cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پایکوبی‌های یونانی
پلوپونز
پایکوبی‌های پلوپونس بسیار ساده و سنگین هستند که در آن رهبر جلوی خط به شکل بداهه پایکوبی می‌کند.
مقدونیه
پایکوبی‌های مقدونیه گوناگون است. بیشتر آنها سنگین هستند و از گام‌های سنگین تشکیل شده‌اند، در حالی که برخی دیگر از آنها سریع و چابک هستند. بیشتر پایکوبی‌ها آهسته آغاز می‌شوند و سپس تند می‌شوند.
مقدونیه غربی:
مقدونیه شرقی:
تسالی
پایکوبی‌ها در تسالی از دیدگاه سبک مانند پایکوبی‌های اپیروس هستند. بیشتر آنها سنگین و برخی نیز تند هستند. رهبر، درست مانند پایکوبی پلوپونس، بداهه پایکوبی می‌کند.
تراکیه
پایکوبی‌های تراکیه بیشتر پرشی و سبک است. در بیشتر پایکوبی‌های تراکیایی، مردان فقط مجاز به پایکوبی در جلوی صف هستند. نوازندگان و خوانندگانی مانند کرونیس ایدونیدیس و کاریوفیلیس دویتسیدیس موسیقی تراکیا را زنده کرده‌اند.
تراکیه شمالی / تراکیه شرقی
پایکوبی‌های (تراکیای شمالی) تند، با ضرب بالا و شبیه سبک پایکوبی تراکیایی است. پایکوبی‌های شهر کاواکلی و نئو موناستیری محبوب‌ترین این پایکوبی‌ها هستند.
پونتوس
پایکوبی‌های یونانیان پونتیک اهل دریای سیاه بیشتر توسط سربازان پونتیک انجام می‌شد تا قبل از اینکه وارد نبرد شوند، انگیزه خود را بالا ببرند. این پایکوبی‌ها با آواز پونتیایی همراه است که توسط مردم ترکیه کمنچه نیز خوانده می‌شود.
آسیای کوچک
اریترا
کاپادوکیا
سیناسوس
قبرس
پایکوبی مردان
پایکوبی زنان
پایکوبی یونانی در ایالات متحده
در ایالات متحده، یونانیان آمریکایی برای پاسداشت میراث و فرهنگ خود در پایکوبی‌های یونانی شرکت می‌کنند. یونانیان در هر سنی می‌توانند مهارت‌های خود را در جشنواره‌های یونان که در طول سال و بیشتر در کلیساهای ارتدکس یونان برگزار می‌شوند، یا در مسابقات مختلف که در آن گروه‌ها برای اجرای برنامه در مقابل داوران، از نقاط خاص یونان تمرین می‌کنند، نشان دهند.
جشنواره پایکوبی آیینی و پایکوبی بومی ارتدکس یونان (FDF)
از سال ۱۹۷۶، کلانشهر ارتدکس یونان در سانفرانسیسکو کنوانسیونی را برگزار می‌کند که به گروه‌های پایکوبی یونانی از کلیساهای مختلف در منطقه اقیانوس آرام ایالات متحده امکان رقابت می‌دهد. سالانه ۳۰۰۰ نفر در این برنامه شرکت می‌کنند و از آن به عنوان بزرگترین برنامه وزارت جوانان در کلانشهر سانفرانسیسکو یاد می‌شود. این مسابقه چهار بخش دارد که دو بخش داوری می‌شوند و دو بخش دیگر مجموعه‌های نمایشگاهی هستند. بخش ۱ و ۲ توسط گروه داوران که سالها تحقیق در یونان انجام داده‌اند و دیگران را در مورد مدل‌سازی و سایر آخشیج‌های مهم پایکوبی یونان راهنمایی می‌کنند، داوری می‌شود.
امپراتوری گورکانی
امپراتوری گورکانی، گورکانیان هند یا مغولان کبیر هند یک امپراتوری پارسی‌مآب و ترک-مغول‌تبار با سنت ترکی-مغولی   و مسلمان با فرهنگی ایرانی  در دورهٔ تاریخی عصر جدید اولیه شبه‌قارهٔ هند بود. این دولت که برای بیش از سه سده بر مناطق وسیعی در جنوب آسیا فرمان راند، در سال ۱۵۲۶ میلادی توسط بابر بنیان گذاشته شد.
بابر، یکی از شاهزادگان تیموری، با پشتیبانی ایران و عثمانی در جهت تضعیف سلطان دهلی، ابراهیم لودی، به جنوب آسیا لشکر کشید و در نبرد نخست پانی‌پت دولت دهلی را به سختی شکست داد و بر شمال هند مسلط شد. با این حال، ظهور گورکانیان به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای، حدوداً در سال ۱۶۰۰ میلادی و در دوران اکبر، نوهٔ بابر، روی داد. امپراتوری وسیع اکبر تا پایان حکومت اورنگ‌زیب، آخرین پادشاه بزرگ گورکانی، پا بر جا ماند و پس از مرگ او در ۱۷۰۷ میلادی، زوال آنان آغاز شد. گورکانیان در سال ۱۷۳۹ میلادی به سختی از نادرشاه، شاه ایران، در نبرد کرنال شکست خوردند که این مسئله عملاً زمینه‌ساز سقوط نهایی آنان شد و سرانجام رفته رفته تمام قلمروی گورکانیان توسط کمپانی هند شرقی تصرف گردید. پس از شورش ۱۸۵۷، امپراتوری بریتانیا رسماً دولت گورکانی را منحل کرد و حکومت شبه‌قاره به راج بریتانیا واگذار شد.
گرچه امپراتوری مغولی هند با لشکرکشی‌های متعدد نظامی تأسیس شد و پابرجا ماند،  اما فرمانروایان گورکانی تلاشی برای سرکوب فرهنگ‌ها و ادیان محلی نکردند و با تقسیم‌بندی امپراتوری به مناطق پرشمار اداری  و با وجود طبقه حاکمی که از فرهنگ‌ها و ادیان مختلف تشکیل شده بود، یک دولت کارآمدتر و متمرکزتر در این دوران بر هندوستان فرمان راند. صلح نسبی‌ای که در دوران گورکانیان بر شبه‌قاره حکم فرما بود، منجر به این گردید که در سدهٔ هفدهم میلادی، اقتصاد هند با گسترش چشم‌گیری روبرو شود. از دیگر دلایل مهم در توسعهٔ اقتصادی دولت مغول، اصلاحات اکبر در سیستم مالیاتِ محصول کشاورزی بود. همچنین در دوران اوج گورکانیان، هند سهمی ۲۵ درصدی از تولیدات جهان را در اختیار داشت که همین مسئله یکی از دلایل افزایش حضور اروپایی‌ها در این منطقه بود.
شیوهٔ زندگی پرخرج حکام گورکانی هند، به‌خصوص در زمان شاه جهان، منجر به پشتیبانی آنان از هنرهایی نظیر نگارگری و معماری گردید و در همین رابطه، آثار هنری پرشماری از دورهٔ گورکانی امروزه در کشورهای هند، پاکستان، افغانستان و بنگلادش بر جای مانده‌است. قلعه آگره، فاتح پور سیکری، لال قلعه، آرامگاه همایون، قلعه شاهی و تاج محل از جمله آثار گورکانی به جا مانده در سرزمین‌های تحت فرمان آنان هستند که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند.
تاریخچه
پس از مرگ تیمور، ترکان عثمانی و آل جلایر و ترکمانان قراقویونلو، برخی سرزمین‌هایی را که تیمور گرفته بود تصرف کردند. با این همه، فرزندان تیمور موفق شدند که شمال ایران را در مدت یک سده تحت فرمانروایی خود نگاهدارند؛ ولی آنان اغلب با یکدیگر در کشمکش بودند. سرانجام شاهرخ موفق شد که مناقشات اقوام خود را تا حدی رفع و قدرت و اعتبار کشور را نگهداری کند؛ ولی پس از مرگ او منطقه تحت فرمانش به قسمت‌های کوچک‌تر مجزا شد و صفویان توانستند آن‌ها را به حکومت خود پیوست کنند.
دوران شکوه امپراتوری گورکانی یا مغول کبیر تا اواسط پادشاهی اورنگ‌زیب عالمگیر بود پس از وی یعنی در دوران مغول صغیر از قدرت این امپراتوری به شدت کاسته شد و کشور هند که در روزگار اکبرشاه و شاه‌جهان و اورنگ‌زیب سیر تمدن و ترقی را آغاز کرده بود رو به ضعف نهاد. بهادرشاه دوم آخرین فرمانروای گورکانی بود که در سال ۱۸۵۷ میلادی تاج و تخت را به انگلیسی‌ها واگذار کرد.
