cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اردشیر یکم (هخامنشی)
شورش مگابیز دوم (بغابوخش دوم)
اما پس از گذشت پنج سال از آن واقعه، شاه تحت تأثیر وسوسه‌های آمستریس قرار گرفت و از تدبیر چشم‌پوشی کرد و دستور داد تا ایناروس و تمامی اسیران مصری و یونانی را اعدام کنند. ایناروس به دار آویخته شد در حالی که یونانی‌ها گردن زده شدند. طبق نظر توسیدیدس، ایناروس در همان سال ۴۵۴ پ.م. اعدام شده بود. مگابیز پس از آگاهی از این پیشامد، برآشفت و چون این کار را برخلاف قول خویش می‌دانست، با دو فرزند خود به سوی ساتراپی تحت حکمرانی‌اش یعنی سوریه رفت و در آن جا سر به شورش برداشت.
اردشیر یکم، سردار خویش اوزیریس مصری را به جنگ مگابیز فرستاد ولی سردار مصری در کار خود توفیقی به دست نیاورد. باز هم لشکر دیگری مأمور جنگ با مگابیز شد، اما باز هم پیروزی با مگابیز بود. اردشیر پس از این شکست‌ها و همزمان با حمله مشترک نیروهای اتحادیه دلوس و آتنی‌ها به رهبری کیمون آتنی به جزیره قبرس که قلمروی شاهنشاهی هخامنشی محسوب می‌شد به ناچار با پادرمیانی خواهرش که همسر مگابیز به حساب می‌آمد، از گناه او درگذشت. پس از گذشت چند سال روزی در شکارگاه شیری به شاه اردشیر حمله کرد و مگابیز که در کنار شاه بود، شیر را از پای درآورد. اردشیر که از دیرباز به دلیل شورش مگابیز کینهٔ او را در دل نگاه داشته بود، به بهانهٔ سوءنیت مگابیز و اینکه قصد وی از میان بردن خود اردشیر بوده‌است، مگابیز را محکوم به مرگ کرد و بلافاصله او را دستگیر کردند. اما این بار نیز همسر مگابیز و خواهر اردشیر وساطت کرد و اردشیر نیز در مجازات او تخفیف قائل شده و او را به سیرتا واقع در عربستان و دریای سرخ تبعید کرد. مگابیز پس از گذشت پنج سال به بهانهٔ ابتلا به مرض جذام به پارس بازگشت و باز هم با پادرمیانی همسر خود مورد بخشش اردشیر قرار گرفت و در زمرهٔ نزدیکان شاه قرار گرفت و در ۷۱ سالگی در گذشت. بخشش‌های چندباره مگابیز توسط اردشیر یکم نشانگر این است که دربار و شاه ایران دچار ضعف شده بودند چرا که این مورد در صورتی که در زمان داریوش بزرگ یا خشایارشا اتفاق می‌افتاد، مگابیز بدون هیچ بخششی فوراً اعدام می‌شد. پس از چندی در ۴۴۵ پ.م. فرزندش زاپیروس از شاه بزرگ روی برگردانید و به آتن گریخت که مورد استقبال شایانی واقع شد. چندی بعد هنگامی که او به خدمت نیروهای آتنی درآمد، ناگهان از میان رفت و ناپدید شد.
جنگ و صلح با یونان
هنگامی که کشتی‌های آتنی که برای کمک به مصر رفته بودند، شکست خوردند، آتنی‌ها دیگر نخواستند در دو جبهه علیه اسپارتی‌ها و ایرانیان بجنگند، کاری که ممکن هم نبود. هر چند ایرانیان باز هم به اسپارتی‌ها اصرار می‌ورزیدند که علیه آتن وارد جنگ شوند، ولی آنها ترجیح دادند تا امور داخلی خود را سر و سامان دهند. طبق گزارش توسیدیدس، سه سال پس از پیروزی پارسیان بر ایناروس، پلوپونزی‌ها و آتنی‌ها، برای مدت پنج سال یک پیمان صلح منعقد کردند. در این هنگام بود که کیمون، سیاستمدار آتنی، هواخواه اسپارت کوشید تا تمام نیروهای آتنی را در جنگ با ایرانی‌ها متمرکز کند، در همان حال سعی داشت از هرگونه برخورد تنش آمیزی با اسپارت اجتناب ورزد.
در ۴۹۹ پ.م. ناوگانی مرکب از دویست کشتی از آتن و سایر کشورهای اتحادیه دلوس، به رهبری کیمون اتنی به سوی قبرس به راه افتاد. بخشی از جزیره که گرفتار اغتشاش و آشوب بود، به زودی توسط آتنی‌ها تصرف گردید، آتنی‌ها خود را آزادکننده یونانی‌ها اعلام کردند ولی بخش اعظم جزیره چندان اشتیاق به استقبال مهمان ناخوانده نشان ندادند. فقط سالامیس و تعدادی دیگر از شهرهای یونانی‌نشین به سپاه کیمون پیوستند (امکان این هم هست که مجبور به چنین کاری شده بودند).
کیمون تعداد شصت کشتی به مصر فرستاد تا به کمک امیرتائوس بشتابد، وی هنوز هم در باتلاق‌های دلتا علیه ایرانی‌ها مقاومت می‌کرد. کیمون امیدوار بود که امیرتائوس با کمک ناوگان یونانی شاید بتواند شورش دیگری در مصر به راه اندازد. کیمون با کشتی‌های باقی‌مانده خود به سوی شهر کیتیون پیش رفت جایی که پایگاه اصلی فنیقی‌ها در قبرس بود.
این دو جنگ، آخرین جنگ‌های ایران و یونان به‌شمار می‌آیند. آتنی‌ها با کمک متحدهای خود این حق را داشتند که خود را فاتح به‌شمار آورند؛ ولی پس از ده‌ها سال جنگ طاقت فرسا، هر دو طرف این مسئله را درک کردند که قادر نیستند نتایج مورد انتظارشان را از راه نظامی به‌دست آورند. آن‌ها می‌دانستند زمان آن فرا رسیده که بین خود صلحی برقرار کنند. بدین ترتیب پس از یک مدت طولانی جنگ‌های خونین، نزاع و درگیری بین ایران و کشورهای یونانی به پایان رسید، دوره طولانی که هر دو طرف متخاصم هم پیروزی‌هایی به‌دست آوردند و هم متحمل شکست‌هایی شده بودند. ظاهراً اشراف ایرانی به این نتیجه رسیده بودند که سیاست ایران نسبت به یونان بایستی تغییر کند. در هر صورت بنابر آنچه دیودوروس گزارش داده، بغبیش و آرتابازوس یعنی ساتراپ داسکیلیون به آتنی‌ها اطلاع دادند که اردشیر مایل است یک پیمان صلحی با آن‌ها منعقد کند. از آن طرف پس از مرگ کیمون، در آتن قدرت به دست حزب طرفدار صلح افتاده بود که رهبر آن هم پریکلس بود. آتنی‌ها دیگر به جنگ علاقه‌ای نداشتند و امیدواری خود را برای صلح با ایرانی‌ها ابراز داشتند. هنگامی که در مجمع مردمی آتن این مسئله مورد بحث قرار گرفت که اکنون چه باید کرد، رهبران طرفدار جنگ و اکثریت سپاه در قبرس بودند و بنابراین نتوانستند در بحث مورد نظر شرکت کنند.
