ۱۹۹۴)
عزت خانه فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی کالپاترو است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیتندرا، ریشی کاپور، قادرخان، آشا پارک، جوهی چاولا، آنیتا راج، گلشن گروور، اوم پراکاش، ساتین کاپو، ساتیش شاه، آسرانی و بیندو ایفای نقش کرده‌اند.
گرانداس د سالیمه
در این دهستان ۱٬۲۹۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱۲٫۵۵ کیلومتر مربع است.
نتایج رقابت‌های تیم ملی فوتبال آلمان شرقی
از سال ۱۹۵۲ تا زمان اتحاد مجدد آلمان در سال ۱۹۹۰, تیم ملی فوتبال آلمان شرقی، نمایندهٔ آلمان شرقی در آن زمان بود. این تیم توسط فدراسیون فوتبال آلمان شرقی مدیریت و از اعضای اتحادیهٔ فوتبال اروپا، یوفا بود.
اولین مسابقه بین‌المللی آلمان شرقی در سال ۱۹۵۲ برابر لهستان برگزار شد که با شکست آلمان شرقی با نتیجه ۳ بر ۰ وبه پایان رسید. این تیم بین سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۹۰ در تمامی جام جهانی و قهرمانی اروپا شد حضور داشت، اما تنها در جام جهانی ۱۹۷۴ بود که به مسابقات نهایی صعود کرد. این تیم برای آخرین بار در سال ۱۹۹۰ در برابر بلژیک به میدان رفت که موفق شد به پیروزی با نتیجهٔ ۲–۰ دست یابد. این مسابقه در ابتدا قرار بود از سری بازی‌های مقدماتی مسابقات قهرومانی اروپا ۱۹۹۲ باشد که پیش از آغاز این مسابقات اتحاد آلمان اعلام شد.
نتایج
در زیر لیستی از تمام بازی‌های آلمان شرقی ارائه شده‌است. 1952 – 1960 – 1970 – 1980 – 1990
رکورد رویارویی
آلمان شرقی طی سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۹۰ در مجموع ۲۹۳ بار و در برابر ۵۳ کشور مختلف به زمین رفت. کشوری که آلمان شرقی بیش از باقی رقبا در برابر آن حاضر شد لهستان بود، این دو تیم در مجموع ۱۹ بار برابر یکدیگر به میدان رفتند.
منابع
عمومی
خاص
نوورتویل، داکوتای جنوبی
نوورتویل شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۳ نفر بوده‌است.
نصف‌النهار ۸ درجه غربی
نصف‌النهار ۸ درجه غربی ۸مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 0ساعت و 32دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
تور ده پیچناردی
تور ده پیچناردی (به ایتالیایی: Torre de' Picenardi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. تور ده پیچناردی ۱۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد.
سان لوکس
سان لوکس یک گروه موسیقی تجربی آمریکایی است. در ابتدا پروژه انفرادی و عضو اصلی، رایان لوت مؤسس بود. سه آلبوم اول گروه در جنگ با دیوارها و مازها، ما در حال افزایش هستیم، و فانوس‌ها از سبک پست-راک و الکترونیکا تأثیر می‌گیرد.
نورث والشام
نورث والشام (به انگلیسی: North Walsham) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
نورث والشام ۱۷٫۲۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد.
ماسا سایتو
ماسا سایتو (Masa Saito; – 1942:2:1, July 14, 2018) کشتی‌گیر المپیکی و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن بود.
اکینشی بسژیلدیق
اکینشی بسژیلدیق (به لاتین: Ekinshi Beszhyldyq) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان سرکند واقع شده‌است.
نصف‌النهار ۹ درجه غربی
نصف‌النهار ۹ درجه غربی ۹مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی 0ساعت و 36دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
یاکوب وادلیخ
یاکوب وادلیخ (Jakub Vadlejch؛ زادهٔ October 10, 1990) پرتاب‌گر نیزه اهل جمهوری چک است.
خلیج تونس
خلیج تونس خلیج بزرگی در شمال شرقی تونس می‌باشد. این خلیج در مختصات °N, °W قرار دارد. تونس، پایتخت کشور تونس، در لبه شمال غربی این خلیج واقع است.
