cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
طبیعت بی‌جان با نیمرخ لاوال
طبیعت بی‌جان با نیمرخ لاوال نقاشی رنگ روغن است که در سال ۱۸۸۶ توسط پل گوگن کشیده شده‌است. در این تابلو نیمرخ شارل لاوال دوست گوگن که به یک میز و تعدادی میوه و یک مجسمه سرامیک نگاه می‌کند، نقاشی شده‌است. مجسمه سرامیک نیز دست‌ساخته گوگن می‌باشد. این تابلو در موزهٔ هنر ایندیاناپولیس واقع در ایندیاناپلیس می‌باشد.
سیمونتا دی پیپو
سیمونتا دی پیپو (Simonetta Di Pippo؛ زاده ۱۹۵۹) یک فیزیک‌دان اهل ایتالیا است.
نبرد نروژ
نبرد نروژ نبردی در طی جنگ جهانی دوم بود که در تاریخ ۹ آوریل سال ۱۹۴۰ و همزمان با عملیات وزروبونگ با حمله ارتش آلمان به خاک نروژ شروع شد و در نهایت با تسخیر نروژ به پایان رسید. این نبرد از ۹ آوریل ۱۹۴۰ تا ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ طول کشید. در این جنگ مقاومت متفقین در برابر آلمان موفقیت‌آمیز نبود و منجر به فرار پادشاه هاکون هفتم به همراه باقی خانواده خاندان سلطنتی نروژ به بریتانیا شد.
در ماه آوریل بریتانیا و فرانسه با یک نیروی نظامی به کمک نروژ آمدند. علی‌رغم موفقیت نسبی در مناطق شمالی نروژ و تسخیر بنادرشمالی این کشور به علت خسارت زیاد متفقین که از طرف هواپیماهای آلمانی بر آن‌ها وارد می‌شد و سرانجام با حمله آلمان به هلند در ماه مه مجبور به عقب‌نشینی از نروژ شدند و این کشور به‌طور کامل سقوط کرد.
هالووین هیوبی
هالووین هیوبی (Hubie Halloween) یک فیلم در ژانر کمدی به کارگردانی استیون بریل و نویسندگی آدام سندلر و تیم هرلیهی است که در سال ۲۰۲۰ اکران شد. این فیلم داستان یک کارگر اغذیه‌فروشی عاشق هالووین را دنبال می‌کند که باید شهر ماساچوست را از آدم‌رباها نجات دهند.
چکیده داستان
هیوبی، کارمند سوپرمارکت که چندان مورد نفرت نیست، و از بیشتر مردم شهر متنفر است، خود را متهم به قتلی می بیند که در شب هالووین در شهر شوم سالم مرتکب شده است.
فیشراسپونر
فیشراسپونر گروه الکتروکلش دونفره نیویورکی بود که در سال ۱۹۹۸ شکل گرفت. نام گروه ترکیبی از نام خانوادگی بنیانگذاران آن، وارن فیشر و کیسی اسپونر است.
احمدبریو
احمدبریو، روستایی است از توابع بخش وزینه و در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران.
فیشراسپونر
حرفه
فیشراسپونر در ابتدا یک گروه دوتایی بود که توسط وارن فیشر، نوازنده آموزش‌دیدهٔ کلاسیک و ویدئوهنرمند و بازیگر تئاتر تجربی، کیسی اسپونر، در نیویورک تشکیل شد. کیسی اسپونر در مورد مبدأ این گروه در مصاحبه‌ای که در آوریل سال ۲۰۰۹ داشت گفت: «ما ابتدا کارمان را به عنوان هنرمندان نمایشی و دربارهٔ سرگرمی آغاز کردیم و در نهایت تبدیل به سرگرمی عامه‌پسند شدیم».
انحلال
در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۹، این گروه خبر انحلال خود را از طریق اینستاگرام اعلام کرد.
احمدبریو
جمعیت
این روستا در دهستان ملکاری قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۳ نفر (۶۷ خانوار) بوده‌است.
سیمون کاوالی
سیمون کاوالی (Simone Cavalli؛ زادهٔ January 10, 1979) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال مودنا، باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا، باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال چزنا، آ.اس.آ ترگو مورش، و باشگاه فوتبال ویچنزا اشاره کرد.
خلیل اسعد رزم‌آرا
خلیل اسعد رزم‌آرا (١٢٩۴-١٣٨٢) سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم  به‌عنوان نماینده ملایر در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زندگی‌نامه
خلیل اسعد رزم‌آرا با نام قبلی خلیل بحیرایی به سال ١٢٩۴ در ملایر متولد شد.تحصیلات ابتدائی را در ملایر و دوران متوسطه را در همدان و تهران بپایان رساند. او در سال ١٣٢٠ به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و ناظم و مدیر دبستان سلطانی در ملایر شد.
وی در سال ١٣٢۵ رئیس آموزش و پرورش تویسرکان و در سال ١٣٢۶ رئیس آموزش و پرورش نهاوند و در سال ١٣٢٨ رئیس اوقاف ملایر بود.
فعالیت‌های مطبوعاتی را در ۱۳۳۰ش، در ملایر، با انتشار نشریۀ مرد مبارز آغاز کرد و سپس آن نشریه را در تهران تا مرداد ۱۳۵۳ چاپ کرد. در دوره‌ی بیست و سوم به عنوان نماینده‌ی ملایر در مجلس بود.
گیلبرت، کارولینای جنوبی
گیلبرت شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۶۵ نفر بوده‌است.
تئودور فرناندز
تئودور فرناندز (Teodoro Fernández؛ ۲۰ مه ۱۹۱۳ – 1913:5:20, September 17, 1996) بازیکن فوتبال اهل پرو بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است.
بخش کنکورد، دوج کانتی، مینه سوتا
بخش کنکورد (به انگلیسی: Concord Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دوج، مینه‌سوتا واقع شده‌است. بخش کنکورد ۹۵٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه بالاده کلنگانه
تپه بالاده کلنگانه مربوط به عصر آهنIII است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، ۸۰۰ متری جنوب غربی روستای کلنگانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۲۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یوگنی مینایف
یوگنی مینایف (Евгений Гаврилович Минаев؛ ۲۱ مه ۱۹۳۳ – ۸ دسامبر ۱۹۹۳) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
شارلوت اشتاپنهوست
شارلوت اشتاپنهوست (Charlotte Stapenhorst؛ زادهٔ June 15, 1995) بازیکن هاکی روی چمن زن اهل آلمان است.
پدیدارشناسی (جامعه‌شناسی)
پدیدارشناسی (جامعه‌شناسی) یا جامعه‌شناسی پدیدارشناختی مطالعه ساختارهای صوری هستی اجتماعی انضمامی است همان‌طور که «در» و «از» طریق توصیف تحلیلی اعمال آگاهی هدفمند در دسترس است. موضوع چنین تحلیلی جهان زیسته معنادار زندگی روزمره است. وظیفه جامعه‌شناسی پدیدارشناختی توصیف یا تبیین ساختارهای صوری موضوع مورد بررسی بر حسب ذهنیت، به عنوان عینیتی است که «در» و «برای» آگاهی ساخته شده‌است.
زمینه
پدیدارشناسان اجتماعی در مورد ساخت اجتماعی واقعیت صحبت می‌کنند. آنها نظم اجتماعی را حاصل تعامل روزمره می‌دانند و اغلب گفتگوها را بررسی می‌کنند تا روش‌هایی را بیابند که مردم برای حفظ روابط اجتماعی استفاده می‌کنند.
برجسته‌ترین نماینده جامعه‌شناسی پدیدارشناسی آلفرد شوتس (۱۳ آوریل ۱۸۹۹–۲۰ مه ۱۹۵۹) بود. شوتس با به‌کارگیری روش‌ها و بینش‌های برگرفته از فلسفه پدیدارشناختی ادموند هوسرل (۸ آوریل ۱۸۵۹–۲۷ آوریل ۱۹۳۸) در مطالعه جهان اجتماعی به دنبال ساخت پایه های فلسفی انتقادی برای «جامعه‌شناسی تفهمی» ماکس وبر (۲۱ آوریل ۱۸۶۴–۱۴ ژوئن ۱۹۲۰) جامعه‌شناس آلمانی بود.
ذخیره دانش
اصطلاح «ذخیره دانش» توسط شوتز ابداع شد. این مفهوم برای جامعه‌شناسان پدیدارشناس حیاتی است چون مدعی بین الاذهانی بودن واقعیت اجتماعی هستند در حالی که پدیدارشناسان تمایل بر تمرکز روی ایجاد ساختارهای دارند، همان‌طور که هوسرل آن را «آگاهی هدفمند» می‌نامد. طرفداران جامعه‌شناسی پدیدارشناختی به ساختارهای «جهان‌حیات» علاقمند هستند.
