cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بت پرستی آنگلوساکسون
تاریخ نگاری
در حالی که تحقیقات تاریخی در مورد بت پرستی ژرمنی و اساطیر آن در قرن هفدهم با ادا آیلندوروم (Edda Islandorum) اثر پدر رسن(Peder Resen) (۱۶۶۵) آغاز شد، این مطالعه عمدتاً فقط بر اساطیر نورس متمرکز بود که بیشتر آن در منابع قدیمی ایسلندی حفظ شده بود. در قرن هجدهم، رمانتیسیسم انگلیسی اشتیاق شدیدی به فرهنگ ایسلند و نوردیک ایجاد کرد در این راستا در اشعار انگلیسی فضایل وایکینگ‌ها ستایش می‌شدند، این علاقه به عنون مثال در«قصیده‌های رونی» توماس وارتون در سال ۱۷۴۸ ابراز شد. با ایجاد ناسیونالیسم نوپا در اروپای اوایل قرن نوزدهم، تا دهه ۱۸۳۰ در زبان های اسکاندیناوی و آلمانی «اسطوره‌های ملی» احیا شدند. رمانتیسم بریتانیایی در همان زمان احیای فرهنگ سلتیک و وایکینگ را دنبال می کرد، اما بر آنگلوساکسون‌ها متمرکز نبود، زیرا شواهد بسیار کمی از اساطیر بت پرستی آنها باقی مانده بود. در واقع، شواهد بت پرستی در انگلستان آنگلوساکسون به قدری ناچیز بود که برخی از محققان تصور کردند که آنگلوساکسون ها اساساً از لحظه ورودشان به بریتانیا مسیحی شده بودند. مطالعه بت پرستی آنگلوساکسون تنها در اواسط قرن نوزدهم بود آغاز شد، زمانی که جان کمبل جلد اول ساکسون هادر انگلستان (۱۸۴۹) را منتشر کرد، که در آن درباره سودمندی بررسی نام مکان ها برای یافتن این مذهب بحث کرد.به دنبال آن کتاب بقایای پاگان ساکسوندوم جان یونگ آکرمن (۱۸۵۵) منتشر شد. آکرمن از موضوع انتخابی خود در مقدمه با اشاره به شواهد باستان‌شناختی از مطالعه شواهد مربوط به« ساکسون‌های پاگان» در خاک انگلیس از «اواسط قرن پنجم تا اواسط یا شاید پایان قرن هفتم» دفاع کرد. از این نقطه به بعد، تحقیقات آکادمیک بیشتری در مورد مذهب بت پرستی آنگلوساکسون ها شروع شد. این امر منجر به انتشار کتاب‌های بیشتری در این زمینه شد، مانند کتاب‌هایی که عمدتاً درباره خدایان آنگلوساکسون بودند، در این میان می توانیم به دو نمونه ذسل اشاره کنیم: خدایان گمشده انگلستان (۱۹۵۷) اثر برایان برانستون، و در جستجوی خدایان گمشده انگلستان اثر کتی هربرت (۱۹۹۴). دیگر آثار مانند بت پرستی آنگلوساکسون دیوید ویلسون (۱۹۹۲) و مجموعه ویرایش شده سیگنال های اعتقادی در انگلستان اولیه: بت پرستی آنگلوساکسون (۲۰۱۰)در مقابل بر شواهد باستان شناسی تأکید کردند.
پگانیسم مدرن
خدایان آنگلوساکسون پیش از مسیحیت توسط معتقدین به اشکال مختلف بت پرستی مدرن، به ویژه آنهایی که به جنبش مذهبی جدید هیتنری تعلق دارند، پذیرفته شده اند. خدایان آنگلوساکسون نیز در اشکال پگانیسم مدرن پذیرفته شده اند، در فرقه سیاکس ویکا (Seax-Wicca) که توسط ریموند باکلند در دهه ۱۹۷۰ تأسیس شد نام های خدایان آنگلوساکسون را با ساختار الهیات ویکان ترکیب شد. چنین سیستم های اعتقادی اغلب باورهای نورس را به آنگلوساکسون های بت پرست نسبت می دهند.
افسانه و شعر
در انگلستان آنگلوساکسون پیش از مسیحیت، افسانه‌ها و داستان‌ها به‌جای نوشتن به صورت شفاهی منتقل می‌شد. به همین دلیل است که امروزه تعداد بسیار کمی از آن ها باقی مانده اند. در هر دو مرثیه بیوولف و دئور به آهنگر اساطیری ویلند (Weyland) اشاره شده است، علاوه بر این، دو نام مکان در منشورهای قرن دهم ثبت شده است که شامل نام ویلند است.داستان‌های اساطیری مربوط به آن در داستان‌های اسکاندیناوی بهتر تجلی یافته است. تنها شعر حماسی آنگلوساکسون باقی مانده، داستان بیوولف است که تنها از روی دست نوشته ای که توسط راهب مسیحی در زمانی بین قرن هشتم و یازدهم پس از میلاد نوشته شده است، شناخته شده است. داستانی که شعر روایت می‌کند نه در انگلستان، بلکه در اسکاندیناوی می‌گذرد و حول یک جنگجوی حماسی به نام بیولف می‌چرخد که به دانمارک سفر می‌کند تا هیولایی به نام گرندل را شکست دهد که پادشاهی هروتگار را به وحشت می‌اندازد و بعداً، مادر گرندل را نیز شکست دهد. پس از این، او پادشاه گتلند می شود و سرانجام در نبرد با اژدها می میرد. در قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، عموماً اعتقاد بر این بود که بئوولف یک داستان بت پرستی آنگلوساکسون نیست، بلکه یک داستان مسیحی اسکاندیناویایی است. با این همه، برخی از دانشگاهیان همچنان در مورد پذیرش آن به عنوان منبعی حاوی اطلاعات مربوط به بت پرستی آنگلوساکسون محتاط هستند، پاتریک وورمالد خاطرنشان کرد که «ذخایر عظیمی از انرژی فکری به استفاده از این شعر برای فهم باورهای بت پرستی اختصاص داده شده است، اما باید پذیرفت که اگرچه شاعر می دانسته که قهرمانانش بت پرست بودند، اما چیز زیادی از بت پرستی نمی دانسته است."
آیرین شرف
آیرین شرف (Irene Sharaff؛ January 23, 1910 – August 10, 1993) یک طراح صحنه و لباس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ابلاست‌های خودمختار اتحاد شوروی
استان‌های خودمختار اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی واحدهای اداری بودند که برای تعدادی از کشورهای کوچکتر ایجاد شده بودند که در پانزده جمهوری اتحاد جماهیر شوروی به آنها خودمختاری داده شد.
جمهوری فدراتیو روسیه شوروی
در حالی که قانون اساسی روسیه شوروی در سال ۱۹۷۸ تصریح می‌کرد که استان‌های خودمختار تابع کرایس هستند، این بند در تجدید نظر در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۰ حذف شد، زمانی که مشخص شد که استان‌های خودمختار باید مستقیماً تابع جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی باشند. در ژوئن ۱۹۹۱، پنج استان خودمختار در روسیه شوروی وجود داشت که چهار مورد از آنها در ۳ ژوئیه ۱۹۹۱ به وضعیت جمهوری ارتقا یافتند:
سایر استان‌های خودمختار نیز در مقاطع اولیه تاریخ شوروی وجود داشتند: ‌‌* کاراکالپاک خودمختار (۱۹۲۵–۱۹۳۲؛ تا سال ۱۹۳۰ در قزاقستان خودمختار شوروی سوسیالیستی جمهوری، ۱۹۳۰–۱۹۳۲، از ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۶ در روسیه شوروی؛ از ۱۹۳۶ متعلق به جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان تا انحلال اتحاد شوروی بود. در حال حاضر به‌نام قره‌قالپاقستان)
طوطی‌کاکلی سیاه دم‌زرد
طوطی‌کاکلی سیاه دم‌زرد نام یک گونه از سرده نهان‌منقار است.
آلبرت کانت
آلبرت کانت (Albert Canet؛ زاده April 17, 1878 درگذشته 1878:4:17, July 25, 1930) یک تنیس‌باز اهل فرانسه بود.
مونتانا، بلغارستان
مونتانا شهری در استان مونتانا کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۴۹٬۳۶۸ نفر بوده‌است.
فردزول
فردزول (به انگلیسی: Fradswell) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Stafford واقع شده‌است. فردزول ۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
جورج ای فیلبریک
نامگذاری واقعی تقویت‌کننده عملیاتی احتمالاً در مقاله کلاسیک ۱۹۴۷ توسط جان راگازینی و همکاران رخ داده‌است. با این حال، محاسبات آنالوگ با استفاده از تقویت‌کننده‌های عملیاتی همان‌طور که امروز می‌شناسیم با کار گروه نیازهای جنگ به رهبری کلارنس لاول در آزمایشگاه بل، در حدود سال ۱۹۴۰ آغازشد (که عموماً در مقاله جان راگازینی تأیید شده‌است). در سال ۱۹۵۲، تحقیقات جورج ای فیلبریک (GAP/R) K2-W را معرفی کرد که «مدل T» تقویت‌کننده آپ-امپ در نظر گرفته می‌شود.
