cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تئاتر
تئاتر و درام در یونان باستان
در بعضی کشورها تئاتر سایه هنرپیشه‌ای گردید و به کلی از هنر بازیگری زنده جدا گشت. تئاتر سایه ظاهراً حدود سدهٔ چهاردهم میلادی در ترکیه عرضه شد. سپس از سقوط بیزانس، در مناطقی که عصر عظیم تئاترهای کلاسیک، هلنی و یونانی ـ رومی را دیده بود. در این مناطق نمایش‌های عروسکی بر گرد شخصیت «قراگوز» و ماجراهای مضحک او دور می‌زد. سرانجام این نمایش‌ها قراگوز نامیده شدند و این سنت تا زمان ما ادامه یافته‌است. مسلمانان در بسیاری از نقاط تئاتر را به عنوان هنری بی‌اهمیت قلمداد کردند. در هزارهٔ اول مسیحی، یکی از توسعه یافته‌ترین و پرمحتواترین درام‌ها را باید در هند جستجو کرد. تمدن هند به قدمت تمدن مصر باستان و خاورمیانه است، اما دانش ما بر این تمدن با ورود قوم آریایی از آسیای مرکزی در ۱۵۰۰ پیش از میلاد آغاز می‌شود. در واقع در سده‌های پس از آن است که ترکیب و سیمای زندگی و هنر مردم هند پدیدار می‌گردد. شاید مهم‌ترین تأثیرات بر درام هند، از طریق هندوییسم و ادبیات سانسکریت صورت گرفته باشد. عصر طلایی درام در فرهنگ هندی حدود ۱۲۰ میلادی آغاز می‌شود و تا حدود ۵۰۰ میلادی ادامه می‌یابد. نقطهٔ اوج عصر طلایی سده‌های چهارم و پنجم است که امپراتوری گوپتا در شمال هند مرکز هنر، طب و آموزش قرار می‌گیرد. در آنجا شهرهای زیبا، دانشگاه‌ها و تمدنی عظیم و پر شکوه بنیان نهاده می‌شود. نقطهٔ اوج دیگری نیز در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم تحت فرمانروایی شاه هارشا به ظهور می‌رسد. خود هارشا یکی از نمایشنامه نویس‌های مهم محسوب می‌شود.
در دوران حکومت هارشا تأثیر هند بر آسیای جنوب شرقی نیز گسترده و موجب توسعهٔ درام در آن نقاط شد. هندیان به واقع نگاری و ضبط تاریخ توجه چندانی نشان نمی‌دادند، از این رو محققان جدید تاریخ‌های بسیار متفاوتی را برای درام‌های موجود سانسکریت در نظر گرفتهاند. اما آنچه پیش از همه مورد توافق است قدیمی‌ترین قطعاتی است که به حدود ۱۰۰۰ سال پیش تعلق دارند. حدود ۲۵ نمایشنامهٔ سانسکریت به دست ما رسیده‌است که تاریخ بعضی از آن‌ها حوالی سدهٔ نهم میلادی و در این میان بهترین آن‌ها را به سدهٔ چهارم و پنجم میلادی نسبت می‌دهند. از میان درام نویسان سانسکریت می‌توان این نویسندگان را نام برد: شاه هارشا با نمایشنامه‌های سینه ریو مروارید، شاهزاده خانم گمشده و ناگاندا؛ بهاوا بوتی با نمایشنامه‌های داستان قهرمان بزرگ، آخرین قصهٔ راما و ازدواج دزدیده شده؛ ویشا کاداتا با نمایشنامهٔ انگشتری خاتم راکشاسا. در سال‌هایی که درام هند در حال شکوفایی بود، تئاتر چین تازه داشت شکل می‌گرفت، به ویژه در نواحی پکن که همچون مصر و خاورمیانه از گاهواره‌های تمدن به‌شمار می‌رود. مدارک ما دربارهٔ سال‌های پیش از ۱۵۰۰ پیش از میلاد، یعنی زمان به قدرت رسیدن سلسلهٔ شانگ اندک است. در زندگی چینیان از همان آغاز، رقص، موسیقی و آئین‌های مختلف نقش مهمی داشته‌است و برخی از فرمانروایان چینی این‌گونه فعالیت‌ها را برای هماهنگ‌کردن کشور خود لازم می‌شمردند و در سدهٔ هشتم پیش از میلاد معابدی وجود داشت که اجرا کنندگانی بدین منظور در اختیار داشتند. مورخان سعی کرده‌اند بین آئین‌های چینی و همسرایان دیتیرامب در یونان شباهت‌هایی بیابند. اولین دورهٔ درخشان هنر و ادبیات چینی، با حکومت سلسلهٔ هان آغاز می‌شود. مجموعه سرگرمی‌های این دوره را «صد نمایش» می‌نامیدند.
در سدهٔ سیزدهم نمایش‌های گوناگون سرگرم‌کننده جزئی از زندگی عادی مردم چین محسوب می‌شد. اما تا مدت‌ها بعد از تسلط مغول‌ها در ۱۲۷۹ بر چین، هیچ درام ادبی در چین به وجود نیامد. تحولات اصلی تئاتر چین بعدها رخ داد. احیای تئاتر در اروپای غربی از اوایل قرون وسطی آغاز شد. پس از سقوط امپراتوری روم، فعالیت‌های سازمان دارِ تئاتری در اروپای غربی متوقف شده بود، زیرا در سدهٔ ششم شرایط مشابهی با دوران ما قبل عظمت تئاتر روم بر صحنه حاکم شد، اما عناصر تئاتری حداقل در چهار شکل مختلف حفظ شدند: بقایای میم رومی، نقالی توتنی، جشنواره‌های عامیانه و آئین‌های شرک‌آمیز و مراسم مسیحی. تئاتر در اوایل قرون وسطی باید از دل این منابع زاده می‌شد.
ایران
هنر تئاتر در ایران پیشینه‌ای دراز دارد و سبکی از آن در نمایش‌های تعزیه نمود یافته‌است. در کتاب تاریخ بخارا آمده‌است که نمایش ایران از آیین، اسطوره و شعایر برخاسته‌است. اولین تئاتر ایران در شهر رشت شروع به کار کرد. نخستین تئاتر زنان در ایران نمایش آدم و حوا بود که توسط جمعیت نسوان وطنخواه در تهران اجرا شد. theater in iran تئاتر چیست و تاریخچهٔ آن (قسمت اول) از آغاز آشنایی ایران با تئاتر غربی تا نهادی شدن تئاتر در حدود یک قرن طول کشید و هنوز نیم قرن دیگر لازم بود تا جامعه سنتی ایران تئاتر را بشناسد، بپذیرد و خود زبانی مستقل و ایرانی در تئاتر بیفکند. مسیر متحول شدن تئاتر را فهرست وار شامل بخش‌های زیر می‌توان عنوان کرد دیدارهای مکرر ناصر الدین شاه از تئاترهای غربی موجب شد که به تقلید از سبک معماری رویال آلبرت هال لندن، در سال ۱۲۹۰قمری تکیه دولت را بنا کند، تا او هم متقابلاً با نمایش‌های ایرانی از مهمان‌های خارجی پذیرایی کند، یا لااقل با کشورهای غربی به رقابت بپردازند.
۴- انقلاب مشروطیت و تبعات آن را باید مهم‌ترین انگیزه‌های تحول تئاتر در ایران به‌شمار آورد که هم خود نهضت و هم شیوه‌های بروز آن تحت تأثیر غرب بوده‌است. به نظر می‌رسد که در جریان مشروطیت لااقل قشر تحصیلکرده به اهمیت تئاتر پی برده بودند و با تأسیس گروه‌ها و انجمن‌ها کوشیدند که تئاتر را به جامعهٔ بیدار شده ایرانی معرفی کنند و اگر در این جریان ادامه پیدا می‌کرد تئاتر امروز وضع دیگری پیدا کرده بود.
۵- تأسیس انجمن‌ها و شرکت‌ها یکی دیگر از عوامل پیشبرد تئاتر بوده‌اند. انجمن اخوت که در سال ۱۳۱۷قمری تأسیس شد و از اولین گروهایی بود که دست به فعالیت‌هایی نظیر کنسرت و نمایش زده‌است. پس از انجمن اخوت تأسیس شرکت فرهنگ را می‌توان نام برد.
از زمانی که ایرانیان با تئاتر امروزی آشنا شدن تا آن که تئاتر به‌طور کلی وارد ایران شد گروه‌ها و عوامل زیادی به این روند کمک کردند از جمله: – سفرهای هیئت‌های سیاسی ایرانی و عربی، و نیز اعزام محصلین ایرانی به خارج-مدرسه دارالفنون مهم‌ترین پایگاهی بود که باب ترجمه را در ایران به صورت آکادمیک گشود و نمایش نامه‌هایی را ترجمه کرد و در خدمت ایرانیان قرار داد- سفرهای ناصر الدین شاه به غرب و روسیه- انقلاب مشروطیت وایجاد فضای روشن فکری در ایران
در سال ۱۳۲۹ قمری نخستین مکان مستقل نمایش در ایران به نام «تئاتر ملی» دایر شد. تا پیش از تأسیس «تئاتر ملی» انجمن‌ها و مراکز مختلف تحت عناوین گوناگون از تئاتر برای پیشبرد هدف‌های سیاسی و تبلیغاتی خود استفاده می‌کردند، اما «تئاتر ملی» که ریاست آن را عبدالکریم خان محقق الدوله به عهده داشت امکانات و بودجهٔ خود را از محل خیریه آموزش و پرورش تأمین می‌کرد و مستقلاً در اختیار نمایش و اجرای تئاتر قرار داد. فعالیت‌های چند ساله «تئاتر ملی» موجب شد که تئاتر همچون هنری مستقل که حتی قادر است از نظر مالی خود را تأمین کند از طرف مقامات رسمی و مردم شناخته شود و شوق و شوری در میان مردم نسبت به تئاتر برانگیخته شود. حتی عده‌ای از دانش جویان که برای تحصیل به خارج رفته بودند در رشته تئاتر تحصیل کردند و با دست‌های پر علمی و هنری به ایران بازگشتند و بنای تئاتر نوین ایران را طرح‌ریزی کردند.