کوهستان جبل الرصاص با ارتفاع ۷۹۵ متری، در حدود ۱۵ کیلومتری بخش جنوبی خلیج تونس قرار دارد.
ترامواهای نوستالژی استانبول
ترامواهای نوستالژی استانبول (Istanbul nostalgic tramways) دو خط تراموا به سبک قدیمی و تاریخی در شهر استانبول ، ترکیه است.
این تراموا در خط تی۲ دارای ۵ ایستگاه و ۱٫۶ کیلومتر و در خط تی۳ دارای ۱۰ ایستگاه و ۲٫۶ کیلومتر طول می‌باشد.
خط تی۲ که در بخش اروپایی استانبول قرار دارد در سال ۱۹۹۰ در حد فاصل میدان تکسیم و تونل (بی‌اوغلو) راه‌اندازی شده‌است.
نصف‌النهار ۱۰ درجه غربی
نصف‌النهار ۱۰ درجه غربی ۱۰مین نصف‌النهار غربی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۰ساعت و ۴۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
الکسیوکا (شهرستان بوریسکی، استان آمور)
الکسیوکا (به لاتین: Alexeyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال اورتون
باشگاه فوتبال اورتون ، یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در لیگ برتر انگلستان است که در شهر لیورپول در انگلستان قرار دارد. از زمان تأسیس لیگ فوتبال، اورتون با ۱۱۹ فصل حضور، رکورد دار بیشترین حضور در بالاترین سطح فوتبال انگلستان است؛ تنها چهار فصل (۳۱–۱۹۳۰، ۵۲–۱۹۵۱، ۵۳–۱۹۵۲ و ۵۴–۱۹۵۳) از حضور در سطح اول فوتبال انگلیس بازماندند. ۹ عنوان قهرمانی در لیگ فوتبال انگلستان، ۵ قهرمانی در جام حذفی فوتبال انگلستان و یک قهرمانی جام برندگان جام اروپا در کارنامه اورتون ثبت شده‌است.
اورتون در سال ۱۸۷۸ بنا نهاده شد؛ این باشگاه یکی از اعضای مؤسس لیگ فوتبال در سال ۱۸۸۸ بود و دو فصل بعد، نخستین عنوان قهرمانی خود در رقابت‌های لیگ را به دست آورد. پس از کسب چهار عنوان قهرمانی در لیگ و دو قهرمانی جام حذفی، با فرارسیدن جنگ جهانی دوم و خرابی‌های بعد از آن، باشگاه تا دهه ۱۹۶۰ یک دوره سکون را گذراند. عصر موفقیت‌های اورتون از اواسط دهه ۱۹۸۰ دوباره آغاز شد؛ جایی که موفق به کسب دو عنوان قهرمانی لیگ، یک قهرمانی جام حذفی و قهرمانی جام برندگان جام اروپا شدند. آخرین عنوان قهرمانی مهم باشگاه، به پیروزی در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۹۵ مقابل منچستر یونایتد و قهرمانی جام حذفی فوتبال انگلستان بر می‌گردد.
از سال ۱۸۹۲، اورتون بازی‌های خانگی‌اش را در ورزشگاه گودیسون پارک برگزار می‌کند؛ این اقدام پس از آن صورت گرفت که باشگاه درگیر اختلافات شدید در پرداخت اجاره ورزشگاه آنفیلد با مالک آن شد. اورتون رقابتی دیرینه با همشهری‌اش لیورپول دارد که شهره است با نام شهرآورد مرزی‌ساید. لباس اول اورتون، پیراهن آبی ارغوانی به همراه شورت و جوراب سفید است.
زمین‌های اولیه
یک زمین عمومی در آنفیلد در گوشه جنوب‌شرقی پارک تازه ساخته‌شده استنلی، اولین زمین اورتون بود. اولین بازی رسمی پس از تغییر نامشان از سنت دومینگو به اورتون در همین زمین پارک استنلی به تاریخ ۲۰ دسامبر ۱۸۷۹ برگزار شد و تماشای آن رایگان بود. اورتون در این بازی، ۶–۰ سنت پیتر را شکست داد.
