cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فیلتر کالمان
تصفیه‌کننده کمینه واریانس
این معادله برا ی فیلتر کالمن کمینه واریانس همواره یکسان است. حل معادلات بالا واریانس تخمین خطای خروجی را کمینه می‌کند. توجه کنید که در روش راوخ–تونگ–استریبل فرض می‌شود که همه توزیع‌ها گاوسی هستند اما در اینجا چنین نیست.
فیلترهای وزن‌دار کالمن
توابع وزن‌دار جهت وزن دادن به میانگین توزیع توان خطا در یک بازه تغییر مشخص استفاده می‌شوند. فرض کنید \textbf{y} - یک تخمین خطای خروجی توسط فیلتر کالمن و \textbf{W} یک تابع تخصیص وزن علی باشد. روش بهینه‌ای که واریانس (\textbf{y} - ) \textbf{W} را کمینه می‌کند استفاده از است.
نحوه طراحی \textbf{W} فعلاً بی‌پاسخ است. یک راه آن شناسایی سیستمی که تخمین خطا را تولید می‌کند و قرارداد کردن \textbf{W} به عنوان معکوس آن سیستم است. این روش می‌تواند جهت محاسبه خطای مربع میانگین استفاده شود تا هزینه فیلتر کاهش یابد. همچنین روش مشابهی جهت یافتن تصفیه‌کننده نیز وجود دارد.
فیلترهای غیرخطی
مبنای فیلتر کالمن، تبدیلات خطی است. اما سیستم‌های پیچیده‌تر می‌توانند غیرخطی باشند. مسئله غیرخطی بودن می‌تواند در مشاهدات، مدلسازی یا هر دو بروز پیدا کند.
فیلتر کالمن بسط‌یافته - ئی‌کِی‌اف
تابع f می‌تواند جهت محاسبه حالت پیش‌بینی شده از تخمین قبلی به کار رود. همچنین تابع h جهت یافتن مشاهده‌ای از حالت قبلی به کار می‌رود. توابع f و h نمی‌توانند مستقیماً به کوواریانس اعمال شوند، بلکه باید ماتریسی از مشتقات جزئی (ماتریس ژاکوبی) آن‌ها محاسبه شود.
در هر بازه زمانی ماتریس ژاکوبی با استفاده از حالات پیش‌بینی شده قبلی محاسبه می‌شود. این ماتریس‌ها در معادلات فیلتر کالمن کاربرد دارد. در واقع این فرایند عمل خطی کردن توابع غیرخطی را حول تخمین فعلی شامل می‌شود.
فیلتر کالمن از نوع یوکِی‌اف - بی‌اثر
وقتی انتقال حالات و مشاهدات، یعنی توابع پیش‌بینی و آپدیت f و h، کاملاً غیرخطی باشند، فیلتر کالمن بسط‌یافته کارایی پایینی خواهد داشت. به این دلیل که کوواریانس در عمل خطی‌سازی مدل غیرخطی افزایش می‌یابد. فیلتر کالمن بی‌اثر از روش نمونه‌گیری قطعی که به تبدیل بی‌اثر معروف است، استفاده می‌کند تا مجموعه نمونه مینیمالی از نقاط حول میانگین را جمع‌آوری کند. سپس این نقاط در تابع غیرخطی وارد شده تا میانگین و کوواریانس جدید حاصل شود. نتیجه برای سیستم‌های قطعی با قطعیت بیشتری مقدار میانگین و کوواریانس را ارائه می‌کند. این روش به عنوان روش مونت‌کارلو یا بسط تیلور برای آماره‌های پسین شناخته شده‌است. در واقع این روش ما را از محاسبه مستقیم ماتریس ژاکوبی که برای بعضی توابع بسیار پیچیده‌است، بی‌نیاز می‌کند.
پیش‌بینی
مجموعه‌ای شامل 2L + ۱ به کمک حالت و کوواریانس از حالت بعد L حاصل می‌شود. iامین ستون ماتریس مربع ریشه است.
با توجه به تعریف ریشه مربعی \textbf{A} در ماتریس \textbf{B} بدست می‌آید:
نقاط بدست آمده به عنوان ورودی تابع انتقال f داده می‌شوند:
به‌طوری‌که. از نقاط وزن‌دار جهت محاسبه تخمین حالت و کوواریانس استفاده می‌شود
اگر توزیع x گاوسی باشد، مقادیر طبیعی برابر, \kappa=0 و \beta=2 هستند. \beta=2 بهینه است.
آپدیت
پیش‌بینی حالت و کوواریانس مطابق بالا حاصل می‌شوند به جز زمانی که میانگین و کوواریانس نویز مشاهده شده در دست باشد.
اگر پیش‌بینی UKF استفاده شده‌باشد، نقاط به صورت زیر مستقلاً قابل محاسبه‌اند.
نقاط به عنوان ورودی تابع h استفاده می‌شوند
نقاط وزن‌دار جهت محاسبه مشاهده و کوواریانس مشاهدات پیش‌بینی شده‌استفاده می‌شوند.
کوواریانس ضربدری حالات و مشاهدات به صورت زیر محاسبه می‌شود
که برای محاسبه نتیجه فیلتر کالمن UKF استفاده می‌شود.
همانند فیلتر کالمن، حالت آپدیت شده از جمع حالت پیش‌بینی شده و وزن‌دار کردن نتیجه کالمن محاسبه می‌شود
همچنین کوواریانس آپدیت شده برابر است با تفاضل کوواریانس پیش‌بینی شده و کوواریانس محاسبه پیش‌بینی شده که با نتیجه کالمن وزن‌دار شده‌است.
فیلتر کالمن-بوسی
این فیلتر حالت پیوسته در زمان فیلتر کالمن می‌باشد که نام آن برگرفته از نام ریچارد اسنودن بوسی می‌باشد.
این فیلتر مبتنی بر فضای نمونه حالت مدل شده‌است.
فیلتر از دو معادله دیفرانسیلی بدست می‌آید. یکی برای تخمین حالت و دیگری برای کوواریانس.
به‌طوری‌که
کوواریانس نویز مشاهده‌شده معادل کوواریانس خطای پیش‌بینی شده  است. این دو کوواریانس تنها در حالت پیوسته زمان برابرند.
تمایز میان حالت پیش‌بینی و آپدیت فیلتر کالمن در اینجا وجود ندارد.
فیلتر کالمن هیبریدی
بسیاری از سیستم‌های فیزیکی به صورت پیوسته در زمان مدل می‌شوند درحالیکه مشاهدات ورودی توسط یک پردازنده دیجیتال و به صورت گسسته در زمان به آن ارائه می‌شوند. به این ترتیب مدل سیستم و مشاهدات به این صورت بیان می‌شود:
پیش‌بینی
این معادلاتت از حالت پیوسته فیلتر کالمن، بدون آپدیت توسط مشاهدات حاصل می‌شوند به‌طوری‌که. حالت و کوواریانس پیش‌بینی شده با حل مجموعه‌ای از معادلات دیفرانسیلی دارای مقادیر اولیه تخمین حالت قبلی محاسبه می‌شوند.
معادلات آپدیت همان معادلات فیلتر کالمن گسسته هستند.
بریستول (ابهام‌زدایی)
بریستول ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ویلدت (دهانه)
ویلدت یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
دیل دیکی
دیل دیکی (Dale Dickey؛ زادهٔ September 29, 1961) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
= = فیلم ها ==
انریکه دوم
انریکه دوم کاستیا ; –  پادشاه کاستیا و لئون بود. پس از او پسرش خوآن یکم به سلطنت رسید.
آرتور وانگ
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به اربابان جنگ، پلیس‌های جن-ایکس، جوانک تبتی و شمشیر خدایان اشاره نمود.
سادات بخات نجات
سادات بخات نجات(کرخه)، روستایی در عبدالخان از توابع بخش مرکزی شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است.
پل مه
پل مه (Paul Maye; August 19, 1913 – 1913:08:19, April 19, 1987) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
یان شویتکوفسکی
یان شویتکوفسکی (Jan Świtkowski؛ زادهٔ January 23, 1994) یک شناگر اهل لهستان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز ۲۰۰ متر پروانه در مسابقات جهانی ورزش‌های آبی ۲۰۱۵ اشاره کرد.
باشگاه فوتبال هیکاری یونایتد
هیکاری یونایتد که قبلا با نام‌های پی‌اوام ساوتز، ساوتز یونایتد، پی‌آرکی ساوتز یونایتد و هیکاری ساوتز یونایتد شناخته می‌شد، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در سال ۲۰۰۶ در پورت مورزبی، پاپوآ گینه نو تأسیس شد.
این باشگاه با کسب هشت عنوان متوالی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴، رکورد بیشترین عناوین در لیگ ملی فوتبال پاپوآ گینه نو را دارد. آنها همچنین یکی از دو باشگاهی هستند که خارج از استرالیا و نیوزیلند موفق به قهرمانی در لیگ قهرمانان اقیانوسیه شده‌اند، و بنابراین نماینده اقیانوسیه در جام باشگاه‌های جهان در سال ۲۰۱۰ بوده‌اند.