پریکلس اظهار تمایل کرد که مسئله صلح را رو به راه کند، مشروط بر آنکه با اسپارت قطع رابطه شود و با مردم آن یعنی لاسه‌دائی‌مونی‌ها آماده جنگ شوند. از همه این‌ها گذشته، آتنی‌ها در رابطه با متحدین خود گرفتار مشکلات فراوانی شده بودند. اتحادیه دلوس که در اواسط قرن پنجم پ.م. حدود دویست عضو داشت، در اول کار برای این تشکیل شد که کشورهای یونانی با یکدیگر به جنگ با ایرانی‌ها ادامه دهند؛ ولی هرچند که در آغاز آتن، فقط یک حالت برتری و رهبری داشت ولی به تدریج بر تمام متحدان خود تسلط پیدا کرد. در عین حال آتنی‌ها شروع کردند که تسلط و فرمانروایی بر یونانی‌های آسیای صغیر را به این بهانه که شما یونانی‌ها تسلیم ایرانی‌ها شده بودید، تثبیت نمایند. بدین ترتیب، بسیاری از یونانی‌ها مجبور شدند که به اتحادیه یاد شده بپیوندند. این بود که ناوگان کشتیرانی بزرگی به رهبری پریکلس به سوی نواحی ساحلی دریای سیاه رهسپار شد و بسیاری از شهرها را وارد اتحادیه دلوس کرد. در سال ۴۵۴ پ.م. آتنی‌ها خزانه اقتصادی اتحادیه را از دلوس به آتیک بردند و ذخیره وجوه آن را صرف نیازهای داخلی خود کردند. بدین ترتیب اتحادیه دلوس تبدیل شد به امپراتوری دریایی آتن و تمام متحدان سابق این اتحادیه به اتباع پیرو آتن تبدیل شدند. بر اثر گذشت ایام شهرهای یونانی آسیای صغیر و جزایر دریای اژه خیلی بیش از آنچه از دست مهاجم‌های ایرانی رنج می‌بردند، از دست نجات دهنده‌ها یونانی رنج بردند. از تجربه‌های تلخ ده‌ها سال جنگ و آشوب یونانی‌هایی که سابقاً زیر سلطه ایرانی‌ها بودند به خوبی دریافتند که شعارهای این نجات دهندگان یونانی تماماً پوچ و تو خالی بوده‌است و اعمال سیاستمداران و سرداران آتنی تحت پوشش ایده‌آلی آزادی‌بخشی یونانی‌ها از زیر یوغ ایرانی‌ها، فقط به خاطر رسیدن به هدف‌های خودخواهانه و سودجویانه خود آتنی‌ها بوده‌است؛ مثلاً هنگامی که جزایر ناکسوس، لسبوس و کیوس و پاره‌ای جزایر دیگر کوشش کردند که از اتحادیه دلوس بیرون آیند، آتنی‌ها آن‌ها را شکست داده، خانه‌هایشان را ویران کردند. این بود که اکثریت شهرهای یونانی آسیای صغیر، ترجیح دادند که زیر سلطه ایرانی‌ها باشند و مالیات مناسبی بپردازند که زندگی آن‌ها قرین آسایش گردد و بازرگانی آن‌ها بی دردسر شود. بدین ترتیب یونانیان آسیای صغیر کم‌کم شروع کردند که بستگی خود را به سرزمین اصلی یونان قطع کنند. یونانیان که منتظر فرصت هستند تا به سادگی به همشهریان خود در آسیای صغیر خیانت کنند. بسیاری از شهرهای یونانی آسیای صغیر به پادشاه ایران وفادار بودند و با رسیدن کشتی‌های آتنی، در برابر آن‌ها مقاومت ورزیدند. پس از مرگ کیمون، آتنی‌ها ساموس را تصرف کردند و در آنجا یک دموکراسی برقرار ساختند. بسیاری از جزیره نشین‌های آن ناحیه جزیره‌ها را ترک کرده به آسیای صغیر گریختند و در آنجا با پیسوتنس فرماندار ساردیس که پسر ویشتاسب بود پیمان بستند. سرانجام نیروهای مشترک ایرانی و سامیان‌ها دوباره به جزیره حمله کردند و آتنی‌ها را از آنجا بیرون راندند.
تمام این رویدادها به‌علاوه این حقیقت که جنگ با ایرانی‌ها، عاقبتی نخواهد داشت، آتنی‌ها را مجبور کرد که با شاه بزرگ از درِ صلح در آیند؛ بنابراین در سال ۴۴۹ پ.م. تصمیم بر این گرفته شده که ناوگان آتنی از مصر و قبرس بازگردانده شود و بعد از آن هیئتی به شوش اعزام شود تا با ایران پیمان صلح منعقد کنند و کالیاس با تجربه‌ترین سیاستمدار آتنی ریاست این هیئت را بر عهده داشت. کشورهای یونانی که متحد آتن بودند نیز سفیرهایی اعزام داشتند. در همان سال یعنی ۴۴۹ پ.م. یک قرارداد صلح بین ایران از یک طرف و اعضای اتحادیه دلوس از طرف دیگر منعقد شد. این صلح کالیاس نام داشت.
مطابق شرط‌های این پیمان، سپاه ایران به فاصله مدت یک روز اسب سواری اجازه نداشت در سواحل دریای اژه مستقر شود. به‌علاوه کشتی‌های ناوگان ایرانی اجازه نداشتند که بین فاسلیس تا جنوب و ناحیه کیانائی تا شمال کشتی‌رانی کنند یعنی اجازه نداشتند که در آب‌های بین بسفُر تا جنوب و ناحیه کیانائی تا شمال و مدیترانه در جنوب رفت‌وآمد کنند. بدین قرار نواحی دریای اژه و پرپونتیس در حقیقت به دست آتنی‌ها افتاد و هر چند که در پیمان ذکری از این مسئله به میان نیامده بود، ولی آتنی‌ها اجازه نمی‌دادند که شهرهای یونانی تحت کنترل آن‌ها برای خود استقلالی داشته باشند، هر چند که طبق پیمان، شهرهای یونانی می‌توانستند داوطلبانه به امپراتوری هخامنشی ملحق شوند و آتن حق مخالفت نداشت. پاره‌ای از مناطق در امتداد ساحل که قبلاً بخشی از اتحادیه دلیان را تشکیل می‌دادند (اسمیرنا، جرجیس و پاره‌ای شهرهای پروپونتیس) تحت نفوذ ایرانی‌ها کماکان باقی ماندند. با این قرار پیمان صلح کالیاس منطقه نفوذ هر دو طرف را تعیین کرد.
در خلال قرن سوم پیش از میلاد، متن پیمان صلح در «مجموعه فرمان‌ها» وارد شده بود توسط کراتروس که در بیوگرافی کیمون به دست ما رسید از نوشته‌های پلوتارک است. بنابر گزارش کراتوروس متن پیمان به زبان آتیکا نوشته نشده بود بلکه به زبان یونی بود که در سال ۴۰۱ پیش از میلاد مورد استفاده قرار گرفت. این مسئله باعث شد که مورخ باستانی تئوپومپ صلح کالیاس را یک ابتکار و ساخته و پرداخته آتنی‌ها بداند؛ و بسیاری از مورخان معاصر نیز همین نظر را دارند. این مورخان همچنین بر این باور هستند که توسی‌دی‌دس نخستین کسی نبود که به این پیمان اشاره کرد بلکه نخستین اشاره از جانب ایزوکراتس بود که در سال ۳۸۰ پ.م. یک سخنرانی ایراد کرد و در حقیقت هفتاد سال بعد از انعقاد پیمان به این پیمان اشاره نمود.
مسافرت کالیاس به شوش مورد تأیید هرودوت نیز قرار گرفته‌است، هرچند که دلیلش را ذکر نکرده‌است. علت این امر این است که ظاهراً هرودوت سعی داشته رویدادهایی که در نظر آتنی‌ها نامطلوب و نامطبوع بوده پنهان بدارد و این صلح در دید آتنی‌ها موفقیت چشمگیری به‌شمار نمی‌آمده‌است. مردم شهر از شرایط پیمان صلح کالیاس ناخرسند بودند و غالباً این پیمان را برای خود شرمی به حساب می‌آوردند. آن‌ها کالیاس را به این متهم می‌کردند که از شاه بزرگ رشوه اخذ کرده‌است.
دموستن چنین نوشت که مردم آتن به خاطر شرایط پیمانی که کالیاس به آن رضایت داده بود، تقریباً او را به مرگ محکوم نموده بودند. در سال ۴۴۷ پ.م. وقتی کالیاس وظیفه خود را به انجام رسانید، اقدام‌های قانونی علیه وی آغاز شد، به وی تکلیف کردند که مبلغ ۵۰ قنطار به عنوان جریمه بپردازد یعنی معادل همان مبلغی که به عقیده پاره‌ای از آتنی‌ها از شاه بزرگ دریافت کرده بود. در همان زمان چند تن از دوستان پریکلس که داماد کالیاس بود، رسماً به این متهم شدند که هواخواه ایرانی‌ها هستند. طبق نظر مایر صلح کالیاس یک پیمان شفاهی بود. مراسم تشریفاتی رسمی در این زمینه صورت نگرفت و بدین ترتیب یک متن نوشتاری بر روی اوراق در مورد این صلح در آتن وجود نداشت. این مسئله در زندگی‌نامه کیمون اثر پلوتارک آشکار می‌شود که طی آن با اشاره به نظر کالیستنس، اظهار داشته شده که ایرانی‌ها رسماً پیمان صلح را نپذیرفتند ولی شرایط آن را رعایت کردند تا برخوردی در دریای اژه بین کشتی‌های ایرانی و یونانی پیش نیاید.
