cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
عصمت‌آباد (مهریز)
این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران سال ۱۳۹۰ دارای جمعیت کل ۸۰۹ و جمعیت مرد ۴۳۹ و جمعیت زن ۳۷۰ می‌باشد. تعداد خانوار این روستا ۲۴۶ خانوار و دارای تعداد واحد مسکونی ۲۴۱ می‌باشد. جلوی هر یک موارد باید دارد یا ندارد باشد: این روستا زمین ورزشی ندارد، سالن ورزشی دارد، کتابخانه عمومی دارد، دو مسجد دارد، امام زاده ندارد، شبکه سراسری برق دارد، موتور برق دیزلی ندارد، انرژی نو (خورشیدی ، بادی و…) ندارد، گاز لوله کشی دارد، آب لوله کشی دارد.
این روستا حمام عمومی ندارد، دسترسی عمومی به اینترنت ندارد، دسترسی به وسیله نقلیه عمومی دارد. و این روستا بقالی ندارد، نانوایی دارد ، یک قبرستان دارد.
توجه: اطلاعات آبادی های ۳ خانوار و کمتر به منظور حفظ محرمانگی با علامت * مشخص شده است. آبادی های که با عبارت NULL یا کد صفر ۰ مشخص شده ،فاقد اطلاعات جمعیتی  و خالی از سکنه است و فقط حاوی اطلاعات امکانات و تسهیلات میباشد.]]
جمعیت
این روستا در دهستان خورمیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸۰ نفر (۲۲۳خانوار) بوده‌است.
سیرز
سیرز شرکت خرده‌فروشی آمریکایی و چندملیتی است، که در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۲٫۲۴۸ فروشگاه زنجیره‌ای در ایالات متحده آمریکا، کانادا و مکزیک می‌باشد.
فروشگاه زنجیره‌ای سیرز در سال ۱۸۹۳ توسط ریچارد وارن سیرز و آلواه کورتیس رئوباک، در شهر شیکاگو، ایلی‌نوی راه‌اندازی شد. این شرکت سال‌ها به‌عنوان بزرگترین شرکت خرده‌فروشی آمریکا شناخته می‌شد، سپس در سال ۱۹۸۹ این عنوان توسط وال‌مارت تصاحب گردید.
شرکت سیرز از سال ۱۹۲۵ جزئی از میانگین صنعتی داو جونز محسوب می‌شد، تا اینکه در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت کی‌مارت خریداری شد و از آن پس، به‌عنوان شرکت تابعه کی‌مارت فعالیت می‌کرد ، سپس هر دو شرکت، توسط کمپانی سیرز هولدینگز خریداری شد.
باشگاه ورزشی الشباب کویت
باشگاه الشباب (به عربی:نادی الشباب) یک باشگاه فوتبال از کویت است و در لیگ برتر کویت بازی می‌کند.
باشگاه الشباب کویت ۱۵ دسامبر ۱۹۶۳ در جنوب کویت تأسیس شده است.
این باشگاه سابقهٔ قهرمانی در لیگ دسته ۱ کویت را دارد.
خورمیز علیا
خورمیز علیا روستایی در دهستان خورمیز بخش مرکزی شهرستان مهریز استان یزد ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۱۹۸ نفر (۶۳۶خانوار) بوده‌است.
آل میدیا نت‌ورک
آل میدیا نت‌ورک (All Media Network) یک شرکت آمریکایی است که آل‌میوزیک، آل‌مووی، آل‌گیم، سایدریل و «سِلبی‌فاید» را در تملک دارد.
این شرکت در سال ۱۹۹۰ میلادی توسط هنرمند و فعالِ فرهنگ عامه «مایکل اِرلواین» بنیان نهاده شد و تدریجاً وبگاه‌های یادشده از سال ۱۹۹۱ میلادی به بعد، پایه‌گذاری شدند.
بیچرین
بیچرین نوعی نوشیدنی گرم سنتی متعلق به تورین ایتالیا، تهیه شده از اسپرسو، شکلات داغ و شیر می‌باشد که به صورت لایه‌لایه در یک لیوان کوچک سرو می‌شود.
تپه گل ویس
تپه گل ویس مربوط به سدهٔ ۲ و ۳ ه.ق است و در شهرستان خدابنده، بخش مرکزی، روستای نعلبندان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۸۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بوبرووکا (شهرستان خاینووکا)
بوبرووکا یک روستا در لهستان است که در گمینا چرمخا واقع شده‌است.
هاتویاما، سایتاما
هاتویاما، سایتاما (به لاتین: Hatoyama, Saitama) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان سایتاما واقع شده‌است. هاتویاما ۲۵٫۷۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۱۰۰۹۵
سیارک ۱۰۰۹۵ ده هزار و نود و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۹ سپتامبر ۱۹۹۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۶۰ است.
کوربلاغ یک
کوربلاغ یک (کوربلاغ شاهوردی) کوربلاغ یک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه ، دهستان بالادربند (سراب نیلوفر) در استان کرمانشاه ایران و در کنار مجتمع تفریحی فرهنگی سراب نیلوفر واقع شده‌است. ساکنان اولیه روستای کوربلاغ یک بر اساس گفته افراد بومی محل از منطقه آذربایجان تبعید شده‌اند و در زمان‌های گذشته تمامی اراضی و مالکیت روستا متعلق به شخصی به اسم شاهوردی هدایتی زنگنه (فرزند محمدنظر) بوده‌است که با گذشت زمان این زمین‌ها بین وراث تقسیم شده و در حال حاضر اهالی روستا به دو دسته هدایتی زنگنه و نظری تفکیک شده‌اند. مقدار اراضی کشاورزی روستا حدود هفتصد هکتار می‌باشد که نزدیک به چهارصد هکتار آن آبی و مابقی دیم می‌باشد. منابع آب روستا از رودخانه‌های فصلی (رودخانه قره سو) و چاه‌های عمیق و نیمه عمیق برای آبیاری زمین‌های کشاورزی استفاده می‌شود. شغل بیشتر ساکنین روستا کشاورزی و دامپروری می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان بالادربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
۲۲۴ (میلادی)
رویدادها
شکست اردوان چهارم، شاه بزرگ اشکانی، بدست اردشیر بابکان در مکانی به نام هرمزدگان. پایان شاهنشاهی اشکانی، آغاز شاهنشاهی ساسانی در ایران.
ایستگاه متروی باکهرست هیل
ایستگاه باکهرست هیل یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است؛ که در منطقه باکهرست هیل قرار دارد و در ۲۲ اوت ۱۸۵۶ افتتاح شده است.
بییالوئنگا د لا ساگرا
بییالوئنگا د لا ساگرا (به اسپانیایی: Villaluenga de la Sagra) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان تولدو واقع شده‌است.
خصوصیات
بییالوئنگا د لا ساگرا ۲۷ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۱۶ نفر جمعیت دارد و ۵۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست شرکت‌های آی تی و الکترونیکی تحریم‌کننده ایران در پساتحریم
این فهرست مرتبط با شرکت‌های آی تی و همچنین انواع پرداخت‌های الکترونیکی که در دوران پسا تحریم ایرانیان را مورد ترحیم قرار داده‌اند، می‌باشد. در فهرست زیر شرکت‌هایی وجود دارد که در دوران موسوم به پساتحریم همچنان ایرانیان را مورد تحریم خود دارند:
۲۲۵ (میلادی)
رویدادها
ساسانیان با پیروزی بر آخرین پادشاه پارتی در 225 م، پادشاهی نوینی را برپا کردند که تامیانه سده هفتم میلادی پایدار بود.
فابیان یکر
فابیان یکر (Fabian Jeker؛ زادهٔ November 28, 1968) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
مرکز اسلامی ایرلند
مرکز اسلامی اهل‌بیت تنها مسجد و مرکز اسلامی شیعیان ایرلند جنوبی که در مرکز این کشور دوبلین واقع شده‌است. که معمولاً حسینیه نیز گفته می‌شود.
هدف این مرکز اسلامی، خدمت به نیازهای اجتماعی، فرهنگی و معنوی کل جمعیت مسلمان شیعه ایرلند از سراسر کشور، به ویژه در مراسم و همایش‌های خاص شیعیان نظیر عزاداری در طول ماه محرم می‌باشد. همچنین کمک به سرکوب و کشتار جمهوریخواهان ایرلند از فعالیت های این مرکز بعنوان تعاملات سیاسی بین دو کشور ایران و ایرلند محصوب میگردد. در حال حاضر حدود ۶،۰۰۰ نفر از شیعیان؛ برای کار، تحصیل و زندگی در ایرلند سکونت دارند.
امام جماعت مرکز اسلامی اهل‌بیت علی الصالح که از فارغ‌التحصیلان کالج سلطنتی جراحان ایرلند است، یک عالم مذهبی نیز هست که تحصیلات حوزوی خود را در حوزه‌های علمیه نجف ، قم و همچنین دانشگاه وزارت اطلاعات (دانشگاه اطلاعات و امنیت ملی) سپری کرده‌است. و به عنوان نماینده رژیم ایران در شورای ائمه ایرلند عضویت دارد.
