cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
محاصره موگیلف
پیش‌زمینه
عملیات بارباروسا روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ با گذر نیروهای فیلدمارشال فدر فن بک از خط مرزی آغاز شد. آغاز تهاجم آلمان هرج و مرج شدیدی بین نیروهای ارتش سرخ ایجاد نمود و ساختار فرماندهی جبهه غربی شوروی تقریباً از همان ابتدا تا حدود زیادی از کار افتاد. بیشتر نیروهای ارتش‌های سوم، چهارم و دهم جبهه غربی شوروی که در جانب غربی منطقه محدب بیاویستوک متمرکز شده بودند، در بین مسیر پیشروی دو گروه زرهی ۲ و ۳ ورماخت قرار گرفتند. ضد حملات جبهه غربی شوروی بدون برخورداری از ارتباطات مؤثر، پوشش هوایی، پشتیبانی تدارکاتی و تسلیحات مدرن و با گرفتاری به ناتوانی در آماده‌سازی و جهت دهی مناسب، با وجود تحمل خسارات و تلفات سنگین، بی تأثیر بود و آشفتگی حاکم بر نیروهای این جبهه اکثر اقدامات مقابله‌ای توسط آن را محکوم به شکست می‌ساخت. در نهایت روز ۲۸ ژوئن مینسک تصرف گردید و روز بعد طلایه‌داران دو گروه زرهی با الحاق به یکدیگر حلقه محاصره را در حومه شرقی مینسک در ۳۰۰ کیلومتری عمق خاک شوروی بستند تا سه ارتش میدانی شوروی را به دام بیندازند. محاصره کاملاً موفقیت‌آمیز نبود و بخش‌هایی از نیروهای جبهه غربی شوروی قادر شدند به سمت شرق عقب بنشینند.
ادامه پیشروی ورماخت
گروه زرهی ۲ ورماخت در ادامه پیشروی رو به رود برزینا آورد و لشکر سوم زرهی والتر مدل از سپاه ۲۴ موتوریزه آن ۲۹ ژوئن با شکست سپاه ۴۷ تفنگ‌دار شوروی، گذرگاهی بر این رود در بابرویسک را به سلطه خود درآورد. هیتلر همان روز با در میان گذاشتن نگرانی خود با فن براوخیچ از عملیات‌های برد بلند نیروهای زرهی که موفقیت در مناطق بزرگ تحت محاصره بیاویستوک-مینسک را به خطر می‌انداخت، از او خواست از گروه ارتش مرکز بخواهد اجازه پیشروی فرا تر از بابرویسک به گودریان ندهد. با این وجود هالدر امیدوار بود «فرماندهان میانی بدون دریافت دستور صریح، به ابتکار خود کار درست را انجام دهند» و گروه زرهی ۲ خود را به روگاچف و موگیلف نیز برساند. هالدر روز ۳۰ ژوئن به دو گروه زرهی ۲ و ۳ دستور داد هر چه سریع‌تر ناحیه بین پولوتسک تا روگاچف را پاکسازی کنند. بر این اساس، گروه زرهی ۲ می‌بایست با گذر از رود دنیپر در ناحیه روگاچف-اورشا، در طول بزرگراه مینسک-مسکو به سمت شرق پیش می‌رفت. همان روز ارتش‌های دوم و نهم موفق شدند کار پاکسازی محاصره کوچک‌تر بیاویستوک را به پایان برسانند و نخستین سپاه‌های پیاده‌نظام آن‌ها توانستند به طرف نیروهای زرهی گودریان و هوت حرکت کنند.
سپاه ۲۴ موتوریزه ورماخت در جناح راست گروه زرهی ۲ شبانگاه روز ۳ ژوئیه به کمک لشکر سوم زرهی در شمال شرقی روگاچف به رود دنیپر رسید. لشکر چهارم زرهی این سپاه نیز ۴۵ کیلومتر بالاتر، در بیخوف خود را به این رود رساند. مدتی بعد لشکر چهارم زرهی ورماخت موفق به گذر از رود شد.
تا هفته نخست ماه ژوئیه تمامی ارتش‌ها و لشکرهای در حال دفاع شوروی از کمبود شدید تانک، تجهیزات ارتباطی، تسلیحات ضد تانک و توپ‌های ضدهوایی رنج می‌برند و استاوکا، فرماندهی عالی ارتش سرخ، به شدت در حال جابه‌جا کردن فرماندهان ارشد آن‌ها بود. برنامه پر شتاب استاوکا در بسیج نیروها، اوضاع را بدتر کرد و به این ارتش‌ها و لشکرها و افسران و نیروهای آن‌ها فرصت اندکی جهت آماده‌سازی برای میدان‌های نبرد داد. تا روز ۴ ژوئیه باقیمانده نیروهای ارتش سیزدهم جبهه غربی شوروی به فرماندهی سپهبد پیوتر فیلاتوف در حال دفاع از گذرگاه‌های رود دنیپر بود. این ارتش نیز وضعیت خوبی نداشت. بسیاری از نیروهای آن به تازگی از محاصره مینسک گریخته بودند. هر یک از چهار لشکر ارتش سیزدهم شوروی می‌بایست خط مقدمی به طول ۲۰ تا ۲۵ کیلومتر را حفظ می‌نمودند و برای سپاه ۲۰ مکانیزه آن هیج تانکی باقی نمانده بود. به هر صورت ارتش سرخ با بدل ساختن روگاچف، موگیلف و اورشا به نقاط مستحکم دفاعی، همچنان از قدرت زیادی در جانب غربی رود دنیپر برخوردار بود. سپاه ۴۶ موتوریزه ورماخت در مرکز خط مقدم گروه زرهی ۲ در رود برزینا، در پوگوست و جنوب آن، در مسیر موگیلف متوقف گشت. در ادامه با غلبه این سپاه پس از دو روز بر مقاومت سرسختانه بقایای لشکرهای ۶۴، ۱۰۰، ۱۰۸ و ۱۶۱ تفنگ‌دار از ارتش سیزدهم و سپاه‌های ۴ هوابرد و ۲۰ مکانیزه شوروی، دو لشکر آن توانستند تا اواخر روز ۷ ژوئیه خود را به نیمه راه بین رودهای برزینا و دنیپر برسانند. در این حال سپهبد فیلاتوف در حمله هوایی روز ۸ ژوئیه به قرارگاهش در موگیلف به شدت مجروح و توسط سپهبد فیودور رمزوف جایگزین گشت.
گودریان در حال آماده‌سازی جهت گذر از دنیپر در بیخوف در جنوب موگیلف و شکلوف و کوپیس بین موگیلف و اورشا در شمال بود. او با جابه‌جایی نیروها قصد داشت بزرگ‌ترین تمرکز نیروهای شوروی در گذرهای اصلی در روگاچف، موگیلف و اورشا را دور بزند و از ضعیف‌ترین قسمت خط دفاعی دشمن که مربوط به نیروهای ذخیره تاکتیکی در ارتش سیزدهم شوروی بود، عبور کند. در این رویکرد مواضع قدرتمند دشمن بعداً توسط پیاده‌نظام پاکسازی می‌شدند. به هر صورت، با وجود درخواست نیروی کمکی از ارتش دوم ورماخت و گسیل گشتن با عجله سه لشکر از طرف این ارتش جهت پوشش جناح جنوبی گروه زرهی ۲، گودریان قصد داشت با تانک‌های خود و بدون منتظر ماندن جهت رسیدن لشکرهای پیاده‌نظام تهاجم را ادامه دهد. او در حال متمرکز کردن سپاه‌های ۴۶ و ۴۷ موتوریزه خود در ناحیه بین اورشا و موگیلف و سپاه ۲۴ موتوریزه در جنوب موگیلف بود. اطلاع فن کلوگه از این موضوع موجب اختلاف نظر بین این دو تن شد. فن کلوگه با دیدار از قرارگاه گودریان در اوایل روز ۹ ژوئیه، با گذر او از دنیپر بدون انتظار برای پشتیبانی پیاده‌نظام و توپخانه بیشتر مخالفت کرد. گودریان اعلام نمود سپاه‌های ۲۴ و ۴۶ موتوریزه در مواضع آغاز تهاجم متمرکز شده‌اند و نگاه داشتن طولانی آن‌ها در این موقعیت موجب قرار گرفتن این سپاه‌ها در معرض تهدید حملات هوایی دشمن می‌شود. او حتی مدعی شد اگر این حمله با موفقیت اجرا گردد کل عملیات بارباروسا در همین سال مختومه خواهد شد. نهایتاً با استناد گودریان به طرح عملیاتی پیش از جنگ و عدم دریافت دستور الزام‌آور دیگری توسط او، فن کلوگه همان روز با این حرکت موافقت نمود.
