cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ممفیس (فیلم)
«ممفیس(فیلم)» (Memphis (film)) فیلمی در ژانر موزیکال است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
سنگ قتل
سنگ قتل (Murderock uccide a passo di danza یک فیلم جیالو ایتالیایی محصول ۱۹۸۴ با بازی اولگا کارلاتوس و ری لاولاک به کارگردانی لوسیو فولچی است.
خلاصه فیلم
در مرکز هنرهای زندگی در نیویورک، کندیس نورمن (اولگا کارلاتوس) بر آخرین برنامه رقص که توسط مارگی (گرتا ماری فیلدز) طراحی شده‌است نظارت می‌کند. کندیس به مارگی می‌گوید که رقص برای ملاقات سه نماینده استعدادیابی نیاز به تکمیل دارد. مدیر آکادمی دیک گیبسون (کلاودیو کاسینلی) با تهیه‌کنندگان تلویزیونی باب استاینر و جان موریس ملاقات می‌کند که ویدیویی از رقص را تماشا می‌کنند و کندیس متوجه می‌شود که مردان فقط سه رقصنده را برای یک برنامه تلویزیونی آینده انتخاب خواهند کرد. عصر همان روز پس از پایان کلاس رقص، یکی از رقصنده‌ها، سوزان، در رختکن توسط شخصی ناشناس به قتل می‌رسد که از کلروفرم استفاده می‌کند و سپس با یک سنجاق موی بلند به قلب او ضربه می‌زند. ستوان بورخس (Cosimo Cinieri) NYPD برای بررسی به صحنه می‌آید. همچنین با ستوان بورخس، پروفسور و پروفسور روان درمانی، دکتر دیویس (جوزپه ماناجولو) است. از آنجایی که کندیس جایی پیدا نمی‌شود، سوء ظن نه تنها به او، بلکه روی دوست پسر قربانی، ویلی استارک (کریستین بورومئو) و همچنین دیک گیبسون متمرکز می‌شود.
کندیس به آپارتمان خود بازمی‌گردد، جایی که دیک را در انتظار می‌بیند. او می‌خواهد در مورد روابط بالقوه بین دانش آموزان صحبت کند و سعی می‌کند کندیس را متقاعد کند که هیچ اتفاقی بین او و سایر دانش آموزان وجود ندارد. وقتی او آنجاست، دی جی استودیو، باب، با کندیس تماس می‌گیرد و قتل در آکادمی را به او اطلاع می‌دهد.
روز بعد، دانشگاه به روال عادی خود ادامه می‌دهد و باعث ناراحتی دیک می‌شود، زیرا به نظر می‌رسد کسی به مرگ سوزان اهمیت نمی‌دهد. در کافی شاپ نزدیک، ستوان بورخس با دیک در مورد رقابت احتمالی بین رقصندگان صحبت می‌کند. آن شب در یک کلوپ شبانه محلی، یکی دیگر از دانش‌آموزان آکادمی به نام جنیس، به تنهایی برای حضار می‌رقصد و سپس به سمت خانه به آپارتمان خود می‌رود. او متوجه می‌شود که ویلی منتظر است و می‌خواهد صحبت کند. در اتاق خوابش، جنیس عکسی از ویلی و سوزان پیدا می‌کند، اما وقتی او را صدا می‌کند، او رفته‌است. جنیس قناری خود را می‌یابد که با نوک سنجاق سر کشته شده‌است. او وحشت زده به سمت در می‌دود و در آنجا توسط مهاجم نادیده ای که یک نوک سنجاق مو را به قلب او فرومی‌کند مورد حمله قرار می‌گیرد و کشته می‌شود.
کندیس شروع به دیدن کابوس می‌کند که توسط یک مرد جوان خوش تیپ (ری لاولاک) مورد حمله قرار می‌گیرد که سوزن بلند و زینتی مشابه سوزنی که در قتل استفاده شده‌است به دست می‌گیرد. کندیس وقتی یک بیلبورد تبلیغاتی را می‌بیند که او را برجسته می‌کند، وسواس بیشتری نسبت به مهاجم رؤیایی پیدا می‌کند. کندیس که نمی‌تواند این احساس را از بین ببرد که آنها به نوعی از پیش تعیین شده‌اند، مردی را که در پوستر قرار دارد به هتل فولتون می‌پیوندد و به کارمند میز رشوه می‌دهد تا کلید اتاق «آقای رابینسون» را بگیرد. او اتاق را کاوش می‌کند، اما وقتی مدل خوش تیپ به‌طور ناگهانی برمی گردد، شوکه می‌شود. مرد خود را جورج وب معرفی می‌کند که با دفع کندیس، یک خرابه مست و ژولیده است. با چیزی که به نظر می‌رسد ناامیدی آمیخته با وحشت است، کندیس از اتاق فرار می‌کند و کیف و کارت شناسایی خود را پشت سر می‌گذارد.
در همین حال، ستوان بورخس تماس تلفنی فردی را که ادعا می‌کند قاتل است با ایستگاه پلیس ضبط می‌کند. هنگامی که یک تحلیلگر صدا آن را بارت، یکی از رقصندگان شناسایی می‌کند، بورخس او را دستگیر می‌کند. بارت به تماس‌های تلفنی و همچنین کشتن سوزان به دلیل دیوانه بودن و جانیس به دلیل اسپانیایی بودنش اعتراف می‌کند. اما بورخس معتقد است که بارت قاتل نیست، بلکه یک دروغگوی بیمارگونه است.
جورج برای برگرداندن کیف کندیس به آکادمی می‌رود، جایی که رقصنده دیگری، گلوریا، او را از یک برنامه مدلینگ که سال‌ها قبل در آن حضور داشتند، می‌شناسد. دیک جورج و کندیس را روی یک مانیتور امنیتی می‌بیند و با بورخس تماس می‌گیرد و می‌گوید که جورج باید قاتل باشد. در طول ناهار در یک رستوران محلی چینی، رابطه بین کندیس و جورج زمانی نزدیک‌تر می‌شود که او در مورد اتفاقی که سال‌ها قبل از آن اتفاق افتاده بود، مردی سوار بر موتور سیکلت او را زیر پا گذاشت و به حرفه رقصش پایان داد. و او را مجبور به تدریس کرد. بازگشت به آپارتمان کندیس، او با فیل (لوسیو فولچی)، یک مأمور استعدادیابی محلی، یک تماس تلفنی دریافت می‌کند، که سابقه او را در مورد جورج بررسی می‌کند و به او اطلاع می‌دهد که یک بار با دختر جوانی رابطه داشته‌است که بعداً درگذشت. در استودیو، کندیس با استفاده از MO قاتل مورد حمله مارگی قرار می‌گیرد، اما دیک او را تحت سلطه خود درمی‌آورد، که مارگی را به پلیس تحویل می‌دهد.
چند روز بعد، جیل، رقصنده دیگر، برای مولی ویلچری که از او عکس می‌گیرد. وقتی جیل ضربه ای را به در ورودی پاسخ می‌دهد، قاتل به زور وارد آپارتمان می‌شود و با سنجاق سر او را می‌کوبد. مولی دیوانه وار فرار می‌کند، اما دید واضحی از صورت قاتل پیدا نمی‌کند. پلیس دیک را هنگامی که متوجه شد که در حال فرار است دستگیر می‌کند و ادعا می‌کند که او فقط پس از حمله به آنجا آمد تا جیل را مرده بیابد. شب بعد قاتل به همین شکل در رختکن به گلوریا حمله می‌کند و او را می‌کشد.
در اتاق هتل جورج، کندیس به خود اجازه ورود می‌دهد و یک سنجاق سر و بطری کلروفرم در کشوی خود پیدا می‌کند. کندیس با عجله به سمت ماشینش می‌رود و دور می‌شود. جورج از راه می‌رسد و با دیدن آنچه کندیس پیدا کرده، سعی می‌کند با او در آپارتمانش تماس بگیرد، اما او خانه نیست. در ایستگاه پلیس، کندیس از کشف خود و اینکه جورج قاتل است به بورخس می‌گوید و نام هتلی را که در آن اقامت دارد، می‌گذارد. کندیس سپس به آکادمی که برای شب تعطیل شده‌است می‌رود و گلوریا را در رختکن مرده می‌بیند. او با بورخس تماس می‌گیرد و به او می‌گوید که او را در آکادمی ملاقات کند.
