cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ایستگاه متروی پلاستو
ایستگاه متروی پلاستو (Plaistow tube station) ( یا    ) یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است.
این ایستگاه که در منطقه نیوهام لندن قرار دارد در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس شده است.
دکین (آلکین)
دکین می‌تواند به یکی از ترکیبات شیمیایی زیر اشاره داشته باشد:
پالینکوپ
پالینکوپ (به لاتین: Palinkopf) یک کوه در سوئیس است که در Samnaun واقع شده‌است. پالینکوپ ۲٬۸۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قلعه سرزل
قلعه سرزل در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان پشت تنگ، ۴۰۰ متری جنوب روستای سرزل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۲۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اولنا ژوپیووا-ویازوا
اولنا ژوپیووا-ویازوا (Елена Жупиева-Вязова؛ زادهٔ April 18, 1960) ورزشکار دو و میدانی اهل اوکراین است.
ریو تاکایاسو
ریو تاکایاسو (زادهٔ July 19, 1981) شناگر اهل ژاپن است.
ووستان
ووستان (به ارمنی: Ոստան) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است.ووستان در  کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
خصوصیات
ووستان ۳٬۱۷۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
پتر وایس
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه گئورگ بوشنر شده است.
عملیات گیره کاغذ
عملیات گیره کاغذ یا عملیات پیپرکلیپ (Operation Paperclip) عملیات سری مشترک دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا بود که در طی آن بیش از ۱۶۰۰ دانشمند آلمان نازی برای کار به ایالات متحده آمریکا انتقال داده‌شدند. از جمله این افراد می‌توان به ورنر فون براون و تیم موشک وی-۲ اشاره کرد. اکثریت این افراد انتقال یافته که به استخدام نهادهای دولتی آمریکا درآمدند، از اعضا و رهبران سابق حزب نازی بودند. عمده فعالیت این عملیات بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۹ انجام شد.
مهم‌ترین هدف عملیات گیره کاغذ برتری ایالات متحده بر شوروی در طول مسابقه فضایی و جنگ سرد بود. شوروی هم مانند آمریکا متخصصان آلمان نازی را به کشور خود انتقال داده بود. شوروی طی عملیات اوساویکهیم در یک شب در ۲۲ اکتبر ۱۹۴۶ بیش از ۲۲۰۰ متخصص آلمانی را به همراه خانواده‌شان برای کار به خاک شوروی انتقال داده‌بود.
اولین فاز جذب دانشمندان در عملیات گیره کاغذ به نام «عملیات اورکست» در ژوئیه ۱۹۴۵ توسط ستاد مشترک ارتش آمریکا پایه‌گذاری شد. در نوامبر ۱۹۴۵ عملیات اورکست به عملیات گیره کاغذ یا عملیات پیپرکلیپ تغییر نام داد. هری ترومن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، این عملیات را در سپتامبر ۱۹۴۶ به صورت محرمانه تأیید کرد و قرار شد در مرحله اول هزار دانشمند سابق نازی تحت «بازداشت موقت و محدود نظامی» قرار بگیرند. اما دانشمندان انتقال‌داده‌شده اکثراً ماندگار و در سازمان‌های دولتی آمریکا مشغول به کار شدند.
جلال‌آباد چاه‌شهی
جلال‌آباد چاه‌شهی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است.
نمک کور
نمک کوه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. مردم این روستا ترک زبان هستند.
جمعیت
این روستا در دهستان سده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۶۶۴ نفر (۲۳۱ خانوار) بوده‌است.
بوفالوی آمریکایی
گاومیش کوهان‌دار آمریکایی یا بوفالوی آمریکایی ، گونه‌ای گاو وحشی بومی آمریکای شمالی است. این جانور از گونه‌های سرده گاومیش‌های کوهان‌دار به‌شمار می‌رود.
بوفالوی آمریکایی بیشتر در طول روز به فعالیت می‌پردازد. پوست این جانور خصوصاً در نواحی گردن و بالاتنه پوشیده از پشمی پرپشت و قهوه‌ای رنگ است، که در فصل سرما انبوه‌تر و همچنین تیره‌تر می‌گردد. طول بدن این جانور ۲٬۴۰متر (ماده) تا ۳٬۸۰ متر (نر) بوده، گردنی بسیار کوتاه و سر مخروطی شکلی با شاخ‌هایی بلند دارد که معمولاً با ریشی انبوه پوشیده شده‌است. وزن بیزون نر بالغ بر ۹۰۰ کیلوگرم می‌شود، که حدوداً دوبرابر وزن بوفالوی ماده است. به همین دلیل از این جانور به عنوان بزرگ‌ترین پستاندار آمریکایی شمالی یاد می‌شود. در هنگام دفاع و مبارزه برای تعیین رده در درون گله، بوفالوی نر از شاخ‌های بلند و منحنی شکلش به عنوان یک سمبل قدرت بهره می‌برد. غذای اصلی این جانور گیاه‌خوار شامل علف، چمن، خزه و سایر گیاهان می‌باشند. با وجود وزن سنگین سرعت این جانور در هنگام دویدن به ۵۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. علاوه بر این می‌تواند در آب نیز به خوبی شنا کند. زمان جفت‌گیری بوفالو نیمه دوم تابستان بوده و دوره بارداری این جانوران ۲۸۵ روز است. طول عمر این گونه در حیات وحش ۱۵ سال و در اسارت حدود ۲۵ سال می‌باشد.
بوفالوی آمریکایی امروزه پرچم وایومینگ را زینت می‌دهد.
بوفالوی آمریکایی وزنی بین ۴۲۱ تا ۹۹۷ کیلوگرم دارد و می‌تواند تا حداکثر سرعت ۶۴ کیلومتر بر ساعت بدود.
دولت سکولار
یک دولت سکولار یا کشور سکولار دولتی و کشوری است که دین و اعتقاد در آن آزاد است و اعمال مخالف با شریعت هم در آن آزاد است ، نه باورهای مذهبی را پشتیبانی می‌کند و نه با آن‌ها مخالفت می‌کند. یک دولت سکولار با تمامی شهروندان فارغ از دینداری یا بی‌دینی‌شان، یکسان رفتار می‌کند.
دولت سکولار برپایه دفاع از آزادی ادیان که هدف سکولاریسم است بنا شده‌است. از دیگر ویژگی‌های این دولت عدم دخالت دین در سیاست و قانون است. قانون همگی شهروندان را به‌طور یکسان بدون دخالت دین، تحت پوشش قرار می‌دهد؛ و از این لحاظ تبعیضی قائل نیست.
سکولاریسم معمولاً در پرتو عصر روشنگری در اروپا مطرح می‌شود که تأثیر اصلی را بر جوامع غربی داشته‌است. جدایی دین از سیاست در آمریکا و لائیسیته در فرانسه به‌طور گسترده‌ای بر پایه سکولاریسم رخ داده‌است ولی کشورهایی مانند ایران و عربستان و افغانستان و ... با جدایی دین از سیاست مخالف هستند.
تعاریف
در یک کشور سکولار، دولت و قوانین دربارهٔ دین و مذهب بی‌طرف عمل می‌کنند، و هیچ فرقه یا مسلکی را رسماً ترجیح نمی‌دهد. در یک کشور سکولار، به‌طور رسمی فرقی ندارد که شهروندانش از چه دین و مذهبی باشند ، و به افراد خاصی بخاطر داشتن دین و مذهب خاصی بهایی داده نمی‌شود. در یک کشور سکولار، اغلب به‌طور رسمی دین و مذهبی وجود ندارد، چرا که در کشور سکولار دین و مذهب یک امر شخصی محسوب می‌گردد.
کشور سکولار لزوماً «سیاست بی‌خدایی» ندارد، بلکه (همانند متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا) مانع ورود مذهب در قلمرو قوانین حکومتی کشور و مانع از چیرگی و مستولی مذهبی در قیاس با مذهبی دیگر (و در نتیجه باعث حفظ توازن و حقوق همه ادیان) است. هدف از کشور سکولار، تشکیل پلورالیسم سیاسی در جامعه است.
فرانسه
اولین بار در دهه ۱۸۸۰ با تصویب قانون ژولز فری لائیسیته وارد نظام آموزشی فرانسه گردید، این قانون پس از سقوط دولت ارتجاعی اور درمورال پس از بحران ۱۶ مه ۱۸۷۷ تصویب شد.
امروزه اغلب گروه‌های مذهبی فرانسه لائیسیته را پذیرفته‌اند. برخی از گروه‌ها مانند گروه‌های استبدادی ارتجاعی راست‌گرا که داعیه بازگشت به زمان سلطه مکتب کاتولیک به قدرت سیاسی را در سر می‌پرورانند و برخی رهبران مسلمان که قوانین مذهبی را به قوانین کشور ارجح می‌دانند با این مکتب مخالفت می‌کنند.
لائیسیته به‌طور ذاتی به معنای دشمنی دین و سیاست نیست. طبق این مکتب دولت می‌بایست خود را از سازمان‌های مذهبی و امور مذهبی دور نگه دارد (البته تا زمانی که این سازمان‌ها بر جامعه تأثیر قابل ملاحظه‌ای ندارند). بنابراین هم دولت از دخالت سازمان‌های مذهبی مصون می‌ماند و هم سازمان‌های مذهبی از وارد شدن به مناقشات سیاسی دور می‌مانند.
