cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دهکده چوبین نیشابور
دیواره‌های آن دوجداره بوده که بین این دو لایه، اسکلت بنا وجود دارد. اسکلت مناره‌ها و سقف و همچنین سقف و دیواره‌ها به روش عنکبوتی اتصال دارند. این نام به دلیل شیوه ساخت آن که مانند تنیدن تار عنکبوت است می‌باشد به‌طوری‌که اتصال مناره‌ها طوری است که وزن آن‌ها به صورت مساوی، ابتدا روی سقف و سپس به دیواره‌ها و از آنجا به زمین منتقل می‌شود. قابل توجه است که از طریق نردبان داخل مناره‌ها می‌توان به بالای مناره دسترسی پیدا کرد. در محل اتصال مناره به سقف، دریچه‌ای تعبیه شده که مانند یک کانال تهویه عمل می‌کند به‌طوری‌که در تابستان هوای گرم و آلوده را از فضای مسجد خارج می‌کند و هوای پاکیزه از طریق بادگیر مخصوصی که در سقف بنا شده، داخل مسجد می‌گردد؛ و به این ترتیب یک تهویه طبیعی انجام می‌پذیرد. دیواره‌ها کمی حالت زاویه‌دار دارند که انتقال وزن را از مناره به زمین ساده‌تر می‌سازد. محلی که در آن مسجد ساخته شده بسیار موریانه خیز است، لذا راهکارهای ویژه‌ای در ساخت این مسجد و دیگر بناهای این مجموعه برای جلوگیری از اثرات مخرب چوب خواران به کار گرفته شده‌است. به‌طوری‌که به عنوان نمونه، خانه سازنده مجموعه با عمر بیش از۲۰ سال، از آسیب چوب خواران به دور مانده‌است. برای ماندگاری دراز مدت دیواره‌های خارجی در برابر نزولات آسمانی، چوبهای ویژه با فرآوری خاص استفاده شده‌است. کابینت ها، دیواره‌ها و حتی سینی‌های آبدارخانه این مسجد، چوبی است. مسجد دارای یک ایوان بیرونی که کف آن از خشت است می‌باشد. برروی دیواره‌های داخلی و بیرونی مسجد به ترتیب تعداد ۷ و ۶ کتیبه زیبا از آیات قرانی به همراه قابهایش از چوب درختان گردو وتوت نصب است. در ساختمان و تزیینات داخلی چوبهای مختلفی از درختان مثمر و غیر مثمر مانند انواع کاجها، اشن، سپیدار، گیلاس، گلابی، زبان گنجشک، گردو و توت استفاده شده‌است. نور پردازی ویژه مجموعه، هارمونی ویژه‌ای از رنگهای شاد، در شبها جلوه خاصی دارد.
هدف سازنده این مجموعه، رونق بخشیدن به صنعت گردشگری و نیز احیای نام و یاد مردی است که روزگاری در این مکان به خدمت می‌زیسته است.
خاندان خسروشاهی
خاندان خسروشاهی مؤسس شرکت سرمایه‌گذاری البرز و مالک گروه صنعتی مینو و کارخانه‌های تولید دارو همچون تولید دارو، تولی‌پرس و چندین کارخانه و تجارت‌خانه در ایران بودند. پس از انقلاب نیز برخی از اعضای این خانوادهٔ کارآفرین به موفقیت‌ها و سمت‌های مهمی در خارج از ایران رسیدند.
خانواده خسروشاهی از سال ۱۲۸۰ تا ۱۳۵۸، از اولین‌ها و موثرترین‌های صنعت ایران بودند. با تلاش بسیار خاندان خسروشاهی بزرگ‌ترین فعالان صنعتی تولید و توزیع دارو و خوراکی در دهه چهل و پنجاه در تاریخ ایران شدند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، در جریان مصادره اموال و دارایی‌ها، بخشی از شرکت‌ها و کارخانه‌های خانواده خسروشاهی مصادره شد. داشتن منصب وزارت بازرگانی در دولت جمشید آموزگار توسط کاظم خسروشاهی موجب مصادره اموال او شد. اما در مورد دیگر اعضای خاندان، وضعیت متفاوت بود. وضعیت مالکیت شرکت مینو که تا سال ۵۹ شامل موج اول مصادره‌ها نشده بود، با افزایش فشار احزاب چپ و مارکسیستی که خواهان مدیریت کارگری با انحلال مدیریت خصوصی بودند، عوض شد. علی خسروشاهی حتی چند روز توسط چند تن از کارگران در کارخانه مینو گروگان و تهدید شده بود که کارخانه‌اش را تحویل دهد. در نهایت اموال و دارایی‌های علی خسروشاهی همگی مصادره شدند. در کیفرخواست مصادره اموال او آمده‌است: «تغییر ذائقه مردم و ترویج فرهنگ آرایشی غرب از طریق تولید پفک، شیرخشک و لوازم آرایشی بهداشتی.»
اگر چه پس از فرونشستن فضای انقلابی برخی مصادره اموال این خانواده را اشتباه دانستند، اما اموال مصادره شده هرگز به خانواده خسروشاهی بازگردانده نشدند. علی و حسن خسروشاهی بعد از مدتی دوندگی، بدون پس گرفتن کارخانه‌ها، نهایتاً با ناامیدی کشور را ترک و به کانادا می‌روند. از این رو پس از انقلاب برخی از آنها به خارج از کشور مهاجرت کردند و فعالیت‌های خودشان را در خارج از ایران ادامه دادند. پس از مصادره‌ها، یکی از اعضای خانواده خسروشاهی هنگامی که به ایران سفر می‌کند شش سال در ایران زندانی شد.
تاریخچه خاندان خسروشاهی
حسن خسروشاهی در اواخر قاجار تا اوایل دوران پهلوی اول، مدت‌ها رئیس اتاق بازرگانی تبریز بود که به همراه دو برادرش غفار و حسین و شش پسرش تجارت خاندان خسروشاهی را پایه‌گذاری و گسترش دادند؛ که به واردات کالاهایی مثل فاستونی، کاغذ، چای و شکر پرداختند. بعد از مدتی کارخانه نساجی در قزوین و بعد گروه تولید دارو را اداره می‌کردند. حسن خسرو شاهی ۶ پسر داشت. سه نفر از آنها به نام‌های نصرالله دکترای داروساز، کاظم دکترای اقتصاد، محمد مهندس مکانیک دوره‌های آموزش عالی داخل و خارج از کشور را طی نمودند؛ سه برادر دیگر به نام‌های احمد، جواد و مجید پس از طی دوره دوم متوسطه نظام آموزشی قدیم، به پدرشان در بازار پیوستند. در آغاز دهه پنجاه، نوه‌هایش نیز به گروه خانواده پیوستند. افراد سرشناس این خانواده به شرح زیر هستند:
باغ خسروشاهی
باغ خسروشاهی از باغ‌های مشهور، زیبا و بزرگ جماران بوده‌است. پس از انقلاب ۱۳۵۷، برخی با توجه به گفته‌ها و شواهد موجود، یکی از محل‌های زندگی روح‌الله خمینی را در این باغ می‌دانند،   از جمله هاشمی رفسنجانی که می‌گوید: «''زمانی هم که [آیت‌الله خمینی] به تهران آمدند، خانه‌ای که ما به آنجا می‌رفتیم و شما دیدید. بله، به همین شکل ساده بود. اما وقتی به دو طرف این خانه نگاه می‌کنید، دو باغ بزرگ می‌بینید. یکی از این باغ‌ها، متعلق به خسروشاهی بود که ۱۴هزار متر وسعت و سه چهار قنات آب دارد. در این باغ چند ساختمان وجود دارد که امام با توصیه پزشکان (به خاطر ناراحتی قلبی که داشتند) به یکی از ساختمان‌ها که قدیمی بود، رفتند.»'' در حال حاضر ۷ هزار مترمربع از این باغ در اختیار «مؤسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام خمینی» قرار گرفته‌است.
ایبرهارت دوم
دوران حکومت او مصادف با فرمانروایی سلطان حسین بایقرا تیموری و سلاطین مختلف دودمان آق‌قویونلو از جمله یعقوب و مراد در دوره‌های متفاوت و مناطق مختلف بر ایران و سلطان محمد فاتح و سلطان بایزید دوم بر امپراتوری عثمانی بود.
زندگی‌نامه
او پسر اولریش پنجم، گراف وورتمبرگ و الیزابت فن بایرن-لندسهوت، همسر او بود. بیشتر دوران کودکی خود را در دربار دوک بورگوندی گذراند و از همین رو در سال ۱۴۶۱ میلادی در مراسم تاجگذاری لوئی یازدهم، پادشاه فرانسه در رنس، حاضر بود. سال ۱۴۶۲ میلادی به وورتمبرگ بازگشت و حوالی سال‌های ۱۴۶۵ تا ۱۴۶۷ میلادی با الیزابت، دختر آلبرشت آشیل، مارگراف براندبورگ ازدواج نمود.
