cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نیکولا فربرادر
نیکولا فربرادر (Nicola Fairbrother؛ زادهٔ May 14, 1970) جودوکار اهل بریتانیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
نونو دلگادو
نونو دلگادو (Nuno Delgado؛ زادهٔ August 27, 1976) جودوکار اهل پرتغال بود.
سنتر ولی، آرکانزاس
سنتر ولی (به انگلیسی: Center Valley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوپ، آرکانزاس واقع شده‌است. سنتر ولی ۱۴۱٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پی‌فم
پی‌فَـم (Pfam) که در انگلیسی برگرفته از عبارت «Protein families» است، یک پایگاه داده از خانواده‌های پروتئین است که حاوی توصیف و توضیح‌نویسی و همچنین هم‌ترازسازی چند توالی است که با استفاده از مدل پنهان مارکوف ایجاد شده‌است. جدیدترین نسخهٔ پی‌فَـم، نسخهٔ ۳۳٫۱ است که در ماه مه ۲۰۲۰ میلادی به‌روزرسانی شد و ۱۸٬۲۵۹ خانوادهٔ پروتئینی را در بر می‌گیرد.
پژوهشگران با مراجعه به پی‌فَـم می‌توانند برای هر خانوادهٔ پروتئینی، این موارد را ببینند:
آنه باروئو
آنه باروئه ( به فرانسوی: Anne Baraou زاده ۲۵ اکتبر ۱۹۶۵ بوردو فرانسه) خالق کمیک استریپ، نویسنده کتب طنز، نقاش و عضو جمعی از سازندگان کتاب های طنز علیه سکسیسم می‌باشد.
ایت وعبان
ایت وعبان (به عربی: أیت وعبان) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان تیزی وزو واقع شده‌است. ایت وعبان ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه داده دومین حفظ‌شده
پایگاه داده دومِـین حفظ‌شده (Conserved Domain Database) یک پایگاه داده از مدلهای جستجوی پایگاه داده انشقاقی و همچنین مدل‌های هم‌ترازسازی چند توالی از دومِـین پروتئین بسیار قدیمی و پروتئین‌های کامل است که به‌خوبی توصیف و توضیح‌نویسی شده‌است.
فهرست دبیرکل‌های اوپک
این نوشتار حاوی فهرست دبیرکل‌های اوپک از زمان تأسیس تاکنون حاضر است.
هلموت کرونسباین
هلموت کرونسباین (Helmut Kronsbein; December 25, 1914 – 1914:12:25, March 27, 1991) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
از باشگاه‌هایی که او در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد اشاره کرد.
ریکوردیا فلوریدا
ریکوردیا فلوریدا نام یک گونه مرجانی از زیررده شش‌مرجانیان است.
این گونه در آب‌سنگ‌ها و تکی یا در گروه‌های کوچک یافت می‌شود. زیستگاه‌های شناخته‌شده ریکوردیا فلوریدا شامل اقیانوس اطلس، دریای کارائیب و خلیج مکزیک است.
آیت صالح
آیت صالح یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در ناحیه ثنیه واقع شده‌است. آیت صالح ۵٫۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زوانتوس سوسیاتوس
زوانتوس سوسیاتوس نام یک گونه از سرده مرجان فرشی است. این گونه با نام‌های «فرش سبز دریایی» هم شناخته می‌شود. زوانتوس سوسیاتوس، نوعی یاخته گزنده است که معمولاً در آب‌سنگ‌های کم‌عمق در مناطق استوایی دریای کارائیب تا جنوب‌شرقی برزیل یافت می‌شود. در حال حاضر، تحقیقاتی برای بررسی استفاده از این گونه علیه انگل‌های لنفاوی انسان در حال انجام است.
اسکار گارسیا (بازیکن فوتبال زاده ۱۹۸۸)
اسکار گارسیا (Óscar García؛ زادهٔ July 12, 1988) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لگانس، باشگاه فوتبال غیرت، باشگاه فوتبال مالاگا، و باشگاه فوتبال اوکلند سیتی اشاره کرد.
اورن اسمادیا
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
هاپوگاهامولا
هاپوگاهامولا (به لاتین: Hapugahamulla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
فومی وونگویچیت
فومی وونگویچیت (Phoumi Vongvichit؛ (زاده ۶ آوریل ۱۹۰۹ – درگذشته ۷ ژانویه ۱۹۹۴) یک سیاست‌مدار اهل لائوس بود. وی از ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶ تا ۱۵ اوت ۱۹۹۱ رئیس‌جمهور این کشور بود.
فومی وونگویچیت در ۷ ژانویه ۱۹۹۴، در سن ۸۴ سالگی بر اثر بیماری قلبی درگذشت.
هلموت کوسمهل
هلموت کوسمهل (Helmut Kosmehl؛ زادهٔ September 27, 1944) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
موزه ملی صربستان
موزه ملی صربستان بزرگترین و قدیمی‌ترین موزه در صربستان، (یوگسلاوی) سابق که در ۱۰ می ۱۸۴۴ تأسیس شد. دارای بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ از اشیاء شامل بسیاری از شاهکارهای خارجی می‌باشد. این موزه در حال حاضر به دلیل نوسازی بسته است.
شینیچی شینوهارا
شینیچی شینوهارا (Shinichi Shinohara؛ زادهٔ January 23, 1973) جودوکار اهل ژاپن بود.
دالاس، آرکانزاس
دالاس (به انگلیسی: Dallas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پولک، آرکانزاس واقع شده‌است. دالاس ۳۳۵٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان قشیر
شهرستان قشیر (Қашыр ауданы) یکی از شهرستان‌های استان پاولودار در کشور قزاقستان است. جمعیت شهرستان ۲۱۳۰۲ نفر است.
جگوار ایکس‌ئی
جگوار ایکس‌ئی یک خودروی ۴ در ''شرکتی کامپکت موتور جلو-محور عقب یا چهار چرخ محرک با طراحی یان کالوم است که توسط شرکت جگوار تولید و فروخته شده و در اکتبر ۲۰۱۴ در نمایشگاه خودرو پاریس معرفی شده‌است. تولید خودروی ایکس‌ئی با کد پروژهٔ داخلی X760 در ماه آوریل ۲۰۱۵ آغاز شد.
از خصوصیات قابل توجه این خودرو می‌توان به استفاده از قطعات ''آلومینیومی در سیستم تعلیق و همچنین ساختار یکپارچه شاسی آن اشاره کرد. ایکس‌ئی اولین خودرو در کلاس خود است که دارای چنین خصوصیاتی می‌باشد.
بررسی اجمالی
جگوار ایکس‌ئی در نمایشگاه خودرو ژنو سال ۲۰۱۴ معرفی شد، اما خود این خودرو در این نمایشگاه نمایش داده نشد. پس از معرفی در نمایشگاه ژنو، از این مدل در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۴ در لندن رونمایی شد. انتظار می‌رفت که فروش این خودرو نیز در سال ۲۰۱۵ در سطح جهانی، و در سال ۲۰۱۶ در ایالات متحده آغاز شود. تولید مدل ایکس‌ئی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵ در کارخانهٔ شرکت جگوار لندروور واقع در سولیهال به‌طور رسمی آغاز شد.
موتورها
ایکس‌ئی به موتورهای جدید ۲٫۰ لیتری توربوشارژ ۴ سیلندر جگوار لندروور، که با نام انجنیوم شناخته می‌شوند، و همچنین موتور جدید ۳٫۰ لیتری وی۶ توربوشارژ بنزینی استفاده‌شده در خودروی اف-تابپ مجهز است. موتورهای وی۶ در تیپ‌هایی با عملکرد بالا مورد استفاده قرار می‌گیرند.
خانواده موتورهای ۲٫۰ لیتری اینجنیوم در انواع بنزینی و دیزل، و با تنوعی از قدرت‌های خروجی در دسترس خریداران قرار دارند. نوع ۲٫۰ لیتری دیزل از این موتور، با نیروی خروجی 161 hp، دارای مصرف سوخت 4.0 L/100 km بوده و در هر کیلومتر ۹۹ گرم گاز تولید می‌کند. با این اوصاف این موتور نقش مهمی را در کاهش میانگین میزان مصرف سوخت و میزان آلاینده‌های تولیدی در خودروهای جگوار ایفا می‌کند. پاک‌ترین خودروهای موجود در بریتانیا، از پرداخت عوارض سالانهٔ خودرو معاف خواهند شد.
مدل سال ۲۰۱۸ (MY18)
در سال ۲۰۱۷، شرکت جگوار برای مدل سال ۲۰۱۸ اصلاحات زیادی را در فضای داخلی این خودرو اعمال کرد. پوشش‌های جالیوانی مشابه مدل ایکس‌اف، نمایشگر اطلاعات راننده و نمایشگر ال‌سی‌دی روی داشبورد با پیکسل‌های بیشتر و در نتیجه وضوح تصویر بالاتر، و رابط کاربری بازطراحی شده مشابه مدل ایکس‌اف برای نمایشگر داشبورد، از جمله اصلاحات انجام شده در داخل کابین این خودرو هستند.
سلامت در ایران
مسایل سلامتی در ایران همچون بسیاری از کشورهای در حال توسعه، از دلایل گوناگونی نشأت می‌گیرد: برای نمونه، آب و ضدعفونی‌سازی، رژیم غذایی و آمادگی جسمانی، اعتیاد، سلامت روانی، امراض مسری، بهداشت و محیط زیست.
