cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کریستین بلومنفلت
کریستین بلومنفلت (Kristian Blummenfelt؛ زادهٔ february 14, 1994) ورزشکار ورزش سه‌گانه اهل نروژ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
گویش کجوری
گویش کجوری یا طبری کجوری یا مازندرانی کجوری (نوشهری، نوری، رویانی، یوشیج، کندلوسی، مازندرانی) گویشی از زبان مازندرانی و شاخه ای از گویش طبری رویانی است که در نواحی غربی استان مازندران همچون شهرستان نوشهر، نور، رویان و شرق چالوس گویش می‌شود. این گویش از سمت شرق با گویش آملی در شهرستان آمل و از سمت غرب با گویش کلارستاقی در غرب شهر چالوس هم جوار است. محدوده کجور از رود چالوس تا سولده (نور) امتداد دارد و به گفته حبیب برجیان گویش کجوری گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد. گویش نور مرتبط با گویش البرز مرکزی کجور می‌باشد.
تقسیم‌بندی
زبان طبری یا زبان مازندرانی نام یکی از زبان‌های ایرانی شمال‌غربی است که در گروه زبان‌های کاسپین قرار دارد. این زبان خود دارای گویش‌ها و لهجه‌های بسیاری است.
طبری رویانی یکی از کهن‌ترین گویش‌های زبان مازندرانی است که در نواحی غربی طبرستان گویش می‌شد که خود به دو لهجهٔ طبری کلارستاقی و طبری کجوری تقسیم می‌شود. منطقه رویان کهن از نواحی غربی طبرستان بوده‌است که شامل شهرستان‌های نور، نوشهر، چالوس، کلاردشت (کلار)، عباس‌آباد (لنگا)، تنکابن و رامسر (سختسر) می‌شده‌است و گاهی مرز غربی آن تا رودسر (هوسم) ادامه می‌یافت مردم رویان کهن به زبان طبری و گویش طبری رویانی که زبان اسپهبدان طبرستان نیز بود سخن می‌گفتند.
گویش کجوری شاخه ای از گویش طبری رویانی است که در شهرستان‌های نور و نوشهر گویش می‌شود.
لهجه کلارستاقی گوریشی است که در شهرستان‌های چالوس، کلاردشت، عباس‌آباد و همچنین نواحی شرقی تنکابن همچون نشتارود گویش می‌شود.
کجور
محدوده تاریخی کجور از شمال به دریای مازندران از غرب به رود چالوس از شرق به سولده (نور) و از جنوب به دره نور محدود می‌شود. منطقه کجور به همراه کلارستاق و تنکابن بخشی از رویان کهن بود که بعدها رسمتدار نام گرفت. رویان کهن از نواحی غربی طبرستان محسوب می‌شده‌است.
ضمایر
در گویش کجوری ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. نمونه‌های زیر براساس گویش کندلوس شهرستان نوشهر و گویش یوش شهرستان نور و گویش نجی بلده شهرستان نور صرف شده‌اند.
شناسه (گویش کندلوس)
در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش کجوری سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش کندلوس شهرستان نوشهر تنظیم شده‌است)
۱. گذشته:
۲. حال ساده:
۳. حال التزامی:
صرف فعل (گویش کندلوس)
در جدول زیر فعل زدن (bazuen) بر اساس گویش یوش نور در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. برای منفی کردن این فعل در زمان‌های: گذشته ساده، گذشته کامل، گذشته التزامی، گذشته کامل التزامی و حال التزامی n جایگزین b در ابتدای فعل می‌شود و در زمان‌های گذشته استمراری و حال ساده na در ابتدای فعل می‌آید بنابراین نفی زمان‌های گذشته ساده و گذشته استمراری یک صورت دارد. همچنین دو زمان گذشته و حال در حال انجام na در ابتدای فعل اصلی قرار می‌گیرد.
شناسه (گویش یوش)
در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش کجوری سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش یوش شهرستان نور تنظیم شده‌است)
۱. گذشته:
۳. حال التزامی:
صرف فعل (گویش یوش)
در جدول زیر فعل زدن (bazuen) بر اساس گویش یوش شهرستان نور در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. برای منفی کردن این فعل در زمان‌های: گذشته ساده، گذشته کامل، گذشته التزامی، گذشته کامل التزامی و حال التزامی n جایگزین b در ابتدای فعل می‌شود و در زمان‌های گذشته استمراری و حال ساده na در ابتدای فعل می‌آید بنابراین نفی زمان‌های گذشته ساده و گذشته استمراری یک صورت دارد. همچنین دو زمان گذشته و حال در حال انجام na در ابتدای فعل اصلی قرار می‌گیرد.
شناسه (گویش نچ)
در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش نچ سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش نچ بلده شهرستان نور تنظیم شده‌است)
۱. گذشته:
۲. حال ساده:
۳. حال التزامی:
صرف فعل (گویش نچ)
در جدول زیر فعل زدن (bazuen) بر اساس گویش نچ شهرستان نور در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. برای منفی کردن این فعل در زمان‌های: گذشته ساده، گذشته کامل، گذشته التزامی، گذشته کامل التزامی و حال التزامی n جایگزین b در ابتدای فعل می‌شود و در زمان‌های گذشته استمراری و حال ساده na در ابتدای فعل می‌آید بنابراین نفی زمان‌های گذشته ساده و گذشته استمراری یک صورت دارد. همچنین دو زمان گذشته و حال در حال انجام na در ابتدای فعل اصلی قرار می‌گیرد.
در جدول زیر فعل انداختن (dinguen) بر اساس گویش نچ شهرستان نور در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. برای منفی کردن این فعل در زمان‌های: گذشته ساده، گذشته کامل، گذشته التزامی، گذشته کامل التزامی و حال التزامی n جایگزین b در ابتدای فعل می‌شود و در زمان‌های گذشته استمراری و حال ساده na در ابتدای فعل می‌آید بنابراین نفی زمان‌های گذشته ساده و گذشته استمراری یک صورت دارد. همچنین دو زمان گذشته و حال در حال انجام na در ابتدای فعل اصلی قرار می‌گیرد.
در جدول زیر فعل لگد زدن (damten) بر اساس گویش نچ شهرستان نور در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. برای منفی کردن این فعل در زمان‌های: گذشته ساده، گذشته کامل، گذشته التزامی، گذشته کامل التزامی و حال التزامی n جایگزین b در ابتدای فعل می‌شود و در زمان‌های گذشته استمراری و حال ساده na در ابتدای فعل می‌آید بنابراین نفی زمان‌های گذشته ساده و گذشته استمراری یک صورت دارد. همچنین دو زمان گذشته و حال در حال انجام na در ابتدای فعل اصلی قرار می‌گیرد.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای هایمی فنگ
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای هایمی فنگ (به لاتین: Heimifeng Pumped Storage Power Station) یک نیروگاه ذخیره تلمبه‌ای در چین است که در چانگشا واقع شده‌است.
دارکوب‌های بلوطی
دارکوب‌های بلوطی یک سرده از پرندگان خانواده دارکوبان است که در جنوب شرق آسیا یافت می‌شود.
گونه‌ها
این سرده دو گونه دارد.
پوپسکا (استان گابرووو)
پوپسکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در سولیوو واقع شده‌است.
جیمی پارکر
جیمی پارکر (Jamie Parker؛ زادهٔ August 14, 1979) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیونی اهل انگلستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به والکیری، هری پاتر و فرزند نفرین‌شده اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لارنس الیویه شده‌است.
جرج بریجمن
جرج برانت بریجمَن (۱۸۶۵-۱۹۴۳) نقاش، نویسنده کانادایی – آمریکایی آموزگار در زمینه‌ٔ آناتومی و طراحی فیگور بود.بریجمن در لیگ دانش جویان هنر نیویورک ۴۵ سال آموزش می داد.
زندگی و کار
در جوانی بریجمن در مدرسه هنرهای زیبای پاریس نزد نقاش و مجسمه ساز ژان لئون ژروم و سپس گوستاو بولانژه آموخت. او بیشتر عمرش را در نیویورک بود و درلیگ دانش جویان هنر نیویورک آناتومی و طراحی فیگورآموزش می داد.
از بین هزاران شاگردش می‌توان از ویل آیزنر و نورمن راک‌ول نام برد. راک‌ول در زندگینامه اش به بزرگی از بریجمن یاد می‌کند. جانشین بریجمن درلیگ دانش جویان هنر نیویورک رابرت بِورلی هِیل بود. بریجمن از مکعب برای نشان دادن سر، سینه ،لگن خاصره استفاده می کرد و با اتصال آن‌ها بهم فرم ساده شدهٔ بدن را می ساخت.
کتابها
بسیاری از کتابهایی که بریجمن در بارهٔ آناتومی برای هنرمندان نوشته هنوز نشر دور (Dover) چاپ می‌شوند.
