cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
چراغ
تاریخچه
در اواخر قرن ۱۸ میلادی چراغ روغنی که با سوزاندن نوعی روغن نباتی کار می‌کردند و شمع از بهترین منابع نور به حساب می‌آمدند. این منابع ضعیف بودند ولی نیازی هم به استفاده از نور مصنوعی به منظور طولانی‌تر کردن روز کاری حس نمی‌شد. با آغاز دوران انقلاب صنعتی در پایان قرن هجدهم، استفاده از روشنایی در شب برای ادامهٔ کار کارخانه‌ها رفته‌رفته جای خود را باز کرد. در سال ۱۸۲۰ میلادی چراغ گازی ساخته شد که با گاز زغال کار می‌کرد. در میانهٔ قرن ۱۹ میلادی روغن نباتی در چراغ‌های روغنی جای خود را به پارافین داد. در سال ۱۸۵۸ با کشف نفت و فراهم‌شدن امکان استفاده از منابع نفتی در آمریکا، زمینهٔ استفاده گسترده از منابع نوری نفتی در ابتدای قرن ۲۰ میلادی در اروپا پدید آمد. با این وجود استفاده از نفت از قرن‌ها پیش نزد ایرانیان، چینی‌ها و هندی‌ها با استفاده از نفت استخراج‌شده در باکو برای اینکار رایج بود.
چراغ‌های الکتریکی اولیه با جریان دائم کار می‌کردند. اولین منبع جریان دائم پیل ولتا بود که در سال ۱۸۰۰ میلادی کشف شد. در سال ۱۸۰۲ اثر جریان در ایجاد نور شناخته شد ولی استفاده از جریان الکتریکی در ایجاد نور ده‌ها سال پس از آن صورت پذیرفت. در سال ۱۸۷۹ توماس ادیسون نخستین چراغ الکتریکی را که برای تولید در کارخانه مناسب بود تکمیل کرد. لامپ ادیسون از یک رشتهٔ زغالی تشکیل می‌شد که بر اثر عبور جریان ملتهب می‌شد و نور ساطع می‌کرد. برای جلوگیری از سوختن زغال، آن را در یک حباب شیشه‌ای خالی از هوا قرار می‌دادند، اما به علت تبخیر شدن زغال، بالابردن درجه حرارت بیشتر از حد معینی ممکن نبود. با گذشت زمان رشته‌های زغالی جای خود را به رشته‌هایی از جنس دیگر مانند اوسیوم با نقطهٔ ذوب ۲۵۰۰ درجه سانتیگراد (۱۹۰۵ میلادی) و تانگستن با نقطهٔ ذوب ۳۴۰۰ درجه سانتی‌گراد (۱۹۰۶ میلادی) داد و تولید نور بیشتر با استفاده از همان توان الکتریکی ممکن گردید. لامپ‌های التهابی امروزی از تانگستن استفاده می‌کنند. در سال ۱۹۱۳ میلادی لانگمیر به جای خالی‌کردن حباب لامپ از هوا، آن را با گاز خنثی پر کرد تا از تبخیر رشتهٔ لامپ جلوگیری کند، اما به علت بالا رفتن تلفات حرارتی (بر اثر هدایت گرما توسط گاز خنثی) درجهٔ حرارت رشته افت می‌کرد. برای رفع این مشکلات لانگمیر رشته را به صورت سیم‌پیچ درآورد تا سطح جانبی آن را بکاهد و در نتیجه اتلاف حرارت کاهش یابد. این نوع لامپ‌ها در ۱۹۳۴ میلادی وارد بازار شدند. برای جلوگیری از تبخیر تانگستن که موجب سیاه‌شدن سطح داخلی حباب می‌شد و طول عمر لامپ را کاهش می‌داد، کمی ید به گاز داخل حباب افزوده شد. این کار باعث می‌شود که در نقاط دور از رشتهٔ تانگستنی (دمای ۸۰۰ درجه سانتی‌گراد) بخار تانگستن با ید ترکیب شود و یدور تانگستن تولید کند. یدور تانگستن در دمایی نزدیک به ۲۰۰۰ درجه سانتی‌گراد (اطراف رشته تانگستنی) دوباره تجزیه شده و تانگستن روی رشته می‌نشیند. علاوه بر ید از گازهای دیگری از خانوادهٔ هالوژنها هم استفاده می‌شود که به همین خاطر به این لامپ‌ها لامپ‌های هالوژنی می‌گویند.
لامپ‌های تخلیه در گاز در سال ۱۹۵۰ معرفی شدند که در آن‌ها از بخار جیوه یا بخار سدیم استفاده می‌شد. با عبور جریان از گاز یونیزه، الکترونها با اتمهای گاز برخورد می‌کنند که موجب تولید تشعشع الکترومغناطیسی می‌شود. رنگ نور حاصل از این تشعشع به نوع گاز و فشار آن بستگی دارد. در این لامپ‌ها بر خلاف لامپ‌های رشته‌ای نور از راه درجه‌حرارت بالا و التهاب بدست نمی‌آید و نور تولیدی آن‌ها تنها دارای فرکانس‌های معینی است که بستگی به نوع گاز دارد (در لامپ‌های التهابی طیف نور پیوسته‌است).
نسل بعدی لامپ‌های گازی لامپ‌های فلورسنت هستند که در آن‌ها سطح داخلی لامپ از پودری که می‌تواند تشعشع گاز را گرفته و نور با طول موج بالاتر تولید کند پوشیده می‌شود. با ترکیب پودرهای فلورسنت مختلف می‌توان نوری با طیف‌های تقریباً پیوسته تولید کرد که همانند نور حاصل از لامپ‌های التهابی مناسب است. این لامپ‌ها بازدهی و بهرهٔ نوری بالایی دارند.
روش تازه‌تری از تولید نور به نام الکترولومینانس هم وجود دارد که در آن با عبور دادن جریان متناوب از اجسام به‌خصوص می‌توان نور تولید کرد.
به شیشه‌ای بلوری به شکل خمره سر و ته باز که برای جلوگیری از باد و خاموش شدن چراغ، بر روی چراغ‌ها می‌گذارند مَردَنگی گفته می‌شود.
جستارهای وابسته
لامپ
فانوس
چلچراغ
اولی جانستون
اولیور مارتین جانستون (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۱۲ در پالو آلتو، کالیفرنیا) پویانما آمریکایی بود (فعالیت وی بر روی motion picture یا تصاویر متحرک بود). او یکی از ۹ پیرمرد دیزنی بود، وی آخرین بازماندهٔ این نسل طلایی پویانما به حساب میامد، اولیور توسط کمپانی والت دیزنی شناخته شد و در سال ۱۹۸۹ جایزهٔ مرد افسانه ای رو توسط این کمپانی دریافت کرد دریافت کرد.
حرفه
اولی جانسون در سال ۱۹۳۵ یک انیماتور در کمپانی والت دیزنی بود، و در سال ۱۹۴۰ به عنوان کارگردان انیمیشن پینوکیو انتخاب شد. وی با بیشتر انیمیشن‌های دیزنی همکاری کرد از جمله، انیمیشن فانتزیا و بامبی .آخرین کار وی با دیزنی امدادگران بود که وی نه تنها به عنوان انیماتور بلکه به عنوان کاریکاتوریست نیز برای این شرکت کار می‌کرد. آخرین کارهای اولیور روباه و سگ شگاری، آقای سمیی (پیترپن) خواهرخوانده (سیندرلا) دادستان منطقه (ماجراهای ایمچباد و آقای تواد) و پرنسس جان (رابین هود) بود (بر اساس کتاب The Disney Villainنوشتهٔ فرنک تامس) .
جانسون پس از بازنشستگی به عنوان نویسندهٔ مشترک کتاب توهم زندگی با فرنک تامس شروع به کار کرد، که در این کتاب داجب به ۱۲ اصل انیمیشن صحبت شده بود که مهم‌ترین و اساسی‌ترین بخش انیمیشن هنوز هم به حساب میایند. این نوشته اصولی که با اون انیمیشنها در استدیوی دیزنی ساخته شده بود رو حفظ کرد.
از آخرین فعالیت‌های او در زمینه انیمیشن، می‌توان به استفاده از صدای او به جای یکی از شخصیت‌های انیمیشن غول آهنی به کارگردانی براد برد اشاره کرد. در سال ۲۰۰۵ او مدال افتخار ملی آمریکا را از طرف رئیس جمهمور ایالات متحده دریافت کرد.
همکاری این دو اسطورهٔ پویانمایی بعدها توسط پسر تامسون تبدیل به یک مستند شد (با نام فرنک و اولی) فرزند تامس (تئدور تامس) یک مستند دیگر را در سال ۲۰۱۲ در رابطهٔ ۹ مرد دیزنی از ابتدای زندگی تا درگذشتشان منتشر کرد.
