cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پنیر و کراکر
ایالات متحده
پنیر و کراکر به عنوان یکی از اولین غذاهای فوری در ایالات متحده شناخته شده‌است، محبوبیت این نوع غذا در حدود دهه ۱۸۵۰ میلادی هنگامی شروع به افزایش یافت که نانوایان شروع به تولید کردن کراکر با ضخامت کمتر و بافتی نرم‌تر در مقایسه با بیسکویت دریایی کردند. در طول این دوره زمانی، این ترکیب غذایی در منوی رستوران‌ها به عنوان یک پس از دسر قرار داده شد، همچنین این غذا درسالون‌های وسترن نیز سرو می‌گردید. پنیر و کراکر به عنوان یک جیره غذایی در طول جنگ‌های داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵) مورد استفاده سربازان قرار گرفت. برخی از سربازان از پنیر و کراکر به عنوان «غذای مربعی» یاد می‌کردند. ازرا میکر از پنیر و بیسکویت دریایی همراه با گوشت خشک شده گوزن و آهو در طول سفر خود در جاده اورگون در سال ۱۸۵۲ میلادی استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۱۵ فیلیپ راجرز کوهنورد در طول سفر خود به کوه رینیر که در ایالت واشینگتن واقع است، پنیر و بیسکویت دریایی همراه با کشمش و آجیل مصرف می‌کرد.
شهاب عباسی
زندگی‌نامه
شهاب عباسی در ۲۷ آذر ۱۳۵۲ (خورشیدی) در محله‌ای نزدیک به سه راه امین تبریز در خانواده‌ای ۵ نفره متولد شد. شهاب فرزند دوم خانواده و دارای یک خواهر و برادر است. او در دوره دبیرستان در هنرستان هنرهای زیبا میرک تبریز تحصیل کرده‌است.
او پیش از قبولی در دانشگاه در رشتهٔ نقاشی در رادیو تبریز فعالیت داشته. در دانشکده هنر با سید جواد رضویان و مهران غفوریان و حسین رفیعی هم دوره بوده. بعد از اتمام دوران دانشگاه کم‌کم از نقاشی فاصله گرفته و به واسطهٔ علی سلیمانی با کاردان آشنا شده و پس انجام تست توانست در برخی از کارهای وی حضور پیدا کند.
در اواخر سال ۱۳۸۹ او با تماسی از هومن حاجی عبداللهی و معرفی شدن به فرید شب‌خیز تصمیم به ساخت مجموعه‌ای به نام «خنده بازار» گرفت.
از ابتدای سال ۱۳۹۰ مجموعه خنده‌بازار با حضور عده‌ای از هنرمندان باسابقه و جوان مستعد کارش را در شبکه سه آغاز کرد و خیلی سریع توانست با مخاطب ارتباط برقرار کند و جزو برنامه‌های پرمخاطب تلویزیونی شود.
کریستن فلاگستاد
کریستن فلاگستاد (Kirsten Flagstad; July 12, 1895 – December 7, 1962) خواننده اپرا با صدای سوپرانو دراماتیک (سوپرانو واگنری) اهل نروژ بود. از او به‌عنوان یکی از بزرگترین خوانندگان اپرا در سدهٔ ۲۰ میلادی یاد می‌شود. بسیاری از منتقدان اپرا او را «صدای قرن» نامیده‌اند.
فلاگستاد نخستین بار در ۱۹۳۳ میلادی برای شرکت در جشنواره بایرویت نامزد شد و دو سال متوالی در این جشنواره آواز خواند. پس از آن بسیار معروف گشت. پس از موفقیت‌های پی در پی، در ۱۹۳۵ نقش زیگلیند از حلقه نیبلونگ از واگنر را در اپرای متروپولیتن اجرا کرد پس از آن به نقاط مختلف آمریکا سفر نمود و در مراکز مهم اپرایی جهان به اجرا پرداخت.
در ۱۹۵۳ از ظاهر شدن بر روی صحنه کناره‌گیری کرد و تنها به پر کردن صفحه پرداخت. فلاگستاد در دسامبر ۱۹۶۲ در اسلو درگذشت. بر روی پیاده‌روی مشاهیر هالیوود ستاره‌ای به او اختصاص یافته‌است.
پرایمر واکینگ
پرایمر واکینگ (به انگلیسی Primer walking) روشی برای توالی یابی قطعات DNA با وزن ۱٫۳ تا ۷ کیلوباز (kilobase) است. چنین قطعاتی به علت طولانی بودن، برای توالی یابی از طریق خوانش منفرد با روش اختتام زنجیره مناسب نیستند. این روش از طریق تقسیم کردن توالی بلند به چندین توالی کوتاه پی‌در‌پی انجام می‌شود. دی‌ان‌ای (DNA) ی مورد نظر ممکن است یک قطعه واردشونده به پلاسمید، یک محصول PCR یا یک قطعه پرکننده شکاف در توالی یابی ژنوم باشد. عبارت "primer walking" زمانی استفاده می‌شود که هدف اصلی توالی‌یابی ژنوم است. در حالی که عبارت "chromosome walking"زمانی استفاده می‌شود که ما توالی را می‌دانیم اما از ژن، کلون نداریم. به عنوان مثال، ژنی که عامل ایجاد یک بیماری است ممکن است در نزدیکی یک نشانگر خاص همچون یک RFLP بر روی توالی قرار گرفته باشد. به منظور دست یافتن به ادامه توالی، باید پرایمرهای جدید که مکمل ۲۰ باز انتهایی توالی معلوم هستند، طراحی و سنتز شوند.
اساس این روش به طریق زیر است:
در واقع در این روش ما قدم به قدم جلو رفته و توالی یابی می‌کنیم. با طراحی پرایمر برای ابتدای رشته و پیشروی سنتز دی‌ان‌ای (DNA)، قسمتی از آن ساخته می‌شود. قسمت ساخته شده را توالی‌یابی کرده و برای انتهای آن، پرایمر جدید طراحی می‌کنیم. این کار را تا انتها ادامه می‌دهیم تا در نهایت به توالی کل دی‌ان‌ای (DNA) برسیم. به همین دلیل به این روش پرایمر واکینگ (Primer walking) گفته می‌شود.
از این روش برای توالی یابی کل کروموزوم‌ها نیز می‌توان استفاده کرد که در این صورت به آن کروموزوم واکینگ (chromosome walking) گفته می‌شود. تکنیک دیگری که با همین هدف مورد استفاده قرار می‌گیرد توالی یابی با تفنگ ژنی(shotgun sequencing) است. از آنجایی که این روش قابلیت انجام آزمایش در مقیاس بالا را دارد (به عنوان مثال در پروژه ژنوم انسان) عمومیت بیشتری نسبت به chromosome walking پیدا کرده‌است.
محسن بیاتی‌نیا
محسن بیاتی‌نیا (زادهٔ ۲۰ فروردین ۱۳۵۹ - آبادان) یک بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
دوران حرفه‌ای
بیاتی‌نیا سال‌ها در سطح اول فوتبال ایران بازی کرد. او در سال ۱۳۸۶ به تیم استقلال پیوست اما در همان ابتدای راه دچار مصدومیت شد و فصل را از دست داد. او در فینال بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ برابر ژاپن گلزنی کرد و موجبات قهرمانی ایران را فراهم آورد.
وی اکنون به عنوان مشاور مدیرعامل باشگاه سایپا و البته مدیر آکادمی این باشگاه فعالیت می‌کند.
بیاتی نیا سرمربی تیم یاران رسانه متشکل از خبرنگاران و مجریان تلویزیون نیز می‌باشد.
مفترض الطاعه
در بحث‌های کلامی پیرامون امامت و ولایت در شیعه، مُفْتَرَض الطاعه (به معنی کسی که اطاعت او واجب شده‌است) مقامی‌است که برای امام در نظر گرفته می‌شود.
این مقام جدای از مقام نبوت و رسالت است که دربارهٔ دریافت وحی و ابلاغ آن به مردم‌اند. شیعیان بر این باورند که اطاعت پیامبر عین اطاعت خداست و چیزی غیر از آن و جدا از آن نیست. برای این مطلب استناد به آیاتی مانند آیهٔ ۸۰ سورهٔ نسا می‌شود: «هر که پیامبر را اطاعت کند در حقیقت خدا را اطاعت کرده» و احادیثی مانند حدیث منزلت. شیخ مفید و شیخ صدوق مفهوم امامت الاهی را داشتن مقام امر و نهی یا همان فرض الطاعه می‌دانند و مجلسی آن را لازمهٔ امامت می‌داند.
ویوالدی ۴۳۳۰
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۶۰ است.
چای شگوگ
چای شگوگ (Chay Shegog؛ زادهٔ February 22, 1990) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
پیر اندرو رینفرت
پیر اندرو رینفرت (Pierre Andrew Rinfret; February 1, 1924 – June 29, 2006) اقتصاددان، سیاستمدار، و خلبان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و نشان ستاره برنزی شده‌است.
