cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
میکل‌آنجلو آنتونیونی
فیلم‌های نخستین در دههٔ ۱۹۵۰
در ۱۹۵۴ زندگی زناشویی ۱۲ سالهٔ آنتونیونی با همسرش «لتیزیا بالبونی» به جدایی پایان گرفت و چندی ازآن پس لتیزیا درین باره بیاد آورد که «ما در خاموشی می‌زیستیم؛ و به آژده‌ای رسیده بودیم که پیاممان را تنها با کمک کسگانه‌های آفریدهٔ او می‌توانستیم به یکدیگر بر سانیم و او در بارهٔ پرورش کسگانه‌هایش از من راهنمایی می‌جست. او تنها یک راه را برای خودآشکاری می‌شناخت و آن به کمک‌کارهایش بود. روش آنتونیونی آنست که بگذارد تا بازیکنانش آشفتگی‌های درونی اورا در فیلم‌هایش زندگی کنند. او به یاری این‌جای گزینان تنش‌های درونی خویش را زندگی می‌کند.» آنتونیونی پس از این به اندوهناکی ژرفا فرو شد و بی خوابیش فزونی گرفت؛ و چه بسا که تا دمدمه‌های پگاهان به نبشتن فیلم‌نامه می‌پرداخت. در ۱۹۵۵ هنگامی که آنتونیونی به فرازای درون آشفتگی خویش رسیده بود توانست تا به نخستین پیروزی هنریش دست یابد. فیلم «رفیقه‌ها» او که برندهٔ جایزه جایزه شیر نقره‌ای جشنواره ونیز شد داستان زندگی پوچ و بی شیدایی گروهی از زنان ردهٔ میانی شهر «تورین» را بازمی‌نمایاند. شیوهٔ چند لایهٔ بررسی آنتونیونی از نگرانی هاو دل پریشانی‌های زنان تا به امروزه و همواره ازین پس یکی از ارجمندترین برداشت‌های سینمایی شناخته شده و خواهد شد. با این فیلم بود که او آزمودن روش درآوری ابتکار در صحنه را آغاز نمود. «تنها درآن هنگام که من چشمم را به سوراخ دوربین می‌فشرم و بازیکنان را به بازی آغاز می‌دارم است که انگاشت برازای صحنه رادر می‌یابم» او این روش را در فیلم پرآوازهٔ ۱۹۵۷ خود «فریاد» دنبال کرد. این فیلم داستان کارگری از سرنشینان درهٔ پو است که همسرش او را رها می‌کند. بیچارگی درونی و تنهایی این کسگانه در چشم‌اندازی تهی از زیستایی و به‌خودواگذاشته بازتاب خویش را می‌یابد؛ و این به‌کارگیری از چشم‌اندازها بود که از آن پس نماد کارهای آنتونیونی گردید. این فیلم پل پیوند دهی میان کارهای نخستین و شاهکارهای آینده او بود
آغاز سینمای ویژهٔ آنتونیونی و فیلم‌های سه‌گانهٔ دههٔ ۱۹۶۰
در هنگام صداگذاری به "فریاد" بود که آنتونیونی با "مونیکا ویتی" ستارهٔ آیندهٔ فیلم‌هایش آشنا شد و به او دلبست. برای دو سال بود که آنتونیونی نمی‌توانست تهیه‌کننده‌ای برای فیلم‌هایش بیابد تاکه سر انجام در سال ۱۹۵۹ سرمایه‌گذاری را برای فیلم جدید خود "ماجرا" پیدا نمود. اما پیش از آنکه ساختن "ماجرا به پایان رسد این فیلم به آستانهٔ ازمیان رفتن رسید چراکه سرمایه‌گذار بی‌پول و پلای آن از پشتیبانی فیلم در میانهٔ فیلمبرداری دست کشید. به گفتهٔ آنتونیونی " کار به جایی رسیده بود که ما دیگر غذایی برای خوردن هم نداشتیم تعدادی از کارگران فیلم ما را رها کردند و اگرچه ما توانستیم بجایشان دسته‌ای دیگر را بکار گیریم اما آن‌ها نیز ما را بخود واگذاشتند و رفتند. من بیست هزار متر فیلم داشتم و هنرپیشه‌ها یم با من ماندند. پس من خود دوربین بدوش برده و فیلمبرداری را ادامه دادم" سر انجام تهیه‌کننده‌ای دیگر برای فیلم پیدا شد.
فیلم "ماجرا که بسیاری آن را شاهکار آنتونیونی می‌دانند، فیلمی ست که زبان سینما را دگرگونی و تازگی داد و میدهٔ گردش کارهای کارگردانی آنتونیونی گشت. اگرچه هنگامی که این فیلم در جشنوارهٔ ۱۹۶۰ کان به نمایش آمد بسیاری از تماشاگران آن را هو کردند و گروهی از آنان به خشم از نمایشکده بیرون شدند. کارگردان و هنرپیشه‌ها ی فیلم در نخست می‌پنداشتند که برای همیشه آیندهٔ کاریشان تباهی گرفته‌است. اما اندکی دیرتر از آن شب روبرتو روسلینی و گروهی دیگر از نامداران سینمای ایتالیا آوایه‌ای نوشتند و آن را روز دیگر پخش نمودند. در آوایه چنین آمده بود: "با آگاهی از ارجمندی تکتایانه فیلم ماجرا میکل آنجلو آنتونیونی و افسرده از پدیدهٔ دشمنانه‌ای که از آن برخاست. دستینه گذاران زیرین که همگی از بازکاوان و دست‌اندرکاران سینمای اند آهیخته سر برآنند تا که سازندهٔ این فیلم را بستایند." و آنگاه بود که افسانهٔ "ماجرا پدیدار شد، فیلمی که تماشاگران کان هویش کردند و با این همه برندهٔ پاداشن ویژهٔ داوران جشنواره شد. در ۱۹۶۱ ماهنامهٔ انگلیسی، "Sight and Sound"، با دید جویی از ۷۰ نفر از بازکاوان فیلم در سراسر جهان نه تنها "ماجرا را آفرین گفت که بل آن را به آوند دومین از همیشه بهترین فیلم‌ها، پس از "همشهری کین" اورسن ولز، برگزید.
پس از «ماجرا» آنتونیونی دو فیلم دیگر «شب» برندهٔ جایزه خرس طلایی جشنوارهٔ فیلم برلین سال ۱۹۶۱ و کسوف را ساخت. «شب» داستان «جووانی» نویسنده‌ای به‌خودپرداز (با بازی مارچلو ماسترویانی) و «لیدیا» همسر بیزار شده‌اش (با بازی ژن مورو) را باز می‌نماید. این فیلم به آرامی پژوهشی ست تلخ از درهم ریختگی پیوندهای نودین و تنهایی‌های نهادین مردمان نو. پایان به‌یادماندنی فیلم یکی از بهترین‌ها در کارهای آنتونیونی ست که به شیوایی نود بیگانگی را در همگانگی‌های امروزین نمایان می‌کند. فیلم «کسوف» در ۱۹۶۲ داستان «ویتوریا» دختر برگردان‌کنندهٔ زبان (مونیکا ویتی) را می‌گوید که پیوند گسسته از دوست پسرش با جوانی به خودبس در بازار برگه‌های بهادار (آلن دولون) آشنا می‌شود. واژگونی بازار برگه‌های بهادار رم پس زمینه‌ای جستجویی سست و سبک مایه می‌شود برای یافتن نود شیدایی و میانوایی. فیلمبرداری امپرسیونیستی سیاه و سفید «جیانی دی ونانزو» Gianni di Venanzo چشم‌اندازی جادوکننده از ناخشنودی و از خود بیگانگی می‌آفریند؛ و پایان این فیلم دگرباره بس گفتگوبرانگیز می‌گردد. چراکه فیلم در پایان خود کسگانه‌های نخست خویش را رها می‌کند و به جای آن با پیوستن ۵۸ انداز، که بیشترشان از گوشهٔ خیابانی گرفته شده‌اند که در آنجا دو دلباخته یکدگر را می‌دیدند فیلم به انجام می‌رسد و این اندازها از آبی است که از بشکه‌ای نشت می‌کند، ترمز اتوبوسی است که جیغ می‌کشد، فواره یی است که بسته می‌شود و هواپیمایی ست که بر فراز آسمان گم می‌شود؛ و به انجام گوشهٔ از خیابان تاریک و تهی می‌گردد و دوربین به یک سپیدی خیره می‌شود که روشنایی یک چراغ خیابانی را در سپیدایی خود می‌زداید. بگفتهٔ آنتونیونی او می‌خواهد که «کسوف همهٔ نود و ناک‌ها را» نشان دهد؛ و «شاید که میاناها یی در این پایان باشد اما آن‌ها برای همهٔ ما یکی نیستند».
در ۱۹۶۴ آنتونیونی نخستین فیلم رنگی خویش به نام «صحرای سرخ» را ساخت. فیلم داستان زن خانه‌دار آسیمه‌سری را می‌گوید (با بازی مونیکا ویتی) که هنوز از دهشت برخورد بیمناک خودرویش به درمان نیامده است. او تن‌آمیزی کوتاه دارد با کارخانه داری که همسرش (با بازی ریچارد هریس) برای او کار می‌کند. نو آوری ویژهٔ آنتونیونی در این فیلم آنست که او برای نشان دادن نودش روانی و پریشانی زن داستان دستور داده بود تا اتاق‌ها، خیابان‌ها، درخت‌ها، گیسوان و حتی سیب‌ها را رنگ کنند و این رنگ‌آمیزی برای آنکه ناترازی و آشفتگی روانی او را نمایانتر کند در صحنه‌های دیگر رنگ‌های دیگر می‌گرفت.
