cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
رافائل روبینو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال سالرنیتانا، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، و باشگاه فوتبال نووارا اشاره کرد.
کشتار رومبولا
کشتار رومبولا توسط آینزاتس‌گروپ A نازی و با کمک همدستان محلی از جمله آراس کوماندو انجام شد. مسئول عملیات رهبر اس‌اس و پلیس فریدریش یکلن بود که پیشتر ناظر بر کشتر مشابهی در اوکراین بود. رودلف لانگ که بعدها در کنفرانس وانزه نیز شرکت داشت بر اجرای این عملیات نیز نظارت داشت. کشتار رومبولا، همراه با بسیاری دیگر کشتارها، اساس دادرسی در دادگاه پساجنگ آینزاتس‌گروپن بود که در آن تعدادی از فرماندهان آینزاتس‌گروپن به جرم جنایت علیه بشریت مقصر شناخته شدند.
هولوکاست در لتونی
هولوکاست در لتونی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، و با حمله ارتش آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، از جمله کشورهای حوزه بالتیک لیتوانی، لتونی و استونی که اندکی پیش از آن توسط نیروهای شوروی پس از یک دوره استقلال پسا جنگ جهانی اول اشغال شده بودند، آغاز شد. قتل یهودیان، کمونیست‌ها و دیگران تقریباً بلافاصله توسط جوخه‌های قتل آلمانی معروف به آینزاتس‌گروپن آغاز شد، و سازمان‌های دیگریی چون پلیس امنیت آلمان (Sicherheitspolizei یا Sipo) و سرویس امنیتی اس‌اس (Sicherheitsdienst یا SD) به آن‌ها یاری می‌رساندند. نخستین قتل‌ها در شب ۲۳ ژوئن ۱۹۴۱ در شهر گروبینا، نزدیک لیپایا صورت گرفتند؛ جایی که اعضای Sonderkommando 1a شش یهودی را در پورستان کلیسایی به قتل رساندند. اشغالگران نازی همچنین توسط لتونیایی‌های بومی معروف به آراس کوماندو و تا حدودی پلیس کمکی لتونی کمک می‌شدند.
انگیزه
انگیزه هیملر این بود تا با از میان بردن یهودیان لتونی در ریگا بتواند یهودیان آلمانی و اتریشی را به آن گتو تبعید کند و به جای آن‌ها اسکان دهند. کشتارهای مشابهی به همین منظور در کوونو در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۱ صورت گرفتند که در آن ۱۰٬۰۰۰ تن کشته شدند؛ همچنین در مینسک که ۱۳۰۰۰ در ۷ نوامبر و ۷۰۰۰ مورد دیگر در ۲۰ نوامبر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند.
هیملر برای اجرای این طرح، فریدریش یکلن را از اوکراین به لتونی آورد. در اوکراین، یکلن پیشتر کشتارهایی از جمله بابی یار (با ۳۰ هزار کشته) را ترتیب داده بود. خدمه او شامل ۵۰ نیروی کشتار و پرسنل پشتیبانی بودند که در ۵ نوامبر ۱۹۴۱ وارد ریگا شدند. یکلن با آنها به ریگا نرفت، اما در عوض به برلین رفت و زمانی میان ۱۰ نوامبر و ۱۲ نوامبر ۱۹۴۱، با هیملر ملاقات کرد. هیملر به یکلن گفت که همه ساکنان گتو ریگا را بکشد و در صورتی که لوهس اعتراض کرد که آیا این دستوری از سوی هیملر بوده‌است یا خود هیتلر، بگوید که «به لوهس بگو که این دستور از سوی من است، اما خواسته پیشوا نیز همین است».
یکلن سپس به ریگا رفت و اوضاع را برای لوهس توضیح داد تا او دیگر اعتراضی نداشته باشد. تا میانه نوامبر ۱۹۴۱، یکلن در ساختمانی در بخش قدیمی ریگا معروف به Ritterhaus مستقر شده بود. در برلین، روزنبرگ، که در سلسله مراتب نازی ارشد لوهس به‌شمار می‌رفت، توانست امتیازی از هیملر بگیرد، و بتواند کارگران مرد یهودی ۱۶ تا ۶۰ ساله که کارشان برای تلاش‌های جنگی آلمان بسیار مهم تلقی می‌شد از گتو بیرون ببرد. در نتیجه، این افراد در امان ماندند، در حالی که زنان، کودکان، افراد پیر و ازکارافتاده مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. طرح یکلن برای انجام این تفکیک قربانیان به طرح ایجاد «گتوی کوچک» معروف شد.
برنامه‌ریزی برای کشتار
به منظور اجرای دستور هیملر برای پاکسازی گتو، یکلن می‌بایست روزانه ۱۲٬۰۰۰ نفر را می‌کشت. در آن هنگام از سال، فقط حدود هشت ساعت از روز رشن بود، بنابراین، آخرین ستون قربانیان باید پیش از ۱۲:۰۰ ظهر از گتوی ریگا خارج می‌شدند. در کل مسیر ستون ۱۰ کیلومتری نگهبانان در هر دو طرف مسیر گماشته شده بودند. کل فرایند برای اجرا به حدود ۱۷۰۰ پرسنل نیاز داشت.
ارنست هنیکر، متخصص ساخت و ساز که برای یکلن کار می‌کرد، بعدها ادعا کرد که هنگامی که از نیت کشتار مطلع شده بود، شوکه شده‌است، اما با این حال در آن زمان هیچ اعتراضی نکرد و برای نظارت بر کندن شش گودال قتل، که برای دفن ۲۵۰۰۰ نفر کافی بود، اقدام کرد. کندن گودالها توسط ۲۰۰ یا ۳۰۰ اسیر جنگی روسی انجام شد. گودالها به صورت هدفمندی طراحی شده بودند: آنها در سطوحی مانند هرم وارونه، با سطوحی که به سوی بالا گشاده می‌شدند و سطحی شیب‌دار که به سطوح مختلف می‌رفت، تا قربانیان به معنای واقعی کلمه به داخل گورهای خود وارد شوند. حدود سه روز طول کشید تا کندن چاله‌ها در ۲۳ نوامبر ۱۹۴۱ به پایان برسد.
تصمیم‌گیری دربارهٔ مکان کشتار
یکلن و یکی از دستیارانش، پل دگنهارت، برای یافتن مکان مناسب در اطراف ریگا اقدام به جستجو کردند. ریگا در منطقه ای باتلاقی واقع شده بود که در آن سطح آب نزدیک به سطح زمین بود. این مسئله می‌توانست مانع از دفع مناسب هزاران جسد شود. از این روی، یکلن به زمین مرتفع داشت. مکان مناسب کشتار همچنین می‌بایست در بخش شمالی رود دائوگاوا و در فاصلهٔ قابل راه‌روی از گتو باشد. در حدود ۱۸ یا ۱۹ نوامبر یکلن در هنگام رانندگی به سمت جنوب به طرف اردوگاه کار اجباری سالاسپیلس (در آن هنگام در دست ساخت) از رومبولا گذر کرد، و این دقیقاً بری آنچه او می‌خواست مناسب بود. رومبولا نزدیک به ریگا بود، در زمینی مرتفع قرار، خاک ماسه ای داشت، و تنها عیب آن نزدیکی به بزرگراه (در ۱۰۰ متری) بود.
سامانه یکلن
یکلن به ابدای «سامانه یکلن» خود در جریان بسیاری از کشتارهایی که در اوکراین ترتیب داده بود، پرداخت و این شامل کشتارهای بابی یار و کشتار کامیانتس-پودیلسکی نیز می‌شد. او روش خود را «ردیف کردن ساردین‌ها در قوطی کنسرو» (Sardinenpackung) نامید. روش یکلن از زبان فرماندهان آینزاتس‌گروپن در دادگاه نظامی نورنبرگ، البته نه به نام، به عنوان روشی برای جلوگیری از کار اضافی مرتبط با انداختن اجساد به درون گورها ذکر شد. گزارش شد که حتی برخی از قاتلان باتجربه آینزاتس‌گروپن ادعا کردند که از قساوت چنین روشی وحشت کرده بودند. پاکسازی با تیرباران البته هنگامی که صحبت از زنان و کودکان بود، با مشکل روبرو می‌شد. اتو اولندورف، که خود قاتلی پرکار بود، طبق شهادت خود در دادگاه پس از جنگ برای جنایات علیه بشریت، به روش‌های یکلن اعتراض کرده بود. یکلن کارمندانی داشت که در هر بخش جداگانه از این فرایند کشتار متخصص شده بودند؛ از جمله Genickschußspezialisten‌ها که «متخصصان شلیک به گردن» بودند. نه مولفه از این روش شبیه به خط تولید در گتو ریگا اعمال شد:
ترتیب حمل و نقل برای قربانیان ناتوان
یکلن ۱۰ تا ۱۲ خودرو و ۶ تا ۸ موتورسیکلت در اختیار تام خود داشت. این تعدا خودرو برای انتقال قاتلان و برخی شاهدان رسمی کافی بودند. برای انتقال ناتوانان یا سایر قربانیانی که نمی‌توانستند راهپیمایی ۱۰ کیلومتری را طی کنند، یکلن به حمل و نقل بیشتر و سنگین‌تری نیاز داشت. یکلن همچنین پیش‌بینی می‌کرد تعداد قابل توجهی از افراد در طول مسیر راهپیمایی به قتل برسند و برای برداشتن اجساد آن‌ها از زمین به حدود ۲۵ کامیون نیاز می‌بود. در نتیجه، او به مردان خود دستور داد تا درون ریگا برای یافتن وسایل نقلیه مناسب به جستجو بپردازند.
