cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شهرستان ییهلاوا
ناحیهٔ ییهلاوا یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه ویسوچینا واقع شده‌است. ناحیهٔ ییهلاوا ۱٬۱۹۹٫۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲٬۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
سرو بیکر
سرو بیکر نام یک گونه از سرده سرو است.
نصف‌النهار ۴۶ درجه شرقی
نصف‌النهار ۴۶ درجه شرقی ۴۶مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۳ساعت و ۴دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
والری وولکوف
والری وولکوف (Валерий Яковлевич Волков؛ زادهٔ July 26, 1947) سوارکار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی
فرهنگستان زبان و ادب فارسی یکی از چهار فرهنگستان ایران است که حوزه‌های علمی، ادبی و هنری گوناگون را در ایران و قلمرو زبان فارسی از جنبه‌های موضوعی مختلف  پوشش می‌دهد. این فرهنگستان به زبان و ادبیات فارسی می‌پردازد. ریاست فرهنگستان را اکنون غلامعلی حداد عادل برعهده دارد.
در سال ۱۳۱۴ فرهنگستان زبان فارسی با ریاست محمدعلی فروغی افتتاح گردید. وظیفه این فرهنگستان ابداع یا گزینش واژه‌های فارسی برای برخی واژه‌ها و مفاهیم بیگانه بود. با روحیه وطن‌پرستی، تعدادی از کلمات فارسی جایگزین کلمات عربی می‌شود، فعالیت فرهنگستان در سال ۱۹۴۱ با کناره‌گیری رضا شاه پایان می‌یابد.
تاریخچه
پیش از فرهنگستان، فعالیت‌هایی از قبیل انجمن‌های ادبی دورهٔ قاجاریه وجود داشتند که پیشینهٔ فرهنگستان محسوب می‌شوند.
رضا شاه، به تبعیت از آتاتورک، فرمانی به وزارت جنگ وقت صادر کرده بود که با همکاری سایر وزارت‌خانه‌ها برای لغات نظامی بیگانه معادل انتخاب کند. در ۱۳۰۳ شمسی (در زمان سلطنت قاجار) انجمنی از نمایندگان وزارت جنگ، وزارت معارف و اوقاف و صنایع تشکیل شد تا با وضع لغات و اصطلاحات نو جواب‌گوی نیازهای نظامی باشد. این انجمن در مدت فعالیت خود حدود سیصد لغت و اصطلاح تازه وضع کرد (اصطلاحاتی از قبیل: هواپیما، فرودگاه، خلبان، آتشبار، گُردان، وابستهٔ نظامی، هواسنج، بادسنج).
در سال ۱۳۱۱ دکتر صدیق اعلم انجمن «وضع لغات و اصطلاحات علمی» را تأسیس کرد که شعب مختلف داشت و تا ۱۳۱۹ ادامه داشت. خیلی از پیشنهادهای علمی این انجمن نیز بسیار رایج و متداول هستند.
پنج ماه پیش از تأسیس «فرهنگستان ایران»، در سال ۱۳۱۳ شمسی وزارت معارف وقت، انجمن‌هایی از کارشناسان برای ترجمه و تألیف کتاب‌ها و فرهنگ‌ها علاوهٔ وضع لغات و اصطلاحات جدید به پا کند. «آکادمی طبّی» یکی از آن‌ها بود. بعدها واژهٔ «فرهنگستان» در برابر «آکادمی» انتخاب شد.
فرهنگستان ایران (اول)
محمدعلی فروغی اولین رئیس‌الوزرا بعد از قاجار، در واکنش به اقدام رضا شاه برای ایجاد انجمنی برای وضع واژگان نظامی، انجمنی تشکیل داد و تعدادی از دانشمندان و اهل لغت و محققان را برای تدارک مقدمات تأسیس فرهنگستان ایران به شاه پیشنهاد کرد. وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه (به ریاست علی‌اصغر حکمت)، مأمور اقدام شد و پس از مشاوره با اهل فن، اساسنامهٔ فرهنگستان را در شانزده ماده تهیه کرد. این اساسنامه در هیئت وزرا تصویب شد. در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۱۴ فرمان تشکیل فرهنگستان ایران صادر شد.
نخستین جلسهٔ رسمی فرهنگستان ایران در ۱۲ خرداد ۱۳۱۴، با حضور ۲۴ تن عضو پیوسته، در مدرسهٔ عالی حقوق تشکیل شد. ریاست فرهنگستان ابتدا با فروغی و سپس با حسن وثوق بود و جلسهٔ عمومی آن هر دوشنبه منعقد می‌گشت. سپس مکان فرهنگستان به مدرسهٔ عالی سپهسالار (دانشکدهٔ معقول و منقول) منتقل شد و بعدها در ۱۳۲۱ به ساختمانی اختصاصی در جنب دانشکدهٔ مذکور منتقل شد.
رضا شاه در هفتم اردیبهشت ۱۳۱۷ فرهنگستان را منحل ساخت، یک هفته بعد فرمان تشکیل مجدد آن را صادر کرد، که به ریاست وزیر معارف تشکیل شد. نخستین جلسه فرهنگستان پس از انحلال و تشکیل مجدد، روز چهارشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۱۷ به ریاست علی‌اصغر حکمت، وزیر معارف، تشکیل شد.
محمدعلی فروغی در ۱۳۲۰ مجدداً به ریاست فرهنگستان انتخاب شد. پس از مرگ فروغی ادیب‌السطنه سمیعی از ۱۳۲۱ تا ۱۳۳۲ ریاست فرهنگستان را بر عهده داشت. در سال ۱۳۲۴، فرهنگستان ایران پنج تن از اعضای پیوسته و وابستهٔ برجستهٔ خود را از دست داد: محمد فاطمی، ولی‌الله نصر، حسنعلی مستشار، رینولد نیکلسون و آرتور کریستن‌سن. در ۱۳۲۵ انجمن ادبی فرهنگستان به ریاست ملک‌الشعرای بهار تأسیس شد. فرهنگستان اول در ۱۳۴۲ تعطیل شد.
فرهنگستان زبان ایران (دوم)
نه سال پس از تعطیل شدن فرهنگستان اوّل، در سال ۱۳۴۲ در پنجم مرداد ۱۳۴۷، فرمان تأسیس «بنیاد شاهنشاهی فرهنگستان‌های ایران» در زمان محمدرضا شاه صادر شد. نخستین جلسهٔ این فرهنگستان در ۲۳ آبان ۱۳۴۹ در وزارت فرهنگ و هنر وقت تشکیل شد. برای اطلاعات بیشتر به مدخل مستقل برای فرهنگستان زبان ایران مراجعه شود.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی (سوم)
پس از انقلاب، شورای عالی انقلاب فرهنگی اساسنامهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی را در سال ۱۳۶۸ به تصویب رساند. نخستین جلسهٔ شورای فرهنگستان در تاریخ ۲۶/۶/۱۳۶۹ به دعوت «وزارت فرهنگ و آموزش عالی» وقت (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری امروز) در محل نهاد ریاست‌جمهوری ایران برگزار شد.
دایل-آپ
به منظور دستیابی به شبکه اینترنت از گزینه‌های پرشماری استفاده می‌گردد. در ایران گزینه شماره‌گیری (Dial-Up) به شرکت خدمات اینترنتی (ISP) مهم‌ترین روش از این گزینه‌است. از این روش، در سازمان‌های کوچک و برخی کاربران خانگی استفاده می‌گردد. به صورتی که یک خط اختصاصی نظیر تی۱ که به یک شبکه محلی متصل می‌گردد در واقع سرویسی است که با شماره‌گیری خط تلفن معمولی شما را به اینترنت متصل می‌نماید و بسته به سرعت سرویس دهنده و کیفیت خطوط تماس شما با اینترنت برقرار می‌گردد.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی
گردانندگان
اعضای این فرهنگستان عبارت‌اند از رئیس‌جمهور ایران، که رئیس عالی فرهنگستان است، هیئت امنای فرهنگستان‌های ایران، شورای فرهنگستان (متشکّل از اعضای پیوستهٔ ایرانی، اعضای پیوستهٔ فارسی‌زبان خارجی و اعضای وابسته)، رئیس فرهنگستان، معاون علمی و پژوهشی فرهنگستان و دبیر فرهنگستان.
دایل-آپ
مودم‌های شماره‌گیر جدید معمولاً دارای حداکثر سرعت تئوری ۵۶ کیلوبیت بر ثانیه هستند اگرچه در اکثر موارد به علت بار اضافه یا همان داده‌های سربار (overhead) ممکن است تنها ۵۳ کیلوبیت بر ثانیه سرعت داشته باشد.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی
ریاست
اوّلین رئیس این فرهنگستان حسن حبیبی بود که هم‌زمان معاون اول رئیس‌جمهور ایران هم بود. دومین رئیس آن غلامعلی حداد عادل بود که در اواخر دوران ریاستش بر این فرهنگستان، به ریاست مجلس شورای اسلامی نیز انتخاب شد. مدتی پس از انتخاب حداد عادل به ریاست مجلس، مجدداً حسن حبیبی به ریاست فرهنگستان انتخاب شد. در سال ۱۳۸۷، با بیمارشدن حسن حبیبی و با حکم محمود احمدی‌نژاد، غلامعلی حدادعادل دوباره بر کرسی ریاست فرهنگستان تکیه زد.