آب و تصفیه
دسترسی مردم در ایران به آب آشامیدنی در خاورمیانه یکی از بالاترین درصدها را داراست و تخمین زده می‌شود ۹۲٪ مردم از این دسترسی برخوردارند. (۱۰۰٪ در نواحی شهری و حدود ۸۰٪ در نواحی روستایی).
در زمینهٔ تصفیه فاضلاب کمبودهای قابل توجهی وجود دارد؛ برای مثال، در تهران بیشتر جمعیت از تصفیهٔ فاضلاب بهرمند نیستند و فاضلاب خام مستقیماً وارد آب‌های زیرزمینی می‌شود. با حاد شدن بحران آب با افزایش جمعیت، آلودگی آب‌های زیرزمینی ریسک‌های سلامتی را افزایش می‌دهد.
آیت سی اعمر
آیت سی اعمر (به لاتین: Aït Si Amar) یک منطقهٔ مسکونی در آمال (استان بومرداس) است که در ناحیه ثنیه واقع شده‌است. آیت سی اعمر ۶٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گولگ
گولگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مانوک اکسرجیان
مانوک اکسرجیان (Մանուկ Էսերջյան؛ زاده ۱۸۸۸ – درگذشت نوامبر ۱۹۷۴) معمار ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زندگی‌نامه
در ۱۸۸۸ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۴ از مدرسه سلطنتی معماری در کنستانتینوپل فارغ‌التحصیل شد. وی بیمارستان و مرکز پزشکی منهاست نیویورک را طراحی نمود. اکسرجیان گروهی از مجتمع‌های آپارتمانی خیابان ۶۶ام و درایو ۶۷ام بولوار کوینز واقع در فارست هیلز، نیویورک را طراحی نمود. اکسرجیان وی در نوامبر ۱۹۷۴ در سن ۸۶ سالگی در منزل خویش در منهاست درگذشت.
خایمه دوم، پادشاه آراگون
خایمه دوم آراگون (Jaume el Just؛ ۱۰ آوریل ۱۲۶۷ – ۲/1267:4:10, November 5, 1327) تروبادور، شاعر، و پادشاه اهل آراگون بود. وی پادشاه آراگون والنسیا و بارسلونا بود.
پسته (ابهام‌زدایی)
پسته ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اسکار گونزالس (بازیکن فوتبال اسپانیایی)
اسکار گونزالس (Óscar González؛ زادهٔ November 12, 1982) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال وایادولید، باشگاه فوتبال المپیاکوس، و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
سیمونا ریشتر
سیمونا ریشتر (Simona Richter؛ زادهٔ March 27, 1972) جودوکار زن اهل رومانی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
شیلینگستون
شیلینگستون (به انگلیسی: Shillingstone) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در دارست شمالی واقع شده‌است. شیلینگستون ۱٬۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
ریچتون پارک، ایلینوی
ریچتون پارک (به انگلیسی: Richton Park) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده‌است. ریچتون پارک ۱۰٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۶۴۶ نفر جمعیت دارد.
جورج تاون، پاپ، آرکانزاس
جورج تاون (به انگلیسی: Georgetown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوپ، آرکانزاس واقع شده‌است. جورج تاون ۱۱۴٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هاپوگاسپیتیا
هاپوگاسپیتیا (به لاتین: Hapugaspitiya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
آیت سی سعید
آیت سی سعید (به لاتین: Aït Si Saïd) یک منطقهٔ مسکونی در بنی عمران (الجزایر) است که در ناحیه ثنیه واقع شده‌است. آیت سی سعید ۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کنستانس سیسیل
کنستانس سیسیل (Constance of Sicily, Queen of Aragon؛ ۱۲۴۹ – ۹ آوریل ۱۳۰۲ (سن ۵۲ یا ۵۳)) ملکه اهل اسپانیا بود. وی ملکه آراگون و همسر پیتر سوم آراگون بود.
اونوربات پروجاو
اونوربات پروجاو کشتی‌گیر کشور مغولستان است. از افتخارات این کشتی‌گیر می‌توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ اشاره کرد.
انتخابات سراسری سومالی‌لند (۲۰۱۷)
پیش‌زمینه
انتخابات پارلمانی سومالی‌لند قرار بود در سپتامبر ۲۰۱۰ برگزار شود اما سرانجام به ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ افتاد. با این حال از آنجا که کمیته ملی انتخابات آماده برگزاری این انتخابات نبود، گوئورتی (مجلس سنای سومالی‌لند) در سپتامبر ۲۰۱۵ دورهٔ نمایندگان را تا ۲۱ ماه اضافه کرد. موسی بیهی عبدی که رئیس حزب صلح، اتحاد و توسعه است در نوامبر ۲۰۱۵ از سوی این حزب به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری برگزیده شد. حزب عدالت و توسعه نیز فیصل علی ورابی را به عنوان نامزد معرفی کرد. ورابی این فرصت را پس از یک دورهٔ طولانی چالش سیاسی و حقوقی با جمال علی به دست آورد و این در حالی بود که وی در دو انتخابات گذشته شکست خورده بود. با این حال جمال به حزب کولمیه (حزب صلح، اتحاد و توسعه) می‌پیوندد و فیصل دبیر کل و همچنین نامزد ریاست‌جمهوری حزب عدالت و رفاه می‌شود.
زاوسترو
زاوسترو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پریبوی واقع شده‌است. زاوسترو ۸۸ نفر جمعیت دارد.
کیارا باتسونی
کیارا باتسونی (Chiara Bazzoni؛ زادهٔ July 5, 1984) ورزشکار دو و میدانی، و دونده اهل ایتالیا است.
سارگیس ارگانیان
سارگیس ارگانیان (Սարգիս Երկանյան؛ زاده ۱۸۷۰ – درگذشته ۱۹۵۰) نقاش ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود.
زندگی‌نامه
سارگیس ارگانیان در ۱۸۷۰ در ترابزون به دنیا آمد؛ و در سال ۱۸۹۴ برای به آموزش رشته هنری به کنستانتینوپل رفت. در سال ۱۸۹۴ وی به پاریس رفت جایی که وی در س‌هایی از ژان-پل لورنس و ژان-ژوزف بنژامین-کنستان فرا گرفت. متعاقباً، وی در آکادمی هنرهای زیبای پاریس ثبت نام نمود و شاگرد ژان-لئون ژروم شد. در سال‌های ۱۸۹۷ و ۱۸۹۸ وی در نمایشگاه‌های انفرادی پاریس شرکت نمود. در بین سال‌های ۱۸۹۴–۱۸۹۶ در جریان کشتار حمیدیه وی پدر و برادرش از دست داد و در سال ۱۸۹۷ به نیویورک پناه برد. وی برای مدتی به عنوان هنرمند برای نیویورک هرالد فعالیت نمود. در سال ۱۸۹۴ به خاطر اثری که در نمایشگاه جهانی در سنت لوئیس به نمایش گذاشته بود برنده جایزه نفر سوم شد و حق شهروندی ایالات متحده آمریکا را نیز به دست آورد. در همان زمان نیز وی ازدواج نمود. در سال ۱۹۰۵ دو تابلوی نقاشی روغنی وی در نمایشگاه پورتلند اورگن به نمایش گذاشته شد. وی دلتنگ زادگاهش شد و در سال ۱۹۱۲ به استانبول مسافرت نمود و برای مدت در دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان تدریس نمود. در آنجا وی برضد بلشویک‌ها سخنرانی می‌کند و پس از انقلاب ۱۹۱۷ مجبور می‌شود از روسیه بگریزد. زمانی که جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ شروع شد وی تصمیم گرفت که به تفلیس برود. وی ابتدا به استانبول و سپس به سنت لوئیس سفر نمود. در سال ۱۹۲۱ وی نقاشی‌های آبرنگ فردریک لینکلن استودارد را بازسازی نمود. باقیمانده عمر خویش را در نیز در سنت لوئیس نمود. وی در سال ۱۹۵۰ در سن ۸۰ سالگی درگذشت و در گورستان بلفونتین به خاک سپرده شد.
فلوریان نیدرلشنر
فلوریان نیدرلشنر (Florian Niederlechner؛ زادهٔ October 24, 1990) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرایبورگ، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، و باشگاه فوتبال هایدنهایم اشاره کرد.
پی‌دی‌بی‌سام
هر ساختار پروتئینی در این پایگاه داده، دارای یک تصویر (از جلو، از بالا و از پائین)، محتوای مولکولی ترکیب شیمیایی، طرح‌واره‌ای از واکنش آنزیمی احتمالی، تکالیف عملکردی هستی‌شناسی ژن، توصیف دقیق توالی یک دالتونی دومین توسط پی‌فم و اینترپرو، شرحی از مولکول‌های اتصالی، تصاویری از واکنش میان پروتئین و ساختارهای ثانویه، نمودار شماتیک از تعامل پروتئین-پروتئین، تحلیل شکاف‌های درون ساختمان پروتئین و پیوندهای اینترنتی به پایگاه‌های داده‌های دیگر است.
در این پایگاه داده، از نرم‌افزارهای گرافیک مولکولی راس‌مول و جی‌مول جهت نمایش سه‌بعدی مولکول‌ها و تعامل شیمیایی میان آنها استفاده شده‌است.
