cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سوگ سیاوش
پیدایش-توتم اسپ
شواهدی آشکار حکایت از آن دارد که سیاوش نخست اسپ بوده و از آن جا که آثار آن مخصوصاً در آئین تدفین مردگان بارزتر است، به اعتقادی توتمی تعلق دارد. در این صورت با باورهای آن عده از ایرانیان که قربانی اسپ داشتند و در اوستا از آنان و قربانی‌های اسپ شان فراوان سخن رفته‌است، سازگاری ندارد. شکلی هم که در اوستا داریم ارتباطی با این آئین ندارد، بلکه در اوستا سیاوش همان فرزند کاووس و پدر کیخسرو است که در روایت اوستا به خیانت کشته شده‌است مثلاً در گِوش (درواسپ) یشت (یشت ۲۱) می‌خوانیم: باورهای توتمی در دوره‌های مشخصی از زندگی انسان شکل می‌گیرد و در هر صورت و به‌طور عمده متعلق به دوره‌های پیش از فلز، مخصوصاً از دوره شکار و گردآوری غذا از کهن سنگی تا دوره نوسنگی است. عهد کشاورزی نیز متعلق به دوره نوسنگی است، بنابراین شکل توتمیک سیاوش بایستی در همین دوره و اسطوره کشاورزی آن در دوره نوسنگی شکل گرفته باشد، اما بی شک در دوران طولانی، یعنی تا دوره ساسانی و سرانجام شاید سدهٔ چهارم میلادی باقی باشد. سیاوش از خاندانی است که در ترکیب اسم عده زیادی از آنان واژه اسپ دیده می‌شود. سیاوش نخستین نفر از کیانیان است که نام او با اسب ساخته شده‌است. همچنین قابل تصور است که چرا نام او syavaspa (سیاهسپ) نشده یعنی نه از واژه aspa بلکه از vasna ساخته شده‌است. نام‌های نر و مرد در زبان‌های آریائی حکایت از مرگ دارد و خود واژه مرد اصلاً یعنی مردنی. در روایات ایرانی مثل شاهنامه سیاوش برای فرزند خود، کیخسرو، سه چیز باقی می‌گذارد: اسب، نیزه و زره. حال، سیاوش با اسپ خود وصیت می‌کند و کیخسرو را به او می‌سپارد. حال اسپ نشانه وفاداری به توتم و نگهداری آن است. در واقع از توتم خواسته شده‌است که یکی از فرزندان خود را بپاید. شاید توتم، ریشه اختلاف یا یکی از وجوه اختلاف قومی بوده‌است. نیزه و زره هر دو به عنوان ابزارهای جادوئی که می‌توان با آن‌ها به فر (نیروی جادوئی شاهان) دست یافت، مدت‌ها است که شناخته شده‌است.
اسطوره کشت
بخش دیگری از سیاوشان، اسطوره‌ای است معروف، اسطوره مرگ و زندگی، پژمردن و بهار کردن که نمونه هائی در آئین‌های دیگر چه در آسیا، چه در آفریقا و چه در آمریکای جنوبی دارد. در این داستان‌ها خزان کامل (مرگ سیاوش) و بهار پس از آن (تولد کیخسرو پس از مرگ سیاوش) و نیز رفتن سیاوش به درون آتش (به نشانه خزان) و زنده آمدن او (بهار) دیده می‌شود. اسطوره نماد مرگ و رستاخیز و تابع الگوی خزان و بهار است.. آداب آن به منظور تشویق نیروهای آسمانی برای ادامه دادن به بخشایش‌های سالانه منابع حیات است…
سیاوش-خدا
خدا شدن سیاوش هم در آسیای میانه دارای شواهدی است، از جمله در روی استودانی که از انواع استودان‌های پیشین است و در انگ‌قلعه پیدا شد، تصویری دیده می‌شود که آشکارا نشانه خورشید است. در تصویر پیچیده سیاوش ویژگی خدای خورشید بودن به اندازه کافی روشن است. تولستوف در این مورد بر این باور است که ورود این قهرمان به آتش که در شاهنامه آمده، گواهی مهم است. همچنین ازدواج سیاوش و فرنگیس در شاهنامه شباهتی با ازدواج مهر و ناهید دارد. نر شخی هم یادآوری می‌کند که در روز اول سال نو یعنی جشن برابری شب و روز در تقویم خورشیدی، ساکنان بخارا از طلوع خورشید، خروس برای سیاوش قربانی می‌کردند و این پرنده‌ای است که همه جا وقف خورشید می‌شود.
سیاوش در فرهنگ کشاورزی آسیای مرکزی
سیاوش، ازجمله، در میان خدایان آسیای مرکزی اگر نه خدا بلکه نماد باروری و زایش دوباره است. البته در ساخت مذاهب قدیم، معمولاً خدایان جا عوض می‌کنند یا دست کم نقش خود را به دیگری واگذار می‌کنند. شواهد شاه شدن سیاوش گذشته از آئین‌ها در تصویرهای او هم دیده می‌شود. از میان این تصاویر در دو جا بیشتر می‌توان این نمود را ملاحظه کرد، یکی روی کوزه مرو است و دیگری نقش‌های دیواری پنجکند. در روی کوزه مرو در یک طرف سیاوش را سوار اسبی سیاه، با جامه شاهانه تیر و کمان به دست می‌بینیم. در طرف دیگر که صحنه زاری بر جسد او ترسیم شده، اگر چه تاج بر سر ندارد، اما همان جامه‌های شاهانه را به تن دارد. در نقاشی دیواری پنجکند دو صحنه زاری بر او در میان چادری یا چیزی که نماد چادر است، دیده می‌شود، سیاوش تاج بر سر و جامه‌ای آراسته به تن دارد.
دوره سیاوش در تاریخ
اهمیت آیین سیاوش در آسیای مرکزی، مخصوصاً از دوره هخامنشی، چنان است که تولستوف -محقق برجسته روس که آثار مهمی دربارهٔ فرهنگ و تمدن آسیای مرکزی دارد- در یکی از آثار خویش دربارهٔ تمدن خوارزم، به یک دوره سیاوش اعتقاد یافت و کوشید جوانب تمدنی، مردم‌شناختی، باستان‌شناختی و بالاخره تاریخی این دوره را بررسی کند. آنچه از اهم است مرکزیت اعتقادات مذهبی و اجتماعی است، به‌طوری‌که از آغاز دوره میلادی که سکه‌ها پدیدار می‌شود. نشانه آئین بر این سکه‌ها دست کم پیکر سواری است که در پشت سکه دیده می‌شود و این به ویژه نخستین سکه‌های محلی خوارزم با نقش سر یک شاه بر روی آن است. بزرگ‌ترین تظاهرات سیاوشان بر روی سکه‌های شاهان سلسله آفریغی خوارزم است که از علاقه شدید آنان به سیاوش، چه بر اساس روایات ارزشمند بیرونی و چه سکه‌هایشان آگاهی داریم.
نوروز سیاوشان
عده زیادی از دانشمندانی که دربارهٔ فرهنگ آسیای مرکزی مطالعه کرده‌اند، باور دارند که سیاوشان مراسم سال نو است. برخی حتی می‌اندیشند که سیاوشان عامل منحصربه‌فرد پدید آمدن جشن آغاز سال است. می‌دانیم که آئین‌های خدایان گیاهی می‌تواند به پدید آمدن جشن ثابتی در آغاز سال خورشیدی کمک کند، یا اصولاً آن را سبب شود، بهار تولد دوباره طبیعت است. اما در ایران مراسم نوروز از کهن‌ترین زمان هائی که تاریخ تقویم و تاریخ نجوم، یافته‌های باستان‌شناسی، وضعیت ساختمان هائی مثل تخت جمشید و قوی قریلگان قلعه حکایت می‌کند، بسیار دقیق و درست در نخستین روز فصل بهار گرفته می‌شود. اصولاً مراسمی که برای خدایان گیاهی گرفته می‌شده با آغاز سال نو هم‌زمان بوده‌است. در واقع این مراسم برای دعوت و تشویق نیروهای زایای طبیعت به زاد و ولد گرفته می‌شده‌است. به‌علاوه مراسم فروردگان (جشن‌ها و آئین هائی که سالانه برای مردگان گرفته می‌شد) در ایران همیشه پیش از نوروز انجام می‌شده‌است.
