cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
هکینگتون، لینکلن‌شر
هکینگتون (به انگلیسی: Heckington) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Kesteven واقع شده‌است. هکینگتون ۳٬۳۵۳ نفر جمعیت دارد.
دره‌غریب
دره‌غریب، روستایی از توابع بخش دهدز شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دهدز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ملکه فابیولای بلژیک
ملکه فابیولا بلژیک (Queen Fabiola of Belgium با نام کامل فابیولا فرناندا ماریا د لاس ویکتوریاس آنتونیا آدلایدا ؛ June 11, 1928 – 1928:6:11, December 5, 2014) ملکه پیشین کشور بلژیک بود.
زندگی‌نامه
دونا فابیولا در ۱۱ ژوئن ۱۹۲۸ در یک خانواده اشرافی در مادرید اسپانیا متولد شد. او در دسامبر ۱۹۶۰ با پادشاه بودوئن ازدواج کرد و تا سال ۱۹۹۳ و فوت ناگهانی همسرش، ملکه بلژیک بود. فابیولا کاتولیک بود. وی در سال ۲۰۱۳، با انتقادهای زیادی مواجه شد؛ به این دلیل که برای عدم پرداخت مالیات، از طریق یک «بنیاد خصوصی» در اسپانیا املاکی را به بستگانش منتقل کرده بود.
او در سال‌های اخیر از آرتروز رنج می‌برد و پس از ابتلا به عفونت ریه در سال ۲۰۰۹ میلادی، هیچگاه از نظر سلامت بهبود کامل نیافت. ملکه فابیولا در ۵ دسامبر ۲۰۱۴ در سن ۸۶ سالگی در کاخ ستویونبرگ، بروکسل درگذشت.
آدنوزین تری‌فسفات
آدنوز RNA است و از آن به عنوان کوآنزیم استفاده می‌شود. نوکلئوزید تری فسفات متشکل از آدنین، که پایه نیتروژنی است، ریبوز، که یک پنتوز است، و گروهی از 3 فسفات (آلفا، بتا و گاما) که در واکنش‌های متابولیک انرژی خواه (اندورگونیک ) متعددی شرکت می‌کنند، یعنی واکنش هایی که نیاز به انرژی دارند.
در واقع ATP یک مولکول حامل انرژی برای تامین نیاز انرژی داخل سلولی است کا با شکستن یک پیوند هیدروژنی این انرژی ازاد میشود و یک مولکول فسفات ازاد و مولکول  به شکل ADP یا ادنوزین دی فسفات تبدیل میشود. تمامی سلول ها به این نوع انرژی برای انجام واکنش های سلولی نیازمند هستند که این مولکول را از شکستن یک مولکول گلوکز بدست می اورند به عبارتی دیگر حامل انرژی یاحامل انرژی سلول نیز تعریف می شود زیرا نتیجه فرآیندهایی است که انرژی آزاد می کند و همانطور که در بالا ذکر شد ابزاری است که از طریق آن واکنش هایی در سلول انجام می شود که برای برآورده شدن نیاز به انرژی دارند.
ATP در کجا قرار دارد؟ تولید ATP در میتوکندری اتفاق می افتد.
فرمول آن C10H16N5O13P3 است.
بخشی از انرژی آزاد شده در طول تنفس در ATP ذخیره می شود. به طور دقیق تر، فسفوکراتین یک گروه فسفات را به ADP منتقل می کند و طبق واکنش، آن را به ATP، فسفوریلاسیون ADP تبدیل می کند:
ADP + Pi + E → ATP، که در آن Pi فسفات معدنی است.
در زمینه فرآیندهای تولید انرژی، میتوکندری نقش بسیار مهمی دارد. ساختار ATP مولکول ATP، آدنوزین تری فسفات، از موارد زیر تشکیل شده است:
یک مولکول آدنین یک مولکول ریبوز که قندی با 5 اتم کربن است سه گروه فسفریک ریبوز در مرکز مولکول ATP یافت می شود، از یک طرف آدنین و از طرف دیگر سه گروه فسفات را متصل می کند. گروه های فسفریک توسط دو پیوند پرانرژی به هم متصل می شوند.
ATP برای چیست؟ ATP در داخل سلول چه نقشی دارد؟
ATP تقریباً در تمام واکنش هایی که در سلول اتفاق می افتد و نیاز به انرژی دارند، شرکت می کند.
از جمله این واکنش ها و فرآیندها عبارتند از:
انتقال فعال بین غشاهای پلاسما انتقال تکانه های عصبی انقباض عضلانی تقسیم سلولی سنتز RNA علاوه بر این، انرژی تولید شده در طول تنفس سلولی در پیوندهای پرانرژی ATP ذخیره می شود، حدود 38 مولکول ATP در هر مولکول گلوکز.
وقتی در مورد هیدرولیز ATP صحبت می کنیم به این معنی است که ATP از طریق یک واکنش هیدرولیز که در آن آنزیم ATPase شرکت می کند انرژی آزاد می کند. این انرژی بلافاصله برای انجام سایر فرآیندهای درون سلول استفاده می شود و برابر با حدود 34 کیلوژول در هر مول است.
از طریق هیدرولیز گونی ATP، نه تنها انرژی آزاد می شود، بلکه یک مولکول آدنوزین دی فسفات، ADP و یک گروه فسفات نیز تشکیل می شود. در حالی که هیدرولیز کل یک مولکول آدنوزین مونوفسفات و دو گروه فسفات تولید می کند.
تولید ATP در اثر تخمیر
عمل تخمیر بر اثر شکستن مولکول‌های آلی (ترکیبات حاوی کربن) انرژی لازم را در اختیار یاخته قرار می‌دهد، فسفات‌های پر انرژی از قبیل آدنوزین تری فسفات را رها می‌کند. برخی از اشکال تخمیر، مانند تخمیرهای مواد الکل، به عنوان فراورده فرعی، دی اکسید کربن تولید می‌کنند. رها شدن این گاز در جو به وسیله اشکال بی هوازی حیات، که به اکسیژن نیاز دارند، در تکامل فرایندهای سوخت و ساز بعدی، از جمله عمل تنفس سهیم‌اند. در فرایند تخمیر الکلی نیز آ.ت.پ به میزان فراوان تولید می‌گردد.
آدنوزین تری فسفات در مرحله دوم سوخت و ساز
بعد از عمل تخمیر، پیشرفت بعدی سوخت و ساز عبارت بود از چرخه مونوفسفات ششگانه (HMP). این عمل اساساً فرایندی بی هوازی است که به کمک انرژی حاصل از آدنوزین تری فسفات، هیدروژن را از قند آزاد می‌کند. دی اکسید کربن نیز به عنوان فراورده فرعی به دست می‌آید. نیمی هیدروژن مربوط به چرخه HMP از آب به دست می‌آید. این چرخه معرف مرحله‌ای نسبتاً پیشرفته (طی میلیون‌ها سال) است، زیرا، از دشوارترین راه به هیدروژن می‌رسد، نمایشگر دو روای است که عملاً تمامی هیدروژن آزاد از سیارهها فرار کرده‌است.
منبع خورشیدی آدنوزین تری فسفات
سومین مرحله در این جریان تکاملی (سوخت و ساز)، احتمالاً تغییر ماده آلی به فسفات آلی به کمک نور (فرایندی که طی آن گیاهان سبز انرژی نورانی را به انرژی شیمیایی تبدیل می‌کنند)، یعنی استفاده مستقیم در تولید آ.ت.پ است. انجام این عمل مستلزم وجود ماده رنگی کلروفیل (پوروفیرین منیزیم) برای جذب نور، حضور مواد رنگین یاخته (پروتئین‌های آهن دار) برای تبدیل انرژی خارجی، یعنی نور خورشید، به انرژی ذخیره‌ای موسوم به آ.ت.پ است.
دلایل واکنشهای شیمیایی ترکیبات غذایی
واکنش‌های شیمیایی مربوط به ترکیبات غذایی، شامل پروتئینها، قندها، چربیها، به دو منظور
متفاوت
نقش موجودات زنده در فرایند تولید انرژی
موجودات زنده نه می‌توانند انرژی را مصرف کنند نه می‌توانند آن را به وجود آورند، فقط قادرند انرژی را از حالتی به حالت دیگر تبدیل کنند. انرژی قابل استفاده، به صورت گرما به طبیعت باز گرداننده می‌شود. آزمایش‌های مربوط به گرما نمی‌تواند در سیستم‌های زیستی (هیدروژیکی) کار انرژی را انجام دهد، زیرا همه قسمت‌های یاخته اساساً دما و فشار یکنواختی دارند.
سایر کارکردهای ATP در سلولها
تبدیل ATP به ADP و cAMP نقش مهمی در واکنش‌های سلولی به میانجی‌های شیمیایی (هورمونها، ایکوزانوئیدها، انتقال دهنده‌های عصبی و داروها) دارد، به عنوان مثال داروی دی پیریدامول افزایش سطح داخل سلولی cAMP به دنبال مهار آنزیمهایی مانند فسفودی استراز موجب بلوک پاسخ تجمع پلاکتی به ADP شده و نهایتاً اختلال در انعقاد خون ایجاد می‌شود.
