cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دانه‌مرغی
دانه‌مرغی، مواد خارجی همراه با گندم مانند بذر علف‌های هرز و سایر غلات و سنگریزه است که به‌آسانی جدا می‌شوند و ممکن است در بذور تجارتی یافت شوند.
دانه‌مرغی‌ها شامل سه دسته موادند: دانه‌های شکسته؛ مواد خارجی (کاه و کزل/بذور خارجی/برگ و...)، و گرد و غبار. مواد زائد در توده می‌توانند سبب افزایش فساد شوند.
خودکفایی
خودکفایی ، به حالتی اشاره دارد که در آن اجبار به هیچ کمک خارجی، حمایت، یا تعاملی برای بقا نیاز نباشد؛ بنابراین خودکفایی نوعی از خودمختاری شخصی یا جمعی است. در مقیاس بزرگ، به حالت اقتصادی کاملاً خودکفا که با جهان خارج تجارتی ندارد، خودبسندگی گفته می‌شود.
شیوه‌هایی که خودکفایی را ممکن می‌سازد یا بدان کمک می‌کند شامل ساختمان خودگردان، کشت پایا، کشاورزی پایدار، یا انرژی تجدیدپذیر است.
نظریه‌های خودکفایی اقتصادی
خودکفایی به عنوان یک هدف، در زمان مرکانتالیست‌ها در سده‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی مورد توجه بود و با ظهور علم اقتصاد و پیدایش اقتصاد دانان کلاسیک، به حاشیه رفت. کسانی چون ریکاردو اثبات کردند که تجارت و دادوستد باعث افزایش رفاه برای هر دو سو خواهد شد. موضوع جالب این بود که آن‌ها نشان دادند حتی اگر در کشوری امکان تولید ارزان‌تر همهٔ کالاها نسبت به کشور دیگری وجود داشته باشد، باز هم همچنان امکان رسیدن به رفاه بیش‌تر برای آن‌ها ممکن است.
هرچند خودکفایی معمولاً به میزان تولید داخلی وابسته است، اما بر پایهٔ برخی نظریات، علاوه بر آن، به قابلیت و توانایی کشور در واردات محصولات راهبردی در شرایط مطلوب اقتصادی نیز وابسته است. بنابه باور شماری از کارشناسان در بی‌بی‌سی فارسی، حداقل در خصوص برخی «کالاهای استراتژیک»، رسیدن به خودکفایی و قطع وابستگی به دیگران اهمیت بسیاری دارد و اقتدار ملی را برای آن کشور به ارمغان می‌آورد.
کارل زیگیسموند کونت
کارل زیگیسموند کونت (Carl Sigismund Kunth؛ June 18, 1788 – March 22, 1850) یک زیست شناس اهل آلمان بود.
ابوعبدالله محمد بن عیسی ماهانی
ابوعبدالله محمد بن عیسی ماهانی (زاده حدود ۲۱۰ / ۸۲۰ - درگذشته حدود ۲۷۵ / ۸۸۴ (میلادی))، ریاضیدان، مهندس، منجم و نویسنده ایرانی و مسلمان قرن سوم هجری قمری بود (برابر با قرن نهم میلادی) که در ماهانِ از توابع شهر کرمان در ایران زاده شد.
ریاضی و هندسه
تخصص اصلی وی در هندسه و ریاضیات محض بود و آثار متعددی در این رشته‌ها دارد که مهم‌ترین آن‌ها تفسیر المقاله العاشره من کتاب اقلیدس است که هم اکنون در کتابخانه ملی فرانسه نگهداری می‌شود. معادله درجه سوم را به وی نسبت می‌دهند که در بین دانشمندان اسلامی به معادله ماهانی موسوم است. (معادله ماهانی: )
ماهانی بخش عمده‌ای از زندگی خود را صرف ساختن واژه‌ها و اصطلاحات فنی کرد و قسمت‌های مهمی از اصول اقلیدس را تفسیر و تشریح کرد.
پیکان‌های شکسته (فیلم ۱۹۹۶)
پیکان‌های شکسته فیلمی اکشن است به کارگردانی جان وو که محصول سال ۱۹۹۶ ایالات متحده است.
ابوعبدالله محمد بن عیسی ماهانی
نجوم
او همچنین آثار متعددی در نجوم دارد. مهم‌ترین اثر او با مقاله فی معرفه السمت لای ساعه اردت و فی ای موضع اردت است که هم اکنون در استانبول موجود است.
پیکان‌های شکسته (فیلم ۱۹۹۶)
خلاصه داستان
«ویک دیکینز» (تراولتا)، خلبان نیروی هوایی، هم راه با کمک خلبان جوانش، «رایلی هیل» (اسلیتر) یک عملیات ظاهراً معمولی شبانه را انجام می‌دهند. اما «دیکینز» در واقع خائنی است که بمب افکن «استیلت» شان را به طرز خطرناکی در درهٔ مرگ فرود می‌آورد تا دو کلاهک هسته‌ای آن را برباید و به تروریست‌هایی که می‌خواهند از دولت باج بگیرند، بفروشد.
بازیگران
در این فیلم بازیگرانی ذیل ایفای نقش کردند:
سوسمارماهی دولکه‌ای
سوسمارماهی دولکه‌ای نام یک گونه از تیره سوسمارماهیان است.
دیارمید و موریته
دیارمید و موریته (Diarmaid Ó Muirithe; November 11, 1935 – 1935:11:11, July 11, 2014) فرهنگ‌نویس، روزنامه‌نگار، مؤلف اهل جمهوری ایرلند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
پادشاهی آلبا لونگا
آلبا لونگا نام یک دولت-شهر باستانی در شبه‌جزیره ایتالیا بود. این شهر در زمان سلطنت تولوس هوستیلیوس، سومین پادشاه روم، پس از سال ۶۷۳ قبل از میلاد ویران گردید. مکان آن ناشناخته است.
خانه حوضخانه‌ای
این نوع خانه از گونه‌های تقریباً رایج در زواره است.دلیل اطلاق نام حوضخانه به آن کاملاً مشخص نیست.واژه حوضخانه فضایی شبیه به حوضخانه‌های خانه‌های کاشان یا یزد را تداعی می‌کند ولی در زواره به نوعی خانه گفته می‌شود.این نوع خانه ترکیبی از یک اتاق سه دری، یا پنج دری و یاارسی و معمولاً به شکل شکم دریده‌است.معمولا در دوجبهه حیاط آن فضاهای تابستانی و زمستانی قرار گرفته‌است.اتاق شکم دریده اتاقی تابستانی است و معمولاً بابازشدن ارسی یا چند در و پنجره ارتباطی با حیاط و عناصر آن مثل حوض وباغچه ایجاد می‌شده‌است.
شاید این رابطه بصری با اتاق و حوض، علت نامگذاری برای خانه‌های حوضخانه‌ای باشد.
پادشاهی آلبا لونگا
افسانه
بر طبق گفتهٔ دیونوسیوس هالیکارناسی، ناحیهٔ آلبا لونگا در بادی امر از سوی سیکول‌ها مسکون شده بعد که آبوریگین‌ها اینان را از آن اراضی راندند خود به همان صورت در آنجا زیستند تا آنکه تروا یی‌های پناهنده بدانجا پا گذاردند. از امتزاج این دو خلق لاتین‌ها پدید آمدند.
بر طبق افسانه‌ها شهر آلبا لونگا سی سال پس از تأسیس لاوینیوم توسط آسکانیوس (یا یولوس) بنا گردید، کسی که پسر آینیاس بود. تیتوس لیویوس نقل می‌کند که از تأسیس لاورنتوم تا بنای آلبا لونگا حدود سی سال سپری شده، و وجه تسمیهٔ این شهر بخاطر موقعیت جغرافیایی‌اش بود که بر روی برآمدگی کوه آلبا گسترانده‌شده‌بود. از حیث تاریخی، پیدایش آلبا در حوالی نیمهٔ سدهٔ دوازدهم قبل از میلاد رخ داده، یعنی چند سالی پس از ویرانی تروآ که بر پایه گفتهٔ باستان‌شناسان در ۱۱۸۴ قبل از میلاد رخ داده‌است.
از آسکانیوس یک خط وراثت از پادشاهان پدیدار شد که از آنان تنها اسامی‌شان را می‌دانیم تا اینکه نومیتور و آمولیوس، فرزندان پروکا، سر می‌رسند. در زمان آنان سلطهٔ آلبا تا رود تیبر بسط می‌یابد. جانشین قانونی پروکا همانا نومیتور بود امّا او از سوی برادر خود آمولیوس، که اریکه سلطنت را غصب کرد، کنار زده شد. یک نبوت پیشگویی کرده‌بود که آمولیوس از سوی یکی از نوادگان نومیتور برکنار خواهد شد. برای همین آمولیوس رئا سیلویا، تنها دخت نومیتور، را وادار کرد یک وستال شده سوگند باکره ماندن بخورد تا اینچنین نومیتور دارای اخلاف مشروعی نشود. با اینحال بر طبق افسانه‌ها رئا سیلویا از سوی مارس، ایزد جنگ، حامله گشته دوقلوهایی به نام رموس و رمولوس زائید. آمولیوس امر فرمود دوقلوها در آب رود انداخته شده غرقه شوند. امّا مجریان فرمان آن دو نوزاد را با سهل‌انگاری در آب تیبر صرفاً رها کردند و ماده گرگی موسوم به لوپا آن دو را یافته شیر داد و چوپانی فاوستولوس نام هم بعداً نوزادان را به بیت خود برده تا سنین بلوغ پرورش‌شان می‌دهد. بعد که رومولوس و رموس رشد کرده بالغ شدند پی به اصل و نسب خود برده با سازمان دادن شورشی آمولیوس را از تخت به زیر کشانده، مقتولش ساخته، اریکهٔ سلطنت را به جد خود نومیتور بازگردانده از او اجازه گرفتند شهری جدید از برای خود تأسیس کنند. سپس رومولوس برادرش رموس را کُشت، و شهری تأسیس کرد که نامش را از او گرفت: رم.
