cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شهرستان جوانرود
شهرستان جَوانرود از شهرستان‌های استان کرمانشاه در غرب ایران است. مرکز این شهرستان شهر جوانرود (قلعه) است. این شهر از جنوب شرق با کرمانشاه، از شمال با پاوه، از غرب به کشور عراق و از جنوب غرب با سرپل ذهاب همسایه‌است. براساس آمار سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهرستان ۷۵٬۱۶۹ نفر بوده‌است.
آب و هوای این شهر از نوع معتدل کوهستانی بوده و از مناطق خوش آب و هوای استان کرمانشاه به‌شمار می‌رود. شهر جوانرود در درون یک دره واقع شده‌است و کوهستانی می‌باشد به طوری که کوه شاهو به صورت دیواره‌ای در حدود ۴ کیلومتری شمال آن قرار گرفته‌است از مناطق تفریحی این شهرستان می‌توان زیبا پارک هلانیه، پارک ورودی شهر، منطقه تفریحی شهر زیبای شروینه سفیدبرگ، باغهای سرود و صفی‌آباد و چشمه‌نزار را نام برد.
تقسیمات کشوری
شهرها: جوانرود
وضعیت اقتصادی و اجتماعی
در سال ۱۳۹۵ شهرستان جوانرود با نرخ بیکاری ۴۷ درصدی بالاترین نرخ بیکاری را در استان کرمانشاه و همچنین دومین نرخ بیکاری را در سراسر ایران پس از بشاگرد در استان هرمزگان داشته‌است.
برق‌رسانی
در تاریخ ۱۰ شهریور ۱۳۹۹ روستای گویزه واقع در بخش کلاشی شهرستان جوانرود به شبکهٔ برق سراسری متصل شد. به گفتهٔ امیدعلی مرآتی مدیرعامل شرکت توزیع برق استان کرمانشاه با برق‌رسانی به این روستا، تمام روستاهای شهرستان جوانرود دارای برق شده‌اند و گویزه آخرین روستای این شهرستان بوده که به برق متصل شده‌است.
صنایع و معادن
معادن استان کرمانشاه در قالب پنج پهنۀ معدنی دسته‌بندی شده‌اند. بر این اساس در پهنۀ جوانرود-روانسر معادن سیلیس شناسایی شده‌است.
محسن البرازی
محسن البرازی (۱۹۰۴–۱۹۴۹) کردتبار در شهر حماء سوریه از تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۴۹ تا ۱۴ اوت ۱۹۴۹ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
کابوس (رمان)
کابوس نام رمانی است از کورنل ولریش، نویسندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا. این کتاب دو بار با نام‌های کابوس (برگردان «ضمیر») و کابوس شب (برگردان امیرعباس معصومی) به فارسی برگردانده شده‌است.
رشیدقلعه
رشیدقلعه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بانه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۸ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
کوسوریتسه
کوسوریتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ملادا بولسلاو واقع شده‌است.
هوپ هیکس
هوپ هیکس (Hope Hicks؛ زادهٔ ) قدیمی‌ترین دستیار سیاسی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و مدیر ارتباطات استراتژیک کاخ سفید است. او پیشتر به عنوان دبیر مطبوعاتی و اداره کننده ارتباطات دونالد ترامپ در کمپین ریاست جمهوری او، و نیز دبیر مطبوعاتی ملی تیم انتقالی ریاست جمهوری وی فعالیت می‌کرد. در ژانویه ۲۰۱۷ هیکس در فهرست ۳۰ نفر زیر ۳۰ سال فوربز قرار گرفت. او از ۹ مارس ۲۰۲۰ تا ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱ مشاور دونالد ترامپ بود.
اوزیوری
شهر اوزیوری در کشور روسیه و در اوبلاست مسکو واقع شده‌است.
آرمن تیگرانیان
آرمن تیگرانیان (Արմեն Տիգրանյան؛ – ) یک آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود.
هوپ هیکس
مدیر دائمی ارتباطات کاخ سفید
پرزیدنت ترامپ روز ۱۳ سپتامبر طی حکمی هوپ هیکس کفیل ارتباطات کاخ سفید را به سمت مدیر دائمی این واحد کاخ سفید منصوب کرد.
آرمن تیگرانیان
زندگی‌نامه
وی در ۲۶ دسامبر ۱۸۷۹ در آلکساندارپول به دنیا آمد و از کالج موسیقی تفلیس فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی هنرمند افتخاری گرجستان شوروی (۱۹۳۶)، هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی (۱۹۳۵) و نشان لنین همچون شده‌است. وی در ۱۰ فوریهٔ ۱۹۵۰ در سن ۷۰ سالگی در تفلیس درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
هوپ هیکس
مدیر دائمی ارتباطات کاخ سفید
پیش از این در پی برکناری انتونی اسکاراموچی از مدیریت ارتباطات کاخ سفید در اوت ۲۰۱۷ یک مقام کاخ سفید گفت هوپ هیکس ۲۸ ساله با حفظ سمت مشاور ارشد ارتباطات ریاست جمهوری، به عنوان مدیر موقت ارتباطات کاخ سفید انتخاب شده‌است.
وی در ۱ اکتبر ۲۰۲۰ به بیماری کووید ۱۹ مبتلا شد. پس از وی تست کووید ۱۹ رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و همسرش ملانیا ترامپ نیز مثبت اعلام شده و بلافاصله وارد قرنطینه شدند.
شریفلو
شریفلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان لیلان جنوبی بخش لیلان شهرستان ملکان واقع شده‌است اهالی این روستا مردمانی شریف ، پرآوازه و میهمان نوازی دارند،در حیاط های یک یک این روستائان درختاتی سرسبز روییده است که در فصل تابستان تا پاییز در زیر سایه آنها نشسته تا پاسی از شب به گفتگو مپیردازند،این روستا در برابر روستاهای دیگر و در منطقه یک روستای زیبا است که حیاط های پوشیده از چمن درخت میباشد.
موقعیت مکانی
این روستااز طرف شمال به جاده تهران-زنجان و از طرف جنوب به دیار باکری‌ها می‌پیوندد و از طرف شرق به جاده میاندواب -شاهیندژ و از طرف غرب به رود لیلان چایی می‌پیوندد.
جمعیت
این روستا دارای 350 خانوار و 1030 نفر جمعیت می‌باشد.
محصولات این منطقه
از مهمترین محصول‌های کشاورزی این روستا به انگور و سیب یا به هلو می‌توان اشاره کرد که انگور این روستا شهرت فروانی در تمام منطقه شمال غرب دارد ، درضمن در فصل اخرهای پاییز سالن های تولید پرورش قارچ هم میتوان اشاره کرده نیاز روستا و اطراف شهرها را هم فراهم میکند.
منطقه‌های دیدنی
از منطقه‌های دیدنی این روستا می‌توان به کانال آب که از کنار روستا عبور می‌کند اشاره کرد و همچنین کوه قطور داغ و باغ‌های سیب و انگور از ان نام برد و در فصل بهار هم میتوان شنا کردن در این کانال اشاره نمود اما کسی که فنون شنا کردن در کانال را نداشته باشن اکیدا توصیه نمیشود.
جاده آنگلیرو
جاده آنگلیرو (Alto de l'Angliru) یک راه کوهستانی پرشیب در آستوریاس در شمال اسپانیا است. این جاده، یکی از سخت‌ترین سربالایی‌های مسابقات حرفه‌ای دوچرخه‌سواری جاده است و گاهی در مسیر ووئلتا اسپانیا گنجانده می‌شود.
معرفی
برگزار کنندگان ووئلتا اسپانیا تمایل داشتند مسیری کوهستانی داشته باشند تا با آلپ دوئز و کوه ونتو در تور دو فرانس و گردنه مورتیرولو در جیرو دیتالیا رقابت کند. این جاده نخستین بار در سال ۱۹۹۹ در مرحلهٔ هشتم ووئلتا پیموده شد و خوزه ماریا خیمنز با پشت سر گذاشتن پاول تونکوف در کیلومتر پایانی برندهٔ مرحله شد.
جزئیات
بلندترین نقطهٔ سربالایی، ۱٬۵۷۳ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. در مسیر ۱۲٫۵ کیلومتری افزایش ارتفاع به میزان ۱۲۶۶ متر ایجاد می‌شود و شیب میانگین آن، ۱۰٫۱۳٪ است. هرچند در پرشیب‌ترین بخش، شیب مسیر به نزدیک ۲۴٪ نیز می‌رسد. در ۵ کیلومتر آغازین، شیب ۷٫۶٪ است. در کیلومتر ۶، شیب به ۲٫۱٪ کاهش می‌یابد و بخشی از آن، سرپایینی است. نیمهٔ دوم سربالایی مشکل‌تر و دارای شیب میانگین ۱۳٫۱٪ است. پرشیب‌ترین بخش مسیر که راه بزها خوانده می‌شود، با شیب ۲۳٫۶٪ در فاصله ۳ کیلومتر از پایان سربالایی قرار دارد.
جنجال
در مرحلهٔ ۱۵ ووئلتای ۲۰۰۲ رکابزنان در شرایط بارانی سربالایی را طی می‌کردند. خودروهای تیم‌ها در پرشیب‌ترین بخش، متوقف شدند و برخی به دلیل سر خوردن روی رنگ‌آمیزی‌های انجام شده توسط هواداران نتوانستند راه بیفتند. رکابزنانی پشت خودروها ماندند و برخی دیگر وادار شدند به دلیل نرسیدن مکانیک، با لاستیک پنچر شده به مسیر ادامه دهند. دیوید میلر که سه بار زمین‌خورده‌بود در مترهای پایانی شمارهٔ مسابقه‌ای خود را در اعتراض به وضعیت مسابقه جدا کرد و داوران اعلام کردند او مرحله را به پایان نرسانده‌است.
