cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
الکس یی
الکس یی (Alex Yee؛ زادهٔ February 18, 1998) ورزشکار سه‌گانه اهل بریتانیا است.
آیو فوکودا
آیو فوکودا (Aio Fukuda؛ زادهٔ December 18, 1994) بازیکن فوتبال است.
آیمی کونیتاکه
آیمی کونیتاکه (Aimi Kunitake؛ زادهٔ January 10, 1997) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
پداستو، نیو ساوت ولز
پداستو (به انگلیسی: Padstow) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ویلمیدین دویستر
ویلمیدین دویستر (Willemijn Duyster؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی چمن اهل پادشاهی هلند است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
تی‌جی‌اس
تی‌جی‌اس (Transportadora de Gas del Sur) شرکت نفت و گاز آرژانتینی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
نان چاودار
نان چاودار یا نان روگن (Rye bread) نوعی نان است که آرد آن از غله چاودار تهیه می‌شود. رنگ آن بسته به نوع غله استفاده شده ممکن است روشن یا تیره باشد.
ویلهلم تورسلف
ویلهلم تورسلف (Wilhelm Törsleff; November 26, 1906 – January 18, 1998) ورزشکار، و قایقران قایق بادبانی اهل سوئد بود.
هیدن وایلد
هیدن وایلد (Hayden Wilde؛ زادهٔ September 1, 1997) ورزشکار سه‌گانه اهل نیوزیلند است.
اوکسنفورد، کوئینزلند
اوکسنفورد (به انگلیسی: Oxenford) یک حومه شهر در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
خوزه ماری (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۷)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال لوانته، و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد.
آیومو تاچیبانا
آیومو تاچیبانا (Ayumu Tachibana؛ زادهٔ November 4, 1995) بازیکن فوتبال است.
ویلهلموس بککرز
ویلهلموس بککرز (Wilhelmus Bekkers; August 21, 1890 – November 13, 1957) ورزشکار دو و میدانی اهل پادشاهی هلند بود.
آنگراپ، استرالیای غربی
آنگراپ (به انگلیسی: Ongerup) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
ویلهلم ملیگر
ویلهلم ملیگر (Wilhelm Melliger; July 26, 1953 – 1953:7:26, January 16, 2018) سوارکار پرش اهل سوئیس بود.
ماتیاس هنان
ماتیاس هنان (Matthias Henn؛ زادهٔ April 28, 1985) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
دریای زنگ
دریای زنگ یا زنج (بحر زنج) نام پیشین بخش غربی اقیانوس هند در مجاورت منطقه دریاچه‌های بزرگ آفریقا است که جغرافی‌دانان عرب قرون وسطی آن را زنگ می‌نامند. دریای زنگ از نظر دریانوردان عرب منطقه ترسناکی بود و افسانه‌های فراوانی در مورد خطرات فراوان آن به‌ویژه در نزدیکی مرزهای جنوبی آن وجود داشت.
جغرافیا
این اصطلاح به گستره‌های دریایی در نزدیکی بخش شرقی قاره آفریقا اطلاق می‌شد که سیاحان و وقایع‌نگاران باستانی مسلمان مانند مسعودی و ابن بطوطه آن را می‌شناختند.
اگرچه حدود آن از نظر جغرافیایی به اندازه کافی تعریف نشده بود، اما منطقه دریای زنگ شامل یک منطقه دریایی وسیع بود که تقریباً تا جایی که دریانوردان باستانی با کشتی‌های خود رفته بودند، امتداد داشت. با توجه به تغییرات بادهای موسمی، دریای زنگ در جنوب دریای اریتره، از سواحل جنوب شرقی آفریقا تا جنوب کانال موزامبیک، از جمله کومور و آب‌های ساحل شرقی ماداگاسکار امتداد داشت. در سمت شرقی آن دریا در غرب سیشل و در شمال غربی جزایر ماسکارین امتداد داشت.
ماتیاس هنان
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هانزا روستوک، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال آینتراخت برانشوایگ اشاره کرد.
خوزه ماریا (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۴۲)
خوزه ماریا (José María؛ زادهٔ May 23, 1942) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپانیول و باشگاه فوتبال رئال اویدو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Spain B national football team و اسپانیا بازی کرده‌است.
توآوک
توآوک (به انگلیسی: Towaoc) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مانتزوما، کلرادو واقع شده‌است. توآوک ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آیو ناکادا
آیو ناکادا (Ayu Nakada؛ زادهٔ August 15, 1993) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Japan U17 Japan U20 بازی کرده‌است.
دریای میانه‌ای آمریکا
دریای میانه‌ای آمریکا یک نام علمی برای حوضه رقیق میانه‌ای شامل دریای کارائیب و خلیج مکزیک در اقیانوس اطلس است. این نام که به‌ویژه توسط اقیانوس‌شناسان آلمانی استفاده شده‌است، توسط سازمان زمین‌شناسی آمریکا، سازمان آب‌نگاری بین‌المللی یا سایر نهادهای آب‌شناسی بین‌المللی به رسمیت شناخته نشده‌است. مساحت دریای میانه‌ای آمریکا ۴٫۳۱۹ میلیون کیلومتر مربع و عمق متوسط آن ۲٬۲۱۶ متر است.
حوضه‌های آن شامل حوضه مکزیک، حوضه کیمن، حوضه یوکاتان، حوضه کلمبیا، حوضه ونزوئلا و حوضه گرانادا است.
دریای میانه‌ای آمریکا یکی از دریاهای حاشیه اقیانوسی محسوب می‌شود. این دریا علاوه بر جزایر کوچک متعدد، گروه‌های بزرگ و کوچک جزایر و مجمع‌الجزایر، جزایر بزرگ کوبا، جامائیکا، هیسپانیولا، و پورتوریکو را در بر می‌گیرد. همه این جزایر جزو جزایر هند غربی هستند که دریای میانه‌ای آمریکا را از اقیانوس اطلس جدا می‌کنند.
جوزف مورتیمر گرانویل
جوزف مورتیمر گرانویل (۴ مه ۱۸۳۳، دوانپورت - ۲۳ نوامبر ۱۹۰۰، لندن)پزشک، نویسنده و مخترع انگلیسی بود که بیشتر برای اختراع ویبراتور الکترومکانیکی برای تسکین دردهای عضلانی مردان شناخته شده‌است.
زندگی‌نامه
گرانویل در سال ۱۸۵۶ به عضویت در کالج‌های سلطنتی جراحان انگلیس و ایرلند و همچنین در سال ۱۸۶۱ به عضویت در کالج سلطنتی پزشکان نائل آمد. وی در سال ۱۸۷۶ از دانشگاه سنت اندروز به درجه عالی پزشکی MD نائل شد. در سالهای اولیه زندگی او بیشتر به روزنامه‌نگاری مشغول بود و به نظر می‌آید که به شکل مرتب در ستون‌های تحریریه با مجله پزشکی لنست همکاری می‌کرد. او مدتی در بریستول طبابت می‌کرد پیش از آن که در لندن اقامت گزیند. او توجه ویژه ای به درمان نقرس داشت، و بیشتر مقالاتش را بر روی آن نوشت.
علاوه بر اختراع معروف خود، لرزاننده یا ویبراتور الکتریکی، او همچنین مخترع فشارسنج و یک دماسنج دیفرانسیل است.
او در تاریخ ۱ دسامبر ۱۸۵۸ با ماری الن اورمود در بریستول ازدواج کرد.
