cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بندر گودر
جمعیت
این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
شهرستان شیچنگ
شهرستان شیچنگ (به لاتین: Shicheng County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در گانژوو واقع شده‌است. شهرستان شیچنگ ۳۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
باس استیشن، ایندیانا
باس استیشن (به انگلیسی: Bass Station) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان استارک، ایندیانا واقع شده‌است. باس استیشن ۲۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سال‌های فاصله
سال فاصله یا سالهای فاصله (در ایران: سالهای پشت کنکور) به یک یا چند سالی گفته می‌شود که بین خاتمه دوره آموزش متوسطه و رفتن به دانشگاه یا کالج وجود دارد. همچنین سال یا سالهای فاصله می‌تواند بین خاتمه دوره کارشناسی (فارغ‌التحصیلی لیسانس) و رفتن به دوره تحصیلات تکمیلی) باشد. فرصت مطالعاتی (sabbatical) نیز نوعی وقفه زمانی در کار یا تحصیل است. در طول سالهای فاصله، ممکن است فرد در دوره‌های آمادگی برای ورود به دانشگاه شرکت کند یا به مسافرت، ورزش و هنر بپردازد.
تاریخچه
در سال ۱۹۶۷ نیکلاس مک لین-بریستول در یک پروژه خیریه، سه داوطلب را به آدیس آبابا در اتیوپی فرستاد.
بیل لارنس
بیل لارنس (Bill Lawrence؛ زادهٔ December 26, 1968) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده تلویزیونی و کارگردان تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ویسکی کاوالیر، روان‌درمانی، تد لاسو، کوگار تاون، فرندز و حبس ابد اشاره کرد.
سال‌های فاصله
تاریخچه
در سال ۱۹۷۲ پروژه فعالیت‌های دوره فاصله در انگلستان آغاز شد که بعدها در سال ۲۰۰۸ به "Lattitude Global Volunteering" تغییر نام داد.
در ایالات متحده ایده سالهای معوق توسط کورنلیوس بال در سال ۱۹۸۰ ارائه شد.
استرالیا و نیوزیلند
جوانان در استرالیا و زلاند نو سنت سفر تنها و مستقل به خارج از کشور در دوره جوانی را که به ان تجربه خارج از کشور (Overseas experience یا به اختصار OE) می گونید. در استرالیا برنامه تبادل برای ایجاد تجربه از طریق سفر وجود دارد.
ژاپن
در ژاپن زمان فاصله معمولاً با برنامه‌های استخدام اولیه (آموزشی) تازه فارغ التحصیلان برای جذب آنان به بازار کار همراه است.
بریتانیا
در بریتانیا یک سال دور بودن از آموزش، انتخاب مشترک قبل از دانشگاه برای جوانان است که معمولاً با سفر و کارهای داوطلبانه همراه است.
ایالات متحده آمریکا
در ایالات متحده عمل یک «سال دوری» استثنا است اما در حال گسترش است. بسیاری از کالج‌ها دانش آموزان را به حضور در برنامه‌های آموزشی کوتاه و بلند دعوت می‌کنند که سال فاصله را پر می‌کند.
یمن
در یمن یک سال تأخیر بین دبیرستان و دانشگاه اجباری است. فرد باید پیش از اقدام برای دانشگاه یک سال صبر کند؛ مگر این که یک دانشگاه خصوصی را برگزیند.
آرنولدشتاین
آرنولدشتاین یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه فیلاخ-لاند واقع شده‌است. آرنولدشتاین ۶٬۸۳۲ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر تارچنتو خواهرخواندهٔ آرنولدشتاین هست.
تاد (نام کوچک)
تاد یک نام کوچک انگلیسی به معنی روباه است و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پوپندورف (اشتایرمارک)
پوپندورف یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در زودوست‌اشتایرمارک واقع شده‌است. پوپندورف ۱۱٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اکسل کروزه
اکسل کروزه (Axel Kruse؛ زادهٔ September 28, 1967) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بازل، باشگاه فوتبال اشتوتگارت، باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال هانزا روستوک، و باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال آلمان شرقی و زیر ۲۱ سال آلمان شرقی بازی کرده‌است.
فروگنال
فروگنال (به انگلیسی: Frognal) یک ناحیه در لندن است که در منطقه کمدن لندن واقع شده‌است.
آر. بالکی
'''آر. بالکی''' (R. Balki; ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
افضل‌آباد (کرمان)
افضل‌آباد، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
پوتسشاو
پوتسشاو یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در اشپنهاین واقع شده‌است. پوتسشاو ۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
ارتباطات زیست‌محیطی
ارتباطات زیست‌محیطی به مطالعه و اجرای نحوه برخورد افراد، نهادها، جوامع و فرهنگ‌ها می‌پردازد که پیام‌های مربوط به محیط زیست و تعامل انسان با محیط زیست را توزیع، دریافت، درک و استفاده می‌کنند. این حیطه شامل طیف گسترده‌ای از تعاملات امکان‌پذیر، از ارتباطات بین فردی به ارتباطات مجازی، تصمیم‌گیری مشارکتی و پوشش رسانه‌های زیست‌محیطی است. همچنین شامل ارتباطات کلامی است. در کنار این‌ها به ایجاد یک سبک متفاوت ارتباطات کمک می‌کند.
از دیدگاه عمل، الکساندر فلور ارتباطات زیست‌محیطی را به عنوان کاربرد روابط، اصول، استراتژی‌ها و تکنیک‌های ارتباطی برای مدیریت و حفاظت از محیط زیست تعریف می‌کند.
احمدآباد دو (راین)
احمدآباد دو، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
رانیسانکل
رانیسانکل (به لاتین: Ranisankail) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه تاکورگان واقع شده‌است. رانیسانکل ۱۵۶٬۱۰۷ نفر جمعیت دارد.
شهرستان شیدیان
شهرستان شیدیان (به لاتین: Shidian County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در باوشان، یوننان واقع شده‌است. شهرستان شیدیان ۲٬۰۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
پرایتنگ
پرایتنگ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه وولفسبرگ واقع شده‌است. پرایتنگ ۱٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد.
ایشین سودن
ایشین سودن یا کونچی‌این سودن  یک راهب ذن، رینزایی-ذن بود. او مشاور توکوگاوا ایه‌یاسو بعد توکوگاوا هیده‌تادا و توکوگاوا ایه‌میتسو در مسائل دینی و امور خارجه بود.
زلتوگ
زلتوگ یک شهر در اتریش است که در مورتال واقع شده‌است. زلتوگ ۸٬۱۸۹ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر انس خواهرخواندهٔ زلتوگ هست.
اکسل کلر
اکسل کلر (Axel Keller؛ زادهٔ March 25, 1977) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال دینامو درسدن، باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، و باشگاه فوتبال هانزا روستوک اشاره کرد.
گرند تور
نمونه مسیرهای گردشگری
رایج‌ترین مسیر در گرند تور از نسلی به نسل دیگر متفاوت بود. اما گردشگران انگلیسی معمولاً از منطقه دوور در انگلستان شروع می‌کردند و با عبور از کانال انگلیس به اوستند در هلند/بلژیک یا کاله یا لو هاور در فرانسه می‌رفتند. از آنجا توریستی معمولاً به همراه یک راهنما و احتمالاً اگر ثروتمند بودند با گروهی از خدمتکاران و راهنمای سفر ادامه می‌دادند. بخشی از سفر در رشته کوه‌های آلپ بود و از آنجا به سن، پاریس یا تا راین و بازل ادامه می‌یافت.
با توجه به رایج بودن زبان فرانسوی در اروپا، استخدام راهنمای فرانسوی زبان و سفر به پاریس در قرنهای ۱۷ و ۱۸ رایج بود. در پاریس ممکن بود فرد گردشگر زبان فرانسوی بیاموزد یا در کلاسهای رقص، شمشیربازی و سوارکاری شرکت کند. پیچیدگی زبان فرانسه و رفتار سطح بالای جامعه فرانسوی از جمله داشتن وقار در رفتار و مد باعث تشویق جوانان برای رفتن به پاریس می‌شد. این خدمت به منظور آماده‌سازی مرد جوان برای یک موقعیت رهبری در شهر خود که اغلب در دولت یا دستگاه دیپلماسی بود مناسب بود. گردشگر گرند تور معمولاً از پاریس به شهری در سوئیس می‌رفت که اغلب ژنو (مهد پروتستان) یا لوزان بود. کوهنوردی آلپی یا آلپ‌نوردی ("Alpinism" یا کوهنوردی در قرن ۱۹ رواج یافت. از آنجا مسافر با تحمل دشواری سفر با عبور از رشته کوه‌های آلپ به شمال ایتالیا و می‌رسید.
در ایتالیا، توریست‌ها به تورین (و گاه میلان) می‌رفتند و سپس ممکن بود چند ماهی را در فلورانس بگذرانند که تعداد زیادی جوامع ایتالیایی-انگلیسی در آنجا وجود داشت. پیزا، پادوا، بولونیا و ونیز مقصدهای دیگر بودند که به ویژه ونیز برای انگلیسی‌ها یک شهر مظهر ایتالیا بود.
