cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
یاورووو
یاورووو (به لاتین: Yavorovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان چرنوچن واقع شده‌است. یاورووو ۴٫۴۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
ساندر برت
ساندر برت (به دانمارکی: Sønder Bjert) یک شهرک در دانمارک است که در شهرداری کولدینگ واقع شده‌است. ساندر برت ۱٬۹۵۳ نفر جمعیت دارد.
ایگور ارنائز
ایگور ارنائز (Igor Arnáez؛ زادهٔ April 30, 1991) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی تنریف و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بی اشاره کرد.
نیکولای رپ
نیکولای رپ (Nicolai Rapp؛ زادهٔ December 13, 1996) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گروتر فورث اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany national under-16 football team و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
مارک آری
مارک آری (Mark Arie; March 27, 1882 – 1882:3:27, November 19, 1958) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
جوزف رایت جونیور
جوزف رایت جونیور (Joseph Wright Jr.؛ ۲۸ مارس ۱۹۰۶ – June 7, 1981 (aged 75)) ورزشکار روئینگ اهل کانادا بود.
یوناتسی
یوناتسی (به لاتین: Yunatsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان مومچیلگراد واقع شده‌است.
جوزف رایت جونیور
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آرونویل
آرونویل (به فرانسوی: Arronville) یک کمون در فرانسه است که در Seine-et-Oise واقع شده‌است. آرونویل ۱۵٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد.
متیو درایک
متیو درایک (Matthew Dryke؛ زادهٔ ۲۱ آگوست ۱۹۵۸) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
بازنشستگی افتخاری
بازنشستهٔ افتخاری، لقب استاد برجسته یا امریت (Emeritus) در کاربرد کنونی، صفتی است که برای بیان جایگاه بازنشستگی یک استاد، کشیش، اسقف، پاپ، مدیر، رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، خاخام، امپراتور یا شخص دیگری که «مجاز به حفظ عنوان افتخاری؛ با توجه به آخرین پست و مقامی که برخوردار بوده، داده می‌شود». این اصطلاح که از لاتین گرفته شده، دارای جنسیت است: امریت (emeritus) برای مرد و امریتا (emerita) برای زن به‌کار می‌رود.
در برخی موارد، این اصطلاح به‌طور خودکار به همهٔ افرادی که در یک درجه مشخص بازنشسته می‌شوند، اعطا می‌شود، اما در این موارد هم این همچنان نشان خدمات برجسته است که فقط به تعداد اندکی در بازنشستگی اعطا می‌شود. عنوان بازنشستهٔ افتخاری همچنین هنگامی که استفاده می‌شود و فردی با تمایز در یک حرفه بازنشسته می‌شود یا موقعیت را تحویل می‌دهد، به او این امکان را می‌دهد که درجه سابق خود را در عنوان خود حفظ کند، به عنوان مثال، «استاد برجسته». اصطلاح Emeritus لزوماً به معنای این نیست که شخصی از همه وظایف سمت قبلی خود چشم پوشی کرده‌است. او ممکن است برخی از آنها را ادامه دهد.
عنوان بازنشستهٔ افتخاری (Emeritus) برای شخص متوفی استفاده نمی‌شود، مگر در مجالس ترحیم او، که می‌تواند بازتاب موقعیت فرد را هنگام مرگ باشد.
زاویا
زاویا (به لاتین: Zavoya) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کیرکوفو واقع شده‌است.
هتل گرند
هتل گرند (Grand Hotel Saltsjöbaden) هتلی در سوئد است.این هتل به ابتکار کنوت آگاتون والنبرگ طراحی و در سال ۱۸۹۳ توسط اسکار دوم پادشاه سوئد افتتاح شد.این هتل تا سال ۱۹۹۹ متعلق به خانواده والنبرگ بود که در آن سال توسط شخصی خریداری شد و درهای این هتل به روی عموم باز شد.
آروود
آروود (به فرانسوی: Arrouède) یک کمون در فرانسه است که در canton of Masseube واقع شده‌است. آروود ۶٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناوگان خاور دور (بریتانیا)
ناوگان شرقی (Eastern Fleet) که بعدها ناوگان شرق هند (East Indies Fleet) و ناوگان خاور دور (Far East Fleet) نامیده شد یک ناوگان نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود که در بازهٔ سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۷۱ فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۰۴، نخستین فرماندهٔ نیروی دریایی بریتانیا، سر جان فیشر دستور داد که در صورت وقوع جنگ باید سه نیروی مستقر در شرق هند، چین و استرالیا همگی به فرمان یک یگان به نام یگان شرقی که در سنگاپور مستقر است درآیند. در جریان جنگ جهانی اول این سه نیرو به صورت مستقل کار می‌کردند و یگان شرقی تنها یک عنوان عمومی بود اما در جنگ جهانی دوم و با آغاز حملات امپراتوری ژاپن یگان شرقی جدی شد و رسماً در ۸ دسامبر ۱۹۴۱ سه نیرو در هم ادغام شدند.
در آغاز جنگ، ناوگان شرقی بسیاری از کشتی‌ها و کارمندان نیروی دریایی دیگر کشورها مانند هلند، استرالیا، زلاندنو و آمریکا را شامل می‌شد اما در ۲۲ نوامبر ۱۹۴۴ ناوگان شرقی، عنوان ناوگان شرق هند را به خود گرفت و دگرگونی‌هایی در آن صورت گرفت. کشتی‌های باقی‌مانده در این ناوگان، ناوگان اقیانوس آرام بریتانیا را تشکیل دادند.
در دسامبر ۱۹۴۵ ناوگان اقیانوس آرام بریتانیا منحل شد و نیروهایش به ناوگان شرق هند پیوستند در ۱۹۵۲ ناوگان شرق هند به ناوگان خاور دور تغییر نام داد. پس از جنگ جهانی دوم ناوگان شرق هند تا سال ۱۹۵۸ به صورت یک نیروی مستقل به کار خود ادامه داد در ۱۹۷۱ ناوگان خاور دور منحل شد و نیروهایش به خانه بازگشتند.
برنات ویلاپلانا
برنات ویلاپلانا (Bernat Vilaplana) تدوین‌گر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی، هیولایی فرا می‌خواند، قله‌ای به رنگ خون، غیرممکن، پسر جهنمی ۲: ارتش طلایی، هزارتوی پن، فراتر از احیاگر و فائوستو ۵٫۰ اشاره نمود.
لوئیس کوئنکا
لوئیس کوئنکا (Luis Cuenca؛ December 6, 1921 – 1921:12:06, January 21, 2004) بازیگر اهل اسپانیا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز سان جوردی شده‌است.
نیکلاس ابدات
نیکلاس ابدات (Nicolas Abdat؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوخوم و باشگاه فوتبال وولفسبورگ اشاره کرد.
بعد از دیشب
«بعد از دیشب» (After Last Night) ترانه‌ای از ابرگروه آمریکایی سیلک سونیک (تشکیل‌شده از برونو مارس و اندرسون پاک) به‌همراه تاندرکت و بوتسی کالینز است که در ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ تنها به‌عنوان یک تک‌آهنگ رادیویی شهری معاصر توسط آتلانتیک رکوردز در ایالات متحده منتشر شد و به‌عنوان پنجمین تک‌آهنگ در اولین آلبوم استودیویی سیلک سونیک یا نام یک بعد از ظهر با سیلک سونیک (۲۰۲۱) قرار داشت. «بعد از دیشب» توسط مارس، برندون اندرسون، درنست امیل دوم، جیمز فانت‌لروی، استیون برانر، جاناتان ییپ، ری رومولوس، جرمی ریوز و ری چارلز مک‌کالو دوم نوشته شده‌است. مارس، دی‌مایل، ییپ، رومولوس، ریوز و مک‌کانو دوم تهیه‌کنندگان این قطعه بوده‌اند و چهار نفر آخر تحت نام دی استریوتایپس شناخته شده‌اند. «بعد از دیشب» یک بالاد به سبک فانک، نئو سول و آراندبی است، در حالی که از نظر متن ترانه به جزئیات بازیگری می‌پردازد که مسیر خود را برای زنی که عاشقش شده، تغییر می‌دهد.
هیثمانت، ویکتوریا
هیثمانت (Heathmont, Victoria) منطقه‌ای مسکونی در حومهٔ ملبورن واقع در استان ویکتوریا استرالیاست که در ۲۴ کیلومتری شرق مرکز شهر ملبورن واقع شده‌است. مطابق آمار سال ۲۰۲۱ میلادی، ۹٬۹۳۳ نفر جمعیت دارد.
ایگور انگنگا
ایگور انگنگا (Igor Engonga؛ زادهٔ January 4, 1995) بازیکن فوتبال اهل گینه استوایی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتاویگو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه استوایی بازی کرده‌است.
