cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کنسانتره پروتئین برگ
کاربردها
اتکای فزاینده به پرورش جانوران مبتنی بر پروار برای ارضای اشتهای انسان برای گوشت، تقاضا برای منابع پروتئین گیاهی ارزان‌تر را افزایش داده‌است. این به‌تازگی منجر به علاقه دوباره به LPC برای کاهش به‌کارگیری منابع پروتئین گیاهی خوراکی انسان در خوراک‌دام شده است.
پروتئین برگ آزمایش‌های موفقیت‌آمیزی را به‌عنوان جایگزینی برای خوراک سویا برای جوجه‌ها و خوک‌ها پشت‌سر گذاشته است.
LPC یونجه می‌تواند در خوراک ماهی تیلاپیا به‌عنوان جایگزینی برای بخشی از کنجاله ماهی مصرفی گنجانده شود.
مسائل مربوط به رژیم غذایی
پروتئین برگ منبع خوبی از اسیدهای آمینه است که کمبود متیونین یک عامل محدودکننده در آن است. ازنظر تغذیه‌ای بهتر از پروتئین‌های دانه و قابل مقایسه با پروتئین‌های جانوری است (به‌جز پروتئین‌های موجود در تخم‌مرغ و شیر).
از نظر توان هضم، LPC کامل دارای توان هضم در محدوده ۶۵-۹۰٪ است. بخش سبز دارای توان هضم بسیار کمتری است که ممکن است کمتر از ۵۰٪ باشد، درحالی‌که بخش سفید توان هضم بیش از ۹۰٪ را دارد.
چالش‌هایی که باید با استفاده از یونجه و مانیوک، دو محصول تک‌کشتی با چگالی بالا، برطرف شوند، شامل محتوای فیبر خوراکی بالا و سایر عوامل ضد تغذیه‌ای مانند فیتات، سیانید و تانن‌ها است.
لوبیا لبلب، مورینگا اولیفرا، کلم وحشی درختی و شبدر بوته‌ای نیز ممکن است استفاده شود. طعم LPC گونه‌های مختلف بسیار متفاوت است.
روش های تولید
به‌طور کلی، LPC با خمیر کردن برگ‌ها و فشاردادن آب‌میوه، حرارت‌دادن آب برای لخته‌شدن پروتئین، و غربال کردن پروتئین و خشک‌کردن آن تولید می‌شود. برای به‌دست آوردن بخش‌های سبز و سفید به طور جداگانه، انعقاد حرارتی دو مرحله‌ای روشی معمول است: حرارت‌دادن به حدود ۶۰ درجه سانتیگراد پروتئین سبز را لخته می‌کند، سپس حرارت‌دادن به ۸۰ درجه سانتیگراد پروتئین سفید را لخته می‌کند. روش های جایگزینی که پیشنهاد شده‌اند عبارتند از لخته‌سازی با به‌کارگیری پلی‌الکترولیت‌ها، فراپالایش و اولتراسانتریفیوژ.
لادی
لادی (لادی) شهری در چاد است که در Tandjilé Est واقع شده‌است. لادی ۲۰٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
برج ناوانا
برج ناوانا (به لاتین: Navana Tower) یک آسمان‌خراش در بنگلادش است که در داکا واقع شده‌است.
امیل رولمان (قایقران)
امیل دانیل رولمان ؛ (زادۀ January 24, 1897 میلادی – درگذشتۀ 1897:1:24, January 28, 1975 میلادی) ورزشکار روئینگ اهل فرانسه بود. او در مسابقات هشت نفرۀ مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ میلادی شرکت کرد.
ان. کی. جمیسین
'''ان. کی جمیسین''' (N. K. Jemisin؛ زادهٔ September 19, 1972) رمان‌نویس، روان‌شناس، مشاوره شغلی اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نبیولا برای بهترین رمان و جایزه ادبی هوگو برای بهترین رمان شده‌است.
او اولین سیاهپوستی است که جایزه هوگو را دریافت کرده‌است.
اوایل زندگی
نورا کی. جمیسین در آیووا سیتی، آیووا زاده شد و شهرهای نیویورک و موبیل، آلاباما رشد یافت. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ در دانشگاه تولین تحصیل کرد و موفق به اخذ درجه کارشناسی در رشته روان‌شناسی گردید. وی برای تحصیل در مقطع کارشناسی‌ارشد به دانشگاه مریلند، کالج پارک رفت. او برای ده سال در ماساچوست زندگی کرد و پس از آن به نیویورک نقل مکان کرد. قبل از تبدیل شدن به یک نویسنده تمام وقت، او بعنوان یک مشاور روانشناس و مشاور انتخاب شغل مشغول به کار بود.
حرفه
جمیسین که در سال ۲۰۰۲ از کارگاه آموزشی بهشت زنده (Viable Paradise) در رشته نویسندگی فارغ‌التحصیل شده بود، به انتشار داستان کوتاه و رمان پرداخت. او عضوی از گروه نویسندگی براولرز (BRAWLers) بود و در سال ۲۰۱۰ به عضویت آلترد فلوید (Altered Fluid) (یک گروه منتقد داستان) در آمد. در ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ داستان کوتاه"Non-Zero Probabilities" به فینال جوایز بهترین داستان کوتاه رقابت نبیولا (Nebula) و هوگو (Hugo) رسید.
نخستین رمان جمیسین، “صد هزار قلمرو” ( The Hundred Thousand Kingdoms)، اولین قسمت سه گانه “وراثت” در سال ۲۰۱۰ منتشر و در همان سال نامزد جایزه نبیولا شد و به نیمه نهایی جوایز جیمز تیپتری جی.آر (James Tiptree Jr) رسید. در ۲۰۱۱ هم نامزد جوایز هوگو اوارزد و ورلد فانتزی اواردز، و برنده بهترین “اولین-رمان” در رقابت لوکس اواردز شد. کتاب‌های بعدی او دو قسمت دیگر از همان سه‌گانه“فرمانروایی شکسته” که در ۲۰۱۰ و “فرمانروایی خدایان” که در ۲۰۱۱ منتشر شده بودند.
در یک سخنرانی بعنوان یک مهمان افتخاری در سال ۲۰۱۳ در استرالیا، جمیسین موضوع برکنار کردن تئودور بیئل از مقام رئیس کل انجمن نویسندگان علمی تخیلی آمریکا(SFWA)را مطرح کرد. پاسخ بیئل به سخنرانی جمیسین اینگونه بود: “سخنان حوصله‌سربر او به طور وحشتناکی نژاد پرستانه هستند.” لینک پاسخ توئیتری او در اکانت “SFWA” منتشر و بلافاصله پس از آن با رای هیئت مدیره از انجمن اخراج شد.
فودو بالو-توره
فودو بالو-توره (Fodé Ballo-Touré؛ زادهٔ January 3, 1997)، بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست مدافع چپ برای باشگاه میلان و تیم ملی سنگال بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده می‌توان به لیل و موناکو اشاره کرد.
مهران زینت‌بخش
مهران زینت‌بخش (متولد ۱۳۴۷) مستندساز ایرانی است.
زندگی
زینت‌بخش زادهٔ تهران و فارغ‌التحصیل رشتهٔ فیلم‌سازی از مرکز آموزش فیلم‌سازی باغ فردوس است. زینت‌بخش حرفهٔ هنری خود را در سال ۱۳۶۵ را با عکاسی و فیلم‌برداری و بازیگری شروع کرد. او در سال ۱۳۹۰ به‌دلیل «همکاری با بی‌بی‌سی فارسی» مدتی کوتاه را در زندان اوین گذراند. او کارهای گوناگونی مثل فیلمنامه‌نویسی، مستندسازی و ساخت فیلم تبلیغاتی انجام داده‌است.
بزرگ علوی
سید مجتبی آقابزرگ علوی (زاده ۱۳ بهمن ۱۲۸۳، تهران – درگذشته ۲۸ بهمن ۱۳۷۵ برلین) شهرت‌یافته به آقا بزرگ علوی و بزرگ علوی نویسندهٔ واقع‌گرا، سیاست‌مدار چپ‌گرا، روزنامه‌نگار نوگرا و استاد زبان فارسی ایرانی بود که بیش از چهار دهه از نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم را در آلمان زیست و به ترجمه، نقد و فرهنگ‌نامه‌نویسی نیز پرداخت. او را همراه با صادق هدایت و صادق چوبک، پدران داستان‌نویسی نوین ایرانی می‌دانند.
دوران تحصیل
بزرگ علوی به همراه برادرش مرتضی علوی در سال ۱۹۲۰ (۱۲۹۹–۱۲۹۸ شمسی) جهت تحصیل روانهٔ آلمان شد و دوران دبیرستان را در شهرهای مختلف از جمله شهری که امروزه در لهستان قرار گرفته گذراند. او در دوران اقامت در آلمان چند اثر ادبی آلمانی را به فارسی برگرداند. در سال ۱۹۲۷ (۱۳۰۵ و ۱۳۰۶ شمسی) پدر وی با یک شکست بزرگ تجاری تاب نیاورده و خودکشی کرد. یک سال پس از این اتفاق علوی از دانشگاه مونیخ فارغ‌التحصیل شد و به ایران بازگشت.