کارواکرول
کارواکرول با فرمول شیمیایی C10H14O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 10364 است. که جرم مولی آن 150.217 g/mol می‌باشد.
آرایه‌های فرش
آرایه‌های فرش به سه دستهٔ گردان، حیوانی و هندسی تقسیم می‌شوند.
آرایه‌های گردان
اسلیمی‌هایی که در این دوبخش وجود دارند فراوانند که تعدادی از آن‌هاشامل:
آرایهٔ هندسی
شامل آرایه‌های:
آرایه‌های عشایرفارس به سه دسته تقسیم می‌شود: ۱. شکل‌های شکسته مرکب:این نوع شکل‌ها با وجود شکستگی خوداز طرح‌های شهری مانند پیچک و گردان ساخته شده‌اند. ۲. شکل هاوطرحهای حیوانی ۳. اشکالی می‌باشند که رابطهٔ آن‌ها مستقیم وآشکار نیست و به هم پیوسته نمی‌باشند. ویژگی مهم این نوع شکل‌هادرهندسی بودن آرایه‌ها بدون نیاز به طرح و بافت ذهنی می‌باشد. این نوع طرح‌هااشکال گوناگونی دارند که ازجملهٔ آن‌ها می‌توان به موارد زیراشاره کرد:
آرایهٔ گل هشت پر:قدیمی‌ترین نوع بافت در فارس می‌باشد که با گلبرگ‌هایی یکی درمیان سیاه و سفید و تیره و روشن کاربرد دارد. کمتر فرشی پیدا می‌شود که در آن گل هشت پر به کار نرفته باشد.
آرایهٔ اناری:قدیمی‌ترین نقش انار به اوایل هزاره سوم برمی‌گردد. در دوره ساسانیان گل‌های انار جایگزین برگ‌ها شده‌است. درنقش‌های اناری ایران قدیم دانه‌های انار پیدا نبوده فقط در یکی از قالی‌های دوران صفویان انار رامی‌شکافند و دانه‌هایش پیدا می‌شود.
این نوع آرایه به دو دسته تقسیم می‌شود: ۱. بررسی موتیف‌های خشتی بختیاری (شلمزار، قهفرخ، سامان، چالشتر):بیشتر موتیف‌های داخلی خشت در سامان و قهفرخ تجریدی می‌باشد و بعداً پره‌های چالشتری منطقه‌های دیگر به آن دست پیدا کرده‌اند و طرح‌های چالشتری پدیدآوردند. آرایه‌های قالی چالشتر را به‌طورکلی از خشتهای شلمزار، سامان وقهفرخ گرفتند. موتیف‌های خشتی قهفرخ، شلمزار و سامان با طرح چالشتری در سادگی و بافت آن باهم فرق دارند. نمونه‌ای ازآرایه‌های بختیاری دستهٔ اول:آرایهٔ گل پیاز، آرایهٔ درخت، آرایهٔ دهن اژدری. ۲. آرایه‌های هندسی دیگر نقش‌های بختیاری:آرایهٔ دوگل، آرایهٔ بوته شاهی، آرایهٔ رکابی، آرایه چپقی و…
برای بافت این نوع آرایه از رنگ‌بندی ثابت استفاده نمی‌کنند و معمولاً نقش‌های چندضلعی درمتن ونقش‌های ریز به هم چسبیده در حاشیه کاربرد دارد. نمونه‌ای از آرایه‌های ترکمن را که می‌توان به آن‌هااشاره کرد شامل:
این نوع آرایه به ۲ بخش تقسیم می‌شود: الف. آرایه‌هایی می‌باشند که از نقش‌های گردان اصفهان مثل نقش اسلیمی برداشت کرده‌اند و با نقش‌های ذهنی الهام گرفته از طبیعت مخلوط کرده وآرایهٔ جدیدی راساخته‌اند. مانند: ۱. غنچه‌هایی می‌باشند که از یک طرف به شاخه آویزانند. ۲. غنچه‌هایی که درنوک شاخه‌اند. ۳. غنچه‌هایی که از دو طرف به شاخه آویزانند. ب. آرایه‌هایی می‌باشند که از برداشت آرایه‌های دستهٔ اول پدیدآ مده و حالت تجریدی به خود گرفته‌اند. مانند: آرایهٔ سیرزنبق، آرایهٔ غنچه‌ای سه لنگ، طرح خنچ، طرح اسلامی و… آرایه‌های قالی کرمانشاه ۲ خصوصیت دارند: همگی‌شان شامل خطوط هندسی‌اند و شکل‌های هندسی درآن‌ها هم به صورت منظم و هم غیرمنظم‌اند. فرق شکل‌گیری آرایهٔ کرمانشاه با سایر مناطق ایران این است که اکثر خط‌های شکستهٔ این نوع آرایه با دو خط موازی تشکیل شده‌است. آرایه‌هایی که در قالی‌های کرمانشاه به‌کار رفته‌اند فراوانند. اما بعضی از آن‌ها کارایی بیشتری داشته‌اند. مثل: گل زنگوله، آفتابه، عروسک، چراغ، مسجد، حوض، مهر و آیینه و… می‌باشند.
مکس تیرت
مکس تیرت (Max Théret; January 6, 1913 – February 25, 2009) کارآفرین و کنشگر سیاسی اهل فرانسه بود، که در سال ۱۹۵۴ با مشارکت آندره اسل، شرکت رسانه‌ای فناک را تأسیس نمود.
استیون راسل
استیون راسل بازیگر، صداپیشه، نویسنده و کارگردان تئاتر آمریکایی است. بیشتر شهرت او به سری بازی کامپیوتری دزد برمی‌گردد که در آن صداپیشهٔ قهرمان بازی، گرت است. او از سال ۱۹۸۷ عضو تئاتر ولفیلیت هاربر شد و اکنون بیش از ۲۰ سال است که عضو مهمی از آن به شمار می‌رود. او همچنین در تئاتر هانتینگتون، تئاتر نیو رپرتوری، تئاتر استونهام و تئاتر لیریک به عنوان بازیگر همکاری می‌کند. راسل در ولفلیت، ماساچوست زندگی می‌کند و یکی از اعضای افتخاری سهام بازیگران و انجمن بازیگران نمایش است.
او در این آثار حضور داشته‌است: آخرین هورا (تئاتر هانتینگتون)، زندگی گالیله (تئاتر آندرگراند ریلوی)، اعماق دریاچه (تئاتر تیر نا)، دختر ونوس (تئاتر بوستون پلی رایتز)، پینتر دونفره، خانه‌ای بدون دیوار و مردم سفید (تئاتر نیو رپرتوری)، و بعد هیچ چیز نبود و دعایی برای اوون مینی (تئاتر استونهام)، حماقت تالی (کمپانی لیریک استیج بوستون) و بیش از ۲۴ تئاتر برای ولفلیت هاربر مثل ملکهٔ زیبای لینن به همراه جولی هریس و جنگ جدید الیوت نورتون که برندهٔ جایزه نیز شده‌است. او همچنین نویسندهٔ ۱۳ نمایشنامه برای مخاطبان کودک و نوجوان است و در سال ۲۰۰۹ برندهٔ جایزهٔ برتری هنری پایدار از تئاتر ولفلیت هاربر شد.
بیلی پرایس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۴)
بیلی پرایس (Billy Price; October 5, 1934 – 2004) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
استیون راسل
اولین نقش آفرینی راسل به عنوان بازیگر در سینما، نقش باب در فیلم سینمایی نوئل، ساختهٔ سال ۲۰۰۷ است. او بعد از آن در سال ۲۰۰۸، در فیلم پسران طلایی در نقش لاتر نوریس بازی کرد و سال ۲۰۰۹ نیز نقش کوتاهی در فیلم ارواح دوست‌دخترهای گذشته ایفا کرد.
راسل در سری بازی دزد علاوه بر صدای گرت، صداپیشهٔ شخصیت کرس، بزرگترین دشمن گرت (در بازی دزد ۲: عصر فلز) و شخصیت‌های فرعی بازی مثل نگهبانان نیز بوده‌است. او علاوه بر دزد: پروژه تاریک، دزد ۲: عصر فلز و دزد: سایه‌های مرگبار در بازی‌هایی مثل فال‌اوت ۳، سیستم شوک ۲، بایوشاک: بیکران و الدر اسکورولز ۵: اسکایرم نیز صداپیشه بوده‌است.
بیلی پرایس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۴)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
کنسرتو پیانو شماره ۲۴ (موتسارت)
کنسرتو پیانو شماره ۲۴ (Piano Concerto No. 24) در دو مینور، کا. ۴۹۱، یک کنسرتو ساختهٔ ولفگانگ آمادئوس موتسارت برای کیبورد (معمولاً پیانو) و ارکستر است. او این کنسرتو را در زمستان ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶ ساخت و آن را در ۲۴ مارس ۱۷۸۶ (سه هفته پس از اتمام کنسرتو پیانو شماره ۲۳ در لا ماژور)، به پایان رساند. از آنجا که موتسارت قصد داشت کنسرتو را خودش اجرا کند، قسمت تکنواز را به‌طور کامل ننوشت. این اثر برای اولین بار در اوایل آوریل ۱۷۸۶، در بورگ‌تئاتر وین با تکنوازی و رهبری آهنگساز، اجرا شد. از لحاظ زمانی، این اثر بیستمین اثر از ۲۳ کنسرتو پیانوی اصلی موتسارت است.
