cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ویلیام ویلسون کورکوران
حرفه
کورکوران در عمر ۱۷ سالگی وارد تجارت شد، در یک مغازه خشکبار که دو برادر مالک وی بودند شروع به کار کرد و دو سال بعد شعبه شخصی خودش را باز نمود. برادران کورکوران یک حراج عمده فروشی و تجارت کمیشن را آغاز کردند، اما این تجارت نوپای آن‌ها پس از وحشت ۱۸۱۹ ناکام شد. او در یک تجارت خانوادگی دیگر کار کرد و در ۱۸۲۸ میلادی کنترل یک قسمت بزرگ تجارت املاک و مستغلات ر از پدر خود گرفت.
کورکوران به عنوان منشی در بانک کلمبیا شعبهِ جرج‌تاون استخدام گردیده و بعداً به عنوان مدیر املاک و مستغلات و وام در دومین بانک ایالات متحده در واشینگتن گماشته شد.
در ۱۸۳۷ میلادی، کورکوران یک بنگاه دلالی را در خیابان پنسیلوانیا در جاده پانزدهم تأسیس کرد. او در این کسب‌وکار خود به موفقیت دست یافته و در ۱۸۴۰ میلادی با جرج واشینگتن ریگز، پسر الیشا ریگز، وارد شراکت تجاری شد. شرکت بانکداری خصوصی کورکوران و ریگز از حمایت وزیر خزانه‌داری لوی وودبری لذت می‌برد و پس از این‌که آن‌ها سفته‌های وزارت خزانه‌داری ایالات متحده به ارزش ۵ میلیون دلار را در ۱۸۴۳ میلادی مجدداً به سرمایه‌گذاران به فروش رساندند، شرکت آن‌ها به شکوفایی رسید. در ۱۸۴۵ میلادی، شرکت آن‌ها ساختمان سابقه دومین بانک ایالات متحده که در جاده ۱۵ در خیابان نیویورک موقعیت داشت را خریداری نمود.
هنر
برخلاف بیشتر حامیان معاصر هنر، کورکوران تنها به آثار اروپایی علاقه نداشت و او یکی از نخستین کلکسیون‌های مهم هنر آمریکایی را گردآوری کرد. تا اواسط دهه ۱۸۵۰ میلادی، تعداد تصاویر و تندیس‌های که او گردآوری کرده بود از عمارت او که در چهارراه لیفایتی واقع بود بیشتر می‌شد، از این‌رو او در ۱۸۵۹ میلادی برجسته‌ترین معمار آن دوران جیمز رنویک را استخدام کرد تا یک نگارخانه به سبک امپراتوری دوم در خیابان پنسیلوانا بسازد.
با این همه، قبل از این‌که کار گالری به اتمام برسد، جنگ داخلی آمریکا آغاز شد و کورکوران که با مناطق جنوبی هم‌دردی داشت، واشینگتن را به مقصد پاریس ترک کرد، جای که داماد او، جرج اوستیس جونیور نمایندهٔ ایالات مؤتلفه آمریکا بود. ساختمان نیمه-کاره که توسط رنویک طراحی شده بود، توسط حکومت ایالات متحده ضبط گردیده و به عنوان یک انبار تأمینی از آن استفاده شد. پس از پایان جنگ، کورکوران به واشینگتن بازگشت؛ کار ساختمان در ۱۸۶۹ میلادی به اتمام رسید و نگارخانه هنری کورکوران در ۱۸۷۴ میلادی افتتاح شد، اما چندی بعد ساختار آن گسترش یافت. یک ساختمان جدید برای نگارخانه هنری و مدرسه تازه‌تاسیس هنری کورکوران (که حالا به‌نام کالج هنرها و طراحی کورکوران یاد می‌شود) توسط معمار معروف آمریکایی ارنیست فلاگ به سبک هنرهای زیبا طراحی گردیده و کار آن در ۱۸۹۷ میلادی، نُه سال پس از مرگ کورکوران، به پایه اکمال رسید. نمای خارجی این ساختمان بازتاب دهنده سبک «نئو-گریک»، شاخه‌ای از سبک هنرهای زیبا، بوده و تلاش صورت گرفته‌است تا با بازتاب دادن علامات مفصل و تزئینی در نمای بیرونی ساختمان، وظایف داخلی آن به نمایش گذاشته شود. نخستین ساختمان نگارخانه کورکوران حالا نگارخانه رنویک است که یک موزه اسمیتسونین می‌باشد.
انسان‌دوستی
در ۱۸۵۴ میلادی، پس از این‌که او بازنشسته شد، خود و ثروت قابل ملاحظه‌اش را به هنر و انسان‌دوستی وقف کرد. در ۱۸۴۸ میلادی، کورکوران زمینی به مساحت ۱۵ اکر (۶ هکتار) را برای قبرستان اوک هیل خریداری کرد که منظره راک کریک پارک از آنجا دیده می‌شود. او شرکت قبرستان اوک هیل را تأسیس نمود تا از امور این قبرستان نظارت نماید، شرکتی که توسط لایحه کنگره در ۳ مارس ۱۸۴۹ میلادی رسماً تشکیل گردید. کورکوران هزینه ساخت کلیسای کوچک به سبک معماری نئوگوتیک در قبرستان اوک هیل را پرداخت نمود، کلیسای که معروف به کلیسای کوچک رنویک است. به استثنای موزه اصلی کورکوران (به قسمت پایین مراجعه نمایید)، این تنها ساختمان و نخستین ساختمان («کاخ») در واشینگتن مال در مؤسسه اسمیتسونین بود که رنویک در واشینگتن طراحی شد.
کورکوران همچنین یک صندوق اعانه ۱۰٬۰۰۰ دلاری را برای خریداری هیزم به فقرای جرج تاون تأسیس نمود که توسط انجمن بینیولنت مدیریت می‌گردید. کورکوران همچنین هدایای بسیاری به چندین دانشگاه تقدیم نمود، از جمله دانشگاه جرج واشینگتن، کالج زراعتی مریلند، کالج ویلیام و ماری و دانشگاه واشینگتن و لی. پس از این‌که خانواده جرج واشینگتن نتوانستند ملک ماونت ویرنون وی را نگهدارند و دولت فدرال نیز خریداری آن را رد کرد، کورکوران در راستای خریداری آن همکاری نمود. یکی از همکاران تجاری قدیمی و دوست ویلیام ویلسون کورکوران، جرج پی‌بادی بود.
کورکوران چندین میراث مهم دیگری نیز برای مردم واشینگتن به‌جای گذاشت، از جمله چندین دانشکده دانشگاه کلمبیایی (حالا دانشگاه جرج واشینگتن) و زمین و پرداخت نصف هزینه ساخت آنچه امروزه بنام کلیسای عروج و سنت اگنس (Church of the Ascension and Saint Agnes) یاد می‌شود. کورکوران همچنین رئیس کورپوریشن دانشگاه کلمبیایی (جرج واشینگتن) بود. در اوایل ۱۸۸۳میلادی، کورکوران ترتیبات لازم را انجام داد تا با هزینه شخصی خود، جسد جان هاوارد پین را به ایالات متحده بازگرداند. پین که یک بازیگر، شاعر و نویسندهٔ «خانه! خانه عزیز!» بود، در ۱۸۵۲ به عنوان میلادی قنسول ایالات متحده در بیگِ تونیس خدمت می‌کرد و در آنجا وفات نمود. پین قبل از اینکه در ۱۸۵۰ میلادی برای دومین بار به عنوان قنسول در تونس خدمت نماید، دوست نزدیک کورکوران و شریک تجاری وی جرج دابلیو. ریگز بود.
کورکوران در ۱۸۶۹ میلادی خانه لوئیس برای زنان – که پس از خانم فقید وی نام‌گذاری شده بود – را تأسیس نمود تا از زنان مستمند حمایت و مراقبت نماید. این خانه در ۱۸۷۱ میلادی در خیابان ماساچوست NW، میان جاده‌های پانزدهم و شانزدهم در واشینگتن دی.سی. افتتاح شده و تا ۱۹۴۷ میلادی در آنجا فعالیت داشت؛ ساختمان اصلی در ۱۹۴۹ میلادی منهدم گردید. خانه لوئیس به منطقه کادمن هوز در دیکاتور پلیس در جاده 22 NW منتقل شده و در ۱۹۷۶ میلادی فعالیت آن با خانه آبراهام و لورا لیسنر برای زنان کهنسال مدغم شد. تا ۲۰۲۱ میلادی، خانه لوئیس همواره به عنوان بخشی از خانه لیسنر-لوئیس-دیکسون-هرت فعالیت می‌نمود.
برده‌داری
کورکوران حد اقل یک برده به‌نام ماری داشت. در دهه ۱۹۳۰ میلادی، جرج پی‌بادی به کورکوران به عنوان کسی که در تجارت برده دخیل است، اشاره کرد. با این حال، کورکوران حداقل در یکی از نامه‌های خود به همسرش، نسبت به طرفداران لغو نظام برده‌داری اظهار هم‌دردی نموده و ماری و چهار فرزند جوان وی را در ۱۸۴۵ میلادی آزاد کرد. در ۱۸۵۱ میلادی، کورکوران برای کمک به خریداری آزادی برده‌های که پس از هشت سال فرار از برده‌داری دوباره دستگیر و برده شده بودند، کمک مالی فراهم نمود.
