cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جان رابرتس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۴۴)
وی همچنین در تیم ملی فوتبال استرالیا بازی کرده‌است.
کیم کیوم هی
کیم کیوم هی (Kim Keum-hee) (متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۷۹) نویسنده اهل کره جنوبی است. در اولین حضور ادبی خود را در سال ۲۰۰۹ داستان کوتاهش " Neoui dokyumeonteu " (너의 도큐먼트 شما) در مسابقه نویسنده کره تایمز جدید برنده شد.
او اولین مجموعه داستان کوتاه خود را در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. این کتاب برنده سی و سومین جایزه ادبی سین دونگ یوپ شد.
داستان کوتاه او " Jo Junggyuneui segye " (조중균의 세계 The World of Jo Jung-gyun) ششمین جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne را در سال ۲۰۱۵ دریافت کرد.
او در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ به ترتیب برای «Neomu hannajeui yeonae» (너무 한낮의 연애 خیلی روشن برای عشق) و «''Munsang'» (문상 در مراسم تشییع جنازه) برنده همین جایزه شد.
در سال ۱۹۹۸، کیم در برنامه ادبیات کره ای در دانشگاه اینها ثبت نام کرد. کیم به یاد می‌آورد که «یک آدم ادبی کره‌ای بود که عاشق داستان بود و فقط می‌خواست داستان بنویسد». پس از فارغ‌التحصیلی، او به عنوان ویراستار به یک ناشر پیوست. او در دوران تصدی خود در انتشارات هم بی عدالتی‌های اجتماعی را درک کرد و هم فرصت‌هایی برای همبستگی اجتماعی. به ویژه، او از رفتار سنگین شرکت در قبال کارمندانش ناامید شد و ناشر پرداخت حقوق را به عنوان یک عمل خیرخواهانه به جای جبران منصفانه کارشان تلقی می‌کرد.
سیمو والاکاری
سیمو والاکاری (Simo Valakari؛ زادهٔ April 28, 1973) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
ریچارد اپلگیت
ریچارد اپلگیت (Dick Applegate؛ زادهٔ March 10, 1955) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
ژولین لکلرک
ژولین لکلرک (زادهٔ ۷ اوت ۱۹۷۹) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کنندهٔ فرانسوی است.
اسکیزویید (فیلم)
اسکیزویید (Schizoid) یک فیلم ترسناک اسلشر به نویسندگی و کارگردانی دیوید پالسن است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کلاوس کینسکی، ریچارد هرد و کریستوفر لوید اشاره کرد.
گریاببی
گریاببی (به انگلیسی: Greyabbey) یک روستا در بریتانیا است که در شهرستان داون واقع شده‌است. گریاببی ۹۳۹ نفر جمعیت دارد.
استیون لیبات
استیون لِی‌بات (Stephen Laybutt؛ زادهٔ September 3, 1977) بازیکن سابق فوتبال اهل استرالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت، باشگاه فوتبال لین، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد جتس و باشگاه فوتبال فاینورد اشاره کرد.
میورین
میورین ؛ قرن شانزدهم – نامشخص) در دوره سنگوکو یک رزمنده زن، اونا-بوگیشا در خدمت خاندان اوتومو در ژاپن بود.
رنگین‌تاب‌سانیان
رنگین‌تاب‌سانیان یکی از دو زیرراسته از راسته دارکوب‌سانان است و شامل دو خانوادهٔ پفی‌مرغان (پرندگان پفی) و رنگین‌تاب‌ها (jacamars) است. زیرراستهٔ دیگر دارکوب‌سانیان یک گروه جهانی از دارکوب‌سانان است که تنها در قلمرو نوگرمسیری یافت می‌شوند.
فابریتزیا
فابریتزیا (به ایتالیایی: Fabrizia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویبو والنتیا واقع شده‌است.
خصوصیات
فابریتزیا ۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۳۸ نفر جمعیت دارد و ۹۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اسکرم دیسک
اسکرم دیسک یک برنامه رایگان رمزنگاری دیسک است که برای سیستم عامل‌های خانواده ویندوز ۹۵، ویندوز ۹۸ و ویندوز ام‌ای منتشر شده‌است. یک نسخه غیر رایگان نیز برای ویندوز ان‌تی موجود است.
وراکوپوویتسا
وراکوپوویتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان بلاگووگراد واقع شده‌است.
اسکرم دیسک
اسکرم دیسک اصلی دیگر پشتیبانی نمی‌شود، نویسنده آن شاون هالینگوورث، به پاول لرو (نویسنده برنامه ئی۴ام) پیوست تا نسخه تجاری برنامه اسکرم دیسک را برای شرکت SecurStar تولید کند، نام این برنامه درایو کریپت بود. نویسنده اسکرم دیسک درایورهای سیستم امل‌های ویندوز 9x را تولید کرد، و نویسنده ئی ۴ ام درایور ویندوز ان‌تی را ساخت، که باعث شد یک نسخه کراس پلتفرم برای هر دو برنامه به وجود بیاید.
مجوز
با اینکه کد منبع اسکرم دیسک هنوز در اختیار عموم است، اظهار شده که کد منبع فقط برای مطالعات شخصی مجوز می‌دهد، و برای توسعهٔ بیشتر مجوزی نداده‌است.
آشپزی مالدیوی
آشپزی مالدیوی (Maldivian cuisine)، آشپزی ملی در کشور مالدیو و جزیره مینیکوی هند است. نارگیل، ماهی، نشاسته و مشتقات آن ها سه ماده غذایی اصلی در آشپزی سنتی مالدیوی است.
رابرت آربوتنوت
رابرت آربوتنوت (Robert Arbuthnot؛ ۱۷۷۳ – ۶ مه ۱۸۵۳) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
ردبورن
ردبورن (به انگلیسی: Redbourn) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در St. Albans واقع شده‌است. ردبورن ۵٬۳۴۴ نفر جمعیت دارد.
لوبومیر لوهووی
لوبومیر لوهووی (Ľubomír Luhový؛ زادهٔ March 31, 1967) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسلواکی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد.
ادگار آلن پو (فیلم)
ادگار آلن پو (Edgar Allan Poe) یک فیلم درام کوتاه و صامت به کارگردانی دیوید وارک گریفیت است که در سال ۱۹۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لیندا آرویدسون، آنیتا هندری و آرتور وی جانسون اشاره کرد.
نیئرو تاداموتو
نیئرو تاداموتو ; تولد اول فوریه ۱۵۲۶ – 1526:2:1, January 16, 1611) فرد نظامی اهل ژاپن بود.
ژرژ ایو
ژرژ ایو (Georges Eo؛ زادهٔ November 7, 1948) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال پاریس، باشگاه فوتبال نانت، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
الگار (فیلم)
الگار (Elgar) یک فیلم به کارگردانی کن راسل است.
تری‌آلاو
تری‌آلاو (به انگلیسی: Trealaw) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Rhondda Cynon Taf واقع شده‌است. تری‌آلاو ۴٬۰۴۰ نفر جمعیت دارد.
ژرژ بیلو
ژرژ بیلو (Georges Bilot; May 12, 1885 – 1885:5:12, February 9, 1964 ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
تونی رفال
تونی رفال (به انگلیسی: Tonyrefail) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Rhondda Cynon Taf واقع شده‌است. تونی رفال ۱۲٬۳۰۱ نفر جمعیت دارد.
گلاونیک
گلاونیک یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان آردینو واقع شده‌است. گلاونیک ۱٫۷۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۷ نفر جمعیت دارد.
پاریس–برست
تاریخچه
لوئیس دوراند، شیرینی‌پز اهل مزون لفیت، در سال ۱۹۱۰، به‌درخواست پیر گیفارد برای بزرگداشت مسابقۀ دوچرخه‌سواری پاریس-برست که او در سال ۱۸۹۱ آن را آغاز کرده بود، این شیرینی گرد چرخ‌مانند را درست کرد. شکل دایره‌وار آن یادآور چرخ است. در جریان مسابقات دوچرخه‌سواری پاریس-برست، این دسر، به‌دلیل اینکه کالری زیاد و همچنین نام جذابی داشت، بین دوچرخه‌سواران محبوب شد، و حالا در سراسر فرانسه می‌شود آن را یافت.
فادیس
فادیس (به ایتالیایی: Faedis) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
خصوصیات
فادیس ۴۶٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر Castellterçol خواهرخواندهٔ فادیس هست.
یامادا آرینوبو
یامادا آرینوبو ؛ ۱۵۴۴ – ۱۵ ژوئن ۱۶۰۹) یک ملازم (قرون وسطی) در خدمت خاندان شیمازو در دوره ادو بود. وی زیر نظر شیمازو تاکاهیسا و سپس زیر نظر شیمازو یوشی‌هیسا خدمت کرد. در سال ۱۵۶۸، وی برای خدمات خود به یک کارو (سامورایی) تبدیل شد.
کیم هو سونگ
کیم هو سونگ (Kim Sol) (متولد ۱۹۷۳) که با نام مستعار کیم سول (هانگول 김솔) شناخته می‌شود، نویسنده کره جنوبی است.
