cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تزریق عضلانی
ب- ناحیه ونتروگلوتئال بر روی ماهیچه سرینی متوسط
برای تعیین محل تزریق بر روی این ماهیچه در بیمار می‌باید کف دست خود را بر روی تروکانتر بزرگ قرار دهید به طوری که انگشتان وی متوجه سر بیمار باشد. معمولاً دست راست برای ران چپ به کار رفته و از دست چپ برای ران راست استفاده می‌شود. انگشت سبابه بر روی بر جستگی فوقانی قدامی استخوان نشیمنگاهی قرار می‌گیرد و انگشت میانی دست به طرف عقب کشیده شود، به طوری که لبه کرست ایلیوم را لمس کنید سپس با انگشت خود به باسن آن فشار می‌آورید. محل تزریق در این حالت مرکز مثلثی خواهد بود که با انگشت سبابه، میانی و لبه کرست ایلیاک تشکیل شده‌است. این محل برای کودکان و بزرگسالان قابل استفاده می‌باشد. بیمار می‌تواند در وضعیت به پشت خوابیده قرار گیرد، در این حالت بهتر است زانوها و لگن خم شده باشد تا ماهیچه مربوطه شل شود حجم قابل تزریق ۱–۵ میلی لیتر می‌باشد.
ج- ماهیچه پهن بیرونی (وستوس لترالیس)
یک‌سوم این ماهیچه محل مناسبی برای تزریق خواهد بود که با تقسیم فاصله بین تروکانتر بزرگ و برجستگی خارجی زانو به سه قسمت و انتخاب یک‌سوم میانی آن به دست می‌آید. این محل برای کودکان و بزرگسالان مورد استفاده می‌باشد بیمار می‌تواند در وضعیت خوابیده به پشت یا نشسته قرار گیرد.
د- ماهیچه دالی
سطح خارجی این ماهیچه اغلب برای تزریق واکسن استفاده می‌شود. تزریق روی باسن و دست‌ها رایج‌ترین محل تزریق است.
سنت تادی
سنت تادی (به انگلیسی: St Tudy) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کورنوال واقع شده‌است. سنت تادی ۶۰۴ نفر جمعیت دارد.
کثیف (فیلم ۲۰۰۵)
کثیف (انگلیسی: Dirty) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر درام و جنایی محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی کریس فیشر است. بازیگران اصلی این فیلم کوبا گودینگ جونیور و کلیفتن کالینز جونیور هستند. این فیلم در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۰۵ در ایالات متحده منتشر شد.
فارنسول
فارنسول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۳۲۷ است. که جرم مولی آن ۲۲۲٫۳۷ g/mol می‌باشد.
ریور جنوبی، نیوجرسی
ریور جنوبی شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶٬۰۰۸ نفر بوده‌است.
مستعان
مستعان یکی از نام‌های خدا در اسلام است و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
دانشگاه قدس
‌دانشگاه قدس (به عربی:جامعة القدس)، همچنین معروف به «دانشگاه اورشلیم»، نام دانشگاهی فلسطینی است که در بیت‌المقدس شرقی قرار دارد.
آخرین بازمانده از ما (فرنچایز)
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> آخرین بازمانده از ما (The Last of Us) یک فرنچایز به سبک اکشن-ماجراجویی ترس و بقا است که توسط ناتی داگ و سونی اینتراکتیو انترتینمنت خلق شده است. روایت این سری در ایالات متحده پسا آخرالزمانی میگذرد که توسط موجودات آدمخوار آلوده به قارچ جهش یافته از گونه سرچماقی‌ها به ویرانی و یغما رفته است. این سری، داستان چندین بازمانده از جمله جوئل، که دخترش را در طول شیوع بیماری از دست داده است، الی، دختر جوانی که از عفونت مصون است و ابی، سربازی در سیاتل که درگیر نزاع بین شبه نظامیانش و یک فرقه مذهبی می شود را دنبال می‌کند. بازی‌ها از نمای سوم شخص استفاده می‌کنند که در آن بازیکن با استفاده از سلاح‌های گرم، سلاح‌های بداهه و مخفی کاری با انسان‌های متخاصم و موجودات آدم‌خوار مبارزه می‌کند.
از عنوان اول این سری، یکی از بهترین بازی‌هایی که تاکنون ساخته شده است نام برده می‌شود. بازی دوم این سری بیش از ۳۲۰ جایزه بهترین بازی سال را کسب کرده است. فروش بالا و پشتیبانی قوی از این مجموعه منجر به گسترش فرنچایز به رسانه های دیگر شد، از جمله یک کتاب کمیک در سال ۲۰۱۳، یک برنامه زنده در سال ۲۰۱۴ و اقتباس تلویزیونی با نام آخرین بازمانده از ما که فصل اول آن در سال ۲۰۲۳ از شبکه اچ‌بی‌او پخش گردید.
کولانوویتسه
کولانوویتسه یک روستا در لهستان است که در گمینا ووبنگانه واقع شده‌است. کولانوویتسه ۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
کپون لیک، ویرجینیای غربی
کپون لیک (به انگلیسی: Capon Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همپشر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
ایماگو ۲۹۸۹
سیارک ۲۹۸۹ دو هزار و نهصد و هشتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ اکتبر ۱۹۷۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۲۰ است.
تک‌کشتی
در کشاورزی، تک‌کشتی ، به عمل کشت یک گونه محصول در یک مزرعه در یک زمان گفته می‌شود. تک‌کشتی به‌طور گسترده در کشاورزی فشرده و در کشاورزی زیستی استفاده می‌شود: هر دو مزرعه ذرت ۱۰۰۰ هکتاری و مزرعه ۱۰ هکتاری کلم‌پیچ ارگانیک تک‌کشت هستند. محصولات تک‌کشتی به کشاورزان این امکان را داده‌است که کارایی را در کاشت، مدیریت و برداشت، عمدتاً از طریق تسهیل استفاده از ماشین‌آلات در این عملیات، افزایش دهند، اما تک‌کشتی می‌تواند خطر شیوع بیماری‌ها یا آفات را افزایش دهد. تنوع را می‌توان هم در زمان، مانند یک تناوب کشت یا توالی زراعی، و هم در فضا، با چندکشتی یا کشت درهم اضافه کرد (جدول زیر را ببینید).
تک‌کشتی ادامه‌دار یا کشت تک‌محصولی، که در آن کشاورزان سال به سال گونه‌های مشابهی را پرورش می‌دهند، می‌تواند منجر به تجمع و گسترش سریع‌تر آفات و بیماری‌ها در یک محصول حساس شود.
ترکیب خطی اوربیتال‌های اتمی
ترکیب خطی اوربیتال‌های اتمی روشی برای محاسبه اوربیتال‌های مولوکولی است. در مکانیک کوانتوم، آرایش الکترونی اتم به وسیلهٔ تابع موج شرح داده می‌شود و چنانچه دو یا چند اتم در یک واکنش شیمیایی شرکت و با هم پیوند بدهند، آرایش الکترونی دگرگون می‌شود و الکترون‌های پس از پیوند را باید در اوربیتال‌های مولوکولی بجای اوربیتال‌های اتمی در نظر گرفت.
از آنجاکه اوربیتال‌های مولوکولی، از اوربیتال‌های اتمی ساخته می‌شوند، از دیدگاه ریاضی می‌توان نوشت:
یا
که \ \phi_i (فی) اوربیتال مولوکولی، \ \chi_r (خی) اوربیتال اتمی و \ c_{ri} ضریب ثابتی است که نشانگر وزن هر اوربیتال اتمی در اوربیتال مولوکولی است و به وسیلهٔ روش هارتری-فاک قابل محاسبه‌ست (بدین صورت که با در نظر گرفتن کمینه انرژی برای سیستم، مقدار ضریب‌ها مشخص می‌شود)
جستارهای وابسته
روش اوربیتال مولکولی هوکل
روش هوکل گسترش‌یافته
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
گورستان بوان
قبرستان بوان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ممسنی، بخش مرکزی دهستان بکش ۱، ۷۰۰ متری شمال روستای بوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سنت ویپ
سنت ویپ (به انگلیسی: St Veep) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کورنوال واقع شده‌است. سنت ویپ ۳۰۸ نفر جمعیت دارد.
ازدواج با کنیز
ازدواج با کنیز در واقع نوعی از برده‌داری بوده و مرد مالک بردهٔ زن که به او کنیز گفته می‌شود، می‌باشد. کنیز همانند خانه یا زمین از اموال مرد محسوب می‌شود و می‌تواند او را به شخص دیگری ببخشد یا بفروشد.
کاترینا سامسون
کاترینا سامسون (Kateryna Samson؛ زادهٔ July 5, 1988) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine women's national under-19 football team و زنان اوکراین بازی کرده‌است.
کیپ نددیک، مین
کیپ نددیک شهری در ایالت مین کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۵۶۸ نفر بوده‌است.
فیلیپ هولاسکو
فیلیپ هولاسکو (Filip Hološko؛ زادهٔ January 17, 1984) یک بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است.
فتالازین
فتالازین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۲۰۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، سوزن‌های زرد کمرنگ است.