زندگی شخصی
در ۱۸۳۵ میلادی، کورکوران با لوئیس موریس (۱۸۱۸ – ۱۸۴۰ میلادی) که دختر کمودور چارلز موریس (۱۷۸۴ – ۱۸۵۶ میلادی) و خواهر بزرگتر رابرت مورای موریس (۱۸۲۴ – ۱۸۹۶ میلادی) بود، فرار نموده و باهم ازدواج کردند. قبل از این‌که همسر و در عمر جوانی در ۲۱ نوامبر ۱۸۴۰ وفات کند، آن‌ها سه فرزند داشتند، اما تنها یک تن آن‌ها زنده ماند و بزرگ شد:
پس از مرگ همسرش در ۱۸۴۰ میلادی، کورکوران تصمیم گرفت تا دوباره ازدواج نکند. او به تاریخ ۲۴ فوریه ۱۸۸۸ در واشینگتن دی.سی. درگذشت و در قبرستان اوک هیل به خاک سپرده شد.
کورکوران به پوتوماگِ لاج شماره ۵ ماسون‌های آزاد و پذیرفته شده (Free and Accepted Masons) در جرج‌تاون پیوسته و در ۲۶ ژوئیه ۱۸۲۷ به ماستر مسون ترفیع نمود.
زادگان
کورکوران، از طریق دخترش لوئیس که زنده ماند، پدربزرگ ویلیام کورکوران ایوستیس (۱۸۶۲ – ۱۹۲۱) و لوئیس ماری ایوستیس هیتچاک (۱۸۶۷ – ۱۹۳۴) بود و هیتچاک در ۱۸۹۱ میلادی با توماس هیتچاک (۱۸۶۰ – ۱۹۴۱) ازدواج کرد.
میراث
بانک کورکوران که به‌طور مشترک در ۱۸۴۰ میلادی بنیان‌گذاری شده بود تا ۲۰۰۵ میلادی تحت نام ریگز بانک فعالیت داشت و در همین سال توسط پی‌ان‌سی بانک خریداری شد. نگارخانه هنری کورکوران در واشینگتن دی.سی. یکی از قدیمی‌ترین موزه‌های شخصی آمریکا بود که روی هنر آمریکایی تمرکز داشت، این نگارخانه در ۲۰۱۴ میلادی منحل شد، کلکسیون هنری آن به نگارخانه ملی هنر اهدا و ساختمان آن (شامل مدرسه هنرها) به دانشگاه جرج واشینگتن در واشینگتن دی.سی. منتقل گردید. یکی از جاده‌ها در محله فلکه دوپونت در ناحیه کلمبیا میان جاده Q و جاده R در NW، یک بلاک دورتر از جاده ریگز، به افتخار کورکوران نام‌گذاری شده‌است. محله کورکوران در مینیاپولیس، مینه‌سوتا که از شمال با جاده ایست لیک، از جنوب با جاده ایست ۳۶ام، از شرق با خیابان هیاواتا و از غرب با خیابان سیدار هم‌مرز است، نیز به افتخار ویلیام کورکوران نام‌گذاری شده‌است. تپه کورکوران در رشته کوه‌های سیرا نیوادا در کالیفرنیا نیز پس از او نام‌گذاری گردیده‌است.
مونیگرانده
مونیگرانده دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۰۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۶٫۱۷ کیلومتر مربع است.
اسرنو
اسرنو (به ایتالیایی: Acerno) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در استان سالرنو واقع شده‌است.
خصوصیات
اسرنو ۷۲٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۷۲ نفر جمعیت دارد و ۷۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شاهین و سپهر
شاهین و سپهر (شاهین شهیدا و سپهر حداد) یک گروه گیتارنوازی دونفره ایرانی-آمریکایی هستند. موسیقی آنها بیشتر ترکیبی از ملودیهای گیتار اسپانیایی، راک نرم، فلامنکو، جاز، موسیقی عصر نو، و موسیقی عامیانه ایرانی است. آنها همچنین تحت تأثیر هنرمندان دیگری از جمله کت استیونس خواننده انگلیسی هستند.
وتونکا، داکوتای جنوبی
وتونکا شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸ نفر بوده‌است.
توبه در اسلام
پشیمانی
پشیمانی یک حالت دینی و اخلاقی و فضیلت و توبه و احساس آرامش است‏. در حالت پشیمانی، اثر اراده بیشتر می‌شود.
توبه و حد آن‏
توبه از سه کار مرتب انتظام پذیرد: پس علم اوّل است و حال دوم و فعل سوم. و اول موجب دوم است، و دوم موجب سوم است، ایجابی که مقتضی اطّراد سنت الهی است در ملک و ملکوت‏.
ترک عادت
آنچه را شیطان وعده کرده از گمراه ساختن فرزندِ آدم، وفا به آن می‌نماید، چنانچه گفته: «لَأَحْتَنِکَنَّ ذُرِّیَّتَهُ إِلَّا قَلِیلًا - اسراء۶۲» فرزندان آدم را در تحت فرمانِ خود در خواهم آورد مگر کمی از ایشان را. و اگر چنانچه عقل قوی و کامل گردد شغلِ اوّل آن ازاله لشکرهای شیطان خواهد بود به این که شهوت‌ها را درهم شکند و ترک عادت‌ها نماید و بر سبیل قهر و غلبه طبع را بر عبادت‌ها بدارد. و توبه به غیر از این معنایی ندارد.
عادت
عادت در اینجا تکرار عمل نیست. عالم مُلک توصیفی بیش نیست. ما یادگرفته ایم تا همیشه به توصیفمان از عالم هستی استناد کنیم.
رانیرو نیکولای
رانیرو نیکولای (Raniero Nicolai; October 5, 1893 – April 2, 1958) شاعر اهل ایتالیا بود.
وی به مدال طلا بخش شعر مسابقات هنری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ دست پیدا کرده‌است.
رنزو گوبو
رنزو گوبو (Renzo Gobbo؛ زادهٔ January 13, 1961) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال ونتزیا، و باشگاه فوتبال کومو اشاره کرد.
فروپاشی شجره‌نامه
در تبارشناسی، در مورد فروپاشی شجره (از دست دادن نسب) تشریح داده شده‌است که چگونه تولید مثل بین دو فردی که اجداد مشترک دارند باعث می‌شود تعداد اجداد متمایز (متفاوت) در شجره خانواده فرزندانشان کوچکتر از آنچه که باید می‌بود باشد. رابرت سی. گاندرسون این اصطلاح را ابداع کرد. مترادف‌ها عبارتند از implex و آلمانی Ahnenschwund (ترجمه ساده: «از دست دادن نسب»).
بررسی اجمالی
بدون فروپاشی شجره‌نامه، درخت اجدادی یک درخت باینری است که توسط شخص تشکیل شده‌است، والدین (۲)، پدربزرگ و مادربزرگ (۴)، پدربزرگ و مادربزرگ (۸) و غیره. با این حال، تعداد افراد در چنین درختی به‌طور تصاعدی رشد کرده و در نهایت غیرممکن است زیاد می‌شود. به عنوان مثال، یک فرد زنده امروز، با بیش از ۳۰ نسل که قرون وسطی بالا بر می‌گردند، دارای ۲ یا تقریباً یک میلیارد اجداد، بیش از کل جمعیت جهان در آن زمان است.
این پارادوکس توسط اجداد مشترک توضیح داده می‌شود که از آن به عنوان فروپاشی شجره یاد می‌شود. یک درخت به جای اینکه متشکل از افراد مختلف باشد، ممکن است چندین مکان را اشغال کند که توسط یک فرد واحد اشغال شده‌است. این معمولاً هنگامی رخ می‌دهد که والدین یک جد با یکدیگر نسبت خیشاوندی داشته باشند (بعضی مواقع خودشان نیز اطلاع ندارند). به عنوان مثال، فرزندان دو پسر عموی اول به جای هشت پدربزرگ، حداکثر شش پدربزرگ و مادربزرگ دارند. این کاهش در تعداد اجداد، فروپاشی شجره‌نامه است چون درخت جد در یک نمودار غیر چرخه ای جهت دار فرو می‌ریزد.