مراسم عزاداری پس از اسلام
شواهد فراوانی وجود دارد که در ایران پس از اسلام عمده مراسم عزاداری، به ویژه سوگ آئین غیررسمی تحت تأثیر آئین سوگ سیاوش بوده و آثار آن تا امروز باقی است. در این میان هر چه به حوزه آمودریا نزدیک تر شویم، سوگ آئین‌ها به آئین سوگ سیاوش نزدیک ترند ولو این که سوگمند یا آئین ورز، مثلاً تیمور گورکانی باشد. دورترین اثر مستقیمی که از سیاوشان می‌توان دید بین عرب‌های شیعه در عراق است که سوگ امام سوم خویش، به ویژه زنان، سر و سینه را برهنه و موها را افشان می‌کنند، زاری کنان بر سر و سینه می‌زنند وتا دیری موی خود را کوتاه نمی‌کنند. در بین اهل تسنن اساساً چنین رسم هائی وجود ندارد و این نشان می‌دهد که حتی در بین‌النهرین آداب بازمانده سوگ، ایرانی است یا بهتر بگوئیم صرفاً از دوره اسلامی ایران اثری دارد. کهن‌ترین یادگارهای سوگ سیاوش در دوره اسلامی یکی سوگ آئین‌های آسیای مرکزی، مخصوصاً در بخارا است و دیگری کارهای عبدالرحمن ابومسلم خراسانی در استفاده از این آئین در تجهیز ایرانیان علیه حکومت عربی. به این ترتیب یک قیام بزرگ که منجر به حکومت بنی عباس شد، با یک شعار ایرانی (رنگ اسپ سیاه سیاوش)، هویت یافت و به نتیجه رسید. از آنجا که این نهضت در خراسان و یکی از مراکز مهمی صورت گرفت که در آن آئین سیاوش کاملاً شناخته بود (مرو)، رنگ ایرانی ماجرا و اثر سوگ آئین در شکل‌گیری و پیروزی آن بی تأثیر نبوده‌است. می‌دانیم که جامه نیلی کردن که بعدها سیاه پوشی و سیاه جامگی شده‌است، از آئین سیاوش گرفته شده‌است.
نخل بندی و نخل گردانی
مراسم نخل گردانی در شهر یزد در ماه محرم از آداب مشهور عزاداری حسینی در شهرهای کویری است که آئینی بر گرفته از آئین سیاوشان می‌باشد. نخل گردانی یکی از آداب مشهور عزاداری برای امام سوم شیعیان در ایران است که به‌طور عمده در شهرهای مرکزی ایران، یزد، نائین، کاشان، فردوس و شهرها، شهرک‌ها و حتی برخی روستاهای مناطق کویری گرفته می‌شود. نخل عبارت است از اتاق کوچکی که مقطع عمودی دو طرف آن شبیه یک سرو است و از چوب و دیواره‌هایی شبکه دار ساخته می‌شود. برخی از نخل‌ها بسیار بزرگ هستند. نخل را با انواع پارچه، شال، ترمه می‌آرایند و در روزهای عزا مخصوصاً عاشورا آن را طی آدابی بر دوش می‌کشند و همراه عزاداران در شهر می‌گردانند و در پایان مراسم به جای اولش که معمولاً تکیه‌ای است برمی‌گردانند. شواهدی آشکار و پنهان در نخل گردانی وجود دارد که نشان می‌دهد ادامه سیاوشان‌های بسیار کهن است. در بررسی مراسم سیاوشان بر دیواری از کاخ پنجکند دیده می‌شود که سوگواران اتاقی چادر مانند را که پیکر سیاوش و سه تن از عزاداران در آن است، بر دوش می‌کشند. اتاق دارای پنجره هائی است که پیکر سیاوش و عزاداران از آن‌ها پیداست. شکل شبکه دار نخل و وجود پنجره‌های کوچک فراوان در آن، یادآور همان اتاق چادر مانند است.
سیاوش در بین عشایر
سیاوشان را عشایر ایران هم می‌گرفتند. اطلاعات اساسی ما دربارهٔ کردها و قشقائی‌ها است، یک روایت قشقائی گویای پیکره اصلی همان چیزی است که در بین مردم شهرها تعزیه سیاوش نامیده می‌شود و بازمانده ناقص یا تحول یافته‌ای از سیاوشان کهن است. سیاوشان عشایر فارس تا حدود انقلاب ۱۳۵۷ در جشن‌ها و عیدها، هنگامی که عده زیادی در چادرها به گرد هم می‌آمدند، اجرا می‌شد. بر طبق روایت یک زن و شوهر قشقائی در سال ۱۳۵۵ شمسی سیاوشان بیش از آنکه حالت تعزیه داشته باشد، وضع یک نمایش را داشته و در واقع از تعزیه‌های نمایشی بوده‌است. شرکت کنندگان در تعزیه به دو گروه تقسیم می‌شوند، پیروان یا طرفداران سیاوش و طرفداران سودابه و افراسیاب. کردها نیز در بسیاری از مناطق از جمله احمدآباد واقع در شمال آتشکده آذرگشنسب (شیز) در تکاب چنین مراسمی داشته‌اند.
سوگ آئین‌های لری
آئین سوگ را در بخشی از ایران «چَمِر» (chamer) می‌گفته‌اند که اکنون تنها به بخش‌های کوچکی از لرستان محدود شده‌است. نوع مراسم به این شکل است که میت را پس از شستن و کفن کردن در بین شاخه‌های سبز بید می‌پیچند و آن را به همین صورت کنار گورش که معمولاً گورستانی در نزدیکی چشمه است می‌گذارند. سپس اسپ سیاهی را که یالش به پهلو شانه شده‌است را از دور به گور و میت نزدیک می‌کنند. در این هنگام مردان و به ویژه زنان به شیون و زاری و مو فشانی می‌پردازند. وقتی هم که اسپ را آرام آرام می‌برند شیون و زاری شدت می‌گیرد. چمر شعر ویژه خود را هم دارد.
سیاوش نزد اهل حق
اهل حق علاقه فراوانی به سیاوش دارند و فراوان از نام‌های سیاوش و «یحیی» (نام مستعار سیاوش پس از اسلام) و دیگر شهیدان استفاده می‌کنند. در اینکه بخش مهمی از باورهای اهل حق با اعتقادات ایران قدیم ارتباط دارد، تردیدی نیست. در میان سرودهای اهل حق، از جمله در سرودهای عالی قلندر که از پیشوایان ایشان است، اشعار بی نظیری از سیاوش دیده می‌شود.
پیر شالیار
آثاری از اسطوره سیاوش در مراسم پیر شالیار کردستان (اورمانات تخت) باقی مانده‌است. این نشانه‌ها بسیار جسته و گریخته و سطحی است و تنها نام‌ها راهنما هستند. بر اساس اعتقادهای اورمان تخت، دو پیر شالیار وجود داشته‌اند، یکی پسر جاماسپ از پیروان زردشت که او را از پیشوایان آئین زردشتی و مبلغ آن در اورمان می‌شمارند. این پیر دربارهٔ مذهب زردشتی کتابی نوشته که به معرفت پیر شالیار معروف است.. اما پیر شالیاری که یادبود جشن عروسی او هر ساله در دهم و یازدهم بهمن ماه در اورمان تخت برگزار می‌شود، پیر شالیار دوم است که به روایت اهالی اورمان تخت در قرن پنجم هجری می‌زیسته و در سال ۴۸۰ پیامبر اسلام را به خواب دیده‌است و فردای آن روز اسلام آورده، نام خود را به مصطفی پسر خرداد تغییر داده و در معرفت پیر شالیار دست برده و قسمت‌هایی را که با اسلام همسوئی نداشته حذف کرده‌است. هرچند مراسمی که برای پیر شالیار گرفته می‌شود به شدت یادآور آئین‌های دین مهر است، اما بخشی از آن با اسطوره سیاوش گره خورده‌است. در زبان کردی به سوگ سیاوش سوسیا یا سوسیاو می‌گویند.
تعزیه
تعزیه به‌طور عمده، آئین ایرانی سوگ فرزندان امام اول شیعیان است. از آنجا که نه اهل تسنن چنین آئینی دارند و نه جای دیگری جز ایران و شهرهای شیعه‌نشین عراق (که جزئی از ایران قدیم بوده) رسم عزاداری پیشوایان مذهبی به این شکل گرفته می‌شود، ناچار باید بر رنگ اصیل ایرانی چنین مراسمی تأکید کرد و ریشه آن را در آئین ایرانی جستجو کرد. نخستین مطلب قابل توجه این است که جامه نیلی کردن و سیاه پوشیدن چه در عزای امام سوم و چه در دیگر سوگ‌های ایرانیان از آئین سوگ سیاوش آمده‌است. سیاه پوشیدن نه در بین اعراب وجود داشته و نه در بین ایرانیانی که همسایه ما بوده‌اند. پیامبر اسلام حتی سیاه پوشیدن را نکوهیده‌است. می‌دانیم که در مراسم عزاداری برای امام سوم شیعیان، عزاداران آرزو می‌کنند که کاش همراه او بودند و به آن فیض عظیم می‌رسیدند؛ یعنی عزاداران آرزو می‌کنند که چون امام خود باشند و با او در سرنوشت او شریک. این حس، تازه و ویژه شیعیان نیست. وحدت با قهرمان آرزوی دیرینه بشر است و در سیاوشان فراوان به چشم می‌خورد. نکته دیگری که در تعزیه قابل توجه است آمدن اسپ و شیون و مویه زنان است. در تصویرهائی که از مراسم سوگ سیاوش، به ویژه در آسیای مرکزی داریم، اسپ سیاوش را رو به چادر یا نماد چادری می‌آورد که پیکر سیاوش در آن آرمیده‌است. در همین حال زنان در حال مویه‌اند و موهای خود را پریشان می‌کنند. مطلب دیگر سرودهای سوگ است که در سیاوشان خوانده می‌شده و شباهت با اشعاری دارد که برای امام سوم شیعیان خوانده می‌شود. در سوگ سیاوش عزادار باد خوان به توصیف قامت، زیبائی، دلیری، اسپ و دیگر امتیازات سیاوش می‌پردازد.
در ادبیّات نوین فارسی
سووشون سیمین دانشور و سیاوش‌خوانی بهرام بیضایی اشارات مستقیمی به سوگ سیاوش دارند.
