cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دانشگاه گندی‌شاپور
مکان شهر و دانشگاه گندی‌شاپور
نظریه واقع شدن گندی‌شاپور در روستای شاه‌آباد دزفول مخالفانی دارد. احمد اقتداری، دکتر محمدزمان خدایی پژوهشگر باستانشناسی و دکتر احمد خامه یار پژوهشگر مزارهای اسلامی نظریه محمد علی امام شوشتری را رد کرده‌اند. احمد اقتداری دربارهٔ دلایل امام شوشتری در واقع شدن این شهر در روستای شاه‌آباد می‌گوید: قبول این مطلب نیازمند دلایل و مدارک بیشتری است که وی در پنج مورد برشمرده است. اقتداری می‌گوید همه مورخان هم‌نظرند که یعقوب لیث در جندی‌شاپور دفن شده و در ادامه توضیح می‌دهد نظر امام شوشتری در مورد تعلق آرامگاه شاه‌ابوالقاسم در شاه‌آباد به یعقوب لیث صحیح به نظر نمی‌رسد. وی معتقد است که اگر هم جندی‌شاپور در آن حوالی باشد می‌تواند در منطقه نزدیک به تپه‌های باستانی منطقه باشد نه در شاه‌آباد. محمدزمان خدایی در مورد نظریه امام شوشتری معتقد است که با توجه به این که شیخ ابوالقاسم ۳۰۰ سال بعد از فوت یعقوب وفات یافته و بقعه او ۸۰۰ سال بعد از فوت یعقوب توسط فتحعلی‌خان حاکم شوشتر ساخته شده و همچنین با توجه به جنس سنگ، این کتیبه نمی‌تواند به مدت یازده قرن از زمان فوت یعقوب به جا مانده و نشانه‌ای از مقبره یعقوب لیث و در نتیجه شهر گندی‌شاپور باشد. وی همچنین دلایل جغرافیایی در رد فرضیه امام شوشتری برمی‌شمرد. احمد خامه‌یار با اشاره به قطعیت وجود قبر یعقوب لیث در جندی‌شاپور می‌گوید به نظر می‌رسد که دلایل ارائه شده برای اثبات اینکه بقعه شاه ابوالقاسم، آرامگاه یعقوب لیث صفاری است، کافی نیست.
محمد زمان خدایی پژوهشگر باستانشناسی شوشتر را همان شهر جندی‌شاپور مشهور معرفی می‌کند. وی با ذکر دلایل تاریخی و زبانشناسی معتقد است که در نامگذاری شهرها و مناطق مشکلاتی بوده و دو جندی‌شاپور (شهر شاپور) وجود داشته‌است که مورخان گاهی یکی را جای دیگری گرفته‌اند. اما وی شوشتر را همان شهر معروف و دانشگاهی جندی‌شاپور می‌داند.
در زمان ساسانیان
معماری شهری گندی‌شاپور، همانند اردوگاه‌های رومی، مستطیلی‌شکل است. شبکهٔ بافتی این شهر، همانند شطرنج است و در میانهٔ آن هشت راه عمود بر هشت راه دیگر و به‌صورت متقاطع است. به‌روایت طبری، بهرام یکم ساسانی دستور داد تا مانی را مدتی در گندی‌شاپور زندانی و شکنجه کنند. او را در همین شهر، زنده پوست کندند و بر دروازه‌های شهر، آویختند. بدین‌سبب، این دروازه، «دروازهٔ مانی» نام گرفت، گرچه نویسندهٔ حدودالعالم، محل کشته‌شدن مانی را شهرکی به نام رادمِهر ذکر کرده‌است. در زمان شاپور دوم، ذوالاکتاف، رومی‌ها گندی‌شاپور را محاصره و قسمتی از حصار آن را ویران کردند. در این جنگ قیصر روم اسیر شد و شاپور یکم او را وادار کرد که از سرزمین خود، خاک آورده، گندی‌شاپور را بازسازی کند. شاپور دوم در تعمیر باروهای شهر، خشت و گل و آجر و گچ به‌کار برد. ازاین‌رو، نیمی از باروهای این شهر از خشت و نیمی دیگر از آن با آجر ساخته شد. هم‌چنین قیصر وادار شد که به‌سبب جبران درخت‌های خرمایی که بریده بود، درخت زیتون بکارد. گندی‌شاپور در زمان قباد یکم، از خوش‌آب‌وهواترین و زیباترین مناطق کشور بود.
در زمان عباسیان تا صفویان
مؤلف حدودالعالم، گندی‌شاپور را شهری آباد و دارای نعمت فراوان معرفی کرده‌است. مقدسی در سدهٔ چهارم هجری، از گندی‌شاپور به‌عنوان «کوره و نیز قصبه‌ای با هوای دلگشا، مرکز خوزستان، جایگاه سلطان، با شِکر فراوان (که به خراسان و جبال صادر می‌شده)» یاد کرده و مذهب مردم آن‌جا را، اهل سنت ذکر کرده‌است. او نوشته که این شهر، دو نهر و کارگاه‌های بافندگی بسیار و آبادی‌های گرانمایه و کشتزارها و ارزانی و خیرات و فقیهان و ثروتمندان بسیار دارد. اصطخری، از بزرگی و آبادانی و کشاورزی و نخلستان‌های بسیارِ آن‌جا آورده‌است.
ساسانیان
بنا بر گفتهٔ اکثر مورخین، شهر جندی‌شاپور در زمان شاپور یکم (۲۴۲–۲۷۲ میلادی) بنیان‌گذاری شده‌است. شهر گندی شاپور از زمان شاپور اول دارای اهمیت ویژه‌ای شد، چنان‌که برخی از مورخین، آن را دومین شهر شاهنشاهی ساسانی دانسته‌اند. گفته می‌شود که شاپور دوم، مقر حکومتی‌اش را از آغاز تا سال سی‌ام سلطنت خود را در این شهر قرار داد و پیش از آن نیز، به دستور شاپور اول، تعدادی از کتاب‌های پزشکی یونانی را در آنجا به پهلوی ترجمه و نگهداری می‌کردند. اوج پیشرفت و اعتلای شهر و دانشگاه گندی شاپور در زمان خسرو انوشیروان بود که او نسطوریان (که بعدها جز فعالان اقتصادی نیز شدند) و دانشمندان یونانی را (به دلیل اختلافات مذهبی از سرزمینشان طرد شدند) را در گندی شاپور جای داد و با برگزاری مناظرات و جلسات علمی، موجب رونق بیشتر این دانشگاه شد.
دیدگاه‌های مختلفی دربارهٔ تاریخ تأسیس مدرسه وجود دارد. درحالی‌که برخی از محققان ادعا می‌کنند که در هنگام بنای شهر ساخته شده، برخی دیگر بیان می‌کنند که در زمان شاپور دوم تأسیس شده‌است. اگرچه شواهد موجود اجازه نمی‌دهد که تاریخ تأسیس دانشگاه را با شهر مرتبط ساخت، به‌راحتی می‌توان گفت که فعالیت‌های علمی که باعث شهرت گندی‌شاپور شد در همان دوران اولیه آغاز شد. طبق گفتهٔ منفرد اولمن، جمعیت گندی‌شاپور شامل بسیاری از دانشمندان و صنعتگران انطاکیه، ازجمله پزشکان و فیلسوفان بود که همانند امپراتور اسیر روم والریانوس به‌اسارت گرفته شده‌بودند؛ بنابراین می‌توان فرض کرد که در آن زمان، گندی‌شاپور وارد دوران شکوفایی فرهنگی و فکری، به‌ویژه در علوم اثباتی مانند فیزیک، شیمی، زیست‌شناسی و ریاضیات، شد.
به‌گزارش قفطی، شاپور اول، هم‌زمان با بنیان‌نهادن شهر، جمعی از صاحبان حرفه‌های گوناگون و به‌ویژه طبیبان حاذق را از قسطنطنیه به گندی‌شاپور آورد. این گروه، نوجوانان را آموزش دادند و باعث شهرت شهر به‌عنوان مرکزی طبی شدند. این افراد را والریانوس قیصر روم و همراهان اسیر وی معرفی کرده‌است که شاپور از مهارت آن‌ها در کارهای ساختمانی بهره برد. ابن عبری نیز اشاره کرده‌است که گروهی از پزشکان یونانی به‌ترویج طب بقراطی در گندی‌شاپور پرداختند. این گزارش‌ها پیشینهٔ آموزش پزشکی را در گندی‌شاپور به حکومت شاپور اول بازمی‌گرداند.
به‌گفتهٔ ابن ندیم، این شهر تنها پس از مهاجرت تئودوروس، فیلسوف و پزشک مشهور یونانی به آن‌جا، به‌جهت علوم پزشکی و فلسفه معروف شد. تئودوروس که پزشکی عادی نبود، به‌عنوان پزشک سلطنتی به شاپور دوم خدمت کرد و چندین کتاب در زمینهٔ علوم پزشکی نوشت که یکی از آن‌ها در نهایت به زبان عربی ترجمه شد. شاپور دوم نیز تئودوروس را بزرگ داشت و کلیسایی برای او در شهر ساخت و برخی از مسیحیان را به خدمت او گماشت.