کندیس به سمت اتاق مدیر می‌دود و جورج را در آنجا پیدا می‌کند. او موسیقی و ویدئویی را روشن می‌کند که تمام رقصندگان کشته شده را نشان می‌دهد. جورج با اسلحه قتل با سنجاق سر وارد می‌شود و از کندیس می‌پرسد که چرا این شواهد را در اتاق هتل او کاشته‌است، بنابراین او را با قتل‌ها مرتبط می‌کند. کندیس سپس فاش می‌کند که از همان ابتدا می‌دانست که او، جورج، راکب موتورسیکلت بود که او را زیر پا گذاشت و کار، آینده و زندگی‌اش را خراب کرد. او به او می‌گوید که رقصنده‌های جوان را به خاطر حسادت به استعداد، زیبایی و پیشرفت شغلی‌شان کشت، در حالی که قصد داشت او را برای قتل‌ها به عنوان آخرین اقدام انتقام‌جویی‌اش از او متهم کند. او دست سنجاق جورج را می‌گیرد و عمداً خود را روی آن میخکوب می‌کند. درست زمانی که او روی زمین می‌افتد و نفس‌های آخرش را می‌کشد، ستوان بورخس و دکتر دیویس به صحنه می‌رسند، اما قبل از اینکه جورج بتواند توضیح دهد، نشان می‌دهند که از قبل می‌دانند او قاتل نیست. وقتی عکسی را دیدند که مولی از کت قاتل گرفته‌است، متوجه شدند که دکمه‌های کت در سمت چپ قرار دارد که نشان می‌دهد این کت متعلق به یک زن است و آن را پوشیده‌است. علاوه بر این، کندیس جزئیاتی در مورد سنجاق سر شیری که در قتل‌ها استفاده شده بود را به آنها گفت، اطلاعاتی که از آنجایی که هرگز علنی نشده بود، فقط قاتل می‌توانست بداند. جورج با ستوان بورخس را ترک می‌کند تا پلیس صحنه را بسته و بررسی کند.
هنرپیشگان
Murder Rock در ۲۰ آوریل ۱۹۸۴ توزیع شد. توسط CDE Compagnia Distribuzione Europea در ایتالیا توزیع شد. این فیلم در سال ۲۰۰۶ توسط Media Blasters بر روی DVD و در سال ۲۰۱۹ توسط Scorpion Releasing در بلو ری منتشر شد.
از نظرات قدیمی، ایان جین از DVDTalk اظهار داشت که این فیلم "در درجه اول یک فیلم ترسناک است، یا حداقل باید چنین باشد، این بیانیه غم انگیزی است که رقص‌ها نقطه برجسته فیلم هستند. آنها را به خوبی ساله نیست و بنابراین تعداد زیادی از بینندگان لذت بردن احتمال خارج خواهد از این صحنه است از کمدی ناخواسته که آنها ارائه "این نتیجه رسید که" لوسیو Fulci ساخته شده بسیاری از فیلم‌های بزرگ در حرفه خود - متأسفانه، قتل راک است یکی از آنها نیست.»
شورت کریک، ویرجینیای غربی
شورت کریک (به انگلیسی: Short Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بروک، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
دالبه
دالبه (به لاتین: Dalbe) یک روستا در لتونی است که در شهرداری اوزونیکی واقع شده‌است. دالبه ۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
بیلی (آلیه)
بیلی (به فرانسوی: Billy) یک کمون در فرانسه است که در canton of Saint-Pourçain-sur-Sioule واقع شده‌است. بیلی ۱۰٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الیزابت دلگادو
الیزابت دلگادو (انگلیسی: Elisabet Delgado؛ متولد ۱۰ ژوئن ۱۹۷۵) یک تکواندو کار اسپانیایی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان در سال ۱۹۹۱ در آتن موفق به کسب مدال طلا ی سبک‌وزن شد. در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۹۳ در شهر نیویورک یک مدال نقره در خروس‌وزن (سبک‌وزن) بدست آورد و در مسابقات قهرمانی تکواندو ۱۹۹۷ در هنگ کنگ برنده مدال برنز شد.
الکساندر ایلیوشچنکوف
الکساندر ایلیوشچنکوف (Олександр Андрійович Ільющенков؛ زادهٔ March 23, 1990) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین بازی کرده‌است.
بلوک زد
بلوک زد یک فیلم زامبی و دلهره‌آور فیلیپینی با محوریت زامبی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی میخائیل رد با بازی جاشوا گارسیا، جولیا بارتو، دیمپلز رومانا، ایو فلورس، میرتل ساروسا، ماریس راکال، مک کوی د لئون، ایان ونراسیون و اینا ریموندو است. این فیلم در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰ در سینما اکران شد.
بازاریابی
تریلر تیزر در ۵ ژوئیه ۲۰۱۹ در یوتیوب منتشر شد. تریلر کامل در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹ در یوتیوب منتشر شد.
میریام بدارد
میریام بدارد (Myriam Bédard؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش دوگانه اهل کانادا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
قدرت چینی (فیلم ۲۰۰۰)
قدرت چینی یک فیلم اکشن هنگ کنگی محصول سال ۲۰۰۰  با بازی آرون کووک، نوریکا فوجیوارا، وانگ لیهوم و همچنین با ستاره‌های آمریکایی مارک داکاسیوس و کولیو همراه می‌باشد. این فیلم توسط استنلی تانگ کارگردانی شده‌ است.
هولباک
هولباک (به لاتین: Holbæk) یک شهر در دانمارک است که در Holbæk Municipality واقع شده‌است. هولباک ۱۳٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای تسله، بخش ترلبوری، تریسیل و بوتفگراد خواهرخوانده‌های هولباک هستند.
ممنوع (فیلم ۱۹۱۹)
ممنوع (Forbidden) یک فیلم به کارگردانی لوئیس وبر و فیلیپس اسمالی است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد.
اینگبوری نوبری
اینجبورگ نایبرگ (Ingeborg Nyberg؛ زادهٔ October 13, 1940) هنرپیشه، و خواننده اهل سوئد است.
بلازیمون
بلیسیمون (به فرانسوی: Blasimon) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Sauveterre-de-Guyenne واقع شده‌است. بلیسیمون ۲۹٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اسلگلز
اسلگلز (به لاتین: Slagelse) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در اسلیلسه، کمون دانمارک واقع شده‌است. اسلگلز ۱۶٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای استارگارت اشچچینسکی و ماریهام خواهرخوانده‌های اسلگلز هستند.
گونیلا نیروس
گونیلا نیروس (Gunilla Nyroos؛ زادهٔ October 7, 1945) هنرپیشه اهل سوئد است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بهترین نیات اشاره کرد.
تیراندازی با کمان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ – انفرادی مردان
انفرادی مردان تیراندازی با کمان یکی از رویدادهای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۳ تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۱ در پارک یومه نو شیما، توکیو برگزار شد.
اثر کولیج
اثر کولیج (به انگلیسی:Coolidge effect) یک پدیده بیولوژیکی در تمایلات جنسی حیوانات است. به موجب این پدیده، هر زمان که جنس ماده جدیدی در محیط معرفی و پدیدار شود علاقه جنسی دوباره‌ای از سوی حیوان جنس نر (حتی در صورت وجود شرکای جنسی قبلی در دسترس) به حیوان جنس ماده نوظهور نشان داده خواهد شد. به میزان کمتری، این پدیده در بین جنس ماده و با توجه به جفتشان نیز دیده می‌شود.
اثر کولیج را می‌توان به افزایش پاسخگویی جنسی و کوتاه شدن دوره بازیابی جنسی نسبت داد. مزیت تکاملی این پدیده این است که یک نر می‌تواند چندین ماده را بارور کند. برای تلقیح موفقیت‌آمیز چندین ماده، ممکن است نر بارها و بارها از منظر جنسی تقویت شود. این نوع سیستم جفت‌گیری را می‌توان با چندزنی مقایسه کرد که در آن یک نر دارای چندین جفت ماده است، اما هر ماده تنها با یک یا چند نر جفت می‌گیرد. ثابت شده‌است که اثر کولیج در انسان‌ها در فرهنگ‌ها و در هر دو جنس رخ می‌دهد.
شواهد تجربی
آزمایش‌های اولیه با موش‌ها از پروتکل زیر استفاده می‌کردند: یک موش نر در یک جعبه بزرگ محصور با چهار یا پنج موش ماده در گرما قرار داده شد. او بلافاصله شروع به جفت‌گیری با تمام موش‌های ماده کرد تا اینکه در نهایت از منظر جنسی توان خسته شد. ماده‌ها به تکان دادن و لیسیدن او ادامه دادند، اما او پاسخی نداد. هنگامی که یک ماده جدید وارد این جعبه شد، جنس نر بار دیگر شروع به جفت‌گیری با جنس ماده جدید کرد. این پدیده به موش قهوه‌ای محدود نمی‌شود.