فروروپ
فروروپ (به دانمارکی: Frørup) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در شهرداری نیبورگ واقع شده‌است. فروروپ ۴۳۰ نفر جمعیت دارد.
ویسئکا
ویسئکا (به لاتین: Visoka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ننکووو واقع شده‌است.
رالف اسپوتز
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
جوزف کوگل
جوزف کوگل (Joseph Cogels; January 14, 1894 – 1894:1:14, July 26, 1978) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل بلژیک بود.
هتل کلاریون
هتل کلاریون (Clarion Hotel Post) یک هتل و مرکز کنفرانس در مرکز گوتنبرگ سوئد است. این هتل توسط طراحان سوئدی طراحی شده است ، این هتل در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۲ به بهره برداری رسید.
آروور
آروور (به فرانسوی: Arveyres) یک کمون در فرانسه است که در canton of Libourne واقع شده‌است. آروور ۱۷٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیکلاس ایتر
نیکلاس ایتر (Nicolas Eiter؛ زادهٔ February 4, 1996) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
لیگ بین‌المللی فوتبال ۱۹۶۴
لیگ بین‌المللی فوتبال ۱۹۶۴ پنجمین دوره از مسابقات لیگ بین‌المللی فوتبال بود.
چلنج کاپ آمریکا
تیم قهرمان این دوره، زاگلبی ساسنوویتس با تیم برنده سال قبل، دوکلا پراگ بازی کرد و تیم چکسلواکی برنده شد.
ریموند براکن
ریموند براکن (Raymond Bracken; January 8, 1891 – 1891:1:8, October 23, 1974) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چهار شگفت‌انگیز نهایی
چهار شگفت‌انگیز از زمین ۱۶۱۰ یک مجموعه کتاب کمیک در ژانر ابرقهرمانی است که توسط مارول کامیکش منتشر شده‌است. این سریال تجسم مجدد از فرانچایز کمیک طولانی مدت چهار شگفت‌انگیز مارول به عنوان بخشی از اثر مارول نهایی است. تیم چهار شگفت‌انگیز نهایی در کنار سایر شخصیت‌های بازسازی شده مارول در عناوین مارول نهایی شامل مرد عنکبوتی نهایی، مردان ایکس نهایی و نهایی‌ها است.
ریموند براکن
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
چهار شگفت‌انگیز نهایی
در حالی که شخصیت‌ها نسبت به مفهوم اصلی خود در دنیای مارول نسبتاً وفادار هستند، اما در جنبه‌های قابل توجهی با یکدیگر تفاوت دارند. داستان منشأ این تیم اصلاح و مدرن شده‌است و تیم بسیار جوان ترند و در اواخر نوجوانی تا اواسط بیست سالگی خود هستند. این سریال برروی نابغه نوجوان رید ریچاردز، دوست دوران کودکی او بن گریم، و خواهر و برادر سوزان و جانی استورم متمرکز شده‌است، که در یک آزمایش دوربردگر ناقص گرفتار می‌شوند و قدرت‌های خارق‌العاده ای بدست می‌آورند: رید می‌تواند بدنش را به هر نوعی که دوست دارد کش بدهد، سوزان می‌تواند میدان‌های نیرو بسازد و نامرئی شود، جانی ابرقدرتهای آتشین دارد و بن با قدرت و دوام ابرانسانی به غول سنگی تبدیل می‌شود. مکان این مجموعه کمیک در شهر نیویورک است.
این مجموعه توسط برایان مایکل بندیس، مارک میلار و آدام کوبرت ساخته شده‌است. این مجموعه در اوایل سال ۲۰۰۴ شروع به پخش کرد و به صورت ماهانه منتشر می‌شد. شماره ۶۰، آخرین قسمت مجموعه بود، که توسط جو پوکاکی نویسندگی و توسط تایلر کرکم تصویرگری شده‌است و دنباله آن یک مجموعه کمیک به نام چهار شگفت‌انگیز نهایی: رکورد است.
تایوتیچ
تایوتیچ (به لاتین: Tyutyunche) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است. تایوتیچ ۱۰۳ نفر جمعیت دارد.
آرویل (سن-ا-مارن)
آرویل (به فرانسوی: Arville) یک کمون در فرانسه است که در سن-ا-مارن واقع شده‌است. آرویل ۱۱٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت دارد.
نیل و نیکی
نیل و نیکی فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی آرجون سابلوک است. در این فیلم بازیگرانی همچون اودای چوپرا، آبیشک باچان، تانیشا موکرجی، ریچا پالود، سریندا سوان، سحر بی‌نیاز ایفای نقش کرده‌اند.
گاندسوماگل
گاندسوماگل (به دانمارکی: Gundsømagle) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در شهرداری روسکیلد واقع شده‌است. گاندسوماگل ۲٬۳۷۱ نفر جمعیت دارد.
جوزف ویسر
جوزف ویسر (Joseph Vissers; November 28, 1928 – April 18, 2006) بوکسور اهل بلژیک بود.
تورنووسی
تورنووسی (به لاتین: Turnovtsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
دهانه ولف کریک
دهانه ولف کریک (Wolfe Creek Crater) یک دهانه برخوردی شهاب‌سنگ در استرالیای غربی است.
با من برقص (ترانه وان دایرکشن)
«با من برقص» (Rock Me) ترانه‌ای از گروه انگلیسی-ایرلندی وان دایرکشن برای دومین آلبوم استودیویی آن‌ها مرا به خانه ببر (۲۰۱۲) است، که توسط سایکو رکوردز منتشر شد.
غلامعلی رجبی‌یزدی
علی رجبی‌ی(۱۱ اسفند ۱۳۴۰یزد) دیپلمات ایرانی ،
کارشناس ارشد دفتر مطعالاعات ۱۳۹۸
سفیر ایران در ایران در مجارستان ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۸
مدیرکل اداری ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵
معاون مدیرکل وزارتی ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲.
لوچانو تایولی
لوچانو تایولی (Luciano Tajoli؛ April 17, 1920 – 1920:01:07, August 3, 1996) خواننده و بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دو رقیب اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره موسیقی سانرمو شده‌است.
هتل بغداد
هتل بغداد (Baghdad Hotel) یک هتل بزرگ در بغداد عراق است. این هتل مشرف به دجله در ساحل شرقی خود است. پس از حمله ۲۰۰۳ به عراق ، این هتل به علت امنیت بالا مورد استفاده مقامات کشورهای غربی و آمریکا قرار گرفت.
آرویلار
آرویلار (به فرانسوی: Arvillard) یک کمون در فرانسه است که در canton of La Rochette واقع شده‌است. آرویلار ۲۹٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
اوروم، ساندرلینگ
اوروم (به دانمارکی: Ørum) یک روستا در دانمارک است که در شهرداری ویبورگ واقع شده‌است. اوروم ۱٬۳۳۰ نفر جمعیت دارد.
نیکلاس فلدهان
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال ارتسگبیرگ آئو، باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ، و باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
جوزف هریس
جوزف هریس (Joseph Harris; October 2, 1912 – January 1, 1974) قایقران روئینگ اهل کانادا بود.
دبیرخانه بخش هاریسپاتووا
دبیرخانه بخش هاریسپاتووا (به لاتین: Harispattuwa Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کندی واقع شده‌است.
کلی سوترتون
کلی سوترتون (Kelly Sotherton؛ زادهٔ November 13, 1976) ورزشکار هفت‌گانه و دونده اهل انگلستان بود.
از افتخارات وی می‌توان به کسب سه مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی اشاره کرد.
یوایچی ساتو
یوایچی ساتو ؛ (زادهٔ August 18, 1962) یک کارگردان فیلم اهل ژاپن است.
تسویاتوو
تسویاتوو (به لاتین: Tsvyatovo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در پلازیشته واقع شده‌است. تسویاتوو ۳ نفر جمعیت دارد.
با خوشحالی (ترانه)
«با خوشحالی» ترانه‌ای از گروه انگلیسی-ایرلندی وان دایرکشن برای سومین آلبوم استودیویی آن‌ها خاطرات شبانه (۲۰۱۳) است، که توسط سایکو رکوردز و کلمبیا رکوردز منتشر شد.
نونتسیو گالو
نونتسیو گالو (Nunzio Gallo؛ March 25, 1928 – February 22, 2008) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا بود.
تگزاس هالیوود
تگزاس هالیوود (Texas Hollywood) یک پارک تفریحی موضوعی به سبک وسترن در استان آلمریا در اسپانیا است که در اوایل دهه ۱۹۷۰ ساخته شد و در چند کیلومتری شمال بزرگراه N-340 در نزدیکی شهر تابرناس قرار دارد.
نونتسیو گالو
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دو رقیب اشاره نمود.