در میانهٔ سال‌های دههٔ ۱۹۶۰ آنتونیونی بس شناخته شده بود و فیلم‌هایش در جشنواره‌های گوناگون در سراسر جهان به پرده درآمده و کارهایش مایهٔ بازکاوی و پژوهش سینماشناسان جهان گشته بود. چنین آوازه اش بود که هالیوود را بدرگاه او کشانید و شگفت آنکه او با بنگاه فیلم MGM پیمان ساختن سه فیلم را دستینه گذاشت.
سه‌گانهٔ هالیوود در دههٔ ۱۹۷۰ و دوران خاموشی
نخستین از فیلم‌های هالیوودی او «آگراندیسمان» به زبان انگلیسی و با بازی دیوید همینگز David Hemmings و ونسا ردگریو بود. اگرچه این فیلم با شتاب تند گام و داستان آشنای خود از سبک آهسته گام و داستان‌های دیر آشنای آنتونیونی دورتر می‌نمود، ولی هنوز از آن پیچیدگی و پریشانی ویژهٔ فیلم‌های پیشین او نشانی داشت. این فیلم داستان عکاسی ست سردنود و تنها که چنین پدیدارست که درگذار خویش از کالبد کشته‌ای پنهان در چشم‌اندازی عکس گرفته‌است. در پس زمینهٔ داستان مایه‌های تن بارگی و زرق و برق و داروهای انگاره‌آور آگهی از گندوایی روزگار می‌دهند و بندوبست‌های پوک آن و کارگردان درین پیرامون به بررسی گشته‌ها و ترازشان با انگاره‌ها می‌پردازد. آیا براستی کسی کشته شده‌است؟ و اگر که راست است آن راستی را چه ارزشی است و چه برازشی؟ و چه ناهمگونی است میان انگارهٔ کشتن و خود کشتن؟ پایان فیلم «آگراندیسمان» پایانی اندیشه زاست که در آن بازیگران تنیس بدون توپ ادای بازی درمی‌آورند؛ و تماشاگر به جای دریافت چارهٔ داستان به پرسیدن بیشتر وادار می‌شود.
در ۱۹۷۰، پس از آنکه فیلم "آگراندیسمان" از سوی تماشاگران پذیرفته شد و در بازار با فروش سودآوری روبرو شد، آنتونیونی به آمریکا آمد تا نخستین فیلم پرهزینهٔ خویش "قلهٔ زابریسکی" را دربارهٔ جنبش پرخاش دانشجویی بسازد. او دستهٔ از هنر پیشگان ناشناس را برای این فیلم بکار گرفت و بر آن شد تا خود درون آمریکا را بازیابد و آنچه او یافت هم زیبایی بود و هم افسردگیی پنهان در مردمانش، در بزرگراه‌هایش، در نگارتخته‌ها ی بزرگ آگهی‌هایش در دوسوی جاده‌ها، و در چشم‌انداز گستردهٔ "درهٔ مرگ". بلندی زابریسکی بر لبهٔ "کوه‌های سوگواری " the Funeral Mountains در کالیفرنیا برفراز چشم‌اندازی رنگین و دست نخورده از تپه ماهورهای "درهٔ مرگ" زمینه‌ای می‌شود برای کاوش آنتونیونی از جستجوی بیگناهی ای از دست شدهٔ آمریکا. به همراه آهنگ‌های "پینک فلوید" و "گریتفول دد" The Grateful Dead این فیلم داستان "مارک"، پسر شورشی خانواده‌ای توانمند را دنبال می‌کند که پس از آنکه یک پرخاش دانشجویی به خشونت می‌انجامد با هواپیمایی دزدیده شده به "درهٔ مرگ" پرواز می‌کند و در آنجا به "داریاً یک دختر جوان دستیار برمی‌خورد.
بر واژ با سودآوری فیلم «آگراندیسمان»، «قلهٔ زابریسکی» با شکست در فروش و با زیانی بزرگ برای بنگاه فیلم MGM انجامید. آنتونیونی در خودشکسته و سرخورده برای پنج سال خاموش ماند و اگرچه «مسافر/ حرفه: خبرنگار» فیلم ۱۹۷۵ او (با بازی جک نیکلسون) یکی از ارجمندترین فیلم‌های دههٔ ۱۹۷۰ شناخته شد، آیندهٔ کاری او برای همیشه تیره گردید. «مسافر» داستان «دیوید لاک» گزارشگر سرخورده و دیر باور تلویزیونی است که به آفریقای اپاختر آمده تا جنگ‌های در میهنی را دنبال کند. مردی در میهمان سرایش مرده ست و او خود را به جای آن مرده وانمود می‌کند؛ و از اینروست که اندکی از آن پس می‌باید که با مردمانی ناشناس و دوستان و همسری بیگانه که به‌جستجوی آن مرده آمده‌اند روبرو شود و مدارا کند. و این فیلمی بود اندیشناک و پر پریش که کسایی مردمان و سرشت و سرنوشتشان را به پرسش می‌گرفت و مرز میان گشته‌ها و انگاشته را می‌آزمایید. هفت دقیقهٔ سترگ و شگرف پایانی این فیلم، که سرانجام «لاک» را در یک برداشت تک و دراز نشان می‌دهد، یکی از گفتگو برانگیزترین انداخت‌های تاریخ سینماست. دوربین از اتاق او بیرون کشیده می‌شود و در حیاط به پرسه می‌رود و مردمان و چیزها به درون انداز می‌آیند و برون می‌شوند تاکه دوربین در چرخهٔ خود به اتاق بازمی‌گردد و لاک را مرده می‌یابد.
چرخهٔ بازگشت و فیلم‌های دههٔ ۱۹۸۰ و چرخهٔ ناتوانی
آنتونیونی با فیلم پایانی خویش «شناسایی یک زن» در ۱۹۸۲ به هوای فیلم‌های پیشین اش و کاوش در شکنندگی پیوندها ی دلبستگی وتن بارگی و به پرسش کشیدن کسایی بازگشت. در این فیلم «نیکولو» فیلمسازی جداشده از همسرش به‌جستجوی زنی است همه براز برای بازی در فیلمش که همچنین بتواند تا جایگزین همسرش گردد. اوآمیزشی نه چندان آسان با «آیدا» هنرپیشه‌ای جوان و «ماوی» زن زیبایی از ردهٔ والاتباران را آغاز می‌کند ولی این هردو پیوست او را به سرگشتگی ژرف فرو می‌کشاند و نودی از بیچارگی در همهٔ فیلم نشت می‌کند؛ و در یکی از بیاد ماندنی‌ترین دیدزارهای فیلم «نیکولو» و «ماوی» به هنگام رانندگی در یک بزرگراه در مه‌ای رازگونه فراپوشیده می‌شوند. هنگامی که «شناسایی یک زن» در جشنوارهٔ فیلم نیو یورک به پرده آمد او در پاسخ به خرده گیرانش در گفتگویی با لس آنجلس تایمز گفت «من در درازای بلند هنگام کارهایم در رویارویی با بسیاری از بینش‌ها و دشواری‌ها زندگی کرده‌ام که دیگر برایم تا اندازه‌ای بی ارزشند». «شناسایی یک زن» به فرجام باآمیزه از پاره‌ای فراوایی و پاره‌ای دل انگیختگی viscersl در ایتالیا فروشی بس سودزا داشت و در ۱۹۸۲ برندهٔ پاداشن سی و پنجمین سالگرد جشنوارهٔ فیلم کن گردید.
در ۱۹۸۵، هنگامیکه آنتونیونی در پردازش به فیلمی کوتاه از یکی از داستان‌هایش بود به افند قلبی دچار شد و ان کار را بناچار به یکسو نهاد؛ و سال پس از آن برای دومین بار زناشویی گرفت و سپس با همسر تازه‌اش «انریکا فیکو» در آپارتمانی در رم به آرامی به زندگی پرداخت. اما اینک او بسختی سخن می‌گفت و بخش بزرگی از کارهای کارگردانی اش را به یاری «انریکا» انجام می‌داد که او دستورهای آنتونیونی را برای بازیگران روشن می‌کرد. درین گاهان آنتونیونی یک فیلم گواهاک تلویزیونی از جام جهانی ۱۹۹۰ ساخت و سپس در ۱۹۹۵ فراورکنندگان ایتالیایی او را از بازنشستگیش کشانیدند تا که فیلمی بر پایهٔ نسکی از داستان‌هایش بسازد. این فیلم «در فراسوی ابرها» نام داشت که با یاری کارگردان آلمانی ویم وندرس ساخته شد. آنتونیونی با این فیلم پرده‌ای روشن از نودها و ناک‌ها می‌تند که نیازشی است در چهار بخش از شیدایی و از دست رفتگی و چنین می‌نماید که این فیلم بهرهٔ همهٔ دل نگرانی‌های زندگی هنری او ست. «در فراسوی ابرها» در جشنوارهٔ فیلم ونیز برندهٔ پاداشن بازکاوان میان میهنی گردید. در همان سال او پاداشن اسکار را برای همهٔ دستاوردهایش در چرخه‌های زندگی دریافت کرد.