پس از اینکه رئیس جان کاپی ناتو در سال ۲۰۱۷ از لیگ ملی فوتبال جدا شد، باشگاه برای دو فصل در لیگ برتر ملی پاپوآ گینه نو شرکت کرد، و برنده نسخه افتتاحیه شد. این باشگاه برای فصل ۲۰۱۹ به لیگ ملی فوتبال بازگشت و دوم شد.
یوریا تریسی
یوریا تریسی سناتور سابق عضو حزب فدرالیست (آمریکا) بود. وی در سال ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۷ میلادی سناتور ایالت کنتیکت در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
سامار (ابهام‌زدایی)
سامار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
باشگاه فوتبال هیکاری یونایتد
حضور در لیگ قهرمانان اقیانوسیه و جام باشگاه‌های جهان
هیکاری یونایتد پس از قهرمانی در لیگ ملی فوتبال ۰۹–۲۰۰۸ بار دیگر به مسابقات قاره‌ای راه یافت. این تیم در صدر جدول فصل عادی قرار گرفت، اما فینال بزرگ، که قرار بود در برابر راپاتونا برگزار شود، دو بار به تعویق افتاد قبل از اینکه به طور کامل لغو شود، با این عنوان که به دلیل موقعیت بالاتر لیگ به هکاری یونایتد اعطا شد.
در اکتبر ۲۰۰۹، باشگاه شروع به شرکت در لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۱۰–۲۰۰۹ کرد و در کنار لائوتوکا از فیجی، تافئا از وانواتو و ماریست از جزایر سلیمان وارد گروه ب شد. علیرغم کسب تنها یک امتیاز از دو بازی اول خود، باشگاه پس از چهار پیروزی متوالی در صدر گروه قرار گرفت و با یک امتیاز بالاتر از لائوتوکا به پایان رسید. در فینال، هیکاری یونایتد با ویتاکر یونایتد، دارنده ۲ عنوان لیگ قهرمانان روبرو شد، و بازی اول در پورت مورزبی شاهد برد ۳–۰ تیم پاپوآ گینه نو بود. در بازی برگشت در نیوزیلند، در ۲ مه ۲۰۱۰، هیکاری توانست در مجموع برتری خود را حفظ کند؛ زیرا با اینکه ۲–۱ شکست خورد اما در مجموع ۴–۲ پیروز شد و به جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۰ در ابوظبی، امارات راه یافت.
غلامان
غلامان شهری در بخش غلامان شهرستان راز و جرگلان استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۸۶۷ نفر (۸۶۰ خانوار) بوده‌است.
جغرافیا
مردمی ترک‌تبار، خونگرم و مهمان نواز دارد که عمدتاً به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند. موقعیت جغرافیایی خوبی دارد به طوری که در زمان پهلوی مرکز تجمع نیروها و قشونها بوده و بسیاری از روستاهای اطراف به آن مشرف می‌باشند. نزدیکی آن با مرزهای کشور ترکمنستان باعث شده تا از لحاظ امنیت و نظامی در منطقه، شهر مرزی قلمداد گردد، نزدیکترین شهر در منطقه به مرزهای کشور همسایه‌مان ترکمنستان که از لحاظ زبان، آداب و رسوم و اعتقادات مذهبی اشتراک بسیاری دارند. در نواحی نزدیکتر مرز اکثر روستانشینان ترکمن هستند که به دلیل همین قرابت لهجه، لهجه ترکی مردم غلامان نیز شبیه به ترکمنی شده‌است. از مکان‌های باستانی این خطه نیز آثار معدودی بجا مانده که بخاطر فاصله مکانی و زمانی زیاد با مرکز استان مورد توجه عموم قرار نگرفته‌است. رودخانه سومبار تنها رود دائمی در منطقه است که در سال‌های اخیر سد مخزنی سومبار بر روی آن احداث شد تا ذخیره آب کشاورزی منطقه و آب آشامیدنی شهر گردد. مکان زیارتی شاهزاده نبی آن قدمت بسیاری داشته و مورد توجه اهالی منطقه می‌باشد. صنایع دستی سنتی چرمی و چوبی به لحاظ التزامات زندگی‌های دوران گذشته بوده و به ندرت یافت می‌شود. از غذاهای سنتی می‌توان به اشکنه، قوروتو، نان دستی (تنوری)، انواع آش با سبزی‌های وحشی و خودرو محلی و مخصوص فصلهای بهار و تابستان و شوربا (شوروا) اشاره کرد و از خوراکی‌های سنتی آن قره قروت، کشک (قروت)، تلخان، قورمه (گوشت لقمه پخته شده)، قوورما (دانه‌های پخته شدهٔ گندم، نخود، بادام، زردآلو و … که مخصوص فصل پاییز و زمستان می‌باشد) را نام برد.
میان‌هشت
در زبان‌شناسی، فرایند افزودن یک واحد آوایی در میان دو آوای متوالی برای جدا کردن آنها از یکدیگر را میان‌هِشت (epenthesis) می‌گویند. به این فرایند، درج، اندراج، و افزودن آوای میانجی هم گفته شده‌است.
ویلای توگندهات
ویلا توگندهات (Villa Tugendhat) ساختمانی تاریخی است در محله پولدارنشین «چرنا پوله» در شهر برنو جمهوری چک. این ویلا که نمونه‌ای کلاسیک از کارکردگرایی است در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
ویلا توگندهات یکی از نمونه‌های پیشگام در حوزه معماری نو در اروپا است و تبدیل به نمادی از تجددگرایی شده‌است. معمار این ویلا، لودویگ میس فن در روهه آلمانی، آن را بین سال‌های ۱۹۲۸ و ۱۹۳۰ بااستفاده از بتن تقویت‌شده ساخت. او این ویلا را برای فریتز توگندهات و همسرش گِرِتا ساخت. در سال ۱۹۹۲، مذاکراتی که به جدایی چک و اسلواکی از هم انجامید در ویلا توگندهات انجام شد. ویلا توگندهات از سال ۱۹۹۴ به عنوان موزه برای عموم قابل بازدید است.
پیشینه
فریتز توگندهات، یک کارخانه‌دار یهودی بود. او سفارش ساخت این ویلا را بر روی زمینی که به عنوان هدیه از بستگان خود دریافت کرده‌بود داد. شرکت ساختمانی آرتور و موژیچ آیسلر در تابستان ۱۹۲۹ کار ساخت ویلا را آغاز کرده و ساخت آن را پس از ۱۴ ماه به پایان رساند. فریتز و گرتا توگندهات تنها هشت سال در این ویلا سکونت داشتند و در سال ۱۹۳۸ ناچار شدند به همراه فرزندانشان از چکسلواکی بگریزند. آنها در سوئیس اقامت گزیدند و دیگر هیچ‌گاه در ویلای خود زندگی نکردند. ویلا توگندهات در سال ۱۹۳۹ توسط گشتاپو مصادره شد و گشتاپو از آن به عنوان دفتر و آپارتمان استفاده می‌کرد. در این زمان دکور داخلی ساختمان تغییر پیدا کرد و بسیاری از آذین‌های آن ناپدید شدند.
در پایان جنگ جهانی دوم و پس از آن ویلا توگندهات که اینک تبدیل به اصطبل و اقامتگاه نظامیان شوروی شده‌بود بر اثر درگیری‌های نظامی آسیب زیادی دید. طی چند دهه متعاقب جنگ جهانی دوم این ویلا تا اندازه‌ای مرمت شد و از آن برای مقاصد مختلف، ازجمله به عنوان مرکز روان‌درمانی کودکان، استفاده کردند.
در سال ۱۹۶۷ گرتا توگندهات به همراه یک معمار ارشد از استودیوی میس در شیکاگو به ویلا بازگشت و طرح اصلی ساختمان را برای او توضیح داد. پس از آن گروهی از معماران چک تصمیم به مرمت این ساختمان گرفتند و پس از سال ۱۹۸۰ این ساختمان مرمت و بازسازی شد. این ساختمان در سال ۲۰۰۱ در فهرست فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. در ۲۶ اوت ۱۹۹۲ واتسلاو کلاوس و ولادیمیر مچیار، رهبران سیاسی چکسلواکی در این ویلا ملاقات کرده و سند جدایی چک و اسلواکی را در این مکان امضا کردند. ویلا توگندهات از سال ۱۹۹۴ تبدیل به موزه شده و مدیریت آن برعهده شهرداری برنو قرار گرفته‌است.
تاداهیرو نومورا
تاداهیرو نومورا ورزشکار مرد رشتهٔ جودو اهل کشور ژاپن است. وی در بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۳ مدال طلا را کسب کرد.
اسپاتسوود (فیلم)
اسپاتسوود فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی مارک جوفه است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتونی هاپکینز، بن مندلسون، آلوین کورتس، برونو لارنس، راسل کرو، برکا ریگ، تونی کولت، دنیل وایلی ایفای نقش کرده‌اند.