موفا
کلمه هجای موفا از MoFa torisiertes hrrad یا Mogate Fahrrad مشتق شده‌است. در زبان عامیانه به عنوان موتور سیکلت در سوئیس شناخته می‌شوند. در حالی که در آلمان موتورسیکلت‌ها عمدتاً با اسکوترهای موتوری (محدود) جایگزین شده‌اند، هنوز هم در سوئیس رایج هستند، عمدتاً به این دلیل که می‌توان از حداقل سن ۱۴ سال سوار شد.
تاریخچه
موفا به عنوان اولین موتورسیکلت در بسیاری از کشورها شناخته می‌شود. در سال ۱۹۲۹، در هنگام بحران اقتصادی جهانی، دوچرخه‌هایی با موتورهای جانبی تولید شدند که پس از جنگ جهانی دوم به دوچرخه‌هایی با موتورهای کمکی معروف شدند. موتورسیکلت سریع‌تر تولید شده، مجهز به پدال، بعداً از نظر فنی و قانونی از موتور کندتر تکمیل شد.
سوئیس
در سال ۱۹۶۱ قانونی با نام دوچرخه با موتور در سوئیس ایجاد شد، اولین تولیدکننده در بازار محلی پونی موتوس بود. ساخت Piaggio Ciao و Puch Maxi گسترده بودند. موتور سیکلت در طبقه کارگر و کشاورزی رایج بود و بخشی از فرهنگ جوانان بود. با رونق روزافزون و معرفی کلاه ایمنی اجباری و دسته جدید اسکوترهای موتوری، فروش موتور سیکلت کاهش یافت.
آلمان
در آلمان در ۲۳. آوریل ۱۹۶۵ مبنای قانونی را برای کلاس وسایل نقلیه زیر موتور سیکلت، موتور سیکلت بدون گواهینامه ایجاد شد. طبق آیین‌نامه اول، موتورسیکلت‌هایی که از موتورسیکلت‌های پدال‌دار به دست می‌آیند، دوچرخه‌های تک مسیر و تک صندلی با موتور کمکی با حداکثر سرعت حداکثر ۲۵ کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت ۴۸۰۰ دقیقه. طراحی مستقل و چشمگیر موپدهای کلاسیک، همراه با این واقعیت که آنها نیازی به گواهینامه رانندگی ندارند، باعث ایجاد روند موتور سواری شد که تا دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت. در اوج توسعه، بیش از ۱۴۰ مدل مختلف توسط ۲۵ سازنده در آلمان ارائه می‌شد. نسخه‌های دارای موتور الکتریکی (سولو الکترا) نتوانستند خود را تثبیت کنند. پس از سال ۱۹۸۵، روند موتور سواری کاهش یافت و تعداد خودروهای تولیدی کاهش یافت. آنچه باقی می‌ماند یک صحنه یکپارچه سازی با سیستم عامل است که از طراحی ساده موتورهای کلاسیک قدردانی می‌کند. یک مدل موپد کلاسیک، SL 1 نیز به‌طور خلاصه در GDR تولید شد. با این حال، از نظر قانونی، دسته موتور سیکلت در GDR وجود نداشت، SL1 به‌طور منظم به عنوان دوچرخه با موتور کمکی که به گواهینامه رانندگی نیاز داشت طبقه‌بندی می‌شد، بنابراین با موفقیت فروخته نشد.
موفا به عنوان یک کلاس وسیله نقلیه حتی پس از پایان روند محبوبیت موفا نیز محبوب باقی ماند - وسایل نقلیه تک سرنشینه با سرعت ۲۵ کیلومتر در ساعت از موتور سیکلت‌های معمولی مشتق شدند. با لغو نهایی محدودیت سرعت و الزامات میل لنگ پدال توسط دستورالعمل EC 2002/24/EC 18. مارس 2002 نسخه‌های دریچه گاز اسکوترهای کوچک مدرن با چرخ دنده‌های تسمه V، استارت‌های برقی و یک کلاچ گریز از مرکز غالب شدند و آخرین موتور سیکلت‌های کلاسیک را از بازار خارج کردند. برخی از وسایل نقلیه بدون میل لنگ پدال قبلاً به عنوان موتور سیکلت قبل از سال ۲۰۰۲ تأیید شده بودند، برای مثال اسکوتر Simson Star 25 یا Simson S53 Alpha M. موتور سیکلت‌ها هنوز هم جایگاهی در بازار را پر می‌کنند، زیرا هیچ الزامی برای گواهینامه رانندگی وجود ندارد و حداقل سن برای رانندگی تنها ۱۵ سال است.
در آلمان، موتور سیکلت یک دوچرخه تک مسیر با موتور کمکی - حتی بدون لنگ پدال - با حداکثر سرعت مربوط به طراحی بیش از ۲۵ کیلومتر در ساعت رسیده‌است و بنابراین برای آن نیازی به گواهینامه رانندگی. حداقل سن ۱۵ سال برای رانندگی با موتورسیکلت مورد نیاز است سالها و پس از § 5 FeV گواهی تست موتور سواری هر کسی که گواهینامه رانندگی معتبر در اینجا (صرف نظر از کلاس) یا قبل از ۱ آوریل ۱۹۶۵ متولد شد، نیازی به گواهی آزمون ندارد. برای تردد در جاده‌های عمومی، وسیله نقلیه به پلاک به اصطلاح بیمه و مجوز بهره‌برداری نیز نیاز دارد.
الزام به استفاده از کلاه ایمنی برای رانندگان موتور سیکلت از ۱ ژانویه ۲۰۱۹ اعمال می‌شود. اکتبر 1985.
از ۱۹ از ۱ ژانویه ۲۰۱۳، موتورسیکلت‌ها ممکن است بیش از یک صندلی داشته باشند، تا آن زمان یک کیف نگهدارنده برای اسکوترهای دو نفره موتور سواری اجباری بود.
سوئیس
در سوئیس، موتور سیکلت یک دوچرخه موتوری در نظر گرفته می‌شود. یک موتور سیکلت مطابق با Art. 18 بند یک VTS یک وسیله نقلیه یک‌نفره با حداکثر سرعت ۳۰ مربوط به طراحی کیلومتر در ساعت، حداکثر ۱ قدرت موتور کیلووات و یک موتور احتراق داخلی با حداکثر ظرفیت مکعب ۵۰ سی سی با توجه به Art. 179 VTS، موتور سیکلت باید دارای کلاچ اتوماتیک متصل به گیربکس تک سرعته باشد و باید بتواند توسط پدال حرکت کند (لنگ پدال اجباری). دوچرخه‌های برقی با کمک پدال تا ۴۵ کیلومتر در ساعت نیز موتور سیکلت محسوب می‌شوند، اما مقررات آنها با موتورهای موتور احتراقی (با قدرت تا ۵۰۰) متفاوت است. وات، کمک پدال تا ۲۵ کیلومتر در ساعت و حداکثر سرعت مرتبط با طراحی تا ۲۰ کیلومتر در ساعت، از سن ۱۶ سالگی به هیچ کارت آزمونی نیاز نیست).
طرح‌های فعلی
پدال‌های موپدهای کلاسیک برای راه‌اندازی موتور، ترمز و به‌عنوان سکوی پا استفاده می‌شوند. تعداد کمی از تولیدکنندگان هنوز موتور سیکلت‌های کلاسیک مانند پونی یا توموس را. در سوئیس، چنین مدل‌هایی دارای Art. 179 VTS و گواهینامه رانندگی رده M ویژه ۱۴ سال و کاربران ۱۵ ساله جاده همچنان سهم بازار مربوطه را دارند. در آلمان، موپدهای کلاسیک نقش فرعی ایفا می‌کنند. در آنجا آنها تا حد زیادی از نظر طراحی و ظاهر با موتور اسکوتر مطابقت دارند، اما آنها به صورت تک سرنشینه طراحی شده‌اند و حداکثر سرعت مربوط به طراحی آنها با محدودیت سرعت (موتور) و/یا محدودیت نسبت انتقال (گیربکس) به محدود شده‌است. ۲۵ کیلومتر در ساعت محدود است. تقریباً تمام سازندگان اسکوتر وسایل نقلیه خود را در نسخه موتورسیکلت نیز عرضه می‌کنند.
آلودگی محیطی
بر اساس تحقیقات یک تیم بین‌المللی از محققان، که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، اسکوترها و موتورسیکلت‌های دو زمانه به‌طور قابل‌توجهی نسبت به سایر وسایل نقلیه موتوری، ذرات معلق در هوای آلی بیشتری منتشر می‌کنند، هم هنگام بیکاری و هم هنگام رانندگی. برای هیدروکربن‌ها، مقادیر ۱۲۴ بود بار، با ذرات معلق در هوا تا ۷۷۱ برابر بیشتر بر اساس این مطالعه، اینگونه وسایل نقلیه مسئول بخش بزرگی از دودهای مضر اگزوز هستند، اگرچه آنها تنها بخش کوچکی از وسایل حمل و نقل در جاده‌ها را تشکیل می‌دهند. نتایج نشان می‌دهد که اسکوترهای با موتورهای دو زمانه «آلودکننده‌های نامتقارن هوا» هستند که در موارد فوق‌العاده تا سال ۹۶ درصد انتشار آلی در خیابان‌ها مسئول است». فقط منتظر ماندن پشت یک اسکوتر دو زمانه در چراغ راهنمایی می‌تواند «بسیار ناسالم» است.