دوستی با صادق هدایت
یکی از ویژگی‌های زندگی علوی نزدیکی و محشور بودن او با صادق هدایت است. این داستان که از زبان خودش چنین آغاز می‌شود: «در دوران مدرسهٔ ابتدایی که آقای غلامعلی فریور که یکی از رجال پاک و وارستهٔ دوران ما است همکلاسی بودم. چون هر دوی ما کوتاه قد بودیم روی نیمکت جلوی کلاس پهلوی هم می‌نشستیم. این همکلاس بودن به دوستی انجامید…»
وقتی علوی در سال ۱۹۲۸ از آلمان به تهران می‌آید، به جستجوی دوست قدیمی خود غلامعلی فریور می‌پردازد و به مصداق «عاقبت جوینده یابنده بود» او را می‌یابد روزی در خانهٔ غلامعلی فریور کتاب «پروین دختر ساسان» به دستش می‌افتد آن را می‌خواند و می‌بیند که با کتاب‌های موجود آن دوران هم سطح نیست و از نظر شکل و محتوا چیز دیگری است از آقای فریور می‌پرسد: «نویسندهٔ این کتاب کیست؟»، آقای فریور در پاسخ می‌گوید: «جوان خوب و خوشمزه‌ای است، باید با او آشنا شوی…» مدتی پس از این گفتگو روزی علوی و فریور در خیابان ناصریه آن زمان و ناصر خسروی بعدی، به کتابخانهٔ معرفت می‌روند تصادفاً صادق هدایت هم آنجا بوده‌است که فریور می‌گوید: «این همان آقا است». این سرآغاز آشنایی این دو دوست است که بعدها «مسعود فرزاد» و «مجتبی مینوی» نیز به آن‌ها می‌پیوندند و جمعی به وجود می‌آید که بعدها ربعه نامیده شد.
نامگذاری «ربعه» را خود علوی این‌گونه شرح داد: «در آن روزها هدایت، مینوی و فرزاد و من (که بعدها دیگران هم به آن پیوستند) دیدارهای مرتبی داشتیم بازار ادب در انحصار هفت هشت شخصیت ممتاز بود مثل حکمت، تقی‌زاده، اقبال، قزوینی، سعید نفیسی و از این شمار. یک روز همین‌طور بی مقدمه فرزاد گفت ما خودمان هم گروه «ربعه» هستیم گفتیم بابا ربعه که معنا ندارد، فرزاد در پاسخ گفت: معنا ندارد ولی با سبعه (هفت) قافیه دارد با این ترتیب بود که ربعه در برابر سبعه پیدا شد وگرنه گروهی با نام و برنامه‌ای خاص نبود بلکه تنها زاییدهٔ یک شوخی بود.»
زندگی در آلمان شرقی و استادی در دانشگاه هومبولت
علوی که از مشاوران کمیته مرکزی حزب توده بود مدتی پیش از وقوع کودتای ۲۸ مرداد در ۱۰ فروردین ۱۳۳۲ در ۴۹ سالگی برای اخذ «مدال صلح» از ایران به وین و از طریق پراگ به بوداپست پایتخت مجارستان سفر کرد. او با وقوع کودتا در اروپا ماندگار شد و از آلمان شرقی تقاضای پناهندگی کرد اما اعطا پناهندگی به او طول کشید و به اتریش بازگشت. بزرگ علوی نهایتا در دسامبر ۱۹۵۳ موفق به اخذ ویزای آلمان شرقی شد و تا هنگام وقوع انقلاب ۵۷ در برلین شرقی سکونت داشت. او در سال ۱۳۳۵ ازدواج نمود. نظر به تسلط علوی بر زبان آلمانی در سپتامبر ۱۹۵۵ (شهریور ۱۳۴۴) از سوی رضا رادمنش، دبیر اول حزب توده رسما به عنوان «مسئول مستقیم همه امور اعضای حزب توده در جمهوری دموکراتیک آلمان» منصوب شد. علوی در دانشگاه هومبولت به عنوان استادیار اشتغال یافته و مأموریت یافت در پایه‌گذاری رشته ایران‌شناسی و زبان فارسی شرکت نماید. در سال ۱۹۵۹ کرسی استادی دریافت کرد و تا سن ۶۵ سالگی (۱۹۶۹) در این دانشگاه به تحقیق و تدریس پرداخت. از جمله ثمرات این دوران تدوین لغت‌نامهٔ فارسی – آلمانی با همکاری پروفسور یونکر است.
برخی از شاگردان مجرب او مانند پروفسور زوندومن و پروفسور لورنس در دانشگاه‌های برلین و بعضی دیگر در کتابخانه‌های آلمان مشغول فعالیت هستند او پس از بازنشستگی از کار دست نکشید و در کنار رسیدگی به رساله‌های دکترا و تحقیقات شاگردانش به پاسخگویی به سئوالات و جوابهای فراوان اهل فرهنگ می‌پرداخت و گاهی ساعت‌ها وقت صرف یافتن منابع و اسناد می‌کرد و دست رد به سینهٔ کسی نمی‌زد.
از بین مجموعه داستان‌های کوتاه علوی، چمدان از همه مشهورتر است، که تأثیر به‌سزای روانشناسی فروید، در آن مشهود است. همچنین رمان چشمهایش (۱۹۵۲) از آثار بسیار معروف اوست، این رمان، اثری سخت مجادله‌انگیز است و دربارهٔ رهبر یک تشکیلات زیرزمینی انقلابی و زنی از طبقه مرفه که به او عشق می‌ورزد. علوی آثاری نیز به زبان آلمانی نگاشته‌است که از آن جمله، «مبارزات ایران» و «تاریخچه و تحول ادبیات فارسی نوین» را می‌توان نام برد.
درگذشت
علوی پس از پیروزی انقلاب ۵۷، برای مدت کوتاهی به ایران بازگشت، لیکن دوباره ایران را به مقصد آلمان شرقی ترک نمود. علوی به علت سکتهٔ قلبی در بیمارستان فریدریش هاین برلین بستری شد و سرانجام در روز یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۷۵ برابر با ۹ فوریه ۱۹۹۷ درگذشت.
علوی یک فرزند پسر از همسر اول خود فاطمه علوی به نام مانی دارد و شریک زندگی بزرگ علوی، گرترود (Gertrud Paarszh) است که در برلین زندگی می‌کند.
کیهان لندن به تاریخ ۶ فروردین ۱۳۹۵ گزارشی از آرامگاه علوی نوشت که بر پایهٔ قوانین ایالتی شهر برلین آرامگاه بزرگ علوی در گورستان کلمبیادام، پس از گذشت ۲۰ سال از مرگش باید واگذار شود یا تغییر کاربری دهد. جامعه ایرانیان آلمان برای نگهداشت آرامگاهش به عنوان یکی از مشاهیر، نامه‌ای به فرمانداری ایالتی برلین نوشته‌است.
نویسندگی
بزرگ علوی را بنیانگذار ادبیات داستانی زندان در زبان فارسی دانسته‌اند. گرایش علوی به اثر آفرینی اجتماعی او را برجسته کرد. محمد بهارلو در این باره گفت: بنا به گفتهٔ بهارلو، احمد محمود و نسیم خاکسار و علی‌اشرف درویشیان از بزرگ علوی تأثیر گرفتند. او گفته که علوی در واپسین سال‌های زندگی، خود را قربانی سیاست می‌دانسته و در یکی از آخرین مقاله‌هایش با عنوان «می‌خواستم نویسنده شوم» توضیح می‌دهد که مدت‌ها میان دو گروه نوسان می‌کرده یا در واقع سرگردان بوده‌است؛ یکی گروه پنجاه‌وسه نفر و مبارزان سیاسی به رهبری تقی ارانی و دیگری گروه «ربعه» و روشن‌فکران ادبی به رهبری صادق هدایت. او با تأسف و حسرت آشکاری می‌نویسد که کاش صرفاً در جرگه هدایت سر می‌کرد و قادر بود در همان فضای ادبی جولان بدهد و زندگی خود را وقف نوشتن کند. جمال میرصادقی بیان کرده که بزرگ علوی همواره روحیهٔ مبارزه‌جویانهٔ خود را در آثارش حفظ کرده و از این حیث به کلی با هدایت متفاوت است. آثار هدایت رو به ناامیدی است؛ ولی علوی در داستان‌هایش نگاهی منفعل ندارد و آدم‌های داستانی‌اش مانند شخصیت‌های هدایت سرخورده نیستند. جمال میرصادقی او را همراه احمد محمود و صادق چوبک، تنها سه نویسندهٔ موردعلاقهٔ خود بیان کرد. بزرگ علوی به سبک واقع‌گرایی اجتماعی می‌پرداخت و در داستان‌هایش به نابسامانی‌های اجتماعی روی می‌آورد.
