cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ارمنی‌ها در تئاتر ایران
تئاتر ارمنیان در تبریز
طی سال‌های ۱۸۸۷ و ۱۸۸۸ میلادی «آواک آواکیان» گروه تئاتری متشکل از دوازده نفر تشکیل داد و در سالن مدرسه آرامیان چند نمایشنامه با حضور والی آذربایجان اجرا کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت. گروه تئاتر ارمنیان تبریز برای همشهریان تُرک زبان خود نمایشنامه‌هایی به تُرکی اجرا می‌کرد. تلاش دوستداران هنر تئاتر بی‌وقفه ادامه داشت ولی فقط مردان مجاز به دیدن نمایش بودند و زنان اجازه حضور در سالن تئاتر نداشتند. این وضع تا حدود سال ۱۸۹۰ میلادی ادامه داشت. در ۱۸۹۱ میلادی چند تن از بانوان محلی در سالن تئاتر حضور یافتند؛ در ۱۸۹۲ میلادی گروهی از زنان آموزگار مدرسه محله لیل آباد نمایشی برای زنان ترتیب دادند و زنان تبریز برای نخستین بار موفق به دیدن نمایش شدند.
در سال ۱۹۰۰ میلادی انجمن دوستداران موسیقی نیز پا به عرصه وجود نهاد. این انجمن بعداً به انجمن دوستداران تئاتر محله قلعه پیوست و نام آن به انجمن دوستداران تئاتر و موسیقی تغییر یافت.
در شهرها و روستاهای ارمنی‌نشین آذربایجان، آموزگاران مدارس نقش عمده‌ای در تأسیس گروه‌های تئاتر و به صحنه آوردند نمایشنامه‌ها داشتند. یکی دیگر از نقاطی که بعد از تبریز نمایش در آن اجرا شد منطقه سلماس بود. نخستین سالن تئاتر در سال ۱۸۹۴ میلادی در روستای هفتوان (سلماس) و با کوشش «آودیسیان» ساخته شد. در سال ۱۹۰۰ میلادی در روستای «قلعه سر» سالن تئاتر احداث شد. سومین سالن تئاتر در ۱۹۰۴ میلادی در روستای «پایاجوگ» بنا گردید و چهارمین سالن در روستای «محلم» ساخته شد. طی سال‌های ۱۹۰۴ و ۱۹۰۵ میلادی در روستاهای سلماس پانزده نمایشنامه به روی صحنه آورده شد.
نخستین نمایشنامه در ارومیه در سال ۱۸۹۷ میلادی اجرا شد. در خوی در جوار مدرسه ارمنیان سالن کوچک ولی مناسبی برای تئاتر بنا کردند. ارمنیان در اردبیل و مراغه نیز در حیاط مدرسه سالن‌های تئاتر ساختند. به‌طور کلی در شهرها و روستاهای ارمنی‌نشین آذربایجان هر جا که مدرسه‌ای وجود داشت تئاتر نیز در جوار آن به وجود می‌آمد.
تئاتر ارمنیان در تهران
سرآغاز تئاتر تهران در سال ۱۸۷۸ میلادی - ۱۲۵۷ خورشیدی است. در آن سال برای نخستین بار نمایشنامه‌ای در محله ارمنیان واقع در حوالی دروازه قزوین اجرا شد. گروهی از جوانان ارمنی که برخی از آن‌ها تحصیلات خود را در اروپا به پایان رسانده بودند و به هنر تئاتر علاقه بسیار داشتند در همان سال گردهم آمدند و گروه تئاتر تشکیل دادند. چون در آن روزگار در تهران سالن تئاتر وجود نداشت، یکی از ارمنیان علاقه‌مند به هنر به نام «ماناس آبر»، یک باب خانه مسکونی خود را که دارای اتاق‌های وسیع بود، در اختیار گروه تئاتر مزبور قرار داد. اعضای گروه تئاتر بخشی از سالن آن خانه را تبدیل به سِن کردند و سالنی برای اجرای نمایشنامه به وجود آوردند.
گروه تئاتر ابتدا نمایشنامه (اوستا بدروس) را به روی صحنه آورد و پس از چندی نمایشنامه (دو گرسنه) را اجرا کردند. در آغاز برخی با اجرای نمایش به مخالفت برخاستند ولی یکی دیگر از ارمنیان شیفته هنر به نام «هووسپ تادئوسیان خیاط باشی» بدون توجه به مخالفت‌هایی که می‌شد، خانه خود را در اختیار گروه تئاتر قرار داد و گروه تئاتر نمایشنامه (شوشانیک یا دختر آسیابان) را در محل جدید اجرا کرد در تهران نیز نقش زنان را همچنان مردان به عهده می‌گرفتند.
در سال ۱۸۸۰ میلادی ارمنیان تهران برای مدرسه «هایگازیان» (در خیابان ارامنه، نزدیک میدان وحدت اسلامی) بنای جدیدی احداث کردند و در جوار مدرسه مزبور سالن تئاتری با سِن ساختند و این سالن نخستین سالن تئاتر تهران بوده‌است.
در سال ۱۸۸۹ میلادی دو تن از هنرمندان تئاتر ارمنیان تفلیس به نام‌های خانم «پاراندزم» و آقای «گریگور آبراهامیانس» به تهران آمدند و با همکاری هنرمندان تهرانی دو نمایشنامه از آثار مولیر را در دو شب مختلف در حضور ناصرالدین‌شاه اجرا کردند.
هنرمندانی که از سال ۱۸۸۱ تا ۱۸۹۷ میلادی در تئاتر ارمنیان تهران درخشیدند عبارت بودند از:(هاروتیون ماردیروسیان، سیمولوف بدروسیان، قوکاس قوکاسیان، نرسس خان و هوسیگ پاپازیان). این افراد از بنیان‌گذاران تئاتر در تهران بودند. از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۰ میلادی نمایشنامه‌های (شوشانیک، آرشاگ دوم، نرسس کبیر، خاک‌های سیاه و یک سری تراژدی) بر روی صحنه آورده شد. پس از اجرای هر تراژدی یک کمدی نمایش می‌دادند. در این دوره نمایشنامه‌های مولیر بسیار مورد توجه و استقبال مردم قرار می‌گرفت. «وارتیتر» و «هرانوش فلیگیان»، دو خواهر هنرمند که در سال ۱۹۰۱ میلادی در تبریز ایفای نقش می‌کردند، در سال ۱۹۰۲ میلادی به تهران آمدند و گروه تئاتر بانوان تهران را تشکیل دادند. آن دو در سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۳ میلادی چندین نمایشنامه به روی صحنه آوردند. گروه تئاتر مزبور به دربار مظفرالدین‌شاه قاجار دعوت شدند. هنرنمایی آن‌ها در دربار مورد تحسین قرار گرفت و به آنان هدایی داده شد. آن دو خواهر در سال ۱۹۰۳ میلادی به مصر رفتند.
در ۱۹۰۹ میلادی نمایشنامه «طبیب اجباری» در تالار مدرسه ارمنیان در محله حسن‌آباد به روی صحنه آمد. محمدامین رسول‌زاده در ۲۳ ذیحجه الحرام در روزنامه ایران نو دربارهٔ اجرای نمایشنامه نوشت:
مجمع عمومی انجمن خیریه زنان ارمنی تهران در سال ۱۹۱۶ میلادی برای انتخاب اعضای هیئت مدیره تشکیل گردید. در آن جلسه تصمیم گرفته شد برای کودکان ارمنی تهران کودکستان دایر کنند. چون برای گشایش کودکستان به پول نیاز بود، در مجمع مزبور پیشنهاد شد که نمایشنامه‌ای برای کسب درآمد به روی صحنه آورده شود. از «هُوْهانِس توماسیان» که از پیشکسوتان تئاتر ارمنیان تهران بود برای همکاری دعوت به عمل آمد. او اپرت (آرشیل مال آلان) را برای اجرا برگزید. چون قرار بود که این اپرت برای دوشیزگان و بانوان تهران نمایش داده شود کلیه نقش آفرینان آن را از میان اعضای انجمن خیریه زنان ارمنی تهران انتخاب کردند. (اپرت نمایش اپرایی کوچکی است که ارکستر با آن همراهی می‌کند و آهنگ‌های عامیانه و تفریحی سبک می‌نوازد و جنبه شوخ و شاد دارد). سال ۱۹۲۰ میلادی نقطه عطفی برای تئاتر تهران بود. در این سال علاوه بر برادران «ایپیگیان»، زوج «وارتو طریان» و «آرتو طریان» و زوج «مارگو و میشا گوستانیان» بر صحنه تئاتر ظاهر شدند و به هنرنمایی پرداختند. تا سال ۱۹۲۰ میلادی گروه‌های تئاتر ارمنیان تهران به‌طور مجزا نمایشنامه اجرا می‌کردند ولی در این سال هنرمندان ارمنی همراه با سایر هم میهنان ایرانی خود گروه‌های تئاتر تشکیل دادند و حرکتی نو در تئاتر تهران به وجود آوردند. آنان با نمایشنامه‌هایی که خصوصاً آرتو و وارتو طریان در کلوپ (ایران جوان) به روی صحنه می‌آورد، به گواهی جراید آن روزگار تهران جهشی در تئاتر تهران به وجود آوردند. «جمشید ملک پور» در مورد تأثیرگذاری گروه‌های تئاتر ارمنیان تهران می‌نویسد:
در سال ۱۹۲۱ میلادی شهرزاد (رضا کمال) و علی‌اکبر سیاسی، نمایشنامه‌هایی نوشتند و این نمایشنامه‌ها به کارگردانی و نقش آفرینی آرتو طریان و همسرش وارتو طریان به روی صحنه آورده شدند. در سال ۱۹۲۲ میلادی نخستین مرکز آموزش هنرهای دراماتیک در تهران پا به عرصه وجود نهاد. فارغ التحصیلان مدرسه مختلط ارمنیان تهران، انجمنی به نام (انجمن فارغ التحصیلان مدرسه مختلط ارمنیان تهران) بنیان نهادند. در انجمن مزبور آرتو طریان برای علاقه‌مندان به هنر تئاتر، استودیو دراماتیک تأسیس کرد و به آموزش هنرهای دراماتیک پرداخت.