روش علمی
روش علمی یا به عبارت دقیق تر روش اثبات تجربی یک پدیده، به گستره‌ای از روش‌های تحقیق اشاره دارد که برای بررسی پدیده ها، دست یافتن به دانش نوین، یا بازسازی و درهم آمیزی دانش‌های پیشین به‌کار می‌رود. یک روش پژوهشی برای این‌که علمی به‌شمار آید باید بر پایه داده‌های مشاهده‌پذیر،تجربی واندازه‌گیری شونده ساخته شده‌باشد و از یک رشته بنیادهای روشن استدلالی پیروی کند. به دیگر سخن، در روش دانشورانه، داده‌ها از راه مشاهده و آزمایش گردآوری می‌شوند، و پس از آن تدوین (فرمول‌بندی) شده و با فرضیه های موجود سنجیده می‌شوند. با این‌که رویه‌ها در شاخه‌های گوناگون بررسی دانشوارانه ناهمسانی‌هایی دارند ولی شناسه‌های ویژه‌ای وجود دارند که روش دانشوارانه را از روش‌های دیگر دانش جدا می‌کنند. پژوهشگران علمی، برای آشکار نمایی یک پدیده انگاره‌هایی را پیش کشیده و سپس پژوهش‌های تجربی را برای آزمودن این انگاره‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند.
تاریخچه
ابن هیثم ۵ قرن قبل از دانشمندان رنسانس روش علمی را که مبتنی بر آزمایش واقعی است پایه گذاشت.
ساختن یک سؤال
سؤال ساخته شده ممکن است به توضیح مشاهدات خاصی اشاره کند، برای مثال در سؤال "چرا آسمان آبی است؟" سؤال همچنین می‌تواند دارای پاسخ باز باشد، مانند سؤال "چگونه می‌توانم دارویی خاص را برای درمان بیماری خاصی بسازم؟" که در این مرحله غالباً درگیر پیدا کردن و ارزیابی کردن بر اساس آزمایش‌ها گذشته، مشاهدات علمی شخصی و/ یا ادعاها همراه با پیگیری کردن کار دیگر دانشمندان، می‌شویم. اگر پاسخ را بدانیم، می‌تواند سؤال دیگری که بر شواهد تأکید داشته باشد، مطرح شود. هنگام استفاده از روش علمی برای تحقیق، تعیین کردن یک سؤال خوب می‌تواند بسیار دشوار باشد و بر نتایج تحقیقات تأثیر گذار باشد.
فرضیه
فرضیه حدسی است که در حال طرح سؤال هستیم، به‌وجود می‌آید، که می‌تواند برای هر رفتار ارائه شده توضیحی بدهد. فرضیه ممکن است بسیار علمی باشد. برای مثال اصل همسان سازی انیشتین یا فرضیهٔ فرانسیس کریک که می‌گوید: آران‌ای RNA، دی‌ان‌ای DNA را مجبور به ساختن پروتئین می‌کند. یا این‌که ممکن است دامنهٔ گسترده‌ای داشته‌باشد. برای مثال، گونه‌های ناشناخته‌ای که در ژرفای ناشناختهٔ اقیانوس‌ها زندگی می‌کنند. یک فرضیه آماری یک حدس در مورد یک جمعیت آماری داده شده‌است. به عنوان مثال، جمعیت، ممکن است افرادی که به یک بیماری خاص مبتلا هستند، باشد و حدس: یک داروی جدید بیماری برخی از این افراد را درمان خواهد کرد. معمولاً شرایط با فرضیات آماری، مرتبط با فرضیه بی اثر و فرضیه‌های جایگزین است. فرضیه بلااثر، حدسی است که بنا به فرضیات آماری اشتباه است. برای مثال این‌که داروی جدید بی تأثیر بوده و بیماران بهبود یافته با فاکتور شانس بهبود یافته‌اند. محققان معمولاً می‌خواهند ثابت کنند که فرضیهٔ بلااثر درست نمی‌باشد. فرضیهٔ جایگزین نتیجه‌ای است که آن را می‌خواهیم، که در این مثال دارو بهتر از شانس است. نتیجه‌گیری نهایی: فرضیه علمی بایستی فریبکارانه فرض شود، این به این معناست که نتیجهٔ احتمالی یک آزمایش را که با پیش‌بینی‌های حاصل از فرضیه سازگار است را می‌توان شناسایی کرد؛ در غیر این صورت، نمی‌توان آن را به‌طور معناداری مورد آزمایش قرار داد.
پیش بینی
این مرحله شامل تعیین عواقب منطقی فرایض می گردد. پس از آن یک یا چند پیش بینی برای آزمایش‌ها بیشتر انتخاب می گردد. به نظر نمی‌رسد که یک پیش بینی فقط تصادفاً درست از آب در بیاید، و اگر پیش بینی صورت پذیرد بیشتر قانع کننده می شود؛ همچنین اگر پاسخی برای پیش بینی ها موجود نباشد، در دست داشتن شواهد قوی تر خواهد بود بر اثر درک طرفداری. ( به قسمت تضاد در گذشته مراجعه شود.) به طور مطلوب، پیش بینی بایستی فرضیه را از گزینه های احتمالی تشخیص دهد؛ اگر دو فرضیه دارای پیش بینی مشابهی باشند، شواهد پیش بینی درست نمی‌باشد، شواهد پیش بینی منحصر بفرد بوده و برای یک یا دو مورد دیگر نمی‌باشد. (این اظهارات در مورد قدرت نسبی شواهد می تواند از نظر ریاضی با استفاده از قضیه بایس صورت گیرد)
آزمایش و آزمون
این مرحله، تحقیق درباره امکان محقق شدن فرضیه پیش بینی شده در دنیای واقعی می باشد. دانشمندان (و دیگر افراد) با انجام آزمایش‌ها فرضیه ها را آزمایش می کنند. هدف از یک آزمایش تعیین اینکه آیا مشاهدات دنیای واقعی با پیش بینی های حاصل از یک فرضیه مطابق است یا خیر، می باشد. اگر آنها مطابقت داشته باشند، اطمینان به این فرضیه افزایش می یابد؛ در غیر این صورت، اطمینان به آن کاهش می یابد. استانداردسازی بر مبنای علم اندازه گیری نیاز به اندازه گیری دقیق ثابت های بنیادی مانند ثابت پلانک هست که تاکنون اقدامی نشده و پیمان متر در ایران بلااثر مانده است
پروسه
روند کلی شامل ساختن حدس ها (فرضیه ها)، پیش بینی کردن از آنها به عنوان عواقب منطقی است و سپس انجام آزمایش ها براساس پیش بینی های صورت گرفته برای تعیین اینکه آیا حدس اولیه درست بوده است یا خیر.
منابع
Wikipedia contributors، «[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Scientific_method&oldid=328596627 Scientific method]،» Wikipedia, The Free Encyclopedia، (accessed December 3, 2009).
ژان ویکتور پونسله
زندگی‌نامه
ژان ویکتور پونسله به عنوان فرزند نامشروعی از فئودالی زمین‌دار و وکیل به نام کلود پونسله و مادری به نام آن ماری پرین در اولِ ماهِ ژوئیهِسالِ ۱۷۸۸ در شهر متز به دنیا آمد. او را پیش از آنکه یکسالش تمام شود به نزد خانواده‌ای بنام اولیه در شهرکی بنام سن-اوول در باختر متز فرستادند. بعدها پدر و مادر او با هم ازدواج کردند. ژان ویکتور تا سن پانزده سالگی نزد خانواده اولیه به‌سر برد و همیشه از این سال‌ها با خوشی یاد می‌کرد. او را بنیادگذار و پدرِ دانشِ هندسه تصویری یا هندسه پروژکتیو می‌دانند.
پونسله تا سالِ ۱۸۱۰ در پلی تکنیکِ پاریس نزدِ استادانی چون گاسپار مونژ، لازار کارنو، شارل بریانشون، آندره ماری آمپر، لوئی پوانسو و دیگران به آموختن پرداخت. در سالِ ۱۸۱۲ هنگامیکه ناپلئون خواستارِ لشکر کشی به روسیه شد پونسله با سمتِ ستوانِ مهندس با لشکرِ ناپلئون همراه شد.
در نبردِ سمولنسک که در آن ۱۳۰۰۰۰ سربازِ روسی به پایداری در برابرِ ۱۷۵۰۰۰ سربازِ فرانسوی برخاسته بودند در حمله‌ای که پونسله در آن در راس ستونی به نیروهای روس هجوم می‌آوردند اسبش هدفِ گلوله قرار گرفت و او بر زمین افتاد. فرانسویها پنداشتند که او به همراهِ سرهنگش که او نیز افتاده ولی کشته شده بود، کشته شده و به همین سبب در میدان رهایش کرده بودند ولی روس‌ها او را یافته و دستگیر کردند تا از او به عنوانِ افسر بازجویی نمایند. اینگونه بود که او در هژده نوامبرِ سالِ ۱۸۱۲ اسیرِ جنگی گردید. فرانسویها این نبرد را که در آن ۵ تیمسارِ ارتشِ اولِ روسیه در آن کشته شدند با پیروزی به پایان رساندند.