چمدان
چمدان نخستین مجموعه داستان‌های کوتاه برجستهٔ علوی است که نخست در ۱۳۱۳/ ۱۹۳۴م نشر شد. داستان‌های «چمدان»، قربانی»، «عروس هزار داماد»، «تاریخچهٔ اتاق من»، «سرباز سربی»، «شیک پوش»، «رقص مرگ» را در ۲۵۴ صفحه در برمی گیرد. دو سال پس از نشر آن، علوی زندانی شد و تا ۱۳۲۰/ ۱۹۴۱م محکوم به زندان بود (تا پایان دوره رضاشاه). با نثری روان و ساده نگاشته شده‌است. علوی در این داستان‌ها فرهنگ همگانی را بازمی‌تاباند و تصویر ناکامی‌ها و سیه‌روزی‌های آنان را نشان می‌دهد؛ سبک واقع‌گرایی‌اش به محمد علی جمالزاده و صادق هدایت نزدیک می‌شود، با این تفاوت که شخصیت‌های داستان‌های علوی از دید پویایی و زندگی اجتماعی با شخصیت‌های داستان‌های هدایت، که نگرشی دیگرگونه نسبت به جهان دارند، فرق می‌کنند.
ورق‌پاره‌های زندان
ورق‌پاره‌های زندان در ۱۳۲۰/ ۱۹۴۱م چاپ شد و بزرگ علوی آن را به خواهرش بدری علوی پیشکش داده‌است؛ فداکارترین و از خود گذشته‌ترین زنی که در زندگی‌اش دیده‌است. در دیباچه‌اش نوشته که عنوانِ ورق‌پاره‌های زندان «اسم بی‌مسمایی برای این یادداشت‌هایی که اغلب آن در زندان تهیه شده، نیست. در واقع اغلب آن‌ها روی ورق پاره، روی کاغذ قند، کاغذ سیگار اشنو یا پاکت‌هایی که در آن برای ما میوه و شیرینی می‌آوردند، نوشته شده‌است؛ و این کار بدون مخاطره نبوده‌است. در زندان اگر مداد و پاره کاغذی مأمورین زندان در دست ما می‌دیدند، جنایت بزرگی به‌شمار می‌رفت.» بر پایه این دیباچه، این کتاب نوشته‌های او در زندان است و برای توصیف شرایط سیاسی و اجتماعی آن دوران از تاریخ ایران نوشته شده‌است حال آنکه خواندن و نوشتن در زندان‌های دوره اش، ممنوع بوده‌است. کمتر به رویدادها و جزئیات زندان اشاره شده و بیشتر به زندگی، سرگذشت و دلایل محکومیت هم‌بندهایش در قالب پنج فصل/پنج داستان می‌پردازد که کتاب را یک مجموعه داستان کوتاه می‌کند. در این داستان‌ها عشق‌ها و زندگی‌هایی که جانسوزانه به جدایی و زندان شدن یکی از معشوقه‌ها کشیده می‌شود و هم‌بند آقای علوی می‌شوند نماش داده می‌شود، داستان‌های ایرج و روشن، آقای م و دختر خاله‌اش، ببولی، مرتضی و مارگریتا… که چند تای آن‌ها در گفتگوی مستقیم با خود نویسنده یادداشت شده‌اند و چند تای دیگر هم مکاتبات و یادداشت‌های بجا مانده‌اند.
چشم‌هایش
چشم‌هایش رمان برجستهٔ علوی است و چاپ نخست آن در ۲۸۷ صفحه در سال ۱۳۳۱/ ۱۹۵۲م بود. در مرداد ۱۳۹۵، انتشارات نگاه برای پانزدهمین بار این رمان را بازچاپ کرد. برپایهٔ آمار ۱۳۹۳ از مؤسسه خانه کتاب بس‌خوانده‌ترین اثر بزرگ علوی است. آن را از معدود آثار داستانی فارسی می‌دانند که «در مرکز آن، یک زن با همهٔ احساسات و اندیشه‌هایش جای دارد.» که ویژگی‌های خاصی دارد و داستان با محوریت زن خلق شده‌است. جمال میرصادقی، این رمان را نقطه عطفی در مسیر ادبیات داستانی فارسی دانست. به زبان‌های گوناگون نیز ترجمه شده‌است؛ انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و عربی. بنیاد سینمایی فارابی در ۱۲ تیر ۱۳۸۶ از توافقی برای ساخت فیلمی برپایه این رمان، خبر داد. دربارهٔ نقاشی سرشناس به نام «استاد ماکان» است که در تبعید می‌باشد، زیرا از مبارزان علیه استبداد رضاشاه پهلوی است. از آثارِ به‌جامانده‌اش، پرده‌ای است به نام چشمهایش؛ چشم‌های زنی که گویا رازی را پنهان می‌کند. راوی داستان که ناظم مدرسه و مدیر نمایشگاه نقاشی است، کنجکاو است که رازِ این چشمان را دریابد. تلاش می‌کند تا مدل آن تابلو را بیابد و دربارهٔ آن از استاد بپرسد. پس از چند سال، ناظم مُدل را پیدا می‌کند که فرنگیس نام دارد؛ در خانهٔ اعیانی فرنگیس، با او به گفتگو می‌نشیند. فرنگیس می‌گوید که خاستگاهش اشرافی است و از برای زیبایی‌اش، توجه مردان بسیاری را جلب می‌کرده، اما مردان و عشق بازیچه‌اش بوده‌اند. تنها در برخورد با استاد، کسی را می‌یابد که اساساً توجهی به زیبایی و جاذبهٔ او ندارد. برای جلب توجه استاد، در تهران و اروپا با نشست‌های زیرزمینی که زیرنظر استاد است همکاری می‌کند، تا سرانجام به وی نزدیک می‌شود. اما استاد نه فداکاری او را جدی می‌گیرد و نه پی به کُنهِ احساسات و عواطفش می‌برد. در برابر او و به‌ویژه از چشم‌هایش، هراسی گنگ ابراز می‌کند. در پایان، استاد گرفتار پلیس می‌شود و زن پیشنهاد ازدواج با رئیس شهربانی را که یکی از خواستاران قدیمی اوست، می‌پذیرد به شرط آنکه استاد از مرگ نجات یابد. استاد به تبعید می‌رود و البته هیچگاه از فداکاری زن آگاه نمی‌شود. اوهمهٔ احساس‌ها و تلقی‌های خود از فرنگیس را در پرده‌ای به نام چشم‌هایش به یادگار نهاده‌است. در این چشم‌ها به‌طور کلی زنی مرموز، دمدمی‌مزاج و هوسباز و خطرناک نمایان می‌شود؛ اما زن می‌داند که استاد هیچگاه به ژرفای روح او پی نبرده و این چشم‌ها از آنِ او نیست. بنا به گفتهٔ محمدعلی سپانلو، علوی در این رمان «روشِ استعلام و استشهاد» را به کار برده، روشی که چند اثر دیگرش را نیز ساخته‌است. «این شیوه بیشتر در ادبیات پلیسی معمول است؛ یعنی کنارهم نهادن قطعات منفصل یک ماجرای از دست رفته و ایجاد یک طرح کلی از آن ماجرا به حدس و قرینه. «بدین ترتیب، یک واقعهٔ گذشته به کمک بازمانده‌های آن نوسازی می‌شود. اشارات تاریخی بزرگ علوی نیز بحث‌ها برانگیخته: استاد ماکان گاهی شبیه کمال‌الملک است. رئیس شهربانی، سخت به آیرم شباهت دارد. اما هیچ‌کدام دقیقاً الگوی واقعی‌شان نیستند. این کار فقط برای خلق فضا انجام شده‌است.» سپانلو همچنین نوشته که نثر علوی، «منظم و سیال است که در قیاس با معاصرانش، بسی امروزی می‌نماید».
سالاری‌ها
سالاری‌ها از رمان‌های او، در اسفند ۱۳۵۴/ ۱۹۷۶م در برلین چاپ شد. دربارهٔ خاندانی است که بزرگشان برای خود در دورانی سالاری می‌کرده و از آن پس خانواده و خاندانش به سالاری شهرت یافته‌اند؛ خاندانی بزرگ و ثروتمند و پرآوازه، این امر باعث شده‌است که آن‌هایی که بر هر گونه‌ای به این خاندان وابسته‌اند، نام خانوادگی خود را به سالاری دگرگون کنند.
میرزا
بزرگ علوی میرزا، مجموعه داستان‌های کوتاهش را در طول ۱۵ سال اول زندگی‌اش در آلمان نگاشت که شامل شش داستان کوتاه است. در ۱۳۵۷/ ۱۹۷۹م به‌دست انتشارات جاویدان در ۱۲۲ صفحه چاپ شد؛ اما تاریخ پایان آخرین داستانِ مجموعه، اسفند ۱۳۵۲/ ۱۹۷۴م بوده‌است.
یکی از نکات داستان های این مجموعه؛ استقلال نسبی میان داستان ها است که این باعث می‌شود که در هر اثر خواننده با خلق جدیدی روبه‌رو باشد؛ اما مهمتر از همه آنکه سبک هنری بزرگ علوی در تمام آثارش حفظ شده است. این کتاب شامل داستان هایی با عناوین "میرزا"، «آب»، «دربدر»، «احسن القصص»، «وبا» و «یکه و تنها» می‌شود.