دایل-آپ
روش نام‌برده برای سازمان‌های بزرگی که دارای کاربران متعدد با نوع استفاده متنوع از اینترنت می‌باشند، راه حل مناسبی است. سازمان‌ها و نهادهایی هم که تمایل به راه‌اندازی وبگاه یا سرویس پست الکترونیکی و سایر سرویس‌های اختصاصی خود در اینترنت را دارند، می‌توانند از گزینه یادشده بهره بگیرند.
فرهنگستان زبان و ادب فارسی
معاون علمی و پژوهشی
معاون علمی و پژوهشی فرهنگستان، محمد دبیرمقدم، زبان‌شناس و استاد دانشگاه علامه طباطبایی است. پیش از او، بهمن سرکاراتی و احمد تفضلی این سمت را برعهده داشتند.
دبیر فرهنگستان
دبیری فرهنگستان را سید محمدمجتبی حسینی برعهده دارد.
اعضا
عضویت در این فرهنگستان مادام‌العمر است، مگر در حالتی که عضوی استعفا کند، به‌علت غیبت زیاد، مستعفی شناخته شود، یا «به‌دلیل سلب صلاحیت اخلاقی» عزل شود. اعضای این فرهنگستان عمدتاً ایرانی هستند ولی اعضایی از تاجیکستان و افغانستان نیز در این فرهنگستان عضویت داشته‌اند یا دارند.
اعضای گروه
(درگذشته)، علی پورجوادی، عباس حرّی (درگذشته)، محمدرضا خواجه‌پور، احمد جلالی، هاراطون داویدیان (درگذشته)، علی درزی، محمدتقی راشد محصل، زهره زرشناس، هوشنگ رهنما، قطب‌الدین صادقی، علاءالدین طباطبایی، لطیف کاشیگر، سیامک کاظمی، علی کافی، ایران کلباسی، رضا منصوری، مهشید میرفخرایی، شهین نعمت‌زاده، ابراهیم نقیب‌زاده مشایخ، رضا نیلی‌پور، اسماعیل یزدی.
فعالیت‌ها
در فرهنگستان نخست زبان فارسی برای حدود ۲ هزار واژهٔ بیگانه معادل‌یابی انجام شد. فرهنگستان دوم که در سال ۱۳۴۷ تأسیس شد، تا ۱۳۵۱ خورشیدی در مجموع ۶ هزار و ۶۶۵ واژهٔ جدید در برابر واژه‌های بیگانه پیشنهاد کرد. فرهنگستان سوم در سال ۱۳۶۸ تأسیس شد که فعالیت آن تاکنون ادامه داشته و تا مرداد ۱۳۹۸ برای ۴۵ هزار واژهٔ بیگانه معادل‌یابی انجام داده و به تصویب رسانده‌است. همچنین غلامعلی حداد عادل در اردیبهشت ۱۳۹۸ تعداد واژگان معادل‌یافتهٔ مصوب فرهنگستان را بیش از ۶۰ هزار واژه اعلام کرد.
گروه فرهنگ‌نویسی
«گروه فرهنگ‌نویسی» در حال تدوین فرهنگ جامع زبان فارسی است که این فرهنگ برمبنای پیکره‌ای از ۱۵۰۰ کتاب تدوین می‌شود و تاکنون دو جلد آن منتشر شده‌است. این فرهنگ بزرگ‌ترین فرهنگی است که پس از لغت‌نامهٔ دهخدا در زبان فارسی تدوین می‌شود و فرهنگی ریشه‌شناختی و تاریخی و شاهِدمَدار است. این گروه، علاوه بر فرهنگ جامع، فرهنگ زبان پهلوی را نیز (برمبنای یادداشت‌های احمد تفضلی، عضو درگذشتهٔ این فرهنگستان) در دست تدوین دارد و همچنین نشریهٔ ویژه‌نامهٔ فرهنگ‌نویسی را منتشر می‌کند.
هدف
این دانشنامه در سال ۱۳۷۲ بنیان‌گذاری شد. هدف از تدوین دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی در شبه‌قارّه، ارائهٔ گسترهٔ زبان و فرهنگ ایرانی ـ اسلامی و تأثیر آن در ناحیهٔ شبه قاره (هند، پاکستان و بنگلادش امروزی) است. نشان‌دادن سهم فرهنگ ایرانی و اسلامی و نقش زبان و ادب فارسی در تاریخ و فرهنگ این منطقه و همچنین بررسی اشتراک‌ها و پیوندهای دیرین این دو سرزمین باستانی، به‌ویژه در دورهٔ بعد از اسلام، ساختار اصلی این دانشنامه است. با بررسی به‌عمل آمده، مجموع مجلدات دانشنامه ۶ جلد در نظر گرفته شده‌است.
تاریخچه
مطالعه و پژوهش در زمینهٔ زبان‌ها و گویش‌های ایرانی در ابتدای تأسیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در دو گروه مجزای «زبان‌های ایرانی» و «گویش‌شناسی» آغاز شد. تشکیل گروه زبان‌های ایرانی در اسفندماه سال ۱۳۷۰ به تصویب رسید و در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۷۱ با مدیریت بهمن سرکاراتی آغاز به کار کرد. پس از استعفای او در بهمن‌ماه ۱۳۸۳، بدرالزمان قریب به این سمت منصوب شد. تشکیل گروه گویش‌شناسی نیز در اسفندماه سال ۱۳۷۰ به تصویب رسید و در اردیبهشت‌ماه ۱۳۷۱ با مدیریت احمد تفضلی آغاز به کار کرد. نام گروه گویش‌شناسی در تیرماه ۱۳۸۴ به «گویش‌های ایرانی» تغییر یافت. پس از درگذشت تفضّلی در سال ۱۳۷۵ بهمن سرکاراتی به این سمت منصوب شد و در پی استعفای او، از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲ بدرالزمان قریب سرپرستی افتخاری گروه را عهده‌دار بود و از سال ۱۳۸۳ رسماً به مدیریت گروه منصوب شد. این دو گروه در اردیبهشتِ سال ۱۳۸۹ با یکدیگر ادغام شدند و گروه جدید با نام زبان‌ها و گویش‌های ایرانی، با مدیریت حسن رضائی باغ‌بیدی آغاز به کار کرد. هم‌اکنون محمدتقی راشد محصل مدیر این گروه است.
فراخوان گروه زبان‌ها و گویش‌های ایرانی فرهنگستان
گروه زبان‌ها و گویش‌های ایرانی فرهنگستان زبان و ادب فارسی از استادان و پژوهشگران خواست که این گروه را در اجرای طرح گردآوری گویش‌های ایرانی همراهی کنند. بدین منظور راهنمای گردآوری گویش‌ها برای گنجینهٔ گویش‌های ایرانی توسط گروه زبان‌ها و گویش‌های ایرانی تهیه شده‌است. مطالب این جزوه برای آگاهی علاقه‌مندان به گردآوری گویش‌ها فراهم آمده تا بتوانند مطابق الگوی گروه زبان‌ها و گویش‌های ایرانیِ فرهنگستان زبان و ادب فارسی به گردآوری مواد خام گویش‌های ایرانی بپردازند. علاقه‌مندان می‌توانند پیکرهٔ زبانی به‌دست‌آمده از پرسش‌نامهٔ این راهنما را به گروه زبان‌ها و گویش‌های ایرانیِ فرهنگستان زبان و ادب فارسی ارسال کنند تا در صورت تأیید، در مجموعهٔ «گنجینهٔ گویش‌های ایرانی» با نام خودشان مورد استفاده قرار گیرد.
تاریخچه
گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، فعالیت رسمی خود را با حکم رئیس فرهنگستان، غلامعلی حداد عادل، از آذرماه ۱۳۹۰ آغاز کرد. این گروه با اهداف تعیین‌شده و پس از تشکیل شورای علمی گروه، با حضور دوازده تن از متخصّصان امر آموزش و کارشناسان دانشگاه، شکل گرفت و نخستین جلسهٔ آن در تاریخ ۱۳۹۰/۹/۲۱ تشکیل شد. در این جلسه شرح وظایف گروه به تصویب رسید و در نهایت در جلسهٔ شورای مدیران فرهنگستان به تأیید نهایی رسید و به گروه ابلاغ شد. به دنبال آن، گروه با تشکیل پنج کارگروه به نام‌های کارگروه آموزش زبان و ادبیات فارسی در ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان، دانشگاه و کارگروه کاربست مصوّبات فرهنگستان، با تشکیل جلسات ماهانه، به نقد و بررسی متون آموزشی و مسائل مربوط می‌پردازد.