باری پونسله را با دیگر بندیان به یک اردوگاه اسرا فرستادند. پس از چندی برایش میسر گشت تا با پایِ پیاده فرار کند و پس از گذشتن از ساراتف Saratov واقع در کنارِ رودِ ولگا به سویِ فرانسه رفت و توانست که سرانجام در سالِ ۱۸۱۴ پس از طیِ مسافتی برابرِ ۱۵۰۰ کیلومتر به فرانسه برسد. در هنگامِ دورانِ اسارت و بدونِ دسترسی داشتن به هیچگونه کتابی پونسله اساسِ مهم‌ترین اثرش را برنامه‌ریزی و مطالعه کرد.
او از سالِ ۱۸۱۵ دوباره با سمتِ مهندسِ ارتش در دژ متز Metz خدمت می‌کرد و کنارش دبیرِ مکانیک نیز شده بود. متز زادگاه پونسله بود. از سالِ ۱۸۳۵ تا ۱۸۴۸ پروفسورِ رشته مکانیک گردید. او موفق شد که میزانِ بازدهیِ توربینها و چرخ هایِ آبی را بالا ببرد. بازدهیِ چرخِ آبی را توانسته بود حتی تا میزان ۱۰۰٪ بالا ببرد. از سالِ ۱۸۳۵ تا ۱۸۴۸ عضوِ کمیسیون مستحکم سازیِ شهرِ پاریس و همزمان با آن استادِ رشته مکانیکِ دانشگاه سوربن شده بود. در این زمان مقام لشکری او تا درجه سرتیپی بالا رفته بود. در سالِ ۱۸۴۸ در صفِ اول و پیشاپیشِ شاگردانش در انقلابِ فرانسه (با انقلابِ کبیرِ فرانسه اشتباه نشود) شرکت کرد. از سالِ ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۰ ریاستِ پلی تکنیک و فرماندهی گاردِ ملی بخشِ رودخانه سن را به عهده گرفت. از سال ۱۸۵۰ پونسله بازنشسته شد ولی این مانع از آن نگردید تا کارهایی مانندِ ریاستِ کمیسیون برنامه‌ریزی برایِ نمایشگاه جهانی علم و صنعتِ لندن را به عهده بگیرد.
نامِ پونسله را در لیستِ اسامیِ ۷۲ نفری که با نظر و با عمل در ساختِ برجِ ایفل کمک و همیاری کردند ثبت و بر رویِ برجِ ایفل نصب کرده‌اند. همچنین در فیزیک یک واحدِ اندازه گیریِ توان را بنامِ او کردند.
پونسله در بیست و دوم دسامبرِ سالِ ۱۸۶۷ در شهر پاریس زندگی را بدرود گفت.
منابع
http://farhangi-sanati.blogspot.de/2015/07/blog-post.html*
https://web.archive.org/web/20150924225758/http://www-history.mcs.st-and.ac.uk/Biographies/Poncelet.html
http://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=1688*
آتاناسیوس اسکندریه
آتاناسیوس الاهی‌دان مسیحی، اسقف اسکندریه، از پدران کلیسا و یکی از رهبران نامی مصری در قرن چهارم میلادی بود. آتاناسیوس در اواخر قرن سوم میلادی به دنیا آمد. او در محضر اسقف اسکندریه، آلکساندر مشغول خدمت روحانی شد و سپس به مقام شماسی رسید. در شورای نیقیه نیز اسقف خود را همراهی می‌کرد. سرانجام وقتی آلکساندر در سال ۳۲۸ چشم از جهان فروبست، آتاناسیوس جانشین او شد و به مقام اسقفی اسکندریه رسید. او چهل و پنج سال در مقام اسقف خدمت کرد و در سال ۳۷۳ درگذشت.
آتاناسیوس کتاب‌های مورد تأیید عهد جدید را در میان بحث و جدل و هیاهوی فراوان در سال ۳۶۷ میلادی به جهان عرضه کرد. او معتقد بود برگزیده خدا و قابل اعتماد است و هیچ‌کس نمی‌تواند چیزی به کتاب مقدس بیفزاید یا چیزی را از آن حذف کند. اما مکاشفه یعقوب در میان متون تأیید شده نبود. به هر دلیل- تردید در صحت آن، شواهد بحث‌برانگیز یا حقایق ناخوشایند- کتاب غیرقانونی اعلام شد. به تازگی اما یک نسخه یونانی اصل از این نوشته‌ها پیدا شده‌است.
فعالیت
مهم‌ترین مشغله آتاناسیوس مبارزه با آریانیسم بود. هرچند آریوس در نیقیه محکوم شده بود اما اکثر روحانیونِ اوریجنیستِ شرق اعتقادنامهٔ شورای نیقیه را قبول نداشتند. امپراتور نیز که بیش از هر چیز طالب اتحاد بود، در مورد راست‌دینی، برخوردی تسامح‌کارانه در پیش گرفت که می‌توانست عناصری تعدیل‌شده از نگرش آریوس را در بر بگیرد. آتاناسیوس به هیچ وجه با این برخورد موافق نبود. او الوهیت مسیح را اساس و بنیان ایمان مسیحی و آریانیسم را به معنای نابودی مسیحیت می‌دانست. او به هر وسیله‌ای که می‌توانست، از جمله سیاست‌های کلیسایی، علیه آریانیسم مبارزه می‌کرد. موضع سازش‌ناپذیر او، باعث عدم محبوبیتش در میان اسقفان و دولت‌مردان شد. از چهل و چهار سالی که در مقام اسقف خدمت می‌کرد، هفده سال آن را در پنج محل مختلف در تبعید به‌سر برد. از ایام تبعید، مهم‌ترین دوره، زمانی بود که بین سال‌های ۳۴۰ تا ۳۴۶ در رُم سپری شد. طی این دوره او و میزبانانش تأثیری عمده و متقابل بر یکدیگر گذاشتند. بعد از این دوران، او «دوران طلایی» خود را بین سال‌های ۳۴۶ تا ۳۵۶ در اسکندریه گذراند، جایی که توانست به‌شکل ممتد و بدون مزاحمت و تبعید در مقام اسقف خدمت کند.
آتاناسیوس حتی زمانی‌که همه چیز مایهٔ تضعیف او بود، استوار و ثابت‌قدم باقی‌ماند، اما می‌دانست کجا باید انعطاف‌پذیر باشد. جناح ضد آریان (کلیسای غرب، مکتب انطاکیه و آتاناسیوس) بر این باور بودند که خدا یک اقنوم یا وجود است، حال آنکه اکثریتِ اوریجنیستِ شرق باور داشتند که خدا سه اقنوم است. در شورای اسکندریه، در ۳۶۲ (که بین دو دورهٔ تبعید او تشکیل شد) تصویب کردند که هر دو تعریف را می‌توان به‌شکلی راست‌دینانه فهمید. اصلْ، موضوعِ موردِ اعتقاد است، نه نحوهٔ بیان آن؛ و این امر راه را برای ترکیب مفهوم Homoousios شورای نیقیه (پسر، هم‌ذات با پدر) و این حکمِ اوریجنیست‌ها که خدا سه اقنوم است، هموار کرد. پدران کاپادوکیایی نیز این تعریف را پذیرفتند و ترویج دادند، و در شورای قسطنطنیه در سال ۳۸۱ نیز به‌عنوان دیدگاه مسیحیتِ راست‌دین در مورد الوهیت پذیرفته شد.
آثار
۲) آثار دفاعیاتی - آتاناسیوس اثری دفاعی نوشت در دو بخش: «علیه یونانی‌ها» و «تجسم کلمه». چنین گمان می‌رفت که این اثر در حدود سال ۳۱۸ یعنی قبل از مناقشهٔ آریانی نوشته شده باشد اما شواهد تاریخی نشان می‌دهند که این اثر احتمالاً طی نخستین دورهٔ تبعید او یعنی در سال ۳۳۵–۳۳۷ به نگارش درآمده است.
۳) نامه‌های عید پاک - آتاناسیوس هر سال نامه‌ای به کلیساهای مصر می‌نوشت تا در عید پاک خوانده شود. نامهٔ او برای عید پاک سال ۳۶۷ اهمیتی به‌سزا دارد زیرا برای اولین‌بار در این نامه اسامیِ کتب عهد جدید را به‌عنوان کانونِ عهد جدید نام می‌برد که دقیقاً شامل همان کتبی است که امروزه عهد جدید ما را تشکیل می‌دهند. این امر یکی از پی‌آمدهای مثبت اقامت آتاناسیوس در رُم و تأثیر متقابلی است که او و کلیسای آنجا بر یکدیگر داشتند.
۴) زندگی آنتونی - که آتاناسیوس او را به‌عنوان نخستین راهب معرفی می‌کند. در قرون دوم و سوم برخی زندگیِ مبتنی بر زهد و ریاضت داشتند، ازدواج نمی‌کردند، فقیرانه می‌زیستند و زندگی‌شان را وقف دعا و روزه کرده بودند. این افراد میان مردم می‌زیستند و «زاهدانِ خانگی» نامیده می‌شدند زیرا در بستر زندگیِ روزمره، زاهدانه می‌زیستند. اما در قرن چهارم، به‌تدریج که معیارهای اخلاقی کلیسا با پیوستن نو مسیحیان از زمینه‌های شرک و بت‌پرستی رو به افول گذارد، زاهدان از جامعه کناره گرفتند و عمدتاً در بیابان‌های سوریه و مصر مسکن گزیدند. آتاناسیوس می‌نویسد: «راهبان در کوه و بیابان حجره گرفتند و از قوم خود جدایی گزیدند و برای شهروندیِ ملکوتِ آسمان ثبت‌نام کردند.» برخی از این راهبان (چون آنتونی۱) در مکان‌هایی دورافتاده در انزوا، و برخی دیگر دور هم، و گروهی می‌زیستند؛ برخی نیز ترکیبی از این دو روش را در پیش گرفته بودند. کتاب آتاناسیوس به گسترش آرمان رهبانیت۲ مخصوصاً در غرب کمک بسیار کرد. این کتاب همچنین در ایمان آوردن آگوستین۳ نقش مهمی ایفا کرد.