پس از درگذشت پدرش اولریش پنجم، از هشتم ماه فوریه سال ۱۴۸۰ میلادی با عنوان ابرهارد ششم جانشین او در مقام گراف وورتمبرگ-اشتوتگارت شد. سال ۱۴۸۲ میلادی با امضای پیمان مونزینگن با پسر عموی خود ابرهارد پنجم، گراف ووتمبرگ-اوراخ پذیرفت وورتمبرگ تحت حاکمیت ابرهارد پنجم مجدداً متحد شود. در عوض ابرهارد پنجم نیز متعهد گردید ابرهارد ششم را جانشین خود کند. پس از عقد این توافقنامه با وجود استقلال ظاهری ابرهارد ششم، تمامی قدرت در وورتمبرگ در اختیار ابرهارد پنجم قرار گرفت. اندکی بعد ابرهارد ششم تلاش کرد قدرت خود را بازستاند که تا زمان مرگ پسر عمویش در سال ۱۴۹۶ موفق به این امر نشد. سال ۱۴۸۹ میلادی، ابرهارد ششم دوباره تنها وارث وورتمبرگ-اشتوتگارت خوانده شد اما پس از مرگ پسر عمویش که نهایتاً با عنوان ابرهارد یکم به مقام دوکی وورتمبرگ رسیده بود، تمامی این دوک‌نشین تحت کنترل ابرهارد ششم با عنوان ابرهارد دوم درآمد.
ابرهارد دوم به سرعت با اشراف به مشکل برخورد کرد و مجبور به ترک ووتمبرگ شد. سال ۱۴۹۸ میلادی بدون یافتن هیچگونه پشتیبان، مجبور به پذیرش حکمیت ماکسیمیلیان یکم، پادشاه رومن‌ها گشت. بر اساس این حکم، مقرر شد ابرهارد دوم دست از حاکمیت بر وورتمبرگ بکشد و هیچگاه به آن بازنگردد و در عوض سالانه ۶ هزار سکه طلا دریافت کند. در مدت نبود او شورایی از بزرگان کنترل امور را در اختیار داشتند تا این که در سال ۱۵۰۳ میلادی با با حائز سن قانونی دانستن اولریش، برادر زاده ابرهارد دوم، او را به منصب دوک وورتمبرگ گماشتند.
مسافر (ترانه ایگی پاپ)
«مسافر» ترانه‌ای از ایگی پاپ و یکی از قطعات آلبوم سال ۱۹۷۷ او با نام شهوت زندگی است. این قطعه که آهنگ امضای ایگی پاپ به‌شمار می‌آید از زمان انتشارش بارها در فیلم‌ها و تبلیغات تلویزیونی استفاده شده و توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شده‌است.
ساخت و محتوا
«مسافر» در برلین نوشته شده، جایی که ایگی پاپ و دیوید بویی در سال ۱۹۷۶ و طی یک تبعید خودخواسته مدتی به آن‌جا رفتند تا بتوانند از اعتیادشان به مواد مخدر رهایی یابند. حرکتی که به اعتراف خودشان فقط تا اندازه‌ای موفق بود، چون نمی‌توانستند در برابر وسوسهٔ سبک زندگی شبانهٔ هدونیستی تاب بیاورند. در «مسافر» نوعی حس زوال و انحطاط وجود دارد؛ ایگی پاپ متن را یکنواخت و ریلکس، با صدایی تقریباً باریتون اجرا می‌کند در حالی که با این کلمه‌ها شنونده را به دنیای آخر شب خود دعوت می‌کند: «سوار ماشین شو/ما مسافریم/ستاره‌هایی را می‌بینیم که به‌شدت می‌درخشند/ستاره‌ها امشب برای ما ساخته شده‌اند/و همه چیز برای من و تو ساخته شده». به گفتهٔ ایگی پاپ شعر «مسافر» تا حدودی برآمده از گشت و گذارهای دونفرهٔ او و بویی در آمریکای شمالی و اروپاست، زمانی که پاپ گواهینامهٔ رانندگی نداشته و در اتومبیل بویی کنار او می‌نشسته‌است. روری مک‌لین در مقاله‌ای در گاردین خاطرهٔ شبی را تعریف می‌کند که پاپ و بویی در پارکینگ زیرزمینی هتل محل اقامت‌شان در برلین سوار اتومبیل‌شان شدند (بویی ماشین را می‌راند و پاپ روی صندلی مسافر نشسته بود) و با سرعت بالای ۱۰۰ کیلومتر در ساعت چرخ می‌زدند. در حالی که صدای گوشخراش لاستیک‌های ماشین به گوش می‌رسید بویی فریادکشان و دیوانه‌وار به سمت دیوارهای بتنی پارکینگ می‌راند، گویی می‌خواست همه چیز را تمام کند. به گفتهٔ مک‌لین آن‌ها تا زمانی به این کار ادامه دادند که بنزین ماشین تمام شد و هیجان‌شان فروکش کرد. به نوشتهٔ آل‌میوزیک «مسافر» تصویری نسبتاً رومانتیک و عامه‌پسند از دو موزیسین ارائه می‌کند که به یک سرزمین بیگانه پناه می‌برند، هر یک منبع الهام دیگری می‌شود، برخی از بهترین آثارشان را خلق می‌کنند، ولی در نهایت راه گریزی از دنیای راک اند رول (که بخشی از آن هستند) برای‌شان وجود ندارد.
بر خلاف اغلب قطعه‌های آلبوم شهوت زندگی که با همکاری بویی نوشته شده بودند، موسیقی «مسافر» را ریکی گاردینر (گیتاریست فصلی) ساخته‌است.
فانی مارکیو
فانی مارکیو (Fanny Marchiò؛ ۱ ژوئن ۱۹۰۴ – ۶ سپتامبر ۱۹۸۰) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
پندی‌گهیب
پندی‌گهیب (به انگلیسی: Pindigheb) یک شهر در پاکستان است که در ناحیه اتک واقع شده‌است. پندی‌گهیب ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوشیا اندژیویچ
گوشیا اندژیویچ
گوشیا اندژیویچ (زادهٔ ۱۴ ژانویه ۱۹۸۴) (در بیتوم، لهستان) خواننده پاپ اهل لهستان است. او از سال ۲۰۰۴ فعالیت هنری خود را آغاز کرده و تاکنون آهنگ‌های پرفروشی مانند بگذار زندگی کنم (Pozwól żyć)، حرفها (Słowa) و کمی گرما (Trochę ciepła) در لهستان داشته است. دو آلبوم گوشیا اندژیویچ پلاس (Gosia Andrzejewicz Plus) و آینه (Lustro) که هر دو در سال ۲۰۰۶ ارائه شدند، در لهستان عنوان طلایی گرفته‌اند.
جریان هجومی
تجهیزات روشنایی
یک لامپ تخلیه به علت داشتن خازن اصلاح ضریب‌توان و نیز عمل یکسوسازی در لحظهٔ اتصال، جریان هجومی خواهد داشت؛ جریان هجومی خازن تنها حدود ۱٫۵ میلی‌ثانیه طول می‌کشد.
لامپ‌های رشته‌ای با رشتهٔ تنگستن در لحظهٔ اتصال جریان هجومی لحظه‌ای بسیار بالایی دارند. علت این جریان بالا این است که مقاومت سرد تنگستن بسیار پایین است. برای نمونه یک لامپ رشته‌ای ۱۰۰ وات در ولتاژ نامی خود حدوداً دارای مقاومت گرم ۱۴۴ اهم است، اما مقاومت سرد همین لامپ ۹٫۵ اهم است. بر این اساس جریان عملکرد عادی لامپ در ولتاژ ۱۲۰ ولت ۰٫۸۳ آمپر و جریان هجومی آن (که بر پایهٔ ولتاژ پیک ۱۷۰ ولت محاسبه می‌شود) ۱۷٫۹ آمپر خواهد بود. تقریباً ۶ سیکل (برابر ۰٫۱ ثانیه در فرکانس ۶۰ هرتز) زمان می‌برد تا جریان هجومی تا مقدار عادی خود افت کند. این موضوع باید در انتخاب کلید مناسب که کنتاکت‌هایش تحمل این جریان را داشته باشند در نظر گرفته شود.
موتورهای الکتریکی
جریان هجومی در زمان راه‌اندازی موتورهای الکتریکی می‌تواند باعث نوسان‌یافتن ولتاژ شبکه شود. برای جلوگیری از ایجاد مشکل برای وسایل الکترونیکی مجاور مانند رایانه‌ها باید این جریان فیلتر شود در غیر این صورت می‌تواند باعث چشمک‌زدنِ روشنایی‌ها یا در موارد شدیدتر راه‌اندازی مجدد رایانه‌ها شود. با استفاده از موتورهای سرعت‌متغیر می‌توان جریان هجومی را کاهش داد. اکثر موتورهای الکتریکی دارای دو جریان نامی هستند که توسط سازنده مشخص می‌شوند: جریان بار کامل یا همان جریان بار نامی و جریان روتور قفل‌شده ، در موتورها اغلب به جریان روتور قفل‌شده جریان هجومی می‌گویند که عموماً ۵ برابر جریان نامی بار است ولی با توجه به کوتاه بودن مدت جریان داشتنش، معمولاً می‌توان آن را در محاسبات اندازهٔ سیم‌ها دخالت نداد. جریان هجومی در هر بار راه‌اندازی موتورها، باعث واردآمدن تنش روی بالشتک و سیم‌پیچ‌های موتور می‌شود.
میزان جریان هجومی موتور در انتخاب فیوز مناسب برای آن دارای اهمیت است و فیوزهای بدون تأخیر با توجه به جریان هجومی زیاد موتور مناسب نخواهند بود.
در ژنراتورهای القایی نیز برای غلبه بر مشکلات جریان هجومی از راه‌اندازی نرم استفاده می‌شود.