اهداف
یکی از اهداف گروه دستور تدوین دستور زبان فارسی امروز است. این دستور صرفاً جنبهٔ توصیفی دارد و بر اساس نظریهٔ ساختارگرایی خواهد بود، اما به هیچ‌یک از شاخه‌های این نظریه به‌طور اخص وابسته نیست و به‌عکس، از تمام دستاوردهای این نظریه‌ها و نیز دیگر نظریه‌های زبان‌شناختی استفاده خواهد کرد. به‌عنوان پیش‌درآمدی در جهت نیل به وظیفه و هدف فوق، گروه دستور پژوهش‌هایی را انجام داده و پژوهش‌هایی در دست اجرا دارد.
تاریخچه
با توجه به اهمیت روزافزون فناوری اطلاعات در عصر کنونی و رشد انفجارگونه حجم اسناد الکترونیکی و به‌منظور حفظ فرهنگ و زبان فارسی، ناگزیر هستیم از دنیای اسناد دست‌نویس چاپی و کاغذی به سمت اسناد الکترونیکی سوق پیدا کنیم. در این روند، تعیین و حفظ ضوابط گفتاری و نوشتاری زبان فارسی، رفع دشواری‌های نمایش و پردازش این زبان در محیط‌های رایانه‌ای و کوشش در جهت بومی‌سازی و پیشرفت فناوری‌های مرتبط با این حوزه، از جملهٔ وظایفی است که گروه زبان و رایانهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای کار کردن بر روی آن‌ها تشکیل شده‌است. این گروه در تاریخ ۸۰/۸/۲۸ تشکیل شد.
انتشارات
مهم‌ترین انتشارات این فرهنگستان، یکی واژه‌های مصوّب آن است، که استفاده از آن‌ها برای سازمان‌های دولتی ایران لازم است و دیگری جزوه‌ای به نام دستور خط فارسی که تلاش کرده‌است رهنمودهایی برای رسم‌الخط فارسی ارائه کند. دستور خط فارسی در میان ویراستاران و رایانه‌کاران منتقدینی دارد، از این نظر که مقررات موجود در آن را متناقض، مبهم، یا غیر عملی اعلام می‌کنند، اما طرفداران این دستور معتقدند که این دستور تنها دستور در این زمینه‌است که بر اساس اجماع متخصصین ایجاد شده و مورد تأیید یک نهاد رسمی دولت ایران است. دستور خط فارسی در سال ۱۳۸۴ تجدید نظر شد و چاپ چهارم آن تغییراتی نسبت به چاپ‌های قبلی‌اش دارد که ممکن است بعضی انتقادات وارده از ویراستاران و رایانه‌کاران را کم‌تر کند.
نامهٔ فرهنگستان
نشریه‌ای به نام نامهٔ فرهنگستان نیز که دارای درجه علمی پژوهشی است، به‌صورت فصلنامه از سوی فرهنگستان منتشر می‌شود.
بودجهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی
در سال ۱۳۹۵ خورشیدی سهم فرهنگستان زبان و ادب فارسی از بودجهٔ کشور در لایحهٔ بودجه ۱۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان در نظر گرفته شده‌بود. الهه نجفی عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی در همان سال هزینهٔ لازم برای ساخت و تصویب هر واژه را تقریباً سه میلیون و ۲۵۰ هزار تومان اعلام کرد. بودجه فرهنگستان در سال ۱۳۹۸ برابر ۱۷ میلیارد و ۶۵۱ میلیون تومان، سال ۱۳۹۹ حدود ۲۸ میلیارد و ۶۸۵ میلیون تومان و سال ۱۴۰۰ حدود ۴۶ میلیارد تومان اعلام شد. بودجه مدنظر گرفته شده برای سال ۱۴۰۱ برابر ۴۶۱ میلیارد و ۱۲۳ میلیون ریال بوده است. در سال ۱۴۰۲ بودجه پیشنهادی برای فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی ۶۵۳ میلیارد و ۳۳۲ میلیون ریال در نظر گرفته‌شده است که نسبت به سال قبل افزایش ۴۲ درصدی داشته است.
کران (سیرجان)
کران روستایی در دهستان سعادت‌آباد بخش پاریز شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۳۳ نفر (۱۸۳خانوار) بوده‌است.
ماریو آبرانته
ماریو آبرانته (Mario Abrante؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست دفاع میانی بازی ‌می‌کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا، زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
محمد بن عمر حمیری
محمد بن عمر حِمیَری (۱۴۶۵ - ۱۵۲۴م) (نسب: محمد بن عمر بن مبارک بن عبدالله بن بَحرَق) صوفی، قاضی، محدث، نویسنده و شاعر عربی یمنی بود. «حلیة البنات و البنین فی ما یُحتاج الیه من أمر الدین»، «الأحمدیه فی السیرة النبویّة»، «العروة الوثقیة فی الشریعة والطریقة والحقیقة» از آثار اوست.
هنرستان کشاورزی
هنرستان کشاورزی، روستایی در دهستان ادیمی بخش مرکزی شهرستان نیمروز در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
وینتر هاربر (حوزه سرشماری)، مین
وینتر هاربر (به انگلیسی: Winter Harbor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مین واقع شده‌است. وینتر هاربر ۵٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱۶٫۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هنرستان کشاورزی
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۸ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
ایوی کوئین
مارتا ایولیس پسانته رودریگز (زاده ۴ مارس ۱۹۷۲) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر پورتوریکویی است.
نصف‌النهار ۴۷ درجه شرقی
نصف‌النهار ۴۷ درجه شرقی ۴۷مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۳ساعت و ۸دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
رافائل آمترانو
رافائل آمترانو (Raffaele Ametrano؛ زادهٔ February 15, 1973) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال سالرنیتانا، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال یووه استابیا، باشگاه فوتبال امپولی، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال آولینو، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
تریپ، داکوتای جنوبی
تریپ شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴۷ نفر بوده‌است.
آلوارز اند مارسال
آلوارز اند مارسال (Alvarez and Marsal) شرکت خدمات حرفه‌ای آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد.
سرو تایوانی
سرو تایوانی نام یک گونه از سرده شبه‌سرو است.
اکاپتلاهویا
اکاپتلاهویا (به اسپانیایی: Acapetlahuaya) در مکزیک است که در گررو واقع شده‌است.
برزیل، آیووا
برزیل (به انگلیسی: Brazil) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آیووا واقع شده‌است. برزیل ۳۰۲٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راه‌آهن اسرائیل
راه‌آهن اسرائیل (רַכֶּבֶת יִשְׂרָאֵל) شرکت دولتی ترابری ریلی اسرائیلی است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد.
نیروی دریانوردی دفاع‌ازخود ژاپن
, که به نام نیروی دریایی ژاپن نیز شناخته می‌شود، شاخه جنگ دریایی نیروهای دفاع از خود ژاپن، است که مسئول دفاع دریایی از ژاپن است. این نیرو پس از انحلال نیروی دریایی امپراتوری ژاپن (IJN) در پی جنگ جهانی دوم تشکیل شد. این نیرو ناوگانی متشکل از 154 کشتی و 346 هواپیما و 45,800 خدمه دارد. وظایف اصلی آن نگاهبانی و دفاع از آب‌های سرزمینی این کشور است. همچنین در عملیات صلح‌بانی (PKOs) و Maritime Interdiction Operations (MIOs) به رهبری سازمان ملل شرکت کرده‌است.
از سال ۲۰۰۰، این نیرو چهارمین نیروی دریایی بزرگ جهان از نظر تناژ کل است.
یارم
یارم (به انگلیسی: Yarm) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
یارم ۸٬۶۷۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان چسکی کروملوف
ناحیهٔ تشسکی کروملوو (به لاتین: Český Krumlov District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی جنوبی واقع شده‌است. ناحیهٔ تشسکی کروملوو ۱٬۶۱۵٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد.
سرو مراکشی
سرو مراکشی نام یک گونه از سرده سرو است.
گایگس د سبرینس
گایگس د سبرینس دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
نصف‌النهار ۴۸ درجه شرقی
نصف‌النهار ۴۸ درجه شرقی ۴۸مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۳ساعت و ۱۲دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
گایگس د سبرینس
در این دهستان ۱۰۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۳٫۲۱ کیلومتر مربع است.
عمرو بن عبسه
عمرو بن عبسه ( عمرو بن عبسة  ) از صحابه و از راویان حدیث بود.
زندگینامه
به نقل از خود عمرو بن عباس در اوایل بعثت محمد را در مکه ملاقات کرد و از او پرسید: تو چیست؟ پاسخ داد: من پیامبرم. عمرو پرسيد: پيامبر چيست؟ او پاسخ داد: من از جانب خدا مبعوث شده ام. "خداوند شما را با چه چیزی فرستاده است؟" عمرو پرسید. محمد در پاسخ گفت: با امر به نابودی بتها و نیکی با خویشاوندان، ایمان به خدای یگانه وشریک قایل نشدن.
او در حمص درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد. او پسری به نام عبدالله داشت.
