cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
گینا کروگ
آغاز مبارزات
آشنایی گینا کروگ با جنبش دفاع از حقوق زنان در بریتانیا صورت گرفت. گینا ۳۳ ساله بود که در سال ۱۸۸۰م، برای اولین بار در زندگی به خارج از نروژ سفر کرد. در این سفر ضمن اقامت دریک کالج دانشجویی او با اعضای تماس گرفت. در حدود همین روزها بود که گینا کروگ دست به قلم برد و شروع به ویرایش مطلب در نشریات روز کرد. گینا در انتخاب عنوان بسیار ماهر بود و با عبارتهایی مانند توجه خوانندگان را به مقاله خود جلب می‌کرد.گینا کروگ بیشتر به جناح تندروی مدافعان حقوق زنان تمایل داشت و خواستار برابری کامل حقوق زن و مرد در همه عرصه‌ها بود و این منش با طرز فکر آنهایی که بهبودی وضعیت اقتصادی زنان را در اولویت قرار می‌دادند و بر حقوق سیاسی تمرکز کمتری داشتند، همخوانی کامل نداشت. مورخ نامدار نروژی، گینا کروگ را چنین توصیف کرده‌است:. باید به یاد داشت که در همین دوران گینا کروگ از معدود زنانی بود که در نروژ اوقات فراغت خود را به کوهنوردی می‌پرداخت. بالا رفتنش از یوتونهایمن به وی لقب داده بود. هر چند که وی با شب‌نشینی و پیوستن به جمع دوستان در یک رستوران خوب نیز مخالفتی نداشت.
تأسیس انجمن زنان نروژ (LKSF)
پیرامون تأسیس انجمن زنان نروژ در ۲۸ ژوئن سال ۱۸۸۴م، حرف و حدیث بسیاری بر سر زبانها بود. از جمله اینکه هیچ زنی اعتماد به نفس کافی برای تصدی پست ریاست را نداشت! . این واقعیت که نهایتا مردی مانند هاگبارت برنر به عنوان رهبر و رئیس انجمن برگزیده شد، بر این طرز تفکر و تلقی دامن زد. در مقدمه انتخابات انجمن، گینا کروگ پیشتاز بود، اما به زودی هاگبارت برنر با ارائه پیشنهاد بی‌طرفی انجمن در مبارزه زنان برای کسب حق رای، نظر مساعد اعضاء را به خود جلب کرد و به عنوان رئیس انجمن انتخاب شد. اما اختلاف گینا کروگ و رئیس مرد انجمن به این جلسه ختم نشد. گینا کروگ هر جا فرصتی می‌کرد، در سخنرانی یا مقالاتی که می‌نوشت، حق رای برای زنان را سرلوحه مطالبات زنان معرفی می‌کرد و این با سیاست رسمی انجمن همخوانی نداشت. سرانجام پس از یکسال کشمکش، هاگبارت برنر از ریاست انجمن استعفاء داد. اما گینا کروگ با وجود اینکه از حمایت بخش قابل توجهی از اعضای انجمن برخوردار بود، جانشین وی نشد، بلکه در عوض همان سال در راس ۱۰ زن، انجمن دیگری به نام (KSF) را احداث کرد. انجمنی که تنها زنان حق عضویت در آن را داشتند. به این ترتیب موضوع حق رای برای زنان وارد دستور کار محافل سیاسی شد و بعدها در سال ۱۹۱۳م، وقتی لایحه حق رای برای زنان در مجلس ملی نروژ به تصویب رسید، هاگبارت برنر آن را به طعنه نامید.
انجمن ملی حق رای زنان
تندروی و آشتی ناپذیری گینا کروگ زمینه را یرای انشعاب دیگری در صفوف مدافعان حقوق زنان فراهم کرد. در ۱۲ فوریه ۱۹۸۹م، (LKSF) اعلام وجود کرد. انجمنی که در واقع در مخالفت با دیدگاه گینا کروگ مبنی بر برابری مطلق زن و مرد شکل گرفت. این انجمن جدید طیف گستردتری را پوشش می‌داد و به زودی نه تنها در نروژ بلکه در خارج نروژ مورد حمایت سازمانهای بین‌المللی دفاع از حقوق زنان قرار گرفت. در عمل نمایندگی زنان در مذاکرات مجلس ملی نروژ را به خود اختصاص داد و گینا کروگ پس از ۱۲ سال از سمت خود در  استعفاء داد. همه می‌دانستند که گینا کروگ نمی‌تواند با سیاستی که او چانه زنی‌های فرصت طلبانه می‌نامید، کنار بیاید. در سال ۱۹۰۴م، بار دیگر به ابتکار گینا کروگ شورای ملی زنان نروژ پا به عرصه وجود نهاد و به عضویت شورای بین‌المللی زنان درآمد. گینا کروگ تا پایان عمر رهبری شورای ملی زنان نروژ را بر عهده داشت. این شورا دارای اهداف تعریف شده نبود بلکه انجمن‌های مختلفی با اهداف گوناگون، از زنان خانه‌دار گرفته تا انجمن‌های مذهبی و بهداشتی زنان را پوشش می‌داد. تحت رهبری گینا کروگ، شورا به یک مرکز مطالعات حقوقی تبدیل شد.
سالهای پایانی
همزمان با پیشرفت مذاکرات مربوط به حق رای زنان در مجلس ملی نروژ در سال ۱۹۰۷م، از دولت نروژ خواسته شد تا یک نماینده رسمی برای کنگره بعدی اتحادیه بین‌المللی حق رأی زنان در سال ۱۹۰۸م، به آمستردام اعزام کند. دولت نروژ این مأموریت را به گینا کروگ واگذار کرد و او را به عنوان نماینده رسمی نروژ به هلند فرستاد. بار دیگر در سال ۱۹۱۳م، گینا کروگ یکی از دو نماینده رسمی نروژ در بوداپست بود. جایی که نمایندگان نروژ به عنوان اولین کشوری که در آن حق رای همگنی به تصویب رسیده بود با احساسات گرمی روبرو شدند.سرانجام گینا کروگ در سال ۱۹۱۶م، به دنبال ابتلا به بیماری آنفلوانزا در سن ۶۸ سالگی درگذشت. در مراسم تشییع جنازه وی بسیاری از سران دولت و مجلس و شخصیتهای فرهنگی و سیاسی نروژ حضور داشتند.
آب‌میوه آبی
آب‌میوه آبی یا جوهر آبی فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی کارل پرچزر است. در این فیلم بازیگرانی همچون شان پرتوی، کاترین زیتا جونز، استیون مکینتاش، اریک آیدل، یوان مک‌گرگور، پیتر گان و هیثکات ویلیامز ایفای نقش کرده‌اند.
توجی (نیک‌شهر)
توجی، روستایی از توابع بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بنت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.
یاسوناری هیراوکا
یاسوناری هیراوکا (Yasunari Hiraoka؛ زادهٔ March 13, 1972) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
جان آبراهام (استاد)
جان آبراهام (John Abraham) فیزیک‌دان و مهندس مکانیک اهل ایالات متحده آمریکا است.
بخش پوری
بخش پوری (به انگلیسی: Puri district) یک بخش در هند است که در اودیسا واقع شده‌است. بخش پوری ۳٬۰۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۰۲٬۶۸۲ نفر جمعیت دارد.
هیز آلن جنکینز
هیز آلن جنکینز (Hayes Alan Jenkins؛ زادهٔ March 23, 1933) اسکیت‌باز نمایشی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مارسلو آکوستا (شناگر)
مارسلو آکوستا (Marcelo Acosta؛ زادهٔ August 7, 1996) ورزشکار ورزش شنا اهل السالوادور است.
فرودگاه شیکوکا
فرودگاه شیکوکا (به زبان بومی: авиабаза Шайковка) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا - است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کیروف، اوبلاست کالوگا کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
مارسلو آکوستا (شناگر)
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۳ مدال نقره شده‌است.
آلبرت اوون
آلبرت اوون (Albert Owen؛ زادهٔ August 10, 1959) سیاستمدار اهل بریتانیا است.
پایگاه هوایی گنگنیونگ
پایگاه هوایی گنگنیونگ (به زبان بومی: 강릉공항) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا KAG است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۷۴۳ متر است. این فرودگاه در کشور کره جنوبی قرار دارد و در ارتفاع ۱۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
گانگستر آمریکایی (فیلم)
گانگستر آمریکایی یک فیلم جنایی بیوگرافی آمریکایی محصول ۲۰۰۷ به کارگردانی و تهیه کنندگی ریدلی اسکات و با بازی ستارگانی همچون راسل کرو و دنزل واشنگتن است.
جوایز
این فیلم کاندیدای ۲ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین طراحی هنری-کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن) در سال ۲۰۰۸ شد.
خرچنگ خشکی آبی‌رنگ
خرچنگ خشکی آبی‌رنگ نام یک گونه از فروراسته خرچنگ است.
کلک دادخدا
کلک دادخدا، روستایی از توابع بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بنت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۴۸ خانوار) بوده‌است.