دومی، به جهان به عنوان تجربه مستقیم از طریق ذهنیت زندگی روزمره اشاره می‌کند. همان‌طور که در زندگی روزمره خود می‌گذریم، از ذخایر دانش خود برای تفسیر استفاده می‌کنیم. «ذخایر دانش» معمولاً یک «پیکربندی پس‌زمینه عمیق» است. مجموعه‌ای از تجربیات گذشته، شامل زبان مادری و قوانین زبانی فرد؛ شیوه‌های مرسوم تفسیر عبارات و رویدادها؛ نظریه‌ها و روش‌های متعدد؛ شکل‌های شنیداری و بصری؛ درک مشترک فرهنگی و هنجاری و مانند آن." شوتس استدلال کرد که تمام «تفسیر این جهان بر اساس مجموعه‌ای از تجربیات پیشین است.»
محمود فهمی حجازی
محمود فهمی حجازی استاد دانشگاه قاهره و زبان‌شناس عربی مصری است.
زندگی
محمود فهمی حجازی در استان دقهلیه، منصوره در سال ۱۹۴۰ متولد شد. او در دانشکدۀ هنر، دانشگاه قاهره در سال‌های ۵۴–۱۹۵۸ درس‌ خواند و درجۀ عالی گرفت، سپس درجه ممتاز کارشناسی (بالاترین درجه خود را در کالج در آن زمان) را کسب نمود.
شارلوت فروزه فیشر
شارلوت فروزه فیشر (Charlotte Froese Fischer؛ زاده September 21, 1929) یک ریاضی‌دان، فیزیک‌دان، و شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
آبانوتی
آبانوتی (به لاتین: Abanoeti) در گرجستان با جمعیت ۱۸۰ نفر است که در راچا-لچخومی و کومو سوانتی واقع شده‌است.
هاگاکوره
هاگاکوره (کیوجیتای: 葉隱، شینجیتای: Hagakure 葉隠) (به معنای پنهان شده میان برگ‌ها یا برگ‌های پنهان) یا هاگاکوره کیکیگاکی (Hagakure Kikigaki 葉隠聞書) کتاب راهنمایی عملی و روحانی برای یک جنگجو است، که بر اساس مجموعه شرح‌های نوشته شده توسط یک سامورایی به نام یاماموتو تسونه‌تومو که یکی از ملازمان سابق نابه‌شیما میتسوشیگه، سومین حکمران منطقه‌ای که امروزه در ژاپن، استان ساگا نامیده می‌شود– نگارش یافته‌است. تسوراموتو تاشیرو، مجموعه شرح‌های مندرج در این کتاب را در گفتگوهایی که با تسونه‌تومو در سال‌های ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۶ میلادی داشته، گردآوری کرده‌است؛ با این حال، این مجموعه، تا سال‌های پس از آن انتشار نیافت. کتاب هاگاکوره، با عناوینی همچون کتاب سامورایی، قطعات ادبی نابه‌شیما و قطعات ادبی هاگاکوره نیز شناخته می‌شود.
محتوای کتاب
این کتاب، حاوی دیدگاه‌های تسونه‌تومو در مورد بوشیدو و رموز سلحشوری یک سامورایی است. در هاگاکوره اظهار شده‌است که بوشیدو در واقع «طریقه مردن» یا زندگی کردن با این طرز فکر است که فرد، از پیش مرده‌است و این که یک سامورایی برای این که ارادت خود را نسبت به امیر خویش ثابت کند، باید در هر لحظه‌ای مشتاق مرگ باشد. اشاره تسونه‌تومو به این موضوع که «طریقت سلحشوری، مردن است»، در واقع تمایل به قربانی شدن می‌باشد که در بوشیدو نیز آمده‌است.
کتاب هاگاکوره دربارهٔ اراده است؛ اگرچه ادبیات متفاوتی دارد و در موقعیت اجتماعی و فرهنگی متفاوتی نوشته شده‌است.
برده‌سور (سردشت)
برده سور، روستایی است از توابع بخش وزینه و در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران.
هاگاکوره
محتوای کتاب
برای سخن گفتن در مورد هاگاکوره شاید بهتر آن باشد ابتدا بگوییم، هاگاکوره چگونه کتابی نیست؛ هاگاکوره، فلسفهای کامل، چه به معنای کتابی مشتمل بر براهین عقلانی یا منطقی و چه از منظر موضوع و محتوا، نیست. برعکس، هاگاکوره سرشار از گرایش‌های ضدعقلانی است و کتاب که در واقع چکیدهٔ گفتگوهای یاماموتو تسونه‌تومو و راهبی جوان در طول هفت سال است، موضوعات بسیار متنوعی دارد؛ از احساسات عمیق مؤلف نسبت به طریقت سامورایی گرفته تا بحث در خصوص معانی مراسم چای یا توضیح این که مثلاً قصری خاصی نام خود را چگونه حاصل کرده‌است. به علاوه، به نظر نمی‌رسد که کتاب به قصد انتشار در محافل عمومی نگاشته شده باشد. در یکی از مقدمات، مؤلف می‌گوید که در انتها تمامی ۱۱ فصل به آتش افکنده شوند و سپس گفتهٔ پدر خویش را نقل می‌کند که می‌گوید: «پس از خواندن کتاب و امثال آن، بهتر است آن را در آتش‌افکنی یا به دور اندازی. گفته شده‌است، کتاب خواندن، کار دربار سلطنتی است؛ اما خاندان ناکانو با شهامت رزمی و به دست گرفتن گرزی از جنس چوب بلوط سروکار دارد.»
برده‌سور (سردشت)
جمعیت
این روستا در دهستان ملکاری قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۷ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
هاگاکوره
محتوای کتاب
در هر حال، این مبحث به جای خود باقی می‌ماند که آیا به راستی تسونه‌تومو قصد داشت که ثمرهٔ هفت سال تلاش وی نادیده گرفته شود یا این فقط یک نوع اعتراض و فاش گویی است که در ادبیات شرقی غیرمعمول نیست؛ اما این نکته مسلم است که تسونه‌تومو هیچ‌گاه حتی فکرش را هم نمی‌کرد که کتابش عاقبت این چنین با حجم مخاطبان روبه‌رو شود. تسونه‌تومو یک سامورایی به معنای مطلق بود. تفکر و فلسفهٔ وی عمدتاً در قلمرو امارت نابه‌شیما باقی ماند و سالیان سال این کتاب جزو گنجینهٔ پنهان خاندان نابه‌شیما بود. هاگاکوره را می‌توان تبلور خلوص فکر تسونه‌تومو دانست. او هیچگاه بدان نیندیشید که افراط‌گرایی و شگرفی وی و فلسفه‌اش از منظر نگاه بیرونی با قضاوتی روبه‌رو خواهد شد و احتمالاً هیچگاه به این امر به مثابهٔ مانعی بر سر گسترش اندیشه‌اش نمی‌نگریست. مرشدان و نیز شاید موقعیت جغرافیایی وی، مشوق رادیکالیسم او بودند و اندیشهٔ واحدی که تفکر خود را بر آن متمرکز ساخته بود اندیشه‌ای نبود که قابل مصالحه یا قابل انصراف باشد.
تسونه‌تومو به مردن به مثابهٔ بزرگ‌ترین کاری که یک سامورایی می‌تواند برای امیر خویش انجام دهد، می‌نگریست؛ اما او رمانتیکی نبود که صرفاً در افکار تاریک غوطه‌ور باشد. تسونه‌تومو عمیقاً از وقایع و موضوعات پیرامون خویش آگاه بود و در چارچوب بینش خویش به این وقایع و مسائل پاسخ می‌داد و در هاگاکوره این را نشان داده‌است.
هاگاکوره از مدون‌ترین کتاب‌های نوشته شده دربارهٔ اصول و ظرافتهای بوشیدو است و طی سیصد سال اخیر به نوعی آیین‌نامهٔ سلحشوران ژاپن محسوب شده به‌طوری‌که به نوعی راه و رسم سامورایی‌ها را در دوران‌های جنگ و صلح مشخص ساخته‌است. در اینجا به چند مورد آن اشاره می‌شود:
ترجمه به فارسی
کتاب هاگاکوره سه بار به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است:
نی‌نوا
نی‌نوا آلبومی از حسین علیزاده نوازنده و موسیقی‌دان ایرانی است که در ۱ مهر ۱۳۶۲ توسط مؤسسهٔ فرهنگی هنری ماهور پخش شد. این آلبوم یکی از معروف‌ترین کارهای حسین علیزاده است و پس از پخش توانست از محبوبیت عمومی برخوردار شود و پایه‌های شهرت علیزاده را نیز محکم‌تر کرد. این آلبوم حتی موجب شد که علیزاده در سطح بین‌المللی هم بتواند خود را بیشتر بشناساند. نی‌نوا دومین اثری بود که علیزاده برای ارکستر ساخت و پیش از نی‌نوا، یک سرود در همین سبک برای روز کارگر ساخته بود. هستهٔ اصلی نی‌نوا مربوط به سال ۱۳۵۶ می‌شود. او به دلیل علاقه به دستگاه نوا، از این دستگاه برای نوشتن این قطعه استفاده کرده و بعد روی آن کار کرده و آن را با ارکستر زهی ادغام کرده‌است.