پیگیری‌های محققانهٔ تئودوروس این ادعا را تقویت می‌کند که مدرسهٔ گندی‌شاپور در زمان شاپور دوم ساخته شده‌است. از میان پژوهشگرانی که این نظریه‌ها را به مطرح می‌کنند، جورج سارتون، شرق‌شناس معروف، محمد محمدی — که پیرو سارتون بود — و سید حسین نصر هستند. نصر ادعا می‌کند که شاپور دوم نه‌تنها گندی‌شاپور را به‌عنوان پایتختش گسترش داده و پذیرفته‌است، بلکه در آن دانشگاهی بزرگ که شامل یک مدرسهٔ پزشکی نیز می‌شده، بنا کرده‌است. هم‌چنین نخعی ادعا می‌کند که ساختن مدرسه هفت سال طول کشید و توسط شاپور دوم افتتاح شد. مدت کوتاهی پس از این رویداد، حدود ۵۰۰۰ دانشجو از ایران، روم، یونان، سوریه، عربستان و هند وارد مدرسه شدند، توسعه‌ای که گندی‌شاپور را به یک مرکز مهم منطقه‌ای در علم پزشکی تبدیل کرد. هرچند شواهد کافی برای اثبات و حمایت از این ادعاها وجود ندارد، اما این واقعیت که دانشمندانی از سرزمین‌های دیگر در زمان سلطنت خسرو اول به غرب قلمرو ساسانی آمده و در گندی‌شاپور مستقر شدند، نشان می‌دهد که مدرسه‌ای در آن شهر وجود داشته‌است؛ و اگر چنین نبوده‌باشد، دلیلی برای اسکان آنان توسط خسرو اول در این شهر وجود ندارد. اسکان این محققان در گندی‌شاپور و دانشگاه آن، این مطلب را تقویت می‌کند که خسرو اول، نخستین سازندهٔ دانشگاه بوده‌است. علاقهٔ خسرو اول به فلسفه، او را در غرب مشهور ساخت. دانشمندان آکادمی آتن پس از بسته‌شدن آکادمی در سال ۵۲۹ م توسط ژوستینین یکم راهی گندی‌شاپور شدند. خسرو اول از چنین محققان و فیلسوفان برجسته‌ای مانند داماسکیوس، سیپلیکیوس، الامیوس، پریسکیانوس، ایزیدور، هرمیاس و دیوجنس استقبال کرد. او پس از اسکان آنان در گندی‌شاپور، آنچه را که آنان برای ادامه پژوهش و تحصیل علمی خود نیاز داشتند، فراهم ساخت. این محققان مدارس شهر را بازسازی و احیا کردند و در پژوهش‌های خود از آزادی بسیار برخوردار بودند. خسرو اول خود علاقه‌ای به فعالیت‌های آنان و بحث‌ها و مناظره‌های فلسفی با آنان داشت. علاوه‌براین، او این بحث‌ها و پاسخ‌های فیلسوفان به پرسش‌های خود را در بسیاری از کتاب‌ها ثبت کرد، یکی از آن‌ها به لاتین ترجمه شد و ترجمهٔ ناقص آن باقی مانده‌است. پس از شکست ژوستینین، خسرو اول، که به‌دنبال فلسفهٔ نوافلاطونی بود، در معاهدهٔ صلح تصریح کرد که تمام فیلسوفانی که در گندی‌شاپور زندگی می‌کنند، هرزمان که بخواهند، می‌توانند به میهن خود بازگردند. درست پس از این توافق، دانشمندانی که در گندی‌شاپور پناهنده بودند، از این فرصت برای رفتن به خانه استفاده کردند. بااین‌حال، دانش‌آموختگانی که در طول چهار سال اقامت در گندی‌شاپور تحصیل کرده‌بودند، اطمینان دادند که این مدرسه به‌عنوان نشان و معیاری آموزشی باقی خواهد ماند.
فردوسی، در روایت ماجرای اعدام مانی نقاش به روزگار بهرام اول، آورده‌است که چوبهٔ دار مانی را در کنار دیوار بیمارستان شهر برپا کردند. اگر این مطلب صحت تاریخی داشته‌باشد، پیشینهٔ فعالیت بیمارستان گندی‌شاپور تا نیمهٔ دوم قرن سوم میلادی به عقب می‌رود؛ اما الگود بر این عقیده است که مدرسهٔ گندی‌شاپور را شاپور دوم، معروف به ذوالاکتاف، تأسیس کرد و ادارهٔ آن را به اولیای کلیسای نسطوری سپرد. در ادامه، او نوشته‌است که پزشکان و استادان آن‌جا — که برخی یونانی و برخی ایرانی بودند — پیش از آغاز خدمت روزانه، در مراسم دعای صبحگاهی شرکت می‌کردند، اما از گزارش منابع کهن بیش از این روشن نیست که ذوالاکتاف از هند طبیبی به شوش آورد و احتمالاً برای پزشکی مسیحی، به نام تئودوروس یا تئودوسیوس، کلیسایی در گندی‌شاپور بنا کرد. تئودوروس ظاهراً در آن‌جا طب تدریس می‌کرد و کتاب کُنّاش وی از معدود کتاب‌های فارسی است که در دورهٔ اسلامی به عربی ترجمه شد.
دو حادثهٔ دیگر بر رشد علمی گندی‌شاپور و نفوذ آموزه‌های یونانی در این مرکز افزود: نخست آن‌که در ۴۸۹ میلادی امپراتور زنون، در پی حکم تکفیری که پاپ در باب نسطوریان صادر کرده‌بود، مدرسهٔ دینی و پزشکی رُها را بست. متألّهان این مرکز به نصیبین و پزشکان آن‌جا به گندی‌شاپور کوچیدند و بدین‌سان از قلمرو امپراتوری روم به پادشاهی ساسانی پناه بردند. در آن روزگار رُها شهری کاملاً یونانی‌مآب بود، اما گندی‌شاپور شهری جهانی بود و از هر تعصبی آزاد بود. حادثهٔ دیگر در پی سخت‌گیری یوستی‌نیانوس، امپراتور روم (حک: ۵۲۷–۵۶۷ میلادی)، بر نوافلاطونیان و بستن فرهنگستان آتن در ۵۲۹ میلادی رخ داد. هفت حکیم نوافلاطونی آتن را ترک گفتند و به امید دیدار پادشاهی مطابق با آرمان جمهوری افلاطونی، به دربار انوشیروان روی آوردند.
خسرو انوشیروان در گردآوری و ترجمهٔ متون یونانی و هندی کوشید و گویا خود از تلفیق آثار یونانی و هندی کتابی در پزشکی تألیف کرد. وی برزویه پزشک، رئیس پزشکان ایرانی و سرپرست مدرسه و بیمارستان گندی‌شاپور، را برای جمع‌آوری برخی کتاب‌های پزشکی به هند فرستاد و پزشکی هندی به نام بُذ را برای تدریس طب هندی به گندی‌شاپور فراخواند. در سال بیستم پادشاهی انوشیروان، به‌دستور وی، گروهی از پزشکان گندی‌شاپور گرد آمدند و به بحث دربارهٔ موضوعات پزشکی پرداختند. قفطی، ضمن ذکر نام چند تن از اعضای این انجمن، نوشته‌است که مناظرات آن‌ها ثبت و ضبط می‌شد. از لحن وی چنین برمی‌آید که به ترجمهٔ عربی این مناظرات دسترسی داشته‌است. با این وصف، دشوار می‌توان این سخن الگود را پذیرفت که اگرچه به‌فرمان انوشیروان کتابی در سی مجلد دربارهٔ سموم تألیف شد و دانش نجوم مورد تشویق قرار گرفت، اما شاه نتوانست در گندی‌شاپور مدرسهٔ طب تأسیس کند. درواقع، گندی‌شاپور به‌روزگار پادشاهی انوشیروان در اوج شکوفایی علمی بود.
نخستین مدارک در زمینهٔ یادگیری پزشکی به یک مجموعه جلسات بحث و مناظرهٔ پزشکی-فلسفی، بنا بر فرمان خسرو دوم، در حدود ۶۱۰ م اشاره دارد که در آن پزشک ارشد جبرئیل شیجار نیز شرکت کرد.
در دورهٔ ساسانیان، در مدرسه و بیمارستان تازه‌بنیاد جندی‌شاپور خوزستان، آگاهی‌های پزشکی و شیوه‌های درمانی یونانی، هندی، سریانی، ایرانی با همدیگر آمیخته شد و سنت پزشکی جندی‌شاپور در سایه پشتیبانی‌های سیاسی-اقتصادی ساسانیان چنان بارور و شکوفا گشت که گه‌گاه، این شهر، شهر بقراط خوانده می‌شد.