دودمان تراستامارا
خاندان تراستامارا (House of Trastámara) دودمانی از شاهان اسپانیا بودند که توسط هنری دوم کاستیل به قدرت رسیدند.
سیارک ۲۰۶۱۸
سیارک ۲۰۶۱۸ بیست هزار و ششصد و هجدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۶.۲ است.
استراتوس (ابهام‌زدایی)
استراتوس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
داماد فراری
داماد فراری فیلمی به کارگردانی و نویسندگی اسماعیل ریاحی محصول سال ۱۳۴۵ است.
خلاصه داستان
پدری بر بالین بیماری وصیت می‌کند که پس از مرگ دو فرزند او به این شرط وارث اموالش بشوند که نوه‌هایش به عقد یکدیگر درآیند و صاحب فرزند شوند. دو برادر می‌کوشند به کمک رامین فرزندان خود را به ازدواج با یکدیگر راضی کنند: اما مهری، دخترعمو، و مهدی، پسرعمو، هر کدام به تصور اینکه دیگری به قصد تصاحب ثروت، راضی به ازدواج با او شده از این کار خودداری می‌کند. از یکسو مهدی پای بند زنی آوازه خوان و از سوی دیگر مهری مورد علاقهٔ جوانی است که به عنوان کمک آشپز در خانهٔ آن‌ها کار می‌کند. مهری و مهدی برای آن که خود را از دست پدرانشان خلاص کنند به عقد مصلحتی رضایت می‌دهند، تا این که هر کدام پس از ماجراهای مضحکی متوجهٔ علاقهٔ خود به دیگری می‌شود و با شادمانی زندگی جدیدی را آغاز می‌کنند.
توبا (ابهام‌زدایی)
توبا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یان زائیتس
یان زائیتس (Jan Zajíc؛ ۳ ژوئیه ۱۹۵۰ – 1950:07:03, February 25, 1969) یک دانشجوی اهل چکسلواکی بود که به نشانهٔ اعتراض به اشغال نظامی چکسلواکی و حکومت کمونیستی، با خودسوزی خودش را کشت.
وی در دوران تحصیل، علاقه شدیدی به ادبیات و شعر داشت و خود نیز سعی در سرودن شعر داشت. در دوره بهار پراگ، او مشتاقانه از آرامش در جامعه حمایت می‌کرد.
هلن وستکات
هلن وستکات (Helen Westcott؛ January 1, 1928 – March 17, 1998) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ران لیوینگستون
ران لیوینگستون (Ron Livingston؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
والیر (دهانه)
والیر یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
دهانه‌های اقماری
این دهانه ۲ دهانه اقماری دارد.
برش
برش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عبدالرضا (کرخه)
عبدالرضا (کرخه)، روستایی در عبدالخان از توابع بخش شاوور شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شاوور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
آووگادرو (ابهام‌زدایی)
آووگادرو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رومپر استومپر
رومپر استومپر فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی جفری رایت است. در این فیلم بازیگرانی همچون راسل کرو، دنیل پولاک، ژاکلین مک‌کنزی و دنیل وایلی ایفای نقش کرده‌اند.
کریل‌اسپرینگز، ایلینوی
کریل‌اسپرینگز، ایلینوی (به انگلیسی: Creal Springs, Illinois) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۵۴۳ نفر است که در ایلی‌نوی واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
شاهین محمدصادقی
شاهین محمدصادقی (زادۀ ۱۳۴۲ ) جراح فوق تخصص، استاد دانشگاه و سیاستمدار ایرانی است. در ۲۸ فروردین ۱۴۰۰ محمدصادقی در نشستی خبری از قصد خود برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران خبر داد. وی در ۲۴ اردیبهشت با حضور در ستاد انتخابات کشور نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران شد.
محمدصادقی سابقه نمایندگی مردم کازرون و عضو هیئت رئیسه مجلس در دوره‌های هفتم و نهم مجلس شورای اسلامی و همچنین ریاست سازمان بسیج جامعه پزشکی کشور (۱۳۹۹–۱۴۰۰) را در کارنامه خود دارد.
از مهم‌ترین سوابق مدیریتی وی می‌توان به ریاست دانشگاه‌های دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ۱۳۸۹–۱۳۸۷)، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج (انتصاب به عنوان مدیر نمونه کشوری) (۱۳۷۷–۱۳۷۵)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون (۱۳۶۹–۱۳۶۸) و همچنین معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر (۱۳۷۵–۱۳۷۴)، معاونت سازمان پزشکی قانونی کشور (۱۳۸۲–۱۳۸۱) و نیز معاونت پارلمانی سازمان تربیت بدنی (۱۳۹۰–۱۳۸۹) اشاره نمود.
توشمال
منظور از توشمال می‌تواند موارد زیر باشد:
دختر کدخدا
دختر کدخدا فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مهدی رئیس فیروز محصول سال ۱۳۴۵ است.
حسن کروبی
حسن کروبی (زاده ۱۳۲۰ - درگذشت ۱۳۹۳ در نجف ) از فعالان سیاسی قبل از انقلاب و سرپرست «دفتر خانه‌سازی برای مستضعفین» پس از انقلاب اسلامی ایران بود. وی فرزند احمد کروبی و برادر مهدی کروبی بود.
فعالیت‌های وی در مؤسسه‌ای ‌که عنوان «دفتر خانه‌سازی برای مستضعفین» را داشت ، ازجمله تأیید حمله‌ی دانشجویان به هتل‌های تهران و اقامت در آن، با اعتراضات مقامات مختلف مواجه گردید و نهایتاً کمیته انقلاب اسلامی دفتر مرکزی آن را تصرف کرده و به فعالیت آن خاتمه دادند. نام حسن کروبی در جریان پروندهٔ ایران کنترا و فروش سلاح به ایران مطرح شده‌است. پس از آن دیگر فعالیتی نداشت. وی در نهایت در خارج از کشور به دلیل بیماری ریوی در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
فیلیپ ارمنو
فیلیپ ارمنو (Philippe Ermenault؛ زادهٔ April 29, 1969) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن
شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن، شرکت راه‌آهن خصوصی ژاپنی است، که علاوه بر اپراتوری خطوط آهن ناحیه چوبو، واقع در مناطق مرکزی ژاپن، در زمینه‌هایی چون املاک و مستغلات، عمده‌فروشی و خرده‌فروشی نوشیدنی‌ها و مواد غذایی نیز فعالیت می‌کند.
شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن در سال ۱۹۸۷ در پی اجرای فرایند خصوصی‌سازی در راه‌آهن شرکت راه‌آهن ملی ژاپن، تأسیس شد. این شرکت در سال ۲۰۰۹ بیش از ۱۳۸ میلیون مسافر را از طریق خطوط راه‌آهن پر سرعت خود منتقل نموده است.
دفتر مرکزی شرکت راه‌آهن مرکزی ژاپن در شهر ناگویا، آیچی قرار دارد و سهام آن در بازار بورس توکیو معامله می‌شود. سهام‌داران عمده این شرکت عبارتند از: میزوهو کورپوریت بانک (۴٫۳۷٪)، نامورا (۳٫۱۸٪)، بانک توکیو-میتسوبیشی یواف‌جی (۲٫۹۸٪)، نیپون لایف (۲٫۲۳٪)، تویوتا (۱٫۷۹٪) و میزوهو بانک (۱٫۵۳٪).
نطق گتیسبورگ
نطق گتیسبورگ یا نطق گتیزبرگ یک سخنرانی عمومی است که آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، در طول جنگ داخلی آمریکا در بعد از ظهر ۱۹ نوامبر ۱۸۶۳، چهار و نیم ماه پس از آن که نیروهای اتحادیه، نیروهای مؤتلفه را در نبرد گتیسبرگ شکست دادند، در قبرستان ملی سربازان واقع در گتیسبورگ، پنسیلوانیا ایراد کرد. این سخنرانی، از شناخته‌شده‌ترین سخنرانی‌های تاریخ ایالات متحده آمریکا است.
از نطق به‌دقت تنظیم‌شدهٔ لینکلن، با وجود این که حتی سخنرانی اصلی مراسم هم نبود، به عنوان یکی از برترین و تأثیرگذارترین بیانیه‌ها در خصوص هدف ملی آمریکا یاد می‌شود. در تنها ۲۷۱ واژه، که با اشاره به امضای اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا ۸۷ سال پیش از زمان ایراد نطق آغاز می‌شد، لینکلن ایالات متحده را به عنوان کشوری که «رؤیای آزادی در سر داشت و خود را وقف رسیدن به این خواسته کرده بود که همهٔ انسان‌ها برابر آفریده شده‌اند» توصیف کرد و جنگ داخلی را به عنوان آزمایشی معرفی کرد که تعیین‌کننده توانایی چنان کشوری، اتحادیه که در بحران تجزیه‌طلبی قرار داشت، در دوام آوردن بود. او فداکاری‌های کسانی که در گتیسبورگ برای دفاع از چنان اصولی جان دادند را ستود و شنوندگان را تشویق کرد تا مقرر بدارند «که این رفتگان، بیهوده جان نداده‌اند؛ که این ملت، ذیل سایهٔ خداوند، دوباره آزاد متولد شود؛ و اینکه دولت مردم، از طرف مردم و برای مردم از صفحهٔ روزگار محو نشود».