جامعه‌شناسی مهاجرت
جامعه‌شناسی مهاجرت شامل تجزیه و تحلیل مهاجرت از نظر جامعه‌شناسی، به‌ویژه با درنظر داشتن نژاد، قومیت، ساختار اجتماعی و خط مشی سیاسی می‌باشد. مفاهیم مهم شامل همگون‌سازی فرهنگی، «فرهنگ پذیری» ، محرومیت اجتماعی، چندگانگی فرهنگی، پسا استعمارگرایی، فراملیتی و «همبستگی اجتماعی» می‌باشد.
قبل از قرن بیستم میلادی
بومی‌گرایی در بیشتر جوامع، تاریخی طولانی دارد.
قرن بیستم میلادی
مهاجرت جهانی در قرن بیستم بالاخص در نیمه اول این قرن افزایش یافت. مهاجرین اروپایی به دلیل جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم به میزان وسیعی (مثلاً) به ایالات متحده آمدند. به‌ویژه در خاتمهٔ جنگ جهانی اول (۱۹۱۸ میلادی) بعضی آمریکایی‌ها مهاجرین اروپایی را برای فرهنگ آمریکایی خطرناک خواندند. کنگره ایالات متحده در سال ۱۹۲۴ میلادی، قانون مهاجرت ۱۹۲۴ را تصویب نموده و در آن سهمیه سخت‌گیرانه‌ای را برای مهاجرینی که به ایالات متحده وارد می‌شدند وضع نمود.
برچسب‌های بدنامی چون «اشغال کنندگان شغل» و «مجرمین» که به مهاجرین زده می‌شد در دهه ۶۰ تا ۹۰ قرن بیستم میلادی فروکش کرد و در عوض امریکایی‌ها مهاجرین را به‌عنوان بانی خیر اقتصاد، فرهنگ و سیستم سیاسی آمریکا می‌دیدند. هرچند برچسب‌های منفی که به مهاجرین در نیمه اول قرن بیستم میلادی زده می‌شد، بر اعمال آن‌ها در جامعه و درک‌خودی آن‌ها تأثیر گذاشت (در جامعه‌شناسی بنام نظریه برچسب‌زنی یاد می‌شود)، اما امروزه مهاجرین توانسته‌اند به آسانی خود را با جامعه همگون ساخته و شبکه‌های اجتماعی قوی بسازند که در راستای به دست‌آوردن سرمایه اجتماعی «معلومات، دانش در مورد مردم یا چیزها و ارتباطات که به افراد کمک می‌کند تا در شبکه‌های اجتماعی وارد شوند، قدرت بدست آورده یا تأثیر بگذارند» به آن‌ها کمک نماید.
قرن بیست و یکم
جامعه‌شناسان در قرن بیستم و یکم مهاجرت را به‌دقت مورد مطالعه قرار داده‌اند. اکثریت مهاجرینی که در اوایل قرن بیست و یکم وارد ایالات متحده شدند شامل مهاجرین اروپایی بودند، اما در مقایسه قرن بیست و یکم شاهد ورود مهاجرین، اکثراً از آسیا، خاورمیانه و آمریکای لاتین به ایالات متحده بود. جامعه‌شناسان در خلال سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ میلادی به هزینه‌ها و مزایای جمعیت متنوع و جدید مهاجرین بر نهادها، فرهنگ، وظایف اقتصادی و امنیت ملی توجه ویژه نمودند. جامعه‌شناسان پس از حمله به مرکز تجارت جهانی و پنتاگون در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ میلادی، نمادگرایی فزایندهٔ سخن‌های ضد مهاجرت بر مهاجرین اهل خاورمیانه که از جانب آمریکایی‌ها بیان می‌شد را به‌دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. نظریه‌پردازان «کارکردگرایی ساختاری» نیز اثرات مهاجرت گسترده، ناشی از جنگ‌ها، بی‌ثباتی اقتصادی و تروریسم را بر نهادهای اجتماعی ملت‌های میزبان، بر قوانین بین‌المللی و بر «نرخ‌های همگون سازی» را مورد مطالعه قرار دادند. افزون بر آن، جامعه‌شناسان با به‌کارگیری نظریه تضاد اجتماعی، به‌ویژه تضادهای بازار کار که ادعا می‌شود ناشی از افزایش رقابت در بازار به علت بالارفتن رقابت میان مهاجرین و کارگران بومی برای یافتن کار و تحرک اجتماعی است، را تجزیه و تحلیل نمودند. چون میزان مهاجرت جهانی همواره در حال افزایش است، این حوزه جامعه‌شناسی علاقه خاصی دارد تا مهاجرت در قرن بیست و یکم را نظارت نماید، چون پدیده مهاجرت با نظریات بنیادینی چون کنش متقابل نمادین، تضاد اجتماعی و کارکردگرایی ساختاری مرتبط است.
تغییر نسلی
در مطالعات مهاجرت، دانشمندان علوم اجتماعی تعاریف متفاوتی برای نسل‌های مختلف مهاجرین ارائه می‌نمایند. اصطلاح «نسل» در جامعه‌شناسی به‌عنوان «معیاری برای فاصله از کشور قدیمی» به‌کار برده می‌شود. به این معنی که جامعه‌شناسان افرادی را که در بزرگ‌سالی از یک جامعه دیگر به ایالات متحده نقل مکان می‌نمایند (در مورد مهاجرین که به ایالات متحده مهاجرت می‌کنند) به‌عنوان مهاجرین «نسل اول»، اطفال آن‌ها که در ایالات متحده متولد می‌شوند به‌عنوان مهاجرین «نسل دوم» و به ترتیب اطفال آن‌ها به‌عنوان مهاجرین «نسل سوم» یاد می‌نمایند.
در جریان اواسط قرن بیستم در ایالات متحده، نسل‌های اول، دوم و سوم مهاجرین ویژگی‌های مجزایی از خود نشان دادند. مهاجرین نسل دوم با داشتن والدین مهاجر که شاهد رویدادهای تاریخی در اواسط قرن بیستم بودند، یک هویت اجتماعی مجزا هم در خود و هم در فرهنگ مشهور آمریکایی تشکیل دادند. در اواخر دهه ۳۰ قرن بیستم میلادی، مورخ آمریکایی «مارکوس لی هانسن» «تفاوت‌های مشخصی میان رویه‌های مهاجرین نسل دوم و فرزندان نسل سوم آن‌ها نسبت به هویت قومی» مشاهده نمود. در حالی‌که نسل دوم مشتاق همگون شدن بودند، اما نسل سوم از نظر عاطفی اشتیاق به «قومیت» داشتند که جامعه‌شناس «دالتون کانلی» آن را به‌عنوان «وابستگی یا ویژگی قومی یک فرد» تعریف می‌کند. با این وجود، امروزه مهاجرین قرن بیست و یکم، به ویژه در میان مهاجرینی که به ایالات متحده نقل مکان می‌نمایند، نسبت به پیشینیان قرن بیستمیشان، خود را با جامعه همگون تر می‌کنند، به‌ویژه در تغییر برای استفاده از زبان انگلیسی به عنوان زبان اصلی برای ارتباطات.
هرچند نسل‌های معاصر مهاجرین دارای پس‌زمینه‌ها و فرهنگ‌های قومی مشترکی هستند، اما تفاوت‌هایی در میزان تحرک اجتماعی، دست‌آوردهای اقتصادی، تحصیلات و روابط خانوادگی میان اعضای این نسل‌ها وجود دارد.
تعامل‌گرایی نمادین
«تعامل‌گرایی نمادین» یک «نظریه سطح خرد است که در آن معانی، گرایش‌ها و فرضیات مشترک، انگیزه‌های ابتدایی که پشت کنش‌های افراد قرار دارند را شکل می‌دهد». این نظریه، برخلاف «جامعه‌شناسی کلان» ، متمرکز بر این است که تعاملات رو در رو چه‌گونه دنیای اجتماعی را می‌سازند.
