cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جلو نیا، جو
جلو نیا، جو یا دور بمان، جو یک فیلم کمدی وسترن آمریکایی محصول ۱۹۶۸ با میان‌آهنگ‌های موزیکال است که الویس پرسلی، بورگس مریدیت، کتی هورادو، و جون بلوندل در آن بازی می‌کنند. این فیلم به کارگردانی پیتر تیوکسبری بر اساس رمان طنزی به همین نام نوشته دن کوشمن در سال ۱۹۵۳، ساخته شده‌است. این فیلم در سال ۱۹۶۸ در جدول باکس آفیس هفتگی ورایتی به رتبه ۶۵ رسید.
بخش بارلو، شهرستان واشینگتن، اوهایو
بخش بارلو (به انگلیسی: Barlow Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، اوهایو واقع شده‌است. بخش بارلو ۸۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۱۷ نفر جمعیت دارد و ۲۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیپوویتسه (ناحیه پراخاتیتسه)
لیپوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراخاتیتسه واقع شده‌است. لیپوویتسه ۴٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۹ نفر جمعیت دارد و ۵۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سد فهره
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
لورا فلیپ
لورا فلیپ (Laura Flippes؛ زادهٔ December 13, 1994) بازیکن هندبال زن اهل فرانسه است.
پسکم
پسکم (به لاتین: Pskem) یک رود در ازبکستان است که در ولایت تاشکند واقع شده‌است.
توماس-استیون داویگا
توماس-استیون داویگا (Thomas-Steven Da Veiga؛ زادهٔ July 25, 1995) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو اشاره کرد.
سون جونگ-ریون
سون جونگ-ریون (Son Jeong-ryun؛ زادهٔ September 18, 1991) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
میخائیل تال
میخائیل تال (Mihails Tāls; Михаил Нехемьевич Таль، زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۳۶–درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۹۹۲) استادبزرگ و قهرمان شطرنج جهان اهل شوروی بود. تال با سبک تهاجمی و آمادگی خود برای دادن قربانی شناخته می‌شد و نویسنده و روزنامه‌نگار شطرنج توانایی نیز بود.
زندگی‌نامه
تال روز ۹ نوامبر ۱۹۳۶ در شهر ریگای کشور لتونی -که چهار سال بعد ضمیمه شوروی شد- به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۳ قهرمان لتونی و در سال ۱۹۵۷ قهرمان شوروی شد و جوان‌ترین شخصی شد که به قهرمانی شوروی می‌رسد.
در تورنمنت ۱۹۵۹ میلادی در زاگرب، هر چهار بازی‌اش را از بابی فیشر بُرد. دیگر کسی نتوانست چنین کاری بکند.
او در سال ۱۹۶۰ به دیدار فینال قهرمان شطرنج جهان راه یافت و میخائیل بتوینیک را با ۶ برد و ۲ شکست و ۱۳ تساوی شکست داد و با ۲۳ سال سن جوان‌ترین قهرمان شطرنج جهان تا آن زمان شد (رکوردی که بعداً توسط گری کاسپارف شکسته شد). تال که وضعیت جسمی مناسبی نداشت و بیمار بود سال بعد در رویارویی انتقامی از بتوینیک با ۱۰ باخت، ۵ برد و ۵ تساوی شکست خورد و دیگر نتوانست به دیدار قهرمانی شطرنج جهان راه پیدا کند.
بازی‌های او از زیبایی بسیاری برخوردار بود و سرشار از ترکیب بود. تال در سال ۲۸ ژوئن ۱۹۹۲ در شهر مسکو روسیه بر اثر نارسایی کلیه درگذشت.
لوژیتسه (ناحیه پراخاتیتسه)
لوژیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراخاتیتسه واقع شده‌است. لوژیتسه ۳٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲ نفر جمعیت دارد و ۴۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسن‌آباد (کوه‌پنج)
حسن‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسیر در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه‌پنج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
آرکیدیا، تنسی
آرکیدیا (به انگلیسی: Arcadia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سولیوان، تنسی واقع شده‌است. آرکیدیا ۴۹۹ نفر جمعیت دارد و ۴۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پائولتا فوپا
پائولتا فوپا (Pauletta Foppa؛ زادهٔ December 22, 2000) بازیکن هندبال زن اهل فرانسه است.
ویکتور کورچنوی
ویکتور لفوفیچ کورچنوی (زاده ۱۹۳۱ در لنینگراد، شوروی-درگذشتهٔ ۶ ژوئن ۲۰۱۶) شطرنج‌باز اهل شوروی بودکه به مرد همیشه نایب قهرمان شناخته شده بود.
او در سال ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲ میلادی بر سر مقام قهرمانی شطرنج با آناتولی کارپف مسابقه داد که در هر دو شکست خورد. او در سال ۱۹۷۴ هم با آناتولی کارپف بر سر تعیین حریف فیشر (قهرمان آن زمان شطرنج جهان) با او رویارویی انجام داد که باز هم شکست خورد.
کورچنوی در رویارویی‌های سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ مشکلات فراوانی برای کارپف آفرید و حتی می‌توانست او را شکست دهد. وی در سال‌های ۱۹۷۰، ۱۹۶۴، ۱۹۶۲، ۱۹۶۰ به قهرمانی شوروی دست یافت.
او از دهه ۵۰ تا سال ۱۹۷۵ برای تیم شطرنج شوروی بازی می‌کرد از آن سال به سویس پناهنده شد. او تا اواخر عمر فعال بود و پس از نیم قرن از شطرنج‌بازان توانا شمرده می‌شد.
رزمونت جانکشن، آریزونا
رزمونت جانکشن (به انگلیسی: Rosemont Junction) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. رزمونت جانکشن ۱٬۴۶۳ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
دوورژاک
دوورژاک (Dvořák)، دوُرژاک، دووراک، دواراک (Dvorak)، دوُرشَک (Dworshak)، یا مؤنثِ آن دورژاکووا (Dvořáková)، ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جواهران
جواهران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسیر در استان کرمان ایران است.
سد دوربن
سد دوربن یا چاه حسین، روستایی در دهستان پسکوه بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جواهران
جمعیت
این روستا در دهستان کوه‌پنج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۲۷ نفر (۱۰۶ خانوار) بوده‌است.
سد دوربن
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷۵ نفر (۱۰۰ خانوار) بوده‌است.
سیاه دک
سیاه دک، روستایی در دهستان سرسوره بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۱۷ نفر (۸۹ خانوار) بوده‌است.
مالوویتسه (ناحیه پراخاتیتسه)
مالوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراخاتیتسه واقع شده‌است. مالوویتسه ۲۵٫۱۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۴۴ نفر جمعیت دارد و ۴۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چاتکال
چتکل (به ازبکی: Chatqol، چتقال. به قرقیزی:Чаткал، چاتقال) یک رود در ازبکستان و قرقیزستان است که در استان جلال‌آباد واقع شده‌است.
نیکلا سانسون
نیکلاس سانسون کشیش و مبلغ فرانسوی بود که همراه هیاتی از فرانسه برای تبلیغ دین مسیح درسال ۱۶۸۳ میلادی (۱۰۶۲ ه‍.ش / ۱۰۹۵ ه‍.ق) همزمان با حکومت شاه سلیمان صفوی به ایران امد.
مقدمه
سانسون از طریق ترکیه به قزوین آمد و بمدت هشت ماه به مسیحیان آنجا تعلیمات دینی داد و پس از آن شش ماه در همدان و خوزستان و نیز شوش اقامت داشت. او از ابتدای سفر خود، به آموختن زبانهای فارسی، ترکی و ارمنی پرداخت و در مدت سه سالی که در ایران بود به بسیاری از شهرهای ایران مسافرت کرد و در مواقع فرصت به تحقیق در احوال و آداب و رسوم و عادات ایرانیان و آثار گذشتهٔ آنها پرداخت. شاه سلیمان صفوی، از سانسون خواست که که نامه ای برای لوئی چهاردهم، پادشاه فرانسه بفرستد و اطلاعاتی را که در ایران کسب کرده به اطلاع او و مردم برساند.
او پس از بازگشت به کشورش ،از طریق دربار فرانسه موظف شد که مشاهداتش را به رشته تحریر دراورد. بدین ترتیب سفرنامه مصوری در سال ۱۶۹۵ در پاریس منتشر شد (Sanson-Voyage, ou Relation de l'Etat Present du Royaume de Perse ) و در همان سال به انگلیسی و در سال بعد به المانی هم ترجمه شد.