کهریزکوربلاغ
کهریزکوربلاغ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بالادربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
بحران شوری مسینین
بحران شوری مسینین یا رویداد مسینین ، واقعه‌ای زمین‌شناختی بود که در حدود پنج میلیون سال پیش روی‌داد و بر اثر آن تنها راه ارتباطی میان دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس، یعنی تنگهٔ جبل‌الطارق بسته‌شد. به‌دنبال قطع‌شدن ارتباط میان این دو منطقه، آب دریای مدیترانه ظرف مدت هزار سال به‌طور کامل تبخیر شد و شوره‌زار بسیار وسیعی در محلی که سابقاً دریای مدیترانه قرار داشت برجای ماند. حجم بسیار زیاد آب دریای مدیترانه که تبخیر شده‌بود، به‌تدریج توسط بارندگی وارد آب‌های آزاد شد و منجر به بالا آمدن سطح آب‌های آزاد در سراسر جهان گردید. با افزایش حجم و عمق آب‌های آزاد، غلظت نمک موجود در آب‌های آزاد به شدت کاهش یافت، که به نوبهٔ خود منجر به اختلال در گردش گرماشور و منحرف‌شدن جریان اقیانوسی گلف‌استریم شد. انحراف گلف‌استریم سبب شد که مناطق وسیعی از اروپا که عرض جغرافیایی بالایی داشتند و سابقاً به‌وسیلهٔ این جریان از اقلیمی معتدل و دلپذیر بهره‌مند می‌شدند، شرایط اقلیمی مناسب خود را از دست بدهند و اقلیمی مشابه با مناطق با عرض جغرافیایی همانند خود بیابند.
آغاز واپسین عصر یخبندان
با تغییر اقلیم و سرد شدن هوا در اروپا، میزان بارش برف و همچنین ماندگاری آن به‌شدت افزایش یافت؛ به‌گونه‌ای که بخش‌های گسترده‌ای از این قاره که امروزه هوای معتدلی دارند هرساله تا مدت‌ها در زیر پوشش ضخیم برف باقی می‌ماندند. بارش زیاد و درازمدت برف در هر منطقه همیشه با بازخورد مثبت همراه است؛ چرا که به‌علت سپیدایی زیاد برف، وجود مقدار زیادی از آن در هر منطقه از زمین موجب بازتاب بخش وسیعی از تابش خورشید، و طبیعتاً کاهش دما در آن منطقه می‌شود. به عبارتی دیگر بارش برف همیشه موجب کاهش بیشتر دما، و در نتیجه بارش بیشتر برف می‌شود. این واقعیت در پنج میلیون سال پیش، و پس از بحران شوری مسینین تجلی پیدا کرد.
به‌دنبال کاهش دمای میانگین و افزایش بارش برف در اروپا، اقلیم مناطق همجوار اروپا که همیشه به‌وسیلهٔ بادها تعادلی میان خود و قارهٔ اروپا برقرار می‌کردند نیز تغییر کرد و این مناطق نیز دچار سرد شدن هوا و بارش برف شدند. به‌همین‌ترتیب به‌تدریج اقلیم سراسر مناطق جهان دگرگون، و سیارهٔ زمین وارد واپسین عصر یخبندان خود شد. این عصر یخبندان تا به امروز نیز ادامه پیدا کرده‌است. در حال حاضر ما در یکی از دوره‌های استثنایی عصر یخبندان به نام دوره‌های میان‌یخچالی به‌سر می‌بریم که در طی آن‌ها آب و هوا بسیار معتدل‌تر و ملایم‌تر می‌شود؛ اما این اعتدال به هیچ‌وجه به معنای پایان عصر یخبندان نیست.
میرک‌آباد
میرک‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است. شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی و دامداری است. از محصولات کشاورزی آن می توان به گندم و انار اشاره کرد. این روستا از لحاظ فرهنگ مذهبی غنی است و فرزندان زیادی را در دوران جنگ ایران و عراق از دست داده است.
جمعیت
این روستا در دهستان خورمیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۱ نفر (۱۷۰خانوار) بوده‌است.
پنتاکلرید آنیموان
پنتاکلرید آنیموان با فرمول شیمیایی SbCl۵ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن 299.02 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی رنگ یا زرد است.
تپه منجل تیغ بر رود
تپه منجل تیغ سرغایه  مربوط به سدهٔ ۳ تا ۶ ه.ق است و در شهرستان مشهد، بخش احمدآباد، روستای سرغایه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۶۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۱۰۰۹۹
سیارک ۱۰۰۹۹ ده هزار و نود و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ نوامبر ۱۹۹۱ کشف شد.
میرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) از شاعران عارف و از روحانیان دانشمند خراسان بوده‌است. نسب او از طریق جدش سید محمدمهدی خراسانی ملقب به شهید رابع به شاه نعمت‌الله ولی می‌رسد. وی افزون بر کسب علوم دینی و فراگیری زبان فرانسه و عربی، به مقامات عالی عرفانی و معنوی دست یافت. در تزکیه نفس و تهذیب اخلاق و کردار نیکو، سر مشق اهل روزگار بود و ذوق شعری و استعداد درخشانی داشت.
دیوان شعر
دیوان شعر حبیب دارای قصایدی استوار و غزلیات شورانگیز و رندانه‌ای است. غزل معروف «گوهر خود را هویدا کن کمال این است و بس» که به اقتباس از صائب تبریزی سروده شده و غزل «هر شب من و دل تا سحر در کوچه دیوانه ها» از غزلیات مشهور او می‌باشد.
شعر معروف:
و شعر معروفی که معمولاً اقطاب دراویش زمزمه می‌کنند
همچنین غزل:
دیوان حبیب بیش از ده بار چاپ شده است و چاپ مشهور ان توسط انتشارات زوار تهران و با مقدمه علی حبیب منتشر گشته است. اخوان ثالث نیز شعری در مدح حبیب خراسانی دارد.
درگذشت
میرزا حبیب خراسانی در سال ۱۳۲۷ ق به طرز مشکوکی فوت می‌کند و برخی معتقد هستند که این مجتهد مشروطه خواه توسط برخی مجاهدان غیر دینی مشروطه طلب مسموم شده است. وی در نزدیکی مقبره علی بن موسی الرضا و اجداد خود میرزا هدایت الله شهیدی و سید محمدمهدی خراسانی که در راه اتحاد ملی و دفاع از مشهد و خراسان به قتل رسیده بود، مدفون است.
منابع
سیده فاطمه مر جلالی. کتاب دوم راهنمایی ادبیات
مقدمه دیوان میرزا حبیب‌الله خراسانی؛ ۱۳۵۲
بوبروونگکی
بوبروونگکی یک روستا در لهستان است که در گمینا بوبروونگکی (استان کویافسکو-پومورسکی) واقع شده‌است. بوبروونگکی ۹۸۰ نفر جمعیت دارد.
مخمر شراب‌سازی
تاریخچه
در میانه سده ۱۹، دانشمند فرانسوی به نام لویی پاستور از طرف دولت فرانسه مسئول پژوهش دربارهٔ ازبین‌رفتن (مزه) برخی شراب‌ها شد و همین باعث کشف میکروارگانیسم‌های مخمر توسط او شد و نام او را در صدر فهرست پدران علم میکروبیولوژی قرار داد.
رضائیه (مهریز)
رضائیه (مهریز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهریز در استان یزد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خورمیز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سایدریل
سایدریل (SideReel) یک وبگاه اینترنتی است که به کاربرانش این امکان را می‌دهد تا در زمینهٔ شوها و برنامه‌های تلویزیونی جستجو کرده و نسخهٔ کامل آنها را تماشا کنند.
این وبگاه یک انجمن عمومی دربارهٔ تلویزیون و برنامه‌های آن است که کاربرانش می تاوانند با هم گفتگو کنند، نقد و بررسی‌های موجود را بخوانند و و اخبار جاری در موردِ برنامه‌های تلویزیون را مشاهده کنند.
انجمن مفاخر معماری ایران
انجمن مفاخر معماری ایران به همت جمعی از پیشکسوتان و دست اندرکاران عرصه‌های گوناگون معماری مانند ایرج اعتصام، علی اکبر صارمی، سیاوش تیموری، داوید اوشانا و با اهداف فرهنگی و حمایتی شکل گرفته‌است. انجمن در تاریخ ۱۳۸۲/۱۲/۲۵ به شماره ثبت ۱۶۳۹۲ به ثبت رسیده و مرکز اصلی انجمن در استان تهران شهرستان تهران واقع است.
برخی فعالیت‌های انجمن
پیشنهاد ثبت روز معمار در تقویم رسمی کشور
در سال ۱۳۸۸ وزارت مسکن و شهرسازی و انجمن مفاخر معماری ایران پیشنهاد ثبت ملی روز معمار و معماری را بر نام شیخ بهایی‌ ارائه کردند که به تأیید شورای فرهنگی عمومی رسد و به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارسال شد.. .