== وفات == ابن حجر گفت : گمان می‌کنم او در اواخر خلافت عثمان درگذشت، زیرا در فتنه و خلافت معاویه نامی از او ندیدم. او در حمص درگذشت.
اسنجانا اونوپکا
اسنجانا اونوپکا (زاده ۱۵ دسامبر ۱۹۸۶) مدل است.
بشیر عبدی
بشیر عبدی (Bashir Abdi؛ زادهٔ February 10, 1989) دونده دو استقامت و ماراتن سومالیایی‌تبار اهل بلژیک است.
رافائل آیویم
رافائل آیویم (Raffaele Ioime؛ زادهٔ October 27, 1987) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاتینا، باشگاه فوتبال تریستیانا، باشگاه فوتبال اسپال، و باشگاه فوتبال کاتانیا اشاره کرد.
فایا خامائو
فایا خامائو (Phaya Khammao; زاده September 23, 1911 – درگذشته October 13, 1984) سیاستمدار اهل لائوس بود. وی از ۱۲ اکتبر ۱۹۴۵ تا ۲۳ اکتبر ۱۹۴۶ نخست‌وزیر این کشور بود.
فایا خامائو در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۴، در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
گوداله سربروس
گوداله‌های سربروس مجموعه‌ای از ترک‌های تقریباً موازی در سیارهٔ مریخ هستند که بوسیلهٔ گسله‌هایی ایجاد شده که پوستهٔ سطحی را در منطقهٔ سربروس (۹ ° N, 197 ° W) پس کشیده و از هم جدا کرده‌اند. وسعت آن‌ها ۱۲۳۵ کیلومتر است و در مرکز در ۱۱٫۲۸ درجه شمالی و ۱۶۶٫۳۷ درجهٔ غربی قرار دارند. طول شمالی‌ترین آن‌ها ۱۶٫۱۶ درجه شمالی و عرض جغرافیایی جنوبی آن ۶٫۲۳ درجه است. طول و عرض جغرافیایی شرقی و غربی آن‌ها به ترتیب ۱۷۴٫۷۲ ° E و ۱۵۴٫۴۳ ° E است. آن‌ها را می‌توان در چهارگوش الیسیوم مشاهده کرد.
موج‌هایی که در پایین گسله‌ها دیده می‌شوند، ماسه‌ای هستند و توسط باد به وجود می‌آیند. مدل‌سازی شمارشی نیروهای مؤثر در پوستهٔ مریخ نشان می‌دهد که عامل اصلی ایجاد این گسل، تغییر شکل پوسته ناشی از آتشفشان‌های تارسیس به سمت شرق است. گسل‌ها کاملاً جوان هستند، آن‌ها راه خود را با عبور از ویژگی‌های از قبل موجود، مانند تپه‌های تارتاروس مونتس و دامنهٔ گدازه‌ای جنوب شرقی الیسیم مون، می‌گشایند.
خشونت علیه زنان در ونزوئلا
خشونت علیه زنان در ونزوئلا (Violence against women in Venezuela) شامل انواع خشونت علیه زنان در ونزوئلا می‌شود. به دلیل فساد و بحران در ونزوئلا، مجرمان تحت پیگرد قانونی قرار نمی‌گیرند. در سال ۲۰۱۴، تنها ۰٫۷ درصد از شکایات رسمی خشونت علیه زنان به محاکمه منتهی شد. پایگاه داده‌ای متعلق به سازمان ملل در مورد خشونت علیه زنان در ونزوئلا وجود دارد.
بحران در ونزوئلا نه تنها به افزایش خشونت فیزیکی مستقیم علیه زنان در این کشور، بلکه به افزایش خشونت غیرمستقیم نیز کمک کرده‌است. این خشونت غیرمستقیم به دلایل متعدد به طرق مختلف ظاهر می‌شود. مراقبت‌های بهداشتی در ونزوئلا یک «امر لوکس و تجمل گرا» است و زنان به‌طور فزاینده ای قادر به مراقبت از کودکان بدون این حمایت نیستند - به همین دلیل، بیشتر زنان ونزوئلا عقیم شدن را انتخاب می‌کنند. اقتصاد ضعیف و بحران مهاجرت به این معنی است که زنان مجبور به تن‌فروشی جنسی می‌شوند و از این رو در برابر قاچاق جنسی آسیب‌پذیر هستند. بحران کشور، زنان ونزوئلا را بسیار آسیب‌پذیرتر از مردان، آسیب‌پذیرتر در برابر فقر و به‌ویژه در برابر خشونت کرده‌است.
تاریخچه
لیندا لوایزا، زنی که در سال ۲۰۰۱ مورد تجاوز و شکنجه قرار گرفت، توسط ۵۹ قاضی مختلف نادیده گرفته شد و جلسات دادگاه او ۳۸ بار در طول هفده سال به تعویق افتاد. دولت همچنین کنوانسیون حقوق بشر در سال ۲۰۱۲ را نادیده گرفت و به دادگاه‌های اجازه می‌داد که صلاحیت این نهادها و نهادهای مرتبط را نادیده بگیرند. در آوریل ۲۰۲۱، پس از محکوم شدن آلخاندرو سوجو، خواننده ونزوئلایی و عضو گروه Los Colores به سوء استفاده جنسی، چندین اتهام آزار جنسی، از جمله علیه خردسالان، علیه نوازندگان و هنرمندان در ونزوئلا علنی شد. هشتگ YoSíTeCreo# (#من تو را باور دارم) در رسانه‌های اجتماعی ترند شد. در ۲۸ آوریل، وزارت عمومی ونزوئلا تحقیقاتی را علیه آلخاندرو سوجو آغاز کرد.
بحران در ونزوئلا
بحران کنونی در ونزوئلا نه تنها به افزایش خشونت فیزیکی مستقیم علیه زنان در این کشور، بلکه به افزایش خشونت غیرمستقیم نیز کمک کرده‌است. این خشونت غیرمستقیم به دلایل متعدد به طرق مختلف ظاهر می‌شود. مراقبت‌های بهداشتی در ونزوئلا به امری تجملی و لوکس تبدیل شده‌است و زنان به‌طور فزاینده‌ای قادر به مراقبت از کودکان بدون این حمایت نیستند. به همین دلیل، بیشتر زنان ونزوئلایی عقیم شدن را انتخاب می‌کنند. اقتصاد ضعیف و بحران مهاجرت به این معنی است که زنان مجبور به تن‌فروش جنسی می‌شوند و از این رو در برابر قاچاق جنسی آسیب‌پذیر هستند. بحران اقتصادی، زنان ونزوئلا را بسیار آسیب‌پذیرتر از مردان، آسیب‌پذیرتر در برابر فقر و بی‌توجه‌تر در برابر خشونت کرده‌است.
شیءانگاری جنسی
با توجه به ظهور صنعت مسابقات زیبایی، زنان ونزوئلا به عنوان اشیاء زیبایی و جنسی مورد توجه قرار گرفته‌اند. استر پیندا، کارشناس مطالعات زنان ونزوئلا، بیان کرد که محبوبیت دوشیزه ونزوئلا و سایر مسابقات در ونزوئلا نشان می‌دهد که چگونه این کشور «عمقاً جنسیت گرا» است. با وجود جنجال‌هایی که ملکه زیبایی ونزوئلا با آن مواجه است، جنبش من هم در ونزوئلا اهمیتی نداشته‌است. به گفته پیندا، در ونزوئلا «زیبایی جسمانی به عنوان یک ارزش تلقی می‌شود. . . . و بیش از هر صفت دیگری به آن اهمیت داده شده‌است.»
شرکت کنندگان ملکه زیبایی ونزوئلا ممکن است در معرض فحشا و استثمار جنسی قرار گیرند. شرکت کنندگان جوان برای جلب رضایت جنسی به افراد قدرتمند جامعه ونزوئلا منتقل می‌شوند. در کشوری مملو از فقر، زنان آسیب‌پذیر برای دریافت پول به افراد ثروتمند مراجعه می‌کنند. با مشارکت اغلب ده‌ها هزار دلار آمریکا، این شرکت‌کنندگان برای کمد لباس، جراحی‌های زیبایی، عکاسی و حمایت‌های مالی به منظور ایجاد توهم زیبایی «کامل» که در فرهنگ ونزوئلا مورد احترام است، تن به روابط جنسی می‌دهند. با بدتر شدن بحران در ونزوئلا بولیواری، زنان ونزوئلایی برای یافتن راهی برای خروج از این کشور فقیر بر این مسابقه تکیه کرده‌اند.
آمار
دولت ونزوئلا آمار موثقی در مورد خشونت علیه زنان در این کشور ارائه نمی‌کند. با این حال، کمیته رفع تبعیض علیه زنان در سال ۲۰۱۴ اعلام کرد که خشونت علیه زنان در ونزوئلا «گسترده و در حال افزایش» است. شبکه‌های قاچاق جنسی بین ونزوئلا و ترینیداد و توباگو در دهه ۲۰۱۰ افزایش یافت و زنان ونزوئلایی با حمایت مقامات ونزوئلا به قیمت صدها دلار به خریداران مستقر در ترینیداد و توباگو فروخته شدند. زنان ونزوئلایی اخراج شده از ترینیداد و توباگو گهگاه گفته‌اند که از روی اراده آزاد در آنجا نبوده و قربانی قاچاق جنسی بوده‌اند.