شهرستان لئون
شهرستان لئون (به انگلیسی: Leon County) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آنتون پاس
آنتون پاس (Antón Paz؛ زادهٔ August 8, 1976) قایقران قایق بادبانی اهل اسپانیا بود.
ماکوتو کیکوچی
ماکوتو کیکوچی (Makoto Kikuchi؛ زادهٔ ۱۹۱۱) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن است.
لس پینتانوس
لس پینتانوس (به اسپانیایی: Los Pintanos) یک دهستان در اسپانیا است که در استان ساراگوسا واقع شده‌است. لس پینتانوس ۷۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۲ نفر جمعیت دارد.
آنتوان ویترال
آنتوان ویترال (Antoine Viterale؛ زادهٔ July 1, 1996) بازیکن فوتبال است.
کری هان
کری هان (زادهٔ May 13, 1981) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
هوتینگن ان در کیل
هوتینگن ان در کیل (به آلمانی: Hüttingen an der Kyll) یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
گلاب‌شکر
گلاب‌شکر نوعی شیرینی است که از آب، گلاب و شکر تهیه می‌شود. در برخی از انواع آن برای گرفتن طعم و رنگ مواد دیگری مانند هل، زنجبیل و... نیز به آن می‌افزایند.
منبع
لغت‌نامهٔ دهخدا
لورا آنزوور
لورا آنزوور (Laura Unsworth؛ زادهٔ March 8, 1988) بازیکن هاکی روی چمن اهل انگلستان است که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
طوطی‌کاکلی سیاه نوک‌دراز
طوطی‌کاکلی سیاه نوک‌دراز نام یک گونه از سرده نهان‌منقار است.
معدن سفلی
جمعیت
این روستا در دهستان فیروزه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۱۵۲خانوار) بوده‌است.
فهرست فرودگاه‌های آفریقای جنوبی بر پایه جابه‌جایی مسافر
فهرست زیر، فهرست فرودگاه‌های آفریقای جنوبی بر پایه جابه‌جایی مسافر است.
آمار و اطلاعات
All information below is sourced from the annual statistics published by the Airports Company South Africa. Figures are between April and March the following year.
Airports not controlled by the Airports Company South Africa do not generally publish passenger statistics, and have not been included.
عبدالقادر الوسلاتی
عبدالقادر الوسلاتی (عبد القادر الوسلاتي؛ زادهٔ October 7, 1991) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
اویزد و خوتسنی
اویزد و خوتسنی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اوستی ناد اورلیتسی واقع شده‌است. اویزد و خوتسنی ۱۶٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۵ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زن زناکار (داستان کوتاه)
زن زناکار ( La femme adultère  ) داستان کوتاهی از آلبر کامو است که در سال ۱۹۵۷ نوشته شده است. این اولین داستان کوتاه کتاب تبعید و سلطنت است.
خلاصه داستان
داستان مربوط به یک زوج بدون فرزند، بنام ژانین و مارسل است که در الجزایر زندگی می کنند. داستان در منظر سوم شخص به دنبال وقایع زندگی جنین نوشته شده است. مارسل یک تاجر است و جانین دستیار اوست. این زوج که اصالتاً فرانسوی فرض می شوند، زندگی ای منزوی در الجزایر دارند و هیچ یک از آنها به زبان بومی که عربی است صحبت نمی کنند.
چشم‌انداز باغ روندهی
چشم‌انداز باغ روندهی عنوان فیلمی است کوتاه و صامت به کارگردانی لویی لو پرنس. این فیلم محصول سال ۱۸۸۸ میلادی است. چشم‌انداز باغ روندهی در ۱۲ فریم در ثانیه ضبط شده‌است و زمانش ۲/۱۱ ثانیه است. این فیلم نخستین ویدئو بازمانده در دنیا است. نام این فیلم در رکوردهای جهانی گینس ثبت شده‌است.
کارلوس پرس
کارلوس پرس (Carlos Pérez؛ زادهٔ April 12, 1979) قایقران کانو اهل اسپانیا بود.
سیجی کیهارا
سیجی کیهارا (Seiji Kihara; January 15, 1941 – December 4, 2018) بازیکن هاکی روی چمن اهل ژاپن بود.
جردن لوکاکو
جردن لوکاکو (Jordan Lukaku؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. وی برادر کوچکتر روملو لوکاکو دیگر بازیکن فوتبال می‌باشد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اندرلشت، اوستنده، لاتزیو، آنتورپ، ویچنزا و پونفرادینا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
خلفه‌لی (ایغدیر)
خلفه‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در ناحیه سورمالو واقع شده‌است. خلفه‌لی ۷٬۵۴۰ نفر جمعیت دارد و ۸۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اردوگاه پناهندگان شاتیلا
اردوگاه پناهندگان شاتیلا (مخيم شاتيلا) همچنین به عنوان اردوگاه پناهندگان چتیلا شناخته می‌شود، یک اردوگاه پناهندگی است که در جنوب بیروت در لبنان واقع است. ابتدا در سال ۱۹۴۹ برای پناهندگان فلسطینی احداث شد و محل اسکان بیش از ۹٫۸۴۲ پناهنده ثبت شده فلسطینی است. از آغاز جنگ داخلی سوریه این اردوگاه پناهندگان با تورم و هجوم پناهندگان سوری مواجه است. از سال ۲۰۱۴، جمعیت اردوگاه از ۱۰٫۰۰۰ به ۲۲٫۰۰۰ نفر رسید.
استقرار
اردوگاه شاتیلا توسط کمیته بین‌المللی صلیب سرخ احداث شد تا بتواند صدها پناهنده را پس از وقایع ۱۹۴۸ درخود جای دهد. این پناهندگان از روستاهای امکا، مجدالکروم و یاجور از شمال فلسطین به این اردوگاه منتقل شدند.
طی جنگ داخلی لبنان
کشتار صبرا و شاتیلا، در این کشتار بین ۷۴۲ تا ۳۵۰۰ غیرنظامی که عمدتاً مردم فلسطینی و از شیعیان لبنان بودند توسط گروه شبه نظامی حزب فالانژ لبنان در محله صبرا و شاتیلا صورت گرفت. از حدود ۶ بعد از ظهر روز ۱۶ سپتامبر تا صبح روز ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۲ این حمله ادامه داشت.
طی جنگ داخلی سوریه
از ابتدای جنگ داخلی سوریه در ۲۰۱۱، با هجوم پناهندگان سوریه جمعیت لبنان یک میلیون افزایش پیدا کرد. در نتیجه اردوگاه پناهندگان شاتیلا مملو از پناهندگان جنگ داخلی سوریه شد که اغلب از خانواده‌های فقیر سوریه بودند. در ۲۰۱۴ جمعیت اردوگاه از ۱۰٫۰۰۰ به ۲۲٫۰۰۰ نفر افزایش پیدا کرد.
مدیریت
مساحت کمپ تقریباً یک کیلومتر مربع است و در نتیجه تراکم جمعیت بسیار بالایی دارد.
آژانس امداد و اقدام سازمان ملل متحد
آژانس امداد و اقدام سازمان ملل متحد برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک UNRWA یک مرکز بهداشت و دو مدرسه ابتدایی در این اردوگاه اداره می‌کند. سازمان‌های غیردولتی فعال در اردوگاه عبارتند از النجد، بیت اطفال الثمود، کمک‌های مردمی نروژ، پزشکان بدون مرز، انجمن هلال احمر فلسطین و انجمن نجد.
آلوارو فرناندز (بازیکن فوتبال، متولد ۲۰۰۳)
آلوارو فرناندز (Álvaro Fernández؛ زادهٔ March 23, 2003) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
فرمفیلد
فرمفیلد (به انگلیسی: Framfield) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Framfield واقع شده‌است. فرمفیلد ۱۹٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۸۳ نفر جمعیت دارد.
مردان خاموش (داستان کوتاه)
مردان خاموش (به فرانسوی: Les muets ) یک داستان کوتاه از آلبر کامو است که در سال 1957 نوشته شده. این سومین داستان کوتاهی است که در کتاب تبعید و سلطنت نوشته شده.
خلاصه داستان
مردان خاموش کارگران یک مغازه در طول جنگ در الجزایر هستند. آن‌ها به تازگی پس از یک اعتصاب ناموفق به سر کار بازگشته‌اند. وقتی دختر صاحب مغازه یک بیماری حاد دارد که نیاز به آمبولانس دارد، مردان هیچ کمکی به او نمی‌کنند و کم‌کم رابطه آن‌ها برا رییس سرد می‌شود.
آنتونلو تاباکو
آنتونلو تاباکو (Antonello Tabacco؛ زادهٔ February 25, 1990) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا اشاره کرد.
طوطی‌کاکلی سینه‌صورتی
طوطی‌کاکلی سینه‌صورتی نام یک گونه از تیره طوطی‌کاکلی است.
پلاسنسیا د خالن
پلاسنسیا د خالن (به اسپانیایی: Plasencia de Jalón) یک دهستان در اسپانیا است که در استان ساراگوسا واقع شده‌است. پلاسنسیا د خالن ۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۶۸ نفر جمعیت دارد و ۲۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شادی الهمامی
شادی الهمامی (Chadi Hammami؛ زادهٔ June 14, 1986) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
سفپیمیزول
سفپیمیزول (INN) یک آنتی‌بیوتیک سفالوسپورینی نسل سوم است.