ترانکزامیک اسید
اشکال دارویی: آمپول و قرص
مکانیسم اثر
ترانکزامیک اسید با ممانعت از عملکرد پلاسمین مانع لیز شدن لخته‌های خونی می‌شود. ترانکزامیک اسید آنالوگ لیزین است و به پلاسمینوژن و پلاسمین باند می‌شود و توانایی آن‌ها را برای باند شدن به باقی‌مانده لیزین در فیبرین مهار می‌کند و بنابراین مانع فیبرینولیز می‌شود.
جستارهای وابسته
انعقاد خون
حقوق بشر در تیمور شرقی
حقوق بشر در تیمور شرقی (Human rights in East Timor) که قبلاً یکی از استان‌های اندونزی بود و بعد از شورش استقلال طلبانه مردم، سرانجام در روز ۲۰ ماه مه سال ۲۰۰۲ میلادی از این کشور جدا گردید و اعلام استقلال کرد. پس از خارج شدن نیروهای اندونزی از تیمور شرقی اداره این کشور تازه مستقل شده بعهده نماینده سازمان ملل قرار گرفت تا اینکه توانست نیروهای امنیتی، نظامی و پلیس خودرا تشکیل دهد. زبان رسمی این کشور پرتغالی و تتوم می‌باشد که در دوائر دولتی و رسمی زبان پرتغالی بیشتر رایج است.
حقوق بشر
هم اینک تیمور شرقی با جمعیت ۱٫۱ میلیونی دارای پارلمان چند حزبی است. در دوران اشغال ۲۴ ساله اندونزی (از ۱۹۷۵) و بعد از رفراندوم استقلال در سال ۱۹۹۹ شبه نظامیان طرفدار اندونزی مرتکب موارد زیادی نقض حقوق بشر شدند. مواردی از مسائل مربوط به حقوق مدنی و سیاسی از قبیل نقض حقوق مدنی در محاکمات عادلانه و بازداشتهای خود سرانه گزارش شده‌است. تحول اقتصادی، حقوق اجتماعی و فرهنگی از قبیل حق تحصیل و آموزش، و حقوق زندگی خانوادگی نیز مطرح است. حقوق زنان و کودکان و خشونتهای خانوادگی و سوء استفاده‌های جنسی مشکلات مهمی هستند، اما توجه کمتری نسبت به آن‌ها می‌شود.
حمایت‌های قانون اساسی
قانون اساسی که در سال ۲۰۰۲ به‌اجرا درآمد جامع است، اما هنوز نیاز به کار تکمیلی دارد تا موارد حقوقی به‌طور ریزتر در آن گنجانده شود و تضمین‌دار گردد، از جمله مواردی از قبیل حق مالکیت خصوصی، بهداشت، و آموزش همگانی، حق دادرسی و دفاع، آزادی ازدواج و آزادی اجتماعات.
شکست عدالت
سیستم ناکارآمد قضائی و حقوقی کشور نگرانیهای حقوق بشری را در تیمور شرقی افزایش داده‌است. در سال ۲۰۱۰ موارد غیرعادلانه بودن دادرسی، افزایش سرکوب پلیسی، گسترش مجازات و نقض حقوق بشر گزارش شده‌است. سیستم قضائی کشور از کمبود کادر و متخصص رنج می‌برد. گرچه قانون بازداشت خودسرانه را ممنوع کرده‌است اما به دلیل کمبود قاضی رسیدگی به این موارد با تأخیر صورت می‌گیرد و مدت زندان متهمین بطول می‌انجامد. یکی از مشکلات دیگر تفهیم تفاهم است زیرا زبان حاکم بر محاکم قضائی پرتغالی است که مردم بومی با آن آشنا نیستند و در بیان مشکلات و شکایات خود مشکل دارند.
آزادی بیان
در قانون تیمور شرقی آزادی بیان و مطبوعات قید شده‌است و دولت هم عموماً از آن حمایت می‌کند؛ و همچنین رادیو و تلویزیون مستقل هستند، گرچه در برخی نقاط به دلیل جغرافیایی قادر به دسترسی به آن‌ها نیست.
آزادی اجتماعات
طبق قانون برای انجام هر اعتصاب و تظاهراتی باید ۴ روز قبل از پلیس اجازه گرفت و محل تظاهرات باید ۴۰۰ یارد از مؤسسات دولتی یا نمایندگی‌های سیاسی خارجی فاصله داشته باشد، اما در عمل انجام تظاهرات بدون اجازه انجام می‌شود و فاصله ۴۰۰ یارد هم به ندرت رعایت می‌شود.
آزادی‌های سیاسی
در بخش ۴۵ قانون اساسی توضیح داده شده که هر شهروندی حق دارد که در امور سیاسی کشور مداخله کند، و می‌تواند در هر حزب سیاسی شرکت کند، برپائی و سازمان کار هر حزبی باید طبق مقرراتی که قانون معین می‌کند، باشد. هر شهروندی که به سن قانونی ۱۷ سال برسد حق رأی و انتخاب شدن را دارد. در انتخابات سال ۲۰۱۷ تعداد احزاب شرکت کننده ۲۱ بود و ۷۷٪ مردم در رأی‌گیری شرکت کردند. در مقایسه با سال ۲۰۱۲ که آمار شرکت کنندگان ۷۴٪ و در سال ۲۰۰۷ این آمار ۸۰٪ بود. سیستم انتخاباتی از شرکت زنان حمایت می‌کند و مقرر می‌دارد که یکسوم نامزدهای احزاب باید زن باشند، و این موجب شده که تعداد اعضای پارلمان زن این کشور از تعداد پارلمانترهای سایر کشورهای منطقه آسیا-آرام Asia Pacific بیشتر باشد (۳۸٪ در انتخابات ۲۰۱۷).
حقوق زنان
در تیمور شرقی علی‌رغم اینکه در قانون اساسی به تساوی حقوق زنان و مردان بصراحت اشاره شده‌است، اما اینگونه تلقی می‌شود که موقعیت زنان پائین‌تر از مردان است. در زمانهای استعمار پرتقال و اندونزی رسوم سنت پدرسالاری که زنان را در حاشیه می‌راندند دست نخورده باقی ماند. در این سنتها دختران حق دارند فقط چند سالی درس بخوانند و زنان جوان بزور مجبور به ازدواج هستند و حتی در برخی مناطق زن از حق ارث و مالکیت محروم می‌باشند. خشونتها جنسی و خانوادگی یکی از نگرانیهای مهم کشور است.
حقوق کودکان
مسائل مهمی در مورد بدرفتاری، نداشتن آموزش و سطح بالائی از سوء تغذیه کودکان در تیمور شرقی مطرح است. کودک آزاری از جمله بدرفتاری فیزیکی و روحی و خشونتهای جنسی از مشکل‌های عمده در این کشور است. کتک زدن خردسالان برای تنبیه در مدارس و خانه‌ها جاری است. گزارشهایی در مورد تجارت استثمار جنسی کودکان اقلیتها آمده‌است. کودکان کار به‌طور گسترده وجود دارد. گرچه طبق قانون تحصیلات ابتدائی کودکان اجباری است، اما در قانون حد مینیممی برای تحصیل اجباری ذکر نشده. آمار سازمان ملل متحد UN در سال ۲۰۰۹ نشان می‌دهد که تقریباً ۲۰٪ کودکان به مدرسه نرفته‌اند.
مؤسسات ملی حقوق بشری
مؤسسه ملی حقوق بشری بنام پرودر حقوق بشر و عدالت در ماه ژوئن سال ۲۰۰۵ در کشور تأسیس شده، که نقش مهمی در پیشبرد حقوق و عدالت داشته‌است. تعهد این مؤسسه رسیدگی به شکایات نقض حقوق بشر، سوء مدیریت و فساد است، و همچنین نظارت و دفاع از اقدامات فوق است.
فایندرن، نیوجرسی
فایندرن (به انگلیسی: Finderne) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بریجواتر، نیوجرسی واقع شده‌است. فایندرن ۱۱٫۲۳۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه لانگ ثان
فرودگاه لانگ ثان یک فرودگاه برنامه‌ریزی شده در ویتنام است که در ۴۰ کیلومتری شمال شرقی سایگون واقع است. مساحت فرودگاه ۵۰۰۰ هکتار احتمال دارد که در سال ۲۰۱۵ آغاز خواهد شد و در سال ۲۰۲۰ به پایان برسد. هنگامی که به پایان مرحله اول برسد ۲ باند فرودگاه (۴۰۰۰ متر، ۴۵ متر) و قادر خواهد بود به خدمت ۲۵۰۰۰۰۰۰ مسافران در سال برسند. این فرودگاه تا ۲۰۳۰ گسترش می‌شود. از ۲۰۳۰، آن را به ۴ باند فرودگاه و ۴ ترمینال قادر خواهد بود برای خدمت به ۱۰۰۰۰۰۰۰۰ مسافران در هر سال، ۵ میلیون تن در سال از دفتر. آن را تبدیل به بزرگترین فرودگاه در ویتنام و یکی از بزرگترین فرودگاه در جنوب شرقی آسیا کند. هزینه کل فاز اول ۶۷۰۰۰۰۰۰۰۰ USD می‌باشد.