سفرنامه سانسون
در فصل اول کتاب، سانسون به توصیف و احوال شاه سلیمان صفوی می پردازد که مواردی از ان شامل: شاه سلیمان که خوش صورت و زیباست و قیافه ای مهربان و در عین حال با عظمت دارد اکنون چهل و هشت سال دارد و بیست و هفتمین سال سلطنت خود را می گذراند و به مکرر نشان داده است که نیروی جسمانی فوق العاده و در تیر اندازی و شمشیر زنی مهارتی بینظیر دارد. در ایران شاهزادگان را برای اینکه قوی شوند به تمرین ورزش کشتی وا میدارند. شاه رعایایش را دوست میدارد و برای آگاهی از اوضاع مملکتی تغییر لباس می دهد و داخل مردم می شود
در فصول دیگر کتاب،از طرز حکومت ، قضاوت و مذهب مطالبی نقل کرده که شامل: علمای دین در ایران بالاترین مقام ها را دارند و در دربار در صف اول می نشینند و در جلساتی که شاه نمایندگان وزرای سلاطین خارجی را به حضور می پذیرد بر صاحب منصبان دربار رجحان و برتری دارند. بزرگترین شخصیت روحانی که پیشوای مذهبی صدرخانه نام دارد و به راهنمایی امور دینی شاه می پردازد و کارهای مذهبی دربار و شهر اصفهان را طبق دستور و موازین قرآن اداره می کند. صدر خانه را نواب یعنی نائب شاه نائب محمد می نامند. دومین شخصیت روحانی صدرالممالک می باشد که امور صدرخانه را در سایر نقاط کشور به عهده می گیرد. سومین شخصیت آخوند یا شیخ الاسلام به معنی عالم طراز اول است که در پایین مسند شاه بعد از صدر بزرگ می باشد
نگارخانه
تعدادی از نقاشی های سانسون در سفرنامه های شاردن و کرنلیوس دبروین چاپ شده است
روابط چین و اسرائیل
روابط چین و اسرائیل (به چینی: 中 以 关系 Zhōng yǐ guānxì. به زبان عبری: יחסי ישראל-סין Yechasei Yisrael-Sin) روابط دیپلماتیک، اقتصادی، فرهنگی، نظامی بین جمهوری خلق چین و دولت اسرائیل است.
اسرائیل اولین کشوری در خاورمیانه بود که جمهوری خلق چین را به عنوان حکومت مشروع چین به رسمیت شناخت. با این حال، چین تا سال ۱۹۹۲ روابط عادی دیپلماتیک با اسرائیل برقرار نکرد. از آن زمان، اسرائیل و چین به‌طور فزاینده پیوندهای نزدیک استراتژیک اقتصادی، نظامی و تکنولوژیکی با یکدیگر برقرار کرده‌اند. اسرائیل در پکن سفارت دارد و قصد دارد کنسولگری جدیدی در چنگدو افتتاح کند، که سومین کنسولگریش در سرزمین اصلی چین خواهد بود. چین سومین شریک تجاری بزرگ اسرائیل در سطح جهان و بزرگترین شریک تجاری آن در آسیای شرقی است. حجم تجارت از ۵۰ میلیون دلار در سال ۱۹۹۲ به ۱۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۳ افزایش یافته‌است. علاوه بر این، چین یکی از معدود کشورهای جهان است که به‌طور همزمان روابط گرم با اسرائیل، فلسطین و جهان اسلام را به‌طور کلی حفظ می‌کند.
وضعیت چین به عنوان یک قدرت بالقوه جهانی باعث شده اسرائیل با ادغام نفوذ جهانی چین با مدیریت اقتصادی اسرائیل و اهمیت استراتژیک منطقه ای خود در خاورمیانه، روابط نزدیک تنگاتنگ تر با چین را حفظ کند. پکن از ثبات سیاسی و نبوغ دیپلماتیک اسرائیل قدردانی کرده و دولت یهود را یکی از ارکان منطقه ای برای تأمین نفوذ چین در خاورمیانه و کل جهان می‌داند.
حق دانستن واقعیت
حق دانستن واقعیت حق دسترسی جامعه یا قربانیان و خانواده‌ها به حقیقت آنچه اتفاق افتاده، در صورت نقض شدید حقوق بشر است. حق دانستن واقعیت شکلی از حقوق قربانیان است؛ به ویژه در هنگام عدالت انتقالی در برخورد با نقض حقوق بشر در گذشته.
مارک دریکفورد
مارک دریکفورد (Mark Drakeford؛ زادهٔ 1954 (age 69)) سیاستمدار بریتانیایی از حزب کارگر ولز است که به عنوان وزیر اول ولز و رهبر دولت ولز از سال ۲۰۱۸ فعالیت می‌کند. او قبلاً در دولت ولز به عنوان وزیر دارایی کابینه از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ و وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی از سال ۲۰۱۶ خدمت کرده‌است. ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶. دریکفورد برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ به عنوان عضو سند Senedd (MS) برای غرب کاردیف انتخاب شد.
دریکفورد در کارمارتن در غرب ولز به دنیا آمد. او لاتین را در دانشگاه کنت و دانشگاه اکستر فرا گرفت. او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ در کالج دانشگاه سوانسی و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ در دانشگاه ولز، کاردیف مشغول تدریس بود. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ او استاد سیاست اجتماعی و علوم اجتماعی کاربردی در دانشگاه کاردیف بوده‌است.
دریکفورد در انتخابات مجلس ملی ولز در سال ۲۰۱۱ برای کاردیف وست انتخاب شد. در سال ۲۰۱۳، کاروین جونز، وزیر اول، دریکفورد را به عنوان وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی به دولت ولز منصوب کرد. او از سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ به عنوان وزیر دارایی کابینه و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان وزیر برگزیت خدمت کرد. در سال ۲۰۱۸، به عنوان جانشین جونز به عنوان رهبر کارگر و وزیر اول ولز انتخاب شد. او واکنش دولت ولز را در رابطه با دنیاگیری کووید-۱۹ در ولز رهبری کرده‌است. در انتخابات سند در سال ۲۰۲۱، دریکفورد رهبری حزب کارگر ولز را به دست آورد تا ۳۰ کرسی، اکثریت را به دست آورد و دوباره به عنوان وزیر اول منصوب شد.
دریکفورد به‌طور گسترده به جناح چپ حزب کارگر تعلق دارد و توسط برخی از اعضای گروه‌های کارگری ولز و [مومنتوم (سیاست بریتانیا)[|مومنتوم]] حمایت می‌شود. او تنها عضو کابینه در هر بخش از بریتانیا بود که از جرمی کوربین در تلاش برای رهبری ملی حزب کارگر در سال ۲۰۱۵ حمایت کرد، در حالی که او وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی بود.
فهرست برندگان جایزه نوبل بر پایه دانشگاه
فهرست برندگان جایزه نوبل بر پایه دانشگاه دربردارنده فهرستی از دانشگاه‌های مرتبط با دریافت‌کنندگان جایزه نوبل و جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی از سال ۱۹۰۱ تا سال ۲۰۱۸ (در مجموع ۹۰۴ دریافت‌کننده) است.
۳۰ دانشگاه برتر در جهان از سال ۱۹۰۱
بر پایه رشته
یادداشت‌ها
<references group="Note">
بخش بارتلو، شهرستان هنری، اوهایو
بخش بارتلو (به انگلیسی: Bartlow Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هنری، اوهایو واقع شده‌است. بخش بارتلو ۹۴٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شور (سیب و سوران)
شور، روستایی در دهستان پسکوه بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۳۲ نفر (۳۲ خانوار) بوده‌است.
یولیا ماناگارووا
یولیا ماناگارووا (Юлия Анатольевна Манагарова؛ زادهٔ September 27, 1988) بازیکن هندبال زن اهل روسیه است.
سند میل، آریزونا
سند میل (به انگلیسی: Sand Mill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. سند میل ۸۰۶ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
چیرچیق (رود)
چیرچیق (به لاتین: Chirchiq) یک رود در ازبکستان است که در ولایت تاشکند واقع شده‌است.
پاول کرس
پاول کرس (Paul Keres) (زاده ۱۹۱۶ ـ درگذشته ۱۹۷۵) استاد بزرگ بنام شطرنج استونی و از مهم‌ترین تئوریسین‌های این رشته ورزشی بود که بعد از جنگ جهانی دوم برای شوروی بازی می‌کرد.
او با آن‌که نزدیک به چهل سال از دهه ۳۰ تا ۷۰ از قوی‌ترین شطرنج‌بازان جهان بود هیچ‌گاه نتوانست در فینال مسابقات قهرمانی جهان بازی کند.
او ملقب به سلطان بی تاج و تخت شطرنج است زیرا ۴ بار متوالی (در سال‌های ۱۹۶۲، ۱۹۵۹، ۱۹۵۶، ۱۹۵۳) در مسابقات نامزدی قهرمانی شطرنج جهان به مقام دوم رسید. کرس در سال‌های ۱۹۵۰٬۱۹۴۷ و ۱۹۵۱ به قهرمانی شوروی دست یافت.
آرکیدیا، شهرستان اسپاتسیلوانیا، ویرجینیا
آرکیدیا (به انگلیسی: Arcadia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسپوت‌سیلوانیا، ویرجینیا واقع شده‌است.