با وجود جایگاه ممتاز این سخنرانی در تاریخ و فرهنگ عامهٔ ایالات متحده، جمله‌بندی دقیق آن مورد اختلاف است. پنج نسخه خطی شناخته‌شده از نطق گتیسبورگ در دست لینکلن، در شماری از جزئیات تفاوت داشته و همچنین اختلافاتی با متن منتشرشده از سوی روزنامه‌های آن دوره از محتوای سخنرانی دارند. در کنار این، مشخص نیست که سکویی که لینکلن بر روی آن، نطق خود را ایراد کرد، در کجا قرار گرفته بوده‌است. در پژوهش‌های امروزی، موقعیت سکوی سخنرانی 40 yard (یا بیشتر) دورتر از مکان قدیمی واقع در قبرستان ملی سربازان در یادبود ملی سربازان دانسته شده، که بر این اساس، این سکو کاملاً در محوطه قبرستان اورگرین، که در مجاورت قبرستان ملی سربازان قرار دارد، قرار گرفته بوده‌است.
پس‌زمینه
به دنبال نبرد گتیسبورگ در ۱–۳ ژوئیهٔ ۱۸۶۳، انتقال اجساد سربازان کشته‌شدهٔ اتحادیه از قبرهای واقع در میدان جنگ گتیسبورگ به قبرستان ملی در گتیسبورگ و دفن مجدد آنان در آن محل در ۱۷ اکتبر آغاز شد، هر چند تا روز مراسم، کمتر از نیمی از کار به پایان رسیده بود.
دیوید ویلز، از اعضای کمیتهٔ مراسم متبرک کردن قبرستان ملی در گتیسبورگ در ۱۹ نوامبر، برای دعوت از رئیس‌جمهور لینکلن نوشت: «تمایل بر این است که، پس از نطق اصلی، شما، به عنوان فرماندهٔ اجرایی کشور، با ایراد کردن سخنانی درخور، این زمین را رسماً به کارکرد مقدسش وا گذارید».
در سفر از واشینگتن، دی.سی. به گتیسبورگ با قطار در ۱۸ نوامبر، سه تن از اعضای کابینهٔ لینکلن، ویلیام اچ. سیوارد، جان اوشر و مانتگامری بلیر، چندین تن از مقامات خارجی، منشی‌اش جان نیکولای و منشی دستیارش جان هی، او را همراهی کردند. در طول سفر، لینکلن به هی خبر داد که احساس ضعف می‌کند. در صبح ۱۹ نوامبر، لینکلن به نیکولای گفت که احساس گیجی می‌کند. هی بیان کرده که در طول سخنرانی، چهرهٔ لینکلن «رنگ‌پریده» بوده و او «غمگین، سوگوار، تقریباً نحیف» بوده‌است. پس از سخنرانی و در زمانی که لینکلن بر قطار ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر به مقصد واشینگتن، دی.سی. سوار شد، تب، ضعف و سردرد شدیدی داشت. پس از آن، لینکلن به بیماری دنباله‌داری دچار شد که از نتایج آن، دچار شدن لینکلن به آبدانه‌هایی روی پوستش بود. این بیماری به عنوان نوع خفیفی از آبله تشخیص داده شد. از این رو، بسیار محتمل به نظر می‌رسد که لینکلن در هنگام ایراد کردن نطق گتیسبورگ، در مرحلهٔ اولیهٔ آبله بوده باشد.
برنامه‌ریزی و «نطق گتیسبورگ» توسط اورت
برنامهٔ آن روز، که توسط ویلز و کمیته‌اش طراحی شد، شامل موارد زیر بود:
"موسیقی، توسط گروه برج‌فلد ("Homage d'uns Heros" از آدولف برج‌فلد)
دعا، توسط جناب تی.اچ. استاک‌تن دی. دی.
ایراد نطق، توسط جناب ادوارد اورت («جنگ‌های گتیسبورگ»)
موسیقی و سرود («سرود متبرک کردن») توسط آقای بی. بی. فرنچ، موسیقی توسط ویلسون جی هورنر، خوانده‌شده توسط کلوب بالتیمور گلی
بیانات اختصاصی، توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده
سرود سوگواری («آه! برای کشورمان مردن عالی‌ست»، متن از جیمز جی. پرسیوال، موسیقی از آلفرد دلانی)، خوانده‌شده توسط گروه کر انتخابی برای مراسم
نیایش، توسط جناب اچ. ال. باور، دی. دی."
سخنرانی اورت، «نطق گتیسبورگ» اصلی آن روز بود. سخنرانی او، که از ۱۳٬۶۰۷ واژه تشکیل شده بود، با متن زیر آغاز شد:
"ایستاده در زیر این آسمان آرام، مشرف به این دشت‌های پهناور که اکنون از رنج‌های سالی که گذشت، آسوده شده‌اند، آلگنی عظیم روبه‌روی ما سر به فلک کشیده، قبرهای برادرانمان در زیر پاهامان، من در بلند کردن صدای ضعیفم برای شکستن سکوت شیوای خداوند و طبیعت، تردید دارم. اما وظیفه‌ای که شما مرا بدان خوانده‌اید می‌بایست اجرا شود؛ — از شما می‌خواهم که رضایتتان و همدردی‌تان را با من همراه کنید."
و دو ساعت بعد با متن زیر به اتمام رسید:
"اما آنان، من اطمینان دارم، در حین این که ما با غبار این شهید-قهرمانان خداحافظی می‌کنیم، به ما خواهند پیوست تا بگوییم که در هر کجای دنیای متمدن که شرح این جنگاوری‌های عظیم خوانده شود، و تا آخرین لحظهٔ زمان، در تاریخ سال‌های پرافتخار کشور مشترکمان، هیچ صفحهٔ روشن‌تری از آن که به نبردهای گتیسبورگ می‌پردازد، نخواهد بود."
در آن دوره، نطق‌های طولانی، مانند نطق اورت، در مراسم‌ها معمول بود. این رسم در سال ۱۸۳۱ در هنگامی که قاضی دستیار جوزف استوری در قبرستان مانت اوبرن در کمبریج، ماساچوست، نطقی ایراد کرد، آغاز شد. چنین نطق‌هایی اغلب مراسم‌ها را به مأموریت اتحادیه مرتبط می‌کردند.
متن نطق گتیسبورگ
به فاصلهٔ کوتاهی پس از بیانات اورت، لینکلن تنها برای دو یا سه دقیقه به سخنرانی پرداخت.
با وجود اهمیت تاریخی سخنرانی لینکلن، محققان امروزی در جمله‌بندی دقیق آن اختلاف دارند، و رونویسی‌های منتشرشده در روزنامه‌های آن زمان و حتی نسخ دست‌نویسی‌شده توسط شخص لینکلن در واژه‌ها، نشانه‌گذاری و ساختار با یکدیگر تفاوت دارند. از بین این نسخ، نسخهٔ بلیس، که با فاصلهٔ زیادی از زمان سخنرانی و به عنوان لطفی برای یک دوست نوشته شده بود، به‌طور گسترده به عنوان نسخهٔ استاندارد مورد پذیرش است. با این وجود، متن آن با نسخ آماده‌شده به دست لینکلن، قبل و بعد از سخنرانی، تفاوت دارد. این نسخه، تنها نسخهٔ امضاشده توسط لینکلن و آخرین نسخهٔ نوشته‌شده توسط او است.