صفحه‌بندی (رایانه)
صفحه بندی در سیستم عامل کامپیوتر یک روش مدیریت حافظه است که در آن کامپیوتر با حافظه ثانویه داده رد و بدل می‌کند تا این داده‌ها را در حافظه اصلی استفاده کند. در این روش سیستم عامل داده‌ها را از حافظه ثانویه گرفته و داخل صفحه‌هایی با اندازه یکسان می‌ریزد. صفحه‌بندی نقش مهمی را در پیاده‌سازی حافظه مجازی در سیستم عامل‌های نوین ایفا می‌کند و باعث می‌شود تا برنامه‌ها بتوانند بیشتر از مقدار حافظه فیزیکی موجود استفاده کنند. برای سادگی به حافظه ثانویه دیسک می‌گوییم.
تاریخچه
در دهه ۱۹۶۰، مبادله کردن یک تکنیک برای مدیریت حافظه مجازی بود. مبادله به خارج یعنی یک برنامه کاملاً از حافظه اصلی به دیسک و مبادله به داخل یعنی از دیسک به حافظه اصلی منتقل شود. برنامه به خارج مبادله شده، هنوز جریان دارد اما اجرایش متوقف شده و اصطلاحاً معلق می‌شود و حافظه آن در حافظه اصلی به برنامه دیگری اختصاص می‌یابد.
یک برنامه می‌تواند شامل جای‌گذاشت های متعددی باشد، که هر یک قسمت واحد از حافظه را در زمان‌های مختلف اشغال می‌کنند. جای‌گذاشت‌ها روش صفحه‌بندی حافظه اصلی به دیسک نیستند و فقط برای کم کردن استفاده از حافظه اصلی هستند. معماری‌های جدیدتر از قطعه‌بندی حافظه استفاده می‌کنند و این قطعه‌ها هستند که واحد انتقال بین حافظه اصلی و دیسک هستند. این قطعات باید در حافظه اصلی به شکل متوالی وجود داشته باشند که نیاز به پردازش و بیشتر و سربار بیشتر هستند تا از تکه‌تکه شدن جلوگیری شود
صفحه‌بندی در ابتدا توسط کمپانی فررانتی در کامپیوتر اطلس معرفی شد. اختراع جدول‌های صفحه‌بندی باعث شد که پردازنده در هر نقطه دلخواه از حافظه اصلی فعالیت کند در عین حال آدرس دهی منطقی به شکل همجوار باقی بماند. صفحات در روش صفحه‌بندی واحد انتقال بین حافظه اصلی و دیسک هستند.
عیب صفحه
زمانی که یک برنامه سعی می‌کند تا به صفحه‌ای دسترسی پیدا کند که در حافظه اصلی موجود نیست پردازنده این ارجاع نامعتبر به حافظه را یک عیب صفحه می‌شمارد و کنترل از دست برنامه خارج شده و به پردازنده داده می‌شود. پردازنده باید: زمانی که تمامی قاب صفحه‌ها اشغال شده‌اند، سیستم عامل مجبور است تا یک قاب صفحه را مجدد استفاده کند. ممکن است این قاب صفحه حاوی داده باشد طوری‌که این داده به شکل پویا تخصیص داده شده باشد یا حاوی داده‌ای باشد که پس از ورود به حافظه اصلی آن را تغییر داده باشیم (اصطلاحاً کثیف شده باشد). در این صورت باید قبل از آزاد کردنش داده آن را در ریسک بنویسیم. حال اگر برنامه دیگری بخواهد به صفحه مذکور که آزاد شده‌است دسترسی پیدا کند عیب صفحه بروز خواهد کرد زیرا محتوای مدنظر دیگر در حافظه اصلی نیست و در دیسک ذخیره شده.
روشی که سیستم عامل برای جایگزینی قاب صفحات استفاده می‌کند که الگوریتم جایگزینی نام دارد بر روی عملکرد سیستم تأثیر می‌گزارد. مثالی از این الگوریتم‌ها الگوریتم کمترین استفاده شده اخیر می‌باشد یا الگوریتمی می‌باشد که بر اساس مجموعه کاری برنامه طراحی می‌شود. برای افزایش سرعت پاسخ گویی سیستم، سیستم صفحه‌بندی پیش‌بینی می‌کند که کدام صفحات قرار است مورد استفاده قرار بگیرد و آن‌ها را به حافظه اصلی بارگذاری می‌کند قبل از این که برنامه‌ای به آن‌ها رجوع کند و عیب صفحه رخ دهد.
صفحه‌بندی بر حسب نیاز
در این روش صفحات فقط زمانی بارگذاری می‌شوند که عیب صفحه رخ دهد. برنامه با ادامه روند اجرایش ممکن است به صفحات بیشتری نیاز داشته باشد که در حافظه اصلی نباشند و با رخ دادن عیب‌های صفحه، صفحات مورد نیاز از فایل اجرایی توسط سیستم عامل به حافظه اصلی بارگذاری می‌شوند. صفحات فایل اجرایی که هرگز درخواست نمی‌شوند به حافظه اصلی بارگذاری نمی‌شوند.
صفحه‌بندی رضایت بخش
در این روش سعی می‌شود تا صفحات مورد نیاز قبل از درخواست پیش‌بینی شوند و به حافظه اصلی بارگذاشته شوند. این عمل برای کاهش رخ دادن عیب صفحه انجام می‌شود. مثلاً، زمانی که یک صفحه از دیسک خوانده می‌شود، درحالی که هنوز به آن‌ها نیازی نیست، تا عیب صفحه برطرف شود صفحات مجاور نیز توسط سیستم عامل خوانده می‌شود (قاعده ارجاع محلی ). اگر یک برنامه اجرایش پایان پیدا کند سیستم عامل صفحاتش را بلافاصله آزاد نمی‌کند زیرا ممکن است کمی بعد دوباره اجرا شود.
صف صفحات آزاد، دزدی و بازپس‌گیری
صف صفحات آزاد لیستی از قاب صفحات آزاد برای انتساب هستند. اگر جلوی خالی شدن این صف را بگیریم سربار محاسباتی سرویس یک عیب صفحه کم می‌شود. یک سری از سیستم عامل‌ها به شکل دوره‌ای دنبال صفحاتی هستند که اخیراً مورد ارجاع قرار نگرفته‌اند و این صفحات را آزاد کرده و به لیست صفحات آزاد اضافه می‌کنند این عمل اصطلاحاً دزدی صفحه نام دارد. اگر برنامه‌ای با رجوع به یک صفحه دزدیده شده عیب صفحه بدهد سیستم عامل می‌تواند بدون خواندن از حافظه اصلی محتوای آن قاب صفحه را برگرداند این عمل اصطلاحاً بازپس‌گیری نام دارد.
پیش تمیزکاری
سیستم عامل می‌تواند به شکل دوره‌ای صفحات کثیف را پیش تمییز کند یعنی صفحات دستکاری شده را به دیسک بریزد با وجود اینکه ممکن است باز هم دستکاری شوند. این عمل تعداد آزادسازی را برای آزاد کردن قاب صفحاتی که پس از شروع یک برنامه نیاز داریم تا آزاد کنیم، کم می‌کند. در این روش پاسخ گویی افزایش می‌یابد.
پس از گذشت مدتی از شروع برنامه‌ها رایج است که اکثر برنامه‌ها روی قسمت کوچکی از صفحات کد و داده فعالیت کنند، تا کل حافظه مورد نیاز آن خود. صفحاتی که بیشتر از باقی صفحات مورد دسترسی قرار می‌گریند مجموعه کاری نام دارند. وقتی که مجموعه کاری درصد کوچکی از کل صفحات سیستم باشد، حافظه مجازی بهینه‌ترین حالت کارکرد خود را دارد و میزان محاسبات رفع عیب صفحه ناچیز خواهد بود. وقتی مجموعه کاری رشد می‌کند حل عیب‌های صفحه قابل مدیریت خواهد بود تا جایی که به یک نقطه بحرانی می‌رسیم. در این نقطه، رخ داد عیب‌های صفحه آنقدر زیاد می‌شود که زمان صرف رفع عیب‌ها می‌شود به جای انجام کاری که برنامه باید انجام می‌داد، این وضعیت اصطلاحاً کوبیدگی نام دارد. کوبیدگی وقتی روی می‌دهد که برنامه با داده‌ساختارهای بزرگ کار می‌کند و این داده ساختارها مجموعه کاری را افزایش می‌دهند و باعث بروز عیب‌های صفحه متوالی می‌شوند که در نتیجه سرعت سیستم به شدت افت می‌کند.
اشتراک‌گذاری
در محیط‌های اشتراکی و چند کاربره چندین کاربر ممکن است یک برنامه را اجرا کنند که ممکن است کد و داده‌اش در صفحات مجزا باشند. برای کاهش استفاده از حافظه اصلی تمامی کاربران یک نسخه از برنامه را استفاده می‌کنند. در داخل جدول آدرس دهی صفحات، صفحات هر پردازه اشاره به یک نسخه از برنامه انجام می‌دهند در حالی که صفحاتی که به داده اشاره می‌کنند برای هر پردازه متفاوت هستند.