نیمتشیتسه (ناحیه پراخاتیتسه)
نیمتشیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراخاتیتسه واقع شده‌است. نیمتشیتسه ۴٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۷ نفر جمعیت دارد و ۴۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش بوگمن، شهرستان وین، اوهایو
بخش بوگمن (به انگلیسی: Baughman Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وین، اوهایو واقع شده‌است. بخش بوگمن ۹۴٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۶۹۹ نفر جمعیت دارد و ۳۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرسیلا، کالیفرنیا
آرسیلا (به انگلیسی: Arcilla) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ریورساید، کالیفرنیا واقع شده‌است. آرسیلا ۲۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بهرام‌آباد (سیب و سوران)
جمعیت
این روستا در دهستان پسکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
تشخیص عابر پیاده
تشخیص عابر پیاده یک کار ضروری و مهم در هر سیستم نظارت تصویری هوشمند است، زیرا اطلاعات اساسی برای درک معنایی فیلم‌های ویدئویی را فراهم می‌کند که به دلیل داشتن پتانسیل برای بهبود سیستم های ایمنی، گسترش آشکاری در برنامه های کاربردی خودرو دارد. بسیاری از تولیدکنندگان خودرو( به طور مثال ولوو، فورد، جنرال موتورز و نیسان) این را به عنوان یک گزینه سیستم پیشرفته کمک راننده در سال 2017 ارائه کردند.
رویکرد های موجود
علیرغم چالش ها، تشخیص عابر پیاده هنوز در سال های اخیر یه عنوان یک حوزه تحقیقاتی فعال در بینایی کامپیوتری مانده و رویکرد های بسیاری پیشنهاد شده است.
تشخیص بخش محور
عابرین پیاده به عنوان مجموعه ای از قطعات مدل میشوند که ابتدا با یادگیری ویژگی های محلی که شامل ویژگی های لبه و جهت گیری است افراض میشوند. سپس این بخش ها به همدیگر ملحق میشوند تا بهترین مجموعه از فرایض عابر پیاده تشکیل شود. اگرچه به نظر میرسد این روش جذاب باشد اما تشخیص قطعه به خودی خود کار سخت و دشواریست. اجرای این رویکرد از یک روش استاندارد برای پردازش داده های تصویر پیروی میکند که ابتدا شامل ایجاد یک هرم تصویری با نمونه برداری متراکم، محاسبه ویژگی ها در هر سطحی، طبقه بندی در همه مکان های ممکن و در نهایت حدف غیر حداکثری برای ایجاد مجموعه بسته های محدودکننده نهایی.
تشخیص تکه محور
در سال 2005، لیبه و همکاران، روشی را پیشنهاد دادند که هم تشخیص و هم تقسیم بندی را با نام مدل شکل ضمنی(ISM) ترکیب میکند. یک کتاب کد از ظاهر ظواهر محلی در طول یادگیری آموزش داده میشود. در پروسه تشخیص از ویژگی های محلی استخراج شده برای تطبیق با ورودی های کتاب کد استفاده میشود و هر تطابق یک رای به فرض عابرپیاده اضافه میکند. با اصلاح بیشتر این فرض ها میتوان نتیجه تشخیص نهایی را بدست آورد. از مزایای این روش میتوان به نیاز کم تصاویر آموزشی اشاره کرد.
تشخیص حرکت محور
وقتی شرایط اجازه بدهد(دوربین و شرایط روشنایی ثابت باشند و غیره) حذف کننده پس زمینه میتواند به شناسایی عابرین پیاده کمک کند. حدف کننده پس زمینه پیکسل های جریان ویدئویی را به عنوان پس زمینه، جایی که هیچ حرکتی شناسایی نمیشود یا پیش زمینه، جایی که حرکت شناسایی میشود طبقه بندی میکند. این روش سایه های (اجزای متصل به پیش زمینه) هر عنصر متحرک در صحنه از جمله افراد را برجسته میکند. الگوریتمی در دانشگاه لیژ برای تجزیه و تحلیل شکل این سایه ها به منظور شناسایی انسان ها درست شده است. از آنجایی که روش هایی که سایه ها را به عنوان یک کل در نظر میگیرد و یک طبقه بندی واحد را انجام میدهد، به طور کلی نسبت به نقص های شکل بسیار حساس هستند، یک روش بخش محور که سایه ها را در مجموعه ای از مناطق کوجکتر تقسیم میکند برای کاهش تاثیر نقصان ها ارائه شده است. برخلاف سایر روش ها، این مناطق این معنای تشریحی ای ندارند. این الگوریتم برای تشخیص انسان ها در جریان های ویدئویی سه بعدی گسترش یافته است.
تشخیص با استفاده از چندین دوربین
فلورت و همکاران روشی را برای ادغام چند دوربین کالیبره شده و تشخیص چند عابر پیاده پیشنهاد دادند. در این روش صفحه زمین به سلول های شبکه ای یکنواخت و بدون هم پوشانی معمولا در اندازه های 25 در 25 سانتی متر تقسیم میشوند. آشکارساز یک نقشه احتمال اشغال(POM) تولید میکند که تخمینی از احتمال اشغال شدن هر سلول شبکه توسط یک شخص ارائه میدهد. با توجه به دو تا چهار پخش ویدئویی هماهنگ که در سطح چشم و از زوایای گوناگون گرفته شده این روش میتواند به طور مئثر یک مدل تولیدی را با برنامه نویسی پویا ترکیب کند تا علیرغم انسداد و تغییرات روشنایی قابل توجه، شش شخص مجزا را در هزاران فریم به طور دقیق دنبال کند. همچنین میتواند مسیر های متریک دقیقی را برای هرکدام از اشخاص استخراج کند.
داوید برونشتاین
داوید یونویچ برونشتاین (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۲۴ در اوکراین - درگذشته ۵ دسامبر ۲۰۰۶ در مینسک، بلاروس) استاد بزرگ شطرنج اهل اوکراین و سپس شوروی بود.
تغرکو
تغرکو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسیر در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه‌پنج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
تومانی دیاگوراگا
تومانی دیاگوراگا (Toumani Diagouraga؛ زادهٔ June 10, 1987 ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
کمونیسم اسلامی
کمونیسم اسلامی (به انگلیسی: Islamic communism) شکلی از کمونیسم با مبانی اسلامی می باشد. همچین می توانیم بگوییم که این ایدئولوژی نوع پیشرفتۀ سوسیالیسم اسلامی می باشد.
شرح کمونیسم اسلامی
محققان در مورد ماهیت کمونیستی جامعه ای که قرمطیان اسماعیلی در اطراف واحه الاحساء از قرن نهم تا دهم ساخته بودند ، اظهار نظر کرده اند. ورد ماهیت کمونیستی جامعه ای که قرمطیان اسماعیلی در اطراف واحه الاحساء از قرن نهم تا دهم ساخته بودند ، اظهار نظر کرده اند. کنت رکسروث جامعه آنها را به عنوان "کمونیسم باند شهری یا گروه سرگردان دزدان" توصیف می کند، در حالی که ژاک بیده بیان می کند که کمونیسم ذاتی مدرنیته است؛ و بنابراین هیچ نمونه ای در دوران باستان یا قرون وسطی به دلیل کمونیسم واقعی واجد شرایط نیست. فقدان آگاهی طبقاتی در آن دوران.
کمونیسم اسلامی تلاش می کند تا آموزه های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مارکسیستی را در چارچوب اسلامی به کار گیرد. وابستگی بین آرمان‌های کمونیستی و اسلامی در مورد عدالت اجتماعی، برخی از مسلمانان را از دهه 1940 به استقبال اشکال مارکسیسم سوق داده است. کمونیست های اسلامی معتقدند که اسلام نیازهای جامعه را برآورده می‌کند و می‌تواند تغییرات اجتماعی را که مارکسیسم امیدوار است انجام دهد، سازگار یا هدایت کند. کمونیست های اسلامی همچنین نیز دیدگاه های سنتی مارکسیستی در مورد ماتریالیسم و ​​مذهب را نادیده می گیرند.
منابع
لیتل، دانیل (17 مه 2009). مارکس و تایپینگ ها دانشگاه نبراسکا-لینکلن. بازبینی شده در 5 اوت 2020. مائو و کمونیست های چین عمدتاً شورش تایپینگ را به عنوان یک قیام کمونیستی اولیه معرفی کردند.
بیده، ژاک (2010). "کمونیسم: بین فلسفه، نبوت و نظریه". آکتوئل مارکس. Cairn.info _ 48 (2): 89-104. doi : 10.3917/amx.048.0089. بایگانی شده از نسخه اصلی در 7 اکتبر 2021. بازبینی شده در 13 سپتامبر 2021.