تگزاس هالیوود
در حوالی سال ۱۹۷۷، یک بدلکار به نام «رافا مولینا»، این مجموعه را به مبلغ ۶٬۰۰۰ دلار آمریکا خرید تا در صورت استفاده از این مجموعه برای ساخت فیلم‌ها، فرصت‌های شغلی خود را بهبود بخشد. از اوایل دهه ۱۹۸۰، او از بازدیدکنندگان مبلغی برای بازدید از مجموعه دریافت می‌کرد. تیراندازی‌های ساختگی و نزاع‌های میخانه‌ای بعداً اضافه شد و یکی از ساختمان‌ها به یک سالن کامل برای فروش آبجو تبدیل شد که اکنون با نام «فورت براوو» شناخته می‌شود.
نونتسیو گالو
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره موسیقی سانرمو شده‌است.
تگزاس هالیوود
معماری ساختمان در تگزاس هالیوود داری دو سبک متفاوت است که در دو بخش و محوطۀ مختلف قرار دارند. مجموعه وسترن دارای یک آهنگری و نعل‌بندی، زندان، هتل، چوبه دار و ساختمان‌های چوبی از دوران غرب وحشی آمریکاست. مجموعه اسپانیایی شامل یک میدان شهر، یک کلیسا، و خانه‌هایی است که در یک پوئبلو مکزیکی یافت می‌شود. هالیوود تگزاس همچنان یک مجموعه فعال تولید و ساخت فیلم است.
بخش‌هایی از سریال تلویزیونی شهبانوی شمشیرها و همچنین یک قسمت از دکتر هو در اینجا فیلمبرداری شد.
هتل پلازا (لاس وگاس)
هتل پلازا (به انگلیسی: Plaza Hotel) یک هتل در ایالات متحده آمریکا است که در لاس وگاس، نیومکزیکو واقع شده‌است.
تو بهار طلایی من هستی
تو بهار طلایی من هستی فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی گاتام منون است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیوا، سامانتا روت پرابو، ویدولکا رامان، سانتانام، نانی ایفای نقش کرده‌اند.
آرویلر
آرویلر (به فرانسوی: Arvillers) یک کمون در فرانسه است که در سم (فرانسه) واقع شده‌است. آرویلر ۱۲٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جوکو لیندگرن
جوکو لیندگرن (Jouko Lindgren؛ زادهٔ April 15, 1955) قایقران اهل فنلاند است.
تسورکویتسا
تسورکویتسا (به لاتین: Tsurkvitsa) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ژبل واقع شده‌است.
هاسالاکا
هاسالاکا (به لاتین: Hassalaka) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
جولیان بروک-هاتن
جولیان بروک-هاتن (Julian Brooke-Houghton؛ زادهٔ December 16, 1946) قایقران اهل بریتانیا است.
آزادی گی
جنبش آزادی گی یک جنبش اجتماعی و سیاسی از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰ بود  که لزبین‌ها و مردان همجنسگرا را ترغیب به اقدام عملی رادیکال و مقابله با شرم جامعه با افتخار به همجنسگرایی می‌کرد. در روحیه فمینیستی شخص سیاسی اساسی‌ترین شکل فعالیت، تأکید بر آشکارسازی برای خانواده، دوستان و همکاران و زندگی به عنوان یک آشکارا لزبین یا گی بود.
بار استون‌وال در محله همجنس‌گرایان دهکده گرینیچ، منهتن، محل شورش‌های استون‌وال در ژوئن ۱۹۶۹، مهد جنبش مدرن حقوق ال‌جی‌بی‌تی و جنبش آزادی گی شد. در طول این مدت، راهپیمایی‌های سیاسی سالانه از طریق شهرهای بزرگ، که معمولاً در ماه ژوئن برگزار می‌شد (ابتدا به مناسبت بزرگداشت سالگرد وقایع در استون وال)، به عنوان راهپیمایی‌های «آزادی گی» شناخته می‌شدند. تا اینکه بعداً در دهه هفتاد (در مراکز شهری همجنسگرایان) و تا دهه هشتاد (در جوامع کوچکتر) راهپیمایی‌ها را «رژه افتخار همجنسگرایان» خواندند. این جنبش شامل جامعه لزبین و گی در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپای غربی، استرالیا و نیوزیلند بود.
جنبش آزادی گی همچنین به دلیل پیوندهای آن با پادفرهنگ آن زمان (به عنوان مثال گروه‌هایی مانند «رادیکال فائری») و به خاطر قصد همجنسگرایان آزادی خواه برای تغییر شکل یا از بین بردن نهادهای بنیادی جامعه مانند جنسیت و خانواده هسته ای، صرف نظر از اینکه آیا آنها اصلاً با اصول واقعی حقوق همجنسگرایان ارتباطی داشتند یا خیر، شناخته شده‌است. به‌طور کلی این جنبش شامل، سیاست‌های رادیکال، ضد نژادپرستی و ضدسرمایه‌داری بود. برای دستیابی به چنین اهدافی، از آگاهی‌افزایی و اقدام عملی استفاده شد. در حالی که فعالیت و آگاهی از ایدز (در گروه‌هایی مانند ACT UP) در دهه ۱۹۸۰ موج جدیدی از زنان و مردان همجنسگرا را رادیکال کرد و از آن زمان تاکنون گروه‌های رادیکال به حیات خود ادامه داده‌اند، در اوایل دهه ۱۹۹۰ رادیکالیسم آزادی گی را تحت‌الشعاع قرار داد و توسط مردان و زنان همجنسگرای تازه جذب شده و طرفدار همسان سازی که بر حقوق مدنی و سیاسی تأکید داشتند در جریان اصلی قرار گرفت.
اصطلاح آزادی گی گاهی به جنبش گسترده‌تری برای پایان دادن به ستم اجتماعی و حقوقی علیه افراد ال‌جی‌بی‌تی اشاره دارد. گاهی اصطلاح جنبش آزادی گی به‌طور مترادف یا به جای جنبش حقوق همجنسگرایان استفاده می‌شود. کمیته روز آزادی خیابان کریستوفر به مناسبت بزرگداشت اولین سالگرد شورش‌های استون‌وال در ژوئن ۱۹۶۹، و آغاز سنت بین‌المللی رویداد اواخر ژوئن برای جشن افتخار همجنس گرایان، در شهر نیویورک تشکیل شد. جشنواره‌های سالانه افتخار همجنس گرایان در برلین، کلن و دیگر شهرهای آلمان به نام روزهای خیابان کریستوفر یا «CSD» شناخته می‌شوند.
منشأ و تاریخچه جنبش
گرچه از شورش‌های استون وال سال ۱۹۶۹ در نیویورک به عنوان جرقه ای که جنبشی جدید ایجاد کرد، یاد می‌شود، اما منشأ آن قبل از این وقایع نمادین است. مقاومت همجنسگرایان در برابر حملات پلیس به بارها چیز جدیدی نبود: از اوایل سال ۱۷۲۵، مشتریان با حمله پلیس به یک خانه مولی (محلی برای ملاقات همجنسگرایان با هم) در لندن با پلیس مبارزه کردند. جنبش‌های سازمان یافته، به ویژه در اروپای غربی، از قرن نوزدهم فعال بوده و با تولید نشریات، تشکیل گروه‌های اجتماعی و انجام اصلاحات قانونی و اجتماعی فعالیت می‌کنند. جنبش‌های آن دوره تا قبل از آزادی گی، از پایان جنگ جهانی دوم تا اواخر دهه ۱۹۶۰، در مجموع به عنوان جنبش هوموفیل شناخته می‌شوند. جنبش هوموفیل به عنوان «محافظه کار سیاسی» توصیف شده‌است، گرچه خواست‌های آن برای پذیرش اجتماعی عشق همجنس به عنوان دیدگاه‌های حاشیه ای رادیکال توسط فرهنگ غالب آن زمان تلقی می‌شد.
لیل اسکنسود
لیل اسکنسود (به دانمارکی: Lille Skensved) یک شهرک در دانمارک است که در شهرداری کوگ واقع شده‌است. لیل اسکنسود ۱٬۵۶۲ نفر جمعیت دارد.
ریموند کولتر
ریموند کولتر (Raymond Coulter; April 12, 1897 – 1897:4:12, January 23, 1965) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
نت شاهد
در موسیقی ایرانی نت شاهد نتی است که در گردش ملودی بیشتر از دیگر صداها به گوش می‌رسد. این نت در مرکز ملودی واقع می‌شود و به عبارتی ملودی بر محور آن بسط و گسترش می‌یابد.
نت‌هایی که در اطراف نت شاهد قرار دارند به نت شاهد تمایل دارند و با نزدیک‌تر شدن به نت شاهد، این میل به نتِ شاهد بیشتر می‌شود. به اصطلاح می‌توان گفت نت شاهد نت‌های اطرافش را به خودش جذب می‌کند.
