cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حزب الدعوه اسلامی
ایدئولوژی حزب
ایدئولوژی سیاسی الدعوه متأثر از محمد باقر صدر است که در سال ۱۹۷۵ در کتاب نظام سیاسی اسلامی، چهار اصل را برای حکومت اسلامی مطرح کرد که به فقها نقش نظارتی می‌دهد و به قانون اساسی مشروطه ایران شبیه است و از آنجائیکه به ولی فقیه نقش محوری نمی‌دهد با قانون اساسی جمهوری اسلامی تفاوت دارد. نزدیکی به ایران باعث دودستگی درون حزب و جدایی دو گروه شد.
اصول چهارگانه
پس از عضویت در حزب، باید با حزب با قسم خوردن بیعت کرد.
حزب الدعوه و ولایت فقیه
در اساسنامهٔ حزب دربارهٔ ولایت فقیه آمده‌است که چنانچه امت اسلامی، فقیه جامع‌الشرایطی مانند سید روح‌الله خمینی را قبول داشته باشد، ولایتش بر حزب نیز اعمال می‌شود و حزب نباید از نظرات وی عدول کند. در مواردی که ولی فقیه حکمی صادر نکرده باشد، رهبری حزب باید به احکام شورای فقهی حزب رجوع کند که متشکل از ۳ تا ۷ مجتهد یا کارشناس امور فقهی است که از سوی کنگرهٔ عمومی حزب انتخاب می‌شوند. این شورا حداقل باید یک مجتهد داشته باشد.
انشقاق بین طرفداران ولایت فقیه و طرفداران ولایت جمهور
در اسفند ۱۳۶۲ / اواخر فوریه ۱۹۸۴ کنگرهٔ عمومی حزب برگزار شد. در این کنگره منصب فقیه الدعوة از اساسنامهٔ حزب حذف و به جای آن شورای فقها به ریاست سید کاظم حائری و عضویت محمد مهدی آصفی و محمدعلی تسخیری تشکیل شد. اما پس از مدتی بین شورای فقها و اعضای رهبری حزب اختلاف افتاد. سید کاظم حائری معتقد بود که شورای فقها باید رهبری حزب را در دست داشته باشد، اما اعضای رهبری، شورا را صرفاً مرجعی برای حل تناقض قوانین با مسائل دینی می‌دانستند.
بمب‌گذاری سفارت عراق در لبنان
۱۵ دسامبر ۱۹۸۱ حزب دعوه سفارت عراق در بیروت لبنان را به وسیله یک خودروی بمب‌گذاری شده توسط راننده انتحاری ابومریم هدف حمله قرار داد، طی این حمله سفارت عراق با خاک یکسان شد و ۶۱ نفر از جمله عبدالرزاق لفته سفیر عراق در لبنان کشته و ۱۱۰ نفر زحمی شدند، در این حمله بلقیس الراوی همسر عراقی شاعر سوری نزار قبانی که کارمند بخش فرهنگی سفارت بود نیز کشته شد. مرگ بلقیس تأثیر فراوانی بر شعر نزار قبانی گذاشت و بخش زیادی از اشعار او برای بلقیس الراوی سروده شده‌اند، نزار قبانی قصیده بلقیس را پس از این حادثه برای او می‌سراید:
ساختار تشکیلاتی حزب
رهبر کل (القیادة العامة) بالاترین منصب در ساختار تشکیلاتی حزب الدعوة است. شمار اعضای رهبری کل ۷ تن است که هر ۲ سال یک بار از سوی کنگرهٔ عمومی حزب انتخاب می‌شوند. اعضای رهبری کل از میان خود یک تن را به ریاست برمی‌گزینند. هر یک از اجزای تشکیلاتی حزب حلقه نام دارد. پایین‌ترین حلقه ۵ عضو دارد که داعیه (دعوت کننده) نامیده می‌شوند و زیر نظر دعوت کنندهٔ ناظر (داعیهٔ مشرف) فعالیت می‌کنند. ناظر هر حلقه رابط میان حزب و اعضای حلقهٔ خود است. کمیتهٔ محله (لجنة المحلة) بر فعالیت چند حلقه در محدودهٔ جغرافیایی مشخص نظارت می‌کند. کمیته‌های محله زیر نظر کمیته منطقه (لجنة المنطقه) فعالیت می‌کنند که اعضای آن را رهبری اقلیم (قیادة الاقلیم) برمی‌گزیند. رهبری اقلیم را نیز کنگرهٔ اقلیمی دعوت (مؤتمر الدعوة الاقلیمی) برمی‌گزیند. اعضای رهبری اقلیم و رهبری کل هر ۲ سال یک بار انتخاب می‌شوند و با یکدیگر در ارتباطند. کنگرهٔ اقلیمی الدعوة، متشکل از مسئولان حزب در هر اقلیم، بالاترین ساختار حزبی در هر اقلیم است که سالانه برگزار می‌شود.
کنگرهٔ عمومی
کنگرهٔ عمومی الدعوة (مؤتمر الدعوة العام) هر سال یک بار و گاهی در موارد اضطراری برگزار می‌شود و در آن مسئولان حزبی اقلیم‌های مختلف شرکت می‌کنند. مهم‌ترین وظایف کنگره عبارتند از:
نامگذاری
در اوایل ۱۳۳۸ش / ۱۹۵۹، حزب الدعوة، نخستین کنگرهٔ خود را محرمانه در کربلا با حضور ۱۶ تن از اعضای حزب برگزار کرد، که در آن اوضاع سیاسی و مسائل تشکیلات سازمانی حزب بحث و بررسی شد و سید محمد باقر صدر این حزب را الدعوة الاسلامیة نام نهاد.
کناره‌گیری سید محمدباقر صدر از حزب
در ۱۳۳۹ش / ۱۹۶۰، دولت عراق از فعالیت‌های حزب الدعوة به رهبری سید محمدباقر صدر آگاه شد. پس از آن حکیم به عنوان مرجع تقلید شیعیان عراق که به فعالیت حزبی مراجع تقلید اعتقاد نداشت، از سید محمدباقر صدر و فرزندانش سید مهدی و سید محمدباقر حکیم خواست که از فعالیت در حزب و انتساب به یک جریان خاص سیاسی بپرهیزند. آنان درخواست وی را پذیرفتند و از حزب الدعوة کناره‌گیری کردند. پس از کناره‌گیری آنها، سید مرتضی عسکری رهبر حزب الدعوة شد، اما در ۱۳۴۲ش / ۱۹۶۳ سید محسن حکیم مأموریتی تبلیغی به وی محول کرد و از همین رو وی از عضویت حزب استعفا داد و محمدهادی سُبَیتی به رهبری آن برگزیده شد.
حمایت از قیام ۱۵ خرداد ایران
پس از قیام پانزده خرداد ۱۳۴۲ / ۵ ژوئن ۱۹۶۳ در ایران، حزب الدعوة با صدور بیانیه‌ای از آن حمایت کرد و هنگامی که خمینی به عراق تبعید شد و در ۱۳ مهر ۱۳۴۴ / ۱۵ اکتبر ۱۹۶۵ از ترکیه وارد کاظمین شد مورد استقبال برخی از اعضای حزب قرار گرفت.
دستگیری اعضاء حزب
پس از ریاست جمهوری عبدالرحمان عارف در ۱۳۴۵ش / ۱۹۶۶ و ایجاد فضای باز سیاسی، نفوذ حزب در سراسر عراق، به ویژه در دانشگاه‌ها، افزایش یافت؛ اما با قدرت یافتن جناح افراطی حزب بعث و ریاست جمهوری احمد حسن البکر در ۱۳۴۷ش / ۱۹۶۸، فعالیت احزاب و گروه‌های اسلام‌گرای شیعی، از جمله حزب الدعوة، محدود شد و بسیاری از فعالان سیاسی دستگیر و زندانی شدند. در مرداد – شهریور ۱۳۵۰ / سپتامبر ۱۹۷۱، رژیم بعث عبدالصاحب دخیل نفر دوم حزب الدعوة را دستگیر کرد و پس از شکنجه به قتل رساند. یک سال بعد، رژیم بعث محمد صالح ادیب، مسئول شاخهٔ کربلا و چند تن دیگر را نیز دستگیر کرد، اما محمدهادی سبیتی و محمدمهدی آصفی، مسئول شاخهٔ نجف، از عراق گریختند.
آن‌گاه اعضای برجستهٔ حزب در عراق و لبنان برای فعالیت مجدد در عراق، اعضای جدید رهبری را به ریاست عارف بصری انتخاب کردند، اما در ۲۶ تیر ۱۳۵۳ / ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۴ عارف بصری و شماری از اعضای رهبری دستگیر و پس از محکومیت در دادگاهی فرمایشی، در ۴ دی ۱۳۵۳ / ۲۵ دسامبر ۱۹۷۴ در بغداد اعدام و برخی دیگر نیز به حبس ابد محکوم شدند.
رهبری کل
در ۱۳۵۴ش / ۱۹۵۷، رهبری جدید حزب شامل عدنان سلمان کعبی، مهدی عبد مهدی و ابراهیم مالک دوباره در عراق شکل گرفت، که به کمیتهٔ عراق (لجنة العراق) معروف شد. این کمیته با رهبر سابق حزب محمد هادی سبیتی که در اردن مستقر بود، تماس گرفت. سبیتی یکی از اعضا به نام علی کورانی، مسئول شاخهٔ حزب در لبنان، را به عضویت در رهبری کل حزب تعیین کرد. این دو تن در کنار سید مرتضی عسکری، سید کاظم حائری و محمدمهدی آصفی رهبری کل (القیادة العامة) حزب را تشکیل دادند.