با بسط قدرت روم تحت سلطنت تولوس هوستیلیوس (در حدود نیمهٔ سده هفتم قبل از میلاد) دو دولت شهر روم و آلبا در برابر یکدیگر صف‌آرایی کردند امّا قرار شد به‌جای نزاع مستقیم دو سپاه، سرنوشت نبرد را (به پیشنهاد پادشاه آلبا مِتیوس فوفِتیوس) با یک دوئل میان سه برادر رومی (هوراتی‌ها) با سه برادر آلبانی (کوریاتی‌ها) مشخص کنند و هر که پیروز شد در آینده از اتحاد و کمک نظامی طرف مغلوب برخوردار گردد. برادران هوریاتِ رومی دوئل مزبور را پیروز شدند و، در نتیجه، پادشاهی آلبا لونگا متعهد شد در موقع جنگ نیرو و کمک نظامی جهت رومیان بفرستد. بعدها، جنگی میان روم با دو دولت‌شهر همسایه، فیدنات‌ها و وئی‌ها، حادث شد که در آن متیوس فوفتیوس (که متعهد شده و سوگند خورده‌بود سپاه روم را یاری دهد) خیانت کرده، در جنگ کمکی به رومیان نکرد. بعد که رومیان جنگ مزبور را بدون یاری آلبا لونگا پیروز شدند تولوس هوستیلیوسْ متیوس را بخاطر خیانتش مجازات کرده کُشت، بعد شهر آلبا لونگا را با خاک یکسان نموده اهالی آن را اجباراً به رم کوچانده و بر روی تپه کایلیوس اسکان داد، بدین ترتیب روم پرجمعیت‌تر و بزرگ‌تر شد. پس از آن شهر آلبا لونگا هرگز از نو برنخواست.
مناجات در دو ماژور
«مناجات در دو ماژور» تک‌آهنگی از لی‌لی وود است که در سال ۲۰۱۴ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم دوستان نامرئی قرار داشت. متن این ترانه خطاب به خداست و از نبودش در دنیا شکایت دارد و می‌گوید که خدا نمی‌تواند خودش را به خاطر اتفاقات دنیا ببخشد.
نسخه ریمکسی از این ترانه که توسط رابین شولتس انجام شد بسیار معروف گردید و در چارت‌های، والونیا، فلاندرز، اسکاتلند، فرانسه، ایرلند، ایتالیا، نروژ، آلمان، اسپانیا، دانمارک، لهستان، فنلاند، سوئد، سوئیس، اتریش، بریتانیا، در رتبه اول و در چارت‌های، استرالیا، نیوزلند جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
لاگرکویست ۲۸۷۵
سیارک ۲۸۷۵ دو هزار و هشتصد و هفتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۱ فوریه ۱۹۸۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۲۰ است.
گورستان مالک ابراهیم ده کهنه
قبرستان مالک ابراهیم ده کهنه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان مرودشت، بخش کامفیروز، دهستان کامفیروز شمالی، غرب روستای ده کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آریل هالید
آریل هالیدها دسته‌ای از ترکیبات آروماتیک است که در آن یک هالوژن به طور مستقیم به یک حلقه بنزنی متصل شده باشد.آریل هالیدها بر خلاف آلکیل هالیدها به واکنش جانشینی هسته دوست مقاوم اند.تا پیش از سال ۱۹۵۳ تصور بر این بود که این دسته از مواد آلی تنها یک واکنش ضعیف دارند اما بعدها تعداد این واکنش‌ها بیشتر شد ولی همچنان مطالعه عمده در مورد واکنش‌های مهم و اصلی این گروه از ترکیبات آلی متمرکز شده است و برخی از واکنش‌های خاص آن ناشناخته است.
مالمیر (یزد)
ریشه نام
مالمیر یا مال امیر، نامی است لری بختیاری که در میان عامه استفاده می‌شود و درست آن مال امیر است. علت تسمیه محل به نام مال امیر آن است که مریم ترکان مادرسلطان قطب الدین از اتابکان لر یزد چون مریاباد (مریم آباد) را ساخت دروازه‌ای بر آن گشود که به دروازه مال امیر معروف شد و به مرور این نام به این محله رسید شد.
پیشینه
از نوشته‌های منابع محلی یزد چنین بر می‌آید که محله مال امیر در اوایل قرن هفتم هجری احداث گردیده است.
آثار تاریخی
از آثار تاریخی این محله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
مظفری (کوار)
مظفری، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کوار استان فارس ایران است.
در این شهر مردم اکثرا به کشاورزی یا رانندگی مشغول هستند. همچنین کارخانه ذوب اهن پاسارگاد در اراضی این شهربنا شده و کارکنان زیاد و موثری از این شهر به خدمت دارد. این شهر با داشتن حداقل ۸۰۰کامیون و راننده نقش مهم و پررنگی در حمل و نقل کشور دارد.
جمعیت
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر مظفری برابر با 7033نفر (3024 خانوار) بوده‌است.
نبرد کادش
نبرد کادش یکی از بزرگترین نبردهای عصر برنز و احتمالاً بزرگترین نبرد ارابه ای در تاریخ بشر است که در ژوئیه ۱۲۷۴ قبل از میلاد بین مواتالی دوم شاه هیتی و رامسس دوم شاه مصر باستان رخ داد. در این نبرد ۵٫۰۰۰ ارّابه و بیش از ۹٫۰۰۰ سرباز پیاده‌نظام در این جنگ شرکت داشتند.
این نبرد به لحاظ تاکتیکی، منجر به پیروزی رامسس دوم شد. پس از آنکه در آغاز سپاهش به علت یورش ناگهانی ارابه‌های هیتی‌ها آشفته شد، وی توانست شجاعانه سپاه پراکنده اش را که در حال فرار بودند گرد آورد. سپس ارابه‌های دونفره سبک‌تر و چابک‌تر مصری، ارابه‌های سه نفره سنگین تر و کندتر هیتی را تعقیب کردند و بر آن‌ها غلبه نمودند و ارابه‌های هیتی به سوی رودخانه گریختند و طبق گزارش منابع مرتبط با رامسس ارابه رانان ارابه‌ها رها کرده و گریختند. اما طبق منابع هیتی، در خاتمه جنگ رامسس شکست خورد و مجبور به دست شستن از فتح کادش شد. تاریخ نگاران نوین بر این باورند که این نبرد نشانه برتری فناوری مصری‌ها بود و برای آن‌ها روحیه بخش محسوب شد.
این قدیمی‌ترین نبرد تاریخ بشر است که اطلاعات نیروها و آرایش آن‌ها در تاریخ ثبت شده‌است.
دیاتریزوئیک اسید
دیاتریزوئیک اسید یا اوروگرافین یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۱۴۰ است؛ که جرم مولی آن ۶۱۳٫۹ g/mol می‌باشد. این ماده حاجب یددار در تصویربرداری پزشکی کاربرد دارد.این ماده برای کنتراست بهتر عروق وریدی، مجاری ادراری، طحال و مفاصل در CT-Scan کاربرد دارد و به صورت خوراکی، تزریق وریدی یا رکتال(مقعدی) تجویز می گردد.
از عوارض جانبی شایع آن، استفراغ، اسهال و قرمزی پوست می باشد. از سایر موارد نظیر خارش، مشکلات کلیوی، افت فشار خون و پاسخ های حساسیتی نیز می توان نام برد.در افرادی که حساسیت به ید دارند استفاده از این دارو توصیه نمی‌گردد. دیاتریزوئیک اسید یک عامل رادیوکنتراست یونی یددار با اسمولالیته ی بالا می باشد.
در سال 1954 توسط کشور آمریکا تایید گردیده و در لیست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد.
برندهای تجاری
هایپک، گاستروگرافین، لوتالمیت و اروگرافین( ترکیب با مگلومین)
ولید الاحمد
ولید الاحمد (وليد عبد الوهاب الأحمد؛ زادهٔ May 3, 1999) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
جان ویتوویچ
جان ویتوویچ (John Wojtowicz؛ March 9, 1945 – 1945:3:9, January 2, 2006) سارق بانک اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم بعدازظهر سگی در سال ۱۹۷۵ براساس زندگی او ساخته شده‌است.
ولید الاحمد
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الهلال و باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی و عربستان سعودی بازی کرده‌است.
جان ویتوویچ
زندگی
ویتوویچ در سال ۱۹۴۵ از پدری صربستانی و مادری ایتالیایی آمریکایی زاده‌شد. او در ارتش آمریکا در جریان جنگ ویتنام خدمت کرد. وویتویچ بار اول در سال ۱۹۶۷ ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند بود. او پس از طلاق، با زنی تراجنسیتی به نام الیزابت ادن آشنا شد و با او ازدواج کرد.