در سال ۱۸۸۲، آقای جی. کرویت زمینی را در جاده پریوری به باشگاه اهدا کرد که به مدت دو سال خانه باشگاه شد. زمین، حفاظ مناسب و گیت ورودی هم داشت، اما جمعیت روزافزون تماشاگران و سر و صدای آنها موجب شد تا آقای کرویت از باشگاه بخواهد، زمینش را ترک کند.
آنفیلد
اورتون به زمینی در نزدیکی جاده آنفیلد نقل مکان کرد که جایگاه‌های سرپوشیده مناسبی در آن ساخته شده بود و آن را از جان اورل، اجاره کرد. از سال ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۲ زمین آنفیلد، خانه اورتون بود. اورتون در طول دوران حضور خود در آنفیلد، اولین باشگاهی بود که تورهای دروازه را به فوتبال حرفه‌ای معرفی کرد.
در دهه ۱۸۹۰، کمیته اورتون با جان هولدینگ که مالک آنفیلد و رئیس وقت باشگاه بود، درگیر اختلاف بر سر نحوه مالکیت و اداره باشگاه شد. اختلاف نظر اولیه دربارهٔ خرید یا عدم خرید کامل زمین آنفیلد از مالک آن، آقای اورل بود که هولدینگ موافق و کمیته باشگاه مخالف این کار بود. این اختلاف به مناقشه‌ای اصولی در مورد نحوه اداره باشگاه کشیده‌شد. هولدینگ از اورتون می‌خواست تا تنها محصولات آبجوسازی او را در بازی‌ها بفروشند و بازیکنان اورتون انتظار داشتند تا از میخانه‌اش به عنوان اتاق رختکن استفاده کنند.
معروف‌ترین اختلافاتشان مربوط به میزان افزایش اجاره‌بها بود. در سال ۱۸۸۹، اورتون، اجاره ۱۰۰ پوندی به هولدینگ پرداخت می‌کرد که در فصل ۹۰–۱۸۸۹ به ۲۵۰ پوند افزایش یافت. این اختلافات منجر شد تا اجاره‌بها به ۳۷۰ پوند در سال افزایش پیدا کند.
خرید زمین از اورل توسط هولدینگ، آتش اختلافاتشان را بیشتر و عمیقتر کرد. یک قطعه زمین باریک در کنار آنفیلد و زمین همسایه که متعلق به آقای اورل بود قرار داشت. زمین اورل محصور بود و این قطعه زمین می‌توانست جاده‌ای برای دسترسی مستقیم به زمین بلااستفاده‌اش شود. در اوایل سال ۱۸۹۱، باشگاه جایگاهی ساخت که روی زمین اورل همپوشانی داشت و کمیته اورتون از آن بی‌اطلاع بود. در اوت ۱۸۹۱ اورل اعلام کرد می‌خواهد زمینش را در کنار زمین فوتبال توسعه دهد و جاده‌ای برای دسترسی به آن در زمینی که متعلق به هولدینگ است و توسط باشگاه اورتون اشغال شده، بسازد.
اورتون اظهار داشت از اشکال قانونی دربارهٔ ساخت جایگاه جدید بی‌اطلاع است، اگرچه هولدینگ خلافش را گفت. این وضعیت شکاف بی‌اعتمادی را بین هولدینگ و کمیته اورتون بیشتر کرد. اهداف تجاری و شخصی هولدینگ، اختلاف نظر سیاسی و عقیدتی، سدی میان کمیته اورتون و هولدینگ بود که مانع از هر گونه تفاهمی می‌شد. در این شرایط، باشگاه باید جایگاه جدید را که درآمدزایی قابل توجهی برایشان داشت، از بین می‌برد یا به اورل غرامت می‌داد.
راه حل هولدینگ این بود که شرکتی محدود با نام اورتون ایجاد شود تا اینگونه باشگاه بتواند زمین هولدینگ و اورل را یک‌جا بخرد و امید داشت ۱۲٬۰۰۰ پوند جمع‌آوری کند. تلاش‌های قبلی اورتون برای جمع‌آوری پول از عموم، شکست خورده بود. این بدان معنا بود که باشگاه باید ۶٬۰۰۰ پوند نقد با ۴٬۸۷۵ پوند اضافی برای رهن زمین جور می‌کرد. در ابتدا کمیته اورتون، پیشنهاد هولدینگ را پذیرفت، اما در یک جلسه به آن رای منفی داد.