پولا، ساردینیا
پولا، ساردینیا (به ایتالیایی: Pula, Sardinia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.
خصوصیات
پولا ۱۳۸٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توالت: یک داستان عاشقانه
توالت: یک داستان عاشقانه یا قهرمان توالت فیلمی است درام کمدی هندی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی شری نایهان سینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، بومی پدنکار، انوپم کهیر، دیویندو شارما، سنا خان ایفای نقش کرده‌اند.
خلاصه داستان
جیا (بومی پدنکار) و کیشاو (آکشی کومار) زوجی هستند که عاشقانه با یکدیگر ازدواج کردند اما بر اساس رسم و رسومات خرافی قدیمی اهالی روستا ساختن توالت در خانه را عیب می‌دانند و تمام مردان و زنان در طبیعت نیاز خود را برطرف می‌کنند … زنان در نیمه شب همگی با یکدیگر به طبیعت می‌روند و آنجا کار خود را انجام می‌دهند. اما جیا نمی‌تواند این موضوع را بپذیرد و بر سر ساختن توالت در خانه‌شان پافشاری می‌کند و …
دردسرهای آبجوسازی
دردسرهای آبجوسازی (Trouble Brewing) یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی به کارگردانی لری سمون است که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، لری سمون، کارملیتا گرتی، ویلیام هابر و آل تامپسون اشاره کرد.
رفتاردرمانی
رفتاردرمانی (به انگلیسی: Behaviour therapy) یا روان درمانی رفتاری یک اصطلاح گسترده‌است که به روان درمانی بالینی گفته می‌شود و از تکنیک‌های ناشی از رفتارگرایی استفاده می‌کند.
قلعه یزدگرد (زرده)
زندان قلعه یزدگرد یا قلعه یزدگرد مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکز ی، دهستان بان زرده، ۷۰۰ متری جنوب روستای زرده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۴۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه یزد گرد
مجموعه بناهای یادمانی قلعه یزدگرد در هجده کیلومتری سه راهی ریجاب به سرپل ذهاب در استان کرمانشاه قرار دارد. این مجموعه با گستره تقریبی چهل کیلومتر مربع از سمت شمال غرب با پرتگاه تندی به جلگه ذهاب و از طرف شمال و شرق به صخره‌های پلکانی دالاهو محدود می‌شود. بر پایه نخستین پژوهش‌ها و کاوش‌های باستان‌شناسی که پیش از انقلاب توسط هیئت باستان شناختی کانادایی ادوارد کیل صورت گرفت در این منطقه و بر طبق گچ بری‌های مکشوفه از بنای معروف به «گچ گمبد» زمان ساخت این مجموعه به دوره ساسانی نسبت داده شد. اما کاوش‌های بعدی در این منطقه نشان داد بسیاری از مجموعه بناهای این محوطه متعلق به اواخر دوره اشکانی است. این مجموعه شامل چند محوطه‌است:
دیوار گچ
جهت احداث جاده به روستای زرده و همچنین احداث کانال آبیاری باغات منطقه مورد تخریب اساسی قرار گرفته، از طرفی اهالی از قلوه سنگ‌های تخریب شده دیوار نیزجهت جداسازی حریم باغات خود استفاده کرده و باعث از بین رفتن بیش از پیش این دیوار شده‌اند.
آشپزخانه
در انتهای پایین دیوار مجموعه‌ای از استحکامات قرار دارد و به احتمال زیاد محل استقرار سربازان بوده‌است.
دروازه
دو برج منفرد در ابتدای دیوار دفاعی قرار گرفته‌است. این مکان دروازه خوانده می‌شود.
جای دار
در حال حاضر این محوطه بین باغ‌های روستای «زرده» قرار دارد. آثار بر جای مانده در این محوطه نوعی استحکامات دفاعی با دیوارها و برج‌های تعبیه شده در آن را نشان می‌دهد. این بنا احتمالاً ترکیبی از دژ قلعه برای کل محوطه بوده‌است.
تپه رش
در سطح این محوطه مقدار زیادی سفال از دوره‌های گوناگون به دست آمده‌است.
قلعه یزدگرد
این بنا در یکی از بلندترین ارتفاعات قرار دارد. پیرامون این قلعه را حصاری با برج‌های نیم دایره‌ای شکل احاطه کرده‌است. قطر این برج‌ها بین دو تا شش متر است و با فاصله شش تا شانزده متر از یکدیگر قرار گرفته‌اند.
گچ گمبد
این محوطه که به نام «میدان» نیز شناخته می‌شود دارای گستره تقریبی ۸۰۰×۴۰۰ متر است. اطراف این مجموعه را حصاری با برج‌های نیم دایره‌ای شکل دربر گرفته‌است. در بخش جنوبی آن پردیس و در بخش شمالی آن کاخی به چشم می‌خورد و تزیینات گچی بسیاری از درون آن به دست آمده‌است.
قلعه بهنیا
این بنا در روستای «بان گمبد» قرار دارد. کاوش‌های باستان شناختی نشان داده‌است که این بنا آتشکده‌ای از دوره ساسانی بوده و در اوایل اسلام با الحاق فضاهایی به آن، تبدیل به کارگاه شیشه‌گری شده‌است. این بنا هم‌اکنون در دست بازسازی قرار دارد.
نقاره خانه
این بنا در شمال شرقی بنای قلعه یزدگرد و بر روی ارتفاعات قرار دارد. این بنا برج دیده‌بانی بود.
آشیه وا
این بنا در شمال غربی بنای قلعه یزدگرد و بر روی ارتفاعات قرار گرفته‌است. این بنا نیز برج دیده‌بانی بود. (آشیه وا به معنی آسیاب بادی می‌باشد که در زبان پهلوی با این معنی برابری می‌کند)
نورون حرکتی
نورون حرکتی (یا motoneuron یا نورون وابران ) نورونی است که بدن سلولی آن در قشر حرکتی، ساقه مغز یا طناب نخاعی قرار دارد و آکسون (فیبر) آن به نخاع و یا خارج از آن منتقل می شود تا به صورت مستقیم یا غیر مستقیم اندام های مؤثر، عمدتا عضلات و غدد، را کنترل کند. دو نوع نورون حرکتی وجود دارد: نورون حرکتی فوقانی و نورون حرکتی تحتانی. آکسون های نورون های حرکتی فوقانی روی نورون های رابط در نخاع و برخی اوقات مستقیماً روی نورون های حرکتی تحتانی سیناپس می شوند. آکسون های نورون های حرکتی تحتانی فیبرهای عصبی وابران هستند که سیگنال ها را از طناب نخاعی به اعضای گیرنده منتقل می کنند. انواع نورون های حرکتی پایینی، نورون های حرکتی آلفا، بتا و گاما هستند.
قلعه یزدگرد (زرده)
منابع
ٰ* صفحه ویژه پژوهش‌های قلعه یزدگرد (دانشگاه تورنتو)
نورون حرکتی
یک نورون حرکتی ممکن است بسیاری از فیبرهای عضلانی را عصب دهی کند و  فیبر عضلانی می تواند در زمان مورد نیاز برای یک پرش عضلانی، تحت تعداد زیادی پتانسیل عمل قرار بگیرد. عصب دهی در یک تماس عصبی-عضله ای رخ می دهد و در نتیجه ی تجمیع (فرآیندی که تعیین می کند آیا یک پتانسیل عمل توسط تاثیرات ترکیبی سیگنال های تحریکی و مهاری تولید می‌شود) یا انقباض تتانی، پرش ها می‌توانند روی هم قرار بگیرند. پرش های منفرد می‌توانند غیرقابل تشخیص شوند و تنش به آرامی بالا می رود و در نهایت به قله می رسد.
توسعه
مشخصات بیشتر نورون های حرکتی زمانی رخ می دهد که رتینوئیک اسید، فاکتور رشد فیبروبلاست، Wnts و TDGFb در فاکتورهای رونویسی مختلف Hox ادغام شوند. ۱۳ فاکتور رونویسی Hox وجود دارد و همراه با سیگنال ها، مشخص می کنند که یک نورون حرکتی بیشتر نقش سری یا دمی  دارد. در ستون فقرات، Hox 4-11 نورون های حرکتی را به یکی از پنج ستون حرکتی، مرتب می کند.
نورون حرکتی فوقانی
نورون های عصبی فوقانی از قشر حرکتی قرار گرفته در شکنج پریسنترال سرچشمه می گیرند. سلول هایی که قشر حرکتی اولیه را تشکیل می دهند، سلول های Betz که نوعی سلول هرمی هستند، می باشند. آکسون های این سلول ها از قشر، پایین می آیند تا مسیر قشری-نخاعی را تشکیل دهند. نورون های حرکتی قشری از قشر اولیه مستقیما وارد نورون های حرکتی در شاخ شکمی نخاع می شود. آکسون های آنها بر روی نورون های حرکتی ستون فقرات در چندین عضله و همچنین در نخاع داخلی سیناپس می شوند. آنها مخصوص پرایمت ها هستند و گفته شده است که عملکرد آنها کنترل انطباقی دست ها، از جمله کنترل نسبتا مستقل انگشتان منفرد است. نورون های حرکتی قشری تا کنون تنها در قشر حرکتی اولیه یافت شده اند و نواحی حرکتی ثانویه دیده نشده اند.