نظرات
مربی تیم کلمه، ویسنته بلدا گفت: «آن‌ها چه می‌خواهند؟ خون؟ از ما خواستند پاک باشیم و از دوپینگ خودداری کنیم و خودشان رکابزنان را وادار می‌کنند با این نوع بربریت گلاویز شوند.» به گفتهٔ پاتریس آلگاند، رکابزن فرانسوی، اتحادیهٔ جهانی دوچرخه‌سواری قانون‌هایی در زمینهٔ مسافت و تعداد مسابقات دارد، ولی قانونی در زمینهٔ سربالایی‌ها ندارد. شارلی موته سربالایی را تأیید کرد و گفت «شیب مسیر مرا هراسان نمی‌کند؛ زیرا همواره راه حلی با انتخاب دندهٔ مناسب وجود دارد.»
فیلگراستیم
فیلگراستیم
رده درمانی: محرک مغز استخوان
موارد مصرف
فیلگراستیم را برای درمان بیماران مبتلا به نوتروپنی مادرزادی (کمبود G-CSF)، برخی بیماران ایدزی و کسانی که به تازگی مقدار زیادی شیمی درمانی یا پرتو درمانی در خلال پیوند مغز استخوان یا برای درمان سرطان دریافت کرده‌اند تجویز می‌کنند.
عوارض جانبی
درد عضلات و دردهای استخوانی، ضایعات پوستی، خستگی، تهوع و احتباس ادرار.
جستارهای وابسته
عامل تحریک کننده تشکیل کلنی
تورنکومب
تورنکومب (به انگلیسی: Thorncombe) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در West Dorset واقع شده‌است. تورنکومب ۶۸۷ نفر جمعیت دارد.
کوشک (خمیر)
کوشک روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمیر در شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
محدوده کوشک
از شمال لدخی، از جنوب انجیره، از مغرب گرسور، و از سمت مشرق به کوردان محدود می‌گردد
جمعیت
دارای ۴۵ نفر (۱۸ خانوار) جمعیت است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه) و درمانگاه است.
پیشه
پیشهٔ اهالی دامداری و کشاورزی است. حدود ۶۰۰ اصله نخل دیم و ۷۰ من زمین زیر کشت دیم دارد.
جب رمله
جب رملة (به عربی: جب رملة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان مصیاف واقع شده‌است.
لیلا (آلبوم)
لیلا نام یک آلبوم موسیقی اثر خشایار اعتمادی، هنرمند ایرانی است که در سبک پاپ تهیه شده و دارای ۸ آهنگ است.
اتحادیه فوتبال جزایر فارو
اتحادیه فوتبال جزایر فارو (Fótbóltssamband Føroya) نهاد اداره‌کننده مسابقات فوتبال و فوتسال در کشور جزایر فارو است.
این اتحادیه که در ۱۹۷۹ تأسیس شده عضو یوفا و فیفا نیز می‌باشد و مقر آن در شهر توشهاون است.
البرمه
البرمه یک شهرداری در الجزایر است که در استان ورقله واقع شده‌است.
خصوصیات
البرمه ۴۷٬۲۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان شمشوو
شهرستان شمشوو یک شهرستان در بلغارستان است که در استان ولیکو تارنوو واقع شده‌است. شهرستان شمشوو ۵۵۷ نفر جمعیت دارد و ۲۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لهواز
لِهواز روستای بزرگی است در استان سیونیک ارمنستان.
این روستا در جنوب باختری استان سیونیک و در نزدیکی مرز ایران قرار دارد.
بی‌قیدوبند
بی‌قیدوبند (به انگلیسی: Free and Easy) یک فیلم کمدی به کارگردانی ادوارد سجویک است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد.
اریکسن، مینیاپولیس
اریکسن (به انگلیسی: Ericsson) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینیاپولیس واقع شده‌است. اریکسن ۳٬۱۹۲ نفر جمعیت دارد.
آلکس پتکساررومان
آلکس پتکساررومان (Álex Petxarroman؛ زادهٔ February 6, 1997) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که که برای اتلتیک بیلبائو در پست دفاغ راست بازی می‌کند.
مسابقات ژیمناستیک هنری مردان اروپا ۲۰۱۲
مسابقات ژیمناستیک هنری اروپا ۲۰۱۲ سی‌امین دوره مسابقات ژیمناستیک هنری مردان اروپا است.
این مسابقات از ۲۳ تا ۲۷ مه ۲۰۱۲ در مون‌پلیه، فرانسه در دو بخش بزرگسالان و جوانان برگزار شده است.
کت صدام کن (مجموعه تلویزیونی)
کت صدام کن (Call Me Kat) یک مجموعه تلویزیونی کمدی آمریکایی است که عمدتاً بر اساس کمدی بریتانیایی میراندا ساخته میراندا هارت ساخته شده‌است.
این سریال توسط دارلین هانت نوشته شده و ماییم بیالیک به عنوان نقش اصلی بازی می‌کند و در این فیلم Cheyenne Jackson, Kyla Pratt, Julian Gant, Leslie Jordan و Swoosie Kurtz در نقش‌های فرعی بازی می‌کنند. این سریال برای اولین بار در شبکه تلویزیونی فاکس به عنوان یک ورود در فصلی در فصل تلویزیونی ۲۰۲۰–۲۱ در ۳ ژانویه ۲۰۲۱ پخش شد.
داستان
مجموعه داستان یک زن ۳۹ ساله مجرد به نام کت را دنبال می‌کند «که هر روز علیه جامعه و مادرش مبارزه می‌کند تا ثابت کند شما نمی‌توانید همه چیزهایی را که می‌خواهید داشته باشید اما هنوز خوشبخت باشید.» وی پس از ترک شغل استادی خود در دانشگاه لوئیزویل، پولی را که والدینش برای عروسی خود اختصاص داده بودند برای راه اندازی یک کافه گربه در لوئیزویل، کنتاکی هزینه می‌کند.
توسعه
در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹، اعلام شد که شرکت پخش فاکس یک سری تعهد را متعهد شده‌است، بر اساس طنز شرکت انگلیسی میراندا توسط میراندا هارت. عنوان فعال در این مرحله کارلا بود. این سریال قرار است به تهیه کنندگی ماییم بیالیک و دارلین هانت از طریق Sad Clown Productions، جیم پارسونز (همبازی سابق بیالیک در The Big Bang Theory) و تاد اسپیواک از طریق That's Wonderful Productions و آنجی استیفنسون و خالق و ستاره اصلی سریال ساخته شود. میراندا هارت از طریق استودیوی BBC. اریک نورسوف، فیلم فوق‌العاده Wonderful Productions و مکنزی گابریل-ووت، تولیدات دلقک غمگین به عنوان تهیه‌کننده فعالیت خواهند کرد. شرکتهای تولیدی اظهار داشتند: فاکس اینترتینمنت و تلویزیون برادران وارنر. در ۱۲ فوریه سال ۲۰۲۰ اعلام شد که نام سریال از Carla به Call Me Kat تغییر یافت.
در ۱۱ مه سال ۲۰۲۰، اعلام شد که فاکس به خلبان دستور سری دادن داده‌است. اولین بار این سریال در ۳ ژانویه ۲۰۲۱ پخش شد.
در طول توسعه این نمایش، هانت تصمیم گرفت که نمایش را در لوئیزویل، نزدیک زادگاهش در محل تقاطع لبنان ، کنتاکی تنظیم کند و به کربی یتس از روزنامه روزانه لوئیزویل، پیک ژورنال گفت: "لوئیزویل فقط احساس خوبی داشت." در همان مصاحبه، هانت به ییتس گفت که بیالیک این شرایط را تأیید می‌کند: "او اخیراً به لوییزل رفته بود و شهر را دوست داشت و به من گفت که احساس می‌کرد واقعاً بی نظیر و خاص است. من به او گزینه دادم که آن را در زادگاهش سان دیگو، اما او در لوئیزویل دو برابر عمل کرد. " هانت تنها بومی منطقه لوئیزویل نیست که در تولید سریال حضور دارد. امی هابز، تهیه‌کننده و نویسنده مشترک اجرایی، از الیزابت تاون ، کنتاکی است. هانت خاطرنشان کرد که او و هابز "یک بحث بزرگ" در مورد وفاداری کت در رقابت کالج کنتاکی - لوئیزویل داشتند، خاطرنشان کرد که "من یک طرفدار بزرگ هوادار L بزرگ شدم، و امی یک طرفدار بزرگ انگلیس بود." هانت تصمیم گرفت قبل از شروع سریال وفاداری کت را فاش نکند، اما تأیید کرد که دانشگاه منتخب چندین مورد را برای استفاده در تزئین خانه این شخصیت ارسال کرده‌است.