دوران خلفای راشدین و بنی‌امیه
در دوران خلفای راشدین و امویان، فعالیت‌های علمی گندی‌شاپور اگرچه درخشش دوران ساسانی را نداشت، بااین‌حال متوقف نگردید. با بررسی فعالیت علمی در زبان عرب، به‌جز دانش پزشکی، تاحدودی می‌توان به نقش رابطهٔ عنصر ایرانی با عنصر یونانی در رشته‌های مختلف فلسفه و نجوم پی برد. در تاریخ تکامل نجوم در زبان عرب، می‌توان پی برد که از لحاظ زمانی، عنصر ایرانی و هندی مقدم بر یونانی بوده‌است. باآن‌که از لحاظ جغرافیایی، امویان به‌پایتختی دمشق به تمدن یونانی انطاکیه و اسکندریه نزدیک‌تر بودند و در آن سریانی‌ها، نقش واسطه را ایفا می‌کردند، ولی در ابتدای امر، مترجمان علوم شامل نجوم و جغرافیا غالباً ایرانی بودند؛ چراکه منجمان در دربار ساسانی، گروهی متمایز و برجسته بودند. بااین‌وجود، در عصر خلافت اموی و پس از آن تا ۱۳۲ هجری/۷۵۰ میلادی، در نوشته‌ها و شعرهای عربی، هیچ اثری از عنوان اخترشناس دیده نشده‌است. در نوشته‌های عبدالرزاق زقزوق، خلفای اموی از پزشکان گندی‌شاپوری، کمک می‌جستند.
عباسیان
سیلمز در تحقیقی که در سال ۲۰۰۵ در مجلهٔ آمریکایی علوم اجتماعی اسلامی چاپ شد با اشاره به سالم‌ماندن دانشگاه گندی‌شاپور در حملهٔ اعراب به ایران می‌نویسد:
مرکز آموزشی گندی‌شاپور، باآن‌که در زمان اسلام دوران شکوفایی خود را پشت سر گذاشته‌بود، مایهٔ شگفتی اعراب گشت. در این مکان بود که کتاب‌های یونانی، سنسکریت و سریانی، که در زمان ساسانیان به زبان پهلوی ترجمه گشته‌بودند، به عربی ترجمه شدند. فرای می‌نویسد که این فرایند ترجمه، گواهی بر دخالت ایرانیان در انتقال دانش کهن به جهان اسلامی بوده‌است.
بیمارستان جندی‌شاپور
آوازهٔ شهرت علمی این شهر را حارث بن کلده، که از گندی‌شاپوریان طب آموخته و در فارس طبابت کرده و ثروتی اندوخته بود، بیش از گذشته به گوش اعراب رساند. بااین‌که از فعالیت مدرسهٔ گندی‌شاپور، از زمان بازگشت حارث به طائف تا زمان فراخوانده‌شدن جرجیس بن بُختیشوع نزد منصور (حک: ۱۳۶–۱۵۸)، گزارشی در دست نیست، اما می‌توان با اطمینان گفت که در این میانه فترتی در فعالیت علمی گندی‌شاپور روی نداده‌است. شاید از تأثیر برخی آموزه‌های زرتشتی، مانند ثنویت، که زمانی بر اصول پزشکی یونانی رایج در گندی‌شاپور مؤثر بود، قدری کاسته شد، اما تعالیم مسیحی هم‌چنان مانع از اهتمام پزشکان گندی‌شاپور به برخی حوزه‌های پزشکی، چون کالبدشناسی می‌شد. آنان، به‌رغم تأثیرپذیری‌شان از پزشکی نظری یونان، فعالیت خود را بیشتر به پزشکی بالینی و داروشناسی و داروسازی محدود کرده‌بودند. محمدی بر آن است که پزشکان و استادان گندی‌شاپور درفاصلهٔ فتح این شهر به روزگار خلافت عمر تا اوایل دورهٔ عباسی مجبور بودند مستقل از حمایت حکومت به کار خود ادامه دهند و مدرسه و بیمارستان شهر را بگردانند. نخستین اشاره‌ها به بیمارستان در حوادث سال ۱۴۸ دیده می‌شود، هنگامی‌که خلیفه منصور عباسی به بیماری دشواری دچار شد و به‌دستور وی حاذق‌ترین طبیب آن روزگار — که به تشخیص مشاوران خلیفه، جرجیس بن بختیشوع، رئیس پزشکان گندی‌شاپور، بود — به بغداد فراخوانده شد. وی پس از درمان خلیفه عزت بسیار یافت و بعد از چهار سال اقامت در بغداد به گندی‌شاپور بازگشت و وعده داد تا شاگرد خود عیسی بن شُهلافا یا شهلاثا را به‌جای خود به بغداد بفرستد. به‌روزگار مهدی (حک: ۱۵۸–۱۶۹) نیز فرزند جرجیس، بختیشوع، برای درمان هادی، پسر خلیفه، چندی به بغداد رفت و در ۱۷۱ هجری نیز برای معالجهٔ هارون به دارالخلافه رفت و اکرام بسیار دید. شش نسل از خاندان بختیشوع، در عین حفظ ارتباط خود با گندی‌شاپور، سال‌ها از مهم‌ترین پزشکان دربار عباسی بودند.
سرنوشت ماسَوَیه نیز سبب مهاجرت گندی‌شاپوریان به بغداد را روشن می‌سازد. او که حتی سواد خواندن و نوشتن نداشت، سی سال در بیمارستان گندی‌شاپور داروسازی کرد و پس از آن‌که از کار برکنار شد با نومیدی به بغداد رفت، اما در آن‌جا، با اتکا به تجربیاتش، چشم‌پزشک مخصوص خلیفه شد. یوحنا پسر ماسَوَیه نیز در چشم‌پزشکی تبحر داشت و بیش از چهل اثر در پزشکی نگاشت. او در بغداد مدرّس مهم‌ترین مجلس درس طب آن روزگار بود و با آن‌که اصنافی گوناگون از اهل علم و ادب به حلقهٔ درس وی رفت‌وآمد داشتند، آن‌چنان‌که ابن ابی‌اصیبعه گزارش داده‌است او نیز، چون دیگر پزشکان گندی‌شاپور، مایل نبود دانش خود را به همگان بیاموزد. عتاب وی با حُنَین بن اسحاق، از اهالی حیرَه، نیز به‌همین‌سبب بود. بااین‌وصف، حنین به درس ابن ماسویه راه یافت و یکی از بزرگ‌ترین چشم‌پزشکان دورهٔ اسلامی شد. به‌علاوه، ظهور او به‌عنوان مهم‌ترین مترجم سریانی آثار یونانی، بر دانش گندی‌شاپوریان افزود. او ۸۵ اثر جالینوس را به سریانی ترجمه کرد که اغلب به‌درخواست پزشکان گندی‌شاپور به‌انجام رسید. برخی از این ترجمه‌ها برای دانشجویان گندی‌شاپوری متون درسی به‌شمار می‌آمدند. اولیری تقاضا برای ترجمه‌های سریانی، در کنار ترجمه‌های عربی، را نشانهٔ تداوم فعالیت علمی گندی‌شاپور دانسته‌است. ازسوی‌دیگر، مرکزیت‌یافتن بغداد در نهضت ترجمهٔ آثار یونانی باعث مهاجرت گستردهٔ طبیبان گندی‌شاپور به بغداد شد. آنان در آن‌جا بیش از گندی‌شاپور امکان تحقیق و تدریس پزشکی و دست‌یابی به ترجمه‌های سریانی داشتند. این مهاجرت‌ها اگرچه از رونق علمی گندی‌شاپور کاست، اما زمینهٔ انتقال دانش و تجربهٔ این مرکز علمی را به بغداد بیش از گذشته فراهم آورد و نقشی درخور توجه در شکل‌گیری نهاد بیمارستان در جهان اسلام داشت.
شهرت واقعی گندی‌شاپور در تاریخ ایران دورهٔ اسلامی، بر نقش معروف آن در انتقال دانش هلنیستی یا دقیق‌تر پزشکی جالینوسی و نهاد بیمارستان آموزشی به جامعهٔ شهری عباسی، و فراتر از آن به تمدن بزرگ اسلامی استوار است. محققان دربارهٔ میزان اهمیت مدرسهٔ گندی‌شاپور در انتقال دانش‌های دورهٔ باستان، به‌ویژه پزشکی، به عالم اسلام هم‌نظر نیستند. هرچند اغلب آنان مدرسهٔ گندی‌شاپور را اصلی‌ترین واسطهٔ انتقال پزشکی هند به جهان عربی‌زبان می‌شمرند و بدون وجود این مرکز امکان آگاهی‌یافتن مسلمانان از آموزه‌های پزشکی هند را در چنین زمان کوتاهی منتفی می‌دانند، اما دربارهٔ پزشکی یونانی و به‌ویژه جنبه‌های نظری آن اختلاف رأی دارند. سزگین، با توجه به ترجمهٔ کُنّاشِ اهرن اسکندرانی به‌قلم ماسَرجَوَیه یهودی در دوره مروان بن حکم (حک: ۶۴–۶۵)، بر آن است که اولین آثار پزشکی علمی از اسکندریه یا مراکز علمی شام به دست اعراب رسید و این تصور که مسلمانان در پزشکی نیز مانند دیگر رشته‌های علمی نخست به سراغ میراث ساسانیان رفته، نیازمند تصحیح است. او هم‌چنین نقش گندی‌شاپور را در انتقال پزشکی نظری یونان به جهان عربی‌زبان اساسی ندانسته و برای آغاز پزشکی نظری نزد مسلمانان به کتاب سموم جابر بن حیان توجه کرده که برپایهٔ تألیفات یونانی و نوشته‌های منسوب به بقراط، جالینوس، افلاطون، فیثاغورس و ارسطو شکل گرفته و سهم دانش پزشکی ایرانیان در این اثر منحصر به نام گیاهان و داروها شده‌است. سزگین دربارهٔ علم کیمیا نیز بیشتر به اعتراف روسکا به وجود نام‌های کیمیایی ایرانی در برخی اشعار دورهٔ اموی توجه کرده و به نقش مکتب گندی‌شاپور در انتقال این دانش به جهان عربی‌زبان نپرداخته‌است و این پرسش را جدی نگرفته که وجود نام‌های ایرانی در دانش‌هایی از این دست نشانهٔ چیست.