ترانسفورماتورها
اغلب ترانسفورماتورها در لحظهٔ آغاز به کار از ژنراتورها جریان هجومی می‌کشند که این جریان به عوامل گوناگونی بستگی دارد و در هر بار اتصال ترانسفورماتور به شبکه ممکن است متفاوت باشد. از جمله عوامل تأثیرگذار بر اندازهٔ این جریان، می‌توان به ظرفیت اتصال کوتاه و ولتاژ منبع نیز اشاره کرد.
در زمان کلیدزنی نیز ترانس به علت رخ‌دادن پدیدهٔ دوتاشدگی شار وارد حالت اشباع می‌شود و جریان تحریک شدیدی از شبکه می‌کشد. این جریان شدید گاهی تا ۱۰۰ برابر جریان حالت عادی ترانس بالا می‌رود که نیروی الکترومغناطیسی شدیدی بر سیم‌پیچ‌های ترانس وارد می‌کند و به همین علت سیم‌پیچ‌ها باید به خوبی مهار شده باشند. به این پدیده در ترانس‌ها پدیدهٔ هجوم جریان گفته می‌شود. در عمل به علت وجود خاصیت باقی‌ماندگی هسته، جریان هجومی از مقدار محاسبه‌شده روی کاغذ نیز بیشتر می‌شود. این جریان‌ها طی چندین ثانیه به تدریج کاهش می‌یابند تا اینکه به حالت پایدار سینوسی می‌رسند.
با فرض اینکه پیش از متصل‌شدن هستهٔ ترانس مغناطیس شده و دارای شار باقی‌ماندگی B_0 وبر بر متر مربع باشد، پش از متصل شدن ترانس به شبکه و با فرض مثبت و رو به افزایش بودن ولتاژ در لحظهٔ اتصال، طبق قانون القای فاراده شار ترانس با افزایش ولتاژ در آن افزایش می‌یابد و شار کل ترانس از رابطهٔ زیر به دست می‌آید:
جریان هجومی ترانس‌ها سینوسی نیست و دارای مؤلفهٔ دی‌سی بزرگی است. از آنجایی که جریان‌های هجومی عادی ترانس ممکن است در حد جریان‌های اتصال کوتاه زیاد باشند، در تدابیر حفاظتی ترانس باید روشی برای تشخیص این دو جریان از یکدیگر اندیشیده شود.
یکسوسازها
معمولاً یکسوسازها دارای روش‌های راه‌اندازی نرم هستند که مانع جریان هجومی بالا در لحظهٔ کلید زدن یسکوساز می‌شود. این جریان به علت استفاده از خازن در یکسوسازها می‌تواند بسیار بزرگ باشد و در صورت کنترل‌نشدن ممکن است موجب آسیب دیدن تجهیزات داخلی یکسوساز مانند دیودهای آن شود.
منابع تغذیه
برای کاهش جریان هجومی در منابع تغذیه، به‌ویژه در مواردی که توان مصرفی به حداکثر توان نامی شاخهٔ ورودی نزدیک باشد، از مدارهای راه‌اندازی نرم استفاده می‌شود. منبع تغذیه معمولاً خودشان از یک منبع دی‌سی یا ای‌سی تغذیه می‌شوند که در بیشتر موارد خط ورودی یک خط ای‌سی با فرکانس ۵۰، ۶۰ یا ۴۰۰ هرتز است. یکی از تست‌های اولیه روی این منابع بررسی میزان جریان هجومی ورودی به آن‌هاست. برای اندازه‌گیری دقیق جریان هجومی لازم است منبع ای‌سی آزمایش به گونه‌ای انتخاب شود که امپدانس آن در حد امپدانس منبعی که قرار است در عمل استفاده شود پایین باشد، در غیر این صورت جریان هجومی کمتری اندازه‌گیری خواهد شد. جریان هجومی را معمولاً در ۰ یا ۹۰ درجه اندازه‌گیری می‌کنند که این موضوع بستگی به استانداردهای مورد استفاده دارد. جریان ۹۰ درجه بدترین حالت ممکن است. پیش از انجام آزمایش تمامی خازن‌های واحد را دشارژ می‌کنند و بیشترین بار مجاز را در خروجی آن قرار می‌دهند. ولتاژ با اندازه، فرکانس و فاز معین به واحد اعمال می‌شود و جریان هجومی آن ضبط می‌گردد.
منابع تغذیهٔ سوئیچینگ
اگر تمهیداتی برای کنترل جریان ورودی توسط طراح در نظر گرفته نشود، منابع تغذیهٔ سوئیچینگ می‌توانند در زمان راه‌اندازی جریان هجومی با بشینهٔ بسیار بالا داشته باشند که حاصل شارژ شدن خازن‌های صافی است. خازن‌ها در زمان راه‌اندازی امپدانس بسیار پایینی در برابر جریان متناوب نمایش می‌دهند که عمومی برابر مقاومت معادل سری آنهاست. این جریان‌های ضربه‌ای در صورت کنترل‌نشدن می‌توانند تا صدها آمپر باشند. برای کنترل جریان هجومی در این منابع از ترکیب مقاومت -ترایاک یا ترمیستورهای دارای ضریب دمایی منفی استفاده می‌شود.
روش مقاومت-رله
در این روش رله ‌ای که با یک مقاومت قدرت موازی شده، تا زمانی که رله عمل نکرده جریان به وسیلهٔ مقاومت محدود می‌شود، پس از مدتی رله بسته می‌شود تا مقاومت را از مدار خارج کند. در انتخاب رله‌ها باید به درجه‌بندی کنتاکت‌های آن‌ها توجه داشت. همچنین کنتاکت‌های رله‌ها به گرد و غبار حساسند و این موضوع می‌تواند مشکل‌ساز شود.
روش مقاومت-ترایاک یا مقاومت-اس‌سی‌آر
یک قطعهٔ حالت جامد می‌تواند نقش رله را بازی کند. این قطعه می‌تواند یک اس‌سی‌آر یا یک ترایاک باشد.در انتخاب رله‌ها باید به درجه‌بندی کنتاکت‌های آن‌ها توجه داشت. همچنین کنتاکت‌های رله‌ها به گرد و غبار حساسند و این موضوع می‌تواند مشکل‌ساز شود. یک مقاومت موازی‌شده با ترایاک، با خط تغذیه سری می‌شوند. پس از اینکه خازن‌های صافی ورودی شارژ می‌شوند ترایاک دو سر مقاومت را اتصال کوتاه می‌کند تا از مدار خارج شود. مسلم است که این روش نیاز به یک مدار آتش خواهد داشت که در لحظهٔ مناسب ترایاک را روشن کند. در طراحی باید به انتخاب چاههٔ گرما توجه داشت تا بتواند جریان ورودی را در زمان روشن‌بودن تحمل کند. بر خلاف رله‌ها که افت ولتاژ ندارند، نیمه‌هادی استفاده‌شده دارای افت در بایاس مستقیم خواهد بود.در انتخاب رله‌ها باید به درجه‌بندی کنتاکت‌های آن‌ها توجه داشت. همچنین کنتاکت‌های رله‌ها به گرد و غبار حساسند و این موضوع می‌تواند مشکل‌ساز شود.
روش ترمیستوری
در این روش ترمیستور ان‌تی‌سی می‌تواند روی خط جریان متناوب و خط جریان مستقیم (پس از پس یکسوساز) جای بگیرد. در لحظهٔ روشن‌شدن ان‌تی‌سی که هنوز سرد است در برابر جریان هجومی مقاومت می‌کند. با گرم‌شدن ترمیستور رفته‌رفته مقاومتش کاهش می‌یابد و در صورت انتخاب ترمیستور مناسب می‌توان از اثر ترمیستور در بازدهی کلی مدار منبع تغذیه صرف نظر کرد.
باید توجه داشت که ترمیستورها قطعات کندی هستند و در فرکانس‌های بالا می‌توانند موجب بروز ولتاژهای ضربهٔ مضر برای واحد شوند از این رو هنگام آزمایش منابع تغذیه‌ای که از این روش استفاده می‌کنند باید دقت کافی را مبذول داشت.
منابع تغذیهٔ بدون وقفه
جریان هجومی بر عملکرد منابع تغذیه بدون وقفه نیز تأثیرگذار است. یک منبع تغذیهٔ بدون وقفه معمولاً می‌تواند به مدت ۱ ثانیه تا دو برابر ظرفیتش جریان فراهم کند. جریان هجومی بارهای رایجی مانند رایانه‌های شخصی، بخاری‌های برقی، و لامپ‌های التهابی می‌تواند بین ۴ تا ۱۰ برابر جریان نامی و تا حدود ۶۰-۱۲۰ میلی‌ثانیه باشد. اگر همهٔ بارها هم‌زمان وارد شوند، یوپی‌اس احتمالاً بر اثر اضافه‌بار وارد حالت کنارگذر می‌شود. این موضوع در زمان قطع برق مسئله‌ساز می‌شود، برای نمونه اگر برق روشنایی اضطراری یک ساختمان از لامپ‌های تانگستن هالوژن—که دارای جریان هجومی بالایی هستند—تأمین شود، ممکن است در لحظهٔ قطع برق موجب اضافه‌بار یوپی‌اس و خاموشی کامل گردد. این عامل را باید در زمان انتخاب ظرفیت یوپی‌اس اضطراری در نظر گرفت. منابع تغذیهٔ بدون وقفه‌ای که یک موتور را تغذیه می‌کنند باید جریان هجومی را در نظر بگیرند.