= زندگی شخصی = وی در سی یک اکتبر ۱۹۱۲ در پالو آلتو ی کالیفرنیا چشم به جهان گشود. اولیور دو خواهر بزرگ‌تر از خود داشت (وینفرد و فلورانس). دوران دبیرستان خود در دیبرستان پالو آلتو گذراند سپس به دانشگاه استنفورد رفت، که در آنجا بر روی مجله طنز استنفورد چاپرال کار می‌کرد همین باعث شد که وی با فرنک تامس آشنا شود و دوستی طولانی مدتی را با فرنک داشته باشد. سپس در سال سوم دانشجویی، اولیور بعد از انجام دادن کارهای هنری به به مدرسه هنری چوینارد(Chouinard Art Institute) منتقل شد. اولیور در سال ۱۹۴۳ با دوست هنرمندش (مری ورسی) که توسط کمپانی دیزنی استخدام شد ازدواج کرد، مری در می ۲۰۰۵ در ۸۷ سالگی فوت کرد.
یکی از تفریحات همیشگی اولی قطارهای بخاری بود، جالب است که والت دیزنی بسیار از این قطارها الهام می‌گرفته و دستور ساخت یک راه‌آهن در حیاط خلوت خانهٔ خود و دیزنی لند داده شده بود.
علاقهٔ وی به لوکوموتیو و قطارهای بخاری به حدی بود که در سال ۱۹۶۰ راه‌آهن narrow gauge خرید و بازسازیش رو انجام داد و نام این راه‌آهن رو که در سال ۱۹۰۱ ساخته شده بود رو به مری (نام همسرش) تغیر داد، وی در سال ۱۹۹۳ راه‌آهن خود را فروخت و جالب است که قطار وی به جان لستر (کارگردان داستان اسباب بازی) در سال ۲۰۰۲ بعداً فروخته شد.
درگذشت
به گزارش رویترز، «جانستون» که آخرین بازمانده از گروه ۹ پیرمرد افسانه‌ای کمپانی والت دیزنی بود، پس از یک‌دوره مراقب طولانی، روز دوشنبه به تاریخ ۱۴ آوریل ۲۰۰۸ پس ازگذراندن یک دوران طولانی در یک آسایشگاهی در منطقه سکیوم در ایالت واشینگتن بر اثر مرگ طبیعی درگذشت.
حمید بابایی
حمید بابایی، (زاده ، تکاب)، دانشجوی دکترای اقتصاد مالی در دانشگاه لیژ بلژیک، در سال ۱۳۹۲ پس از ورود به ایران، احضار، بازداشت، و در دادگاهی به ریاست قاضی صلواتی به ۶ سال حبس تعزیری به اتهام همکاری با دولت متخاصم محکوم شد. وی مقطع کارشناسی رشته ریاضی محض را در دانشگاه صنعتی شریف در سال ۱۳۸۵ به پایان رسانید. حمید بابایی همچنین دانش‌آموخته ممتاز مقطع کارشناسی ارشد مهندسی صنایع از دانشگاه علم و صنعت ایران است. حمید بابایی علاوه بر تحصیل در رشته دکترا عضو یکی از تیم‌های تحقیقاتی دانشگاه لیژ نیز هست. دولت بلژیک در دسامبر ۲۰۱۴ به حمید بابایی شهروندی افتخاری اعطا کرد.
بازداشت و زندان
حمید بابایی دانشجوی بورسیه دانشگاه لیژ که روز ۵ مرداد ۱۳۹۲ به همراه همسر خود برای دیدار خانواده وارد تهران شده بود، اندکی پس از ورود به ایران در ۲۲ مرداد به وزارت اطلاعات احضار شد و مورد بازجویی قرار گرفت و به سلول انفرادی منتقل شد. حمید بابایی پس از انتقال به سلول انفرادی که ۲۰ روز آن را در بند ۲۴۰ و بقیه دوره انفرادی را در بند ۲۰۹ می‌گذراند، روز ۲۷ شهریور به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل می‌شود.
روز ۳۰ آذر ۱۳۹۲ بابایی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی، با اتهام همکاری با دُوَل متخاصم به ۱۰ سال حبس (۶ سال تعزیری و ۴ سال تعلیقی) محکوم می‌شود. به گزارش منابع حقوق بشری، بابایی در این دادگاه که تنها ده دقیقه طول کشید، از داشتن وکیل محروم بوده و وکیل تسخیری او نیز در مدت دادگاه سکوت کرده و به خود متهم نیز فرصت دفاع داده نشده‌است.
کبری پارساجو همسر حمید بابایی نیز دو بار به وزارت اطلاعات واقع در پل سیدخندان، خیابان ابوذر غفاری، احضار شده و بلافاصله در پی آن برای وی نیز پرونده ای قضایی تشکیل می‌شود. پهمسر حمید بابایی به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۶ ماه حبس تعلیقی و ممنوعیت از خروج از کشور محکوم می‌شود.
حمید بابایی، پژوهشگر دانشگاه لیژ بلژیک و زندانی سیاسی در ایران، بعد از پایان دوره شش‌ساله محکومیتش از زندان اوین آزاد شد.
شکایت گروهی از ابراهیم رئیسی
در شهریور ۱۴۰۱ حمید بابایی، کایلی مور گیلبرت، و مهدی حاجتی در یک دادخواست ۳ نفره از ابراهیم رئیسی به دلیل نقش او به عنوان رئیس قوه قضائیه در به زندان افتادن و شکنجه آنها به دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده آمریکا برای ناحیه جنوبی نیویورک شکایت کردند. این شکایت بر پایه قانون قربانیان شکنجه تنظیم شد.
منابع
۸. http://www.bbc.com/persian/iran-49264615
حفصه سلطان (همسر سلیم یکم)
حفصه سلطان، همچنین شناخته شده با نام عایشه حفصه سلطان، (زادهٔ ۱۴۷۸ – درگذشتهٔ ۱۹ مارس ۱۵۳۴) همسر یاوز سلطان سلیم و والده سلطان سلطان سلیمان قانونی بود. او هچنین اولین زنی بود که در تاریخ عثمانی قدرت زیادی داشت و لقب والده سلطان را کسب کرد.
ریشهٔ خانوادگی
اگر چه سال تولد حفصه سلطان ناشناخته‌ است اما مورخان معتقدند که حفصه دختر منکلی گیرای و شاهزاده‌خانمی تاتار از خانات کریمه بوده است. دلیل اینکه به او حفصه می‌گفتند این بود که او از حوسا (شهری از ادرنه) بوده‌ است.
همسر سلطان
حفصه سلطان در سال ۱۴۹۳ وارد حرم‌سرای شاهزاده سلیم شد و در سال ۱۴۹۴ فرزندش شاهزاده سلیمان را به دنیا آورد. وی بعد از مرگ گلبهار خاتون اداره حرم‌سرای سلیم را در ترابوزان بر عهده گرفت و زمانی که شاهزاده سلیمان فرماندار کفه شد (۱۵۱۰) او طبق سنت‌های عثمانی فرزندش را همراهی کرد اما زمانی که سلطان سلیم در سال ۱۵۱۲ به‌سلطنت رسید حفصه سلطان برای اصلاح حرم‌سرای همسرش به استانبول رفت. او در سال ۱۵۱۳ به‌ نزد شاهزاده سلیمان در مانیسا فرستاده شد. حفصه، پس‌ از اقامت در مانیسا در بین سال‌های ۱۵۱۳ تا ۱۵۲۰ اداره حرم‌سرای ولیعهد را در دست داشت و آغازگر جشنواره مسیر از سنت‌های محلی مانیسا بود. او هم‌چنین یک مجتمع بزرگ شامل یک مسجد، یک مدرسه، یک کالج، خانقاه در مانیسا ساخت.
والده سلطان
در سال ۱۵۲۰ سلیم یکم فوت شد و سلیمان قانونی جانشین سلطنت شد، حفصه سلطان همراه با پسرش به استانبول رفت. سلیمان به او لقب والده سلطان داد، حفصه اولین ملکه مادر در تاریخ عثمانی بود که این لقب را کسب کرد (پیش از آن مادران سلاطین عثمانی والده خاتون می‌خواندند). حفصه سلطان به مشاور فرزندش تبدیل شد و از اعدام فرهاد پاشا در سال ۱۵۲۲ جلوگیری کرد. او به مدت ۱۴ سال اداره حرم‌سرای سلطان را بر عهده داشت. حفصه با میانجیگری میان عروس‌هایش، ماه‌دوران سلطان و خرم سلطان آرامش را در حرم‌سرا برقرار کرده بود. او در این دوره دستور ساخت چندین کاروان‌سرا در مارماریس و خیریه در استانبول را صادر کرد.حفصه سلطان اولین زنی بود که در تاریخ عثمانی قدرت زیادی داشت و حتی اجازه شرکت در جلسات دیوان از پشت پنجره بالای سر شورا را نیز داشت، هر چند بنظر نمی رسد او علاقه و توجه ای به سیاست داشته باشد، با مرگ او عروسش خرم سلطان برعکس مادر شوهرش به سیاست وارد شد و بر شوهرش سلیمان تاثیر زیادی در امور دولت و جانشینی گذاشت و در جلسات دیوان نیز از پشت پنجره شرکت می کرد.
مرگ
حفصه سلطان در ۱۹ مارس ۱۵۳۴ درگذشت. او را در نزدیکی شوهرش در آرامگاهی در پشت دیوار قبله مسجد سلیم، در فاتح استانبول به خاک سپرده شد. آرامگاه وی تا حد زیادی در زلزلهٔ سال ۱۸۸۴ ویران شد، و تلاش‌های مجدد برای بازسازی در سال ۱۹۰۰ آغاز شد. امروزه آرامگاهش بسیار ساده‌تر از اصل آن است.