در موسیقیِ ایرانی سری‌ها و کرن‌ها بنا به موقعیت‌شان نسبت به نت شاهد، کمی تغییر می‌کنند. به‌طور مثال در دستگاه شورِ «می» نت «فا سری» به نتِ شاهدِ این مقام (نت «می») نزدیک‌تر می‌شود؛ اما همین نت (نت «فا سری») در گوشهٔ مخالف سه‌گاهِ «سل» به نتِ سل نزدیک‌تر می‌شود.
پیشینه تاریخی
نت شاهد مفهومی است که در موسیقی دستگاه تعریف می‌شود. پیش از انتقال مقام به دستگاه، اصطلاح «نت شاهد» به کار برده نمی‌شد. با این حال در موسیقی مقامی نیز گاه یک نت نقشی مشابه نت شاهد داشت. به‌طور خاص، مجموعه‌هایی از سه نت یا بیشتر تعریف می‌شد که «جمع» نام می‌گرفتند و در هر یک از این «جموع»، یک نت بیشتر مورد تمرکز بود و سیر ملودی حول آن صورت می‌گرفت؛ به این نت «نغمه مفروضه» گفته می‌شد که احتمال داده شده شبیه به نت شاهد در تعریف امروزی آن بوده باشد.
تفاوت با نت پایه
نت پایه یا تونیک همان درجهٔ اول یک گام است. از آنجا که در تمام دستگاه‌ها و آوازهای موسیقی ایرانی، تمرکز موسیقی روی درجهٔ نخست گام مربوط نیست، لذا نت شاهد هم لزوماً برابر با نت پایه نیست. برای مثال، دستگاه‌های شور و نوا از نظر فواصل بین درجات (و در نتیجه، از نظر گام) با هم یکسانند اما نوا از درجهٔ چهارم گامی شروع می‌شود که شور از درجهٔ نخست آن ساخته می‌شود. در نتیجه نت شاهد دستگاه نوا با نت پایهٔ گام مربوط یکسان نیست.
همچنین، نت شاهد گوشه‌های مختلف یک دستگاه با هم فرق دارد در حالی که گام آن‌ها می‌تواند مشترک باشد. در ردیف موسیقی ایرانی معمولاً گوشه‌ها به ترتیب نت شاهدشان (از بم به زیر) مرتب می‌شوند. مثلاً در دستگاه ماهور، درآمد روی نت پایه متمرکز است. سپس نت شاهد به درجهٔ دوم می‌رود و گوشه‌های مختلفی حول آن شکل می‌گیرد. بعد نت شاهد به درجهٔ سوم می‌رود که حالت ناپایداری دارد اما بعد به درجهٔ چهارم می‌رود و گوشهٔ حصار شکل می‌گیرد. این روند در درجات بعدی نیز ادامه دارد.
همهٔ درجات یک دستگاه به عنوان نت شاهد گوشه‌های آن دستگاه استفاده نمی‌شوند. در هر دستگاهی، برخی درجات برای نت شاهد مناسب هستند و برخی مناسب نیستند. برای نمونه، داریوش صفوت با مقایسهٔ دستگاه‌های ماهور و چهارگاه، جدولی از کاربرد درجات مختلفشان به عنوان نت شاهد به شکل زیر ارائه کرده‌است.
موسیقی عربی و ترکی
در موسیقی عربی تقسیم‌بندی موسیقی بر اساس مقام‌ها انجام می‌شود (همچنان که در موسیقی قدیم ایران پیش از تحول مقام به دستگاه نیز رایج بود). در تقسیم‌بندی مقامی رایج در موسیقی عربی، مهم‌ترین نت در هر مقام، درجهٔ اول آن مقام یا همان نت پایه است. مثلاً در چهارگاهِ دو، نت دو مهم‌ترین نت دانسته می‌شود. از آنجا که هر مقام متشکل از دو جنس است، اولین نت جنس دوم (معادل پنجمین درجهٔ مقام)، پس از نت پایه مهم‌ترین نت دانسته می‌شود. به این نت غماز گفته می‌شود و در تعریفش گفته می‌شود که نتی است که در ملودی بسیار استفاده می‌شود. اهمیت دیگر غماز از آن جهت است که می‌توان از طریق آن پرده‌گردانی کرد و به مقامی دیگر رفت.
مفهوم غماز مفهوم جدیدی است که تنها در تئوری نوین موسیقی عربی (در قرن‌های نوزدهم و بیستم) یافت می‌شود. اولین اشاره به آن در آثار میخائیل مشاقه در حدود ۱۸۴۰ یافت می‌شود. به این مفهوم از چند جهت نقد وارد می‌شود از جمله این که غماز وزن زیادی به درجهٔ پنجم مقام‌ها می‌دهد در حالی که در برخی مقام‌ها درجه‌های دیگر دارای اهمیت بیشتری هستند (نظیر مقام سه‌گاه که در آن درجهٔ سوم مهم‌تر از پنجم است).
مفهوم مشابهی در تئوری معاصر موسیقی ترکی نیز مطرح می‌شود. حبیب حسن توما به جز نت پایهٔ هر مقام، نت‌های دیگری را با نام «نت محوری» ذکر می‌کند که «فرم مقام را تشکیل می‌دهند». به عنوان مثال، توما می‌نویسد که مقام‌های عشاق و بیاتی از نظر گام یکسانند، اما نت‌های محوری در مقام عشاقِ ر، عبارتند از ر، فا و سل، در حالی که نت‌های محوری در بیاتیِ ر عبارتند از دو، ر و سل.
نیکلاس گورتلر
نیکلاس گورتلر (Nicolas Görtler؛ زادهٔ March 8, 1990) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
ساتسوئو یاماموتو
ساتسوئو یاماموتو ؛ (July 15, 1910 – 1910:7:15, August 11, 1983) کارگردان فیلم اهل ژاپن بود. از فیلم‌های او می‌توان به شیروی کیوتو اشاره کرد.
هاتارالیادا
هاتارالیادا (به لاتین: Hataraliyadda) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در کندی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
تسارینو
تسارینو (به لاتین: Tsarino) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در والچانکا واقع شده‌است.
اومل
اومل (به دانمارکی: Ommel) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در شهرداری ارو واقع شده‌است. اومل ۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
پشت صحنه (فیلم ۲۰۰۵)
پشت صحنه (Backstage) یک فیلم به کارگردانی امانوئل برکو است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به امانوئل سنیه، کلود دونتون، ایزیلد لو بسکو، و نوئمی لووفسکی اشاره کرد.
جولیان پیرس
جولیان پیرس (Julian Pearce؛ زادهٔ April 15, 1937) بازیکن هاکی روی چمن اهل استرالیا است.
ویلیام لوشنر
ویلیام لوشنر (William Leushner; November 27, 1863 – 1863:11:27, October 25, 1935) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ال‌رویال
ال‌رویال (به انگلیسی: El Royale) یک ساختمان مسکونی تاریخی در ایالات متحده آمریکا است که در کالیفرنیا واقع شده‌است.
نیکلاس هبیش
نیکلاس هبیش (Nicolas Hebisch؛ زادهٔ March 26, 1990) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تسویکاو و باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱ اشاره کرد.
توپولکا
توپولکا (به لاتین: Topolka) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
دبیرخانه بخش هاتارالیادا
دبیرخانه بخش هاتارالیادا (به لاتین: Hatharaliyadda Divisional Secretariat) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کندی واقع شده‌است.
آری (موزل)
آری (به فرانسوی: Arry) یک کمون در فرانسه است که در canton of Ars-sur-Moselle واقع شده‌است. آری ۶٫۸۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سارناک
سارناک (به لاتین: Sarnak) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کروموفگراد واقع شده‌است.
جولیوس تامسون (ورزشکار)
جولیوس تامسون (Julius Thomson; September 4, 1882 – October 26, 1940) قایقران روئینگ اهل کانادا بود.
هاتیالدنیا
هاتیالدنیا (به لاتین: Hatiyaldeniya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
مهمانسرای رمانتیک مخفی
مهمانسرای رمانتیک مخفی (The Secret Romantic Guesthouse; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۳ با بازی شین یه-اون، ریو اون، جونگ گون جو و کانگ هون است. این مجموعه از ۲۰ مارس تا ۱۶ مه ۲۰۲۳ روزهای دوشنبه و یه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس برای ۱۶ قسمت پخش شد. این مجموعه همچنین برای استریم در ویو در کره جنوبی و در ویکی و ویو در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
نیکلاس یولیچ
نیکلاس یولیچ (Nicolas Jüllich؛ زادهٔ March 27, 1990) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، و باشگاه فوتبال زاربروکن اشاره کرد.
ایگور جورگی
ایگور جورگی (Igor Jauregi؛ زادهٔ April 29, 1974 ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایبار و باشگاه فوتبال رئال سوسیداد اشاره کرد.
اولستد (شهر هلسنس)
اولستد (به دانمارکی: Ølsted) یک شهرک در دانمارک است که در کمون هلسنس واقع شده‌است. اولستد ۱٬۹۲۰ نفر جمعیت دارد.