در ۲۰۰۴ با همکاری «استیون سودربرگ» و کارگردان هنگ کنگی «ونگ کار-وی» سه‌گانهٔ «پتیار» Eros را ساخت که دربارهٔ شیدایی و تن بارگی بود. او همچنین فیلم کوتاه «نگاه میکل آنجلو» Lo Sguardo di Michelangelo را ساخت که فیلمی آرام و نیایشی دلپذیر از تندیس موسی ساختهٔ میکل آنجلو در کلیسای سن پیتر رم بود.
آنتونیونی روز دوشنبه ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷ (۸ مرداد ۱۳۸۶) در خانه‌اش در رم درگذشت و در همان روز بود که مرگ اینگمار برگمان را نیز درربود.
داوری
فیلم‌های آنتونیونی ساختاری پیچیده دارند که بر انگیزانندهٔ کاوش و پژوهش اند در میانای فریبایشان. این کارها ی نا آشکار و رازدار پرسش‌هایی دشوار را بهانه می‌شوند، و در برابر چاره جویی‌های آسان پایداری می‌کنند. راستاهای آشنای داستانی جای خویش را به انگاشت‌های جدا از هم می‌دهند و بازی‌های ناپیوسته و نا بجایشان گونه‌ای از ایستایی را بهره می‌آورند که پرداخته به اندیشارهای بی چهر و نود و ناک‌های سایه وارند؛ و چنین ست که تماشاگر در رویارویی با این درنگ، خواسته و ناخواسته می‌باید از انگاشت ناپیوستهٔ خویش به فیلم یاری جوید؛ و این سرخوردگی و یخ زدگی از نارسایی پیام و ناتوانی و ناشدایی رسانیدن پنداشت ست که سرنوشت کسگانه‌های آنتونیونی را سرانجام می‌دهد و آنان که در به خود بیگانگی خویش دچارند و ناتوانند از یافتن هیچ چاره بناچار یا ناپدید می‌شوند، یا از همه چیز دست می‌کشند و به سرنوشت خویش تن می‌نهند یا که می‌میرند. اندیشار رها کردن در آفرینندگی آنتونیونی ساختاری کانونی است. او بودنی‌ها را از بودن بازمی‌دارد تا به نبودنی‌ها آشکاری دهد. برای نمونه راجر ایبرت در واکنش به این گفتگو در فیلم "ماجرا"—به من بگو دوستت دارم و دوستت خواهم داشت. بگو دوستت ندارم و دوستت نخواهم داشت—می‌نویسد " در آن هنگام که این گفتگو در میانهٔ ژرف فیلم "ماجرا میکل آنجلو آنتونیونی به گوش می‌رسد دیگر این برخورد هیچ پیوندی با دوست داشتن ندارد و آن بیشتر به تلاشی می‌ماند برای وقت کشی. مانند یک فال ورق یا انداختن سکه‌ای برای شیرو خط. حتی ممکن است که این کس‌ها یکدگر را دوست دارند یا می‌توانند همدیگر رادوست داشته باشند یا یکدگر را دوست داشته بودند؛ یا دوست خواهند داشت. به گفتهٔ "پالین کیل" آن‌ها سطحی تر از آنند که به راستی تنها باشند؛ و کسانی هستند که می‌کوشند تا از ناخرسندی پوچی شان به یکدگر پناه آورند و آنگاه درمی یابند که باز برای دیگر بار ناخرسندند"
َشاید این پیچیدگی کارهای آنتونیونی مایهٔ آن بود که حتی سینماشناسی چون اینگمار برگمان کارگردان نامی سوئد در خرده‌گیری بر او بگوید: "او تنها دو شاهکار آفریده، و بازماندهٔ کارهایش را می‌توانید نادیده بگیرید. یکی از آن دو "آگراندیسمان" است که من آن را بارها دیده‌ام و آن دیگری "شب" است که همچنین فیلم زیبایی ست اگرچه آن بیشتر از برای ژان موروی جوان است. در گردآورده‌ام من یک نسخه از "فریاد" را دارم، و نفرینی چه فیلم خسته‌کننده ایی. میانا اینکه چه اهرمنانه اندوهناک. می‌دانید، آنتونیونی هرگز این پیشه را فرا نگرفت. او همهٔ تلاش خودرا به انگاره‌های تکی می‌پردازد، هرگز در نمی‌یابد که فیلم روانه‌ای آهنگین از انگاره هاست، یک روندار. به راستی در فیلم‌هایش دم‌هایی درخشان به چشم می‌آید. اما برای نمون من هیچ گونه نودشی برای "ماجرا ندارم. تنها نود من بی گونگی ست. من هرگز در نیافتم چرا برای آنتونیونی این همه به ستایش دست می‌زنند؛ و از دید من ستارهٔ دلاویز او مونیکا ویتی هنرپیشه‌ای ناسزا بود.
و کسگانه‌های فیلم او بزودی در می‌یابند که همهٔ مانده از آنچه که "واقعی" و "طبیعی" و "مستقیم" بود از جهان آنتونیونی رخت بربسته است. همه به انگارگی ا ی واگذار شده‌اند که چه برای تماشاگر و چه برای کسگانهٔ فیلم پایان ناپذیر ست؛ و بنابراین فیلم تمرین آن می‌کند که جیانی واتیمو فیلسوف ایتالیایی آن را "انگارپذیری بی‌نهایت واقعیت" خوانده ست؛ و همانگونه که "جیان پیرو برونتا" Gian Piero Brunetta تاریخ‌نویس سینما پدیداری می‌دهد در فیلم‌های آنتونیونی "چیزها در بودن نمادین شان نشانه‌های نشانه‌ها می‌شوند." چیزها در فیلم او، از این روی، بودن کسگانه‌های فیلم و رازهای آنان را به خود می‌گیرند و از سوی دیگر کسگانه‌ها خودشان خشکی آن چیزها و نشانه‌گری نمادین هستی آن‌ها را به خود می‌گیرند."
در ایران
آنتونیونی در ۱۳۵۴ (۱۹۷۵) با پیشهٔ خبرنگار به جشنواره جهانی فیلم تهران آمد و با پذیرایی بسیار دوستداران کارهایش در ایران روبرو شد.
منابع
Techniquement douce- Michelangelo Antonioni- Edition Albatros- 1977- Paris IMDB
علی‌بگ زنگنه
علی‌بَگ زنگنه یا عالی بالی بیگ زنگنه یک اشراف‌زادهٔ کُرد از ایل زنگنه بود که با مناصب مختلفی در دربار صفویان خدمت می‌کرد. علی‌بگ در دوران حکومت شاه عباس یکم (حکومت: ۱۵۷۱-۱۶۲۹( عنوان جلودار را دارا بود. او در ۱۶۱۸ به سمت امیرآخورباشی (ریاست اصطبل شاه)، و در دوران شاه صفی یکم (حکومت: ۱۶۱۱-۱۶۴۲) به عنوان عضو گارد سلطنتی (قورچی) منصوب شد. علی‌بگ زنگنه سه پسر به نام‌های شیخعلی‌خان زنگنه، نجف‌قلی‌بگ و شاهرخ‌سلطان داشت که در دربار خدمت می‌کردند.
فهرست فرودگاه‌های اسلوونی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اسلوونی است.
آندریا زلاتیچ
آندریا زلاتیچ (Андрија Златић؛ زادهٔ January 25, 1978) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل صربستان است.
رودولف شاندلر
رودولف شاندلر (Rudolf Schündler؛ April 17, 1906 – December 12, 1988) یک کارگردان فیلم و بازیگر اهل آلمان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به جن‌گیر، دوست آمریکایی، سلاطین جاده، بر رنگین‌کمان می‌رقصیم و قتل‌های هفتگانه بانوی سرخ‌پوش اشاره کرد.
انس بنی یاسین
بنی یاسین (Anas Bani Yaseen؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل اردن است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده‌است.
وی بعد از تیم فولاد به تیم الخمره قطر به مدت یکسال و نیم به این باشگاه پیوست
سیرتسه
سیرتسه (Сердце) که در زبان روسی به‌معنای «قلب» و «دِل» است، نام ترانه‌ای مشهور و قدیمی در سبک تانگوی آرژانتینی و از مشهورترین ترانهٔ سبک تانگوست که به زبان اسپانیولی نیست، بلکه به زبان روسی است و توسط خواننده و آهنگساز نامدار اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی، «پیوتر لیشینکو» بر سر زبان‌ها افتاد.
این ترانه را در آغاز با خط اول شعر آن یعنی «چندین دختر زیبا» می‌شناختند که برای فیلم موزیکال «رفقای بانشاط» (۱۹۳۴) ساخته شده بود. ترانه‌سرای آن واسیلی لبدف-کوماچ و آهنگسازش «ایساک دونایوسکی» و نخستین خواننده و اجراکننده‌اش «لئونید اوتیسف» بود.
در سال ۱۹۳۵ میلادی پیوتر لیشینکو این ترانه را به‌سبک تانگوی آرژانتینی بازاجرا کرد که در آغاز، از آن استقبال نشد؛ اما به‌تدریج جاافتاد و مورد توجه واقع شد. در دورانِ شوروی سابق این ترانه را به‌عنوان یک «ترانهٔ عاشقانهٔ روسی» می‌شناختند، اما در سایر نقاط جهان، آنرا منحصراً یک تانگوی سبک آرژانتینی به‌حساب می‌آورند.