گابریل سوندوکیان در ۱۸۷۳ میلادی نمایشنامه (به بو) را نوشت. این نمایشنامه در سال‌های بعد از ۱۳۲۰ خورشیدی به زبان فارسی ترجمه شد و بارها در تالارهای تهران به روی صحنه آمد.
در اردیبهشت ماه ۱۳۰۵ خورشیدی نمایشنامه (عشق و خیانت) نوشته فریدریش شیلر، به وسیله اعضای استودیو دراماتیک در تالار مدرسه هایگازیان اجرا شد. هایک کاراکاش نمایشنامه‌های (مردی که شیطان را دیده‌است) اثر گاستون لورو، را ترجمه کرد. او کتابی تحت عنوان (سالنامه ارمنیان) منتشر می‌ساخت. در ۱۹۲۸ میلادی گروه‌های تئاتر ارمنیان تهران چند نمایشنامه به کارگردانی «داوید داویدخانیان» که از برلین به تهران آمده بود اجرا کردند. آرتو طریان، آرداشس قازاریان و کیخسرو شاهرخ در ۱۹۲۹ میلادی در تالار تئاتر زرتشتیان، (تئاتر سیروس) را بنیان نهادند. آرتو طریان دومین مرکز آموزش هنرهای دراماتیک را در تئاتر سیروس دایر کرد. زوج هنرمند «میشا و مارگو گوستانیان» در بهمن ماه ۱۳۱۰ خورشیدی نمایشنامه (قیصر روم و اتللو) را نمایش دادند. در ماه دسامبر ۱۹۳۱ میلادی نمایشنامه (انوشیروان عادل و مزدک) نوشته «گریگور یقیکیان» در پنج پرده به زبان فارسی در تالار گراند هتل (تهران) به روی صحنه آمد. این نمایشنامه تا اواخر هفته اول ژانویه ۱۹۳۲ میلادی اجرا شد. میشا گوستانیان در ۱۳۱۱ خورشیدی هفت نمایشنامه در تهران اجرا کرد.
یحیی آرین‌پور دربارهٔ جو حاکم بر هنر تئاتر و نقش ارمنیان در پیشرفت تئاتر ایران می‌نویسد:
واهرام پاپازیان هنرمند بین‌المللی تئاتر، در سال ۱۳۱۲ خورشیدی به دعوت جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران به تهران آمد. او کلاسی برای آموزش تئاتر دایر کرد و به آموزش گروهی از هنرمندان تئاتر تهران پرداخت؛ سپس با این هنرمندان نمایشنامه‌های (اتللو، بالماسکه، هملت و دون ژوان) را در تالار (سینما پالاس) به روی صحنه آورد.
در سال ۱۳۲۴ خورشیدی دو گروه تئاتر به گروهای تئاتر ارمنیان تهران افزوده شد:(گروه تئاتر انجمن فرهنگی جوانان تهران) و (گروه تئاتر شانت). در این سال «مانول ماروتیان» تالار سینما تئاتر نادری (تالار زرتشتیان) را اجاره کرد و پس از تعمیر آن به اجرای نمایش پرداخت.
گروهی از دوستداران هنر تئاتر در سال ۱۳۲۶ گروه (تئاتر سوندوکیان) را بنیان نهادند. این گروه تالار زرتشتیان را اجاره کرد و پس از آماده نمودن آن به اجرای نمایش پرداخت. گروه (تئاتر جوانان ارمنی دوستدار هنر) در سال ۱۳۳۰ تشکیل گردید. نخستین نمایشنامه‌ای که این گروه اجرا کرد نمایشنامه (سارا) نوشته ساموئل خاچیکیان و به کارگردانی واهان آقامالیان بود. این نمایشنامه در تالار مدرسه ارمنیان اجرا شد. گروه (تئاتر آدامیان) در سال ۱۳۳۱ خورشیدی پا به عرصه وجود نهاد. در همین ایام گروه (تئاتر انجمن فرهنگی جوانان ارمنی تهران) به نام گروه (تئاتر باشگاه فرهنگی و ورزشی آرارات) به فعالیت خود ادامه داد.
شاهین سرکیسیان، گروه (تئاتر آرمن) را در سال ۱۳۴۰ در باشگاه فرهنگی و ورزشی آرارات بنیان نهاد و خود در ضمن آموزش بازیگران به اجرای نمایش پرداخت. سرکسیان نمایشنامه‌های (مسرورکننده، قفس و آرمنوهی) را به روی صحنه آورد.
گروه‌های «باشگاه فرهنگی و ورزشی آرارات، انجمن فرهنگی چهارمحال، باشگاه سیپان و سایر باشگاه‌های ارمنیان تهران»، با اختیار داشتن تالارهای مجهز نمایش و استقبالی که ارمنیان تهران از اجراهای مزبور به عمل می‌آوردند، تشویق شدند.
تئاتر ارمنیان در جلفای اصفهان
در ۱۸۹۹ میلادی گروهی از جوانان ارمنی جلفا نخستین انجمن دوستداران تئاتر را بنیان نهادند و در یازدهم نوامبر همان سال اساسنامه‌ای در ۱۶ ماده تهیه کردند. تا آن زمان نقش زنان را مردان ایفا می‌کردند. هیئت مدیره انجمن برای پایان دادن به این وضع درصدد برآمد دوشیزگان را برای ایفای نقش در نمایشنامه ترغیب کند. پاره‌ای از افراد به مخالفت برخاستند. سرانجام هیئت مدیره انجمن از مقامات روحانی ارمنی در این مورد کسب تکلیف کرد. خلیفه «ماقاکیا» رهبر مذهبی ارمنیان جلفا، از پیشوای مذهبی ارمنیان جهان مگردیچ خریمیان دربارهٔ نقش آفرینی بانوان ارمنی تفسیر کردند؛ مگردیچ خریمیان پاسخ داد مانعی برای نقش آفرینی بانوان ارمنی وجود ندارد.
روز اول سپتامبر ۱۹۲۷ میلادی پوستری برای معرفی نمایشنامه (محکومین بی گناه) در جلفای اصفهان توزیع گردید. این نمایشنامه عصر روز شنبه سوم سپتامبر در سالن مدرسه ارمنیان کاتولیک جلفا به روی صحنه آمد و عواید حاصله از آن صرف فعالیت‌های فرهنگی گردید. بهای بلیت از ۲ قران تا ۱۲ قران بود.
در سال ۱۹۳۶ میلادی به دستور رضا شاه مدارس ارمنیان در سراسر ایران بسته شد و اجرای نمایشنامه به زبان ارمنی ممنوع گشت. در سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ میلادی تئاتر ارمنیان جلفای اصفهان همانند سایر شهرهای ارمنی‌نشین کار خود را از سر گرفت.
قایل ذکر است که پاره‌ای از روستاهای ارمنی‌نشین استان چهارمحال و بختیاری و منطقه فریدن تالار نمایش داشتند و در آن روستاها، آموزگاران مدارس ارمنیان نمایشنامه‌هایی اجرا می‌کردند. گاه نیز گروه‌های تئاتر از جلفا به روستاها می‌رفتند و به اجرای نمایشنامه می‌پرداختند.
تئاتر ارمنیان در رشت
با اینکه تئاتر رشت قبل از ۱۳۰۰ خورشیدی آغاز به کار کرده بود ولی فعالیت‌های تئاتری آن بین ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۴ اوج گرفت. «حسن ناصر» و «میرزا محمد حسین دایی نمایشی»، گریگور یقیکیان، جهانگیر سرتیپ‌پور سبب شد تا در این دوره تئاتر رشت از موقعیت ممتازی در ایران برخوردار شود. تنوع در ترجمهٔ آثار نمایشی، نوشتن نمایش‌نامه به دست نویسندگان گیلانی، تعداد گروه‌ها و استفاده از تجربه‌های سال‌های آغازین تئاتر از جمله دلایل شکوفایی تئاتر رشت بود. در این هنگام بود که ارمنیان رشت فعالیت تئاتری خود را در گروه‌های نمایشی این شهر آغاز کردند.