پیش از پرداختن به موضوع اخیر باید از زبان آموزش در مدرسهٔ گندی‌شاپور پرسید. پژوهشگران در این‌باره هم‌سخن نیستند. به‌نظر ادوارد براون، تدریس در گندی‌شاپور به زبان یونانی صورت می‌گرفته و زبان پهلوی تنها در داروسازی، آن هم به شکلی نه‌چندان آشکار، به‌کار می‌رفته‌است. این موضوع به‌ویژه به‌سبب تفاوت انواع گیاهی موجود در ایران و یونان و اسکندریه طبیعی به‌نظر می‌رسد؛ اما الگود زبان این مدرسه را در درجهٔ اول سریانی و در کنار آن فارسی و عربی و دیگر زبان‌های بومی متداول دانسته‌است. از تقاضای پزشکان گندی‌شاپوری هم‌روزگار با حنین برای ترجمهٔ آثار جالینوس به سریانی، می‌توان گمان برد که زبان علمی گندی‌شاپوریان حتی در سدهٔ سوم هجری سریانی بوده‌است. به‌علاوه، از ترجمهٔ آثار یونانی از فارسی به عربی به‌دست نسطوریان ساکن گندی‌شاپور، گزارشی در دست نیست. بااین‌همه، اگرچه تأثیر مستقیم زبان پهلوی در انتقال دانش‌های باستانی به عربی چندان زیاد نیست، اما سنّت ساسانی ترجمه و اقتباس علوم — که به‌ویژه در گندی‌شاپور تا دورهٔ عباسیان ادامه یافته‌بود — از اصلی‌ترین ریشه‌های فرهنگی نهضت ترجمه به‌شمار می‌آید.
آثار تألیفی پزشکان گندی‌شاپور اغلب از میان رفته و فقط نقل‌قول‌هایی پراکنده از آن‌ها باقی است که هنوز تحقیقات کافی دربارهٔ اهمیت آن‌ها در تاریخ پزشکی صورت نگرفته‌است. به نظر سزگین، مهم‌ترین اثری که از این مدرسه به دست رسیده، کنّاش جرجیس حَنّا، نگاشته در قرن دوم، است. تفسیر این کتاب، به‌قلم صهاربخت بن ماسَرجیس، نیز هنوز برجاست.
بیمارستان جندی شاپور به‌طور رسمی دارای مدرسهٔ پزشکی و نخستین بیمارستانِ دارای داروخانه و بخش داروسازی در جهانِ اسلام بوده‌است.
افراد مشهور در جندی شاپور
پزشکان گندی‌شاپوری در بغداد قدر و منزلت بسیار داشتند. این موضوع از گلایهٔ یکی از طبیبان عصر جاحظ از کسادی بازار پزشکان عرب در مقایسه با طب‌آموختگان گندی‌شاپوری یا مسیحی پیداست. پزشک فقیری از بغداد با نام اسد بن غنی خود را با پزشکان گندی‌شاپور این‌گونه مقایسه می‌کند:
اسد بن غنی، هیچ‌گاه حتی در دوران فراگیرشدن بیماری‌ها آن‌قدر بیمار نداشت که ثروتی کسب کند؛ زیرا سه شرط را نداشت: او نه سوری، نه مسیحی و نه از گندی‌شاپور بود.
خاندان بختیشوع
از خاندان مسیحی نسطوری (سریانی) بختیشوع، یازده تن پزشک بودند و سرسلسلهٔ آنها، نام بختیشوع داشته و پسرش جورجیوس، همان پزشک معروفی است که در مقام ریاست دانشگاه جندی شاپور، برای معالجه منصور دوانیقی، خلیفه عباسی در سال ۱۴۸ ه‍.ق به بغداد رفته‌است و پس از وی خلفای عباسی پیوسته یکی از پزشکان جندی شاپور را که غالباً از همین خاندان بوده‌اند، در دربر خود نگه می‌داشتند و همین امر خود یکی از عللی بود که از رونق مدرسه آن کاست و به رونق علمی بغداد افزود تا جایی که رفته رفته در این شهر بیمارستانی برپا شد و وارث بیمارستان جندی‌شاپور گشت. منصور عباسی که به بیماری معده دچار شده بود، از وجود جورجیس در مقام ریاست پزشکان جندی‌شاپور آگاه شد و دستور به احضارش را داد. جورجیس ناچار کار بیمارستان را به پسر خویش بختیشوع سپرد و همراه دو تن از شاگردان خود به نام‌های ابراهیم و عیسی بن شَهلافا به بغداد رفت. در بغداد او خلیفه را درمان کرد. منصور چون شفا یافت، او را خلعت داد و به ریاست پزشکان پایتخت برگزید.
جبرائیل بن بختیشوع دوم در سال ۲۱۳ ه‍.ق فوت کرد و در دیر سرمارجیس مدائن به خاک سپرده شد. پاره‌ای از افراد خاندان بختیشوع تألیف‌های معتبری از خود به یادگار گذاشتند. برای مثال ابوسعید عبیدالله بن جبرائیل دوم دو کتاب با عنوان‌های نوادرالمسائل و مناقب‌الاطباء دارد.
خاندان ماسویه
ابوزکریا یا یوحنا بن ماسویه، یکی از استادان برجسته مسیحی دانشگاه جندی‌شاپور است. او چهل سال در آن مرکز علمی و بیمارستان به کار تعلیم و مداوا پرداخته‌است. او نیز در زمان مأمون به بغداد آمد و رئیس بیت‌الحکمه شد و شاگردان برجسته‌ای چون حنین بن اسحاق در محضر او تلمذ کرده‌اند. ماسویه تا سال ۲۴۳ هجری قمری زنده بود و به دستور هارون بسیاری از کتاب‌های پزشکی که پس از فتح انقره (آنکارا) و عموریه و دیگر مراکز علمی روم شرقی به بغداد آورده شده بود، در اختیار وی قرار داده شد تا از روی آن‌ها رونوشت برداشته شود و به زبان عربی ترجمه گردد.
خاندان حنین
ابوزید حنین بن اسحاق عباسی از پزشکان مسیحی شهر حیره بود. در سال ۱۹۴ قمری متولد شد. پدرش به روایتی داروگر بوده‌است. وی در بصره عربی آموخت و در بغداد نزد پزشکان جندی شاپور به تعلم پرداخت. نخستین استاد وی یوحنا بن ماسویه، از متعلمان سابق جندی شاپور بود که بر شاگرد خود چنین خشم گرفت و گفت: «مردم حیره را به طب چه کار؟ برو در کوی و برزن صرافی کن». این تندی حنین را بر آن داشت تا با زبان یونانی به آموختن علم پزشکی بپردازد. از این رو عازم اسکندریه شد و به گفته ادوارد براون، هفت سال زبان یونانی آموخت و پس از آن عازم جندی شاپور گشت و نزد جبرائیل بن بختشیوع، آموزش جدید پزشکی را آغاز کرد و به مرور در بغداد رئیس دارالترجمه بیت الحکمه گردید و کتاب‌های متعددی به عربی ترجمه کرد و این کار را تا زمان مرگ خود (۲۶۴ ق) ادامه داد. حنین مترجمان متعددی را تربیت کرد و با کمک آنها، کتاب‌هایی را هم به زبان عربی برگرداند. پسران او (داوود و اسحاق) هم، هر دو از مترجمان برجسته بیت‌الحکمه بودند. شاگردانش از کتاب‌های یونانی و سریانی، آثار گرانبهایی در طب و فلسفه از خود به یادگار نهاده‌اند. اسحاق بن حنین نیز همانند پدر دارای تألیف‌های متعددی است که عبارتند از: الادویة المفردة، اصلاح الادویة المسهلة، المقولات، اختصار کتاب اقلیدس، المدخل الی صناعة المنطق، آداب الفلاسفة و نوادرهم و جز آن.
