cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تجاوز جنسی در دوران اشغال ژاپن
تجاوزهای نظامی آمریکا
در راهپیمایی به سمت جنوب، مردان نیروی دریایی چهارم از کنار گروهی متشکل از ۱۰ سرباز آمریکایی که در یک دایره تنگ در کنار جاده جمع شده بودند، گذشتند. سرجوخه گفت: آنها تاس بازی می‌کنند. تفنگدار دریایی شوکه شده گفت: «سپس وقتی از کنار آنها رد شدیم، دیدم آنها به نوبت به یک زن شرقی تجاوز می‌کنند.» من خشمگین بودم، اما راهپیمایی ما ادامه یافت کرد انگار هیچ اتفاق غیرعادی نیفتاده است. اگرچه گزارش‌های ژاپنی در مورد تجاوز جنسی در آن زمان به دلیل کمبود سوابق نادیده گرفته می‌شد، طبق تخمین یکی از مورخان اوکیناوا، ممکن است حدود ۱۰۰۰۰ زن در اوکیناوا مورد تجاوز قرار گرفته باشند. ادعا شده‌است که تجاوز جنسی به قدری شایع بود که اکثر اهالی اوکیناوا با بالای ۶۵ سال سن در حدود سال ۲۰۰۰ یا این وقایع را درخاطر داشتند و یا می‌دانستند و یا دربارهٔ زنی شنیده بودند که پس از جنگ مورد تجاوز قرار گرفته بود. مقامات نظامی تجاوزهای دسته جمعی را رد کردند و همه کهنه‌سربازان بازمانده درخواست نیویورک تایمز برای مصاحبه را رد کردند.
پروفسور مطالعات شرق آسیا و کارشناس اوکیناوا، استیو رابسون، گفت: «من روایت‌های زیادی از این گونه تجاوزها را در روزنامه‌ها و کتاب‌های اوکیناوا خوانده‌ام، اما تعداد کمی از مردم در مورد آنها می‌دانند یا مایل به صحبت در مورد آنها هستند.» کتاب‌ها، خاطرات روزانه، مقالات و اسناد دیگر به تجاوز جنسی توسط سربازان آمریکایی با نژادها و پیشینه‌های مختلف اشاره دارند. ماسایی ایشیهارا، استاد جامعه‌شناسی، از این موضوع حمایت می‌کند: «فراموشی تاریخی زیادی وجود دارد، بسیاری از مردم نمی‌خواهند آنچه را که واقعاً اتفاق افتاده‌است تصدیق کنند».
توضیحی که در مورد اینکه چرا ارتش ایالات متحده سابقه هیچ گونه تجاوز جنسی را نداشته‌است، بسیار اندک است - در صورت وجود - زنان اوکیناوا، بیشتر به دلیل ترس و خجالت، سوء استفاده را گزارش کردند. مورخان معتقدند کسانی که آنها را گزارش کرده‌اند توسط پلیس نظامی ایالات متحده نادیده گرفته شده‌اند. تلاش در مقیاس وسیع برای تعیین میزان چنین جنایاتی نیز هرگز درخواست نشده‌است. بیش از پنج دهه پس از پایان جنگ، زنانی که تصور می‌شد مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند، هنوز از دادن بیانیه عمومی خودداری می‌کنند، دوستان، مورخان محلی و استادان دانشگاه که با زنان صحبت کرده‌اند، در عوض گفته‌اند که ترجیح می‌دهند در مورد آن به‌طور علنی بحث نکنند. به گزارش سخنگوی پلیس ناگو، اوکیناوا: «زنان قربانی شرمساری بیش از حدی هستند که آن را علنی کنند».
جورج فیفر در کتاب تنوزان: نبرد اوکیناوا و بمب اتمی اشاره کرد که تا سال ۱۹۴۶ کمتر از ۱۰ مورد تجاوز جنسی در اوکیناوا گزارش شده بود. او توضیح می‌دهد: «این اتفاق تا حدی به خاطر شرم و رسوایی و تا اندازه‌ای به این دلیل بود که آمریکایی‌ها پیروز و اشغالگر بودند». فیفر ادعا کرد: «در کل احتمالاً هزاران حادثه وجود داشته‌است، اما سکوت قربانیان، تجاوز را یکی دیگر از رازهای کثیف کارزار نگه داشته‌است». بسیاری از مردم تعجب کردند که چرا تعداد نوزادان اجتناب ناپذیر آمریکایی-اوکیناوا که بسیاری از زنان باید به دنیا می‌آمدند، هرگز آشکار نشد. در مصاحبه‌ها، مورخان و بزرگان اوکیناوا گفتند که برخی از زنان اوکیناوا که مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند، بچه‌های دو نژادی به دنیا آوردند، اما بسیاری از آنها فوراً کشته شدند یا از شرم، انزجار یا ضربه‌های ترسناک رها شدند. با این حال، اغلب قربانیان تجاوز جنسی با کمک ماماهای روستایی سقط جنین می‌کردند.
حادثه قتل کاتسویاما
بر اساس مصاحبه‌هایی که نیویورک تایمز در سال ۲۰۰۰ آن را منتشر کرد، چندین سالمند از روستای اوکیناوا اعتراف کردند که پس از پیروزی ایالات متحده در نبرد اوکیناوا، سه تفنگدار آمریکایی آفریقایی‌تبار مسلح هر هفته به روستا می‌آمدند. روستاییان به زور به جمع‌آوری تمام زنان محلی پرداختند، که سپس به تپه‌ها برده شده و مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. مقاله به عمق موضوع می‌رود و ادعا می‌کند که داستان روستاییان - درست یا غلط - بخشی از یک "راز تاریک و دیرینه" است که افشای آن "توجه مجدد بر آنچه مورخان می‌گویند یکی از نادیده گرفته شده‌ترین جنایات جنگ است": "تجاوز گسترده به زنان اوکیناوا توسط سربازان آمریکایی".
زمانی که تفنگداران دریایی شروع به انجام تجاوز هفتگی خود می‌کردند طبق گزارش‌ها، روستاییان مرد را کشتند و به دلیل ترس از انتقام مردان دهکده اجساد را در غار مجاور پنهان کردند که در سال ۱۹۹۷ این راز برملاشد، از زمان قتل، این غار به عنوان کورومبو گاما شناخته می‌شود که به عنوان «غار سیاهان» یا اصطلاح کمتر رایج «غار سیاه» ترجمه می‌شود.
سکوت در مورد تجاوز جنسی
تقریباً همه قربانیان تجاوز در مورد آنچه برای آنها اتفاق افتاده بود، سکوت کردند، که کمک کرد تجاوزها به عنوان «راز کثیف» کمپین اوکیناوا باقی بماند. دلایل اصلی سکوت زنان و تعداد کم گزارش‌های تجاوز جنسی، به گفته جورج فیفر، نقش آمریکا به عنوان پیروز و اشغالگر و احساس شرم و رسوایی بود. به گفته فیفر، در حالی که احتمالاً هزاران تجاوز وجود داشته‌است، کمتر از ۱۰ تجاوز به‌طور رسمی تا سال ۱۹۴۶ گزارش شد و تقریباً همه آنها به «آسیب شدید بدنی» مرتبط بودند.
عوامل متعددی در پایان یافتن چند بارداری ناشی از تجاوز جنسی آمریکایی نقش داشتند. بسیاری از زنان به دلیل استرس به‌طور موقت نابارور شده بودند و سوءتغذیه، و برخی که باردار شدند، قبل از بازگشت شوهرانشان سقط جنین کردند.
تجاوز جنسی ارتش ژاپن
به گفته توماس هوبر از مرکز تسلیحات ترکیبی ارتش ایالات متحده، سربازان ژاپنی همچنین در طول نبرد با غیرنظامیان اوکیناوا بدرفتاری کردند. هوبر می‌نویسد که تجاوز جنسی توسط سربازان ژاپنی «آزادانه» انجام شده‌است که می‌دانستند به دلیل ممنوعیت ارتش برای تسلیم شدن شانس کمی برای زنده ماندن دارند. این سوء استفاده‌ها به شکاف پس از جنگ بین اوکیناواها و سرزمین اصلی ژاپن کمک کرد.
سیاست رسمی آمریکا و انتظارات غیرنظامی ژاپنی
زبان و فرهنگ اوکیناوا که از لحاظ تاریخی تا سال ۱۸۷۹ یک ملت مجزا بوده‌است، از بسیاری جهات با سرزمین اصلی ژاپن متفاوت است، جایی که اغلب با آنها با تبعیض عمل می‌شد و با آنها به همان شیوه برخورد با چینی‌ها و کره‌ای‌ها رفتار می‌شد.
در سال ۱۹۴۴ بمباران هوایی شدید آمریکا در ناها ۱۰۰۰ کشته و ۵۰۰۰۰ بی خانمان و سرپناه در غارها برجای گذاشت، و بمباران نیروی دریایی ایالات متحده نیز به تعداد کشته شدگان اضافه کرد. در طول نبرد اوکیناوا بین ۴۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰۰ نفر کشته شدند. بازماندگان توسط آمریکایی‌ها در کمپ‌های بازداشت قرار گرفتند.
