cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
روابط ایالات متحده آمریکا و قطر
روابط نظامی
در آغاز سال ۱۹۹۲ میلادی (اواخر ۱۳۷۱ خورشیدی) قطر یک قرارداد نظامی بنیادی با ایالات متحده آمریکا امضاء کرد. آمریکا هم اینک دارای پایگاه نظامی در قطر می‌باشد. از پایگاه‌های آمریکایی در قطر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
خرید تجهیزات نظامی در سال ۱۳۹۳
در سال ۱۳۹۳ خورشیدی ایالات متحده آمریکا ۱۱ میلیارد دلار تجهیزات نظامی به قطر فروخت. این تجهیزات شامل بوئینگ ای‌اچ-۶۴ آپاچی، سیستم‌های دفاعی ام‌آی‌ام-۱۰۴پاتریوت و اف‌جی‌ام-۱۴۸ زوبین می‌باشد. قطر همچنین تعدادی بالگرد ان‌اچ۹۰ از شرکت صنایع ان‌اچ خرید که ارزش آن‌ها ۲٫۷۶ میلیارد دلار می‌باشد.
اوپکانکول
اوپکانکول (به لاتین: Upkankul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
۶۶ ارابه‌ران
۶۶ ارابه‌ران یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
دوریت کوچک
دوریت کوچک نام یک کتاب ادبی است که توسط چارلز دیکنز، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
میوللی‌پورو
میولْلی‌پُورو (به لاتین: Myllypuro) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده‌است.
MOC
MOC در معانی زیر کاربرد دارد:
آنمارهنا اسفدلیدس
آنمارهنا اسفدلیدس نام یک گونه از زیرخانواده مارچوبگان آگاوویدا است.
تل سیاه (عنبرآباد)
تل سیاه (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش اسماعیلی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گنج‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
تپه بالای‌آبادی
تپه بالای آبادی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان همدان، بخش شراء، دهستان جیحون دشت، روستای یکله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۱۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع حلب
مسجد جامع حلب یک مسجد اسلام واقع در سوریه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان ۷۱۵ قمری، سده ۱۳ام میلادی به پایان رسید. معمار این بنا حسن بن مفرح السرمانی است که این بنا را به سبک پیش از اسلام شمال سوریه، معماری سلجوق، معماری مملوک طراحی کرده‌است.
MPD
MPD در معانی زیر کاربرد دارد:
MRO
MRO در معانی زیر کاربرد دارد:
یانک (فیزیک)
یانک در فیزیک عبارت است مشتق نیرو نسبت به زمان یا بعبارتی نرخ تغییرات نیرو نسبت به زمان. یانک با معادلات زیر توصیف می‌شود:
با توجه به معادله بالا تعریف دیگر یانک عبارت است از مشتق دوم تکانه نسبت به زمان.
با ثابت در نظر گرفتن تغییرات جرم نسبت به زمان معادله یانک به صورت زیر است:
اچ‌دی ۱۵۹۲۰
اچ‌دی ۱۵۹۲۰ یک ستاره است که در صورت فلکی ذات‌الکرسی قرار دارد.
یانک (فیزیک)
که در آن \mathbf{j} عبارت است از جرک.
همچنین تغییرات یانک نسبت به زمان با کمییت تاگ (T) و تغییرات تاگ نسبت به زمان با کمییت اسنچ (S)  و تغییرات اسنچ  نسبت به زمان با کمییت شیک (Sh)  تعریف می‌شود.
که در فرمول‌های فوق \mathbf{s} عبارت است از جانس، \mathbf{c} عبارت است از کرکل و \mathbf{p} عبارت است از پاپ.
مردم حولدار
مردم حولدار فیلمی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی محمود است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، آشوک کومار، هما مالینی، یوگتا بالی، لالیتا پاوار، دومال ایفای نقش کرده‌اند.
MSK
MSK در معانی زیر کاربرد دارد:
آنانیا پاندی
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم دانش‌آموز سال ۲ اشاره کرد که آنانیا پاندی برای بازی در این فیلم برنده جایزه فیلم فیر (بهترین بازیگر زن تازه‌وارد) شد.
او در فیلم شوهر، همسر و اون بازی کرده‌است.
رود آق‌تپه
رود آق‌تپه یا رود آکتوبه رودی در کشور روسیه و یکی از شاخه‌های سمت چو رود ولگا است. این رود در بالای شهر ولگوگراد از رودخانه ولگا جدا شده و به سوی دلتای ولگا و دریای خزر می‌رود. رود آق‌تپه ۵۳۷ کیلومتر طول دارد و میانگین جریان آب آن ۱۵۳ متر مکعب در ثانیه است. سرچشمه‌های قدیمی آق‌تپه توسط سد و ایستگاه برق‌آبی ولگا مسدود شده‌است و امروزه رود آق‌تپه توسط یک کانال مصنوعی ۶٫۵ کیلومتری که از پای سد کشیده شده از ولگا منشعب می‌شود. پایتخت اردوی زرین یعنی شهر سرای به احتمال زیاد در کنار رود آق‌تپه و در نزدیکی محلی که امروزه خرابه‌لی نام گرفته قرار داشته است.
اسلارن
اسلارن (به آلمانی: Eslarn) یک شهر در آلمان است که در واقع شده‌است. اسلارن ۲٬۹۵۸ نفر جمعیت دارد.
شبه‌ژیان‌مرغ
شبه‌ژیان‌مرغ نام یک سرده از تیره ژیان‌مرغ است. این سرده شامل دو گونه شبه‌ژیان‌مرغ قهقهه‌زن و شبه‌ژیان‌مرغ دم‌خروسی می‌باشد.
آلن کاورت
آلن کاورت (زاده ۱۳ اکتبر ۱۹۶۴) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در خواننده عروسی ، پسر کابلی، داستان‌های زمان خواب، کله‌پوک‌ها، به دریا رفتن، ضدگلوله و تهیه کنندگی سینمایی : هفته اشاره کرد.
آگاتینو کاتون
آگاتینو کاتون (Agatino Cuttone؛ زادهٔ February 18, 1960) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال تورینو، و باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
سنگه‌دیل
جغرافیای سیاسی
از جمله مناطق ییلاقی بخش عمارلو، شهرستان رودبار، استان گیلان شمرده می‌شود.
جغرافیای انسانی
فاقد سکونت دائمی است. از جمله چراگاه‌های دام‌های اهالی بخش عمارلو شمرده می‌شود.
نام سنگدیل
سنگ به معنی سنگ و دیل هم به معنای جایی که گوسفندان را نگهداری می‌کنند.
نادین کپلمان
نادین کپلمان (زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۶۵ میلادی در شهر وورسلن) یک سوارکار زن درساژ اهل کشور آلمان است. وی یکی از اعضای تیم آلمان در مسابقات سوارکاری بود که موفق شد به همراه این تیم دو بار مدال طلای تیمی را در رشتهٔ درساژ بدست آورد که نخستین آن در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ بود و دومین بار نیز در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ بوده‌است.
MSV
MSV در معانی زیر کاربرد دارد:
دهنو فتح‌المبین
دهنو فتح‌المبین، روستایی از توابع بخش اسماعیلی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در ۳۶کیومتری شهرستان جیرفت -جاده  بلوک  قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۶ ، جمعیت آن ۱۷۵۶ نفر (۶۰۰خانوار) بوده‌است.
جرج چوالو
جرج چوالو (به انگلیسی: George Chuvalo) (زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۷) قهرمان سابق بوکس حرفه‌ای کانادایی است. او پنج نوبت قهرمان سنگین وزن کانادا و دو بار عنوان سنگین وزن جهان را از آن خود کرد.
او دو بار برای عنوان قهرمانی جهان مبارزه کرد و یکبار در یک شکست بحث‌برانگیز امتیازی در مقابل ارین ترل آن را از دست داد و بار دیگر در مبارزه اول خود را با محمد علی کلی.