گذر از دنیپر
طبق برنامه، روزهای ۱۰ و ۱۱ ژوئیه تهاجم گروه زرهی ۲ با ۴۵۰ تانک عملیاتی، موفق به دستیابی به گذرگاه‌هایی در دو طرف موگیلف، در شکلوف و کوپیس در شمال به ترتیب توسط سپاه‌های ۴۶ و ۴۷ موتوریزه ورماخت و در بیخوف در جنوب توسط سپاه ۲۴ موتوریزه ورماخت، شد. لشکر بیست و نهم پیاده‌نظام موتوریزه سپاه ۴۷ موتوریزه ورماخت با پشتیبانی گردان ۲۰۳ توپ‌های تهاجمی اشتوگ، یک آتشبار سنگین ضدهوایی، مهندسان سپاه و سایر یگان‌ها، پس از چند اقدام و دفع ضد حملات مکرر ارتش سرخ، جای پایی آن سوی رود برای خود باز کرد. این عمل با فائق آمدن بر دفاع لشکر صدم تفنگ‌دار ارتش بیستم شوروی حاصل گشت. همزمان، مقداری به سمت جنوب، لشکر دهم زرهی سپاه ۴۶ موتوریزه ورماخت نیز با حمله به نزدیکی محل اتصال ارتش‌های سیزدهم و بیستم شوروی و عقب راندن لشکر پنجاه و سوم تفنگ‌دار ارتش سیزدهم شوروی، گذرگاهی برای خود تصاحب نمود. یگان‌های ارتش سیزدهم شوروی در جنوب موگیلف با جدا شدن از یگان‌های مسقر در موگیلف، وادار به رها کردن کریچف و عقب‌نشینی به سمت شرق و جنوب شرقی شدند. بدین شکل، حرکت نیروهای گودریان با پشتیبانی گسترده هوایی، اتصال ارتش‌های سیزدهم و بیستم شوروی را قطع کرد. جناح ۵۱ جنگنده لوفت‌وافه از سپاه ۲۴ موتوریزه و سپاه‌های ۸ و ۲ هوایی به ترتیب از سپاه‌های ۴۷ و ۴۶ موتوریزه گروه زرهی ۲ ورماخت پشتیبانی می‌کردند. با توجه به کمبود مهمات توپخانه در گروه زرهی ۲، حملات هوایی لوفت‌وافه در ۱۰ ژوئیه نقش بسزایی در پیشروی نیروهای گودریان ایفا نمودند.
گودوگا، نیو ساوت ولز
گودوگا (به انگلیسی: Goodooga) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
محاصره موگیلف
گذر از دنیپر
تیموشنکو به استناد گزارش‌های اطلاعاتی، از قصد آلمانی‌ها در گذر از رود مطلع بود اما تصور می‌کرد تهاجم گودریان در روگاچف خواهد بود؛ از همین رو ارتش بیست و یکم شوروی را در این شهر متمرکز کرده و تنها لشکر صد و هشتاد و هفتم تفنگ‌دار از ارتش سیزدهم شوروی را در دفاع شمال بیخوف باقی گذاشته بود. غافلگیری حاصل از تهاجم سپاه ۲۴ موتوریزه ورماخت در بیخوف امکان دفاع از خط رود دنیپر را از نیروهای شوروی گرفت. پس از شکسته شدن مقاومت مدافعان و گذر نیروهای زرهی گودریان از رود دنیپر، مهندسان آلمانی شروع به احداث دو پل دیگر بر آن کردند. در همین حال، عناصری از لشکر سوم زرهی سپاه ۲۴ موتوریزه ورماخت تهاجمی نیز به موگیلف صورت دادند که موفقیت‌آمیز نبود. گودریان در ابتدا قصد داشت سپاه ۲۴ موتوریزه ورماخت موگیلف را با به محاصره درآوردن آن از جنوب توسط لشکر سوم زرهی خود، تسخیر کند. با این حال، پس از آن که لشکر سوم زرهی ورماخت پیشروی کُندی در راه‌های بد منطقه انجام داد و در اثر انهدام پلی در جنوب موگیلف و مقاومت سرسختانه نیروهای شوروی، در نهایت متوقف شد، گودریان، با تأیید فن کلوگه، تصمیم گرفت موگیلف را پشت سر بگذارد و لشکر سوم زرهی ورماخت، از گذرگاه بیخوف، لشکر چهارم زرهی ورماخت را دنبال نماید. بدین ترتیب عبور قوای گودریان از نقاط ضعیف دفاع رود دنیپر با موفقیت حاصل گشت و اورشا و شهر مستحکم موگیلف پشت سر نهاده شدند. تا میانه روز ۱۱ ژوئیه ارتش دوم ورماخت، پشت سر گروه زرهی ۲، خود را به رود برزینا رساند و با راهپیمایی اجباری در حال حرکت به سمت رود دنیپر در شرق بود. تا پایان روز ۱۳ ژوئیه، هنگامی که لشکر هفدهم زرهی از سپاه ۴۷ موتوریزه ورماخت اورشا را در نهایت به تصرف آلمانی‌ها درآورد، دفاع جبهه غربی شوروی در طول رود دنیپر کاملاً فروپاشید. در این هنگام سپاه‌های ۲۴ و ۴۶ موتوریزه ورماخت در حال نفوذ عمیق به پشت سر ارتش سیزدهم شوروی بودند. لشکر دهم زرهی از سپاه ۴۶ موتوریزه ورماخت با ۵۵ کیلومتر پیشروی در عرض دو روز، عضر روز ۱۵ ژوئیه مستیسلاف را در کنار رود سوژ در ۱۰۰ کیلومتری شرق موگیلف به تصرف خود درآورد. بدین شکل، به دستور سپهبد واسیلی گراسیمنکو، فرمانده جدید ارتش سیزدهم، بدنه اصلی این ارتش به صورت آشفته‌ای شروع به عقب‌نشینی به سمت رود سوژ در شرق کرد. تانک‌های گودریان در لشکر چهارم زرهی از سپاه ۲۴ موتوریزه روز ۱۶ ژوئیه در پروپویسک، در ۷۰ کیلومتری شرق موگیلف، خود را به رود سوژ رساندند. در این شرایط، در نهایت یگان‌های سپاه‌های ۶۱ تفنگ‌دار و ۲۰ مکانیزه از ارتش سیزدهم شوروی، در حال دفاع از شهر از ۱۷ ژوئیه در منطقه بیضی‌شکل کشیده‌شده به شرق به طول ۴۰ کیلومتر در حوالی موگیلف به محاصره افتادند. این نیروها شامل بقایای ۸ تا ۱۰ لشکر مجموعاً حدود ۱۰۰ هزار نفر بودند. سپاه ۴۵ تفنگدار شوروی موفق به گریز به سمت جنوب و الحاق به ارتش بیست و یکم شوروی شد. گراسیمنکو و ستاد آن نیز از مهلکه گریختند.
ضد حمله ارتش سرخ
طبق دستور روز ۱۲ ژوئیه استاوکا جبهه غربی شوروی موظف شد عملیات‌هایی در محور گومل و بابرویسک آغاز نماید تا مناطق پشت سر تجمع نیروهای دشمن در بابرویسک را تحت فشار بگذارد. قصد تیموشنکو از این ضد حمله محاصره و انهدام گروه‌های زرهی ورماخت و بازیابی دفاع جبهه غربی شوروی در طول رود دنیپر بود. بدین منظور، ارتش‌های سیزدهم و بیست و یکم به همراه بقایای ارتش چهارم شوروی نیروهای آلمانی را در شرق موگیلف و روگاچف پاکسازی و به سمت بابرویسک پیشروی می‌نمودند. ضد حمله جبهه غربی شوروی با تنها ارتش باقی مانده برای آن، به شکلی نامنظم از روز ۱۳ ژوئیه، با یورش حدود ۲۰ لشکر ارتش بیست و یکم شوروی با پشتیبانی بقایای ارتش چهارم آن، به سمت بابرویسک در جناح جنوبی پیشروی گودریان، به منظور شکستن اتصال گروه زرهی ۲ و ارتش دوم ورماخت در پشت سر آن، آغاز شد. گروه زرهی ۲ به شدت از جانب ناحیه گومل در جنوب شرقی هدف ضد حمله نیروهای ارتش سرخ قرار گرفت که با یورش‌هایی در ناحیه موگیلف و اورشا در جناح داخلی آن همراه شد. ضد حمله سپاه ۶۳ تفنگ‌دار ارتش بیست و یکم شوروی با سه لشکر به مواضع نیروهای آلمانی در نزدیکی روگاچف و ژلوبین، موجب عقب رانده شدن موقت آن‌ها به سمت غرب شد. ارتش بیست و یکم شوروی ضمن پس گرفتن این دو شهر، به پیشروی به سمت بابرویسک علیه جناح جنوبی سپاه ۲۴ موتوریزه ورماخت ادامه داد. نیروهای شوروی با گذر از رود دنیپر و نفوذ عمیق در مواضع آلمانی‌ها، تا روز ۱۵ ژوئیه با لشکر ۲۳۲ تفنگ‌دار موفق به پیشروی تا عمق ۸۰ کیلومتری شدند و پل‌هایی بر روی رودهای برزینا و پتیچ تصرف کردند؛ تا این که سپاه ۵۳ ارتش دوم ورماخت موجب توقف آن‌ها گشت. در این مدت منافذی در حلقه محاصره ناحیه موگیلف مداوما باز و بسته می‌شد. گروه ارتش مرکز وادار گردید سپاه ۴۳ ورماخت را جهت حفاظت از جناح راست گروه زرهی ۲، از جایگاه ذخیره وارد میدان کند. به هر حال، تمامی اراضی پیشروی شده توسط ارتش بیست و یکم شوروی تا روز ۲۰ ژوئیه مجدداً به سلطه آلمانی‌ها درآمد و ارتش سرخ در نهایت نتوانست محاصره ناحیه موگیلف را بشکند.
