cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پرواززدگی
شدت پیامدها
پیامدهای پرواززدگی ناشی از مسافرت هوایی به سمت شرق، شدیدتر از مسافرت به سمت غرب است. در هنگام سفر به شرق، از طول روز ما کاسته می‌شود و به‌طور کلی ساعت زیستی بدن ما، خود را با روز بلند شده بهتر انطباق می‌دهد تا روز کوتاه شده. به عنوان مثال، کسی که از نیویورک به لندن پرواز می‌کند، یعنی از غرب به شرق، احساس می‌کند که زمان پنج ساعت زودتر از زمان محلی است، و کسی که از لندن به نیویورک، یعنی از شرق به غرب سفر می‌کند، احساس می‌کند که زمان پنج ساعت دیرتر از وقت محلی بودند. جت لگ قبلاً به عنوان یکی از اختلالات خواب ریتم شبانه‌روزی طبقه‌بندی شده بود.
پرواززدگی ممکن است چند روز طول بکشد تا مسافر به‌طور کامل به منطقه زمانی جدید تطبیق یابد.
خستگی سفر
خستگی در سفر خستگی عمومی، گمراهی و سردرد ناشی از ایجاد اختلال در امور روزمره، زمان سپری شده در فضای تنگ با فرصت اندک برای جابجایی، محیطی با اکسیژن کم و کم‌آبی ناشی از هوای خشک و محدودیت غذا و نوشیدنی است. این لزوماً شامل تغییر در ریتم شبانه‌روزی که باعث جت لگ می‌شود نمی‌شود. خستگی سفر می‌تواند بدون عبور از مناطق زمانی اتفاق بیفتد و اغلب پس از یک روز همراه با یک شب خواب با کیفیت خوب از بین می‌رود.
محوطه هوشیار چله ۲
محوطه هوشیار چله ۲ مربوط به مفرغ است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان چله، ۲۰۰ متری جنوب روستای هوشیار چله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دابلیو. آر. گیبسون
'''دابلیو. آر. گیبسون''' (W. R. Gibson) بازیکن لاکراس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اودیسان
اودیسان (به لاتین: Odaesan) یک کوه در کره جنوبی است که در گانگ‌نئونگ واقع شده‌است. اودیسان ۱٬۵۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زهرا اشراقی
زهرا اشراقی (زادهٔ ۱۳۴۳) فعال سیاسی اصلاح‌طلب و سیاست‌مدار ایرانی است. او نوهٔ دختریِ سید روح‌الله خمینی و دختر شهاب‌الدین اشراقی است. همسر وی محمدرضا خاتمی عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی وبرادر رئیس‌جمهور پیشین ایران سیدمحمدخاتمی است.
اظهارات جنجالی
در ۲۱ مهر ۱۳۹۲، انتشار متن مصاحبه الشرق الاوسط با زهرا اشراقی، با حواشی و جنجال‌های زیادی همراه شد. وی در این مصاحبه، اظهار داشت که دوست دارد تابوشکن باشد و ضمن ابراز علاقه نسبت به سریال حریم سلطان، از علاقه‌مندی خود به صدای هایده و مهستی سخن گفت و اشاره کرد که به دلیل جنجال‌های احتمالی نمی‌تواند بگوید که گوگوش را دوست دارد. سخنان زهرا اشراقی در این مصاحبه و به عنوان نوهٔ رهبر پیشین ایران جنجال رسانه ای فراوانی ایجاد نمود.
زمین‌لرزه ۲۰۰۸ رینو
زمین‌لرزه‌های رینو در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۱۴:۱۶:۰۲٫۷ به زمان یوتی‌سی در نوادا، منطقه رینو، نوادا رخ داد.ژرفای این زلزله ۶٫۷ کیلومتر بود. بزرگی آن ۵٫۷ در مقیاس mb بدست آمده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» پارامتر زمان مرکزوار زمین‌لرزه را با اختلاف ۷٫۳ ثانیه نسبت به زمان مرجع بالا و مختصات مرکزوار را در 41.16°N, -114.85°W محاسبه کرده، همچنین، ژرفا در ۱۳٫۵ کیلومتر بدست آمده‌است. در این محاسبات زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آن برابر با (°۳۰، °۴۰، ° -۸۶) یا (°۲۰۵، °۵۱، ° -۹۳) حاصل شده‌است.
آلبرتو د مندوسا
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به فصل شکار، بوسا نوا، سپس هیچ‌کدام باقی نماندند، جان‌سپردن، کلئوپاترا، تاپاس، ضعف اخلاقی عجیب خانم وارْدْ، دُم عقرب و شبح‌بانو اشاره کرد.
گروسناوندورف
گروسناوندورف یک شهر در آلمان است که در باوتسن واقع شده‌است. گروسناوندورف ۱٬۰۶۷ نفر جمعیت دارد.
رید پریدی
ویلیام رید پریدی معروف به رید پریدی، (متولد ۱ اکتبر ۱۹۷۷ در ریچموند، ویرجینیا، آمریکا) بازیکن تیم ملی والیبال آمریکا است. پریدی به عنوان یکی از بهترین پشت خط زن‌های آمریکا محسوب می‌شود.
زندگی شخصی
پریدی در ریچموند، ویرجینیا به دنیا آمد. پریدی از دبیرستان مانتین فونت در فونیکس، آریزونا فارغ‌التحصیل شد و در همان اولین سال دانشکده خود، دانشگاه ایالت آریزونا، سال ۱۹۹۶ در مسابقات والیبال شرکت کرد. پرایدی در سال ۲۰۰۰ از دانشگاه لویولا مریمانت با تحصیل در رشته مطالعات ارتباطات فارغ‌التحصیل شد. پریدی در ادامه دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورتریج و دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا استخدام شد. پریدی در تاریخ ۱۰ مارس ۲۰۰۷ با لیندسی پیرس ازدواج کرد.
تیم ملی
ویلیام اولین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۹ در بازی‌های پان امریکن انجام داد. پریدی به همراه تیم ملی آمریکا موفق به کسب مدال طلا بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و مدال برنز المپیک ریو ۲۰۱۶ شد.
گوزن فریادکش
گوزن فریادکش (نام علمی: Muntiacus) نام یک سرده از زیرخانواده گوزنیان جهان قدیم است.
اوده (ابهام‌زدایی)
اوده منطقه‌ای تاریخی در شمال هند است.
اوده همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تنگه‌رود
تنگه‌رود (به لاتین: Təngərud) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است.
ریشه واژه
ریشه این واژه تالشی و به معنی رود تنگ و باریک است و رودخانه تنگه‌رود از کوه‌های تالش سرچشمه گرفته و به دریای کاسپین می‌ریزد.
جغرافیا
تنگه‌رود میان روستاهای مشخان و پنسر قرار گرفته و توسط کوه‌های تالش احاطه شده‌است.
جمعیت
تنگه‌رود ۳٬۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
ترابری
این شهر ۱۸ کیلومتر از آستارا و ۲۹۵ کیلومتر از باکو فاصله دارد و در میان جاده این دو شهر قرار دارد و همه روزه اتوبوس‌هایی به مقصد آستارا، لنکران و باکو دارد.
نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان
نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان که با نام هرم فوتبال نیز شناخته می‌شود، به مجموعه‌ای از لیگ‌های به هم‌پیوستهٔ تیم‌های فوتبال مردان در  انگلستان اطلاق می‌شود. در این مجموعه شش تیم از ولز و یک تیم از گرنزی نیز به رقابت می‌پردازند. این نظام دارای قالبی سلسه‌مراتبی همراه با قاعدهٔ صعود و سقوط بین لیگ‌ها در سطح‌های مختلف است و این اجازه را حتی برای کوچک‌ترین باشگاه‌ها فراهم می‌آورد که سرانجام در یک آینده‌ای فرضی به بالاترین سطح نظام یا راس هرم صعود کنند. در این نظام بیش از ۱۴۰ لیگ منحصر به فرد وجود دارد که شامل بیش از ۴۸۰ بخش می‌شود. تعداد دقیق تیم‌ها به دلیل ورود و خروج باشگاه‌ها از لیگ‌ها و همچنان ادغام آن‌ها به صورت سالانه متغیر است، اما با فرض میانگین ۱۵ تیم برای هر بخش برآورد می‌شود بیش از ۷۰۰۰ تیم و ۵۴۰۰ باشگاه عضو یکی از لیگ‌های این نظام هستند.
تنگه‌رود
خصوصیات نژادی
بیشتر مردم (۹۸٪) از قوم ایرانی تالش هستند و به زبان‌های تالشی و ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.
نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان
هرم فوتبال زنان در انگلستان به صورت جداگانه در نه سطح، اجرا می‌شود به علاوه برخی از تیم‌های واقع در کشور انگلیس در لیگ‌های خارج از این کشور و این نظام فوتبالی به رقابت می‌پردازند همانند تیم برویک رنجرز اف‌سی نمایندهٔ شهر مرزی برویک اپان تویید که به دلیل نزدیکی به اسکاتلند در لیگ اسکاتلند توپ می‌زند یا تیم نیو سینتز اف‌سی که نمایندهٔ دو شهر مرزی یکی در انگلستان و دیگری در ولز است و در لیگ برتر ولز به رقابت می‌پردازد.
تنگه‌رود
دین
تقریباً همگی مردم تنگه‌رود مسلمان و اهل تسنن هستند.
نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان
نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان شامل مسابقات آماتوری معروف به لیگ یکشنبه نمی‌شود. این مسابقات لیگ‌های جداگانه‌ای هستند که در آن سیستم صعود و سقوط وجود ندارد. با این‌حال تا کنون برخی از این تیم‌های لیگ‌های آماتوری برای پیشرفت بیشتر به نظام لیگ‌های فوتبال انگلیس پیوسته‌اند.
تنگه‌رود
آموزش
دبیرستانی با نام صمد وورغون در سال ۱۹۱۴ میلادی در تنگه‌رود ساخته شد که در سال ۲۰۰۷ میلادی با حمایت صندوق حیدر علی‌اف بازسازی شد. این مدرسه دارای کلاس‌های دوره راهنمایی و دبستان نیز هست.
طبیعت
در تنگه‌رود بیش از ۴۰ چشمه طبیعی وجود دارد.
نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان
دربارهٔ سیستم
در تئوری امکان این وجود دارد که یک تیم آماتور محلی از پایین‌ترین دسته تا لیگ برتر صعود کند و قهرمان شود، هر چند در عمل این اتفاق حداقل در کوتاه مدت بسیار بعید به نظر می‌رسد.
پنج سطح اول این لیگ‌ها شامل هیچ بخش موازی‌ای نمی‌شوند ولی هر چه به پایین هرم نزدیک‌تر می‌شویم سطوح مختلف شامل لیگ‌های موازی بیشتری می‌شوند که هر کدام نقاط جغرافیایی کوچک‌تری را تحت پوشش قرار می‌دهند. در سطوح پایین‌تر لیگ‌ها حالتی بی‌قاعده و پراکنده به خود می‌گیرند اگر چه در برخی از مناطق پرجمعیت لیگ‌ها به بیست سطح هم می‌رسند. همچنین لیگ‌هایی در مناطق مختلف انگلستان وجود دارند که به صورت رسمی بخشی از این سیستم به حساب نمی‌آیند چون قراردادی با لیگ‌های دیگر ندارند اما توسط هیئت‌های فوتبال منطقه‌ای به رسمیت شناخته می‌شوند. باشگاه‌های حاضر در این لیگ‌ها، چنان‌چه احساس کنند امکانات مناسب و استانداردهای لازم برای پیوستن به نظام لیگی را دارند می‌توانند برای ملحق شدن به یکی از لیگ‌های سیستم درخواست دهند.
هفت سطحی که بلافاصله پایین‌تر از لیگ برتر و لیگ فوتبال قرار می‌گیرند تحت عنوان نظام لیگ ملی شناخته می‌شوند و تحت نظارت اتحادیهٔ فوتبال انگلستان قرار دارند. این نظام طی سالیان مختلف تکامل یافته‌است. در آخرین تغییرات عمدهٔ صورت گرفته دو لیگ جدید یعنی کنفرانس جنوب و کنفرانس شمال به سطح ششم وارد شدند و بخش‌های بالای لیگ جنوبی، لیگ ایستمان و لیگ برتر جنوبی به سطح هفتم منتقل شدند. در می ۲۰۰۴ اتحادیه فوتبال انگلستان خبر از اجرای طرحی آزمایشی برای ایجاد دسته‌ای جدید پایین‌تر از لیگ فوتبال و بالاتر از کنفرانس را داد که در آن تیم‌های دوم یا ب باشگاه‌های سطوح بالاتر به رقابت می‌پردازند.
آلودگی‌زدایی
آلودگی‌زدایی (گاهی به اختصار decon, dcon یا decontam نامیده می‌شود) فرایند حذف آلاینده‌ها از روی یک شی یا منطقه، از جمله مواد شیمیایی، میکروارگانیسم‌ها یا مواد رادیواکتیو است. این عمل ممکن است به روش واکنش شیمیایی، ضد عفونی یا حذف فیزیکی به دست آید. این عمل به اقدامات ویژه‌ای اشاره دارد که برای کاهش خطر ناشی از چنین آلاینده‌هایی انجام می‌شود، برخلاف بهداشت عمومی.
آلودگی‌زدایی بیشتر در محیط‌های پزشکی از جمله دندانپزشکی، جراحی و علوم دامپزشکی، در فرایند تهیه غذا، در علم محیط زیست، و در علم پزشکی قانونی استفاده می‌شود.
فهرست آثار ملی استان تهران
این فهرستی از آثار ثبتی استان تهران است.
باشگاه والیبال نیان الکترونیک مشهد
بازیکنان
لیست بازیکنان باشگاه والیبال نیان الکترونیک مشهد در سال ۱۴۰۱
پیوند به بیرون
صفحه آپارات نیان الکترونیک مشهد اینجا
سای³ دلو
سای³ دلو یک ستاره است که در صورت فلکی دلو قرار دارد.
بخش چمبا
بخش چمبا (به انگلیسی: Chamba district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در هیماچال پرادش واقع شده‌است. بخش چمبا ۶٬۵۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۹٬۰۸۰ نفر جمعیت دارد.
دهستان دابوی جنوبی
دهستان دابوی جنوبی، دهستانی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۷۷۹۶ نفر (۹۷۹۳ خانوار) بوده‌است.
اورتستاک
اورتستاک (به لاتین: Ortstock) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گلاروس واقع شده‌است. اورتستاک ۲٬۷۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وودلاون، کنتاکی
وودلاون شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲۹ نفر بوده‌است.
لدی، اکلاهما
لدی شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۳۵ نفر بوده‌است.
تپه رشمینه ۳
تپه رشمینه ۳ مربوط به مفرغ است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان حومه، ۶۳۰ متری جنوب غرب روستای علیرضاوندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۶۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پرسئوس
پرسئوس، پرسیوس یا برساووش (Περσεύς و Perseus)؛ در اساطیر یونانی، پسر زئوس و دانائه و یکی از اولین و نام‌آورترین پهلوانان اساطیر یونان باستان است. وی را بنا به اساطیر یونانی بنیان‌گذار شهر موکنای و مؤسس سلسلهٔ پرسه‌اید به حساب می‌آورند. پرسئوس پهلوانی بود که توانست سر مدوسا را از بدنش جدا کند و آندرومده را از دست هیولای دریایی پوزئیدون نجات دهد. همچنین وی برادر هراکلس (هرکول) بوده‌است.
پیدایش نام
یونانیان باستان فرزند پرسیوس (بنام پرسس) را نیای پارس‌ها می‌دانستند. هرودوت در کتاب هفتم خود در گفتار ۶۱ و نیز ۱۵۰ به این موضوع اشاره کرده.
نام برساووش از نام پرسئوس گرفته شده.
شروع در آرگوس
شاه آکریسیوس پادشاه آرگوس و زن وی اوریدیسه فقط یک فرزند داشتند، دختری به نام دانائه. این دختر به‌عنوان زیباترین زن آن سرزمین شمرده می‌شد، اما شاه از این که پسری نداشت، ملول و اندوهگین بود. پادشاه روزی به زیارت معبد دلفی رفت تا از خدای آن معبد بپرسد که آیا ممکن است روزی صاحب فرزند پسر شود یا نه. کاهنهٔ غیب‌گوی معبد به او گفت که چنین چیزی ممکن نیست، و در ادامهٔ سخن چیزی به او گفت اندوه‌بارتر و ناگوارتر از سخن پیشین: این‌که دخترش پسری از زئوس، پادشاه خدایان به دنیا می‌آورد که آن پسر روزی جدش، یعنی پادشاه آرگوس را خواهد کشت.
یک راه خلاص شدن از این سرنوشت شوم، کشتن دخترش بود، ولی دل شاه به این کار رضا نمی‌داد، دانائه بچه نداشت و پادشاه برای این که او را همچنان بدون فرزند نگه دارد، در اتاقی برنزی (مفرغی) در حیاط قصرش زندانی کرد و نگهبانانی برای محافظت از آن گماشت. این اتاق در زمین فرو رفته بود، ولی بخشی از سقف آن بازمانده بود و نور از همان‌جا به درون اتاق راه می‌یافت. زئوس از آن جا به شکل بارانی از طلا بر دانائه نزول کرد و او را حامله نمود و اتاق از طلا پر شد. بعد از اندک زمانی، فرزند آن‌ها به دنیا آمد: پرسئوس. البته در هیچ داستانی گفته نشده‌است که دانائه چگونه فهمید که این باران طلا زئوس است که این‌گونه به دیدارش آمده، دانائه دیربازی زاده شدن این پسر را از پادشاه پنهان داشت. پادشاه فقط از یک چیز مطمئن بود و آن این که زنده ماندن این پسر برای او خطرناک خواهد بود.
به هر حال شاه تصمیم نداشت که کودک را بکشد، مخصوصاً این که نوه‌اش فرزند زئوس شمرده می‌شد و با خدایان چنین رفتاری ممکن نبود و عواقب هولناک در پی می‌داشت. سرانجام پادشاه تصمیم گرفت که به طریقی دیگر عمل کند: وی دستور داد صندوقی بزرگ از چوب ساختند و آن دو را درون صندوق قرار دادند و به دریا و بر سینهٔ امواج رها ساختند. (چیزی شبیه به اتفاقی که در زندگی‌نامه‌های موسی پیامبر و سارگون کبیر هم شاهد هستیم). هنگامی که صندوق در دل تاریکی دریا ره می‌پیمود، دانائه دعا و نیایش می‌نمود. سرانجام دریا به ارادهٔ پوزئیدون آرام گرفت و امواج دریا بنا به خواستهٔ زئوس، مادر و فرزند را به ساحل جزیرهٔ سریفوس آوردند، در آن‌جا ماهیگیری به نام دیکتیس (به‌معنای تور ماهیگیری) آن دو را پیدا کرد و پذیرایشان شد. دیکتیس برادر پولیدکتس پادشاه جزیره بود.