نظریه کنش متقابل نمادین بدین منظور به‌کار گرفته شده‌است تا دانسته شود که برداشت‌های مهاجرین چگونه شکل می‌گیرد یا ساخته می‌شود. مهاجرت به ایالات متحده از ۱۹۶۵ میلادی بدین سو در حال افزایش بوده‌است. نظرسنجی‌های عمومی نشان داده‌اند که «درصد آمریکایی‌هایی که می‌خواستند مهاجرت کاهش یابد، قبل از ۱۹۶۵ بسیار پایین بود، اما این درصد از ۱۹۶۵ تا اواخر دهه ۱۹۷۰ شروع به بالا رفتن کرد و پس از آن تاریخ نیز به‌طور شگرفی افزایش یافت». یکی از دلایل مبنی بر این‌که چرا مردم بومی نسبت به افزایش مهاجرت واکنش منفی نشان می‌دهند، اغلب تصاویر منفی از مهاجرینی است که توسط رسانه‌ها پخش می‌شوند. افزون بر آن، قانون‌مند سازی مهاجرت مانند «لایحهٔ مسئولیت شخصی و توافق بر فرصت‌های شغلی ۱۹۹۶» ، باعث افزایش احساسات ضد مهاجرتی، سخنرانی‌های بومی‌گرایانه و جنبش‌های اجتماعی در ایالات متحده شده‌است. همچنین ثابت شده که تهدیدات گروهی، نقش مهمی در توضیح برخورد امریکایی‌ها نسبت به مهاجرین داشته‌است. ترس از تغییر دادن بخش‌هایی از فرهنگ موجود مانند زبان مادری توسط خارجی‌ها، منتج به افزایش احساسات و چند قطبی شدن بیشتر مردمان بومی می‌گردد. همه این مثال‌ها روی هم رفته، اهمیت «وضعیت اصلی» مهاجرین در شکل‌دهی نوع دیدگاهی که دیگران از آن‌ها دارند و همچنین درکی که آن‌ها از خودشان دارند را نشان می‌دهند؛ مثلاً، انگ نژادی که مهاجرین مکزیکی در ایالات متحده با آن موجه اند «وضعیت پایین و درک‌خودی امریکایی‌های مکزیکی الاصل را افزایش داده‌است». زمانی‌که امریکایی‌های مکزیکی الاصل این درک در مورد نژاد شان را درونی می‌سازند، شروع به عمل مطابق با آن نموده و به‌طور غیر مستقیم این درک را تحکیم می‌بخشند.
انجمن بین‌المللی هورن
انجمن بین‌المللی هورن (International Horn Society) یا به اختصار «IHS»، یک سازمان بین‌المللی است که به نوازندگان هورن اختصاص دارد و در سال ۱۹۷۰ میلادی تأسیس شد.
این سازمان همایش‌های دانشگاهی سالیانه برگزار و یک مجله تخصصی به نام «هورن کال» (نوای هورن) منتشر می‌کند.
بوکل (رندسبورگ-اکرنفورده)
بوکل یک شهر در آلمان است که در رندسبورگ-اکرنفورده واقع شده‌است. بوکل ۶۶۳ نفر جمعیت دارد.
حاکم زائو چین
حاکم زائو از چین (به چینی: 秦躁公؛ مرگ ۴۲۹ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۴۴۲ پ. م تا ۴۲۹ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم زائو نام پسامرگ او بود. حاکم زائو جانشین پدرش، حاکم لیگونگ چین که در ۴۴۳ پ. م درگذشت، شد.
در سال ۴۴۱ پ. م، شهر چینی نانژنگ (در هانژونگ کنونی) شورش کرد. در سال ۴۳۰ پ. م، ایالت رونگی ییچو به چین حمله کرد و به سمت رودخانه وی پیشروی کرد.
حاکم زائو چهارده سال سلطنت کرد و ۴۲۹ پ. م درگذشت. جانشین او برادر کوچک‌ترش، حاکم هوآی چین، بود که به ایالت جین تبعید شده بود.
آموزش در کره شمالی
تحصیلات در کره شمالی یک آموزش علمی و با بودجه دولتی توسط دولت تأمین می‌شود. نرخ سواد ملی گزارش شده برای شهروندان در سن ۱۵ سال به بالا نزدیک به صد درصد است. کودکان یک سال مهد کودک، چهار سال آموزش ابتدایی، شش سال تحصیلات متوسطه و سپس به دانشگاه می‌روند.در سال ۱۹۸۸، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) گزارش داد که کره شمالی دارای ۳۵۰۰۰ مقدمات ابتدایی، ۶۰٬۰۰۰ ابتدایی، ۱۱۱٬۰۰۰ متوسطه، ۲۳٬۰۰۰ دانشگاه و ۴٬۰۰۰ آموزگار متوسطه دیگر است.
تاریخ
آموزش رسمی نقش اساسی در توسعه اجتماعی و فرهنگی کره سنتی و کره شمالی معاصر داشته‌است. در زمان سلسله چوسان، دربار سلطنتی سیستمی از مدارس ایجاد کرد که دروس و هم چنین چهار مدرسه راهنمایی مرکزی در پایتخت را دروس کنفوسیوس آموزش می‌داد. هیچ سیستم آموزش ابتدایی تحت حمایت دولت وجود نداشت.
در طول قرن پانزدهم، مدارس تحت حمایت دولت از نظر کیفی پایین آمدند و توسط دانشکده‌های خصوصی، مرکز تحقق احیای نئوکنفوسیانیسم در قرن شانزدهم، از اهمیت برخوردار شدند. تحصیلات عالی توسط سونگ گیون گوان، دانشگاه ملی کنفوسیوس، در سئول ارائه شد. ثبت نام آن به ۲۰۰ دانشجویی که امتحانات خدمات دولتی پایین‌تری را گذرانده بودند و برای بالاترین نمره امتحانات را کسب کرده بودند محدود شد.
کره شمالی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شاهد تغییرات عمده آموزشی بود. این دولت توسط دولت مرکزی لغو شد. مبلغان مسیحی مدارس مدرنی تأسیس کردند که برنامه‌های درسی غربی را آموزش می‌داد. در میان آنها نخستین مدرسه برای زنان، دانشگاه دخترانه اوها، بود که توسط مبلغین متدیست آمریکایی به عنوان یک مدرسه ابتدایی در سئول در سال ۱۸۸۶ تأسیس شد. در طول سالهای پایانی سلطنت ، حدود ۳۰۰۰ مدرسه خصوصی که به هر دو جنس موضوعات نوین می‌آموختند توسط مبلغان و دیگران تأسیس شدند. بیشتر این مدارس در قسمت شمالی کره متمرکز بودند.
پس از الحاق ژاپن به کره در سال ۱۹۱۰، حکومت استعماری یک سیستم آموزشی با دو هدف ایجاد کرد: دادن حداقل تحصیلات به کره ای‌ها برای آموزش آنها برای نقشهای تبعی در اقتصاد نوین و ایجاد وفاداری آنها به امپراتور. برای مهاجران ژاپنی که تعداد زیادی در شبه جزیره کره ساکن شده بودند، آموزش با کیفیت بالاتری ارائه دهد.
ژاپنی‌ها منابع بیشتری را در منابع دوم سرمایه‌گذاری کردند و فرصت‌ها برای کره ای‌ها به شدت محدود کردند. یک دانشگاه دولتی با الگوبرداری از دانشگاه توکیو در سال ۱۹۲۳ در سئول تأسیس شد، اما تعداد کره ای‌های مجاز به تحصیل در آنجا هرگز از ۴۰ درصد ثبت نام آن فراتر نرفت. بقیه دانشجویان آن ژاپنی بودند. دانشگاه‌های خصوصی، از جمله دانشگاه‌هایی که توسط مبلغان مانند دانشگاه سونگ سیل در پیونگ یانگ و چوسان، دانشگاه مسیحی در سئول تأسیس شده‌اند، فرصت‌های دیگری را برای کره ای‌های تمایل به تحصیلات عالی فراهم می‌کنند.
پس از استقرار کره شمالی، یک سیستم آموزشی که بیشتر از الگوی اتحاد جماهیر شوروی الگوبرداری شد. طبق منابع کره شمالی، در زمان تأسیس کره شمالی، دو سوم کودکان در سنین مدرسه در مدرسه ابتدایی تحصیل نمی‌کردند و بیشتر بزرگسالان که تعداد آنها ۲٫۳ میلیون نفر بود، بی سواد بودند. در سال ۱۹۵۰، تحصیلات ابتدایی برای کودکان اجباری شد. با این وجود وقوع جنگ کره، دستیابی به این هدف را به تأخیر انداخت. آموزش ابتدایی جهانی تا سال ۱۹۵۶ حاصل نشد. تا سال ۱۹۵۸ منابع کره شمالی ادعا کردند که هفت سال آموزش ابتدایی و متوسطه اجباری اجرا شده‌است.
در سال ۱۹۵۹ «آموزش همگانی با بودجه دولتی» در همه مدارس معرفی شد. نه تنها امکانات آموزشی، بلکه کتب درسی، لباس فرم و اتاق و تابلوها نیز بدون هزینه در اختیار دانشجویان قرار می‌گیرد. تا سال ۱۹۶۷، نه سال تحصیل اجباری شد. در سال ۱۹۷۵ سیستم آموزش یازده ساله اجباری، که شامل یک سال آموزش پیش دبستانی و ده سال آموزش ابتدایی و متوسطه است، اجرا شد. این سیستم از سال ۱۹۹۳ همچنان پابرجاست. طبق سخنرانی سال ۱۹۸۳ کیم ایل سونگ به وزیران آموزش کشورهای غیرمتعهد در پیونگ یانگ، آموزش عالی اجباری جهانی و «در آینده نزدیک» معرفی می‌شد. در آن زمان دانش آموزان هیچ هزینه مدرسه ای نداشتند. این ایالت هزینه تحصیل تقریباً نیمی از جمعیت ۱۸٫۹ میلیون نفری کره شمالی را پرداخت می‌کرد.