به گفته ییتس، این سریال "پر از منابع لوئیزویل" است، در سه قسمت اول تنها اشاره‌های متعددی به سنگهای لمسی فرهنگی لوئیزویل و مکانهایی مانند رقابت UK-U of L، بوربن، هتل براون، چرچیل داونز و محمد علی. یتس اضافه کرد، "اگرچه هیچ یک از نمایش‌ها واقعاً در لوئیزویل فیلمبرداری نشده‌است، اما بخش هنری این مجموعه برای تهیه مجدد منابع در لوئیزویل در یک صحنه تولید در لس آنجلس، عکس‌ها را کار می‌کند." هانت در ادامه افزود: "اینکه واقعاً بتوانم این همه داد و فریاد را برای مردم، مکانها و چیزهای اطراف لوئیزویل ایجاد کنم و بتوانم از آنها در این نمایش تجلیل کنم، واقعاً ویژه است. یک افتخار شهر جدید برای من رقم می‌خورد، بنابراین بسیار خاص.
ریخته‌گری
با تعهد سریال، بیالیک نیز برای بازی در این سریال انتخاب شد. در فوریه سال ۲۰۲۰، Swoosie Kurtz و Kyla Pratt در بازی در نقش‌های اصلی به بازیگران پیوستند. در ۶ مارس سال ۲۰۲۰، شیان جکسون برای بازی در نقش اصلی انتخاب شد. در ۲ آوریل سال ۲۰۲۰، اعلام شد که لزلی جوردن به بازیگران اصلی پیوست. در ۲۸ آوریل سال ۲۰۲۰، گزارش شد که جولیان گانت به عنوان یک سریال به‌طور منظم به بازیگران پیوست.
هانت در انتخاب بازیگران نقش‌های جزئی رنگ محلی به خود گرفت. او به یتس گفت، "وقتی او در بازیگری تست کرد که یک زن که گفته بود اهل لوییزویل است، به دلیل کاراکترش در هتل کار کردم، من به او احتیاج داشتم که بگوید" به لوئیزویل خوش آمدید! " هرکسی از لوئیزویل می‌داند سخت است که مردم را از جایی دیگر بگویند که این حرف را درست بزنند! " بازیگر زن برای این نقش در نزدیکی پارک Seneca در لوئیزویل بزرگ شد.
ایمنی حیوانات
در مصاحبه ای، بیالیک گفت: گربه‌هایی که در فیلمبرداری استفاده می‌شوند، نه دارو هستند و نه بند آنها. چندین مربی آماده برای نظارت بر گربه‌ها.
پخش
برای اولین بار در ۳ ژانویه ۲۰۲۱ در ساعت ۸/۷ از شبکه فاکس پخش شد.
منابع
deadline
courier-journal
showbuzzdaily
variety
foxflash
شیرین‌کند
شیرین‌کند، روستایی در دهستان لیلان شرقی بخش شیرین‌کند شهرستان لیلان در استان آذربایجان شرقی ایران است. این روستا، مرکز بخش شیرین‌کند است.
قواعد جاوااسکریپت
قواعد جاوااسکریپت مجموعهٔ ساختارهای استاندارد برای اسکریپت‌نویسی صحیح در این زبان هستند. در مجموعهٔ قوانینی که در اینجا تدوین شده‌اند، از تابع  برای ایجاد خروجی استاندارد استفاده شده‌است. در واقع کتابخانهٔ استاندارد جاوا اسکریپت از نداشتن تابعی استادارد برای ایجاد خروجی رنج می‌برد؛ با در نظر گرفتن اینکه این زبان عموماً جزو زبان‌های سمت کاربر است، و تقریباً همهٔ مرورگرهای مدرن از دارای قابلیت تابع  هستند، لذا استفاده از این تابع موجه‌است.
شیرین‌کند
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۷۴۴ نفر (۸۱۵ خانوار) بوده‌است.
قواعد جاوااسکریپت
حساسیت به بزرگی و کوچکی کاراکترها
جاوااسکریپت زبانی حساس به بزرگی و کوچکی کاراکترهاست. حتماً لازم است که نام سازنده را با حرف بزرگ و نام یک تابع را با یک حرف کوچک شروع کنیم.
متغیرها
شناساگرها در زبان جاوااسکریپت دارای نوع خاصی نیستند و هرنوع مقداری می‌تواند داخل هر داده‌ای قرار بگیرد. تعریف دادهٔ جدید با استفاده از دستور  انجام می‌شود. می‌توان چندین متغیر را به یکباره تعریف کرد. اسم یک متغیر می‌تواند با یک حرف، با یک underline یا یک علامت دلار یا $ شروع شود. کاراکترهای دیگر می‌تواند اعداد ۰ تا ۹ باشد. با توجه به اینکه جاوااسکریپت حساس به بزرگی-کوچکی حروف است، استفاده از کاراکترهای بزرگ یا کوچک، متغیرهای جدیدی را ایجاد می‌کند. توجه شود که می‌توان از حروف a تا z (حروف کوچک) یا حروف A تا Z (حروف بزرگ) استفاده کرد. با شروه جاوااسکریپت نسخهٔ 1.5، ISO 8859-1 یا کاراکترهای یونی‌کد را می‌توان در ساختار متغیرها استفاده کرد. در پیاده سازی‌هایی از جاوااسکریپت از علامت @ می‌توان به عنوان یک شناساگر استاده کرد. در حالی که در برخی از ویرایش‌های جدید از آن چنین امکانی وجود ندارد. مشابه بسیاری از زبان‌های دیگر، متغیرهای این زبان در محدوده‌ای که تعریف شده‌اند دارای اعتبار هستند(یا به اصطلاح lexically scoped). به عنوان مثال متغیری که در داخل یک تابع تعریف می‌شود، داخل آن دارای اعتبار است و در داخل آن و نواحی داخلی آن می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. در صورتی که محدودهٔ خارج از آن تابع دیگر اعتبار ندارد. در واقع تعریف هر متغیر در داخل یک ناحیه در ابتدای آن ثبت (variable hoist) می‌شود. اگرچه متغیر مورد نظر تا زمانی که در داخل ناحیه تعریف نشده باشد، همچنان ناشناس است. متغیرهایی که در خارج همهٔ توابع تعریف شده باشند، متغیرهای جهانی نامیده می‌شود. در اینجا نمونه‌ای از تعریف متغیر نمایش داده شده‌است:
زمانی که جاوااسکریپت به دنبال شناسایی مقدار یک شناساگر است، به دنبال تعریف آن و مقدار دهی آن در ناحیهٔ مورد نظر می‌گردد. در صورتی که در آن ناحیه تعریف یا مقداردهی پیدا نکند، به ناحیهٔ بالاتر مراجعه می‌کند، تا اینکه به ناحیه می‌رسد که در آن متغیرهای جهانی تعریف می‌شوند. اگر تعریف متغیر پیدا نشود، جاوااسکریپت یک استثنای ReferenceError بر می گرداند. زمانی که یک شناساگر مقداردهی می‌شود، دوباره همین مراحل تکرار می‌شود تا نزدیک نرین متغیر پیدا شود و مقداردهی به آن انجام گیرد. در صورتی که متغیری پیدا نشود، متغیری متناسب با نوع مقدار در ناحیهٔ جهانی تعریف می‌شود. حواستان باشد که جاوااسکریپت در حالت strict در صورتی که متغیری تعریف نشده باشد، در صورت فراخوانی، متغیر جدید تعریف نمی‌کند.
نوع داده‌های پایه
نوع داده‌های مختلفی در جاوااسکریپت تعریف شده‌اند که در ادامه تعریف شده‌اند.
نوع تعریف نشده
نوع دادهٔ تعریف نشده مربوط به متغیرهایی است که ایجاد شده اما مقداردهی نشده‌اند. این نوع همچنین در فراخوانی اشیایی که هنوز ایجاد نشده‌اند برگردانده می‌شود. در مورد نوع‌های بولی ، مقدار متغیرهایی که تعریف نشده باشند، "نادرست" برگردانده می‌شود. یکی از رفتارهای غیرمترقبه استفاده از نوع تعریف نشده، و عملکرده "نادرست" آن در جایگاه‌های منطقی است.
باید توجه کرد نوع "تعریف نشده" به صورت یک نوع صریح کامل تعریف نشده‌است. لذا استفاده از <tt>(x == undefined)</tt> راه کاملاً درستی برای "تعریف نشده" بودن یک متغیر وجود نیست؛ چرا که در نسخه‌های قبل از ECMAScript 5 این مجاز است که شما متغیری به صورت <tt>var undefined = "I'm defined now";</tt> تعریف کنید. شیوه‌ای بهتر این است که از <tt>(typeof x == undefined')</tt> استفاده کنید.
اعداد
اعداد در جاوااسکریپت به صورت باینری در استاندارد اعداد حقیقی IEEE-754 با دقت ۱۶ رقم نمایش داده می‌شوند. چون این نوع نمایش، دارای نمایش اعداد اعشار با تعداد رقم محدود است، بدیهی است، ظرفیت نمایش اعداد حقیقی در این قالب محدود به تعداد ارقام بعد از اعشار است. این مسئله می‌تواند در شرایط مختلف به شیوه‌های مختلف بروز کند. لذا باید در مورد این مسئله دقت کرد: می توان از تابع toFixed استفاده کرد تا تعداد ارقام خروجی را محدود کرد.
کران‌های +∞, −∞ و NaN (Not a Number) به صورت‌های زیر طبق استاندارد IEEE-754 مشخص می‌شوند:
نسبت دهی اعداد به متغیرها و تغییر علامت آن‌ها به صورت زیر است:
رشته‌ها
رشته‌ها دنباله‌ای از کاراکترها هستند که بین دو علامت  یا   قرار داده می‌شوند. می توان به کاراکترهای رشته‌ها با استفاده از تابع  (ارائه شده توسط provided by  ) دسترسی پیدا کرد:
در مرورگرهای جدید می‌توان به صورت معادل نوشت:
توجه کنید که کاراکترهای یک رشته را نمی توان به این صورت عوض کرد:
با اعمال رابطهٔ ("==") می‌توان تشخیص داد که آیا دو رشته از نظر طول و نوع کاراکترها یکسان هستند یا خیر.