ستوژتس (ناحیه پراخاتیتسه)
ستوژتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراخاتیتسه واقع شده‌است. ستوژتس ۱۰۴٫۷۷۹۵۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۰ نفر جمعیت دارد و ۷۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استان ایلام
نام‌گذاری
نام این منطقه، پس از حمله اسکندر مقدونی، ماسبذان و مهرگان‌کذک بوده‌است. از قرن سیزدهم قمری تا دوره رضاشاه به این ناحیه پشتکوهِ لرستان می‌گفتند. پس از شکست مسلحانه والیان و ایلات کرد   و ایلات لر و قدرت یافتن حکومت مرکزی در شهریور ۱۳۰۷ ه‍.ش در زمان پادشاهی رضاشاه به موجب تصویب‌نامهٔ هیئت وزیران و به منظور یادآوری عظمت و شکوه تمدن ایلام باستان، نام روستای حسین‌آباد، به ایلام تغییر یافت و این روستا به عنوان شهر ایلام انتخاب شد. منطقه تمدن باستانی ایلام در استان‌های فارس و خوزستان امروزی تمرکز داشت اما ظاهراً تصمیم دوران رضاشاه برای نام‌گذاری استان ایلام به این موضوع برمی‌گردد که منطقه پشتکوه نیز در دوره‌هایی بخشی از ناحیه ایلام باستان بوده‌است.
ایلام شکلی نادرست از واژه سامی عیلام به معنای جای بلند و منطقهٔ کوهستانی است. که پرهیز از حرف «ع» عربی در این تغییر املا تأثیر داشته‌است.
تقسیمات استانی
استان ایلام دارای دوازده شهرستان به این شرح است:
این شهرها از سال ۱۳۱۶ ه‍.ش در تقسیمات کشوری، ایلام بخشی از استان پنجم یعنی کرمانشاهان گردید. در سال ۱۳۴۳ ه‍.ش محدوده کنونی استان ایلام به عنوان فرمانداری کل شامل شهرستان‌های ایلام، دره‌شهر، دهلران و مهران بخشی از استان کرمانشاه به تصویب هیئت وزیران رسید.
در فروردین ۱۳۵۳ ه‍.ش پس از تصویب هیئت وزیران فرمانداری کل ایلام شامل فرمانداری‌های ایلام، دره‌شهر، مهران و دهلران به استان ایلام تبدیل شد. در سال‌های بعد به ترتیب فرمانداری‌های شیروان و چرداول، آبدانان، ایوان، ملکشاهی و سیروان در پیکره سرزمینی استان ایلام ایجاد شدند. نقاط شهری استان ایلام عبارت‌اند از:
اقلیم
ایلام در ناحیه‌ای کوهستانی و نیمه‌گرم و نیمه‌مرطوب قرار گرفته‌است. این استان از استان‌های جنگلی ایران است. شمال استان دارای اقلیم کوهستانی و زمستان‌هایی سرد است اما در جنوب این استان دشت‌های وسیع وجود دارد با تابستان‌هایی گرم. شاخص گردشگری استان ایلام در طول سال دارای تنوع زیادی است به گونه‌ای که در فصل گرم سال مناطق شمالی استان از نظر اقلیمی دارای وضعیت مطلوب و مناسب است و در فصل سرد سال این روند تغییر می‌یابد و مناطق جنوبی استان در این موقع از سال از شرایط اقلیمی مطلوب برخوردارشده ومناطق شمالی استان شرایط نامناسب اقلیمی را تجربه می‌کند. در مجموع ماه‌های مارس، آوریل، می، اکتبر و نوامبر استان ایلام شرایط مساعدتری برای جذب گردشگر دارد.
جغرافیا
استان ایلام در غرب ایران قرار دارد و با وسعت ۲۰٬۱۳۳ کیلومتر مربع و ۱٫۲ درصد مساحت، بیست و دومین استان ایران از نظر وسعت محسوب می‌شود. این استان به غیر از نواحی جنوب غربی آن، مشتمل بر کوهستان‌های بسیار رفیع و در هم تنیده‌ای است که از چین‌خوردگی‌های متعدد و موازی تشکیل شده‌است. وسعت این کوهستان‌ها در شرق و شمال شرق ایلام چنان بزرگ است که مجالی به ایجاد دشت‌های میان کوهی نداده‌است. این رشته‌کوه‌ها عموماً از شمال غربی به سوی جنوب شرقی امتداد یافته‌اند.
ناهمواری‌ها
ناهمواری‌های استان در قسمت‌های شمال و شمال شرقی با دامنه‌های پرشیب و مرتفع و دشت‌های میان‌کوهی کم‌وسعت دیده می‌شود و در قسمت‌های جنوب و جنوب غرب به صورت دشت‌های باز و پهناور است. بیش از هفتاد درصد استان کوهستانی است. چین‌خوردگی‌های استان، موازی، منظم و جنس آن‌ها رسوبی و بیشتر از نوع آهک و گچ است. در شمال و شمال شرق استان می‌توان کوه‌ای مانشت، سیوان، قلارنگ و کوه قلاجه، لنه و چرمین را نام برد.
کوه‌ها
کبیرکوه یکی از ارتفاعات مهم پشتکوه با سیطره‌ای عظیم از سمت جنوب به جلگه خوزستان ختم می‌شود. بلندترین قلهٔ آن، «کان صیفی در منطقهٔ ورزرین» نام دارد که ۳٬۰۶۲ متر ارتفاع دارد قسمتی از دامنه‌های کوه مذکور دارای جنگل‌هایی است که غالب درختان آن را بلوط تشکیل می‌دهد. دامنه‌های شرقی کبیرکوه با شیب تند، و در دره‌های ژرف و پرآب به رود سیمره منتهی می‌شود و دامنه‌های غربی آن که مشرف به نواحی مرزی ایران و عراق را تشکیل می‌دهند؛ دارای منابع نفتی و ذخایر زیرزمینی فراوان است. رشته‌ݥکوه کبیرکوه در محل به نام «کور» یا «کور» معروف است. این رشته‌کوه یکی از بزرگ‌ترین و منظم‌ترین کوه‌های زاگرس غربی است. طول این رشته‌کوه در حدود ۱۶۰ کیلومتر و عرض آن بین ۶ الی ۷ کیلومتر است. این کوهستان مانند دیواری عظیم در سراسر منطقهٔ پشتکوه در جهت شمال غرب- جنوب شرق امتداد یافته‌است.
از دیگر ارتفاعات استان «دینارکوه» بین آبدانان و دهلران واقع شده و به موازات کبیرکوه امتداد یافته‌است و بلندترین نقطهٔ آن ۲٬۶۰۰ کیلومتر از سطح دریا ارتفاع دارد. کوه‌های دیگر استان ایلام در شمال و شرق استان عبارتند از:
رنو و شره زول بین ایوان و چوار، کوه بانکول بین ایوان و چرداول، قلهٔ مانشت بین ایلام، کارزان و ایوان، کوه‌های بایه، نسار بلالر (بالارِ)، تالوار (تل وال)، سرخ‌گیری (سیورگیری)، ساج گوربی (ساج اَو گِل بیو) در شهرستان ایوان، سیوان کوه بین شیروان و بدره، کوه لِنه و چرمین بین چرداول و رشته‌کوه‌های زردلان و هلیلان و رشته‌کوه مرتفع قلاجه بین استان ایلام و کرمانشاه واقع شده‌است.
کوه‌های غرب و جنوب غربی استان ایلام عبارتند از:
کوه‌های کوِلگ، سیاه‌کوه، نخجیرکوه، کوه سرخ، انجیرکوه، تونه کوه، کوه‌های بولی، میمک، اناران بی‌وره، پشمین در ملکشاهی، خوشادل در ملکشاهی، بلوطستان (بَلستان)، کوه دنه و کاسه ماس.
بین مرز ایران و عراق در استان ایلام رشته‌کوه‌های کم ارتفاع حمرین (همرین) واقع شده‌است که از بهرام‌آباد در مهران آغاز می‌شود و تا جلگه خوزستان ادامه دارد.
کوه قلاقیران واقع در مسیر ایلام به چوار در منطقهٔ جنگلی ششدار قرار دارد که شاعران محلی در اشعار خود از آن به عنوان کوهی نمادین یاد می‌کنند.
دشت‌های استان ایلام
استان ایلام علاوه بر کوهستان‌های مذکور که محل چرای عشایر منطقهٔ استان ایلام و بعضی از استان‌های همجوار هستند دارای دشت‌های وسیع و حاصلخیزی چون دشت عباس، دشت موسیان، دشت دهلران، دشت مهران (گرمسیر)، دشت هلیلان و دشت ایوان است که به شکل لوزی واقع شده و دارای خاک حاصلخیزی است. دشت‌های چالاب، محسن‌آباد، امیرآباد، گُلان، صالح‌آباد، آسمان‌آباد و دره‌شهر از دیگر دشت‌های مهم این استان هستند که علاوه بر رونق کشاورزی دارای تپه‌های باستانی بوده و آثار تاریخی زیاد و گورهای قدیمی در این منطقه فراوان یافت می‌شود که بیان‌گر وجود کانون‌ها و اجتماع جوامع بشری در این استان بوده‌است.