قبل از شکل‌گیری اولین کانون تئاتری در رشت در ۱۲۹۸ خورشیدی، گروه‌های ارمنی اولین گروه‌های نمایشی ای بودند که به رشت و انزلی می‌آمدند و به اجرای نمایش پرداختند. هاروطیون میناسیان، در یادداشت‌های خود، تاریخ آغاز تئاتر گیلان را مقارن اجرای این اثر در ۱۲۶۴ خورشیدی دانسته و او اشاره می‌کند که این نمایش‌نامه به زبان فارسی در رشت اجرا شده و از اجرای نمایش دیگری نیز به نام (انجیرِ خچو) نیز یاد می‌کند که هر دوی این آثار کمدی بوده‌اند.
در آن زمان تالار نمایش در رشت وجود نداشت و این نمایش در یک انبار به روی صحنه رفت. در رشت پزشک صاحب نامی به نام «دکتر استپانوس» زندگی می‌کرد که در زبان محاورهٔ گیلانی به او حکیم فانوس می‌گفتند. وی در محلهٔ سرچشمهٔ رشت باغی داشت که به نام خود او معروف بود. انباری در این باغ وجود داشت که حکیم گیلانی آن را با هزینه شخصی به صحنهٔ نمایش تبدیل کرده بود و نمایش‌های (خچوی دلال) و (انجیر خچو) در این باغ به روی صحنه رفتند. اولین تالار نمایش را در رشت «آوِدیس هوردانانیان» ساخت. او برای یادبود فرزندش مدرسه‌ای برای ارمنیان رشت بنا کرد که مجهز به سِن و تالار نمایش بود. در این تالار، ارمنیان قفقازی ای که به رشت می‌آمدند، ارمنیان گیلان و سایر گروه‌های تئاتری نمایش اجرا می‌کردند. تا ۱۹۰۰ میلادی این تالار تنها تالار تئاتر رشت بود.
فریدون نوزاد دربارهٔ بانوان هنرمند ارمنی می‌نویسد:
از آغاز ۱۳۰۰ خورشیدی تلاش هنرمندان تئاتر شکل دیگری یافت. از این سال به بعد، کارگردانان در رشت با متون نمایشی ای که حاصل کار نویسندگان گیلانی بود روبه رو شدند؛ در میان نویسندگان این دوره، چهره‌ای شاخص وجود دارد به نام گریگور یقیکیان. او به عنوان مترجم با میرزا کوچک‌خان جنگلی همکاری می‌کرد؛ او علاوه بر نوشتن نمایش نامه و داستان به روزنامه‌نگاری نیز می‌پرداخت؛ سپس، به گروه (اکتوران آزاد) پیوست که هدفشان پیشبرد فرهنگی و هنری مدارس و یتیم خانه‌ها بود و در مدارس و مؤسسه‌های خیریه به‌طور رایگان نمایش می‌دادند. این جمعیت با همین هدف تبدیل به جمعیت آزاد ایران شد و یقیکیان و دیگر یارانش، «استپان سیمونیان؛ جهانگیر سرتیپ پور؛ آروسیاک هاروتیونیان؛ آستقیک یقیکیان (همسر گریگور) و آنوش سرکیسیان»، بیش از شش نمایش را به روی صحنه بردند.
رنه کرول
رنه کِرِول (René Crevel؛ August 10, 1900 – June 18, 1935) شاعر و نویسنده جنبش هنری فراواقع‌گرایی اهل فرانسه بود.
زندگی‌نامه
کِرِول در پاریس، در خانواده‌ای از طبقه بورژوازی پاریسی متولد شد. او یک تربیت مذهبی آسیب‌زا و ناگوار داشت. در سن چهارده سالگی، پدرش با حلق آویز کردن خود از طناب، خودکشی کرد.
کِرِول ادبیات و حقوق را در دانشگاه پاریس مطالعه کرد. در اوایل ۱۹۲۳ با تریستان تزارا آشنا شد و به جنبش دادائیسم پیوست (کِرِول در ژوئیه ۱۹۲۳، در نمایشنامه‌ی لو کور آ بارب ("قلبِ ریش‌دار") به کارگردانی تزارا، نقش آی ("چشم") را ایفا ‌می‌کرد). سپس به آندره برتون و سوررئالیست‌ها نزدیک‌تر شد. در زمستان ۱۹۲۳/۱۹۲۴، رابطه‌ی عاشقانه‌ای بین کِرِول و هنرمند آمریکایی یوجین مک‌کاون آغاز شد. از طریق مک‌کاون، کِرِول با جماعت کولی‌منش‌ها هم‌نشین و هم‌صحبت شد و با نانسی کونارد، فرانسیس اسکات فیتزجرالد، کارس و هری کرازبی آشنا شد.
از سال ۱۹۲۴، کِرِول رمان‌هایی همچون Détours ("انحرافات") و Mon Corps et moi ("بدن من و من") نوشت که در آن‌ها به طور گسترده‌ای به ترس‌ها، دل‌شوره‌ها و احساسات ناخوشایند خودش اشاره می‌کند. در سال ۱۹۲۶ رمانی با عنوان La Mort difficile ("مرگ دشوار") منتشر شد که در آن کِرِول داستان معشوقه‌اش، مک‌کاون را در نقش "آرتور براگل" به تصویر می‌کشد. انتشار این رمان، منجر به پایان رابطه‌ی عاشقانه‌ی آن‌ها شد، اگرچه کِرِول تا آخر عمر نزدیک مک‌کاون ماند.
همچنین در سال ۱۹۲۴، او مبتلا به سل شد که باعث شد به طور مکرر، مجبور به ترک پاریس (اکثراً به مقصد سوئیس) برای رفتن به ساناتوریوم‌ها (آسایشگاه‌های بیماری‌های خاص) شود. تبعید لئون تروتسکی در سال ۱۹۲۹ او را متقاعد کرد که دوباره به سوررئالیست‌ها بپیوندد. او در حالی که وفاداری خود را به آندره برتون حفظ می‌کرد، برای نزدیک‌تر شدن کمونیست‌ها و سوررئالیست‌ها نیز تلاش می‌کرد. در سال ۱۹۲۸، در طول اقامت کوتاهش در برلین، دختر کارل اشترنهایم، دوروتیا را ملاقات کرد و عاشق او شد.
بسیاری از آثار کِرِول به مشارکت‌هایش به عنوان یک کمونیست و به آشفتگی‌های درونی‌اش برای دو‌جنس‌گرا شدن اختصاص دارد.
کِرِول در شب ۱۸ ژوئن ۱۹۳۵، با روشن گذاشتن گاز آشپزخانه، خودکشی کرد؛ دقیقا به همان روشی که در کتاب اولین منتشر شده‌اش توصیف کرده بود، چند هفته قبل از سی و پنجمین تولدش.
حداقل دو دلیل مستقیم برای این اقدام، متصور است:
"لطفاً بدنم را بسوزانید. با نفرت و بیزاری ..."وقتی برتون در اولین شماره مجله لا روولوسیون سوررئالیست ("انقلاب سورئالیستی") در سال ۱۹۲۵ پرسشی با عنوان "خودکشی: یک راه حل است؟" مطرح کرد، کِرِول از جمله‌ی کسانی بود که "بله" پاسخ داد. او نوشت: "احتمالاً مطمئن‌ترین و نهایی‌ترین راه‌حل است."
دهه ۴۲۰ (میلادی)
دهه ۴۲۰ (میلادی) دهه چهل و دوم تقویم میلادی است.
الکس لیم
الکس لیم (زادهٔ August 29, 1980) شناگر اهل مالزی است.
کریسمس من
کریسمس من سومین آلبوم استودیویی و اولین آلبوم کریسمسی خواننده آمریکایی کریستینا آگیلرا است که در October 24, 2000 منتشر شد.
بیت الجبیت (روستا)
جمعیت
جمعیت آن (۵۵) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
مری واگنر
مری واگنر (Marie Wagner؛ زاده February 2, 1883 درگذشته 1883:2:2, April 1, 1975 یا 1883:2:2, March 28, 1975) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دهه ۴۳۰ (میلادی)
دهه ۴۳۰ (میلادی) دهه چهل و سوم تقویم میلادی است.
پالین مک‌لین
پالین مک‌لین (Pauline McLynn؛ زادهٔ July 11, 1962) بازیگر، مؤلف اهل جمهوری ایرلند است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به قلمپرها، دور و دورتر، خاکسترهای آنجلا، نورا و نوبل اشاره کرد.
مدین (روستا)
مدین  به عربی ( مدین  )، روستایی است در دهستان
جمعیت
جمعیت آن (۶۴) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
دهه ۴۴۰ (میلادی)
دهه ۴۴۰ (میلادی) دهه چهل و چهارم تقویم میلادی است.
تمدن کیمبایا
تمدن کیمبایا از تمدن‌های باستانی سرخپوستان آمریکای جنوبی است. از ویژگی‌های اصلی این تمدن صنعت طلا و توجه به طلاکاری است و آثار زرین زیادی از آنان بدست آمده‌است. این تمدن که به حوالی کشور امروزی کلمبیا مربوط بوده در صنعت طلاسازی گرایش انسان‌دیسی داشته و آثار و خلاقیت هنری آن با زندگی پس از مرگ در ارتباط بوده‌است.