ویتوویچ در سال ۱۹۷۲ تلاش کرد با دستبرد زدن به شعبه‌ای از بانک چیس در بروکلین، هزینه عمل تغییر جنسیت الیزابت ادن را تأمین کند.
ادگار آلدرگی جونیور
ادگار آلدرگی جونیور هافبک اهل برزیل است که در شهر پلوتاس, Rio Grande do Sul و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
مولیتوا
"مولیتوا" (خط سیرلیک: Молитва؛ به صربی یعنی نیایش) یک ترانه خوانده شده توسط ماریا شریفوویچ است که برنده مسابقه یوروویژن ۲۰۰۷ شد.
فرودگاه قزوین
فرودگاه قزوین در شهر قزوین ، ایران واقع شده‌است.
توسعه فرودگاه
شهرداری قزوین در راستای توسعه خطوط حمل و نقل این شهر، فرودگاه قزوین را خریداری کرده‌است. و در صدد است تا در راستای توسعه گردشگری این شهر ، فرودگاه فوق را توسعه داده و به فرودگاه مسافربری تبدیل نماید و اولین پرواز از تهران به قزوین با موفقیت انجام شد. در حال حاضر پرواز هواپیماهای کوچک مسافربری در این فرودگاه امکان پذیر می‌باشد.
جبرگرایی زیستی
جبرگرایی زیست شناختی، که به عنوان جبرگرایی ژنتیکی هم شناخته می‌شود، یک باور است که رفتار انسان توسط ژن‌های یک فرد یا برخی از اجزای فیزیولوژی آنها کنترل می‌شود، به‌طور کلی با هزینه نقش محیط، چه در رشد جنینی و چه در یادگیری. تقلیل گرایی ژنتیکی یک مفهوم مشابه است، اما از آنجا که اولی به سطح درک می‌پردازد، از جبرگرایی ژنتیکی متمایز است، در حالی که دومی به نقش ظاهراً علّی ژنها اشاره دارد. این امر با حرکات در علم و جامعه از جمله به‌نژادی، نژاد گرایی علمی و مباحث مربوط به وراثت پذیری ضریب هوشی همراه بوده‌است، اساس گرایش جنسی، و زیست‌جامعه‌شناسی.
آوگوست وایسمان در سال ۱۸۹۲ در نظریه پلاسمای میکروب خود پیشنهاد داد که اطلاعات ارثی فقط از طریق سلول‌های جنسی انتقال می‌یابند، که وی تصور می‌کرد شامل عوامل تعیین‌کننده (ژن‌ها) است. فرانسیس گالتون، با فرض اینکه صفات نامطلوب مانند پاچنبری و جرم و جنایت به ارث رسیده‌است، از به‌نژادی طرف داری می‌کرد و هدف از این کار جلوگیری از رشد نادرست افراد ناقص است. ساموئل جورج مورتون و پل بروکا تلاش کردند ظرفیت جمجمه (حجم جمجمه داخلی) را با رنگ پوست مرتبط کنند، قصد داشتند نشان دهند که افراد سفیدپوست برتر هستند. کارگران دیگری مانند HH Goddard، و Robert Robert Yerkes تلاش کردند تا هوش افراد را بسنجند و نشان دهند که نمرات حاصل ارثی است، باز هم برای نشان دادن برتری فرضی افراد با پوست سفید.
گالتون عبارت سرشت و پرورش را بر سر زبان‌ها انداخت، که بعداً برای توصیف بحث‌های داغ در مورد اینکه ژن یا محیط، رفتار انسان را تعیین می‌کند، مورد استفاده قرار می‌گرفت. دانشمندان مانند اکولوژیست‌ها و متخصصان ژنتیک رفتاری اکنون این مسئله را واضح می‌دانند که هر دو عامل ضروری هستند و بهم پیوسته‌اند.
زیست‌شناس EO ویلسون رشت جامعه‌شناسی را بنا نهاد و بر مشاهدات حیواناتی همچون حشرات اجتماعی تأسیس کرد، و به‌طور متناقض اظهار داشت که توضیحات مربوط به رفتارهای اجتماعی ممکن است برای انسان اعمال شود.
نیروگاه سیکل ترکیبی خیام
نیروگاه سیکل ترکیبی نیشابور (در نزدیکی شهر نیشابور، جاده سبزوار شمال شهر نیشابور، تأسیس ۱۳۷۲)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۱۱۱۰٫۶ مگاوات (گازی ۴/۱۲۳×۶ + بخاری ۴/۱۲۳×۳) است.
این نیروگاه توسط شرکت‌های ای.جی. تی و سزلک ساخته شد و مشاور دوره احداث آن شرکت مهندسین مشاور نیرو بوده‌است.
نوع سوخت این نیروگاه، گاز طبیعی و گازوئیل است. این نیروگاه دارای ۳ماژول (۶توربین گاز و ۳توربین بخار در مجموع) می‌باشد.
این نیروگاه حدود ۳۰٪ برق خراسان رضوی وبخشی از استان سمنان، برق واحدهای صنعتی شامل فولاد خراسان و ۲٪ برق کل کشور را فراهم می‌نماید. مالکیت این نیروگاه از سال ۱۳۹۳ در اختیار شرکت سایناگستر پردیسان می‌باشد.
شهر بیدار
شهر بیدار (با نام قبلی: سر به مهر) یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۸۶ به کارگردانی مجید جوانمرد، نویسندگی عباس مرادیان و تهیه‌کنندگی محمدرضا ایزدی یکتا می‌باشد که از شبکه تهران پخش شد.
داستان فیلم «شهر بیدار» درباره جوانی فیلمساز به نام مسعود است که پدرش از مبارزان زمان انقلاب و رزمندگان دفاع مقدس است. وی با پزشکی به نام هانیه آشنا می‌شود که با مادر و پدربزرگش زندگی می کند. پدر مسعود با شنیدن نام پدر هانیه...
جراح‌ماهی باله‌زرد
جراح‌ماهی باله‌زرد نام یک گونه از سرده جراح‌ماهی است.
کلیفساید پارک، نیوجرسی
کلیفساید پارک شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۳٬۵۹۴ نفر بوده‌است.
توماش نسید
توماش نسید (زاده ۱۳ آگوست ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است.
تیم ملی
وی سابقه ۲۶ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال جمهوری چک در کارنامه دارد، همچنین پست تخصصی او مهاجم است.
لورا آگارد
لورا آگارد (Laura Agard؛ زادهٔ July 26, 1989) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون و باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه اشاره کرد.
تاکش
تاکُش یک سکونتگاه مسکونی در مجارستان است که در سابولچ-ساتمار-برگ واقع شده‌است.
۲۸۷۶ آشیلوس
سیارک ۲۸۷۶ دو هزار و هشتصد و هفتاد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۰ کشف شد.
بیل ادموندز
بیل ادموندز (Bill Edmunds; January 23, 1898 – 1898:1:23, November 6, 1964 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
۲۸۷۶ آشیلوس
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۹۰ است.
بیل ادموندز
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارلینگتون اشاره کرد.
آریان هینگست
آریان هینگست (زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۹۷۹) بازیکن پیشین فوتبال اهل کشور آلمان است که در پست دفاع و هافبک نگه‌دارنده دفاعی بازی می‌کرد. هینگست در تابستان ۲۰۱۱ اعلام کرد که از فوتبال ملی همراه با تیم ملی فوتبال زنان آلمان خداحافظی خواهد کرد. همین‌طور سرمربی اف. اف. سی فرانکفورت زیگفرید دیتریک اعلام داشت که هینگست باشگاه فرانکفورت را ترک کرده‌است.
عبدالجبار دلدار
عبدالجبار دلدار (زاده ۱۳۲۷ در اهواز) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
مزرعه (زاخرویه)
مزرعه یک روستا در ایران است که در دهستان زاخرویه شهرستان قیر و کارزین واقع شده‌است.
لاویل
لاویل ("بانوی پیر" یا "Wrass") یک فانوس دریایی در دانشکده فینیستر در کمون از پلوگف در ساحل شمال غربی فرانسه است. این فانوس بر روی صخره‌ای معروف به گوریلا (برتون به معنای "دورترین سنگ") قرار دارد، این فانوس دریایی دریانوردان را در تنگه راز دو سین، روبروی فانوس دریایی همراه تورل د لا پلیت - همچنین به پتیت ویل ("پیرزن کوچک") راهنمایی می‌کند.
تاریخچه
پرتوی ویل در طول تاریخ خود دستخوش تغییراتی شده‌است. فانوس دریایی اولین بار در ۱۵ سپتامبر ۱۸۸۷ روشن شد، دارای بخشهای سفید، قرمز و سبز با آینه ۵۰ سانتی‌متر در همان زمان، چراغ‌های دوقلو Pointe du Raz خاموش شد. در سال ۱۸۹۸، این فانوس دریایی به یک نور مخفی ۵ ثانیه‌ای مجهز شد.
همزمان با پیشرفت در فارولوژی، نوع سوخت استفاده شده توسط مشعل‌ها نیز تغییر کرد. استفاده از روغن معدنی از سال ۱۸۹۸ به نفع بخار بنزین کاهش یافت. در سال ۱۹۰۴ دومین مشعل بنزینی اضافه شد.