رزم‌های پهلوانی
وقتی پرسئوس به سن بلوغ رسید، پولیدکتس عاشق مادر وی دانائی شد. روایت‌های متفاوتی در این خصوص وجود دارد، یکی از آن‌ها چنین می‌گوید: آکریسیوس رد دختر و نوه‌اش را دنبال کرد و فهمید که آن‌ها در جزیرهٔ سریفوس هستند، بنابراین از پولیدکتس خواست که آن دو را به او تحویل دهد، ولی پولیدکتس از این کار امتناع کرد، یعنی به‌طوری‌که شاهد هستیم، در این روایت پولیدکتس نه تنها به آن دو آسیبی نمی‌رساند، بلکه از آن‌ها حمایت هم می‌کند.
بنا به یک روایت دیگر، پرسئوس پادشاه جزیره را فرد محترم و شرافتمندی نمی‌دانست و به همین علت در صدد برآمد از مادرش در برابر وی محافظت کند، ضمن این که مادرش هم علاقه و تمایلی نسبت به پادشاه از خود نشان نمی‌داد. در نتیجه پولیدکتس با بی‌مهری توطئه کرد تا پرسئوس را از خود و مادرش دور سازد و بدین ترتیب بتواند به‌غایت خود برسد. وی ضیافت بزرگی ترتیب داد و همهٔ ساکنان جزیره را دعوت کرد، انتظار می‌رفت که هر یک از مهمانان هدیه‌ای با خود بیاورد. پولیدکتس از مهمانان خواست که اسب برای او بیاورند، به این بهانه که می‌خواهد با هیپودامیا (رام‌کنندهٔ اسبان) ازدواج کند. همه اسب آوردند، به غیر از پرسئوس که اسبی در اختیار نداشت. پس پرسئوس از پولیدکتس خواست که هدیه‌ای دیگر از وی طلب کند و گفت که این بار پولیدکتس هر چه تمنا کند، برایش مهیا خواهد ساخت. پادشاه هم این قول شتاب‌زده و عجولانهٔ پرسئوس را آلت دست قرار داد و سر تنها گورگون فانی، یعنی مدوسا را طلب کرد، گورگون‌ها سه تن بودند و مدوسا تنها فناپذیر در میان آن‌ها بود). روایت می‌گوید که مدوسا در ابتدا زن زیبایی بود و چون با پوزئیدون در معبد آتنا هم‌خوابگی کرد، آتنا او را مورد غضب قرار داد و موهای زیبای وی را تبدیل به مارهایی زشت و وحشت‌انگیز کرد، به گونه‌ای که هر کس به او می‌نگریست، به سنگ تبدیل می‌شد.
آتنا به پرسئوس آموخت که هسپریدها را برای کمک گرفتن از آن‌ها پیدا کند، چرا که آن‌ها سلاح‌های لازم را برای شکست دادن مدوسا در اختیار داشتند. هسپریدها در برخی از روایت‌ها، دختران هسپروس بودند که به همراه یک اژدها از باغ سیب‌های زرین محافظت می‌کردند و این باغ متعلق به هرا، همسر زئوس بود. هسپریدها مأموریت داشتند که از آن باغ پاسداری کنند، ولی گه‌گاه از آن سیب‌های زرین می‌قاپیدند. هرا که به آن‌ها اطمینان نداشت، یک اژدهای همیشه بیدار و صد سر را به نام لادون برای محافظت اضافی تعیین کرده بود. برای اجرای دستورالعمل آتنا، پرسئوس گرایاها را جستجو کرد، گرایاها پیرزنان یا خواهران سپیدموی گورگون‌ها بودند و محل سکونت هسپریدها را می‌دانستند. این سه خواهر از همان لحظهٔ تولد پیر و فرتوت بودند و با گذشت زمان تغییری در ظاهرشان به‌وجود نمی‌آمد. این سه یک چشم و یک دندان مشترک داشتند و به نوبت از آن‌ها استفاده می‌کردند. پرسئوس چشم مشترک آن‌ها را هنگامی که آن را بین خود دست به دست می‌کردند، قاپید و آن‌ها را مجبور کرد تا محل سه چیزی را که برای کشتن مدوسا لازم بود، به او نشان دهند (در روایت دیگری محل سکونت خود مدوسا را از آنان خواستار شد، و گفت که در آن صورت چشمشان را باز خواهد گرداند) وقتی که پیرزن‌ها خواستهٔ او را برآورده کردند، پرسئوس همان‌گونه که قول داده بود، چشم را برگرداند. سپس پرسئوس پیش هسپریدها رفت و آن‌ها به او کوله پشتی‌ای دادند تا سر مدوسا را با اطمینان خاطر در آن قرار دهد، زئوس یک شمشیر سخت و نشکن به او داد، هادس کلاه‌خود نامرئی‌کننده‌اش را به او بخشید، هرمس صندل‌های بالدارش را به او داد تا با آن‌ها پرواز کند و در نهایت آتنا سپر صیقل داده شده‌اش را به وی داد. علاوه برآن، در روایتی نیز گفته می‌شود که کرونوس هم شمشیری را که با آن آلت تناسلی اورانوس را قطع کرده بود، به پرسئوس داد. بعد از آن پرسئوس به سوی غار گورگون‌ها رهسپار شد.
غلبه بر مدوسا
پرسئوس هنگامی که به غار رسید، برای این که چشمش به مدوسا نیفتد (چون که در آن صورت تبدیل به سنگ می‌شد)، از سپری که آتنا به او داده بود، استفاده کرد و با دیدن انعکاس تصویر مدوسا بر روی سپر، بدون این که به او نگاه کند، نزدیک شد و سرش را برید. از گردن بریده شدهٔ مدوسا، دو موجود بیرون تراوید؛ یکی پگاسوس که یک اسب بال‌دار جاویدان بود و دیگری کریسائور (به معنای "کمان طلا")که به احتمال زیاد غول یا جنگجوی قدرتمندی بوده‌است. این دو موجود حاصل ملاقات و همبستر شدن مدوسا و پوزئیدون بودند. دو گورگون دیگر پرسئوس را تعقیب کردند، اما او با استفاده از کلاه نامرئی‌کننده که هادس به وی داده بود، موفق به فرار شد. بنابه روایتی، پرسئوس سر مدوسا را به آتنا داد و همین نشان است که در مجسمه‌های آتنا روی سپر وی قرار دارد.
پرسئوس و آندرومدا
در راه بازگشت به جزیرهٔ سریفوس، پرسئوس در قلمرو پادشاهی اتیوپیا توقف کرد. این سرزمین بنابه اساطیر یونانی و رومی، در جنوب مصر و همهٔ سرزمین‌های جنوبی آن کشور قرار داشت، یعنی سرزمینی که نویسندگان باستان آن را لیبیا می‌نامیدند. البته در برخی روایات دیگر این اتیوپیا نه در آفریقا، بلکه در نقطه‌ای در آسیا در نظر گرفته می‌شود. این کشور توسط سفیوس پادشاه اتیوپیا (کفئوس، سفئوس) و زنش ملکه کاسیوپیا اداره می‌شد. کاسیوپیا به زیبایی خود و دخترش آندرومدا بسیار می‌بالید و در آن باره داد سخن می‌داد و می‌گفت: «ما حتی از نرئیدها (Nereids، پریان دریایی) هم زیباتریم.» وقتی این حرف به گوش پریان رسید، به مادر و دختر حسد بردند و به پوزئیدون خدای دریاها شکایت کردند و از او خواستند تا کاسیوپیا را ادب کند، پوزئیدون چون حس کینه‌توزی و انتقام جویی‌اش تحریک شده بود، با این درخواست آن‌ها موافقت کرد و سیلی سهمگین بر پادشاهی اتیوپیا نازل کرد و کتوس هیولای وحشتناک دریا را احضار نمود و به او گفت: به ساحل سرزمین کاسوپیا برو، آن‌جا را ویران کن و همهٔ مردم و احشام را بکش. کتوس به‌شکل یک وال عظیم‌الجثه فوراً مأموریتش را آغاز کرد و ویرانی بسیاری به بار آورد. مردم وحشت‌زده جمع شدند و از پادشاهشان خواستند آن‌ها را نجات دهد. شاه بناچار از غیب‌گوی آپولون چاره‌جویی کرد و وی به شاه و ملکه گفت که این بلا از شما و مردمتان دور نخواهد شد، مگر این‌که دختر زیبایتان آندرومدا را قربانی هیولای دریایی کنید.
به این ترتیب، آندرومدا را لخت به صخره‌های ساحل زنجیر و برای کتوس مهیا کردند. وقتی هیولا قربانی را دید، قتل و ویرانگری را رها کرد و به طرف قربانی رفت. پرسئوس که آنجا بود، هیولا را کشت و با آزاد کردن آندرومدا، ازدواج با وی را خواستار شد. در برخی از نسخه‌های داستان آمده که پرسئوس با صندل‌های پرندهٔ هرمس بر فراز دریا پرواز کرد. از ظاهر برخی دیگر از روایات هم چنین برمی‌آید که سوار بر پگاسوس شده باشد.