MTA
MTA در معانی زیر کاربرد دارد:
دود (کتاب)
دود ، نام یک کتاب ادبی است که توسط ایوان تورگنیف، نویسندهٔ اهل روسیه در سال ۱۸۶۷ نوشته شده‌است.این کتاب داستان رابطۀ عاشقانه بین یک جوان روسی با یک زن جوان متأهل روسی را نشان می دهد، نویسنده در ضمن داستان از روسیه و روس های آن دوره انتقاد می‌کند. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. این کتاب را پری منصوری به فارسی ترجمه کرده است.
ماکاک جزیره پاگای
ماکاک جزیره پاگای نام یک گونه از سرده ماکاک است.این گونه از خانواده میمون‌های برقدیم محسوب می‌شود.این گونه ماکاک یک گونه به شدت در معرض خطر انقراض لست.جنس نر ماکاک جزیره پاگای طولی بین ۴۰-۴۵ سانتی‌متر و جنس ماده این گونه نیز طولی بین ۳۰-۳۵ سانتی‌متر دارد.وزن این گونه برای جنس نر ۶-۹ کیلوگرم و وزن جنس ماده این گونه نیز ۴.۵-۶ کیلوگرم است.
اورمانکول
اورمانکول (به لاتین: Urmankul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
استیون اودوار-هزی
استیون اودوار-هزی (Steven F. Udvar-Házy؛ زادهٔ ۱۹۴۶) کارآفرین، سرمایه‌دار و نیکوکار اهل مجارستان است، که بعنوان مدیرعامل شرکت هواپیمایی ایر لیز فعالیت می‌کند.
لیلی بارا
لیلی بارا خواننده اپرای اتریشی ساکن ایران بود.
سدیم لوریل سولفات
سدیم لوریل سولفات به اختصار SLS با فرمول NaC12H25SO4 یا سدیم دودسیل سولفات SDS یا یا ماده نزدیک به آن سولفات لوریت سدیم یا سولفات لاریل اتر سدیم (سدیم لوریل اتر سولفات) Sodium Laurylether Sulfate به اختصار SLES رایجترین سولفات‌های سطح فعال آنیونی (مواد فعال سطحی آنیونی) از پاک‌کننده‌های سنتزی با قدرت زیاد و به‌طور دقیق‌تر جزو مواد فعال سطحی (مواد فعال سطحی یا مواد مؤثر) می‌باشد. این ماده یک ترکیب شیمیائی امولسیون‌کننده، پُف‌دهنده، تسریع‌کننده انحلال، و کف‌کنندگی است که از آن در صنایع شویندگی، دترژنت‌ها یا مواد غذائی استفاده می‌شود و مواد فعال‌کننده سطحی آنیونی در تولید شامپو می‌باشد.
این ترکیب در اکثر مواد شوینده‌های تجاری مثل مایع ظرفشویی و پاک‌کننده‌های صنعتی (کارواش و کف شورها و بر طرف‌کننده روغن) و در بیش از ۹۰٪ مواد بهداشتی و پاک‌کننده بدن و سر ازقبیل خمیر دندان، صابون، شامپو، کرم و لوسیون چه به صورت مایع یا غیرمایع جهت زدودن چربی به عنوان ماده کف‌کننده و پاک‌کننده و امولسیون کننده مواد چسبنده بکار می‌رود و جزو مواد اولیه آرایشی و داروئی است.
این ماده موجب شکسته شدن سد رطوبتی پوست شده وخود به راحتی در پوست نفوذ می‌نماید و به دیگر مواد شیمیایی نیز اجازه می‌دهد تا به راحتی نفوذ کنند. ضمن ترکیب باسایر مواد شیمیایی جزو مواد خطرناک و سرطانزای (با کلاس قوی) پوستی است که همچنین می‌تواند ریزش مو شود.
گاهی اوقات SLES یاSLS با برچسب 'برگرفته از نارگیل' یا ' مشتقات طبیعی نارگیل ارائه می‌گردد ودارا بودن کد تجاری و تصویب استاندارد ملی و باوجود درستی مسئله طبیعی بودن، باعث گمراهی می‌گردد. علت فروش این مواد در بازار، ضمن عدم آگاهی، اشتیاق افراد و مشتری‌ها به این مواد است که علاقه کاذب خاصی به میزان کف‌کنندگی دارند.
تخریب پروتئین
SLS با اثرگذاری روی مولکولهای بدن و پروتئینها، از طریق تشکیل پل شیمیایی بین بخش‌های محلول در چربی و محلول در آب باعث می‌شود که نیروهای مورد نیاز آب گریز برای حفظ ساختار پروتئین و مولکول فرو بریزند و این فرایند غیرقابل برگشت است.
سرطان
گرچه هنوز به‌طور کامل اثرات استفاده SLS در پوست و مصرف مستقیم آن در ایجاد سرطان اثبات نشده‌است ولی درگزارش منتشر شده آورده شده‌است که این ماده ماده فعال سطحی و محرک قوی برای پوست است.
فارغ از این پتانسیل ایجاد شرایط پیش سرطانی با غیرطبیعی کردن پروتئین‌ها، SLS با تقلید اثرات استروژن باعث سرطان می‌گردد. این اثر می‌تواند حتی بر سرطان سینه و سرطان تخمدان که به‌طور مستقیم به سطح استروژن مرتبط است تأثیر بگذارد منجر به رشد تومور شود.
SLS با اخلال در سطوح استروژن طبیعی و با ایجاد اثرات مشابهی در سطح سلولی به عنوان استروژن آندوژن، می‌تواند بروز سرطان تسریع کند. عامل فزونی سرطان سینه در سال‌های اخیر حتماً به مواد مصرفی مربوط است. حتی در مردان نیز دیده شده‌است. به‌طور بالقوه SLS می‌تواند از طریق دیگری یعنی با واکنش با ترکیبات نیتروژن دار می‌تواند باعث سرطان شود. البته نگرانی عمده این است SLS با جهش سلولی و صدمه زدن به مواد ژنتیکی موجود در هر سلول باعث ایجاد بیماری گردد.
زخم و آفت دهانی
سولفات لاریل سدیم بیماری‌های مخاطی دهان را تشدید می‌کند. عدم استفاده از مواد SLS در خمیردندان باعث کاهش آفت می‌گردد.
بیماری پوستی
درافراد با بیماری مزمن پوستی استفاده از SLS باعث بدتر شدن بیماری می‌شود و ثابت شده‌است قرارگیری پوست باعث تحریک پوست و خارش می‌گردد در مطالعات بالینی نشان داده‌است قرارگیری پوست به مدت طولانی و مستمر (بیش از ساعت) باعث تحریک پوست صورت بزرگسالان حتی در جوان‌ها می‌شود و به نظر می‌رسد علت سوزش پوست و چشم SLS است.
تپه محمدشهری
تپه محمدشهری (در گویش محل: تپه حَمَه) مربوط به سده‌های اولیه تا میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش دهگلان، روستای عباس‌جوب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
MUM
MUM در معانی زیر کاربرد دارد:
راویل تاگیر
راویل تاگیر (Ravil Tagir؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
در سال ۲۰۱۵ پس حضور در یک رویداد آزمایشی که در شهر بورسا برگزار شد، تاگیر در دوازده سالگی به عضویت باشگاه آلتیناردو در شهر ازمیر درآمد و پنج سال را در آنجا گذراند. او اولین بازی خود را برای این باشگاه برابر هاتای اسپور در ۱۸ اوت ۲۰۱۹ انجام داد و در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ اولین گل خود را در مقابل عثمانلی‌اسپور به ثمر رساند. تاگیر اولین بازی خود در سوپر لیگ را مقابل دنیزلی‌اسپور انجام داد. وی اولین گل خود را در باشاک شهیر مقابل توزلاسپور به ثمر رساند. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲ تاگیر به صورت قرضی به وسترلو بلژیک پیوست.
چهل و چهارمین دوره جوایز اسکار
چهل و چهارمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 44th Academy Awards) در روز ۱۰ آوریل ۱۹۷۲ در دوروتی چندلر پاویون لوس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱۹۷۱ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند.
هلن هیز، آلن کینگ, سامی دیویس جونیور، جک لمون مجریان این مراسم بود.