۶- باید دانست که در جریان مشروطیت مردم ایران به حقوقی واقف شدند که پیش از آن از وجود آن آگاه نبودند. در کشور ما حزب‌های مختلف، هر چند به شیوهٔ سنتی وجود داشت، اما تئاتر وجود نداشت، لذا به گمان عده‌ای از منور الفکرها، تأسیس تئاتر، گذشته از ارزشهایی که داشت، نمادی از ترقی و رشد فکری تلقی می‌شد.
فاصله سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۲ را شماری پژوهندگان به سبب گستردگی اجرای صحنه و رشد تئاتر (دوران صحنه) نامیده‌اند این دوران به دلیل استقبال جامعه تماشاگران و مخاطبان از تئاتر صحنه به یاد ماندنی است. در آن سال‌ها تولیدات سینمای ایران به لحاظ کیفی و کمی در حدی نبود که بتواند پاسخگوی مخاطبان باشد. تلویزیون هنوز به ایران نیامده بود و رادیو به میزانی که باید در دسترس مردم قرار نداشت. به دلیل در صد بالای بی سوادی در کشور از مطبوعات استقبال چندانی نمی‌شد و به همین دلیل از فعالیت‌های نمایشی استقبال مناسبی به عمل می‌آمد. انگیزه‌های تماشاگران متفاوت بود و گروهی به قصد صرفاً سرگرمی و شماری به دلیل گرایش‌های سیاسی خود نمایش‌های مورد نظرشان را برای تماشا انتخاب می‌کردند. شکل‌های پذیرش جامعه از تئاتر و جو سیاسی حاکم بر کشور، زمینه‌ای برای انتخاب و اجرای آثار نمایشی بود. تئاتر در این دوره ظرفیتی بالقوه برای تبلیغ سیاسی رایج و جذب افراد به سوی احزاب نو پا داشت. به همین دلیل بود که بخش مهمی از فعالیت‌های نمایشی -ترجمه و نگارش و اجرا- ملهم از خطوط سیاسی رایج آن روزگار شد؛ و بالاخره یکی از مهم‌ترین اتفاق‌های این دوره شکل‌گیری، «گروه تئاتر ملی» با هدف دستیابی به نمایش‌های با هویت ایرانی بود. سرپرست این گروه «شاهین سرکیسیان» بود و کسانی چون «عباس جوانمرد» و «علی نصریان» در پایه‌گذاری این گروه به او پیوستند و بازیگرانی پر سابقه چون «رقیه چهر آزاد» و «عصمت صفوی» با این گروه همکاری کردند. تشکیل این گروه با استقبال محافل روشنفکری و ادبی روبرو شد.
۱۳۳۷–۱۳۵۷
از ویژگی‌های این دوره: تأکید بر نمایش نامه‌نویسی ملی با تفاوت عمده، کسب تجربه بیشتر دست‌اندرکاران ملی، تربیت نیروی انسانی ورزیده در تمامی عرصه‌ها به مدد مراکز آموزش عالی نمایشی، درک تجربه‌های هنرمندان جهان از طریق بررسی آثار ترجمه شده آن‌ها و دعوت از چند استاد خارجی برای تدریس تئاتر در ایران.
شکل و محتوای نمایشنامه
در این دوره، آن تأکید میهن پرستانه افراطی برای نگاشتن نمایش‌های ملی گرایانه، تاریخی و حماسی توأم با تعصب وجود ندارد. آثار نمایش‌نامه نویسان صاحب نام ایرانی با توجه به محتوا، ساختار و شکل ارائه‌شان در سه گروه جای می‌گیرد:
سابقه نمایشنامه نویسی در ایران خیلی قدیمی نیست. نخستین بار «میرزا فتحعلی آخوند زاده» با نوشتن نمایشنامه‌هایی به ترکی آذربایجانی ـ که بعدها به زبان فارسی ترجمه شد ـ راه را برای نویسندگان ایرانی در این عرصه باز کرد. «میرزا آقا تبریزی» تحت تأثیر او پنج نمایشنامه نوشت و پس از آن شاعران و نویسندگان ایرانی، چه در دوران مشروطه و چه بعد از آن نمایشنامه‌های گوناگونی آفریدند. «میرزا عشقی» نمایشنامه‌ای را به عنوان «در رستاخیز سلاطین ایران» نوشت «میرزا محمود خان ملهیر الدینی» «میرزا محمد خان کمال الوزر ا» «سعید علی خان نصر» «ذبیح‌الله خان بهروزی» «عبدالرحیم خلخالی» «سعید نفیسی» «عبدالحسین نوشین» «صادق چوبک» «پرتو اعظمی» از آن جمله‌اند.
با وجود گوناگونی آثار نمایشی این بزرگان ـ که از ضعف ساختاری نیز بر کنار نیست ـ سنت نمایش‌نامه نویسی، به عنوان یکی از گستره‌های با اهمیت ادبیات، با گذشت بیش از صد سال، هنوز جایگاه شایستهٔ خود را ندارد. از «غلامحسین ساعدی» «بهرام بیضایی» «اکبر رادی» که بگذریم، بی اغراق می‌شود ادعا کرد که نمایش نامه نویس مطرحی غیر از اینان نداریم. کسانی که اکنون نمایش‌نامه می‌نویسند، یا از پدیده‌های زندگی اجتماعی می‌گریزند و به مقولات انتزاعی دور از واقعیات می‌پردازند یا این که می‌کوشند از موضوع‌های نویسندگان خارجی نسخه برداری کنند. اغلب این آثار نیز ناموفق و در اجراها هم ناکامی خود را نشان می‌دهند. البته در چند سال اخیر نمونه‌های موفقی در نمایش نامه‌نویسی ظهور کردهاند که در صورت تداوم می‌توان به ادامهٔ این مسیر امیدوار شد. داود میر باقری، محمد رحمانیان، محمد چرمشیر از این دسته‌اند. از آن جا که نویسندگان کنونی نمایش نامه‌های ایرانی، با رویدادهای تاریخی سرزمینشان آشنایی چندانی ندارند و با ادبیات قوسی و پرتنوع خود بیگانه‌اند، طبعاً آثار آنان جستجویی است در وادی سرگردانی. اگر «ذبیح بهروز» با نوشتن «جیجیک علیشاه» دربار قاجار را به طنزی مسخره می‌گیرد یا «حسن مقدم» با اثر خود به نام «جعفر خان از فرهنگ آمده» پر مدعاهای درس خوانده در اروپا را نقد می‌کند یا «صادق چوبک» با نمایش‌نامه «توپ لاستیکی» دربار قاجار را بهانه قرار می‌دهد که شخصیت‌های متزلزل خدمتگزاران قدرت را در همه دوران به تماشا بگذارد، تئاتر نویسان امروزی، متأسفانه فرسنگ‌ها از این مقولات به دوراند. در این‌جا بحث بر سر ضعف ساختارهای فنی و اصول نمایش نامه نگاری آثار آنان نیست، بلکه به نوع نگرش‌ها و پرداخت هاست.
تاریخچه حضور زنان در تئاتر ایران
"طبق گزارش‌های تاریخی اولین زن نمایشگر ایرانی که نام او به جا مانده از زمان ساسانیان است که آزاده رومی نام داشته و خنیاگر بهرام گور بوده‌است. او نقّالی موسیقایی انجام می‌داده و به دلیل سرزنش بهرام گور برای کشتن بیرحمانه جانوران، در شکار به دست او کشته شد. پس از او «گُردیه» را می‌توان از ماهرترین زنان بازیگر زمان ساسانیان دانست، چون بعدها در برابر خسرو پرویز بازی زیبایی را با یک بچه گربه و آراستن او انجام می‌دهد. در اوائل اسلام نیز نضربن حارث از نقّالان ایرانی در عربستان بوده که به گفته‌استاد باستانی پاریزی از سمیّه خدای‌نامه‌خوان (که مادر یا زن‌پدرش بوده) نقّالی و خدای‌نامه‌خوانی را آموخته‌است. اما بی‌گمان بزرگ‌ترین و مهم‌ترین زن نمایشگر، نقّال و خدای‌نامه‌خوان پس از اسلام همسر فردوسی بوده‌است که خدای‌نامه‌ها را به زبان پهلوی ساسانی برای فردوسی می‌خواند.