از زمان انتشار پروژه ۱۰۰۰ ژنوم در اکتبر ۲۰۱۲ میلادی، تمامی گونه‌های مختلف اسید آمینه شناخته‌شده توسط این پروژه، به دقت به توالی پروتئین مربوط به خود در بانک داده پروتئین ارتباط داده شده‌است. این گونه‌ها در پی‌دی‌بی‌سام نشان داده شده و با شناسهٔ مرتبط به خود در یونی‌پروت ارجاع داده شده‌است. پی‌دی‌بی‌سام حاوی ساختارهایی است که ممکن است در داروپردازی به‌کار آیند. یکی از شاخه‌های این پایگاه داده به نام «دراگ‌پورت» (DrugPort) بر روی این مدل‌ها تمرکز دارد و با دراگ‌بنک هم مرتبط است.
سلاوا گریگوریان
سلاوا گریگوریان ( زادهٔ ) گیتارنواز ارمنی‌تبار اهل استرالیا است.
زندگی‌نامه
وی در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۷۶ در قزاقستان از والدینی به نام‌های ادوارد و ایرینا گریگوریان که هر دویشان نوازندگان حرفه‌ای ویولن بودند به دنیا آمد در سال ۱۹۸۱ به همراه خانواده‌اش به استرالیا مهاجرت نمود. وی در ملبورن بزرگ شد. گریگوریان در سن ۷ سالگی نزد پدرش شروع به فراگیری نواختن گیتار نمود. در سن ۱۲ سالگی به صورت حرفه‌ای نوازندگی نمود و نخستین اجرای انفرادی خویش در سن ۱۴ سالگی در سیدنی انجام داد. به دنبال موفقیت در رقابت بین‌المللی گیتار کلاسیک توکیو جایی که وی جوانترین فینالیست در تاریخچه این رقابت بود گریگوریان در سال ۱۹۹۵ برای ضبط چهار آلبوم انفرادی قراردادبست. سلاوا گریگوریان در سال ۲۰۰۲ برای «Sonatas & Fantasies»، در سال ۲۰۱۷ برای «_Cello Suites Volume I» و در سال ۲۰۱۸ برای «_Cello Suites Volume II» برنده جایزه ای‌آرآی‌ای بهترین آلبوم کلاسیک شد.
تامرلان تمنوف
تامرلان تمنوف (Тамерлан Русланович Тменов؛ زادهٔ ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۷) جودوکار اهل روسیه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
العزله
العزله (به لاتین: Azela) یک منطقهٔ مسکونی در بنی عمران (الجزایر) است که در ناحیه ثنیه واقع شده‌است. العزله ۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چاه موتور کمیته امداد
چاه موتور کمیته امداد روستایی در دهستان قلعه زری بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
اسکار لوئیس سلادا
اسکار لوئیس سلادا (Óscar Luis Celada؛ زادهٔ March 9, 1966) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاس پالماس، باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون، و باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا اشاره کرد.
خلق‌آباد
خلق‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اسکار گیل (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۵)
اسکار گیل (Óscar Gil؛ زادهٔ June 14, 1995) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
ساندرو آمیناشویلی
ساندرو آمیناشویلی ورزشکار مرد رشتهٔ کشتی آزاد متولد ۲۱ فوریهٔ ۱۹۹۲ در کشور گرجستان است. از افتخارات این کشتی گیر می توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۵ اشاره کرد.
زاووینه
زاووینه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بایینا باشتا واقع شده‌است. زاووینه ۶۳٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۳ نفر جمعیت دارد و ۹۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوریسلیدی لوپتی
یوریسلیدی لوپتی (Yurisleidy Lupetey؛ زادهٔ May 6, 1981) جودوکار اهل کوبا است.
نبرد ویازما–بریانسک
نبرد ویازما–بریانسک به مجموعه درگیری‌های نظامی در ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ در نواحی شهرهای ویازما و بریانسک در ۳۵۰ کیلومتری غرب مسکو، پایتخت شوروی، بین ورماخت و ارتش سرخ در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم اشاره دارد.
تهاجم نیروهای آلمانی با اسم رمز «عملیات تایفون»، با هدف محاصره و انهدام مدافعان مسکو و گشودن راه جهت حرکت به سمت پایتخت شوروی، از ۲ اکتبر سال ۱۹۴۱ از سه محور آغاز شد. آلمانی‌ها با غافلگیر کردن طرف مقابل، تا ۱۰ اکتبر در قالب دو ناحیه عمده در اطراف شهرهای ویازما و بریانسک، قریب به یک میلیون نفر از نیروهای سه جبهه ارتش سرخ را به محاصره درآوردند. با پاکسازی این دو منطقه تا حدود روز ۲۰ اکتبر، هفت ارتش میدانی شوروی منهدم و حدود ۷۰۰ هزار نفر از نیروهای آن به اسارت آلمانی‌ها درآمدند. ورماخت با کسب این پیروزی بزرگ یک شکاف ۳۰۰ کیلومتری در خطوط دفاعی مدافعان غرب مسکو ایجاد و امکان ادامه پیشروی را فراهم آورد.
پیش‌زمینه
عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، از ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد. نیروهای آلمانی با شکست‌دادن دفاع مرزی ارتش سرخ، پیشروی سریعی در عمق خاک شوروی داشتند. تا اوایل ژوئیه ۱۹۴۱، ورماخت سه ارتش میدانی ارتش سرخ را در غرب مینسک محاصره و منهدم کرد و سپس از رودهای دوینا و دنیپر عبور نمود. موفقیت‌های مشابهی نیز در جناحین شمالی و جنوبی برای آلمان به‌دست آمد. در مرحلهٔ دوم عملیات، آلمانی‌ها پس از یک ماه مبارزهٔ سنگین، محاصرهٔ بزرگ دیگری — این بار حوالی اسمولنسک — ایجاد کردند و سه ارتش میدانی دیگر شوروی را از بین بردند.
بحث پیرامون چگونگی بهره‌گیری از پیروزی‌های اولیهٔ عملیات و تهاجم به مسکو از ژوئیه ۱۹۴۱ میان رهبران فرماندهی عالی آلمان در جریان بود. بسیاری از فرماندهان نیروی زمینی، ارتشبد فرانتس هالدر، به‌خصوص رئیس ستاد کل نیروی زمینی، خواهان پیشروی بلافاصلهٔ گروه ارتش مرکز به‌سمت مسکو بودند. چنین تهاجمی مسکو را در معرض تهدید قرار می‌داد، بنابراین بخش اصلی نیروهای ارتش سرخ را وادار به نبرد می‌کرد و امکان انهدام آن‌ها برای آلمانی‌ها فراهم می‌شد. با این حال، با دخالت آدولف هیتلر، پیشوای آلمان، سرانجام تصمیم بر این شد که تمرکز نیروهای زرهی گروه ارتش مرکز بر شهرهای لنینگراد و کی‌یف در جناحین باشد. این تغییر مسیر اگرچه موفقیت‌های بزرگی را در پی داشت، موجب اخلال و تأخیر در حرکت گروه ارتش مرکز به‌سمت مسکو شد.
آماده‌سازی و طرح‌ریزی آلمان
در حالیکه به نظر می‌رسید گروه ارتش شمال و گروه ارتش جنوب به‌کمک گروه ارتش مرکز توان اصلی نیروهای جبهه‌های شمال غربی و جنوب غربی شوروی را از بین برده‌اند، روز ۵ سپتامبر هیتلر با احضار هالدر، برنامه خود برای تهاجم به مسکو را با او در میان گذاشت. هیتلر گفت که این تهاجم می‌بایست در ۸ تا ۱۰ روز آینده آغاز شود. هیتلر می‌خواست گروه زرهی ۲ پس از پایان نبردهای اوکراین به‌سمت شرق چرخش کند.
پیش از پایان نبرد کی‌یف، روز ۶ سپتامبر هیتلر با صدور فرمان شماره ۳۵ پیشوا مقرر کرد گروه ارتش مرکز در اواخر سپتامبر تهاجم بزرگ دیگری به‌سمت شرق داشته باشد. این فرمان، نیروهای آلمان را موظف می‌کرد تا پیش از رسیدن زمستان، مدافعان مسکو را منهدم کنند و به‌سمت این شهر پیش بروند. بر مبنای این فرمان، گروه ارتش مرکز می‌بایست با تهاجم در جهت عمومی ویازما، «گروه ارتش تیموشنکو» را پیش از عقب‌نشینی منظم آن به‌سمت مسکو، در شرق اسمولنسک از دو طرف با نیروهای زرهی محاصره و منهدم کند. برای این کار، دو «گروه شوک» می‌بایست تشکیل می‌شد: یک گروه در جناح جنوبی در جنوب شرقی شهر روسلافل که محور تهاجم آن به‌سمت شمال شرقی بود؛ این گروه می‌بایست از نیروهای گروه ارتش مرکز و لشکرهای دوم و پنجم زرهی که جهت اجرای این مأموریت آزاد می‌گشتند، ساخته می‌شد. گروه دیگر در ناحیهٔ ارتش نهم و با محور تهاجم از طریق شهر بلیی بود؛ این گروه می‌بایست تا جای ممکن شامل آرایش‌های بزرگی از گروه ارتش مرکز می‌شد.