پیاده‌سازی در یونیکس و شبه یونیکس
سیستم‌های یونیکس و شبه یونیکس عبارت «مبادله کردن» را برای حرکت صفحات بین حافظه اصلی و دیسک و ناحیه‌ای از دیسک که صفحات در آن ذخیره می‌شوند استفاده می‌کنند. در بعضی از این سیستم عامل‌ها ممکن است یک افراز از دیسک سخت به عمل مبادله کردن اختصاص یابد. به این افرازها، افراز مبادله گفته می‌شود. بعضی اوقات سیستم‌ها یک دیسک سخت را فقط به مبادله کردن اختصاص می‌دهند و داده‌ها را در دیسکی دیگر ذخیره می‌کنند که این دیسک، فقط یک افراز مبادله دارد. بعضی سیستم‌ها مبادله به فایل را نیز قبول می‌کنند اما بعضی فقط مبادله به افراز مبادله را انجام می‌دهند.
پیاده‌سازی در لینوکس
در نسخه‌های 2.6.x به بعد لینوکس از دید کاربر نهایی مبادله فایلی به سرعت مبادله با افراز مبادله می‌باشد؛ تنها محدودیت این است که فایل‌های مبادله باید به شکل همجوار و در داخل یک فایل سیستمی باشند. برای افزایش عملکرد، سیستم عامل یک نقشه از محل قرارگیری فایل‌های مبادله موجود در دیسک را ذخیره می‌کند و به آن‌ها مستقیم دسترسی پیدا می‌کند و حافظه نهان را دور می‌زند که باعث جلوگیری از ایجاد سربار فایل سیستم می‌شود. با وجود این رد هت استفاده از افراز مبادله را پیشنهاد می‌کند. زمانی که از افراز مبادله روی دیسک سخت، که عملکردی چرخشی دارد، استفاده می‌کنیم این مزیت وجود دارد که می‌توانیم آن‌ها را کنار هم ذخیره کنیم که سرعت عمل و سرعت پیگیری را بالا می‌برد. در این حال، انعطاف‌پذیری فایل‌های مبادله به مزایای افرازهای مبادله می‌ارزد. مثلاً، فایل مبادله می‌تواند بر روی هر فایل سوارکردنی قرارگیرد، می‌تواند به ابعاد دلخواه باشد یا بنا به نیاز تغییر داده شود. افرازهای مبادله انعطاف‌پذیر نیستند نمی‌توان آن‌ها با افراز و به راحتی را افزایش داد که باعث ایجاد پیچیدگی می‌شود. هسته لینوکس تعداد نامحدودی از وسایل و فایل‌های مبادله مجازی را پشتیبانی می‌کند. وقتی بخواهد صفحه‌ای را به مبادله به خارج کند از وسیله‌ای با بیشترین اولویت استفاده می‌کند و اگر چند دستگاه اولویت یکسانی داشته باشند از روش راند رابین برای آن‌ها استفاده می‌شود که باعث افزایش کارایی می‌شود مادامی که دستگاه‌ها بتوانند به شکل بهینه و موازی مورد دسترسی قرار بگیرند.
عملکرد
ذخیره‌سازی برای حافظه مجازی سیستم عامل از حافظه اصلی به مراتب کندتر می‌باشد. استفاده از دیسک مغناطیسی به علت عملکرد مکانیکی آن کند می‌باشد و سعی می‌شود که مبادله به حداقل رسیده یا حذف شود. بعضی از سیستم عامل‌ها تنظیمات تأثیرگذاری را به هسته ارائه می‌کنند. دستگاه‌های یونیکس یا شبه یونیکس اجازه استفاده از دستگاه‌های مختلف را به شکل هم‌زمان می‌دهند که این روش عملکرد سریعی دارند.
فضای مبادله
سازندگان سیستم‌های عامل معمولاً فضای مورد نیاز برای مبادله را پیشنهاد می‌کنند.
محدودیت آدرس دهی در سخت‌افزار ۳۲بیتی
صفحه‌بندی این اجازه را به یک پردازه می‌دهد که بتواند فضای موجود برای آدرس مجازی و منطقی را به شکلی آدرس دهی و استفاده کند که وابسته به محدودیت آدرس فیزیکی که همان حافظه اصلیست نباشد.
حافظه اصلی از مجازی کوچکتر باشد
در اکثر سیستم‌ها حافظه مجازی بیشتر از حافظه اصلیست. در بعضی سیستم‌ها مانند اکثر کامپیوترهای کاربری عادی مانند کامپیوترهایی که قطعه پردازنده آن‌ها فقط ۲۴ پایه آدرس دهی متصل دارد و محدودیت آدرس دهی برای حافظه اصلی وجود دارد و نمی‌توان بیش از ۱۶ مگابایت را آدرس دهی کرد.
بعضی اوقات بیشینه مقدار حافظه اصلی را نمی‌توان نصب کرد به دلیل هزینه بالا یا اینکه مفید نخواهد بود.
بعضی اوقات آدرس‌های داخلی برای ورودی/خروجی استفاده می‌شود و نمی‌توان تمام آن را به حافظه اصلی اختصاص داد.
حافظه اصلی هم اندازه حافظه مجازی
کامپیوتری با آدرس دهی n بیت می‌تواند ۲ به توان n بیت را آدرس دهی کند. مثلاً پردازنده‌هایی با معماری‌های ۳۲ بیتی می‌توانند تمامی ۴ گیگ از حافظه را آدرس بدهند.
در این موارد صفحه‌بندی می‌تواند برای آدرس دهی بیش از ۴ گیگ استفاده شود. مثلاً وقتی چندین برنامه هم‌زمان استفاده می‌شوند که ممکن است با هم بیش از ۴ گیگ را مصرف کنند که لزومی ندارد تمامی این مقدار در حافظه اصلی باشد. یک سیستم صفحه‌بندی مشخص می‌کند که کدام صفحات به دیسک مبادله شوند. با وجود این که در سیستم مذکور آدرس دهی محدود به ۴ گیگ هست سیستم عامل می‌تواند با استفاده از سیستم صفحه‌بندی و فایل مبادله بیش از ۴ گیگ را آدرس بدهد که این اندازه این فایل‌ها بنا به نیاز تغییر می‌کند.
حافظه اصلی بزرگتر از حافظه مجازی
در این موارد سیستم نمی‌تواند بیش از حد آدرس مجازی قابل دسترسی از حافظه استفاده کند. صفحه‌بندی در این سیستم‌ها به دلایل زیر انجام می‌شود: ابعاد حافظه مجازی تجمعی هنوز توسط حافظه ثانویه قابل دسترسی محدود می‌شود.
کولبارک
کولبارک یک روستا در لهستان است که در گمینا کلوچه واقع شده‌است. کولبارک ۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
اختلال‌های وابسته به استرس
اختلال‌های وابسته به استرس می‌تواند شامل اختلال‌های سلامت روان باشد که در نتیجه یک پاسخ نامعمول به اضطراب کوتاه‌مدت و بلندمدت ناشی از استرس فیزیکی، ذهنی یا عاطفی باشد. این اختلال‌ها می‌توانند شامل اختلال وسواس فکری-اجباری و اختلال استرس پس از سانحه باشند، اما محدود به آن نیستند.
جوسیسلی فریرا روسا
جوسیسلی فریرا روسا مهاجم اهل برزیل است که در شهر یوبرلاندیا و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
پوروونیوکی
پوروونیوکی رودی است که به خلیج فنلاند می‌ریزد. این رود از کشور فنلاند می‌گذرد. طول آن ۱۴۳ km است.
اسکات دارلینگ
اسکات دارلینگ (Scott Darling؛ May 28, 1898 – October 29, 1951) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس متولد تورنتو، کانادا بود. از جمله کارهای او می‌توان به شرلوک هولمز و سلاح سری، استادان رقص، دیوانگان رقص و چندین فیلم درجه ب دیگر اشاره کرد.
مسابقات جهانی تنیس روی میز ۱۹۵۰
مسابقات جهانی تنیس روی میز ۱۹۵۰ (1950 World Table Tennis Championships) هفدهمین دوره مسابقات جهانی تنیس روی میز است که در شهر بوداپست، مجارستان برگزار شده است.
اسکات دارلینگ
همسر دارلینگ در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۱ درخواست جدایی کرد. پس از آن کیف دارلینگ در دریا پیدا شد و اتومبیلش در حالی که هنوز سوئیچ بر روی آن بود کنار ساحل پارک شده بود. جستجو برای یافتن جسد او چندین روز ادامه داشت.
سیارک ۲۹۹۰
سیارک ۲۹۹۰ دو هزار و نهصد و نودمین سیارک کشف شده‌است که در ۲ مارس ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۴۰ است.
توئی انیمیشن
در لیست زیر انیمیشن های تویی انیمیشن و شرکت های تابعه را میبینید
فیلم های تئاتر(یک فیلم سینمایی که به طور خاص برای نمایش در یک تئاتر ساخته شده است)
{|class="wikitable sortable" !فیلم !سال تولید !یادداشت |Hour of Triumph! Justice Superman (Haresugata! Seigi Choujin) || rowspan="3" | December 21, 1985 || feature O27 2023 || feature,Z}
منابع
Wikipedia contributors, "Toei Animation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Toei_Animation&oldid=394453974 (accessed November 7, 2010).
لوسیا اوندروشووا
لوسیا اوندروشووا (Lucia Ondrušová؛ زادهٔ May 10, 1988) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Slovakia بازی کرده‌است.
بیلی داون
بیلی داون (Billy Down؛ ۲۲ ژانویه ۱۸۹۸ – april quarter 1977 (aged 77) ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال برنلی، و باشگاه فوتبال تورکی یونایتد اشاره کرد.