خاندان قره
این خانواده از مسیحیان حران بودند که به خدمت خلفای عباسی درآمدند. نیای بزرگ این خاندان قره نام داشت. پسرش ثابت بن قره (معروف به ثابت اول) پزشک معتضد (۲۱۰–۲۸۹ ه‍.ق / ۸۲۵–۹۰۱ م) بود. از او دو پسر به جای ماند، یکی ابراهیم (که شهرت علمی و فلسفی نداشت و دومی سنان. سنان بن ثابت پزشک راضی (۳۳۱ قمری/۹۴۲ میلادی) بود. از او دو پسر به نام ثابت و ابراهیم به جای ماند. ثابت بن سنان (معروف به ثابت دوم) رئیس بیمارستان عضدی بغداد (۲۹۵–۳۶۳ ه‍.ق/۹۰۷–۹۷۳ م) بود و ابراهیم بن سنان (معروف به ابراهیم دوم) رئیس هیئت ممتحنه پزشکان (۲۹۶–۳۳۶ ق. / ۹۰۸–۹۴۷ م) بود. از ابراهیم دوم نیز فرزندی به نام اسحاق شناخته شد که کار پدران خود را داشته‌است.
عیسی بن شهلا
عیسی بن شهلا، یکی از پزشکان مشهور بغداد و از شاگردان جورجیوس بن بختشیوع بوده‌است.
شاپور بن سهل جندی‌شاپوری
شاپور بن سهل جندی‌شاپوری، رئیس بیمارستان جندی‌شاپور بود و در داروشناسی و طبابت متوکل عباسی شهرت بسیار یافت.
عیسی بن چهاربخت
عیسی بن چهاربخت (مهاربخت) از مسیحیان جندی‌شاپور بود و در بغداد از پزشکان و داروشناسان برجسته به‌شمار آمده و از بقراط و جالینوس ترجمه‌هایی دارد.
دهشتک و میخائیل
دهشتک رئیس بیمارستان جندی شاپور و میخائیل برادرزادهٔ او، هر دو از پزشکان مشهور عصر اول عباسیان و ساکن بغداد و از برخورداران دارالعلم جندی‌شاپور بوده‌اند.
دوران فترت
مؤلف مجمل التواریخ و القصص در اوایل قرن ششم هجری، گندی‌شاپور را شهری خراب با چند ده پراکنده ثبت کرده‌است. یاقوت حموی در اوایل قرن هفتم هجری گزارش داده‌است که به‌جز بعضی ویرانه‌ها، نشانی از گندی‌شاپور باقی نمانده‌است. شوشتری در حدود ۱۰۵۰ هجری گزارش داد که فتحعلی‌خان، حکمران خوزستان، بر ویرانه‌های گندی‌شاپور، آبادی‌ای به نام شاه‌آباد، مشتمل بر خانه‌ها و عصارخانه و حمام بنا نهاد.
متون پزشکی پزشکان گندی شاپور حتی زمانی که بیمارستان آن از رونق افتاد کماکان شناخته شده بودند. فهرست ابن ندیم در قرن دهم خیلی از این متون را برمی‌شمارد. جرجانی نویسنده دانشنامه پزشکی از ۱۱۲۵ نسخه‌ای نام می‌برد که زمانی در بیمارستان گندی شاپور به کار می‌رفت. الحاوی از هر دو نسخه دارونامه شاپور یادکرده و همچنین چکیده‌هایی از نوشتجات جرجیس بختیشوع و نوه اش جبرئیل را ذکر می‌کند[۵۸]. این ارجاعات و اشارات نه تنها نشان می‌دهد دانش پزشکی گندی شاپور تا چه گستره زمانی ادامه داشت بلکه بخشی از متون پزشکی که به وسیله پزشکان گندی شاپور نگاشته شده ولی در جای دیگر یافت نمی‌شوند را نیز حفظ کرده‌است.
میراث
دانشگاهی با نام «گندی‌شاپور» نیز در اهواز در سال ۱۳۳۴ خورشیدی گشایش یافت. پس از چندی این نام به «جندی‌شاپور» تغییر کرد. دانشگاه در نزدیکی رودخانهٔ کارون در زمینی هموار و نزدیک باغ گیاهان گرمسیری بنا گردید. در دوران جنگ ایران و عراق، مصطفی چمران بخش‌هایی از این دانشگاه را پایگاه فرماندهی خود قرار داده‌بود که پس از کشته‌شدن، به‌پاس فداکاری‌ها و جان‌فشانی‌های او، دانشگاه جندی‌شاپور به دانشگاه شهید چمران اهواز تغییر نام یافت. دانشگاه صنعتی جندی‌شاپور دزفول و دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز به‌افتخار این دانشگاه باستانی، از نام جندی برخوردار است.
نخستین مرکز بیماری‌های دریایی جهان
در دانشگاه گندی‌شاپور دورهٔ ساسانیان، بخشی به گردآوری اطلاعات دربارهٔ بیماری‌های دریانوردان و راه‌های درمان آن‌ها اختصاص داشته‌است. در سفرهای دریایی اکتشافی که در زمان هخامنشیان انجام می‌شد، همواره پزشکانی با کاروان‌های دریایی همراه بودند که وظیفهٔ مراقبت‌های بهداشتی دریانوردان را برعهده داشته‌اند. در کتاب دینکرد آمده‌است که «در دوران ساسانی در بندر سیراف و بندر هرمز نوعی دانشکدهٔ افسری به نام ناوارتشتارستان به آموزش و پرورش افسران نیروی دریایی ایران می‌پرداخت».
برای مطالعه بیشتر
برای بیمارستان گندی‌شاپور:
برای نهضت ترجمه:
مرسدس-بنز ئی‌کیوای
مرسدس-بنز ئی‌کیوای (اچ۲۴۳) یک خودروی کاملاً برقی کراس‌اوور لوکس در ابعاد کامپکت کوچک است که توسط مرسدس-بنز تولید شده‌است. این خودرو بخشی از خانوادهٔ مرسدس-بنز ئی‌کیو است.
بررسی اجمالی
ئی‌کیوای ارتباط نزدیکی با نسل دوم مرسدس-بنز کلاس-جی‌ال‌ای مجهز به موتور درون‌سوز دارد.
نسخه‌ها
نسخه‌های این خودرو عبارتند از:
تپه‌آبادی خرابه فش (کد ۷۳)
تپه آبادی خرابه فش (ک - ۷۳) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنگاور، روستای فش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۱۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
معادله استریتر-فلپس
معادله استریتر- فلپس  در مطالعه آلودگی آب به عنوان یک ابزار مدل‌سازی کیفیت آب مورد استفاده قرار می‌گیرد. مدل، چگونگی کاهش اکسیژن محلول (DO) در امتداد یک فاصله معینی از رودخانه یا جریان با نزول اکسیژن خواهی بیوشیمیایی (BOD) را توصیف می‌کند. معادله توسط فلپس و استریتر در سال ۱۹۲۵ بر اساس اطلاعات بدست آمده از رودخانه اوهایو به دست آمده‌است. این معادله همچنین به عنوان معادله DO  از وسط خم شده (sag DO) شناخته شده‌است.
معادله استریتر فلپس
این معادله دیفرانسیلی بیان می‌کند که تغییر در کمبود اکسیژن (D) برابر اختلاف بین دو نرخ از اکسیژن زدایی و باز هوادهی، در هر زمان است. معادله استریتر-فلپس، با فرض جریان کاملاً آمیخته در حالت ماندگار به صورت زیر است:
که در آن:
k_1 به‌طور معمول در محدوده ۰٫۰۵-۰٫۵ بر حسبd^{-1} و k_2 بر حسب d^{-1} به‌طور معمول در محدوده  ۰٫۴-۱٫۵  قرار دارد.
معادله استریتر فلپس همچنین به عنوان معادله DO از وسط خم شده شناخته شده‌است. این اسم‌گذاری ناشی از شکل گراف DO در طول زمان است.
وال استریت: پول هرگز نمی‌خوابد
وال استریت: پول هرگز نمی‌خوابد فیلمی به کارگردانی الیور استون محصول سال ۲۰۱۰ آمریکا است این فیلم دنباله فیلم وال استریت است که از بازیگران اصلی آن می‌توان به مایکل داگلاس، شایا لابوف، جاش برولین، دونالد ترامپ، کری مولیگان، چارلی شین، فرانک لانگلا، ایلای والاک، سوزان ساراندون، آستین پندلتن، سیلویا میلز، ونسا فرلیتو، جیسون کلارک و تام ماردیروسیان اشاره کرد.
خلاصه داستان
در حالی‌که اقتصاد جهانی در آستانه فاجعه‌ای بی‌سابقه قرار دارد، کارگزار جوانی از وال استریت با گوردن جکوِ کهنه‌کار اما بدنام همکار می‌شود تا مأموریت دوجانبه‌ای را به سرانجام برسانند. آن‌ها از یک سو می‌خواهند جامعه مالی را از سرنوشت شومی که در راه است مطلع سازند و از سوی دیگر به هویت کسی پی‌ببرند که مسئول مرگ پیش‌کسوتِ سابقِ کارگزار جوان بوده است.
دقت داستان در به کارگیری مفاهیم بورس و سرمایه گذاری باعث شده است که این فیلم به عنوان یکی از فیلمهای مدیریتی که دانشجویان رشته های اقتصاد و مدیریت و ام بی ای باید آن را تماشا کنند، معرفی شود.