رودخانه‌های ایلام
به علت کوهستانی بودن استان ایلام و ریزش‌های مناسب برف و باران، رودخانه‌های کوچک و بزرگی در این ناحیه جریان دارند که منبعی برای آبیاری زمین‌های زراعی و سدسازی و آب آشامیدنی استان هستند. بیشتر آن‌ها از کبیرکوه سرچشمه می‌گیرند که دو دسته‌اند:
۱- رودخانه‌هایی که از رشته‌کوه کبیرکوه و دیگر ارتفاعات این استان سرچشمه می‌گیرند و به سوی خاک عراق در غرب استان در جریان هستند که علاوه بر آبیاری زمین‌های کشاورزان منطقه، وارد مرز عراق شده و اراضی مندلی و بدره و زرباطیه و عماره در عراق را آبیاری می‌سازند. مسدود کردن آب این رودخانه‌ها در دوران قاجارها و پهلوی و جلوگیری از جاری شدن آن‌ها به خاک امپراتوری عثمانی و عراق امروزی، باعث تنش‌ها و زد و خوردهایی بین بومیان محلی با عثمانیان و عراقی‌ها شده بود که در نهایت موجب دخالت دولت‌های طرفین در ماجرا گردیده‌است.
مهم‌ترین رودهایی که از ارتفاعات ایلام سرچشمه می‌گیرند و به سوی خاک عراق جریان دارند عبارتند از رودخانه «گنگیر» (Gangir) که از محلی به نام سراب ایوان و از کوه‌های شره زول و مانشت سرچشمه می‌گیرد و پس از پیوستن شعبات فرعی، دشت ایوان را آبیاری می‌سازد و با پیچ و خم‌های زیاد و زیبایی خاصی به طرف سومار جریان می‌یابد و آن گاه وارد خاک عراق شده و به شهر مندلی عراق وارد می‌شود. فریا استارک در کتاب خود از ماهی‌های درشت اندام این رودخانه یاد کرده‌است.
۲- رودخانه‌های حوضه آبریز رودخانه کرخه که از ارتفاعات شرق و شمال شرق کبیرکوه سرچشمه گرفته و به سوی شمال و شرق کبیرکوه در جریان هستند، و این رودخانه‌ها اکثراً پس از طی مسافت کوتاهی وارد رودخانهٔ پرآب «سیمره» [صیمره] در شرق کبیرکوه و شرق استان ایلام می‌شوند.
رودخانه‌هایی که از کبیرکوه و سایر کوه‌های شرق و شمال شرقی ایلام سرچشمه می‌گیرند و شعبات اصلی رودخانه سیمره در ایلام را تشکیل می‌دهند عبارتند از: رودهای «چزمان»، «چناره»، «شیروان و چرداول» آب «شیخ مکان»، «رود سیکان»، «آب زنگوان».
مهم‌ترین و پر اّب‌ترین رودخانهٔ ایلام، سیمره است که اسم قدیم آن «اوکنو» یا «اوقنو» و نزد یونانیان «کواسپس» یا خئوپس بوده که سرچشمهٔ این رودخانه دامنه‌های غربی کوه الوند در استان همدان و منطقهٔ نهاوند است که با نام «گاماسپ» و پس از عبور از کنگاور، صحنه و بیستون به کرمانشاه می‌رسد و در آن‌جا با دریافت شعبه قره‌سو در شمال شرقی ایلام وارد استان می‌شود و پس از عبور از شرق ایلام با نام «سیمره» با جهتی شمال شرقی، به جنوب غربی مرز استان ایلام و استان لرستان را تشکیل می‌دهد و در منطقهٔ «پلدختر» با دریافت شعبه مهم «کشکان» وارد استان خوزستان می‌شود و از آن پس «کرخه» نام می‌گیرد. به‌طور کلی ۱۳ رودخانه با ظرفیت ۱٫۸ میلیارد متر مکعب آب در سال در حوزهٔ جغرافیایی استان ایلام وجود دارد.
آبشارها
دراستان ایلام تعداد محدودی آبشار وجود دارد که هر کدام فضای طبیعی دلنشینی را ایجاد کرده‌اند؛ که با وجود محدودیت و سختی دسترسی به آن‌ها جاذب جمعیت هستند. ازجمله این آبشارها می‌توان به آبشار هفت آسیاب و ماربره در دره‌شهر اشاره نمود.
پوشش گیاهی
ایلام به واسطه قرار گرفتن در دامنه‌های غربی رشته‌کوه زاگرس از لحاظ پوشش گیاهی، تحت تأثیر آب و هوای منطقه و میزان ریزش‌های جوی قرار دارد و بدین سبب در مناطق کوهستانی و ارتفاعات شمال، شمال غربی، شمال شرقی و نواحی کبیرکوه دارای پوشش گیاهی مناسبی است. این جنگل‌ها عمدتاً جزو جنگل‌های مناطق خشک و نیمه خشک رشته کوه زاگرس است. وسعت جنگل‌های ایلام حدود ۵۰۰ هزار هکتار برآورد می‌شود. این جنگل‌ها از گونه‌های مختلف شامل: درختان بلوط - که بیشترین پوشش گیاهی را در استان تشکیل می‌دهد -، بنه یا پسته کوهی، انجیر کوهی، گیلاس وحشی [بِلالیوک]، زالزالک و … تشکیل شده‌است. جنگل‌ها و مراتع استان به دلیل جلوگیری از فرسایش، جذب رطوبت، تأمین نیازهای سوختی، ایجاد تعادل در طبیعت، ایجاد مکانی مناسب برای تعادل وحوش و نیز استفاده‌های دارویی، صنعتی و خوراکی و مسائل زیست‌محیطی استعداد فراوانی دارند.
مراتع استان ایلام یک میلیون و ۱۶۴ هزار هکتار است که نیمی از مراتع استان از نظر پوشش گیاهی فقیر و نیم دیگر متوسط و غنی هستند.
موقعیت:
منابع زیرزمینی استان
بیش از نود درصد منابع نفتی و گاز غرب کشور و یازده درصد منابع شناخته شده نفت و گاز ایران در استان ایلام قرار دارد. همچنین این استان در جایگاه دوم منابع نفت و جایگاه سوم منابع گاز کشور است.
پیش از اسلام
<!--مورخان و محققان در باب، وجه تسمیه ایلام نظریه‌های زیادی داده‌اند که ضمن بررسی آن‌ها به چگونگی شکل‌گیری وجه تسمیه ایلام پرداخته می‌شود.
سومری‌ها، حرف اختصاری «نیم» (NIM) را برابر ایلام به کار بردند و این کلمه در زبان سومری به معنای بالا است.
بابلی‌ها قسمت مرتفع سرزمینی را که در مشرق بابل قرار داشت، الامتو (elamto) به معنای کوهستان و شاید کشور طلوع خورشید (مشرق) می‌نامیدند. کشور ایلام شامل خوزستان، لرستان امروزی، پشتکوه (استان ایلام امروزی) و کوه‌های بختیاری بود.
ایلام واژه‌ای آکادی (آکدی) است و آکادی‌ها از هزاره سوم قبل میلاد این سرزمین را به همین نام که مفهوم سرزمین مرتفع، دارد می‌خواندند و ایلامی‌ها، خود سرزمین شان را هلتمتی (هل- تا – ام – تی) می‌خواندند که مرکب از دو جز «هل» به معنی سرزمین و تمتی به معنی مقدس یا خدایان بود و در مجموع یعنی سرزمین مقدس یا سرزمین خدایان.
یونانی‌ها ایلام را الیماییس می‌خواندند که به معنی جبال (کوهستان) می‌باشد و آشوریان با کوهستان‌های ایلام رابطه بر قرار کردند. استرابون و مورخان دیگر نیز سوسیانا (شوش) یا سوزیس، یعنی جلگه را از کوهستان که آن را کوسیا، پرتکین مردیا الیماییس و اوکسیا، می‌خواندند، جدا می‌کردند.
نام ایلام از پایان قرن دوم میلادی از خاطره‌ها محو شد و تنها در کتاب مقدس یهودیان (تورات) به این سرزمین تحت عنوان الام اشاره شده‌است و همین اشاره راهنمایی برای و محققین غربی در کشف این سرزمین از یاد رفته بود.
