cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حفاظت برون‌جا
حفاظت برون‌جا در لغت به معنای حفاظت بیرون از زیستگاه است. این فرایند حفاظت از گونه، گونه یا نژاد در حال انقراض، گیاه یا جانور بیرون از زیستگاه طبیعی آن است. به عنوان مثال، با حذف بخشی از جمعیت از یک زیستگاه در معرض تهدید و قرار دادن آن در یک مکان جدید، یک محیط ساخته‌شده که شبیه زیستگاه طبیعی جانور مربوطه و تحت مراقبت انسان است، به عنوان مثال پارک‌های جانورشناسی و سافاری حیات وحش است. درجه‌ای که انسان‌ها پویایی طبیعی جمعیت مدیریت‌شده را کنترل یا تغییر می‌دهند، به‌طور گسترده‌ای متفاوت است، و این ممکن است شامل تغییر محیط زندگی، الگوهای تولیدمثل، دسترسی به منابع و حفاظت در برابر شکار و مرگ‌ومیر باشد. مدیریت برون‌جای می‌تواند در محدوده جغرافیایی طبیعی یک گونه یا خارج از آن رخ دهد. افرادی که در محل نگهداری می‌شوند، در بیرون از یک کنام بوم‌شناختی وجود دارند. این بدان معنی است که آنها تحت فشارهای انتخابی مشابهی با جمعیت‌های وحشی نیستند و در صورت نگهداری در محل برای چندین نسل، ممکن است تحت انتخاب مصنوعی قرار گیرند.
تنوع زیستی کشاورزی نیز در مجموعه‌های برون‌جای حفظ می‌شود. این در درجه نخست به شکل بانک‌های ژنی است که در آن نمونه‌ها به منظور حفظ منابع ژنتیکی گیاهان زراعی عمده و خویشاوندان وحشی آنها ذخیره می‌شوند.
وول‌جم
وول‌جم (به لاتین: Wevelgem) یک منطقهٔ مسکونی در بلژیک است که در فلاندر غربی واقع شده‌است.
نوک‌آباد (چشمه زیارت، سه)
نوک‌آباد یا امان‌الله روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
ناباتخارس
ناباتخارس دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۸۸ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱٫۱۶ کیلومتر مربع است.
اچماناهالی
اچماناهالی (به انگلیسی: Achamanahalli) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
غلامحسین مراقبی
غلامحسین مراقبی زاده ۵ امرداد ۱۳۲۰ پژوهشگر و محقق ادبیات و تاریخ معاصر و مشروطه است.
زندگی‌نامه
غلامحسین مراقبی متولد ۱۳۲۰ بروجرد بوده و تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش گذراند. وی در زمینه‌های تاریخ، فرهنگ و ادبیات دارای تألیفات و نوشتار است. پژوهش‌های وی در زمینه تاریخ مطبوعات نیز گسترده بوده و یکی از پژوهشگران در زمینه تاریخ مطبوعات و روزنامه های فکاهی ایران در عصر مشروطه است و نتیجه این بررسی ها طی محموعه کتاب هایی با عنوان نگرشی بر روزنامه‌های فکاهی ایران به چاپ رسیده است.
وی سردبیر و عضو هیات تحریریه چند ماهنامه و نشریه از جمله فرجاد، سیمرغ، بررسی‌های تاریخی ایران که نشریه تخصصی در زمینه تاریخ ایران بشمار میرفت نیز بوده‌است. . این نشریه پیش از انقلاب با صاحب امتیازی ارتش ایران چاپ می گردید و در زمینه تاریخ و ایران شناسی بود. پس از انقلاب این نشریه با صاحب امتیازی سرهنگ یحیی شهیدی که از سردبیران قبلی این نشریه بود مجوز فعالیت گرفته و با سردبیری غلامحسین مراقبی انتشار یافت. اما پس از چاپ دو شماره توسط هیات نظارت بر مطبوعات توقیف شد.
وی مدتی (۲۰۰۷) به عنوان ویراستار ادبی در انتشارات دانشگاه تهران و همچنین دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه تهران به فعالیت پرداخته و با شبکه رادیو فرهنگ و شبکه رادیویی گفتگو همکاری داشته است. از سال ۱۳۹۴ نیز به عنوان استاد ادبیات فارسی در دانشگاه معماری و هنر پارس به تدریس مشغول است.
چندین اثر وی در حوزه ادبیات مانند پژوهشی بر رباعیات خیام ، فرهنگ جامع امثال و حکم ، مثنوی های سنایی توسط دانشگاه تهران و دانشگاه معماری و هنر پارس منتشر شده است. وی عضو هیئت امنا و سخنگوی بنیاد بدیع الزمان فروزانفر که وظیفه چاپ و ترویج آثار بدیع الزمان فروزانفر را بر عهده دارد می باشد و برخی از آثار فروزانفر نیز با همکاری و کوشش وی به چاپ رسیده است.
کتابشناسی
وی دارای تألیفات دیگری نیز می‌باشد که تحت عنوان م. گودرز در اوایل انقلاب به چاپ رسیده است از آن جمله اند:
ینکتون، داکوتای جنوبی
ینکتون شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴٬۴۵۴ نفر بوده‌است.
علی آهی
علی آهی (۱۴ آبان ۱۳۰۷ در تهران – ۱۶ فروردین ۱۳۹۴ در تهران) شاعر آئینی، مداح، عضو هیئت امناء و هیئت مدیره بنیاد دعبل خزاعی، رئیس هیئت مدیره خانه مداحان بوده‌است.
زندگی‌نامه
وی در روز دوشنبه ۲۱ جمادی‌الاول ۱۳۴۶ مطابق با ۱۴ آبان ماه ۱۳۰۷ برابر با ۵ نوامبر ۱۹۲۸ در تهران، بازارچهٔ پامنار در یک خانواده مذهبی متولد شد. پدر وی حاج قربانعلی آهی، متولّد دهستان آه بوده است. آه به مجموع ۶ پارچه آبادی گفته می‏‌شده که امروز مشهور به شهر آبعلی است و در ۶۰ کیلومتری جاده تهران آمل قرار دارد.
پس از پایان رساندن دوره ابتدایی، ضمن اشتغال به کسب، به تحصیل علوم حوزوی پرداخت.
وی از ۱۰ سالگی و در سال ۱۳۱۶ شروع به مداحی نمود و از سال ۱۳۳۶ هجری شمسی شروع به سرودن اشعار نمود.
وی در حدود یکصد نفر از مداحان سنتی آئینی را طبق موازین شرعی تربیت نموده است. آهی در یکشنبه شانزدهم فروردین در سن ۸۷ سالگی در بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد تهران درگذشت. وی در در قطعه ۳۰۱ روضة‌الحسین (جامعه مداحان) بهشت زهرا دفن است.
به دنبال درگذشت وی علی لاریجانی و محمدرضا نقدی طی پیام‌هایی درگذشت این مداح و شاعر را تسلیت گفتند.
وایرا ویکه-فریبرگا
وایرا ویکه-فریبرگا (Vaira Vīķe-Freiberga؛ زادهٔ December 1, 1937) یک سیاست‌مدار اهل لتونی است.
احمد پاشا رومی
احمد بن ولی‌الدین حسینی شهرت‌یافته به احمد پاشا رومی (؟ –۱۴۹۶ م) قاضی، آموزگار دربار، والی در بخش‌های از آناتولی، شاعر و ادیب عرب‌زبان تُرک بود.
باغ (لارستان)
ارز دیجیتال باغ
ارز دیجیتال باغ در سال ۲۰۲۰ توسط عبدالله قاسمی برنامه نویس اهل بیغرد طراحی و برنامه نویسی شد. هم اکنون مارکت کپ ارز دیجیتال باغ ۳۵۰ هزار دلار میباشد. این ارز در رده ۲۰۰ شبکه ترون قرار دارد و دارای شبکه مخصوص به خود است.
نامگذاری روستا
روایت است که در دوران بسیار دور چشمه‌های روانی و باغ‌های فراوانی در این ناحیه وجود داشته‌است، بنابراین نام روستا را «باغ» نامگذاری کرده‌اند. همچنین در زبان عامیانه وجود دارد که صدها سال پیش در این منطقه باغ‌هایی حقیقی بوده‌است، و احتمال آن است که نام «صحرای باغ» هم از روی همان باغ‌ها گرفته شده باشد. امروزه از آن باغ‌ها و چشمه‌ها فقط آثاری برجای مانده‌است.
آثار
در روستای«باغ» آثار قلعه بزرگی وجود دارد که به «قلعه محمد جعفر خان باغی» معروف است، در تاریخ فارس نامه ناصری آمده‌است که در اواخر سلطنت صفویه وقتی افغان‌ها در برابر نادر شاه شکست خوردند به‌طرف لارستان فرار کردند و قلعه باغ را در تصرف خود در آوردند و در آنجا در برابر قوای نادر که به سرکردگی طهماسب قلی‌خان بود مقاومت نمودند، ولی از قوای نادر شکست خورده و خیلی از آن‌ها کشته شدند و بعضی هم دستگیر و بعضی دیگر فراری شدند. این واقعه در سال‌های ۱۱۴۶ یا ۱۱۴۷ هجرة قمری رخ داده‌است. در ۵۰ سال پیش در اطراف روستای باغ چادرنشین زیاد بوده‌است، این چادر نشین‌ها از ایل « نَفَر » و « لُر » بودند که بعداً از طرف دولت وقت در یک جایی آن‌ها جمع نموده و مانند دهات صحرای باغ در خانه کاه گلی جاه داده شدند و خودشان دارای روستایی جداگانه شدند به نام روستای کارگاه.