انهدام محاصره
ارتش سیزدهم شوروی موگیلف را از اواخر ماه ژوئن در عرض حدود یک ماه به کمک یگان‌های مهندسی و ده‌ها هزار غیرنظامی، با ساخت شبکه گسترده و عمیقی از سنگرها و سایر مواضع دفاعی از جمله میدان‌های وسیع مین، به یک دژ مستحکم بدل ساخته بود. کار ساخت استحکامات در موگیلف هنگام گذر گودریان از دنیپر همچنان ادامه داشت. یک شناسایی هوایی آلمانی از موگیلف «مواضع به دقت ترسیم‌شده روس‌ها» را «یادآور جنگ جهانی اول» گزارش کرد. در این زمان موگیلف آخرین نقطه تحت سلطه جبهه غربی شوروی در در ساحل رود دنیپر بود. حفظ این نقطه توسط شوروی می‌توانست جلوی تمرکز آلمانی‌ها بر انهدام قوای ارتش سرخ در ناحیه اسمولنسک را بگیرد و پایگاه مهمی برای آغاز ضد حملات باشد یا دست کم فرصت بیشتری به ارتش‌های سیزدهم و چهارم شوروی جهت ایجاد مواضع دفاعی جدید در طول رود ژور فراهم آورد. مقاومت نیروهای شوروی در ناحیه موگیلف مانعی برای پیشروی جناح جنوبی گروه ارتش مرکز برای تکمیل محاصره ناحیه اسمولنسک بود. از این رو قوای ارتش سیزدهم در موگیلف دستور به دفاع از مواضع خود به هر قیمتی گرفتند. فرماندهی نیروهای شوروی در ناحیه موگیلف ابتدا بر عهده سرلشکر آندری نیکیتین، فرمانده سپاه ۲۰ مکانیزه بود اما با انتقال او در روز ۱۶ ژوئیه به خارج از محاصره این مسئولیت بر عهده سرلشکر فیودور باکونین، فرمانده سپاه ۶۱ تفنگ‌دار قرار گرفت. هسته نیروهای مدافع را گروه ویژه‌ای به فرماندهی سرلشکر میخائیل رومانوف، فرمانده لشکر ۱۷۲ تفنگ‌دار، مشتکل از لشکر او، لشکر ۱۱۰ تفنگ‌دار، هنگ‌های منفرد از بقایای لشکرهای ۱۳۲، ۱۳۷ و ۱۴۳ تفنگ‌دار و بقایای سپاه ۲۰ مکانیزه، تشکیل می‌داد.
پس از قرار گرفتن در جایگاه نیروهای زرهی و آزاد کردن آن‌ها از حلقه محاصره در روزهای ۱۶ و ۱۷ ژوئیه، مأموریت عملیات تهاجم به موگیلف توسط ارتشبد ماکسیمیلیان فن وایخس، فرمانده ارتش دوم ورماخت بر عهده سپاه ۷ ارتش دوم ورماخت به فرماندهی سپهبد ویلهلم فارمباخر، قرار گرفت. پس از تمرکز قوا، نخستین حمله سپاه ۷ ورماخت به موگیلف روز ۲۰ ژوئیه با لشکرهای هفتم و بیست و سوم پیاده‌نظام از جانب غربی صورت گرفت. نیروهای ارتش سرخ در مواضع آماده و با پشتیبانی توپخانه این حمله را دفع کردند. با این حال آلمانی‌ها قادر به گذر از دنیپر در جناحین شمالی و جنوبی و رخنه در دفاع دشمن در ناحیه بوئینیچی در حومه جنوب شرقی موگیلف شدند. جهت تکمیل حصر موگیلف، ارتش دوم ورماخت لشکرهای پانزدهم و هفتاد و ششم پیاده‌نظام را نیز در اختیار سپاه ۷ خود قرار داد. لشکر بیست و سوم پیاده‌نظام ورماخت روز ۲۱ ژوئیه پس از درگیری سخت و پر خسارت، مدافعان را دور زد و پلی را به شکل سالم در جنوب شرقی شهر به تسخیر درآورد. این لشکر از این قسمت خط دفاعی درونی ارتش سرخ را شکست و چندین ضد حمله شدید را دفع کرد. در مواجهه با کمبود تدارکات درون محاصره، شوروی سعی کرد اقلام مورد نیاز را با بمب‌افکن‌های تی‌بی ۳ از طریق هوایی به موگیلف برساند که بسیاری از آن‌ها به دست آلمانی‌ها افتاد و بسیاری دیگر از مهمات از کالیبر اشتباه بودند. با وجود ورود مقداری نیروی کمکی از لشکر یکم تفنگ‌دار موتوریزه از جانب شمال به درون محاصره، لشکر هفتاد و هشتم پیاده‌نظام ورماخت روز ۲۲ ژوئیه اقدام دیگری از جانب شمال شرقی برای کمک‌رسانی به نیروهای تحت محاصره شوروی را بی‌ثمر کرد و جلوی تلاش نیروهای باکونین برای خروج از محاصره به سمت شرق را گرفت. حمله شبانه لشکر هفتاد و هشتم پیاده‌نظام ورماخت به قسمت جنوبی مواضع قوای باکونین، به به‌اسارت درآمدن ۵ هزار نفر و غنیمت گرفته شدن تدارکات یک لشکر انجامید. لشکرهای هفتم، پانزدهم، بیست و سوم و هفتاد و هشتم پیاده‌نظام سپاه ۷ ارتش دوم ورماخت تا روز ۲۴ ژوئیه حلقه محاصره حول موگیلف را تنگ‌تر کردند. نیروهای ورماخت همان روز با بخش‌هایی از سه لشکر موفق به رخنه به مرکز شهر موگیلف شدند. با ورود نیروهای ورماخت به شهر نبرد شدید خیابان‌به‌خیابان و خانه‌به‌خانه بین طرفین درگرفت که تلفات سنگینی بر آلمانی‌ها تحمیل نمود. مابقی دخایر مهمات، غذا و سوخت نیروهای شوروی درون محاصره تا پایان روز ۲۵ ژوئیه به پایان رسید. باکونین، بر خلاف خواست مقامات بالاتر، شب ۲۶ ژوئیه دستور به تلاش نیروهایش جهت خروج از محاصره به سمت شرق داد. با پشت سر باقی گذاشتن هزاران مجروح به همراه پزشکان، تنها تعداد اندکی از این نیروها قادر به گریز از ناحیه تحت محاصره و رساندن خود به خطوط ارتش سرخ گشتند. تا پایان روز ۲۷ ژوئیه موگیلف به تصرف سپاه ۷ ورماخت درآمد. مجموعاً بیش از ۳۵ هزار نفر نیروهای «خط مقدم» ارتش سرخ در این منطقه به اسارت و ۲۴۵ توپ به غنیمت آلمانی‌ها درآمدند. رومانوف نیز در حین فرار به چنگ آلمانی‌ها افتاد.
پیامدها
مقاومت سرسختانه مدافعان موگیلف شباهت زیادی به دفاع قلعه برست داشت و در نهایت موجب کسب عنوان «شهر قهرمان» در اتحاد شوروی برای آن شد. یک تاریخ‌دان موگیلف را «مادریدِ بلاروس» توصیف نمود. چنین مقاومتی در پشت خط مقدم، اتلاف منابع محدود ورماخت، از جمله زمان، را تشدید ساخت و با درگیر نگاه داشتن پیاده‌نظام به خود و انداختن فاصله بین آن و سرنیزه زرهی، جناح باز جنوبی گروه ارتش مرکز ورماخت را بسیار طولانی‌تر کرد. زمانی که توسط مدافعان موگیلف خریده شد به جبهه غربی شوروی اجازه داد نیروهای ذخیره تازه‌نفس خود را وارد میدان کند و در نبردهای حیاتی در محدوده اسمولنسک به کارگیرد. شرایط این نبرد محاصره‌ای فرماندهی عالی آلمان را مجاب به استفاده بیشتر از توپخانه علیه نواحی به شدت مستحکم جهت اجتناب از دادن تلفات سنگین کرد.
فرانکی اله‌افه-۵۷
فرانکی اله‌افه ۵۷ یک مسلسل دستی ساخت ایتالیا و ساخته‌شده از فلز فشرده است. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی تعداد کمی از این جنگ‌افزار در نیروی دریایی ایتالیا به خدمت گرفته‌شد. بدنه این اسلحه به صورت یک‌تکه ساخته‌شده و باز و بسته کردن آن آسان است.
متن و روح قانون
متن قانون در مقابل روح قانون یک پادگزاره مصطلح است. وقتی که یکی از متن قانون اطاعت می‌کند و نه روح آن، به آن معناست که از تفسیر لفظی لغات (متن) قانون - و نه لزوماً قصد و نیت کسانی که آن قانون را نوشته‌اند - پیروی می‌کند. در مقابل وقتی که یکی از روح قانون - و نه متن آن - پیروی می‌کند، در حال انجام کاریست که مد نظر نویسندگان آن قانون است هرچند لزوماً پایبند به جمله‌بندی دقیق آن نباشد.