منابع لینکلن
در کتاب لینکلن در گتیسبورگ، گری ویلز به شباهت‌های بین سخنرانی لینکلن و نطق مراسم تدفین پریکلس در دوران جنگ پلوپونز بنا به توصیف توسیدید می‌پردازد. جیمز مک‌فرسون در نقدی که بر کتاب ویلز نوشته، به این ارتباط اشاره کرده و گور ویدال هم در یک مستند ساخت بی‌بی‌سی در مورد نطق مراسم تدفین، آن را ذکر کرده‌است. سخنرانی پریکلس در موارد زیر به سخنرانی لینکلن شباهت دارد: در مقابل این دیدگاه، آدام گوپنیک از نیویورکر بیان کرده که با وجود این که نطق اورت کاملاً نوکلاسیک بود و مستقیماً به ماراتن و پریکلس ارجاع می‌داد، سخنرانی لینکلن «عمداً مشابه کتاب مقدس است. (دشوار است که بتوان فقط یک ارجاع کلاسیک مشخص در سخنرانی‌های او یافت) لینکلن چنان به کتاب مقدس شاه جیمز تسلط پیدا کرده بود که می‌توانست مسائل انتزاعی حقوق اساسی را در عبارات برگرفته از کتاب مقدس بازآفرینی کند. طرح این پیشنهاد که تگزاس و نیوهمپشایر باید برای همیشه با یک دفتر پستی خاص با یکدیگر مرتبط باشند، انگار که مستقیماً از سفر پیدایش بیرون آمده باشد.» چندین فرضیه توسط پژوهشگران فعال در حوزهٔ زندگی لینکلن برای توجیه منشأ عبارت معروف «دولت مردم، از طرف مردم و برای مردم» مطرح شده‌است. بر خلاف ادعاهای بسیار، هیچ مدرکی مبنی بر وجود عبارتی مشابه در مقدمهٔ ترجمه جان ویکلیف از کتاب مقدس در سال ۱۳۸۴ میلادی وجود ندارد. در گفت‌وگویی با عنوان «خاستگاهی محتمل‌تر برای یک عبارت مشهور لینکلن» در نقد نقدهای ماهانهٔ آمریکایی، آلبرت شاو به گفته‌های گزارشگری اشاره کرد که نوشته‌های ویلیام هرندون، همکار حقوقی لینکلن و نویسندهٔ کتاب آبراهام لینکلن: داستان واقعی یک زندگی فوق‌العاده در ۱۸۸۸، را در سخنان لینکلن مؤثر دانسته بود. هرندون برخی از خطابه‌های تئودور پارکر، وزیر اهل ماساچوست که با برده‌داری مخالف بود، را به لینکلن ارائه کرده بود، و لینکلن تحت تأثیر استفادهٔ پارکر از این ایده قرار گرفته بود:
"خطابه‌ها و سخنرانی‌های اضافه‌ای از تئودور پارکر، که صمیمانه لینکلن را ستایش می‌کرد، را همراه خودم بردم. یکی از این‌ها، یک سخنرانی دربارهٔ «اثر برده‌داری بر مردم آمریکا» بود … که آن را به لینکلن دادم، که آن را خواند و برگرداند. او مخصوصاً عبارت مقابل را پسندید، آن را با یک مداد علامت زد، و بعداً از مفهوم آن در نطق گتیسبورگ استفاده کرد: «دموکراسی، خودمختاری مستقیم است، بر تمام مردم، برای تمام مردم، از طرف تمام مردم»."
کریگ آر. اسمیت در «نقد بلاغت سیاسی و صداقت انضطباطی» طرح کرده که دیدگاه لینکلن نسبت به دولت، چنان‌که در نطق گتیسبورگ مطرح شده، تحت تأثیر «دومین پاسخ به هااین» از طرف سناتور دنیل وبستر از ماساچوست بوده‌است. وبستر در این سخنرانی، از عبارت «آزادی و اتحادیه، هم‌اکنون و تا همیشه، یکی و جدانشدنی!» استفاده کرده بود. به‌طور خاص، در این سخنرانی که در ۲۶ ژانویه ۱۸۳۰ و در برابر مجلس سنای ایالات متحده آمریکا ایراد شد، وبستر از حکومت فدرال به عنوان «ساخته‌شده برای مردم، ساخته‌شده از طرف مردم، و پاسخگو به مردم» یاد کرد که به عبارت «دولت مردم، از طرف مردم و برای مردم» لینکلن شباهت دارد. وبستر همچنین بیان کرد که «این دولت، آقا، زادهٔ مستقلِ خواستهٔ عمومی است. ساختهٔ قانون‌گذاران ایالتی نیست؛ نه، بلکه، اگر قرار باشد همهٔ حقیقت گفته شود، مردم آن را به وجود آوردند، بنیان نهادند، و تا کنون از آن حمایت کرده‌اند، برای همان هدف تحمیل محدودیت‌های سودمند بر حاکمیت ایالت‌ها، در کنار سایر اهداف».
ویلز همچنین به استفادهٔ لینکلن از تصویرسازی تولد، زندگی و مرگ با ارجاع به ملتی که زاده شده، «آبستن» بوده و نباید «از صفحهٔ روزگار محو» شود اشاره کرده‌است. دیگران، از جمله الن سی. گوئلزو، سرپرست پژوهش‌های مربوط به دوران جنگ داخلی در کالج گتیسبرگ در پنسیلوانیا، فرضیه‌ای ارائه کرده‌اند که بنا به آن، «چهار دورهٔ بیست‌ساله و هفت سال» در نطق لینکلن، اشاره‌ای به مزامیر ۹۰:۱۰ در نسخهٔ شاه جیمز کتاب مقدس، که در آن، چرخهٔ زندگی انسان به صورت «سه دورهٔ بیست‌ساله و ده سال، و اگر قوی باشیم، چهار دورهٔ بیست‌ساله» توصیف شده، بوده‌است.
پنج نسخهٔ خطی
هر یک از نسخ خطی شناخته‌شده از نطق گتیسبورگ به نام شخصی که آن را از لینکلن دریافت کرده، نام‌گذاری شده‌است. لینکلن این نسخه‌ها را به منشی‌های شخصی‌اش، جان نیکولای و جان هی، می‌داد. دو نسخه، با اندکی فاصله از نطق ۱۹ نوامبر لینکلن نوشته شدند، اما سه نسخهٔ دیگر، شامل اورت، بنکرافت و بلیس، مدت مدیدی پس از ۱۹ نوامبر و برای اهداف خیریه توسط لینکلن نوشته شدند. نسخهٔ بلیس، تا حدی به این دلیل که لینکلن عنوانی برای آن نوشته و امضا زد و تاریخ نوشتنش را هم درج کرد، نسخهٔ استاندارد نطق گتیسبورگ دانسته می‌شود.
نیکولای و هی از سوی رابرت تاد لینکلن، پسر لینکلن، در سال ۱۸۷۴ به عنوان متولیان اسناد لینکلن انتخاب شدند. پس از گنجانده شدن رونوشتی از نسخهٔ نیکولای در مقاله‌ای نوشته جان نیکولای در سال ۱۸۹۴، چنین تصور می‌شد که این نسخه از مدارکی بوده که توسط دختر نیکولای، هلن، پس از مرگ او در سال ۱۹۰۱ به هی تحویل داده شده بود. رابرت لینکلن در سال ۱۹۰۸ جست‌وجویی برای یافتن نسخهٔ اصلی را شروع کرد و در نتیجه آن، مشخص شد که نسخهٔ دست‌نویسی از نطق گتیسبورگ بین اسناد جان هی وجود داشت. امروزه، این نسخه به نام «نسخهٔ هی» یا «پیش‌نویس هی» شناخته می‌شود.
پیش‌نویس هی در تعدادی از موارد اساسی با نسخهٔ منتشرشده توسط جان نیکولای در سال ۱۸۹۴ تفاوت داشت. برای مثال، این نسخه بر نوع کاغذ متفاوتی نوشته شده بود، تعداد واژه‌هایش در هر سطر و تعداد سطور، متفاوت بود و شامل اصلاحات ویرایشی انجام‌شده به دست لینکلن بود.
هر دو نسخهٔ هی و نیکولای از نطق گتیسبورگ در کتابخانهٔ کنگره و در محفظه‌هایی مهر و موم‌شده با گاز آرگون که اختصاصاً برای این منظور طراحی شده‌اند و دمای کنترل‌شده دارند نگهداری می‌شوند تا از اکسیده شدن و کاهش کیفیت آن‌ها جلوگیری شود.
نسخهٔ نیکولای
از نسخهٔ نیکولای، اغلب به عنوان «نخستین پیش‌نویس» یاد می‌شود؛ چرا که چنین تصور می‌شود که اولین نسخهٔ موجود باشد. محققان بر سر این که آیا نسخهٔ نیکولای، همان نسخه‌ای بوده که لینکلن در ۱۹ نوامبر از روی آن در گتیسبورگ، نطقش را ایراد کرده یا نه، اختلاف نظر دارند. در مقاله‌ای منتشرشده در سال ۱۸۹۴ که شامل رونوشتی از این نسخه بود، نیکولای، که متولی اسناد لینکلن بود، نوشت که لینکلن نخستین بخش نطق را با جوهر در عمارت اجرایی نوشته و با خود به گتیسبورگ آورده بود و بخش دوم را پیش از ایراد نطق در ۱۹ نوامبر، با مداد بر کاغذ خط‌دار نوشته بود. تاخوردگی‌های هماهنگ همچنان بر روی دو کاغذ مشخص هستند و چنین می‌نمایند که نسخهٔ نیکولای، همان نسخه‌ای است که به گفته شاهدان عینی، لینکلن از جیب کتش بیرون آورده و در مراسم، خوانده بود. دیگران معتقدند که نسخهٔ اصلی گم شده، چرا که برخی از واژه‌ها و عبارات استفاده‌شده در نسخهٔ نیکولای با رونوشت‌های نوشته‌شده در آن زمان از نطق همخوانی ندارد. برای مثال، عبارت «ذیل سایهٔ خداوند» در این نسخه نیستند و این بخش از نطق به صورت «که این ملت دوباره آزاد متولد شود…» نوشته شده‌است. در صورت در نظر گرفتن نسخهٔ نیکولای به عنوان نسخهٔ مورداستفاده لینکلن در هنگام ایراد سخنرانی، یا باید رونوشت‌های آن زمان را نادرست دانست، یا فرض کرد که لینکلن در چند جا، از روی متن نخوانده باشد. بنا به شواهد، این نسخه از نطق گتیسبورگ تا سال ۱۹۰۱، سال مرگ جان نیکولای، در اختیار او بود و سپس در اختیار جان هی، دوست و همکارش، قرار گرفت. این نسخه از مهٔ ۱۹۹۷ تا اوت ۲۰۰۷ در نمایشگاه گنجینه‌های آمریکایی در کتابخانهٔ کنگره در واشینگتن، دی.سی. به نمایش گذاشته شده بود.