باقر عاملی
باقر عاملی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم  بعنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زندگی
باقر عاملی در سال ۱۲۹۱ شهر مشهد متولد شد. بعد از انجام تحصیلات ابتدائی و متوسطه وارد دانشکده حقوق شد و لیسانس در حقوق قضایی گردید. در ۱۳۱۶ به خدمت در دادگستری درآمد و تدریجاً مشاغل قضائی را به ترتیب احراز نمود.
مسئولیت‌های وی
اهم مشاغل او بازپرس، رئیس دادگاه، دادستان شیراز، دادستان کرمان، رئیس دادگستری یزد، ریاست استیناف کرمانشاه، دادستان تهران، دادستان دیوان کیفر، ریاست کل دادگاه‌های دیوان کیفر، ریاست دادگاه‌های استان تهران، مستشار و رئیس شعبه دیوان عالی کشور بود. در ۱۳۳۴ دوره دکترای حقوق را در دانشکده حقوق تهران در رشته حقوق جزائی طی کرد. در ۱۳۳۶ به معاونت پارلمانی وزارت دادگستری منصوب شد و چند سالی در آن سمت بود. در انتخابات دورهٔ بیست و یکم از تهران نماینده مجلس گردید و در انتخابات هیئت رئیسه نایب رئیس اول شد. در ۱۳۴۲ در کابینه حسنعلی منصور به سمت وزیر دادگستری معرفی شد. در ۱۳۴۳ در کابینه امیرعباس هویدا همان سمت را داشت. در ۱۳۴۵ از وزارت کنار رفت. از تالیفات او حقوق خانواده است که با مهارت و تسلط بر مبانی حقوق ایران تهیه شده است. سالیانی دراز در دانشکده‌ها و مدارس عالی تدریس می‌کرد. با وجودی که وکیل درجه اول دادگستری بود، هرگز وکالتی را قبول نکرد. وی در سال ۱۳۷۷ در مسافرتی که به آمریکا نموده بود در همان‌جا درگذشت.
گروه آدمیرال
گروه آدمیرال شرکت بیمه ولزی است، که بخش عمده فعالیت‌های آن، در زمینه ارائه خدمات بیمه‌های خودرو متمرکز می‌باشد.
شرکت آدمیرال در سال ۱۹۹۳ توسط هنری انگلهارت راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای ایتالیا (شرکت کونته)، اسپانیا (شرکت بالومبا اند راستریتور)، فرانسه (شرکت لیلینکس اند لولیور) و ایالات متحده آمریکا (شرکت بیمه الفنت) می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر کاردیف، ولز قرار دارد و سهام آن در بازار بورس لندن معامله می‌شود.
ملیکست خاچیان
ملیکست خاچیان (Մելիքսեթ Խաչիյան؛ زادهٔ ۶ ژوئیه ۱۹۷۰) یک استادبزرگ شطرنج اهل ارمنستان-ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.
کنون سیتی، مینه‌سوتا
کنون سیتی (به انگلیسی: Cannon City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است. کنون سیتی ۱۱۰ نفر جمعیت دارد و ۳۶۶٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یان بوروما
یان بوروما (زاده ۲۸ دسامبر ،۱۹۵۱) نویسنده و تاریخ‌دان هلندی است که در ایالات متحده کار و زندگی می‌کند. بیشتر کار او روی فرهنگ آسیا، به‌ویژه چین و ژاپن قرن بیستم تمرکز کرده‌است. او از سال ۲۰۰۳ در کالج بارد استاد پاول وی. ویلیامز در حقوق بشر و روزنامه‌نگاری بوده‌است.
بورسیه
بوروما برای مشارکت همه‌جانبه بریتانیا در اتحادیه اروپا تلاش می‌کند به خاطر آن که آن‌ها قویترین مدافع اقتصاد آزاد در تجارت و سیاست هستند.
جوایز
بروما در سال ۲۰۰۸ جایزه اراسموس را دریافت کرد. این جایزه به کسانی داده می‌شود که مشارکت استثنایی در فرهنگ، علوم اجتماعی اروپا یا بقیه دنیا داشته باشند.
فردی مرکوری
فرِدی مرکوری (Freddie Mercury، با نام تولد فرخ بلسارا؛ ۵ سپتامبر ۱۹۴۶ – ۲۴ نوامبر ۱۹۹۱) خواننده، ترانه‌نویس و تهیه‌کنندهٔ موسیقی بریتانیایی بود که عمدتاً به عنوان خوانندهٔ اصلی گروه موسیقی راک کوئین شناخته می‌شود. اجراهای پرشور او بر روی استیج و گسترهٔ آوازی چهار اکتاوی‌اش و مرگ زودهنگامش به دلیل ابتلا به بیماری ایدز در سن ۴۵ سالگی، با خاطره‌های به جا مانده از موسیقی راک بریتانیا در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی گره خورده‌است.
یان بوروما
جوایز
در سال ۲۰۱۰ نام او در لیست ۱۰۰ متفکر برتر جهان که توسط مجلهٔ فارین‌پالیسی تهیه شده بود قرار گرفت.
فردی مرکوری
مرکوری همچنین به عنوان یک مجری روی صحنه، به خاطر داشتن یک شخصیت متظاهرانه و خودنمایانه و همین‌طور به خاطر داشتن صدایی قوی و رسا شناخته می‌شود. گرایش جنسی مرکوری از دیگر مسائل حاشیه‌ساز او بود. مرکوری به عنوان یک آهنگساز، برخی از ترانه‌های موفق و پرفروش کوئین از جمله «بوهمین راپسودی»، «ملکه قاتل»، «کسی برای عاشق شدن»، «منو الان متوقف نکن»، «مجنون کوچکی که به آن عشق می‌گویند» و «ما قهرمانیم» را نوشته‌است. مرکوری علاوه بر فعالیت‌هایش در گروه کوئین، به شکل انفرادی هم فعالیت می‌کرد و گه‌گاهی هم به عنوان تهیه‌کننده یا موسیقی‌دان مهمان (پیانو و آوازخوانی) برای هنرمندان دیگر به فعالیت می‌پرداخت. او به علت برونکوپنومونی که به خاطر بیماری ایدز گرفتار آن شده بود، در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۱ و تنها یک روز پس از آنکه به صورت عمومی اعلام کرد که مبتلا به ایدز شده‌است، درگذشت.
مرکوری در زنگبار و در خانواده‌ای با ریشه‌های فارسی-هندی به دنیا آمد. تا اواسط دوره نوجوانی در همان زنگبار و همین‌طور در هندوستان زندگی و رشد کرد. در سال ۱۹۹۲ و پس از مرگ وی، جایزه بریت را به خاطر کمک‌های برجسته‌اش به موسیقی بریتانیا دریافت کرد و کنسرت بزرگداشت فردی مرکوری هم در استادیوم ومبلی در لندن برگزار شد. در سال ۲۰۰۱ مرکوری به همراه دیگر اعضای گروه کوئین به تالار مشاهیر راک اند رول، در سال ۲۰۰۳ به تالار ترانه‌نویسان مشهور، در سال ۲۰۰۴ به تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا وارد شد، و گروه کوئین هم در سال ۲۰۰۲ ستاره‌ای در پیاده‌رو شهرت هالیوود دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۲، در نظرسنجی بی‌بی‌سی تحت عنوان انتخاب ۱۰۰ بریتانیایی کبیر، مرکوری در جایگاه ۵۸ قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵، در یک نظرسنجی که توسط بلندر و MTV2 برگزار شد، مرکوری به عنوان برترین خوانندهٔ مرد همه دوران‌ها انتخاب شد. در سال ۲۰۰۸، نویسندگان رولینگ استونز، مرکوری را در جایگاه ۱۸ در فهرست ۱۰۰ خواننده برتر همه دوران‌ها قرار دادند. در سال ۲۰۰۹، در یک نظرسنجی توسط کلاسیک راک، مرکوری به عنوان برترین خواننده راک همه دوران‌ها انتخاب شد. آل‌میوزیک مرکوری را به عنوانی «یکی از بزرگترین سرگرمی‌سازان راک همهٔ اعصار» که «دارای یکی از برترین صداها در زمینهٔ موسیقی است»، توصیف کرد.
دوران اولیه زندگی
مرکوری به نام فرخ بلسارا در ۵ سپتامبر ۱۹۴۶ در دوره قیومیت بریتانیا در شهر سنگی زنگبار واقع در سلطان‌نشین زنگبار به دنیا آمد که هم‌اکنون بخشی از تانزانیا است. پدر و مادر او، بومی (۱۹۰۸–۲۰۰۳) و جر بلسارا (۱۹۲۲–۲۰۱۶) از پارسیان (زرتشتیان با اصلیت ایرانی در هند) ایالت گجرات هند که این ناحیه در تقسیمات کشوری آن موقع هند بریتانیا، در استان بمبئی قرار داشت. نام خانوادگی آن‌ها از شهر بلسر (که با نام Valsad هم شناخته می‌شود) واقع در بخش جنوبی گجرات، گرفته شده‌است؛ و خانوده مرکوری به عنوان یک پارسی، پایبند به آیین زرتشت بودند. پدر مرکوری صندوق‌دار اداره مستعمراتی بریتانیا بود و به همین دلیل خانواده بلسارا به زنگبار مهاجرت کرده بودند تا پدرش بتواند شغلش را حفظ کند. پدر فردی در هند با جر ازدواج کرد و او را با خود به زنگبار برد. فرخ اولین فرزند آن‌ها بود و ۶ سال بعد هم خواهر کوچکتر او به نام کشمیرا به دنیا آمد.