بنفش (گناباد)
بنفش (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
کینس
کینس (به ایتالیایی: Chienes) یک کومونه در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است. کینس ۳۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۲۶ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر وایتراشتات خواهرخواندهٔ کینس هست.
لئونارد هرتسنبرگ
لئونارد گئورگویچ هرتسنبرگ (به روسی: Леона́рд Гео́ргиевич Герценбе́рг) - (۲۱ ژوئن ۱۹۳۴، لیپایا (لتونی) - ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲، سن پترزبورگ) زبان‌شناس اهل شوروی و روس بود، متخصص ایران شناسی و مطالعات هند و اروپایی دکترای فیلولوژی، محقق ارشد مؤسسه مطالعات زبان‌شناسی آکادمی علوم روسیه، استاد گروه زبان‌شناسی عمومی در دانشگاه ایالتی سن پترزبورگ، بود.
زندگی‌نامه
لئونارد گئورگویچ در لیپایا شهری در لتونی امروز در یک خانواده تحصیل کرده و ثروتمند یهودی متولد شد. پدرش، گئورگ لئوناردویچ هرتسنبرگ (۱۸۹۶–۱۹۴۲)، فارغ‌التحصیل مدرسه بازرگانی برلین بود.
در سالهای ۱۹۵۶–۱۹۶۱ در بخش ایرانیان دانشکده شرق‌شناسی دانشگاه دولتی سن پترزبورگ تحصیل کرد. ایرانشناسان برجسته ایی استادان او بودنذ: میخاییل باگالوبوف، بولدیرف، تاگیرجانف، پتروشفسکی، سوکولووا، سوکولوف
سپس او وارد دانشکده تحصیلات تکمیلی مؤسسه زبان‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی شد. مدرک زبان‌شناسی تطبیقی هند و اروپایی و هند و ایرانی گرفت.
او در سال ۱۹۶۶ از تز دکترای خود دفاع کرد. در همان زمان او به مطالعه زبان‌شناسی تطبیقی هندواروپایی زیر نظر I. م. ترونسکی پرداخت.
هرتسنبرگ پس از فارغ‌التحصیلی از تحصیلات تکمیلی به کار در بخش هند و اروپایی مؤسسه زبان‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی (اکنون مؤسسه مطالعات زبانشناسی آکادمی علوم روسیه) ادامه داد. در سال ۱۹۶۸ به دعوت یو.با. ماسلوا او شروع به خواندن دوره «مقدمه ای بر زبان‌شناسی هند و اروپایی» در گروه زبان‌شناسی عمومی دانشگاه لنینگراد کرد. سلسله سخنرانی‌هایی ارائه کرد که علاوه بر خود دوره مقدماتی، شامل دوره‌های ویژه لهجه‌شناسی تطبیقی زبان‌های هندواروپایی، تحلیل متون باستانی هندی، هیتی، سلتی و سایر متون با تفسیر هند و اروپایی بود.
در سال ۱۹۸۳ از رساله دکترای خود با عنوان «مسائل بازسازی عروضی هندواروپایی» دفاع کرد.
کوه کمباکارنا
کوه کمباکارنا (به لاتین: Kumbhakarna Mountain) یک کوه در نپال است که در Mechi Zone واقع شده‌است. کوه کمباکارنا ۷٬۷۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لئونارد هرتسنبرگ
فعالیت علمی
دامنه علایق علمی هرتسنبرگ شامل جنبه‌های مختلف مطالعه تاریخی تطبیقی زبان‌های هند و اروپایی است (بازسازی آواهای هندواروپایی، ساختار مورفولوژیکی واژه در زبان هند و اروپایی، پژوهشهای ریشه‌شناسی).
لئونارد گئورگویچ سال‌ها روی اثر بنیادی خود «فرهنگ ریشه‌شناسی زبان فارسی» کار کرد که به صورت رایانه‌ای ایجاد شده و حاصل ترکیب سنت‌های علمی زبان‌شناسی غربی و شرقی است. از وی بیش از ۱۰۰ اثر از جمله چند تک نگاری در زمینه زبانشناسی تطبیقی ایران و هند و اروپایی منتشر شده‌است.
لئونارد هرتسنبرگ در بسیاری از کشورها دوره‌های آموزشی دید و همچنین سخنرانی‌ها و گزارش‌هایی ارائه کرد: آلمان (برلین، هامبورگ، بامبرگ)، ایالات متحده آمریکا (نیویورک، کمبریج، فیلادلفیا، بالتیمور، پرینستون، واشینگتن دی سی، سیاتل، یوجین، برکلی، دیویس، لس‌آنجلس، سنت لوئیس، نیواورلئان، توسان، شیکاگو)، اسپانیا (سالامانکا، مادرید، سویا، مالاگا، وایادولید، کوئنکا)، هلند (لیدن، اوترخت، آمستردام)، ایتالیا (کاتانیا، پالرمو، کوزنزا، ناپل، رم)، بریتانیا (آکسفورد)، اتریش (وین)، ایران (تهران، قم، اصفهان)، سوئد (اوپسالا، استکهلم) و غیره.
تورا-سان، پدرخوانده
تورا-سان، پدرخوانده (Foster Daddy, Tora!) یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۰ به کارگردانی یوجی یامادا است. این فیلم بیست و ششمین دوازدهمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت اوتوکو وا تسورای یو است.
خلاصه
تور سان پس از مرگ دوستش از دختر نوجوان او مراقبت می‌کند و دختر را به توکیو می‌برد جایی که او می‌خواهد تحصیل کند و نگران زندگی عاشقانه او می‌شود.
ارزیابی انتقادی
کیوشی آتسومی نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد در مراسم جایزه آکادمی فیلم ژاپن برای نقش‌هایش در «تورا-سان، پدرخوانده» و فیلم، عشق تورا-سان در اوساکا (۱۹۸۱) در این مجموعه شد. استوارت گالبریث چهارم می‌نویسد که «تورا-سان، پدرخوانده» یکی از برترین فیلم‌های مجموعه «اوتوکو وا تسورای یو» است و «مانند بهترین مدخل‌ها، هم خنده‌دار است و هم شیرین».
عقه (روستا)
عقه  به عربی ( عَقَة  )، روستایی است در دهستان
جیران (مادر آقامحمدخان قاجار)
جیران خانم مادر آقامحمدخان قاجار (مؤسس سلسله قاجار)، همسر محمدحسن‌خان قاجار اشاقه‌باش و دختر اسکندرخان قوانلو بود.
او زنی شجاع، مدیر و دانا، عاقل و سیاستمدار توصیف شده‌است و تا زمان مرگ مدیریت طایفه اشاقه‌باش قاجاریان را بر عهده داشت و در تمام وقتی که محمدحسن‌خان در شهرهای مختلف در پی جنگ با مخالفان بود، او بر این سمت قرار داشت. اصلیت وی ترک‌نژاد است و نام او براین گرفته شده‌است. آقامحمدخان در دوران کودکی تیراندازی، سوارکاری و خواندن و نوشتن و حفظ قرآن را نزد مادرش آموخت.
تپه دیز
تپه دیز؛ نام تپه‌ای تاریخی مربوط به سده‌های اولیه اسلامی است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
محمد عنتر
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک و باشگاه فوتبال اهرام سبورت اشاره کرد.
تترای کلمبیایی
تترای کلمبیایی یا تترای کلمبیایی آبی-سرخ (Hyphessobrycon columbianus) گونه‌ای از ماهیان آب شیرین گرمسیری از خانواده کاراسینان هاست. تترا کلمبیایی بومی رودخانه آکاندی نزدیک آکاندی در شمال غربی کلمبیا است. زیستگاه تتراهای کلمبیایی معمولاً نهرها و شاخه‌های کم جریان است.
این تترا که به تازگی به تجارت آکواریوم معرفی شده‌است، یکی از تتراهای گران‌قیمت است. آنها به‌طور کلی با اکثر ماهی‌های آکواریومی دیگر کنار می‌آیند و با انواع دیگر تتراها همراه می‌شوند. با این حال، مشاهده شده‌است که آنها در مواقعی ماهی‌های کوچکتر را مورد آزار قرار می‌دهند.
ویژگی‌ها
رشد این گونه به حدود 6.5 cm می‌رسد، تترا کلمبیایی به رنگ خاکستری نقره‌ای است. دارای رنگ آبی فیروزه‌ای است که شدت آن از خط جانبی به سمت بالا افزایش می‌یابد، و به صورت نواری برجسته در سراسر برآمدگی پشتی قدامی تبدیل می‌شود. باله‌ها عمدتاً سرخ‌فام مایل به قرمز هستند اما با استراحت ماهی رنگ آنها محو می‌شود. باله مقعدی معمولاً دارای لبه‌های سیاه رنگ است و هر دو باله پشتی و دمی دارای نوک سفید هستند. تترا کلمبیایی شبیه گونه Hyphessobrycon ecuadorensis از غرب اکوادور است، قبل از توصیف در سال ۲۰۰۲ طور کلی این دو گونه اشتباه گرفته می‌شدند.