مجاری عصبی
مجاری عصبی دسته ای از آکسون ها به عنوان ماده سفید هستند که پتانسیل عمل را به اعضای گیرنده آنها می رسانند. در نخاع این مجاری نزولی، تکانه ها را از نواحی مختلف حمل می کنند. این مجاری همچنین به عنوان مبدا برای نورون های حرکتی تحتانی عمل می کنند. هفت مجرای اصلی نزولی در نخاع یافت می شود:
نورون های حرکتی تحتانی
نورون های حرکتی تحتانی آنهایی هستند که از نخاع سرچشمه می گیرند و به صورت مستقیم یا غیرمستقیم اهداف اعضای گیرنده را عصب دهی می کنند. هدف این نورون ها تغییر می کند اما در سیستم عصبی سوماتیک هدف نوعی فیبر عضلانی خواهد بود. سه دسته اصلی از نورونهای حرکتی پایینی وجود دارد که آنها را می توان به زیرگروه هایی تقسیم کرد.
با توجه به اهداف، نورون های حرکتی در سه دسته گسترد تقسیم می شوند:
نورون های حرکتی سوماتیک
نورون های حرکتی از سیستم عصبی مرکزی سرچشمه می گیرند، آکسون های خود را به عضلات اسکلتی (مثل عضلات اندامها، شکم و عضله های بین دنده ای) که در حرکت دخیل هستند، منتقل می کنند. سه نوع این نورون های عصبی عبارتند از نورون های وابران آلفا، نورون های وابران بتا و نورون های وابران گاما. برای نشان دادن جریان اطلاعات از سیستم عصبی مرکزی (CNS) به مناطق پیرامونی، این نورونها را وابران می نامند.
نورون های حرکتی احشایی خاص
این نورون ها همچنین به عنوان نورون های حرکتی شاخه ای شناخته می شوند که در حالت چهره، جویدن، آوا ایجاد کردن و بلعیدن نقش دارند. اعصاب مرتبط با جمجمه، اعصاب حرکتی چشمی، ابدوسنس، قرقره ای و زیرزبانی می باشند.
نورون های حرکتی احشایی عام
این نورون های حرکتی به صورت غیر مستقیم عضله قلبی و عضلات صاف احشا (عضلات سرخرگ ها) را عصب دهی می کنند: آنها بر نورون های قرارگرفته در گانگلیون دستگاه عصبی خودمختار (سمپاتیک و پاراسمپاتیک)، قرار گرفته در سیستم عصبی پیرامونی (PNS)، سیناپس می شوند که خودشان به صورت غیر مستقیم عضلات احشایی را عصب دهی می کنند (و همچنین بعضی از سلول های غده را ).
در نتیجه فرمان حرکتی عضله های اسکلتی و شاخه ای، تک سیناپسی است که تنها شامل یک نورون حرکتی می باشد، یا سوماتیک یا شاخه ای، که بر روی عضله سیناپس می شود. به صورت مقایسه ای، فرمان عضلات احشایی، دو سیناپسی است و شامل دو نورون می شود: نورون حرکتی جامع احشایی، قرار گرفته در CNS و سیناپس های واقع در نورون گانگلیونی، قرار گرفته در PNS که بر روی عضله سیناپس می شود.
تمام نورون های حرکتی مهره داران، کولینرژیک هستند که به این معناست که آنها انتقال دهنده عصبی استیل کولین آزاد می کنند. نورون های گانگلیونی پاراسمپاتیک ، کولینرژیک نیز هستند در حالی که اکثر نورون های گانگلیونی سمپاتیک، نورآدرنرژیک هستند. یعنی انتقال دهنده عصبی نورآدرنالین آزاد می کنند. (به جدول توجه کنید)
اتصال عصبی عضلات
یک نورون حرکتی ممکن است تعداد زیادی از فیبرهای عضلانی را عصب دهی کند و یک فیبر عضلانی می تواند در زمان مورد نیاز برای یک پرش عضلانی تحت تعداد زیادی پتانسیل عمل قرار بگیرد. در نتیجه اگر یک پتانسیل عمل قبل از تکمیل پرش از راه برسد، پرش ها می توانند روی یکدیگر قرار بگیرند، چه از طریق انقباض تجمیعی و چه از طریق انقباض تتانی. در تجمیع، عضله به صورت مکرر تحریک می شود به طوری که پتانسیل عمل اضافی از سیستم عصبی سوماتیک، قبل از پایان پرش می رسند. بنابراین انقباضات بر روی یکدیگر قرار می گیرند و منجر به نیرویی بیشتر نسبت به یک پرش می شوند. یک انقباض تتانی بر اثر تحریک ثابت و با تکرار بالا ایجاد می شود – پتانسیل عمل با چنان نرخ بالایی می آید که انقباضات منفرد غیر قابل تشخیص اند و تنش به آرامی بالا می رود و در نهایت به قله می رسد.
رابط بین نورون حرکتی و فیبر عضلانی، یک سیناپس تخصصی است که تماس عصبی-عضله ای نامیده می شود. با تحریک کافی، نورون حرکتی سیلی از انتقال دهنده های عصبی استیل کولین (Ach) را از انتهای آکسون از کیسه های سیناپسی متصل به غشای پلاسما آزاد می کند. مولکول های استیل کولین به گیرنده های پس سیناپسی پیدا شده در صفحه حرکتی انتهایی متصل می شوند. به محض اتصال دو گیرنده استیل کولین، یک کانال یونی باز می شود و یون های سدیم مجاز به جریان یافتن درون سلول می شوند. هجوم سدیم به سلول باعث دیپولاریزیسیون می شود و پتانسیل عمل عضله را هدف قرار می دهد. سپس لوله های T سارکولما تحریک می شوند تا یون کلسیم آزادسازی شده از شبکه سارکوپلاسمیک را استخراج کنند. این آزادسازی شیمیایی است که فیبر عضلانی را برای انقباض هدف قرار می دهد.
در بی مهرگان، بسته به انتقال دهنده های آزاد شده و نوع گیرنده ای که به آن متصل می شود، پاسخ در نورون حرکتی می تواند یا تحریکی و یا مهاری باشد. با این حال در مهره داران پاسخ فیبر عضلانی به انتقال دهنده عصبی تنها می تواند تحریکی باشد یا به عبارت دیگر، انقباضی. شل شدن عضلات و مهار انقباض عضلات در مهره داران تنها با مهار خود نورون حرکتی حاصل می شود. به این ترتیب است که شل کننده های عضلانی با عمل بر روی نورون های حرکتی که عضله را عصب دهی می کند (با کاهش فعالیت الکتروفیزیولوژی) یا بر اتصالات عضلانی کولینرژیک به جای خود عضلات، کار می کنند.
کوه بارنز (واشنگتن)
کوه بارنز (به انگلیسی: Mount Barnes) یک قله و کوه در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، واشینگتن واقع شده‌است. کوه بارنز ۱٬۸۲۴٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه داده بلادرنگ
یک پایگاه داده بلادرنگ یک نوع پایگاه داده است که از پردازش بلادرنگ برای مدیریت بار داده‌ای که دائماً در حال تغییر است، استفاده می‌کند. این نوع پایگاه داده با نوع معمولی آن که معمولاً از زمان تأثیر نمی‌پذیرد متفاوت است. به‌طور مثال بازار سهام به‌طور سریع تغییر می‌کند و دائماً در حال تغییر است. نمودار بازارهای مختلف بسیار ناپایدار به تظر می‌رسد و این در حالی است که پایگاه داده باید ارزش جاری در تمام بازارهای بورس نیویورک را نگه داری و دنبال کند. پردازش بلادرنگ به این معناست که تراکنش به اندازه کافی سریع باشد که بتواند در زمان مورد نظر پاسخگو باشد. پایگاه داده‌های بلادرنگ برای حسابداری، بانکداری، قانون، داده‌های پزشکی، چند رسانه ای، کنترل فرایند، سیستم‌های رزرو، و تجزیه و تحلیل داده‌های علمی کارآمد هستند.
نگاه اجمالی
پایگاه‌های داده بلادرنگ پایگاه‌های داده سنتی هستند که از یک افزونه استفاده می‌کنند تا توانایی بیشتری برای پاسخگویی به‌طور قابل اطمینان ارائه دهند. این پایگاه داده‌ها از محدودیت‌های زمانبندی استفاده می‌کنند که محدوده مشخصی را که داده‌ها در آن معتبر هستند نشان می‌دهند. این محدوده زمانی اعتبار موقتی نامیده می‌شود. یک پایگاه داده معمولی نمی‌تواند در چنین شرایطی کار کند، زیرا ناسازگاری بین اشیاء واقعی و داده‌هایی که آنها را نشان می‌دهد، برای تغییرات ساده بسیار شدید است. یک سیستم مؤثر باید بتواند رکوردهای حساس به زمان را کنترل کند، فقط اطلاعات موقت را بازگرداند و اولویت زمانبندی را پشتیبانی کند. برای وارد کردن داده‌ها در رکوردها، اغلب یک سنسور یا یک دستگاه ورودی، وضعیت فیزیکی سیستم را مانیتور می‌کند و پایگاه داده را با اطلاعات جدید به روز می‌کند تا سیستم فیزیکی را دقیق تر نشان دهد. هنگام طراحی یک سیستم پایگاه داده بلادرنگ، باید چگونگی نشان دادن زمان معتبر، چگونگی ارتباط حقایق با سیستم بلادرنگ را در نظر گرفت. همچنین، نحوه نشان دادن مقادیر ویژگی در پایگاه داده باید طوری باشد که تراکنش‌ها و سازگاری داده‌ها دچار اشکال نشود.