در طول جنگ، برخی از سربازان ژاپنی با غیرنظامیان اوکیناوا بدرفتاری کردند، به عنوان مثال، غارهایی را که در آن پناه گرفته بودند را تصرف کردند و آنها را به زور بیرون آوردند، و همچنین مستقیماً برخی را کشتند که گمان می‌بردند جاسوسان آمریکا هستند. در طی ماه‌های آخر نبرد ناامیدانه، آنها همچنین قادر به تأمین غذا و دارو برای جمعیت اوکیناوا نبودند.
پروپاگاندای ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن در مورد جنایات آمریکا بسیاری از غیرنظامیان اوکیناوا را به این باور رسانده بود که وقتی آمریکایی‌ها بیایند ابتدا به همه زنان تجاوز کرده و سپس آنها را خواهند کشت. حداقل ۷۰۰ غیرنظامی خودکشی کردند. سربازان آمریکایی گاهی اوقات عمداً غیرنظامیان اوکیناوا را می‌کشتند، اگرچه سیاست رسمی آمریکا تلاش برای کشتن آنها نبود. آمریکایی‌ها غذا و دارو نیز تهیه کردند، کاری که ژاپنی‌ها قادر به انجام آن نبودند. با توجه به تبلیغاتی که ادعا می‌کرد سیاست آمریکا تجاوز، شکنجه و قتل است، مردم اوکیناوا اغلب از «رفتار نسبتاً انسانی» متعجب می‌شدند. با گذشت زمان، مردم اوکیناوا به‌طور فزاینده‌ای از آمریکایی‌ها ناامید شدند، اما در زمان تسلیم، سربازان آمریکایی کمتر از آنچه انتظار می‌رفت شرور بودند.
انجمن ترس عمومی و تفریح و سرگرمی
در دوره‌ای که هیروهیتو تسلیم ژاپن را اعلام کرد، بسیاری از غیرنظامیان ژاپنی نگران بودند که نیروهای اشغالگر متفقین در هنگام ورود به زنان ژاپنی تجاوز کنند. این ترس‌ها تا حد زیادی ناشی از این نگرانی بود که نیروهای متفقین رفتاری مشابه با نیروهای اشغالگر ژاپنی در چین و اقیانوس آرام از خود نشان دهند. دولت ژاپن و دولت‌های چندین استان هشدارهایی صادر کردند و توصیه کردند که زنان اقداماتی را برای اجتناب از تماس با نیروهای اشغالگر انجام دهند، مانند ماندن در خانه‌های خود و ماندن با مردان ژاپنی. پلیس در استان کاناگاوا، جایی که انتظار می‌رفت آمریکایی‌ها ابتدا در آنجا فرود بیایند، توصیه کرد که زنان و دختران جوان منطقه را تخلیه کنند. چندین مقام استانی همچنین پیشنهاد کردند که زنان در صورت تهدید به تجاوز یا تجاوز جنسی، خود را بکشند و خواستار «آموزش اخلاقی و معنوی» برای اعمال این دیدگاه شدند.
در پاسخ، دولت ژاپن انجمن تفریحی و سرگرمی را تأسیس کرد، نوعی روسپی‌خانه برای پاسخگویی به نیروهای متفقین در بدو ورود آنها، اگرچه بیشتر زنان با شغل تن‌فروشی حرفه‌ای به دلیل تأثیر تبلیغات زمان جنگ، تمایلی به داشتن رابطه جنسی با آمریکایی‌ها نداشتند. برخی از زنانی که داوطلبانه در این فاحشه خانه‌ها کار می‌کردند، ادعا کردند که این کار را انجام دادند زیرا احساس می‌کردند وظیفه دارند از زنان دیگر در برابر نیروهای متفقین محافظت کنند. این فاحشه خانه‌ها که به‌طور رسمی حمایت می‌شدند در ژانویه ۱۹۴۶ بدستور مقامات اشغالگر فحشا عمومی را ممنوع کردند و در عین حال اعلام کردند که این روسپیگری غیردموکراتیک است و حقوق بشر زنان درگیر را نقض می‌کند، بنابراین دستور تعطیلی این روسپی خانه‌ها داده شد. بسته شدن فاحشه خانه‌ها چند ماه بعد عملی شد و به‌طور خصوصی اذعان شد که دلیل اصلی تعطیلی فاحشه خانه‌ها افزایش شدید بیماری‌های مقاربتی در میان سربازان بود.
وقوع
ارزیابی‌ها دربارهٔ وقوع تجاوز جنسی توسط پرسنل اشغالگر آمریکایی متفاوت است.
جان دبلیو داور نوشته‌است که در حالی که انجمن تفریحی و سرگرمی وجود داشت، "با توجه به حجم عظیم نیروهای اشغالگر، وقوع تجاوز جنسی نسبتاً کم بود". داور نوشت: «طبق یک محاسبه، تعداد تجاوزها به زنان ژاپنی در زمانی که انجمن تفریحی و سرگرمی فعال بود روزانه به حدود ۴۰ مورد رسید و پس از پایان یافتن آن در اوایل سال ۱۹۴۶، به‌طور متوسط به ۳۳۰ مورد در روز افزایش یافت. ". به گفته داور، بیش از چند مورد حمله و تجاوز هرگز به پلیس گزارش نشد.
بوروما بیان می‌کند که اگرچه به احتمال زیاد بیش از ۴۰ تجاوز در روز رخ می‌داد، «اکثر ژاپنی‌ها متوجه می‌شدند که آمریکایی‌ها بسیار منظم‌تر از آن چیزی هستند که می‌ترسیدند، به ویژه در مقایسه با رفتار سربازان خود در خارج از کشور».
به گفته ترز سوبودا «تعداد تجاوزهای گزارش شده پس از بسته شدن فاحشه خانه‌ها افزایش یافت» و او این را به عنوان شاهدی بر این می‌داند که ژاپنی‌ها با ارائه روسپی‌ها به سربازان در سرکوب حوادث تجاوز موفق بوده‌اند. ترز سوبودا مثالی می‌آورد که در آنزمان روسپی خانه‌های انجمن تفریحی و سرگرمی فعال بودند، اما برخی هنوز آماده باز شدن نبودند و «صدها سرباز آمریکایی به دو مورد از این مراکز نفوذ کردند و به همه زنان تجاوز کردند».
در مقابل، برایان والش بیان می‌کند که در حالی که نیروهای اشغالگر آمریکایی یک عنصر جنایتکار داشتند و تجاوزهای زیادی رخ داده‌است، «هیچ مدرک معتبری دال بر تجاوز دسته جمعی به زنان ژاپنی توسط سربازان آمریکایی در دوران اشغال وجود ندارد» و ادعا می‌کند که این موضوع مورد حمایت قرار نمی‌گیرد. با اسناد موجود در عوض، او می‌نویسد که هم سوابق سربازان ژاپنی و هم سربازان آمریکایی نشان می‌دهد که تجاوز به عنف غیرمعمول بوده‌است. والش بیان می‌کند که ۱۱۰۰ مورد خشونت جنسی توسط نیروهای متفقین در طول دوره اشغال گزارش شده‌است، اگرچه این رقم احتمالاً وقوع واقعی را کمتر نشان می‌دهد، زیرا بسیاری از تجاوزها هرگز گزارش نمی‌شوند. والش خاطرنشان کرده‌است که برآوردهای ارائه شده توسط داور و چندین نفر دیگر به این معنی است که «اشغال ژاپن توسط ایالات متحده یکی از بدترین رخدادهای خشونت جنسی جمعی در تاریخ جهان بوده‌است»، چیزی که توسط مدارم مستند پشتیبانی نمی‌شود.
به‌طور مشابه، مایکل اس. مولاسکی، پژوهشگر ادبیات و زبان ژاپنی، در مطالعه خود در مورد رمان‌های ژاپنی پس از جنگ و دیگر آثار منتشر شده در نشریات مجله زرد، بیان می‌کند که در حالی که تجاوز به عنف و سایر جنایات خشونت‌آمیز در بندرها دریایی مانند یوکوسوکا و یوکوهاما در طول چند سال اول رواج داشت، طبق گزارش‌های پلیس ژاپن، چند هفته پس از اشغال، تعداد حوادث کمی بعد کاهش یافت و در بقیه دوره اشغال در سرزمین اصلی ژاپن رایج نبود.
اکساپرولول
اکساپرولول (Exaprolol) یک آنتاگونیست گیرنده بتا آدرنرژیک است.