حمایت از انقلاب اسلامی ایران
در مهر – آبان ۱۳۵۷ / اکتبر ۱۹۷۸ حزب الدعوة طی بیانیه‌ای حمایت کامل خود را از انقلاب اسلامی ایران اعلام کرد. محمد مهدی آصفی به پاریس رفت و ضمن دیدار با خمینی پشتیبانی حزب را از ایشان به اطلاع وی رساند.
انتفاضهٔ ۱۷ رجب
در پی دستگیری سید محمد باقر صدر در ۲۲ خرداد ۱۳۵۸ / ۱۲ ژوئن ۱۹۷۹، حزب الدعوة تظاهرات گسترده‌ای در سراسر عراق برپا کرد که در نتیجهٔ آن صدها تن دستگیر شدند. این قیام به انتفاضهٔ ۱۷ رجب معروف شد. رژیم بعث ۱۲۰۰ تن از بازداشت شدگان را محاکمه کرد که ۸۶ تن از آن‌ها به اعدام محکوم شدند. سرکوب قیام سبب شد حزب الدعوة خط مشی مسلحانه را در پیش گیرد. این حزب شاخهٔ نظامی خود را تأسیس کرد که چند تن از رهبران حزب بر آن نظارت داشتند.
پس از دستگیری یا متواری شدن برخی از رهبران حزب به خارج از عراق، عبدالامیر منصوری در خرداد – تیر ۱۳۵۸ / ژوئن ۱۹۷۹ با ساماندهی دوبارهٔ حزب، رهبری آن را بر عهده گرفت.
انتقال مرکز فعالیت به ایران
با به قدرت رسیدن صدام حسین در عراق در ۲۵ تیر ۱۳۵۸ / ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۹، روند سرکوب حزب شدت گرفت. واکنش حزب در پیش گرفتن مبارزهٔ مسلحانه بود. رژیم صدام اعضای حزب را دستگیر و صدها تن از آنان را پس از محاکمه‌های فرمایشی اعدام کرد. در چنین اوضاعی، حزب الدعوة مرکز فعالیت خود را به ایران منتقل کرد. محمد مهدی آصفی در تابستان ۱۳۵۸ش / ۱۹۷۹ به ایران آمد. او و سایر رهبران حزب تصمیم گرفتند ساختار تشکیلاتی حزب را بازسازی کنند و رهبری حزب را از فردمحوری که در محمد هادی سبیتی متجلی می‌شد، خارج کنند. بنا بر این، شورای مرکزی حزب با عضویت محمدهادی سبیتی، علی کورانی، محمدمهدی آصفی، سید مرتضی عسکری و سید کاظم حائری (فقیه الدعوة) شکل گرفت. سبیتی و همفکرانش این توافق را ضد خود دانسته، با آن مخالفت کردند که بی‌نتیجه بود.
پس از مذاکراتی میان رهبران حزب الدعوة و مسئولان ایرانی، اردوگاهی نظامی در نزدیکی اهواز به نام اردوگاه شهید صدر به این حزب اختصاص یافت. این اردوگاه مهم‌ترین مرکز آموزشی حزب الدعوة در ایران بود که در آن حدود ۷۰۰۰ نیروی نظامی آموزش می‌دیدند. این نیروها پس از آغازِ «جنگ عراق با ایران» ضد نیروهای عراقی جنگیدید. در ۱۳۵۹ش / ۱۹۸۰ محمدمهدی آصفی سخنگوی رسمی حزب شد.
کشته شدن سید محمد باقر صدر و بنت الهدی
رژیم بعث در ۱۹ فروردین ۱۳۵۹ / ۸ آوریل ۱۹۸۰ سید محمد باقر صدر و خواهرش بنت الهدی را پس از دستگیری و شکنجه در بغداد کشت. بدین ترتیب، حزب الدعوة رهبری معنوی و یکی از مؤسسان خود را از دست داد. در خرداد – تیر ۱۳۵۹ / ژوئن ۱۹۸۰ پس از دستگیری علی ناصر محمود، رئیس حزب در عراق، تشکیلات رهبری در عراق از هم پاشید. پس از آن با نظارت رهبری حزب در ایران، اعضای رهبری جدید شاخهٔ عراق انتخاب شدند. در بهمن – اسفند ۱۳۵۹ / فوریهٔ ۱۹۸۱ انتخابات طبق آیین نامهٔ جدید برای انتخاب ۱۲ عضو شورای عالی رهبری برگزار شد. سبیتی، کورانی و همفکرانش که مخالف اجرای آن بودند، انتخابات را تحریم کردند. سید کاظم حائری، محمد مهدی آصفی، محمد صالح ادیب، ابراهیم جعفری و حسن شُبّر از کسانی بودند که انتخاب شدند. در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۶۰ / ۹ مه ۱۹۸۱ محمد هادی سبیتی، رهبر سابق حزب در اردن دستگیر و پس از تحویل به حکومت عراق اعدام شد.
اختلاف در حزب الدعوة
حزب در ۱۳۶۰ش / ۱۹۸۱ کنگرهٔ عمومی را در تهران برگزار کرد. در این کنگره، کمیته‌ای ۱۲ نفره برای تدوین اساسنامهٔ حزب تشکیل شد. این کمیته پیش‌نویس اساسنامه را تدوین کرد، که به تصویب رهبری حزب رسید. اعضای شاخهٔ بصره که از هواداران محمدهادی سبیتی - رهبر سابق حزب – بودند و با اعضای رهبری حزب در ایران اختلاف داشتند، در این کنگره شرکت نکردند. در نتیجه، اختلافات میان این دو طیف افزایش یافت. در تیر – مرداد ۱۳۶۱ / ژوئیه ۱۹۸۲ شاخهٔ نظامی حزب پس از سوء قصد ناموفق به صدام حسین در شهر دُجَیل، کشف شد و ۱۱۷ تن از اعضای آن اعدام یا زندانی شدند.
تشکیل مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق
سید محمد باقر حکیم در ۲۶ آبان ۱۳۶۱ / ۱۷ نوامبر ۱۹۸۲ با حمایت ایران، مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را متشکل از گروه‌ها و احزاب شیعی در تهران تأسیس کرد. حزب الدعوة نیز به این تشکل پیوست و کمیتهٔ اجرایی آن به ابراهیم جعفری از حزب الدعوة سپرده شد.
تأسیس کنگرهٔ ملی عراق
حزب الدعوة به همراه دیگر احزاب مخالف رژیم بعث در عراق، در نشست دمشق در ۶ دی ۱۳۶۹ / ۲۷ دسامبر ۱۹۹۰، اجلاس بیروت در ۲۰ اسفند ۱۳۶۹ / ۱۱ مارس ۱۹۹۱ و اجلاس صلاح الدین در عراق ۵–۹ آبان ۱۳۷۱ / ۲۷ – ۳۱ اکتبر ۱۹۹۲ شرکت کرد. اجلاس صلاح الدین به تأسیس کنگرهٔ ملی عراق (المؤتمر الوطنی العراقی) انجامید که به عنوان بزرگ‌ترین تجمع احزاب مخالف حکومت عراق، برای سرنگونی رژیم بعث تلاش می‌کرد.
حزب الدعوة در سال ۱۳۷۶ش / ۱۹۹۷ از شرکت در اجلاس کنگرهٔ ملی عراق در لندن خودداری و اعلام کرد که حمایت غرب را از این کنگره نمی‌پذیرد. در همان سال اختلافات حزبی دربارهٔ میزان دخالت و مشارکت فقها در امور حزبی به وضع بحرانی رسید و در نتیجه چند جناح در درون حزب ایجاد شد:
حزب الدعوة در اجلاس کنگرهٔ ملی عراق در نیویورک در ۸ آبان ۱۳۷۸ / ۳۰ اکتبر ۱۹۹۹ و در لندن در ۲۳ آبان ۱۳۸۱ / ۱۴ نوامبر ۲۰۰۲ شرکت نکرد، زیرا رهبران حزب این اجلاس‌ها را مقدمه‌ای برای اقدام نظامی ضد عراق می‌دانستند و حزب با حملهٔ نظامی موافق نبود.
پس از سقوط صدام
پس از سقوط حکومت صدام در ۱۳۸۲ش/ ۲۰۰۳، اعضای حزب پس از بازگشت به عراق دفاتری را در کربلا و بغداد افتتاح کردند. در همان سال، شورای حکومتی (مجلس الحکم) به منظور تدوین قانون اساسی جدید عراق و تشکیل دولت، با حضور ۲۵ تن از احزاب مهم عراق، تأسیس شد. ابراهیم جعفری از حزب الدعوة به عضویت این شورا درآمد و به ریاست آن منصوب شد. در ۳۱ تیر ۱۳۸۳ / ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴، حکومت موقت عراق جایگزین شورای حکومتی شد. در این حکومت که به ریاست جمهوری غازی مِشعَل عَجیل الیاور و نخست‌وزیری اَیاد عَلاوی تشکیل شد، ابراهیم جعفری معاون رئیس‌جمهور شد. در انتخابات مجلس موقت عراق در ۱۱ بهمن ۱۳۸۳ / ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۵، حزب الدعوة همراه دیگر احزاب شیعی با ارائهٔ فهرستی مشترک به نام ائتلاف یکپارچهٔ عراق (ائتلاف العراقی الموحَّد) شرکت کرد و با کسب ۱۳۳ کرسی از ۲۷۵ کرسی مجلس به پیروزی رسید. در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۴ / ۳ مه ۲۰۰۵، حکومت انتقالی از سوی مجلس برگزیده شد، که ابراهیم جعفری نخست‌وزیر و جلال طالبانی رئیس‌جمهور شدند.