نویتال
نویتال یک Landgemeinde و شهرستان اتریش در اتریش است که در Oberpullendorf District واقع شده‌است.
خصوصیات
نویتال ۱٬۰۳۲ نفر جمعیت دارد.
برنجاسف لیمویی
برنجاسف لیمویی نام یک گونه از سرده درمنه‌ها است.
کازو نائوکی
کازو نائوکی بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۹۴۰ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۱ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. کازو نائوکی در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
شهرستان آنتون
شهرداری آنتون یک شهرداری در بلغارستان است که در استان صوفیه واقع شده‌است.
مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی
مجموعهٔ پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی، یک عامل اساسی در پیشرفت‌های فضایی آمریکا مانند آپولو، اسکای‌لب، آپولو-سایوز و شاتل‌های فضایی می‌باشد. این سکوها در جزیرهٔ مریت، فلوریدا، در شمال کیپ کاناورال قرار گرفته‌است و برای موشک‌های بزرگ آپولو، ساترن ۵ که برای فرستادن فضانوردان به ماه و بازگشت آن‌ها در ابتدا طراحی شد. پس از عملیات مشترک ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی - آپولو-سایوز، اصلاحاتی برای بهره‌برداری از آن در برنامه شاتل فضایی بر آن صورت گرفت. سپس از سال ۲۰۱۶ میلادی، مجموعه پرتاب ۳۹(شامل سکوی پرتاب 39a،39bو39c) تحت تغییرات جدید برای پشتیبانی از پرتاب‌های اسپیس ایکس: فالکن ۹، دراگن۲ (فضاپیما) و فالکن هوی آماده شدند. -هر دو سکو به برای پشتیبانی از عملیات پرتاب متحرک طراحی شده‌اند، که در آن ابتدا مدارگرد، موشک‌های سوخت جامد و مخزن خارجی، در ساختمان سرپوشیدهٔ مونتاژ، به هم متصل شده و به سکوهای پرتاب با ابزارهای جابه‌جایی سنگین انتقال می‌یابند. در دوران آپولو، سازه‌های پد همگی قابلیت جابه‌جایی داشتند. تغییرهای اصلی ایجاد ساختار سرویس ثابت ، ساختار سرویس دوار  و تعویض کاهش دهندهٔ شعله‌های ساترن با سه کاهش دهنده‌های شعله جدید بود. این مجموعه از ۲ سکوی پرتاب، ساختمان مونتاژ (VAB), راه خزنده (راهی که ساختمان مونتاژ را به سکوهای پرتاب متصل می‌کند), ساختمان پردازش مدارگرد، مرکز کنترل پرتاب (شامل اتاق شلیک)، تأسیسات اخبار (معروف برای ساعتی که شمارش معکوس را نشان می‌دهد)، و تعدادی ساختمان‌های عملیاتی و مدیریتی.
سال‌های اولیه
توسعهٔ اولیه در اوایل سال ۱۸۹۰ توسط تعدادی از فارغ‌التحصیلان دانشگاه هاروارد انجام شد. آن‌ها زمین مربوطه را با قیمت ۱ دلار برای هر هکتار خریداری کردند. در نزدیکی‌های سکوی پرتاب ۳۹آ کنونی آن‌ها یک باشگاه چوبی از جنس ماهون با ۲۰ اتاق برای اعضا و مهمانان ایجاد کردند. باشگاه دارای اتاق ناهار خوری بزرگ، دخمهٔ شراب، اتاق و انبار بزرگی برای مهمات بود. در بالای این ساختمان منظرهٔ زیبایی از اقیانوس و جنگ در جلوی چشم بیننده قرار می‌گرفت. در سال‌های ۱۹۲۰، ای. استودبیکر، پسر یکی از اتومبیل فروشان معروف در نزدیکی فانوس دریایی کاناورال، کازینویی را ایجاد کرد تا مردم را به این نقطه جلب کند. نقشه‌هایی برای ایجاد شهری جدید در آن منطقه با امکانات رفاهی کافی کشیده شده‌بود. همچنین شرکت توسعهٔ پالایا لیندا هم تبلیغات زیادی با مضمون توسعهٔ ساحل شمال میامی انجام داد. قبل از ساخت مجموعه جادهٔ A1A از کنار آن می‌گذشت. در کنار این جاده، جادهٔ ساحلی روستای قرار داشت که در نزدیکی آن ایستگاه گارد ساحلی چستر شوالز بود.
در سال ۱۹۴۸، نیروی دریایی ایالات متحده، پایگاه هوایی بانانا ریور را به جنوب کیپ کاناورال منتقل کرد تا موشک‌های وی-۲ آلمانی را در آنجا آزمایش کنند. محل سایت پرتاب در شرق سواحل فلوریدا بود، که ایده‌آل برای این مهم بود چون از مناطق مسکونی دور بود. این پایگاه ابتدا به پایگاه مشترک و سپس به پایگاه نیروی هوایی پاتریک در سال ۱۹۵۰ تغییر نام داد. نیروی هوایی قسمتی از شمال کیپ‌کاناورال را ضمیمهٔ پایگاه کرد و در آن منطقه تجهیزات تست موشک خود را قرار داد. این منطقه بعدها پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال (سی‌سی‌ای‌اف‌اس) نامیده شد. در طول سال‌های ۱۹۵۰ آزمایش‌های موشک‌های زمینی و هوایی در اینجا انجام می‌گرفت.
ناسا می‌آید
ناسا در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد و در پرتاب‌های اولیه (مانند مرکوری و جمینی) از امکانات کیپ کاناورال استفاده کرد.
در سال ۱۹۶۱، رئیس‌جمهور کندی، هدف را نشستن فضاپیمای با سرنشین بر روی ماه تعیین کرد. اعلام برنامهٔ ناسا برای ماه باعث شد که عملیات‌ها به جزیرهٔ مجاور (مریت) انتقال یابند. ناسا در سال ۱۹۶۲ تلاش‌های خود را برای مالکیت زمین آغاز کرد، و توانست با همکاری و پرداخت به ایالت فلوریدا این زمین و اطراف آن را برای خود تصاحب کند.87 sqmi131 sqmi از ماه ژوئیه ۱۹۶۲، زمین سایت مورد نظر، مرکز عملیات پرتاب نامیده می‌شد. در آن زمان، بیشترین شماره‌های سکوی پرتاب در مورد استفادهٔ سی‌سی‌ای‌اف‌اس مجتمع ۳۷ بود؛ در زمان ایجاد مجموعهٔ پرتابی برای ماه، سکوهای ۳۹ نیز طراحی شدند. سکوی پرتاب جدید آ در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۸۱، با پرتاب شاتل کلمبیا مورد استفاده قرار گرفت. اولین شاتل پرتاب شده از سکوی ب، مدارگرد چلنجر در سال ۱۹۸۶ بود که دقیقه‌ای پس از برخاستن منفجر شد. از سال ۱۹۸۸ دوباره از سکوی ب و از سال ۱۹۹۰ دوباره از سکوی آ برای پرتاب شاتل‌ها استفاده شد.
اجزا
هر سکو به شکل هشت‌ضلعی بوده و دارای امکانات یکسان می‌باشد. هر سکو حدود یک چهارم مایل مربع فضا اشغال می‌کند. پرتاب‌ها از روی یک سطح بتونی با اندازه‌های ۳۹۰×۳۲۵ پایی که در مرکز سکو قرار دارد، انجام می‌شود. سکوی آ و سکوی ب  بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌اند.
سکوی پرتاب 39C
سکوی پرتاب 39C تأسیسات جدیدی است برای وسائل پرتابی کوچک‌تر و داخل محیط سکوی پرتاب 39B (که اکنون تبدیل به مجتمع پرتاب 39B شده) و در ژوئن ۲۰۱۵ افتتاح شد.
بازوی دسترسی به مدارگرد
این بازو پایین‌ترین بازو با ارتفاع بر ساختمان ثابت سرویس است. فضانوردان با استفاده از آن وارد کابین خدمهٔ مدارگرد می‌شوند. بخش بیرونی بازو به اتاقکی معروف به اتاق سفید متصل است و که به مدارگرد متصل می‌شود و گنجایش ۶ نفر را دارا است. این بازو تا ۷ دقیقه و ۲۴ ثانیه قبل از پرتاب بازمی‌ماند تا امکان خروج اضطراری را به فضانوردان بدهد. طول آن ، عرض آن و ارتفاع آن  است و می‌تواند به صورت دستی یا خودکار در حدود ۱۵ ثانیه باز و بسته شود.
بازوی دسترسی به مخزن میانی و دریچهٔ هیدروژن مایع
معروف به سیستم بازوی مربوط به هیدروژن گازی، در ارتفاع ، این بازوی ی به دریچه‌ها مخزن خارجی متصل می‌شود. این بازو همچنین راهی به مخزن میانی برای تعمیرات ایجاد می‌کند. این باز می‌تواند ۲۷۰ درجه نسبت موقعیت اولیه جابه‌جا شود. این وسیله پس از متصل کردن لوله‌ها و سیم‌های مورد نساز برای انتقال سوخت و پرتاب در ۵ روز قبل از پرتاب از از شاتل جدا شده و به جای اصلی خود بازمی‌گردد. لوله‌های متصل به دریچه مخزن خارجی، گازهای به وجود آمده هنگام و پس از پر کردن مخزن از هیدروژن مایع را خارج می‌کنند. این لوله‌ها انعطاف‌پذیر درست هنگام حرکت شاتل به بالا به صورت خودکار جدا می‌گردند.