فرانسوی‌ها مذهب را یک مسئله شخصی می‌دانند و آن را در امور نامربوط به آن دخالت نمی‌دهند. دولت فرانسه می‌بایست دین و مذهب را با یکدیگر در هم نیامی‌زد و بروز تمایلات دینی و مذهبی در دولت ممنوع است.
کلمه لائیسیته در اصل معادل فرانسوی اصطلاح «مردم عام» است، یعنی مردمی که روحانی کاتولیک نیستند. پس از انقلاب فرانسه این معنا تغییر پیدا کرده و به مفهوم جدایی دین از شاخه‌های اجرایی، قانون‌گذاری و قضایی دولت به کار رفت. در این مفهوم جدید سیاست از دین جداست و دولت از اتخاذ مواضع دینی بر حذر داشته شده‌است حتی اگر این مواضع در مورد مکاتب الحادی باشند.
اگرچه این اصطلاح در قرن نوزده به مفهوم امروزی آن نزدیکتر شد، اما دولت وقت فرانسه تا قبل از سال ۱۹۰۵ جدایی دین از سیاست را نپذیرفت اما در این سال با تصویب قانون سال ۱۹۰۵ فرانسه در مورد سکولاریسم دولت از دخالت در امور مذهبی و تأمین مالی کلیساهای کاتولیک بر حذر داشته شد. در برخی از نواحی کشور فرانسه که در آن زمان تحت سلطه آلمان بود و تا سال ۱۹۱۸ به کشور فرانسه برگردانده نشد مواردی از همکاری بین دین و سیاست به چشم می‌خورد که هنوز هم اثرات آن پابرجاست (رجوع کنید به آلساک–موسل).
این اصطلاح امروزه یکی از مفاهیم اساسی در قانون اساسی فرانسه است. بند یکم این قانون تأکید می‌کند که فرانسه یک جمهوری سکولار است. بسیاری از افراد در مورد بروز عقاید مذهبی خود محتاطانه عمل می‌کنند. همین موضوع باعث پدید آمدن انشعابات بسیاری در میان مهاجران غیر مسیحی به خصوص جامعه مسلمانان فرانسه شده‌است. اخیراً بحث‌هایی در مورد نمادهای مذهبی مانند حجاب، عمامه شیوخ و صلیب مسیحیان و همچنین ستاره داوود درگرفته است و بر حذف آن‌ها از مدارس دولتی تأکید شده‌است. بالاخره پس از سال‌ها بحث سیاسی در این مورد تصمیم گرفته شد تا این نمادها از مدارس فرانسه حذف شوند.
ایالات متحده
در ایالات متحده، اولین اصلاحیه قانون اساسی آمریکا بندهایی دارد که دولت را از دخالت در دین و تأسیس سازمان‌های دینی منع می‌کند. این قوانین توسط دادگاه برای استفاده دولت‌های فدرال و ایالتی ارائه شده‌است. هر دو بند آزادی انتخاب دین و بند تأسیس با هدف جدایی دین از سیاست به قانون افزوده شده‌اند. اما این قوانین در مکان‌های عمومی و در مورد افرادی که در این مکان‌ها مشغول به کار هستند لزوماً صادق نیست. در آمریکا کارمندان و حتی رئیس‌جمهور عقاید دینی خود را آشکارا بیان می‌کنند؛ و برخلاف فرانسه، پوشش‌های مذهبی در مدارس دولتی آمریکا کاملاً مجاز است.
کشورهای سکولار بر اساس قاره
لیست کشورهایی که رسماً سکولار هستند:
آلسیو اسکارچیلی
آلسیو اسکارچیلی (Alessio Scarchilli؛ زادهٔ September 10, 1972) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال اودینزه، و باشگاه فوتبال سمپدوریا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
تحلیل فلسفی
تحلیل فلسفی روشی تحقیقی است که می‌توان به کمک آن، نظام‌های پیچیده فکر را با «تحلیل» آن‌ها به عناصر ساده‌تری که بدان وسیله نسبت‌های آن، مورد مداقّه قرار گیرد، ارزیابی کرد.
سه قسم تحلیل فلسفی از منظر فیلسوفان غربی: تحلیل تجزیه ای، تحلیل بازگشتی و تحلیل تفسیری.
تحلیل تجزیه ای عبارت است از هر نوع روشی در تحقیق که مبتنی است بر کاویدن یک کل و مرکب، همچون مرکب‌های مفهومی- به گونه ای که توجه به اجزاء و نشان دادن نحوهٔ ترکیب آنها با یکدیگر، تصدیق به گزارهٔ مشتمل بر حکم آن کل را امکان‌پذیر می‌سازد.
تحلیل بازگشتی عبارت است از بررسی کلیه مقدماتی (قریب و بعید) که در یک استدلال مرکب، نهایتاً منجر به اثبات یک گزارهٔ معین می‌گردد.
تحلیل تفسیری آن است که با تفسیر یک یا چند گزاره یا مفهوم بتوان صدق و حقانیت یک گزارهٔ معین را نشان داد.
تحلیل بر عکس ترکیب است و عبارت است از بازگرداندن کل به اجزاء خود. اگر شیء در جهان خارج از ذهن واقعاً تحلیل شود، تحلیل واقعی یا طبیعی نامیده می‌شود و اگر تحلیل فقط در ذهن واقع شود تحلیل خیالی نامیده می‌شود.
تحلیل برین یا متعالی، در فلسفه کانت عبارت است از شناخت مفاهیم پیشینی که عقل از ترکیب آنها به وجود آمده‌است. کار تحلیل برین این است که معرفت انسان را تحلیل کند و مبادی و مفاهیم پیشینی آن را، که عمل شناسائی را ممکن می‌سازد، کشف کند. این تحلیل در نظر کانت یکی از دو قسم منطق برین یا متعالی است. قضیه تحلیلی در اصطلاح کانت قضیه‌ایست که مفهوم محمول آن مندرج در موضوع باشد، بر عکس قضیه ترکیبی که در آن، محمول زائد بر مفهوم موضوع است. بنا بر این قضیه «جسم ممتد است» تحلیلی است، زیرا مفهوم امتداد داخل و جزء معنی جسم است. اما «جسم دارای وزن است» حکم ترکیبی است، زیرا مفهوم وزن چیزی اضافه بر مفهوم جسم است. از ویژگی‌های قضایای ترکیبی این است که این قضایا متکی بر تجربه‌اند. اما کانت در کتاب نقد عقل محض از قضایای ترکیبی پیشینی سخن گفته‌است. کمال و ویژگی عقل ترکیبی، توانائی درک امور مجرد، و میل به وحدت بخشیدن و نظم و ترتیب دادن به امور و درک ربط منطقی آنهاست و عقل فلسفی عقل ترکیبی است.
هرشوایلر
هرشوایلر (به آلمانی: Herchweiler) یک شهر در آلمان است که در Kusel واقع شده‌است. هرشوایلر ۵۷۹ نفر جمعیت دارد.
پامپا واسی
پامپا واسی (به اسپانیایی: Pampa Wasi) یک کوه در پرو است که در منطقه اوئانوکو واقع شده‌است. پامپا واسی ۴٬۱۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حقوق دیپلماتیک
حقوق دیپلماتیک یکی از شاخه‌های حقوق بین‌الملل است که هنجارها و قواعد مأموریت‌های دیپلماتیک را بیان می‌کند.
تاریخچه
حقوق دیپلماتیک از قدیمی‌ترین بخش‌های حقوق بین‌الملل است که پیدایش آن به پیدایش دولت و ضرورت برقراری ارتباط میان دولت‌ها برمی‌گردد. از دیرباز دولت‌ها برای ارتباط با یکدیگر گاه اقدام به تعیین نمایندگانی برای سفر به کشور دیگر می‌کردند. تنظیم روابط تجاری میان دو کشور و حمایت از مردم سرزمین خود که در آن سرزمین اقامت می‌کردند از مهمترین وظایف این نمایندگان بود.
تحول مهم حقوق دیپلماتیک با تأسیس نمایندگی‌های دائمی در اواخر دوران رنسانس در دولت‌شهرهای ایتالیا اتفاق افتاد. این دولت‌شهرها اهمیت ایجاد هیئت‌های دیپلماتیک حرفه‌ای را دریافته بودند و مهمترین وظایف آن‌ها کسب اطلاعات، حمایت از منافع سیاسی و نظامی دولت خود و گسترش روابط تجاری بود.
قانون مزایای دیپلماتیک بریتانیا که در سال ۱۷۰۸ در دوران ملکه آن به تصویب رسید از اولین قوانین مربوط به حقوق دیپلماتیک بود.