با اینکه برداشت‌های مختلفی از نی‌نوا می‌شود و برخی آن را قطعهٔ مذهبی هم در نظر می‌گیرند، اما علیزاده تنها آن را نوعی خاطره‌نویسی موسیقایی از سال‌های آغازین دههٔ ۱۳۶۰ در نظر می‌گیرد و ساخت قطعهٔ مذهبی را رد می‌کند، هرچند که آئین مذهبی را در کنار سایر ایده‌هایی که داشته، در ساختن آلبوم خود الهام‌بخش می‌داند. او در مصاحبه‌ای می‌گوید: «نینوا آن واژه‌ای است که ما همه حس‌ها را می‌توانیم دربارهٔ آن داشته باشیم. اگر می‌خواهند موضوع و حس مبارزه امام حسین را به آن اطلاق کنند، من افتخار می‌کنم.»
در این آلبوم، نی، نقش یک راوی را دارد و مصرع نخست از نی‌نامه مولوی، یکی از مواردی بوده که علیزاده از آن ایده گرفته‌است. تکنوازی نی در این آلبوم توسط جمشید عندلیبی انجام شده‌است.
نی‌نوا در زمانی پخش شد که پیش از آن، هنرمندان مختلف عمدتاً از آواز به عنوان عنصر اصلی در موسیقی خود استفاده می‌کردند و از این رو که یک آلبوم ایرانی تنها با تکیه بر سازهای گوناگون بتواند به محبوبیت فراگیر در جامعه برسد، در نوع خود بااهمیت جلوه می‌کرد. استفاده از ریتم، سازآرایی گوناگون و فرم چندصدایی که مورد آخر در آن زمان در بین آثار ایرانی تازگی داشت، از عواملی هستند که منتقدان در موفقیت اثر از آن نام می‌برند.
این آلبوم، به همراه آلبوم دیگری از علیزاده به نام آوای مهر که در سال ۱۳۷۰ منشتر شده بود، مجدداً در قالب لوح فشرده هم منتشر شد. نی‌نوا توسط ارکسترهایی ایرانی و غیرایرانی همچون ارکستر رودکی، ارکستر سمفونیک اوکراین و یک ارکستر فرانسوی به صورت زنده اجرا شده‌است.
ایده ساخت
نخستین طرح‌های نی‌نوا در سال ۱۳۵۵ بر اساس دستگاه نوا در جشن هنر شیراز با هم‌نوازی سازهای ایرانی اجرا شد. با این فرق که شکل اصلی کار به‌طور کامل بر پایهٔ ردیفسازی و آوازی بنا شده بود. در سال ۱۳۶۱، همان طرح با تغییراتی اساسی از نظر محتوا و فرم، برای ارکستر زهی و نی تک‌نواز نوشته و در نهایت در تابستان ۱۳۶۲ با نام نی‌نوا (نوای نی) پخش شد.
اولین اثری که ارتباط مستقیم با این موضوع داشت، قطعه‌ای با نام «حصار» بود که در سال ۱۳۵۶ ساخته شد و از رادیو هم پخش شد که برای زندانیان سیاسی آن زمان ساخته شده بود. موضوع این قطعه، پیرامون یک نوحه‌خوان بود و این نوحه‌خوان گاهی خواننده‌ای است که آواز می‌خواند و گاهی ساز دارد. پایان این قطعه به یکباره تمام نمی‌شد و صدای هیئت عزاداران با حالت محو شدن به پایان می‌رسید و شنونده را در جای یک بیننده قرار می‌داد.
بنا به گفته علیزاده، نوشتن نی‌نوا حدود دو سال و ایدهٔ ساختنش حدود چهار تا پنج ماه زمان برده‌است. نتیجه و فکرهای اولیهٔ نی‌نوا برای او در سن ۲۳، ۲۴ سالگی شکل گرفته و او این ایده را در تک‌نوازی‌ها و اجراهایش به شکل‌های گوناگون اجرا می‌کرد.
علیزاده در مستند به تماشای آب‌ها که از بی‌بی‌سی فارسی پخش شد، عنوان کرد که هرگز هدفش این نبود که یک قطعهٔ مذهبی بسازد، اما او در عین حال بر این باور است که همهٔ هنرمندان در همه جای دنیا، می‌توانند از آئین و مذهب، ایدهٔ هنری بگیرند و این در تاریخ هنر کل دنیا و بشریت وجود دارد. به گفتهٔ او، در آن موقع سایه بر روی ساخت مثنوی خودش کار می‌کرد و علیزاده خواست به گونه‌ای با او همراه شود: «به خودم گفتم اگر بخواهم با او همراه بشم؟ گفتم بشنو از نی‌چون حکایت می‌کند. بعد گفتم نی باید یک نقشی داشته باشد، اما چه نقشی؟ نی بیاد سولو بزند؟ بعد فکر کردم یک کاری کنم که نکرده باشم یا نشده باشد و یک فرم نی و ارکستر باشد که بالاخره نی‌نوا شد و من هم همیشه عاشق دستگاه نوا بودم و هستم و این ایدهٔ نی‌نوا از مفهوم موسیقایی می‌آید و بعد می‌فهمیم که نی‌نوا یعنی کربلا». علیزاده پس از ضبط نی‌نوا آن را نزد ابتهاج برد، هرچند او گفت که «این کار حیف است که زیر کلام من بیاید».
به گفته علیزاده، زمانی که این قطعه را می‌ساخته، به دلیل جنگی که در آن دوره بین ایران و عراق وجود داشت و مبهم بودن نتیجهٔ جنگ، همراه با نوشتن نت‌ها اشک می‌ریخته: «من همیشه نتایج این جنگ را می‌دیدم و همه چیز را در هاله‌ای می‌دیدم که مثلاً نتیجه جنگ چیست؟» او همچنین می‌گوید در آن زمان به او پیشنهاد شد کارهایی برای جنگ بسازد اما آن پیشنهادها را رد کرده‌است. او بر این باور است که در آن دوره، خیلی‌ها مسائل هیجان‌برانگیز جنگ را دیدند؛ اما او جنایت دشمن را می‌دید و نی‌نوا را مربوط به حس و حال آن زمان می‌داند.
علیزاده در عین حال که از همهٔ این ایده‌ها استفاده کرده، بر این باور است که نی‌نوا برای او مانند یک یادداشت روزانه بود. از دید او، در سال ۱۳۶۲ در ایران همه چیز شکل خاصی داشت و به خصوص جنگ هم در جریان بود و یک حس غیرقابل تعریفی می‌داند که موجب شد نوشتن این کار خیلی روان و راحت پیش برود.
ساختار اثر
ساختمان اصلی نی‌نوا، از همان ساختمان کلی دستگاه نوا پیروی می‌کند که در کل آن انگاره‌های گوشه‌های اصلی نوا، در حرکت ملودی و ترکیب موازی آن‌ها و هارمونی از درجات شکل‌دهندهٔ مقام یا مُدهای گوناگون دستگاه نوا گسترش یافته‌است. به غیر از مُدهای اصلی مانند «درآمد»، «نهفت»، «جامه‌دران»، انگاره‌های مُدهای فرعی هم در شکل‌گیری و ترکیب ملودی‌ها نقش مهمی را داشتند. انگاره‌های ریتمیک دستگاه نوا نیز اساس گسترش ریتم در نی‌نوا است که دربردارندهٔ انگاره‌های ریتمیک «درآمد»، «نهفت»، «نغمه»، «جامه‌دران» و .. است.
پرویز مشکاتیان موسیقی‌دان و استاد دانشگاه، در مورد استفاده از ارکستر و دستگاه نوا در آلبوم نی‌نوا می‌گوید: «اگر آهنگسازی تحصیل کرده و مترقی برای نوا ملودی بسازد و بعد برای زیباتر کردن آن از ارکستر سمفونیک و هرنوع شکل‌سازی استفاده کند، بسیار کار زیبایی است و نه تنها اشکالی ندارد بلکه خیلی هم خوب است.»
علیزاده در یک گفتگو در سال ۱۳۷۱ بیان کرد که در نی‌نوا اگرچه از سازهای غربی و بین‌المللی استفاده شده‌است، اما محتوای آن عمیقاً ملی و ایرانی است. او بر این باور است که محتوی و جوهر حس اثر مهم است و اینکه یک اثر چقدر با جامعه ارتباط برقرار می‌کند و در این میان، نوعِ ساز را در حکمِ وسیله می‌داند.
نی‌نوازی در آلبوم
جمشید عندلیبی، نوازندهٔ نی، در سن بیست و شش سالگی، برحسب علاقه‌اش برای همکاری در کار جدید با محوریت نی، پیشنهاد همکاری نواختن نی در نی‌نوا را به علیزاده می‌دهد. عندلیبی در این کار از نی هفت‌بند، که ریشه در اصفهان و مرکز ایران دارد، استفاده کرده‌است. او در استودیو فقط یکبار نی را نواخت و همان یکبار ضبط شد و در آلبوم قرار گرفت. او دربارهٔ ملودی‌ها و اینکه کدام ملودی را برای نی به کار بگیرد و برای نی مناسب است با علیزاده تبادل نظر می‌کرد. عندلیبی به یاد می‌آورد که نزدیک به دو تا سه ماه به تمرین پرداختند و این تمرین‌ها به صورت روزانه و مداوم نبود، ارکستر تمرین‌های جداگانه‌ای را برای هماهنگی انجام می‌دادند و در مرحله آخر عندلیبی برای نواختن نی به آن‌ها پیوست.