قلعه فهرج
قلعه باستانی فهرج در روستای فهرج در استان یزد قرار دارد. قلعه فهرج مربوط به دوره ی صدر اسلام می‌باشد اما نمای فعلی و تزئینات نمای بنا مربوط به قرن دهم و یازدهم می‌باشد. داخل این قلعه به مرور زمان متحمل فرسایش شده و امکان ریزش آن وجود دارد. این بنا در سال ۸۹ به شماره ثبتی 29987 مورخ 16/11/89در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
راکویل، میزوری
راکویل (به انگلیسی: Rockville) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بیتس، میزوری واقع شده‌است. راکویل ۰٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۶ نفر جمعیت دارد و ۲۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قلعه فهرج
تفاوت این قلعه نسبت به قلاع مشابه، ورودی باریک آن و تعداد طبقات آن است که دوسه طبقه ساخته شده است. این قلعه دارای پلانی چهار ضلعی است و چهار برج مدور درچهار گوشه آن قرار دارد. برج‌ها دارای دوطبقه و سوراخ‌هایی برای دیده بانی و نگهبانی از قلعه بوده است.کلیه بناها دارای طاق‌های ضربی باقوس جناغی است و بر بالای دیوارها نیز سوراخ‌هایی وجود دارد که امکان دارد برای دیده‌بانی تعبیه شده باشند.
لئوناردزویل، نیویورک
لئوناردزویل (به انگلیسی: Leonardsville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مدیسون، نیویورک واقع شده‌است. لئوناردزویل ۲۴۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۶٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوری ویلمس
یوری ویلمس (Jüri Vilms; – April 13, 1918) سیاستمدار، حقوقدان و وکیل اهل استونی بود. وی اولین معاون نخست‌وزیر استونی بود.
کلیسای ارتدکس رومانی
کلیسای ارتدکس رومانی (به Biserica Ortodoxă Română)، یا پاتریارک‌نشین رومانی، یک کلیسای ارتدکس خودمختار و یکی از نه پاتریارک‌نشین کلیسای ارتدکس شرقی است. حوزه قضایی این کلیسا سرزمین‌های رومانی و مولداوی را در بر می‌گیرد و دارای اسقف‌نشین‌های اضافی برای رومانیایی‌های ساکن صربستان و مجارستان و همچنین جوامع دور از وطن در اروپای مرکزی و غربی، آمریکای شمالی و اقیانوسیه است. این تنها کلیسای خودمختار ارتدکس شرقی است که از یک زبان رومی برای اهداف مرکزی استفاده می‌کند.
بیشتر جمعیت رومانی (۱۶٬۳۶۷٬۲۶۷ نفر، یا ۸۵٫۹٪ از کسانی که داده‌ها برای آنها در دسترس است، بر اساس داده‌های سرشماری ۲۰۱۱)، و همچنین حدود ۷۲۰٬۰۰۰ در مولداوی، به کلیسای ارتدکس رومانی باورمند هستند.
یلاربن
یلاربن (به انگلیسی: Yelarbon) یک شهرک در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
کای سویکانن
کای سویکانن (Kai Suikkanen؛ زادهٔ June 29, 1959) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
گاجنسیلم
گاجنسیلم (به لاتین: Għajnsielem) یک منطقهٔ مسکونی در مالت است. گاجنسیلم ۷٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای بیت‌لحم و تولفا خواهرخوانده‌های گاجنسیلم هستند.
طاووسیان
طاووسیان یک زیرخانواده از خانواده قرقاولان از راستهٔ ماکیان‌سانان است. این زیرخانواده شامل طاووس، آرگوس، قرقاول‌طاووسی، مهمیزمرغ، مرغ جنگلی (از جمله مرغ خانگی)، دراج‌ها و بلدرچین جهان قدیم است. اعتقاد بر این است که زیرخانودهٔ طاووسیان در اوایل اولیگوسن، حدود ۳۰ میلیون سال پیش، از خانوادهٔ قرقاولان (Phasianinae) جدا شده‌است.
ماوری راپانن
ماوری راپانن (Mauri Röppänen؛ زادهٔ January 19, 1946) ورزشکار دوگانه و تیرانداز اهل فنلاند بود.
نک‌سیتی، میزوری
نک‌سیتی (به انگلیسی: Neck City) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جاسپر، میزوری واقع شده‌است. نک‌سیتی ۱٫۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۶ نفر جمعیت دارد و ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش مرکزی شهرستان لاشار
تقسیمات کشوری
شهر: اسپکه
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان لاشار برابر با ۱۸٬۹۲۳ نفر بوده‌است.
طاووس‌تباران
طاووس‌تباران یک تبار از پرندگان زیرخانواده طاووسیان است. اعضای این خانواده عمدتاً در مناطق گرمسیری آسیا و یک گونه در جنگل‌های بارانی کنگو در آفریقا یافت می‌شوند. این تبار دربردارندهٔ دو گروه از مهمترین اعضای کاریزماتیک قرقاولان یعنی طاووس‌ها و آرگوس‌ها هستند، اما شامل دو گونه به نسبت مرتبط در سردهٔ کبک‌های گرمسیری هستند که در گذشته با کبک‌های تپه هم‌گروه بودند (در حال حاضر شناخته شده‌است که متعلق به یک زیرخانوادهٔ کاملاً متفاوت یعنی کبکیان کاکلی است) تا زمانی که مطالعات تبارشناختی رابطهٔ آنها را با طاووس نشان داد. این گروه‌بندی‌ها با تجزیه و تحلیل تبارشناختی ماکیان‌سانان در سال ۲۰۲۱ پشتیبانی شد و توسط کنگره بین‌المللی پرنده‌شناسی پذیرفته شد.
کنتا ناکامورا
کنتا ناکامورا (中村 健太؛ زادهٔ October 5, 1978) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
تاپیو نورملا
تاپیو نورملا (Tapio Nurmela؛ زادهٔ January 2, 1975) اسکی‌باز نوردیک اهل فنلاند بود.
اینگلبرن، نیو ساوت ولز
اینگلبرن (به انگلیسی: Ingleburn) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
برکای آتش
برکای آتش (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۸۷، استانبول) بازیگر سریال‌های تلویزیونی، سینما و تئاتر ترکیه است.
زندگی‌نامه
آتش در ۱۹ فوریه ۱۹۸۷ در استانبول به دنیا آمد. مادرش اهل ملطیه و پدرش اهل اردهان است. او فارغ التحصیل رشته تئاتر از دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان است. او اولین حضور سینمایی خود را با فیلم معجزه ناتمام انجام داد.
او در سال ۲۰۱۵ جایزه بازیگر جوان آینده‌دار بیست و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم آدانا را برای بازی در فیلم جنون دریافت کرد. او به طور همزمان کار خود را روی صحنه ادامه داد و اولین حضور تلویزیونی خود را در سال ۲۰۱۶ با ایفای نقش در خیابان‌های استانبول انجام داد. او بیشتر برای بازی در سریال تلویزیونی مادر شناخته شد، اما با بازی در نقش ماهسون در گودال و اوزان آکینسل در شعله‌ور نقش برجسته‌ای داشت.
آینده کامل
در انگلیسی، زمان آینده کامل (Future Perfect) برای بیان کاری در آینده که زودتر از کاری دیگر به پایان خواهد رسید به کار می‌رود. الگوی این زمان برای فعل رفتن will have gone است.
در فارسی
در فارسی از (مادهٔ گذشته + «بودن» به آیندهٔ ساده) استفاده می‌کنیم. برای نمونه:
I will have gone.
من رفته خواهم بود.
کاربردها
۱. برای بیان عملی که در آینده تکمیل شده و تمام خواهد شد. به مثال زیر توجه کنید:
Don’t worry, he will have repaired the bike by then.
نگران نباش، تا آن گاه او دوچرخه را تعمیر کرده خواهد بود.
۲. برای بیان حدس یا پیش‌بینی دربارهٔ اتفاقی که افتاده یا در آینده‌ای نزدیک خواهد افتاد. به مثال زیر توجه کنید:
He will probably have noticed that his bike is broken.
او احتمالاً متوجه شده خواهد بود که دوچرخه‌اش خراب شده‌است.
نمونه
I will have painted the room in 2 days.
من آن اتاق را در ۲ روز نقاشی کرده خواهم بود.
من پروژه را تمام کرده خواهم بود تا زمانی که شما بیایید.
By the time she arrives, the show will have started.
تا زمانی که او برسد، آن نمایش شروع شده خواهد بود.
By the time you read this I will have left.
تا زمانی که تو این را بخوانی من تَرک کرده خواهم بود.
چارلی دورفل
چارلی دورفل (Charly Dörfel؛ زادهٔ September 18, 1939) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
قرقاول‌واران
قرقاول‌واران یک بالاخانواده از پرندگان از راستهٔ ماکیان‌سانان است.
این بالاخانواده در سال ۱۸۲۵ توسط جانورشناس ایرلندی نیکولاس ایلوارد ویگورس توصیف شد.
خانواده‌ها
این بالاخانواده به سه خانواده تقسیم می‌شود:
زیرخانواده قرقاول‌واران ویگورس، ۱۸۲۵ – ۲۲۵ گونه
افعی گودالی برازنده
افعی گودالی برازنده ، یک گونه سمی از افعی گودال و بومی ژاپن در جزایر جنوبی ریوکیو است. در حال حاضر هیچ زیرگونه‌ای از آن شناسایی نشده‌است. طی سال‌های ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۱، ۲۴۴۷ مورد مارگزیدگی از این مار با یک مورد مرگ گزارش شده‌است.