منابع
مقررات و قواعد حاکم بر مأموریت‌های دیپلماتیک تا قرن‌ها با توجه به عرف بین‌المللی تعیین می‌شد. از مهمترین ویژگی‌های اصل مصونیت و امنیت نمایندگان بود که حتی در زمان جنگ میان دو کشور مورد احترام قرار داشت. اما از ابتدای دههٔ ۱۹۶۰ با تدوین کنوانسیون‌های وین: «کنوانسیون راجع به روابط دیپلماتیک» ۱۹۶۱ و «کنوانسیون راجع به روابط کنسولی» ۱۹۶۳ که توسط کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل نوشته و بسیاری از کشورها به آن پیوستند، این رشته از وضعیت عرفی به حالت مدون درآمد. ۳ کنوانسیون دیگر که اهمیت محوری در تعیین قواعد حقوق دیپلماتیک دارد شامل «کنوانسیون راجع به مأموریت‌های ویژه» مصوب ۱۹۶۹ در مجمع عمومی سازمان ملل، «کنوانسیون راجع به جلوگیری و مجازات جرائم علیه اشخاص مورد حمایت بین‌المللی» مصوب ۱۹۷۳ در مجمع عمومی و «کنوانسیون راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمان‌های بین‌المللی جهانی» مصوب ۱۹۷۵ در کنفرانس وین می‌شود.
آیزهاویا
آیزهاویا یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا I8 است که در تاریخ ۱۹۹۲ میلادی تأسیس شده است.
اقلید
اِقلید شهری تاریخی و کوهستانی با آب هوای سرد و خشک در دامنه رشته کوه‌های زاگرس واقع در شمال استان فارس است و مرکز شهرستان اقلید می‌باشد. جمعیت بخش مرکزی این شهر در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ برابر ۵۰٬۳۴۱ تن و سیزدهمین شهر پرجمعیت استان فارس است، مجموع جمعیت شهرستان اقلید ۹۳٬۷۶۳ تن بوده‌است. شهر اقلید با بیش از ۲٬۳۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا، دومین شهر بلند در استان فارس پس از صفاشهر و ششمین شهر مرتفع کشور است. قله بِل بلندترین قله استان فارس و یازدهمین قله مرتفع کشور با ارتفاع ۴۰۵۰ متر از سطح دریا در این شهرستان قرار دارد.
دریاچه کافتر، تنگ براق، کوه بل، قدمگاه سده، چشمه بالنگان، باتلاق گور بهرام، آسپاس، حوضچه دختر گبر، امامزاده سید محمد، چشمه محمد رسول‌الله، منطقه شکارممنوع بصیران، خیابان فسارود ، سرداب، بید سبحان، پارک انقلاب، پارک پارسیان، باغ گل خارستان، قلعه شهرآشوب، فی منی حسن‌آباد، قوره‌دان، امامزاده اسماعیل، و چشمه‌های متعددی که فضاهای فرح‌بخش و زیبایی را فراهم آورده‌اند به همراه دامنه کوه‌ها و سواحل رودخانه‌ها و دریاچه سد ملاصدرا از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی شهر و شهرستان اقلید به‌شمار می‌آیند. اقلید در حال حاضر از زیباترین - مهم‌ترین و تاریخی‌ترین شهرهای استان فارس و ایران می‌باشد که دارای جاذبه‌های گردشگری و طبیعی و تاریخی گوناگونی است.
مشخصات جغرافیایی
اقلید واقع در طول جغرافیایی ۵۲ درجه و ۷۲ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۰ درجه و ۹۰ دقیقه و بلندی حد اقل۲۳۰۰ متری از سطح دریا می‌باشد. شهرستان اقلید جزء مناطق کوهستانی و مرتفع کشور به‌شمار می‌رود و شهر اقلید دومین شهر بلند در استان فارس پس از صفاشهر و ششمین شهر مرتفع کشور است. بلندی‌های آن دنباله رشته کوه زاگرس بوده و حداکثر بلندای آن از سطح دریا ۳۹۴۳ متر بنام کوه بل در جنوب اقلید است. دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل می‌باشد. حداکثر درجه حرارت برابر با ۳۷ درجه سانتیگراد و حداقل آن ۲۲- درجه سانتیگراد در سردترین ماه سال است. متوسط بارندگی سالیانه در این شهر بین ۳۳۰–۳۰۰ میلی‌متر است. این شهر یکی از نواحیی بادخیز استان بوده و اکثر مواقع سال سرعت باد قابل ملاحظه است.
پیشینه تاریخی
پیشینه منطقه با توجه به فصل اول پژوهش باستان‌شناسی و نشانه‌هایی که در دسترس است به پنج هزار سال پیش از میلاد می‌رسد و اقلید در حال حاضر از قدیمی‌ترین و تاریخی‌ترین شهرهای ایران به‌شمار می‌رود. آثار تاریخی مانند حوضچه دختر گبر، کتیبه و غار تنگ براق، کوشک زر، کتیبه کوه بل، باتلاق گور بهرام، چشمه شیرین، تل باکون (بکان) و قلعه‌ها و تپه‌های باستانی و ده‌ها نشانه کوچک و بزرگ دیگر گواه بر قدمت تاریخی این قلمرو است. در گذشته جاده شاهی یعنی راه اصلی اصفهان ـ شیراز از اقلید می‌گذشته‌است و به همین دلیل نقشی مهم‌تر و کلیدی تر از سایر شهرستان‌ها در تحرک فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی سرزمین پارس داشته‌است. این شهر زمانی گوشه‌ای از شاهنشاهی هخامنشیان به نام آزارگاتا و مرکز تربیت اسب جنگی کوروش به‌شمار می‌آمده‌است. به استناد آثار بجا مانده از کتب تاریخی و سفرنامه‌های جهانگردان، اقلید در دوران پیش از اسلام نیز شهری آباد و مطرح بوده‌است. در کتاب تاریخ فارسنامه ناصری از انتشارات کتابخانه سنایی آمده‌است که قدمت اقلید مربوط به دوران ساسانیان است و سنگ نوشته موجود در تل قلات مشتمل بر ۲۱ سطر خط پهلوی (مربوط به سال ۱۳۳۴ هـ. ش) مؤید این موضوع است. در مورد وجه تسمیه اقلید "اقلید در زبان یونانی به معنای کلید است هر آن که آن را فتح نمود گویا فارس را فتح نموده‌است. " مردم (دال) کلمه کلید را به (لام) تبدیل کرده و در محاورات خود کلیل می‌گفته‌اند.
اقلید در آثار جهانگردان و سپهر غلامپور
آنچه می‌توان دربارهٔ قدمت تاریخی شهرستان اقلید بیان نمود به استناد آثاری است که از کتب تاریخی و سفرنامه‌های جهانگردان به جای مانده و بیانگر این است که اقلید در دوران پیش از اسلام نیز شهری آباد و مطرح بوده‌است.
ابن بطوطه، مورخ مراکشی در سفرنامه خود که در سال ۷۲۵ هجری تألیف شده، می‌نویسد: «وقتی از اصفهان به سوی شیراز حرکت کردیم، نخست به شهر کلیل رسیدیم که شهرکی است دارای شهرها و باغ‌ها و میوه‌های فراوان.»
در شاهنامه فردوسی، اقلید (جَز) نام داشته که به معنای جزیره است و این عنوان به این جهت بوده که در قسمت‌های جنوبی اقلید، به دلیل فراوانی آب و بارندگی زیاد، دریاچه‌هایی وجود داشته‌است.
فرصت الدوله شیرازی در کتاب آثار عجم از اقلید نام می‌برد و در سفر شیراز به تهران، در چمن آسپاس منزل کرده و چند شب را در آن جا گذرانده‌است.
ابن بلخی در کتاب فارسنامه که بین سال‌های ۵۰۰ تا ۵۵۰ هجری قمری نگاشته‌است، در مورد اقلید می‌گوید: «اقلید، شهرکی کوچک است و حصاری دارد و جامع و منبر دارد و هوای آن سردسیر است و آب آن خوش است و روان و میوه و غله از هر نوع است.»
حمداله مستوفی در کتاب نزهت القلوب می‌نویسد: «اقلید شهری کوچک است و حصاری دارد و هوایش معتدل است و آب روان دارد و در او از همه نوع میوه است و غله. سورمق و ارجمان از توابع اقلید است.»
ژان گوتر در کتاب خواجه تاجدار می‌نویسد: «سپاه آقامحمدخان قاجار با تصرف فارس، یک هفته در آسپاس و کوشک زر اتراق کرده و از آنجا به شیراز عزیمت نموده‌اند.»
مادام ژان دیولافوا که همراه شوهرش مارسل دیولافوا باستان‌شناس فرانسوی در سال ۱۸۸۱ میلادی به ایران مسافرت کرده‌است، در سفرنامه خود می‌نویسد: «به اقلید رفتیم تا مسجدی را که تعریف آن را شنیده بودیم ببینیم. خرابه‌های یک کاخ کوچک صفوی را هم دیدیم. هوای اقلید صاف، آب آن گوارا و چشمه‌های فراوان دارد.»
ایران‌شناس آلمانی، پروفسور والتر هیتس، ضمن خواندن آثار باستانی مربوط به حوض دختر گبر در تل قلات اقلید، مقالاتی در این زمینه نوشته‌است.
هم چنین در فارسنامه ناصری نیز دربارهٔ اقلید چنین می‌خوانیم: «اقلید در دامنه کوهای زاگرس قرار دارد. رودخانه از میان آن جاری است در دو جانب این رودخانه باغ‌های پر از درختان سردسیری است مکانی با صفا و نزهت گاهی دلگشا است.»