علیزاده دربارهٔ استفاده از نی در این آلبوم می‌گوید: «شاید انگیزه من آن زمان این بود که ساز نی را به نوعی به صحنه بیاورم. چون ساز نی نسبت به سازهای دیگر در آن زمان خیلی مهجور بود، با اینکه نی ساز مهمی در موسیقی ایرانی است ولی تنها در تک‌نوازی از آن استفاده می‌شد و انگیزه من ترکیب این ساز با سازهای دیگر بود».
فکتیو
فکتیو که در هلندی قدیم ویختن نامیده می‌شد، یک کاستلوم رومی در استان ژرمنیای کوچک است که در سال 4 یا 5 پس از میلاد تأسیس شد. این مکان در جایی قرار داشت که رودخانه وِخت (Fectio) از راین منشعب می‌شد و به دریاچه فِلوو منتهی می‌شد که بعداً به زایدرزی می‌ریخت. این اثر در نزدیکی دهکده مدرن ویختن در شهرداری بونیک ، اوترخت ، هلند قرار دارد.
نی‌نوا
نی‌نوازی در آلبوم
حسن ناهید، نوازندهٔ نی، براین باور است که استفاده از نی در نی‌نوا، نشان‌دهندهٔ درک درست علیزاده از ساز نی است، او می‌گوید علیزاده به وسعت صدای نی آشنا بود و می‌دانست که کجایش بهتر صدا می‌دهد.
بازخوردها
علیزاده خودش معتقد است که خوشبختانه یا متأسفانه نی‌نوا به شناسنامهٔ او تبدیل شده‌است. او آلبوم خود را نوعی هم‌زبان‌شدن و همنوع‌شدن با مردم هم می‌داند و دربارهٔ برداشت همگانی از نی‌نوا در گفتگویی با دویچه وله گفت:
هومان اسعدی، استاد دانشگاه و موسیقی‌دان بر این باور است که در آلبوم نی‌نوا، علیزاده از فرم یک‌صدایی خارج شده و به فرم چندصدایی در آهنگ‌سازی روی آورده که این موضوع نیز در آثار ایرانی آن زمان تازگی داشت و در مورد استفاده از ریتم‌های لنگ نیز علیزاده در استفاده از این ریتم‌ها بیشترین تأثیر را پذیرفته‌است.
پیروز ارجمند موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز بر این باور است که در دوران جنگ، فرصتی برای ساخت موسیقی مذهبی به جز موسیقی مذهبی جنگ وجود نداشت. از نظر او، این اثر از آن دسته کارهایی است که گذر زمان نتوانست بر رویش تأثیر بگذارد. او همچنین یکی از رموز ماندگاری این اثر را وفاداری به موسیقی سنتی ایرانی می‌داند. کامبیز روشن‌روان، موسیقی‌دان و استاد دانشگاه بر این باور است که این اثر به عنوان یک اثر نمادین در موسیقی مذهبی ایران تبدیل شده و غیر از این اثر، کار دیگری که تا این اندازه جذابیت داشته باشد را نمی‌شناسد و این اثر علیزاده را شاخص‌ترین اثری می‌داند که موسیقی مذهبی تا به حال داشته‌است. این درحالی است که علیزاده در مستند به تماشای آب‌ها عنوان کرد که هدفش هرگز ساخت موسیقی مذهبی نبوده، اما در عین حال تأثیرپذیری از آئین مذهبی را رد نکرد.
محمود خوشنام، کارشناس و منتقد موسیقی بخش فارسی بی‌بی‌سی، بر این باور است که موسیقی‌دانان در ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ ایران، برای اینکه موسیقی را از حالت رخوت و رکودی که به جنبه‌های روضهخوانی و تعزیه بسیار شبیه شده بود، نجات بدهند، به سوی دو عامل اصلی در موسیقی روی آوردند که یکی ریتم و یکی دیگر سازآرایی‌های جذاب و گوناگون بود. او می‌گوید علیزاده به ویژه مسئلهٔ ریتم را در کار نخست خودش، نی‌نوا، نشان داد که در آن سازآرایی‌های جذاب به کار رفته بود، به ویژه سازهای غربی که آن روزها مورد تقبیح کارگزاران فرهنگی بود.
ابوالحسن مختاباد، پژوهشگر و منتقد موسیقی، به نقل از علیزاده می‌گوید وقتی شجریان این قطعه را شنید گفت: «علیزاده وقتی این کار را می‌نوشت به چه چیزی فکر می‌کرد که این همه غم و اندوه را به قطعه‌اش سرازیر کرد؟».
نام آلبوم و طرح جلد
به گفته علیزاده، نی‌نوا واژه‌ای است که یک معنای چندبعدی می‌توان به آن داد. هم «نینوا» است، هم «نوای نی» و همچنین قطعه‌ای که این نی می‌نوازد؛ در دستگاه نوا است و از نگاه او علت اینکه هرکس با هر عقیده‌ای با این قطعه ارتباط برقرار کرد نیز همین می‌تواند باشد.
برخی کارشناسان بر این باور هستند که انتخاب عنوان نی‌نوا که می‌شد آن را دو گونه تفسیر کرد، هوشمندی آهنگساز را در آن شرایط سخت نشان می‌دهد؛ زیرا می‌شد نی‌نوا را نوعی موسیقی کهن اسطوره‌ای، حتی مذهبی، تلقی کرد، اما در عین حال ساخت این آلبوم را بر پایه شیوه‌های آهنگ‌نویسی بین‌المللی در نظر می‌گرفتند که یک ارکستر کامل با سازهای ملی و بین‌المللی آن را به اجرا درآورده بود.
آلبوم نی‌نوا با طرح جلدهای مختلفی پخش شده‌است. نخستین جلد نی‌نوا، طرحی از رضا درخشانی بود که یک افق تیره را نشان می‌داد. علیزاده در گفتگو با خبرگزاری فارس گفته بود که «ساخت این قطعه در نگاهم به افق در یک غروب اتفاق افتاد». در جلدهای بعدی که توسط مؤسسهٔ ماهور پخش شد؛ تصویری از نواخته‌شدن یک نی را نشان می‌دهد که توسط جمشید حقیقت‌شناس طراحی شده‌است. جلد دیگری از آلبوم متعلق به نسخه پخش شده توسط کرشمه رکوردز است که آن جلد توسط فرشید مثقالی طراحی شده‌است. یک جلد دیگر با زمینه‌ای خاکستری و با نماد ماهور وجود دارد که در سایت ایران‌گام قرار داده شده‌است.
علی بوستان، موسیقی‌دان و گرافیست، که کار گرافیک کامپیوتری را در جلدهای این آلبوم در نسخهٔ ماهور بر عهده داشت، ضمن اینکه گفت جلد آلبوم نی‌نوا چندین بار پخش شده، بر این باور است که در هیچ جای دنیا پیش نمی‌آید که یک جلد آلبوم را با طرح‌های مختلف پخش کنند و از نظر او، جلد آلبوم، شناسهٔ یک آلبوم است که در ایران با اصرار تهیه‌کننده‌های آلبوم‌ها دستخوش تغییر می‌شود.
پخش و نسخه‌ها
آلبوم نی‌نوا در سال ۱۳۶۲ توسط مؤسسهٔ فرهنگی هنری ماهور و در زمانی که از دید برخی کارشناسان، موسیقی از سوی انقلابیون، زیر فشار تحریم و تکفیر قرار گرفته بود و همهٔ سازمان‌های موسیقی و ارکسترها به حال تعطیل یا نیمه‌تعطیل درآمده بودند، ضبط و پخش شد. به گفتهٔ عندلیبی، پس از پخش شدن آلبوم در بازار، تلویزیون ایران در معرفی اثر نقش تأثیرگذاری را داشت. او همچنین عنوان کرد با این که آلبوم در استودیوی خصوصی ضبط شده، اما سازمان صدا و سیما امکانات و نوازندگان ارکستر را برای آن‌ها فراهم کرده بود.
این نسخه شامل آهنگ‌های نی‌نوا و قطعاتی از آلبوم آوای مهر است که با عنوان نی‌نوا/آوای مهر توسط شرکت کرشمه رکوردز در سال ۱۹۹۵ (میلادی) پخش شد. آوای مهر دربردارندهٔ آهنگ‌هایی بود که حسین علیزاده پس از زلزلهٔ گیلان در سال ۱۳۶۹ و متأثر از این حادثه اجرا و ضبط کرده بود. آوای مهر با همراهی ارکستر سازهای ملی و با صدابرداری حسن عسگری ضبط شده و در آن هادی حمیدی، افسانه رثایی، محسن کرامتی و جهانگیر ابوجلادی به عنوان خواننده حضور دارند.
گلندیل، شهرستان هامبولت، کالیفرنیا
گلندیل یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هومبولت، ایالت کالیفرنیا است و جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۰۷ نفر بوده‌است.
نی‌نوا
پخش و نسخه‌ها
نوار کاست آوای مهر شامل سه قطعه دیگر به نام‌های «عصیان»، «رؤیا» و «ریتم برای سازهای کوبه‌ای» هم بود که در نسخهٔ لوح فشردهٔ نی‌نوا/آوای مهر قرار ندارد.