این کار یکی از دو کنسرتو پیانوی موتسارت در گام مینور است که او ساخته‌است، دیگری کنسرتو پیانو شماره ۲۰ است. در هیچ‌یک از کنسرتو پیانوهای موتسارت سازهای بیشتری غیر از آنچه که در این کنسرتو استفاده شده است، وجود ندارد و سازهایی که در پارتیتور نوشته شده‌است عبارتند از: ارکستر زهی، بادی‌های چوبی، هورن‌ها، ترومپت‌ها و تیمپانی. کنسرتو در ۳ موومان است که اولین موومان با سرعت آلگرو در فرم سونات است و طولانی‌ترین موومان اول، در کلِ کنسرتو پیانوهای موتسارت است. موومان دوم لارگتو در می بمل ماژور (گام نسبی دو مینور) و دارای یک تم ساده است. موومان سوم یا فینال، با سرعت آلگرتو، دارای یک «تم» و ۸ واریاسیون در دو مینور است.
این اثر یکی از کامل‌ترین ساخته‌های موتسارت در فرمِ کنسرتو است. لودویگ فان بتهوون و یوهانس برامس از ستایشگران اولیهٔ این کنسرتو بودند. آرتور هاچینگز (موسیقی‌شناس)، این اثر را «عالی‌ترین» کنسرتو پیانوی موتسارت اعلام کرد.
تاریخچه
موتسارت کنسرتو را در زمستان ۱۷۸۵–۸۶، در چهارمین فصل حضور خود در وین ساخت. این سومین کنسرتو از مجموعهٔ سه کنسرتویی بود که به سرعت و پشت سر هم ساخته شد (دو کنسرتوی دیگر شماره ۲۲ در می ماژور و شماره ۲۳ در لا ماژور بودند). او آهنگسازی شماره ۲۴ را اندکی پیش از آغاز ساخت اپرای کمیک عروسی فیگارو به پایان رساند. همچنین به این دو کار شمارهٔ مجاور ۴۹۱ و ۴۹۲ در فهرست کشل اختصاص داده شده‌است. این دو اثر گرچه در یک زمان ساخته شده‌اند اما تفاوت زیادی بین آنها وجود دارد. اپرا تقریباً یا کاملاً در گام‌های ماژور قرار دارد در حالی که کنسرتو از معدود کارهای موتسارت است که در گام مینور ساخته شده‌است. رابرت دی. لوین، پیانیست و موسیقی‌شناس حدس می‌زند که این کنسرتو، به همراه دو کنسرتوی دیگر که پیش از آن ساخته شده‌اند، ممکن است نشان از خلاقیت موتسارت برای عبور به جنبه تیره‌تری از آثارش در مقابل ساخت یک اپرای کمیک داشته باشد.
اولین اجرای کنسرتو در ۳ یا ۷ آوریل ۱۷۸۶، در بورگ‌تئاتر، وین بود. موتسارت به‌عنوان تکنواز در این کنسرت حضور داشت و ارکستر را از کنار ساز رهبری کرد.
در سال ۱۸۰۰، کنستانزه (بیوهٔ موتسارت)، پارتیتور اصلی این اثر را به ناشر موسیقی یوهان آنتون آندری در شهر افنباخ آم ماین فروخت. پس از آن سِر جورج دونالدسون (یک نیکوکار اسکاتلندی) در سال ۱۸۹۴، پارتیتور را به کالج سلطنتی موسیقی لندن اهدا کرد. به‌طور کلی در طولِ قرن نوزدهم، پارتیتور این کار بارها به‌طور خصوصی دست‌به‌دست شد. پارتیتور اصلی فاقد علامتِ تمپو است و موتسارت سرعت قطعات را فقط در نت‌های متعلق به خودش (نت‌های تکنواز) وارد کرده‌است. نت‌های دیگر بخش‌های ارکستر برای نوازندگان، به وضوح و کامل نوشته شده‌است، اما نت‌های تکنواز ناقص است و در بسیاری از مواقع، موتسارت فقط علامت‌هایی خارج از خط حامل برای درجه گام یا آکوردهای شکسته، درج کرده‌است. این امر نشان می‌دهد که او قسمت عمده‌ای از بخش تکنوازی را به‌صورت بداهه ساخته‌است. در این پارتیتور همچنین نت‌های اضافه و بی‌ربط نیز وجود دارد، از جمله در موومان اول و در بخش گشایش، این موارد مشاهده می‌شود. گاه به گاه در پارتیتور اصلی خطای نت‌نویسی نیز وجود دارد که فردریش بلوم (موسیقی‌شناس)، این اشتباهات را به موتسارت نسبت می‌دهد و می‌گوید: «واضح است که با عجله و فشار درونی نوشته شده‌است».
ارکستر
کنسرتو در سه موومان به شرح زیر است: 1. آلگرو در دو مینور
2. لارگتو در می بمل ماژور
3. آلگرتو واریاسیون در دو مینور ، با ۸ واریاسیون و کدا در کنسرتو برای ۱ فلوت، ۲ ابوا، ۲ کلارینت، ۲ فاگوت، ۲ هورن، ۲ ترومپت، تیمپانی و ارکستر زهی ساخته شده‌است. این بزرگترین مجموعه از سازهایی است که موتسارت تا آن زمان در کنسرتوهای خود استفاده کرده بود.
این اثر یکی از دو کنسرتوهایی است که موتسارت، هم از ابوا و هم از کلارینت استفاده کرد (قطعهٔ دیگر کنسرتو برای دو پیانو است که فقط در نسخهٔ اصلاح شده، کلارینت نیز به آن اضافه شده‌است). کلارینت در آن زمان از سازهای معمول در ارکستر نبود، «رابرت دی. لوین» می‌نویسد: «غنای صدادهی در بادی‌ها، به‌دلیل حضور ابواها و کلارینت‌ها، ویژگی اصلی تمبر در این کنسرتو است و بارها و بارها در هر سه موومان، بادی‌ها نسبت به ارکستر زهی، خودنمایی بیشتری دارند و کاملاً بر آنها غلبه می‌کنند».
ساز تکنواز در پارتیتور این کنسرتو، چمبالو معرفی شده‌است، منظور از این اصطلاح اغلب به ساز هارپسیکورد اشاره دارد، اما موتسارت در این کنسرتو از نامِ ساز چمبالو، به‌عنوان یک اصطلاح عمومی استفاده کرده‌است که می‌تواند ساز پیانو را نیز در بر بگیرد و در قرن هجدهم، نوع مدرن‌تر این ساز، پویایی بیشتری از هارپسیکورد داشت.
موومان اول
موومان اول در فرم سونات است و از سبک دوره کلاسیک پیروی می‌کند. این اثر با یک گشایش ارکسترال شروع می‌شود و به‌دنبال آن، آغاز تکنوازی، بسط و گسترش، بازگشایش و در نهایت با کادنزا و کدا، این قسمت به پایان می‌رسد. با آنکه این موومان در خط کلی و مرسومِ کلاسیک حرکت می‌کند، اما موتسارت دست به نوآوریِ گسترده‌ای در ساختارِ اثر زده است.
گشایش
بخش اکسپوزیسیون یا گشایش، طولانی و در ۹۹ میزان است و دو تم دارد؛ «تم اول» و «تم دوم». پایهٔ هر دو تم در گام مینور است. ارکستر ابتدا تم اصلی را هم‌صدا و کم‌قدرت شروع می‌کند و نشانِ شدت، پیانو (P) در نظر گرفته شده‌است. لحن تمِ اصلیِ سیزده میزانی، در گام دو مینور و مبهم است و تا مرحلهٔ کادانس، بسیار رنگی است و از همهٔ دوازده نت گام کروماتیک بهره گرفته‌است. گشایشِ بخش تکنواز، قواعد مرسوم را کنار می‌گذارد و ایده‌های ارکسترال را که قبلاً شنیده شده‌است، دنبال نمی‌کند. در عوض، تکنواز با یک پاساژ ۱۸ میزانی و بدون همراهی ارکستر وارد می‌شود و به تم اصلی نیز اشاره‌ای نمی‌کند، بعد از این قسمت، تم اصلی با همراهی ارکستر ظاهر می‌شود. پیانو نیز پس از هفت میزان به ارکستر ملحق می‌شود. یکی دیگر از نوآوری‌های این کنسرتو این است که تکنواز، تم دوم بخش گشایشِ ارکستر را اجرا نمی‌کند و در مقابل، یک سری تم‌ها و مواد جدیدی معرفی می‌شوند. دونالد تووی (موسیقی‌شناس)، معرفی این مطالب جدید را «آموزه‌ای کاملاً براندازانه دانست، زیرا پیشتر (در فرم کنسرتو) مرسوم بود که در بخش آغازین، اجرای همنوازی کامل ارکستر (گشایش ارکسترال)، پیش‌بینی اجرای تکنواز باشد».