در آکواریوم
تترای کلمبیایی به‌طور کلی یک ماهی مقاوم و سازگار است و طول عمر آن بین ۳ تا ۵ سال است. تمام غذاهای معمولی آکواریومی مانند غذای پولکی، غذاهای منجمد و خشک شده و غذاهای زنده کوچک را می‌خورد. آنها آب خنثی یا کمی اسیدی و دمای آبی در حدود ۲۴–۲۶ سانتیگراد را ترجیح می‌دهند. حجم آکواریوم توصیه شده حدود ۳۰ گالن (۱۱۴ لیتر) باشد. اگرچه گاهی دیده شده‌است که ماهی‌های دیگر را آزار می‌دهند، اما اگر آنها را در گروه‌های شش تایی یا بیشتر، ترجیحاً ۱۰ تایی نگهداری شوند، احتمال این اتفاق بسیار کاهش می‌یابد. تترای کلمبیایی را می‌توان به روشی مشابه سایر گونه‌های این جنس پرورش داد.
لانگلن (زاکسونی)-آنهالت
لانگلن (زاکسونی)-آنهالت یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Nordharz واقع شده‌است. لانگلن ۱٬۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
دهه ۴۵۰ (میلادی)
دهه ۴۵۰ (میلادی) دهه چهل و پنجم تقویم میلادی است.
آلن بلوتیر
آلَن بلوتیر ، زادهٔ 1954 در نویی-سور-سن واقع در غرب پاریس، نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است. او در سال 2016 با انتشار رمانباتیست چگونه مرد؟ (Comment Baptiste est mort) از انتشارات گالیمار موفق به کسب جایزه دسامبر شد. موضوع این رمان اسارت یک خانوادهٔ فرانسوی به دست نیروهای بوکوحرام در کامرون است.
برندا فیشر
برندا فیشر (زادهٔ ۱۹۲۷) شناگر اهل بریتانیا است.
ایویو
ایویو (به پرتغالی: Iuiú) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. ایویو ۱۱٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد.
تریدویند اوییشن
تریدویند اوییشن یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا TJ است که در تاریخ ۲۰۰۱ میلادی تأسیس شده است.
دفتر مرکزی تریدویند اوییشن در آکسفورد، کنتیکت واقع شده‌است و به ۱۰ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
ناوگان هوایی
بنا بر داده‌های ژوئیه ۲۰۱۴ میلادی، ناوگان هوایی تریدویند اوییشن به شرح زیر است:
غزوه دومةالجندل
دُوْمَةُالْجَنْدَل، یکی از غزوات محمد است که در سال پنجم ه.ق صورت گرفته‌است. در این غزوه که علت‌های مختلفی برایش گزارش شده‌است، محمد به همراه گروهی از مسلمانان مدینه، به سمت منطقه دومة الجندل در نواحی شام در حرکت شدند و بدون درگیری و پس از چند روز، به مدینه بازگشتند. سال بعد، جمعی از اهالی منطقه به دعوت عبدالرحمن بن عوف، به اسلام گرویدند.
منطقه درگیری
جغرافی‌دانان، واحه‌ای را به نام دومة الجندل در وادی سِرحان در مشرق اردن گزارش کرده‌اند که از جزیرة العرب تا شام امتداد داشته‌است. این منطقه از سرحدات شام بوده‌است و تا دمشق، ده میل (پنج شب راه) و تا مدینه شانزده تا سیزده شب راه بوده‌است. امروزه روستایی در منطقه زراعی جوف (۴۵۰ کیلومتری شمال تَیماء) است.
دلایل درگیری
در علت این درگیری و غزوه در بین منابع اختلافاتی گزارش شده‌است. بنابر یک روایت، پس از رسیدن گزارشی به محمد مبنی بر جمع شدن گروهی از اعراب (از قبایل قضاعه و غسان) در منطقه دومة الجندل، برای بازرگانان آن منطقه ایجاد دردسر کرده و قصد حمله به مدینه را دارند. از این رو محمد دستور اعزام سپاهی را به سمت این منطقه صادر کرد. برخی منابع نیز از ظلم فرمانروای وقت دومة الجندل (که فردی مسیحی بود) به مسافران و بازرگانان مدینه یاد کرده‌اند که سبب عکس العمل محمد شد.
شرح ماوقع
اکثر مورخان زمان واقعه را پنجم ه.ق دانستند. بر این اساس محمد در تاریخ ۲۴ یا ۲۵ ربیع‌الاول سال پنجم هجری قمری، سِباع‌بن عُرْفُطَه غِفاری را جانشین خود در مدینه کرد و به راهنمایی فردی به نام مذکور از قبیله بنی عذره و همراهی هزار مرد؛ از بیراهه و به سرعت خود را به دومة الجندل رساند. به گفته ابن اسحاق، پس از رسیدن پیامبر به منطقه، بدون بروز درگیری، سپاه اسلام به مدینه بازگشت. اما ابن سعد از تصرف گله و دام آن منطقه توسط پیامبر خبر داده‌است. با رسیدن خبر حرکت پیامبر اسلام به منطقه، اهالی دومة الجندل به طرف مغرب گریختند. هدف محمد از این اقدام، جبران خسارتهای انسانی وارد آمده بر تاجران بود. این حرکت محمد، همچنین سبب تضعیف سیاسی، اقتصادی و روحی جبهه مقابل خود شد. در این سفر، یکی از اهال دومة الجندل که به اسارت درآمده بود، مسلمان شد. سپاه اسلام به تاریخ ده روز مانده از ماه ربیع الآخر به مدینه وارد شد.
در شعبان سال ششم هجری، محمد، عبدالرحمان بن عوف را به فرماندهی گروهی به منطقه دومة الجندل فرستاد تا اهالی منطقه را به اسلام دعوت کند. در این دعوت پس از اسلام آوردن اصبغ بن عمرو کلبی (سرکرده مسیحی های منطقه)، گروه زیادی از اهال به اسلام گرویدند.
شوتا یامادا
شوتا یامادا (Shota Yamada؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن است.
بورلی بیچ، فلوریدا
بورلی بیچ، فلوریدا شهرکی در شهرستان فلگلر ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۵۵ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۸ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۱٫۰ کیلومتر مربع است.
محمدرضا احمدی سنگری
محمدرضا احمدی (زاده ۱۳۴۸ در بخش سنگر از توابع شهرستان رشت) بازنشسته سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نماینده حوزه انتخابیه رشت و خمام در مجلس یازدهم است. او در ۱۹ سالگی به جبهه جنگ ایران و عراق اعزام شد و در همان سال اسیر شد و ۴ سال بعد به ایران بازگردانده شد. پس از بازگشت ادامه تحصیل را تا مقطع دکترای زبان انگلیسی ادامه داد. وی باتوجه به سابقه اسارت به زبان عربی نیز مسلط است.. او در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، به عنوان منتخب مردم شهرستانهای رشت و خمام با ۴۳۹۹۲ رای وارد مجلس شورای اسلامی شد و اکنون عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس است.
مجلس یازدهم
وی موافق طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی بوده و عواقب و مشکلات پیش آمده در قبال اجرای این طرح مورد پذیرش وی است. او در مصاحبه با خبرگزاری دیار میرزا با اشاره به این نکته که طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی از حقوق کاربران حمایت می کند و برای حمایت از افراد در نظر گرفته شده است بیان کرد که این موارد حتی در کشور های مختلف هم قانون دارد و هیچ ربطی به مسدود شدن اینترنت و فیلترینگ اینستاگرام و سایر شبکه های اجتماعی ندارد
سوابق
در مصاحبه با خبرگزاری دیار میرزا دیپلمات و نمایندهٔ ویژهٔ جمهوری اسلامی ایران در آفریقا و آسیا مدرس دانشگاه‌های تهران و گیلان مسئول خانهٔ فرهنگ ایرانیان مقیم کشور بالزی مربی و داور بین‌المللی ووشو نایب رئیس ورزشهای رزمی استان گیلان چاپ بیش از پنجاه مقاله در مجلات معتبر اروپایی و امریکایی(Scopu s) عضو ارشد انجمن آموزش زبان انگلیسی ایران عضو هیئت تحریریهٔ نشریهٔ بین‌المللی تحقیقات در آموزش زبان انگلیسی مدیریت و مؤسس جمعیت فارغ التحصیلان ایرانی (در کشور مالزی) مدیریت شرکت اتحادیهٔ ایران و آفریقا
تکزو
تکزو، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
کلودیو دسوزا
کلودیو دسوزا (Claudio de Sousa؛ زادهٔ August 10, 1985) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
تکزو
جمعیت
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
کلودیو دسوزا
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال لودیجیانی کالچو، باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، و باشگاه فوتبال کومو اشاره کرد.
عنکبوت‌های قیطانی‌باف
عنکبوت‌های قیطانی‌باف نام یک تیره از درست‌مادینه است.
دهه ۴۶۰ (میلادی)
دهه ۴۶۰ (میلادی) دهه چهل و ششم تقویم میلادی است.