موریانه
رمان موریانه چند سال پس از براندازی دولت شاهنشاهی ایران نوشته شد و ۱۳۶۸/ ۱۹۹۰م چاپ نخست آن در تهران بود. موریانه را رمان یا داستانی بلند می‌دانند که در آن، رویدادهای سال‌های پایانی دهه ۱۳۳۰/ دهه ۱۹۵۰ تا چند روز پس از انقلاب اسلامی ایران از زبان یک مقام ساواک بیان می‌شود.بنا به دیدگاه عبدالعلی دستغیب، نویسنده خواسته‌است موریانه‌هایی که بنیان حاکمیّت پادشاهی را جویدند و پوساندند، شناسایی و توصیف کند؛ از مبارزان جوانی که در راه مبارزه با آنان جان باخته‌اند، سخن بگوید. او در نقدی که بر این رمان نگاشت، سرانجام نتیجه‌گیری می‌کند که «موریانه نشان می‌دهد که بیشتر نویسندگان ما دست کم پس از توفیق‌های نخستین، دیگر دل به کار نمی‌دهند.» او کلیت داستان‌پردازی‌های این رمان را ضعیف و وابسته به دوری و ناآگاهی او از کشور دانست. آن را نه یک رمان و نه یک خاطره نوشته می‌داند و البته نمی‌گوید که ژانر آن چیست.
گیله‌مرد
گیله‌مرد یک مجموعه داستان کوتاه است، شامل هشت داستان با عنوان‌های «گیله مرد»، «اجاره خونه»، «دزاشوب»، «یه‌ره‌نچکا»، «یک زن خوشبخت»، «رسوایی»، «خائن» و «پنج دقیقه پس از دوازده». نخست در ۱۳۷۶/ ۱۹۹۸م به‌دست انتشارات نگاه در تهران چاپ شد. داستان اصلی آن گیله‌مرد، روستایی گیلانی مبارزی است که به جنبش دهقانی می‌پیوندد و پس از هجوم مأموران و کشته شدن زنش به جنگل پناه می‌برد. شرح ماجرای سه مرد است، گیله مرد و دو محافظ او که وی را به فومن می‌برند و داستان در همین حرکت و اقامت در قهوه‌خانه نزدیک مقصد به تدریج باز می‌شود. دو مأمور تفنگ به دست در میان غرش باد و باران، گیله مرد را- که یک دهقان شورشی است- به فومن می‌برند تا تحویل پاسگاه دهند.
«گلیه مرد» را از نخستین داستان‌های نویسندگان ایرانی می‌دانند که در آن پویایی و حرکت به جای توصیف نشسته‌است. این داستان را با داش آکل از صادق هدایت و تنگسیر از صادق چوبک مقایسه می‌کنند. بنا به دیدگاه جمال میرصادقی، گیله‌مرد «از موفق‌ترین داستان‌های کوتاه فارسی است، که از ویژگی‌های فنی و غنی نیرومندی برخوردار است؛ داستانی دولایه، هم واقع‌گرا و هم نمادین. نویسنده تعهد و رسالت انسانی خود را در قبال آن‌ها ادا کرده‌است. به‌عبارت دیگر، صرف انتخاب درون‌مایه یا مضمون و عصیان کردن علیه ظلم و بر بی‌عدالتی سر برداشتن، نمایش‌گر اعتراض و خشم نویسنده علیه ناروایی‌های اجتماعی نیز هست.»
روایت
روایت آخرین رمان علوی است که نخست در ۱۳۷۷/ ۱۹۹۹م، دو سال پس از مرگش، در تهران چاپ شد. نویسنده در جمله‌های آغازین آن را نه قصه و نه رمان دانسته. «هیچ گونه حادثهٔ غریب و عجیبی در آن وجود ندارد. حکایت نیست، روایت است. سرگذشت نیست، تاریخچهٔ دورانی است که از روی نواری دربارهٔ رویدادهای زندگی انسانی رنج‌کشیده، نقل شده‌است .» آن را آمیخته‌ای از رمان کلیددار، رمان عقیدتی و رمان خودزندگی‌نامه‌ای دانسته‌اند.
آثار غیر داستانی
بزرگ علوی کتاب حماسهٔ ملی ایران نوشتهٔ تئودور نولدکه، در ۱۳۱۲/ ۱۹۳۳م دوشیزهٔ اورلئان از فریدریش شیلر؛ در ۱۳۲۹/ ۱۹۵۰م باغ آلبانو از آنتون چخوف و کسب و کار میسیز وارن از جرج برنارد شاو را ترجمه کرد. وی همچنین برخی از آثار هدایت و آثار کلاسیک ایرانی را به آلمانی برگرداند و کتاب تاریخ و توسعهٔ ادبیات معاصر فارسی را در ۱۳۴۲/۱۹۶۳م به آلمانی نگاشت و با اچ. یونگر در تألیف فرهنگ فارسی-آلمانی (۱۳۴۴/۱۹۶۵م) همکاری داشت.
شمایل فرهنگی
بزرگ علوی یکی از شخصیت‌های رمانِ کمی بهار شهرنوش پارسی‌پور است.
لورنا ری
لورنا ری (Lorena Rae؛ زادهٔ July 8, 1994) مدل اهل آلمان و حاضر در شو ویکتوریا سیکرت سال ۲۰۱۸ است.
ترفندهای نو
ترفندهای نو (New Tricks) یک مجموعه تلویزیونی پلیسی بریتانیایی است که مابین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۵ میلادی از شبکهٔ بی‌بی‌سی وان پخش شد.
بئاپومبو II
بئاپومبو II (به لاتین: Beapombo II) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بتروکا واقع شده‌است. بئاپومبو II ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۵۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آسمان سنگی
آسمان سنگی یک رمان خیال‌پردازی علمی اثر ان. کی. جمیسین است. این کتاب در سال ۲۰۱۸ برنده جایزه نبولا ، جایزه لکوس ، جایزه هوگو و جایزه ادبی هوگو برای بهترین رمان شد و سومین جلد از مجموعه رمان زمین متلاشی می‌شود بعد از فصل پنجم و دروازه اوبلیسک است.
مارکوس کوکو
مارکوس کوکو (Marcus Coco؛ زادهٔ June 24, 1996) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
کمپ هامفریز
کمپ هامفریز (캠프 험프리스) پایگاه نظامی مستقر در پیونگتائک، کره جنوبی، متعلق به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد و هم‌اکنون ستاد فرماندهی ارتش هشتم در آن قرار دارد.
میخائیل ایوانوف (سکی‌باز)
میخائیل ایوانوف (Михаип Петрович Иванов؛ زادهٔ November 20, 1977) اسکی‌باز صحرانوردی اهل روسیه بود.
پایتخت کتاب ایران
پایتخت کتاب ایران عنوان طرحی در ایران است که بر مبنای آن هر سال شهری به عنوان پایتخت کتاب ایران انتخاب می‌شود. بخش‌هایی از این طرح از پایتخت جهانی کتاب الگوبرداری شده‌است اما از نظر ساختار اجرایی همخوانی‌های زیادی با شرایط فعالیت فرهنگی در ایران پیدا کرده‌است. در اولین سال رقابت میان شهرهای ایران برای کسب عنوان پایتخت کتاب، اهواز با مشارکت نهادهای غیردولتی همچون کانون آموزش شهروندی برای توسعه (کاشت) موفق به اخذ این عنوان شد. در سال دوم، نیشابور توانست این عنوان را از آن خود کند. شهر بوشهر به عنوان سومین پایتخت کتاب ایران و کاشان به عنوان چهارمین پایتخت کتاب ایران انتخاب شدند. همچنین شهر یزد بر اساس شاخص‌هایی از جمله استمرار فعالیتهای ترویج کتابخوانی، ارائه برنامه‌های خلاقانه، هم افزایی و همگرایی بخش‌های دولتی و خصوصی و با حمایت مالی برندهای معتبر تجاری خود بعنوان پنجمین پایتخت کتاب ایران معرفی شد. لازم است ذکر شود شهر یزد دوره‌های گذشته بعنوان شهر خلاق کتابخوانی نیز انتخاب شده بود. شیراز عنوان ششمین پایتخت کتاب ایران را به دست آورد که به دلیل شیوع کرونا چند ماه بیشتر از سایر پایتخت‌های کتاب ایران، این عنوان را در دست داشت. شیراز همچنین در دوران پایتختی کتاب ایران،برای کسب عنوان پایتخت جهانی کتاب اعلام نامزدی کرد. سنندج نیز پس از شیراز به عنوان هفتمین پایتخت کتاب ایران معرفی شد.