پس از گذشت ۶۰ سال از صلح کالیاس برای آتنی‌ها باعث افتخار گردید؛ ولی این افتخار در حقیقت با قیاس به گذشته بود، زیرا پیمان دیگری که مدت‌ها بعد آتنی‌ها با اردشیر دوم منعقد کردند، در نظر آن‌ها بسیار نامطلوب تر بود. در این هنگام بود که خطیب‌های یونانی شروع به ستایش از صلح کالیاس نمودند؛ مثلاً ایزوکراتس اظهار داشت که آتنی‌ها مانع آن شدند که شاه ایران از دریای اژه استفاده کند و نیروی او را محدود نمودند. دقیقاً در همین زمان بود که یکی از مواد پیمان صلح به عنوان نوعی تبلیغ فاش و ارائه شد، ولی تئوپومپوس آن را جعلی خواند.
پس از انعقاد پیمان صلح کالیاس، آتنی‌ها بر آن شدند تا زخم‌های گذشته خود را مرهم نهند، هم از نظر خسارت انسانی و هم از نظر امور اقتصادی، صدماتی که جنگ‌های درازمدت بر آن‌ها وارد کرده بود. اکنون دورانی آغاز شده بود که تقریباً برای مدت دو دهه ادامه یافت، در خلال این مدت نیروهای طرفین برابر هم بودند، از سوی دیگر امکانات فراوانی برای بازرگانی مسالمت‌آمیز و بدون مانع، فراهم شده بود و همین‌طور هم برای رشد اقتصادی، صلح یاد شده هم موقعیت فنیقی‌ها را به ویژه در قبرس مستحکم نمود؛ مثلاً منطقه ایرالیون که در گذشته در دست یونانی‌ها بود، به دست شاه فنیقی شهر کیتیون افتاد. در سالامیس واقع در قبرس که در سابق شاهان یونانی‌تبار فرمانروایی می‌کردند، اکنون مقام‌های فنیقی مهم‌ترین پست‌ها را در اختیار داشتند.
سیاست تفرقه‌اندازی
از اواخر سال‌های ۴۰ سده ۵ پ. م ساتراپ‌های ایرانی شرق آسیای صغیر دوباره اما با احتیاط، به فکر دست یابی به سواحل غربی افتادند. در ۴۴۰ پ. م پیسولتس، ساتراپ لیدی، خواست که جزیره ساموس را در دریای اژه دوباره برای شاه تصرف کند، اما عقب‌نشینی کرد. یک بار دیگر در ۴۳۰ پ. م پیسرتنس در حمایت از اشراف کولوفن دست به اقدامی مشابه زد. اما در ۴۴۷ پ. م پاخس، سردار آتنی موفق به برگرداندن حکومت به آتنی‌ها شد.
شورش‌های مداوم مردم کشورهای تابع ایران، همراه با شکست‌های نظامی و نیز طغیان ساتراپ‌ها با کمک سربازهای مزدور یونانی صورت می‌گرفت، اردشیر اول و جانشین‌هایش را مجبور ساخت تا در سیاست‌های خود نسبت به یونان تغییری اساسی ایجاد نماید. سیاستمدارهای ایرانی که به خوبی با امور مربوط به یونان آشنا بودند، به خوبی می‌دانستند هنگامی که یونان یکپارچه نباشد، برای امپراتوری ایران تهدیدی به‌شمار نخواهد آمد؛ بنابراین ایرانیان سیاست رشوه پردازی در پیش گرفتند تا سیاستمدارها و خطیب‌های معروف یونانی را بدنام و بی‌اعتبار سازند و اصل شعار «تفرقه بینداز و حکومت کن» را پیشه خود سازند. جریان یافتن طلاهای ایرانی به سوی یونان، کار خود را کرد و باعث تفرقه یونان گردید. پس از آن ایرانی‌ها شروع کردند تا گام‌های بعدی را بردارند: یک کشور را علیه دیگری تحریک کنند تا آنکه به‌طور کامل آن‌ها را گرفتار یکدیگر سازند و در نتیجه وقتی نداشته باشند که به ایران توجه کنند.
اصولاً پراکندگی یونان مربوط می‌شد به مسائل سیاسی کشورهایی که حکومت اولیگارشی (تحت نظر متنفذین) داشتند و گرایش آن‌ها به سوی اسپارتا بود، دسته دیگر حکومت‌هایی بودند دموکراتیک که آن‌ها همگی به آغوش آتن پناه برده بودند. درگیری‌های سیاسی بین آتن و اسپارتا کاهش نیافته بود. دو متحد اسپارتا یکی کورینت و دیگری مگا را رقیب تجاری آتن بودند، آن‌ها با مشاهده قدرت گرفتن آتن به اسپارتا اصرار می‌ورزیدند تا با آتن از در جنگ درآیند. در سال ۴۳۱ پیش از میلاد، سرانجام اتحادیه پلوپونسوسی‌ها دست به جنگ زدند، جنگی که رضایت خاطر کامل ایران را فراهم ساخت. این جنگ تحت رهبری اسپارتا اتحادیه پلوپونسوسی‌ها را علیه امپراتوری دریایی آتن وارد جنگ کرد. این جنگ یکی از مخرب‌ترین رویدادهای یونان باستان به‌شمار می‌آید. جنگی که باعث بروز مصیبت‌های فاجعه باری برای سراسر یونان گردید. این جنگ تا سال ۴۰۴ پ.م. دوام یافت. در خلال این جنگ، موقعیت سیاسی آتن چندین بار تغییر یافت. هر دو طرف برای دریافت کمک، دست به دامن ایرانی‌ها شدند و چنین بود که ایران گاه به اسپارتا و گاه به آتن کمک می‌کرد. علاقه ایران تنها به این مسئله، تضعیف دو طرف بود.
هنگامی که جنگ آغاز شد در کشورهای گوناگون یونان گسترده جروبحث بین حزب‌های دموکرات و اولیگارشی آغاز شد و نمایندهای این دو حزب، به ترتیب گرایش هر حزب به کشور مربوط، به اسپارتا و آتن رفتند و از آن کشورها خواستند تا با اعزام نیرو، رقیب را شکست دهند.
در آغاز جنگ، آتن تلفات سنگینی داد و خسارت زیادی متحمل شد، زیرا در سال ۴۳۰ پ.م. شهر آتن گرفتار شیوع بیماری طاعون شد. طبق نظر توسیدیدس این بیماری واگیردار ابتدا در حبشه آغاز شد و سپس به مصر و لیبی سرایت کرد و بعد به قسمت عمده امپراتوری ایران رسید و سرانجام آتنی‌ها را گرفتار کرد.
ولی در آن زمان اسپارتا در وضع و موقعیتی نبود که بتواند شکستی بر آتن تحمیل کند، برای اینکه جهت ادامه جنگ نیاز به پول داشت. از آنجا که ایرانی‌ها می‌توانستند بودجه لازم در اختیار اسپارتا بگذارند، آن‌ها هم بی‌درنگ طلاهای ایرانی را قبول کردند، در عوض وعده دادند که یونانی‌های آسیای صغیر را دوباره زیر سلطه ایرانی‌ها برمی‌گردانند، ولی اجرای این وعده و پیمان به طول انجامید. ایران از نیروی روزافزون اسپارتا بیمناک بود. در حالی که ساتراپ‌های آسیای صغیر هر یک جداگانه با سیاست شخصی خود هدف‌های خویش را دنبال می‌کردند. از سوی دیگر اسپارتا پیمانی را که با شاه بزرگ بسته بود، به تأخیر انداخت، زیر آن‌ها تصمیم گرفتند که منافع یونانی‌های آسیای صغیر را با آن سرعت به خطر نیندازند. با وجود این اسپارتائی‌ها از ایرانی‌ها خواستند که ناوگان فنیقی‌ها را برای کمک به متحد آن‌ها پلوپونسوس اعزام دارند و مزد ملوان‌های کشتی‌های پلوپونسوس را بپردازد؛ ولی فعالیت‌ها و روند کار رهبران اسپارتا ناسازگار و متناقض بود. توسیدیدس گزارش داد که در دهانه رود استریمون در تراس آتنی‌ها آرتافرنس را که از طرف اردشیر اول به اسپارتا اعزام شده بود، اسیر کردند. در میان لوازم شخصی وی آتنی‌ها نامه‌ای یافتند که به زبان آرامی نوشته شده بود مبنی بر اینکه شاه نمی‌داند این لاسه‌دائی‌مونی‌ها چه می‌خواهند، زیرا تمام سفیرهای آن‌ها خلاف یکدیگر صحبت می‌کنند.