دهخدا در واژه‌نامه خود می‌نویسد: «اقلید شهرکی است واقع در استخر فارس، دارای ولایات و مزارع بیشمار، دارای یک بخش مرکزی و مهم به نام سرحد چهاردانگه که سابقاً دشت روم گفته می‌شده‌است.»
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۴٬۳۴۱ نفر بوده‌است.
زبان مردم اقلید فارسی به گویش اقلیدی است.
تخم
تخم می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
اولویمی کایود
اولویمی کایود (Oluyemi Kayode; July 7, 1968 – October 1, 1994) ورزشکار دو و میدانی، و دونده اهل نیجریه بود.
هیدماسا سانو
هیدماسا سانو (زادهٔ May 28, 1984) شناگر اهل ژاپن است.
تشیگ
تشیگ (به لاتین: Teshig) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان بولگن واقع شده‌است.
پیتر باک
پیتر باک (Peter Lawrence Buck؛ زادهٔ December 6, 1956) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
خوت
خوت (به ارمنی: Խոտ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
خصوصیات
خوت ۱۷٫۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۴۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
داگلاس فربنکس
او که پدرش وکیل بود پس از موفقیت در برادوی به سینما راه پیدا کرد. فربنکس ابتدا نقش شخصیت‌های خوش‌بنیه و بی‌خیال را بازی کرد و بعد در فیلم‌های ماجرایی چون «علامت زورو»، «رابین هود»، «دزد بغداد» و «دزد دریایی سیاه‌پوش» به نقش قهرمانی با توانایی‌های فراوان در شمشیربازی ظاهر شد. همسر دوم فربنکس، مری پیکفورد بازیگر مطرح سینمای صامت بود. این دو در ۱۹۱۹ به همراه چارلی چاپلین و دی. دبلیو. گریفیث و همسر آن زمانش مری پیکفورد کمپانی یونایتد آرتیستس را تأسیس کردند. او و چاپلین دوستان صمیمی بودند و در فیلم چاپلین ادای احترامی به او شده است.
شهرت او به دلیل بازی در فیلم‌های زورو (۱۹۲۰)، رابین هوود (۱۹۲۲) و دزد بغداد (۱۹۲۴) است.
او یکی از اعضای یونایتد آرتیستز و آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک بود و نخستین مراسم جایزه اسکار در سال ۱۹۲۹ را برگزار کرد.
۵-دکین
۵-دکین با فرمول شیمیایی C10H18 یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۰۳۰ است؛ که جرم مولی آن ۱۳۸٫۲۵۴ گرم بر مول می‌باشد.
محمد هاشم
محمد هاشم یا محمد هاشم بن محمد صالح لؤلؤی اصفهانی یا آقاهاشم اصفهانی معروف به زرگر از خوشنویسان دوره قاجار و استادان مسلم خط نسخ در اواخر قرن دوازدهم و اوایل قرن سیزدهم هجری قمری است. او فرزند شاعر و خوشنویس صاحب‌نام محمد صالح لؤلؤی اصفهانی است و پدر میرزا محمد علی محرم و جد عبدالوهاب محرم یزدی شاعر دوره ناصری است.
محمدهاشم اصفهانی در زمان خود در اغلب کشورهای اسلامی شهرت داشت و در خوشنویسی ممدوح شاعران عصر خود بود. او را در نسخ هم‌ردیف درویش عبدالمجید در خط شکسته دانسته‌اند تاریخ درگذشت او معلوم نیست ولی بین سال‌های ۱۱۷۲ تا ۱۲۱۲ هجری قمری حیات داشته. آثار به جا مانده از او معرف قدرتش در خوشنویسی است.
آثار
از آثار او: پانزده اثر از وی در «احوال و آثار خوش نویسان» توسط دکتر بیانی تشریح شده‌است. از جمله:
تپه جلالوند سفلی
تپه جلالوند سفلی در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان بشیوه پاتاق، شرق روستای جلالوند سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۴۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ایستگاه متروی براملی-بای-بو
این ایستگاه که در منطقه تاور هملتس لندن قرار دارد در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس شده است.
پیتر زاهد
پیِر زاهد یا پطروس زاهد (ح. ۱۰۵۰ میلادی – ۸ ژوئیه ۱۱۱۵)، راهب آمین و یکی از افراد کلیدی طی جنگ صلیبی عوام‌الناس و نخستین جنگ صلیبی بود.
رندال میلر
رندال میلر (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۲) کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و بازیگر آمریکایی است. او کارگردانی بطری شوک، سی‌بی‌جی‌بی، مدرسه رقص و جذابیت تالار رقص مرلین هاچکیس پسر نوبل، ششمین انسان، مهمان خانه و قانون طبقاتی را برعهده داشت و ساوانا را نیز تهیه کرد.
در سال ۲۰۱۵ میلر ادعای بی‌گناهی خود را در مورد مرگ سارا جونز، عضو گروه فیلمبرداری تصادف قطار، لغو کرد تا همسرش را از زندان دور نگه دارد. خانم جونز، دستیار فیلمبردار ۲۷ ساله، در ۲۰ فوریه ۲۰۱۴ هنگامی که یک قطار باری CSX به طور ناگهانی روی ریل‌هایی ظاهر شد که در آن خدمه فیلمبرداری در حال راه اندازی یک قطار بودند و فیلمبرداری می‌کردند، کشته شد و دیگران از جمله آقای میلر مجروح شدند. نام فیلم سوار نیمه‌شب بود که او کارگردانی و تهیه کنندگی آن را بر عهده داشت. میلر یک سال را در زندان سپری کرد و در حال گذراندن ۹ سال دوران تحت تعقیب و مراقبت است. میلر تنها کارگردان سینما در تاریخ است که در ایالات متحده به دلیل مرگ یکی از بازیگران یا خدمه فیلم محکوم شده است.
ویترین
ویترین جایی است که «کالا» را برای شناخت خواص «ظاهری» آن در معرض دید و اطلاع عموم قرار می‌دهند.
ویترین محفظه‌ای شیشه‌ای یا شفاف است که مزایا و شکل ظاهری کالا و محصولات را نمایش می‌دهد. ویترین معمولا برای کسب و کار ها استفاده می شود.
دوربن (کارواندر)
دوربن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.
میانس
میانس (به اسپانیایی: Mianos) یک دهستان در اسپانیا است که در استان ساراگوسا واقع شده‌است. میانس ۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵ نفر جمعیت دارد.
هردوانگن-شوناخ
هردوانگن-شوناخ (به آلمانی: Herdwangen-Schönach) یک شهر در آلمان است که در Sigmaringen واقع شده‌است. هردوانگن-شوناخ ۳٬۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
کنوانسیون وین درباره روابط کنسولی
کنوانسیون وین درباره روابط کنسولی یک معاهده بین‌المللی در مورد روابط کنسولی میان کشورهای مختلف است که در ۲۴ آوریل ۱۹۶۳ در وین به تصویب رسیده و تاکنون در ۱۷۳ کشور اعتبار قانونی یافته‌است.
این کنوانسیون از ۷۹ ماده در چهار فصل تنظیم شده‌ است و دو پروتکل اختیاری در مورد «حل اجباری اختلافات» و «تحصیل تابعیت» نیز دارد. متن اصلی قرارداد به ۵ زبان انگلیسی، فرانسوی، چینی، روسی و اسپانیایی است که همگی ارزش برابر دارند.
تاریخچه
این کنوانسیون در کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل نوشته شد. کار بر روی آن از سال ۱۹۵۵ آغاز و طرح نهایی آن در قطعنامه ۱۶۸۵ به تصویب مجمع عمومی رسید و در یک کنفرانس بین‌المللی در وین در آوریل ۱۹۶۲ اجماع نهایی در مورد مفاد آن به دست آمد. تصویب این کنوانسیون یک سال بعد در آوریل ۱۹۶۳ صورت گرفت.
پان د گوآخایبون
پان د گوآخایبون (به اسپانیایی: Pan de Guajaibón) یک کوه در کوبا است که در Guaniguanico range, western Cuba واقع شده‌است.
آتلانتیک آیلند ایر
آتلانتیک آیلند ایر یک شرکت هواپیمایی ایسلندی بود که در تاریخ دههٔ ۱۹۹۰ میلادی تأسیس شد.
فلوم
فلوم (Flume؛ زادهٔ November 5, 1991) دی‌جی اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. اولین آلبوم وی با نام فلوم در ۹ نوامبر ۲۰۱۲ منتشر شد و در چارت استرالیا به رتبه یک دست یافت. فلوم ترانه‌های خواننده‌های مختلفی را ریمیکس کرده‌است که می‌توان به لرد، سم اسمیت، آرکید فایر و دیسکلوژر اشاره کرد. دومین آلبوم وی با نام پوست در ۲۷ مه ۲۰۱۶ منتشر شد و در جارت استرالیا اول شد و برنده جایزه گرمی برای بهترین آلبوم دنس/الکترونیک در سال ۲۰۱۷ (پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی) شد. ترانه هیچ‌وقت کسی مثل تو از این آلبوم در سطح جهانی مورد توجه قرار گرفت و نامزد جایزه بهترین ترانه رقص شد.