پیشینه طرح
پایتخت کتاب جهان از سال ۲۰۰۱ میلادی به این‌سو هر ساله از سوی سازمان یونسکو به شهری داده می‌شود که در جهت تقویت جایگاه کتاب و خواندن آن کوشش شایانی کرده‌باشد. هدف یونسکو این است تا از این طریق در آن سال به اجرای برنامه‌های فرهنگی مرتبط با کتاب بپردازد و از این راه شوق مطالعه را در مردم ایجاد کند. این انتخاب هیچ جایزهٔ مالی را برای برگزیدهٔ آن دربر ندارد؛ بلکه تصدیق بهترین برنامهٔ اختصاص داده‌شده به کتاب و کتاب‌خوانی است.
در نخستین دوره از اجرای این برنامه، ۶۴ شهر با ۳۹۰ طرح و برنامه به این فراخوان جواب داده و تقاضا داشتند به عنوان پایتخت کتاب ایران انتخاب شوند. پس از ارزیابی‌های کارشناسی ۱۰ شهر به مرحله نهایی راه یافتند و به هیئت داوران معرفی شدند. هیئت داوران با در نظر گرفتن اهداف و شاخص‌های ارزیابی، در اولین مرحله از داوری، شهرهای یزد، بوشهر، گنبدکاووس، نیشابور و اهواز را به عنوان نامزدهای نهایی جشنواره معرفی کردند. در نهایت بر اساس بیانیه هیئت داوران پایتخت کتاب ایران، اهواز به دلیل ارائه برنامه‌های نوآورانه، مشارکت‌جویانه، مؤثر و منسجم و استفاده از ظرفیت‌های بخش خصوصی، تشکل‌های مردمی، صنایع و مراکز ورزشی و فرهنگی، لوح افتخار وزرای کشور و فرهنگ و ارشاد اسلامی و لوح تقدیر کمیسیون ملی یونسکو را دریافت کرد.
در دومین دوره برگزاری این جشنواره ۹۹ شهر در این طرح شرکت کردند. در این دوره شهر نیشابور به عنوان دومین پایتخت کتاب ایران انتخاب شد و شهرهای بوشهر، شیراز، یزد، شهرکرد و شهر ری به عنوان شهرهای نامزد پایتخت کتاب ایران معرفی شدند.
معاون اجتماعی، فرهنگی مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های وزارت کشور ایران طرح انتخاب پایتخت کتاب ایران را با توجه به سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ و تأکید رهبری ایران، فرصتی برای مدیریت شهری دربحث ارتقاء سطح فرهنگ عمومی و شهروندی دانست. مهم‌ترین دلیلی که برای اجرای این برنامه ارائه می‌شود، ایجاد هماهنگی و همکاری میان نهادهای مختلف دولتی و غیردولتی فعال در شهرهای کوچک بر سر اجرای فعالیت‌های مرتبط با کتاب است. طراحان و مجریان این طرح بر این باورند با چنین طرح‌هایی می‌توان به افزایش سرانه مطالعه در بین شهروندان کمک کرد. همچنین این توجیه ارائه می‌شود که طرح انتخاب پایتخت کتاب ایران اولین تجربه ملی برای ایران در این زمینه به‌شمار می‌رود و این تجربه موجب می‌شود به مرور زمان به معیارهای جهانی انتخاب پایتخت کتاب نزدیک شوند. مقامات فرهنگی ایرانی می‌گویند معیارهای آنان بیشتر به صورت ملی و براساس ساختارها و ظرفیت‌های بومی تعریف شده‌است.
دال دامینیشن
دال دامینیشن یا سلطه عروسک دومین آلبوم استودیویی گروه دخترانه آمریکایی، پوسی‌کت دالز است که در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۸ توسط اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم قبل از خارج شدن عضو طولانی مدت گروه، کارمیت بخار تهیه‌شد و شامل همکاری با هنرمندانی همچون اسنوپ داگ، میسی الیوت و آر. کلی است.
یوسف‌آباد (ایرندگان)
یوسف‌آباد یک روستا در ایران است که در بخش ایرندگان شهرستان خاش واقع شده‌است. یوسف‌آباد ۵۹ نفر جمعیت دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان کهنوک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
برج نیکلاس
برج نیکلاس (به لاتین: Nicholas Tower) یک سازه (ساختمان) در ترینیداد و توباگو است که در پورت آو اسپین واقع شده‌است.
بهارا
بهارا (به لاتین: Behara) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بخش آمبوآساری سود واقع شده‌است. بهارا ۲۷٬۲۸۵ نفر جمعیت دارد و ۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ان۱کی
ان۱کی (به انگلیسی: Kawanishi N1K) یک جنگنده نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بود که به دو شکل توسعه یافت.
کلیم عمر
کلیم عمر ( Kaleem Omar;- زاده ۱۹۳۷ -درگذشت ۲۰۰۹) روزنامه‌نگار و شاعر اهل پاکستان بود. او اشعارش را به زبان انگلیسی می‌سرود.
مایو دوکو
مایو دوکو (Mayo Doko؛ زادهٔ May 3, 1996) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال زنان ژاپن و زنان ژاپن بازی کرده‌است.
برج هریس
برج هریس یک ساختمان در ترکیه است که در Konak واقع شده‌است.
ماشین دودی
ماشین دودی نامی بود که در تهران قدیم به اولین خط آهن ایران که میان تهران و شهر ری کشیده شده بود داده بودند. علت این نامگذاری بخاری بود که از دودکش قطار آن خارج می‌شد.
این راه‌آهن در سال ۱۲۶۱خ/۱۸۸۳ میلادی ساخته شده بود و امتیاز آن را یک مهندس فرانسوی به نام مسیو بواتال به نمایندگی یک شرکت بلژیکی از ناصرالدین شاه گرفت. ماشین دودی را می‌توان در اصل نخستین خط تراموای تهران دانست.
ماشین دودی دو ایستگاه داشت. نقطه آغاز این خط نزدیک خیابان دروازه خراسان (میدان قیام و پارک کوثر فعلی) و نقطه پایانی جلوی در شاه عبدالعظیم در شهر ری بود. مردم به ایستگاه‌های ماشین دودی «گار» می‌گفتند که واژه فرانسوی برای ایستگاه است.
در آغاز هر بار به هنگام راه افتاده قطار، بچه‌ها سنگ و خس و خاشاک زیادی به ماشین دودی می‌زدند. این وسیله جدید مورد پذیرش مردم تهران واقع نشد در مدت کوتاهی با ورشکست شدن این شرکت بلژیکی، تراموا در تهران به بایگانی تاریخ سپرده شد.
در اسفند ۱۳۹۷ در پی انجام عملیات عمرانی شهرداری، در پیاده‌رو خیابانی در نزدیکی امامزاده عبدلله شهرری پایه‌های ریل ماشین دودی دوره قاجار به طول حدود ۴۰ متر کشف شد.
عاقبت ماشین دودی
ماشین دودی تا اواسط پهلوی دوم یعنی اوایل دهه چهل شمسی دوام آورد و با توجه به افزایش وسایل نقلیه و خطرات و حوادثی که استفاده از ماشین دودی می‌آفرید، برای همیشه به تاریخ پیوست.
منابع
منابع گوناگون از جمله: کانون مهندسین ایرانی مقیم اتریش (برداشت آزاد با ذکر منبع)
پیوند به بیرون
روزنامه همشهری درباره ماشین دودی
فهرست سیارک‌ها (۱۹۶۰۰۱–۱۹۷۰۰۱)
فهرست سیارک‌ها (۱۹۶۰۰۱ - ۱۹۷۰۰۱) فهرست سیارک‌ها از ۱۹۶۰۰۱ تا ۱۹۷۰۰۱ است.
رها بحرینی
رها بحرینی یک حقوق‌دان و پژوهشگر ایرانی-کانادایی ساکن لندن است که در بخش ایران سازمان عفو بین‌الملل مشغول کار است. بحرینی از جمله بنیان‌گذاران ایران آکادمیا، مؤسسهٔ آموزشی علوم انسانی و اجتماعی است.
او پیش از پیوستن به دبیرخانه سازمان عفو بین‌الملل به عنوان پژوهشگر ایران، در سازمان عفو بین‌الملل کانادا مشغول به کار بود و محقق ارشد واحد حقوق بشر در ایران در دانشگاه اسکس بود که در آن به کار گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه حقوق بشر در ایران کمک می‌کرد. کار تحقیقی و حمایت بحرینی بر طیف گسترده‌ای از مسائل حقوق بشر شامل مجازات اعدام، حقوق مدنی و سیاسی، حق سلامت، تبعیض علیه زنان و اقلیت‌ها، هویت جنسیتی و حقوق قومی جنسی و عدالت انتقالی متمرکز است.
او نهادهای حقوقی بین‌المللی را امکاناتی برای رسیدگی به موارد نقض فاحش و گستردهٔ حقوق بشر در گذشته می‌داند. به عقیدهٔ او، بهره‌گیری از این نهادها منحصر به دوران گذار از حکومت استبدادی به دموکراسی نیست.
رها بحرینی به عنوان کارشناس و پژوهشگر سازمان عفو بین‌الملل با رسانه‌های فارسی زبان  خارج از کشور مصاحبه می‌کند  و از او مقالات بسیاری در حوزهٔ حقوق بشر و حقوق بین‌الملل منتشر شده‌است.