تجاوز جنسی در دوران اشغال ژاپن
وقوع
تا اینجا وقایع روایت قابل قبول است. سربازان آمریکایی مستقر در خارج از کشور مرتکب آدم‌ربایی، تجاوز جنسی و حتی قتل شدند (و هنوز هم انجام می‌دهند)، اگرچه چنین حوادثی در طول اشغال در سرزمین اصلی ژاپن گسترده نبود. سوابق پلیس ژاپن و مطالعات ژورنالیستی نشان می‌دهد که بیشتر جنایات خشونت‌آمیز توسط در بندرها دریایی مانند یوکوسوکا در چند هفته اول پس از ورود آمریکایی‌ها در سال ۱۹۴۵ رخ داده‌است و پس از آن تعداد به شدت کاهش یافت. است. این سند همچنین به موضوعاتی بسیار مهم برای توجه جدی به روسپیگری در ژاپن پس از جنگ اشاره می‌کند: به عنوان مثال، همکاری پلیس و مقامات پزشکی در اجرای یک رژیم یا نظم و انضباط علیه زنان شاغل در خارج از حوزه، استثمار اقتصادی از زنان، کار زنان از طریق فحشا، و ارزش گذاری پدرسالارانه برای پاکدامنی تا جایی تنظیم می‌شود که قربانیان تجاوز به جز فحشا یا خودکشی، جایگزین کمی ندارند.
حوادث
برخی از مورخان بیان می‌کنند که تجاوزهای دسته جمعی در مرحله اولیه اشغال رخ داده‌است. به عنوان مثال، فوجیمه یوکی بیان کرده‌است که ۳۵۰۰ تجاوز در ماه اول پس از فرود نیروهای آمریکایی رخ داده‌است. تاناکا نقل می‌کند که در یوکوهاما، پایتخت استان، ۱۱۹ تجاوز به عنف شناخته شده در سپتامبر ۱۹۴۵ وجود داشت. در اشغال استان کاناگاوا والش بیان می‌کند که این رقم از کتاب وحشت‌های پنهان یوکی تاناکا سرچشمه گرفته‌است، و ناشی از اشتباه خواندن ارقام جنایت در منبع آن نویسنده است. منبع بیان می‌کند که دولت ژاپن ۱۳۲۶ رویداد جنایی از همه نوع مربوط به نیروهای آمریکایی را ثبت کرده‌است که تعداد نامشخصی از آنها تجاوز جنسی بوده‌است.
مورخان ایجی تاکما و رابرت ریکتز بیان می‌کنند که «وقتی چتربازان آمریکایی در ساپورو فرود آمدند، عیاشی از غارت، خشونت جنسی و نزاع در حالت مستی رخ داد. تجاوزهای گروهی و دیگر جنایات جنسی کم نبودند» و برخی از قربانیان تجاوز خودکشی کردند.
در مقابل، والش اظهار می‌دارد که در حالی که «موج جنایت مختصری» در مرحله اولیه اشغال وجود داشت، «به‌طور نسبی، تجاوز جنسی کمی» در این دوره وجود گزارش شده‌است.
به گفته سوبودا، دو رویداد بزرگ تجاوز جنسی توسط یوکی تاناکا در زمانی که فاحشه خانه‌های انجمن تفریحی و سرگرمی در سال ۱۹۴۶ بسته شدند، ثبت شده‌است.
به گفته تاناکا، حدود نیمه شب ۴ آوریل، حدود ۵۰ دستگاه خودروی نظامی و ۳ کامیون به بیمارستان ناکامورا در ناحیه اوموری حمله کردند. آنها در عرض یک ساعت به بیش از ۴۰ بیمار و حدود ۳۷ کارمند زن تجاوز کردند. یکی از زنان مورد تجاوز، نوزادی دو روزه داشت که با انداختن روی زمین کشته شد و برخی از بیماران مردی که سعی در محافظت از زنان داشتند نیز کشته شدند.
به گفته تاناکا، در ۱۱ آوریل، بین ۳۰ تا ۶۰ سرباز آمریکایی خطوط تلفن را به یک بلوک مسکونی در شهر ناگویا قطع کردند، در حالی که همزمان به «بسیاری از دختران و زنان بین ۱۰ تا ۵۵ سال» تجاوز کردند.
ژنرال رابرت ال. آیکلبرگر، فرمانده ارتش هشتم ایالات متحده، گزارش کرد که در یک نمونه زمانی که ژاپنی‌ها برای محافظت از زنان در برابرسربازان‌های خارج از وظیفه، یک گارد خودیاری تشکیل دادند، ارتش هشتم به خودروهای زرهی در آرایه نبرد دستور داد. خیابان‌ها و رهبران دستگیر شدند و رهبران به حبس‌های طولانی محکوم شدند.
تجاوز جنسی توسط نیروهای اشغالگر مشترک المنافع بریتانیا
سربازان استرالیایی، بریتانیایی و نیوزیلندی در ژاپن به عنوان بخشی از نیروهای اشغالگر مشترک المنافع بریتانیا نیز مرتکب تجاوز جنسی شدند. فرمانده گزارش‌های رسمی بیان می‌کند که اعضای نیروهای اشغالگر مشترک المنافع بریتانیا به ارتکاب ۵۷ تجاوز در دوره می ۱۹۴۶ تا دسامبر ۱۹۴۷ و ۲۳ مورد دیگر بین ژانویه ۱۹۴۸ تا سپتامبر ۱۹۵۱ محکوم شدند. هیچ آمار رسمی در مورد وقوع جنایات جدی در طول سه ماه اول در ژاپن (فوریه تا آوریل ۱۹۴۶) در دسترس نیست. مورخ استرالیایی رابین گرستر ادعا می‌کند که در حالی که آمار رسمی سطح جرایم جدی را در میان اعضای نیروهای اشغالگر مشترک المنافع بریتانیا دست کم می‌گیرد، پلیس ژاپن اغلب گزارش‌هایی را که دریافت می‌کرد به نیروهای اشغالگر مشترک المنافع بریتانیا منتقل نمی‌کرد و جنایات جدی گزارش شده توسط پلیس نظامی نیروهای اشغالگر مشترک المنافع بریتانیا به درستی بررسی می‌شد. پلیس. مجازات‌هایی که برای اعضای نیروهای اشغالگر مشترک المنافع بریتانیا صادر می‌شد، «شدید» نبودند، و مجازات‌هایی که برای استرالیایی‌ها اعمال می‌شد اغلب توسط دادگاه‌های استرالیا تخفیف یا لغو می‌شدند.
به گفته تاکما و ریکتز:
یک روسپی سابق به یاد می‌آورد که چگونه سربازان استرالیایی، هنگام ورود به کمپ در اوایل سال ۱۹۴۶، زنان جوان را سوار جیپ‌های خود کردند، آنها را به کوه‌ها بردند و سپس به آنها تجاوز کردند. تقریباً هر شب فریاد کمک آنها را می‌شنیدم. چنین رفتاری امری عادی بود، اما اخبار مربوط به فعالیت جنایتکارانه به سرعت توسط نیروهای اشغالگر سرکوب شد.
آلن کلیفتون، افسر استرالیایی که به عنوان مترجم و بازپرس جنایی عمل می‌کرد، نوشت
کنار تخت بیمارستان ایستادم. دختری بیهوش روی آن دراز کشیده بود و موهای بلند مشکی اش روی بالش افتاده بود. یک پزشک و دو پرستار در تلاش بودند تا او را زنده کنند. یک ساعت قبل، بیست سرباز به او تجاوز کردند. ما او را در جایی که رها کرده بود، در یک زمین بایر پیدا کردیم. بیمارستان در هیروشیما بود. او یک دختر ژاپنی بود. آنها سربازان استرالیایی بودند. گریه او قطع شده بود و حالا ساکت بود. تنش شکنجه‌آمیز صورتش از بین رفته بود و پوست قهوه‌ای رنگش صاف و بدون چین و چروک مانند صورت کودکی گریان بود.
کلیفتون در مورد دادگستری استرالیا دربارهٔ تجاوز دیگری که توسط گروهی ورق باز مشاهده شده‌است، می‌نویسد:
در دادگاه نظامی بعدی متهم مجرم شناخته و به ده سال زندان محکوم شد. بر اساس حکومت نظامی، تصمیم دادگاه برای تأیید به استرالیا فرستاده شد. مدتی بعد اسناد با علامت «نقض محکومیت به دلیل ناکافی بودن مدارک» مسترد شد.
سانسور متفقین رسانه‌های ژاپنی
مقامات اشغالگر آمریکا از ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ تا پایان اشغال در سال ۱۹۵۲ سانسور گسترده‌ای را بر رسانه‌های ژاپن اعمال کردند، که شامل ممنوعیت پوشش موضوعات حساس اجتماعی و جنایات جدی توسط اعضای نیروهای اشغالگر بود.
به گفته ایجی تاکما و رابرت ریکتز، نیروهای اشغالگر متفقین اخبار مربوط به فعالیت‌های جنایتکارانه مانند تجاوز جنسی را سرکوب کردند. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵، فرماندهی عالی نیروهای متفقین کدهای پیش از سانسور را صادر کرد که انتشار همه گزارش‌ها و آمارهای «مخالف با اهداف اشغال» را غیرقانونی می‌کرد.
به گفته ترزا سوبودا، مطبوعات ژاپن دو هفته پس از اشغال موارد تجاوز و غارت را گزارش کردند که دولت اشغالگر با «سانسور سریع تمام رسانه‌ها» به آنها پاسخ داد. با این حال، والش بیان می‌کند که مطبوعات موارد کمی از تجاوز جنسی را قبل از شروع سانسور گزارش کردند. به عنوان مثال، مقاله نهایی که شامل هرگونه بحث در مورد تجاوز جنسی توسط نیروهای متفقین درروزنامه آساهی (منتشر شده در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۵) بود، بیان کرد که هیچ موردی اتفاق نیفتاده است.