برنامه‌ریزی نهایی و دستورالعمل‌ها
روز پنجشنبه، ۲۷ نوامبر ۱۹۴۱، یا در حوالی آن، یکلن جلسه‌ای با رهبران واحدهای شرکت کننده در دفتر پلیس محافظت ریگا (شوتس‌پولیتزای)، شاخه ای از پلیس نظم آلمان (اوردنونگس‌پولیتزای)، برگزار کرد تا اقدامات آن‌ها را درکشتار پیش رو هماهنگ کند.
به گفته کریستوفر براونینگ، به نظر می‌رسد این قضیه با نقشی اساسی است که بعدها پلیس نظم در هولوکاست بازی کرد، مطابقت داشته باشد:
یکلن بعد از ظهر روز شنبه، ۲۹ نوامبر ۱۹۴۱، این بار در ریترهاوس، جلسه دومی برای برنامه‌ریزی میان فرماندهان ارشد برگزار کرد. طبق نسخه‌های بعدی که به حاضران ارائه شدند، یکلن در برابر این افسران سخنرانی کرد و گفت که این وظیفه میهنی آنها است که یهودیان گتوی ریگا را پاکسازی کنند، انگار که آن‌ها در خط مقدم نبردهای آن هنگام در شرق بوده باشند. بعدها افسران ادعا کردند که یکلن به آنها گفته‌است که عدم شرکت در کشتارها معادل فرار از خدمت تلقی خواهد شد و کلیه کارکنان HSSPF که نخواهند در این عمل شرکت کنند می‌بایست به عنوان شاهد رسمی در محل پاکسازی حاضر شوند. هیچ مقام لتونیایی در جلسه ریترهاوس در ۲۹ نوامبر حضور نداشت.
حدود ساعت ۱۹:۰۰ در ۲۹ نوامبر، سومین جلسه کوتاه (حدود ۱۵ دقیقه) این بار در مقر پلیس حفاظت به ریاست کارل هایسه، رئیس پلیس محافظت، برگزار شد. وی به افراد خود گفت که آنها باید صبح روز بعد در ساعت ۴:۰۰ صبح ححاضر شوند تا اقدام به «اسکان مجدد» مردم در گتو ریگا کنند. اگرچه «اسکان مجدد» یک حسن تعبیر نازی در مورد کشتارها بود، اما هایسه و اکثر مردان پلیس حفاظت شرکت کننده ماهیت واقعی این عمل را می‌دانستند. دستورالعمل‌های نهایی نیز به شبه‌نظامیان و پلیس لتونیایی که می‌بایست مردم را در گتو به‌صف می‌کردند و در طول راه به عنوان نگهبان عمل می‌کردند، رسانده شدند. به پلیس لتونیایی گفته شد که آنها یهودیان را برای انتقال به یک اردوگاه اسکان مجدد به ایستگاه قطار رومبولا منتقل می‌کنند.
در دادگاه یانکه در اوایل دهه ۱۹۷۰، دادگاه آلمان غربی در هامبورگ دریافت که هدف از سامانه یکلن پنهان نگه داشتن هدف کشتار تا آخرین لحظه ممکن بود. دادگاه همچنین دریافت:
ازرگایلیس این تصور را که ممکن است پلیس لتونیایی تصور بهتری از آنچه واقعاً در حال رخ دادن بوده‌است، داشته بوده را مورد تردید قرار داده‌است. او همچنین شواهدی از دستورالعمل‌های گمراه‌کننده‌ای را که آلمانی‌ها به پلیس لتونیایی داده بودند، آورده‌است، و نیز اینکه کمینه به برخی از آلمانی‌ها برای شلیک به نگهبانانی که ممکن بود در جریان راهپیمایی نتوانند یهودیان «نافرمان» را اعدام کنند، دستور داده شده بود.
ایتالو کالوینو
زندگی‌نامه
کالوینو تا هجده سالگی در سان‌رمو ماند، سپس، در سال ۱۹۴۱ به تورین رفت. در سال ۱۹۴۳ به نهضت مقاومت ایتالیا در جنگ جهانی دوم و بریگاد گاریبالدی، و پس از آن به حزب کمونیست ایتالیا پیوست،
کالوینو در سال ۱۹۴۷ با نوشتن پایان‌نامه‌ای دربارهٔ جوزف کنراد در رشتهٔ ادبیات از دانشگاه تورین فارغ‌التحصیل شد، و سپس به همکاری با روزنامهٔ محلی حزب کمونیست لونیتا پرداخت. در همین سال، پس از انتشار کتاب راه لانهٔ عنکبوت با مضمون نهضت مقاومت که برای او جایزهٔ ریچنه را به ارمغان آورد، با برخی مشاهیر ادبی ایتالیا از قبیل ناتالیا گینزبرگ و الیو ویتورینی آشنا شد. او در این سال‌ها با مجلات کمونیستی مختلفی همکاری می‌کرد.
کالوینو در سال ۱۹۵۰ به اتحاد شوروی سفر کرد. یادداشت‌های این سفر در روزنامهٔ لونیتا چاپ شد و برای او جایزه به ارمغان آورد. در دههٔ پنجاه کالوینو به نوعی تخیل ادبی‌تر نزدیک به حکایت‌های پندآمیز گرایش پیدا کرد که در آن هجو اجتماعی و سیاسی با تفننی طنزآمیز همراه است. چند کتاب از جمله شوالیهٔ ناموجود و مورچهٔ آرژانتینی را منتشر کرد و با نشریات کمونیستی و مارکسیستی همکاری کرد، تا این که در سال ۱۹۵۷ به شکل غیرمنتظره‌ای از حزب کمونیست کناره‌گیری کرد و نامهٔ استعفایش در نشریهٔ «لونیتا» چاپ شد. کتاب بارون درخت‌نشین هم در همین سال منتشر شد.
به رغم سخت‌گیری‌های موجود در آن دوران برای ورود بیگانگان متمایل به دیدگاه‌های کمونیست، توانست با دعوت بنیاد فورد به آمریکا سفر کند و شش ماه آنجا بماند. کالوینو چهار ماه از این شش ماه را در نیویورک گذراند و به گفتهٔ خودش کاملاً تحت تأثیر دنیای جدید قرار گرفت. در این مدت با ایستر جودیت سینگر هم آشنا شد، که چند سال بعد در سفری به کوبا، در هاوانا با او ازدواج کرد. کالوینو در این سفر به زادگاهش کوبا نیز رفت و با ارنستو چه گوارا هم دیدار کرد.
کالوینو در طول دههٔ ۱۹۶۰ به همراه الیو ویتورینی نشریه ادبی منابو را منتشر کرد. از این دوره به بعد، کالوینو بی آن که از طنز دور شود یا خوانش بسیار شخصی خود را از کلاسیک‌ها را منکر شده باشد، به داستان‌های مصور و علمی-تخیلی با ترکیب بندی شکل‌گرایانه روی آورد. در این زمینه می‌توان از «مارکو والدو»، «کمدی‌های کیهانی»، «کاخ سرنوشت‌های متقاطع» و «شهرهای نامرئی» نام برد. مرگ ویتورینی در سال ۱۹۶۶، روی کالوینو که یکی از معدود دوستان زندگیش را از دست داده بود تأثیر عمیقی گذاشت. پس از آن بود که سفرهای زیادی به پاریس داشت و با رولان بارت ملاقات کرد، و فعالیت‌هایی در زمینهٔ ادبیات کلاسیک در دانشگاه سوربن و دیگر دانشگاه‌های فرانسه انجام داد. به این ترتیب آثار چاپ شده از او در طول دههٔ هفتاد (از جمله «اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری») چاشنی یا درون‌مایه‌ای از ادبیات کلاسیک دارند.