از اینجا مسافر با طی کردن آلپ سمت شمال، از طریق مناطق آلمانی زبان به سمت خانه بازمی‌گشت. گردشگر ممکن بود در اینسبروک، وین، درسدن، برلین، پوتسدام، مونیخ یا هایدلبرگ توقف کند. مقصد بعدی هلند و فلاندر برای دیدن آثار هنری در گالری‌ها بود و سپس مسافر از طریق کانال انگلیس به کشورش بازمی‌گشت.
حساب‌های منتشر شده
سفرنامه‌های منتشر شده (و اغلب جلا داده شده) گردشگران گرند تور حاوی اطلاعات مفصلی از مناطق و مردمان اروپاست.
ملوسو
ملوسو، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
ب‌ام‌و هند
بی‌ام‌و هند (BMW India) یک شرکت تابعه بی‌ام‌و است که در ژانویه ۲۰۰۷ فعالیت خود را در چنای هند آغاز کرد. این شرکت طیف وسیعی از فعالیت‌ها که شامل کارخانه تولیدی محصولات بی‌ام‌و، ساخت انبار قطعات خودرو، توسعه مراکز آموزشی تعمیرات خودرو و توسعه فروشگاه‌های قطعات خوددو در هند را انجام می‌دهد.
ملوسو
جمعیت
این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
باسوود، ویسکانسین
باسوود (به انگلیسی: Basswood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایگل واقع شده‌است. باسوود ۲۲۳٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان شیلوو
شهرستان شیلوو (به لاتین: Shilou County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در لولیانگ واقع شده‌است.
گودال یک
گودال یک، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
اکسل نویمان
اکسل نویمان (Axel Neumann؛ زادهٔ April 22, 1952) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاس وگاس کوئیکسیلورز اشاره کرد.
تاتیانا گئورگیان
تاتیانا گریگوری گئورگیان (Տատյանա Գրիգորի Գևորգյան؛ Татья́на Григо́рьевна Геворкя́н؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، هنرپیشه و مجری تلویزیونی ارمنی‌تبار اهل روسیه است. از ژانویه ۲۰۱۰ تا دسامبر ۲۰۱۱ وی میزبان مشترک برنامه Girls در شبکه راسیا-1 بود. وی از ژانویه ۲۰۱۱ تا دسامبر ۲۰۱۶ برنامه Culture News در شبکه راسیا-K هدایت می‌نمود.
زندگی‌نامه
وی در ۲۰ آوریل ۱۹۷۴ در مسکو به دنیا آمد و از مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ‌التحصیل گشت.
جف اینگولد
جف اینگولد (Jeff Ingold) سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی دانش‌آموختهٔ رشته تاریخ در دانشگاه پرینستون است و بعدها فوق لیسانس مدیریت ارشد کسب‌وکار خود را از دانشکدهٔ بازرگانی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دریافت داشت.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به تد لاسو، اداره، پارک‌ها و تفریحات، اجتماع، ۳۰ راک و ویسکی کاوالیر اشاره نمود.
ارتباطات زیست‌محیطی (نشریه)
ارتباطات زیست‌محیطی یک ژورنال علمی بررسی شده مربوط به موضوع ارتباطات زیست‌محیطی است. این نشریه در ماه مه ۲۰۰۷ تأسیس شد و سردبیر مؤسس آن استیو دپوئه (دانشگاه سینسیناتی) بود. ارتباطات زیست‌محیطی توسط نشرروتلج هشت بار در سال منتشر می‌شود. این نشریه، به عنوان نشریهٔ رسمی انجمن بین‌المللی ارتباطات زیست‌محیطی شناخته می‌شود. سردبیر آن متیو سی نیسبت (دانشگاه شمال شرقی) است. بر اساس گزارش استنادی مجلات، مجله دارای تاثیرگذاری ۱٫۳۶۰ در سال ۲۰۱۷ بوده‌است.
بد اوسی
بد اوسی یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه لیتسن واقع شده‌است. بد اوسی ۸۲٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر پلزیر، ایولین خواهرخواندهٔ بد اوسی هست.
محمدحسین اعتمادی عبدی‌آبادی
محمدحسین اعتمادی عبدی‌آبادی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیستم ،  دوره بیست و یکم ،  دوره بیست و دوم ،  دوره بیست و سوم  و  دوره بیست و چهارم  بعنوان نماینده بیرجند و قائنات در مجلس شورای ملی حضور داشت.
قیاس‌آباد بهرامجرد
قیاس‌آباد بهرامجرد، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
پرمشتن
پرمشتن یک شهرستان در اتریش است که در گراتس اومگبونگ واقع شده‌است. پرمشتن ۲۹٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باستیان، ویرجینیا
باستیان (به انگلیسی: Bastian) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلاند، ویرجینیا واقع شده‌است. باستیان ۶۶۵٫۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوک‌آبی سرسرخ
نوک‌آبی سرسرخ یک گونه رایج از سهرگان ریز  است که در جنوب صحرای آفریقا  یافت می‌شود.
در آنگولا، بوروندی، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری دموکراتیک کنگو، کنیا، رواندا، سودان جنوبی، تانزانیا و اوگاندا یافت می‌شود.
پرسبرگ
پرسبرگ یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در رودزهایم آم راین واقع شده‌است. پرسبرگ ۸۶۲ نفر جمعیت دارد.
ستوده‌تو
ستوده‌تو، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
لالی سولدویلا
لالی سولدویلا (Laly Soldevila؛ July 25, 1933 – 1933:7:25, September 12, 1979) بازیگر اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به روح کندوی عسل، زنده‌باد عروس و داماد و زندگی با چشمان بسته آسان است اشاره کرد.
شهرستان شیمیان
شهرستان شیمیان (به لاتین: Shimian County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در یاان واقع شده‌است. شهرستان شیمیان ۱۲۳٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.
تاراژنج
تاراژنج (به لاتین: Taraganj) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه رنگ‌پور واقع شده‌است. تاراژنج ۱۲۸٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۰٬۸۲۳ نفر جمعیت دارد.
عالم کبیر و عالم صغیر
عالم کبیر، عالم صغیر یا به پارسی کیهان بزرگ و کیهان کوچک ، به جهان‌بینی‌ای اشاره دارد که در آن جزء (عالم صغیر) نمایان‌گر کل (عالم کبیر) است و برعکس. این یک نوع دور و خصلتی است که در بسیاری از مدل‌های عرفانی در فلسفه، چه قدیم چه جدید، یافت می‌شود. این نگاه، با شعار معروفِ آن یعنی «همان طور که در آسمان، در زمین هم»، به شکل تنگاتنگی به هرمسی‌گرایی مربوط است و مبنای مباحث در اختربینی، کیمیا و هندسهٔ مقدس می‌باشد.
مفاهیم این فلسفه به دست فیثاغورث صورت‌بندی شد که جهان را پیکری واحد و هم‌ساز می‌دانست. این ایده یک سدهٔ بعد توسط افلاطون و در دورهٔ نوزایی به دست لئوناردو داوینچی، که خصائص مشترک بدن انسان و طبیعت را مورد توجه قرار داد، از نو صورت‌بندی شد.
عالم کبیر، عالم صغیر همچنین از مفاهیم کلیدی در دیدمان سیستم‌ها است. یک نمونه این است که چطور DNA یک موجود زنده در همهٔ سلول‌ها وجود دارد و متقابلاً می‌تواند برای تعیین ساختار ژنتیکی آن موجود به مثابهٔ یک کل واحد استفاده شود.
در فلسفهٔ اسلامی مراد از عالم کبیر همهٔ کائنات و موجودات غیر از انسان است و مراد از عالم صغیر انسان می‌باشد و گفته می‌شود عالم صغیر نسخه و نمونه‌برداری از عالم کبیر است و لذا هر که انسان را یعنی عالم صغیر را آن چنان‌که حق است بشناسد، پس کل هستی را شناخته‌است و از این جهت است که گفته‌اند (مَنْ عَرَفَ نَفْسَه فَقَدْ عَرَفَ رَبَّه) یعنی هر که خود را شناخت تحقیقاً خدای خود را می‌شناسد، زیرا انسان اگر چه در ظاهر عالم صغیر است ولی در حقیقت معنی و عصارهٔ عالم کبیر است و هر چند به صورت ظاهر در مرحلهٔ آخر آفرینش قرار گرفته ولی در واقع خلقت نخستین است چرا که مقصود آفرینش ظهور صفات و افعال الهی بود و تنها انسان یعنی عالم صغیر است که مظهر تجلّی کامل آن است.
در تفسیر نمونه نیز «الحَمْدُ لِلّه ربّ العالمین» در سورهٔ فاتحه به عالم کبیر و عالم صغیر تفسیر شده‌است.