با حضور ادبی خود را در سال ۲۰۱۲ و داستان کوتاهش " Naegiui Mokjeok " (내기의 목적 The Goal of a Bet) در مسابقه نویسندگی جدید کره تایمز برنده شد. او نویسنده مجموعه داستان کوتاه Amseutereudam garaji seil du beonjjae (암스테르담 가라지 세일 두 번째 Amsterdam Garage Sale دور دوم) و مجموعه تخیلی فلش Mangsang, eo of Language (망lusion) است. همچنین برنده سومین جایزه ادبی Moonji، بیست و دومین جایزه ادبی کیم جون سونگ و هفتمین جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne است.
کیم به خاطر عشقش به کافکا شروع به نوشتن کرد. زمانی که در دانشگاه بود برنده یک مسابقه نویسندگی شد.
فقدان آموزش رسمی نویسندگی به او اجازه داده‌است که از قراردادهای روایی منحرف شود. او به ندرت جزئیات روایی مانند زمان، مکان و ملیت یا جنسیت شخصیت‌ها را مشخص می‌کند و در عوض بر خود عمل داستان‌گویی تمرکز می‌کند.
آثار
۱. 망상، 어(語) (۲۰۱۷)
زبان توهم (۲۰۱۷)
۲. 암스테르담 가라지세일 두번째 (۲۰۱۴)
دور دوم فروش گاراژ آمستردام (۲۰۱۴)
جوایز
۱. ۲۰۱۷: جایزه نویسندگان جوان Munhakdongne
۲. ۲۰۱۵: جایزه ادبی کیم جون سونگ
۳. ۲۰۱۳: جایزه ادبی Moonji
اووای ساتوکانه
اووای ساتوکانه ; March 23, 1545 – July 24, 1589 یک سامورایی در دوره سنگوکو در خدمت خاندان شیمازو در جنوب ژاپن بود.
ژرژ میکاوتادزه
ژرژ میکاوتادزه (ჟორჟ მიქაუტაძე؛ زادهٔ October 31, 2000) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گرجستان بازی کرده‌است.
ادوارد دوم (فیلم)
ادوارد دوم (Edward II) فیلمی به کارگردانی درک جارمن است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد.
استیون استرنج (دنیای سینمایی مارول)
استیون استرنج (Stephen Strange) که با نام آکادمیک دکتر استرنج نیز شناخته می‌شود، شخصیتی تخیلی در فرچایز فیلمی دنیای سینمایی مارول است، که بر پایهٔ شخصیت به همین نام از مارول کامیکس ساخته شده‌است. او برای نخستین بار به عنوان شخصیت اصلی در دکتر استرنج (۲۰۱۶) ظاهر شد. او در این فیلم یک جراح مبتکر اما مغرور بود که پس از تصادف با اتومبیل جادو را کشف می‌کند و استاد هنرهای عرفانی می‌شود و با استفاده از قدرت‌های جدید خود برای محافظت از زمین در برابر تهدیدهای جادویی و فرازمینی می‌ایستد.
این شخصیت همچنین در ثور: رگناروک (۲۰۱۷) نقش کوتاهی داشت و در انتقام‌جویان: جنگ ابدیت (۲۰۱۸) و دنباله‌اش انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) در میان نقش‌های اصلی قرار می‌گیرد. او همچنین در چه می‌شود اگر… ؟ به عنوان مهمان حضور دارد. استرنج در نقش مکمل مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست (۲۰۲۱) و نقش اصلی دکتر استرنج در چندجهانی دیوانگی (۲۰۲۲) باز گشت. نقش او را در همه حضورهایش بندیکت کامبربچ ایفا می‌کند که برای نقش‌آفرینی‌اش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و نامزد چندین جایزه شد.
روگیت
روگیت (به انگلیسی: Rogiet) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در مونموت‌شر واقع شده‌است. روگیت ۱٬۸۱۳ نفر جمعیت دارد.
کندیس چپمن
کندیس چپمن (Candace Chapman؛ زادهٔ April 2, 1983) بازیکن فوتبال زن اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گلد پراید، واشینگتن اسپیریت، بوستون بریکرز، و وسترن نیویورک فلش اشاره کرد.
اروکاپتر سانکا
اروکاپتر ای‌کی۱–۳ سانکا یک بالگرد سبک ساخت شرکت اروکاپتر اوکراین است که در خارکیف تولید می‌شود.
کندیس چپمن
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
اروکاپتر سانکا
جستارهای وابسته
فهرست بالگردهای بسیار سبک
جان آرچر
جان آرچر (John Archer; February 12, 1924 – 1924:02:12, March 12, 1999) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
گناهکار (مجموعه تلویزیونی)
گناهکار یک سریال آمریکایی است, که در ژانر جرم و جنایت، درام، رمز و راز، و بر اساس رمان به همین نام توسط، جرم نویسنده پترا Hammesfahr و در ژانویه ۲۰۱۷ و برای اولین بار از شبکه یو اس ای نتورک پخش شد در ماه مارس سال ۲۰۱۸ برای سری دوم تمدید شد. از بازیگران اصلی این سریال می‌توان به جسیکا بیل اشاره کرد.
این سریال در سری اول خود موفق به کسب دو نامزدی درهفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب: بهترین سریال یا فیلم تلویزیونی و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش زن برای سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی|بهترین بازیگر زن – سریال یا فیلم تلویزیونی]] برای جسیکا بیل شد.
پادشاه شی ژو
پادشاه شی از ژو (به چینی: 周僖王) با نام شخصی جی هوچی (به چینی: 姬胡齊)؛ شانزدهمین پادشاه دودمان ژو و چهارمین پادشاه ژو خاوری بود. او جانشین پدرش پادشاه ژوآنگ ژو بود و از ۶۸۱ تا ۶۷۷ پ. م سلطنت کرد. پس از او پسرش پادشاه هوی ژو به سلطنت رسید.
خانواده
پسران
گورنو هارسووو
گورنو هارسووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بلاگووگراد واقع شده‌است. گورنو هارسووو ۲۶٬۴۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۳ نفر جمعیت دارد و ۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جورج آنتونی
جورج آنتونی (Georges Anthony) قایقران روئینگ اهل بلژیک بود. وی برنده مدال برنز روئینگ دونفره تک پارو در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ شده بود.
ورزش در عربستان سعودی
ورزش در عربستان سعودی بخش مهمی از فرهنگ عربستان سعودی است و این کشور در بسیاری از مسابقات ورزشی بین‌المللی شرکت می‌کند. فوتبال یک ورزش به ویژه محبوب است و عربستان در سه نوبت قهرمان جام ملتهای آسیا شده‌است ، در حالی که سایر ورزش‌ها مانند کریکت و بسکتبال نیز به طور گسترده‌ای در این کشور دنبال می‌شوند. محدودیت‌های مربوط به ورزش بانوان در عربستان سعودی در دهه ۲۰۱۰ اندکی کاهش یافته‌است.
فوتبال
فوتبال محبوب‌ترین ورزش در عربستان سعودی است. در سال‌های اخیر ، این ورزش محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است.تیم ملی فوتبال عربستان سعودی توسط فدراسیون فوتبال عربستان سعودی (SFF) اداره می‌شود. SFF لیگ‌های سعودی و جام عربستان سعودی را برگزار می‌کند. تیم ملی عربستان سعودی در ۵ مسابقه جام جهانی فیفا ، در سال ۱۹۹۴ ، ۱۹۹۸ ، ۲۰۰۲ ، ۲۰۰۶ و اخیراً در سال ۲۰۱۸ با هم رقابت کرده‌است. تیم عربستان سعودی همچنین در هفت دوره رقابت‌های جام ملت‌های آسیا ، اولین بار در سال ۱۹۸۴ با هم رقابت کرده‌است. دستاوردهای جام حذفی AFC شامل قهرمان شدن در سالهای ۱۹۸۴ ، ۱۹۸۸ و اخیراً در ۱۹۹۶ است. عربستان همچنین به طور مرتب در مسابقات جام خلیج فارس ، لیگ قهرمانان آسیا و جام ملت‌های عرب شرکت می‌کند اما در این اواخر نتایج ضعیف تیم های عربستانی بر فوتبال این کشور خیمه زده و فوتبال حرفه ای جای خود را به پول داده.
بسکتبال
بسکتبال همچنین یک ورزش محبوب در عربستان سعودی است. لیگ برتر عربستان سعودی میزبان چندین بازیکن مطرح اروپایی بوده استو همچنین این کشور در مسابقات قهرمانی آسیا نیز شرکت کرده‌است.برخی از بازیکنان این کشور همانند محمود عبدالرووف نیز در بسکتبال NBA حضور دارند.
راگبی
اتحادیه راگبی در عربستان سعودی ورزشی جزئی اما رو به رشد است که چندین دهه در این پادشاهی بازی می‌شود. بسیاری از باشگاه‌های راگبی محلی به اواخر دهه ۱۹۷۰ بازمی‌گردد.