اگر دیپلو بود چه می‌کرد؟
اگر دیپلو بود چه می‌کرد؟ یک مجموعه تلویزیونی کمدی به کارگردانی براندون دمر و جیمز ون در بیک محصول سال ۲۰۱۷ است.
داستان
داستان سریال راجع به توماس وزلی پنتز «دیپلو» آهنگساز و دی جی و تهیه‌کننده است. سریال اجراهای دیپلو رو دنبال می‌کند و طرز زندگی اش رو که به صورت تصادفی اشتباهاتی را مرتکب می‌شود.
نشانی از شر
نشانی از شر یکی از آخرین فیلمهای دوره ژانر نوآر کلاسیک (از اوایل دهه ۱۹۴۰ تا اواخر دهه ۱۹۵۰) می‌باشد که در دهه ۵۰ ساخته شده‌است. ولز علاوه بر کارگردانی در فیلم نقش یک مأمور پلیس فاسد را هم بازی می‌کند.
خلاصه داستان
پیمانکار ساختمانی به نام رادلف لینکر همراه با رقاصه‌ای در انفجار خودرو در مرز مکزیک و آمریکا کشته می‌شوند.
هنک کویینلان (اورسن ولز) از طرف پلیس آمریکا و مایک وارگاس (چارلتون هستون) از طرف پلیس مکزیک مسئول رسیدگی به پرونده می‌شوند...
هوتینگن بای لار
هوتینگن بای لار (به آلمانی: Hüttingen bei Lahr) یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
فرناندو اچاباری
فرناندو اچاباری (Fernando Echávarri؛ زادهٔ August 13, 1972) قایقران قایق بادبانی اهل اسپانیا بود.
مونتاگو تولر
مونتاگو تولر (Montagu Toller; January 1, 1871 – 1871:1:1, August 5, 1948) بازیکن کریکت اهل بریتانیا بود.
سوفی دو رونشی
سوفی دو رونشی (زادهٔ September 24, 1985) شناگر اهل فرانسه است.
کارا بلک
کارا بلک (Cara Black؛ زاده February 17, 1979) یک تنیس‌باز اهل زیمبابوه است.
ایستگاه متروی ایلینگ کامن
ایستگاه متروی ایلینگ کامن (Ealing Common tube station) یکی از ایستگاه‌های خط پیکدیلی و خط ناحیه متروی لندن است.
این ایستگاه که در منطقه ایلینگ لندن قرار دارد در سال ۱۸۷۹ میلادی تأسیس شده است.
جاده چالوس
جاده چالوس، با نام رسمی جاده ۵۹، یکی از مهم‌ترین جاده‌های دسترسی به شمال ایران برای مردم تهران و کرج است که از میان شهر کرج در استان البرز شروع و به شهر چالوس در مازندران وصل می‌شود. برخی این جاده را یکی از زیباترین جاده‌های جهان می‌دانند. محور چالوس - کرج از بی نظیرترین مناظر و چشم‌اندازهای بکر و طبیعی و از پرطرفدارترین مسیرهای منتهی به شمال کشور می‌باشد که همین امر گاهی سبب ترافیک‌های سنگین در تعطیلات می‌شود. این جاده یکی از پر رفت و آمدترین جاده‌های کشور است.
ساخت جاده چالوس
تا اواخر دوره قاجار، جاده‌ای بین کرج - چالوس وجود نداشته و تنها یک مسیر خاکی و مالرو، راه دسترسی به روستاهای این منطقه را تشکیل می‌داده اما به گونه‌ای نبود که ارتباط دهنده شمال و جنوب کشور باشد. این جاده در دوران پادشاهی رضاشاه در اردیبهشت ۱۳۱۰ آغاز و در سال ۱۳۱۲ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. مراسم افتتاح روز جمعه دهم آذر ۱۳۱۲ با حضور رضاشاه برگزار و جاده چالوس افتتاح و به نام «راه مخصوص» نامیده شد. طول این جاده ۱۶۸ کیلومتر و عرض آن ۸ متر و در برخی قسمت‌ها به ده الی دوازده متر هم می‌رسید.
از این زمان به بعد، انواع رستوران‌ها و واحدهای اقامتی و پذیرایی در کنار این جاده شکل گرفت و با ساخت سد امیر کبیر (سد کرج) در سال ۱۳۴۰ به جاذبه‌ها و زیبایی‌های این جاده افزوده شد و در اندک زمانی این جاده به یکی از تفریحگاه‌های مهم گردشگری ایران تبدیل شد. به نقل از گفته‌های شفاهی از مردم قدیم، کارگران را برای کندن این تونل در دل کوه (چون کندن تونل کندوان آنهم بدون تجهیزات کار بسیار سخت و دشواری بود) با یک سکه پنج ریالی که در آن زمان ارزشمند بود تشویق می‌کردند و گفته می‌شود به ازای هر کلنگ پول داده می‌شده‌است. ساخت تونل کندوان از اردیبهشت ماه سال ۱۳۱۴ آغاز شد و ساخت در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۱۷ به پایان رسید، طول تونل به مسافت یک هزار و ۸۸۶ متر و عرض پنج الی هفت و ارتفاع شش متر است، باین تونل ۱۳ کیلومتر از مسیر مرکز کرج به چالوس کاسته شد، چون پیش از این برای طی این مسیر باید کوه دور زده می‌شد. این جاده در دامنه سلسله کوه‌های البرز مرکزی از دوره گذشته ساخته شده‌است و امکانات و تأسیسات و اماکن گردشگری تفریحی و ورزشی که در حاشیه آن ساخته شده پس از این دوره بوده‌است که بعدها نیز عنوان چهارمین جاده زیبای جهان را کسب کرد.
این جاده قطر رشته‌کوه‌های البرز را می‌پیماید. برای ساخت این جاده تونل‌ها و پل‌های طولانی بسیاری ساخته شده که با توجه به زمان ساخت آن‌ها در دوره رضاشاه پهلوی کار و رنج زیادی لازم داشته‌است. بیشتر سفرهای گردشگری مردم تهران و کرج به کرانه‌های دریای خزر به‌ویژه در تابستان از طریق همین جاده و جاده هراز صورت می‌گیرد. اما به علت اینکه طراحی آن در گذشته انجام گرفته‌است، برای سرعت‌های بالا مناسب نیست.
جاذبه‌های گردشگری
پخت و فروش انواع آش همانند آش رشته، آش دوغ، آش هیزمی و عدسی در حاشیه جاده چالوس - کرج مخصوصاً در نزدیکی تونل کندوان توسط دستفروش‌ها و رستوران‌ها رواج دارد و یکی از جاذبه‌های گردشگری این جاده محسوب می‌شود.
چشمه (فیلم ۲۰۰۶)
سرچشمه یا چشمه فیلمی به کارگردانی دارن آرونوفسکی و با بازی هیو جکمن و ریچل وایس محصول ۲۰۰۶ آمریکا است که در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۶ منتشر شد.
اویزد و پلانیتسه
اویزد و پلانیتسه (به لاتین: Újezd u Plánice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان کلاتووی واقع شده‌است. اویزد و پلانیتسه ۴٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۴ نفر جمعیت دارد و ۵۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
معدن علیا
معدن علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است.
محصولات
فیروزه اصلی‌ترین محصول و سوغات روستای معدن است. ظروف فیروزه کوب یکی از مشتقات فیروزه است که به وسیله ی نرمه یا شکوفه ی فیروزه در روی ظروف مسی قرار داده و تزئین میشود
جمعیت
این روستا در دهستان فیروزه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۵۴۳ نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.
ماکروی قرمز (ماهی)
''ماکروی قرمز با نام عملی Maylandia estherae که به نامهای ماکروی پرتقالی، مبونا گورخری قرمز، سیچلاید گورخری قرمز نیز نامیده میشود یک سیچلاید صخره زی است. این ماهی صخره ای یا مبونا بومی دریاچه مالاوی است. این ماهی، مانند اکثر سچلایدهای دریاچه مالاوی، دهان‌پرور است. ماده‌ها تخم‌های بارور شده خود را در دهان نگه می‌دارند و سپس در حدود 21 روز بعد متولد و آزاد میشوند.
توزیع
Maylandia estherae بومی دریاچه مالاوی است. به طور خاص، این گونه از ماهی های گرمسیری آب شیرین را می توان در امتداد ساحل شرقی دریاچه از ریف چیلوچا در نزدیکی متانگولا تا نارونگو یافت.
شرح
ماده ها می توانند تا 10 cm و نرها تا 12.7 cm رشد کنند.
یونس شکرخواه
یونس شکرخواه استاد دانشگاه، روزنامه‌نگار و از متخصصان و مترجمان ایرانیِ دانش ارتباطات است. او را «پدر روزنامه‌نگاری آنلاین ایران» می‌خوانند.
زندگی
یونس شکرخواه در ۲ تیرِ ۱۳۳۶ در مشهد به دنیا آمد. در مقطع کارشناسی، در رشته‌ی مترجمی زبان انگلیسی، دانشگاه علامه طباطبایی، به تحصیل پرداخت. پس از آن کارشناسی ارشد و دکتری را در رشته‌ی علوم ارتباطات همین دانشگاه ادامه داد. یونس شکرخواه متاهل است و یک فرزند پسر دارد.
