آنارشیسم_در_ایالات_متحده_آمریکا
آنارشیسم فردگرای قرن نوزدهم
به گفته هارمن، مأموریت Lucifer the Lightbearer کمک به زن برای شکستن زنجیرهایی بود که قرن‌ها او را به بند قانون ساخت انسان، معنوی، اقتصادی، صنعتی، اجتماعی و به‌ویژه جنسی بسته بود، و معتقد بود که تا زن احساس مسئولیت خود را در تمام زمینه‌های تلاش بشر، و به ویژه در زمینه‌های خاص خود، که از جمله تولید مثل نژاد است، ایجاد کرده‌است. اگر پیشرفت واقعی در جهت تمدن بالاتر و واقعی وجود داشته باشد، این نام به این دلیل انتخاب شده‌است که لوسیفر نام باستانی ستاره صبح که اکنون ناهید نامیده می‌شود، به نظر ما فراتر از این به عنوان یک مجله شناخته می‌شود که مأموریت آن نور دادن به ساکنان در تاریکی است. در فوریه ۱۸۸۷، سردبیران و ناشران لوسیفر پس از آنکه مجله قانون کامستاک را به خاطر انتشار نامه ای در محکومیت رابطه جنسی اجباری در ازدواج، که نویسنده آن را تجاوز به عنف دانست دستگیر کردند. قانون کامستاک به‌طور خاص بحث عمومی، چاپ شده در مورد هر موضوعی را که ناپسند، شرور، یا شرارت آمیز تلقی می‌شد، ممنوع کرد و بحث در مورد تجاوز جنسی، اگرچه یک موضوع جنایی بود، اما ناپسند تلقی می‌شد. سرانجام یک وکیل دادگستری توپکا ۲۰۱۶ کیفرخواست صادر کرد. در فوریه ۱۸۹۰، هارمن، که اکنون تنها تولیدکننده لوسیفر است، دوباره به اتهامات ناشی از مقاله مشابهی که توسط یک پزشک نیویورکی نوشته شده بود، دستگیر شد. در نتیجه اتهامات اصلی، هارمن بخشهای زیادی از شش سال آینده را در زندان می‌گذراند. در سال ۱۸۹۶، لوسیفر به شیکاگو منتقل شد. با این حال، آزار و اذیت قانونی ادامه یافت. سرویس پستی ایالات متحده تعداد زیادی از مجله را توقیف و منهدم کرد و در ماه مه ۱۹۰۵، هارمن بار دیگر به جرم توزیع دو مقاله، یعنی سؤال پدرانه و افکار بیشتر دربارهٔ سکسولوژی توسط سارا کریست کمپبل، دستگیر و محکوم شد. با تحمل یک سال کار سخت، وضعیت سلامتی سردبیر ۷۵ ساله بسیار بدتر شد. لوسیفر پس از ۲۴ سال تولید، در سال ۱۹۰۷ انتشار خود را متوقف کرد و به عنوان مجله علمی ترکیبی در آمریکا شناخته شد. آنها همچنین مخالفان زیادی داشتند و پس از آنکه دادگاه تشخیص داد مجله‌ای که وی منتشر می‌کند طبق قانون معروف بدنام تجارت، دو سال در زندان بود، موسی هارمن در زندان به سر برد. به ویژه دادگاه به سه نامه به سردبیر اعتراض کرد، در یکی از نامه‌ها وضعیت زنی که توسط شوهرش مورد تجاوز قرار گرفته بود، بخیه‌های عمل اخیر پس از زایمان سخت پاره شد و خونریزی شدیدی داشت. در این نامه از عدم مراجعه قانونی زن ابراز تاسف شده‌است. عزرا هیوود که پیش از این به دلیل جزوه حمله به ازدواج تحت پیگرد قانونی قانون تجارت تحت پیگرد قانونی قرار گرفته بود، در همبستگی با هارمن نامه را چاپ کرد و همچنین دستگیر و به دو سال زندان محکوم شد. فلسفه هیوود از طریق پیمایش گسترده و تجدید چاپ آثار جوزیا وارن، نویسنده کتاب تمدن واقعی (۱۸۶۹) و ویلیام بی گرین، در پیشبرد اندیشه‌های آنارشیستی فردگرا بسیار مثر بود. در یک کنوانسیون لیگ اصلاحات کارگری نیوانگلند در بوستون، هیوود گرین و وارن را به ناشر نهایی لیبرتی بنیامین تاکر معرفی کرد. هیوود نتیجه تمدید نامتناسب سرمایه در دست عده معدودی را نتیجه تمدید انتخابی امتیازات مورد حمایت دولت به افراد و سازمانهای خاص دانست. Word یک مجله عشق آزاد آنارشیست فردگرا بود که توسط عزرا هیوود و Angela Heywood ویرایش می‌شد و اولین بار از پرینستون، ماساچوست منتشر شد. عنوان Word تحت عنوا «یک ماهنامه اصلاحات» بود و شامل مشارکت‌های جوشیا وارن، بنیامین تاکر و جی کی اینگلز بود. در ابتدا، The Word عشق رایگان را به عنوان موضوعی جزئی ارائه می‌داد که در قالب اصلاحات کار بیان می‌شد. اما بعداً این نشریه به یک نشریه کاملاً رایگان عشق تبدیل شد. در برخی از مواقع، تاکر یکی از مشارکت‌کنندگان مهم شد اما بعداً از تمایل ژورنال به عشق آزاد ناراضی شد زیرا خواستار تمرکز در اقتصاد بود. در مقابل، رابطه تاکر با هیوود از هم دورتر شد. با این حال، هنگامی که هیوود به دلیل جایگاه حمایت از بارداری خود از اوت تا دسامبر ۱۸۷۸ تحت قوانین Comstock زندانی شد، تاکر رادیکال ریویو را کنار گذاشت تا ویراستاری کتاب Heywood را بر عهده گیرد. پس از آزادی هیوود از زندان، ورد آشکارا به یک مجله رایگان عشق تبدیل شد. این قانون را با چاپ مواد ضدبارداری و بحث و گفتگوی آشکار در مورد مسائل جنسی زیر پا گذاشت. عدم پذیرش تاکر از این سیاست ناشی از اعتقاد وی به این بود که «برای تأثیرگذاری لیبرتی، باید اولین کاربرد خود را در حوزه اقتصاد پیدا کند».