در ۲۴ آذر ۱۳۸۴ / ۱۵ دسامبر ۲۰۰۵، در انتخابات مجلس عراق نیز حزب الدعوة در چهارچوب ائتلاف یکپارچهٔ عراق مشارکت کرد و ۱۲۸ کرسی از ۲۷۵ کرسی مجلس را به خود اختصاص داد. در ۱۳۸۵ش / ۲۰۰۶ مجلس عراق، نوری المالکی از اعضای بارز حزب الدعوة را به نخست‌وزیری برگزید. در ۱۳۸۶ش / ۲۰۰۷، در کنگرهٔ عمومی حزب الدعوة منصب جدید دبیرکل اضافه و نوری مالکی به این منصب برگزیده شد. در پی این کنگره، ابراهیم جعفری از حزب الدعوة جدا شد و جریان اصلاح ملی (تیار اصلاح الوطنی) را تأسیس کرد.
انتخابات دورهٔ بعدی مجلس عراق در ۱۶ اسفند ۱۳۸۸ / ۷ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد. پیش از انتخابات، میان احزاب شیعی موجود در ائتلاف یکپارچهٔ عراق اختلاف افتاد. بنا بر این، نوری مالکی ائتلاف جدیدی شامل ۷ حزب به نام ائتلاف دولت قانون (ائتلاف دولة القانون) تشکیل داد. این ائتلاف در انتخابات مجلس ۸۹ کرسی را به دست آورد و پس از فهرست العراقیة (قائمة العراقیة) به رهبری ایاد علاوی که ۹۱ کرسی را به خود اختصاص داده بود، قرار گرفت. این مجلس نیز بار دیگر مالکی را به نخست‌وزیری برگزید.
فعالیت‌های رسانه‌ای
حزب الدعوة صاحب شبکه تلویزیونی ماهواره‌ای به نام آفاق است که در ۱۳۸۵ش / ۲۰۰۶ تأسیس شد. این شبکه ۹ دفتر خارجی در کشورهای مختلف دارد. ۲ رادیو به نام‌های آفاق و بنت الهدی نیز متعلق به حزب است. حزب فعالیت مطبوعاتی نیز دارد. در ۱۳۳۹ش / ۱۹۶۰ نشریه‌ای به نام الدعوة الاسلامیة منتشر کرد که پس از ۱۰ شماره توقیف شد. در ۱۳۴۲ش / ۱۹۶۳ نشریهٔ جدیدی به نام صوت الدعوة را انتشار داد که همچنان منتشر می‌شود. در حال حاضر (۱۳۹۱ش / ۲۰۱۲) این حزب روزنامه‌های البیان و الدعوة و مجلهٔ قبضة الهدی را منتشر می‌کند.
جری لوئیس
جری سباستین لوئیس (زاده ۱۶ مارس ۱۹۲۶ – درگذشته ۲۰ اوت ۲۰۱۷) هنرپیشه، کمدین، تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان سرشناس آمریکایی بود. او بیشتر به خاطر بازی در فیلم‌های کمدی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی و ژست‌های بامزه‌ و بنیاد خیریه‌اش مشهور بود.
جری لوییس در طول مدت عمر حرفه‌ای خود جوایز متعددی را از جشنواره فیلم کمدی آمریکا، دوربین طلایی، اتحادیه منتقدین فیلم لوس آنجلس و جشنواره فیلم ونیز از آن خود کرده‌است و در منطقه پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دو ستاره برای خود دارد. سیارک ۱۱۵۴۸ به نام اوست.
لوییس پایان عمر خود در لاس وگاس و نوادا زندگی می‌کرد. لوییس در سال ۱۹۴۶ با «دین مارتین» زوجی موفق را تشکیل دادند. این دو در کنار برنامه‌های شبانه که بسیار محبوب مردم بود، در چندین فیلم کمدی ظاهر گشتند که از موفقیت بالایی برخوردار شدند. این گروه دو نفره ده سال بعد منحل شد.
حمید قنبری دوبلور جری لوئیس نقش بسزایی در شناساندن و محبوبیت او در بین ایرانیان داشت.
کار حرفه‌ای
لوییس در روز شانزدهم مارس ۱۹۲۶ در «نوارک» واقع در نیوجرسی چشم به جهان گشود. نام او را «جوزف لویچ» یا بنا به قولی «ژروم لویچ» گذاشتند. پدرش «دنی لوییس» واریته (نمایش متنوع همراه با ساز و آواز) اجرا می‌کرد. لوییس از سال ۱۹۴۲ یعنی از شانزده سالگی بازی در نمایش‌های کمدی را آغاز کرد و دو سال بعد و در هجده سالگی ازدواج کرد.
مارتین و لوییس
لوییس شهرت اولیه خود را در کنار «دین مارتین» خواننده به دست آورد. مارتین همواره مردی عاقل بود که باید با لوییس دیوانه سرمی‌کرد. گروه کمدی مارتین و لوییس با تعداد زیادی از نمایش‌های متنوع در دهه چهل معروف شدند. شاید شهرت و محبوبیت لوییس به این خاطر بود که بیشتر اوقات فی البداهه از کلمات و حالات خنده‌آور استفاده می‌کرد و زیاد پایبند متن نبود. در اواخر دهه ۱۹۴۰ آن دو با برنامه‌های شبانه‌شان کاملاً شناخته شدند. منتقدین اغلب قادر به توصیف حالات بی نظم و شلوغ آن دو نبودند و فقط به یک جمله بسنده می‌کردند: «مارتین آواز می‌خواند و لوییس دلقک بازی درمی‌آورد.» ولی تماشاچیان از انرژی و هیجان این تیم دو نفره لذت می‌بردند و همیشه برنامه آن‌ها را از تلویزیون و استودیو پارامونت پیکچرز دنبال می‌کردند. کم‌کم نقش مارتین در فیلم نامه‌ها کمرنگ تر شد و توجهات، بیشتر به لوییس معطوف می‌شد. به‌طوری‌که یک بار مجله لوک عکسی بزرگ از این زوج را چاپ کرد. این عکس در حقیقت تصویر لوییس را نشان می‌داد و تنها گوشه‌ای از صورت مارتین دیده می‌شد. این کار عملاً مارتین را از لوییس دور کرد و سرانجام در سال ۱۹۵۴ این زوج حرفه‌ای از یکدیگر جدا شدند اما پس از جدایی هر دوی آن‌ها به شهرت انفرادی دست یافتند. باردیگر که این دو در کنار هم دیده شدند در سال ۱۹۷۶ و در فیلمی به کارگردانی «فرانک سیناترا» بود که بسیار مورد توجه مردم قرار گرفت. لوییس ده سال پس از مرگ دین، در سال ۲۰۰۵ در کتاب «دین ومن یک داستان عاشقانه» احساس خود را نسبت به همکار قدیمی اش «دین مارتین» بیان کرد.
مسیر انفرادی
پس از اتمام همکاری با دین مارتین، او و همسرش سفری را در لاس وگاس برای تعیین مسیر حرفه‌ای جری در نظر گرفتند. او احساس کرد که زندگی اش در یک وضعیت بحرانی است: «من در یک قدم رو به جلو رفتن همراه با اعتماد به نفس ناتوان بودم. من کاملاً بدون هیچ اعتماد به نفسی، تنها بودم.» در همین حال، او یک درخواست ضروری از طرف دوستش سید لوفت که شوهر و مدیر برنامه‌های جودی گارلند بود مبنی بر عدم توانایی همسرش در اجرای آن شب در لاس وگاس به دلیل بیماری دریافت کرد و از او درخواست شد که جای همسرش را پر کند. با اینکه لوییس از وقتی ۵ ساله بود (۲۵ سال پیش از آن شب) روی صحنه آهنگی اجرا نکرده بود اما با این وجود در مقابل تماشاگران حاضر شد و با جک‌هایش با تماشاگران شوخی می‌کرد در حالی که گارلند پایین صحنه نشسته بود و تماشا می‌کرد. سپس او یک آهنگ که از بچگی یادگرفته بود با نام «راک-ا-بای بیبی» همراه آهنگ «باران بیا یا درخشش بیا» اجرا کرد. لوییس به خاطر می‌آورد: «وقتی اجرایم را تمام کردم، فضا از هیجان منفجر شد. من از صحنه پایین آمدم و می‌دانستم که از پسش برمیایم». به درخواست همسرش، جری با پول خود آهنگ‌ها را ضبط کرد.