اخلاق و صفت‌ها
در عهد اردشیر اول، دوره‌ای شکوفا، توأم با عظمت و قدرت برای شاهنشاهی هخامنشی بوده‌است. با کمترین جنگ‌ها و در نتیجه کمترین تلفات انسانی و خسارت مالی در یونان، بیشترین منافع سیاسی نصیب ایران شد. آمد و رفت‌های شخصیت‌ها از هر دو کشور، سبب رونق فرهنگی و تمدنی شد و شرق برتری خود را بر غرب حفظ کرد. سراسر امپراتوری در آرامش به سر می‌برد و شورش‌هایی به تعداد کم بزودی فرو می‌نشست. پلوتارک اردشیر را از نظر رأفت و جوانمردی سرآمد شاهان پارس می‌خواند. اما رفتار او با بغابوخش، شوهر خواهرش آمیتیس و فاتح مصر، قابل دفاع نیست به‌طوری که: روزی در شکارگاه شیری به شاه حمله کرد و بغابوخش او را کشت. اردشیر خشمگین از رفتار بغابوخش که بی اجازه شاه شکار او را از پای درآورد، فرمان به مرگش داد، اما ملکه مادر و شاهدخت آمیتیس که هر دو بسیار قدرتمند و پرنفوذ در دربار شاه بودند و بر خود شاه نیز نفوذ فراوانی داشتند توانستند با وساطت خود، شاه را وادار به گذشتن از خون بغابوخش کنند اما اردشیر او را به نقطه‌ای در ساحل دریای سرخ تبعید کرد. بعید نیست که داوری پلوتارک ناشی از رفتار بسیار دوستانه اردشیر با تمیستوسکلِس، یکی از زمامداران نامدار آتن، فاتح نبرد دریایی سالامیس در زمان خشایارشا باشد.
درگذشت و آرامگاه
اردشیر بین دسامبر ۴۲۴ و فوریه ۴۲۳ پ.م. درگذشت. در روز مرگ وی، داماسپیا، همسر او نیز درگذشت. هر دوی آن‌ها در نقش رستم دفن شدند. خبر مرگ آن‌ها اندک اندک در سراسر امپراتوری گسترش یافت؛ مثلاً در ناحیه نیپور در بابل، کاتب‌ها تا مدتی شروع به نوشتن اسناد مربوط به سلطنت اردشیر کردند.
مدت پادشاهی اردشیر را به اختلاف، ۴۰ یا ۴۲ سال نوشته‌اند. به گزارش کتسیاس اردشیر ۱۷ پسر داشت که در میان آنها خشایارشا تنها فرزند او از همسر رسمی‌اش داماسپیا بود و بعد از او به فرمانروایی رسید.
آثار به جا مانده از اردشیر یکم
کتیبه اردشیر در تخت جمشید که به دو زبان پارسی باستان و اکدی است، متن پارسی باستان آن یازده سطر است و مشتمل بر ستایش اهورامزدا، معرفی شاه، شرح بنایی که خشایارشا آغاز کرده بود و به وسیله اردشیر به پایان رسید، است. فعالیت سازندگی اردشیر شامل کامل کردن عمارت سریر (عمارت ۱۰۰ ستونه) پروژه تخت جمشید بود که توسط پدرش آغاز شد. سنگ نبشته پارسی باستان و اکدی بر روی سنگ مرمر پیدا شده که این حقیقت را ثبت کرده‌است. کتیبه کوچکی به زبان پارسی باستان، در چندین بشقاب نقره‌ای یافت شده‌است. قصر شوش (آپادانا) ساخته داریوش یکم، طی دوران حکومت اردشیر سوزانیده شد، که قسمت کوچک‌تری در قسمت جنوبی شهر را برافراشته کرد. لوح‌ها موید ادامه کارها در تخت جمشید از تابستان ۶۴۲ تا سال ۴۶۰–۴۵۹ پ. م است که گلنبشته‌های ایلامی ناپدید می‌شود. به همین ترتیب، مبنای پذیرفته شده‌ای، آخرین نوشته آرای روی ظروف سنگی به سال ۴۳۲–۴۳۱ پ. م تاریخگذاری خواهند شد. نوشته‌ای بر روی یک ظرف نقره مؤید فعالیت‌های کارگاه‌های سلطنتی در تخت جمشید است (A1I). لوح‌های موجود گواه وسعت ساخت و سازها است؛ مثلاً در سال ۴۶۰–۴۵۹ پ. م، ۱۱۴۹ صنعتگر در آن مکان جیره دریافت می‌کردند. کاوش‌های اخیر نیز گواه گفته‌های اردشیر است که گفته: کارهایی را که پدرش آغاز کرده بود به اتمام رسانده‌است (A1pa). اکنون می‌دانیم که او کاخ H را تمام کرده‌است. یک لوح بنیان‌گذاری به زبان بابلی نیز گواه بر آن است که وی فرمان ساخت تالار صد ستون را داده‌است.
شمشیر اردشیر که در ۱۹ فروردین ۱۴۰۱ شمسی برای اولین بار در آمریکا رونمایی شده. این شمشیر اکنون در موزه «گتی ویلا» لس آنجلس برای بازدید قرار گرفته‌است. این شمشیر تا حدودی خمیده و از جنس طلا، آهن و چوب بوده و نیام آن مزین به نقوش سلطنتی شیر بالدار، شاهین هخامنشی در وسط و دو ردیف شیر در دو طرف آن است. در مدخل نیام نیز نقش دو ابوالهول (اسفینکس) دیده می شود. دسته شمشیر تنها از خطوط مورب تشکیل شده که در انتها به قطعه ای بیضی شکل ختم می شود. نوک نیام نیز به سه بخش نیم دایره ای ختم می شود که بر روی آنها نقش گل کوکب یا نیلوفر نقر شده است.
ایزانو
ایزانو (به ایتالیایی: Izano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. ایزانو ۶٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۶۲ نفر جمعیت دارد.
ابوالفرج سگزی
ابوالفرج سگزی (متوفی ۳۹۳ ق) از شعرای نامدار و اندیشمند سدهٔ چهارم سیستان است که در حدود سال‌های ۳۷۲-۳۳۳ ق به هنر شاعری مشغول بود و نویسندهٔ تعدادی کتاب شعر است که از بین رفته‌اند. مطالعه در زندگی و شعر ادیبان قبل از خودش، از وی استادی چیره‌دست و سراینده‌ای ماهر ساخت، به طوری که در متون، همیشه لقب «استاد» در کنار نامش مشاهده می‌شود.
خانه حاج حسن غفوری
خانه حاج حسن غفوری (میراث فرهنگی) مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در اصفهان، خیابان ابن سینا، کوچه مسجد صفا، میدان شهشهان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بخش گلدشت
بخش گلدشت یکی از بخش‌های شهرستان گمیشان در استان گلستان ایران است.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش گلدشت ۳۰۹۰۰ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
بخش گلدشت از دو دهستان تشکیل شده‌است: شهرها:سیمین شهر
الاروبیا بماها
الاروبیا بماها (به لاتین: Alarobia Bemaha) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در واکینانکاراترا واقع شده‌است.
خصوصیات
الاروبیا بماها ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیومنزتاون، پنسیلوانیا
نیومنزتاون (به انگلیسی: Newmanstown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لبنان، پنسیلوانیا واقع شده‌است. نیومنزتاون ۵٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۷۸ نفر جمعیت دارد.
یاسور
یاسور، روستایی از توابع بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیارستاق ییلاقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
ماسه
ماسه به سنگ‌ریزه‌های خردتر از شن گفته می‌شود. ماسه معمولاً در ساحل دریا و رودخانه به وفور یافت می‌شود. در مهندسی عمران بر اساس طبقه‌بندی، ASTM به سنگدانه‌های ریزتر از ۴٫۷۵ میلی‌متر و درشت تر از ۰٫۰۷۵ میلی‌متر (۷۵ میکرون) ماسه می‌گویند. طبق استاندارد طبقه‌بندی متحد خاک، ماسه به سه رده ریز، متوسط و درشت طبقه‌بندی می‌شود. ماسه بیشتر در بستر دریاها یافت می‌شود.از آن جا که خاک های ماسه ای دارای ذرات بزرگی هستند،به سرعت خشک می شوند رطوبت خود را از دست می دهند.مزایا:در بهار سریع گرم می شود.
معایب:در تابستان به سرعت خشک می شود.مواد مغذی کمی دارد.آب را در خود نگه نمی دارد.
چون دانه هایش بزرگ تر است،زودتر در آب ته نشین میشود و برای کشاورزی مناسب نیست و نفوذ آب درآن بیشتر از خاک های دیگر است.