حفظ یکپارچگی و سازگاری داده‌ها
اگر چه سیستم پایگاه داده بلادرنگ ممکن است به نظر یک سیستم ساده باشد، اما مشکل از آنجایی شروع می‌شود که دو یا چند تراکنش در پایگاه داده نیاز به دسترسی همزمان به یک بخش از پایگاه داده را دارند. یک تراکنش معمولاً نتیجه اجرای برنامه‌ای است که به محتوای یک پایگاه داده دسترسی دارد یا آن را تغییر می‌دهد. تراکنش و جریان داده دو چیز متفاوت از هم هستند، زیرا در جریان داده فقط امکان به کارگیری عملکر خواندن وجود دارد ولی تراکنش هر دو عمل خواندن و نوشتن را می‌تواند انجام دهد. این به این معناست که در جریان، چند کاربر می توانند به یک بخش از داده دسترسی داشته باشند و از آن بخوانند اما هیچکدام نمی‌توانند در آن تغییرات ایجاد کنند. پایگاه داده برای آن که بتواند یکپارچکی داده را حفظ کند باید در هر لحظه فقط به یک تراکنش اجازه اجرا بدهد. به طور مثال، اگر دو دانش آموز همزمان تقاضای زمان باقی مانده از یک بخش از کلاس را دارند و به طور هم زمان دکمه ثبت را فشار دادند، تنها یک دانش آموز باید بتواند برای آن ثبت نام کند.
پایگاه های داده بلادرنگ می‌توانند این درخواست ها را با استفاده از الگوریتم‌های زمانبدی برای کنترل همروندی، پردازش کنند و درخواست های هر دو دانش‌آموز را اولویت بندی کنند. در طول این مقاله، ما فرض می‌کنیم که یک سیستم یک پردازنده واحد، یک پایگاه داده مبتنی بر دیسک و یک انباره حافظه دارد.
در پایگاه داده های بلادرنگ، مهلت زمانی وجود دارد و سیستم‌های مختلف به داده‌هایی که در خارج از مهلت‌زمانی اتفاق افتاده باشند به روش‌های متفاوتی پاسخ می‌دهند. در یک سیستم بلادرنگ، هر تراکنش از یک زمان‌بندی یا ردپای زمان برای برنامه‌ریزی تراکنش‌ها استفاده می‌کند. یک واحد اختصاص دهنده اولویت، یک مقدار اهمیت را به هر تراکنش در لحظه ورود آن به سیستم پایگاه داده اختصاص می‌دهد که این مقدار به جایگاه زمان در سیستم و سایر اولویت‌ها وابسته است. روش برچسب گذاری زمان برپایه زمان ورود تراکنش به سیستم عمل می‌کند. محققان اشاره کردند که در بیشتر مطالعات، تراکنش ها به صورت متناوب و با زمان ورود غیر قابل پیش بینی هستند. به عنوان مثال، سیستم به یک درخواست با اولویت بالاتر مهلت زمانی نزدیکتر و به درخواست با اولویت کمتر مهلت زمانی دیرتری می‌دهد. مقایسه بین روش‌های زمانبدی مختلف در زیر ارائه شده است.
محدودیت و مهلت های زمانی
یک سیستم که به درستی شروط اجرای سریال و زمان‌بندی مربوط به تراکنش‌ها با محدودیت زمانی سخت و نرم را با ارضا می‌کند از مزیت های اجرای سازگاری بهره می گیرد. از دیگر روش هایی که می توان درستی داده را تضمین کرد به کارگیری محدودیت های نسبی است. محدودیت نسبی تضمین می کند که تراکنش هایی که همزمان وارد سیستم می شوند به عنوان جزئی از یک گروه هستند که داده تراکنش با آن مرتبط است. به کارگیری مکانیزم محدودیت نسبی و مطلق دقت داده را تضمین می کند.
علاوه بر مهلت زمانی، یک روش دیگر برای مقابله با تضادها در یک سیستم پایگاه داده بلادرنگ، به کارگیری روش مبتنی بر وقفه است. این فرایند در لحظات بحرانی به اطمینان از صحت آخرین اطلاعات موجود در سیستم کمک می کند. این سیاست با درخواست از تمام بلوک های غیر درخواستی برای صبر کردن تا زمانی که مهم‌ترین بلوکهای داده پردازش شود. مانع ایجاد تضاد و تناقض می‌شود. در حالی که مطالعات انجام شده در آزمایشگاه ها نشان می دهد که سیاست های مبتنی بر مهلت داده ها تاثیر قابل توجهی در کارایی ندارند، اما سیاست های مبتنی بر وقفه اجباری توانستند عملکرد را  تا 50 درصد افزایش دهد. سیاست مبتنی بر وقفه اجباری ممکن است یک وقفه طولانی مدت برای یک تراکنش با اهمیت بالا را موجب شوند تا بتوانند از رخداد بن بست جلوگیری کنند. یک مثال دیگر از زمانی که داده ها می توانند به تعویق افتد، زمانی است که یک بلوک از داده ها در حال منقضی شدن است. سیاست مبتنی بر وقفه اجباری مجبور است پردازش را تا زمانی که داده ها با استفاده از داده های ورودی جدید به روز شود، به تاخیر بیندازد. این روش به افزایش دقت سیستم کمک می‌کند و می‌تواند تعداد فرایندهای ضروری که منحل(aborted) شدند را کاهش دهد. به طور کلی، تکیه بر سیاستهای مبتنی بر وقفه بهینه نیست.
نحوه پاسخ به تراکنشی که مهلت زمانی اش را از دست داده بستگی به این دارد که مهلت زمانی آن از چه نوعی بوده است، سخت یا نرم. مهلت زمانی سخت مستلزم آن است که هر بسته داده قبل از آنکه بسته داده منفضی شود به مقصد خود برسد و اگر چنین اتفاقی نیفتد کل فرایند می تواند از بین برود، که موجب مشکل احتمالی می شود. چنین مشکلانی خیلی رایج نیستند؛ زیرا قبل از انتساب مهلت زمانی برای تخمین بدترین حالت نیازبه تمام توان سیستم نیاز است. این کاری بسیار سخت است و اگر اتفاق غیرقابل پیش بینی رخ دهد مثلاً یک مشکل سخت افزاری چند دقیقه ای، می تواند  داده ها را از بین ببرد. برای مهلت زمانی های نرم و انعطاف پذیر، از دست رفتن مهلت زمانی می تواند باعث کاهش کارایی سیستم شود اما فاجعه رخ نمی‌دهد. در مهلت زمانی نرم سعی می شود تا جای ممکن مهلت ها رسیدگی شوند. هرچند، گارانتی وجود ندارد که سیستم بتواند تمام مهلت های زمانی را رعایت کند. تراکنش ها اجازه دارند تا مهلت زمانی خود را از دست بدهند و سیستم انعطاف پذیری بیشتری دارد. در زیر نحوه پاسخگویی ها شرح داده شده است:
در مهلت زمانی سخت، پردازش ها، تراکنش هایی که مهلت زمانی آن ها گذشته باشد را لغو می کنند و با حذف بهم ریختگی ها سیستم بهبود داده می دهند. فرایندها می توانند نه تنها تراکنش هت با مهلت های منقضی شده را حذف کنند بلکه همچنین تراکنش ها با مهلت های طولانی را نیز حذف می کنند، فرض بر این است که زمانی به پردازنده می رسند که منسوخ شده اند. این به این معنی است که سایر تراکنش‌ها باید اولویت بالاتری داشته باشند. علاوه بر این، یک سیستم می تواند تراکنش های کم اهمیت را حذف کند. وقتی پیش ثبت نام کلاس ها را در یک دوره پرترافیک انتخاب می کنم، یک فیلد در پایگاه داده می تواند خیلی مشغول ثبت درخواستهای ثبت نامی باشد که برای مدتی در دسترس نبودند و نتیجه تراکنش من نمایش یک کوئری SQL و پیام داده ها در حال حاضر در دسترس نیست، باشد. این خطا توسط چک کننده ایجاد می شود، مکانیسمی که وضعیت قوانین و مقررات و قانونی که قبل از آن رخ داده را بررسی می کند. .