«کپیتال رکوردز» این خبر را شنید و اصرار ورزید که او یک آلبوم بدهد. آلبوم «جری لوییس فقط می‌خواند» در رتبه‌بندی بیلبورد به رتبه سه رسید و برای چهار ماه در همان حوالی باقی ماند و بیش از یک میلیون و نیم نسخه فروخت. حال با اثبات این که او می‌تواند بخواند و اجرای زنده داشته باشد، در اواخر سال ۱۹۵۶ به صورت منظم در هتل سندز در لاس وگاس اجرا کردن را بار دیگر آغاز کرد که به نقطه‌ای برای تغییر زندگی و حرفه‌اش تبدیل شد. هتل سندز با او برای پنج سال قرارداد بست که شش هفته در سال اجرا کند و همان مقدار پولی را دریافت کند که او و مارتین به صورت تیم دریافت می‌کردند. منتقدین نیز نقدهای مثبتی برای او نوشتند. یکی از منتقدین نوشت: «جری فوق‌العاده بود. او ثابت کرد که می‌تواند به تنهایی موفق باشد.» او در ژانویه سال ۱۹۵۷ در شبکه «ان‌بی‌سی» برای اولین اولین برنامه تلویزیونی انفرادی‌اش ظاهر شد که به دنبالش اجراهایی در کلوب‌هایی در میامی، نیویورک، شیکاگو و واشینگتن بودند. در فوریه او جودی گارلند را در تئاتر پالاس در نیویورک همراهی کرد. همکار قبلی‌اش مارتین، در این برهه تماس گرفت و برایش آرزوی موفقیت کرد.
ستاره کمدی
پس از انحلال گروه «مارتین و لوییس»، جری در استودیوی پارامونت پیکچرز به کار ادامه داد و یک ستاره کمدی بزرگ شد. نخستین فیلم سینمایی او «مجرم ظریف» (۱۹۵۷) نام داشت. او پس از آن در پنج فیلم سینمایی دیگر ظاهر شد. لوییس در دهه ۱۹۵۰ استعداد خود در زمینه آوازه خوانی را به‌نمایش گذاشت و در این بخش هم موفق ظاهر شد. آهنگ معروف او در آن زمان «فقط به تو بستگی دارد» نام داشت که در سال ۱۹۵۸ اجرا شد. در سال ۱۹۶۰ در فیلم «پادو» بازی کرد. فیلمی که نخستین کار او در زمینه تهیه‌کنندگی و کارگردانی بود. لوییس این فیلم را در هتل «فونتن بلو» در میامی و با بودجه‌ای بسیار کم ساخت. در آن زمان لوییس روزها در هتل فیلم بازی می‌کرد و شب‌ها در آن برنامه اجرا می‌کرد. او برای ساخت فیلم «پادو» از دوربین‌های ویدئویی و دوربین‌های مداربسته استفاده می‌کرد تا بتواند در هنگام بازی صحنه‌ها را ببیند. بعد از آن بود که این شیوه یک روش استاندارد برای ضبط فیلم‌های هالیوود شد. از دیگر فیلم‌هایی که در آن‌ها لوییس هم بازیگر و هم کارگردان بود می‌توان به «مرد خانم‌ها»، «پسر پیغام رسان» و فیلم معروف «پروفسور دیوانه» اشاره کرد. از سال ۱۹۶۶ یعنی وقتی چهل سال داشت دیگر لوییس آن جوان لاغر و چابک نبود. او دیگر کندتر کار می‌کرد و بازی برایش سخت‌تر شده بود. از آن سال بود که فروش فیلم‌هایش رو به کاهش نهاد تا جایی که شرکت فیلم‌سازی پرامونت پیکچرز احساس کرد دیگر به فیلم‌های کمدی جری لوییس نیازی ندارد. از آن پس لوییس به فکر ساخت فیلم‌های شخصی افتاد. در سال ۱۹۷۲ فیلم اکران نشده «روزی که دلقک گریه کرد» را ساخت. این فیلم داستانی درام داشت که در اردوگاه نازی‌ها اتفاق افتاد. لوییس دلیل اکران نشدن این فیلم را مشکلات در امور مالی ذکر کرد ولی اخیراً در کتاب «مارتین و من» نوشت که دلیل اصلی اکران نشدن آن فیلم این بود که خود از کارش راضی نبود. از فیلم‌های بعدی جری لوییس «کار سخت» (۱۹۸۱) به کارگردانی خودش، «سلطان کمدی» (۱۹۸۳) اثر مارتین اسکورسیزی که در آن با رابرت دنیرو همبازی بود، «رؤیای آریزونا» (۱۹۹۴) و آخرین کارش «استخوان‌های خنده دار» (۱۹۹۵) هستند اما لوییس در اروپا محبوب باقی‌ماند. منتقدین اروپایی همواره او را بازیگری تحسین‌برانگیز دانسته‌اند که روی تک تک حرکاتش تسلط کامل دارد و از این زاویه او را قابل قیاس با هاوارد هاکس و آلفرد هیچکاک می‌دانند. باوجود این که لوییس دیگر در فیلم‌های کمدی ظاهر نمی‌شود ولی هنوز هم مردم او را دوست دارند و حرف‌های بامزه او به صورت تکه کلام‌هایی درآمده که در فرهنگ محاوره آمریکا جا بازکرده‌است.
امور خیریه
در سال ۱۹۵۲ لوییس «بنیاد ضعف عضلانی» را تأسیس کرد و پس از آن در مناسبت‌های مختلف سعی کرد برای کمک به بیماران این بنیاد، کمک مالی جمع کند. تلاش‌های او تاکنون سبب جمع‌آوری بیش از دو میلیارد دلار گشته که همگی صرف مراقبت از بیماران عصبی عضلانی و تحقیقات علمی دربارهٔ این بیماری شده‌است. اوایل مارتین و لوییس در کنار هم این کارها را انجام می‌دادند ولی بعدها وقتی این دو از یکدیگر جدا شدند لوییس به‌تنهایی این امر خیر را ادامه داد. لوییس از سال ۱۹۵۲ رئیس این بنیاد بوده‌است. در سال ۱۹۷۷ جری لوییس تنها شخصیت سرشناسی بود که نامزد جایزه صلح نوبل شد و در سال ۱۹۸۵ از طرف سازمان دفاع آمریکا به خاطر خدمات عمومی قابل‌توجهش مدال افتخار دریافت کرد.
زندگی خصوصی
پدر و مادر لوییس «دنی و رائه لوییس» نام داشتند و هر دو به‌طور حرفه‌ای در عالم هنر فعالیت می‌کردند. پدرش نمایش اجرا می‌کرد و مادرش در رادیو پیانو می‌نواخت وقتی جری تنها پنج سال داشت در رادیو آواز خواند. وقتی پانزده ساله شد کاملاً به‌اجرای پانتومیم و برنامه‌های کمیک تسلط داشت. او کت و شلوار گشاد و آویزانی را بر تن می‌کرد و نمایش اجرا می‌کرد و با همین تجهیزات ساده همه را می‌خنداند. در آن زمان بود که «مکس کولمن» همکار پیشکسوت پدرش به او توصیه کرد کارش را جدی بگیرد چون حتماً موفق خواهد بود و همین‌طور هم شد و شهرت لوییس جهانی شد. یکی از علایق همیشگی لوییس بازی بیس بال است. او در دهه پنجاه و شصت بیسبال بازی می‌کرد و عضو تیم «لوس آنجلس لجرز» بود. لوییس در سال ۱۹۶۷ استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی شد و سلسله سخنرانی‌های وی در آن دانشگاه در کتابی به نام «فیلم‌ساز مطلق» به چاپ رسید. موضوعی که شاید کمتر کسی از آن اطلاع داشته باشد. این است که لوییس هشت بار برنده جایزه بهترین کارگردان سال در اروپا شد. «ژان-لوک گدار» کارگردان فرانسوی دربارهٔ وی می‌گوید: جری لوییس تنها کارگردان آمریکایی است که فیلم‌های مترقی ساخته‌است. او بسیار بهتر از چارلی چاپلین و باستر کیتون می‌باشد. وقتی نامزد دریافت جایزه صلح نوبل شد، مجری مراسم دربارهٔ او گفت «جری لوییس مردی برای تمام فصول، تمام مردم و تمام اعصار است و نام او در قلب میلیون‌ها نفر از مردم دنیا برابر با صلح، عشق و برادری می‌باشد.» لوییس در سال ۱۹۴۴ با «پتی پالمر» ازدواج کرد و ۳۶ سال با او زندگی مشترک داشت. آن‌ها پنج پسر به نام‌های گاری، ران، اسکات، کریس و آنتونی و هفت نوه و یک نتیجه دارند. جری در سال ۱۹۸۳ با «سم پیت نیک» ازدواج کرد. حاصل زندگی مشترک آن‌ها دختری به نام «دانیلا سارا» متولد ۱۹۹۲ است که به گفته جری: «چراغ زندگی و هوای ریه‌های آنهاست». لوییس یک شعار همیشگی دارد که برای مردم بسیار زیباست. او می‌گوید:
درگذشت
لوییس که در سال‌های پایانی عمرش از مشکلات قلبی و سرطان پروستات رنج می‌برد، در صبح روز یکشنبه ۲۰ اوت ۲۰۱۷ در سن ۹۱ سالگی در خانه‌اش در لاس وگاس درگذشت.