۱۰ سپتامبر، فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان بر مبنای فرمان هیتلر، از جانب خود دستور به «ادامهٔ عملیات‌ها» داد. این فرمان به «انهدام گروه ارتش تیموشنکو» اهمیت کمتری می‌داد و ادامهٔ حرکت به‌سمت مسکو را منوط به «تکمیل محاصره» و «اطمینان از انهدام نیروهای دشمن» می‌دانست. بر این اساس، گروه زرهی ۲ و ارتش دوم ورماخت نیز به‌سمت شمال شرقی یورش می‌بردند و جناح راست آن‌ها شهر اریول را تصرف می‌کرد. بنابراین بیشتر نیروهای ارتش دوم ورماخت از فرایند انهدام محاصرهٔ کی‌یف جدا می‌شدند تا همراه گروه زرهی ۲، محور سوم تهاجم را مستقل از نیروهای محدودهٔ ویازما ایجاد نمایند و از جناح راست مابقی نیروها محافظت کنند. فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان قصد داشت با الحاق گروه‌های زرهی ۳ و ۴، حلقهٔ محاصره را در ویازما ببندد اما فیلدمارشال فون بک ترجیح می‌داد محاصره در گژاتسک، در شرق ویازما، بسته شود. سرانجام توافق بر این شد که دو گروه زرهی حلقهٔ درونی را در ویازما و حلقهٔ بیرونی را در گژاتسک ببندند.
هلموت مانوال
هلموت مانوال (Hellmut Maneval; November 13, 1898 – 1898:11:13, April 19, 1967) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود.
نبرد ویازما–بریانسک
آماده‌سازی و طرح‌ریزی آلمان
پیوست شماره ۱ به فرمان فرماندهی عالی نیروی زمینی با تأکید بر نیروهای متحرک، قرارگاه فرماندهی یک سپاه به‌همراه دو لشکر پیاده‌نظام و قرارگاه فرماندهی یک سپاه موتوریزه به‌همراه دو لشکر زرهی و دو لشکر پیاده‌نظام موتوریزه را از گروه ارتش جنوب به گروه زرهی ۲ منتقل کرد. گروه ارتش شمال هم موظف شد قرارگاه فرماندهی گروه زرهی ۴ را به‌همراه قرارگاه فرماندهی سه سپاه، پنج لشکر زرهی و دو لشکر پیاده‌نظام موتوریزه به گروه ارتش مرکز انتقال دهد. دو لشکر زرهی نیز که از آلمان راهی منطقهٔ عملیاتی بودند، نیز بعدتر به نقطهٔ اصلی تهاجم ملحق می‌شدند.
واردلی، راتلند
واردلی (به انگلیسی: Wardley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در راتلند واقع شده‌است. واردلی ۳۲ نفر جمعیت دارد.
هلموت مانوال
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
هیستی، آرکانزاس
هیستی (به انگلیسی: Hasty) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیوتون، آرکانزاس واقع شده‌است. هیستی ۳۷۳٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امانوئل چکاناواریان
امانوئل چکناواریان (Էմանուել Ճգնավորյան؛ زادهٔ مصادف با ۲ اردیبهشت ۱۳۷۴) موسیقی‌دان ایرانی-ارمنی‌تبار اهل اتریش است. امانوئل پسر دوم موسیقیدان بزرگ ایرانی لوریس چکناواریان میباشد.
زندگی‌نامه
در ۲۲ آوریل ۱۹۹۵ در وین زمانی که پدرش لوریس چکناواریان با خانواده اش در اتریش بود به دنیا آمد. چکناواریان در سن ۵ سالگی شروع به نواختن ویولن نمود. وی در سن ۷ سالگی نخستین کنسرت عمومی را اجرا نمود. دوسال بعد در نتیجه یک کنسرت موسیقی کمک هزینه تحصیلی از سوی بنیاد ولادیمیر اسپیواکف به وی اعطا گردید. این بورسیه منجربه اجرای کنسرت در تالار بزرگ کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو شد. در ژوئن ۲۰۱۴ چکناواریان از مدرسه قلب مقدس در وین فارغ‌التحصیل شد.
نبرد ویازما–بریانسک
طرح عملیات تایفون
در طرح بازبینی‌شدهٔ ستاد گروه ارتش مرکز با اسم رمز «عملیات تایفون»، که ۱۶ سپتامبر صادر گشت، درحالیکه فرمان هیتلر، دو محور تهاجم با گروه‌های زرهی ۳ و ۴ را در نظر داشت، تهاجم را سه گروه زرهی در سه محور ترتیب می‌دادند. بر پایهٔ این فرمان، علاوه‌بر عملیات گروه زرهی ۳ در جناح شمالی و گروه زرهی ۴ در بخش مرکزی، گروه زرهی ۲ — تحت امر ارتشبد هاینتس گودریان — نیز در جناح جنوبی به طرح عملیاتی افزوده می‌شد و از شوستکا در جنوب غربی با گذر از اریول به‌سمت مسکو پیش می‌رفت. تهاجم گودریان محاصرهٔ عمدهٔ دیگری را علیه نیروهای ارتش سرخ در ناحیهٔ بریانسک ممکن می‌کرد. در صورت موفقیت این عملیات، هر سه جبههٔ ارتش سرخ که از مسکو دفاع می‌کردند، از بین می‌رفتند و این شهر کاملاً بدون دفاع می‌شد. همانند نخستین روز عملیات بارباروسا، گروه‌های زرهی برای هماهنگی بهتر در نقاط نفوذ در دفاع دشمن، به ارتش‌های پیاده‌نظام متصل شدند.
بر اساس طرح گروه ارتش مرکز، در ابتدا گروه‌های زرهی ۳ و ۴، به‌ترتیب تحت کنترل عملیاتی ارتش‌های نهم و چهارم، می‌بایست نیروهای شوروی را در منطقه ویازما محاصره می‌کردند تا شکافی در جبهه غربی ارتش سرخ ایجاد و بزرگراه اصلی مسکو از نیروهای آن پاکسازی شود. بنابراین در جناح شمالی، ارتش نهم و گروه زرهی ۳ می‌بایست در مواضع دشمن در بین بزرگراه و ناحیه بلیی نفوذ می‌کردند و به‌سمت خط‌آهن ویازما-رژف پیش می‌رفتند. حملهٔ اصلی این جناح متوجه خولم بود. یگان‌های متحرک در جانب شرقی رود دنیپر می‌بایست به‌سمت بزرگراه غرب ویازما چرخش می‌کردند. جناحین داخلی این دو ارتش می‌بایست حملات سازمان‌یافته‌ای ترتیب می‌دادند و دشمن را با یورش‌هایی با اهداف محدود، درگیر نگاه می‌داشتند. در جناح جنوبی، ارتش دوم علاوه‌بر مشارکت در محاصرهٔ بریانسک، می‌بایست از جناح جنوبی ارتش چهارم حفاظت می‌کرد و به‌سمت سوخینیچی و مشچوفسک پیش می‌رفت. این ارتش موظف بود در صورت فراهم‌بودن شرایط، ناحیهٔ شهری و صنعتی بریانسک-اوردژونیکیزگراد را با حمله‌ای غافلگیرکننده تصرف می‌کرد. گروه زرهی ۲ در همکاری با ارتش دوم، می‌بایست از طریق ناحیهٔ بریانسک در جانب شمال شرقی به‌سمت تولا یورش می‌برد. جناح راست این گروه زرهی می‌بایست بر نواحی رودهای سووپا و اوکا قرار می‌گرفت. درحالیکه جناح چپ آن می‌بایست با همکاری ارتش دوم به‌سمت شمال چرخش و نیروهای ارتش سرخ را در خم رود دسنا منهدم می‌کرد. ارتش‌های دوم، چهارم و نهم مسئول پاکسازی مناطق تحت محاصره بودند. گروه ارتش‌های شمال و جنوب هم می‌بایست جلوتر از جناحین شمالی و جنوبی گروه ارتش مرکز، به‌ترتیب به سمت خط فرضی میان دریاچه‌های ژدان و ایلمن و نیز شهر خارکوف پیش می‌رفتند.
عملیات‌های بزرگ نظامی غالباً در موقعیتی نسبتاً ثابت که شرایط به شکل محدودی تغییر می‌کند، طرح‌ریزی می‌شوند. با این حال، در زمان برنامه‌ریزی تهاجم آلمان به مسکو، اگرچه قسمت مرکزی خط مقدم گروه ارتش مرکز در وضعیت آرامی به سر می‌برد، جناحین شمالی و جنوبی آن که بخش بزرگی از نیروهای گزینش‌شده برای عملیات از این قسمت‌ها می‌آمدند، همچنان درگیر نبرد بودند؛ به عبارت دیگر، زمانِ دقیقِ رسیدنِ این یگان‌ها و شرایط آن‌ها در آن زمان کاملاً مشخص نبود. البته اگرچه تمامی یگان‌های مورد نظر نتوانستند در موعد مقرر خود را به منطقه برسانند، طرح تهاجم به تعویق نیفتاد.
روز ۲۴ سپتامبر، آخرین کنفرانس با اهمیت در ارتباط با عملیات در قرارگاه گروه ارتش مرکز در اسمولنسک برگزار شد. فرماندهٔ کل نیروی زمینی، رئیس ستاد کل نیروی زمینی، فرماندهٔ گروه ارتش مرکز، فرماندهٔ ناوگان دوم هوایی و فرماندهان ارتش‌ها و گروه‌های زرهی گروه ارتش مرکز در این کنفرانس حضور داشتند. مهم‌ترین نتیجهٔ این کنفرانس تصمیم بر آغاز تهاجم گروه زرهی ۲ دو روز پیش از مابقی نیروهای گروه ارتش مرکز بود، تا این یگان بتواند هر چه سریع‌تر به راه‌های مناسب بین بریانسک و اریول برسد. دو روز بعد، گروه ارتش مرکز با جمع‌بندی طرح خود در یک فرمان عملیاتی، اهداف اختصاصی هر یک از ارتش‌ها را به آن‌ها ابلاغ نمود.