جمعیت
جمعیت روستای باغ در حدود ۱۳۰۰ نفر می‌باشد، دارای دبستان، مسجد، درمانگاه، آب‌انبار (برکه) برق، لوله‌کشی می‌باشند. باغی‌هایی که در کشورهای عربی سکونت دارند تعداد آن‌ها تقریباً در حدود ۲۵۰۰ نفر می‌باشد. هم اکنون شغل اکثریت مردم این روستا تجارت در جزیره قشم و کشورهای حوزه خلیج فارس می‌باشد.
بلک‌واتر (کورن‌وال)
بلک‌واتر (به انگلیسی: Blackwater) یک روستا در بریتانیا است که در سنت اگنس، کورن‌وال واقع شده‌است.
پیکد جکس
پیکد جکس گروه موسیقی ایتالیایی است.
آن‌ها نماینده سان مارینو در یوروویژن ۲۰۲۳ بودند.
نیلا د سان میگل
نیلا د سان میگل دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۱۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۷٫۷۶ کیلومتر مربع است.
اچماتی
اچماتی (به انگلیسی: Achamatti) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
جهانگیرک
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
گلزارآباد
گلزارآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
بپو شینسوکه
بپّو شینسوکه (別府 晋介؛ ۱۸۴۷ – ۲۴ سپتامبر ۱۸۷۷) یک سامورایی در اواخر دوره ادو اهل استان کاگوشیما در ژاپن بود.
ACIN1
القا کننده تراکم کروماتین آپوپتوز در هسته پروتئینی است که در انسان توسط ژن ACIN1 کدگذاری می شود.
کارلشتین (ناحیه بروون)
کارلشتین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بروون واقع شده‌است. کارلشتین ۷۷۵ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر مونته‌کارلو خواهرخواندهٔ کارلشتین (ناحیه بروون) هست.
رابرت ولز
رابرت ولز (Robby Wells؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و بازیکن و مربی سابق فوتبال گریدیرون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی که از اعضای حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود از نامزدهای بالقوه انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا ۲۰۱۶ است. وی در سال ۲۰۱۲ نتوانست از حزب قانون اساسی آمریکا نامزد ریاست جمهوری گردد.
روهامپتون
روهامپتون (به انگلیسی: Roehampton) یک ناحیه در لندن است که در منطقه واندزوورث لندن واقع شده‌است.
خصوصیات
روهامپتون ۱۶٬۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
اس‌بورک
اس‌بورک (به لاتین: Assebroek) یک منطقهٔ مسکونی در بلژیک است که در بروخه واقع شده‌است. اس‌بورک ۸٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۳۴۱ نفر جمعیت دارد.
معاون رئیس‌جمهور برزیل
معاون رئیس‌جمهور برزیل (Vice-presidente do Brasil) در ساختار رسمی دولت برزیل دومین رتبه در قوه مجریه پس از رئیس‌جمهور برزیل بشمار می‌آید.
مارتینا سانتاندریا
مارتینا سانتاندریا (Martina Santandrea؛ زادهٔ September 5, 1999) ژیمناست ریتمیک اهل ایتالیا است.
بیت‌تون
بیت‌تون (به انگلیسی: Bitton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در South Gloucestershire واقع شده‌است. بیت‌تون ۳٬۵۰۹ نفر جمعیت دارد.
اچام‌ماناهالی
اچام‌ماناهالی (به انگلیسی: Achammanahalli) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
آتوشی
آتوشی آتوشی بالاپوش سنتی مردم بومی آینو است که در شمال ژاپن زندگی می‌کنند. در موزهٔ ملی توکیو مجموعه ای از بالاپوش‌های آتوشی وجود دارد که در قرن نوزدهم میلادی گردآوری شده‌اند. قوم آینو در گذشته در یک محدودهٔ جغرافیایی گسترده از هوکایدو تا مناطق شرق دور روسیه به داد و ستد مشغول بودند و فرهنگ منحصر بفرد و متفاوتی را بنیان‌گذاری کرده‌اند. بالاپوش آتوشی که هم بعنوان پوشاک روزمره و هم برای مناسبتهای خاص پوشیده می‌شد تا به امروز نیز نشانه‌های فرهنگ قوم آینو را با خود به همراه دارد. پارچهٔ این بالاپوش از الیاف درخت تهیه می‌شود. شکل بالاپوش به کیمونوی ژاپنی شباهت دارد اما گلدوزی‌های روان با طرح‌های آینو بر روی حاشیه‌های آبی تیره رنگ این بالاپوش، منظرهٔ چشم‌گیری را ایجاد می‌کند. کار نخ‌ریسی، بافت پارچه و گلدوزی این بالاپوش‌ها را بیشتر زنان انجام می‌دادند. امروزه احساس تعهد نسبت به حفظ فرهنگ آینو بار دیگر در حال قدرت گرفتن است و زنان، هنوز بالاپوش آتوشی را به شیوهٔ سنتی درست می‌کنند.
طالق‌آباد پلکی
طالق‌آباد پلکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
روبرتو تانکردی
روبرتو تانکردی (Roberto Tancredi؛ زادهٔ January 30, 1944) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
طالق‌آباد پلکی
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
روبرتو تانکردی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال لیورنو، باشگاه فوتبال برشا، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
نیهارا
نیهارا دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۹۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱٫۲۹ کیلومتر مربع است.
منیژه کاظمی
افتخارات
در سطح داخلی، سال ۷۶ مقام اول قهرمان کشوری و سال ۷۷ مقام سوم قهرمان کشوری و مقام دوم کلت بادی و مقام اول کلت جنگی (خفیف) قهرمان کشوری را به دست آورد و همچنین در مسابقات قهرمانی آسیا در مالزی نیز توانست امتیاز ورودی به المپیک سیدنی ۲۰۰۰ را کسب کند و در مسابقات المپیک حاضر شود.
اونپتر نپیریشه
اونپتر-نپیریشه پسر پهیر-اییشن دوم در سال ۱۲۴۰ پیش از میلاد برجای اونتش نپیریشیه که عمویش بود نشست. اونتش نپیریشه پسری نداشت و به همین علت اونپتر نپیریشه جانشین او شد. از اونپتر-نپیریشه اطلاعاتی در دست نیست. وی مدت مدیدی، فرمانروایی نکرده‌است و احتمالاً در سال ۱۲۳۵ پیش از میلاد برکنار شده‌است و برادرش کیتن-هوتران جای او را گرفته‌است.
سرقت از بانک تفلیس ۱۹۰۷
سرقت توسط تعدادی از بلشویک‌ها شامل ولادیمیر لنین، ژوزف استالین، ماکسیم لیتوینوف، لئونید کراسین و الکساندر بوگدانف برنامه‌ریزی و سازماندهی و توسط تعدادی از انقلابیون به رهبری تر پتروسیان کامو اجرا شد.
یادمان
در ۱۹۲۱ میلادی و توسط مقامات شوروی، نام میدان ایروان، جایی که سرقت در آن انجام شد به میدان لنین تغییر کرد و در ۱۹۵۶ مجسمه بزرگی از لنین به افتخار او در میدان نصب شد. با وجود محکومیت کامو به‌خاطر این سرقت خونین او در باغ پوشکین در نزدیکی میدان ایروان دفن شد و یادمانی به افتخارش برافراشته شد. این یادمان که توسط یاکوب نیکولادزه ساخته شده بود در دوران حکومت استالین برچیده شد و بقایای کامو نیز به نقطه دیگری منتقل شد. در ۱۹۹۱ میلادی و به عنوان یکی از آخرین رخدادهای مربوط به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی یادمان لنین پایین کشیده شد و به جایش یادمان آزادی در میدان قرار گرفت و نام میدان از لنین به آزادی تغییر کرد.
کوماروف (ناحیه بروون)
کوماروف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بروون واقع شده‌است. کوماروف ۶٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد و ۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راس دوتت
راس گرگوری دَوتِت (زاده ۱۹۷۹) تحلیلگر سیاسی محافظه کار، وبلاگ نویس و نویسنده آمریکایی و ستون نویس نیویورک تایمز است. او دبیر ارشد اتلنتیک بود. وی دربارهٔ موضوعات محافظه کارانه متنوعی از جمله وضعیت مسیحیت در آمریکا و «انحطاط پایدار» در جامعه معاصر نوشته‌است.
زندگی شخصی
دوتات در ۲۸ نوامبر ۱۹۷۹ در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا متولد شد و در نیو هیون، کنتیکت بزرگ شد. در نوجوانی، به پنطیکاستی و سپس، به همراه بقیه خانواده، به کاتولیسیزم گروید.
مادرش، پاتریشیا اسنو، نویسنده است. پدر پدربزرگ وی فرماندار چارلز ویلبرت اسنو از کنتیکت بود. پدر وی، چارلز دوتت، از شرکای یک شرکت حقوقی در نیو هیون و شاعر است. در سال ۲۰۰۷، دوتت با ابیگیل تاکر، گزارشگر بالتیمور سان و نویسنده اسمیتسونیان ازدواج کرد. او و خانواده اش در نیو هاون، کانکتیکات زندگی می‌کنند.