شهباز شهبازی
شهباز شهبازی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده فیروزآباد از استان فارس در مجلس شورای ملی حضور داشت.
راینر گانال
راینر گانال (Rainer Ganahl؛ زادهٔ October 18, 1961) هنرمند، استاد دانشگاه، و عکاس اهل اتریش است که در نیویورک زندگی می‌کند. آثار او در نمایشگاه های بین‌المللی زیادی نمایش داده شده است. او در سال ۱۹۹۹، نماینده اتریش در نمایشگاه دوسالانه ونیز بود.
عبیر السهلانی
عبیر السهلانی (Abir Al-Sahlani؛ زادهٔ May 18, 1976) سیاستمدار اهل سوئد است.
زنده‌باد عروس و داماد
زنده‌باد عروس و داماد (¡Vivan los novios!) یک فیلم درام اسپانیایی است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.
این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۰ به نمایش درآمد.
حسین‌آباد (راین)
حسین‌آباد، یک آبادی از توابع بخش راین، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این آبادی در دهستان راین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
اکسل ویتکه
اکسل ویتکه (Axel Wittke؛ زادهٔ March 25, 1960) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال لوکوموتیو لایپزیگ، باشگاه فوتبال یونیون برلین، و باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان شرقی و آلمان شرقی بازی کرده‌است.
شات داون
«شات داون» (Shut Down) ترانه‌ای از گروه دخترانهٔ کره‌ای بلک‌پینک است و در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲ توسط وای‌جی انترتینمنت و اینترسکوپ رکوردز به عنوان دومین تک‌آهنگ از دومین آلبوم استودیویی گروه به نام صورتی زاده‌شده منتشر شد. «شات داون» به عنوان یک آهنگ مبتنی بر هیپ هاپ با سازهای زهی توصیف شده‌است و متن آن توسط تدی پارک، دنی چونگ و وینس نوشته شده‌است و آهنگسازی آن را تدی و ۲۴ انجام دادند.
«شات داون» یک موفقیت تجاری بود و دومین ترانه از بلک‌پینک است که در جایگاه شماره یک ۲۰۰ آهنگ جهانی بیلبورد قرار گرفت. این ترانه در صدر جدول‌ها در کشورهای هنگ کنگ، اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور و تایوان قرار گرفت و وارد تاپ ۱۰ در کشورهای استرالیا، کانادا، نیوزیلند و کره جنوبی شد.
آهنگسازی
«شات داون» به عنوان یک آهنگ مبتنی بر هیپ هاپ با سازهای زهی و یک صدای بیس توصیف شده‌است. وای‌جی انترتینمنت این آهنگ را «ادراکی اما به‌طور عجیبی پرتنش» توصیف کرد و خاطر نشان کرد که «'شات داون' واژه‌ای است که به معنای بسته شدن یک فضای خاص است.»
دویچلندسبرگ (شهر)
دویچلندسبرگ یک شهر در اتریش است که در دویچلندسبرگ واقع شده‌است. دویچلندسبرگ ۲۴٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زیارت (شیروان)
زیارت یک شهر تازه تأسیس در فاصله سه کیلومتری مرکز شهرستان ودر بخش مرکزی شهرستان شیروان استان خراسان شمالی ایران است. با تصویب هیئت وزیران، روستای زیارت در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۳۹۲ به شهر ارتقاء یافت.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴٬۱۷۹ نفر (۱٬۲۵۴ خانوار) بوده‌است.
اقتصاد
منبع درآمد مردم این شهر جدید از محل کشاورزی، باغداری و دامداری سنتی است. باغات انگور و سردرختی زیارت معروف بوده و مردمانی بسیار زحمتکش دارد. آب که نقش اصلی در درآمد مردم زیارت دارد که از رودخانه قلجق و از سد بارزو تأمین می‌شود. در فصل بهار آب به مزارع جو و گندم تعلق می‌گیرد و در فصل تابستان آب به باغات تعلق می‌گیرد. در سال‌های کم‌آبی وخشکسالی تأمین آب با سختی انجام می‌شود و همواره آبیاری دغدغه اصلی مردم است. در قدیم زمانی که سد بارزو نبود آب از مسیر رودخانه با گذر از تونل دست‌ساز (سوه) به شا جوب زیارت وارد می‌شد پس از گذشتن از پل شیرو به باغات و مزارع می‌رسید. پل شیرو تمام ایام سال آب داشت به‌طوری که آنجا دارای ماهی بود. پس از گذشتن آب از اوراض از جویهای انشعابی بانام‌های محلی"سیل ارته "، قاسم کیچگینه"، "بیوت"، "حمام برقی کوچک وبزرگ " ،"سیبدال برقه" و … به سمت باغات حصار طالب و منصوران و اراضی منصوران وارد می‌شد. باغات در سال‌های قبل از سد بارزو خیلی سرسبز و باصفاتر بود. رودخانه در مسیر خود از داخل روستا که از ارتفاعات آقه نشات می‌گیرد می‌گذرد. این رودخانه در سال چند بار شاهد سیل‌های بزرگ و کوچک است که در برخی از اوقات موجب خسارت به مردم می‌شود. برخی از مردم این روستا جدیداً کارمند شده و حقوق بگیر هستند و اکثراً به شهرهای بزرگتر مهاجرت نموده و افراد غیر بومی زیادی از روستاهای اطراف به زیارت مهاجرت کرده‌اند.
جاده قدیم مشهد به تهران از داخل زیارت می‌گذرد و در قدیم رونق زیادی در زیارت ایجاد می‌کرد.
پروگرن
پروگرن یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در Expositur Gröbming واقع شده‌است. پروگرن ۲۱٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۶۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زیارت (شیروان)
فرهنگ
ورزش محلی زیارت کشتی باچوخه است و جوانان و پیران علاقه مند زیادی دارد و در روزهای ۱۴ بدر و سایر روزهای عید مسابقه کشتی در بین ورزشکاران برگزار می‌شود. زیارت پهلوانانی استانی وکشوری در این بخش نیز از قدیم داشته است.بابا پهلوان ،فیاض ، حسین پاسبان و ...
بازی محلی زیارتیها هفت سنگ ،چولی ، لپر ، چقرچقر ، توشله ، هاشق ،پاره ،اکلو ، قلاق چکمه و.... می شود نام برد. که در قدیم بازی مورد علاقه کودکان وبزرگترها بود.
در مراسم عید نوروز دید و بازدیدها برقرار وخیلی گرم برگزار می شود.
شهدای زیارت بالغ بر 35 شهید از بهترین جوانان باغیرت این خاک تقدیم انقلاب و آرمانهای امام حسین علیه السلام در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران گردید.
تاریخ
اين روستا مركز دهستان بزرگ زيارت است كه در فاصله‌ي 9 كيلومتري شمال غربي شيروان قرار دارد و از شمال به روستاي محمدعلي‌خان و زمينهاي تكمران و از جنوب به جاده‌ي آسفالته شيروان ـ بجنورد و از شرق به روستاي خانلق و شيروان و از غرب به روستاي منصوران محدود مي‌گردد. جمعيت اين روستا 753 خانوار و 3920 نفر است كه به زبان تركي محلي و کرمانجی تكلم مي‌كنند. روستاي زيارت از 9 حصار پولاد‌خان، حاجي برات، ميرسعادت‌قلي، حصاركال، حصاريكه‌قوش، حصاركربلائي محمدرحيم، كهنه قلعه، شجاع‌خان و طالب‌خان تشكيل گرديده است. اين روستا به علت واقع شدن مرقد مطهر امامزاده حمزه‌بن‌موسي‌الرضا عليه‌السلام در اين مكان كه زيارتگاه مردم مي‌باشد، به زيارت موسوم شده است.
مؤلف ناسخ‌التواريخ مي‌نويسد: … جعفرقلي‌خان حاكم بجنورد و حسن‌خان سالار كه در مقابل شاه قاجار قد علم كرده و علناً به مبارزه پرداخته بودند. وقتي‌ كه مشاهده كردند سام‌خان حاكم مقتدر شيروان و ايلخان بزرگ با قشون دولتي حسام‌السلطنه همكاري مي‌نمايد همين موضوع را مستمسك قرار داده، جعفرقلي‌خان برادر خودش حيدرقلي‌خان را براي اين كه زهر چشمي به سام‌خان حاكم شيروان نشان دهد با عده‌ي زيادي از سواران جنگي تركمن و شادلو روانه‌ي حمله به شيروان مي‌كند، اما چون در شيروان با مقاومت مواجه مي‌شوند به روستاي بزرگ زيارت حمله مي‌برند. در اين جنگ خونين مردم قريه‌ي زيارت شيروان با عده‌اي بسيار اندك تا آخرين رمق به مبارزه مي‌پردازند و حتي زنان نيز قهرمانانه وارد اين نبرد نابرابر مي‌شوند با اين كه قواي حيدر‌قلي‌خان از نفرات بيشتر و امكانات جنگي كاملتر برخوردار بود مدت دو روز اين جنگ و گريز با شدت ادامه داشته و از طرفين درگير عده‌اي كشته مي‌شوند كه آخر‌الامر با تخريب برجها و حصار اطراف قلعه زيارت كه هنوز هم آثار آن ديده مي‌شود حدود دويست نفر از مبارزين اين روستا را اسير مي‌كنند كه بلافاصله با اقدامات حاكم شيروان اسرا آزاد و با دخالت حسام‌السلطنه جعفرقلي‌خان و حيدرقلي‌خان به دارالخلافه تهران مي‌روند و اين عصيان خاتمه مي‌پذيرد. »
صنيع‌الدوله مي‌نويسد: «قلعه‌ي زیارت، قلعه‌ايست معمور مشتمل بر چند حصار يعني قلعه‌ي كوچك كه هر يك پنجاه شصت خانوار سكنه دارد. امامزاده‌اي در زيارت مدفون است مشهور به حمزه‌بن موسي‌الرضا عليه‌السلام كه بقعه‌اي چوبي دارد با دو سه طاق آجري، زيارت هزاروپانصد الي دو هزار باغ دارد و مسافت آن تا شهر نيم فرسخ و ما بين شمال و مغرب واقع است.»