سیستم خروج اضطراری
این سیستم در بالای زمین، در ارتفاع برابر با بازوی دسترسی ساختمان ثابت سرویس قرار گرفته‌است. این وسیله راهی فراری برای فضانوردان داخل مدارگرد و همچنین افراد حاضر در مدارگرد یا بازوی دسترسی ایجاد می‌کند. سیستم از ۷ سبد که از ۷ سیم مخصوص آویزان که از ساختمان ثابت سرویس تا غرب آن کشیده شده‌اند، تشکیل شده‌است. هر سبد برای ۳ نفر گنجایش دارد. سیستمی ترمزی نیز برای کاهش دادن سرعت سبد هنگام نزدیک شدن به زمین در این وسیله نصب شده‌است. در محل پیاده شدن یک پناهگاه و یک اتومبیل ام-۱۱۳ در دسترس هستند.
ساختمان دوار سرویس
ساختمان دوار سرویس امکان دسترسی امن را به مدارگرد در هنگام نصب و تجهیز انبار و همچنین سیستم‌های متفاوت روی آن فراهم می‌کند. بیشتر بارهای انبار به صورتی عمودی نصب می‌شوند، دلیل نخست طراحی آن‌ها و دیگری اجازهٔ قرار گرفتن بارها در انبار حتی در زمان آماده‌سازی برای پرتاب است. اسپیس‌لب و دیگر بارهای بزرگ افقی هنگامی در مونتاژ مدارگرد در ساختمان مونتاژ مدارگرد در آن قرار گرفتند.
این ساختمان طول،  عرض و  ارتفاع دارد و در محوری افقی، غرب محافظ شعلهٔ سکو حدود ۱۲۰° (یک سوم دایره) می‌گردد. ستون لولایی آن بر سکو و ساختمان ثابت سرویس محکم شده‌است. این ساختمان پیش پرتاب از شاتل جدا می‌شود و در جای اصلی خود قرار می‌گیرد. یک ابزار مهم در این ساختمان اتاق چینج‌اوت انبار، اتاقی که محیط آن کنترل شده، که جابه‌جایی انبار و بر سکو امکان نصب محموله‌های عمودی در مدارگرد را فراهم می‌کند. پاک‌کنندهٔ تمیزکنندهٔ هوا باعث می‌شود که محموله‌های انبار با هوای بیرون در تماس نباشند.
محموله‌های انبار از بسته‌بندی مخصوص خارج شده و با استفاده از مکانیزم انبار زمینی در قسمت انبار مداگرد قرار داده می‌شود. پنج پلتفورم در ۵ سطح مختلف به محموله‌ای که در مکانیزم قرار گرفته دسترسی دارند، هر پلتفرم دارای تخته‌های انعطاف‌پذیر است، که با توجه به سایز محموله تغییر می‌کند.
امکان دیگری ساختمان سرویس دوار دریچه‌های میدبوی مدارگرد می‌باشد، که دسترسی به قسمت فیوز میانی مدارگرد را فراهم می‌کند. این بخش طول،  عرض و  ارتفاع دارد. این سیستم روی ساختمان ثابت سرویس و در ارتفاع تا  قرار گرفته و شامل مکانیزم‌های سر دادن و تکان دادن افقی است. سوخت‌های مایع هیدروژن و اکسیژن و همچنین گازهای نیتروژن و هلیوم مورد نیاز در فرایند سوختن نیز از طریق همین دریچه انتقال می‌یابند. سیستم دریچه‌های هاپرگل نیز روی این ساختمان قرار گرفته‌است. سوخت هاپرگل و اکسیدکننده به همراه خطوط انتقال هلیوم و نیتروژن پس از عبور از ساختمان سرویس ثابت از طریق این دریچه‌ها به سیستم پیشرانهٔ مدارگرد متصل می‌شوند. این دریچه‌ها ۶ عدد می‌باشند که به صورت دستی و در محل کنترل می‌شوند و قابلیت وصل و قطع شدن در سرعت پایین هستند.
سیستم انحراف شعله
سنگر شعله، که از بتون و آجر نسوز ساخته شده‌است، سکوی پرتاب را دو نیم می‌کند. این قسمت از سکو، طول،  عرض و  عمق دارد. سیستم انحراف شعله، از ساختار وی شکل فولادی که با لایه‌ای پنج اینچی از بتون مقاوم که در مرکز سنگر شعله قرار دارد، تشکیل شده‌است. یک طرف وی شعلهٔ آتش خارج شده از موتورهای اصلی و طرف دیگر آن شعله‌های موشک‌های پیشرانه سوخت جامد را منحرف می‌کند. در عین حال ۲ منحرف‌کنندهٔ آتش قابل حرکت نیز وجود دارند که معمولاً در وسط سکو قرار می‌گیرند تا سخت‌افزارهای شاتل را از حرارت ایجاد شده توسط موشک‌های پیشرانه حفاظت کنند.
منبع‌های هیدروژن و اکسیژن مایع
اکسیژن مایع مورد استفادهٔ موتورهای اصلی مدارگرد در مخزنی در شمال شرقی سکو جا گرفته‌است. هیدروژن مایع که سوخت مورد استفادهٔ سه موتور اصلی است، در مخزن به حجم در شمال شرقی سکو ذخیره شده‌است. مواد سوختی از طریق خطوط انتقال که لایه خلأ دور آن‌ها وجود دارد به سکوی پرتاب قابل حمل وصل شده و از آنجا به مدارگرد و مخزن خارجی انتقال می‌یابند.
منبع اکسیژن مایع مانند یک بطری خالی از هوای بزرگ طراحی شده برای ذخیرهٔ اکسیژن در دمای پایین و به صورت مایع است. دمای داخل این منبع در حالت عادی منفی می‌باشد. اکسیژن مایع موجود با پمپهایی با سرعت در دقیقه به سکوی پرتاب انتقال می‌یابد. هیدروژن مایع که سبک‌تر است در منبعی در شمال شرقی هر سکوی پرتاب ریخته شده‌است. این سوخت باید در دمای پایین‌تری نسبت اکسیژن ذخیره شود، حدود زیر ذخیره شود. برای انتقال سوخت اجازه می‌دهند، مقداری کمی از سوخت به صورت گاز درآید و همین گاز با فشار خود باعث جابه‌جایی سوخت به سکو می‌شود.
منبع نگهداری سوخت هایپرگُل
سامانهٔ مانور مداری و کنترل عکس‌العمل مداگرد، مونومتییل هیدازین را به عنوان سوخت و نیتروژن تترااکسید را به عنوان اکسیدکننده استفاده می‌کند. این دو مایع هایپرگل در منبع مجزا یکی در جنوب شرقی و دیگری در جنوب غربی سکو نگهداری می‌شوند. خطوط انتقال این مایعات از طریق ساختمان ثابت سرویس و سپس سیستم دریچه‌های هایپرگل که روی ساختمان دوار سرویس قرار دارند، به سه دریچهٔ همسان خود بر روی مداگرد متصل می‌شوند.
اتاق اتصال سکو
اتاق اتصال در غرب سنگر شعله، زیر عایق حرارتی بتونی قرار دارد. سقف آن با بیش از خاک پوشیده شده‌است. تمامی اجزای شاتل، سکوی پرتاب قابل حمل و خود سکو به سیستم پردازش پرتاب در مرکز کنترل پرتاب، به این اتاق بتنی و عایق وصل می‌شوند. کنترل، شمارش معکوس و پرتاب شاتل از طریق سیستم پردازش پرتاب انجام می‌شوند.
سکوی پرتاب (پلتفرم پرتاب قابل حمل)
شاتل فضایی بر بالای سکوی پرتاب قابل حمل و جابه‌جاکنندهٔ خزنده به محل پرتاب می‌آید. پلتفرم، قابل حمل روی ستون‌های سکوی دائم که محل راه‌اندازی و پرتاب شاتل است، پارک می‌شود. چندین سیستم پلتفرم پرتاب قابل حمل به سیستم‌های سکو مربوط هستند. این سیستم‌ها عبارتند از سیستم کاهش صدا و خطوط انتقال سوخت برای مخزن خارجی. هلیم و نیتروژن، و همچنین سیم اتصال به زمین و سیم‌های مربوط به داده وسیله نقلیه و ارتباطات، همگی روی دکل‌های سرویس دم پلتفرم قرار دارند.