سیلور اسپرینگ، مریلند
ساختمانِ مرکزیِ سازمان غذا و دارو آمریکا در این شهر واقع است.
هایپررئالیسم
ابرواقع‌گرایی یا فزون‌واقع‌نمایی یا واقع‌گرایی افراطی یا هایپررئالیسم رویکردی به واقع‌نمایی با الهام از هنر عکاسی است که در آن به‌صورت بسیار دقیق و عکس‌گونه چهره و پیکر انسان و اشیای صنعتی در ابعاد بزرگ تصویر می‌شود.
به سبکی در نقاشی و مجسمه‌سازی گفته می‌شود که یک عکس یا نمونهٔ واقعی را با جزئیاتِ دقیق تداعی کند.
تاریخچه
فزون‌واقع‌نمایی در فارسی به «فراواقعیت» هم ترجمه شده‌است. در واقع فزون‌واقع‌نمایی به عنوان پیشرفتی در روش ساخت آثار نقاشی و مجسمهٔ فوتورئالیسم به‌شمار می‌آید. این اصطلاح اولین‌بار در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ در ایالات متحده آمریکا و اروپا به عنوان یک جنبش هنری مستقل و یک سبک هنری ظهور کرده‌است.
دیدگاه
بهترین نقاشی‌های فزون‌واقع‌نما معمولاً آن‌هایی‌اند که با عکس اشتباه گرفته می‌شوند و همین است که توانایی یک هنرمند فزون‌واقع‌نما را نشان می‌دهد؛ توانایی تکنیکی تولید یک نقاشی که آن‌قدر به واقعیت نزدیک باشد که با عکس اشتباه گرفته شود. نقاشان این سبک در این روند آن‌قدر بر عدم دخالت در واقعیت تأکید دارند که کارشان ماشینی به نظر می‌رسد. اما یک هنرمند موفق کاری می‌کند که توانمندی در پس کار ظاهراً ماشینی تابلوهای فزون‌واقع‌نگار پنهان شود.
روش
در فزون‌واقع‌نمایی از عکس استفاده می‌شود، به این ترتیب که از یک صحنه چندین عکس از یک زاویه می‌گیرند، سپس شروع می‌کنند به نقاشی آن صحنه، پس از چاپ عکس‌ها، از آن برای تصحیح خطوط نقاشی و اگر رنگی بودند برای تصحیح رنگ‌ها استفاده می‌کنند؛ البته برای دقت بیشتر با شطرنجی کردن عکس کارشان را پیش می‌برند.
مسجد شیخی (بندر لنگه)
مسجد شیخی واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه و از نقاط دیدنی استان هرمزگان است.
«مسجد شیخی» در سمت مشرق بازارمساح واقع شده‌است. این مسجد از بناهای دورهٔ قاجار است. مسجد چندبار تعمیر، باسازی و توسعه شده‌است. وآخرین بار در سال ۱۴۱۱ ه‍.ق بازسازی شده‌است. شبستان و ستون‌های آن از جهت به کار بردن قطعات سنگ‌تراشی شده نقوش گل و بوته قابل ملاحظه‌است. پوشش تزئینی تاق و سردرها و زینت‌کاری رواق‌ها با قطعات سنگ‌تراشیده شده آهکی فوق‌العاده جالب و ظریف صورت گرفته‌است. نقوش این رواق‌ها، از سبک نقش و نگار هندی تأثیر گرفته‌است. سقف مسجد از چوب مخصوصی به نام صندل یا (چندل) که از هندوستان و مومباسا آورده می‌شد ساخته شده‌است. این مسجد دارای تزیینات گچبری ارزنده‌ای است و قدمت آن به دوره قاجار می‌رسد.
دی‌سدیم گلوتامات
دی‌سدیم گلوتامات با فرمول شیمیایی C۵H۷NNa۲O۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۷۹۴۱۱۶ است. که جرم مولی آن ۱۹۱٫۰۹ g/mol می‌باشد.
ابری با احتمال بارش کوفته‌قلقلی
ابری با احتمال بارش کوفته‌قلقلی کتاب داستانی برای کودکان از جودی بَرِت و تصویرسازی ران بَرِت است که در سال ۱۹۷۸ میلادی توسط انتشارات سیمون و اسکاستر به چاپ رسید.
خلاصه داستان
داستان در مورد هِنری و خواهرش است که به داستان پدربزرگشون در مورد اتفاقات عجیب یک جزیره در اقیانوس اطلس گوش می‌دهند. مردم این جزیره فقط غذاهای ساده و تکراری میخورن و بعداً یکی از اهالی اون جزیره به فکر به وجود آوردن یه تحول غذایی برای شهرشون دست به کار عجیبی میزنه که …
فیلم اقتباسی
در سال ۲۰۰۹ میلادی فیلم پویانمایی از این داستان ساخته شد و با استقبال خوبی رو به رو شد، این انیمیشن محصول کمپانی سونی پیکچرز انیمیشن است.
بازی
در همان سال ۲۰۰۹ و پس از اکران انیمیشن شرکت یوبی‌سافت بازی این فیلم را برای کنسول‌های مختلف روانه بازار کرد.
تفکر جانبی
تفکر جانبی روشی است که به فرارفتن از روش‌خطی و ارسطویی برای یافتن نظرات نو، می‌اندیشد و به شکلی آگاهانه، در جهت تغییر و تحول روش حل مسئله، تلاش می‌کند و کاربرد آن مستلزم پذیرش دیدگاه‌های مختلف نسبت به موضوع است. روش‌های مختلف تفکر جانبی برای یافتن راه‌های جدید و متفاوت به کار می‌روند و حتی گاهی به طرح نظرات کاملاً غیرمنطقی منجر می‌شود، با این حال جستجوی راه‌های جدید و متعدد، نشانهٔ تمایل به خلاقیت بوده و باعث برانگیختن و سیلان فکر می‌شود.
این اصطلاح نخستین بار به سال ۱۹۶۷ توسط ادوارد دوبونو مطرح شد. او به عنوان مثالی برای این نوع استدلال غیر مستقیم، از ماجرای قضاوت سلیمان نام برد، آنجا که سلیمان نزاع دو زن بر سر این که کدام مادر حقیقی کودک است را، به این صورت حل کرد که کودک به دو نیم شود و هر زن یک سهم بردارد، اما در حقیقت می‌خواست با مشاهدهٔ واکنش زنان در مقابل این حکم، قضاوت کند که کدام یک مادر حقیقی کودک است.
ال نیدو، شهرستان مرسد، کالیفرنیا
ال نیدو، شهرستان مرسد (به انگلیسی: El Nido) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مرسد، کالیفرنیا واقع شده‌است. ال نیدو، شهرستان مرسد ۸٫۵۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سارا دوشو
سارا دوشو کشتی‌گیر اهل ژاپن است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است که از جمله میتوان به طلای المپیک ۲۰۱۶ ریو اشاره کرد. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
مرتضی خسروانی
مرتضی خسروانی (١٢٨۴، شهرستان محلات – نامعلوم) سپهبد نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی ایران بود.
زندگی حرفه‌ای
مرتضی خسروانی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی وارد دانشکده افسری شد و پس از اتمام دوره، برای گذراندن دوره‌های هوانوردی به فرانسه و سپس برای انجام دوره‌های تکمیلی به کشورهای‌ ایتالیا و انگلیس اعزام شد.
خسروانی در سال ١٣٣٠ با درجه سرهنگی رئیس رکن یکم و همچنین رکن چهارم نیروی هوایی ارتش شد. چهار سال بعد، یعنی در سال ۱۳۳۴ به فرمان‌دهی تیپ مقدماتی با درجه سرتیپی و بعد از آن به فرمان‌دهی تیپ فنی منصوب شد و در مدت کوتاه و با تلاش‌هایی که از خود نشان داد، به عنوان معاون نیروی هوایی انتخاب گردید. او در سال ۱۳۳۸ سرلشگر شد و دو سال بعد به ریاست دادرسی ارتش منصوب شد.
در سال ۴۲ نیز مفتخر به گرفتن درجه سپهبدی شد. وی که افسر شریفی بود، با وجدان پاک و آگاهی به پرونده‌ها رسیدگی می‌کرد و به غرض‌ورزی ساواک و کارکنان آن سازمان اعتنایی نمی‌کرد
در ‌این زمان که او هنوز رئیس اداره دادرسی ارتش بود، اختلاف نظراتی بین او و سپهبد نصیری ، رئیس شهربانی به وجود آمد؛ به طوری که مشاجره و اختلافات آن‌ها به بن‌بست رسید و سرانجام کار آن‌ها به شاه واگذار شد. شاه نیز از بین ‌این دو، سپهبد نصیری را برگزید و ‌این موجب برکناری سپهبد خسروانی از سمتش شد و با همین درجه بازنشسته گردید.
زندگی شخصی
مرتضی خسروانی به سال ١٢٨۴ در محلات بدنیا آمد. پدر او میرزا هاشم محلاتی از ثروتمندان محلات بود. او چهار برادر با نام‌های شهاب‌الدین،خسرو ،عطاالله و پرویز داشت که همه دارای مناصب نظامی و سیاسی بودند.
مندی فریمن
مندی فریمن (Mandy Freeman؛ زادهٔ March 23, 1995) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسکای بلو اف‌سی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال United States women's national under-17 soccer team, United States women's national under-20 soccer team، و زیر ۲۳ سال زنان ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
نورنبرگ ۳۸۲۵
سیارک ۳۸۲۵ سه هزار و هشتصد و بیست و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ اکتبر ۱۹۶۷ کشف شد.