آدمیر اسماییچ
آدمیر اسماییچ (Admir Smajić؛ زادهٔ September 7, 1963) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یانگ بویز برن، باشگاه فوتبال بازل و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی و بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
هلن ویکتوریا مک‌ای
هلن ویکتوریا مک‌ای (زاده ۲ آوریل ۱۸۹۷–۱۹۷۳) مجسمه‌ساز اهل بریتانیا بود.
زندگی‌نامه
مک‌ای در کاردیف، ولز به دنیا آمد. پدرش پیمانکار راه‌آهن و صاحب معدن بود، هنگامی که هلن کودک بود پدرش خانواده را ترک کرد و هلن توسط مادرش بزرگ شد. او قبل از تحصیل در مدرسه هنری پلی تکنیک ریجنت استریت در مرکز لندن در کالج بانوان چلتنهام حضور یافت. در آنجا مدال‌های زیادی را برای مجسمه‌هایش به دست آورد. او پس از فارغ‌التحصیلی، استودیویی را در لندن تأسیس کرد. هلن مجسمه‌هایی را با موضوعات حیوانات، زیور آلات باغ و نیم تنه‌های پرتره در برنز، سنگ، سرب و چوب را تولید کرد.
مک‌ای در طول زندگی حرفه‌ای خود آثاری را در آکادمی سلطنتی لندن، مؤسسه هنرهای زیبای رویال گلاسکو، آکادمی سلطنتی اسکاتلند در ادینبورگ، با انجمن زنان هنرمند و گالری هنر واکر در لیورپول به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۳۲ او به عنوان عضو وابسته انجمن سلطنتی مجسمه سازان بریتانیا انتخاب و در سال ۱۹۵۲ به عنوان عضو انجمن انتخاب شد. مک‌ای در سال ۱۹۷۳ در فولام لندن درگذشت
بازدهی سوخت
بازدهی سوخت شکلی از بازده گرمایی است، یعنی نسبت تلاش برای رسیدن به نتیجه در فرآیندی که انرژی پتانسیل شیمیایی موجود در یک حامل (سوخت) به انرژی جنبشی یا کار تبدیل می‌شود. بازدهی کلی سوخت ممکن است در هر دستگاه متفاوت باشد، که به نوبه خود ممکن است در هر کاربردی متفاوت باشد. این تفاوت اغلب به‌عنوان یک پروفایل انرژی پیوسته نشان داده می‌شود. کاربردهای غیرحمل‌ونقلی، مانند صنعت، از افزایش بازدهی سوخت (به‌ویژه نیروگاه‌های سوخت فسیلی یا صنایعی که با احتراق سروکار دارند مانند تولید آمونیاک درطی فرایند هابر) سود می‌برند.
در زمینه حمل و نقل، واژه انگلیسی «fuel economy» عبارت است از میزان بازدهی انرژی یک وسیله نقلیه خاص، که به‌عنوان نسبت مسافت طی‌شده به ازای واحد سوخت مصرف‌شده درنظرگرفته می‌شود. بازدهی سوخت در حمل‌ونقل به عوامل مختلفی ازجمله بازدهی موتور، طراحی گیربکس و طراحی لاستیک خودرو وابسته است. در اکثر کشورها، با استفاده از سیستم متریک، مصرف سوخت در لیتر بر ۱۰۰ کیلومتر (L/100 کیلومتر) یا کیلومتر در لیتر (km/L یا kmpl) بیان می‌شود. در تعدادی از کشورهایی که هنوز از سیستم‌های دیگر استفاده می‌کنند مصرف سوخت بر حسب مایل بر گالن (mpg) (برای مثال در ایالات متحده و معمولاً در بریتانیا ایمپریال گالن) بیان می‌شود. گاهی ممکن است سردرگمی میان این اصطلاحات به‌وجود بیایید زیرا ایمپریال گالن ۲۰٪ بزرگتر از گالن ایالات متحده است بنابراین مقادیر mpg مستقیماً قابل مقایسه نیستند. به‌طور سنتی، لیتر در هر میلی‌لیتر در نروژ و سوئد استفاده می‌شد، اما امروزه هر دو آنان از استاندارد اتحادیه اروپا (۱۰۰ کیلومتر)/لیتر استفاده می‌کنند.
اصطلاح مصرف سوخت  عبارت دقیق‌تری برای عملکرد خودرو است زیرا یک رابطه خطی در آن وجود دارد، درحالی که استفاده از اصطلاح «fuel economy» منجر به انحراف در بهبود بهره‌وری می‌شود. اصطلاح بازدهی وزن-مخصوص (بازده در واحد وزن) ممکن است برای بار و مسافر بیان شود.
کارایی خاص و مشخص‌شده (کارایی وسیله نقلیه به ازای هر مسافر) برای وسایل نقلیه مسافربر استفاده می‌شود.
یادداشت‌ها
<references group="EN"/>
تولید شیشه
تولید شیشه به دو روش اصلی و اساسی تقسیم می‌شود - فرآیند شیشه شناور که ورق‌های شیشه‌ای را تولید می‌کند و دمیدن شیشه که بطری‌ها و ظروف دیگر را تولید می‌کند. تولید شیشه در طول تاریخ به روش‌های متنوعی انجام شده‌است.
تولید ظرف شیشه ای
به‌طور کلی، کارخانه‌های ظروف شیشه‌ای سازی مدرن از سه بخش عملیاتی تشکیل شده‌اند: خانه دسته‌ای، انتهای گرم و انتهای سرد. خانه دسته‌ای مواد خام اولیه را کنترل و تهیه می‌کند. انتهای گرم فرآیند ساخت درست و مناسب را کنترل می‌کند - پیش گرم، ماشین آلات تشکیل و اجاق‌های بازپخت. و انتهای سرد تجهیزات را بازرسی می‌کند و بسته بندی محصول را کنترل می‌کند.
سیستم پردازش دسته‌ای (خانه دسته ای)
یکی از مراحل اولیه در فرآیند شیشه سازی،پردازش دسته‌ای است.در خانه دسته‌ای مواد خام اولیه را به راحتی در سیلوهای بزرگ (که با کامیون یا تراموا تغذیه می‌شوند) نگهداری می‌کند و این مواد را از 1 تا 5 روز در خود نگه می‌دارد. برخی از سیستم‌های دسته‌ای شامل پردازش مواد مانند غربالگری / غربال مواد خام اولیه، خشک کردن، یا پیش گرم شدن (یعنی کولت ) هستند. این خانه دسته‌ای چه به صورت خودکار و چه به صورت دستی، از طریق مجموعه‌ای از مجراها، حمل کننده‌‌ها و مقیاس‌ها، دستور تهیه مواد خام اولیه شیشه‌ای (دسته ای) را اندازه گیری، گردآوری و ترکیب می‌کند و این مواد را وارد کوره می‌کند. دسته مواد از راه "تغذیه رسان دسته" وارد کوره می‌شوند. انواع مختلف شیشه، رنگ‌ها، کیفیت دلخواه، خلوص / در دسترس بودن مواد خام اولیه و طراحی کوره بر روی دستور العمل هر دسته تأثیر می‌گذارد.
انتهای گرم
انتهای گرم در یک کارخانه شیشه سازی جایی است که شیشه مذاب به محصولات شیشه‌ای تبدیل می‌شود. دسته مواد وارد کوره می‌شود، سپس به فرآیند شکل‌دهی، تصفیه داخلی و بازپخت انتقال می‌یابد.
در جدولی که در زیر مشاهده می‌کنید،نقاط متداول با گران‌روی ثابت، قابل مصرف در آزمایشگاه برای تولید شیشه در مقیاس بزرگ و ذوب شیشه آزمایشی آورده شده‌است :
کوره
دسته با سرعتی آرام و کنترل شده توسط سیستمی که دسته مواد را پردازش می‌کند، وارد کوره می‌شود. این کوره‌ها از گاز طبیعی - یا سوخت مازوت استفاده می‌کنند و در دماهایی تا دمای 1,575 C کار می‌کنند. محدودیت‌های این دما در کیفیت مواد روبنایی کوره و یا در ترکیب شیشه است. انواع کوره‌های مورد استفاده در ساختن ظروف شیشه‌ای شامل درگاه انتهایی (با سوخت نهایی)، پورت جانبی و سوخت اکسی است. به‌طور معمول، اندازه کوره براساس ظرفیت تولید متریک در روز (MTPD) طبقه بندی می‌شود.
روند شکل ‌گیری
در حال حاضر دو روش اصلی و اساسی برای ساخت ظروف شیشه‌ای وجود دارد: روش دمیدن و دمیدن فقط برای ظروفی با دهانه باریک، و روش فشار و دمیدن برای ظروف دهانه گشاد و ظروف مخروطی دهانه باریک استفاده می‌شود.