جوایز
برندگان نخست با حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند.
فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی
The following five films received multiple awards.
MVT
MVT در معانی زیر کاربرد دارد:
اچ‌دی ۱۳۶۱۱۸
اچ‌دی ۱۳۶۱۱۸ یک ستاره است که در صورت فلکی مار قرار دارد.
آنوناسه
آنوناسه نام یک تیره از راسته مگنولی است.
فاکس اند فرندز
این برنامه ساعت ۶ صبح به وقت شرق آمریکا با تیتر آخرین خبرهای فاکس نیوز و اخبار صبحگاهی شروع می‌شود و با بخش‌های متنوعی از جمله وقایع کنونی مصاحبه‌ها و به روزرسانی خبرها با خبرنگاران و تحلیلگران ادامه می‌یابد.
NAS
NAS در معانی زیر کاربرد دارد:
یوزف ک
یوزف ک، شخصیت رمان محاکمه اثر فرانتس کافکا است. رمانی که با جملهٔ ''مسلماً کسی در مورد یوزف ک. دروغ‌هایی گفته بود.'' آغاز می‌شود.
یوزف ک. شخصیتی است که هیچ پیشینه‌ای ندارد. کافکا او را آن چنان حقیر تصور می‌کند که نامی برای او بر نمی‌گزیند. ک. بدون آن که از اتهامش آگاهی داشته باشد محاکمه می‌شود و عاقبت در سگ دانی شهر اعدام می‌گرددو ننگش تا ابد باقی می‌ماند.
طوفان (روزنامه)
روزنامه طوفان روزنامه یومیه‌ای بود که توسط محمد فرخی یزدی منتشر می‌شد. طوفان در طول مدت انتشار بیش از پانزده مرتبه توقیف و باز منتشر شده‌است.
یوزف ک
در فیلم ساخته شده از روی این رمان، آنتونی پر کینز نقش او را بازی می‌کند.
طوفان (روزنامه)
توقیف و بازنشر
گاه نیز به سبب زندانی شدن فرخی، انتشار روزنامه دچار وقفه گردیده‌است. در مواقعی که روزنامه طوفان توقیف می‌شد، فرخی با در دست داشتن مجوز و امتیاز سایر روزنامه‌ها همچون «پیکار»، «قیام»، «طلیعه»، «آئینه افکار» و «ستاره شرق» مقالات و اشعار خود را منتشر می‌نمود. طوفان عنوان روزنامه داشته و در سال اول، هفته‌ای دو روز (جمعه و دوشنبه)، و در سال‌های بعد سه نوبت در هفته (دوشنبه و چهارشنبه و جمعه) منتشر می‌شده‌است. این روزنامه تا سال سوم چندین‌بار توقیف شد ولی فرخی به این زورگویی‌ها اعتنایی نداشته، افکار خود را در روزنامه‌های دیگر مانند: ستاره شرق، قیام، پیکار و… منتشر می‌کرد. طوفان در سال هشتم خود به مجله تبدیل شد اما این بار هم یک‌سال بیشتر دوام نکرد. بهای سالیانه طوفان ۱۰۰ قران بوده‌است. تنها دوره کامل موجود طوفان در اختیار خانواده سیدابوالحسن حائری‌زاده یزدی (نماینده مجلس شورای ملی مشروطه) است.
برخی از نویسندگان
علاوه بر فرخی یزدی، نویسندگانی همچون احمد کسروی و محمدتقی بهار و حبیب یغمایی نیز در این روزنامه مطلب می‌نوشته‌اند.
اسلوهه
اسلوهه (به آلمانی: Eslohe) یک شهر در آلمان است که در هخ‌زاورلاند واقع شده‌است.
لری هولمز
لری هولمز (متولد ۳ نوامبر ۱۹۴۹) بوکسور حرفه ای آمریکایی و قهرمان سابق سنگین وزن بوکس جهان بود. او در ایستون پنسیلوانیا رشد کرد و به همین دلیل به او لقب «قاتل ایستون» داده بودند.
هولمز، که عنوان برترین ضربه چپ را در بین بهترین‌های تاریخ بوکس جهان کسب کرده‌است، عنوان قهرمان سنگین‌وزن جهان را از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳، مجله رینگ و عناوین سنگین‌وزن را از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵، و عنوان افتتاحیه IBF سنگین‌وزن از سال ۱۹۸۳ تا سال ۱۹۸۵ را در اختیار داشت. در دوران سلطنت خود، وی از ۱۹ عنوان مبارزه دفاع کرد، دومین نفر در تاریخ پس از پشت جو لوئیس. او همچنین رکورد طولانی‌ترین رکورد عنوان قهرمانی نیمه سنگین‌وزن را در تاریخ بوکس مدرن دارد. هولمز از بین ۵ بوکسور برتر دنیا (جو فریزر، کن نورتون، لئون اسپینکز و تروور بربیک به همراه خودش) که برای غلبه بر محمد علی کلی در مبارزه شرکت کرده و به روی رینگ رفته‌اند، "تنها کسی است که محمد علی کلی را متوقف کرده‌است.
همچنین لری هولمز نتوانست هیچگاه در دو مسابقه رفت و برگشت از سد مایکل اسپینکز بگذرد.
هولمز ۴۸ مسابقه اول دوران حرفه ای اش را برنده شده‌است، از جمله پیروزی بر کن نورتون، محمد علی، ارنی شاورز، مایک ویور، گری کانی، تیم ویترسپون، کارل ویلیامز و مارویس فرازیر پیروز شد. وقتی که در سال ۱۹۸۵ او برای شکست رکورد شغلی راکی مارسیانو (۴۹–۰) یورش برد و به مصاف مایکل اسپینکز رفت، در اثر مصدومیت موفق به کسب پیروزی نشد. هولمز پس از از دست دادن یک مسابقه برگشت به اسپینکز در سال بعد بازنشسته شد، اما باز هم شکست تکرار شد. وی در سه تلاش دیگر (علیه مایک تایسون در سال ۱۹۸۸، ایواندر هالیفیلد در ۱۹۹۲ و الیور مک کال در ۱۹۹۵) برای به دست آوردن عنوان سنگین‌وزن جهان ناموفق بود. هولمز برای آخرین بار در سال ۲۰۰۲، در سن ۵۲ سالگی، مقابل اریک اش مبارزه کرد و کار خود را با رکورد ۶۹ برد و ۶ باخت به پایان رساند. وی غالباً به عنوان یکی از بزرگترین قهرمان‌های سنگین‌وزن در تمام دوران شناخته می‌شود و در تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس و تالار مشاهیر جهانی بوکس عضو شده‌است.
اوایل زندگی
هولمز چهارمین از دوازده فرزند جان و فلوسی هولمز بود. پس از انتقال خانواده به ایستون، پنسیلوانیا در سال ۱۹۵۴، پدر هولمز به کانکتیکات رفت. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۰ به عنوان یک باغبان در آنجا مشغول به کار بود. او هر سه هفته یکبار به خانواده اش سر می‌زد. فلوسی هولمز می‌گفت: "او ما را رها نکرد." "او فقط چیزی برای دادن نداشت."
لری برای کمک به حمایت از خانواده خود، وقتی در کلاس هفتم بود ترک تحصیل کرد و با مزد یک دلار در ساعت در یک کارواش به کار پرداخت. وی بعداً راننده یک کامیون کمپرسی شد و در معادن کار کرد.
NCL
NCL در معانی زیر کاربرد دارد:
لری هولمز
دوره آماتور
وقتی هولمز نوزده ساله شد، شروع به بوکس کرد. وی در بیست و یکمین مسابقه خود، در بیستم و یکمین مسابقه خود، در نیمه نهایی رقابت‌های ملی المپیک ۱۹۷۲ در فورت ورث، تگزاس، مقابل نیک ولز قرار گرفت. ولز، با بیشترین تعداد برد با ناک اوت در راند اول، در راند اول مقابل هولمز با نتیجه ناک اوت متوقف شد. با این وجود، هولمز توسط کمیته مقامات ملی المپیک انتخاب شد تا در بوکس آف المپیک در وست پوینت، نیویورک مبارزه کند، جایی که وی در مقابل دوان بابیک (Duane Bobick) قرار گرفت. هولمز در راند اول با ضربه راست به سرش به زمین افتاد. او از برخاست و از فاصله دور شروع به رقص پا کرد و چندین ضربه فرود آورد. بابیک در دور دوم هولمز را دفع کرد اما نتوانست او را متوقف کند. داور دو بار به هلمز اخطار داد. در راند سوم، بابیک شروع به زدن هولمز کرد. سرانجام، هولمز باخت.