قانون
در سال ۲۰۰۷، این کشور قانونی در مورد حق زنان برای زندگی عاری از خشونت را تصویب کرد. گزارش سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۴ با نگرانی اشاره کرد که اگرچه تأسیس کمیسیون ملی عدالت جنسیتی وجود داشته‌است، بسیاری از زنان دسترسی مؤثری به عدالت ندارند. سازمان ملل متحد به شدت نگران تداوم نگرش‌های مردسالارانه و کلیشه‌های ریشه دار در جامعه و فرهنگ ونزوئلا بود. علیرغم قوانینی که برای حمایت از زنان اجرا شده‌است، خشونت علیه زنان و دختران گسترده و در حال افزایش است.
توصیه‌های بین‌المللی
در سال ۲۰۱۱ کانادا، میانمار، کامبوج، آنگولا و سریلانکا توصیه کردند که ونزوئلا به پیگیری گسترش حقوق و حمایت از زنان ادامه دهد. اندونزی به‌طور خاص از این کشور خواست تا تلاش‌ها را برای ترویج و حمایت از حقوق زنان به‌ویژه در رابطه با خشونت مبتنی بر جنسیت تشدید کند و اسلوونی درخواست کرد که آنها باید «تمام اقدامات لازم را برای از بین بردن خشونت علیه زنان انجام دهند. همچنین با حصول اطمینان از تعقیب و مجازات مرتکبین چنین خشونتی، و همچنین با از بین بردن نگرش‌های کلیشه ای و الگوهای رفتاری مردسالارانه که حقوق زنان را تضعیف می‌کند».
گروه پی‌ای
گروه پی‌ای (PA Group) شرکت فناوری اطلاعات بریتانیایی است، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد.
ساما
ساما ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یاتلی
یاتلی (به انگلیسی: Yateley) یک شهرک در بریتانیا است که در همپشر واقع شده‌است.
خصوصیات
یاتلی ۲۰٬۲۱۴ نفر جمعیت دارد.
نصف‌النهار ۴۹ درجه شرقی
نصف‌النهار ۴۹ درجه شرقی ۴۹مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۳ساعت و ۱۶دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
سرو کویاماکا
سرو کویاماکا نام یک گونه از سرده سرو است.
ال کوپر
ال کوپر (Al Kooper؛ زادهٔ February 5, 1944) ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است که از سال ۱۹۵۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و بیشتر به‌خاطر تشکیل و سازماندهی گروه بلاد، سوئت اند تیرز و همکاری با باب دیلان شناخته می‌شود.
کشتی‌سازی اسرائیل
اسرائیل شیپیاردس (Israel Shipyards) شرکت کشتی‌سازی اسرائیلی است، که در سال ۱۹۵۹ توسط دولت اسرائیل تأسیس شد.
حسین پناهی
حسین پناهی دژکوه (زادهٔ ۶ شهریور ۱۳۳۵ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۸۳) بازیگر، کارگردان، نویسنده، شاعر و فیلسوف اهل ایران بود.
زندگی
حسین پناهی در ۶ شهریور (۱۳۳۵) در روستای دژکوه واقع در حوالی شهر سوق از توابع شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد زاده شد.او پس از اینکه تحصیلات ابتدایی را در بهبهان گذراند به خواست پدرش برای ادامه تحصیل به مدرسه آیت‌الله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات به محل تولدش بازگشت. او که در جامه روحانیت قصد داشت به مردم خدمت کند بر اثر اتفاقی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد و ناگهان همه چیز را رها کرد و به تهران آمد و چون علاقه خاصی به هنر و بازیگری داشت در مدرسه آناهیتا نام‌نویسی کرد و چهار سال در آنجا مشغول فراگیری اصول بازیگری و نمایشنامه‌نویسی شد.پناهی علاوه بر بازیگری در حوزه شعر و شاعری هم نیز آثاری را از خود بر جا گذاشته است .وی شعر خود را به شیوه سپید و موج نو سروده است و حیرت، مرگ اندیشی، آرزوی بازگشت به روستا و کودکی مضامین شعر او است. پناهی در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد از پرکارترین و خلاقترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.حسین پناهی در سال ۶۷ برای بازی در فیلم "در مسیرتندباد" کاندید جایزه بهترین بازیگر نقش دوم شد، ضمن اینکه در سال ۶۹ برای بازی در فیلم "سایه خیال" که بر مبنای شخصیت او نوشته شده بود، نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد و در سال ۷۱ برای بازی در فیلم مهاجران نامزد دریافت بهترین بازیگر نقش دوم شد و دیپلم افتخار جشنواره نهم فجر را برای بازی در فیلم سایه خیال دریافت کرد.
با وجود کارنامه سینمایی و تلویزیونی حسین پناهی، به نظر می رسد وی بیشتر شاعربود و این شاعرانگی در ذره ذره جانش نفوذ داشت، ضمن اینکه آثار مختلف ادبی وی نیز از این امر حکایت می کند.
شعر معاصر به وسیله نیما یوشیج پایه‌گذاری شد و پس از او نیز به وسیله دیگر شاعران گسترش یافت. یکی از این شاعران حسین پناهی است. پناهی از شاعرانی محسوب می‌شود که بیشتر اشعار خود را به شیوه شعر سپید و موج نو سروده‌است و در سروده‌هایش مانند بیشتر اشعار دهه ۷۰ خورشیدی چندان درگیر ادبی بودن شعر نبوده‌است.
شعر پناهی از نظر صورت به سبک شعر سپید است. پناهی شاعری است که سعی دارد بیشتر به درونمایه شعر توجه داشته باشد تا اینکه خود را درگیر ظواهر شعر کند.
دوران حرفه‌ای
دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۶۳ توانست با سریال محله بهداشت وارد قاب تلویزیون شود.
این مجموعه تلویزیونی به نویسندگی بیژن بیرنگ برای کودکان ساخته شد و هدفش آشنایی کودکان با «قانون» بود و تلاش می‌کرد تا کودکان را با مقوله "بهداشت" و کاربردش در زندگی روزمره آشنا کند.
پناهی در این مجموعه با افرادی چون زنده‌یاد رضا ژیان، آتیلا پسیانی، اکبر عبدی، زنده‌یاد حسین محب‌اهری، فردوس کاویانی، حمید جبلی، رضا رویگری و ... هم‌بازی بود.
پس از بازی در سریال محله بهداشت چند نمایش تلویزیونی دیگر با استفاده از نمایشنامه‌های خودش ساخت که مدت‌ها در محاق ماند.
او یکسال بعد در سال ۱۳۶۴ به استخدام صدا و سیما درآمد.
با پخش نمایش دو مرغابی در مه از تلویزیون که علاوه بر نوشتن و کارگردانی خودش نیز در آن بازی می‌کرد، خوش درخشید و با پخش نمایش‌های تلویزیونی دیگرش طرف توجه مخاطبان خاص قرار گرفت.
نمایش‌های دو مرغابی در مه و یک گل و بهار که پناهی آنها را نوشته و کارگردانی کرده بود، بنا به درخواست مردم به دفعات از تلویزیون پخش شد. در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد، او یکی از نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون بود.
در اواخر دهه ۷۰ بازنویسی فیلمنامه سریال تلویزیونی مریم مقدس را در کنار کارگردان مجموعه و حسین نوری بر عهده گرفت که این مجموعه به یکی از سریال‌های پرمخاطب تاریخی ایران بدل شد.
به دلیل فیزیک کودکانه و شکننده، نحوه خاص سخن گفتن، سادگی و خلوصی که از رفتارش می‌بارید و طنز تلخش بازیگر نقش‌های خاص بود. اما حسین پناهی بیشتر شاعر بود؛ و این شاعرانگی در ذره‌ذره جانش نفوذ داشت. نخستین مجموعه شعر او با نام من و نازی در ۱۳۷۶ منتشر شد. این مجموعهٔ شعر تاکنون بیش از شانزده بار تجدید چاپ و به شش زبان زندهٔ دنیا ترجمه شده‌است.
سال‌شمار وقایع مهم زندگی
حسین پناهی در ۶ شهریور ۱۳۳۵ در روستای دژکوه در استان کهگیلویه و بویراحمد چشم به جهان گشود. پدرش «علی‌پناه» و مادرش «ماه‌کنیز» نام داشت.
بازی در سریال دزدان مادر بزرگ
وی یک دفتر شعر و یک نوشته تئاتر به نام چیزی شبیه زندگی ۲ دارد که هنوز چاپ نشده‌اند.
کتاب‌شناسی
سه اثر سلام خداحافظ، ستارها و راه با رفیق با دکلمه و صدای حسین پناهی منتشر شده‌است. کتاب‌هایی شامل آخرین اشعار و نوشته‌های او هنوز به چاپ نرسیده‌است.