دونالد هالدمن
دونالد هالدمن (Donald Haldeman; May 29, 1947 – 1947:5:29, February 22, 2003) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لیگ بین‌المللی فوتبال ۱۹۶۵
لیگ بین‌المللی فوتبال ۱۹۶۵ ششمین دوره از مسابقات لیگ بین‌المللی فوتبال بود.
چلنج کاپ آمریکا
تیم قهرمان این دوره، پولونیا بیتوم با تیم برنده سال قبل، دوکلا پراگ بازی کرد و تیم لهستانی برنده شد.
فردریک ایتچن
فردریک ایتچن (Frederick Etchen; September 25, 1884 – 1884:9:25, November 6, 1961) تیرانداز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
آریگاس
آریگاس (به فرانسوی: Arrigas) یک کمون در فرانسه است که در canton of Alzon واقع شده‌است. آریگاس ۲۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیستون هایپریوتکتیک
در سیستم یوتکتیک زمانی که یک ترکیب آلیاژی در سمت راست نقطه‌ی یوتکتیک قرار می‌گیرد آن را هایپریوتکتیک می‌نامند. و اگر در سمت راست نقطه‌ی یوتکتیم باشد آن را هایپویوتکتیک می‌نامند.
پیستون هایپریوتکتیک یک پیستون با موتور درون‌سوز است که از آلیاژ هایپریوتکتیک استفاده می‌کند - یعنی آلیاژ فلزی که دارای ترکیبی فراتر از نقطه یوتکتیک است. پیستونهای هایپروتکتیک از آلیاژ آلومینیوم ساخنه شده‌اند که سیلیکون آن بسیار بیشتر از مقدار سیلیکون موجود در محلول آلومینیوم در دمای کار است. آلومینیوم هایپریوتکتیک ضریب انبساط حرارتی کمتری دارد، که به طراحان موتور اجازه می‌دهد تحمل بسیار سخت تری را تعیین کنند.
متداول‌ترین ماده ای که برای پیستون‌های اتومبیل استفاده می‌شود آلومینیموم است، زیرا آلومینیوم وزن سبک، هزینه کم و مقاومت قابل قبولی دارد. اگرچه ممکن است عناصر دیگر در مقادیر کمتری وجود داشته باشند، عنصر آلیاژی نگران کننده در آلومینیوم برای پیستون‌ها سیلیکون است. نقطه ای که در آن سیلیسیم به‌طور کامل و دقیق در دمای کار در آلومینیوم محلول است حدود ۱۲٪ است. سیلیکون بیشتر یا کمتر از این منجر به دو فاز جداگانه در ساختار بلوری جامد فلز می‌شود. این موضوع بسیار رایج است که وقتی به میزان قابل توجهی سیلیسیم بیشتر از ۱۲٪ به آلومینیوم اضافه شود، خصوصیات آلومینیوم به گونه ای تغییر می‌کند که برای اهداف پیستون برای موتورهای احتراق مفید باشد. با این حال، در ترکیب ۲۵٪ سیلیسیم، مقاومت فلز به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد، بنابراین پیستون‌های هایپروتکتیک معمولاً از یک مقدار سیلیکون بین ۱۶٪ و ۱۹٪ استفاده می‌کنند. برای پراکنده کردن ذرات سیلیکون به‌طور یکنواخت در سراسر ماده پیستون، قالب‌های ویژه، ریخته‌گری و تکنیک‌های خنک‌سازی لازم است.
ریخته‌گری، فن شکل‌دادن فلزات و آلیاژها از طریق ذوب، ریختن مذاب در محفظه‌ای به نام قالب و آن‌گاه سرد کردن و انجماد آن مطابق شکل محفظه قالب است. این روش کهن‌ترین فرایند شناخته شده برای بدست آوردن شکل مطلوب فلزات است. اولین کوره‌های ریخته‌گری از خاک‌رس ساخته می‌شدند و لایه‌هایی از مس و چوب به تناوب در آن چیده می‌شد.
مزایا
بیشتر موتورهای اتومبیل از پیستون‌های آلومینیومی استفاده می‌کنند که در یک سیلندر آهنی حرکت می‌کنند. دمای متوسط تاج پیستون در یک موتور بنزینی در هنگام کار عادی به‌طور معمول حدود 300 °C، و خنک‌کننده ای که در بلوک سیلندر در جریان هست معمولاً روی دمای نزدیک به 90 °C تنظیم می‌شود آلومینیوم در این محدوده دما بیش از آهن منبسط می‌شود، بنابراین برای قرار گرفتن مناسب پیستون در سیلندر در دمای عملیاتی معمول، پیستون باید در دمای پایین مقداری لق باشد.
با افزودن سیلیکون به آلیاژ پیستون، انبساط پیستون به‌طور چشمگیری کاهش یافت. این به مهندسان اجازه می‌داد فاصله بین پیستون و بوش سیلندر را کاهش دهند. سیلیکون خود کمتر از آلومینیوم منبسط می‌شود. یکی دیگر از مزایای افزودن سیلیکون این است که پیستون سخت‌تر می‌شود و نسبت به تراشیده شدن حساسیت کمتری پیدا می‌کند که می‌تواند هنگامی رخ دهد که یک پیستون نرم آلومینیومی در یک سیلندر نسبتاً خشک یا در دمای عملیاتی بسیار بالا شروع به چرخیدن بکند. بزرگترین عیب افزودن سیلیسیم به پیستون‌ها این است که با افزایش نسبت سیلیکون به آلومینیوم، پیستون ترد وشکننده می‌شود. این موضوع باعث می‌شود اگر موتور دچار احتراق زودهنگام یا انفجار شود، پیستون در معرض ترک قرار می‌ گیرد.
احتراق زودهنگام وضعیتی است که در آن مخلوط سوخت و هوا در یک موتور توسط یک جرقه زودهنگام مشتعل می‌شود. این جرقه می‌تواند به دلیل داغ شدن نوک شمع باشد.
آلیاژهای تعویض عملکرد
هنگامی که علاقه‌مندان به خودرو می‌خواهند قدرت موتور را افزایش دهند، ممکن است نوعی پروسهٔ القا اجباری به آن اضافه کنند. با فشرده سازی هوا و سوخت بیشتر در هر چرخه ورودی، می‌توان قدرت موتور را به طرز چشمگیری افزایش داد. این امر باعث افزایش گرما و فشار در سیلندر نیز می‌شود.
دمای طبیعی اگزوز موتور بنزینی تقریباً 650 °C این دما همچنین دمای ذوب اکثر آلیاژهای آلومینیومی است و فقط نفوذ مداوم هوای محیط است که از تغییر شکل و خراب شدن پیستون جلوگیری می‌کند. القا اجباری دمای عملیاتی را در حالی که «تحت فشار» است افزایش می‌دهد، و اگر این گرمای سریع تر از حدی باشد که موتور بتواند آن را خارج کند، دمای افزایش یافتهٔ سیلندر باعث می‌شود که هوا و سوخت مخلوط و در اثر فشار، قبل از وقوع جرقه روشن شود. این یکی از انواع ضربه‌های موتور است که باعث ایجاد یک شوک ناگهانی و افزایش فشار می‌شود، که می‌تواند منجر به خرابی پیستون در اثر خستگی سطح ناشی از شوک شود، که سطح پیستون را می‌خورد.
مقدار سیلیکون آلیاژ پیستون عملکرد "۴۰۳۲" تقریباً ۱۱٪ است. این بدان معنی است که کمتر از یک پیستون فاقد سیلیکون منبسط می‌شود، اما از آنجا که سیلیکون کاملاً در سطح مولکولی آلیاژ شده‌است (یوتکتیک)، شکنندگی آلیاژ کمتر و انعطاف پذیرتر از پیستون‌های استوک هایپریوتکتیک smog (با فشرده سازی کم) است. این پیستون‌ها با آسیب کمتری نسبت به پیستون‌های استوک می‌توانند از انفجار خفیف جان سالم به در ببرند. آلیاژهای ۴۰۳۲ و هایپریوتکتیک ضریب انبساط کمتری دارند و باعث می‌شود پیستون محکمتر در سوراخ سیلندر در دمای مونتاژ متناسب قرار بگیرد.