در سال ۲۰۱۲، رئیس کیم جونگ اون طرفداری کرد که کره شمالی باید تحصیلات اجباری خود را از ۱۱ سال به ۱۲ سال افزایش دهد. بر اساس گزارش اخباری در کره شمالی، لایحه ای برای گسترش تحصیلات اجباری آن در سپتامبر ۲۰۱۲ تصویب شد. قبل از این اصلاحات، کره شمالی یازده سال سیستم آموزش رایگان داشت که شامل یک سال مهد کودک، چهار سال دبستان و شش سال دبیرستان قبل از دانشگاه بود. پس از اصلاح، اکنون، این سیستم شبیه سیستم آموزشی در کره جنوبی است که شامل شش سال مدرسه ابتدایی، سه سال دوره راهنمایی و سه سال دبیرستان است.
آموزش ابتدایی و متوسطه
در مدارس راهنمایی ارشد، موضوعات سیاسی گرا، از جمله «کیم ایل سونگ بزرگ» و «اخلاق کمونیستی» و همچنین «سیاست حزب کمونیست»، فقط ۵٫۸ درصد از آموزش را شامل می‌شود.
آموزش اجتماعی
خارج از ساختار رسمی مدارس و کلاسها که "آموزش اجتماعی" است. این آموزش شامل فعالیت‌های فوق برنامه، زندگی خانوادگی و دامنه روابط انسانی در جامعه کره شمالی است. به تأثیر محیط اجتماعی بر کودک در حال رشد و نقش آن در رشد شخصیت وی توجه می‌شود. اندیشه آموزش اجتماعی تهیه محیطی با دقت کنترل شده‌است که در آن کودکان از تأثیرات برنامه‌ریزی نشده ترکیب بندی شوند. به گفته یک مقام کره شمالی که در سال ۱۹۹۰ مصاحبه کرد، "آموزش مدرسه برای تبدیل نسل در حال رشد به مردان با دانش، فضیلت و آمادگی جسمانی کافی نیست. پس از مدرسه، فرزندان ما ساعات فراغت زیادی دارند؛ بنابراین مهم است که به طور کارآمد آموزش بعد از مدرسه را سازماندهی کنیم. "
کیم ایل سونگ در پایان‌نامه های ۱۹۷۷ خود دربارهٔ آموزش سوسیالیست، تربیت اجتماعی را توصیف کرد. در اتحادیه کودکان کره و اتحادیه جوانان سوسیالیست، جوانان ماهیت زندگی جمعی و تشکیلاتی در کره شمالی را می‌آموزند. برخی خود را برای عضویت در حزب کارگران کره آماده می‌کنند. در سالن‌ها و کاخ‌های دانش آموزان و دانش آموزان، تحت مدیریت کمیته مرکزی، جوانان پس از مدرسه در بسیاری از فعالیت‌های فوق برنامه شرکت می‌کنند.
امکانات فرهنگی مانند کتابخانه‌ها و موزه‌ها، بناهای تاریخی و اماکن تاریخی انقلاب کره و رسانه‌های جمعی برای خدمت به اهداف آموزش اجتماعی وجود دارد. بزرگ، ولخرجی انتخاب «کاخ دانش آموزان» با سالن و تئاتر در پیونگ یانگ، ساخته شده‌است، سایت‌های دیگر. کاخ‌ها سخنرانی‌ها و گفتگوهای سیاسی، مناظره در مسابقات، شعرهای مجلسی و مجامع علمی را ارائه می‌دهند. کاخ دانشجویی و کودکان در پیونگ یانگ در اوایل دهه ۱۹۹۰ روزانه حدود ۱۰ هزار کودک را به خود جلب می‌کرد.
کره شمالی سیستم آموزشی خود را با استانداردهای ایده‌آل مورد حمایت رهنمودهای بین‌المللی مانند میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) و کنوانسیون حقوق کودک (CRC) مقایسه می‌کند.
تحصیلات عالی
موسسات آموزش عالی شامل دانشگاه‌ها هستند. دانشکده‌های آموزش دبیران، با یک دوره چهار ساله برای آماده‌سازی مربیان مهد کودک، ابتدایی و متوسطه؛ دانشگاه‌های فن آوری پیشرفته با دوره‌های دو یا سه ساله؛ دانشکده‌های پزشکی با دوره‌های شش ساله؛ دانشگاه‌های ویژه علوم و مهندسی، هنر، موسیقی و زبان‌های خارجی؛ و دانشکده‌ها و آکادمی‌های نظامی. گزارش کیم ایل سونگ به ششمین کنگره حزب کارگران کره در اکتبر ۱۹۸۰ نشان داد که در آن سال ۱۷۰ «موسسه آموزش عالی» وجود دارد.
در سال ۱۹۸۷ ۲۲۰٬۰۰۰ دانشجو در مدارس تخصصی عالی دو یا سه ساله و ۳۰۱٬۰۰۰ دانشجو در دانشگاه‌ها و دوره‌های دانشگاهی چهار تا شش ساله حضور داشتند. به گفته ابرستاد و بانیستر، ۱۳٫۷ درصد از جمعیت شانزده سال به بالا در موسسه‌های آموزش عالی در سالهای ۱۹۸۷تا ۸۸ تحصیل می‌کردند یا از آنها فارغ‌التحصیل شده بودند. در سال ۱۹۸۸ حکومت از هدف خود برای تولید «ارتشی با ۱٫۳ میلیون روشنفکر» فارغ التحصیلان آموزش عالی فراتر رفت و این گامی بزرگ در جهت دستیابی به هدف «روشنفکری کل جامعه» است.
دانشگاه‌ها
هر دانشگاه در کره شمالی باید درصد معینی (بیست تا سی) سرباز مرخص شده (خدمت بیش از سه سال) یا کارگر (شاغل بیش از پنج سال) را دریافت کند.
دانشگاه کیم ایل سونگ که در اکتبر ۱۹۴۶ تأسیس شد، تنها نهاد جامع آموزش عالی کشور است که دارای مدرک لیسانس، فوق لیسانس و دکترا می‌باشد. ثبت نام ۱۶۰۰۰ دانشجوی تمام وقت و نیمه وقت آن در اوایل دهه ۱۹۹۰، به گفته یک ناظر، «قله نظام آموزشی و اجتماعی کره شمالی» است. رقابت برای پذیرش شدید است.
طبق گفته یک محقق کره ای-آمریکایی که در اوایل دهه ۱۹۸۰ از این دانشگاه بازدید کرده‌است، از هر پنج یا شش متقاضی فقط یک دانشجو پذیرفته می‌شود. یک معیار مهم برای پذیرش، مقاطع راهنمایی ارشد است، اگرچه معیارهای سیاسی نیز از عوامل اصلی انتخاب هستند. شخصی که مایل به قبولی در هر موسسات آموزش عالی است باید قبل از تأیید کمیته‌های سطح استان و استان توسط «کمیته توصیه دانشگاه» محلی معرفی شود.
کالج‌ها و دانشکده‌های دانشگاه کیم ایل سونگ شامل اقتصاد، تاریخ، فلسفه، حقوق، زبان و ادبیات خارجی، جغرافیا، فیزیک، ریاضیات، شیمی، انرژی هسته ای، زیست‌شناسی و علوم کامپیوتر است. حدود ۳۰۰۰ عضو هیئت علمی از جمله کادر آموزشی و پژوهشی وجود دارد. همه امکانات در پردیس مرتفع و مدرن در قسمت شمالی پیونگ یانگ واقع شده‌است.
از دیگر دانشگاه‌های برجسته می‌توان به دانشگاه صنعتی کیم چائک و دانشگاه علوم طبیعی اشاره کرد که بر علوم کامپیوتر و علوم طبیعی مرتبط با تحقیقات گسترده هسته ای متمرکز است. دانشگاه پیونگ یانگ در مطالعات خارجی، دیپلمات‌های سطح کار و مقامات تجاری را تربیت می‌کند و دانشگاه کیم هیونگ جیک نیز معلمان را تربیت می‌کند.
دانشگاه علم و صنعت پیونگ یانگ که در سال ۲۰۱۰ افتتاح شد، تنها دانشگاه بودجه خصوصی این کشور است. این یک مؤسسه سرمایه‌گذاری مشترک آموزش عالی است، که بیشتر مسیحیان انجیلی از کره جنوبی، چین و آمریکا تأسیس، تأمین اعتبار و اداره می‌شوند. در سال‌های اخیر به دلیل ممنوعیت سفر ایالات متحده، تعداد بیشتری از اروپایی‌ها بوده‌اند. هدف این دانشگاه ارائه آموزش با کیفیت با دیدگاه بین‌المللی است. کلیه کارکنان آموزشی غیر از کلاسهای خاص زبان آلمانی و چینی، استادان خارجی هستند که به زبان انگلیسی تدریس می‌کنند. در سال ۲۰۱۹ تعداد ۶۳۸ دانشجوی کارشناسی و کارشناسی ارشد ثبت نام کرده‌است.