پیشه‌راه حرفه‌ای
شکرخواه از سال ۱۳۶۰، فعالیت حرفه‌ای خود در عرصه‌ی روزنامه‌نگاری را با ترجمه‌ی مقاله‌ای برای روزنامه‌ی اطلاعات آغاز کرد. پایان‌نامه ی دکتری وی، کتابی با عنوان روزنامه‌نگاری سنتی و روزنامه‌نگاری سایبر است که در آن، به بررسی نگرش صاحب‌نظران درباره‌ی آثار فناوری‌های نوین ارتباطی بر آزادی بیان پرداخته و بدین منظور، با ده نفر از اساتید برجسته‌ی ارتباطات جهان نیز مصاحبه کرده است.
در کارنامه وی، دبیری بخش بین‌الملل و عضویت در شورای تیتر کیهان (۱۳۷۷-۱۳۶۱)، عضویت در شورای علمی فصلنامه‌های رسانه و پژوهش‌های ارتباطی و هم‌چنین، ماهنامه‌ی تخصصی صنعت چاپ، عضویت در شورای سردبیری کتاب هفته، سردبیری جام جم آنلاین (۱۳۸۴-۱۳۸۱) و سردبیری همشهری آنلاین (۱۳۹۸-۱۳۸۵) به چشم می‌خورد.
یونس شکرخواه عضو گروه چندرسانه‌ای فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران و عضو هیأت مؤسس و هم‌چنین هیأت رئیسه‌ی انجمن ایرانی مطالعات جامعۀ اطلاعاتی بوده است و همچنین، عضو هیأت امنا و عضو شورای علمی مدرسه ملی سینمای ایران است. وی، پس از درگذشت کاظم معتمدنژاد، به ریاست انجمن ایرانی مطالعات جامعۀ اطلاعاتی منصوب شد.
کمیته‌ی علمی همایش روابط عمومی الکترونیک در سال ۱۳۸۶ به اتفاق آراء، تقدیر از یونس شکرخواه را به عنوان استاد پیشگام روابط عمومی الکترونیک، به تصویب رساند و طی مراسمی از او تقدیر کرد. در این مراسم، از تمبر روابط عمومی الکترونیک با تصویر دکتر شکرخواه رونمایی شد و همچنین، کتاب انفجار بزرگ خاموش، مجموعه مقالات منتخب وی درباره روابط عمومی توزیع گردید.
یونس شکرخواه همچنین، در تاریخ ۲۲ مهرِ ۹۸، عنوان مشاور عالی دبیرکل و مدیر گروه ارتباطات و رسانه‌ی کمیسیون ملی یونسکو را دریافت کرد.
فعالیت‌های دانشگاهی
یونس شکرخواه در دانشکده‌ی ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی و در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها تدریس کرده است و هم اکنون، عضو هیأت علمی دانشکدۀ مطالعات جهان در دانشگاه تهران است. او کلاس‌های خود را افزون بر دانشکده، در فضای مجازی و در وبلاگ آموزشی خود به نام دات دنبال می‌کند. دروس نظریه‌های ارتباطات، سایبر ژورنالیسم، تحلیل گفتمان انتقادی، سینما و رسانه‌های بریتانیا و مطالعات فرهنگی توسط وی تدریس می‌شود. شکرخواه از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳به مدت شش سال، ریاست مؤسسۀ مطالعات آمریکای شمالی و اروپا دانشگاه تهران را برعهده داشته است.
توماس کاپلان
توماس کاپلان (Thomas Kaplan؛ زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۶۲) یک تاجر میلیاردر آمریکایی، سرمایه‌گذار و گردآورنده هنر است. کاپلان که یکی از ستایشگران رامبرانت است، به عنوان بزرگ‌ترین مجموعه دار خصوصی آثار استاد هلندی در جهان شناخته می‌شود.
سیاست خارجی
کاپلان از اعضای شورای روابط خارجی است. او همچنین عضو شورای بین‌الملل در مرکز بلفر برای علم و امور بین‌الملل دانشگاه هاروارد، که کاپلان و، گراهام الیسون و دیوید پترائوس برنامه فلوهای بنیاد رکناتی-کاپلان را برای مأموران اطلاعاتی از سراسر جهان در آن به راه انداختند است. همه متقاضیان این برنامه باید از روسای سازمان‌های اطلاعاتی شان توصیه نامه ای شخصی داشته باشند.
برنامه مشابهی در سال ۲۰۲۰ در مدرسه امور جهانی جکسن ییل، راه اندازی شد که اپراتورهای ویژه نظامی را را برای یک فوق لیسانس یک ساله امور جهانی به دانشگاه ییل می‌آورد. در سال ۲۰۲۲، ابتکار تاریخ کاربردی رکناتی-کاپلان در فوروم خاورمیانه و شمال آفریقای کیمبریج مستقر در دانشگاه کمبریج، برای آگاه کردن سیاست خاورمیانه با بینش عمیق تاریخی ایجاد شد.
در سال ۲۰۱۸، کاپلان به همراه برنار-آنری لوی، کنشگر و فیلسوف فرانسوی گروه کنشگر ناسودبر مستقر در نیویورک عدالت برای کردها را برای آموزش و آگاهی بخشی عمومی دربارهٔ مسئله کردی در آمریکا و جهان تأسیس کرد. کاپلان رئیس هیئت مدیره این گروه است. شورای مشورتی این گروه دربرگیرنده سیاستگذاران، روزنامه نگاران، روشنفکران، دیپلمات‌ها، فرماندهان نظامی، و هنرمندان است.
کاپلان، به همراه شلدون ادلسون و میریام ادلسون، سه چهارم درآمد ۱٫۷ میلیون دلاری اتحاد علیه ایران هسته‌ای (UANI) را در سال ۲۰۱۳ تأمین کردند. در سال ۲۰۱۷ کاپلان در یک سخنرانی برای این سازمان ایران را با یک مار پایتون مشبک در حال بلعیدن بز مقایسه کرد و گفت حکومت ایران به خاطر باورهای شیعه «استراتژی تقیه» را برای پنهان سازی آمال امپراتورانه خود تعقیب می‌کند.
مدرسه مدیریت اسلون ام‌آی‌تی
مدرسه مدیریت اسلون ام‌آی‌تی (MIT Sloan School of Management) مدرسه کسب‌وکار مؤسسه فناوری ماساچوست، واقع در کیمبریج، ماساچوست، ایالات متحده است. اسلون ام‌آی‌تی مدارک کارشناسی، کارشناسی ارشد، و دکترا اعطا می‌کند و همچنین به مدیران دوره‌های آموزش اجرایی ارایه می‌دهد. ورود به دوره‌های ام بی ای آن از سخت ترین‌ها در سطح جهان است، و رتبهٔ آن در زیرشاخه‌های مدیریت بیش از هر مدرسه کسب و کار دیگری، ۱ است. اسلون ام آی تی بر نوآوری در عمل و تحقیق تأکید می‌کند. بسیاری از ایده‌های اثرگذار در مدیریت و فایننس از جمله مدل بلک-شولز، مدل رشد سولو، فرضیه گام تصادفی، مدل قیمتگذاری گزینه دوجمله ای، و زمینه پویایی‌شناسی سامانه‌ها در اسلون ام آی تی شروع شده‌اند. اعضای هیئت علمی آن به کرات برنده جایزه نوبل اقتصاد و مدال جان بیتز کلارک شده‌اند.
موتومی کاوامورا
موتومی کاوامورا (Motomi Kawamura؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن زن اهل ژاپن است.
طوطی‌کاکلی صورتی
طوطی‌کاکلی صورتی نام یک گونه از تیره طوطی‌کاکلی است.
شهرستان مکینتاش
شهرستان مکینتاش (به انگلیسی: McIntosh County) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ممقان
مَمَقان شهری در بخش ممقان شهرستان آذرشهر استان آذربایجان شرقی است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن بالغ بر ۱۷ هزار نفر بوده‌است. که از این جهت بیست و یکمین شهر پرجمعیت استان محسوب می‌گردد. تاریخ بنیاد ممقان دقیقاً معلوم نیست؛ ولی قدمت زاویهٔ «باباجابر» که قدیمی‌ترین اثر تاریخی این شهر محسوب می‌گردد به سدهٔ هفتم هجری می‌رسد. از آثار تاریخی ممقان می‌توان به «آرامگاه پیرحیران»، «مسجد حاجی‌یعقوب» و «بیجووور» اشاره کرد. «مزیدلو»، «امشج»، «یوخاری محله» و «آشاقا کوچه» از مهم‌ترین محله‌های این شهر به‌شمار می‌روند.
قدمت
قدمت ممقان(با نام های مامقان، ماماقان، ماماغان، ماماگان) بر طبق برآورد ها بین حداقل ۲۵۰ تا ۳۰۰، و حداکثر ۵۰۰ تا ۶۰۰ سال است که تقریبا برابر است با به قدرت رسیدن ایلخانان که هلاکوخان مغول پایه گزارش بوده است. هلاکوخان مراغه را پایتخت این سلسله قرار داد. لازم به ذکر است وجه تسمیه اسامی این مناطق مثل توفارقان و گوقان و ممقان برگرفته از اسامی مغولی باشد. قان در زبان مغول به معنی خان یا پادشاه بوده و برادر هلاکوخان به نام منگوقاآن احتمالا بر این مناطق حکمرانی می‌کرده البته بر طبق نام این شهر _ شهرستان در واقع مامان خان بود که در طول تاریخ نامش عوض شده است. نقل‌قول‌های مختلفی دربارهٔ وجه تسمیهٔ ممقان ذکر شده‌است؛ از جمله این‌که نام واقعی این شهر «مامقان» و به‌معنای «شهر مادر غازان‌خان» بوده و بعدها به ممقان تغییر یافته‌است. عده‌ای نیز بر این عقیده‌اند که نام واقعی ممقان «مامغان» و به معنای «شهر مغان» بوده‌است.