عقاید و اندیشه‌ها
آتاناسیوس به‌شدت از الوهیت مسیح دفاع می‌کرد زیرا دریافته بود که نجات و رستگاری مسیحیان بسته به آن است، زیرا فقط مسیحی الهی می‌تواند ما را نجات بخشد. او این موضوع را به تفصیل در کتاب «تجسم کلمه» بررسی می‌کند. یهودیان و مشرکین بر او اتهام زدند که تجسم و مصلوب شدن پسر خدا نامعقول و ناشایست است. اما آتاناسیوس در پاسخ استدلال می‌آورد که تجسم و مصلوب شدن مسیح، به‌جا، ضروری، و بسیار معقول است. زیرا فقط خالق این جهان است که می‌تواند آن را اصلاح کند، و این جز راه صلیب به‌هیچ طریق دیگر ممکن نبود.
ما دلیل تجسم اوییم. او ما را دوست داشت تا بدان حد که به‌خاطر نجات‌مان در جسم انسانی به دنیا آمد و در هیئت انسانی ظاهر شد … هیچ‌کس قادر نبود فساد یافته را به نافسادی تبدیل کند، جز خودِ منجی که در ابتدا هستی را از نیستی آفرید. هیچ‌کس نمی‌توانست انسانی خداگونه بازآفریند مگر آنکه خودْ صورتِ خدای پدر بود. هیچ‌کس نمی‌توانست فناپذیر را جاودانی کند مگر خداوند ما عیسای مسیح که خودْ حیات و زندگی است. هیچ‌کس جز «کلمه»، که نظم‌بخشِ جهان و پسر یگانهٔ پدر است، نمی‌توانست در مورد پدر به انسان‌ها بیاموزد و بت‌پرستی را براندازد. او به میان ما آمد زیرا کفارهٔ گناه آدمیان باید پرداخت می‌شد (زیرا همه باید می‌مردند). و پس از آنکه الوهیتش را با اعمالش ظاهر ساخت، معبد (بدن) خود را به‌جای همهٔ آدمیان، چونان قربانی تسلیم مرگ کرد؛ و چنین کرد تا آدمیان را از زیر بار تقصیر گناه نخستین آزاد سازد و ثابت کند که بر مرگ نیز اقتدار دارد، و نشان دهد که بدنش نوبر رستاخیزِ جمیع آدمیان از مرگ، و فسادناپذیر است … پس دو معجزه هم‌زمان صورت گرفت: نخست جمیع آدمیان با مرگ جسمانیِ خداوند مردند، و دیگر آنکه به‌واسطهٔ اتحاد کلمه با آنْ، مرگ و فساد نابود شد … با مرگ او همه از نامیرایی و جاودانگی بهره یافتند، و با انسان شدنِ کلمه، مشیّتِ مقرر برای کائناتْ، و خالق و سرورشان، یعنی خودِ کلمهٔ خدا، بر همگان آشکار شد. او انسان شد تا ما آدمیان، الهی شویم، خود را در بدنی انسانی آشکار ساخت تا ما بتوانیم پدر نادیده را بشناسیم، و بی‌حرمتیِ آدمیان را تحمل کرد تا ما وارث نامیرایی و جاودانگی شویم. تجسم کلمه ۴، ۲۰، ۵۴
ایدهٔ «خداگونه‌شدن» تأثیر تفکر یونانی بر آتاناسیوس را نشان می‌دهد. این تأثیر در اثر دفاعیِ دوبخشی او بیشتر به چشم می‌خورد. آدم۴ پیش از سقوط، چون فیلسوفی یونانی تصویر شده که در «کلمه»، که صورت پدر است، تأمل و تفکر می‌کرد، و فکرش مستقل از جسمش بود. او بر تمام خواهش‌ها و احساساتش تعالی یافته بود و در «واقعیت عقلانی» تأمل و تعمق می‌کرد. اما از واقعیت عقلانی روی گرداند و بر جسم و خواهش‌های آن متمرکز شد، بنابراین در دام تمایلات جسمانی سقوط کرد. این تعریف از سقوط، همان‌قدر از فلسفهٔ یونان و اوریجن تأثیر یافته که از کتاب‌مقدس.
آتاناسیوس مجموعه‌ای از استدلالات را علیه آریانیسم به‌کار می‌گیرد. استدلال او در وهلهٔ نخست مبتنی بر کتاب‌مقدس است، و در مورد الوهیت مسیح دلایلی کتاب‌مقدسی می‌آورد. همچنین به استدلالات آریان‌ها که با تکیه بر کتاب‌مقدس ارائه شده بود پاسخ می‌دهد. آنها بخش‌هایی از کتاب‌مقدس را نقل می‌کردند تا ثابت کنند پسر فروتر از پدر است. آتاناسیوس این قسمت‌ها را مختص بُعد انسانیِ شخصیت مسیح می‌داند نه بُعد ازلی شخصیت او به‌عنوان خدا. همچنین به پرستش عیسای مسیح در عهد جدید و در دوران خودْ، اشاره می‌کند، که اگر عیسی مخلوق بود، شرک و بت‌پرستی تلقی می‌شد. از سوی دیگر در کتاب «تجسم کلمه» استدلال می‌کند که تنها خدا قادر است ما را نجات بخشد؛ و بالاخره این استدلال فلسفی را می‌آورد که خدا هرگز غیرعقلانی نبوده‌است، به این معنا که هرگز جدا از «کلمه» یا «خِرَدِ» خود نبوده‌است.
اگر او (کلمه) مخلوق بود، او را نمی‌پرستیدند و در کتاب‌مقدس نیز از او سخنی به میان نمی‌آمد. او به‌یقین مولودِ ذاتِ خدا است، همو که ما می‌پرستیم، و ذاتاً پسر خدا است و نه مخلوقِ او؛ بنابراین باید او را بپرستیم و ایمان بیاوریم که او خدا است … پرتو خورشید از آنِ خورشید است بدون آنکه ذات و جوهرش منقسم و نازل‌تر شود. چنان‌که ذات و جوهر خورشید کامل و بسیط است پرتو آن نیز کامل و بسیط است. پرتو خورشید از جوهر نور نمی‌کاهد بلکه به‌یقین مولود آن است. ما بر این باوریم که به همین شکل، پسر، نه از خارج، بلکه از ذات پدر است. پدر کامل و باقی است و «خاتم جوهرش» (عبرانیان ۱:۳) نیز ازلی و جاودانه‌است و شباهت تغییرناپذیرش به پدر را حفظ می‌کند. خطابه‌هایی علیه آریان‌ها ۲:۲۴، ۳۳
آتاناسیوس همچنین نخستین کسی است که توجهی جدی به جایگاه و مقام روح‌القدس مبذول داشت. تا اواسط قرن چهارم فقط رابطهٔ پدر و پسر مورد توجه بود. اشارهٔ ساده و کوتاه اعتقادنامهٔ نیقیه «و به روح‌القدس» بیانگر این است که چندان به روح‌القدس توجه نمی‌شد. اما در سال‌های ۳۵۹–۳۶۰ آتاناسیوس ناگزیر شد به این موضوع بپردازد. در این زمان یک گروه گمنام مصری که تروپیکی‌ها۶ نامیده می‌شدند، الوهیت پسر را باور داشتند اما چنین تعلیم می‌دادند که روح‌القدس از نیستی خلق شده‌است. در واقع دیدگاه‌شان در مورد پسر، نیقیه‌ای بود اما در مورد روح‌القدس آریانی. آنان با اسقف خود، سراپیون۷ که طی نامه‌ای از آتاناسیوس راهنمایی خواسته بود، درافتاده بودند. آتاناسیوس نیز در مجموعه نامه‌هایی که «نامه‌هایی به سراپیون» نام گرفتند، به سراپیون پاسخ داد و در این نوشته‌ها، برای نخستین‌بار الهیاتی کاملاً مبتنی بر تثلیث را پایه ریخت و به‌شکلی مبسوط جایگاه و مقام روح‌القدس و پسر را مورد بررسی قرار داد. او در این نامه‌ها در مورد الوهیت روح‌القدس بحث می‌کند و توضیح می‌دهد که او پسر خدا نیست بلکه «از پدر صادر» شده‌است (یوحنا ۱۵:۲۶).
پانویس
1 Antony; 2 Monasticism; 3 Augustine; 4 Adam, 5 Tropici; 6 Serapion
منابع
تاریخ تفکر مسیحی / اثر «پروفسور تونی لین»، انتشارات ایلام ۲۰۰۸
گتچاوانک
گتچاوانک (Գտչավանք) یک صومعه حواری ارمنی واقع در توغ، هادروت، جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان سال ۱۲۴۸ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
سیما لوزانیک
سیما لوزانیک (Sima Lozanić؛ زاده February 24, 1847 درگذشته ۷ ژوئیه ۱۹۳۵) یک شیمی‌دان بود.