پس از اشغال، مجلات ژاپنی گزارش‌هایی از تجاوز جنسی توسط سربازان آمریکایی منتشر کردند.
منابع
<references group="" responsive="1"/>
چایناتاون، شهرستان مونو کالیفرنیا
چایناتاون (به انگلیسی: Chinatown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونو، کالیفرنیا واقع شده‌است. چایناتاون ۲٬۵۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برایتون ریویر
برایتون ریویر ، یک هنرمند بریتانیایی با تبار اوگنو بود. او نقاشی‌های مختلفی را در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشت، او بیشتر زندگی خود را به کشیدن نقاشی حیوانات اختصاص داد.
فرهاد نظری
حمله به کوی دانشگاه تهران
نظری که فرمانده وقت پلیس تهران بزرگ بود، در پی اتفاقات حمله به کوی دانشگاه تهران به‌همراه ۱۹ نفر دیگر از پرسنل ناحیه انتظامی تهران بزرگ در شعبه اول دادسرای نظامی تهران محاکمه شد. اتهامات او شامل ورود غیرمجاز به کوی دانشگاه، لغو دستور مقام مافوق و ایجاد جو بدبینی علیه نیروی انتظامی بودند که در آخر دادگاه اتهامات را وارد ندانست و تبرئه شد. به گفته خودش اصل موضوع کوی دانشگاه ناشی از جنگ قدرت بین دولتمردان و برخی جریانات سیاسی وقت بوده، ۱۷ و ۱۸ تیر در موقعیت مقابله با براندازی قرار داشته و به‌دلیل این‌که به خیلی‌ها امتیاز نداده، محاکمه شده‌است.
او پس از آن‌که تبرئه شد، با ارسال شکایتی به کمیسیون اصل نود در مجلس ششم خواستار اعادهٔ حیثیت و جبران خسارات مادی و معنوی وارده به خود شد.
برنامهٔ تلویزیونی جهان‌آرا
در سال ۱۳۹۸ و طی گفتگویی تلفنی با برنامهٔ تلویزیونی جهان‌آرا، نظری با اشاره به دستور کتبی وزارت کشور در روز ۱۶ تیر ۷۸ که در آن آمده بود «هر گونه اختلالی که در محل به وجود آمد مسئولیت آن به عهده پلیس است و باید برخورد شود» و این‌که دانشجویان از وزارت کشور مجوز برگزاری تجمع نداشتند، گفت فرمان برخورد با دانشجویان را موسوی لاری (وزیر کشور وقت) صادر کرده‌است. نظری در آن برنامه به موارد دیگری مانند دلجویی کتبی سید محمد خاتمی از او (چند سال پس از حادثه ۱۸ تیر) و گزارش شورای عالی امنیت ملی هم اشاره کرد و از آنچه «۲۰ سال خانه‌نشینی و حصر نانوشته و غیرقانونی» می‌دانست گلایه کرد. چند روز بعد محمدعلی ابطحی (رئیس دفتر خاتمی) در واکنش به صحبت‌های نظری در آن برنامه گفت: نظری بارها به من و احتمالاً دیگران گفته بود در ماجرای کوی، چندین مقام نیروی انتظامی درگیر بودند و سه فرماندهٔ مافوق او هم در صحنه حضور داشته‌اند اما فقط او را قربانی کردند و کاش همین‌ها را در آن مصاحبه مطرح می‌کرد.
انتشار کتاب
فرهاد نظری پیش از این کتابی مستند با عنوان «برای تاریخ، دربارهٔ حوادث ۱۸ تیر ۱۳۷۸ در کوی دانشگاه» منتشر کرد که تاکنون ۱۵۰ هزار جلد آن به فروش رفته و تعداد دفعات تجدید چاپ آن به عدد ۴۶ رسیده‌است.
ترور
او در مصاحبه با خبرگزاری‌ها ادعا کرد از ۶ بار ترور نافرجام، جان سالم به در برده و اعتقاد داشت که دیگر ترور گرم انجام نمی‌دهند و معتقد بود که او را ترور شخصیتی کردند.
ایندوپانولول
ایندوپانولول (Indopanolol) یک بتا بلاکر است.
فرانک استیفل
فرانک استیفل فیلمساز و عکاس آمریکایی است. فیلم مستند کوتاه او بهشت راه‌بندانی در خیابان ۴۰۵ است (۲۰۱۶) در نودمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه شد.
فیلتر ایکس‌ری
فیلتر ایکس ری دستگاهی است که در مقابل یک منبع پرتو ایکس قرار می‌گیرد و وظیفه آن کاهش شدت طول موج یک ذره در طیف ان است. همچنین وظیفه دیگر آن تغییر دادن توزیع طول موج ایکس ری در یک اشعه است.
زمانی که اشعه‌های ایکس با ماده برخورد می‌کنند، قسمتی از اشعه ورودی از ماده عبور می‌کند و قسمتی از آن توسط ماده جذب می‌شود. مقدار اشعه‌ای که توسط ماده جذب می‌شود به ضریب جذب ماده بستگی دارد همچنین این مقدار زمانی که فوتونهایی با انرژی بالا به آن برخورد می‌کنند کاهش پیدا می‌کند. جذب واقعی زمانی اتفاق می‌افتد اشعه‌های ایکس با انرژِی کافی به ماده جذب کننده برخورد می‌کنند و باعث تغییر سطح انرژی الکترونها در اتمهای ماده جذب کننده می‌شوند. انرژی این پرتوهای ایکس بدون اثرگذاری روی ماده از آن عبور نمی‌کنند و باعث برانگیخته شدن اتم‌های آن می‌شوند به همین دلیل علی‌رغم تمایل به افزایش جذب در طول موج‌های پر انرژی، تغییرات تناوبی زیادی در ویژگی‌های جذبی مواد ایجاد می‌شود که هر کدام از آن‌ها ناشی از تغییرات انرژی اتم‌ها است. به این تغییرات لبه‌های جذب گفته می‌شود. نتیجه این است که هر ماده‌ای به صورت ترجیحی با توجه به سطح انرژی الکترون‌هایش اشعه‌های ایکس را فیلتر می‌کند در حالی که به اشعه‌های ایکسی که انرژی کمتری از سطح انرژی الکترون‌هایش دارد بدون هیچگونه تأثیری اجازه عبور می‌دهد.
به همین دلیل می‌توان با استفاده از مواد مناسب طول موج‌های دلخواهی از طول موج‌های ایکس ری را فیلتر کرد.
کاربردها
از کاربردهای پزشکی این فیلترها می‌توان به استفاده آن‌ها برای کاهش یا جلوگیری از عبور اشعه‌های کم انرژی در زمان عکس برداری ایکس ری (پرتونگاری) اشاره کرد. اشعه‌های کم انرژی (کمتر از۳۰ کیلوالکترون ولت) تأثیر کمی در ایجاد تصویر نهایی دارند و توسط بافت‌های نرم زیاد جذب می‌شوند. این جذب باعث افزایش ریسک تأثیرات اشعه‌ها در بدن می‌شود. به همین دلیل بهتر است که این اشعه‌های کم انرژی را از طیف اشعه ایکس حذف کنیم. فیلتر کردن پرتو ایکس ممکن است به دلیل خود مجرای اشعه ایکس و مواد مورد استفاده درون مجرای به صورت ذاتی باشد یا توسط فیلترهای اضافه شونده صورت بگیرد. کمترین نوع فیلترینگ توسط یک آلومینیم ۲٫۵ میلیمتری انجام می‌شود البته درحال حاضر تمایل بیشتر افراد به استفاده از فیلترهای قوی تر با فیلترینگ بیشتر است. سازندگان لوازم دستگاه‌ها عکسبرداری فلوئوروسکوپی مدرن از فیترهای مس با ضخامت متغیر استفاده می‌کنند که ضخامتشان بر اساس ضخامت بیمار تغییر می‌کند. ضخامت این فیلترها به صورت معمول از ۰٫۱ تا ۰٫۹ میلی‌متر تغییر می‌کند.
فیلترهای ایکس ری در بلورشناسی پرتو ایکس نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، این اشعه در تعیین فضای بین اتمی در کریستالهای جامد مورد استفاده قرار می‌گیرند. این فضای شبکه توسط قانون براگ تعیین می‌شود، ولی این تکنیک نیازمند انجام اسکن‌هایی است که توسط اشعه‌های تقریباً با یک طول موج انجام می‌شوند. به همین دلیل، استفاده از فیلترهای ایکس ری مانند فیلتر مس نیکلی که در بالا توضیح داده شد باعث می‌شود که تنها یک طول موج مشخص از اشعه ایکس به کریستال مورد نظر نفوذ کند و این موضوع باعث می‌شود که بتوان با استفاده از پخش نور به وجود آمده اجزاء و خواص کریستال مورد نظر را شناسایی کرد.