همچنین سید هادی میرمیران، معمار برجسته معاصر کشورمان که از وی آثار بارزی در معماری و شهرسازی برجای مانده‌است خود پیشنهاد دهنده اختصاص یک روز از تقویم رسمی کشور به موضوع معماری بود. به دلیل فوت وی مقارن با روز معماری، هر ساله به هنگام بزرگداشت این روز مراسم یادمان زنده‌یاد میرمیران نیز برگزار می‌شود.
تاریخ شفاهی معماری و شهرسازی ایران
تهیه و تدوین تاریخ شفاهی معماری و شهرسازی به پیشنهاد انجمن مفاخر معماری ایران و با همکاری مرکز اسناد و کتابخانه ملی ایران در سال ۱۳۸۳ انجام شد. همچنین در راستای اهداف حمایتی انجمن در تشکیل نهادها و موسسات پژوهشی، در سال ۱۳۹۰ مؤسسه تاریخ شفاهی معماری و شهرسازی اندیشه معاصر با همکاری و حمایت انجمن مفاخر معماری ایران به ثبت رسید و آغاز به کار کرد.
در این راستا پروژه‌هایی همچمون تاریخ شفاهی محمد امین میرفندرسکی، تاریخ شفاهی کاخ گلستان و تاریخ شفاهی محله منیریه در دست اجرا می‌باشد.
برگزاری جلسات هم‌اندیشی و گفتمان هنر و معماری
در حال حاضر انجمن دارای آرشیو غنی از عکس و مدارک مربوط به بناهای باستانی و تاریخ معماری کشور است که هر سال در تهیه سررسید انجمن از آن بهره‌برداری می‌شود. این اسناد، در صورت تأمین فضای بهره‌برداری مناسب، در اختیار همگان قرار خواهد گرفت. در همین راستا انجمن اقدام به راه‌اندازی کتابخانه آنلاین معماری و هنر کرده‌است که از طریق آن برخی از کتاب‌ها و منابع مطالعاتی را در اختیار علاقمندان و پژوهشگران قرار می‌دهد.
در این راستا از سال ۱۳۸۶ تاکنون استان‌های سمنان، زنجان، مرکزی، همدان، بوشهر، گلستان و گیلان به عنوان استان سال معرفی شده و اهداف فوق پیگیری شده‌اند.
انجمن مفاخر معماری ایران، در راستای اعتلای فرهنگ معماری کشور و حفظ دست‌آوردهای آن اقدام به انتشار و همکاری در نشر کتاب‌های مختلف نموده‌است. برخی از کتاب‌های چاپ شده انجمن به شرح زیر می‌باشد:
در این راستا انجمن در ثبت و تأسیس موسسات تخصصی در زمینه‌های مرتبط با معماری و فرهنگ معماری همکاری نموده و با مشارکت این موسسات اقدام به برگزاری جشنواره‌های آموزشی و فعالیت‌های دیگر نموده‌است. برخی از این فعالیت‌ها عبارتند از:
عبدالجبار عبدالله
عبدالجبار عبدالله (به عربی: عبد الجبار عبد الله ، به انگلیسی: Abdul Jabbar Abdullah) (زادهٔ ۱۹۱۱ – درگذشتهٔ ۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۹) فیزیک‌دان، هواشناس، و پژوهشگر در زمینهٔ موج اهل عراق بود.
شورای عالی نیروهای مسلح مصر
شورای عالی نیروهای مسلح نهادی متشکل از ۲۱ فرمانده ارشد ارتش مصر است. در جریان انقلاب ۲۰۱۱ مصر پس از استعفای حسنی مبارک این شورا اختیارات رئیس‌جمهور را به دست آورده و به عالی‌ترین قدرت مصر تبدیل شد و این موقعیت را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ که قدرت را به محمد مرسی رئیس جمهور جدید واگذار کرد در اختیار داشت.
ریاست این شورا به طور طبیعی بر عهده رئیس‌جمهور است. ۱۰ فوریه سال ۲۰۱۱ اولین باری بود که این شورا بدون ریاست رئیس‌جمهور تشکیل شد و برای اولین بار یک بیانیه خبری را منتشر کرد. فردای آن روز حسنی مبارک از مقام خود استعفا داده و اختیاراتش را به این شورا واگذار کرد. محمدحسین طنطاوی فرمانده کل نیروهای مسلح مصر و وزیر دفاع کشور بعد از استعفای حسنی مبارک تا انتخاب محمد مرسی ریاست این شورا را در اختیار داشت. عبدالفتاح خلیل السیسی فرمانده نیروهای مسلح و وزیر دفاع و صدقی صبحی رئیس ستاد مشترک از دیگر اعضای مهم این شورا هستند.
انحلال پارلمان مصر و برگزاری انتخابات پارلمانی جدید در نوامبر ۲۰۱۱، تعلیق قانون اساسی و به همه‌پرسی گذاشتن قانون اساسی جدید در مارس ۲۰۱۱، قول برگزاری انتخابات آزاد ریاست‌جمهوری تا پایان سال میلادی و انتخاب ۱۵ فرماندار برای استان‌های مصر که ۱۱ نفر آن‌ها به تازگی به این پست رسیده‌اند از مهمترین فعالیت‌های شورای عالی نیروهای مسلح در طول حکومت چند ماهه خود بر مصر بوده‌است.
محمد سلیمی
محمد سلیمی (زاده ۱۳۱۶ مشهد – درگذشته ۱۰ بهمن ۱۳۹۴ تهران) سرلشکر نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و دومین فرمانده کل ارتش از خرداد ۱۳۷۹ تا شهریور ۱۳۸۴ بود. وی در کابینه اول میرحسین موسوی برای مدت ۳ سال به‌عنوان وزیر دفاع ملی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه
محمد سلیمی در سال ۱۳۱۶ در شهر مشهد زاده شد. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۳۵ در ارتش شاهنشاهی ایران آغاز کرد. او در ابتدای جنگ ایران و عراق، برای مدت یک سال در فاصله سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ مسئول دفتر مشاوره نظامی سید روح‌الله خمینی و مسئول ستاد جنگ‌های نامنظم بود.
او از اعضای انجمن حجتیه و از افراد بسیار نزدیک به سید علی خامنه ای بود.
گلالی (بخش مرکزی کرمانشاه)
گلالی (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
محمد سلیمی
زندگی‌نامه
سلیمی از خرداد ۱۳۷۹ و پس از کناره‌گیری علی شهبازی با ارتقاء درجه از سرتیپی به سرلشکری به فرماندهی کل ارتش منصوب شد و در شهریورماه ۱۳۸۴ پس از استعفا از این جایگاه، به‌عنوان مشاور رهبر جمهوری اسلامی در امور ارتش منصوب گردید. سلیمی در سال ۱۳۷۹ از رهبر جمهوری اسلامی ایران، نشان درجه یک نصر دریافت نمود. وی در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۹۴، پس از یک دوره طولانی بیماری در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
گلالی (بخش مرکزی کرمانشاه)
جمعیت
این روستا در دهستان بالادربند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
محمد سلیمی
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار
این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی محمد سلیمی است، که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود، ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد گرفت.
بزمجه مرتنز
بزمجه مرتنز نام یک گونه از سرده بزمجه است.
شیوه‌های معماری کلاسیک غربی
یک شیوه کلاسیک یکی از سبک‌های باستانی معماری کلاسیک است که توسط تناسبات اجزا و خصوصاً نوع ستون به کار گرفته شده از بقیه شیوه‌ها متمایز می‌شود. از قرن ۱۶ میلادی تاکنون، نظریه پردازان معماری پنج شیوه کلاسیک را به رسمیت شناخته‌اند. این شیوه‌ها از یونان باستان ریشه می‌گیرند و بعدها توسط رومیان مورد تغییر و استفاده قرار گرفتند. هر سبک سر ستون مناسب خود را دارد که متشکل است از فرسب، کتیبه و افریز.
این شیوه‌ها به ترتیب میزان ظرافت و جزئیات حکاکی‌ها عبارتند از: توسکانی (رومی) و دوریسی (یونانی و رومی)؛ ایونی (یونانی و رومی)؛ کورینتی (یونانی و رومی) و شیوه آمیخته (رومی). البته تنها سه شیوه باستانی و اصیل معماری وجود دارند (دوریسی، ایونی و کورینتی) که توسط یونانیان اختراع شده‌اند. به این سه شیوه، رومی‌ها شیوه توسکانی، که مدل ساده شده شیوه دوریسی است و شیوه آمیخته را که در اصل شیوه کورینتی با تزئینات بیشتر است اضافه کردند.
منظور از شیوه ساختمان کلاسیک مثل حالت یا کلید در موسیقی کلاسیک، یا دستور زبان و فصاحت و بلاغت در یک متن نوشتاری است. از ماژول‌های خاصی مانند فواصل موسیقی تشکیل شده و انتظارات خاصی را در مخاطب هماهنگ با زبان خود ایجاد می‌کند.