اگر نمی‌تونم تو رو داشته باشم
"اگر نمیتونم تو رو داشته باشم" آهنگی ساخته شده توسط خواننده کانادایی شان مندز است. این آهنگ در ۳ مه سال ۲۰۱۹ به عنوان تک آهنگ توسط آیلند رکوردز منتشر شد.
موزیک ویدیو این آهنگ همان روز منتشر شد.
پیشرفت
مندز از طریق رسانه‌های اجتماعی خود در ۱ ماه مه اعلام کرد که آهنگی منتشر می‌کند. او یک لینک به وب سایت تبلیغاتی canthaveyou.com، که به فروشگاه اینترنتی خود هدایت می‌شد، را به اشتراک گذاشته و تنها یک وینیل ۷ اینچی را ارائه داد و نوار کاست و CD تک، با هر فرمت موجود در سه نسخه با یک یادداشت صوتی منحصر به فرد از مندز همراه بود.
او این آهنگ را برای اولین بار در شنبه شب در ۴ مه ۲۰۱۹ اجرا کرد.
عملکرد تجاری
«اگر نمی تونم تو رو داشته باشم» در شماره ۲ در۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد ایالات متحده، پشت آهنگ «راه شهر قدیمی شهر» از Lil Nas X قرار گرفت. این بالاترین آمار در این کشور برای مندز است. با این آهنگ تنها در هفته اول جز ۱۰ آهنگ برتر بود و بعد از لیست خارج شد.
موزیک ویدئو
موزیک ویدئو در تاریخ ۳ مه ۲۰۱۹ از طریق کانال VEVO رسمی خواننده در یوتیوب منتشر شد. ویدیو ترانه این آهنگ نیز در تاریخ ۶ مه ۲۰۱۹ منتشر شد.
لیست آهنگ
هر نسخه از ۷ اینچ، کاست و CD تک شامل یکی از سه یادداشت صوتی از مندز است.
جیمز کاکل
سِر جیمز کاکِل (زادهٔ ۱۴ ژانویه ۱۸۱۹، درگذشت ۲۷ ژانویه ۱۸۹۵) عضو FRS، FRAS، FCPS و FMS وی یک وکیل و ریاضی‌دان انگلیسی بود.
کاکل در ۱۴ ژانویه ۱۸۱۹ به دنیا آمد، او دومین پسر جیمز کاکل بود. پدر او یک جراح در روستای گریت اوکلی در بخش تندرینگ اسکس بود. او دانش آموختهٔ چارترهاوس و کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج بود.
یادداشت و منبع
ویکی‌پدیای انگلیسی
بیطقون
بیطقون در شاهنامه نام وزیر دانا و خردمند اسکندر است. بر مبنای توصیف شاهنامه، گاهی قیصر او را به تدبیر و چاره گری بر جای خویش می‌نشاند.
مارسیو دی اولیویرا باروس
مارسیو دی اولیویرا باروس مهاجم اهل برزیل است که در شهر ریودو ژانیرو و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
مارسیو دی اولیویرا باروس در تیم‌های فوتبال Taubaté سابقهٔ حضور دارد.
الفی اگان
الفی اگان (Alfie Egan؛ زادهٔ September 3, 1997 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساتون یونایتد اشاره کرد.
منصوره خجسته باقرزاده
منصوره خجسته باقرزاده (زاده ۱۳۲۶) همسر سید علی خامنه‌ای است. او در خانواده‌ای بازاری و مذهبی در مشهد بزرگ شده و بنا به تأکید سید علی خامنه‌ای تاکنون فعالیت سیاسی رسمی نداشته‌است. اما معمولاً به دیدار خانواده کشته شدگان و معلولین جنگ ایران و عراق می‌رود. او تنها همسر علی خامنه‌ای است و تاکنون هیچ تصویری از او در رسانه‌ها به طور رسمی منتشر نشده‌است. او دارای شش فرزند نیز می‌باشد.
زندگی شخصی
پدر وی، محمداسماعیل خجسته باقرزاده از کاسبان مشهد بود. منصوره توسط خدیجه میردامادی، مادر سید علی خامنه‌ای به وی معرفی شد و در پاییز ۱۳۴۳ در ۱۷ سالگی توسط سید محمدهادی میلانی به عقد وی درآمد.
آن‌ها، ۴ پسر و ۲ دختر دارند. فرزندان وی به ترتیب مصطفی، مجتبی، مسعود، میثم، بشری و هدی هستند:
می بریت
می بریت (May Britt؛ زادهٔ March 22, 1934) یک بازیگر اهل سوئد است. وی بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به جنگ و صلح، شیرهای جوان و غیرت روستایی اشاره کرد.
داریوش دولتشاهی
داریوش دولتشاهی (زاده ۱۳۲۶ تهران) آهنگساز و نوازندهٔ ایرانی است.
داریوش دولتشاهی در سال ۱۳۲۶ در تهران زاده شد و با آنکه در ابتدا به موسیقی علاقه‌ای نداشت، به اصرار پدرش در ۱۰سالگی، نخستین گام‌ها را در دنیای موسیقی برداشت.
تحصیلات
داریوش دواتشاهی تحصیلات نخستین و میانی را در هنرستان موسیقی ملی گذرانده و در سال ۱۳۴۴ یعنی از هجده سالگی، در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به ادامه تحصیل پرداخت. او در دانشکده هنرهای زیبا که هم موسیقی سنتی و هم موسیقی بین‌المللی تدریس می‌شد، مبانی موسیقی علمی را نزد توماس کریستیان داوید، استاد اتریشی و رهبر ارکستر رادیو تلویزیون ملی ایران آموخت و پایه‌های موسیقی سنتی را نزد استادانی چون علی‌اکبرخان شهنازی، نورعلی‌خان برومند حبیب‌الله صالحی و ... استوار ساخت. وی به گفته خودش، با وجود آنکه در آن زمان بیش از ۱۰ سال در زمینه موسیقی سنتی کار کرده بود، در دانشگاه افسون جذبه‌های موسیقی بین‌المللی شد و برای ادامه کار، رشته آهنگ‌سازی را برگزید. او در سال ۱۳۵۰ موفق به دریافت یک بورس تحصیلی از دولت هلند شد و چهار - پنج سالی را در آن کشور به‌سر برد. او درجه دکترایش در آهنگ‌سازی و موسیقی الکترونیک را در سال ۱۳۶۰ از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد.
فعالیت
فعالیت‌های هنری داریوش دواتشاهی، راه ورود او را به جشنواره‌های بین‌المللی هموار کرد و در ایران نیز در جشن هنر پنجم، فرهاد مشکات کاری از او را با عنوان «انترودوکسیون و روندو» با ارکستر مجلسی رادیو تلویزیون ملی ایران به اجرا درآورد و دو سال بعد در هفتمین جشن هنر، آفریده دیگر او با عنوان «ماه مه ۱۹۷۳» با همان ارکستر، اجرای نخستین خود را پیدا کرد. «روتاسیون برای سازهای بادی» کار بعدی او است که یک سال بعد در جشنوارهٔ موسیقی پیشرو در آمستردام اجرا شد. روتاسیون یکی از ۱۶ اثری بود که از میان ۴۰۰ قطعه برای جشنواره برگزیده شده بود. آفریده‌های وی در بازگشت به ایران، به‌طور ثابت در رپرتوار ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر مجلسی رادیو تلویزیون ملی ایران جای گرفت و علاوه بر آن، برای اجرا در چند جشنواره برون‌مرزی موسیقی پیشرو، برگزیده شد. دولتشاهی چندی بعد، دو سه سالی پیش از انقلاب، برای ادامه تحصیلات بیشتر رهسپار ایالات متحده آمریکا شد؛ سفری که بازگشتی در پی نداشت. او درجه دکترایش در آهنگ‌سازی و موسیقی الکترونیک را در سال ۱۳۶۰ از دانشگاه کلمبیا دریافت کرده و از آن پس، به عنوان آهنگ‌ساز، سخنران و اجراکننده در بسیاری از جشنواره‌ها، مسابقات و گردهمایی‌های موسیقی‌شناسی شرکت جسته است.
داریوش کوشش بسیار به کار برده تا آمریکاییان را با موسیقی سنتی ایران آشنا کند. برای این کار، در تالار «رسیتال کارنگی هال» در نیویورک نیز برنامه‌های متعدد تک‌نوازی با تار برگزار کرده است..
دنیای باغبانان
دنیای باغبانان برنامه‌ای تلویزیونی است با موضوع باغبانی در خانه که از شبکه بی‌بی‌سی از ۵ ژانویه سال ۱۹۸۶ تا به الان از شبکه‌های بی‌بی‌سی و بی‌بی‌سی ۲ پخش می‌شود. قسمت اول این برنامه توسط Ken Burras گیاه‌شناس دانشگاه آکسفورد انجام شد. مدت زمان هر قسمت ۳۰ دقیقه می‌باشد.