ری جونگ-اوک
ری جونگ-اوک (Ri Jong-ok; زاده January 10, 1916 – درگذشته 1916:01:10, September 23, 1999) سیاست‌مدار اهل کره شمالی بود. وی از ۱۶ دسامبر ۱۹۷۷ تا ۲۷ ژانویه ۱۹۸۴ نخست‌وزیر این کشور بود.
افعی گودالی برازنده
پوسته‌پوسته شدن این مار، شامل ۲۵ (گاهی ۲۳) ردیف پولک پشتی در بخش میانی بدن است، ۱۷۹–۱۹۲ مورد در نرها و ۱۸۲–۱۹۶ مورد در ماده‌ها.
ری جونگ-اوک
ری جونگ-اوک در ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۹، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
تیمو سالو
تیمو سالو (Teemu Salo؛ زادهٔ February 11, 1974) ورزشکار کرلینگ اهل فنلاند بود.
لردو، کالیفرنیا
لردو (به انگلیسی: Lerdo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کرن، کالیفرنیا واقع شده‌است. لردو ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گارب
گارب (به لاتین: Għarb) یک منطقهٔ مسکونی در مالت است. گارب ۴٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای تورنت (والنسیا) و انا (شهر) خواهرخوانده‌های گارب هستند.
لئوپولد، ویرجینیای غربی
لئوپولد (به انگلیسی: Leopold) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Doddridge County واقع شده‌است. لئوپولد ۲۵۲٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تریسی، میزوری
تریسی (به انگلیسی: Tracy) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلت، میزوری واقع شده‌است. تریسی ۱٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۸ نفر جمعیت دارد و ۲۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
د اینترنس، نیو ساوت ولز
د اینترنس (به انگلیسی: The Entrance) یک شهرک در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
چارلز تاکی
چارلز تاکی (Charles Takyi؛ زادهٔ November 12, 1984) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الفجیره امارات، باشگاه فوتبال گروتر فورث، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال انرژی کوتبوس، و باشگاه فوتبال سن پائولی اشاره کرد.
رومئو و ژولیت (فیلم ۱۹۰۸)
«رومئو و ژولیت» (Romeo and Juliet (1908 film)) یک فیلم به کارگردانی جیمز استوارت بلکتون است که در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فلورنس لورنس، جان جی. آدولفی، و چارلز کنت اشاره کرد.
یانی سولانما
یانی سولانما (Jani Sullanmaa؛ زادهٔ December 19, 1981) ورزشکار کرلینگ اهل فنلاند بود.
ژوآئو دا گاما
ژوآئو دا گاما (João da Gama) (زادهٔ تقریباً ۱۵۴۰ – درگذشتهٔ بعد از ۱۵۹۱)، کاوشگر پرتغالی و مدیر مستعمرات در خاور دور در یک چهارم پایانی قرن شانزدهم بود. او پسرخواندهٔ واسکو دا گاما بود. ژوآئو دا گاما از ماکائو به شمال‌غربی حرکت کرده و ژاپن را از طرف شمال دور زد. او از اقیانوس آرام در شمالی‌ترین عرض‌های جغرافیایی که تا آن زمان توسط اروپایی‌ها گرفته شده بود، عبور کرد. او به دلیل شرایط سفر دریایی‌اش، ناچار به تبدیل شدن به کسی شد که دور اقلیمی کشتی‌رانی می‌کرد، (یکی از نخستین کسانی که این کار را به سمت شرق انجام داد). سرزمین‌های شمال‌شرقی ژاپن که ژوآئو دا گاما کشف کرد در قرون بعدی به هدف افسانه‌ها و خیالات تبدیل شد و هدف الهام بخشی برای اروپایی‌ها بود که آن را بی‌آبند.
رومئو و ژولیت (فیلم ۱۹۴۰)
«رومئو و ژولیت» (Romeo and Juliet) یک فیلم است به کارگردانی خوسه ماریا کاسته‌یبی که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد.
ژوآئو دا گاما
سال‌های ابتدایی و سفرهای دریایی به شرق
اطلاعات چندانی در مورد کودکی و جوانی او وجود ندارد، گرچه این باور وجود دارد که که وی در حدود سال ۱۵۴۰ چشم به جهان گشوده‌است. والدین او، گیومار دی ویلنا، کنتس ویدیگویرا و فرانسیسکو دا گاما، کنت دوم ویدیگویرا، پسر واسکو دا گاما که کاشف بود، کاشف مسیر دریایی به شرق بودند. او با خوانا د منزز ازدواج کرد و صاحب یک پسر به نام واسکا دا گاما که بعدها در چول سروان بود. ژوآئو دا گاما میان سال‌های ۱۵۷۸ تا ۱۵۸۲ در ملاکای امپراتوری پرتغال به سمت سروان رسید. او نمایندهٔ پرتغالی را که خبر تاج‌گذاری فلیپه دوم از اسپانیا به عنوان شاه پرتغال را آورد با آغوش باز پذیرفت. او با این حال بعدها فقط پس از اشارهٔ نائب‌السلطنهٔ هند، نظم جدید را به رسمیت شناخت. او درگیری‌های سیاسی زیادی با فرمان حکومتی خود داشت که به دلیل بی‌نظمی‌های شخصی ادعا شده بود که او را وارد تقابل‌های سیاسی با بدنهٔ حاکمیت شهر کرده بود که منجر به یک فرایند قضایی شد. او متهم به آسیب به منافع ملاکای امپراتوری پرتغال بود و برای پاسخگویی در مورد فعالیت‌ها و ارائهٔ دفاعیهٔ خود به لیسبون فراخوانده شد.
او با هدف نهایی کردن تجارت نانبان («سفر دریایی ژاپن») میان ماکائو (چین) و ناگاساکی (ژاپن)، یک مسیر تجاری در انحصار پرتغال، به شرق سفر کرد. گاما با دختر دی جوآئو د منسس باروچه، فرماندار کوچینازدواج کرد. او در سال ۱۵۸۸ همسر خود را در محل سکونتش در کوچینترک و به‌سوی ماکائو حرکت کرد. در این سفر برادرش، میگل دا گاما نیز او را همراهی کرد. در همان سال سفر سالیانه به دلیل مرگ ناگهانی فرماندار ماکائو، جرونیمو د سوزا، هنوز انجام نشده بود. به دنبال توافق‌نامهٔ تجاری میان بارتولومئو لاندیر که اهل پرتغال و یهودی نیو کریستین بود و شهر ماکائو، جرونیمو د سوزا نیز آمادهٔ ارسال یک کشتی به فیلیپین شد. به موازی‌های این موضوع، فرمان ضد مسیحی در ژاپن صادر شد. ژوآئو دا گاما، به امید دریافت منفعت بیشتر و احتمالات جدید و برخلاف گمانه‌زنی‌ها، تصمیم گرفت سفری اکتشافی با هزینهٔ شخصی و پذیرش خطرات احتمالی به اسپانیای نو انجام دهد.
دا گاما در ماکائو خیلی مورد توجه و تشویق بود. این موضوع را می‌توان از نامهٔ شورای شهر ماکائو نوشته شده در ۳۰ ژوئن ۱۵۸۸ به شاه که در آن دا گاما را ستایش می‌کند و سپس به فرماندار ماکائو و ژاپن نیز متوجه شد. آنها همچنین از شاه نیز درخواست کردند تا به وی ریاست مادام‌العمری اعطا کرد. کامارای ماکائو همچنین به موضوع سفر اخیر اسپانیایی (کاستیلیایی) به ماکائو و در میان موضوعات دیگر در مورد دلایلی که چرا باید ممنوع شود، اشاره می‌کند. گاما و شورای ماکائو در حال مشاجره بودند که سود حاصل از سفرها می‌تواند برای تقویت و حفظ کلیساها، یک میسرکاردیا و دو بیمارستان که یکی برای بیماران جذامی بود، استفاده شود. دا گوما مالکیت یک کشتی بزرگ باری به وزن شش صد تُن را به دست آورد که به جای رفتن از ماکائو به هند، به مکزیک رفته بود. جاییکه آنها می‌توانستند معاملات بسیار سودآورتری را انجام دهند که ساکنان ماکائو به آن غبطه می-خوردند. سال‌ها بعد، اعضای شورای شهر ماکائو دا گاما و سفرش را آشکارا محکوم کردند و مورد انتقاد قرار دادند.
عبور از اقیانوس آرام
تصمیم دی ژوآئو دا گاما که یک ریسک‌پذیر بود، با علم به آنکه یک سرمایه‌گذاری غیرقانونی بوده گرفته شد چرا که بر همگان مسجل بود که تجارت میان مناطق جهانی پرتغال و تاج کاستیا (بعدها اسپانیا) بر اساس پیمان تردسییاس و پیمان ساراگوسا ممنوع شده بود. ممنوعیت با نامهٔ شاه فیلیپه دوم به نائب‌السلطنه اسپانیای نو و هند، همچنین نامهٔ مستقیم به بدنهٔ اداری ماکائو و فیلیپین در سال‌های ۱۵۸۹ و ۱۵۹۰، تقویت شد و این امر موجب اخراج اسپانیایی‌ها از ماکائو در سال ۱۵۹۲ شد.