ایستگاه متروی چیگ‌ول
ایستگاه چیگول یک ایستگاه از خط مرکزی و از خطوط متروی لندن است؛ که در منطقه چیگول قرار دارد و در ۱ مه ۱۹۰۳ افتتاح شده‌است.
فرودگاه آبی لک سن آگوستین، کبک
فرودگاه آبی لک سن آگوستین، کبک یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در شهر کبک کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۴۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
بسکتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶
بسکتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ نام رویداد ورزش بسکتبال در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۶ برگزار شد.
تاریخ یهودیان در ایران
تاریخ یهودیان در ایران به زمان عهد عتیق بازمی‌گردد. در کتاب‌های اشعیا، دانیال، عزرا و نحمیا مطالب زیادی در مورد زندگی یهودیان در سرزمین پارس وجود دارد. در کتاب عزرا شاهان ایرانی به دلیل اجازه دادن به یهودیان برای بازگشت به اورشلیم و بازسازی معبد مورد احترام قرار گرفته‌اند. بازسازی معبد بنا به دستور کورش، داریوش و خشایارشا انجام شد (عزرا ۶:۱۴). این اتفاق مهم در تاریخ یهودیان در قرن ۶ پیش از میلاد رخ داد که در آن زمان گروه‌های یهودی پابرجا و بسیار بانفوذ در ایران وجود داشتند. یهودیان در سرزمین ایران فعلی از ۲۷۰۰ سال پیش زندگی کرده‌اند. اولین مهاجرت آن‌ها به ایران از زمان شلمنسر پنجم و تسلط او بر پادشاهی شمالی اسرائیل (۷۲۲ پیش از میلاد) و اخراج یهودیان (ده قبیله گمشده) به سمت خراسان است. در ۵۸۶ قبل از میلاد، بابلیان بر یهودیان چیره شدند و آن‌ها را در بابل به اسارت گرفتند.
یهودیان ایران معمولاً فقط در جوامع خود زندگی می‌کردند. یهودیان ایران قدیم امروزه جزئی کوچکتر از یهودیان کشورهای ایران بزرگ نظیر افغانستان، آذربایجان، شمال هند، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان هستند.
بعضی از این جوامع از جوامع دیگر به دور بودند و با آن‌ها در ارتباط نبودند.
پادشاهی شمالی اسرائیل
بعد از مرگ سلیمان پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) به دو قسمت پادشاهی شمالی اسرائیل و پادشاهی یهودا تقسیم شد. بر اساس کتاب مقدس پادشاهی شمالی اسرائیل به یهوه وفادار نماند و پرستش بعل را در کشور خود آزاد گذاشت. همچنین پادشاهان اسرائیل به جای معبد سلیمان که توسط سلیمان بنا نهاده شده بود، معبد دیگری در سرزمین خود ساختند تا نیازمند پادشاهی یهودا نباشند. در سال ۷۲۲ قبل از میلاد پادشاهی شمالی اسرائیل توسط آشوریان مورد حمله قرار گرفت و پایتخت آن سامریه (شومرون) تسخیر شد. بر اساس کتاب مقدس (دوم پادشاهان ۱۸:۱۱) آشوریان یهودیان پادشاهی اسرائیل را به سرزمین مادها اخراج کردند. بر اساس کتاب توبیاس که فقط توسط کلیسای کاتولیک و ارتدوکس مورد قبول است در ری و اکباتان افرادی از قبیله نفتالی از ده قبیله گمشده وجود داشتند.
یهودیان در زمان کورش
در قرن شش پیش از میلاد یهودیان سه بار از سرزمین اسرائیل اخراج شده و در بابل توسط بخت النصر به اسارت گرفته شدند. این اتفاقات در کتاب ارمیا (۵۲:۲۸–۳۰) تعریف شده‌اند. در اولین اخراج در زمان جهویاشین در ۵۹۷ قبل از میلاد بخشی از معبد سلیمان تخریب شد و بعضی نخبگان اخراج شدند. بعد از ۱۱ سال یهودیان شورش کردند و شهر غارت شد و اخراجهای بیشتری شکل گرفت. پنج سال بعد ارمیا به یک اخراج دیگر اشاره می‌کند. بعد از اینکه هخامنشیان توسط کورش بر بابلیان پیروز شدند، یهودیان اجازه بازگشت به سرزمینشان را پیدا کردند (۵۳۷ قبل از میلاد). کورش به آن‌ها اجازه داد که دین خود را آزادانه پیروی کنند که اینکار بر خلاف حکمرانان آشوری و بابلی قبلی بود. شرح دستور کورش و بازگشت یهودیان به اورشلیم و تکمیل معبد دوم در کتاب عزرا-نحمیا ذکر شده‌است.
معبد دوم
کورش دستور با ساخت معبد دوم در مکان معبد اول داد، ولیکن قبل از پایان آن از دنیا رفت. داریوش، بعد از حکومت کوتاه بردیا، بر امپراتوری ایران حاکم شد و دستور پایان معبد را داد. این کار با مشاوره پیامبران یهودیان حجی و زکریا انجام شد. بنای معبد در ۵۱۵ قبل از میلاد به پایان رسید که این زمان ۲۰ سال بعد از بازگشت یهودیان از اخراج بود.
دومین شورای لیون
دومین شورای لیون (Second Council of Lyon)، دویم چهاردهمین شورای سراسری مسیحیت که از مارس ۱۲۷۲ در شهر لیون آغاز شد و تا سال ۱۲۷۴ به طول انجامید. پس از عزیمت ادوارد به شرق، پاپ گریگوری نهم که یکی از همراهان ادوارد بود، پس از رسیدن به مقام پاپی در شورای لیون در مه سال ۱۲۷۴، خواستار جنگ صلیبی جدیدی شد اما پاسخی در خور توجه از مسیحیان اروپا دریافت نکرد؛ شاه فرانسه از حضور در این شورا امتناع کرد و ادوارد یکم، که پاپ بیش از همه به وی امید داشت، مسائل داخلی کشورش را بهانه کرد. تنها جیمز یکم، پادشاه آراگون بود که در این شورا حضور یافت با این حال جز وعده دادن پاپ برای راه انداختن جنگ صلیبی جدید، اقدام در خور توجهی انجام نداد. نمایندگان میخائیل هشتم که مدت‌ها بود با شارل بر سر قسطنطنیه درگیر بود، در این شورا شرکت کرده بودند. میخائیل درصدد بود با بهره‌برداری از دشمنی پاپ گریگوری نهم با شارل آنژو بتواند از پاپ به‌عنوان سپری در برابر جاه‌طبی‌های خاندان آنژو استفاده کند. با این حال میخائیل در برابر این همراهی پاپ با او مجبور شد تا در این شورا، اتحاد و سرسپردگی کامل کلیسای ارتدکس شرق به کلیسای کاتولیک روم را بپذیرد.
تاریخ یهودیان در ایران
هامان و یهودیان
در بعضی تفسیرهای یهودی بر خلاف نظر تاریخدانان ذکر شده‌است که کورش پسر استر بوده‌است. شاهین شیرازی شاعر ایرانی یهودی نیز در کتاب خود عزرانامه از کورش به عنوان پسر استر نامبرده است. هر چند که این مسئله با تحقیقات تاریخی همخوانی ندارد. ممکن است دلیل این امر توجیه این باشد که چرا خداوند یک جنتیل را به عنوان مسیح یهودیان انتخاب کرده‌است.
حکومت پارتیان
در کتاب‌های یهودی در مورد پارتیان مطالب کمی وجود دارد و لغت پارتی در آن‌ها نقل نشده‌است. شاهزاده ارمنی، ساناتروسس به عنوان یکی از جانشینان اسکندر مقدونی یاد شده‌است. در زمانی بعد از تشکیل حکومت پارتیان، ارتش پارتی - بابلی توسط یهودیان مورد حمله قرار گرفت. شاه سوریه، آنتیوکوس سیداتس نیز علیه پارتیان اعلام جنگ کرد. بعد از اینکه ارتش آن‌ها بر پارتیان چیره شد(۱۲۹ قبل از میلاد)، شاه دستور داد که دو روز آتش‌بس برای شبات یهودیان و شووت انجام شود. در ۴۰ قبل از میلاد، هیرکانوس دوم که در دست یهودیان بود، توسط پارتیان دستگیر شد و آن‌ها گوش او را بریدند تا او را برای حکومت نامشروع جلوه دهند.
حکومت پارتیان یک حکومت مرکزی قدرتمند نبود و از شاهان کوچکنر متعددی تشکیل می‌شد. این عدم مرکزی بودن دارای مشکلاتی بود که یکی از آن‌ها ایجاد گروه‌های راهزن یهودی در نهاردیا بود. با این وجود شاهان پارتی به خصوص آرساسیدیان نسبت به دینهای دیگر بسیار با مدارا برخورد می‌کردند. حتی گزارش‌هایی نیز از اینکه بعضی از شاهان پارتی به یهودیت گرویدند وجود دارد. شاهان پارتی از یهودیان بسیار محافظت می‌کردند.
