cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سفیانی
در روایات اسلامی و بخصوص شیعه، سفیانی از جمله کسانی است که در هنگام ظهور امام زمان شیعیان نقش مهمی برعهده دارد. نام او «عثمان بن عَنبَسه» حرب بن عنیبه و یا عنبسه بن حرب و از فرزندان ابوسفیان است. در روایات اسلامی او را با صورتی سرخ، پوستی سفید و چشمانی زاغ توصیف کرده‌اند. علی بن ابی طالب در ذکر خروج سفیانی میگوید : سفیانی از منطقه ای از شهر دمشق قیام می کند؛ از سرزمینی که به آن وادی یابس (بیابان خشک) گویند. همچنین برخی  روایات از وابستگی وی به جوامع مسیحیت گفته اند : در کتاب الغیبه شیخ طوسی نقل شده است: سفیانی در حالیکه رهبری قومی را بر عهده دارد مانند شخص نصرانی و صلیب به گردن، از بلاد روم می‌آید. و از بیابانی به نام وادی یابس که در مرز اردن است با هفت نفر به منطقهٔ درعا رفته و با قبیلهٔ بنی کلب که در منطقهٔ درعای سوریه هستند بیعت می‌نماید. دمشق را تصرف نموده، نخستین خطبه‌اش را بر منبر دمشق می‌خواند و حمص و حلب و قنسرین و موصل را می‌گیرد، به بغداد حمله می‌کند و دو لشگر، یکی به کوفه و دیگری به مدینه می‌فرستد سپس به خراسان (ایران) حمله می‌کند. گروهی از شیعیان شام از دست او در امانند. در عراق هر کس که نامش محمد، علی، حسن، حسین، فاطمه، خدیجه، موسی، جعفر، رقیه، و ... باشد را می‌کشد، برخی از عراقی‌ها همسایه‌های خود را به چند دینار می‌فروشند و به تیغ سفیانی می‌سپرند. بعضی افراد را در دیگ‌های روغن می‌سوزاند. مناطق خاصی از شام از دست سفیانی در امان می‌ماند. سفیانی پس از اینکه زنی را میان نزدیکانش دست به دست می‌کند و یکی از یارانش با آن زن زنا می‌کند و بعد در راه شکمش را پاره می‌نماید و کودک رحم او را سقط می‌کند و پس از اینکه افرادی را در کوفه می‌کشد و خون پاک آن‌ها به جوش می‌آید در قوس نزول قرار می‌گیرد. سفیانی سرخ رو، زرد مو با چشمان رنگی و چهارشانه است مکه را ندیده، از نزدیک که به صورتش نگاه کنی به تعبیر امروزی صورتش ناصاف است.
اف-۸۶ سابر
موفقیت این جنگنده باعث شد تا بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ بیش از ۷۸۰۰ فروند از آن در ایالات متحده، ایتالیا و ژاپن ساخته شوند و مدل‌هایی از آن هم در کانادا و استرالیا ساخته شوند که به این ترتیب با اختلاف زیادی پرتولیدترین جنگنده غربی محسوب می‌شود.
آمریکا نیز در زمان پهلوی ۴۰ فروند از این هواپیما را بین سال‌های ۸–۱۹۵۷ مجانی و به عنوان کمک های نظامی به ایران اهدا کرد. تیم آکروجت نیروی هوایی شاهنشاهی ایران نیز از آن استفاده می‌کرد. این جنگنده در ایران در سال ۱۹۷۰ بازنشسته شد و ۳۰ فروند از آن‌ها در سال ۱۹۷۲ به پاکستان واگذار شد.
منابع
Wikipedia contributors, "F-86 Sabre," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=F-86_Sabre&oldid=183048272 (accessed January 13, 2008).
سفیانی
نام سفیانی
مشهور آن است که نام سفیانی عثمان و نام پدرش عنبسه می‌باشد. و در برخی منابع نام پدرش عُیَینه آمده‌است. نام‌های دیگری نیز برای سفیانی در روایت و کتب نقل شده که از آن جمله حرب بن عنبسه، عنبسة بن مرة، عنبسة بن هند، عبداللَّه بن یزید، ابوعتبه، عروة بن محمد، و معاویة بن عتبه است.
عالمان اهل سنت نام کامل او را عبدالله بن یزید می‌دانند. در بعضی روایات نیز او را با لقب صخری منسوب به صخر پدر ابوسفیان نام برده‌اند.
نسب سفیانی
بر اساس اعتقادات شیعه و سنی در آخرالزمان شخصی به نام خرناس یا عبدالله از سرزمین یابس واقع در اردن خروج خواهد کرد و مناطق پنج‌گانهٔ سرزمین شام را تصرف خواهد کرد و در سرزمین بیدا لشکریانش به زمین فرو خواهد رفت و خود به دستور امام کشته خواهد شد.
در بسیاری از احادیث تصریح شده که سفیانی از تبار ابوسفیان، است. همچنین او از سوی پدر منسوب به بنی امیه و از طرف مادر از قبیلهٔ کلب است.
اما در مورد اینکه او از نسل کدامیک از فرزند ابوسفیان می‌باشد، در روایات نقل شده اختلاف است:
قیام سفیانی
بنا بر روایتی کتاب بحارالانوار سفیانی، مستبصر (به معنای مسلمان تازه مسیحی شده) است و در اثر بسیاری عبادت، بسیار زرد رنگ به نظر می‌رسد. وی از سمت سرزمین روم به شام می‌آید و آنگاه دست به قیام می‌زند. سپس پایتخت خود را از دمشق به رمله در فلسطین منتقل می‌کند و در آنجا شورشیان رومی به او می‌پیوندند.
سفیانی در ابتدا دست به یک شورش زده و پس از ۶ ماه جنگ مداوم بر ۵ منطقهٔ دمشق، اردن، حمص، فلسطین و قنسرین غلبه می‌کند
سرانجام سفیانی
سفیانی بعد از جنگ‌های مختلف به شام بازمی‌گردد اما به دست یکی از سپاهیان مهدی دستگیر می‌شود.
تعدد سفیانی‌ها
در برخی از روایات اسلامی همچون نسخهٔ خطی ابن حماد، به وجود دو سفیانی اشاره شده‌است. سفیانی اول پس از استیلا بر سرزمین شام در جنگ عراق در برابر سپاه ایران شکست می‌خورد و در اثر جراحاتی که به او وارد می‌شود در راه بازگشت به شام کشته می‌شود و سفیانی دوم که همان سفیانی اصلی است را جانشین خود قرار می‌دهد. سفیانی دوم چند ماه قبل از ظهور به دمشق حمله می‌کند و جنگی بزرگ در جنوب غرب آسیا را رقم می‌زند.و سرانجام با شکست های پی در پی و خفت بار از سپاه مهدی امام شیعیان شکست می‌خورد. و به دست سپاهیان او کشته میشود
ادعای دیدن سفیانی
محمدتقی بهلول مدعی شده که در جریان سفر خود به سوریه در زمان ریاست جمهوری حافظ اسد در این کشور، با شخصی که نامش عثمان بن عنبسه بوده و شباهت بسیاری به سفیانی در روایات داشته، ملاقات کرده‌است :
همچنین برخی دیدارها با سفیانی نیز از کسانی چون امام موسی صدر و مصطفی چمران نیز به صورت غیرمستند مطرح است.
تاریخچه
دست کم ۹ تن در شام با لقب سفیانی در فاصلهٔ ۷۴۹ و ۱۴۱۳ میلادی قیام کرده‌اند. نخستین آنان زید بن عبدالله بن یزید بن معاویه بن ابوسفیان بوده است که علیه عباسیان قیام کرد. دومین شخص در ۷۵۴ قیام کرد و سپس ابوهرب المبرقع صد سال پس از آن خروج کرد. در ۱۴۱۳ شخصی با لقب سفیانی علیه ممالیک مصر قیام کرد و کوشید دقیقاً مطابق احادیث عمل کند. اما ممالیک وی را سرکوب کردند و کشتند.
جام بین قاره‌ای ۱۹۷۳
پیش زمینه
ایندپندینته در سال ۱۹۷۳ پس از شکست باشگاه شیلیایی کولو-کولو با یک گل در وقت اضافه، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۳ بود. جام بین قاره‌ای آرزوی طولانی برای این باشگاه بود، زیرا آنها در فینال قبلی مقابل تیم هلندی آژاکس، به رهبری یوهان کرایف، شکست خوردند، اکثر بازیکنان آن بخشی از تیم ملی هلند بودند که تئوری تاکتیکی انقلابی را در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ نشان می‌داد (به نام "توتال فوتبال"). این دوره، دقیقا تکرار بازی قبلی بود بنابراین ایندپندینته این فرصت را داشت تا انتقام فصل قبل را بگیرد. با این وجود، باشگاه هلندی از بازی سال ۱۹۷۳ خودداری کرد و مدعی شد که نمی‌خواهد دوباره از "بازی خشن" تیم آرژانتین رنج ببرد. بنابراین، یوونتوس، نایب قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۳–۱۹۷۲، جای آژاکس را برای شرکت در این رقابت‌ها گرفت. باشگاه ایتالیایی از آمدن به بوئنوس آیرس امتناع کرد و شرط بازی کردن را انجام یک تک‌بازی در رم دانست. مدیران ایندپندینته آن را پذیرفتند و مسابقه را برای ۲۸ نوامبر ۱۹۷۳ برنامه ریزی کردند.