در هر دو روش، جریانی از مذاب شیشه در دمای پلاستیک خود ( 1050 – ) با تیغه برشی،بریده می‌شود تا یک استوانه جامد از جنس شیشه،که گوب نامیده می‌شود، شکل گیرد. وزن گوب از پیش به گونه‌ای تعیین می‌شود که فقط برای درست کردن یک بطری کافی باشد. هر دو فرآیند با افتادن گوب توسط نیروی جاذبه شروع می‌شوند و از طریق دهانه‌ها و ناودانها به درون قالب‌های خالی هدایت می‌شوند و دو نیمه آنها بسته می‌شوند، سپس توسط ممانعت از بالا محکم چسبانده می‌شوند. در فرآیند دمیدن و دمیدن شیشه ابتدا از طریق دریچه‌ای در بافل دمیده می‌شود، و با اعمال نیرو آن را تا به داخل قالب حلقه‌ای سه تکه،که در بازوی دهانه حلقه زیر پشته‌ها نگهداری می‌شود، پایین بیاورد، تا پایان‌کاری را تشکیل دهد. اصطلاح "پایان‌کاری" جزئیاتی مانند سطح آب‌بندی کلاهک، شبارهای پیچ، دندانه نگهدارنده برای کلاهک ضد دستکاری و غیره، را در انتهای باز ظرف،توصیف می‌کند. سپس هوای فشرده شده از طریق شیشه دمیده می‌شود، که منجر به ایجاد یک ظرف توخالی و تا حدی شکل گرفته می‌شود. سپس هوای فشرده شده در مرحله دوم دوباره دمیده می‌شود تا شکل نهایی به خود بگیرد.
ظروف در دو مرحله اساسی ساخته می‌شوند. در مرحله اول تمام جزئیات ("پایان‌کاری") در اطراف دهانه قالب،قالب‌گیری می‌شود، اما در ابتدا بدنه ظرف بسیار کوچکتر از اندازه نهایی آن است. این ظروف نیمه ساخته شده پاریسون نامیده می‌شوند و بلافاصله پس از دمیدن در قالب به شکل نهایی در می‌آیند.
"حلقه ها" از پایین توسط یک پیستون کوتاه مهر و موم می‌شوند. پس از اینکه "حل کردن" تمام می‌شود، پیستون کمی جمع می‌شود، و اجازه می‌دهد پوسته شکیل‌گرفته نرم شود. سپس هوای "ضد دمیدن" از طریق پیستون بالا می‌آید تا پاریسون را ایجاد کند. بافل به بالا می‌رود و جای خالی باز می‌شود. پاریسون توسط "بازوی دهانه حلقه" که به وسیله "پایان‌کاری" نگه داشته می‌شود، با یک قوس به "کناره قالب" معکوس می‌شود.
هنگامی که بازوی دهانه حلقه به انتهای قوس خود می‌رسد، دو نیمه قالب در اطراف پاریسون بسته می‌شوند. بازوی دهانه حلقه به مقدار کمی باز می‌شود تا چسب خود را در "پایان‌کاری" بیرون ریزد، سپس به سمت خالی بازمی گردد.در دمیدن نهایی، که از طریق "سر دمیدن" انجام می‌شود، درون شیشه دمیده می‌شود ،تا شیشه در داخل قالب گسترش یابد، و شکل نهایی ظرف را ایجاد کند. در فرآیند فشار و دمیدن، پاریسون توسط یک پیستون بلند فلزی، که به منظور پر کردن حلقه و قالب‌های خالی، به سمت بالا حرکت می‌کند و شیشه را فشار می‌دهد، تشکیل می‌شود. سپس فرآیند مانند گذشته ادامه می‌یابد و پاریسون به قالب که شکل آن نهایی است، منتقل می‌شود و شیشه به داخل قالب دمیده می‌شود.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای لیانگ
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای لیانگ (به لاتین: Liyang Pumped Storage Power Station) یک نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای در چین است.
تولید شیشه
روند شکل ‌گیری
سپس ظرف توسط مکانیزم "خارج کردن" از قالب برداشته شده و بر روی "ورق خنک کننده" نگهداری می‌شود، جایی که هوای خنک کننده باعث خنک شدن شیشه‌ای که هنوز نرم است،می‌شود. سرانجام، بطری‌ها توسط "پاروهای بیرون آورنده"، که دارای کیسه‌های هوا هستند تا بطری‌ها پس از قرار گرفتن روی "ورق خنک کننده" به شکل ایستاده باشند،برای حمل و نقل حرکت داده می‌شوند. آن‌ها اکنون آماده بازپخت هستند.
ماشین آلات شکل‌دهی
ماشین آلات شکل دهی قطعات تشکیل دهنده ظرف را نگه داشته و به حرکت در می‌آورند. این ماشین آلات از 19 مکانیزم پایه‌ای و اساسی تشکیل شده اند تا به بطری شکل دهند و به‌طور کلی از هوای فشرده (فشار بالا - 3.2 بار و فشار کم - 2.8 بار) نیروی لازم را تامین می‌کنند، مکانیزم‌ها به صورت الکترونیکی تنظیم شده اند تا حرکت تمام مکانیسم‌ها را با هم هماهنگ کنند. چیدمان ماشین آلات شکل دهی که به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد دستگاه مقطع جداگانه (یا دستگاه آی اس) است. این دستگاه از 5 تا 20 بخش یکسان تشکیل شده‌است که هر بخش یک مجموعه کامل از مکانیزم‌های ساخت ظروف را در بر می‌گیرد. بخش‌ها در یک صف پشت هم قرار می‌گیرند، و تخته‌های شیشه از طریق یک دریچه متحرک، به نام توزیع کننده شیشه، هر بخش را تغذیه می‌‎کنند. بخش‌ها به‌طور همزمان یک، دو، سه یا چهار ظرف را شکل می‌دهند (که به آنها یک گوش، دو گوش، سه گوش و چهار گوش گفته می‌شود ). در مورد چند تخته شیشه، قیچی‌ها همزمان این تخته‌ها را برش می‌دهند و آنها به‌طور موازی درون قالب‌های خالی می‌افتند.
ماشین آلات شکل دهی تا حد زیادی از هوای فشرده تغذیه می‌شوند و یک کارخانه شیشه سازی معمولی چندین کمپرسور بزرگ (30k – 60k cfmدر مجموع) برای تأمین هوای فشرده لازم خواهد داشت. کوره‌ها، کمپرسورها و ماشین آلات شکل دهی مقدار زیادی گرمای اتلافی تولید می‌کنند که به‌طور کلی توسط آب خنک می‌شوند. شیشه داغی که در ماشین آلات شکل دهی استفاده نمی‌شود، تغییر مسیر می‌دهد و این شیشه تغییر مسیر داده ( کولت نامیده می‌شود) به‌طور کلی توسط آب خنک می‌شود و حتی گاهی اوقات در حمام آب پردازش و خرد می‌شود. غالباً خنک کننده‌ها در برجهای خنک کننده تقسیم می‌شوند که در هنگام تعمیر و نگهداری امکان پشتیبان گیری را فراهم کنند.
فرآیند شیشه شناور
فرآیند شیشه شناور از یک ورق شیشه تشکیل شده‌است که توسط شیشه مذاب شناور روی یک بستر از فلز مذاب که معمولا قلع است، ساخته می‌شود، اگرچه در گذشته از سرب و آلیاژهای مختلف که دارای  نقطه ذوب پایین هستند استفاده می‌شد. با این روش ورق دارای ضخامت کاملا یکنواخت و بسیار مسطح و صاف می‌شود. پنجره‌های مدرن از همین فرآیند شیشه شناور تولید می‌شوند و نمایشگر صفحه تخت نیز با استفاده از همین روش شیشه شناور تولید می‌شود. بیشتر شیشه‌های شناور شیشه آهک سودا-دار هستند، اما مقادیر نسبتاً جزئی بوروسیلیکات هم دارند. فرآیند شیشه شناور همچنین به عنوان فرآیند پیلکینگتون هم شناخته می‌شود،  که به افتخار یکی از تولید کننده‌های شیشه بریتانیا پیلکینگتون، که در دهه ۱۹۵۰ در این روش پیشگام بود، نامگذاری شده‌است.
بنفشه مسقطی
بنفشه مسقطی نام یک گونه از سرده بنفشه است. جنس یا سردهٔ بنفشه در ایران ۱۴ گونه گیاه علفی یکساله یا چند ساله دارد.
مرید، چکوال
مرید (به انگلیسی: Mureed) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه چکوال واقع شده‌است. مرید ۱۳٬۰۰۰in۲٬۰۱۷c نفر جمعیت دارد.
دیو بولتوش
دیو بولتوش (Dave Bulthuis؛ زادهٔ June 28, 1990) بازیکن فوتبال اهل هلند است.از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوترخت و باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد.
پرودانووتسی (استان گابرووو)
پرودانووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
استان المنیعه
استان المنیعه (به عربی: ولایة المنیعة) یک استان در الجزایر است که در الجزایر واقع شده‌است. استان المنیعه ۶۲٬۲۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷٬۲۷۶ نفر جمعیت دارد و ۲۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نکه کهوت
نکه کهوت (به انگلیسی: Naka Kahoot) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه چکوال واقع شده‌است.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای شیسانلینگ
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای شیسانلینگ (به لاتین: Shisanling Pumped Storage Power Station) یک نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای در چین است که در پکن واقع شده‌است.