ویندیشلویبا
ویندیشلویبا (به آلمانی: Windischleuba) یک شهر در آلمان است که در اتنبرگر لند واقع شده‌است. ویندیشلویبا ۲٬۲۰۷ نفر جمعیت دارد.
هربرت رولینسن
هربرت رولینسن (Herbert Rawlinson؛ November 15, 1885 – 1885:11:15, July 12, 1953) هنرپیشه سینما، رادیو و تلویزیون اهل کشور ایالات متحده آمریکا با اصالت بریتانیایی بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۵۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به شلیک نکن، پیروزی سیاه و هفت گناهکار اشاره کرد.
خرچنگ‌ها شناگر
خرچنگ‌ها شناگر نام یک تیره از راسته ده‌پایان است.
کالتاگیرون ادیتوره
کالتاگیرون ادیتوره (Caltagirone Editore) شرکت رسانه‌ای ایتالیایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
الزه لاسکر شولر
الزه لاسکر شولر (Else Lasker-Schüler؛ زاده February 11, 1869 درگذشته 1869:2:11, January 22, 1945) یک زن شاعر و نمایشنامه‌نویس مشهور یهودی اهل آلمان بود که به دلیل سبک زندگی بوهمین و نیز نبوغ بی‌نظیر شاعرانه‌اش شهرت داشت. او یکی از معدود زنانی بود که به جنبش اکسپرسیونیسم وابسته بود. لاسکر شولر از آلمان نازی فرار کرد و بقیه عمر خود را در اورشلیم گذراند.
فرودگاه سادس
فرودگاه سادس یک فرودگاه نظامی است. این فرودگاه در کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۲۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
لوتز لونگ
لوتز لونگ (Luz Long; زاده April 27, 1913 – درگذشته 1913:4:27, July 14, 1943) ورزشکار پرش طول اهل آلمان بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ یک مدال نقره و ۲ مدال برنز شده‌است.
خوب، بد، عجیب
خوب، بد، عجیب (The Good, the Bad, the Weird) فیلمی در ژانر اکشن، وسترن، و ماجراجویی به کارگردانی کیم جی-وون است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سونگ کانگ-هو و لی بیونگ-هان اشاره کرد.
سیگرید (خواننده)
سیگرید(انگلیسی: Sigrid‎؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۹۶) موزیسین اهل نروژ است. وی از سال ٢٠١٠ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سیگرید سولباک رابه در ۵ سپتامبر ۱۹۹۶ در السوند متولد شد. او یک خواهر و برادر بزرگتر از خود دارد. برادر او ، تلف (نوازنده) و خواهرش ، یوهان دارد. ادل ، جونی میچل و نیل یانگ الهام‌بخش او در کودکی بوده‌اند. هنگامی که او ۱۷ ساله شد ، به همراه خواهرش، یوهان، گروهی به نام Sala Says Mhyp تشکیل دادند که به نام گربه فقید آنها ، Sala نامگذاری شد.‌‌
دیسباخ
دیسباخ یک شهر  در آلمان است که در زارفلد-رودلشتات واقع شده‌است. دیسباخ ۴۶۴ نفر جمعیت دارد.
بمب‌گذاری ۲۰۱۴ گروزنی
بمب‌گذاری ۲۰۱۴ گروزنی (2014 Grozny bombing) یک حمله تروریستی در ۵ اکتبر بود که در روز برگزاری مراسم جشن سالروز تولد رمضان قدیروف رئیس‌جمهور چچن رخ داد. حمله از جانب یک جوان ۱۹ ساله به نام آپتی موداروف صورت گرفت که برای عمل انتحاری اقدام کرده بود؛ وی توسط پلیس متوقف شد و در اثنای چک و تفتیش بدنی او بمب را منفجر کرد. این حادثه ۶ کشته (همراه با عامل انتحاری) برجای گذاشت و ۱۲ نفر مصدوم شدند.
خواجه احمد (زهک)
خواجه احمد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خواجه احمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۶۹ نفر (۲۶۶ خانوار) بوده‌است. که طایفه اله دو بیشترین جمعیت آن را تشکیل میدهد در این روستا افرادی از طایفه شیرزهی سکونت دارند این روستا افراد تحصیل کرده زیادی دارد.
کهشور علیا
کهشور علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.
یوتو اونو
یوتو اونو (Yuto Ono؛ زادهٔ September 28, 1991) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
کهشور علیا
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
ماری شاه سخیرا
ماری شاه سخیرا (به انگلیسی: Mari Shah Sakhira) یک روستا در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
والپول شمالی، نیوهمپشایر
ولپول شمالی شهری در ایالت نیوهمپشایر کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۲۸ نفر بوده‌است.
اوباته
اوباته (به اسپانیایی: Villa San Diego de Ubaté) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش کوندینامارکا واقع شده‌است.
خصوصیات
اوباته ۳۶٫۴۳۳ نفر جمعیت دارد.
لرنزو دا پونته
لُرِنزُ دا پُنتِ (۱۷۴۹ مارس ۱۰–۱۸۳۸ اوت ۱۷) یک نویسندهٔ اشعار اپرا، اپرانامه در جمهوری ونیز و شاعر و کشیش کاتولیک رومی بود. او ۱۱ اپرا از آهنگسازان مشهور از جمله سه اپرا از بزرگترین اپراهای ولفگانگ آمادئوس موتسارت شاملِ دون ژوان, ازدواج فیگارو و همه زن‌ها اینگونه‌اند را نوشت.
پانویس
منابع
جو جویس (بوکسور)
جو جویس (Joe Joyce؛ زادهٔ September 19, 1985) بوکسور اهل بریتانیا است.
وینگروده
وینگروده (به آلمانی: Wingerode) یک شهر در آلمان است که در آیشسفلد واقع شده‌است. وینگروده ۱٬۲۵۹ نفر جمعیت دارد.
شایعه عشق
شایعهٔ عشق (A Rumor of Love) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی فطین عبدالوهاب است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به عمر شریف و سعاد حسنی اشاره کرد.
جیحون بایرامف
جیحون بایرامف (Ceyhun Bayramov) (زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۷۳) یک سیاستمدار آذربایجانی است که از ژوئیه ۲۰۲۰ به عنوان وزیر امور خارجه جمهوری آذربایجان خدمت می‌کند.
تیزک غرب آفریقا
تیزک غرب آفریقا نام یک گونه از سرده تیزک است.
جیحون بایرامف
زندگی‌نامه
جسحون بایرمف فرزند عزیز در سال ۱۹۷۳ در شهر باکو به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته رشته اقتصاد از دانشگاه اقتصاد آذربایجان است. مقطع کارشناسی ارشد را در رشته حقوق دانشگاه آذربایجان پشت سر گذاشت. بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰، در وظایف مختلفی در وزارت مالیات جمهوری آذربایجان کار نمود. بین سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۲ به عنوان حقوقدان در شرکت «Salans Hertzfeld & Heilbronn (Baku) Limited» کار کرد. بین سال‌های ۲۰۰۲ الی ۲۰۱۳، ریاست شرکت حقوقی «OMNİ» را بر عهده داشت. در بین سال‌های ۲۰۰۴ الی ۲۰۱۲، نام وی توسط پیشتازترین نشرهای جهان همچون “Chambers Global”, “IFLR1000” و “Legal500” در فهرست ممتازترین حقوقدانان فعال در زمینه‌های مالیات‌بندی و قانون مدنی ثبت گردید. از ۳۰ مه تا ۱۲ اوت سال ۲۰۱۳ صدارت نهاد وزارت آموزش و پرورش را عهده‌دار شد.
وی بر اساس فرمان ریاست جمهوری آذربایجان مورخ ۱۲ اوت سال ۲۰۱۳ به عنوان معاون وزیر آموزش و پرورش منصوب گردید.
جیحون بایرامف بر پایه دستور ۲۳ آوریل شال ۲۰۱۸ الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان به عنوان وزیر آموزش و پرورش منصوب شد.
جیحون بایرامف طبق فرمان الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، به تاریخ ۱۶ ژوئیه سال ۲۰۲۰، از وزارت آموزش و پرورش برکنار و جایگزین المار محمدیارف در مقام وزارت امور خارجه آذربایجان شد.
میوشی یوشیفوسا
میوشی یوشیفوسا (۱۶۱۲ – ۱۵۳۴ میلادی) یک سامورایی در دوره آزوچی-مومویاما و دوره ادو و شوهر خواهر تویوتومی هیده‌یوشی و آساهی هیمه بود. همسر او نیشونی نام داشت. او پدر تویوتومی هیده‌تسوگو، تویوتومی هیده‌کاتسو و تویوتومی هیده‌یاسو بود.
جیحون بایرامف
زندگی شخصی
متأهل است و دو فرزند دارد.
علف بوریای مخملی
علف بوریای مخملی (Agrostis canina) نام یک گونه از سرده علف بوریا است.
لوئیس جین هیت
لوئیس جین هیت (Louis Jean Heydt؛ April 17, 1903 – ۱۹۰۳:۴:۱۷, ) هنرپیشه و روزنامه‌نگار اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود.