جام باشگاه‌های اروپا ۷۶–۱۹۷۵
جام باشگاه‌های اروپا ۷۶–۱۹۷۵، بیست و یکمین فصل رقابت‌های فوتبال جام باشگاه‌های اروپا بود. بایرن مونیخ با شکست سن-اتین در فینال، برای سومین فصل متوالی قهرمان اروپا شد.
تا پیش از سومین قهرمانی پیاپی رئال مادرید در سال ۲۰۱۸، بایرن مونیخ آخرین تیمی بود که موفق به کسب سه قهرمانی پیاپی در اروپا شده بود.
دور برگشت
بایرن مونیخ در مجموع ۵–۱ برنده شد.
در مجموع ۳–۳، رئال مادرید با قانون گل زده در خانه حریف برنده شد.
سن-اتین در مجموع ۳–۲ برنده شد.
آیندهوون در مجموع ۳–۲ برنده شد.
بایرن مونیخ در مجموع ۳–۱ برنده شد.
سن-اتین در مجموع ۱–۰ برنده شد.
گلزنان برتر
گلزنان برتر جام باشگاه‌های اروپا ۷۶–۱۹۷۵ به شرح زیر است:
نتیجه (کتاب)
نتیجه (''conclusion)، در کتاب مباحث پایان آن است که شامل مطالب اصلی است.
نتیجه‌گیری
بخش پایانی کتاب مفاهیم فصول مختلف کتاب را بیان می‌کند. در کتب غیر داستانی ابتدا یافته‌های تحقیق، تحلیل می‌شود و سپس با استفاده از مطالبی که در مقدمه آمده، نتیجه‌گیری و جمع‌بندی صورت می‌پذیرد.
مولفه لوگوس ارسطو
بیانگر منطق گوینده است که در صدد توجیه و اقناع منطق مخاطب است. به عبارت دیگر، هنگامی که نویسنده یا شاعر یا خطیب ساختار منطقی و منسجمی را کار می‌گیرد و با براهین عقلی به استدلال می‌پردازد، در حقیقت به منطق و عقلانیت مخاطب ارج نهاده‌است.
فلج تاد
فلج تاد در برخی از افراد مبتلا به صرع اتفاق می‌افتد. این وضعیت پس از حملهٔ تشنجی باعث می‌شود فرد دچار مشکلاتی همانند بی‌حسی در کل یا قسمتی از بدن، ناتوانی در گفتار، ناتوانی در دید و عدم حرکت کل یا بخشی از بدن فرد بیمار به ویژه دست و پا شود .صرع نوعی بیماری است که باعث ایجاد فعالیت الکتریکی در مغز شده و می‌تواند برای مدت کوتاهی عملکرد آن را متوقف سازد. هیچ دلیل مشخصی برای فلج تاد وجود ندارد و علائم آن با توجه به بخشی از مغز که تحت تأثیر قرار می‌گیرد، متفاوت خواهد بود.
فلج تاد اکثراً در افراد مبتلا به صرع و پس از تشنج و حملات عصبی ناشی از صرع رخ می‌دهد. اما گاهی در افرادی که به بیماری صرع مبتلا نیستند هم رخ می‌دهد که در این صورت یا به دلیل ضربات وارد شده به مغز است یا دلایل نا مشخصی دارد.
علت
هنوز علت مشخصی برای فلج تاد یافت نشده اما گفته می‌شود فلج تاد نوعی بهبودی پس از تشنج و حملات عصبی است که باعث می‌شود بدن خود را به حالت اولیه بازگرداند. به همین دلیل به آن فلج بهبود دهنده هم گفته می‌شود.
مدت زمان
فلج تاد معمولاً بین نیم تا ۳۶ ساعت طول می‌کشد. میانگین زمان آن ۱۵ ساعت است. بعد از گذشت زمان آن فردی که دچار این مشکل شده به‌طور کامل به حالت اولیه خود بازمی‌گردد.
درمان
در حال حاضر هیچ درمانی برای فلج تاد وجود ندارد، با این حال ، کنترل تشنج ‌های فرد، تعداد دفعات ایجاد فلج تاد را کاهش خواهد داد. درمان صرع به از بین بردن یا کاهش تشنج بستگی دارد. داروهایی که میزان مواد شیمیایی موجود در مغز را تغییر می‌دهند، در حدود ۷۰ درصد به افرادی که در معرض تشنج قرار دارند، کمک خواهند کرد. برخی از افراد مبتلا به صرع می‌توانند پیش از بروز تشنج با علائمی مانند بی خوابی متوجه آن شوند و بدین صورت از تشنج جلوگیری نمایند. برخی از افراد نیز ممکن است قادر به تشخیص زمان تشنج نباشند. از علائم این اخطار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
اگر فرد مبتلا به صرع احساس کند که زمان تشنج نزدیک است، باید سعی کند موقعیت خود را به جایی برساند که در معرض آسیب نباشد. در صورت ابتلا به این بیماری، افراد باید به دنبال درمان پزشکی باشند.
شبکه گسترده
شبکهٔ گسترده یا وَن WAN (به انگلیسی: Wide Area Network)  یک شبکه رایانه‌ای است که ناحیهٔ جغرافیایی نسبتاً وسیعی را پوشش می‌دهد (برای نمونه از یک کشور به کشوری دیگر یا از یک قاره به قاره‌ای دیگر). این شبکه‌ها معمولاً از امکانات انتقال خدمات دهندگان عمومی مانند شرکت‌های مخابرات استفاده می‌کند. به عبارت کمتر رسمی، این شبکه‌ها از مسیریابها و لینک‌های ارتباطی عمومی استفاده می‌کنند.
شبکه‌های گسترده از نظر محدوده تحت پوشش با شبکه‌های شخصی ، شبکه‌های محلی ، شبکه‌های دانشگاهی (شبکه‌هایی که چند ساختمان یک سازمان را پوشش می‌دهند) یا شبکه‌های کلان‌شهری  که معمولاً محدود به یک اتاق، یک ساختمان، فضای چند دانشکده یا یک شهر می‌باشند قابل مقایسه هستند. بزرگ‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مثال از یک شبکه گسترده شبکه اینترنت است.
کاربردها
شبکه‌های گسترده برای اتصال شبکه‌های محلی یا دیگر انواع شبکه به یکدیگر استفاده می‌شوند. بنابراین کاربران و رایانه‌های یک مکان می‌توانند با کاربران و رایانه‌هایی در مکانهای دیگر در ارتباط باشند. بسیاری از شبکه‌های گسترده برای یک سازمان ویژه پیاده‌سازی می‌شوند و خصوصی هستند. بعضی دیگر به‌وسیله «سرویس دهندگان اینترنت» (ISP) پیاده‌سازی می‌شوند تا شبکه‌های محلی سازمانها را به اینترنت متصل کنند.
انواع
اغلب جهت پیاده‌سازی شبکه‌های گسترده از «خطوط استیجاری» استفاده می‌شود. در هر انتهای خط اجاره‌ای یک دستگاه «مسیریاب» قرار داده می‌شود که از یک طرف به شبکه محلی آن سمت و از طرف دیگر به‌وسیله یک هاب به آن سوی شبکه گسترده متصل است. خطوط استیجاری می‌تواند بسیار گران باشند. همچنین شبکه‌های گسترده می‌توانند بجای استفاده از آن‌ها با استفاده از روشهای به صرفه‌تر «راهگزینی مداری» و «راهگزینی بسته» پیاده‌سازی شوند. «قرارداد»های شبکه مانند قرارداد مجموعه پروتکل اینترنت وظایف انتقال و آدرس‌دهی را برعهده دارند. قراردادهایی مانند «انتقال بسته بر سونت/اس‌دی‌اچ» (Packet over SONET/SDH)، «حالت انتقال ناهمگام» (ATM)، «راهگزینی برچسب چندقرارداری» (MPLS)، «رله فریم» (Frame Relay) اغلب به‌وسیله سرویس دهنده‌ها استفاده می‌شوند تا لینک‌هایی که در شبکه‌های گسترده استفاده می‌شوند را تأمین کنند. قرارداد X.۲۵ یکی از قراردادهای اولیه مهم شبکه‌های گسترده بوده‌است و اغلب از آن به عنوان پدربزرگ قرارداد «رله فریم» یاد می‌شود، چراکه امروزه هنوز بسیاری از اصول و وظایف بنیادی پروتکل X.۲۵ با اعمال تغییراتی که جهت بروز درآوردن آن صورت گرفته در قرارداد «رله فریم» بکار می‌رود.
تحقیقات آکادمیک
تحقیقات آکادمیک در زمینه شبکه‌های گسترده را می‌توان در ۳ زمینه دسته‌بندی نمود: «مدلهای ریاضی» (mathematical models)، «مدل‌سازی شبکه» (network emulation) و «شبیه‌سازی شبکه» (network simulation). در بعضی مواقع بهبود عملکرد شبکه‌های گسترده به‌وسیله روشهایی مانند «خدمات فایلی گسترده» (WAFS) و «بهینه‌سازی شبکه‌های گسترده» (WAN Optimization) انجام می‌شود.