بازسازی خواهی در یهودیت
بازسازی خواهی در یهودیت نظریه ایست که توسط مرخای کاپلان و دامادش ارا اسنستین  دو ربی یهودی در دهه ۱۹۳۰ مطرح گردید بر اساس این نظریه مذهب یهود را باید به عنوان یک تمدن رو به پیشرفت انگاشت. این نظریه از دیدگاه محافظه کارانه در یهودیت منشعب شده‌است و طی سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ توسعه یافت و در ۱۹۶۸ مدرسه خاخامی را تأسیس کرد.
دوسژان کارتیکوف
دوسژان کارتیکوف (Doszhan Kartikov؛ زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۸۹) یک کشتی‌گیر اهل قزاقستان است. از افتخارات وی میتوان به کسب برنز وزن ۷۵ کیلوگرم کشتی فرنگی در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ اشاره کرد.
وی در سال ۲۰۱۶ میلادی در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۷۵ کیلو حاضر بود که در مسابقه اول زوراب داتوناشویلی از گرجستان را شکست داد اما در دور بعد به الوین مورسالیف آذربایجانی باخت و با توجه به حذف این کشتی گیر در دور بعد، از دور رقابت ها کنار رفت.
نورمن گیمبل
نورمن گیمبل (Norman Gimbel؛ زادهٔ November 16, 1927) ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در سال ۱۹۷۹ میلادی، برندهٔ جایزه اسکار بهترین ترانه شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به نورما ری اشاره نمود.
هیروشی تسوبورایا
هیروشی تسوبورایا (Hiroshi Tsuburaya؛ ۸ مارس ۱۹۶۴ – 1964:03:08, July 24, 2001) هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
پاتریک سنتا
پاتریک سنتا نویسنده و ویراستار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
دریای دیویس
دریای دیویس بخشی از آب‌های اقیانوس منجمد جنوبی در شرق جنوبگان است که بین یخسار غرب در غرب و یخسار شکلتون در شرق یا به عبارت دیگر بین ۸۲ درجه و ۹۶ درجهٔ شرقی واقع شده‌است. همچنین دریای ماوسون در شرق و دریای کواپریشن در غرب آن قرار دارند. بنابر اطلاعات دانشنامهٔ بزرگ شوروی، دریای دیویس گستره‌ای از ۸۷ درجهٔ شرقی تا ۹۸ درجهٔ شرقی را در بر گرفته و تا ۱۳۰۰ متر عمق دارد. با این حال مساحت این دریا تنها ۲۱٬۰۰۰۰ کیلومتر است. سواحل پرینسس الیزابت، قیصر ویلهلم دوم و کوئین ماری که همگی بخش‌های از قلمرو جنوبگان استرالیا را تشکیل می‌دهند توسط دریای دیویس شسته می‌شوند. در ۱۹۵۶ روسیه ایستگاه تحقیقاتی خود موسوم به میرنی را در سواحل کوئین ماری برپا نمود.
این دریا توسط گروهی از کاشفان استرالیایی سرپرستی سر داگلاس ماوسون طی عملیات اکتشافی قطب جنوب در فاصلهٔ ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴ کشف گردید و ماوسون آن را به افتخار کاپیتان جان کینگ دیویس، ناخدای کشتی اکتشافی آرورا و دومین فرماندهٔ عملیات پس از او دریای دیویس نامگذاری کرد.
کوه کمور
کوه کمور (به لاتین: Kamor) یک کوه در سوئیس است که در کانتون اپنزل اینرهودن واقع شده‌است. کوه کمور ۱٬۷۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پت شورت
پت شورت (Pat Shortt؛ زادهٔ December 12, 1967) بازیگر، بازیگر تلویزیون، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل جمهوری ایرلند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به نگهبان، گاراژ، این پدر من است، کالواری، و بانوی پیر من اشاره کرد.
عصر کلاسیک وراکروز
عصر کلاسیک وراکروز به دوره‌ای در حدفاصل سال‌های ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی در مکزیک باز می‌گردد که بر حسب تقسیمات کشوری مکزیک در ایالت وراکروز امروزی واقع شده‌بود. ال تاخین شهر اصلی و بزرگ آن بشمار می‌رفته و مردمان سرخپوست ساکن در آن منطقه از نظر معماری و مجسمه سازی پیشرفته بودند. آن‌ها تحت تاثیر مایاها اولمکها و آزتک‌ها بودند.
دهه ۴۷۰ (میلادی)
دهه ۴۷۰ (میلادی) دهه چهل و هفتم تقویم میلادی است.
لانگلن (شلسویگ-هولشتاین)
لانگلن یک شهر در آلمان است که در Pinneberg واقع شده‌است. لانگلن ۵۱۴ نفر جمعیت دارد.
مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۷ – ۵۷ کیلوگرم آزاد مردان
مسابقات کشتی ۵۷ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۷ بود، در ۳ مرداد (۲۵ آگوست) در پاریس فرانسه برگزار شد.
ترو یاگوچی
ترو یاگوچی (Teruo Yaguchi؛ زادهٔ December 15, 1935) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن بود.
عنکبوت‌های ویولن‌زن دروغین
عنکبوت‌های ویولن‌زن دروغین نام یک سرده از تیره عنکبوت‌های لاشبرگ‌نشین است.
۴۸۳ (میلادی)
۴۸۳ (میلادی) چهارصد و هشتاد و سومین سال تقویم میلادی است.
هنری لافونتن
هنری لافونتن (Henri La Fontaine؛ زاده ۲۲ آوریل ۱۸۵۴ درگذشته ۱۴ مه ۱۹۴۳) یک وکیل اهل بلژیک بود.
عشق تورا-سان در اوساکا
خلاصه
وقتی سفرهایش او را به اوساکا می‌آورد، تورا سان عاشق یک گیشای محلی می‌شود. او به او کمک می‌کند تا برادر جدا شده اش را پیدا کند و به خانواده اش اطلاع می‌دهد که قصد دارد با او ازدواج کند. نقشه‌های او زمانی که گیشا به تورا سان اطلاع می‌دهد که نامزد کرده‌است نقش بر آب می‌شود.
ارزیابی انتقادی
«عشق تورا سان در اوساکا» پنجمین پولساز برتر گیشه ژاپن در سال ۱۹۸۱ بود. در جایزه آکادمی فیلم ژاپن و جوایز روبان آبی، کیوشی آتسومی نامزد بهترین بازیگر مرد توسط آکادمی ژاپن شد.
استوارت گالبریت چهارم می‌نویسد که «عشق تورا سان در اوساکا» یک «مدخل بالاتر از حد متوسط در این سریال همیشه عالی» است. او اشاره می‌کند که ممکن است برخی از نکته‌های طنز فیلم در بینندگان غربی از بین برود زیرا از تضاد بین فرهنگ توکیو و اوساکا نشات می‌گیرد. به گفته گالبریت، کارگردان یامادا، «بدیهی است که ژاپن روستایی و دورافتاده را به مناظر شهری گسترده مانند اوساکا ترجیح می‌دهد»، اما با این وجود، «فیلم به عنوان یک ولنتاین صمیمانه برای شهر و مردم آن بازی می‌کند.»
الیسا بالسامو
الیسا بالسامو (Elisa Balsamo؛ زاده August 12, 1983) یک تنیس‌باز اهل ایتالیا است.
بلو اورینته
بلو اورینته (به پرتغالی: Belo Oriente) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. بلو اورینته ۲۶٬۹۹۴ نفر جمعیت دارد.
پیر امپراتوری
پیر امپراتوری یا دیشی (Imperial Preceptor) عنوانی عالی و پست قدرتمندی بود که توسط قوبلای خان، بنیانگذار دودمان یوآن ایجاد شد. این به عنوان بخشی از حمایت مغول از بودیسم تبتی و حکومت اداری یوان تبت تأسیس شد.
حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰)
حادثه ساکورادامون به حادثه ترور ای نائوسوکه ۱۸۱۵–۱۸۶۰) در ۲۴ مارس سال ۱۸۶۰ توسط رونین‌ها و سامورایی‌های قلمروی میتو در بیرون از در ورودی ساکورادای در قلعه ادو اشاره دارد. ای نائوسوکه مهمترین و تأثیرگذارترین مشاور شوگون بود. ای نائوسوکه یکی از دو دایمیویی بود در سال ۱۸۳۵ در پاسخ استعلام شوگون سالاری از سیاست ترک انزوای ژاپن (ساکوکو) هواداری کرده بود.
زمینه
در سال ۱۸۵۸ پس از مرگ شوگون سیزدهم توکوگاوا ایه‌سادا و نامشخص بودن موضوع جانشینی او، روجو (مشاوران عالی یا هیئت حاکم) و دایمیوهای فودای به رهبری ای نائوسوکه هوادار جانشینی توکوگاوا یوشیتومی امیر و ارباب ولایت کی بودند، اما بخش دیگری از دایمیوها خواستار جانشینی توکوگاوا یوشینوبو (کِی‌کی هم نامیده می‌شود) از قلمروی میتو بودند. یوشینوبو پسر توکوگاوا ناری‌آکی از خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا بود. ناری‌آکی که طرفدار شوگونی پسرش بود در صدد جلب حمایت دربار برآمد و به این ترتیب وارد جریانی شد که مسئله داخلی شوگون‌سالاری بود. ای نائوسوکه در مقام مشاور اعظم یا «تای رو» به رهبری سیاسی شوگون‌سالاری گماشته شد تا دسته‌بندی را از میان بردارد.