هاکی
هاکی روی یخ نیز یک ورزش نه چندان محبوب در عربستان سعودی محسوب می شود. اولین بازی هاکی در عربستان سعودی در سال ۲۰۱۰ در مسابقات قهرمانی هاکی روی یخ انجام شده است.
ادوارد مونک (فیلم)
ادوارد مونک (Edvard Munch) فیلمی زندگینامه‌ای به نویسندگی و کارگردانی پیتر واتکینز در مورد نقاش اکسپرسیونیست نروژی ادوارد مونک محصول سال ۱۹۷۴ است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۶ نمایش داده شد اما وارد رقابت اصلی نشد.
کیریل متکوف
کیریل متکوف (Kiril Metkov؛ زادهٔ February 1, 1965) بازیکن سابق فوتبال اهل بلغارستان است.
کیم نام ایل (نویسنده)
کیم نام ایل (Kim Nam-il) (Hangul 김남일؛ زاده ۱۹۵۷) نویسنده کره جنوبی است. او با حضور ادبی خود را در سال ۱۹۸۳ و داستان کوتاه " بری " (베리 Berry) در مجله ادبیات عصر ما ظاهر شد و اولین رمان خود Cheongnyeon ilgi (청년일기 Diary of Youth) را در سال ۱۹۸۷ منتشر کرد و از آن زمان تا کنون آثار مختلف داستانی، غیرداستانی و روزنامه‌نگاری ادبی نوشته‌است، همچنین محقق ارشد شبکه فرهنگ آسیا است. او برنده اولین جایزه ادبی Jeon Tae-il، دومین جایزه نویسنده زیبا، هفدهمین جایزه ادبی Violet, بیست و سومین جایزه ادبی Jeon Tae-il, و جایزه Kwon Jeong-saeng 2012 برای نویسندگی خلاق است.
زندگی
کیم نام ایل در سال ۱۹۵۷ در سوون کره جنوبی به دنیا آمد. او زبان هلندی را در دانشگاه مطالعات خارجی هانکوک خواند و اولین کار ادبی خود را در سال ۱۹۸۳ انجام داد. او از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ سردبیر انجمن نویسندگان کره (در آن زمان انجمن نویسندگان آزادی‌خواه) بود و از سال ۲۰۱۰ به عنوان دبیرکل آن فعالیت می‌کرد.
آثار
۱. 라마야나 (۲۰۱۶)
رامایانا (۲۰۱۶)
۲. 문익환 (۲۰۱۴)
ماه ایک هوان (۲۰۱۴)
۳. 스토리텔링 하노이 (۲۰۱۲)
داستان سرایی هانوی (۲۰۱۲)
۴. 우리 민족 최고의 이야기꾼 홍명희 (۲۰۱۱)
هونگ میونگ هوی، بهترین داستان سرای کره (۲۰۱۱)
۵. 천재토끼 차상문 (۲۰۱۰)
چا سانگ مون خرگوش نابغه (۲۰۱۰)
۶. 소중한 생명을 다루는 의사 (۲۰۰۹)
برخورد پزشکان با زندگی‌های گرانبها (۲۰۰۹)
۷. 산을 내려가는 법 (۲۰۰۷)
چگونه از کوه پایین برویم (۲۰۰۷)
۸. 늘 푸른 역사가 신채호 (۲۰۰۷)
شین چاهو، برای همیشه یک مورخ (۲۰۰۷)
۹. 모래도시의 비밀 (۲۰۰۶)
راز شهر شنی (۲۰۰۶)
۱۰. 책 (۲۰۰۶)
کتاب‌ها (۲۰۰۶)
۱۱. 전우치전 (۲۰۰۶)
داستان جئون وو چی (۲۰۰۶)
۱۲. 노구치 히데요 ۰5 (2005)
جلد ۵: Hideyo نوگوچی (۲۰۰۵)
۱۳. 전태일 ۳2 (2005)
جلد 32: Jeon Tae-il (۲۰۰۵)
۱۴. 이중섭 ۰9 (2005)
جلد ۹: Lee Jung-seob (۲۰۰۵)
جلد ۳۰: النور روزولت (۲۰۰۵)
۱۶. 골목이여، 안녕 (۲۰۰۴)
خداحافظ، کوچه‌ها (۲۰۰۴)
۱۷. 라이트 형제 (۲۰۰۴)
برادران رایت (۲۰۰۴)
۱۸. 통일 할아버지 문익환 (۲۰۰۲)
۱۹. 세상의 어떤 아침 (۱۹۹۷)
۲۰. 국경 ۳부 ۱, 2 (1996)
کتاب مرز ملی ۳ جلد ۱–۲ (۱۹۹۶)
۲۱. 국경 ۲부 ۱, 2 (1995)
کتاب مرز ملی ۲ جلد ۱–۲ (۱۹۹۵)
۲۲. 국경 ۱부 ۱، ۲، 3 (1993)
کتاب مرز ملی ۱ جلد ۱–۳ (۱۹۹۶)
۲۳. 은혜갚은 까치 (۱۹۹۳)
سرخابی که بدهی خود را پس داد (۱۹۹۳)
۲۴. 떠돌이꽃의 여행 (۱۹۹۳)
سفرهای گل سرگردان (۱۹۹۳)
۲۵. 나무꾼과 선녀 (۱۹۹۲)
هیزم شکن و پری (۱۹۹۲)
۲۶. 마니오크가 된 마니 (۱۹۹۲)
Mani Who Became Manioc (1992)
۲۷. 천하무적 (۱۹۹۲)
شکست ناپذیر (۱۹۹۲)
۲۸. 일과 밥과 자유 (۱۹۸۸)
کار، غذا و آزادی (۱۹۸۸)
۲۹. 전진하는 동지여 (۱۹۸۸)
رفیق عزیز در حال حرکت به جلو (۱۹۸۸)
۳۰. 청년일기 (۱۹۸۷)
خاطرات جوانان (۱۹۸۷)
=== آثار در ترجمه === 1. บ้านหลังนี้มีแต่รอยยิ้ม (تایلندی)
2. ทะเลและผีเสื้อ (تایلندی)
جوایز
۱. ۲۰۱۰: هفدهمین جایزه ادبی بنفش
۲. ۲۰۱۰: دومین جایزه نویسنده زیبا
۳. ۱۹۸۹: اولین جایزه ادبی Jeon Tae-il
چورزق (زنجان)
چورزق یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان معجزات واقع شده‌است. چورزق ۱٬۵۳۸ نفر جمعیت دارد.
باشگاه فوتبال تاج تهران در فصل ۳۷–۱۳۳۶
باشگاه فوتبال تاج تهران در فصل ۳۷-۱۳۳۶ این فصل، دوازدهمین فصل حضور تیم تاج، که امروزه با نام استقلال شناخته می‌شود در فوتبال ایران بود. تاج در این فصل در جام باشگاه‌های تهران ، جام چهارجانبه تهران و چند دیدار دوستانه شرکت کرد. ضمن اینکه تاج به عنوان قهرمان سال ۱۳۳۵ تهران، به عنوان نماینده تهران در جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۶  شرکت کرد و به مقام قهرمانی دست یافت.
پیش زمینه
این فصل، با کسب عناوین قهرمانی مسابقات کشوری و جام باشگاه‌های تهران و عنوان دومی جام حذفی تهران برای تیم تاج تهران همراه بود. پرگل‎ترین برد تاریخ باشگاه هم در این سال با برتری ۱۸–۰ برابر تیم داریوش به دست آمد.
جام باشگاه‌های تهران
مسابقات حذفی در این سال با حضور ۱۸ تیم انجام شد که با قهرمانی تیم تاج تهران به پایان رسید. دور اول بازیها در بهار انجام شد و بعد از چند ماه وقفه دور نهایی بازیها از اول شهریور بین چهار تیم تاج، دارایی، تهران‌جوان، سپه انجام شد که تیم تاج در هر سه بازی دور نهایی برنده از زمین خارج شد و عنوان قهرمانی را کسب نمود.
جام حذفی تهران
مسابقات این فصل نیز مانند سال گذشته به صورت دوحذفی برگزار شد؛ تیم تاج تهران و تیم شاهین تهران مانند سال پیش به فینال رسیدند اما فینال مسابقات به بهار ۱۳۳۷ موکول شد. این بازی به تساوی رسید و دیدار تکراری دو تیم به علت برگزاری بازی‎های آسیایی به تعویق افتاد. نهایتاً تیم شاهین تهران در پاییز سال ۱۳۳۷ تیم تاج تهران را در یک فینال پر تماشاگر شکست داد و به عنوان قهرمانی دست یافت.