نکتهٔ دیگر این است که نمی توان از علامت‌های '' یا "" در داخل نوع یکان استفاده کرد. می توان رشته‌ها توسط سازنده ی  ساخت: با استفاده از تابع  نوع شیئ را به صورت رشته‌ای بر می گرداند.
توجه کنید بررسی برابری بین اشیاء از نوع رشته مانند مقایسهٔ برابری بین رشته‌ها نیست:
جستارهای وابسته
جاوااسکریپت
تیمور
تیمور گورکانی (۷۱۵–۷۸۳ ه‍.خ / ۷۳۶–۸۰۷ ه‍.ق / ۱۳۳۶–۱۴۰۵ م) فاتح تُرکی-مغولی، نخستین امیر گورکانی (تیموری) و پایه‌گذار این دودمان است، که در بیش‌تر سرزمین‌های آسیای مرکزی و غربی فرمان راند. امپراتوری تیموری یا امپراتوری گورکانی دودمانی مغول تبار با فرهنگ ترکی-ایرانی بود. تیمور در زبان جغتایی به معنای «آهن» است و از او با القاب «امیر تیمور»، «تیمور لنگ»، «تیمور گورکانی»، «تیمور جهانگشا» و «صاحبقران» یاد شده‌است. عمدتاً از وی به‌خاطر فتوحات بی‌رحمانه از هند و روسیه تا دریای مدیترانه و برای دستاوردهای فرهنگی امپراتوری گورکانی یاد می‌شود.
تیمور پسر تراغای، از ملاکین شهر کَش ماوراءالنهر بود. او در ۲۵ شعبان ۷۳۶ ه‍.ق (۷۱۴ ه‍.خ) در شهر کش به دنیا آمد. طایفه‌اش از شاخهٔ «برلاس» فرارود بود، تیمور ادعا می‌کرد، که نسب‌اش به چنگیز خان می‌رسد.
لاتین باستان
لاتین باستان (Prisca Latinitas)، که همچنین به لاتین پیشین یا لاتین کهن نیز معروف است، دوره‌ای از زبان لاتین بود که تا پیش از سال ۷۵ قبل از میلاد، یعنی پیش از دوره لاتین کلاسیک، رواج داشت. در لاتین نوین و امروزی، این زبان به جای vetus Latina («لاتین باستان»)، به صورت prisca Latinitas («لاتین کهن») نامیده می‌شود، زیرا vetus Latina برای اشاره به مجموعه‌ای از متون کتاب مقدس که به لاتین پسین نوشته شده‌اند، استفاده می‌شود. این زبان از زبان نیاایتالی ریشه گرفته‌است.
تیمور
به گفتهٔ ابن عربشاه تاریخ‌نگار آن زمان، تیمور در زمان جنگ زخم برداشت و لنگ شد. بنا بر روایات دیگر او در سال ۷۶۴ ه‍.ق (۷۵۱ ه‍.خ) بنا به استمداد «امیر سیستان» به کمک او شتافت و در جنگ با مخالفانش زخمی شد، ولی پایش بعد از بهبود زخم، همچنان می‌لنگید.
شهرت تیمور از فتح خوارزم در سال ۷۸۱ ه‍.ق (۷۵۸ ه‍.خ) آغاز شد. تیمور در سال ۷۸۱ ه‍.ق خراسان را تسخیر کرد و در سال ۷۸۴ ه‍.ق (۷۶۱ ه‍.خ) گرگان، مازندران، سیستان و هرات را گشود و آل کرت را به تصرف درآورد. ارتش تیمور شامل چند قومیت بود و وحشت زیادی از او در سراسر آسیا، آفریقا و اروپا پدید آمده بود. پژوهشگران برآورد می‌کنند که لشکرکشی‌های او باعث مرگ ۱۷ میلیون نفر، یعنی حدود ۵.۲۳ درصد از جمعیت جهان در آن زمان شده‌است. در میان تمامی مناطق فتح‌شده توسط او، خوارزم بیشترین آسیب را دید.
در سال ۸۰۰ تیمور سرزمین پارس، بخشی از عراق و آذربایجان را گرفت و سلسلهٔ جلایریان را نیز منقرض کرد. آن‌گاه رو به خزر نهاد و اهالی برخی از شهرهای آن را به قتل رساند. در سال ۷۹۵ ه‍.ق بعد از انقراض مظفریان متوجه آسیای کوچک شد. در سال ۸۰۰ (۷۷۶ ه‍.خ) هند را فتح کرد و دهلی را به تصرف درآورد. با عثمانیان نیز جنگ‌ها کرد و در سال ۸۰۴ (۷۸۰ ه‍.خ) بایزید عثمانی را به اسارت گرفت. تیمور در سال ۸۰۷ (۷۸۳ ه‍.خ) به سمرقند پایتخت خویش برگشت، عزم تسخیر چین را نمود ولی اجل مهلتش نداد و در سال ۸۰۷ (۷۸۳ ه‍.خ) در ۶۹ سالگی در شهر اترار (واقع در قزاقستان امروزی) درگذشت. پس از مرگ تیمور فرزندان او به وصیتی که کرده بود مبنی بر این‌که پیرمحمد جهانگیر جانشین‌اش شود، عمل نکردند و بین فرزندان و نوادگان اختلاف افتاد. این اختلافات باعث این شد روز به روز قدرت تیموریان کمتر شود و زمینهٔ انحطاط آنان را فراهم آورد. در نهایت حکومت تیموریان توسط شیبانیان از میان رفت. تیمور، پدربزرگ سلطان، اخترشناس و ریاضی‌دان تیموری، الغ‌بیگ است که از سال ۱۴۱۱ تا ۱۴۴۹ م. بر آسیای مرکزی حکومت می‌کرد. او همچنین از نیاکان بابر، بنیان‌گذار امپراتوری مغول است که در دورهٔ خود، تقریباً بر تمام شبه‌قاره هند فرمانروایی می‌کرد.
سال‌های اولیه
تیمور در ابتدای جوانی هیچ نقش جدی و مهمی در تاریخ تحولات منطقهٔ خود نداشت. بسیاری رخدادها در منطقه پدید آمد اما او هیچ واکنشی نشان نداد. به‌ویژه شواهد بسیار زیادی وجود دارد که به‌دقت به تحولات داخلی ایران می‌نگریست و مواظب اختلافات موجود میان شاهان و سردستگان ایرانی و مغول بود. او منتظر فرصتی مناسب بود و به‌دقت برنامه‌هایش را تنظیم می‌کرد. تنها در حدود پنجاه سالگی است که ناگاه بخش بزرگی از آسیای مرکزی و غربی را فتح می‌کند و به خاک و خون می‌کشد.
تیمور در خانواده‌ای از قبایل برلاس، یک قبیله تُرک‌زبان   با اصالت مغول، در ماوراءالنهر و در شهر «کش» — از توابع سمرقند در ترکستان (آسیای مرکزی و ازبکستان فعلی) — در ۷۳۶ ه‍.ق / ۱۳۳۵ م. متولد گردید و خیلی زود در سوارکاری و تیراندازی مهارت یافت. پدرش تراغای از ملاکین متوسط شهر کش بود. در ۷۶۱ ه‍.ق / ۱۳۶۰ م. فردی به نام تغلق تیمور، از نوادگان جغتای، از ترکستان به ماوراءالنهر لشکر کشید. حاجی برلاس که دفاع از شهر کش — بعدها «شهر سبز» خوانده شد — را در مقابل این مهاجم دشوار یافت، دفاع از ولایت را به پسر تراغای — تیمور گورکان — سپرد. تیمور که در چنین آشوبی قدم به صحنهٔ حوادث گذاشت در آن هنگام ۲۵ سال داشت. او از همان آغاز کار توانست با زیرکی و سیاست و با اظهار اطاعت نسبت به مهاجمان، شهر کش را از قتل و غارت نجات دهد. سپس با امیر حسین — نوادهٔ قزغن در کابل — بنای دوستی گذاشت و بالاخره خواهر او — اولجای ترکان — را به عقد ازدواج خود درآورد.
تیمور به سبب همین خویشاوندی در خانوادهٔ امیر حسین به «گورکان» (به معنای داماد) مشهور شد. با این حال دوستی تیمور با امیر حسین دیری نپایید و با مرگ اولجای ترکان، جنگ بین این دو امیر اجتناب‌ناپذیر شد. در آخرین نبرد، قلعهٔ هندوان نزدیک بلخ، به محاصرهٔ سپاه تیمور درآمد و امیر حسین مغلوب و به قتل رسید. با این پیروزی، تیمور در بلخ به فرمانروایی مستقل رسید (رمضان ۷۷۱ ه‍.ق / آوریل ۱۳۷۰ م) و خود را صاحبقران خواند. چهار تن از زنان امیر حسین را نیز به ازدواج خود درآورد و باقی را به سرداران بخشید. پس از آن به ماوراءالنهر رفت و سمرقند را پایتخت خویش ساخت.
پس از قدرت یافتن یا شاید در زمان جانشینانش نسب او را به چنگیز خان مغول می‌رساندند. این بدان جهت بود که می‌خواستند خود را جانشینان چنگیز قلمداد کنند.