نخستین تماشاخانه ایران در جمادی‌الثانی۱۳۰۳ه‍. ق[۱۲۶۳ه‍.ش] افتتاح شد، اما هنر تئاتر در ایران، هنری کاملاً مردانه بود، زیرا نه تنها زنان نمی‌توانستند در صحنه تئاتر ظاهر شوند و مردان ایفاگر نقش‌های آنان بودند، بلکه حتی اجازه حضور در تماشاخانه و مشاهده تئاتر را نیز نداشتند. با این حال، در دوره اول مجلس شورای ملی، تنی چند از زنان علاقه‌مندی خود را به هنر تئاتر به عنوان یک عمل اجتماعی هدفمند آشکار کردند؛ مثلاً «تاج ماه آفاق الدوله»، نمایشنامه «نادرشاه» نوشته نریمان نریمانف را از ترکی به فارسی ترجمه کرد و در سال ۱۲۸۵ه‍.ش/۱۹۰۷م، با عنوان «نامه نادری» در تهران به چاپ رساند. اما حضور زنان در عرصه تئاتر چه به عنوان بازیگر و چه حتی تماشاگر ممنوع باقی‌ماند تا سال ۱۲۹۵ هجری شمسی که سیدعلی نصر از وزارت معارف مجوز احداث کمدی ایران را گرفت و در گراند هتل نمایش کمدی را به صحنه برد. در این مکان به مدت ۱۰ سال بازیگران زن ارمنی، ترک و یهودی بازی می‌کردند و این حرکت اگرچه که به خودی خود حرکت بزرگ و ثمر بخشی در تاریخچه حضور زنان در تئاتر است اما به هرحال تنها زنان غیر مسلمان و غیر ایرانی در آن حضور داشتند و هرگز هیچ زن ایرانی در این نمایش‌ها پا به صحنه نگذاشت و تابوی حضور زنان ایرانی درتئاتر تا مدت‌ها بعد شکسته نشد. اما در دوره انقلاب مشروطه و به ویژه پس از فتح تهران، آزادیخواهان به تأثیر اجتماعی تئاتر پی بردند و از هنر تئاتر به عنوان بهترین وسیله تربیت توده و آشنا کردن آن‌ها به عیوب قدیم و محاسن جدید استفاده کردند. از جمله مباحثی که مورد توجه گروه‌های نمایشی قرار داشت، شرایط زن در خانواده و منزلت اجتماعی او بود. گروه‌های نمایشی تلاش می‌کردند تا از طریق هنر تئاتر، تماشاگران که همگی مرد بودند را به تأمل و تفکر در رفتارشان نسبت به زنان و دختران وادار کنند و در احقاق حقوق زنان آنان را یاری نمایند، تا آنجا که زن ایرانی برای نخستین بار توانست در صحنه تئاتر حضور یابد و در نمایشنامه «طبیب اجباری» نوشته مولیر به همراه بازیگران مرد در برابر ۲۵۰ نفر تماشاچی که همگی مرد بودند، بازی کند. این نمایشنامه که دربارهٔ حقوق زنان بود، توسط گروه نمایشی ارمنیان و در مدرسه ارمنیان تهران اجرا شد." نخستین تماشاخانه ایران در جمادی‌الثانی۱۳۰۳ه‍. ق[۱۲۶۳ه‍.ش] افتتاح شد، اما هنر تئاتر در ایران، هنری کاملاً مردانه بود، زیرا نه تنها زنان نمی‌توانستند در صحنه تئاتر ظاهر شوند و مردان ایفاگر نقش‌های آنان بودند، بلکه حتی اجازه حضور در تماشاخانه و مشاهده تئاتر را نیز نداشتند. با این حال، در دوره اول مجلس شورای ملی، تنی چند از زنان علاقه‌مندی خود را به هنر تئاتر به عنوان یک عمل اجتماعی هدفمند آشکار کردند.
در سال ۱۳۱۴ «کانون بانوان» تشکیل شد. این کانون در فعالیت‌های خود تعدادی نمایشنامه هم روی صحنه آورد که همه آنان در جهت پیشرفت و تمدن‌خواهی زنان بود. در نیمه دوم سال۱۳۰۲شمسی «مجمع فرهنگی و هنری پیک سعادت نسوان» به همت «ساری امانی» در رشت تأسیس شد و اولین نمایشنامه خود را در ۲۵ اسفند ۱۳۰۲با نام «عروسی دختر فروشی» در پنج پرده در تماشاخانه «اولوش بیک» به اجرا گذاشت.
این نمایش وضع نامطلوب زنان و دختران ایران را در خطه شمال مورد انتقاد قرار داده بود. اکثر نقش‌های این نمایشنامه را زنان اجرا کرده بودند. متن نمایشنامه دقیقاً گزارشی از زندگی زنان آن دوران است و مانند اکثر نمایشنامه‌هایی که توسط این مجمع به مورد تماشا گذاشته می‌شد، به محرومیت و نقض حقوق زنان تأکید زیادی شده بود. اما مهم این جاست که متن این نمایشنامه‌های زنانه- که توسط زنان نوشته می‌شد –تن‌ها حق حضور در جمعیتهای زنان را داشته و تنها برای زنان به شکلی خصوصی اجرا می‌شد. چرا که به دلیل شرایط اجتماعی و مذهبی آن دوران، مردان دخالت آشکاری در این فعالیت‌ها نداشتند و این زنان هنردوست و روشنفکر را با بدترین القاب مورد توهین و تحقیر و حتی ضرب و شتم قرار می‌دادند. اما زنان در برابر تمامی این ناملایمات تسلیم نشده و در این راه، قدم‌های بزرگی برداشتند. زنان هنرمند، خود نمایشنامه می‌نوشتند تا در این نمایشنامه‌ها به طرح مسائل زنان بپردازند و این نمایش‌ها را برای زنان و دختران اجرا می‌کردند. اما متأسفانه جامعه مرد سالار و متعصب آن زمان، محفلی برای حضور ماندگار در تاریخ را به آنان نداده و سبب شدند تا حافظه تاریخی ایران، نامی از این نمایشنامه‌نویسان و کارگردانان صبور و پر قدرت ایران در ذهن‌ها باقی نگذارد."
در سال ۱۳۱۴ «کانون بانوان» تشکیل شد. این کانون در فعالیت‌های خود تعدادی نمایشنامه هم روی صحنه آورد که همه آنان در جهت پیشرفت و تمدن‌خواهی زنان بود. در نیمه دوم سال۱۳۰۲شمسی «مجمع فرهنگی و هنری پیک سعادت نسوان» به همت «ساری امانی» در رشت تأسیس شد و اولین نمایشنامه خود را در ۲۵ اسفند ۱۳۰۲با نام «عروسی دختر فروشی» در پنج پرده در تماشاخانه «اولوش بیک» به اجرا گذاشت. این حرکت ادامه داشت تا سال ۱۳۰۵هجری شمسی، که «علینقی وزیری» هنرستان موسیقی را تأسیس کرد. در این هنرستان، تئاتر و تابلوهایی همراه با موسیقی نمایش داده می‌شد. همین کار برای «اسماعیل مهرتاش» انگیزهای شد که با همکاری وزیری برای ساختن اپرا، تجربه‌هایی بکنند. چون وزیری محل نمایش را در مدرسه موسیقی قرار داده بود، رفته رفته زن‌ها پایشان به آن جا باز شد و همین‌ها بودند که بعدها «جمعیت بیداری نسوان» را تشکیل دادند و در تالار مدرسه زرتشتیان بازی کردند و عاقبت همهشان به تلخترین سرنوشتهای ممکن دچار شده و اجساد تکه‌تکه شدهشان بر جوی‌ها و نهرهای اطراف، خبر از شومترین پاسخهای مردان بود به حضور زنان در عرصه تئاتر و این تابوی حضور زنان در تئاتر تا سال ۱۳۱۰ ادامه داشت.
در این سال «امیر سعادت»، تئاتر سعادت را با اولین زنان ایرانی راه‌اندازی کرد. شارمانی گل، پری گلوبندکی و ملوک مولوی اولین بازیگران زن بودند که در این تئاتر پا به صحنه گذاشتند و با جاهلیت و تعصب‌های کور و غیر منطقی آن زمان مبارزه کردند. آنان هرشب بر روی صحنه می‌رفتند و می‌درخشیدند اما به جای تشویق و دسته‌های گل، سنگ و کلوخ و ناسزا دریافت می‌کردند. پدران، دختران خود را از خانواده طرد می‌کردند و هر شب گروهی افراد متعصب با به تالارها هجوم می‌آوردند، تا جلوی این بی‌آبرویی را بگیرند… اما آنان تسلیم نشده و به راهی که به درستی آن اطمینان داشتند، ادامه دادند تا این که چندی بعد این تئاتر توسط عدهای ناشناس به آتش کشیده شد و برای همیشه تعطیل شد تا ظاهراً این حرکت بزرگ، به ثمر نرسیده در نطفه خاموش شود."
نمایش در چین
درکشور چین رقص و آواز همانند کشورهای دیگر از زمان‌های بسار کهن متداول بود، و احساسات اشخاص نمایش را با نوعی مبالغه روان شناختی نشان می‌داد. در حدود قرن هفتم و هشتم پیش از میلاد، راهبان بودایی برای جلب مردم به معابد، داستان‌هایی از کتاب‌های مقدس را با قصه و آواز نقل می‌کردند که در آن‌ها از آوازهای عامیانه و رقص استفاده می‌شد. دوره‌های درخشان هنر و ادبیات چین به دوره قبل از حمله مغول‌ها و دوره تسلط مغول‌ها بر چین تقسیم می‌شود.
هنر و ادبیات چین قبل از حمله مغول‌ها
اولین دوره درخشان هان و ادبیات چین قبل از حمله مغول‌ها است. زمانی که چین از نظر وسعت برابر با وسعت امپراتوری روم بود. در این دوره همه گونه سرگرمی شامل نمایش‌های ورزشی، ژیمناستیک، حرکات آکروباتیک، چشم‌بندی، تردستی و موسیقی وجود داشت. امپراطوران سلسله هان فعالانه هنر را ترویج می‌کردند.