دوره حرفه ای
سال‌های اول
هولمز پس از گردآوری سابقه بوکس آماتوری (۱۹ برد و ۳ باخت)، در ۲۱ مارس ۱۹۷۳ به یک بوکسور حرفه ای تبدیل شد و در مقابل رودل دوپری در یک مسابقه ۴ راندی پیروز شد. در اوایل کار خود به عنوان حریف تمرینی محمد علی، جو فریزر، ارنی شاورز و جیمی یانگ کار کرد. او خوب آبدیده و صیقلی شد و چیزهای زیادی آموخت.
هولمز اولین پیروزی و اعتبار خود را در مارس ۱۹۷۸ با پیروزی مقابل ارنی شاورز به دست آورد. هولمز طی یک ست دوازده راندی پیروز شد و این پیروزی مسیر هولمز را برای عنوان قهرمان سنگین‌وزن WBC (شورای جهانی بوکس)، کن نورتون در لاس وگاس در ۹ ژوئن سال ۱۹۷۸، هموار کرد.
قهرمانی سنگین‌وزن WBC: هولمز در مقابل نورتون جنگ بین هولمز و نورتون یک جنگ سخت و رقابتی بود. پس از چهارده راند، هر سه داور مسابقه در هر دو مسابقه حتی در هر ۷ مسابقه به گل رسیدند. هولمز در اواخر پانزدهم به مصاف هم رفت تا در دو کارت امتیازی به پیروزی برسد و عنوان را با تصمیم تقسیم برنده کند.
سه ماه بعد، در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹، هولمز با ارنی شاورز یک بازی برگشت داشت. شاورز کن نورتون در راند اول ناک اوت کرده بود. هولمز در شش راند اول جلو بود، اما در هفتمین راند، شاورز هولمز را با یک راست قوی انداخت. هولمز برخاست، آن راند را تمام کرد و در راند یازدهم بر شاورز غلبه کرد.
سه دفاع بعدی وی ناک اوت لورنزو زانون، لروی جونز و اسکات لدوکس بود.
علی عملکرد ضعیف خود را مربوط داروهای تیروئیدی که مصرف کرده بود ربط داد و ادعا کرد که این امر به کاهش وزن کمک کرده‌است (وزن او ۲۱۷ درجه بود، کمترین وزن وی از زمان جنگ با جورج فورمن در ۱۹۷۴).
به نظر می‌رسید که هولمز در مجازات علی در حین مبارزه، علائم پشیمانی یا حداقل غم و اندوه را نشان می‌داد. او در مصاحبه پس از مبارزه با چشمان اشکبار ظاهر شد. وقتی از وی سؤال شد که چرا گریه می‌کند، گفت که او به علی «کلّی» احترام قائل و «او امروز یکی از بدترین مسابقات سنگین وزن جهان را انجام داد، و شما نمی‌توانید از اعتبار او (محمد علی) چیزی کم کنید».
بعد از هشت ناک اوت متوالی، هولمز مجبور شد برای دفاع از عنوان قهرمانی خود به روی رینگ برود و در ۱۱ آوریل ۱۹۸۱ با موفقیت در برابر قهرمان آینده WBC سنگین‌وزن، تروو بربیک (Trevor Berbick) بایستد. ۲ ماه بعد در مسابقه بعدی، هولمز در سه راند قهرمان غیرقابل انکار جهانی رده سنگین‌وزن، لئون اسپینکز را در راند سوم ناک اوت کرد. در ۶ نوامبر ۱۹۸۱، هولمز رنالدو اسنیپز را در راند یازدهم حذف کرد.
هولمز در مقابل جری کوونی
در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۲، هولمز از عنوان خود در برابر جری کوونی ، نامزد شماره ۱ نامزد و ایرلندی-آمریکایی دفاع کرد. پیشروی این مبارزه غلبه‌های نژادی زیادی داشت. هولمز گفت که اگر کوونی سفید نبود، او همان کیف پول قهرمانی را بدست نمی‌آورد (هر دو بوکسور ۱۰ میلیون دلار برای این دوره از مسابقات دریافت کردند). اگرچه کوونی تلاش کرد تا سوالات مربوط به نژاد را از بین ببرد، اعضای هواداران وی پیراهن‌هایی را پوشیدند که رویش نوشته بود: "نه یک مرد سفید، بلکه مرد درست" ("Not the White Man, but the Right Man"). رئیس‌جمهور رونالد ریگان یک تلفن در رختکن کوونی نصب کرده بود تا در صورت پیروزی در این جنگ بتواند با او تماس بگیرد. سرانجام، طبق سنت بوکس که نام قهرمان در آخر اعلام می‌شود، رقیب کوونی، در آخر معرفی شد.
پس از مبارزه، هولمز و کوونی دوستان خیلی صمیمی هم شدند.
زندگی بعد از بوکس
در سال ۲۰۱۶، بعنوان بازیگر مهمان در اپیزودی از زندگی و اسرار مایک تایسون عنوان «موقعیت‌های حل نشده» در نقش خود بازی کرد.
افتخارات
در سال ۲۰۰۸ هولمز به عضویت تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس نائل شد.
ایته‌کسکوس
ایتَه‌کِسْکوس (انگلیسی: Itäkeskus، سوئدی: Östra centrum، در لغت به معنای "مرکز شرقی" است) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در هلسینکی واقع شده‌است. ایتاکسکوس ۱٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
یکی از ویژگی‌های قابل توجه این محله وجود مرکز خرید به نام «ایتیس» است.
در پایان سال ۲۰۱۸، ۳۸٫۱ درصد از ساکنان مرکز شرقی پیشینه خارجی داشتند. حدود ۱۲ درصد از ساکنان دارای پیشینه آفریقایی بودند که بیشترین سهم از تمام مناطق هلسینکی بود.
دوشیزگان و آلن
دوشیزگان و آلن نام یک کتاب ادبی است که توسط گابریل دانونزیو، نویسندهٔ اهل ایتالیا نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
آگوستینو ریزو
آگوستینو ریزو (Agostino Rizzo؛ زادهٔ March 24, 1999) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
عشق کاپیتان براندو
عشق کاپیتان براندو (El amor del capitán Brando) یک فیلم اسپانیایی به کارگردانی خائیمه د آرمینیان محصول سال ۱۹۷۴ است.
زمان الجزایر
زمان الجزایر یا زمان استاندارد الجزایر یا زمان استاندارد DPRA منطقه زمانی استاندارد برای کشور الجزایر است. این زمان ۱ ساعت جلوتر از ساعت گرینویچ / ساعت هماهنگ جهانی (یوتی‌سی ۱:۰۰+) است و با همسایه این کشور تونس همسو است.
پنجره‌های باز
پنجره‌های باز (Open Windows) یک فیلم تکنو تریلر به کارگردانی ناچو ویگالوندو می باشد که در آن الیجا وود و ساشا گری بازی می کنند.
بن‌سای
بُن‌سای یا بونسای (به ژاپنی: 盆栽)، دارْسان یا درخت‌ریزه‌های ژاپنی، نوعی هنرِ سنتی ژاپنی در پرورشِ درختان و گیاهانی است که در اندازهٔ کوچک ایجاد می‌شوند.