الکساندر یونینسکی
الکساندر یونینسکی (؛ ۲ فوریه ۱۹۱۰ – ۱۹ دسامبر ۱۹۷۲) یک نوازنده پیانو، آهنگساز و استاد دانشگاه اوکراینی‌الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در سال ۱۹۳۲ میلادی، برندهٔ جایزهٔ نخست رقابت بین‌المللی نوازندگی پیانو شوپن شد.
اونتربودنیتس
اونتربودنیتس یک شهر در آلمان است که در زاله‌هلتسلاند واقع شده‌است. اونتربودنیتس ۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
هوللولا
هُولْلُولا (به لاتین: Hollola) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در پی‌ینه تاواستیا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای بخش آربوگا، نردکپ و ابلتفت خواهرخوانده‌های هوللولا هستند.
ژرژ مونن
ژرژ مونن متولد ۲۰ ژوئن ۱۹۱۰ - درگذشته ۱۰ ژانویه ۱۹۹۳، زبانشناس فرانسوی، مترجم و استاد دانشگاه بود. در زبانشناسی او پیرو زبان‌شناس فرانسوی آندره مارتینه بود.
نظریه ژرژ مونن
ژرژ مونن همچون برخی از زبانشناسان معتقد است که هر زبانی بیانگر جهان‌بینی خاصی است، اما در عین حال می‌گوید که ترجمه تنها انتقال زبانی نیست. ترجمه دارای جنبه‌های غیر زبانی و فرا زبانی نیز است. اعتقاد برخی‌ها به ترجمه ناپذیری ناشی از این امر است که معنا را تنها وابسته به آن گفته زبانی که ترجمه می‌شود می‌دانند. در زیر دلالت‌های زبانی، همگانیهای زبانی، انسان شناختی و فرهنگی وجود دارند که ترجمه را امکان‌پذیر می‌سازند. حتی نظام‌های زبانی نیز دارای برخی ویژگی‌های جهان شمول و همگانی زبان هستند. مترجم باید بتواند، همراه با ترجمه زبانی، راه‌های دسترسی به جهان بینی آن را بیابد و یکی از آنها قوم نگاری است. برای ترجمه یک زبان خارجی، وجود دو شرط هم‌زمان ضروری است: بررسی زبان خارجی و بررسی (نظام مند) قوم نگاری جامعه که این زبان بیانگر آن است؛ بنابراین، از نظر مونن ترجمه شناخت زبان و فرهنگ مبدأ را به‌طور کامل می‌طلبد.
کلیسای کاندلاریا
کلیسا کاندلاریا (Igreja da Candelária) یک کلیسای تاریخی کاتولیک در شهر ریودو ژانیرو، برزیل است.
این کلیسا در قرن ۱۷ میلادی پایه‌گذاری شده اما تکمیل نهایی آن در سال ۱۸۷۷ میلادی بوده‌است، معماری کلیسا کاندلاریا ترکیبی از نمای معماری باروک به‌همراه معماری نئورونسانس و معماری نئوکلاسیک می‌باشد.
مرکز ملی اطلاعات
مرکز ملی اطلاعات (Centro Nacional de Inteligencia) سازمان اطلاعاتی کشور اسپانیا است. ساختمان این سازمان در نزدیکی شهر مادرید واقع شده است.
پیوند به بیرون
وب‌گاه رسمی
خوزینه‌باقر
جمعیت
این روستا در دهستان خیبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸۲ نفر (۱۳۹خانوار) بوده‌است.
مالیات درآمدهای منابع طبیعی
این نوع مالیات عمدتاً در کشورهای تولیدکننده نفت از جمله ایالات متحده آمریکا به کار گرفته می‌شود.
نفت و گاز طبیعی
مالیات درآمدهای حاصل از منابع نفتی و گاز طبیعی معمولاً در سطح استانی یا ایالاتی اجرا می‌گردند. رایج‌ترین رویکرد جهت تخمین میزان قابل پرداخت برای مالیات بر اساس ارزش و حجم تولیدی منبع در نظر گرفته می‌شود که در خصوص نفت، گاز طبیعی و رسوبات و دیگر مشتقات نفتی نیز اعمال می‌شود، گرچه در مواقع فوق استفاده از دیگر روش‌های تخمین مالیات نیز رایج است. به عنوان مثال ممکن است برای یک نوع چاه نفتی خاص (از جمله چاه‌های کم بهره، افقی، درجه سه و عمیق ) هیچ نوع مالیاتی در نظر گرفته نشود.
موقوفات و کمک‌های مالی
تا کنون مبالع زیادی، خصوصاً در ایالات متحده آمریکا، جهت اعطای مالی به مالیات دهندگان درآمدهای منابع طبیعی وقف شده‌است که از ۸۰۰ میلیون دلار در ایالات مونتانا تا ۳۷ میلیارد دلار در ایالت آلاسکا متغیر است. از دیدگاه نظری، درآمدهای حاصل از این نوع موقوفات حتی پس از تمام شدن فرایند استخراج از منبع نیز ادامه دارند.
لویستوون هایت، مونتانا
لویستوون هایت شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
وو یوئه
وو یوئه (Wu Yue؛ زادهٔ April 25, 1976) یک هنرپیشه و خواننده اهل چین است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به راز گنج پنهان، بر روی کوه تای هنگ، بزرگ سرباز کوچک، بروس لی، برادرم و ایپ من ۴ اشاره نمود.
دمتریس یوانو
دمتریس یوانو (Demetris Ioannou؛ زادهٔ December 8, 1968) بازیکن فوتبال سابق اهل قبرس است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بزرگسالان قبرس بازی کرده‌است.
دوران باشگاهی
او کار خود را در سال ۱۹۹۰ از آپولون لیماسول آغاز کرد و سپس شش فصل موفق را در آنورتوسیس فاماگوستا دنبال کرد. همچنین او تنها ۶ ماه در المپیاکوس نیکوزیا بازی کرد و به کار خود در آئی‌پی پافوس پایان داد.
دوران ملی
او به عنوان یکی از بزرگترین مدافعان میانی قبرس در تمام دوران شناخته می‌شود و برای یک دوره چهار ساله کاپیتان تیم ملی فوتبال قبرس بود.
زندگی شخصی
فرزند دمتریس یوانو، نیکلاس نیز بازیکن فوتبال است که در حال حاضر در باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست عضویت دارد.
هنری ام تیکنر
'''هنری م. تیکنر''' نویسنده و ویراستار مجله برجسته در جنبش سوسیالیستی و آزاداندیشی در دوره ترقی‌خواهی و دوران طلائی آزادی اندیشه آمریکا بود. نوشتارهای او اغلب دین سازمان‌یافته را محکوم می‌کرد، به ویژه مسیحیت را ابزاری در دست طبقات بالا برای کنترل طبقه کارگر می‌دانست. در عرصه مخالفت با دین، از او در کنار افرادی چون کلارنس داروو و مادالین ماری اهر، به عنوان پیشروان اندیشه آزاد آمریکایی در قرن بیستم یاد شده‌است.
پسران شگفت‌انگیز (فیلم)
پسران شگفت‌انگیز (Wonder Boys) فیلمی کمدی-درام به کارگردانی کرتیس هنسن و نویسندگی استیو کلاوز است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شده. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام است.
شوگران
شوگران (به انگلیسی: Shogran) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه مانسهره واقع شده‌است.
دونگه کوماریتسه
دونگه کوماریتسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pivara Municipality واقع شده‌است. دونگه کوماریتسه ۵۴۵ نفر جمعیت دارد.
یانیق
یانیق منطقه‌ای مشتمل بر چندین تپه در جنوب شهر تبریز است. این منطقه در قسمت جنوبی خیابان ارتش این شهر واقع شده‌است. در جنوب تپه‌های یانیق باغ شاه چلبی قرار داشت که این باغ توسط میرزا ابوالحسن آباد شده بود و ناصرالدین شاه بارها در آن سکونت گزیده و از آن تعریف‌ها کرده بود. در گذشته تپه‌های یانیق جنگل‌های انبوهی بود که برای پناه‌گرفتن هواداران یکی از شاعران آذربایجان بنام نسیمی در این منطقه مأموران دولتی آنها را آتش زده و نابود کردند. پس از آن تاریخ این منطقه به تپه‌های یانیق (سوخته) معروف شد.
اوک ریجز، انتاریو
اوک ریجز (Oak Ridges) نام ناحیه‌ای در استان انتاریو است که از سال ۱۹۷۱ میلادی، بخش شمالی از ریچموند هیل محسوب می‌شود و در ۲۰ کیلومتری شمال شهر تورنتو واقع شده‌است. جمعیت این ناحیه در سال ۲۰۱۶ میلادی ۳۸٬۱۴۰ نفر بود.
برپایی این ناحیه مسکونی در راستای خیابان یانگ به سال ۱۷۹۹ میلادی بازمی‌گردد که توسط «ژوزف ژانویو» و عده‌ای از سلطنت‌طلبان فرانسوی و با اهدای زمین‌هایی توسط دولت بریتانیا به آنان جهت ساخت محل سکونت صورت پذیرفت.
نخستین کلینیک متادون استان انتاریو در سال ۱۹۹۵ در اوک ریجز پایه‌گذاری شد که بعدها به شهر نیومارکت منتقل گشت.
مرتزیگ
مرتزیگ یک شهرداری در استان دیکریش کشور دوک‌نشین لوکزامبورگ است که ۱۱٫۱ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۷۴۸ نفر بوده‌است.