روبرت میخلز
روبرت میخلز (آلمانی: Robert Michels؛ ۹ ژانویهٔ ۱۸۷۶، کلن، آلمان –۳ مه ۱۹۳۶، رم، ایتالیا) یک جامعه‌شناس ایتالیایی متولد آلمان بود که در مورد رفتار سیاسی نخبگان فکری نوشت و به پیدایش نظریه نخبگان کمک کرد. او بیشتر به خاطر کتاب «احزاب سیاسی»، که در سال ۱۹۱۱ منتشر شده‌است معروف است. «قانون آهنین الیگارشی» از آن اوست.
او دوست و شاگرد ماکس وبر، ورنر سامبارت و آچیل لوریا بود و در دورانی که فعالیت سیاسی می‌کرد ابتدا به حزب سوسیالیست آلمان پیوست اما بعداً از آن جدا شد به حزب سوسیالیست ایتالیا رفت. میخلز به جناح سندیکالیست انقلابی ایتالیا و بعداً (در اواخر عمر) به فاشیسم ایتالیایی پیوست، او جناح فاشیست ایتالیا را به عنوان شکل دموکراتیک سوسیالیسم تلقی می‌کرد. ایده‌های او مبنایی برای نظریه اعتدال بود و فرایندهایی را تعیین می‌کرد که از طریق آن گروه‌های سیاسی رادیکال در سیستم سیاسی موجود گنجانده می‌شدند.
آثار
مهمترین اثرش، جامعه‌شناسی احزاب سیاسی است که در ایران با ترجمه احمد نقیب زاده توسط نشر قومس به چاپ رسیده‌است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی روبرت میخلز [ +]
مرشد خطاط
مرشد خطاط ملقب به عطار یکی از خوشنویسان سرکرده و مشهور شیراز در قرن شانزدهم میلادی/دهم هجری است که از سال ۱۵۲۳م/۹۲۹ه‍. ق تا ۱۵۵۲م/۹۵۹ه‍. ق فعالیت می‌کرده است.
از صفحه پایانی نسخه‌ای از ظفرنامه که زندگی تیمور است در می‌یابیم او در این سال مرده یا پس‌از آن استراحت می‌کرده است این کتاب به خط او آغاز و به خط حسن الشریفی در سال ۱۵۲۲م/۹۲۸ه‍. ق به‌پایان رسیده است.
مرشد خطاط در سال ۱۵۴۵م/۹۵۱ه‍. ق مشغول نوشتن نسخه خطی قطوری از کتاب عجایب المخلوقات قزوینی می‌شود که اکنون در کتابخانه چستربتی در انگلستان نگهداری می‌شود.
منابع
گری، بازیل- نقاشی ایران- انتشارات عصرجدید- ترجمه شروه، عربعلی- تهران ۱۳۶۹ - ص ۱۳۴
اوله هولم
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آلسیو اسکارپی
آلسیو اسکارپی (Alessio Scarpi؛ زادهٔ April 19, 1973) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال کالیاری، و باشگاه فوتبال جنوآ اشاره کرد.
آنا گوودنیک
آنا گوودنیک (زادهٔ July 21, 1916) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
یغگناوان
یغگناوان (به ارمنی: Եղեգնավան) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. یغگناوان در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
خصوصیات
یغگناوان ۱٬۳۲۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
لودویگ ویتگنشتاین
لودویگ یوزف یوهان ویتگنشتاین (لوتویش ویتگن‌اشتاین ) (زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۸۸۹ در وین اتریش – درگذشتهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۵۱ در کمبریج، انگلستان) فیلسوف نامدار اتریشی قرن بیستم بود که باب‌های زیادی را در فلسفهٔ ریاضی، فلسفهٔ زبان، و فلسفهٔ ذهن گشود. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۷، ویتگنشتاین در دانشگاه کمبریج تدریس کرد.
ویتگنشتاین برجسته‌ترین دانشجوی برتراند راسل است و راسل او را جانشین خود می‌دانست و از او به همراه راسل و گوتلوب فرگه و جرج ادوارد مور به عنوان پایه‌گذاران فلسفه تحلیلی یاد می‌شود.
ویتگنشتاین و زبان
فلسفه ویتگنشتاین، پژواکی از تحولات زبانی است که از اواخر سده نوزدهم، پدیدار گشت. زبان در این دوره، نخست، تبدیل به موضوعی فلسفی شد و سپس با رویکرد تألیفی، ظهور کرد که امروزه از آن، به فلسفه زبان، تعبیر می‌کنیم. در فلسفه ویتگنشتاین هر دو کارکرد زبان شکل می‌گیرد. او در رساله منطقی- فلسفی که به سال ۱۹۲۱ انتشار داد، از «نظریه تصویری زبان» سخن می‌گوید اما در دوره فترت که فلسفه را رها کرد، به نظریه دوم می‌اندیشید و با بازگشت به فلسفه، پژوهش‌های فلسفی را تدوین کرد که دو سال پس از درگذشت وی به سال ۱۹۵۳ منتشر شد.
ویتگنشتاین تنها فیلسوفی است که تمامی آرا و آثار وی بر محور زبان استوار است. او معتقد است که تمام فلسفه نقادی زبان است. در هر دو دوره مقصد و غرض وی فهم ساختار و حدود زبان است وی در دوره نخست معتقد است که ساختار واقعیت، ساختار زبان را تعیین می‌کند و زبان نمی‌تواند جهان و واقعیت را برتاباند. این نظریه آن چنان ژرف صورت‌بندی و معماری شده بود که برتراند راسل را نیز به وجد آورده بود. ویتگنشتاین در مرحله دوم تأمل فلسفی خود، از رهیافت نخست انتقاد و آن را طرد می‌کند و در عوض هر گونه نظریه پردازی را نامربوط به فلسفه دانسته و معنا را در کاربرد زبان جستجو می کند که این کاربرد نیز تحت تاثیر توصیفی است که او تحت عنوان صورت زندگی از آن یاد می کند.در نتیجه نگرش تصویر گر بودن زبان را رد نموده و از آن می گوید که زبان چیزی بیرون از خودش که به اصطلاح «واقعیت» می نامیم را تصویر گری نمی کند زیرا اینکه «واقعیت» چیست بر اساس کاربرد زبان متعین می شود.در نتیجه در دوره دوم فلسفه ورزی اش کار فلسفه را روشن ساختن فریب زبان از طریق زبان می داند که از پی آن ساختگی بودن سوالات فلسفی عیان می گردد اما نه برای همیشه بلکه این مبارزه برای غلبه بر فریب همواره ادامه دارد و خاصیتی درمانی با خود دارد زیرا ما را از گیج شدن به وسیله زبان، با نشان دادن منطق چگونگیِ ایجادِ این پرسش، نجات خواهد.
ویتگنشتاین دوره دوم از آن می گوید که اصلا این تصور که ریاضیات چیزی در «واقعیت»را نشان می دهد ناشی از نفهمیدن منطق زبان است که برای فهمیدن اش باید به این نگاه کنیم که هر مفهوم ریاضی در کجا به کار می رود و اینکه بگوییم چه چیز را در واقعیت نشان می دهد، بیانگر کاربرد متافیزیکی ای است مبنی بر اینکه گویی واقعیت جهان در بیرون از واقعیت ریاضی قرار گرفته و ریاضی از داخل واقعیت اش به داخل واقعیت دیگر اشاره می کند که این تصور اشتباهی است. اینکه گمان می کنیم واژه «سیب» یا عدد «۱» به چیزی اشاره می کنند ناشی از این تصور است که ما با صرفا «عمل اشاره» چیزها را می شناسیم در حالیکه اینکه این دو دال را چگونه در یک «صورت زندگی» به کار می بریم تعیین می کند که اینها چیستند که خود این چیستی صرفا با عمل اشاره نیست با نوع کاربردی است که از آن چیزها داریم مثلا خود واژگان «شناختن» و «اشاره» با اشاره کردن آموخته نمی شوند اشاره کردن به یک شی یکی از کاربرد های عدد «۱» است.معنای همه واژگان در صورت زندگی ای که قرار گرفته اند فهمیده می شود نه در کاربردی کلی که در آن از کاربردهای دیگر آن غفلت می شود.مثلا هنگام نظریه دادن در فلسفه و کاربرد متافیزیکی واژگان این غفلت مشهود است.
ویتگنشتاین دوره اول معتقد بود که زبان ذاتاً سرشت تصویری دارد و ساختار عالم، ساختار آن را تعیین می‌کند. فلسفه را نیز فعالیتی نقادی می‌داند که وظیفه آن روشن‌ساختن اندیشه‌هاست. اما در دوره متاخر از این عقیده صرف نظر کرد و اعتقاد داشت که زبان همچون ابزار است و برای فهم معنای زبان بایستی به کاربرد آن در زندگی مردم توجه کنیم. در این دوره او قایل بود که ساختار زبان ما بیانگر نحوه اندیشه ما در خصوص عالم واقعی است و فلسفه در نظر او نوعی درمانگری است و فیلسوف کسی است که بیماری‌های فهم انسان را علاج می‌کند.