خوزه پاستوریزا، که کاپیتان و رهبر تیم برنده جام لیبرتادورس بود، در این مسابقه شرکت نکرد زیرا کمی قبل از فینال در رم به آاس موناکو منتقل شد.
خلاصه
در جریان بازی که تحت سلطه تیم ایتالیایی بود، بیانکونری‌ها چندین موقعیت داشتند تا با دو شوت روی سانتر جلو بیفتند، یک ضربه پنالتی که توسط کوکوردو زده شد، از بالای دروازه به بیرون رفت و یک ضربه در دقایق پایانی مسابقه که توسط دروازه‌بان سانتورو در اقدامی جسورانه مسدود شد. ده دقیقه مانده به پایان، گل به خودی جنتیله در شوت بوچینی، تنها اقدام تهاجمی مهم ایندیپندنته در این مسابقه، برای پیروزی ایندپندینته تعیین کننده بود.
بعد از بازی
این اولین جام بین قاره‌ای بود که ایندپندینته برنده شد (و سومین قهرمانی یک باشگاه آرژانتینی پس از موفقیت راسینگ و استودیانتس به ترتیب در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸). این پیروزی به دلیل اهمیتی که به آن رقابت در آرژانتین داده شده بود تا حد زیادی توسط هواداران ایندپندینته جشن گرفته شد.
این پیروزی همچنین موفقیت ریکاردو بوچینی ۱۹ ساله به عنوان یک ستاره در حال رشد بود. بوچینی همیشه با بازی در ایندیپندنته به کار خود ادامه داد و به یکی از بزرگترین نمادهای تاریخ باشگاه تبدیل شد. از سوی دیگر، بازیکن کلیدی دیگر بازی، دنیل برتونی، اولین قهرمانی جام جهانی فوتبال با آرژانتین در سال ۱۹۷۸ را به دست آورد و در فینال نیز گل سوم مقابل هلند را به ثمر رساند.
از زبان بازیکنان
عبارات زیر از مصاحبه با ریکاردو بوچینی، دانیل برتونی و فرانچسکو سا، سه بازیکن ایندپندینته که در سال ۱۹۷۳ قهرمان جام شدند، گرفته شده است: این یک مسابقه بسیار مهم در دوران حرفه‌ای من بود. این گل به من این فرصت را داد که نه تنها برای ایندپندینته بلکه برای همه افرادی که با فوتبال در آرژانتین مرتبط هستند، مشهور شوم. به این دلیل بود که این مسابقه توسط RAI برای چندین کشور جهان پخش شد.هیچ کس به ما اعتماد نداشت زیرا هیچ کس باور نداشت که بتوانیم در یک سری مسابقات جام را ببریم. زمانی که ما قهرمان شدیم، تنها افرادی که از تیم حمایت کردند خدمه فراگاتا لیبرتاد بودند که در ایتالیا بودند. آنها تنها حامیان ما در ورزشگاه بودندبازیکنان یوونتوس بسیار سریع و قوی بودند، آنها ۳ یا ۴ بازیکن در تیم ملی ایتالیا و یک بازیکن دیگر در برزیل داشتند. علیرغم اینکه چند ماه قبل جام لیبرتادورس را برده بودیم، در سطح خوبی نبودیم و به همین دلیل بردن این مسابقه بسیار سخت بوداین تیم برای کسب پیروزی در تنها یک مسابقه و بازی به عنوان میهمان امتیاز کم نداشت. از طرفی بوچینی و برتونی در سنین پایین قهرمان جهان شدنداگر به جای یوونتوس با آژاکس بازی می‌کردیم، بازی خیلی پیچیده می‌شد، زیرا آژاکس بهترین تیم جهان بود
ویدئوی گم شده
اگرچه این مسابقه توسط کانال ۷ آرژانتین پخش شد، اما اعتقاد بر این است که ویدیوی حاوی تصاویر این مسابقه ممکن است در دوران دیکتاتوری نظامی که از سال ۱۹۷۶ حاکم بود، پاک یا دزدیده شده باشد. با از بین رفتن آن تصاویر، علاقه هواداران ایندپندینته و روزنامه‌نگاران در مسابقه با گذشت سال‌ها در حال افزایش بود.
بر اساس ابتکار برخی از اعضای ایندپندینته (که در آن زمان رئیس مؤسسه خاویر کانترو در میان آنها بود)، جستجو برای ویدئو آغاز شد. پس از چند تماس با RAI (شرکت پخش ایتالیایی که مسابقه را در سال ۱۹۷۳ پخش کرده بود)، آنها یک کپی از فیلم را در اختیار تهیه کننده موسیقی (و هوادار ایندپندینته) ماریانو اشچ قرار دادند، و شرط گذاشتند که پس از استفاده در آرژانتین بازگردانده شود.
در سال ۲۰۰۹، کپی طولانی ۳ دقیقه‌ای این ویدئو برای اولین بار در طی جشنی در تئاتر رم در آویاندا که برای بزرگداشت سی و پنجمین جشن برگزار شد، پخش شد. سالگرد پیروزی اسطوره ایندپندینته، ریکاردو بوچینی (که گل را در فینال در سال ۱۹۷۳ به ثمر رساند) مهمان ستاره‌ای بود که در این رویداد حضور داشت.
دره دیوین
درهٔ دیوین یا دیویجین یکی از دره‌های واقع در کوهستان الوند است و در حاشیهٔ جنوبی شهر همدان و غرب دره مرادبیگ و به موازات آن قرار دارد. امتداد دره از شمال غربی به جنوب شرقی و انتهای آن به دامنه کوه‌های معروف چهارقله می‌رسد. دو چشمه از چشمه‌های معروف رشته کوه الوند به نام‌های چشمه قاضی و چشمه ملک، در چمن‌زارهای مشرف به این دره جاری هستند. در دامنهٔ این دره، دهکدهٔ قدیمی نیز به همین نام روستای دیوین قرار دارد.
کار اصلی روستاییان دره، باغداری است و پرورش درختان میوه مانند زردآلو، گیلاس، آلبالو، گردو و بادام رایج است. شغل دیگر آن‌ها، گاوداری است و بعضی هم به استخراج سنگ لاشه و سیاه رنگی به نام سنگ فولای از معادن دامنهٔ غربی دره اشتغال دارند که به علت استحکام و زیبایی آن از بهترین سنگ‌های ساختمانی محسوب می‌شود.
برات (آلبانی)
برات شهری در جنوب-مرکز کشور آلبانی و مرکز استانی به همین نام است.
دهستان گوراب زرمیخ
دهستان گوراب زرمیخ نام دهستانی در بخش میرزا کوچک جنگلی شهرستان صومعه‌سرا، استان گیلان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۶۷۲ نفر (۳۹۱۹ خانوار) بوده‌است.
سوپر ماریو گالاکسی
سوپر ماریو گالاکسی یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی است که توسط نینتندو ای‌اِی‌دی توکیو توسعه یافته و به‌وسیلهٔ شرکت نینتندو برای کنسول بازی وی منتشر شده‌است. این بازی برای اولین بار در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ سال ۲۰۰۶ رونمایی شد و سپس در نوامبر سال ۲۰۰۷ در بیشتر مناطق دنیا عرضه شد. سوپر ماریو گالاکسی به عنوان سومین بازی ۳دی در سری بازی‌های سوپر ماریو به‌شمار می‌رود. داستان حول محور قهرمان اصلی این سری یعنی ماریو، و تلاشش برای رهایی پرنسس پیچ و نجات جهان از دست ضدقهرمان دیرینهٔ این سری، باوزر است.
بازی سوپر ماریو گالاکسی نقدهای بسیار خوبی را دریافت کرد و یک موفقیت تجاری به حساب می‌آمد، و توسط چندین وب‌گاه بازی به عنوان یکی از بهترین بازی‌های ویدئویی تمام زمان به‌شمار می‌رود. این بازی در فهرست برترین عناوین تمام زمان وب‌گاه گیم رنکینگز با میانگین امتیاز ۹۷.۶۴ از ۱۰۰، رتبهٔ نخست را به خود اختصاص داده است. ادامه‌ای برای این نسخه با نام سوپر ماریو گالاکسی ۲ در مه ۲۰۱۰ منتشر شده‌است
اگر طرفدار گیم و بازی باشید حتماً سوپر ماریو یا قارچ خور رو می شناسید و سوپر ماریو گلکسی هم در همان پلاتفورم هست که در فضا اجرا میشود ولی تغییرات زیادی در بازی رخ داده
ویکی‌پدیای اینترلینگوا
ویکی‌پدیای اینترلینگوا، نسخه زبان اینترلینگوا وب‌گاه ویکی‌پدیا است.
این دانشنامه تا ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱ با بیش‌از ۹,۳۸۰ مقاله در رده صدوششم‌ ویکی‌پدیاها قرار گرفته‌است.
کارلسفلد
کارلسفلد یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
کارلسفلد ۱۵٫۵۵ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Muro Lucano خواهرخواندهٔ کارلسفلد هست.