فردی سال‌های اولیه تحصیلاتش را در مدرسه‌ای مذهبی گذراند. معلمان این مدرسه راهبه‌های وابسته به کلیسای آنگلیکان بودند. اما وقتی ۸ ساله شد، پدر و مادرش تصمیم گرفتند او را به مدرسه‌ای در هند بفرستند.
مرکوری بیشتر دوران کودکی خود را در هندوستان سپری کرد و در سن هفت سالگی، نواختن پیانو به او آموخته شد. در سال ۱۹۵۴ و در سن هشت سالگی، مرکوری برای تحصیل به مدرسه سنت ماری ، یک مدرسه شبانه‌روزی پسرانه به سبک بریتانیایی واقع در پانچگانی در نزدیکی بمبئی (هم‌اکنون در بمبئی) فرستاده شد. مدرسه سنت پیتر به کلیسا تعلق داشت اما درهایش به روی دانش‌آموزان از ادیان و اعتقادات مختلف باز بود. مرکوری هم به عنوان یک زرتشتی معتقد در این مدرسه تحصیل کرد. لاتا منگشکار خواننده بالیوودی، یکی از کسانی بود که در آن دوران مرکوری تحت تأثیر موسیقی او قرار داشت. مرکوری در سن ۱۲ سالگی یک گروه موسیقی مدرسه‌ای به نام هکتیکس تشکیل داد و آثار برخی از خواننده‌های راک اند رول همانند کلیف ریچارد و لیتل ریچارد را بازخوانی کرد. فردی اوقات فراغتش را در کنار خاله و پدربزرگ و مادربزرگ خود در مومبای می‌گذراند و همان موقع بود که عشقش به موسیقی شکل گرفت. او حتی به همراه چند نفر از دوستانش، اولین گروه موسیقی خود به نام «هکتیکس» (The Hectics) را هم به راه انداخت. یکی از دوستان آن دورهٔ مرکوری به یاد می‌آورد که او «توانایی غیرطبیعی در گوش دادن به رادیو و نواختن آنچه که می‌شنید» داشت. همچنین در همان مدرسه سنت پیتر بود که او اولین‌بار خود را «فردی» نامید. مرکوری در فوریه ۱۹۶۳ به زنگبار نزد والدین خود برگشت.
مرکوری در ۱۷ سالگی به همراه خانواده‌اش، به علت انقلاب زنگبار در سال ۱۹۶۴، برای حفظ جان خود از آنجا گریختند ؛ در طی آن انقلاب، هزاران عرب و هندی کشته شدند. خانواده او به خانه کوچکی در فلتهام، میدل سکس در انگلستان نقل مکان کردند. مرکوری در دانشگاه پلی‌تکنیک ایزلورث ثبت نام کرد و مشغول به تحصیل در رشتهٔ هنر شد. سرانجام او دیپلم خود را در رشته «هنر و طراحی گرافیکی» از دانشکده ایلینگ آرت کالج دریافت کرد و بعدها از مهارت‌هایی که در آنجا کسب کرده بود، برای طراحی تاج کوئین (لوگوی کوئین) استفاده کرد. مرکوری از بدو تولد تا پایان عمرش شهروند بریتانیا باقی ماند.
مرکوری پس از فارغ‌التحصیلی، به چند گروه موسیقی پیوست و به همراه دوست‌دخترش ماری اوستین به فروش لباس‌های دست دوم در بازار کنزینگتون مارکت در لندن مشغول شد. او همچنین شغلی هم در فرودگاه هیترو لندن داشت. دوستان آن دوره مرکوری از او در آن دوره به عنوان یک جوان ساکت و خجالتی که علاقه وافری به موسیقی داشت یاد می‌کنند. او که تحت تأثیر خوانندگی رابرت پلنت بود، در سال ۱۹۶۹ به گروه موسیقی ایبکس پیوست که بعدها به رکیج تغییر نام داد. مدتی را هم در اتاقی در بالای می‌خانه لیورپول، The Dovedale Towers زندگی کرد. پس از اینکه این گروه از هم پاشید، او به گروه دیگری به نام سور میلک سی ملحق شد. با این حال، این گروه هم در اوایل ۱۹۷۰ از هم پاشید.
در آوریل ۱۹۷۰، مرکوری به برایان می گیتاریست و راجر تیلور نوازنده درامز پیوست که قبلاً در گروهی به نام اسمایل عضویت داشتند. با وجود اینکه دیگر اعضای گروه و همین‌طور تریدنت استودیو، از قبل نام‌هایی برای گروه انتخاب کرده بودند، مرکوری نام «کوئین» را برای گروه برگزید. او بعدها در اینباره گفت که «من یقیناً از جنبه همجنسگرایانهٔ این اسم مطلع هستم، اما این فقط یکی از جنبه‌های این اسم هست». در همان حوالی، او نام خانوادگی خود را از بلسارا به مرکوری تغییر داد.
خوانندگی
هرچند که صدای صحبت کردن فردی مرکوری در محدودهٔ باریتون بود، او اغلب آهنگ‌هایش را در محدودهٔ تنور خوانده‌است. محدودهٔ آوازی او از bass low F (F2) تا soprano high F (F6) بوده‌است. او می‌توانست تا tenor high F (F5) بلت بزند. سوپرانوی اسپانیایی، مونتسرات کاباله، که یک آلبوم هم با مرکوری منتشر کرده‌است، دربارهٔ صدای مرکوری اینچنین نظر داده‌است: «فرق مرکوری با تقریباً همهٔ دیگر ستاره‌های راک در این است که او صدایش را می‌فروشد». او در ادامه اظهار می‌دارد که:
با ادامه یافتن دوران فعالیت گروه کوئین، او به‌طور فزاینده‌ای در حین اجراهای زنده، بالاترین نت‌ها را تغییر می‌داد و اغلب آن‌ها را با نت دوم، سوم و چهارم هارمونیزه می‌کرد. گفته شده مرکوری «خام‌ترین گرهک تارهای صوتی را داشته و هرگز هیچگونه آموزش رسمی آوازخوانی ندیده‌است».
آهنگ‌سازی
مرکوری ۱۰ ترانه از ۱۷ ترانه‌ای که در آلبوم برترین آثار گروه کوئین قرار دارد را نوشته‌است: حماسه کولی، هفت دریای ری، ملکه قاتل، پسر از مد افتاده، یکی برای دوست داشتن، ما قهرمانیم، مسابقه دوچرخه‌سواری، الان جلومو نگیر، مجنون کوچکی که به آن عشق می‌گویند و بازی رو انجام بده. مهم‌ترین جنبهٔ ترانه‌نویسی او، محدودهٔ وسیع ژانرهایی است که استفاده کرده‌است که برخی از آن‌ها عبارتند از راکیبلی، پراگرسیو راک، هوی متال، گاسپل، و دیسکو. او در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۵ شرح داده‌است «من متنفرم از اینکه یک کار رو دوباره و دوباره و دوباره انجام بدم. من دوست دارم ببینم که الان توی موسیقی، فیلم و تئاتر چه خبره و بعدش همه اون‌ها رو با هم ترکیب کنم». مرکوری در مقایسه با بسیاری از آهنگ‌سازان محبوب، تمایل به نوشتن ترانه‌های پیچیده داشت. برای مثال، حماسه کولی یک ساختار نامدور دارد و از تعداد زیادی آکورد تشکیل شده‌است. او همچنین شش ترانه در آلبوم کوئین دو را نوشته‌است که چندین تغییر کلیدی و اساس پیچیده دارند. از سوی دیگر، ترانهٔ مجنون کوچکی که به آن عشق می‌گویند تنها تعداد کمی آکورد دارد. علی‌رغم این حقیقت که مرکوری اغلب هارمونی‌های خیلی پیچیده می‌نوشت، خود ادعا کرده‌است که به سختی می‌توانست موسیقی بخواند. او بیشتر آهنگ‌هایش را بر روی پیانو می‌نوشت و از طیف گسترده‌ای از علامت‌های کلید مختلف استفاده کرده‌است.
به عنوان مجری
مرکوری به خاطر اجراهای زنده‌اش شهرت داشت و به همراه گروه کوئین، در کشورهای زیادی به اجرای کنسرت پرداخته‌است که اکثراً در استادیوم‌ها برگزار می‌شدند. او سبک اجرایی بسیار نمایشی از خود نشان داد که عمدتاً با مشارکت گسترده‌ای از سوی حضار همراه بود. یکی از نویسندگان The Spectator او را چنین توصیف کرده‌است: «خواننده‌ای که تماشاگرانش را می‌شوراند، شادمان می‌کند و با حالات پرتجمل خود آن‌ها را جادو می‌کند». دیوید بویی که در کنسرت بزرگداشت فردی مرکوری به خوانندگی پرداخته و همچنین ترانه‌ای به نام تحت فشار را هم با گروه کوئین ضبط کرده‌است، دربارهٔ شیوه اجرای مرکوری چنین می‌گوید: «در بین همه مجری‌های تئاتری راک، مرکوری از بقیه جلوتر است. او از مرزها فراتر رفت؛ و البته من همیشه مردانی که لباس تنگ می‌پوشند را تحسین می‌کنم. من فقط یک بار او را در کنسرت دیدم و همان‌طور که درباره‌اش می‌گفتند، او یقیناً مردی بود که می‌توانست هواداران را در مشتش نگه دارد». برایان می، گیتاریست گروه کوئین دربارهٔ مرکوری می‌گوید که مرکوری «می‌توانست کاری کند که آخرین نفری که در دورترین نقطه استادیوم قرار گرفته هم احساس بودن بکند».