بووس
بووس (به ایتالیایی: Boves) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
بووس ۵۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۸۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرمی لوید
جرمی لوید (Jeremy Lloyd; July 22, 1930 – 1930:7:22, December 23, 2014) فیلم‌نامه‌نویس و هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مردان پرابهت در طیاره‌های پرسرعت، شب‌زنده‌داری با بزن و بکوب، نمک و فلفل، و قتل در قطار سریع‌السیر شرق'' اشاره کرد.
هنریک آلزر
قبل از جنگ در چندین مسابقه برای باشگاه ورزشی RKS Hajduki بازی کرد، اما به دلیل جنگ او هم مانند سایر فتوبالیست‌ها نتوانست به بازی ادامه دهد. پس از جنگ او برای بازی در تیم RC Lens به فرانسه و برای بازی در تیم Forres Mechanics به اسکاتلند رفت. او در سال ۱۹۴۷ به خانه بازگشت تا برای روخ چورزوو بازی کند و کمک کرد تا در سال‌های ۱۹۵۱، ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳ قهرمان شوند. زمانی که او در سال ۱۹۵۸ از تیم جدا شد، در ۱۷۶ بازی ۵۱ گل به ثمر رسانده بود و اگرچه به گورنیک کاتوویتس رفت، اما بیشتر نقش مربیگری را بر عهده گرفت تا یک بازی.
آلزر در چهارده بازی بین‌المللی بازی کرد و اولین بازی او در سال ۱۹۴۸ در مقابل یوگسلاوی بود.
ستفانووو (استان گابرووو)
ستفانووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
بوویله ارنیکا
بوویله ارنیکا (به ایتالیایی: Boville Ernica) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فروزینونه واقع شده‌است.
خصوصیات
بوویله ارنیکا ۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای مارک‌کلیبرگ و Pierre-Bénite خواهرخوانده‌های بوویله ارنیکا هستند.
کشاورزخانه
کشاورزخانه به سبکی از خانه‌های معمولاً بزرگ و کشتزار و انبار پیرامونش گفته می‌شود که بیشتر در آمریکای شمالی دیده می‌شود. سکونتگاه کشاورزان در یک کشاورزخانه، به‌طور تک‌افتاده در میان مزرعه ساخته می‌شود. مزرعه‌های بزرگ و دامداری‌های بزرگ آمریکایی شمالی معمولاً در درون خود یک کشاورزخانه دارند.
در آمریکای شمالی، کلمه کشاورزخانه (Homestead) از لحاظ تاریخی به زمینی اطلاق می‌شود که بر اساس قوانینی که در ایالات متحده به آن قوانین اسکان کشاورزان (Homestead Acts) و در کانادا قوانین مستملکات (Dominion Lands Acts) گفته می‌شود به یک کشاورزان مهاجر اعطا می‌شد. این مهاجران، بیشتر اروپایی‌تباران ساکن شرق آمریکا بودند که به مناطق غربی‌تر آمریکا می‌آمدند.
در استرالیا به یک محدوده دامداری، «ایستگاه» و به خانه مالک دامداری و ساختمان‌های جانبی آن Homestead (کشاورزخانه) می‌گویند. در آفریقای جنوبی این واژه برای مجموعه‌ای از چندین خانه استفاده می‌شود که معمولاً یک خانوار چندنسلی بزرگ در آن‌ها زندگی می‌کنند.
سویه کاپای سارس کووید ۲
سویه کاپا  یک سویه سارس کووید ۲ است، ویروسی که باعث کووید ۱۹ می‌شود و یکی از سه زیر خط از نسب Pango B.1.617 است. سویه کاپای سارس کووید ۲ همچنین با عنوان نسب B.1.617.1 شناخته می‌شود و برای اولین بار در دسامبر ۲۰۲۰ در هند شناسایی شد. هندوستان در ۱ آوریل ۲۰۲۱، توسط سازمان بهداشت عمومی انگلستان به عنوان گزینه تحت بررسی (VUI-21APR-01) تعیین شد.
تاریخچه
نوع کاپا برای اولین بار در هند در دسامبر ۲۰۲۰ شناسایی شد.
بووینو
بووینو (به ایتالیایی: Bovino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده‌است.
خصوصیات
بووینو ۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۸۵ نفر جمعیت دارد و ۶۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نورپور، چکوال
نورپور (به انگلیسی: Noorpur) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه چکوال واقع شده‌است.
اونانووو
اونانووو (Unannovu) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
تودورووتسی (استان گابرووو)
تودورووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای ادولو
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای ادولو (به ایتالیایی: Edolo Pumped Storage Plant) یک نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای در ایتالیا است که در ادولو واقع شده‌است.
فائوستو باتینانی
فائوستو باتینانی (Fausto Batignani; July 2, 1903 – 1903:07:02, November 2, 1975) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پنیارول و باشگاه فوتبال لیورپول (مونته‌ویدئو) اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
جو رابینسون (بازیگر)
جو رابینسون (Joe Robinson; May 31, 1927 – 1927:5:31, July 3, 2017) هنرپیشه، بدل‌کار، جودوکار و کاراته‌کار اهل انگلستان بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به الماس‌ها ابدی‌اند، تنهایی یک دونده استقامت، و باراباس'' اشاره کرد.
چهار شهر
چهار شهر (Quad Cities) منطقه ای از شهرها (در اصل چهار، نگاه کنید به تاریخ) در ایالت آمریکا، آیووا و ایلینوی: دونپورت، آیووا و بتندرف، آیووا در جنوب شرقی آیووا، و جزیره راک‌آیلند، ایلینوی، مولین، ایلینوی و ایست مولین، ایلینوی در شمال غربی ایلینوی است.
اندرو ابرکرومبی
اندرو ابرکرومبی (Andrew Abercromby؛ زادهٔ May 12, 1980) دانشمند و مهندس پزشک اهل بریتانیا است که بر روی طراحی لباس‌های مخصوص فضانوردی نیز کار می‌کند.
جو توماس (بازیگر)
جو توماس (Joe Thomas؛ زادهٔ October 28, 1983) هنرپیشه اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ارکستر سمفونیک چهار شهر
ارکستر سمفونیک چهار شهر (Quad City Symphony Orchestra) یک ارکستر سمفونیک ایالات متحده مستقر در دونپورت، آیووا و نماینده منطقه چهار شهر است. مدیر موسیقی و رهبر ارکستر فعلی «مارک راسل اسمیت» است. این ارکستر که در سال ۱۹۱۶ تأسیس شد.
بنفشه آفریقایی (گونه)
بنفشه آفریقایی  نام مترادف (Saintpaulia ionantha) یک گونه از سرده استرپتوکارپوس است.
سبک و هنر شعری حافظ
حافظ بیش از آن که مبتکر باشد، به‌کمال‌رسانندهٔ سُنت‌های خوبی است که گذشتگان آفریدند. در توصیف کلی شعر حافظ می‌توان دو نکته ذکر کرد: یکی فشردگی بسیار در به‌کاربستن عناصر مختلفِ رسیده از سنت سده‌های پیشین و دیگری، توانایی سبک‌شناسی و بهره‌بردن از اصول بلاغت. او از طریق موضوعات و واژگان معیار، دربارهٔ لذت‌گرایی، تأسف برای مرگ، انسان و عشق عارفانه و مانند این‌ها سخن گفته؛ اما با هنرمندی و زبردستی در ادبیات و زبان‌شناسی، این قالب‌ها را بسیار فراتر از پیشینیانش به‌کار گرفته‌است.
مدح در غزل
به‌باور شبلی نعمانی، حافظ نخستین شاعری است که وسعت دامنهٔ موضوعات غزل را، با حفظ زبان تغزلی آن، از عشق به اخلاق، فلسفه، عرفان، وعظ و حتی سیاست گسترانید. برای سنجش سهم حافظ در تکامل غزل، باید اثرپذیری او را از پیشینیان و هم‌روزگارانش در نظر داشت.
حافظ در هردو زمینهٔ غزل و مدیحه انقلابی ایجاد کرد و جایگاهی برای غزل آفرید که پیشتر به قصیده اختصاص داشت. حافظ مانند دیگر شاعران، برای بلندپایگان شیراز مدیحه می‌سرود؛ اما به جای قصیده، از غزل استفاده می‌کرد. از آنجا که غزل بسیار کوتاه‌تر است، مدیحه به یک یا دو بیت در غزل محدود می‌شد و سایر بیت‌ها دربردارندهٴ عناصر عشق و بزم‌پرستی بودند. بنابراین، استعاره‌های کام‌گرایانه به محیط واقعی پیوند زده می‌شد؛ چنان که در شعر حافظ، به تعبیر ریپکا، معشوق همان ممدوح بود.