در برخی فرهنگ‌ها، فرزندان دو برادر، فرزندان دو خواهر (اشخاصی که رابطه خونی با هم دارند)، تشویق به ازدواج و بعضاً مجبور به ازدواج با یگدیگر می‌شدند. این ممکن است برای نگهداشتن روابط خویشاوندی، حفظ ثروت و دارایی در یک خانواده باشد (اندوگامی) یا هم به دلیل محدود بودن شرکای بالقوه برای ازدواج بوده باشد. درخانواده‌های سلطنتی، الزام و اجبار مکرر برای ازدواج با سایر اعضای خانواده‌های سلطنتی منجر به کاهش Gene Pool شد که در آن بیشتر افراد حاصل فروپاشی گسترده شجره‌نامه بودند. به عنوان مثال، آلفونسو دوازدهم اسپانیایی به جای هشت پدربزرگ، فقط چهار پدربزرگ و مادربزرگ داشت. علاوه بر این، دو تن از این پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، چارلز چهارم اسپانیایی و ماریا لوئیزا از پارما، که خود پسرعموی اول بودند، والدین پدربزرگ و مادربزرگ دیگری به نام ماریا ایزابلا اسپانیایی بودند. اساساً، والدین آلفونسو پسر عمو و دختر عموی اول بودند، یعنی پدر بزرگانش برادر و مادر بزرگانش خواهر بودند، به این معنی که به جای چهار پدربزرگ و مادربزرگ، تنها دو گروه از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها وجود داشت. علاوه بر این، هر یک از پدربزرگ‌ها با یکی از دختران خواهر خود ازدواج کرده بودند، یعنی هر کدام با خواهر زاده خود ازدواج کرده بودند.
به‌طور کلی، در بسیاری از فرهنگ‌ها، ازدواج میان اشخاصی که رابطه خونی دارند ممکن است اغلب در یک دهکده کوچک اتفاق بیفتد، که خزانه ژنی موجود را محدود می‌کند.
پیشینیان
خانهٔ هابسبورگ مثالی کاملاً مستند از فروپاشی شجره‌نامه را نشان می‌دهد. در مورد چارلز دوم، آخرین فرمانروای هابسبورگ اسپانیا، سه ازدواج دایی/عمو و خواهرزاده در میان هفت اتحادیه از اصل و نسب او (یعنی پدر و مادر، پدربزرگ و مادربزرگ و پدر جد و مادر جد) وجود داشت. پدر و دو تن از پدربزرگانش با خواهر زاده‌هایشان ازدواج کرده بودند. پدر بزرگ و مادر بزرگ پدری او یک بار عموزاده اول بودند، اما آنها دو ازدواج از هفت ازدواج را تشکیل دادند، زیرا آنها همچنین والدین مادر بزرگ مادری او بودند. ازدواج پدر بزرگ و مادر بزرگ مادری او و ازدواج نهایی پدر بزرگ و مادر بزرگ بین پسر عموهای اول بود.
حداکثر فروپاشی شجره ۵۰ درصد در یک نسل واحد به دلیل تولید مثل بین فرزندان خواهران و برادران ایجاد می‌شود. چنین کودکانی به جای چهار پدر بزرگ و مادر بزرگ مجزا، تنها دو پدر بزرگ و مادر بزرگ مجزا دارند. اگر دو خواهر و برادر ناتنی زاد و ولد نمایند، فرزندان آنها به جای چهار پدر بزرگ و مادر بزرگ (۲۵٪)، یعنی سه پدر بزرگ و مادر بزرگ دارند.
اگر فرزند و والدینی زاد و ولد کنند، فرزندان آنها چهار پدر بزرگ و مادر بزرگ خواهند داشت. بنابر این، تولید مثل بین والدین و فرزندان منجر به فروپاشی شجره‌نامه کمتری نسبت به تولید مثل بین خواهر و برادرهای تنی می‌شود - اگرچه یکی از پدر بزرگ‌ها و مادر بزرگ‌ها نیز والد خواهد بود و بنابرا ین هیچ ژن اضافی معرفی نمی‌کند.
اگر فردی با خواهر یا برادر تنی یکی از والدین خود تولید مثل کند (مانند ازدواج عمو و خواهر زاده که در بالا ذکر شد)، فرزندان چهار فرد مختلف به عنوان پدر بزرگ و مادر بزرگ و هشت پدر جد (پدر پدر بزرگ) و مادر جد (مادر مادر بزرگ) دارند، اما باز هم برخی از اینها هیچ ژن اضافی ندارند. همخونی را ببینید).
جمعیت‌های کوچک و دو افتاده مانند جزایر دور افتاده نمونه‌های بارزی از فروپاشی شجره‌نامه را نشان می‌دهند، اما تمایل تاریخی رایج به ازدواج با افرادی که در فاصله‌های دور هستند، به دلیل عدم تحرک نسبی جمعیت قبل از حمل و نقل مدرن، به این معنی است که اکثر شرکای ازدواج در فاصله‌های نزدیک قرار داشته‌اند. حتی در آمریکا در قرن نوزدهم، تمایل مهاجران به ازدواج قومی، زبانی یا فرهنگی خود باعث رخ دادن ازدواج میان پسر عمو و دختر عموهای بسیاری شد.
اگر تعداد اجداد یک فرد را که در زمان زنده بودند تابعی از زمان  در نظر بگیریم، احتمالاً برای اکثر افراد این تابع حداکثر در حدود ۱۲۰۰ سال بعد از میلاد است. بر اساس یک نوع جفت‌گیری تقریباً تصادفی، در سال ۱۹۸۵ نظریه ای ارائه شد که همه افراد روی زمین حداکثر پنجاهمین پسر عموی یکدیگر هستند. شبیه‌سازی‌های منتشر شده در سال ۲۰۰۴ که تقسیمات جغرافیایی و الگوهای کمتر تصادفی، جفت‌گیری در زندگی واقعی انسانها را در نظر می‌گیرد، نشان می‌دهد که تعدادی از جمعیت‌ها، چندین هزار سال از هم جدا شده‌اند، با محاسبه آخرین جد مشترک از ۷۶ نسل قبل از هم جدا شده‌اند، اگرچه برخی از جمعیت‌هایی که بسیار دور از هم قرار دارند ممکن است برای مدتی بیشتر منزوی شده باشد.
شکارچی (فیلم ۲۰۰۹)
شکارچی فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی بی. بابوسیوان است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویجای، آنوشکا شتی، سریهاری، سلیم غوس، سایاجی شینده، پی. راوی شانکار، لاکشمی، سایاجی شینده، سوکوماری و کوچین هانیفا ایفای نقش کرده‌اند.
نصف‌النهار ۱۶۳ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۶۳ درجه شرقی ۱۶۳مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۰ساعت و ۵۲دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
ادوارد هرمان (دونده)
ادوارد هرمان (Eduard Hermann؛ ۱۰ ژوئیه ۱۸۸۷ – ۸ فوریه ۱۹۶۰) دونده دو پیاده‌روی سرعت و بوکسور اهل استونی بود.
وی در مسابقات دو پیاده‌روی سرعت ۱۰ کیلومتر بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ و دو پیاده‌روی سرعت ۳۰۰ متر و ۱۰ کیلومتر بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ شرکت کرده بود.
سیمران موندی
سیمران موندی (Simran Kaur Mundi؛ زادهٔ September 13, 1988) هنرپیشه، مدل اهل هند است. او در سال ۲۰۰۸ موفق به کسب عنوان «ملکه زیبایی هند» شد.
او همچنین در فیلم کسی که باید عاشقش باشم بازی کرده است.
گتو ریگا
اگرچه گتو ریگا به شکل یک گتوی کامل شناخته می‌شود، در واقعیت این گتو از چند «گتو» درون خود تشکیل شده بود. پس از کشتار رومبولا، یهودیان لتونیایی باقی‌مانده در منطقه کوچکی درون گتوی اصلی مستقر شدند. این گتو که با عنوان «گتوی کوچک» شناخته می‌شد به دو بخش مجزای مردانه و زنانه تقسیم می‌شد. بعدها با ورود یهودیان آلمانی، بخش‌های دیگری به گتوی ریگا افزوده شد که با عنوان «گتوی آلمانی» شناخته می‌شدند.
تاریخچه
در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۱ دستور داده شد تا یهودیان تا ۲۵ اکتبر به منطقه مسکاواس فورشتات در ریگا منتقل شوند؛ در نتیجه، نزدیک به ۳۰۰۰۰ نفر ناچار به سکونت در ناحیه‌ای با وسعت تنها ۱۶ کوچه شدند.
گتو توسط حصاری از سیم خاردار محصور شده بود، و هر کسی که به حصار نزدیک می‌شد مورد اصابت گلوله توسط مأموران مراقب قرار می‌گرفت. این مأموران تحت فرماندهی رئیس پلیس دانتزیگ همچنین شب‌ها اقدام به تیراندازی تصادفی به افراد ساکن در گتو می‌کردند.
یهودیان جابجا شده تنها می‌توانستند با خود دارایی‌های کمی را به درون گتو ببرند. باقی دارایی‌های آن‌ها توسط آلمانی‌ها ضبط و توسط سازمانی که به همین منظور تشکیل شده بود Treuhandverwaltung، با قطار به آلمان فرستاده شدند. آلمانی‌ها همچنین چشم خود را بر سرقت دارایی‌های افراد ساکن گتو توسط مأموران مراقب و نیز سربازان آلمانی بستند، چرا که این سرقت‌ها را جبرانی برای همدستی این مأموران با آلمانی‌ها در عملیات کشتار می‌دیدند. به باور ازرگلیس، اس دی علاقه بیشتری به کشتار یهودیان داشت تا دزدیدن دارایی‌هایشان، در حالی که نیروهای فرمانداری «غیرنظامی» هینریک لوهس به عکس آن علاقه داشتند.