زبان فارسی
در زمان گورکانیان هند زبان فارسی در این کشور گسترش پیدا کرد. هر چند آشنایی هند به‌ویژه شمال آن مانند منطقه سند از قرن نهم با زبان فارسی آشنا شده بودند اما این گورکانیان بودند که زبان فارسی را زبان رسمی دیوان اعلام کردند و با حمایت از شاعران پارسی‌گوی به زبان فارسی خدمت زیادی کردند. اگر چه پیش از به قدرت رسیدن این خاندان در هند، دین اسلام توسط عرفای فارسی‌زبان در شبه قاره هند نفوذ کرده بود، اما تأثیر ظهور این خاندان در هندوستان، گسترش و رونق زبان فارسی را به حدّی رسانید که ادبیات فارسی نه تنها مایه حیات روحی مردم عام شد بلکه این زبان، زبان رسمی درباریان نیز گردید. این رویکرد باعث مهاجرت بسیاری از هنرمندان، نویسندگان و شاعران از ایران به هند شد. دوران طلایی ادب فارسی در هند، دورهٔ اکبر کبیر است. به دستور وی وزیرش تودارمال فرمانی را صادر کرد که به موجب آن، زبان فارسی، زبانِ تمامِ امپراتوری اعلام گردید. همچنین به فرمان اکبر شاه برخی از کتاب‌های مهم هندوان از سانسکریت به نظم و نثر فارسی ترجمه شد و بر غنای ادب فارسی افزوده گردید. اگر در دورهٔ غزنویان مرکز زبان فارسی در هند تنها شهر لاهور بود، این مرکزیت در سده‌های بعدی به ترتیب به مولتان و دهلی و اگره منتقل گردید. علاوه بر شاعران و عالمان و نویسندگان ایرانی که در مدت چند سده به هند مهاجرت کردند، از هندیان اعم از مسلمان و هندو، شاعران و نویسندگان و عالمان بزرگی ظهور کردند که از مهم‌ترین این چهره‌ها بیدل دهلوی از شاعران سبک هندی است. دوران فرمانروایی گورکانیان هند با دورهٔ فرمانروایی دودمان صفوی در ایران هم‌زمان است که این خود به گونه‌ای ناخواسته یکی از عوامل مؤثر در نیرو گرفتن زبان پارسی در هند به‌شمار می‌رود. نوع نگاه پادشاهان صفوی به ادبیات و فرهنگ به گونه‌ای بود که شاعران و نویسندگان ایران را از بخشش و نواخت پادشاهان صفوی ناامید می‌کرد و آنان گاه ناگزیر و گاه مشتاقانه رهسپار دربار ادب‌پرور گورکانی می‌شدند.
فار کرای ۴
داستان
پیش‌پرده
آجی گاله پس از مرگ مادرش، ایشواری به سرزمین خودش، کیرات (سرزمینی خیالی براساس نپال)بازمی‌گردد، تا به واپسین آرزوی مادرش تحقق ببخشد و خاکسترش را به لوکشمانا ببرد. با وجود هشدارهای رسمی که مسافرت به کیرات را به خاطر وقوع جنگ داخلی خطرناک می‌داند، آجی با پرواز به پتنه در هندوستان رفته و سپس با اتوبوس به سمت کیرات می‌رود. در اتوبوس او با شخصی به نام دارپان رو به رو می‌شود و با هم صحبت می‌کنند و به آجی می‌گوید کمکش می‌کند که وارد کیرات شود. با این وجود وقتی که به مرز می‌رسند، اتوبوس توسط ارتش سلطنتی متوقف می‌شود. آن‌ها اتوبوس را جستجو می‌کنند و وقتی زیر اتوبوس یک چیز مشکوک می‌یابند، رفتار خصمانه‌ای سرمی‌دهد. دو شوروشی مسیر زرین از اتوبوس بیرون پریده و شروع به مبارزه می‌کنند. شورشیان و رانندهٔ اتبوس کشته می‌شوند. سپس سربازان شروع به تیراندازی به سمت اتوبوس می‌کنند و آجی و دارپان از اتوبوس بیرون پریده و دستگیر می‌شوند. بعد از این است که پگان مین، پادشاه ستمگر منطقه با هلی‌کوپتر به آنجا می‌رسد و یکی از سربازان را با خودکار می‌کُشد، چرا که او دستور داده بوده که اتوبوس را متوقف کنند، نه اینکه به آن شلیک کنند. او با دیدن آجی رفتاری دوستانه با او پیش می‌گیرد و او را در آغوش گرفته و می‌گوید که این چشمان را هرجا ببیند، می‌شناسد. مین از آجی به خاطر این خوش‌آمد خصمانه عذر می‌خواهد و با او سلفی گرفته و اتوبوس را به آتش می‌کشد. سپس بر سر آجی کیسه کشیده و او را به یک مهمانی می‌برد.
در مهمانی شام به جز آجی، دارپان و مین، پائول دپلور هارمون، یکی از دولتمردان کیرات نیز حضور دارد. مین به او می‌گوید ایشواری را می‌شناخته و ظاهراً در عجب است که تا به حال ایشواری با او درباره‌اش صحبت نکند. سپس نیز خاکستر ایشواری را مزه می‌کند و می‌گوید که وقتی مادرش او را بر پشتش بسته بود به آمریکا گریخت، نتوانسته کمکش کند. سپس چنگال را بر پشت دارپان فرومی‌کند و اعضای گروه مسیر زرین را تروریست می‌نامد و یک گوشی تلفن را از آستین دارپان درآورده که معلوم می‌شود در حال پیام کمک دادن بوده‌است. پاگان مین به پاول دستور می‌دهد که دارپان را برده و بفهمد چه چیزهایی می‌داند و سپس از آجی می‌خواهد که آنجا منتظر مانده و از غذایش لذت ببرد تا او بازگردد.
آجی خاکستر مادرش را برمی‌دارد و از خانه خارج می‌شود و با جستجوی خانه راهش را به زیرزمین بازمی‌کند و صدای الکتریسیته و فریاد دارپان را می‌شنود که پاول در حال شکنجه اوست و سپس در خروجی را در کنار آن می‌بیند. در باز شده و مردی به نام سابال، یکی از مبارزین مسیر زرین را می‌بیند که می‌گوید پدر آجی، موهال گاله را می‌شناخته. به تدریج معلوم می‌شود که موهان بنیان‌گذار گروه مسیر زرین بوده و سابال می‌گوید که باعث افتخارش است که پسر موهان را دیده و به او کمک کرده تا فرار کند. آجی می‌خواهد که به دارپان کمک نمایند، اما سابال می‌گوید که او مهم‌تر است و دارپان متوجه اهمیت موضوع می‌شود. سابال آجی را با یک راننده در میان گلوله‌ها می‌فرستد، اما در نهایت آن‌ها پس از تصادف با یکی از ماشین‌های دولتی تصادف کرده و درون یک دره سقوط می‌کنند. آجی به هوش می‌آید و می‌بیند که راننده مرده و می‌شنود که سابال با بی‌سیم رادیویی او ارتباط برقرار می‌کند. سابال به آجی می‌گوید که خودش را به نزدیک‌ترین برج ناقوس برساند. آجی پس از برخورد با چند سرباز ارتش سلطنتی می‌تواند راه خودش را به برج ناقوس برساند. با توجه به ترجیحات بازیکن می‌تواند در میان راه با چندین سرباز و حیوان برخورد کند. آجی با سابال و چند تن از افراد مسیر زرین در برج ناقوس دیدار می‌کند. کمی بعد افراد ارتش سلطنتی که کمین کرده بودند و با برف‌رو به برج ناقوس حمله می‌کنند. پس از یک درگیری شدید، یک بهمن از سمت کوه فرو می‌ریزد و با برج ناقوس برخورد می‌کند. آجی به هوش می‌آید و خود را از درون توده‌های برف بیرون کشیده و سابال را می‌بیند که می‌خندد و می‌گوید تو خیلی جان‌سختی.
پردهٔ اول
سابال آجی را با خود به دهکده باناپور می‌برد که تحت سیطرهٔ مسیر زرین قرار دارد. در آنجا سابال توضیح می‌دهد که چرا مسیر زرین با پاگان مین مبارزه می‌کند و می‌گوید که این فرقه توسط والدین آجی تأسیس شده‌است. سپس آن‌ها با آمیتا، یکی دیگر از رهبران مسیر زرین رو به رو می‌شوند که از شنیدن خبر کشته شدن دورپان، مخبر مسیر زرین در ازای نجات یک گردشگر و آوردن آجی به دهکده‌شان خشمگین است. بعداً، وقتی آمیتا با آجی رو به رو می‌شود، از او عذر می‌خواهد و می‌گوید که این از عوارض جنگ است. سپس آجی را به دختری نوجوان به نام بادرا معرفی می‌کند که سابال و دیگر روحانیان کیراتی (مذهب بومیان) معتقدند او تارون ماتارا، تجسم یک الهه و همسر باناشور، (خدای اصلی کیراتی) است. سابال سعی می‌کند آجی را متقاعد می‌کند که در راه مبارزه با پاگان مین به آن‌ها یاری برساند، که نخستین کارش آزاد کردن برج ناقوس و قطع کردن راه‌های ارتباطی رادیوی پاگان مین است. سپس سابال به آجی دستور می‌دهد که با لانگینوس، یک کشیش خودخوانده و دلال اسلحه ملاقات کند و او به آجی یک اشکورپیون می‌دهد. در همین موقع سابال با یک ارتباط رادیویی از آجی می‌خواهد که برای کمک به دهکده بازگردد، چراکه ارتش سلطنتی به باناپور حمله کرده‌است. آجی ابتدا با چندین سرباز دشمن درگیر می‌شود و سپس بادرا را از یک ساختمان در حال سوختن نجات می‌دهد. سپس سابال و آمیتا دو مأموریت متفاوت به آجی می‌دهند و آجی ابتدا چندین گروگان را از دست ارتش سلطنتی نجات می‌دهد و سپس یک مقر دشمن را تصرف می‌کند. پس از انجام این دو مأموریت، آمیتا او را ترغیب می‌کند که بماند و بجنگد و به رؤیای والدینش که یک کیرات آزاد از ستم است، تحقق بخشد. بیرون مقر، آجی با هارک، یک علاقمند به مواد منفجرهٔ آمریکایی ملاقات می‌کند که به مسیر زرین کمک می‌کند. هارک توضیح می‌دهد که اگر آجی کمک خواست به خانهٔ هارک برود یا از سربازان مسیر زرین کمک یاری بگیرد. پس از این رویارویی، هارک می‌رود و پردهٔ اول پایان می‌یابد.