بنا به نسخه‌ای از حکایت، آندرومدا به دنبال شوهرش به شهر تیرینس در نزدیکی آرگوس رفت (در شبه جزیرهٔ پلوپونس) و جده خاندان پرسئیدا شد (خاندان پرسه‌اید)؛ خاندانی که نخستین فرمانروای آن پرسس، پسر پرسئوس و آندرومدا بود و در تیرینس حکومت کرد. بنا به این اسطوره، پرسئوس جد پارسی‌ها به‌شمار می‌رود. پرسئوس و آندرومدا، هفت پسر و دو دختر داشتند (و بنا به یک روایت دیگر، هفت پسر و یک دختر).
امروزه پرسئوس، کاسیوپیا، کفئوس، آندرومدا، آتنا، پگاسوس و کتوس همگی صورت فلکی هستند. صورت فلکی آندرومدا به شکل دختری گرفتار در غل و زنجیر دیده می‌شود. کهکشانی هم در صورت فلکی آندرومدا به همین نام نام‌گذاری شده‌است که همسایهٔ کیهانی ما محسوب می‌شود (در عربی، کهکشان «امراة المسلسله» گفته می‌شود).
در روایتی دیگر آمده، پرسئوس و آندرومدا، ابتدا به محل اقامت دانائه، یعنی سریفوس رفتند و در آن‌جا پرسئوس مادرش را نجات داد و بعد ره‌سپار تیرینس و آرگوس شدند.
بعد از مرگ آندرومدا، آتنا را در اساطیر یونانی به جای او به آسمان شمال آوردند، به گونه‌ای که امروزه صورت فلکی آتنا نزدیک صور فلکی پرسئوس و کاسیوپیا قرار دارد. در طول زمان هنرمندان بسیاری از اسطورهٔ پرسئوس و آندرومدا برای خلق آثار هنری مختلف استفاده کرده‌اند، از جملهٔ این آثار می‌توان به تابلوهای نقاشی و آثار در قالب تراژدی و برخی رمان‌ها، داستان‌ها و نمایشنامه‌ها اشاره کرد. بنابه روایت، هنگامی که پرسئوس در راه بازگشت نزد مادرش بر فراز شن‌زارهای لیبیا (آفریقا) پرواز می‌کرد، قطره‌های خون مدوسا بر زمین می‌ریخت و در اثر آن، نژادی از افعی‌های سمی و زهرآگین پدید آمد و از این‌جا است که این داستان به اسطورهٔ آرگونوت‌ها ربط پیدا می‌کند.
نجات دانائه
پرسئوس هنگامی که به سریفوس بازگشت، دانست که مادرش مورد خشونت و آزار گستاخانهٔ پولیدکتس قرار گرفته و پولیدکتس مادرش را تهدید و حتی به او تجاوز کرده‌است و مادرش ناچار شده‌است به معبدی پناهنده شود. پرسئوس، پولیدکتس را با استفاده از سر مدوسا کشت و دیکتیس برادر او را که شوهر دانائه هم بود، به فرمانروائی سریفوس منصوب کرد. پرسئوس سپس قرض‌های جادویی خود را پس داد و سر مدوسا را هم به آتنا بخشید و آتنا آن را بر روی سپر زئوس نصب کرد.
محقق شدن پیش‌گویی غیب‌گوی آپولو
دربارهٔ محقق شدن پیش‌گویی غیب‌گو (همان غیب‌گویی که آکریسیوس از وی سؤال کرده بود) چند روایت مختلف و متفاوت وجود دارد، هر کدام از این روایت‌ها موضوع اسطوره‌ای تبعید را با محقق شدن پیش‌گویی ممزوج و مخلوط می‌کنند. در روایت پوسانیاس (Pausanias) پرسئوس به آرگوس بازنمی‌گردد، بلکه عوض آن به لاریسا می‌رود، محلی که بازی‌ها و مسابقات قهرمانی در حال برگزاری است. او تازه بازی کویتس را ابداع کرده‌است و طریقهٔ آن را به عموم می‌آموزد که آکریسیوس، که به‌طور اتفاقی از آن‌جا دیدن می‌کند، پا به داخل محوطهٔ پرتاب دیسک می‌گذارد و در اثر برخورد دیسک به سرش کشته می‌شود؛ به این ترتیب پیش‌گویی غیب‌گو محقق می‌شود.
یک روایت دیگر می‌گوید که پرسئوس به آرگوس بازگشت، اما هنگامی که فهمید چنین پیش‌گویی در گذشته صورت گرفته، به تبعید داوطلبانه و خودخواسته به پلاسگیوتیس (Pelasgiotis، تسالی) می‌رود. پادشاه لاریسا در آن‌جا به خاطر مرگ پدرش بازی‌هایی را ترتیب داده بود. هنگامی که پرسئوس مشغول بازی پرتاب دیسک بود، دیسک پرتابی وی تغییر مسیر داد و به آکریسیوس اصابت کرد، ضربه‌ای که بلافاصله باعث کشته شدن وی گردید. در روایت سوم، آکریسیوس توسط برادر دوقلویش پروئتوس به تبعید فرستاده شده‌است، پرسئوس با استفاده از سر گورگون، برادر غاصب را تبدیل به سنگ می‌کند و آکریسیوس را دوباره به تخت می‌نشاند.
در هر صورت پرسئوس که ناخواسته و سهواً آکریسیوس را کشته است و در عین حال ولی‌عهد و جانشین پادشاه متوفی شمرده می‌شود، پادشاهی آرگوس را به مگاپنتس پسر پروئتوس وا می‌گذارد و خود قلمرو پادشاهی مگاپنتس، یعنی تیرینس را برای شاهی و حکومت برمی‌گزیند. گفته شده که پرسئوس چون جد خود را به قتل رسانده بوده، شرم داشته از این‌که در آرگوس خود را شاه بنامد. این اصلی تغییرناپذیر در ادبیات کلاسیک یونان است که قاتل، حتی اگر سهواً مرتکب قتل شده باشد، باید برای تهذیب نفس به تبعید برود و رنج و مشقت دوری را بر خود هموار سازد.
روایت دیگری چنین نقل می‌کند که پرسئوس از این که آکریسیوس زمانی خواسته بود او و دانائه را بکشد، ناراحت و خشمناک بود، به همین علت به موطن خود بازگشت و آکریسیوس را در دربارش به مبارزه طلبید، سپس سر مدوسا را بیرون آورد و شاه و دربارش را به سنگ مبدل کرد.
نگاهی به ادبیات و هنر مربوط
حکایت دانائه در صندوق چوبین یکی از مشهورترین بندهای قصیده‌ای مشهور است که سیمونیدس، شاعر قصیده‌سرای اهل کئوس در قرن پنجم پیش از میلاد آن را سروده‌است. این داستان را هم اووید و هم آپولودوروس به تفصیل در آثار خود آورده‌اند. بی‌تردید آپولودوروس صد سال بعد از اووید می‌زیسته و آن را بهتر و شیواتر سروده‌است. او داستان را بسیار ساده روایت کرده‌است و از هر پیچیدگی نیز عاری است. اما داستانی که اووید گفته‌است مفصل‌تر است، به‌عنوان مثال صد بیت می‌سراید تا اژدهایی را به قتل برساند.
تنم
خصوصیات
تنم ۷۴۶ نفر جمعیت دارد.
شاه سلطان حسین دوم
شاه سلطان حسین دوم، (۱۱۵۱ – ۱۱۸۹، ۱۷۳۸ – ۱۷۷۵) پادشاه اسمی صفویان، پسر شاه تهماسب دوم از مدعیان پادشاهی پس از مرگ نادرشاه بود که به مدت چند ماه پادشاه‌ اسمی ایران بود.
تبار
حسین میرزا پسر تهماسب دوم نوه شاه سلطان حسین بود که ۶ ماه پیش از قتل پدر در سبزوار متولد شد. زمانی که در ۷ صفر ۱۱۵۲ تهماسب دوم و پسرانش به فرمان رضاقلی میرزا کشته شدند، منوچهر بیگ گرجی که خواهرش مادر حسین میرزا بود، شاهزاده و مادرش را فراری داد به آذربایجان برد.
پیش‌زمینه
زمانی که نادرشاه کشته شد، شاهزاده به همراه مادر و دایی خود به بغداد رفت. در آن هنگام مصطفی خان شاملو که سفیر نادرشاه در عثمانی بود از حضور وی مطلع شد و برای اگاهی از صحت نسب شاهزاده نزد وی رفت و حسین میرزا قباله مادرش که مهر مصطفی خان بر پای آن بود به همراه بازوبند و خنجر پدرش را به خان نشان داد زمانی که خان از نسب شاهزاده آگاه شد او را به کربلا نزد راضیه بیگم برد.