پس از مذاکرات زیاد و درگیری‌های مابین دو طرف، اورتون آنفیلد را تخلیه کرد و یک ورزشگاه خالی برای هولدینگ ماند. در نتیجه، هولدینگ باشگاه فوتبال خودش، یعنی لیورپول را شکل داد تا زمین آنفیلد بلااستفاده نماند.
هر دو باشگاه، اما روایتی متفاوت از وقایع و علل آن دارند.
گودیسون پارک
در سپتامبر ۱۸۹۱، یک جلسه عمومی در رویال استریت هال، نزدیک اورتون‌وَلی برگزار شد. رئیس اورتون، جان هولدینگ پیشنهاد داد تا یک شرکت محدود ایجاد شود و این شرکت جدید، زمین او و زمین مجاور آن که در تملک جوزف اورل بود را خریداری کند. باشگاهی که به‌عنوان یک شرکت محدود اداره شود در آن زمان غیرمعمول بود، چراکه باشگاه‌های فوتبال معمولاً به‌عنوان «باشگاه‌های ورزشی» اداره می‌شدند که اعضای آن هزینه‌ای سالانه پرداخت می‌کردند. این پیشنهاد از سوی منشی باشگاه، ویلیام بارکلی و یکی از دوستان نزدیک هولدینگ حمایت شد.
جرج ماهون، سیاستمدار حزب لیبرال و عضو هیئت مدیره اورتون، با ارائه طرح اصلاحی خود که توسط هیئت مدیره اورتون حمایت می‌شد، پیشنهاد هولدینگ را رد کرد. در آن زمان هیئت مدیره اورتون، اعضای هر دو حزب محافظه‌کار و لیبرال را شامل می‌شد. از قبل، هولدینگ و ماهون در جریان انتخابات محلی با هم درگیر بودند.
دو طرف توافق داشتند که اورتون باید به عنوان یک شرکت محدود فعالیت کند، اگرچه، ایده‌های متفاوتی در مورد مالکیت سهام داشتند. هولدینگ پیشنهاد کرد که ۱۲٬۰۰۰ سهم ایجاد شود و هر یک از اعضای هیئت مدیره اورتون یک سهم داشته باشد و مابقی به عموم مردم یا اعضای هیئت مدیره اورتون فروخته شود. ماهون مخالفت کرد و پیشنهاد داد تا ۵۰۰ سهم ایجاد شود که هیچ عضوی بیش از ۱۰ سهم نداشته باشد و اعضای هیئت مدیره ۷ یا ۸ سهم داشته باشند. استدلال ماهون چنین بود: «ترجیح می‌دهیم تقاضای فردی بیشتری داشته باشیم تا اینگونه، باشگاه طرفداران بیشتری داشته باشد.»
یک مجمع عمومی فوق‌العاده تشکیل شد، اما طرح جان هولدینگ بار دیگر با پیشنهاد جورج ماهون که اورتون به مکان دیگری نقل‌مکان کند، رد شد. کسی فریاد زد: «نمی‌تونی جایی رو پیدا کنی!» ماهون پاسخ داد: «یکی در جیبم دارم» و ایده‌اش را برای اجاره زمین مِر گرین فیلد، محل گودیسون پارک فعلی، مطرح کرد.
مطبوعات لیورپول از طرفداران ماهون بودند. روزنامه لیبرالِ لیورپول دیلی پست، این جابه‌جایی را حرکتی مثبت برای باشگاه دانست و اخراج هولدینگ را «خلاص شدن از شر اینکوبوس» توصیف کرد. برخی از روزنامه‌ها برای حمایت از هولدینگ، مرتباً نامه‌هایی در انتقاد از حامیان ماهون منتشر می‌کردند که بسیاری از آنها ناشناس بود. در مقابل برخی از تولیدکنندگان محلی حمایتشان را از ماهون اعلام کردند.
نهایتاً، اورتون به زمین جدید نقل مکان کرد و آن را به اجاره خود درآورد. نامش را گودیسون پارک گذاشتند چرا که در کنار جاده گودیسون ساخته شده‌بود. در ابتدا، زمین نیاز به کار داشت و «هزینه هنگفت اولیه» برای آماده‌سازی آن، ۵۵۲ پوند درآمد. شرکت ساختمانی «کِلی برادرز» در والتون، کار ساخت جایگاه‌های تماشاگران را بر عهده داشت. این ورزشگاه اولین زمین فوتبال در انگلستان بود که هدفمند ساخته شد و سکوهایی در سه طرف داشت.