در برخی مناطق زیارت در حفاری اهالی آثاری از صنعت و کوره وچینی و.... وتونلهای زیر زمینی مخفی دستکند مشاهده شده است. با احیاء برج ودیوارها و آثار تاریخی چون حمام قدیمی ، آب انبارها ، چارتاقی تیموری ،آثار تاریخی اشکانیان، تپه تاریخی امامزاده یحیی ، مرقد امامزاده حمزه علیه السلام،مرقد امامزاده یحیی علیه السلام ، بافت تاریخی منصوران ، فلعه دفاعی تیمور لنگ در قلعه زو و... میشود جاذبه گردشگری خوبی برای این منطقه و کشور فراهم نمود.
منابع
3 . مهندس حسینعلی دیندار
گاسپل اوک
گاسپل اوک (به انگلیسی: Gospel Oak) یک ناحیه در لندن است که در منطقه کمدن لندن واقع شده‌است.
اولریش تیلگنر
اولریش تیلگنر (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۴۸ در برمن) روزنامه‌نگار، خبرنگار و نویسنده غیرداستانی آلمانی است. او به عنوان یک خبرنگار جنگی در بغداد در زمان جنگ عراق شناخته شد.
زندگی
او تحصیلات خود را در رشته‌های علوم سیاسی، علوم فرهنگی تجربی و تاریخ اقتصاد در دانشگاه فرایبورگ و دانشگاه توبینگن به پایان رساند.
تیلگنر از سال ۱۹۸۰ تا سال ۱۹۸۱ در دفتر تهران تهیه گزارش برای شبکه رادیو و تلویزیون سراسری آلمان، ARD را بر عهده داشت.از سال 1986 تا 2001 دفتر خود را در امان، اردن داشت.
از سال 2006 تا آوریل 2008 خبرنگار ویژه ZDF برای خاورمیانه و نزدیک، به ویژه افغانستان و عراق بود. از آوریل 2008، تیلگنر به همکاری خود با ZDF پایان داد و عمدتاً برای تلویزیون سوئیس گزارش می‌داد، تا اینکه در ابتدای سال 2015 بازنشسته شد.
تیلگنر با یک روزنامه نگار ازدواج کرده و از ازدواج اولش دو فرزند دارد. او در هامبورگ زندگی می کند.
خسرو پرویز
خسرو دوم (به پارسی میانه: 𐭧𐭥𐭮𐭫𐭥𐭣𐭩؛ ۵۷۰ – فوریهٔ ۶۲۸) مشهور به خسرو پرویز، بیست و چهارمین شاهنشاه از امپراتوری ساسانی بود که در ۵۹۰ و سپس از ۵۹۱ تا ۶۲۸ میلادی حکومت کرد. او فرزند هرمز چهارم و نوهٔ خسرو انوشیروان بود که در بحبوحهٔ کشمکش‌های درباریان و فرماندهان نظامی و بزرگان حکومتی به سلطنت رسید.
در اواخر شاهنشاهی هرمز چهارم، یکی از سرداران مشهور به نام بهرام چوبین، از بزرگ‌زادگان خاندان اشرافی مهران، که به‌رغم خدمات بسیارش مورد اهانت شاه قرار گرفته بود، در برابر هرمز شورید و ادعای شاهنشاهی کرد و با سپاهش به پایتخت لشکر کشید. خسرو، پسر و ولیعهد هرمزد که در آن زمان در آذربایجان و ارمنستان از سوی پدر فرمانروایی داشت، از فرصت استفاده کرد و با آمدن به تیسفون، به تخت نشست. او سعی کرد بهرام را با وعده‌های بسیار به تبعیت از خود متقاعد کند، ولی بهرام حاضر به مصالحه و به رسمیت شناختن خسرو نشد. در نتیجه خسرو ناگزیر با خانواده‌اش از پایتخت گریخت و به موریکیوس، امپراتور بیزانس پناه برد. موریکیوس او را با لشکری یاری داد، و خسرو به پشتوانهٔ سربازان بیزانسی و دیگر نیروهایی که به او پیوسته بودند، توانست بهرام را — که حدود یک سال فرمانروایی کرده بود و ظاهراً بزرگان و اشراف ساسانی دل خوشی از او نداشتند — شکست دهد. بهرام به نواحی شرقی، نزد ترکان گریخت و در نهایت به تحریک خسرو کشته شد.
در اوایل حکومت خسرو، روابط ایران و بیزانس به سبب حمایتی که موریکیوس از خسرو کرده بود، دوستانه بود. اما هنگامی که موریکیوس در ۶۰۲ م. بر اثر شورش سربازان به قتل رسید، خسرو به بهانهٔ خونخواهی امپراتور مقتول به بیزانس لشکر کشید. دو فرمانده نامدار خسرو، شهربراز و شاهین، توانستند به سرعت در خاک بیزانس پیشرفت کنند و ارمنستان روم، سراسر آسیای صغیر تا خود کنستانتینوپل، شهرهای میان‌رودان، سوریه، فلسطین، مصر و حتی شاید لیبی و حبشه را به تصرف خود درآورند. در نواحی شمالی و شرقی شاهنشاهی نیز دیگر سرداران ایرانی موفقیت‌هایی در برابر ترکان و هپتالیان به دست آوردند. فوکاس (۶۰۲–۶۱۰ م)، فرمانده شورشیان بیزانسی که به جای موریکیوس نشسته بود، پس از چند سال حکومت ناموفق در اثر لشکرکشی و حملهٔ یک سردار و فرمانده بیزانسی دیگر به نام هراکلیوس (که در منابع اسلامی به هرقل معروف است) از حکومت خلع و کشته شد.
در دورهٔ هراکلیوس نیز جنگ ایران با بیزانس ادامه یافت. امپراتور جدید در ابتدا توفیقی در مقابله با دشمنان حاصل نکرد. در این زمان وضعیت بیزانس بسیار وخیم و این امپراتوری از هر سو در معرض تاخت‌وتاز بود. حتی در مقطعی، پایتخت آن کنستانتینوپل نیز به وسیلهٔ ایرانیان و آوارها محاصره شد. کار به جایی رسید که هراکلیوس از شدت یأس و استیصال تصمیم گرفت پایتخت را به کارتاژ در شمال آفریقا منتقل کند، اما روحانیون و ارباب کلیسا مانع شدند و وعدهٔ یاری دادند. آن‌ها ذخایر و نفایس و نقود کلیساها را تماماً در اختیار هراکلیوس گذاشتند تا به مصرف جنگ با ایران برساند؛ چیزی که برخی از آن به «نخستین جنگ صلیبی» تعبیر کرده‌اند. هراکلیوس با تقویت قوایش و بسیج نیروهای عمومی در سال ۶۲۲ م. مقابلهٔ مؤثر با ساسانیان را آغاز کرد و در مدت شش سال (تا ۶۲۸ م) لشکرکشی‌هایی به متصرفات بیزانسی ساسانیان و حتی قلمرو سنتی آن‌ها انجام داد. در یکی از لشکرکشی‌هایش، او به جای حمله به دشمن از راه خشکی، از طریق دریای سیاه به ارمنستان هجوم برد. آذربایجان و ارمنستان را تصرف کرد، و نهایتاً چنان پیش رفت که با سپاهش به نزدیکی تیسفون رسید. با این حال به دلیل اوضاع نامساعد و نداشتن ادوات محاصره و قلعه‌کوبی، به تصرف تیسفون نپرداخت و با فرستادن پیام متارکه‌ای به خسرو، بازگشت. خسرو که پس از کامیابی‌های برق‌آسا و خیره‌کننده بر رومیان، اکنون شکست فضاحت‌باری از آن‌ها خورده بود، با لجاجت تمام پیشنهاد صلح هراکلیوس را نپذیرفت و تقصیرات را به گردن سرداران و فرماندهانش انداخت و با بی‌پروایی به توبیخ و مجازات آن‌ها پرداخت. نهایتاً اشراف و سرداران ناراضی با پسر بزرگ خسرو به نام شیرویه که او هم از انتخاب نشدن خود به ولایت‌عهدی ناخرسند بود، همدست شدند و خسرو را از سلطنت خلع کردند و با نسبت دادن اتهاماتی، او را به قتل رساندند. پس از آن شیرویه با نام رسمی قباد دوم به سلطنت انتخاب شد (۶۲۸ م).