رواج نمایش‌های تارخی و پرشکوه که در آن شخصیت‌های تاریخی را بازسازی می‌کردند. مشهور است که امپراتور «یانگ تی» پیش از انقراض امپراطوریش نمایشی ترتیب داد که در آن ۱۸ تا ۳۰ هزار اجراکننده در محلی به درازای ۶ کیلومتر شرکت هستند.
ویژگی‌های اجرای نمایشی چین
-در درام چین صحنه آرایی اندک است و تماشاگران برای فهمیدن نمایشنامه ناچار هستند تخیل خود را به کار گیرند (یک صندلی شاید نمادی از پل، یا کوه یا یک تخت سلطنتی باشد). -رنگ لباس و چهره از قراردادهای مهم اجرای نمایش است و در بیشتر موارد نشانگر شخصت، حرفه و طبقه اجتماعی است. - حرکات و اشاره‌ها آنچه را که قرار است اتفاق بیفتد نشان می‌دهد. - موسیقی از بخش‌های مهم اجرای درام چین است.
- نمایش‌های چین معمولاً دارای داستانی با پایان خوش و همراه با موسیقی هستند.
اسپانیا
نویسندگان اسپانیایی پس از رنسانس بیشتر از نویسندگان ایتالیایی تأثیر گرفتند. در ابتدا به داستان‌های سلحشوران، جنگاوران و قطعات ادبیات رمانتیک می‌پرداختند. «میگوئل سروانتس» نویسنده رمانس مشهور «دون کیشوت» از جمله نویسندگان اسپانیا است که با نگاهی طنزآمیز اثری زیبا آفریده‌است. «لوپه دوگا» از نویسندگان نمایشی اسپانیا است که او را پرکارترین نویسنده جهان می‌دانند، زیرا حدود ۴۸۰ نمایشنامه از او باقی مانده‌است.
«کالدرون» ازجمله نمایشنامه نویسان عصر طلایی اسپانیایی است که نمایشنامه «قاضی سالامئا» متعلق به او است.
فرانسه
نمایش در سده هجدهم در سرتاسر اروپا گسترش یافت. هر شهری صاحب تماشاخانه‌ای شد. نمایشنامه نویسان این دوره به طرح مسائلی از طبقات متوسط پرداختند. با آوردن شخصیت‌های عادی در آثار خود به خلق نوع جدیدی از درام پرداختند که اصطلاحاً آن را «نمایش بورژوایی» می‌خوانند و از طرفی جایگاه استقلال میان آمریکا، انگلیس و انقلاب کبیر فرانسه و مشاجرات فکری و فلسفی این قرن زمینه را برای نهضت ادبی قرن آینده یعنی «رمانتیسیسم» آماده کرد.
بخشی از مضامین نمایشنامه‌ها یونان
۱- آیسخولوس:
۳-ائوریپیدس:
قلعه قاضی (بستان‌آباد)
قلعه قاضی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مهران‌رود مرکزی بخش مرکزی شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۴۷۴ نفر جمعیت دارد.
داگلاس کراکفرد
داگلاس کراکفرد (Douglas Crockford) برنامه‌نویس و پیشگام امریکایی که در دخیل بودن در روند توسعه زبان جاوااسکریپت، محبوب کردن قالب داده‌ای جی‌سن (نشانه‌گذاری اشیاء جاوااسکریپت) و توسعهٔ ابزارهای مختلفی مربوط به جاوااسکریپت از جمله جی‌اس‌لینت و JSMin شناخته شده است.
دنده کی‌دی‌ئی
دنده کی‌دی‌ئی (KDE Gear) (که قبلاً با نام KDE Applications Bundle شناخته می‌شد) مجموعه‌ای از برنامه‌ها و کتابخانه‌های پشتیبان است که توسط جامعه KDE توسعه‌یافته است، عمدتاً در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر لینوکس استفاده می‌شود، اما بیشتر به صورت چند پلتفرمی، و بر اساس یک زمان‌بندی انتشار رایج منتشر می‌شوند.
بسته نرم‌افزاری از بیش از ۱۰۰ برنامه تشکیل شده است. نمونه‌هایی از برنامه‌های کاربردی برجسته در این بسته شامل مدیر فایل Dolphin، نمایشگر اسناد Okular، ویرایشگر متن Kate، ابزار آرشیو Ark و شبیه‌ساز ترمینال Konsole است.
قبلاً بسته نرم‌افزاری KDE بخشی از کامپایل نرم‌افزار KDE بود.
آب‌انبار زنانه بازار
آب‌انبار زنانه بازار در ضلع غربی مسجد النبی (شاه) قرار داشته و بزرگ‌ترین آب‌انبار بازار شهر قزوین است. از بناهای مرحوم آیت‌الله حاج ملا عبدالوهاب از علمای به نام شهر، رئیس مجتهدین قزوین و معاصر فتحعلی شاه قاجار است حجم مخزن این آب‌انبار ۲۳۵۰ متر مکعب و دارای پنج بادگیر است که همگی در پشت دیوارهای بازار و مسجد پنهان گشته‌اند.
بری وادل
بری وادل (Barry Waddell؛ زادهٔ October 21, 1936) دوچرخه‌سوار اهل استرالیا است.
شهرستان یوجیاو
شهرستان یوجیاو (به لاتین: Yujia'ao Township) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در Ningxiang City واقع شده‌است. شهرستان یوجیاو ۹۶٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
میلز، وایومینگ
میلز شهری در ایالت وایومینگ کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۴۶۱ نفر بوده‌است.
گوابین
گوابین، روستایی است از توابع بخش ریگ شهرستان گناوه استان بوشهر ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان رودحله قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمار رسمی جمعیت آن ۳۴۴نفر (۷۰خانوار) می‌باشد. نوعی گیاه در این منطقه می‌روید که به آن «منگک» می‌گویند که شور مزه است و بعنوان سبزی مصرف می‌شود که نام دیگر آن کاکل شوره است.
قلعه نوگونسبان
قلعه نوگونسبان، روستایی از توابع بخش زند شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کمازان سفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
بودووار
بودووار رودخانه‌ای است که در صربستان جریان دارد.
یوری اوساچوف
یوری اوساچوف فضانورد اهل کشور روسیه است که در  در دونتسک، روسیه زاده شد.
وی در مأموریت میر ئی‌او-۱۵، سایوز تی‌ام-۱۸، میر ئی‌او-۲۱، سایوز تی‌ام-۲۳، اس‌تی‌اس-۱۰۱، اکسپدییشن ۲، اس‌تی‌اس-۱۰۲، اس‌تی‌اس-۱۰۵ حضور داشته است.
ویکتور شوستروم
ویکتور دیوید شوستروم (Victor David Sjöström; September 20, 1879 – 1879:9:20, January 3, 1960) کارگردان و هنرپیشه اهل سوئد بود.
زندگی‌نامه
ویکتور شوستروم در ۲۰ سپتامبر ۱۸۷۹ در سوئد به دنیا آمد. در سال ۱۸۸۰ والدین شوستروم (پدرش تاجر الوار و مادرش بازیگر سابق) از سوئد به آمریکا مهاجرت کردند و پسر هفت‌ماهه خود ویکتور را نیز همراه بردند اما مادر به زودی درگذشت و ویکتور در گریز از مادرخوانده و پدری که روز به روز سختگیرتر می‌شد به سوئد بازگشت.
در آنجا عمویش، که بازیگر رویال دراماتیک تئاتر استکهلم بود به تربیت او پرداخت. در سن ۲۰ سالگی ویکتور شوستروم به خاطر بازی پر احساس و حضور قدرتمندش بر صحنه کاملاً شناخته شده بود. در سال ۱۹۱۱ شارل ماگنوسون سخت مشغول تحول سازمان استودیوی فیلم Blografteatem Svenska بود. او در آنجا سمت مدیر تولید داشت و هدفش آن بود که از طریق به‌کارگیری کادر فنی و هنری بهترین تئاترهای سوئد، به وجهه فرهنگی سینما بیفزاید.
او فیلمبردار زبردست، ژولیوس ژانزون را به استخدام درآورد (جلوه متمایز بسیاری از آثار بعدی شوستروم در سوئد مدیون کار او است) سپس در سال ۱۹۱۲ مورتیس استیلر و کمی بعد ویکتور شوستروم را استخدام کرد.
شوستروم پس از بازی در چند فیلم استیلر به کارگردانی روی آورد و با سبکی واقع گرایانه در درام اجتماعی «اینگبورگ هولم» (۱۹۱۳) قدم اول در سینما را محکم برداشت. ژرژ سادول دربارهٔ اینگبورگ هولم می‌نویسد: «مضمون فیلم (که تا حدی شبیه پسر بچه چاپلین است) بسیار ملودراماتیک است، داستان در واقع، در قالب بخش‌های مختلفی بیان می‌شود که هر یک با عنوانی معرفی و با دوربینی ثابت فیلمبرداری می‌شود، اما در صحنه فرار اینگبورگ، شوستروم دوربین را به خارج می‌برد و به ناگهان فیلم دریچه‌ای رو به زندگی می‌گشاید. فیلم شاهکار سینمای قبل از سال ۱۹۱۴ است و با وجود بازی، سبک کلاسیک، فیلمبرداری و تدوین هر چند ابتدایی آن اثری کامل است.»