علاوه بر این، دانشکده تجارت پیونگ یانگ دوره‌های کوتاه ارائه شده توسط اساتید خارجی را ارائه می‌دهد. توسط دولت سوئیس تأسیس شد و به دانشجویان در زمینه مدیریت تجارت کمک می‌کند. یکی دیگر از موسسات آموزشی اقتصادی مرکز مطالعه نظام سرمایه‌داری است که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده‌است.
دانشگاه‌های از راه دور هنگام رمزگذاری برنامه‌های درسی و برقراری ارتباط با استفاده از یک روش پخش رادیویی در سال ۲۰۱۶، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفتند.
آموزش بزرگسالان
به دلیل تأکید بر ادامه تحصیل همه افراد جامعه، آموزش بزرگسالان یا تحصیل در کار به‌طور فعال پشتیبانی می‌شود. عملاً همه افراد در کشور در برخی فعالیتهای آموزشی شرکت می‌کنند، معمولاً به صورت «گروه‌های مطالعه کوچک». در اوایل دهه ۱۹۹۰، مردم در مناطق روستایی در «گروه‌های ۵ خانواده ای» سازمان یافته بودند. این تیم‌ها عملکردهای آموزشی و نظارتی دارند. این تیم‌ها به عهده یک معلم مدرسه یا روشنفکر دیگر هستند که هر یک مسئولیت چندین تیم را بر عهده دارند. کارگران دفاتر و کارخانه‌ها هر روز در هر دو موضوع سیاسی و فنی «جلسات مطالعه» دو ساعته دارند.
مؤسسه آموزشی بزرگسالان در اوایل دهه ۱۹۹۰ شامل «دانشکده‌های کارخانه» بود که مهارت‌ها و فنون جدیدی را به کارگران آموزش می‌دهند بدون اینکه آنها را مجبور به ترک شغل کنند. دانش آموزان به صورت نیمه وقت کار می‌کنند، عصر می‌خوانند یا دوره‌های کوتاه فشرده می‌گذرانند و محل کار خود را فقط برای یک ماه ترک می‌کنند. همچنین «دانشکده‌های کشاورزی» وجود دارد که کارگران روستایی می‌توانند در آنجا تحصیل کنند تا مهندس و دستیار مهندس شوند و همچنین یک سیستم دوره‌های مکاتبه ای دارند. برای کارگران و دهقانانی که قادر به تحصیل منظم در مدرسه نیستند، «مدارس کارگران» و «مدارس راهنمایی ارشد کارگران» وجود دارد، اگرچه در اوایل دهه ۱۹۹۰ با ورود به تحصیل اجباری یازده ساله، این اهمیت کمتر شده بود.
سم مارتین (خواننده)
سم مارتین (زاده February 7, 1983) خواننده آمریکایی است.
ماسیمو پاچی
ماسیمو پاچی (Massimo Paci؛ زادهٔ May 9, 1978) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
قهرمانی هندبال مردان جهان ۲۰۱۹
قهرمانی هندبال مردان جهان ۲۰۱۹ بیست و ششمین دوره این رقابت‌ها بود که دهم تا بیست و هفتم ژانویه ۲۰۱۹ بیستم دی تا هفتم بهمن ۱۳۹۷ توسط IHF در دو کشور دانمارک و آلمان برگزار شد. این اولین باری بود که مسابقات در دو کشور برگزار شد.
برای اولین بار یک تیم از کره متحد در این مسابقات شرکت کرد.
انتخاب میزبان
فدراسیون بین‌المللی هندبال برای انتخاب میزبان بین زوج دانمارک / آلمان و لهستان و زوج اسلواکی / مجارستان در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۱۳ (۶ آبان ۱۳۹۲ خورشیدی) زوج دانمارک / آلمان را برای میزبانی مسابقات جهانی ۲۰۱۹ انتخاب کرد.
شکل برگزاری
شکل برگزاری مسابقات به فرمت سال ۲۰۱۱ برگشته است. ۲۴ تیم در ۴ گروه شش تیمی با هم رقابت می‌کنند و از هر گروه تیم‌های اول تا سوم به دور بعد صعود می‌کنند و تیم‌های چهارم تا ششم به مسابقات رده‌های ۱۳ تا ۲۴ می‌روند.
ورزشگاه‌ها
ظرفیت تمام ورزشگاه‌های این مسابقات بیش از ۱۰۰۰۰ صندلی بود. دیدار نهایی در ورزشگاه Jyske Bank Boxen در شهر هرنینگ دانمارک برگزار شد.
داوران
داوران این مسابقات در تاریخ ۲۵ اکتبر انتخاب شدند.
مرحله دوم
در مرحله دوم گروه‌های A,B با هم ترکیب می‌شوند و گروه I را تشکیل می‌دهند گروه‌های C,D هم گروه II را تشکیل می‌دهند. البته در این مرحله امتیازات دور اول نیز محاسبه می‌شود در این مرحله تیم‌های اول و دوم هر گروه به دور بعد صعود می‌کنند
مرحله پایانی
در مسابقات نیمه نهایی تیم اول گروه I با تیم دوم گروه II و تیم اول گروه II با تیم دوم گروه I رقابت می‌کند. بازنده‌ها راهی دیدار رده‌بندی می‌شوند و دو تیم برنده نیز دیدار فینال را برگزار می‌کنند تا تکلیف قهرمان مشخص شود.
کاپیتان، نیو مکزیکو
ال کپیتن شهری در ایالت نیومکزیکو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۸۹ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
مدادرنگی
بسیاری از مردم با مشاهده محصولات مختلف به این فکر فرومی‌روند که این محصول اولین بار چگونه تولید شده‌است؟ با توجه به اهمیت این موضوع تصمیم گرفتیم در این مقاله به صورت مفصل در مورد تاریخچه مداد رنگی و پیشرفت‌های آن با شما صحبت کنیم. در ادامه از منشأ مداد رنگی و روند پیشرفت آن خواهیم گفت.
مدادرنگی نوعی مداد با رنگ‌های مختلف است که مغزیِ آن اثر رنگی بر جای می‌گذارد. مغزیِ مداد، بخش استوانه‌ایشکل، شکننده و باریک آن است که از رنگدانه (مادهٔ رنگی) فشرده، نوعی موم و کائولین (یک نوع خاک رس) ترکیب شده‌است. مغزی مدادرنگی برخلاف مداد گرافیت درجه‌بندی زیادی از نظر سختی ندارد و نسبتاً نرم است.
کاغذهای مناسب برای مدادرنگی متنوع اند. به‌جز کاغذهای صیقلی (مثل کاغذ گلاسه) و کاغذهای خیلی زبر، می‌توان از هر نوع کاغذ، استفاده کرد - از کاغذهای بسیار مرغوب گرفته تا کاغذهای بسته‌بندی. کاغذهای مرغوب ضخیم هستند و بافت کاملاً فشرده دارند. حتی کاغذهای رنگی، به‌ویژه کم‌رنگ نیز برای نقاشی با مدادرنگی بسیار مناسبند. بسته به درشتی بافت کاغذ و پرزهای آن، اثر هنری حالت متفاوتی به خود می‌گیرد.
تکنیک‌ها و سبک‌ها
در تکنیک‌های نقاشی با مداد رنگی می‌توان تنها از سه رنگ اولیه استفاده کرد، یا تعداد رنگ‌های بیشتری را به کار برد. حتی عده‌ای از جعبه مدادهای ۷۲ رنگی استفاده می‌کنند که معمولاً برای نقشه‌های معماری استفاده می‌شود.
سبک‌های مختلفی برای کار با مداد رنگی وجود دارد، از جمله سبک‌های زیر که دو سبک نخست در میان نقاشان رایج‌تر هستند
در نقاشی می‌توان مدادرنگی را با دیگر وسایل نقاشی مانند آبرنگ، اِیربراش و «ماژیک محو کن» ترکیب کرد. مداد آبرنگی نیز ابزار دیگری برای این کار است.
مداد آبرنگی
مداد آبرنگی نوعی از مداد رنگی است که می‌توان با قلم‌موی نقاشی مرطوب رنگ آن را مانند آبرنگ روی کاغذ پخش کرد.
ویژگی نقاشی با مداد آبرنگی این است که اثر هم حالت آبرنگ را دارد، و هم ردّ مداد رنگی دیده می‌شود. و با برخورد آب به آن، خیس شده و حتی اثری هم روی دست جای می‌گذارد.
تاریخچه و منشأ اولین مداد رنگی‌ها
منشأ و تاریخچه اولیه خیلی مشخصی، برای مدادهای رنگی وجود ندارد ولی رومیان باستان از مداد رنگی‌های پایه موم استفاده می‌کردند.
مدادرنگی‌های اولیه در اوایل قرن ۱۹ برای علامت گذاری استفاده می‌شدند. در سال ۱۸۳۴ میلادی یک شرکت آلمانی توسط یوهان سباستین استدلر مدادهای رنگی روغنی را ساخت. تولید مدادهای رنگی برای مقاصد هنری در قرن بیستم توسعه یافت. فابرکاستل و کرن داش در سال ۱۹۲۴ میلادی شروع به ساخت اولین مدادرنگی‌های هنری کردند.