سیستم سوزانندهٔ هیدروژن موتورهای اصلی شاتل فضایی، قرارگرفته داخل دکل‌های سرویس، هیدروژن آزاد موجود هنگام آغاز به کار موتورهای اصلی را از بین می‌برد. بخار هیدروژن هنگام روشن شدن موتور وارد نازل موتور اصلی می‌شود؛ این بخار اگر هنگام مشتعل شدن موتورهای اصلی، آتش بگیرد باعث ایجاد انفجار در داخل موتور و صدمه به آن می‌شود. شش آتشزن هیدروژن باعث سوختن هیدروژن موجود در هوا درست پیش از شرپع به کار موتورهای اصلی می‌شوند. هزاران گلولهٔ کوچک آتش‌زا به قسمت زیرین موتورهای اصلی پرتاب می‌شوند، همین باعث سوختن هیدروژن پیش از آغاز به کار موتور شده و از انفجاری بزرگ جلوگیری می‌کند.
سیستم کاهش‌دهندهٔ صدا
سیستم کاهش صدا روی سکو و پلتفرم قابل حمل پرتاب برای جلوگیری از آسیب دیدن مدارگرد و محمولهٔ در انبار آن از انرژی آکوستیک بازتاب شده از پلتفرم هنگام پرتاب ایجاد شده‌است. آب ذخیره شده در ارتفاع ۲۹۰ فوتی در شمال شرقی سکو، با حجمی بالغ بر، درست قبل از روشن شدن موتورهای اصلی رها شده و با نیروی جاذبه به داخل نازل‌های فرونشاندهٔ ۱۲ فوتی، یا رینبرد ها جاری می‌شوند. نه ثانیه پس از برخاستن شاتل از سکو، بالاترین شدت جریان در دقیقه است. این سیستم سطح آکوستیک را تا ۱۴۲ دسی‌بل پایین می‌آورد که از ۱۴۵ دسی‌بل از استاندارد موجود در طراحی پایین‌تر است.
سعید سالم الرزیقی
سعید سالم الرزیقی (سعيد سالم الرزيقي؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل عمان است.
وی در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
در (فیلم ۲۰۰۹)
در (Die Tür) یک فیلم دلهره‌آور علمی–تخیلی به کارگردانی آنو زائول است که در سال ۲۰۰۹ میلادی منتشر شد.
ستراژ پود رالسکم
ستراژ پود رالسکم (به لاتین: Stráž pod Ralskem) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه تشسکا لیپا واقع شده‌است. ستراژ پود رالسکم ۴٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد.
سن-سورن (شودییر-آپالاش)
سَن-سِورَن، شُدییِر-آپالاش قصبه‌ای در منطقه شهری روبر-کلیش ناحیه شودییر-آپالاش در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۲۵۸ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۵۶٫۲۲ کیلومتر مربع است.
گاو کروی
گاو کروی استعاره ای در مورد مدل‌های بسیار ساده‌شده در فیزیک نظری از پدیده‌های پیچیدهٔ جهان واقعی است.
این عبارت از یک داستان طنز در مورد فیزیک‌پیشه‌های نظری گرفته‌شده است:
گونه‌های دیگری نیز از این ماجرا گفته شده‌است، مثلاً برای یک اسب کروی، که یک فیزیک‌دان نظری گفته بود که می‌تواند نتیجه مسابقهٔ اسب‌دوانی را تا چند رقم اعشار به درستی تعیین کند، با فرض اینکه اسب‌ها، اسب‌های کروی و کاملاً کشسان و در حال حرکت در خلأ باشند.
منظور این استعاره آن است که فیزیک‌دان‌ها معمولأ مسائل را به ساده‌ترین صورت ممکن درمی‌آورند تا حل ریاضی آن امکان‌پذیر شود، تا جایی که این ساده‌سازی، به قابلیت به‌کارگیری نظریه در مسائل واقعی لطمه می‌زند.
این نام (spherical cow) به عنوان نام نسخهٔ ۱۸فدورا نیز انتخاب شده بود.
وندیکیا
وندیکیا (به لاتین: Vandeikya) یک سکونتگاه مسکونی در نیجریه است که در ایالت بنوئه واقع شده‌است.
ایلون-لو-ویوی
ایلون-لو-ویوی (به فرانسوی: Aillon-le-Vieux) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Le Châtelard واقع شده‌است.
خصوصیات
ایلون-لو-ویوی ۲۱٫۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
سمیران (اسدآباد)
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردولی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
برنجاسف پیرزن
برنجاسف پیرزن نام یک گونه از سرده درمنه‌ها است.
کونیتاکا سوئوکا
کونیتاکا سوئوکا بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۹۴۰ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۱ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. کونیتاکا سوئوکا در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فیشباشاو
فیشباشاو (به آلمانی: Fischbachau) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
فیشباشاو ۷۵٫۹۱ کیلومترمربع مساحت دارد ۷۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Castagnaro خواهرخواندهٔ فیشباشاو هست.
زمین‌لرزه ۱۳۴۷ دشت‌بیاض و کاخک
زمین‌لرزه دشت بیاض و زمین لرزه فردوس ، دو زمین لرزه بزرگ و جداگانه بودند که اولین زلزله در تاریخ ۹ شهریورماه ۱۳۴۷ به بزرگی ۷٫۱ ریشتر منطقه دشت بیاض و کاخک و دومی در حدود بیست و یک ساعت بعد یعنی در ۱۰ شهریور ۱۳۴۷، با بزرگی ۶٫۴ ریشتر شهر فردوس را، که در اثر زلزله دشت بیاض تنها اندکی آسیب دیده بود، تقریباً به‌کلی ویران کرد. بعضی از مجروحان که در زلزله ۹ شهریور دشت بیاض زنده مانده و از دشت بیاض به فردوس منتقل شده بودند، در زلزله ۱۰ شهریور فردوس در بیمارستان کشته شدند.
کشته‌ها و خرابی‌ها
کشته‌شدگان این دو زمین‌لرزه در آمارهای مختلف، بین ۷٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ نفر بیان شده‌اند. همچنین در این زمین‌لرزه، حدود ۱۲٬۰۰۰ خانهٔ مسکونی ویران شد و حدود ۷۰٬۰۰۰ نفر بی‌خانمان شدند. در زمین لرزه ۱۰ شهریورماه ۱۳۴۷ قسمت بزرگی از شهر باستانی تون بکلی ویران شد.
جشن هنر شیراز
دومین دوره جشن هنر شیراز، به‌دلیل وقوع این زمین‌لرزه، بدون تشریفات و با یک روز تأخیر گشایش یافت. جشن هنر شیراز از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶، هر ساله در شهریورماه برگزار شد.
اشاره رهبر جمهوری اسلامی به این زمین‌لرزه
سید علی خامنه ای، در سال ۱۳۹۱، پس از بازدیدی که از مناطق زلزله‌زده در زمین‌لرزه استان آذربایجان شرقی داشت، به زمین‌لرزهٔ فردوس اشاره کرد و گفت: «در زلزلهٔ فردوس، که این شهر بزرگ تقریباً با خاک یکسان شده بود، در طول دو ماه، تنها دو بار شیر و خورشید به مردم از نظر اجناس و مواد غذایی کمک کرد؛ حالا چادر و پتو و اینها که هیچ، آن که خیلی خیلی کم و غیرقابل ذکر بود.» وی ضمن بیان خاطرات خود از زلزله هولناک سال ۱۳۴۷ افزود: «من همان وقت منبر رفتم و سخنرانی کردم و از مردم پرسیدم که شیر و خورشید به شماها چه داده. به نظرم گفتند در طول این دو ماه، صد گرم شکر دادند. به همین تناسب، اجناس مختصری داده بودند، نه اجناس لازم زندگی. خب، ما آنجا رفتیم، دیدیم و کار کردیم.»
الکساندر اپارین
الکساندر ایوانوویچ اُپارین (زادهٔ ۱۸۹۴، درگذشتهٔ ۱۹۸۰) زیست‌شیمیدان اهل شوروی و از صاحب‌نظران دربارهٔ منشأ حیات بود.
کتاب اُپارین مفاهیم مکانیکی و دیالکتیکی حیات را تشریح می‌کرد و ترجمه آن توسط دکتر هاشم بنی‌طُرُفی، با استقبال دانشوران روبرو شد.
اُپارین در کتابش با اشاره به این واقعیت که «آن‌چه را امروز نمی‌دانیم، فردا خواهیم دانست…»، به یکی از مهم‌ترین جلوه‌های حیات (گونه‌ای از آن‌که ما می‌شناسیم) شیوهٔ بازتولید پروتئین‌ها، اشاره کرده و شرح داده بود که تکامل مولکولی، حلقهٔ وصل کنندهٔ دنیای بی‌جان ماقبل حیات و اولین شکل‌های حیات است. روندی که با پیدایش مجموعه‌های مولکولی «کلوئیدی-شیمیایی» دارای قابلیت خودتکرارسازی، به وجود آمدن آنزیم‌ها و پیدایش حیات ماقبل‌سلولی اتفاق افتاده‌است.
دنور ناگتس
دنور ناگتس، به (انگلیسی Denver Nuggets) یکی از تیم‌های حاضر اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا است و مقر آن در دنور ایالت کلرادو قرار دارد.دنور ناگتس در سال ۲۰۲۳ برای اولین بار در تاریخ خود قهرمان اتحادیه ملی بسکتبال آمریکاNBAشد.
طرفداران
در میان مشاهیر، سازندگان ساوت پارک (تری پارکر و مت استون) از طرفداران بزرگ این تیم محسوب می‌گردند.