ایتالو کالوینو در دهه ۱۹۶۰ به زادگاهش کوبا برگشت و در هاوانا با ارنستو چه‌گوارا دیدار کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ به‌همراه ویتورینی نشریهٔ معتبر منابو را منتشر کرد و عضویت در کارگاه داستان‌نویسی (اولیپو) را پذیرفت و از این طریق با (رمون کنو) نیز آشنا شد.
کالوینو از پایان همین دهه با حفظ سبک اصلی و طنز خاص خود روی به ادبیات علمی-تخیلی و فانتزی آورد و داستان‌هایی چون مارکووالدو، کمدی‌های کیهانی و شهرهای نامرئی را نوشت. در سال ۱۹۸۱ نشان افتخار فرانسه به او اعطا شد و چهار سال بعد بر اثر خونریزی مغزی در سیه‌نا درگذشت.
سبک و شیوهٔ ادبی
کالوینو در طول حیات ادبی خود در ژانرهای گوناگونی قلم زده‌است، داستان کوتاه، رمان، مقاله و رسالهٔ علمی و ادبی نوشته و تحقیقات فراوانی کرده‌است. مشخصهٔ بارزِ نوشته‌های او از هر سنخی که باشد (کالوینویی) بودن آنهاست، چراکه سبک و سیاق خاص او در تمامی آثارش به چشم می‌خورد.
کالوینو نویسنده‌ای مبدع و نوآور است. خلاقیت او در قصه‌نویسی از موضوع داستان تا طرح و چگونگی پرداخت آن اعجاب‌آور است. رولان بارت او و بورخس را به دو خط موازی تشبیه کرده و از کالوینو به‌عنوان نویسندهٔ پُست‌مدرن نام می‌برد. کالوینو نویسنده‌ای است که جایی چنان روشن همه‌چیز را به طنز می‌گیرد و جایی جهانی خلق می‌کند سراسر ابهام و رمز و راز و از این رو بر غنای داستان می‌افزاید.
شروع فوق‌العادهٔ کتاب (اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری) گویای تسلط و توانایی او بر شیوه‌های داستان‌گویی مدرن است: «تو داری شروع به خواندن داستانِ جدید ایتالو کالوینو می‌کنی، آرام بگیر، حواست را جمع کن و…»
در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی مطالعه بر روی افسانه‌های ایتالیایی را آغاز می‌کند که حاصل آن چاپ کتاب افسانه‌های ایتالیایی است. سه‌گانهٔ معروف او: ویکنت دونیم‌شده، شوالیهٔ ناموجود، بارون درخت‌نشین اوج خلاقیت و پرواز فکری کالوینو در آثار تخیلی‌اش خواننده را حیران می‌کند. تسلط او در جمع مباحث علمی و جذابیت داستان‌نویسی راه‌ها و شیوه‌های نوین در چشم‌انداز ادبیات معاصر جهان خلق کرده‌است.
اومبرتو اکو نویسنده و اندیشمند هموطن کالوینو در مقاله‌ای تحتِ عنوان (نقش روشنفکران) از کتاب بارون درخت‌نشین و شخصیت اصلی آن به‌عنوان یکی از کلیدهای مهم درک مسئولیت روشنفکران نام می‌برد؛ و مطالعهٔ آثار کالوینو را به همه توصیه می‌کند. غالب آثار مهم این نویسنده به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده‌اند.
منابع
نوشتاری در باب آثار ایتالو کالوینو، به قلم فرزام کریمی، روزنامه ستاره صبح
تیتوس تاتیوس
تیتوس تاتیوس (Titus Tatius; January 1, 800 – January 1, 800) اهل روم باستان بود. بر اساس اسطوره پیدایش رم، تیتوس تاتیوس پادشاه سابین‌ها از کرز (سابینوم) و فرمانروای مشترک پادشاهی روم برای چندین سال بود. در زمان سلطنت رومولوس، اولین پادشاه روم، تاتیوس در واکنش به حادثه ای که به عنوان تجاوز به زنان سابین شناخته می‌شود، به رم اعلان جنگ داد. پس از اینکه او سنگر بالای تپه کاپیتولین را از طریق خیانت تارپیا تسخیر کرد، سابین‌ها و رومی‌ها نبردی حماسی کردند که زمانی به پایان رسید که زنان ربوده شده سابین برای متقاعد کردن دو طرف برای آشتی و پایان دادن به جنگ مداخله کردند. این دو پادشاهی به هم پیوستند و دو پادشاه به‌طور مشترک تا زمان قتل تاتیوس پنج سال بعد حکومت کردند. پادشاهی مشترک هنوز روم نامیده می‌شد و شهروندان شهر هنوز رومی نامیده می‌شدند، اما به عنوان یک جامعه، آنها را Quirites می‌نامیدند.
کهن‌آب
کهن‌آب  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مینتمن (سازمان ضد کمونیستی)
مینتمن یک گروه جنگ طلب ضد کمونیسم و طبیعت‌گرا بود که در اوایل دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده تشکیل شد. مؤسس و سر دسته گروه رابرت دیپو بود، که یک بیوشیمی دان از نوربورن، میزوری بود. عقیده گروه مینتمن این بود که به زودی کمونیسم ایالات متحده را فرا می‌گیرد. این گروه خود را مسلح کردند و آماده سرکوب خشونت‌آمیز افراد و گروه‌هایی شدند که آنها را غیر آمریکایی می‌پنداشتند. اعضای مینتمن خود را در سلولهای کوچک سازماندهی کردند و سلاح‌هایی را برای یک ضدانقلاب پیش‌بینی شده ذخیره کردند. اعضا در سن دیگو رفتند که به عنوان اعضای سازمان ارتش مخفی و بخشی از کوینتلپرو برای اف‌بی‌ای کار کنند.
دیپو، در ۳۰ جوئن ۲۰۰۹ در ۸۶ سالگی، در خانه اش مرد.
انتشارات
انتشارات مینتمن شامل یک روزنامه به نام «On Target» می‌شد.
پیوند به بیرون
فایل‌های اداره تحقیقات فدرال دربارهٔ مینتمن و دیپو، تحت قانون آزادی اطلاعات آمریکا رو آرشیو اینترنت در دسترس قرار دارد.
فروی ایکرز، ویرجینیای غربی
فروی ایکرز (به انگلیسی: Fairway Acres) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وود، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. فروی ایکرز ۱۸۵٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ییلدیزلی (آرهاوی)
ییلدیزلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آرهاوی واقع شده‌است. ییلدیزلی ۲۳ نفر جمعیت دارد.
ماهیچه درشت‌نئی پسین
ماهیچه درشت‌نئی پسین یا ماهیچه تیبیالیس پوستِریور به سطح پشتی استخوان‌های درشت‌نی و نازک‌نی چسبیده و سپس تاندون آن در پایین از پشت قوزک داخلی عبور کرده و به چند شاخه تقسیم شده و به سطح زیرین متاتارس‌های ۲ و ۳ و ۴ و استخوان‌های ناویکولر و کونئیفرم و کوبوئید می‌چسبد. انقباض این عضله موجب اینورژن و پلانتار فلکشن پا می‌شود. عضله تیبیالیس خلفی نقش مهمی در پایدار کردن مچ پا دارد. عصب آن از عصب تیبیالیس بوده و از شریان تیبیال پشتی تغذیه می‌کند.
جان میلر آدی
جان میلر آدی (John Miller Adye؛ ۱ نوامبر ۱۸۱۹ – ۲۶ اوت ۱۹۰۰) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
سوتا هاماگوچی
سوتا هاماگوچی (Sota Hamaguchi؛ زادهٔ May 22, 1999) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
ستاره میستو (ناحیه برونتال)
ستاره میستو (ناحیه برونتال) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برونتال واقع شده‌است.
حسن ساکا
حسن سقا (Hasan Saka؛ ۱۸۸۶ – 1886:00:00, July 29, 1960) یک سیاست‌مدار اهل ترکیه بود.
رادوآباد
رادوآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فعل در زبان فرانسه
فعل در زبان فرانسه به کلمه اصلی در جمله اطلاق می‌شود که وقوع عمل، حالت یا تحولی را بیان می‌کند و قابلیت صرف شدن (conjugaison) دارد. تعریف جامع فعل فرانسه در کتاب «دستور زبان فرانسه: فعل» از انتشارات دانشگاهی سمت چنین آمده است: «فعل کلمه‌ای است که صرف می‌شود، یعنی بر حسب وجه (mode)، زمان (temps)، حالت (voix)، شخص (personne)، عدد (nombre) و گاه جنسیت (genre) تغییر می‌کند و همواره بخش اصلی گزاره (prédicat) را در جمله تشکیل می‌دهد.»
اشکال فعل در زبان فرانسه
هر فعل دارای سه شکل ساده (simple)، مرکب (composé) و مرکب پیشین (surcomposé) است و در هر یک از این اشکال در فرانسه صرف می‌شود.