ادبیات باستان
ادبیات باستان عبارت است از سندها و نوشته‌های مذهبی و علمی، داستان، شعر و نمایشنامه، فرمان‌ها و اعلامیه‌های سلطنتی و سایر شکل‌های نوشته است که به واسطه اشیای مختلف مانند سنگ، لوح سنگی، ورق پاپیروس، برگ درخت خرما و فلز ثبت و ضبط شده است. پیش از گسترش نوشتن، ادبیات شفاهی همیشه دوام نمی‌آورد، هرچند که برخی متون و قطعات از این نوع ادبیات بر جای مانده‌اند. می‌توان نتیجه گرفت که تعداد نامعلومی از آثار مکتوب نیز احتمالاً از گزند زمان در امان نمانده و نابود شده‌اند. آگوست نیچکه برخی از داستان‌ها و افسانه‌های پریان را آثاری ادبی تلقی می‌کند که به عصر یخبندان و راویان عصر میان‌سنگی بازمی‌گردد
عصر برنز
اوایل عصر برنز: هزاره سوم قبل از میلاد (تاریخ تقریبی نشان‌داده‌شده). قدیمی‌ترین ادبیات مکتوب به حدود ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد (به زبان سومری کلاسیک) برمی‌گردد. اولین نویسندهٔ ادبی شناخته‌شده، انهدوآنا نام داشته که یک زن کشیش سومری بوده و حدوداً ۲۴ قرن قبل از میلاد می‌زیسته است. تعیین تاریخ برخی متون ادبی دشوار است، مانند کتاب مردگان که در پاپیروس آنی در حدود ۱۲۴۰ سال قبل از میلاد ثبت شده، اما نسخه‌های دیگر این کتاب احتمالاً متعلق به قرن ۱۸ قبل از میلاد هستند.
عصر برنز میانه: حدود ۲۰۰۰ تا ۱۶۰۰ قبل از میلاد (تاریخ تقریبی نشان‌داده‌شده)
اواخر عصر برنز : حدود. ۱۶۰۰ تا ۱۲۰۰ قبل از میلاد (تاریخ تقریبی نشان‌داده‌شده)
عصر آهن
متون عصر آهن مربوط به پیش از اروپای دوران قدیم: قرون ۱۲ تا ۸ پیش از میلاد
تمشک شمالی
تمشک شمالی نام یک گونه از سرده تمشک است.
توس کوچک
توس کوچک نام یک گونه از سرده توس است.
کچکول
کچکول، روستایی است از توابع بخش میان‌کنگی شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۵نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
آربوسرا
آربوسرا، روستایی از توابع بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رحیم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
لیک کاملوت، ویسکانسین
لیک کاملوت (به انگلیسی: Lake Camelot) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ادامز، ویسکانسین واقع شده‌است. لیک کاملوت ۸۲۶ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مولانا عاشق سیستانی
مولانا عاشقی سیستانی، مردی شاعر عاشق پیشه و در سبک شاعری و غزل سرایی از خسرو ملک، پیروی و در دربار امیرخسرو دهلوی مشغول بوده‌است. برای طلب علم و دانش به شام می‌رود و مدتی در قدس و در محضر محقق، درویش موسی از مشاهیر صوفیه، علوم صوفیه را فرا می‌گیرد؛ و بعد از مدتی به وطنش سیستان بازمی‌گردد.
مولانا ولی که شاعری نامدار است در وصف بیت زیر که سروده مولانا عاشقی است. می‌گوید: تمام دیوان خود را با این بیت عاشقی معاوضه می‌کنم.
انزو بیانکو
انزو بیانکو (Enzo Bianco؛ زادهٔ February 24, 1951) یک سیاست‌مدار اهل ایتالیا است.
سراب دارائی
سراب دارائی، روستایی از توابع بخش بیرانوند شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بیرانوند جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی
مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی در سال ۱۹۲۹ در نیویورک بنیان شد. این مؤسسه در سال ۱۳۴۵ با ریاست عالیه فرح پهلوی به شیراز منتقل شد و به جای موزه شهرام در محل نارنجستان قوام به کار ادامه داد. این مؤسسه خیریه و وابسته به دولت بود. فعالیت‌های این مؤسسه در راستای شناساندن تاریخ و هنر و تمدن و فرهنگ ایران و پژوهش در پیوند آن با تغییرات فرهنگ کشورهای آسیایی و برگزاری دوره‌های آموزشی، ایران‌شناسی و نشست‌های علمی و جهانی، پژوهش‌های باستانشناسی و چاپ دستاوردهای آن بود. مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی وابسته به دانشگاه پهلوی شیراز بود و زبر سرپرستی یک مدیر عامل و هیئت مدیره اداره می شد. مدیریت این مؤسسه تا سال ۱۳۴۸ بر عهده پروفسور آرتور پوپ بود.
پیشینه
ساختمان نارنجستان قوام پیش تر به عنوان موزه شهرام از خانواده قوام السلطنه خریداری شده بود و بعد از چند سال مورد استفاده به عنوان انستیتو آسیا مورد استفاده قرار گرفت. در ابتدا نیاز بود که این بنا نوسازی شود و نقاشی‌های آن نیز به یاری هنر مندان و صنعت گران شیراز، اصفهان، و تهران ترمیم شد. دو گنبد یک پوش به سبک ساختمان‌های دوره قاجاریه در سالن حیاط خلوت بر پا داشته شد. پی‌سازی منزل قوام السلطنه برای جلوگیری از فرونشستن ساختمان، مجهز کردن اتاق‌های جنوبی برای پذیرایی از استادان یا پژوهش گرانی که از سرتا سر جهان برای پژوهش به شیراز سفر می‌کنند از دیگر کارهای نوسازی ساختمان بود.
سازمان
مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی دارای کتاب خانه، آرشیو، لابراتوار عکاسی و لابراتوار باستانشناسی مدرنی بود.
پروژه‌ها
کارها و فعالیت‌های مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی پروژه‌های پژوهشی در منطقه‌های باستانی، برگزاری کنگره‌های جهانی باستان شناسی، فراهم کردن سخنرانی‌ها با دعوت از ایرانشناسان، چاپ کتاب و مقاله، برگزاری نمایشگاه‌ها و دوره‌های آموزشی برای آموزش دهندگان رشته‌های فرهنگ و تمدن را در بر داشت.
پروژه اسپهبان: مؤسسه آسیایی از هنگامی که پروفسور پوپ همکاری خود را با مؤسسه آغاز کرد بر آن شد تا باتهیه نقشه‌ها و طرح‌هایی یه بازیابی فرم گذشته بازارهای اسپهبان به پردازد. همه این نقشه‌ها و طرح‌ها و عکس‌ها زیر چاپ رفته‌اند.
پروژه جلیان: در منطقه‌های باستانی دره فسا و داراب آثاری که سال‌ها پیش در جلیان به دست آمد بررسی شد و دست آوردهای این مطالعه‌ها زیر چاپ رفته‌است. حفاری نقش رستم:همکاری با اداره کل باستان‌شناسی برای همکاری در حفاری نقش رستم پروژه مشهد: نتیجه این پروژه در ۴ جلد کتاب تحت عنوان بارگاه رضا به چاپ رسید. چاپ کتاب‌های بررسی‌های هنر از استاد آرتور اپهام پوپ به زبان انگلیسی بولتن مؤسسه با همکاری سماری از پژوهشگران به زبان انگلیسی منو گراف اول – یحیی تپه نوشته لامبرگ – کارلاوسکی به انگلیسی کتابچه نارنجستان به دو زبان فارسی و انگلیسی برای بازدید کنندگان نوشته ترانس اودائل کتاب بارگاه رضا کتاب بارگاه معصومه نمایشگاه ساختمان‌های تاریخی نمایشگاه آثار باستانی نمایشگاه خط خطاطان پرآوازه ایرانی برای بالا بردن دانش دبیران علوم اجتماعی مؤسسه آسیایی از تابستان ۱۳۴۹ دوره‌هایی را ایجاد کرد که در آن بیش از صد دبیر شرکت کردند. کلاس‌هایی در سطح فوق لیسانس در دو رشته فرهنگ و تمدن ایران پیش و پس از اسلام نیز دایر گردید.
گسترش مؤسسه
با مرگ پروفسور پوپ، مدیریت انستیتو به دکتر ریچارد فرای سپرده شد. تا پیش از آن، به دلیل رابطه نزدیک پوپ با خانواده پادشاهی ایران، مؤسسه از خودمختاری برخوردار بود اما پس از وی زیر نظر دانشگاه پهلوی شیراز قرار گرفت. همین امر موجب بروز تنش‌هایی در مؤسسه شد. از آن جمله، دکتر هوشنگ نهاوندی، ریاست وقت دانشگاه پهلوی مدعی شد که گلوک (Gluck) یکی از اعضای مؤسسه در قاچاق عتیقه‌های ایرانی به ژاپن دست دارد و خواستار برکناری وی شد. از طرفی، دکتر فرای پس از دریافت عنوان استادی از دانشگاه هاروارد، وقت کمتری برای پرداختن به مؤسسه داشت. با این همه فعالیت‌های پژوهشی و آموزشی مؤسسه کماکان ادامه یافت. در سال ۱۳۵۰ و در آستانه جشن‌های دو هزار و پانصدمین سال شاهنشاهی ایران، مؤسسه آسیایی سمینار بزرگی را تحت عنوان مطالعات ایران‌شناسی در شیراز برگزار کرد. در سال ۱۳۵۴ قرارداد مؤسسه با دکتر فرای به پایان رسید و ماهیار نوابی که تا پیش از آن مدیر اجرایی مؤسسه بود به ریاست مؤسسه منصوب شد. وی اولین رئیس ایرانی مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی بود. در این هنگام، مؤسسه از نارنجستان به ساختمان بزرگتری در دانشگاه جابجا شد به عنوان بخشی از گروه زبان‌شناسی دانشگاه در آمد.