تاریخچه جمعیت
تاریخچه رشد جمعیت این شهرداری در جدول زیر آمده‌است :
اونتربرایتسباخ
خواهرخوانده
شهر هالترن آم زه خواهرخواندهٔ اونتربرایتسباخ هست.
اداره امنیت عمومی (سوریه)
اداره امنیت عمومی (إدارة الأمن العام) مهم‌ترین سرویس اطلاعاتی غیرنظامی کشور سوریه است.
مهاجم مقبره (فیلم ۲۰۱۸)
مهاجم مقبره (Tomb Raider) فیلمی در ژانر اکشن ماجراجویی و به کارگردانی رور اوثاگ است، فیلمنامه‌نویس آن ژنو رابتسون-دمر و آلستیر سیدتون نوشته شده‌است. این فیلم بر اساس بازی ویدیوئی به همین نام در سال ۲۰۱۳ ساخته شده‌است؛ که از سوی شرکت فیلم‌سازی برادران وارنر در ۲ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد. بازیگر اصلی فیلم آلیسیا ویکاندر که در نقش لارا کرافت بازی می‌کند. از دیگر بازیگران فیلم می‌توان به، والتون گاگینز، دانیل وو، دومینیک وست، و کریستین اسکات توماس اشاره کرد.
فیلمبرداری اصلی فیلم از ژانویه تا ژوئن ۲۰۱۷ در استودیوی برادران وارنر در برزیل، انگلستان و در کیپ تاون آفریقای جنوبی انجام شد. اولین فیلم مهاجم مقبره توسط کمپانی پارامونت پبکچرز منتشر شد. در ۱۴ مارس ۲۰۱۸ در انگلیس و در تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۱۸ توسط کمپانی برادران وارنر انجام شد. فیلم‌برداری این فیلم به صورت RealD 3D, IMAX 3D و IMAX منتشر شد.
خلاصه داستان
لارا کرافت، فرزند ماجراجوی گمشده لرد ریچارد کرافت، باید به جزیره‌ای مرموز برود تا پدرش را که در آنجا ناپدید شده ‌است پیدا کند. اما…
رور اوثاگ
رور اوثاگ (Roar Uthaug؛ زادهٔ August 25, 1973) کارگردان فیلم اهل نروژ است.
نامه‌ای به جین
نامه‌ای به جِین با نام فرعی نامه‌ای به جین: تحقیق در مورد یک عکس  یک فیلم ۱۶ میلی‌متری کوتاه است ساخته ژان-لوک گدار و ژان-پیر گورین، با بازی  جین فوندا، گدار و گورین، محصول سال ۱۹۷۲. موضوع فیلم تحلیل ایدئولوژیک و نشانه‌شناسانه عکسی خبری از جین فونداست که طی بازدید از هانوی در زمان بمباران این شهر گرفته شد. نامه‌ای به جین آخرین همکاری مشترک گدار و گورین است. پرسش محوری فیلم این است: «نقش روشنفکران در انقلاب چیست؟» فیلم نامه‌ای به جین از تولیدات گروه ژیگا ورتوف و پی‌نوشتی بر فیلم مشترک قبلی گدار و گورین است.
درباره فیلم
فیلم نامه‌ای به جین تنها با استفاده از عکس و صدای روی تصویر ساخته شده‌است. در طول فیلم گدار و گورین نامه‌ای را خطاب به جین فوندا می‌خوانند. موضوع فیلم نقد و بررسی ایدئولوژیک و نشانه‌شناسانه عکسی از جین فوندا در ویتنام شمالی‌ست. عکس مورد بحث که در اوت ۱۹۷۲، روی جلد مجله فرانسوی اکسپرس منتشر شد، جین فوندا را در میان عده‌ای ویتنامی نشان می‌دهد. هنرپیشه در پیش‌زمینه قرار گرفته و رو به مردی دارد که صورتش زیر لبه کلاه پنهان شده. یک ویتنامی دیگر در پس‌زمینه ایستاده است. گدار و گورین هر یک به نوبت دربارهٔ عکس بحث می‌کنند و مفاهیم کنایی عکس را (از حالت صورت فوندا گرفته تا ناواضح بودن صورت ویتنامی‌ها و وضوح صورت فوندا) مطرح می‌کنند. کاری که گدار و گورین در این فیلم انجام می‌دهند بی‌شباهت به کار رولان بارت در کتاب اسطوره‌ها نیست. اگرچه گورین و گدار در یک کنفرانس خبری گفتند که مقصودشان حمله به شخص فوندا نبوده، اما شرارتی که در انتقاد از فوندا دیده می‌شود قابل کتمان نیست.
هما (بالگرد)
هما یک بالگرد چندمنظوره نیمه سنگین می‌باشد که توسط شرکت پشتیبانی و نوسازی هلی‌کوپتری ایران (پنها) طراحی و ساخته شده است. این بالگرد دارای ظرفیت ۱۴ نفر می‌باشد.
به گفته مسئولان پروژه هما این بالگرد می‌تواند در حوزه نظامی نیز استفاده و رادارگریز شود و سلاح نیز بر روی آن نصب شود. بالگرد هما در حال حاضر با گذراندن پروازهای آزمایشی و اخذ مجوزهای پرواز منتظر اخذ سایر مجوزها و استانداردهای لازم است.
مارکو فرانته
مارکو فرانته (Marco Ferrante؛ زادهٔ February 4, 1971) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال سالرنیتانا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال کاتانیا، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، باشگاه فوتبال پیزا، و باشگاه فوتبال ناپولی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
قرارگاه منطقه‌ای جنوب‌شرق نزاجا
قرارگاه منطقه‌ای جنوب‌شرق نزاجا یک سپاه راه‌کنشی زیرمجموعه نیروی زمینی ارتش ایران است، که نظارت و فرماندهی عملیاتی بر کلیه یگان‌های نیروی زمینی ارتش در استان‌های جنوب شرقی ایران را برعهده دارد. ستاد فرماندهی این قرارگاه در شهر کرمان قرار دارد.
قرارگاه منطقه‌ای جنوب‌شرق نزاجا، یگان‌های نیروی زمینی ارتش در استان‌های کرمان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان را فرماندهی و کنترل می‌کند. فرمانده این قرارگاه توسط فرمانده کل ارتش منصوب می‌شود و علاوه بر فرماندهی این قرارگاه، «فرمانده ارشد آجا» در این استان‌ها است.
زیرمجموعه‌ها
مرکز آموزش
مراکز درمانی
داوود
داوود مطابق روایت تنخ به مدت ۴۰ سال در حدود سال‌های ۱۰۱۰ تا ۹۷۰ قبل از میلاد پادشاه سلطنت متحده اسرائیل بود. اکثر محققان داوود را شخصیتی تاریخی می‌دانند اما اعتقاد دارند او به‌معنای واقعی کلمه یک پادشاه نبوده و روایات دینی در موردش اغراق کرده‌اند.
مطابق روایت تنخ، بعد از بروز اختلاف میان یهوه و شائول، یهوه به سموئیل دستور داد نزد یسی برود و پسر او را به عنوان پادشاه جدید مسح کند و او نیز داوود را یافت و چنین کرد. مدتی بعد، داوود به عنوان نوازنده به دربار شائول برده شد و صدای ساز او پادشاه را از روح شیطانی که آزارش می‌داد در امان نگه می‌داشت. در ادامه روایت، میان اسرائیل و فلیسطی‌ها جنگی درگرفت و داوود در این جنگ به عنوان پهلوان اسرائیل با جالوت که پهلوان فلیسطی‌ها بود جنگید و او را شکست داد. روایت می‌گوید بعد از جنگ، داوود میان اسرائیلیان بسیار محبوب شد و این حسادت شائول را برانگیخت که باعث شد داوود از ترس جانش فرار کند اما در واقعیت احتمالاً او برای غصب سلطنت تلاش کرده و شکست خورده‌است. داوود سپس مدتی با غارت دهکده‌های اطراف گذران زندگی کرد و نهایتاً، به عنوان مزدور به خدمت فلیسطی‌ها درآمد.
داوود با کمک ابیجایل توطئه کرد و نابال، شوهر ابیجایل که مرد ثروتمندی بود، را به قتل رساند. سپس ابیجایل را به زنی گرفت و ثروت نابال را تصاحب کرد؛ در اثر این اتفاقات بر قدرتش افزوده شد و بزرگان یهودا او را پادشاه اعلام کردند. در ادامه، میان فلیسطی‌ها و اسرائیل جنگی درگرفت که شائول در آن کشته شد و پسر او ایشبعل با کمک فرمانده ارتش ابنیر به قدرت رسید اما مدتی بعد داوود هر دو را با توطئه به قتل رساند و راه سلطنت اسرائیل برایش هموار شد. او در آغاز سلطنتش بر اسرائیل اورشلیم را فتح کرد و پایتختش و همچنین تابوت عهد را به آن شهر انتقال داد.