یک گیاه چوبی در حین رشد دستکاری می‌شود به‌طوری که به صورت یک درخت کوچک در خطوط ساده برجای مانده و ویژگی‌های اساسی یک نمونه طبیعی و کاملاً رشدیافته را به نمایش می‌گذارد. سنت بن‌سای با بیش از هزار سال قدمت بر اساس شکل هنر چینی پنزای "penzai" بنا شده‌است. نویسه‌های چینی که برای نوشتن کلمه چینی 'penzai' استفاده می‌شوند در ژاپنی 'bonsai' تلفظ می‌شوند.
پرورش بن‌سای با یک شاخه، نهال یا برش از یک درخت یا درختچه شروع می‌شود. انتخاب گونه، به سبکی بستگی دارد که پرورش‌دهنده می‌خواهد از آن پیروی کند. با هرس کردن، پیوند زدن، استفاده از سیم فلزی و سایر فنون، درخت را شکل می‌دهد. وقتی گیاه به اندازه مورد نظر خود رسید و ویژگی‌های زیبایی را برآورده کرد، آن را به گلدان زینتی منتقل کرده و در یک چیدمان قرار می‌دهند.
از آنجا که پیراستنِ گیاه به صورتِ بن‌سای، شبیه‌سازیِ شکلِ درخت در اندازه کوچک‌تر است، فرهنگستان زبان فارسی برای واژهٔ بن‌سای برابرِ فارسیِ دارسان (همانندِ دار و درخت) را برگزیده است.
تاریخچه
مانند بسیاری از عناصر در فرهنگ ژاپنی، سنت بن‌سای ریشه چینی دارد. در قرن ۱ میلادی تائوئیست‌های چینی از باغ‌های مینیاتوری در تعمق و مراقبه استفاده می‌کردند. در توصیفات مربوط به دوره سلسله تانگ (۹۰۷–۶۱۸) به چنین قطعات کوچک منظره‌ای به‌عنوان بن‌سای اشاره شده و ابتدا استفاده از درختان کوتوله ذکر شده‌است. بعداً این شکل هنری به نام penzai (盆栽؛ "گیاه در ظرف") یا penjing (盆景؛ "منظره در ظرف") شناخته شد. یک پنجینگ سنتی می‌تواند از یک گلدان تزئین شده با یک درخت کوچک که با دستکاری کوچک نگه داشته می‌شود، تا یک منظره پیچیده از گیاهان، آب و سنگ‌ها در یک سینی بزرگ باشد.
پنجینگ در ژاپن (قرن ۱۳–۶)
ژاپن ممکن است اولین بار در قرن ششم با پنجینگ مواجه شده باشد. دیپلمات‌های ژاپنی و دانشجویان بودایی که در این دوره از چین بازدید کرده بودند، درختان پنجینگ و سایر آثار را بازگرداندند. بین سالهای ۵۹۲ و ۶۲۸، دیپلمات‌های چینی تعدادی درخت پنجینگ و سنگ‌های گونگشی به امپراتریس سویکو ملکه ژاپن اهدا کردند که این اشیا مورد تحسین دربار قرار گرفتند.
از سال ۶۴۵ به بعد، اصلاحات تایکا باعث افزایش نفوذ چین در ژاپن شد. علاقه به مناظر کوچک نیز افزایش یافت. از این دوره هیچ قطعه‌ای از پنجینگ باقی نمانده‌است، اما اسناد، نقاشی‌ها و مصنوعات نشان دهنده قدردانی بسیار از این شکل هنری است. برای نمونه، منظره‌ای مینیاتوری مربوط به دوره تنپیو (۷۲۹–۷۴۹) است. این شامل یک سینی چوبی کم‌عمق است که در بالای آن کوه‌های تراشیده شده، یک ساحل رودخانه‌ای از شن و ماسه و درختان نقره‌ای قرار گرفته‌است. درخت فقط از طریق دست‌کاری به این شکل در می‌آید:
"درختی که در حالت طبیعی خود رشد کند یک امر ناخوشایند است. فقط هنگامی که در نزدیکی افرادی که با احتیاط دوستانه اطراف آن را نگه داشته‌اند نگهداری شود، می‌تواند شکل و سبک آن بیشتر شود."
- اوتسوبو مونوگاتاری
در ابتدا تمام قطعات پنجینگ از چین وارد می‌شد. اینها برای خانواده‌های ثروتمندتر اختصاص داشت و این مورد توسط طوماردست «Saigyo Monogatari Emaki» در سال ۱۱۹۵ نشان داده شده‌است، که به زندگی راهب شاعر ثروتمند سایگیو (۱۱۱۸–۱۱۹۰) می‌پردازد و شامل قدیمی‌ترین تصویر شناخته شده ژاپنی از یک پنگوئن است. ایپن شونین (Ippen Shōnin) راهب ثروتمند دیگر بود که مجموعه طوماردست «Ippen Shonin Eden» از سال ۱۲۹۹ حاوی روایتی از زندگی او است. یکی از طومارها با دو درخت کوچک، هر یک در یک گلدان نشان داده شده‌است.
اولین نسخه‌های ژاپنی (قرن ۱۵–۱۳)
در حدود قرن ۱۱، آیین بودایی در ژاپن گسترش یافت، جایی که به ذِن معروف شد. کارمندان دولت در صومعه‌ها توسط راهبان چینی تعلیم داده می‌شدند و اصول پنجینگ را از آنها می‌آموختند. با این دانش آنها درختان کوچک خود را پرورش دادند. در حدود قرن ۱۳ میلادی هنر معماری منظره ژاپنی به‌طور مستقل از پنجینگ چینی شروع به توسعه کرد، جایی که تحت تأثیر جهان‌بینی و زیبایی‌شناسی ژاپنی، هویت خاص خود را به دست آورد.
کشیش و شاعر کوکان شایرن (Kokan Shiren) (۱۲۷۸–۱۳۴۶) مقاله «ادای احترام به بونسِکی» (Hulde aan Bonseki) را در حدود سال ۱۳۰۰ نوشت، که در آن استانداردهای زیبایی شناختی برای درختان کوتوله، محوطه‌سازی و بونسِکی را تعیین کرد. با این حال، طراحی درختان گلدانی ژاپنی به شدت متفاوت بود. تا اواسط قرن ۱۵، مناظر کوچک را هنوز هم در سنت چینی شوی‌هان پنجینگ «سیل و خشک‌سالی» می‌ساختند. انواع ویژگی‌ها نشانه‌ای از مقیاس و مضمون کار بود، مانند ارقامی که مردم و حیوانات را به تصویر می‌کشد.
بودیسم ذن به جنبشی تبدیل شد که با ریاضت سخت به دنبال زیبایی و فضیلت بود. این در مناظر کوچک ژاپنی بازتاب داشت. درخت در مرکز قرار گرفت و لوازم جانبی معمول برای پنجینگ حذف شد. آنها همچنین معمولاً یک گلدان ساده را انتخاب می‌کردند. طوماردست بوکی اکوتوبا (Boki Ekotoba) از سال ۱۳۵۱ شامل اولین تصویر شناخته شده از درختان کوتوله منفرد ژاپنی است. هر درخت در یک گلدان عمیق، بدون سنگ و سایر ویژگی‌ها قرار دارد.
هاچی‌نوکی (قرن ۱۸–۱۴)
از قرن ۱۴ به بعد، درختان گلدان مینیاتوری در ژاپن را هاچی‌نوکی (鉢 の 木) می‌نامیدند، که به معنی «درختان در یک کاسه» است. اصطلاح هاچی (鉢) به یک گلدان کاسه‌ای شکل گفته می‌شود، نه ظرف کم عمقی که بعداً ساخته شد.
هاچی‌نوکی همچنین عنوان یک تئاتر سنتی ژاپنی که توسط زآمی موتوکیو (Zeami Motokiyo) (۱۳۶۳–۱۴۴۴) نوشته شده‌است می‌باشد. این داستان از سونیو (Tsuneyo)، یک سامورایی فقیر است که در زمستان با افسر رسمی که لباس مبدل یک راهب مسافر را دارد مواجه می‌شود. برای گرم نمودن افسر، سامورایی سه درخت مینیاتوری خود را می‌سوزاند. یک درخت آلو، یک گیلاس و یک کاج. بعداً وی سه مِلک را به‌عنوان پاداش این عمل دریافت می‌کند. هر ملک به نام یکی از سه درخت سوخته نامگذاری شد.