واناسلیینا
واناسلیینا (به لاتین: Vana-Vastseliina) یک روستا در استونی است که در وستسلیینا پاریش واقع شده‌است.
رقاصه شهر
رقاصه شهر فیلمی به کارگردانی شاپور قریب محصول سال ۱۳۴۹ است.
درباره فیلم
می‌توان این دومین ساختهٔ شاپور قریب را فیلمی دانست که به یک نسبت مساوی از مایه‌ها و لحظات ناب سینمایی برخوردار است. در نگاه اول، رقاصه شهر، فیلمی با یک قصهٔ مبتذل و پیش پا افتاده بنظر می‌رسد؛ اما چنین نیست، چرا که تماشاگر با دیدن فیلم، با اثری غیرقابل قیاس با دیگر فیلم‌های فارسی همنام و هم مضمون روبرو می‌شود. این فیلم به راحتی می‌توانست در دست یک کارگردان کم مایه از هم بپاشد. اما شاپور قریب با دید و بینشی ظریف فکر خود را به تصویر درمی‌آورد و بیان تصویری او اینجا و آنجا گیرا و مبتکرانه است (شروع و پایان فیلم). اگر بشود کثرت رقص یکنواخت فروزان را به پای آن گذاشت که او رقاصه است و به ناچار باید مدام برقصد، به کمتر عیب و نقص دیگری می‌توان در فیلم برخورد کرد.
رضا میرلوحی فیلم آقای جاهل را در سال ۱۳۵۲ با مضمون مشابه این اثر ساخته است.
اکریسون ژولی
اکریسون ژولی یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز و از زیرخانوادهٔ شاخک‌درازیان است. مون در سال ۲۰۰۶ این گونه را توصیف و بررسی کرده است. این گونه در کشور ونزوئلا یافت شده است.
ایگنرویل
ایگنرویل (به فرانسوی: Aignerville) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Trévières واقع شده‌است.
خصوصیات
ایگنرویل ۴٫۳۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوچانو مارتینو
لوچانو مارتینو (December 22, 1933 – 1933:12:22, August 14, 2013) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
استان دیرالبلح
استان استان دیرالبلح یکی از ۱۶ استان فلسطین در نوار غزه است که توسط دولت فلسطین اداره می‌شود. براساس داده‌های اداره مرکزی آمار فلسطین در سال ۲۰۰۶ میلادی جمعیت آن ۲۰۸٬۷۱۶ تن بوده‌است.
ویکی‌پدیای ییدیش
ویکی‌پدیای ییدیش، نسخه زبان ییدیش وب‌گاه ویکی‌پدیا است.
این دانشنامه تا ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱ با بیش‌از ۹٬۰۰۰ مقاله در رده صدویازدهم ویکی‌پدیاها قرار گرفته‌است.
سن-گادفروا، کبک
سن-گادفروا بخشی در منطقه شهری بونوانتور ناحیه گاسپزی-ایل-دو-لا-مادلن در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این بخش ۳۴۲ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۶۰٫۳۲ کیلومتر مربع است.
بایرام‌کندی (ملکان)
بایرام‌کندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول شرقی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده‌است.
هیلگرتسهاوزن
خصوصیات
هیلگرتسهاوزن ۲۸٫۶۴ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اورست (ابهام‌زدایی)
اورست بلندترین کوه کره زمین است.
اورست همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دایموند پرینسس
دایموند پرینسس یک کشتی گردشی ساخته‌شده توسط صنایع‌سنگین میتسوبیشی ژاپن و ثبت‌شده در بریتانیا است که مالکیت آن متعلق به شرکت پرینسس کروزس بوده و توسط همین شرکت اداره می‌شود. این کشتی در مارس ۲۰۰۴ به بهره‌برداری رسید و در فصل تابستان نیم‌کرهٔ شمالی به گردش در آسیا پرداخته و در فصل تابستان نیم‌کرهٔ جنوبی منطقهٔ گردش آن شامل استرالیا می‌شود. دایموند پرینسس یک کشتی کلاس گرند است که با نام کلاس-جم نیز شناخته می‌شود. دایموند پرینسس و کشتی خواهرش، سفیر پرنسس، با پهنای 37.5 m، عریض‌ترین کشتی‌های زیرکلاس کلاس گرند هستند؛ در حالی که سایر کشتی‌های کلاس گرند دارای پهنایی معادل 36 m هستند. هر دو کشتی دایموند پرینسس و سفیر پرینسس توسط شرکت صنایع سنگین میتسوبیشی در ناگاساکی، ژاپن ساخته شده‌اند.
تاکنون دو مورد همه‌گیری مهم امراض عفونی بر روی این کشتی رخ داده‌است − یک همه‌گیری گاستروانتریت متأثر از نوروویروس در سال ۲۰۱۶ و شیوع کروناویروس کووید ۱۹ در سال ۲۰۲۰. در همه‌گیری کروناویروس، این کشتی به‌همراه سرنشینانش برای مدتی در حدود یک ماه قرنطینه شد و مسافران و خدمهٔ آن پس از پیاده‌شدن نیز تحت قرنطینه قرار گرفتند. دست‌کم ۷۱۲ نفر از ۳٬۷۱۱ سرنشین کشتی به بیماری مبتلا شدند و ۱۳ نفر نیز کشته‌شدند.
موارد ابتلا به گاستروانتریت ۲۰۱۶
در فوریهٔ ۲۰۱۶، یک همه‌گیری بیماری گاستروانتریت متأثر از نوروویروس در دایموند پرینسس رخ داد که طبق آمار تأییدشدهٔ وزارت بهداشت نیو ساوث ولز پس از رسیدن کشتی به سیدنی، طی این همه‌گیری ۱۵۸ نفر از سرنشینان سوار بر این کشتی بیمار شدند.
همه‌گیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰
در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۰ یک مسافر ۸۰ ساله اهل هنگ‌کنگ در یوکوهاما سوار این کشتی شد، یک بخش از خط سفر کشتی را با آن سفر کرد و در ۲۵ ژانویه در هنگ‌کنگ از کشتی پیاده شد. او شش روز پس از ترک این کشتی، به یک بیمارستان محلی در هنگ‌کنگ مراجعه کرد و بعداً در همان بیمارستان، نتیجهٔ آزمایش او برای بیماری کووید-۱۹ مثبت اعلام شد. در سفر دریایی بعدی این کشتی، در ۴ فوریه و همزمان که این کشتی در آب‌های ژاپن بود، ۱۰ نفر از سرنشینان آن در خلال شیوع ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس، مبتلا به کووید-۱۹ تشخیص داده‌شدند.
این کشتی در ۴ فوریهٔ ۲۰۲۰ در بندر یوکوهاما در ژاپن قرنطینه شد. تا تاریخ ۱۶ مارس، ۷۱۲ نفر از مجموع ۳٬۷۱۱ مسافر دایموند پرینسس به این بیماری مبتلا شده و تا ۱۹ مارس، یازده نفر از آن‌ها نیز کشته شده‌بودند. مبتلایان در این کشتی دست‌کم شامل ۱۳۸ نفر از هند (۱۳۲ خدمه، ۶ مسافر)، ۳۵ فیلیپینی، ۳۲ کانادایی، ۲۴ استرالیایی، ۱۳ آمریکایی، ۴ اندونزیایی، ۴ مالزیایی و ۲ بریتانیایی می‌شدند. کشورهای خانهٔ مبتلایان ترتیبی اتخاذ کردند تا این افراد به کشور خود بازگردانده شده و در آنجا قرنطینه شوند. تا تاریخ ۱ مارس تمامی سرنشینان کشتی از جمله خدمه و کاپیتان آن از کشتی پیاده‌شده‌اند. در این میان ۱۰ مورد بهبودی و دست‌کم 11 مورد مرگ از بین کسانی که سوار این کشتی بوده‌اند، تأیید شده‌است.
استان غزه
استان غزه یکی از ۱۶ استان فلسطین در نوار غزه است که توسط دولت فلسطین اداره می‌شود. براساس داده‌های اداره مرکزی آمار فلسطین در سال ۲۰۰۶ میلادی جمعیت آن ۵۰۵٬۷۰۰ تن بوده‌است.
راسل تووی
زندگی شخصی
راسل تووی آشکارا همجنسگرا است. در طول سال‌های نوجوانی، خانواده تووی در پذیرش گرایش جنسی او مشکل داشتند. اگرچه او می‌گوید زمانی که ۱۵ یا ۱۶ ساله بود با خود صحبت کرد، اما در ۱۸ سالگی نزد پدر و مادرش رفت. او از تووی می‌خواست که هورمون مصرف کند یا تحت درمان پزشکی دیگری قرار بگیرد تا مشکل را برطرف کند. تووی می‌گوید والدینش عمیقاً نگران احتمال ابتلای او به اچ‌آی‌وی بودند، که ممکن است به اختلاف نظر کمک کند. تولد ناتان برادرزاده تووی در اکتبر ۲۰۰۴ به آنها کمک کرد تا رابطه خود را اصلاح کنند.