نسخهٔ هی
وجود نسخهٔ هی نخستین بار در سال ۱۹۰۶ و پس از آن که جست‌وجو برای پیدا کردن «نسخهٔ خطی اصلی» بین کاغذهای جان هی به یافتن آن منجر شد، به‌طور عمومی اعلام شد. این نسخه دارای تفاوت‌های اساسی با نسخهٔ نیکولای بود.
از نسخهٔ هی به عنوان «غیرقابل توضیح‌ترین» پیش‌نویس و گاهی «دومین پیش‌نویس» یاد شده‌است. نسخهٔ هی یا در صبح روز ایراد نطق یا اندکی پس از برگشت لینکلن به واشینگتن نوشته شده‌است. کسانی که باور دارند این نسخه در صبح روز ایراد نطق کامل شده، اشاره می‌کنند که این نسخه شامل عباراتی است که در پیش‌نویس اول نیست اما در گزارش‌های موجود از نطق و نیز در سایر نسخه‌های نوشته‌شده توسط لینکلن گنجانده شده؛ بنابراین، چنان‌که در یادداشتی توضیحی که در کتابخانهٔ کنگره در کنار نسخه‌های اصلی دو پیش‌نویس توضیح داده شده، آنان معتقدند که ممکن است لینکلن در هنگام ایراد نطق، از این پیش‌نویس استفاده کرده باشد. لینکلن نهایتاً این نسخه را به هی داد و فرزندان هی در سال ۱۹۱۶ این نسخه و نسخهٔ نیکولای را به کتابخانهٔ کنگره اهدا کردند.
نسخهٔ اورت
نسخهٔ اورت، که با نام «نسخهٔ اورت-کیس» هم شناخته می‌شود، بنا به درخواست ادوارد اورت توسط رئیس‌جمهور لینکلن در اوایل سال ۱۸۶۴ برای او فرستاده شد. اورت مشغول جمع‌آوری تمام سخنرانی‌های ایرادشده در مراسم گتیسبورگ برای انتشار تمام آن‌ها در یک مجموعه و فروش آن در جریان نمایشگاه کمیسیون بهداشتی نیویورک به قصد کمک به سربازان مصدوم بود. نسخهٔ ارسال‌شده توسط لینکلن، سومین نسخهٔ نوشته‌شده به دست خود او بود و هم‌اکنون در اختیار کتابخانهٔ تاریخی ایالت ایلینوی در اسپرینگفیلد، ایلینوی قرار دارد.
نسخهٔ بنکرافت
نسخهٔ بنکرافت در فوریهٔ ۱۸۶۴ به درخواست جرج بنکرافت، تاریخ‌شناس مشهور و وزیر سابق نیروی دریایی ایالات متحده، که کتاب ده جلدی‌اش با عنوان تاریخ ایالات متحده بعداً باعث تعلق گرفتن لقب «پدر تاریخ آمریکا» به او شد، توسط رئیس‌جمهور لینکلن نوشته شد. بنکرافت قصد داشت این نسخه را در کتاب برگ‌های خودنویس نویسندگان کشورمان بگنجاند و این کتاب را در یک نمایشگاه بهداشت سربازان و ملوانان واقع در بالتیمور بفروشد. از آن‌جا که این نسخه در دو طرف کاغذ نوشته شده بود، برای این هدف مناسب دانسته نشد و در اختیار بنکرافت قرار گرفت. این نسخه، تنها نسخه‌ای است که پاکت نامهٔ اصلی آن، که نشانی گیرنده توسط لینکلن روی آن درج شده و لینکلن بر آن تمبر زده، هم در کنار نامه‌ای که لینکلن، متن نطق را روی آن نوشته‌است، موجود است. این نسخه سال‌ها در خانوادهٔ بنکرافت باقی ماند، به چندین دلال فروخته شد و در نهایت توسط نیکلاس و مارگریت لیلی نویز خریداری شده و در سال ۱۹۴۹ به دانشگاه کرنل اهدا شد. در حال حاضر، این نسخه در بخش مجموعه‌های اشیای کمیاب و نسخ دست‌نویس در کتابخانهٔ کارل. ای کراخ در کرنل نگهداری می‌شود. نسخهٔ بنکرافت، تنها نسخه‌ای است که به‌طور خصوصی نگهداری می‌شود.
نسخهٔ بلیس
این نسخه در حال حاضر در اتاق لینکلن در کاخ سفید قرار دارد و هدیه‌ای است از طرف اسکار بی. سینتاس، سفیر سابق کوبا در ایالات متحده. سینتاس، یک کلکسیونر ثروتمند آثار هنری و نسخ خطی، نسخهٔ بلیس را در سال ۱۹۴۹ در یک مزایدهٔ عمومی به قیمت ۵۴٬۰۰۰ دلار (0 دلار در 2023) خریداری کرد. این مبلغ، بالاترین پیشنهادی بود که تا آن زمان برای یک سند در یک مزایدهٔ عمومی پیشنهاد شده بود. پس از انقلاب کوبا در سال ۱۹۵۹، دولت کاسترو اموال سینتاس را مصادره کرد، اما سینتاس، که در سال ۱۹۵۷ درگذشت، در وصیت‌نامه‌اش نطق گتیسبورگ را به شرط این که در کاخ سفید نگهداری شود، برای مردم آمریکا به ارث گذاشت. در سال ۱۹۵۹، نسخهٔ بلیس به کاخ سفید منتقل شد.
از ۲۱ نوامبر ۲۰۰۸ تا ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۹، گالری اسناد آلبرت اچ. اسمال در مؤسسهٔ اسمیتسونین موزهٔ ملی تاریخ آمریکا با حمایت لورا بوش، بانوی اول وقت، نسخهٔ بلیس را به‌طور محدود در معرض دید عموم قرار داد. این موزه همچنین یک نمایشگاه برخط و گالری تعاملی ایجاد کرد تا به بازدیدکنندگان اجازه دهد تا از نمای نزدیک‌تر، نسخهٔ بلیس را ببینند.
گزارش آسوشیتد پرس
از دیگر منابع متعلق به زمان ایراد نطق که متن آن را پوشش داده‌اند، گزارش آسوشیتد پرس است که بر اساس یادداشت‌های تندنویسی‌شده توسط جوزف ال. گیلبرت، یک گزارشگر، نوشته شده‌است. این نسخه هم در جزئیاتی کوچک با پیش‌نویس‌های نوشته‌شده توسط لینکلن تفاوت دارد.
منابع و واکنش‌های هم‌دوره
گزارش شاهدان عینی از دیدگاهشان نسبت به عملکرد لینکلن، با یکدیگر تفاوت دارد. در سال ۱۹۳۱، در خاطرات چاپی سارا ای. کوک مایرز، که در زمان شرکت در مراسم، ۱۹ سال داشت، ذکر شده بود که پس از سخنرانی لینکلن، سکوت برقرار شده بود: «من نزدیک رئیس‌جمهور بودم و تمام نطق را شنیدم، اما کوتاه به نظر رسید. سپس سکوت تحسین‌برانگیزی برقرار شد، مثل جلسات دوستان در منالن. زمانی که صحبتش تمام شد، تشویقی انجام نشد». شلبی فوت، تاریخ‌نگار، چنین گفته که پس از سخنرانی لینکلن، تشویق با تأخیر، پراکنده و «تنها اندکی مؤدبانه» بوده‌است. در مقابل این دیدگاه، اندرو گرگ کرتین، فرماندار وقت پنسیلوانیا، در این مورد گفته: «او سخنرانی را با چنان صدایی ایراد کرد که تمام جمعیت شنید. از آن‌جا که رئیس‌جمهور در مقابلشان ایستاده بود، جمعیت سکوت کرد … بسیار تحسین‌برانگیز بود! ورد زبان همه بود. عجب سخنرانی‌ای، چنان‌که توصیفش می‌کردند!»
بنا به یک افسانهٔ مشهور، لینکلن پس از ایراد نطق رو به محافظش، وارد هیل لمون، کرده و گفته که سخنرانی، مثل یک گاوآهن بی‌کیفیت، «برق نخواهد زد». گری ویلز این موضوع را بی‌اساس دانسته و آن را ریشه‌گرفته از خاطرات نامعتبر لمون می‌داند. ویلز بیان کرده که «[لینکلن] آنچه می‌خواست انجام دهد را [در گتیسبورگ] انجام داد».