مسابقات قهرمانی کشور
در آن زمان رقابت‎های قهرمانی کشور به صورت استانی برگزار می‎شد. در این سال تیم تاج تهران که عنوان قهرمانی تهران در سال گذشته را در اختیار داشت، به عنوان نماینده تهران در بازی‎هاشرکت کرد و توانست عنوان نخست را به دست آورد. بازیها در دو گروه برگزار شد که تیم تاج (نماینده استان تهران) با تیمهای شاهین(جم) آبادان ،  شاهین رضائیه ،شاهین اصفهان ،  جم کرمانشاه ،    تاج( استقلال) اهواز  در گروه اول قرار داشتند و تیمهای کلنی مموریال تبریز ، راه کرمان ، ایرانجوان بوشهر  برق شیراز  آریا مشهد ، ویشتاسب ساری  هم در گروه دوم قرار داشتند. که دو تیم تاج از گروه اول و تیم کلنی مموریال تبریز از گروه دوم به بازی فینال راه یافتند که تیم تاج با برتری ۳ بر صفر در بازی فینال عنوان قهرمانی را کسب کرد.
فهرست بازیکنان
بازیکنانی که در این سال برای تیم تاج به میدان رفتند عبارت بودند از: محمد بیاتی، منوچهر طیورچی، یراوند آساطوریان، هدایت‎ا‎الله پیوندی، داود ارغوانی، نمرود استواری، عارف قلی‌زاده، رضا زمینی، محمد رنجبر، علی سیادت، ایرج حاتم، ناصر رضاقلی، گارنیک مهرابیان، ژرژ مارکاریان، پرویز علی‎زاده، ایرج عرفان، کامبیز جمالی، بیوک جدیکار، محمود بیاتی، پرویز کوزه‎کنانی، نادر افشارعلوی، فتح‎الله حسن‎بیگی
جام باشگاه‌های تهران
جام باشگاههای تهران در این سال با حضور ۱۸ تیم انجام شد که از نتایج دور مقدماتی تیم تاج اطلاعات دقیقی موجود نیست. و این سه بازی دور نهایی بازی‌ها را شامل می‌شود که با قهرمانی تیم تاج به پایان رسید.
مسابقات قهرمانی کشور
تیم تاج به عنوان نماینده تهران در این دوره از فوتبال قهرمانی کشور شرکت کرد و با پنج پیروزی و یک تساوی عنوان قهرمانی این دوره را برای تهران کسب کرد
بازی نیمه‌نهایی بازی فینال
بازی‌های دوستانه
منبع
سایر ورزشها
منبع
پلمپتون
پلمپتون (به انگلیسی: Plympton) یک حومه شهر در بریتانیا است که در Plymouth واقع شده‌است. پلمپتون ۲۹٬۸۹۹ نفر جمعیت دارد.
فادو والتلینو
فادو والتلینو (به ایتالیایی: Faedo Valtellino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سوندریو واقع شده‌است.
خصوصیات
فادو والتلینو ۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۵۵۳ نفر جمعیت دارد.
ژرژ ون استرالن
ژرژ ون استرالن (Georges Van Straelen; December 10, 1956 – 1956:12:10, October 27, 2012) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال بوردو، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد.
تپتی آهار
تِپْتی آهار در حدود قرن پانزدهم یا چهاردهم قبل ‌از میلاد پادشاه ایلام (تمدن) بود. او احتمالاً آخرین فرمانروای کیدینویی بوده. او در هفت‌تپه در ده کیلومتر شوش آرامگاه و کاخی بنا نهاد.
ادیپ شهریار (فیلم ۱۹۵۷)
«ادیپ شهریار» (Oedipus Rex (1957 film)) یک فیلم است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
طرح دفاعی شوروی پیش از آغاز جنگ با آلمان
طرح دفاعی شوروی پیش از آغاز جنگ با آلمان به مجموعه پیشبینی‌ها، اقدامات و آماده‌سازی‌های این کشور برای مقابله با تهاجم احتمالی آلمان اشاره دارد که از اواسط سال ۱۹۳۹ آغاز شد و تا هنگام آغاز عملیات بارباروسا توسط نیروهای محور علیه این کشور، ادامه داشت.
در این طرح، شوروی در راس همه اقدامات سعی داشت با خودداری از دست زدن به اقدامات تحریک کننده، به آلمان بهانه‌ای برای آغاز جنگ ندهد. شوروی پس از انعقاد پیمان مولوتوف-ریبنتروپ، تلاش کرد با سلطه بر فنلاند، کشورهای حوزه دریای بالتیک و شرق لهستان، بین سرزمین اصلی خود و آلمان منطقه حائل ایجاد کند که این امر با در تماس مستقیم قرار دادن دو طرف باعث تغییر شرایط دفاعی شوروی شد.
در نهایت، شوروی از ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰، با به دست آوردن اطلاعاتی مبنی بر قصد قطعی آلمان بر تهاجم، شروع به تنظیم طرح دفاعی ویژه‌ای در این رابطه کرد. این طرح که در دفعات مختلف تغییرات عمده‌ای به خود دید، با داشتن ظاهری دفاعی، از باطنی تهاجمی برخوردار بود و قصد داشت پس از شکست و متوقف ساختن مهاجمان در مناطق مرزی، تهاجم گسترده‌ای به درون اراضی آن آغاز کند.
پیش‌بینی و آگاهی از امکان تقابل
ماه اوت سال ۱۹۳۹ یعنی پیش از آغاز تهاجم آلمان به لهستان، ژوزف استالین خطاب به شورای پولیتبورو، مسئله احتمال تقابل با آلمان در صورت پیروزی آن کشور بر لهستان، فرانسه و انگلستان را محتمل دانست و ضمن تأیید خطر نسبی، وقوع بسیار نزدیک آن را رد و با فرض تضعیف آلمان پس این جنگ‌ها و مشغول بودن آن به تجدید قوا، وقوع آن را دست کم پس از بیش یک دهه پیشبینی نمود. استالین معتقد بود آلمان منابع کافی برای جنگ در دو جبهه را در اختیار ندارد و هیتلر چنین ریسکی نخواهد کرد. در عین حال، استالین امیدوار بود در گونه‌ای از بن‌بست همانند جبهه غربی جنگ جهانی اول، آلمان در باتلاق جنگ فرسایشی در فرانسه گرفتار شود. استالین همچنین انتظار داشت بتواند با استفاده از وابستگی رو به فزونی امور جنگی آلمان به کمک‌های اقتصادی و سیاسی شوروی، آلمان را وادار سازد به دنبال حفظ حسن‌نیت شوروی د مرحله دوم جنگ باشد. انعقاد پیمان مولوتوف-ریبنتروپ امید استالین را نسبت به به‌تعویق افتادن حمله آلمان به شوروی افزایش داد.
بهار سال ۱۹۴۱، استالین نگران بود با نفاق بریتانیا یا صلح ناگهانی بین آلمان و این کشور، پای شوروی در نهایت به جنگ کشیده شود. پرواز رودلف هس به اسکاتلند ظن وقوع چنین صلحی را در او افزایش داد. در این زمان استالین امیدوار بود این تقابل غیرقابل اجتناب دست کم یک سال دیگر به تعویق بیفتد تا شوروی بتواند بازسازماندهی نیروهای مسلح خود را تکمیل نماید.
اقدامات اولیه
شوروی تلاش کرد با اشغال شرق لهستان و کشورهای حوزه دریای بالتیک، یک منطقه حائل بین خود و آلمان ایجاد کند. در همین حال، پیروزی خیره‌کننده آلمان در مقابل فرانسه و تسخیر پاریس توسط ورماخت، باعث دستپاچگی رهبران شوروی گردید. منقول است استالین در این زمان گفت: «آلمانی‌ها حالا رو به ما خواهند کرد. آن‌ها ما را زنده‌زنده خواهند خورد.» ضمن دست نزدن به هیچگونه عمل تحریک‌آمیز، ویاچسلاو مولوتف، وزیرخارجه این کشور در اقدامی مستاصلانه جهت نرم کردن آلمانی‌ها، به تعویق انداختن روی آوردی آن‌ها به شرق و البته همراه ساختن آن‌ها در موضوع بیسارابیا و کشورهای حوزه دریای بالتیک، این «موفقیت باشکوه ورماخت» را به گراف فن شولنبرگ، سفیر آلمان در مسکو تبریک گفت.