استقلال ابیات
یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های سبک حافظ، استقلال ابیات و نبودِ «وحدت هنریِ» اشعار است. حتی تصور بر این است که نظم متنوعِ ابیات به یکنواختی اولیه تقلیل یافته‌است و هیچ وحدتِ حقیقی در این غزل‌ها وجود ندارد. شاید حافظ پس از ناکامی در بهبود استوارِ هرگونه موضوعی، به پریشانی متمایل شده باشد. این موضوع، گفتمانی قدیمی است؛ چنان که بنابر داستانی که پس از زمان خواندمیر منتشر شد، فرضیه‌ای هست که شاه شجاع نیز چنین انتقادی داشته‌است. استدلال‌هایی توسط آرتور آربری ارائه شده مبنی بر این که وحدت واقعی شعر حافظ موضوعی یا نمایشی در معنای کلاسیک غربی نیست، بلکه در بافتِ ظریفِ تصویرسازی و کنایه زدن به یک یا چند مفهومِ مرکزی نهفته است. آربری عقیده داشت که پس از تکامل قابلیت‌های هنری ساختار متعارف غزل — به‌ویژه در غزل سعدی — حافظ بر آن شد تا مفهوم تازه‌ای از غزل بیابد و «روشی موضوعی» آفرید؛ این‌گونه که در هر غزلی تعداد محدودی از مجموعه موضوعاتی را برمی‌گزیند که این موضوعات بسیار محدود و تا اندازهٔ زیادی قراردادی‌اند. این استدلال‌ها را یان ریپکا، ویکنز، رِدِر، مایکل هیلمن و دیگران رد کردند. برخی مانند سیروس شمیسا و بهاءالدین خرمشاهی بین ابیات رابطه‌ای قائلند که گاه چنان ظریف است که به‌سختی کشف می‌شود. خرمشاهی نوآوری اصلی حافظ را در تک‌بیت‌های مستقل و خوش‌مضمون او دانسته‌است؛ به اعتقاد وی، استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است. فِرِدْریش فایْت نیز معتقد بود در هر غزل از حافظ اندیشه‌ای هست که معانی عاشقانه، عارفانه و می‌پرستانه را به یک سو هدایت می‌کند؛ اگرچه در بسیاری از مواقع، چون نسخه‌برداران ترتیب بیت‌ها را بر هم زده‌اند، دریافتن این اندیشه به آسانی میسر نیست.
سبک شعر حافظ دارای سه فضای عاشقانه، عارفانه و مدحی است. خواجوی کرمانی برجسته‌ترین شاعر در این زمینه بود و حافظ با او مراوده داشت و علت این‌که برخی حافظ را دنباله‌روی خواجو در شعر می‌دانند، همین مراودهٔ و محشور بودن حافظ با خواجو در مدت توقف خواجو در شیراز بوده‌است. ازاین‌رو، شعر حافظ دارای ویژگی‌های شعری شاعران تلفیق مانند سلمان ساوجی، عماد فقیه، عبید زاکانی، ناصر بخارایی و خواجوی کرمانی است اما ویژگی‌های خاص خود را نیز دارد. محمد گلندام — دوست، هم‌درس و نیز جامع دیوان حافظ — به چندمعنایی بودن و یا ساحت‌های گوناگون معنایی به‌عنوان برخی از ویژگی‌های سبک حافظ اشاره می‌کند. سیروس شمیسا در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می‌گوید جامی در اشاره به سبک حافظ، او را به نزاری قهستانی مانند می‌داند که به‌احتمال بیشتر منظور وی، سبک شاعران تلفیق است. نیز جامی در نفحات الانس، از قبول شعر حافظ نزد صوفیه گزارش می‌کند که به ظرفیت گستردهٔ تفاسیر عرفانی شعر حافظ اشاره دارد، با آنکه به گفتهٔ جامی روشن نیست که حافظ در زمرهٔ صوفیان بوده باشد. به‌گفتهٔ شمیسا این موضوع به‌خاطر عاشقانه یا عارفانه بودن شعر حافظ در محور افقی و مدحی بودنش در محور عمودی است؛ و نیز دلیل دیگر آنکه حافظ با معانی ایهام تناسبی شعر را دارای چندمعنا می‌کند. بدین‌ترتیب، نظرات گذشتگان دربارهٔ ویژگی‌های سبک حافظ را می‌توان در چند مورد خلاصه کرد: ۱. عدم انسجام یا استقلال ابیات؛ ۲. چندمعنایی بودن؛ ۳. نزدیکی به شعر شاعران تلفیق؛ ۴. قوت وجه عرفانی شعر حافظ.
تلفیق غزل عاشقانه و غزل عارفانه
حافظ افکارِ مولوی و خیام را با سخنِ سعدی پیوند زد و از عناصرِ دیگر مانند طنز و نگرش‌های سیاسی و اجتماعی بر آن افزود. او غزل عاشقانه و عارفانه را با استفاده از صنعتِ ایهام، به یکدیگر پیوند زده‌است. غزلِ عاشقانه را سعدی، و غزلِ عارفانه را مولوی به اوج رسانده بودند، و بدین‌ترتیب غزل را دیگر یارایِ پیش رفتن نبود، بدین‌معنی که تلاشِ هر شاعری در هر کدام از طرفینِ غزل، بی‌ثمر بود؛ و تنها راه، آمیختنِ این دو به یکدیگر بود. اما تلفیقِ این دو غزل در شعرِ حافظ به عالی‌ترین وجه صورت پذیرفته و زبانِ بلیغ و هنرمندانه با مضامینی بلند گرد آمده‌است.
موسیقی در شعر حافظ
ارسطو را اعتقاد بر این بود که سرچشمهٔ آفرینش شعر، غریزهٔ تقلید، محاکات و استعداد ادراک وزن و آهنگ است. موسیقی شعر حافظ نیز تعبیری دیگر از وزن به‌مفهوم عام آن و آراستن شعر به آهنگ به‌وسیلهٔ ردیف و قافیه ازیک‌سو، و بهره‌گیری از صنایع بدیع لفظی و معنوی ازدیگرسوست. ازاین‌رو، موسیقی شعر حافظ را در سه زمینه می‌توان دسته‌بندی کرد: ۱. موسیقی بیرونی؛ ۲. موسیقی درونی؛ ۳. موسیقی کناری. به‌باور شفیعی کدکنی، حافظ در سرودن اشعارش بسیار دقت می‌کرد و پس از سرایش نیز آنها را از نظر جذابیت و بداعت آوایی مورد بازبینی قرار می‌داد. حافظِ قرآن بودنش و دانشِ دقیقِ عملی‌اش دربارهٔ قواعدِ تجوید و ترتیل و چهارده روایتش، او را نسبت به هماهنگیِ میانِ آهنگ و متن، آواشناسی — به‌ویژه در جای تلفظ حروف بی‌صدا —، قواعد شبیه‌سازی، حلقی‌سازی، دماغی کردن و مانند اینها حساس‌تر کرده است. ازاین‌رو به‌نظر می‌رسد که او کاملاً آگاهانه اغلب الگوهای آوایی — به‌ویژه همخوان و جناس مصوت — را استفاده می‌کند که عموماً در شعر کلاسیک فارسی با اهداف سبکی بیان نشده‌اند.
موسیقی بیرونی
موسیقی بیرونی همان وزن عروضی شعر است. ذوق و احساس حافظ در قلمرو وزن، بسیار لطیف و نیرومند است و فرم غنایی پراحساس غزل‌هایش اختصاصاً به شعر او تعلق دارد. شکی نیست که یکی از اهداف اشعار حافظ، تطبیق بر دستگاه‌های آواز ایرانی بوده و بی‌گمان حافظ موسیقی‌شناس یا موسیقی‌دان بوده‌است. افزون‌براین، شواهدی در شعر حافظ موجود است که نشان از صدای خوش حافظ دارد و آشنایی‌اش با گوشه‌های موسیقی ایرانی را تأیید می‌کند. با آنکه وزن عروضی بیشتر اشعار حافظ ۳ یا ۴ وزن است، اما او با ابداعی بزرگ، در موقعیت‌های گوناگون عاطفی و با بهره‌گیری از آهنگ واژگان و روش تقطیع افاعیل عروضیِ مرتبط به واژگان و حروف، جبران محدودیت وزنی را نموده و تنوع آفریده است. به‌باور شمیسا در قلمرو بهره‌گیری زبان ادبی — که مقصود بهره‌بردن از بدیع و بیان به حد کمال است — و برقراری روابط گوناگون موسیقایی و معنایی میان واژگان، حافظ بر همگان سبقت گرفته‌است. دو مفهوم «آهنگ کلام» و «بافت» — که یکی اصطلاحی موسیقایی و دیگری اصطلاحی در نقد ادبی است — در شعر حافظ سبب احساس موسیقی در شعر و نیز تأثیری متفاوت در شعرهای گاه با وزن یکسان شوند.