مجریان
مجریانی که در این برنامه حضور داشتن:
ستاره داوود: شکارچی دختر زیبا
ستاره داوود: شکارچی دختر زیبا (به انگلیسی: Star of David: Hunting for Beautiful Girl) فیلمی در ژانر درام، ترسناک، جنایی، اروتیک و رومانتیک به کارگردانی نوریفومی سوزوکی بر اساس کتابی به سبک کمیک ژاپنی (به انگلیسی: Manga) و به همین نام، نوشته ماساکی ساتو (۱۹۳۷)  و فیلم‌نامه‌ای از آتسوشی یاماتویا  محصول سال ۱۹۷۹ کشور ژاپن می‌باشد. این فیلم در ژاپن با نام Dabide no hoshi: Bishôjo-gari (به ژاپنی: 堕靡泥の星 美少女狩り) شناخته می‌شود.
گئورگ فریدریش گروتفند
گئورگ فریدریش گروتِفِند (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۷۷۵ در هان. موندن – درگذشتهٔ ۱۵ دسامبر ۱۸۵۳ در هانوفر) پژوهشگر و رمزگشای سنگ‌نبشته‌های باستانی اهل کشور آلمان بود.
ستاره داوود: شکارچی دختر زیبا
داستان
در یک شب تاریک و طوفانی، جانی خطرناک و سابقه دار، «جنپی هیروکاما» که در شهر تاگاوا به جرم تجاوز و قتل یک دختر دبیرستانی تحت تعقیب است؛ با فرار از چنگال پلیس، وارد خانه «یاسوهیسا چینو» و همسرش «توکی چینو» که زوجی ثروتمند و ممتاز هستند، می‌شود؛ و در مقابل چشمان شوهر، به زن جوان یاسوهیسا تجاوزجنسی می‌کند. چندی بعد پسری به نام «تاتسویا» که حرام‌زاده هیروکاما است، به دنیا می‌آید. تاتسویا ۲۰ ساله، در مشورت با دوست پدرش و دختر او «یومیکو» در سالگرد مرگ پدر، از قصد خود مبنی بر فروش زمین ۳۰۰ مترمربعی واقع در نریما-کو، به قیمت یک میلیون ین برای بازسازی خانه پدری می‌گوید.
گئورگ فریدریش گروتفند
گروتفند نخستین کسی است که برخی از واژگان به خط میخی را رمزگشایی کرد؛ ازاین‌رو می‌توان او را نخستین یابندهٔ رمزِ خواندن خط میخی دانست. او کارش را با بررسی دو نگاره که جهانگرد آلمانی، کارستن نیبور از روی دو سنگ‌نبشتهٔ کوچک در تخت جمشید به سال ۱۷۶۵ از داریوش بزرگ و پسرش خشایارشا برداشته بود آغاز نمود و سرانجام در سال ۱۸۰۲ توانست برخی از واژگان این خط را بخواند و گشایش منطقی خط فارسی باستان در سال ۱۸۰۲ توسط او کلید خورد. این دانشمند برجسته متوجه وجود برخی واژگان تکراری در کتیبه‌ها شد و آن‌ها را به‌درستی برابر مفهوم شاه تشخیص داد. او که بر این باور بود که کتیبه‌ها متعلق به دوره هخامنشی و به زبانی نزدیک به زبان اوستایی است این واژه را «شاه» فرض کرد و در ادامه متوجه شد کتیبه‌های مورد بررسی‌اش از دو شاه مختلف با دو نام مختلف است. در یکی از کتیبه‌ها واژه مفروض بر شاه دو بار در آغاز و در یکی تنها یک بار تکرار شده بود. از آنجا به این نتیجه رسید که این کتیبه‌ها توسط دو نفر از شاهان هخامنشی نوشته شده که پدر یکی از آن‌ها شاه بوده و پدر دیگری نه. در ضمن فهمید که نام شاهی که پدرش شاه نبوده دقیقاً در کتیبه دیگر پیش از دومین واژه شاه آمده در نتیجه دریافت که شاه دومی پسر شاه اولی بوده‌است. او با مطالعه منابع یونانی به این مهم رسید که تنها دو تن از شاهان هخامنشی پدرانی داشتند که خود شاه بوده اما پدرانشان شاه نبوده‌اند. یعنی کوروش - کمبوجیه و نیز داریوش - خشایارشا. او با توجه به اینکه نام دو شاه یا یک حرف آغاز نمی‌شوند گزینه اول را کنار گذاشت و با توجه به قرائت‌های اوستایی سبک ملفوظ نام خشایارشا، ویشتاسپ، داریوش، پدر و شاه را حدس زد. بدین ترتیب او توانست ارزش نوشتاری پانزده حرف را مشخص کند. اما به دلیل اشتباهاتی که در حدس صورت ملفوظ واژه‌های فارسی باستان داشت تنها ده مورد آن درست بود.
ستاره داوود: شکارچی دختر زیبا
داستان
تاتسویا باخواندن دفترچه خاطرات ناپدری‌اش، نامهربانی و خشونت‌های او را به خودش، که همراه با خیانت‌ها، بستن و کتک زدن‌های مادرش به جرم مورد تجاوز قرارگرفتنش است؛ را به‌یاد می‌آورد. مادرش توکی، خودکشی می‌کند؛ و پدرش نیز در طوفان دریا جان خود را از دست می‌دهد؛ اما تاتسویا زنده می‌ماند؛ و وارث سه میلیارد و نهصد میلیون ین می‌شود. تاتسویا قسم می‌خورد به مانند پدرش، آدمی شرور، فاسد و خدمت‌گذار شیطان شود.
گئورگ فریدریش گروتفند
بعد از تلاش‌های گروتفند که حتی نام کوروش در کتیبه مرغاب را هم شناسایی کرده بود، دانشمندان دانمارکی، به‌ویژه راسموس راسک، پژوهش‌های او را ادامه دادند. اوژن بورنوف فرانسوی نیز موفق شد شمار زیادی از آواها را شناسایی کند و با توجه به مشابهت نزدیک این زبان با اوستایی حالات صرفی آن نیز مسجل شد. بعدها شناسایی کامل این زبان به درک و دریافت زبان و خط اکدی و عیلامی که در برخی کتیبه‌ها هخامنشی در کنار فارسی باستان ترجمه شده بودند، منجر شد.
ستاره داوود: شکارچی دختر زیبا
داستان
او به قصد انتقام از آخرین معشوقه ناپدری‌اش «سائکو»، که در حضور مادرش، با ناپدری‌اش نزدیکی می‌کرد؛ شروع می‌کند. او با دعوت و سپس مسموم کردن سائکو، او را به زیرزمین خانه منتقل و به او تجاوز کرده، شلاقش می‌زند. تاتسویا جشن تولد خود را با حضور دوستان، یومیکو و پدرش برگزار می‌کند؛ او در فرصت بدست آمده به زیر زمین رفته، سائکو را که معلق است؛ را به قتل می‌رساند؛ و به او تجاوز می‌کند. پلیس با آزمایش اسپرم به دست آمده از جنازه رها شده سائکو، مجدداً مظنون به هیروکاما می‌شود. از طرفی هیروکاما، که باخواندن مقاله‌ای در روزنامه، پسرش تاتسویا را شناسایی کرده‌است؛ همچنان به اعمال جنایت‌کارانه خود ادامه می‌دهد؛ و با ربودن دختران دبیرستانی به آن‌ها تجاوز و آن‌ها را به قتل می‌رساند.
گئورگ فریدریش گروتفند
او ساکن شهر گوتینگن آلمان بود و در این شهر به عنوان کتابدار و آموزگار کار می‌کرد. او از اولین افرادی بود که اثبات کرد بنای مشهور به مشهد مادر سلیمان، همان آرامگاه کورش بزرگ است.
ستاره داوود: شکارچی دختر زیبا
داستان
تاتسویا با نام جعلی «آساهینا» از روزنامه «روزنامه آساهی»، دختری به نام «کیومی نیشیزاکی» سخنران برتر کشور از دبیرستان «آکیتا» را با ادعا مصاحبه با «فویوکو کامیساکا» منتقدی از توکیو، اغوا می‌کند و با بی‌هوش کردن نیشیزاکی او را به خانه‌اش برده، به بند می‌کشد. تاتسویا با شرط گذشتن از جان نیشیزاکی از او می‌خواهد، به مانند کتاب «داستان او» برده‌اش شود؛ و روبه‌روی او و درهنگام پخش ویدیو سخنرانی‌اش، خودارضایی کند. با فلش بک مشخص می‌شود، تاتسویا در کلاس تاریخ دبیرستان، با جنایت‌های آلمان نازی در قتل‌عام یهودیان و قراردادن «ستاره داوود» روی سینه‌های آنان و همچنین شکنجه‌های قرون وسطایی، آشنا شده‌است. او نیشیزاکی را به همان صورت، تحت شکنجه قرار می‌دهد.
از طرفی یومیکو از تاتسویا می‌خواهد که زندگی مشترکی را باهم شروع کنند. آن‌ها هنگام پیاده‌روی با خواننده‌ای محبوب به نام «جوون یاشیاجی» آشنا می‌شوند؛ که مردم برای گرفتن امضاء به سمتش هجوم می‌برند. تاتسویا اکنون با نیشیزاکی که برده و اسیر او است، خوش‌رفتاری می‌کند و نیشیزاکی دیگر از او متنفر نیست؛ و حتی از او درخواست تنبیه و نزدیکی می‌کند. بعد از رابطه دهانی نیشیزاکی و سکس، تاتسویا او را درحالی که بی‌هوش است؛ در ساحل دریای شهر نامازو رها می‌کند.