هدف از برنامه ریزی زمانبدی ها و مهلت ها به روز کردن تراکنش ها و تضمین برای تکمیل  آن ها قبل از مهلت شان به طوری که حجم کار حداقل باشد است. با پایگاه داده های بلادرنگ بزرگ، توابع بافر می تواند به شدت به بهبود عملکرد کمک کند. یک بافر بخشی از پایگاه داده است که در حافظه اصلی ذخیره می شود تا زمان پاسخ تراکنش را کاهش دهد. برای کاهش تراکنش های ورودی و خروجی دیسک، تعداد مشخصی از بافر ها باید اختصاص داده شود. گاهی اوقات چندین نسخه در بافرها ذخیره می‌شوند، زمانی که داده های مورد نیاز تراکنش در حال حاضر در حال استفاده هستند. در ادامه، پایگاه داده دارای اطلاعاتی است که به آن اضافه شده است. استراتژی های مختلفی برای اختصاص بافرها وجود دارد، و باید بین داشتن حجم زیادی از حافظه و داشتن تمام اطلاعات روی بافرها تعادل ایجاد کرد. هدف کاهش و حذف زمان جستجو و توزیع منابع بین فریم های بافر به منظور دسترسی سریعتر به داده است. مدیریت کننده بافر می تواند در صورت نیاز مقدار بیشتری حافظه به بافر اختصاص دهد تا زمان پاسخ را بهبود بخشد. مدیر بافر حتی می‌تواند تعیین کند که آیا که باید آن تراکنش را پیش ببرد. به طور کل بافر کردن می تواند سرعت سیستم های بلادرنگ را بهبود بخشد.
سیستم‌های پایگاه داده های آینده
پایگاه داده‌های رایج پایدار هستند اما توانایی برخورد و مدیریت داده های پویای که دائماً در حال تغییر هستند را ندارد. بنابراین، یک سیستم دیگر مورد نیاز است. پایگاه داده های بلادرنگ ممکن است به منظور بهبود دقت و کارایی و جلوگیری از تداخل، با ایجاد مهلت ها و وقفه های متناوب سازگاری موقت را تضمین کنند. سیستم های پایگاه داده بلادرنگ امکان نظارت بر سیستم فیزیکی را فراهم می کنند و آن را به صورت جریان داده به پایگاه داده نمایش می دهند. یک جریان داده، مانند حافظه، با گذشت زمان محو می شود. به منظور تضمین جدید بود و دقیق بودن داده های ذخیره شده راه های محتلفی برای بررسی اینکه تراکنش ها به ترتیب درستی اجرا شدند، وجود دارد. یک مزایده حراج خانه به صورت آنلاین، یک مثال از تغییر سریع داده ها در پایگاه داده را نشان می دهد.
در حال حاضر سیستم های پایگاه داده سریع تر از گذشته هستند. در آینده، ما می توانیم انتظار سیستم های پایگاه داده بسیار سریعتری را داشته باشیم. اگر چه سیستم های در حال حاضر نیز سیستم های سریعتری نسبت به گذشته وجود دارد، تلاش برای کاهش اشتباهات و تاخیرات زمانی همچنان می تواند کارآمد باشد. توانایی پردازش نتایج به صورت به موقع و قابل پیش بینی همیشه مهتمتر از سرعت است. پردازش سریع که به اشتباه اعمال شود برای سیستم های پایگاه داده بلادرنگ مفید نیست. تراکنش‌هایی که سریعتر اجرا میشوند، گاهی اوقات بلوکه می‌شوند و باید آنها را لغو و مجدداً اجرا کرد. در واقع، پردازش سریع به برخی از برنامه های بلادرنگ آسیب می زند، زیرا افزایش سرعت پیچیدگی را بیشتر می کند  و احتمال بیشتری برای ایجاد مشکلات ناشی از تغییرات سرعت را ایجاد می کند. پردازش سریع تر باعث می شود که تعیین اینکه کدام تراکنش ها در زمان مقرر اجرا شده اند و به مهلت زمانی خود رسیده اند را سخت میکند. برای سیستم های پایگاه داده سریع نسل آینده، نیاز است تا مطالعات بیشتری انجام شود تا بتوانیم سیستم های کارامدی داشته باشیم.
میزان تحقیقات در مورد سیستم های پایگاه داده بلادرنگ به دلیل افزایش برنامه های کاربردی تجاری مانند خانه های حراج مبتنی بر وب مانند e-bay افزایش می یابد. کشورهای توسعه یافته نیز بیشتر سیستم های تلفن خود را گسترش می دهند و تعداد افرادی که در ایالات متحده از تلفن های همراه استفاده می کنند همانند دیگر نقاط جهان پیوسته در حال افزایش و رشد است. همچنین احتمال دارد تحقیقات در زمینه سیستم های بلادرنگ، موجب افزایش سریع سرعت میکروپردازنده ها شود. این اتفاق همچنین در  فناوری های جدید مانند ویدئو کنفرانس های وب و  پیام‌رسان فوری، مکالمات با صدا و تصاویر با وضوح بالا که بر پایه سیستم های پایگاه داده بلادرنگ کار می می‌کنندرا  امکان پذیر می سازد. مطالعات بر روی سازگاری موقت و لحظه ای موجب ایجاد پروتکل های جدید و محدودیت زمان بندی با هدف مدیریت موثرتر تراکنش های بلادرنگ شده است.
پارک، شهرستان لندندری
پارک (به انگلیسی: Park) یک روستا در بریتانیا است که در شهرستان لندندری واقع شده‌است.
بمب‌گذاری ژانویه ۲۰۱۶ استانبول
در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۶ مقارن با ساعت ۱۰:۲۰ به وقت محلی، در منطقه تاریخی میدان سلطان احمد استانبول و در نزدیکی مسجد کبود که منطقه‌ای محبوب در میان گردشگران است، حمله‌ای انتحاری به وقوع پیوست. این انفجار منجر به کشته شدن دستکم ۱۰ نفر و زخمی شدن ۱۵ تن دیگر گردید. در تاریخ ۱۹ مارس نیز انفجاری انتحاری در نزدیکی میدان تقسیم، در استانبول ترکیه رخ داد که طبق خبرهای اولیه ۴ کشته و ۲۰ زخمی برجای گذاشته است.
دیپلماسی فرهنگی
دیپلماسی فرهنگی نوعی دیپلماسی عمومی و قدرت نرم است که شامل تبادل اندیشه‌ها، اطلاعات، هنر، زبان و سایر جنبه‌های فرهنگی میان کشورها و مردمان آن‌ها به منظور تقویت درک متقابل است. هدف دیپلماسی فرهنگی این است که درک درستی از آرمان‌ها و رسم و رسوم مردم یک کشور خارجی به دست بیاید تا بر مبنای آن اهداف اقتصادی و سیاسی در سطح گسترده‌ای به ثمر برسند. در اصل «یپلماسی فرهنگی باطن یک ملت را آشکار می‌کند که باعث افزایش میزان نفوذ پذیری است. اگرچه معمولا دیپلماسی فرهنگی جدی گرفته نمی‌شود اما می‌تواند نقش مهمی در دستیابی به سطوح بالای امنیت ملی داشته باشد.
تعریف
فرهنگ مجموعه‌ای از ارزش‌ها و اعمالی است که به یک جامعه معنا می‌بخشد. مفهوم فرهنگ دربرگیرنده فرهنگ فاخر (ادبیات، هنر و تحصیلاتی که مورد پسند نخبگان است) و فرهنگ عامه (موضوعات مورد پسند اکثریت جامعه) است. شناخت فرهنگ یک ملت، همان چیزی است که دولت‌ها در هنگام ورود به دیپلماسی فرهنگی برای جذب مخاطبان خارجی خود نیاز دارند. این رویکرد، نوعی قدرت نرم است که در واقع «توانایی به ثمر رساندن اهداف از طریق ایجاد جاذبه به جای ایجاد اجبار یا پرداخت هزینه» می‌باشد. این جاذبه «بر مبنای کِشِش‌های فرهنگی، آرمان‌های سیاسی و رسم و رسوم یک کشور» پدید می‌آید. دیپلماسی فرهنگی، توانایی جذب مخاطبان خارجی از طریق ارزش‌های فرهنگی است. در واقع دیپلماسی فرهنگی از زیرشاخه‌های دیپلماسی عمومی به حساب می‌رود. دیپلماسی عمومی حوزه بزرگتری را دربرمی‌گیرد. دیپلماسی عمومی یک جامعه و متعلقات آن (که فرهنگ یکی از این متعلقات است) را برای تحت تأثیر قرار دادن افکار عمومی دیگر کشورها به جهان معرفی کرده و همزمان به «تقویت و تبلیغ آن جامعه و فرهنگ آن در مقیاس وسیعی در جهان» می‌پردازد. می‌توان گفت که «دیپلماسی عمومی تنها زمانی کاملاً مؤثر است که از قبل شرایط پذیرش اطلاعات ارایه شده در کشورهای مقصد فراهم شده‌باشد؛ لذا با شناخت فرهنگ دیگر کشورها، راه‌های تأثیرگذاری بر آن‌ها آشکار می‌شود.» دیپلماسی فرهنگی را «عنصر حیاتی دیپلماسی عمومی» نامیده‌اند، زیرا فعالیت‌های فرهنگی طرز فکر ملت‌ها را به بهترین شکل نشان می‌دهد. از این منظر، دیپلماسی فرهنگی و دیپلماسی عمومی به شدت به‌هم وابسته هستند.