پس از صد میزان از اجرای تکنواز و ارکستر، قطعه در گام نسبی می بمل ماژور قرار می‌گیرد و تکنواز با اجرای یک «تریل/کادانس» و هدایت ارکستر با یک آکورد هفت نمایان به تونیک، نشان می‌دهد که بخش گشایش برای تکنواز، به پایان رسیده‌است. در مقابل، موتسارت بخش جدیدی را به بادی‌های چوبی اختصاص داده‌است. این گشایشِ جدید، حدود شصت میزان و قبل از اجرای یک «تریل/کادانس» دیگر که پایان واقعی گشایش را نشان بدهد، ادامه دارد. این امر باعث ایجاد یک «عبارت تکراری» در بخش «گشایش» و اتصال به بخش «بسط و گسترش» می‌شود. چارلز روزن (موسیقی‌شناس)، استدلال می‌کند موتسارت بدین‌ترتیب یک «گشایش دوبل» ایجاد کرد. روزن همچنین طی اظهاراتی توضیح می‌دهد که چرا موتسارت در طول مراحل آهنگسازی، گسترش قابل توجهی در بخشِ گشایشِ ارکسترال ایجاد کرده است و نتیجه می‌گیرد که او برای حفظ تعادل بین ارکستر و تکنواز، به زمان بیشتری در این بخش نیاز داشته‌است.
بسط و گسترش
بخش بسط و گسترش، با تکرار همان مواد از «بخش گشایش»، این بار در می بمل ماژور، توسط تکنواز آغاز می‌شود. در بین دیگر کنسرتوهای موتسارت، فقط کنسرتو پیانو شماره ۲۰ است که بخش «بسط و گسترش»، تکرار همان «بخش گشایش» است. اما در کنسرتو پیانو شماره ۲۴، تکرار گشایش، برای گسترش، به شکلی متفاوت اجرا می‌شود. موتیف آغازین با کادانس نیمه‌تمام، چهار بار تکرار می‌شود و با مداخلهٔ بادی‌های چوبی، انگار سؤال را بعد از سؤال می‌پرسد. سؤال فینال در دو مینور پرسیده می‌شود و تکنواز با حرکتی نزولی، به آن پاسخ می‌دهد و سرانجام منجر به بیان تم اصلی توسط تمام ارکستر در فا مینور می‌شود.
پس از آن تمِ ارکسترال گسترش می‌یابد و موتیفِ تم‌های چهارم و پنجم، از طریق دایره پنجم‌ها، حرکتی پایین‌رونده دارند و همراه با فیگورهای مداومِ تکنواز، منجر به تبادلی طوفانی بین ارکستر و تکنواز می‌شود که کوتبرت گیردستون (موتسارت‌شناس قرن بیستم) آن را یکی از معدود کارهای موتسارت دانست که «شور و اشتیاق در آن مهارنشدنی است». «دونالد تووی» این بخش را پاساژی «خوب و توده‌ای سِتَبر» توصیف می‌کند. این تبادل، توسط تکنواز در یک خط از نت‌های «تریوله» (سه‌تایی) به‌صورت دولاچنگ و پژواکی از تم اصلی که توسط سازهای بادی اضافه شده‌است، ادامه پیدا می‌کند. در نهایت، این پاساژ انتقالی با مدولاسیون به گام سی مینور تغییر کرده و باعث شروع بازگشایش و بیانی متعارف از تم اصلیِ موومان، توسط ارکستر می‌شود.
بازگشایش، کادنزا و کدا
در بازگشایش، طیف گسترده‌ای از تم‌های ارایه شده توسط ارکستر و تکنواز در «بخش گشایش»، به چالش کشیده می‌شود. موتسارت در این بخش موفق می‌شود تمامی تم‌های موجود را در گام دو مینور مجدداً جمع‌آوری کند، اما تم‌ها فشرده‌تر است، با نظم دیگری بیان می‌شود و در فرم جدید خود، در لحظه‌هایی نیز حاوی تکنیک‌هایی برای اجرای نوازندهٔ چیره‌دست پیانو است. آخرین تمی که به‌طور خلاصه جمع‌بندی می‌شود، تم دومِ ارکسترال، از بخش گشایش است که پس از ۴۰۰ میزان، دوباره ظهور می‌کند و با نت‌های سه‌تایی و دولاچنگ توسط تکنواز، تزیین و شنیده می‌شود. خلاصهٔ تکرارها با آرپژهای دولاچنگ پیانو، قبل از اینکه «تریل/کادانس» به یک «عبارت تکراری» تبدیل شود، به پایان می‌رسد. عبارت تکراری به نوبهٔ خود منجر به ایجاد یک فرماتا می‌شود و نشان از شروع کادنزا توسط تکنواز دارد.
موتسارت در این موومان نُتی برای کادنزا ننوشته‌است، یا حداقل هیچ مدرکی در این زمینه وجود ندارد. بسیاری از آهنگسازان و اجراکنندگان بعدی از جمله یوهان برامس، فروچو بوزونی و گابریل فوره کادنزاهای خودشان را نوشته و آهنگسازی کرده‌اند. در این اثر به‌صورت استثنایی و در نوشتار پارتیتور، تکنواز را به سویی سوق نمی‌دهد تا کادنزا را با یک «تریل/کادانس» خاتمه دهد. حذف تریل احتمالاً عمدی بوده‌است؛ چرا که موتسارت قصد داشت که کادنزا، مستقیم و بدون تریل، به کدا برود.
کدا در کنسرتوهای موتسارت، معمولاً با ارکستر کامل و بدون نوشتنِ بخشی برای تکنواز، به پایان می‌رسد. اما در این کنسرتو قواعد شکسته می‌شود و تکنواز با پاساژهایی از نت‌های دولاچنگ، صدای کلِ ارکستر را قطع کرده و سپس ارکستر را با آکوردهای پایانی، با شدت پیانیسیمو (PP) همراهی و به پایان هدایت می‌کند.
موومان دوم
آلفرد اینشتین در بارهٔ موومان دوم گفته‌است: «در خالص‌ترین و آرام‌ترین مناطق حرکت می‌کند و از بیانی ساده و عالی برخوردار است». موومان دوم با سرعت لارگتو علامت‌گذاری شده‌است، در گام می بمل ماژور و میزان‌بندی شکستهٔ است. در این موومان ترومپت‌ها و تیمپانی هیچ نقشی ندارند و در موومان سوم دوباره به ارکستر می‌پیوندند.
شروع موومان با تکنوازی تم اصلی در چهار میزان، به‌عهدهٔ پیانو است و سپس این تم توسط ارکستر تکرار می‌شود. این تم، به قول مایکل استینبرگ (موسیقی‌شناس آمریکایی)، «در نهایتِ سادگی» است. دونالد تووی، میزان چهارم به بعد را «ساده، بی‌تکلف» و فاقد هرگونه تزیین، توصیف می‌کند، اما معتقد است که موتسارت به عمد قصد چنین کاری را داشته‌است. اولین طرح موتزارت برای این موومان، بسیار پیچیده‌تر بود. او احتمالاً تم را ساده کرده تا کنتراست بیشتری در مقابل شدتِ تیرگی که در موومان اول وجود دارد، ایجاد کند. پس از تکرار تم اصلی توسط ارکستر، یک پُل یا پاساژ انتقالی بسیار ساده وجود دارد که کوتبرت گیردستون (موتسارت‌شناس قرن بیستم) آن را «اما فقط یک طرح» می‌خواند تا توسط تکنواز (با بداهه) تزئین شود، با این استدلال که «اجرای آن به‌صورت چاپ‌شده (نت‌نویسی شده)، به معنای خیانت به یادگاریِ موتزارت است».
پس از عبور از این پُل، تکنواز دوباره تم چهارمیزانیِ اولیه را اجرا می‌کند. سپس ارکستر بخش جدیدی را در گام دو مینور با بازگشت به تم اصلی و ریتمِ تغییریافته، می‌گشاید و بدین‌ترتیب این بخش را از گام لابمل ماژور قبلی، جدا می‌کند. پس از این بخش جدید، باز هم تم اصلی تکرار می‌شود تا پایان موومان مشخص شود، ولی این بار نیز ریتمِ تم اصلی تغییر می‌کند. در این زمان، تم دوبار توسط تکنواز اجرا شده و در این ظهور مجدد، باز هم با همان پُل یا پاساژ ارتباطی، این دو به هم وصل می‌شوند. کوتبرت گیردستون استدلال می‌کند که در اینجا، «تکنواز مجبور خواهد شد از تخیل (بداهه‌نوازی) خود برای آراستن (پاساژ ساده یا پُل) برای بار دوم استفاده کند». بنابر این ساختار کلیِ موومان دوم، ABACA است و فرمی مانند روندو ایجاد می‌شود.