پادشاهی خسرو پرویز، آخرین سلطنت باشکوه ایران باستان بود. دربارهٔ جلال و حشمت دربار و زرق و برق زندگانی او، قصرها و عمارات، تجملات و اسباب زندگانی و ادوات تفریح و سرگرمی و عیش و عشرت رؤیایی وی سخن بسیار رفته‌است. خسرو بیش از هر چیز به ظروف تزئینی گران‌بها، عطریات و روایح، اطعمهٔ لذیذ و زنان زیبارو علاقه داشت. وی به موسیقی نیز توجه نشان می‌داد و دربارش محفل هنرنمایی خُنیاگران و رامشگران پرشماری بود که برخی از آنان مانند باربد و نکیسا در سایهٔ هنردوستی و هنرپروری خسرو، شهرتی افسانه‌ای در تاریخ یافته‌اند. پیروزی‌های برق‌آسای خسرو در برابر بیزانسی‌ها نیز برای این میراث‌داران پرغرور یونان باستان، غافلگیرکننده و بهت‌آور بود. خسرو دوم را پادشاهی بوالهوس، تندخو، تجمل‌گرا، شهوتران، جاه‌طلب، خودسر، بی‌مبالات و بسیار پرنخوت می‌دانند؛ که با اینکه نخست به دستاوردهای نظامی چشمگیری (به خصوص در غرب) دست یافت و تقریباً بیزانس را به زانو درآورد و به گفته‌ای حدود قلمرو ساسانی را تا حدود قلمرو هخامنشیان برد، اما نهایتاً در اثر بی‌خردی و کوته‌فکری خود و عدم حزم و احتیاط، نیز تندخویی با زیردستان خدوم و صادق و صدور فرمان‌های سنگدلانه و نامنصفانه در حق آنان، میراث گران‌سنگ مُلک پدرانش را در مدتی کوتاه به ورطهٔ انحطاط و سقوطی هولناک و زیانبار راند. ضعف ساسانیان موجب طمع‌ورزی اعراب و در نتیجه تعرضات و دست‌اندازی‌های گاه‌وبیگاه آن‌ها به ایرانشهر در اواخر حکومت ساسانی شد، و اندکی بعد در دورهٔ جانشینان نالایق و ضعیف‌النفس خسرو، ایران به دست اعراب مسلمان افتاد و عمر شاهنشاهی چهارصد سالهٔ ساسانی به پایان رسید.
ریشه و معنای نام
واژهٔ خسرو در اوستا به صورت hu-sravah (هوُ-سْرَوَه؛ به معنای «نیک سروده شده»، «نیکنام»، «مشهور»)، در سانسکریت به صورت sushravas، در پهلوی به اشکال husruv و xu-srav (به معنی «نیک‌شهرت» و «خوش‌آوازه») و در پازند به شکل xosrau آمده و معرب آن کسریٰ است که در فرهنگ اسلامی-ایرانی به معنای «پادشاه»، «مَلِک» و «شاهنشاه» در نظر گرفته شده‌است. این نام در فرهنگ دورهٔ اسلامی در برابر واژهٔ قیصر و متناظر با آن به کار رفته‌است. جمع آن به شکل خسروان است که بیشتر در ادبیات فارسی استعمال شده‌است. فیروزآبادی، صاحب قاموس می‌گوید: لقب سلاطین ایران، و معنی آن واسع‌الملک، یعنی صاحب کشوری پهناور است. از پادشاهان ساسانی، دو تن به این نام بوده‌اند: یکی خسرو اول ملقب به انوشیروان و دیگری خسرو دوم ملقب به اپرویز یا پرویز. در دوره‌های مختلف، از جمله در دوران اسلامی شاهان، حاکمان، سرداران و افراد مختلف دیگری نیز به این نام وجود داشتند.
ساسانیان پیش از خسرو پرویز
پس از انوشیروان، پسرش هرمزد چهارم در سال ۵۷۹ م. جانشین پدر شد و تا سال ۵۹۰ سلطنت کرد. او از بعضی جهات خلف صالح پدر و در کردار و طرز حکومت‌داری، مشابه او به‌شمار می‌رفت. حتی برخی او را بیش از انوشیروان مستحق داشتن لقب عادل می‌دانند. گفته شده که هرمزد نسبت به ضعفا و فقرا دلرحم، و نسبت به اشراف و بزرگان حکومتی سخت‌گیر و شدیدالعمل بوده‌است. وی را فرمانروایی نیکوسرشت و دوستدار اقشار فرودست جامعه دانسته‌اند. بلعمی به صراحت می‌گوید که هرمزد در اجرای عدالت بین مردم، از پدرش انوشیروان هم برتر بوده. با این حال در منابع شرقی، از جمله نوشته‌های مسلمانان، دوستی و دشمنی و حب و بغض نسبت به او به طرز عجیبی درهم آمیخته و نظرات دربارهٔ او ضد و نقیض است. به عقیدهٔ کریستن‌سن، احتمالاً دلیل وجود چنین نظرات متناقضی این بوده که در دورهٔ اسلامی، هنگامی که خداینامگ‌های ساسانی را ترجمه می‌کردند و آن‌ها را به شکل جدیدی درمی‌آوردند، از منابع متعددی استفاده کرده‌اند که در آنها، از یک سو عقاید برخاسته از احساسات توده‌های فرودست و رعایای ساسانیان وجود داشته و از دیگر سو نظرات و احساسات روحانیون و اشراف صاحب امتیاز؛ و این نظرات مختلف با هم تلفیق شده و چنین مجموعه‌ای از رویکردها را نسبت به هرمزد پدیدآورده است؛ مثلاً طبری می‌گوید: «هرمزد پادشاهی باادب و احسان و دوستدار ضعیفان و فقیران بود و بر اشراف سخت می‌گرفت؛ پس در کین او ثابت شدند و او نیز کین آنان در دل گرفت…». بلعمی نیز چنین می‌آورد: «اما عیب او آن بود که مردمان بزرگ را خرد داشتی و حق ایشان نشناختی و درویشان و حقیران را برگزیدی و هرکس که بر ضعیفی ستمی کردی، او را بکشتی؛ تا به‌شمار آمدی سیزده‌هزار کس از بزرگان و مهتران بدین سبب کشته بود، و بدین سبب درویشان او را زشت داشتندی و مهتران او را دشمن». علاوه بر آن، او بسیاری از بزرگان را نیز به زندان انداخت و تنزل رتبه داد. تاریخ‌نگاران رومی، طبق معمول اینگونه موارد، هرمزد را پادشاهی ستمکار، خودخواه، بداندیش، و نسبت به رعایا قسی‌القلب دانسته‌اند. بالعکس، عیسویان ایرانی از او به نیکی یاد کرده‌اند، چون طبق گفتهٔ طبری، در قبال سختگیری‌های هیربدان نسبت به نصارا اینگونه دستور داده بود: «همچنان که تخت ما نمی‌تواند فقط بر دو پایهٔ پیشین بایستد و از دو پایهٔ پسین بی‌نیاز باشد، دولت ما نیز با رنجش و انزجار رعایای عیسوی و سایر ملل متنوع کشور برپای نتواند ماند. پس باید که از آزار عیسویان دست بدارید، و در کارهای نیکو کوشا باشید، تا نصارا و پیروان سایر ادیان اعمال نیک شما را ببینند و به ستایش شما هم‌زبان شوند و به دین شما روی آورند». از روایات نسطوری هم چنین برمی‌آید که توجه هرمزد به نصارا موجب خشم موبدان شده بود. تورج دریایی به نقل از تئوفیلاکتوس می‌گوید که هرمزد نه بزرگی پدر را داشت و نه بینش سیاسی او را. او به خودپسندی و نخوت و استبداد شهره بود و دشمنان فراوانی برای خود در دربار تراشید. همو به نقل از سبئوس می‌نویسد: «هرمز چهارم بسیاری از اشراف و بزرگان را که از او نفرت داشتند، بکشت. او به حمایت از زمینداران کوچک یا دهقانان مرفه که احتمالاً به زیان اشراف رشد کرده و نیرومند شده بودند، ادامه داد و با روحانیون زرتشتی با خشونت رفتار کرد».