مردم
هم‌اکنون بیشترِ مردم ممقان به پخت و فراوری نخود مشغول هستند و جو، خربزه، زردآلو، گندم، نخودچی و هندوانه، گردو بادام و سایر محصولات کشاورزی از عمده‌ترین محصولات کشاورزی این شهر محسوب می‌شوند.همچنین «سوزن‌دوزی»، «جارو بافی»، «ممقان دوزی» و «قالی‌بافی» نیز از مهم‌ترین صنایع دستی این شهر به‌شمار می‌روند.
اکثر مردم این شهر به شغل نخودپزی که قدمتی ۵۰ ساله دارد مشغولند این صنعت در کل دنیا مختص شهر ممقان می‌باشد. با توجه به آمار بدست آمده در سال‌های پیش ۱٬۳۰۰ کارگاه نخودپزی در ممقان مشغول فعالیتند
زبان بومی مردم این شهر ترکی آذربایجانی می‌باشد. دین مردم شهر ممقان از مسلمانان شیعه ۱۲ امامی است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۴۰۰ جمعیت این مکان ۲۵,۶۰۰ نفر (۵۸۱۸ خانوار) بوده‌است.
اماکن مهم
از اماکن دیدنی ممقان می‌توان به این‌جاها اشاره کرد:
صنایع
این شهر به عنوان نگین صنعت آذربایجان شناخته می‌شود و نزدیکی به صنایع بزرگی همچون ایران خودرو تبریز، ایران خودرو آذربایجان، شرکت بزرگ شیرین عسل، شرکت مهراصل، مادخودرو، گسترش فولاد (فولاد گستر کوثر تبریز)، معدن دیاتومیت و نزدیکی شهرک صنعتی شهید سلیمی در حریم این شهر قرار دارد و همچنین ممقان سالانه چهل درصد نخود خام ایران را تبدیل به نخودچی کرده و با صادرات آن به کشورهای اروپایی، آمریکایی، خاورمیانه و حوزه خلیج فارس سالانه ۵۰۰ میلیون دلار ارز وارد ایران میکند‌‌.
فرامینگهم ارل
فرامینگهم ارل (به انگلیسی: Framingham Earl) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در South Norfolk واقع شده‌است. فرامینگهم ارل ۲٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷۱ نفر جمعیت دارد.
باختر (بلخ)
باختر (باختری: بخلو، آوانویسی به لاتین: Baxlo، به انگلیسی: Bactria) یا دیرتر تُخارستان نام سرزمین باستانی وسیعی که قسمت‌های وسیعی از مناطق شرقی ایران باستان را دربر می‌گرفت. باختر از شمال با سرزمین سُغد و آمودریا و از شرق با چین و از جنوب با هندوستان و رشته‌کوه هندوکش مرز مشترک دارد. پایتخت آن شهر باختر یا زاریاسپا بوده که اکنون بلخ می‌باشد و امروزه شهری است در استان بلخ در شمال افغانستان امروزی.
هوتیسهایم
هوتیسهایم (به آلمانی: Hüttisheim) یک شهر در آلمان است که در الب-دانو-کریس واقع شده‌است. هوتیسهایم ۱٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد.
باختر (بلخ)
پیشینهٔ نام
نام بلخ در اوستا به شکل بخدی (bāxδi) آمده که با صفت بخدیم سریرام اردو درفشام (بلخ زیبا و دارای پرچم‌های بلند)، جزء سرزمین‌های اهورامزدا آفریده‌است. در پارسی میانه به شکل بخل تلفظ می‌شده (و واژه پارسی دری «بلخ» نیز از همین واژه گرفته شده‌است) و بامیک صفت آن است؛ که به معنی درخشان و باشکوه است. بنابر عقیده پروفسور دارمستتر در زند اوستا ریشهٔ این کلمه بامیه است که به معنای درخشان است. در پارسی باستان آن را Bāxtriš تلفظ می‌کردند.
ریخت یونانی باختریش، باکترا یا باکتریانه است. همین واژه وارد لاتین شده و به صورت باکتریا یا باکتریانا درآمده است و به همین شکل در انگلیسی نیز تلفظ می‌شود. در زبان چینی بلخ را باهی‌هی و بنابرگفتهٔ هیوان تسنگ زائر چینی که در سال ۶۲۹ میلادی که به بلخ آمده بود پوهو نامیده شده‌است؛ همچنین در تاریخ هان آن را به صورت کشور تاهیا نوشته‌اند که البته بیشتر این نام به بدخشان گفته می‌شد. یونانیان بلخ را به صفت پیلوتیمی تیوس یا پولی تیمی تیوس می‌نامیدند که به معنای گرانبهاترین است؛ یعنی گوهر ایران. در نوشته‌های موسس خورناتسی مورخ ارمنی که در قرن پنج و شش میلادی می‌زیسته از بلخ با نام باهلی یاد شده‌است و در ادبیات سانسکریت به شکل بالهیکه آمده‌است. در نسخه ایلامی سنگ نبشته بیستون به شکل بکه‌شی‌اش یا بکتوری‌ایش ضبط شده و فرم آکادی آن نیز باهاتر است.
در کتاب وندیداد در فرگرد اول راجع به آفرینش سرزمین‌ها توسط اهورامزدا پس از آفرینش ائیریَنَم وَئجَه به سرزمین‌های سغد و مرو اشاره شده و بعد از آن در قسمت هفتم می‌گوید: «چهارمین کشور با نزهت که من اهورامزدا آفریدم بلخ زیبا با درفش‌های برافراشته است.»
عصر برنز
کتزیاس، تاریخ‌نگار یونانی سده چهارم پیش از میلاد، داستانی را نقل می‌کند که در آن شاه آشور، نینوس، در یک نبرد شاه بلخ یعنی وخشه‌ارته را شکست داده‌است. کتزیاس تاریخ این جنگ را مربوط به سال ۲۱۴۰ پیش از میلاد، هزار سال قبل از جنگ تروی، می‌داند. با این حال از آنجایی که در اسناد آشوری به آن اشاره‌ای نشده، تاریخ دانان در درستی آن تردید دارند.
برخی از تاریخ‌دانان، بلخ باستان را نخستین سکونت‌گاه مردمان ایرانی می‌دانند و ممکن است این منطقه همان ایران‌ویج باشد. زرتشت، پیامبر ایران باستان، نیز احتمالاً در همین منطقه متولد شده‌است و نخستین پیروانش نیز از اهالی بلخ بوده‌اند. کی‌گشستاسپ حامی زرتشت نیز حاکم بلخ بود.
دوران هخامنشی
به عقیده ارنست هستزفلد، پیش از ظهور هخامنشیان، بلخ بخشی از شاهنشاهی ماد بوده‌است. به هر صورت این منطقه در سده ششم پیش از میلاد مسیح توسط کوروش بزرگ فتح شده‌است. بلخ به همراه مرو دوازدهمین ساتراپی (شهربانی) هخامنشیان یا ساتراپی باختریش (ریخت پارسی باستان واژه باختر/بلخ) را تشکیل می‌داده‌است.
ویشتاسپ، پدر داریوش بزرگ، ساتراپ بلخ بود. در این دوران، پس از مرگ بردیای دروغین بلخ شورید و سر از اطاعت از ویشتاسپ پیچید. داریوش یک سردار ارمنی به دادارسی را برای سرکوبی شورش فرستاد و او در مرو شورشیان را با موفقیت شکست داد. گفته شده ماسیشته پسر داریوش نیز برای مدتی شهربان بلخ بوده‌است. از ویشتاسپ پسر خشایارشا نیز به عنوان شهربان بلخ نام برده شده‌است. پس از به قتل رسیدن خشایارشا، شخصی به نام آرتابان در بلخ شورش کرد و خود را شاه بزرگ نامید. با این حال ممکن است آرتابان و ویشتاسپ هردو یک نفر باشند.
دوران اسکندر
پس از مرگ اسکندر، سرداران او تلاش برای فتح منطقه را از سر گرفتند. استاسانور، شهربان هریوا (هرات) نخستین سردار مقدونی‌ای بود که باموفقیت وارد بلخ شد. با این حال اندکی بعد امپراتوری اسکندر از هم پاشید و سردارانش آن را میان خود تقسیم کردند؛ بلخ سهم سلوکوس شد.
سلوکیان
بزرگ‌ترین امپراتوری‌ای که توسط سرداران اسکندر بنیان‌گذاشته شد، امپراتوری سلوکی بود. سلوکیان برای مدت کوتاهی بلخ را در تصرف خود داشتند اما به زودی آن را از دست دادند.