پردهٔ دوم
در این نقطه، کل بخش جنوبی کیرات برای آجی باز است و او می‌تواند تمام پایگاه‌های دشمن را تسخیر و برج‌های ناقوس را دشمن‌زدایی کند. او همچنین می‌تواند قلعه‌های پائول دی‌پلور و نوره را نیز تحت سلطه دربیاورد. آجی همچنین برای اشخاص زیر مأموریت‌هایی انجام می‌دهد:
لانگینوس: آجی برای او الماس‌های خونین را که تحت تسلط شدید نیروهای سلطنتی است، می‌یابد. آجی این کار را معمولاً با تعقیب قاچاقچیان انجام می‌دهد و گاهی نیز به هیمالیا سفر می‌کند. لانگینوس نیز در ازای کمک‌های او، سلاح مسیر زرین را تأمین می‌کند. لانگینوس پس از اتمام مأموریت‌هایش، برای ادامهٔ راهش از کیرات می‌رود.
آجِی در کل داستان بازی تلاش دارد پِیگِن مین را کشته و سربازان و فرماندهان گروه ارتش سلطنتی یا Royal Army را از بین ببرد و البته به مردم قبیله خودش در مراحل فرعی کمک کند، مثلاً مرکز پوسترهای تبلیغاتی پِیگِن مین را از بین ببرد، حیوانات دردسر ساز را بکشد، مراکز فرماندهی را از بین ببرد یا به کوه‌های هیمالیا رفته و گروه ارتش سلطنتی را در آنجا از بین ببرد.
مومو شیفون: طراح لباس سابق دربار که به آجی مأموریت می‌دهد که حیوانات کمیابی را برایش بیابد تا بتواند در خط تولید پوشاکش استفاده کند. وقتی آجی تمام مأموریت‌ها را به پایان می‌رساند و به کلبهٔ مومو بازمی‌گردد، می‌بیند که آنجا غارت شده‌است و یادداشتی پیدا می‌کند که نشان می‌دهد نیروهای پگان مین او را یافتند و مجبور کردند از کشور خارج شود.
رابی رِی رانا: رابی ری مجری رادیو کیرات است و آجی را به مراکز پروپاگاندا می‌فرستد تا آن‌ها را تصرف کند و تجهیزاتش را از بین ببرد. ری هر پنج پوستری که آجی حذف کند با او تماس می‌گیرد.
شارما سالسا: شارما یک بازیگر سابق پورن است و حال فیلم‌هایی دربارهٔ مسابقات اتوموبیل‌رانی می‌سازد و آجی داوطلب می‌شود که در این برنامه مسابقات را برایش انجام دهد.
هارک: در محتوای اضافی «رستگاری هارک» ارائه می‌شود. هارک دنبال مجسمه‌های میمون طلایی است و خود را در دردسر می‌اندازد و آجی مجبور می‌شود به او کمک نماید.
وقتی آجی به نخستین پایگاه دشمنی که آزاد کرده بازمی‌گردد، می‌بیند که سابال و آمیتا در حال مشاجره با هم هستند، چرا که استراتژی‌های آن‌ها با هم متضاد است و سرانجام چون آجی پسر موهان گاله است، او را مسئول این می‌کنند که تصمیم نهایی را بگیرد. در نهایت آمیتا و سابال از یکدیگر جدا می‌شوند و آجی حق انتخاب دارد. اگر مسیر پیشنهادی سابال را برگزیند باید نه نفر از اعضای مسیر زرین را که گروگان گرفته شدند نجات بدهد و تمام اطلاعات مهمی که می‌تواند به دست بیاورد، از دست بدهد. اما اگر مسیر پیشنهادی آمیتا را طی کند یک نقشه می‌یابد که به مسیر زرین کمک شایانی می‌کند، اما در عوض گروگان‌ها کشته می‌شوند.
پس از این مأموریت، آجی بادرا را در یک مراسم تدفین می‌بیند و از او می‌پرسد که مراسم پدرش نیز همینگونه بوده یا خیر که بادرا می‌گوید که او خیلی کوچک بوده و یادش نمی‌آید، اما می‌داند پس از مرگ او مسیر زرین زمین‌خورده‌است. همچنین می‌گوید که او در یک درگیری کشته نشده و مرگ او بسیار شوکه‌کننده بوده. آجی سؤال‌های بیشتری می‌پرسد، اما بادرا می‌گوید که می‌تواند جواب‌هایش را در خانهٔ موهان بیابد. آجی آنجا دو انگلیسی معتاد به نام‌های یوگی و رجی می‌بیند که در آنجا ساکن شدند. پس از یک مشاجرهٔ کوچک با آن‌ها، آن‌ها به آجی دارو تزریق می‌کنند و او را به معرکهٔ شاناتای نوره می‌برند. نوره او را عریان وسط میدان نبرد می‌اندازد، اما در آخرین لحظه به او می‌گوید که کجا می‌تواند چاقو بیابد و خود را نجات دهد. آجی پس از رهایی از میدان نبرد، نزد نوره می‌رود و نوره می‌گوید که یوگی و رجی نیز مانند او بازی خورده‌اند. نوره مجبور شده‌است که شاناتا را برای پگان مین اداره کند، چرا که پائول خانوادهٔ او را گروگان گرفته‌است و از آجی خواهش می‌کند که پائول را شکست داده و خانواده‌اش را نجات دهد. آجی خشمگین به خانهٔ پدری خود بازمی‌گردد و یوگی و رجی را می‌خواهد بیرون کند و آن‌ها نیز می‌پذیرند، تنها می‌خواهند که آخرین سیگارشان را نیز دود کنند. در همین حین توجه آجی به قاب خالی دیوار جلب می‌شود و یوگی و رجی می‌گویند که آنجا محل قرارگیری تنگکا هستند که داستان سلحشوری حماسی یک سرباز کیراتی به نام کالیناگ را روایت می‌کند که توسط شاه فرستاده شده تا سرزمین شانگری-لا را بیابد. ولی امروزه تنگکا به پنج تکه تقسیم شده و سراسر کیرات پخش شده‌است. آجی می‌تواند هر پنج تکه را بیابد و روی دیوار قرار دهد.
آجی سابال را در یک صومعه می‌بیند و دربارهٔ موارد مهم مذهب کیراتی و پدرش چیزهایی یادمی‌گیرد. در همین وقت صومعه مورد حمله واقع می‌شود و آجی در دفاع از آن کمک می‌کند. سپس نزد لانگینوس می‌رود تا در یک مأموریت سلاح‌هایی را برای مسیر زرین فراهم کند و سپس به صومعه بازگشته و می‌بیند سابال و آمیتا باز هم با یکدیگر درگیر هستند و آجی بار دیگر حق انتخاب پیدا می‌کند. مسیر زرین اطلاعاتی به دست آورده که پائول دی‌پلور مزارع تریاکی دارد که سربازان سلطنتی آن را مدیریت کرده و از آن محافظت می‌کنند. سابال می‌خواهد که این مزارع از بین برود، چرا که تریاک را ماده‌ای سمی می‌داند، اما آمیتا می‌خواهد مالکیت مزارع به دست مسیر زرین بیفتد، چرا که معتقد است از فروش تریاک می‌توانند هزینهٔ بازسازی کیرات را تأمین کنند.
زیلکه رنک
زیلکه رنک (Silke Renk؛ زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۶۷) پرتاب‌گر نیزه اهل آلمان است.
فار کرای ۴
پردهٔ دوم
پس از انجام این مأموریت، آجی مأمور می‌شود که از دو مجسمهٔ مذهبی با نام «قدیسان خفته» که سربازان سلطنتی در پی تخریبش هستند، محافظت کند. پس از آن نوره با آجی تماس می‌گیرد و می‌خواهد که نزد او در شاناتا برود. نوره به آجی می‌گوید که پائول در دژ خود، شهر گریان، یک مهمانی خداحافظی گرفته و قصد دارد مدتی به کیرات بازنگردد. نوره مکان دهکده‌ای که دژ پائول آنجاست به آجی می‌دهد و آجی با پنهان شدن در یک کامیون به آنجا می‌رود. در میان راه نیز به سابال یا آمیتا (بسته به اینکه کدام رهبر مسیر زرین باشد) زنگ می‌زند و می‌گوید که به قصد پائول به دژ او می‌رود و آن‌ها از آجی می‌خواهند که او را زنده بازگردانند.