گودیسون پارک، رسماً در ۲۴ اوت ۱۸۹۲ به دست لرد کینیرد و فردریک وال از اتحادیه فوتبال افتتاح شد. بازی فوتبالی برگزار نشد، بلکه در عوض، ۱۲٬۰۰۰ جمعیت یک رقابت دو و میدانی کوتاه‌مدت را تماشا کردند و به دنبال آن موسیقی و آتش‌بازی بود. زمین اصلی سلتیک به نام سلتیک پارک در گلاسکوی اسکاتلند در همان روز افتتاح شد.
در ۲ سپتامبر ۱۸۹۲، اولین مسابقه فوتبال در گودیسون پارک برگزار شد. اورتون با پیراهن جدیدش به رنگ سالمون و یقه‌های آبی تیره به مصاف بولتون واندررز رفت و این بازی دوستانه را ۴–۲ برد. در ۳ سپتامبر ۱۸۹۲، اولین بازی از رقابت‌های لیگ در گودیسون پارک برگزار شد. حریف، ناتینگهام فارست بود و بازی با تساوی ۲–۲ به پایان رسید. در این ورزشگاه، اولین گل رسمی به نام هوراس پایک از ناتینگهام فارست ثبت شد و اولین گل اورتون به نام فرد گری. در بازی خانگی بعدی، نیوتن هیث را با نتیجه ۶–۰ شکست دادند و اولین پیروزی اورتون در بازی‌های لیگ در ورزشگاه جدیدشان، مقابل چشمان ۱۰٬۰۰۰ تماشاگر رقم خورد.
در یک مجمع عمومی به تاریخ ۲۲ مارس ۱۸۹۵ اعلام شد که باشگاه سرانجام می‌تواند هزینه خرید گودیسون پارک را بپردازد. به گفته ماهون، اورتون گودیسون پارک را ۶۵۰ پوند کمتر از قیمت آنفیلدِ سه سال قبل خریداری کرد، در حالی که ورزشگاه جدید وسیع‌تر و ظرفیتش ۲۵ درصد بیشتر بود. پیشنهاد خرید گودیسون پارک به اتفاق آرا تصویب شد. در این زمان، ترسیم مجدد مرزهای سیاسی، والتون و در نتیجه گودیسون پارک را جزئی از شهر لیورپول کرد.
سازه گودیسون پارک به شکل مرحله‌ای ساخته شد و جایگاه‌ها را هنری هارتلی و آرچیبالد لیچ طراحی کردند.
اورتون در سال ۱۹۳۱، نیمکت ذخیره سرپوشیده برای ورزشگاهش ساخت. این ایده را از ورزشگاه پیتودری در بازی دوستانه‌شان مقابل آبردین الهام گرفتند و از این نظر، گودیسون پارک، اولین در انگلستان شد.
در سال ۱۹۴۰ و در طول جنگ جهانی دوم، یک بمب مستقیماً در خیابان گلادیس فرود آمد و جایگاه سمت خیابان، آسیب جدی دید. هزینه تعمیرش را کمیسیون خسارت جنگ پرداخت کرد.
در ۹ اکتبر ۱۹۵۷، اورتون در مقابل ۵۸۷۷۱ تماشاگر، میزبان لیورپول بود که اولین بازی برگزار شده زیر نورافکن در گودیسون پارک بود. در سال ۱۹۵۸، اولین سیستم گرمایش زیر خاک در فوتبال انگلستان در این ورزشگاه نصب شد و اولین ورزشگاهی بود که مجهز به اسکوربرد شد. تا سال ۱۹۶۳، گودیسون پارک تغییرات اندکی داشت، اگرچه بازسازی‌هایی در دهه ۱۹۷۰ صورت گرفت.
ایبیاس
در این دهستان ۲٬۰۹۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۳۳٫۳۰ کیلومتر مربع است.