تاتسویا با گذاشتن پیغامی از طرف سوپراستاری به نام «ریجی کوریارا»، یاشیاجی را می‌فریبد؛ و به عنوان راننده کوریارا به دنبال او به هتل می‌رود؛ و در راه او را به همراه مستخدمش «ماچیکو»، بی‌هوش و سپس اسیر خود می‌کند. در این میان، رابطه‌ای احساسی بین تاتسویا و یومیکو شکل می‌گیرد؛ و تاتسویا در هنگام اسب‌سواری به او ابراز عشق می‌کند. یومیکو از او می‌خواهد که او را تصاحب کرده، با او نزدیکی کند؛ اما تاتسویا می‌گوید که او در قلبش است. در زیرزمین خانه این‌بار تاتسویا، ماچیکو و یاشیاجی را در قفس زندانی می‌کند. در مجلات این‌گونه به نظر می‌رسد، که یاشیاجی به‌خاطر عشق، ناپدید شده‌است.
تاتسویا از ماچیکو می‌خواهد که دوش بگیرد. ماچیکو در هنگام حمام برای او تعریف می‌کند که بکارت خود را با یک «ملوان آمریکایی» در «اوکیناوا» از دست داده‌است؛ و تاتسویا به او قول می‌دهد که اگر از دستوراتش اطاعت کند، در مورد او استثنا قائل شود. سپس آن‌ها با هم و در روبه‌روی یاشیاجی نزدیکی می‌کنند. در این بین یومیکو که از مراسم چای عمه‌اش به خانه تاتسویا می‌آید؛ و از رفتار آن‌روزش عذرخواهی می‌کند. تاتسویا به او می‌گوید پرنده قبلی‌اش را آزاد کرده و در حال آموزش دو پرنده جدید است.
یاشیاجی که به خاطر غیبت، آهنگش از لیست پخش تلویزیون حذف شده، به تاتسویا بی‌احترامی می‌کند؛ و تاتسویا او را شلاق می‌زند؛ و از او می‌خواهد که اقرا کند که فاحشه است. سپس از میچیکو می‌خواهد که او را شلاق بزند. میچیکو در حال شلاق زدن یاشیاجی، اعتراف می‌کند که یاشیاجی، او را به ملوان فروخته و بکارتش را از او گرفته‌است. در حالی که تاتسویا و میچیکو پشت میز غذا می‌خورند. یاشیاجی مجبور است، برهنه و غذایش را از روی کف زمین بخورد. میچیکو از تاتسویا می‌خواهد که روبه‌روی یاشیاجی با او سکس کند. اما در همین لحظه یاشیاجی با صندلی به تاتسویا حمله کرده و با زدن ضربه‌ای به سرش او را زخمی و تلاش به فرار می‌کند.
یاشیاجی موفق به فرار نمی‌شود و تاتسویا او را گرفته، به زیرزمین برمی‌گرداند. اما میچیکو خود را به خارج خانه می‌رساند؛ اما گرفتار هیروکاما که برای دیدن پسرش آمده، می‌شود. تاتسویا با همکاری پدرش، به میچیکو تجاوز کرده، در حالی که به نظر می‌رسد یاشیاجی نیز مجنون شده‌است؛ میچیکو را خفه و در جنگل رها می‌کنند. پلیس جنازه را شناسایی می‌کند. یاشیاجی که روانی شده، آزاد می‌شود؛ اما به بالای برجی رفته، برهنه به رقص می‌پردازد؛ و تاتسویا او را با تفنگ دوربین‌دار به قتل می‌رساند.
با فلش بک متوجه می‌شویم؛ تاتسویا بعد از خواندن دفترچه خاطرات ناپدری‌اش، او را به دریا می‌برد؛ و با دورشدن از ساحل و گرفتار شدن در طوفان، یاسوهیسا را به دریا می‌اندازد. یومیکو با در خواست تاتسویا، و با گذاشتن نامه‌ای برای پدرش خود را در لب ساحل، به او می‌رساند. روز موعود فرا می‌رسد و تاتسویا با دربند کردن یومیکو به او می‌گوید، که می‌خواهد بداند که کدام یک برنده می‌شوند؛ خدای یومیکو یا شیطان تاتسویا. او با معرفی پدرش به یومیکو، که اکنون زندانی است؛ یومیکو را به بند می‌کشد؛ و با خوراندن آب او را مجبور به ادرارکردن در مقابل‌اش می‌کند. تاتسویا با برهنه کردن یومیکو، و آزادکردن پدرش، به او اجازه می‌دهد، به یومیکو تجاوز کند. یومیکو زمزمه می‌کند:
"پرودگارا، تو هستی‌که بدی‌ها را از پیش‌روی اعمال خیر برمی‌داری. و شرارت‌ها را به خوبی بازمی‌گردانی. این تو هستی که می‌توانی به ما نور ارزانی کنی."
ناگهان نوری از صلیب گردن یومیکو به چشم هیروکاما می‌رسد. اما او بی‌توجه به معجزه با خواباندن یومیکو روی تخت، به او تجاوز می‌کند؛ اما در حالی‌که قصد خفه کردن یومیکو را دارد؛ تاتسویا با انداختن طناب به دورگردنش، او را حلق آویز کرده و از بین می‌برد. یومیکو که قلبش از اعمال تاتسویا به درد آمده‌است؛ به تاتسویا نزدیک می‌شود. تاتسویا مادرش را در وجود یومیکو عاشق می‌بیند؛ و صلیب کنار عکس مادر تاتسویا قرار می‌گیرد. آن‌ها به هم پیوند می‌خورند و با همبسترشدن با هم شب را به سکس می‌پردازند.
صبح فردا یومیکو با گذاشتن نامه و ابراز عشق به تاتسویا از قصد خود بر خودکشی می‌نویسد؛ و اعتراف می‌کند که تابستان پیش با رابطه‌جنسی با پدرش، به او خیانت کرده‌است؛ و عجیب‌تر آنکه قبل از اینکه ستاره داوود را از تاتسویا دریافت کند؛ و هنگامی که پا به دنیای لذات شهوانی گذاشته‌است؛ احساس کرده به تاتسویا نزدیک‌تر شده‌است؛ و فهمیده که هیچ‌گاه نخواهد توانست با تاتسویا ازدواج کند. در نامه، یومیکو قتل هیروکاما را به‌گردن می‌گیرد؛ چون منی او داخل واژن یومیکو است. تاتسویا وقتی به یومیکو می‌رسد؛ که او با پوشیدن لباس عروس، خود را حلق آویز کرده‌است.
تاتسویا در بیداری و رویاگونه، دختری را می‌بیند که به سمت او می‌دود و از او دور می‌شود؛ و تلاش او برای رسیدن به دختر خندان که یومیکو است؛ بی‌فایده است.
تا زمانی که ما از خدا متنفریم، او سکوت می‌کند؛ اما او به زندگی در ذهن ما ادامه می‌دهد.
تولید
شرکت نیککاتسو قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین استودیوی فیلمسازی ژاپن، در تلاشی بسیار موفق برای جلوگیری از ورشکستگی در سال ۱۹۷۱، با ساخت چند مجموعه «پورنو رُومی» محبوب و مورد ستایش منتقدان، وارد ژانر «فیلم صورتی» شد. با این حال، سال ۱۹۷۴ ثابت شد که سال سخت دیگری برای استودیو در گیشه است. ساخت این نوع فیلم‌های سینمایی که در ردهٔ فیلم‌های صورتی و سبک پورنو رومی دسته‌بندی می‌شوند؛ شرکت نیک‌کاتسو را از سقوط مالی دهه ۱۹۷۰ نجات دادند؛ و از سال ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۴ ادامه پیدا کرده‌است. از اونیروکو دان خالق رُمان برجسته گل و مار (به ژاپنی: 花と蛇) که در ساخت و تولید تعداد بسیاری ازفیلم‌ها مورد اقتباس قرار گرفته‌است؛ و تقریباً تمام داستان‌های ایشان فیلمبرداری شده‌اند؛ می‌توان به عنوان پیش‌گام این سبک در ژاپن نام برد. طرفداران رُمان اونیروکو دان در ژاپن، به صورت یک فرقه مطرح هستند.
انتشار
این فیلم یکصد دقیقه‌ای، در تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۷۹ توسط شرکت نیککاتسو منتشر گردید.
پیوند به بیرون
سایت رسمی اونیروکو دان
وب سایت رسمی شرکت نیک‌کاتسو (به ژاپنی)
وب سایت رسمی شرکت نیک‌کاتسو (به انگلیسی)
ملک هو
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
فردریک ۳۸۲۶
سیارک ۳۸۲۶ سه هزار و هشتصد و بیست و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۷ اکتبر ۱۹۷۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۷۰ است.
ارمنی‌ها در فوتبال ایران
ارمنی‌های ایران به عنوان یک اقلیت قومی–مذهبی از زمان آغاز فوتبال در ایران در آن حضور و مشارکت داشته‌اند.
باشگاه‌ها
کلوپ اسپرت ارامنه از نخستین باشگاه‌های فوتبال در ایران بود. تیم اسپرت ارامنه در اولین دوره رسمی جام باشگاه‌های تهران در سال ۱۳۰۲ به همراه کلوپ ایران و توفان حضور داشته است. این تیم با شرکت بازیکنان ایرانی ارمنی و ایرانی مسلمان تشکیل شد که تا سال ۱۳۱۶ دوام آورد. از بازیکنان ایرانی مسلمان می‌توان از مظاهری و بلورفروشان نام برد. پس از منحل شدن این تیم، در سال ۱۳۲۰ تیمی دیگر با همان نام اسپرت از بازیکنان فقط ارمنی تشکیل شد.