پس از کشتار رومبولا، ساختار گتو عوض شد. یهودیان لتونیایی که از کشتار جان سالم به در برده بودند در محدودهٔ «گتوی کوچک» محاصره شدند که شامل دو ناحیه مردانه و زنانه می‌شد. در کنار این محدودهٔ کوچک، گتوی دیگری تشکیل شد که ساکنانش را یهودیان تبعیدی از رایش تشکیل می‌دادند. به این گتو «گتوی آلمانی» گفته می‌شد.
کشتارهای دسته‌جمعی
در سپتامبر ۱۹۴۱، آدولف هیتلر، به درخواست راینهارد هایدریش و یوزف گوبلز، دستور تبعید یهودیان آلمان به شرق را صادر کرد. از آنجا که در ابتدا مقصد برنامه‌ریزی شده، یعنی گتو مینسک، بیش از حد شلوغ بود، قطارهای بعدی برای اخراج به گتو ریگا، که خود نیز پرازدحام بود، تغییر مسیر دادند.
در ۳۰ نوامبر و ۸ و ۹ دسامبر، نازی‌ها حدود ۲۷۵۰۰ یهودی لتونی ساکن گتو را در چاله‌هایی از پیش کنده شده در جنگل رومبولا با شلیک گلوله کشتند. در آن هنگام، از گشایش «گتوی بزرگ» تنها ۳۷ روز می‌گذشت. تنها حدود ۴۵۰۰ کارگر مرد ماهر، و حدود ۵۰۰ زن که به عنوان خیاط ثبت شده بودند، از کشتار رومبولا جان سالم به در بردند.
نخستین قطار حامل یهودیان آلمانی با ۱۰۵۳ مسافر در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۱ از برلین به ایستگاه راه‌آهن در ریگا رسید. همه افراد در همان روز در جنگل رومبولا به قتل رسیدند. چهار کاروان بعدی که هر یک تقریباً ۴۰۰۰ مسافر داشتند با دستور اس‌اس-بریگادفورر و فرمانده آینزاتس‌کماندو، فرانتس اشتالکر، در یک محوطه خالی، با عنوان اردوگاه کار اجباری یونگ‌فرنهوف، اسکان داده شدند.
اسز (شهرستان)
اسز (شهرستان) (به اسپانیایی: Aces (parish)) در اسپانیا است که در آستوریاس واقع شده‌است.
لوئیجی پرینی
لوئیجی پرینی (Luigi Perenni; June 6, 1913 – 1913:06:06, August 28, 1943) اسکی‌باز اهل ایتالیا بود.
آشاغی شاهین‌لر (آرهاوی)
آشاغی شاهین‌لر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آرهاوی واقع شده‌است. آشاغی شاهین‌لر ۵۷ نفر جمعیت دارد.
دوروتی استنگ
دوروتی استنگ (Dorothy Stang; June 7, 1931 – 1931:07:07, February 12, 2005) خواهر روحانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در برزیل متولد شد و از اعضای گروه مذهبی کلیسای کاتولیک خواهران بانوی نامور ما بود که در شهر آناپو در استان پارا در حوضه آمازون برزیل به قتل رسید. استانگ در تلاشهایش از فقرا و محیط زیست دفاع می‌کرد و قبل از این نیز از جانب چوب‌برهای غیرقانونی و صاحبان زمین تهدید به مرگ شده بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه سازمان ملل متحد در زمینه حقوق بشر شده‌است.
زندگی‌نامه
استنگ در ۷ ژوئن ۱۹۳۱ در دیتون، اوهایو متولد شد اما برزیلی‌تبار بود. وی در سال ۱۹۴۸ وارد جامعه خواهران نوتردام بانوی نامور ما شد و در ۱۹۵۶ در جامعه خواهران ادای سوگند کرد. از ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۶، وی تحصیلات اولیه مذهبی خود را در مدرسه سنت ویکتور آموخت؛ و سپس به مدارس کالوم سیتی، ایلینوی، مدرسه سنت الکساندر در ویلا پارک، ایلینوی مدرسه مقدس‌ترین ترینیتی در ققنوس، در آریزونا تحصیل کرد.
دنیس بائز
دنیس بائز (Danys Báez؛ زادهٔ September 10, 1977) یک بازیکن بیس‌بال اهل کوبا است.
دوروتی استنگ
زندگی‌نامه
وی در ۱۹۶۶ موعظه خود را در کرواتا برزیل آغاز کرد. استنگ زندگی خود را وقف دفاع از نیازهای کشاورزان و جنگلهای بارانی برزیل کرد. او در اوایل دهه ۱۹۷۰ تمرکز فعالیت‌هایش را صرف دفاع از فقرای روستایی کرد و به دهقانان کمک نمود تا با استخراج محصولات جنگلی زندگی خود را تأمین نمایند و به این ترتیب توطئه صاحبان زمین را خنثی کرد. او همچنین به دنبال حفاظت از دهقانان در برابر باندهای جنایتکار بود و به نمایندگی از آنها به فعالیت‌های اعتراضی پرداخت، از جمله انتشار این شعار در تظاهرات «نابودی جنگل‌ها پایان زندگی ماست».
فیلم مستند
در تاریخ ۲ مارس ۲۰۰۸، جان دانیلوویچ سفیر آمریکا با برادر دوروتی استنگ، دیوید، دانیل جونگ، ملاقات کرد جونگ توضیح داد که او برای تهیه یک فیلم مستند با خواهرش استنگ به برزیل سفر کرده بود در سیرا برزیل با خواهر مری الیس مک کبی، عضو جمعیت مذهبی دیدار داشتند، دوروتی استنگ و جونگ پس از آن برای دیدار با وزیر دادگستری مارسیو توماس باستوس در خصوص بررسی قتلی که در محل جامعه استنگ در ایالت پارا رخ داده بود ملاقات کردند.
جونگ استنگ در پایان دیدار خود با سفیر آمریکا از سفیر بخاطر حمایت سفارت تشکر کرد و گفت که او از واکنش دولت فدرال برزیل راضی است. با این حال وی در طول ملاقات از مقامات ایالت پارا به دلیل عدم محافظت از خواهرش و نگفتن تسلیت به خاطر این جنایت بسیار انتقاد کرد.
در سال ۲۰۰۸، دانیل جونگ فیلمساز آمریکایی مستندی از خواهرش با عنوان «آنها خواهر دوروتی را کشتند» منتشر کرد. این فیلم توسط مارتین شین در نسخه اصلی به زبان انگلیسی و توسط واگنر مورا در نسخه‌ای به زبان پرتغالی تولید شد. این فیلم در فستیوال جنوب از جنوب غربی که یک فستیوال موزیک در آمریکا است موفق به کسب جایزه شد، جایی که باعث جهانی شدن موضوع دوروتی استنگ گردید.
اپرا
در سال ۲۰۰۹، اوان مک؛ اپرائی را با محوریت زندگی دوروتی استنگ سرود که در آن فرشتهٔ آمازون تمام کار و زندگی خود را وقف مأموریتش برای کشاورزان و دهقانان برزیل می‌کند و وقایعی را که باعث به قتل رسیدن وی گردید را به تصویر می‌کشد.
اپرای جدید انکامپوس نیز این اپرا را در سال ۲۰۱۰ به صحنه برد و آنرا بهبود بخشید.
قتل
صبح روز ۱۲ فوریه ۲۰۰۵، استنگ از خواب بیدار شد تا در اجتماعی در مورد حقوق روستائیان آمازون سخنرانی کند. سیرو یکی از کشاورزان که استنگ را دررفتن به جلسه‌ای که دعوت شده بود همراهی می‌کرد، درحالی‌که سیرو دقایقی با استنگ فاصله داشت اما می‌توانست او را مشاهده کند. سیرو به ناگاه دو مرد مسلح را دید که در تعقیب استنگ بودند و دیگر استنگ را ندید، در نتیجه به پیشروی‌اش ادامه داد، که توسط دو مرد به نام‌های کلودولادو کارلوس باتیستا و رایفران دا نووس سالس که در یک شرکت دامداری شاغل بودند متوقف شد. آنها از او پرسیدند که آیا او اسلحه‌ای دارد یا خیر، و او مدعی شد تنها سلاحش کتاب مقدس است. سپس رایفران به شکم استنگ شلیک کرد و او با صورت به زمین افتاد و سه گلوله دیگر نیز به پشت و سر استنگ نیز شلیک کرد.
تانی تاته‌کی
تانی تاته‌کی، تانی کانجو ؛ ۱۸ مارس ۱۸۳۷ – 1837:03:18, May 13, 1911)یک سپهبد ارتش امپراتوری ژاپن در دوره میجی در ژاپن بود.
تک‌شاخ سیبری
تک‌شاخ سیبری سرده‌ای منقرض‌شده از خانوادهٔ کرگدن است که از اواخر دورهٔ میوسن تا دورهٔ پلیستوسن در اوراسیا می‌زیست و دست‌کم تا ۳۹ هزار سال پیش یعنی تا دورهٔ پلیستوسن پسین روی زمین وجود داشت. تک‌شاخ سیبری آخرین عضو بازماندهٔ الاسموترینا (Elasmotheriinae) بود که گروهی متمایز از کرگدن است و با گروهی که شامل کرگدن‌های موجود امروزی (Rhinocerotinae) است تفاوت دارد. بر اساس فسیل‌ها و شواهد مولکولی تخمین زده می‌شود که این دو گروه از کرگدن، حداقل ۳۵ میلیون سال پیش از یکدیگر جدا شده‌اند.
تاکنون پنج گونه از این سرده شناسایی شده‌اند. این سرده اولین بار در دورهٔ میوسن پسین در چین ظاهر شده که احتمالاً از چینی‌دد تکامل پیدا کرده بوده و پس از آن به استپ پونتیک-کاسپین، قفقاز و آسیای مرکزی رسیده است. گونه‌ای از این سرده که بیشتر برای ما شناخته‌شده است، گونه‌ای به نام E. sibiricum است که به آن تک‌شاخ سیبری هم گفته می‌شود که هم‌اندازهٔ ماموت بوده و باور بر این است که یک شاخ بزرگ و کلفت روی پیشانی‌اش داشته است. الاستومرس مانند تمام کرگدن‌ها گیاهخوار بوده اما برخلاف سایر کرگدن‌ها و سم‌داران (به جز برخی جنوب‌سمان) دندان‌های آسیای بزرگ این گونه همواره رشد می‌کرده که احتمالاً برای سازگاری با چریدن بوده است. پاهای الاستومرس از پاهای دیگر کرگدن‌ها درازتر بوده و برای تاخت‌رفتن سازگاری یافته بوده و باعث می‌شده که الاستومرس در گام برداشتن شبیه به اسب باشد.
تک‌شاخ سیبری چهار تن وزن داشت و از نوعی علف خشک و سفت تغذیه می‌کرد.
انقراض
با پایان آخرین عصر یخبندان و گرم‌شدن زمین در حدود ۴۰ هزار سال پیش، تک‌شاخ سیبری منقرض شد. این انقراض به معنی پایان حیات کل جمعیت این گونه از کرگدن بود.
اولین بویکس
اِولین بُویکس (Évelyne Bouix؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه سینما و تئاتر اهل فرانسه است. از سال ۱۹۷۰ تا کنون در ۶۱ فیلم نقش آفرینی کرده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
باشگاه فوتبال اوسیک
باشگاه فوتبال اوسیک (NK Osijek) یک باشگاه فوتبال در کرواسی شرقی است. این باشگاه در سال ۱۹۴۷ میلادی تأسیس شد.
افتخارات
لیگ
جام‌ها
بهترین نتیجه اروپایی
نصف‌النهار ۱۶۴ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۶۴ درجه شرقی ۱۶۴مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۰ساعت و ۵۶دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
خلبی (ناحیه بنشوف)
خلبی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
مونیمر دل پکو
مونیمر دل پکو دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۲۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۰٫۱۱ کیلومتر مربع است.
بساس (نظامی بیزانسی)
بساس ( Βέσσας  ، قبل از ۴۸۰ - پس از ۵۵۴) یک ژنرال رومی شرقی ( بیزانسی ) با منشأ گوت‌ها از تراکیه بود که عمدتاً به خاطر حرفه خود در جنگ های ژوستینیانوس اول ( حکومت ۵۲۷-۵۶۵) شهرت داشت. او در جنگ ایبری و تحت فرماندهی بلیزاریوس در جنگ گوت‌ها خود را در برابر ایرانیان ساسانی متمایز کرد، اما پس از خروج بلیزاریوس از ایتالیا ، در مقابله با گوت‌ها ناکام ماند و تا حد زیادی مسئول از دست دادن رم در سال ۵۴۶ بود. با شرمساری به شرق بازگشت، علیرغم سن بالایش به عنوان فرمانده در جنگ لازستان منصوب شد. در آنجا او خود را با بازپس گیری پترا نجات داد، اما بیکاری بعدی او باعث شد تا ژوستینین او را برکنار کرده و به اباسگیا تبعید کند.
اصل و نسب
به گفته مورخ معاصر پروکوپیوس قیصریه ، بساس در دهه ۴۷۰ به دنیا آمد و از یک خانواده اصیل گوتیک که مدتها در تراکیه مستقر بودند، متعلق به آن دسته از گوت‌ها بود که از تئودوریک کبیر پیروی نکرده بودند، هنگامی که او در سال ۴۸۸ برای حمله به ایتالیا رفت و سپس در اختیار داشت. اودوآسر. پروکوپیوس در مورد تسلط خود به گوتیک ، سخن می گوید، اما نویسنده معاصر دیگری به نام جوردنس ادعا می کند که او از سکونتگاه کاسترا مارتس، متشکل از سارماتی ها ، سمندری ها و برخی از هون ها ( گتیکا ۶۵) است. این شواهد به گونه‌ای متفاوت تفسیر شده‌اند و اکثر مفسران مدرن به هویت گوتیک تمایل دارند. با این حال، به گفته پاتریک آموری ، از منابع موجود نمی توان نتیجه قطعی در مورد قومیت او گرفت. آموری معتقد است که بساس نمونه بارز «هویت قوم‌نگاری مبهم» بود که در جمعیت‌های قرن ششم بالکان، به‌ویژه در میان ارتش، مشهود بود.
شغل در شرق
از زندگی اولیه و حرفه بساس اطلاعات بسیار کمی در دست است: او در جوانی به ارتش امپراتوری پیوست و به گفته پروکوپیوس قبلاً در سال ۵۰۳، زمانی که جنگ آناستازی با ایرانیان ساسانی آغاز شد، «تجربه جنگ» داشت. او به عنوان افسر در جنگ شرکت کرد، اما از خدمت او در آنجا خبری در دست نیست. از سوی دیگر، احتمالاً باید او را با نامی به همین نام که در نامه اسقف یعقوب سروق (متوفی ۵۲۱) خطاب شده بود، شناسایی کرد. اگر این شناسایی معتبر باشد، پس بساس یک تک‌سرشت‌باوری (احتمالاً متوسط) بود.
بساس در سال ۵۳۱ در طول جنگ ایبری علیه ایران، هنگامی که به عنوان دوکس بین النهرین منصوب شد، با مارتیروپولیس به عنوان پایگاه او ظاهر شد. در این مقام، بساس ۵۰۰ سواره نظام را در مقابل نیروهای پارسی که از همان بخش مرزی محافظت می کردند، شامل ۷۰۰ پیاده و سواره به فرماندهی ژنرال های گدار و یزدگرد رهبری کرد. بیزانسی ها ایرانی ها را در کرانه های دجله به نبرد پرداختند و آنها را شکست دادند و گادر را کشتند و یزدگرد را به اسارت گرفتند. بساس سپس به استان ارزنین حمله کرد و به مارتیروپولیس بازگشت. در تلافی این موفقیت بیزانس، شاه کاواد اول ایران، ارتش بزرگی را به فرماندهی سه ژنرال ارشد به نام‌های باوی ، مهر میهرو و چنارنجس به مارتیروپولیس فرستاد. ایرانیان تا پاییز شهر را محاصره کردند و سنگرها و مین حفر کردند، اما پادگان تحت فرمان بساس و بوز ، محکم بود. سرانجام، نزدیک شدن به فصل زمستان، ورود نیروهای بزرگ بیزانسی به آمیدا در نزدیکی و خبر مرگ کاواد، فرماندهان ایرانی را مجبور کرد که محاصره را (در نوامبر یا دسامبر) بالا ببرند. اندکی پس از عقب نشینی آنها، نیرویی از سابیر هون‌ها که ایرانیان آنها را به عنوان مزدور استخدام کرده بودند، به قلمرو روم حمله کردند و تا انطاکیه یورش بردند، اما بساس یکی از گروه های حمله کننده آنها را گرفت و وی را نابود کرد و ۵۰۰ اسب و غنیمت زیادی به اسارت گرفت.
اقدامات در ایتالیا
در سال ۵۳۵ بساس به عنوان یکی از ستوان های بلیساریوس (به همراه کنستانتین و پرانیوس ) در لشکرکشی علیه پادشاهی استروگوتیک ایتالیا منصوب شد. او بلیزاریوس را در مراحل اولیه لشکرکشی، از بازیابی سیسیل تا محاصره ناپل ، همراهی کرد و در سقوط دومی در نوامبر ۵۳۶ حضور داشت. از آنجا ارتش بیزانس به سمت رم پیشروی کرد که بدون جنگ آن را تصرف کرد. بلیساریوس کنستانتین و بساس را برای تصرف شهرهای دورافتاده مختلف فرستاد، اما وقتی فهمید که پادشاه جدید گوتیک، ویتیگیز ، در حال لشکرکشی به رم است، آنها را به یاد آورد. بساس برای مدتی در نزدیکی شهر نارنی ، که مسیر مستقیم از پایتخت گوتیک، راونا ، بر فراز آپنین ها به رم را کنترل می کرد، درنگ کرد و در آنجا با پیشتازان گوتی‌ها در درگیری روبرو شد و آنها را شکست داد.