داریوش اول هخامنشی، در سال ۵۱۹ ق. م، پس از سرکوبی شورش "آتامائیتاً در ایلام این ناحیه را همراه با کاسی‌ها، در حوزه مالیاتی هشتم قرار داد. -->
این سرزمین، بنا به اسناد تاریخی فراوان، بخشی از کشور عیلام باستان بوده که در ۶۴۰ سال پیش از میلاد به دست آشوربانی‌پال تصرف شد. در کتیبه‌های بابلی، عیلام را «آلامتو" یا "آلام"خوانده‌اند؛ که به قولی به معنای کوهستان یا "کشور طلوع خورشید» است. بر طبق جدیدترین نظریه از دکتر والتر هینتس، استان ایلام کنونی یکی از مهم‌ترین بخش‌های امپراتوری ایلام بوده‌است. این منطقه به لحاظ موقعیت جغرافیایی و کوهستانی بودن بر سرزمین بین‌النهرین مسلط بوده‌است و فاتحان و مهاجمان سومری، اکدی و بابلی گاه از طریق مسیرهای پر پیچ و خم آن، وارد سرزمین ایلام باستان می‌شدند و از منطقه استان ایلام کنونی که در آن زمان به عنوان یکی از ایالت‌های ایلام به نام (ورهشی) یا (مرهشه) خوانده می‌شده‌است، با پیمودن دره‌ها و کوهستان‌های آن به سوی شمال جلگه‌های خوزستان و شوش پیشروی می‌کردند و شهرها و مناطق پرجمعیت ایلام را مورد هجوم و قتل و غارت قرار داده‌اند. ورهشی به احتمال قوی منطقهٔ کوهستانی پشتکوه - ایلام امروزی - و سرزمین اطراف کرخهٔ علیا - سیمره امروزی - در قسمت شمال غرب سوزیانا بوده‌است. بیشتر مورخان نیز بر این باورند که ورهشی یک ایالت و حکومت کاملاً مستقل از ایلام باستان بوده‌است که گاهی متحد حکومت‌های بین‌النهرین و گاهی متحد ایلام می‌شده‌است و زمانی که حکام ایلامی قوی بوده‌اند، ورهشی را ضمیمه خاک خود می‌کرده‌اند. مدتی پس از سقوط عیلام، حوزه فرمانروایی آنان به دو منطقه تحت نفوذ پارس‌ها و مادها در غرب تقسیم شد. در دوره هخامنشی جزئی از امپراتوری هخامنشی بوده‌است.
از آن‌جا که ایلام، بین خوزستان، بین‌النهرین، لرستان و کرمانشاه واقع شده‌است، لذا در دورهٔ اشکانیان، جزو ماد بزرگ بوده که ارشک آن را تصرف نمود. بنابه اعتقاد بعضی از محققان، خرابه‌های شهر باستانی «سیروان» واقع در شهرستان سیروان در شمال استان ایلام، از آثار و شهرهای دوره اشکانی است.
در دورهٔ ساسانیان، استان ایلام جزء سرزمین «پهله» یا «پهلو»، یعنی استان بزرگی بود که بعدها اعراب آن را جبال نامیدند. پهله سرزمینی بود که شامل اصفهان، ری، همدان، کرمانشاهان، دینور، ماسبذان یا ماسبتان [شمال و شمال غرب استان ایلام امروزی شامل ایلام، مهران، ملکشاهی، ایوان، سیروان و چرداول]، مهرجانقذق [مهرگان کده در قسمت‌های جنوب شرقی و شرق استان ایلام شامل دره‌شهر و صیمره و نواحی اطراف آن]، نهاوند، کوفه، قم، قزوین، کومش، و آذربایجان بوده‌است. در این تقسیم‌بندی غرب لرستان شامل دو بخش مهم، ماسبذان و مهرجانقذق بود. شمال آن الشتر بود که جزو ماه کوفه محسوب می‌شد. بخش میانی آن، نیز جزو شاپور خواست [شاپور خوره= خرم‌آباد] یعنی شهری که به فرمان شاپور اول ساسانی بنا شده بود. دو شهر مهم این منطقه «سیمره» و «سیروان» بودند.
بعد از تسخیر ایران به وسیله اعراب مسلمان، احتمال دارد که این ناحیه جزئی از ایالت کوفه بوده باشد. از اوایل قرن چهارم تا اوایل قرن ششم خاندان حسنویه کرد بر لرستان و ایلام حکومت می‌کردند و از سال۵۷۰ تا ۱۰۰۶ اتابکان لر بر لرستان و پشتکوه حکومت کرده‌اند. تا آن که با کشته شدن شاهوردی خان واپسین حکمران اتابکان لر به دست شاه عباس یکم در آن سال حکومت بر این ناحیه و از سوی شاه عباس به حسین‌خان، نخستین والی از والیان پشتکوه داده شد. غلامرضا خان ابوقاره، آخرین والی این دودمان نیز در سال ۱۳۰۷ و از سوی رضاشاه به‌صورت تقریباً مسالمت‌آمیزی از حکومت برکنار شد. از سال ۱۳۰۹ شمسی در تقسیمات کشوری، ایلام بخشی از استان پنجم یعنی کرمانشاه گردید.
ایلام در دوران جنگ ایران و عراق آسیب فراوانی دید؛ به‌طوری‌که ۳۴٬۷۷۲ واحد مسکونی در سطح استان به کلی ویران شد.
پس از اسلام
نواحی را که ما امروز همدان و کرمانشاه و دینور و نهاوند و ایلام گوییم در قدیم ماه می‌نامیدند و در ویس و رامین این لفظ استفاده شده‌است. این باقی ماندهٔ «ماد» و «مای» قدیم است که مرکز مملکت مادی باشد. عرب بعد از فتح این قسمت از ایران این لفظ را به کار بردند منتهی دو ماه قائل شدند و برای ماه نیز معنای دیگری که بعد در کتب جغرافیا معمول گردید تصور کردند و گفتند ماه الکوفه و ماه البصره و مجموع را «ماهات» نام نهادند. از ماه کوفه مرادشان دینور و کرمانشاهان تا حلوان بود و از ماه بصره مرادشان نهاوند و صیمره بود. (از سبک‌شناسی ج ۱ ص ۲۶). مسکن قوم ماد را نیز «ماد» می‌نامیدند و همین کلمه است که در پهلوی و پارسی (و نیز در تعریب) «ماه» شده. ابوریحان بیرونی در کتاب الجماهر (ص ۲۰۵) نوشته: ماه عبارت است از زمین جبل و «ماهین» عبارت است از ماه بصره که دینور باشد و ماه کوفه که نهاوند باشد و اغلب به آن دو «ماه سبذان» را افزایند و جمله را «ماهات» نامند و بسا نهاوند را به «ماه دینار» یاد کنند. (از حاشیهٔ برهان چ معین). کلمهٔ ماه صورت تغییر یافتهٔ «ماد» اسم قوم و مملکت غربی ایران بوده‌است. در کتاب پهلوی کارنامک اردشیر بابکان این کلمه به همان ترکیب قدیم خود «مادیک» = «ماد» آمده اما معمولاً در پهلوی ماه می‌گفته‌اند. در کتب مورخان و جغرافی دانان ایرانی و عرب غالباً به اسم ماه برمی‌خوریم ولی از دایرهٔ وسعت آن کاسته و به برخی از نواحی غربی ایران اطلاق می‌شده‌است. بعد از تمدن کردوئنه یا کردوئنا که در اطراف دریاچه وان بود، اولین مکانی که کرد خطاب شد جاییست که تقریباً مطابق با استان ایلام کنونی تا حدود خانقین کنونی در عراق بود. بعد از پنج قرن از حکومت اعراب بر ایران، آل برزیکانی حسنویه کرد بر ایلام حکومت کردند. و حدود سه قرن حکومت محلی منطقه در دست اتابکان بود. پس از سقوط اتابکان حکومت محلی منطقه به دست والیان افتاد، که بر تمام منطقه پشتکوه، از جمله ایلام، حکومت می‌کردند. در ابتدا مقر حکومت والیان در قلعهٔ «فلک‌الافلاک» خرم‌آباد امروزی بود، اما در دوره قاجاریان به جهت تضعیف قدرت والیان و با توجه به اختلاف‌هایی که در امور مرزی، ایران و عثمانی به وجود آمده بود، حکومت ایلام از لرستان جدا و مقر والی، از قلعهٔ «فلک‌الافلاک» خرم‌آباد به «پشتکوه» که به ایلام اطلاق می‌شد، انتقال یافت و چون ایلام (پشتکوه) به خط مرزی ایران و عثمانی نزدیک تر بود، از تجاوز دولت عثمانی و تحریکات آنان جلوگیری به عمل می‌آوردند.
پشتکوه را به دو قسمت تقسیم کرده‌اند که عبارت بوده از پشتکوه لرستان که از اسلام‌آباد تا دهلران را در بر می‌گرفت، پشتکوه خوزستان که از دهلران تا شوش را در بر می‌گرفت و بخشی از خاک خوزستان بود. در این منطقه دهات و خانه بسیاری نبود و بیشتر اهالی چادرنشین بودند. کردها که بیشتر طوایف آن را تشکیل می‌دادند در شمال و لرها در جنوب زندگی می‌کردند. در دورهٔ قاجاریه، به واسطه اهمیت لرستان این ولایت به دو منطقهٔ پشتکوه (استان ایلام امروزی) و پیشکوه (لرستان کنونی) با مرکزیت خرم‌آباد تقسیم گردید و چون ایلام در دامنه‌های غربی رشته‌کوه زاگرس و پشت لرستان امروزی (خرم‌آباد) قرار گرفته‌است و قسمتی از خاک ایلام در کوه‌های کبیرکوه واقع شده‌است، لذا آن را پشتکوه نامیدند و پشتکوه همان ماسبذان (و مهر جانقذق) است. از این زمان حکومت از لرستان جدا اداره می‌شد و والیان ایلام مستقیماً از حکومت مرکزی ایران اطاعت می‌کردند. پس از انتقال مرکز حکومت والی به ایلام، به واسطهٔ پراکندگی مردم در دو ناحیهٔ «ده بالا» و «ده پایین» با همین عنوان از آن نام می‌بردند. پس از مرگ «حسن خان» والی، و به قدرت رسیدن «حسین قلی خان» مدت‌ها، شهر ایلام امروزی به این علت که مقر تابستانی والی بود به «حسین‌آباد» پشتکوه معروف شد و از آن، به نام «حسین‌آباد» یاد شده‌است و تا مدت‌ها ایلام یکی از شهرستان‌های استان پنجم کشور (کرمانشاهان) بود.