اورت در نامه‌ای که فردای روز ایراد نطق به لینکلن نوشت، او را به خاطر سخنرانی‌اش ستود و گفت: «مایهٔ افتخارم خواهم بود اگر بتوانم بگویم که در عرض دو ساعت قادر بودم به اندازه‌ای که شما در عرض دو دقیقه به ایدهٔ اصلی مراسم پرداختید، به آن بپردازم». لینکلن پاسخ داد که از این که متوجه شده سخنرانی‌اش یک «شکست کامل» نبوده، خوشحال است.
دیگر واکنش‌های عمومی، مطابق وابستگی‌های حزبی افراد پیش رفت. شیکاگو تایمز، که دیدگاهی نزدیک به حزب دموکرات داشت، در مورد نطق نوشت: «گونه‌های هر آمریکایی زمانی که آن گفته‌های احمقانه، بی‌مزه و ضعیف مردی که باید به خارجی‌های باهوش به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده معرفی شود را بخواند، باید از شرم به سوزش درآید». در مقابل این دیدگاه، نیویورک تایمز، که دیدگاهی نزدیک به حزب جمهوری‌خواه داشت، سخنرانی را تحسین کرده و آن را به چاپ رساند. در ماساچوست، اسپرینگفیلد ریپابلیکن هم تمام نطق را چاپ کرده و آن را «یک گوهر عالی» خواند که «در احساسات، عمیق، در استدلال و ابراز، مختصر، و در هر واژه و ویرگول، خوش‌ذوق و ظریف» بود. این روزنامه همچنین پیش‌بینی کرد که در آینده از بیانات کوتاه لینکلن به عنوان «سخنرانی الگو» استفاده خواهد شد. صد و پنجاه سال پس از ایراد نطق، پاتریوت-نیوز در هریسبورگ، پنسیلوانیا، که قبلاً با عنوان پاتریوت و یونیون شناخته می‌شد، واکنشش در زمان ایراد نطق («بیانات احمقانه» که شایستهٔ «حجاب فراموشی» بودند) را پس گرفت و گفت: «صد و پنجاه سال پیش، نیاکان این نهاد رسانه‌ای برای مخاطبانش قضاوتی چنان ضعیف، چنان آلوده به گستاخی، چنان ناآگاه از چشم‌اندازی که تاریخ با خود آورد، زادند که نمی‌تواند در بایگانی‌های ما، بی‌پاسخ بماند. … پاتریوت و یونیون از شناخت ارزش فوق‌العاده، فصاحت زوال‌ناپذیر و اهمیت ماندگار [سخنرانی] بازماند. پاتریوت-نیوز از این اشتباه، ابراز تأسف می‌کند».
روزنامه‌های خارجی هم از بیانات لینکلن انتقاد کردند. تایمز لندن نوشت: «مراسم [در گتیسبورگ] توسط بعضی از متلک‌های بداقبال آن رئیس‌جمهور لینکلن بی‌نوا، به مضحکه تبدیل شد».
جوزف ای. گولدن، از اعضای مجلس نمایندگان که در هنگام سخنرانی، یک معلم ۱۸ ساله بود، در زمان ایراد نطق حاضر بوده و آن را شنید. او در دوران جنگ در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا ایفای نقش کرد و بعدتر، پیش از ورود به کنگره به عنوان یک دموکرات، سوابق شغلی موفقی در صنعت بیمه در پنسیلوانیا و نیویورک داشت. از آن‌جا که گولدن از معدود افراد حاضر در هنگام ایراد سخنرانی بود، معمولاً در خصوص نطق مورد سؤال قرار می‌گرفت. او نسبت به مراسم و سخنرانی لینکلن، نظر مثبتی داشت و از آن به عنوان یکی از مشوق‌هایش برای ورود به عرصهٔ نظامی یاد می‌کرد. خاطرات گولدن شامل بیاناتی خطاب به مجلس نمایندگان در سال ۱۹۱۴ بود.
خاطرات صوتی
ویلیام آر. راتون تنها شاهد عینی شناخته‌شده است که در هنگام ورود لینکلن به گتیسبورگ و نیز ایراد نطق حاضر بوده و نسخه‌ای صوتی از خاطراتش را ضبط کرده‌است. خاطرات راتون در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۳۸، یک سال پیش از مرگش در سال ۱۹۳۹، در استودیوی بوستون ایستگاه رادیویی WRUL ضبط شدند. نسخه‌ای از نطق که توسط راتون خوانده شده بود هم در این مجموعه خاطرات، که روی یک صفحهٔ ۷۸ دور بر دقیقه گرامافون ضبط شدند، گنجانده شد. در جریان یک پروژهٔ «جست‌وجو برای صوت» در سال ۱۹۹۹، نسخه‌ای از این مجموعه خاطرات صوتی به دست ان‌پی‌آر رسید.
لوسین الیویه
لوسین اولیویه (زادهٔ ۱۸۳۸ - درگذشتهٔ ۱۴ نوامبر ۱۸۸۳) آشپزی روس با تبار فرانسوی‌ و صاحب رستوران معروفی در روسیه به نام هِرمیتاژ بود.
او با یکی از دوستان روس خود، رستورانی به نام «هرمیتاژ» در مسکو راه‌اندازی کرد. یکی از ابتکارات و نوآوری‌های او سالاد الیویه بود که شهرت جهانی پیدا کرد.
در کشورهای غربی سالاد الیویه را بیشتر با نام «سالاد روسی» می‌شناسند.
دستور ساخت
دستور این غذا به‌خصوص دستور سس آن همچون یک مسئله امنیتی حفاظت می‌شد، و سرآشپز لوسین اولیویه همیشه در خفا و به تنهایی این سالاد و سس را تهیه می‌کرد. اما مشخص بود که سالاد حاوی گوشت پرنده سیاه خروس، زبان گوساله، خاویار، کاهو، گوشت دم خرچنگ دراز، گیاه کَبَر/ خیارشنگ (Caper) و گوشت دودی اردک بود. البته مواد سالاد تا حدی تابع تغییر فصل نیز بود.
سس اورجینال اولیویه با سرکه شراب فرانسوی، خردل و روغن زیتون پروونچال تهیه می‌شد. البته دستور دقیق این سس همچنان ناشناخته است.
سرقت دستور ساخت
در آستانه قرن بیستم، یکی از کارگران سرآشپز اولیویه، آشپز ایوان ایوانف، جرأت سرقت دستور این غذا را به خود داد. زمانی سرآشپز اولیویه مشغول تهیه این غذا بود، سپس به علت کاری فوری به جایی فراخوانده شد. ایوانف از این فرصت استفاده کرد و به آشپزخانه خصوصی سرآشپز اولیویه؛ که کسی حق ورود به آن را تحت هیچ شرایطی نداشت، وارد شد و با مشاهده مواد لازم جهت تهیه سالاد الویه بر روی میز به ترکیب تقریبی این سس و سالاد پی برد.
پس از این اتفاق، ایوانف استعفا کرد و به عنوان سرآشپز به رستوران محلی دیگری به نام ماسکووا که از رستوران محل کار قبلی او از لحاظ پرستیژ پائین‌تر بود مشغول به کار شد و سالادی به نام سالاد پایتخت (Capital Salad) به روسی (капитал салат) که شباهت شبهه برانگیزی به سالاد اولیویه داشت در رستوران سرو کرد.
از غذا دوستان آن دوران چنین نقل شده که این سالاد کیفیتی پایین‌تر از سالاد الویه دارد و انگار چیزی کم دارد.
بعدها ایوانف دستور تهیه سالاد را به انتشارات مختلفی جهت چاپ فروخت.
البته با گذشت زمان و مثل اغلب دستور غذاها به تدریج مواد گران، فصلی و کمیاب با گزینه‌های ارزانتر و در دسترس تر جایگزین شد.
ایوانف در کتاب خاطرات خود نوشته ‌است: گرچه دستور اصلی این سالاد و سس آن با خود لوسین اولیویه به خاک سپرده شد و درست است که دزدی را نمی‌توان زیاد توجیه کرد ولی خب دیدم اولیویه هیچ‌گونه قصدی برای آموزش دستور این سالاد ندارد و هرگز هم آموزش نداد، پس مجبور شدم خودم دست به کار شوم؛ و سرقت را انجام دهم.
سرانجام کار
لوسیِن اولیویه در سن ۴۵ سالگی (نوامبر ۱۸۸۳ میلادی) فوت کرد و در گورستان وِدِنسکویی به خاک سپرده شد، اما رستوران هرمیتاژ که او در سال ۱۸۶۰ میلادی افتتاح کرده بود، بعد از مرگ او و تا انقلاب ۱۹۱۷ (سرنگونی تزارها و روی کار آمدن کمونیست‌ها) برپا بود؛ و تا آخر عمر وی راز دستور پخت سالاد الویه فاش نشده بود.
انید ۱۳۴۳۶
سیارک ۱۳۴۳۶ سیزده هزار و چهارصد و سی و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۴۰ است.