لرزاننده الکتریکی
در اواخر دهه ۱۸۸۰، گرانویل لرزاننده (ویبراتور) الکتریکیش را اختراع کرد، که یک دستگاه دستی الکتریکی بود که برای تسکین دردهای عضلانی مردان طراحی شده بود. این ماشین که در ابتدا ساز کوبه ای یا به تعبیر دیگر «چکش گرانویل» نامیده می‌شد، پس از تولید به پزشکان فروخته شد، که بسیاری از آنها ازان برای ایجاد «پاروکسیسم هیستریک» در بیماران خود با ایجاد هیستری و تشنجهای زنانه استفاده می‌کردند
با شروع استفاده از ویبراتورها برای بوجود آوردن هیستریک زنانه و رفتن به سمت به هیجان آوردن زنان، مخترع آن سعی کرد نام خود را از "سو استفاده" دستگاه جدا کند. وی در کتاب ۱۸۸۳ در مورد تحقیقات خود، لرزش عصبی و تحریک به عنوان عوامل درمان اختلال عملکرد و بیماری‌های ارگانیک، نوشت: "من هنوز و هرگز به یک بیمار زن ضربه نزده‌ام … من فقط از این رو که نمی‌خواهم کلاه بردار باشم و دیگران را گمراه کنم، به دلیل عواملی از وضعیت هیستریک، از درمان کوبه ای اجتناب کرده و می‌کنم. "
گرانویل را هیو دانیسی بازیگر در فیلم هیستریا در سال ۲۰۱۱ به تصویر کشید.
ماتیاس رولاندر
ماتیاس رولاندر (Matthias Ruländer؛ زادهٔ August 16, 1964) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
توراموررا شمالی
توراموررا شمالی (به انگلیسی: North Turramurra) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ما و آن‌ها (فیلم)
ما و آنها یک فیلم عاشقانه و درام محصول سال ۲۰۱۸ سینمای چین است که توسط خواننده-بازیگر تایوانی، رنه لیو در اولین کارگردانی خود کارگردانی شده‌است. این فیلم با بازی جینگ بوران و ژو دونگیو در ۲۸ آوریل ۲۰۱۸ اکران شد. این فیلم به بررسی رابطه بین زن و مردی می‌پردازد که در یک شهر روستایی مشترک هستند و سعی می‌کنند در کنار هم در پکن، در مواجهه با مشکلات اقتصادی، اجتماعی، خانوادگی و عاشقانه، موفقیت‌های شخصی و حرفه‌ای پیدا کنند.
انتشار
این فیلم در تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۱۸ در پکن به نمایش درآمد. در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۸، نتفلیکس حقوق پخش انحصاری فیلم را در همه جای خارج از چین خریداری کرد. این فیلم در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸ در سرویس منتشر شد. لیو خاطرنشان کرد: برای من افتخار است که این فیلم به عنوان اولین فیلم اصلی چینی زبان نتفلیکس انتخاب شد.
بازخوردها
در راتن تومیتوز این فیلم بر اساس نقدهای شش منتقد، ۱۰۰٪ تأیید شده‌است. و در چین موفق شد و در دو آخر هفته اول ۱۹۱ میلیون دلار درآمد کسب کند.
تاونسکور میدیا
تاونسکور (Townsquare) شرکت رسانه‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
شورش بودیکا
شورش بودیکا خیزش مسلحانهٔ دودمان‌های بومی سلتیک در برابر امپراتوری روم بود که سال ۶۰–۶۱ پس از میلاد در استان رومی بریتانیا و ازسوی بودیکا، ملکه آیسنائی‌ها رهبری می‌شد.
این شورش پس از پیروزی بی‌چون‌وچرای رومیان و شکست بودیکا با ناکامی پایان یافت.
ویلی فیتینگ
ویلی فیتینگ (Willy Fitting; January 25, 1925 – 1925:1:25, April 26, 2017) ورزشکار شمشیربازی اهل سوئیس بود.
پیتمن، فلوریدا
پیتمن (به انگلیسی: Pittman) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیک، فلوریدا واقع شده‌است. پیتمن ۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۲ نفر جمعیت دارد و ۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آیومو سکو
آیومو سکو (Ayumu Seko؛ زادهٔ June 7, 2000) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
ماتیاس هیدریچ
ماتیاس هیدریچ (Matthias Heidrich؛ زادهٔ December 10, 1977) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
آیومو سکو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
ماتیاس هیدریچ
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، باشگاه فوتبال اسنابروک، و باشگاه فوتبال آلمانیا آخن اشاره کرد.
تیلس
تیلس (Tillys) شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد.
خوزه ماریا (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۲)
خوزه ماریا (José María؛ زادهٔ July 4, 1982) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه ورزشی کیتچی، باشگاه فوتبال فوئنلابرادا، و باشگاه فوتبال رئال مورسیا اشاره کرد.
اپینگ شمالی، نیو ساوت ولز
اپینگ شمالی (به انگلیسی: North Epping) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
آیومو کاوای
آیومو کاوای (Ayumu Kawai؛ زادهٔ August 12, 1999) بازیکن فوتبال است.
ویلی توویل
ویلی توویل (Willie Toweel; April 6, 1934 – December 25, 2017) بوکسور اهل آفریقای جنوبی بود.
نارلان، نیو ساوت ولز
نارلان (به انگلیسی: Narellan) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
تایدواتر
تایدواتر (Tidewater) شرکت کشتیرانی آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۶ تأسیس شد.
ماتیاس لاست
ماتیاس لاست (Matthias Lust؛ زادهٔ April 27, 1970) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه، باشگاه فوتبال بوخوم، و باشگاه فوتبال زاربروکن اشاره کرد.
آیومو ماتسوموتو
آیومو ماتسوموتو (Ayumu Matsumoto؛ زادهٔ April 28, 1998) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
خوزه ماریا اراکیستن
خوزه ماریا اراکیستن (José María Araquistain؛ زادهٔ August 17, 1948) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایبار، باشگاه فوتبال سویا، و باشگاه فوتبال رئال سوسیداد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
ویلی د لبره
ویلی د لبره (Willy de l'Arbre; May 31, 1882 – January 1, 1962) قایقران، و قایقران قایق بادبانی اهل بلژیک بود.
آیومو ناگاتو
آیومو ناگاتو (Ayumu Nagato؛ زادهٔ December 25, 1997) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
گوتا، فلوریدا
گوتا (به انگلیسی: Gotha) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اورنج، فلوریدا واقع شده‌است. گوتا ۵٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۱۵ نفر جمعیت دارد و ۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارومبینا، ویکتوریا
مارومبینا (به انگلیسی: Murrumbeena) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
سوسانا آبایتوا
سوسانا آبایتوا (Susana Abaitua؛ زادهٔ October 5, 1990) بازیگر اهل اسپانیا است.
چارلوت وگا
چارلوت وگا (Charlotte Vega؛ زادهٔ February 10, 1994) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سوسانا آبایتوا
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ایزابل، قصه‌ای برایم بگو، استکهلم، ۴ لاتاس، دیار اجدادی، زندگی جنون‌آمیز و شیفتهٔ او اشاره کرد.
چارلوت وگا
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به آنچه چشمانش پنهان می‌کرد، پیچ اشتباه، راهبه جنگجو، کتاب‌فروشی و آدم‌کش آمریکایی اشاره کرد.
آیومی اویا
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
ماتیاس هولست
ماتیاس هولست (Matthias Holst؛ زادهٔ June 19, 1982) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پادربورن، باشگاه فوتبال هانزا روستوک، باشگاه فوتبال هامبورگ، و باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت اشاره کرد.
قاضی محمد عیسی
قاضی محمد عیسی (زاده ۱۹۱۴ - درگذشته ۱۹۷۶) یک سیاستمدار پاکستانی واز رهبران برجسته جنبش پاکستان، از قوم هزاره بود.
تمبر پستی ۱۹۹۰
خدمات پستی پاکستان تمبر پستی یادبودی را به افتخار قاضی محمد عیسی در مجموعه «پیشگامان آزادی» در سال ۱۹۹۰ صادر کرد. بر روی این تمبر نام وی به عنوان قاضی محمد عیسی نوشته شده‌است.
درگذشت و میراث
قاضی محمد عیسی در ۱۹ ژوئن ۱۹۷۶ درگذشت. او ۳۷ سال فداکارانه در مسلم لیگ خدمت کرد. در میان بازماندگان وی شخصیت‌های برجسته پاکستانی وجود دارد از جمله پسرش قاضی فائز عیسی است که قاضی‌القضات دادگاه عالی پاکستان می‌باشد. برادرزاده او قاضی اشرف جهانگیر است که بسیاری از مناصب برجسته دیپلماتیک را در خدمت پاکستان داشته‌است. قاضی محمد عیسی نیز از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ به عنوان سفیر پاکستان در برزیل بود.