اینکه چرا باختر - در مقایسه با دیگر مناطق جهان ایرانی - بیشتر مورد توجه یونانیان بود، به حافظه تاریخی آنان بازمی‌گردد. در دوران هخامنشی، داریوش بزرگ و خشایارشا بخشی از مردم شهرهای یونانی بارکا و برانکید را در جریان جنگ‌های ایران و یونان به این منطقه کوچانده بودند. همچنین هرودوت ذکر می‌کند که یک فرمانده ایرانی ایونی‌ها (یونانی‌های آسیای کوچک) را تهدید کرده که اگر بار دیگر شورش کنند، دخترانشان را به بلخ خواهد کوچاند.
دولت یونانی بلخ
درگیری سلوکیان با بطلمیوس دوم، فرعون مصر، این فرصت را به دیودوت، شهربان بلخ داد تا اعلام استقلال کند. او در سال ۲۴۵ پیش از میلاد خود را شاه بلخ خواند و پس از آن حتی موفق به فتح سغد نیز شد. پادشاهی او در تاریخ‌نگاری امروزی به نام دولت یونانی بلخ معروف است. جانشینان دیوداتس با موفقیت از قلمروی خود در برابر حملات سلوکیان دفاع کردند و در نهایت توسط مهرداد یکم، شاهنشاه اشکانی از بلخ بیرون رانده شدند.
پادشاهی بلخ در اوج شکوه خود موفق به فتح مناطقی از شمال هند نیز شد. استرابو دربارهٔ آنان می‌گوید:از آنجایی که زبان اداری دولت بلخ یونانی بود، تعداد زیادی واژه هلنی نیز وارد زبان بلخی شد و تعدادی از آنان تا به امروز در زبان پشتو به یادگار مانده‌اند. همچنین تا سده‌ها پس از بیرون راندن یونانیان، از خط یونانی برای نوشتن زبان بلخی استفاده می‌شد.
کوشان‌ها تا دوران اسلامی
در میانه‌های سدهٔ سوم پ.م. دولت مائوریای هند در گسترش دین بودایی در باختر سعی نمود. دولت یونانی باختر از این نفوذ دینی جلوگیری نکرد و می‌خواست خود را در ثروت هند شریک سازد. از این رو دین بودایی جای دین زرتشتی را گرفت.
کوشانیها با تشکیل دولتی مستقل، تمدنی جدید را در تاریخ باختر رقم زدند. کانیشکا مقتدرترین پادشاه کوشانی در ۱۲۰ میلادی، پایتختش را از باختر به بگرام و کاپیسا انتقال داد. این سلسله تا ۲۲۰ میلادی دوام نمود که گرایش خاص در سیطره هند داشتند. یکی از قویترین حکومات محلی کوشانی‌ها، دولت کابلستان بود که از کاپیسا در جنوب هندوکش تا سواحل سند تسلط داشت.
در سال ۴۲۰ میلادی هفتالیان در شمال باختر دولتی را تأسیس کردند که مرکز این دولت تخارستان بود. این دولت با قدرتی که داشت، توانست بهرام گور را در مرو و یزدگرد ساسانی را در مرغاب شکست دهد. بعد از شکست ساسانیان، دولت کیداری هم در باختر سقوط داده شد و از بین رفت. پیروز یکم در جنگی که با هفتالیان کرد، با تمام سپاهیان همراه خویش، تلف شد و جسد او هرگز به دست نیامد. در سال ۴۸۴ میلادی هیاطله تا مرو و هرات را گرفتند. در سال ۵۶۷ میلادی هپتالیان به دست خسرو انوشیروان و متحد او ترکان از بین رفتند. در پیکارهایی که بعد از آن بین ایران و ترکان درگرفت، قسمت‌هایی از سرزمین هفتالیان به دست ایران و قسمت‌هایی از آن به دست ترکان افتاد.
اولین حملهٔ اعراب مسلمان به باختر در سال ۶۵۲ میلادی (۳۲ ه‍.ق) بسرکردگی احنف‌بن قیس بود. در سال ۴۳ ه‍.ق دوباره به تصرف مسلمانان درآمد ولی در زمان قتیبةبن مسلم (متوفی بسال ۹۶ ه‍.ق) بود که کاملاً مغلوب آنان شد. در دورهٔ اعراب، یعنی در قرون وسطی، باختر (بلخ) همراه با هرات، نیشابور و مرو یکی از چهار قسمت (چهار ربع) خراسان بود.
تخارستان
تُخارستان نام سرزمینی کهن و نام ولایتی در خراسان بزرگ در نخستین سده‌های اسلامی، واقع در امتداد کرانه‌های جنوبی جیحون (آمودریا) بود که از خاور به بدخشان، از شمال به کرانه‌های جنوبی رود جیحون و از جنوب به رشته‌کوه‌های هندوکش محدود بوده‌است و در برخی از دوره تاریخی در مفهوم وسیع‌تری همهٔ نواحی بلند وابسته به بلخ، واقع در دو کرانهٔ رود جیحون را در بر می‌گرفته‌است و به عبارتی دیگر در برگیرندهٔ استان‌های فاریاب، جوزجان، بلخ، سمنگان، قندوز، تخار و بدخشان در خراسان باستان افغانستان کنونی که از این نام تنها ۲۷۰سال می‌شودبوده‌است. این نام در نخستین سده‌های اسلامی بر بخشی از سرزمین باختر باستان در نواحی خاوری بلخ گفته می‌شده‌است.
نام این سرزمین برگرفته از نام مردمی است که تُخار خوانده می‌شدند. تخارها از اقوام آریایی بودند که در سدهٔ سوم پیش از میلاد در نواحی کوچا و تورفان در شمال شرقی سرزمینی که بعدها ترکستان شرقی یا ترکستان چین خوانده شد، به سر می‌بردند.
پلیتاس
پلیتاس (به اسپانیایی: Pleitas) یک دهستان در اسپانیا است که در استان ساراگوسا واقع شده‌است. پلیتاس ۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲ نفر جمعیت دارد.
باختر (بلخ)
تخارستان
در منابع تاریخی و جغرافیایی دورهٔ اسلامی از دو تخارستانِ علیا و سفلا بدون مشخص کردن جایگاه هریک یاد شده‌است. بر پایهٔ فهرست شهرهایی که ابن خردادبه برای تخارستان علیا برشمرده است، تخارستان علیا نواحی شرقی بلخ و جنوبی جیحون را در بر می‌گرفته‌است و از نوشتهٔ یعقوبی، آنجا که از بامیان در شمار نواحی تخارستان «اولی» (اولین) یا «دنیا» (نزدیک‌ترین) یاد می‌کند، چنین پیداست که تخارستان سفلا در برگیرندهٔ نواحی جنوب غربی تخارستان علیا و جنوبی بلخ بوده‌است.
سرزمین تخارستان دارای دو بخش کوهستانی و دشت بوده‌است و در دشت‌های آن ترکان خَلُّخ (خُرلُخ) زندگی می‌کردند. مهم‌ترین شهرهای تخارستان شهرهای خُلْم، سمنگان، بغلان، سکلکند، وروالیز، آرهَن، راوَن، سکمیشت، روب، سرای عاصم، خَشت و اندراب بود و شهر تالقان (تایقان) که شهر بلخ وسعت داشت، بزرگ‌ترین شهر و مرکز تخارستان به‌شمار می‌رفت.
امروزه استانی (الولایتی) در شمال افغانستان به نام تَخار نام‌گذاری شده‌است که بخش‌هایی از سرزمین تخارستان تاریخی را در بر می‌گیرد. ولایت نوبنیاد تخار که مرکز آن شهر تالقان است، ۱۷ ناحیه (ولسوالی) دارد و شهرهای تالقان، چاه‌آب، یَنگی‌قلعه، اشکمش و فرخار مهم‌ترین شهرهای آن به‌شمار می‌آید.
مذهب مردم تخارستان
مردم تخارستان در قرن‌های پنجم تا هفتم میلادی پیرو چند دین بودند. به استناد بر مآخذ تاریخی و مدارک باستان‌شناسی دقیق می‌توان گفت که اکثریت مردم تخارستان مثل دوره‌های قدیم زرتشتی بودند. موقعیت دین بودایی نیز خیلی مستحکم بود. در آسیای وسطی به دوران هفتالیان دین بودایی مورد تعقیب قرار نداشت و بعضی حاکمان هفتالی از دین بودایی پشتیبانی می‌کردند. در پایان قرن ششم و اوایل قرن هفتم میلادی بعضی حاکمان خاقانات غربی ترک به دین بودایی می‌پیوندند و هم در جنوب آسیای میانه هم در افغانستان و شمال هندوستان شروع به ساختن معبدهای بودایی می‌نمایند و از بوداییان پشتیبانی می‌کنند. در قرن هفتم در پایتخت تخارستان، شهر بلخ، صدها دیر بودایی، در ترمذ ده‌ها دیر، در شومان دو دیر، در قبادیان سه دیر و غیره موجود بودند. از اطلاعات به دست آمده بر می‌آید که در تخارستان دین بودایی خیلی انتشار داشته‌است. دین دیگری که در آسیای میانه در این زمان رسوخ کرده بود، آیین مانوی بود. باز یک دین دیگر، دین نصرانی بود. تخاریان معتقد به دین نصرانی بودند.