در شکل ساده یا بسیط از دو بخش تشکیل می‌شود: ریشه (radical) که بخش ثابت فعل را تشکیل می‌دهد و پایانه (désinence) که بخش متغیر فعل را تشکیل می‌دهد.
پایانه‌های فعل که بر حسب اشخاص دستوری در نوشته‌ها تغییر می‌کند، معمولاً جز در مورد اول شخص جمع و دوم شخص جمع تلفظ نمی‌شوند.
پایانهٔ اول شخص مفرد:
افعال باقاعده دسته اول: e؛ افعال باقاعده دسته دوم و افعال بی‌قاعده: s (بجز avoir، pouvoir، vouloir و valoir)
پایانهٔ دوم شخص مفرد:
افعال باقاعده دسته اول: es؛ افعال باقاعده دسته دوم s و افعال بی‌قاعده: s (بجز pouvoir، vouloir و valoir)
افعال باقاعده دسته اول: e؛ افعال باقاعده دسته دوم t و افعال بی‌قاعده: t یا d (بجز avoir، aller، vaincre و convaincre)
همهٔ افعال اعم از باقاعده و بی‌قاعده: ons (بجز être)
پایانهٔ دوم شخص جمع:
همهٔ افعال اعم از باقاعده و بی‌قاعده: ez (بجز être، faire و dire)
پایانهٔ سوم شخص جمع:
وجه (mode) در زبان فرانسه
وجوه در زبان فرانسه به دو بخش تصریفی (conjugable) و غیرتصریفی (non-conjugable) تقسیم می‌شوند.
وجه تصریفی شامل وجه اخباری (indicatif)، وجه التزامی (subjonctif) و وجه امری (impératif) است.
وجه غیر تصریفی شامل وجه مصدری (infinitif)، وجه وصفی (participe) و وجه ژروندیف (gérondif) است.
زمان (temps) در زبان فرانسه
وجه التزامی: زمان حال (présent)، ماضی (passé)
وجه امری: زمان حال (présent)
وجه ژروندیف: زمان حال (présent)
ب) در شکل مرکب (composé)
وجه اخباری:، ماضی نقلی (passé composé)، ماضی بعید (plus-que-parfait)، ماضی مقدم (passé antérieur)، آینده مقدم (futur antérieur) و شرطی گذشته (conditionnel passé)
وجه التزامی: گذشته (passé)، ماضی بعید (plus-que-parfait)
وجه امری: گذشته (passé)
وجه مصدری: گذشته (passé)
وجه ژروندیف: گذشته (passé)
ج) در شکل مرکب پیشین (surcomposé)
وجه اخباری:، ماضی نقلی پیشین (passé surcomposé)، ماضی بعید پیشین (plus-que-parfait surcomposé)، آینده مقدم پیشین (futur antérieur surcomposé) و شرطی گذشته پیشین (conditionnel passé surcomposé)
وجه التزامی: گذشته پیشین (passé surcomposé)
وجه مصدری: گذشته پیشین (passé surcomposé)
وجه ژروندیف: گذشته پیشین (passé surcomposé)
انواع فعل در زبان فرانسه
در فصل سوم کتاب «دستور زبان فرانسه: فعل» از انتشارات دانشگاهی سمت، فعل فرانسه بر حسب کارکرد یا نقشی (fonction) که در جمله ایفا می‌کند، به دسته‌های زیر تقسیم شده است:
فعل لازم (intransitif) نیاز به متمم مفعولی ندارد؛ مانند venir (آمدن)، voyager (مسافرت کردن)
فعل متعدی
فعل متعدی (transitif) نیاز به متمم مفعولی دارد؛ مانند voir (دیدن)، acheter (خریدن)
فعل قرینه‌ای
فعل معلوم
فعل معلوم (verbe actif): عمل فعل به فاعل نسبت می‌شود. Jacques a cassé le verre. (ژاک لیوان را شکست)
فعل مجهول (verbe passif): فاعل ظاهری (sujet apparent) عمل فعل را می‌پذیرد و متمم عامل (complément d'agent) در حکم فاعل حقیقی (sujet réel) است.
(.Le verre a été cassé par Jacques (et non par Hélène (لیوان توسط ژاک شکسته شد)
فعل دوضمیره
فعل دوضمیره (verbe pronominal): در زبان فرانسه به فعلی دوضمیره گفته می‌شود که همیشه علاوه بر فاعل، و مطابق با شخص دستوری آن یکی از ضمیرهای مفعولی پیوسته me، te، se، nous، vous، se همراه باشد؛ مانند se lever (بلند شدن)، se laver (خود را شستن).
فعل‌های دوضمیره خود به چهار گروه ذاتی (subjectif)، انعکاسی (réfléchi)، دو سویه (réciproque) و مجهول (passif) تقسیم می‌شوند.
فعل بی‌شخص (verbe impersonnel): همیشه بعد از ضمیر خنثی il که فاعل ظاهری جمله است و معنی خاصی ندارد، می‌آید.
Il pleut. (باران می‌بارد) Il faut partir. (باید راه افتاد)
فعل کمکی
در زبان فرانسه دو فعل کمکی (verbe auxiliaire) وجود دارد: avoir و être. این فعل‌ها چنانچه پیش از اسم مفعول (participe passé) واقع شوند، زمانهای مرکب و مرکب پیشین را می‌سازند. تعداد کمی از فعل‌های فرانسه که دلالت بر حرکت کلی دارند و نیز همهٔ افعال مجهول و دو ضمیره با فعل کمکی être و بقیه فعل‌ها با فعل کمکی avoir صرف می‌شوند.
فعل نیمه‌کمکی
فعل نیمه کمکی (verbe semi-auxiliaire) به فعلی گفته می‌شود که می‌تواند پیش از مصدر به کار برود. مهمترین افعال نیمه کمکی زبان فرانسه عبارتند از: aller, devoir, faire, laisser, pouvoir, savoir, vouloir
عرض ژئومغناطیسی
عرض ژئومغناطیسی یا عرض مغناطیسی (MLAT) یک پارامتر شبیه به عرض جغرافیایی است، فقط به جای اینکه نسبت به قطب‌های جغرافیایی تعریف شود، توسط محور دو قطبی ژئومغناطیسی تعریف می‌شود.
جستارهای وابسته
تبدیل چندگانه
رافائل روسو
رافائل روسو (Raffaele Russo؛ زادهٔ February 25, 1999) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرو ورچلی اشاره کرد.
ابوالعباس شمنی
ابوالعبّاس، احمد بن محمد شُمَنّی (۱۳۹۹ - ۱۴۶۸م) مفسر، محدث، فقیه، زبان‌شناس و ادیب مصری در سدهٔ نهم هجری بود. جلال‌الدین سیوطی او را در مرتبهٔ استادان خود نام برده است. شمنّی بسیار به تدریس پرداخت، او در قاهره در مدرسهٔ جمالیه سپس در آرامگاه قایتبای و مدرسهٔ لالا درس داد.
سوتارو ایزومی
سوتارو ایزومی (Sotaro Izumi؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
فهرست قالب‌های باز
فهرست قالب‌های باز (List of open formats)
یک «قالب باز» نوعی قالب پرونده برای نگه‌داری داده‌های دیجیتال است که به کمک مشخصاتی که معمولاً توسط سازمان استانداردسازی منتشر و نگه‌داری می‌شوند تعریف می‌شود. این قالب‌ها می‌توانند توسط هر کسی مورد استفاده قرار گرفته و پیاده‌سازی شوند. به عنوان مثال، یک قالب باز می‌تواند تحت پروانه‌های مرسوم نرم‌افزار انحصاری و نرم‌افزار آزاد/متن باز مورد استفاده قرار بگیرد. در مقابل قالب‌های باز، قالب‌ها انحصاری قرار دارند که به عنوان اسرار تجاری شناخته می‌شوند. اگر یک قالب باز توسط عواملی نظیر حق تکثیر، ثبت اختراع، نماد بازرگانی یا محدودیت‌های دیگری نظیر نبودن در مالیکیت عمومی محدود نشده باشد، تحت عنوان قالب آزاد نیز خوانده می‌شود. چنین قالبی می‌تواند توسط هر شخصی و به هر منظوری، بدون هزینه مالی مورد استفاده قرار گیرد.
مردان سفید نمی‌توانند بپرند (فیلم ۲۰۲۳)
مردان سفید نمی‌توانند بپرند (به انگلیسی: White Men Can't Jump) یک فیلم کمدی ورزشی آمریکایی آماده اکران به کارگردانی چارلز کید دوم و نویسندگی کنیا باریس و داگ هال است. این بازسازی فیلمی به همین نام محصول ۱۹۹۲ محسوب می‌شود. سینکوا والز و جک هارلو در نقش‌های اصلی آن بازی می‌کنند.