این داستان طی چندین قرن به‌طور منظم در قطع‌های چوبی به تصویر کشیده شده‌است و اصطلاح هاچی‌نوکی را معمول کرده‌است.
در طول قرن ۱۷، درختان گلدان مینیاتوری به‌طور فزاینده‌ای در نثر و اشعار بکار می‌رفتند. برای نمونه، در مورد باغبان یک سامورایی گفته شد که به یک درخت مینیاتوری که پرورش داده بود افتخار می‌کرد. وقتی سامورایی‌ها به درخت توهین کردند، باغبان خودکشی کرد.
داستان دیگر به شوگون توکوگاوا ایه‌میتسو (Tokugawa Iemitsu) (۱۶۰۴–۱۶۵۱) مربوط است. وی به‌عنوان عاشق درختان گلدان مینیاتوری شناخته می‌شد. مشاور او، اوکوبو هیکوزِمون احساس کرد ایه‌میتسو با صرف امور دولت وقت بیشتری را صرف سرگرمی خود می‌کند. هیکوزِمون برای دلسرد کردن ایه‌میتسو یکی از درختان مورد علاقه خود را دور انداخت. این کار بیهوده بود و شوگان سرگرمی خود را رها نکرد. گفته می‌شود که او به کاج گل‌ریز ژاپنی (Pinus parviflora) تمایل داشت که حداقل در اوایل سال ۱۶۱۰ به‌عنوان یک درخت مینیاتور کشت می‌شد.
تا آنجا که شناخته شده‌است، این (Sandai-Shogun-No Matsu) قدیمی‌ترین درخت بن‌سای زنده است.
ژاپنی‌ها تا پایان قرن هجدهم بیشتر گلدان‌های درختان مینیاتور را از چین وارد می‌کردند. گلدان‌هایی که بین سالهای ۱۴۶۵ و حدود ۱۸۰۰ساخته شده بودند کواتاری (kowatari) به معنی صلیب قدیمی نامیده می‌شدند.
چینی‌ها از این گلدان‌های عمیق برای پنجینگ استفاده می‌کردند. گلدان‌های زیادی از شهرستان ییزینگ در استان جیانگسو آمدند. آنها لعاب نداشتند و معمولاً قهوه‌ای بنفش بودند. گلدان‌های ساخته شده در گوانگ‌ژو و به ویژه گلدان‌های مربوط به دودمان مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴) نیز وارد کشور می‌شدند.
در پایان قرن ۱۸، کشت سنتی درختان مینیاتور در سراسر ژاپن کاملاً شناخته شده بود. عموم مردم نیز علاقه‌مند به شکل هنری شدند. برای نمونه، در دوره تِنمِئی (۱۷۸۱–۱۷۸۸) هر ساله نمایشگاهی در کیوتو برگزار می‌شد. متخصصان پنج استان درختان کاج مینیاتوری خود را نشان می‌دادند که توسط بازدید کنندگان قضاوت می‌شد.
اوایل دوره کلاسیک (۱۸۶۷–۱۸۰۰)
در اوایل قرن ۱۹، گروهی از دانشمندان ژاپنی در هنر چینی، تأثیر زیادی در توسعه بیشتر هاچی‌نوکی داشتند. آنها به‌طور منظم در ایتامی ملاقات می‌کردند و در آنجا دربارهٔ تحولات اخیر در کشت درختان گلدان مینیاتوری بحث می‌کردند. دانشمندان اصطلاحات و ایده‌های بسیاری از ترجمه ژاپنی «کتابچه راهنمای باغ دانه خردل» اتخاذ کردند. همچنین اصطلاح «بن‌سای»، تلفظ ژاپنی اصطلاح چینی "penzai" نیز به همین ترتیب است. از اواخر قرن این اصطلاح به‌طور کلی برای درختان گلدان مینیاتوری ژاپنی استفاده می‌شد.
۱۸۲۹ همچنین سالی بود که کتاب Sōmoku Kin'yō-shū منتشر شد، مجموعه‌ای رنگارنگ از درختان و گیاهان. این اولین اثری بود که با بن‌سای کلاسیک سروکار داشت و به تفصیل و با تصاویر توضیح داد که چگونه می‌توان یک کاج را به‌عنوان بن‌سای پرورش داد. چهار سال بعد، اثر سه بخشی مصور Kinsei jufu betsuroku منتشر شد، آلبوم گیاهان با عمر طولانی. این نه تنها کشت درختان بن‌سای، بلکه ابزار لازم و انواع گلدان‌ها را نیز پوشش می‌داد. در طی نیمه دوم قرن نوزدهم، گلدان‌های چینی در ژاپن به نام ناکاواتاری یا چاواتاری مد شدند، هر دو به معنای «صلیب میانی» بودند. در چین از این گلدان‌ها برای محراب‌های خانگی استفاده می‌شد.
آنها کم عمق، مستطیل یا بیضی شکل، دارای پاهای کار شده و ته سوراخ شده بودند. ایدئال برای پرورش و نمایش درختان کوچک. برای تأمین تقاضای روزافزون تولیدکنندگان بن‌سای ژاپنی، بسیاری از سفالگران در ییزینگ به تولید انبوه گلدان‌های ناکاواتاری روی آوردند. امروزه نیز از مدل‌های مشابه به‌طور گسترده استفاده می‌شود.
بن‌سای در حال رشد از یک سرگرمی فخرفروشانه برای شوگان و سامورایی به یک سرگرمی برای مخاطبان عمومی تبدیل شد. هنگامی که مرزهای ژاپن تحت سلطنت امپراتور کومئی گشوده شد، جهان غرب با بن‌سای آشنا شد. ژاپن در نمایشگاه‌های ایالات متحده و اروپا از جمله نمایشگاه جهانی پاریس ۱۸۶۲ و لندن ۱۸۶۷ شرکت کرد. بسیاری از بن‌سای‌های باقی مانده از نمایشگاه باعث آشنایی بیشتر و بیشتر خارجی‌ها با این هنر می‌شدند.
پس از اصلاحات میجی (۱۹۰۰–۱۸۶۷)
میجی (۱۹۱۲–۱۸۵۲) به‌عنوان امپراتور جانشین کومئی شد و بن‌سای را در فرهنگ ژاپن برجسته کرد. در سال ۱۸۶۸، یک سال پس از اصلاحات میجی، وی به کاخ امپراتوری توکیو (Kokyo)، پایتخت جدید ژاپن نقل مکان کرد.
امپراتور یک عاشق بزرگ بن‌سای بود و هم در داخل و هم بیرون دیوارهای کاخ بن‌سای قرار داده بود. میجی دربار خود را به مطالعه کشت درختان مینیاتور تشویق کرد. کسانی که نمی‌توانستند به بن‌سای علاقه‌مند باشند، عمدتاً مورد بی‌مهری قرار می‌گرفتند. به زودی تقریباً همه مقامات ارشد بن‌سای در اختیار داشتند. یکی از آنها، کیجوجی‌ایتو، به خاطر مجموعه بزرگش و آزمایش‌هایش با روش‌های کشت معروف بود.
میجی برای ارتباط نزدیک با قدرت‌های غربی تلاش کرد. ژاپن در نمایشگاه‌های جهانی ۱۸۷۳ در وین و ۱۹۰۰ در پاریس شرکت کرد. این امر منجر به افزایش تقاضا برای درختان مینیاتوری وارداتی شد. مهاجران ژاپنی در سواحل غربی ایالات متحده و هاوایی نیز به شهرت بیشتر بن‌سای کمک کردند. برای تأمین تقاضای فزاینده در خارج از ژاپن، پرورشگاه‌ها به تولید انبوه روی آوردند. تعداد فزاینده‌ای از تولیدکنندگان وجود داشتند که مانند کیجوجی ایتو (Kijoji Itoh)، فن‌ها و سبک‌های پیشرفته را تجربه کردند. در اواخر دهه ۱۸۶۰ تلاش شد با بستن الیاف کنف مرطوب به آنها و کشش آنها، به تنه و شاخه‌ها شکل داده شود. کار سختی بود و نتیجه به ندرت رضایت بخش بود. سایر نوآوری‌ها موفقیت بیشتری داشتند.