برول نیز در سال ۱۹۳۸ میلادی شروع به تولید مداد رنگی کرد. سایر تولیدکنندگان از جمله دیروونت، پروگریسو، لیرا، ریمبرانت و بلک استودیو نیز در ۳ یا ۴ دهه بعد شروع به ساخت مداد رنگی کردند که تعدادی از آن‌ها ادعا می‌کردند سازنده آبرنگ‌های اولیه نیز هستند.
اجزای مدادرنگی
مداد رنگی از چه چیزی ساخته شده؟ مداد رنگی از ۴ قسمت تشکیل شده:
مغز مداد رنگی از چیست؟
مواد تشکیل دهنده مغز مداد رنگی عبارت است از: رنگدانه‌ها، بایندرها و افزودنی‌ها.
رنگدانه
یکی از ویژگی‌های مهم و قابل توجه در مورد مداد رنگی، رنگدانه است. رنگدانه‌ها مورد استفاده توسط یک برند تولیدکننده نسبت به برند دیگر ممکن است بسیار متفاوت باشند. هنگام مقایسه مداد رنگی ارزان با مداد رنگی حرفه‌ای، رنگدانه مهم‌ترین عامل در قیمت و هم در کاربرد است.
بایندر
بایندرها که گاهی به آنها رزین نیز گفته می‌شود، اساساً چسبی هستند که رنگدانه را هنگام مخلوط شدن با یکدیگر در جای خود نگه می‌دارند. این کار باعث می‌شود که توزیع یکنواخت رنگدانه در سراسر هسته مداد شما وجود داشته باشد.
بایندرها می‌توانند از موادی مانند: صمغ عربی، موم پارافین و حتی یک ترکیب روغنی ساخته شوند.
نوع چسب استفاده شده می‌تواند نحوه عملکرد مداد رنگی را هنگام کشیدن روی کاغذ تحت تأثیر قرار دهد.
افزودنی
اکستندرها که همراه با بایندرها استفاده می‌شوند، باعث می‌شود مغزی مداد رنگی بدنه محکمی داشته باشد. مقدار اکستندرهای مورد استفاده در یک مداد رنگی تعیین‌کننده این است که مغزی نرم و کره‌ای خواهد بود یا آن که کمی سخت‌تر است.
علاوه بر این، استفاده از اکستندرها می‌تواند باعث کاهش استفاده از چسب و رنگدانه مورد نیاز شده که در نهایت به کاهش قیمت مدادرنگی کمک کند.
انواع مدادرنگی
انواع مداد رنگی بسته به کاربرد آن ساخته می‌شود، مثلاً مداد رنگی‌های هنرمندان از کیفیت بهتری ساخته می‌شود و دارای رنگدانه‌های مناسب، رنگ با کیفیت، غلظت بالای رنگدانه‌ها، مقاوم در برابر اشعه خورشید، مقاوم در برابر شکست و… می‌باشد اما مدادرنگی‌های مورد استفاده برای دانش آموزان از کیفیت مطلوبی برخوردار است و بهتر توسط پاکن، پاک می‌شود. تعداد کمی از مدادرنگی‌ها نیز به صورت مداد مکانیکی ساخته می‌شوند.
= سخن پایانی = با حقایقی در باب منشأ مداد رنگی آشنا شدیم. متأسفانه در خصوص تاریخچه مداد رنگی در ایران و نخستین ورود یا تولید آن اطلاعاتی در دست نداریم.
احتمال می‌رود نخستین مدادهای رنگی از خارج به ایران وارد شده‌اند و این اتفاق زمانی رخ داده که ماهیت هنری آن شناخته شده بوده‌است. اما امروز تولیدکنندگانی در داخل کشور به تولید انواع مداد رنگی مرغوب ایرانی مشغول‌اند.
بهترین مداد رنگی‌های ایرانی نیازهای بازار داخلی را دست‌کم در حد مصارف دانش‌آموزی و هنری سطح مبتدی برآورده می‌کنند.
پوینتر قدیمی دانمارکی
پوینتر قدیمی دانمارکی ، نام یکی از نژادهای سگ است که خاستگاه آن به دانمارک بازمی‌گردد.
احمد اکرم
احمد اکرم (Ahmed Akram؛ زادهٔ October 20, 1996) ورزشکار ورزش شنا اهل مصر است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا و ۱ مدال نقره شده‌است.
فرودگاه شیبه
فرودگاه شیبه یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۴۰ متر است. این فرودگاه در شهر شیبه کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۸۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
بوکنسدورف
بوکنسدورف یک شهر در آلمان است که در بولدکر لاند واقع شده‌است. بوکنسدورف ۹۴۴ نفر جمعیت دارد.
یاسونوبو چیبا
یاسونوبو چیبا (Yasunobu Chiba؛ زادهٔ April 11, 1971) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
سمیر باراچ
سمیر باراچ (Samir Barać؛ زادهٔ November 2, 1973) بازیکن واترپلو اهل کرواسی بود.
بتگاربها
بتگاربها یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
انتخابات مجلس خبرگان رهبری (۱۴۰۲)
پراکنش کرسی‌ها
پراکنش ۸۸ کرسی مجلس خبرگان رهبری در استان‌های ایران :
عبدالقدیر
عبدالقدیر ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره داشته باشد:
گوهرکوه
گوهرکوه، روستایی از توابع بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بنت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۴۲ نفر (۳۱۴ خانوار) بوده‌است.
سگ عروسکی روسی
سگ عروسکی روسی ، نام یکی از نژادهای سگ است که خاستگاه آن به روسیه بازمی‌گردد.
ماسیمو پاگانین
ماسیمو پاگانین (Massimo Paganin؛ زادهٔ July 19, 1970) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال آتالانتا، و باشگاه فوتبال ویچنزا اشاره کرد.
ان‌پی‌او ایلسیب
شرکت سهامی ان‌پی‌او ایلسیب (НПО "ЭЛСИБ" ОАО) (مؤسسه پژوهشی و تولیدی ELSIB) یک شرکت ماشین‌سازی است که در زمینه پژوهش، تولید و طراحی ژنراتورهای الکتریکی و ماشین‌آلات بزرگ برای متالورژی فعالیت می‌کند. این در نووسیبیرسک، روسیه واقع شده است.
جان ادگار آینسورت
جان ادگار آینسورت (John Edgar Ainsworth؛ زاده ۲۸ ژوئن ۱۹۲۰ - درگذشته ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۴) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آنجلا برنز
آنجلا برنز (Angela Burns؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل بریتانیا است.
چشمک بزن خفاش کوچولو
چشمک بزن خفاش کوچولو (Twinkle, Twinkle, Little Bat) ترانه‌ای است که در قسمت هفتم از ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب توسط شخصیت کلاهدوز دیوانه خوانده شده است. این ترانه تقلید طنز گونه‌ای است از ترانه چشمک بزن ستاره کوچولو که یک لالایی مشهور و قدیمی انگلیسی است.
بخش رایاگادا
بخش رایگادا (به انگلیسی: Rayagada district) یک بخش در هند است که در اودیسا واقع شده‌است. بخش رایگادا ۷٬۵۸۴٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۲۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
بوکهولت-هانردر
بوکهولت-هانردر یک شهر در آلمان است که در پینبرگ واقع شده‌است. بوکهولت-هانردر ۱٬۲۸۱ نفر جمعیت دارد.
بربریکوم
بربریکوم (از یونانی: Βαρβαρικόν، «خارجی»، «بربر») نامی جغرافیایی است که توسط کارشناسان تاریخی و باستان‌شناسی برای اشاره به منطقه وسیعی از سرزمین‌های تحت اشغال بربرها که در دوران روم، فراتر از مرزها یا آن ها قرار داشت، استفاده می‌کردند. در شمال، مرکز و جنوب شرق اروپا به "سرزمین هایی که خارج از کنترل اداری روم قرار داشتند، اما با این وجود بخشی از جهان روم هستند"به این نام نامیده می شد. در دوران باستان متأخر، این نام لاتین برای مناطق قبیله‌ای که توسط روم اشغال نشده بود و فراتر از رود راین و دانوب قرار داشت اطلاق می شد: به نظر می رسد که اولین ذکر ثبت شده این نام مربوط به اوایل قرن سوم باشد. در ادبیات پژوهشی، واژه‌های «ژرمانیا» که در واقع به معنای مگنا ژمانیا(Magna Germania) است، و «بربریکوم» گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما از نظر زمانی یا جغرافیایی کاملاً یکسان نیستند.منطقه فرارومی که به عنوان بربریکوم توصیف می شود، منحصراً توسط ژرمنی ها ساکن نبود، حتی اگرچه اکثریت جمعیت را تا زمان باستان متأخر آن ها تشکیل می دادند. در دوره مهاجرت، آلان‌ها و هون‌ها نیز پیش از این به این منطقه پیشروی کردند و بعدها (از قرن ششم)، قبایل اسلاو در شرق آلبیس (رودخانه البه) که ژرمنی‌ها عمدتاً آن را ترک کرده بودند، ساکن شدند. برجسته کردن ارتباطات متنوع فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی بین بارباریکوم (آلمانی) و امپراتوری از اوایل دوره امپراتوری مهم است. از نظر باستان شناسی، آثار رومی وارداتی متعددی در میان یافته های منطقه بارباریکوم کشف شده است.[8] تشکیل واحدهای قبیله ای عمده ژرمنی مانند آلمانی و فرانک، از زمان بحران امپراتوری در قرن سوم احتمالاً تحت تأثیر تماس با جهان رومی بوده است. به همین ترتیب، "بربرها" توانستند در ارتش روم شغلی داشته باشند.