بومارتون، تگزاس
بومارتون (به انگلیسی: Bomarton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بیلور، تگزاس واقع شده‌است. بومارتون ۱۵ نفر جمعیت دارد و ۴۲۸٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نصف‌النهار ۵۰ درجه شرقی
نصف‌النهار ۵۰ درجه شرقی ۵۰مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۳ساعت و ۲۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
لیپینکات
لیپینکات (Lippincott) شرکت بازاریابی آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شد.
عبدی نگیه
عبدی نگیه (Abdi Nageeye؛ زادهٔ February 3, 1989) دونده دو استقامت و ماراتن سومالیایی‌تبار اهل هلند است.
اکاپولکو (شهرستان)
اکاپولکو (شهردار) (به اسپانیایی: Acapulco (municipality)) در مکزیک است که در گررو واقع شده‌است.
خصوصیات
اکاپولکو ۱٬۹۲۱٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۷۸۹٬۹۷۱ نفر جمعیت دارد.
رافائل اودوگوو
رافائل اودوگوو (Raphael Odogwu؛ زادهٔ January 28, 1991) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.
گارگانتا دل بییار
گارگانتا دل بییار دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۶۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۸٫۳۷ کیلومتر مربع است.
سرو طلایی ویتنامی
سرو طلایی ویتنامی نام یک گونه از سرده سرو است.
صنایع اسلحه اسرائیل
صنایع اسلحه اسرائیل (Israel Weapon Industries) شرکت صنایع جنگ‌افزاری اسرائیلی است، که در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد.
ویکتوریا ساسونکینا
ویکتوریا ساسونکینا (زاده ۷ ژوئیه ۱۹۸۸) مدل است.
شهدخوار گونه‌یاقوتی
شهدخوار گونه‌یاقوتی نام یک گونه از تیره شهدخواران است.
کالیگولا… قصه ناگفته
کالیگولا… قصه ناگفته (Caligula... The Untold Story) یک فیلم سودجو درام تاریخی است که در سال ۱۹۸۲ میلادی منتشر شد.
این فیلم هم به‌صورت ویدئویی و هم به‌صورت اکران عمومی در سینماهای ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی به‌نمایش درآمد و دو نسخهٔ پورنوگرافی هاردکور و ساف‌کور دارد.
جنگ داخلی (مینی‌سریال)
جنگ داخلی (The Civil War) یک مینی‌سریال مستند آمریکایی دربارهٔ جنگ داخلی آمریکاست که نخستین بار در پنج شب متوالی از ۲۳ تا ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۰ از شبکهٔ تلویزیونی پی‌بی‌اس پخش شد.
این سریال حدود ۴۰ میلیون بیننده داشت که آن را پربیینده‌ترین برنامهٔ پی‌بی‌اس در تمام اعصار نمود.
فتسارت راتاناونگسا
فتسارت راتاناونگسا (ສົມເດັຈເຈົ້າ ມຫາ ອຸປຣາຊ ເພັຊຣາຊ ຣັຕນວົງສາ؛ January 19, 1890 – 1890:01:19, October 14, 1959) سیاستمدار اهل لائوس بود. وی از ۲۱ اوت ۱۹۴۱ تا ۱۰ اکتبر ۱۹۴۵ نخست‌وزیر این کشور بود.
فتسارت راتاناونگسا در ۱۴ اکتبر ۱۹۵۹، در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
تولیری، داکوتای جنوبی
تولیری شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۷ نفر بوده‌است.
شهرستان دیه‌چین
ناحیهٔ دیتشین (به لاتین: Děčín District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه اوستی ناد لابم واقع شده‌است. ناحیهٔ دیتشین ۹۰۸٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۶٬۶۲۱ نفر جمعیت دارد.
نصف‌النهار ۵۱ درجه شرقی
نصف‌النهار ۵۱ درجه شرقی ۵۱مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۳ساعت و ۲۴دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
چنکالادی
چنکالادی (به لاتین: Chenkalady) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه باتیکالوا واقع شده‌است.
سرو صحرا
سرو صحرا نام یک گونه از سرده سرو است.
ایگون زندر
ایگون زندر (Egon Zehnder) شرکت خدمات حرفه‌ای سوئیسی است، که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد.
اکار، ساسون
اکار، ساسون (به لاتین: Acar, Sason) در ترکیه است که در batman province واقع شده‌است.
خصوصیات
اکار ۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
کاویم
کاویم (Kavim) شرکت ترابری اسرائیلی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
لیندا لوایزا
لیندا لوایزا لوپز سوتو وکیل حقوق بشر ونزوئلا است. او به دلیل ارائه اولین پرونده خشونت جنسیتی علیه دولت ونزوئلا در دادگاه بین آمریکایی حقوق بشر (CDCH) شناخته شده‌است.
زندگی
پدر و مادر لیندا از کشاورزان کلمبیایی بودند. او در ایالت مریدا زندگی می‌کرد و به همراه خواهر بزرگترش آنا سسیلیا لوپز با هدف تحصیل در رشته دامپزشکی در دانشگاه مرکزی ونزوئلا به کاراکاس نقل مکان کرد. اما در ۲۷ مارس ۲۰۰۱ قربانی آدم‌ربایی، آزار و شکنجه شد که منجر به صدمات جسمی و روحی در او شد.
پرونده خشونت جنسی
بر اساس شکایتی که به مقامات ونزوئلا ارائه شده‌است، صبح روز ۲۷ مارس ۲۰۰۱، هنگامی که لیندا لوایزا در حال خروج از محل سکونت خود در کاراکاس بود، توسط ضاربی به نام لوئیس کاررا آلموینا غافلگیر شد و ضارب خشونت او را به مرگ تهدیدکرد. او در طول اسارت مورد آزار جنسی، مثله کردن، تجاوز و شکنجه قرار گرفت. او در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۱ توسط مأموران آتش‌نشانی و پلیس نجات یافت.
روند قضایی
در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۱، تاریخی که لیندا لوایزا لوپز سوتو نجات یافت، تحقیقات جنایی توسط دادستان شماره ۳۳ وزارت عمومی منطقه شهری کاراکاس آغاز شد. در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۱، یک اتهام رسمی علیه لوئیس کاررا آلموینا به جرم تجاوز جنسی و تهدید به قتل مطرح شد. در ۵ نوامبر ۲۰۰۴، قاضی رزا کادیز حکم تبرئه همه اتهامات را به نفع ضارب صادر کرد. این اقدام لوایزا را به اعتصاب غذا در مقابل دادگاه عالی ونزوئلا (TSJ) واداشت. سالها بعد، دادگاه جدیدی آغاز شد که در آن کاررا آلموینا به جرم جراحات بسیار شدید و محرومیت غیرقانونی از آزادی مجرم شناخته شد و به شش سال و یک ماه زندان محکوم شد.
روند پیش روی کمیسیون بین آمریکایی
در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷، کمیسیون بین‌آمریکایی حقوق بشر طوماری را دریافت کرد که توسط لیندا لوایزا لوپز سوتو و خوان برناردو دلگادو ارائه شده بود که در آن مسئولیت بین‌المللی جمهوری بولیواری ونزوئلا مطرح شده بود. شاکیان ادعا کردند که لیندا لوایزا لوپز در ۲۷ مارس ۲۰۰۱ توسط لوئیس کاررا آلموینا در شهر کاراکاس ربوده شد و او تا ۱۹ ژوئیه همان سال، او را از آزادی محروم کرده تا زمانی که او موفق شد درخواست کمک کند و توسط نیروهای امنیتی نجات یافت. مقامات محلی بیان کردند که در آن ماه‌ها، لیندا لوایزا لوپز تحت انواع مختلف خشونت‌های فیزیکی، جنسی و روانی قرار گرفته که باعث آسیب‌های جدی به او شده‌است که عواقب آن تا امروز ادامه دارد. آنها اشاره کردند که دولت مسئول عدم رعایت تعهدات در قبال ضمانت در مواجهه با این رویدادهای جدی است، با این حال، خواهرش تلاش کرد ناپدید شدن را گزارش کند.
آنها استدلال کردند که اعمال جدی خشونت جنسی که توسط یک فرد انجام می‌شود بدون مجازات باقی می‌ماند و این گونه اعمال باید نوعی شکنجه در نظر گرفته شود تا دامنه و محتوای تعهدات دولت برای بررسی و مجازات آنها مشخص شود. آنها اشاره کردند که به موجب موارد فوق، دولت حقوق مختلف مندرج در کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر، و همچنین تعهدات مندرج در کنوانسیون بین آمریکایی برای جلوگیری، مجازات و ریشه کن کردن خشونت علیه زنان و در کشورهای مختلف را نقض کرده‌است.
دولت ونزوئلا مدعی شد که مسئولیتی در قبال نقض کنوانسیون آمریکایی، کنوانسیون بلم دو پارا، یا کنوانسیون بین آمریکایی برای جلوگیری و مجازات شکنجه ندارد.