بلبل (اشکذر)
بلبل، روستایی از توابع بخش خضرآباد شهرستان اشکذر در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کذاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چشمه سراب‌دختران
چشمه سراب دختران در مجاورت شهر تاریخی بیشاپور و در فاصله ۲۳ کیلومتری شهر کازرون واقع شده‌است. این چشمه که در دوره ساسانیان با سنگ چینی‌های زیبایی تزیین شده بود امروزه بعضی از ساخت و سازها آسیب جدی به آن رسانده‌است. بخش‌هایی از این چشمه هنوز دارای سنگ چینی‌ها و تزئینات زیبایی است. آب این چشمه به مصرف کشاورزی و باغهای اطراف می‌رسد.
دروسی در زبان‌شناسی عمومی
دروسی در زبان‌شناسی عمومی (که در عنوان به جای دروسی از دوره‌ای و به جای عمومی از همگانی نیز استفاده کرده‌اند) کتابی اثر فردینان دو سوسور، زبان‌شناس نامدار سوئیسی است. نام اصلی این کتاب Cours de linguistique générale است و در سال ۱۹۱۶ و پس از مرگ سوسور توسط شارل بالی و آلبر سِشِی بر پایهٔ یادداشت‌های سرِ کلاس درس به چاپ رسید. این کتاب به‌زودی تبدیل به قبلهٔ زبان‌شناسانِ ساختارگرا در طول سدهٔ بیستم شد. ترجمه آلمانی این کتاب توسط کورش صفوی به فارسی برگردانده شده‌است.
تیم ملی فوتبال سائوتومه و پرنسیپ
تیم ملی فوتبال سائوتومه و پرینسیپ نماینده کشور سائوتومه و پرنسیپ در مسابقات بین‌المللی و آفریقایی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال سائوتومه و پرنسیپ فعالیت می‌کند.
دروسی در زبان‌شناسی عمومی
روی هریس، یکی از مترجمان در مورد نسبت سوسور با علم زبان‌شناسی و مطالعهٔ زبان پس از او می‌گوید:
تیم ملی فوتبال سائوتومه و پرنسیپ
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۲۹ ژوئن ۱۹۷۶ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال چاد برگزار شده است.
دروسی در زبان‌شناسی عمومی
«به زبان دیگر به عنوان چیزی پیرامون جهانی که در آن زندگی می‌کنیم نگریسته نمی‌شود؛ بلکه اکنون زبان مرکز آن است. کلمات دیگر صرفا برچسب‌هایی صوتی یا از ملحقات امر ارتباط نیستند که با ترتیبی از پیش تعیین‌شده گرد هم آمده باشند؛ بلکه کلمات گلچینی از محصولات تعامل اجتماعی هستند؛ ابزاری ضروری که ابنای بشر که از طریق آنها بشر جهان پیرامون خود را می‌سازد. این نگاه متداول قرن بیستمی به زبان، عمیقا بر روی پیشرفت‌های تمامی علوم بشری تاثیر گذاشته است و تاثیرات آن را به ویژه در علومی مانند زبان‌شناسی، فلسفه، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی ».
با این که سوسور مشخصا به زبان‌شناسی همزمانی علاقه داشت، کتاب دوره یک نظریهٔ نشانه‌شناختی ارائه می‌دهد که دایرهٔ اعمال آن گسترده‌تر است. یک نسخهٔ از یادداشت‌های سوسور در سال ۱۹۹۶ یافت شد و تحت عنوان یادداشت‌هایی در زبان‌شناسی عمومی به چاپ رسید.
نظام زبان، زبان و گفتار
سوسور بین زبان (langue) و گفتار (parole) تمایز می‌گذارد. زبان یک موضوع همگون تعریف شده است که در پاره‌های ناهمگون گفتار تظاهر می‌یابد. گفتار چندوجهی و ناهمگون است: گفتار هم به فرد و هم به جامعه تعلق دارد. اما تکلیف زبان معلوم است. یک کل یکپارچه و مجموعه‌ای از قواعد است که به جامعه تعلق دارد. زبان در هیچ یک از افراد جامعه به صورت کامل و بی‌نقص وجود ندارد؛ بلکه محصولی است که توسط گویشوران زبان دستخوش همگونی شده است. زبان نظامی از نشانه‌هاست که ایده‌ها را بیان می‌کنند.
یانوش یکم
یانوش یکم یا یانوش زاپویا یا یانوش ساپویایی (Szapolyai János؛ زادهٔ ۲ فوریهٔ ۱۴۸۷- درگذشته ۲۲ ژوئیهٔ ۱۵۴۰) پادشاه مجارستان در ۱۵۲۶–۱۵۴۰ میلادی بود. وی بر عنوان پادشاهی مجارستان با فردیناند یکم، امپراتور مقدس روم که او نیز خود را پادشاه مجارستان می‌دانست، در ستیز بود.
دروسی در زبان‌شناسی عمومی
همزمانی و درزمانی
مطالعه‌ٔ همزمانی عبارت از مطالعهٔ یک زبان در یک نقطهٔ زمانی معین است؛ در حالی که در زمانی عبارت از مطالعهٔ سیر تاریخی یک زبان است. سوسور برای اولین بار این تمایز را مطرح کرد و به نظر او یک زبان می‌بایست از هر دو منظر مورد مطالعه قرار گیرد. پیش از او مطالعات زبان‌شناختی بیشتر بر مطالعات درزمانی تاکید داشت.
یانوش یکم
زندگی
یانوش تا پیش از تاج‌گذاری وویوود (Vajda; Voivode؛ جنگ سالار) ترانسیلوانی بود. وی این سمت را از ۱۵۱۱ میلادی عهده‌دار بود. در کشاکش نبرد موهاچ میان لایوش دوم و سلیمان یکم سلطان عثمانی او با نیروهای قابل توجهی رهسپار میدان جنگ بود، ولی به دلیل نادانسته‌ای به جنگ نرسید و شاه جوان، لایوش کشته‌شد. پس از شکست ارتش مجار عثمانی‌ها وارد مجارستان شدند و کشور دچار آشفتگی سیاسی گردید. در این زمان نامزدهای پادشاهی بازمانده بر مجارستان دو تن بودند، فردیناند برادر کارل پنجم، امپراتور مقدس روم که برادر همسر شاه کشته‌شده بود، و یانوش که از اشراف مجارستان بود و نیرویی زیر فرمان داشت. بیشتر بزرگان کشور از پادشاهی یانوش دفاع کردند.
دروسی در زبان‌شناسی عمومی
همزمانی و درزمانی
سوسور برای فهم بهتر این تمایز، استعارهٔ قوانین بازی شطرنج را پیش کشید. او گفت می‌توانیم قوانین شطرنج را درزمانی در نظر بگیریم (که چگونه قوانین در طول تاریخ دستخوش تغییر شده‌اند) و یا به صورت همزمانی به آنها نگاه کنیم (که اکنون چگونه هستند). از نظر سوسور، وقتی شخصی به یک بازی شطرنج که اکنون در حال انجام است، وارد می‌شود، برای او اهمیتی ندارد که در گذشتهٔ بازی چه اتفاقاتی افتاده است و تنها اتفاقات جاری در لحظهٔ بازی برای او اهمیت دارد.
جمال‌الدین‌کلا
جمال الدین کلا، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردانگه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۰۶نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
فرهنگ دهخدا
روستایی است از دهستان نرم آب بخش چهاردانگهٔ شهرستان ساری در ۶هزارگزی خاور سعیدآباد. موقع جغرافیایی آن کوهستانی جنگلی و هوای آن معتدل، مرطوب است، دارای ۴۰۰ تن سکنه. آب آن از رودخانهٔ لنگ و محصول آن غلات، عسل، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان شال و کرباس بافی است و راه مالرو دارد. زمستان اکثر سکنه باطراف ساری می‌روند.
سیارک ۱۰۳۰۴
سیارک ۱۰۳۰۴ ده هزار و سیصد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۴۰ است.
لیز جنسن
لیز جنسن (Lis Jensen؛ زادهٔ ۶ ژوئیه ۱۹۵۲) سیاست‌مدار اهل دانمارک است.
سالت (شهر)
سالت (به اسپانیایی: Salt, Girona) یک شهرستان در اسپانیا است که در خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات
سالت ۶٫۵۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۰٬۳۸۹ نفر جمعیت دارد و ۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمین‌لرزه ۱۳۸۳ بلده
زمین‌لرزه ۱۳۸۳ بلده در ۸ خرداد با بزرگای ۶٫۳ در مقیاس بزرگای گشتاوری و شدت VIII (شدید) در مقیاس مرکالی در شمال ایران روی داد. بر اثر این زمین‌لرزه ۳۵ تن کشته و بین ۲۷۸ تا ۴۰۰ تن زخمی شدند. این زمین‌لرزه ۱۵٫۴ میلیون دلار آمریکا خسارت مالی به بار آورد.
پری‌شاهرخ سینه‌لکه‌ای
پری‌شاهرخ سینه‌لکه‌ای (نام علمی: Icterus pectoralis) نام یک گونه از سرده پری‌شاهرخ بر جدید است.