داوود در سال‌های بعدی سلطنت خود با بث‌شبع که همسر اوریای حتی بود، زنا کرد و با حامله‌شدن بث‌شبع، داوود برای قتل اوریا توطئه‌چینی کرد. بعد از این اتفاقات، خدا ناتان نبی را نزد داوود فرستاد تا او را سرزنش کند و به او اطلاع داد فرزند اولش از بث‌شبع، خواهد مُرد و خانواده‌اش درگیر جنگ خواهد شد. چندی بعد، امنون پسر ارشد و ولیعهد داوود به خواهر خود تامار تجاوز کرد اما داوود که امنون را بسیار دوست می‌داشت، او را مجازات نکرد. ابشالوم، برادر تنی تامار، برای انتقام امنون را کشت و بر داوود شورید و او را از اورشلیم بیرون راند اما داوود موفق شد شهر را پس بگیرد و ابشالوم را بکشد. ادامه روایت داوود را چون پیرمردی نمایانده که قدرت جسمی و ذهنی خود را از دست داده‌است؛ بث‌شبع و ناتان نبی با همکاری هم داوود را فریب دادند تا سلیمان پسر بث‌شبع را به جای آدونیا که وارث قانونی بود، جانشین خود کند. داوود پذیرفت و اندکی بعد مرد و در اورشلیم دفنش کردند.
منبع‌شناسی
کتاب اول سموئیل (از باب ۱۶ به بعد)، کتاب دوم سموئیل و ۲ باب اولیه کتاب اول پادشاهان منابع اصلی زندگی داوود هستند. همچنین اطلاعاتی در کتاب اول تواریخ نیز وجود دارد. در گذشته تصور می‌شد کتب سموئیل و پادشاهان را در دربار اورشلیم در قرن دهم قبل از میلاد (قرن سلطنت داوود و سلیمان) نوشته‌اند. امروزه این فرضیه اعتباری ندارد و تاریخ‌پژوهان به این نتیجه رسیده‌اند که ثبت مکتوب تاریخ تا قبل از قرن هشتم قبل از میلاد در اسرائیل وجود نداشته‌است. مطابق فرضیه مستند، اسفار یوشع، داوران، سموئیل و پادشاهان همگی توسط یک نفر نوشته شده‌اند و بر این منبع مشترک اصطلاحاً نام تاریخ تثنوی نهاده شده‌است. تاریخ تثنوی احتمالاً در اواخر قرن هفتم یا اوایل قرن ششم قبل از میلاد (دوره تبعید) نوشته شده‌است. برخی محققان این فرضیه که تاریخ تثنوی با استفاده از اسناد قدیمی‌تر نوشته شده را رد می‌کنند و اعتقاد دارند اورشلیم تا قبل از قرن هشتم قبل از میلاد پایتخت دولت اسرائیل نبوده‌است؛ لذا مطالب مربوط به سلطنت متحده (شائول، داوود و سلیمان) کاملاً با استفاده از مطالب شفاهی گرد آمده‌اند و خالی از هر گونه اساس تاریخی هستند. به داوود در مزامیر هم اشاره شده اما تاریخی بودن آن‌ها مشخص نیست.
سرگذشت
اسرائیلیان ابتدا پادشاه مشخصی نداشتند و مسائل آن توسط گروهی به نام داوران حل می‌شد. بعد از اینکه آن‌ها از یهوه درخواست پادشاهی کردند، او شائول را به عنوان اولین پادشاه اسرائیل برگزید. خدا ابتدا بنا داشت حکومت سلسله شائول بر اسرائیل را تا ابد حفظ کند، ولیکن زمانی شائول بدون حضور لاویان برای او قربانی کرد، نظرش را تغییر داد. در ادامه، خدا به شائول دستور می‌دهد عمالیقیان را که دشمن اسرائیل بودند به‌طور کامل نابود کند؛ شائول نیز چنین می‌کند اما گوسفندان آن‌ها را نمی‌کشد و آن‌ها نگه می‌دارد تا قربانی کند. بعد از این اتفاق، خدا بر سموئیل نازل می‌شود و به او می‌گوید: «پشیمان شدم که شائول را پادشاه کردم.»
جوانی و حضور در دربار شائول
پس یهوه سموئیل را مأمور می‌کند که به بیت‌لحم برود و پادشاه را میان پسران یسی بیابد. سموئیل هفت پسر یسی را دید ولیکن به او گفت که خداوند هیچ‌یک از آنان را انتخاب نکرده‌است. او سپس به یسی می‌گوید آیا تو پسر دیگری داری و او پاسخ می‌دهد که کوچک‌ترین پسر که مشغول چراندن گوسفندان است، هنوز مانده‌است. یسی داوود را نزد سموئیل می‌برد و در این هنگام یهوه به سموئیل می‌گوید که «برخیز و او را مسح کن. او همان فرد (مسیح) است.» ساموئل روغن مقدس مسح را می‌گیرد و داوود را مسح می‌کند. روح یهوه بر داوود مستولی می‌شود و شائول را ترک می‌کند.
بعد از اینکه روح یهوه شائول را ترک کرد، یک روح شیطانی به فرمان او تا آخر عمر شائول را آزار می‌داد. درباریان جهت آرام‌کردن شائول، به او پیشنهاد کردند یک نوازنده در دربار خود استخدام کند تا آهنگ‌هایش سبب آسایش پادشاه شود. شائول پذیرفت و آنان را مأمور یافتن نوازنده‌ای کرد؛ یکی از ایشان گفت «پسر یسی نوازنده‌ای چیره‌دست است و خدا با اوست.» وقتی داوود را به دربار خواندند، یسی او را به همراه نان و شراب و یک بزغاله نزد شائول فرستاد. پادشاه او را پسندید و علاوه بر نوازنده، سلاح‌دار خود نیز کرد. هر زمان که روح شیطانی می‌آمد، داوود می‌نواخت و روح دور می‌شد.
داوود مدتی را نزد شائول سپری کرد اما مرتبه بعدی که در روایت ظاهر می‌شود، او به بیت‌لحم بازگشته‌است. چند سال پس از جنگ شائول با عمالیق، اسرائیل دوباره با فلیسطی‌ها وارد جنگ شده بود. چون نتیجه جنگ در زمین نبرد مشخص نشد، طرفین تصمیم گرفتند به جنگ تن به تن رو آورند. فلیسطی‌ها جالوت از شهر جت که غول عظیم‌الجثه‌ای بود را به عنوان پهلوان خود انتخاب کردند اما اسرائیلی‌ها که از دیدن او هراسان شده بودند، نتوانستند کسی را بیابند که به خاطر اسرائیل و یهوه با او مبارزه کند. برادران داوود از سربازان ارتش شائول بودند؛ یسی داوود را روانه اردوگاه شاهی می‌کند تا از حال برادرانش خبردار شود. زمانی‌که داوود به میدان نبرد رسید، جالوت دوباره سمت اسرائیلیان آمد و حریف طلبید اما باز هم کسی حاضر به جنگ نشد. داوود که از «به ننگ آمدن لشکر خدا» ناراحت شده بود، نزد شائول رفت و خودش را داوطلب مبارزه کرد. شائول لباس خود را بر تن او کرد و داوود که مبارزه با شمشیر را بلد نبود، با فلاخن و چوبدستی روانه میدان شد. سنگی به سمت جالوت پرتاب کرد و به سرش اصابت کرد و او را کشت. پس داوود شمشیر جالوت را برداشته و سر از تنش جدا کرد. فلیسطی‌ها که مرگ پهلوانشان را دیدند، فرار کردند. کاملاً روشن است که در روایات جوانی داوود مطالب دو منبع مختلف را ترکیب کرده‌اند زیرا وقتی شائول داوود را در میدان نبرد می‌بیند، او را نمی‌شناسد و بعد از پیروزی داوود بر جالوت، از او می‌پرسد تو پسر کیستی؟ (معنای دقیق‌تر اصطلاح عبری: تو کیستی؟) در متن فعلی داوود ۲ بار جالوت را می‌کشد—یک بار با فلاخن (آیه ۵۰) و یک بار با شمشیر (آیه ۵۱). ماجرای داوود و جالوت ابتدا قصه‌ای مستقل از روایت ترقی داوود در قدرت بوده‌است. نسخه فعلی داستان داوود و جالوت نسبت به نسخه‌ای که در منبع دی (یکی از منابعی که نویسندگان تنخ از آن استفاده کرده‌اند) وجود داشته بسیار طولانی‌تر است؛ به‌طور کلی افسانه‌هایی از این دست با گذر زمان شاخ و برگ بیشتری پیدا می‌کنند.
اندازه جثه جالوت در نسخه فعلی تنخ با آنچه در نسخه‌های قدیمی‌تر، مثل هفتادگانی و طومارهای دریای مرده، دیده می‌شود فرق می‌کند. جالوت در نسخه‌های قدیمی‌تر فردی قد بلند اما عادی است. توصیفات کتاب از زره او نیز بی‌اساس است زیرا به ظاهر جنگجویان فلیسطی در آثار باستانی شباهتی ندارد. تناقض دیگر آن است که کتاب دوم سموئیل باب ۲۱ آیه ۱۹ همین داستان را تکرار کرده، منتهی آنجا داوود نیست که جالوت را می‌کشد، بلکه نام پهلوان اسرائیلی الحانان بن یعری از بیت‌لحم است. نویسندگان کتاب اول تواریخ هم متوجه این تناقض شده بودند و این توضیح را اضافه کرده‌اند که الحانان برادر جالوت که لحمی نام داشت را شکست داد؛ پر واضح است که «لحمی» بخش دوم همان کلمه بیت‌لحمی (عبری: beth-lahmi) است. در نسخه فعلی مبارزه داوود با جالوت تنها ۲ بار نام جالوت ذکر شده و در قدیمی‌ترین نسخه تنخ، اصلاً به نام او اشاره نشده بلکه تنها «آن فلیسطی» خطاب شده‌است. این نشان‌دهنده آن است که در قدیمی‌ترین نسخه‌های این داستان، داوود کشنده جالوت نبوده، بلکه الحانان چنین کرده؛ بعدها قصه الحانان را با داستان معروف‌تر داوود ادغام کرده‌اند. در ادامه روایت شائول داوود را به‌طور دائمی به خدمت دربار خود می‌گمارد و همچنین به وعده خود مبنی بر دادن پاداش به پهلوان اسرائیل عمل می‌کند؛ او خانواده داوود را از مالیات معاف می‌کند و یکی از دخترانش را به همسری داوود درمی‌آورد.