اثر کولیج به افزایش سطح دوپامین و اثر متعاقب آن بر دستگاه لیمبیک حیوان نسبت داده می‌شود. در مطالعه ای که توسط فیورینو و همکاران انجام شد، از موش‌های صحرایی نر برای مطالعه نقش سیستم دوپامین مزولیمبیک بر رفتار جنسی آنها استفاده شد. در آزمایش آنها، میکرودیالیز برای نظارت بر جریان دوپامین از هسته اکومبنس در طول سه مرحله از رفتار جنسی، شامل: جفت‌گیری، سیری و بی‌نیازی جنسی، و شروع مجدد رفتار جنسی استفاده شد. آزمایش رفتاری برای اثر کولیج شامل چندین مرحله از جمله، جفت‌گیری با یک ماده، معرفی مجدد به همان ماده، دسترسی به همان ماده، معرفی یک حیوان ماده جدید، و جفت‌گیری با یک ماده جدید بود. در طی این مراحل، دوپامین و متابولیت‌های آن تحت نظر قرار گرفتند. نتایج این مطالعه نشان داد که به‌طور کلی افزایش قابل توجهی در جریان دوپامین در پاسخ به ماده اول و دوم وجود دارد. در طول جفت‌گیری با اولین ماده، غلظت دوپامین در این موش‌های نر افزایش قابل توجهی را نشان داد، با این حال، زمانی که همان ماده دوباره ارائه شد، افزایش قابل توجهی در دوپامین مشاهده نشد. هنگامی که یک ماده جدید ارائه شد، در ابتدا، افزایش کمی در سطوح دوپامین وجود داشت، اما پس از ادامه جفت‌گیری با ماده جدید، افزایش قابل توجهی در سطوح دوپامین مشاهده شد. از این نتایج، آنها به این نتیجه رسیدند که افزایش جریان دوپامین مزولیمبیک با مراحل برانگیختگی و آمیزشی رفتار جنسی در موش‌های صحرایی نر مرتبط است. داده‌های آنها همچنین نشان می‌دهد که محرک‌های مرتبط با یک ماده جدید ممکن است انتقال دوپامین را در یک موش صحرایی که از نظر جنسی اشباع شده‌است را افزایش دهد و از این رو در شروع مجدد رفتار جنسی نقش دارد.
مطالعات دیگری همچنین شواهد بیشتری برای نقش هسته اکومبنس بر رفتار جنسی در موش‌ها را ارائه کرده‌است. در یک آزمایش، نقش هسته اکومبنس از طریق ثبت فعالیت عصبی تک سلول‌ها در این ناحیه از مغز مشخص شد.
تخصیص اسپرم
مشاهده شده‌است که در گونه‌های خاصی، نرها به دلیل اثر کولیج، اسپرم را به‌طور متفاوتی تخصیص می‌دهند. تخصیص معمولاً بر اساس سطح رقابت اسپرم، میزان تفاوت و «جدید» بودن ماده و کیفیت تولیدمثلی مادگان است.
عدم وجود اثر کولیج
اثر کولیج معمولاً در اکثر حیوانات یافت می‌شود. با این حال، در مواردی از گونه‌ها اثر کولیج وجود ندارد.
کارلوس لارا
کارلوس لارا (Carlos Lara; July 27, 1934 – 1934:7:27, May 20, 2001) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده‌است.
ممنوع (فیلم ۱۹۳۲)
ممنوع (Forbidden) فیلمی آمریکایی در سبک درام و رمانتیک به کارگردانی فرانک کاپرا است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
نیروی دریایی رومانی
نیروی دریایی رومانی (Forțele Navale Române) نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح رومانی است، که در سال ۱۸۶۰ تأسیس شد.
ابرپلیس ۲
اَبَرپلیس ۲ (به انگلیسی: Supercop 2) یک فیلم اکشن هنگ کنگی محصول سال ۱۹۹۳ به کارگردانی استنلی تانگ با بازی میشل یئو است. این فیلم یک پیش‌درآمدی از فیلم داستان پلیس ۳: ابر پلیس با بازی جکی چان است.
منابع
https://www.theguardian.com/film/2015/mar/31/jackie-chan-to-shoot-chinese-india-coproduction-kung-fu-yoga
کابارا
کابارا (به فرانسوی: Cabara) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Branne واقع شده‌است. کابارا ۳٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حمید عرفانی
حمید عرفانی (زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گیتی‌پسند اصفهان، ذوب آهن اصفهان، باشگاه فوتبال شهرداری اراک و باشگاه فوتبال تربیت یزد اشاره کرد.
تاستروپ
تاستروپ (به لاتین: Taastrup) یک شهرک در دانمارک است که در Høje-Taastrup Municipality واقع شده‌است. تاستروپ ۱۳٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۳۶۴ نفر جمعیت دارد و ۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اینترانت ملی
اینترانت ملی یک شبکه کامپیوتری اینترانت بسته براساس پروتکل اینترنت است که توسط یک دولت ملی ساخته و نگهداری می‌شود یا توسط بخش خصوصی ایجاد شده است و در ابعاد ملی پایگاه‌های داده را به یکدیگر متصل می‌کند. هدف اصلی اینترانت ملی نظارت بر ارتباطات درون یک کشور، قطع دسترسی به رسانه‌های بیرونی، کاهش هزینه‌ها، کاهش حمله‌های اینترنتی یا استقلال شبکه‌ای است. چنین شبکه‌هایی معمولاً با رسانه‌های تحت اختیار دولت و جایگزین‌هایی برای سرویس‌های خارجی همراه است؛ از جمله جایگزین برای موتور جستجوی وب، ایمیل و سایر خدمات.
وزارت دفاع ملی رومانی
وزارت دفاع ملی رومانی (Ministerul Apărării Naționale — MApN) از وزارتخانه‌های دولت رومانی است، که وظیفه پشتیبانی لجستیک از نیروهای مسلح رومانی را برعهده دارد.
اینترانت ملی
کشورها
از جمله اینترنت‌های ملی می‌توان به گلو در اسکاتلند، کوآنگ‌میونگ در کره شمالی، شبکه ملی اطلاعات در ایران و رونت در روسیه اشاره کرد. همچنین کوبا، میانمار و چین دارای اینترانت‌های ملی منحصر به خود هستند. کشور سوئد نیز شبکه اینترانت داخلی خود را برای ارتباط ایمن بین دستگاه های دولتی استفاده می کند.
نحوه قطع دسترسی به اینترنت جهانی و تشکیل اینترانت ملی در جزئیات متفاوت است. برای مثال چین دیوار آتش بزرگ را طراحی کرده‌است، اما وبگاه‌های چینی از خارج این کشور قابل دسترسی هستند. اینترانت ملی کره شمالی به شکلی است که اکثریت وبگاه‌های این کشور از بیرون قابل دسترسی نیستند و تنها تعداد محدودی از آن‌ها قابل مشاهده است.
کارلوس لوکه
کارلوس لوکه (Carlos Luque؛ زادهٔ March 1, 1993) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
اینترانت ملی
دلایل ایجاد
شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین در سال ۲۰۱۳ گفته‌است «نیروهای چین‌ستیزِ غربی همواره بیهوده کوشیده‌اند تا از اینترنت برای سرنگون کردن چین سوءاستفاده کنند… توانایی ما در ایستادن سر موضع خود و پیروزی در نبرد بر سر اینترنت، رابطهٔ مستقیمی با امنیت سیاسی و ایدئولوژیک کشورمان دارد.» همچنین ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در سال ۲۰۱۴ گفت که «اینترنت را سازمان سیا اختراع کرده و بنابراین جزئی از توطئهٔ ضد روسیه است»
سسیلیا نیلسون
سسیلیا نیلسون (Cecilia Nilsson؛ زادهٔ July 15, 1957) هنرپیشه اهل سوئد است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به قتل‌های ساندهام و آوگوست استریندبری: یک عمر اشاره نمود.
شورت گپ، ویرجینیای غربی
شورت گپ (به انگلیسی: Short Gap) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مینرال، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
کارلوس لوکه
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آرژانتین و زیر ۲۳ سال آرژانتین بازی کرده‌است.
حفاظت و خوردگی
حفاظت و خوردگی عبارت است از انجام واکنش‌های الکتروشیمیایی در محیط؛ یا به عبارت دیگر، تخریب یا اضمحلال یک ماده در اثر واکنش با محیط اطراف آن. از پدیده‌هایی که فلزات را تحت اثر قرار می‌دهد، خوردگی است؛ گرچه این پدیده در غیر فلزات مانند مواد نسوز، کامپوزیت‌ها و سایر مواد نیز می‌تواند رخ دهد. در نتیجه خوردگی، هزینه‌های زیادی پرداخت می‌شود. نمونه‌هایی از این هزینه‌ها عبارت‌اند از: تعویض قطعه خورده شده، توقف کار، آتش‌سوزی و انفجار، آلودگی مواد تولیدی و …. مکان‌های متعددی با این مشکل روبه‌رو هستند که از آنان می‌توان به سازه‌های ساختمانی، پل‌ها و راه‌آهن اشاره کرد. علی‌رغم پیشرفت‌های علمی برای کنترل این پدیده اما هنوز به‌طور کامل کنترل نشده‌است.