«قانون‌شکن و همسرش» (۱۹۱۸) داستان زوجی است که در کوه‌ها به دنبال پناهگاهی می‌گردند، آن‌ها که در تلاشی نافرجام در پی گریز از جامعه‌ای سرکوب گر و ستمکار هستند، سرانجام طعمه مرگ می‌شوند. شوستروم گفته‌است: «عواطف انسانی تنها پاسخی است که می‌توان در برابر جهان جنایتکار ارائه کرد.»
«قانون‌شکن و همسرش» از بزرگ‌ترین آثار تراژدی سینمای صامت و از بهترین فیلم‌های شوستروم و نمونه آشکار و دقیق سبک فیلمسازی در مکتب سینمای سوئد است. جلوه‌های مختلف طبیعت بیشتر از یک عنصر دراماتیک یا پس زمینه نمود پیدا می‌کنند و بخش مهمی از فیلم را تشکیل می‌دهد.
لئون موسیناک دربارهٔ فیلم می‌نویسد: «طراحی صحنه با قدرت عجیبی به کار گرفته شده‌است تا بر فضای یک صحنه تأکید کند، تا یک حرکت یا یک حالت را توضیح دهد، یا کمال بخشد یا روان‌شناسی نمایش را نشان دهد؛ سوئدی‌ها با انتخاب بسیار دقیق «ژرفناهای طبیعت» و با استفاده از عنصر تأثیرگذار و خلاق نور در استودیوها، هیچ چیز را به دست شانس نسپرده‌اند. آن‌ها به دقت مواظبند و اگر بگذارند جریان آن‌ها را با خود ببرد، می‌دانند کجا توقف کنند».
سلما لاگرلوف رمان‌نویس، به خاطر علاقه‌اش به فیلم‌های شوستروم امتیاز اقتباس سینمایی از تمام رمان‌هایش را به استودیوی او واگذار کرد. شوستروم هم در آثار او نقش پویای طبیعت در سرنوشت انسان‌ها و تقابل میان خیر و شر را دریافت و بر آن تأکید کرد.
«کارین، دختر اینگمار» (۱۹۲۰) عناصر آشنای آثار سوئدی دوره صامت شوستروم را با خود دارد: کوچه‌های یک روستای کوچک، صحنه‌های داخلی با شکوه با درهای بزرگ و سنگین و سقف‌های کوتاه و نمایش مردم زحمتکشی که در حال تلاشند و سپس برای استراحت به خانه بازمی‌گردند.
بهترین صحنه فیلم وقتی است که ضربه‌ای به پهلوی پیرمرد می‌خورد، اما خودش باور ندارد که ضربه‌ای بر او وارد آمده‌است، او ساعت خرد شده اش را از جیب بیرون می‌آورد و سپس به زمین می‌افتد و می‌میرد.
«کالسکه شبح» (۱۹۲۱) در تصویر کردن چشم‌اندازهای طبیعی شاخص نیست بلکه بیشتر به آثار مکتب اکسپرسیونیسم آلمان نزدیک می‌شود. داستان پیچیده و چند لایه فیلم با به‌کارگیری تروکاژها (جلوه‌های ویژه) و مضمون به شدت اخلاقی آن با دقت در ترکیب بندی تصویر و نور به شیوه مؤثری منتقل می‌شود.
سینمای سوئد از بی‌طرفی این کشور در جنگ جهانی اول استفاده کرد تا بر بازار اروپا اثر بگذارد و با تسلط سینمای آمریکا مبارزه کند، اما پس از جنگ این شرایط ویژه و سودآور از میان رفت. با بحرانی شدن صنعت سینمای سوئد، استیلر و شوستروم (دو فیلمساز برجسته آن دوران سینمای سوئد) دعوت هالیوود را پذیرفتند.
شوستروم در سال ۱۹۲۳ به آمریکا رفت و با گلدوین قرارداد بست. شوستروم پس از مشکلاتی جهت اقامت با فیلم «کسی که سیلی می‌خورد» (۱۹۲۴) به موفقیت دست یافت. البته این فیلم همچنان حال و هوای فیلم‌های سوئدی اش را دارد.
فیلم دربارهٔ دانشمندی (با بازی لان چینی) است که رفیق نابکارش به او خیانت می‌کند و با سرقت مهم‌ترین دستاورد تحقیقاتی اش می‌گریزد. دانشمند تصمیم می‌گیرد دلقک شود. نقطه قوت فیلم، حرکت‌های دوربین و نورپردازی آن است. فیلم مضمون واقع گرایی دارد و از عامل سرنوشت به عنوان سرچشمه تعارضات دراماتیک بسیار استفاده کرده‌است.
«باد» (۱۹۲۸) از شاهکارهای سینمای صامت و بهترین فیلم شوستروم است و یکی از بهترین نقش‌های لیلین دایانا گیش را در خود دارد. شوستروم در فیلم بر تأثیر عناصر طبیعی و به‌طور اخص بر عنصر باد تأکید می‌کند.
نماهای خارجی گرفته شده در صحرای سوزان جنوب کالیفرنیا چنان پر قدرت و نافذ هستند که تماشاگر گویی وزش باد را حس می‌کند مثل صحنه نخست فیلم هنگامی که گیش از قطار پیاده می‌شود و با هجوم توفان غافلگیر و درمانده می‌شود. در فیلم «باد» تصویر واقع گرایانه از جلوه‌های طبیعت، واکنش‌های روان شناختی قهرمان‌های داستان و عناصر به کار گرفته شده در طراحی صحنه، در هم خوانی با سبک سوئدی شوستروم به کمال رسیده‌اند.
هر چند در رمان اسکاربار، قهرمان روایت، با پایانی تراژیک تن به حکم سرنوشت می‌دهد، اما در فیلم «پایان خوش» جای آن را گرفته‌است. لارش هانسون در نقش شوهر می‌درخشد. هانسون نخست گاوچران خل وضع، خشن و بی‌رحمی است که همسرش (لیلین دایانا گیش) از دستش به ستوه آمده و سپس به مردی بدل می‌شود که علاقه به همسرش، به او وقار و شخصیت بخشیده‌است.
پس از آنکه شوستروم بر نخستین تدوین فیلم «باد» نظارت کرد مترو گلدوین مایر آن را دوباره تدوین کرد و با افزودن جلوه‌های صوتی به صورت ناطق در سال ۱۹۲۸، فیلم را توزیع کرد. (نسخه صامت در سال ۱۹۲۷ و تنها در اروپا نمایش داده شد)
منتقدان اروپایی به ویژه فرانسوی‌ها بیش از آمریکایی‌ها فیلم را ستودند. کمی بعد از نمایش «باد» شوستروم به سوئد بازگشت. او بعدها در نامه‌ای به لیلین دایانا گیش روزگار کار در آمریکا را خوب دانست، اما احتمالاً او از جایگاهش در هالیوود پس از پیدایش سینمای ناطق دل نگران بود.
پس از ساخت یک فیلم دیگر در سوئد و یک فیلم در انگلستان او به حرفه پیشین اش یعنی بازیگری بازگشت و در دهه ۱۹۴۰ «مشاور هنری» شد. او در ۱۹ فیلم برای کارگردانان گوناگون بازی کرد: گوستاو مولاندر، آرنه ماتسون و مهم‌ترین آن در فیلم شاخص اینگمار برگمن (شاگرد خود او در استودیوشان در سال‌های قبل) در «توت فرنگی‌های وحشی» (۱۹۵۷) بود.
سرانجام ویکتور شوستروم کارگردان بزرگ تاریخ سینما در سوم ژانویه ۱۹۶۰ در سوئد در گذشت.
برناردینو لوئینی
برناردینو لوئینی (حدود ۱۴۸۰ — ۱۵۳۲) نقاش ایتالیایی و اهل لومباردی بود. او از برجسته‌ترین پیروان لئوناردو دا وینچی بود که سبک او را به‌طور گسترده بکار گرفت.
کارهای نخستین او (پیش از ۱۵۱۰) شامل تزئین‌های فرسکو با موضوع اسطوره‌های کلاسیک و نمونه‌هایی از مکتب لومباردی بودند. لوئینی به زودی تحت تأثیر لئوناردو دا وینچی قرار گرفت و این تأثیر در آخرین کارهای او نیز مشهود است.
هوار ملا محمد
هوار ملا محمد طاهر زیباری (۱ ژوئن ۱۹۸۱ در موصل، عراق) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ کرد اهل عراق است.
وی سابقه بازی در تیم‌های نیروی هوایی، الانصار، آپولون لیماسول، العین، الخور، آنورتوسیس فاماگوستا، پرسپولیس، استقلال، ذوب‌آهن و اربیل را دارد.
غلامرضا انصاری (زاده ۱۳۳۵)
غلامرضا انصاری سیاستمدار، قائم‌مقام دبیرکل حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، عضو چهارمین دوره شورای شهر تهران از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ و مغز متقکر پروژه بخت‌آزمایی ارمغان بهزیستی بوده‌است. وی در انتخابات این دوره در لیست اصلاح‌طلبان قرار داشت. وی دارای مدارک دکتری علوم آزمایشگاهی، MPH سالمندی و دکترای مدیریت رفاه اجتماعی می‌باشد.