آماده‌سازی شوروی
پس از دریافت گزارش‌های اطلاعاتی از تهاجم قریب‌الوقوع آلمان به‌سمت مسکو، استاوکا (فرماندهی عالی شوروی) ۲۷ سپتامبر به جبهه‌های غربی و بریانسک نسبت به عدم آمادگی لازم در برابر «یک عملیات تهاجمی جدی» هشدار داد و موارد لازم برای ایجاد دفاع مناسب را مشخص نمود. البته جبههٔ غربی شوروی با پیش‌بینی این فرمان، از پیش اقدام به تمهیدات پیشگیرانه از جمله تشدید عملیات‌های شناسایی و تقویت مواضع ضدتانک خود کرده بود. طرح دفاعی ایوان کونیِف، فرمانده جبهه غربی شوروی و ستاد او که ۲۰ سپتامبر تکمیل شد، شش محور اصلی را برای تهاجم آلمانی‌ها ممکن می‌دانست. دو مسیر، یعنی یکی بزرگراه اصلی اسمولنسک-مسکو که کونیف منابع زیادی را صرف آن کرد و دیگری مقداری به سمت شمال در محور رژف، اهمیت بیشتری نسبت به مابقی برای او داشت. نیروهای ذخیره برای مقابله با آلمانی‌ها در این محور مستقر شدند. بخشی از این نیروهای ذخیره شامل چهار لشکر و چهار تیپ، در شمال شهر دوروگوبوژ در نزدیکی بزرگراه موضع گرفتند و قسمت دیگر شامل چهار لشکر از جمله دو لشکر سواره‌نظام، در ناحیه بلیی قرار گرفتند. این یگان‌های ذخیره شامل بیشتر تانک‌های جبههٔ غربی می‌شدند. به هر صورت هیچ نیروی قابل توجهی در محل اتصالات مهم ارتباطی در اریول، رژف و ویازما حضور نداشت. جبههٔ بریانسک نیز از ۲۸ سپتامبر فرمان‌های مشابهی به نیروهای خود صادر کرد. با این حال، صدور فرمان‌های استاوکا بسیار دیرتر از اقدامات آلمانی‌ها بود و هیچگاه جبههٔ ذخیره را در بر نگرفت. استاوکا همچنین هیچ‌گونه آماده‌سازی‌ای برای عملیات هماهنگ بین سه جبهه پیاده نکرد.
دست‌کم ۴۰٪ از تمامی نیروهای ارتش سرخ از دریای بالتیک در شمال تا دریای سیاه در جنوب، در حال دفاع از محور مسکو بودند. این نیروها شامل جبهه‌های غربی، بریانسک و ذخیرهٔ ارتش سرخ با مجموعاً ۱۵ ارتش و یک گروه عملیاتی در خط مقدمی به طول ۸۰۰ کیلومتر می‌شد. این جبهه‌ها شامل ۹۵ لشکر (۸۳ تفنگ‌دار، ۲ موتوریزه، ۱ تانک و ۹ سواره‌نظام)، ۱۳ تیپ و دو منطقه استحکامات با توان ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ نفر بودند. از این مقدار، ۶۶ لشکر تفنگ‌دار در لایهٔ نخست، ۱۷ لشکر تفنگ‌دار و ۷ تیپ تانک در لایه دوم و ۱۲ لشکر تفنگ‌دار و ۶ تیپ تانک در جایگاه ذخیره قرار گرفتند. بر طبق مفهوم دفاعی استاوکا، سه جبههٔ شوروی به‌صورت لایه‌به‌لایه در عمق مستقر شدند تا از پیشروی آلمانی‌ها به‌سمت مسکو جلوگیری شود. شدیدترین دفاع‌ها در جادهٔ اسمولنسک-مسکو (بزرگراه مینسک) و جاده روسلافل-مسکو (بزرگراه ورشو) تعبیه شد. نیروهای مدافع در دو گروه آرایش یافتند که مهم‌ترین آن شامل جبهه‌های غربی و ذخیره می‌شد که با دوازده ارتش از محور مسکو محافظت می‌کردند.
شوروی مقادیر زیادی از نیروی انسانی، تسلیحات، اراضی، ظرفیت صنعتی و منابع طبیعی خود را از دست داده بود. ارتش سرخ با معضلات تدارکاتی دست‌وپنجه نرم می‌کرد و ذخایر سوخت و مهمات و ظرفیت ترابری آن پس از ضدحملات ناحیه اسمولنسک از بین رفته بود. تا این زمان، خسارات نبردهای پیشین میانگین توان لشکرهای تفنگ‌دار ارتش سرخ را به حدود تنها ۳ هزار نفر رسانده بود و تعداد یگان‌های متحرک آن در محور مسکو را به تنها یک لشکر و ۱۳ تیپ تانک، مجموعاً با ۷۷۰ تانک و دو لشکر موتوریزه، کاهش داده بود.
به‌دلیل مشارکت فعالانه در عملیات‌های تهاجمی گذشته، هیچ‌یک از سه جبههٔ شوروی آمادگی خوبی برای ارائه دفاع مناسب نداشتند. تنها مجموعاً ۱۹۳ هزار نفر جهت جایگزینی تلفات پیشین به این سه جبهه اختصاص یافت که بسیار کم‌تر از کاستی‌ها بود. این جبهه‌ها افسران آموزش‌دیده، هواگردهای مدرن و تسلیحات مؤثر ضدهوایی و ضد تانک کافی در اختیار نداشتند. یگان‌هایی که به هر سه جبهه شوروی تعلق گرفتند، ترکیبی از لشکرهای از پیش آسیب‌دیدهٔ قدیمی و آرایش‌های جدید داوطلبان مردمی با تسلیحات و آموزش ضعیف بودند. بسیاری از لشکرهای تفنگ‌دار ارتش سرخْ توپخانه و مسلسل‌های مورد نیاز را در اختیار نداشتند. کمبود مداوم ادوات موتوری هم باعثِ تحرکِ بسیار کمترِ مدافعان نسبت‌به مهاجمان می‌شد. البته برخلاف ورماخت که نیروی ذخیره‌ای برای گروه ارتش مرکز قرار نداده بود، ارتش سرخ مقداری نیروی ذخیره برای خود در دفاع از مسکو فراهم کرد.
ادوات هوایی شوروی تنها بخشی بودند که از منظر عددی با توان آلمانی‌ها قابل قیاس بودند. شوروی شش گروه هوایی ذخیره شامل چهار تا شش هنگ هوایی تحت فرمان مستقیم استاوکا تشکیل داد. ایوان کونف، فرمانده جبهه غربی شوروی که تنها ۳۷۳ هواگرد پس از نبردهای اطراف یلنیا برای یگانش باقی مانده بود، پنج روز پیش از آغاز تهاجم آلمانی‌ها از استاوکا درخواست نیروی کمکی در این زمینه کرد. یگان‌های هوایی به‌شدت آسیب‌دیدهٔ جبهه غربی بلافاصله با پنج لشکر و چندین هنگ هوایی از منطقه نظامی مسکو و گروه‌های هوایی ذخیره تقویت شدند. بدین ترتیب، توان هوایی جبههٔ غربی شوروی تا ۱ اکتبر به ۸۶۳ هواگرد شامل ۵۷۸ بمب‌افکن و ۲۸۵ جنگنده رسانده شد. البته از این مقدار ۳۰۱ بمب‌افکن و ۲۰۱ جنگنده در حالت عملیاتی بودند. بمب‌افکن پی‌ایی-۲ و هواگرد تهاجمی ایل-۲ در صحنهٔ نبرد مسکو برای نخستین‌بار توسط نیروی هوایی شوروی به‌صورت عمده در خط مقدم به کار رفتند.
آغاز عملیات تایفون
از ساعت ۵:۳۰ بامداد ۲ اکتبر ۱۹۴۱، عملیات تایفون (تهاجم پاییزهٔ ورماخت برای سلطه بر مسکو) در خط مقدمی به طول ۷۶۰ کیلومتر با گلوله‌باران شدید و تهاجم هوایی گسترده آغاز شد. تفاوت در تحرک‌پذیری نیروهای آلمان و شوروی بلافاصله پس از آغاز عملیات هویدا شد. حملهٔ نیروهای فون بک از دو طرفِ دفاع اصلی شوروی و یورش گروه زرهی ۲ از جنوب بریانسک، ارتش سرخ را کاملاً غافلگیر کرد. در برخی نقاط، اراضی بدون مقاومت سازمان‌یافتهٔ چندانی به سلطه مهاجمان درآمد و ضدحملات محلی تنها از بعدازظهر روز نخست گزارش شدند. پیاده‌نظام ارتش‌های نهم و چهارم ورماخت در جریان رزم نزدیک سنگربه‌سنگر، در چندین نقطه خط دفاعی شوروی را شکافتند. نیروهای گروه‌های زرهی ۳ و ۴ ورماخت با بهره‌گیری از این شکاف‌ها از خط مقدم دشمن عبور کردند. اشتباهات شوروی که حاصل از تفسیر غلط محل استقرار نیروهای آلمانی بود، گودریان را قادر به رخنهٔ سریع در دفاع ارتش سرخ کرد. البته با وجود غافلگیری اولیه، پس از مدت کوتاهی برای آلمانی‌ها مشخص شد شوروی از پیش بسیج نیروهای ذخیرهٔ خود را آغاز کرده و با تمام توانْ آمادهٔ نبرد نهایی در غرب مسکو بود.