آلیاژ پیستون عملکردی "۲۶۱۸" کمتر از ۲٪ سیلیسیم دارد و می‌توان آن را به عنوان هایپویوتکتیک توصیف کرد. این آلیاژ قادر است تحت بیشترین انفجار و استفادهٔ نامناسب قرار بگیرد در حالی که کمترین میزان آسیب را متحمل می‌شود. پیستون‌های ساخته شده از این آلیاژ به دلیل متداول‌ترین کاربردشان یعنی استفاده در موتورهای دیزلی تجاری، معمولاً ضخیم‌تر و سنگین تر می‌شوند. هم به دلیل دمای بالاتر از حد نرمال که این پیستون‌ها در کاربردهای معمول خود تجربه می‌کنند و هم ضریب انبساط حرارتی بالاتر به دلیل حاوی بودن مقدار کمتری یسیلیکون که باعث رشد حرارتی بیشتر می‌شود، این پیستون‌ها به یک سوراخ سیلندر بزگتر در دمای مونتاژ نیاز دارند. این منجر به شرایطی می‌شود که به آن "ضربهٔ پیستون" می‌گویند: این حالت زمانی رخ می‌دهد که فاصله‌ی بین دیواره سیلندر تا پیستون به قدری بزرگ باشد که زمانی که پیستون در داخل سیلندر از یک سمت به سمت دیگر حرکت می‌کند به دیواره‌ی سیلندر برخورد می‌کند و صدایی مانند صدای سیلی ایجاد می‌کند. این اتفاق معمولاً به دلیل فرسوده شدن ماشین در طول زمان رخ می دهد.
فرایند آهنگری در برابر ریخته‌گری
وقتی پیستون ریخته‌گری می‌شود، آلیاژ آنقدر گرم می‌شود تا مایع شود، سپس در قالب ریخته می‌شود تا شکل اولیه ایجاد شود. پس از خنک شدن و جامد شدن آلیاژ، از قالب خارج شده و مادهٔ ریخته‌گری شدهٔ خشن به شکل نهایی خود تراش داده می‌شود. برای کاربردهایی که به پیستون‌های قوی تری نیاز دارند، از فرایند آهنگری استفاده می‌شود.
در فرایند آهنگری، مادهٔ ریخته‌گری شدهٔ خشن در حالی که هنوز گرم و نیمه جامد است در یک قالب قالب قرار می‌گیرد. از پرس هیدرولیکی برای قرار دادن تکه فلز خشن تحت فشار فوق‌العاده استفاده می‌شود. با این کار تخلخل احتمالی برطرف می‌شود و همچنین دانه‌های آلیاژ محکم تری به هم می‌چسبند نسبت به زمانی که فلز فقط با ریخته‌گری ساده حاصل می‌شود. نتیجه نهایی ماده‌ای بسیار قوی تری است.
پیستون‌های عملکرد پس از ساخت که از متداول‌ترین آلیاژهای ۴۰۳۲ و ۲۶۱۸ ساخته می‌شوند، معمولاً آهنگری شده هستند.
در مقایسه با پیستون‌های آهنگری شدهٔ آلیاژهای ۴۰۳۲ و ۲۶۱۸، پیستون هایپریوتکتیک مقاومت کمتری دارند؛ بنابراین، برای کاربردهایی که در آن‌ها از تقویت‌کننده یا اکسید نیتروژن استفاده می‌شود یا عملکردی که دور در دقیقه آن بالا هست، پیستون‌های آهنگری شده (ساخته شده از هر دو آلیاژ) ترجیح داده می‌شوند. با این حال، پیستون‌های هایپریوتکتیک نسبت به پیستون‌های آهنگری شده انبساط حرارتی کمتری را تجربه می‌کنند. به همین دلیل، پیستون‌های هایپریوتکتیک نسبت به پیستون‌های آهنگری شده نیاز به فاصلهٔ کمتری تا سیلندر دارند و بنابراین در جای خود محکم ترند. این امر باعث می‌شود پیستون‌های هایپریوتکتیک گزینه بهتری برای موتورهای دیزلی باشند، جایی که طول عمر بیشتر از عملکرد نهایی مهمتر است. بعضی از وسایل نقلیه از پیستون‌های آهنگری شده در کارخانه استفاده می‌کنند. دوج وایپرز در مدل سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۹ از پیستون‌های آهنگری شده استفاده کرده و سپس به هایپریوتکتیک روی آورد. آخرین نسل ماشین‌های وایپر (۲۰۱۳–۲۰۱۷) از پیستون‌های آهنگری شده استفاده کردند. همه مدل‌های هوندا S2000 از پیستون‌های آهنگری شده استفاده می‌کنند. تمام هونداهای مدل S2000 از پیستون‌های آهنگری شده استفاده می‌کنند.
اف‌سی‌ای ایتالی
اف‌سی‌ای ایتالی (مخفف انگلیسیِ فیات کرایسلر اتومبیلز) شرکت تابعه شرکت خودروسازی استلانتیس است که در تولید و فروش خودروهای سواری و وسایل نقلیه سبک تخصص دارد و ساختمان مرکزی آن در تورین، ایتالیا است.
مازراتی و فراری تحت کنترل اف‌سی‌ای ایتالی نیستند. مازراتی به‌طور مستقیم متعلق به اف‌سی‌ای است، درحالی‌که فراری از اف‌سی‌ای در سال ۲۰۱۵ جدا شده‌است.
ایگور انگولو
ایگور انگولو (Igor Angulo؛ زادهٔ January 26, 1984) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بمبئی سیتی، باشگاه فوتبال نومانسیا، باشگاه فوتبال انوسیس نئون پارالیمنی، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه فوتبال گوآ، باشگاه فوتبال گورنیک زابژه، باشگاه فوتبال آپولون اسمیرنیس، و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
راجیاواردان سینگ راتوره
راجیاواردان سینگ راتوره (Rajyavardhan Singh Rathore؛ زادهٔ January 29, 1970) سیاستمدار و تیرانداز سابق برنده مدال المپیک اهل هند است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
شاه رفت
«شاه رفت» تیتر نخست روزنامه‌های پرتیراژ اطلاعات و کیهان در ۲۶ دی ۱۳۵۷ است. این تیتر در صفحه اول روزنامه اطلاعات و کیهان در روز ۲۶ دی ماه ۱۳۵۷ چاپ شد. در روزنامه اطلاعات در زیر تیتر؛ آخرین عکس از شاه بر روی پلکان هواپیما و در حال خروج از ایران منتشر شد که توسط جعفر دانیالی عکاس روزنامه اطلاعات گرفته شده بود. این عبارت کوتاه نشان از پایان یک دوران در تاریخ ایران بود. پایان ۲۵۰۰ سال شاهنشاهی در ایران. در پی انتشار این تیتر مجسمه‌های رضا شاه و محمدرضا پهلوی در سطح شهر پایین کشیده شد. مردم به خیابان ریخته و پخش شیرینی و شادی و پایکوبی پرداختند. این تیتر در یک روزنامهٔ فرانسوی زبان نیز برای انتشار خبر خروج شاه استفاده شد: Le chah s`en va. به گفتهٔ وبگاه بی‌بی‌سی فارسی این تیتر مشهورترین تیتر روزنامه‌های ایران است. با وجود آنکه مردم پیش از انتشار روزنامه‌های کیهان و اطلاعات از طریق اعلامیه‌هایی که با عنوان «شاه رفت» و در ظهر آن روز در تهران پخش شده بود، از این خبر مطلع بودند و به شادی و پایکوبی و پخش شیرینی در خیابان‌ها می‌پرداختند؛ این نسخهٔ روزنامه به سرعت ۱ میلیون نسخه فروش داشته‌است. انتخاب و تدریس تیتری که فعل داشته باشد و در عین تلخیص ایجاز نیز داشته باشد پس از تیتر «شاه رفت» در مطبوعات ایران توسط اساتید روزنامه‌نگاری تدریس گردید و تیترهای مشابه معروف همچون «امام آمد» در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ و «خرمشهر آزاد شد» در ۳ خرداد ۱۳۶۱ و پس از آزادی خرمشهر از اشغال ارتش عراق بکار رفت. از دید تاریخی در مورد روزنامه‌نگاری که این تیتر را ابداع کرد اختلاف دیدگاه وجود دارد اما عموماً روزنامه نگاران معتقدند که غلامحسین صالحیار در اطلاعات و رحمان هاتفی در کیهان این تیتر را ابداع کردند. برخی روزنامه نگاران معتقدند که روزنامه‌های کیهان و اطلاعات برای انتشار این تیتر با هم هماهنگ بودند. تا روز ۲۵ دی ۱۳۵۷ طبق روال از فعل جمع برای شاه استفاده می‌شد و انتخاب فعل مفرد برای شاه در تیتر «شاه رفت»؛ و نیز انتخاب فونت بسیار بزرگ و بی‌سابقهٔ آن با توافق دو روزنامه کیهان و اطلاعات صورت گرفته بود که آثار سوئ آن دامن گیرشان نشود؛ یک اقدام بدیع بود.
روزنامه‌نگاران کیهان و اطلاعات از چند روز قبل هم از طرف مقدم رئیس ساواک و هم از طرف رئیس شورای انقلاب اطلاع یافته بودند که توافق شده‌است که شاه بدون خونریزی ایران را ترک کند.