وی نماینده مردم مشهد و کلات در دوره چهارم مجلس شورای اسلامی، رئیس سازمان بهزیستی کشور در سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰، سفیر ایران در ترکمنستان از ژوئن ۲۰۰۵ تا ۲ اکتبر ۲۰۰۸ بوده‌است. وی از نامزدهای تصدی پست شهرداری مشهد از سوی شورای شهر پنجم نیز بوده‌است. تأسیس المپیک ویژه معلولین ذهنی، طراحی و اجرای بیش از ۳۰ طرح در حوزه سلامت اجتماعی از جمله برخی اقدامات انصاری در دوره ریاست سازمان بهزیستی بود که بعضی از آنها همچون طرح ارمغان بهزیستی در سال‌های گذشته مورد انتقادات شدید قرار داشته‌اند.
محمود لطفی
محمود لطفی (زادهٔ ۱۳۰۵ - درگذشتهٔ ۱۳۶۸) بلندقدترین بازیگر تاریخ سینمای ایران بود. قد او حدود ۲۱۸ سانتی‌متر بود.
هاگ پانارو
هاگ پانارو (Hugh Panaro؛ زادهٔ February 19, 1964) بازیگر و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
محمود لطفی
وی مبتلا به بیماری ژیگانتیسم بود.
قدم بزن، ندو (موسیقی بی‌کلام)
«قدم بزن، ندو» یک قطعهٔ موسیقی بدون کلام، ساختهٔ جانی اسمیت گیتاریست جَز اهل آمریکاست.
اسمیت این قطعه را در سال ۱۹۵۴ نوشت. این اثر که ساختاری ظریف و در عین حال پیچیده دارد با الهام از توالی آکوردهای قطعهٔ «به‌نرمی، همچون آفتاب بامدادی» اسکار همرستاین دوم ساخته شده‌است. پری لوپز (ریتم گیتار)، دان لاموند (درامز) و آرنولد فیشکایند (گیتار باس) نوازندگانی بودند که در ضبط این قطعه با اسمیت همکاری کردند. «قدم بزن، ندو» معروف‌ترین اثر جانی اسمیت است با این‌حال ضبط او از این قطعه مورد توجه قرار نگرفت تا این‌که در سال ۱۹۶۰ گروه ونچرز یک کاور راک اند رول از آن منتشر کردند. نسخهٔ وِنچِرز در زمان انتشارش در ایالات متحده دومین ترانهٔ پُرفروش روز شد و تا ردهٔ هشتم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا صعود کرد. پیش از آن‌ها، چت اتکینز این قطعه را با فینگراستایل کانتری منحصر به‌خودش کاور کرده‌بود و در واقع نسخهٔ ونچرز اقتباسی از اجرای اتکینز بود.
نورآباد (شازند)
نورآباد (شازند)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
مردم این روستا از ایل بختیاری می باشند.
جمعیت
این روستا در دهستان آستانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۸ نفر (۱۱۶خانوار) بوده‌است.
جواد نکونام
جواد نکونام (زادۀ ۵ آذر ۱۳۵۹) بازیکن سابق و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایران است. وی هم اکنون هدایت باشگاه فوتبال استقلال تهران را بر عهده دارد. نکونام با حضور در ۱۴۹ بازی ملی، رکورددار بیش‌ترین بازی ملی و بیشترین کاپیتانی در تیم ملی فوتبال ایران است.
نکونام سابقه بازی در تیم‌های پاس تهران، اوساسونا اسپانیا، استقلال ایران، الوحده امارات، الشارجه امارات، الکویت کویت، سایپا تهران و العربی قطر را دارد.
فصل ۷۸–۱۳۷۷
جواد نکونام در سال ۱۳۷۷؛ به تیم پاس تهران پیوست. پاس در نخستین حضور نکونام در این تیم، در پایان فصل ۷۸– ۱۳۷۷ در رده پنجم جدول جام آزادگان قرار گرفت.
فصل ۷۹–۱۳۷۸
جواد نکونام در دومین فصل حضور در پاس تهران، همراه با این تیم، در رتبه هفتم جدول رقابت‌های جام آزادگان قرار گرفت.
فصل ۸۰–۱۳۷۹
جواد نکونام در سومین فصل حضور در پاس تهران همراه با این تیم، در رتبه ششم جدول رقابت‌های جام آزادگان قرار گرفت.
فصل ۸۲–۱۳۸۱
نکونام در پنجمین فصل حضور در پاس تهران همراه با این تیم، عنوان نایب‌قهرمانی دومین دوره لیگ برتر را کسب کرد. او در این فصل از رقابت‌ها، ۷ بار برای تیم پاس در مسابقات لیگ برتر گل‌زنی کرد.
فصل ۸۳–۱۳۸۲
جواد نکونام پس از شش فصل حضور درپاس تهران، همراه با این تیم؛ عنوان قهرمانی مسابقات لیگ برتر را به دست آورد. نکونام در رقابت‌های لیگ برتر ۱۰ گل برای تیم پاس به ثمر رساند. او در بازی هفته اول لیگ مقابل استقلال تهران که با تساوی ۲–۲ به پایان برسد، اولین گل خود را در رقابت‌های لیگ برتر به ثمر رساند.
فصل ۸۴–۱۳۸۳
جواد نکونام در هفتمین فصل حضور در پاس تهران همراه با این تیم، عنوان ششم لیگ برتر را کسب کرد. او در این فصل از رقابت‌های لیگ برتر؛ ۹ بار برای پاس گل‌زنی کرد.
پاس که در پایان رقابت‌های فصل گذشته لیگ برتر جواز حضور در رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا را به دست آورده بود، پس از صعود از مرحله گروهی، در دور یک‌چهارم‌نهایی این رقابت‌ها در مجموع دو بازی رفت‌وبرگشت مغلوب العین امارات شد و از دور رقابت‌ها کنار رفت. نکونام در مرحله گروهی این رقابت‌ها ۴ بار برای پاس گل‌زنی کرد (۲ گل از روی نقطه پنالتی).
فصل ۸۵–۱۳۸۴
جواد نکونام در پایان فصل (۸۵–۸۴) مورد توجه باشگاه فوتبال باشگاه فوتبال بشیکتاش ترکیه قرار گرفت. رضا چلیم بای مربی وقت بشیکتاش، تعریف‌های مصطفی دنیزلی مربی آن زمان پاس از نکونام را یکی از دلایل ارائه این پیش‌نهاد می‌داند. چند روز بعد از پیش‌نهاد باشگاه فوتبال بشیکتاش ترکیه این بار باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن آلمان بود که خواستار وی شد. در حالی که رسانه‌های ایران از هم بازی شدن نکونام در کایزرسلاترن با فریدون زندی خبر می‌دادند باشگاه پاس به این پیشنهادها پاسخ منفی داد.
او در مجموع ۱۸۷ بار پیراهن تیم پاس را برتن کرد و ۴۹ گل هم برای تیمش به ثمر رساند. سرانجام پس از ۷ فصل حضور در پاس و با شروع نیم فصل ۰۶–۲۰۰۵ لیگ امارات نکونام از تیم پاس تهران جدا شد و به باشگاه فوتبال الوحده امارات پیوست.
الوحده امارات و الشارجه امارات
جواد نکونام که با قراردادی ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ دلاری به الوحده پیوسته بود بعد از انجام ۱۱ بازی و زدن ۳ گل این بار با قراردادی سه‌ماهه به ارزش ۳۵۰٫۰۰۰ دلار به باشگاه الشارجه امارات پیوست. او در ۱۵ بازی با پیراهن الشارجه به میدان رفت و ۵ گل هم برای این تیم به ثمر رساند. عمل‌کرد نکونام در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان باعث شد تا بار دیگر تیم‌های اروپائی از جمله هرتابرلین آلمان خواهان به خدمت گرفتن وی باشند اما در نهایت وی با قرار دادی ۲ ساله به باشگاه فوتبال اوساسونا اسپانیا که در لالیگا بالاترین سطح فوتبال اسپانیا و بالاترین لیگ وقت در جهان بود، پیوست.
فصل ۰۷–۲۰۰۶
جواد نکونام در تیر ۱۳۸۵ با عقد قراردادی ۲ ساله، (با بندی که امکان تمدید یک‌ساله آن را به طرفین می‌دهد) به تیم اوساسونا پیوست و پیراهن شماره ۲۴ این تیم را بر تن کرد. اوساسونا که در فصل گذشته لالیگا (۰۶–۲۰۰۵)؛ رتبه چهارم را کسب کرده بود، جواز حضور در مرحله پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. اوساسونا در این مرحله از رقابت‌ها، در مجموع دو بازی رفت و برگشت مغلوب هامبورگ شد (گل زده کم‌تر در زمین حریف) و از صعود به رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا بازماند. نکونام در بازی رفت مقابل هامبورگ (تساوی ۰–۰) که نخستین حضور او در اوساسونا به‌شمار می‌رفت؛ به عنوان بازیکن ذخیره از دقیقه ۹۰ برای این تیم به میدان رفت. (اولین بازی رسمی در اوساسونا) او در بازی برگشت با هامبورگ؛ که با تساوی ۱–۱ به پایان رسید، بر روی نیمکت ذخیره قرار گرفت و برای این تیم به میدان نرفت.
با شکست در مقابل هامبورگ و عدم صعود به رقابت‌ها لیگ قهرمانان اروپا، اوساسونا در مسابقات جام یوفا به میدان رفت. نکونام در بازی با ترابوزان‌اسپور ترکیه از ابتدا در ترکیب اوساسونا قرار گرفت و برای این تیم در رقابت‌های جام یوفا به میدان رفت. پس از تساوی ۰–۰ با تیم بوردو فرانسه در بازی رفت، اوساسونا در بازی برگشت با گل‌زنی نکونام، این تیم را شکست داد و به مرحله یک‌هشتم نهائی جام یوفا صعود کرد.