در بخش میانیِ اثر (بین دو مینور و لا بمل ماژور) و هنگام بیانِ تم اصلی، نشانه‌هایی از خطای نت‌نویسی در پارتیتور اصلی وجود دارد. این خطاها باعث اختلالِ هارمونیکی بین سازهای بادی و پیانو می‌شود. احتمالاً موتسارت نت‌های پیانو و سازهای بادی را در زمان‌های مختلف نوشته‌است و این امر موجب اشتباه آهنگساز در نظارت بر اثرش شده‌است. آلفرد برندل که چندین بار این کنسرتو را ضبط کرده‌است، معتقد است که اجراکنندگان نباید در این بخش، پارتیتور را همان‌طور که هست اجرا کنند، بلکه باید خطای موتزارت را تصحیح کنند. برندل همچنین تاکید دارد که میزان‌بندی شکسته در کلِ موومان یک خطای دیگر است که دو ضرب، در یک زمان مشترک، شکسته شده (حذف ضرب‌های دوم و چهارم) و به جای چهار بار ضرب‌زدن، دو بار ضرب می‌خورد، از نظر او (ضرب‌زدن)، در این موومان بسیار سریع‌تر است.
موومان سوم
موومان سوم دارای یک تم موسیقایی در دو مینور است و پس از آن، هشت واریاسیون بر روی این تم به اجرا در می‌آید. آرتور هاچینگز (موسیقی‌شناس)، موومان سوم را هم بهترین تالیف از فرمِ واریاسیون و هم بهترین فینالِ کنسرتو در بین آثار موتسارت می‌داند. نشانه‌گذاری برای سرعت در این موومان آلگرتو است. چارلز روزن معتقد که این موومان به سرعتی مانند مارش نیاز دارد و می‌نویسد: «به‌طور کلی خیلی زود این توهم ایجاد می‌شود که این تمپوی تند می‌خواهد به این موومان، قدرتی همانند موومان اول بدهد». در مقابل، انجلا هیوئیت (پیانیست)، سرعت این موومان را نه یک مارش، بلکه یک «رقص شیطانی» می‌بیند.
این موومان توسط ویلن‌اول‌ها با اجرای تم اول بر روی یک سیم و با همراهی سازهای بادی آغاز می‌شود. تم اول از دو فِرازِ هشت‌میزانی تشکیل شده‌است که هر کدام یک بار تکرار می‌شوند. اولین فِراز، از دو مینور به گام نمایان (سل مینور) تغییر می‌یابد. فِراز دوم، با مدولاسیون، عبارت موسیقی را از سل مینور به دو مینور برمی‌گرداند. تکنواز در اینجا هیچ نقشی در بیانِ تم اصلی ندارد و فقط ساز زهی را به‌صورت تیره‌ای همراهی و تزیین می‌کند. سپس پیانو برای اجرای واریاسیون یک (I)، وارد می‌شود.
واریاسیون‌های دو (II) تا شش (VI)، همان چیزی است که کوتبرت گیردستون و آرتور هاچینگز، هر کدام به‌طور مستقل، آنها را «واریاسیون‌های دوبل» توصیف می‌کنند. در این واریاسیون‌ها، هر یک از فرازهای هشت‌میزانیِ تم، با تنوع و تکرارِ بیشتری همراه است (AXAYBXBY). واریاسیون‌های چهار (IV) و شش (VI) در گام ماژور هستند، دونالد تووی از اولی (در لا بمل ماژور) به‌عنوان «با نشاط» و از دومی (دو ماژور) به‌عنوان «دلپذیر» یاد می‌کند. در میانِ این دو، واریاسیون پنج (V) قرار دارد که به دو مینور بر می‌گردد، کوتبرت گیردستون، این واریاسیون را «یکی از مهمترین‌ها» توصیف می‌کند. واریاسیون هفت (VII)، دارای نیمی از طولِ زمانیِ قبلی‌ها است، چرا که تکرار فِرازهای هشت‌میزانی، در این قسمت حذف شده‌اند، واریاسیون شمارۀ هفت با سه میزانِ اضافه به پایان می‌رسد و این بخش با یک آکورد نمایان، اوج گرفته و شروعِ بخش کادنزا را اعلام می‌کند.
بعد از کادِنزا، تکنواز واریاسیون هشت (VIII) را به تنهایی اجرا می‌کند، اما این بار متر موسیقی تغییر کرده و از دوضربی سادۀ شکسته ، به دوضربی ترکیبی ، تبدیل می‌شود. سرانجام پس از ۱۹ میزان تکنوازی توسط پیانو، ارکستر نیز به آن ملحق می‌شود. هم در واریاسیون نهایی (هشت) و هم در کدا، آکوردهای شش ناپولیتن بسیاری در همراهی وجود دارد که کوتبرت گیردستون به تأثیر «دلهره‌آورِ» این آکوردها اشاره دارد و می‌نویسد: بخش «کُدا سرانجام جشن پیروزی را با ناامیدی، در گام مینور برپا می‌کند».
واکنش‌ها
در میان پژوهشگران مدرن و قرن بیستم، کوتبرت گیردستون می‌گوید: «این کنسرتو از همه لحاظ، یکی از بزرگترین (آثار موتسارت) است، ما بیهوده خواهیم گفت: بزرگترین، آیا انتخاب چهار یا پنج نفر از بین آنها غیرممکن نبود؟». آلفرد اینشتین با اشاره به ماهیتِ «تاریک، تراژیک و پرشورِ» کنسرتو، اظهار داشت: «وقتی موتسارت این کار را (برای اولین بار) اجرا می‌کرد، بیان و تصّورِ چهرهٔ مردم وین در آن زمان سخت است». سایمون پی. کیف (موسیقی‌شناس) در بارهٔ کنسرتو پیانوی شماره ۲۴، می‌نویسد: «یک کار متعالی و نقطهٔ اوج در کنسرتو پیانوهای موتسارت است که کاملاً با پیشینیان خود پیوند خورده‌است، اما در عین حال قاطعانه از آنها پیشی می‌گیرد». الکساندر هایِت کینگ (موتسارت‌شناس)، بر این نظر است که کنسرتوی شماره ۲۴، «نه تنها عالی‌ترین کنسرتو از سری (کنسرتوهای موتسارت) است، بلکه یکی از بزرگترین کنسرتوهای پیانو است که تاکنون ساخته شده‌است». آرتور هاچینگز (موسیقی‌شناس)، دیدگاه خود را اینگونه بیان کرد که «اگر برای هر یک از کنسرتوهای موتسارت ارزشی قایل شویم، در هیچ‌کدام از آنها کاری بزرگتر از کنسرتوی کا. ۴۹۱، نخواهیم یافت، زیرا موتسارت اثری ننوشته بود که اجزای آن کاملاً متعلق به کلِ یک کار فوق‌العاده باشد».
تراب‌آباد (بافق)
تراب‌آباد (بافق)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافق در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مبارکه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فهرست کشورها بر پایه سرانه تولید کربن دی‌اکسید
این فهرست کشورها بر پایه سرانه تولید دی اکسید کربن از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۷ است. داده‌ها توسط، وزارت نیرو ایالات متحده آمریکا و تجزیه و تحلیل اطلاعات در مرکز (CDIAC) است. بیشتر داده‌ها از بخش آمار سازمان ملل متحد جمع‌آوری و محاسبه شده‌است. داده‌ها تنها از انتشار دی اکسید کربن از احتراق سوختهای فسیلی و تولید سیمان است. و شامل انتشار گازهای گلخانه‌ای زمین مانند جنگل زدایی و قطع درختان نمی‌باشد.
سندرم استکهلم
سندرم استکهلم پدیده‌ای روانی است که در آن گروگان نسبت به گروگان‌گیر حس همدلی، همدردی و وفاداری پیدا می‌کند و در مواقعی این حس وفاداری تا جایی است که از کسی که جان، مال و آزادی‌اش را تهدید کرده، دفاع و با اختیار و علاقه خودش را تسلیم او می‌کند. علت این عارضه روانی را عموماً نوعی سازوکار دفاعی دانسته‌اند.
ویژگی‌های سندرم استکهلم
از سویی سندرم استکهلم برای همه گروگان‌گیرها و گروگان‌ها پیش نمی‌آید و از دیگر سو با توجه به نظرات متفاوت پژوهشگران، نمی‌توان فهرست روشنی از ویژگی‌ها به دست داد. با این همه می‌توان برخی از آن‌ها را برشمرد:
تاریخچه
عارضهٔ استکهلم اصطلاحی است که پس از سرقت از بانکی در میدان نورمالمستوری نورمالمستورگ استکهلمِ سوئد، توسط نیل بیِروت (Nils Bejerot) - روان‌شناسی که از آغاز تا پایان گروگان‌گیری به پلیس مشاوره روانشناسی می‌داد و به بانک رفت‌وآمد داشت، هم‌زمان با پوشش خبری مورداستفاده قرار گرفت و بعدها توسط روان‌شناس دیگری به نام «فرانک اوخبری» (Frank Ochberg) رسماً تعریف و نام‌گذاری شد. در طی این گروگان‌گیری چهار کارمند (سه زن و یک مرد) به مدت ۶ روز (از تاریخ ۲۳ تا ۲۸ اوت ۱۹۷۳) به گروگان گرفته شدند. در طی این شش روز قربانیان وابستگی عاطفی به گروگان‌گیرها پیدا کردند؛ تا جایی که از همکاری با پلیس سر بازمی‌زدند و حتی پس از آزادی از این مصیبت شش‌روزه، در دفاع از گروگان‌گیران برآمدند.