سرانجام
با وقوع انقلاب ۵۷، مؤسسه آسیایی نیز مانند بسیاری دیگر از مؤسسه‌های آموزشی دستخوش تغییر شد. تا اینکه در سال ۱۳۵۸ این مؤسسه به‌طور کامل تعطیل شد. کتابخانه مؤسسه که کماکان در نارنجستان قرار داشت به کتابخانه مرکزی دانشگاه شیراز انتقال یافت و اسناد، عکس‌ها و مجموعه‌های آرتور پوپ به زیرزمین ساختمان منتقل شد. بسیاری از اثاثیه و لوازم آن نیز به یغما رفت. در سال ۱۳۷۹ ساختمان نارنجستان به عنوان موزه دانشگاه شیراز بازگشایی شد و به عنوان یک جاذبه توریستی مورد استفاده قرار گرفت.
ادامه کار در امریکا
با وجود تعطیلی مؤسسه در ایران، بولتن انجمن آسیا با تلاش کارول برومبرگ در سال ۱۹۸۷ در میشیگان بار دیگر به چاپ رسید. این بولتن کماکان روی مطالب مربوط به هنر و باستانشناسی در آسیا متمرکز است. آخرین نسخه این بولتن در سال ۲۰۲۱ به چاپ رسیده‌است.
ده فخیره سفلی
ده فخیره سفلی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۸نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
زرزور (المسیله)
زرزور یک شهرداری در الجزایر است که در استان مسیله واقع شده‌است. زرزور ۱٬۸۷۶ نفر جمعیت دارد.
پلطدشت
پلطدشت، روستایی از توابع بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
فرفیون الگانس
یوفوربیا الگانس نام یک گونه از سرده فرفیون است.
پلطدشت
جمعیت
این روستا در دهستان رحیم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
مونته‌بوئنو
مونته‌بوئنو (به ایتالیایی: Montebuono) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان ریتی واقع شده‌است.
خصوصیات
مونته‌بوئنو ۱۹٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۹۴۵ نفر جمعیت دارد و ۳۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ال-گشتاور
در آمار، ال-گشتاورها  دنباله‌ای از اعدادند که برای خلاصه کردن شکل یک توزیع احتمال به کار می‌روند. آن‌ها ال-آمار (ترکیب خطی آمار سفارشی هستند و لذا ال (L) از واژه "liner" اقتباس شده است) و مشابه گشتاورهای معمولی هستند، و می‌توان مشابه انحراف معیار، چولگی، و کشیدگی برای محاسبه مقادیر استفاده کرد و واژه‌های مقیاس ال، ال-چولگی، و ال-کشیدگی را به ترتیب در آنان به کار برد (ال-میانگین معدل میانگین معمولی است). ال-گشتاورهای استاندارد به ضرایب ال-گشتاور مشهورند و مشابه گشتوارهای استاندارد شده می‌باشند. تنها برای گشتاورهای معمولی، یک توزیع تئوریک دارای مجموعه‌ای از ال-گشتاورهای جامعه است. نمونه ال-گشتاور را می‌توان برای جامعه مشخص کرد، و می‌توان از آن به عنوان تخمین‌زننده جامعه ال-گشتاور استفاده نمود.
قمری‌ها
قمری‌ها نام یک سرده از تیره کبوتران است.
گونه‌ها
این جنس شامل ۱۵ گونه است:
سیادک دهمرده
سیادک دهمرده، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۷نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
سراب ملاقربانی
سراب ملاقربانی، روستایی از توابع بخش بیرانوند شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بیرانوند جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
خانه ناظریان
خانه ناظریان (فضل‌الله آبدار) مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان هاتف، کوچه نمکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
اکالیپتوس قهوه‌ای
اکالیپتوس قهوه‌ای نام یک گونه از سرده اوکالیپتوس است.
ساروس خورشیدی ۱۳۸
ساروس ۱۳۸ دوره‌ای زمانی با چرخه‌ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۰ خورشیدگرفتگی می‌شود.
دو و میدانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴
دو و میدانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ نام رویداد ورزش دو و میدانی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۲۴ برگزار شد.
ویندوز ای‌پی‌آی
ویندوز ای‌پی‌آی (به اختصار وین‌ای‌پی‌آی ) نامیست که مایکروسافت به رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار (API) موجود در سیستم‌عامل‌های ویندوز داده‌است. تمام برنامه‌های ویندوز به جزء برنامه‌های میز فرمان (console) باید با Windows API صرف نظر از زبان تشکیل دهنده آن برنامه تعامل داشته باشند. دسترسی سطح پایین‌تر به سیستم ویندوز، اساساً نیازمند راه اندازهای ابزار یا همان درایور‌ها است که توسط بنیان راه انداز ویندوز (Windows Driver Foundation) در نسخه‌های کنونی ویندوز فراهم شده است. یک بسته تولید نرم‌افزار (SDK) برای ویندوز موجود است که ابزارها و مستنداتی را فراهم می‌کند تا تولید کنندگان قادر به ایجاد نرم‌افزار با استفاده از ویندوز ای‌پی‌آی شوند و به فناوری‌های ویندوز بپیوندند.
آلن اند گینتر
آلن اند گینتر (Allen & Ginter) یک شرکت تولید دخانیات در ریچموند، ویرجینیا بود که توسط جان آلن و لویس گینتر در سال ۱۸۶۵ تأسیس شد. آلن و گینتر، نخستین مجموعه کارت‌های سیگار را نیز برای مجموعه‌داران و استفادهٔ تجاری در ایالات متحده ابداع نمودند. برخی از کارت‌های قابل توجه در این مجموعه‌ها شامل ورزشکاران برجسته و مشهور بیسبال همچون چارلز کومیسکی، کپ آنسون، جک گلاسکوک و برخی نیز افرادی غیر ورزشی همانند بوفالو بیل بودند
الارو
الارو (به اسپانیایی: Alaró) یک شهرستان در اسپانیا است که در جزایر بالئاری واقع شده‌است.
خصوصیات
الارو ۴۵٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد و ۲۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خمپته اربوسرا
خمپته اربوسرا، روستایی از توابع بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رحیم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۰ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
کلینگرستاون، پنسیلوانیا
کلینگرستاون (به انگلیسی: Klingerstown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سچویلکیلل، پنسیلوانیا واقع شده‌است. کلینگرستاون ۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۲ نفر جمعیت دارد.
بخش گوهران
بخش گوهران یکی از بخش‌های شهرستان بشاگرد در استان هرمزگان ایران است.
تقسیمات کشوری
شهر: گوهران
جمعیت
جمعیت بخش گوهران  براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۴،۱۴۹ نفر بوده‌است.
زرق (استان ام بواقی)
زرق یک شهرداری در الجزایر است که در استان ام‌البواقی واقع شده‌است. زرق ۱٬۷۳۶ نفر جمعیت دارد.
اکالیپتوس بزرگ
اکالیپتوس بزرگ نام یک گونه از سرده اوکالیپتوس است.
قارچ پارازول
قارچ پارازول نام یک گونه از تیره غاریقونیان است.
شمس‌الدین مبارک سیستانی
شمس الدین مبارک سیستانی، از بزرگان شعر و سرآمدان سخن در عصر خویش بوده است. از او کتب بسیاری باقی‌مانده است که مشهورترین آن‌ها «مجمع البحرین» می‌باشد.
محمد عوفی در کتاب لباب الاباب می‌نویسد، شاعر در باب مفاخر و مباهات شهر خود چنین می‌گوید: شهر ما سیستان به واسطه سه چیز رجحان دارد، به شیر و امیر و شعر.
او در ستایش نصرالدین وزیر ممالک نیمروز (سیستان) چنین سروده است.
خانه شهید اول
خانه شهید اول مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان علامه مجلسی، کوچه ابواسحاقیه ـ کوچه مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ده گرگیچ
ده گرگیچ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۸نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
سیکلامات سدیم
سیکلامات سدیم یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۷۵۱ است.