دروازه اوبلیسک
دروازه اوبلیسک یک رمان خیال‌پردازی علمی اثر ان. کی. جمیسین است. این کتاب در سال ۲۰۱۷ برنده جایزه ادبی هوگو برای بهترین رمان شد؛ و دومین جلد از مجموعه رمان زمین شکسته بعد از فصل پنجم و قبل از آسمان سنگی است که توسط مطهره اسلامی ترجمه شده و کتابسرای تندیس آن را منتشر نموده است.
تامزین آوث‌ویت
تامزین ماریا آوث‌ویت (Tamzin Maria Outhwaite؛ ؛  زادهٔ November 5, 1970) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ایست‌اندرز، ترفندهای نو، کلاه سرخ، ۶۴ ساله که باشم، نمایش کاترین تیت، شاهد خاموش، بازرس فویل، دکتر هو، داخل شماره ۹، آدمکشان میدسامر، ۷ ثانیه، هتل بابل، رؤیای کاساندرا و آرزوهای بزرگ اشاره کرد.
مایو ساساکی
مایو ساساکی (Mayu Sasaki؛ زادهٔ January 12, 1993) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
اکاترینی تانو
اکاترینی تانو (Αικατερίνη Θάνου؛ زادهٔ February 1, 1975) دونده دو سرعت اهل یونان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۳ مدال برنز شده‌است.
حسین نعمتی
حسین نعمتی (زاده ۱۳۴۹ همدان) سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است ، که در حال حاضر پس از معاونت وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در امور پست و مدیرعامل شرکت ملی پست جمهوری اسلامی ایران بعنوان مشاور وزیر ارتباطات فعالیت میکند.
وی دانش‌آموخته کارشناسی مدیریت اجرایی و کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران است.
فعالیت شغلی حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۸۱ بعنوان معاون اداره کل پست استان قزوین آغاز کرد و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ مدیرکل حراست شرکت پست جمهوری اسلامی ایران بود. نعمتی از سال ۱۳۸۸ به عنوان عضو موظف هیئت مدیره شرکت پست مشغول فعالیت است، همچنین در فاصله سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ نیز سرپرستی سازمان پست دولتی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات را برعهده داشت.
وی در سال ۱۳۹۶ با حکم وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به سمت معاون وزیر  و مدیرعامل و رییس هیئت مدیره شرکت ملی پست شد.
نعمتی در سال ۱۳۹۹ با حکم وزیر ارتباطات ، به عنوان مشاور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در امور استان‌ها منصوب شد.
نامبرده  در سال ۱۴۰۱ با حکم عیسی زارع پور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان عضو حقیقی کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات  معرفی شد.
همچنین  در ۱۱ مرداد سال ۱۴۰۱ با حکم عیسی زارع پور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به عنوان مدیر عامل و عضو هیئت مدیره موسسه فرهنگی ورزشی و رفاهی پیام منصوب شد.
منابع
تی‌تی کاروانسرا
تی‌تی کاروانسرا یک روستا در ایران است که در شهرستان سیاهکل استان گیلان واقع شده‌است. تی‌تی کاروانسرا ۳۵ نفر جمعیت دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان توتکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
سایمن اولسن
سیمون اولسن (Simon Olsson؛ زادهٔ September 14, 1997) فوتبالیست اهل سوئد است.
نیکولای اسپینیوف
نیکولای اسپینیوف (Николай Николаевич Спинёв؛ زادهٔ May 30, 1974) قایقران روئینگ اهل روسیه بود.
سایمن اولسن
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفسبوری اشاره کرد.
هیلزبورو
هیلزبورو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کنفرانس مسکو (۱۹۴۱)
کنفرانس مسکو (Moscow Conference) آخر ماه سپتامبر سال ۱۹۴۱ در مسکو برگزار گردید. در این کنفرانس که آورل هریمن از جانب ایالات متحده و لرد بیوِربروک از جانب بریتانیا در آن حضور یافته بودند، مقرر شد شوروی فوراً مورد حمایت قرار بگیرد. ۲۲ این توافق که روز یکم اکتبر سال ۱۹۴۱ به امضا رسید و با عنوان «پروتکل نخست» شناخته می‌شود، نخستین توافقنامه بین متفقین به حساب می‌آمد. بر اساس این توافق شوروی هر ماه ۴۰۰ هواگرد، ۵۰۰ تانک، ۱۰ هزار کامیون و طیف گسترده‌ای از سایر تدارکات دریافت می‌کرد.
اریک بوگوسیان
اریک بوگوسیان (Էրիկ Բոգոսյան؛ Eric Bogosian؛ زاده ۲۴ آوریل ۱۹۵۳)، بازیگر آمریکایی ارمنی‌تبار است.
موسی نیاکت
موسی نیاکت (Moussa Niakhaté؛ زادهٔ March 8, 1996) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال فرانسه و زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است.
موسی همچنین با انتقال 10 میلیون یورویی خود بعد از تایوو آوونییی و ژائو کاروالیو به سومین خرید گران قیمت تاریخ ناتینگهام فارست (مشترک با جولیان بیانکون ) و گرانترین مدافع تاریخ این باشگاه (مشترک با جولیان بیانکون) تبدیل شد.
برج هزاره روتردام
برج هزاره روتردام (به هلندی: Millenniumtoren) یک هتل و آسمان‌خراش در هلند است که در Rotterdam واقع شده‌است.
استان اسماعیلیه
استان اسماعیلیه یکی از استان‌های کشور مصر است. این استان دارای ۵ شهرستان، ۷ شهر و ۹۱ روستاست.
سید علی عمادی
میرزا سید علی عمادی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های ششم و هفتم بعنوان نماینده ساری و تنکابن در مجلس شورای ملی حضور داشت.
استفان بروستر
استفان بروستر استاد تعامل انسان و رایانه در گروه علوم رایانه در دانشگاه گلاسکو، انگلستان است که در آنجا گروه تعامل چندوجهی را اداره می‌کند. علاقه اصلی پژوهشی او تعامل چندوجهی انسان و رایانه، صدا و لمس و حرکات است. بروستر مدرک پی‌اچ‌دی خود را در گروه تعامل انسان و رایانه در دانشگاه یورک دریافت کرد. او چندین بار کنفرانس تعامل انسان و رایانه با دستگاه‌ها و خدمات موبایل (MobileHCI) را برگزار کرد و در کنار جرالدین فیتزپاتریک برای کنفرانس CHI در مورد عوامل انسانی در سیستم‌های محاسباتی برگزار شد. او تألیف چندین کتاب علمی را ارائه داده‌است.
بروستر در مارس ۲۰۱۷ به عنوان عضو انجمن سلطنتی ادینبورگ انتخاب شد.
ستراک (سیران) سارویان
ستراک (سیران) فیردوسی سارویان (Սեդրակ Ֆիրդուսի Սարոյան؛ زادهٔ ) - درگذشته ) یک سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۲۰۱۷ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نماینده دوره‌های چهارم تا ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی از فرماندهان جوخه‌های داوطلب ارمنی در جنگ اول قره‌باغ نیز بود.
زندگی‌نامه
در ۳ سپتامبر ۱۹۶۷ در هایکاشن به دنیا آمد. وی همچنین برنده مدال مارشال باقرامیان، مدال دراستامات کانایان شده‌است. وی در ۱۳ اوت ۲۰۲۲ در سن ۵۴ سالگی در ایروان درگذشت.
چیزی جدید (آلبوم چندآهنگه)
چیزی جدید (Something New) سومین آلبوم چندآهنگه و در کل چهارمین آلبوم از خوانندهٔ کره‌ای، ته‌یئون است. این آلبوم در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸، توسط اس.ام. انترتینمنت منتشر شد و شامل شش قطعه، از جمله آهنگ اصلی به نام، «چیزی جدید» است.
پیش‌زمینه و انتشار
در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸، کمپانی اس.ام. تاریخ انتشار این آلبوم را اعلام کرد. این اولین آلبوم کوتاه ته‌یئون بعد از آخرین آلبومش در دسامبر ۲۰۱۷ بود. در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸، تیزر موزیک ویدیوی آهنگ «چیزی جدید» منتشر شد و به دلیل فیلمبرداری‌ش مورد توجه قرار گرفت.
لیست آهنگ
اطلاعات از ناور گرفته شده‌است.
مایومی اوماتسو
مایومی اوماتسو (Mayumi Omatsu؛ زادهٔ July 12, 1970) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
خوان بلمونته
خوان بلمونته (Juan Belmonte; زاده – درگذشته ) گاوباز اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فلامنکو اشاره کرد. بلمونته پس از اینکه اطلاع پیدا کرد به سرطان ریه مبتلا شده با اسلحه دستی ۶.۳۵ میلی‌متری اقدام به خودکشی کرد و جان باخت.
گری کاگلماخر
گری کاگلماخر (Gary Kagelmacher؛ زادهٔ April 21, 1988) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست دفاع راست یا مدافع میانی برای باشگاه شیلیایی یونیورسیداد کاتولیکا بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اروگوئه و زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده‌است.