چاه سهراب
نوک چاه سهراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
سفر در صحرای عربستان
روری استوارت دربارهٔ این کتاب می‌گوید «این کتاب شرح وقایعی منحصر به فرد از تاریخ گمشده بشر است»
داوتی در این کتاب به اوضاع و احوال مردم عربستان هم عصر خود می‌پردازد.او در بخشی از این کتاب می‌نویسد «زنان تازی کودکان خود را با ادرار شتر می‌شویند، زیرا باور دارند که ادرار شتر، حشرات را از بدن آنها می‌زداید. مردان و زنان تازی نیز موهای خود را با کمک ادرار شتر می‌شویند.»
مذهب در ایالات فدرال میکرونزی
چندیدن مذهب مانند پروتستان و کلیسای کاتولیک رومی در ایالت‌های کشور ایالات فدرال میکرونزی فعال هستند. ریشه بیشتر گروه‌های پروتستان به مبلغان کنگره‌گرایان آمریکایی باز می‌گردد. در آبخوست کُسرائه تعداد پیروان پروتستان نزدیک به ۷,۸۰۰ نفر (٪۹۵ جمعیت کُسرائه) است. از جمعیت ۳۵,۰۰۰ نفری پُناپه نیمی از آن پروتستان و نیمی دیگر کاتولیک هستند. در ایالت‌های چوئوک و یَپ ٪۶۰ جمعیت، کاتولیک و ٪۴۰ دیگر پروتستان هستند. گروه‌های مذهبی که پیروان کمی دارند باپتیست، انجمن‌های خدا، سپاه رستگاری، کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم، شاهدان یهوه، کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (مورمون)، و بهائیت هستند. ٪۰/۷ جمعیت پوناپی پیرو آیین بودایی هستند. حضور و خدمات مذهبی، زیاد است. کلیساها توسط گروه‌های خود، پشتیبانی می‌شوند و نقش مهمی در جامعه دارند. با وجود اینکه بیشتر مردم مخالف حضور اسلام در آن کشور هستند، مسلمانان احمدیه در ژوئیه ۲۰۱۵ ثبت شدند.
بیشتر مهاجران، کاتولیک‌های فیلیپین هستند که به کلیساهای کاتولیک محلی پیوسته‌اند. مذهب ایگلسیا نی کریستو مسیحی فیلیپین نیز یک کلیسا در پُناپه دارد. در دهه ۱۸۹۰ (میلادی) در آبخوست پُناپه اختلاف بین مذهب‌ها و تغییر رهبران مذهبی به جدایش گروه‌های مذهبی و پیدایش خط جداکننده فیزیکی میان آنها انجامید که تا امروز نیز وجود دارد. بیشتر پروتستان‌ها در نیمه باختری آبخوست زندگی می‌کنند. درحالیکه کاتولیک‌ها در نیمه خاوری زندگی می‌کنند. مبلغان مذهبی ادیان بسیاری، دین خود را آزادانه تبلیغ می‌کنند. قانون اساسی ایالات فدرال میکرونزی آزادی ادیان را تضمین می‌کند و دولت ایالات فدرال میکرونزی در عمل به این اصل وفادار است. در سال ۲۰۰۷ حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا هیچ گزارشی بر سوء استفاده یا تبعیض بر پایه دین دریافت نکرد.
رودرهاید
خصوصیات
رودرهاید ۱۳٬۷۴۳، نفر جمعیت دارد.
بلتون (لسترشر)
بلتون (به انگلیسی: Belton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North West Leicestershire واقع شده‌است. بلتون ۷۳۴ نفر جمعیت دارد.
مامی
مامی ایزدبانویی در افسانه بابلی آترا-هاسیس و دیگر افسانه‌های آفرینش است. نقش او هم‌ارز با ارورو است. او در آفرینش آدم از خاک و خون نقش داشته‌است. همانگونه که در افسانه‌های نینتو آمده‌است او چهارده تکه خاک آغازین را خرد کرد و به ریخت خدایانِ در رحم درآورد که هفت تکه آن در سمت چپ و هفت تا در سمت راست با آجری بین آنها بود و هفت جفت نخست رویان (جنین) آدم‌ها ساخته شدند. احتمال دارد که او به هنگام پیشنهاد انکی که گفته بود یکی از خدایان را در بین خود کشته و از خون و گوشت آن خدا، آمیخته با خاک، در آفرینش آدم بهره برد، تبدیل به بلت ایلی ("معشوقه خدایان") شده باشد. او همچنین به نام نینتو (Nintu) نیز شناخته می‌شود. آرایه‌های جایگزین نام او همچنین ماما (Mama) و مامیتوم (Mammitum) هستند.
اچامپالی (مولباگال)
اچامپالی (مولباگال) (به انگلیسی: Achampalli (Mulbagal)) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
اسپترس
اسپترس (Spetters) یا لکه‌ها یک فیلم درام و داستان بلوغ به کارگردانی پل ورهوفن است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به روتخر هاور و یرون کرابه اشاره کرد.
بلانکا پادیلا
بلانکا پادیلا زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۹۵ مُدل اهل اسپانیا است. او پیش‌تر چهرهٔ برند دولچه گابانا بوده از سال ۲۰۱۷ چهرهٔ محصولات ژیوانشی است.
پادیلا در سال ۲۰۱۳ و زمانی که در حال تردد در یکی از ایستگاه‌های متروی مادرید بود توسط یک استعدادیاب مدلینگ به‌نام ایگناسیو آیزا کشف شد. او در سال ۲۰۱۴ یکی از فرشتگان ویکتوریا سیکرت بود و همان سال برندهٔ جایزهٔ لورئال در هفتهٔ مُد مادرید شد.
پادیلا معتقد است تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر صنعت مدلینگ از کنترل خارج شده‌است. به عقیدهٔ او مدل‌هایی هستند که فقط به دلیل تعداد فالوور زیاد، توسط آژانس‌ها استخدام می‌شوند حال‌آنکه مُدل‌های معتبرتر (که ممکن است از برخی از چهره‌های مطرح این صنعت هم برتر باشند) به دلیل غایب بودن در شبکه‌های اجتماعی بسیاری فرصت‌های شغلی را از دست می‌دهند.
کرت کوبین
کرت دانلد کوبین (Kurt Donald Cobain؛ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۶۷ – c. ۵ آوریل ۱۹۹۴) موسیقی‌دان آمریکایی بود. او پیشروی بند راک نیروانا بود که به‌عنوان گیتاریست، خوانندهٔ اصلی و به‌خصوص ترانه‌نویس این بند فعالیت می‌کرد. او به‌واسطهٔ سبک ترانه‌نویسی انگست و شخصیت ضدنظامی‌اش معروف است و آثارش قاعده‌های مضمونی موسیقی راک جریان اصلی را گسترش داد. او بیشتر سخنگوی نسل ایکس اعلام می‌شد و به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین موسیقی‌دانان تاریخ آلترناتیو راک یاد می‌شود.
او در سال ۱۹۸۵ به همراه کریست ناواسلیک گروه نیروانا را بنیان گذاشتند. اولین آلبوم نیروانا با نام بلیچ در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. آن‌ها پس از انتشار دومین آلبوم‌شان با عنوان مهم نیست (۱۹۹۱) تبدیل به یک گروه پُرفروش و نامدار در سطح بین‌المللی شدند. مهم نیست با تک‌آهنگ موفق «بوی روح نوجوانی می‌ده» اولین آلبوم با سبکی مشتق از پانک بود که محبوبیت عام پیدا کرد و مورد توجه عمدهٔ مخاطبان موسیقی قرار گرفت.
در سال ۱۹۹۲ کوبین با کورتنی لاو خواننده و رهبر گروه هول ازدواج کرد. آن‌ها مدتی بعد صاحب یک فرزند دختر شدند که فرنسیس بین نام گرفت. کوبین از موفقیت تجاری نیروانا، جنجالی که همواره در حاشیه نیروانا در جریان بود و سرک کشیدن رسانه‌ها به زندگی خصوصی‌اش ناراضی بود. او سال‌های پایانی زندگی‌اش را با مشکلاتی هم‌چون اعتیاد به مواد مخدر، افسردگی و نابسامانی‌های زندگی زناشویی سپری کرد. در سال ۱۹۹۳ سومین و آخرین آلبوم استودیویی نیروانا با عنوان در رحِم روانهٔ بازار شد که در واقع بیان اعتراض او به شرایط موجود بود.
در ۸ آوریل ۱۹۹۴ جسد کرت کوبین با مغز متلاشی شده و یک شات گان در کنارش در خانه‌اش یافت شد و در مدارک رسمی پلیس علت مرگ، خودکشی اعلام شد.
کودکی و نوجوانی
کرت کوبین در ۲۰ فوریه ۱۹۶۷ در بیمارستان گریز هاربر ابردین به دنیا آمد در زمان تولد او خانواده‌اش در هُوْکواِم، شهر کوچکی در ۱۴۰ کیلومتری جنوب غربی سیاتل، واشینگتن در ایالت واشینگتن ساکن بودند. پدر کرت از هُوْکواِم به عنوان شهری غم‌زده و تک‌افتاده در سواحل غربی آمریکا یاد کرده‌است. مادرش وندی اکانر، پیشخدمت و پدرش دانلد کوبین، مکانیک بود. زمانی که کرت شش‌ماهه بود خانواده‌اش به ابردین نقل مکان کردند. او در دوران کودکی ازبیش فعالی رنج می‌برد و پزشکان برای او داروهای آرامبخشی مثل ریتالین تجویز می‌کردند که بی اثر بود.کنترل انرژی کرت برای خانواده او خصوصاً پدرش معضل بزرگی بود و پدرش اغلب او را برای این موضوع مسخره می‌کرد. این برخوردهای دون کوبین تأثیر منفی بر روی روحیه حساس کرت می‌گذاشت.