ای نائوسوکه که طرفدار پایان انزوای ژاپن بود در ۲۹ ژوئیه ۱۸۵۸ بدون توجه به منع امپراتور کومی و اعتراض جناح مخالف دستور امضای پیمان تجاری با آمریکا را داد و در طی چند ماه آتی قراردادهایی نیز با چهار کشور روسیه، هلند، انگلیس و فرانسه امضا شد و بیش از دو قرن انزوای ژاپن پایان یافت.
قلع و قمع مخالفان
ای نائوسوکه برای از میان بردن جبهه بندی در ادو و مخالفت در کیوتو چند نفر از مقام‌های شوگون سالاری را که با او مخالفت داشتند را برکنار کرد. او هوتا ماسایوشی و یکی دیگر از اعضای شورای عالی را از کار برداشت و گناه عقد پیمان با آمریکا را به گردن آنها انداخت. ناری‌آکی و پسرش توکوگاوا یوشینوبو را نیز در خانه‌هایشان حبس کرد. چندین دایمیو (ارباب) از جمله اربابان قلمروی اُواری، قلمروی توسا و قلمروی ساتسوما را بازداشت کرد و منتقدان تندروی شوگون سالاری یوشیدا شواین و هاشیموتو سانای را اعدام کرد. این تصفیه مخالفان تصفیه آنسی نام گرفت. آرامش ظاهری برای مدتی برقرار شد و مخالفان به فعالیت پنهانی واداشته شدند اما تلاش‌هایی که برای بهبود اوضاع اقتصادی انجام می‌شد بیهوده بود.
ترور
با ورود دیپلمات‌ها به ادو و آغاز اقامت خارجی‌ها در یوکوهاما احساسات ضد خارجی با تمایلات شدید مخالف شوگون‌سالاری (باکوفو) در هم آمیخت و به بهای جان ای نائوسوکه تمام شد. در ماه مارس ۱۸۶۰ گروهی از مردان سامورایی قلمروی میتو ناراضی از رفتار او با اربابشان و ناخشنود از سیاست خارجی او، ای نائوسوکه را در طی حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰) در یکی از دروازه‌های قلعه ادو کشتند. قتل او ضربه سختی به نظام باکوفو و روحیه دولتمردان آن زد. مرگ او پایان استبداد حکومت شوگون بود و باکوفو دیکتاتوری را که با بی رحمی و خشونت خود توانسته بود حکومت شوگون سالاری را بر پا نگه دارد از دست داد.
با این وجود شماری از نویسندگان تصمیم ای نائوسوکه را در گشودن دروازه‌های ژاپن ستایش کردند به سبب اینکه این امر در ده سال آینده گرایش‌ها و سیاست‌هایی بار آورد که در جریان تحول ژاپن اهمیت حیاتی داشت.
بورخا ایرادیر
بورخا ایرادیر (زادهٔ March 23, 1980) شناگر اهل اسپانیا است.
چرک‌آباد
چرک‌آباد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جونپی موریتا
جونپی موریتا (Junpei Morita؛ زادهٔ August 1, 1954) هنرپیشه، صداپیشه اهل ژاپن است.
کوه کناف
کوه کناف (به لاتین: Kneiff) یک کوه در لوکزامبورگ است که در ترواویرژ واقع شده‌است. کوه کناف ۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گی دارول
گی دارول نویسنده و روزنامه‌نگار قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کلودیو دلا پنا
کلودیو دلا پنا (Claudio Della Penna؛ زادهٔ May 12, 1989) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال بازی کرده‌است.
لیام ردموند
لیام ردموند (Liam Redmond; July 27, 1913 – 1913:07:27, October 28, 1989) بازیگر اهل جمهوری ایرلند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بری لیندون، ساعت بیست و پنج، شبح اپرا، دریای بیرحم، توبروک، بچه گالاهاد، سافاری، ۲۳ قدم تا خیابان بیکر، و خیانت ملی اشاره کرد.
دین پیچفورد
دین پیچفورد (Dean Pitchford؛ زادهٔ July 29, 1951) یک ترانه‌سرا، فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، کارگردان فیلم و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
او تا کنون نامزدِ دریافتِ ۲ جایزه تونی، ۸ جایزه گرمی، ۳ جایزه گلدن گلوب و ۴ جایزه اسکار بوده که از این میان، برندهٔ ۱ جایزه گلدن گلوب و ۱ جایزه اسکار بهترین ترانه (۱۹۸۰) شده است.
۴۴۳ (میلادی)
۴۴۳ (میلادی) چهارصد و چهل و سومین سال تقویم میلادی است.
انستیتو مکانیک تورنتو
انستیتو مکانیک تورنتو (Toronto Mechanics' Institute) که در ابتدا انستیتو مکانیک یورک نام داشت، در قرن نوزدهم یک مؤسسه آموزشی در تورنتو بود که به اولین کتابخانه عمومی شهر تبدیل گردید. این انستیتو، یکی از مجموعه مؤسسه‌های مکانیک بود که بعد از استقبال عموم از آنها در بریتانیا، در سراسر دنیا راه اندازی شدند. این مکان در سال ۱۸۳۰ تأسیس گردید.
آکی یامادا
آکی یامادا (Aki Yamada؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن است.
لانگن بروتس
لانگن بروتس یک شهر در آلمان است که در لودویگسلوست-پارشیم واقع شده‌است. لانگن بروتس ۵۱۱ نفر جمعیت دارد.
اسکار دومینگز
اسکار دومینگز (Óscar Domínguez؛ زاده January 3, 1906 – درگذشته December 31, 1957) نقاش و مجسمه‌ساز جنبش هنری فراواقع‌گرایی اهل اسپانیا بود.
زیپ لوسین
زیپ لوسین یک دومین دایمریزه‌کنندهٔ bZIP در فاکتور رونویسی یوکاریوت‌هاست. دومین bZIP بین ۶۰ تا ۸۰ اسید آمینه، یک ناحیه شدیداً حفاظت‌شدهٔ متصل‌شونده به دی‌ان‌ای و یک ناحیه دایمریزه‌کنندهٔ زیپ لوسین دارد.
پروتئین‌های bZIP در تنظیم رونویسی نقش دارند.
دهه ۴۹۰ (میلادی)
دهه ۴۹۰ (میلادی) دهه چهل و نهم تقویم میلادی است.
بیسکین پارک، فلوریدا
بیسکین پارک روستای در شهرستان میامی-دید ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۳۳ بنیان‌گذاری شده‌است. این روستا طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۰۵۵ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۱٫۷ کیلومتر مربع است.
لشکر چهارم کوهستان (ورماخت)
لشکر چهارم کوهستانی (4. Gebirgs Division) در اکتبر ۱۹۴۰ تشکیل شد.این لشکر در نبرد بالکان شرکت داشت و پس از آن به ارتش گروه شمالی پیوست و در عملیات بارباروسا شرکت جست.در سال ۱۹۴۲ تلاش ناموفقی برای تصرف قفقاز داشت و با شکست این تلاش تا منطقه کریمه عقب نشینی کرد.این لشکر در نهایت در ۸ مه ۱۹۴۵ در نزدیکی شهر اولوموتس تسلیم ارتش سرخ شد.
اسدالله ملک
اسداله ملک (زادهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۲۰ – درگذشتهٔ ۹ بهمن ۱۳۸۰) نوازندهٔ ویُلن، کمانچه و آهنگساز و ملودی‌پرداز اهل ایران بود.
زندگی هنری
اسدالله ملک، در ۱۴ مرداد ۱۳۲۰ در محلهٔ «دروازه دولت» تهران، در خانواده‌ای لشت نشایی متولد شد. پدرش «عبدالله ملک گودار»، درودگر بود. او برادر کوچکتر حسین ملک بود و برادر دیگری به اسم عبدالله نیز داشت. این سه برادر تحت تأثیر دایی‌هایشان (علی‌اکبرخان زنگنه، علی‌اصغرخان زنگنه و محمدخان زنگنه که از موسیقی‌دانان دورهٔ قاجاریه بودند) هر سه به موسیقی پرداختند که از آن بین٬ عبدالله به تنبک، اسدالله به کمانچه و ویولن، و حسین به سنتور روی آورد.
از جمله خوانندگانی که آثار باکلام اسدالله ملک را اجرا کرده‌اند می‌توان به هنرمندانی نظیر: دلکش، حمیرا، اکبر گلپایگانی، محمود محمودی خوانساری، پوران، ایرج، بهرام حصیری، محمدرضا شجریان، کوروس سرهنگ زاده و… اشاره نمود. او مدتی نیز با همکاری منوچهر جهانبگلو، برنامه‌ای با عنوان «نوایی از موسیقی ملی» را تنظیم و به پخش رساند که از برنامه‌های موفق موسیقی در رادیو بود.