نیکیچ
نیکیچ یک Landgemeinde و شهرستان اتریش در اتریش است که در Oberpullendorf District واقع شده‌است.
خصوصیات
نیکیچ ۱٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد.
باغجغاز علیا
باغجِغاز علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قافلانکوه شرقی بخش کاغذکنان شهرستان میانه واقع شده‌است. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۰نفر )۱۱۰خانوار) بوده‌است.
یعقوب القاسمی
یعقوب القاسمی (يعقوب بن عبدالكريم القاسمي؛ زادهٔ ) یک ورزشکار اهل عمان است.
وی در تیم ملی فوتبال عمان بازی کرده‌است.
آرین مؤید
آرین موید (زادهٔ April 15, 1980) یک هنرپیشه و تهیه کننده تئاتر آمریکایی ایرانی تباراست. موید برای بازی در تئاتر ببر بنگال در باغ وحش بغداد نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد جایزه تونی ۲۰۱۱ شد.
زندگی
آرین موید در ایران متولد شد. ۵ ساله بود که به همراه خانواده‌اش آمریکا مهاجرت کردند و در حومه شیکاگو ساکن شدند. او در سال ۲۰۰۲ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ایندیانا دریافت کرد. در دوران تحصیل فرصت یافت که در نمایشنامه‌هایی از چخوف و شکسپیر حضور پیدا کند. در سال ۲۰۰۰ موید که علاقه‌مند به دانستن دربارهٔ ایران و هویتش بود، به ایران بازگشت ولی در ایران همه وی را یک شهروند آمریکایی می‌دانستند. در سال ۲۰۰۳ و پس از نقل مکان کردن به نیویورک، موید به همراه یکی از دوستانش یک کمپانی چندرسانه‌ای تئاتر به نام واترول تأسیس کردند و تهیه‌کنندگی چندین تئاتر را برعهده گرفتند، مضاف بر این‌که موید، در مقام کارگردان هنری نیز آثاری را کارگردانی کرد. در گلنویو، ایلینویز ، حومه شیکاگو ، زمانی که موید پنج ساله بود ساکن شدند. او فارسی صحبت می کند.
موید در سال 1998 از دبیرستان گلنبروک جنوبی فارغ التحصیل شد. سپس در سال 2002 از دانشگاه ایندیانا مدرک لیسانس گرفت. در دوران کالج، او در نمایشنامه هایی از ساموئل بکت ، کارلو گلدونی و ویلیام شکسپیر ظاهر شد.
استان باله
{{Infobox settlement
جغرافیا
این استان به جنگل Deux Balé معروف است ، که توسط گله های فیل ساکن است. [3] Boromo ، مرکز استان ، در جاده اصلی Ouagadougou به Bobo-Dioulasso واقع شده است ، [4] و به عنوان دروازه ای برای پارک استفاده می شود.}} استان باله (به لاتین: Balé Province) یک استان در بورکینافاسو است که در منطقه بوک دو موهون واقع شده‌است.
خصوصیات
استان باله ۴٬۵۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۲۱۳٬۸۹۷ نفر جمعیت دارد.
ایبان مایو
ایبان مایو (Iban Mayo؛ زادهٔ August 19, 1977) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است. از افتخارات وی میتوان به قرار گرفتن در جایگاه اول در مرحله هشتم تور دو فرانس ۲۰۰۳ و جایگاه اول در مرحله نوزدهم جیرو دیتالیا ۲۰۰۷ اشاره کرد.
آرام صافاریان (دولتمرد)
زندگی‌نامه
در ۳ اکتبر ۱۹۶۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان دوستی شده‌است.
هبه کامارگو
هبه ماریا مونتیرو د کامارگو راواگنانی (زاده ۸ مارس ۱۹۲۹ – درگذشته ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۲) مجری تلویزیون، بازیگر و خوانندهٔ برزیلی بود.
فهرست رکوردهای نوجوانان آسیا در وزنه‌برداری المپیک
این لیست حاوی رکوردهای نوجوانان آسیا در رشته وزنه‌برداری است. رکوردها شامل تمامی اوزان و همچنین هر دو حرکت یک‌ضرب و دو ضرب است که توسط ورزشکاران زیر ۱۸ سال آسیایی در مسابقات بین‌المللی به ثبت رسیده‌است.
آنو زائول
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به شریته و در اشاره نمود.
ایونکور
ایلونکورت (به فرانسوی: Ailloncourt) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Saint-Sauveur واقع شده‌است.
خصوصیات
ایلونکورت ۹٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
وندینس
وندینس (به فرانسوی: Vandeins) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Viriat واقع شده‌است.
خصوصیات
وندینس ۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حمزه حلوی
حمزه حلوی (Hamza Haloui؛ زادهٔ July 10, 1994) کشتی‌گیر اهل الجزایر است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
او در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۹۸ کیلو حاضر بود که در کشتی اول به الیس گوری کشتی‌گیر بلغارستانی باخت و با توجه به شکست این کشتی‌گیر در دورهای بعد از دور رقابت‌ها کنار رفت.
واکیرشن
واکیرشن (به آلمانی: Waakirchen) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
محمدخان (هیرمند)
محمدخان یک روستا در ایران است که در استان سیستان و بلوچستان واقع شده‌است. محمدخان ۷۷ نفر جمعیت دارد.
ستراژیسکو
ستراژیسکو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پروستییوو واقع شده‌است. ستراژیسکو ۳٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۳ نفر جمعیت دارد و ۴۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوبردورف ایم بورگن‌لاند
اوبردورف ایم بورگن‌لاند یک Landgemeinde و شهرستان اتریش در اتریش است که در Oberwart District واقع شده‌است.
خصوصیات
اوبردورف ایم بورگن‌لاند ۱٬۰۶۲ نفر جمعیت دارد.
فرزندان ناتنی زمین
فرزندان ناتنی زمین نام کتابی علمی-تخیلی است به قلم رابرت سیلوربرگ که در سال ۱۹۵۸ میلادی به رشتهٔ تحریر در آمده‌است.این کتاب که به نام سایه‌ای بر روی ستارگان (Shadow on the Stars) هم شناخته می‌شود یکی از معدود آثار سیلوربرگ است که در دوران طلایی چاپ و نشر کتاب در ایران ترجمه شده‌است.
البته این عنوان دوم در چاپ‌های جدید افزوده شده و در واقع نام داستان کوتاهی است که نوول از آن الهام گرفته‌است.
داستان
بیرد ایوینگ به عنوان سفیر کبیر کوروین به زمین فرستاده می‌شود تا در مقابل خطر هورد جنگجوی کلودنی کمک آنها را طلب کند. اما در زمین دوران قدرت و شوکت و جرأت اکتشاف‌کنندگان فضا گذشته‌است. زمینی‌های باقی مانده یک مشت خوشگذران هستند و زمین به شدت تحت نفوذ و انقیاد سیروس چهارم (شعرای یمانی) قرار دارد.
تا رسیدن فوج کلودنی به کوروین ۵ سال مانده و ایوینگ باید چاره‌ای بیاندیشد.
درون‌مایهٔ داستان
داستان حول مسئله پارادوکس ناشی از سفر در زمان می‌گردد و قهرمان داستان از یک سو باید با تناقضات ناشی از این مسئله مبارزه کند و از سوی دیگر با مأموران شکاک سیروس چهارم.
کمک سفلی
کمک سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردولی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت ۹۱۴ نفر (۲۷۹ خانوار) بوده‌است.
گجرات
گُجَرات (به گجراتی: ગુજરાત) ایالتی در غرب هندوستان است.
کمک سفلی
منابع
این روستا دارای طبیعت بسیار زیبایی می‌باشد. از لحاظ محیط طبیعی وجغرافیایی جهت پرورش‌دام‌وگوسفنداصیل بسیار مستعد می‌باشد
گجرات
مساحت آن ۱۹۶٬۰۲۴ کیلومترمربع طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت این ایالت ۵۰٬۶۷۱٬۰۱۷ نفر بوده‌است.
گجرات صنعتی‌ترین منطقه در کشور بزرگ هند محسوب می‌شود: ۱۹٫۸ درصد کل تولیدات صنعتی هند از این ایالت است. همچنین ۱۰ درصد محصولات معدنی، ۲۰ درصد صادرات، ۲۵ درصد تولید منسوجات، ۴۰ درصد تولیدات دارویی، ۴۷ درصد تولیدات پتروشیمی از این ایالت است.
گجرات با ۱۶۷۰ کیلومتر مربع طولانی‌ترین ساحل این کشور را دارد. گجرات از سوی شمال غربی به کشور پاکستان و از شمال شرقی به ایالت راجستان، از سوی شرق به مادیا پرادش و از جنوب به مهاراشترا محدود می‌شود. دریای عرب ساحل غربی این ایالت را تشکیل می‌دهد.
مرکز ایالت گجرات شهر گاندی‌نگر است. این شهر با طرح و برنامه‌ریزی شهری ساخته‌شده‌است. مرکز پیشین ایالات یعنی احمدآباد که هنوز مرکز تجاری گجرات بشمار می‌آید نزدیک به گاندی‌نگر است. گجرات یکی از مراکز مهم زرتشتیان یا پارسیان هند است.