زیلکه رنک
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
فار کرای ۴
پردهٔ دوم
آجی به آرامی درون شهر گریان قدم برمی‌دارد تا آژیرهای خطر به صدا در نیاید و سرانجام به ساختمان اصلی رسیده و پائول را در حالی می‌یابد که یک زندانی دست و پا بسته در اتاقش حضور دارد. آجی زندانی را آزاد کرده و خودش جای او می‌نشیند و کیسه بر سرش می‌کشد و تظاهر می‌کند دستانش بسته‌است. پائول در حالی که پای تلفن با همسرش، لورا هارمون و دخترش، اشلی حرف می‌زند، وارد اتاق می‌شود و به دخترش مانند یک پدر معمولی قول می‌دهد که یک سوغات خوب برای دخترش بیاورد. با این تفاوت که این سوغاتی‌ها از مردم کیرات و افراد مسیر زرین دزدیده شده‌است.
پس از قطع تماس، پائول کیسهٔ روی سر آجی را برمی‌دارد و او را می‌شناسد و در همین حال آجی با یک ضربهٔ سر او را از هوش می‌برد. آجی او را درون صندوق عقب یک ماشین انداخته و می‌رود. وقتی پائول به هوش می‌آید، آجی به او می‌گوید که نوره او را فرستاده و پائول می‌خندد و با تمسخر می‌گوید او هنوز فکر می‌کند خانواده‌اش زنده هستند؟ سال‌ها پیش آن‌ها کشته شده‌اند. در اینجا بازیکن می‌تواند انتاب کند که ماشین را با پائول نابود کند یا او را به میعادگاه مسیر زرین ببرد و تحویل آمیتا و سابال می‌دهد و آن‌ها پیش از آنکه پائول را وارد ساختمان کنند و از او بازجویی کنند، از آجی تشکر می‌کنند. در همین موقع تلفن پائول زنگ می‌زند و او به آجی التماس می‌کند که بگذارد با دخترش صحبت کند. پس از اتمام بازی بازیکن می‌تواند پائول را درون یک قفس از جنس بامبو در شرق باناپور بیابد و این انتخاب را دارد که او را رها کند یا بکشد.
پس از آن او به مزارع تریاک بازمی‌گردد و آمیتا را می‌بیند که می‌گوید هدف بعدی مسیر زرین، کارخانهٔ آجرپزی است که در آن دانشمندان پادشاهی روی یک نوع مواد مخدر کار می‌کنند، اما روی جزئیات با سابال توافق ندارد. سابال به آجی می‌گوید که با سربازان دیگر مسیر زرین دیدار کند و با نفوذ به کارخانه، دودکش عظیم روی سقف را نابود کرده و از آن طریق وارد کارخانه شود و پس از کارگذاشتن دینامیت، تمام تجهیزات را نابود کند. اما اگر آجی راه آمیتا را برگزیند، ابتدا باید تهویه‌های هوای کارخانه را از کار بیندازد و وقتی سربازان سلطنتی از کارخانه خارج شدند، وارد کارخانه شود. در اینجا او مجبور است گاز افیونی را استنشاق کند و دستور می‌یابد شیمی‌دان اصلی گروه را بکشد. سپس از کارخانه خارج شده و سربازان باقیمانده را می‌کشد.
پس از این آجی مأمور می‌شود که نوره را از بین ببرد. آجی می‌گوید که دربارهٔ سرنوشت نوره خودش تصمیم می‌گیرد چرا که او اطلاعات پائول را به او داد. آجی از طریق یک را مخفی در پشت شاناتا وارد آنجا شده و با کشتن نگهبانان نوره، به جایی می‌رسد که نوره رو به جمعیت سخنرانی می‌کند و یک کلت۱۹۱۱ را به پشت سرش نشانه رفته‌است. اگر آجی بخواهد او را بکشد، به او شلیک کرده و جنازهٔ او داخل میدان نبرد می‌افتد و حیوانات وحشی او را می‌درند. اما اگر آجی نخواهد او را بکشد، به شانه‌اش می‌زند و می‌گوید که خانواده‌اش کشته شده‌اند و او با خنجر آجی رگ دستش را جلوی چشم جمعیت زده و در حالی که داد می‌زند: «همین رو می‌خوای؟» خودش را داخل میدان انداخته تا حیوانات درنده بدنش را بدرند. پس از این مسیر زرین کنترل شاناتا را در اختیار دارد.
پرده‌ی سوم
آجی به هوش می‌آید و می‌بیند که یوما، پگان مین و سربازی که او را دستگیر کرده به تماشای او نشسته‌اند. پگان مین به یوما می‌گوید که نمی‌خواهد آجی را بکشد و تنها می‌خواهد به او درسی بدهد. آجی می‌فهمد که او را به دورگش، یک زندان جهنمی در کوهستان‌های تحت تسلط یوما قرار دارد. وقتی یوما و پگان مین می‌روند، نگهبان به آجی دارویی تزریق می‌کند و وقتی آجی به خود می‌آید می‌بیند که در سلولش باز است. آجی یک زندانی را می‌بیند که دیوانه شده و از بلندی به پایین می‌پرد و آن اطراف تجهیزات سنگ‌نوردی را پیدا می‌کند. آجی در همین حال باید از شیاطین شانگری-لا فاصله بگیرد. او از کوهستان برفی پایین می‌آید و زندانیانی را می‌بیند که مشغول کار اجباری در معدن هستند. آجی باید یا از سربازان زندان فاصله بگیرد، یا آن‌ها را از بین ببرد و سلاح‌هایش را بیابد و فرار کند. او در حالی که در برف سرگردان است، تا پای مرگ از سرما می‌رود و پیش از آن‌که از هوش برود موجودی عظیم‌الجثه با شمایل یتی می‌بیند که به سوی او می‌آید.
کمی بعد آجی در خانه‌ی پدری‌اش به هوش می‌آید و فرمانده‌ی مسیر زرین را می‌بیند که می‌گوید او را در حالی که نزدیک بوده جان بدهد، در برف‌ها پیدا کرده‌اند. پس از آنکه آجی تمام ایستگاه‌های نظامی جنوب کیرات را تسخیر کرد، آمیتا او را می‌خواهد و در شاناتا به او می‌گوید که حالا وقت آن رسیده که پل کینگ را آزاد کنند تا بتوانند به سرزمین‌های شمالی هم راه پیدا کنند. پس از آنکه پل به دست مسیر زرین می‌افتد، آجی به دهکده‌ی اوتکارش فرستاده می‌شود تا با یکی از متحدین مسیر زرین در شمال دیدار کند. او آجی را به زیرزمین یک خانه می‌برد و در آنجا سربازان مخفی مسیر زرین از او به خاطر وصل کردن جنوب و شمال کیرات تشکر می‌کنند. ناگهان صداهایی از خانه‌ی بالای سر آن‌ها می‌آید و آجی از یک دریچه دید می‌زند و می‌بیند که پگان مین در حال صحبت با اهالی منزل است. با اینکه پگان مین بسیار بخشنده به نظر می‌رسید و می‌گفت که از آن‌ها در برابر تروریست‌های مسیر زرین دفاع می‌کند، پس از رفتن او، سربازانش اهالی خانه را اعدام می‌کنند. آجی خودروی پگان مین را دنبال می‌کند و می‌تواند با استفاده از نوعی هلی‌کوپتر تک نفره، او را بکشد. اگرچه همان موقع پگان مین با او تماس می‌گیرد و می‌گوید که او یک بدل فوق‌العاده را کشته که حتی اهل آسیا نبوده.
سپس آمیتا و سابال از آجی می‌خواهند تا به ملاقاتشان برود. آجی به چادر آن‌ها می‌رود و می‌بیند که آن‌ها به همراه ده‌ها سرباز مسیر زرین نشسته‌اند و به برنامه‌ی خبری تازه شروع شده نگاه می‌کردند. تصویر پگان مین نشان داده می‌شود که به یوما که می‌خواهد از او در برابر مسیر زرین دفاع کند، اعتبار می‌بخشد و همزمان او را به ریاست معدن کی‌ای‌او ساوارژیا منصوب می‌کند. آجی به معدن می‌رود تا یوما و سربازانش را بکشد، اما وقتی وارد معدن می‌شود، یوما گردی افیونی به صورت او می‌پاشد. آجی با توهم وارد جنگل می‌شود و تصویر رهبر مسیر زرین را پشت هم می‌بیند.
اگر سابال رهبر گروه باشد، اعضای مسیر زرینی که طرف آمیتا را گرفته بودند را سرزنش می‌کند و آن‌ها را به جرم خیانت به رسم‌هایشان و تف کردن به خدایان، سر می‌برید.
اگر آمیتا رهبر گروه باشد به سربازان دستور می‌دهد که به تک تک خانه‌ی اهالی بروند و تمام بچه‌ها را به عنوان سرباز بگیرند و برایش بیاورند. او به والدین‌ بچه‌ها نیز می‌گفت اگر واقعاً کیرات را دوست دارند باید به خانه‌ی خودشان بازگردند.