به تدریج دو دسته بن‌سای پدید آمد: بن‌سای برای عموم مردم (غربی) و بن‌سای برای متخصصان.
درختان پرورشگاه‌های کیوتو و اوزاکا به ویژه در بین متخصصان بن‌سای محبوب بودند. در کیوتو بسیاری از بن‌سای‌ها به سبک bunjingi (文人 木؛ "سبک اُدَبا") پرورش داده شدند: درختی ظریف و تصفیه شده با تنه‌ای باریک. از طرف دیگر، بن‌سای توکیو معمولاً دارای یک تنه بیش از حد ضخیم بود. رقابتی بین پرورش‌دهندگان بن‌سای از کیوتو و توکیو ایجاد شد که دهه‌ها ادامه داشت.
در اواخر قرن ۱۹، تعداد زیادی کتاب و مجله منتشر شده‌است که مربوط به کشت بن‌سای است. در سال ۱۸۹۲، یک مسابقه هنری بن‌سای در توکیو برگزار شد، رویدادی که در یک کتاب یادبود مصور سه جلدی گزارش شده‌است. در این اثر به وضوح قابل مشاهده است که در آن زمان ژاپنی‌ها بن‌سای را به‌عنوان یک شکل هنری مستقل در نظر می‌گرفتند.
اوایل قرن ۲۰
در آغاز قرن بیستم، بسیاری از مردم ژاپن صاحب بن‌سای بودند. این مکان نه تنها در فضای باز، بلکه اغلب در تماشاگه (Tokonoma) یا طاقچه قوسی (Alcove) که در پذیرایی یا نشیمن قرار داشت و اشیای زینتی را در آن نمایش می‌دادند قرار می‌گرفت. مجلات، کتاب‌ها و نمایشگاه‌ها علاقه‌مندان به بن‌سای را با جدیدترین سبک‌ها، فن‌ها و ابزارها به روز نگه می‌دارد.
بن‌سای گاهو (Gaho)، اولین مجله کاملاً اختصاص یافته به بن‌سای از ۱۹۰۶ تا حدود ۱۹۱۳ ماهانه منتشر می‌شد. مجله‌هایی از این دست Toyo Engei و Hana بودند که هر دو از سال ۱۹۰۷ به بعد منتشر شدند و مجله Bonsai، برای اولین بار در سال ۱۹۲۱ با ۵۱۸ شماره منتشر شد. اولین نمایشگاه بزرگ سالانه بن‌سای در سال ۱۹۲۷ در توکیو برگزار شد. در همان شهر، نمایشگاه معتبر Kokufu-ten اولین بار در سال ۱۹۳۴ در پارک اوئنو برگزار شد. توکیو در سال ۱۹۲۳ با یک زلزله بزرگ روبرو شد که بسیاری از مزارع بن‌سای را ویران کرد. در سال ۱۹۲۵، گروهی از پرورش‌دهندگان حرفه‌ای به اُمیا (Ōmiya) در سایتاما که در بیش از ۳۰ کیلومتری پایتخت است نقل مکان کردند. منطقه‌ای که آنها پرورشگاه خود را تأسیس کرده‌اند از سال ۱۹۵۷ رسماً «دهکده بن‌سای اومیا» نامیده می‌شود. این مکان هنوز به‌دلیل تولید مقیاس وسیع بن‌سای برای صادرات شناخته شده‌است.
توسعه فن‌های پیشرفته و پیشرفته، سبک‌های پیچیده‌تری را امکانپذیر می‌کند. برای نمونه، یک روش جدید برای شکل‌دادن شاخه‌ها و تنه‌ها استفاده از سیم فلزی است که ساده‌تر و دقیق‌تر از روش قبلی یعنی اتصال است. در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ اولین ابزار آهنی مخصوص برای پرورش بن‌سای ساخته شد.
با دسترسی بیشتر به رشد بن‌سای، تعداد علاقه مندان افزایش یافت. در سال ۱۹۴۰ تعداد ۱۵۰ گونه مختلف گیاهی به‌عنوان بن‌سای کشت شد. فقط در توکیو، در آن سال حدود ۳۰۰ فروشنده بن‌سای استخدام شدند.
علاقه به بن‌سای در غرب نیز افزایش یافت. در این دوره سالانه هزاران قطعه بن‌سای ژاپنی وارد کشور می‌شد. علاوه بر این، مهاجران ژاپنی اولین مزارع و باشگاه‌های بن‌سای آمریکایی را تأسیس کرده بودند.
پس از جنگ جهانی دوم
در طول جنگ جهانی دوم، اقدامات مختلفی برای محافظت از بن‌سای‌ها در برابر خشونت جنگ انجام شد. در دهکده بن‌سای امیا، همه کشاورزان به خدمت سربازی فراخوانده شدند و کشت بن‌سای باید جای خود را به تولید غذا می‌داد. یکی از ۲۳ تولیدکننده معاف شد.
کیوزی موراتا، یک متخصص بن‌سای بود که قبلاً از مجموعه پادشاهی مراقبت می‌کرد. موراتا تمام بن‌سای‌های پرورش‌دهندگان دیگر را که می‌توانست جمع‌آوری و در نهالستان خود پرورش داد. به‌دلیل اقدام و عمل او و یک پرورش‌دهنده دیگر، در بمباران توکیو، بن‌سای‌های منتقل شده از بین نرفتند. پس از تسلیم ژاپن، تولیدکنندگان در سراسر کشور بن‌سای‌های آسیب دیده را بازیابی کردند، این روند بیش از یک دهه طول کشید. بن‌سای‌هایی که از بمباران اتمی هیروشیما جان سالم به در بردند نیز در صورت امکان ترمیم شدند. در طی اولین سال‌های پس از جنگ، توسعه بن‌سای در ژاپن تقریباً به بن‌بست رسید. پس از جنگ جهانی دوم، استاد بن‌سای، توشیو کاواموتو، گونه‌ای از بن‌سای را ایجاد کرد که سایکی ("منظره کاشته شده") نامیده می‌شود. در این چشم‌انداز مینیاتوری، برخلاف بن‌سای، چندین گونه گیاهی به‌طور همزمان کشت می‌شود. علاوه بر این، از گیاهان جوان و نه شاخه بریده استفاده زیادی می‌شود. از آنجا که بسیاری از درختان مسن در بمباران از بین رفته بودند، سایکی جایگزین محبوب بن‌سای بود. تحولات بعدی باعث شد محبوبیت بن‌سای، هم در ژاپن و هم در خارج، دوباره افزایش یابد. برای نمونه، کتاب‌ها و مجلات در مورد بن‌سای افزایش یافت. این آثار به تعداد زیادی از زبان‌ها چاپ شد، به‌طوری که تعداد بیشتری از غیر ژاپنی‌ها می‌توانند در پرورش درختان مینیاتور تخصص داشته باشند. در سال ۲۰۱۶، بیش از ۱۳۰۰ کتاب در مورد بن‌سای به ۲۶ زبان در دسترس بود، به علاوه چندین ده مجله به بیش از سیزده زبان. تعداد و اندازه نمایشگاه‌های بن‌سای نیز در نیمه دوم قرن ۲۰ به‌طور پیوسته افزایش یافت. پس از چهار سال وقفه، نمایشگاه چند روزه «Kokufu-ten» مجدداً در سال ۱۹۴۷ در توکیو برگزار شد. از آن زمان به بعد، نمایشگاه هر ساله ادامه دارد. در سال ۱۹۷۰ نمایشگاه اکسپو ۷۰ (Expo '70) در شهر اوزاکا ژاپن برگزار شد. این نمایشگاه جهانی انواع سنگ‌های بن‌سای و سوئیسکی را برای مخاطبان بین‌المللی به نمایش گذاشت. پنج سال بعد، دو نمایشگاه دوره‌ای جدید در ژاپن آغاز به کار کرد. اولین بار، «Gafu-ten» ('نمایشگاه سبک زیبا')، به دیدن قطعات بن‌سای با ارتفاع ۱۳ تا ۲۵ سانتی‌متر اختصاص داشت. رویداد دوم «Sakufu-ten» (نمایشگاه بن‌سای خلاق) بود، اولین نمایشگاه که در آن هر بن‌سای به جای مالک، نام پرورش‌دهنده را داشت. در سال‌های بعد نمایشگاه‌های زیادی نیز در ژاپن و همچنین استرالیا، ایالات متحده و کشورهای مختلف اروپایی و آسیایی ترتیب داده شد. یکی دیگر از عواملی که بن‌سای را در سراسر جهان قابل دسترسی می‌کند، افزایش آموزش‌های حرفه‌ای است. در ابتدا، دوره‌ها فقط در ژاپن یا در خارج از کشور توسط معلمان ژاپنی برگزار می‌شد. آمریکایی‌های آموزش دیده در توکیو انجمن بن‌سای آمریکا را در سال ۱۹۶۷ تأسیس کردند. این یکی از اولین مراکز آموزشی خارج از ژاپن بود. بیشتر تولیدکنندگان سفرهای مطالعاتی به ژاپن انجام می‌دهند و سپس جدیدترین فن‌ها و سبک‌های بن‌سای را به کشورهای خود معرفی می‌کنند.