زندگی
لودویگ ویتگنشتاین متولد ۲۶ آوریل ۱۸۸۹ و هشتمین فرزند خانواده‌ای ثروتمند بود، پدرش کارل از صاحبان صنعت فولاد اتریش و مادرش لئوپولدینه عضو خانوادهٔ کالموس بود. او در کلیسای کاتولیک غسل تعمید داده شد ولی بسیاری از اجدادش یهودی بودند که بعضیشان پروتستان شده بودند با این‌حال مادرش کاتولیک بود ولی خانوادهٔ یهودی باعث دردسر او در دوران حکومت حزب نازی در اتریش بود. ویتگنشتاین مبتلا به اختلال آسپرگر بوده‌است.
دوران اولیه زندگی
او دوران کودکی را تا سال ۱۹۰۳ در خانه درس خواند و چون یونانی بلد نبود در دبیرستان Gymnasium پذیرفته نشد و به دبیرستان رئال‌اسکول در لینتس فرستاده شد، یعنی جایی که آدولف هیتلر تحصیل می‌کرد و در ۱۹۰۵–۱۹۰۴ یعنی زمانی که هر دو ۱۴–۱۵ ساله بودند با او هم‌مدرسه شد. با این حال هیچ گونه مدرکی مبنی بر اینکه این دو با هم هم‌کلاسی بوده‌اند یا ارتباطی داشته‌اند وجود ندارد. حضور ویتگنشتاین در عکسی که از دوران دانش‌آموزی هیتلر وجود دارد بدون سند و مدرک است. او در این دوران علاقهٔ زیادی به فیزیک داشت و دوست داشت فیزیک را نزد بولتزمان ادامه دهد ولی بولتزمان در سال ۱۹۰۶ خودکشی کرد. در دورهٔ دبیرستان به غیر از کتاب‌های بولتزمان کتاب اصول مکانیک نوشتهٔ هرتس و کتاب مسائل جنسی و اخلاق نوشتهٔ واینینگر را می‌خواند. در خانوادهٔ او تجربهٔ خودکشی زیاد به‌چشم می‌خورد و او نیز دوران افسردگی را می‌گذراند، در سال ۱۹۰۴ بزرگ‌ترین برادرش در هاوانا خودکشی می‌کند و در پی آن خبر خودکشی برادر دیگرش در برلین می‌آید، بعدها در سال ۱۹۱۸ در پایان جنگ اول جهانی یک برادر دیگرش هم خودکشی می‌کند.
دانشجویی
در سال ۱۹۱۱، با ارائه دست‌نوشته‌ها -و بحث طولانی که روی آن با راسل انجام می‌دهد- در رشته مبانی منطق و منطق ریاضی کالج ترینیتی قبول می‌شود و در کلاس‌های جرج ادوارد مور شرکت می‌کند. او همچنین به عضویت فعال انجمن علوم اخلاقی درآمده و دعوت به عضویت در انجمن «حواریون» می‌شود. در این دوران با دیوید پینزنت آشنا می‌شود و او به بهترین دوست او تبدیل می‌شود. در سال ۱۹۱۳ احساس می‌کند محیط آکادمیک که او را احاطه کرده‌است مانعی برای پرداختن به نظریاتش است بنابراین با دوستش به نروژ می‌رود و در آنجا با کار روی مبانی منطق، «یادداشت‌های منطق» را، که طرح اولیه از کتاب تراکتاتوس یا رساله منطقی-فلسفی است، به راسل ارائه می‌دهد.
مرگ پدر و جنگ اول جهانی
با مرگ پدرش در اکتبر سال ۱۹۱۳ او ثروت زیادی به ارث می‌برد و در اسکولدن نروژ شروع به ساخت خانه‌ای ییلاقی برای خود می‌کند، همچنین به‌طور ناشناس ۱۰۰٬۰۰۰ کرون به شاعران و نویسندگان نیازمند از جمله ریلکه، کوکوشکا و تراکل اهدا می‌کند، همچنین در سال ۱۹۱۴ با آغاز جنگ اول جهانی به‌طور داوطلب به ارتش اتریش-مجارستان می‌پیوندد با انفجار در کارخانه اسلحه‌سازی محل خدمتش زخمی می‌شود و در سال ۱۹۱۵ به درخواست خودش در توپخانه فعالیت می‌کند و در سال ۱۹۱۶ به خط مقدم جنگ با روسیه اعزام می‌شود و افتخارات زیادی کسب می‌کند، در این دوران همواره در دفترچه یادداشتش نظریات فلسفی و مذهبی خود را انعکاس می‌دهد و کتاب‌هایی از تولستوی، امرسن و نیچه را مطالعه می‌کند، اعتقادات مذهبی که در اواخر عمر داشت (با وجود نفی روش مسیحیت)، را نشان تأثیر تولستوی بر افکار و فلسفه او می‌دانند. در سال ۱۹۱۸ در نبرد نزدیکی آزیاگو ایتالیا نشان افتخار نظامی با شمشیر به او اهدا می‌شود و در ماه ژوئیه همان سال رساله را به زبان آلمانی به پایان می‌رساند ولی در ماه نوامبر به اسارت ایتالیایی‌ها در می‌آید و تا اوت ۱۹۱۹ دوران اسارت را می‌گذراند و متن رساله را برای راسل ارسال می‌کند و در سال ۱۹۲۰ اولین دورهٔ آموزگاریش را در تراترباخ اتریش جنوبی آغاز می‌کند و در سال‌های بعد در هسباخ، پوشبرگ و اوت رتال مشغول می‌شود.
چاپ رساله و بازگشت به کمبریج
در سال ۱۹۲۱ رساله منطقی-فلسفی او به زبان آلمانی با پیشگفتار راسل در مجله Annalen der Naturphilosophie به چاپ می‌رسد و در سال ۱۹۲۲ ناشر انگلیسی کنگ پائول موافقت می‌کند رساله را به دو زبان آلمانی و انگلیسی چاپ کند و به پیشنهاد مور برای نسخه انگلیسی نام Tractatus Logico-Philosophicus را برمی‌گزیند. او که معتقد بود در رساله منطقی-فلسفی همه مسائل فلسفی را حل کرده‌است پس از نوشتن رساله کار فلسفی را کنار گذاشت و دوباره سراغ معلمی مدرسه ابتدایی رفت.
او در سال ۱۹۲۶ در پی رفتارش با یکی از شاگردان به دادگاه می‌رود و از آن پس دیگر آموزگاری را کنار می‌گذارد و به باغبانی می‌پردازد، در سال ۱۹۲۷ برنامه منظمی روزهای دوشنبه برای دیدار با اعضای حلقهٔ وین برپا می‌کند و با شنیدن سخنرانی براور در باب مبانی ریاضیات انگیزهٔ کارهای جدید را پیدا می‌کند و در سال ۱۹۲۹ به کمبریج بازمی‌گردد. در جلسه‌ای که راسل و مور ترتیب داده بودند رساله را به عنوان تز دکتری او می‌پذیرند. او سپس بورس تحقیقاتی از کمبریج دریافت می‌کند در این دوران فعالیت‌های دانشگاهی را ادامه می‌دهد و دفتر یادداشت‌های آبی و قهوه‌ای با محتوای درس‌هایش و خطاب‌هایی به شاگردان شکل می‌گیرد. تأثیر و فعالیت او در انجمن علوم اخلاقی در این دوران به اندازه‌ای ست که به او می‌گویند انجمن را به انحصار خود درآورده! و او داوطلبانه برای مدتی شرکت در جلسات را قطع می‌کند.
پیوستن اتریش به آلمان
وی در سال ۱۹۳۵–۱۹۳۶ با تمام‌شدن بورس تحقیقاتی‌اش به اتریش بازمی‌گردد و اثر مهم دیگر خود پژوهش‌های فلسفی را شروع می‌کند. در سال ۱۹۳۸ که اتریش به آلمان می‌پیوندد از انگلستان درخواست تابعیت می‌کند. در این دوران ریشه‌های یهودی وی برایش در آلمان مشکل‌ساز می‌شود. وی از اتریش می‌رود و در کمبریج دوباره مشغول به تدریس می‌شود. درس‌هایش در این دوره را با نام گفتگوها و درس‌گفتارها در باب زیبایی‌شناسی، روانشناسی و ایمان دینی پس از مرگش منتشر می‌شود.
در ۱۹۳۹ جنگ دوم جهانی آغاز می‌شود و ویتگنشتاین در سال‌های بین ۱۹۴۱–۱۹۴۴ در سمت دستیار در بیمارستانی در لندن و معاونت آزمایشگاهی در نیوکاسل کار می‌کند تا دوباره در ماه مارس ۱۹۴۴ به کمبریج بازمی‌گردد و به جای مور ریاست انجمن علوم اخلاقی را به دست می‌گیرد.