سرقت از بانک استکهلم
در سال ۱۹۷۳ یان اریک اولسون، محکوم به آزادی مشروط، در جریان سرقت ناکام از یک بانک، چهار کارمند (سه زن و یک مرد) از Kreditbanken، یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های استکهلم را به گروگان گرفت. او برای آزادی دوستش کلارک اولوفسون از زندان و برای اینکه به او بپیوندد و در این سرقت و گروگان‌گیری دستیارش شود، مذاکره کرد. آن‌ها گروگان‌ها را به مدت شش روز (۲۳ تا ۲۸ اوت) در یکی از خزانه‌های بانک اسیر کردند. وقتی گروگان‌ها آزاد شدند، هیچ‌یک از آنان در دادگاه علیه یکی از گروگان‌گیران شهادت ندادند. در عوض، برای دفاع خود شروع به جمع‌آوری پول کردند.
نیلز بجروت، جرم‌شناس و روان‌پزشک سوئدی این اصطلاح را ابداع کرد که پلیس استکهلم از او برای تجزیه و تحلیل واکنش قربانیان به سرقت از بانک ۱۹۷۳ و وضعیت آن‌ها به عنوان گروگان، کمک خواست. از آنجا که ایده شست‌وشوی مغزی مفهوم جدیدی نبود، بیروت در سخنرانی در مورد «اخباری که پس از آزادی اسیران پخش شد» واکنش گروگان‌ها را در نتیجه شست‌وشوی مغزی توسط اسیرکنندگان آن‌ها توصیف کرد و آن را «سندرم نورمالمستورگ» نامید که بعداً در خارج از سوئد به سندرم استکهلم معروف شد. در اصل توسط روان‌پزشک فرانک اوچبرگ برای کمک به مدیریت شرایط گروگان‌گیری تعریف شد.
بعداً اولسون در مصاحبه ای گفت:
روزنامه‌نگار استرالیایی، جس هیل، در رساله ۲۰۲۰ خود در مورد خشونت خانگی به آنچه شما مرا ساخته انجام دهید، این سندرم را «آسیب‌شناسی مشکوک و بدون هیچ معیار تشخیصی» توصیف کرد و اظهار داشت که «با زن ستیزی سرشار است و بر اساس دروغ»؛ وی همچنین خاطرنشان کرد که در یک بررسی مطالعات در سال ۲۰۰۸ مشخص شد که «بیشترین تشخیص سندرم استکهلم توسط رسانه‌ها انجام می‌شود نه توسط روانشناسان یا روانپزشکان». به ویژه، تجزیه و تحلیل هیل نشان داد که مقامات استکهلم - تحت هدایت مستقیم Bejerot - به این سرقت پاسخ دادند به گونه ای که گروگان‌ها بیش از گروگان گیران در معرض خطر پلیس قرار گرفتند (کریستین انمارک گروگان، که در حین محاصره تلفن دریافت کرد با اولاف پالمه نخست‌وزیر سوئد تماس بگیرید، گزارش داد که پالمه به او گفت که دولت با مجرمان مذاکره نخواهد کرد و «شما باید به خود راضی کنید که در پست خود می‌می‌رید»)؛ همچنین، او مشاهده کرد که نه تنها تشخیص Bejerot در مورد Enmark بدون این که هرگز با او صحبت کرده باشد، بلکه در پاسخ مستقیم به انتقاد عمومی او از اقدامات او در هنگام محاصره بود.
موارد مشابه
در برخی موارد کودک آزاری و همسر آزاری که کودک یا همسر از آزاردهنده حمایت می‌کند یا به او علاقه‌مند می‌شود. همچنین در زندانیان جنگی و در اردوگاه‌های کار اجباری چنین چیزهایی دیده می‌شود.
پتی هرست
پتی هرست، نوه ناشر ویلیام راندولف هرست، در سال ۱۹۷۴ توسط ارتش آزادی‌بخش سیمبیونس (Symbionese)، «یک گروه چریکی شهری»، به گروگان گرفته شد. وی کار خانواده خود و همچنین پلیس را تقبیح کرد. وی بعداً با نام جدید «تانیا» با ارتش آزادیبخش سیمبیونس برای سرقت از بانک‌ها در سانفرانسیسکو همکاری کرد. او علناً احساسات همدردی خود را نسبت به ارتش آزادیبخش سیمبیونس و پیگیری‌های آنها نیز ابراز داشت. پس از دستگیری وی در سال ۱۹۷۵، ادعای سندرم استکهلم به عنوان یک دفاع مناسب در دادگاه کار نکرد، که باعث ناراحتی وکیل مدافع وی، فرانسیس بیلی جونیور شد. حکم هفت ساله زندان وی بعداً تخفیف یافت و سرانجام توسط رئیس‌جمهور بیل کلینتون مورد عفو قرار گرفت چراکه که به وی اطلاع داده شد که آن دختر با اختیار خود رفتار نمی‌کند.
خانه‌های شرکت نفت (شماره ۳۳۹۵)
منازل شرکت نفت (شماره ۳۳۹۵) مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان‌آبادان، بوارده شمالی، شماره ۳۳۹۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۹۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بارنگسواو (استان پومرانی غربی)
بارنگسواو یک روستا در لهستان است که در گمینا کووباسکووو واقع شده‌است.
سررگ‌خواجه
سررگ‌خواجه، روستایی از توابع بخش دهدز شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دهدز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰۰نفر (۷۴خانوار) بوده‌است. شغل و پیشه ی مردم این روستا زراعت بوده که اکثر آنها به کشت گندم جو و عدس میپردازند این روستا به دو قسمت تقسیم میشود ده بالا که نام خانوادگی آنها خواجه گودری بوده و ده پایین که نام خانوادگی آنها خواجه کولکی میباشد.
سد قیز قلعه‌سی
سد قیز قلعه‌سی، بر روی رودخانه ارس و در پایین‌دست سد خداآفرین و در مرز ایران و جمهوری آذربایجان قرار دارد.
ظرفیت تولید این نیروگاه ۴۰ مگاوات است.هدف از احداث این سد مخزنی، تأمین آب کشاورزی و تولید برق است. تولید انرژی برق سالیانه معادل ۱۳۵ گیگاوات ساعت می‌باشد.
کاش اینجا بودی (فیلم ۱۹۸۷)
«کاش اینجا بودی» (Wish You Were Here) فیلمی در ژانر کمدی-درام و به کارگردانی دیوید لیلند است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به امیلی لوید و تام بل اشاره کرد.
جام اینترتوتو ۱۹۹۵
جام اینترتوتو ۱۹۹۵، اولین دوره مسابقات فوتبال جام اینترتوتو بود که زیر نظر یوفا برگزار می‌شد. تیم‌های استراسبورگ و بوردو با پیروزی در نیمه نهایی جواز حضور در مسابقات جام یوفا را بدست آوردند. تاتنهام و ویمبلدون بخاطر عدم استفاده از ترکیب اصلی در مسابقات فصل جاری اینترتوتو، از حضور در رقابت‌های اروپایی فصل بعد یوفا محروم شدند. این محرومیت پس از فرجام‌خواهی برداشته شد.
سال ۱۹۹۵ همچنین شاهد بازگشت باشگاه‌های یوگسلاوی به رقابت‌های بین‌المللی، پس از سه سال ممنوعیت به دلیل تحریم سازمان ملل بود. با این حال، هر دو نماینده یوگسلاوی در مرحله گروهی حذف شدند.
مرحله گروهی
تیم‌هایی که جایگاهی در مرحله یک‌هشتم نهایی کسب کردند به صورت پر رنگ نشان داده شده‌اند.
گروه یک
منابع:
گروه دو
منابع:
گروه سه
منابع:
گروه چهار
منابع:
گروه پنج
منابع:
گروه شش
منابع:
گروه هفت
منابع:
گروه هشت
منابع:
گروه نه
منابع:
گروه ده
منابع:
گروه یازده
منابع:
گروه دوازده
منابع:
نیمه نهایی
بازی‌های نیمه نهایی جام اینترتوتو متعلق به بازی‌های جام یوفا است.
یادداشت: بازی فینال برگزار نشد. برندگان نیمه نهایی راهی رقابت‌های جام یوفا شدند.
دور برگشت
استراسبورگ در مجموع ۷–۲ برنده شد.
بوردو در مجموع ۴–۲ برنده شد.
میوشی، سایتاما
میوشی، سایتاما (به لاتین: Miyoshi, Saitama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان سایتاما واقع شده‌است. میوشی ۱۵٫۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۸٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد.
براکهم
براکهم (به انگلیسی: Brockham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Mole Valley واقع شده‌است. براکهم ۶٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۸۶۸ نفر جمعیت دارد.
اسلایس (برنامه)
اسلایس یک پلتفرم سفارش آنلاین غذا برای پیتزافروشی ‌های مستقل است. این برنامه به صاحبان پیتزافروشی این امکان را می‌دهد تا با استفاده از یک وبسایت بهینه شده برای موبایل، محصولات خود را به مشتریان ارائه دهند و مشتریان آنها نیز می‌توانند از طریق این برنامه و کانال‌های رسانه‌های اجتماعی سفارش پیتزا بدهند. این شرکت ادعا می‌کند که پلتفرم آنها توسط ۹۰۰۰ پیتزا فروشی در ۲۵۰۰ شهرک و شهر در ایالات متحده مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین ادعا می‌کند که در سال ۲۰۱۷ بیش از ۱۰۰ میلیون دلار تحویل را پردازش کرده است و از سال ۲۰۱۰ در مجموع بیش از ۱۲ میلیون سفارش را تکمیل کرده است.