شهرت یافتن به تیمور لنگ
به گفته خود تیمور در کتاب منم تیمور جهانگشا پایش در اثر اصابت تبرزین در جنگ تاشکند لنگ شد.
تیمور و گروه کوچکی از پیروانش در کودکی برای دزدیدن کالاها، به‌ویژه حیواناتی مانند گوسفند، اسب و گاو یورش می‌بردند. گمان می‌رود که در حدود سال ۱۳۶۳ م. تیمور سعی کرد گوسفندی را از یک چوپان بدزدد اما دو تیر به او اصابت کرد. یکی در پای راست و دیگری در دست راست او که در نتیجه دو انگشت‌اش را از دست داد. برخی باور دارند که این جراحات، حین خدمت به‌عنوان مزدور خانِ سیستان در منطقه دشت مارگوی در جنوب غربی افغانستان امروزی رخ داده‌است.
ابن‌عربشاه نیز لنگ شدن تیمور را در اثر ضربه‌ای می‌داند که چوپانی در سیستان بر ران تیمور وارد کرد، در حالی‌که گوسفندی را از آن چوپان ربوده بود. کلاویخو فرستادهٔ مخصوص آنری سوم پادشاه اسپانیا در دربار تیمور، لنگ شدن تیمور را در اثر حمله اهالی سیستان به او و یارانش می‌داند. به گفتهٔ او مهاجمان، تیمور را از اسب انداختند و پای راست او را زخمی کردند.
لشکرکشی‌های تیمور
تیمور که فرد هوشیار و فرصت‌طلبی بود، توانست به‌زودی با شکست امیر حسین از نوادگان قزغن در کابل که مدعی منصب اجدادی خود بود، بلخ را تسخیر کند و به این ترتیب حکومت مستقلی تشکیل دهد (رمضان ۷۷۱ ه‍.ق / آوریل ۱۳۷۰ م). او سپس خود را «حافظ قرآن» خواند. پس از آن تیمور طی پنج سال از ۷۷۲ تا ۷۷۷ ه‍.ق / ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۵ م، سه بار به خوارزم و پنج بار به قلمرو خانان جَثَه در آن سوی سیحون لشکر کشید. با این حال فتح خوارزم ده سال پس از آغاز سلطنت‌اش ممکن شد و عاقبت آن‌جا را ویران کرد.
تیمور دشت قبچاق و مغولستان را فتح کرد و در سال ۷۸۳ ه‍.ق فرزند ده‌ساله خود، میران شاه را با سپاهی مأمور تسخیر خراسان کرد و خود نیز به آن‌ها پیوست. تیمور نیشابور و هرات را تصرف کرد و در هرات از سرهای مردم مناره‌ها ساخت. سپس مازندران را که تا سال ۷۵۰ ه‍.ق در تصرف باوندیان بود و این زمان مرعشیان بر آن حکومت می‌کردند، تسخیر کرد.
حملهٔ سه‌ساله
در یورشی سه‌ساله که از ۷۸۸ تا ۷۹۰ ه‍.ق طول کشید آذربایجان، ارمنستان، گرجستان و شروان را نیز تصرف کرد و در سال ۷۹۳ ه‍.ق مردم خوارزم را قتل‌عام کرد.
حملهٔ هفت‌ساله
تیمور در پاییز سال ۱۳۹۹ میلادی آخرین و طولانی‌ترین سفر جنگی خویش، با نام «یورش هفت‌ساله»، را به نواحی غربی آغاز کرد. حملات تیمور منجر به شکست سلطان مملوک مصر و سلطان عثمانی بایزید یکم شد. وی هنگام رهسپار شدن به این سفر جنگی، ادارهٔ سمرقند را به محمد سلطان، پسر بزرگ جهانگیر و اندیجان را نیز به اسکندر، پسر عمر شیخ واگذاشت.
گایاتری چاکراورتی اسپیواک
گایاتری چاکراورتی اسپیواک، (۲۴ فوریه ۱۹۴۲) نظریه‌پرداز ادبی و فیلسوف هندی ساکن امریکا است. وی استاد صاحب کرسی در دانشگاه کلمبیا است و عضو بنیانگذار انستیتو ادبیات تطبیقی و جامعه این دانشگاه است. او بیشتر به خاطر مقاله «آیا زیردستان می‌توانند سخن بگویند؟» که از متون پایه‌ای پسااستعماری به‌شمار می‌آید و ترجمه و مقدمه‌اش بر پایه کتاب «دربارهٔ دستور زبان‌شناسی» ژاک دریدا، شناخته شده‌است. وی در سال ۱۹۹۹ با انتشار کتاب نقدی بر نظریه پسااستعماری از این گرایش خارج شد.
تیمور
حملهٔ هفت‌ساله
لشکرکشی تیمور به ایروان از سال ۸۰۲ تا ۸۰۷ هجری قمری (۱۳۹۹ تا ۱۴۰۴ میلادی) طول کشید. تیمور در طول این لشکرکشی‌ها، شهرهای حلب، دمشق و بغداد را نیز تصرف کرد. تیمور در اواخر سال ۸۰۲ ه‍.ق (۱۴۰۰ میلادی) پیش از حمله به سیواس، همسران و تعدادی از شاهزادگان را تحت سرپرستی عمر بهادر، پسر میران‌شاه، به سمرقند فرستاد.
گایاتری چاکراورتی اسپیواک
برای بسیاری سبک نوشتاری و حتی استفاده از منابع تفکر غربی، در سنت پسااستعماری، همچنان همراهی با منطق استعمارگری و سرمایه‌داری جلوه می‌کند. اما برای اسپیواک مسئله بسیار بنیادی تر از این هاست چرا که او با تأکید بر نقد واسازیِ دریدا به این نکته اشاره دارد که اساساً سبکِ به ظاهر ساده و اصرار بر عدم استفاده از تئوری‌های به اصطلاح غربی، در دامن زدن به این توهم همدستی می‌کند که دنیا و جهان را به عنوانِ ابژهٔ پایدارِ دانشِ غربی بازنمایی و برساخته می‌کند. او به این فرایندِ برساختنِ تفسیری غالب از جهان، «جهان سازی» (Worlding) می‌گوید. به نظر او استعمار گران غربی هنگام مواجهه با شرق، به آن جا همچون لوح سفید یا زمینِ خالی ای می‌نگریستند که آماده است تا متنِ تفکر و پیشرفت غربی بر آن نوشته شود! او مارکس را به این خاطر نقد می‌کند که نظریهٔ ارزشش، کارِ موّلدِ زنانِ جهان سوم را نادیده می‌گیرد. فمینیسمِ غربی را متهم می‌کند به نادیده گرفتنِ گرفتاریِ زنانِ جهان سوم؛ و همچنین فوکو و دوگانهٔ دانش /قدرت او را به این دلیل سرزنش می‌کند که تقسیم کار بین‌المللی و امتدادِ استثمار کارگران جهان سوم در خانه و کارخانه را نادیده می‌گیرد. البته این دقتِ انتقادی در خوانش اسپیواک از دریدا نیز جلوه می‌کند، چرا که او، دریدا را هم به بدفهمیِ منطق سرمایه‌داری صنعتی که در جلد دوم سرمایهٔ مارکس تبیین شده‌است، متهم می‌کند.
تیمور
حملهٔ هفت‌ساله
تیمور در ۲۰ ژوئیهٔ ۱۴۰۲ میلادی در نبرد آنکارا، سلطان معروف عثمانی مشهور به ایلدروم بایزید (به معنای صاعقه) را مغلوب و اسیر کرد. تیمور پس از لشکرکشی به آناتولی در ژوئن ۱۴۰۳ م. / ۸۰۶ ه‍.ق به پادشاهی متحد گرجستان حمله کرد و زمانی به فتوحات در آن سرزمین مشغول بود. پس از آن قصد فتح چین کرد و رهسپار آن‌جا شد. او با سپاهیانش تا کنار رود سیردریا نیز رفت، ولی در اُترار شهری در کنارهٔ شرقی این رود، بیمار شد و در رمضان سال ۸۰۷ ه‍.ق / فوریهٔ ۱۴۰۵ میلادی، در ۶۹ سالگی درگذشت.
قتل‌عام مردم اصفهان
در ۷۹۰ ه‍.ق / ۲۷ اوت ۱۳۸۷ میلادی تیمور گورکان اصفهان را فتح کرد ولی به سبب آن که عده‌ای از مردم اصفهان به رهبری علی کچه‌پا بر او شوریدند و مأموران وصول باج را کشتند، به قتل‌عام مردم فرمان داد. مورخان نوشته‌اند که هفتاد هزار نفر از مردم کشته شدند و از سرهای آن‌ها مناره‌های زیادی ساخت. تیمور تا نوامبر ۱۳۸۷ میلادی (آذرماه) به مدت سه ماه در اصفهان باقی ماند و سپس در دسامبر ۱۳۸۷ م. به سمت شیراز رهسپار شد تا سلسلهٔ آل مظفر را از میان بردارد.