زندگی در فانوس دریایی
در این فانوس دریایی به‌طور معمول ۲ نفر به صورت مستمر زندگی می‌کردند، آنها نگهبانانی بودند که در فواصل منظم مرخصی می‌رفتند، اما نه با هم. تحویل سوخت توسط دو مناقصه بلودوان و ولدا، هر دو تحت کنترل فانوس دریایی و چراغهای فینیستر انجام شد.
تصاویر به صورت چاپی و صفحه‌ای
جایگاه لاویل در دید عمومی با شمای چشمگیری که دارد، الهام بخش بسیاری از تصاویر در فیلم‌ها و ادبیات است.
ریشارد فون کرافت-ابینگ
ریشارد فون کرافت-ابینگ (Richard von Krafft-Ebing؛ ۱۴ اوت ۱۸۴۰ – ۲۲ دسامبر ۱۹۰۲) روان‌پزشک و سکس‌شناس اهل آلمان بود.
او برای کتابش با عنوان روان‌آزاری جنسی شناخته شده است.
زندگی
کرافت ابینگ در 14 اوت 1840 در مانهایم آلمان به دنیا آمد. او در دانشگاه هایدلبرگ در رشته پزشکی تحصیل کرد و در آنجا در روانپزشکی تخصص گرفت. او بعداً در آسایشگاه های روانی فعالیت کرد. وی پس از ترک کارش در آسایشگاه‌ها، حرفه روانپزشکی، پزشکی قانونی و هیپنوتیزم را دنبال کرد.
او در 22 دسامبر 1902 در گراتس در گذشت.
مارگاریتا لوئی-دریفوس
مارگاریتا لوئی-دریفوس (Margarita Louis-Dreyfus؛ زادهٔ July 1, 1962) کارآفرین و سرمایه‌دار اهل روسیه و ساکن سوئیس است، که بعنوان رئیس هیئت مدیره شرکت لوئی دریفوس فعالیت می‌کند.
گنبد پیازی
در معماری کلیساهای ارتدکس روسی، گنبدی به‌شکل پیاز که نوک تیزی دارد و به‌عنوان سازه بام روی برج کلیسا ساخته می‌شود را گنبد پیازی می‌گویند.
گنبد پیازی گنبدی است که همانطور که از اسمش مشخص است شکلی شبیه به پیاز دارد، این گونه گنبدها اغلب در قطر اندازه‌ای بزرگتر از ساق گنبد (درام/drum) دارند و ارتفاع آنها از عرضشان بیشتر است. این مخروط پیازی ساختاری نرم به سمت یک نقطه (اوج) دارد.
گنبد پیازی شکل غالب کلیساهای کاتولیک در روسیه را دارد، علاوه برآن در آلمان و بایرن به وفور وجود داشته همینطور می‌توان آنرا در سراسر اتریش، هند، مغولستان، اروپای شرقی، خاورمیانه و آسیای میانه یافت. انواع دیگر گنبدهای ارتدکس گنبد کلاه ایمنی (برای مثال، کلیسای سنت سوفیا در نووگورود و کلیسای فرض در ولادیمیر) اوکراین گنبدهای گلابی (کلیسای سنت سوفیا را در کیف)، گنبد باروک و جوانه (کلیسای سنت اندرو در کیف) را در خود جای داده.
منابع
Wikipedia contributors, "Onion dome," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Onion_dome&oldid=462716920 (accessed January 26, 2012).
کرسپ‌تاون، مریلند
کرسپ‌تاون (به انگلیسی: Cresaptown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان الیگنی، مریلند واقع شده‌است. کرسپ‌تاون ۱۵٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۲۴۷ نفر جمعیت دارد و ۲۳۶٫۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورولووکا-اوسادا
کورولووکا-اوسادا یک روستا در لهستان است که در گمینا وووداوا واقع شده‌است. کورولووکا-اوسادا ۴۸۸ نفر جمعیت دارد.
استارکس، لوئیزیانا
استارکس شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶۴ نفر بوده‌است.
کیسی بیجز
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم پیکان‌های شکسته اشاره کرد.
سرگذشت ندیمه (مجموعه تلویزیونی)
سرگذشت ندیمه یا قصهٔ ندیمه (The Handmaid's Tale) مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی در ژانر تراژدی و پادآرمان‌شهری است که بر اساس رمان معروف سرگذشت ندیمه، اثر مارگارت اتوود، نویسندهٔ کانادایی ساخته شده‌است. سفارش این سریال توسط سرویس پخش هولو برای ۱۰ قسمت به سازندگان فیلم داده‌شد و تولید آن از اواخر سال ۲۰۱۶ آغاز شد. داستان فیلم دربارهٔ پادآرمان‌شهری برآمده از دومین جنگ داخلی آمریکا است، جایی که یک جامعه تمامیت‌خواه، زنان با توان باروری را باعنوان «ندیمه» به بردگی برای فرزندآوری گرفته‌است.
فصل اول سریال در آوریل ۲۰۱۷ از سرویس هولو برای ۱۰ قسمت پخش شد. در ژوئیه ۲۰۱۹ ساخت سریال برای فصل چهارم تمدید شد که در آوریل ۲۰۲۱ پخش آن آغاز شد. در سپتامبر ۲۰۱۹ اعلام‌شد، هولو و ام‌جی‌ام تله‌ویژن در حال ساخت دنباله سریال براساس رمان دیگر اتوود به نام وصیت‌ها هستند. در دسامبر سال ۲۰۲۰ پیش از آغاز فصل چهارم، سریال برای فصل پنجم تمدید شد.
داستان سریال
در دنیایی که آلودگی‌های زیست‌محیطی و افزایش بیماری‌های آمیزشی منجر به کاهش چشمگیر نرخ باروری شده‌است، حکومت تمامیت‌خواه و دینی گیلیاد با کودتا علیه دولت «ایالات متحده»، پس از جنگ داخلی، قدرت می‌گیرد. این رهبران تشنه قدرت، جامعه را به سمت یک نظم جدید نظامی و سلسله مراتبی می‌برند که موجب شکل‌گیری طبقات جدید شده‌است که در آن زنان از بسیاری موقعیت‌های شهروندی خود محروم مانده‌اند. طبق قانون گیلیاد، زنان از حق مالکیت، حفظ پول، مطالعه و بسیاری از حقوق خود منع شده‌اند. پیروان ادیان و فرقه‌های مسیحی غیر از «پسران یعقوب»، همجنسگرایان (به‌عنوان خائنان جنسی) و مخالفان حکومت در میدان‌های شهر اعدام می‌شوند.
فرقهٔ سیاسی-مذهبی محافظه‌کار و بنیادگرا «پسران یعقوب» که قدرت را در دست دارد با استناد به تفسیری افراطی از کتاب مقدس، زنانی را که توانایی باروری دارند به بردگی گرفته‌است، این گروه که ندیمه نام گرفته‌اند به خانه فرماندهان فرستاده می‌شوند، جایی که در مراسمی آیینی در حضور همسر فرمانده، توسط فرمانده مورد تجاوز قرار می‌گیرند. آن‌ها تا زمانی که یک فرمانده را صاحب فرزند کنند در خانه آن فرمانده اقامت دارند و پس از آن به خانه فرمانده دیگری منتقل می‌شوند. ندیمه‌ها با نام فرمانده‌ای که در خانه او اقامت دارند و پیشوند «آف» شناخته می‌شوند و زمان انتقال به خانه دیگر نام آن‌ها تغییر می‌کند.
در حالی که مردان همهٔ مواضع قدرت را در اختیار گرفته‌اند، زنان با توجه به عملکردشان به چند طبقه تقسیم شده‌اند: ندیمه‌ها لباس‌های قرمز بلند برتن دارند به همراه یک کلاه سفید بزرگ که بیرون از خانه پوشیده می‌شود تا شناسایی آن‌ها و دید آن‌ها را محدود کند. مارتاها (شخصیت کتاب مقدس) که خانه‌دار و آشپز هستند لباس‌های سبز و گشاد می‌پوشند و موهای خود را با سربند می‌پوشانند. همسران فرماندهان که وظیفه آراستن خانه و فعالیت‌های کلیشه‌ای زنانه را دارند لباس‌های شیک و متنوعی با رنگ آبی می‌پوشند، آن‌ها از کفش‌های پاشنه بلند استفاده می‌کنند و هنگام بیرون از خانه از دستکش و کلاه استفاده می‌کنند. دسته دیگر از زنان، خاله‌ها هستند که لباس‌های قهوه‌ای می‌پوشند و وظیفه آموزش، نظارت و نظم‌دهی ندیمه‌ها را دارند. آن‌ها تنها گروه از زنان در گیلیاد هستند که مجاز به خواندن هستند.
جون آزبورن که نامش به «آفرد» تغییر کرده‌است، ندیمه‌ای است که به خانه فرمانده فرد واترفورد و همسرش سرینا منتقل شده‌است. خانواده واترفورد از بازیگران اصلی در شکل‌گیری و ظهور گیلیاد هستند. جون و لوک که سال‌ها قبل با هم ازدواج کردند، صاحب یک دختر به نام هانا شدند. جون هنگام تلاش برای فرار از گیلیاد به همراه همسر و دخترش دستگیر می‌شود و به ندیمگی محکوم می‌شود. دختر جون به خانواده‌ای از طبقه بالا واگذار می‌شود و شوهرش به کانادا فرار می‌کند. جون به دنبال نجات دخترش از گیلیاد است.