تاریخچه
اسلایس در سال ۲۰۱۰ توسط ایلیر سلا تاسیس شد و در ابتدا مای پیتزا نام داشت. در ژوئیه ۲۰۱۶، اسلایس با سرمایهٔ ۳ میلیون دلاری سری A بسته شد. در می ۲۰۱۷، این شرکت ۱۵ میلیون دلار به رهبری  جی‌جی‌وی کپیتال جمع‌آوری کرد. در سال ۲۰۲۰، به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ که رستوران‌ها را مجبور به تعطیلی و تمرکز بر تحویل بیرون‌بر کرد، اسلایس نیز توجه بیشتری را به خود جلب کرد.
منابع
<references group="" responsive="1">
هنام، اسکس
هنام (به انگلیسی: Henham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در آتلزفورد واقع شده‌است. هنام ۱٬۲۳۳ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۹۵۸۹
سیارک ۹۵۸۹ نه هزار و پانصد و هشتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۰ کشف شد.
باشگاه فوتبال الچه
باشگاه فوتبال الچه یک باشگاه اسپانیایی است که در الچه و استان آلیکانته واقع شده است. این باشگاه هم‌اکنون در لالیگا حضور دارد.
این باشگاه در سال ۱۹۲۳ میلادی تأسیس شده است.
الچه دو بار به مقام قهرمانی لیگا ادلانته رسیده است. این باشگاه در سال ۱۹۶۹ میلادی به مقام نایب قهرمانی کوپا دل ری رسید.
این باشگاه همچنین ۲۱ فصل در لا لیگا حضور داشته است.
علی یاوری از سرمایه گذاران شناخته شده کشورمان نیز در کادر مدیریتی تیم الچه حضور دارد و در مقطعی حد فاصل سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ به‍ عنوان مدیر این باشگاه اسپانیایی انتخاب شد.
افتخارات
قهرمان (۲) : ۱۹۵۸-۱۹۵۹ / ۲۰۱۲-۲۰۱۳
نایب قهرمان (۲) : ۱۹۷۲-۱۹۷۳ / ۱۹۸۷-۱۹۸۸
نایب قهرمان (۱) : ۱۹۶۹
نایب قهرمان (۱) ۲۰۲۰
سازنده البسه
شرکت کلمه، تولیدکنندهٔ البسه ورزشی یک شرکت اسپانیایی واقع در شهر اِلچِه ی اسپانیا است. این شرکت در حال حاضر تولیدکنندهٔ البسه باشگاه الچه نیز می‌باشد.
بازرگان (ماکو)
بازَرگان یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی ایران است. این شهر در بخش بازرگان شهرستان ماکو جای دارد و گذرگاه مرزی بازرگان در یک کیلومتری آن قرار دارد.
دین و زبان مردم
مردم شهر بازرگان مردم کرد و مردم آذری هستند که به زبان‌های کردی کرمانجی و ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند ؛ دین‌شان اسلام و پیرو مذاهب سنی و شیعه هستند..
شناخت
شهر بازرگان از توابع شهرستان ماکو و در ۱۵ کیلومتری شمال آن قرار گرفته‌است. بازرگان به عنوان نقطه خروجی مرز ایران و ترکیه در دامنه کوه آرارات واقع شده‌است؛ و نام دروازه اروپا را به خود گرفته‌است شهر مرزی بازرگان در شمال غربی ایران و شمالی‌ترین نقطه آذربایجان غربی قرار گرفته و ازنظر موقعیت جغرافیا و اقتصاداز اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا از طرف شمال در یک کیلومتری کشور ترکیه و از طرف شمال شرقی با جمهوری خود مختار نخجوان هم مرزاست. گذرگاه مرزی بازرگان، مهمترین گمرک زمینی کشور در این شهر قرار دارد و بعنوان دروازه اروپا یا پیشانی ایران بشمار می‌رود که روزانه صدها مسافر داخلی و خارجی (توریست و گردشگر) و صدها کامیون ترانزیتی و سواری از این شهر مرزی و قدیمی دیدن و تردد می‌نمایند.
از جمله افرادی که به این شهر وارد شده و در سفر نامه خود از شهر بازرگان نام برده اوژن فلاندن سیاح معروف فرانسوی است که در زمان قاجاریه و در زمان حیات علی خان سردار ماکو به ایران سفر کرده و از بازرگان در کتاب خود یاد کرده‌است.
بازرگان که از سال ۱۳۶۵ از طریق نمایندگی شهرداری و زیر نظر شهرداری شهر ماکو اداره می‌شد. با توجه به موقعیت حساس مرزی بودنش و گسترش عمران در این محل نمایندگی تکافوی نیاز منطقه نبود، بهمین علت به جهت دارا بودن ظرفیت‌های بالقوه و قرار گرفتن مهمترین گمرک زمینی کشور در این منطقه و عبور جاده ترانزیت از وسط بازرگان و همچنین مکاتبات مکرر از سوی اهالی شریف منطقه، نمایندگی شهرداری بازرگان در نیمه دوم سال ۱۳۷۵ با مجوز رسمی وزارت کشور ایران به شهرداری مستقل با درجه ۲ شهرداری فعالیت خود را رسماً آغاز نمود و در سال ۱۳۷۸ به دلیل گسترش فعالیتها و حجم زیاد پروژه‌های عمرانی از درجه ۲ به درجه ۵ ارتقاء یافت.
جمعیت
بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر بازرگان برابر با ۹٬۹۷۹ نفر بوده‌است. گمرک بازرگان منبع اصلی درآمد مردم این منطقه بحساب می‌آید.
اقتصادی
اقتصاد شهر بازرگان بر اساس گمرک ایران و گمرک ترکیه است. همچنین تعدادی زیادی از جمعیت این شهر در مرز بازرگان کار می‌کنند.
منابع
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
فرودگاه راجا بهوجا
فرودگاه راجا بهوجا (به زبان بومی: राजा भोज विमानतल) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BHO است که یک باند فرود آسفالت قیر و آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۴۲ متر است. این فرودگاه در شهر بوپال کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۵۲۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
شیخ‌مادی
شیخ‌مادی، روستایی از توابع بخش دهدز شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دهدز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱۵ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
چوب‌پری تاج‌سبز
چوب‌پری تاج‌سبز نام یک گونه از سرده چوب‌پری است.
شهرداری ارومیه
شهرداری ارومیه یک سازمان عمومی غیردولتی است که اداره شهر ارومیه را بر عهده دارد. شهرداری ارومیه در سال ۱۳۰۷ خورشیدی تحت عنوان بلدیه ارومیه تأسیس گردید. بر اساس درجه‌بندی منتشرشده توسط سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور در سال ۱۴۰۰، درجهٔ شهرداری ارومیه ۱۱ است.
مناطق شهرداری
شهر ارومیه به ۵ منطقه شهرداری تقسیم شده‌است.
خانه‌های شرکت نفت (شماره ۴۰۴)
منازل شرکت نفت (شماره ۴۰۴) مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان آبادان، بریم شمالی، پلاک ۴۰۴ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چاه الهیه (بافق)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
ارمنی‌های نخجوان
ارمنی‌های نخجوان، نخجوان یکی از مناطق تاریخی ارمنستان می‌باشد. ارمنیان حضور تاریخی در این منطقه دارند. مورخ یوسفوس فلاویوس، و نیز مورخان ارمنی سدهٔ پنجم میلادی، از جمله موسس خورناتسی، اقامتگاه اولیهٔ حضرت نوح، پس از پایین آمدن از کوه آرارات، در محل فعلی نخجوان بوده. به همین دلیل هم ارمنیان آن را (ناخ ایجه‌وان) به معنی اولین منزلگاه نامیده‌اند. بر پایه نظر یوهان هنریش هافمن، (ناخ ایجه‌وان) به لاتین "Nakhichevan" در زبان ارمنی گرفته شده‌است و به معنی «نخستین استراحتگاه» است. بر پایه نوشته‌های انجیل نوح پس از فرونشستن جوشش طوفان در کوهستان آرارات فرود آمده بود. بدان سبب نخجوان با گویش ارمنی بدین نام نامیده شد.