سیکلامات سدیم (کد شیرین ۹۵۲) یک شیرین‌کننده مصنوعی است؛ که ۳۰–۵۰ بار شیرین تر از سس سویا است (شکر قهوه ای)، و از لحاظ قدرت کمترین قدرت شیرین کننده‌های مصنوعی را دارد. اغلب با سایر شیرین کننده‌های مصنوعی، به ویژه ساخارین، استفاده می‌شود؛ مخلوطی از ۱۰ قسمت سیکلامات به ۱ قسمت ساخارین رایج است؛ و ارزان‌تر از شیرین کننده‌های دیگر است، از جمله سوکرالوز، و تحت حرارت پایدار است. نگرانی‌های بهداشتی موجب شده‌است که سیکلامات‌ها در ایالات متحده و سایر کشورها ممنوع شود، و در ایران به سال ۴۸/۸/۱ ممنوع شده است. با همه این تفاسیر، امروزه استفاده از سیکلامات سدیم در اتحادیه اروپا و ۱۳۰ کشور جهان رایج و در عین‌حال در آمریکا و کره جنوبی ممنوع است. در فیلیپین نیز استفاده از سیکلامات سدیم ممنوع بود تا اینکه در سال ۲۰۱۳ اداره غذا و داروی این کشور، ممنوعیت اِعمال‌شده را لغو کرد و مصرف آن را بی خطر اعلام کرد.
سیکلامات سدیم یا سیکلو هگزان سولفامیک اسید (cyclohexanesulfamic acid) که به واسطه سولفونیزاسیون شدن سیکلو هگزولامین تهیه می‌شود. این را می‌توان با واکنش سیکلوهگزیلامین با سولفامیک اسید یا سولفور تری‌اکسید انجام داد.[۲]
کشف اتفاقی
در سال ۱۹۳۷ یک دانشجوی دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین به نام مایکل سودا موفق به کشف سیکلامات سدیم گردید. هنگامی که او در آزمایشگاه بر روی یک سنتز داروی تب‌بر کار می کرد، سیگار خودش را بر روی میز آزمایشگاه گذاشت و وقتی دوباره آن را به دهان گذاشت، متوجه طعم شیرین سیکلامات شد.
کوبالتینیتریت سدیم
کوبالتینیتریت سدیم یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۲۱۱۶۴۱ است.
اکالیپتوس فریزر
اکالیپتوس فریزر نام یک گونه از سرده اوکالیپتوس است.
خورتابسرا
خورتابسرا، روستایی از توابع بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رحیم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
مایا (دین)
مایا به معنای توهم و ظهور و فریب است و در آیین هندو اساس ذهن و ماده می‌باشد. مایا نیروی برهمن و متحد با آن است؛ چنانکه حرارت با آتش. مایا و برهمن با هم ایشوارا نامیده می‌شوند و او خدایی شخصی است که جهان را خلق می‌کند، نگه می‌دارد و مضمحل می‌سازد. مایا پرده و حجابی بر روی برهمن و بر چشم ماست.
منابع
Margaret and James Stutley A Dictionary of Hinduism Routhledge
بان کی‌مون
بان کی‌مون (۱۳ ژوئن ۱۹۴۴) دیپلمات اهل کره جنوبی است، او هشتمین دبیرکل سازمان ملل متحد بودکه از ژانویه ۲۰۰۷ تا دسامبر ۲۰۱۶ این مسئولیت را بر عهده داشت.
اگر چه نام وی در لاتین به صورت 'Ban Ki-Moon' نوشته شده‌است روش درست تلفظ نام کوچک وی، «گی مون» است. وی متولد ۱۳ ژوئن ۱۹۴۴ در کره جنوبی است و تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته امور اداری در دانشگاه هاروارد به پایان برده‌است. بان کی‌مون با همسرش در دوره دبیرستان آشنا شده‌است. حاصل ازدواج آنان یک پسر، دو دختر و سه نوه است. او در زمان جنگ کره پناهجو بوده‌است.
در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۶، بان کی‌مون به عنوان هشتمین دبیرکل سازمان ملل متحد توسط مجمع عمومی سازمان ملل انتخاب شد. کی‌مون در ۱ ژانویه ۲۰۰۷ جانشین کوفی عنان شد. او به عنوان دبیرکل، مسئول چندین اصلاحات اساسی در زمینه حفظ صلح و شیوه‌های استخدام سازمان ملل در سراسر جهان بود. از نظر دیپلماتیک، بان کی‌مون دیدگاه‌های شدیدی در مورد دگرگونی اقلیم داشت و بارها این موضوع را با جورج دابلیو بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحده، و در مورد درگیری دارفور تحت فشار قرار داد تا جایی که او به عمر البشیر رئیس‌جمهور سودان را متقاعد کرد تا برای کمک به نیروهای حافظ صلح اجازه ورود به سودان را بدهد.
بان کی‌مون در سال ۲۰۱۳ توسط مجله فوربز در فهرست قدرتمندترین افراد جهان قرار گرفت و به عنوان سی و دومین فرد قدرتمند جهان انتخاب شد، که بالاترین رتبه در میان کره جنوبی است. او در سال ۲۰۱۴ پس از لی کون هی و لی جائه یونگ به عنوان سومین فرد قدرتمند کره جنوبی انتخاب شد. در سال ۲۰۱۶، فارین پالیسی، بان را یکی از ۱۰۰ متفکر برتر جهان به دلیل دستاوردهای وی در کمک به تصویب و اجرای توافقنامه پاریس در کمتر از یک سال پس از تصویب آن معرفی کرد.
سیل ملاقربانی
سیل ملاقربانی، روستایی از توابع بخش بیرانوند شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
بان کی‌مون
راهبردها
به گفتهٔ وی بدون توسعه و بدون تأمین رفاه هماهنگ نمی‌توان انتظار صلح، امنیت و رعایت حقوق بشر داشت.
سیل ملاقربانی
جمعیت
این روستا در دهستان بیرانوند جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
گای مارتین
گای مارتین (متولد ۴ نوامبر ۱۹۸۱) یک شخصیت تلویزیونی و راننده مسابقات موتورسیکلت تی تی است. اولین مسابقهٔ وی در سال ۱۹۹۸ صورت گرفت. وی تا کنون دو بار کمر خود را در این مسابقات شکسته‌است. یک مرتبه در سال ۲۰۱۰ و بار دیگر در سال ۲۰۱۵. وی علی‌رغم این تصادفات باز هم به حرفه خود ادامه داد. اولین شغلی که وی پس از ترک مدرسه برگزید مکانیکی موتورسیکلت بوده. گای در دوران موتورسواری نیز این توانایی را در خود حفظ نمود.
ده افغان براهویی
ده افغان براهویی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۱نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
سی‌سرا (رودسر)
سی سرا ، روستایی از توابع بخش رحیم‌آباد در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رحیم آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
پیانفی
پیانفی (به ایتالیایی: Pianfei) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
پیانفی ۱۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۸۵ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیپدیوم الگانس
دیپدیوم الگانس نام یک گونه از تیره ثعلبیان است.
دم‌چلچله‌ای طاووسی
پروانه‌های دم‌چلچله‌ای طاووسی زیرسرده‌ای از سرده پروانه‌های پاپیلیو هستند. این زیرسرده شامل ۲۵ گونه است.
پانویس
̈* Erich Bauer and Thomas Frankenbach, 1998 Schmetterlinge der Erde, Butterflies of the world Part I (1), Papilionidae Papilionidae I: Papilio, Subgenus Achillides, Bhutanitis, Teinopalpus. Edited by Erich Bauer and Thomas Frankenbach. Keltern: Goecke & Evers ; Canterbury: Hillside Books ISBN 9783931374624 for Papilio doddsi Janet, 1896
کلرواستات سدیم
کلرواستات سدیم یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۳۶۶۵۷۵۹ است.
الاساپالی
الاساپالی (به انگلیسی: Alasapalli) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
سن اکاسیو، کلرادو
سن اکاسیو (به انگلیسی: San Acacio) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوستیا، کلرادو واقع شده‌است. سن اکاسیو ۲٬۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عبرت سیستانی
میرزا محمد علی رحیمی، متخلص به عبرت سیستانی، از شعرای سیستانی است.
زندگینامه
پدر وی آقا شیخ غلامرضا واعظ و مادرش صابره، در سال ۱۲۸۳ هجری قمری در سیستان به دنیا آمد. مادر عبرت نیز شاعر بوده‌است طوری که به علت لیاقت علمی او، ناصرالدین شاه سالانه مبلغی به عنوان صله برایش می فرستاد. عبرت سیستانی، زیاداهل سفر و جهانگردی بود و به ایران، عربستان، هندوستان وافغانستان سفر کرده بود.