پس از تجزیه و تحلیل مواضع طرفین، کمیسیون به این نتیجه رسید که دولت ونزوئلا مسئول نقض حقوق تمامیت شخصی (ماده ۵)، آزادی شخصی (ماده ۷)، زندگی خصوصی، حیثیت و خودمختاری (ماده ۱۱) است. به همین ترتیب، کمیسیون به این نتیجه رسید که دولت ونزوئلا مسئول نقض ماده ۷ کنوانسیون بلم دو پارا و مواد ۱، ۶ و ۸ کنوانسیون بین آمریکایی برای جلوگیری و مجازات شکنجه است.
دادگاه بین آمریکایی
کمیسیون بین‌آمریکایی پرونده را در ۲ نوامبر ۲۰۱۶ به صلاحیت دادگاه ارسال کرد، زیرا در نظر داشت که دولت ونزوئلا از توصیه‌های مندرج در گزارش ارزش‌ها تبعیت نکرده‌است. دولت ونزوئلا هیچ پاسخی به گزارش شایستگی ارائه نکرد. کمیسیون تمام حقایق گزارش شایستگی را به دیوان ارائه کرد. دولت به‌طور نسبی مسئولیت را پذیرفت و صریحاً اعلام کرد که اعتراف آن شامل مسئولیت ناشی از تخلفات مرتکب شده توسط یک فرد نمی‌شود. اعمال وحشیانه و ظالمانه خشونت فیزیکی، کلامی، روانی و جنسی که لیندا لوایزا لوپز سوتو متحمل شد، بر حقوق او، آزادی شخصی، حیثیت، خودمختاری، و زندگی خصوصی و همچنین زندگی خانوادگیش تأثیر گذاشت.
آثار
دو دهه (۲۰ سال) پس از اینکه لیندا خود را از زندانی شدن از دست ضارب در سال ۲۰۰۱ رها کرد، که او را با زخم‌های فیزیکی، روانی و عاطفی برجای گذاشت، تصمیم گرفت که به همراه لوئیزا کیسلینگر کتابی بنویسد، که در آن او چگونگی رخ دادن وقایع را بازگو می‌کند و چگونه دولت ونزوئلا با ممانعت از دسترسی او به عدالت، قانون را نقض کرده‌است.
وگونر رنچ
وگونر رنچ (به انگلیسی: Waggoner Ranch) یک مزرعه (محل) در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویچیتا، تگزاس واقع شده‌است.
حمزه ناشری
تقی‌الدین حمزه بن عبدالله ناشری (۱۴۳۰ - ۱۵۲۰م) فقیه، قاضی، تاریخ‌دان، ادیب، نویسنده و شاعر یمنی بود. از آثار اوست «مجموع زبید»، «الفیه فی غریب القرآن»، «البستان الزاهر فی طبقات علماء آل ناشر»، « سالفة العذاز فی الشعر المذموم و المختار».
مجیک سافتور
مجیک سافتور (Magic Software) شرکت نرم‌افزار اسرائیلی است، که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شد.
سرو یون‌نان
سرو یون‌نان نام یک گونه از سرده سرو است.
گابیلانس
گابیلانس دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
آغورن (بایبورد)
آغورن {{ترکی|Ağören) {{ارمنی|Աղվերան}} {{کردی|Axwêran}} یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. آغورن ۱۹۳ نفر جمعیت دارد.
گابیلانس
در این دهستان ۷۱۶ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۲۹٫۰۶ کیلومتر مربع است.
قاسم‌آباد (گلستان)
قاسم‌آباد روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۹۸ نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.
نصف‌النهار ۵۲ درجه شرقی
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
الکساندر سما
الکساندر سما (Aleksandr Sema؛ زادهٔ April 13, 1952) قایقران روئینگ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
بخش مرکزی شهرستان فراهان
بخش مرکزی شهرستان فَراهان یکی از دو بخش شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. کل این بخش در سال ۱۳۸۹ به شهرستان تبدیل و بخش مرکزی فراهان امروزه قسمتی از محدوده سابق بخش فراهان و شهرستان کنونی است.
فراهان یکی از بخشهای استان مرکزی است اما در اصل بزرگتر بوده و منطقهٔ وسیعی از شمالِ شهر اراک تا مناطقی از شهرستان آشتیان و تفرش را در بر می‌گیرد. بیش از دویست روستای کوچک و بزرگ در فراهانِ بزرگ وجود دارد که در دشت فراهان و کوههای اطراف پراکنده‌اند. شهر کوچک فرمهین در مرکز فراهان و درسه راهی اراک - تفرش - فراهان قرار گرفته‌است و چند کارگاه صنعتی نیز دارد.
تقسیمات کشوری
نقطه شهری: فرمهین
پیشینه
نام یکی از دهستانهای بخش فرمهین شهرستان اراک است. این دهستان در شمال شهر اراک و کویر نمک میغان واقع و هوای آن سرد و سالم و آب کلیه قراء آن از قنوات است که طول اکثر آنها به ۶هزار گز میرسد. فراهان از سه قسمت به نام بالا و پائین و سادات تشکیل میگردد. جمع قراء دهستان فراهان ۱۲۹ قریه و دارای ۶۱هزار تن سکنه‌است. محصولاتش غلات، بنشن و میوه جات است. گله داری یکی از کارهای عمده سکنه بخش و پوست بره این حدود به خوبی معروف است و خریدار زیاد دارد. صنایع دستی زنان این دهستان قالی و قالیچه بافی با نقشه‌است. قراء مهم دهستان عبارتند از هزاوه که یکی از قراء خوش آب وهوای فراهان سادات بوده مولد مردان بزرگی مانند امیرکبیر، میرزا بزرگ فراهانی و میرزا ابوالقاسم قائم مقام است و فعلاً در حدود هفتصد تن سکنه دارد. جلوس اباقاخان بن هلاکوخان بعد از پدر در تاریخ ۱۳ رمضان ۶۶۳ ه'.ق. در این قصبه بوده‌است و ابنیه باستانی به صورت خرابه در آن دیده میشود. قصبه ساروق یکی دیگر از قراء مهم فراهان است که دارای ۲۵۰۰ تن سکنه‌است و حمداللّه مستوفی نسبت بنای آن را به شاه طهمورث میدهد. سابقاً بسیار آباد و کرسی ولایت و مرکز حکمرانی بوده‌است. چند بقعه به نام ۷۲ تن از قرن هفتم هجری در این قصبه ملاحظه میگردد. قالیچه‌های مرغوبی در این قصبه بافته میشود. دیگر از قراء قدیمی فراهان زلف آباد است که روزگاری شهر مهم و پرجمعیتی بوده‌است. قصبه فرمهین در مرکز دهستان فراهان واقع و فعلاً مرکز بخش است. قراء مهم دیگر فراهان عبارتند از واشقان، دستجان، نظام آباد، مرزجران، تلخ آب، فشک، ماستر، مشهدزلف آباد، فارسیجان، مشهدالکوبه، میغان. به واسطه مسطح بودن اراضی در فصل خشکی به اکثر قراء فراهان اتومبیل میتوان برد. فعلاً همه روزه بین فرمهین مرکز فراهان و شهر اراک اتومبیل رفت‌وآمد مینماید. کویر نمک میغان در قسمت جنوبی دهستان فراهان واقع است و قراء نزدیک به کویر به واسطه مجاورت با کویر دارای هوای ناسا لم و آب شورند.
مردم
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش فراهان شهرستان تفرش در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۳۰۸۴ نفر بوده‌است.
کشاورزی و دامداری کار اصلی مردم فراهان است. آب قنات یکی از منابع اصلی آبیاری به شمار می‌آید. کشت غلات بخصوص گندم و نیز باغداری (از جمله انگور، بادام و گردو) در فراهان رواج دارد. فرش مهمترین صنایع دستی این بخش است.
اکثریت مردم بخش فراهان فارس زبانند. در روستاها نیز لهجه‌های خاصی وجود دارد. خلجی از دیگر زبانهای فراهان است و در تلخاب و خلجستان صحبت می‌شود.
جشن تیرگان
جشن تیرگان تحت عنوان میراث معنوی شهرستان فراهان در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است، واژه جشن که در فارسی امروز به معنی آئین‌های شادمانی است از واژه «یسن، یسنه» پهلوی به معنی ستایش و پرستش است.
‏جشن تیرگان روز سیزدهم ماه تیر (روزتیر) درکنار آب‌ها، همراه با مراسمی وابسته به آب و آب پاشی و آرزوی بارش باران ‏برگزار می‌شده است و مانند دیگر جشن‌هایی که با آب در پیوند هستند، با نام عمومی "آبریزگان" ، "آب پاشان" یا "‏سرشوران" یاد شده است.