شاهان ساسانی
در حدود قرن سوم بعد از میلاد، پارسیان دوباره قدرت گرفتند. در زمستان ۲۲۶ اردشیر بابکان آخرین شاه پارتی را سرنگون کرد و سلسله ساسانیان را جایگزین سلسله پارتیان کرد. با اینکه در زمان پارتیان اثرات یونانی تأثیر زیادی گذاشته بود، شاهان ساسانی تصمیم به گسترش فرهنگ ایرانی گرفتند و زبان پهلوی را به عنوان زبان رسمی و دین زرتشتی را به عنوان دین رسمی برگزیدند. این باعث شد که دینهای دیگر مورد فشار قرار بگیرند. یک کتیبه زرتشتی از موبدان در زمان شاه بهرام دوم دارای لیستی از دینهای دیگر (شامل یهودیت، مسیحیت، بوداییت،...) است که شاهان ساسانی از بین بردند است.
ولیکن شاپور اول با یهودیان بسیار دوستانه بود. او دارای دوستی با نام شموئل بود که به وسیله او یهودیان امتیازات بسیاری گرفتند. بر اساس نوشته‌های ربیها، مادر شاپور دوم یهودی بود و از این رو بر اساس قوانین یهودیت خود او نیز یهودی محسوب می‌شود. این باعث شد که یهودیان امتیازات زیادی بگیرند و در انجام فرائض دینی خود کاملاً آزاد باشند. او همچنین با یکی از ربیهای تلمودی به نام ربا بسیار روابط صمیمی داشت. دوستی ربا با شاپور دوم باعث شد بیشتر قوانین ضدیهودی لغو شود. پسر شاپور دوم، یزدگرد اول دارای همسری یهودی به نام شوشان‌دخت بود که دختر راس جالوت حنا بار ناتان بود. در بسیاری کتب یهودی نوشته شده‌است که شوشان‌دخت محله یهودی اصفهان را ایجاد کرد. شوشان‌دخت مادر بهرام گور بود و بر اساس قوانین یهودی او نیز یهودی محسوب می‌شود؛ ولیکن با گذشت زمان روابط مغها (روحانیون زرتشتی) و یهودیان تیره شد. یزدگرد دوم به درخواست مغها دستور ممنوعیت خواندن دعای شما را داد. پیروز یکم به درخواست روحانیون زرتشتی نیمی از جمعیت یهودی اصفهان را کشت و کودکان یهودی را مجبور به زرتشتی شدن کرد. در سال ۴۷۱ میلادی راس جالوت حنا ماری اعدام شد. در سال ۴۹۲ دو دانشمند یهودی مر زترا و مر هنینا به دست ساسانیان اعدام شدند. در زمان خسرو اول مالیات یهودیان کاهش یافت و وضعیت آنان بهبود یافت. یهودیان در حمله ساسانیان به اورشلیم و محاصره اورشلیم در سال ۶۱۴ میلادی به سپاه ساسانی ملحق شدند که باعث شکست خوردن امپراطوری بیزانس و تسخیر اورشلیم شد.
در دوره حمله اعراب به ایران
حمله اعراب به ایران با یهودیان که در آن زمان توسط ساسانیان به شدت تحت فشار بودند با استقبال مواجه شد. یکی از یهودیان اصفهان در این زمان به نام «ابونعیم» در کتاب «ذکر اخبار اصبهان» می‌نویسد با نزدیک شدن اعراب به اصفهان یهودیان شادمانه به سمت آنان شتافتند و دروازه‌های شهر را باز کردند. ابونعیم می‌نویسد که یهودیان تصور می‌کردند که دوران ظهور مسیحای آنان فرا رسیده‌است. ابونعیم ادامه می‌دهد که بسیاری یهودیان به همراه سازهای موسیقی به دروازه شهر شتافتند تا از اعراب استقبال کنند. امنون نتصر معتقد است که این داستان نشان می‌دهد که جمعیت یهودیان در این زمان در اصفهان قابل توجه بوده‌است زیرا در صورتی که یهودیان یک اقلیت بودند انجام چنین کاری دارای خطرات زیادی بود. او معتقد است در زمان حمله اعراب اصفهان شهری صددرصد یهودی بوده‌است. بعد از پیروز شدن مسلمانان در ایران، یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان دارای شرایط ذمی شدند. ذمیها دارای اجازه برای انجام دین خود بودند ولیکن باید مالیات اضافه‌ای به نام جزیه پرداخت می‌کردند و از شرکت در جنگ نیز معاف بودند. ذمیهای همچنین دارای محدودیت‌های اجتماعی نظیر حمل اسلحه، سوار شدن بر اسب، گواهی دادن در دادگاه علیه مسلمانان بودند و معمولاً باید لباسی می‌پوشیدند که آن‌ها را از مسلمانان متمایز کند. با اینکه بعضی از این قوانین به سختی اعمال نمی‌شد بیشتر آن‌ها تا زمان حمله مغولها پابرجا بود. در این زمان یهودیان بخش بسیار مهمی از جمعیت ایران بودند و بعضی تخمین‌ها آن‌ها را اکثریت جامعه ایران دانسته‌است. در قرن دهم میلادی اصطخری جغرافیادان مسلمان نوشته‌است:
اصطخری همچنین ذکر می‌کند که یهودیان بعد از زرتشتیان و مسیحیان سومین جامعه بزرگ ایران هستند. المقدسی اورشلیمی ذکر می‌کند که جمعیت یهودیان در ایران در این زمان بعد از زرتشتیان بزرگترین بخش جمعیت بوده‌است. او ادامه می‌دهد که بیشتر یهودیان در سرزمین مادها (جبال) و در شهرهای همدان، هلوان، نهاوند و قرمیسین (کرمانشاه) یافت می‌شوند. اطلاعات دقیقی از دید یهودیان نسبت به حضور نیروهای اسلامی وجود ندارد. برخی حتی معتقدند یهودیان برای رهایی از فشار حکام ساسانی که در اواخر دوره حکومت خود به شدت به یهودیان فشار وارد می‌کردند به نیروهای اسلامی در فتح مناطق مختلف کمک کردند. بیشتر تاریخدانان یهودی امروزی معتقدند که دید یهودیان نسبت به حمله مسلمانان بسیار مثبت بوده‌است و یهودیان از مسلمانان با آغوش باز استقبال کردند. تنها داستان ذکر شده در مورد برخورد یهودیان ایران و اعراب مربوط به راس جالوت آن زمان بوستنای است که بنا بر روایاتی دختر یزدگرد سوم، ایزدونداد، به عنوان برده توسط عمر به او داده شد. بوستنای از او صاحب سه فرزند شد ولیکن به‌طور رسمی با او ازدواج نکرده بود. بعد از مرگ بوستنای سایر فرزندان او حاضر به قبول فرزندان شاهزاده ایرانی به عنوان وراث وی نشدند زیرا بوستنای نه با وی ازدواج کرده بود و نه او را به یهودیت گروانده بود.
مغول‌ها
حمله مغولها به ایران وضعیت یهودیان را بسیار بهبود بخشید. در سال ۱۲۵۵ میلادی مغولها به فرماندهی هولاکوخان به ایران حمله کردند و بغداد را گرفتند و حکومت عباسیان را پایان دادند. مغولها یک زیر شاخه از امپراتوری مغولی به نام ایلخانیان را مستقر کردند. ایلخانیان تمامی دینها را یکسان می‌دانستند و شاهان مغولی مالیات ذمیها را لغو کردند. یکی از شاهان ایلخانی، ارغون خان، حتی یهودیان را به بقیه ترجیح می‌داد و یک یهودی به نام سعدالدوله را به عنوان وزیر انتخاب کرد. این انتخاب شدیداً از طرف روحانیون مسلمان مورد انتقاد قرار گرفت و بعد از مرگ ارغون مسلمانان علیه یهودیان شوریدند.
بعد از اینکه غازان پسر ارغون در سال ۱۲۹۵ به دین اسلام گروید وضعیت یهودیان دوباره به ذمی بازگشت. محمد خدابنده الجایتو، جانشین غازان خان بعضی یهودیان را مجبور کرد که مسلمان شوند. معروفترین این افراد، رشیدالدین همدانی است که پزشک، تاریخدان و بازرگان بود و برای پیشرفت در دربار به دین اسلام گروید؛ ولیکن در سال ۱۳۱۸ او متهم به مسموم کردن محمد خدابنده الجایتو شد و اعدام گردید. سر او توسط مردم تا چند روز در شهر حمل می‌شد و مردم می‌گفتند: «این سر یهودی ای است که از نام خدا سوء استفاده کرد. خدا او را لعنت کند.» حدود ۱۰۰ سال بعد جلال‌الدین میران‌شاه تیموری قبر رشیدالدین همدانی را نابود کرد و بازمانده او به قبرستان یهودیان منتقل شد. در ایران بر خلاف دیگر کشورهای اسلامی که یهودیان بعد از گرویدن به اسلام مورد استقبال قرار می‌گرفتند، آن‌ها همچنان مورد شک و سوءظن به دلیل نژاد یهودی خود تا چندین نسل بودند.