اعتراض نمادین در ایران
در میانه خیزش ۱۴۰۱ ایران در یک اقدام نمادین و اعتراضی در آذر ۱۴۰۱ تصاویری از دختر با پوشش شخصیت‌های رمان و فیلم «سرگذشت ندیمه» در سطح تهران از جمله میدان آزادی منتشر شد. چند فعال حقوق زنان اعلام کردند که «این پرفورمنس زنان معترض در تهران با پوشیدن لباس نمادین ندیمه‌ها در داستان ندیمه است.»
حقیقت درباره چارلی
حقیقت درباره چارلی فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی جاناتان دمی است. در این فیلم بازیگرانی همچون مارک والبرگ، تندی نیوتون، تیم رابینز، پارک جونگ-هون، تد لواین، لیسا گی همیلتون، کریستین بواسون، استیون دیلین، شارل آزناوور، آنا کارینا، ماگلی نوئل، سیمون آبکاریان، سکینه جعفری، آنیس واردا، مانو چارلماگنه، فیلیپه کاتینه و سوتیکی گویاته ایفای نقش کرده‌اند.
پروانه‌ماهی هاوایی
پروانه‌ماهی هاوایی نام یک گونه از تیره پروانه‌ماهی است.
جیووانی (بازیکن فوتبال)
جیووانی (Giovani؛ زادهٔ January 1, 2004) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
دوران باشگاهی
جیووانی متولد ایتاکاکیسیتوبا، ایالت سائوپائولو، در سال ۲۰۱۴ در سن ده سالگی به مجموعه جوانان باشگاه فوتبال پالمیراس پیوست. در سپتامبر ۲۰۲۰، در سن ۱۶ سالگی، در لیست ۵۰ نفره تیم اصلی برای کوپا لیبرتادورس ۲۰۲۰ قرار گرفت.
جیوانی اولین بازی خود در تیم اول را در ۳ مارس ۲۰۲۱ انجام داد و به عنوان جانشین دیرهنگام گوستاوو اسکارپا در تساوی ۲–۲ کمپئوناتو پائولیستا در خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال کورینتیانس وارد زمین شد. او در ۱ ژوئن قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۴ تمدید کرد.
جیوانی اولین بازی خود در سری آ برزیل را در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۱ انجام داد و دومین بازی تیمش را در پیروزی ۳–۱ خارج از خانه مقابل باشگاه ورزشی کویابا شروع کرد و گلزنی کرد.
رقص ایرانی
رقص ایرانی به سبک‌های رقص بومی ایران اشاره می‌کند و گوناگونی بالایی دارد. دسته‌های رقص در ایران بسته به ناحیه، فرهنگ و زبان مردم محلی متفاوت است و می‌تواند از بازسازی‌های پیچیدهٔ رقص‌های درباری پایش‌شده تا رقص‌های پرتکاپوی محلی متغیر باشد. اصطلاح «رقص ایرانی» می‌تواند شامل هر چهار رقص تاریخی، محلی، شهری و آیینی باشد. رقص و موسیقی همواره برای شادی و خوشی در بزم‌ها و انگیزش حس‌های رزمی و شهوانی در میان ایرانیان در همهٔ دوران، رواج داشته‌است.
رقص واژه‌ای عربی برای اشاره به این هنر در ایران است و کم‌کم توانست جای خود را به انحصار در زبان فارسی باز کند. واژهٔ فارسی رقص، پایکوبی، کاربرد همگانی‌اش را از دست داده‌است.
پیشینهٔ رقص در ایران، به هزارهٔ پنجم و ششم پیش از میلاد می‌رسد. ایران، یکی از امپراتوری‌های باستانی بود که به گسترش رقص پرداخت. در ایران باستان، رقص در دربار پادشاهان ماد در نوشتار تاریخی یونانی گزارش شده‌است. نخستین اشاره به رقص نزد پارسیان نیز در کتاب‌هایی از گزنفون، تاریخ‌نگار اهل یونان بود. در دوره شاهنشاهی هخامنشی رقص، آواز و موسیقی برای دلخوشی و شادی در بزم‌های طبقه‌های گوناگون مردم ایران وجود داشته‌است و در این دوران افزون بر آموزش خواندن، اصول رقص نیز در ایران آموزش داده می‌شده‌است. پس از یورش اسکندر به ایران تمدن یونانی در سراسر سرزمین‌های هخامنشی گسترش یافت و بر رقص در شاهنشاهی نیز اثر گذاشت. ساسانیان به موسیقی و همراهان آن بسیار احترام می‌گذاشتند. شاهان این دوره به موسیقی علاقه داشتند که باعث توجه به رقص نیز شد. نقش‌های دیواری قرن ششم از پنجکنت شواهدی از نمود تشریفاتی رقص در شرق ایران ارائه می‌دهند. ممنوعیت مذهبی رقص در ایران با گسترش اسلام به وجود آمد و با رخدادهای تاریخی گوناگون تحریک گردید. در دورهٔ صفوی، حرام بودن موسیقی، این هنر را از پیشرفت بازمی‌داشته‌است اما به شکل محدود گاه موسیقی و رقص مورد توجه قرار می‌گرفتند. در دوران قاجار و صفویه، به پسربچه‌ها پوشاک دخترانه پوشانده می‌شد و از آنان برای رقص و آواز استفاده می‌کردند.
در اوایل دورهٔ پهلوی گونه‌ای از رقص ایرانی پدیدار شد و با توسعهٔ سینمای تجاری ایران، فراگیر شد تا زمینهٔ ساخت ژانرهای گوناگونی چون روحوضی، مطربی، بابا کرم، تهرونی و شاطری را فراهم آورد. در طول دههٔ ۱۹۶۰ اقدامات جدی پژوهشی رقص در ایران انجام شد. سازمان معتبر بالهٔ ملی ایران در سال ۱۹۶۷ در تالار رودکی گشایش یافت. تهران میزبان تولیدات سطح بالایی شد و با کسب جایگاه معتبر بین‌المللی، کم‌کم هنرمندان سرشناس خارجی برای اجرا به ایران می‌آمدند. رقص حرفه‌ای در این کشور در دوران پادشاهی محمدرضاشاه احترام و محبوبیت خود را بازیابی کرد. اجراهای رقص غیر سنتی بر پایهٔ نمونه‌های اروپایی در سالن‌های نمایش این دوره ارائه می‌شد. جدا از رقص‌های غیر بومی، برنامه‌ها برای رقص بومی ایرانی و سنتی نیز بسیار بودند و رقص سنتی نیز احیا گردید. سیستم نوین آموزشی ساخته‌شدهٔ این دوره، به‌خدمت رقص ایران درآمد و انواع سازمان‌ها و گروه‌های دولتی و خصوصی رقص ایجاد شدند. زیرساخت نوین این دوره در کنار پژوهش‌ها، توانست دوره‌ای موفق را برای رقص ایرانی رقم زند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، حکومت جدید رقص را در ردهٔ هنرهای ممنوعه گذاشت اما رقص‌های محلی گاه به مناسبت‌های گوناگون، شانس تنفس داشتند. اعلام جرم ضد رقصنده، دستگیری آموزش‌دهندگان رقص، شلاق‌زنی و ممنوعیت نمایش رقص، در این دوره تبدیل به محل کشمکش گردید. انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ پایان دوران موفق رقص و باله در ایران بود. به قدرت رسیدن حکومت اسلامی، حاصل چندین دهه تلاش ایران در رقص را از میان برد و کارکنان این بخش را از این کشور فراری داد یا باعث دست کشیدنشان از کار شد.
نخستین رقص‌ها
نمایش در شکل رقص، خنیاگری، بازی یا آیین و ابزارهای نمایشی چون سیماچه، پوشاک مبدل جانوران یا گیاهان، سازهایی برای آفرینش ریتم و دیگر موارد، دست کم از هزاره ششم پ. م در ایران شناخته شده و مورد بهره‌برداری بوده‌اند. نمونه‌های پرشماری از نقش‌های رقصندگان را می‌توان بر روی آثار یافت‌شده از تپه‌های باستانی این کشور همانند تپه سبز، جعفرآباد، چغامیش، تل جری، چشمه علی، اسماعیل‌آباد، تل باکون، سیلک، موسیان، تپه یحیی، شهداد، شوش و… یافت. قدیمی‌ترین اثری که چگونگی و گسترش رقص در ایران را آشکار می‌سازد، نگارهٔ ساده و سیاه روی کاسهٔ گلی پخته‌ای است که از تپه خزینهٔ شوش به دست آمده‌است. این کاسه، تنها پیکر شش رقصنده را در دو دستهٔ سه‌تایی نشان می‌دهد. قدمت آن به ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. با وجود چنین سندهایی، پیشینهٔ رقص در ایران، به هزارهٔ پنجم و ششم پیش از میلاد می‌رسد. اثرهایی دیگر در نزدیکی تخت جمشید نیز به رقص اشاره داشته‌اند.
از سال‌های پایانی هزارهٔ پنجم و آغاز هزارهٔ چهارم پیش از میلاد نیز یک سفال در تپه سیلک، نزدیک کاشان، یافت شد که چهار زن را در هنگام رقص دسته‌بند (با گرفتن دست هم) نشان می‌دهد؛ این رقص، به شکل احتمالی وابسته با باورهای دینی آن دوره دانسته شده‌است.