مرکوری در طی دوره فعالیتش، حدود ۷۰۰ کنسرت را در بسیاری از کشورهای دنیا با گروه کوئین اجرا کرد. یکی از جنبه‌های قابل توجه کنسرت‌های کوئین، مقیاس بزرگ آن‌ها بود. او یک بار گفت که «ما سیسیل ب دومیل راک اند رول هستیم، همیشه می‌خواهیم کارهای بزرگ و بهتری انجام دهیم». گروه کوئین اولین گروهی بود که در استادیوم‌های آمریکای جنوبی به اجرای کنسرت می‌پرداخت، و رکورد جهانی را از نظر تعداد شرکت‌کنندگان در سال ۱۹۸۱ در مورامبی استادیوم در سائو پائولو شکست. در ۱۹۸۶ کوئین در پشت پرده آهنی و در جلوی یک جمعیت ۸۰٫۰۰۰ نفری در بوداپست، به اجرا پرداخت که این کنسرت، بزرگ‌ترین کنسرت راکی بود که در اروپای شرقی برگزار می‌شد. آخرین اجرای مرکوری با کوئین در ۹ اوت ۱۹۸۶ در نب‌ورد پارک انگلیس بود که گفته می‌شود به صورت تخمینی حدود ۱۶۰٬۰۰۰ نفر حضار در آن شرکت داشتند. مرکوری در آخرین اجرای خود بر روی صحنه، که در انتهای آن ترانهٔ خداوند ملکه را حفظ کند اجرا شد، در حالی که یک ردای بلند پوشیده بود و تاجی زرین را در بالا نگه داشته بود، با جمعیت خداحافظی کرد.
پیشه انفرادی
مرکوری علاوه بر همکاری در گروه کوئین، دو آلبوم و چندین تک‌آهنگ هم به صورت انفرادی منتشر کرده‌است. هرچند که آثار انفرادی او به اندازه آثاری که با کوئین داشت از نظر تجاری موفق نبودند، آن دو آلبوم و چند تک‌آهنگ انفرادی او، جزء ۱۰ آثار برتر در جداول موسیقی بریتانیا قرار گرفتند. نخستین کوشش انفرادی او، مشارکتش در میکس ترانهٔ «عشق می‌کشد» ریچارد وولف در آلبوم سال ۱۹۸۴ او بود (همچنین این ترانه در تم پایانی «تفنگ پر شده» National Lampoon هم استفاده شد). همچنین از جمله اولین کوشش‌های انفرادی مرکوری، همکاری در تهیه یک موسیقی زمینه جدید برای فیلم مادرشهر، ساختهٔ فریتز لانگ بود. تهیه‌کنندهٔ این ترانه جورجو مورودر بود و در جایگاه دهم جداول بریتانیا قرار گرفت.
دو آلبوم مرکوری که کاملاً مستقل از گروه کوئین تهیه شده بودند، آقای آدم بده (۱۹۸۵) و بارسلونا (۱۹۸۸) نام داشتند. آقای آدم بده جزء ده آلبوم برتر در جداول آلبوم بریتانیا قرار گرفت. در سال ۱۹۹۳، یک رمیکس از ترانهٔ «زندگی کردن برای خودم»، تک‌آهنگی از همین آلبوم، جایگاه نخست را در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا بدست آورد. این ترانه همچنین جایزه آیور نوول را هم پس از مرگ مرکوری برایش به ارمغان آورد. نقاد آل‌میوزیک، ادواردو ریواداویا آقای آدم بده را به صورت «عالی از همان ابتدا تا انتها» توصیف می‌کند و نظر خود را این‌گونه بیان می‌کند که مرکوری «کاری ستودنی در کشف قلمروهای ناشناخته انجام داده‌است». این آلبوم به‌ویژه بسیار سینث‌سایزر محور است، به‌طوری‌که آلبوم‌های گذشته کوئین این‌گونه نبودند.
آلبوم دوم مرکوری، بارسلونا، با سوپرانوی اسپانیایی، مونتسرات کاباله ضبط شده‌است. عناصری از موسیقی عامه‌پسند و اپرا در این آلبوم با هم ترکیب شده‌است. عمده منتقدین مردد بودند که چه مفهومی از این آلبوم برداشت کنند، شخصی آن را «عجیب و غریب‌ترین سی‌دی سال» نامید. آلبوم به موفقیت تجاری دست یافت و ترک عنوانی آلبوم (ترکی که همنام آلبوم است) جایگاه هشتم را در جداول بریتانیا کسب کرد و در اسپانیا هم به موفقیت بزرگی دست یافت. ترک عنوانی این آلبوم، به‌طور گسترده از رادیو پخش شد و سرود رسمی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بود (که یکسال پس از مرگ مرکوری در اسپانیا برگزار شد) و با استقبال فراوانی روبرو شد. کاباله در مراسم افتتاحیه المپیک، این ترانه را به صورت زنده اجرا کرد و قسمت‌هایی که مربوط به مرکوری بود، بر روی صفحهٔ نمایش پخش شد. این اتفاق قبل از شروع فینال لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۹ در بارسلونا هم بار دیگر تکرار شد.
علاوه بر این دو آلبوم انفرادی، مرکوری چندین تک‌آهنگ هم منتشر کرده‌است. از جملهٔ آنها، یک نسخهٔ بازخوانی از ترانهٔ موفق متظاهر بزرگ گروه پلترز بود که در سال ۱۹۸۷ در بریتانیا در جایگاه پنجم ایستاد. در سپتامبر ۲۰۰۶، یک آلبوم گردآوری‌شده از کارهای انفرادی مرکوری، به افتخار شصتمین زادروزش در بریتانیا منتشر شد. این آلبوم جز ۱۰ آلبوم برتر در جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت.
علاوه بر همکاری با مایکل جکسون، مرکوری به همراه راجر تیلور در ترک عنوانی آلبوم سال ۱۹۸۲ بیلی اسکوییر که احساسات در حرکت نام دارد هم به خوانندگی پرداخته‌اند. آن‌ها بعدها در تهیهٔ دو ترانه از آلبوم سال ۱۹۸۶ اسکوییر تحت عنوان کافی کافی است، همکاری کردند که یکی ترانهٔ عشق قهرمان است بود که در آن به آوازخوانی پرداختند و دیگری ترانهٔ بانویی با ساکسوفون تنور بود که برای آن دگرسان‌سازی موسیقایی را انجام دادند.
روابط
مرکوری در اوایل دهه ۱۹۷۰، یک رابطه طولانی‌مدت با ماری اوستین داشت که او را از طریق برایان می ملاقات کرده بود. او برای چندین سال با اوستین به‌طور مشترک در وست کنزینگتون زندگی کرد. با این حال در اواسط دهه ۱۹۷۰، مرکوری رابطه عاشقانه‌ای هم با یک مرد آمریکایی که مدیر اجرایی موسیقی در شرکت الکترا رکوردز بود، برقرار کرد. در دسامبر ۱۹۷۶، مرکوری دربارهٔ گرایش جنسی‌اش با اوستین حرف زد که نتیجه آن پایان رابطه عاشقانهٔ او با اوستین بود. مرکوری از خانهٔ مشترکی که با اوستین داشتند به خیابان دوازدهم استنفورد تراس در کنزینگتون کوچ کرد و برای اوستین هم‌خانه‌ای در همان حوالی خرید. با این حال، مرکوری و اوستین برای سال‌ها دوستان نزدیک یکدیگر ماندند و مرکوری اغلب از اوستین به عنوان تنها دوست واقعی خود یاد می‌کرد. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۵، مرکوری دربارهٔ اوستین گفت که «اکثر معشوقه‌های من ازم پرسیدند که چرا اون‌ها نمیتونن جای ماری [اوستین] رو بگیرن، این کاملاً غیر ممکنه، تنها دوستی که من داشتم ماری هست و من کس دیگه‌ای رو نمی‌خوام. از نظر من، او همسر عرفی من بود. از نظر من، این رابطه یک جور زناشویی بود. ما هم دیگه رو باور داشتیم، همین برام کافیه». او همچنین چندین ترانه در مورد اوستین سروده‌است که از جمله قابل ذکرترین آن‌ها می‌توان به عشق زندگی من اشاره کرد. آخرین خانهٔ مرکوری، به نام گاردن لژ، کاخی با معماری گرجستانی دارای ۲۸ اتاق بود که در یک باغ مانیکورکاری‌شده قرار دارد و حول آن را دیواری آجری بلند فرا گرفته‌است. این خانه که در منطقه کنزینگتون لندن قرار دارد، پس از مرگ مرکوری، به اوستین رسید. مرکوری در وصیت‌نامه‌اش، خانه‌اش را به جای شریک زندگی آن هنگامش، جیم هوتون، برای ماری اوستین به ارث گذاشته‌است و در اینباره گفته‌است که «تو همسر من بودی و به هر حال این خانه برای توست». مرکوری همچنین پدرخواندهٔ پسر ارشد اوستین بود که ریچارد نام دارد.