در هر حال هرمزد از همان ابتدای سلطنتش با بزرگان حکومتی و اشراف طرف شد. از آنجا که مادر هرمزد، برادرزادهٔ خاقان ترک بود، هرمزد را ترک‌زاد می‌گفتند، و به نظر می‌رسد معاندین او با دستاویز کردن این لقب می‌خواستند از یک سو هم انتساب او به نژاد اصیل ایرانی و تخمه و تبار ساسانی را نفی کنند و هم خوی تند و سنگدلی وی را به نوعی توجیه کرده باشند. چنین رفتارهایی، سرانجام موجب شورش علیه او شد. تساهل و تسامح او در مسئلهٔ دین و دینداری رعایا چیزی نبود که خوشایند زرتشتیان افراطی و رهبران مذهبی متعصب آنان قرار گیرد. حتی یشوع یبه با اجازهٔ پادشاه به سمت جاثلیقی رسید. این شخص بسیار مورد توجه پادشاه بود و با قرار دادن اخبار مربوط به حرکت‌ها و فعالیت‌های لشکر روم در اختیار ساسانیان، خدمات شایان توجهی به آن‌ها می‌کرد.
اما با وجود دشمنی روحانیون زرتشتی نسبت به هرمزد، معلوم نیست که این قشر تا چه اندازه در خلع او از قدرت نقش ایفا کرده باشند. چیزی که دانسته‌است، این که موبدان نتوانستند در این شورش، موقعیت پیشین خود را احیا کنند، اما طبقهٔ اشراف را باید محرک اصلی شورش مزبور دانست. هرمزد تدبیر لازم را در رفتار با این دسته نداشت. ثئوفیلاکتوس می‌گوید پیشگویان، به پادشاه خبر از وقوع شورشی داده بودند که نه تنها تاج و تخت؛ بلکه جان او را نیز خواهد گرفت. به همین جهت پادشاه نسبت به زیردستانش بدگمان بود و با آنان با شدت و قساوت رفتار می‌کرد. مورخان شرقی این حکایات را با آب و تاب بسیار آورده‌اند. اما دلیل دیگری هم می‌توان برای سقوط هرمزد قائل شد؛ تأسیسات نظامی و لشکری قدرتمندی که انوشیروان بنیان نهاده بود، در نبود فرمانروایی باتدبیر و هوشیار اثرات بدی به جا گذاشت که نخستین آنها را می‌توان وقوع شورش علیه هرمزد و خلع او از سلطنت محسوب کرد.
شورش بهرام چوبین علیه هرمزد
معروف‌ترین و زبده‌ترین سرداران ساسانی در زمان هرمزد، فردی بود به نام بهرام چوبین از مردم ری و از دودمان اشرافی اشکانی مهران؛ که مرزبانی ارمنستان و اثورپاتکان را بر عهده داشت. بهرام فرماندهی ورزیده و توانمند و محبوب سپاهیان، و در عین حال پرنخوت و پرمدعا و سخت آزمند قدرت بود؛ و از این بابت به بزرگان ملوک‌الطوایفی قدیم شباهت داشت. در سال ۵۸۸، خاقان ترک که در منابع اسلامی شابه شاه (ساوه شاه؛ سابه شاه) نامیده شده‌است، و گویا علاوه بر خیال انعقاد معاهدهٔ بازرگانی با بیزانس، رؤیای تسلط بر ایران و بیزانس را نیز در سر می‌پروراند، علی‌رغم خویشاوندی‌ای که با هرمزد داشت، از کشمکش هرمزد با بزرگان و اشراف، و نیز اشتغال ساسانیان به جنگ با بیزانس استفاده کرد و به همراه اتباع هپتالی‌اش شروع به تاخت‌وتاز در جنوب آمودریا کرد و سپاهیان ایران را در بلخ تاراند و تا شهرهای تالُقان، بادغیس و هرات پیش رفت. در همین هنگام اعراب مرزنشین در حدود فرات به سرکردگی دو شیخ به نام‌های عباس احول و عمرو بن ازرق هم بر ساسانیان شوریدند و سرزمین‌هایی را که تا کرانه‌های فرات امتداد داشتند، مورد غارت قرار دادند. طوایف ترک و خزر نیز از طریق خزر و تنگهٔ داریال (دربند باب‌الابواب) به آران و ارمنستان حمله کردند.
هرمزد، بهرام را با سپاهی به دفع متجاوزان شرقی گسیل کرد و او توانست خاقان را به شدت شکست دهد. بهرام حتی شابه شاه را هم کشت. سپس جنگ دیگری با دشمن کرد که در آن پسر خان بزرگ هم به اسارت درآمد. در این جنگ، گذشته از غنایم سرشار و باورنکردنی‌ای که به دست ایرانیان افتاد، آنها ترکان را به پرداخت باج نیز واداشتند (۵۸۸ م). همچنین هرمزد سپاه بزرگی به جنگ خزرها فرستاد و آنان را به سختی شکست داد و مجبور به بازگشت کرد. کار مقابله با شیوخ عاصی عرب هم آسان بود و آن‌ها با دریافت مبلغی اندک، حاضر شدند از ادعاهای خود کوتاه بیایند و میان‌رودان ایران را تخلیه کنند.
این پیروزی چشمگیر و نیز پیشینهٔ تباری طولانی‌تر بهرام نسبت به ساسانیان، باعث تکبر و نخوت هرچه بیشتر بهرام شد. هرمزد که کم‌کم از پیروزی‌های این سردار نگران می‌شد، او را به فرماندهی کل سپاه در برابر بیزانس منصوب کرد و بلافاصله به جنگ در لازیکا، ارمنستان و نواحی جنوبی قفقاز گسیل داشت (۵۸۹ م). اما بهرام که بسیار مغرور شده بود، در جنگ با بیزانسی‌ها شکست سختی خورد. هرمزد که فرصت مناسبی یافته و از شکست او باطناً خشنود شده بود و می‌خواست غرور وی را بشکند، به نشانهٔ تحقیر، دوکدان و جامه‌ای زنانه برای او فرستاد و او را به طرز موهنی از فرماندهی سپاه عزل کرد. اما بهرام با نمایش زیرکانه‌ای که ترتیب داد، موفق شد سپاه تحت امرش را در اهانتی که پادشاه به او کرده بود، شریک و همدرد کند و احساسات آنها را تحریک نماید. سربازان وفادار به بهرام، این توهین شاهنشاه به سردار محبوبشان را توهین به خود قلمداد کردند و به شدت برافروختند و بهرام به پشت‌گرمی این هواداران و به سبب اطمینان و اعتمادی که نسبت به وفاداری و سرسپردگی آنان داشت، علم طغیان علیه شاه برافراشت و اهانت شاه را با شورش و اعلام استقلال از حکومت مرکزی پاسخ داد (۵۸۹ م). این طغیان باعث شد آتش فتنه‌های گوناگون از هر گوشهٔ مملکت شعله‌ور شود، چون غیر از سپاه بهرام، دسته‌هایی از یک سپاه دیگر هم که در حوالی نصیبین از بیزانسی‌ها شکست خورده بودند و از خشم و تنبیه شاه می‌ترسیدند، در طغیان با بهرام هم‌نوا شدند. وضعیت در تیسفون هم به ضرر هرمزد بود: عدالت خشونت‌بار شاهنشاه و تندی‌های او با نجبا و درباریان، آنان را سرخورده و به شدت از شخص شاه منزجر کرده بود. هیربدان و موبدان هم از سیاست‌های دینی هرمزد شدیداً ناراضی بودند و در واقع هر چهار پایهٔ تخت سلطنت به لرزه افتاده بود.
باتاویا، کالیفرنیا
باتاویا (به انگلیسی: Batavia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سولانو، کالیفرنیا واقع شده‌است. باتاویا ۱۸٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خسرو پرویز
شورش بهرام چوبین علیه هرمزد
بهرام روی پشتیبانی موبدان و بزرگان ناراضی حساب می‌کرد. علاوه بر این او از اینکه سوءظن موجود بین هرمزد و پسرش خسرو، پادشاه را از اخذ تصمیم قاطع برای مقابله با او باز خواهد داشت، تا حدی مطمئن بود، چون طبق یک روایت طبری، ظاهراً خود او در ایجاد نفاق و وحشت بین پدر و پسر دست داشت و ترتیب کار را طوری داده بود که خسرو به سبب ترس از پدر، پایتخت را ترک کند. اما به نظر می‌رسد بهرام برخلاف انتظاری که داشت، حمایت چندانی از بزرگان ندید. با این حال، باز هم هرمزد از جانب پسرش و هواخواهان او نگران بود، و در نتیجه دیگر در تیسفون احساس امنیت نکرد و به ویه‌کواذ (بهقباد) در نزدیکی سلوکیه نقل مکان نمود.