حکومت کردهای برزیکانی
بعد از تمدن کردوئنه یا کردوئنا که در اطراف دریاچه وان بود، اولین مکانی که کرد خطاب شد جاییست که تقریباً مطابق با استان ایلام کنونی تا حدود خانقین کنونی در عراق بود. بعد از پنج قرن از حکومت اعراب بر ایران، آل برزیکانی حسنویه کرد بر ایلام حکومت کردند. و حدود سه قرن حکومت محلی منطقه در دست اتابکان بود. ایلام حدود دو قرن یکی از شهرهای مهم و تأثیرگذار در حکومت کردهای برزیکانی بود. ایلام در طول تاریخ همواره به عنوان یکی از مراکز مهم کرد زبان‌ها در ایران مطرح بوده‌است و حاکمیت لرهای فیلی برای دورانی بر آن دیار نتوانست بر کاهش تفاوت‌های فرهنگی و زبانی بین مردم آنجا و حاکمان لر آن موقع تأثیرگذار باشد و برخی نویسندگان هم با عنوان منطقه مهم کردنشین لرستان و ایران از آن یاد کرده‌اند که از نظر زبان و فرهنگ با حاکم‌های لر تفاوت‌های زیادی داشتند از اوایل قرن چهارم تا اوایل قرن ششم ایلام به عنوان یک شهر مهم برای مدتی هم به عنوان پایتخت فصلی خاندان حسنویه کرد درآمد. ایلام برای مدت زیادی هم به عنوان یکی از مناطق ایالت کرمانشاهان درآمد.
حکومت والیان فیلی
گستره نام لرستان پیش از حکومت صفویان، سکونتگاه لرهای بختیاری، لرهای کهگیلویه و لرهای بویراحمدی را هم شامل می‌شد. اما پس از حکومت صفویان سکونتگاه لرهای بختیاری را منطقه بختیاری نام‌گذاری کردند و جغرافیای نام لرستان به حدود استان لرستان و ایلام کنونی محدود شد. این منطقه نیز در حکومت قاجاریان به دو بخش پشتکوه و پیشکوه تقسیم شد. اما با این حال مردم پشتکوه ویژگی‌های فرهنگی و قومی خود را همچنان حفظ کردند. محمود میرزا قاجار در اوایل دوره قاجار در مورد تفاوت‌های مردم پشتکوه و پیشکوه لرستان می‌گوید: «خلق پشتکوه (ایلام) را چندان ربطی با اهل پیشکوه (لرستان) نیست.» حکومت هزاراسپیان به دو قسمت لر بزرگ و لر کوچک تقسیم شد. در نمودار زیر تقسیمات لرستان از ۳۰۰ هجری قمری تاکنون آورده شده‌است که این تقسیم‌بندی از زمان حکومت کردتبار هزاراسپیان است که به دو دسته لر بزرگ و کوچک تقسیم شده‌است.
شورش ایلات کرد
با روی کار آمدن رضاشاه بر سر قدرت، یکی از کدخدایان ایل ملکشاهی به نام شاه‌محمد یاری کدخدای طایفه نقی در قیام سال ۱۳۰۸ هجری شمسی ایل‌های کرد در پشتکوه استان ایلام را رهبری نمود. در این قیام که هسته مرکزی آن ایل ملکشاهی بود. مردمی از ایل میشخاص، ایل ملخطاوی، ایل علی شروان بدره، ایل خزل، ایل شوهان، ایل دهبالایی، ایل ارکوازی، ایل عالی بیگی، ایل کُرد و … شرکت داشتند که تعداد کلی شرکت کنندگان در قیام را تا چهار هزار نفر تخمین زده‌اند. شاه محمد که نیروهایش اسلحه کافی در اختیار نداشتند، تعداد زیادی سلاح و مهمات از طریق خانقین و کردستان عراق جمع‌آوری کرد تا در نبرد علیه دولت و نظامیان استفاده نمایند. این عمل او نشان می‌دهد که شاه محمد و اسلافش با کردهای بارزانی که آن زمان تحت فرماندهی احمد بارزانی بودند رابطه گرم و صمیمانه‌ای داشته‌است. قیام با حرکت شرکت کنندگان از مرکز ایل ملکشاهی شهر ارکواز و تصرف حسین‌آباد پشتکوه که بعدها به شهر ایلام تغییر نام یافت و پیشروی بیش از ۱۰۰ کیلومتر تا تنگه رنو ایلام (تنگه‌ای در مسیر شهر ایلام به شهر کرمانشاه) ادامه داشت. هدف از پیشروی قیام کنندگان تسلط به شهرهای گیلان غرب، سومار، قصرشیرین و کرمانشاه و همراه نمودن مردم این شهرها با خود و گسترش قیام در سراسر غرب ایران بود. این قیام با خیانت رؤسای بعضی ایلات و تجهیزات بی‌شمار ارتش رضاشاه که سرتیپ حاجعلی رزم‌آرا فرماندهی آن را به عهده داشت، پس از چندین روز درگیری خونین و کشته‌شدن تعدای از قیام‌کنندگان و کشته شدن تعدادی از نیروهای نظامی به سرانجام نرسید و شاه محمد یاری نیز با عفو روبرو شد.
نماد استان ایلام
کوه قلاقیران (قلا در زبان کردی به معنای قلعه است) یکی از کوه‌های زیبای استان ایلام است که در شهرستان چوار قرار دارد. این کوه نماد این استان و همچنین شبکه استانی است.
گروه‌های قومی
. در ایلام عشایر کرد چنان با هم درآمیخته‌اند که شناسایی آنان به این صورت آسان نیست.
محمد امین زکی‌بگ در کتاب زبدهٔ تاریخ کرد و کردستان می‌نویسد:
ایل‌های کرد استان ایلام:
ایلات و طوایف لک در استان ایلام:
طوایف لُر استان ایلام:
طوایف عرب استان ایلام :
مردم عرب استان ایلام اکثراً در شهرستان دهلران و به خصوص در موسیان زندگی می‌کنند.
زبان
اریک آنونبی استان ایلام را منطقه وسیعی از همگرایی زبان‌های لری، لکی و کردی معرفی می‌کند. آنونبی در دانشنامه ایرانیکا وضعیت مرزبندی گویش‌ها و زبان‌ها را در این استان پیچیده معرفی کرده و معتقد است هویت اقوام ساکن استان همیشه با وابستگی زبان مطابقت ندارد.
زبان‌های کردی، لری، لکی و عربی در استان ایلام رایج است. کسانی که به زبان کردی سخن می‌گویند در شهرستان‌های ایوان، ایلام، چوار، ملکشاهی، مهران، سیروان، چرداول، بدره و بخشی در آبدانان و دهلران زندگی می‌کنند. کسانی که در استان ایلام با زبان لری صحبت می‌کنند در بخش‌هایی از شهرستان‌های دهلران، آبدانان و دره شهر سکونت دارند. لک زبانها در بخش‌هایی از شهرستان‌های چرداول، شهرستان دره‌شهر و کل شهرستان هلیلان زندگی می‌کنند. در شهرستان دهلران و به‌خصوص در بخش موسیان، عده‌ای به زبان عربی صحبت می‌کنند که گروه اقلیت زبانی استان را تشکیل می‌دهند.
واژه فیلی در بین مردم ایلام معروفیت بسیار ندارد. این را کردهای ساکن عراق به مناسبت سلطه والیان لرستان موسوم به فیلی بر ایلام، رواج داده‌اند و آن از مقوله مجاز خاص و عام است (سارایی) علیرضا اسدی در کتاب خود چنین می‌آورد: «از مقایسهٔ واژگان ایرانی میانه (پهلوی اشکانی و پهلوی ساسانی) با واژگان کردی به این نتیجه می‌توان رسید که بسیاری از واژگان پهلوی اشکانی و ساسانی با این واژگان کردی هم ریشه‌اند. این هم آوایی در بسیاری از افعال، مفاهیم سیاسی، دینی، اجتماعی، مشاغل، اسامی خاص، اسامی عام و حتی اصطلاحات عامیانه دیده می‌شود».