شکستن خط ارتش سرخ
در قسمت شمالی خط مقدم، یگان‌های زرهی ارتشبد هرمان هوت در گروه زرهی ۳ ورماخت با پشتیبانی ۴ جناح جنگنده و هواگرد تهاجمی لوفت‌وافه، همان روز نخست با تهاجم متمرکز ۲۰ کیلومتر در خطوط دشمن پیشروی کردند و اتصال بین ارتش‌های نوزدهم و سی‌ام جبههٔ غربی شوروی را در شمال شهر دوخوفشچینا شکافتند. با این شکاف، راه سپاه ۵۶ موتوریزه به‌سمت شهرهای خولم و ویازما و راه سپاه ۴۶ موتوریزه ورماخت به‌سمت شهر رژف و اراضی ولگای علیا باز شد. همزمان در قسمت مرکزی خط مقدم، نیروهای ارتشبد اریش هوپنر (گروه زرهی ۴) خط ارتش چهل و سوم در لایهٔ نخست جبههٔ ذخیرهٔ شوروی را شکستند و خود را به مواضع ارتش سی و سوم شوروی در لایهٔ بعدی رساندند. هوای صاف و آفتابی منطقه نیز برای پیشروی آلمانی‌ها بسیار مناسب بود. اطلاعات به دست آمده از افسران به‌اسارت‌درآمدهٔ ارتش سرخ و شنود رادیویی آلمان، نشان می‌داد که هیچ فرمان عقب‌نشینی به نیروهای شوروی داده نشده بود و ارتش‌های آن دستور گرفته بودند به هر قیمتی مواضع را حفظ کنند. در پی این تحولات، ایوان کونیِف، فرمانده جبهه غربی شوروی، شروع کرد به هدف‌گیری سرنیزهٔ زرهی هوت با آتش توپخانه و جمع‌آوری نیرو برای دفع تهاجم زرهی آلمانی‌ها. از این رو، ایوان بولدین، معاون خود را موظف کرد با لشکرهای ۱۲۶ و ۱۵۲ تفنگدار و ۱۰۱ موتوریزه و تیپ‌های ۱۲۶ و ۱۲۸ تانک (با حدود ۳۰۰ تانک) به جناح راست گروه زرهی ۳ ورماخت حمله کند. در پی این ضدحمله، درگیری‌های سنگین در روزهای ۳ و ۴ اکتبر به وجود آمد که سرعت نیروهای هوت کاهید اما باعث توقف آنان نشد. استاوکا که نیروی ذخیرهٔ خود را جهت مقابله با گودریان به جنوب گسیل کرده بود، دیگر چیزی برای توقف آلمانی‌ها در قسمت شمالی در اختیار نداشت.
اقدام ورماخت برای محاصره
در قسمت جنوبی انبر، گروه زرهی ۴ و ارتش چهارم ورماخت روز ۴ اکتبر شهرهای اسپاس-دمنسک و کیروف را تصرف کردند. در قسمت شمالی انبر، با بروز مشکلات تدارکات‌رسانی، پس از برخورد هوت به ارتش سی و دوم در لایه دوم جبهه ذخیره شوروی، ذخایر سوخت گروه زرهی ۳ ورماخت به پایان رسید و سرنیزه زرهی آن نیازمند کمک‌رسانی توسط لوفت‌وافه گشت. این سوخت‌رسانی تا روز بعد به طول انجامید و به کونیف فرصت داد تا برای گریز از محاصره، درخواست مجوز عقب‌نشینی دهد. او همچنین به بولدین و ارتش شانزدهم روکوسوفسکی فرمان داد که به‌ترتیب از جنوب و از شمال به جناحین مهاجمان آلمانی در سمت ویازما یورش برند. یادداشت‌های جنگی گروه زرهی ۳ در روز ۵ اکتبر گزارش از تلفات سنگین ضدحملهٔ شوروی در جنوب خولم داد. همان روز، هواگردهای شناسایی شورویْ ستون ۱۵ کیلومتری تانک‌های آلمانی را مشاهده کردند که در محوری در جنوب ویازما به‌سمت شرق در حرکت بود. با وجود وصول دو گزارش مشابه دیگر، استاوکا از پذیرش آن‌ها اجتناب کرد و آنها را اطلاعات «غلط» دانست. نیکولای سبیتوف، فرمانده نیروی هوایی منطقه نظامی مسکو که این گزارش‌ها را ارسال می‌کرد توسط ان‌کاوه‌ده به اتهام «اضطراب آفرینی» بازجویی شد. سبیتوف تحت فشار گزارش خود را پس گرفت.
تلاش شوروی برای گریز و تکیمل محاصره
همان شب ۵ اکتبر، استاوکا در نهایت اجازهٔ بیرون‌کشیدن نیروهای کونیف از محاصرهٔ در حال تکمیل در غرب ویازما را صادر کرد. فرمان مشابهی نیز به جبههٔ ذخیرهٔ شوروی فرستاده شد. روز ۶ اکتبر، ارتش‌های شانزدهم و نوزدهم جبههٔ غربی شوروی موظف شدند راه را به‌سمت شرق باز کنند. ارتش‌های سی و یکم و سی و دوم جبهه ذخیره نیز جهت ایجاد فرماندهی واحد، تحت امر جبههٔ غربی قرار گرفتند. همان روز پیش و پس از طلوع خورشید، بمب‌افکن‌های شوروی جهت جبران عملکرد نیروی زمینی، مواضع ارتش چهارم ورماخت را در ناحیهٔ یوخنوف مورد حمله قرار دادند و با وجود مواجهه با جنگنده‌های آلمانی، توانستند پل رود اوگرا در مجاورت این شهر را منهدم کنند. تا این زمان، جهت پوشش موثرتر جنگنده‌ها و انتقال هوایی تدارکات، لوفت‌وافه با وجود حضور نیروهای شوروی در حوالی آن‌ها سعی در استفاده از پایگاه‌های هوایی پیشین داشت.
روز بعد، تمامی نیروهای جبهه غربی شوروی نیز فرمان به تلاش برای خروج از محاصره دریافت کردند. همزمان ارتشبد گئورگ-هانس راینهارت جانشین هوت در فرماندهی گروه زرهی ۳ ورماخت شد. اقدامات کونیف بسیار دیر صورت گرفت و با اتصال لشکر هفتم زرهی گروه زرهی ۳ و لشکر دهم زرهی گروه زرهی ۴ در ویازما، روز ۷ اکتبر محاصرهٔ نیروهای شوروی در غرب آن تکمیل شد؛ با به دام افتادن ارتش‌های شانزدهم، نوزدهم، بیستم و بیست و چهارم و بخش‌هایی از ارتش سی و دوم، ۴۵ لشکر ارتش سرخ در منطقه‌ای بزرگ به محاصره افتادند. دو ارتش از جبههٔ غربی و دو ارتش دیگر از جبههٔ ذخیرهٔ شوروی بودند که مجموع قوای آن‌ها به قریب به ۷۵۰ هزار نفر می‌رسید. در ابتدا، مساحت محاصرهٔ ناحیهٔ ویازما حدود ۷۵ در ۳۵ کیلومتر بود و به‌دلیل تعداد زیاد نیروهای درون محاصره، تراکم جمعیت بالایی داشت.
عملیات در ناحیه ویازما گونه خاصی از موفقیت برای ورماخت به حساب می‌آمد، زیرا محاصرهٔ نیروهای شوروی در فاصلهٔ تنها ۱۰۰ کیلومتری از یارتسفو و ۱۷۰ کیلومتری از روسلافل حاصل شد و آنچنان به نقطهٔ آغاز تهاجم نزدیک بود که پیاده‌نظام توانست به‌سرعت خود را به موقعیت برساند و نیروهای زرهی را در تکمیل محاصره یاری کند. تا روز ۶ اکتبر، گروه ارتش مرکز توانسته بود حدود ۷۸ هزار تن از قوای ارتش سرخ را اسیر کند و بیش از ۲۷۰ تانک آن را منهدم کند یا به‌غنیمت گیرد.
تلاش شوروی برای شکستن محاصره
استاوکا سپهبد میخائیل لوکین، فرماندهٔ ارتش نوزدهم شوروی را به فرماندهی تمامی نیروهای محاصره‌شدهٔ ارتش سرخ در ناحیهٔ ویازما منصوب کرد. با یادآوری تجربیات نبردهای محاصره‌ای پیشین که در اثر وجود حفره‌هایی بخشی از نیروهای دشمن قادر به گریز می‌شدند، آلمانی‌ها این‌بار بخش شرقی محاصره را بهتر محافظت می‌کردند. نیروهای آلمانی حضور قدرتمندی در منطقه داشتند و دیواری از لشکرهای زرهی در غرب ویازما ایجاد کرده بودند. روز ۶ اکتبر، فن بوک به لشکر هشتاد و ششم پیاده‌نظام ارتش نهم ورماخت دستور داد در پی نیروهای هوت حرکت کند تا دیوارهٔ شرقی محاصره هر چه بیشتر تقویت شود. بر خلاف نبرد اسمولنسک، هیچ فشاری از جانب نیروهای ارتش سرخ بر دیواره شرقی این محاصره وارد نمی‌شد؛ زیرا نزد فرماندهی عالی شوروی هیچ امیدی برای بیرون‌کشیدن نیروهای محاصره‌شده نبود و همچنین هیچ نیروی ذخیره‌ای برای چنین کاری وجود نداشت.
شب ۱۰ اکتبر، لوکین مأمور شد از قسمت ضعیف‌تر لشکر یازدهم زرهی ورماخت، محاصره را از درون و به‌سمت گژاتسک در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی ویازما بشکند. نیروهای در محاصره، که به فرمان کونیف به صورت گروه‌های کوچک شوک عمل می‌کردند، کوشیدند به‌سمت شرق حرکت کنند ولی تلاششان ناکام ماند و تلفات سنگینی به آن‌ها وارد شد. در آسمان صاف روز ۱۰ اکتبر، ناوگان ۲ هوایی لوفت‌وافه با ۵۳۷ پرواز علیه این نیروهای جبههٔ غربی شوروی که قصد خروج از محاصره را داشتند، ۴۵۰ خودرو و ۱۵۰ قطعه توپ آن‌ها را منهدم کرد. سپهبد ولفرام فرایهر فن ریشتوفن، فرمانده سپاه ۸ هوایی لوفت‌وافه با پرواز بر فراز منطقه نبرد و مشاهده «توده‌های اجساد»، تلفات و خسارات وارد آمده به ارتش سرخ را «وحشتناک» توصیف کرد و روس‌ها را متحمل «حمام خون تمام‌عیار» دانست.
فردریکو سوم
فردریک سوم سیسیل (Frederick III of Sicily؛ ۱۳ دسامبر ۱۲۷۲ – 1272:12:13, June 25, 1337) سومین فرزند پیتر سوم آراگون بود.
نبرد ویازما–بریانسک
تلاش شوروی برای شکستن محاصره
همان روز لوکین به فرماندهی عالی شوروی گزارش کرد: «وضعیت نیروهای در محاصره بسیار بد شده‌است. گلوله توپ کم است، فشنگ‌ها تمام شده‌اند و هیچ غذایی وجود ندارد. نیروها هر آنچه مردم می‌توانند تهیه کنند و گوشت اسب‌ها را می‌خورند. دارو و پانسمان تماماً استفاده شده‌است. همهٔ چادرها سر ریز از مجروحان است.» ارتباطات و هدایت نیرو در درون منطقهٔ تحت‌محاصره از بین رفت و مقاومت به‌شکلی کاملاً ناهماهنگ صورت می‌گرفت. مساحت ناحیهٔ تحت‌محاصرهٔ ویازما تا روز ۱۱ اکتبر به تنها ۲۰ کیلومتر در ۲۰ کیلومتر رسید.
انهدام محاصره
با کوچک‌تر شدن منطقهٔ تحت‌محاصره و تنگ‌تر شدن حلقه آن توسط آلمانی‌ها، لوکین به نیروهایش فرمان داد برای خروج از محاصره به‌سمت شمال شرقی از طریق بوگورودیتسکویه در جانب گژاتسک تلاش کنند. با انجام این اقدام از روز ۱ اکتبر که به مبارزات شدید چندین روزه انجامید، تنها عناصری از لشکر نود و یکم تفنگ‌دار ارتش سرخ موفق شدند از حلقهٔ محاصره خارج شوند. مدتی بعد نیروهای شوروی در این ناحیه در دو گروه جداگانه در شمال غربی و جنوب غربی ویازما در حال رزم بودند و اواخر روز ۱۲ اکتبر دست به آخرین تلاش خود برای خروج از محاصره زدند. حداقل دو لشکر دیگر ارتش سرخ شبانگاه از طریق یک قسمت مردابی که زره‌پوش‌های آلمانی قادر به تحرک در آن نبودند، به‌سمت شرق گریختند. در مجموع حدود ۸۵ هزار نفر از نیروهای درون محاصره قادر به خروج از آن شدند که بسیاری آن‌ها به‌زودی مجدداً به صفوف ارتش سرخ پیوستند. در همین حین، لوکین دستور به از بین بردن تسلیحات سنگین و خودروها داد. به هر صورت بیشتر تلاش‌ها برای خروج از محاصره کار به جایی نبرد تا بنا به اعلام آلمانی‌ها در روز ۱۳ اکتبر، نیروهای در محاصره در غرب ویازما کاملاً منهدم شوند. پاکسازی این منطقه تا روز ۱۹ اکتبر منجر به اسارت ۶۷۳ هزار نفر از قوای شوروی گردید. سرلشکر لوکین، سرلشکر یرشاکوف و سرتیپ ویشنفسکی فرماندهان ارتش‌های نوزدهم، بیستم و سی‌ودوم شوروی جزو این اسرا بودند.
اقدامات مقابله‌ای شوروی
در این شرایط، یریومنکو خواهان اجرای یک دفاع متحرک بود اما بوریس شاپوشنیکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ، اصرار بر «دفاع سرسختانه از خطوط دفاعی» داشت. استاوکا که در پی قطع شدن ارتباطات با یریومنکو در اثر حملات لوفت‌وافه، تصویر روشنی از شرایط نداشت، تلاش کرد با انتقال نیروهای ذخیره به این قسمت، شکاف ایجاد شده را پوشش دهد. از این رو به دستور استالین ارتش چهل و نهم جبهه ذخیره با قطار به محور جنوبی به عنوان حساس‌ترین ناحیه تحت تهاجم آلمانی‌ها منتقل گردید. در شرایطی که ارتش سرخ کاملاً به شناسایی هوایی جهت جمع‌آوری اطلاعات متکی شده بود، اوایل روز ۲ اکتبر هواگردهای شوروی از تمرکز سنگین ستون‌های زرهی آلمانی در ۱۰ کیلومتری غرب شهر بریانسک خبر دادند. این نیروها مربوط به سپاه ۲۴ موتوریزه ورماخت بودند که به سمت اریول پیش می‌رفتند و خطر قطع کامل اتصال جبهه بریانسک و جنوب غربی شوروی را پدیدآورده بودند. از این رو، همان روز مقرر گردید سپاه تازه شگل‌گرفته ۱ محافظ شوروی تحت امر سرلشکر دمیتری لیلوشنکو با پشتیبانی یک گروه ویژه هوایی نفوذ دشمن به سمت اریول را از بین ببرد. این سپاه هنوز به صورت کامل شکل نگرفته بود و هر یگان و آرایشی که در مسیر آن به طرف متسنسک قرار داشت به آن ملحق می‌گشت. به نقل از خود للیوشنکو، او تمامی توپ‌های دانشکده توپخانه تولا را که کِشَنده نداشتند، با اتوبوس‌های شهرداری این شهر به دنبال خود برد. نیروهای للیوشنکو به دو لشکر تفنگ‌دار، دو تیپ تانک و بخشی از یک سپاه هوابرد رسید. ظهرگاه ۴۰ بمب‌افکن پی‌ایی-۳ و ۶۰ جنگنده نیروی هوایی شوروی علیه این هدف عازم گردیدند. حمله هواگردهای شوروی که نیم ساعت به طول انجامید، موجب آشفتگی بین نیروهای آلمانی شد. شوروی به شکل اغراق‌آمیزی مدعی انهدام ۳۰ کامیون و ۴۳ تانک ورماخت در این موضع گشت. تمامی هواگردهای شوروی پیش از فرا رسیدن جنگنده‌های لوفت‌وافه، محل را ترک کردند.
با این وجود، نیروهای گودریان در نهایت در عمق ۲۰۰ کیلومتری به اریول رسیدند. این حرکت به گونه‌ای شوروی را غافلگیر کرد که به اذعان گودریان هنگامی که تانک‌های او وارد این شهر می‌شدند «قطارهای برقی همچنان در حال فعالیت بودند.» کار تصرف اریول بدون مواجهه با هیچ مقاومتی توسط گروهان ۶ لشکر چهارم زرهی ورماخت با تنها ۴ تانک صورت گرفت. به جهت این موفقیت، ستوان یکم آرتور وولشلگر، فرمانده این گروهان، مدتی بعد نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. با تصرف اریول یک پایگاه هوایی بزرگ در این شهر به دست لوفت‌وافه افتاد تا با استقرار یگان‌های قدرتمند جنگنده در آن برتری هوایی کامل را در آسمان کسب کند. بدین ترتیب گروه ۱ جناح ۵۲ جنگنده لوفت‌وافه از ۲ تا ۱۰ اکتبر ۴۸ پیروزی هوایی کسب کرد درحالیکه تنها ۷ هواگرد خود را از دست داد. در این موقعیت لشکر چهارم زرهی ورماخت که قصد حرکت به سمت تولا در شمال شرقی را داشت در اثر کمبود سوخت متوقف شد. گودریان درخواست دریافت ۵۰۰ متر مکعب سوخت از طریق هوایی کرد اما ناوگان دوم هوایی تنها توانست تا روز ۶ اکتبر ۷۰ تا ۱۰۰ متر مکعب سوخت به او برساند.
شب روز ۲ اکتبر ارتش دوم ورماخت حمله مستقیمی را از جانب غرب علیه هر سه ارتش جبهه بریانسک شوروی آغاز کرد. پیاده‌نظام ارتش دوم ورماخت بدون پشتیبانی زرهی، در مقابل مقاومت شدید، ضد حملات تانک‌ها و آتش قدرتمند توپخانه دشمن، پیشروی کندی به سمت رود دسنا صورت داد اما دست کم توانست بیشتر نیروهای یریومنکو را درگیر خود نگاه دارد. همزمان لشکرهای هفدهم و هجدهم زرهی سپاه ۴۷ موتوریزه گروه زرهی ۲ با ادامه حرکت به سمت شمال در جانب کاراچف در ۴۵ کیلومتری شرق شهر بریانسک، با رخنه در پشت سر ارتش‌های سیزدهم و سوم شوروی، در حال تکمیل محاصره کل نیروهای جبهه بریانسک شوروی بودند. در واکنش، یریومنکو جهت متوقف کردن پیشروی سپاه ۴۷ موتوریزه ورماخت، اقدام به ضدحمله به طرف سردینا-بودا با لشکرهای ۶ و ۲۹۸ تفنگ‌دار کرد و به یرماکوف دستور داد جهت محافظت از دمیتریف-لگوفسکی، به سمت شرق یورش ببرد. ضد حملات یریومنکو زیر حملات متمرکز صدها هواگرد لوفت‌وافه با شکست مواجه شد. یریومنکو که از همه جهات به شدت تحت فشار بود، اواخر روز ۳ اکتبر از شاپوشنیکوف درخواست مجوز عقب‌نشینی به مواضع دفاعی جدید کرد اما این درخواست مورد پذیرش قرار نگرفت. حملات ۸۰ هواگرد تهاجمی و بمب‌افکن لوفت‌وافه در روز ۴ اکتبر علیه خطوط آهن و تحرکات نیروهای شوروی در نواحی سومی-لگوف-کورسک ارتباط جبهه‌های بریانسک و جنوب غربی شوروی را کاملاً قطع کرد. تانک‌های گودریان ۵ اکتبر خط آهن بریانسک-مسکو را نیز سد نمودند.
تکمیل محاصره ناحیه بریانسک
روز ۶ اکتبر لشکر هفدهم زرهی گروه زرهی ۲ ورماخت به شهر بریانسک رسید و قرارگاه جبهه بریانسک شوروی را در ۱۱ کیلومتری جنوب آن به تصرف درآورد. یریومنکو که تانک‌های آلمانی تا ۲۰۰ متری او نیز رسیده بودند، به سختی از اسارت گریخت. ارتش دوم ورماخت تا این روز حدود ۴۰ کیلومتر به سمت شرق پیش رفته بود. در طول دو روز آینده شهر بریانسک به سلطه لشکر هفدهم زرهی ورماخت درآمد و لشکر هجدهم زرهی گروه زرهی ۲ خود را در نزدیکی ژیزدرا در شمال شرقی شهر بریانسک به نیروهای ارتش دوم ورماخت رساند تا ارتش‌های سوم و سیزدهم شوروی در جنوب و ارتش پنجاهم آن در شمال بریانسک به محاصره بیفتند. نیروهای محاصره شده این سه ارتش شوروی شامل ۲۶ لشکر می‌شدند. یریومنکو پس از چند روز راهپیمایی، تنها به همراه آجودان خود، به سمت مواضع ارتش سوم شوروی در داخل حلقه محاصره گریخت تا با تنها همان ارتش تحت امر خود به مبارزه ادامه دهد. او دیگر قادر به ارتباط با مسکو نبود.
اواخر روز ۸ اکتبر ارتش‌های جبهه بریانسک با مجوز استاوکا، شروع به عقب‌نشینی نمودند. ارتش‌های سوم و پنجاهم شوروی پیش از برخورد با مقاومت جدی، تا سپیده دم روز ۹ اکتبر ۵۰ کیلومتر به سمت شرق حرکت کردند. با این حال، ارتش سیزدهم در تلاش جهت حرکت در جهت جنوب شرقی، در مواجهه با لایه‌های متعدد نیروهای محاصره‌کننده، در شرایط دشواری قرار داشت. این ارتش پس از چند تلاش ناموفق جهت گریز از محاصره به سمت جنوب شرقی، روز ۹ اکتبر رو به سیزمکا در جنوب آورد و مقداری از نیروهای آن قادر به عبور از لایه نخست نیروهای سد کننده راه شدند. در این زمان یک شکاف بزرگ در خط محاصره گروه زرهی ۲ در ناحیه سیزمکا بین لشکر دویست و نود و سوم پیاده‌نظام سپاه ۳۵ و لشکر بیست و نهم پیاده‌نظام موتوریزه سپاه ۴۷ موتوریزه وجود داشت. گودریان دستور به پر شدن این شکاف توسط لشکر بیست و پنجم پیاده‌نظام موتوریزه ورماخت داد اما رسیدن این لشکر به این موضوع تا روز بعد به طول انجامید. نگرانی گودریان از این مسئله به حدی بود که با نقض فرمان فرماندهی عالی نیروی زمینی در حرکت سپاه ۴۸ موتوریزه به سمت کورسک، فرمان به حرکت این سپاه با تمام نیروهای ممکن به طرف سفسک داد. پس از پوشش داده شدن به این شکاف توسط لشکر بیست و پنجم پیاده‌نظام موتوریزه، گودریان مدعی مقدار کمی از نیروهای شوروی توانستند از طریق آن به خارج از محاصره بگریزند. با این حال یریومنکو بعدها با نادرست دانستن ادعای گودریان، «یگان‌های بزرگ و تمامی لشکرها» را خارج شده از محاصره دانست. در این حال، با مقاومت نیروهای پوششی شوروی در پشت سر ارتش‌های در حال عقب‌نشینی، پیشروی نیروهای ارتش دوم ورماخت در غرب منطقه تحت محاصره به کندی پیش می‌رفت. بدین شکل آلمانی‌ها در پاکسازی منطقه تحت محاصره ناحیه بریانسک با مشکلات بیشتری نسبت به محاصره ناحیه ویازما روبرو بودند. به هر صورت، روز ۹ اکتبر با اتصال لشکر صد و سیزدهم پیاده‌نظام ارتش دوم ورماخت به لشکر هجدهم زرهی گروه زرهی ۲ در شمال شرقی بریانسک، نیروهای در محاصره جبهه بریانسک شوروی به دو قسمت تقسیم شدند. بدین شکل ارتش پنجاهم شوروی در دیاتکوفو و ارتش‌های سوم و سیزدهم آن در تروبچوسک و سیزمکا در محاصره بودند. حلقه حول هیچ‌کدام از این دو قسمت به خوبی محاصره ویازما پوشش داده نشده و درگیری‌ها در آن‌ها کمتر یک‌جانبه به نفع آلمانی‌ها بود. در حقیقت با در اولویت قرار گرفتن محاصره قسمت جنوبی به جهت امنیت‌بخشی به اراضی پشت سر تهاجم گودریان به سمت تولا و تمرکز شدن سه لشکر و چند هنگ پیاده‌نظام در دیواره شرقی آن، محاصره قسمت شمالی حتی کاملاً بسته نشده بود و با کشیدن شدن لشکر هجدهم زرهی ورماخت در خطی مقدمی نازک، تنها یک گروه‌رزمی از این لشکر در جانب شرقی آن حضور داشت. پوشیده بودن منطقه از جنگل‌های بکر و راه‌های ناهموار جابه‌جایی نیرو را برای آلمانی‌ها دشوار ساخته بود. یریومنکو روز ۱۳ اکتبر در اثر حمله هوایی آلمانی‌ها مجروح و با هواگرد به مسکو منتقل شد. پس از خروج او از منطقه، رئیس ستادش، سرلشکر گئورگی زاخاروف موقتاً فرماندهی را عهده‌دار گشت.
درحالیکه دو گروه ۱ و ۲ از جناح ۵۳ جنگنده لوفت‌وافه جهت استراحت و بازسازی از خط مقدم عقب کشیده شده بودند، نیروی هوایی منطقه نظامی مسکو که روز ۱۰ اکتبر دو هنگ بمب‌افکن از منطقه نظامی آسیای مرکزی دریافت نموده بود، از ۱۱ اکتبر به مدت یک هفته حملات همه‌جانبه‌ای علیه پایگاه‌های هوایی لوفت‌وافه صورت داد. نیروی هوایی شوروی که شناخت خوبی از پایگاه‌های هوایی پیشین خود که هم‌اینک به تصرف آلمانی‌ها درآمده بود، داشتند، با حمله به پایگاه‌هایی از جمله پایگاه هوایی اریول، خساراتی از جمله به مخازن سوخت لوفت‌وافه وارد آوردند و به ادعای خود ۵۰۰ هواگرد آلمانی را بر روی زمین یا در آسمان منهدم نمودند. به هر صورت به نقل از کریستر برگستروم، این آمار نمی‌تواند حقیقت داشته باشد چرا که بیشتر حملات در واقع با دقت پایین هدف‌گیری و تحمل تلفات سنگین در مقابل جنگنده‌های لوفت‌وافه، تأثیر چندانی نداشتند. یکی از دلایل اصلی صورت گرفتن این حملات گمان اشتباه استاوکا بر برنامه‌ریزی لوفت‌وافه جهت اجرای حملات راهبردی هوایی گسترده بود. جنگنده آمریکایی کورتیس پی-۴۰ که در قابل لایحه وام و اجاره در اخیتار شوروی قرار گرفته بود، در این درگیری‌ها نخستین بار توسط نیروی هوایی ارتش سرخ در جبهه شرقی به کار گرفته شد.