کاچیرو دو سول
کاچیرو دو سول (به پرتغالی: Cachoeira do Sul) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات
کاچیرو دو سول ۳٬۷۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۸۹٬۶۶۹ نفر جمعیت دارد و ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پردیس سینمایی شهرک
پردیس سینمایی شهرک یک پردیس سینمایی در تهران، ایران است.
این پردیس سینمایی که جزئی از مجموعه تجاری و فرهنگی پلاتین در شهرک غرب است در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ با ۴ سالن تأسیس شده‌است.
بتینو ریکاسولی
بتینو ریکاسولی (Bettino Ricasoli؛ March 9, 1809 – 1809:3:29, October 23, 1880) یک سیاست‌مدار و دیپلمات اهل ایتالیا بود که برای بار اول از تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۸۶۶ تا تاریخ ۱۰ آوریل ۱۸۶۷ و برای بار دوم از ۱۲ ژوئن ۱۸۶۱ تا ۳ مارس ۱۸۶۲ سمت نخست وزیری ایتالیا را برعهده داشت.
وندل
وندل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پارک ترمل
پارک ترمل سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۶ میلادی سناتور ایالت فلوریدا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
نلی مکی
نلی مکی (Nellie McKay؛ زادهٔ April 13, 1982) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به پی‌نوشت: دوستت دارم اشاره نمود.
پیتر کراوزه
پیتر کراوزه (Peter Krause؛ زاده August 12, 1965) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کاظم محمد (کرخه)
کاظم محمد (کرخه)، روستایی در عبدالخان از توابع بخش مرکزی شهرستان کرخه در استان خوزستان ایران است.
پیتر کراوزه
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به شب‌زنده‌داران، نمایش ترومن، شش فوت زیر زمین، حیوان‌صفت و ما دیگر اینجا زندگی نمی‌کنیم اشاره کرد.
رینو، چشر شرقی
رینبو (به انگلیسی: Rainow) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر شرقی واقع شده‌است. رینبو ۲٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد.
کاظم محمد (کرخه)
جمعیت
این روستا در دهستان آهودشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۱ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
یوبال
یوبال مردی است که از او در کتاب مقدس عبری در سفر پیدایش نام برده شده‌است. او به عنوان پدر همهٔ کسانی که چنگ و فلوت می‌نوازند شناخته می‌شود.
خانواده
یوبال از نوادگان قابیل است و پسر لمک و عاده است؛ او برادر یابال، برادر ناتنی توبال-قائن، و برادر نانتی نعمه است.
سازها
گفته می‌شود که یوبال ساز کینور و عوقب  می‌نواخته‌است. به عقیدهٔ برخی ممکن است ساز عوقب در اصل نوعی موسیقار بوده باشد."
ونتریس (دهانه)
ونتریس یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
دهانه‌های اقماری
این دهانه ۷ دهانه اقماری دارد.
شورمرداب
دانستنی‌های کلی
شورمرداب در ساحل‌های کم انرژی، و مناطق معتدل، و سرزمین‌های قطبی به وجود می‌آیند. یک مرداب شور می‌تواند «پایدار» یا «در حال ظهور»، و یا؛ اگر نرخ رسوب بیش از نرخ فرونشست باشد، «در حال فروکش» باشد. همهٔ این گونه کرانه‌ها پهنه‌ای دارند که از گِل یا شن و ماسه‌ای تشکیل شده‌است. این «پهنه» از رسوب موجود در آب رودخانه یا جریان جزر و مدی (که در این صورت پهنهٔ کشند خوانده می‌شود) تغذیه می‌شود. این پهنه‌ها معمولاً دارای گونه‌ای از پناه، پای‌رود یا دیواره، مانند سدهای خاکی، خاک ریز ویا جزیره‌های سدّی نیز هستند. در مناطق استوایی و شبه استوایی، این پناه را کرناها (مانگرو) به وجود می‌آورند که در مورد شورمرداب، گیاهان علفی جای خود را به گیاهان شورزی داده‌اند
بیشتر شوره‌زارهای ساحلی مکان‌نگاری (توپوگرافی) نشده‌اند ولی پهناوری نمک‌زارها آن‌ها را در سطح گسترده‌ای مورد توجه و بازدید عمومی قرار داده‌است. شکل‌های هندسی گوناگونی که باتلاق‌های نمک دارند بر اساس تنظیمات فیزیکی و ژئومورفولوژی زمین‌های مختلفی که آن‌ها را در میان گرفته‌اند شکل گرفته‌است. این گونه شکل‌ها شامل مرداب‌های دلتایی، دهانه رودخانه‌ای، پشت مانع، ساحل باز، سدهای خاکی و باتلاق‌های شکل گرفته در زمین‌های آب گرفته (ریا) هستند. نام مرداب‌های دلتایی با رودخانه‌های بزرگی که در آن‌ها جریان می‌یابد در کنار هم قرار دارند؛ در جنوب اروپا مانند کامارگوی فرانسه در دلتای رون یا دلتای ایبرو در اسپانیا، و همچنین دلتای گسترده در رودخانه‌های می‌سی‌سی‌پی در ایالات متحده است. در نیوزیلند، باتلاق‌های نمک در سر مصب مناطقی که امواج کم و رسوب بالا وجود دارد رخ می‌دهد. چنین باتلاق‌هایی در پارک منطقه‌ای اوهیتو در اوکلند، در خور نورث ماناواتو و نیز در خور آون هیث کوت در کرایستچرچ قرار دارند. باتلاق‌هایی که پشت حصارها وموانع قرار دارند در برابر دیگر شدن شکل حصاری که در پشت آن به وجود آمده‌اند (سوی خشکی آن حصار) حساس‌اند. مرداب‌های دلتایی در امتداد بسیاری از سواحل شرقی ایالات متحده و جزایر فریزی دیده می‌شوند. در پناه خاک ریزهای وسیع و کم عمق ساحلی نمونه‌های زیادی از مرداب‌های آب شور مانند خلیج مورکامبل و پورتسموث در بریتانیا و خلیج فاندی در شمال آمریکا قرار دارند.
باتلاق‌های نمکی گاهی با دریاچه‌ها در هم آمیخته‌اند و تفاوت‌ها برجسته نیستند. برای مثال، تالاب ونیزی در ایتالیا، از گونه‌هایی از جانداران و موجودات زنده ویژهٔ این بوم‌سازگان به وجود آمده‌است. آن‌ها تأثیر بزرگی بر تنوع زیستی منطقه دارند.
چگونگی پدید آمدن مرداب شور
در آغاز انرژی جزرومدی، آب دریا را بر پهنه‌های کشند در کناره‌های ساحلی رفت و برگشت می‌دهد. بعضی از این کرانه‌ها می‌توانند به نحوی مقداری از رسوب‌های آب دریا را در خود نگهدارند و رفته رفته بر ارتفاع خود نسبت به سطح دریا بیفزایند. از این پس نرخ و مدت زمان جاری شدن سیل جزر و مدی کاهش می‌یابد به‌طوری‌که پوشش گیاهی می‌تواند کلنی‌های خود را بر روی آن برپا کند. ورود پروپاگول‌ها از گونه‌های پیش‌آهنگ مانند دانه یا پاره‌ای از زمین‌ساقهها با یافتن شرایط مناسب برای جوانه زنی و استقرار آن‌ها در روند کلنی ترکیب شده‌است. هنگامی که رودخانه‌ها و نهرها به شیب ملایم پهنه‌های کشندی می‌رسند، نرخ دبی کاهش می‌یابد و رسوب معلق در آن‌ها با کمک موج رو به افزایش برکشند، بر روی پهنه‌های کشندی ته‌نشین می‌شود. تشک جلبک سیانوباکتر رشته‌ای می‌تواند گل و لای و خاک رس و ذرات رسوب را به غلاف‌های چسبنده خود در تماس با آن‌ها برباید که این خود می‌تواند مقاومت مرداب را در برابر فرسایش رسوب‌هایش افزایش دهد. این روند، همراه با افزایش رسوب، به فرایند انسجام و به هم پیوستگی خاک کمک می‌کند تا زمینه را برای رشد و ریشه گرفتن گونه‌هایی مانند قلیا آماده کند. این گونه‌های گیاهی رسوبی را که آب در هنگام برکشند با خود آورده با ساقه‌ها و برگ‌های خود به دام انداخته و از بازگشت آن‌ها به دریا در هنگام برون کشند جلوگیری می‌کنند. از این راه تپه‌های گل آلودی که غلظت و برجستگی بیشتری نسبت به سطح آب دارند پدید می‌آیند و توسط شبکهٔ ریشه‌های زیر سطحی به هم متصل و یکپارچه می‌شوند. برپایی یک تراس رسوبی و رشد سریع تر بلندی، با کاهش سریع عمق پیش‌روی و مدت ماندگاری سیلاب‌های جزرومدی همراه است. در نتیجه، رقابت‌های گونه‌های گیاهی، میان آنهایی که دریا را ترجیح می‌دهند یا ارتفاعات بالاتر را، یک توالی در حال پیشرفت از جوامع گیاهی شکل می‌گیرد.