نمونه‌هایی از مواد مورد استفاده در فیلترها
مناسب برای بلورشناسی پرتو ایکس:
با تو (فیلم)
با تو فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی جی.اوم پراکاش است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، وینود مهرا، اسمیتا پاتیل، راتی آگنیهوتری، آمریش پوری، اوتپال دوت ایفای نقش کرده‌اند.
بخش کرکوود، شهرستان بلمونت، اوهایو
بخش کرکوود (به انگلیسی: Kirkwood Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بلمون، اوهایو واقع شده‌است. بخش کرکوود ۹۵٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هوریتسه (ناحیه پلهریموف)
هوریتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلهریموو واقع شده‌است. هوریتسه ۶٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۰ نفر جمعیت دارد و ۴۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آدریانو فیرمینو
آدریانو فیرمینو (Adriano Firmino؛ زادهٔ November 4, 1999) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کروزیرو اشاره کرد.
ایزوکساپرولول
ایزوکساپرولول (Isoxaprolol) یک آنتاگونیست آدرنرژیک با خواص ضد آریتمی و ضد فشار خون است.
ماریو برک
ماریو برک (Mario Burke؛ زادهٔ March 18, 1997) دونده اهل باربادوس است.
جنگ من (فیلم)
جنگ من فیلمی در ژانر درام دادگاهی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی سوبهاش گای است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، میناکشی سشادری، نوتان، جاوید جعفری، آمریش پوری، پاریکشیت سهنی، ای. کی. هانگال، بینا بانرجی، خوشبو ساندار ایفای نقش کرده‌اند.
خلاصه داستان
موسیقی دانی بنام دیپاک ورما که زندگی شادی با خانواده اش دارد به اتهام قتلی که مرتکب نشده به اعدام محکوم می‌شود. تلاشهای جی دی تکرال که وکیل فاسدی است باعث می‌شود دیپاک اعدام شود. همسر دیپاک دیوانه می‌شود و پسر و دخترش آواره می‌شوند. سالها می‌گذرد و پسر دیپاک یعنی آرون به یک وکیل کارکشته تبدیل شده‌است. یک پزشک بنام آشا ماتور به مسموم کردن یک بیمار متهم شده و آرون این پرونده را بعهده می‌گیرد. در حقیقت برادرزاده تکرال با تعویض دارو و سم باعث شده که آن بیمار مسموم و کشته شود. در جلسه دادگاه آرون با خوردن داروی سمی به دادگاه ثابت می‌کند که آن پزشک بیگناه است؛ ولی دارویی که خورده همان داروی سمی است از این رو بلافاصله نزد همسر آن پزشک می‌رود تا مداوا شود. با گذشت زمان بین آرون و خواهر آشا یعنی گیتا رابطه عاطفی برقرار می‌شود. آرون مادرش را از تیمارستان به خانه می‌آورد و رفته رفته حال مادرش بهبود میابد. از سوی دیگر ویکی پسر تکرال برای انتقام از آرون با خواهرش کومل طرح دوستی می‌ریزد. دوستی آنها ادامه میابد تا اینکه نامزد قبلی ویکی پیدا می‌شود و به کومل هشدار می‌دهد که از ویکی فاصله بگیرد ولی ویکی او را به قتل می‌رساند. آرون وکالت خانواده مقتول را بعهده می‌گیرد و تکرال وکالت پسر خودش را. دو وکیل مشهور در دادگاه رودرروی هم قرار می‌گیرند در یک سو وکیلی است به نجات جان‌ها معروف است و از سوی دیگر وکیلی که بیشترین افراد را به اعدام محکوم کرده و …
یانکوف (ناحیه پلهریموف)
یانکوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلهریموو واقع شده‌است. یانکوف ۱٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲ نفر جمعیت دارد و ۶۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جانباز (فیلم)
جانباز فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی فیروز خان است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، دیمپل کاپادیا، فیروز خان، سری دوی، شاکتی کاپور، راضا مراد، آمریش پوری، پانت ایثار، دالیپ تاهیل ایفای نقش کرده‌اند.
تفسیر مشکاة
تفسیر مشکاة از جمله تفاسیر شیعی است که محمدعلی انصاری آن را به زبان فارسی تألیف کرده‌است.
دلیل نامگذاری
مشکاة نامی است که بر پیشانی آیه نورِ سورهٔ نور قرار دارد و به دلیل تعلق خاطری که مفسر به این آیه و سورهٔ مذکور داشته‌است این نام را برگزیده‌است.
مشخصات اثر
تا به حال ١٦ جلد از این تفسیر به چاپ رسیده‌است و به گفته محمدعلی انصاری در طی ۱۵ سال تا ۴۰ جلد از این تفسیر به رشته تحریر در خواهد آمد.
جلد یکم
جلد یکم تفسیر مشکاة شامل دو بخش است که بخش یکم آن مقدمه ایست تحت عنوان «درآمدی بر تفسیر قرآن کریم» و بخش دوم آن به تفسیر سورهٔ حمد اختصاص دارد.
خود درمانی
خود درمانی یک رفتار انسانی است که در آن یک فرد از یک ماده یا هرگونه نفوذ خارجی برای درمان بیماری‌های جسمی و روحی خود استفاده می‌کند. در روانشناسی، خوددرمانی با داروهای روانگردان معمولاً در زمینه استفاده از مواد مخدر تفریحی، الکل و سایر اشکال برای رفع کاهش علائم ناراحتی روانی ، استرس و اضطراب ، مورد استفاده قرار میگیرد،این استفاده خود سرانه می‌تواند به عنوان یک آسیب جدی برای سلامت جسمی و روانی عمل کند. در دانشجویان استفاده از داروهایی مانند آدرال، ریتالین و کنسرتا به طور گسترده گزارش شده که این مصارف در ادبیات مربوط به خود درمانی مورد بحث قرار گرفته است. از آنجایی که داروهای مختلف اثرهای متفاوتی دارند، ممکن است به دلایل مختلفی استفاده شوند. بر اساس فرضیه خوددرمانی (SMH)، انتخاب یک داروی خاص توسط افراد تصادفی نیست، بلکه نتیجه شرایط روانی افراد است، زیرا داروی منتخب باعث التیام وی می شود. فرض بر این است که اعتیاد به‌عنوان وسیله‌ای جبران‌کننده برای تعدیل اثرات و درمان حالات روان‌شناختی ناراحت‌کننده عمل می‌کند، به موجب آن افراد دارویی را انتخاب می‌کنند که به بهترین وجه نوع خاص پریشانی روانی آنها را مدیریت کند و به آنها کمک کند تا به ثبات عاطفی دست یابند. به‌طور کلی، خود درمانی به عنوان "استفاده از داروها برای درمان اختلالات خودآزاری یا علائم یا استفاده متناوب یا ادامه استفاده از داروهای تجویزی برای بیماری یا نشانه‌های مزمن یا عود کننده تعریف شده‌است"
سارا رهبر
سارا رهبر (زاده ۱۹۷۶ در تهران) یک هنرمند معاصر در شهر نیویورک است. کارهای هنری او دربردارنده عکاسی، مجسمه‌سازی و چیدمان است که همه آن‌ها الهام گرفته از تجارب شخصی هنرمند هستند. در حالی که آثار اولیه او بیشتر پیرامون ایده‌های خودزیستنامه‌ای وابستگی ملی بودند، او در کارهای فعلی خود به مسئله وضعیت انسان در مقیاسی وسیع‌تر می‌پردازد.
زندگی‌نامه
در سال ۱۹۸۲، رهبر و خانواده‌اش در آغاز انقلاب ایران و در اوایل جنگ ایران و عراق ایران را ترک کردند.
رهبر از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ میلادی در مؤسسه فناوری مد مشغول به تحصیل بود و در سال ۲۰۰۴ تحصیلات خود را در دانشکده مرکزی هنر و طراحی سنت مارتینز در لندن ادامه داد.
نخستین اثر هنری او که توجه زیادی را به خود جلب کرد، مجموعه پرچم او بود که در آن پارچه‌ها و اشیای سنتی با به‌کارگیری از روش تکه‌چسبانی در کنار یکدیگر قرار داده شده‌اند تا تجسمی از پرچم ایران و آمریکا را شکل دهند. این مجموعه اندیشه‌های وابستگی ملی و نقش پرچم‌ها به عنوان نمادهایی از خشونت ملی‌گرایانه و ایدئولوژیک را بررسی می‌کند.
کارها
کارهای او به صورت گسترده در کشورهای گوناگون و چندین مؤسسه هنری دائمی ازجمله مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو، گالری ساعتچی، موزه ملی هنرهای زیبای تایوان، گالری هنری کوئینزلند، موزه بریتانیا و موزه داویس به نمایش گذاشته شده‌اند.