عاقبت کار هرمزد و به تخت نشستن خسرو دوم (دور اول سلطنت؛ ۵۹۰ م)
بهرام از قسمت علیای زاب در حوالی موصل روانهٔ تیسفون شد. لشکری از پایتخت برای دفع او بیرون آمد، اما همین لشکر هم سر به طغیان برداشت و خسرو پسر هرمزد را که از تیسفون و در واقع از ترس خشم و سوءظن پدر گریخته بود، پادشاه خواند. وقتی این خبر به تیسفون رسید، مردم شوریدند و سررشتهٔ امور از دست خارج شد. وستهم (ویستهم؛ گستهم، بیستام، ویستاخم، بسطام )، برادرزن هرمزد که از دودمان بزرگ و اشرافی اسپهبدان و دایی خسرو دوم بود، توانست برادرش وُندوی (بُندوی؛ وُندویَه، بُندویَه) را که در اثر سوءظن شاه در تیسفون زندانی شده بود، از زندان بیرون بیاورد. این دو برادر به کمک عده‌ای دیگر از نجبا درصدد ایجاد بلوای بزرگی برآمدند. هرمزد که از این وقایع باخبر شد، شتابان به پایتخت بازگشت، اما شورشیان که وستهم و بندوی در رأسشان قرار داشتند، به کاخ سلطنتی رفتند و هرمزد را از سلطنت خلع کردند و به زندان انداختند و پسر او خسروی دوم را که بعدها به اَبرویز (اَپرویز؛ در فارسی امروزی به صورت پرویز، یعنی پیروز و مظفر) ملقب شد، به سلطنت برداشتند. خسرو که در این زمان در آذربایجان بود، شتابان به تیسفون رفت و در سال ۵۹۰ م. تاج بر سر نهاد. بلافاصله به چشمان هرمزد میل کشیدند و او را کور کردند. پس از مدتی نیز هواخواهان خسرو او را به قتل رساندند.
البته خسرو بعد از آن از قاتلان پدرش انتقام گرفت. در مجموع از روی منابع موجود نمی‌توان فهمید که آیا خسرو به قتل پدر راضی و از آن باخبر بوده یا نه. به نوشتهٔ ثئوفیلاکتوس، خسرو دستور به قتل هرمزد داد. برخی دیگر هم نوشته‌اند که برای این کار رضایت ضمنی داشته‌است. شاید انتقام‌کشی خسرو از قاتلان هرمزد را نتوان نشانهٔ مخالفت او با کشته شدن پدرش و برائت او در این ماجرا دانست. دفاع‌گونه‌ای هم که به هرمزد منتسب است، شاید انعکاسی از نظر و عقیدهٔ معاصران بیزانسی هرمزد در حق او باشد. اما این که خسرو برای جلوگیری از کشته شدن پدرش اقدامی انجام نداده، شاید بدان جهت بوده باشد که او در چنان شرایط اضطراری و حادی نمی‌توانسته از فوران ناگهانی احساسات اشراف سرخورده و منزجر پیشگیری کند.
به قدرت رسیدن بهرام چوبین و هزیمت خسرو
با این همه خسرو در همان اوایل سلطنتش با مشکل جدی‌ای مواجه شد؛ بهرام چوبین، فرمانده پرنخوت و آزمند، نمی‌خواست از خسرو اطاعت کند و خود سودای فرمانروایی در سر داشت؛ یا لااقل می‌خواست به نام یک شاهزادهٔ خردسالِ تحت قیمومیت، سلطنت کند. دودمان مهران ادعا داشتند که از اخلاف پادشاهان اشکانی هستند، و بهرام به همین ادعا تکیه کرد و علم مخالفت با خسرو را برافراشت. این نخستین باری بود که فردی منتسب به دودمان پادشاهی پیشین ادعای سلطنت می‌کرد — یا حداقل تصمیم داشت تا جایی که می‌تواند به مقام شاهی نزدیک شود — و چنین مسئله‌ای پیشتر در دورهٔ ساسانیان دیده نشده بود. خسرو نخست سعی کرد حریف را با وعدهٔ اعطای مقامات و مناصب عالی به خدمت و اطاعت خود درآورد؛ به همین جهت نامه‌ای به او نوشت و او را به دربار احضار کرد و بالاترین مقام دولتی را به وی وعده داد. طبق نوشته‌های منابع عربی و بیزانسی، متن نامه چنین بود: «از خسرو، شاه شاهان، فرمانروای فرمانروایان، سرور مردم، شاهزادهٔ صلح و رستگاری انسان‌ها، در میان خدایان انسانی نیک و جاودان، در میان انسان‌ها ارزشمندترین خدا، بسیار نامدار، پیروز، آن کس که با خورشید طلوع می‌کند و بینایی‌اش شب را فرامی‌گیرد، کسی که آوازهٔ نیاکانش بلند است، شاهی که از جنگ بیزار است، نیکوکاری که آسون‌ها را به کار گرفت و پارسیان را، پادشاهی آنها را رهانید؛ به بهرام، سردار پارسیان، دوست ما… ما تخت شاهی را نیز به شیوه‌ای قانونی در اختیار گرفتیم و آیین‌های پارسیان را فرونگذاشتیم… ما قاطعانه برآنیم که تاج شاهی را از سر نگیریم، چون انتظار داریم اگر ممکن باشد، بر سراسر جهان فرمان برانیم،... تو اگر نیکبختی خود را می‌خواهی، دربارهٔ آنچه باید انجام دهی، بیندیش». ولی لجاجت و غرور بهرام فراتر از حد تصور خسرو بود؛ او به نامهٔ خسرو چنین پاسخ داد که خسرو باید نزد او برود و عفو خود را از او بخواهد. خسرو بار دیگر درصدد استمالت برآمد، ولی باز نتیجه‌ای نگرفت و ترفندهایش برای جلب نظر بهرام راه به جایی نبرد. در نهایت سپاهی برای مقابله با بهرام فرستاد و این سپاه از لشکریان نیرومند و مصمم بهرام شکست خورد. خسرو ناچار به عقب‌نشینی شد، و از آنجا که احساس ناامنی می‌کرد و جان خود را در خطر می‌دید، از دجله گذشت و ناگزیر با خانواده و معدودی از یاران وفادارش به شهر هیراپولیس در مرز ایران و بیزانس رفت و به امپراتور بیزانس، موریکیوس پناهنده شد و از او تقاضای کمک کرد.
خسرو و پادشاهی حیره
خسرو در چنان شرایط بحرانی‌ای که از ترس بهرام چوبین می‌گریخت، نعمان سوم، پادشاه لخمی حیره را نزد خود خواند. دودمان سلطنتی عرب لخمی (لخمیان؛ بنی‌لخم یا آل لخم) از زمان اردشیر پابکان بر حیره حکومت می‌کردند. گفته‌اند نعمان از خسرو اطاعت نکرد و از دادن دختر خود به او امتناع ورزید. ماجرا به صورت دیگری هم ذکر شده‌است، و آن اینکه نعمان اسب خود را به خسرو نداد. طبق گفته‌ای دیگر، نعمان از دستور خسرو که از او خواسته بود با سپاهیانش به او بپیوندد، پیروی نکرده بود؛ که این امر به نظر ریچارد فرای، بعید است. به عقیدهٔ فرای، برای دشمنی خسرو با نعمان، چندین دلیل وجود داشت، و به نظر می‌رسد که در سال‌های نخست پادشاهی خسرو، بین ایرانیان و اعراب جنگی درگرفته باشد. برخی روایات و گزارش‌های عربی، می‌نویسند که نعمان در حدود ۶۰۰ م. عدی بن زید، از دبیران دربار ساسانی را که درس‌خواندهٔ تیسفون بود و به ترجمهٔ اسنادی می‌پرداخت که از حیره به دربار ساسانی می‌آمد، اعدام کرد. به هر ترتیب، خشم خسرو برانگیخته شد، و او بعدها در سال ۶۰۲ یا ۶۰۴ م. حیره را محاصره کرد و گشود و نعمان را به زندان انداخت و امارت را از دست دودمان لخمی گرفت و حکومت آن سامان را به رئیس یکی از قبایل به نام اِیاس بن قَبیصهٔ طائی تغلبی سپرد و به این ترتیب به حکومت بنی‌لخم پایان داد. نعمان به مسیحیت گرویده بود و شاید همین هم خود یکی از علل به قتل رساندن او بوده باشد؛ چه خسرو ظاهراً دیگر به این دست‌نشانده‌اش برای مقابلهٔ مؤثر با تهدیدات بیزانس اطمینان نداشت. ممکن است خشم خسرو از استقلال یافتن پادشاهی حیره بوده باشد، و شاهنشاه تصمیم گرفته باشد دفاع از مرزهای بیابانی را خود شخصاً به دست بگیرد.
خسرو پس از آن یک نفر بازرس و ناظر ایرانی بر ایاس گماشت که ظاهراً سمت مرزبانی نیز داشته و در تاریخ او را نخویرگان (یا نخورگان؛ در منابع عربی به صورت النخیر جان) نوشته‌اند. شاید وی فرمانده پادگان‌های مرزی ایران نیز بوده باشد. ایاس حدود نه سال، یعنی تا سال ۶۱۱ زیر نظر نخورگان و با همکاری و مساعدت او بر حیره حکومت کرد. پس از آن خسرو او را نیز برکنار کرد، و فرماندهیِ مرزی را به آزادبه نامی واگذار کرد، و آزادبه تا زمان حملات اعراب به ایرانشهر در این مقام باقی بود.