''ریچارد تی. ارنث''، کارشناس سابق دیپلماسی فرهنگی در وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، می‌گوید: «در شرایط عادی، روابط فرهنگی بدون دخالت دولت‌ها و به‌طور طبیعی گسترش پیدا می‌کند: از جمله مبادلات تجاری، فعالیتهای گردشگری، جریان‌های دانشجویی، رد و بدل اطلاعات، انتشار کتب، مهاجرت، تعاملات رسانه‌ای، ازدواج‌های بین نژادی و میلیون‌ها پیوند بین فرهنگی دیگر که روزانه رخ می‌دهد. می‌توان گفت که دیپلماسی فرهنگی تنها زمانی نمایان می‌شود که دیپلمات‌های رسمی یک کشور، تلاش کنند این جریان طبیعی را برای پیشبرد منافع ملی خودشان تغییر داده و هدایت کنند.» لذا همان‌طور که اشاره شد، دیپلماسی فرهنگی فعالیتی است که دولت‌ها درگیر آن هستند. بخش خصوصی در این روند نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند زیرا دولت‌ها در فرهنگ‌سازی و رشد طبیعی آن نقشی ندارند. دولت‌ها تنها می‌توانند مولفه‌های فرهنگی را برای ایجاد جاذبه به جهانیان معرفی کرده و از تأثیرات آن برای پیشبُرد سیاست‌ها و منافع ملی خود بهره ببرند. از طریق دیپلماسی فرهنگی و با بهره‌گیری از منابع فرهنگی و دستاوردهای آن، دولت‌ها خود را در عرصه جهانی معرفی کرده و این گونه سعی در مدیریت محیط بین‌المللی دارند. یکی از جنبه‌های مهم دیپلماسی فرهنگی این است که یک تبادل دو طرفه را بنیان می‌گذارد. هدف از این تبادل دو طرفه، تقویت درک متقابل و در نتیجه آن تحت تأثیر قرار دادن و نفوذ در کشور مقصد است. در عین حال دیپلماسی فرهنگی از مقامات و مولفه‌های فرهنگی اعتبار پیدا کرده و صورتی موجه به خود می‌گیرد نه از طریق نهادهای دولتی. دیده شده که دیپلماسی فرهنگی به عنوان یک سلاح خاموش و با روش‌های غیرخشونت‌آمیز برای به دست آوردن کنترل ملت‌های دیگر به کار برده شده‌است. ممکن است دولت‌ها با استفاده از دیپلماسی فرهنگی به بهانه ایجاد رابطه و تقویت درک متقابل و حمایت از کشورهای دیگر، برای رسیدن به منافع خود در آن‌ها نفوذ کنند.
هدف
در نهایت، هدف دیپلماسی فرهنگی نفوذ کردن در مخاطبان خارجی و تحت تأثیر قرار دادن آنان است. دیپلماسی فرهنگی با تأثیرگذاری و نفوذ در کشورهای دیگر از طریق تبادلات فرهنگی درازمدت، بستری را برای جلب حمایت دوستانه خارجیان در مورد سیاست‌های مدنظر فراهم می‌کند. دیپلماسی فرهنگی با مهار عناصر فرهنگی، کشورهای دیگر را به پذیرش موارد ذیل ترغیب می‌کند:
از طرفی دیپلماسی فرهنگی می‌تواند به یک کشور کمک کند تا به درک بهتری از کشور خارجی‌ای که با آن درگیر است برسد که این می‌تواند تفاهم دوجانبه را تقویت کند. دیپلماسی فرهنگی می‌تواند روشی برای برقراری روابط بین‌الملل باشد که در آن هیچ‌یک از معضلاتی که در دیپلماسی سنتی معمولاً انتظار می‌رود، پیش نیاید. برنامه‌های تبادل فرهنگی به‌عنوان واسطه‌ای برای ایجاد نگرشی مطلوب نسبت به یک کشور خارجی عمل می‌کنند. هدف از این برنامه‌ها، جلب موافقت و تأیید دیگر کشورها نسبت به اقدامات فرهنگی و پذیرفته شدن هنجارهای اجتماعی یک فرهنگ توسط فرهنگ‌های دیگر است.
به‌طور کلی در دیپلماسی فرهنگی به طرح‌های بلندمدت فرهنگی بیشتر توجه شده و موضوعات سیاستی خاص مدنظر نیستند. هدف دیپلماسی فرهنگی، ایجاد نفوذ در درازمدت است تا زمانی که به آن نیاز شد با درگیر کردن مستقیم افراد بتوان از آن بهره بُرد. این نفوذ، پیامدهایی از تأثیر بر امنیت ملی تا افزایش فرصت‌های تجاری و فعالیت‌های گردشگری را دربردارد. دیپلماسی فرهنگی به دولت‌ها اجازه می‌دهد تا بستری خنثی «بر پایه اعتماد» و درک متقابل ایجاد کنند تا ملت‌های مختلف بتوانند با همدیگر پیوند برقرار کنند. یکی دیگر از ویژگی‌های منحصر به فرد و مهم دیپلماسی فرهنگی، توانایی آن در دستیابی به جوانان، غیر نخبگان و سایر مخاطبانی است که به شکل عادی در دسترس سفارت نیستند. به‌طور خلاصه، دیپلماسی فرهنگی بذر آرمان‌ها، ایده‌ها، استدلال‌های سیاسی، ادراکات معنوی و دیدگاهی کلی از جهان را در دل ملت‌های دیگر می‌کارد که ممکن است شکوفا شود یا نشود. به‌طور مثال، ایدئولوژی‌ها و افکاری که توسط دیپلماسی فرهنگی در مورد ارزش‌های مورد پسند مردم آمریکا تبلیغ و منتشر می‌شوند، به کسانی که به دنبال زندگی بهتر هستند، این امکان را می‌دهد تا به جهان غرب روی بیاورند، جایی که شادی و آزادی به عنوان اهداف مطلوب و دست یافتنی به تصویر کشیده می‌شود.
تأثیر بر امنیت ملی
دیپلماسی فرهنگی، انقلابی اطلاعاتی در جهان به راه انداخته که به‌طور فزاینده‌ای ملت‌ها را از ارزش‌ها و انگیزه‌های یکدیگر باخبر می‌سازد. این گردش اطلاعات می‌تواند بستری برای موفقیت یا عدم موفقیت سیاست‌هایی باشد که در جهت تأمین اهداف امنیت ملی توسط دولت‌ها به کار گرفته می‌شود. دولت‌ها برای پیروزی در نبردهای اطلاعاتی و خبری به منظور تعریف یک وجهه قابل قبول از اقدامات خود در چشم مردم جهان، به شدت با هم در رقابت و کشمکش هستند تا بتوانند تحولات مهم بین‌المللی را به نفع خود دستکاری کنند. اگر اقدامات یک دولت در خارج از کشور آن گونه که مدنظر بوده، نمایش داده نشده و تفسیر نشود، می‌توان گفت آن اقدامات بیهوده بوده‌اند. دیپلماسی فرهنگی می‌تواند محیطی ایجاد کند که در آن یک کشور با وجههٔ خوبی شناخته شود، که این به نوبه خود اقدامات آن کشور را نیز سازنده و مفید نشان می‌دهد.
اغلب افراد مشارکت کننده در دیپلماسی فرهنگی، دیدگاه بهتری نسبت به نگرش‌های فکری و فرهنگی اقوام خارجی دارند تا کارمندان رسمی سفارت. این امر می‌تواند به درک بهتر نیات و توانایی‌های اقوام خارجی منجر شود. شناخت هر چه بیشتر یک ملت خارجی از طریق دیپلماسی فرهنگی، می‌تواند سوء تفاهمات ناشی از تبلیغات خصمانه مخالفان را برطرف سازد و چالش‌های مغرضانه ناشی از سوء استفاده از اطلاعات فرهنگی در دسترس آن ملت را خنثی کند.
به‌طور کلی، دیپلماسی فرهنگی پتانسیل نشان دادن قدرت ملی، ایجاد محیطی مساعد برای حمایت و کمک به جمع‌آوری و تفسیر اطلاعات را دارد. دیپلماسی فرهنگی به نوبه خود به بالا رفتن آگاهی ملت‌ها، افزایش اعتبار کشورها در عرصه بین‌الملل و جلب حمایت دیگر ملت‌ها در جهت پیاده‌سازی سیاست‌های خارجی یک کشور کمک می‌کند. همه این عوامل در بالا بردن امنیت یک کشور دخیل هستند، لذا دیپلماسی فرهنگی در مبحث امنیت ملی نقش بسزایی دارد.