قطعهٔ «عصیان» قطعه‌ای بود که علیزاده در سال ۱۳۶۳ برای هارپ و ارکستر زهی نوشت که تحت تأثیر قطعهٔ «قطعه برای ارکستر زهی و سازهای کوبه‌ای چلستا» توسط بلا بارتوک ساخته شده بود و در تابستان ۱۳۶۷ در سالن شهرداری استراسبورگ اجرا و ضبط شده بود. قطعهٔ «رؤیا» هم قطعه‌ای بود که به سفارش رادیو اتریش ساخته شده بود و در سال ۱۳۶۹ از همان رادیو پخش شد.
این نسخه دربردارندهٔ ۱۳ آهنگ است که ۱۱ آهنگ آن از دو آلبوم نی‌نوا و آوای مهر هستند. افزون بر آن، دو آهنگ با نام‌های «نوروز» و «سواران دشت امید» نیز در آن وجود دارد.
قطعهٔ «نوروز» در بهار ۱۳۶۲ توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی حسین علیزاده اجرا شده‌است. علیزاده دربارهٔ ساخت قطعه نوروز می‌گوید:
قطعه دیگری که در این نسخه وجود دارد «سواران دشت امید» است. این قطعه مبتنی بر ردیف دستگاهی موسیقی ایرانی است که با ریتم‌های ادواری آمیخته شده و از برخی جهات نقطهٔ عطفی در کار علیزاده و موسیقی ایرانی به‌شمار می‌رود. این قطعه در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ و در روزهایی که علیزاده سرباز بود، در پادگان فرح‌آباد ساخته شده و به گفتهٔ علیزاده، نُت به نُت این قطعات و نحوهٔ نگارش آن را به یاد دارد. علیزاده در قطعهٔ «سواران دشت امید» به دنبال این بود که موسیقی را با بیان انقلابی و رزمی نشان دهد؛ و بر اساس آنچه که خودش می‌گوید: «چون در ایران غالباً به موسیقی‌ای که شعر در آن حضور دارد موسیقی انقلابی می‌گویند، من می‌خواستم چنین تصوری را از بین ببرم و ثابت کنم که قطعه بدون کلام هم می‌تواند چنین مفهومی را انتقال دهد و قطعه «سواران دشت امید» با چنین رویکرد و هدفی ساخته شد.»
اجراهای زنده
قطعات نی‌نوا در میانه‌های دهه ۱۳۷۰ به صورت زنده در تالار وحدت و با نی‌نوازی شهاب فیاض اجرا شد. در آبان ۱۳۸۵ نیز قطعات نی‌نوا بار دیگر به صورت زنده و با نی‌نوازی پاشا هنجنی در کاخ نیاوران به اجرا درآمد.
اجرای دیگری از نی‌نوا توسط یک ارکستر فرانسوی و با مشارکت ارکستر رودکی و همراهی تک‌نوازان ایرانی در بهار ایرانی پاریس در اردیبهشت ۱۳۸۷ اجرا شد. این کنسرت طی دو شب در دو تالار بزرگ پاریس اجرا شد و برای نخستین‌بار بود که یک ارکستر فرانسوی، آثار آهنگ‌سازان کلاسیک ایرانی مانند دهلوی و علیزاده را اجرا می‌کرد. در این برنامهٔ مشترک، هنرمندان ایرانی و فرانسوی قطعهٔ نی‌نوا را با تک‌نوازی پاشا هنجنی اجرا کردند و به دلیل تشویق حضار در دومین شب از اجرای این برنامه، ارکستر چندین بار پخش پایانی نی‌نوا با نام «رقص سماع» را اجرا کرد.
در دی سال ۱۳۸۷ نیز قطعات نی‌نوا به صورت زنده به همراه ارکستر سمفونیک اوکراین به اجرا درآمد. در این اجرا، پاشا هنجنی و وفا مصباحی به نواختن نی پرداختند. علیزاده که در این کنسرت از پشت صحنه نظاره‌گر بود، در بخش آخر به همراه مسعود شعاری و بهداد بابایی، نوازندگان سه‌تار، در کنار ارکستر قرار گرفت. برخی معتقد بودند که در این اجرا، ارکستر اوکراینی چندان با دستگاه نوا و جمله‌های تکنیکی علیزاده آشنا نبودند و بر این باور بودند که روح ایرانی موجود در نی‌نوا چندان جاری نبود و این نکته را باعث افت در اجرای نی‌نوا می‌دانستند، هرچند از نی‌نوازی پاشا هنجنی و وفا مصباحی رضایت داشتند.
زله
زله، روستایی است از توابع بخش وزینه و در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان ملکاری قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۶۳ نفر (۲۹ خانوار) بوده‌است.
داود مؤید امینی
داود مؤید امینی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم  به‌عنوان نماینده اردبیل در مجلس شورای ملی حضور داشت.
درازنده
درازنده (به انگلیسی: Drazinda) یک روستا در پاکستان است که در مناطق قبیله‌ای فدرال واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی سانتا برنردینا
فرودگاه بین‌المللی سانتا برنردینا (به زبان بومی: Aeropuerto Internacional Santa Bernardina) یک فرودگاه همگانی و نظامی مسافربری با کد یاتا DZO است که یک باند فرود بتن و آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۷۹ متر است. این فرودگاه در شهر دورازنو کشور اروگوئه قرار دارد و در ارتفاع ۹۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
فهرست ایستگاه‌های راه‌آهن ایران
ایستگاه‌های راه‌آهن ایران در ۱۹ ناحیه دسته‌بندی می‌شوند، و ۴۹۷ ایستگاه فعال تاکنون گزارش شده‌است.
آثار ملی ایران
تا پایان آذرماه ۱۳۹۰، ۱۰ ایستگاه تهران، سوادکوه، گدوک، دوگل، ورسک، سرخ‌آباد، تیرتاش، میرجاوه، قزوین و تبریز در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند.
فهرست
در این فهرست دو ناحیهٔ شمال شرق ۱ و شمال شرق ۲ در یک بخش با نام شمال شرق دسته‌بندی شده‌اند. فاصلهٔ ایستگاه‌های ناحیهٔ شرق از ایستگاه بافق، و فاصلهٔ دیگر ایستگاه‌ها از ایستگاه تهران سنجیده شده‌است.
کدام آبان
<div style="float:left; margin: 0.2em; padding: 0.2em; font-size: 200%; line-height: 1.1em; background-color: #d33; border: 1px solid #aaaaff">#کدام_آبان؟ کدام آبان هشتگی با بازدید میلیونی کاربران شبکه‌های اجتماعی به ویژه توئیتر و اینستاگرام، برای یادآوری کشتار، سرکوب و بازداشت معترضان، به رهبر و مقام‌های دیگر جمهوری اسلامی می‌باشد که آبان ۱۳۹۹، در سالگرد اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران مورد استفادهٔ کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار گرفت و در کم‌تر از یک روز به ترند نخست توئیتر فارسی تبدیل شد.
پیشینه
استفاده از هشتگ «#کدام_آبان» از آن‌جا آغاز شد که پوران حشم‌دار، خواهر محمد حشم‌دار، یکی از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ در گفت‌وگویی با رادیو فردا گفت که خانوادهٔ او شکایت کرده‌اند و خواهان معرفی قاتل فرزندشان شده‌اند، اما در پاسخ به پی‌گیری‌های آن‌ها در دادگستری بهبهان گفته‌اند که پرونده همین‌جاست و باید از بالا دستور بیاید تا به شما خبری بدهیم. او در بخش دیگری از سخنانش، از تماس تلفنی مقامی از دفتر علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، با خانواده‌اش خبر داد که در آن تماس، دلیل شکایت قضایی‌شان پرسیده شده بود. اما وقتی او شکایت را مربوط به کشته شدن برادرش در اعتراضات «آبان» اعلام کرد، مقام تماس‌گیرنده پرسید: «کدام آبان؟»
مشارکت‌کنندگان
ساعتی پس از انتشار گزارش رادیو فردا، بسیاری از کاربران توئیتر با استفاده از هشتگ «کدام آبان» به یادآوری قتل‌هایی پرداختند که در جریان سرکوب شدید اعتراضات آبان ۱۳۹۸ رخ داد. هشتگ «کدام آبان» در کمتر از یک روز به ترند نخست توئیتر فارسی تبدیل شد.
کاربران توییتر، این موج هشتگی را در آستانهٔ ۲۴ آبان، سالروزِ آغاز اعتراضات، دنبال کردند و با انتشار تصاویری از زنان، جوانان و کودکان کشته‌شده با اسلحهٔ مأموران امنیتی، پلیس و سپاه پاسداران، خواستار پاسخگویی حکومت شدند.
مصادرهٔ هشتگ
برنامهٔ خبریِ ۲۰:۳۰ شبکه دوم تلویزیون حکومتی ایران در شامگاه ۲۴ آبان ۱۳۹۹ ماهیت این هشتگ را به نفع منافع حکومتی مصادره کرد.