تقسیم اروپای شرقی بین آلمان و شوروی باعث تماس مستقیم بین دو طرف و در نتیجه تجدید نظر بنیادین در برنامه‌های ستاد کل ارتش سرخ در ارتباط با تقابل احتمالی با آلمان شد. البته این مسئله با وجود از میان برداشتن منطقه حائل بین دو کشور که پیش از این نیاز دفاعی شوروی را تأمین می‌کرد، با ارتقا موقعیت راهبردی این کشور باعث رفع خطر استفاده از کشورهای بالتیک به عنوان پلی جهت تهاجم به شهرهای مهمی همچون لنینگراد و مینسک گردید و با سلطه شوروی بر بیسارابیا، این کشور را به میدان‌های نفتی رومانی که منبع حیاتی امور جنگی آلمان به حساب می‌آمد، نیز نزدیک‌تر ساخت. پیروزی درخشان آلمان بر فرانسه موجب پدیداری احساس خطر در رهبران شوروی گردید تا با بازگرداندن طرح مرخص کردن عده زیادی از سربازان، از بیست و دوم ماه مه سال ۱۹۴۰ مجدداً فرمان به بسیج عمومی و با مشاهده نقش نیروهای زرهی در پیروزی آلمان، به افزایش سرعت تولید تانک‌های تی-۳۴ جهت جایگزینی ذخایر متعدد تانک‌های منسوخ پیشین خود بدهند. ماه ژوئن، سیمیون تیموشنکو، کمیسار خلق در امور دفاع، گزارشی از نتایج به‌کارگیری تاکتیک بلیتس‌کریگ توسط نیروهای آلمانی در میدان‌های رزم، به استالین ارائه کرد. در طول همین ماه تیموشنکو یا تأیید استالین، دستور به برقراری مجدد یگان‌های بزرگ زرهی پس از انحلال آن‌ها در ماه نوامبر سال ۱۹۳۹، داد. ماه فوریه سال ۱۹۴۱، مجوز تشکیل بیست سپاه مکانیزه کم و بیش بر مبنای مدل یگان‌های آلمانی، صادر شد. چنین واکنش‌های عجولانه‌ای به تحولات، با توجه کمبود وقت، علاوه بر این که کمکی به شرایط شوروی نکرد بلکه آثار سوئی نیز از خود در زمینه هماهنگی‌های لازم دفاعی بر جای گذاشت.
آغاز طرح‌ریزی
به لطف شبکه گسترده و مؤثر جاسوسان، شوروی به سرعت از آغاز آماده‌سازی برای طرح عملیاتی بارباروسا مطلع شد. با توجه به امضای پیمان بی‌طرفی با امپراتوری ژاپن در ماه مارس سال ۱۹۴۰، شوروی تقریبا مطمئن بود که تنها لازم است برای جنگ در یک جبهه برنامه‌ریزی نماید. بدین ترتیب از ماه ژوئیه، ستاد کل ارتش سرخ شروع به تنظیم برنامه‌های جدیدی بر اساس تعیین آلمان به عنوان خطرناک‌ترین تهدید و محور شمال رود پریپیات به عنوان محمل‌ترین مسیر تهاجم آلمانی‌ها کرد. در طرحی که توسط سرلشکر الکساندر واسیلیوسکی، جانشین رئیس ستاد کل ارتش سرخ ارائه گردید حمله‌ای توسط آلمان با پشتیبانی ایتالیا، فنلاند، رومانی و احتمالا مجارستان و ژاپن پیشبینی می‎شد که با نیرویی بالغ بر ۲۷۰ لشکر از جمله ۲۳۳ لشکر در مرزهای جدید غربی شوروی صورت می‌پذیرفت. واسیلیوسکی بر این باور بود که تمرکز اصلی آلمان با ۱۲۳ لشکر پیاده‌نظام و ۱۰ لشکر زرهی، بر شمال مرداب‌های پریپیات و پیشروی به سمت مینسک، مسکو و لنینگراد قرار خواهد گرفت. بنابراین، واسیلیوسکی قصد داشت بیشتر نیروهای ارتش سرخ را همین ناحیه مستقر کند. به هر حال، مارشالتیموشنکو، احتمالا با پیشبینی مخالف استالین، این طرح را رد کرد. ارتشبد کیریل مرتسکوف، رئیس جدید ستاد کل ماه اوت از واسیلیوسکی و همکاران او خواست طرح جدیدی بریزند. طرح دوم دو حالت ارائه می‌کرد که بر اساس شرایط سیاسی بیشتر نیروهای ارتش سرخ را در شمال یا جنوب مرداب‌های پریپیات متمرکز می‌نمود. استالین روز ۵ اکتبر این طرح را مورد بررسی قرار داد. او به وضوح گزینه شمالی را رد نکرد اما در این پندار بود که درگیری پیش رو یک جنگ فرسایشی است و آلمان با منابع ضعیف علاوه بر این که خواهان سلطه بر منابع طبیعی اوکراین است، بلکه قصد دارد تا جای ممکن بین ارتش سرخ و میدان‌های نفتی رومانی فاصله بیندازد. بر این مبنا، استالین پیشبینی می‌کرد تلاش اصلی مهاجمان از جانب جنوب صورت خواهد گرفت. بدین ترتیب ستاد کل طرح جدید دیگری که جهت‌گیری اساسی نیروها را به سمت جنوب غربی تغییر می‌داد، آماده کرد که روز ۱۴ اکتبر به تایید رسید.
طرح ژوکوف
انجام شبیه‌سازی‌های عملیاتی ده روزه در ماه‌های دسامبر سال ۱۹۴۰ و ژانویه سال ۱۹۴۱ نیز بر اولویت مناطق جنوبی تأکید کرد. چهاردهم ژانویه سال ۱۹۴۱، گئورگی ژوکوف به فرمان استالین به عنوان رئیس ستاد ارتش سرخ برگزیده شد. ژوکوف هنگامی به این منصب رسید که تنها پنج ماه تا آغاز تهاجم آلمان، برای تغییر راهبرد دفاعی شوروی به طرحی واقع‌بینانه‌تر و به حداقل رساندن صورت تهاجمی آن فرصت داشت. در طرح جدیدی که در جریان کنفرانس‌های سطح بالا، توسط او در طول ماه آوریل تهیه شد، شوروی ۳۴۴ لشکر با مجموعاً ۷٫۸۵ میلیون سرباز ایجاد می‌کرد که ۶٫۵ میلیون نفر از آن‌ها در مقابل آلمانی‌ها قرار می‌گرفتند. طرح ژوکوف نیز مانند طرح پیشین، بر حفظ خط مرزی با دفاع فعالانه تأکید داشت و دنباله آن را ضد حملات در نظرگرفته بود. در طرح او به تانک‌های آلمانی اجازه داده می‌شد که به مناطق شرقی نفوذ کنند و سپس هر سرنیزه زرهی به تنهایی منهدم می‌شد. فرماندهی عالی شوروی احتمالا از این که آلمانی‌ها یک توقف عملیاتی در اسمولنسک جهت باز سازماندهی و بهبود شرایط تدارکاتی را لازم می‌دیدند، به خوبی آگاه بود. از همین رو اجرای حملاتی از نواحی ولیکیه لوکی و گومل در شمال و جنوب اسمولنسک جهت بدل ساختن این توقف عملیاتی به یک تاخیر عمده برای دشمن را در نظر در نظر گرفته شده بود. بدین منظور ۱۳ مه سال ۱۹۴۱ ستاد کل دستور به حرکت ارتش بیست و دوم از اورال به ولیکیه لوکی و ارتش بیست و یکم از ناحیه وولگا به گومل داد.
طرح ژوکوف به هیچ وجه قصد نداشت بدنه اصلی نیروهای ارتش سرخ را بسیار نزدیک تهاجم اولیه دشمن قرار دهد تا قدرت تحرک‌پذیری از این نیروها گرفته شود و در خطر محاصره و انهدام قرار گیرند. این طرح لایه نخست نیروهای ارتش سرخ را که به شکل ثابتی در مناطق مرزی قرار می‌گرفتند، قربانی می‌کرد تا شدت تهاجم نیروهای آلمانی به مرور کاسته شود. فرماندهان خط مقدم و یگان‌هایی که چنین سرنوشتی برای آن‌ها رقم زده می‌شد، هیچگاه از این تصمیم مطلع نشدند. پیشبینی می‌شد مقاومت این نیروها باعث ایجاد فاصله بین سر نیزه زرهی آلمان و پیاده‌نظام آن شود تا با هر یک به شکل جداگانه برخورد گردد. نیروهایی که به محاصره می‌آمدند، می‌بایست همچنان به عنوان بخش فعالی از لایه تاکتیکی به مبارزه ادامه می‌دادند تا سرعت پیشروی آلمانی‌ها را کاهش دهند. انتظار می‌رفت پس از انهدام نیروهای اصلی لایه نخست، دسته‌ها و یگان‌های کوچک آن با حضور در جنگل‌ها به فعالیت‌های پارتیزانی بپردازند. طرح ژوکوف تحت عنوان «طرح دفاع از مرزهای کشور» یک ماه پیش از آغاز عملیات بارباروسا ارائه و به نیروها ابلاغ شد. این طرح، دفاعی بود که با حمله به اراضی داخلی آلمان ادامه پیدا می‌کرد. ژوکوف این مفهوم دفاعی خود بر پایه ایده‌های میخائیل توخاچفسکی توسعه داده و بنا کرده بود. ارتش سرخ با آگاهی از جدا افتادن بخشی از نیروهای آلمانی در رومانی، طرحی نیز برای تهاجم به این متحد آلمان پس از متوقف کردن تهاجم اولیه این کشور آماده کرده بود که شامل حمله هوایی به میدان‌های نفتی رومانی در پلویشت و تهاجم آبی-خاکی به جزایر دلتای رود دانوب می‌شد.