لیست الیورا
لیزت الکسیس گوتیرز (Lisette Alexís Gutiérrez؛ زاده ۱۶ آوریل ۱۹۹۹) یک هنرپیشه آمریکایی است. به خاطر نقشش در سریال گنجینه ملی: لبه تاریخ، تمدید سال ۲۰۲۲ فرانچایز گنجینه ملی شناخته شده است.
نصیر حیدریان
نصیر حیدریان موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل ایران است.
زندگی‌نامه
نصیر حیدریان راستی در تهران متولد شد و اولین گام موسیقی خود را در سن شش سالگی همزمان با تحصیل در مدرسه موسیقی گذاشت و در هنرستان موسیقی مشغول به تحصیل در رشته ساز ترومبون و تئوری موسیقی شد.
وی پس از دریافت دیپلم در رشته ساز ترومبون به نوازنده در ارکستر سمفونیک تهران فعالیت خود را آغاز نمود و به مدت دو سال در کنار کار اصلی خود، به عنوان رهبر و سرپرست گروه کر ارکستر سمفونیک تهران نیز فعالیت داشت.
نصیر حیدریان سالها بعد جهت ادامه تحصیل راهی کشور اتریش شد و در دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی شهر وین، رشته ساز ترومبون را زیر نظر Horst Küblböck ادامه داد و در سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۷ میلادی در دانشگاه موسیقی شهر گراتز تحصیل خود را در رشته رهبری ارکستر زیر نظر استادانی همچون Martin Turnovsky,Arturo Tamayo, Wolfgang Bosic ادامه داد.
وی در سال ۲۰۰۳ در اپرای شهر گراتز اپرای پر چالش و پر آوازه Puch and Judy اثرHarrison Birtwistle و همچنین قطعه Begehren اثر Beat Furrer را به عنوان رهبر ارکستر به روی صحنه برد که این اجرا در همان سال به نوشته مجله Opernwelt «دنیای اپرا» در سال ۲۰۰۳ به عنوان بهترین اجرا در سال لقب گرفت.
وی در تابستان سال ۲۰۱۵ برای بر گزاری مسترکلاسهای رهبری عازم کشور کره شد و در مهر ماه سال ۱۳۹۴ به عنوان رهبر ارکستر میهمان به ایران دعوت شد و اپرای عاشورا اثر بهزاد عبدی را به روی صحنه برد و همچنین در آبان ماه ۱۳۹۵ به همراه ارکستر سمفونیک تهران در کشور چین در افتتاحیه جشنواره موسیقی شرکت نمود و در تیر ماه همان سال به همراه ارکستر جوانان جهان به عنوان رهبر ارکستر سمفونیک تهران از کشور ایتالیا در جشنواره موسیقی فجر به همراهی ارکستر سمفونیک تهران در تالار وحدت به روی صحنه رفت. حیدریان بهمن ماه ۱۳۹۷ در سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر به عنوان رهبر مهمان با ارکستر رتوریک به روی صحنه رفت و اردیبهشت ماه ۱۳۹۸کنسرتو ساکسوفون اریک لارسون را با همراهی گرالد پرین فالک (سولیست ساکسوفون اهل اتریش) و سمفونی شماره سه مندلسون را به عنوان رهبر مهمان با ارکستر سمفونیک تهران اجرا کرد.
نصیر حیدریان از سال ۲۰۰۳ به عنوان استاد دانشگاه در رشته رهبری ارکستر در درانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی شهر گراتز فعالیت دارد و سرپرستی ارکسترهایی همچون ارکستر بادی، موسیقی فیلم را به عهده دارد و در کنار کار اصلی و هنری خود، مستر کلاس‌های رهبری متعددی را در کشور اتریش ، کره جنوبی و ایران برگزار می‌نماید.
منابع
https://www.nassir-heidarian.at/
https://musiceiranian.ir/108032-mu-531.html
https://www.yjc.ir/fa/news/5609738/غرور-ملی-ما-را-در-چین-نجات-می‌دهد
https://www.isna.ir/news/95050107966/نوازندگان-ارکستر-جوانان-جهان-و-سمفونیک-تهران-تمرین-کردند
https://taranemusic.com/به-رهبری-نصیر-حیدریان-نخستین-تمرین-ارک/
http://www.musicema.com/node/251624
http://www.iscanews.ir/news/667119/نصیر-حیدریان:-در-انتخاب-رهبر-ارکستر-باید-سختگیرانه-عمل-کرد
ماسیمو پالانکا
ماسیمو پالانکا (Massimo Palanca؛ زادهٔ August 21, 1953) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال ناپولی، و باشگاه فوتبال فروزینونه اشاره کرد.
اس/۲۰۰۳ جی ۱۸
اس/۲۰۰۳ جی۱۸  از قمرهای طبیعی مشتری است. این قمر به وسیله تیمی از منجمان به سرپرستی برت جیمز گلدمن در سال ۲۰۰۳ میلادی کشف شد.
قطر این قمر حدود دو کیلومتر است و با فاصله متوسط ۱۹٬۸۱۳ مگامتر در ۵۶۹٫۷۲۸ روز، با حرکت مخالف گرد یک بار به دور مشتری می‌چرخد. انحراف آن ۱۴۷ درجه نسبت به دائرةالبروج(۱۴۹ درجه نسبت به استوای مشتری) و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۱۵۷۰ است.
این قمر به گروه اننکه تعلق دارد که قمر‌های نامنظمی دارد که با حرکت مخالف گرد و فاصله بین ۱۹٫۳ و ۲۲٫۷ گیگا متر و انحراف تقریباً ۱۵۰درجه بدور مشتری می‌چرخند.
یاسونوبو ماتسوکا
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
بنت، هلند
بنت (به هلندی: Bent) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلفن آن درین واقع شده‌است.
راجر کلوگه
راجر کلوگه (Roger Kluge؛ زادهٔ February 5, 1986) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آی‌ای‌ام سایکلینگ، تیم میلرام، تیم سانوب، بورا–هانسگروهه و تیم اوریکا–اسکات اشاره کرد.
وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۲ مدال نقره شده‌است.
فرودگاه آبی گنگ
فرودگاه آبی گنگ یک فرودگاه خصوصی با کد یاتا YGG است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
حاسی مسعود
حاسی مسعود یک میدان گازی و شهرستان الجزایر در الجزایر است که در استان ورقله واقع شده‌است.
خصوصیات
حاسی مسعود ۷۱٬۲۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۴۵٬۱۴۷ نفر جمعیت دارد.
شاموند ویلیامز
شاموند ویلیامز (Shammond Williams؛ زادهٔ April 5, 1975) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آتلانتا هاوکس، نیو اورلینز پلیکانز، باشگاه بسکتبال والنسیا، اورلندو مجیک، باشگاه بسکتبال مالاگا، باشگاه بسکتبال بارسلونا، سیاتل سوپرسانیکس، بوستون سلتیکس، باشگاه بسکتبال مورسیا، لس آنجلس لیکرز، و دنور ناگتس اشاره کرد.
نبرد کورسک
نبرد کورسک نبردی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم میان نیروهای آلمان و شوروی در نزدیک شهر کورسک بین ماه‌های ژوئیه و اوت سال ۱۹۴۳ بود. تهاجم آلمان نام رمز عملیات سیتادل را بر خود داشت و به یکی از بزرگ‌ترین نبردهای زرهی در طول تاریخ یعنی نبرد پروخوروفکا، منجر شد. در حدود شش هزار تانک در این نبرد حضور داشتند؛ از این رو نبرد کورسک بزرگ‌ترین نبرد تانک یا نبرد زرهی در تاریخ جهان به حساب می‌آید. برای آلمانی‌ها این نبرد نشانگر آخرین تهاجم راهبردی که آن‌ها قادر به انجامش در جبهه شرقی شدند، بود. با نابودی تعداد زیادی از نیروها و تانک‌های آلمانی، شوروی با این پیروزی برای مابقی جنگ ابتکار عمل راهبردی را در دست داشت.