در طول یک سال محاصره رم توسط گوت‌ها، بساس فرماندهی سربازان را در دروازه پورتا پرانستینا بر عهده داشت و در چند درگیری متمایز شد. تا سال ۵۴۰ هیچ چیز از نقش او در رویدادهای بعدی مشخص نیست، به جز اینکه احتمالاً در همین زمان بود که او به درجه پاتریسیوس ارتقا یافت. در اوایل سال ۵۳۸ هنگامی که ژنرال کنستانتین تلاش کرد او را در جریان یک اختلاف بکشد، بساس از بلیزاریوس محافظت کرده بود، اما در سال ۵۴۰ زمانی که بلیزاریوس در حال آماده شدن برای ورود به راونا به بهانه پذیرش پیشنهاد گوتیک ها برای تبدیل شدن به امپراتور غرب بود. او به وضوح احساس کرد که نمی توان به بساس اعتماد کرد و او را همراه با ژنرال های مزاحم دیگری مانند جان و نارسس برای اشغال مکان های دورافتاده در ایتالیا فرستاد.
نصف‌النهار ۱۶۵ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۶۵ درجه شرقی ۱۶۵مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۱ساعت و ۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
نام من (مجموعه تلویزیونی)
خلاصه داستان
دختری پس از وقوع قتل پدرش برای گرفتن انتقام به یک باند تبهکار می‌پیوندد و با دستور آن‌ها وارد نیروی پلیس می‌شود.
ساخت
در ۱۱ اوت ۲۰۲۰، نتفلیکس از طریق یک بیانیه مطبوعاتی تأیید کرد که این سریال را به کارگردانی کیم جین مین و نویسندگی کیم بادا منتشر خواهد کرد. در سپتامبر ۲۰۲۰، بازیگران آن مشخص شدند. فیلمبرداری در نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد و در فوریه ۲۰۲۱ به پایان رسید.
رینهولد ساولمان
رینهولد ساولمان (Reinhold Saulmann؛ ۱۷ مه ۱۸۹۵ – ۶ ژوئن ۱۹۳۶) دونده سرعت اهل استونی بود.
وی در مسابقات دو ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ شرکت کرده بود.
اسودو، اویلا
اسودو، اویلا (به اسپانیایی: Acevedo, Huila) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش اویلا واقع شده‌است.
نصف‌النهار ۱۶۶ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۶۶ درجه شرقی ۱۶۶مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۱ساعت و ۴دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
بالیک‌لی (آرهاوی)
بالیک‌لی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آرهاوی واقع شده‌است. بالیک‌لی ۶۹ نفر جمعیت دارد.
رینکو راجگورو
رینکو راجگورو (زاده ۳ ژوئن ۲۰۰۱) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به وحشی و گله اشاره کرد.
ژان کارمه
ژان کارمه (Jean Carmet؛ زادهٔ - درگذشته ۱۹۲۰:۴:۲۵, ) یک هنرپیشه اهل فرانسه بود.
خلیستوف (ناحیه بنشوف)
خلیستوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
وایت، داکوتای جنوبی
وایت شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۸۵ نفر بوده‌است.
مونیوپپه
مونیپپه دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۰۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶٫۰۸ کیلومتر مربع است.
نصف‌النهار ۱۶۷ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۶۷ درجه شرقی ۱۶۷مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۱ساعت و ۸دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
موزیکال لی
موزیکال لی ، یک برنامه رسانهٔ اجتماعی آمریکایی برای ایجاد ویدیو و اشتراک آن است. اولین نمونه در آوریل ۲۰۱۴ منتشر شد و نسخه رسمی در اوت همان سال راه اندازی شد. از طریق برنامه، کاربران می‌توانند ویدیوهای ۱۵ ثانیه ای تا ۱ دقیقه ایجاد کنند و آهنگ‌های صوتی را برای همراهی آنها انتخاب کنند، از گزینه‌ها می‌توانید سرعت‌های مختلف (سرعت پایین، سرعت، نرمال، حرکت آهسته و حماسی) برای فیلم استفاده کنید و فیلترها و اثرات پیش تنظیم را اضافه کنید. این برنامه همچنین به کاربران اجازه می‌دهد تا فهرست "بازخورد"، "محتوا"، و "صداهاً و "هشتگ"ها را مرور کنند. از ژوئیه ۲۰۱۶ تا اوت ۲۰۱۸، موسیکالی لی بیش از ۹۰ میلیون کاربر در این برنامه ثبت نام کرده‌اند و روزانه حدود ۱۲ میلیون ویدیو جدید در این برنامه آپلود می‌شود و تا پایان ماه مه ۲۰۱۷ این برنامه بیش از ۲۰۰ میلیون کاربر داشت. مقر اصلی این شرکت در شانگهای چین قرار دارد و در سان فرانسیسکو و کالیفرنیا نیز دفاتری دارد.
گربه هیمالین
گربه هیمالین یا گربهٔ هیمالیایی (معروف به پرشین هیمالیایی)، یک نژاد یا زیرنژاد از گربه‌های مو بلند است که ظاهر کلی شبیه به گربه ایرانی دارد. چشمان آبی و پوشش متفاوت و نقطه‌های روی بدن گربه‌های هیمالین، تفاوت ظاهری اصلی آن‌ها با گربه‌های ایرانی است. این ۲ ویژگی متمایز، از طریق جفت‌گیری و ترکیب گربه‌های ایرانی با گربه‌های سیامی، ایجاد شده‌است. برخی از طبقه‌بندی‌ها ممکن است هیمالین‌ها را به‌عنوان یک نژاد فرعی مو بلند گربه سیامی یا یک نژاد فرعی خال‌دار از گربهٔ ایرانی طبقه‌بندی کنند. فدراسیون جهانی گربه، آن‌ها را همراه با گربهٔ مو کوتاه Colorpoint و گربهٔ جاوه‌ای، در یک نژاد واحد به نام Colorpoint ادغام کرده‌است.
موزیکال لی
در ۹ نوامبر ۲۰۱۷، شرکت فناوری بایت دنس، موزیکال لی را به ارزش ۱ میلیارد دلار خریداری کرد.
گربه هیمالین
بدن
هیمالین‌ها به‌طور کلی مانند گربه‌های پرشین، بدنی گِرد و پاهای کوتاهی دارند که پرش بلند را برای آن‌ها دشوار می‌کند. با این حال، از دهه ۱۹۶۰، برخی هیمالین‌ها بیشتر بدنی شبیه سیامی دارند،
سر
مانند سایر گربه‌های پرشین، دو نوع گربهٔ هیمالیایی وجود دارد. برخی از آن‌ها صورت‌عروسکی هستند. چشم‌های هیمالین‌ها نیز بسیار درشت و گِرد است.
پوشش بدن
بخش اعظم خَز بدن هیمالین‌ها، سفید یا کرم است، اما نقاط و الگوهای روی پوشش آن‌ها به رنگ‌های متفاوت سیاه، آبی، یاسی، شکلاتی، قرمز (شعله‌ای) و کرم است.
سلامتی
برخی از گربه‌های هیمالیایی، با توجه به اصل و نسب پرشین خود، ممکن است دارای ژنی باشند که باعث بیماری کلیه پلی‌کیستیک (PKD) می‌شود. با این حال، یک آزمایش ژنتیکی می‌تواند نشان دهد که کدام گربه‌ها حامل ژن PKD هستند و می‌توان از تولید مثل آن‌ها جلوگیری کرده و آن‌ها را عقیم‌سازی کرد.
مانند سایر گربه‌های مو بلند، هیمالین‌ها نیز باید روزانه بُرِس زده شوند تا پوشش آن‌ها بهتر و سالم‌تر به نظر برسد. علاوه بر این، هیمالین‌ها ممکن است نیاز به پاک کردن روزانهٔ صورت داشته باشند. حمام کردن هیمالین‌ها نیز توسط برخی از پرورش‌دهندگان، توصیه می‌شود تا به کاهش میزان چربی روی پوست و خز حیوان، کمک کند.
بالاتر
بالاتر (به انگلیسی: Ballater) یک منطقهٔ مسکونی در اسکاتلند است که در ابردین‌شیر واقع شده‌است. بالاتر ۱٬۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
یوهان مارتین
یوهان مارتین (Johann Martin; – 1893:1:2, December 21, 1959) ورزشکار پرش با نیزه اهل استونی بود.
وی در مسابقات پرش با نیزه دومیدانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ شرکت کرده بود.
رنزو مرلین
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سالرنیتانا، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، و باشگاه فوتبال امپولی اشاره کرد.
خیابان‌های شهر
خیابان‌های شهر (City Streets) فیلمی نوآر در سبک جنایی و درام به کارگردانی روبن مامولیان است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
بهزاد فروهری
بهزاد فروهری (زادهٔ ۲۹ خرداد ۱۳۲۹ در رشت) موسیقی‌دان و نوازندهٔ نی اهل ایران است.