عبدالکریم غلاب
عبدالکریم غلاب (Abdelkrim Ghallab; December 31, 1919 – August 14, 2017) روزنامه‌نگار، و نویسنده اهل مراکش بود. او نویسنده پنج رمان، و سه کتاب مجموعه داستان بوده‌است. در سال ۲۰۰۰ اتحادیه نویسندگان عرب در مصر، یکی از رمان‌های اورا در بین «صد رمان برتر عربی تاریخ» قراردادند.
رمان او بنام ما گذشته را دفن کردیم در سال ۱۹۶۶ یک سبک جدید در ادبیات را گشود که رئالیزم ملی گرایانه نام گرفت.
نوشتار عربی او بعنوان یک سبک مجلل و کلاسیک شناخته شده است.
رمان
هفت خوان
معلم علی (برنده جایزه مراکش 1974).
ما گذشته را دفن کردیم (برنده جایزه مراکش در سال 1968).
صبح میاید و شب فرار میکند
قایق به بهار بازگشت
آیینه های ترک برداشته : برنده جایزه مراکش در سال 1994
پیدایش
ماورای سلول
ما گذشته را دفن نکردیم
رقیه در پاریس
سرزمین برباد رفته
تبعیدی ها... برنده می شوند
رمان کوتاه
بحران پهلوانی
قهرمان آزاد
آدم به دنبال حوا
مسئولیت
گل رز پژمرده
تاریکی
معارف اسلامی
تاریخ اسلام: چهار نسخه.
درباره فرهنگ اسلامی و ادبیات قرآنی: یک چاپ
اسلام در برابر چالش ها: یک نسخه
اسلام از ژرفای قرآن: یک چاپ
سیاست
استقلال: چاپ اول
در اصلاحات روستایی: یک نسخه
این قانون اساسی است: 1 نسخه
دفاع از دموکراسی: دو نسخه
نبرد عرب ما علیه استعمار و صهیونیسم: (همراه با محمد العربی المساری و عبدالجبار السحیمی)، یک چاپ.
نبرد سرنوشت برای اصلاح معارف و عرب سازی: (همراه با محمد العربی المساری و عبدالجبار السحیمی)، یک چاپ.
توسعه قانون اساسی و پارلمانی در مراکش: سه نسخه.
صد سال مبارزه دموکراتیک: یک نسخه
با مردم در مجلس: یک نسخه.
قدرت نهادها در میان مردم و حکومت: یک نسخه
چرا کمونیسم فروپاشید: یک نسخه
درباره اندیشه سیاسی: یک نسخه
تجدید ایالت و تغییر سیاست: چاپ اول
صد سال مبارزه دموکراتیک: 1 نسخه
تبرزین (اروپایی)
تبرزین اروپایی گونه ای از ابزارهای جنگی با دستهٔ بلند است که در قرون وسطی، پیاده‌نظام و شوالیه‌ها به فراوانی از آن استفاده می‌کرد.
ابزارهایی مانند تبرزین (ایرانی)، ناچخ، تبر دانمارکی و باردیش (تبرزین بلند) هم وجود دارند که معمولاً با این نوع تبرزین اشتباه گرفته می‌شوند.
کاربرد تبرزین در اروپا به سدهٔ ۱۴ و ۱۵ میلادی بازمی‌گردد این تبرزین‌ها دستهٔ چوبی به درازای ۱٫۲ تا ۲ متر داشتند و یک سر فولادی داشتند البته در برخی موارد درازای دسته به ۲٫۴ متر نیز می‌رسید. طراحی بخش فولادی نیز در گذر زمان تغییر می‌کرد گاهی سری به شکل تبر و گاهی به شکل چکش داشت.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
مراد اوماخانوف
مراد اوماخانوف (به Мура́д Умаха́нов؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر پیشین اهل روسیه در دسته‌های ۵۸ و ۶۳ کیلوگرم کشتی آزاد است. او برندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در سال ۲۰۰۰ است.
اوماخانوف در دستهٔ ۶۳ کیلوگرم المپیک ۲۰۰۰ سیدنی با پیروزی بر مدعیان قهرمانی و بزرگان این دسته، از جمله البروس تدیف اوکراینی، جانگ جائه-سونگ کره‌ای و سرافیم بارزاکوف بلغارستانی مدال طلای این مسابقات را کسب کرد.
صقور العز
گردان صقور العز (كتيبة صقور العز) همچنین صقور العز عمدتاً گروهی از جهادی‌های سعودی بودند که در جریان جنگ داخلی سوریه فعال بودند. گروه در فوریه ۲۰۱۳ تأسیس شد، موسس این گروه شخصی عربستانی به نام ابراهیم البواردی ملقب به «صقر الجهاد» است. به دلیل اختلافات شخصی رهبر گروه با داعش و جبهة النصره، در ابتدا به عنوان یک گروه مستقل جهادی عمل می‌کردند اما در عین حال با هر دو گروه در میادین جنگ همکاری می‌کرند. در سال ۲۰۱۴ عده ای از اعضای کتبیه صقور العز با جبهه النصره لاذقیه و عده ای دیگر با داعش بیعت کردند برخی از کاشناسان معتقدند سبب بیعت کتبیه صقور العز با داعش ضعف بنیه مالی گروه بوده است.کتبیه صقور العز در سال ۲۰۱۷ با هیئت تحریر الشام بیعت نموده است.
هتل البا کاراکاس
هتل البا کاراکاس (به اسپانیایی: Hotel Alba Caracas) یک هتل در ونزوئلا است که در کاراکاس واقع شده‌است.
CYP2C9
سیتوکروم P450 خانواده ۲ زیرخانواده C عضو ۹ (به اختصار CYP2C9) یک پروتئین آنزیمی است. این آنزیم در متابولیسم بیگانه‌زیست‌ها، از جمله داروها و ترکیبات درون‌زا (مانند اسیدهای چرب) از طریق اکسایش نقش دارد. این پروتئین در انسان توسط ژن CYP2C9 کدگذاری می شود. این ژن بسیار چند ریخت است که بر بازدهی متابولیسم توسط آنزیم تأثیر می گذارد.
وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری
تاریخچه
دولت میجی اولین وزارت آموزش و پرورش را در سال ۱۸۷۱ ایجاد کرد. در ژانویه ۲۰۰۱، وزارت آموزش، علوم، ورزش و فرهنگ و آژانس علوم و فناوری با هم ادغام شدند و تبدیل به MEXT فعلی شدند.
سازمان
در حال حاضر وزارت توسط وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری هدایت می‌شود. در این سمت، دو وزیر امور خارجه، دو معاون وزیر پارلمانی، و معاون اداری و دو معاون وزیر قرار دارند. فراتر از آن، سازمان به شرح زیر تقسیم شده‌است.
دبیرخانه وزیر
دبیرخانه وزیر بخشی است که سیاست‌های کلی را تعیین می‌کند و بر وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری به‌طور کلی تأثیر می‌گذارد. وظیفه دبیرخانه شامل سیاست‌های حسابرسی، روابط جامعه و مدیریت کلی منابع انسانی برای روابط داخلی و بین‌المللی است.
مدیرکل امور بین‌الملل
طبق سایت وزارت، مدیر کل امور بین‌الملل نقطه اصلی تماس کمیسیون ملی ژاپن با سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) است. هدف جمعی این دو سازمان ایجاد توسعه متقابل و پایدار از طریق آموزش، علم و فرهنگ است.
گروه برنامه‌ریزی تأسیسات و پیشگیری از فجایع
گروه برنامه‌ریزی تأسیسات و پیشگیری از فجایع متمرکز بر توانایی امکانات مدارس در کاهش خسارات ناشی از بلایایی مانند زمین لرزه است.. علاوه بر این، گروه تلاش دارد تا دانشگاه‌ها در فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی ارتفا دهد
ادارات آموزش و پرورش
این بخش‌های وزارتخانه بر بخش‌های آموزشی تمرکز می‌کند.
دفتر سیاست گذاری آموزش
دفتر سیاستگذاری آموزش بر اساس قانون اساسی، آموزش اجباری را حفظ می‌کند. این بخش طراحی سیاست‌های آموزشی مبتنی بر شواهد جامع و عینی را برعهده دارد.
دفتر آموزش ابتدایی و متوسطه
دفتر آموزش ابتدایی و متوسطه وظیفه افزایش رشد آموزشی دانش آموزانی را دارد که از دوره پیش دبستانی به دبیرستان متوسطه یا هر معادل دیگری پیشرفت می‌کنند.
دفتر آموزش عالی
دفتر آموزش عالی بر ارتقا آموزش مدارس عالی برای کارشناسی و کارشناسی ارشد تمرکز دارد. وظایف دفتر شامل نظارت بر اجازه بورس، کیفیت معلم و همچنین انتخاب و پذیرش دانشجویان داخلی و خارجی است.
ادارات ورزش و فرهنگ
این بخش‌های وزارتخانه بر بخش‌های ورزش و فرهنگ تمرکز می‌کند.