مهندسی خوردگی
مهندسی خوردگی (corrosion engineering)، علمی کاربردی و فنی برای جلوگیری یا کاهش خسارات ناشی از پدیدهی خوردگی با استفاده از روشهایی مقرون به صرفه و مورد اعتماد است. پیش‌نیازهای این علم عبارت‌اند از: آگاهی از اصول خوردگی و عملیات مبارزه با آن، داشتن علم کافی در زمینهٔ خواص شیمیایی، متالورژیکی، فیزیکی و مکانیکی آلیاژها، تسلط بر آزمون‌های خوردگی و الکتروشیمیایی. هم‌چنین مهندس خوردگی باید انواع محیط‌های خورنده و روش‌های مقابله با آنها را بداند. یک مهندس خوردگی باید با توجه شرایط، ماده‌ای را انتخاب کند که خوردگی را کنترل کند یا حداقل سرعت آن را کاهش دهد.
آنتون خسینک
آنتون خسینک (Anton Geesink; – 1934:04:06, August 27, 2010) جودوکار اهل هلند بود.
حفاظت و خوردگی
اهمیت خوردگی
یکی از زیان‌های اقتصادی اساسی برا هر کشوری خوردگی است و این هزینه‌ها هرروزه با رشد صنایع، افزایش می‌یابد. برای مثال، در سال ۲۰۱۶، هزینه‌های سالانه ناشی از خوردگی در ایالات‌متحده بیش از ۱/۱ تریلیون دلار برآورد شده‌است. با استفاده از آلیاژهای جدید، لازم است که مهندسین خوردگی و طراحان ارتباط نزدیکتری داشته باشند. تمامی نقشه‌ها و مواد مورد استفاده در یک پروژه باید به وسیله مهندس خوردگی تأیید شوند. در نتیجه پروژه‌ای نباید بدون مهندس خوردگی شروع شود.
تأثیرات خوردگی
خوردگی می‌تواند بر عمر تجهیزات، بهره‌برداری از آنها، بازگشت سرمایه، کیفیت محصولات تولید و غیره مؤثر باشد. از طرف دیگر، خسارت‌های خوردگی می‌تواند اثرات مستقیم یا غیرمستقیم داشته باشد. برخی از خسارت‌های مستقیم خوردگی عبارت‌اند از تخریب یا انهدام تجهیزات به‌عنوان مثال تخریب پل، انفجار خط لوله گاز، غرق شدن کشتی، تخریب سکوهای نفتی، خوردگی بدنه اتومبیل. در رابطه با خسارت‌های غیرمستقیم خوردگی می‌توان به آلوده‌شدن محصولات، هدر رفتن محصولات و همچنین هزینه‌های تعمیرات و نگهداری از تجهیزات اشاره کرد. علاوه‌بر خسارت‌های مالی هنگفت، خوردگی می‌تواند باعث خسارت‌های جانی زیادی نیز شود.
الکساندر ایشچنکو
الکساندر ایشچنکو (Oleksandr Ishchenko؛ زادهٔ September 3, 1953) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد.
ممنوع (فیلم ۱۹۴۹)
ممنوع (Forbidden) یک فیلم به کارگردانی جرج کینگ است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به داگلاس مونتگومری و هیزل کورت اشاره کرد.
ممنوع (فیلم ۱۹۵۳)
«ممنوع» (Forbidden (1953 film)) فیلمی در ژانر مهیج به کارگردانی رودولف ماته است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به تونی کرتیس و جوآن درو اشاره کرد.
باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل
باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل (Inverness Caledonian Thistle F.C.) یک باشگاه فوتبال در شهر اینورنس، اسکاتلند است.
این باشگاه که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شده سابقه یک قهرمانی در لیگ دسته اول فوتبال اسکاتلند و یک قهرمانی در جام حذفی فوتبال اسکاتلند را در کارنامه دارد.
بایاس (کمون)
بایاس (به فرانسوی: Bayas) یک کمون در فرانسه است که در canton of Guîtres واقع شده‌است. بایاس ۱۰٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میمی نلسون
میمی نلسون (Mimi Nelson; October 25, 1922 – 1922:10:25, July 3, 1999) هنرپیشه اهل سوئد بود.
پارک سانگ هون
پارک سانگ هون (؛ زادهٔ ۲ مه ۲۰۰۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بازیگری را در سال ۲۰۱۴ آغاز کرد و در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی به عنوان بازیگر کودک ایفای نقش کرده‌است. او به خاطر ایفای نقش در جنگجویان سپیده‌دم (۲۰۱۷)، طلوع ماه در رودخانه (۲۰۲۱) و عاشقان آسمان سرخ (۲۰۲۱) شناخته می‌شود.
میمی نلسون
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بندر سر راه، تشنگی، و شماره ۱۷'' اشاره کرد.
شاهپور شهبازی
شاهپور شهبازی (زاده ۱۵ خرداد ۱۳۴۰ در توابع کرمانشاه) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده ایرانی است.
زندگی‌نامه
وی پس از گذراندن دوران کودکی و نوجوانی برای ادامه تحصیل به کشور آلمان مهاجرت کرد.
شاهپور شهبازی پس از گذراندن دوران کالج در دانشگاه هایدلبرگ آلمان، در «دانشگاه دولتی هنرهای تجسمی کارلسروهه» به ادامه تحصیل پرداخت.
فیلسوفان مهم آلمانی پیتر اسلوتردیک (Peter Sloterdijk) و بوریس کرویس (Boris Groys) در رشتهٔ فلسفه و پروفسور هانس بلار (Hans Beller) و لوتر اسپری (Lother Spree) در رشتهٔ سینما از استادان این دوره شاهپور شهبازی بودند.
شاهپور شهبازی پس از اخذ مدرک فوق‌لیسانس، در رشته «پژوهش هنر» به عنوان دانشجوی دکترا و زیر نظر استاد راهنما بوریس کرویس (Boris Groys) فیلسوف آلمانی، در دانشگاه کارلسروهه پذیرفته شد.
امین قاسمی‌نژاد
امین قاسمی‌نژاد (زاده ۱ آذر ۱۳۶۵ در بابل) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال هوادار در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
پسر عموی او نیز محمد قاسمی‌نژاد است که در باشگاه فوتبال مس کرمان توپ می‌زند.
پدیده
وی با چند سال حضور در تیم پدیده جزو بازیکنان محبوب هواداران این تیم است او بازی‌های درخشانی از خود به نمایش گذاشت و در ۳ فصل اخیر جزء آقای گل بود و این باعث شد با وجود سن بالایی که داشت از باشگاه‌های استقلال و سپاهان و پرسپولیس پیشنهاد دریافت کند.
استقلال
وی در نیم فصل لیگ بیستم مورد توجه باشگاه استقلال قرار گرفت و با این باشگاه به توافق رسید اما در آخرین لحظه باشگاه پدیده رضایت نامه او را صادر نکرد و این باعث عدم همکاری قاسمی نژاد با باشگاه استقلال شد. امین قاسمی نژاد در نقل و انتقالات پیش فصل لیگ برتر فوتبال ایران دوره بیست و یکم به باشگاه استقلال پیوست.
کارلوس لونا
کارلوس لونا (Carlos Luna؛ زادهٔ January 17, 1982) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال اتلتیکو تیگره، باشگاه فوتبال ال‌دی‌یو کیتو، باشگاه فوتبال الچه، باشگاه فوتبال روساریو سنترال، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
ووادیسواف کومار
ووادیسواف کومار (Władysław Komar؛ ؛  ۱۱ آوریل ۱۹۴۰ – ۱۷ اوت ۱۹۹۸) پرتاب‌گر وزنه اهل لهستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
جوزفین نلدین
جوزفین نلدین (Josefin Neldén؛ زادهٔ December 17, 1984) هنرپیشه اهل سوئد است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دختران گمشده اشاره کرد.
ناستوود
ناستوود (به لاتین: Næstved) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Naestved Municipality واقع شده‌است. ناستوود ۲۱٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳٬۸۰۳ نفر جمعیت دارد و ۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای روما (فنلاند)، آلفتانس و بخش یوله خواهرخوانده‌های ناستوود هستند.
دیمیتری ماکزوتوف
دیمیتری دیمیتروویچ ماکزوتوف (Дми́трий Дми́триевич Максу́тов)؛ (23 april 1896 – 1896:04:23, August 12, 1964)، اخترشناس آماتور، مهندس، و فیزیک‌دان اهل امپراتوری روسیه بود. او بیشتر به عنوان مخترع تلسکوپ ماکزونوف شناخته می‌شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده‌است.