آمنه سادات ذبیح‌پور، گزارش‌گر این برنامه که پیش‌تر به «بازجوخبرنگار» نیز متهم شده بود، هشتگ «کدام آبان» را تحریف کرد و در گزارش خود با اشاره به این که هشتگ کدام آبان یکی از پرکاربردترین هشتگ‌های توییتر در ۲۴ ساعت گذشته بوده‌است، آن را به سفر شاه وقت ایران به آمریکا در ۲۳ آبان ۱۳۵۶ مرتبط کرد. او در ابتدای گزارش خود گفت: «کاربران با انتشار دیدار ۲۳ آبان ۱۳۵۶ شاهنشاه از آمریکا و حضور او در کنار رئیس‌جمهور دموکرات نوشته‌اند.»
ذبیح‌پور مدعی شد هشتگ کدام آبان در ۲۴ ساعت گذشته جزو پرکاربردترین توییت‌ها در توییتر بوده‌است، در حالی که این هشتگ از ۲۱ آبان مورد استفاده قرار گرفته بود. لازم است ذکر شود چند ساعت پیش از پخش این گزارش، تعداد اندکی از کاربران نزدیک به حکومت، با هشتگ کدام آبان، متن‌هایی دربارهٔ سفر شاه به آمریکا در آبان ۱۳۵۶ منتشر کردند که گزارش ۲۰:۳۰ با استناد به آن هشتگ‌ها پخش شد.
این اقدام صدا و سیما با واکنش کاربرانی مواجه شد که آن را «وقاحت» خواندند. ریحانه طباطبایی، روزنامه‌نگار، با انتشار این گزارش نوشت: «خبرنگار-بازجو آمنه‌سادات ذبیح‌پور از کدام آبان می‌گوید، صداوسیمای حقیر که هشتگ ما را با توییت‌های ارتش سایبریشان معطوف به آبان چهل سال پیش کرده‌است.»
وزارت دفاع ملی ترکیه
وزارت دفاع ملی ترکیه (Millî Savunma Bakanlığı) از وزارتخانه‌های دولت ترکیه است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد و وظیفه پشتیبانی لجستیک از نیروهای مسلح ترکیه را برعهده دارد. ستاد مرکزی وزارت دفاع ملی ترکیه در شهر آنکارا قرار دارد.
متروی لیما
متروی لیما (Metro de Lima) سیستم قطار شهری در شهر لیما، پرو است.
این مترو که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شده، دارای ۱ خط، ۲۶ ایستگاه و ۳۴٫۶ کیلومتر طول می‌باشد.
انتخابات در آلمان
انتخابات در آلمان (Elections in Germany) عبارتند از انتخابات بوندستاگ (پارلمان فدرال)، و مناطق محلی.
یکی از متمم‌های قانون اساسی ماده ۳۸ است که در رابطه با انتخاب نمایندگان در بوندستاگ فدرال اشاره دارد. ماده ۳۸٫۲ از قانون پایه، ایجاد حق رای همگانی را الزام‌آور می‌کند: «هر کسی که به سن ۱۸ سالگی برسد باید حق رای داشته باشد» انتخابات فدرال آلمان برای تعیین همه اعضای بوندستاگ تشکیل می‌شود، همچنین در تعیین و انتخاب صدراعظم آلمان نقش دارد.
فرانچسکو کالوجرو
فرانچسکو کالوجرو (Francesco Calogero؛ زاده February 6, 1935) یک فیزیک‌دان اهل ایتالیا است.
بخش کون کریک، شهرستان لیون، مینه سوتا
بخش کون کریک (به انگلیسی: Coon Creek Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیون، مینه‌سوتا واقع شده‌است. بخش کون کریک ۹۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۲ نفر جمعیت دارد و ۴۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست شهرهای استان قم
فهرست شهرهای استان قم برپایهٔ سرشماری سال‌های ۱۳۸۵، ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ خورشیدی:
سوره‌بان
سوره‌بان، روستایی است از توابع بخش وزینه و در شهرستان سردشت استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان ملکاری قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۰ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
رائول تورو
رائول تورو (Raúl Toro Julio; February 21, 1911 – 1911:02:21, October 30, 1982) بازیکن فوتبال اهل شیلی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
پیرکالا
پیرْکّالا (به لاتین: Pirkkala) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در پیرکانما واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای سولنا، گلاداکسه، کمون دانمارک و دهستان والیالا خواهرخوانده‌های پیرکالا هستند.
سسیل پیپر
سسیل پیپر (Cécile Pieper؛ زادهٔ August 31, 1994) بازیکن هاکی روی چمن زن اهل آلمان است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
یون (رود)
یون رودی است که از موروان سرچشمه می‌گیرد و به سن می‌ریزد. این رود از کشور فرانسه می‌گذرد.
مایکل فرین
مایکل فرِین (Michael Frayn؛ زادهٔ September 8, 1933) نمایشنامه‌نویس، رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار و نمایشنامه‌نویس اهل بریتانیا است که برندهٔ جوایزی همچون جایزه لارنس الیویه و جایزه امی شده‌است.
پیکربندی
در علوم رایانه، پیکربندی به معنی تنظیم مجموعه‌ای از عملکردها به نحوی است که نرم‌افزار یا سخت‌افزار نصب شده روی رایانه را به عملکرد دلخواه وادارد.
مایکل فرین
آثار و تألیفات
از آثارش نمایشنامه‌های کپنهاگ و دموکراسی و نیز نمایش لوده‌بازی سكوت! (كه فرمان ساكت شدن عوامل صحنه پيش از آغاز اجرا است) را می‌توان نام برد.
آثار ترجمه شده
از فرین این آثار به فارسی ترجمه و منتشر شده:
امامزاده شاه صادق
امامزاده شاه صادق مربوط به دوره ساسانی، دوره اسلامی است و در شهرستان دشتستان، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای خوشمکان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۲۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
درایور دستگاه
درایور دستگاه نرم‌افزاری است که اطلاعات خاصی از چگونگی کنترل و کارکرد و مدیریت قطعات سخت‌افزاری رایانه را در اختیار سیستم‌عامل قرار می‌دهد تا بدین‌گونه سیستم‌عامل مدیریت بهینه‌ای بر این سخت‌افزارها داشته باشد. در واقع برنامه‌ای است که به برنامه‌های دیگر اجازهٔ تعامل با سخت‌افزار را می‌دهد. این کار معمولاً به این شکل انجام می‌شود که برنامه‌های دیگر، دستوری در برنامهٔ درایور را فراخوانی می‌کنند و درایور پس از ارتباط با قطعهٔ سخت‌افزاری از طریق رابط‌های الکترونیکی (نظیر درگاه‌های برد مادر) نتیجه‌ای را به نرم‌افزار اولیه برمی‌گرداند.
بسیاری از قطعات رایانه نظیر چاپگر، پویشگر، دانگل ها و غیره برای شروع استفاده نیاز به نصب درایور دارند. در برخی موارد لازم است که کاربر پس از نصب درایور، پیکربندی مناسب را نیز اعمال نماید. بیشتر مواقع دستگاه های ورودی و خروجی یک لوح فشرده برای درایور خودشان دارند.
معمولاً یک راه انداز شامل چندین فایل است که در قالب یک مجموعه فشرده منتشر می‌شوند. در قلب یک راه انداز، پرونده‌های متنی با فرمت inf وجود دارند که اطلاعات ضروری برای راه اندازی قطعه سخت افزاری را نگهداری می‌کنند. این اطلاعات شامل نام قطعه و شرکت سازنده، نسخه و تاریخ انتشار راه انداز، معرفی فایل‌هایی که سیستم عامل برای استفاده از قطعه به آن‌ها نیاز دارد و... می‌شود.
فرانچسکو زانتدسکی
فرانچسکو زانتدسکی (Francesco Zantedeschi؛ زاده August 20, 1797 درگذشته 1797:8:20, March 29, 1873) یک دانشمند اهل ایتالیا بود.
گلوورویل، کارولینای جنوبی
گلوورویل شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۸۳۱ نفر بوده‌است.
آنتونیو ویتورینو
آنتونیو ویتورینو (António Vitorino؛ زادهٔ January 12, 1957) وکیل اهل پرتغال و سیاستمدار حزب سوسیالیست است.
نقش در سیاست ملی
ویتورینو در رشته حقوق دانشگاه لیسبون فارغ‌التحصیل شد. او وکیل می‌باشد و برای اولین بار در انتخابات ۱۹۸۰ برای عضویت مجلس جمهوری (پرتغال) در پارلمان ملی این کشور انتخاب شد. در سال ۱۹۸۳ به عنوان وزیر امور خارجی در امور پارلمانی، یک نقش وزیر کوچک را در دولت ائتلاف بزرگ به رهبری نخست‌وزیر ماریو سوارز برعهده داشت. پس از شکست دولت در انتخابات ۱۹۸۵، ویتورینو معاون فرماندار ماکائو شد.
در سال ۱۹۸۹، ویتورینو به لیسبون بازگشت تا قاضی دادگاه قانون اساسی شود و در سال ۱۹۹۴ دوره او به پایان رسید.
در سال ۱۹۹۵، ویتورینو وزیر دفاع ملی شد و سمت معاون نخست‌وزیر در اولین دولت آنتونیو گوترش را به دست آورد. او در سال ۱۹۹۷ به دلیل مظنون شدن به فرار مالیاتی استعفا داد.