هانس وولکه
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
ده آزادکشانی
ده آزادکشانی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
فقه الحدیث
فقه الحدیث دانشی است که به بررسی متن حدیث می‌پردازد. در این دانش برای نزدیکی فهم مخاطب به معنا و منظور اصلی گوینده سخن، از شیوه‌های منطقی فهم و نقد حدیث و همچنین قواعد گوناگون (ادبی، اصولی و کلامی و دیگر قوانین عقلی و عقلایی) استفاده می‌شود.
فقه الحدیث در حقیقت به معنای تفسیر حدیث است. می‌توان اینگونه نیز آن را تعریف کرد: «تفسیر و تبیینی که براساس مبانی و ضوابط فهم متون و روایات به دست می‌آید.»
جایگاه و اهمیت فقه الحدیث
دانشهای حدیثی به سه دسته تقسیم می‌شوند:
این دانش در دسته دوم دانشهای حدیثی به حساب می‌آید.در میان این علوم فقه الحدیث نقش به‌سزایی دارد؛ زیرا بهره‌گیری از حدیث در علوم انسانی و تحقق بخشیدن آن در زندگی با فقه الحدیث میسر می‌شود؛ به طوری که اگر به درستی استفاده شود و مسیر منطقی آن طی گردد؛ انسان را به مفهوم حقیقی حدیث نزدیک می‌سازد.
کاربرد صحیح فقه الحدیث در افزایش شناخت و باور انسان، رسیدن به یک نظام فکری، آشنایی با احادیث متعارض و تأثیر آنها در فهم حدیث و رهایی از انحرافات و حیرت و سرگردانی مؤثر و مفید است.
تاریخچه
در میان اهل سنت از سده دوم وسوم هجری بحثهای جدی بین اصحاب حدیث و متکلمان در مورد فهم حدیث شروع شد. وقتی به تاریخ نگاه می‌کنیم، نام شافعی در ابعاد مختلف علم حدیث و به ویژه فهم حدیث دیده می‌شود. منابع میانه و متاخر اهل سنت شافعی را طراح اولیه دانش فقه الحدیث معرفی کرده‌اند. از جمله احمد بن حنبل (از بزرگان اهل سنت) گفته اگر شافعی نبود؛ ما فقه الحدیث را نمی‌شناختیم. بر اساس روایات نه تنها شاگردان که برخی از استادان او مانند سفیان بن عیینه در خصوص فهم حدیث از او پرسش می‌کردند. در مورد اهتمام شیعیان به این علم؛ در روایاتی که از امامانشان بیان شده، معلوم می‌شود که استفاده از تعبیر فقه برای فهم حدیث از عصر حضور آغاز شده‌است. حتی تعابیری مانند معانی الحدیث یا معانی الاخبار نشان می‌دهد که این عناوین هم در همان معنای فقه به کار می‌رفته‌اند. به عبارت دیگر بنیانگذار فقه الحدیث در تاریخ شیعه پیشوایان آنها بوده‌اند. ابتدا علی بن ابیطالب این زمینه را فراهم ساخت تا مردم برای تبیین حدیث و فهم آن به او مراجعه کنند. در اوایل سده دوم هجری هم حدیثی از محمد باقر خطاب به فرزندش جعفر صادق نقل شده که: ای پسرم، منزلت شیعیان را به اندازه روایات آنها و معرفت آنها بشناس. که معرفت؛ درایت به روایت است و با درایت روایات است که مؤمن به بالاترین درجات ایمان می‌رسد.
زیر شاخه‌ها
در یک دسته‌بندی می‌توان گفت که این علم از ۵ زیر شاخه تشکیل شده‌است: غریب الحدیث، اسباب ورود حدیث، اختلاف الحدیث، علل الحدیث، نقد الحدیث
غریب الحدیث: به بیان معانی مفردات کلمات می‌پردازد.
اسباب ورود حدیث: مهارت دانستن فضای صدور روایت و علت آن.
اختلاف الحدیث: رفع تعارض بین روایات.
علل الحدیث: یافتن راهکارهایی برای رفع نواقص و افتادگی‌هایی که در متن یا سند روایت مشاهده می‌شود.
نقد الحدیث: بررسی احادیث با قواعد علمی و تشخیص روایات صحیح و قوی از روایات جعلی و ضعیف.
مراحل فهم حدیث
فهم حدیث مقصد اصلی و نهایی است که رسیدن به آن؛ دست یابی به متن اصلی حدیث و یافتن نسخه‌های مختلف و زدودن تصحیف و تحریف را نیازدارد. در مرحله اول به صحت و درستی متن حدیث و عبارات آن پرداخته می‌شود. مراجعه به نسخه‌های مختلف و دست نوشته‌های مؤلفان و دیدن کتابهای دیگری که حدیث موردنظر در آن آمده گام بعدی می‌باشد. بررسی تغییرات و دگرگونی اشتباهی یا عمدی متن یا حدیث (تصحیف نوشتاری یا شنیداری) که در جریان نقل حدیث اتفاق افتاده و برطرف کردن آنها؛ آخرین مرحله ای است که در فهم حدیث عنوان شده‌است.به عبارتی دیگر برای فهم صحیح و درست از حدیث می‌توان گفت که دو مرحله را باید طی کنیم یکی روش شناسی فهم حدیث است، به این معنا که شرایط و زمینه هایی را فراهم کنیم که فهم حدیث را آسان و تسهیل نماید. در مرحله دوم تلاش می‌کنیم که موارد و شرایطی که مانع و آفتی برای فهم حدیث هستند را شناسایی و آنها را برطرف کنیم. جستجو و تمییز میان روایات صحیح و غیر صحیح و بی اعتنایی به روایات ضعیف و ساختگی از مهم‌ترین گام‌های این مرحله می‌باشد. قبل از اینکه وارد این مرحله بشویم باید این موانع را بشناسیم. موانع بیرونی یعنی آفاتی که خارج از متن حدیث عارض آن شده است. مانند تعارض و نقل به معنا. دسته دوم موانعی که مربوط به متن حدیث است. مانند تقیه، اختلاف نسخ و... دسته آخر موانعی است که در ارتباط با کسی است که حدیث را بیان کرده است. مانند هوا و هوس، جمود، تعصب. نقل به معنا این است که گاهی راوی حدیث با واژگانی یا ساختاری غیر از کلام معصوم که مشابه آن است را نقل می‌کند. حال آیا این کار مجاز است یا نه؟ یا این کار چه آسیب‌ها و ضررهایی به متن حدیث و فهم آن وارد میکند؟ و این نقل معنا چه سابقه و چقدر رواج در تاریخ حدیث داشته است؟ از جمله مباحثی است که باید مورد بررسی دقیق توسط حدیث پژوه قرار بگیرد تا فهم درست و قابل اعتمادی از متن حدیث را به دست آورد. مفاهیم واژه‌ها، بررسی ساختار جملات، توجه به زبان روایات، نقش سیاق در معنا رسانی، توجه به قرائن خارجی؛ برخی از مبانی فقه الحدیث هستند که فرد را در فهم دقیق حدیث یاری می‌نمایند.
کتاب‌شناسی
در دوره متقدم (سده‌های سوم و چهارم هجری) سنن ترمذی اولین کتاب در میان اهل سنت است که با رویکرد صحت متن حدیثی نوشته شده است. در بخش امامیه دو نوشته معانی الحدیث و التحریف و تفسیر الحدیث از احمد بن محمد برقی؛ معیار الاخبار از محمد بن مسعود عیاشی در سده سوم هجری تالیف شده است. شرح الاخبار قاضی نعمانی مغربی؛ معانی الاخبار شیخ صدوق واستقصاء الاعتبارفی تحریر معانی الاخبار علامه حلی دیگر کتاب‌های فقه الحدیثی دوره متقدم شیعه به‌شمار می‌آید.
مؤلفان و پژوهشگران زیادی در زمینه فقه الحدیث در دوران معاصر کتاب‌‌‌‌‌ها و مقالاتی را به رشته تحریر درآورده‌اند. از جمله این آثار می‌توان به کتاب فقه الحدیث و نقد الحدیث: روش‌شناسی نقد و فهم سنت، نوشته داوود سلیمانی؛ اصول و قواعد فقه الحدیث، اثر محمد حسن ربانی؛ فقه الحدیث: مباحث نقل به معنا، تألیف احمد پاکتچی؛ فهم صحیح سنت، یوسف قرضاوی؛ منهج الامام بخاری فی تصحیح الاحادیث و تعلیلها، اثر ابوبکر کافی؛ منهج نقد المتن عند علماء الحدیث النبوی، تألیف صلاح الدین بن احمد ادلبی؛ اربعین حدیث و شرح حدیث جنود عقل و جهل، روح‌الله موسوی خمینی؛ نفحات الولایه: شرح عصری جامع لنهج البلاغه، ناصر مکارم شیرازی اشاره نمود.
جستارهای وابسته
تفسیر
جک اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۶)
جک اسمیت (Jack Smith; April 24, 1936 – 1936:04:24, May 23, 2008) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌بود می‌توان به باشگاه فوتبال مارگیت، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال رامزگیت، باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون و باشگاه فوتبال نوتس کانتی اشاره کرد.
میشل رینالدی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۷)
میشل رینالدی (Michele Rinaldi؛ زادهٔ January 9, 1987) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال بنونتو، و باشگاه فوتبال آتالانتا اشاره کرد.
دگنهاوزرتال
دگنهاوزرتال یک شهر در آلمان است که در بودنسیکرایس واقع شده‌است. دگنهاوزرتال ۴٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر چاسارتولتش خواهرخواندهٔ دگنهاوزرتال هست.
خرچنگ‌های شناگر (سرده)
خرچنگ‌های شناگر (سرده) نام یک سرده از تیره خرچنگ‌ها شناگر است.
ماری ورائچان
ماری ورائچان (به انگلیسی: Mari Waraichan) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است.
اداره راه‌آهن تایوان
اداره راه آهن تایوان، یک گرداننده راه‌آهن در کشور تایوان و نماینده‌ای از وزارت ترابری و ارتباطات است، که مسئولیت مدیریت، نگهداری و اجرای خدمات متداول راه‌آهن مسافری و باری را در ۱۰۹۷ کیلومتر مسیر در تایوان بر عهده دارد.
از آنجا که تایوان به شدت با تراکم جمعیت بسیار شهرنشینی شده‌است، از پایان سده نوزدهم راه‌آهن سهم مهمی در ترابری داخلی داشته‌است. تردد مسافر در سال ۲۰۱۸ ۲۳۱٬۲۶۷٬۹۵۵ بوده‌است.
دفتر مرکزی آژانس در منطقه ژونگ‌ژنگ تایپه است.
برگ شبدر
برگ شبدر نماد کشور ایرلند است. گفته می‌شود که سنت پاتریک، قدیس اصلی ایرلند، از برگ شبدر به عنوان نماد مفهوم تثلیث مسیحیت استفاده می‌کرده‌است. در زبان انگلیسی به برگ شبدر Shamrock می‌گویند که از واژه ایرلندی seamróg گرفته شده که به معنی شبدر کوچک است. seamair در ایرلندی به معنای شبدر و seamróg شکل مُصَغَّر آن یعنی همان شبدرک است.
برگ شبدر معمولاً به برگ شبدر سفید یا شبدر شیرخواره اشاره دارد. گاه، برگ‌های گیاهان دیگر سه‌برگه نظیر شبدر قرمز، شبدر ترشک جنگلی، و یونجه سیاه نیز برای این نماد استفاده می‌شود. از برگ شبدر در طب سنتی استفاده می‌شد و شکل آن در نقش‌های دوره ویکتوریا محبوبیت داشت. شبدر سه برگ نماد امید، ایمان و نوری که خدا به شما می‌تاباند است. نشانه بارش بهترین نعمت های خدا به زندگی شماست.☘
برای همیشه ۱ (ترانه)
«برای همیشه ۱» (Forever 1) ترانه‌ای از گروه دخترانهٔ کره‌ای گرلز جنریشن برای هفتمین آلبوم استودیویی آنها با همین نام است. این ترانه به عنوان تک‌آهنگ آغازین این آلبوم در ۵ اوت ۲۰۲۲ توسط اس‌ام انترتینمنت منتشر شد.
موزیک ویدئو
موزیک ویدئوی این ترانه به کارگردانی شین هی وون بود و همزمان با ترانه در ۵ اوت ۲۰۲۲ توسط اس‌ام انترتینمنت منتشر شد.
این موزیک ویدئو توسط تین وگ به عنوان یکی از بهترین موزیک ویدئوهای کی-پاپ سال انتخاب شد.
عوامل
جزئیات برگرفته از یادداشت‌های آلبوم است.
استودیو
پرسنل
ذی عمران (دهستان)
ذی عمران  (در عربی:  ذِی عُمران ) دهستانی بزرگی است در عزلهٔ (ریمه جیلان)، در ناحیه (الجعفریة)، از توابع استان رَیمه، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت این دهستان در حدود ( ۷۲۸۹ نفر و (۱۸ خانوار ) می‌باشد.
روستاها
روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
یوتو ایواساکی
یوتو ایواساکی (Yuto Iwasaki؛ زادهٔ June 11, 1998) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
مانیفست انسان‌گرا ۲
بیشتر پیشنهادهای مطرح‌شده در این سند، از جمله مخالفت با نژادپرستی و سلاح‌های کشتار جمعی و طرفداری قوی از حقوق بشر، موضوعاتی بحث‌انگیز نیستند، و مواردی از آن چون حق طلاق و پیشگیری از بارداری، و استفاده از فناوری برای بهبود زندگی بشر به‌طور گسترده در جهان غرب پذیرفته شده‌اند. علاوه بر این، پیشنهاد این مانیفست برای تشکیل یک دادگاه بین‌المللی به تحقق پیوسته‌است. هرچند، علاوه بر مخالفت با دین، برخی مواضع بحث‌انگیز، مثل حق سقط جنین، در آن با قدرت پشتیبانی شده‌اند.
این سند در ابتدا با تعداد کمی امضا منتشر شد، و از آن پس بارها دست به دست شده و هزاران امضای جدید جمع کرده‌است. انجمن انسان‌گرای آمریکایی (AHA) در وب‌گاه خود مردم را به اضافه کردن نام خود به فهرست امضاها تشویق می‌کنند.
یکی از بخش‌های مانیفست که اغلب نقل قول می‌شود، این است؛ «هیچ خدایی ما را نجات نخواهد داد، ما خود باید خودمان را نجات دهیم.»
امضاکنندگان
چند تن از امضاکنندگان برجسته این مانیفست:
نمایش باید ادامه پیدا کند
نمایش باید ادامه پیدا کند (The Show Must Go On) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سونگ کانگ-هو و چوی ایل هوا اشاره کرد.
علف بوریای غول‌آسا
علف بوریای غول‌آسا، اروای سفید نام یک گونه از سرده علف بوریا است.
وینگشت
وینگشت (به آلمانی: Wingst) یک شهر در آلمان است که در ام دابراک واقع شده‌است. وینگشت ۳٬۶۰۷ نفر جمعیت دارد.
نیروهای مسلح ایتالیا
نیروهای مسلح ایتالیا (به Forze armate italiane) شامل ارتش ایتالیا، نیروی دریایی ایتالیا و نیروی هوایی ایتالیا می‌شود. همچنین شاخه چهارمی از نیروهای مسلح موسوم به کارابینیری وجود دارد که به‌عنوان پلیس نظامی این کشور فعالیت می‌کند و همچنین به‌عنوان یک نیروی جنگی در ماموریت‌ها و عملیات‌های برون مرزی نیز شرکت می‌کند.
فرودگاه صدام
فرودگاه صدام یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۶۶ متر است. این فرودگاه در کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۴۲۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
بزرگراه محمد علی جناح
بزرگراه محمدعلی جِناح از میدان آزادی آغاز شده و در فلکه دوم صادقیه پایان می‌یابد. با بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری تقاطع دارد. ترمینال مسافربری غرب تهران در سمت غرب این بزرگراه جای دارد.
بزرگراه محمدعلی جناح یکی از چند بزرگراه اصلی غرب تهران است که به افتخار محمدعلی جناح بنیانگذار کشور پاکستان نامگذاری شده‌است. این بزرگراه با کشیدگی جغرافیایی شمالی-جنوبی، ۲٫۵ کیلومتر درازا دارد و خط ده سامانه اتوبوس تندرو در آن قرار دارند. بزرگراه محمدعلی جناح در مسیر خود با بزرگراه اشرفی اصفهانی، بزرگراه آیت‌الله کاشانی، خیابان ستارخان، بلوار شهید گلاب، آزادراه ۲ ایران (اتوبان تهران-کرج)، بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری، بزرگراه مخصوص کرج (جاده ۳۲ ایران) و خیابان آزادی تقاطع دارد.
منابع
نقشه چندمنظوره تهران بزرگ، با آخرین اصلاحات، تهران: مرکز اطلاع‌رسانی ایران، ۱۳۸۳.
فرودگاه گادز لیک ناروز
فرودگاه گادز لیک ناروز یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YGO است که یک باند فرود صخره‌ای دارد و طول باند آن ۱۰۴۲ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
تلخ شیرین (مجموعه تلویزیونی)
داستان
تلخ شیرین درمورد تس است، کسی که بعد از ورودش به نیویورک، یک شغل در رستوران معروف مرکز شهر پیدا می‌کند. او خیلی زود با دنیای مواد مخدر، نوشیدنی‌ها، عشق، شهوت، بارهای بی‌کلاس و رستوران‌های شیک آشنا می‌شود. او یادمی‌گیرد که با زندگی پر هرج و مرج جذاب و اتفاقات ناگوار آن کنار بیاید.
ایگناسی ووکاشویچ
جان جوزف ایگناسی ووکاشویچ (Jan Józef Ignacy Łukasiewicz تلفظ صحیح نام خانوادگی قوکاشویچ؛ زاده درگذشته ۷ ژانویه ۱۸۸۲) داروساز و پیشگام در صنعت نفت ارمنی‌تبار لهستانی، در سال ۱۸۵۶ اولین پالایشگاه نفت جهان را ساخت. وی با روش خود توانست برای اولین بار نفت سفید را از نفت خام جدا کند و بدین روش اولین چراغ نفتی را در سال ۱۸۵۳، اولین چراغ مدرن خیابانی را در سال ۱۸۵۳ و اولین چاه نفت مدرن را در سال ۱۸۵۴ به دنیا معرفی کند.