او که تا سه سالگی مورد توجهی خاص از سوی پدر و مادرش در خانواده بود، پس از تولد خواهرش کمتر مورد توجه قرار گرفت. در سال ۱۹۷۵ مدتی پس از تولد خواهرش کیم و زمانی که کرت نه سال بیشتر نداشت پدر و مادرش از هم جدا شدند. این ماجرا اثرات نامطلوبی بر رشد روانی کوبین در نوجوانی گذاشت، تا حدی که بعدها طلاق پدر و مادرش را به «زخمی در زندگی» اش تشبیه کرد. پس از آن کوبین به‌همراه پدرش به مونتسانو نقل مکان کردند و برای ادامهٔ تحصیل وارد «مدرسهٔ ابتدایی بیکِن» شد. پس از مدتی دانلد کوبین دوباره ازدواج کرد و کرت هیچ‌گاه نتوانست با نامادری جدیدش و بعدها خواهر و برادرهای ناتنی حاصل از این این ازدواج رابطه عاطفی برقرار کند و با آنها بدبرخورد میکردو این رفتارها و مشکلات او باعث شد نامادری اش از پدر کرت بخواهد او را از خانه بیرون کند. او پس از جدایی والدینش مدتی در منزل خویشاوندان سرگردان بود و دچار ضربه روانی عمیقی شد که آثارش در رفتارهای ضد اجتماعی دوران نوجوانی‌اش بارز بود و بعدها تأثیرش را در موسیقی نیروانا نشان داد. کرت در این دوره به مصرف ماری جوآنا برای فرار از مشکلاتش و رسیدن به آرامش روانی روی آورد.
ترانهٔ «قاچ» از آلبوم بلیچ منعکس‌کننده بخشی از زندگی او در دوران جدایی والدینش است. ترانهٔ «چیزی مانع در راه» از آلبوم مهم نیست در واقع اشاره به دوران آوارگی اوست. البته خواهر کرت بعدها در مصاحبه ای گفت که کرت علاقه زیادی به داستان سرایی برای جلب توجه داشته و چنین آوارگی که از آن صحبت کرده، اتفاق نیوفتاده و کرت خودش به داستان‌های زندگی اش شاخ وبرگ می‌داده. کرت بعدها که دربارهٔ زندگی‌اش صحبت می‌کرد گفت: آن زمان یادم می‌آید بابت پدر و مادرم شرمنده بودم و از دوستانم در مدرسه خجالت می‌کشیدم.
کرت در ابتدا به موسیقی گروه‌هایی همچون بیتلز و مانکیز علاقه داشت ولی پس از مدتی به کیس، سکس پیستولز، بلک سبت و کلَش علاقه‌مند شد. در سن ۱۲ سالگی تصویری از گروه سکس پیستولز در مجلهٔ موسیقی کریم نظرش را جلب کرد و بعداً در مصاحبه‌ای گفت بعد از دیدن آن عکس دوست داشته در یک گروه پانک عضو باشد. در روز تولد ۱۴ سالگی‌اش اولین گیتارش را از سوی دایی اش هدیه گرفت و پس از آن‌که فقط یک جلسه نزد شخصی برای آموزش رفت، به شیوه خودش و بدون آموزگار شروع به نواختن کرد. در همان‌سال یک فیلم سوپر ۸ با نام «خودکشی خونبار کرت» از خودش درست کرد که طی آن با لبهٔ یک بطری نوشابهٔ شکسته به‌صورت نمایشی رگ مُچ دست‌اش را می‌برید و در میان خون تقلبی که در صحنه ریخته بود به‌خود می‌پیچید. همچنین در قسمتی از مستند زندگی اش صدایی از او پخش می‌شود که در سال ۱۹۸۸ نخست مطالب آن را در دفترچه خاطراتش نوشته و بعد با صدای خودش ضبط کرده و درآن دربارهٔ برنامه شکست خورده اش برای خوکشی روی ریل قطار صحبت می‌کند. پس از مدتی به موسیقی گروه‌های راک سیاتلی علاقه‌مند شد و مدتی هم به عنوان نیروی کمکی پشت صحنه، گروه محلی ملواینز را همراهی می‌کرد.
زمانی که وارد دبیرستان شد به‌خاطر دوستی با یکی از دانش‌آموزان که همجنس‌گرا بود مورد آزار و طعنهٔ دیگران قرار می‌گرفت. این اتفاق باعث شد بعدها در آثارش به انتقاد همجنسگراهراسی و تبعیض جنسی بپردازد. در بخشی از فیلم دربارهٔ یک پسر که در سال ۲۰۰۸ به کارگردانی AJ Schnack منتشر شد گفتگویی در این مورد وجود دارد که کوبین آن‌جا گفته‌است: «من شروع به افتخار کردن به هم‌جنس‌گرا بودن در برابر آن‌ها کردم. گرچه واقعاً نبودم.» او یکبار هم در نوزده سالگی به‌خاطر نوشتن جملهٔ «خدا گِی است» با اسپری بر در و دیوار شهر، توسط پلیس ابردین بازداشت شد. وی در آثارش به همجنس‌گراها هم پرداخته و نقل‌قولی از او هست که در دفاع از آن‌ها گفته‌است: من گِی نیستم، گرچه‌ای کاش بودم فقط برای این‌که حال هوموفوبیاها را بگیرم.
زمانی‌که متوجه شد که نمره‌های‌اش برای دریافت مدرک کافی نیستند دو هفته قبل از آن‌که از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود ترک تحصیل کرد.
در سال ۱۹۸۵ از طریق دوست‌اش رابرت ناواسلیک-برادر کریست ناواسلیک- با ناواسلیک آشنا شد که مانند خودش طرفدار موسیقی پانک بود. در همان زمان کوبین در گروه فیکال مَتِر عضو بود که اولین گروه او محسوب می‌شد. مدتی بعد و پس از آن‌که کوبین چندبار ایدهٔ تشکیل یک گروه موسیقی را مطرح کرد، ناواسلیک با پیشنهاد او موافقت کرد.
نیروانا
در سال ۱۹۸۵ کرت و کریست در ابتدا گروهی با نام «د استیف وودیز» تشکیل دادند که کوبین در آن نوازندهٔ درامز بود، ناواسلیک باس می‌زد و افراد مختلفی هم به‌عنوان خواننده و گیتاریست با آن‌ها هم‌کاری می‌کردند. آن‌ها با همان سرعتی که خواننده و گیتاریست عوض می‌کردند نام‌شان را هم عوض می‌کردند و این قبل از آن بود که کوبین خواننده و گیتاریست اصلی گروه شود. زمانی‌که نام‌شان را به «اسکید راو» تغییر دادند ترکیب ۳نفره‌شان ثابت شده بود و آرِن بارکهارد به عنوان درامر به کرت و کریست پیوسته‌بود. در سال ۱۹۸۶ بارکهارت جای‌اش را به چد چنینگ داد و در سال ۱۹۸۷ «نیروانا» به‌عنوان نام ثابت گروه انتخاب شد.
در سال ۱۹۸۷ نیروانا ۱۰ دمو را به تهیه‌کنندگی جَک اِندینو ضبط کردند و پس از آن‌که اِندینو دموها را به جاناتان پانِمَن-از بنیان‌گذاران شرکت نشر سیاتلیِ ساب پاپ- ارائه کرد پانِمَن موافقت کرد با آن‌ها قرارداد امضا کند. در دسامبر ۱۹۸۸ اولین تک‌آهنگ نیروانا با نام «وزوز عشق» که در اصل متعلق به گروه پاپ هلندی شاکینگ بلو بود با برچسب ساب پاپ منتشر شد.
نیروانا اولین آلبوم استودیویی‌اش با نام بلیچ را در ژوئن ۱۹۸۹ روانهٔ بازار کرد. پس از انتشار بلیچ یک تور در سطح ایالات متحده و اولین اجرای خارج از آمریکای‌شان را در نیوکاسل انگلستان برگزار کردند. گروه با درامرهای مختلف کار کرد تا این‌که دیو گرول به نیروانا پیوست. در سپتامبر ۱۹۹۱ گروه آلبوم مهم نیست را به بازار عرضه کرد. این آلبوم برای نیروانا به موفقیتی بزرگ تبدیل شد، فقط در آمریکا بیش از ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ و در سطح بین‌المللی ۲۶٬۰۰۰٬۰۰۰ نسخه از آن به‌فروش رسید. مهم نیست دنیای موسیقی راک را متحول کرد و گرانج و پانک راک را به جریان اصلی موسیقی راک تبدیل کرد.
زندگی شخصی
در فوریهٔ ۱۹۹۲ کرت با کورتنی لاو که در آن زمان حامله بود ازدواج کرد و شش ماه بعد صاحب دختری به نام فرنسیس بین شدند. کوبین نام فرنسیس را به‌خاطر علاقه‌اش به فرنسیس مک‌کی، خوانندهٔ گروه اسکاتلندی وَزلینز برای دخترش انتخاب کرد. مایکل استایپ پدرخواندهٔ فرنسیس بین است. کرت و کورتنی هردو در آن زمان معتاد به هروئین بودند. گرچه لاو بعداً ادعا کرد زمانی که متوجه شده باردار است اعتیادش را کنار گذاشته‌است.