لهجه‌های گویش کردی ایلامی (کردی فیلی) عبارتند از:
ملکشاهی: در شهرستان‌های ایلام، ملکشاهی و مهران
خزلی: در بخش‌هایی از شهرستان‌های سیروان و چرداول
آبدانانی (کُردَلی): در شهرستان‌های آبدانان(بخش مرکزی و سراب‌باغ)، دهلران (بخش مرکزی و زرین‌آباد) و دره‌شهر
ایلامی: در شهرستان‌های ایلام، مهران، سیروان و چرداول
بدره‌ای: بخش مرکزی شهرستان بدره
مذهب
بخش اعظم جمعیت استان ایلام پیرو مذهب شیعه دوازده‌امامی است. اقلیتی از پیروان یارسان نیز در استان ایلام زندگی می‌کنند. هنری راولینسون که در ۱۸۳۶ از پشتکوه دیدن کرده، اغلب ایلات پشتکوه را «علی‌اللهی» معرفی می‌کند که به پیروان دین یارسان گفته می‌شود.
نامداران
بهروز بوچانی نویسنده
داریوش رضایی‌نژاد دانشمند هسته ای
علی شادمان بازیگر
نوید محمدزاده بازیگر
جعفر دارابی مهندس مکانیک ناسا
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت استان ایلام در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۸۰۱۵۸ نفر بوده‌است که از این میان ۲۹۵۱۹۹ نفر مرد و ۲۸۴۹۵۹ زن بوده‌اند. این استان ۱۵۹۳۱۰ خانوار دارد. جمعیت شهرنشین این استان ۳۹۵۲۶۳ نفر است که ۶۸/۱۳ درصد استان را دربر می‌گیرد. استان ایلام کم جمعیت‌ترین استان ایران است. جمعیت شهرستان‌های این استان به تفکیک به‌صورت زیر است: بیشترین تراکم جمعیت در شهرستان ایلام و کمترین در شهرستان سیروان دیده می‌شود.
بر اساس آمار نرخ بیکاری استان ایلام در پاییز ۱۳۹۷ ه‍.خ ۱۰٫۶ درصد بوده‌است.
موقعیت اقتصادی و اجتماعی
ایلام نفتخیز است و چهار درصد منابع نفتی کشور را داراست و دارای گاز بسیاری نیز هست به‌طوری‌که پانزده درصد منابع گازی کل کشور در این استان قرار دارد و پالایشگاه گاز هم دارد، اما با این وجود شمار بیکاران در ایلام زیاد است و این استان از محروم‌ترین استان‌های کشور است. پتروشیمی ایلام با گذشت ۱۲ سال هنوز به فاز بهره‌برداری نرسیده‌است. با توجه به اینکه استان ایلام دارای ۱۵ درصد از منابع گاز کشور است این استان طی ۵ سال اخیر از نعمت گاز شهری برخوردار شده‌است. در سال ۱۳۸۷ خورشیدی هفت شهرک صنعتی در استان ایلام فعال بود که بیش از ۴۵۰ واحد تولیدی و صنعتی مختلف در این شهرک‌ها فعال و دایر است. اما این آمار تا امروز رو به افول نهاده‌است. توسعه‌نیافتگی استان ایلام انتقادات بسیاری را به دنبال داشته‌است. در ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ یکی از نمایندگان ایلام در مجلس شورای اسلامی ایران در نطق پیش از دستور خود با انتقاد از جایگاه این استان اعلام کرد که استان‌های کوچکی مانند ایلام در ایران «بر روی نیمکت ذخیرهٔ تقسیم ثروت و قدرت یا روی سکوی تماشاچیان» قرار داده‌شده‌اند.
صنعت
در استان ایلام بیشتر فعالیت‌های اقتصادی بر روی دامداری و کشاورزی متمرکز شده‌است و زمینه‌های مساعدی نیز جهت پرورش زنبور عسل وجود دارد. بخش صنعت در این استان سهم بسیار ناچیزی از اشتغال را نسبت به بخش‌های کشاورزی و خدمات به خود اختصاص داده‌است. البته با توجه به گشایش مرز مشترک با عراق در شهرستان مهران افق‌های روشنی برای توسعه تجارت و توریسم بین‌المللی و ترانزیت کالا و مسافر وجود دارد، با گسترش پایانه مرزی مهران و توسعه آن عبور و مرور ماشین‌های سنگین در داخل شهر زیاد شده اما با تلاش شبانه‌روزی و بی‌وقفه مسئولان استان پروژه کمربندی ایلام بعد از نیم دهه افتتاح شد. از نظر منابع معدنی نیز عمدتاً شامل کانی‌های غیر فلزی است. این استان از نظر ذخایر نفت و گاز غنی است.
فقر
بنا بر پژوهشی که توسط مجید عینیان و داود سوری با عنوان «فقر و نابرابری، رفتار پس‌انداز خانوار، تورم دهک‌ها» به سفارش دفتر طرح‌های پژوهشی «مؤسسهٔ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی» طی سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ انجام شده‌است، نواحی شهری استان ایلام دارای نرخ سرشمار فقر به میزان ۱۶/۰ درصد و نواحی روستایی این استان دارای نرخ سرشمار فقر به میزان ۱۴/۱ درصد بوده‌اند. نرخ سرشمار فقر در پژوهش در شهرستان‌های استان ایلام به صورت زیر بوده‌است.
گردشگری
شهرستان باستانی دره‌شهر با نام‌های قدیمی ماداکتو و سیمره در حال حاضر به دلیل دارا بودن قلعه‌ها و آثار تاریخی و طبیعی فراوان درمحدوده شهرستان، به عنوان قطب گردشگری استان ایلام محسوب می‌شود. شهر دره‌شهر در دوره ساسانیان یکی از پایتخت‌های ایران بوده‌است. دره‌شهر همچنین به عنوان بزرگ‌ترین شهر تاریخی غرب کشور شناخته می‌شود. از دیگر نقاط گردشگری استان می‌توان به دریاچه‌های دوقلوی آبدانان، قلعه تاریخی پشت قلعه آبدانان (دوره ساسانیان)، انبارهای هزار در آبدانان (دوره ساسانیان)، آتشکده سیاهگل (دوره ساسانیان) و طاق شیرین و فرهاد در ایوان غرب، تنگ رازیانه، میان تنگ (مانشت)، شهر باستانی ماداکتو در درّه‌شهر، آتشکده چهار تاقی دره‌شهر، دره ارغوان در شمال شهر ایلام، دریاچه سد ایلام (چم گردلان)، و چشمه‌های آب گرم دهلران، منطقه توریستی سرابکلان، آتشکده موشکان، قلعه سام و امامزاده پیرحسین و طاق رستم واقع در روستای زیبای زنجیره علیا، تنگه شمشه هلسم، شهر تاریخی گم گم در شیروان چرداول اشاره نمود. از لحاظ شرایط اقلیمی، مرداد ماه کمترین میزان مطلوبیت و مهر ماه بیشترین میزان مطلوبیت برای گردشگری را در استان ایلام دارا هستند.
سوغاتی‌ها
گیوه، بژی برساق، کله کنجی، حلوای بگل، شله کینه، نان ساجی، نان پپگ، نان گرده، برنج عنبربو، بنه، روغن حیوانی، عسل کوهی و گلیم برجسته.
امکانات روستایی استان ایلام
راه‌های روستایی استان ایلام در سال ۱۳۹۰، ۱۰ هزار و ۵۷۱ کیلومتر جاده آسفالته و ۳۱ کیلومتر جاده شوسه و ۶۲ کیلومتر جاده خاکی و ۴ کیلومتر مالرو بود.
در سال ۱۳۷۸، در ۲۰۱ روستا دهیار مشغول به کار بود. نرخ باسوادی نیز در مناطق روستایی استان ایلام در آن سال ۹/۸۱ درصد بود.
رودارته
رودارته (Rodarte) شرکت کالای لوکس آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
آنتونینا اسکوروبوگاتچنکو
آنتونینا اسکوروبوگاتچنکو (Антонина Витальевна Скоробогатченко؛ زادهٔ February 14, 1999) بازیکن هندبال اهل روسیه است.
مخزن سد تویابوگوز
مخزن سد تویابوگوز (به لاتین: Tuyabuguz Reservoir) یک مخزن سد در ازبکستان است که در ولایت تاشکند واقع شده‌است.
تنگ تنور
تنگ تنور، روستایی در دهستان سرسوره بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱۳ نفر (۱۴۱ خانوار) بوده‌است.
جان فورد (نمایشنامه‌نویس)
جان فورد (۱۵۸۶ – ۱۶۳۹) نمایشنامه‌نویس و شاعر انگلیسی از دورهٔ الیزابتی و جاکوبی بود. نمایشنامه‌های او عمدتاً در مورد درگیری بین هوای نفس و وجدان است. با اینکه فورد در درجه اول به عنوان یک نمایشنامه‌نویس یاد می‌شود، او همچنین تعدادی از اشعار دربارهٔ عشق و اخلاق نوشته‌است.
اویزدتس (ناحیه پراخاتیتسه)
اویزدتس یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراخاتیتسه واقع شده‌است. اویزدتس ۲٫۸۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳ نفر جمعیت دارد و ۵۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.