زندگی‌نامه
دیمیتری ماکسوتوف در سال ۱۸۹۶ یا در نیکولایف [۱] یا در شهر بندری اودسا، امپراتوری روسیه متولد شد. پدرش، یک افسر نیروی دریایی بود که در ناوگان دریای سیاه خدمت می‌کرد و از خانواده‌ای با سنت دریایی طولانی و برجسته بود. به پدربزرگ بزرگ او، پیتر ایوانوویچ ماکسوتوف، عنوان شاهزاده اعطا شد و بدین ترتیب خانواده را به عنوان یک پاداش شجاعت در جنگ، به اشراف موروثی تربیت کرد. پدربزرگ او، دیمیتری پتروویچ ماکسوتوف، آخرین فرماندار روسی آلاسکای روسیه بود؛ پیش از آن که در سال ۱۸۶۷ توسط ایالات متحده آمریکا خریداری شود.
دیمیتری از اوایل کودکی به نجوم علاقه‌مند شد و اولین تلسکوپ خود را (یک بازتابنده ۷٫۲ اینچ / ۱۸۰ میلی‌متر) در دوازده سالگی ساخت. کمی بعد او انتشاراتی توسط اپتیک‌شناس روسی الکساندر آندریویچ چیکین (۱۸۶۵–۱۹۲۴) را؛ که بعداً معلم او شد، خواند. او یک بازتابنده ۱۰ اینچی (۲۱۰ میلی‌متر) بسیار بهتر ساخت و کار جدی رصد نجومی را آغاز کرد. در ۱۵ سالگی او قبلاً به عنوان عضو در انجمن نجوم روسیه پذیرفته شده بود. سه سال بعد وی از دانشگاه فنی و مهندسی نظامی (سن پترزبورگ) در پتروگراد (معروف به سن پترزبورگ، روسیه) که در آن روز دانشگاه فنی و مهندسی سن پترزبورگ بود فارغ‌التحصیل شد. بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۳۰ در مؤسسه فیزیک دانشگاه اودسا در زمینه «اپتیک نجومی» کار کرد.
واسیلی دینکو
واسیلی دینکو (Vasile Dîncu؛ زادهٔ November 25, 1961) سیاست‌مدار، جامعه‌شناس و نویسنده اهل رومانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان وزیر دفاع ملی رومانی فعالیت می‌کند. وی در فاصله سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ قائم‌مقام نخست‌وزیر رومانی بود.
ایرلند گالیک
ایرلند گالیک (Éire Ghaelach)ایرلند گالیک (به ایرلندی: Éire Ghaelach) اشاره به نظام سیاسی و اجتماعی و فرهنگ حاکم بر ایرلند تا اوایل قرن هفدهم دارد. قبل از تهاجم نورمن ها در سال ۱۱۶۹، ایرلند گالیک کل جزیره را در بر می گرفت. پس از آن، این نظام بخش های از ایرلند را که تحت سلطه بیگانگان نبود را در بر می گرفت. این نظام اجتماعی در ایرلند معمولا در قالب ملوک الطوایفی و توسط تعداد زیادی پادشاه و رئیس قبیله اداره می شد. جنگ بین این مناطق امری رایج بود. در این دوران گاهی اوقات، یک حاکم قدرتمند به عنوان پادشاه عالی کل ایرلند به رسمیت شناخته می شد. ایرلند در این عصر از قبایل متعددی تشکیل شده بود و مانند بقیه اروپا، به صورت سلسله مراتبی ساختار جامعه سامان یافته بود. در تمام این دوره، اقتصاد عمدتاً شبانی بود و عموماً از پول استفاده نمی شد. سبک لباس پوشیدن، موسیقی، رقص، ورزش، اجتماعات اجتماعی، معماری و هنر ایرلند گالیک منحصر به فرد است. این سبک بعدتر با سبک های آنگلوساکسون ادغام شد و هنر جزیره ای را ایجاد کرد. مردم این سرزمین ابتدا بت پرست بودند و از فرهنگی شفاهی بهره می بردند.پس از گرویدن ایرلند به مسیحیت، این امر در گرایش سایر اروپای غربی و بخصوص بریتانیا در مسیحیت نقشی غیر قابل انکار بازی کرد.متعاقب گرویدن به مسیحیت فرهنگ مکتوب و ادبیات نیز پیشرفت قابل توجهی کرد. در قرن نهم، وایکینگ‌ها شروع به یورش و ایجاد شهرک‌هایی در امتداد سواحل و آبراه‌های ایرلند کردند که تبدیل به اولین شهرهای بزرگ آن شدند. با گذشت زمان، این مهاجران در فرهنگ ایرلند جذب شدند و تبدیل به گالیک های شمالی شدند. پس از تهاجم نورمن‌ها در بین سال‌های ۱۱۶۹–۷۱، بخش‌های وسیعی از ایرلند تحت کنترل لردهای نورمن قرار گرفت که منتهی به قرن‌ها درگیری با ایرلندی‌های بومی شد. پادشاهان انگلستان مدعی حاکمیت بر کل این قلمرو بودند. با این حال، سیستم گالیک در مناطق خارج از کنترل آنگلو نورمن ها به حیات خود ادامه داد. قلمرو تحت کنترل انگلیسی ها به تدریج به منطقه ای به نام پال فروکاسته و در خارج از آن، بسیاری از اربابان نورمن فرهنگ گالیک را پذیرفتند. در سال ۱۵۴۲ که هنری هشتم انگلستان به عنوان پادشاه ایرلند برگزیده شد این دوره به پایان رسید و دوره لردنشین ایرلند شروع شد
پیش از ۴۰۰ میلادی
دوره ماقبل تاریخ ایرلند شامل یک دوره پیش‌تاریخی بود، در ایم دوره فرهنگ‌های متمدن یونان و روم برای اولین بار متوجه ایرلندی‌ها شدند. در این دوره، گال‌ها با امپراتوری روم تجارت می‌کردندو همچنین در پایان حکومت روم بر بریتانیا ایشان به بریتانیا یورش بردند و آن را مستعمره کردند. رومیان این عصر این مهاجمان گیلیک را اسکوتی و سرزمینشان را هیبرنیا یا اسکوشیا می نامیدند. اسکوشیا نامی لاتین بود که ابتدا به همه گال ها، چه در ایرلند و چه در بریتانیای کبیر اشاره داشت، اما بعداً فقط به گال های ساکن در شمال بریتانیا اطلاق شد. با گذشت زمان، گال ها شروع به تشدید حملات و مستعمره سازی در بریتانیای روم کردند (این دور بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ پس از میلاد طول کشید). در بیشتر این دوره، جزیره ایرلند به قلمروها و پادشاهی های کوچک (معروف به تواتا) تقسیم می شد.
۴۰۰ تا ۸۰۰ میلادی
از این دوره ازتاریخ ایرلند، اغلب به دوره اولیه مسیحی  ایرلند یاد می شود، این دوره از قرن پنجم تا هشتم طول می کشد و  کتیبه های اوگام به زبان ایرلندی اولیه مربوط به همین دوره می باشد. این دوره تا آغاز عصر وایکینگ ها طول می کشد. ورود مسیحیت به ایرلند مربوط به زمانی قبل از قرن پنجم میلادی است. پاپ سلستین اول با فرستادن پالادیوس اولین اسقف ایرلند در این دوره (اواسط قرن پنجم) مسیحیت را به ایرلند وارد می کند. گفته می‌شود که پادشاهی گالیک دال ریاتا در قرن پنجم توسط پادشاهی افسانه‌ای به نام مور در آرگیل یا «ساحل گال‌ها» واقع در اسکاتلند امروزی تأسیس شد. دال ریادا دارای تمدنی پیشرفته و مبتنی بر دریانوردی بود. از قرن پنجم به بعد، روحانیون ایرلند مسیحی شده مانند بریجید کیلدر، سنت مککول، سنت مولوگ، سنت کایلین، کلمبانوس و همچنین دوازده حواری ایرلند: سنت کیاران سایگر، سنت کیاران از کلونماکنویز، سنت برندان بیر، سنت برندان از کلونفرت، سنت کلمبا از تری گلاس، سنت کلمبا، سنت موبهی، سنت روادان از لورها، سنت سینان، سنت نینید، سنت لایزرن مک ناد فرویش و سنت کانیس در خدمت در ایرلند و به عنوان مبلغان در سراسر اروپا فعال بودند. جزیره مان، اسکاتلند،  پادشاهی های آنگلوساکسون انگلستان وامپراتوری فرانک ها تحت نفوذ فرهنگی این مبلغان بود. در قرن هشتم، پادشاه پیکتها، اِنگوس مک فرگوسو یا آنگوس اول از طریق تلفیق جنگ و دیپلماسی نفوذ پادشاهی خود رادر قلمرو گال‌های دال ریاتا، بریتانیایی‌های استراتکلاید و آنگلوساکسون‌های نورثومبریا، گسترش داد. در این دوره، علاوه بر پادشاهی یا تواتا، ۵ پادشاهی اصلی شروع به شکل گیری می کنند. این پنج پادشاهی عبارت از اولید (در شمال)، کوناخت (در غرب)، لایگین (در جنوب شرقی)، مومهان (در جنوب) و مید (در مرکز) بودند.