کوبین شخصیت درون‌گرا، پیچیده و بسیار حساسی داشت. از خودش، موفقیت بی‌نظیری که به‌عنوان یک ستاره موسیقی بدست آورده بود و هیاهوی بزرگی که همواره در حاشیه نیروانا و زندگی خصوصی‌اش در جریان بود گریزان بود. طبق ادعای خودش به‌خاطر بیماری زخم معده-که واقعاً به آن مبتلا بود- و برای تسکین درد به هروئین پناه برد، اما به‌نظر می‌آید آنچه که او واقعاً در جستجوی‌اش بود رسیدن به آرامش روانی بود.
مایکل آزارد نویسندهٔ کتاب «همان‌طور که هستی بیا: داستان نیروانا» در مورد کوبین گفته‌است: او بسیار باهوش، دوست‌داشتنی، سخاوتمند و حساس به‌خود بود و شاید برای تجارتی که وارد آن شده‌بود کمی بیش از حد نازنین و حساس.
به نظر دَنیل هاوس یکی از دوستان کوبین که موزیسین و مالک یک شرکت نشر موسیقی در سیاتل است، اگر کوبین مشهور نمی‌شد، هیچ اتفاقی برای‌اش نمی‌افتاد. او دراین‌باره گفته‌است: زمانی‌که نیروانا به محبوبیت رسید کرت دچار نوعی سردرگُمی شد. موسیقی او بسیار شخصی بود و ازدحام هواداران برای شنیدن آثار نیروانا برای‌اش شگفت‌انگیز بود. البته دوست دختر او بعدها در مصاحبه ای گفت که کرت هنگامی که در ابتدای راه خود بود و در بارها و کلاب‌ها به اجرا می‌پرداخت، از وضع خود ناراضی بوده و ادعا می‌کرده که می‌خواهد اجراهایی با تماشاگرهای بیشتر داشته باشد و طبق گفته همسرش می‌خواسته بهترین خواننده دنیا باشد. به نظر می‌رسید او شغلش را دوست داشته ولی شهرتی که در مدت زمان کوتاهی برای گروه آنها بوجود آمد، همه اعضای گروه را سردرگم کرد ولی وضع کرت بدتر از بقیه بود چون قبل از شهرت هم او هرویین مصرف می‌کرد و در این دوره معتاد شده بود.
یک‌سال قبل از آن‌که کوبین و خانواده‌اش به خانه‌ای که او در آن‌جا خودکشی کرد بروند، روزنامه‌نگاری که برای گفتگو به آپارتمان اجاره‌ای آن‌ها رفته‌بود گفته‌بود که کوبین جملهٔ «هیچ‌کدام از شما هرگز درونیات من را نخواهد فهمید» را روی یکی از دیوارهای آپارتمان‌شان دیوارنویسی کرده‌بود.
در چند مورد درگیر پرونده‌های قضایی و اعتیاد به مواد مخدر شد. در سال ۱۹۹۲ و در پی چاپ مطلبی در مجلهٔ ونیتی فیر که در آن از قول کورتنی لاو گفته‌شده بود او در زمان بارداری مخدر مصرف می‌کرده، دادگاه رای به عدم صلاحیت والدین برای نگهداری کودک‌شان داد. آن‌ها پس از چند ماه کشمکش‌های قانونی موفق شدند نظر مساعد مسئولان را برای سرپرستی فرزندشان جلب کنند.
در ژوئیه سال ۱۹۹۳ پلیس بعد از آن‌که در جریان یک دعوای خانوادگی قرار گرفت کوبین را بازداشت کرد. لاو به پلیس گفته‌بود که لیوانی را به سمت صورت کوبین پرتاب کرده و کوبین او را هُل داده، روی زمین انداخته و می‌خواسته خفه‌اش کند. آن‌ها پس از انتقال او به زندان کینگ کانتری واشینگتن، به‌دلیل فقدان شواهد و مدارک کافی و با پرداخت وثیقهٔ ۹۵۰ دلاری آزادش کردند.
در سال ۱۹۹۲ و در پی ماجرایی که طی آن ۲ نفر در حالی که دختری را مورد تجاوز جنسی قرار داده بودند ترانه «پالی» را خوانده بودند، کوبین متنی را در کتابچهٔ همراه آلبوم بعدی نیروانا با نام زنا منتشر کرد که آن اتفاق را محکوم کرده‌بود و گفته‌بود پس از آن‌که متوجه شده چنین افرادی در میان هواداران‌شان وجود دارند دوران سختی را گذرانده‌است. کوبین نمی‌توانست خودش را با چنین شهرتی که بدست آورده بود مطابقت دهد و از ابراز احساسات مخاطبان گریزان بود. او یک‌بار گفته‌بود «مشهور» آخرین چیزی‌ست که می‌خواهم باشم و ساخت موسیقی خوب در اولویت من است. او در ۱۳ مارس ۱۹۹۴ ساعت ۸:۴۵ صبح، در اعتراض به شهرت و ثروتی که دچارش شده بود در حالتی روان پریشانه تمام اثاثیه لوکس خانه‌اش را با تبر در هم کوبید و از بین برد.
مرگ
هم‌زمان با تور موسیقی که گروه نیروانا در سال ۱۹۹۴ در اروپا برگزار کرد کوبین فرصت آن را می‌یافت تا زمان استراحت‌اش را همراه با خانواده‌اش در شهرهای مختلف کشورهای اروپایی سپری کند. در ۳ مارس ۱۹۹۴ کوبین در سوئیت شمارهٔ ۵۴۱ هتلی در رم ایتالیا بر اثر استفاده هم‌زمان الکل و دارو به کُما رفت. حدود ساعت ۵:۳۰ بامداد روز بعد زمانی‌که کورتنی لاو از خواب بیدار شد کوبین را بیهوش در کف اتاق یافت. لاو بعدها گفت که کرت بیش از حد حساس بود و زمانی او به خیانت به کرت فکر کرده ولی هیچ وقت آن را انجام نداده و دلیلی که کرت آن شب را برای گرفتن جان خودش انتخاب کرده بود، فهمیدن این موضوع بود. لاو او را به بیمارستان رساند و به‌این‌ترتیب کوبین از مرگ نجات پیدا کرد.
پس از بازگشت به ایالات متحده کوبین گوشه‌گیر شد و بیشتر وقت‌اش را در تنهایی می‌گذراند. در ۱۸ مارس لاو طی تماس تلفنی با پلیس سیاتل از آن‌ها در مورد «خطر احتمال خودکشی همسرش» درخواست کمک کرد. طبق گزارش پلیس، کوبین خودش را داخل کُمُدی حبس کرده‌بود که تعدادی جنگ‌افزار و مقادیری دارو در آن‌جا وجود داشت. کوبین پس از خاتمهٔ ماجرا گفت که او قصد نداشته خودش را بکُشد و لاو به‌خاطر قفل بودن در کُمُد چنین تصوری داشته‌است. در پی آن اتفاق مأموران پلیس برای اطمینان بیشتر اسلحه و داروها را با خود بردند. در میان ۴ اسلحه‌ای که آن‌ها از کوبین ضبط کردند یک قبضه پیستول نیمه‌خودکار اِی-آر ۱۵ هم وجود داشت.
پس از آن کورتنی لاو جمعی از دوستان‌شان از جمله مادر کرت را در خانه‌شان گردهم آورد تا کوبین را متقاعد کنند که اعتیادش را ترک کند. مادر کرت می‌گفت وقتی به خانه آنها رسید، کرت گریه می‌کرده و خجالت زده بوده که مادرش او را در آن حال می‌دیده. حتی مدیر برنامه‌های نیروانا کوبین را تهدید کرد که اگر خودش را پاک نکند، او و گروه‌اش را از لیست برنامهٔ کاری‌اش حذف خواهد کرد. به‌این شکل بود که کوبین راضی شد تحت درمان قرار بگیرد و در تاریخ ۳۰ مارس او را در مرکز ترک اعتیادی در لس‌آنجلس بستری کردند. اما کوبین پس از ۴۸ ساعت از آن‌جا گریخت و در پی زنجیره‌ای از اتفاق‌های مرموز به سیاتل، واشینگتن برگشت و در ۵ آوریل ۱۹۹۴ اقدام به خودکشی با تفنگ ساچمه‌زنی کرد.
اسلحه‌ای که کوبین با آن خودکشی کرد یک تفنگِ ساچمه‌زنی رمینگتون بود که آن را یکی از دوستان‌اش به نام دیلن کارلسون به او داده بود. کارلسون آن اسلحه را در ۳۰ مارس همان‌سال خریده‌بود و کوبین اسلحه را تحت عنوان محافظت از منزل‌اش از کارلسون گرفته‌بود. او به کارلسون گفته بود اسلحه‌ای می‌خواهد که صدا و قدرت انفجاری زیادی نداشته باشد تا در موقعی که استفاده‌اش لازم شد باعث آشفتگی اهالی خانه نشود.