وی که اصول «ضرب‌شناسی» را نزد حسین تهرانی آموخته بود، اجراهای موسیقی متعددی را با همراه این هنرمند در رادیو و تلویزیون به اجرا گذاشت. او سال‌ها در مجموعه برنامه‌های «گل‌ها» در کنار نوازندگان نامدار موسیقی ایرانی به اجرای موسیقی مشغول بود و به سرپرستی «ارکستر گلها» رسید. او همچنین در برنامهٔ «تکنوازان» نیز به همراه هنرمندانی مانند: احمد عبادی، رضا ورزنده، جلیل شهناز، فرهنگ شریف، لطف‌الله مجد، منصور صارمی، فضل‌الله توکل، مجید نجاحی و جهانگیر ملک، سال‌ها به اجرای موسیقی ایرانی پرداخت و سرپرستی ارکستر همنوازان را بر عهده داشت.
هنگامی که «مارسل استپانیان» ارکستر پاپ رادیو را تشکیل داد، تنها نوازندهٔ ویلن این ارکستر اسدالله ملک بود و چنان درخشید که به او لقب «آرشهٔ سحرآمیز» دادند. «یهودی منوهین» نوازندهٔ نامدار ویلن، در سفری که به جهت شرکت در کنفرانس موسیقی جهانی به ایران آمده بود، نوازندگی اسدالله ملک را در سالن آمفی‌تئاتر هنرهای زیبا شنید و از او برای شرکت در فستیوال‌های بین‌المللی دعوت به عمل آورد. پس از آن وی به همراه هنرمندانی نظیر: احمد عبادی، حسین تهرانی، حسین ملک و … در جشنواره‌های موسیقی لیون فرانسه، ونیز ایتالیا، پامپالونا اسپانیا و چند فستیوال دیگر شرکت نمود. گروه موسیقی آن‌ها در جشنوارهٔ ونیز موفق به کسب مقام اول موسیقی جهانی شد.
در سال‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز او به فعالیت‌های هنری خود ادامه داد و بسیاری از هنرمندان و همکاران برنامهٔ گلها را فرا خواند و به اجرای موسیقی پرداخت. او مجموعه‌ای از آثار خود، با سازهای ایرانی را ضبط و در آلبوم‌های موسیقی نظیر: «نغمه رؤیایی»، «سمیرا»، «نغمه‌ها» و… منتشر نمود. از شاگردان وی می‌توان به هنرمندانی نظیر: مهیار فیروزبخت، مختار فروغی، سعید مؤدبیان، لقمان ادهمی، شهرام خسروی و … اشاره نمود. او در نواختن کمانچه نیز تبحر داشت. کامران داروغه، از شاگردان وی در ساز کمانچه بوده‌است. از اسدالله ملک بیش از ۲۰۰ قطعهٔ موسیقی برجای مانده‌است.
درگذشت
اسدالله ملک، ۹ بهمن سال ۱۳۸۰ پس از ۲ سال بیماری، در سن ۶۰ سالگی، بر اثر تومور مغزی در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت. پیکر او در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپره شد.
چشمه سفید (گناباد)
چشمه سفید (گناباد)، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
قول تورا-سان
وعدهٔ تورا-سان (Tora-san's Promise) یک فیلم کمدی ژاپنی محصول ۱۹۸۱ به کارگردانی یوجی یامادا است. این بیست و هشتمین فیلم از مجموعه محبوب و طولانی‌مدت اوتوکو وا تسورای یو است.
خلاصه
تورا-سان به خانه خانواده اش در تورا-یا بازمی‌گردد تا در یک جلسه گردهمایی کلاس مدرسه ابتدایی شرکت کند. بعد از اینکه با مست شدن و توهین به همه همکلاسی‌های سابقش خجالت می‌کشد، سفرش را از سر می‌گیرد. او در کیوشو با دختر ۱۸ ساله‌ای آشنا می‌شود که شیفته تورا سان می‌شود و او را دنبال می‌کند. یکی از دوستان قدیمی تورا سان به بیماری لاعلاجی مبتلا است و از تورا سان درخواست می‌کند و قول می‌گیرد که پس از مرگ او با همسرش ازدواج کند.
ارزیابی انتقادی
استوارت گالبریث چهارم می‌نویسد که «وعدهٔ تورا-سان» یک ورودی با کیفیت متوسط در مجموعه «اوتوکو و تسورای یو» است، اگرچه این سریال استاندارد بالایی دارد. سایت آلمانی زبان molodezhnaja به «قول تورا سان» سه و نیم ستاره از پنج ستاره می‌دهد.
ماریا فرناندا آلویس
ماریا فرناندا آلویس (Maria Fernanda Alves؛ زاده April 17, 1983) یک تنیس‌باز اهل برزیل است.
دهه ۵۰۰ (میلادی)
دهه ۵۰۰ (میلادی) دهه پنجاهم تقویم میلادی است.
کورودا ناگاماسا
کورودا ناگاماسا (黒田長政؛ ۳ دسامبر ۱۵۶۸ – ۲۹ اوت ۱۶۲۳ سن ۵۶) یک دای‌میو و سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
عنکبوت‌های زمینی‌باف کوتوله
عنکبوت‌های زمینی‌باف کوتوله نام یک تیره از راسته عنکبوت است.
مارسل موس
مارسل موس (Marcel Mauss؛ زاده May 10, 1872 درگذشته 1872:5:10, February 10, 1950) یک جامعه‌شناس و انسان‌شناس اهل فرانسه و خواهرزاده امیل دورکیم بوده‌ است. کارهای آکادمیک وی مرزهای جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی را درنوردیده است. امروزه او احتمالاً بیشتر برای تحلیل‌هایش در حوزه‌هایی همچون جادو، ایثار و تبادل هدایا در فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان شناخته می‌شود. موس تأثیر شگرفی بر کلود لوی-استروس، بنیانگذار انسان‌شناسی ساختارگرا داشته‌ است. کتاب مشهور او «هدیه» (۱۳۰۴) است. موس در علوم اجتماعی از «واقعیت اجتماعی تام» سخن به‌میان آورد. او معتقد بود در مطالعهٔ واقعیت اجتماعی می‌باید وجوه مختلف آن مورد توجه باشد. این پدیده‌ها همزمان حقوقی، اقتصادی، مذهبی، زیبایی‌شناختی و مانند اینها هستند.
شهرستان سویر
شهرستان سویر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جونیچی یاماگوچی
جونیچی یاماگوچی (Junichi Yamaguchi؛ زادهٔ March 30, 1940) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن بود.
دانیل دبین
دانیل دبین نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
کوه کهوزی
کوه کهوزی (به لاتین: Mount Kahuzi) یک کوه در جمهوری دموکراتیک کنگو است که در جمهوری دموکراتیک کنگو واقع شده‌است. کوه کهوزی ۳٬۳۰۷٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
۴۵۳ (میلادی)
۴۵۳ (میلادی) چهارصد و پنجاه و سومین سال تقویم میلادی است.
جرمی چیم استین
جرمی چیم استین (متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۶۰) یک اقتصاددان کلان آمریکایی است. وی استاد اقتصاد در دانشگاه هاروارد، رئیس گروه اقتصاد در دانشگاه هاروارد و مشاور صنعت سرمایه‌گذاری است. استین در سال ۲۰۰۸ رئیس انجمن مالی آمریکا و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ عضو هیئت مدیره فدرال رزرو ایالات متحده آمریکا بود.
حرفه
پس از گذراندن دوره کارآموزی یک ساله در گروه گلدمن ساکس، او از سالهای ۱۹۸۷–۱۹۹۰ به عنوان استادیار مالی در دانشکده تجارت هاروارد و دانشکده مالی مدیریت اسلون MIT مشغول به کار بود.
استین جایزه Fama-DFA را دریافت کرد، که یک جایزه سالانه مختص به نویسندگانی با مقالات تحقیقی دربارهٔ قیمت گذاری دارایی است.
وی از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ استراتژی‌های کمی برای مدیریت دارایی را برای همکارانش طراحی کرد، او همچنین مشاور ارشد وزیر خزانه داری بود و در سال ۲۰۰۹ در شورای ملی اقتصادی مشغول کار بوده است.
فدرال رزرو
در تاریخ ۲۷ دسامبر سال ۲۰۱۱، رئیس‌جمهور باراک اوباما اعلام کرد که قصد دارد استین را برای پر کردن یکی از دو جای خالی در هیئت مدیره فدرال رزرو نامزد کند. نامزدی استین توسط جمهوری خواهان در مجلس سنا ایالات متحده تأیید شد. در ۱۵ می ۲۰۱۲، هری رید، رهبر اکثریت مجلس سنا، خواستار شکستن پرونده برای نامزدها استین و پاول شد. در ۱۷ مه ۲۰۱۲، رأی‌گیری مجلس سنا در مورد نامزدی اشتاین با آستانه ۶۰ رأی لازم برای تأیید برگزار شد. سناتورها همچنین ۲۴ تا ۷۰ رای دادند تا استین را تأیید کنند.
در تاریخ ۳ آوریل ۲۰۱۴، استین اعلام کرد که از مقام خود در فدرال رزرو استعفا می‌دهد و تا ۲۸ ماه می به هاروارد باز خواهد گشت.