زندگی هنری
بهزاد فروهری ۲۹ خرداد سال ۱۳۲۹ در شهر رشت متولد شد. از کودکی به موسیقی گرایش داشت و با شنیدن آثار و صدای ساز «حسن کسایی» از رادیو ساز «نی» را برگزید و از ۱۲ سالگی به تمرین پرداخت. پس از آن نزد حسن کسایی نواختن این ساز را آغاز نمود. او ردیف موسیقی ایرانی را نزد «جلیل شهناز»، «علی‌اصغر بهاری»، «داریوش صفوت» و «محمود کریمی» و نت‌خوانی و سلفژ را نزد «مصطفی کمال پورتراب» آموخت. وی تحصیلات موسیقی خود را در هنرکدهٔ موسیقی ملی و سپس دانشگاه هنر به پایان برد. او همچنین در رشتهٔ مهندسی ماشین‌سازی نیز تحصیل کرد و ۱۵ سال در هنرستان‌های صنعتی تهران و انستیتو تکنولوژی به تدریس پرداخت. وی از سال ۱۳۵۳ همکاری خود را با رادیو آغاز نمود و با هنرمندانی نظیر «جلیل شهناز»، «علی‌اصغر بهاری»، «امیرناصر افتتاح» و «محمدرضا شجریان» به اجرای برنامه پرداخت. او از سال ۱۳۵۵ در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران به تدریس و تحقیق مشغول شد. وی کنسرت‌های گروهی و انفرادی در کشورهایی نظیر: چین، ژاپن، کره جنوبی، یونان، هلند، آمریکا و کانادا برگزار نموده‌است.
آثار هنری
از جمله آثار هنری که بهزاد فروهری در آن‌ها حضور داشته به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
آلبوم‌های مستقل
نصف‌النهار ۱۶۸ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۶۸ درجه شرقی ۱۶۸مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۱ساعت و ۱۲دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
یک شب در بانکوک
«یک شب در بانکوک» یکی از قطعه‌های آلبوم مفهومی و موزیکال شطرنج است که شعر آن را تیم رایس سروده و بنی اندرسون و بیورن اولویس موسیقی آن را نوشته‌اند. موری هد رَپ‌های «یک شب در بانکوک» را اجرا کرده و آندرس گلن‌مارک خوانندهٔ کُرس آن است.
تنش‌های ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در سال‌های جنگ سرد منشأ الهام رایس برای ساخت آلبوم شطرنج بود و او در آن آلبوم مقابلهٔ دو قدرت را در قالب رقابت دو استادبزرگ شطرنج در یک تورنمنت بین‌المللی روایت کرد. «یک شب در بانکوک» در مورد رقابت آتی آن دو استاد بزرگ در بانکوک است.
در سال ۱۹۸۴ که «یک شب در بانکوک» در قالب تک‌آهنگ منتشر شد، در هر دو سوی اقیانوس اطلس با استقبال گستردهٔ مخاطبان موسیقی پاپ روبه‌رو شد. این در حالیست که ترانه‌های بعدی موری، خارج از حلقهٔ هوادارنش موفقیت تجاری به‌خصوصی نداشتند.
آلگیرداس بوتکویسیوس
آلگیرداس بوتکویسیوس (Algirdas Butkevičius؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل لیتوانی است که از ۱۳ دسامبر ۲۰۱۲ تا ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶ نخست‌وزیر این کشور بود.
الیوت ژاک
الیوت ژاک (Elliott Jaques؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۱۷ – 1917:1:18, March 8, 2003) دانشمند در زمینه روانشناسی اهل کانادا بود.
خلوم (ناحیه بنشوف)
خلوم یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است. خلوم ۴٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۸ نفر جمعیت دارد.
اسودو، ونزوئلا
اسودو، ونزوئلا (به اسپانیایی: Acevedo, Venezuela) یک سکونتگاه مسکونی در ونزوئلا است که در ایالت میراندا واقع شده‌است.
خصوصیات
اسودو ۸۸٬۲۸۹ نفر جمعیت دارد.
نصف‌النهار ۱۶۹ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۶۹ درجه شرقی ۱۶۹مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۱ساعت و ۱۶دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
باغ شکار
باغ شکار به دو نوع باغ گفته می‌شود. یکی باغ‌هایی که در مناطق زیست حیوانات (شکارگاه) یا در نزدیکی آن ساخته می شده مانند تفرجگاه‌های پادشاهان در دوره‌های گوناگون و دوم باغ‌هایی گسترده که در محوطه آن‌ها حیواناتی از گونه‌های مختلف نگه داشته می‌شد و شکار درون باغ انجام می گرفته است. مانند بخشی از باغ هزار جریب
فرانسوا دسه
‌فرانسوا دسه یا فرانسوا دوسه(به انگلیسی: françois desset)، باستان شناسی فرانسوی با تمرکز پژوهشی بر پیش از تاریخ و تاریخ اولیه ایران است که رمزگشایی خط ایلامی باستان را در سال 2020 اعلام کرده و تا سال 2023 منتشر کرد.
فرانسوا دسه در سال 2011 دکترای خود را از دانشگاه سوربن پاریس دریافت کرد. او برای دپارتمان Archéorient مرکز ملی تحقیقات علمی کار می کند و با دانشگاه های تهران و لیون همکاری میکند. وی از سال 1393 در دانشگاه تهران به تدریس باستان شناسی عصر مفرغ مشغول است. او از سال 2006 پژوهش را آغاز کرده و در سال 2020 او تلاشی برای رمزگشایی خط ایلامی باستان ارائه کرد که در حدود 2000 قبل از میلاد نوشته شده بود.
زندگینامه
او در 27 ژوئیه 1982 در شهر مسی (Massy) نزدیک پاریس در فرانسه به دنیا آمد. بعدها به شهر تولوز نزدیک مرز فرانسه با آندورا و اسپانیا رفت و در همان شهر هم به تحصیل در دانشگاه مشغول شد.
او در شروع قصد داشت به عراق برود اما در 21 سالگی چون امکان تحصیل در باستان‌شناسی خاورمیانه در دانشگاه تولوز وجود نداشت به پاریس رفت و در آنجا با یکی از استادانش به نام دکتر سرژ کلزیو (Serge Cleuziou) صحبت کرد و به او گفت که می‌خواهد در عراق، درباره بین‌النهرین کار کند و این موضوع برمی‌گردد به سال 2003 که عراق توسط ارتش امریکا اشغال شده بود. استادش به او گفت که این، انتخاب خیلی خوبی نیست و پیشنهاد داد که به ایران بیاید که نزدیک عراق هم هست و از دوره‌ای به بعد دیگر کسی روی ایران کار نکرده است. در نتیجه نخستین بار در سال 2006 برای حفاری جیرفت به ایران آمد و با پروفسور مجیدزاده همکاری کرد.
حواشی
پیرامون برخی ادعا های این باستان شناس فرانسوی، انتقاداتی از سوی برخی مانند دکتر آوات عباسی صورت گرفته است، و وی به سرقت علمی از آثار دکتر آژیده مقدم متهم شده است    ، همچنین یک کارزار بر علیه او شکل گرفت.
جستار های وابسته
آژیده مقدم
خط ایلامی باستان
دبیره جیرفت
ایلام (تمدن)
جیرفت
آلنس
آلنس (به انگلیسی: Alness) یک شهرک در اسکاتلند است که در هایلند واقع شده‌است. آلنس ۵٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
نصف‌النهار ۱۷۰ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۷۰ درجه شرقی ۱۷۰مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۱ساعت و ۲۰دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
نصرالدین
نصرالدین می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
میکل مولر
میکل مولر (Mihkel Müller; October 21, 1887 – 1887:10:21, December 19, 1970) کشتی‌گیر اهل استونی بود.
کانایاما سوکه‌نوری
کانایاما سوکه‌نوری (؛ ۹ دسامبر ۱۸۳۷ – 1837:12:09, February 8, 1922 ) فرد نظامی اهل ژاپن بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان شده‌است.
بی‌خیال (فیلم ۱۹۹۹)
بی‌خیال یا طلسم‌شده  فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی رام گوپال وارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون اورمیلا ماتوندکار، آفتاب شیودسانی، آنتارا مالی، دالیپ تاهیل، نیراج وورا و راجپال یاداو ایفای نقش کرده‌اند.
فیلم‌شناسی جرد لتو
جرد لتو سرگرمی‌ساز آمریکایی است که در زمینهٔ سینما، تلویزیون و موسیقی فعالیت کرده‌است. او اولین نقش‌آفرینی‌های خود را با بازی در نقش‌های جزئی در تلویزیون انجام داد. او در سال ۱۹۹۴ به خاطر نقش‌آفرینی در درام نوجوانانه به اصطلاح زندگی من شناخته شد. این برنامهٔ تلویزیونی برای نمایش دوره نوجوانی و بلوغ مورد ستایش قرار گرفت، با این وجود بعد از یک فصل لغو شد. در همان سال، او اولین فیلم تلویزیونی‌اش را همراه با آلیسیا سیلورستون در سرد و دیوانه بازی کرد. در سال ۱۹۹۵ میلادی لتو اولین نقش سینمایی‌اش را در فیلم چطور یک لحاف آمریکایی را می‌سازند اجرا کرد. او بعداً با کریستینا ریچی در فیلم پایان پادشاهان بلند مرتبه (۱۹۹۶) به ایفای نقش پرداخت و نقش حمایت کننده‌ای در پرپیچ و خم (۱۹۹۷) داشت. در سال ۱۹۹۷، لتو در پرفونتین نقش استیو پرفونتین، یک دونده دو استقامت را بازی کرد. منتقدان بازی لتو را ستودند و اغلب از آن به عنوان نقش‌های موفقیت‌آمیز او یاد می‌شود. در سال بعد، لتو با آلیشیا ویت در فیلم ترسناک افسانه محلی به ایفای نقش پرداخت. سپس در فیلم خط باریک سرخ (۱۹۹۸) با آدرین برودی و شان پن همکاری کرد. پس از نقش‌آفرینی در فیلم‌های سیاه و سفید و دختر، ازهم‌گسیخته، لتو آنجل فیس در باشگاه مبارزه (۱۹۹۹) را به تصویر کشید که از آن زمان به یک فیلم کالت تبدیل شده‌است.
در سال ۲۰۰۰، لتو در تریلر روان‌شناختی روانی آمریکایی به ایفای نقش پرداخت. در همان سال، او در فیلم مرثیه‌ای بر یک رؤیا نقش هری گلدفارب را ایفا کرد؛ منتقدان بازی لتو را در نقش یک معتاد هروئین ستودند. در طول این مدت، لتو به‌طور فزاینده به گروهش ترتی سکندز تو مارس متمرکز شد. در سال ۲۰۰۲ با ایفای نقش در فیلم اتاق پناهگاه به کارگردانی دیوید فینچر به عرصهٔ بازیگری بازگشت. در سال ۲۰۰۴، در درام تاریخی اسکندر در نقش هفستیون با کالین فارل همکاری کرد. سپس با نیکلاس کیج در فیلم جنایی دلهره‌آور ارباب جنگ (۲۰۰۵) درخشید و در کنار سلما هایک در درام جنایی قلب‌های تنها (۲۰۰۶) نقش ریموند فرناندز را ایفا کرد. او همچنین شروع به کارگردانی موزیک ویدئوهای ترتی سکندز تو مارس کرد و نخستین موزیک ویدئواش، «کشتن» را در سال ۲۰۰۶ کارگردانی کرد. در سال بعد، او نقش مارک دیوید چپمن در فیلم زندگی‌نامه‌ای فصل ۲۷ را ایفا کرد. با وجود نظرات مختلف منتقدان دربارهٔ فیلم، به‌طور کلی عملکرد لتو تحسین شد.
در سال ۲۰۰۹، در فیلم علمی تخیلی آقای نوبادی به کارگردانی ژاکو وان دورمال نقش‌آفرینی کرد. منتقدان استعداد هنرپیشگان فیلم را ستودند. او بعداً موزیک ویدئو «شاهان و ملکه‌ها» و «توفان» کارگردانی کرد. لتو برای کارگردانی آنها نامزد دریافت جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی برای بهترین کارگردانی شد. در سال ۲۰۱۲، لتو اولین فیلم مستندش، مصنوعی را ساخت. پس از شش سال وقفه، لتو در درام زندگینامه‌ای باشگاه خریداران دالاس (۲۰۱۳) به کارگردانی ژان-مارک ولی در نقش یک بیمار مبتلا به ایدز ظاهر شد که جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را بدست آورد. در سال ۲۰۱۶، لتو نقش جوکر را در فیلم ابرقهرمانی جوخه انتحار ایفا کرد که نظرات ناامید کننده‌ای از منتقدان دریافت کرد هرچند عملکرد لتو بسیار مورد قبول عامه قرار گرفت.
نصیرالدین
نصیرالدین می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
باش‌کوی (آرهاوی)
باش‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آرهاوی واقع شده‌است. باش‌کوی ۹۱ نفر جمعیت دارد.
سر یانوس
سَرِ یانوس (Der Janus-Kopf) یک فیلم صامت در سبک ترسناک به کارگردانی فریدریش ویلهلم مورنائو است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد.
این فیلم اقتباسی بدونِ مجوز از مورد غیرعادی دکتر جکیل و آقای هاید اثرِ رابرت لویی استیونسن است؛ اما چون اسامی شخصیت‌های داستان را تغییر داده بودند، تا مدت‌ها کسی متوجه این موضوع نشد.
مونیسانچو
مونیسانچو دهستانی در استان آبیلای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۵۵ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۹٫۸۱ کیلومتر مربع است.
تانگ یی (شناگر)
تانگ یی (Tang Yi؛ زادهٔ January 8, 1993) ورزشکار ورزش شنا اهل چین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۷ مدال برنز شده‌است.
ترجمه (جامعه‌شناسی)
ترجمه (جامعه‌شناسی) در نظریه شبکه کنشگر، «ترجمه» فرآیندی است که به شبکه اجازه می‌دهد توسط یک موجودیت واحد نمایش داده شود که به خودی خود می‌تواند یک فرد یا شبکه دیگری باشد.
در سال ۱۹۸۶، میشل کالن مقاله مهمی را با عنوان «برخی عناصر جامعه‌شناسی ترجمه» منتشر کرد که در آن فرایند ترجمه را در چهار «لحظه» یا فاز خلاصه کرد: 20of% 20translation.pdf,
نصف‌النهار ۱۷۱ درجه شرقی
نصف‌النهار ۱۷۱ درجه شرقی ۱۷۱مین نصف‌النهار شرقی از گرینویچ است که از لحاظ زمانی ۱۱ساعت و ۲۴دقیقه با گرینویچ اختلاف زمانی دارد.
این نصف‌النهار از قطب شمال شروع و از مناطق زیر گذشته و به قطب جنوب ختم می‌شود.
خراشسانی (ناحیه بنشوف)
خراشسانی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
ویدنزبری
ویدنزبری (به انگلیسی: Wednesbury) یک شهرک در بریتانیا است که در کلان‌شهر مستقل ساندول واقع شده‌است. ویدنزبری ۳۷٬۸۱۷ نفر جمعیت دارد.
وایتهرس، داکوتای جنوبی
وایتهرس شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۱ نفر بوده‌است.
کلیسای جامع عیسی نجات‌دهنده
کلیسای جامع عیسی نجات‌دهنده (Храм Христа Спасителя) یک کلیسای جامع ارتدکس روسی در مسکو، روسیه است.
این کلیسا که در سال ۱۸۸۳ ساخته شده‌است دارای ۴۹۰۰ مترمربع مساحت و ۷۹ متر طول می‌باشد.
اتصال انبساطی
اتصال انبساطی ابزاری کاربردی است که به منظور جذب ایمن انبساط و انقباض ناشی از دما، ارتعاشات، حرکت سازه به دلیل نشست زمین یا فعالیت لرزه ای، وزش باد و … به کار می‌رود.
اسلب‌های بتنی و خطوط لوله به دلیل گرم یا سرد شدن ناشی از تغییرات فصلی یا سایر منابع گرما منبسط یا منقبض می‌شوند که تنش ناشی ار آن سبب ترک خوردگی سازه می‌گردد، اتصالات انبساطی به منظور مهار این تغییرات به کار می‌روند.
اتصال انبساطی در پل‌ها
به عنوان یک سازه زنده متحرک، یک پل به‌طور مداوم تحت تأثیر بار وسایل نقلیه، شرایط باد، دما و… قرار دارد که به طول عمر سازه اثر می‌گذارد. اتصال انبساطی در پل‌ها که با عنوان درزهای انبساطی نیز شناخته می‌شود یکی از اجزای حیاتی هر بتن مسلح، سازه‌های فولادی و بتنی پیش تنیده و به ویژه عرشه‌های پل است که حرکت سازه ناشی از جمع شدگی، خزش، تغییرات دما و … را جذب می‌کند و به سازه اجازه می‌دهد بدون ترک خوردگی منبسط و منقبض شود. اینکه چه تعداد درز انبساط و در چه فواصلی استفاده شود به عوامل بسیاری نظیر نوع سازه، نوع زمین، مصالح استفاده شده در ساخت پل، شرایط جوی محیطی که پل در آنجا ساخته می‌شود، شکل هندسی پل و… بستگی دارد. استفاده از اتصالات انبساطی هزینه‌های نگهداری پل را تا حد زیادی کاهش می‌دهد و همچنین سبب افزایش عمر سازه و مقاومت بیشتر آن در برابر زمین لرزه نیز می‌گردد.
از مهترین وظایف اتصال انبساطی تحمل انواع حرکت انتقالی و چرخشی دال هاست که به علل گوناگونی در پل مانند انبساط و انقباض بر اثر تغییر دما، جمع شدن یا خزش، کوتاه شدن الاستیک به دلیل از پیش تنیدگی، تغییر مکان سازه پل بر اثر بار یا عوامل دیگر رخ می‌دهد.
اسنا دو لارا
اسنا دو لارا (به اسپانیایی: Aceña de Lara) در اسپانیا است که در castile and león واقع شده‌است.