ایگور مارتینز
ایگور مارتینز (Igor Martínez؛ زادهٔ July 19, 1989) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
شاه رفت
ویژگی‌های انحصاری در تاریخ روزنامه‌نگاری ایران
این تیتر از سه ویژگی منحصر به فرد در تاریخ روزنامه‌نگاری ایران تا آن لحظه برخوردار بود: حمید تبریزی (فعال رسانه ای قبل از انقلاب)، این تیتر را شاهکار روزنامه‌نگاری می‌داند و دربارهٔ آن می‌گوید: «.... دو تیتر به یادماندنی «شاه رفت» و «امام آمد» هیچ‌گاه از اذهان عمومی ایرانیان خارج نخواهد شد و این نشان می‌دهد که این دو تیتر را باید شاهکاری از پدیدآوردگانش بدانیم.» مهدی خدیر (روزنامه‌نگار) نیز می‌گوید: «ماندگارترین تصویر روز رفتن شاه اما تیتر «شاه رفت» روزنامه اطلاعات است. از آن روز تصاویر مشهور دیگری هم ثبت شده از جمله تصویری که عکس شاه را از اسکناس درآورده یا شادی مردم … اما تیتر بی‌سابقه صفحه اول روزنامه اطلاعات مهم‌ترین یادگار آن روز است و البته یک سند تاریخی.» تیتر معروف دیگری با همین اندازه نیز پس از ورود سید روح‌الله خمینی در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ با عنوان «امام آمد» در روزنامهٔ اطلاعات چاپ شد.
ایگور مارتینز
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوگو، باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال میراندس، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، و باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو بی اشاره کرد.
شاه رفت
هیئت تحریریه روزنامه اطلاعات
جعفر دانیالی در مصاحبهٔ خود با خبرگزاری فارس در سال ۱۳۹۴ گفت: «خبرنگار اطلاعات — که قصد داشت با بختیار مصاحبه کند — به من گفت: «جعفر زود برو و خبر بده که شاه رفت!» من سریع خودم را به پاویون فرودگاه رساندم و از مسئول آن‌جا خواستم اجازه بدهد به روزنامه تلفن بزنم. سردبیر نبود و معاونش گوشی را برداشت و گفت: «جعفر! چه خبر؟» گفتم: «شاه رفت!» باورش نشد. دوباره تکرار کردم: «شاه رفت! تازه گریه هم کرد.» حیرتش چند برابر شد. گفتم: «زود گوشی را به آقای صالحیار بده!» او گوشی را گرفت و با تردید پرسید: «جعفر! خودت با چشم‌های خودت دیدی؟» جواب دادم: «همین الان هواپیمایش از روی باند بلند شد، شاه رفت!» همین جمله هم تیتر درشت صفحهٔ نخست اطلاعات شد: «شاه رفت!» بعد به سرعت به روزنامه برگشتم و عکس‌ها را دادم که چاپ کنند.»
ایگور مارتینز
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
شاه رفت
هیئت تحریریه روزنامه اطلاعات
غلامحسین صالحیار سردبیر وقت روزنامهٔ اطلاعات در خاطرات شفاهی خود در ۲۴ دی ۱۳۵۷، که سید فرید قاسمی آن را نقل کرده، می‌گوید که از مدتی پیش تیتر «شاه رفت» را روی یک کاغذ نوشته و به مسئول فنی روزنامه، عباس مژده‌بخش داده و خواسته که آن را به قدری بزرگ کند که تمام عرض صفحه را بپوشاند. تیتر ۲ ساعت بعد آماده شده‌است و آن را در کشو مخفی کرده‌اند.
محمد حیدرعلی که آن‌زمان معاون سردبیر روزنامهٔ اطلاعات بود نیز می‌گوید که هیئت سردبیری از یک هفته قبل توسط رئیس ساواک از تصمیم برای خروج شاه از کشور مطلع شده بود اما از آنان خواسته بودند که موضوع را به کسی انتقال ندهند. همچنین آن روز روزنامه بدون تصمیم برای وصول پول در میان مردم مشتاق در خیابان‌ها توزیع گردید. «آقایان علی باستانی، حسین شمس‌ایلی و من در امور خبری، معاونان صالح‌یار بودیم که البته نقش آقایان باستانی و شمس‌ایلی در این بخش، پررنگ‌تر از من بود، زیرا علاوه بر آن مسوولیت، سمت معاونت اجرایی سردبیر نیز برعهدهٔ من بود و مدام بین هیئت تحریریه (طبقهٔ چهارم) و بخش فنی (طبقهٔ سوم) دررفت‌وآمد بودم… تمام روزنامه‌نگاران در رده‌های ما، از دست کم ۱۰ روز قبل می‌دانستیم که شاه قرار است از ایران برود، زیرا تیمسار مقدم (آخرین رئیس ساواک) در جلسه‌ای که ما را به شرکت در آن … فراخوانده بود، موضوع را با قید این‌که نباید آن را منتشر یا بازگو کنیم، اعلام کرده بود. همین آگاهی موجب شد صالح‌یار وقت کافی داشته باشد که به‌وسیله آقای «مژده‌بخش» مدیر فنی روزنامه و با گرفتن تضمین رازداری از بخش گراورسازی، آن تیتر بزرگ و بی‌سابقه را به‌صورت گراور بسازد و در جایی پنهان کند. هم آقای مژده و هم شادروانان «شمس» و «کرداوغلو» (اعضای مؤثر بخش گراورسازی) با من روابط دوستانه و صمیمانه‌ای داشتند و همیشه من را در جریان قضایا می‌گذاشتند، اما در این مورد بخصوص استثنا قائل شدند. (لابد به دلیل قولی که داده بودند)»
هیئت تحریریه روزنامه کیهان
محمد بلوری، سردبیر وقت روزنامه کیهان دربارهٔ انتخاب این تیتر می‌گوید: «ماجرای تیتر «شاه رفت» بسیار جالب است. ما در کیهان به درشت‌ترین شکل ممکن، این تیتر را زدیم و یک میلیون نسخه از این روزنامه به سرعت فروش رفت؛ برخی می‌گفتند اول اطلاعات این تیتر را زده و کیهان از روی دست آنها خوانده‌است. در مقابل گروهی معتقد بودند ابتدا کیهان این تیتر را زده و اطلاعاتی‌ها به تقلید از آنها این کار را کرده‌اند. من وسط این ماجرا بودم و می‌توانم آن را شرح دهم. شاه قرار بود از ایران برود و ما ظهر این خبر را فهمیده بودیم؛ روزنامه‌ها آن زمان عصر منتشر می‌شدند. در تحریریه کیهان بین دو تیتر «شاه رفت» و «شاه می‌رود» مردد بودیم. طراحان و شورای سردبیری تصمیم گرفت دو مدل تیتر بزند؛ یکی «شاه می‌رود» و دیگر اینکه «شاه رفت» و هر دو را نگه داریم. هر موقع از رفتن شاه مطمئن شدیم بلافاصله دستور می‌دهیم «شاه رفت» را صفحه اول بزنند تا تیتر مشکلی نداشته باشد اما اگر تا آخرین لحظه‌هایی که روزنامه به چاپخانه می‌رود شاه نرفته بود یا تردید داشت برود یا آن را به روز دیگری موکول کرد آنگاه تیتر «شاه می‌رود» را می‌زنیم که حرف ما دروغ نباشد. آن روز با اطمینان از رفتن شاه تیتر اول را انتخاب کردیم. اطلاعاتی‌ها هم همین فکر را می‌کردند، همین موضوع سبب شد برای نخستین بار در تاریخ مطبوعات کیهان و اطلاعات دوروزنامه تیتر یکسان زدند و هر دو زدند: «شاه رفت»».
مینو بدیعی نیز معتقد است که تیتر شاه رفت ابتدا در رونامه کیهان و به ابتکار رحمان هاتفی سردبیر وقت روزنامه ایجاد شد. وی البته معتقد است که هاتفی برای انتخاب این تیتر با سردبییر روزنامه اطلاعات نیز هماهنگ کرده بود: «این حرف گزافه‌ای نیست دربارهٔ «رحمان هاتفی» و شاهکارهای مطبوعاتی او باید کتاب‌ها نوشته شود و تنها به این بسنده می‌کنم که تیتر «شاه رفت» که تیتر ۸۴ سیاه روزنامه، در ۲۶ دی‌ماه ۱۳۵۷ بود، متعلق به رحمان هاتفی است که با هماهنگی با مرحوم غلامحسین صالح‌یار سردبیر وقت روزنامه اطلاعات در دو روزنامه مهم آن دوران، کیهان و اطلاعات نقش بست و به‌عنوان یک تیتر تاریخی و جاودانه در تاریخ مطبوعات ایران پابرجا ماند… روز ۲۶ دی هوشنگ اسدی بدو بدو آمد گفت برای اولین بار تیتر ۸۴ سیاه زدیم، کف دستش را نشان داد و گفت تیتر اندازه کف دست من است، این همان تیتر «شاه رفت» بود که رحمان هاتفی انتخاب کرده بود.»