تصمیم غیر معمول و استثنایی برای انجام این سفر به دلیل آن بود که انتظارات ابتدایی باید با بردباری در نظر گرفته می‌شد. همان‌طور که برای برخی نمونه‌های اسپانیایی در ماکائو اتفاق افتاد. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که در موقعیت ناامید کننده‌ای اتخاذ شده‌است، زیرا دا گاما احتمالاً می‌دانست که اگر به گوا بازگردد، احتمالاً به دلیل ارتکاب تخلفات جدی دستگیر می‌شود. این واقعیت در نامهٔ شاه فیلیپه دوم (شاه فیلیپه اول پرتغال) که در ۶ فوریه ۱۵۸۹ به نائب‌السلطنه فرستاد، بازتاب داشت. شاه در آن نامه به نائب‌السلطنه دستور داد تا «آن نجیب‌زاده (ژوآئو دا گاما) که از چین آمده، باید با آهن به دست و پا دستگیر شده و به پادشاهی خارج از این آرماندا برده شود»؛ همان‌طور که قبلاً نیز توسط ولیعهد مقرر شده بود.
گرچه ژوآئو دا گاما در سال ۱۵۸۸ از این واقعیت غافل به نظر می‌رسید، از آنجاییکه در ۲۰ نوامبر همان سال نامه‌ای از ماکائو به شاه فرستاده بود که در آن وی را از قصد خود برای سفر به اسپانیا از طریق مکزیک آگاه کرد و توجیهی که برای این کار ارائه داد آن بود که بتواند شخصاً بخشی از مأموریت خود به چین را به شاه عرضه کند و نشان دهد که این پیروزی چقدر راحت به نظر می‌رسد، (در واقع پرتغالی‌ها در ماکائو مخالف چنین پروژه‌ای بودند). دو روز قبل یعنی هجدهم نوامبر، دومینگو سگورادو در ماکائو نیز نامه‌ای به شاه نوشته بود، مبنی بر آن که یک کشتی اسپانیایی از اسپانیای جدید در ماکائو خراب شده‌است و خدمهٔ آن به کشتی دا گاما منتقل شده‌اند و صاحب کشتی به مقصد ژاپن یک بار در ماکائو فرمان نائب‌السلطنهٔ هند را برای انتقال آن خدمه به مکزیک و حضورش در دفتر فرماندار ماکائو در غیاب گاما و حتی پیشنهاد ملاقات شخصی او در آن دفتر یا به عنوان جایزه-ای در قبال خدماتش تدارک دو سفر دریایی از چین به اسپانیای جدید را پذیرفته‌است.
این فرضیه که ژوآئو دا گاما به آمریکای شمالی همان‌طور دست یافته‌است که خوان رودریگز کابریلو، بارتولوم فرر، فرانسیس دریک و فرانسیسکو گالی (در سال ۱۵۸۴) از ماکائو دریانوردی را آغاز کرده و احتمالاً جزایری را با امتداد پانصد لیگ به سمت شرق یا شمال شرقی بخش جنوب شرقی ژاپن (حدود ۲۹ درجه شمالی و حتی بیشتر)، رویت کرده بودند یا مثل سباستیانو رودریگز سورومینو که به آمریکای شمالی دست یافته بود و نیز این که با مسیری از سمت شرق در مناطق شمالی‌تر به خشکی رسیده‌است، شاهدی ندارد زیرا بسیاری از مدارک مسیر او در نزدیکی آمریکای شمالی و توقف‌های احتمالی دیگر او در آمریکای شمالی از بین رفته‌است و تنها مدارک موجود رسیدن او را به آکاپولکو در مارس ۱۵۹۰ تأیید می‌کنند. با این وجود بعدها چندین نقشه به سفرهای ژوآئو دا گاما و کشف بخش بزرگی از سواحل شمال غرب شناخته‌شده یا ناشناختهٔ آمریکای شمالی اشاره می-کنند. در دههٔ ۱۶۳۰ مدارکی به دست نقشه‌کش پرتغالی، جوآئو تکسیر آلبرنار هنگامی که در سویل بود، رسید و سرانجام این کاغذها طرحی از یک ساحل طولانی شمالی در اقیانوس آرام را دربرداشتند که ژوآئو دا گاما از آنها عبور کرده بود.
سفر دا گاما کاملاً مغایر با قانون پادشاهی شبه‌جزیرهٔ ایبری بود که معاملات تجاری میان امپراتوری‌های اسپانیا و پرتغال را ممنوع می‌کرد. به همین دلیل وی دستگیر و کشتی و محمولهٔ باقی‌مانده‌اش توسط مامورهای محلی توقیف شدند. علی‌رغم آن که بعداً پرتغال و اسپانیا متحد شدند، کالاهای باقی‌ماندهٔ دا گاما، نقشه‌ها و گزارش‌های او از سفر دریایی‌اش همچنان در مصادره ماندند. ارزش کالاهای باقی‌ماندهٔ او یکصد و چهل هزار پزو تخمین زده شد. رفتن او به کازا دلا کانتراتاسیون در سویل به اجبار انجام شد. کسب و کار ژوآئو دیگر خوشایند اسپانیا نبود؛ درست همان‌طور که یک قرن پیش برای پدربزرگش رقم خورده بود. خدمه و بازرگانان پرتغالی که در سفر شرکت کرده بودند، بعد از توقفی در مکزیک، جاییکه به آن نقره می‌آوردند از طریق فیلیپین به ماکائو بازگشتند و دا گاما به سویل فرستاده شد تا توسط حضار کازا دلا کانتراتاسیون محاکمه شود. ژوآئو دا گاما نخستین مردی بود که توانست جهان را در جهت شرق دور بزند.
در عبور از اقیانوس آرام در جهت عکس یعنی از ماکائو به آکاپولکو، فرانسیسکو گالی و پدرو دی انمونو از او پیشی گرفته بودند.
او پیش از آنکه بتواند، مسئلهٔ موردنظرش را حل‌شده ببیند، احتمالاً در اسپانیا یا پرتغال پس از سال ۱۵۹۱ یا ۱۵۹۲ چشم از جهان فروبست.
جستجو به دنبال سرزمین «ژوآئو دا گاما» یا «گامالند»
روس‌ها در قرن هجدهم پس از عبور از سیبری و دستیابی به تنگهٔ برینگ میان سیبری و آلاسکا، ابتکار عمل را در جستجو به دنبال لبه‌های شمالی اقیانوس آرام به دست گرفتند. یکی از اهداف هیئت اعزامی بزرگ روسیه به شمال که توسط کاوشگر دانمارکی، ویتوس برینگ رهبری می‌شد، حرکت از اوخوتسک در کامچاتکا و بازدید از آنجا برای مشاهدهٔ سرزمین ژوآئو دا گاما بود. قرار بر آن بود که این گروه از سرزمین ژوآئو دا گاما به سمت شرق ادامهٔ مسیر دهد تا به ساحل آمریکای شمالی برسد.
گفته می‌شد که گامالند در جایی مابین کامچاتکا و قارهٔ آمریکا وجود دارد. طی صد و پنجاه سال بعدی نقشه‌های ضد و نقیض متفاوت، ترکیبی از جزایر واقعی و خیالی مابین هوکایدو و کامچاتکا را به تصویر کشیدند که جزایر کوریل را با کمپانی‌لند، جزیرهٔ استیت (که پس از کاوش در سال ۱۶۴۳ توسط کاوشگر هلندی مارتین گریتز وای جزایر اصلی کوریل و ساخالین نامیده شد) ترا اسونیس و گامالند اشتباه می‌گرفتند. در حدود سال ۱۷۳۱ کالج نیروی دریایی روسیه از فرهنگستان علوم درخواست کرد که نقشه‌ای از اقیانوس آرام شمالی تهیه کند. جوزف نیکلاس دلیسل نقشه را به انضمام خاطرات کاری برادر بزرگترش گیوم ارائه داد. این نقشه سه جزیره‌ای را که در بالا به آنها اشاره کردیم و نیز «سرزمینی که دام خوان دا گاما رویت کرده بود» را نشان می‌داد که به سمت آمریکا کشیده شده‌اند. هنگامی که در مه ۱۷۴۱ مسیر سفر دوم ویتوس برینگ در پتروپاولوفسک، کامچاتکا تعیین شد، این نقشه یا نقشهٔ دیگری بر اساس آن، به وضوح در انتخاب مسیر مؤثر بود.
واینو والیاس
واینو والیاس (Vaino Väljas؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده‌است.
برگزیت (فیلم)
برگزیت (Brexit: The Uncivil War) فیلمی درام به نویسندگی جیمز گراهام و کارگردانی توبی هاینس است که در سال ۲۰۱۹ ساخته شده‌است. فیلم وقایع منتهی به همه‌پرسی عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۶ را از دریچه فعالیت‌های استراتژیست کارزار رأی به خروج که خواستار خارج‌شدن بریتانیا از اتحادیه اروپا موسوم به برگزیت بود، نشان می‌دهد. تاریخ پخش این فیلم از کانال ۴ در بریتانیا ۷ ژانویه و از شبکه اچ‌بی‌او در آمریکا، ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹ بود. بندیکت کامبربچ در فیلم در نقش دومینیک کامینگز، مدیر کارزار «رأی به خروج» ظاهر شده‌است.
فاوکنر، ویکتوریا
فاوکنر (به انگلیسی: Fawkner) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در ویکتوریا (استرالیا) واقع شده‌است.
رویی فریره دی آندرادا
رویی فری یر دی آندردا (؟ - سپتامبر ۱۶۳۳ در مسقط) یک نظامی پرتغالی بود.