جواد نکونام در اولین فصل حضور در اوساسونا، در ۲۴ بازی برای این تیم در مسابقات لالیگا به میدان رفت و ۲ گل نیز به ثمر رساند. او با گذشت ۱۵ هفته از این رقابت‌ها، در بازی با ویارئال که با برتری ۱–۴ اوساسونا همراه بود؛ نخستین گل خود را در مسابقات لالیگا به ثمر رساند. با انجام بازی‌های هفته ۳۸ و پایان رقابت‌های لالیگا در فصل ۰۷–۲۰۰۶، اوساسونا در رتبه ۱۴ جدول این مسابقات قرار گرفت.
فصل ۰۸–۲۰۰۷
جواد نکونام در دومین فصل حضور در اوساسونا؛ پیراهن شماره ۲۵ این تیم را بر تن کرد. نکونام پیش از آغاز رقابت‌های فصل جدید فوتبال اسپانیا، در بازی دوستانه با ویارئال از ناحیه زانو مصدوم شد و شش ماه از میدان‌ها فوتبال دور شد. پس از پایان دوره مصدومیت (تا هفته ۲۳ لالیگا) نکونام از سوی کادر فنی اوساسونا مورد استفاده قرار نگرفت و تا پایان هفته ۳۸ لالیگا (هفته پایانی) در دو بازی به عنوان بازیکن ذخیره (۲۲ دقیقه حضور در دو مسابقه) برای این تیم به میدان رفت. اوساسونا در این فصل از رقابت‌ها، در رتبه ۱۷ جدول قرار گرفت.
فصل ۰۹–۲۰۰۸
جواد نکونام در سومین فصل حضور در اوساسونا؛ پیراهن شماره ۶ این تیم را بر تن کرد. در این فصل از رقابت‌ها، با اضافه شدن مسعود شجاعی به تیم اوساسونا؛ عمل‌کرد نکونام نیز بهبود پیدا کرد. در اولین بازی فصل جدید مسابقات لالیگا، اوساسونا با گل‌زنی نکونام از روی نقطه پنالتی (خطا مدافعان حریف بر روی مسعود شجاعی) به تساوی ۱–۱ در مقابل ویارئال دست پیدا کرد. نکونام در بازی پایانی نیم‌فصل؛ که با شکست ۳–۱ اوساسونا در مقابل رئال مادرید همراه بود، تنها گل تیمش را به ثمر رساند. او در مجموع رقابت‌های این فصل لالیگا؛ ۸ گل به ثمر رساند. (۲ گل از روی نقطه پنالتی) با پایان این فصل از رقابت‌ها اوساسونا در رتبه ۱۴ جدول قرار گرفت.
فصل ۱۰–۲۰۰۹
جواد نکونام در چهارمین فصل حضور در اوساسونا ۳ بار برای این تیم گلزنی کرد. با گذشت ۵ هفته از رقابت‌های لیگ اسپانیا، نکونام نخستین گل خود را از روی نقطه پنالتی در مقابل اسپورتینگ گیخون به ثمر رساند. او در بازی برگشت با اسپورتینگ گیخون (هفته ۲۴)؛ بار دیگر از روی نقطه پنالتی دروازه این تیم را باز کرد (باخت ۳–۲ اوساسونا). سومین گل نکونام در این فصل از رقابت‌های لالیگا در جریان مسابقه و در بازی مقابل رئال ساراگوسا به ثمر رسید. با پایان رقابت‌های لالیگا در فصل ۱۰–۲۰۰۹، اوساسونا در رتبه دوازدهم جدول این مسابقات قرار گرفت.
فصل ۱۱–۲۰۱۰
جواد نکونام در سال ۲۰۱۰ به رغم پیشنهادهایی از باشگاه‌های فنرباغچه تُرکیه و المپیاکوس یونان؛ بار دیگر قرار داد خود را با اوساسونا تمدید کرد.
فصل ۱۲–۲۰۱۱
جواد نکونام در آخرین فصل حضور در لالیگا همراه با اوساسونا در رتبه هفتم جدول این مسابقات قرار گرفت (با اختلاف ۴۶ امتیاز نسبت به صدر جدول).
با گذشت ۸ هفته از مسابقات؛ نکونام در بازی با اتلتیک بیلبائو که با شکست ۳–۱ اوساسونا همراه بود، تک گل تیمش را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند. با گل کردن این پنالتی، تعداد گل‌های نکونام در اوساسونا از روی نقطه پنالتی به عدد ۱۰ رسید. او در ادامه مسابقات این فصل لالیگا، ۴ گل دیگر برای اوساسونا به ثمر رساند.
جواد نکونام در آخرین فصل حضور در مسابقات لالیگا، سنگین‌ترین شکست‌های حضور در اوساسونا را با این تیم تجربه کرد. باخت ۸—۰ در مقابل بارسلونا، شکست ۷–۱ در بازی رفت مقابل رئال مادرید و باخت ۵–۱ برابر این تیم در بازی برگشت، شکست ۶–۰ در مقابل رایو وایکانو و باخت به والنسیا با نتیجه ۴–۰ از جمله سنگین‌ترین شکست‌های این فصل اوساسونا در رقابت‌های لالیگا بود.
اوساسونا در نخستین بازی خود در رقابت‌های کوپا دل ری؛ پس از غلبه بر آلمریا در مجموع دو بازی رفت و برگشت، در دومین گام به مصاف بارسلونا رفت. اوساسونا در مجموع دو بازی رفت و برگشت با نتیجه ۶–۱ مغلوب بارسلونا شد و از دور رقابت‌ها کنار رفت.
جواد نکونام در بازی رفت مقابل بارسلونا که با شکست ۴–۰ اوساسونا همراه بود، در غیاب دو کاپیتان اصلی تیمش (فرانسیسکو پونیال و میگوئل فلانو)؛ بازوبند کاپیتانی اوساسونا را تا دقیقه ۷۰ بر بازو بست. (در دقیقه ۷۰ فرانسیسکو پونیال کاپیتان اول اوساسونا به میدان آمد. میگوئل فلانو کاپیتان دوم اوساسونا در این مسابقه غایب بود) او در بازی برگشت مقابل بارسلونا که با شکست ۲–۱ اوساسونا همراه بود بر روی نیمکت ذخیره‌های اوساسونا قرار گرفت و برای این تیم به میدان نرفت.
جواد نکونام پس از مهدی مهدوی‌کیا لژیونر ایرانی هامبورگ (تیمی که امروزه در بوندس لیگا ۲ بازی می کند) دومین لژیونر ایران به‌شمار می‌رود که تجریه کاپیتانی یک تیم باشگاهی در ۵ لیگ معتبر اروپا را دارد ؛ وی در مسابقه برابر بارسلونا در نیوکمپ به مدت ۹۰ دقیقه بازوبند کاپیتانی اوساسونا را بر دست بست.
در تیرماه ۱۳۹۱ نکونام علی‌رغم پیش‌نهاد ۲ میلیون یورویی باشگاه قطری الریان با قرارداد یک‌ساله برای حضور در لیگ برتر ایران با استقلال به توافق رسید و رسماً به این تیم پیوست. پس از جدائی نکونام از باشگاه اوساسونا، این باشگاه در بیانیه‌ای ضمن اشاره به حضور ۶ ساله این بازیکن در پامپلونا، برای او آرزوی موفقیت کرد.
استقلال ایران
جواد نکونام در تیر ۱۳۹۱ با عقد قراردادی یک ساله به تیم استقلال تهران پیوست. پیوستن نکونام به استقلال در حالی انجام شد؛ که امیر قلعه‌نویی سرمربی وقت استقلال، از او به عنوان کاپیتان جدید استقلال در فصل پیش رو نام برد. پس از انتشار خبر کاپیتانی نکونام در استقلال، فرهاد مجیدی که در آستانه پیوستن به استقلال قرار داشت؛ در مصاحبه‌ای انتقادی اعلام کرد: «شرط قلعه‌نویی مبنی بر کاپیتان بودن نکونام در این تیم را نمی‌پذیرد». پس از مصاحبه مجیدی، نکونام نیز در واکنش به موضوع کاپیتانی استقلال اعلام کرد: «برای مربی‌گری یا کاپیتانی به استقلال نیامده‌ام، آمدم که به تیم محبوبم کمک کنم اما هر تصمیمی که سرمربی تیم بگیرد، همه باید اطاعت کنند».
جواد نکونام نخستین بار در هفته دوم لیگ برتر، در مقابل سایپا برای استقلال به میدان رفت. در این مسابقه که با شکست ۲–۱ استقلال همراه بود، فرهاد مجیدی که به دلیل مسئله کاپیتانی در استقلال حضور پیدا نکرده بود، از سوی هواداران این تیم تشویق شد. با گذشت شانزده هفته از مسابقات لیگ، نکونام در بازی با فولاد خوزستان که با شکست ۳–۲ استقلال همراه بود، از روی نقطه پنالتی اولین گل خود را برای استقلال به ثمر رساند. او تا پایان رقابت‌های لیگ برتر، در مجموع ۵ بار برای استقلال گل‌زنی کرد و همراه با این تیم، به مقام قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران دست پیدا کرد.