شهر اصفهان از نظر آبادی و صنعت و هنر در مرکز فلات ایران برای کلیهٔ کسانی که به ایران هجوم می‌آوردند، مورد توجه بود. تیمور زمانی که در خراسان بود دچار نوعی بیماری شد که پزشکان تشخیص دادند که این بیماری ناشی از گرمی مزاج است و تنها آبلیموی شیراز است که رفع این بیماری می‌کند. تیمور از این جهت نامه‌ای به شاه منصور از آل مظفر فرستاد و از او خواست، که چندین ظرف بزرگ آبلیموی شیراز به‌سرعت به خراسان بفرستد. شاه منصور در جواب تیمور نوشت: «من دکان عطاری ندارم که تو مرا تحقیر می‌کنی و خیال می‌کنی که از نسل چنگیز هستی و من برای تو آب لیمو بفرستم. این کار خیال باطلی است. اگر هم آبلیمو فروش بودم برای تو نمی‌فرستادم.» در آن زمان آل مظفر بر کرمان، شیراز، اصفهان و خوزستان فرمانروا بودند و مرکز حکومت آنان شیراز بود. حاکم اصفهان عموی سلطان زین‌العابدین پادشاه مظفر بود و نظر داشت که اگر تیمور به اصفهان حمله کند ما باید دروازه‌های شهر را روی او باز کنیم ولی شاه منصور مظفری اعتقاد داشت که باید در مقابل تیمور ایستادگی کرد.
در آن موقع اصفهان دارای دیوار و برج و باروی محکمی بود که قطر آن، آن‌قدر پهن بود که یک گاری می‌توانست روی دیوار شهر حرکت کند. تیمور لنگ از راه همدان و گلپایگان خود را به سِدهٔ اصفهان (خمینی‌شهر کنونی، شهری نزدیک اصفهان) رسانید و در آن‌جا پس از کسب اطلاعات وسیعی از وضعیت اصفهان، شهر را از بهار سال ۷۸۹ ه‍.ق محاصره کرد. علمای شهر به اتفاق حاکم شهر توافق کردند که از تیمور امان بخواهند و در عوض به او باج و خراج بدهند تا شهر دچار قتل و کشتار نشود. در این موقع امیرمنصور مظفری برای جمع‌آوری سپاه از طریق شیراز به خوزستان به‌ویژه دزفول رفت.
تیمور حملهٔ خود را آغاز کرد و حدود هفتاد هزار نفر را کشت و بچه‌های یتیم زیادی در شهر به جا ماندند. تیمور ابتدا مردم باقی‌مانده را وادار کرد که کشته‌شدگان تاتار را دفن کنند. در نزدیک مسجد جامع اصفهان در یک منطقهٔ مرتفع، تمام بچه‌های کشته‌شدگان توسط یکی از بزرگان شهر جمع‌آوری شدند. تیمور وقتی که به سمت کودکان نظر کرد، پرسید که این نگون‌بختان خاک‌نشین کیستند؟ آن مرد بزرگ گفت: کودکان بینوا هستند که پدر و مادرشان به تیغ سربازان تو هلاک شده‌اند. تیمور چیزی نگفت و به آن سویی راند و چنان نمود که ایشان را ندیده‌است.
ساکوما نوبوموری
ساکوما نوبوموری ، دِوا نو سوکه، اوئه مون نو جو، ;(January 1, 1527 – February 18, 1582) یک سامورایی اهل ژاپن و از ملازمان خاندان اودا بود.
تیمور
قتل‌عام مردم اصفهان
پس از این قتل‌عام، تیمور با سپاهیان خود به سمت شیراز حرکت کرد. اهالی شهر دروازه‌ها را گشودند در حالی که ملک منصور از آل مظفر در دزفول بود. او هر کس از آل مظفر را که در شیراز اسیر نموده بود کشت، اما به مردم صدمه‌ای وارد نکرد. وی سپس شاعر بزرگ شیراز یعنی حافظ را خواست و به او گفت که من قسمت بزرگی از جهان را به ضرب شمشیر گشودم و هزاران شهر را ویران کردم تا پایتخت‌های خود را آباد و زیبا کنم و تو آن را که سمرقند باشد به خال هندویی می‌بخشی. خواجه فی‌البداهه جواب داد، ای سلطان این بخشش‌های بی‌جا بود که مرا به این روزگار فلاکت‌بار انداخت. تیمور از این جواب حافظ خوشش آمد و او را بخشید و انعامی به او داد. بعضی از پژوهشگران همچون قاسم غنی و بیژن صمدی معتقدند که این دیدار غیرممکن است زیرا سال مرگ حافظ و سال دیدار با تیمور ضد و نقیض است.
فتح لرستان
همزمان با یورش تیمور به ایران، اتابکان لر کوچک با حکمرانی اتابک عزالدین بر لرستان حکومت می‌کرد. تیمور طی حملات متعدد که به یورش‌های سه‌ساله، پنج‌ساله و هفت‌ساله شهرت دارند، دو بار لرستان را آماج تاخت و تاز خود ساخت.
تیمور در یورش سه‌ساله (۷۹۰–۷۸۸ ه‍.ق) پس از آن‌که بیشتر نواحی شرقی ایران را ویران کرد رو به‌سوی غرب ایران و لرستان نهاد. به نوشتهٔ صاحب روضةالصفا، پیش از این یورش، به تیمور خبر رسیده بود که عزالدین، حاکم لر کوچک، اموال قافلهٔ حجاز را که از لرستان عبور می‌کرده‌اند، برده و در خاطر تیمور رسوخ یافته بود که به وقت فرصت، انتقام حجاج را از او بگیرد.
تیمور لنگ در سال ۷۸۸ه‍.ق به لرستان یورش آورد و ملک عزالدین را در قلعه‌ای نزدیک بروجرد موسوم به قلعه رومیان دستگیر کرد. به ادعای ابن‌عربشاه، تیمور گرداگرد آن قلعه را گرفت و نائبش را به حصار افکند، صاحب قلعه را مرد و اسباب نبرد مهیا نبود و کمک افزاری نداشت، چون مرد متوکل نشسته و بلا از جایی که گمان نداشت، فرا رسیده راه تدبیرش بسته بود ناگزیر سر به اطاعت فرو آورد و امان خواست و تسلیم شد.
پس از گذشت این طوفان سهمناک و تصرف پارس، بغداد و آذربایجان به‌دست تیمور، به‌نظر می‌آید عزالدین که دیگر دریافته بود تمامی سرزمین ایران به تصرف تیمور درآمده و متحدانش را نیز از دست داده‌است، ناگزیر سر به انقیاد تیمور فرود آورد و پذیرفت که سالیانه مالیات قلمرو خود را به‌طور کامل بپردازد.
عزالدین حتی در لشکرکشی تیمور بر ضد بایزید عثمانی شرکت کرد، ولی پسرش سیدی احمد تحت هیچ شرایطی حاضر به تمکین و فرمانبرداری از تیمور و عمال و کارگزارانش نبود و یاغی در کوه‌ها به سر برد و مانع از رسیدن مالیات لرستان به دیوان تیمور می‌شد.
این عمل، خشم محصل مالیاتی تیمور (باسقاق) را که عزالدین همچون حاکمی پوشالی، بی‌اختیار در دست وی قرار داشت، برانگیخت و نسبت به عزالدین به سبب رفتارهای پسرش بی‌حرمتی‌های زیادی روا داشت. سرانجام خشم محصل مالیاتی تیمور به اوج رسید تا آن‌جا که دستور داد پوست عزالدین را کنده و پر از کاه سازند و به نزد تیمور که در سلطانیه اقامت داشت بفرستند. به دستور تیمور پوست پر از کاه عزالدین را برای درس عبرت دیگران به مدت یک هفته در بازار شهر سلطانیه به دار آویختند.
تلاش برای حمله به چین
در سال ۱۳۶۸ میلادی نیروهای چینی هان، توانستند که مغول‌ها را از چین بیرون برانند. نخستین امپراتور از دودمان جدید مینگ، امپراتور هونگ‌وو و پسرش، امپراتور یونگ‌لو، ایالت‌های بسیاری را از آسیای مرکزی برای دریافت خراج ایجاد کردند. رابطهٔ سلطنتی و رعیتی بین امپراتوری مینگ و تیموری برای مدتی طولانی وجود داشت. در سال ۱۳۹۴، فرستادگانی از سوی هونگوو، نامه‌ای را به تیمور ارائه کردند که او را موضوع خطاب قرار داده بود. او اما فرستادگان امپراتور چین را بازداشت و اسیر کرد. تیمور سرانجام تصمیم به حمله به چین گرفت. برای این منظور، تیمور با قبایل مغول باقی‌ماندهٔ مستقر در مغولستان ائتلاف کرد و تدارکات جنگ را آماده کرد. تیمور ترجیح داد که نبردهای اصلی خود را در بهار انجام دهد. با این‌حال، او در مسیر چین، طی یک کارزار زمستانی نامشخص جان خود را از دست داد.