سواسره
سواسره، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران. حمام سواسره در این روستا واقع است. حمام سواسره قدمت تاریخی دارد و به تازگی بازسازی شده‌است.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردانگه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۷نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
فرانچسکا چیپریانی
فرانچسکا چیپریانی (Francesca Cipriani؛ زادهٔ July 3, 1984) یک هنرپیشه، مدل و شخصیت تلویزیونی اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به سرانجام، منزل اشاره نمود.
ناحیه ایتاپوا
ناحیه ایتاپوا (به اسپانیایی: Itapúa Department) یک ناحیه در کشور پاراگوئه است که در جنوب این کشور واقع شده است.
خصوصیات
ناحیه ایتاپوا ۱۶٬۵۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۵۳٬۶۹۲ نفر جمعیت دارد.
پناه کوه
پناه کوه، روستایی از توابع بخش خضرآباد شهرستان اشکذر در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کذاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
کرناچی
کَرناچی (به کردی: که‌رناچی)، شهرکی در شهر کرمانشاه است و یکی از محلات این شهر به‌شمار می‌آید که در در منطقۀ ۷ شهرداری کرمانشاه قرار گرفته‌است.
تاریخچه
کرناچی پیش از این روستایی از توابع دهستان میان‌دربند در بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه با کُد آماری ۰۴۹۱۶۸ بود. از دهۀ ۱۳۷۰ با افزایش مهاجرت به شهر کرمانشاه جمعیت کرناچی نیز رو به افزایش گذاشت و جمعیت زیادی در این روستا ساکن شدند. این روستا در سال ۱۳۹۱ به همراه چند روستای دیگر به محدودۀ شهری کرمانشاه الحاق شد و به صورت یکی از محلات شهر کرمانشاه درآمد.
جمعیت
شهرک کرناچی در گذشته روستایی در دهستان میان‌دربند بود. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت کرناچی ۴٬۶۴۴ نفر (۱٬۱۱۷ خانوار) بوده‌است. خبرگزاری ایسنا در آذر ۱۴۰۱ جمعیت این شهرک را ۲۰ هزار نفر اعلام کرد.
ساخت‌وساز غیرمجاز
کرناچی یک محلۀ‌حاشیه‌نشین است که بخشی از ساختمان‌های آن به صورت غیرمجاز ساخته شده‌اند. بخشی از مناطق این محله فاقد خیابان‌کشی هستند، کوچه‌ها فاقد تابلو و منازل فاقد پلاک هستند. شهرداری و نهادهای دولتی به بخش‌های فاقد مجوز ساخت خدمات شهری ارائه نمی‌دهند، با این وجود مردم باید بهای آب را به دولت بپردازند. علاوه بر این بسیاری از منازل در حریم رودخانۀ قره‌سو ساخته شده‌اند که برای این شهرک ۱۵۰ متر در نظر گرفته شده‌است.
مشکل فاضلاب
شهرک کرناچی با مشکل فاضلاب مواجه است و در بخش‌هایی از آن فاضلاب در کوچه‌ها جاری است. نداشتن سیستم دفع فاضلاب به ویژه برای منازلی که در کوچه‌های پایین به سمت رودخانۀ قره‌سو قرار دارند سبب آزار ساکنان شده‌است. در کنار هر خانه یک چاه با درپوش بتونی قرار دارد که فاضلاب دست‌شویی بدان سرازیر می‌شود و مابقی پساب خانگی نیز به‌صورت جوی‌های باریکی از خانه‌ها جاری شده و در وسط کوچه به جوی بزرگی تبدیل می‌شود و ازاین‌رو کوچه‌های بخش‌های پایین‌تر محله به محل جریان فاضلاب کل منازل تبدیل شده‌اند.
شهرداری و شرکت آب و فاضلاب کرمانشاه از تهیۀ طرحی برای جابه‌جایی این منازل که تعداد آن‌ها بین ۲۶۰ تا ۳۵۰ واحد اعلام شده خبر داده‌اند و همچنین اعلام شده که چون ساخت و ساز این واحدهای مسکونی در بستر رودخانه بوده، دستگاه‌های دولتی نباید به مردم این بخش از شهرک خدمات ارائه دهند. در ۲۸ آبان ۱۳۹۸ مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب کرمانشاه در جلسه‌ای که با حضور منوچهر فخری معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری کرمانشاه و نیز نماینده مردم کرناچی برگزار شد وعده داد که ظرف کمتر از یک سال، یک تصفیه‌خانۀ محلی در این بخش از کرناچی احداث خواهد شد. به گفتۀ فرماندار کرمانشاه با ساخت ایستگاه پمپاژ، فاضلاب کرناچی وارد خط سه فاضلاب شهر کرمانشاه خواهد شد. در ۸ آذر ۱۴۰۱ سرپرست آب و فاضلاب شهرستان کرمانشاه اعلام کرد که منازل مسکونی ساخته‌شده در حریم رودخانه به دلیل خطر طغیان رود حتماً باید جابجا شوند و شهرداری و آب منطقه‌ای باید با مشخص کردن کد کف و بر معتبر امکان ساماندهی وضعیت شبکۀ فاضلاب را نیز مهیا کنند. با این وجود نمایندۀ‌ مردم کرناچی در ۲ بهمن ۱۴۰۱ از متوقف کردن پروژۀ ساماندهی فاضلاب توسط شهرداری منطقۀ‌ ۷ خبر داد.
در سیل فروردین ۱۳۹۸ بخشی از منازل شهرک کرناچی که در مجاورت بستر رودخانۀ قره‌سو قرار دارند دچار آب‌گرفتگی شد و خسارت دید.
ویل و گریس
ویل و گریس سریالی تلویزیونی به ژانر کمدی موقعیت محصول ایالات متحده آمریکا است که داستان اصلی آن دربارهٔ رابطه دو نفر به نام‌های ویلیام ترومن و گریس آدلر است که داستان آن در نیویورک سیتی می‌گذرد. این سریال از شبکه ان‌بی‌سی بین ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۸ تا ۱۸ مه ۲۰۰۶ و در هشت فصل پخش شد. ویل و گریس موفقترین سریال تلویزیونی با درونمایه همجنس‌گرایانه است. این سریال پربیننده‌ترین سریال در میان بزرگسالان ۱۸–۴۹ سال بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ بود. همچنین در مجموع برنده ۱۶ جایزه امی و ۸۳ نامزدی جایزه امی گردید.
منابع
Wikipedia contributors, "Will & Grace," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Will_&_Grace&oldid=526200204 (accessed December ۴، ۲۰۱۲).
گاوبنده
گاوبنده(شهرک شهید عسگری)، شهرک کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این شهرک در حومه شهرستان کرمانشاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۴۰۳ نفر (۶۹۱خانوار) بوده‌است. گویش مردم این منطقه همانند گویش بیشتر استان کرمانشاه «كلهري» می‌باشد.
الگورد ولتون
الِـگورد ولتون (Öllegård Wellton؛ April 18, 1932 – June 26, 1991) بازیگر اهل سوئد بود.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آوگوست استریندبری: یک عمر، من کنجکاوم (زرد) و پی‌پی جوراب‌بلند اشاره کرد.
بورنت پیروشه
بورنت پیروشه یک روستا در لهستان است که در گمینا لیخنووه واقع شده‌است. بورنت پیروشه ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
سهیله
سهیله یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در شهر عجمان واقع شده‌است.
خصوصیات
سهیله  ۲۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماگیتل
ماگیتل (به لاتین: Magitl) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
پاراکلروبنزوتری‌فلورید
پاراکلروبنزوتری‌فلورید با فرمول شیمیایی C۷H۴ClF۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۳۹۴ است. که جرم مولی آن 180.56 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
سن پدرو د آتاکاما
سن پدرو د آتاکاما (به اسپانیایی: San Pedro de Atacama) یک شهرستان در شیلی است که پس از استقلال در بولیوی واقع شده‌است. سن پدرو د آتاکاما ۲۳٬۴۳۸٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۸۹۹ نفر جمعیت دارد و ۲٬۴۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده.
خواهرخوانده
شهرهای یقنعم و Magdalena خواهرخوانده‌های سن پدرو د آتاکاما هستند.
زادوژدونگا
زادوژدونگا (Zagożdżonka) یک رود در کشور لهستان است.
گرینیارد ۱۰۳۰۵
سیارک ۱۰۳۰۵ ده هزار و سیصد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ دسامبر ۱۹۸۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۶۰ است.
تپه دو تپان -ک (ک - ۲۴)
تپه دو تپان -ک (ک - ۲۴) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنگاور، شمال رودخانه قره چای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۱۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تیرماهی‌های غرب اقیانوس
تیرماهی‌های غرب اقیانوس نام یک سرده از راسته سوف‌ماهی‌سانان است.
مرقد خوله دختر امام حسین
مرقد خوله دختر حسین بن علی در ورودی جنوبی شهر بعلبک در کشور لبنان و در مقابل بانک مرکزی لبنان قرار دارد.
سیده خوله دختر حسین بن علی
سیده خوله دختر حسین بن علی است که با او در واقعه کربلا حاضر بود و در راه بازگشت به سبب شرایط اسارت، در اثر تشنگی و گرسنگی درگذشت و در این مکان به خاک سپرده شد.