عضو کمیسیون اروپا، ۲۰۰۴ – ۱۹۹۸
پس از تبرئه شدن از اتهامات، ویتورینو به عنوان کمیسر اروپا در امور دادگستری و امور داخلی منصوب شد، در کمیسیونی که به رهبری رئیس‌جمهور رومانو پرودی اداره می‌شد، وی به عنوان نماینده کمیسیون اروپا در گفتگوهایی که منشور حقوق اساسی اتحادیه اروپا و کنوانسیون آینده اروپا را تنظیم کرد، شرکت کرد. در این کنوانسیون، او ریاست یک گروه تعامل در دیوان دادگستری اروپا را بر عهده داشت.
زمانی که گوترش در ژوئن ۲۰۰۴ از رقابت برای ریاست کمیسیون اروپا کناره‌گیری کرد، در عوض از ویتورینو از آن حمایت نمود. این پست در نهایت به ژوزه مانوئل باروزو رسید. خوزه سوکراتس به جای ویتورینو رهبر جدید حزب شد و در انتخابات عمومی سال ۲۰۰۵ اکثریت را به دست آورد.
سازمان بین‌المللی مهاجرت، ۲۰۱۸ – تاکنون
در دسامبر ۲۰۱۷، دولت پرتغال تحت رهبری نخست‌وزیر آنتونیو کوستا، ویتورینو را برای پست مدیرکل سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) به عنوان جانشین ویلیام لیسی سوینگ معرفی کرد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۸ کشورهای عضو سازمان بین‌المللی مهاجرت، ویتورینو را به عنوان مدیرکل انتخاب کردند که از اکتبر ۲۰۱۸ اجرایی شد. او برتر از کن ایزاکس آمریکایی، که در دورهای اولیه رای‌گیری حذف شد، و با تعامل با لورا تامپسون نفر دوم انتخابات از کاستاریکا انتخاب شد.
وی در پیامی روز ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰ به مناسبت روز بین‌المللی مهاجران گفته‌است: «پاسخ جهانی به کووید۱۹ موقعیت منحصر به فردی را فراهم می‌نماید که پویایی انسانی را مجدداً از پایه تا اجرای تحقق دورنمای معاهده جهانی مهاجرت ایمن، نظام مند و متعارف به تصویر بکشیم و جوامعی موفق، سلامت و تاب آور ایجاد نماییم.»
زندگی شخصی
ویتورینو متأهل است و دو پسر دارد.
سیمون کلمبی
سیمون کلمبی (Simone Colombi؛ زادهٔ July 1, 1991) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپی، باشگاه فوتبال مودنا، باشگاه فوتبال آلساندریا، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال یووه استابیا، باشگاه فوتبال پالرمو، و باشگاه فوتبال یو. اس. پرگولیتزه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
سیمون کورازا
سیمون کورازا (Simone Corazza؛ زادهٔ March 22, 1991) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال نووارا، و باشگاه فوتبال ونتزیا اشاره کرد.
گوهر کمال
گوهر کمال یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۷۷ به کارگردانی و نویسندگی عباس رنجبر می‌باشد که از شبکه یک پخش شد. فیلمنامه این مجموعه با اقتباس از رمان سال بلوا (۱۳۷۱) نوشته عباس معروفی نگاشته شده است.
کارخانه فن نل
کارخانه سابق فن نل (Van Nellefabriek) در نزدیکی روتردام، نمونه بارز سبک بین‌المللی بر اساس معماری ساخت‌گرایی در نظر گرفته می‌شود. این مکان از سال ۲۰۱۴ در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. بلافاصله پس از ساخت، معماران برجسته معاصر، این کارخانه را به عنوان «زیباترین منظره عصر مدرن» (لوکوربوزیه در ۱۹۳۲) و «شعری از فولاد و شیشه» (رابرتسون در ۱۹۳۰) توصیف کردند.
دنباله‌دار بزرگ ۱۷۴۴
' دنباله‌دار بزرگ ۱۷۴۴''' با نام رسمی دنباله‌دار (C/1743 X1) ، که به نام‌های دنباله‌دار شزو یا دنباله‌دار کلینکنبرگ-شزو نیز معروف است، دنباله‌داری است که در بین سال‌های ۱۷۴۳ و ۱۷۴۴ با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بوده‌است. این دنباله‌دار در اواخر نوامبر ۱۷۴۳ به‌طور مستقل توسط اخترشناسان: یان د مونک، و سپس در هفتهٔ دوم دسامبر توسط دیرک کلینکنبرگ، و چهار روز بعد توسط ژان فیلیپ دو شزو کشف شد. سی/۱۷۴۳ ایکس۱ در ۱۷۴۴ برای چند ماه با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بوده و جلوه‌های چشمگیر روشن و غیرمعمولی را در آسمان به نمایش گذاشته‌است. با قدر مطلق - یا روشنایی ذاتی - برابر ۰٫۵، در ششمین مرتبهٔ درخشانی در تاریخ ثبت‌شده بوده‌است. بزرگی ظاهری سی/۱۷۴۳ ایکس۱ می‌توانسته به ۷ برسد، که این باعث می‌شود در میان دنباله‌دارها در گروهی که «دنباله‌دارهای بزرگ» نامیده می‌شود طبقه‌بندی شود. این دنباله‌دار به ویژه برای ایجاد «فوران» شش دم پس از رسیدن به اوج خود شناخته و متمایز شده‌است.
کشف
دنباله‌دار سی/۱۷۴۳ ایکس۱ در ۲۹ نوامبر ۱۷۴۳ در شهر هلندی میدل‌بورخ توسط یان د مونک کشف شد و در ۹ دسامبر ۱۷۴۳ به‌طور مستقل توسط کلینکنبرگ در هارلم و توسط شزو در رصدخانه لوزان در ۱۳ دسامبر مشاهده شد. به گفتهٔ شزو آن جرم فاقد دم و شبیه یک ستارهٔ سحابی در مرتبه بزرگی سوم به‌نظر می‌رسیده‌است. او اندازهٔ پهنهٔ کما را پنج دقیقه اندازه‌گیری کرد.
کودله
جمعیت
این روستا در دهستان ملکاری قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
هاکان آریکان
هاکان آریکان (Hakan Arıkan؛ زادهٔ August 17, 1982 ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
آبانوسکوی
آبانوسخوی (به گرجی: აბანოსხევი) در گرجستان است که در متسختا-متیانتی واقع شده‌است.
مردم
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۴ میلادی این روستا ۳۹۹ نفر جمعیت داشته است که ببشتر (۹۹٪) گرجی بوده‌اند.
جغرافیا
آبانوسخوی در ساحل رودخانه آبانوسخوی که شاخه سمت چپ رود آراگوی است قرار دارد. این روستا در ۵۸۰ سطح دریا و ۱۳ کیلومتری جنوب‌شرقی دوشتی واقع شده است. نخستین آثار باستان‌شناسی تأییدشده از زیستگاه‌های انسانی در ناحیه آبانوسخوی کنونی مربوط به دوران نوسنگی (۴۰۰۰ سال میش از میلاد) است.
چکامه‌های شاه
چکامه‌های شاه (Idylls of the King) که در برخی منابع تحت عنوان چکامه‌های پادشاهی هم از آن یاد شده‌است، میان سال‌های ۱۸۵۹ و ۱۸۸۵ منتشر شد. این اثر عبارت است از مجموعه‌ای دوازده‌گانه از شعر روایت‌گونه که سرودهٔ آلفرد تنیسون، ملک‌الشعرا بریتانیا در عصر ویکتوریا است که افسانهٔ شاه آرتور، شوالیه‌های همراه او به همراه عشق آرتور به گوئینویر را شرح می‌دهد. مجموع این اثر، تلاش‌ها و شکست آرتور برای ارتقای نوع بشر و ایجاد یک پادشاهی کامل را بیان می‌کند که شامل به قدرت رسیدن وی تا زمان مرگش به دست موردرد خائن می‌باشد.
فروش پشت‌ماشینی
فروش پشت ماشینی (نیز: فروش صندوقی، نمایشگاه پشت ماشین، فروش صندوق خودرو و مانند آن) به شیوه‌ای از بازار خرید و فروش کالا گفته می‌شود که در آن افراد برای فروش لوازم خانگی و کالاهای باغی و کشاورزی گرد هم می‌آیند. در انگلستان این شیوه غیررسمی خرید و فروش کالا محبوبیت دارد و گاه به آن «صندوق خودرو» می‌گویند.
این اصطلاح اشاره به فروش اقلام از صندوق خودرو دارد. اگر چه بخش کوچکی از فروشندگان، افراد حرفه‌ای هستند اما اغلب فروشندگان، افراد عادی و دارای شغل‌های دیگر هستند و کالاهایی که می‌فروشند عمدتاً کالای دست دوم متعلق به خودشان است. فروش اتومبیلی به طور کلی در ماه‌های تابستان رونق بیشتری دارد.
مکان
فروش صندوق اتومبیلی در مکان‌های مختلف از جمله محوطه مدارس و دیگر ساختمان‌های عمومی یا در زمین‌های چمن یا پارکینگ‌های عمومی برگزار می‌شوند. عمدتاً روزهای آخر هفته زمان برپایی چنین نمایشگاه‌هایی است. فروشندگان عمدتاً هزینه اندکی برای فضایی که اشغال می‌کنند یا برای حمل کالاهایشان به محل می‌پردازند.