در سال ۲۰۱۵، تووی مورد انتقاد عمومی مطبوعات ال جی بی تی پلاس در رابطه با نظراتی بود که در مورد مردان همجنسگرای زنانه ارائه کرد. این بازیگر در مصاحبه خود با تام لامونت از آبزرور اظهار داشت که تحصیلاتش به او احساس می‌کند که «باید سخت‌تر شود» و ادامه داد: «اگر می‌توانستم آرامش داشته باشم، در اطراف شوخی کن. تو خیابون بخون، شاید الان یه آدم دیگه باشم." بسیاری از انتقادات بر آن چیزی متمرکز بود که به نظر می رسید یک انتقاد منفعل از مردان همجنسگرای زنانه است، با تووی گفت که "از پدرم به خاطر آن تشکر می کنم، که به من اجازه نداد راه را ادامه دهم." تووی بعداً به خاطر این اظهارات عذرخواهی کرد و پیشنهاد کرد که آنها نظرات او را منعکس نمی کنند.
این انگلستان است
این انگلستان است یا این‌جا انگلستان است (This Is England) فیلمی به کارگردانی شین مدوز است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به استیون گراهام، روزاموند هانسون، جک اوکانل و فرانک هارپر اشاره کرد.
این فیلم موفق شد جایزهٔ بهترین فیلم بریتانیایی بفتا (الکساندر کُردا) را در سال ۲۰۰۸ از آنِ خود کند.
ارمیداس دو سادو
ارمیداس دو سادو نام شهری در کشور پرتغال می باشد.
رحمان آفتابی آذر
رحمان آفتابی آذر متولد ۱۳۰۷، مسگر پیشکسوت ایرانی می‌باشد.
رحمان آفتابی آذر، در سال ۱۳۰۷ در اردبیل متولد گردید. از دوران کودکی، زیر نظر استاد مشهدی حمید که از استادان بنام مسگری بود، هنر اصیل مسگری را آموخت. وی علاوه بر ساخت و تعمیر انواع ظروف مسی کوچک و بزرگ، مرمت ظروف قدیمی و گنبد مسی چینی‌خانه بقعه شیخ صفی‌الدین اردبیلی، میراث یونسکو را نیز در کارنامه هنری خود گنجانده‌است. مرکز ساخت ظروف مسی در بازار قیصریه، راسته مسگران شهرستان اردبیل واقع شده‌است. اول بهمن ماه ۱۳۹۲ مدیرکل میراث فرهنگی و معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی استان اردبیل از این هنرمند هنر اصیل ایرانی تقدیر و تشکر نمود.
ستالکی
ستالکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه زنویمو واقع شده‌است. ستالکی ۱۲٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۷ نفر جمعیت دارد و ۴۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اکریسون چاکوئنس
اکریسون چاکوئنس یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز و از زیرخانوادهٔ شاخک‌درازیان است. دی ایوریو در سال ۲۰۰۳ این گونه را توصیف و بررسی کرده است. این گونه در کشور آرژانتین یافت شده است.
وانا ویگلا
وانا ویگلا (به لاتین: Vana-Vigala) یک روستا و manor house در استونی است که در دهستان ویگولا واقع شده‌است.
آکادمی دولتی کشاورزی آذربایجان
آکادمی دولتی کشاورزی آذربایجان (آذربایجانی: Azərbaycan Dövlət Aqrar Universiteti) یک دانشگاه دولتی و قدیمی در زمینهٔ رشته‌های مرتبط با کشاورزی که در سال ۱۹۲۹ میلادی در جمهوری آذربایجان فعلی و در شهر گنجه تأسیس شده‌است. این آکادمی دارای ۸ دانشکده، بالغ بر ۳۸۳۰ نفر دانشجو و ۵۶۰ نفر عضو هیئت علمی، در کنار دانشگاه دولتی گنجه از مراکز مهم دانشگاهی گنجه به شمار می‌روند.
ساموئل جی. تیلدن
ساموئل جی تیلدن (Samuel J. Tilden؛ February 9, 1814 – 1814:2:9, August 4, 1886) یک سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی به مدت یک سال فرماندار نیویورک بود و کاندید ریاست‌جمهوری آمریکا در سال ۱۸۷۸ نیز شده‌بود.
تروت‌وود، اوهایو
تروت‌وود شهری در ایالت اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴٬۴۳۱ نفر بوده‌است.
ایگنس
خصوصیات
ایگنس ۲۱٫۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۳ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تنها در تاریکی ۲
تنها در تاریکی ۲ یک بازی ترسناک از سری تنها در تاریکی است که در سال ۱۹۹۳ عرضه شد.
دنباله‌ها
سه دنباله برای این بازی ارائه شده‌است:
انیون (ابهام‌زدایی)
انیون ممکن است به یکی از اماکن زیر اشاره داشته باشد:
دراختاتسور
دراختاتسور (به ارمنی: Դրախտաձոր) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است. دراختاتسور ۱٬۸۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان کورکا
دهستان کورکا نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان آستانه اشرفیه، استان گیلان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹۳۶ نفر (۳۷۲۹ خانوار) بوده‌است.
حشره‌خوار واله
حشره‌خوار واله نام یک گونه از سرده حشره‌خوارهای دم‌دراز است.
پلسک (ساری)
پلسک یک روستا در ایران است که در دهستان تنگه سلیمان بخش کلیجانرستاق بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ واقع شده‌است که جمعیت ثابت آن طبق آمار ثبت شده در مرکز آمار ۲۱ خانوار و ۴۵ نفر می‌باشد. و جمعیت متغیر پلسک ۱۰۰ نفر می‌باشد. نام‌های خانوادگی اهالی روستا بریمانی، زارع، علیزاده، موسوی و هاشمی می‌باشد که اکثریت آنان پیوندهای نسبی و سببی با یکدیگر دارند. روستا از طبیعت بسیار بکری بهره‌مند است.
روستای پلسک در مجاورت روستاهای لارما، اجارستاق، میدانک، کلاخیل، آبکسر و پروریج آباد می‌باشد. بیشترین ارتباطات اجتماعی را با روستای آبکسر دارد.
در این روستا آرامگاهی به نام امامزاده قاسم می‌باشد که این بقعه در چهل کیلومتری جنوب خاوری شهر ساری، در انتهای روستا پلسک بر روی تپّه ای کوچک قرار گرفته‌است.
بنای قبلی که از خشت و گل بوده را تخریب و بنای ساده جدید را که به ابعاد ۱۰×۵ متر با بام حلب سر است ساخته‌اند. بقعه شامل دو اتاق تو در توست که درب آن از جانب جنوب باز می‌شود. در اتاق اوّل مرقد آقا سیّد احمد موسوی پلسکی امجد، متوفای ۱۳۲۹ هـ. ش قرار دارد. اتاق دوّم مرقد امامزاده است که صندوقی چوبی به اندازه ۲×۲/۱ و به ارتفاع ۴۰/۱ سانتی‌متر آن را دربرگرفته است.
-،%۲۰پلسک%۲۰،%۲۰مرتع%۲۰ملک مرتع کرسنگ از مراتع ملی در این روستا واقع است. از مزارع این روستا می‌توان به همند،ولیک کاج،پلم چال،سرکاله، پلستیو اشاره کرد. دومین دوره مسابقات جام شهدای بخش کلیجانرستاق ساری با حضور ۱۶ تیم در روستای پلسک با قهرمانی روستای اجارستاق و نایب قهرمانی تلوکلا در سال ۱۳۹۵ برگزار شد.
مسابقات نوروزی فوتبال در زمین فرهنگی و ورزشی شهدای پلسک برگزار می‌گردد. تیم مرحوم اصغری دارای دو عنوان قهرمانی و تیم‌های آتیه سازان و شهدای سانچی هر کدام یک عنوان قهرمانی دارند.
فیلم حصه رحمت (قصه رحمت) به نویسندگی و کارگردانی مسعود طاهری ، تصویربرداری آن در روستای «پلسک» از توابع شهرستان ساری صورت گرفت. نویسنده و کارگردان تله فیلم حصه رحمت تاثیرپذیری این فیلم از گاو ساخته داریوش مهرجویی را پذیرفت و گفت: من فیلم گاو را ندیدم تا از آن تأثیر نگیرم ولی اگر به این فیلم نزدیک شده باید اصلاح شود.
سید ولی هاشمی از نویسندگان خاطرات جنگ ۸ ساله ایران و عراق متولد روستای پلسک از شهرستان ساری می‌باشد که کتاب‌های بسیاری در این زمینه نگاشته‌است.
اقامتگاه تفریحی کلبه عشق در این روستا است.
پیوند به بیرون
__بافهرست__
هربرتسهاوزن
هربرتسهاوزن (به آلمانی: Hebertshausen) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
هربرتسهاوزن ۲۹٫۶۰ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین تدوین
جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین تدوین (Critics' Choice Movie Award for Best Editing) جایزه‌ای که توسط انجمن منتقدان پخش فیلم به فعالان بخش سینما داده می‌شود.
استان خان‌یونس
استان خان‌یونس یکی از ۱۶ استان فلسطین در جنوب نوار غزه است که توسط دولت فلسطین اداره می‌شود. براساس داده‌های اداره مرکزی آمار فلسطین در سال ۲۰۰۶ میلادی جمعیت آن ۲۸۰٬۰۰۰ تن بوده‌است.