ویلی شفر (ورزشکار)
ویلی شفر (Willy Schäfer; April 30, 1913 – October 16, 1980) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
ویلی دویت
ویلی دویت (Willie deWit؛ زادهٔ June 13, 1961) ورزشکار بوکس اهل کانادا است.
موراببین، ویکتوریا
موراببین (به انگلیسی: Moorabbin) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
وایت سیتی، شهرستان سنت لوسی، فلوریدا
وایت سیتی (به انگلیسی: White City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سنت لوسی، فلوریدا واقع شده‌است. وایت سیتی ۱۸٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۷۱۹ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. جمعیت غالب این شهر سفیدپوستان هستند و بعد از آن آمریکایی های آفریقایی تبار قرار می گیرند.
سونیا فرر
سونیا فرر (Sonia Ferrer؛ زادهٔ September 26, 1977) مدل، مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار و بازیگر اهل اسپانیا است.
وی سخنگوی کشور اسپانیا هنگام اعلام نتایج مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۶ بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به امکانش هست؟ و ماه سیاه اشاره نمود.
خوزه ماریا امورورتو
خوزه ماریا امورورتو (José María Amorrortu؛ زادهٔ July 22, 1953) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
پدرو مونسون
پدرو مونسون (Pedro Monzón؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آرژانتین است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایندپندینته، باشگاه فوتبال آلیانزا لیما، باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، و باشگاه ورزشی بارسلونا اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
ویلی گیسی
ویلی گیسی (Willy Gysi; January 9, 1918 – undefined 0, 2007) بازیکن هندبال اهل سوئیس بود.
خوزه ماریا انتون
خوزه ماریا انتون (José María Antón؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال رئال بتیس، باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، و باشگاه فوتبال اویپشت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
ماتیاس هومل
ماتیاس هومل (Matthias Hummel؛ زادهٔ November 3, 1984) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
تیجون رنچ
تیجون رنچ (Tejon Ranch) شرکت املاک آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد.
مرندا
مرندا (به انگلیسی: Mernda) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
خوزه ماریا ایگارتوا
خوزه ماریا ایگارتوا (José María Igartua؛ زادهٔ March 6, 1950) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
غوث‌الدین خان
غوث‌الدین خان (۱۹۱۰-۱۹۹۵) از نقاشان برجستهٔ افغانستان بود. او را در کنار عبدالغفور برشنا، خیرمحمد خان یاری، غلام محمد میمنگی و محمد همایون اعتمادی از نقاشان بزرگ قرن بیستم افغانستان دانسته‌اند.
خوزه ماریا چبالوس
خوزه ماریا چبالوس (José María Ceballos؛ زادهٔ September 7, 1968) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
ویلیام اسمیت (ورزشکار)
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
خوزه ماریا چبالوس
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر اشاره کرد.
تکنیپ‌اف‌ام‌سی
تکنیپ‌اف‌ام‌سی (TechnipFMC) شرکت خدمات نفتی فرانسوی‌آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد.
تنسنت میوزیک
تنسنت میوزیک (Tencent Music) شرکت سرگرمی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد. این شرکت خدمات پخش موسیقی را برای بازار چین توسعه می‌دهد و بیش از ۸۰۰ میلیون کاربر فعال و ۱۲۰ میلیون مشترک پرداختی دارند.
از ژوئیه ۲۰۱۶، سه سرویس‌های تنسنت میوزیک حدود ۵۶٪ سهم بازار خدمات پخش موسیقی در چین را در اختیار داشت.
تنسنت میوزیک در ژوئیه ۲۰۱۶ با خرید تنسنت از China Music Corporation تأسیس شد تا بخش موسیقی خود را تقویت کند. در ۴ ژوئیه ۲۰۱۸، انتشارات موسیقی سونی سهامی در تنسنت میوزیک خریداری کرد. در اکتبر ۲۰۱۸، این شرکت برای عرضه اولیه سهام در حدود ۲ میلیارد دلار در ایالات متحده درخواست داد.
از سال ۲۰۲۲، ۸٫۶۲٪ از سهام عادی تنسنت میوزیک کلاس A متعلق به اسپاتیفای است.
ماتئا یلیچ
ماتئا یلیچ (Matea Jelić؛ زادهٔ December 23, 1997) تکواندوکار زن اهل کرواسی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
نستور لورنسو
نستور لورنسو (Néstor Lorenzo؛ زادهٔ February 26, 1966) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آرژانتین است.
ماوسون لیکس، استرالیای جنوبی
ماوسون لیکس (به انگلیسی: Mawson Lakes) یک حومه شهر در استرالیا است که در استرالیای جنوبی واقع شده‌است.
نستور لورنسو
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال بانفیلد، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال باری اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
کنزینگتون پارک، فلوریدا
کنزینگتون پارک (به انگلیسی: Kensington Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ساراسوتا، فلوریدا واقع شده‌است. کنزینگتون پارک ۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۰۱ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نستور فابری
نستور فابری (Néstor Fabbri؛ زادهٔ April 29, 1968) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانوس، باشگاه فوتبال گنگام، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال استودیانتس، باشگاه فوتبال نانت، و باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
آیومی کایهوری
آیومی کایهوری (Ayumi Kaihori؛ زادهٔ September 4, 1986) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
آیومی نیکاوا
آیومی نیکاوا (Ayumi Niekawa؛ زادهٔ May 12, 1994) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
گوستاوو دتزوتی
گوستاوو دتزوتی (Gustavo Dezotti؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین و آرژانتین بازی کرده‌است.
تارو فارما
تارو فارما (Taro Pharma) شرکت داروسازی اسرائیلی است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
ویلیام ال. بری
'''ویلیام ال. بری''' (William L. Barry؛ زادهٔ 16 october 1940) ورزشکار روئینگ اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
لورن ویلیامز
لورن ویلیامز (Lauren Williams؛ زادهٔ February 25, 1999) تکواندوکار زن اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
مارولان
مارولان (به انگلیسی: Marulan) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
فابیان کانسلاریچ
فابیان کانسلاریچ (Fabián Cancelarich؛ زادهٔ December 30, 1965) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز و باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
ویلیام اورچاردسون
ویلیام اورچاردسون (William Orchardson; January 1, 1881 – undefined 0, 2000) بازیکن هاکی روی چمن اهل بریتانیا بود.
ساوت بروکسویل، فلوریدا
ساوت بروکسویل (به انگلیسی: South Brooksville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هرناندو، فلوریدا واقع شده‌است. ساوت بروکسویل ۴۷٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عنایت‌الله شهرانی
عنایت‌الله شهرانی (متولد ۱۳۲۱) نویسنده و هنرمند اهل افغانستان است. او دانش‌آموخته دانشگاه آریزونا است. او برادر نعمت‌الله شهرانی است.
ویلیام الیکات
ویلیام الیکات (William Ellicott؛ 1856 – 25 april ) ورزشکار اهل بریتانیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
لودنهام، نیو ساوت ولز
لودنهام (به انگلیسی: Luddenham) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بونجی کیمورا
بونجی کیمورا (Bunji Kimura؛ زادهٔ July 27, 1944) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
فرهنگ عامه
فرهنگ عامه در یکی از دو مفهوم زیر به کار می‌رود:
آیومی هارا
آیومی هارا (Ayumi Hara؛ زادهٔ February 21, 1979) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
بونیفاکه ندوکا
بونیفاکه ندوکا (Boniface Nduka؛ زادهٔ February 15, 1996) بازیکن فوتبال است.
خوزه ماریا زارگا
خوزه ماریا زارگا (José María Zárraga; August 15, 1930 – 1930:8:15, April 3, 2012) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا و باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Spain B national football team و اسپانیا بازی کرده‌است.