دوران پایانی عمر
در سال ۱۹۴۷ از استادی استعفا می‌دهد و به ایرلند می‌رود و به نوشتن اشارات به فلسفه روانشناسی می‌پردازد در سال ۱۹۴۸ مدت کوتاهی دوباره به انگلستان بازمی‌گردد و به نوشتن در باب قطعیت می‌پردازد، در سال ۱۹۵۰ اشاراتی به رنگ را می‌نویسد و برای آخرین بار به نروژ سفر می‌کند و سپس به علت دچار شدن به سرطان غده پروستات به خانه دکتر ادوارد بوان در کمبریج نقل مکان می‌کند و در سال ۱۹۵۱ کار بیشتری روی درباب قطعیت آغاز می‌کند ولی در ۲۹ آوریل در خانه دکتر بوان از دنیا می‌رود، در حالی که به او می‌گوید: «به آنها بگو زندگی فوق‌العاده‌ای داشتم».
کتاب‌شناسی
در واقع ویتگنشتاین در طول زندگی‌اش فقط یک کتاب رساله منطقی-فلسفی را منتشر کرد. او از کارهای بعدی‌اش، تا آن حد که به چاپ آنها تن دهد، رضایت حاصل نکرد. او پس از آن به نقد و رد نظریات اولین اثر خود «رساله» می‌پردازد. به همین دلیل بسیاری با عناوین «ویتگنشتاین متقدم» و «ویتگنشتاین متاخر» یا ویتگنشتاین جوان و میانسال از او یاد می‌کنند. آثار متعلق به سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۸ عمدتاً بر یادداشت‌هایی مبتنی است که «پژوهش‌های فلسفی» حاصل آن‌هاست. به عقیدهٔ صاحب‌نظران، به رغم تفاوت اساسی نظرات او در رساله و پژوهش‌ها و گسستی که میان دو فلسفه‌اش وجود دارد اما نباید پاره‌ای پیوستگی‌ها در اندیشه او را نادیده گرفت. او در حدود دوازده هزار صفحه دستنوشته و هشت هزار صفحه ماشین [تایپ] شده از خود باقی گذاشت که از آنها به «میراث » یاد می‌شود. طبق وصیت او، انتشار آنها به آنسکوم، ریز و فون رایت واگذار شد. بیشتر نوشته‌های او در دو سال آخر عمرش بر اساس موضوع تفکیک شده و در سه کتاب زیر منتشر شده‌است: آثار دیگر او نیز عموماً به صورت یادداشت‌هایی جداگانه است که برخی از آنها دستنوشته‌ها یا تایپ شده‌هایی بود که توسط خودش ترتیب‌بندی نیز شده بود
آثار ترجمه‌شده به فارسی
شالوده ریاضیاتی ویتگنشتاین، مترجم، علی شمسی
ویکی‌لیکس
ویکی‌لیکس سازمانی غیرانتفاعی و بین‌المللی است که به ارسال و افشای اسناد از سوی منابع ناشناس می‌پردازد. وبگاه ویکی‌لیکس که در ۲۰۰۶ میلادی افتتاح شد، توسط انتشارات سان‌شاین اداره می‌شود. در طول یک‌سال از آغاز فعالیت، وبگاه ادعا کرد که بیش از ۱٫۲ میلیون مدرک و سند در اختیار دارد. این سازمان بنابه گفته خودش، توسط مخالف‌ها و فعالان اجتماعی از چین همراه با روزنامه‌نگارها، ریاضی‌دان‌ها و پیشگامان فناوری از ایالات متحدهٔ آمریکا، تایوان، اروپا، استرالیا و آفریقای جنوبی پایه‌گذاری شده‌است. روزنامهٔ گاردین، جولین آسانژ که یک فعال اینترنتی استرالیایی است را به عنوان رئیس آن خوانده‌است.
ویکی‌لیکس به صورت اصلی و در آغاز همانند هر وبگاه ویکی دیگر با قابلیت ویرایش برای خوانندگان آن پدید آمد، اما بعد از آن بیشتر به صورت یک وبگاه انتشاراتی درآمد و نه اجازه ویرایش نه نظریه را به کاربران می‌دهد. این وبگاه بعد از حمله محروم‌سازی از سرویس و ردکردن آی‌اس‌پیها، نام‌های دامنه متفاوتی را در سرورهای مختلف اختیار کرد. این نام‌ها به صفحه‌ای مشخص در سروری مجزا تغییر مسیر داده می‌شوند.
تاریخچه
اولین بار که ویکی‌لیکس در دسامبر سال ۲۰۱۰ در اینترنت قرار گرفت، باعث برانگیختن دیدگاه‌های متفاوتی شد. برخی ضمن تمجید از عملکرد این پایگاه از آن به عنوان پدیده‌ای در عرصه روزنامه‌نگاری تحقیقاتی یاد کردند، این در حالی است که گروهی دیگر عملکرد این پایگاه را خطری در زمینه روزنامه‌نگاری دانستند.
ویکی‌لیکس سازمانی متشکل از گروه‌هایی با هدف ایجاد شفافیت در عملکرد دولتها، سازمان‌ها و شرکت‌های بزرگ از طریق آشکار نمودن اسرار محرمانه عملیات غیرقانونی در سراسر جهان است که توسط جولین آسانژ، یکی از طرفداران آزادی اطلاعات که زمانی هکر بوده، بنیانگذاری شده‌است. او و همکارانش که اغلب وکیل هستند برای حفظ هویت افشاکنندگان از راهنمایی کارشناسانی مانند بن لوری که از پیشگامان تعریف پروتکل امنیتی اس‌اس‌ال «لایه سوکت‌های امن» برای انتقال امن اطلاعات از طریق اینترنت است، بهره می‌برند.
هدف
بنا به وبگاه، هدف ویکی لیکس آوردن اخبار و اطلاعات مهم برای عموم است … " یکی از مهمترین فعالیت‌های ما انتشار مطالب موثق از سرچشمه آنها به همراه اخبار برای خوانندگان مان و همچنین مورخین است تا بتوانند گواهی حقایق را ببینند… " هدف دیگر سازمان حمایت از روزنامه‌نگاران و افشاگران است تا اطمینان حاصل گردد که آنان به دلیل فرستادن اسناد حساس زندانی نمی‌شوند. "صندوق پستی آنلاین " online drop box  از جانب ویکی لیکس یک نو آوری مطمئن توصیف شده‌است که افراد می‌توانند با استفاده از ان بدون برملا شدن هویتشان مدارک را ارسال نمایند. جولیان اسانژ در یک مصاحبه با برنامه تلویزیون آمریکا گزارش کلبر چنین مطرح کرد: " این آزادی مطلق نیست، هر چند آزادی بیان چیزیست که حکومت و قانون را تنظیم می‌کند. به همین دلیل است که قانون اساسی ایالات متحده آمریکا اجازه وضع قوانینی که آزادی مطبوعات را محدود سازند را نمی‌دهد. می‌بایست حقوق مطبوعات را جدا از قوانین عادی در نظر داشت چرا که ان حقوق بالاتر و مهم‌تر از قوانین عادی هستند، در حقیقت آن‌ها قانون را می‌سازند. هر قانون اساسی، هر جزء روند قانون گذاری، از جریان اطلاعات و آگاهی نشات می‌گیرند. به‌طور مشابه هر دولتی منتخب آگاهی مردم از مطالب است ." این پروژه با فاش‌سازی دانیل السبرگ در مورد کاغذها ی پنتاگون در ۱۹۷۱ مقایسه شده‌است (ا سناد سری جنگ ایالات متحده). در آمریکا افشای برخی اسناد ممکن است مورد تأیید قانون باشد. بنا به حکم دیوان عالی ایالات متحده آمریکا؛ قانون اساسی حامی بر ملا نشدن (گمنامی) هویت فرد افشاکننده است، حداقل در زمینه افشاگری‌های سیاسی. روزنامه‌نگار و نویسنده ویتنی استریبر Whitley Strieber  معتقد به نفع پروژه ویکی لیکس برای جامعه است؛ بر ملاسازی مدارک دولتی می‌تواند به معنی به زندان رفتن باشد، زندانی شد ن معمولاً کوتاه مدت است. اگر چه در ممالکی نظیر چین، آفریقا یا خاورمیانه محکومیت ممکن است زندانی دراز مدت یا حتی اعدام باشد. قطعنامهٔ سال ۲۰۱۳ فدراسیون بین‌المللی روزنامه نگاران-یک اتحادیهٔ صنفی روزنامه نگاران-، ویکی لیکس راًیک نژاد جدید سازمان رسانه ای"که"فرصت‌های مهم را برای سازمان‌های رسانه ای پیشنهاد می‌کند. استاد دانشگاه هاروارد پروفسور یوچای بنکلر، ویکی لیکس را به عنوان شکل جدیدی از شرکت‌های روزنامه‌نگاری ستود. در دادگاه نظامی چلسی منینگ (به جای بردلی منینگ) شهادت داد که"ویکی لیکس یک عملکرد ویژهٔ روزنامه نگاری بود." وآنکه "دامنه امتیاز روزنامه نگار"، "خط سختی برای ترسیم"است. دیگران، ویکی لیکس را به‌طور طبیعی روزنامه‌نگار درنظرنمی گیرند. اخلاق‌شناس رسانه ای، کِلی مک براید از مؤسسهٔ Poynter برای مطالعات رسانه ای در ۲۰۱۱ نوشت: «ویکی لیکس ممکن است به سوی تلاش روزنامه‌نگاری رشد کند اما هنوز در آن (مرحله) نیست.» بیل کلر از نیویورک تایمز، ویکی لیکس را یک"منبع پیچیده" به جای یک"شریک روزنامه نگاری"درنظر می‌گیرد. وکیل برجستهٔ متمم اول، فلویدآبرامز، می‌نویسد که ویکی لیکس، یک گروه روزنامه‌نگاری نیست اما به جای آن، یک"نهاد فعالان سیاسی"،"منبعی برای روزنامه نگاران"و… و یک مجرای اطلاعات به بیرون درز شده برای مطبوعات و عموم است. برای پشتیبانی از عقیده اش، گفت: «آسانژ اظهارداشت که ویکی لیکس پیش از آنکه تصمیم به انتشار اطلاعات بگیرد، تنها بخش کوچکی از آنها را می‌خواند.» آبرامز نوشت: «هیچ نهاد روزنامه‌نگاری که تابه حال شنیده‌ام، به سادگی چیزی که خوانده نشده را به جهانیان عرضه نمی‌کند.»