آثار
وی دارای دیوان عبرت یا «عبرنامه» است. کتاب قصاید عبرت نیز در سال ۱۳۴۴ به سفارش فرزندش در کراچی به چاپ رسیده است. وفات عبرت سیستانی را به سال ۱۳۳۹ ثبت نموده‌اند.
شعر
اشعار زیر برداشتی از کتاب غزلیات عبرت سیستانی است.
مصادره به مطلوب
مصادره به مطلوب یا پنداشت پرسش یا "بیان تکراری" نوعی مغالطه منطقی است که در آن حکم استدلال، از پیش در فرض‌های استدلال درست در نظر گرفته شده‌است. این مغالطه همچنین زمانی رخ می‌دهد که در یک استدلال، آشکارا یا پنهانی گزاره‌ای بدون ارائه شواهد کافی درست پنداشته شده باشد.
انواع
پنداشت پرسش بر دو نوع است:
نوع اول
گاهی پیدا کردن این مغلطه در یک استدلال بسیار دشوار است. دلیل این دشواری نیز آن است که P در بسیاری از مواقع دقیقاً با همان واژه‌هایی که C با آن‌ها بیان شده‌است بیان نمی‌شود. به عبارت دیگر لازم است که تجزیه و تحلیل دقیقی روی فرض‌های استدلال انجام شود تا مشخص شود که این استدلال فرضی مانند P را درون خود دارند که C را به‌طور پنهانی درست فرض می‌کند یا نه. تنها کسی می‌تواند P را قبول داشته باشد که C را قبول داشته باشد.
فرم دیگری هم برای مغلطه مصادره به مطلوب قابل تصور است و آن هنگامی شکل می‌گیرد که در استدلالی فرضی آشکارا یا نهانی مطرح می‌شود که خود نیاز به اثبات دارد ولی بدون ارائه هیچگونه شواهدی درست پنداشته می‌شود این سبک استدلال‌ها نیز آلوده به مغلطه مصادره به مطلوب هستند، الگوی این سبک مغالطه را می‌توان به صورت زیر فرمولیزه کرد:
نوع دوم
لازم به ذکر است که گاهی یک شخص می‌خواهد منظورش را با کلمات دیگر برساند، این کار را نمی‌توان مغالطه مصادره به مطلوب نامید، این است که هنگام مقابله با یک استدلال لازم است که ابتدا درک شود آیا آن استدلال یک استدلال قیاسی یا استقرایی است که مصادره به مطلوب می‌کند یا اینکه تنها یک تمثیل است برای مطرح کردن یک موضوع به زبانی دیگر جهت روشن شدن موضوع و گوینده مدعی این نیست که در حال استدلال کردن و اثبات کردن ادعایش است.
دلیل مغالطه بودن
بنابر این استدلالی که مصادره به مطلوب می‌کند اساساً یک استدلال نیست چون کاری که قرار است یک استدلال انجام دهد را در واقع انجام نمی‌دهد. از جانب دیگر روشن است که گزاره‌های زیر غلط هستند و اگر دقت کنیم خواهیم دید که مصادره به مطلوب دقیقاً همین کار را انجام می‌دهد:
بنابر این یک شخص نمی‌تواند با تکرار ادعای خود آن را اثبات کند، بلکه فرایند اثبات کردن باید تنها شامل ارائه شواهد شود نه تکرار ادعا. شاید وجه تسمیه این مغلطه در انگلیسی نیز آن باشد که استدلال‌کننده به جای استدلال کردن در پشتیبانی از ادعای خود، درستی آن را از طرف مقابلش گدایی (Begging) می‌کند. در مورد الگوی شماره ۲ نیز این نام بسیار مناسب است زیرا مغالط، پرسشی که بخاطر نامسلم بودن فرض پیش می‌آید را نادیده می‌گیرد و از مخاطب خود می‌خواهد که او نیز آن پرسش را نادیده بگیرد.
دلیل اینکه افراد سفسطه گر و مغالط از این مغالطه بسیار سود می‌جویند این است که همان‌طور که گفته شد این استدلال برای کسانی که حکم آن را از پیش قبول داردن معتبر به نظر می‌رسد و آن‌ها ایرادی بر آن نمی‌گیرند.
چگونه با این مغالطه روبرو شویم؟
در مورد الگوی نخست شاید بهترین شیوه برخورد با این مغالطه آن باشد که برای شخص مغالط توضیح دهیم، او چیزی را اثبات نکرده‌است بلکه تنها ادعایش را تکرار کرده‌است و به همین دلیل در واقع استدلالی نکرده‌است و به جای تکرار بهتر است که استدلال کند. یا اینکه فرضی که در استدلال نهان است و خود به اثبات نیاز دارد را مطرح کنیم و از مغالط برای آن استدلال بخواهیم.
در مورد الگوی دوم نیز بهتر است اعتراض کنیم که فرض مطرح شده مورد قبول ما نیست و خود نیاز به اثبات دارد.
مثال
کاوه – شرط پایداری پیوند زناشویی این است که طرفین هنگام عقد قرارداد ازدواج باکره باشند.
سودابه – چطور می‌توانی چنین چیزی را اثبات کنی؟
کاوه – چون وقتی زن و مرد باکره باشند ازدواجشان پایدار می‌ماند.
سودابه – من به دادگاه دروغ گفتم، به دلیل اینکه اگر راست می‌گفتم منافع ملی به خطر می‌افتاد.
کاوه – بر چه اساسی فکر می‌کنی اینکار درست است؟
سودابه – بخاطر اینکه یک میهن دوست برای اینکه منافع کشورش به خطر نیافتند باید حتی به دادگاه هم دروغ بگوید.
کاوه – به نظر من مجازات اعدام عادلانه و کار آمد است.
سودابه – چرا؟
کاوه – زیرا مجازات اعدام از لحاظ عقلی قابل دفاع و برای اجتماع سودمند است.
رناتو بالدوتسی
رناتو بالدوتسی (Renato Balduzzi؛ زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۹۵۵) یک سیاست‌مدار اهل ایتالیا است.
بخش گهرباران
بخش گهرباران یکی از بخش‌های شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران است.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش گهرباران ۱۴٬۷۵۰ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
بخش گهرباران از دو دهستان تشکیل شده‌است:
کنار حبشی
کنار حبشی نام یک گونه از سرده کنار است.
غلامحسین ابراهیمی دینانی
غلامحسین ابراهیمی دینانی (زاده ۵ دی ۱۳۱۳ دینان ) نویسنده و پژوهشگر فلسفه اسلامی ایرانی است. بخشی از شهرت وی به علت پژوهش در حکمت اشراق و سهروردی و احیای آن در سال‌های اخیر است. دینانی تسلط خاصی بر فلسفه ابن سینا، ابن رشد، سهروردی، ملاصدرا و به طور كلي نحله هاي فلسفه اسلامي و انديشه هاي فيلسوفان مسلمان دارد. ↵وی با بررسی تمامی آثار و نوشته‌های شیخ شهاب‌الدین سهروردی تاکنون چندین کتاب مهم در رابطه با فلسفه و افکار این فیلسوف ایرانی نگاشته‌است. هم‌اکنون استاد بازنشسته گروه فلسفه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران است. او در دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس، دانشگاه مذاهب اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی و مدرسه عالی شهید مطهری به تدریس فلسفه پرداخته‌است. ابراهیمی دینانی همچنین عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران است. او در سال ۱۳۸۴ با کتاب دفتر عقل و آیت عشق، در سال ۱۳۸۵ با کتاب درخشش ابن رشد در حکمت مشاء و در سال ۱۳۸۹ با کتاب فلسفه و ساحت سخن برنده جایزه کتاب سال شد. او چهره برتر فلسفه ایران در اولین دوره همایش چهره‌های ماندگار است. تا به حال چندین مقاله و فیلم مستند نیز دربارهٔ این فیلسوف، نوشته و ساخته شده‌است.
دینانی در مدرسه حجتیه قم به تحصیلات حوزوی پرداخته و در آن مدت سیدمحمد خامنه‌ای و سید علی خامنه‌ای از افراد هم بحث و هم خرج وی بوده‌است. وی همچنین از شاگردان سید روح‌الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی بوده و نیز شاهد مباحث فلسفی هانری کربن و سید محمدحسین طباطبایی بوده‌است.
کلاسهای آزاد وی جهت دانشجویان فلسفه و محققان و علاقه‌مندان مطالعه آزاد فلسفه اسلامی در انجمن حکمت و فلسفه ایران برقرار است. به غیر از کلاسهای دانشگاهی و آزاد، دینانی سلسله درس‌هایی با عنوان معرفت در شبکه چهار تلویزیون ایران دارد.