جاهای تاریک (رمان)
«جاهای تاریک» (Dark Places) یک رمان معمایی از گیلین فلین است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
فرودگاه جزیره مریت
فرودگاه جزیره مریت یک فرودگاه است. این فرودگاه در شهر جزیره مریت، فلوریدا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
گمبرت (دهانه)
گمبرت یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
دهانه‌های اقماری
این دهانه ۱۵ دهانه اقماری دارد.
هامبورگ (آرکانزاس)
هامبورگ (آرکانزاس) (به انگلیسی: Hamburg, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۲٬۸۵۷ نفر است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
رزبری، نیو ساوت ولز
رزبری (به انگلیسی: Rosebery) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
اوریس اس. فری
'''اوریس اس. فری''' سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۶۷ تا ۱۸۷۲ و ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۵ و ۱۸۷۵ میلادی سناتور ایالت کنتیکت در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
بادپر شکم‌زرد
بادپر شکم‌زرد کیسه‌داری از تیره بادپرکیسه‌داران بومی استرالیا است. این جانور درخت‌پیما و شب‌زی در ناحیه باریکه‌ای از خاک شرقی استرالیا از کوئینزلند تا ویکتوریا زندگی می‌کند.
کیرشهایم آم نکار
کیرشهایم آم نکار یک شهر در آلمان است که در لودویگزوبورگ واقع شده‌است.
خصوصیات
کیرشهایم آم نکار ۵٬۰۹۸ نفر جمعیت دارد.
شور زندگی (فیلم ۱۳۷۷)
شور زندگی فیلمی به کارگردانی فریال بهزاد و نویسندگی فرزانه شبانی محصول سال ۱۳۷۷ است. دراین فیلم نیاز با پدرش زندگی می‌کند و مادرش برای تحصیل به خارج از کشور رفته و پس از سالها مادرش به وطن برمیگردد…
پاوووکوما
پاوووکوما یک روستا در لهستان است که در گمینا دنوو واقع شده‌است. پاوووکوما ۵۱۸ نفر جمعیت دارد.
کاظم‌خانی سفلی
کاظم خانی سفلی، روستایی از توابع بخش گواور شهرستان گیلان‌غرب در استان کرمانشاه ایران است.
یادرانکا کوسور
یادرانکا کوسور  (Jadranka Kosor؛ زاده July 1, 1953) سیاست‌مدار اهل کرواسی است.
هومسن (دهانه)
هومسن یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
الرص
الرص (به عربی: الرص) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در Bareq, Asir واقع شده‌است. الرص ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیارک ۱۱۳۳۶
سیارک ۱۱۳۳۶ یازده هزار و سیصد و سی و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵.۵ است.
شهرستان جفرسون، کنتاکی
شهرستان جفرسون، کنتاکی (به انگلیسی: Jefferson County, Kentucky) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است.
خانه ماشاءالله برخالو یهیم
خانه ماشاءالله برخالو یهیم مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شیراز، ابتدای گذر سنگ سیاه، کوچه پشت بیت المهدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۶۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لا والی
«لا والی» (La Vallée) یک فیلم به کارگردانی باربت شرودر است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
افراین سانچس
افراین سانچس (Efraín Sánchez; – 1926:2:26, January 16, 2020) بازیکن و مربی فوتبال اهل کلمبیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال آمریکا ده کالی، باشگاه فوتبال سانتا فه، باشگاه فوتبال میلوناریوس، باشگاه فوتبال اطلس، باشگاه فوتبال ایندپندینته مدئین، باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور، باشگاه فوتبال اونس کالداس، و باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
پابزرگ میکرونزی
پابزرگ میکرونزی نام یک گونه از سرده مرغ خاشاک است.
تندوف
تِندوف شهری است در منطقه صحرایی کشور الجزایر.
این شهر مرکز استان تندوف است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۶ جمعیت این شهر ۴۴،۰۵۸ نفر تخمین زده شد.
باشگاه فوتبال هاسوکس
باشگاه فوتبال هاسوکس یک باشگاه فوتبال در شهر هاسوکس، کشور انگلستان است که در سال ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شده‌است.
شاپرک‌های جگن‌خوار
شاپرک‌های جگن‌خوار (نام علمی: Glyphipterigidae) نام یک تیره از بالاخانواده پنهان‌خواران است.
نامه فرهنگستان
نامهٔ فرهنگستان نشریهٔ رسمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران است. نسخهٔ اول این نشریه از ۱۳۲۲ تا ۱۳۲۶ منتشر شد. دورهٔ جدید این نشریه از سال ۱۳۷۴ تاکنون منتشر می‌شود و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. سردبیر این مجله محمدرضا ترکی است. تا خرداد ۱۳۹۸، احمد سمیعی گیلانی سردبیری نشریه را بر عهده داشت و پس از آن، علاءالدین طباطبایی مدتی کوتاه سردبیر نشریه بود.
نامهٔ فرهنگستان ضمیمه‌هایی در موضوعات تخصصی دارد که عبارت‌اند از مجلهٔ دستور، مجلهٔ گویش‌شناسی، مجلهٔ فرهنگ‌نویسی، و مجلهٔ ادبیات تطبیقی.
گیاه خانگی
گیاه خانگی یا گیاه آپارتمانی گیاهی است که در جاهای دربسته مثل خانه‌ها و اداره‌ها رشد می‌کند. گیاهان خانگی معمولاً با اهداف تزیینی، تأثیرات مثبت روانشناسانه، تازه نگه داشتن هوا یا به علت اثراتی که بر سلامتی دارد مانند تمیزسازی هوای داخل خانه پرورش داده می‌شوند. گیاهانی که به منظورهای گفته‌شده در بالا پرورش داده می‌شوند، معمولاً، هرچند نه همیشه، گیاهان گرمسیری یا نیمه گرمسیری مانند: گیاهان هوایی، گیاهان آب‌دار یا کاکتوس‌ها هستند.
نامه فرهنگستان
زبان‌ها و گویش‌های ایرانی
مجلهٔ  زبان‌ها و گویش‌های ایرانی یکی از نشریه‌های ضمیمهٔ نامهٔ فرهنگستان است که به انتشار پژوهش‌های زبان‌شناختی دربارهٔ گویش‌شناسی می‌پردازد. این مجله که از سال ۱۳۸۲ منتشر می‌شود، قبلاً گویش‌شناسی نام داشت و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. سردبیریِ این مجله را حسن رضائی باغ‌بیدی بر عهده دارد.
گیاه خانگی
گیاهان خانگی، به مقدار مناسب رطوبت، نورغیرمستقیم، ترکیبات موجود در خاک، دمای مناسب ،کود و ظرف یا گلدان مناسب نیاز دارند.
نامه فرهنگستان
فرهنگ‌نویسی
مجلهٔ فرهنگ‌نویسی یکی از نشریه‌های ضمیمهٔ نامهٔ فرهنگستان است که به انتشار پژوهش‌های زبان‌شناختی دربارهٔ فرهنگ‌نویسی می‌پردازد. این مجله از سال ۱۳۸۶ منتشر می‌شود و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. سردبیریِ این مجله را علی‌اشرف صادقی بر عهده دارد.
گیاه خانگی
تأثیر بر پاکسازی هوای داخل ساختمان
گیاهان خانگی مواد آلاینده کیفیت هوای داخل ساختمان از جمله ترکیبات آلی فرار مانند بنزن، تولوئن، زایلن (خانواده‌ای از هیدروکربن‌های سمی و قابل اشتعال و معطر) را کاهش می‌دهند. این ترکیبات در مرحله اول توسط میکروارگانیسم‌های موجود در خاک برطرف می‌شوند. این گیاهان می‌توانند (CO2) کربن دی اکسید موجود در خاک را هم که با کار کمتر مرتبط است از داخل ساختمان برطرف کنند. تأثیر این گیاهان برای استفاده در سفینه‌ها توسط ناسا مورد پژوهش قرار گرفته است. همچنین به نظر می‌رسد گیاهان می‌توانند میکروبهای موجود در هوا را کاهش داده و رطوبت را هم افزایش دهد.
نامه فرهنگستان
ادبیات تطبیقی
مجلهٔ ادبیات تطبیقی یکی از نشریه‌های ضمیمهٔ نامهٔ فرهنگستان است که به انتشار پژوهش‌های مربوط به ادبیات تطبیقی می‌پردازد. این مجله از سال ۱۳۸۹ منتشر می‌شود و دارای درجهٔ علمی-پژوهشی است. سردبیریِ این مجله را ابوالحسن نجفی بر عهده داشت و پس از فوت او، علیرضا انوشیروانی سردبیر مجله شد.
کهوتی
کهوتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جاسک در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جاسک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سیارک ۱۷۵۲۱
سیارک ۱۷۵۲۱ هفده هزار و پانصد و بیست و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۷ ژانویه ۱۹۹۳ کشف شد.
فنیی (دهانه)
فنیی یک دهانه برخوردی در ماه‌
سیارک ۱۷۵۲۱
قدر مطلق سیارک برابر ۱۹.۵ است.