گونه‌ای نوآوری در رقص در تکه سفال دیگری از سیلک (مرکز ایران) که از ۳۶۰۰ سال پیش از میلاد دانسته شده، آشکار گردیده‌است؛ سازندگان حلقهٔ رقص روی این سفال، به آشکارا چیزی را در دست دارند که برخی آن را پارچه دانسته‌اند. به دست داشتن پارچه در رقص، در دوران نوین ایران نیز دیده شده‌است.
ایران باستان
از رقص در دوران پادشاهی ماد و شاهنشاهی هخامنشی و اشکانی، داده‌های کمی در دسترس است که ممکن است به دلیل یک دگرگونی فرهنگی پس از ورود آریایی‌ها باشد. دست کم در روزگار هخامنشیان و اشکانیان، نمونه‌هایی از رقص آیینی دینی (مهری) دیده شده‌است. رقص و موسیقی همواره برای شادی و خوشی در بزم‌ها و انگیزش حس‌های رزمی و شهوانی در میان ایرانیان در همهٔ دوران، رواج داشته‌است و در داستان‌ها و روایت‌های این دوره‌ها نیز اشاره‌هایی به چنین کاربردهایی در رقص، انجام شده‌است.
پادشاهی ماد
رقص در دربار پادشاهان ماد در نوشتار تاریخی یونانی گزارش شده‌است و به پایکوبی شاه در کنار نزدیکان اشاره‌هایی وجود دارد. در دربار آنان، رقص‌های تفریحی و شادی‌انگیز به اجرا درمی‌آمدند و می‌توان نتیجه گرفت که در میان مردم نیز گسترش داشته‌است. داده‌های رقص از این دوره با توجه به میزان پژوهش‌ها تاکنون، بسیار ناچیز است.
پذیرش فرهنگ یونانی و پدیداری شاهنشاهی اشکانی
پس از یورش اسکندر به ایران و ورود فرهنگ یونانی به شاهنشاهی و با پاگیری فرمانروایی‌های سلوکی و اشکانی، در زندگی مردم، باورها و آیین‌های آنان دگرگونی‌هایی رخ داد. مهمترین میراث پیروزی‌های نظامی و سیاسی اسکندر در زمینهٔ فرهنگی بود؛ تمدن یونانی با او و جانشینانش در سراسر سرزمین هخامنشی گسترش یافت. با وجود اینکه برخی عناصر بومی نیز توسط فاتحان پذیرفته شد، اما پذیرش جنبه‌های گوناگون تمدن یونان توسط بومیان قابل توجه بود. در میان ایرانیان شهرنشین کم‌کم یونانی‌گری رواج یافت و بزم‌ها و مهمانی‌هایشان به مانند رومی‌ها و یونانیان گردید. رقص‌هایی جدید وارد شد؛ در این بزم‌های به سبک تازه، رقص‌ها بیشتر توسط زنان یونانی آورده شده به ایران انجام می‌شد. ژوستن، تاریخ‌نویس رومی می‌نویسید: «(پارتی‌ها) به نوشیدن باده‌ای که از خرما ساخته می‌شد، عادت داشتند… مهمانی‌ها، بزم‌ها و جشن‌ها بیشتر با رقص پایان می‌یافت».
جرج راولینسون، تاریخ‌نگار، دربارهٔ اشکانیان می‌نویسد: «گفته شده‌است که جشن‌ها و بزم‌های خود را با رقص پایان می‌دهند و رقص یکی از ابزار سرگرمی و شادمانی بوده و نسبت به آن، بسیار دلبسته بودند».
در کل در دوران هلنیستی تئاتر و رقص یونانی به سلیقه و سنت‌های ایرانی، به ویژه توسط اشکانیان سازوار شد.
شاهنشاهی ساسانی
ساسانیان به موسیقی و همراهان آن بسیار احترام می‌گذاشتند. برخی از شاهان این دوره، به شدت به موسیقی علاقه نشان می‌دادند که باعث توجه به رقص نیز شد. رقصندگان زن از جمله رخ‌نگاشت‌های موزاییکی شدند که کاخ شاپور یکم را تزئین می‌کردند. در نمونه‌ای، دختران رقصنده در اثری دیگرِ به جا مانده از این دوره دارای ویژگی‌های نیک هستند. همچنین نقش‌های دیواری قرن ششم از پنجکنت شواهدی از نمود تشریفاتی رقص در شرق ایران ارائه می‌دهند.
تا زمان فروپاشی شاهنشاهی ساسانی و استیلای اعراب بر ایران، رقص یک پدیدهٔ پذیرفته شدهٔ اجتماعی و بخشی جدائی‌ناپذیر از فرهنگ ایران محسوب می‌شد.
ورود اسلام تا قاجار
در دورهٔ صفوی، حرام بودن موسیقی، این هنر را از پیشرفت بازمی‌داشته‌است. در این دوره، مقام و جایگاه موسیقی‌دانان بسیار کاهش داشت. اما کامل حذف نشد. در مهمانی‌های درباری و هنگامی که سفیرها نیز حاضر بودند، موسیقی و رقص مورد توجه قرار می‌گرفت. در نمونه‌ای دیگر، در دوران قاجار و صفویه، به پسربچه‌ها پوشاک دخترانه پوشانده می‌شد و از آنان برای رقص و آواز استفاده می‌کردند.
شاهنشاهی پهلوی
در دهه‌های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ گونه‌ای از رقص ایرانی شامل حرکت‌هایی برگرفته از رقص عربی، فولکلور و رقص‌های دورهٔ قاجار پدیدار شد که بیشتر در مجلس‌های خصوصی و به شکل یک‌نفره و بداهه‌ای اجرا می‌گردید. بعدها این گونهٔ رقص با توجه به جذب هوادار و توسعهٔ سینمای تجاری ایران، آوازه یافت و فراگیر شد تا زمینهٔ ساخته شدن ژانرهای گوناگون رقص ایرانی چون روحوضی، مطربی، بابا کرم، تهرونی و شاطری را فراهم آورد. گونه‌ای دیگر از رقص‌های ایرانی هم در این روزگار با توجه و پایهٔ بیشتری بر تکنولوژی رقص، مد گردید که «رقص سنتی ایرانی» نام گرفت؛ رقصی که پیوندی از رقص‌های فولکلر ایران و رقص‌های درباری قاجار که با موسیقی سنتی ایرانی اجرا می‌شود، است. در طول دههٔ ۱۹۶۰ نیز کارشناسانی برای پایه‌ریزی زیرساخت گونه‌هایی از رقص در ایران به این کشور آورده شدند و گروهی نیز به غرب فرستاده شدند تا آموزش ببینند. در اواسط دههٔ ۱۳۴۰ (حدود ۱۹۶۵)، استودیوهای ایرانی با همراهی بارها و باشگاه‌های شبانه، به گسترش موسیقی جدید رایج در ایران کمک کردند. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، گروهی از جامعه در کلوب‌های شبانه‌ای حضور می‌یافتند که رقصندگان حرفه‌ای در آنان اجرا داشتند. سازمان بالهٔ ملی ایران در سال ۱۹۶۷ در تالار رودکی به شکل رسمی گشایش یافت که در سال‌های پسین به یکی از معتبرترین و در سطح جهانی، شناخته‌شده‌ترین سازمان‌های هنری کشور تبدیل گشت. صحنهٔ تالار رودکی تهرانِ پایتخت، با سطح بالای تولیدش و به دلیل امکانات ویژهٔ تکنیکی قرار داده شده در آن، در همهٔ خاورمیانه دارای جایگاهی ویژه برای اجرای برنامهٔ هنرمندان جهانی باله و اپرا شد. کم‌کم، هنرمندان سرشناس خارجی برای اجرا به ایران می‌آمدند و محتواهایی اختصاصی برای ایران تولید می‌کردند.
رقص حرفه‌ای در این کشور در دوران پادشاهی محمدرضاشاه احترام و محبوبیت خود را بازیابی کرد. اجراهای رقص غیر سنتی بر پایهٔ نمونه‌های اروپایی در سالن‌های نمایش این دوران ارائه می‌شد. آنها شامل طراحی رقص و صحنه‌آرایی مفصلی بودند؛ عناصری که بخشی از شکل‌های رقص قدیمی‌تر ایران نبودند.
در سال ۱۹۶۷، یک بنیان‌گذاری رقص با پشتیبانی دولتی، با نام سازمان ملی فولکلور ایران، تأسیس شد تا هم رقص محلی ایرانی را به شکل اصولی روی صحنه ببرد و هم نسخه‌های بالهٔ داستان‌های حماسی و شعر فارسی را به اجرا بگذارد. در همین حدود، گروه‌های رقص با پشتیبانی خصوصی نیز بنیان نهاده شدند؛ از جمله گروهی حرفه‌ای با نام بالهٔ ملی پارس. جدا از رقص‌های غیر بومی، برنامه‌ها برای رقص بومی ایرانی و سنتی نیز بسیار بودند و رقص سنتی نیز احیا گردید. برگزاری جشنواره‌های بین‌المللی گوناگون همانند جشن هنر شیراز در بیرون از پایتخت، در طول دههٔ ۱۹۷۰ رقص را به قشر گسترده‌تری از مردم ساکن ایران شناساند. سیستم نوین آموزشی ساخته‌شدهٔ این دوره، به‌خدمت رقص ایران درآمد. در واپسین دورهٔ دههٔ ۱۹۷۰ گروه‌های رقص دیگری نیز کارشان را شروع کردند؛ همانند گروه رقص مجموعه فرهنگی نیاوران که با رخداد انقلاب ۱۳۵۷، هیچ‌کدام از این گروه‌ها شانسی برای رشد و توسعه یافتن به دست نیاوردند.
تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، سازمان ملی رقص فولکلور ایران به عنوان برترین گروه فولکلور منطقهٔ خاورمیانه شناخته می‌شد و از همین رو در بسیاری از سفرهای هیئت‌های سیاسی به این کشور، اجرا داشت. پیش از انقلاب، متولی اصلی باله در ایران، سازمان باله ملی ایران بود و در سال ۱۳۲۰، نخستین هنرستان بالهٔ ایرانی راه‌اندازی شده بود. هنرستان ملی باله ایران نیز بعدها در سال ۱۳۳۴ بنیان نهاده شد.
افزون بر آموزش نوین، سازمان‌های رقص، جشنواره‌ها و غیره، در مجموع در این دوره تلاش‌های بسیاری نیز برای گردآوری و توسعه دادن سبک‌های مختلف رقص انجام شد؛ از رقص‌های محلی پیش از تاریخ که از رقص اصیل ایرانی به جا مانده‌است، تا باله کلاسیک و رقص‌های معاصر با الهام از فرهنگ و میراث ایرانی. همچنین در این دوره رقص به عنوان یک شکل هنری به‌طور فزاینده‌ای محبوب شد و با شکستن انحصارهای پیشین، میان طبقه‌های گوناگون جامعهٔ ایرانی گسترش یافت.
جمهوری اسلامی
انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ پایان دوران موفق رقص و باله در ایران بود. به قدرت رسیدن حکومت اسلامی، حاصل چندین دهه تلاش ایران در رقص را از میان برد و کارکنان این بخش را از این کشور فراری داد یا باعث دست کشیدنشان از کار شد.
علی خامنه‌ای، مرجع تقلید شیعی و رهبر جمهوری اسلامی، فتوا های بسیاری دربارهٔ رقص داشته‌است. او اعلام کرده‌است که «رقص به‌طور کلی اگر بگونه‌ای باشد که شهوت را تحریک کند یا مستلزم کار حرام یا ترتب مفسده‌ای باشد، حرام است» و فتوا داد که «رقص زن در برابر بیگانگان مطلقاً حرام است». همچنین شادی‌بخش بودن و طربناکی نیز ممکن بوده‌است به حرام‌سازی رقص انجامیده شود. به حکم او همچنین در رقصی که «به صورت بازی ورزشی تفریحی باشد… به‌کارگیری آلات موسیقی به نحو لهوی و طرب‌آور، به هیچ وجه جایز نیست». خامنه‌ای در جای دیگری فتوا داد که «ایجاد مراکز تعلیم (آموزش) و ترویج رقص، با اهداف نظام اسلامی منافات (ضدیت) دارد».
در این دوره رقص گاه جنجال‌برانگیز شد؛ در نمونه‌ای در سال ۱۳۹۸، پس از پخش شدن ویدئویی از رقص کردی آموزگاران و دانش‌آموزان یکی از آموزشگاه‌های غیرانتفاعی در مهاباد، مقامات قضایی و مدیرهای آموزش و پرورش این شهر از «برکناری مدیر این مدرسه، تجدید نظر در گزینش آموزگاران و احتمال لغو مجوز مدرسه» خبر دادند. در سال ۲۰۲۱ نیز در برنامه‌ای برای شب یلدا در صدا و سیما، میهمان برنامه به رقص اشاره کرد و مجری در قسمت بعدی، به این خاطر عذرخواهی کرد و خبر ممنوع‌التصویری‌اش بعدها منتشر شد.
کلاغ بهشت
کلاغ بهشت نام یک گونه از تیره مرغ بهشت است.
رقص ایرانی
رقص کلاسیک ایرانی
از قدیمی‌ترین نوع رقص ایرانیست که با برگفته شدن از آیین و سنت ایران در محفل‌ها و دربارها به نمایش درمی‌آمد. رقصندگان بسیاری تلاش‌هایی برای جمع‌آوری فرم و تدوین و ایجاد اصول تکنیکی در این نوع رقص پیش از انقلاب ایران داشتند که پس از انقلاب نیمه کار ماند.
رقص سنتی ایرانی
گونه دیگری از رقص‌های ایرانی نیز در این دوران با توجه و تکیه بیشتری بر روی فناوری رقص آغاز شد که «رقص سنتی ایرانی» نام گرفت و تلفیقی بود از رقص‌های فولکلور ایرانی و رقص‌های درباری دوران قاجار که همراه با موسیقی سنتی ایرانی اجرا می‌شدند. اصطلاحات «رقص سنتی ایرانی» یا «رقص ملی ایران» به این‌گونه از رقص در میان کارشناسان و محققان رقص ایرانی هنوز پذیرفته نیست؛ در سال ۱۳۳۷ و با پشتیبانی وزارت فرهنگ و هنر گروه رقصی به‌نام گروه ملی موسیقی، آواز و رقص فولکلور ایران با مدیریت نژاد احمدزاده راه‌اندازی شد که تا دهه ۱۹۶۰ میلادی فعال بود و در شوروی، ژاپن، کانادا، کشورهای بلوک شرق و خاور نزدیک نیز برنامه اجرا کرد.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷ رقصنده‌هایی که به شکل حرفه‌ای در رشتهٔ رقص‌های سنتی و محلی فعالیت می‌کردند در اجراهای رسمی خود نمایی از رقص اصیل و ملی را ارائه می‌دادند.
رقص‌های محلی ایران
رقص‌های محلی ایرانی ریشه در آیین‌ها، سنن، فرهنگ و فولکلر اقوام مختلف ایرانی دارد که هر کدام بازتاب‌دهنده روح جمعی و میراث ماندگار فرهنگی هر یک از این اقوام است. رقص‌های محلی ایرانی هرکدام به نام منطقه جغرافیایی که از آن برخواسته‌اند شناخته می‌شود مانند رقص آذربایجانی، رقص کردی، رقص لری، رقص مازندرانی، رقص خراسانی، رقص سیستانی، رقص قاسم‌آبادی و دیگر. معمولاً رقص هر منطقه با شرایط محیطی و معیشتی آن منطقه ارتباط نزدیکی دارد. برای نمونه رقص مناطق شمالی ایران دارای قسمت‌هایی است که به صورت نمادین کاشت برنج و پاشیدن بذر را نشان می‌دهد. کوشش‌های فراوانی در دوران پیش از انقلاب برای ثبت، بازسازی و اشاعه رقص‌های محلی ایران انجام شد. وزارت فرهنگ و هنر ایران در سال ۱۳۴۹ رابرت دو وارن را برای راه‌اندازی سازمان ملی فولکلور ایران و کمپانی رقص تابعه آن «گروه رقصندگان محلی ایران» مأمور کرد.
رقص بداههٔ شهری
در طول دهه‌های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی گونه‌ای از رقص ایرانی شامل حرکت‌های برگرفته‌شده از رقص عربی، فولکلور و رقص‌های دوره قاجار پدید آمد که بیشتر در محفل‌های خصوصی و به‌شکل تک‌نفره و فی‌البداهه اجرا می‌شد. با گسترش سینمای تجاری ایران و محبوب شدنش، این رقص فراگیر گردید و زمینه به وجود آمدن ژانرهای گوناگون رقص ایرانی را – مانند روحوضی، مطربی، باباکرم، تهرونی و شاطری – فراهم آورد.
رقص باله و کاراکتر ایرانی
رقص باله ایرانی به گونه‌ای از رقص گفته می‌شود که بر پایه و اساس تکنیک باله که در غرب به وجود آمده و توسعه یافته، استوار است. باله‌های ایرانی آنچنان که از این نام و صفت استنباط می‌شود می‌بایست هم متکی به تکنیک و سنت رقص باله در غرب باشد و همچنین از دید موسیقی، موضوع، فضاسازی یا داستان ارتباطی با فرهنگ، تاریخ و تمدن ایرانی داشته باشد. تولیدات سازمان باله ایران و رقص پردازی‌های نیما کیان معرفی‌کننده این ژانر از رقص ایرانیست.
رقص کاراکتر ایرانی نیز شاخه‌ای از رقص باله ایرانی است.
رقص ترکیبی
از پس از آغاز هزاره جدید میلادی گونه‌ای از رقص آزاد (و بدون محدودیت چهارچوب اسلوبی) به وسیلهٔ شماری از رقصندگان و رقص‌پردازان ایرانی اجراء می‌شود که از آن با عنوان رقص ترکیبی نام برده می‌شود. در این گونه از رقص، گونه‌ها و سبک‌های متفاوت رقص‌های غیر ایرانی همانند جاز، معاصر، محلی، فولکلر، صوفیانه، سنتی، ملی و آئینی با یا به جای عناصر حرکتی انواع رقص‌های ایرانی با یکدیگر ترکیب می‌شوند. وجه مشترک این اجراءها استفاده از موسیقی ایرانی است هر چند که حرکت‌ها یادآور رقص ایرانی نباشند. شاهرخ مشکین قلم و بنفشه صیاد از این رده رقصندگان هستند.