زندگی‌نامه
در ژانویه ۱۶۱۹، وی به عنوان «ژنرال دریای هرمز و سواحل پارس و عربستان»، با هدف پراکنده کردن نیروهای انگلیسی از خلیج فارس، که از سال ۱۶۱۶ کارخانه ای در جاسک ایجاد کرده بودند، لیسبون را به منطقه خلیج فارس ترک کرد. او با تحت فشار قرار دادن ایرانیان، آنها را از پادگان در جزیره قشم رانده و قلعه ای برای پرتغالی‌ها را در آنجا بنا کرد.
در ۸ مه ۱۶۲۱ ساخت و ساز قلعه قشم برای تأمین آب آشامیدنی هرمز آغاز شد. این عمل به عنوان نشانه ای از دشمنی توسط شاه ایران قلمداد شد و وی در سال ۱۶۲۲ با حمایت نیروهای عربی موفق شد جولفر را به دست پرتغالی‌ها تسخیر کند.
با سقوط هرمز، پرتغالی‌ها پایگاه جدید خود را در مسقط تأسیس کردند و در سال ۱۶۲۳ کارخانه ای در بصره، در دهانه رود فرات ایجاد کردند. در همان سال، رویی فری یر دی آندردا دوباره Forte de Soar را اشغال کرد، سال پیش از آن از ایرانیان شکست خورد و پایگاه جدیدی را در خصب در شبه‌جزیره مسندم ایجاد کرد.
رویی فری یر دی آندردا در سپتامبر ۱۶۳۳ درگذشت، و در کلیسای Santo Agostinho، در مسقط به خاک سپرده شد. پس از مرگ وی، در دوره ای که تا سال ۱۶۳۵ ادامه داشت، معاهدات صلح با ایرانی‌ها و انگلیسی‌ها منعقد شد.
لوئیس دی کارلوس
لوئیس دی کارلوس (۱۹۰۷ مارس ۱۶ - مه ۲۷ ۱۹۹۴) مدیر ورزشی اسپانیایی بود که از سپتامبر ۱۹۷۸ تا مه ۲۴ ۱۹۸۵ به‌عنوان دوازدهمین رئیس باشگاه فوتبال رئال مادرید شناخته می‌شد.
دی کارلوس پس از مرگ سانتیاگو برنابئو به عنوان رئیس باشگاه فوتبال رئال مادرید انتخاب شد. در دوران مدیریت او، این باشگاه دو قهرمانی اسپانیا، دو جام اسپانیا ، یک جام لیگ (در حال حاضر منقضی شده) و یک جام یوفا کسب کرد، اما پس از شکست ۰–۱ مقابل لیورپول در فینال ۱۹۸۱ و اولین قهرمانی خود در اروپا، موفق به کسب هفتمین جام اروپا نشد. همچنین موقق به کسب جام برندگان جام پس از شکست مقابل آبردین در فینال ۱۹۸۳ نیز نشد.
او در انتخابات ۱۹۸۵ شرکت نکرد و رامون مندوزا در راس باشگاه جانشین او شد.
گارگور
گارگور (به لاتین: Għargħur) یک منطقهٔ مسکونی در مالت است که در منطقه شمالی مالت واقع شده‌است. گارگور ۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۵۷ نفر جمعیت دارد.
رسوایی توسعه مالزی برهاد
رسوایی توسعه مالزی بِرهاد پرونده رسوایی مالی صندوق توسعه ملی مالزی (۱MDB) است. در ماه فوریه ۲۰۱۵، نجیب رزاق، نخست‌وزیر مالزی، متهم به انتقال بیش از ۲٫۶۷ میلیارد رینگیت مالزی (نزدیک به ۷۰۰ میلیون دلار) از صندوق توسعه مالزی برهاد، به حسابهای بانکی شخصی‌اش شد. این رویداد موجب انتقاد گسترده در میان مالزیایی‌ها شد و بسیاری از جمله مهاتیر محمد، یکی از نخست وزیران قبلی خواستار استعفای نجیب رزاق شدند، مهاتیر محمد در انتخابات عمومی ۲۰۱۸، رزاق را شکست داد. مهاتیر محمد، پس از انتخابات ۲۰۱۸، گفت که شواهد کافی برای بازگشایی پرونده بازجویی در رسوایی 1MDB وجود دارد. در ماه‌های پس از انتخابات، مقامات مالزی، نجیب رزاق را ممنوع از ترک کشور کردند و به جرم خیانت در امانت، پولشویی و سوءاستفاده از قدرت محکوم کردند.
نتیجه دادگاه عالی مالزی
در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۰ دادگاه عالی مالزی نجیب رزاق را در هفت مورد اتهام شامل جرم سوءاستفاده از قدرت، سه فقره جرم خیانت در امانت و سه فقره پولشویی، در هر هفت اتهام مجرم تشخیص داد، و در اولین جلسه دادگاه وی را مقصر اعلام کرد. رزاق محکوم به ۱۲ سال زندان و پرداخت جریمه نقدی شد.
رئیس‌جمهور اسلواکی
رئیس‌جمهور اسلواکی (Prezident Slovenskej republiky) رئیس دولت اسلواکی و فرمانده کل نیروهای مسلح است. رئیس‌جمهور به‌طور مستقیم توسط مردم برای پنج سال انتخاب می‌شود و می‌تواند برای حداکثر دو دوره متوالی انتخاب شود. ریاست جمهوری به‌طور عمده یک مقام تشریفاتی است، اما رئیس‌جمهور با اختیارات مطلق، توانایی‌های محدودی را در اختیار دارد. محل اقامت رسمی رئیس‌جمهور، کاخ گراسیکوویچ در براتیسلاوا است.
تاریخچه مقام
این اداره توسط قانون اساسی اسلواکی در اول ژانویه ۱۹۹۳ تأسیس شد، زمانی که اسلواکی به‌طور دائم از چکسلواکی جدا و مستقل شد. این دفتر تا ۲ مارس ۱۹۹۳ زمانی که نخست‌وزیر مایکل کوواچ توسط شورای ملی جمهوری اسلواکی انتخاب شد، خالی بود. با این وجود، در سال ۱۹۹۸، شورای ملی قادر به انتخاب جانشین کواچ نبود. نتیجه این بود که نیمی از سال پس از پایان دوره Kováč در مارس ۱۹۹۸، این مقام خالی بود. وظایف و اختیارات دفتر به نخست‌وزیر و سخنگوی شورای ملی واگذار شد. برای رسیدن به یک راه حل، قانون اساسی تغییر کرد تا انتخابات ریاست جمهوری را به مردم منتقل کند. انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۹۹۹، ۲۰۰۴، ۲۰۰۹، و ۲۰۱۴ برگزار شده‌است.
رئیس‌جمهور فعلی آندره کیسکا است که در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۴ به تصویب رسید.
نقش و قدرت
رئیس‌جمهور اسلواکی در سیاست گذاری نقش محدودی دارد، زیرا این مقام به‌طور عمده در تشریفاتی است. طبق قانون اساسی، رئیس‌جمهور نماینده عالی کشور در اسلواکی و در خارج از کشور است.
در میان قدرت‌های قانون اساسی رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، سه قاضی دادگاه قانون اساسی و سه عضو شورای قضایی را معرفی می‌کند. رئیس‌جمهور همچنین می‌تواند به هر قاعده یا پیشنهاد شورای ملی، به استثنای اصلاحات قانون اساسی، وتو کند. در صورتی که شورای ملی مجدداً با اکثریت تمام اعضای شورا، همانند نظام وتو ریاست جمهوری ایالات متحده، مجدداً با همان وکلای مجدد، این وتو را لغو کند. رئیس‌جمهور همچنین به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح اسلواکی عمل می‌کند.
رئیس‌جمهور سابق زنده
دو رئیس‌جمهور زنده پیشین اسلواکی:
خروج شوروی از افغانستان
خروج نهایی و کامل نیروهای رزمی شوروی از افغانستان در ۱۵ می ۱۹۸۸ آغاز شد و در ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ به رهبری سرهنگ ژنرال بوریس گروموف پایان یافت.
برنامه‌ریزی برای خروج اتحاد جماهیر شوروی (اتحاد جماهیر شوروی) از جنگ افغانستان بلافاصله پس از اینکه میخائیل گورباچف دبیرکل کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی شد، آغاز شد. تحت رهبری گورباچف، اتحاد جماهیر شوروی، ابتدا در تلاشی واقعی برای ایجاد ثبات در این کشور، و سپس به عنوان اقدامی برای حفظ آبرو در حین خروج نیروها تلاش کرد تا قدرت حزب دموکراتیک خلق افغانستان را در کشور تحکیم کند. در این دوره، سازمان‌های نظامی و اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی با دولت محمد نجیب الله برای بهبود روابط بین دولت کابل و رهبران گروه‌های شورشی همکاری کردند.
همزمان با این که برای اتحاد جماهیر شوروی روشن شد که این سیاست تحکیم قدرت حول دولت نجیب الله در کابل نتایج کافی برای حفظ قدرت حزب دموکراتیک خلق در درازمدت به همراه نخواهد داشت روابط دیپلماتیک بین اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده بهبود یافت. توافقنامه ژنو که توسط نمایندگان اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده، جمهوری اسلامی پاکستان و جمهوری افغانستان (که در سال ۱۹۸۷ نامش به این تغییر کرد) در ۱۴ آوریل ۱۹۸۸ امضا شد، چارچوبی را برای خروج نیروهای شوروی فراهم کرد و تفاهم چند جانبه ای را بین امضاکنندگان در مورد آینده مشارکت بین‌المللی در افغانستان ایجاد کرد.. عقب‌نشینی نظامی بلافاصله پس از آن آغاز شد و تمام نیروهای شوروی افغانستان را تا ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ ترک کردند.