کوبین از ۱ آوریل که از مرکز درمانی گریخته‌بود به‌مدت یک‌هفته ناپدید شده بود. در تاریخ ۴ آوریل مادرش با مراجعه به پلیس سیاتل گزارش مفقود شدن او را داده‌بود و کورتنی لاو برای یافتن او کارآگاه خصوصی استخدام کرده‌بود. یکی از دست‌اندرکاران کمپانی برادران وارنر گفته‌است پس از آن‌که کوبین از مرکز ترک اعتیاد گریخت یکی از اعضای گروه فیث نو مور کوبین را در یکی از خیابان‌های لس‌آنجلس می‌بیند و سعی می‌کند او را سوار ماشین‌اش کند و به بیمارستان برگرداند. زمانی‌که ماشین حامل آن‌ها در بزرگراه در مسیر بازگشت بوده کوبین تلاش می‌کرده از ماشین بیرون بپرد.
در بعدازظهر یکشنبه ۴ آوریل کوبین به‌همراه ۲ شخص ناشناس در رستوران کاکتوس حوالی مدیسون پارک سیاتل دیده‌شده بود. بانویی که در آن‌جا حضور داشته بعداً گفته‌بود که کوبین را در حالی که داشته ته بشقاب‌اش را لیس می‌زده دیده‌است. صاحب رستوران هم گفته زمانی که کوبین خواست پول غذای‌اش را پرداخت کند متوجه شد که کارت اعتباری‌اش مسدود شده‌است.
جسد کوبین حدود ساعت ۸:۴۰ بامداد جمعه ۸ آوریل ۱۹۹۴ (سه روز پس از مرگش) در گُلخانهٔ بالای گاراژ خانه‌اش در مجاورت دریاچهٔ واشینگتن، توسط برقکاری به نام «گَری اسمیت» که برای نصب تجهیزات ایمنی به منزل کوبین رفته‌بود یافت شد. زمانی که اسمیت به خانهٔ کوبین مراجعه کرد و کسی در را بروی‌اش نگشود به گشت‌زنی در اطراف منزل و سرک کشیدن به‌داخل، از میان پنجره‌ها مشغول شد. او ابتدا فکر کرد جسد کوبین چیزی شبیه‌به مجسمهٔ یک مانکن است که روی زمین افتاده ولی پس از دیدن خونی که از گوش جنازه روی زمین ریخته‌بود متوجه ماجرا شد و با پلیس تماس گرفت. طبق اظهارات اسمیت، تفنگِ ساچمه‌زنی روی قفسهٔ سینه و لوله‌اش به سمت چانهٔ جسد قرار داشته‌است. به‌خاطر این‌که صورت جسد متلاشی شده‌بود پلیس سیاتل پس از انگشت‌نگاری از آن اعلام کرد که جنازه متعلق به کرت کوبین است.
همان‌طور که می‌خواست جسدش را سوزاندند و مقداری از خاکسترش را به‌همراه تعدادی از وسایل مورد علاقه‌اش داخل یک استوپای چوبی قرار دادند و به یکی از زیارتگاه‌های بودائیان در نیویورک سپردند و بقیه‌اش را در رودخانهٔ ویشکا در ایالت واشینگتن پراکندند. در ژوئن سال ۲۰۰۸ کورتنی لاو ادعا کرد مقداری از خاکستر همسرش که او آن را در محلی مخفی در خانه‌اش در هالیوود نگهداری می‌کرده از او دزدیده شده‌است.
در بالای وصیت‌نامه‌ای که به کوبین نسبت داده می‌شود و در کنار جسدش یافت شد، کلمهٔ بزرگ بودا جلب توجه می‌کند. بودا نام دوست خیالی کوبین در دوران کودکی‌اش بود.
پس از مرگ
در آمریکا، استرالیا، ژاپن و چندین کشور اروپایی نوجوانان و جوانان دست به خودکشی زدند و تا هفته‌ها بعد تصاویر کرت کوبین در تلویزیون‌های آمریکا و ترانه‌هایش در رادیوهای این کشور مرتباً پخش می‌شد.
تابیتا سورن خبرنگار اِن‌بی‌سی که قبل از آن‌که جسد کوبین را از گلخانهٔ محل مرگ‌اش خارج کنند در آن‌جا حضور یافته‌بود مواردی مانند تجمع هواداران در محل و بهت و حیرت‌شان، کورتنی لاو که متن نامهٔ خودکشی را با صدای بلند برای آن‌ها می‌خواند و بیرون کشیدن جنازه کوبین را در گفتگوی‌اش با اِم‌تی‌وی به‌خاطر می‌آورد.
مدت کوتاهی پس از مرگ کرت کوبین، سایر اعضای گروه یک ترانه ناتمام را منتشر کردند و چند آلبوم برگزیده‌آثار و قطعات منتشرنشده تحت نام نیروانا منتشر شد. آلبوم آنپلاگد نیروانا که ۷ ماه پس از مرگ کوبین منتشر شد فقط در آمریکا بیش از ۵ میلیون نسخه فروش کرد، در ۷ کشور به صدر جدول پرفروش‌ترین‌ها راه یافت و جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم آلترنتیو سال را از آن خود کرد.
زندگی کرت کوبین موضوع فیلم مستندی به نام کرت و کورتنی بود که در سال ۱۹۹۸ توسط نیک بومفایلد ساخته شد و قرار بود در جشنوارهٔ فیلم ساندنس نمایش داده‌شود اما با تهدید برگزارکنندگان جشنواره توسط کورتنی لاو مبنی بر شکایت قانونی در صورت نمایش فیلم، آن‌ها از اکران فیلم صرف‌نظر کردند. «کرت و کورتنی» شامل مصاحبه‌هایی است که با آشنایان کوبین انجام شده و برخی از آن‌ها مانند بخش گفتگو با کورتنی لاو و پدرش هَنک هَریسن تا حدودی جنجال‌برانگیز هستند. در یکی از بخش‌های فیلم راز رِزابک (موزیسین و دوست‌پسر قبلی لاو) ادعا می‌کند که لاو به او پیشنهاد داده بوده تا در ازای دریافت ۵۰٬۰۰۰ دلار کرت کوبین را مورد ضرب و شتم قرار دهد. گاس ون سنت نیز فیلمی با عنوان آخرین روزها دربارهٔ وی ساخته‌است. دربارهٔ کرت و گروه نیروانا کتاب‌های بسیاری نوشته شده که از میان آن‌ها می‌توان به «سنگین‌تر از بهشت» (۱۹۹۱) نوشتهٔ چارلز آر. کراس اشاره‌کرد. کراس این کتاب را پس از چهار سال تحقیق و براساس ۴۰۰ مصاحبه‌ای که انجام داده نگاشته‌است. همچنین مستندی در سال ۲۰۱۵ دربارهٔ زندگی کرت کوبین از بدو تولد تا مرگ او اکران شد که در آن با مادر، پدر، نامادری، خواهر، دوست دختر پیشین کرت و درنهایت همسرش گفتگو انجام می‌شود، نام این مستند montage of heck برگرفته از نام یکی از نوارهایی بوده که خود کرت در زمان نوجوانی تنظیم کرده و در قسمتی از فیلم نشان داده می‌شود. بعد از این مستند آن آهنگ با همین نام منتشر می‌شود.
در سال ۲۰۰۵ تابلوی خوشامدگویی در یکی از ورودی‌های شهر ابردین زادگاه کوبین نصب شد که روی آن عبارت «به اَبردین خوش‌آمدید» و در پایین‌اش جملهٔ «همان‌طور که هستی بیا» برگرفته از نام یکی از ترانه‌های مشهور نیروانا درج شده بود. در مراسم نصب تابلو علاوه بر لِلَند کوبین -پدربزرگ کرت- تعدادی از هواداران حتی از ایالت کلرادو و کشور اسپانیا در محل حضور داشتند. مراحل پیشنهاد و نصب این تابلو از طرف «کمیتهٔ یادبود کوبین» که در سال ۲۰۰۴ تشکیل شده‌است، انجام شد. در سال ۲۰۰۹ این کمیته تصمیم گرفت یک پارک یادبود و یک مجموعهٔ فرهنگی برای پرورش استعدادهای موسیقی جوانان ابردین ایجاد کند.
در سال ۲۰۰۶ کوبین با فروش ۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلاری آثارش به‌عنوان «پردرآمدترین ستارهٔ مُردهٔ دنیا» معرفی شد. این عنوان از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ در اختیار الویس پریسلی بود.
در سال ۲۰۰۷ کورتنی لاو تصمیم گرفت بخشی از وسایل کرت کوبین را در حراج کریستی بفروشد. او در این‌باره گفته‌بود: خانهٔ من شبیه یک آرامگاه شده و دختر من نیازی به یک کیسهٔ بزرگ پر از وسایلی مانند انواع تی‌شرت، ژاکت، یک گیتار و دست‌نوشتهٔ آهنگ «بوی روح نوجوونی میده» ندارد. این‌ها چیزهایی هستند که فرنسیس، آن خواهد شد و من فقط می‌خواهم همهٔ آن وسایل لعنتی را ردشان کنم.
در سال ۲۰۰۸ یک گیتار فندر ماستنگ که کوبین در پایان یکی از اجراهای نیروانا آن را شکسته‌بود توسط یک کلکسیونر ناشناس به قیمت ۱۰۰٬۰۰۰ دلار خریداری شد. روی بدنهٔ این گیتار امضای او وجود دارد.