بعد از جنگ دوستی عمیقی میان داوود و یوناتان، پسر شائول، شکل گرفت. همچنین شائول داوود را به فرماندهی ارتش اسرائیل منصوب کرد. با این حال، محبوبیت داوود حسادت شائول را برانگیخت. زمانی که آن دو از جنگ بازمی‌گشتند، زنان اسرائیلی با رقص و آواز به استقبالشان آمدند و گفتند «شائول هزار نفر خود را کشته و داوود ده هزار نفر خود را!» از این پس، شائول با شک به داوود می‌نگریست. نویسنده داستان تمام تقصیرها را متوجه شائول و داوود را کاملاً بی‌گناه می‌داند که نشان می‌دهد او طرفدار داوود بوده‌است. در واقعیت، منشأ دشمنی احتمالاً قدرت نظامی داوود و محبوبیت او بوده که برای تخت سلطنت خطرآفرین محسوب می‌شده‌است. همچنین، آواز زنان اسرائیلی نشان می‌دهد برخلاف آنچه روایات دینی می‌گویند، داوود در نبردهای متعددی شرکت کرده، اما نویسنده آن‌ها را کنار گذاشته و نبردش با جالوت را جایگزینشان کرده‌است.
در ادامه روایت، شائول نقشه‌هایی می‌ریزد تا خود را از شر داوود خلاص کند. اما همه این نقشه‌ها به گونه‌ای پیش می‌رود که به سود داوود تمام شود. مسئله تا جایی ادامه پیدا می‌کند که شائول به صورت عیان تلاش می‌کند داوود را از پیش رو بردارد. مانند باب قبلی، در این باب هم جزئیاتی وجود دارد که در ترجمه هفتادگانی کتاب مقدس یافت نمی‌شود و الحاقی هستند. جدایی داوود و شائول این‌گونه رقم می‌خورد که شائول بعد از یک نبرد، تلاش می‌کند با نیزه خود داوود را بکشد. داوود سپس به رامه نزد سموئیل فرار کرد. شائول سه گروه به دنبال او فرستاد، اما همه آن‌ها وقتی سموئیل و دیگر انبیاء را دیدند که نبوت می‌کنند، شروع به نبوت کردند. شائول با دیدن این شرایط، خود راهی رامه شد اما او هم با دیدن انبیا اختیار خود را از دست داد، لخت بر روی زمین افتاد و تمام شب نبوت کرد، به گونه‌ای که گفتند «شائول هم یکی از انبیاست؟» در ادامه داوود نزد یوناتان در جبعه می‌رود و یوناتان سپس تلاش می‌کند میان پدرش با داوود صلح برقرار کند، اما موفق نمی‌شود.
روی هم رفته، این قسمت از روایت متشکل از مضامین دینی و ادبی است و باید به صحت تاریخی آن شک داشت. داستان به گونه‌ای است که همه، حتی دختر و پسر شائول، داوود را دوست دارند و فقط پادشاه به او مشکوک است. اگر داوود تا این اندازه محبوب بود، شائول نمی‌توانست او را بیرون کند. تأکید زیاد نویسنده به بی‌گناهی داوود نشان می‌دهد که داوود واقعاً برای غصب قدرت تلاش کرده‌است. روایت ازدواج داوود با میکال، دختر شائول، احتمالاً غیر واقعی است و با هدف تبدیل داوود از غاصب سلطنت به وارث مشروع درست شده‌است. اغراق دربارهٔ دوستی داوود و یوناتان نیز واضح است. بدیهی است که ولیعهد داوطلبانه کناره‌گیری نمی‌کند تا شخص دیگری شاه شود. یوناتان در ادامه روایت به همراه پدرش در میدان نبرد کشته می‌شود. داوود در عزای او می‌گوید «عشق تو به من از عشق زنان بیشتر بود.» آیه مذکور این فرضیه را رواج داده که داوود و یوناتان عاشقان همجنس‌گرا بوده‌اند اما استیون مک‌کنزی این فرضیه را صحیح نمی‌داند.
شورش داوود
باقی اطلاعات موجود در کتاب اول سموئیل دربارهٔ نحوه فرار داوود و پنهان شدن او در بیابان‌های یهوداست. او منطقه و مردم آن را خوب می‌شناخت و به سرعت برای خود سپاه شورشی کوچکی درست کرد. داوود و مردانش با غارت دهکده‌های اطراف گذران زندگی می‌کردند. باب‌های ۲۱ تا ۲۳ کتاب اول سموئیل به ملاقات داوود و اشخاص برجسته حکومت شائول، به خصوص روحانیون، پرداخته تا حمایت آنان از داوود را نشان دهد. باب ۲۴ کتاب اول تا باب یکم کتاب دوم نیز مربوط به جنگی است که شائول در آن کشته می‌شود. داوود در این جنگ حضور ندارد که باز تأکید نویسنده بر بی‌گناهی داوود را می‌رساند.
باب‌های ۲۴ و ۲۶ دو نسخه متفاوت از یک داستان هستند و با هدف اثبات بی‌گناهی داوود نوشته شده‌اند. به گفته قصه اول، شائول بعد از جنگ با فلیسطی‌ها، در حالی‌که در تعقیب داوود بود، وارد غاری شد که داوود و سربازانش نیز همان‌جا بودند اما شائول نمی‌دانست. در نتیجه، داوود فرصت کشتن او را داشت اما تصمیم گرفت «مسیح یهوه» را نکشد. وقتی شائول غار را ترک کرد، داوود خود را به او رساند و برای اثبات بی‌گناهی خود، آنچه گذشته بود را برای او بازگفت. شائول او را می‌بخشد و حتی اعتراف می‌کند پادشاهی اسرائیل روزی به داوود خواهد رسید. باب ۲۶ نیز قصه‌ای مشابه در فضایی متفاوت است. ارزش تاریخی این دو بخش تقریباً هیچ است. در باب ۲۵، فرد ثروتمندی از طایفه کالیب به نام نابال (کلمه‌ای عبری به معنای «احمق») به داوود توهین می‌کند و داوود تصمیم می‌گیرد او و همه خانواده‌اش را بکشد، اما ابیجایل، همسر نابال که توسط یهوه فرستاده شده، مانعش می‌شود که خون بی‌گناهان را بریزد. چند روز بعد یهوه خودش نابال را می‌کشد و ابیجایل با داوود ازدواج می‌کند. ازدواج با ابیجایل به داوود کمک می‌کند صاحب ثروت و مقام نابال شود و این نشان می‌دهد قصه احتمالاً تاریخی است اما اینکه داوود در مرگ نابال نقشی نداشت، قابل تردید است. به‌طور کلی در این بخش از داستان دشمنان داوود بدون دخالت او می‌میرند و البته فقط نابال است که توسط یک انسان کشته نمی‌شود؛ احتمالاً داوود نقشه قتل او را ریخت و شخص دیگری (ابیجایل؟) انجامش داد.
باب‌های ۲۷ تا ۳۰ اتفاقات منتهی به مرگ شائول را توصیف می‌کنند و پیام اصلی این است که داوود نقشی در مرگ او نداشت. داوود نزد فلیسطی‌ها فرار می‌کند و خادم اخیش، پادشاه جت، می‌شود. نویسنده اعتراف می‌کند که داوود نزد بزرگ‌ترین دشمن اسرائیل رفته اما شائول را برای روی دادن این اتفاق ملامت می‌کند. همچنین می‌گوید داوود تنها تظاهر می‌کرد که به اسرائیل خیانت کرده‌است. در باب ۲۸، میان اسرائیل و فلیسطی‌ها جنگ روی می‌دهد و اخیش داوود را به همراهی دعوت می‌کند؛ داوود پاسخ می‌دهد: «خواهی دید که بنده‌ات چه خواهد کرد.» ادامه باب ۲۸ از تصمیم یهوه برای مرگ شائول پرده برمی‌دارد. باب ۲۹ به داستان داوود بازمی‌گردد. ارتش فلیسطی‌ها در حال آمادگی برای جنگ است و فرماندهان آن، اخیش را قانع می‌کنند که داوود را از میدان نبرد دور کند و او می‌پذیرد اما به یهوه (اینکه پادشاهی فلیسطی‌ها به خدای اسرائیل قسم می‌خورد، قابل توجه است) سوگند یاد می‌کند که به داوود شکی ندارد. داوود به صقلغ فرستاده می‌شود؛ او آنجا را به آتش می‌کشد و زنان و سایرین را به اسیری می‌گیرد. در ادامه با عمالقه درگیر می‌شود و بیشتر آن‌ها را می‌کشد (کاری که شائول نتوانست انجام دهد را کامل می‌کند). به لحاظ تاریخی، قابل قبول است که داوود دوره‌ای از زندگی‌اش را به عنوان مزدور نزد فلیسطی‌ها گذرانده باشد اما اینکه او در غارت‌هایش به اسرائیلیان حمله نکرد، ادعایی تاریخی نیست. همچنین تأکید زیاد نویسنده بر عدم حضور داوود در جنگ با شائول، تردیدهایی دربارهٔ درستی این ادعا ایجاد می‌کند. شائول به همراه یوناتان و دو پسر دیگرش در جنگ با فلیسطی‌ها کشته می‌شود. باب آخر کتاب اول و باب یکم کتاب دوم سموئیل دو روایت متضاد دربارهٔ مرگ او دارند. روایت دوم از زبان یکی از عمالقه که تاج و بازوبند شائول را برای داوود می‌آورد، بازگو شده‌است. داوود با شنیدن خبر جامه می‌درد و آن عمالیق را می‌کشد. این بخش نیز برای توجیه اعمال داوود نوشته شده‌است. روی هم رفته می‌توان گفت داوود موفق شد با کمک فلیسطی‌ها، نهایتاً شائول را از سلطنت ساقط کند.