تاج‌گذاری
مصطفی‌خان و علیمردان خان مژده پادشاهی را به قاصدان قلعه کرمانشاهان خبر دادند و تا چند روز بعد از سرداران بختیاری پیاده و سواره فراوان به بغداد طلبید. مردمان ایلات هم که از پیدا شدن شاهزاده به وجود آمده بودند و اهالی ایلات نیز به شوق قدم بوسی و جانفشانی در خدمت او به نزد وی شتافتند. مصطفی خان هم اسباب سلطنت شاهزاده را برپا کرد و با محمدرضاخان قورچی‌باشی، علی‌مردان‌خان بختیاری، اسماعیل خان فیلی و سایر امرا از حسین میرزا برای تاج‌گذاری دعوت کردند. شاهزاده در ابتدا امتناع نمود اما بعد از گفتگوهای بسیار وی را داخل خیمه‌ای که برا او زده بودند گرد همه خوانین آورده و با نام شاه سلطان حسین دوم به تخت نشاندند سپس به او تهنیت و مبارک باد گفتند سپس شاه را برای زیارت قبور عتبات عالیات بردند. سجع مهر وی چنین بود:
پادشاهی
مصطفی خان موفقیت خود را به عنوان مشاور و ملازم شاه تثبیت کرد و برای پشتیبانی از شاهزاده نیروی جنگی زیادی از سلیمان پاشا والی بغداد درخواست نمود که قبول نشد، سپس نامه‌ای به آزادخان افغان که از دوستان قدیمی‌اش بود فرستاد و از وی درخواست کمک نمود آزاد خان نیز سلطنت شاه را به رسمیت شناخت. علیمردان خان هم سپهسالار لشکر شد. در این هنگام علیمردان خان سفیرانی با فرمان و نامه‌ی شاه جدید و اخباری دایر بر اینکه به زودی با آمدن قشون سلطنتی نگرانی آنها رفع خواهد شد به کرمانشاه فرستاد و با قشون سلطنتی به سمت کرمانشاه حرکت کرد. در همین زمان سلطان علی میرزا فرزند شاه سلیمان دوم نیز به اردوی شاه جدید پیوست.
همین که کریم خان از جریان حرکت علیمردان خان و سپاهش باخبر شد وی نیز با چهل و دو هزار نفر از سپاهیانش راهی کرمانشاه شد و فردی را به داخل کرمانشاه فرستاد و تقاضای تسلیم فوری قلعه کرمانشاه را نمود و قول داد در صورتی که آنها تسلیم شوند. با آنها کاری نداشته باشد و آنها را مورد عفو و بخشش قرار می‌دهد و از گناهشان می‌گذرد. اهالی قلعه که موقعیت خود را در خطر می‌دیدند پس از مشورت تصمیم به تسلیم گرفتند و میرزا محمدتقی گلستانه و عبدالعلی خان شخصاً وارد مذاکره با کریم خان شدند و کریم خان هم طبق عادت از آنها استقبال کرد و آنها را نزد خود پذیرفت و علیمرادخان زند را به حکومت کرمانشاه منصوب کرد و برای اطمینان خاطر میرزا محمدتقی و عبدالعلی خان ناچار شدن در سپاه کریم خان بمانند. محاصره به پایان رسید و کریم خان با خیال راحت با سپاهیان خود به مقابله با شاه سلطان حسین دوم حرکت کرد.
پس از پادشاهی
پس از فرار از میدان جنگ سلطان حسین دوم توسط علیمردان خان کور شد اما اجازه یافت نزد بازماندگانش در کربلا برگردد. او مابقی عمر خود را به عنوان فردی مذهبی گذراند و از سیاست دور بود. کریم خان زند خواست برای معیشت وی مقرری معین کنند اما وی قبول نکرد. او احتمالا با شاهزاده خانمی صفوی تبار ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد تهماسب میرزا که به مرض آبله در کودکی از دنیا رفت و ابوالفتح محمد میرزا که در زمان مرگ پدر دو سال داشت. در نهایت حسین میرزای دوم در جوانی در سال ۱۱۸۹ (۱۷۷۵) از دنیا رفت و در عتبات دفن شد.
پانویس
<references group="پانویس" responsive="" />
لویک میکائلیان
لویک میکائلیان کشتی‌گیر اهل ارمنستان است که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
گوزن فریادکش هندی
آهوی فریادکش هندی (نام علمی: Muntiacus muntjak) نام یک گونه از سرده آهوی فریادکش است.
دواین جفرسون
دواین جفرسون (Dewayne Jefferson؛ زادهٔ August 10, 1979) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
کارلولین فوت
کارلولین فوت (زادهٔ March 14, 1965) شناگر اهل بریتانیا است.
جنگلداری نزدیک به طبیعت
جنگلداری نزدیک به طبیعت یک رویکرد مدیریتی است که جنگل را به عنوان یک سیستم بوم‌شناختی با کارکردهای متعدد در نظر می‌گیرد. جنگل‌کاری نزدیک به طبیعت تلاش می‌کند تا با حداقل مداخله انسانی لازم به هدف‌های مدیریتی دست یابد که هدف آن تسریع فرآیندهایی است که طبیعت به خودی خود کندتر انجام می‌دهد. آن را با جمعیت طبیعی درختان، فرآیندهای در حال انجام و ساختارهای موجود با استفاده از رویکرد شناختی، مانند مورد جنگل ناهموار پیر (پلنتروالد) کار می‌کند. تئوری و عمل آن جنگل را به عنوان یک اکوسیستم خودتنظیمی در نظر می‌گیرد و آن را مدیریت می‌کند.
۶۱۳ (قمری)
۶۱۳ (قمری)، ششصدمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیستم آوریل سال ۱۲۱۶ میلادی است.
تپه قاسم‌آباد ۱
تپه قاسم‌آباد ۱ مربوط به مفرغ است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان حومه، ۶۰۰ متری غرب روستای قاسم آّباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۶۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اورجن
اورجن (به لاتین: Orjen) یک رشته‌کوه در مونته‌نگرو است که در Montenegro and Bosnia and Herzegovina واقع شده‌است. اورجن ۱٬۸۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نئاندرتال
نئاندرتال‌ها از طیف وسیعی از غذاها، عمدتاً پستانداران سم‌دار، و همچنین سایر جانوران بزرگ، گیاهان، پستانداران کوچک، پرندگان، و منابع آبزی و دریایی استفاده می‌کردند. اگرچه آنها احتمالاً شکارچیان راس هرم غذایی بودند، اما همچنان با خرس غارنشین، شیر غارنشین، کفتار غارنشین و دیگر شکارچیان بزرگ رقابت می‌کردند. تعدادی از نمونه‌های تفکر نمادین و هنر پارینه سنگی به‌طور غیرقابل قطعی به نئاندرتال‌ها نسبت داده شده‌اند، مثل زیور آلات از پنجه و پر پرندگان یا صدف، مجموعه‌ای از اشیاء از جمله کریستال‌ها و فسیل‌ها، حکاکی، تولید موسیقی با استخوان ران خرس غارنشین و غار نقاشی اسپانیایی مربوط به قبل از ۶۵۰۰۰ سال پیش. برخی از شواهد بیانگر وجود اعتقادات مذهبی درمیان آنها بوده‌است. نئاندرتال‌ها احتمالاً قادر به گفتار بودند، اگرچه پیچیدگی زبان آنها مشخص نیست.
در مقایسه با انسان‌های امروزی، نئاندرتال‌ها ساختاری قوی‌تر و اندام‌های کوتاه‌تری داشتند. پژوهشگران اغلب این ویژگی‌ها را به‌عنوان سازگاری برای حفظ گرما در آب و هوای سرد توضیح می‌دهند، اما ممکن است این ویژگی‌ها سازگاری‌هایی برای دویدن در مناظر گرم‌تر و جنگلی باشد که نئاندرتال‌ها اغلب در آن زندگی می‌کردند. با این وجود، آن‌ها سازگاری‌های خاص سرما را داشتند، مانند ذخیره‌سازی تخصصی چربی بدن و بینی بزرگ‌شده به هوای گرم (اگرچه بینی ممکن است ناشی از رانش ژنتیکی باشد). میانگین قد مردان نئاندرتال در حدود ۱۶۵ سانتی‌متر (۵ فوت ۵ اینچ) و قد زنان ۱۵۳ سانتی‌متر (۵٫۰۲ فوت) است که شبیه به انسان‌های مدرن پیش از صنعتی شدن است. پوسته‌های مغزی مردان و زنان نئاندرتال به ترتیب حدود ۱۶۰۰ سانتی‌متر مکعب (۹۸ مکعب مکعب) و ۱۳۰۰ سانتی‌متر مکعب (۷۹ مکعب مکعب) بود، که در محدوده مقادیر برای انسان مدرن است. جمجمه نئاندرتال کشیده‌تر بود و دارای لوب‌های جداری کوچک‌تر و مخچه بود، صفات مورفولوژیکی که برای اختصاص نمونه‌ها به گونه‌ها استفاده می‌شد.
جمعیت کل نئاندرتال‌ها کم بود، و گونه‌های ژنی ضعیف مضر را تکثیر می‌کردند و مانع از شبکه‌های مؤثر در فواصل دور می‌شدند. با این وجود، شواهدی از فرهنگ‌های منطقه‌ای و در نتیجه ارتباط منظم بین جوامع وجود دارد. آنها احتمالاً در غارها رفت و آمد می‌کردند و به صورت فصلی بین غارها حرکت می‌کردند. نئاندرتال‌ها در یک محیط پر استرس با نرخ تروما بالا زندگی می‌کردند و حدود ۸۰٪ قبل از ۴۰ سالگی مردند. پیش‌نویس گزارش پروژه ژنوم نئاندرتال در سال ۲۰۱۰ شواهدی را برای آمیختگی بین نئاندرتال‌ها و انسان‌های مدرن ارائه کرده‌است که احتمالاً ۳۱۶۰۰۰ تا ۲۱۹۰۰۰ سال پیش رخ داده‌است. اما به احتمال زیاد ۱۰۰۰۰۰ سال پیش و دوباره ۶۵۰۰۰ سال پیش.