مرکوری در اوایل و اواسط دههٔ ۱۹۸۰، یک رابطه عاشقانه با باربارا ولنتین، هنرپیشه زن اتریشی برقرار کرد که در نماهنگ زندگی سختی است هم هنرنمایی کرده‌است. در سال ۱۹۸۵، او یک رابطه طولانی‌مدت دیگر با آرایشگری به نام جیم هوتون (زاده ۱۹۴۹، درگذشت ۲۰۱۰) آغاز کرد. هوتون که در سال ۱۹۹۰ نتیجه آزمایش ایدزش مثبت بود، در شش سال آخر زندگی مرکوری با او زندگی کرد و در هنگام بیماری به پرستاری از او پرداخت و در هنگام مرگ مرکوری هم در بالین او حاضر بود. هوتون ادعا کرده‌است که مرکوری در حین مرگش، حلقه ازدواجی که هوتون به او داده بود را دست کرده بود. هوتون در یک ژانویه ۲۰۱۰ بر اثر ابتلاء سرطان درگذشت.
رابطه با کنی اورت
کنی اورت، دی‌جی رادیو، اولین بار مرکوری را در سال ۱۹۷۴ هنگامی که او برای یک برنامه صبحگاهی در Capital London دعوت کرده بود، ملاقات کرد. آن دو به عنوان دو تن از خودنماترین و محبوب‌ترین هنرمندان بریتانیایی، ویژگی‌های مشترک فراوانی داشتند و بلافاصله تبدیل به دوستان نزدیکی برای یکدیگر شدند. اورت نقشی اساسی در موفقیت اولیه کوئین ایفا کرد. در سال ۱۹۷۵، مرکوری با یک نسخه از تک‌آهنگ حماسه کولی نزد اوت رفت. اورت که در ابتدا به عنوان یک محرم شک داشت که یک ایستگاه رادیویی پیدا شود که حاضر به پخش این ترانهٔ بیش از ۶ دقیقه‌ای باشد، به مرکوری در آن لحظه چیزی نگفت و ترانه را بر روی گردونه گرامافون گذاشت و پس از اینکه آن را شنید، به شور آمد و گفت: «فراموشش کن، این ترانه برای قرن‌ها یک ترانهٔ شماره یک خواهد بود». در حالی که Capital Radio به صورت رسمی این ترانه را نپذیرفته بود، اما اورت بی‌وقفه راجع به ترانه‌ای صحبت می‌کرد که خودش آن را شنیده بود، اما نمی‌توانست آن را پخش کند، تا اینکه ترانه به صورت «اشتباهی» شروع به پخش شدن می‌کند و اورت اظهار می‌دارد که «وای! از دستم دررفت!». خیلی زود شنوندگان با تلفن به کاپیتال هجوم آوردند و می‌خواستند بدانند که این ترانه کی منتشر خواهد شد. اورت در یک روز این ترانه را ۳۶ بار پخش کرد.
رابطهٔ آن دو در دههٔ ۷۰ صمیمی‌تر شد، اورت رایزن و مشاور مرکوری شد و مرکوری هم محرم راز اورت شده بود و به او کمک می‌کرد تا گرایش جنسی خودش را بپذیرد. در سرتاسر اوایل دههٔ ۱۹۸۰، آن دو همجنس‌گرایی‌شان را کاوش می‌کردند، و همین‌طور مواد مخدر را هم تجربه کردند، هرچند که آن‌ها هیچوقت عاشق و معشوق نبودند، اما آن‌ها به‌طور منظم با هم به شب‌نشینی می‌پرداختند. در سال ۱۹۸۵، آن‌ها بر سر استفاده و سهمشان از مواد مخدر دچار مشاجره و اختلاف شدند. Audrey Lee "Lady Lee" Middleton که زندگی‌نامهٔ اورت را نوشته بود، در کتاب خود فاش کرد که اورت یک دگرباش جنسی است. اورت این کتاب را مورد نکوهش قرار داد. اما مرکوری در مشاجره بین لی و اورت، طرف اورت را گرفت که این باعث شد رابطهٔ آن‌ها حتی بیشتر به سردی گراید. در سال ۱۹۸۹ که وضع سلامتی هر دو آن‌ها رو به وخامت گذاشته بود، آن‌ها دوباره دوستی با هم را از سر گرفتند و اختلافات را کنار گذاشتند.
گرایش‌های جنسی
در حالی که برخی از مفسران ادعا کرده‌اند که مرکوری گرایش جنسی خود را از عموم پنهان می‌کرده‌است، برخی دیگر او را یک «همجنس‌گرای علنی» معرفی کرده‌اند. در دسامبر سال ۱۹۷۴ وقتی که نیو موزیکال اکسپرس از او مستقیماً در اینباره سؤال کرد، «در مورد همجنس‌گرا بودن چطور؟» مرکوری پاسخ داد، «یه گاو حیله‌گر هستی، بذار اینطور بگم، زمانی بود که من جوون و بی‌تحربه بودم، چیزی هست که بچه‌مدرسه‌ای‌ها میرن طرفش. من هم شوخی‌های بچه‌مدرسه‌ایم رو دارم. نمی‌خوام بیشتر از این وارد جزئیات بشم». هفت سال قبل از آن در سال ۱۹۶۷ رفتارهای همجنس‌گرایانه در بین مردان بزرگسال بالای ۲۱ سال آزاد شده بود. در دهه ۱۹۸۰ او اغلب در رویدادهای عمومی از شریک زندگی‌اش جیم هوتون فاصله می‌گرفت. در سال ۱۹۸۶، روزنامه سان ادعا کرد که مرکوری «اقرار به یک سری ماجراهای سکس همجنس‌گرایانه یک شبه» کرده‌است.
در طی دوران فعالیت مرکوری، ظاهر پرتجمل او در صحنه، گاهی اوقات باعث می‌شد تا روزنامه‌نگاران دربارهٔ گرایش‌های جنسی او به صحبت بپردازند. دیو دیکسون، در بررسی اجرای کوئین در ومبلی آرنا در سال ۱۹۸۴ برای مجلهٔ کرنگ!، در رابطه با اجرای متظاهرانه و پر ناز و غمزهٔ مرکوری برای تماشاگران سخن به میان می‌آورد و مرکوری را «روسپی قیافه‌گیر، لب و لچه انداز، اداواطوار درکن» می‌نامد. در سال ۱۹۹۲، جان مارشال از نشریه گی تایمز نظرش را چنین بیان کرد: «مرکوری یک اِوایی بر روی صحنه بود؛ بی‌باک از بروزدادن همجنس‌گرایی‌اش در بین عموم، اما بی‌میل برای وارد شدن به جزئیات یا توجیه کردن «شیوهٔ زندگی‌اش»... مثل این بود که فردی مرکوری به دنیا می‌گفت «من همان چیزی هستم که می‌بینید. خب که چی؟ و این جمله به خودی خود از نظر برخی یک اعلامیه محسوب می‌شود». رابرت اربن در مقاله‌ای برای AfterElton نوشت که «مرکوری خودش را با «برون‌آیی سیاسی» یا با آرمان‌های دگرباشانه، هم‌پیمان نکرده‌است.
شخصیت
مرکوری علی‌رغم داشتن شخصیت خودنمایانه بر روی صحنه، در مواقعی که به اجرا نمی‌پرداخت، خصوصاً گرداگرد افرادی که به خوبی آن‌ها را نمی‌شناخت، گوشه‌گیر و خجالتی بود، و مصاحبه‌های کمی انجام داد. مرکوری یک بار دربارهٔ خودش گفت: «من در حین اجرا برون‌گرا هستم، اما از درون یک انسان کاملاً متفاوتم». او در حین اجرای برنامه غرق محبت از طرف طرفدارانش می‌شد. در یادداشت خودکشی کورت کوبین ذکر شده که او چطور به اینکه مرکوری «دوست داشتنی به نظر می‌رسید، و از اینکه دوست داشته شود و مورد پرستش جمعیت قرار گیرد لذت می‌برد» را هم تحسین می‌کرد و هم به آن غبطه می‌خورد.