میانکوه (تنکابن)
میانکوه، از توابع دهستان دوهزار شهرستان تنکابن واقع در استان مازندران ایران است.
استان خان‌یونس
مرکز این استان، شهر خان‌یونس است.
ویکی‌پدیای گالیک اسکاتلندی
ویکی‌پدیای گالیک اسکاتلندی، نسخه زبان گالیک اسکاتلندی وب‌گاه ویکی‌پدیا است.
این دانشنامه تا ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱ با بیش‌از ۸٬۴۰۰ مقاله در رده صدودوازدهم ویکی‌پدیاها قرار داشت. در ۱۹ مه ۲۰۱۲ همراه با ویکی‌پدیای تاجیکی از مرز ۱۰٫۰۰۰ مقاله گذشت و در رده صدویازده ویکی‌پدیاها قرار گرفت.
بنفشه باتلاقی آلپی
بنفشه باتلاقی آلپی نام یک گونه از سرده بنفشه است.
فیات براوو (۲۰۰۷)
فیات براوو (Fiat Bravo) خودرویی است که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ در استان فروزینونه، ایتالیا و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ در میناس گرایس، برزیل تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است. سامانه جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده دستی است.
بنایم
بنایم یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول شرقی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده‌است.این روستا یکی از بهترین مکان برا گردشگری است ،در واقع مکان های گردشی بسیاری ندارد .این روستا یک مکانی پر اب و سر سبز است و یک ددیچه طبیعی دارد که از ان اب فراوانی به بیرون می اید
میروتس ییفتر
میروتس ییفتر (Miruts Yifter; May 15, 1944 – 1944:5:15, December 22, 2016) دونده دو استقامت اهل اتیوپی و برنده دو مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ بود. زادروز وی عمدتاً ۱۵ می ۱۹۴۴ ذکر می‌شود گرچه تردیدهایی در این باره وجود دارد. میروتس ییفتر همچنین با نام موروس یفتر نیز نامیده می‌شود.
اوایل زندگی
ییفتر زاده منطقه تیگرای در ادیگرات اتیوپی می‌باشد. اوایل زندگی خود را به کار در کارخانه‌های مختلف و نیز رانندگی حمل بار به سر برد و نیز نخستین بار استعداد خویش را در دوندگی مسافت‌های طولانی زمانی که به عضویت نیروی هوایی اتیوپی درآمد دریافت.
استان رفح
استان رفح یکی از ۱۶ استان فلسطین در نوار غزه است که توسط دولت فلسطین اداره می‌شود. براساس داده‌های اداره مرکزی آمار فلسطین در سال ۲۰۰۶ میلادی جمعیت آن ۱۷۱٬۳۶۳ تن بوده‌است.
مرکز این استان، شهر رفح است.
جونیور لویس
جونیور لویس (Junior Lewis؛ زادهٔ October 9, 1973) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هندون، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز، باشگاه فوتبال دوور اتلتیک، باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال استیونج اشاره کرد.
ایگنس-ا-پویپراکس
ایگنس-ا-پویپراکس (به فرانسوی: Aignes-et-Puypéroux) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Montmoreau-Saint-Cybard واقع شده‌است.
خصوصیات
ایگنس-ا-پویپراکس ۱۲٫۹۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آزادپیما
آزادپیما به نوعی از کشتی باربری گفته می‌شود که تابع برنامه منظمی نیست و مسیر منظم و معین ندارد و کالای معینی حمل نمی‌کند، بلکه به هرجا که اقتضا کند سفر خواهد کرد و هر کالایی که به آن پیشنهاد شود حمل می‌کند.
به کشتی‌های آزادپیما (ترَمپ)، کشتی آزاد و کشتی بی‌برنامه هم گفته می‌شود.
در مقابل به کشتی‌هایی که در مسیر معین و با برنامه منظم رفت‌وآمد می‌کنند خط‌پیما (لاینر) گفته می‌شود.
مالکان کالاهای با کمیت کم اما با ارزش بالا، معمولاً از خدمات کشتیرانی خط‌پیما استفاده می‌کنند. برآورد می‌شود که بیش از نیمی از کل کرایه حمل دریایی جهان، از طریق کشتیرانی خط‌پیما به‌دست می‌آید.
در مقایسه با شرکت‌های کشتیرانی آزادپیما، شرکت‌های خط‌پیما عموماً بزرگ و پیچیده هستند و یک شبکه نمایندگی در تمام بنادری که کشتی‌های خط‌پیما به آن‌ها مراجعه می‌کنند باید ایجاد شود و خدمات مربوط به کشتی و کالا را فراهم کنند. مدیریت اطلاعات و هماهنگی در کشتیرانی خط‌پیما نیز مهمتر از کشتیرانی آزادپیما است. به علت اینکه امروزه کشتیرانی خطپیما بیشتر کانتینری می‌باشد، خدمات لجستیکی و پشتیبانی برای مشتریان، با توجه به مدیریت کانتینر‌ها، مورد نیاز است.
ادبیات فارسی
ادبیات فارسی ریشه در ادبیات باستانی ایران دارد که تحت تأثیر متون اوستایی در دوران ساسانی به زبان‌های پارسی میانه و پهلوی اشکانی پدید آمد. ادبیات فارسی نو نیز پس از اسلام و با الگوبرداری از ادبیات عربی در نظم و ریشه‌های دبیری و نویسندگی دوران ساسانی که ادبیات منثور عربی را ایجاد کرده بود در زمینه نثر متولد شد. ادبیات شفاهی فارسی نیز به همان سبک باستانی خود ادامه یافت.
ادبیات فارسی موضوعاتی مانند حماسه و روایات و اساطیر ایرانی و غیر ایرانی، مذهب و عرفان، روایت‌های عاشقانه، فلسفه و اخلاق و نظایر آن را در برمی‌گیرد. برپایه موضوع مورد کاربرد در یک آفریده ادبی فارسی آن را در گستره ادبیات حماسی، غنایی، تعلیمی یا نمایشی قرار می‌دهند.
ادبیات فارسی چهره‌های بین‌المللی شناخته شده‌ای دارد که بیشتر آن‌ها شاعران سده‌های میانه هستند. از این میان می‌توان به رودکی، فردوسی، نظامی گنجه‌ای، خیام، سعدی، مولانا و حافظ اشاره کرد. گوته بر این باور است ادبیات فارسی، یکی از چهار ارکان ادبیات بشر است.
ادبیات ایران پیش از اسلام
اوزان باستانی شعر در ایران ضربی و هجایی بودند و به نظر می‌رسد این شیوه در زبان فارسی باستان نیز مورد استفاده بوده‌است. در دورهٔ اشکانیان ادبیات ایران تحت تأثیر نفوذ هلنیسم دچار دگرگونی شد. خنیاگران پارتی سرودهای محلّی را که تا پس از اسلام نام پهلوی نیز داشتند می‌خواندند و این گونه شعر با ابزارهای موسیقی همراه می‌شده‌است. با نفوذ فرهنگ مانوی در ممالک ایران و هنرگرایی آنان گونه‌ای ادبیات شعرگونه مانوی به زبان‌های پارتی، پارسی میانه و سغدی در ایران پدید آمد. در آثار به دست آمده از واحهٔ تورفان در کشور چین آثار فارسی زیادی کشف شده که به این گفتار بازمی‌گردند. در دوران ساسانیان نگارش بهبود یافت و آثار فقهی و دینی و داستانی زیادی به نگارش درآمد که برخی مانند درخت آسوریک، یادگار زریران (هردو از دورهٔ اشکانی)، کارنامه اردشیر بابکان و ماتیکان یوشت فریان دارای جنبه‌های ادبی نیز بودند. با فروپاشی شاهنشاهی ساسانی بسیاری از این متون از میان رفت و برخی نیز توسط زرتشتیان نجات یافت و بیشتر به هندوستان منتقل گردید که امروزه به ادبیات پهلوی شهرت دارند. خط مورد استفاده در دوران پیش از اسلام برای نگارش آثار ادبی خط پهلوی، خط مانوی و خط سغدی بوده‌است و برخی آثار هم به پازند نوشته شده و به دین دبیره بوده‌اند. گاهی بهرام گور شاه ساسانی را دارای ذوق شاعرانه توصیف کرده و ابیاتی را بدو منسوب ساخته‌اند؛ مانند:
تاریخ ادبیات کلاسیک ایران
ادبیات کلاسیک فارسی در دوران نخست اسلام در ایران که تحت حاکمیت عرب‌های اموی و حکمرانان محلی آنان بود به صورت شفاهی آغاز به کار کرد. در این دوران نشانه‌هایی از علاقهٔ مردم به شعر کهن در برخی متون ثبت شده‌است که ترانهٔ کودکان بلخ و بصره نمونه‌هایی از آن است. به هرحال تحت تأثیر صنعت شعری عرب، گونه‌ای جدید از ادبیات در ایران پدید آمد که بیشتر مبتنی بر شعر بود. این شعر قالبی، گاهی در قالب‌های بومی عرب و گاهی در قالب‌های ساخته شده ایرانی سروده می‌شد.