درگذشت
در دسامبر ۱۴۰۴، تیمور لشکرکشی را علیه چین مینگ آغاز کرد. او در حالی‌که در کرانهٔ رود سیردریا اردو زده بود بیمار شد و در ۱۷ فوریهٔ ۱۴۰۵، پیش از رسیدن به مرز چین در فاراب درگذشت. پس از مرگ او، فرستادگان مینگ مانند فو آن و دیگر همراهان او توسط نوه‌اش خلیل سلطان آزاد شدند. جغرافی‌دان کلمنتس مارکم در مقدمهٔ خود بر روایت سفارت کلاویخو بیان می‌کند که:
جانشینی
از پسران تیمور، عمر شیخ و جهانگیر که پسران اول بودند در زمان حیات تیمور درگذشتند و میران‌شاه و شاهرخ نیز چون مورد توجه پدر نبودند برای جانشینی انتخاب نشدند و تیمور، پیرمحمد جهانگیر را که در آن زمان والی کابل بود، به جانشینی خود برگزید. سیاست تیمور در ادارهٔ شهرهای تسخیرشده، واگذاری حکومت هر ولایت به یکی از اعضای خاندانش یا حکامِ محلیِ مورد اعتماد و قرار گرفتن خودش در رأس همهٔ امور بود. با اعلام خبر مرگ تیمور، این امیرزادگان و مدعیانِ سلطنت، بر سر جانشینی او به کشمکش پرداختند و به این ترتیب اندکی بعد از مرگش، منازعات طولانی خانوادگی و درونی بین بازماندگان او آغاز شد. در آغاز، همراهان تیمور، مرگ «صاحبقران» (لقبی برای پادشاهی با سی سال سلطنت) را پنهان داشتند و به‌علاوه طرح حمله به چین را بدون آن‌که لغو نمایند، متوقف کردند. همچنین چون نوهٔ تیمور که بنا به وصیت‌اش جانشین او می‌شد یعنی پیرمحمد فرزند میرزا جهانگیر در آن هنگام دور از پایتخت و در حدود غزنین بود، موقتاً، شخص دیگری را به نیابت از او جانشین تیمور نمودند.
این شخص خلیل سلطان، پسر دیگر تیمور بود و در آن هنگام با لشکر تیمور همراه و حاضر شده بود. البته این اقدام هم فایده‌ای نداشت و به‌زودی با مخالفت بازماندگان مواجه شد. به‌تدریج این اختلافات طولانی شد و دامنه پیدا کرد. چنان‌که در اندک مدتی، این توطئه‌ها و تحریکات، میراث عظیم تیمور را به حکومت‌های مستقل و متخاصم تبدیل کرد.
برخلاف چنگیز خان که پسرانش بلافاصله بعد از او، با ولیعهدی شخصی که او برگزیده بود کنار آمدند و با حفظ اتحاد، از فروپاشی امپراتوری جلوگیری کردند، بازماندگان تیمور به درگیری با هم پرداختند. بازماندگان تیمور که بیشتر نوادگان او بودند، پس از مرگش به مخالفت با یکدیگر پرداختند و قلمرو وسیعی را که او با وجود آن همه جنگ و سنگدلی به هم پیوند داده بود، تجزیه نمودند.
میراث
تیمور به‌مدت ۲۹ سال، جهانی را با تهاجمات و یورش‌های مکرر و با خشونتی وصف‌ناپذیر، در هم کوبید و بنیان امپراتوری تیموری را گذاشت که بلافاصله پس از مرگش، انحطاط و زوال و تجزیهٔ آن آغاز شد. بدین ترتیب فتوحات تیمور که به قیمت خونریزی‌ها و ویرانی‌های بسیار به‌دست آمد، دیری نپایید. قلمرو تیمور با ظهور دو طایفهٔ ترکمان - قره‌قویونلو و آق‌قویونلو - تجزیه و بعدها توسط دودمان صفویان یک‌پارچه و متمرکز شد. هر چند به واسطهٔ ظهیرالدین محمد بابر، از نوادگان تیمور، دودمان شاهی گورکانیان هند یا «امپراتوری مغول هند» در سرزمین هندوستان بنا گذاشته شد که سرنوشت گورکانیان در هند بسیار متفاوت بود.
تیمور فاتح بزرگی بود و هیچ‌گاه شکست نخورد و سرزمین‌های زیادی را فتح کرد. حتی سرزمین‌های دوردستی مثل هند و بخش‌هایی از سوریه و مناطق شرقی ترکیه کنونی و مسکو پایتخت روسیه کنونی از هجوم تیمور در امان نماندند. فتوحات پی‌درپی تیمور خود نشانگر آگاهی عمیق او از امور رزمی و دقت زیاد او به امور تدارکاتی جنگ هستند.
شیوهٔ تیمور در سرکوب حاکمان مناطق بر تسلیم و ابقا استوار بود. حاکمی که تسلیم می‌شد به‌عنوان حاکم دست‌نشانده در منصب خویش ابقا می‌گردید و اگر سرکشی می‌کرد به‌شدت سرکوب و تنبیه می‌شد؛ مثلاً هنگامی که امیر ولی (که بر حکومت گرگان و استرآباد ابقا شده بود) سرکشی کرد تیمور به آن نواحی لشکر کشید و او را سرکوب کرد.
پس از مرگ تیمور تمام سرزمین‌هایی که او فتح کرده بود (به استثنای خراسان بزرگ که شامل ماوراءالنهر و بخش بزرگی از افغانستان کنونی و تمامی خراسان کنونی و بخشی از سیستان می‌شد) به‌سرعت از تصرف جانشینان تیمور خارج شد.
تیمور هنوز تصویری مثبت را در میان مسلمانان آسیای مرکزی حفظ کرده‌است اما بسیاری در عربستان، عراق، ایران و هند که برخی از بزرگ‌ترین جنایات او انجام شد، او را مورد تحقیر قرار می‌دهند. با این‌حال، ابن خلدون تیمور را به‌علت متحد کردن بخش اعظم جهان اسلام در حالی‌که دیگر فاتحان آن زمان موفق به انجام این کار نشدند، تمجید می‌کند. فاتح بزرگ بعدی خاورمیانه، نادرشاه، بسیار تحت تأثیر تیمور قرار گرفت و تقریباً فتوحات و استراتژی‌های نبرد تیمور را در لشکرکشی‌های خود دوباره اجرا کرد. نادرشاه نیز مانند تیمور، اکثر قفقاز، ایران و آسیای مرکزی را تسخیر کرد و دهلی را نیز غارت کرد.
امپراتوری کوتاه‌مدت تیمور همچنین فرهنگ ترکی-ایرانی را در ماوراءالنهر در هم آمیخت و در بیشتر مناطقی که وی در قلمرو خود گنجانده بود، زبان فارسی بدون توجه به قومیت، زبان اصلی اداره و فرهنگ ادبی (دیوان) شد. علاوه بر این، در طول پادشاهی او، برخی از نوشته‌ها به ادبیات ترکی نوشته شد که در نتیجه، نفوذ فرهنگی ترک‌ها گسترش و شکوفا شد. شکل ادبی ترکی جغتایی در کنار فارسی به‌عنوان زبان فرهنگی و رسمی، مورد استفاده قرار گرفت.
تیمور به‌عنوان یک فرمانده شکست‌ناپذیر، به‌طور گسترده به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین رهبران نظامی و تاکتیک‌پردازان تاریخ شناخته می‌شود. وی همچنین از حامیان بزرگ هنر و معماری به‌شمار می‌رود و با روشنفکرانی مانند ابن خلدون و حافظ ابرو تعامل داشت و پادشاهی او دوره رنسانس تیموری را معرفی کرد.
نبش قبر و نفرین ادعاشده
جسد تیمور در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۱ از مقبرهٔ او بیرون آورده شد و بقایای او توسط انسان‌شناسان شوروی، بررسی شد. میخائیل گراسیموف با بازسازی جمجمه تیمور، دریافت که ویژگی‌های صورت او «ویژگی‌های معمول مغولی» را نشان می‌دهد. انسان‌شناسی جمجمهٔ تیمور نشان می‌دهد که او عمدتاً به نژاد مغول جنوب سیبری تعلق داشته‌است. تیمور با بلندای قد 5 ft، در مقایسه با دیگران در دوران خود، قد بلندی داشت. معاینات نشان داد که تیمور، لنگ بوده و بازوی راستش دارای جراحت و آسیب‌دیده بوده‌است. استخوان ران راست و کاسهٔ زانوی او به هم گره خورده بود و پیکربندی مفصل زانو نشان می‌دهد که او پای خود را همیشه خم نگه داشته و بنابراین لنگی مشخصی داشته‌است. به‌نظر می‌رسد که او سینه‌ای پهن داشته و موها و ریش‌های او قرمز بوده‌است. گویا بر مزار تیمور نوشته شده بود: «وقتی از میان مردگان برخیزم، دنیا به لرزه درخواهد آمد». همچنین گفته می‌شود که وقتی گراسیموف جسد را نبش قبر کرد، کتیبهٔ دیگری در داخل تابوت پیدا شد که روی آن نوشته‌ای با این مضمون بود: «هر کسی که مقبرهٔ من را باز می‌کند، مهاجمی وحشتناک‌تر از من را آزاد می‌کند». سه روز پس از آغاز نبش قبر، آدولف هیتلر به اتحاد جماهیر شوروی حمله کرد. تیمور در نوامبر ۱۹۴۲، درست پیش از پیروزی شوروی در نبرد استالینگراد دوباره با تشریفات اسلامی کامل دفن شد.
روابط تیمور با پادشاهان اروپا
تیمور با کشورهای مختلف اروپایی، به‌ویژه اسپانیا و فرانسه، مبادلات نامه‌ای متعددی داشت. روابط بین دربار هنری سوم کستیا و تیمور، نقش مهمی در دیپلماسی قرون وسطایی کاستیل ایفا کرد. در سال ۱۴۰۲، هنگام نبرد آنکارا، دو سفیر اسپانیایی همراه تیمور بودند. بعدها تیمور سفیری به‌نام حاجی محمد القاضی را با نامه‌ها و هدایایی به دربار پادشاهی لئون و کاستیل فرستاد. در مقابل، هنری سوم، سفیران معروفی را در فاصلهٔ سال‌های ۱۴۰۳–۱۴۰۶ به رهبری روی گونزالس د کلاویخو به همراه دو سفیر دیگر، آلفونسو پائز و گومز د سالازار به دربار تیمور در سمرقند فرستاد. در بازگشت آن‌ها، تیمور تأیید کرد که پادشاه کاستیل را «به‌عنوان پسر خود» می‌داند. اکنون چند نامه از تیمور، در آرشیو اسناد تاریخی فرانسه موجود است. یکی از آن‌ها نامه‌ای به تاریخ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۴۰۲ از تیمور به شارل ششم فرانسه است که به او پیشنهاد می‌کند تا بازرگانانی را به آسیا بفرستد. این نامه به زبان فارسی نوشته شده‌است.