حکومت بهرام چوبین
بهرام پیروزمندانه وارد تیسفون شد و بندوی دایی خسرو را که در آنجا بود، زندانی کرد. سپس علی‌رغم مخالفت تعدادی از بزرگان و پس از تأمل و تردیدی طولانی، بالاخره خود را شاه خواند و به عنوان ششمین بهرام و به دست خود تاج شاهی بر سر نهاد و به نام خودش سکه زد. اما دولتش ضعیف و مستعجل بود و دچار فتنه‌ها و شورش‌هایی شد. طبقهٔ روحانی و بخشی از اشراف با او مخالفت داشتند و پادشاهی او را که از میان خودشان برنخاسته بود، تحمل نمی‌کردند و او را شایستهٔ سروری بر خود نمی‌دانستند. کریستن‌سن می‌گوید: «ولی ما از عقیدهٔ تودهٔ ایرانیان، یعنی طبقات عامه [دربارهٔ پادشاهی بهرام چوبین و وجاهت و مشروعیت حکومت وی] اطلاعی نداریم». زرین‌کوب نظر دیگری دارد و می‌گوید: «... افراد طبقات عامه هم که در آغاز سلطنت ساسانیان، ادعای آنها را نوعی مجاهدهٔ غاصبانه برای دست یافتن به فره مقدس اشکانی تلقی کرده بودند، این بار چنان فره مقدس را با تارک ساسانیان وابسته می‌دیدند که ادعای این نجیب‌زادهٔ منسوب به خاندان‌های اشکانی را نوعی تجاوز به حق ایزدی ساسانیان می‌پنداشتند». یهودیان بهرام را حامی و نگهبان خود محسوب می‌کردند و از او حمایت مالی می‌کردند. وندوی، که بار دیگر و این بار توسط بهرام زندانی شده بود، به یاری چند تن از بزرگان رهایی یافت و سردمدار مخالفان بهرام در تیسفون شد. اما این توطئه به نتیجه نرسید و رؤسای شورشیان کشته شدند و شورش به سرعت فرو خوابانده شد. وندوی به آذربایجان نزد برادرش گستهم گریخت و این دو شروع به پشتیبانی از خسرو کردند.
با وجود اینکه شورش بندوی به سرعت سرکوب شد، ولی بهرام هم دانست که موقعیتش متزلزل است و بدین منوال نخواهد توانست به آسودگی سلطنت کند. خسرو از موریکیوس، امپراتور بیزانس درخواست کمک و پشتیبانی کرد. موریکیوس به این خواسته جواب مساعد داد و وی را همچون فرزندی تحت حمایت گرفت. خسرو حاضر شد قلعهٔ دارا و شهر میافارقین را به بیزانس واگذار کند و در مقابل، موریکیوس هم برای به دست آوردن تاج و تخت از دست رفته‌اش به او وعدهٔ یاری داد.
به قدرت رسیدن مجدد خسرو (دور دوم سلطنت؛ از ۵۹۱ م)
خسرو در بیزانس با دختر امپراتور موریکیوس به نام ماریا (مریم) ازدواج کرد. سپس در بهار سال ۵۹۱ م. با سپاهی که موریکیوس در اختیارش گذاشته بود و سرداری بیزانسی به نام نارسس آن را هدایت می‌کرد، به سوی تیسفون به حرکت درآمد. این سپاه در اثنای راه بود که بسیاری از اشراف تیسفون که هوادار بهرام محسوب می‌شدند، او را ترک کردند و به خسرو ملحق شدند. تعدادی از بزرگان اهل ارمنستان و ارامنهٔ اتباع موشل نیز به او پیوستند و حتی یک سپاه ایرانی هم که در آغاز شورش بهرام چوبین، نسبت به هرمزد شوریده و از اطاعت او خارج شده بود، در حدود نصیبین به سپاه خسرو پیوست. ویستهم در آذربایجان و برادرش بندویه ـ که موفق به فرار از دست بهرام شده بود ـ هم سپاهی برای کمک به خسرو تهیه دیدند و گسیل کردند.
خسرو با چنین سپاهی که سربازانش بیزانسی، و بیشتر از همه ارمنی بودند، از حوالی ماردین و دارا با عبور از دجله به حدود نمرود و اطراف رود زاب رسید و طی این مسیر، اهالی بسیاری از شهرها و همچنین نظامیان ایرانی که در بین‌النهرین مستقر بودند، به او پیوستند و در محلی، احتمالاً در نزدیکی دریاچهٔ ارومیه و در حوالی گَنزک آذربایجان بین سپاهیان خسرو و سپاه بهرام جنگ درگرفت که بهرام در آن مغلوب شد (۵۹۱ م). خسرو پس از این فتح، رهسپار تیسفون شد و در آنجا تاجگذاری کرد.
فرار بهرام و سرانجام او
بهرام ناگزیر از فرار شد و به ترکان پناه برد. ترکان نخست او را با علاقه پذیرفتند و بهرام در بلخ اقامت گزید، اما چندی بعد در آن شهر ظاهراً به درخواست و تحریک خسرو به قتل رسید. برخی مورخان در توالی پادشاهان سلسلهٔ ساسانی از او به نام بهرام ششم یاد کرده‌اند. در مورد او حداقل به یقین می‌دانیم که وی خود را پادشاه برحق می‌دانسته؛ چرا که دو سال (۵۹۰ و ۵۹۱ م) به ضرب سکه دست زده‌است؛ سال نخست در عراق و ماد و نواحی جنوب‌غربی امپراتوری ساسانی، و سال دوم در مناطق شمال‌شرقی یعنی در جغرافیایی که بدان گریخته بود. شرح اعمال و زندگانی وی در متنی با نام بهرام چوبین نامگ در دورهٔ باستان وجود داشته که باقی نمانده‌است.
یکی از علل ناکامی بهرام این بود که پس از شورش او علیه هرمزد، بیشتر بزرگان و سران و فرماندهان سپاه، دیگر با او همراهی نمی‌کردند؛ چه بر این باور بودند که پادشاهی و حکومت بر کشور، تنها حق خاندان ساسانی و اعضای این خاندان — به عنوان جانشینان برحق هخامنشیان و وارثان آن‌ها — است و اشکانیان حق پادشاهی ندارند.
ماجرای شورش این قهرمان غاصب تاج و تخت و کش‌وقوس‌های زندگی و اعمال او از همان زمان‌ها طی داستان رمان‌مانند بهرام چوبین و به صورت روایت‌هایی شیرین و جذاب به خوئتای‌نامگ‌ها راه یافته‌است. سرگذشت پر فراز و نشیب بهرام در اذهان عمومی ایرانیان تأثیر پررنگی از خود به جا گذاشته بود و بسیاری از مردم، با وجود ناموفق بودن او در امر سلطنت، شیفته‌اش بودند و ترانه‌هایی به یاد او می‌سرودند و قصه‌هایی می‌ساختند که به زبان‌های فارسی و عربی تا زمان ما باقی مانده‌است، از جمله افسانهٔ شیرینی که به زبان پهلوی در افواه عموم شکل گرفته و مضمون آن را نویسندگان عرب دورهٔ اسلامی (طبری، دینوری و بلعمی) و برخی افراد دیگر، مخصوصاً فردوسی در آثار خود آورده‌اند. کریستن‌سن در این باره می‌گوید: «مؤلف گمنام این روایت توانسته سرگذشت آن سردار بزرگ ناکام را با بیانی کافی مجسم کند. بنا به قول او، بهرام نه تنها در لشکرستانی از قهرمانان مشهور به‌شمار می‌آمده؛ بلکه در خصال مردانه و اطوار شایسته دارای مقامی عالی بوده‌است». همو در همان‌جا می‌نویسد: «نولدکه اول کسی است که توجه را نسبت به این افسانه جلب کرده‌است. در رساله‌ای که به دانمارکی نوشته‌ام، نکات عمدهٔ این افسانه را مجدداً تنظیم کرده‌ام».
خسرو و موریکیوس
در اثر حمایت‌های پدرانهٔ موریکیوس از خسرو در رساندن مجدد او به قدرت، برای مدتی صلحی واقعی و نسبتاً عاری از خلل بین دو دولت ایران و بیزانس برقرار شد. بحث تعهد سپردن و خراجگزاری هم که پیش از آن طی مذاکرات طرفین پیش می‌آمد، از آن پس منتفی شد. در عوض خسرو شهرهای دارا، آمد، حران و سیلوان (میافارقین) را به روم واگذار کرد و پذیرفت که از چشم‌داشت بر لازستان، ایبریا، میان‌رودان شرقی و شمالشرقی و اکثر قسمت‌های ارمنستان که سهم ساسانیان بود، دست بردارد.