ناحیه دیرفیلد، ایزابلا، میشیگان
ناحیه دیرفیلد (به انگلیسی: Deerfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایزابلا، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه دیرفیلد ۹۲٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۸۱ نفر جمعیت دارد و ۲۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرک نورد
شهرک نَوَرد شهرکی در حومهٔ اهواز است که منازل سازمانی کارکنان گروه ملی صنعتی فولاد ایران اهواز در آن قرار دارد. این شهرک در کنار مجموعهٔ صنعتی گروه ملی و جادهٔ اصلی خرمشهر قرار گرفته است. باشگاه نورد که درون شهرک قرار دارد؛ زمانی تیم‌های بوکس و والیبال آن در سطح خوزستان مطرح بودند.
شهرستان جانسون، کنتاکی
خصوصیات
شهرستان جانسون ۶۸۴ کیلومترمربع مساحت دارد.
پاوووو (شهرستان ستاراخوویتسه)
پاوووو یک روستا در لهستان است که در گمینا پاوووو واقع شده‌است. پاوووو ۱٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
نرده راه‌پله
نرده راه پله نرده ایست که طراحی می‌شود تا دست برای پایدارسازی یا فراهم آوری یک تکیه گاه آن را بگیرد. نرده‌های راه پله عموماً برای بالا رفتن یا پایین آمدن از پلکانها و پله برقی ها به منظور پیشگیری از سقوط صدمه زننده به کار می‌روند. نرده‌های پله را نوعاً با استفاده از تیر یا با اتصال مستقیم به دیوار محکم می‌کنند.
کوی منبع آب
محلهٔ منبع آب همسایهٔ حصیرآباد از محلات کارگرنشین اهواز است. خیابان اصلی منبع آب، شهید کریم باوی نام دارد این محله با جمعیت بیش از ۳۰هزار نفری از پرجمعیت ترین محله های بختیاری نشین اهواز است.
کوی منبع آب که از اولین اجتماعات حاشیه‌نشینی در اهواز به شمار می‌آید، در حوزه استحفاظی منطقه ۷ شهرداری و در شرق اهواز واقع است. این محله در سال ۱۳۸۸ دارای وسعتی بیش از ۷۵۰ هزار متر مربع و جمعیتی معادل ۲۲۰۵۰ نفر (۱۱۷۰ خانوار) بود. این محله هم‌اکنون با مسائل متعدد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مواجه‌است، که می‌توان به ساخت‌وسازهای غیر مجاز، نداشتن پروانه ساخت و سند قانونی، نارسایی خدمات شهری، آلودگی زیست‌محیطی، بیکاری، اشتغال کاذب و مواردی از آن دست در منطقه اشاره کرد.
پیشینه
کوی منبع آب، چه از لحاظ قدمت و چه از لحاظ وسعت و جمعیت، از بزرگترین محله‌های اسکان غیر رسمی اهواز به شمار می‌آید که در قلب شهر قرار دارد. در سال ۱۳۵۶ به دستور دکتر شیرانی، شهردار اهواز، این ناحیه را که در آن زمان کوه بود، صاف کردند و به نمایندگی تعاونی مسکن به هریک از کارگران شهرداری ۱۶۰ متر مربع زمین تعلق گرفت و در سال ۱۳۵۷ به آنها تحویل داده شد. بعدها دیگر ساکنان که اکثرشان را افراد عادی تشکیل می‌دادند، به صورت بی‌ضابطه و غیررسمی به تسطیح کوه پرداختند و خانه‌هاشان را در آنجا بنا کردند-که این روند همچنان ادامه دارد. در زمان حاضر این محله شامل سه قسمت است:
۱. خانه‌های سازمانی آبی؛که در واقع به پرسنل سازمان آب واگذار شده بود و شامل ۱۰ خیابان فرعی و ۲ خیابان اصلی به مساحت ۴۰ هزار متر مربع است.
۲. فاز ۳ شهرداری؛ که اکثر ساکنان آن را کارگران شهرداری تشکیل می‌دهند و شامل خیابان‌های ۱ تا ۱۸ به مساحت ۷۷۰ هزار متر مربع است.
۳. خانه‌های تصرفی؛ که شامل خیابان‌های ۱۹ تا ۲۶ یعنی ۸ خیابان به مساحت ۲۵۰ هزار متر مربع است. البته بعضی از خانه‌های خیابان‌های ۱۰ تا ۱۳ نیز جزء خانه‌های تصرفی محسوب می‌شوند. این ناحیه بر روی تپه‌هایی قرار گرفته‌است که می‌تواند بهترین منظرگاه شهری به شمار آید و مکان مناسبی برای بهترین چشم‌انداز شهر باشد. ولی استقرار سکونتگاه‌های بی‌ضابطه باعث شده‌است که این تپه‌ها به شکلی ناهنجار بر چهره شهر نمایان گردند.
جنگ نهر
جنگ نهر یا کریک (Creek War) (۱۸۱۳–۱۸۱۴) که به جنگ چوب سرخ یا چوب‌دست سرخ و جنگ داخلی نهر نیز مشهور است جنگی محلی بین گروه‌های مخالف همدیگر کریک، امپراطوریهای اروپایی و ایالات متحده بود که به‌طور کلی در آلابامای امروزی و در امتداد ساحل خلیج رخ داد. عمده اختلافات جنگ بین نیروهای شبه‌نظامی ایالتی و کریک‌های «چوب سرخ» آغاز شد.
جنگ کریک با اختلافی داخلی در بین کنفدراسیون کریک آغاز شد، اما نیروهای شبه‌نظامی سفید سریعاً درگیر آن شدند. تجار بریتانیایی فلوریدا درست مثل دولت اسپانیایی به خاطر منافع مشترکشان با چوب سرخی‌ها برای جلوگیری از گسترش ایالات متحده به منطقه آنها، آنها را با سلاح گرم و تدارکات تأمین می‌کردند.
جنگ به‌طور مؤثر با معاهده قلعه جکسون در اوت ۱۸۱۴ تمام شد جایی که ژنرال اندرو جکسون از شمال، ائتلاف ایالت‌های متحد جدایی‌طلب کریکی جنوبی را مجبور کرد که بیش از ۲۱ میلیون جریب فرنگی معادل ۸۴۹۸۴ کیلومتر مربع را به دولت واگذار کنند که امروزه جرجیای جنوبی و آلابامای مرکزی را تشکیل می‌دهد. این زمین‌ها هم از متحدان کریک گرفته شد هم از چوب سرخی‌ها (طرفین آغاز جنگ داخلی).
همین ایالت‌های جنوبی که با امپراطوری‌های اروپایی متحد شده بودند چند دهه بعد به عنوان حامیان برده‌داری و مخالف قانون لغو برده‌داری وارد جنگ داخلی با شمالی‌ها شدند.
.
لویدلسباخ
لویدلسباخ رود کوچکی است که به رود انتس می‌ریزد. این رود از لودویگزوبورگ در ایالت بادن-وورتمبرگ کشور آلمان می‌گذرد.
یوهان اشتراوس (پدر)
یوهان اشتراوس (پدر) (زادهٔ  - درگذشتهٔ ) آهنگساز دورهٔ رمانتیک اهل اتریش بود. پرآوازه‌ترین اثرِ او مارش رادتسکی است.
یوهان اشتراوس (پسر)، یوزف اشتراوس، و ادوارد اشتراوس پسران او بودند.
توماس دبلیو. فری
توماس وایت فری سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۸۳ میلادی سناتور ایالت میشیگان در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
قرن مخلد
قرن مخلد (به عربی: قرن مخلد) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در Bareq, Asir واقع شده‌است. قرن مخلد ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۳۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاظم‌خانی علیا
کاظم‌خانی علیا، روستایی از توابع بخش گوار شهرستان گیلانغرب در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حیدریه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۱ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.
مایکل وایت (روان‌درمانگر)
مایکل وایت (۲۰۰۸–۱۹۴۸)، بنیان‌گذار روایت درمانی است؛ که یک همکاری و همایندی مهم بین روان درمانی و خانواده درمانی می‌باشد. وایت یک مددکار اجتماعی و خانواده درمانگر فعال و یکی از گردانندگان «مرکز دولویچ» در آدلاید استرالیا و منتشرکننده تعداد زیادی کتاب مهم در حوزه خانواده درمانی و روایت درمانی بود. در ژانویه ۲۰۰۸ وایت مرکز روایت درمانی آدلاید را برای خدمات مشاوره ای و دوره‌های آموزشی مرتبط با روایت درمانی و همچنین معرفی آخرین پیشرفت‌ها در حوزه شیوه‌های درمانی روایتی بنیان نهاد.
وایت همچنین به خاطر کار با کودکان جوامع بومیان استرالیا و همچنین کار روی اسکیزوفرنی، پرخوری و بی‌اشتهایی روانی، خشونت مردان و آسیب روحی شهره بود.
زندگی اولیه و تحصیلات
مایکل کینگزلی وایت در آدلاید در جنوب استرالیا به دنیا آمد و بزرگ شد. اولین کار حرفه‌ای اش در زمینه خدمات اجتماعی و کانون اصلاح و تربیت بود. وی در سال ۱۹۷۹ مدرک خدمات اجتماعی را از دانشگاه جنوب استرالیا گرفت؛ و به عنوان مددکار اجتماعی روان‌پزشکی در بیمارستان کودکان استرالیا مشغول به کار شد. وی مرکز دولویچ را در سال ۱۹۸۳ تأسیس کرد و شروع به درمان خصوصی به عنوان خانواده درمانگر کرد.