نامه‌ای دیگر، از قدیمی‌ترین نامه‌های مُهردار فرمانروایان ایران است که در آسیای صغیر و ۱۲ روز پس از شکست تاریخی عثمانی‌ها و اسارت سلطان بایزید ایلدرم نگاشته شده‌است. این نامه، لحنی دوستانه دارد ولی پر از غلط‌های نوشتاری است (نامه توسط اسقف سلطانیه نگارش شده‌است) و اصل آن به شمارهٔ ۹۳۷ در خزانهٔ اسناد رسمی در پاریس بایگانی و مورخ به تاریخ سه‌شنبه ۱۸ مرداد ۷۸۱ ه‍.خ / محرم ۸۰۵ هجری برابر ماه اوت ۱۴۰۲ م. است. نامهٔ تیمور توسط «فری جوآن مارحسیا مطران» معروف به «جان دوم» کشیش بزرگ منطقه‌ای که سلطانیه در مرکز آن قرار داشت و اصالتاً از مردم ایتالیا و فرقهٔ فرانسیسکن بود فرستاده شد. وی در ژوئن ۱۴۰۳ به پاریس رسید. نسخه‌ای از پاسخ شارل ششم به تیمور به تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۴۰۳ نیز اکنون موجود است.
علاوه بر این‌ها، ژان هفتم امپراتور بیزانس که در زمان غیبت عموی خود در غرب، نایب‌السلطنه بود، در اوت ۱۴۰۱ یک راهب دومینیکن را نزد تیمور فرستاد تا به تیمور ادای احترام کرده و پیشنهاد پرداخت خراج به‌جای ترکان را به او بدهد.
ویژگی‌های اخلاقی و شخصیتی
موارد بسیار زیادی از قتل‌عام‌ها و خشونت‌های تیمور را در منابع تاریخی آورده‌اند. اما تیمور علاوه بر آن، بسیاری از هنرمندان و دانشمندان شهرهای فتح‌شده را به پایتخت خود یعنی سمرقند می‌آورد. تیمور بسیاری از نقاشان برجسته و استادان معماری، فقیهان و نظایر آن‌ها را به سمرقند آورد، که ایشان نقش بزرگی در تحولات بزرگ هنری و فرهنگی در عصر پس از تیمور داشتند. تیمور مردی دوست‌دار دانش و هنر بود و به عالمان و هنرمندان احترام بسیار می‌گذاشت و حتی هنگام قتل‌عام یک شهر، دستور می‌داد، که از کشتن دانشمندان و فقیهان و هنرمندان خودداری کنند. وی با حافظ و خواجه علی سیاهپوش صفوی ملاقات دوستانه‌ای داشته‌است و به درخواست خواجه علی، قبایل ترک بسیاری را که از آسیای کوچک اسیر کرده بود، آزاد کرد که این قبایل بعداً قزلباشان را تشکیل دادند. او طی سه حمله، سرتاسر ایران را تسخیر کرد.
از مورخان دورهٔ تیموری شرف‌الدین علی یزدی می‌گوید: «مقصود او بلندی نام و فتح کشور بود و به جهت تحصیل اسباب این دو مطلب پروا نداشت که مُلکی با خاک یکسان شود یا خلقی با تیغ بی‌جان شود. حیات و عافیت جمیع افراد بشر را در مقابل ترقی و استیفای خواهش خود فدا می‌کرد.»
باورهای مذهبی
تیمور یک مسلمان سنی و احتمالاً از مکتب نقشبندیه بود که در آن دوره در ماوراءالنهر اثرگذار بود. مشاور و مشاور رسمی مذهبی او، عالم حنفی، عبدالجبار خوارزمی بود. او در ترمذ تحت تأثیر مرشد روحانی خود سید برکه از رهبران بلخ قرار گرفته بود که در کنار تیمور در گور امیر به خاک سپرده شده‌است. تیمور به احترام و تکریم علی بن ابی‌طالب و اهل بیت وی معروف بود و موضع «طرفدار شیعه» او مورد توجه قرار گرفته‌است. او با این‌حال، شیعیان را نیز به‌دلیل هتک حرمت به صحابه مجازات کرده‌است. تیمور، سلطان احمد سنجر سلجوقی را برای حمله به اسماعیلیان در الموت بسیار احترام می‌گذاشت. حملهٔ خود تیمور به اسماعیلیان در انجدان نیز به همان اندازه وحشیانه بود. تیمور به‌عنوان یک شخصیت فرصت‌طلب شناخته می‌شد و با بهره‌گیری از میراث ترکی-مغولی خود، مکرراً از دین اسلام یا شریعت، فقه و سنت‌های امپراتوری مغول برای دستیابی به اهداف نظامی یا اهداف سیاسی داخلی خود استفاده می‌کرد.
بازماندگان
تیمور پس از ۳۶ سال پادشاهی و بر جا گذاشتن قلمرویی گسترده از خود، ۳۱ پسر، نوه، نبیره و نتیجه باقی گذاشت.
همسران تیمور
تیمور، چهل و سه زن رسمی و صیغه‌ای داشت که همهٔ این زنان، همسر او نیز بودند. تیمور با تسخیر سرزمین پدران یا شوهران سابق، ده‌ها زن را همسر و کنیز خود کرد.
مجسه
مجسه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بانه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۳ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
ساحل ادلا، ویسکانسین
ساحل ادلا، ویسکانسین (به انگلیسی: Adella Beach, Wisconsin) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در نینا، ویسکانسین واقع شده‌است.
خصوصیات
ساحل ادلا ۲۲۸٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پالاسوفکا
شهر پالاسوفکا در کشور روسیه و در اوبلاست ولگوگراد واقع شده‌است.
کاپیتان فراکاس
کاپیتان فراکاس رمانی است از تئوفیل گوتیه، نویسندهٔ اهل فرانسه که سال ۱۸۶۳ نوشته شده‌است.
چهل وهشت مثلث وجهی
در هندسه، چهل وهشت مثلث وجهی (به انگلیسی:Disdyakis dodecahedron)، یک جسم کاتالان با ۴۸ وجه و ۷۲ ضلع و ۲۶ راس است. مزدوج مکعب‌هشت‌وجهی بریده‌شده است. به همین ترتیب وجه‌های یکسان دارد، اما چندضلعی‌های وجه‌هایش نامنتظم است (هر از وجه‌هایش مثلثی قائم الزاویه است). جایگزینی هر وجه دوازده‌لوزوجهی با هرم مسطح، یک چند وجهی ایجاد می‌کند که تقریباً شبیه چهل وهشت مثلث وجهی است و از نظر توپولوژی مساوی با آن است.
کوسورین
کوسورین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه اوستی ناد اورلیتسی واقع شده‌است. کوسورین ۱٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قلعه نارومی
قلعه نارومی یک قلعه ژاپنی در میدوری-کو، ناگویا، شهر ناگویا، استان آیچی در ژاپن بود. این قلعه همچنین به نام قلعه نِگویا نیز نامیده می‌شود. در دوره سنگوکو در هنگامیکه اودا نوبوهیده در ولایت اُواری به گسترش قدرت خود پرداخته بود، وی یاماگوچی نوریتسوگو (مرگ ۱۵۶۰) را به جهت جلوگیری از حملات خاندان ایماگاوا به عنوان ارباب این قلعه گماشت. پس از مرگ اودا نوبوهیده، نوبوتسوگو به او خیانت کرده و طرفدار خاندان ایماگاوا شد و قلعه نارومی را به پسر خود یاماگوچی نوری‌یوشی (مرگ ۱۵۶۰) واگذار کرد.
در ۱۰ مه ۱۵۵۲ پسر و جانشین اودا نوبوهیده، اودا نوبوناگا با ۸۰۰ نفر سرباز جهت پس گرفتن قلعه در نبرد آکاتسوکا  با یاماگوچی نوریتسوگو جنگید اما موفق با تسخیر قلعه نشد. در سال ۱۵۶۰ رهبر خاندان ایماگاوا ایماگاوا یوشیموتو، یاماگوچی نوریتسوگو و پسرش را به محل اقامت خود در ولایت سوروگا فرا خواند و هر دو را مجبور به هاراکیری کرد.
پس از یاماگوچی نوری‌یوشی، اوکابه موتونوبو ارباب قلعه شد.
ایرج شهین باهر
ایرج شهین باهر (زادهٔ ۱۳۵۱ در تبریز)، مهندس شهرسازی اهل ایران است که به عنوان هفتاد و دومین شهردار شهر تبریز در فاصله سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ فعالیت می‌کرد. وی در مهر ماه ۱۳۹۶ با رای اعضای شورای اسلامی شهر تبریز و در ۱۳ آبان ۱۳۹۶ با تایید وزارت کشور ایران به عنوان شهردار تبریز مشغول به کار شد.