جواد نکونام در تیر ۱۳۹۲ برای یک فصل دیگر قرارداد خود را با باشگاه استقلال تمدید کرد. تمدید قرارداد نکونام در حالی انجام گرفت که محمد عباسی وزیر وقت وزارت ورزش و جوانان در دوره محمود احمدی‌نژاد؛ برای جلوگیری از رفتن این بازیکن به لیگ امارات (که به لیگ خلیج عربی تغییر اسم پیدا کرده بود) خواهان تمدید قرارداد این بازیکن با استقلال شده بود. علی کفاشیان رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران نیز اعلام کرد: «در نامه‌ای به احمدی‌نژاد خواهان پرداخت پول به نکونام برای ماندن این بازیکن در لیگ ایران شده‌است». این در حالی بود که امیر قلعه‌نویی سرمربی وقت استقلال؛ از تمدید قرارداد نکونام، اظهار بی‌اطلاعی کرده بود.
جواد نکونام در دومین فصل حضور در استقلال، از روی نقطه پنالتی ۳ بار برای این تیم در مسابقات لیگ برتر گل‌زنی کرد. او در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا نیز ۳ گل  برای استقلال به ثمر رساند.
الکویت کویت
در ۲۴ دی ماه نکونام در فاصله ۳ روز مانده تا شهرآورد با مبلغی بیش از ۵۰۰ هزار دلار به مدت ۴ ماه به این تیم کویتی پیوست. در مصاحبه‌ای با برنامه ۹۰ نکونام علت جدائی‌اش را دل‌خوری از امیر قلعه‌نویی نامید.
اوساسونا ۱۵–۲۰۱۴
جواد نکونام در مرداد ۱۳۹۳ با عقد قراردادی دو ساله، به تیم سابقش اوساسونا؛ که در لیگا ادلانته حضور داشت پیوست. جواد نکونام در حالی به تیم سابق خود بازگشت که زمستان فصل گذشته رئیس پیشین باشگاه مانع حضور او در این تیم شده بود. بازگشت نکونام به اوساسونا در حالی انجام گرفت که این بازیکن با دریافت طلب گذشته خود، با مبلغ کم‌تری تا پایان فصل برای این تیم به میدان رفت.
در آخرین بازی ، (هفته ۴۲) اوساسونا در غیاب دو بازیکن ایرانی خود (کریم انصاری‌فرد هم‌بازی نکونام)، پس از تساوی ۲–۲ در مقابل سابادل در رتبه ۱۸ جدول رقابت‌ها قرار گرفت و از سقوط به لیگ دسته سه اسپانیا نجات پیدا کرد.
جواد نکونام در این فصل از رقابت‌ها عمل‌کرد خوبی نداشت و در حالی که با تیم اوساسونا قراردادی دو ساله امضاء کرده بود، همراه با کریم انصاری‌فرد در فهرست ۶ نفره مازاد اوساسونا قرار گرفت و از این تیم کنار گذاشته شد.
سایپا
جواد نکونام نخستین بار در هفته دوم لیگ برتر ۹۵–۱۳۹۴ در مقابل راه‌آهن برای سایپا به میدان رفت. نکونام که نیمه دوم مسابقه وارد زمین شده بود؛ یکی از دو گل سایپا را در این مسابقه به ثمر رساند. (سایپا۲–۰ راه‌آهن)
با گذشت ۱۷ هفته از مسابقات لیگ برتر؛ نکونام پس از پرداخت مبلغی به مسئولان باشگاه سایپا؛ جهت صدور رضایت‌نامه، از این تیم جدا شد و به تیم العربی قطر پیوست. او در مجموع ۱۵ بار برای سایپا در مسابقات لیگ برتر به میدان رفت و ۳ گل نیز به ثمر رساند.
العربی قطر
جواد نکونام در بهمن ۱۳۹۴ با عقد قراردادی ۴ ماهه (با بندی که امکان تمدید آن را به مدت یک فصل دیگر به طرفین می‌دهد) به تیم العربی قطر پیوست.
جواد نکونام که پیراهن شماره ۹۲ العربی را بر تن داشت؛ همراه با این تیم در پایان فصل ۱۶–۲۰۱۵ در رتبه هشتم لیگ قطر قرار گرفت. نکونام در این فصل از رقابت‌ها عمل‌کرد خوبی نداشت و بازی‌های او مورد انتقاد رسانه‌های قطری و مسئولان باشگاه العربی قطر قرار گرفت.
با پایان قرارداد چهارماهه و جدایی از العربی؛ نکونام در تیر ۱۳۹۵ از فوتبال خداحافظی کرد.
عملکرد ملی
جواد نکونام از سال ۱۳۷۹، سابقه بازی در تیم ملی فوتبال ایران را دارد. نکونام نخستین بار در رقابت‌های قهرمانی فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۰ در مقابل سوریه پیراهن تیم ملی را بر تن کرد. نکونام پس از چهار سال حضور در تیم ملی، در بازی‌های قهرمانی فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۴، در مقابل لبنان اولین گل ملی خود را به ثمر رساند.
دعوت به تیم ملی
جواد نکونام نخستین بار در بازی‌های قهرمانی فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۰، در مقابل سوریه؛ پیراهن تیم ملی را بر تن کرد.
او پس از نیمکت نشینی در مقابل تیم‌های قزاقستان و فلسطین، در ۸ خرداد ۱۳۷۹ به عنوان بازیکن ذخیره، در مقابل سوریه به میدان رفت و اولین بازی خود را برای تیم ملی ایران انجام داد. در این مسابقات جلال طالبی هدایت تیم ملی ایران را بر عهده داشت.
نکونام در شهریور ۱۳۷۹ در فهرست اولیه ۳۱ بازیکن دعوت شده برای حضور در بازی‌های جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ قرار گرفت، اما در لیست نهایی ۲۳ نفره که از سوی جلال طالبی برای حضور در این رقابت‌ها اعلام شد قرار نگرفت، و از تیم ملی کنار گذاشته شد.
مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲
با آغاز دور نخست رقابت‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲، آدمار براگا هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت. در این بازی‌ها که به صورت متمرکز در تبریز برگزار شد، تیم ملی ایران پس از شکست گوآم و تیم ملی فوتبال تاجیکستان به دور دوم این رقابت‌ها راه پیدا کرد. در این مرحله از رقابت‌ها جواد نکونام در فهرست بازیکنان دعوت شده از سوی براگا قرار نگرفت و برای تیم ملی ایران به میدان نرفت. با قرعه‌کشی دور دوم رقابت‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲، تیم ملی ایران با تیم‌های عربستان، عراق، بحرین و تایلند هم‌گروه شد. نکونام که پیراهن شماره ۱۳ تیم ملی را بر تن داشت، در نخستین تجربه خود در این رقابت‌ها، در مقابل عربستان به میدان رفت. (ایران ۲– عربستان۰). پس از تساوی بدون گل در دومین بازی مقابل تایلند، نکونام در مقابل تیم‌های عراق و بحرین برای تیم ملی ایران به میدان نرفت. او در بازی برگشت با عربستان که با تساوی ۲–۲ به پایان رسید نیز بر روی نیمکت ذخیره‌های تیم ملی قرار گرفت. در ادامه بازی‌های برگشت، نکونام از سوی میروسلاو بلاژویچ؛ در مقابل تیم‌های تایلند، عراق و بحرین در ترکیب تیم ملی قرار گرفت. با شکست ۳–۱ ایران در آخرین بازی مرحله گروهی در مقابل بحرین، تیم ملی ایران در رتبه دوم گروه قرار گرفت و برای کسب سهمیه در جام جهانی ۲۰۰۲، به مصاف امارات (تیم دوم گروه مقابل) در مرحله پلی آف آسیا رفت. تیم ملی ایران در بازی پلی آف آسیا؛ پس از شکست دادن امارات در بازی رفت با نتیجه ۰–۱، در بازی برگشت نیز با سه گل امارات را مغلوب کرد و برای کسب آخرین سهمیه فوتبال آسیا در جام جهانی ۲۰۰۲ به مصاف ایرلند نماینده قاره اروپا رفت. در این مرحله از رقابت‌ها که به صورت رفت و برگشت در دوبلین و تهران برگزار شد تیم ملی ایران پس از باخت ۲–۰ در بازی رفت؛ با نتیجه ۰–۱ در بازی برگشت ایرلند را شکست داد، اما با توجه به گل زده کمتر؛ از صعود به رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۲ بازماند. نکونام در بازی رفت و برگشت در مقابل ایرلند برای تیم ملی ایران به میدان نرفت.
جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴
پس از عدم راهیابی به جام جهانی ۲۰۰۲ و خداحافظی کریم باقری از تیم ملی، نکونام با پیراهن شماره ۶ از سوی برانکو ایوانکویچ به عنوان بازیکن ثابت در ترکیب تیم ملی ایران مورد استفاده قرار گرفت.
با آغاز بازی‌های جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴؛ تیم ملی ایران با تیم‌های تایلند، ژاپن و عمان در گروه چهارم این مسابقات قرار گرفت. نکونام در اولین بازی ایران در این رقابت‌ها؛ که با برتری ۰–۳ در مقابل تایلند همراه بود یک گل به ثمر رساند. پس از باخت ایران در مقابل چین در بازی نیمه نهایی (باخت در ضربات پنالتی)، تیم ملی ایران در بازی رده‌بندی موفق شد با نتیجه ۲–۴ بحرین را شکست دهد و به مقام سوم این رقابت‌ها دست پیدا کند. نکونام در این مسابقه گل اول ایران را به ثمر رساند.