تاریخ
مطالعات صورت گرفته بر روی قدیمی‌ترین آثار به دست آمده از ساکنان این منطقه شامل استخوان‌های انسانی، ابزارهای مختلف متعلق به دوران پارینه‌سنگی و همچنین، نقاشی‌های دیواری مربوط به هزاره سوم (پیش از میلاد) بیانگر آن است که تمدن این منطقه دنبالهٔ تمدن مناطق حوزهٔ دریاچه سوان در شمال بوده و ساکنان آن با تمدن آلوردی‌ها، از اقوام هند و اروپایی ساکن در دشت آرارات، نیز ارتباط داشته‌اند. بررسی‌های باستان‌شناختی در مناطق شور تپه و کول‌تپه نشان می‌دهد که خانه‌های این دو منطقه شبیه به خانه‌های بنا شده در هزارهٔ سوم قبل از میلاد در ناحیه شنگاویت ایروان است. آرگیشتی یکم، در اواخر سده ۸ (پیش از میلاد)، بر تمامی دشت آرارات و مناطق جنوبی آن، شامل منطقهٔ فعلی نخجوان، تسلط یافت و به منظور نظارت بر تمامی این منطقه مرکز حکومتی خود را در منتهی‌الیه دشت آرارات؛ یعنی، شهر فعلی ایروان، به نام اربونی بنا نهاد. با سقوط حکومت اورارتو و تسلط مادها بر ارمنستان، نظارت بر کل این منطقه به خاندان یرواندونی، که مرکز حکومت آنان در شهر فعلی وان قرار داشت، محول شد. داریوش بزرگ، فلات ارمنستان را تحت کنترل درآورد و آن را به دو ساتراپ تقسیم کرد. مرکز ساتراپ شرقی شهر اربونی تعین شد. منطقهٔ نخجوان، که در ساتراپ شرقی قرار داشت، تا پایان دورهٔ هخامنشی به دست خاندان یرواندونی، که حاکم ساتراپ‌های این منطقه بودند، اداره می‌شد.
ارمنستان تحت حکومت دودمان آرتاشسی تا اواخر سده اول پیش از میلاد ادامه یافت. در تمامی این دوران‌ها، نخجوان فعلی از مناطقی کوچک با نام‌هایی مختلف همچون یرنجاک، گوخت، شارور، جاهوک، شاهابونک و نخجوان تشکیل می‌شد که بخش‌هایی از استان واسپوراکان و استان سیونیک ارمنستان را تشکیل می‌دادند. در دوران حکومت آرتاشسیان‌ها، تیگران بزرگ طی لشکرکشی‌هایی به جنوب میان رودان و فلسطین عده‌ای از یهودیان این نواحی را به مناطق جنوبی فلات ارمنستان کوچاند و شماری از آنان را در شهر نخجوان سکونت داد. شهر باستانی به نام تیگراناکرت نخجوان، یکی از آن چهار شهر همنامی است که توسط تیگران بزرگ ساخته شده‌است. یکی از آن چهار شهر همنام تیگراناکرت آرتساخ می‌باشد. تیگراناکرت نخجوان در سده ۱ (پیش از میلاد) ساخته شده‌است. این شهر در جوغا قرار دارد. با روی کار آمدن سلسله اشکانی ارمنستان، شهر نخجوان به علت قرار گرفتن در مسیر راه تجاری منشعب از جاده ابریشم اهمیتی خاص یافت و ناخارارها حاکم بر این منطقه مقامی بالا در دربار ارمنستان به دست آوردند.
در زمان جنگ‌های ارمنستان با حکومت ساسانیان، در نیمهٔ دوم سده چهارم میلادی، شاپور یکم اقدام به کوچاندن تعداد زیادی از ارمنیان و یهودیان این منطقه به داخل خاک ایران کرد. بنابر روایت پاوستوس بوزند، تنها از شهر نخجوان و مناطق همجوار آن ۱۶٬۰۰۰ خانوادهٔ یهودی و ۲٬۰۰۰ خانوادهٔ ارمنی کوچانده شدند.
همی‌سلولز
همی‌سلولز هرگونه بسپار ناهمگنی است که به همراه سلولز در دیواره سلولی گیاهان حضور دارد. در حالی که سلولز بلوری، قوی و مقاوم در برابر آبکافت است، همی‌سلولز، ساختار بی‌شکل و تصادفی با استحکام کمی دارد که به راحتی توسط اسید رقیق، و همچنین آنزیم‌های بی‌شماری هیدرولیز می‌شود. همچنین همی‌سلولز بر خلاف سلولز دارای زنجیره‌های کوتاه‌تری (۵۰۰ تا ۳۰۰۰ در مقایسه با ۷۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ واحد سلولز) است که دارای شاخه هستند. در ساختار دیواره یاخته در گیاهان همی‌سلولز توسط پکتین به سلولوز متصل می‌شود که سبب ایجاد الیاف‌های مرتبط متقابلی می‌شوند.
فرودگاه منطقه‌ای اور
فرودگاه منطقه‌ای اور یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۲۰ متر است. این فرودگاه در شهر اور، مینه‌سوتا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
ارمنی‌های نخجوان
تاریخ
اعراب مناطق جنوبی ارمنستان را تحت اشغال درآورند. در این زمان، شهر نخجوان، که به دست نیروهای خلیفه اشغال شده بود، اهمیتی خاص یافت زیرا آنان پادگان نظامی خود را به منظور نفوذ به داخل فلات ارمنستان، که اهالی آن کماکان در مقابل اعراب مقاومت می‌کردند، در این شهر مستقر ساخته بودند. خلیفهٔ عباسی، به منظور تسلط بر ارمنستان، شماری از اقوام جنوب منطقهٔ بین‌النهرین را به داخل خاک ارمنستان کوچاند و آنان را در مناطق سوق‌الجیشی ارمنستان سکونت داد. بخشی از این اقوام درمنطقهٔ فعلی نخجوان ساکن شدند. روی کار آمدن دودمان باگراتونی امرای شهرهای نخجوان و دوین گه‌گاه از حکومت مرکزی اطاعت می‌کردند اما به علت اهمیت بازرگانی منطقه همواره بین خاندان‌های آرزرونی، سیونی و دولت مرکزی و همچنین امرای حکومت‌های محلی جنوب رود ارس جنگ‌هایی درمی‌گرفت که بیش از همه حاکمان شهرهای دوین و نخجوان از آن‌ها بهره می‌جستند. در این دوره از تاریخ نیز، همچون دوره‌های قبل، ناحیهٔ فعلی نخجوان شامل مناطقی کوچک‌تر بود. مناطق کوهستانی و کوهپایه‌های شرق و شمال و همچنین مناطق شرقی آن (گوخت) تحت تسلط زمین‌داران سیونی قرار داشت و به غیر از شهر نخجوان، که دست به دست می‌شد و گاهی هم استقلال خود را به دست می‌آورد، مناطق غربی آن نیز تحت سلطهٔ زمین‌داران آرزرونی یا امرای دوین قرار داشت.
سلجوقیان با هجوم به ارمنستان و شکست تمامی حکومت‌های بزرگ و کوچک محلی و همچنین، شکست امپراتوری بیزانس، در جنگ ملازگرد، توانستند بر کل منطقه تسلط یابند. در اوایل سده دوازدهم میلادی نیروهای مشترک ارمنی و گرجی موفق شدند سلجوقیان و هم‌پیمانان آنان را از منطقهٔ قفقاز تا کنارهٔ رود ارس بیرون برانند. به این ترتیب، مناطق وسیعی از ارمنستان تحت تسلط ملکهٔ گرجستان، تامارا و ارمنستان زاکارید درآمد.
در نیمهٔ نخست قرن سیزدهم میلادی، لشکریان مغول به ارمنستان هجوم آوردند و کل این ناحیه را مورد تهاجم قرار دادند و دست به کشتار ساکنان آنان و غارت اموالشان زدند. در پی این تهاجمات، سیل مهاجرت ارمنیان به خصوص سکنهٔ دشت آرارات به سمت شمال قفقاز و کریمه (شبه جزیره) آغاز شد. ارمنیان نخجوان نیز ابتدا در شبه جزیرهٔ کریمه سکونت گزیدند و سپس، به داخل خاک روسیه، به سمت سواحل دن (رود)، مهاجرت کردند و در کنار قلعهٔ دیمیتری روستوف ساکن شدند و شهر جدیدی به نام نخجوان نو بنا کردند که تا به امروز پا برجاست و در حال حاضر، در استان روستوف روسیه واقع شده‌است.
نخجوان تحت سلطه ایلخانیان قرار گرفت بعدها توسط تیمور لنگ آن منطقه متصرف شد. پس از مرگ تیمور اقوام ساکن در فلات ارمنستان حکومت‌های قراقویونلو و آق‌قویونلو را تشکیل دادند و منطقهٔ نخجوان نیز تحت تسلط آنان درآمد. در تقسیمات جغرافیایی جدیدی که به دست جهان‌شاه قراقویونلو در فلات ارمنستان صورت گرفت دشت آرارات و مناطق همجوار آن تشکیل یک استان به نام چخورسعد را داد که مرکز آن شهر ایروان بود و شهر نخجوان نیز در این استان قرار گرفت. در نیمهٔ نخست قرن شانزدهم میلادی، به فرمان شاه طهماسب یکم و طی تقسیمات جدید خانات ایروان به وجود آمد و شهر نخجوان و مناطق اطراف آن نیز جزو این خانات قرار گرفت. در ۱۵۵۴م ارتش عثمانی به سمت شمال ایران لشکر کشید. در این لشکرکشی مورخ تُرک، ابراهیم پچوی، نیز حضور داشت. او در خاطرات خود از رشادت‌های قوای عثمانی که چگونه شهر نخجوان و اطراف آن را از هر جنبده‌ای پاک کردند به طوری که به مسافت پنج روز از شهر هیچ موجود زنده‌ای دیده نمی‌شده، داستان‌ها آورده‌است.