علایق و رویکردها
علایق ابتدایی وایت شامل نظریه سیستم‌ها و سایبرنتیک (گریگوری بیتسون) بود. قسمت اصلی کار وایت بر پایه طیف وسیعی از منابع بنا نهاده شده بود که شامل نظریه ادبی (جروم برونر)، انسان‌شناسی فرهنگی (کیلفورد گیرز، باربارا مایرهوف، ویکتور ترنر)، روانشناسی پساساختارگرا (ویلیام جیمز، ویگوتسکی) و فلسفه انتقادی / پساساختارگرا (دریدا و فوکو) بود.
نوآوری‌های تئوریک و درمانی
ایده‌های کلیدی درمانی که بوسیله وایت گسترش یافتند شامل «بیرونی سازی»، (به‌طور خلاصه به این معناست که مشکل در وجود فرد نیست بلکه چیزی بیرون فرد است و هویتی مستقل دارد) و «مکالمات باز نگارانه» داستان‌های غالب زندگی مردم و «گوش دادن مضاعف» به شرح آسیب و ضربه (نه فقط به خود شرح آسیب بلکه به چگونه بیان کردن و پاسخ افراد در برابر این آسیب‌ها)
لاورنس فاکس
لاورنس فاکس (Laurence Fox؛ زادهٔ May 26, 1978) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به گاسفورد پارک، وقایع‌نگاری فرانکنشتاین و دبلیو ای اشاره کرد.
۲۱۲ (عدد)
۲۱۲ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۱۱ و قبل از ۲۱۳ قرار دارد.
شهرستان کنتون، کنتاکی
شهرستان کنتون، کنتاکی (به انگلیسی: Kenton County, Kentucky) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است.
تل (جاسک)
تل، روستایی در دهستان جاسک بخش مرکزی شهرستان جاسک در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۰ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
فرودگاه مریت
فرودگاه مریت (به زبان بومی: Saunders Field) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا YMB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۶۳۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
آچیتو ویواس
آچیتو ویواس (Achito Vivas؛ زادهٔ March 1, 1934) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
محمدی سفلی
محمدی سفلی، روستایی از توابع بخش گوار شهرستان گیلانغرب در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حیدریه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۹ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
آچیتو ویواس
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
گریوس (دهانه)
گریوس یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
پاووووو (شهرستان گنگزنو)
پاووووو یک روستا در لهستان است که در گمینا چرنگیوو واقع شده‌است. پاووووو ۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
عشق + ۲
عشق + ۲ فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رضا کریمی محصول سال ۱۳۷۷ است.
باشگاه فوتبال هارتلی وینتنی
باشگاه فوتبال هارتلی وینتنی یک باشگاه فوتبال در شهر هارتلی وینتنی، کشور انگلستان است که در سال ۱۸۹۷ میلادی تأسیس شده‌است.
هوشنگ الهیاری
هوشنگ الهیاری روانپزشک و فیلم‌ساز اهل ایران است که در کشور اتریش زندگی می‌کند.
او در وین در رشتهٔ پزشکی تحصیلاتش را به پایان رساند و سال‌ها به عنوان روان‌پزشک در زندان‌ها و مراکز درمانی کار می‌کرد. وی فیلم‌سازی را در سال ۱۹۷۰ میلادی با ساختن فیلم‌های کوتاه آغاز کرد، عشق من، وین، از فیلم‌های بلند داستانی او با بازی فریدون فرخزاد در سال ۱۹۹۱ به نمایش درآمد و با اقبال تماشاگران و منتقدان مواجه شد. متولد آبسوردستان (۱۹۹۹) یکی دیگر از آثار مطرح اوست. هوشنگ الهیاری در فیلم‌هایش به سرنوشت پناهجویان و مهاجران توجه خاص دارد.
وی مجموعه‌ای از یادگارها، جوایز و دیپلم‌های هنری و سینمایی خود را به موزه سینما سپرد.
بهرام زند
ابوالفضل بهرام زندی مشهور به بهرام زند (زادهٔ ۶ شهریور ۱۳۲۸ – درگذشتهٔ ۱۸ فروردین ۱۳۹۷)، دوبلور، مدیر دوبلاژ و مجری سرشناس ایرانی بود.
او سرپرستی گویندگان را در سریال‌های ایرانی از جمله «امام علی»، «مردان آنجلس»، «پهلوانان نمی‌میرند»، «مسافر»، «بشارت منجی» و «مدار صفر درجه»، و مجموعه‌های خارجی پرمخاطبی مانند «جنگجویان کوهستان»، «شرلوک هلمز»، «ناوارو» و «۲۴» بر عهده داشته‌است. دوبلاژ دو سریال شرلوک هولمز و ناوارو با تکنیک و مهارت بالای او توأم با جذابیت و صلابت صدای بهرام زند وی را پرچمدار و یکه‌تاز هنر دوبلاژ در دو دههٔ ۷۰ و ۸۰ شمسی ساخت و بیش از همه آثارش این دو اثر باعث ماندگاری ابدی صدای او در اذهان فارسی زبانان شدند. او حدود هشت سال با بیماری سرطان مبارزه می‌کرد و سرانجام در صبح روز شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۷، در منزل خود در اثر ایست قلبی درگذشت.
زندگی‌نامه
در سال ۱۳۶۰ با بازی در مجموعه‌ای تلویزیونی به نام «سینما تئاتر» (تئاتر ولایت) و سپس در سال ۱۳۶۲ با بازی در فیلم میرزا کوچک خان، بازیگری را هم تجربه کرد.
همچنین در سال ۱۳۷۵ در مسابقه «حافظه برتر» به‌عنوان مجری فعالیت نمود.
فعالیت
زند در فیلم‌های بسیاری به جای شخصیت‌های گوناگون سخن گفت و سرپرستی گویندگان را در سریال‌های ایرانی ازجمله امام علی، روشن‌تر از خاموشی و مدار صفر درجه بر عهده داشت. او همچنین مدیر دوبلاژ مجموعه‌های خارجی پرمخاطبی مانند جنگجویان کوهستان، شرلوک هلمز، ناوارو و سریال ۲۴ بود. وی گفتار متن فصل‌هایی از مستند ایران را نیز انجام داد (هفت قسمت مربوط به مشهد و شش قسمت مربوط به کویر لوت).
دقت نظر در دوبله سریال شرلوک هلمز موجب شد که از طرف انجمن دوستداران شرلوک هلمز در انگلیس، با ارسال دو کتاب به عنوان هدیه، از دوبلهٔ این اثر تقدیر کنند.
از جمله موفقیت‌های ایشان در عرصه دوبله می‌توان به کسب عنوان «بهترین مدیر دوبلاژ سیما» در سال ۱۳۸۹ اشاره نمود.
آخرین فعالیت بهرام زند، صداپیشگی در پویانمایی فیلشاه (۱۳۹۶) در نقش شخصیت «پافیل» بود.
درگذشت
وی که سال‌ها با بیماری سرطان معده مبارزه می‌کرد، صبح روز شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۷ در منزل خود در اثر ایست قلبی در ۶۸ سالگی درگذشت. و در روز ۱۹ فروردین در آرامگاه خانوادگی در امامزاده عبدالله روستای قاسم‌آباد قندیشاد واقع در صباشهر شهرستان شهریار به خاک سپرده شد.
به‌عنوان داور
مسابقه تلویزیونی:
سیارک ۱۱۳۳۷
سیارک ۱۱۳۳۷ یازده هزار و سیصد و سی و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۰ اوت ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵٫۰۰ است.
محمدی علیا
محمدی علیا، روستایی از توابع بخش گوار شهرستان گیلانغرب در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حیدریه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
ان-استیل‌گالاکتوزامین
ان-استیل‌گالاکتوزامین با فرمول شیمیایی C۸H۱۵NO۶ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۴۲۶۵ است. که جرم مولی آن ۲۲۱٫۲۱ g/mol می‌باشد.
شهرستان ناکس، کنتاکی
شهرستان ناکس، کنتاکی (به انگلیسی: Knox County, Kentucky) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است.
عمر حسن
عمر حسن (Omar Hassan؛ زادهٔ April 4, 1991) بازیکن والیبال اهل مصر است.
زتلند، نیو ساوت ولز
زتلند (به انگلیسی: Zetland) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
گارتنر (دهانه)
گارتنر یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
انتس
انتس نام رودی است به نکار می‌ریزد. این رود از کشور آلمان می‌گذرد.
شیدا (فیلم)
شیدا یک فیلم عاشقانه به کارگردانی کمال تبریزی و نویسندگی رضا مقصودی محصول سال ۱۳۷۷ است.