آجی به راهش ادامه می‌دهد تا به یوما برسد که حالا در توهم آجی در کالبد یک کالیناگ، نگهبان شانگری-لا فرو رفته است و او باید به همه‌ی کالیناگ‌ها و ببرهای سفید رنگشان شلیک کند تا یوما را به قتل برساند. سرانجام او می‌تواند یوما را بکشد و وقتی از وهم خود بیرون می‌آید، می‌بیند که چاقویی در دست دارد که بارها و بارها به یوما ضربه زده است. پس از این، آجی به دیدار بادرا می‌رود که از بحث و جدل مداوم آمیتا و سابال ناراحت است. از آنجایی که او اعتقاد دارد که تارون ماتاراست، حس می‌کند در میان این جنگ قدرت گیر افتاده است. او به آجی می‌گوید که معبد جالندو هدف بعدی گروه است و آجی فرمان هرکسی را دنبال کند، او رهبر بی‌چون و چرای مسیر زرین می‌گردد. وقتی آجی تصمیم بادرا را می‌پرسد، او می‌گوید که فقط کیرات را آزاد می‌خواهد و نمی‌تواند میان آن‌ها تصمیم بگیرد. او فرزند موهان گاله است و این باعث می‌شود مردم به تصمیم او احترام بگذارند.
پس از انجام مأموریت معبد جالندو، رهبر مسیر زرین با آجی تماس می‌گیرد و می‌گوید که دهکده‌ی اوتکارش تحت حمله‌ی خمپاره‌اندازها است و به کمک او نیاز دارد. پس از آن رهبر گروه از آجی می‌خواهد که طرف دیگر را به قتل برساند. اگر سابال رهبر گروه باشد از تندروی‌های آمیتا می‌نالد و او را به خیانت متهم می‌کند. اگر آمیتا رهبر گروه باشد نیز افکار سابال را کهنه می‌داند که نمی‌گذارد کیرات به سمت آینده حرکت کند. آجی این انتخاب را دارد که طرف مقابل را بکشد، یا از جانش بگذرد.
سپس آجی با مسیر زرین به قلعه‌ی پگان مین حمله می‌کنند و پس از تصرف آن، پگان به سمت قصر پگان مین می‌رود و می‌بیند که پگان برای آن‌ها شام نیز تدارک دیده است. پگان می‌نشیند و دو انتخاب به آجی می‌دهد، اینکه او را بکشد یا از جانش بگذرد و آن دو در کنار هم خاکستر مادرش را بپراکنند.
اگر بازیکن به پگان مین شلیک کند، به خانه بازمی‌گردد و در تماسی به رهبر گروه می‌گوید که پگان مین کشته شده، اما او نتوانسته که لاکشمانا را بیابد. سپس بازیکن می‌تواند به قصر پگان مین بازگشته و با گشتن جیب‌های جنازه‌ی او ۲۵۰ هزار روپیه به دست بیاورد.
اگر از جان پگان مین بگذرد، پگان با آجی صحبت کرده و می‌گوید که فرقی ندارد چه کسی رهبر مسیر زرین باشد، در نهایت کیرات متعلق به اوست. او آجی را به یک مقبره‌ی کوچک در محوطه‌ی قصر می‌برد و در همین حین اطلاعات جدیدی را نیز فاش می‌کند. وقتی ایشواری برای جاسوسی از پگان فرستاده می‌شده، از او صاحب یک دختر کوچک می‌شود نامش را لاکشمانا گذاشتند. موهان نمی‌تواند این قضیه را هضم کند و لاکشمانا را می‌کشد و ایشواری نیز برای انتقام جان موهان را می‌گیرد. پس از مرگ لاکشمانا، پگان تنها یک بار وارد مقبره‌ی او شده و همان یک‌بار او را از یک آدم منطقی به این چیزی تبدیل کرده که اکنون هست. آجی خاکستر مادرش را در مقبره می‌گذارد و وقتی بیرون می‌آید می‌بیند که پگان سوار بر یک هلی‌کوپتر است و می‌گوید که کیرات دیگر متعلق به آجی است، اما او هلی‌کوپتر را برای خودش نگه می‌دارد و آجی به رهبر مسیر زرین می‌گوید که پگان گریخته و او توانسته لاکشمانا را بیابد. همچنین این امکان وجود دارد که بازیکن پس از آنکه از جان پگان مین گذشت، او را بکشد. بازیکن وقتی هلی‌کوپتر پگان می‌گریزد، فرصت دارد تا هلی‌کوپتر را منهدم کرده و پگان مین را بکشد. پس از آن بازیکن می‌تواند جنازه‌ی او را در محوطه‌ی کاخ، کنار بقایای هلی‌کوپترش بیابد.
پس از آن، هر کدام از سابال و آمیتا که رهبر گروه باشند، توهمی که آجی در معدن یوما دیده را، عملی می‌کنند. بازیکن می‌تواند در آنجا جان رهبر گروه را نیز بگیرد.
فرار از زندان دُرگیش
آجی به هوش می‌آید و می‌شنود که پگان مین از طریق تماس رادیویی با او ارتباط برقرار کرده است. پگان برای رفتار یوما با او عذرخواهی می‌کند و می‌گوید که چطور او را پیدا و با او ارتباط برقرار کرده است. آجی از برج ناقوسی در شمال کیرات خارج می‌شود، اما پگان مکان او را به آمیتا و سابال اعلام می‌کند‌تا‌برای‌نجات‌آجی هلی‌کوپتری بفرستند. پگان او را به جایی می‌فرستد که سربازان یوما قصد دارند در آنجا استخراج انجام بدهند. آجی نیم ساعت فرصت دارد و با انجام دادن مأموریت‌هایی این زمان افزایش می‌یابد و در نهایت به آن نقطه می‌رسد.
دره‌ یتی‌ها
حین بخش فرار از درگیش، آجی می‌شنود که یوما برای عده‌ای را به دره‌ی گمشده در رشته‌کوه هیمالیا می‌فرستد تا برای او عتیقه‌ای را بیابند که طبق شایعات حیات جاودان می‌بخشد. آجی با خلبان هلی‌کوپتر تصمیم می‌گیرند تا سری به آن دره بزنند، اما به هلی‌کوپتر آن‌ها حمله می‌شود. خلبان از هلی‌کوپتر بیرون افتاده و آجی به همراه هلی‌کوپتر سقوط می‌کند. خلبان توسط افراد ناشناسی به گروگان گرفته می‌شود و آجی باید دنبال او بگردد. او داخل غاری بزرگ یک معبد پیدا کرد و کسانی که کلاه خودهایی به سر داشتند که رویش شاخ‌هایی قرار گرفته و از ظاهرشان به نظر نمی‌آید که جز گروه اکتشافی یوما باشد. البته این افراد هم با آجی برخورد خصومت‌آمیز داشتند. آجی راهش را از میان آن‌ها به سمت ایستگاه ریلِی باز می‌کند و آن را تسخیر می‌کند.
آجی ببا بیرون از دره ارتباط برقرار می‌کند و کسی که جواب او را می‌دهد به او درباره‌ی طوفان قریب‌الوقوع هشدار می‌دهد و می‌گوید که کمک در راه است. کمی بعد صدایی از دستگاه رادیویی خارج می‌شود که به آجی نصیحت می‌کند به عنوان یک خارجی تسلیم شود، اما آجی از مأوای خود به خوبی دفاع می‌کند.
هنگامی که آجی به هوش می‌آید، صدای فریاد کسی را می‌شنود (احتمالاً فریاد خلبان). او شبحی عظیم‌الجثه را می‌بیند که بر سر راهش مردانی که فریاد می‌کشند را برداشته و به دو تیکه تقسیم می‌کند. آجی تمام تجهیزاتش را به جز چراغ قوه از دست داده و باید آرام آرام مسیر غار را طی کند. او راهش را از میان اسکلت‌های بی‌شمار روی زمین باز می‌کند و یک یتی را می‌بیند که در حال خوردن چیزی است. اگر یتی متوجه حضور آجی شود، او را دنبال کرده و سعی می‌کند بکشد. درون غار سوراخ‌های زیادی است که آجی می‌تواند با پنهان شدن در آن‌ها از دست یتی بگریزد و در نهایت با قلابی از غار بیرون بیاید. آجی به ایستگاه ریلی بازگشته و شبی دیگر در برابر سربازان ساندش مقاومت می‌کند.
صدای ساندش روز بعد هم می‌آید که می‌گوید اینکه آجی به یکی از یالونگ‌های هشیار، یا همان یتی داده شده، باید برای او افتخار باشد. ساندش قصد دارد ارتباط رادیویی آجی را قطع کند، اما آجی از دو سرباز ساندش می‌شنود که کامیونی که قرار بوده برای بستن راه ارتباطی بیاید تصادف کرده و آجی به سرعت به محل تصادف رفته و چند موتور نیرو را نیز منهدم می‌کند. سومین موتور بر فراز کوه‌ها در یک معبد است و توسط یک یتی از آن مواظبت می‌شود. آجی هم می‌تواند یتی را بکشد و هم می‌تواند او را به حال خود رها کند. یتی را می‌توان با شلیک به سرش بی‌حس کرد و سپس با خنجر زدن به پشت گردنش، او را از پای درآورد. جسد یتی کمی بعد تبدیل به دودی نارنجی‌رنگ می‌شود.
