cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
صفر، حمص
صفر (به عربی: صفر) یک روستا در سوریه است که در استان حمص واقع شده‌است. صفر ۷۱۲ نفر جمعیت دارد.
رود همبل
رود همبل رودی است به Southampton Water می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۲۶ km است.
باشگاه فوتبال دربند
باشگاه فوتبال دربند (به لاتین: FC Derbent) یک باشگاه و تیم فوتبال پیشین در شهر دربند در کشور روسیه است.
پرینسیپه (سئوتا)
بیشتر ساکنان این شهر مسلمان هستند. این محله از طریق بزرگراه ان-۳۲۵ به مرکز شهر سئوتا متصل می‌شود که تا مرز مراکش هم ادامه می‌یابد.
بیمارستان دانشگاهی شهر سئوتا در این محله قرار دارد.
ماکسیم ژیرون
ماکسیم ژیرون (Maxime Giron؛ زادهٔ September 15, 1994) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
رود هادو
رود هادو در اکسمور در سامرست، انگلستان رودی است که از دریاچه ویمبلبال به River Exe می‌ریزد.
ماکسیم ژیرون
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجانا اشاره کرد.
پرینسیپه (سئوتا)
طبق آمار سال ۲۰۱۵ میلادی، این محله در حدود ۱۲٬۰۰۰ سکنه دارد که بیشترشان مسلمان هستند.
رود هادو
دره رودخانه متشکل از سه دره شاخه‌ای است که از زمین‌های کشاورزی اطراف به پایین امتداد می‌یابد تا با رودخانه هادئو در جنوب ادغام شود. دره‌های شاخه‌ای شامل رودخانه پولهام است که از دهکده برومپتون رجیس می‌گذرد و تا هارتفورد ادامه می‌یابد و در آنجا به هادیئو می‌پیوندد.
پرینسیپه (سئوتا)
از حوالی دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، این محله مرکزی برای معامله و تبادل مواد مخدر شده‌است. مطابق گزارش دولت محلی سئوتا، ۸۰٪ ساکنان این محله فاقد شغل و کار هستند.
رود هادو
در سال ۲۰۰۱–۲۰۰۲ ساوت وست واتر یک ارزیابی دقیق از جمعیت ماهی، زیستگاه فیزیکی، جریان و داده‌ها را انجام داد، زیرا کیفیت آب در رودخانه هادو در معرض رهاسازی‌های منظم از مخرن بوده‌است تا گلوگاه‌های بالقوه محدودکننده جمعیت رشد ماهی آزاد را شناسایی کند.
هربرت پونتینگ
هربرت پونتینگ (Herbert Ponting؛ ۲۱ مارس ۱۸۷۰ – ۷ فوریه ۱۹۳۵) گردشگر، عکاس و فیلم‌بردار اهل بریتانیا بود.
وی فیلمبردار و عکاس گروه اعزامی ترا نووا به دریای راس و قطب جنوب در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۳ بوده است.
اسپل
اسپل (به هلندی: Espel) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نورداوست‌پلدر واقع شده‌است. اسپل ۱٬۳۸۶ نفر جمعیت دارد و −۴٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ادوارد اسکیف
ادوارد اسکیف (Edward Scaife; – ) فیلم‌بردار اهل انگلستان بود.
پائولو پلی
پائولو پُـلی (Paolo Poli؛ May 23, 1929 – 1929:5:23, March 25, 2016) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، و خواننده اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به برای عشق… برای افسون… اشاره کرد.
تاریخچه خون
تاریخچه خون و  فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی رام گوپال وارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویوک اوبروی، سودیپ، رادیکا آپته، شاتورگان سینها، کوتا سرینیواسا راو، آبهیمانیو سینگ، سوشانت سینگ، راجندرا گوپتا، زارینا وهاب، اشیش ویدیارتی، آشوینی کالسکار، دارشان جاریوالا، سوشمیتا موکرجی، چتانیا ادیب و سلمان یوسف خان ایفای نقش کرده‌اند.
پرینسیپه
پرینسیپه (El Príncipe) یک مجموعهٔ تلویزیونی درام اسپانیایی است که توسط مدیاست اسپانیا تهیه شده و مخاطب آن گروه سنی جوان است.
بیشتر قسمت‌های این سریال در محلهٔ پرینسیپه در شهر سئوتا در نزدیکی مرز مراکش ساخته شد است.
داستان این سریال دربارهٔ عشق میان یک پلیس مسیحی اسپانیایی و خواهر مسلمان یک قاچاقچی مواد مخدر است.
جوزپه آدوباتی
جوزپه آدوباتی (Giuseppe Addobbati؛ December 31, 1909 – 1909:12:31, January 4, 1986) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به هتلبان شب، دنباله‌رو، قلعه کابوس، کشور زنگ‌ها، جنگ و صلح، قو، زندگی شیرین، ملکه اسکالا، فرشته سپید، صحرای آتش، سندیکا: مرگی در باند تبهکاران، خون‌آشام اپرا، گربه چشم‌یشمی و نمایش هراس‌انگیز عجیب و غریب نیمه‌شب اشاره کرد.
حفره (زیست‌شناسی)
حفره (در زبان لاتین به‌معنی جای کوچک) یک سوراخ کوچک یا بخش کوچک در درون یک اندام یا ارگانیسم (جاندار، گیاه، یا قارچ) است.
در بازدانگان (گیاهان گلدار)، کلمهٔ حفره معمولاً به بخشی در یک تخمدان (مجموعهٔ مادگی یا برچه) گل یا میوه اشاره می‌کند. بسته به تعداد حفره‌ها، میوه را می‌توان به یک‌حفره‌ای، دوحفره‌ای، سه‌حفره‌ای و چندحفره‌ای طبقه‌بندی کرد. تعداد حفره‌هایی که در مجموعهٔ مادگی هستند، ممکن است با تعداد برچه مساوی یا از آن کمتر باشد. در حفره‌ها تخمک‌ها یا تخم‌ها وجود دارند.
کلمهٔ «حفره» ممکن است به بخش‌هایی درون بساک هم، که محتوی گرده است، اشاره کند.
در قارچ‌های فنجانی، یک گروه از قارچ‌های کیسه‌ای حفره‌ها بخش‌هایی شبیه آسکوکارپ هستند، اما بیش از آنکه یک ساختار از پیش تشکیل‌یافته باشد، گودی‌ای از طرف بافت میزبان به بیرون است.
تل حوش
تل حوش (به عربی: تل حوش) یک روستا در سوریه است که در استان حمص واقع شده‌است. تل حوش ۱٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد.
بحران ۱۹۶۱ برلین
بحران برلین در سال ۱۹۶۱ (به Berlin-Krise) در فاصلهٔ ۴ ژوئن تا ۹ نوامبر ۱۹۶۱ رخ داد و آخرین حادثه سیاسی-نظامی مهم اروپا در دوران جنگ سرد در مورد وضعیت اشغالی شهر برلین پایتخت آلمان و آلمان پس از جنگ جهانی دوم بود. بحران برلین زمانی شروع شد که اتحاد جماهیر شوروی اولتیماتومی را صادر کرد و خواستار خروج تمام نیروهای مسلح از برلین، از جمله نیروهای مسلح کشورهای غربی در برلین غربی شد. این بحران با تقسیم دوفاکتوی شهر با برافراشتن و آغاز ساخت دیوار برلین در آلمان شرقی به اوج خود رسید.
بیست و دومین کنگره حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی - آخرین کنگره‌ای که حزب کمونیست چین در آن شرکت کرد - همزمان با این بحران در مسکو برگزار شد.
اولتیماتوم ۱۹۶۱ برلین
در نشست وین در ۴ ژوئن ۱۹۶۱، تنش‌ها افزایش یافت و نیکیتا خروشچف، نخست‌وزیر شوروی، در دیدار با جان اف. کندی، رئیس‌جمهور ایالات متحده، اولتیماتوم شوروی مبنی بر امضای معاهده صلح جداگانه با آلمان شرقی و در نتیجه پایان دادن به قراردادهای چهار قدرت موجود که حقوق آمریکا، بریتانیا و فرانسه برای دسترسی به برلین غربی و اشغال را تضمین می‌کند، دوباره صادر کرد. برلین شرقی توسط نیروهای شوروی. اما این بار با صدور مهلت ۳۱ دسامبر ۱۹۶۱ این کار را انجام داد. سه قدرت پاسخ دادند که هرگونه معاهدهٔ یک‌جانبه نمی‌تواند بر مسئولیت‌ها و حقوق آن‌ها در برلین غربی تأثیر بگذارد.
افزایش تنش‌ها
در رویارویی‌های فزاینده بر سر وضعیت برلین، کندی در جریان مذاکرات وین خود با خروشچف در ژوئن ۱۹۶۱ کندی اساساً موافقت ایالات متحده را با تقسیم دائمی برلین اعلام کرد. این اتفاق باعث شد که اظهارات علنی بعدی و قاطعانه‌تر او، نزد دولت شوروی، اعتبار کمتری داشته باشد. کندی تصمیم گرفت سیاست انعطاف‌پذیری را که توسط مشاوران جوان او پیشنهاد شده بود، اجرا کند.
ایالات متحده سه منفعت حیاتی را در سیاست خود برای برلین تعریف کرد و همه آن‌ها را فقط به بخش غربی شهر مرتبط کرد: حضور نیروهای غربی در برلین غربی. امنیت و دوام بخش‌های غربی؛ و دسترسی غرب به آن‌ها.
با تشدید رویارویی بر سر برلین، کندی در ۲۵ ژوئیه یک سخنرانی تلویزیونی در واشینگتن در سی‌بی‌اس ایراد کرد که در سراسر ایالات متحده پخش شد. او بار دیگر تأکید کرد که ایالات متحده به دنبال درگیری نیست و او «نگرانی‌های تاریخی اتحاد جماهیر شوروی در مورد امنیت آن‌ها در اروپای مرکزی و شرقی» را می‌داند. او گفت که مایل به تجدید مذاکرات است، اما همچنین اعلام کرد که از کنگره آمریکا ۳٫۲۵ میلیارد دلار اضافی برای هزینه‌های نظامی، عمدتاً در مورد تسلیحات متعارف، درخواست خواهد کرد. او ۶ لشکر جدید برای ارتش و دو لشکر برای تفنگداران دریایی می‌خواست و برنامه‌هایی را برای سه برابر کردن پیش‌نویس و فراخوانی نیروهای ذخیره اعلام کرد. کندی اعلام کرد: ما به دنبال صلح هستیم، اما تسلیم نخواهیم شد.
گزارش شده‌است که خروشچف در حال گذراندن تعطیلات در تفرجگاه دریای سیاه در سوچی، از سخنرانی کندی عصبانی شده‌است. جان جی مک‌کلوی، مشاور خلع سلاح کندی، که اتفاقاً در اتحاد جماهیر شوروی بود، برای ارتباط با خروشچف دعوت شد. گزارش شده‌است که خروشچف به مک‌کلوی توضیح داده که افزایش قدرت نظامی کندی تهدیدی برای وقوع جنگ است.
طرح دیوار برلین
در اوایل سال ۱۹۶۱، دولت آلمان شرقی به دنبال راهی برای جلوگیری از خروج جمعیت خود به غرب بود. والتر اولبریخت، دبیر اول حزب اتحاد سوسیالیست (SED) و رئیس Staatsrat و تصمیم گیرنده اصلی آلمان شرقی، اتحاد جماهیر شوروی را متقاعد کرد که برای متوقف کردن این جنبش، نیرو لازم است. دولت آلمان شرقی شروع به انباشت مصالح ساختمانی برای برپایی دیوار برلین کرد.
در ۱۵ ژوئن ۱۹۶۱، دو ماه پیش از شروع ساخت دیوار برلین، والتر اولبریخت در یک کنفرانس مطبوعاتی بین‌المللی اظهار داشت: " Niemand hat die Absicht, eine Mauer zu errichten! " ("هیچ کس قصد برافراشتن دیوار را ندارد"). این نخستین بار بود که اصطلاح Mauer (دیوار) در این زمینه استفاده می‌شد.
بسته شدن مرز
در روز شنبه ۱۲ اوت ۱۹۶۱، رهبران آلمان شرقی در یک مهمانی در منطقه‌ای جنگلی در شمال برلین شرقی شرکت کردند و والتر اولبریخت دستور بستن مرز و ایجاد دیواری پیرامون برلین غربی را امضا کرد.
در نیمه شب، ارتش، پلیس و واحدهای ارتش آلمان شرقی شروع به بستن مرز کردند. تا صبح روز یکشنبه ۱۳ اوت ۱۹۶۱، مرز برلین غربی بسته شده بود. سربازان و کارگران آلمان شرقی شروع به تخریب خیابان‌هایی کرده بودند که در کنار دیوار قرار دارند تا گذر از آن‌ها برای اکثر وسایل نقلیه صعب‌العبور باشد و سیم‌های خاردار و نرده‌ها را در امتداد 156 km در اطراف سه بخش غربی و 43 km که در واقع برلین غربی و شرقی را تقسیم کرد. تقریباً ۳۲۰۰۰ نیروی رزمی و مهندسی برای ساخت دیوار به کار گرفته شدند و پس از آن پلیس مرزی مسئول نگهداری و بهبود آن شد. برای جلوگیری از مداخله غرب و شاید کنترل شورش‌های احتمالی، ارتش شوروی نیز در کنار این اقدامات حضور داشت.
در ۳۰ اوت ۱۹۶۱، در پاسخ به اقدامات اتحاد جماهیر شوروی برای قطع دسترسی غرب به برلین، کندی دستور داد ۱۴۸۰۰۰ مبارز و نیروهای ذخیره فعال شوند. در ماه‌های اکتبر و نوامبر، واحدهای گارد ملی هوایی بیشتری ارسال شدند و ۲۱۶ هواپیما از یگان‌های جنگنده تاکتیکی در عملیات "Stair Step"، در بزرگ‌ترین استقرار جت‌های جنگنده در تاریخ گارد ملی هوایی، به اروپا پرواز کردند. بیشتر نیروهای گارد هوایی فراخوانده شده، در ایالات متحده باقی ماندند، در حالی که برخی دیگر برای تحویل جنگ‌افزارهای هسته‌ای تاکتیکی آموزش دیده بودند و باید در اروپا برای عملیات‌های متعارف آموزش داده می‌شدند.
اف-۸۴ها و اف-۸۶های قدیمی گارد ملی هوایی به قطعات یدکی نیاز داشتند که نیروی هوایی ایالات متحده در اروپا فاقد آن بود.
ریچارد باخ کتاب Stranger to the Ground خود را با محوریت تجربهٔ خود به‌عنوان خلبان گارد ملی هوایی در این استقرار نوشته‌است.
مشکلات تردد در برلین
چهار قدرت حاکم بر برلین (اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه) در کنفرانس پوتسدام در سال ۱۹۴۵ توافق کردند که پرسنل متفقین بتوانند آزادانه در هر بخش از برلین حرکت کنند. اما در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۱، تنها دو ماه پس از ساخت دیوار، رئیس مأموریت ایالات متحده در برلین غربی، ای. آلن لایتنر، در اتومبیل خود (که دارای پلاک نیروهای اشغالگر بود) هنگام عبور از ایست بازرسی چارلی در حال رفتن به یک تئاتر در برلین شرقی، از سوی نیروهای شوروی متوقف شد. رئیس‌جمهور جان اف. کندی از نزدیک با ژنرال بازنشستهٔ ارتش، لوسیوس دی کلی، که مسئول حملات هوایی معروف برلین در سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۴۹ بود، کار کرد. آن‌ها تصمیم گرفتند که عزم و ارادهٔ آمریکا را نشان دهند و فرماندهی نیروهای آمریکایی در پادگان برلین غربی، طرحی را برای پایین کشیدن سیم و سنگرها با بولدوزر در نظر گرفت. با این حال، این امر توسط فرمانده‌های نیرو، رد شد.
سرانجام
از طریق یک جاسوس از اداره اصلی اطلاعات، با نام گئورگی بولشاکوف به عنوان کانال اصلی ارتباطی دو طرف، خروشچف و کندی توافق کردند که تنش‌ها را با عقب‌نشینی تانک‌ها کاهش دهند. کندی در مورد دیوار گفت: «این موضوع، راه‌حل خیلی خوبی نیست، اما این دیوار، یک جهنم است که بسیار بهتر از جنگ است.»
در نهایت، یکی از تانک‌های شوروی ابتدا حدود ۵ متر به عقب حرکت کرد. سپس یک تانک آمریکایی نیز از او پیروی کرد و به عقب رفت. دیگر تانک‌ها نیز یکی یکی عقب‌نشینی کردند. گفته می‌شود که ژنرال بروس سی. کلارک، فرمانده کل ارتش آمریکا در اروپا (USAREUR) همچنان در مورد رفتار ژنرال کلی نگران بوده. کلی در ماه مه ۱۹۶۲ به ایالات متحده بازگشت.
رود مونسک بروک
رود مونسک بروک رودی است به River Itchen می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد.
رجینالد میلز
رجینالد میلز (Reginald Mills; September 15, 1912 – ژوئیه ۱۹۹۰) تدوین‌گر اهل انگلستان بود.
سرجو گراتسیانی
سرجو گراتسیانی (Sergio Graziani؛ November 10, 1930 – 1930:11:10, May 25, 2018) هنرپیشه، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود.
تانیا ساریاس
تانیا ساریاس (Tània Sàrrias؛ زادهٔ September 28, 1975) یک مجری، هنرپیشه اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به پرینسیپه اشاره نمود.
رود روثر
رود روثر رودی است به River Arun می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۵۲ km است.
اوگلگورسک، استان آمور
اوگلگورسک (Углего́рск) از شهرک‌های استان آمور روسیه است. اوگلوگورسک در کنار رودخانه بولشایا پیورا که از شاخه‌های رود زیا است واقع شده‌است. این شهرک تا مرز چین ۱۱۰ کیلومتر فاصله دارد و فاصله آن از بلاگووشچنسک، مرکز استان، ۱۸۰ کیلومتراست. جمعیت اوگلگورسک ۵٬۸۹۲ است.
ام‌الدوالی
ام‌الدوالی (به عربی: أم الدوالی) یک روستا در سوریه است که در استان حمص واقع شده‌است. ام‌الدوالی ۱٬۵۸۸ نفر جمعیت دارد.
انس، هلند
انس (به هلندی: Ens) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نورداوست‌پلدر واقع شده‌است. انس ۳٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد.
مسجد عجم
تأمین مالی ساخت این مسجد توسط یک بازرگان متمول تاتار به نام مرتضی عجمف انجام شد و نام مسجد هم از نام او گرفته شده‌است.
جوائو دا نوا
جوائو دا نوا (João da Nova) (املای گالیسیایی: Xoán de Novoa) (املای اسپانیایی: Juan de Nova) (متولد حدود ۱۴۶۰ در ماسیدا، اورنسه، گالیسیا – درگذشت ۱۶ ژوئیه ۱۵۰۹ در کوچی، هند)، کاوشگر پرتغالی-گالیسیایی اقیانوس‌های اطلس و هند بود که برای حکومت پرتغال کار می‌کرد. از وی به عنوان کاشف جزیره‌های اسنشن و سنت هلنا یادآوری می‌شود.
زندگی‌نامه
ژوان دا نوا در یک خانواده اشرافی در ماسیدا، گالیسیا که در آن زمان بخشی از پادشاهی تاج کاستیا بود، متولد شد. نوا توسط خانواده‌اش به پرتغال فرستاده شد تا در آنجا بزرگ شده و از جنگ میان شاخه‌های اشرافی، معروف به جنگ‌های ارماندینو، دور باشد. در پرتغال، او همچنین به‌نام جوائو گالیگو («گالیسیایی») شناخته می‌شد. در ۱۴۹۶ میلادی، او از جانب شاه مانوئل یکم به عنوان آلکایدی مینور (شهردار) لیسبون گماشته شد.
اولین سفر دریایی به هند
در ۹ یا ۱۰ مارس ۱۵۰۱، جوائو دا نوا سفر خود را به عنوان فرمانده سومین سفر اکتشافی پرتغال به هند آغاز نموده و یک ناوگان کوچک متشکل از چهار کشتی که به‌طور خصوصی و به ابتکار مشترک بارتولومیو مارکیونی فلورانسی و دی. آلورا اهل براگانزا پرتغالی راه‌اندازی شده بود را رهبری کرد. تصور می‌شود که نوا در ۱۵۰۱ میلادی، در جریان این سفر اکتشافی از جزیره اسنشن در اقیانوس اطلس جنوبی نیز دیدن نموده‌است. پس از دو بار بازدید از دماغه امید نیک، گفته می‌شود که او همچنین جزیره‌ای را در کانال موزامبیک که حالا به‌نام جزیره ژوان دو نوا یاد می‌گردد، کشف نموده‌است.
ناوگان رزمی نوا در ژانویه ۱۵۰۲ هند را ترک کرد. هنگام بازگشت از سفر اکتشافی، گفته می‌شود که نوا جزیره سنت هلنا در اقیانوس اطلس جنوبی را در ۲۱ می ۱۵۰۲، روز عید سنت هلنا، کشف نموده‌است. با این حال، مقاله‌ای که در ۲۰۱۵ میلادی منتشر گردید، تاریخ اکتشاف این جزیره را بررسی نموده و پیشنهاد می‌نماید که جان هویگن ون لینشوتن احتمالاً (در ۱۵۹۶ میلادی) نخستین کسی بود که گفت، این جزیره به دلیل اینکه در ۲۱ می کشف گردید به این نام نامگذاری شد. با فرض اینکه لینشوتن به‌طور صحیح به عید گلریزان (Whitsunday) در ۲۱ می ۱۵۸۹ در مسیحیت غربی اشاره داشته باشد (نه تاریخ ۲۸ می در کلیسای ارتدکس)، این مقاله پیشنهاد می‌نماید که لینشوتن به عید پروتستان سنت هلنا در ۲۱ می اشاره دارد نه به نسخه مسیحی ارتدکس در این تاریخ. از اینرو این استدلال پدید می‌آید که، پرتغال این جزیره را دو دهه قبل از آغاز اصلاحات و تأسیس پروتستانتیسم کشف نموده‌است، از لذا این ممکن نیست که این جزیره به‌خاطری که در روز عید پروتستان کشف شده‌است، به این نام نامگذاری شده باشد. تاریخ ۳ می، روز عید کاتولیک برای یافتن صلیب راستین توسط سنت هلنا در اورشلیم که توسط ادواردو دوارت لوپیس در ۱۵۹۱ میلادی و توسط سِر توماس هربرت در ۱۶۳۸ میلادی برای اکتشاف این جزیره پیشنهاد گردیده‌است، نسبت به تاریخ ۲۱ می در پروتستان، از نظر تاریخی اعتبار بیشتری دارد. این مقاله نتیجه‌گیری می‌نماید که اگر دا نوا این کشف را در ۳ می ۱۵۰۲ انجام داده باشد، به احتمال زیاد او از نام‌گذاری این جریره به نام الها دی ویرا کروز (جزیره صلیب راستین) خودداری نموده بود، چون پدرو آلوارز کابرال قبلاً این نام را بر خط ساحلی برزیل که در ان زمان یک جزیره بزرگ پنداشته می‌شد، در ۳ می ۱۵۰۰ گذاشته بود. خبر اکتشاف کابرال، قبل از اینکه ناوگان سفر دریایی نوا در ۱۵۰۱ میلادی به هند آغاز شود، مستقیماً از آمریکای جنوبی به لیسبون رسیده بود. اگر د نوا می‌دانست که نام صلیب راستین قبلاً گذاشته شده‌است، هویداترین و محتمل‌ترین نام جایگزینی که او می‌توانست بر جزیره بگذارد، «سنت هلنا» بود.
۱۵۰۵ – ۱۵۰۶ میلادی
در ۵ مارس ۱۵۰۵، او به عنوان ناخدای کشتی فلور د لا مار، در هفتمین ناوگان جنگی هند پرتغالی تحت فرماندهی فرانسیسکو دی آلمیدا، نخستین نایب‌الملک پرتغال در هند، سفر دریایی دیگری را به هند هدایت نمود. پادشاه پرتغال لقب اشرافی ناخدای ارشد (پرتغالی: Capitão-mor) ناوگان جنگی ساحل هندی را، در صورتیکه در هند مناسب باشد، به وی اعطاء کرده بود. در آفریقای شرقی، این ناوگان شهر کیلوا را تصرف نموده (رویدادی که نوا، با رساندن نامه‌های پنهانی میان آلمیدا و مدعی محلی تاج و تخت، محمد آرکون، نقش مهمی ایفا نمود) و برای شبیخون مومباسا پیشروی نمود.
پس از اینکه ناوگان جنگی از اقیانوس هند عبور نمود، قبل از اینکه در نهایت در اکتبر به کوچین برسد، مدتی را مشغول بلند کردن قلعه‌ها و شبیخون بندرها بود. پس از رسیدن به کوچین، دی. فرانسیسکو دی آلمیدا خود را به عنوان نایب‌الملک هند پرتغالی اعلام نمود، اما از تأیید مقام جوائو دا نوا به عنوان ناخدای ارشد گروه گشت‌زنی سواحل هند خودداری نمود. آلمیدا ادعا نمود که فلور د لا مار بسیار بزرگ بوده و قادر به ورود به شاخابه‌ها و کولاب‌های سواحل هندی نیست و از این‌رو به عنوان کشتی گشت‌زنی، مناسب نبود. آلمیدا پیشنهاد ناخدایی یک کشتی کاروال و تسلیم نمودن فلور به یک ناخدای دیگر را به جوائو دا نوا ارایه کرد، اما نوا تصمیم گرفت تا خود کشتی‌اش را به لیسبون بازگرداند. پس از آن، آلمیدا پسر خودش، لوارینگو دو آلمیدا را به عنوان ناخدای ارشد گشت‌زنی گماشت.
نوا در فوریه ۱۵۰۶ هند را ترک کرد، اما به دلیل سنگین-بار بودن فلور د لا مار، نشتی در بدنه کشتی در حومه منطقه زنگبار ایجاد شده و او مجبور شد تا برای تعمیر در جزایر کانال موزامبیک توقف نماید. او هشت ماه بعدی را برای ترمیم کشتی در این منطقه گذراند، تأخیری که بر اثر بیماری و بادهای مخالف طویل‌تر شد.
۱۵۰۷ میلادی
زمانی که او هنوز هم تا فوریه ۱۵۰۷ با کشتی نشت‌دار خود در کنار دریا بود، هشتمین ناوگان جنگی تحت فرماندهی تریستاو دا کنها به جزیره موزامبیک رسید. کنها به تعمیر کشتی نوا کمک کرد، محموله آنرا به یک کشتی حمل و نقل لیسبون تحویل داد و نوا و فلور د لا مار را به ناوگان خودش که به سوی هند می‌رفت، ضمیمه نمود.
جوائو دا نوا در اشغال جزیره سقطرا توسط پرتغال در اوت ۱۵۰۷ میلادی سهم گرفت. چیزی که شگفتی او را بسیار برانگیخت این بود که به او وظیفه سپرده شد تا با گروه گشت‌زنی دریای سرخ، شش کشتی تحت فرماندهی دی. آلفونسو دو آلبوکرکه در سقطرا بماند و با کنها به هند نرود. اما حضور او در گروه کشت‌زنی دریای سرخ ظاهراً برای آلبوکرکه آشوب‌گرانه بنظر می‌رسید، هرچند نقش او در «شورش ناخداها» که بعداً رخ داد تا حدی غبار آلود بود. علاوه بر ناامیدی‌های خود وی، نوا داستان‌های از حقوق ثروتمندان هندی را به ناخدای همتای خود به‌طور مکرر بیان می‌کرد، گزینه‌ای که به مراتب نسبت به سواحل خشک دریای عرب بود که آنها موظف به گشت‌زنی شده بودند، جذاب‌تر بود. آلبوکرکه در اوت-سپتامبر ۱۵۰۷ میلادی گروه کوچک خود را به سوی خلیج عمان هدایت نموده و یک سری شهرهای ساحلی – قلهات، القریات، مسقط - را پشت سر هم شبیخون زد، کاری که نیت او مبنی بر این‌گونه پیشروی تا مناطق دور دست ساحل عربی و حتی جزیره هرمز را نشان می‌داد. ناخداهای گشت‌زنی که با رویاهای ثروتمندان سریع و آسان مجذوب هند شرقی شده بودند، در نتیجه جنگ‌های بی‌سود و خطرناک پیاپی و با نداشتن مردان مسلح کافی، در نهایت خسته شده و متوقف شدند. پس از مسقط، جوائو دا نوا که کاملاً خسته شده بود یک درخواست رسمی به آلبوکرکه ارایه نموده و اجازه خواست تا گروه گشت‌زنی را ترک و به سوی هند پیشروی نماید (ظاهراً تا از نایب‌الملک آلمیدا درخواست تجدید قوا نماید). هنگامی که این درخواست وی رد گردید، نوا اعتراض نموده و دستگیر گردید. چندی بعد او مورد بخشش قرار گرفته و از بند آزاد شد، چون فرماندهی او برای شرکت در نبرد هرمز در اکتبر ۱۵۰۷ نیاز بود.
یوهان لودویگ کراپف
یوهان لودویگ کراپف (Johann Ludwig Krapf) (زاده ۱۱ ژانویه ۱۸۱۰ – درگذشت ۲۶ نوامبر ۱۸۸۱)، مبلغ مذهبی آلمانی در شرق آفریقا و همچنین یک کاوشگر، زبان‌شناس و گردشگر بود. کراپف همراه با یوهانس ریبمان، نقش مهمی در اکتشاف شرق آفریقا ایفا نمودند. آنها نخستین اروپایی‌های بودند که در همکاری با کیکویوس که در فراز کوه کنیا و کلیمانجارو زندگی می‌کرد، از کوه کنیا دیدار نمودند. کراپف همچنین نقش کلیدی در اکتشاف سواحل شرقی آفریقا بازی نمود.
جوائو دا نوا
یادداشت‌ها
<references group="N"/>
یوهان لودویگ کراپف
اوایل زندگی
کراپف در یک خانواده دهقان که به لوتریان گرایش داشتند در جنوب‌شرق آلمان متولد شد. از ایام مدرسه به بعد، او نعمت یادگیری زبان که به وی ارزانی شده بود را تقویت کرد. در نخست او به آموزش زبان‌های لاتین، یونانی، فرانسوی و ایتالیایی پرداخت. او در طول زندگی خود زبان‌های دیگری را نیز فرا گرفت. پس از اتمام مدرسه، او در عمر ۱۷ سالگی به مدرسه الهیات باسل میشن رفت، اما چون در رابطه با حرفه خود به عنوان مبلغ مذهبی مطمئن نبود، مدرسه الهیات را ترک کرد. او در دانشگاه توبینگن علم الهیات خواند و در ۱۸۳۴ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل شد. هنگامی که به عنوان دستیار کشیش دهکده کار می‌کرد، او با یک مبلغ مذهبی باسل آشنا شد و این فرد او را تشویق نمود تا حرفه تبلیغ مذهبی خود را از سر گیرد.
اتیوپی
در ۱۸۳۶ میلادی، او از سوی جامعه هیئت‌های تبلیغی کلیسای انگلیکان (CMS) دعوت گردید تا به کار آنها در اتیوپی ملحق شود. دعوت انجمن انگلیکان بر هیئت تبلیغی باسل برای او اهمیت بالاتر داشت و او از ۱۸۳۷ – ۱۸۴۲ میلادی در این سرزمین باستانی مسیحی کار کرد. او با یادگیری زبان‌های باستانی گعز و امهری که در بلندی‌های اتیوپی گویش می‌شد، خود را آماده نمود. پس از رسیدن به تاجوره، کراپف مسیر تجارتی که به شیوا منتهی می‌شد را دنبال نموده و در آنجا خود را به حاکم این منطقه، مریدازماچ ساهلی سیلاسی، معرفی نمود و چندی بعد مریدازماچ را در یک پیکار نظامی به مناطق شرقی شیوا همراهی کرد. سابقه زهدباوری کراپف هیچ کمکی به وی در راستای درک و تقدیر از مسیحیت سنتی اتیوپیایی نکرد، به‌ویژه در رابطه با تأکید آنها بر قدیس‌ها، آیین تجویز شده نیایش و استفاده از گعز، زبانی که دیگر گویش نمی‌شد. هنگامی که او در ۱۸۴۲ میلادی شیوا را ترک کرد، دریافت که راه او در نتیجه نبرد دبره تابور مسدود شده‌است، از اینرو او رد پای خود را تا خانه آدارا بیلی، سالار قبیله وولو اورومو دنبال کرد، قبیله‌ای که بعداً او را غارت نمودند. کراپف توانست با خدمتکاران خود فرار نموده و خود را به مصوع برساند، جاییکه به صدقه بی‌میل ساکنین محلی استوار بود.
بنابرین، او توجه خود را به مردم اورومو در مناطق جنوبی اتیوپی معطوف کرد، مردمی که در زمان وی معروف به گالا بوده و به‌طور گسترده به یک دین سنتی ایمان داشتند. او زبان آنها را آموخته و به ترجمه بخش‌های از انجیل عهد جدید به زبان‌ها آغاز کرد. اگرچه کراپف در ۱۸۴۲ میلادی مدرک دکترای خود را به‌خاطر پژوهش در مورد زبان‌های اتیوپیایی از دانشگاه توبینگن کسب کرد، اما این سال همچنین شاهد تبعید تمامی مبلغان مذهبی غربی از اتیوپی بود و کار او را نیز در آنجا پایان بخشید. در همکاری با همکار خود، کارل ویلهلم ازنبرگ، او رویدادنامه‌ای از مدت زمانی که در اتیوپی سپری نموده بود را تحت عنوان سفرنامه‌های ازنبرگ و کراپف در ۱۸۴۳ میلادی به چاپ رساند. او ترجمه انجیل به زبان امهری که توسط ابو رومی انجام شده بود را برای BFBS بازنگری کرد.
کنیا
کراپف مدتی را در اسکندریه، مصر گذراند و در آنجا ازدواج کرد. از آنجا، او عازم شرق آفریقا شده و امیدوار بود تا از جاییکه حالا کناره کنیا نامیده می‌شود به اورومو برسد. بیشتر کناره‌های آفریقای شرقی در آن زمان بخشی از سلطنت زنگبار بود. سلطان السید سعید به او اجازه داد تا پایگاهی تبلیغ مذهبی را در شهر ساحلی مومباسا تأسیس نماید. کراپف بار دیگر با آموختن زبان‌های محلی مردم میجیکندا آغاز نموده و همچنین زبان سواحلی که زبان میانجی برای برقراری ارتباط میان شرق آفریقا بود، را فرا گرفت.
چندی پس از رسیدن به مومباسا، همسر و دختر جوان او به بیماری مالاریا مبتلا شده و درگذشتند. کراپف به اراضی بلندتر رابائی در تپه‌های کرانی نقل مکان نموده و پایگاه تبلیغ مذهبی خود، نیو رابائی (رابائی امپیا) را آغاز کرد. در آنجا، او نخستین دستور زبان و فرهنگ زبان سواحلی را نوشت. او همچنین به آموزش سایر زبان‌های آفریقایی شروع کرد، فرهنگ این زبان‌ها را نوشته و بخش‌های از انجیل را ترجمه نمود. در همکاری با یک قاضی مسلمان به‌نام علی ابن مدیهین، او کتاب پیدایش را ترجمه نمود. او به کار خود ادامه داده و کتاب عهد جدید و همچنین کتاب دعانامه عمومی را ترجمه کرد. اگرچه بیشتر این آثار به چاپ نرسید، اما این آثار بعدها برای بازبینی ترجمه‌ای به نسخه جنوبی‌تر زبان سواحلی به‌کار برده شد.
در ۱۸۴۶ میلادی، یوهانس ریبمان که یک لوتیران از جنوب‌غرب آلمان بوده و برای جامعه هیئت‌های تبلیغی کلیسای (CMS) کار می‌کرد نیز به کراپف ملحق شد. کراپف و ریبمان برای اکتشاف مناطق داخلی شرق آفریقا آماده شده و آنها نخستین اروپایی‌های بودند که از کوه‌های پوشیده از برف کلیمانجارو و کوه کنیا دیدن نمودند. آنها گزارش‌های در مورد این کوه‌ها به اروپا فرستند که مورد تمسخر متخصصین قرار گرفت.
سلامت رو به وخامت کراپف او را مجبور کرد تا در ۱۸۵۳ میلادی به آلمان بازگردد. او چندین کتاب دست‌نویس قدیمی سواحلی را با خود آورد، از جمله کپی‌های از کتاب نبرد تامبوکا که یکی از نخستین دست‌نویس‌های زبان سواحلی است. در شهر کزنتال، او به مطالعات زبان‌شناسی و کارهای مشورتی خود برای ماموریت‌های مذهبی مسیحی ادامه داد.
رود آرون
رود آرون رودی است به کانال مانش می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۶۰ km است.
تله‌سینکو
تله‌سینکو (Telecinco) یک شبکهٔ تلویزیونی اسپانیایی است که زیر نظر مدیاست اسپانیا اداره می‌شود.
نام پیشین این شبکه «تله ۵» بود، چرا که پنجمین شبکهٔ تلویزیونی زمینی اسپانیا (و دومین شبکهٔ خصوصی اسپانیا) بود.
الگوریتم FKT
تاریخچه
مسئله شمارش تعداد تطابق کامل مسطح، ریشه در مکانیک آماری و شیمی دارد، در آنجا سؤال اصلی این بوده‌است که آیا مولکول‌های دو اتمی که بر روی یک سطح جذب می‌شوند و تشکیل یک لایه می‌دهند به چند طریق می‌توان آن‌ها را مرتب نمود؟ تابع پارتیشن یک کمیت بسیار مهم می‌باشد که ویژگی‌های آماری یک سیستم در حال تعادل را رمز می‌کند و می‌توان از آن برای حل مسئله پیشین استفاده نمود. هرچند که تلاش برای محاسبه تابع پارتیشن از تعریف آن، چندان عملی نیست؛ بنابراین برای حل دقیق یک سیستم فیزیکی باید شکل مشابهی از تابع پارتیشن را برای آن سیستم فیزیکی خاص پیدا کنیم که محاسبه آن به اندازه کافی ساده باشد. در اوایل ۱۹۶۰، تعریف دقیقاً قابل حل، چندان ملموس نبود. در ۱۹۶۵، علم کامپیوتر یک تعریف جدی با معرفی زمان چندجمله‌ای ارائه نمود. به‌طور مشابه در سال ۱۹۷۹، تعریف نه چندان دقیق قابل حل که به مسائل P-سختی برمی گردد، ارائه شد. نوع دیگری از سیستم فیزیکی که قابل بررسی است ترکیبی از دیمرها می‌باشد. دیمرها، پلیمری با دو اتم می‌باشند. مدل دیمر، تعداد پوشش‌های دیمر از یک گراف را می‌شمارد. یک سیستم فیزیکی قابل بررسی دیگر، اتصال مولکول‌های آب H2O که تشکیل یخ می‌دهند می‌باشد. این سیستم را می‌توان به عنوان یک گراف جهت دار منظم ۳ تایی که جهت یال‌ها در هر راس آن نمی‌تواند یکسان باشد، مدل نمود. سؤال این است که چه تعداد جهت یال در این گراف می‌تواند در این گراف وجود داشته باشد؟ با انگیزه سیستم‌های فیزیکی که دیمرها هم شامل آن‌ها می‌شود در سال ۱۹۶۱، Kasteleyn, Temperley و Fisher هر کدام به‌طور مستقل تعداد کاشی کاری‌های دومینو را برای یک مستطیل m در n پیدا کردند. این فرمول برابر با شمارش تعداد تطابق کامل برای یک یک گراف شبکه m در n می‌باشد. در ۱۹۶۷، Kasteleyn این نتیجه را برای تمام گراف‌های مسطح گسترش داد.
شرح
دید کلی این است که هر جمله غیر صفر در Pfaffian از ماتریس مجاورت گراف G با یک تطابق کامل مرتبط است؛ بنابراین اگر جهت‌گیری ای از G پیدا شود که مطابق تمام علائم جملات موجود در Pfaffian باشد (مثبت یا منفی بودن فرقی نمی‌کند)، آنگاه می‌توان گفت قدرمطلق Pfaffian نشان دهنده تعداد تطابق کامل گراف G می‌باشد. الگوریتم FKT این کار را برای یک گراف مسطح G انجام می‌دهد. فرض کنیم (G = (V, E یک گراف بدون جهت با ماتریس مجاورت A باشد. (PM(n را به عنوان مجموعه ای از پارتیشن‌های عناصر n به صورت جفتی تعریف می‌کنیم، سپس تعداد تطابق کامل در G به صورت زیر بدست می‌آید:
فرمول مرتبط به این موضوع، فرمول Pfaffian برای هر ماتریس n در n مانند A می‌باشد:
در نهایت، برای هر ماتریس متقارن مورب A داریم:
که در آن (det(A نشان دهنده دترمینان A می‌باشد. این نتجه از زحمات Cayley می‌باشد. از آنجا که دترمینان به راحتی قابل محاسبه است، فرمول بدست آمده هم قابل محاسبه خواهد بود.
تعمیم
مجموع تطابق کامل وزن دار را نیز می‌توان با استفاده از ماتریس Tutte برای ماتریس مجاورت در گام نهایی انجام داد. تئوری Kuratowski اثبات می‌کند که: یک گراف کامل، مسطح است اگر و فقط اگر شامل هیچ زیر گرافی که با گراف کامل ۵ تایی یا با گراف جفت کامل سه تایی (گرافی جفت کامل با دو بخش با اندازه 3) homeomorphic نباشد. Vijay Vazirani الگوریتم FKT را برای گراف‌هایی که شامل زیر گراف جفت کامل سه تایی نمی‌شوند گسترش داده است. از آنجا که شمارش تعداد تطابق کامل در یک گراف عمومی P-کامل می‌باشد، محدودیت‌هایی بر روی گراف ورودی باید اعمال شود مگر اینکه FP (نسخه ای تابعی از P) برابر با P باشد. شمارش تطابق‌ها، که با نام اندیس Hosoya شناخته می‌شود نیز حتی برای گراف‌های مسطح هم، یک مسئله P-کامل می‌باشد.
کاربردها
الگوریتم FKT کاربرد زیادی در الگوریتم‌های هولوگرافیک بر روی گراف‌های مسطح در میان دروازه‌های انطباق دارد. برای مثال، نسخه مسطح از مدل یخ آورده شده در بالا را در نظر بگیرید که نام تکنیکی آن PL-3-NAE-SAT می‌باشد (که NAE در آن به معنای همه برابر نیستند می‌باشد). Valiant یک الگوریتم زمان چندجمله ای برای این مسئله پیدا نموده است که از دروازه‌های انطباق استفاده می‌کند.
رود اوک
رود اوک رودی است به رود اوز، ساسکس می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد.
ماکسیم ژوزه
ماکسیم ژوزه (Maxime Josse؛ زادهٔ March 21, 1987) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال بنی سخنین، باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال اینتر تورکو، و باشگاه فوتبال لیتکس لووچ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، و زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
برداشت از نور روز
سیستم‌های برداشت از نور روز، از نور روز به منظور متعادل ساختن میزان روشنایی مورد نیاز هر فضا، کاهش مصرف انرژی بهره می‌جویند. با استفاده از سیستم کنترل روشنایی که قادر به کم نور یا تغییر در روشنایی الکتریکی در واکنش به تغییر در دسترس بودن نور روز انجام می‌شود. شرایط سیستم‌های برداشت از نور روز در زمینه‌های، روشنایی، معماری پایدار، صنایع نور روز فعال، استاندارد شده‌است.
طراحی سیستم و قطعات
سیستم‌های برداشت از نور روز، به‌طور معمول برای حفظ حداقل سطح نور طراحی می‌شوند. این سطح نور، با توجه به نیازها و استفاده از فضا متفاوت خواهد بود. برای مثال، سطح نوری که برای دفاتر توصیه می‌شود ۵۰۰ لوکس (یا حدود ۵۰ شمع) بروی پیش زمینه است.
سنسورهای عکسی
همهٔ سیستم‌های برداشت از نور روز ز یک سنسور سطح نور، یک سنسور عکس، برای تشخیص سطح نور غالب، درخشندگییاروشنایی، در سیستم با مدارهای باز و بسته استفاده می‌شود. از سنسورهای عکسی به منظور تنظیم روشنایی بر اساس نور روز موجود در فضا استفاده می‌شود. در یک سیستم با مدار باز، سنسور عکسی تنها به عنوان عامل تشخیص میزان نور در دسترس است و به همین منظور در دیوارهای بیرونی یا سقف بیرونی یا در داخل ساختمان در مقابل پنجره یا پنجره سقفی می‌تواند قرار گیرد. در یک سیستم با مدار یسته، از سنسور عکسی به عنوان، عامل تشخیص کل مقدار فتومتریک نور، از هر دو منبع، نور روز و برق (الکتریسیته) در فضا استفاده می‌شود. به عنوان مثال، در یک دفتر کار با سیستم مدار بسته، از سنسور عکسی بروی سقف رو به پیش زمینه (دسکتاپ) به منظور تشخیص میزان نور بروی سطح کار می‌توان استفاده کرد، ار آن جایی که قرار دادن سنسور بروی پیش زمینه غیر عملی است. در تنظیمات هر دو سیستم با مدار باز و بسته، سیگنال دریافتی ار سنسور عکسی باید به دقت به منظور نشان دادن دقیق تغییر نور خارجی، در سطح نوری در " عملکرد مهم " ناحیه‌هایی از فضا مدرج شوند.
واحد کنترل و کاهنده
سیگنال دریافتی از سنسور عکسی توسط سیستم کنترل روشنایی، یک دستگاه خودکار کنترل روشنایی، در سیستم روشنایی الکتریکی که می‌تواند روشنایی الکتریکی را توسط خاموش کردن یا کاستن ملزومات به‌طور مناسب کاهش دهد، تفسیر می‌شود، اگر روشنایی الکتریکی تار بود، پس از آن نور مصنوعی ممکن است به‌طور مداوم نسبت به مقدار نور روز در دسترس تنظیم شود. اگر روشنایی الکتریکی تنها حالت روشن – خاموش داشت، در این صورت، قطعات روشنایی الکتریکی یا لامپ باید به‌طور کامل در خروجی باقی بمانند تا زمانی که نور روز بتواند، تمام سطح نور مورد نیاز فضا را تأمین کند. انواع کاهنده شامل داشتن چندین قطعات روشنایی غیر مجاور مانند واحد جایگزین (متناوب) در سقف " طرح شبکه " یا قطعات مجاور منبع نور روز نزدیک پنجره سقفی هستند، برای ارتباط با واحد کنترل خاموش – روشن. نوع دیگری از کنترل خاموش – روشن، کنترل گام به گام است، که چندین لامپ توسط یک قطعه واحد، به صورت مستقل ز یکدیگر خاموش یا روشن شوند. این به‌طور معمول برای یک یا دو مرحله بین خروجی کامل و صفر، اجازه می‌دهد،
سیستم کاهنده به‌طور کلی خیلی گران‌قیمت تر از سیستم روشن – خاموش است. این سیستم این امکان را دارد که انرژی بیشتری ذخیره کند، چرا که این سیستم با توجه به رفع نیاز فضا، خروجی چراغ برق را کاهش دهد. با این حال، سیستم کاهنده ممکن است انرژی کمی بیشتر برای عملیات اساسی خود نیاز داشته باشند. اگر یک سیستم کاهنده به خوبی مدرج شده باشد، استفاده کنندگان از فضا متوجه تغییر در روشنایی به علت استفاده برداشت از نور روز نمی‌شوند، در حالی که آن‌ها به احتمال زیاد متوجه این تغییرات بوسیلهٔ سیستم روشن – خاموش یا سوییچینگ خواهند شد.
واحد ذخیره انرژی
مطالعات زیادی دربارهٔ ذخیره و صرفه جویی در مصرف انرژی، به دلیل استفاده از سیستم برداشت از نور روز ثبت شده‌است. صرفه جویی در انرژی برای روشنایی ۶۰ – ۲۰٪ متداول است. میزان صرفه جویی در مصرف انرژی بسیار وابسته به نوع فضایی است که سیستم برداشت از نور روز در آن بصب شده‌است و البته میزان مصرف انرژی آن فضا. واضح است، صرفه جویی در مصرف انرژی در فضاهایی که از سیستم برداشت نور قابل توجهی استفاده می‌کنند، اتفاق می‌افتد که روشنایی الکتریکی مصارف دیگری نیز دارد؛ بنابراین سیستم برداشت از نور روز در فضاهایی که دسترسی دارند به پنجره‌های معمولی یا، نورگیرهای سقفی، مجموعه لوله‌های نوری، دیوارهای بلوک شیشه‌ای و دیگر منابعی که با نور که از خورشید تغذیه می‌شوند، کاربرد بهتری دارند. در غیر این صورت روشنایی الکتریکی برای مدت زمان زیادی در فضا باقی نمی‌ماند. برخی از این فضاها شامل: ادارات، راهروها، فضاهای جمعی، مراکز خرید و مدارس.
خیلی ساده و مبرهن است که برای افزایش صرفه جویی در مصرف انرژی، باید ابعاد پنجره‌ها را افزایش دهیم. نور روز در نیمروز باعث تابش خیره‌کننده در چشم کارکنان می‌شود که این کارکنان را مجبور به نصب پرده یا دیگر دستگاه‌های سایه انداز برای پنجره می‌کنند که این باعث به خطر افتادن سیستم برداشت از نور روز است. حتی پرده و پنجره نیمه مستقر در فضا نیز میزان صرفه جویی در مصرف انرژی را به نصف می‌رساند.
برآورد صرفه جویی انرژی مؤثر در عمل ممکن است به دلیل طراحی ضغیف سیستم، کالیبراسیون یا راه‌اندازی آن تحقق نیابد .(به عنوان مثال، به سادگی با وارد کردن بیش از یک حسگر می‌توان خروجی حداکثری روشنایی الکتریکی را ایجاد کرد) استفاده از تکنولوژی سیستم برداشت از نور روز موانعی دارد مانند هزینه‌های بالا و عملکرد ناقص تکنولوژی، با این حال، تحقیقات نشان داده است که با استفاده از تکنولوژی برداشت از نور روز، کارفرمایان می‌توانند به‌طور متوسط شاهد صرفه جویی انرژی سالانه ۲۴٪ باشند.
یکی از روش‌های پیش‌بینی صرفه جویی انرژی، استفاده از برنامه نرم‌افزار تجاری دردسترس، مانند TRACE 700 or (freeware) DOE-2 است که ملاحظات بارهای حرارتی نیز در آن‌ها گنجانده شده‌است.
بازپرداخت و محرک برای اتخاذ
هزینهٔ افزایشی برای سیستم برداشت از نور روز وجود دارد و تقسیم این هزینه‌های صرفه جویی انرژی سالانه " باز پرداخت ساده " بعد از چند سال سیستم، هزینهٔ پرداخت خود را فراهم می‌کند. محاسبه دورهٔ بازپرداخت کوتاه‌تر، باعث افزایش احتمال سرمایه‌گذاری مالکان یک ساختمان در این سیستم می‌شود. هزینه برای تمامی گروه‌ها از عوامل محلی متفاوت است، اما به‌طور کلی اگر هزینه‌های انرژی یا هزینه سخت‌افزار کنترل و نصب افزایش یابد، دورهٔ باز پرداخت کاهش خواهد یافت.
توسعه پایدار
جنبش ساختمان سبز و پایدار، طراحان را به طراحی معماری پایدار و شیوه‌های مختلف ساخت و ساز ترغیب می‌کند. نشانه‌های ساختمان‌های سبز مختلفی که بر اساس نمره گواهی طبقه‌بندی کردن محیط در سر تا سر جهان ساخته شده‌اند، وجود دارد مانند LEED، BREEAM ،HKBeam ،BOMA و ستاره سبزGreen Star. همهٔ این برنامه‌ها نکاتی برای ویژگی‌های مختلف طراحی ساختمان که باعث ترویج پایایی ساختمان است را ارائه می‌دهند؛ و صدور گواهینامه در سطوح مختلف برای گرفتن امتیاز از امتیازهای مد نظر است. یکی از راه‌های اصلی به دست آوردن امتیاز، از طریق ارائه اقداماتی برای صرفه جویی در مصرف انرژی است. بنابراین، برداشت از نور روز از ویژگی‌های مشترک ساختمان‌های سبز است. بنابراین، شیوه‌های ساخت و ساز سبز به منظور کاهش قیمت‌ها در حال افزایش تولید قطعات برداشت ز نور روز است.
بسیاری از تأسیسات الکتریکی، انگیزهٔ مالی لازم را، برای صرفه جویی در مصرف انرژی برای مشتریان خود فراهم می‌سازند. یکی از چنین انگیزش‌هایی برای سیستم برداشت از نور روز است که دوره بازپرداخت را کاهش می‌دهد.
علاوه بر این، دستورالعمل و استاندارهای انرژی، شروع به استفاده از سیستم برداشت از نور روز اشاره کرده‌است. برای مثال، دستور العمل انرژی کالیفرنی با عنوان ۲۴-۲۰۰۸، ناحیه نور روز اولیه و ثانویه را به رسمیت می‌شناسد. به‌طور کلی حداقل باید ۵۰٪ از نور در ناحیه اولیه به‌طور جداگانه از نور دیگری و با کنترل خودکار، برای مناطق بزرگتر مورد نیاز کنترل شوند. دستورالعمل‌ها به برداشت از نور روز خودکار در منطق ثانویه، با اعطای اعتبارات تنظیم قدرت برق که می‌تواند در طراحی روشنایی استفاده شود، تشویق می‌کنند. دستورالعمل حفاظت بین‌المللی انرژی(IECC) در سال ۲۰۰۹، منطق نور روز اطراف روزنه‌های عمودی و نورگیرها را به رسمیت می‌شناسد و الزام می‌دارد که نور این مناطق به‌طور جداگانه در فضا کنترل شود. استاندارد انرژی که در پاییز سال ۲۰۱۰ منتشر شده‌است نیز به استفاده از برداشت نور روز توجه می‌کنند. در همسن حال ف اولین نسل از استانداردهای ساخت و ساز پایدار ASHRAE 189.1، منطق نور روز را تعریف و مشخص می‌کند و کنترل برداشت از نور روز را الزامی می‌دارد.
حجر الابیض
حجر الابیض (به عربی: حجر الأبیض) یک روستا در سوریه است که در استان حمص واقع شده‌است. حجر الابیض ۳۵۱ نفر جمعیت دارد.
مرغ آیام سمانی
آیام سمانی (به انگلیسی: Ayam semani) مرغ معروف کشور اندونزی است. تمام اعضای بدن و جوارح داخلی و خارجی آیام از جمله: گوشت، پوست، نوک، منقار، چشم و حتی استخوان آنها به رنگ سیاه بوده و تنها خون آنها به رنگ قرمز می‌باشد. گوشت آیام دارای خواص آنتی‌اکسیدان بوده و بعنوان گوشت جادویی و دارویی از آن یاد می‌شود.
ماکسیم سپانو راهو
ماکسیم سپانو راهو (Maxime Spano-Rahou؛ زادهٔ October 31, 1994) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
بولگوگی
بولگوگی (به کره ای:불고기) یک خوراک محبوب کره ای است که از کباب کردن تکه‌های نازک و مزه دار شدهٔ گوشت گاو، خوک یا مرغ تهیه می‌شود.
بولگوگی را معمولاً بر روی منقل یا صفحه گریل می‌پزند اما در روش خانگی می‌توان آن را درون ماهیتابه و در روغن نیز سرخ کرد.
مواد لازم برای مزه دار کردن گوشت بسیار متنوع است و هر آشپز با توجه به دستور مورد علاقه خود عمل می‌کند با این حال به‌طور معمول گوشت در مخلوطی از سس سویا، شکر، روغن کنجد، پودر فلفل سیاه، پیازچه، زنجبیل، پیاز و قارچ خوابانده می‌شود. مدت لازم برای مزه دار شدن گوشت از نیم ساعت تا یک شبانه روز بسته به سلیقه افراد متفاوت است.
در تهیه این غذا کباب کردن تکه‌های فلفل سبز، پیاز و بوته سیر نیز در کنار گوشت رایج است.
روش سرو
در بسیاری از رستوران‌های کره ای، میزهایی با یک صفحه گریل در وسط آنها وجود دارند که این امکان را به مشتریان می‌دهد تا خودشان غذایشان را کباب کنند.
واژه‌شناسی
بولگوگی از ترکیب دو کلمه بول(불) به معنای آتش و گوگی (고기) به معنای گوشت تشکیل شده‌است
خاستگاه
خاستگاه اصلی این غذا کره شمالی است. پس از آزادی شبه جزیره کره از استعمار ژاپن در سال ۱۹۴۵ این غذا توسط پناهجویانی که از پیونگیانگ به کره جنوبی آمده بودند به مردم این کشور معرفی و خیلی زود در سراسر کشور محبوب شد.
رود کاکمر
رود کاکمر رودی است به کانال مانش می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد.
کامپرفین
کامپرفین (به هلندی: Kamperveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Kampen واقع شده‌است. کامپرفین ۷۹۰ نفر جمعیت دارد.
مارتا بالتبو-کل
مارتا بالتبو-کُل (Marta Balletbò-Coll؛ زادهٔ ۱۹۶۰) یک هنرپیشه، کارگردان، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌بردار اهل اسپانیا است.
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ شیمی تحلیلی در دانشگاه بارسلونا و فیلم‌برداری در دانشگاه کلمبیا است و در سال ۲۰۰۵ میلادی برندهٔ جایزهٔ بوتاکا شد.
کارلو تارانتو
کارلو تارانتو (Carlo Taranto؛ October 28, 1921 – 1921:10:28, April 4, 1986) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به کراسلا، دن کامیلو: عالی‌جناب و ساخت ایتالیا اشاره کرد.
جان ویلکاکس
جان ویلکاکس (John Wilcox; – 1913:05:07, May 31, 1979) فیلم‌بردار اهل بریتانیا بود.
رود رم
رود رم رودی است به تیمز می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد.
لیک‌شور انترتینمنت
لیک‌شور انترتینمنت یک شرکت تولید فیلم مستقل آمریکایی است که در سال ۱۹۹۴ توسط تام روزنبرگ و تد تنبام (۱۹۳۳-۲۰۰۲) تاسیس شده است. دفتر مرکزی این شرکت در بورلی هیلز، کالیفرنیا است.
شلوح، حمص
شلوح (به عربی: شلوح) یک روستا در سوریه است که در استان حمص واقع شده‌است. شلوح ۶۶۴ نفر جمعیت دارد.
ماکسیم سولاس
ماکسیم سولاس (Maxime Soulas؛ زادهٔ May 19, 1999) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
اعتراضات ۲۰۲۲ قزاقستان
اعتراضات و ناآرامی‌های ۲۰۲۲ قزاقستان در ۲ ژانویه پس از افزایش ناگهانی قیمت بنزین آغاز شد که به گفته دولت قزاقستان، به دلیل تقاضای زیاد و تثبیت قیمت‌ها انجام گرفت. اعتراضات در شهر نفت‌خیز جانااوزن شروع شد، اما به علت افزایش نارضایتی از دولت و بی‌عدالتی اقتصادی، به سرعت به شهرهای دیگر، به‌ویژه بزرگترین شهر قزاقستان، آلماتی گسترش یافت. نارضایتی فزاینده از دولت و رئیس‌جمهور سابق نورسلطان نظربایف نیز تأثیر زیادی در این تظاهرات داشت. از آنجایی که هیچ گروه مخالف مردمی علیه دولت قزاقستان وجود ندارد، به نظر می‌رسد که ناآرامی‌ها مستقیماً توسط شهروندان انجام شده باشد. در پاسخ، رئیس‌جمهور قاسم جومارت توقایف وضعیت فوق‌العاده را در استان مین‌قشلاق و آلماتی اعلام کرد که از ۵ ژانویه ۲۰۲۲ لازم الاجرا بوده‌است. کابینه عسکر مامین (نخست‌وزیر) در همان روز استعفا داد. وضعیت اضطراری به سرعت در کل قزاقستان تمدید شد. در پاسخ به درخواست قاسم جومارت توقایف، سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) - ائتلاف نظامی روسیه و کشورهای متحدش که شامل ارمنستان، بلاروس، قرقیزستان، تاجیکستان و خود قزاقستان است - با استقرار نیروها در قزاقستان موافقت کردند. هدف آن حفظ صلح اعلام گردید. پلیس محلی گزارش داد که با مهاجمین مقابله شده‌است. این در حالی است که رئیس‌جمهور سابق نظربایف از ریاست شورای امنیت قزاقستان برکنار شده‌است. به عنوان یک امتیاز، رئیس‌جمهور توقایف گفته‌است که سقف قیمت بنزین وسایل نقلیه ۵۰ تنگه در هر لیتر به مدت ۶ ماه بازگردانده شده‌است. در ۷ ژانویه، او در بیانیه‌ای گفت: «دستورهای قانون اساسی تا حد زیادی در تمام مناطق کشور برقرار شده‌است. او همچنین اعلام کرد که به سربازان دستور داده‌است تا از نیروی مرگبار بر علیه معترضان استفاده کنند و به آنها اجازه داده‌است. دستورالعمل «تیراندازی برای کشتن» بدون هشدار را اعمال نمایند، توقایف معترضان را «راهزن و تروریست» می‌خواند و می‌گوید که استفاده از زور برای «متوقف کردن تظاهرات» ادامه خواهد داشت. در طول اعتراضات، ۱۶۴ تن کشته و ۹٬۹۰۰ نفر دستگیر شدند.
پیش‌زمینه
به دنبال انحلال اتحاد جماهیر شوروی، افراد ثروتمندی که با دولت پیشین شوروی ارتباط داشتند، از رفتارهای ویژه‌ای برخوردار شدند و با خصوصی‌سازی و مالکیت زمین‌های دارای منابع باارزش ثروت بیشتری دریافت کردند. پس از انحلال شوروی، نورسلطان نظربایف نخستین رئیس‌جمهور کشور شد و از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹ این مقام را در دست داشت. در این هنگام، جامعه جهانی انتخاباتی که در قزاقستان رخ می‌داد را منصفانه نمی‌دانستند. به گفته دیلی تلگراف، نظربایف با اقتدارگرایی و خویشاوندسالاری بر کشور فرمانروایی می‌کرد.
روز چهارم ژانویه
اعتراضات و ناآرامی‌ها از شامگاه چهارم ژانویه شدت گرفت و در پی آن رئیس‌جمهوری قزاقستان در واکنش به اعتراضات مردمی اعلام کرد: با این کارها دولت من سقوط نمی‌کند.
روز پنجم ژانویه
در پی ادامه اعتراضات سراسری در قزاقستان به افزایش قیمت سوخت، شهرداری پایتخت و کاخ ریاست جمهوری این کشور اشغال شدند. .
در پی شدت گرفتن اعتراضات، خانه رئیس‌جمهور آتش زده شد.
روز ششم ژانویه
اعتراضات در قزاقستان منجر به بروز خشونت، آتش کشیده شدن خانه رئیس‌جمهور و لغو پروازها شده‌است، اینترنت در این کشور قطع شده و روس‌ها در حال انتقال نیروهای حافظ صلح هستند. .
در پی ناآرامی‌ها در قزاقستان، دبیرخانه سازمان پیمان جمعی آسیای میانه به رهبری روسیه تصمیم گرفت نیروهای نظامی شامل واحدهایی از روسیه، را تحت عنوان «نیروی حافظ صلح» برای کمک به سرکوب معترضان و تثبت اوضاع به قزاقستان اعزام کند. به این ترتیب، بار دیگر شاهد حضور و مداخله نظامیان روسیه برای حفظ حکومت‌های متحد ولادیمیر پوتین، این بار در «خارج نزدیک» در منطقه آسیای میانه هستیم.
روز هفتم ژانویه
با ادامه اعتراضات و ناآرامی‌ها، رئیس‌جمهور قزاقستان فرمان حمله مرگبار صادر کرد.
شدت اعتراضات، دستور حکومت نظامی و فشار برای خانه نشینی مردم باعث شد، شهروندان قزاق شبانه پول‌ها از بانک‌ها بیرون بکشند.
روز هشتم ژانویه
ناآرامی‌ها و اعتراضات ادامه یافت و در این بین نخست‌وزیر دستگیر و رئیس‌جمهور سابق از ریاست مادام العمر شورای امنیت استعفا کرد همچنین هزاران معترض نیز دستگیر شدند
روز نهم ژانویه
وزارت کشور قزاقستان از دستگیری ۵ هزار و ۱۳۵ نفر در جریان حوادث اخیر در این کشور خبر داد و از زخمی شدن ۱۳۰۰ نیروی نظامی نیز گفت.
روز دهم ژانویه
پس از پنج روز قطع کامل اینترنت در آلماتی، رسانه‌ها از اتصال موقت و محدود اینترنت در برخی ادارات دولتی این شهر خبر دادند.
مشاور رئیس‌جمهور، وزیر خارجه و رئیس‌جمهور قزاقستان اعتراضات را حملهٔ ترویستی اعلام کردند و معترضان را تروریست نامیدند.
روز یازدهم ژانویه
قزاقستان به آرامش رسید. براساس جدیدترین خبرها زندگی در شهر آلماتی، بزرگترین شهر و پایتخت سابق قزاقستان به حالت عادی بازگشته است. وسایل نقلیه عمومی فعالیت خود را در سطح شهر از سر گرفته‌اند و رفتگران مشغول تمیز کردن صحنه‌های خشونت و درگیری‌های هفته گذشته دیده می‌شوند.
رئیس‌جمهور قزاقستان آمادگی خود را برای انجام اصلاحات سیاسی اعلام کرد.
عفان بن ابی‌عاص
عفان بن ابی العاص پدر سومین خلیفه مسلمان عثمان بن عفان است. پدر عفان بن ابی العاص ابوالعاص بن امیه است. او سه برادر به نام‌های الحکم بن ابی العاص، عثمان بن ابی العاص و مغیره بن ابی العاص داشت.
رود اینگربورن
رود اینگربورن رودی است به تیمز می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا، شهر لندن می‌گذرد. طول آن ۴۳٫۳ km است.
تویم، ادلب
تویم (به عربی: التویم) یک روستا در سوریه است که در ناحیه ابوالظهور واقع شده‌است. تویم ۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
مدال خدمات برتر دفاعی
مدال خدمات برتر دفاعی (DSSM) یک نشان نظامی از وزارت دفاع ایالات متحده است که به سربازان نیروهای مسلح ایالات متحده که خدمات ویژه ای را در یک موقعیت مهم انجام می‌دهند اهدا می‌شود.
این مدال اغلب به ژنرال‌ها و افسر پرچم اهدا می‌شود و پس از آن ممکن است به تعداد کمتری به سرهنگ‌های ارتش، تفنگداران دریایی، نیروی هوایی، نیروی فضایی و کاپیتان‌های نیروی دریایی و گارد ساحلی داده شود. مدال توسط وزیر دفاع ایالات متحده ارائه می‌شود و توسط رئیس‌جمهور جرالد آر. فورد در ۶ فوریه ۱۹۷۶ در تأسیس شده‌است. مدال خدمات برتر دفاعی مشابه اما بالاتر از مدال لژیون افتخار است، اگرچه برای خدمت در یک وظیفه مشترک اعطا می‌شود.
معیارها
مدال خدمات برتر دفاعی دومین جایزه نظامی غیرمرتبط با جنگ و دومین نشان خدمات مشترک وزارت دفاع ایالات متحده است. این مدال توسط وزارت دفاع این کشور به اعضای نیروهای مسلح ایالات متحده که خدمات شایسته‌ای را در یک موقعیت مهم انجام می‌دهند، اعطا می‌شود. این خدمات باید بخشی از یک فعالیت مشترک باشد. این جایزه عموماً برای یک دوره زمانی بیش از ۱۲ ماه است و برای یک وظیفه مشترک اعطا می‌شود. همچنین این مدال به گروه کوچکی از افسران ارتش ایالات متحده که به عنوان فضانورد خدمت می‌کنند، برای خدمت در ماموریت‌های شاتل فضایی که محموله‌های طبقه‌بندی شده و طبقه‌بندی نشده وزارت دفاع را حمل می‌کنند، اعطا می‌شود.
ظاهر
در زمان ایجاد این مدال، تصمیم بر این بود که DSSM با کمترین هزینه ممکن ساخته شود و طرحی ساده داشته باشد و از آنجایی که برای خدمات مشابه، دقیقاً قبل از مدال خدمات ممتاز دفاعی قرار می‌گیرد، تصمیم گرفته شد از طرحی مشابه مدال خدمات ممتاز دفاعی استفاده شود که به جای طلا از نقره استفاده شده باشد و نوشته‌های پشت مدال به‌طور مناسب تغییر کرده باشد.
این مدال از فلزی نقره‌ای رنگ با مینای آبی ساخته شده‌است و ۴٫۸ سانتی‌متر ارتفاع دارد. جلوی آن یک عقاب نقره‌ای آمریکایی را نشان می‌دهد که روی یک پنج ضلعی آبی متوسط قرار گرفته‌است. عقاب بال‌هایی دراز دارد و سپر ایالات متحده روی سینه‌اش موجود است. در چنگال‌های آن سه تیر نقره ای متقاطع دیده می‌شود. نوک بال‌ها با یک قوس اطراف ستاره‌های پنج پر نقره ای را می‌پوشانند که بالا و کناره‌های پنج ضلعی را احاطه کرده‌اند، قسمت پایین مدال توسط یک تاج گل نقره ای احاطه شده‌است که پایه‌های را احاطه کرده‌است که از سمت چپ به شاخه ای از تاج گل لورل می‌رسد و از سمت راست به شاخهٔ زیتون متصل می‌شود.
جان دیویس
جان دیویس (John Davis) (زادهٔ حدود ۱۵۵۰ – درگذشتهٔ ۲۹ دسامبر ۱۶۰۵ میلادی)، یکی از دریانوردان پیشروی الیزابت اول ملکه انگلستان بود. او هدایت سفرهای متعددی را بر عهده داشت که منتهی به کشف گذرگاه شمال غربی شد. او همچنین در سفرهای انگلستان و هلند به هند شرقی به عنوان ناخدا و سکاندار کشتی حضور داشت. وی همچنین جزایر فالکلند را در اوت سال ۱۵۹۲ کشف کرد.
زندگی و حرفه
دیویس در حدود سال ۱۵۵۰ در بخش استوک گابریل دوون متولد شد. او دوران کودکی خود را در نزدیکی ساندریج بارتون گذراند. گفته می‌شود، دیویس بیشتر مهارت دریانوردی خود را در دوران کودکی هنگام بازی با قایق‌های اسباب بازی در کنار رودخانه دارت آموخته و دریانوردی را از سن پایین آغاز کرده‌است. آدریان گیلبرت، هامفری گیلبرت و برادر ناتنی آنها والتر رالی از هم‌محله‌ای‌های او در دوران کودکی بودند. او از همان زمان با جان دی هم دوست بود.
او در سال ۱۵۸۳ تلاش کرد که فرانسیس والزیگهام، وزیر ملکه را برای سفری در جست‌وجوی گذرگاه شمال غربی مجاب نماید. دو سال بعد در سال ۱۵۸۵، والسینگتون این پیشنهاد را پذیرفت و مخارج سفر را متقبل شد؛ سفری که مسیر مارتین فروبیشر را به سواحل شرقی گرینلند و نزدیکی دماغه فیرول و از سمت غرب به جزایر بافین، هموار کرد. دیویس در سال ۱۵۸۶ با چهار کشتی به شمالگان بازگشت. دو کشتی از آنها به ساحل شرقی گرینلند فرستاده شدند که در حال یخ زدن بود. دو نفر دیگر قبل از مسدود شدن توسط کلاهک یخی قطب شمال تا ۶۷ درجه شمالی به تنگه‌ای که نام او را بر خود داشت، نفوذ کردند. سان‌شاین یک بار سعی کرد که جزیره را از سمت شرق دور بزند اما موفق نشد. بعد از اینکه اینوییت‌ها یکی از لنگرها را دزدیدند، دیویس روش ابتدایی خود را که به این صورت بود که نوازندگان را با خود به آنجا می‌آورد تا خدمه کشتی با اینوییت‌ها برقصند، تغییر داد. احتمالاً روشی که دیویس به کار برده بود باعث به هم خوردن مراسم مذهبی آنها شده بود و آنها را آزرده کرده بود. آنها به کشتی‌های دیویس در خلیج کوچ همیلتون (در لابرادور) هم حمله کردند. در سفر سوم در سال ۱۵۸۷ پیش از آنکه بادهای مخالف آنها را به عقب برانند به مدار ۷۳ درجه شمالی جزیره دیسکو رسیدند. دیویس در مسیر بازگشت نقشه خلیج کوک دیویس را در ساحل لابرادور کشید. گزارش سفرنامه این کشتی در قرن‌های بعدی به عنوان الگو و راهنمایی برای ناخدای کشتی‌ها مورد استفاده قرار گرفت.