فروش آنلاین صندوقی
در سال‌های اخیر سایتهایی با عنوان فروش صندوق خودرویی ایجاد شده‌اند که در فصل زمستان بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند.
جغرافیای کویت
گستره این کشور ۱۷٬۸۱۸ کیلومتر مربع است و ۴۶۲ کیلومتر خط ساحلی دارد. بلندای کمینه آن صفر متر (همسطح با خلیج فارس) و بلندای بیشینه آن ۳۰۶ متر (منطقه صحرایی) است. منابع طبیعی کویت عبارتند از نفت، ماهی و میگو، گاز طبیعی. جایگاه گیتاشناسی کویت ۲۹ ۳۰ شمالی و ۴۵ ۴۵ خاوری است. تابستان‌های کویت بسیار گرم و زمستان آن کمابیش سرد است و دمای شب و روز اختلاف بسیار زیادی دارد.
کویت با گستره ۸۱۸/۱۷ کیلومترمربع و جمعیت نزدیک به سه میلیون نفر در شمال شبه جزیره عربستان و شمال باختری خلیج فارس بین ۸ و ۳۰ درجه پهنای جغرافیایی و ۴۶و۴۸ درجه درازای خاوری قرار گرفته و از شمال به عراق، از جنوب به عربستان سعودی و از خلود به خلیج فارس محدود است. کویت سرزمینی است هموار و بیابانی که سطح آن پوشیده از ماسه است و پدیده‌های طبیعی چون کوه‌ها و رودها در آن وجود ندارد. از آنجا که فعالیت‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و غیره پیرامون شهر (کویت) می‌چرخد، از نظر مساحت و جمعیت می‌توان مفهوم دولت‌شهر را بر کویت نهاد.
کویت همواره مرکز مهمی برای کشتیرانی و بازرگانی دریایی بوده‌است. این کشور در کرانه‌های خلیج فارس دارای جزیره‌های بسیاری است. جزیره‌های تابع استان جهراء عبارتند از: بوبیان و وربه. جزیره‌های تابع استان عاصمه (پایتخت) عبارتند از: فیلکه، کبر، عوهه، ام‌المرادم، مسکان، قاروه، و ام‌النمل.
مُطلاع یک رشته از ارتفاعات است که به عنوان ورودی جهرا در نظر گرفته می‌شود و از جمله مناطقی از استان جهرا در غرب کویت است. ارتفاعات مطلاع یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های جغرافیایی جلوه‌های سطح در جهرا است.
کویت در خلیج فارس ۱۹۵ کیلومتر خط ساحلی دارد. در قلمرو کویت ۹ جزیره وجود دارد که دو تای آنها، بوبیان (بزرگترین) و وربه، عمدتاً غیرمسکونی‌اند اما از نظر استراتژیک دارای اهمیت هستند.
به دلیل جنگ عراق و کویت، بسیاری از مردم خانه‌های خود را در جزایر کویت ترک کردند و از آن زمان به خانه‌های خود بازنگشته‌اند.
بارزترین ویژگی جغرافیایی کویت خلیج کویت است که که یک فرورفتگی حدوداً چهل کیلومتری در خط ساحلی خلیج فارس ایجاد کرده‌است. این خلیج حفاظتی طبیعی برای بندر کویت فراهم کرده و تقریباً نیمی از طول سواحل این کشور را تشکیل می‌دهد.
مرزها
از سمت جنوب و غرب، کویت مرز مشترک ۲۵۰ کیلومتری با عربستان سعودی دارد. مرز بین کویت و عربستان سعودی در سال ۱۹۲۲ با پیمان العُقیر تعیین شد، که همچنین منطقه خنثی سعودی-کویتی را نیز به فاصله ۵۷۰۰ کیلومتر مربع بین دو کشور برقرار کرد. در سال ۱۹۶۶، کویت و عربستان سعودی توافق کردند که این منطقه بی‌طرف را تقسیم کنند. توافقنامه تقسیم‌بندی که هر کشور مسئولیت اداره بخش خود را عهده‌دار شد، در دسامبر ۱۹۶۹ امضا شد. منابع موجود در این منطقه، که اکنون به عنوان منطقه تقسیم‌شده شناخته می‌شوند، تحت تأثیر این توافق نیستند. نفت میدان‌های خشکی و دریایی این منطقه همچنان به‌طور مساوی بین دو کشور تقسیم می‌شود.
سومین ضلع این کشور مثلثی‌شکل، مرز ۲۴۰ کیلومتری مورد اختلاف بین کویت و عراق است. اگرچه دولت عراق که برای اولین بار ادعای حاکمیت کویت را در سال ۱۹۳۸ مطرح کرده بود، مرزهای با کویت را در سال ۱۹۶۳ به رسمیت شناخت (براساس توافقات انجام شده در اوایل قرن)، اما همچنان کویت را برای کنترل جزایر بوبیان و وربه طی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تحت فشار قرار می‌داد.
در اوت ۱۹۹۰، عراق به کویت حمله کرد و اندکی پس از آن، تمام کشور را به‌طور رسمی ضمیمه عراق کرد. طبق قطعنامه ۶۸۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد، پس از احیای حاکمیت کویت در ۱۹۹۱، یک کمیسیون سازمان ملل براساس موارد قبلاً موافقت‌شده در سال ۱۹۶۳، تعیین مرزهای رسمی دو کشور را برعهده گرفت. این مرز در سال ۱۹۹۲ مشخص شد، اما عراق از پذیرش یافته‌های کمیسیون خودداری می‌کند.
بندرها
بندرهای مهم کویت عبارتند از:
آب‌وهوا
کویت آب و هوایی خشک دارد. در کویت بین دمای زمستان و تابستان اختلاف زیادی وجود دارد. میزان بارندگی در این کشور از ۷۵ تا ۱۵۰ میلی‌متر در سال متغیر است. در کم‌ترین حالت میزان بارندگی ۲۵ میلیمتر و در حالت حداکثری ۳۲۵ میلی‌متر در سال هم ثبت شده‌است.
در تابستان، میانگین دمای روزانه بین ۴۲ تا ۴۸ درجه سانتی‌گراد است. بالاترین درجه حرارت ثبت شده در کویت ۵۴ درجه سانتی‌گراد است که در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۶ در مطربه ثبت شد و در میان دماهای حداکثری هوا که در جهان ثبت شده در جایگاه سوم قرار دارد. تابستان‌های کویت بسیار طولانی هستند و توفان‌های گرد و غبار قابل توجهی در مارس و آوریل در آن رخ می‌دهد و بادهای شمال غربی شهرها را با شن و ماسه می‌پوشانند. در اواخر تابستان رطوبت هوا بیشتر است. در پایان ماه اکتبر، هوای گرم پایان می‌یابد و هوای سرد زمستانی آغاز می‌شود به طوری که دمای هوا تا منفی ۶ درجه سانتی‌گراد در شب کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، دمای روز بین ۱۰ تا ۱۷ درجه سانتی‌گراد است. در این زمان، رعد و برق‌های کوتاه اما قوی رخ می‌دهد.
یخبندان هنگامی اتفاق می‌افتد که درجه حرارت به زیر ۵ درجه سانتیگراد پایین می‌آید. زمستان کویت از سایر کشورهای خلیج فارس مانند بحرین، قطر یا امارات متحده عربی سردتر است. کویت هوای سردتری را تجربه می‌کند زیرا موقعیت آن از کشورهای یادشده شمالی‌تر است و همچنین بادهای سردی به آن از سمت عراق و ایران می‌وزد. در کویت بارندگی معمولاً از اکتبر تا آوریل (بیشتر در ماه نوامبر) اتفاق می‌افتد.
گرمایش جهانی یک نگرانی فزاینده برای کویت است و در سال ۲۰۱۶، این شهر دمای ۵۴ درجه سانتی‌گراد را که بالاترین میزان دمای در ۷۶ سال گذشته روی زمین است، ثبت کرد. با افزایش فزاینده تعداد روزهای با دمای بالاتر از ۵۰ درجه، سازمان محیط زیست کویت می‌گوید بخش‌های بزرگی از کشور در آینده غیر قابل سکونت خواهند بود، زیرا بخش‌هایی از کویت در مقایسه با میانگین تاریخی، از سال ۲۰۷۱ تا ۲۱۰۰، ۴٫۵ درجه گرم‌تر می‌شود. گرمای روزافزون در کویت تأثیرات وخیمی بر حیات وحش گذاشته و یافتن پرندگان مرده از گرما روی پشت بام‌ها، و مرگ روزافزون گربه‌های ولگرد و روباه‌های صحرایی در این کشور در حال حاضر در ماه‌های تابستان یک منظره رایج شده‌است. ‎
تقسیمات کشوری
کویت از لحاظ تقسیم‌بندی اداری دارای ۵ استان است که هریک از آنها توسط فرمانداری که از سوی امیر منصوب می‌شود، اداره می‌گردد. این پنج استان عبارتند از: استان مرکزی (العاصمه)، استان الحوالی، استان الاحمدی، استان الجهراء و استان الفرونیه. کشور کویت به شش استان زیر بخش شده‌است: