cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
توشیبا سامسونگ
توشیبا سامسونگ (Toshiba Samsung) شرکت سخت‌افزار ژاپنی است، که در سال ۲۰۰۴ توسط شرکت‌های توشیبا و سامسونگ تأسیس شد.
محله هوایی کمرن
محله هوایی کمرن یک فرودگاه همگانی و خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۳۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۹۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
رستوران کرایترین
رستوران کرایترین (Criterion Restaurant) یک رستوران مجلل و مشهور در پیکدیلی سرکس لندن است که توسط «توماس وریتی» و در سبک معماری نئوبیزانسی، طراحی و در سال ۱۸۷۳ میلادی آغاز به‌کار کرد.
این رستوران در زمرهٔ بناهایی فهرست‌شدهٔ درجه دوم بریتانیا قرار دارد و یکی از قدیمی‌ترین و تاریخی‌ترین رستوران‌های جهان است.
۲۹ فوریه
در مورد سال‌هایی که شماره‌شان بر صد بخش‌پذیر است، یعنی به دو رقم صفر ختم می‌شوند (مثل ۱۸۰۰، ۱۹۰۰، ۲۰۰۰، و غیره) این سال‌ها کبیسه نیستند مگر در مواردی که شمارهٔ سال بر چهارصد نیز بخش‌پذیر باشد. این به این معنی است که سال ۲۰۰۰ کبیسه بوده‌است و سال‌های ۲۴۰۰ و ۲۸۰۰ نیز کبیسه خواهند بود ولی سال‌های ۱۸۰۰ و ۱۹۰۰ کبیسه نبوده‌اند و سال‌های ۲۱۰۰، ۲۲۰۰، و ۲۳۰۰ نیز کبیسه نخواهند بود. برای تصحیح دقت تقویم گرگوری پیشنهاد شده‌است که سال‌هایی که بر ۴۰۰۰ بخش‌پذیرند نیز کبیسه نباشند، ولی این قانون رسماً پذیرفته نشده‌است.
افرادی که در این روز به دنیا آمده‌اند در سال‌های عادی معمولاً تولدشان را در ۲۸ فوریه یا ۱ مارس جشن می‌گیرند.
سنت‌های عامیانه: در ۲۹ فوریه رسم رایجی است که بانوان می‌توانند به آقایان پیشنهاد ازدواج بدهند. در یونان این روز برای ازدواج خوش شگون در نظر گرفته نشده‌است.
منابع
Wikipedia contributors, "February 29," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=February_29&oldid=77708385 (accessed September 28, 2006).
پدرو زینگونه
پدرو زینگونه (زاده ۱۸۹۹ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود.
وی به همراه تیم ملی فوتبال اروگوئه به مدال طلا مسابقات فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ دست پیدا کرده‌است.
ابالاگر
ابالاگر (به لاتین: Abbalagere) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
اوپتیارک
اوپتیارک (Optiarc) شرکت سخت‌افزار آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۶ تأسیس شد‌.
سعید احمد سعید
سعید احمد سعید (Said Ahmed Said؛ زادهٔ April 20, 1993) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
میدان پاستور
میدان پاستور یکی از میدان‌های مهم در مرکز شهر تهران است. این میدان در منطقهٔ ۱۱ و در تقاطع خیابان پاستور و خیابان کارگر قرار دارد.
لیو بیائو
لیو بیائو (۱۴۲-۲۰۸) یکی از اشراف دودمان هان در دوران پایانی حکومت این سلسله بر کشور چین بود. از او به عنوان یکی از باخردترین اعضای خاندان هان یاد می‌شود که هم‌نشین دانشمندان و فیلسوفان بود و به کسب دانش و خرد اهتمام می‌ورزید. با وجود فرماندهان توانایی که در خدمت او بودند، هرگز نتوانست موقعیت برتری نسبت به سایر مدعیان پیدا کند و مانند سایر اعضای خاندان هان، موفق نشد مانع فروپاشی این سلسلهٔ چهارصد ساله شود.
حکومت بر ناحیهٔ «جینگ»
پس از سرکوب شورش دستار زردها، لیو بیائو حکومت ناحیهٔ «جینگ» را در دست گرفت. ناحیهٔ جینگ، از آن جهت که در میان دو رود زرد و یانگ‌تسه قرار داشت، حاصلخیزترین سرزمین در نواحی مرکزی چین بود و در صنعت کشتی‌رانی جایگاه قابل توجهی داشت. این ناحیه هم چنین به عنوان حدفاصل سرزمین‌های شمالی و جنوبی، اهمیتی سوق‌الجیشی پیدا کرده بود. پس از به قدرت رسیدن دونگ ژو، با وجود اختلافاتی که میان لیو بیائو و صدراعظم جدید بود، او سیاستِ مدارا در پیش گرفت و در ائتلافی که یوآن شائو و سائو سائو علیه دونگ ژو ترتیب دادند، بی‌طرف ماند.
پس از شکست سخت دونگ ژو در برابر سپاهیان ائتلاف، او پایتخت را از لویانگ به چانگان انتقال داد و لویانگ را به آتش کشید. زمانی که لویانگ در آتش سوخته، به تصرف سپاهیان ائتلاف درآمد، سون جیان، حاکم ناحیهٔ «چانگشا»، مهر امپراتوری را در چاهی پیدا کرد. او که پیدا کردن مهر را دلیلی بر سعادت خود و خاندانش می‌دانست، این مسئله را از سایر سران ائتلاف مخفی نمود. اما زمانی که این خبر به گوش یوآن شائو، رهبر ائتلاف، رسید، وی به سون جیان دستور داد مهر را تحویل او دهد. اما سون جیان همراه مهر از مقرّ ائتلاف گریخت تا به چانگشا بازگردد. چانگشا در جنوب رود یانگ تسه قرار داشت، و سون جیان ناگزیر بود از جینگ عبور کند. یوآن شائو برای آنکه مانع سون جیان شود، به لیو بیائو نامه ای نوشت و از او خواست سون جیان را هنگام عبور از جینگ، دستگیر کرده و تحویل او دهد. لیو بیائو یکی از سردارانش به نام «سای مائو» را برادر زنش هم بود، به تعقیب سون جیان فرستاد. اما سای مائو شکست خورد و سون جیان توانست به چانگشا بازگردد.
پس از شکست سای مائو، «یوآن شو» برادر یوآن شائو که با برادرش اختلاف پیدا کرده بود، به سون جیان نامه‌ای نوشت و از او در برابر یوآن شائو و لیو بیائو اعلام حمایت کرد. پس از این، سون جیان که خود را توانمندتر از پیش می‌دید، به جینگ حمله کرد و با شکست دادن سپاهیان لیو بیائو، مقرّ او را به محاصرهٔ خود درآورد. درحالی که به نظر می‌رسید دوران لیو بیائو به پایان خواهد رسید، یکی از مشاوران او به نام «کوآی لیانگ» تدبیری اندیشید و با جداکردن سون جیان از سپاهیانش، وی را به کام مرگ کشاند. این گونه لیو بیائو توانست نبرد باخته را پیروز شود و سون سه، پسر و جانشین سون جیان، هم ناچار شد سرزمین‌های اشغالی را پس داده و با لیو بیائو صلح کند.
دوران صدارت سائو سائو
پس از درگیری‌هایی که میان لی جو و یانگ فنگ در دوران پس از سقوط دونگ ژو رخ داد، سائو سائو توانست مقام نخست‌وزیری امپراتوری را از آن خود کند. این آغازی بود بر تیره شدن روابط میان سائو سائو و متحد دیرینش، یوآن شائو، که خود را از سائو سائو نسبت به نخست‌وزیری شایسته‌تر می‌دانست. در همین دوران، یوآن شو که خود را امپراتور سلسلهٔ جدید ژونگ اعلام کرد، کشورگشایی را آغاز کرد. او همچنین سون که را تحت امر خود داشت و توانسته بود به جایگاهی برتر هم در شمال و هم در جنوب دست پیدا کند. لیو بیائو با وجود موقعیت ضعیف تری که نسبت به یوآن شو و سون که داشت، توانست جینگ را حفظ کند و یوآن شو هرگز نتوانست در نواحی مرکزی پیش روی کند.
پس از آنکه سائو سائو، یوآن شو را سرکوب کرد، در حالی که به نظر می‌رسید آتش جنگ‌های چند ده ساله فروکش کرده‌است، شعلهٔ نبرد جدیدی افروخته شد. یوآن شائو علیه سائو سائو اعلان جنگ کرد و با سپاهی چندین برابر سپاه سائو سائو، راهی پایتخت شد. هر دو طرف برای کسب پیروزی لازم می‌دیدند لیو بیائو را با خود متحد ساخته و از امتیازات ناحیهٔ جینگ، علیه دیگری استفاده کنند. از این رو برای لیو بیائو پیک‌هایی فرستاده و او را به اتحاد با خود ترغیب کردند. سائو سائو به پیشنهاد یکی از مشاوران دانایش به نام «کونگ رونگ»، دانشمندی به نام «می هنگ» را برای مذاکره با لیو بیائو فرستاد، زیرا کونگ رونگ به نخست‌وزیر گفته بود که لیو بیائو حتماً دعوت خردمندان را خواهد پذیرفت. اما می هنگ که اساساً سائو سائو را شایستهٔ نخست‌وزیری نمی‌دانست، نتوانست لیو بیائو را به اتحاد با نخست‌وزیر راضی کند. می هنگ به هنگام اقامت در جینگ، رفتار بدی با «هوآنگ ژونگ» یکی از فرماندهان شجاع لیو بیائو داشت و در آخر به دست او کشته شد. مرگ این دانشمند برای لیو بیائو بسیار دردناک بود و او دستور داد می هنگ را در مقبره ای با احترام به خاک سپرده و در مرثیه اش، اشعاری بسرایند.
لیو بی به همراه لیو سونگ از بیم جان خود جینگ را ترک کردند. کمی بعد لیو بیائو درگذشت. مرگ او فرصتی بود برای سائو سائو تا جینگ را که یکی از مهم‌ترین نواحی کشور بود به اشغال خود درآورد. سائو سائو، لیو کی را به پایتخت فرستاد تا به قول معروف در همان قفس زرینی که برای امپراتور ساخته بود، او را نیز زندانی کند. خاندان سای نیز به خدمت سائو سائو درآمدند و سای مائو فرماندهٔ نیروی دریایی نخست‌وزیر شد. پس از آنکه در جریان نبرد صخرهٔ سرخ، سای مائو در نتیجهٔ بدبینی‌های نخست‌وزیر کشته شد و سائو سائو نبرد را بر رود یانگ تسه واگذار کرد، لیو بی با کمک ژوگه لیانگ و به کمک اعتباری که از لیو سونگ می‌گرفت، توانست جینگ را تصرف کند و به عنوان جانشین لیو بیائو، فرماندهان بزرگ وی از جمله هوآنگ ژونگ و وِی یان را به خدمت گرفت و توانست بنیان مملکت شوهان را آغاز نماید.
در فرهنگ عمومی
لیو بیائو در بازی جنگ تمام‌عیار: سه پادشاهی از کریتیو اسمبلی به عنوان یکی از جنگ‌سالارانی است که برای بازی دردسترس بازیکن است.
جیکوب هورویتز
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است. هورویتز در ۱۶ مه ۲۰۰۸ در سن ۹۳ سالگی در اثر سینه‌پهلو درگذشت.
جغرافیای اجتماعی
جغرافیای اجتماعی (به انگلیسی:Social geography) شاخه ای از جغرافیای انسانی است که به روابط بین جامعه و فضا علاقه‌مند است و بیشترین ارتباط را با نظریه اجتماعی به‌طور عام و جامعه‌شناسی به‌طور خاص دارد و به رابطه پدیده‌های اجتماعی و اجزای فضایی آن می‌پردازد. اگرچه خود این اصطلاح بیش از ۱۰۰ سال سنت دارد، دربارهٔ محتوای صریح آن اتفاق نظر وجود ندارد. در سال ۱۹۶۸ میلادی، آن بوتیمر خاطرنشان کرد که «به استثنای برخی استثناهای قابل توجه، (...) جغرافیای اجتماعی را می‌توان حوزه ای در نظر گرفت که توسط تعدادی از دانش پژوهان ایجاد و پرورش یافته‌است تا یک سنت آکادمیک که در مدارس خاص ایجاد شده باشد.» از آن زمان تا به حال و علی‌رغم برخی فراخوان‌ها و درخواست‌ها برای ایجاد نوعی هم‌گرایی با محوریت بحث ساختار و عاملیت، تنوع روش‌شناختی، نظری و موضوعی جغرافیای اجتماعی بیش از پیش گسترش یافته و به تعاریف متعددی از جغرافیای اجتماعی در محققان معاصر منجر شده‌است. با این حال، همان‌طور که بنو ورلن بیان می‌کند، این برداشت‌های متفاوت چیزی نیست جز پاسخ‌های متفاوت به دو (مجموعه) سؤال یکسان، که به ساختار فضایی جامعه از یک سو، و به بیان فضایی فرآیندهای اجتماعی از سوی دیگر اشاره دارد.
مفاهیم مختلف جغرافیای اجتماعی نیز با سایر زیر شاخه‌های جغرافیا و تا حدی جامعه‌شناسی همپوشانی داشته‌است. هنگامی که این واژه در طول دهه ۱۹۶۰ میلادی در سنت انگلیسی-آمریکایی ظهور کرد، اساساً به عنوان مترادفی برای جستجوی الگوها در توزیع گروه‌های اجتماعی به کار رفت، بنابراین جغرافیای اجتماعی ارتباط نزدیکی با جغرافیای شهری و جامعه‌شناسی شهری داشت. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، تمرکز بحث در جغرافیای انسانی آمریکا بر فرآیندهای اقتصادی سیاسی بود (اگرچه تعداد قابل توجهی از گزارشات برای دیدگاه پدیدارشناسانه در مورد جغرافیای اجتماعی وجود داشت)، در حالی که در دهه ۱۹۹۰ میلادی، تفکر جغرافیایی به شدت تحت تأثیر «چرخش فرهنگی» قرار گرفت. همان‌طور که نیل اسمیت اشاره می‌کند، هر دو بار، این رویکردها «ادعای اقتدار بر اجتماع» را داشتند. در سنت آمریکایی، مفهوم جغرافیای فرهنگی تاریخچه بسیار برجسته‌تری نسبت به جغرافیای اجتماعی دارد و حوزه‌های تحقیقاتی را در بر می‌گیرد که در جای دیگر ممکن است به عنوان «اجتماعی» مفهوم‌سازی می‌شوند. در مقابل، در برخی از سنت‌های اروپای قاره‌ای، جغرافیای اجتماعی رویکردی به جغرافیای انسانی تلقی می‌شود و هنوز هم به جای یک رشته فرعی، یا حتی به‌طور کلی با جغرافیای انسانی یکسان است.
یادداشت‌ها
<references group="یادداشت"/>
تاکاییدی
تاکائیدی، منطقه‌ای در شهر تشان در شهرستان بهبهان در استان خوزستان ایران است.
روستا دارای جاذبه های گردشگری بسیار میباشد ،شغل اکثر مردم روستا کشاورزی و دامپروری میباشد.
مردم روستا از طوایف مختلف ایل بهمئی میباشند.
جمعیت
این منطقه در شهر تشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۴ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
پی‌ان‌وای
پی‌ان‌وای (PNY) شرکت سخت‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
هال بارن
هال بارن (Hall Barn) یک عمارت تاریخی قدیمی است که در بکونزفیلد در ناحیهٔ داکس جنوبی واقع در باکینگهام‌شر قرار دارد.
این عمارت در اواسط قرن هفدهم میلادی برای سیاستمدار و شاعر بریتانیایی «ادموند والر» ساخته شد که در چندین دوره، مابین سال‌های ۱۶۲۴ تا ۱۶۷۹ میلادی، نمایندهٔ مجلس عوام بریتانیا بود.
این خانه در سال ۱۸۳۲ میلادی به «بارون نخست برنهام، اروارد لوی-لاسن» فروخته شد که آنرا چندین مرتبه بازسازی و احیا کرد.
هال بارن در سال ۱۹۵۰ میلادی، در زمرهٔ بناهایی فهرست‌شدهٔ درجه دوم بریتانیا قرار گرفت.
صحنه‌هایی از فیلم گاسفورد پارک و سریال‌های آدمکشان میدسامر (فصل ۷، قسمت ۴) و دانتون ابی در این مکان فیلم‌برداری شده‌اند.
اسکنبیل متورم
اسکنبیل متورم، اسکنبیل سازوئی نام یک گونه از سرده اسکنبیل است. این سرده در ایران ۱۲ گونه گیاه درختچه ای بیابانی دارد.
آدریانا مولیناری
آدریانا مولیناری (Adriana Molinari؛ زادهٔ November 26, 1967) یک بازیگر فیلم پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.
تعطیلات دوساله
تعطیلات دو ساله یا با نام‌های دیگر آوارگان جزیره و داستان پانزده پسر یکی از آثار ژول ورن، نویسنده داستان‌های علمی و تخیلی است که در سال ۱۸۶۰ چاپ شده است.
رمان دو سال در تعطیلات داستان پانزده تن پسر هشت تا چهارده ساله انگلیسی و فرانسوی است که در آموزشگاه شبانه‌روزی معتبر و محبوبِ «شرمان» در شهر آوکلند، پایتخت نیوزیلند (مستعمره مهم انگلستان در اقیانوس آرام) درس می‌خواندند. دو ماه تعطیلات، آزادی و خوشگذرانی برای آن‌ها شروع شده بود و پدر و مادرشان در فکر تفریحی برای آن‌ها بودند؛ بنابراین تصمیم گرفتند برای آن‌ها یک کشتی دو دکله آماده کنند و آن‌ها را برای این تعطیلات به یک سفر دریایی شش هفته‌ای بفرستند؛ اما آنها پس از از دست دادن کشتیشان در یکی از جزایر متروک اقیانوس آرام جنوبی گرفتار می‌شوند و این تعطیلات دوماهه به تعطیلاتی دو ساله تبدیل می‌شود.
شخصیت‌های داستان
هر چند نقطه شروع داستان کشور نیوزیلند (زلاند نو) است؛ اما در آن زمان (۱۸۶۰ میلادی)، نیوزیلند یکی از مستعمره‌های مهم انگلستان در اقیانوس آرام بود و قهرمانان این رمان در واقع همان نوجوانان انگلیسی و فرانسوی بودند که به همراه خانواده خود به آنجا مهاجرت کرده بودند (برای تحصیل، زندگی و …). بغیر از گوردون چهارده ساله که بزرگترین پسر و آمریکایی بود و برادرانِ برایان و ژاک که فرانسوی بودند، بقیه نوجوانان انگلیسی بودند.
شرح وقایع داستان
در چهاردهم فوریه سال ۱۸۶۰، گروهی دانش آموزِ نوجوان هشت تا چهارده ساله سوار بر کشتی ای دو دکله با ظرفیت صد تن به نام «اسلوث» (در ترجمه‌های فارسی «اسلوژی» و «سلوکی» ترجمه شده است) که در شهر آوکلند (پایتختِ نیوزیلند) لنگر انداخته بود و قرار بود ناخدا «گارنت» هدایت آنرا بر عهده داشته باشد، خود را برای یک سفر دریایی شش هفته‌ای آماده کرده بودند. روز عزیمت پانزدهم فوریه معین شده بود و کشتی قرار بود فردا صبح زود حرکت کند. کشتی اسلوث در بندر از پشت با طناب به حلقه آهنی اسکله بسته شده بود و تا چشم کار می‌کرد در برابرش فضای نامتناهی گسترده بود.
اسکنبیل لاری
اسکنبیل لاری، اسکنبیل هرمزی نام یک گونه از سرده اسکنبیل است. این سرده در ایران ۱۲ گونه گیاه درختچه ای بیابانی دارد.
تعطیلات دوساله
شرح وقایع داستان
در آن شب هیچ‌کدام از خدمه اسلوث در کشتی نبودند. ناخدا گارنت طبق مقررات تا موقعی که تدارکات حرکت کشتی فراهم نشده بود، نبایستی می‌آمد. خدمه مرد کشتی نیز بعد از بارگیری تدارکات راهی بندر و اقامتگاه‌های خود شده بودند. در نبود خدمه، آموزگار دبستان و «موکو» (کمک ملوان کشتی) از گوردون و دوستانش پذیرایی کردند. مدتی بعد آموزگار برای هماهنگی نهایی با ناخدا و خدمه کشتی را ترک کرد. موکو هم بعد از رفتن آموزگار به اتاقش رفت و خوابید.
شب هنگام، طناب بسته شده به کشتی، از حلقه آهنی اسکله جدا می‌شود و اسلوث اسیرِ جریان جزر شده و به فضای لایتناهی کشیده می‌شود و شتابان به سوی دریا می‌رود. موکو و چند تن دیگر از بچه‌ها متوجه وضعیت غیرعادی کشتی می‌شوند اما داد و فریاد آنها برای کمک، بی‌نتیجه می‌ماند. شب نهم مارس ۱۸۶۰ کشتی دستخوش طوفان شده و پس از ساعت‌های طولانی و وحشتناک، در گیرودار جوش و خروشهای موجهای غول آسا، به تل مرتفعی از ماسه‌های نرم برخورد می‌کند که در دویست قدمی یک پرتگاه کنار دریا واقع شده بود و مسافت کوتاهی پایین‌تر از پرتگاه، نخستین درختان سرافراز در آغوش هم روئیده بودند. سرانجام کشتی با سرنشینان زار و نزارِ خود در زمین هموار فرود می‌آید و به تپه خاکی تکیه می‌دهد و تعطیلات دو ساله در جزیره‌ای ناشناخته (جزیره هانوفر در نزدیکی سواحل شیلی در اقیانوس آرام جنوبی) که بعدها بچه‌ها آنرا به افتخار آموزشگاه شبانه روزیِ خود، جزیره شرمان نامگذاری می‌کنند، آغاز می‌گردد.
تعطیلاتی خطرناک در سرزمینی ناشناخته و غیرمسکونی! بچه‌ها برای زنده ماندن، بجز جرأت و همت هیچ وسیله دیگری ندارند؛ شکار می‌کنند، ماهیگیری می‌کنند، کمندها، دام‌ها، تله‌ها، و چیزهای دیگر اختراع می‌کنند، حیوانات را پرورش می‌دهند، درختکاری می‌کنند و … اما بعد از مدتی بین پسران اختلافاتی بروز می‌کند و چند دسته می‌شوند. اوج‌گیری اختلافات با ورود دزدان دریایی به جزیره همزمان می‌شود. نبردی ناآرم و خونین درمی‌گیرد؛ کودکان با ایمان و پرشور مجدد متحد شده و علیه مردان بی‌وجدان و خدانشناس تا واپسین دم، می‌جنگند و لحظه‌ای گام پس نمی‌نهند. در پایان این جنگ ناجوانمردانه و غلبه بر دزدان، بچه‌ها به کمک ملوانی که اسیر دزدان دریایی بود با کمک کشتی از جزیره خارج شده و پس از دو سال دوباره به آغوش خانواده‌های خود برمی گردند.
انتشار کتاب
همچون بسیاری دیگر از کتابهای ژول ورن، دو سال در تعطیلات نیز به صورت سریالی بین ژانویه و دسامبر ۱۸۸۸ (طی بیست و چهار قسمت) در بخشی به نام Extraordinary Journeys (به فارسی: سفرهای شگفت‌انگیز) از یک مجله فرانسوی توسط پیر-ژول اتزل (ناشر پاریسی) منتشر گردید. در ژوئن و اوایل نوامبر همان سال به صورتِ کتابی دو جلدی و در اواخر نوامبر ۱۸۸۸ نیز به صورت کتابی مصور و به همراه یک نقشه رنگی و پیشگفتاری از ژول ورن منتشر گردید. ژول ورن در مقدمه‌ای که بر کتاب نوشته است هدف خود از خلق این رمان حادثه‌ای را ایجاد فضای رابینسون کروزوئه مانند دیگری برای نوجوانان بیان می‌کند و اینکه به دنیا نشان دهد نوجوانان وقتی به محک آزمایش گزارده شوند با تکیه بر شجاعت‌ها و استعدادهایشان چه قابلیت‌ها و توانایی‌های دارند.
قلعه کوف
قلعۀ کوف مرکز ولسوالی کوف آب در شمال شرقی کشور افغانستان است که در ولایت بدخشان قرار دارد. جمعیت این شهرک ۴٬۰۵۲ نفر است.
ایرریگن، اورگن
ایرریگن شهری در شهرستان مارو ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱٬۸۲۶ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۲۲ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
هاینتس هایدریش
درجهٔ نظامی او اوبراشتورمفورر (ستوان) و شغلش روزنامه‌نگاری و ویراستاری نشریهٔ نظامی پانتسرفاوست بود. او در آغاز از ستایشگران پرشور هیتلر بود. اما قبل از تشییع جنازه حکومتی راینهارت هایدریش در برلین در ژوئن ۱۹۴۲، هاینتس هایدریش یک جعبهٔ بزرگ، حاوی پرونده‌های برادرش را دریافت کرد که از گاوصندوق راینهارت در مقر گشتاپو در پلاک ۸ خیابان پرینتس آلبرشت، برلین به‌دست آمده بود. هاینتس خودش را با آن مدارک در اتاقش محبوس کرد. صبح روز بعد، همسرش متوجه شد که شوهرش تمام شب بیدار بوده و مدارک و پرونده‌ها را می‌سوزاند. همسرش به یاد می‌آورد که هاینتس که از جبهه به مرخصی آمده بود، ساکت بود و دیگر حرف نمی‌رد. به نظر می‌رسید ذهنش و فکرش در جای دیگری است و خودش مثل سنگ شده بود. پرونده‌های موجود در جعبهٔ ارسالی، احتمالاً پرونده‌های شخصی راینهارت بودند، که هاینتس برای اولین بار با خواندن آنها، متوجهٔ کشتار گستردهٔ یهودیان، یا به اصطلاح راه حل نهایی شد. پس از آن، هاینتس هایدریش با جعل اسناد هویتی و چاپ آنها توسط ماشین‌های چاپ نشریه‌اش، به بسیاری از یهودیان کمک کرد تا فرار کنند.
هنگامی که در نوامبر ۱۹۴۴ یک کمیسیون اقتصادی به ریاست یک دادستان ایالتی تصمیم به تحقیق و تفحص از اعضای تحریریه نشریهٔ پانتسرفاوست گرفت، هاینتس هایدریش تصور کرد که لو رفته‌است و برای محافظت از خانواده‌اش در برابر گشتاپو، خود را با شلیک گلوله کشت. اما در واقع، آن دادستان هیچ چیزی در مورد جعل مدارک توسط هاینتس و کمک به یهودیان نمی‌دانست و تنها در تلاش بود تا دلیل کمبود کاغد در چاپخانهٔ روزنامه را بیابد. با این حال، به گفته برادرزاده‌اش هایدر، دلیل دیگر خودکشی هاینتس، پرونده‌ای در حال بررسی در دادگاه نظامی به اتهام دزدی و فساد بود.
هاینتس هایدریش در گورستان جنگی پرابوته به خاک سپرده شده‌است.
اسکنبیل ایرانی
اسکنبیل ایرانی، اسکنبیل رودباری نام یک گونه از سرده اسکنبیل است. این سرده در ایران ۱۲ گونه گیاه درختچه ای بیابانی دارد.
سورو کومینلی
سورو کومینلی (Severo Cominelli; November 11, 1915 – April 20, 1998) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال اسپال، و باشگاه فوتبال آتالانتا اشاره کرد.
خاندان اسفندیاری بالاوند
خاندان اسفندیاری بالاوند از خاندانهای قدیمی ایرانی و حاکمان درهٔ طلایی هلیلان و زردلان بوده‌اند که در دوران زندیه منصوب به حکومت در این منطقه شده‌اند.
شجره نامه
شجره نامه فرزندان لطفعلی خان بالاوند
لطفعلی خان بالاوند از چهار همسر ده پسر داشته که عبارتند از:
۱-علی نقی خان
اسامی فرزندان و نوادگان علی نقی خان فرزند لطفعلی خان بالاوند به شرح زیر است؛ ۱-محمود خان اسفندیاری بالاوند (محمودی) ۲- لطفعلی خان سوم ۳- محمد تقی خان اسفندیاری ۴- سیف الله خان اسفندیاری ۵-نعمت الله خان اسفندیاری
(لطفعلی خان سوم) فرزند علی نقی خان در هنگام مرگ ۴ پسر داشت: محمد قلی خان- الهیار خان- سرتیپ و عزیز خان اسفندیاری
۲-حیات قلی خان
اسامی فرزندان و نوادگان حیات قلی خان فرزند لطفعلی خان بالاوند به شرح زیر است: ۱-امامقلی خان اسفندیاری(حاجی ایمان) ۲-عباس خان اسفندیاری ۳-نجف قلی خان ۴- مهدی خان
(امامقلی خان اسفندیاری) حاجی ایمان در هنگام مرگ از ۳ همسرش ۶ پسر داشت: ماشاالله خان اسفندیاری-نصرت الله خان اسفندیاری -مهندس ایرج اسفندیاری -غلامعلی خان اسفندیاری -عبدالحسین خان- غلامحسین خان
۳-جهانگیر خان
جهانگیر خان فرزند لطفعلی خان در هنگام مرگ ۴ پسر داشت: خسرو خان اسفندیاری- پاشاه خان-امیر خان و محمد کریم خان اسفندیاری
۴-محبعلی خان
محبعلی خان فرزند لطفعلی خان ۶ پسر داشت:شیر خان- نظر علی خان- ایلخانی- منصور خان-جهانشاه خان و نصرالله خان اسفندیاری از نصرالله خان اسفندیاری یک پسر به نام خان احمد خان اسفندیاری به جای ماند و از ایلخانی ۴ پسر به نامهای:الهیار- محمد تقی- علیمراد خان و هدایت الله خان اسفندیاری به جای ماند
۵-نورالله خان
از نورالله خان یک پسر به نام حسینقلی خان معروف به (حسی) بجای ماند حسینقلی خان ۴ پسر به نامهای: نورالله خان- غلامشاه خان- اعلا و علی محمد خان اسفندیاری داشت
۷-آزاد خان
از آزاد خان یک پسر به نام حاجی خان به جای ماند
۸-کلبرضا خان
کلبرضا خان فرزند لطفعلی خان در هنگام مرگ ۸ پسر داشت؛ فتح الله خان- صحبت الله خان- عزیز خان- رشید خان- فرج الله خان- حاجی خان- کلبعلی خان و امان الله خان اسفندیاری.
دورهٔ افشاریه
خاندان اسفندیاری بالاوند در زمان افشاریه به رهبری اسماعیل خان اول در جنوب کرمانشاه و شمال لرستان سکونت داشتند، به علت کشمکش مالیاتی به منطقه گالگه و شعری کوچ و پس از قتل محمد خان پسر اسماعیل خان والی لرستان به همدستی برخی خوانین لک که اسماعیل خان بالاوند هم در آن همدستی داشت به دینور کوچ و سه سال به سیاق ایلی گذراندند. سپس هم پیمان حاکم زنگنه در کرمانشاه گردیدند و از این زمان با لرستان پیوستگی شان قطع و تابع حکومت کرمانشاه گردیدند.
دورهٔ زندیه
زمان والی گری اسماعیل خان والی لرستان (۱۱۶۰ ه.ق) ایل زند در پری کمازان ملایر ساکن بود و پس از کشته شدن نادرشاه افشار کریم خان زند دعوی سلطنت نمود و از ایلات لک و لر و کرمانشاه استمداد و یاری جست و اتحاد (زند و وند) را به وجود آورد، بسیاری از ایلات هم پیمان خان زند شدند. از جمله اسماعیل خان اول فرزند حسن خان بالاوند هم پیمان کریم خان زند گردید. در سال (۱۱۶۰ ه.ق) کریم خان زند از آزاد خان افغان در قمشه شکست خورد. اسماعیل خان والی لرستان هم پیمان زند شد و با کمک به خاندان زند حمله آزاد خان افغان را که تا بروجرد به تعقیب کریم خان آمده بود به یاری هم دفع کردند. اما پس از چندی اسماعیل خان والی به موجب هم پیمانی با علیمردان خان بختیاری از هم پیمانی خان زند کناره گرفت. در این برهه فرزند حسن خان سرکرده ایل کارزینن (بالاوند) بر پیمان کریم خان زند وفادار ماند این وفاداری دستاویز رنجش والی گردید و کار به دشمنی کشید تا جایی که اسماعیل خان زعیم ایل مذکور در قتل محمد خان پسر والی که حاکم سلسه و دلفان بود با خوانین منطقه شرکت جست. پس از فوت اسماعیل خان اول ریاست ایل به باله خان دوم رسید وی هم از هم پیمانان کریم خان زند بود و به واسطه این هم پیمانی املاک زردلان و هلیلان از طرف خان زند به وی واگذار گردید و ایل کارزین به ایل بالاوند معروف گردید و پس از ایشان صفی خان پسر ارشدش ریاست ایل بالاوند را عهده دار شد صفی خان در دوره زندیه حاکم استهبانات فارس شد. و پس از بازگشت از شیراز پس کشته شدن پدرش زعامت ایل بالاوند را عهده دار شد صفی خان جوانی با تجربه و کارکشته بود همچون پدر و نیاکانش شخصیتی زیرک و باهوش و با درایت داشت وی در سال ۱۲۲۸ه.ق روی در نقاب خاک کشید و در کنار تک درخت قبرستان قریه روبره به خاک سپرده شد و پس از وی فرزند بزرگترش اسماعیل خان دوم رهبری و هدایت ایل بالاوند را عهده دار شد.
دورهٔ قاجار
رهبری ایل بالاوند به اسماعیل خان دوم رسید و پس از وی اسفندیار خان به حکومت محلی منطقه رسید و پس از وی پسر بزرگترش حیدر علی خان اول طی حکمی به حکومت محلی منطقه رسید پس از کشته شدن حیدر علی خان در دوران محمد شاه قاجار برادر کوچکتر وی لطفعلی خان بالاوند ملغب به سردار ارفع به حکومت محلی هلیلان رسید. لطفعلی خان متولد ۱۲۲۰ هجری قمری فرزند اسفندیار خان از نوادگان باله خان؛ جد ایل مذکور از مقتدرترین سران ایل بالاوند بود، چریکف که در اوایل پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار در ایران به سر می‌برده‌است، در سیاحت‌نامه اش از لطفعلی خان با عنوان حاکم هلیلان نام می‌برد، لطفعلی خان باعث به وجود آمدن پیوندهای سیاسی میان ایل بالاوند و خاندانها و سران طوایف منطقه شد که به ثبات و اقتدار ایل او انجامید: در زمان حیات او ابنیه و آثار و قلاع متعددی در منطقه بنا گردید از جمله قنات قلعه حمام و باغ روستای کهره و آسیاب‌های آبی کهره قلعه و سردخانه روستای شاه بداغ که امروزه ویرانه‌ای بیش نیستند. پس از مرگ لطفعلی خان پسران وی هرکدام طوایفی از ایل بالاوند را گرد خود جمع کردند و تشکیل حکومت های محلی کوچکی را دادند از جمله خوانین ایل بالاوند در دوره قاجار عبارتند از: آزاد خان اسفندیاری در منطقه هلیلان و محبعلی خان معتمد السلطان فرزند ارشد لطفعلی خان در زردلان حکومت محلی داشتند. در اواخر سلسله قاجار ریاست ایل بالاوند به دست نوادگان لطفعلی خان بالاوند اداره میشد از نوادگان و خوانین ایل بالاوند در اواخر قاجار به تعداد به شرح زیر است:
محمود خان ملقب به صمصام السلطان از خوانین پشتکوه در عهد قاجاریه بود. محمود خان فرزند علی نقی خان نوه لطفعلی خان بالاوند در سال ۱۲۳۵ هجری شمسی در هلیلان قلعه شاهبداغ چشم به جهان گشود. وی در زندگی شخصی سه بار ازدواج نمود همسر اول ایشان بانو هدیه فرزند حاجی خان اسفندیاری ولد کالبرضا خان و همسر دوم ایشان بانو نور محل دختر علی محمد خان از طایفه کوشکی و همسر سومش بانو فردوس دختر نصرالله خان اسفندیاری ولد محبعلی خان معتمد السلطان بود، مادر محمود خان بانو سحر خانم دختر دختر (فتح الله خان امرایی) بود. محمود خان در جنگ ساوه سرکردگی ایل بالاوند و دیگر قشون طوایف پشتکوه الهیارخان و سام‌خان گراوند و سا یر خوانین طوایف مختلفهٔ طرهان را در غائلهٔ غرب ایران جنگ باغ شاه ساوه به سرکردگی سالارالدوله فرزند سوم مظفرالدین‌شاه قاجار بر عهده داشت، سالارالدوله برای رسیدن به مقاصد سیاسی در غرب ایران، با دختر رؤسای ایلات و عشایر آن حدود وصلت کرد که حاصلش نُه فرزند بود. یکی از این همسران، ملکه خانم دختر غلامرضاخان امیرجنگ، والی پشتکوه از همسرش هاجر خانم نوه لطفعلی خان بالاوند جد علای خاندان اسفندیاری بالاوند بود. علت همکاری سواران بالاوند به سرکردگی محمود خان صمصام السلطان بر می گردد به زمانی که سالار الدوله حاکم کرمانشاه بود و با ایل بالاوند رابطه نزدیکی داشت و با خواهر زاده امامقلی خان اسفندیاری بالاوند دختر والی غلامرضا خان فیلی به نام ملکه خانم ازدواج نمود که حاصل این ازدواج پسری به نام محمد میرزا قاجار بود، محمود خان به دلیل شجاعتی که در جنگ باغ شاه از خود نشان داد لقب صمصام السلطان از سوی سالار الدوله به وی داده شد. محمود خان سرانجام چهار سال پس از جنگ ساوه در سال ۱۳۳۴(هجری قمری) دیده از جهان فروبست و در شهر نجف اشرف قبرستان وادی السلام به خاک سپرده شد.
امامقلی خان اسفندیاری فرزند حیات قلی خان متولد ۱۲۶۴ شمسی در هلیلان بود. امامقلی خان در برقراری نظم و رسیدگی به امور از حمایت والی برخوردار بود، امامقلی خان سال ها بر زردلان حکم راند و پس از ورود به هلیلان تا زمان ورود شهاب الدوله از حکومت های محلی هلیلان به شمار میرفت مدت ها مرکز حکومت خود را املاک کلاته و شاهبداغ و چندی نیز در سرخلیفه هلیلان قرار داد. وی به انگیز جلوگیری از تقسیم قدرت و دارایی بین او ودیگر خوانین اسفندیاری به انجام چندین پیوند ایلی اقدام نمود. که موجب مستحکم تر شدن حکومت محلی اش گردید، آغانازار خانم دخترش را به عقد توشمال خان (میر قیصر سوم) فرزند نظر علی خان در آورد و به علت نزاع و درگیری توشمال خان کشته شد و سپس به همسری علی محمد خان امیر اعظم فرزند دیگر نظر علی خان حاکم طرحان در آمد. و همچنین لیلا خانم دختر عبدالله خان ضیغم السلطان رزم آور کلهر را به عقد پسرش ماشالله خان اسفندیاری در آورد. وی در نهایت در ۲۹ مرداد سال ۱۳۵۵ در سن ۹۱ سالگی چشم از جهان فروبست و در شهر قم به خاک سپرده شد.
دوره قاجار و اوایل پهلوی
پس از پایان سلسله قاجار در نهم آبان سال ۱۳۰۴ خورشیدی با روی کار آمدن رضا خان پهلوی گذر ایران از جامعه سنتی عصر قاجار نظام نوینی در کشور حاکم گردید. از خوانین اسفندیاری در دوران پهلوی به شرح زیر است:
علی نقی خان اسفندیاری
علی نقی خان فرزند محمود خان اسفندیاری بالاوند متولد ۱۲۷۵ شمسی در هلیلان بود. در زمان حیات پدرش بخشی از امور رعایا را در دست گرفت، وی پس از مرگ محمود خان به حکومت محلی هلیلان رسید علی نقی خان یکی از خوانین خوشنام منطقه بود و در میان رعایا مورد احترام بسیاری بود، علی نقی خان در هلیلان حکومت محلی داشت و چندی نیز مرکز حکومت محلی خود را املاک سرجوب از توابع کرمانشاه قرار داد. وی دو همسر داشت از همسر اولش صاحب فرزندی نشد ولی از همسر دومش بانو صاحب نصرت دختر حسین قلی خان اسفندیاری صاحب ۵ پسر و یک دختر شد پسران علی نقی خان به ترتیب عبارتند از: غلامحسین خان اسفندیاری- عبدالحسین خان- احمد خان - طهماسب خان و حسن اسفندیاری، علی نقی خان در نهایت در سال ۱۳۴۶ شمسی چشم از جهان فرو بست و در شهر قم گورستان وادی السلام به خاک سپرده شد.
خان احمد خان فرزند نصرالله خان متولد ۱۲۸۰ شمسی در زردلان بود. وی در بین مردم به یاغی بگیر معروف بود، و جهت امنیت مردم منطقه تلاش فراوان کرد او توانست دست یاغیان و اشرار را که به جان و مال مردم تعرض میبردند کوتاه کند‌. به علت ضعف و ناتوانی دولت پهلوی در برقراری امنیت مناطق مختلف کشور دچار ناامنی شده بود یاغیان و اشرار با راهزنی و غارت اموال مردم همگان را به ستوه آورده بودند. علی هذا در این آشفته بازار دولت پهلوی برای حفظ امنیت دست نیاز به سوی خوانین مناطق دراز کرد و از آنان استمداد و یاری جست، خان احمد خان اسفندیاری که داری قدرت و نفوذ در بین عشایر بود و به منطقه خود آشنایی کامل داشت توسط علی رزم آرا فرمانده تیپ منصور به عنوان فرمانده نظامی منطقه انتخاب شد و با تجهیز نیروهایش دست به سرکوبی اشرار و راهزنان منطقه زد. سرکوبی اشرار منطقه هرسم و دیزگران از توابع اسلام آباد غرب و همچنین عملیات سرکوبی اشرار دلفان و کوهدشت به وی سپرده شد. از خان احمد خان به علت خدمات فراوانش و ایجاد امنیت بارها توسط دولت وقت تقدیر و تشکر به عمل آمد. وی سرانجام در زمستان سال ۱۳۵۱ در کرمانشاه چشم از جهان فروبست و در شهر مذهبی قم گورستان وادی السلام به خاک سپرده شد.
حسین خان فرزند رستم خان در زردلان حکومت محلی داشت در زمان وی هیچ یک از طوایف مجاور جسارت تجاوز به حریم ایل بالاوند را نداشتند. حسین خان در منطقه به لقب ضرغام معروف بود، وی در زمان جنگ های سخت یارمحمدخان کرمانشاهی سردار مشروطه در کرمانشاه و تبریز به بواسطه نسبت خانوادگی که با سردار داشت شرکت نمود. حسین خان به دلیل نافرمانی از حکومت مرکزی و همچنین اختلاف با طوایف همسایه از وی شکوائیه داشتند. سرانجام پس از چندی از سوی حکومت دولتی قسم نامه ای برایش فرستادند وی خود را به اعمال حکومت مرکزی معرفی می کند که پس از معرفی به اعدام محکوم و در سبزه میدان کرمانشاه اعدام گردید. اعدام وی هم زمان با اعزام یوسف خان امیر بهادر سرتیپ نیا به زندان همدان بود.
ماشالله خان اسفندیاری
نفوذ والیان به هلیلان
پس از درگذشت لطفعلی خان فرزندان و نوادگان او هرکدام داعیه جانشینی وی را داشتند و هیچ‌کدام ریاست دیگری نپذیرفتند، از جمله جنگ های محمود خان و امامقلی بر سر زعامت و ریاست ایل بالاوند در واقع محمود خان و امامقلی خان با هم اختلاف نظر داشتند، و این عاملی بود که بارها بین خوانین اسفندیاری جنگ و نزاع در گرفت و حاصل جنگ نزاع و اختلاف نظر خوانین، نتیجه اش تضعیف روز افزون ایل بالاوند و ایجاد کینه و دشمنی خانوادگی بود. پس از مرگ محمود خان اسفندیاری به سال (۱۳۳۴ هجری قمری) و هم پیمان شدن امامقلی خان با حسینقلی خان ابوقداره بستر را برای نفوذ والیان پشتکو فراهم شد و سرانجام ایلی که لطفعلی خان با سختی و دشواری های فراوان آن را هماهنگ و یکپارچه کرده بود، از هم فروپاشید و هر یک از فرزندان وی طایفه ای از بالاوند را هم داستان خود کرده و تشکیل حکومت های محلی کوچکی را دادند، در واقع همین پراکندگی میان فرزندان لطفعلی خان بود که در آینده انگیزه ای شد که والیان پشتکوه به منطقه نفوذ نموده و پس از چند سال هلیلان را تحت نفوذ خود در آورند، و به آرامی منطقه هلیلان و زردلان، املاک آبااجدادی آن ها را هم با فریب کدخدایان و دادن پول و رشوه به نام خود کرده و سپس مبادرت به فروش آن ها نمودند، این روند تا زمان اصلاحات ارضی ادامه داشت.
پیوند به بیرون
|عنوان باله وند دائرةالمعارف بزرگ اسلامی |عنوان= مکاتبات تیپ کرمانشاه با خان احمدخان اسفندیاری درمورد اسکان عشایر نویسنده: محمدعلی سلطانی
فرودگاه کمنتون ممریال
فرودگاه کمنتون ممریال یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۱۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۲۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
یوکاری آی‌دره (هاناک)
یوکاری آی‌دره یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هاناک واقع شده‌است.
جوناتان میلان
جوناتان میلان (Jonathan Milan؛ زادهٔ October 1, 2000) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری بحرین–مریدا اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
شبکه سمنان
شبکه سمنان یک شبکهٔ تلویزیونی محلی وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، زیرمجموعه صدا و سیمای سمنان و ویژهٔ استان سمنان است.
برنامه‌ها
برنامه‌های شبکه سمنان، شامل برنامه‌های تولیدی مرکز سمنان، بازپخش برنامه‌های شبکه‌های سراسری و نیز برنامه‌های زنده تلویزیونی است.
اسکنبیل لوتی
اسکنبیل لوتی، اسکنبیل باله خشک  نام یک گونه از سرده اسکنبیل است. این سرده در ایران ۱۲ گونه گیاه درختچه ای بیابانی دارد.
دانشگاه علوم کاربردی هاگا هلیا
دانشگاه علوم کاربردی هاگا هلیا (Haaga-Helia ammattikorkeakoulu Haaga-Helia yrkeshögskola) که قبلاً پلی تکنیک کسب و کار و هلیا شناخته می‌شد، یکی از بزرگترین دانشگاه‌های کسب و کار پلی تکنیک فنلاند است. ("ammattikorkeakoulu" در فنلاندی). این دانشگاه یکی از دانشگاه‌های باز در حوزه علوم کاربردی و متعلق به یک بنیاد اجرا شده توسط هلسینکی کسب و کار جامعه است. این مؤسسه تحت نظارت و تأیید دولت فنلاند از طریق وزارت آموزش و پرورش و فرهنگ است. امکانات اولیه مدرسه در پسیلا، هلسینکی است. این مکان‌های دیگر در هاآگا، مالمی (همه در هلسینکی)، و در Porvoo و Vierumäki است.
Haaga-Helia دوره‌های کسب و کار، فن آوری اطلاعات، آموزش و پرورش و ورزش، آموزش و پرورش، مهمان نوازی، گردشگری، آموزش و پرورش، برنامه‌های آموزش معلمان حرفه ای، روزنامه‌نگاری، بازاریابی و در زبان‌های مختلف ارائه می‌دهد. این مرکز حدود ۱۰٬۵۰۰ دانش آموز و حدود ۶۳۰ کارمند دارد که تقریباً ۴۰۰ نفر از آن‌ها معلم تمام وقت هستند.
خدمات تحقیق، توسعه و نوآوری
هاگا هلیا شریک ارزشمندی در فعالیت‌های پژوهشی، توسعه و نوآوری (RDI) در میان همکاران داخلی و بین‌المللی است. هدف این مؤسسه، حمایت و هدایت فعالیت‌های پروژه و برنامه‌های مالی است. علاوه بر این، بر بهره‌برداری و تجاری سازی نتایج پروژه تأکید می‌کند.
پروژه‌های بتنی و توسعه گرا در زمینه‌های زیر به اجرا درآمده است: توسعه منطقه ای، آموزش معلمان حرفه ای، توسعه کارکنان، کسب و کار و فروش، ورزش و سلامت، گردشگری، مهمان نوازی و رستوران، توسعه آموزش و پرورش، فناوری اطلاعات، RDI توسعه، شبکه، کارآفرینی، و همکاری تجاری.
پروژه‌ها را می‌توان در چهار حوزه تمرکز بر اساس محتویات و اولویت آن‌ها تقسیم کرد: راه حل‌های جدید خدمات و فروش، راه حل‌های جدید یادگیری، راه حل‌های جدید کارآفرینی و کسب و کار دیجیتال و دیگر پروژه‌های راهبردی.
فرودگاه فردا
پروژه فرودگاه فردا بخشی از پروژه‌های طراحی World Design Capital 2012 است که در طول سال ۲۰۱۲ ادامه دارد. فرودگاه فردا یک پروژه از دانشگاه هاها-هلیا با همکاری شرکای انتخاب سرویس (SSP), Unione و Finavia است. هدف اصلی این پروژه تحقیق، توسعه، پیش‌بینی و ایجاد نوآوری‌های جدید برای محیط طراحی، محصولات و مفاهیم خدمات فرودگاه است. تأکید بر توسعه رستوران، سالن‌ها و فروشگاه‌های مواد غذایی است.
فارغ التحصیلان هایا و هلیا - شبکه‌ای از متخصصانی که در سراسر دنیا زندگی می‌کنند
فارغ التحصیلان دانشگاه Haaga-Helia از دانشگاه‌های کاربردی و موسسات پیش از آن - پیوند بین دانشگاه و زندگی کاری است. در حال حاضر حدود ۲۵۰۰۰ فارغ‌التحصیل هواها و هلیا در سراسر جهان وجود دارد.
هدف هابا-هلیا با حفظ روابط فارغ التحصیلان، گران شدن مخاطبین است که زمانی ایجاد شد بین هاها و هلیا و فارغ التحصیلان، و همچنین بین دانش آموزان خود. به این ترتیب، می‌توانیم مطمئن باشیم که فارغ التحصیلان می‌توانند به دانش آموزان امروز کمک کنند تا اطلاعات جاری در مورد زندگی تجاری را بدست آورند.
آرامگاه زندان
آرامگاه زندان همان‌طور که از نامش پیداست، یک قبرستان است که به زندانیانی که در طول دوره محکومیت می‌میرند، اختصاص داده می‌شود. معمولاً زندانیانی را در این نوع آرامگاه‌ها دفن می‌کنند که یا خانواده و خویشاوندی ندارند یا اگر دارند، مایل به پذیرش جسدشان نیستند. محکومین اعدام نیز پس از اجرای حکم در این نوع آرامگاه‌ها دفن می‌شوند.
رنگدانه
رنگدانه ، ماده‌ای است که با استفاده از جذب طول موج انتخابی می‌تواند رنگ نوری انعکاسی یا انتقالی را تغییر دهد. این فرایند فیزیکی با فرآیندهایی دیگری همچون فلورسنس، فسفورسانس و دیگر اشکال لومینسانس (تابناکی) که در آن‌ها یک ماده از خود نور ساطع می‌کند، متفاوت است.
بسیاری از مواد انتخابی، طول موج‌های خاصی از نور را جذب خود می‌کنند. موادی همچون رنگدانه‌ها که بشر آن را جهت استفاده گزینش و گسترش داده است، معمولاً از ویژگی‌های خاصی برخوردار هستند که این ویژگی‌ها سبب شده که آن‌ها برای رنگ کردن سایر مواد بهترین گزینه انتخابی باشند. یک رنگدانه باید نسبت به موادی که قرار است به آن رنگ دهد، از خاصیت رنگ دهی بالایی برخوردار باشد. رنگدانه بایستی در دمای محیط به شکل جامد باقی بماند.
دوام و ثبات رنگ از جمله ویژگی‌های مطلوب یک رنگدانه در زمینه کاربردهای صنعتی و هنری به‌شمار می‌رود. رنگدانه‌های بی دوام «پیگمنت فرار» نامیده می‌شوند. رنگدانه‌های فرار در مرور زمان و یا با در معرض نور قرار گرفتن، محو می‌شوند تا جایی که نهایتاً رنگ آن‌ها رو به سیاهی می‌زند.
رنگدانه‌ها برای رنگی بخشیدن رنگ، جوهر، پلاستیک، پارچه، لوازم آرایشی، مواد غذایی و دیگر مواد بکار می‌روند. بیشتر رنگدانه‌هایی که در صنایع تولیدی و هنرهای تجسمی مورد استفاده قرار می‌گیرند کلرانت‌های رنگی (colorant) هستند که معمولاً به شکل پودر ریز در می‌آیند. این پودر به ماده نسبتاً خنثی یا بی‌رنگ همچون رنگپایه (یا محمل) افزوده شده که رنگدانه را در خود به حالت تعلیق نگه داشته و چسبندگی خود را به رنگ می‌دهد.
در سال ۲۰۰۶، حدود ۷٫۴ میلیون تن رنگدانه آلی، معدنی و خاص روانه بازار جهانی شد. بیشترین نرخ آماری متعلق به قاره آسیا و پس از آن اروپا و آمریکای جنوبی بوده‌است. پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۰ درآمد حاصل از این رنگدانه‌ها از رقم تخمینی ۲/۳۴ بیلیون دلار آمریکا تجاوز نماید. تقاضای جهانی برای رنگدانه در سال ۲۰۰۹ با افزایش ۵/۱ الی ۲ درصدی نسبت به سال گذشته، به رقم ۵/۲۰ بیلیون دلار آمریکا رسیده بود. افزایش نرخ رشد پایدار در سال‌های آتی، از قبل پیش‌بینی شده بود. فروش این رنگدانه‌ها در سرتاسر جهان نشانگر افزایشی در حدود ۵/۲۴ بیلیون دلار آمریکا در سال ۲۰۱۵ بوده که تا سال ۲۰۱۸ این رقم به ۵/۲۷ بیلیون دلار آمریکا خواهد رسید.
اساس فیزیکی
رنگدانه‌ها رنگی را ایجاد می‌کنند که خودشان نیز به همان رنگ هستند چرا که آن‌ها به صورت انتخابی طول موج‌های معینی از نور مرئی را جذب و منعکس می‌نمایند. ترکیب طیف کامل نور مرئی با طول موجی متغیر از ۳۷۵ یا ۴۰۰ نانومتر الی ۷۶۰ یا ۷۸۰ نانومتر، با نور سفید تقریباً برابری می‌کند. وقتی که این نور با یک رنگدانه برخورد می‌کند، قسمت‌هایی از طیف توسط پیوندهای شیمیایی سیستم‌های کونژوگه و دیگر اجزای رنگدانه جذب می‌شود. برخی دیگر از طول موج‌ها یا قسمت‌هایی از طیف، منعکس یا پخش می‌شود. بیشتر رنگدانه‌ها، کمپلکس انتقال بار محسوب می‌شوند. مثل کامپاندهای فلز واسطه با باند جذب وسیعی که بیشتر رنگ‌های نور سفید تابشی را کسر می‌کنند. طیف جدید منعکس شده ظاهر یک رنگ را به وجود می‌آورد. رنگدانه‌ها بر خلاف مواد فلورسنت یا فسفورسنت، می‌توانند فقط طول موج‌ها را از نور منبع کسر نموده و هرگز مورد دیگری به آن اضافه نکنند.
ظاهر رنگدانه‌ها نزدیک به رنگ نور منبع می‌باشد. نور خورشید از دمای رنگ بالا و یک طیف نسبتاً یکدستی برخوردار بوده و معیار استانداردی برای نور سفید محسوب می‌شود. منابع نور مصنوعی تمایل زیادی برای دستیابی به پیک عالی در برخی قسمت‌های طیف خود و همچنین شیاری عمیق دارند. با مشاهده این شرایط، رنگدانه‌ها در رنگ‌های متفاوتی ظاهر می‌گردند.
فضاهای رنگی که برای نمایش رنگ‌ها از حیث عدد مورد استفاده قرار می‌گیرد باید منبع نوری خود را تعیین نمایند. در سنجش مدل رنگ ال‌ای‌بی، فرض بر این است که اندازه‌گیری‌ها زیر منبع نوری D65 یا ” روشنی روز ۶۵۰۰K” انجام شده‌است که تقریباً همان دمای رنگ نور خورشید می‌باشد، مگر آنکه خلاف آن قید شود.
دیگر ویژگی‌های یک رنگ همچون اشباع بودن یا سبکی آن، ممکن است توسط دیگر مواد همراه با رنگدانه، تخمین زده شود. رنگپایه و فیلرهایی که به مواد شیمیایی رنگدانه‌ها افزوده می‌شود نیز الگوهای بازتاب و جذب خاص خود را دارند که می‌توانند بر طیف نهایی تأثیرگذار باشند. به همین ترتیب، درمخلوطهای رنگدانه/رنگپایه، امکان برخورد مولکول‌های رنگدانه با اشعه‌های مجزای نوری وجود ندارد و ممکن است به همان صورت که وجود دارند، منعکس گردند. این اشعه‌های پراکنده نور منبع با یک رنگ کمتر اشباع شده، سهیم می‌شوند. رنگدانه خالص به نور سفید خیلی کوچک اجازه فرار را داده و بدین ترتیب یک رنگ بسیار اشباع شده تولید می‌کند. مقدار کمی از رنگدانه با مقدار زیادی از رنگپایه سفید مخلوط می‌شود، ولی به دلیل فرار مقدار زیادی نور سفید، نتیجه حاصله، اشباع نشده و رنگ پریده می‌گردد.
تاریخچه
در دوران ماقبل تاریخ، از رنگدانه‌هایی که به صورت طبیعی به وجود می‌آیند مثل اخرایی و اکسید آهن، به عنوان مواد رنگدار (کلرانت) استفاده می‌نمودند. باستان شناسان حقایقی را آشکار نموده‌اند که نشان می‌دهد انسان‌های اولیه از رنگ برای اهداف زیبایی همچون نقاشی بدن استفاده می‌نمودند. وجود تجهیزات سایش رنگ و رنگدانه به ۳۵۰۰۰۰ الی ۴۰۰۰۰۰ سال قبل بازمی‌گردد که شواهد آن در غاری در Twin Rivers حوالی لوساکا، زامبیا گزارش شده‌است.
قبل از انقلاب صنعتی، محدوده رنگی موجود برای هنر و مصارف تزئینی، از لحاظ فنی محدود بود. بیشتر رنگدانه‌های مورد استفاده، رنگدانه‌های زمینی و معدنی یا رنگدانه‌هایی با اصالت بیولوژیکی بوده‌است. رنگدانه‌های حاصل از منابع غیرمعمول مثل مواد گیاهی، ضایعات حیوانی، حشرات و نرم‌تنان، در فواصل طولانی برداشت و تجارت می‌شد. هزینه استفاده بعضی از این رنگ‌ها گران بوده یا امکان مخلوط نمودن آن‌ها با طیفی از رنگدانه‌های موجود امکان‌پذیر نبوده‌است. رنگ آبی و بنفش بخاطر هزینه‌هایی که داشت، مخصوص خانواده سلطنتی شد.
معمولاً بدست آوردن رنگدانه‌های بیولوژیکی کاری دشوار بوده و جزئیات ساخت آن نزد سازندگانش محرمانه باقی می‌ماند. «ارغوانی صوری» رنگدانه‌ای است که از مخاط یکی از انواع گونه‌های «صدف فرفری نواری» بدست می‌آید. تولید ارغوانی صوری برای استفاده در رنگزنی پارچه از اوایل سال ۱۲۰۰ (BCE) توسط فینیقی‌ها آغاز و پس از آن توسط یونانی‌ها و رومی‌ها تا سال ۱۴۵۳ (CE)، با سقوط قسطنطنیه ادامه یافت. تولید این رنگدانه پیچیده و گران بوده و استفاده از مواردی که با آن‌ها رنگ می‌شد نماد قدرت و ثروت بوده‌است. تاریخ‌شناس یونانی «تئوپمپ» که در قرن ۴ (BCE)می‌نگاشته، گزارش نموده است که «در شهر کولوفون (در آسیای میانه) رنگ بنفش برای رنگزنی، با نقره معامله می‌شد.»
رنگدانه‌های معدنی در مسافت‌های طولانی نیز داد و ستد می‌شد. تنها راه بدست آوردن رنگ آبی بسیار تیره و غنی از رنگ، استفاده از سنگ نیمه قیمتی لاجورد بود تا بتوان رنگدانه‌ای بنام سرمه‌ای بوجود آورد و بهترین منابع دستیابی به لاجورد دور از دسترس بود. ”یان وان آیک” نقاش فلاندری قرن ۱۵، معمولاً در آثار خود از رنگ آبی استفاده نمی‌کرد. اگر تصویر شخصی را با سرمه‌ای نقاشی و رنگ آمیزی می‌نمود، نشان از تجملات زیاد آن شخص بود و اگر یک مشتری از وی می‌خواست تا از رنگ آبی در تصویر خود استفاده کند، وی موظف به پرداخت پول بیشتری می‌شد. زمانی که یان آیاک از لاجورد استفاده می‌نمود هیچگاه آن را با دیگر رنگ‌ها ترکیب نمی‌کرد. در عوض او لاجورد را به شکل خالص و تقریباً به عنوان لعاب تزئینی بکار می‌برد. قیمت گزاف لاجورد هنرمندان را مجبور به جستجوی رنگدانه جایگزین ارزانتر، هم معدنی (آزوریت، مینای لاجوردی) و هم بیولوژیکی (نیل پر طاووس) نمود.
با فتح یک امپراطوری جدید توسط اسپانیا در قرن ۱۶، رنگدانه‌ها و رنگ‌های جدیدی به مردم هر دو طرف اقیانوس اطلس معرفی شد. کارمین، یک رنگدانه و رزانه‌ای است که از یک حشره انگلی در آمریکای مرکزی و جنوبی به وجود می‌آید که در اروپا از ارزش و موقعیت ویژه‌ای برخوردار شد. کارمین، از برداشت، خشک نمودن و خردکردن حشره قرمزدانه مکزیکی بدست می‌آید. بدین سبب کارمین در رنگزنی پارچه، رنگ مواد غذایی، رنگ بدن، یا به فرم رنگدانه دریاچه‌ای، تقریباً در هر نوع از رنگ یا لوازم آرایشی، استفاده می‌شد و هنوز هم می‌شود.
بومیان پرو رزانه‌های حشره قرمزدانه را برای استفاده در منسوجات دستکم در سال ۷۰۰ (CE)، تولید می‌نمودند. اما اروپایی‌ها تا قبل از آن چنین رنگی را ندیده بودند. زمانی که اسپانیا به امپراطوری آزتک در سرزمینی که امروزه مکزیک نامیده می‌شود، یورش بردند، به بهره‌برداری ازفرصت‌های تجاری این رنگ سرعت عمل بخشیدند. بعد از نقره، کارمین تبدیل به دومین صادرات با ارزش منطقه شد. رنگدانه‌های تولید شده از حشره قرمزدانه مکزیکی برای کاردینال‌های کاتولیک رداهای چشم‌نواز و برای انگلیسی‌ها «کت قرمز» یونیفورم‌های ممتاز را به ارمغان آورد. این مسئله که منبع حقیقی رنگدانه یک حشره است، تا زمانی‌که بیولوژیست‌ها در قرن ۱۸ منبع آن را کشف کنند، به صورت راز باقی‌مانده بود.
درحالیکه کارمین در اروپا محبوب بود، رنگ آبی هنوز هم به عنوان یک رنگ منحصر بفرد و نشان قدرت و ثروت باقی ماند. استاد هلندی «یوهانس فرمیر» اغلب در نقاشی‌های چشمگیر خود از سنگ لاجورد به همراه کارمین و زرد هندی به وفور استفاده می‌نمود.
روابط اسرائیل و آفریقای جنوبی
روابط اسرائیل و آفریقای جنوبی به روابط دوجانبه بین جمهوری آفریقای جنوبی و دولت اسرائیل اشاره دارد.
روابط اولیه اسرائیل با آفریقای جنوبی در آپارتاید
آفریقای جنوبی در میان ۳۳ کشوری بود که به طرح تقسیم ۱۹۴۷ سازمان ملل رأی مثبت دادند، و ایجاد یک کشور یهودی در فلسطین را توصیه کرد، و یکی از چهار کشورهای مشترک‌المنافع بود که این کار را انجام داد. در ۲۴ مه ۱۹۴۸، نه روز پس از اعلام استقلال اسرائیل، دولت آفریقای جنوبی از ژان اسماتس، یک حامی طولانی مدت از صهیونیسم، اسرائیل را به صورت غیررسمی به رسمیت شناخت، و تنها دو روز پیش خود حزب متحد بود خارج از دفتر رأی داد و حزب ملی طرفدار آپارتاید جایگزین او شد. آفریقای جنوبی هفتمین کشوری بود که دولت جدید یهود را به رسمیت شناخت. در ۱۴ مه ۱۹۴۹، آفریقای جنوبی به دولت اسرائیل به رسمیت شناختن رسمی رسید. علاقه اسرائیل به آفریقای جنوبی تا حدودی از حضور حدود ۱۱۰٬۰۰۰ یهودی در آفریقای جنوبی ناشی شد، این رقم شامل بیش از ۱۵٬۰۰۰ شهروند اسرائیلی بود.
روابط دیپلماتیک بین اسرائیل و آفریقای جنوبی در سال ۱۹۴۹ آغاز شد، زمانی که اسرائیل سرکنسولگری عمومی خود را در پرتوریا پایه‌گذاری کرد که در نوامبر ۱۹۵۰ به عنوان یک هیئت نمایندگی ارتقاء یافت. با این حال، آفریقای جنوبی هیچ نمایندگی دیپلماتیک مستقیمی در اسرائیل (با نمایندگی انگلیس) نداشت تا اینکه آفریقای جنوبی در سال ۱۹۶۱ از اتحادیه مشترک‌المنافع خارج شد، و پس از آن یک سرکنسول کل را به تل آویو فرستاد. نخست‌وزیر آفریقای جنوبی دانیل فرانسوا مالان اولین بار در سال ۱۹۵۳ از اسرائیل دیدار کرد.
۳۰ فوریه
در تقویم گرگوری، ماه فوریه در سال‌های عادی ۲۸ روز و در سال‌های کبیسه ۲۹ روز دارد. ولی در تقویم‌های دیگر مواردی از ۳۰ فوریه وجود داشته‌است.
تقویم سوئدی
قلمرو سوئد (که در آن زمان شامل فنلاند نیز بود) تصمیم داشت که تغییر از تقویم یولیانی به تقویم گرگوری را در سال ۱۷۰۰ آغاز کند و در چهل سال آینده روزهای کبیسه را بیندازد. بنابراین در سوئد سال ۱۷۰۰ را کبیسه نگرفتند ولی برخلاف برنامهٔ قبلی، هردوی سال‌های ۱۷۰۴ و ۱۷۰۸ را کبیسه گرفتند. این مسئله باعث شد که تقویم سوئد یک روز از تقویم یولیانی جلو بیفتد ولی هنوز ده روز از تقویم گرگوری عقب باشد. در سال ۱۷۱۲ تقویم را به تقویم یولیانی برگرداندند و دو روز را کبیسه گرفتند، که باعث شد آن سال یک روز ۳۰ فوریه داشته باشد. این روز در تقویم یولیانی معادل ۲۹ فوریه و در تقویم گرگوری معادل ۱۱ مارس بود. تغییر تقویم سوئد به تقویم گرگوری بالاخره در سال ۱۷۵۳ انجام شد.
تقویم انقلابی شوروی
در ۱۹۲۹، اتحاد جماهیر شوروی یک تقویم انقلابی تعریف کرد که در آن هر ماه کاری ۳۰ روز داشت و پنج یا شش روز باقی‌مانده تعطیل و «بی‌ماه» بودند. در این تقویم در سال ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ روز ۳۰ فوریه وجود داشت؛ تقویم انقلابی در سال ۱۹۳۱ ملغی شد.
با این وجود، در خلال این مدت، تقویم گرگوری در شوروی استفاده می‌شد. این مسئله با مراجعه به شماره‌های متوالی روزنامهٔ پراودا، روزنامهٔ رسمی حزب کمونیست، تأیید می‌شود که بر اساس آن ماه فوریه در سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ بیست و هشت روز و در سال ۱۹۳۲ بیست و نه روز داشته‌است که با قواعد تقویم گرگوری مطابق است.
زبان زرگری (آبیک)
زبان زرگری نام یکی از گویش‌های زبان رومانی یا کولی است که در روستای زرگر واقع در آبیک قزوین و روستای قشلاق زرگرها واقع در شهریار استان تهران گفتگو می‌شود. نصرت‌الله زرگر، از ساکنان روستای قشلاق زرگرها از جمله کسانی است که برای نخستین بار اشعاری را به این زبان سرود و اشعار چندین شاعر را، از جمله تیلیم خان و مأذون قشقایی، به زبان زرگری ترجمه کرد و از سال ۱۳۷۲ فعالیت خود را در رادیو تهران در برنامهٔ «فرهنگ و مردم» آغاز کرد.
کتابعلی زرگر ملقب به عاشق کتاب که در روستای زرگر از توابع شهرستان آبیک زندگی می‌کند، نیز زادهٔ سال ۱۳۰۲ می‌باشد که از سن ۱۲ سالگی به نواختن ساز زهی به نام چگور می‌پردازد. وی در حال حاضر در روستا زندگی می‌کند و تعداد ۱۵٬۰۰۰ بیت شعر در حافظه خود دارد.
نواختن ساز در خانوادهٔ عاشق کتاب اهمیت بسزایی برخوردار است. به گفتهٔ وی نواختن ساز ژنتیکی می‌باشد زیرا خود به عاشق علیجان اشاره کرد که پدربزرگ مادر خویش بود و در حال حاضر یکی از نوادگان عاشق کتاب به نام فرزاد تک روستا در این زمینه فعالیت دارد.
زبان زرگری زبان کاملی است و دارای دستور زبان می‌باشد. حسن رضایی باغ‌بیدی بررسی زبان‌شناختی جامعی از زبان روستای زرگر کرده‌است. و علی تک روستا فعالیت چشمگیری در جمع‌آوری مطالب جهت چاپ فرهنگ لغت کامل زبان زرگری دارد.
در منابع آمده که اهالی روستای وَسمَقِ شهرستان زرندیه در استان مرکزی نیز به زبان زرگری سخن می‌گویند. در استان لرستان و شهر خرم‌آباد طایفه‌ای به نام رومیانی وجود دارد.
واژگان
چند نمونه از واژگان زرگری (رومانی):
سه= درن derin
هیجده= اُخدو oxdu
برای من= میری miri
برای تو= دیری diri
رختخواب= رُم rom
پیراهن= گُد god
خر= خرنی xerni
برنج= ریس ris
شب= رادی radi
نمونه
در کتاب یادنامهٔ حکیم تیلیم خان شعری از نصرت‌الله زرگر به زبان زرگرهای ساکن شهریار نقل شده‌است:
نام: زرگری
نوع: گویش
کد ISO 639-3:2007(استاندارد بین‌المللی کدهای زبان): rmn-zar
کد استاندارد: لیست زبانشناسی
ریشه: هندواروپایی