۸۰۰ تا ۱۱۶۹ میلادی
این دوره از تاریخ ایرلند شامل اولین حملات وایکینگ ها تا حمله نورمن ها می شود. در آغاز سال ۷۹۵ میلادی، گروه‌های کوچک وایکینگ‌ها شروع به غارت شهرک‌های رهبانی در امتداد ساحل ایرلند کردند. در سال ۸۵۳ میلادی، املایب رهبر وایکینگ ها اولین پادشاه دوبلین شد. او همراه با برادرانش ایمار و اوزل بر دوبلین پادشاهی کرد. سلسله ای که او بنا نهاد در دهه های بعد نیز بر دوبلین حکومت کرد. در این دوره جنگ متوالی بین وایکینگ‌ها و ایرلندی‌ها و همچنین میان گروه های متفاوت وایکینگ جریان داشت:. سکونتگاه های وایکینگ ها در دوبلین، وکسفورد، واترفورد، کورک و لیمریک در این دوره ایجاد شدو بعد ها مبدل به اولین شهرهای بزرگ در ایرلند تبدیل شدند. در اواسط قرن نهم، حکومت هر دو سرزمین گالیک دال ریادا و پادشاهی سلتیک پیکتی تحت فرمانروایی یک شخص، سیناد مک ایلپین یا کنت مک آلپین، متحد شدند. کنت مک آلپین در نتیجه بدل به اولین پادشاه عالی آلبا شد. . ایرلند گالیک در این دوره هنوز از مناطق نیمه مستقل زیادی تشکیل شده بود و جناح های مختلف تلاش کردند تا کنترل سیاسی خود را بر کل جزیره اعمال کنند. برای دو قرن اول از این دوره، این رقابت عمدتاً بین پادشاهان بلندپایه ایرلند از شاخه‌های شمالی و جنوبی بود. با این حال، کسی که بیش از همه به پادشاهی واقعی در کل ایرلند نزدیک شد، برایان بوروما، اولین پادشاه بلندپایه در این دوره بود که به این دو دسته تعلق نداشت. از طریق قدرت نظامی، برایان به دنبال ساختن یک امپراتوری گالیک تحت فرمانروایی عالی خود به عنوان "امپراتور اسکاتوروم" یا "امپراتور گال ها" بود،. برایان و مائل سکنیل در این راستا در چندین نبرد علیه وایکینگ ها همراه با یکدیگر شرکت داشتند: نبرد تارا، نبرد گلنماما و در نهایت نبرد کلونتارف در سال ۱۰۱۴ ازجمله این نبردها بودند. در آخرین این نبرده برایان درگذشت. مبارزات برایان در کتاب Cogad Gáedel re Gallaib ("جنگ گال ها با خارجی ها") ستایش شده است. پس از مرگ برایان، اوضاع سیاسی پیچیده تر شد. نوادگان برایان نتوانستند تاج و تخت یکپارچه وی را حفظ کنند و نزاع های منطقه ای بر سر قلمرو به طور غیرمستقیم منجر به تهاجم نورمن ها به رهبری ریچارد دی کلر در سال ۱۱۶۹ شد.
اشغال توسط آنگلو-نورمن ها
ایرلند بین قرن پنجم و هفتم میلادی مسیحی شد. پاپ آدریان چهارم، تنها پاپ انگلیسی، قبلاً در سال ۱۱۵۵ میلادی فرمانی صادر کرده بود که به هنری دوم پادشاه انگلستان اختیار حمله به ایرلند را به عنوان وسیله ای برای مهار امتناع ایرلند از به رسمیت شناختن قوانین روم صادر کرده بود. در سال ۱۱۶۶ میلادی، پس از فوت پادشاه عالی مک لونن، پادشاه بعدی دیارمیت از لنیستر و به واسطه تصمیم کنفدراسیون نیروهای ایرلندی تحت رهبری پادشاه رودری تبعید شد. دیارمیت بعد از فرار ابتدا به بریستول و سپس به نرماندی رفت، او از هنری دوم انگلستان اجازه گرفت تا از رعایای خود برای بازپس گیری پادشاهی خود استفاده کند. در سال بعد، او امکاناتی را که به وی وعده داده شده بود به دست آورد و در سال ۱۱۶۹ میلادی  نیروهای وی که متشکل از نیروهای  نورمن، ولز و فلاندری بود در ایرلند مستقر شدند  و به سرعت لینستر و شهرهای واترفورد و دوبلین را از طرف دیارمیت بازپس گرفتند. رهبر نیروی نورمن، ریچارد دی کلر، ارل دوم پمبروک، که بیشتر با نام استرانگ‌بو (Strongbow) شناخته می‌شود، با دختر دیارمیت، آئویف ازدواج کرد. این امر باعث حیرت هنری دوم شد که از ایجاد یک ایالت رقیب نورمن در ایرلند می ترسید. بر این اساس، او تصمیم گرفت برای تثبیت اقتدار خود از لینستر دیدن کند. هنری در سال ۱۱۷۱ تصمیم خود را عملی کرد و واترفورد و دوبلین را به عنوان شهرهای سلطنتی معرفی کرد. جانشین آدریان، پاپ الکساندر سوم، اعطای ایرلند به هنری را در سال ۱۱۷۲ میلادی تأیید کرد. معاهده سال ۱۱۷۵ میلادی در ویندزور بین هنری و روایدری منعقد شد این معاهده روایدری را به عنوان پادشاه عالی ایرلند به رسمیت شناخت اما کنترل هنری بر لینستر، میث و واترفورد را در عین حال اعلام داشت. با این حال، با مرگ دیارموند و استرانگ‌بو، هنری به انگلستان بازگشت، و روایدری قادر به مهار دست نشاندگانش نبود، پادشاهی عالی به سرعت کنترل کشور را از دست داد. هنری در سال ۱۱۸۵ میلادی به پسر کوچکتر خود، جان، عنوان لرد ایرلند را در شورای آکسفورد اعطا کرد. این عنوان جدید ایجاد شده، ارباب ایرلند و پادشاهی انگلستان را از نظر شخصی و قانونی جدا نگه داشت. در همان سال، شاهزاده جان اولین سفر خود را به ایرلند انجام داد. با این حال، زمانی که جان در سال ۱۱۹۹ به طور غیرمنتظره ای جانشین برادرش به عنوان پادشاه انگلستان شد، لردنشین ایرلند مجدداً به اتحاد شخصی با پادشاهی انگلستان بازگشت و جایگاه خود را در امپراتوری تضمین کرد. در اصطلاح حقوقی جانشینان جان، «لرد ایرلند» به حاکمیتی اطلاق می‌شود که به پادشاه انگلستان واگذار شده است. قلمرو مربوطه نیز به عنوان "سرزمین ایرلند" نامیده می شد.
فرهنگ و جامعه
در دوران بت پرستی مردم تاریخ و سنت های خود را به طور شفاهی منتقل می کردند. بعدها، بسیاری از وظایف معنوی و فکری آنها به راهبان مسیحی منتقل شد، این مذهب از قرن پنجم به بعد در ایرلند غالب شد. شعر، موسیقی، داستان سرایی، ادبیات و دیگر اشکال هنری در هر دو ایرلند بت پرست و مسیحی گیلیک بسیار ارزشمند و پرورش یافته بودند. مهمان نوازی، پیوندهای خویشاوندی و انجام مسئولیت های اجتماعی و آیینی از اهمیت بالایی برخوردار بود. ایرلند گالیک مانند بریتانیا، نه از یک پادشاهی متحد، بلکه از چندین پادشاهی مستقل تشکیل شده بود. پادشاهی های اصلی عبارت بودند از اولید (اولستر)، مید (میت)، لایگین (لینستر)، موما (مونستر، متشکل از ایارمومان، توادمومین و دسموماین)، کوناخت، بریفنه (برفنی)، این توآیسرت (شمال)، و ایرگیلا (اوریل ). هر یک از این پادشاهی‌ها بر پایه قلمرو های اربابی بنا شده‌اند که به نام تواتا (مفرد: توث) شناخته می‌شوند. رساله های حقوقی مربوط به اوایل دهه ۷۰۰ میلادی وجود یک نظام سلسله مراتبی را توصیف می کند: اربابان توات تابع پادشاهان وابسته هستند که خود ایشان تابع فرمانرواهای مستقل منطقه ای بودند.
بت پرستی
قبل از مسیحی شدن، ایرلندی‌های گالیک چند خدا یا بت پرست بودند. آنها خدایان و الهه های بسیاری داشتند که عموماً مشابهی در پانتئون سایر ملل اروپایی دارند. اعتقاد بر این است که دو گروه از موجودات ماوراء طبیعی که در سراسر اساطیر ایرلندی ظاهر می شوند. آنها همچنین آنیمیست بودند و معتقد بودند که تمام جنبه‌های جهان طبیعی حاوی ارواح است و می‌توان با این ارواح ارتباط برقرار کرد.