آلبانی اینترنشنال
آلبانی اینترنشنال (Albany International) شرکت تولید صنعتی آمریکایی است، که در سال ۱۸۹۵ توسط پارکر کورنینگ تأسیس شد.
ویلیام ایستکات
ویلیام ایستکات (William Eastcott; September 22, 1883 – 1883:9:22, August 22, 1972) ورزشکار اهل کانادا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ماتیاس هامان
ماتیاس‌هامان (Matthias Hamann؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال روت وایس اهلن، باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن، و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ اشاره کرد.
ایست ویلیستون، فلوریدا
ایست ویلیستون (به انگلیسی: East Williston) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لوی، فلوریدا قرار دارد. ایست ویلیستون ۷٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹۴ نفر جمعیت دارد.
پاتریک سلوگیک
پاتریک سلوگیک (Patrick Slogic؛ زادهٔ September 13, 1991) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
ویلیام بارنز (ورزشکار)
ویلیام بارنز (William Barnes; March 5, 1876 – 1876:3:5, December 16, 1925) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل کانادا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
لین کوو شمالی
لین کوو شمالی (به انگلیسی: Lane Cove North) یک حومه شهر در استرالیا است که در Municipality of Lane Cove واقع شده‌است.
لارا کیا
لارا کیا (به انگلیسی: Larrakeyah) یک حومه شهر در استرالیا است که در قلمرو شمالی (استرالیا) واقع شده‌است.
خوزه ماریا سالمرن
خوزه ماریا سالمرن (José María Salmerón؛ زادهٔ October 23, 1966) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی تنریف، باشگاه فوتبال لوانته، و باشگاه فوتبال رئال مادرید اشاره کرد.
افسانه آیلین چانگ
افسانه آیلین چانگ یک مجموعه تلویزیونی در سبک فیلم زندگی‌نامه‌ای و درام محصول سال ۲۰۰۴ تایوان و چین است که توسط وانگ هوی-لینگ نوشته شده و توسط هسو لی کونگ تهیه شده‌است و رنه لیو در نقش آیلین چانگ، یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان چینی در سده بیستم میلادی بازی می‌کند.
مارتون داردای
مارتون داردای (Márton Dárdai؛ زادهٔ February 12, 2002) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، جوانان آلمان، و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
امیلین (بازیکن فوتبال)
امیلیو گارسیا مارتینز (Emilín; September 12, 1912 – 1912:09:12, March 30, 1977) معروف به امیلین، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد. امیلین ۲۷۷ بازی برای باشگاه فوتبال رئال اویدو انجام داد، ۲۲۷ بازی از آنها در لالیگا که ۶۴ گل به ثمر رساند، ششمین بهترین گلزن تاریخ آزولز بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارسلونا و باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
پارکر کورنینگ
پارکر کورنینگ (Parker Corning; January 22, 1874 – 1874:01:22, May 24, 1943) کارآفرین و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود، که در سال ۱۸۹۵ شرکت آلبانی اینترنشنال را تأسیس کرد.
دریاچه کارگلیگو، نیو ساوت ولز
دریاچه کارگلیگو (به انگلیسی: Lake Cargelligo) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
هزاره دوم آهوی کوهی
هزارهٔ دوم آهوی کوهی از مشهورترین اشعار محمدرضا شفیعی کدکنی است. این شعر با عبارت «تا کجا می‌برد، این نقش به دیوار مرا؟» آغاز می‌شود و به هوشنگ ابتهاج تقدیم شده‌است.
عنوان
عنوان شعر به شعر آهوی کوهی اشاره دارد که هزارهٔ اول شعر فارسی با آن آغاز می‌شود و بنابراین هزارهٔ دوم آهوی کوهی کنایه از استمرار شعر فارسی است که اکنون وارد هزارهٔ دوم شده‌است.
نقد
از نظر محمدجعفر یاحقی، این شعر «بی‌تردید یکی از ناب‌ترین شعرهای شفیعی است که در زمرهٔ ماندگارترین شعرهای معاصر فارسی می‌تواند قلمداد شود.» او این شعر را بسیار قابل بحث و شایستهٔ تجزیه و تحلیل و تأمل می‌داند.
انتخابات فدرال کانادا (۲۰۲۱)
انتخابات فدرال کانادا (۲۰۲۱) (2021 Canadian federal election) که رسما ۴۴مین انتخابات عمومی کانادا نامیده می شود در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار شد تا اعضای ۴۴ مین دوره مجلس عوام کانادا انتخاب شوند. فرمان انتخابات توسط ماری می سیمون، فرماندار کل کانادا، در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ در پی درخواست جاستین ترودو، نخست وزیر کانادا، برای انحلال مجلس و برگزاری انتخابات زودهنگام برگزار شد.
حزب لیبرال کانادا به رهبری ترودو امیدوار بود که اکثریت مطلق کرسی ها را تصاحب کند تا بتواند به تنهایی حکومت کند، با این حال نتایج نسبت به انتخابات پیشین تغییری ایجاد نشد و حزب لیبرال هرچند اکثریت آرای عمومی را از دست داد اما با کسب ۱۵۹ کرسی، اکثریت نسبی کرسی ها را به دست آورد که از ۱۷۰ کرسی حدنصاب برای تصاحب اکثریت مطلق کمتر است. همچنین، این حزب با کسب ۳۲٫۶٪ از آرای عمومی رکورد کمترین نسبت آرا برای حزب تشکیل دهنده دولت را نیز به دست آورد. حزب محافظه‌کار کانادا با حفظ ۱۱۹ کرسی، حزب مخالف اصلی در پارلمان آینده می باشد.
آدامز فاند
آدامز فاند (Adams Funds) شرکت سرمایه‌گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۸۵۴ توسط آلوین آدامز تأسیس شد.
ویلیام برون-مولر
ویلیام برون-مولر (William Bruhn-Möller؛ ۱۱ فوریه ۱۸۸۷ – ۱۳ اوت ۱۹۶۴ (aged 77)) ورزشکار روئینگ اهل سوئد بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
تیلورکریک، فلوریدا
تیلورکریک (به انگلیسی: Taylor Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوکیچوبی، فلوریدا واقع شده‌است. تیلورکریک ۱۰٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۳۴۸ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لشکر پیاده‌نظام (ورماخت)
لشکر پیاده‌نظام ورماخت یک یگان پیاده‌نظام به اندازه لشکر در نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که عملیات‌های نظامی محول به آن صرفاً در خشکی بوده و اعضای آن بدین منظور آموزش‌های نظامی لازم را گذرانده بودند.
لشکر پیاده‌نظام بخش غالب لشکرهای ورماخت و وافن اس‌اس را در رایش سوم تشکیل می‌داد به وجهی که از مجموع ۲۰۸ لشکر این دو نیروی مسلح در سال ۱۹۴۱، ۱۶۳ لشکر از آن (شامل ۴ لشکر سبک و ۶ لشکر کوهستان) لشکر پیاده‌نظام بودند.
مطالب موجود در این مقاله شامل لشکرهای پیاده‌نظام موتوریزه، سبک و کوهستان نمی‌شود.
پیش زمینه
پس از شکست امپراتوری آلمان و پایان جنگ جهانی اول، فاتحان غربی پیمان ورسای را بر آلمان تحمیل کردند. بر اساس این پیمان نیروی زمینی آلمان به یک نیروی ۱۰۰ هزار نفری با تنها ۴ هزار افسر محدود شد که با انفصال صدها هزار نفر از خدمت فقط می‌توانستند نقش امنیت داخلی و مرزبانی را ایفا کنند. نیروی زمینی صرفاً می‌توانست ۲۱ هنگ پیاده‌نظام هر یک با ۳ گردان پیاده‌نظام، یک گردان آموزش و یک گردان خمپاره‌انداز و ۷ هنگ توپخانه هر یک با سه گردان در کنار هفت گردان مهندسی، بهداری، مخابرات و موتوریزه که مجموعاً هفت لشکر پیاده‌نظام را تشکیل می‌دادند، در اختیار داشته باشد.