محمد مهدی فرقانی، استاد پیشکسوت روزنامه‌نگاری نیز بر تصمیم مشترک روزنامه‌های اطلاعات و کیهان تأکید دارد: «آن تیتر را من نزدم. چرا حق دیگران ضایع شود؟ آن تیتر کار مرحوم رحمان هاتفی بود. البته قبلش پیش آمده بود که دور هم می‌نشستیم و مشورت می‌کردیم که اگر چنین اتفاقی افتاد، چه تیتری می‌توانیم بزنیم؟ هر کس نظری می‌داد، کم و زیاد می‌کردند، ولی بالاخره تصمیمی که در مورد آن تیتر گرفته شد، یک تصمیم کم و بیش مشترکی بین اطلاعات و کیهان بود. گرچه بعضی از دوستان اطلاعات گفتند ابتکار این تیتر با دوستان اطلاعات بوده ولی تا آنجا که من خاطرم هست داستان اینطوری بود… سند تاریخی ندارم که بگویم کی با کی تماس گرفته و هماهنگ شده یا خیر ولی به دلیل اهمیت آن حادثه ممکن است یک بحث و گفتگویی صورت گرفته باشد… این در واقع ترجیع بندی بود که در سطح جامعه جریان داشت. در واقع کار روزنامه‌نگار این است که این ترجیع بند را از سطح جامعه بگیرد و آن را به تیتر تبدیل کند و به این دلیل هم آن تیتر گرفت که این سنخیت و همخوانی و هماهنگی بین ذهنیت عموم جامعه و تیتر وجود داشت. در سطح جامعه مثلاً کسی نمی‌گفت «شاه از کشور خارج شد» البته «شاه فرار کرد» هم بود و اتفاقاً من فکر می‌کنم «شاه رفت» خیلی عمیق‌تر و معنادارتر از «شاه فرار کرد» است چون بار تخفیفی در آن تیتر است که وزانت و متانت «شاه رفت» را ندارد.»
روزنامه‌نگاری دیگر نیز وضعیت دفتر کیهان را در ان هنگام چنین شرح می‌دهد: «از صبح آن روز بحث در «میز سردبیری» ادامه داشت. تا روز قبل از آن با توافق سردبیری اطلاعات، هنوز از شاه به فعل جمع نام برده می‌شد: «گفتند… رفتند…» و همین دستاورد بزرگی بود که «اوامر مطاع ملوکانه» به فعل جمع تنزل پیداکرده بود. اما امروز اگر شاه می‌رفت، هنوز بایداز فعل جمع استفاده می‌کردیم؟ رحمان لحظه ای اندیشید و جواب داد: «نه. در این رفتن بازگشتی نیست. شاه مرد.» و از من خواست با هیئت سردبیری اطلاعات هماهنگ کنم. قرارمان این بود که در مباحث اساسی دو روزنامه اصلی کشور به یک شیوه عمل کنند که خطر دامنگیر یک روزنامه نشود… من تلفنی با محمد شمس معاون زنده یاد غلامحسین صالحیار صحبت کردم و موضوع را در میان گذاشتم. بعد از چند تماس تلفنی قرار شد: ۱ ـ تا خروج قطعی شاه صبر کنیم ۲ ـ تیتر «شاه رفت» را باحروف ۸۴ سیاه به عنوان تیتر یک روزنامه به چاپ برسانیم توافقی که دقیقاً انجام شد. نمی‌دانم چرا استاد صالحیار در سال‌های پایانی عمر خود، درمصاحبه ای گفت: «من تیتر زدم: شاه رفت…» گمانم زمان حوادث را از خاطر او زدوده بود. بعد از این توافق من به تلفن چسبیده بودم و آنچه را شاهرخ گزارش می‌داد با صدای بلند تکرار می‌کردم. پرویز آذری قوی‌ترین وعجیب‌ترین صفحه بند دنیا به قهرمان‌های مارکز می‌ماند، از وقتی که از زندان شاه آزاد شده بود، این لحظه را انتظار می‌کشید. حالا تیتر ۸۴ سیاه «شاه رفت» توی کشویش بود… سرانجام شاهرخ بی‌تاب از آن سوی خط گفت: ـ هوشنگ، هوشنگ، شاه رفت. باور نمی‌کردم. ـ خودت دیدی؟ ـ خودم دیدم. شاه رفت. گوشی را گذاشتم و با صدای بلند گفتم: ـ شاه رفت. تحریریه کیهان در سروری بی پایان فرورفت که با صفحه اول روزنامه به خیابان‌ها رسید و جشن بزرگ «شاه رفت» را بپا کرد.»
هماهنگی روزنامه‌های اطلاعات و کیهان
در تاریخ روزنامه‌نگاری ایران برای اولین بار تیتر دو روزنامه اصلی کشور (کیهان و اطلاعات) همسان بود. سردبیران دو روزنامه در آن ایام توافق کرده بودند که در اقدامات اساسی هماهنگ عمل کنند که آثار سوئ آن دامن گیرشان نشود. هوشنگ اسدی می‌گوید که روزنامه‌های کیهان و اطلاعات در چند مورد با یکدیگر توافق کرده بودند. «من تلفنی با محمد شمس معاون زنده یاد غلامحسین صالحیار صحبت کردم و موضوع را در میان گذاشتم»:
بازتاب تیتر در جامعه ایران
تصاویر متعددی از مردم با تیتر روزنامه‌های کیهان و اطلاعات بجا مانده‌است. یکی از تصاویر بیاد مانده از تیتر روزنامه‌ها فردی را نشان می‌دهد که روزنامه را لوله کرده و روی سر خود گذاشته‌است. وی دربارهٔ این تصویری طی مصاحبه ای گفت: «روز ۲۶ دی‌ماه ۵۷ که مصادف با روز فرار شاه خائن از کشور بود، جزو هدایت‌کنندگان و شعار دهندگان تظاهرات‌ها بودم، ساعت حدود ۹ صبح بود که روزنامه اطلاعات آن روز توزیع شد، تیتر بسیار درشتی که این روزنامه با عنوان «شاه رفت» زده بود را سوژه بسیار مناسبی برای خوشحالی مردم دیدم، کلمه در را بین شاه و رفت اضافه کردم که تبدیل شد به «شاه دررفت» و آن را به صورت کلاه درآورده و روی سر خود گذاشتم. دو اسکناس هزار تومانی هم درون جیبم داشتم که تصویر شاه خائن را به خاطر نفرتی که از او داشتم، درآورده و در دو دستم گرفتم و مشغول شعار دادن شدم که بعدها این تصویر را از تلویزیون دیدم.»
تیتر شاه رفت هیجان عجیبی در جامعه ایجاد کرد؛ زیرا هنوز رادیو ایران خبر خروج شاه را اعلام نکرده بود. مردم روزنامه را در دست گرفته و به یکدیگر نشان می‌دادند و برخی نیز میان دو کلمه شاه و رفت حرف در را اضافه کرده و آنرا به «شاه دررفت» تبدیل کرده بودند.
روزنامه‌های اطلاعات و کیهان در میان مردم می‌چرخید و مجسمه‌های شاه از سطح شهر پایین کشیده می‌شد.آنتونی پارسونز، سفیر انگلیس تهران را چنین توصیف کرد: «رادیو ایران ساعت دو بعد از ظهر، خبر عزیمت شاه را اعلام کرد. من و همسرم و سایر اعضای سفارت و خانواده‌هایشان همه در محوطه سفارت بودیم. ناگهان تمام شهر از شادی و حس رهایی منفجر شد. اتومبیل‌ها با صدای بوق و چراغ‌های روشن حرکت می‌کردند؛ مردم فریادزنان و پایکوبان در خیابان‌ها بودند و سربازان را می‌بوسیدند. روزنامه‌ها در تیراژ بالا با تیتر «شاه رفت» توزیع می‌شدند و مجسمه‌های شاه و پدرش را از میادین شهر پایین کشیدند. اینها وقایعی بود که من از آن بعد از ظهر طولانی و هلهله و شادمانی تمام نشدنی مردم در آن روز به یاد دارم. ما جلوی درب سفارت برای تماشای شادی مردم ایستاده بودیم و مردم برای ما دست تکان می‌دادند و روزنامه‌هایی را که عنوان «شاه رفت» بر روی آن‌ها نقش بسته بود به ما می‌دادند.» مجله اشپیگل نوشت: «پخش این خبر کافی بود تا کارناوالی به سبک ایرانی آغاز شود. صدها هزار نفر در حالی که آواز می‌خواندند و می‌رقصیدند به خیابان‌ها ریخته و گل پخش کردند. وضعیت به گونه‌ای بود که گویی ناگهان خبر از پایان قرنطینه وبا داده شده باشد. قنادهای شهر شیرینی رایگان پخش کردند و از کامیون‌های لبالب از ایرانی‌های خوشحال باران آب‌نبات بود که می‌بارید.»