بهشت راه‌بندانی در خیابان ۴۰۵ است
بهشت راه‌بندانی در خیابان ۴۰۵ است (Heaven Is a Traffic Jam on the 405) یک فیلم مستند به کارگردانی فرانک استیفل است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. موضوع فیلم هنرمندی به نام میندی آلپر است. این فیلم یک نامزدی برای بهترین فیلم کوتاه در جوایز آی‌دی‌ای کسب کرد و هر دو جایزه تماشاگران و هیئت ژوری جشنواره فیلم فول‌فریم و جشنواره فیلم آستین را کسب کرد. این فیلم در نودمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه شد.
پیرنگ
این فیلم از بیش از بیست ساعت مصاحبه کارگردان فیلم با میندی آلپر ساخته شده است. آلپر هنرمند ۵۷ ساله‌ای است که تشویش‌های درونی‌اش را از جمله افسردگی و تروما و دیگر مشکلات درونی‌اش را به نقاشی‌های زنده و مجسمه‌های کاغذی بزرگ مبدل می‌کند.
ککسبرگ، پنسیلوانیا
ککسبرگ (به انگلیسی: Kecksburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وستمورلند، پنسیلوانیا واقع شده‌است. ککسبرگ ۳۶۸٫۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ادوارد کورنوالیس
ادوارد کورنوالیس (Edward Cornwallis؛ ۵ مارس ۱۷۱۳ – 1713:5:3, January 14, 1776) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود.
تازولول
تازولول (Tazolol) یک مسدودکننده بتا است که در درمان بیماری قلبی کاربرد دارد.
آدریانو فرانسیسکو
آدریانو فرانسیسکو (Adriano Francisco؛ زادهٔ April 12, 1988) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
عبدالحکیم ثانی براون
عبدالحکیم ثانی براون (Abdul Hakim Sani Brown؛ زادهٔ March 6, 1999) دونده غنایی‌تبار اهل ژاپن است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یژوف (ناحیه پلهریموف)
یژوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلهریموو واقع شده‌است. یژوف ۳٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶ نفر جمعیت دارد و ۴۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راه‌آهن اوسامبارا
راه‌آهن اوسامبارا (Usambarabahn) اولین خط ترابری ریلی ساخته‌شده در آفریقای خاوری آلمان (تانزانیای امروزی) بود و در سال ۱۸۹۱ برای اتصال بندر تانگا در ساحل اقیانوس هند به دریاچه ویکتوریا ساخته شد. پس از جنگ جهانی اول بریتانیا قیمومیت آفریقای خاوری را عهده‌دار شد و کنترل این راه‌آهن را به دست گرفت و تا استقلال تانزانیا کنترل آن را در دست داشت.
زلمی آرا
زلمی آرا یک کمدین، نویسنده و خواننده اهل افغانستان است که در ایالات متحده زندگی می‌کند. او در افغانستان بیشتر به عنوان یک کمدین شناخته می‌شود و به شیوهٔ طنز مشکلات مردم افغانستان را بیان می‌کند.
صدای عدالت (فیلم)
صدای عدالت فیلمی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی بی. گوپال است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، ریکا، راج بابار، ریچا شارما، انوپم کهیر، قادرخان، آسرانی، گلشن گروور ایفای نقش کرده‌اند.
وزیر چپ
وزیر چپ، سادایجین یک مقام دولتی در ژاپن در اواخر دوره نارا و دوره هی‌آن بود.
ناصر حبیبیان
ناصر حبیبیان (زادهٔ ۱۳۵۹ در نهاوند) نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان و پژوهشگر است. دارای مدرک کارشناسی ادبیات نمایشی و کارشناسی ارشد کارگردانی از دانشگاه تهران_ دانشکده هنرهای زیبا است. فعالیت هنری خود را در نه سالگی با بازی در تئاتر آغاز و از سال ۱۳۷۶ به عنوان نویسنده و کارگردان در عرصه تئاتر فعال است. او دبیر دوازدهمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران و دارای عناوینی همچون پژوهشگر نمونه و دانشجوی ممتاز دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران، پژوهشگر برگزیده سال در «اردیبهشت تئاتر ایران»، برگزیده نویسندگی «جشنواره سراسری تئاتر سوره» دارای تندیس نمایشنامه‌نویسی از «سی وسومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر» (۱۳۹۳) و تندیس گفتار متن از دهمین جشنواره  سینما حقیقت  است." (1395) از جملهٔ مهمترین آثار پژوهشی او کتاب «تماشاخانه‌های تهران» است. او همچنین دبیر «همایش تئاترشناسی ساموئل بکت» (۱۳۸۴). دبیر «همایش تئاترشناسی اوژن یونسکو»(۱۳۸۵) . دبیر کانون نمایش دانشگاه تهران، (۱۳۸۵–۱۳۸۷) و سردبیر برخی نشریات پژوهشی بوده‌است.
بخش لافایت، شهرستان مدینه، اوهایو
بخش لافایت (به انگلیسی: Lafayette Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مدینا، اوهایو واقع شده‌است. بخش لافایت ۶۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۴۷۶ نفر جمعیت دارد و ۳۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آتش‌سوزی جنگل‌های یونان ۲۰۲۱
آتش‌سوزی جنگل‌های یونان از اوایل اوت ۲۰۲۱ در چندین منطقه از یونان شروع شده بود که باعث مرگ ۲ نفر شد. در جریان یک موج گرمای تاریخی برای کشور با بالاترین درجه حرارت به 47.1 C حداقل ۲۰ نفر دیگر مجروح شدند و ده‌ها خانه‌ها در آتش سوختند و مقامات چندین روستا و شهر را تخلیه کرده‌اند. به گزارش بی‌بی‌سی نیوز، یونان گرم‌ترین روزهای تابستانی را در سی سال اخیر تجربه می‌کند.
بزرگترین آتش‌سوزی‌های جنگلی در آتیکا، المپیا ، مسنیا و مخرب‌ترین آنها در شمال ایوبیه بوده‌است   که کشتی‌ها حدود ۲۰۰۰ نفر را از آنجا خارج کرده‌اند. تا کنون در این آتش‌سوزی ۹۳۰۰۰ هکتار زمین زراعی سوخته‌است.
بررسی علل
تا ۷ اوت، ۳ نفر به دلیل آتش‌سوزی در مناطق مربوطه آتن، کالاماتا و مرکز یونان بازداشت شده‌اند. در ۹ اوت، دادستان دیوان عالی یونان، واسیلیوس I. پلیوتاس، خواستار تحقیق دربارهٔ طرح احتمالی آتش‌سوزی سازمان یافته از سوی یک سازمان جنایتکار پس از آتش‌سوزی در کشور در هفته گذشته شد. دادستان دیوان عالی به «فعالیت جنایی سازمان یافته عمدی» اشاره کرد که ممکن است در پشت آتش‌سوزی‌هایی باشد که در چند روز گذشته چندین منطقه از یونان را به آتش کشید. تا ۹ اوت، پلیس ۱۹ نفر را در نقاط مختلف یونان به اتهام آتش‌سوزی دستگیر کرده‌است. تا دهم اوت، ۳ نفر به دلیل آتش زدن زندانی شدند که آنها دو مرد یونانی، یکی برای آتش‌سوزی در پتروپولی و دیگری برای آتش زدن کریونری و یک زن افغان برای آتش‌سوزی در پدیون تو آرئوس بودند.
واکنش‌ها
نیکوس هاردالالیاس، معاون وزیر حفاظت مدنی، در دهم اوت استعفای خود را انجام نداد. وی اظهار داشت: "استعفای همه مقامات دولتی در کشوی نخست وزیر است. مال من در بالای کشو است. دستگاه دولتی آنچه را که از نظر انسانی ممکن بود انجام داد. اما، البته، ما به چنین فاجعه‌ای راضی نیستیم. نخست وزیر شوکه شده‌است. همه ما باید از افرادی که جان خود را از دست داده‌اند عذرخواهی کنیم و ارزیابی می‌کنیم که آیا می‌توانیم کاری متفاوت انجام دهیم."
کمک بین‌المللی
کشورهای زیر پیشنهاد کمک کردند:
سازمانهای بین‌المللی زیر به مهار آتش‌سوزی کمک کردند:
جان کاتز، اولین بارون کاتز
جان کاتز، اولین بارون کاتز (John Cutts, 1st Baron Cutts؛ ۱۶۶۱ – ۲۵ ژانویه ۱۷۰۷) فرد نظامی اهل انگلستان بود.
اینترلاکن، اورگن
اینترلاکن (به انگلیسی: Interlachen) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مولتنومه، اورگن واقع شده‌است. اینترلاکن ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آدریانو خوزه داسیلوا
آدریانو خوزه داسیلوا (Adriano José da Silva؛ زادهٔ September 25, 1974) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۳۲
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۳۲
کریوان گلسپی
کریوان گلسپی (Cravon Gillespie؛ زادهٔ July 31, 1996) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
ماساتاکا ایمای
ماساتاکا ایمای (Masataka Imai؛ زادهٔ April 2, 1959) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتسال ژاپن بازی کرده‌است.