هیزل پلاتو
هیزل پلاتو (به لاتین: Heysel Plateau) یک محله در بلژیک است که در شهر بروکسل واقع شده‌است.
مردان سفید نمی‌توانند بپرند (فیلم ۲۰۲۳)
قرار است این فیلم در ۱۹ مه ۲۰۲۳ از طریق هولو منتشر شود.
تولید
فیلمبرداری در ۱۱ می ۲۰۲۲ در لس آنجلس با تامی مدوکس-آپشاو به عنوان فیلمبردار آغاز شد. و در ژوئیه ۲۰۲۲ به پایان رسید. این فیلم موسیقی متنی از (تایری سینک سیمونز) خواهد داشت. سرانجام در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳، فیلم در مرحله پس‌تولید قرار گرفت.
علوم غریبه اسلامی
علوم غریبه را مجموعه مهارت‌هایی می‌دانند که انسان را به اثرگذاری بر عناصر توانا می‌سازد. علوم غَریبه دانش‌های سری، شگفت‌انگیز و دور از دسترس عموم است که در مقابل علوم متعارف قرار دارد. موضوع این علوم نیروهای غیرعادی و اسرارآمیز است که تصور می‌شود آگاهی و کنترل آن، به انسان توانایی کارهای فوق عادت را می‌دهد. علوم غریبه عبارت است از دانشهای سری و پنهان که به وسیله آن از اسرار و امور پنهان آگاهی حاصل و یا تصرفات غیر عادی و شگفت انجام می‌شود. علم کیمیا ، جفر ، رمل ، اوفاق ، طلسمات ، سیمیا ، ریمیا ، هیمیا و لیمیا از جمله علوم غریبه است.
رواج در دوره قاجار
گرایش به خرافات در زمان قاجار خیلی گسترش پیدا کرد و از علوم غریبه شیطانی و جادو استفاده میکردند. دعانویس ها نه تنها به امور ماورایی می پرداختند بلکه در بحث درمان نیز ید طولایی داشتند. هزار خرافه در ایران شکل گرفته که بخاطر جهل مردم است و فرهنگ و تمدن ایرانی را وارد مسیر جدیدی کرده است
نظر فقهای شیعه
یادگیری علوم غریبه بدون استفاده از آن اشکالی ندارد
بیدشک
بیدشک  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یول‌گچن (آرهاوی)
یول‌گچن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آرهاوی واقع شده‌است. یول‌گچن ۳۳۹ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیتهورن، میشیگان
فیتهورن (به انگلیسی: Faithorn) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان منومینه، میشیگان واقع شده‌است.
خیرآباد بالا
خیرآباد بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
حجاب در ترکیه
حجاب اسلامی برای زنان در ترکیه اختیاری است. برپایه نظرسنجی‌های رسمی در ترکیه ۷۴ درصد از زنان طرفدار حجاب هستند. اما تا قبل از اردوغان حجاب در دانشگاه‌ها و ادارات دولتی غیرقانونی بود. با تلاش اردوغان و بر اساس همه‌پرسی قانون منع حجاب لغو گردید.
جلوگیری از استفاده از حجاب به عنوان نمادی دینی
سکولارها پس از کودتای نظامی سال ۱۹۸۰ میلادی قانون لباس در موسسه‌های عمومی که داشتن حجاب در موسسه‌های دولتی را منع می‌کرد تصویب کردند.
همچنین پس از کودتای دوم در ۲۸ فوریه ۱۹۹۷ زمانی که ارتش ترکیه ضد دولت حزب محافظه کار رفاه کودتا کرد؛ ارتش بستن تدریجی مدارس ائمه جماعات و خطبا و مدارس دینی آغاز کرد و شورای امنیت در قطعنامه ای «حجاب» را تهدیدی برای ترکیه دانست.
بر اساس قوانین ترکیه، کارمندان زن در ادارات دولتی اجازه استفاده از روسری و سایر پوشش‌های مشابه را ندارند. همچنین بر اساس بخشنامه‌ای تحت عنوان «نحوه پوشش در مراکز آموزش عالی ترکیه» که در سال ۱۹۹۷ میلادی صادر شده دانشجویان دختر دانشگاه‌های دولتی اجازه استفاده از حجاب در دانشگاه‌ها را ندارند. در سال ۲۰۰۶ این قانون برای دانشگاه‌های غیردولتی نیز لازم‌الاجرا شد.
در نوامبر ۲۰۰۵ شکایتی توسط یک دختر ترکیه‌ای به دادگاه حقوق بشر اروپا مطرح شد که در آن از محدودیت‌های حکومت ترکیه برای حجاب شکایت شده بود. دادگاه حقوق بشر اروپا این شکایت را رد کرد واعلام کرد که این اقدام دولت ترکیه مشروع و قانونی است.
لغو قانون ممنوعیت حجاب
سرانجام پس از روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه در سال ۲۰۱۰ میلادی، قانون اساسی ترکیه اصلاح شد و پذیرش حجاب به همه‌پرسی گذاشته شد. «سرانجام رجب طیب اردوغان» نخست‌وزیر وقت ترکیه در یکم اکتبر سال ۲۰۱۳ میلادی لغو ممنوعیت حجاب در موسسه‌های دولتی را اعلام کرد. همچنین در مدارس و دانشگاه‌ها و ارتش و مجلس دختران و زنان می‌توانند حجاب داشته باشند.
در ترکیه داشتن حجاب اسلامی در دانشگاه‌های دولتی ممنوع بود، اما در سال ۲۰۰۸ پارلمان ترکیه رأی به لغو این قانون داد.
سبزی‌کاری علمی
سبزی‌کاری علمی دانش پرورش سبزیجات است که با کشت گیاهان غیرچوبی (علفی) برای غذا سروکار دارد. سبزی‌کاری علمی تولید گیاهان برای استفاده از بخش‌های خوراکی آن‌هاست. سبزی‌ها را می‌توان به ۹ دسته عمده بخش‌بندی کرد:
قنات مدوحی
قنات مدوحی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
همه‌پرسی قانون اساسی ساحل عاج (۲۰۱۶)
همه‌پرسی قانون اساسی ساحل عاج در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۶ برابر با ۹ آبان ۱۳۹۵ برگزار شد.
پیشینه
مجلس ملی ساحل عاج در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶ با ۲۳۳ رأی موافق در برابر ۶ رأی مخالف و ۷ غایب برگزاری همه‌پرسی را تصویب کرد.
قانون اساسی نو
این قانون دربرگیرندهٔ تغییرات زیادی است. طبق قانون اساسی کنونی نامزدهای ریاست‌جمهوری باید دارای پدر و مادر ساحل عاجی باشند و تابعیت کشور دیگری را نداشته باشند. پیش‌نویس تازه این الزام را برداشته‌است. همچنین بنابراین پیش‌نویس، مقام معاونت ریاست‌جمهوری ایجاد شده و مجلس سنایی مشتمل بر مقامات سابق تشکیل خواهد شد.
ائتلافی شامل ۲۳ حزب با پیش‌نویس قانون اساسی تازه مخالف کرده‌اند.
نتیجه
در نهایت ۴۲٫۴۲٪ از مردم ساحل عاج در این همه‌پرسی شرکت کردند و ۹۳٫۴۲٪ به آن رأی مثبت دادند. بدین ترتیب قانون اساسی نو تصویب شد.
شمس‌الدین گون‌آلتای
شمس‌الدین گون‌آلتای (Şemsettin Günaltay؛ ۱۷ ژوئیه ۱۸۸۳ – 1883:00:00, October 19, 1961) یک سیاست‌مدار، و تاریخ‌نگار اهل ترکیه بود.
سلستینو کورونادو رومرو
سلستینو کورونادو رومرو (Celestino Coronado Romero؛ November 20, 1944 – 1944:11:20, July 21, 2014) کارگردان نمایش، و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به « هملت » (۱۹۷۶) اشاره نمود.
رافائل سرجیو
رافائل سرجیو (Raffaele Sergio؛ زادهٔ August 27, 1966) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال بنونتو، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
ایشگه‌سو
ایشگه‌سو‌  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حقوق زنان در برزیل
برزیل دارای سازمان‌یافته‌ترین و مؤثرترین جنبش زنان در آمریکای لاتین است و دستاوردهای قابل‌توجهی در قرن گذشته برای ترویج و حمایت از حقوق قانونی و سیاسی زنان حاصل شده‌است. علیرغم دستاوردهایی که در قرن گذشته در زمینه حقوق زنان به دست آمده‌است، زنان در برزیل هنوز با نابرابری جنسیتی قابل توجهی روبرو هستند که در مناطق روستایی شمال شرقی برزیل بارزتر است. در سال ۲۰۱۰، سازمان ملل متحد برزیل را بر اساس شاخص نابرابری جنسیتی در میان ۱۶۹ کشور در رتبه ۷۳ قرار داد که آسیب‌های زنان را در زمینه‌های حقوق باروری، توانمندسازی و مشارکت نیروی کار می‌سنجد.