وزن در شعر حافظ
وزن‌های بیشتر اشعار حافظ را در دو دستهٔ کلی می‌توان بخش بست: ۱. وزن‌های جویباری که ترکیب افاعیل‌شان متنوع و ناهمسان است و شنیدن‌شان یکنواختی و تکرار را القا نمی‌کند و خوش‌آهنگ و گوش‌نوازند؛ مانند «دیدار شد میسر و بوس و کنار هم/از بخت شکر دارم و از روزگار هم». شفیعی کدکنی با نمونه‌گیری از ۱۰۰ غزل حافظ به این نتیجه رسیده که ۷۸٪ غزل‌ها در چهار وزن جویباری سروده شده‌است. ۲. وزن‌های خیزابی که متحرک و تند هستند و نظام ایقاعی افاعیل عروضی‌شان در بیشتر موارد طوری است که در مقاطعی، نیاز به تکرار در ذهن شنونده را موجب می‌شود. در بدیع سنتی، چنین شعری را شعر مسجع یا مسمط مجزا می‌نامند، مانند «پشمینه‌پوش تندخو، از عشق نشنیده‌است بو/از مستی‌اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند»
موسیقی درونی
موسیقی درونی از وحدت یا شباهت یا تضاد در آواهای مصوت‌ها و صامت‌های واژگان شعر حاصل می‌شود. در شعر حافظ موسیقی درونی برپایهٔ عواملی آفریده می‌شوند که عبارتند از: ۱. استفاده از واژگانِ مختلف‌المعنا که حروف و حرکات همانند یا مشابه داشته باشند. این عامل در موسیقی درونی شعر حافظ بسیار دیده می‌شود، مانند انواع جناس اعم از جناس تام، جناس ناقص یا محرّف، جناس زاید، جناس لفظی، جناس اشتقاق و جناس مرکب؛ ۲. هماوایی یا گزینش واژگانی که حرف آغازین یکسان داشته باشند و به‌عبارتی دارای نغمهٔ حروف باشند؛ ۳. تکرار یا تکریر که از عوامل بدیع لفظی است و عبارت است از تکرار واژه‌ای با معنی یکسان در یک بیت. در گونه‌ای از تکرار واژه یا عبارتی در آغاز ابیات تکرار شود. نقطهٔ اوج این عامل، در پرسش و پاسخ در ابتدای مصراع‌های اول و مصراع‌های دوم است؛ ۴. تکیه که عبارت از تکیهٔ تلفظ واژگان بر هجاهای گوناگون آن‌هاست و سبب القای معانی مختلف از آن واژگان می‌شود؛ ۵. بهره‌گیری از واژگان زنگ‌دار یا تأکید و تکیه بر حروف پرطنین برخی واژگان است؛ ۶. ازدواج یا بهره‌گیری از واژگان با سجعی همسان یا همسو؛ ۷. تتابع اضافاتی که هنرمندانه باشد.
واژگان موسیقایی
واژگان موسیقایی در شعر حافظ اهمیت ویژه‌ای دارند. او از بسیاری از کلمات در معانی عمومی آهنگ، کوک، هوا، آواز و یا موسیقی بهره می‌برد، خواه صداها با آلات موسیقی تولید شده باشند و یا با اصوات دیگر. این واژگان عبارتند از: آهنگ، آواز، بانگ، گلبانگ، نوا و صوت. به‌نظر معنای اصلی صدا در شعر حافظ، طنین است و کلماتی مانند زمزمه، بم و زیر، زیری و صفیر، زنگ صدا، زیر و بمی و یا حجم آن را توصیف می‌کنند و کلماتی مانند فریاد، ناله و خروش، نشان‌دهندهٔ اوج احساس در موسیقی است، چه از سوی آلات موسیقی و چه پرندگان یا انسان. او از اصطلاحات فنی که عبدالقادر مراغه‌ای ارائه کرد، استفاده نمی‌کند اما گاهی برای رساندن معنای فنی «صدای موسیقایی» یا «نت»، واژهٔ نغمه، و در دیگر موارد، معنای کلی آهنگ یا کوک را به‌کار می‌برد.
از دستگاه‌های موسیقی با نام‌های عراق، اصفهان، و حجاز و اصطلاحات فنی مانند عمل، بازگشت، خسروانی، پهلوی و ضرب اصول نام می‌برد. سازهای زهیِ رود، بربط، چنگ، دوتایی، رَباب، تنبور، عود، سازهایی هستند که در شعر حافظ به‌کار رفته‌اند و این در حالی است که حافظ از هیچ‌یک از سازهای بادیِ شیپوری یا بوقی مانند بوق، کرنا، شیپور، سرنا و شور، استفاده نکرده است. تنها سازهای ارغنون و نی هستند که حافظ از آنها نام برده است. ارغنون نیز در معنی هارمونی موسیقی و اجرام آسمانی آمده است همانند قانون که یک بار به کار رفته و آن هم در معنای هارمونی. نی در شعر حافظ دارای صدای آهنگین، صدای محزون و یا حتی صدای انسانی مشخص است و پس از چنگ بیشترین تکرار را دارد و اغلب در کنار سازی دیگر مانند دف، چنگ، بربط و یا عود می‌آید. هیچ‌یک از سازهای کوبه‌ای شناخته‌شده مانند تنبک، دهل، تبیره، نقاره و سنج نیز در بافتی موسیقایی در شعر حافظ نیامده‌اند؛ جز در یک مورد که نشان می‌دهد ساقی در هنگام خواندن شاعر، بر کاسه‌ای واژگون ضرب می‌گیرد. از سوی دیگر بسیاری از درام‌ها و زنگ‌هایی که برای اعلان یا اطلاع زده می‌شوند مانند جرس، درا، زنگ کلیسا، ناقوس و کوس در شعر حافظ آمده‌اند و بعضی نیز در معنایی اصطلاحی و غیرموسیقایی به‌کار رفته‌اند مانند طبل. تنها سازهای کوبه‌ای بهره‌برده در بافت موسیقایی در شعر حافظ، چغانه و دف هستند که هردو همراه با سازی همراهی‌کننده — که معمولاً چنگ یا نای است — استفاده می‌شوند که برای خلق ریتمی رقص‌انگیز به‌کار می‌روند.
موسیقی کناری
موسیقی کناری عناصری را دربرمی‌گیرد که در پایان بیت یا مصراع می‌آیند و قافیه و ردیف مهم‌ترین آن‌ها هستند. قافیه به‌گونه‌ای زمینه را برای القای موسیقی شعر در ذهن آماده می‌کند. هنگامی که الفاظ متفاوت از نظر معنا و گاهی شکل ظاهری اما هم‌نوا در لحن و آهنگ تکرار شوند، لذتی از شنیدن یک نغمه در شنونده ایجاد می‌شود؛ مانند واژگان تیزهوش، می‌فروش، سخت‌کوش، نوش، خروش، سروش، هوش، گوش، خموش و پوش در غزل «دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش...». چگونگی قافیه و صامت‌ها و مصوت‌هایش سبب موسیقی شعر متناسب با حال و هوای عاطفی‌اش می‌شود؛ مانند واژگان قافیهٔ خاتمه‌یافته به «ـَ‌ق» به‌همراه ردیف «نکنیم» که حالتی خشم‌آگین و اعتراضی را در شنونده برمی‌انگیزاند. قافیه دستگاه تولیدکنندهٔ صوت دانسته شده‌است؛ چنانکه دو غزل با وزن و موضوعی یکسان و قافیه‌ای متفاوت، اثری متفاوت در خواننده ایجاد خواهد کرد و آهنگ خاص خود را خواهد داشت؛ مانند این سه غزل حافظ: «یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش/...»، «من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم/...» و «ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی/...». تکرار حرف روی تا نخستین متحرک در قافیه‌ها با حفظ معنی دلخواه، سبب اوج موسیقایی و دل‌فریبی شعر خواهد شد. در این غزل حافظ چنین است: «مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم/...»
اما ردیف — که از عوامل موسیقی شعر و اثرگذاری‌اش است — درصورت کاربرد هنرمندانه، معانی و مضامین تازه در ذهن شاعر به‌وجود می‌آورد. ردیف در نزدیک به ۸۰٪ غزل‌های خوب شعر فارسی به‌کار رفته و غزلِ بی‌ردیف و دارای لطافت و حُسن بسیار نادر است. پژوهشگران شمار غزل‌های مُرَدَّفِ شعر حافظ را ۹۸٪ اشعارش دانسته‌اند و این رقمْ بالاترین اندازه‌ای است که می‌توان تصور کرد. ردیف در شعر حافظ در معانی گوناگون استفاده شده‌است. بنابر پژوهشی، بسامدِ ردیف‌های گوناگونِ شعر حافظ از این قرار است: «است» ۱۵ بار، «بوده» ۱۰ بار، «دارد» ۹ بار، «کرد» و «را» ۷ بار، «دوست»، «نکرد»، «کنند» و «من است» ۳ بار؛ و ردیف‌های فعلی از این قرارند: فعل حال ۸۳ بار، فعل گذشته ۴۶ بار، فعل امر ۱۳ بار، فعل آینده ۵ بار و فعل نهی ۴ بار.