ابزارها و مثال‌ها
دیپلماسی فرهنگی همواره می‌تواند از تمام جوانب فرهنگ یک ملت بهره‌برداری نموده و بستر تبادل را برپا کند. از جمله:
همه این ابزارها به دنبال رساندن درک درستی از فرهنگ یک ملت به مخاطبان خارجی هستند. این ابزارها زمانی بهترین تأثیر را دارند که متناسب با فهم مخاطب خارجی مدنظر بهینه شوند که این خود مستلزم رسیدن به درک درستی از آن مخاطب است. این ابزارها را می‌توان از طریق سازمان‌های غیردولتی، گروه‌های اعتقادی و احزاب سیاسی در خارج از کشور مورد استفاده قرار داد تا به ارتباط ملت‌ها با هم و افزایش درک متقابل آنها کمک کرد. این ابزارها عموماً توسط دولت‌ها ایجاد نمی‌شوند، بلکه در بستر فرهنگ شکل می‌گیرند و سپس دولت‌ها پیاده‌سازی و اجرای آن‌ها را در خارج از کشور برای مخاطبان خارجی تسهیل می‌کنند تا بتوانند از طریق آنها تأثیر مدنظر را القا کنند.
هنر
در این مورد، دولت‌ها با مدنظر قرار دادن جریان فکری ناشی از آثار هنری مانند نقاشی‌ها، عکس‌ها و غیره، به ترویج ایدئولوژی خود به صورت ضمنی می‌پردازند. در این روش با استفاده از قدرت نرم دیپلماسی فرهنگی، دولت‌ها با حمایت از یک سری آثار بهم مرتبط هنری (به ویژه عکس و نقاشی) سعی در القای مورد خاصی در افکار عمومی دارند.
نمایشگاه‌ها
نمایشگاه‌ها اغلب در طول جنگ سرد برای نشان دادن برتری فرهنگی و به رخ کشیدن پیشرفت‌ها توسط ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. این نوع نمایشگاه‌ها که توسط دولت‌ها حمایت می‌شوند، به صورتی غیر تهدیدآمیز و حتی دوستانه به ارایه اغراق‌آمیز فرهنگ و سبک زندگی یک ملت می‌پردازند تا به‌طور ضمنی وجههٔ فرهنگی و سیاسی ملت‌های دیگر را تضعیف و اقدامات آنان را در عرصه بین‌الملل بی‌اثر نمایند.
تبادل شهروندان
برنامه فولبرایت، نمونه‌ای از برنامه‌های مبادله شهروندان است که ایالات متحده از سال ۱۹۴۶ میلادی به بعد هزاران نفر را از طریق آن بورسیه آموزشی کرد.
تلویزیون، موسیقی و فیلم
سرگرمی‌های عامیانه یک ملت، هویت آنها را نشان می‌دهد. تلویزیون، موسیقی و فیلم به عنوان عوامل آشکارکننده فرهنگی می‌توانند پیام‌های مهمی را در مورد خصوصیات فردی، کالاهای مورد علاقه و سایر ارزش‌های یک ملت منتقل کنند. برای مثال، شهروندان شوروی که فیلم‌های آمریکایی را تماشا می‌کردند، متوجه شدند که آمریکایی‌ها اتومبیل شخصی خود را دارند، مجبور نیستند برای خرید غذا در صف‌های طولانی بایستند و در آپارتمان‌های مشترک زندگی نمی‌کنند. البته زمانی که این فیلم‌ها در هالیوود ساخته می‌شد، این گونه پیام‌های سیاسی مدنظر نبودند، اما به هر حال چنین تأثیراتی را دربرداشتند.
وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا در طول جنگ جهانی دوم از طریق برنامه‌های فرهنگی شامل موسیقی جاز لاتین به عنوان یک ابزار مهم دیپلماتیک، برای حفظ وحدت و گسترش صلح بین دو قاره آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی تلاش‌های مفید بسیاری انجام داد. در دوران پس از جنگ جهانی دوم نیز، ارتش ایالات متحده به اهمیت برنامه‌های فرهنگی از طریق موسیقی به عنوان یک ابزار دیپلماتیک ارزشمند در میان سرزمین‌های ویران اروپا توجه ویژه‌ای داشت (بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۲ میلادی).
با تشدید جنگ سرد بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۵۰ میلادی، دولت آمریکا با استفاده از برنامه‌های تبادل فرهنگی به ترویج دستاوردهای فرهنگی آمریکایی در حوزه رقص، تئاتر و موسیقی در سراسر جهان پرداخت.
موسیقی جاز در طول جنگ سرد نقش مهمی در برقراری روابط سیاسی ایفا کرد. برخی جاز را به عنوان راهی برای مقابله با طرز تفکرهای تحمیل شده و معرفی سبکی جدید برای یک زندگی آزاد و خلاقانه معرفی می‌کنند. روزنامه نیویورک تایمز در نوامبر ۱۹۵۵، لویی آرمسترانگ (از مشهورترین موسیقی‌دانان جاز و از برجسته‌ترین ترومپتنوازان تاریخ موسیقی) را به عنوان مؤثرترین سفیر آمریکا معرفی کرد. کاری که دیپلمات‌های آمریکایی نتوانستند انجام دهند، آرمسترانگ با موسیقی جاز انجام داد. در این مقاله آمده بود که موسیقی‌دانانی مانند آرمسترانگ، زبانی جهانی برای برقراری ارتباط بین ملت‌ها ایجاد کرده‌اند.
گورستان گردنه جنجان
قبرستان گردنه جنجان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ممسنی، بخش مرکزی، دهستان فهلیان، روستای گردنه جنجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دیپلماسی فرهنگی
تلویزیون، موسیقی و فیلم
در دهه ۱۹۵۰ میلادی، گروه‌های موسیقی آمریکایی با اعضای بین نژادی خود توانسته بودند ورای موانع اجتماعی و زبانی با سایر ملت‌های جهان ارتباط برقرار کنند و تأثیرات مثبتی را برای وجهه جهانی ایالات متحده کسب کنند.
تأثیر بیتلز (گروه موسیقی راک انگلیسی) در روسیه در طول جنگ سرد نمونه‌ای از این است که چگونه موزیسین‌ها و آثار آن‌ها می‌تواند تأثیرات سیاسی داشته باشد. در این دوران، موسیقی راک به عنوان یک شکل هنری مترقی و مدرن، ایده‌های لیبرال غربی را به چالش کشید. گروه بیتلز نماد فرهنگ غربی بود به گونه‌ای که ایده‌های جدیدی را معرفی می‌کرد. بسیاری معتقدند که گروه بیتلز در فروپاشی کمونیسم تأثیر داشته‌است. لذا گروه بیتلز با محبوبیتی که در اتحاد جماهیر شوروی کسب کرد و تأثیراتی که در آنجا گذاشت، نوعی دیپلمات فرهنگی به حساب می‌آید. موسیقی بیتلز ارتباط میان جوانان را تقویت کرد و مردم را با یک روحیهٔ مشترک فرهنگی به هم پیوند داد.
برندسازی مکان
بِرَندسازی مکان به معنای تبلیغ شهرهای یک کشور با استفاده از تصاویر و نمادهای جذاب است. هدف آن القای پاسخ‌های عاطفی از سوی مخاطبان است تا در نتیجه رابطه معناداری بین فرد و آن مکان‌ها شکل بگیرد؛ لذا القای تصویری باشکوه از کشور در ذهن همگان، بخش مهمی از «سیاستهای استراتژیک دولت‌ها» شده‌است. برندسازی مکان «مجموعه افکار، احساسات، تداعی‌ها و انتظاراتی است که وقتی مخاطب یا طرفدار در معرض نام، لوگو، محصولات، خدمات، رویدادها یا هر طرح یا نماد مربوطی قرار می‌گیرد، به ذهن او می‌رسد». برندسازی مکان موجب می‌شود تا یک کشور در ذهن مردم برای سرمایه‌گذاری، گردشگری، برتری سیاسی و غیره قابل قبول باشد. همان‌طور که جوزف نای گفته‌است: «در عصر اطلاعات، اغلب یک داستان خوب است که طرف را برنده می‌کند»، که این منجر شده تا دولت‌ها از سبک قدیمی سیاسی خود به ایجاد برند و افزایش شهرت خودشان روی بیاورند. به‌طور خلاصه، یک کشور می‌تواند از فرهنگ خود برای ایجاد بِرَندی برای خود استفاده کند که نمایانگر ارزش‌های مثبت و تصویری موجه باشد.
دیپلماسی موزه
دیپلماسی موزه زیرمجموعه‌ای از دیپلماسی فرهنگی است که به موزه‌ها و آثار فرهنگی به نمایش گذاشته شده در آنها مربوط می‌شود. در این نوع از دیپلماسی به ساخت موزه‌ها، حمایت از موزه‌ها، هدیه دادن آثار هنری و آثار باستانی و تأسیس نمایشگاه‌های سیار پرداخته می‌شود.
به عنوان مثال، کشور فرانسه آثار هنری و باستانی که در دوره استعمارگری خود از دیگر کشورها به غارت برده بود را به عنوان یک اقدام دیپلماتیک به آن کشورها بازگردانده و سعی در جلب حمایت و دوستی آن کشورها داشته‌است.