جنبش‌های زنان در برزیل به‌طور سنتی توسط زنان طبقه متوسط رو به بالا رهبری و حمایت می‌شدند، و به‌جای انقلابی بودن ماهیت اصلاح‌طلبی دارند، هرچند استثناهای واضحی به ویژه در مورد جنبش‌های اصلاحات ارضی وجود دارد. اگرچه در دهه ۱۹۳۰ در برزیل حق رای به زنان اعطا شد، اما تا دهه ۱۹۷۰ و به بعد بود که جنبش گسترده‌تر و قدرتمندتر زنان در برزیل شکل گرفت. برزیل در سال ۱۹۷۹، در سال انتشار آن، کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان را امضا و تصویب کرد، کنوانسیون سازمان ملل متحد هدف آن حذف همه اشکال تبعیض علیه زنان است. زنان در برزیل از حقوق و وظایف قانونی مشابه مردان برخوردار هستند که به وضوح در ماده پنجم قانون اساسی برزیل در سال ۱۹۸۸ بیان شده‌است.
مجمع جهانی اقتصاد مطالعه‌ای منتشر کرد که نشان می‌دهد برزیل عملاً تفاوت‌های جنسیتی در آموزش و درمان را ریشه کن کرده‌است، اما زنان از نظر حقوق و نفوذ سیاسی عقب مانده‌اند. بر اساس آمار وزارت کار و رفاه، زنان ۳۰ درصد کمتر از مردان دستمزد می‌گرفتند. در سال ۲۰۰۵، گزارشگر ویژه سازمان ملل، به سطح بسیار پایینی از نمایندگی زنان در سیستم قضایی اشاره کرد، جایی که زنان «تنها ۵ درصد از پست‌های بالای قوه قضائیه و دادستانی را به خود اختصاص داده‌اند». بسیاری از زنان به عنوان شهردار انتخاب شده‌اند و زنان بسیاری نیز قاضی فدرال بوده‌اند. اولین زن در سال ۱۹۷۹ در مجلس سنا مشغول به کار شد. زنان برای اولین بار در انتخابات ریاست جمهوری برزیل ۱۹۸۹ نامزد ریاست جمهوری شدند. تا سال ۲۰۰۹، ۹ درصد از کرسی‌های پارلمان ملی در اختیار زنان بود.
جنبش حق رای
زنان در برزیل در سال ۱۹۳۲ حق رای داشتند اگرچه یک جنبش فمینیستی از اواسط قرن نوزدهم در برزیل وجود داشت و زنان برای گنجاندن حق رای در قانون اساسی ۱۸۹۱ درخواست دادند، حرکت به سمت حق رای تنها تحت رهبری زیست‌شناس و وکیل، برتا لوتز، آغاز شد. پس از انتشار مقاله ای در روزنامه معتبر برزیلی Revista da Semana که از زنان می‌خواست شایستگی خود را از طریق دستاوردهای خود به مردان ثابت کنند و برای مطالبه حق رای سازماندهی کنند، سازمان‌های مختلف زنان ظاهر شدند.
لوتز در سال ۱۹۲۲ سازمان خود را به همراه حق رای آمریکایی کری چپمن کت تأسیس کرد، فدراسیون برزیل برای پیشرفت زنان به سازمان پیشرو حق رأی برزیل تبدیل شد و به اتحاد بین‌المللی حق رأی زنان وابسته بود. سافرجت های برزیلی زنان باسواد و حرفه‌ای بودند که تنها درصد کمی از جمعیت زنان برزیل را تشکیل می‌دادند. از این رو، مبارزات انتخاباتی به هیچ وجه یک جنبش توده ای نبود و طبیعتاً معتدل بود. ویژگی محافظه کارانه جنبش حق رأی مقاومت کمی از سوی دولت برانگیخت و حق رأی توسط گتولیو وارگاس در سال ۱۹۳۲ اعلام شد و بعداً در قانون اساسی ۱۹۳۴ تأیید شد.
دو سال پس از اعلام حق رای زنان در قانون اساسی پنجم برزیل، دو زن به کنگره، ده زن به عنوان شهردار و مجلس انتخاب شدند، و سی زن نیز به عنوان عضو شورا در برزیل انتخاب شدند. اگرچه مشاغل دولتی در گذشته برای زنان در دسترس بود، اما زنان تا پس از کسب حق رای در مناصب انتخاباتی نبودند و تعداد زنان در دولت در طول قرن بیستم رو به افزایش بود.
حقوق اقتصادی
کشاورزی صادراتی و نیروی کار عمدتاً زنانه در آمریکای لاتین در سه دهه اخیر به‌طور قابل توجهی گسترش یافته‌است. تحقیقات نشان داده‌است که چگونه مزارع در شمال شرقی برزیل به‌طور هدفمند تقسیم کار جنسیتی ایجاد می‌کنند و چگونه زنان اغلب دستمزد و شرایط بدتری را نسبت به مردان تجربه می‌کنند. بر اساس گزارش بانک جهانی، ۴۲ درصد از افراد شاغل در بخش غیرکشاورزی زنان بودند
تحصیلات
در برزیل میزان باسوادی زنان مشابه مردان است. نرخ باسوادی (تعریف شده به عنوان افراد بالای ۱۵ سال یا بیشتر با توانایی خواندن و نوشتن) در سال ۲۰۱۰ حدود ۹۰٫۷٪ برای زنان و ۹۰٫۱٪ برای مردان برآورد شد. زنان در حال حاضر بیش از اکثریت را در بسیاری از دوره‌های دانشگاهی تشکیل می‌دهند. در حوزه‌های بهداشت و علوم انسانی به ترتیب ۶۶٪ و ۷۱٪ کل دانشجویان را تشکیل می‌دهند. به‌طور کلی، ۵۳ درصد از کل دانشجویان در دانشگاه‌ها زن هستند.
پیشرفت در آموزش زنان از چند دهه پیش آغاز شد. از دهه ۱۹۳۰، زنان به‌طور متوسط در مقایسه با مردان، تعداد سال‌های تحصیلی بالاتری در مدرسه داشته‌اند. از دهه ۱۹۷۰، آنها در سطوح بالاتر از مردان پیشی گرفتند. تا اواخر قرن نوزدهم، آموزش برای دختران بر مهارت‌های خانگی متمرکز بود. در سال ۱۸۷۹، مؤسسات آموزش عالی برزیل، زنان سفیدپوست طبقه بالا، عمدتاً شهری، را پذیرفتند- در حالی که بقیه جمعیت زنان بی سواد باقی ماندند. در حال حاضر نرخ باسوادی بین مردان و زنان نسبتاً متناسب با جمعیت است و سطح تحصیلات زنان در حال حاضر بیشتر از مردان است.
در سال ۱۹۷۰، تقریباً ۱۹۰۰۰ زن متخصص در برزیل وجود داشت که شامل مهندسان، معماران، دندانپزشکان، اقتصاددانان، استادان، وکلا و پزشکان می‌شد. تا سال ۱۹۸۰ حدود ۹۵۸۰۰ زن در این رشته‌ها مشغول به کار بودند. در هر دو سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد، کلاس‌های روان‌شناسی، ادبیات و هنر تقریباً به‌طور کامل از زنان تشکیل شده‌است، برخلاف دوره‌های کشاورزی و دفاع ملی که تعداد بسیار کمی از زنان در آن ثبت نام می‌کنند.
ویسوکا (ناحیه برونتال)
ویسوکا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برونتال واقع شده‌است. ویسوکا ۱۷٫۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۵ نفر جمعیت دارد و ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فنویک ویلیامز
فنویک ویلیامز (Fenwick Williams; December 4, 1800 – 1800:12:4, July 26, 1883) فرد نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ) و نشان حمام شده‌است.
سوتارو سادا
سوتارو سادا (Sotaro Sada؛ زادهٔ March 18, 1984) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما اشاره کرد.
فالکون، کنتاکی
فالکون (به انگلیسی: Falcon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مگافین، کنتاکی واقع شده‌است. فالکون ۲۹۶٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ازدواج همجنس در فرانسه
ازدواج همجنس‌ در فرانسه از ۱۸ مه ۲۰۱۳ قانونی شده‌است. اگرچه قبل از آن مطابق قانون PACS زوج‌های همجنس‌می‌توانستند اتحاد مدنی داشته‌باشند. فرانسه سیزدهمین کشور در جهان بود که به زوج‌های همجنس اجازه ازدواج داد. این قانون برای قلمروهای فرادریایی فرانسه نیز اعمال شد.