ساختار اجتماعی و سیاسی
در ایرلند گالیک، هر فرد متعلق به یک گروه خویشاوند آگناتیک بود که به «فین» (جمع: «فینت») معروف است. این گروه دربر گیرنده جمع بزرگی از افراد مرتبط با هم بود که ظاهراً از یک جد مذکر مشترک به وجود آمده بودند. ریاست آن جمع را یکی از ایشان برعهده داشت
هنر
آثار هنری دوره گالیک ایرلند بر روی سفال، جواهرات، اسلحه، ظروف نوشیدنی، ظروف غذاخوری، کنده کاری های سنگی و دست نوشته های تذهیب شده یافت می شود. هنر ایرلندی مربوط به حدود ۳۰۰ سال قبل از میلاد شامل الگوها و سبک هایی است که در غرب اروپای مرکزی توسعه یافته است. در حدود سال ۶۰۰ پس از میلاد، پس از شروع مسیحی شدن ایرلند، سبکی که عناصر آنگلوساکسون ایرلندی، مدیترانه ای و ژرمنی را در هم آمیخت، پدیدار شد و توسط هیسیونر های هیبرنو اسکاتلندی به بریتانیا و سرزمین اصلی اروپا منتقل شد. این هنر به عنوان هنر جزیره ای یا هنر هیبرنو ساکسون شناخته می شود، که به نوعی در ایرلند تا قرن دوازدهم میلادی ادامه یافت، اگرچه تهاجمات وایکینگ ها به "عصر طلایی" آن پایان داد. بیشتر آثار بازمانده از هنر جزیره‌ای یا توسط راهبان ساخته شده‌اند یا برای صومعه‌ها ساخته شده‌اند، به استثنای سنجاق‌هایی که احتمالاً توسط روحانیون و غیر روحانیون ساخته و استفاده می‌شدند
ازدواج،زن و فرزند
فرهنگ ایرلند باستان مردسالارانه بود. قانون برهون زنان را از روال عادی قانون مستثنی می کرد، به طوری که به طور کلی، هر زن باید یک قیم مرد داشته باشد. با این حال، زنان تا حدودی اهلیت قانونی داشتند. در قرن هشتم، شکل مرجح ازدواج، ازدواج بین افراد هم کفو و از یک طبقه بود که بر اساس آن زن به شوهرش وابسته بود و نصف ارزش اجتماعی او را داشت، اما می‌توانست از اختیارات قابل توجهی در مورد انتقال دارایی استفاده کند. بنابراین، پاتریک وستون جویس، مورخ، در این مورد می نویسد که، نسبت به دیگر کشورهای اروپایی آن زمان، زنان در ایرلند گالیک "موقعیت خوبی داشتند" و حقوق اجتماعی و مالکیت آنها "در بیشتر جهات، کاملاً در سطح مردان بود".
در جامعه گالیک ایرلند زمین عمدتاً متعلق به مردان بود و پسران آن را به ارث می بردند. تنها زمانی که مردی پسری نداشت، زمینش به دخترانش می‌رسید. پس از مرگ دختران، زمین بین اقوام مرد پدرشان توزیع می شد. طبق قانون برهون، دختران به جای ارث بردن زمین، تعداد معینی از گاوهای پدرشان را به عنوان سهم ازدواج با خود می بردند. به نظر می‌رسد که در طول قرون وسطی، ایرلندی‌های گالکی، بسیاری از قوانین و سنت‌های ازدواج خود را جدا از سنت‌های کلیسا نگه داشته‌اند. بر اساس قانون گالیک، زنان متاهل می‌توانستند مستقل از شوهران خود دارایی داشته باشند، ، پیوندی بین زنان متاهل و خانواده‌هایشان برقرار بود، زوج‌ها می‌توانستند به راحتی طلاق بگیرند یا جدا شوند، و مردان می‌توانستند معشوقه داشته باشند. این قوانین با اکثر قوانین اروپای معاصر و با قوانین کلیسا متفاوت بود.سن قانونی ازدواج برای دختران پانزده سال و برای پسران هجده سال بود، در این سن حجر ایشان نیز پایان می یافت. پس از ازدواج، انتظار می رفت که خانواده عروس و داماد در مراسم مشارکت داشته باشند. رسم بر این بود که داماد و خانواده اش یک کویبچه (املای امروزی: coibhche) می پرداختند و به عروس اجازه داده می شد که از آن سهمی داشته باشد. اگر نکاح به دلیل تقصیر شوهر خاتمه می یافت، کویبچه نزد زن و خانواده اش نگهداری می شد، اما اگر تقصیر به عهده زن بود، کیبچه باید مسترد می شد. رسم بر این بود که عروس هنگام ازدواج از خانواده خود (یا خانواده رضاعی) یک اسپرید (املای امروزی: spréidh) دریافت می‌کرد. در صورتی که ازدواج از طریق طلاق یا فوت شوهر خاتمه یافته باشد، اسپرید باید برگردانده می شد. بعدها ظاهراً اسپرید به مهریه تبدیل شده است.زنان می‌توانستند به آسانی مردان درخواست طلاق یا جدایی کنند و تمام اموالی را که در طول ازدواج برای شوهرش آورده بود، نگه می‌داشتند. به نظر می رسد ازدواج های آزمایشی در میان ثروتمندان و قدرتمندان رواج داشته است، و از این رو استدلال شده است که زندگی مشترک قبل از ازدواج باید قابل قبول بوده باشد. قبل از حمله نورمن ها، داشتن همسر برای کشیشان و راهبان رایج بود. علیرغم اعتراض اسقف ها و اسقف اعظم، این امر عمدتا پس از حمله نورمن ها بدون تغییر باقی ماند. مقامات چنین زنانی را به عنوان کنیزهای کشیش طبقه بندی می کردند و شواهدی وجود دارد که نشان می دهد یک قرارداد صیغه ای رسمی بین کشیشان و زنان آنها وجود داشته است. با این حال، بر خلاف سایر صیغه‌ها، به نظر می‌رسد که با آن‌ها مانند همسران رفتار می شده است. در ایرلند گالیک نوعی پرورش رایج بود که به موجب آن (برای مدت معینی) کودکان تحت مراقبت دیگران قرار می‌گرفتند تا پیوندهای خانوادگی یا پیوندهای سیاسی را تقویت کنند. والدین (پدر و مادر خوانده) موظف بودند به آنها آموزش های لازم را ارایه دهند. والدین مزبور که وظایف خود را به درستی انجام داده بودند، در سنین پیری (اگر نیازمند بودند و از خود فرزندی نداشتند) حق حمایت از فرزندان خود را داشتند. همانند طلاق، قانون گالیک با اکثر کشورهای اروپایی و با قوانین کلیسا در اعطای جایگاه قانونی به کودکان «مشروع» و «نامشروع» متفاوت بود.