با توجه به این که امکان باقی ماندن نسبت بسیار اندکی از نیروهای موجود در نیروی زمینی امپراتوری آلمان در نیروی زمینی جدید وجود داشت، استانداردهای بسیار سخت گیرانه‌ای برای گزینش افراد وضع شد. افراد باقی‌مانده پانزده ماه در هنگ‌های خود در رایشسور به عنوان درجه‌دار خدمت کردند و سپس کسانی برگزیده شدند که از یک آزمون موفق خارج گشتند. افراد پذیرفته شده بدون توجه به رسته سابقشان، به یک دوره در دانشکده پیاده‌نظام در درسدن فرستاده شدند. این فرایند چهار تا پنج سال از زمان آغاز خدمت به طول انجامید. رایشسور، نیروهای مسلح جمهوری وایمار از همان ابتدا با طراحی سازمانی منعطف که می‌توانست به سهولت جهت اداره نیرویی بزرگ‌تر گسترش یابد، شروع به نقض مخفیانه مفاد پیمان ورسای کرد. آلمانی‌ها در ابتدا کشور خود را به هفت منطقه نظامی (Wehrkreis) (تا سال ۱۹۳۷ سیزده و سال ۱۹۴۲ نوزده منطقه) تقسیم کردند که هر یک با فرماندهی در سطح سپاه، مسئولیت جذب، بسیج، تدارکات، اداره و آموزش نیروهای مربوط به اراضی خود را بر عهده داشتند. فرمانده هر منطقه نظامی فرماندهی یک لشکر پیاده‌نظام که شماره منطقه را به خود گرفته بود، را نیز به شکل مجزا در اختیار داشت.
آغاز شکل‌گیری لشکرهای پیاده‌نظام
با به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران به رهبری آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳، آلمان که می‌دانست همچنان توانایی مقابله رو در رو با دشمنان خود را ندارد و به احتمال قریب به یقین با هویدا شدن این مسئله، از جانب آن‌ها مورد هجوم نظامی پیش‌دستانه قرار خواهد گرفت، به شکل مخفیانه به تسلیح خود ادامه داد. همان سال نخست، تصمیم بر افزایش ۱۴ هزار نفری پرسنل فعال نیروی زمینی در قالب یگان‌های جدید توپخانه، مخابرات و ضدهوایی و تشکیل یک نیروی ذخیره ۸۵ هزار نفری برای آن شد. طبق این برنامه بودجه نظامی افزایش پیدا می‌کرد و ۹ یگان جدید مرزبانی که اساساً در کنار مهارت‌های لازم در مرزبانی، آموزش پیاده‌نظام را دریافت می‌کردند، نیز تشکیل می‌شد. در ابتدا قصد رهبران آلمان ایجاد یک نیروی زمینی سیصد هزار نفری در قالب ۲۱ لشکر پیاده‌نظام تا سال ۱۹۳۸ بود. در نهایت با افزایش خطر درگیر شدن در یک جنگ، دستور به آماده شدن این نیروی زمینی ۳۰۰ هزار نفره تا ماه اکتبر سال ۱۹۳۴ داده شد.
سال ۱۹۳۴ هر منطقه نظامی که از پیش یک لشکر پیاده‌نظام در اختیار داشت، با جداسازی گردان جایگزینی-آموزش و یک گردان پیاده‌نظام از سه گردان پیاده‌نظام هر یک از هنگ‌های لشکر خود، یک هنگ مستقل پیاده‌نظام ایجاد نمود. این ۲۱ هنگ پیاده‌نظام هر یک شماره ای بین ۲۲ تا ۴۲ به خود گرفتند. ۴۲ هنگ پیاده‌نظام دیگر که همچنان در قالب لشکرهای پیاده‌نظام خود باقی مانده بودند، به کمک نیروهای داوطلب یا افسران و درجه‌داران دو گردان دیگر، گردان آموزش و گردان سوم پیاده‌نظام خود را مجدداً احیا نمودند و برخی گردان پیاده‌نظام چهارمی نیز تشکیل دادند. بدین ترتیب نیروی زمینی آلمان تا پایان سال ۱۹۳۵، مجموعاً دارای ۱۶۵ گردان پیاده‌نظام بود. به طریق مشابهی ۱۴ هنگ توپخانه نیز ایجاد گردید. بدین صورت که هر یک از هفت هنگ توپخانه‌ای که از پیش وجود داشتند، به کمک دو گردان خود دو هنگ توپخانه مستقل ایجاد نمودند. هر کدام از این هنگ‌های توپخانه نیروهای در اختیار خود را به صورت چهار گردان هر یک با دو آتشبار سه توپه (مجموعاً ۲۴ توپ) سازمان داد.
پس از ورود نوزده گردان پیاده‌نظام آلمانی به منطقه غیرنظامی شده راینلند در ماه مارس سال ۱۹۳۶ و شکستن علنی مفاد پیمان‌های ورسای و لوکارنو، آلمانی‌ها علاوه بر ایجاد چند منطقه نظامی دیگر، تا اکتبر همان سال چهار لشکر پیاده‌نظام غالباً به کمک نیروهای پلیس محلی در راینلند (۲۵، ۲۶، ۳۳ و ۳۴) و هشت لشکر پیاده‌نظام در مناطق دیگر تشکیل دادند. با وجود این که پیمان‌های لوکارنو و ورسای حضور نیروهای ارتش آلمان را در منطقه رایلند ممنوع اعلام کرده بودند اما به این کشور اجازه داشت ۳۱۵۰۰ نیروی پلیس در آن داشته باشد. آلمانی‌ها که بالغ بر ده تا دوازده درصد بیش از این عدد نیروی پلیس در رایلند به کار برده بودند، از همین شمار افراد جهت تشکیل لشکرهای پیاده‌نظام خود استفاده نمودند. تا سال ۱۹۳۷، بیست و نه لشکر ذخیره پیاده‌نظام متشکل از نیروهای گروه یک (با دست کم یک سال سابقه خدمت فعال) و دو ذخیره (افرادی که در سال‌های صلح ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۴ به سن هجده سال رسیده بودند)، ایجاد شدند که اکثراً مجموع نفرات آن‌ها به استاندارد ۱۶ هزار نفر نمی‌رسید.
سال ۱۹۳۷ هیچ لشکر پیاده‌نظام جدیدی ایجاد نشد. با این وجود نیروی لشکرهای پیشین با داوطلبان و سربازان وظیفه تا نزدیک مقدار سازمانی تکمیل گردید. با الحاق اتریش به آلمان در ماه مارس سال ۱۹۳۸ و وارد شدن یگان‌های نیروی زمینی این کشور به ورماخت، قوای پیاده‌نظام اتریش که از پیش به صورت هفت لشکر سازمان یافته بود، در قالب دو لشکر پیاده‌نظام (یکی مستقر در وین و دیگری در لینتس) در کنار سایر لشکرها به نیروی زمینی آلمان پیوستند و شماره‌های ۴۴ و ۴۵ را به خود گرفتند. بسیاری از افسران اتریشی بدون از دست دادن مقام و درجه خود در ورماخت پذیرفته شدند. به هر حال عده زیادی از این افراد و چندین یگان اتریشی جهت گذراندن دوره‌های آموزشی راهی دانشکده‌های ارتش آلمان گشتند. بدین شکل تا پاییز سال ۱۹۳۸ نیروی زمینی آلمان ۳۴ لشکر پیاده‌نظام داشت.
در بدو آغاز تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، نیروی زمینی آلمان دارای ۳۶ لشکر پیاده‌نظام بود که با شروع بسیج عمومی لشکرها، ۵۱ لشکر پیاده‌نظام دیگر با به همراه ۱٫۱ میلیون نفر به این شمار اضافه شد (مجموعاً ۸۷ لشکر پیاده‌نظام). در عرض یک سال آینده مجموعاً ۱۴۳ لشکر پیاده‌نظام دیگر نیز ایجاد گردید.