این مراسم در روز تیر(سیزدهم) و یا در نخستین روز از ‏تیر برگزار می‌شده است، اهالی فراهان در این روز که از دور و نزدیک خود را به جوار امامزاده ذلف‌آباد می‌رسانند با جشن وسرور و آب ‏پاشی وپخت آش رشته و همچنین دلمه که به سلامتی برای محصولات و فرهنگ تغذیه مربوط می‌شود این جشن را برگزار ‏می کنند و معتقد هستند که این روز نباید در خانه ماند حتی افراد مسن را هم با خود برای شرکت درجشن به همراه می آورند.
جستارهای وابسته
پیران (نیمروز)
پیران روستایی در دهستان ادیمی بخش مرکزی شهرستان نیمروز استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا در ۵/۸ کیلومتری جنوب غربی شهر زابل و در ۴ کیلومتری شمال غربی علی‌آباد و در منطقه‌ای دشت واقع شده است. ارتفاع آن از سطح دریا ۴۷۵ متر و آب و هوای آن گرم و خشک است عباس عسکری فرزند محمدبن لشکرازبزرگان آن طایفه می‌باشد؛ که فرزند ایشان حاج غلامحسین عسکری (کیخا) پدر شهیدان عسکری از زابل نیز از بزرگان فامیل می‌باشد.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱٬۱۱۳ نفر (در ۲۴۷ خانوار) بوده است.
آراس‌ام اینترنشنال
آراس‌ام اینترنشنال (RSM International) شرکت خدمات حرفه‌ای بریتانیایی است، که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد.
پیر پرنیان‌اندیش
پیر پرنیان‌اندیش کتابی است که سال ۱۳۹۱ منتشر شد و هوشنگ ابتهاج در دهه نهم از عمر خود خاطراتش را در گفتگو با میلاد عظیمی و عاطفه طیه در آن تعریف کرد. این کتاب در کمتر از یک ماه به چاپ دوم رسید
در این کتاب هوشنگ ابتهاج به بیان عقاید و نظرات خود دربارهٔ بسیاری از چهره‌های بنام موسیقی، شعر و سیاست در زمان خود می‌پردازد. او در این کتاب تأیید می‌کند که آزادی‌اش از زندان بعد از نامه محمدحسین شهریار به سیدعلی خامنه‌ای و بیان این نکته که «وقتی سایه را زندانی کردند، فرشته‌ها بر عرش الهی گریه می‌کنند» صورت گرفته‌است. ابتهاج یک سال بعد از زندان آزاد می‌شود.
ایده نوشتن کتاب
میلاد عظیمی نویسنده کتاب می‌گوید در سال ۱۳۸۵ روزی قرار شد من و همسرم عاطفه به خانه هوشنگ ابتهاج برویم و با او دیدار کنیم. قرار بود نیم ساعت خدمت ایشان باشیم؛ ساعت ۵ بعدازظهر رفتیم و ۲ بامداد آمدیم! خیلی زود با ایشان دوست شدیم؛ سایه دید که ما خیلی دوستش داریم و تقریباً همه اشعارش را حفظ هستیم و حافظ به سعی سایه را خوب خوانده‌ایم. ما هم از همان لحظه اول فهمیدیم که حرف‌ها و نکته‌ها و خاطراتی که سایه می‌گوید جالب و مهم است. همان لحظه به ذهن‌مان رسید که این خاطرات باید ثبت و ضبط شود. استاد شفیعی کدکنی هم توصیه کردند و سایه هم بالاخره قبول کرد که گفت‌وگوهایمان را ضبط کنیم. ایامی که در ایران بود، گاهی هر روز هفته و هر روز چندین ساعت؛ مثلاً ۱۰–۱۲ساعت! با او بودیم. از وقتی هم وارد می‌شدیم ضبط و دوربین را روشن می‌کردیم تا موقع خروج و همه چیز ثبت می‌شد.
واکنش‌ها
این کتاب واکنش‌های بسیاری به دنبال داشت. مجله ادبی هنری تجربه در پرونده‌ای با مقالاتی از سیمین بهبهانی، حسین علیزاده، رضا براهنی، یدالله رؤیایی و محمدعلی سپانلو به بررسی این کتاب پرداخت. مجله تجربه، شماره ۱۸، دی ۱۳۹۱. مجله بخارا هم با چاپ مقاله ای از دکتر مهدی فیروزیان (مدرس دانشگاه تهران)به انتقاد از نادرستی و ناروایی نقدهای تجربه و مغرضانه بودن نقدهای سایرین پرداخت. رضا داوری اردکانی هم در نامه‌ای به محمدرضا شفیعی کدکنی به این کتاب پرداخت.
کشتار کامیانتس-پودیلسکی
کشتار کامیانتس-پودیلسکی  تیراندازی دسته‌جمعی به یهودیان در جریان جنگ جهانی دوم بود که در مراحل آغازین عملیات بارباروسا توسط گردان پلیس ۳۲۰ آلمان همراه با آینزاتس‌گروپن فریدریش یکلن، سربازان مجارستانی و پلیس کمکی اوکراین انجام شد. این کشتارها در تاریخ ۲۷ و ۲۸ اوت ۱۹۴۱ در شهر کامیانتس-پودیلسکیی (در اوکراین کنونی) شوروی سابق صورت گرفتند که پیشتر در ۱۱ ژوئیه ۱۹۴۱ توسط نیروهای آلمان نازی اشغال شده بود. طبق گزارش‌های آلمان در مجموع ۲۳٬۶۰۰ یهودی به قتل رسیدند؛ از جمله ۱۶٬۰۰۰ یهودی که پیشتر از مجارستان اخراج شده بودند.
تاریخچه
شهر کامیانتس-پودیلسکی که اکنون در جنوب غربی واقع اوکراین است، بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین بود که در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ در مراحل آغازین عملیات بارباروسا با ورود نیروهای آلمانی مستقر در لهستان اشغالی مورد حمله قرار گرفت. . اندکی پس از آنکه پادشاهی مجارستان (متحد آلمان) در ۲۷ ژوئن ۱۹۴۱ به جبهه جنگ در شوروی وارد شد، مقامات سازمان مسئول اتباع خارجی مقیم مجارستان تصمیم به اخراج یهودیان خارجی از خاک آن کشور گرفتند؛ کسانی که بیشترشان را بیشتر یهودیان لهستانی و روسی تشکیل می‌دادند، اما پناهندگان زیادی از اروپای غربی نیز در میانشان وجود داشتند. یهودیانی که تا آن هنگام نتوانسته بودند به راحتی تابعیت مجارستان را به دست بیاورند نیز در برابر اخراج به همان اندازه آسیب‌پذیر بودند. در نتیجه، بسیاری از یهودیان مجارستانی که نمی‌توانایی اثبات تابعیت خود را نداشتند نیز اخراج شدند.
مجارها یهودیان را سوار بر واگن‌های باری کردند و آنها را به کروسمزو (یاسینیا فعلی در اوکراین) نزدیک مرز پیش از جنگ مجارستان و لهستان بردند و در آنجا با انتقال از مرزهای پیشین شوروی به آلمانی‌ها تحویل داده شدند. تا ۱۰ اوت ۱۹۴۱، تقریباً ۱۴٬۰۰۰ یهودی از مجارستان به قلمروهای تحت کنترل آلمان تبعید شدند. یهودیانی که در اختیار آلمانی‌ها قرار گرفتند، و اغلبشان هنوز در واحدهای خانوادگی خویش به سر می‌بردند، ناچار شدند از کولومیا به سمت کامیانتس-پودیلسکی حرکت کنند.
در ۲۷ و ۲۸ اوت، یک گروه از آینزاتس‌گروپن (واحدهای کشتار متحرک) در کامیانتس-پودیلسکی و نیز نیروهای تحت فرماندهی رهبر اس‌اس و پلیس در منطقه جنوب، ژنرال اس‌اس فریدریش یکلن، دست به کشتار کلیت جوامعی از یهودیان، اعم از اخراجی‌ها و مردم محلی، زدند. بر پایه‌گذارش یکلن، در مجموع ۲۳٬۶۰۰ یهودی در جریان این اقدام کشته شدند. این کشتار یکی از نخستین عملیات‌های گسترده کشتار دسته‌جمعی در راستای راهی برای دستیابی به راه حل نهایی در رایخس‌کومیساریات اوکراین بود. پیش از آن در درون خاک اتحاد جماهیر شوروی، زنجیره کشتارهایی مشابه در شهر ژیتومیر آغاز شد که از ۹ ژوئیه ۱۹۴۱ تا ۱۹ سپتامبر ادامه داشتند و شهر را عاری از یهود ساختند. در این شهر سه عملیات کشتار توسط پلیس آلمان و اوکراین صورت گرفت که در مجموع ۱۰ هزار یهودی در آن کشته شدند. به دنبال کشتار کامیانتس-پودیلسکی، کشتار دیگری در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۱ توسط اس‌اس و شبه نظامیان اوکراینی در وینیتسا صورت گرفت که در آن ۲۸٬۰۰۰ یهودی به ضرب گلوله کشته شدند؛ و دیگری کشتار ۳۳٬۷۷۱ یهودی در ۲۹ سپتامبر در بابی یار.