خلاصه داستان
شیدا فاطمی (لیلا حاتمی) و مادرش (زهرا سعیدی) به یک مراسم عروسی می‌روند. شیدا در حال بهت و ناباوری است. در محل برگزاری مراسم، شیدا با شنیدن نام داماد (فرهاد) بی‌اختیار خود را روی صندلی رها می‌کند. دوربین طی چند فلش بک به گذشته ماجرا را روایت می‌کند:
فرهاد هرندی (با بازی پارسا پیروزفر)، پسر منحصر به فرد خانواده‌ای مرفه، در سالهای پایانی جنگ ایران و عراق مشمول سربازی شده‌است. پدرش (بهزاد فراهانی) با تلاش فراوان او را به پادگانی امن و حاشیه‌ای منتقل می‌کند تا از خط مقدم دور بماند. اما فرهاد پس از پایان دوره آموزشی، بدون اطلاع خانواده، داوطلب پست پیامرسانی می‌شود که مستلزم رفت‌وآمدهای فراوان به خط مقدم است. او در یکی از این رفت‌وآمدها از ناحیه دست، چشم و سینه مجروح می‌شود و در بیمارستانی جنگی بستری می‌شود. در بیمارستان، پرستاری به نام شیدا فاطمی به سفارش مجروحی به نام رضا امانی (محمدرضا شریفی‌نیا) برای تسکین درد شدید فرهاد، برایش قرآن می‌خواند. قرائت شیدا ساده و بدون رعایت اصول ترتیل است با این حال درد فرهاد را تسکین می‌دهد. فرهاد که چشم‌هایش به دلیل جراحت بسته‌اند، به مرور به شیدا دل می‌بازد و برای بازشدن پانسمان چشم‌هایش و دیدن او لحظه‌شماری می‌کند. فرهاد عشقش را از طریق یادداشتی در صفحهٔ اول قرآنش به شیدا اعتراف می‌کند و از او می‌خواهد که اگر احساس مشابهی دارد، قرآن را به یادگار بردارد.
تراژدی (نقاشی)
تراژدی یکی از آثار نقاش اسپانیایی پابلو پیکاسو (۱۸۸۱ - ۱۹۷۳ میلادی) است که در سال ۱۹۰۳ میلادی و در شهر بارسلونا خلق شده‌است.
این اثر در اولین دوره طبقه‌بندی سیر تکامل هنری پیکاسو در دهه دوم زندگیش موسوم به دوره آبی (۱۹۰۱ - ۱۹۰۴ میلادی) کشیده شده‌است، زمانی که پیکاسوی جوان از زمینه سردِ آبی روشن استفاده می‌کرد.
بسیاری از منتقدین این اثر را بزرگ‌ترین «جای خالی» دوران زندگی وی دانسته‌اند، جای خالی از هم گسیختگی باورهای گذشته با زندگی مدرن امروزی. این تصویر در هیچ قید زمان و مکان خاصی گنجانده نشده‌است و بیننده را در انبوهی از سؤال، بدون هیچ سر نخی رها می‌کند. سؤالاتی که از ماهیت رمزآلود حضور این عده در کنار ساحلی سرد سرچشمه می‌گیرد و به نحوه ایستادن، حالات چهره و چشمان بسته زن و مرد ختم می‌شود و در این میان، ایمپاستوهای نقاش گره‌ای دیگر بر گره کور این مجموعه اضافه می‌کند. تجدّد به قیمت بی ریشگی و بی خانمانی، الگویی از زوال، سردی و تنهایی.
این اثر هم‌اکنون در نگارخانه ملی هنر واشینگتن در ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود.
عشق من، وین
«عشق من، وین» (I Love Vienna) یک فیلم به کارگردانی هوشنگ الهیاری است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فریدون فرخزاد اشاره کرد. این فیلم، نمایندهٔ کشور اتریش در جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان در شصت و چهارمین دوره جوایز اسکار بود ولی به بخش نامزدها راه نیافت.
خیرآباد (مرکزی جاسک)
خیرآباد، روستایی در دهستان جاسک بخش مرکزی شهرستان جاسک در استان هرمزگان ایران است.
حسین یاسا
حسین یاسا روزنامه‌نگار و سیاستمدار اهل افغانستان است که فعلاً در آلمان زندگی می‌کند. وی مؤسس دو نشریه معتبر «روزنامه افغانستان» و «روزنامه آوتلوک افغانستان» می‌باشد که در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ میلادی در کابل پایتخت افغانستان به جمع رسانه‌های چاپی این کشور پیوست.
خیرآباد (مرکزی جاسک)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۱ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
حسین یاسا
زندگی‌نامه
حسین یاسا مانند اکثر افغانستانی‌های دیگر سال‌های زیادی را در مهاجرت گذرانده است. وی در دوران نوجوانی و جوانی در شهر کویته پاکستان زندگی می‌کرد و تحصیلات ابتدایی خویش را در این شهر و همچنین شهر بزرگ کراچی به پایان رسانده است.
فعالیت‌های رسانه‌ای
حسین یاسا مؤسس گروه روزنامه‌های افغانستان از بزرگترین مرکز رسانه‌ای چاپی در افغانستان است. این گروه دو روزنامه معتبر افغانستان و آوتلوک افغانستان را منتشر می‌کند. روزنامه افغانستان به زبان فارسی و پشتو و روزنامه آوتلوک افغانستان به زبان انگلیسی انتشار می‌یابد. حسین یاسا مؤسس این دوروزنامه هم‌اکنون نیز به عنوان صاحب امتیاز این نشریه‌ها ایفای نقش می‌کند.
فعالیت سیاسی
داکتر حسین یاسا از اعضای برجسته جبهه ملی افغانستان (اپوزسیون دولت) است. در اواخر تابستان ۱۳۹۱ داکتر حسین یاسا از سوی امنیت ملی افغانستان به اتهام دست داشتن با استخبارات خارجی بازداشت گردید. پس از چند ساعتی وی از بازداشت رها گردید. شماری از نهاد هایو شخصیت‌های رسانه‌ای و سیاسی از این اقدام امنیت ملی نگرانی کرده و این حرکت را یک اقدام برای محدود کردن حوزه فعالیت مطبوعات در افغانستان قلمداد کردند.
شهرستان لاورل، کنتاکی
شهرستان لاورل، کنتاکی (به انگلیسی: Laurel County, Kentucky) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است.
عکاس‌باشی
عکاس‌باشی می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرانسیسکو سولواگا
فرانسیسکو سولواگا (Francisco Zuluaga; February 4, 1929 – 1929:2:4, November 8, 1993) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال سانتا فه، و باشگاه فوتبال میلوناریوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده‌است.
اسرم
اسرم (Asram)، روستایی بزرگ و تاریخی است از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
تاریخچه اسرم
این روستای بزرگ با قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال یکی از کهن‌ترین مناطق شناخته شده در مازندران است. این روستای تاریخی طی مرور زمان همواره مورد تهاجم اقوام و قبیله‌های متعدد بوده‌است. از پیشینه تاریخی اسرم نظریه‌های زیادی از تاریخ نویسان داخلی و یونانی وجود دارد.
حسین اسلامی در کتاب تاریخ ۲۰۰۰ سالهٔ ساری می‌نویسد: اسرم یکی از شهرهای باستانی و دارای گنجینه‌های مهم تاریخی مازندران می‌باشد. قدمت این شهر به پیش از اسلام می‌رسد.
در سال ۱۳۶۸ از آثاری که در حین حفر چاه در منزل مسکونی یکی از اهالی به دست آمده مشخص می‌شود که این اشیاء قیمتی مربوط به هزارهٔ اول قبل از میلاد بوده‌است.
امام زادگان اسرم
امام زاده سید حمزه
امام زاده شفیع
امام زاده ابراهیم
۲۱۳ (عدد)
۲۱۳ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۱۲ و قبل از ۲۱۴ قرار دارد.
باشگاه فوتبال هاروبی یونایتد
باشگاه فوتبال هاروبی یونایتد یک باشگاه فوتبال در شهر هاروبی، لینکولن‌شایر، کشور انگلستان است که در سال ۱۹۴۹ میلادی تأسیس شده‌است.
ناحیه دیرفیلد، شهرستان لاپیر، میشیگان
ناحیه دیرفیلد (به انگلیسی: Deerfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لپیر، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه دیرفیلد ۹۴٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۹۵ نفر جمعیت دارد و ۲۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیارک ۱۷۵۴۳
سیارک ۱۷۵۴۳ هفده هزار و پانصد و چهل و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ اوت ۱۹۹۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۳۲.۳ است.
گویش‌شناسی
گویش‌شناسی یکی از شاخه‌های علم زبان‌شناسی است که به بررسی و توصیف گویش‌ها می‌پردازد. گویش‌شناسی از زیرشاخه‌های زبان‌شناسی اجتماعی به‌شمار می‌آید.
گویش‌شناسان می‌کوشند گسترهٔ جغرافیایی و ویژگی‌های زبان‌شناختی هر گویش از یک زبان را بیابند و توصیف کنند.
گرو (دهانه)
گرو یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
دهانه‌های اقماری
این دهانه ۱ دهانه اقماری دارد.
نوئل هریسون
نوئل هریسون (Noel Harrison؛ January 29, 1934 – 1934:01:29, October 19, 2013) خواننده، هنرپیشه و اسکی‌باز المپیک انگلیسی بود. وی پسر رکس هریسون بود.
حسن رضایی باغ‌بیدی
حسن رضائی باغ‌بیدی (زادهٔ ۲۹ آذر ۱۳۴۵ در تهران) زبان‌شناس ایرانی، عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی است. پیش از سال ۱۳۹۵، استاد زبان سنسکریت، زبان‌های ایرانی باستان (اوستایی، فارسی باستان) و زبان‌های ایرانی میانه (فارسی میانه، پارتی، سُغدی، ...) در گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران بود، اما اکنون استاد دانشگاه اوساکای ژاپن (مدرسه عالی زبان و فرهنگ) است. او یگانه عضو ایرانی انجمن بین‌المللی مطالعات سنسکریت است.