پادشاه یهودا
بعد از مرگ شائول، در اسرائیل برای بیش از هفت سال میان جانشینان او و داوود جنگ داخلی درگرفت. کتاب دوم سموئیل این بخش را تنها در ۳ باب توضیح داده اما مشهود است که دوره سختی برای آن سرزمین بوده‌است. به گفته باب دوم، داوود از یهوه پرسید «به یکی از شهرهای یهودا بروم؟» و یهوه پاسخ داد «به حبرون برو.» حبرون مرکز طایفه کالیب، بزرگ‌ترین خاندان یهودا، بود و در زمان ورود به آن شهر، ابیجایل داوود را همراهی می‌کرد. در حبرون، بزرگان یهودا داوود را پادشاه اعلام کردند؛ کتاب این اتفاق را بعد از مرگ شائول می‌داند اما در عین حال ادعا می‌کند ایشبعل پسر شائول ۲ سال بر اسرائیل پادشاهی کرد و نتیجتاً، شائول زمانی که داوود پادشاه یهودا اعلام شد، هنوز حکمران اسرائیل بوده‌است. دو مانع بزرگ بر سر راه پادشاهی داوود بر تمام اسرائیل بود؛ ابنیر فرمانده ارتش و ایشبعل جانشین شائول. هر دوی اینان به قتل می‌رسند و راه برای داوود هموار می‌شود. مطابق انتظار، کتاب دوم سموئیل هر گونه دخالت داوود در قتل را منکر شده‌است.
بعد از مرگ شائول، ابنیر به قدرتمندترین مرد اسرائیل تبدیل شد. همو ایشبعل را بر تخت سلطنت می‌نشاند. مدت کوتاهی بعد از آغاز سلطنت ایشبعل، در اثر جاه‌طلبی داوود برای سلطه بر اسرائیل، جنگ از سر گرفته می‌شود. آیات ۱۲ تا ۳۲ باب دوم نبرد سختی میان سپاه داوود به فرماندهی یوآب و سپاه ابنیر را گزارش کرده‌است. سپاه داوود این نبرد را پیروز شد اما ابنیر برادر یوآب را در میدان نبرد کشت. در ادامه به دلیل هخوابگی ابنیر با یکی از زنان حرمسرای سلطنتی، میان او و ایشبعل اختلافی پدید آمد و نتیجتاً، ابنیر تصمیم گرفت داوود را پادشاه اسرائیل کند و به همین جهت راهی حبرون شد. صحت تاریخی این روایت محل تردید است. به عنوان مثال، اگر ابنیر تا آن اندازه قدرتمند بود، می‌توانست تاج و تخت را برای خود تصاحب کند. محتمل‌تر است که داوود با نیرنگ او را به بهانه مذاکره نزد خود کشانده بود تا به قتلش برساند. داوود همچنین تقاضا کرد انبر میکال دختر شائول را از شوهرش جدا کند و نزد او بفرستد. باب سوم آیا ۱۴ تا ۱۵ می‌گویند ایشبعل میکال را نزد داوود فرستاد که با توجه به دشمنی میان آنان، عجیب به نظر می‌رسد.
انتقال پایتخت به اورشلیم و تحکیم سلطنت
کتاب مقدس وقایع سلطنت داوود را پشت سر هم روایت نکرده، بلکه آن‌ها را بر اساس موضوع دسته‌بندی کرده‌است. به نظر می‌رسد اولین اتفاق بعد از برگزیده‌شدن داوود به پادشاهی تمام اسرائیل، درگیری او با فلیسطی‌ها بوده‌است. آنان که از وحدت اسرائیل و یهودا نگران شده بودند، در بلندی‌های مرکزی اسرائیل به داوود حمله کردند اما او شکستشان داد و عقب‌نشینی کردند. داوود که از آنان فارغ شده بود، به پیشروی خود به سمت اورشلیم ادامه داد. اورشلیم تا آن زمان تحت سلطه یبوسی‌ها بود و در مرز اسرائیل و یهودا قرار داشت؛ نتیجتاً، برخلاف حبرون یا جبعه شهری بی‌طرف میان دو منطقه محسوب می‌شد. روایت نحوه فتح نظامی شهر در کتاب دوم سموئیل بسیار مبهم و سخت‌فهم است، به گونه‌ای که نویسنده کتاب اول تواریخ هم به درستی متوجه آن نشده‌است. زمانی که داوود شهر را محاصره کرد، یبوسیان از بالای دیوارها فریاد زدند: «داخل نخواهی شد، زیرا کوران و لنگان نیز تو را بیرون خواهند راند.» سپس داوود قلعه صهیون را گرفت و گفت: «هر کس که می‌تواند یبوسیان را بزند و آب برسد، زیرا داوود از کوران و لنگان نفرت دارد!» یوجین مریل در تفسیر متن می‌گوید یوآب از مسیر زیرزمینی تأمین آب شهر حمله‌ای به داخل آن را رهبری کرد. در هر صورت، داوود اورشلیم را فتح کرد و نامش را به شهر داوود تغییر داد که امری رایج بعد از فتح در خاورمیانه باستان بوده‌است.
داوود بعد از فتح اورشلیم تابوت عهد را به آن شهر منتقل کرد که نشانه دیگری از انتقال پایتخت از حبرون به اورشلیم بود. تابوت عهد نماد حضور یهوه و با سبط افرایم مرتبط دانسته می‌شد. نتیجتاً، داوود با این عمل قصد داشت احترام خود به سنت‌های دینی اسباط شمالی را ابراز کند. حضور تابوت در اورشلیم همچنین نشانه این بود که خدایی که شمالیان می‌پرستند، از سلطنت داوود طرفداری می‌کند. با این حال، حبرون نیز یهوه را می‌پرستید و این می‌توانست برای داوود در جنوب مشکلاتی ایجاد کند. به عنوان مثال، در باب ۱۵ ابشالوم از داوود اجازه می‌گیرد که در حبرون به یهوه قسم بخورد — یعنی به نماد یهوه در حبرون. در همین حال، یهوه خدای اصلی اورشلیم نبود. قابل توجه است که در ادامه روایت، شورش ابشالوم علیه داوود از حبرون آغاز می‌شود. داوود بعد از انتقال تابوت به اورشلیم جشنی برگزار کرد و خود تقریباً لخت شد و رقصید. میکال از این بابت او را سرزنش کرد. داوود با اشاره به اینکه یهوه او را به جای پدر میکال انتخاب کرده، از عمل خود دفاع کرد.
داوود سپس توجه خود را به بازماندگان شائول معطوف کرد. تا زمانی که نوادگان ذکور او زنده بودند، می‌توانستند مدعی سلطنت اسرائیل شوند. باب ۲۱ کتاب دوم سموئیل ماجرای اعدام دو پسر و پنج نوه شائول توسط داوود را روایت کرده‌است؛ به گفته روایت، یهوه به داوود خبر داد در اسرائیل ۳ سال قحطی در راه است، زیرا شائول خون جبعونیان را ریخت. بر اساس باب ۹ کتاب یوشع، اسرائیلیان با جبعونیان عهد بستند که ایشان را نشکند و حال منظور این است که شائول این عهد را شکسته‌است. جبعونیان اصرار داشتند خون‌بهای مردمشان تنها با خون پرداخت شود. در هیچ بخشی از کتاب مقدس اشاره‌ای به کشتار جبعونیان توسط شائول نشده؛ ممکن است او در طول سلطنتش کاری علیه آنان انجام داده باشد اما در هر صورت اشاره به داستان کین‌خواهی که اینجا روایت شده، توجیهی برای حمام خونی است که داوود به راه انداخت.
زنا با بث‌شبع
بعد از حاملگی بث‌شبع، داوود تلاش کرد مسئله را پنهان کند. به همین جهت، اوریا را به اورشلیم احضار کرد تا با بث‌شبع بخوابد و بدین طریق سؤالی دربارهٔ هویت پدر بچه ایجاد نشود. اوریا که به اورشلیم بازگشت، حاضر نشد به خانه خودش برود و ۳ روز را در کاخ سلطنتی سپری کرد. وقتی نقشه داوود شکست خورد و چاره دیگری نیافت، در نامه‌ای به یوآب از او خواست زمینه کشته‌شدن اوریا در میدان نبرد را فراهم کند و نهایتاً چنین شد. تمام این اتفاقات — از رابطه داوود با بث‌شبع تا ازدواجشان — باید حدود ۲ تا ۳ طول کشیده باشد. زمانی که ۶ ماه بعد بث‌شبع پسری زایید، احتمالاً شایعاتی در قصر پخش شده‌است.