حقوق
قوانبن گالیک در ابتدا به صورت شفاهی تصویب شدند، اما در طول دوره۶۰۰ تا ۹۰۰ پس از میلاد به زبان ایرلندی باستان نوشته شدند. این مجموعه از قوانین شفاهی و کتبی به نام قانون(های برهون) شناخته می شود. برهون ها (ایرلندی قدیم: brithem، جمع brithemain) حقوقدانان ایرلند گالیک بودند. تبدیل شدن به برهون مستلزم سال ها آموزش بود. اکثر پرونده های حقوقی به طور خصوصی بین طرفین مورد مناقشه قرار می گرفت و برهون ها به عنوان داور عمل می کردند. جرایم علیه مردم و اموال عمدتاً توسط مجرم با پرداخت غرامت به قربانیان حل و فصل می شد. اگرچه هر جرمی مستلزم جبران خسارت بود، اما قانون بین آسیب عمدی و غیرعمدی و بین قتل و قتل عمد تفاوت قائل می شد. اگر متخلف به طور کامل پرداخت نمی کرد، تا زمانی که این کار را انجام نمی داد، اموالش توقیف می شد. در صورتی که متخلف قادر به پرداخت نبود، خانواده وی مسئول این کار بودند. اگر خانواده قادر نبود یا مایل به پرداخت نبود، مسئولیت به گروه بزرگتر خویشاوندی گسترش می یافت. از این رو، استدلال شده است که «مردم پلیس خودشان بودند». اعمال خشونت‌آمیز عموماً با پرداخت غرامتی که به عنوان جریمه شناخته می‌شود، حل و فصل می‌شد؛ اگر یک فرد آزاد به قتل می رسید، جریمه صرف نظر از رتبه قربانی در جامعه برابر با ۲۱ گاو بود. هر یک از اعضای گروه خویشاوندی مقتول بر اساس نزدیکی به قربانی، وضعیت آنها و غیره مبلغی دریافت می کرد. به نظر می رسد اعدام نادر بوده و تنها به عنوان آخرین راه حل انجام شده است. اگر قاتل قادر نبود یا نمی‌خواست جریمه (ارائیک) را بپردازد به خانواده قربانیش تحویل داده می شد، در صورت تمایل ممکن بود او را بکشند و کسی با پرداخت جریمه (ارائیک) مداخله نکند. هر فردی یک قیمت افتخاری داشت که بسته به رتبه او در جامعه متفاوت بود. این بها در صورت تضییع شرافت به آنها پرداخت می شد. آنهایی که رتبه بالاتری داشتند، قیمت افتخاری بالاتری داشتند. با این حال، ارتکاب جرم به دارایی یک مرد فقیر (که توانایی پرداخت آن را نداشت)، سخت‌تر از جرم مشابهی برای یک مرد ثروتمند مجازات می‌شد. هنگامی که یک فرد غیر روحانی جریمه خود را پرداخت می کرد، دوره آزمایشی را می گذراند و سپس مقام خود را به دست می آورد، اما یک روحانی هرگز نمی توانست جایگاه خود را به دست آورد. منشأ برخی از قوانین پیش از مسیحیت بود. این قوانین سکولار به موازات و گاهی در تضاد با قوانین کلیسا وجود داشت. اگرچه برهون‌ها معمولاً به پرونده‌های حقوقی رسیدگی می‌کردند، پادشاهان نیز می‌توانستند قضاوت کنند، اما مشخص نیست که چقدر باید به برهون‌ها تکیه می‌کردند. برخلاف سایر پادشاهی‌های اروپا، پادشاهان گیلیک - با اختیارات خود - نمی‌توانستند قوانین جدیدی را آن‌طور که می‌خواستند وضع کنند و نمی‌توانستند «فراتر از قانون» باشند. با این حال، آنها می توانستند قوانین اضطراری موقت را وضع کنند. عمدتاً از طریق این قدرت های اضطراری بود که کلیسا تلاش کرد قانون گالیک را تغییر دهد.
اقتصاد
ایرلند گالیک از دوران باستان به تجارت با بریتانیا و سرزمین اصلی اروپا می پرداخته است. این تجارت در طول قرون گسترده تر شد. به عنوان مثال، تاسیتوس مورخ در قرن نخست میلادی گزارش داده است که بیشتر بندرهای ایرلند بخاطر تجارت با رومیان شناخته شده بوده است.اشاره های متعددی در ادبیات اولیه ایرلندی وجود دارد که به کالاهای لوکس وارد شده از سرزمین‌های خارجی اشاره می‌کند، همچنین نمایشگاه کارمان در لینستر شامل بازاری از تاجران خارجی بود. در قرون وسطی صادرات عمده ایرلند شامل منسوجات از قبیل پشم و کتان و عمده واردات مشتمل بر کالاهای تجملی بوده است. پول به ندرت در جامعه گیلیک استفاده می شد. در عوض، کالاها و خدمات معمولاً با کالاها و خدمات دیگر مبادله می‌شدند. اقتصاد عمدتاً شبانی محور و مبتنی بر دام (گاو، گوسفند، خوک، بز و غیره) و محصولات آنها بوده است. گاو "عنصر اصلی در اقتصاد دامداری ایرلند" و شکل اصلی ثروت بود که شیر، کره، پنیر، گوشت، چربی، پوست و غیره را فراهم می کرد. دام ها «شکل بسیار متحرکی از ثروت و منابع اقتصادی بودند که می‌توانستند به سرعت و به راحتی در زمان جنگ یا مشکل به محل امن‌تری منتقل شوند». اشراف صاحب گله های بزرگی از احشام بودند که گله دار و نگهبان داشتند . گوسفند، بز و خوک نیز منبع ارزشمندی بودند، اما نقش کمتری در دامداری ایرلندی داشتند. محصولات اصلی کشاورزی جو دوسر، گندم و جو بودند، اگرچه کتان نیز کشت می شد.
لباس
در سراسر قرون وسطی، لباس رایج در میان ایرلندی‌های گالیک شامل یک خرقه (شنل نیم دایره‌ای پشمی) بود که بر روی لن (تنپوش آستین بلند و گشاد ساخته شده از کتان) می‌پوشیدند. برای مردان،لباس تا قوزک پاهایشان می‌رسید، این لباس با استفاده از کریوس که نوعی کمربند بافته‌شده بود، بسته می‌شد. لن تا سطح زانو بسته شده بود. لباس زنانه بدن زنان را به طور کامل می پوشاند. مردان گاهی اوقات لباس‌های تنگ می‌پوشیدند. جرالد دی باری در کتاب توپوگرافی هیبرنیکا که در دهه ۱۱۸۰ نوشته شد، نوشت که ایرلندی‌ها معمولاً در آن زمان کلاه می‌پوشیدند (شاید کلاه بخشی از یک لباس خاص را تشکیل می‌داده)به نظر نمی رسد لباس های گالیک تحت تأثیر سبک های بیرونی قرار گرفته باشند. زنان همواره موهای خود را بلند می‌کردند و مانند سایر ملل اروپایی، این رسم در میان مردان نیز رایج بود. گفته می‌شود که ایرلندی‌های گالیک به موهای بلند خود افتخار می‌کردند - برای مثال،ممکن بود به عنوان جریمه یک نفر را مجبور به تراشیدن مو های سرش بکنند.برای زنان، موهای بسیار بلند به عنوان نشانه ای از زیبایی تلقی می شد. گاهی اوقات، مردان و زنان ثروتمند موهای خود را می‌بافند و توپ‌های طلایی توخالی را به قیطان می‌بستند. سبک دیگری که در میان برخی از مردان گالیک قرون وسطی رایج بود، گلاب (کوتاه به جز یک دسته موی بلند و ضخیم به سمت جلوی سر) بود. استفاده از نوار در دور پیشانی روش معمولی برای نگه داشتن موها در جای خود بود. برای ثروتمندان، این نوار غالباً نواری نازک و انعطاف‌پذیر از طلا، نقره یا سایر فلزات براق بود. زمانی که انگلو-نورمنها و انگلیسی ها ایرلند را مستعمره کردند، بلندی مو به معنای وفاداری فرد بود. تصور می شد ایرلندی هایی که موهای خود را کوتاه می کردند میراث ایرلندی خود را رها می کردند. به همین ترتیب، مستعمره‌نشینان انگلیسی که موهای خود را از پشت بلند می‌کردند، تحت تاثیر سبک زندگی ایرلندی تلقی می شدند. مردان گالیک معمولاً ریش و سبیل می‌گذاشتند،  سبک‌های ریش متفاوت بود - ریش‌های چنگال‌دار بلند و ریش مستطیلی به سبک بین‌النهرینی گاهی مد بوده ند.
ترابری
در ایرلند گالیک شبکه کاملی از جاده ها و پل ها وجود داشت. پل ها معمولاً چوبی بودند و در بعضی جاها جاده ها را با چوب و سنگ می ساختند. پنج جاده اصلی منتهی به تیمایر وجود داشت: اسلیگه آسایل، اسلیگه چوالان، اسلیگه دالا، اسلیگه مور و اسلیگه میدلواچرا.
اسب یکی از وسایل حمل و نقل در مسیر های طولانی بود. اگرچه از نعل اسب و افسار استفاده می شد، ایرلندی های گیلیک از زین یا رکاب استفاده نمی کردند. هر مردی آموزش دیده بود که از زمین به پشت اسب خود بپرد ایرلندی ها اسب های خود را با میله ای که در انتها قلابی داشت هدایت می کردند.
ارابه های دو چرخ و چهار چرخ (کارباد منفرد) از زمان های قدیم در ایرلند چه در زندگی خصوصی و چه در جنگ استفاده می شد. ارابه ها به اندازه کافی برای دو نفر بزرگ بودند و از چوب ساخته شده بودند، و اغلب دارای کلاه های تزئین شده هم بودند. چرخ‌ها عموما پره‌دار بودند و تماماً با آهن پوشیده شده بودند و ارتفاع آن‌ها از سه تا چهار و نیم فوت بود. ارابه‌ها عموماً توسط اسب یا گاو کشیده می شدند و ارابه‌های اسب‌کشی در میان رؤسا و نظامیان رایج‌تر بود. قایق های مورد استفاده در ایرلند گالیک شامل قایق های بادبانی و گالیک ایرلندی بودند. کشتی‌ها بیشتر برای عبور از رودخانه‌های بزرگ مورد استفاده قرار می‌گرفتند و اغلب در قوانین برهون مشمول مقررات سخت‌گیرانه ای بودند. همچنین بیشتر از قایق های بزرگ برای تجارت با سرزمین اصلی اروپا استفاده می شد.