در سده‌های نخست اسلامی
در دورهٔ سامانی شعر و نثر فارسی هر دو راه کمال سپرد. در شعر شهید بلخی، رودکی سمرقندی، ابو شکور بلخی، ابو الموید بلخی، منجیک ترمذی، دقیقی طوسی، کسائی مروزی، عماره مروزی. در نثر رساله در احکام فقه حنفی تصنیف ابوالقاسم بن محمد سمرقندی، شاهنامه ابو منصوری، کتاب گرشاسب و عجائب البلدان هر دو نوشته ابو الموید بلخی، ترجمهٔ تاریخ طبری توسط ابو علی بلعمی، ترجمهٔ تفسیر طبری توسط گروهی از دانشمندان، حدود العالم (در جغرافیا)، رساله استخراج نوشته محمد بن ایوب حاسب طبری پرداخته شد.
در دورهٔ آل بویه منطقی رازی و غضایری در شعر نامبردارند و در نثر دانشنامهٔ رازی علایی و رگ‌شناسی به قلم ابن سینا پرداخته شد و ابوعبید جوزانی بخش ریاضی دانشنامه را به رشتهٔ تحریر درآورد و قصهٔ حی بن یقظان به فارسی ترجمه و شرح شد.
در دورهٔ غزنوی فردوسی، عنصری بلخی، عسجدی، فرخی سیستانی و منوچهری شعر فارسی سبک خراسانی را به کمال رسانیدند و ابو نصر مشکان نویسندهٔ نوشته‌های درباری سبکی نو در نثر پدیدآورد.
سلجوقیان و خوارزمشاهیان
در زمان سلجوقیان و خوارزمشاهیان شاعران بزرگ چون اسدی، ناصرخسرو، قطران تبریزی، مسعود سعد سلمان، عمر خیام، امیرمعزی، انوری، خاقانی، نظامی، ازرقی، ادیب صابر، رشید وطواط، ظهیر فاریابی، جمال‌الدین اصفهانی، مجیر بیلقانی، ابوالفرج رونی، سیدحسن غزنوی، عبدالواسع جبلی، سنایی، عطار، مختاری غزنوی، عمعق بخاری و جز آنان ظهور کردند.
در نثر نمایندگانی مانند نظام‌الملک نویسندهٔ سیاست‌نامه، امیر کی‌کاووس مؤلف قابوس‌نامه، محمدبن منور نویسندهٔ اسرارالتوحید، عطار نویسندهٔ تذکرةالاولیاء، گردیزی مؤلف زین‌الاخبار، ابوالفضل بیهقی نویسندهٔ تاریخ بیهقی، راوندی نویسنده راحةالصدور، غزالی مؤلف کیمیای سعادت، نصرالله‌بن عبدالحمید مترجم کلیله و دمنه، نظامی عروضی مؤلف چهار مقاله، رشید وطواط نویسندهٔ حدائق‌السحر، حمیدالدین بلخی نویسندهٔ مقامات حمیدی، زین‌الدین اسماعیل مؤلف ذخیره خوارزمشاهی (در پزشکی) ظهور کردند.
حملهٔ مغول و دوران تیموری
شعر فارسی در دورهٔ مغول بر روی هم گرایش یافته به سادگی و روانی بود و اگر چه برخی شاعران به پیروی از پیشینیان یا به سبب گرایش به آرایه‌های ادبی و تکلف‌های شاعرانه به شعر مصنوع روی آوردند؛ این کار همگانی نداشت و حتی همان شاعران پیرو و گاه متصنع، در روبرو اشعار دشواری که به منظور اظهار مهارت و استادی‌شان می‌سرودند، اشعار سادهٔ بسیار داشتند که قصّهٔ دل و ندای ذوقشان بود. بیشتر مثنوی‌ها و همهٔ غزل‌ها و غالب قصیده‌ها به زبان سادهٔ روان و گاه نزدیک به زبان گفتگو ساخته می‌شد. یکی از سبب‌های سستی برخی از بیت‌ها یا به کار بردن ترکیب‌های کم بها در پاره‌ای از شعرهای این دوره، همین نزدیکی به زبان گفتگو است؛ ولی اینکه بیشتر شاعران، به خصوص غزل‌سرایان، در پایان این دوره به زبان سادهٔ دونفره گرایش یافته بود؛ به این علّت بود که رابطهٔ گروهی از آنان با آثار استادان بزرگ پیشین کاهش یافته و نیز دسته‌ای از آن شاعران ترک‌زبانی بودند که فارسی را می‌آموختند و هنگام سخن‌گویی ناگزیر ساده‌گویی می‌کردند. همراه این سادگی، بیان یک ویژگی دیگر توجّه به نکته‌سنجی و نکته‌یابی و نکته‌گویی است؛ یعنی گنجانیدن نکته‌هایی باریک در شعرها همراه با خیال دقیق و نازک‌بینی تام که معمولاً از آن‌ها در شعر به درون مایه یاد می‌شود. چنین نازک‌خیالی‌ها و نکته‌پردازی‌ها در شعر فارسی، به ویژه شعر غنایی ما از گذشته وجود داشت؛ ولی هر چه از سده‌های پیشین به زمان‌های کنونی نزدیک شویم، نیروی آن را قابل حس کردن تر و به همان نسبت سادگی الفاظ را برای آسانی بیان بیشتر می‌یابیم. در سده‌های هفتم و هشتم، شاعرانی چون خواجو و سلمان و به خصوص حافظ توانسته‌اند، نکته‌های دقیق بسیار در الفاظ عالی منتخب بگنجانند و خواننده را گاه از نیرویِ شگفت‌انگیز خود به حیرت افکنند و همین توانایی جادوگرانه است که باعث شد جانشینان آنان و به ویژه شیفتگان حافظ، دنبالهٔ کارش را در نکته‌آفرینی بگیرند؛ بی‌خبر از آن که «قبول خاطر و لطف سخن خدادادست». لازمهٔ پیروی از نکته‌آفرینی‌های حافظ شناخت نیرویِ فکری و لفظی اوست؛ ولی شاعران دوره تیموری بی‌خبر از این اصل به گونه‌ای روزافزون به تکاپوی یافتن نکته‌های باریک افتادند و در گیرودار این تکاپو گاهی از رعایت جانب الفاظ بازماندند و با این کار مقدمات ایجاد سبکی را در ادبیات فارسی فراهم کردند که از آغاز سده دهم، نیروی آشکار یافت و در دورهٔ صفویان به تدریج کار را به جایی کشانید که یکی از سرآمدان شیوهٔ خیال‌پردازی میرزا جلال اسیر در اسارت مطلق مضامین افتاد و در شکنجه‌های این اسارت مطلق، گاه زبان مادری خود را در ترکیب الفاظ از یاد برد و از بیان عبارت‌های نامفهوم ابا نکرد. سخن در این است که هر چه از آغاز این دوره، به پایان آن نزدیک‌تر شویم، بزرگنمایی در مضمون‌یابی و مضمون‌سازی را بیشتر و به همان نسبت دقت در الفاظ و یکدست نگاه داشتن آن و انتخاب را در آن کمتر می‌بینیم. بی‌شک گرد مضمون‌ها و نکته‌های تازه در شعر، به ویژه در غزل، گردیدن بسیار شایسته و در خور است؛ بدان شرط که نخست در این راه زیاده روی نکنند و دوم به خاطر معنی لفظ را بیهوده نگذارند؛ ولی بیان این نکته خالی از فایده نیست که سخن‌گویان این دوره نکته‌پردازی و مضمون‌یابی را از وظایف شاعر می‌پنداشتند و شعر سادهٔ بی‌نکته را ماندنی نمی‌دانستند.
در این دوره سعدی نویسندهٔ  بوستان, گلستان و غزلیات، مولوی صاحب مثنوی معنوی و  غزلیات شمس، محمود شبستری صاحب مثنوی گلشن راز، کمال‌الدین اسماعیل، همام تبریزی، اوحدی مراغه‌ای گویندهٔ جام جم، امیرخسرو دهلوی، خواجوی کرمانی، ابن یمین، سلمان ساوجی، حافظ شیرازی، و نزاری قهستانی در شعر پدید آمدند.
دورهٔ تیموریان دنبالهٔ دورهٔ مغول به‌شمار می‌رفت. در دوره تیموری جامی شاعر ظهور کرد. در دوره مغول و تیموری نویسندگانی ارجمند برخاستند، مانند عطا ملک جوینی مؤلف تاریخ جهانگشا، منهاج سراج مؤلف طبقات ناصری، ابوالشرف ناصح گلپایگانی مترجم تاریخ یمینی، رشید الدین فضل‌الله مدون و جامع جامع التواریخ، شهاب الدین عبدالله نویسندهٔ تاریخ وصاف، حمدالله مستوفی نویسندهٔ تاریخ گزیده، حافظ ابرو مؤلف زبدةالتواریخ، نظامی شامی نویسندهٔ ظفر نامه، میر خواند مؤلف روضه الصفاء (همه در تاریخ)، عوفی نویسندهٔ لباب الالباب و جوامع الحکایات، دولتشاه مؤلف تذکره الشعراء، محمد بن قیس نویسنده المعجم (در ادب و انواع آن)، نصیرالدین طوسی نویسنده اخلاق ناصری و اساس الاقتباس، جلال الدین دوانی نویسندهٔ اخلاق جلالی، حسین واعظ کاشفی نویسنده اخلاق محسنی و انوار سهیلی (در اخلاق و فنون و حکمت).