طرح ژوکوف به طرح اصلی عملیات جنگی و بسیج ارتش سرخ بدل شد. طرح مورد نظر با وجود این که از منظر راهبردی حالتی تدافعی داشت اما ذاتاً از طبیعتی تهاجمی برخوردار بود. در نهایت بر اساس این طرح و طرح بسیج مرتبط به آن، شوروی ۲۳۷ لشکر از مجموع ۳۰۳ لشکر خود را در سه منطقه ویژه دفاعی در غرب و یک ارتش نهم مجزا مستقر می‌ساخت؛ که در صورت آغاز جنگ چهار جبهه شمال غربی، غربی، جنوب غربی و نهایتاً جنوبی را تشکیل می‌دادند. به صورت کلی نیروهای ارتش سرخ می‌بایست در دو قسمت راهبردی مستقر می‌شدند. قسمت نخست با ۱۸۶ لشکر به چهار جبهه عملیاتی اختصاص می‌یافت و قسمت دوم با ۵۱ لشکر در غالب پنج ارتش در اختیار فرماندهی عالی (استاوکا) قرار می‌گرفت. هر یک از چهار جبهه عملیاتی می‌بایستی قوای خود را به شکل سه کمربند پشت‌سرهم در طول مرزهای جدید و پشت آن آرایش می‌دادند. کمربند نخست نیروی پوششی در طول مرز بود و دو کمربند دیگر تقریباً با اندازه برابر دفاع در عمق را تشکیل می‌دادند و اقدام به ضد حمله می‌کردند. پنج ارتشی که در نهایت شامل ۵۷ لشکر می‌شدند، در طول رودهای دوینا و دنیپر مستقر شده بودند. این قسمت عملاً از چشم سرویس‌های اطلاعاتی آلمانی مخفی ماند. وظیفه این نیروها اجرای ضد حمله در هماهنگی با ضد حملات نیروهای خط مقدم بود. اواخر ماه مارس به درخواست ژوکوف، پانصد هزار نفر از نیروهای ذخیره در حالت آماده‌باش قرار گرفتند تا آموزش آن‌ها شدت بگیرد. تقریبا تمامی این افراد به چهار منطقه نظامی غربی اعزام گشتند. چند روز بعد سیصد هزار نفر دیگر از نیروهای ذخیره نیز فراخوانده شده و در ناحیه واسط در فاصله بین لایه تاکتیکی و لایه عملیاتی قرار گرفتند. قریب به ۱۷۰ لشکری که در بخش اروپایی شوروی، غرب مسکو و شرق کیف، مستقر گشتند تنها بین ۸ تا ۹ هزار نفر نیرو در اختیار داشتند. توان چندین مورد از این لشکرها نیز تنها بین ۵ تا ۶ هزار نفر بود. بیشتر لشکرهایی که دست کم از منظر نفرات، تکمیل‌تر بودند، در مواضع غربی‌تر، در لایه نخست تاکتیکی قرار گرفتند. امید می‌رفت از لایه عملیاتی در مقابل تهاجم اصلی دشمن محافظت شود و با استقرار به موقع و مناسب، جناحین گروه ارتش مرکز آلمان را مورد تهدید قرار دهد.
بالتیک و لنینگراد
طرح‌ریزی اولیه ارتش سرخ در مناطق شمالی بر این باور بود که لنینگراد تنها از طریق فنلاند مورد تهدید واقع خواهد شد و تهاجم آلمان مسکو را هدف قرار خواهد داد. روز ۱۸ نوامبر سال ۱۹۴۰، فرماندهی عالی شوروی از وجود از برنامه‌ریزی آلمانی‌ها برای تهاجم حمایتی به سمت لنینگراد مطلع شد؛ بنابراین طرح دفاعی دیگری بر اساس تهاجم آلمانی‌ها از محور پسکوف آماده و پیشبینی شد فنلاندی‌ها نیز از طریق ویبورگ به سمت لنینگراد پیشروی خواهند کرد. دفاع از محور پسکوف-استروف از منطقه نظامی لنینگراد به منطقه ویژه نظامی بالتیک منتقل شد. این طرح دو مرحله تدافعی نخست در خط مرزی و طول رود دوینا و سپس در خط ریگا-پسکوف-لوگا-نووگورود را برنامه‌ریزی کرده و از مزایای موانع طبیعی همچون رودهای ولیکایا و لوگا و مرداب‌ها و جنگل‌های منطقه استفاده نموده بود. طرح دیگری در ۱۵ مه سال ۱۹۴۱ منطقه نظامی لنینگراد را در مسئولیت دفاع از شهر لنینگراد و خط ریلی مورمانسک حفظ و منطقه ویژه نظامی بالتیک را موظف به متوقف ساختن دشمن در خط ریگا-ویلنا و محافظت از جزایر بالتیک نمود.
پس از تحقق اهداف اولیه، دو منطقه نظامی می‌بایست اقدام به دستیابی به برتری هوایی علیه مهاجمان می‌نمودند و سپس آماده مشارکت در در ضد حملات علیه دشمن می‌بودند. طبق تصور شوروی مبنی وجود ۱۵ روز فرصت برای آماده‌سازی پس از آغاز تهاجم آلمان، با قرار دادن تنها یک هنگ از بیشتر لشکرها در خط مرزی، فیودور کوزنتسوف، فرمانده منطقه نظامی بالتیک تصور می‌کرد بتواند از این مدت جهت انتقال نیروهای خود به خط مقدم استفاده کند. او همچنین قصد داشت از دو سپاه مکانیزه خود در یک ضد حمله زود هنگام و تعیین‌کننده در جهت شکست و انهدام سرنیزه زرهی آلمان استفاده نماید.
منطقه ویژه نظامی غرب
آرایش دفاعی ارتش سرخ در این منطقه تنها به یک لایه محدود می‌شد و هیچ نیروی ذخیره‌ای نداشت. هنگامی که تمرکز شوروی توسط استالین از مسکو به اوکراین منتقل شد، منطقه ویژه نظامی غرب جایگاه و منابع خود را به عنوان محور اصلی دفاعی از دست داد. بسیاری از نیروهای این منطقه با خط مقدمی ۴۳۵ کیلومتری، درون برآمدگی بیاویستوک متمرکز شده بودند که آن‌ها را کاملاً در معرض به محاصره درآمدن توسط دشمن قرار می‌داد. این منطقه نظامی روز ۲۶ مارس سال ۱۹۴۱ به نیروهای خود دستور داد تا ۱۵ ماه ژوئن خود را به توان رزمی کامل خود برسانند اما کمبود منابع جلوی چنین آماده‌سازی‌هایی را می‌گرفت. با اجازه دادن شدن به نیروهای زرهی آلمانی برای نفوذ در اراضی شرقی بر پایه طرح ژوکوف، قصد او و استالین از وجود منطقه نظامی غرب از ابتدا قربانی کردن آن در مقابل تاکتیک بلیتس‌کریگ بود تا جبهه ذخیره را در طول خط استالین نیروی اصلی دفاعی در نظر بگیرند. با این حال، ژنرال دمیتری پاولوف، فرمانده این منطقه نظامی که از این تصمیمات مطلع نبود، می‌پنداشت شوروی اقدام به متوقف کردن مهاجمان در خط مرزی خواهد کرد. او تصور می‌کرد با کمک سه سپاه مکانیزه از چهار سماه مکانیزه خود، خواهد توانست تا هنگام رسیدن نیروی کمکی از لایه عملیاتی و ذخیره راهبردی، جلوی پیشروی نیروهای دشمن را بگیرد و حتی در صورت لزوم با ثبات بخشی به خط مقدم، مهاجمان را به درون اراضی خود عقب براند. با این وجود، ژوکوف قصد نداشت برای حفظ منطقه محدب بیاویستوک، طبق نظر پاولوف، نیروهای لایه عملیاتی و ذخیره راهبردی را وارد میدان نبرد کند.
کیف و اودسا
فرماندهی عالی شوروی می‌دانست که تمرکز اصلی نیروهای آلمانی بر شمال مرداب‌های پریپیات است اما استالین اصرار داشت که تأکید شوروی بر جنوب باقی بماند. نفوذ بالای مردم اوکراین و تمایل به حفظ منابع و صنایع این منطقه و پایگاهی قدرتمند در نزدیکی بالکان سبب چنین تأکیدی شده بود. بدین جهت ژوکوف ارتش نوزدهم را از قفقاز شمالی به جنوب اوکراین و ارتش شانزدهم را از منطقه فرابایکال به غرب اوکراین منتقل نمود. در مجموع حدود ۶۰ لشکر شامل ۱۶ لشکر تانک و ۸ لشکر موتوریزه، بسیار بیشتر هر منطقه نظامی دیگری، در منطقه نظامی ویژه کی‌یف مستقر شدند. تعداد زیادی از هنگ‌های هوایی ارتش سرخ نیز در این منطقه نظامی قرار گرفتند. با وجود تغییرات ژوکوف، هیچ آرایشی از ارتش سرخ از جمله جبهه‌های جنوب غربی و جنوبی آن آماده جنگ نبود. به هر صورت نیروهای لایه نخست دفاعی بسیار نزدیک مرز و در فاصله ۵۰ کیلومتری از آن مستقر شدند که این مسئله با وجود مشکلات ترابری و سرعت کند پیاده‌نظام نسبت به تانک‌های آلمانی، آن‌ها را به سمت فاجعه می‌برد. لشکرهای بسیاری از سپاه‌های مکانیزه در اوکراین اغلب با فاصله ۱۶۰ کیلومتری از یکدیگر مستقر شدند. به هر صورت نیروهای مرزبانی تنها در این منطقه تحت امر منطقه نظامی قرار گرفته بودند. میخائیل کیرپونوس، فرمانده منطقه ویژه کیف بر اساس طرح دفاعی ژوکوف، دو گروه شوک هر یک با سه سپاه مکانیزه با مجموعاً ۳۷۰۰ تانک برای ضد حمله به عمق اراضی آلمان ترتیب دیده بود.