بنیامین تودلایی گردشگر یهودی که در قرن ۱۲ میلادی از ایران بازدید کرده‌است جمعیت یهودیان در ایران را در آن زمان حدود ۲۵۰۰۰۰ نفر تخمین می‌زند. نقش یهودیان ایرانی در گسترش فقه یهودی و تورات و تلمود بسیار ناچیز بوده‌است.
حکومت صفوی و قاجار
در زمانی که مذهب شیعه توسط شاهان صفوی به دین رسمی ایران تبدیل گشت وضعیت یهودیان بدتر شد. اسلام شیعه توجه بسیار زیادی به مسئله پاکی و نجاست داشت و یهودیان را نجس می‌دانست. از این رو هرگونه ارتباط بین یهودیان و مسلمانان باعث نجس شدن آنان و نیاز به غسل برای نماز خواندن می‌شد. از این رو شاهان صفوی و بیشتر مردم معاشرت بین یهودیان و مسلمانان را بسیار کم می‌کردند. یهودیان اجازه نداشتند به گرمابه‌های عمومی بروند یا در زیر باران و برف از خانه خارج شوند زیرا ممکن بود نجاست آنان به مسلمانان سرایت کند. یهودیان تا زمان انقلاب مشروطه تنها اجازه داشتند به شغلهایی بپردازند که در نظر مسلمانان کثیف محسوب می‌شد. بعضی از این شغلها عبارت بود از :رنگرزی، خرده فروشی، تخلیه چاه، خوانندگی، نوازندگی و رقاصی. در سال ۱۹۰۵ بسیاری از یهودیان اصفهان به تجارت تریاک اشتغال داشتند. این تجارت بسیار پرسود بود و در رابطه با چین و هند بود. رئیس یهودیان اصفهان با دیوید ساسون و پسران او در ارتباط بود. به دلیل اینکه در دین اسلام سودگرفتن بر روی پول ممنوع محسوب می‌شد این تجارت به صورت کامل در اختیار یهودیان بود. تقریباً تمامی یهودیان شیراز به وام دادن با سود اشتغال داشتند.
در زمان شاه عباس اول ابتدا روابط با یهودیان بهبود یافت. او یهودیان از سراسر ایران را در اصفهان پایتخت جدید خود سکنی گزاند؛ ولیکن در اواخر حکومت او روابطش با یهودیان بد شد و بنا به توصیه یک یهودی مسلمان شده تصمیم گرفت که یهودیان را مجبور کند نشان و لباس خاصی بپوشند. در سال ۱۶۵۶ میلادی تمام یهودیان از اصفهان اخراج شده و مجبور به گرویدن به دین اسلام شدند؛ ولیکن بعد از اینکه معلوم شد که این مسلمانان تازه در خفی یهودی بودند و تنها دلیل مسلمان شدن آن‌ها ندادن جزیه بود دوباره اجازه بازگشت به یهودیت را یافتند؛ ولیکن آن‌ها همچنان مجبور بودند لباسهای مشخص داشته باشند. «کتاب آنوسی» نوشته شاعر یهودی بابایی بن لطف شرح حال بسیاری از گرویدنهای اجباری یهودیان به اسلام بین سال‌های ۱۶۱۷ تا ۱۶۶۲ را بیان کرده‌است. بر اساس کتاب آنوسی در اصفهان یکی از رهبران یهودیان به اسلام گروید و سپس بقیه یهودیان را متهم به استفاده از سحر سیاه علیه شاه نمود. شاه دستور داد تمامی کتاب‌های یهودی مرتبط با سحر جمع‌آوری شده و سوزانده شوند. شاه سپس برای مجبور کردن یهودیان به گرویدن به اسلام بعضی از آن‌ها را جلوی گروهی از سگان وحشی انداخت. به این وسیله ۷۵ یهودی به اسلام گرویدند.
در زمان نادرشاه افشار که سنی مذهب بود یهودیان دوباره قدرت یافتند و اجازه یافتند در شهر مشهد که برای شیعیان مقدس بود ساکن شوند. نادر روابط بسیار خوبی با یهودیان داشت و حتی تعدادی از آنان را مأمور نگهداری غنائم به دست آورده شده از هندوستان نمود. نادر دستور داد که تورات و زبور به فارسی ترجمه شود. در مقدمه این نسخه کتاب مقدس که هم‌اکنون در موزه ملی یهودی در اورشلیم نگهداری می‌شود آمده‌است:
یهودیان تجارت گسترده‌ای در مشهد داشتند و با تجار انگلیسی که علاقه خاصی به تجارت با یهودیان داشتند تجارت می‌کردند. یهودیان همچنین به امر بانکداری و جمع‌آوری اطلاعات برای انگلیسی‌ها می‌پرداختند. کتاب «سرگذشت کاشان در باب عبری و گویمی ثانی» نوشته بابایی بن فرهاد شرح حال یهودیان را در زمان حکومت کوتاه افغانیان بر ایران پس از سلسله افشاریان در سال‌های ۱۷۲۲ تا ۱۷۳۰ بیان می‌کند. او گزارش گرویدن اختیاری بسیاری از یهودیان کاشان به اسلام برای رهایی از مالیات جزیه را می‌دهد. بابایی بن فرهاد در طول کتاب نظر مثبتی نسبت به افاغنه دارد زیرا افغانیان سنی مذهب بوده و دید بهتری نسبت به یهودیان داشتند. شاعر یهودی بنیامین میشائل کاشانی متخلص به آمینا در همین زمان قطعه شعری به فارسی یهودی در مدح اشرف افغان سروده‌است. نسخه‌ای از این کتاب شعر در مجموعه مؤسسه بن صبی در اورشلیم است. در زمان شاهان زند روابط با یهودیان پیچیده‌تر شد. کریم خان در شیراز امنیت برای یهودیان ایجاد کرده بود؛ ولیکن سربازان او پس از حمله به بصره تعداد زیادی از یهودیان را کشتند، اموال آنان را غارت کردند و به زنانشان تجاوز کردند. یک انگلیسی، ویلیام فرانکلین که از شیراز پس از مرگ کریم خان زند دیدن کرده بود می‌نویسد: «این مردم (یهودیان) بیشتر از هر مردم دیگر توسط پارسیان مورد نفرت هستند و در هر موقعیت آن‌ها آزار دیده و از آنان اخاذی می‌شود. در خیابانها پسران آن‌ها را دشنام داده و کتک می‌زنند و آن‌ها جرات ندارند از این مسئله شکایت کنند.» حکومت زندیه با شکست خوردن لطفعلی خان زند از آغا محمد خان قاجار به پایان رسید. در شکست خوردن لطفعلی خان، حاج ابراهیم خان کلانتر نقش مهمی داشت. ناصرالدین شاه قاجار در دیدار با آدولف کرمیو رئیس سازمان اتحاد جهانی آلیانس در پاریس در سخنان مشهوری دربارهٔ او گفت: با اینکه روابط آغا محمد خان و حاج ابراهیم خان کلانتر مثبت بود، فتحعلی شاه قاجار به او اعتماد نداشت و دستور قتل حاجی ابراهیم را داد. دختر حاجی ابراهیم با نخست‌وزیر وقت ازدواج کرد و خاندان قوام شیرازی را ایجاد نمود که تا دو قرن بعد در سیاست ایران پرنفوذ باقی ماندند. روابط قاجار با یهودیان کم‌کم تیره‌تر شد و به دلیل شیعه بودن شاهان قاجار بسیاری ممنوعیتها به زندگی آنان بازگشت. روحانی اعظم دربار فتحعلی شاه قاجار یهودیان را «کثیفترین نژاد بشر» می‌دانست و پزشک او یهودیان را پست‌ترین در نظر خداوند می‌خواند.
استرن، که یک مبلغ یهودی-مسیحی بود پس از بازدید از شیراز در این زمان نوشت که تمامی افراد بازار وکیل از نژاد یهودی هستند که از ترس جان خود دین پدران خود را دائماً انکار می‌کنند. در قرن ۱۹ ج.ج. بنجامین در مورد وضعیت یهودیان ایران می‌نویسد: «آنها مجبورند در بخش مشخصی از شهر ساکن شوند، زیرا آن‌ها موجوداتی کثیف محسوب می‌شوند. آن‌ها با شدت بدرفتاری می‌بینند و اگر در خیابانی که مسلمانان در آن هستند وارد شوند مردم به آن‌ها سنگ و خاک می‌زنند. به همین دلیل آن‌ها اجازه ندارند در باران بیرون روند زیرا باران نجاست آن‌ها را شسته و ممکن است به مسلمانان منتقل کند. اگر یهودی در خیابان شناخته شود مورد بدترین دشنامها قرار می‌گیرد. عابرین به صورت او تف کرده و بعضی وقتها او را به شدت کتک می‌زنند. اگر یهودی وارد یک مغازه شود حق ندارد اجناس را بازرسی کند. اگر دست او با هر جنسی برخورد کند باید بدون بحث و به هر قیمتی آن را خریداری کند. بعضی وقتها ایرانیان به محله یهودیها وارد شده و هر چیزی را که دوست داشتند با خود می‌برند. اگر صاحب این اجناس شروع به دفاع از اموال خود کند ممکن است جانش را از دست بدهد. اگر یهودی در روزهای عاشورا در ماه محرم از خانه خود خارج شود حتماً به قتل می‌رسد.»