میزبانی وب
ویکی لیکس خود را " یک سیستم غیر قابل سانسور و غیر قابل ردگیری برای نشت مدارک " تعریف می‌کند. به سبب وقوع چندین حمله محروم‌سازی از سرویس و محرومیت از خدمات سامانه نام دامنه (دی ان اس) که وبگاه در گذشته قربانی ان گشت، ویکی لیکس در حال حاضر در چندین سرور و با نام دامنه‌های متفاوت در دسترس می با شد. تا اوت ۲۰۱۰، ویکی لیکس از میزبانی وب شرکت سوئدی پی ار کیو PRQ استفاده می‌نمود که خدماتش دارای امنیتی بالا و بدون پرسیدن " سؤال " بود. گفته می‌شود که پی ار کیو هیچ اطلاعاتی از مشتریانش ندارد و" لاگهای" en:Server log ایشان خیلی را کم یا اصلاً نگهداری نمی‌کند. در حال حاضر شرکت سوئدی خدمات اینترنتی "بانهوف" میزبان وب سرور اصلی ویکی لیکس است، که در "پیونن " Pionen که یک پناهگاه هسته‌ای متروک می با شد قرار دارد. دیگر سرورها ی ویکی لیکس در اطراف جهان پراکنده هستند. جولیان اسانژ اظهار داشت؛ سرورها اولاً در سوئد و در چند کشور منتخب دیگر مستقر شده‌اند، چون قوانین آن‌ها بیشترین حمایت از محرمانه بودن اینترنت را ارائه می‌دهند. بنا به قانون اساسی سوئد هیچ ارگان حکومتی نمی‌تواند منبع اطلاعات یک روز نامه را جویا شود.
پس از اینکه سرورهای قدیمی وبگاه، هدف حملات حمله محروم‌سازی از سرویس قرار گرفتند، ویکی لیکس سرورهایش را به وبگاه آمازون Amazon.com منتقل نمود. گر چه چندی بعد وبگاه از آمازون اخراج گردید. در یک بیانیه آمازون اعلام داشت که ویکی لیکس به تعهداتش در قرار داد عمل نمی‌کند؛ و همچنین افزود؛ " چندین بند قرار داد نقض شده‌اند". برای مثال، یکی از شرایط قرار داد این است که شما مالک مطالبی با شید که در وبگاه نگهداری می‌کنید و به کسی در اثر ان مطالب آسیبی نرسد، واضح است که ویکی لیکس مالک مدارک محرمانه مذکور نیست. پس از خروج از آمازون ویکی لیکس به سرورهای OVH که یک میزبان وب در فرانسه است نقل مکان کرد. پس از مخالفتهای دولت فرانسه ویکی لیکس مناقشه را به دادگاه‌های فرانسه ارجاع نمود؛ دادگاه شهر لیل بلافاصله حق را به ویکی لیکس داد و از صدور حکم مبنی بر امتناع خدمات اینترنی به ویکی لیکس خودداری نمود؛ ولیکن دادگاه پاریس اعلام کرد که به وقت بیشتری برای مطالعه پرونده نیاز دارد. برای حفظ ناشناسی هویت افراد، کارمندان ویکی لیکس از نرف افزارهایی مثل تور (سامانه نرم‌افزاری) و پی‌جی‌پی (نرم‌افزار) استفاده می‌کنند. گر چه پی جی پی از نوامبر ۲۰۰۷ به دلیل انقضای مدت " کلید رمز " ان دیگر مورد استفاده نمی‌باشد، و وبگاه به عنوان جایگزین پیشنهاد استفاده از امنیت لایه انتقال  SSL-encrypted chat  را می‌نماید.
ویکی لیکس بین سال ۲۰۰۳ و اکتبر ۲۰۱۰ در مدیاویکی مود استفاده قرار گرفته بود. لازم به تذکر است که ویکی لیکس جدا توصیه می‌کند که کاربران برای ارسال مطالبشان از تور (سامانه نرم‌افزاری) استفاده کنند، زیرا بالاترین درجه امنیت را عرضه می‌دارد. در ۴ نوامبر ۲۰۱۰ جولیان اسانژ در مصاحبه‌ای با تلویزیون دولتی سویس اظهار داشت که او به‌طور جدی در مورد تقاضای پناهندگی از سویس که دولتی بی‌طرف است فکر می‌کند، تا بنیاد ویکی لیکس را به ان کشور منتقل سازد. بنا به عقیده اسانژ در زمان، سویس و ایسلند دو کشوری بودند که در آن‌ها ویکی لیکس می‌توانست با برخورداری از امنیت فعالیت نماید.
محمود قنبری
محمود قنبری (زادهٔ ۱۳۲۱، دامغان) دوبلور، مدیر دوبلاژ برجسته و فعال عرصهٔ سینما در ایران است. از کارهای شاخص وی می‌توان به صداپیشگی در نقش لینکلن باروز در سریال فرار از زندان و فردی فلینستون در عصر حجر اشاره کرد، که علاوه بر صداپیشگی مسئولیت مدیر دوبلاژ این سریال ها را نیز بر عهده داشت.
ویکی‌لیکس
مرکز ویکی لیکس
بنا به مصاحبه برگزار شده در ژانویه ۲۰۱۰، تیم ویکی لیکس شامل پنج نفر می‌شد که به‌طور تمام وقت، و حدود ۸۰۰ نفر که گهگاه کار می‌کردند که به هیچ‌کدام حقوق پرداخت نمی‌شد. ویکی لیکس هیچ ستاد رسمی ندارد. در نوامبر ۲۰۱۰ نویسنده هدر مارش Heather Marsh با تأیید ویکی لیکس، مرکز خبر و فعالیت ویکی لیکس را افتتاح نمود که تحت نظارت او بیش از۷۰ نفر نویسنده و داوطلب در این مرکز فعال بودند. او در ۸ مارس ۲۰۱۲ از مقام سر دبیری، مدیر و مسئول نام دامنه مرکز ویکی لیکس استعفا داد.
امور مالی
ویکی لیکس بمثابه یک سازمان غیر سود بر، به‌طور کلی به حمایت مالی و کمکهای هوادارانش وابسته است. روش اصلی دریافت کمکها از طریق انتقال پول به حساب بانکی و پرداخت‌های برخط می‌باشند. مخارج ویکی لیکس در حال حاضر حدود ۲۰۰٬۰۰۰ یورو در سال است که بخش عمده ان صرف پرداخت برای سرور‌ها و حل مسائل اداری می‌شود چنانچه به داوطلبانی که در ویکی لیکس فعالند حقوق پرداخت گردد هزینه سالانه به ۶۰۰٬۰۰۰ یورو بالغ خواهد گشت. وکلای ویکی لیکس اغلب خدماتشان را رایگان عرضه می‌کنند و در برخی موارد هزینه وکلا و دادرسی را رسانه‌های مهم نظیر آسوشیتد پرس، لس‌آنجلس تایمز، اتحادیه ملی ناشرین روزنامه en:National Newspaper Publishers Association تقبل می‌نمایند. هرچند درآمد اصلی ویکی لیکس از دهش هواداران فراهم می‌گردد ولی گزینه‌هایی نظیر به مزایده گذاردن خبرهای دست اول هم وجود دارند. در سپتامبر ۲۰۱۱ ویکی لیکس برای جمع‌آوری پول شروع به فروش بعضی اشیا و اقلام در ای بی Ebay نمود، و اسانژ به حضار فستیوالی در سیدنی گفت که ویکی لیکس ممکن است دوام نیاورد.
محمود قنبری
زندگی‌نامه
وی در سال ۱۳۲۱ در شهر دامغان به دنیا آمد. کار دوبله را از سال ۱۳۳۸ آغاز کرد و پس از یک و نیم سال دوری از این عرصه دوباره توسط منوچهر والی‌زاده به دوبله بازگشت. او در مدت دوری از دوبله، از سوی هنرستان صنعتی که در آن تحصیل می‌کرد، برای مونتاژ کارهای برقی کارخانه نساجی قائم‌شهر (شاهی سابق) به آن‌جا فرستاده شده بود.
ویکی‌لیکس
پذیرش بیت کوین
در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۱، ویکی لیکس شروع به قبول کمک‌های مالی از طریق بیت کوین می‌نماید.