اقدامات دیگر
استالین امیدوار بود با پایبندی تام به توافقات اقتصادی با آلمان از طریق تأمین مواد اولیه حیاتی برای اقتصاد آن، خطر یک مخاصمه در کوتاه مدت را دفع کند. بدین ترتیب در هجده ماه منتهی به جنگ، شوروی قریب به دو میلیون تن محصولات نفتی، ۱۴۰ هزار تن منگنز، ۲۶ هزار تن کروم و مقادیر زیادی از سایر اقلام به آلمان صادر نمود. با ابراز نگرانی عناصر اطلاعاتی و دیگران از تقویت تهدید نظامی آلمان بدین طریق، استالین اصرار بیشتری بر این پایبندی نشان داد. او در تلاش بود از این راه در ظاهر به هیتلر القا کند به او سو ظن پیدا نکرده‌است چرا که می‌پنداشت اگر پیشوای آلمان خلاف آن تصور نماید، کشورش را مورد حمله قرار خواهد داد. به هر روی، شوروی با تمرکز نیروهایش در مناطق مرزی سعی داشت حالتی بازدارنده در مقابل آلمان ایجاد کند. هنگامی که ماه آوریل سال ۱۹۴۱ سرویس اطلاعاتی شوروی خبر از استقرار ۷۲ لشکر آلمانی در مناطق مرزی داد، استالین به اتکای بیش از ۳۰۰ لشکر ارتش سرخ در این سوی مرز گفت: «بگذار تلاششان را بکنند.» مولوتف، وزیرخارجه شوروی نیز در اظهار نظری مشابه اذعان داشت: «تنها یک احمق به ما حمله می‌کند.» با توجه به چنین سخنانی می‌توان متوجه شد رهبران شوروی با وجود آگاهی از آماده‌سازی نظامی آلمان، کشورشان را در جایگاه قدرت می‌دیدند و توانش را بیش از مهاجمان فرض می‌کردند.
پس از جلسه شورای عالی نظامی ارتش سرخ در اواخر ماه فوریه و اوایل ماه مارس، با وجود مخالفت شدید ژوکوف و تیموشنکو، شوروی با رهاسازی تقریباً کامل استحکامات دفاعی خط استالین در مرز پیش از سال ۱۹۳۹ با لهستان و برچیدن آن، سعی در ایجاد استحکامات دفاعی دیگری در غرب مناطق ویژه نظامی در مرزهای جدید خود داشت. تجربه ارتش سرخ نشان از مؤثر بودن این گونه خط دفاعی‌های ثابت در هنگام به‌کارگیری آن توسط فنلاندی‌ها در جنگ زمستان علیه این کشور داشت. از این رو، آن‌ها شکست خط دفاعی ماژینو را در اثر ضعف فرانسوی‌ها می‌دیدند. در هر صورت با وجود اقدامات فراوان، کار ساخت این استحکامات جدید در اثر اختلالات حاصل از مخارج بالا، به کندی پیش رفت و در هنگام آغاز تهاجم آلمان کمتر از پنجاه درصد از آن به اتمام رسید. بسیاری از این استحکامات به جای تمرکز بر محتمل‌ترین مسیرهای پیشروی دشمن، به صورت همگونی در طول مرز پخش شده بودند. از طرفی ساخت استحکامات کاملا در دید آلمانی‌ها در آن سوی مرز صورت گرفت و هیچ استتاری بر آن‌ها اعمال نشد. ارتباطات تلفنی نیز بین این نقاط ناقص بود و تنها ۳۲ درصد از آن تکمیل گشت. بیشتر نقاط مستحکم تنها مجهز به مسلسل بود و صرفا ۲۵ درصد آن‌ها دارای تسلیحات ضد تانک لازم شدند.
تیموشنکو ماه مه با ارسال فرمانی به مناطق نظامی به تشریح کلیات وظایف آن‌ها در صورت تهاجم غافلگیرانه آلمان پرداخت. او آمادگی رزمی مناطق نظامی مرزی غربی را افزایش داد. بر اساس طرح تیموشنکو، سپاه‌های تفنگ‌دار می‌بایست لایه نخست و سپاه‌های مکانیزه لایه دوم را تشکیل می‌دادند. میانه ماه مه ستاد کل به مناطق نظامی غربی دستور داد به سرعت شروع به آماده‌سازی قرارگاه‌های فرماندهی کنند. میانه ماه ژوئن فرمان به انتقال عناصر فرماندهی به این قرارگاه‌ها تا ۲۱-۲۵ ژوئن داده شد.
ژوکوف درحالیکه فرماندهان محلی را از اقدامات یک‌جانبه بازمی داشت، آن‌ها را به دست یافتن به بالاترین میزان آمادگی که موجب برآشفتگی استالین نشود، تشویق کرد. جهت کاهش زمان رساندن نیروهای پوششی به آمادگی رزمی در صورت جنگ، به فرماندهان محلی توصیه شد ادوات و مهمات را به منظور جنگ آماده کنند. نیمی از گلوله‌ها و نارنجک‌های دستی می‌بایست از بسته‌بندی خارج و بین یگان‌های توپخانه و نیروهای پوششی که باید در آمادگی کامل می‌بودند، توزیع می‌شدند. به نیمی از یگان‌های تانک دستور داده شد سوخت‌گیری کرده و آماده اقدامات رزمی باشند. زمان هشدار جنگی برای لشکرهای تفنگ‌دار به دو ساعت و برای لشکرهای موتوریزه و توپخانه به سه ساعت کاهش یافت. روز ۱۹ ژوکوف با صدور فرامین اضطراری، دستور به استتار تاسیسات نظامی داد. به هر صورت این امر به خوبی اجرا نشد.
برآورد و پیشبینی عملیاتی
استالین تصور می‌کرد همانند قربانیان پیشین آلمان، هر گونه اقدام نظامی از جانب آلمانی‌ها در ابتدا با یک ضرب‌الاجل همراه خواهد بود و این موضوع به شوروی زمان لازم جهت عکس‌العمل را خواهد داد. او با آگاهی نسبی از برنامه‌ریزی یازده‌ماهه ورماخت برای عملیات، پیشبینی می‌کرد آماده‌سازی نهایی آلمان برای آغاز حمله ۱۰ تا ۱۵ روز طول خواهد کشید و این فرصت بیشتری برای شوروی برای آماده‌سازی فراهم خواهد آورد.
گذر زمان ثابت کرد طرح‌ریزان شوروی اساساً شرایط را به اشتباه قضاوت کرده بودند و نه تنها نیروهایشان را بیش از حد در مناطق پیشین خط مقدم متمرکز نموده بودند بلکه فرض آن‌ها بر تأکید اصلی حمله آلمانی‌ها از جنوب منطقه پریپیات نیز غلط از آب درآمد تا تمرکز قوای شوروی در قسمت جنوبی با تهاجم قوای زرهی آلمان از مناطق شمالی‌تر، ارتش سرخ را در حالی نامتوازن قرار دهد. ارتش سرخ همچنین به اشتباه توان کلی ورماخت را بسیار بیش از واقع و ۲۶۰ لشکر، ۱۰ هزار تانک و ۱۵ هزار هواگرد برآورد کرده بود.
تهاجم پیش‌دستانه
پس از پایان جنگ با لهستان و فنلاند، روز ۹ مه سال ۱۹۴۰، ارتش سرخ شروع به پایان دادن به بسیج عمومی نیروهای ذخیره کرد. به جز تعداد معدودی از یگان‌ها مابقی نیروها در تمامی رسته‌ها از جمله قوای زرهی و سواره‌نظام با مرخص کردن نیروهای خود، به وضعیت شرایط صلح بازگشتند. در این اقدام قریب به ۶۸۶ هزار نفر از مجموع ۳٫۲ میلیون سرباز ارتش سرخ از خدمت مرخص شدند. این مسئله نشان‌گر آن است که شوروی دست کم در مراحل آغازین جنگ جهانی دوم هیچ برنامه عمده‌ای جهت بهره‌گیری از شرایط موجود برای اقدام پیش‌دستانه علیه آلمان نداشته‌است. از این رو، استالین پیشنهاد تیموشنکو و ژوکوف در میانه ماه مه سال ۱۹۴۱ برای حمله پیش‌دستانه را نیز رد کرد. با این حال، برخی تاریخ‌دانان تجدیدنظرطلب تمرکز نیروهای شوروی در اوکراین را بر طرح‌ریزی استالین و ژنرال‌هایش برای تهاجم پیش‌دستانه به آلمان از طریق دور زدن نیروها و استحکامات ورماخت در لهستان از مسیری بهتر، تعبیر نموده‌اند.