باشگاه ورزشی آرارات تهران که در سال ۱۳۲۳ تأسیس شده نیز در فوتبال فعالیت دارد و ۴ بار حضور در بالاترین دست لیگ فوتبال ایران را تجربه کرده‌است. (۲ بار جام تخت جمشید و ۲ بار جام آزادگان) باشگاه آرارات در سال ۱۳۸۶ فعالیت تیم حرفه‌ای خود را تعطیل کرد اما همچنان در رده‌های پایه فعالیت دارد و بازیکن‌سازی می‌کند.
بازیکنان
بازیکنان ارمنی زیادی در فوتبال باشگاهی ایران و همچنین تیم ملی فوتبال ایران بازی کرده‌اند. ارمنی‌ها پیش از تشکیل تیم ملی ایران، در تیم منتخب تهران که در سال ۱۳۰۵ به بادکوبه مسافرت کرد حاضر بودند. هراند گالوتسیان، آرشاک و پل ۳ بازیکن ارمنی تیم منتخب بودند. در نخستین تیم ملی ایران نیز که در سال ۱۳۲۰ با تیم ملی فوتبال افغانستان در کابل بازی کرد، آرتوش آساطوریان عضو تیم بود.
آندرانیک اسکندریان و آندرانیک تیموریان دو بازیکن ارمنی هستند که در جام جهانی برای تیم ملی ایران بازی کرده‌اند.
مارکار آقاجانیان با بستن بازوبند کاپیتانی در بازی دوستانه‌ای مقابل ترکمنستان در اردیبهشت ۱۳۷۵ نخستین ارمنی است که کاپیتان تیم ملی ایران بوده‌است. آندرانیک تیموریان نیز با کاپیتانی در بازی مقابل بلاروس در اردیبهشت ۱۳۹۳ دومین کاپیتان ارمنی تیم ملی لقب گرفت.
از دیگر بازیکنان برجسته ارمنی ایران می‌توان به ادموند بزیک اشاره نمود که در فصل ۸۲–۱۳۸۱، آقای گل لیگ برتر فوتبال ایران شد. بزیک مدت‌ها بهترین گلزن تاریخ لیگ ایران به‌شمار می‌رفت اما بعدتر رکوردش توسط رضا عنایتی و فریدون فضلی شکسته شد.
انسان گاتنگی
انسان ها انسان گاتنگی یک گونه از انسان‌تباران است که توسط دانشمند زیست‌شناس درن کورنو در سال ٢٠١٠ میلادی معرفی شد. این گونه از روی سنگواره‌هایی از انسان تباران که در آفریقای جنوبی یافت شده بودند و قبلاً به انسان ماهر، انسان کارورز و در برخی موارد به جنوبی‌کپی نسبت داده می شدند شناسایی شد. درن کورنو اعتقاد دارد که این گونه قدیمی‌ترین گونه از سردهٔ انسان است.
بککی
بککی طایفه‌ای کوه‌نشین که در منطقه کوهمره سرخی، واقع در جنوب شهر شیراز، در کوهی موسوم به «کوه مروک» زندگی می‌کنند. بککی‌ها از طوایف کهن ایرانی به‌شمار می‌روند و گویش و مشخصات مردم‌شناسی جسمانی گویای این امر است. معروف است که نام کوه مروک در اصل مزدک بوده و چون در دوره ساسانی مأمن مزدکیان فراری بوده به این نام موسوم شده‌است. این کوه پوشیده از جنگل انبوه درختان بلوط و چشمه‌های فراوان است.
معروفترین شخصیت معاصر طایفه بککی شهباز خان بککی است که رئیس گارد محافظان کریمخان زند بود و، بنوشته فسائی در فارسنامه ناصری، ظاهراً به علت توطئه قتل علیه کریمخان مغضوب و اعدام شد. و همچنین شخصیت‌های دیگری که در عصر حاضر وجود داشتند می‌توان به طایفه رئیسی اشاره کردو بزرگانی چون مرحوم رئیس محمدی رئیسی(کدخدای بکک).
بککی‌ها تا سال‌های ۱۳۲۰ کاملاً مستقل و به دور از ارتباطات خارجی بوده و در کوه مروک زندگی می‌کردند. در این سال‌ها، مسیح خان شهبازی، کلانتر کوهمره سرخی، کوه مروک را محاصره کرد و با پیشروی به سوی قله بککی‌ها را به محاصره گرفت. از آن پس بککی‌ها تابع کلانتران کوهمره شدند و بعضی از آن‌ها در زمره تفنگچیان مورد اعتماد مسیح خان و حبیب خان شهبازی قرار گرفتند. در چند سال اخیر متأسفانه درگیری‌های طایفه ای در بکک بالا رفته که منجر به کشته شدن چند اهالی بکک شده‌است و باعث نگرانی مردم محل شده‌است، امیدواریم با اصلاح پذیری جوانان از طریق بزرگان دیگر شاهد این چنین حوادثی نباشیم.
طایفه بککی تاکنون مورد مطالعه جدی مردم شناختی قرار نگرفته‌است. در سال‌های پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) بخشی از اعضای این طایفه جذب منطقه سیاخ دارنگون و شهر شیراز شدند.
منابع
۱- عبدالله شهبازی، مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر.
۲- عبدالله شهبازی، ایل ناشناخته: پژوهشی در کوه نشینان سرخی فارس.
۳- حسن حسینی فسایی،  فارسنامه ناصری.
ژن گواریلیا
ژن گواریلیا (Gene Guarilia؛ September 13, 1937 – 1937:09:13, November 20, 2016) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بوستون سلتیکس اشاره کرد.
دختر بد (آلبوم لاتویا جکسون)
دخترِ بد (انگلیسی: Bad Girl؛ ضبط شده در سال ۱۹۸۹، منتشر شده در سال ۱۹۹۰) ششمین آلبوم استودیویی لاتویا جکسون، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. این آلبوم همچنین با نام‌های او برادر من است، احساس جنسی، چرا عشقِ من را نمی‌خواهی؟ و عاشق من باش منتشر شد.
آئویی یوکی
یابوساکی آئویی که بیشتر با نام هنری آئویی یوکی  شناخته می‌شود، یک صداپیشه و خواننده اهل استان چیبا، ژاپن است. هنگامی که ۱۶ ساله بود، او صداپیشگی شخصیت هفت ساله موراساکی کوهوین در مجموعه انیمه کوره-نایی را به عهده گرفت و از آن زمان به بعد در مجموعه‌هایی نظیر گوسیک، اسورد آرت آنلاین II، روکا نو یوشا، پاک شده و حماسه تانیای شیطانی صداپیشگی کرده است.
دی‌کلروایزوسیانوریک اسید
دی‌کلروایزوسیانوریک اسید با فرمول شیمیایی C۳HCl۲N۳O۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۷۲۶ است. که جرم مولی آن ۱۹۷٫۹۶ g/mol می‌باشد.
محمد الدمیری
محمد الدمیری (Mohammad Al-Dmeiri؛ زاده August 30, 1987) یک بازیکن فوتبال اهل اردن است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اردن بازی کرده‌است.
تیلک (ساری)
این روستا در منتهی‌الیه مرز استان مازندران و سمنان بین شهرهای ساری از یک سو، و دامغان و سمنان از سوی دیگر قرار دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردانگه قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۷ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است. این روستای دورافتادهٔ ییلاقی در زمستان تقریباً خالی از سکنه می‌باشد. اینک جمعیت تیلکی خارج از روستا بیش از ده هزار نفر می‌باشد.
ملا جعفر تیلکی
ملا جعفر فرزند ملا محمد حسین طبرستانی از اشخاصی است که ثقةالاسلام نوری در کتاب دارالسلام و شیخ عباس قمی در کتاب منازل الآخرة از وی تجلیل نموده‌اند.
ملا عبداله مجتهد تیلکی
از شاگردان وی عبدالله بن محمد اشرفی، نویسندهٔ کتاب کشکول را می‌توان نام برد که این کتاب در سال ۱۲۳۵ ه‍.ق نگارش یافته و در فهرست کتابخانهٔ مدرسهٔ صدر (خاتم‌الانبیاء)، بابل موجود است.
نیام ساعد
نیام ساعد یا فاسیای انتبراکیال (Antebrachial fascia) (یا نیام عمقی ساعد) که در بالا با نیام بازویی پیوسته‌است، یک روپوش غشایی متراکم است که یک غلاف عمومی برای ماهیچه‌های این ناحیه تشکیل می‌دهد. نیام ساعد از پشت به سرآرنج (اولکرانون) و مرز پشتی استخوان زند زیرین چسبیده‌است و از سطح عمقی آن تیغه‌های بین‌عضلانی متعددی خارج می‌شود که هر عضله را جداگانه در بر می‌گیرد.
نیام ساعد با نگهدار خم‌کننده دست پیوسته‌است و غلافی را برای ماهیچه دراز کف‌دستی می‌سازد که از روی نگهدار خم‌کننده دست عبور می‌کند تا به زردپی پهن کف‌دستی (پالمار آپونوروز) وارد شود.
این نیام در پشت، در نزدیکی مچ دست، با افزوده شدن رشته‌ها عرضی زیادی ضخیم می‌شود و نگهدار بازکننده دست را تشکیل می‌دهد.