عواقب
حمایت شوروی از دولت نجیب الله با خروج نیروهای عادی خاتمه نیافت. کمک‌هایی بالغ بر چندین میلیارد دلار از سوی اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان ارسال شد که شامل هواپیماهای نظامی (میگ ۲۷) و موشک‌های اسکاد می‌شد. اساساً به دلیل این کمک‌ها، دولت نجیب الله برای مدتی طولانی‌تر از آنچه سیا و وزارت امور خارجه انتظار داشتند، قدرت را حفظ کرد. مجاهدین پس از خروج نیروهای شوروی پیشرفت‌های قابل توجهی کردند و حتی توانستند چندین شهر را تصرف و کنترل کنند. با این حال، آنها تا بهار ۱۹۹۲ نتوانستند نجیب الله را از قدرت خلع کنند. پس از کودتای اوت ۱۹۹۱، اتحاد جماهیر شوروی (و بعداً فدراسیون روسیه به رهبری بوریس یلتسین) کمک‌های خود را به متحدان افغان خود قطع کردند. این تأثیر شدیدی بر حزب وطن (که قبلاً PDPA نامیده می‌شد) و بر نیروهای مسلحی که قبلاً به دلیل مبارزه با مجاهدین و مبارزات داخلی ضعیف شده بودند داشت- پس از کودتای نافرجام در مارس ۱۹۹۰، ارتش (که از قبل در مواجهه با کمبود بحرانی منابع و میزان بحرانی فرار سربازان قرار داشت) پاکسازی شد. در نهایت، توقف کمک‌های شوروی و بی‌ثباتی ناشی از آن، مجاهدین را قادر ساخت تا به کابل حمله کنند. نجیب الله توسط حزب خود از قدرت برکنار شد و پس از آن مجاهدین بیهوده تلاش کردند یک دولت ائتلافی باثبات تشکیل دهند. اختلافات و درگیری‌های درونی بین افرادی مانند مسعود و گلبدین حکمتیار زمینه را برای ظهور نهایی طالبان فراهم کرد.
رومئو و ژولیت (فیلم ۱۹۵۳)
«رومئو و ژولیت» (Romeo and Juliet) یک فیلم سیاه و سفید محصول آرژانتین به کارگردانی انریکه کارراس است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد.
برورا، نیو ساوت ولز
برورا (به انگلیسی: Berowra) یک حومه شهر در استرالیا است که در Hornsby Shire واقع شده‌است.
یاری تورکی
یاری تورکی (Jari Torkki؛ زادهٔ August 11, 1965) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند بود.
چیما اوکوروجی
چیما اوکوروجی (Chima Okoroji؛ زادهٔ April 19, 1997) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
جاماسپی
جاماسپی (به پارسیگ: Jāmāspīg) که به نامهای یادگار جاماسپ و جاماسپ‌نامه نیز شناخته می‌شود از آنِ جاماسپ، فرزانهٔ ایران باستان و جانشین زردشت، دانسته شده‌است؛ کسی که پیشگوییهای او در این کتاب شهرتی جهانی دارد. در جاماسپی، جدا از پیشگویی آیندهٔ ایران و جهان، از آگاهی ایرانیان باستان در زمینه‌های هستی‌شناسی، یزدان‌شناسی، فلسفهٔ آفرینش، گیتی‌شناسی، مردم‌شناسی (دربارهٔ هندیها، چینیها، عربها، ترکها، بربرها و …)، اسطوره‌شناسی، تاریخ و دیگر دانشها اطلاعاتی دست اول داده شده‌است.
جاماسپی به دیروز و امروز و فردای ایران پردازد، و گذشته و کنون و آیندهٔ آریاییان را برنماید.
چاپ جاماسپی
کتاب «جاماسپی» (گزارش پارسیگ (پهلوی) یادگار جاماسپ/ جاماسپ‌نامه)، با گردانش و گزارش «بزرگمهر لقمان»، برای نخستین بار، در سال ۱۳۹۹، از سوی نشر شورآفرین، منتشر شد.
بخش‌های جاماسپی
جاماسپی دربردارندهٔ این ۱۹ فرگرد است:
لسلی، ویسکانسین
لسلی (به انگلیسی: Leslie) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لافایت، ویسکانسین واقع شده‌است. لسلی ۳۵۳٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چونلی پاگنبورگ
چونلی پاگنبورگ (Chhunly Pagenburg؛ زادهٔ November 10, 1986) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اف‌اس‌وی فرانکفورت، باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت، باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، و باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، زیر ۲۰ سال آلمان، و کامبوج بازی کرده‌است.
شورش ایلی
شورش ایلی (Ili Rebellion) شورشی به پشتیبانی شوروی در برابر کومینتانگ جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) چین در سال ۱۹۴۴ بود. شورشیان دولت موقت جمهوری دوم ترکستان شرقی را در سال ۱۹۴۴ تأسیس کردند که تا سال ۱۹۴۹ ادامه داشت.
بنکس مدو
بنکس مدو (به انگلیسی: Banksmeadow) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
واکنش آبدرهالدن
در سال ۱۹۰۹ امیل آبدرهالدن دریافت که طی فرایند تشخیص پروتئین‌های بیگانه، بدن انسان یک «تخمیر تدافعی» (در علم امروز: واکنش پروتئاز) انجام می دهد که منجر به تخریب اینگونه پروتئین‌های خارجی می‌شود. او در سال ۱۹۱۲ واکنش آبدرهالدن را ابداع نمود. از آن پس، پژوهش‌ها و بررسی‌های فراوانی در تأیید یا رد این آزمایش خونی انجام شده‌است و چون در مجموع، این آزمایش را غیرقابل‌اعتماد یافتند، آنرا کنار گذاشته و در سال ۱۹۲۸ میلادی آزمایش آشهایم-زوندک را جایگزین آن کردند.
پاتاکاتا
پاتاکاتا (به لاتین: Patakata) یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه پیروج‌پور واقع شده‌است.
رومئو و ژولیت (فیلم ۱۹۵۵)
«رومئو و ژولیت» (Ромео и Джульетта) یک فیلم است به کارگردانی لئونید لاوروفسکی و لف آرنشتام که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد.
دبورا واراندی
دبورا واراندی (Debora Vaarandi; – ۱۹۱۶:۱۰:۰۱, ) نویسنده زن اهل استونی بود. وی به‌عنوان یک شخصیت برجسته ادبی در استونی پس از جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر شده‌است.
چیندو ایکنه
چیندو ایکنه (Chinedu Ekene؛ زادهٔ January 15, 2001) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان بازی کرده‌است.
رومئو و ژولیت (فیلم ۱۹۵۴)
رومئو و ژولیت (Romeo and Juliet) فیلمی در ژانر درام و رمانتیک به کارگردانی رناتو کاستلانی است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لارنس هاروی، فلورا رابسون، جان گیلگد، بیل تراورز، نیه‌تا زوکی و نورمن وولند اشاره کرد.
گاسری
گاسری (به لاتین: Għasri) یک منطقهٔ مسکونی در مالت است. گاسری ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۴ نفر جمعیت دارد.
چستر هیل
چستر هیل (به انگلیسی: Chester Hill) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
ترانزیت (فیلم ۲۰۱۲)
ترانزیت نام یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر ؛ هیجانی-اکشن به کارگردانی آنتونیو نگرت؛ و همراه با بازیگری؛ جیمز کاویزل، جیمز فرین، الیزابت رم، استرلینگ نایت و جیک چری می‌باشد.
لسلی، ویرجینیای غربی
لسلی (به انگلیسی: Leslie) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین‌بریر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. لسلی ۸۶۵٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترانزیت (فیلم ۲۰۱۲)
خلاصه داستان فیلم
فیلم دربارهٔ خانواده‌ای چهارنفره است که به سفری تفریحی -که در اصل برای احیای رابطهٔ زن و شوهری است- می‌روند. در بین راه چهار تبه‌کار که به تازگی دست به سرقتی خونین زده‌اند، با راه‌بند پلیس مواجه می‌شوند، پس برای عبور از ایست بازرسی کیف پول‌ها را در فرصتی در ماشین آن خانواده جاسازی می‌کنند و پس از گذشتن از بازرسی پلیس در اندیشهٔ پس گرفتن پول خود هستند.
منابع
Wikipedia contributors, "Transit (2012 film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Transit_(2012_film)&oldid=869576977 (accessed April 3, 2019).
یوشیهیده نیشیکاوا
یوشیهیده نیشیکاوا (西川 吉英؛ زادهٔ April 10, 1978) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا، باشگاه فوتبال شونان بلمار و باشگاه فوتبال توچیگی اشاره کرد.
رومئو و ژولیت (فیلم ۲۰۰۶)
رومئو و ژولیت (Romeo and Juliet) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
گاکساق
گاکساق (به لاتین: Għaxaq) یک منطقهٔ مسکونی در مالت است که در منطقه جنوبی مالت واقع شده‌است. گاکساق ۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۶۰ نفر جمعیت دارد.