رقص معاصر ایرانی
بر گرفته از انواع رقص‌های مدرن و معاصر بین‌المللی، بدون هیچگونه محدودیت تکنیکی و عموماً با تم و موضوعات مرتبط به تاریخ، سیاست و اوضاع اجتماعی ایران، این‌گونه از رقص از اوائل نخستین سال‌های هزاره جدید میلادی در میان کوشندگان رقص ایرانی درون مرزی و برون‌مرزی متداول شده‌است. رقص معاصر ایرانی معمولاً به صورت چندرسانه‌ای و در ترکیب با تئاتر یا گونه‌های دیگر هنرهای نمایشی اجراء می‌شود.
جایگاه
گواه‌های تاریخی نمایانگر این هستند که در ایران، رقص و موسیقی از دیرباز، بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ این کشور بوده‌اند و هنری والا به‌شمار می‌رفته‌اند. فردوسی، شاعر حماسه‌سرای ایرانی، از رامشگرانی چون آزاده یاد کرده‌است که چنگ می‌نواختند، چامه می‌خواندند، ساقی بودند و می‌رقصیدند. به شکل کلی، ایران، یکی از امپراتوری‌های باستانی بود که به گسترش هنر رقص پرداخت. برای این ملت کهن، رقص یک پدیدهٔ مهم اجتماعی و یک آیین مذهبی بوده‌است. پیشینهٔ رقص ایرانی به عنوان یک شکل هنری مستقل، دست کم از دوران مهرپرستی تخمین زده می‌شود و منابع تاریخی دوران باستان، به آن اشاره کرده‌اند. رقص ایرانی بسیار متداول بوده‌است و کتب تاریخی یونانی از اهمیت آن در نزد ایرانیان، نوشته‌اند. اگرچه که پس از انقلاب ۱۳۵۷، محدودیت‌ها برای رقص نیز وضع گردید.
رقص و موسیقی همواره برای شادی و خوشی در بزم‌ها و انگیزش حس‌های رزمی و شهوانی در میان ایرانیان در همهٔ دوران، رواج داشته‌است.
رقص در این کشور در جشن‌های مناسبات تقویمی، ملی، سیاسی، مذهبی و کشاورزی و در مراسم طایفه‌ای و همچنین در مراسم‌های دیگری چون ختنه و عروسی انجام می‌شود. در دوران مدرن، رویدادها و گونه‌های رقص را می‌توان بر این پایه که آیا شرکت‌کنندگان در رویداد در آن‌ها شرکت می‌کنند یا تنها به تماشا می‌پردازند، رده‌بندی کرد. در این کشور رقص برای زوجین،در میان مسیحیان بیش از مسلمانان گسترش دارد.
در فرهنگ خیابان
برگزار شدن نخستین کارناوال‌ها در ایران به سال ۱۳۱۱ و دورهٔ پادشاهی رضاشاه پهلوی می‌رسد و در این جشن‌ها، رقص نیز انجام می‌شد.
آموزش
سرکیس جانبازیان کار آموزش باله را در قزوین آغاز و در سال ۱۳۲۰، نخستین هنرستان بالهٔ ایران را راه‌اندازی کرد.
در دوره پهلوی فعالیت‌های فوق‌برنامه و پرورشی برای دانش‌آموزهای ایرانی شامل آموزش رقص نیز می‌شد.
کلاس‌های رقص پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ممنوع شدند و با تعطیلی کلاس‌های موجود، ایرانیانی که به پیگیری آموزش‌ها علاقه‌مند بودند، به شکل پنهانی کار را ادامه دادند. در دوران جمهوری اسلامی، دستگیری کسانی که آموزش رقص می‌دادند، با اتهاماتی چون «تلاش برای تغییر سبک زندگی جوانان» و «قبح‌زدایی از کشف حجاب» رخ داده‌است. رقص‌ها پس از انقلاب ۱۳۵۷ با وجود ممنوعیت، هنوز به شکل زیرزمینی (غیرقانونی) به آموزش خود ادامه دادند. در نمونه‌ای، آموزش و اجرای سبک باله پس از انقلاب ۱۳۵۷ ممنوع گردید اما شوق دختران و پسران ایرانی به یادگیری آن، از میان نرفت. در این دوره، کلاس‌های آموزش باله در تهران، پایتخت این کشور و برخی شهرهای بزرگ دیگر، به شکل زیرزمینی ارائه شد. اگرچه که در این کلاس‌ها، کمبود مربی حرفه‌ای سطح جهانی، حس می‌شد و این رقص، شکلی حرفه‌ای در جمهوری اسلامی نداشته‌است.
بوریتی
بوریتی (ბორითი) یک روستا در شهرداری خاراگاولی استان ایمرتی در غرب گرجستان است. این روستا در کنار رودخانه دزیرولا قرار دارد.
کورولووکا-کولونگا
کورولووکا-کولونگا یک روستا در لهستان است که در گمینا وووداوا واقع شده‌است.
فریدریش لودویگ یان
فریدریش لودویگ یان (Friedrich Ludwig Jahn؛ August 11, 1778 – October 15, 1852) یک ژیمناست اهل آلمان بود.
سیارک ۲۸۷۷
سیارک ۲۸۷۷ دو هزار و هشتصد و هفتاد و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ اکتبر ۱۹۶۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۱۰ است.
تاتیانا چرنووا
تاتیانا چرنووا ورزشکار روس در رشته هفتگانه است. او مدال برنز بازی‌های المپیک سال ۲۰۰۸ را بدست آورد و در سال ۲۰۱۱ در مسابقات قهرمانی جهان با بهترین نتیجه شخصی‌اش و کسب ۶۸۸۰ امتیاز مدال طلا گرفت.
دی‌اتیل دی‌تیوفسفریک اسید
دی‌اتیل دی‌تیوفسفریک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۲۷۴ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف قهوه ای مایل به سیاه است.
فردوسی: زندگی، اندیشه و شعر او
فردوسی: زندگی، اندیشه و شعر او، کتابی پژوهشی است نوشتهٔ دکتر محمدامین ریاحی دربارهٔ فردوسی و شاهنامه. این کتاب نخستین بار در سال ۱۳۷۵ در تهران به چاپ رسیده‌است.
جورجو آرمانی
جورجو آرمانی (زاده ۱۱ ژوئیه ۱۹۳۴ در شهر پیاچنزا ایتالیا) طراح لباس سرشناس ایتالیایی است که بیشتر به خاطر طراحی پوشاک مردانه شناخته شده‌است. او شرکت خود، آرمانی را در سال ۱۹۷۴ بنیان گذاشت و در آستانه قرن بیست و یکم به‌عنوان موفق‌ترین طراح از ایتالیا فراتر رفت.
در سال ۲۰۰۰ مجله فوربز، جورجو آرمانی را به عنوان موفق‌ترین طراح دنیا معرفی کرد. در سال ۲۰۰۱ این مجله او را در لیست اعضای جدید مد و در ردیف نوزدهم قرار داد.
زندگی‌نامه
آرمانی پس از فعالیت مختصری در پزشکی و عکاسی، تنها بر حسب اتفاق وارد صنعت مد شد. او پس از خدمت نظام وظیفه، در فروشگاه بزرگ لاریناسکنت در میلان آغاز به‌کار کرد. آرمانی در سال۱۹۶۴به عنوان طراح در شرکت پوشاک مردانه نینو کروتی هیتمن استخدام شد. او در سال ۱۹۷۴ نخستین مارک لباس مردانه و یک سال بعد اولین مجموعه لباس زنانه‌اش را معرفی کرد.
او پس از آنکه در سال ۱۹۷۵، دیگر تولیدات مربوط به صنعت طراحی لباس با برند «جورجو آرمانی» را عرضه کرد.
اما تا سال ۱۹۸۰ تقریباً در آمریکا ناشناخته بود. در همین سال ریچارد گی‌یر (Richard Gere) در فیلم ژیگولوی آمریکایی (American Gigolo) لباس طراحی شده توسط جورجو آرمانی را پوشید. رفته رفته نگاه‌ها به سمت برند آرمانی جلب شد. آرمانی همچنین تهیهٔ لباس سریال جنایتکاران میامی (Miami Vice) را عهده‌دار شد. در سال ۱۹۸۱ نخستین سری فروشگاه‌های فروش ارزانتر و بازار بزرگ آرمانی شروع به کار کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، آرمانی بیش از ۲۰۰ فروشگاه در سرتاسر جهان و در سال ۲۰۰۰ بخش لوازم آرایشی را راه‌اندازی کرد. امروزه شرکت آرمانی شامل ۲۰۰۰ مرکز فروش جهانی با فروش سالیانه بیشتر از یک میلیارد دلار است. شرکت آرمانی برای تبلیغات خود از افراد بسیار معروف در زمینهٔ هنر و ورزش استفاده می‌کند که از جمله آن‌ها می‌توان به دیوید بکهام ، کریستیانو رونالدو از فوتبالیستها و مگان فاکس از بازیگران هالیوود نام برد.
در سال ۲۰۱۰، او اولین هتل خود واقع در برج خلیفه (در دبی) با ۱۶۰ اتاق به طراحی جورجو آرمانی است را افتتاح کرد و انتظار می‌رود که به زودی، یک هتل دیگر در میلان افتتاح کند.
پارک جونگ-هون
پارک جونگ-هون (زاده ۲۲ مارس ۱۹۶۴) بازیگر کره‌ای است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم حقیقت درباره چارلی و سربازان بهشت اشاره کرد.
بیل ادواردز (بازیکن فوتبال انگلستان)
بیل ادواردز (Bill Edwards؛ زادهٔ ۱۸۷۴) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.