تار (فیلم)
تار (Tár) فیلمِ درام روان‌شناختی به نویسندگی و کارگردانی تاد فیلد است که در ۲۰۲۲ منتشر شد. این فیلم زندگی و زوال رهبر ارکستر پرآوازه به‌نام لیدیا تار (با نقش‌آفرینی کیت بلانشت) را روایت می‌کند که به رفتار ناشایستی متهم شده‌است. نوئمی مرلان، نینا هوس، سوفی کائور، جولیان گلاور، آلن کوردانر و مارک استرانگ در نقش‌های مکمل حضور دارند. این فیلم نخستین ساختهٔ فیلد از زمان بچه‌های کوچک با بازی کیت وینسلت است که در ۲۰۰۶ منتشر شد.
تار در ۱ سپتامبر ۲۰۲۲ برای نخستین بار در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و بلانشت در آن‌جا جام ولپی بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. این فیلم در ۷ اکتبر در سینماهای منتخب ایالات متحده به‌وسیلهٔ فوکس فیچرز اکران شد. تار با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و در زمینهٔ کارگردانی، فیلم‌نامه و نقش‌آفرینی بلانشت ستایش شد. این فیلم از سوی انستیتوی فیلم آمریکا به‌عنوان یکی از بهترین فیلم‌های ۲۰۲۲ نام گرفت. این فیلم در مراسم گلدن گلوب نامزد دریافت جوایز بهترین فیلم – درام و بهترین فیلم‌نامه شد که بلانشت جایزهٔ بهترین بازیگر زن را کسب کرد. تار در جوایز اسکار نیز نامزد دریافت شش جایزه شد.
داستان
لیدیا تار اولین رهبر زن فیلارمونیک برلین است. او به فرانچسکا، دستیار شخصی‌اش، و شارون، همسر و کنسرت‌مسترش وابسته است. او در مصاحبه‌ای با آدام گوپنیک در جشنواره نیویورکر، از ضبط اجرای بعدی خود و انتشار کتاب Tár on Tár (تار به روایت تار) خبر می‌دهد. لیدیا تار با الیوت کاپلان، یک سرمایه‌گذار و رهبر ارکستر آماتور که بنیاد آکاردئون را با همکاری لیدیا برای حمایت از رهبران زن پایه‌گذاری کرده‌است، ملاقات می‌کند. آن‌ها دربارهٔ شیوهٔ جایگزینی سباستین، دستیار رهبر لیدیا، و پر کردن یک موقعیت خالی ویولن سل در ارکستر برلین بحث می‌کنند.
لیدیا یک کلاس در مدرسه جولیارد برگزار می‌کند. او دانش‌آموزی را به خاطر نادیده‌گرفتنِ آهنگسازان مرد سفیدپوست مانند باخ به چالش می‌کشد و دانش آموزان را تشویق می‌کند تا بر روی موسیقی فارغ از نقش جنسیتی آن‌ها تمرکز کنند. او قبل از بازگشت به برلین، اولین نسخه از رمان چالش ویتا ساکویل-وست را از کریستا تیلور، یکی از دوستان سابقش دریافت می‌کند. لیدیا صفحه عنوان را که کریستا نقاشی کرده‌است را پاره می‌کند و آن کتاب را دور می‌اندازد.
لیدیا قبل از برگزاری امتحان برای انتخاب جایگاه ویولن سل، نامزد روسی، اولگا متکینا را در حمام می‌بیند. لیدیا تلاش می‌کند تا اولگا در ارکستر جایگاهی پیدا کند و به او موقعیت تک‌نوازی در قطعه همراه، کنسرتو ویولنسل ادوارد الگار را اعطا می‌کند. در حالی که لیدیا برای ضبط آماده می‌شود، روابط او با فرانچسکا و شارون نیز تیره می‌شود، زیرا آن‌ها متوجه می‌شوند لیدیا به اولگا گرایش دارد.
کریستا پس از ارسال ایمیل‌های ناامیدکننده به فرانچسکا، خود را می‌کشد. لیدیا به فرانچسکا دستور می‌دهد تا ایمیل‌های مربوط به کریستا را حذف کند و یک وکیل اختیار کند، چرا که والدین کریستا قصد شکایت دارند. لیدیا، سباستین را از جایگزینی‌اش مطلع می‌کند. او با عصبانیت نشان می‌دهد که ارکستر از طرفداری او آگاه است و نشان می‌دهد که رفتاری توهین‌آمیز دارد. او حدس می‌زند که فرانچسکا جایگزین او می‌شود، که به معنای تبادل لطف جنسی است. اما لیدیا قصد دارد نامزد دیگری را جایگزین سباستین کند.
لیدیا در شبانه‌روز از چیزهای مختلف ذهنی رنج می‌برد؛ همچون صدای زنانی که در دوردست جیغ می‌کشند، کابوس‌ها، دردهای مزمن، حساسیت فزاینده به صدا، و خط‌نوشته‌های مرموز شبیه آنچه کریستا زمانی ساخته بود. او در حالی که سعی می‌کند یک آهنگسازی را کامل کند، از صدای دستگاه پزشکی همسایه‌ای که مادرش در حال مرگ است، آشفته می‌شود.
یک ویدیوی تقطیع‌شده از کلاس آموزشی لیدیا در فضای مجازی منتشر می‌شود و مقاله‌ای که او را به آزار جنسی متهم می‌کند در نیویورک‌پست منتشر می‌شود. لیدیا، همراه با اولگا، به شهر نیویورک بازمی‌گردد تا در جلسه ای برای شکایت والدین کریستا شرکت کند و در عین حال کتابش را نیز تبلیغ کند. آن‌ها با معترضانی روبرو می‌شوند. در حین ورود، معترضان از لیدیا در مورد ایمیل‌های مجرمانه بین فرانچسکا و کریستا سؤال می‌کنند.
در برلین، لیدیا به دلیل بحث و جدل به عنوان رهبر ارکستر حذف می‌شود. شارون که از این اتهامات و عدم ارتباط لیدیا خشمگین است، لیدیا را از دیدن دخترشان پترا منع می‌کند. لیدیا به استودیوی قدیمی خود بازمی‌گردد و به‌طور فزاینده ای افسرده و آشفته می‌شود. او مخفیانه وارد جلسه ضبط زنده برنامه پنجم مالر می‌شود و به جایگزین خود، الیوت حمله می‌کند. او سپس به خانه دوران کودکی خود در استاتن آیلند بازمی‌گردد. او با گریه نوار قدیمی کنسرت‌های جوانان را تماشا می‌کند که در آن لئونارد برنشتاین در مورد معنای موسیقی صحبت می‌کند. در این لحظه برادرش تونی از راه می‌رسد و او را به خاطر فراموش‌کردن ریشه‌هایش نصیحت می‌کند.
مدتی بعد، لیدیا یک موقعیت کاری برای رهبری ارکستر در آسیا پیدا می‌کند. او در مدت فعالیت خود از دربان هتل می‌خواهد که یک سالن ماساژ به او معرفی کنند. دربان او را به فاحشه‌خانه‌ای منتقل می‌کند که در آن‌جا زنان جوان زیادی نشسته‌اند. پس از این‌که یکی از آن زنان به لیدیا خیره می‌شود، لیدیا با عجله بیرون می‌رود تا استفراغ کند. در پایان لیدیا با ارکستر جدید خود، موسیقی سری بازی‌های ویدیویی مانستر هانتر را در مقابل مخاطبان کازپلی رهبری می‌کند.
تولید
در آوریل ۲۰۲۱ اعلام شد که کیت بلانشت قرار است در این فیلم که نویسنده و کارگردان آن تاد فیلد است، ایفای نقش کند. در ماه سپتامبر، نینا هوس و نوئمی مرلان به گروه بازیگران اضافه شدند و هیلدور گودنادوتیر به عنوان آهنگساز فیلم انتخاب شد.
فیلم‌برداری در اوت ۲۰۲۱ در برلین آغاز شد. مارک استرانگ در مصاحبه‌ای که در ماه اکتبر با گاردین انجام داد اعلام کرد که فیلم‌برداری صحنه‌های این فیلم را به پایان رسانده‌است. در ماه نوامبر، گزارش شد که سوفی کائور، جولیان گلاور، آلن کوردانر و سیلویا فلوت به بازیگران پیوستند.
انتشار
این فیلم در ۷ اکتبر ۲۰۲۲ توسط فوکس فیچرز در ایالات متحده اکران شد. همچنین از جمله فیلم‌هایی است که برای اولین بار در جشنواره ونیز ۲۰۲۲ نمایش داده می‌شود.
موسیقی
یک آلبوم مفهومی در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ منتشر شد که شامل موسیقی گوانادوتیر با ارکستر معاصر لندن به رهبری رابرت ایمز و همچنین تمرین سمفونی شماره ۴ گوستاو مالر به رهبری فیلارمونیک درسدن است. سوفی کاوئر نوازنده ویولن سل نیز در این آلبوم با نواختن کنسرتو ویولن سل الگار با حمایت ارکستر سمفونیک لندن به رهبری ناتالی موری بیل شنیده می‌شود. برای هفته منتهی به ۵ نوامبر ۲۰۲۲، آلبوم مفهومی Tár در صدر فروش مجله بیلبورد قرار گرفت، پیش از آلبوم‌های فیلارمونیک واقعی برلین.
بازخورد
تار با تحسین گستردهٔ منتقدان مواجه شد و نقش‌آفرینی بلانشت و کارگردانی فیلد را ستایش کردند. افتتاحیهٔ این فیلم در جشنوارهٔ فیلم ونیز با تشویق شش دقیقه‌ای تماشاگران مواجه شد.