خوزه ماریا کودو
خوزه ماریا کودو (José María Quevedo؛ زادهٔ June 1, 1969) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
لشکر پیاده‌نظام (ورماخت)
موج‌های بسیج لشکرهای پیاده‌نظام
لشکرهای پیاده‌نظام نیروی زمینی آلمان در مجموع در قالب ۳۵ موج بسیج شدند. با وجود این که هر یک از این موج‌ها از منظر شمار و نوع نیروی انسانی و تسلیحات مقداری با موج‌های قبلی تفاوت داشتند، ساختار آن‌ها عموماً مشابه یکدیگر بود. شش مورد از این موج‌ها هنگام آماده‌سازی برای جنگ بسیج گشتند. موج نخست مربوط به قوای دائمی نیروی زمینی بودند. مابقی موج‌ها از منابع مختلفی چون نیروهای ذخیره جذب شدند.
بر اساس جدول سازمان و تجهیزات:
سازمان لشکرهای سال ۱۹۳۹
سازمان لشکرهای پیاده‌نظام ورماخت در سال ۱۹۳۹ به ترتیب زیر بود:
با توجه به این که تجربیات جنگ جهانی اول نقش به‌سزایی در این مسئله داشتند، سازمان لشکرهای پیاده‌نظام سال ۱۹۳۹ ورماخت مشابهت بسیاری به سازمان لشکرهای پیاده‌نظام نیروی زمینی امپراتوری آلمان در سال ۱۹۱۸ داشت؛ با این تفاوت که یک گروهان تفنگ‌دار از گردان‌های پیاده‌نظام کاسته، یک گروهان توپ پیاده‌نظام به هنگ‌های پیاده‌نظام افزوده، گروهان‌های سواره‌نظام این تیپ‌ها به سطح دسته تقلیل، خمپاره‌اندازهای گردان مهندسی به گروهان مسلسل (گروهان سنگین) گردان‌های پیاده‌نظام منتقل و یک گروهان دیگر به گردان مهندسی افزوده شدند. علاوه بر این دسته مخابرات نیز به سطح یک گردان کامل ارتقا یافت.
فرماندهی
تا سال ۱۹۳۵ هر لشکر پیاده‌نظام علاوه بر یک فرمانده کل (فرمانده منطقه نظامی) دارای دو معاون فرمانده بود. یکی از این معاونان فرمانده پیاده‌نظام (Infanteriefuehrer) و دیگری فرمانده توپخانه (Artillieriefuehrer) به حساب می‌آمد که هر یک (معمولاً با درجه سرتیپ) یگان‌های مربوط به خود را هدایت می‌کردند. این فرماندهان هدایت گروه‌های رزمی لشکر را نیز اغلب بر عهده می‌گرفتند.
افسر عملیات (la) در سطح لشکر نقش ریاست ستاد لشکر را ایفا می‌کرد و افسر اطلاعات (Ic) مستقیماً تحت امر او بود. البته از عنوان رئیس ستاد تنها در سطح سپاه یا بالاتر استفاده می‌شد. هنگام ورود به میدان‌های نبرد، ستاد لشکر معمولاً به سه بخش ستاد عملیات (Fuehrungsabteilung)، ستاد تدارکات (Quartermeister) و ستاد نیرو (Adjutantur) تقسیم می‌گردید. مجموع این ستادها مرکز فرماندهی به ریاست افسر عملیات را ایجاد می‌نمودند. افسر اطلاعات (Ic) و افسر توپخانه (Ia) لشکر در ستاد عملیات که مهم‌ترین ستاد لشکر به حساب می‌آمد، حضور داشتند. افسر ارشد تدارکات (Ib) رهبری ستاد تدارکات را عهده‌دار بود. افسر ارشد اداری (IVa)، افسر ارشد بهداری (IVb)، افسر ارشد دامپزشکی (IVc) و افسر حمل و نقل موتوری (V) نیز در ستاد تدارکات قرار می‌گرفتند که هر یک بخش خود را هدایت می‌نمودند. افسر ارشد نیرو (IIa) که آجودان نیز نامیده می‌شد و پشت خط مقدم حضور می‌یافت، ستاد نیرو را هدایت می‌کرد و افسر دوم نیرو (IIb)، قاضی ارشد دادگاه نظامی (III)، روحانی لشکر (IVd) و سایر یگان‌های مورد نیاز جهت عملکرد مناسب قرارگاه‌های ستادی همچون بخش نگهداری خودروها، یگان‌های امنیت، یگان‌های مهندسی ساخت‌وساز و یگان‌های جایگزینی زیر نظر او قرار داشتند. افسر دوم نیرو (IIb) مسئولیت امور درجه‌داران و درخواست نیروی جایگزین از طریق افسر ارشد نیرو را عهده‌دار بود. تنها افسران درجه یک (I) بخشی از ستاد کل لشکر بودند. به همین جهت بیشتر این نفرات در آن حضور نداشتند. علاوه بر این سه ستاد عمده، لشکر دارای ستادهای ویژه‌ای بود که همراه افسران یا بخش‌هایی به صورت موقت یا دائم به آن ملحق می‌شدند. این ستادها می‌توانستند شامل فرمانده نیروهای تدارکاتی لشکر (بیشتر موارد تحت امر افسر ارشد تدارکات)، افسر ارشد پلیس نظامی، فرمانده نیروهای ادوات پرتاب‌گرها (مانند موشک‌اندازها)، افسر محافظت شیمیایی و افسر راهبر ناسیونال سوسیالیسم باشند.
هنگامی که یگان‌های توپخانه از رده‌های بالاتر به لشکر ملحق می‌شدند، یک افسر دیگر با عنوان فرمانده ارشد توپخانه (Artilleriekommandanteur یا Arko) موقتاً به ستاد لشکر افزوده می‌شد که مسئول ارائه توصیه‌های مربوط به تخصیص قسمت‌های مختلف این یگان‌ها به بخش‌های مختلف لشکر بود. اگر به شکل استثنایی هیچ یگان توپخانه دیگری به لشکر اختصاص نیافته بود، افسری با عنوان فرمانده توپخانه لشکر (Artillerieführer یا Arfü) یگان‌های توپخانه لشکر را فرماندهی می‌کرد. در صورت حضور فرمانده ارشد توپخانه، نیروهای توپخانه سطح لشکر توسط او رهبری و حوزه اختیارات فرمانده توپخانه لشکر به هنگ توپخانه لشکر محدود می‌شد.
هاوپت‌فلدویبل در قطار تدارکات گروهان‌های تفنگ‌دار مسئول ناحیه پشت سر گروهان در تمامی امور غیر رزمی بود. او علاوه بر رسیدگی به امور قطارهای تدارکاتی، انضباط و نظم را در ناحیه پشت سر ایجاد و ارتباطات با فرماندهان و خانه را سامان می‌داد. 'هاوپت‌فلدویبل'' بر همه امور اداری کاغذی گروهان از جمله گزارش‌های معمول، ترفیع درجات و مرخصی‌ها نظارت می‌کرد. از او با عنوان اشپیس (Spiess - نیزه) در بین نیروها یاد می‌شد. در صورت لزوم حتی ممکن بود از او به عنوان رهبر یک دسته نیز استفاده شود.
هنگ پیاده‌نظام
تا سال ۱۹۴۴، بیشتر گروهان‌های تفنگ‌دار دارای سه دسته تفنگ‌دار با تفنگ گلنگدنی و یک گروه مسلسل سنگین یا خمپاره‌انداز ۸۱ میلی‌متری بودند. این ترکیب در لشکرهای فولکس‌گرندیر به دو دسته با مسلسل دستی و یک دسته با تفنگ گلنگدنی تغییر کرد.