باشگاه فوتبال اورتون
گودیسون پارک
اسطوره‌های اورتون، ویلیام رالف «دیکسی» دین و سرمربی سابق تیم، هری کتریک، هر دو در گودیسون پارک بر اثر حمله قلبی درگذشتند. دین در سال ۱۹۸۰ در سن ۷۳ سالگی و کتریک پنج سال بعد در سن ۶۵ سالگی.
با انتشار گزارش تیلور در سال ۱۹۹۰ در پی فاجعه هیلزبورو، دستور رسید که ورزشگاه‌های دسته برتر فوتبال انگلیس باید تمام-صندلی شوند. حصارهای اطراف زمین که قرار بود از ورود هواداران، به‌ویژه هولیگان‌ها به داخل زمین جلوگیری کند، بلافاصله پس از هیلزبورو و درست هنگام بازی مجدد لیگ با لیورپول، برداشته شد. مسابقه اورتون در مقابل لوتون تاون در ماه مه ۱۹۹۱، آخرین باری بود که تماشاگران ایستاده بازی را تماشا کردند.
در اوت ۱۹۹۲، اورتون صدمین سالگرد گودیسون پارک را با بازی مقابل بروسیا مونشن گلادباخ آلمان جشن گرفت. علاوه بر این، ۲۰۰ مدال در نسخه محدود ایجاد شد و کن راجرز، نویسنده و روزنامه‌نگار لیورپولی، کتابی به نام صد سال شکوه گودیسون برای بزرگداشت این مناسبت نوشت.
خاکستر بیش از ۸۰۰ هوادار در گودیسون پارک دفن شده‌است. از سال ۲۰۰۴ باشگاه مجبور شد درخواست‌های بعدی را رد کند چراکه جایی برای این کار باقی نماند. تامی لاوتون از کسانی بود که می‌خواست خاکسترش در گودیسون پراکنده شود، اما پسرش به دلیل آینده نامشخص گودیسون ترجیح داد آنها را به موزه ملی فوتبال اهدا کند.
زمین تمرین
از سال ۱۹۶۶ تا ۲۰۰۷، اورتون در زمین بلفیلد در منطقه داربی غربی شهر لیورپول تمرین می‌کرد. در سال ۲۰۰۷ به مجتمع تمرینی فینچ فارم در هیل‌وود نقل مکان کردند. این مجتمع، مورد استفاده تیم اصلی مردان و زنان اورتون و آکادمی جوانان است. تیم اول به‌طور رسمی در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ به این مجموعه نقل مکان کرد.
مدرسه دانش لقبی است که برخی از هواداران به این مجموعه داده‌اند و به نام مستعار دیرینه باشگاه اشاره دارد.
این مرکز دارای برخی از بهترین امکانات تمرینی در جهان است و ۱۰ زمین چمن با اندازه کامل دارد به همراه یک زمین چمن مصنوعی با نورافکن و همچنین مناطق تمرینی تخصصی برای بدنسازی و دروازه‌بانان، بعلاوه بازسازی دقیقی از زمین گودیسون پارک. در داخل مجموعه تمرینی، امکانات گسترده‌ای هم برای تیم بزرگسالان و هم برای بازیکنان آکادمی وجود دارد. امکانات پیشرفته در این مجموعه، کمک بزرگی برای جذب خریدهای آینده و پیشرفت بازیکنان آکادمی باشگاه است. از جمله امکانات این مجموعه است: سالن ورزش، زمین تمرینی چمن مصنوعی داخل سالن، استخرهای آب درمانی، آبگرم، سونا، اتاق‌های فیزیوتراپی، مرکز رسانه، سالن‌های ویدئویی شامل مجموعه ویرایش ویدئو.