موسیقی معنوی شعر حافظ نیز بازتاب جهان‌بینی ویژهٔ اوست. این جهان‌بینی برآمده از اراده‌ای معطوف به آزادی است. در نخستین جلوهٔ این موسیقی، گوناگونی تقابل‌های صوری دیده می‌شود. دومین جلوه‌گاه آن، کیفیت و نوع تقابل‌هاست. سومین جلوه، اندازهٔ تقابل‌هاست. جز تقابل‌ها، همهٔ تناسب‌ها، تقارن‌ها و تشابهات معنایی در شعر حافظ، آفرینندهٔ موسیقی معنوی شعر اویند. تناقض‌نمایی، حس‌آمیزی، مطابقه، ایهام و مراعات نظیر نیز در ایجاد موسیقی معنوی شعر حافظ نقش دارند.
به‌کارگیری صور خیال
زبان حافظ، شاعرانه و استعاری است. کلمات در اشعار حافظ ابعاد مختلفی دارند و با هم ارتباطات گوناگون و پیچیده‌ای برقرار می‌کنند. محققانی چون مرتضوی و خانلری، ایهام را مهم‌ترین مشخصهٴ زبان حافظ می‌دانند. شبلی و نیز بسیاری از منتقدان پس از او، مجموعهٔ صُوَرِ خیال را از ویژگی‌های مهم شعر حافظ برشمرده‌اند. به‌گفتهٔ دبروئین در دانشنامهٔ ایرانیکا، حافظ با دگرگونی‌های پی‌درپی در صور خیال و بن‌مایه‌ها سبب ایجاد این توهم می‌شود که موضوع شعر نیز تغییر می‌کند، درحالی‌که شاید چنین نباشد. ازاین‌رو، برای تحلیل درست غزل حافظ باید مرز ظریف میان موضوع بیان‌شده و روش‌های گوناگونِ بیان آن موضوع را در نظر داشت. به‌خاطر آرایش پیوسته در دگرگونی مجموعهٔ سرشار و پیچیده‌ای از صور خیال در غزل حافظ، معمولاً چنین تصور می‌شود که ابیات از یکدیگر مستقلند و غزل فاقد ساختاری کلی و جامع است. در واقع شاید این تصور، سبب وجود تفاوت در چینش ابیات در نسخه‌های گوناگونی باشد که نتیجهٔ بررسی‌های نسخه‌شناسی است. بدین‌ترتیب، تردیدی نیست که بهره‌گیری از استعاره‌های چندگانه برای نمایش درون‌مایه‌ای واحد، جنبه‌ای واقعی از هنر شعری حافظ است. نمونه‌ای خوب از هنر حافظ، استعاره‌هایی است که یکی به‌جای دیگری در چهار بیت نخست غزلی جهت توصیف معشوق آورده شده‌است؛ چنانکه معشوق ابتدا به «غزال»، سپس «شکرفروش»، سوم «گل» و سرانجام «صیاد پرندگان» مانند می‌شود. و در برابر، عاشق نخست «سر به کوه و بیابان نهاده»، دوم «طوطی شکرخا»، سوم «عندلیب شیدا» و درنهایت «مرغ دانا» تصویر شده‌است. دبروئین می‌گوید مردمان روزگار حافظ به حل این مسئله فراخوانده می‌شدند تا با همهٔ این عناصر تصورآفرین، معنای کاملی بیافرینند. تفسیرگر امروزی شعر حافظ به این نکته باید توجه داشته باشد که آن مردمان با سرچشمه و گنجینه‌ای که شاعر صور خیال خویش را از آن برمی‌گزیند آشنا بودند و ازاین‌رو بسیار بیشتر از مردمان امروز برای پذیرش شعر حافظ آمادگی داشتند.
چنانکه گذشت، نظرات گذشتگان بیشتر بر معنا دلالت دارد؛ اما در دورهٔ معاصر نظرات سبک‌شناسی هم بر معنا و هم صورت شعر است. پژوهشگران معاصر دریافتند که در موضوعِ چندمعناییِ شعر حافظ، باید ابعاد دیگر مانند مسائل سیاسی و اجتماعی یا اندیشهٔ خیامی را نیز درنظر داشت. مرتضوی ایهام را مهم‌ترین ویژگی شعر حافظ می‌دانند. آرتور آربری عدم انسجام ظاهری غزل را شیوهٔ حافظ می‌داند که خودش آن را آفریده است. احمد شاملو و مسعود فرزاد به برهم‌خوردن توالی ابیات اعتقاد دارند. خرمشاهی ریشهٔ ناپیوستگی ظاهری شعر حافظ را قرآن می‌داند و ساختار غزلش را اثرگرفته از قرآن. شاید بتوان در غزل‌های حافظ به‌مانند قرآن — که به‌باور برخی پژوهشگران ساختاری دایره‌ای و نیز متوازی دارد — چنین ساختاری یافت. شمیسا موضوعاتی مانند طنز، ایهام، عرفان، مدح، سیاست، رندی، قرآن و شیرین‌زبانی‌های بدیعی را از شاخصه‌های سبک حافظ می‌داند.
اقتباس
به اعتقاد یان ریپکا، حافظ مضمون شعرهایش را ابداع نکرد، بلکه آن‌ها را از شعرهای شاعران پیشین یا هم‌عصر خود گرفت. با این حال، او «در محدودهٴ همین مفهوم‌های عرف‌پسند سنتی، از دوران و جامعه انتقاد نمود و احساسات و نیازهای خود را هم بیان کرد». به باور فتح‌الله مجتبایی در دانشنامه جهان اسلام، او در انتخاب بهترین ترکیب و معنا در میان شاعران فارسی‌زبان یگانه است. او در اشعارش اقتباساتی از شاعرانی چون رودکی و فردوسی و امیرمعزی تا معاصران خودش آورده و با مقایسهٔ اقتباس با کلام خود حافظ، می‌توان بلاغت و زیبایی بیشتر شعر او را دریافت؛ به‌شکلی که گویا او به‌قصد نشان دادن برتری هنری اشعار خویش به این اقتباسات دست زده است. سیروس شمیسا نیز می‌گوید حافظ توجه زیاد و حتی افراطی نسبت به شعرهای گذشتگان و معاصران داشت و از آنجا که شاعری صاحب سبک بود، این اقتباس‌ها در اشعار او استحاله و از شعر اصلی برجسته‌تر می‌شدند؛ تا آنجا که مردم آن‌ها را به نام حافظ می‌شناختند.
ترانه‌شناسی بلک‌پینک
گروه دخترانهٔ کره‌ای بلک‌پینک دو آلبوم استودیویی، سه آلبوم چندآهنگه، چهار آلبوم تک‌آهنگ و چهار آلبوم زنده منتشر کرده‌است.
بلک‌پینک در اوت ۲۰۱۶، نخستین آلبوم تک‌آهنگ خود، اسکوئر وان را منتشر کرد که شامل آهنگ‌های «بوم‌بایا» و «سوت» است. «سوت» در صدر جدول دیجیتال گائون قرار گرفت و «بوم‌بایا» به نخستین آهنگ شماره یک این گروه در جدول فروش آهنگ دیجیتال جهانی بیلبورد تبدیل شد. این گروه با انتشار اسکوئر تو در ۱ نوامبر ۲۰۱۶، ادامه پیدا کرد. این آلبوم تک‌آهنگ شامل «بازی با آتش» بود که بیش از ۲٫۵ میلیون کپی دیجیتال در کره جنوبی فروخت و بلک‌پینک برای بار دوم در جایگاه شماره یک جدول فروش آهنگ دیجیتال جهانی بیلبورد قرار گرفت. اسکوئر تو در جایگاه‌های شماره ۱۳ جدول تاپ هیت‌سیکرز بیلبورد و شماره دو جدول آلبوم‌های جهانی قرار گرفت.
در ژوئن ۲۰۱۷، این گروه پنجمین تک‌آهنگ خود، «انگار که این آخرین بارته»، را منتشر کرد که به سومین ترانهٔ این گروه تبدیل شد که به گواهی ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ بار دانلود در کره جنوبی (پس از «سوت» و «بازی با آتش») دست پیدا می‌کند و سومین ترانهٔ آنها است که جایگاه شماره یک در جدول فروش آهنگ دیجیتال جهانی بیلبورد (پس از «بوم‌بایا» و «بازی با آتش») قرار می‌گیرد. در اوت همان سال، بلک‌پینک نخستین فعالیت ژاپنی خود را با انتشار ئی‌پی بلک‌پینک آغاز کرد که نسخه‌های ژاپنی ترانه‌های منتشر شدهٔ این گروه تا آن زمان بود. این ئی‌پی یک موفقیت تجاری بود و صدر جدول اوریکون با فروش بیش از ۸۰٬۰۰۰ کپی در ژاپن قرار گرفت.