هنگ‌های دارای سه گردان، علاوه بر ۱۲ گروهان (۸ گروهان در هنگ‌های دارای دو گردان) در غالب گردان‌های خود، یک گروهان توپ پیاده‌نظام دیگر مستقیماً تحت هدایت فرماندهی هنگ در اختیار داشتند. این گروهان حتی در هنگ‌های دارای دو گردان با مجموع هشت گروهان، هم عموماً گروهان ۱۳ خوانده می‌شد؛ در این حالت گروهان‌های ۹ تا ۱۲ وجود نداشتند. از حدود سال ۱۹۴۲ دسته‌های توپ سبک پیاده‌نظام در گردان‌های پیاده‌نظام اذغام و با توپ‌های سنگین پیاده‌نظام در گروهان‌های توپ پیاده‌نظام جایگزین شدند. در لشکرهای پیاده‌نظام تازه‌شکل‌گرفته که اغلب توپ‌های سبک پیاده‌نظام نداشتند، این ادوات با دو برابر تعداد خمپاره‌اندازهای ۸۱ میلی‌متری جایگزین گردید که دارای همان کارایی بودند. در لشکرهای فولکس‌گرندیر گروهان ۱۳ از دو دسته خمپاره‌انداز ۱۲۰ میلی‌متری و یک دسته توپ پیاده‌نظام تشکیل می‌گردید. در لشکرهای پیاده‌نظام اولیه، در این گروهان از دسته‌های توپ پیاده‌نظام بیشتر و خمپاره‌انداز کمتری نسبت به لشکرهای پیاده‌نظام اواخر جنگ استفاده می‌شد.
گروهان مسلسل در گردان‌های تفنگ‌دار بر خلاف آنچه از نام آن‌ها برمی‌آید صرفاً مجهز به مسلسل نبودند؛ بلکه ترکیبی از مسلسل‌های سنگین و خمپاره‌اندازهای سنگین بودند. این گروهان‌ها بعداً به شکل مناسب‌تری به «گروهان سنگین» تغییر عنوان دادند.
هنگ‌های پیاده‌نظام از ۱۵ اکتبر سال ۱۹۴۲ به حکم پیشوا به «هنگ گرندیر» تغییر عنوان دادند.
هنگ توپخانه
در مواردی برخی از لشکرها مجاز به داشتن ۶ گردان توپخانه می‌شدند. یگان‌های توپخانه لشکر مکرراً از یگان‌های توپخانه در اختیار سپاه یا یگان‌های بالاتری که لشکر بخشی از آن‌ها بود، نیروی کمکی دریافت می‌کردند. این یگان‌های توپخانه از جمله هنگ توپخانه سپاه، توسط فرمانده ارشد توپخانه فرماندهی می‌شدند. این فرمانده توپخانه به همراه خود یگان‌های دیده‌بانی، گردان‌ها یا آتشبارهای سبک، متوسط، سنگین و فوق سنگین به لشکر ملحق می‌کرد که اسب‌کشنده، موتوریزه، خودرو کشنده، خودکششی، ریلی یا حتی در موارد نادری ثابت بودند. گردان‌هایی از توپ‌های تهاجمی زره‌پوش شامل یک آتشبار ستاد و سه آتشبار دیگر هر یک با شش توپ تهاجمی خودکششی ۷۵ میلی‌متری و گردان‌هایی از توپ‌های ضدهوایی شامل سه آتشبار توپ‌های ۸۸ میلی‌متری و دو آتشبار توپ‌های ۲۰ میلی‌متری نیز به لشکر پیاده‌نظام می‌پیوستند. گردان‌های ضدهوایی گاهی مختص خود لشکرهای پیاده‌نظام بودند.
به استثنای حذف گردان دیده‌بانی از لشکرهای موج دوم به بعد و اضافه شدن گردان‌های توپخانه ۷۵ میلی‌متری به لشکرهای فولکس‌گرندیر، هنگ توپخانه لشکرهای پیاده‌نظام در طول جنگ تغییری به خود ندیدند.
گردان‌های لشکر
یگان‌های شناسایی در زمان صلح در لشکرها وجود نداشتند و در هنگام بسیج در سال ۱۹۳۹ از نیروهای سیزده هنگ منحل‌شده سواره‌نظام تشکیل شدند. در لشکرهای پیاده‌نظام بعدی یگان شناسایی گروهان سواره نداشت و این گروه به صورت مجزا در قابل گردان‌های پیاده‌نظام قرار می‌گرفت. خودروهای زرهی یگان‌های شناسایی بعداً با موتورسیکلت و خودروهای موتوری جایگزین شد. گردان‌های شناسایی در لشکرهای مختلف تفاوت‌های قابل ملاحظه ای با یکدیگر حتی در اوایل جنگ داشتند. این یگان‌ها که بعدها با ترکیب با گردان‌های ضدتانک، گردان‌های سریع (schnelle) را پدیدآوردند، سازمان‌های مختلفی داشتند. برای مثال گردان سریع ۲۲۷ لشکر دویست و بیست و هفتم پیاده‌نظام دارای چهار گروهان دوچرخه‌سوار مسلح به مسلسل‌های دستی، یک گروهان ضدتانک موتوریزه مسلح به ۱۲ توپ ضد تانک ۳۷ میلی‌متری و یک گروهان سنگین شامل یک دسته خودروی زرهی، دو دسته موتورسوار، دو دسته ضدتانک (هر یک با سه توپ ضدتانک ۳۷ میلی‌متری) و یک دسته مهندسی بود. از طرفی گردان سریع ۲۳۶ لشکر صد و شصت و دوم پیاده‌نظام دارای سه گروهان ضدتانک موتوریزه (یک گروهان با توپ‌های ۳۷ میلی‌متری و دو گروهان با توپ‌های ۵۰ میلی‌متری)، یک گروهان دوچرخه‌سوار و یک دسته مخابرات بود.
گردان ضدتانک لشکرهای پیاده‌نظام در ابتدا یگان «دفاع ضدزره» (Panzer Abwehr) نامیده می‌شدند. از ماه آوریل سال ۱۹۴۰ این عنوان به یگان «شکارچی تانک» (Panzerjäger) تغیر کرد. از موج دوم لشکرهای پیاده‌نظام گروهان مسلسل سنگین از گردان ضد تانک حذف شد.
گردان مهندسی رزم که نیروی پیشگام (Pionieretruppen) نیز نامیده می‌شد، شامل یگان‌های تهاجم، ساخت‌وساز، انهدام و پل‌سازی بود. این نیروها در نفوذ و انهدام میدان‌های مین و استحکامات دشمن و ایجاد پوشش دود مهارت داشتند و می‌توانستند هنگام عقب‌نشینی سازمان یافته نیروهای خودی، پیشروی قوای دشمن را از طریق ایجاد مانع، انهدام پل‌ها و تله انفجاری به تأخیر بیندازند. مسئولیت از پیشرو برداشتن موانع مصنوعی یا طبیعی، تعمیر یا احداث پل‌های ثابت یا موقت بر روی بدنه‌های آب و تأمین قایق‌های بادی و تهاجمی با این یگان بود. در حالت تدافعی نیز ایجاد موانع، میدان‌های مین، استحکامات، پناهگاه‌ها، تله‌های انفجاری و استتار و باز و هموار نگاه داشتن مسیر تدارکات بر عهده یگان مهندسی قرار داشت. نیروهای این گردان‌ها مکرراً تلفات بیشتری نسبت به همرزمان خود در یگان‌های پیاده‌نظام می‌خوردند.
گاهی گردان‌های مهندسی دیگری نیز به جهت اجرای عملیات‌های ویژه، به لشکرهای پیاده‌نظام ملحق می‌شدند یا گردان مهندسی یک لشکر به لشکر دیگر یا یگان‌های بالاتر می‌پیوست. البته فرماندهان سپاه‌ها اکثراً سعی می‌کردند تا جای ممکن یکپارچگی لشکرها را با جدا نکردن یگان‌ها از آن‌ها حفظ کنند.
اواخر جنگ با توجه به کمبود نیروی انسانی و گستردگی خط مقدم محول به لشکر، از نیروهای یگان مهندسی به عنوان پیاده‌نظام نیز استفاده شد.