جان‌جو کنی
جان‌جو کنی ؛ زاده ۱۵ مارس ۱۹۹۷، بازیکن فوتبال حرفه‌ای انگلیسی است که در پست مدافع راست برای باشگاه اورتون بازی می‌کند. همچنین برای تیم ملی کشورش در سطح زیر ۲۱ سال به میدان رفته است. او از لیگ برتر جوانان آمده و تا ژوئیه ۲۰۱۴ به عنوان بازیکنی حرفه‌ای در این لیگ حضور داشت.
عملکرد باشگاهی
در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶، کنی به آکسفورد یونایتد در لیگ دو پیوست؛ ابتدا با قراردادی قرضی به مدت یک‌ ماه که بعداً تا پایان فصل تمدید شد.
در ۱۵ می ۲۰۱۶ و در بازی مقابل نوریچ سیتی، کنی اولین بازی خود را در لیگ برتر برای اورتون انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی جایگزین متیو پنینگتن شد. در ۶ مه ۲۰۱۷ و در بازی مقابل سوانزی سیتی، دومین حضورش در لیگ برتر به ثبت رسید و بار دیگر به عنوان بازیکن تعویضی وارد بازی شد تا جایگزین میسون هولگیت باشد.
الن گلدیش
الن گلدیش (Ellen Gleditsch) (زاده ۲۹ دسامبر ۱۸۷۹ و درگذشته ۵ ژوئن ۱۹۶۸) رادیولوژیست و دومین زن با درجه پروفسوری در نروژ بود. او در ابتدا دستیاری ماری کوری را می کرد و دانشمندی پیشگام در رادیوشیمی گردید. او نیمه‌عمر عنصر رادیم را تعیین کرد و ایزوتوپهای آن را معرفی نمود.
جان‌جو کنی
عملکرد باشگاهی
کنی فصل ۱۸–۲۰۱۷ را به عنوان گزینه چهارم رونالد کومان آغاز کرد، اگرچه خیلی زود، اولین فرصت بازی به او داده شد. در ۲۲ اکتبر و در بازی خانگی مقابل آرسنال از رقابت‌های لیگ که با شکست ۵–۲ اورتون خاتمه یافت، اولین حضور او در لیگ برتر ثبت شد. پس از اخراج کومان از سمتش، کنی ۱۳ بازی متوالی در لیگ به میدان رفت و در ۱۹ بازی از اکتبر تا بازگشت شیموس کلمن در ژانویه، ۱۶ بار به میدان رفت. در تمامی رقابت‌های آن فصل، کنی ۲۵ بازی انجام داد.
در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۹، کنی یک فصل را قرضی به شالکه رفت. او تمایل خود را برای حضور منظم‌تر در ترکیب اصلی اینگونه ابراز کرد: «مهم نیست چقدر تمرین می‌کنید، چقدر سخت کار می‌کنید. شما به زمان برای بازی نیاز دارید.»
در ۱ فوریه ۲۰۲۱، کنی تا پایان فصل به صورت قرضی به سلتیک اسکاتلند پیوست.
عملکرد ملی
کنی از بازیکنان ترکیب تیم زیر ۱۷ سال انگلستان بود که در سال ۲۰۱۴ قهرمان اروپا شد. در فینال مقابل هلند، او بود که پنالتی پیروزی‌بخش تیمش را در ضربات پنالتی به ثمر رساند. در انتهای رقابت‌ها، او در ترکیب تیم برتر یوفا قرار گرفت.
کنی از اعضای تیم زیر ۱۹ سال انگلیس برای مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۱۶ بود و در بازی نیمه‌نهایی مقابل ایتالیا که شکست انگلستان نتیجه‌اش بود، اولین بازی خود را انجام داد.
کنی برای تیم زیر ۲۰ سال انگلیس در جام جهانی ۲۰۱۷ انتخاب شد و در تمام هفت بازی از این مسابقات حضور داشت. در فینال، انگلیس، ونزوئلا را با یک گل شکست داد و اولین قهرمانی آنها در یک تورنمنت جهانی از زمان قهرمانی‌شان در جام جهانی ۱۹۶۶ به دست آمد.
در مه ۲۰۱۹، نام کنی در فهرست نهایی تیم زیر ۲۱ سال انگلستان برای مسابقات قهرمانی اروپا در ایتالیا و سن‌مارینو ثبت شد. او، یکی از سه بازیکن اورتون بود که همراه با دامنیک کالورت-لوین و کیران دوول در ترکیب ۲۳ نفره نهایی قرار گرفتند. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹ و در بازی مقابل کرواسی که با تساوی ۳–۳ پایان یافت با ضربه‌ای خیره‌کننده، سومین گل کشورش را به ثمر رساند.
تحت قوانین فیفا، کنی واجد شرایط حضور در تیم ملی ایرلند است.
میرزا عبدالخلیل مرعشی
میرزا عبدالخلیل مرعشی مورخی در زمان صفویان و از خاندان سادات مرعشی بود. وی نگارنده‌ی کتابی تحت نام مجمع التواریخ است که مطالبی دربارهٔ آغاز کار میربزرگ و موقعیت خاندان مرعشیان در زمان شاه طهماسب آورده‌است که غالب آن برگرفته از سید ظهیرالدین مرعشی است.
وزیر راست
وزیر راست ، اودایجین یک مقام دولتی در ژاپن در اواخر دوره نارا و دوره هی‌آن بود.
ییریتسه (ناحیه پلهریموف)
ییریتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلهریموو واقع شده‌است. ییریتسه ۱۳٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷۷ نفر جمعیت دارد و ۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نای‌دایجین
نای‌دایجین، وزیر داخلی یک مقام قدیمی در دربار امپراتوری در کیوتو بود. نقش، رتبه و اقتدار وزیر داخلی ژاپن در طی دوران پیش از دوره میجی در تاریخ ژاپن تغییر کرد، اما به‌طور کلی به عنوان یک پست مهم تحت کد تایهو باقی ماند.
چکار
چکار (به انگلیسی: Chikkar) یک روستا در پاکستان است که در کشمیر آزاد واقع شده‌است. چکار ۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نقل شده است که در این مکان عموما مردمی لک و لک زبان زندگی می‌کنند که از طوایف زند لک هستند
و گویا است که کریم خان زند این ایل کولیوند لک را در این مکان مستقر کرده
فتوکرومیسم
فتوکرومیسم تغییر شکل برگشت‌پذیر یک گونه شیمیایی، توسط جذب تابش الکترومغناطیسی (فوتو ایزومریزاسیون) است، تغییر شکل بین دو شکل با طیف جذبی مختلف صورت می‌گیرد. به زبان ساده، فتوکرومیسم را می‌توان به عنوان یک تغییر برگشت‌پذیر رنگ در معرض نور توصیف کرد.
عینک فتوکرومیک
یکی از مشهورترین کاربردهای فتوکرومیک برگشت‌پذیر، لنزهای تغییر رنگ برای عینک آفتابی است. بزرگ‌ترین محدودیت در استفاده از فناوری فتوکرومیک این است که مواد نمی‌توانند به اندازه کافی پایدار باشند تا بتوانند هزاران ساعت در معرض نور قرار بگیرند، بنابراین کاربردهایی که نیازمند حضور طولانی مدت در فضای باز باشند، در حال حاضر مناسب نیستند.
سرعت تغییر رنگ‌های مواد فتوکرومیک به سختی محیط اطراف رنگ، بسیار وابسته است. در نتیجه، آنها سریعترین سرعت تغییر در محلول و کمترین سرعت را در محیط‌های سخت مانند لنزهای پلیمری دارند. در سال ۲۰۰۵ گزارش شد که اتصال پلیمرهای انعطاف‌پذیر با دمای پایین انتقال شیشه (به عنوان مثال سیلوکسان‌ها یا پلی (بوتیل اکریلات)) به رنگ‌ها باعث می‌شود که آنها با سرعت بسیار بیشتری در یک لنز سفت و سخت تغییر کنند. برخی از اسپیرواکسازین‌ها با پلیمرهای سیلوکسان متصل شده در سرعتی نزدیک به سرعت محلول تغییر می‌کنند، حتی اگر در یک ماتریس لنز سخت باشند.
شیمی فوق مولکولی
واحدهای فتوکرومیک به‌طور گسترده‌ای در شیمی فوق مولکولی استفاده شده‌است. توانایی آنها در ایجاد تغییر شکل برگشت‌پذیر با کنترل نور به این معنی است که می‌توان از آنها برای ساختن یا شکستن اصول شناسایی مولکولی یا ایجاد تغییر شکل در محیط اطراف استفاده کرد؛ بنابراین، واحدهای فتوکرومیک به عنوان اجزای تغییر شکل مولکولی نشان داده شده‌اند. اتصال واحدهای فتوکرومیک به آنزیم‌ها یا کوفاکتورهای آنزیمی حتی توانایی تغییر برگشت‌پذیر آنزیم‌ها را «روشن» و «خاموش» می‌کند، با تغییر شکل یا جهت‌گیری آنها به گونه ای که عملکرد آنها کار کند یا شکست بخورد.