در آوریل ۲۰۱۱، هم‌زمان با ۱۷اُمین سالمرگ کرت کوبین، تندیس یادبودی با طرح یک گیتار فندر جَگ-استَنگ در یکی از پارک‌های شهر ابردین نصب شد. بخشی از این تندیس، به شکل یک روبان فولادی است که روی آن قسمتی از متن ترانهٔ «بر فراز یک دشت» نیروانا حک شده‌است. این اثر توسط ۲ هنرمند محلی به‌نام کیم و لورا مالاکوف طراحی شده‌است.
در می ۲۰۱۹ ژاکتی که کرت کوبین در آخرین مراسم عکاسی با گروه نیروانا پوشیده بود در حراجی جولین به قیمت ۷۵ هزار دلار فروخته شد.
در ۲۱ جون ۲۰۲۰ گیتاری که کرت کوبین، خواننده گروه نیروانا با آن در کنسرت ام‌تی‌وی نواخته بود، شش میلیون دلار در حراج فروخته شد. صاحب تازهٔ این گیتار اعلام کرده برای این ساز یک تور موسیقی جهانی برپا خواهد کرد و قصد دارد درآمد آن را صرف پشتیبانی از اجراهای هنری کند.
باز (ابهام‌زدایی)
باز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لهوتکا (ناحیه بروون)
لهوتکا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بروون واقع شده‌است. لهوتکا ۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
اخس-آلبس
اخس البس دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۶۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۴۲٫۸۵ کیلومتر مربع است.
پتیکی پایین
پتیکی پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چشمه زیارت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سرو فرمزی
سرو فرمزی نام یک گونه از سرده شبه‌سرو است.
بان سرو
بان سرو روستایی از توابع بخش چوار شهرستان ایلام در استان ایلام است.که به علت درختان سرو زربین به قدمت ۳۸۵۰ سال معروف است.
جمعیت
این روستا در دهستان ارکوازی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۴۴ نفر (۵۱خانوار) بوده است. که الان سال ۱۴۰۱ به دلیل مهاجرت برخی از روستایان به خاطر تحصیلات و کار جمعیت کاهش پیدا کرده است.
جامعه خطر
جامعه خطر روشی است که در آن جامعه مدرن در پاسخ به خطر سازمان می‌یابد. این اصطلاح ارتباط نزدیکی با چند نویسنده کلیدی در مورد مدرنیته، به ویژه اولریش بک (۱۵ می ۱۹۴۴-۱ ژانویه ۲۰۱۵) جامعه‌شناس آلمانی و آنتونی گیدنز (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۳۸) جامعه‌شناس بریتانیایی دارد. اصطلاح جامعه خطر در دهه ۱۹۸۰ ابداع شد و محبوبیت آن در طول دهه ۱۹۹۰ هم به دلیل پیوند با گرایش‌های تفکر مدرنیته گسترده‌تر شد و هم به دلیل پیوند با گفتمان عمومی، به ویژه دغدغه‌های زیست محیطی افزایش یافت.
تعریف
به گفته جامعه‌شناس بریتانیایی، آنتونی گیدنز جامعه خطر عبارت است از «جامعه‌ای که طوری درگیر آینده (و همچنین ایمنی) است که مفهوم خطر را ایجاد می کند. در حالی که جامعه‌شناس آلمانی، اولریش بک آن را به عنوان «روشی سیستماتیک برای مقابله با خطرات و ناامنی‌های ناشی از مدرنیزاسیون» تعریف می‌کند. بک مدرن‌سازی را به‌عنوان "موج‌های عقلانی‌سازی فن‌آوری و تغییرات در کار و سازمان تعریف می‌کند ولی فراتر از آن موارد بسیاری را شامل می‌شود: تغییر در ویژگی‌های اجتماعی و زندگی نامه‌های عادی، تغییر در سبک زندگی و اشکال عشق، تغییر در ساختارهای قدرت و نفوذ، در اشکال سرکوب سیاسی و مشارکت، در دیدگاه‌های واقعیت و در هنجارهای دانش. در درک علوم اجتماعی از مدرنیته، گاوآهن، لوکوموتیو بخار و ریزتراشه شاخص‌های قابل مشاهده‌ای از فرآیند بسیار عمیق‌تری هستند که کل ساختار اجتماعی را دربرمی‌گیرد و دوباره شکل می‌دهد."
شریف یونس
شریف یونس (Cherif Younousse؛ زادهٔ May 22, 1995) بازیکن والیبال ساحلی اهل قطر است.
جامعه خطر
مدرنیته و واقع‌گرایی در علم
بک و گیدنز هر دو از منظر مدرنیته به جامعه خطر برخورد قاطعانه‌ای دارند، ''اصطلاح کوتاهی برای جامعه مدرن یا تمدن صنعتی. ... مدرنیته بسیار پویاتر از هر نوع نظم اجتماعی پیشین است. این جامعه ای است ... که برخلاف فرهنگ‌های پیشین به جای گذشته در آینده زندگی می‌کند.'' آنها همچنین به شدت از مفهوم بازتاب استفاده می‌کنند، این ایده که وقتی جامعه‌ای خودش را بررسی می‌کند، به نوبه خود در این فرآیند تغییر می‌کند. در جامعه صنعتی کلاسیک، دیدگاه مدرنیستی مبتنی بر فرض واقع‌گرایی در علم است که نظامی را ایجاد می‌کند که در آن دانشمندان در محیطی انحصاری و غیرقابل دسترس دوره مدرن کار می‌کنند.
خطرات زیست محیطی
در سال ۱۹۸۶، درست پس از فاجعه چرنوبیل، اولریش بک، استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه مونیخ، متن اصلی آلمانی کتاب بسیار اثرگذار و کاتالیزوری خود، Risikogesellschaft را منتشر کرد. (سورکمپ، فرانکفورت 1986). Risikogesellschaft در سال ۱۹۹۲ به زبان انگلیسی با عنوان Risk Society: Towards a New Modernity منتشر شد. بحران بوم شناختی در این تحلیل اجتماعی دوره معاصر نقش اساسی دارد. بک استدلال کرد خطر محیطی به محصول غالب، نه فقط یک اثر جانبی ناخوشایند و قابل کنترل جامعه صنعتی تبدیل شده است.
آنتونی گیدنز و بک استدلال کردند در حالی که انسان‌ها همیشه در معرض سطحی از خطر بوده‌اند – مانند بلایای طبیعی  - اینها معمولاً توسط نیروهای غیر انسانی تولید شده‌اند. با این حال، جوامع مدرن در معرض خطراتی مانند آلودگی، بیماری‌های تازه کشف شده، جرم و جنایت هستند که نتیجه خود فرآیند نظریه مدرنیزاسیون است. گیدنز این دو نوع خطر را به عنوان ریسک خارجی و ریسک‌های ساخته شده تعریف می کند. ریسک‌های ساخته شده با سطح بالایی از عاملیت انسانی درگیر در تولید و کاهش چنین خطراتی مشخص می‌شوند.
از آنجایی که ریسک‌های ساخته شده محصول فعالیت‌های انسانی است، نویسندگانی مانند گیدنز و بک استدلال می‌کنند این امکان برای جوامع وجود دارد که سطح خطری را ارزیابی کنند که تولید می‌شود یا در شرف تولید است. این نوع از درون‌نگری انعکاسی به نوبه خود می‌تواند فعالیت‌های برنامه‌ریزی شده را تغییر دهد. به عنوان مثال، به دلیل فاجعه‌هایی مانند چرنوبیل و لاو کانال، ایمان عمومی به پروژه مدرن کاهش یافته است و بی‌اعتمادی عمومی به صنعت، حکومت و کارشناس‌ها.
نگرانی‌های اجتماعی منجر به افزایش مقررات صنعت برق هسته‌ای و کنار گذاشتن برخی برنامه‌های توسعه و تغییر مسیر مدرن‌سازی شد. گفته می شود این انتقاد فزاینده از شیوه های صنعتی مدرن که منجر به وضعیت مدرن‌سازی انعکاسی شده است، با مفاهیمی مانند پایداری و اصل احتیاطی نشان داده شده است که بر اقدامات پیشگیرانه برای کاهش سطح خطر تمرکز می کنند.
در مقابل، گیدنز استدلال کرده است اشکال قدیمی‌تر ساختار طبقاتی نقش تا حدودی قوی‌تری در یک جامعه پرخطر حفظ می‌کنند، و اکنون تا حدی از نظر دسترسی متفاوت به اشکال خودشکوفایی و توانمندسازی» تعریف می‌شوند. گیدنز همچنین تمایل دارد که به مفهوم جامعه خطر مثبت‌تر از بک نزدیک شود، و پیشنهاد می‌کند که ''نمی‌توان صرفاً نگرش منفی نسبت به ریسک مطرح کرد. خطر باید منظم باشد، اما ریسک پذیری فعال عنصر اصلی یک اقتصاد پویا و یک جامعه نوآور است.''
جلوتونگ، پنانگ
جلوتونگ (به لاتین: Jelutong) یک منطقهٔ مسکونی در شهر جرج تاون ایالت پنانگ، مالزی است. این منطقه در جنوب رودخانه پینانگ واقع شده‌است و از اواخر قرن هجدهم، هنگامی که بازرگانان آچه و شبه‌قاره هند در حول و حوش منطقه مستقر شدند، مسکونی بوده‌است.