ورزشگاه جدید
در ژوئن ۲۰۰۶، اورتون با شورای کلان‌شهر نوزلی و تسکو برای ساخت ورزشگاه جدید ۵۵٬۰۰۰ نفری در کرکبی وارد مذاکره شد که البته امکان افزایش ظرفیت آن به ۶۰٬۰۰۰ نفر بود. این طرح، پروژه کرکبی نام گرفت. در حرکتی غیرمعمول، باشگاه با برگزاری یک رأی‌گیری، نظر هواداران را دربارهٔ این پروژه جویا شد که نتیجه آن، ۵۹٪ به ۴۱٪ مثبت بود. از مخالفان این طرح، یکی شوراهای محلی بودند که نگران تأثیر ساخت یک فروشگاه بزرگ تسکو به عنوان بخشی از این پروژه بودند و دیگری، گروهی از طرفداران بودند که می‌خواستند اورتون در محدوده شهر لیورپول باقی بماند. پس از یک تحقیق عمومی در مورد پروژه، دولت مرکزی این پیشنهاد را رد کرد. سیاستمداران محلی و منطقه‌ای تلاش کردند تا طرحی اصلاح‌شده را با شورای شهر لیورپول تنظیم کنند و جلسه‌ای را با اورتون تشکیل دادند. این طرح برای ارزیابی برخی از مکان‌های مناسب در محدوده شهر بود. با این حال، این طرح اصلاحی هم موفقیت‌آمیز نبود.
در سپتامبر ۲۰۱۴، باشگاه با همکاری شورای شهر لیورپول و انجمن تأمین مسکن لیورپول، برنامه اولیه‌ای را برای ساخت یک ورزشگاه جدید در پارک والتون هال مطرح کرد که البته، این برنامه‌ها با احتمال شناسایی دو مکان جدید برای ورزشگاه، در سال ۲۰۱۶ لغو شد. در جلسه عمومی سالانه در ژانویه ۲۰۱۷، رئیس باشگاه، بیل کن‌رایت اعلام کرد که بارانداز براملی-مور، مکان مورد نظر برای ورزشگاه جدید است و دسترسی به آن با یک ایستگاه راه‌آهن و یک جاده جدید توسط شورای شهر فراهم می‌شود. انتخاب این بارانداز به عنوان محل ساخت ورزشگاه جدید در سال ۲۰۱۸ تأیید شد، اما یونسکو با حذف لیورپول از فهرست میراث جهانی، انتقاد شدید خود را نسبت به این طرح ابراز کرد. طراحی این ورزشگاه جدید به دن میس معمار سپرده شد و پس از آن، نام پروژه، «پروژه مردمی» شد.
لباس
رنگ‌های سنتی اورتون در بازی‌های خانگی پیراهن آبی ارغوانی، شورت و جوراب سفید است. اگرچه در دهه‌های اول تاریخ خود، اورتون چندین رنگ لباس متفاوت داشت. تیم ابتدا با پیراهن سفید و سپس راه‌راه‌های سفید و آبی بازی کرد. با این حال، پس از آنکه بازیکنان جدید باشگاه، پیراهن‌های تیم قدیمی خود را در طول مسابقات پوشیدند، سردرگمی ایجاد شد. تصمیم بر این شد که هم برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها و هم برای القای ظاهری حرفه‌ای، پیراهن‌ها یکدست مشکی رنگ شوند. لباس یادآور مرگ بود، بنابراین یک خط مورب قرمز روشن به آن اضافه شد. هنگامی که باشگاه در سال ۱۸۹۲ به گودیسون پارک نقل مکان کرد، رنگ‌های آن صورتی سالمون و پیراهن‌های راه‌راه آبی تیره با شورت آبی تیره بود. در دوره‌ای باشگاه به پیراهن‌های یاقوتی با یقه‌دوزی آبی و شورت آبی تیره روی آورد. پیراهن آبی ارغوانی با شورت سفید برای اولین بار از فصل ۰۲–۱۹۰۱ استفاده شد. در سال ۱۹۰۶، اورتون با لباس آبی آسمانی بازی کرد اما به دنبال اعتراض هواداران به همان رنگ آبی ارغوانی بازگشت. گاهی اورتون در سایه‌های روشن‌تر از آبی ارغوانی بازی کرد؛ مانند دو فصل ۳۱–۱۹۳۰ و ۹۸–۱۹۹۷. لباس خانگی فعلی، پیراهن‌های آبی ارغوانی همراه با شورت و جوراب سفید است. گاهی ممکن است یکدست آبی بپوشند تا درگیری رنگ با حریف را سبب نشود.
رنگ‌های سنتی اورتون برای بازی‌های خارج از خانه، پیراهن‌های سفید با شورت مشکی بود، اما از سال ۱۹۶۸ پیراهن‌های کهربایی و شورت‌های آبی ارغوانی رایج شدند. رنگ‌های مختلفی در طول دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به کار برده شد؛ پیراهن‌های سیاه، سفید، خاکستری و زرد.