در سال ۱۸۶۸ نماینده انگلستان در ایران، سر ویلیام تیلور تامسون در مورد وضعیت یهودیان چنین نوشته‌است: یهودیان اکثر «بسیار فقیر هستند و به استثنای تهران و بعضی شهرهای اصلی، توسط محمدیان (مسلمانان) مورد ظلم و آزار قرار می‌گیرند.» ناصرالدین شاه در سال ۱۸۷۳ میلادی سفری به اروپا داشت. در این سفر او با نمایندگان انجمن نمایندگان یهودیان انگلستان در لندن و با نمایندگان سازمان اتحاد جهانی آلیانس و آدولف کرمیو در پاریس ملاقات کرد. فشارهای نمایندگان اتحاد جهانی آلیانس باعث شد که ناصرالدین شاه با دادن حقوق برابر به یهودیان، دادن شهروندی به آنان و تأسیس مدارس آلیانس در ایران موافقت کند. اینکار باعث لغو قوانین شرعی اسلامی که در آن اهل کتاب به عنوان اهل ذمه محسوب می‌شدند و نیازمند پرداخت مالیات بیشتر بودند گردید. از این رو دستور شاه با مخالفت شدید مردم و روحانیون شیعه مواجه شد. در سال ۱۸۷۶ میلادی موسی مونتیفیوری موفق شد دولت ایران را مجبور کند که وضعیت یهودیان را بهتر کرده و مالیات آن‌ها را کم کند. در سال ۱۸۸۱ میلادی سر ویلیام تیلور تامسون سفیر انگلستان موفق شد دولت ایران را مجبور به لغو مالیات جزیه بر یهودیان کند. نامه‌ای از یهودیان تهران در این زمان می‌نویسد با اینکه شاه «یک حاکم درستکار است که تمامی نژاد یهود را مانند سیب چشمش دوست دارد» و افراد دربار «عاشقان یهودیان» هستند ولیکن اکثریت جنتیل (ها-گویم هامون ها-ام) به آزار دادن یهودیان عادت کرده‌اند. در بسیاری موارد دولت مرکزی ایران با اینکه می‌خواست با یهودیان بسیار خوب برخورد کند دارای قدرت کافی در شهرستان‌ها و مناطقی که روحانیون شیعه قدرت داشتند نبود. در یک اتفاق این‌گونه در همدان در سال ۱۸۷۵ میلادی دعوایی بین یک طلافروش یهودی و یک مسلمان رخ داد. مسلمان طلافروش را متهم به کم فروشی کرده بود. در حین دعوا طلافروش متهم شد که نسبت به دین اسلام و پیامبر آن کفرگویی کرده‌است. جمعیتی که این دعوا را می‌دیدند بسیار خشمگین شدند و طلافروش را به سختی کتک زدند. او برای نجات جان خود فرار کرد و به نزد یک مجتهد مسلمان رفت. مجتهد او را در انبار خانه خود پنهان کرد تا او را تحویل مقامات دولتی دهد؛ ولیکن مردم که بسیار خشمگین بودند در را شکستند و وارد انبار شدند و طلافروش را کشتند و بدنش را آتش زدند. سر ویلیام تیلور تامسون سفیر انگلستان با شاه مکاتبه کرد و درخواست مجازات مسلمانان را نمود. شاه به تمامی مردم مسلمان شهر مالیات اضافه‌ای بست. اینکار باعث خشم بسیار شدید مردم شد، به‌طوری‌که مردم برای سنگسار کردن یهودیان، استاندار و تمامی مأموران دولت جمع شدند. انجمن نمایندگان یهودیان انگلستان از سر ویلیام تیلور تامسون تقدیر زیادی بابت دخالت در این واقعه نمود.
لرد کرزون در مورد تفاوت برخورد با یهودیان در نقاط مختلف در قرن ۱۹ چنین نوشته‌است: «در اصفهان که حدود ۳۷۰۰ یهودی در آن ساکن هستند وضعیت آنان بهتر از جاهای دیگر است. با اینکه آن‌ها اجازه ندارند کلاه به سر بگذارند، مغاره در بازار داشته باشند، دیواری بلندتر از همسایه مسلمان خود بکشند یا اسب سواری کنند. در تهران و کاشان نیز تعداد آن‌ها زیاد است و وضعیت نسبتاً خوبی دارند. در شیراز وضعیت آنان بسیار بد است. در بوشهر آن‌ها فراوان هستند و نسبتاً وضعیت خوبی دارند.» یک اروپایی دیگر در سال ۱۸۸۰ نوشته‌است: «نفرت (درون جنتیلهای کرمانشاه) از یهودیان از همه جای ایران به غیر از قسمت مرکزی آن بیشتر است.» در سال ۱۸۶۰ ربی فیشل پس از بازدید از ایران نوشته‌است که یهودیان اصفهان از "همه طرف توسط جنتیلهاً مورد هجمه قرار می‌گیرند.
یک اروپایی دیگر نیز در مورد وضعیت یهودیان نوشته‌است:
گاهی اوقات مخالفت شدید با یهودیان به دلیل ارتباط آنان با بیگانگان و علی‌الخصوص انگلیسیها بود. به‌طور مثال در سال ۱۸۳۶ یک بانکدار یهودی به نام الیاس که در بوشهر برای انگلیسیها کار می‌کرد به دلیل کار کردن در بازار به شدت مورد حمله قرار گرفت. حملات ضدیهودی گاهی با احساسات ضد امپریالیستی همراه بود. در این زمان یهودیان ایران که متوجه قدرت روزافزون یهودیان اروپا در مسائل بین‌المللی شده بودند از آنان درخواست کمک علیه مسلمانان می‌نمودند. در سال ۱۸۴۰ میلادی یهودیان همدان سفیری به نام حاخام نیسیم بار سلوماه به اروپا فرستادند. او ابتدا به لندن رفت و سپس از آنجا به مونترال کانادا مسافرت نمود. او در ۲۸ سپتامبر ۱۸۴۷ با موسی مونتیفیوری ملاقات کرد و از او اسنادی علیه اتهامات ضدیهودی گرفت. این اسناد بعداً توسط بار سلوماه به دولت ایران تحویل داده شد. یکماه بعد از این ملاقات موسی مونتیفیوری به نفع یهودیان ایران با شاه ملاقات کرد. در مونترال کانادا بارسلوماه موفق به اخذ کمک مالی برای یهودیان ایران شد.
در سال ۱۸۳۷ میلادی حاخام رافائل قاسین که حاخامباشی امپراطوری عثمانی بود در این زمان به ایران سفر کرد. او وضعیت یهودیان ایران را بسیار بد یافت و مشاهده کرد که آنان به دست جنتیلهای اطرافشان آزار می‌بینند. در خراسان و ارومیه یهودیان کشته شدند. در اصفهان به آن‌ها تهمت خون وارد شده بود و در سنندج و همدان اموال آن‌ها گرفته شده بود؛ ولیکن شاه، محمد شاه قاجار، دوست یهودیان و عاشق آنان بود. قاسین می‌نویسد: «من به نزد شاه رفتم و از او درخواست کردم». شاه به خواست قاسین دستور داد که از یهودیان مراقبت شود و مالیات آنان را نیز کم کرد. قاسین گفت «به اینکه محمد شاه یهودیان را بسیار دوست دارد بسیاری از نوکران او دستور ارباب خود را اجرا نمی‌کنند.» به دلیل اینکه شاه دارای قدرت کافی در شهرستان‌ها نبود قاسین تصمیم گرفت از یهودیان اروپا درخواست کمک کند. قاسین شرح مسافرت خود را در کتابی به نام مگید میساریم (شرح آزارها) نوشت و به اروپا فرستاد. یهودیان استانبول نیز در حاشیه این کتاب نوشتارهایی نوشتند.
در سال ۱۸۵۰ اسرائیل بنیامین یک مسافر یهودی از شیراز دیدن کرد. در یکی از روزها او با گروهی از زنان با چادر سفید دیدن کرد. او تصور کرد این زنان مسلمان هستند زیرا چادر آنان بر خلاف چادر یهودیان که مشکی بود، سفید بود؛ ولیکن او متوجه شد که این زنان آنوسی بوده که در خفی به یهودیت ادامه می‌دادند. بنیامین به آن‌ها گفت که شاهان اروپایی آماده دخالت برای نجات آنان هستند. اروپاییان شاه جدید، ناصرالدین شاه، را سرنگون نکردند ولیکن به او اعلام کردند که آماده مداخله به نفع یهودیان هستند و در صورت درخواست یهودیان اروپا وی را سرنگون می‌کنند.