از مهم‌ترین مراکز سیاسی این ایالت «حزب کارگران لکجرات» است. این حزب توسط حسین گداری تأسیس شده که خود از لک‌های هند (زرتشتیان هند) بود. عمده طرفداران این حزب را کارگران تهی دست، روستایی‌ها و مهاجرین آفریقایی تشکیل می‌دهند.
شهرستان‌ها
ایالات گجرات دارای ۲۵ شهرستان است.
الساندرو آلوری
الساندرو آلوری (۳ مه ۱۵۳۵ - ۲۲ سپتامبر ۱۶۰۷) یک نقاش پرتره ایتالیایی از آموزشگاه منریست فلورانس بود. او در فلورانس زاده شد. آلوری در سال ۱۵۴۰ پس از مرگ پدرش، نزد آنیولو برونتسینو نقاش مشهور سبک مانریسم که به خاطر نزدیکی و صمیمیت بسیار او را عمو خطاب می‌کرد، آموزش هنر دید و پرورش یافت.
زندگی شخصی
او پدر کریستوفانو آلوری (۱۵۷۷-۱۶۲۱) نقاش ایتالیایی است.
ایلی، ایور
ایلی، ایور (به فرانسوی: Ailly, Eure) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Gaillon-Campagne واقع شده‌است.
خصوصیات
ایلی ۱۵٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وندلینویل
وندلینویل (به فرانسوی: Vandelainville) یک کامین در فرانسه است که در Canton of Thiaucourt-Regniéville واقع شده‌است.
خصوصیات
وندلینویل ۱٫۳۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایرشنبرگ
ایرشنبرگ (به آلمانی: Irschenberg) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
ایرشنبرگ ۵۳٫۹۴ کیلومترمربع مساحت دارد ۷۳۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ران گودوین
ران گودوین (Ron Goodwin؛ February 17, 1925 – ۱۹۲۵:۲:۱۷, ) یک موسیقی‌دان اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
اوگاو آم نویسیدلر سی
اوگاو آم نویسیدلر سی یک شهر بازاری و شهرستان اتریش در اتریش است که در Eisenstadt-Umgebung District واقع شده‌است.
خصوصیات
اوگاو آم نویسیدلر سی ۱٬۸۱۱ نفر جمعیت دارد.
۸۷ متر
۸۷ متر نام مجموعه تلویزیونی به کارگردانی کیانوش عیاری است. داستان دربارهٔ دو خانواده به نام پوردورانی و خلیلی است.
خلاصه داستان
علیرضا پوردورانی به همراه همسر، دو دختر و پسرش خانه‌ای را از یک فروشنده به نام فرج ناصری خریداری می‌کنند؛ اما روز اسباب‌کشی متوجه می‌شوند که خانه به فرد دیگری به نام رجب خلیلی فروخته شده‌است. رجب به همراه پسر، همسر و دو دخترش صبح زودتر از پوردورانی‌ها به خانه رسیده‌اند و وسایلشان را در خانه گذاشته‌اند، اما با رسیدن خانواده پوردورانی، ماجرای کلاهبرداری مشخص می‌شود.
سن-پل، کبک
سن-پل شهری در منطقه شهری ژولیت ناحیه لانودییر در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۳٬۸۸۹ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۴۸٫۱۷ کیلومتر مربع است.
محمد ریاض الوافی
محمد ریاض الوافی (محمد رياض الوافي؛ زادهٔ October 23, 1987) کشتی‌گیر اهل الجزایر است.
وی در وزن ۸۴ کیلوگرم کشتی آزاد بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شرکت کرده است.
ایگور ستارلوا
ایگور ستارلوا (Igor Astarloa؛ زادهٔ March 29, 1976) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لوون میناسیان
لوون میناسیان، نویسنده، پژوهشگر، کتاب‌شناس، نقاش، نوازنده، تاریخ‌نگار و مترجم ایرانی ارمنی‌تبار بود.
به مدت ۳۰ سال در مدارس ملی ارامنه جلفا مشغول آموزش بود.
ابتدای زندگی
لوون میناسیان در سال ۱۲۹۹ خورشیدی در روستای خویگان علیا در منطقه فریدن در خانواده‌ای فرهنگی به دنیا آمد.
پدرش زارع و معلم بود تحصیلات ابتدایی را در خویگان و دوران دبیرستان را در مدارس ملی ارامنه جلفا و کالج اصفهان که امروز دبیرستان ادب نامیده می‌شود ادامه داد.
پس از آن به مدت ۱۰ سال در خویگان تدریس کرد و همزمان چند سال مدیریت سیار دبیرستان‌های روستاهای ارامنه فریدن را به عهده داشت. علاوه بر این فعالیتهایی در هیئت مدارس و نمازخانه و انجمن‌های دیگر خویگان داشت.
در ۱۳۲۴/ ۱۹۴۵ به کمک چند تن از روشنفکران آن منطقه کتابخانه ملی آبوویان را تأسیس نمود. از سال ۱۳۳۰ تا ۱۳۶۰ (۱۹۵۱ تا ۱۹۸۱) به مدت ۳۰ سال در مدارس ملی ارامنه جلفا تدریس کرد و بعداً بازنشسته شد.
میناسیان مدت سی سال در مدارس ملی ارامنه جلفا به تدریس پرداخت، او مدتی سرپرست افتخاری موزه ارامنه جلفا بود و مدیریت چاپخانه جلفا را نیز بر عهده داشت و پس از بازنشستگی از سال ۱۳۵۹ مسئولیت کتابخانه کلیسای وانک نیز به او واگذار شد.
پیر جلفا، تاریخ‌نگار یک قوم"شاخص‌ترین اثر میناسیان در زمینه تاریخ نگاری، کتاب "تاریخ سیصد و پنجاه ساله ارامنه فریدن" است که در سال ۱۳۶۲ از طرف انجمن ادبی گروگ ملید در بیروت به چاپ رسید "
فعالیت‌های هنری و ادبی
میناسیان در دوران جوانی نوازنده زبردست ویولن بود و دستی نیز در نقاشی داشت، اما سال‌های میانسالی و کهنسالی او بیشتر صرف تحقیق و نوشتن شد.
او سال‌های زیادی از عمر خود را به گردآوری و تدوین آثاری متعدد دربارهٔ فرهنگ و ادبیات ارامنه اختصاص داد. او در حدود ۹۰ کتاب دربارهٔ ارامنه و جلفا به زبان ارمنی و ۲۰ کتاب به زبان فارسی نوشت.
شاخص‌ترین اثر میناسیان در زمینه تاریخ‌نگاری، کتاب " تاریخ سیصد و پنجاه ساله ارامنه فریدن " است که در سال ۱۳۶۲ از طرف انجمن ادبی گروگ ملید در بیروت به چاپ رسید، او در این کتاب که نگارش آن ده سال به طول انجامید، موفق شد اسناد و مدارک بایگانی شده سیصد و پنجاه ساله کلیسای وانک را گردآوری و تنظیم کند.
از دیگر تالیف‌ها و ترجمه‌های میناسیان می‌توان به چهار کتاب از سرایندگان و نوازندگان ارامنه فریدن، صومعه‌های ارامنه ایران، تاریخ ارمنیان جلفای اصفهان در یکصد و چهل سال اخیر (۱۹۹۶–۱۸۵۶)، نظر مختصری به آیین مذهبی ارامنه ارتدوکس، ارمنیان ایران، فهرست کتاب‌های خطی موزه ارامنه جلفا، سفری به بیت‌المقدس و اسرائیل و چندین کتاب دیگر اشاره کرد.
بزرگداشت‌ها و افتخارات
اگر چه او از هیچ‌یک از مدارک آکادمیک بهره‌ای نبرده بود، اما آنچه باعث ماندگاری و پررنگ شدن نقش او در تاریخ ارامنه ایران شد، تلاش شبانه‌روزی او برای ثبت و ضبط تاریخ قومی است که سال‌ها در ایران زندگی کردند و به گفته خودش، بعد از ارمنستان، اصفهان را وطن دوم خود می‌دانند.
بیش از هزار مقاله و رساله از او در نیم قرن گذشته در نشریات و مجلات مختلف به چاپ رسیده‌است و در ایران، ارمنستان و آمریکا به پاس خدمات فرهنگی و علمی او بزرگداشت‌های مختلفی در طول این سال‌ها برگزار شده‌است.
او در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ از سوی مرکز بیوگرافی بین‌المللی کمبریج انگلستان و مرکز بیوگرافی کارولینای جنوبی آمریکا به عنوان مرد سال شناخته شد. همچنین دو مدال سورپ مسروپ و یک مدال سلطنتی از کاتولیکس خانه سیلیسی لبنان در سال ۲۰۰۰ میلادی دریافت کرده‌است
سال‌های پایانی عمر
میناسیان تا آخرین روزهای زندگی خود نیز دست از تحقیق و نگارش برنداشت و در موزه- خانه خود در محله جلفای اصفهان با ماشین تایپ قدیمی‌اش که تنها همدم و همراهش بود، روزگار گذراند.
لوون میناسیان تا پایان عمر در محله جلفای اصفهان زندگی می‌کرد و سرانجام بامداد روز سه شنبه ۱۲ دی ماه ۱۳۹۱ (اول ژانویه ۲۰۱۳) در سن ۹۲ سالگی در اصفهان درگذشت.