بیماری و مرگ
در اکتبر ۱۹۸۶، مطبوعات انگلیسی گزارش کرده بودند که مرکوری در یکی از کلینیک‌های هارلی استریت خونش را برای ابتلاء به ویروس HIV/AIDS آزمایش کرده‌است. وقتی که مرکوری در حال بازگشت از سفری از ژاپن بود، گزارشگری از سان به نام هیو ویتو، در فرودگاه هیترو، از او دربارهٔ این قضیه سؤال کرد. مرکوری انکار کرد که بیماری مقاربتی دارد. بر طبق گفتهٔ شریک زندگی‌اش جیم هوتون، مرکوری کمی پس از عید پاک سال ۱۹۸۷ تشخیص داد که به بیماری ایدز مبتلا شده‌است. در همان اوقات، مرکوری در مصاحبه‌ای ادعا کرده بود که نتیجه آزمایش ایدزش منفی بوده‌است. علی‌رغم این انکارها، مطبوعات انگلیسی شایعات را در چند سال بعدی هم دنبال می‌کردند که با لاغر و نحیف شدن ظاهری مرکوری، عدم برگزاری تورها توسط کوئین، و گزارش‌هایی از معشوقه‌های گذشته به تبلویدها، به این شایعات دامن زده می‌شد. در ۱۹۹۰، شایعات دربارهٔ سلامتی مرکوری فراگیر و رایج بود. در مراسم اهدای جایزه بریت سال ۱۹۹۰ که در تاریخ ۱۸ فوریه در دومینون تئاتر لندن برگزار شد، مرکوری و بقیه اعضای گروه کوئین برای دریافت جایزه بریت به خاطر همکاری قابل توجه در موسیقی به روی صحنه رفتند که این آخرین حضور عمومی مرکوری بود. تا پایان زندگی مرکوری، عکاسان به‌طور مرتب در کمین او بودند، روزنامهٔ سان طی یک سری مقاله ادعا کرد که مرکوری به شکل جدی بیمار است، یکی از مشهورترین آنها، مقاله‌ای در نوامبر ۱۹۹۰ بود که در صفحه اولش تصویری از مرکوری که در آن نحیف به نظر می‌رسید به همراه سرصفحهٔ «این رسمیست، مرکوری جدا بیمار است» قرار داشت.
با این حال، مرکوری و اشخاص نزدیکش که به آن‌ها می‌توانست اعتماد کند، همچنان این قضایا را انکار می‌کردند، حتی پس از انتشار مقاله صفحه اولی که در ۲۹ آوریل ۱۹۹۱ پس از حضور کمرنگ مرکوری در رویدادهای عمومی منتشر شد که در آن مرکوری بسیار نحیف به تصویر کشیده شده بود. مرکوری برای چندین سال وضعیت ایدزش را به‌طور عمومی اعلام نکرد و این مسئله را پنهان نگه داشت، این‌طور مطرح شده که او می‌توانست با زودتر صحبت کردن دربارهٔ وضعیتش و مبارزه علیه این بیماری، آگاهی عمومی در رابطه با ایدز را بالا ببرد. مرکوری برای محافظت از افراد نزدیک به خود، وضعیت بیماری‌اش را فاش نکرد. برایان می در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۳ تأیید کرد که مرکوری خیلی پیش از آن گروه را از بیماری‌اش آگاه کرده بود. در موزیک ویدیوی این‌ها روزهای زندگی ما هستند که در ماه مه ۱۹۹۱ فیلمبرداری شد، مرکوری بسیار لاغر بود؛ تصاویر او در این موزیک ویدیو آخرین صحنه‌هایش در جلوی دوربین بودند.
مرکوری پس از پایان کارش با کوئین در ژوئیه ۱۹۹۱، در خانه‌اش در کنزینگتون به استراحت پرداخت. همسر سابق او ماری اوستین در سال‌های پایانی عمرش همدم او بود و در هفته‌های پایانی عمرش به‌طور مرتب به خانه مرکوری سر می‌زد تا از او مراقبت کند. مرکوری در نزدیکی پایان عمرش، شروع به از دست دادن بینایی‌اش کرد و وخامتش چنان بود که نمی‌توانست از تخت خواب بلند شود. با توجه به بدتر شدن شرایط، مرکوری تصمیم گرفت با امتناع از خوردن داروها، مرگش را تعجیل کند و تنها به استفاده از آرام‌بخش‌ها اکتفا کرد.
مرکوری در ۲۲ نوامبر ۱۹۹۱، منیجر کوئین، حیم بیچ را به خانه‌اش در کنزینگتون فراخواند تا به‌طور عمومی دربارهٔ چیزی صحبت کند. روز بعد، اعلامیه زیر از طرف مرکوری در نشریه‌های بین‌المللی به چاپ رسید:
در صبح ۲۴ نوامبر ۱۹۹۱، کمی پس از ۲۴ ساعت از انتشار این بیانیه، مرکوری در سن ۴۵ سالگی در خانه‌اش در کنزینگتون درگذشت. علت اصلی مرگ برونکوپنومونی بود که به سبب ابتلاء به ایدز ایجاد شده بود. دیو کلارک از گروه دیو کلارک فایو، که از دوستان نزدیک مرکوری بود، در هنگام مرگ بر بالینش حاضر بود. اوستین به مادر و خواهر مرکوری تلفن زد تا خبر مرگ او را به آن‌ها برساند. خبر مرگ او در ساعات اولیه ۲۵ نوامبر به روزنامه‌ها و تلویزیون رسید.
در ۲۷ نوامبر، مراسم تشییع جنازه مرکوری توسط یک موبد زرتشتی انجام گرفت. حدود ۳۵ نفر از دوستان و خویشاوندان نزدیک مرکوری در تشییع جنازه‌اش شرکت داشتند که دیگر اعضای گروه کوئین و التون جان از حضار این مراسم بودند. جسد مرکوری در گورستان کنزال گرین در غرب لندن سوزانده شد. بر طبق خواستهٔ مرکوری، ماری اوستین خاکسترهای او را در یک جای نامعلوم به خاک سپرد. اعتقاد بر این است که محل دفن خاکسترهای مرکوری را تنها ماری اوستین می‌داند و او اظهار داشته که هرگز محل به خاک سپاری آن‌ها را فاش نخواهد کرد.
مرکوری در وصیت‌نامه‌اش، بخش بزرگی از دارایی‌هایش، از جمله خانه‌اش و حق امتیاز آثارش را به ماری اوستین، و باقی‌مانده دارایی‌اش را برای خواهر و والدینش به ارث گذاشته‌است. همچنین او ۵۰۰٬۰۰۰ پوند برای آشپزش جو فانلی، ۵۰۰٬۰۰۰ پوند برای دستیار شخصی‌اش پیتر فریستون، ۱۰۰٬۰۰۰ پوند برای راننده‌اش تری گیدینز و ۵۰۰٬۰۰۰ پوند هم برای جیم هوتون به ارث گذاشته‌است. ماری اوستین به همراه خانواده‌اش به زندگی در خانه مرکوری در گاردن لوژ، کنزینگتون ادامه داد.
پس از مرگ مرکوری، دیوار بیرونی خانه‌اش، گاردن لوژ تبدیل به ضریح او شد، عزاداران و هواداران مرکوری، بر روی دیوار خانه‌اش، پیام‌های بزرگداشت و تسلیت خود را می‌نوشتند. سه سال پس از مرگ او، نشریهٔ تایم اوت گزارش داد که «از وقتی مرکوری مرده، دیوار بیرونی خانهٔ او تبدیل به بزرگ‌ترین ضریح راک اند رول لندن شده‌است». امروزه هم هواداران مرکوری همچنان برای تکریم مرکوری از آنجا بازدید می‌کنند و پیام‌های خود را بر روی آن می‌نویسند. هوتون در سال ۲۰۰۰ در یک اثر زندگی‌نامه‌ای از مرکوری به نام فردی مرکوری: داستان گفته نشده شرکت کرد و همچنین مصاحبه‌ای هم با تایمز در مورد شصتمین زادروز مرکوری انجام داد.
محبوبیت ادامه‌دار
اینکه مرگ مرکوری چقدر باعث افزایش محبوبیت کوئین شده مشخص نیست. در ایالات متحده، که محبوبیت کوئین در دهه ۱۹۸۰ کاهش یافته بود، در ۱۹۹۲، سال بعد از مرگ مرکوری فروش آلبوم‌های کوئین به شکل انکارناپذیری افزایش یافت. یکی از منتقدین آمریکایی در سال ۱۹۹۲ گفت که «چیزی که به آن فاکتور «ستاره مرده» می‌گویند تأثیرش را گذاشته و گروه کوئین در میانهٔ یک باززایی اساسی است». فیلمی در سال ۱۹۹۲ به نام دنیای وین منتشر شد که ترانهٔ حماسه کولی در قسمتی از آن پخش می‌شد. بر طبق انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا کوئین ۳۴٫۵ آلبوم در آمریکا فروخته‌است که نیمی از آن‌ها پس از مرگ مرکوری در ۱۹۹۱ بوده‌است.
میزان فروش جهانی کوئین تا امروز تا حدود ۳۰۰ میلیون تخمین زده شده‌است. در بریتانیا، کوئین نسبت به دیگر هنرمندان موسیقی (از جمله بیتلز) جمعاً هفته‌های بیشتری را در جدول‌های آلبوم بریتانیا مانده‌است. آلبوم برترین آثار کوئین پرفروش‌ترین آلبوم همهٔ اعصار در بریتانیا است. دو تا از ترانه‌های مرکوری به نام حماسه کولی و ما قهرمانیم، هر کدام به عنوان برترین ترانهٔ همهٔ اعصار به ترتیب در نظرسنجی‌هایی توسط سونی اریکسون و رکوردهای جهانی گینس انتخاب شده‌اند. نظرسنجی اول تلاشی برای تعیین کردن محبوب‌ترین ترانهٔ دنیا بود، در حالی که نظرسنجی گینس تنها در بریتانیا صورت پذیرفت. هر دو ترانه وارد تالار مشاهیر گرمی شده‌اند. حماسهٔ کولی در سال ۲۰۰۴ وارد این تالار شد و ما قهرمانیم هم در سال ۲۰۰۹. در اکتبر ۲۰۰۷، نماهنگ حماسهٔ کولی توسط خوانندگان مجله کیو به عنوان برترین نماهنگ همه اعصار انتخاب شد.