آرم
در پایان فصل ۳۸–۱۹۳۷، تئو کِلی، دبیر اورتون که بعدها سرمربی باشگاه شد، تصمیم گرفت یک کراوات برای باشگاه طراحی کند. توافق شد که رنگش آبی باشد و به دنبال طراحی یک لوگو بود تا بر روی کراوات کار شود. او به مدت چهار ماه روی آن کار کرد تا اینکه به بازداشتگاه اورتون، که در قلب منطقه اورتون قرار دارد، رسید. بازداشتگاه از زمان ساختش در سال ۱۷۸۷ به‌طور جدایی‌ناپذیری با منطقه اورتون پیوند خورده‌است. هدف از ساخت آن زندانی‌کردن افراد مست و مجرمین خرده‌پا بود و تا به امروز روی تپهٔ اورتون پابرجاست. دو تاج گل در دو طرف طرح این بازداشتگاه کار شد که به گفته کالج هرالد در لندن، کلی تاج گل‌ها را به عنوان نماد قهرمانان طراحی کرد. این نشان با شعار باشگاه؛ «Nil Satis Nisi Optimum»، کامل شد؛ به معنای «هیچ‌چیز جز بهترین به اندازه کافی خوب نیست». در اولین روز از فصل ۳۹–۱۹۳۸، کراوات‌ها برای اولین بار توسط کِلی و رئیس وقت اورتون، آقای گرین، پوشیده شدند. باشگاه به ندرت نشانی بر روی پیراهن خود درج می‌کرد. طرح درهم‌تنیدهٔ «EFC» بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۰ و در سال ۱۹۷۲، حروف برجسته «EFC» به کار گرفته شدند. نشان طراحی‌شده توسط کِلی برای اولین بار در سال ۱۹۷۸ بر روی پیراهن‌های تیم نشست و تاکنون باقی است و با تغییراتی جزئی به نسخه مورد استفاده امروز تبدیل شد.
در می ۲۰۱۳، باشگاه یک نشان جدید را طراحی کرد و علت را بهبود تکرار طرح در چاپ و نمایش آن در رسانه‌ها، به ویژه در مقیاس کوچک، عنوان کرد. منتقدان معتقد بودند علت تغییر لوگو، فشار خارجی از سوی تولیدی ورزشی نایکی بوده تا با کاهش رنگ‌ها و حذف اثر شعاعی، تولید مجدد لباس‌ها مقرون‌به‌صرفه‌تر شود. طراحی جدید با استقبال ضعیفی از سوی هواداران مواجه شد و در یک نظرسنجی در سایتی مستقل، ۹۱ درصد از هواداران اورتون، نارضایتی خود را از نشان جدید ثبت کردند. نامه‌ای اعتراضی توسط بیش از ۲۲٬۰۰۰ هوادار به امضا رسید. باشگاه عذرخواهی و اعلام کرد، نشان جدیدی برای فصل ۱۵–۲۰۱۴ با تأکید بر مشورت با هواداران ایجاد می‌شود. کمی بعد، رئیس بازاریابی باشگاه اخراج شد. طرح‌هایی از چند نشان در ۳ اکتبر ۲۰۱۳ توسط باشگاه رونمایی شد و پس از مشورت با هواداران، سه نشان در لیست نهایی قرار گرفتند. در رای‌گیری نهایی، نشان فعلی توسط تقریباً ۸۰ درصد از هوادارانی که در نظرسنجی شرکت کردند، برگزیده شد و از ژوئیه ۲۰۱۴ مورد استفاده قرار گرفت.
فابیو ولو (بازیگر)
فابیو وُلو (Fabio Volo؛ زادهٔ June 23, 1972) رمان‌نویس، بازیگر، مجری، فیلم‌نامه‌نویس، نوازندهٔ درام، خواننده، فیلسوف اهل ایتالیا است.
آیلمر گولد هانتر-وستون
آیلمر گولد هانتر-وستون (Aylmer Hunter-Weston؛ ۲۳ سپتامبر ۱۸۶۴ – ۱۸ مارس ۱۹۴۰) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.