همچنین به نظر می‌رسد نئاندرتال‌ها با انسان‌تبار دنیسووا، گروهی متفاوت از انسان‌های باستانی، در سیبری آمیخته‌اند. حدود ۱ تا ۴ درصد از ژنوم اوراسیاها، استرالیایی-ملانزیایی‌ها، بومیان آمریکا و آفریقای شمالی از اجداد نئاندرتال هستند، در حالی که ساکنان جنوب صحرای آفریقا اصلاً نسبتی با نئاندرتال‌ها ندارند، به جز ردپای احتمالی از ژن اولیه انسان‌های خردمند به نئاندرتال. جریان مهاجرت اخیر اوراسیائی‌ها به آفریقا. در مجموع، حدود ۲۰ درصد از گونه‌های مشخص ژن نئاندرتال امروزه زنده مانده‌اند.
اگرچه بسیاری از گونه‌های ژنی به ارث رسیده از نئاندرتال‌ها ممکن است مضر بوده و انتخاب شده باشند، به نظر می‌رسد که نفوذ نئاندرتال بر سیستم ایمنی انسان مدرن تأثیر گذاشته‌است، و همچنین در چندین مورد دخیل است. توابع و ساختارهای بیولوژیکی دیگر، اما به نظر می‌رسد بخش بزرگی از دی‌ان‌ای بی‌رمز باشد.
ژنوم
شمار ژنوم انسان نئاندرتال سه میلیارد زوج و تقریباً برابر ژنوم‌های انسان خردمند است که احتمالاً ژن‌هایی از انسان نئاندرتال با ژن‌های انسان خردمند یکسان هستند. چنین تصور می‌شود که مقایسه ژنوم نئاندرتال با ژنوم انسان خردمند منجر به افزایش فهم ما در مورد انسان نئاندرتال و همچنین تکامل انسان و مغز او خواهد شد.
یک پژوهشگر، با بررسی دی‌ان‌ای اولیه متعلق به یک تکه استخوان ران ۳۸٬۰۰۰ ساله که در سال ۱۹۸۰ در غار ویندیجا کرواسی کشف شد دریافت که ۹۹٫۵ درصد دی‌ان‌ای انسان نئاندرتال و خردمند، مشترک است. این باور وجود دارد که این دو گونهٔ نزدیک به ۵۰۰٬۰۰۰ سال پیش، نیای یکسانی داشته‌اند. برآورد و محاسبات مربوط به طبیعت نشان از آن دارد که این دو گونه ۵۱۶٬۰۰۰ سال پیش از همدیگر منشعب شده‌اند. این در حالی است که آثار سنگواره‌ای زمان جدایی این دو گونه را به ۴۰۰٬۰۰۰ سال پیش نسبت می‌دهند.
مقایسهٔ مغز انسان نئاندرتال و خردمند
با بازسازی دیجیتالی مغز نئاندرتال‌ها مشخص شد که تفاوتی آشکار در شکل مغز آن‌ها با انسان خردمند وجود دارد. ناحیهٔ مخچه‌ی انسان خردمند به‌طور چشمگیری بزرگ‌تر از انسان نئاندرتال است. مخچه در حفظ تعادل بدن و هماهنگی حرکات و یادگیری‌های حرکتی نقش دارد و در انجام اعمال حرکتی هوشمندانه و ظریف نقش زیادی دارد. با اینحال بازسازی‌ها نشان دادند که نئاندرتال‌ها دارای دستکم یک برتری بزرگ نسبت به انسان خردمند بوده‌اند. مرکز پردازش تصویری مغز آن‌ها که به نام لوب آوندی شناخته می‌شود، بزرگ‌تر از انسان خردمند بوده‌است.
هوش
در آوریل ۲۰۲۰ کشف یک تکه ریسمان با دیرینگی ۵۰ هزار ساله در غاری در فرانسه نشان داد که انسان نئاندرتال به اندازه انسان خردمند، باهوش بوده‌است و می‌توانسته مفاهیمی مانند اعداد، شمارش، جفت، و مجموعه را درک کند.
نئاندرتال‌ها توانایی کنترل آتش، ساخت سرپناه، و شکار ماهرانه حیوانات بزرگ را داشتند و مردگان خود را در گور می‌گذاشتند.
ابزارسازی
شیوهٔ خاص تولید ابزار سنگی در دوره پارینه‌سنگی میانی بنام محل باستانی که این ابزارها در آن یافت شده‌اند فرهنگ موستری نامیده شده‌است. از ویژگی‌های فرهنگ موستری استفادهِ بسیار از شیوهِ لوالوایی است. ابزار موستری بیشتر با استفاده از ضربه چکش‌های غیر سخت و سخت ساخته می‌شدند. چکش‌های غیر سخت از مواد آلی نرمی که از استخوان، شاخ، و چوب بدست می‌آمدند ساخته می‌شدند و چکش‌های سخت از سنگ‌هایی مانند سنگ آهک، و سنگ آذرین ساخته می‌شدند. تقریباً در پایان دورهِ نئاندرتال‌ها، آن‌ها ابزارهای شاتل پرونی Châtelperronian را ابداع کردند که «پیشرفته‌تر» از ابزار موستری بود. آن‌ها یا خود Châtelperronian را ابداع کردند یا آن را از انسان خردمند تقلید کردند. انسان خردمندی که این‌گونه تصور می‌شود که فرهنگ اوریناسی را ایجاد کردند.
سبک زندگی
اشیای باقی‌مانده از نئاندرتال‌ها به‌ویژه زیورآلاتشان که استفاده‌های نمادین داشته و نشانگر فرهنگ آن‌ها بوده، اساسی‌ترین سند برای بررسی رفتار آن‌ها و مقایسه با رفتارهای انسان خردمند هستند. برخی از پژوهشگران می‌گویند که پیش از حضور انسان خردمند در اروپا نزدیک به ۴۰ هزار سال پیش، نئاندرتال‌ها مراسمی نمادین داشته‌اند. اما برخی از منتقدان این نظریه هم می‌گویند که آن‌ها در دورهٔ کوتاه رقابت با انسان‌های خردمند بوده که این چیزها را از ما غنیمت گرفته‌اند. به هرحال نئاندرتال‌ها نزدیک به ۳۰ هزار سال پیش ناپدید شدند و رازهای زیادی از خود باقی گذاشتند.
آثار زینتی
نظریهٔ غالب این است که خاستگاه انسان خردمند آفریقا بوده و بعداً با مهاجرت‌های گسترده، در همه جای جهان پخش شده‌اند و محل زندگی انسان‌های قدیمی‌تر، مانند انسان نئاندرتال را تغییر داده‌اند. در سال ۱۹۷۹ باستان شناسان در فرانسه، اسکلت یک نئاندرتال را یافتند. آن زمان کارشناسان تصور می‌کردند که آرایش بدن و زیورآلات از جنس استخوان در کنار دیگر عناصر، ساختهٔ دست انسان خردمند است. اما پژوهش‌های بعدی نشان دادند که خود نئاندرتال‌ها این‌طور آرایش می‌کرده‌اند. در سال ۱۹۹۵ پژوهش‌گران بقایای انسانی را در همان دورهٔ زمانی، در جایی دیگر در فرانسه یافتند که آن نیز نئاندرتال بود و چنین آرایشی داشت. اهمیت این یافته‌ها در این است که گونه‌ها، هم با کالبدشناسی بدن و هم با رفتار خود شناخته می‌شوند؛ بنابراین همان‌طور که نئاندرتال‌ها بدنی همانند انسان خردمند نداشتند نمی‌توان رفتاری امروزی نیز برای آن‌ها تعریف کرد. این یافته‌ها رفتارهای اجتماعی انسان نئاندرتال را توضیح می‌دهند.
دو یافتهٔ مهم برای دیرینه‌شناسان انسانی بسیار قابل توجه بوده‌است؛ یکی غاری در جنوبی‌ترین نقطه در اسپانیا بود که سال ۱۹۸۵ حفاری شد و سه صدف سوراخ شده در آن پیدا شد که در آغاز، چندان توجهی جلب نکرد. اما پس از چند سال با پیگیری یک پژوهشگر، کشف شد که این صدف متعلق به ۴۸ تا ۵۰ هزار سال پیش است. یکی از صدف‌ها پوشش یک صدف خوراکی مدیترانه‌ای بود. با تمیز کردن آن، لکه‌ای روی آن پیدا شد که می‌تواند باقی‌ماندهٔ رنگدانه باشد. با تحلیل این لکه، مشخص شد که این صدف با رنگدانهٔ قرمزی به نام لپیدوکروسیت رنگ شده‌است. دومین کشف یک صدف حلزونی بود که در اسپانیا کشف شده و مربوط به ۱۰ تا ۵۰ هزار سال پیش از حضور انسان خردمند در اروپا است. در آغاز، تصور می‌شد که این سنگواره، هیچ ارتباطی با انسان ندارد. اما پس از تمیز کردن آن، دیدند بسیار تازه و روی آن، پر از رنگ‌های نقاشی شده‌است. به نظر می‌رسید سطح بیرونی نسبتاً سفید رنگ صدف، نارنجی باشد.
صدف خوراکی مدیترانه‌ای، احتمالاً به عنوان «ظرف نگهدارندهٔ رنگ‌های آرایشی» مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. ساده‌ترین توضیح این است که این رنگ‌ها برای آرایش بدن به ویژه برای رنگ کردن صورت کاربرد داشته‌اند.