گردان مخابرات نیز می‌توانست از سپاه نیروهای کمکی همچون گروهان‌های تلگراف و شنود دریافت کند. در بسیاری از لشکرهای ایجاد شده پس از سال ۱۹۴۲ گردان مخابرات به سطح گروهان مخابرات تقلیل یافت.
لشکرهای پیاده‌نظام سازمان یافته پس از سال ۱۹۴۳ دارای گردان‌های فوسیلیر بودند. این گردان‌ها که ترکیب گردان‌های پیاده‌نظام را داشتند و جایگزین گردان‌های شناسایی شده بودند، تحرک بیشتری داشتند.
سایر یگان‌ها
یگان‌های دیگری همچون گروهان‌های تعمیر ریلی، یگان‌های ذخیره‌سازی، یگان‌های دود و دیگر یگان‌ها نیز در صورت نیاز به لشکر ملحق می‌شدند.
یگان بهداری معمولاً شماره لشکری که در آن قرار داشت را به خود می‌گرفت. برای مثال یگان بهداری لشکر سیصد و چهارم پیاده‌نظام، یگان ۳۰۴ بهداری خوانده می‌شد.
هر لشکر پیاده‌نظام حدود ۶ هزار اسب و قاطر در اختیار داشت که از آن‌ها برای جابه‌جایی تدارکات، مهمات، نفرات، مجروحین، توپخانه و سایز تجهیزات استفاده می‌شد. به همین جهت حضور یک گروهان دامپزشکی در لشکر ضروری به نظر می‌رسید.
هر لشکر پیاده‌نظام با توان سال ۱۹۳۹ روزانه به ۵۳ تن علوفه، ۵۴ تن عذا، ۲۰ تن سوخت، ۱ تن روان‌ساز، ۱۰ تن ذخایر تسلیحاتی و ۱۲ تن ذخایر دیگر نیاز داشت. هر لشکر پیاده‌نظام دارای یگان‌های تدارکات و حمل و نقل مختص به خود زیر فرمان افسر ارشد نیرو بود. این یگان‌های شامل گروهان‌های تدارکات، یگان‌های ترابری، یگان‌های ترابری موتوری، قطارهای تدارکات لشکر، یگان‌های تعمیرات و سایر یگان‌ها می‌شد. تنوع بالای یگان‌های تدارکاتی لشکرهای پیاده‌پیاده‌نظام امکان ارائه الگویی همه شمول به شکل کامل را نمی‌دهد. برای مثال نیروهای تدارکات لشکر بیست و چهارم پیاده‌نظام با ترکیبی تا حدودی جامع، شامل ستون‌های ۱ تا ۸ تدارکات موتوریزه سبک، یک دسته تعمیرات موتوریزه، یک گروهان تدارکات موتوریزه، یک یگان اداری لشکر، یک یگان نانوایی صحرایی موتوریزه، یک گروهان سلاخی حیوانات موتوریزه، یک گردان بهداری (خود شامل یک گروهان بهداری و یک گروهان بهداری موتوریزه)، یک بیمارستان صحرایی موتوریزه، دو گروهان آمبولانس، یک گروهان دامپزشکی، یک جوخه پلیس نظامی موتوریزه و یک دفتر پست میدانی موتوریزه بود. اکثر این یگان‌ها شماره لشکری را که در آن قرار داشتند، به خود می‌گرفتند.
هنگام رزم متحرک قطار تدارکات و کاروان ۱ تدارکات گروهان‌های تفنگ‌دار توسط ستاد گردان و کاروان ۲ تدارکات آن‌ها توسط ستاد هنگ هدایت می‌شد. هنگام رزم ثابت یا توقف قطارها معمولاً ۳ تا ۵ کیلومتر پشت ناحیه گروهان بودند.
تغییرات سازمانی
این فهرست صرفاً مربوط به تغییرات یگان‌ها نسبت به یگان‌های ۳۶ لشکر پیاده‌نظام اولیه از جمله موتوریزه شدن یا موتوریزه نبودن آن‌ها است و به یگان‌های تغییر نکرده اشاره‌ای نشده‌است:
میزان بالای تلفات بین نیروهای یگان‌های شناسایی لشکرها در نبرد فرانسه، موجب گشت این یگان‌ها با جذب شدن درون گردان‌های ضدتانک، گردان‌های «سریع» (schnelle) را پدیدآوردند که وظیفه دوگانه شناسایی و دفاع در مقابل زره‌پوش‌های دشمن را بر دوش داشتند.
سازمان لشکرهای نوع ۴۴
بر اساس دستور اواخر مه سال ۱۹۴۴ فرماندهی عالی نیروی زمینی گروه موزیک هنگ‌ها منحل شدند و تنها یک گروه کوچک موزیک برای هر لشکر ماند.
خوزه ماریا سلا
خوزه ماریا سلا (José María Cela؛ زادهٔ December 17, 1969) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
لشکر پیاده‌نظام (ورماخت)
ادوات
تسلیحات کامل یک لشکر پیاده‌نظام بر مبنای دستورالعمل جنگی رسمی شامل موارد زیر بود:
خوزه ماریا سلا
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نومانسیا، باشگاه فوتبال والویک، باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، باشگاه فوتبال بارسلونا بی، و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
لشکر پیاده‌نظام (ورماخت)
ادوات
اسب‌ها و خودروهای موتوری عبارت بود از: در آغاز فرایند تسلیح مجدد آلمان، همانند کمبود نفرات و افسران در جهت تأمین تأمین نیروی انسانی مورد نیاز لشکرها، ادوات، تسلیحات و امکانات لازم برای آن‌ها نیز با توجه به سرعت بالای گسترش نیروی زمینی و محدودیت منابع آلمان، به شکل کامل در اختیار نبود. در سال ۱۹۳۷ پوشش قریب به ۴۵ درصد از تجهیزات مورد نیاز لشکرهای ایجاد شده به سال بعد یا در برخی مواقع بعد از آن موکول گردید که موجب شد بعضی از لشکرهای پیاده‌نظام جنگ را بدون ادوات کامل آغاز کنند. کمبود امکانات به اندازه ای شدید بود که ستاد کل نیروی زمینی در سال ۱۹۳۷ پیش‌بینی کرد آلمان تا سال ۱۹۴۳ نخواهد توانست آماده جنگ شود. البته در این موقعیت، شرایط لشکرهای پیاده‌نظام بهتر از لشکرهای زرهی بود.
با توجه به نیاز حداقلی به جبران خسارات تا پس از نبرد فرانسه، به ندرت پیش می‌آمد که ادوات غنیمتی به شکل رسمی وارد ساختار لشکرها بشوند. توپخانه سنگین غنیمتی غالباً به یگان‌های مختلف توپخانه ساحلی انتقال می‌یافت. با این وجود خسارات گسترده آورد آمده به تجهیزات نیروهای آلمانی در جبهه شرقی و ناتوانی صنعتی این کشور در جبران آن‌ها باعث شد لشکرهای تشکیل شده پس از سال ۱۹۴۲ با کمبود شدید تجهیزات مواجه شوند. برای پوشش این کاستی‌ها ورماخت مکرراً رو به استفاده تجهیزات غنیمتی به‌خصوص در لشکرهای مستقر در فرانسه و سایر مناطق آرامی که پشتیبانی تدارکاتی از انواع مختلف تجهیزات مشکل آفرین نمی‌شد، آورد. از این رو لشکرهایی که جهت اعزام به شوروی تشکیل می‌شدند با مشکل کمبود تسلیحات یا تفاوت آن‌ها با آنچه انتظار آن می‌رفت دست و پنجه نرم می‌کردند.
از سال ۱۹۳۳ تا پایان جنگ در سال ۱۹۴۵، سلاح اصلی سازمانی نیروهای پیاده‌نظام تفنگ گلنگدنی کارابینر ۹۸کا بود. به هر صورت، مسلسل سبک توان اصلی آتش گروهان‌های پیاده‌نظامِ لشکر را تامین می‌کرد.