آجی به ایستگاه ریلی بازمی‌گردد تا سومین شب را آنجا بگذراند و با نیروهای ساندش درگیر شود، آن هم در حالی که شب با آتشی که جنگل را فرا گرفته روشن شده است. صبح فردا آجی باز هم درخواست کمک کرد، اما سودی نداشت، اما روی موجی شنید که ساندش به سربازانش دستور می‌دهد که محوطه را با مواد منفجره تسخیر کنند و سپس اکسیر را به دست آورده و اسیران را آنجا بگذارند. آجی برای یک کاروان کمین کرده و با آن وارد زندان می‌شود تا بمب‌ساز را بیابد، آن‌ هم در حالی که نمی‌خواهد آژیر هشدار به صدا دربیاید. آجی بعد از کشتن نگهبانان زندان، بمب‌ساز را که دیگویجای نام دارد پیدا کرده و از زندان فراری می‌دهد.
با برگشت به ایستگاه ریلی، آجی این بار باید با سربازانی از ساندش رو به رو شود که به مواد منفجره نیز مجهز شده‌اند. پس از گذراندن شب و پیروز شدن بر افراد سانچی، بمب‌ساز با او ارتباط برقرار کرده و می‌گوید نمی‌داند چگونه باید از او تشکر کند و در میان صحبت‌هایش از یک عتیقه اسم می‌برد و می‌گوید دیده که اکسیر گوشت انسان را چگونه دچار دگرگونی می‌کند.
بمب‌ساز به آجی می‌گوید که تعدادی بمب دست‌ساز در جاهایی اتفاقی گذاشته و آجی برای جمع‌آوری آن‌ها می‌رود و همچنین سعی می‌کند تجهیزات لازم برای اکسیرسازی را نیز از بین ببرد. سپس یکی از کامیون‌های حاوی تجهیزات را برداشته و با آن به ایستگاه ریلی بازمی‌گردد و برای آخرین بار شب را به درگیری با افراد ساندش می‌گذراند.
صبح آتی او می‌تواند بالاخره با مسیر زرین تماس برقرار کند. آن‌ها از آجی می‌پرسند که عتیقه را یافته و آجی می‌گوید هنوز دارد رویش کار می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد هلی‌کوپتری بر فراز قله‌ی هاجوراآماکو هاتاما بفرستد تا او پس از نابود کردن عتیقه بگریزد. وقتی آجی به بالای کوه می‌رسد، متوجه می‌شود که به ماسک اکسیژن نیاز دارد و با کشتن یکی از افراد ساندش، ماسک او را برمی‌دارد. آجی به پیش‌روی ادامه داده و بر سر راهش چند یتی را می‌کشد. او در کناره‌های غار چندین پیکره‌ی سنگی گروتسک می‌دید که تبدیل انسان به یتی را به نمایش می‌گذاشت. او به عتیقه که از خود نوری زردرنگ ساتع می‌کردند شلیک می‌کند و پس از از بین رفتن آن، در اثر پخش شدن گاز زردرنگ از هوش می‌رود.
آجی وقتی چشم بازمی‌کند، می‌بیند که عتیقه برای مواظبت از خود، یتی‌های بیشتری درست کرده و آجی باید در گوشه و کنار غار ریشه‌های آن را از بین ببرد. عتیقه سعی می‌کند از خود مواظب کند و در نهایت با انفجاری بار دیگر آجی را از هوش می‌برد. آجی وقتی بیدار می‌شود، کابوسی که داشته را می‌بیند، اینکه به یتی بدل شده است و صدایی مرموز که می‌گوید: «مسیر تو با ماست، نه در مقابل ما. بیدار شو و کنار ما راه برو.»
داستان این محتوای افزوده اینجا تمام می‌شود، اما با در نظر گرفتن داستان اصلی که بخش دومش پس از وقایع رخ داده، می‌توان حدس زد که آجی هیچگاه بدل به یتی نشده است.
خوزه ویرا کوتو د ماگالهاس
خوزه ویرا کوتو د ماگالهاس (José Vieira Couto de Magalhães; November 1, 1837 – September 14, 1898) سیاستمدار، پرسنل نظامی، نویسنده، فرهنگ عامه‌شناس و وکیل اهل برزیل بود.
دربند (خوانسار)
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه سار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ساکولوو (شهرستان زونالنی، سرزمین آلتای)
ساکولوو (به لاتین: Sokolovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
رایپرتسویلر
رایپرتسویلر (به فرانسوی: Reipertswiller) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۹۷۱ نفر است که در با-رن واقع شده‌است.
گوردون بل
گوردون بل جزو پیشگامان صنعت رایانه از دههٔ ۱۹۷۰ تا کنون بوده و رهبری پروژه توسعه ریز رایانه‌های VAX برای شرکت تجهیزات دیجیتال آمریکا را بر عهده داشته‌است. او در سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ در حوزه‌های عمومی علوم رایانه فعالیت می‌کرده و از سال ۱۹۹۵ به شرکت مایکروسافت پیوسته‌است.
وی به همراه همکار خود جیم گمل (به انگلیسی: Jim Gemmell) فعالیت‌های گسترده‌ای در زمینهٔ حافظه داشته‌است که نمونهٔ بارز این فعالیت‌ها را می‌توان در قالب پروژهٔ «بیت‌های زندگی من» که از سال ۲۰۰۱ شروع شده، مشاهده کرد.
ناحیه بونیر
ناحیه بونیر (به انگلیسی: Buner District) یک ناحیه در پاکستان است که در تحصیل دگر واقع شده‌است. ناحیه بونیر ۱٬۸۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۷٬۳۱۹ نفر جمعیت دارد.
فدراسیون بین‌المللی انجمن تهیه‌کنندگان فیلم
فدراسیون بین‌المللی انجمن تهیه‌کنندگان فیلم (فرانسوی: Fédération Internationale des Associations de Producteurs de Films)، (انگلیسی :International Federation of Film Producers Associations) به اختصار (FIAPF) یک سازمان جهانی متشکل از تولیدکنندگان محصولات سینمایی و تلویزیونی با وظیفه حفظ و صیانت از منافع اقتصادی و حقوقی اعضای آن است. این فدراسیون در سال ۱۹۳۳ تشکیل شده و ساختار اصلی آن زیر نظر مجمع عمومی و کمیته اجرایی قرار دارد. دبیرخانه این سازمان ابتدا در شهر پاریس قرار داشت و اکنون بروکسل محل اصلی دبیرخانه است. فیاپف هم‌اکنون در مجامع بین‌المللی به عنوان سازمان ناظر و کنترل‌کننده جشنواره‌های بین‌المللی فیلم درجهت حفظ حقوق تهیه‌کنندگان فیلم شناخته می‌شود.
کشورهای عضو
اعضای فدراسیون FIAPF شامل ۳۸ انجمن از ۳۱ کشور پیشرو در تولید فیلم در هستند:
مجمع عمومی
فدراسیون بین‌المللی انجمن تهیه‌کنندگان فیلم مهمترین مسئولیتش نظارت، تنظیم و کنترل‌کننده جشنواره‌های بین‌المللی فیلم در دنیا است. از جمله اقدامات FIAPF تنظیم مقررات و قردادها، برنامه‌ریزی، تدوین سیاست‌ها و هماهنگ‌کردن فعالیت‌های تولیدکنندگان مناطق مهم جهان است. فیاپف در سال ۲ بار در ماه‌های مه و دسامبر مجمع عمومی برگزار می‌کند و مجمع در آن زمان برای انتخاب اعضای جدید کمیته اجرایی و رئیس فدراسیون رای‌گیری می‌کنند. قوانین FIAPF نیز توسط مجمع عمومی تصویب می‌شود.
وظایف هفت‌گانه
مهم‌ترین وظیفه فیاپف از دیرباز شامل موارد زیر بوده‌است:
فدراسیون بین‌المللی انجمن تهیه‌کنندگان فیلم تا سال ۲۰۰۸ مجموعاً به ۵۲ جشنواره بزرگ فیلم در جهان مجوز رسمی ارائه کرده‌است. FIAPF فیلم‌های جشنواره‌ها را به رقابتی، رقابتی فیلم‌های تخصصی، غیر رقابتی، مستند و فیلم کوتاه طبقه‌بندی می‌کند.
عضویت ایران
در سال ۲۰۰۵ در نشست عمومی سالانه که در پاریس پایتخت فرانسه برگزار شد، خانه سینما از ایران به عضویت رسمی فیاپف درآمد.
لئوناردو بلانچارد
لئوناردو بلانچارد (Leonardo Blanchard؛ زادهٔ May 6, 1988) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلساندریا، باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، و باشگاه فوتبال یو. اس. پرگولیتزه اشاره کرد.
جفری ریدیک
جفری ریدیک فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌هایی که جفری ریدیک در آنها به فیلم‌نامه‌نویسی پرداخته‌است:
ایسوزو تروپر
ایسوزو تروپر شاسی بلند ژاپنی است. اولین نسل از این خودرو از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۱ تولید شد و دومین نسل از آن از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۲. این خودرو را با نام‌های دیگری مانند آکورا اس‌ال‌ایکس، شورلت تروپر و… می‌شناسند.
موتور ایسوزو تروپر ۶ سیلندر ۳٫۲ لیتر ی است و انتقال قدرت به هر چهارچرخ این خودرو صورت می‌گیرد که آن را به یک شاسی بلند مناسب آفرود تبدیل کرده‌است. تروپر ۷ سرنشینه است و شامل امکاناتی مانند: قطب‌نمای دیجیتال، سانروف و صندلیهای چرم است.
طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
صلاح‌الدین زرکوب
صلاح‌الدین فریدون قونوی معروف به زرکوب صوفی سدهٔ هفتم و یار خاص و نخستین خلیفهٔ مولانا جلال‌الدین رومی (مولوی) در آناتولی بود. صلاح‌الدین زرکوب خود مرید و شاگرد سید برهان‌الدین محقق ترمذی بود. وی به مدت ۱۰ سال (۵۷–۶۴۷ ه) مولوی را شیفته خود کرد و بیش از ۷۰ غزل از غزل‌های شورانگیز مولوی به نام او زیور گرفت.
مولوی توجهی خاص و علاقه‌ای وافر و اعتقادی زیاد نسبت به وی ابراز می‌فرمود به حدی که این توجه مایه حسد مریدان می‌گشت. وی ده سال در خدمت مولوی بود. صلاح‌الدین زرکوب در ۶۵۷ ه. هنگام حیات مولانا، بیمار شد و محرم همان سال درگذشت و مولوی حسام‌الدین چلبی را به خلافت خود برگزید.
ماریا تیپو
ماریا تیپو (زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۳۱ در ناپل) موسیقی‌دان و نوازندهٔ پیانو اهل ایتالیا است.
او ابتدا پیانو را نزد مادرش، اِرسیلیا کاوالو، آموخت. مادرش از شاگردانِ فروچو بوزونی بود. ماریا سپس نزد آلفردو کازلا و گیدو آگوستی آموزش دید. او ملقب به «هوروویتس ناپلی» است.
زاموشچ
زاموشچ (به لاتین: Zamość) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در استان لوبلین واقع شده‌است.
خصوصیات
این شهر در جنوب استان لوبلین واقع شده است. حدود ۹۰ کیلومتر از شهر لوبلین، ۲۴۷ کیلومتر از شهر ورشو و ۶۰ کیلومتر از مرز اوکراین فاصله دارد.
در سال ۱۹۹۲ پیرو تصمیمی که در شانزدهمین جلسه کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر سنتافه گرفته شد، بخش تاریخی شهر زاموشج در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
معماری
بیشتر ساختمان‌های تاریخی در شهر قدیمی جای دارند و ویژگی‌های بارز معماری آنها حفظ شده است. این منطقه شامل میدان بزرگ بازار که مساحتی حدود ۱۰٬۰۰۰ متر مربع را در بر می‌گیرد، است. تالار شهر و خانه‌های ارامنه و بخشهایی از قلعه و استحکاماتی که در زمان اشغال روسها در قرن نوزدهم به جای مانده‌اند، نیز از دیگر مکان‌های تاریخی این شهر هستند. برای بازسازی ظاهر شهر، بخش زیادی از بناها و استحکاماتی که تخریب شده بوده‌اند، دوباره بازسازی شده‌اند.
خلیج میورتوی کولتوک
خلیج میورتوی کولتوک (کولتوک مرده) (Өлі қолтық шығанағы) خلیجی در دریای کاسپین در سواحل غرب قزاقستان است.
این خلیج در گذشته با نام «خلیج تسارویچ» و سپس «خلیج کومسومولتس» شناخته می‌شد. جزیره دورنوا در نزدیکی ورودی این خلیج قرار دارد.
قتل مونا حیدری
مونا حیدری (۱۳۸۳ – ۱۶ بهمن ۱۴۰۰) مشهور به غزل حیدری، دختر نوجوان ایرانی عرب اهل اهواز بود. او در کودکی ازدواج کرد و توسط شوهر و برادر شوهرش در سن ۱۷ سالگی به قتل رسید. انتشار ویدئویی از شوهر مونا حیدری در حالی که سر بریدهٔ همسرش را در میدان کسایی در منطقهٔ خشایار شهر اهواز می‌چرخاند بازتاب وسیعی در رسانه‌های داخلی و خارجی و جامعهٔ ایران داشت. مادر قاتل (سجاد حیدری) علت اقدام به قتل را تحریک غیرت و مردانگی پسرش از سوی اطرافیان اعلام کرد و گفت که پس از فرار همسر پسرش از ایران، اطرافیانِ پسرش «چپ و راست غیرت و مردانگی او را تحریک می‌کردند». او دربارهٔ دلیل گرداندن سر بریده غزل (مونا) گفت: «سجاد در هر محله و خیابانی که به او انگ بی‌غیرت زده بودند سر غزل را گَرداند تا مثلاً به همه بگوید: من آدم بی‌غیرتی نیستم.» قاتلِ وی نهایتاً با بخششِ خانواده‌ی مقتول، در موارد حیثیت خصوصی، قرار موقوفی تعقیب دریافت کرد. اما از لحاظ جنبه عمومی جرم از حیث مباشرت در قتل عمدی به تحمل ۷ سال و نیم حبس تعزیری و از حیث جنبه عمومی ایراد ضرب و جرح عمدی به ۸ ماه حبس محکوم شده است.
روایت اول
مونا (غزل) حیدری بر اساس اظهارات یک منبع، در ۱۲ سالگی به اجبار خانواده با پسر عمویش سجاد حیدری ازدواج کرد. آن‌ها یک پسر سه ساله داشتند. بر طبق این اظهارات «مونا حیدری همواره تحت خشونت خانگی بود و هربار که دربارهٔ طلاق حرف زد و از آزارهای همسرش گفت، او را قانع کردند که باید به خاطر فرزندش زندگی‌اش را ادامه بدهد؛ اما عاقبت مونا قید همه چیز را زد و فرار کرد.»
این فرد آگاه می‌گوید، از ماجرای فرار مونا حیدری به ترکیه دو روایت مختلف وجود دارد: «برخی می‌گویند، او در فضای مجازی با مردی اهل سوریه که ساکن ترکیه بود، آشنا شد و با وعدهٔ رهایی از زندگی دشواری که داشت، با برداشتن مقداری پول و طلا راهی ترکیه شد؛ اما آنجا هم مرد همراهش بعد از اینکه پول و طلاهای او را گرفت، رهایش کرد و مونا شش ماه بعد از ترک خانه، به ناچار با برادرش تماس گرفت و گفت پشیمان است و می‌خواهد برگردد. بعضی‌ها هم می‌گویند فردی که مونا با او از خانه فرار کرده، همشهری او بوده و رهایش کرده‌است.»
روایت دوم
یک فرد آگاه دیگر در گفتگوی صوتی با رادیو زمانه سن ازدواج مونا (غزل) حیدری را ۱۵ سالگی عنوان کرده‌است. او گفته‌است که مونا حیدری که در دو سال از کودک‌همسر، کودک‌مادر می‌شود و یک فرزند پسر داشته، پس از خواستگاری پسرعمویش از وی، به این ازدواج راضی نبوده و می‌گوید من پسرعمویم را نمی‌خواهم. این حرف به گوش پسرعمویش می‌رسد و پس از ازدواج در تمام مدت قصد انتقام داشته و می‌گفته چرا و با چه جرأتی در حضور دیگران گفته بودی من را نمی‌خواهی، تو می‌خواستی من را کوچک کنی من هم انتقام خواهم گرفت.
این فرد که با خانواده مونا آشنایی دارد و در جریان بازگرداندن مونا از ترکیه به ایران بوده اظهار داشته‌است که به دلیل اختلافات بسیاری که مونا حیدری با شوهرش داشته و چندین بار مورد ضرب و شتم قرار گرفته بوده، بارها از پدرش تقاضا می‌کرده که طلاق او را بگیرد. در نهایت وقتی از طرف خانواده‌اش مورد حمایت قرار نمی‌گیرد فرار می‌کند. از طریق اینستاگرام با مردی اهل سوریه که ساکن مرسین ترکیه بوده آشنا می‌شود. آن مرد وقتی متوجه می‌شود که مونا حیدری طلا دارد، او را به ترکیه می‌کشاند. مرد سوری پس از رسیدن به هدفش با مونا حیدری بدرفتاری می‌کند و با خانوادهٔ وی به منظور اخاذی تماس می‌گیرد و ۵۰۰۰ دلار از آنان طلب می‌کند تا مونا (غزل) را آزاد کند. خانوادهٔ مونا حیدری شماره حساب آن مرد را می‌گیرند و پرونده‌ای در اینترپل برایش تشکیل می‌دهند. مرد دستگیر می‌شود و مونا (غزل) به کمپ نگهداری از کودکان سپرده می‌شود. پس از آن پدر (جواد حیدری) و عموی مونا (امین حیدری معروف به ابوعطیه) به ترکیه می‌روند. طبق گفتهٔ مونا حیدری او وقتی با پدرش روبرو می‌شود احساس امنیت می‌کند و با تضمین پدر مبنی بر محافظت از او، به ایران بازمی‌گردد.
چند روز پس از بازگشت او به خانه، شوهر و برادر شوهرش دست و پایش را بستند و سرش را بریدند.
۱۶ بهمن ۱۴۰۰، برادر سجاد حیدری، پیکرِ بی‌سرِ مونا را در پتو پیچید و در منطقه‌ای دیگر رها کرد. سجاد حیدری شوهر مونا حیدری با لباس سیاهرنگ در حالیکه در یک دست قمه داشت و در دست دیگرش سر بریدهٔ همسرش، در میدان کسایی شهر اهواز قدم زد.