یک قانون برای قانونی‌سازی ازدواج همجنس به نام قانون ۳۴۴ توسط ژان مارک آیرو در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۲ به مجلس فرانسه فرستاده شد. رئیس‌جمهور وقت فرانسه فرانسوا اولاند در تبلیغات انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه قول داده بود که چنین کاری بکند. ماده یک این قانون در ۲ فوریه ۲۰۱۳ با ۲۴۹–۹۷ تصویب شد، این ماده ازدواج را یک توافق بین دو شخص تعریف می‌کرد. رای‌گیری برای کل قانون در مجلس این کشور در ۱۲ فوریه صورت گرفت و با ۳۲۹–۲۲۹ تصویب شد، مجلس سنا با تغییری در قانون آن را با ۱۷۱–۱۶۵ تصویب کرد و این ماده دوباره به مجلس فرانسه فرستاده شد و در ۲۳ آوریل ۲۰۱۳ با ۳۳۱–۲۲۵ تصویب شد. حزب محافظه‌کار با اعلام نمودن این که این قانون مخالف قانون اساسی است آن را به کنسول قانون اساسی فرستاد و در ۱۷ مه ۲۰۱۳ کنسول قانون اساسی اعلام کرد که این قانون منافاتی با قانون اساسی فرانسه ندارد. در همان روز فرانسوا اولاند آن را امضا کرد.
منابع
Wikipedia contributors, "Same-sex marriage in France," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Same-sex_marriage_in_France&oldid=555855166 (accessed May 20, 2013).
بناب مرند
بناب مرند (بناب جدید) یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده‌است. این شهر در ۱۰ کیلومتری شرق مرند و ۷۲ کیلومتری شمال غرب تبریز قرار گرفته‌است.
بناب مرند در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۳ خورشیدی از روستا به شهر ارتقا یافته و هم‌اکنون از لحاظ رتبه‌بندی شهرداریها، دارای درجهٔ یک است. این شهر از سمت شمال به زنوز، از سمت جنوب به صوفیان، از سمت شرق به ورزقان و از سمت غرب به مرند محدود شده‌است.
بناب مرند دارای پیشینه‌ای تاریخی است. منطقهٔ تاریخی «آلادر» گورستان‌های متعدد تاریخی را در خود جای داده‌است. در سال‌های اخیر گروهی از افراد این گورستان‌ها را به‌طور غیرمجاز حفاری کرده و آثار تاریخی آن را به سرقت برده‌اند.
آب و هوای بناب مرند معتدل رو به سرد بوده و به دلیل اعتدال هوا، باغ‌های بسیاری در این شهر پدید آمده‌است. در فصل بهار و به ویژه در ماه‌های اردیبهشت و خرداد، شمار بسیاری از گردشگران از این شهر بازدید می‌کنند.
وجه تسمیه
بناب مرند یکی از مناطق باستانی در خطه شهرستان مرند می‌باشد. در خصوص نام ین شهر مطرح است که در گذشته این شهر در منطقه دارای خانه و ساکنین زیادی بوده‌است به‌طوری‌که بقایای این خانه‌ها در منطقه قره اولدورن (در زبان محلی ترکی) هنوز باقی است و لذا بدین جهت در زبان محلی در ابتدا مین ائو (به فارسی= هزار خانه) که نشان دهنده خانوار زیاد این شهر می‌باشد نام گرفته بود که به مرور بین ائو نیز که به همان معنی است نامیده شده‌است و سپس در طول تاریخ در پی خلاصه‌سازی و روان‌سازی این اسم به تدریج به بیناب و بناب تغیر نام یافته‌است. البته مردم محلی شهر به آنجا بیناب می‌گویند.
دیگر نظریه‌ای که دربارهٔ نام این شهر مطرح است به دوران حکومت [ضحاک] بازمی‌گردد و با توجه به این نظریه در گذشته دور در منطقه آلادر و آقچا قاپی سربازان ضحاک به لحاظ موقعیت استراتژیک منطقه مستقر بودند و چون یکی از القاب ضحاک بیوراسب یعنی دارنده هزار اسب می‌باشد و در زبان ترکی ببن آت نیز به همین معنی می‌باشد لذا در طول گذر تاریخ این نام به بیناب تغییر یافته‌است. همچنین با توجه به وفور اسب در این منطقه چنین نامی دور از انتظار نخواهد بود.
اما از سوی دیگر نظراتی در خصوص نام بِناب مطرح است و آن را بُناب تلفظ می‌نمایند که برگرفته از ریشه فارسی (بُن + آب) به معنی ریشه آب می‌باشد مطرح است و این‌گونه برداشت می‌شود چون آب در این منطقه وفور دارد لذا نام بُناب از این روست اما در رد این نظریه محققین تاریخ با استدلال به اینکه اولاً در این منطقه مردمان ترک زبان ساکن هستند و نامگذاری این مکان با نامی فارسی دور از انتظار است و در هیچ کجا رواجی ندارد. همچنین فرض پرآب بودن منطقه از این جهت رد می‌گردد که بناب در گذشته دور منطقه کم‌آبی بوده‌است و بقایای زمین‌های کشاورزی که به دلیل نبود آب در بناب در مسافت‌های دور از این شهر و در دامنه کوه‌ها به دلیل وجود آب باران و … وجود دارد حاکی از این امر است و در طی دوره‌های جدید است که با احداث متورهای آبی و استخراج آب‌های زیر زمینی این منطقه در میان همسایگان خود به پرآبی مشهور گردیده است.
نام این شهر قبل از تبدیل شدن به شهر، بناب بود که پس از شهر شدن آن در سال ۱۳۸۳ به بناب جدید تغییر یافت اما پس از ۸ سال از آن تاریخ در ۲۵ تیر ماه سال ۱۳۹۱ وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی بنا به پیشنهاد وزارت کشور و به استناد ماده(۱۳) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری -مصوب ۱۳۶۲- با تغییر نام شهر «بناب جدید» از توابع بخش مرکزی شهرستان مرند در استان آذربایجان شرقی به «بناب مرند» موافقت کرد و رسماً نام این شهر به بناب مرند تغییر یافت.
جمعیت
جمعیت بناب مرند در سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۴٬۴۳۰ نفر بوده که از این تعداد، ۲٬۰۹۵ نفر مرد و ۲٬۳۳۵ نفر زن بوده‌اند. هم‌چنین شمار خانوارهای این شهر در این سال بالغ بر ۱٬۲۳۶ خانوار بوده‌است. مردمان بناب مرند با ظاهری ساده و پوششی معمولی می‌باشند و اغلب در کار کشاورزی و دامداری می‌باشند. ساکنین این شهر کلاً مسلمان شیعه می‌باشند و به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌نمایند.
تاریخ معاصر
شهر بناب مرند در سال ۸۳ از روستا به شهر تبدیل شد و قبل از آن روستا بود و نامش روستای بناب بود و در میان عموم مردم شهرستان مرند به بناب مرند مشهور بود. به هنگام شهر شدن این روستا به دلیل شباهت نام این روستا با نام شهر بناب که مرکز شهرستان بناب در نزدیکی مراغه است به ناچار نام این روستا از بناب به بناب مرند تغییر یافت. روستای بناب مرند مرکز دهستان بناب بود که از روستاهای همجوار بناب تشکیل می‌شد. این روستا در سال‌های قبل از انقلاب ایران ظاهری کاملاً ساده و روستایی داشت به‌طوری‌که از چندین کوچهٔ اصلی و یک میدان مرکزی تشکیل شده بود در این میدان یک برکه بود که عموم مردم روستا از آن استفاده می‌کردند و به دلیل وجود درختان نارون بزرگ در این میدان، از آن در زبان محلی ترکی به «قره آغاج دیبی» یاد می‌شد و در سالیان اخیر نام این میدان ابتدا «میدان ولیعصر» و سپس به «میدان امام حسین» تغییر یافته ولی باز نام «قره آغاج» در میان بومیان این شهر رایج است. در آن زمان روستای بناب دارای ۵ محلهٔ اصلی به نام‌های «چیل خوروز» در سمت غرب میدان، «یوخاری چوچه» در سمت شرقی میدان، «قاسملو» در جنوب میدان، «ملک لو» در شمال شرق میدان و «آشاغی کوچه» در شمال غرب میدان قرار دشتند. امروزه دیگر اثری از برکه و درختان نارون در میدان مرکزی بناب باقی نمانده‌است. بعد از این که بناب به شهر تبدیل شد و شهرداری در آن استقرار یافت، در میدان مرکزی آن یا همان «قره آغاج دیبی» در زمان شهردار نخست (مهندس مؤمنی)، کوزه‌ای عظیم در وسط میدان ساخته شد و از آن به عنوان مرکز شهر و نماد آن استفاده شد ولی به علت بزرگی کوزه و جا گیر بودن آن چندان با استقبال مردم روبه رو نشد تا اینکه در زمان شهردار دوم یعنی مرحوم مهندس طهمزی این کوزه از وسط میدان برداشته شد و به سد بناب برده شد و بعد از آسفالت کاری میدان، حوض آبی در وسط میدان ایجاد شد که بیانگر همان برکهٔ اولیه بود و در وسط حوض مجسمه‌ای از گل‌های زعفران قرار داده شد که نمادی باشد بر زعفران خیز بودن این شهر که در حال حاضر نیز این حوض و زعفران نماد میدان مرکزی بناب یا به عبارتی میدان امام حسین می‌باشد. در زمان شهردار نخست طرح هادی در بیشتر محله‌های بناب اجرا شد و در زمان شهردار دوم این محله‌ها آسفالت شدند ولی با این وجود بیشتر محله‌ها و خیابان‌های این شهر هنوز خاکی هستند و بافت روستایی خود را حفظ کرده‌اند.
گورستان تاریخی بناب مرند
در سطح شهرستان مرند ۸ گورستان در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌اند که گورستان تاریخی بناب جدید یکی از این هشت گورستان به ثبت رسیده‌است که قدمت گورستان‌های ثبت شده در فهرست آثار ملی مربوط به قرون میانه و متاخر اسلامی و دوره‌های ایلخانی، اشکانی و قاجار می‌باشد که راستای اجرای ماده یک قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و به شماره ۲۲۲۶۶ در تاریخ ۱۳۸۶/۱۲/۲۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌اند. گورستان بناب جدید با طول جغرافیایی ۴۵ درجه و ۵۰ دقیقه و ۷٫۱۳ ثانیه و عرض جغرافیایی ۴۳ درجه و ۲۵ دقیقه و ۳۶٫۰ ثانیه و ۴۴۳۶ فوت ارتفاع از سطح دریا در داخل شهر واقع شده‌است.
گورستان بناب جدید در سمت جنوبی این شهر قرار گرفته‌است. تاکنون هیچ گونه اقدامات در جهت حفاظت از این مکان تاریخی انجام نشده‌است. اوائل خردا ماه سال ۱۳۹۲ گودالی به قطر شصت سانت در قسمت غربی این گورستان توسط اهالی کشف شد که تقریباً ۵ متر عمق داشت و مشخص بود که گودال مذکور مخفیانه حفر شده‌است اما نکته جالب توجه این بود که کوچکترین اثری از خاک‌های حاصل از حفر گودال در محل وجود نداشت.
مسجد جامع بناب مرند
مسجدجامع بناب جدید یکی از قدیمی‌ترین مساجد این شهر است که در مجاورت میدان مرکزی (میدان امام حسین) این شهر و در ضلع شمال شرقی میدان واقع است. این مسجد در یک طبقه و با سقفی شیروانی است؛ و دارای یک حیاط در قسمت شرق مسجد است. داخل مسجد نیز توسط دیواری کوتاه که به سقف نمی‌رسد به دو قسمت نا مساوی مردان و زنان تقسیم شده‌است به‌طوری‌که وسعت قسمت مردان بیش از دو برابر قسمت زنانه این مسجد می‌باشد. از نکات جالب توجه این مسجد این است که با وجود زیربنای بزرگ و عظیم آن کوچکترین ستونی در آن وجود ندارد و کل فضای مسجد یکپارچه می‌باشد و در سقف آن نیز به جای تیر آهن از چوب استفاده شده‌است. دیوارهای داخل مسجد فاقد هرگونه گچ بری یا کاشی کاری است و به صورت ساده گچ کاری شده‌است. این مسجد اصلی‌ترین تجمع گاه اهالی بناب جدید در مراسم مذهبی و سایر مناسبت‌ها می‌باشد. مسجد دارای سه درب ورود و خروج است که دو در در ضلع غربی مسجد مختص ورود و خروج مردان و زنان است و درب سوم در ضلع شرقی مسجد قرار دارد که به حیاط مسجد باز می‌شود. این مسجد در سال‌های اخیر به دلیل اتصال در سیستم سیم‌کشی برقش دچار آتش‌سوزی خفیفی در سقفش شده بود که منجر به اصلاح سیستم برق کشی مسجد شد.
ساختمان مسجد
این مسجد با زیر بنای تقریبی ۵۰۰ متر مربع در بتدا به صورت کاه گل بود و در آن زمان ستون‌های چوبی متعددی داشت؛ ولی بعداً آن مسجد گلی را تخریب و به جای آن مسجدی آجری ساختند. گفتنی است در آن زمان شخصی به نام حاج محمد هزینهٔ برداشت دیوار گلی جلوی مسجد را تقبل نمود تا همهٔ دیوار به صورت آجری ساخته شود. سقف این مسجد نیز با چوب ساخته شد. بناب این محل مسجد شخصی به نام امام علی بود که اصالتاً اهل روستای دولت‌آباد بود ولی در آن زمان در مرند زندگی می‌کرد. سقف این بنا نیز توسط شخصی به نام حاج علی‌اکبر ساخته شد؛ که کل سقف به صورت چوبی است و بالای سقف چوبی یک سقف شیروانی قرار دارد. مسجد تازه ساخت در سال ۱۳۴۸ خورشیدی ساخته شد و آمادهٔ استفاده شد. از اولین مسئولین این مسجد مشهدی جبرئیل و مشهدی ابوالفضل بودند. بعد از این اشخاص در سال ۱۳۵۰ خورشیدی حاج علی حتمی و مرحوم حاج نوروز فتح‌اللهی به عنوان مسئولین و مراقبان (در زبان محلی: میجور) انتخاب شدند و تا به امروز ۴۵ سال است که این اشخاص در خدمت مسجد جامع هستند.
آتش‌سوزی در مسجد
در این مسجد دو بار آتش‌سوزی رخ داده که آتش‌سوزی اول شدید تر بود. در آن زمان برای گرم کردن مسجد از بخاری‌های چوبی (چوب سوز) استفاده می‌شد که آتش‌سوزی چوب‌های بید مورد استفاده بخاری باعث کسترش آتش به سقف این مسجد شده بود. آتش‌سوزی دوم چندین سال پیش بر اثر اتصال در سیم‌کشی برق مسجد به وجود آمده بود که موجب شد در قسمتی از سقف مسجد آتش‌سوزی شود ولی خوشبختانه بلافاصله آتش وزی مهار شد و خسارت چندانی به بار نیاورد و بعد از آن سیستم برق کشی مسجد اصلاح گردید تا از این بابت خطری متوجه مسجد نباشد.
وورتیجن نپارووک
وورتیجن نپارووک که با نام تجاری لوکستورنا  به فروش می‌رسد، یک داروی ژن درمانی برای درمان بیماری لبر(LCA) آموروزیس مادرزادی است.
بناب مرند
علم‌های مسجد
در این مسجد سه عدد علم وجود دارد که در زمان‌های قدیم یکی از آن‌ها ناپدید گردید ولی دوتای دیگر هنوز موجود است که با نام‌های شط بزرگ و شط کوچک معروفند. در بارهٔ فلسفه وجودی این شط‌ها چیز زیادی در دست نیست ولی تا آنجا که معلوم است این شط‌ها قبلاً در منزل حاج رضا روشنی بودند که بعدها به مسجد منتقل شدند و در دو گوشهٔ جنوب غربی و جنوب شرقی مسجد نگهداری می‌شوند و اکثراً در ایام محرم به ویژه تاسوعا و عاشورا مردم پارچه‌های نذری خود را به این شط‌ها می‌بندند و بعداً این پارچه‌ها از شط باز شده و خرج مسجد می‌شوند.
وورتیجن نپارووک
آموروز مادرزادی لبر یا بیماری ارثی شبکیه یک اختلال ارثی است که باعث بروز نابینایی پیشرونده می شود. وورتیجن نپارووک اولین درمان موجود برای این بیماری است. ژن درمانی یک درمان قطعی برای این بیماری نیست اما به طور قابل توجهی بینایی را در افرادی که تحت درمان قرار می‌گیرند بهبود می‌بخشد. نحوه اعمال این دارو به صورت تزریق زیر شبکیه است.
این دارو برای مصارف پزشکی در دسامبر ۲۰۱۷ در ایالات متحده ، در اوت ۲۰۲۰ در استرالیا و در اکتبر ۲۰۲۰ در کانادا تایید شد. وورتیجن نپارووک اولین ژن درمانی درون‌تنی است که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید شده است.