بسیاری از یهودیانی که به اجبار به اسلام می‌گرویدند دارای زندگی دوگانه‌ای به صورت آنوسی می‌شدند. این یهودیان در امور بیرون از خانه به نام‌های اسلامی و در درون خانه به نام‌های یهودی شناخته می‌شدند. یکی از یهودیان تازه مسلمان مشهد زندگی یهودیان را این‌گونه بیان می‌کند: بسیاری از این یهودیان مخفی از مسلمانان در دستورهای مذهبی دوآتشه تر بودند.
از سال ۱۸۶۰ میلادی یهودیان ایران از نمایندگان سازمان اتحاد جهانی آلیانس درخواست کمک علیه مسلمانان می‌نمودند. نمونه‌ای از این درخواستها به شرح زیر است:
در قرن ۱۹ اتفاقات بسیاری نظیر قتل یا مجبور کردن به مسلمان شدن به دستور روحانیون شیعه رخ داد. یکی از نمایندگان اتحاد جهانی آلیانس، که یک برنامه یهودی در کشورهای مختلف بود، از تهران در سال ۱۸۹۴ نوشته‌است: «هر زمانی که یک روحانی می‌خواهد معروف شده و از ناشناس بودن در آید به تبلیغ جنگ علیه یهودیان مشغول می‌شود.» در سال ۱۸۳۰ یهودیان تبریز کشته شدند و در همان سال یهودیان شیراز نیز با زور به اسلام گرویدند. در سال ۱۸۳۹ یهودیان در مشهد کشته شده و مجبور شدند به دین اسلام بگروند؛ ولیکن اروپاییانی که به ایران مسافرت کردند گزارش می‌دهند که یهودیان در خفی همچنان به دین یهودیت پایبند بوده و در واقع مسلمان نشده بودند. یهودیان بارفروش در سال ۱۸۶۶ به زور مسلمان شدند؛ ولیکن بعد از دخالت سفیرهای انگلستان و فرانسه اجازه بازگشت به یهودیت را یافتند با اینکه ۱۸ یهودی کشته شده که دو تن از آنان زنده زنده سوزانده شدند. در سال ۱۹۱۰ یهودیان شیراز متهم شدند که در مراسم مذهبی خود یک دختر مسلمان را به قتل رسانده و از خون او برای پختن نان استفاده کردند (ببینید تهمت خون ۱۹۱۰ در شیراز). مسلمانان بسیار خشمگین شده و به محله یهودیان حمله کردند. در حالی که دولت سربازان را برای دفاع از یهودیان فرستاد. دوازده یهودی کشته شده و بسیاری زخمی شدند. اتحاد جهانی آلیانس بسیاری گزارش‌های دیگر نیز در مورد برخوردهای بین مسلمانان و یهودیان ثبت کرده‌است. سه سازمان یهودی انجمن نمایندگان یهودیان انگلستان، انجمن یهودی-انگلیسی و اتحاد جهانی آلیانس و دو فرد موسی مونتیفیوری و آدولف کرمیو در تغییر وضعیت یهودیان ایران و لغو قوانین شرعی ضدیهودی نقش بسیار زیادی داشتند. بسیاری از یهودیان در این زمان به فلسطین مهاجرت کردند. بیشتر یهودیانی که در ایران ماندند برای اینکه از حمایت شاه استفاده کنند به تهران مهاجرت کردند و در محله عودلاجان ساکن شدند.
انقلاب مشروطه هفت سال بعد از تأسیس اولین مدرسه آلیانس (اتحاد) اتفاق افتاد و زندگی یهودیان را بسیار بهبود بخشید. برای اولین بار یهودیان اجازه یافتند در مجلس ایران نماینده داشته باشند؛ ولیکن اولین نماینده یهودی در مجلس به دلیل فشارهای وارده از سوی مسلمانان مجبور به انصراف شد و جامعه یهودی آیت‌الله عبدالله بهبهانی را به عنوان نماینده خود انتخاب کردند. با این وجود یهودیان بعد از انقلاب مشروطه شروع به شرکت فعال در زمینه‌های سیاسی و فرهنگی کردند. در زمان جنگ جهانی اول بسیاری یهودی تحصیل کرده وجود داشتند.
حکومت پهلوی
دولت آمریکا نیز در سال ۱۹۲۱ میلادی یک حاخام یهودی به نام جوزف شائول کورنفلد را به عنوان سفیر خود به ایران فرستاد. این اولین باری در تاریخ ایالات متحده بود که یک حاخام به عنوان سفیر انتخاب می‌شد. شائول کورنفلد در درگیری بین رضاشاه و جامعه یهودیان تهران که منجر به بستن آب توسط رضاشاه شده بود موفق شد از یهودیان ایران حمایت کرده و شاه را وادار به باز کردن آب کند. اکثریت مردم ایران در این زمان به شدت با یهودیان مخالف بودند. در این زمان ائتلافی نانوشته بین یهودستیزی مذهبی و یهودستیزی ملی-نژادی شکل گرفت. مطالب زیادی در روزنامه‌ها در مورد نژاد برتر ایرانیان و آریایی بودن آنان چاپ می‌شد. نشریاتی نظیر ایرانشهر، فرنگستان و آینده تأکید زیادی بر برتر بودن نژاد آریایی بر نژاد سامی می‌کردند. با اینکه نوک این حملات متوجه اعراب سامی بود یهودیان سامی نیز از گذر تحقیر نژادی مصون نبودند. از این رو اینبار دیگر یهودی نجس نبود، بلکه جزو نژاد پست سامی در مقابل نژاد برتر آریایی بود. از این رو حتی گرویدن به اسلام نیز نمی‌توانست نژاد پست سامی او را تغییر دهد. شایعات زیادی مبنی بر اینکه هیتلر شخصاً به اسلام گرویده‌است وجود داشت. بعضی اعلام می‌کردند که هیتلر دارای اسم مسلمان حیدر (لقب امام علی) است و برگردن او گردنبندی با تصویر امام علی وجود دارد. او قصد دارد که بعد از شکست دادن انگلیسی‌های مکار و روسهای ضد خدا و نابودی یهودیان دین واقعی خود را اعلام کند. یک شعر معروف در این زمان می‌گفت: «امام یاور ما، حسین سرور ما، اگر آلمان نرسد، خاک بر سر ما» در سال ۱۹۳۶ دکتر شاخت، رئیس رایشبانک و مغز اقتصادی آلمان نازی به تهران سفر کرد و قراردادهای تجاری مهمی بین دو کشور بسته شد. در سال ۱۹۳۹ دولت آلمان بیش از ۷۵۰۰ جلد کتاب با محتوای دستچین شده به ایران فرستاد. تم اصلی این کتاب‌ها برتر بودن نژاد آریایی و لزوم همکاری بین آلمان و فرهنگ آریایی ایران بود. در سال ۱۹۳۶، ایرانیان به فرمانی در رایشستاگ آریایی خالص خوانده شدند و از قوانین نورنبرگ معاف شدند. همچنین علامت صلیب شکسته به تعبیری مشابه علامتهای زرتشتی دانسته شد.
هیگاشی‌سونوگی، ناگاساکی
هیگاشی‌سونوگی، ناگاساکی (به لاتین: Higashisonogi, Nagasaki) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان ناگاساکی واقع شده‌است. هیگاشی‌سونوگی ۹٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد.
تاریخ یهودیان در ایران
حکومت پهلوی
ساختمان راه‌آهن ایران نیز به دستور مهندسان آلمان نازی تکمیل شد و از این رو این محله در تهران به نازی‌آباد معروف است. در سقف ساختمان علامت صلیب شکسته به کار رفته‌است. طبق دستور دولت، یهودیان اجازه نداشتند در راه‌آهن و زیر مجموعه‌های آن استخدام شوند. بعد از حمله هیتلر به روسیه در سال ۱۹۴۱ میلادی بسیاری ایرانیان جنتیل امید به پیروزی او و وارد ایران شدن داشتند. افراطیها خود را برای «جهودکشان» آماده می‌کردند و اموال یهودیان را شناسایی می‌کردند. مسئول بخش فارسی رادیو برلین، بهرام شاهرخ در تهییج یهودستیزان ایرانی نقش زیادی داشت. شاهرخ به اصل و نسب یهودی سیاستمداران ایرانی که مخالف آلمان نازی بودند اشاره می‌کرد. او آن‌ها را آنوسی می‌خواند و از مردم درخواست شناسایی و مجازات آن‌ها را می‌نمود. بهرام شاهرخ در زمان عید پوریم همانسال با تهییج مردم آن‌ها را تشویق به انتقام از یهودیان به خاطر کشتار پوریم می‌کرد. هیتلر به دولت ایران قول داده بود که در صورت پیروزی بر شوروی تمامی زمین‌های قبلی ایران را به ایران باز خواهد گردانید. در این زمان شب‌نامه‌های زیادی پخش می‌شد و یهودیان در محلات مختلف شناسایی شده و بر روی خانه‌ها و مغازه‌های آن‌ها صلیب شکسته حک می‌شد.