دوران نو
در دورهٔ صفویان نثرنویسانی مانند خواند میر نویسندهٔ حبیب السیر، ابن بزاز نویسندهٔ صفوه الصفاء، حسن بیک روملو مؤلف احسن التواریخ، اسکندر منشی مؤلف عالم آرای عباسی، احمد بن نصرالله نویسندهٔ تاریخ الفی، محمد یوسف بن شیخ مؤلف منتخب التواریخ، ابوالفضل ابن مبارک مؤلف اکبر نامه (در تاریخ)، ظهور کردند و در شعر محتشم کاشی، عرفی، صائب، بابا فغانی، هاتفی، هلالی، اهلی، وحشی، کلیم، نامبردارند.
در دورهٔ افشاریان، در میان بعضی از ادیبان و شاعران، اندیشه‌هایی در رد سبک هندی پدید آمد. برخی شاعران و نویسندگان در دورهٔ زندیان و قاجار مثل هاتف و پسر او سحاب، مشتاق اصفهانی، عاشق اصفهانی، و آذر بیگدلی (لطفعلی بیک شاملو) بازگشت به سبک قدیم (سبک خراسانی) کردند و شاعرانی مانند مجمر، صبا، وصال شیرازی، قاآنی، فروغی بسطامی، سروش، محمود خان ملک الشعراء شیبانی و جز آنان نماینده این سبک‌اند. طاهره قرةالعین یکی از زنان شاعر این دوران است. در نثر رضاقلی هدایت مؤلف مجمع الفصحاء متمم روضه الصفا و ریاض العارفین، لسان‌الملک سپهر مؤلف ناسخ التواریخ، نویسندگان نامهٔ دانشوران، اعتماد السلطنه مؤلف مرآت البلدان و غیره شهرتی یافته‌اند.
ادبیات دوران نوین ایران
در دورهٔ مشروطیت تحولی در روش فکر شاعران و نویسندگان پیدا شد. ادیب‌الممالک فراهانی، ادیب پیشاوری، پروین اعتصامی، محمد تقی بهار، افسر، ایرج، شوریده، عارف، عشقی، وحید دستگردی، یاسمی، یغما و گروهی از معاصران نمایندگان شعر این دوره هستند و بی‌بی خانم استرآبادی، علی اکبر دهخدا، جمال زاده، صادق هدایت، محمد قزوینی، عباس اقبال، زین العابدین مراغه‌ای، محمد مسعود، رشید یاسمی، عبدالحسین زرین کوب، محمدرضا شفیعی کدکنی، صادق چوبک و گروهی از معاصران نماینده شعب گوناگون نثر این دوره به‌شمار می‌روند.
انواع ادبی
موضوع مورد بحث در اثر ادبی و نیز حالت روحی و فکری پدیدآورنده اثر آن را به یک نوع خاصی در ادبیات سوق می‌دهد که به چهار دسته حماسی، تعلیمی، غنایی و نمایشی تقسیم می‌شود. هر کدام از این انواع ویژگی‌های خاص خود را دارند که در آثاری که در آن نوع ویژه به کار رفته نمایان است.
ادبیات حماسی
حماسه در لغت به معنی دلیری و جنگاوری است. دکتر سیروس شمیسا در کتاب خود به نام انواع ادبی ویژگی‌هایی برای حماسه متذکر می‌شود که از آن‌ها می‌توان به خرق عادت، روایات جنگجویان و پهلوانی‌ها، داستان‌های مربوط به گیاهانی با خواص عجیب و موجودات افسانه‌ای اشاره کرد و همیشه در حماسه و در هر داستان حماسی یک قهرمان نیز وجود دارد. سروده‌های حماسی فارسی توسط خنیاگران دوره‌گرد در مناطق مختلف ایران با روش‌های ویژه و آیینی خوانده می‌شدند. از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین حماسه‌های ادبیات فارسی می‌توان به شاهنامهٔ فردوسی و نیز داستان‌هایی مانند کوش‌نامه، گرشاسپ‌نامه، فرامرزنامه و برزونامه اشاره کرد. همچنین حماسهٔ حمله حیدری و حمزه‌نامه هم از آثار مهم حماسی-مذهبی فارسی هستند. مهم‌ترین و جامع‌ترین حماسهٔ منثور فارسی مرزبان‌نامه است که در ابتدا به زبان مازندرانی نوشته شده‌بود و بعدها به فارسی ترجمه شد.
ادبیات غنایی
غنا در مفهوم واژه‌ای به معنی سرود خوانی و آواز است. در ادبیات فارسی به بخشی از سروده‌های منظوم که بیشتر در قالب‌های مثنوی و غزل آفریده شده‌اند ادبیات غنایی فارسی گفته می‌شود. درونمایه ادبیات غنایی فارسی معمولاً شامل عشق و شور جوانی است. از نمونه‌های موفق ادبیات غنایی ایران می‌توان به خسرو و شیرین و لیلی و مجنون در آثار نظامی گنجوی، ویس و رامین اثر فخرالدین اسعد گرگانی، و غزلیات حافظ و سعدی اشاره نمود.
ادبیات تعلیمی
ادبیات تعلیمی گونه‌ای از خلق آثار ادبی است که با درونمایهٔ علمی و اخلاقی به هدف تعلیم و تربیت نگاشته شده‌باشد. در ادبیات فارسی ادب تعلیمی ریشه‌دار است و در آثار رودکی و متقدمان وی و نیز در بخش‌های زیادی از شاهنامهٔ فردوسی به چشم می‌خورد. با توجه به اینکه بسیاری از آثار غیر تعلیمی مانند آثار حماسی و غنایی دامنهٔ تعلیماتی و بار آموزشی در خود دارند یا پندهای اخلاقی به خوانندگان منتقل می‌کنند تعیین مرز میان ادبیات تعلیمی و سایر انواع ادبی اندکی دشوار است. به بیان دیگر دامنه ادبیات تعلیمی تا حد زیادی گسترده‌تراز سایر انواع ادبی است. از نمونه‌های بارز ادبیات تعلیمی در زبان فارسی می‌توان به بوستان و گلستان و سایر مثنوی‌های سعدی، مخزن الاسرار سرودهٔ حکیم نظامی، مرزبان‌نامه، قابوس‌نامه و دیوان نزاری قهستانی شاعر اسماعیلی قرن هفتم اشاره‌کرد.
ادبیات نمایشی
آغاز ادبیات نمایشی در ایران رنگ و بوی مذهبی داشت. مغان و خنیاگران پارتی آوازها را با نمایش اجرا می‌کردند. در دوران اسلامی آداب تعزیه را به صورت نمایشی اجرا می‌کردند. مراسم سوگ سیاوش که پیرامون کسی از شخصیت‌های شاهنامه‌ای بود نیز به گونه‌ای همراه با نمایش ادا می‌شد. در ایران بعد از صفوی آداب عاشورایی رنگ جدی به خود گرفت. در همان زمان اجرای تئاتر در میان ارمنیان اصفهان که در جلفا ساکن بودند تحت تأثیر خارجی‌های ساکن در این مسیحی‌نشین آغاز شد.
با این حال ادبیات نمایشی نوین در ایران با ترجمه آثار مولیر به فارسی در دوران مشروطیت قاجار رایج شد و تا به امروز ادامه یافت. از اواسط دههٔ ۱۳۳۰ برپایی سالن‌های جدید نمایش و برگزاری جشنواره‌های تئاتر و توجه روشنفکران به ریشه‌های هنر بومی و ملی سبب رونق دوبارهٔ نمایشنامه‌نویسی شد. غلامحسین ساعدی با نام مستعار گوهرمراد و بهرام بیضایی و اکبر رادی و اسماعیل خلج از برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویسان معاصر به‌شمار می‌روند.
ادبیات طنز
طنز یکی از شاخه‌های ادبیات انتقادی و اجتماعی است که در ادبیات کهن فارسی، به عنوان نوع ادبی‌مستقل شناخته نشده و مرزهای مشخصی با دیگر مضمون‌های انتقادی و خنده‌آمیز چون «هجو»، «هزل» و «مطایبه» نداشته‌است. از واژهٔ طنز، اغلب معنی لغوی آن یعنی «مسخره کردن» و «طعنه زدن» مورد نظر شاعران و نویسندگان بوده‌است ولی معنی امروزی آن، که جنبهٔ انتقاد غیرمستقیم اجتماعی با چاشنی خنده، که بُعد آموزشی و اصلاح‌طلبی آن مراد است، از واژهٔ satire اروپایی گرفته شده‌است.