فهرست آثار
بیش از ۵۰ کتاب تألیف کرده‌است که مهمترین آنها عبارت است از:
مقالات فراوان از جمله:
امروزه برای اطلاع از تاریخ چاپ ارامنه در ایران، آثار او از معتبرترین منابع است. او با علاقه باورنکردنی به تاریخ‌نگاری صنعت چاپ ارامنه در ایران پرداخت و بیشتر دستگاه‌ها، ابزار و کلیشه‌های قدیمی چاپ را در طول این سال‌ها جمع‌آوری و نگهداری کرد.
ستراژیشتی
ستراژیشتی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ملادا بولسلاو واقع شده‌است.
آلمان باید از بین برود!
آلمان باید از بین برود! یک کتاب ۱۰۴ صفحه‌ای است که در سال ۱۹۴۱ توسط تئودور نیومن کافمن منتشر شد. در این کتاب کافمن پیشنهاد نسل‌کشی آلمانی‌ها از طریق عقیم‌سازی اجباری همه مردم آلمانی زبان را می‌دهد.
آلمان نازی این کتاب را به عنوان دلیلی برای آنکه یهودیان قصد نسل‌کشی آلمانی‌ها را دارند ارائه می‌کرد. این کتاب توسط مجله تایم مورد بررسی قرار گرفت. یکی از این منتقدین این کتاب را برنامه‌ای برای ایجاد صلح جهانی دانست. کافمن معتقد بود تمامی مردم آلمان که در سن زاد و ولد هستند باید به اجبار عقیم شوند و این تنها راه ایجاد صلح است. او همچنین نقشه جامعی در مورد تقسیم کشور آلمان و واگذار کردن آن به کشورهای همسایه ارائه کرد. انتشار این کتاب در سال‌های نخست جنگ جهانی دوم، از عمده دلایل استدلال سران نازی در رابطه با توطئه یهودیان علیه کشور آلمان بود.
واکنش‌ها نسبت به کتاب
با اینکه این کتاب توسط یک نویسنده نامعروف نوشته شده بود توجه زیادی پیدا کرد. مجله تایم در ۲۱ مارس ۱۹۴۱ این کتاب را مورد بررسی قرار داد و آن را «یک ایده جالب» توصیف کرد. در نسخه چاپ شده کتاب قسمتی از این بررسی‌ها در مطبوعات آمریکایی چاپ شده بود. یک قسمت نوشته بود: «برنامه ای برای صلح جهانی در بین ملت‌های متمدن. -مجله نیویورک تایمز.»
محتوا
کافمن در کتاب نسل‌کشی آلمانی‌ها را از طریق عقیم کردن مردم آن بعد از پیروزی نیروهای متحدین پیشنهاد می‌کند. در مصاحبه ای با مجله کرونیکل کانادایی-یهودی کافمن می‌گوید: «من اعتقاد دارم، که یهودیان در زندگی یک مأموریت دارند. آن‌ها باید ببینند که تمامی ملت‌های جهان در یک اتحاد جهانی باشند. اتحاد کنونی مقدمه آن است اما به تدریج و قطعاً دنیا تبدیل به بهشت خواهد شد. ما صلح جهانی خواهیم داشت؛ و یهودیان بیشترین تلاش را برای ایجاد این اتحاد خواهند کرد، زیرا آن‌ها بیشترین بهره را از آن می‌برند. اما چگونه می‌توانیم به صلح برسیم اگر آلمان وجود داشته باشد؟ تنها راه ایجاد صلح دائم این است که مجازات شروع جنگ را بدتر از خود جنگ بکنیم. انسان‌ها به دلیل قتل مجازات می‌شوند، مگر نه؟ خوب آلمان تمامی جنگهای بزرگ را شروع کرده‌است. بگذارید همه مردم آن را عقیم کنیم و تمامی جنگ‌های جهان به پایان خواهد رسید.»
در آلمان نازی
این کتاب در آلمان نازی به صورت گسترده پخش شد. در حالی که تعداد کمی از آمریکایی‌ها از این کتاب باخبر بودند در آلمان نازی حتی هر کودک از وجود این کتاب و برنامه کافمن باخبر بود. همچنین به دلیل یهودی بودن کافمن این کتاب توجه بیشتری جلب کرد و نمونه نفرت یهودیان از آلمانی‌ها بود. یوزف گوبلس در مورد این کتاب نوشته بود: «با تشکر از کافمن یهودی، تمامی ما آلمانی‌ها می‌دانیم منتظر چه چیزی باشیم اگر شکست بخوریم.» کافمن یک یهودی بود که در منهتن نیویورک به دنیا آمده بود و توصیه او به نسل‌کشی توجه زیادی در آلمان یافت. نوشتارهای نازی کتاب را به عنوان «نهایت نفرت یهودیان» می‌خواند و فرانکلین روزولت را متهم به همکاری با آن می‌کرد. در ماه سپتامبر ۱۹۴۱ جولیوس استرایشر کتابی به نام در استورمر نوشت که در آن کتاب کافمن «تفکر مجنون یک مغز یهودی دیوانه» خوانده شد. او نوشتارهای کافمن را در کتاب خود آورد با نابودی مردم آلمان، یهودیان می‌خواهند ما را از پخش چیزی که دنیا از ابتدا نیروی خود را گرفته‌است و منبع هر چیزی را که زیبا، خوب و قابل احترام است نابود کنند. هنگامی که در ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ یهودیان هانوور اخراج شدند مقامات محلی به کتاب کافمن اشاره کردند.
ارنست همینگوی نویسنده معروف نیز از پشتیبانان عقاید کافمن بود و در مقدمه کتاب مردان در جنگ خود طرح مشابه‌ای برای از بین بردن نژاد آلمانی ارائه کرد.
رستم‌التواریخ
رستم‌التواریخ کتابی از محمدهاشم آصف مشهور به رستم‌الحکما از مورخان دوره زندیه و اوایل قاجار است که تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران در دوره پادشاهی شاه سلطان حسین صفوی و استیلای افاغنه و افشاریه و زندیه تا پادشاهی فتحعلی‌شاه قاجار را روایت می‌کند. «اولین بار بخشی از رستم‌التواریخ توسط سلطان علی سلطانی بهبهانی در چند شمارۀ پیک ایران به چاپ رسید و سپس محمد مشیری این اثر را تصحیح و با توضیح و اضافاتی در سال ۱۳۴۸ منتشر ساخت... چاپ دیگر، به اهتمام عزیزالله علیزاده در سلسله انتشارات فردوس در سال ۱۳۸۱ در تهران منتشر شده‌است.» نویسنده کتاب با دو لقب «رستم‌الحکما» که پدرش به او داده و «صمصام الدوله» که از فتحعلی شاه قاجار دریافت داشته، خود را معرفی کرده‌است. تاریخ تولد وی ۱۱۷۹/۱۱۸۰ قمری (۱۷۶۶/۱۷۶۷ میلادی) است.
اعتبارسنجی
در مورد اعتبار کتاب رستم‌التواریخ دیدگاه‌های متفاوت و متناقضی عنوان شده‌است که به برخی از آنها اشاره می‌شود.
او اضافه می‌کند احتمالاً این کتاب پس از طرح ادعاهای باب و پیش از سال ۱۲۶۴ نوشته شده باشد.
رستم‌التواریخ و بابی‌گری
رستم التواریخ چنین به پایان می‌رسد : «این کتاب مستطاب یازده سال پیش از ظهور حضرت خلیفه‌الله صاحب‌الامر به‌دست رستم‌الحکما غلام آن جناب نوشته شد و همان سلطان صاحبقرانی که عرب هاشمی نسب و سفاک روس و اهل انکار است و در سال هزار و دویست و شصت و دو از جانب ارض غری بیرون می‌آید و عالمگیر است. بی شک و شبهه صاحب‌الزمان همان است…» نویسنده محمد شاه قاجار را نایب امام زمان معرفی کرده‌است و بشارت ظهور را در ۱۲۶۰ یا ۱۲۶۲ داده‌است. بنا به گفته عبدالله شهبازی با این صحبت‌ها زمینه پذیرش سید علی‌محمد باب را در محمدشاه قاجار و رجال دربار قاجار فراهم آورده‌است. جعفریان معتقد است این صفحات آخر کتاب ممکن است بعدها دستکاری شده باشند.
نمونه‌ای از متن کتاب
''پس خسروخان و گرگین‌خان و اتباع و و عمله‌جاتش شروع نمودند به ایذا و آزار نمودن اهل سنت به مرتبهٔ که از حد تحریر و تقریر بیرون است. یعنی زنان و دختران و پسران را به جور و تعدی می‌گادند و اموالشان را به زور و شلتاق می‌بردند و به جور و جفا خونشان را می‌ریختند بناحق، و پروا نمی‌کردند؛ و کار چنان بر سنیان تنگ شد که از آیهٔ « إِنَّ مَعَ العُسرِ یُسراً » مأیوس و با یأس و ناکامی و ناامیدی و حسرت مأنوس شده و هر یک از ایشان « رَبَّهُ أَنَّی مَغلُوبٌ فَانتَصِر » می‌خواندند. این چند بیت از مؤلف این کتاب رستم‌الحکما می‌باشد:''