دادستان اهواز در رابطه با قتل حیدری، از بازداشت همسر و برادر همسر او خبر داد و گفت: «این خانم جوان به کشور ترکیه فرار کرده و از آن‌جا یک‌سری تصاویر را برای همسر خود ارسال کرده بود که این تصاویر سبب تحریک احساسات همسر وی شده‌است.»
روایت پدر غزل حیدری
پدر غزل حیدری در گفتگویی با خبرنگار خبرگزاری فارس گفت: «هیچ اجباری در ازدواج دخترم وجود نداشت و اتفاقاً شوهرش بهترین زندگی را برای وی فراهم کرده بود، دعوای زن و شوهری بین آن‌ها پیش می‌آمد و گاهی به خانهٔ ما به حالت قهر می‌آمد اما در حد دو سه روز بود و بعد سر خانه و زندگی اش برمی‌گشت. شما می‌دانید این دعواها بین زن و شوهر طبیعی است و تا کنون غزل تقاضایی برای طلاق نکرده بود.»
پدر غزل در مورد دیدار با دخترش در ترکیه گفت: «من دخترم را بعد از چند ماه دیده بودم او را بغل کردم و بوسیدم سرزنشش کردم که چرا اینکار را کرده و از غزل خواستم به زندگی خودش برگردد غزل هم هیچ مخالفتی نکرد و به اشتباه خودش اعتراف کرد. جریان ترکیه آمدنش را که سؤال کردم غزل تعریف کرد: شبی که خانه را ترک کردم من را در تهران تحویل سه نفر دادند که ایرانی بودند که دو نفر آن‌ها من را مورد اذیت و آزار قرار دادند او گفت یک شب در تهران مانده و بعد از مرز خوی خارج شده‌است.»
او این افرد را قاچاقچی‌هایی معرفی می‌کند که عبد جمونگ (مرد سوری) به آن‌ها پول پرداخت کرده بود. وی اظهار می‌دارد که عبد جمونگ از ترس دولت ترکیه غزل را عقد کرده و برایش عروسی گرفته بود. به گفتهٔ پدر غزل، عبد جمونگ از طریق ارسال عکس برای خانواده و همسر غزل آنها را عصبی می‌کرد و به سجاد (همسر غزل) می‌گفت: «یادت هست یک ماه ارتباط بین شما و زنت خراب شد من به غزل گفته بودم با تو اینطور رفتار کند، یا من به غزل گفتم بچه را سقط کند یادت هست غزل در را به روی تو قفل کرد! من بهش گفتم این کار را بکند.»
پدر غزل می‌افزاید: «دو مرتبه با وعده اینکه اگر فلان مبلغ را واریز کنید دختر شما برمی‌گردانم ما هم که دستمان به هیچ جا بند نبود اعتماد کردیم و یکبار ۱۵۰ میلیون تومان و بار دیگر ۱۶ میلیون تومان برای وی واریز کردیم اما غزل را بازنگرداند.»
پدر غزل حیدری دربارهٔ ورودشان به ایران تا زمان کشته شدن دخترش چنین گفت:
روایت شاهدان روز حادثه
یکی از مغازه‌دارانی که شاهد گرداندن سرِ بریده شدهٔ غزل حیدری در میدان کسایی اهواز بوده، دربارهٔ روز حادثه گفت:
یک فرد دیگر که از تعمیرکاران شاغل در این محله است نیز اظهار داشت که آن صحنه از یادش نمی‌رود و هنوز حال خوبی ندارد. به گفتهٔ او، مردم این منطقه پس از دیدن چنین صحنه‌ای از نظر روحی بسیار آشفته شده‌اند: «همه ما وقتی شب به خانه می‌رویم، لرز می‌کنیم.»
پیشینه قتل‌های ناموسی در خوزستان
عاطفه بروایه، کنشگر اجتماعی ایرانیِ عرب، اواسط دی‌ماه سال ۱۴۰۰ اعلام کرده بود که بر اساس تحقیقات صورت گرفته در دو سال گذشته، دست‌کم ۶۰ زن در خوزستان به دلایل ناموسی به قتل رسیده‌اند و در ارتباط با این ۶۰ مورد قتل تاکنون حتی یک نفر هم مجازات نشده و حتی خانواده‌ها از قاتلان شکایتی نکرده‌اند. وی افزوده «عادت‌هایی که در جامعه عرب رو به تغییر بود، به دلیل شرایط اقتصادی و اقلیمی و فقر افزایش داشته‌است.»
توقیف پایگاه خبری رکنا
بعدازظهر روز ۱۶ بهمن ۱۴۰۰ خبر و تصاویر مربوط به قتل مونا حیدری توسط پایگاه خبری رکنا برای نخستین‌بار منتشر شد. اداره کل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی صبح روز ۱۷ بهمن اعلام کرد که به دلیل «انتشار تصاویر و مطالب مغایر با عفت عمومی» و انعکاس حوادث به نحوی مغایر با «بهداشت روانی جامعه»، به این پایگاه خبری تذکری کتبی ارسال کرده‌است.
ساعاتی بعد برخی خبرگزاری‌ها به نقل از ایمان شمسایی، مدیر کل این سازمان زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، گزارش داد هیئت نظارت بر مطبوعات خبرگزاری رکنا را به دلیل «انتشار تصویری دردناک از یک بانوی مقتول اهوازی و برهم خوردن فضای روانی جامعه» توقیف کرده‌است.
واکنش‌ها به لایحهٔ تأمین امنیت زنان
با قتل مونا حیدری مسئله لایحهٔ تأمین امنیت زنان در ایران توسط فعالان اجتماعی و رسانه‌ها مطرح شد. فعالان ایران می‌گویند لایحه حفظ کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت نه تنها در مجلس معطل مانده‌است و بعد ۱۲سال هنوز به مرحله تصویب نرسیده‌است، بلکه زمزمه‌هایی به گوش می‌رسد که دولت سیزدهم این لایحه را دوباره از مجلس گرفته‌است. دبیرکل اتحاد ملت ایران به قتل فجیع مونا حیدری در توئیتر واکنش نشان داد و مسئلهٔ لایحهٔ تأمین امنیت زنان را مطرح کرد.
حکم دادگاه
سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران خبر داد سجاد حیدر نوا متهم به مباشرت در قتل عمد، ایراد ضرب و جرح عمدی مقتول و اخلال در نظم عمومی و حیدر حیدر نوا متهم به معاونت در ارتکاب قتل عمد هستند. اولیا دم گذشت کردند و با توجه به قابل گذشت بودن این قسمت از اتهام به استناد بند پ ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری در مواردی که جرم واجد جنبه و حیثیت خصوصی است پرونده منتهی به صدور قرار موقوفی تعقیب شده اما از لحاظ جنبه عمومی جرم  متهم ردیف اول از حیث مباشرت در قتل عمدی به تحمل ۷ سال و نیم حبس تعزیری و از حیث جنبه عمومی ایراد ضرب و جرح عمدی به ۸ ماه حبس محکوم شده است. متهم ردیف دوم نیز به ۴۵ ماه حبس تعزیری از باب معاونت در قتل عمدی محکوم شده است.
زمان در پاکستان
زمان در پاکستان (Time in Pakistan) با ساعت رسمی پاکستان (PKT) داده می‌شود.
آماناتو
آماناتّو یکی از انواع واگاشی (شیرینی ژاپنی) است.
داته تادامونه
داته تادامونه ؛ (۱۶۵۸–۱۶۰۰) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
جیم گمل
جیم گمل جزو پژوهشگران برجسته گروه رسانه‌های آینده وابسته به مایکروسافت است و عمده تلاش خود را بر مدیریت رسانه‌های شخصی و حضور مجازی متمرکز کرده‌است.
وی به همراه همکار خود گوردون بل (به انگلیسی: Gordon Bell) فعالیت‌های گسترده‌ای در زمینهٔ حافظه داشته‌است که نمونهٔ بارز این فعالیت‌ها را می‌توان در قالب پروژهٔ "بیت‌های زندگی من" که از سال ۲۰۰۱ شروع شده، مشاهده کرد.
لئوناردو بلاندی
لئوناردو بلاندی (Leonardo Bellandi؛ زادهٔ January 12, 2000) بازیکن فوتبال است.
پوکاراجو (بولونزی-هواری)
پوکاراجو (به اسپانیایی: Pucarajo) یک کوه در پرو است که در Huallanca District واقع شده‌است. پوکاراجو ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چاله سنبک
کویر چاله سنبک در استان اصفهان در ۷ کیلومتری شمال شرقی بیدگل در دل ماسه‌های روان منطقه بند ریگ و در جنوب غربی کویر مرنجاب قرار دارد.
کشت دیم هندوانه
کشت دیم هندوانه در این کویر قدمت ۳۰۰ ساله دارد. محصول به دست آمده خواص دارویی از جمله پایین بودن قند و فیبر فراوان دارد.
روش کاشت هندوانه دیمی در کویر چاله سنبک به شماره ۱۴۲۳ در تاریخ ۱ شهریور ۱۳۹۶ در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس کشور ثبت شده‌است. در این مکان به دلیل بالا بود سطح آب های زیرزمینی تخم هندوانه را میکارند و هندوانه به خودی خود رشد میکند.
شپیرکلباخ
شپیرکلباخ یک شهر در آلمان است که در زودوستپفالتس واقع شده‌است. شپیرکلباخ ۷۰۹ نفر جمعیت دارد.