آژانس ورزشی ژاپن
آژانس ورزشی ژاپن وظیفه ارتقا تربیت بدنی و بهداشت و همچنین حفظ توانایی کشور جهت رقابت در دو و میدانی بین‌المللی را بر عهده دارد.
مردی که برگشت (فیلم ۱۹۳۱)
مردی که برگشت (به انگلیسی: The Man Who Came Back) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۳۱ به کارگردانی رائول والش، با بازی جنت گینور و چارلز فارل است. این فیلم توسط ادوین جی بورک از نمایشنامه ژول اکرت گودمن روی صفحه نمایش اقتباس شده‌است.
وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری
ادارات علوم و فناوری
این بخش‌های وزارتخانه بر بخش‌های علوم و فناوری تمرکز می‌کند.
دفتر سیاست علوم و فناوری
دفتر سیاست علوم و فناوری مسئول ارتقا علم و فناوری در کشور را برعهده دارد. دامنه این گروه شامل دانشجویان و افراد متخصص است.
دفتر ارتقا پژوهش
دفتر ارتقا پژوهش بخشی است که بر توسعه تحقیقات علمی و تحقیقات در زمینه‌هایی از جمله فناوری و فیزیک تمرکز دارد.
دفتر تحقیق و توسعه
دفتر تحقیق و توسعه کمی متفاوت از دفتر ارتقا پژوهش است زیرا این بخش بر روی مشکلات اجتماعی از جمله انرژی و محیط زیست تمرکز دارد. در نتیجه، این بخش بر اکتشاف در فضا و دریا عمیق تمرکز خواهد کرد.
فعالیت‌ها و بودجه تحقیقات
در حالی که این وزارت در حال حاضر شامل چندین سازمان، در درجه اول آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری است، در واقع این وزارتخانه به عنوان وزارت آموزش و پرورش آغاز به کار کرد. طی سال‌های گذشته، ژاپن به‌طور جداگانه هر یک از موضوع‌ها، یک آژاپنس ایجاد کرد که در نهایت در سازمان فعلی ترکیب شدند. با این وجود، هر بخش وزارت یک بخش تحقیقات دارد.
آمارگیری
وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری مسئولیت مستقیم، هرچند نه کاملاً، تأمین بودجه تحقیقات مربوط به آمارگیری را عهده‌دار بوده‌است.
تحقیقات آموزشی
وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری طی سال‌ها افزایش بودجه داشته‌است. سازمان بودجه را در پروژه‌هایی مانند علوم رایانه، سنتز شیمیایی بر پایه مهندسی شیمی، زیست‌فناوری، پژوهش‌های ژنوم انسان، پیام‌رسانی سلولی، بیوانفورماتیک، پژوهش مغز، زیست‌شناسی ساختاری، زیست‌شناسی تکوینی و مهندسی پزشکی و غیره صرف می‌کند.
هیلزبورو، جورجیا
هیلزبورو (به انگلیسی: Hillsboro) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در جورجیا واقع شده‌است. هیلزبورو ۱۹۶٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جک‌بوتس در وایتهال
جک‌بوتس در وایتهال (Jackboots on Whitehall) یک فیلم عروسکی انیماترونیکِ طنزِ اَکشن است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. فیلم در یک تاریخ جایگزین در جنگ جهانی دوم می‌گذرد که در آن، نیروهای ارتش آلمان نازی، لندن را به اشغال خود درآورده‌اند.
پاتریسیا یورنا رودریگز
پاتریسیا یورنا رودریگز (زاده ۶ مارس ۱۹۹۰) بازیگر، مدل و ملکه زیبایی اسپانیایی است.
تزرج (سربنان)
تذرج یک روستا در ایران است که در دهستان سربنان شهرستان زرند استان کرمان واقع شده‌است. تزرج ۴۱ نفر جمعیت دارد.
جمعیت
این روستا در بخش مرکزی شهرستان زرند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
انتخابات سراسری بوسنی و هرزگوین (۲۰۱۸)
مجلس مسئولیت قانون‌گذاری را در این کشور به عهده دارد.
احزاب راه راست بوسنی، دمکرات، اتحاد دمکراسی کرووات و چند حزب دیگر در این کشور فعالیت سیاسی دارند.
نظام انتخاباتی
سه نامزد ریاست جمهوری با اکثریت آرا انتخاب می‌شوند. رأی دهندگان جمهوری صرب نامزد صرب، و رای‌دهندگان بوسنیایی نامزد خود و کروواتها نیر نامزد خود را در ریاست جمهوری بوسنی و هرزگوین،انتخاب می‌کنند. در حال حاضر ریاست جمهوری هر ۸ ماه یک بار بین یک صرب، یک بوسنیایی و یک کرووات در گردش است.
۴۲ عضو مجلس نمایندگان با نظام نمایندگی متناسب در دو حوزه انتخاباتی، در فدراسیون بوسنی و هرزگوین و جمهوری صربستان انتخاب می‌شوند.
کارل فردریش فون لدبور
کارل فردریش فون لدبور (زاده ۸ ژوئیه۱۷۸۶ اشترالزوند - درگذشته ۴ ژوئیه ۱۸۵۱ مونیخ) یک گیاهشناس آلمانی- استونیایی بود.
بین سال ۱۸۱۱ و ۱۸۳۶، پروفسور علم در دانشگاه تارتو استونی بود. مهم‌ترین کار او کتاب گیاگان آلتایکا که اولین کتاب در مورد گیاگان کوه‌های آلتای بود واولین بار در سال ۱۸۳۳ منتشر شد؛ و کتاب گیاگان روسیه که در چهار جلد و بین سالهای ۱۸۴۱ تا ۱۸۵۳ منتشر شد و اولین کتاب کامل در مورد گیاگان امپراتوری روسیه بود، است.
در کتاب گیاگان آلتایکا گونه‌های جدیدی مانند :گونه‌ای سیب وحشی و سیاه کاج سیبری را برای اولین بار توصیف کرد. گونه‌های گیاهان لدبوریا و لدبوریلا به افتخار او نامگذاری شده‌اند.
رابرت اسکارپیت
رابرت اسکارپیت ؛ در ۲۴ آوریل ۱۹۱۸ در سنت مکایر، ژیروند، فرانسه زاده و در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۰ در لانگون، ژیروند، فرانسه درگذشت. جامعه‌شناس، آکادمیک، نویسنده و روزنامه‌نگار فرانسوی بود. او بیشتر برای عموم به خاطر نگارش مقالات طنز در روزنامه‌هایی همانند «لوموند» شناخته می‌شود که در آنها از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۹ حدود بیست ستون در ماه می‌نوشت.
جوانی
اسکارپیت دوران کودکی و نوجوانی خود را در ژیروند گذراند. در ۱۸ سالگی (۱۹۳۶) چون می‌خواست به تحصیل ادامه دهد، بیشتر به ضرورت و علاقه، تحصیل انگلیسی را انتخاب کرد. تحصیلات کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد را با مدرک «دکتری ادبیات انگلیسی» به پایان رساند. او از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ به عنوان معلم دبیرستان در آرکاشون (ژیروند) کار کرد. او به عنوان متخصص ادبیات انگلیسی نویسنده حدود پنجاه کتاب در زمینه داستان و جامعه‌شناسی مقاله و رمان است.
خبرنگار
اسکارپیت با داستان‌های کوتاه طنز خود در روزنامه لوموند شناخته شد و به عنوان منتقد ادبی برای بسیاری از مجلات، ستون‌نویس لوموند در سال ۱۹۸۳، سپس جنوب غرب بود.
استاد و جامعه‌شناس
پس از جنگ جهانی دوم دبیرکل و مدیر مؤسسه فرانسوی آمریکای لاتین در مکزیک شد. سپس استادیار زبان انگلیسی و استاد ادبیات تطبیقی در دانشکده هنر بوردو (۱۹۵۱–۱۹۷۰) و مؤسس مرکز جامعه‌شناسی ادبیات بود که در سال ۱۹۶۰ افتتاح شد و بعدها مؤسسه ادبیات و هنر تکنیک‌های توده ای خوانده شد.
اسکارپیت به عنوان مدیر علمی طرح «فرهنگ بین‌المللی اصطلاحات ادبی» (DITL V.2) خدمت کرد. طرح در حال انجام با بودجه انجمن بین‌المللی ادبیات تطبیقی از سال ۱۹۸۸ توسط ژان ماری گراسین ادامه یافت.
علوم ارتباطات
به قول خودش: ''برای اندازه‌گیری ریسک نوشتن، باید درک کرد که خواندن چیست، چگونه می‌توان پیام متنی را دریافت کرد. این یک رویکرد کاملاً علمی است. او مقالاتی را در مجله بررسی فیلولوژیکی'' دانشگاه بلگراد در سال ۱۹۶۳ منتشر کرد. کتاب «جامعه‌شناسی ادبیات» او که در سال ۱۹۵۸ به زبان فرانسه منتشر شد به ۲۳ زبان ترجمه شده‌است.