قالب‌های شعری
قالب در شعر کلاسیک فارسی، شکل ظاهری است که قافیه به شعر می‌بخشد. طول هر مصراع، چیدمان هجاهای هر مصراع، تعداد ابیات، آرایش مصراع‌ها، قافیه آرایی آن‌ها و حتی عاطفه انتقالی شاعر به خواننده دیگر عوامل تعیین‌کنندهٔ قالب ظاهری شعرند. در قالب شعر عواملی مانند قافیه‌آرایی و وزن شعر مهم هستند و هر قالب شعری می‌بایست از یک سبک قافیه و وزن ویژهٔ خود پیروی کند. به جز این درون‌مایه و محتوای شعر نیز می‌باید با قالب شعری همخوانی داشته‌باشد. به بیان دیگر هر قالبی برای بیان تمامی موضوع‌ها مناسب نیست و موضوع‌های سنتی هر قالب باید در آن بیان شوند. همچنین از آن‌جا که شعر فارسی از بیت‌هایی تشکیل شده که به دو بخش مساوی به نام مصراع تقسیم می‌شوند لازم است که در تمامی این قوالب مصراع‌ها از نظر وزن و تعداد هجا و نیز ریتم هجاهای کوتاه و بلند همخوانی داشته‌باشند بجز قالب مستزاد که چنین نیست. قالب‌های اصلی شعر کلاسیک فارسی عبارتند از:
سبک‌های شعر فارسی
سبک شعر به مجموعه واژگان، طرز بیان و دستور زبان و نیز محتوا و درونمایه‌های شعری دوره‌های خاص تاریخی گفته می‌شود که در شعر شاعران همان دوره نمود پیدا کرده و آن را از شیوه شاعری متقدمین و متأخرین متمایز می‌سازد. در گذشته به سبک شعر طرز یا طریقه نیز می‌گفتند. شعر کلاسیک فارسی چهار سبک دارد:
آرایه‌های ادبی
آرایه‌های ادبی که به صنایع ادبی نیز معروف هستند عبارت‌اند از به کار بردن تکنیک‌ها و فنونی که به زیبایی اثر ادبی بیفزاید. این آرایه‌ها که به دو گروه بیان و بدیع تقسیم می‌شوند در طول تاریخ ادبیات فارسی پیشرفت کرده و تکمیل شده‌اند. برخی از این آرایه‌ها از شعر عربی عاریه گرفته شده و برخی دیگر توسط خود سخن سرایان پارسی‌گو ابداع شده‌اند.
تاریخ و اساطیر
با توجه به پیشینهٔ مذهبی ادبیات در ایران پیش از اسلام و آمیختگی اساطیر کهن ایرانی و مذهب زرتشتی و نیز تلفیق آن با حکومت دینی ساسانی تاریخ‌نویسی و اسطوره‌نگاری در ادبیات ایران امری ریشه‌دار است. در زبان فارسی نو که پس از اسلام از فارسی میانه جدا گردید نگارش ادبی تاریخ و اسطوره‌ها بارها انجام شده‌است. متون نثر تاریخی و اساطیری که عمدتاً جنبه ادبی ندارند زبان به کار رفته و به‌کارگیری صنایع ادبی آن‌ها را در زمره آثار ادبی جای داده‌است. از این متون می‌توان به تاریخ بلعمی، تاریخ بیهقی، تاریخ طبرستان، تاریخ الرسل و الملوک، مجمل التواریخ اشاره نمود. در آثار نظم که به شعر سروده شده‌اند بارزترین نمونهٔ آن شاهنامه فردوسی است. این اثر حماسی اساطیر ایران زرتشتی و حتی پیش زرتشتی را دربردارد و توسط فردوسی ضمن سروده‌شدن به نظم از فراموشی آن‌ها تحت تأثیر تعلمیات مذهبی اسلامی جلوگیری شد. محتوای اساطیر منعکس در شاهنامه گاهی با اصل آن اختلاف دارد و فردوسی سراینده ضمن علم به اصل ماجرا که در کتب نظم موجود بوده آن‌ها را چنان تغییر داده که در زمرهٔ آثار ضاله فرض نشوند. داستان کیومرث که حتی در منابع اسلامی ابوالبشر معرفی شده از نخستین انسان به نخستین شاه تغییر کرد و نیز حکایت مشی و مشیانه و ثنویت زرتشتی که با عقاید رسمی دوره فردوسی سازگار نبوده از اثر وی حذف گردید. به غیر از فردوسی از این دست شاعران تاریخ و اسطوره‌سرا می‌توان به دقیقی، اسدی توسی، خواجوی کرمانی، زرادشت بهرام پژدو اشاره کرد.
عرفان
عرفان و آموزه‌های عرفانی جایگاه ویژه‌ای در حجم ادبیات کلاسیک فارسی ایفا می‌کنند. پیشینهٔ گرایش به عرفان در ادبیات ایران به آموزه‌های عرفانی مانی و تعلیمات مانوی بازمی‌گردد. در دوران پس از اسلام نیز بسیاری از ادیبان و شاعران ایرانی به خلق آثار ادبی با درون‌مایه عرفانی پرداختند. از میان آن‌ها می‌توان ابوسعید ابوالخیر را به عنوان یکی از پیشگامان نام برد؛ اما ورود عرفان به شعر به صورت رسمی با غزلیات عرفانی سنایی غزنوی آغاز شد. بعدها با پیشرفت سبک عراقی در شعر عرفان با آن آمیخته شد به نحوی که بسیاری از تعابیر و اصطلاحات عرفانی به شعر رایج آن دوره رخنه کرد. یکی از اصلی‌ترین علل گرایش به شعر عرفانی ذوق ادبی صوفی‌ها و پیروان تصوف بود. بسیاری از صوفیان نامدار ایران دارای دیوان و دفاتر شعر بودند و در زمرهٔ شاعران سرشناس دوره خود محسوب می‌شدند. از این جهت شعر صوفیانه که از مصادیق عرفان اسلامی نیز هست راه خود را به ادبیات رایج در ایران به ویژه پس از حمله مغول باز نمود. از نامدارترین شاعرانی که به شعر صوفیانه و عرفانی می‌پرداختند می‌توان به باباطاهر، جامی، هاتف اصفهانی، فخرالدین عراقی، شاه نعمت‌الله ولی، مولوی، عطار نیشابوری، شیخ محمود شبستری و فیض کاشانی اشاره کرد. همچنین از نثرنویسانی که نثرهای ادبی عرفانی می‌نوشت می‌توان عین‌القضات همدانی، خواجه عبدالله انصاری، شمس تبریزی، شیخ احمد جامی و محمد غزالی و سعد الدین نزاری قهستانی را نام برد. برخی دیگر از شاعران مانند حافظ و سعدی اگرچه در آثارشان اشعار عرفانی و تعابیر صوفیانه فراوان دارند؛ اما از آن‌جا که تفکر عرفانی و صوفیانه خاصی را اشاعه نمی‌دهند از حیطهٔ شعرای عرفانی جدای هستند. از میان آثار مهم عرفانی ادبیات فارسی می‌توان به مثنوی مولوی و دیوان شمس از مولوی، منطق‌الطیر از عطار، مناجات‌نامه از انصاری و کیمیای سعادت از غزالی و کشف المحجوب از هجویری اشاره کرد.
موضوعات عاشقانه
علاقه به موضوعات عاشقانه در ادبیات فارسی به دوران نخستین شکل‌گیری ادبیات فارسی بازمی‌گردد. در آثار شاعران متقدم مانند کسایی مروزی، رودکی سمرقندی و عنصری معانی عاشقانه زیادی دیده‌می‌شود. همان دوره در اثر بزرگ و ماندگار فردوسی که شاهنامهٔ اوست داستان‌های عاشقانه مانند بیژن و منیژه، خسرو و شیرین و زال و رودابه همگی به جنبه انسانی عشق بازمی‌گردد. در دورهٔ بعدی که شاعرانی نظیر نظامی، انوری و خاقانی و فخرالدین اسعد گرگانی ظهور کردند سرودن غزلیات عاشقانه و سرودن داستان‌های عشقی افزایش یافت. همان دوره ضمن ورود مفاهیم عرفانی به ادبیات توسط سنایی غزنوی نوعی از عشق غیرزمینی که عشق به معبود بود در شعر فارسی رخنه کرد. با وجود این در دوره‌هایی که سعدی و حافظ سردمداران آن هستند عشق در آن به گونه‌ای درآمد که در مرتبه‌ای میان عشق زمینی و آسمانی جای گرفت. ادبیات فارسی منظومه‌های عاشقانه زیادی دارد.
ستانوویتسه
ستانوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تروتنوف واقع شده‌است.
ادبیات فارسی
اخلاق و معرفت
موضوع اخلاق یکی از کهن‌ترین درون‌مایه‌های ادبیات در ایران است. در بسیاری از متن‌های پهلوی به ویژه اندرزنامه‌ها که سابقه نگارش آن‌ها به دوران پایانی حکومت ساسانیان می‌رسد و تحت تأثیر متون اوستایی نوشته شده‌اند محوریت موضوع بر اخلاق است. از میان این نوشته‌ها می‌توان به مینوی خرد یا کتاب فقهی شایست ناشایست اشاره کرد. در متون فارسی دری نیز مسائل اخلاقی در شعر شاعران بسیاری نمود پیدا کرده و کتاب‌های منثور بسیاری در این زمینه نوشته‌شده‌اند. از میان آن‌ها می‌توان به اخلاق ناصری، گلستان سعدی، قابوسنامه و دیوان پروین اعتصامی اشاره نمود.