پنیکای
پنیکای (به انگلیسی: Penycae) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Wrexham County Borough واقع شده‌است. پنیکای ۳٬۳۸۹ نفر جمعیت دارد.
مومودو موتایرو
مومودو موتایرو (Momodu Mutairu؛ زادهٔ September 2, 1976) بازیکن سابق فوتبال اهل نیجریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاوازاکی فرونتال اشاره کرد.
خوابگرد (فیلم)
خوابگرد یک فیلم معمایی و روان‌شناسی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی الیوت لستر می‌باشد.
کاتلو آمارانته (قایقران روئینگ، زاده ۱۹۷۹)
کاتلو آمارانته (Catello Amarante؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۷۹) قایقران روئینگ اهل ایتالیا بود.
خوابگرد (فیلم)
تولید
فیلمبرداری این فیلم در سال ۲۰۱۴ در لس آنجلس انجام شد.
کاتلو آمارانته (قایقران روئینگ، زاده ۱۹۷۹)
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
محمدشریف سعیدی
محمدشریف سعیدی (متولد ۱۹۷۰، جاغوری) شاعر افغانستانی از مردمان هزاره مقیم سویدن است.
سعیدی در چهار سالگی پدرش را از دست داد. او در نوجوانی به تنهایی از افغانستان به پاکستان و سپس به ایران مهاجرت کرد. در سال ۱۳۶۶ وارد مدرسه ذوالفقار اصفهان شد و پس از چهار سال تحصیل به قم رفت. در آنجا ده سال به تحصیل زبان و ادبیات عربی و معارف اسلامی در مرکز جهانی علوم اسلامی، زبان انگلیسی در دانشگاه باقرالعلوم و علوم سیاسی در دانشگاه مفید پرداخت. وی در سال ۱۳۸۰ ایران را ترک کرد و در سویدن اقامت گزید. در سویدن ابتدا یادگیری زبان سوئدی را آغاز کرد و تحصیلات متوسطه و دبیرستان خود را از ابتدا ادامه داد. او بعداً مدرک روابط بین‌الملل را در دانشگاه گوتنبرگ و مدرک دیگری را در بخش شرق‌شناسی در زبان و ادبیات فارسی (فارسی، سوئدی، انگلیسی) از دانشگاه اوپسالا دریافت کرد.
ویهرن (روستا)
ویهرن یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ساندانسکی واقع شده‌است.
محمدشریف سعیدی
آثار
سعیدی شعر و داستان را از انگلیسی و سوئدی به فارسی ترجمه کرد. ترجمه‌های سعیدی در مجلات در دری، خط سوم، روایت و همچنین در وبلاگ و حساب فیسبوک سعیدی منتشر شده‌است. مجموعه داستان‌های ویلی کیرکلوند، نویسنده و فیلسوف سوئدی با ترجمه سعیدی آماده انتشار است.
مجموعه شعر سعیدی به شرح زیر منتشر شده‌است:
جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی فلزات ناهمسان
فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی در سال ۱۹۹۱ توسط موسسه جوشکاری انگلستان و با همکاری دانشگاه کمبریج، به عنوان یک روش اتصال حالت جامد اختراع شد و برای اولین بار برای جوشکاری آلیاژهای آلومینیوم به‌کار برده شد. جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی به عنوان مهم‌ترین پیشرفت در اتصال فلزات در دهه آخر قرن بیستم به حساب می‌آید و با توجه به انرژی مصرفی کم و عدم ایجاد آلودگی به عنوان یک فناوری سبز محسوب می‌شود. در این فرایند از گاز یا پوشش محافظ برای حفاظت از حوضچه مذاب استفاده نمی‌شود و همین مسئله موجب می‌شود این فرایند در دسته فرایندهای دوستدار محیط زیست قرار گیرد. این فرایند در دسته فرایندهای جوشکاری حالت جامد قرار می‌گیرد و از این فرایند برای اتصال دهی موادی که با فرایندهای متداول جوشکاری قابلیت جوش پذیری ندارند، استفاده می‌شود.
لازم به ذکر است از این فرآیند برای جوشکاری مواد پلیمری ( که از طریق جوشکاری های مرسوم مانند جوش قوس الکتریکی و غیره که امکان اتصال وجود ندارد.) نیز استفاده می گردد. همچنین جوشکاری مواد کامپوزیتی پایه پلمیری و نانو مواد مانند نانو تیوب های کربنی و... نیز با این فرآیند در حال بررسی و تحقیق میباشد.
مکانیزم فرایند
فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی یک نوع فرایند جوشکاری حالت جامد می‌باشد که در آن اتصال به وسیله دوران یک ابزار غیر قابل مصرف انجام میگیرد. موادی که به وسیله این فرایند قابل اتصال هستند شامل: آلومینیوم، سرب، منیزیم، فولاد، تیتانیم، روی، مس و مواد کامپوزیتی هستند. اتصال بسیاری از آلیاژها که با استفاده از روش های ذوبی سخت یا غیر ممکن است با استفاده از این روش بسیار راحت صورت می گیرد. مراحل انجام فرایند به این صورت است که ابتدا یک ابزار با هندسه مشخص متشکل از شانه و پین که در حال دوران است، وارد درز اتصال می شود. در اثر اصطکاک ناشی از دوران ابزار درون مواد، حرارت و تغییر شکل پلاستیک ایجاد می گردد. زمانی که ابزار تا عمق مشخصی (طوری که معمولاً شانه مماس بر سطح باشد) درون مواد فرورفت، آنگاه تقریباً بعد از ۶۰ ثانیه ابزار شروع به حرکت انتقالی می نماید. حرکت انتقالی ابزار و همچنین حرارت ناشی از اصطکاک باعث پر شدن درز اتصال میشود. ناحیه ی اثر ابزار که در حین جوشکاری در پشت ابزار به صورت نواری روی سطح قطعات باقی می‌ماند، ردپای شانه ی ابزار نامیده می‌شود. به سمتی که سرعت زاویه ای ابزار هم جهت با سرعت جوشکاری است، سمت پیش رونده و به سمتی از اتصال که این دو سرعت در خلاف جهت یکدیگر باشند، سمت پس رونده گفته می‌شود. در واقع دو سمت یک اتصال با هم از نظر تجربه ی پدیده های ترمومکانیکی متفاوتند و در همه جا در بررسی عرضی فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی از سطح مقطع این نوع جوش‌ها باید نواحی یادشده مشخص گردد. فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی روشی نوین برای اتصال آلیاژهای فلزی است. این روش دارای بازده بالا و سازگار با محیط زیست می‌باشد. ایده‌ی اصلی جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی بسیار ساده می‌باشد. یک وسیله دوار مصرف نشدنی به همراه یک پین مخصوص به داخل قطعه‌کار فرو می‌رود و در راستای خط اتصال حرکت می‌کند. دو طرف قطعه‌کار در کنار هم محکم قرار داده می‌شود و پین وارد خط اتصال این دو می‌شود و همراه با دوران، طول خط اتصال را طی می‌کند. در این فرایند پین دو عمل اصلی را انجام می‌دهد:
گرما به کمک اصطکاک بین ابزار و قطعه‌کار و تغییر فرم پلاستیک قطعه ایجاد می‌شود. حرارت متمرکز شده باعث نرم شدن مواد اطراف پین می‌شود و ترکیب حرکت دوار و طولی پین، باعث حرکت مواد از جلوی پین به عقب پین می‌گردد. از طرفی شولدر که در بالای ناحیه‌ی خمیری قرار دارد با اعمال فشار بر روی مواد نرم شده امکان ایجاد اتصال میان دو فلز را به وجود می‌آورد. به علت ساختار هندسی پین، موادی که در اطراف پین حرکت می‌کنند به خوبی با یکدیگر ترکیب می‌شوند. با توجه به اشکال هندسی متفاوتی که پین می‌تواند داشته باشد، جریان ماده در اطراف پین دارای پیچیدگی‌های خاص خود می‌باشد. در جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی مواد در گرمای بالا تغییر شکل زیادی می‌دهند که موجب ایجاد ساختار ریز و دانه‌های هم محور می‌شود. این ریز ساختار مناسب موجب خواص مکانیکی مطلوبی در اتصالات ایجاد شده توسط فرایند جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی نیز می‌شود. جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی به عنوان اختراعی مهم برای جوش فلزات در دو دهه اخیر مطرح شده‌است.