نقاشان چیره‌دست
نئاندرتال‌ها نقاشان چیره‌دستی بوده‌اند که در غارها و بر کناره صخره‌ها آثار هنری بدیع را خلق و به یادگار گذاشته‌اند. ترسیم یک کار هنری لازمه مفروضاتی است که انسان نئاندرتال می‌بایست از آن برخوردار بوده باشد تا بتواند به نقاشی بر روی سنگ‌ها مبادرت ورزد.
شکل اندام
با این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که نئاندرتال‌ها رفتاری امروزی داشتند. آن‌ها بدنی همانند انسان خردمند نداشتند اما رفتاری پیشرفته داشته‌اندمنبع. از روی رفتارهای آن‌ها می‌توان دریافت که یا نئاندرتال‌های ساکن این مناطق از نیای مشترک نئاندرتال و انسان خردمند به وجود آمده‌اند. در واقع ظهور رفتار انسان خردمند کُند بوده‌است. شاید با افزایش جمعیت، دانش انسان‌ها بالا رفته و موجب رشد هویت اجتماعی شده که در شکل زیورآلات و آرایش بدن انسان‌ها هم به چشم می‌خورد. این نمونه‌ها، نشانگر آغاز تغییر رفتار در انسان خردمند است.
بدن انسان نئاندرتال برای زندگی در آب‌وهوای سرد سازگاری یافته بود و برای نمونه آن‌ها کاسه سر بزرگ داشتند کوتاه قامت اما بسیار نیرومند بودند و بینی بزرگی داشتند. برپایه برآوردها اندازهٔ کاسهٔ سر و مغز آن‌ها بزرگتر از انسان خردمند بوده‌است، با این وجود در این بررسی‌ها بدن قوی‌تر آن‌ها در مقایسه با انسان خردمند در نظر گرفته نشده‌است. به‌طور میانگین، نئاندرتال‌های مذکر دارای قد ۱۶۵ سانتی‌متر، از نظر وزنی سنگین و به دلیل فعالیت بدنی زیاد دارای استخوان‌بندی قوی بوده‌اند. بلندی زن‌های نئاندرتال بین ۱۵۳ تا ۱۵۷ سانتی‌متر بوده‌است.
انقراض
در مورد دلیل انقراض انسان‌های نئاندرتال و زمان این انقراض همچنان گمانه‌ها و پرسش‌های گوناگونی مطرح است. نئاندرتال‌ها یکی از گونه‌های قدیمی بشر بودند که نزدیک به ۴۰ هزار سال پیش منقرض شدند. محل زندگی این انسان‌ها از اروپای شرقی تا آسیای میانه و همچنین نزدیک به شمالی از منطقه‌ای که اکنون کشور بلژیک قرار دارد تا دریای مدیترانه و آسیای غربی را شامل می‌شده‌است. جمعیت‌هایی از انسان خردمند در همان زمان در آسیای شرقی و آفریقا زندگی می‌کردند.
در دوره زندگی آنان کاهش کوچک در نرخ باروری ممکن بود منجر به انقراض نئاندرتال‌ها شود.
آمیزش انسان و نئاندرتال
تحلیل و تعیین آرایش پایه‌های دی‌ان‌ای به دست آمده از یک استخوان ران مربوط به یک انسان که ۴۵ هزار سال پیش در سیبری می‌زیسته، نشان می‌دهد که نخستین مورد آمیزش میان انسان خردمند و نئاندرتال ۵۰ هزار تا ۶۰ هزار سال پیش رخ داده‌است. استخوان ران متعلق به یک شکارچی مرد است که یکی از قدیمی‌ترین انسان خردمند کشف شده در اوراسیا است.
آمیزش جنسی میان انسان نئاندرتال و انسان خردمند می‌توانست مانعی برای انقراض کامل انسان نئاندرتال شود. اما مشکل انسان نئاندرتال در آمیزش با زنان انسان خردمند به برخی از ژن‌های آن‌ها مربوط بوده و علت به ناسازگاری ژنتیکی برمی‌گردد. بر پایه نتیجه پژوهش دانشمندان، احتمالاً ویژگی‌های ژنتیکی نهفته در برخی از کروموزوم‌های مردهای نئاندرتال نوعی واکنش دفاعی را در زنان انسان خردمند موجب می‌شده که نتیجه آن نوزادی معلول با شانس کم برای ادامه زندگی یا ناتوان در تولید مثل بوده‌است. با این همه، درآمیزی گهگاهی نئاندرتال و انسان خردمند رد پای خود را در مختصات ژنتیکی انسان مدرن بر جا گذاشته‌است. انسان‌های ریشه‌های غیرآفریقایی همچنان یک تا چهار درصد دی‌ان‌ای انسان نئاندرتال دارند.
تغییرات آب‌وهوایی
تغییرات شدید آب‌وهوایی در اوراسیا آنگونه که شواهد در لایه‌های یخچالی و رسوبات گرده‌های گیاهان حفظ شده‌است، تقریباً هم‌زمان با کم شدن شمار نئاندرتال‌ها رخ داده‌اند. در برخی از مناطق سیل‌های شدید رخ داده و برخی مناطق دیگر پوشش جنگلی خود را از دست دادند و به صحرا و علفزار تبدیل شدند. این اتفاقات در دوره‌ای کوتاه یعنی کمتر از ۱۰۰ سال رخ داد. مردمان آن زمان قطعاً از این که می‌دیدند جهان در حال تغییر است، می‌ترسیدند. با تغییر وضعیت زمین و آب‌وهوا، جانوران نیز دست‌خوش تغییر شدند. حیوانات جنگلی مانند گوزن از میان رفتند و ماموت‌های علفزار جایشان را پر کردند. شکار ماموت، دشوارتر از گوزن بود؛ بنابراین دسترسی به خوراک کمتر شد. با این وجود، یافته‌های تازه نشان می‌دهند که نئاندرتال‌ها چند هزار سال پس از این تغییرات آب‌وهوایی هم در مناطقی که دست‌خوش تغییر شده بودند زندگی کرده‌اند. هرچند نزدیک به ۳۰ هزار سال پیش جمعیت آن‌ها در مجموع بسیار کمتر از ۴۵ هزار سال پیش شده بود.
رقابت با انسان
انسان‌های خردمند فناوری‌هایی بهتر از انسان نئاندرتال داشتند. آن‌ها لباس‌های خود را با سوزن‌هایی از جنس استخوان می‌دوختند، بنابراین لباس‌های بهتری داشتند که آن‌ها را گرمتر می‌کرد و نیازشان به غذا را کاهش می‌داد. همین بهینه بودن اوضاع فناوری، بخت زنده‌ماندن بچه‌های انسان‌ها را بیشتر می‌کرد. انسان‌ها بسیار زودتر بالغ می‌شدند و جمعیت فزاینده‌ای داشتند. به علاوه انسان‌های خردمند بیش از نئاندرتال‌ها در جمع‌آوری گیاهان و دانه‌ها مهارت داشتند. مهارتی که به تبار آفریقایی آن‌ها و زندگی در قحطی و کمبود شکار بازمی‌گشت. زنان و کودکان انسان به جای کمک در شکار حیوانات وحشی، به جمع‌آوری میوه و دانه می‌پرداختند. درحالی که نئاندرتال‌ها با همه توان، روی شکار تمرکز داشتند و کمتر به خوراک گیاهی توجه می‌کردند. همین فراغت انسان‌هاي مونث از شکار، توانایی تولید مثل آن‌ها را بالاتر برد؛ بنابراین شاید فرهنگ مردسالار انسان خردمند، یکی از مهم‌ترین دلایل غلبهٔ ما بر شرایط سخت زندگی در هزاران سال پیش بوده باشد. به علاوه دور ماندن زن‌ها از شکار، فرصت بیشتری به آن‌ها داد تا بتوانند شبکهٔ غذایی پیچیده‌تر و متنوع‌تری ایجاد کنند. همهٔ این‌ها باعث برتری یافتن انسان خردمند بر انسان نئاندرتال می‌شدند.
انسان خردمند کمک سگ، در رقابت برای شکار از انسان نئاندرتال پیش افتاد که در نهایت نزدیک به چهل هزار سال پیش نسل آن‌ها را منقرض کرد. همچنین مهارت بیشتر در شکار و جنگ‌افزار بهتر باعث شدند که انسان خردمند تسلط خود را بر رقیب اعمال کند. گرگ-سگ‌ها می‌توانستند رد حیواناتی مانند گوزن و گاومیش را بگیرند و آن‌ها رم بدهند و تا وقتی که خسته شوند دنبالشان کنند. بعد انسان‌ها می‌توانستند آن‌ها را با گرز و تیر و کمان بکشند. به این ترتیب سگ‌ها لازم نبود به این حیوانات بزرگ نزدیک شوند تا آن‌ها را بکشند، کاری که اغلب خطرناکترین بخش شکار است. انسان‌ها هم لازم نبود برای تعقیب و خسته کردن شکار انرژی صرف کنند.
نظریهٔ جنگ‌های خون‌آلود
انسان خردمند از نزدیک به ۸۰ هزار تا ۶۰ هزار سال از آفریقا خارج شد. خاور میانه نخستین جایی بود که انسان‌های خردمند با انسان‌های نئاندرتال برخورد کردند. مردمان هنرمند ظریف و باهوش آفریقایی (انسان خردمند) با مردمانی زمخت و بی‌هنر و پُرزور (نئاندرتال‌ها) مواجه شدند؛ بنابراین میان آن‌ها جنگ‌های خونینی رخ می‌داد؛ نیزه‌ای که در سینه یک نئاندرتال رفته و موجب مرگ او شده، ساخت دست انسان است. به علاوه هیکل درشت نئاندرتال‌ها مانع می‌شد بتوانند به خوبی انسان‌ها نیزه پرت کنند. گرچه همزیستی چند ۱۰ هزار ساله آن‌ها نشان می‌دهد که هر دو طرف به نوعی گروه مقابل را تحمل می‌کردند؛ مانندً شواهدی که قبایل انسان‌های خردمند و نئاندرتال‌ها به‌طور متناوب زمستان‌ها و تابستان‌ها جابه‌جا می‌شدند و در بسیاری از مناطق هم‌زمان زندگی نمی‌کردند.