آلمانی‌ها امید داشتند با به محاصره درآوردن تعداد زیادی از نیروهایی در داخل منطقه محدب کورسک با طول ۲۵۰ کیلومتر از شمال تا جنوب و ۱۶۰ کیلومتر از شرق تا غرب، پتانسیل هجومی شوروی برای تابستان ۱۹۴۳ را تضعیف کنند. طرح آلمانی‌ها به دنبال این بود که با یک علمیات گازانبری از جناحین شمالی و جنوبی منطقه محدب کورسک را به محاصره کامل درآورد. با خنثی کردن کورسک آلمانی‌ها خطوط خود را کوتاه می‌کردند و برتری عددی شوروی در بخش‌های حیاتی را از بین برده و ابتکار عمل را از آن بازپس می‌گرفتند. آدولف هیتلر، پیشوای آلمان معتقد بود که پیروزی در کورسک قدرت آلمان را بار دیگر ثابت و اعتبارش نزد متحدانش را که در فکر خروج از جنگ بودند، بهبود می‌بخشد.
شوروی از پیش از مقاصد آلمانی‌ها مطلع شده بود. بخشی از این اطلاعات از طریق سرویس اطلاعاتی بریتانیا مهیا شد. با ماه‌ها قبل اطلاع از اینکه این حمله در دهانه منطقه محدب کورسک به وقوع خواهد پیوست، شوروی یک دفاع در عمق برای در هم شکستن تهاجم سرنیزه زرهی آلمان طراحی کرد. آلمانی‌ها برای بالا بردن توان نیروهای خود و دریافت تسلیحات جدید از جمله تانک پنتر و همچنین تعداد بیشتری از تانک‌های سنگین تیگر، حمله را به تعویق انداختند. این موضوع زمان بیشتری به ارتش سرخ برای ساخت مجموعه‌ای از کمربندهای دفاعی عمیق داد. آرایش‌های متحرک نیروهای شوروی از جمله قوای تانک از منطقه محدب خارج شدند و نیروهای ذخیره زیادی برای ضد حملات راهبردی تشکیل گردید.
نبرد کورسک اولین نبرد در طول جنگ جهانی دوم بود که در آن تهاجم راهبردی آلمانی‌ها پیش از آن که بتواند در خطوط دشمن رخنه کرده و در عمق راهبردی آن نفوذ نماید، با شکست مواجه شد. حداکثر پیشروی آلمانی‌ها از شمال تنها ۸ تا ۱۲ کیلومتر و از جنوب ۳۵ کیلومتر بود که با توجه به پهنای ۲۵۰ کیلومتری نتوانست نیروهای دشمن را به محاصره درآورد. از طرفی تهاجم متفقین غربی به جزیره سیسیل و لزوم ارسال نیروی کمکی به این جزیره، آلمانی‌ها را از تشکیل نیروی ذخیره برای عملیات خود در کورسک عاجز ساخت. پس از پیروزی در تهاجم زمستانه، پیروزی در ضد حمله راهبردی علیه آلمانی‌ها در کورسک، اولین تهاجم موفقیت‌آمیز ارتش سرخ در طول تابستان در طول جنگ بود.
پیش زمینه
نبرد استالینگراد روز ۲ فوریه سال ۱۹۴۳ با تسلیم شدن آخرین نیروهای ارتش ششم ورماخت به پایان رسید. با وجود متحمل ساختن شکست دیگری بر دشمن توسط شوروی، این پیروزی به اندازه‌ای تعیین‌کننده نبود که باعث پایان جنگ شود. شرایط زمستانی انتقال مهمات، سوخت، غذا و سایر تدارکات به خطوط مقدم را برای آلمانی‌ها بسیار دشوار ساخته بود. ارتش سرخ شوروی که قصد داشت از این شرایط بهره ببرد و آلمانی‌ها را عقب براند، تهاجمی همه‌جانبه در جنوب آغاز کرد. ژوزف استالین به امید سد کردن مسیر عقب‌نشینی نیروهای ورماخت در قفقاز، فرمان به پیشروی ارتش سرخ به سمت روستوف-نا-دونو داد. تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ فاصله زیادی بین گروه ارتش ب و گروه ارتش دن ورماخت به بزرگی ۱۶۰ تا ۳۰۰ کیلومتر ایجاد شد و پیشروی ارتش سرخ نیروهای آلمانی در جنوب رود دن از جمله گروه ارتش آ در قفقاز را در خطر محاصره قرار داد. با اقدام به عقب‌نشینی گروه ارتش آ، نیروهای ارتش سرخ در جنوب آن‌ها را تعقیب نمودند. شوروی بخش زیادی از تهاجم خود را به سمت غرب و شمال در جانب نواحی کورسک و خارکوف متمرکز کرده بود. در این زمان، گروه ارتش دن ورماخت موفق شد تا هنگام عقب‌نشینی گروه ارتش آ، خط مقدم را در روستوف-نا-دونو حفظ کند. با این تهاجم ارتش سرخ، گروه ارتش مرکز ورماخت نیز شدیداً تحت فشار قرار گرفت و شهر کورسک روز ۸ فوریه و روستوف-نا-دونو روز ۱۴ فوریه در نهایت مجدداً به تصرف شوروی درآمد. نیروهای جبهه بریانسک، جبهه غربی و جبهه تازه تشکیل‌شده مرکزی شوروی خود را برای یک تهاجم که گروه ارتش مرکز ورماخت را بین بریانسک و اسمولنسک به محاصره درمی‌آورد، آماده می‌کردند. بدین شکل تا ماه فوریه بخش جنوبی جبهه شرقی آلمانی‌ها در یک بحران راهبردی قرار گرفت.
از ماه دسامبر سال ۱۹۴۲ فیلدمارشال اریش فن مانشتاین، فرمانده گروه ارتش دن ورماخت به شدت خواهان آزادی عمل بود تا بتواند به صورت کاملاً انعطاف‌پذیر عمل کند. فن مانشتاین ۶ فوریه سال ۱۹۴۳ در پایگاه راستنبورگ در پروس شرقی با آدولف هیتلر دیدار کرد تا در این باره با او مذاکره کند. او در این دیدار موافقت پیشوا را جهت یک ضد حمله علیه نیروهای شوروی که در حال پیشروی در دونباس بودند، را کسب کرد. تا روز ۱۲ فوریه نیروهای باقی‌مانده آلمانی دوباره سازمان یافتند. در بخش جنوبی خط مقدم، گروه ارتش دن به گروه ارتش جنوب تحت فرمان فن مانشتاین تغییر نام پیدا داد. در شمال، گروه ارتش ب منحل شد تا نیروها و وظایف آن بین گروه ارتش جنوب و گروه ارتش مرکز تقسیم شود.
با به دست آوردن آزادی عمل، فن مانشتاین تصمیم گرفت مجموعه‌ای از ضد حملات را علیه نیروهای زرهی شوروی انجام دهد تا با نابودی آن‌ها، کورسک و خارکوف را پس بگیرد. سپاه ۲ زرهی اس‌اس ماه ژانویه خود را از فرانسه به جبهه شرقی رساند. یگان‌هایی از ارتش یکم زرهی و گروه ارتش آ نیز به نیروهای فن مانشتاین پیوستند تا بر توان آن بیفزایند. این عملیات با شتاب آماده‌سازی گشت و هیج نامی بر آن نهاده نشد. در همین هنگام، استالین و فرماندهی عالی شوروی تصور می‌کردند آلمانی‌ها منابع کافی جهت اجرای یک تهاجم را در اختیار ندارند و در حال عقب‌نشینی هستند. با این وجود، ضد حمله فن مانشتاین که بعدها نبرد سوم خارکوف نام گرفت، ۲۱ فوریه با یورش ارتش چهارم زرهی ورماخت به فرماندهی ارتشبد هرمان هوت آغاز شد. نیروهای آلمانی با هدف گرفتن خط طولانی دشمن با پشتیبانی ضعیف در جناح جنوبی و وضعیت بد تدارکاتی، مسیر سرنیزه زرهی آن را سد و شروع به پیشروی به سمت شمال نمودند. آلمانی‌ها توانستند خارکوف را روز ۱۵ مارس و بلگورود را روز ۱۸ مارس مجدداً به تصرف خود درآورند. تهاجم جبهه مرکزی ارتش سرخ که از ۲۵ فوریه علیه گروه ارتش مرکز ورماخت آغاز شده بود، ۷ مارس متوقف شد تا این نیروها بتوانند با آرایش مجدد خود را برای مقابله با تهدید نیروهای فن مانشتاین در جنوب آماده کنند. فرسایش بین نیروهای ورماخت و ارتش سرخ در پی رسیدن راسپوتیتسا، فصل بارندگی و گل‌آلود شدن راه‌ها، شدت پیدا کرد که موجب از دست رفتن تحرک در آن‌ها گردید. به همین جهت عملیات هر دو طرف میانه ماه مارس از ادامه بازایستاد. این ضد حمله فن مانشتاین موجب پدیداری منطقه محدبی از اراضی تحت سلطه شوروی در حوالی کورسک درون مناطق تحت سلطه ورماخت گردید. نیروهای دو جبهه مرکزی و ورونژ شوروی درون این منطقه وسیع با عرض ۱۹۰ کیلومتر و عمق ۱۲۰ کیلومتر قرار داشتند.