ذخیره اطلاعات
امکان استفاده از ترکیبات فتوکرومیک برای ذخیره اطلاعات اولین بار در سال ۱۹۵۶ توسط Yehuda Hirshberg پیشنهاد شد. از آن زمان، تحقیقات زیادی توسط گروه‌های مختلف دانشگاهی و تجاری انجام شده‌است، به ویژه در زمینه ذخیره‌سازی داده‌های نوری 3D که نوید دیسک‌هایی را می‌دهد که می‌توانند یک ترابایت داده را در خود جای دهند. در ابتدا، مسائل مربوط به واکنشهای حرارتی و خواندن مخرب این مطالعات را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، اما اخیراً سیستم‌های با ثبات تری ایجاد شده‌اند.
موارد جدید
فتوکرومیک برگشت‌پذیر همچنین در کاربردهایی مانند اسباب بازی، لوازم آرایشی، پوشاک و کاربردهای صنعتی یافت می‌شود. در صورت لزوم، می‌توان آنها را با ترکیب با یک رنگدانه دائمی، برای ایجاد تغییر بین رنگ‌های مورد نظر به کار برد.
ذخیره انرژی خورشیدی
محققان در مرکز بهره‌برداری از انرژی خورشیدی در گروه شیمی دانشگاه کپنهاگ در حال مطالعه روی سیستم Photochromic Dihydroazulene – Vinylheptafulvene برای کاربردهای احتمالی دربرداشت انرژی خورشیدی و ذخیره آن برای مدت زمان قابل توجهی هستند. اگرچه طول عمر ذخیره سازی مهم است، اما مطمئناً برای یک دستگاه واقعی امکان ایجاد واکنش برگشتی باید وجود داشته باشد، این پدیده تکرارهای بعدی را در آینده می‌طلبد.
تاریخ
فوتوکرومیسم در اواخر دهه ۱۸۸۰ کشف شد، از جمله کاری که توسط مارکوالد انجام شد، که تغییر برگشت‌پذیر رنگ ۲٬۳٬۴٬۴-تتراکلروونافتالین -1 (4H)- در حالت جامد را مطالعه کرد. وی این پدیده را «فتوتراپی» برچسب گذاری کرد و این نام تا دهه ۱۹۵۰ هنگامی که Yehuda Hirshberg، از مؤسسه علوم Weizmann در اسرائیل اصطلاح «فتوکرومیسم» را مطرح کرد، مورد استفاده قرار گرفت. فتوکرومیسم می‌تواند در ترکیبات آلی و غیرآلی اتفاق بیفتد، همچنین در سیستم‌های بیولوژیکی جایگاه خود را دارد (به عنوان مثال شبکیه در روند بینایی).
بررسی اجمالی
فتوکرومیسم تعریف دقیق ندارد، اما معمولاً برای توصیف ترکیباتی که تحت واکنش فتوشیمیایی برگشت‌پذیر قرار می‌گیرند، در جایی که باند جذب در قسمت قابل مشاهده طیف الکترومغناطیسی به‌طور چشمگیری در قدرت یا طول موج تغییر می‌کند، استفاده می‌شود. در بسیاری از موارد، یک باند جذب فقط در یک شکل وجود دارد. درجه تغییر مورد نیاز برای اینکه یک واکنش فتوشیمیایی «فتوکرومیک» نامیده شود، همان حسی است که از نظر چشم به نظر می‌رسد، اما در اصل هیچ خط تقسیم بین واکنش‌های فتوکرومیک و سایر واکنش‌های فتوشیمی وجود ندارد؛ بنابراین، در حالی که ایزومریزاسیون ترانس سیس آزوبنزن یک واکنش فتوکرومیک در نظر گرفته می‌شود، واکنش مشابه استیلبن چنین نیست. از آنجا که فتوکرومیسم فقط مورد خاصی از واکنش فتوشیمیایی است، تقریباً از هر نوع واکنش فتوشیمیایی ممکن است برای تولید فتوکرومیسم با طراحی مولکولی مناسب استفاده شود. برخی از متداول‌ترین فرایندهای دخیل در فتوکرومیسم، واکنش‌های دور حلقوی، ایزومریزاسیون سیس ترانس، انتقال هیدروژن درون مولکولی، انتقال گروه درون مولکولی، فرایندهای تجزیه و انتقال الکترون (کاهش اکسیداسیون) است.
یکی دیگر از نیازهای فتوکرومیسم این است که دو حالت از مولکول باید تحت شرایط محیطی برای مدت زمان معینی از نظر حرارتی پایدار باشند. همان‌طور که، نیترو اسپیروپیران (که در تاریکی بیش از ۱۰ دقیقه، در دمای اتاق ایزومر می‌شود) فتوکرومیک در نظر گرفته می‌شود. تمام مولکول‌های فتوکرومیک به نوعی به شکل پایدارتر شان ایزومر می‌شوند و این ایزومریزاسیون با گرم شدن تسریع می‌شود؛ بنابراین بین ترکیبات فتوکرومیک و ترموکرومیک رابطه نزدیک وجود دارد. مقیاس زمانی ایزومریزاسیون حرارتی برای کاربردها مهم است و ممکن است از نظر مولکولی مهندسی شده باشد. ترکیبات فتوکرومیک در نظر گرفته شده «پایدار از نظر حرارتی» شامل برخی از دایرالتن‌ها هستند که حتی پس از گرم شدن در دمای ۸۰ درجه سانتیگراد به مدت ۳ ماه ایزومر نمی‌شوند.
جدا از خصوصیاتی که قبلاً ذکر شد، چندین خاصیت دیگر فتوکرومیک برای استفاده از آنها مهم است. اینها شامل عملکرد کوانتومی، مقاومت در برابر فرسودگی، حالت ثابت ایستایی و قطبیت و حلالیت هستند. عملکرد کوانتومی واکنش فتوشیمیایی کارایی تغییر فتوکرومیک را با توجه به مقدار نور جذب شده تعیین می‌کند. عملکرد کوانتومی ایزومریزاسیون می‌تواند به شدت به شرایط وابسته باشد. در مواد فتوکرومیک، فرسودگی به از دست دادن برگشت‌پذیری توسط فرایندهایی مانند تخریب نوری، سفید شدن عکس، اکسیداسیون عکس و سایر واکنش‌های جانبی اشاره دارد. همه فتوکرومیک‌ها تا حدی دچار خستگی می‌شوند و میزان آن به شدت به نور فعال کننده و شرایط نمونه بستگی دارد. مواد فتوکرومیک دو حالت دارند و با استفاده از طول موج‌های مختلف نور می‌توان تبدیل آنها را کنترل کرد. تحریک با هر طول موج مشخصی از نور منجر به مخلوطی از دو حالت در یک نسبت خاص می‌شود که حالت ثابت ایستایی نامیده می‌شود. در یک سیستم عالی، طول موج‌هایی وجود دارد که می‌توان از آنها برای تهیه نسبت‌های ۱: ۰ و ۰: ۱ از ایزومرها استفاده کرد، اما در سیستم‌های واقعی این امکان وجود ندارد، زیرا باندهای جذب فعال همیشه تا حدی با هم همپوشانی دارند. به منظور ترکیب فتوکرومیک در سیستم‌های کاری، آنها همان مشکلات رنگ‌های دیگر را دارند. آنها اغلب در یک یا چند حالت شارژ می‌شوند که منجر به قطبیت بسیار بالا و تغییرات بزرگ قطبی احتمالی می‌شود. آنها همچنین اغلب حاوی سیستم‌های بزرگ متصل هستند که حلالیت آنها را محدود می‌کند.
گروه‌های فتوکرومیک
ترکیب فتوکرومیک نوعی ترکیب شیمیایی است که دارای قطعات واکنش دهنده عکس در لیگاند خود است. این ترکیب‌ها ساختار خاصی دارند: ترکیبات آلی قابل تغییر با عکس به مجموعه‌های فلزی متصل می‌شوند. برای قطعات قابل کنترل با نور، معمولاً از کروموفورهای با ثبات حرارتی و فتوشیمیایی (آزوبنزن، دیاریلتن، اسپیروپیران و غیره) استفاده می‌شود و برای ترکیب‌های فلزی، طیف گسترده‌ای از ترکیبات که عملکردهای مختلفی دارند (پاسخ اکسایش اکسیداسیون، لومینسانس، مغناطیس و غیره) اعمال می‌شود.
قطعات فتوکرومیک و قطعات فلزی آنقدر به هم نزدیک هستند که می‌توانند بر اوربیتال‌های مولکولی یکدیگر تأثیر بگذارند. خصوصیات فیزیکی این ترکیبات که توسط بخشی از آنها نشان داده شده‌است (به عنوان مثال، کروموفورها یا فلزات) می‌توانند با تعویض مکان‌های دیگر آنها توسط محرک‌های خارجی کنترل شوند. به عنوان مثال، می‌توان رفتارهای ایزومریزاسیون برخی از مجتمع‌ها را با اکسیداسیون و کاهش قطعات فلزی آنها تغییر داد. برخی از ترکیبات دیگر را می‌توان در رفتار لومینسانس، اثر متقابل مغناطیسی مکان‌های فلزی، یا ثبات هماهنگی فلز به لیگاند با عکسبرداری از ایزومریزاسیون قطعات فتوکرومیک آنها تغییر داد.