در کنار این مقبره درختی است که اهالی معتقدند سیده زینب آن را در کنار مزار کاشت تا نشانی برای یافتن آن باشد. این درخت اکنون مورد احترام زایرین است.
بازسازی
با توجه به کتیبه نصب شده در بالای درب چوبی ورودی، این مکان در سال ۱۴۱۶ هجری قمری با کمک ایران بازسازی شده‌است.
سانت آنیل د فینسترس
سانت آنیل د فینسترس (به اسپانیایی: Sant Aniol de Finestres) یک شهرستان در اسپانیا است که در کاتالونیا واقع شده‌است.
خصوصیات
سانت آنیل د فینسترس ۴۷٫۷۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۲۷ نفر جمعیت دارد و ۴۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خمسیان
خمسیان، روستایی از توابع بخش خضرآباد شهرستان اشکذر در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کذاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
شاخه‌سرونیان
شاخه‌سَرونیان یا آنتن‌مُنشعبان (Cladocera) سخت‌پوستان کوچکی از رده آبشش‌پایان هستند.
چشمه‌باغ
چشمه‌باغ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میان‌دربند قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۰ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.
شاخه‌سرونیان
شاخه‌سرونیان یک گروه تک‌نیا هستند که در حال حاضر به ۴ زیرراسته، ۱۱ خانواده، ۸۰ سرده و حدود ۴۰۰ گونه تقسیم می‌شوند. معروف‌ترین سرده (جنس) از شاخه‌سرونیان، ماهی دافنی (شپش آبی آب‌های شیرین) است. دافنی معمولاً برای آزمودن مقدار سمی‌بودن مواد شیمیایی در آب‌های آلودگی مورد بررسی قرار می‌گیرد.
منابع
عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
بورنگشکی
بورنگشکی یک روستا در لهستان است که در گمینا ویژاینه واقع شده‌است. بورنگشکی ۱۲۰ نفر جمعیت دارد.
سینماهای هارکینز
سینماهای هارکینز (Harkins Theatres) یک گروه سینمایی در کشور ایالات متحده آمریکا است.
این شرکت که در سال ۱۹۳۳ تأسیس شده دارای ۳۳ مجموعه سینمایی و ۵۰۱ سالن در ایالت‌های آریزونا، کالیفرنیا، کلرادو، اکلاهما و تگزاس است.
محله محمدیه
محله محمدیه نام محله‌ای از محلات تهران قدیم است که در جنوب ناحیه بازار تهران قرار داشت. این محله از میدان محمدیه یا همان میدان اعدام یا میدان پاقاپوق شروع می‌شد و به گارماشین و دروازه عبدالعظیم ختم می‌گردید.
محله صابون پزخانه، چاله میدان، چال سیلابی، سر قبر آقا، بازارچه زعفران باجی، گود زنبورکخانه، گذر بابا نوروزعلی، باغ انگوری، چال خرکشی، عمارت گمرک، انبار گندم، غسالخانه و بالاخره میدان معروف و تاریخی موسوم به میدان امین السلطان.
ضمنا سه تا از دروازه‌های معروف طهران یعنی: دروازه محمدیه، دروازه حضرت عبدالعظیم و دروازه غار در محدوده این محله قدیمی قرار داشتند.
هنسکیرش
هنسکیرش (به فرانسوی: Honskirch) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Albestroff واقع شده‌است.
خصوصیات
هنسکیرش ۶٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۸۴ نفر جمعیت دارد و ۲۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان آباشیری، هوکایدو
شهرستان آباشیری، هوکایدو (Abashiri District, Hokkaido) یکی از شهرستان‌های ژاپن وابسته به زیراستان اوهوتسوکو در استان هوکایدو در ژاپن است. از سال ۲۰۰۴، در این منطقه جمعیت حدود ۳۸٬۰۱۳ و تراکم جمعیت از ۲۵٫۳۷ نفر در هر کیلومتر مربع است. مساحت کل ۱٬۴۹۸٫۵۸ کیلومتر مربع است.
دولاب (اشکذر)
دولاب، روستایی از توابع بخش خضرآباد شهرستان اشکذر در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کذاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
صوفیری
صوفیری یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در شهر عجمان واقع شده‌است.
خصوصیات
صوفیری  ۲۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه کلاو سعدوند سفلی (کد -۶۴H)
تپه کلاو سعدوند سفلی (کد -۶۴H) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان هرسین، روستای سعدوند سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۱۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مزرعه وستمین
مزرعه وستمین، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردانگه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۷نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
مازادا (داغستان)
مازادا (به لاتین: Mazada) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
تیرماهی‌های هند دور
تیرماهی‌های هند دور نام یک سرده از زیرخانواده تیرماهی است.
پائولا فاکس
پائولا فاکس (زاده ۲۲ آوریل ۱۹۲۳-درگذشته ۱ مارس ۲۰۱۷) نویسنده آمریکایی بود. وی در زمینه رمانهای بزرگسالان، ادبیات کودکان و زندگینامه آثاری را به رشته تحریر درآورده است. رمان برده رقصان او برنده مدال نیوبری در سال ۱۹۷۴ و جایزه هانس کریستین آندرسن در سال ۱۹۷۸ شد.
دوچشمه (کرمانشاه)
دوچشمه (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میان‌دربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۹خانوار) بود.
بوروچا
بوروچا یک روستا در لهستان است که در گمینا ستراخووکا واقع شده‌است. بوروچا ۷۵ نفر جمعیت دارد.
کریستر لیندارو
کریستر لینداروْ (Christer Lindarw؛ زادهٔ March 3, 1953) بازیگر و طراح لباس اهل سوئد است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به آوگوست استریندبری: یک عمر اشاره نمود.
پانیول ۱۰۳۰۶
سیارک ۱۰۳۰۶ ده هزار و سیصد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ اوت ۱۹۹۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۵۰ است.
کی‌کلا
کی‌کلا، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردانگه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۹نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
آبیاری چرخشی
آبیاری چرخشی، دایره‌ای، مرکزی یا محوری، از انواع آبیاری است که در آن یک سامانه مرکزی به عنوان منبع تغذیه آب، محدوده‌ای از زمین زیر کشت فراورده کشاورزی را سیراب می‌کند. در این شیوه یک ابزار ویژه، گرد یک مرکز یا پاشنه چرخیده و با افشاندن و پاشیدن آب با فشار، گستره تعریف شده زراعی را آبیاری می‌کند. این روش آبیاری موجب به وجود آمدن زمین‌های زراعی به صورت شکل‌های گرد می‌گردد. اکثر سیستم‌های مرکزی در ابتدا با نیروی آب کار می کردند، اما امروزه اکثر آنها توسط موتورهای الکتریکی به حرکت در می آیند.
سیستم های آبیاری چرخشی برای اولین بار در سال ۱۹۴۰ میلادی توسط کشاورزی از ایالات متحده به نام فرانک زیباخ (Frank Zybach) مورد استفاده قرار گرفت. این نوع روش آبیاری به خصوص در زمین های کشاورزی بزرگ به عنوان روش آبیاری با بازدهی بالا شناخته می شود.
موقوف‌المعانی
هرگاه معنای یک بیت، ناقص و برای تکمیل معنای آن به بیت یا بیت‌های بعدی نیاز باشد، به آن دو یا چند بیت موقوف‌المعانی می‌گویند. موقوف به معنای ایستانده و وابسته است و منظور از موقوف‌المعانی این است که درک معنای یک مصراع یا بیت وابسته به معنی مصراع یا بیت بعدی است...
در شعر، موارد بی شماری وجود دارد که بدون وقف خواننده باید خطوط یا مصرع‌های بعدی را پشت سر هم بخواند تا به جایی برسد که جمله تمام شده باشد.
آبیاری چرخشی
در ایران
این روش در بعضی نقاط ایران نیز استفاده می شود.
موقوف‌المعانی
نمونه:
گاه شاید بدون اتصال به مصرع دوم حس کنیم که مصرع نخست برای خودش جملهٔ کاملی است، ولی با شروع مصرع دو متوجه می‌شویم که باید آن را در ادامهٔ جملهٔ قبل بخوانیم یعنی به هم پیوستن دو یا چند بیت به یکدیگر را موقوف المعانی می نامند.
پیشینه
در ادبیات فارسی موقوف المعانی در ابیات در گذشته چندان رواج نداشته است و تنها گاهی در شعرهای روایی دیده می‌شود. مثلاً در «شاهنامهٔ فردوسی» چندین مورد ابیات، موقوف المعانی شده‌اند یا قطعهٔ معروفی از «مسعود سعد سلمان». در کل، گذشتگان، آن را از زیرمجموعه‌های «تضمین» (در معنای عروضی‌اش) می‌دانسته‌اند و چون به استقلال معانی ابیات اعتقاد راسخ داشته‌اند آن را گاهی جزء عیوب شعری به‌شمار می‌آوردند. البته امروزه دیگر چنان این روش رواج پیدا کرده که نمی‌توان عیبی برای آن برشمرد.