شواهد تازه‌تری هم وجود دارند که نشان می‌دهند انسان‌های خردمند، نئاندرتال‌ها را شکار می‌کردند و می‌خوردند. نئاندرتال‌ها هم، چنین می‌کردند. البته خود نئاندرتال‌ها هم کمابیش از همنوعان خود تغذیه می‌کردند. اما این رفتار میان آن‌ها بسیار کمتر از انسان خردمند رخ می‌داد.
نئاندرتال‌های ایران
تاکنون بقایای انسان نئاندرتال در سه غار شانه‌در، پناهگاه صخره‌ای باوه یوان، غار شکارچیان بیستون، غار وزمه در زاگرس کشف شده‌است. در غار شانه‌در در شمال کردستان عراق بقایای استخوانی ده نئاندرتال یافت شد که یکی از منابع اطلاعاتی مهم دربارهٔ نئاندرتال‌های زاگرس و غرب آسیا به‌شمار می‌آیند. در غار شکارچیان در بیستون نزدیک کرمانشاه بخشی از استخوان ساعد یافت شده که ویژه انسان‌های نئاندرتال است. در غار وزمه در نزدیکی شهر اسلام‌آباد غرب یک دندان آسیاب کوچک مربوط به کودک نئاندرتال نزدیک به هشت ساله همراه با سنگواره گوشتخوارانی مانند شیر، پلنگ، کفتار خال‌دار و گونه‌های گیاه‌خوار یافت شده‌است. ابزارهای سنگی ساخته شده توسط این انسان‌ها در دو موزه موزه پارینه‌سنگی زاگرس و موزه ملی ایران به نمایش گذاشته شده‌اند.
زمین‌لرزه ۲۰۰۸ دودکیکنیز
زمین‌لرزه دودکیکنیز  در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۰۳:۲۶:۳۴٫۷ به زمان یوتی‌سی در یونان ، منطقه دودکیکنیز رخ داد.ژرفای این زلزله ۵۲٫۰ کیلومتر بود. بزرگی آن ۶٫۴ در مقیاس Mw بدست آمده‌است.
پروژهٔ «تنسور گشتاور مرکزوار» پارامتر زمان مرکزوار زمین‌لرزه را با اختلاف ۵٫۱ ثانیه نسبت به زمان مرجع بالا و مختصات مرکزوار را در 35.67°N, 27.69°W محاسبه کرده، همچنین، ژرفا در ۴۲٫۲ کیلومتر بدست آمده‌است. در این محاسبات زاویه‌های (راستا، شیب، ریک) گسل سازندهٔ زمین‌لرزه و صفحه عمود بر آن برابر با (°۳۵۷، °۵۵، °-۱۶۹) یا (°۲۶۱، °۸۱، ° -۳۶) حاصل شده‌است.
لوری لیبرمن
لوری لیبرمن (Lori Lieberman؛ زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۵۱) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
۲۱ مرداد
۲۱ مرداد صد و چهل و پنجمین روز از سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۲۲۰ روز (۲۲۱ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
اسفندیاذ
اسفندیاذ (پارسی میانه: اِسْپَنْدیار) از اشراف ایرانی از خاندان اسپهبدان بود. او فرمانروای استان آذربادگان ساسانیان بود. او فرزند سردار نیرومند ساسانی، فرخزاد هرمز، برادرزاده رستم فرخزاد، و نوه فرخ‌هرمزد بود.
ژنرال اویی
ژنرال اویی یکی از فرماندهان و یاران جومونگ بود که اقدامات مهمی برای تاسیس گوگوریو انجام داد.
زندگینامه
اویی در سال ۵۹ پیش از میلاد و در یکی از روستاهای کشور بویو به دنیا آمد. او به علت فقر ابتدا به راهزنی مشغول بود ولی زمانی که با شاهزاده جومونگ آشنا شد ، راه و روش زندگی اش را تغییر داد و به همراه دوستانش یعنی ماری و هیوبو تبدیل به برادران قسم خورده ی جومونگ شد. او در سال ۳۷ پیش از میلاد به همراه جومونگ ، گوگوریو را تاسیس کردند. بعد از مرگ امپراتور جومونگ در سال ۱۹ پیش از میلاد ، اکثر یاران جومونگ از جانشین او یعنی پادشاه یوری جدا شدند و او را ترک کردند اما اویی از محدود افرادی بود که تا آخرین لحظه ی عمرش به یوری وفادار ماند. در سال ۱۴ پیش از میلاد ، جنگی بین گوگوریو و قبیله یانگمک که تحت سلطه دودمان هان بود رخ داد و اویی در همین جنگ کشته شد.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/General_Oi
بخش چمپای
بخش چمپای (به انگلیسی: Champhai district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در میزورام واقع شده‌است. بخش چمپای ۳٬۱۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۵٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد.
امضای الکترونیک
تعریف بند الف مادهٔ ۲ راهنمای ۲۰۰۱ آنسیترال پیرامون امضای الکترونیک چنین است: امضای الکترونیک عبارت از دادهٔ دیجیتال است که با انضمام یا وابستگی منطقی آن به یک داده پیام، مؤید شخصیت انحصاری امضاکننده و قبول وی نسبت به همان داده پیامی است که آن دادهٔ دیجیتال به آن منضم شده یا با آن وابستگی منطقی دارد. دستورالعمل امضای الکترونیک اروپا نیز در تعریف امضای الکترونیک بیان می‌کند: داده‌های الکترونیک که به سایر داده پیام‌های الکترونیک منضم شده یا به نحو منطقی به آنها متصل شده و به عنوان وسیله‌ای برای مستندسازی به کار می‌رود قانون تجارت الکترونیک ایران نیز در بند «ی» از مادهٔ ۲، در تعریف امضای الکترونیک چنین مقرر می‌دارد: امضای الکترونیک عبارت از هر نوع علامت منضم شده یا به نحو منطقی متصل شده به داده پیام است که برای شناسایی امضاء کننده داده پیام مورد استفاده قرار می‌گیرد.
همان‌طور که از تعاریف مذکور پیدا است امضای الکترونیک به هر تأییدی اطلاق می‌شود که به صورت الکترونیک ایجاد شده و ممکن است یک علامت، رمز، کلمه، عدد، یک نام تایپ شده، تصویر دیجیتال یک امضای دست‌نویس، یا هر نشان الکترونیک اثبات هویت باشد که توسط صادرکننده یا قائم مقام وی اتخاذ و به یک قرارداد یا هر سند دیگری ملحق شده باشد. به عبارت ساده‌تر، امضای الکترونیک یک داده‌است که به سایر داده‌ها منضم شده و ارتباط امضاء کننده را با داده‌هایی که به آنها منضم شده مشخص می‌کند. باید پذیرفت امضای الکترونیک همانند امضای دست‌نویس دارای آثار حقوقی احراز هویت امضاءکننده سند و التزام وی به مندرجات آن است.
تاریخچه
نخستین بار کانون وکلای ایالات متحده، در سال ۱۹۹۲ میلادی در خصوص مسائل حقوقی و قانونی امضاء در قراردادهای الکترونیک شروع به کار کرد و در سال ۱۹۹۵ میلادی پیش‌نویس و رهنمودهای امضای دیجیتال را که در خصوص نحوه امضاء در قراردادهای الکترونیک و زیرساخت‌های آن بود، در پنج فصل تهیه کرد.
در همان سال اولین قانون در مورد امضای دیجیتال را تصویب کرد که در مورد ایجاد قطعیت و اعتبار قراردادهای الکترونیک و نیز فناوری‌های مربوط به رمزنگاری و احراز هویت و مراجع گواهی امضای الکترونیک بود.
در ۱۲ ژون سال ۱۹۹۶ میلادی و سپس هم با الحاقی به مادهٔ ۵ در سال ۱۹۹۸ میلادی کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال) قانون نمونه‌ای در باب تجارت الکترونیک تدوین کرد که شامل مقرراتی در خصوص امضای الکترونیک بود.
در نوامبر سال ۱۹۹۷ میلادی، اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) مبادرت به صدور راهنمای عمومی برای تجارت بین‌المللی دیجیتال مطمئن کرد و در فرجام، نسخهٔ نهایی راهنمای عمومی تجارت بین‌المللی الکترونیکی مطمین را در سال ۲۰۰۱ میلادی، منتشر کرد.
اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۹ میلادی، دستورالعمل امضای الکترونیک را به تصویب رساند.
کاهش ولف–کیشنر
کاهش ولف–کیشنر یک نام واکنش در شیمی آلی از نوع واکنش اکسایش و کاهش آلی است که طی آن گروه کربونیل موجود در یک ترکیب آلی در حضور یک محیط بازی، به یک گروه متیلن تبدیل می‌شود. این واکنش در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ توسط دو شیمیدان به نام‌های لودویگ ولف و نیکولای کیشنر کشف و توصیف گردید.