هایدی سانتاماریا
هایدی سانتاماریا کوادرادو (۳۰ دسامبر ۱۹۲۲–۲۸ ژوئیه ۱۹۸۰) یک انقلابی و سیاستمدار کوبایی بود که در کوبا پس از انقلاب به عنوان یک قهرمان قلمداد می‌شد وی در ۲۶ ژوئیه سال ۱۹۵۳ در حمله به پادگان مونکادا در سانتیاگو دو کوبا شرکت کرد. آین اقدامی بود که باعث شد او و ملبا هرناندز دستگیر شده و به زندان بیفتند. او از اعضای مؤسس کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا بود و یکی از اولین زنانی که به این حزب پیوست. وی در طول زندگی از مقام والایی در رهبری برخوردار بود. با شرکت در حمله به پادگان مونکادا، هایده سانتاماریا در میان گروه نسبتاً کوچکی قرار داشت، که در هر مرحله از انقلاب کوبا، از آغاز آن تا به‌ثمر رسیدن آن، شرکت داشته‌اند.
زندگی
هایده سانتاماریا در ۳۰ دسامبر سال۱۹۲۲ در یک خانواده مهاجر اسپانیایی، خوواکینا کودرادو و هابیل بنوینو سانتاماریا، در انکرایخادا، کوبا، که کارخانه تصفیه شکر کنستانسیا در آن قرار دارد متولد شد. او بزرگ‌ترین در میان پنج فرزند خانواده بود. او و خواهر و برادرهایش آیدا، هابیل، آلدو و آدا در یک خانواده خورده بورژوایی پرورش یافتند که از گالیسیا در اسپانیا به کوبا به منطقه ای که قبلاً به استان لاس ویلاز شناخته می‌شد، مهاجرت کردند. او فقط تا کلاس ششم در مدرسه درس خواند، که البته به دلیل فقر و آداب و رسوم در مورد جنسیت چیز غیرمعمولی نبود. اما او کلاس ششم را ۳–۴ بار قبل از ترک مدرسه تکرار کرد که حاکی از ارزشی بود که خواندن و یادگیری برایش داشت. در مدرسه، او با نویسندگان مهمی آشنا شد که از آن جمله خوزه مارتی چهره مهم ادبیات و سمبل ملی استقلال کوبا بود.
انقلاب
بعد از تلاش برای پرستار شدن و مدتی نیز کار کردن به عنوان معلم، هایده سانتاماریا عاقبت توانست چارچوب خانواده محافظه‌کار خود را پشت سر بگذارد و در اوایل دهه ۵۰ به برادرش آبل سانتاماریا در هاوانا بپیوندد. در این زمان و در هاوانا بود که او ملاقات با فرماندهان ابیل را آغاز کرد که بالاترین آنها از جمله فیدل کاسترو بود. هایده سانتاماریا و ملبا هرناندز تنها دو زنی بودند که به‌طور مستقیم در حمله به پادگان‌های مونکادا در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۳ شرکت کردند. نقش‌هایی که او در طول، قبل و پس از ۲۶ ژوئیه سال ۱۹۵۳ بر عهده داشت، از جمله تحویل و انتقال اسلحه، کمک در سازماندهی انقلابی جنبش ۲۶ ژوئیه و همچنین کمک به گردهمایی قیام شهری ۳۰ نوامبر ۱۹۵۵ در سانتیاگو د کوبا در کنار فرانک پایس و سلیا سانچز بود.
درگذشت
پس از دو دهه ازدواج، آرماندو و هایده در نهایت از هم جدا شدند. هایده سانتاماریا در پنجاه و هفت سالگی در خانه‌ای که او و فرزندانش با هم زندگی می‌کردند، در ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۰، دو روز پس از بیست و هفتمین سالگرد حمله به پادگان مونکادا خودکشی کرد. واقعیت خودکشی وی در کوبا مشکل‌ساز بود و برخی این را دلیل آن می‌دانند که برای او در میدان پلازا د رولوسیون عزاداری نشد، بلکه بمانند یک شهروند عادی در هاوانا، کوبا تشییع و تدفین شد.
هریستووتسی (استان گابرووو)
هریستووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در تریاونا واقع شده‌است.
میانی، چکوال
میانی (به انگلیسی: Miani) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه چکوال واقع شده‌است.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای گینگیوان
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای گینگیوان (به لاتین: Qingyuan Pumped Storage Power Station) یک نیروگاه ذخیره تلمبه‌ای در چین است که در Qingyuan, Qingxin District, Guangdong Province واقع شده‌است.
استان اودار میانی
استان اودار میانی (به لاتین: Oddar Meanchey Province) یک منطقهٔ مسکونی در کامبوج است که در کامبوج واقع شده‌است. استان اودار میانی ۶٬۱۵۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
بوویزیو-ماشاگو
بوویزیو-ماشاگو (به ایتالیایی: Bovisio Masciago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مونتزا و بریانتزا واقع شده‌است.
خصوصیات
بوویزیو-ماشاگو ۴٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۵۶۴ نفر جمعیت دارد و ۱۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هئو هوانگ‌اوک
هئو هوانگ‌اوک، همسر امپراتور سورو، نخستین امپراتور گئومگوان گایا بود. هوانگ‌اوک همچنین نخستین ملکه گئومگوان گایا بود. او و پادشاه سورو در ۴۸ میلادی با یکدیگر ازدواج کردند و صاحب فرزندی به نام گئودئونگ وانگ (گئودئونگ گئومگوان گایا) شدند.
رندی ویکر
راندولف هایدن «رندی» ویکر (چارلز گروین هایدن، جونیور، زاده. 3 فوریه 1938) نویسنده، فعال و وبلاگ نویس آمریکایی است. او پس از مشارکت در جنبش‌های هوموفیل و آزادی همجنسگرایان، تبدیل به یک فعال در مسئله شبیه‌سازی انسان شد.
اوایل زندگی وفعال ال‌جی‌بی‌تی
ویکر در سال ۱۹۳۸ در پلینفیلد، نیوجرسی با نام چارلز گروین هایدن، جونیور متولد شد. او در فلوریدا توسط پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شد. نخستین تماس او با جنبش هوموفیل هنگامی بود که او در دانشگاه تگزاس در آستین در اواسط دهه ۱۹۵۰، یک نسخه از مجله وان(ONE) راپیدا کرد. ویکر در سال ۱۹۵۸ به انجمن ماتاچین (MSNY) در شهر نیویورک، در حالی که هنوز دانشجوی دانشگاه تگزاس بود و تابستان خود را در این شهر می‌گذراند، پیوست تا با این سازمان همکاری کند. ماتاچین در کار خود برای حقوق همجنسگرایان موضعی محافظه کارانه اتخاذ کرده بود و ویکر، که جوان تر از رهبر و بسیاری از اعضای دیگر بود، در تلاش برای رادیکال تر کردن گروه، به دیگر فعالان جوان مانند معاون رئیس انجمن ،کریگ رودول، پیوست. آرتور موول، رئیس وقت انجمن، دربارهٔ او می‌گوید: «بگذارید بگویم او یک دستاورد آزار دهنده برای جنبش بود.» ویکر پس از متقاعد کردن انجمن برای شروع تبلیغات در مورد رویدادهای انجمن، برای سخنرانی آینده آگهی‌هایی را چاپ کرد که منجر به حضور جمعیت زیادی شد. این امر همچنین باعث شد که پلیس صاحب سالن سخنرانی را ترغیب کند تا این گروه را از آن جا بیرون کند.
ویکر با فعال شدن بیشتر در جنبش، خانواده خود را از فعالیت‌هایش آگاه کرد. هایدن پدر، در حالی که نسبت به فعالیت‌های او به هر چیزی شک داشت، از او خواست تا از «چارلز هایدن» برای فعالیت خود استفاده نکند. او نام مستعار «راندولف هایدن ویکر» را برگزید و نام خانوادگی خود را به عنوان نام میانی جدید خود حفظ کرد تا ارتباط خانوادگی را حفظ کند. وی به‌طور قانونی نام خود را در سال ۱۹۶۷ تغییر داد.
ویکر در پاییز ۱۹۵۸ به آستین بازگشت و سعی در ایجاد یک سازمان با نام مطالعات پژوهشی ویکر(WRS) داشت. WRS اصول گروه لزبین دختران بیلیتیس مستقر در سانفرانسیسکو را پذیرفت و در سراسر تگزاس، میسیسیپی و لوئیزیانا فعالیت کرد. WRS کوتاه مدت بود، اما میسیسیپی درخواست سازمان برای ادغام را رد کرد. وی همچنین در جنبش حقوق مدنی نیز فعال شد. ویکر برای ریاست هیئت دانشجویی نامزد شد اما در طول مبارزات انتخاباتی رئیس دانشگاه اطلاع داد که ویکر و هم اتاقی اش ادوارد آ. لیسی همجنسگرا هستند. این به او کمک کرد تا متقاعد شود که همجنس گرایان باید دست به اقدامات مبارزاتی بزنند.