امروزه مراکز آموزشی را می‌توان در سراسر جهان و همچنین تأمین‌کنندگان بن‌سای جوان و ابزارهای مرتبط، گلدان، انواع خاک گلدان و سایر لوازم جانبی پیدا کرد. در سال ۲۰۱۶ بیش از ۱۰۰۰۰۰ عضو به حدود ۱۵۰۰ انجمن بن‌سای وابسته بودند. تعداد علاقه‌مندان که به هیچ انجمنی وابسته نبودند در همان سال بیش از پنج میلیون نفر در سراسر جهان تخمین زده شد.
گونه‌های گیاهی
بسیاری از گونه‌های بومی که به‌طور سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرند، در طبیعت خارج از ژاپن وجود ندارند. با این حال، گزینه‌های زیادی وجود دارد. تقریباً هر گونه گیاهی با تنه چوبی برای رشد در گلدان مناسب است. با گسترش دانش بن‌سای در سراسر جهان، تعداد گونه‌های کاربردی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته‌است. انواعی با برگ‌های کوچک یا سوزن‌های کوتاه، توهم یک نمونه کاملاً رشد یافته را تقویت می‌کنند. اینها از درختان بن‌سای هستند که معمولاً کشت می‌شوند. برای نمونه، یک گونه افرا برگ کوچک مانند افرای سه‌دندانه یا افرا ژاپنی ممکن است تصور یک درخت افرا برگ بزرگ با نسبت‌های طبیعی را ایجاد کند. برگ‌های کوچک را می‌توان با هرس برگ در بسیاری از گونه‌ها به دست آورد. اُرس‌ها از گیاهان سرسختی هستند که برای چنین تکنیک‌های خشن مانند از بین بردن پوست و سفید شدن مناسب هستند. نارون و بید نیز محبوب هستند، زیرا شاخه‌های نازکی دارند که شکل‌دادن آنها با کمک سیم فلزی نسبتاً آسان است.
زیرگونه‌های گرمسیری
به‌طور سنتی، پرورش بن‌سای به گیاهان مقاوم، که در فضای باز و در یک آب و هوای معتدل نگهداری می‌شوند، تکیه می‌کند. این بن‌سای وقتی برای مدت طولانی در خانه بماند ضعیف می‌شود و در نهایت می‌میرد. با این حال، با افزایش محبوبیت بن‌سای، نیاز به گونه‌هایی که می‌توانند به‌عنوان گیاه خانگی نیز نگهداری شوند، ایجاد شد. در نیمه دوم قرن ۲۰، تولیدکنندگان با معرفی گونه‌های استوایی و جنب‌مدارگان به بازار غرب به این خواسته پاسخ دادند.
بسیاری از گونه‌های استوایی و جنب‌مدارگان را می‌توان به‌عنوان بن‌سای طراحی کرد، به شرط آنکه دائماً شاخه پخش شده و تقاضای زیاد برای شدت نور و رطوبت نداشته باشد. برای رسیدن به استانداردهای زیبایی بن‌سای سنتی، معمولاً از همین روش‌های رشد استفاده می‌شود.
سبک‌ها
در طول تاریخ، انواعی از سبک‌های بن‌سای ظهور کرده‌است. در ابتدا، اشکال عجیب و غریب فانتزی در ژاپن ارزش‌گذاری می‌شد. بعدها سبک‌هایی با الهام از روش رشد درختان در طبیعت به وجود آمد. در قرن ۱۹، بسیاری از اشکال فانتزی از مد افتادند و از آن زمان به بعد بیشتر از سبک‌های طبیعی استفاده می‌شود.
یک کاتالوگ معمولاً با نام بردن از سبک غالب یا چشم‌نواز، بن‌سای را به‌طور خلاصه توصیف می‌کند. در توضیحات دقیق‌تر، هر سبک ثانویه، نوع گیاه مورد استفاده، اندازه بن‌سای و احتمالاً سالی که درخت برای اولین بار به‌عنوان بن‌سای رشد کرده‌است ذکر شده‌است.
پرورش‌دهنده از قبل سبک بن‌سای را در مرحله اول کشت تعیین می‌کند. این انتخاب تا حدی به ویژگی‌های گونه و شکل ظاهری درخت جوان بستگی دارد. برخی از سبک‌ها را می‌توان فقط برای تعداد محدودی از گونه‌های گیاهی اعمال کرد. هر سبک برای طراحی صحیح راهنمای خاصی دارد.
سبک‌های بن‌سای را می‌توان به تعدادی دسته تقسیم کرد. این موارد شامل جهت رشد تنه، پردازش پوست، شکل و موقعیت ریشه‌ها و تعداد تنه‌ها می‌باشد. نمای کلی در زیر مجموعه‌ای از رایج‌ترین سبک‌ها است.
جهت کشیدگی
بسیاری از سبک‌ها به موقعیت تنه اصلی اشاره دارند، برای نمونه قائم، منحنی یا شیب‌دار. با سبک‌های ایستاده، قسمت بالای تنه دقیقاً بالاتر از محلی است که بن‌سای کاشته شده‌است. اینها شامل دو سبک متداول، چُکان (chokkan) و مُیُگی (moyogi) است. در سبک‌های دیگر، موقعیت بالای آن متفاوت است، از مرکزیت، مانند شوشاکان (sho-shakan)، تا کاملاً کنار و حتی زیر پای تنه، مانند سبک‌های کنگای (kengai). Chokkan (直 幹) چُکان، سبک ایستاده رسمی است. درختان مخروطی، بلوط و راش به ویژه برای این امر مناسب هستند. تنه کاملاً صاف و عمود است و به سمت بالا کوچک می‌شود. شاخه‌های پایین، حدود یک چهارم تنه، نسبتاً ضخیم و بلند است. شاخه‌ها به سمت بالا به‌طور مساوی نازک و کوتاه می‌شوند. در طبیعت، بسیاری از درختان به‌طور مشابه تشکیل می‌شوند، به ویژه در مناطق باز که درخت رقابت نوری کمی دارد. یک بن‌سای چُکان به درستی اجرا شده به‌صورت متقارن است و معمولاً دارای تاج شاخ و برگ مخروطی است. همچنین باید برخی از ریشه‌های محکم دیده شود، اما ترجیحاً هیچ ریشه‌ای به سمت بیننده نباشد. (模様木) Moyogi مُیُگی، سبک ایستاده غیررسمی است. بیشتر گونه‌های درختی برای این سبک مناسب هستند. تنه یک یا چند منحنی مشخص را تشکیل می‌دهد، اما قسمت بالای آن دقیقاً بالای پایه تنه است. مانند سبک چُکان، ساقه کوچک می‌شود. شاخه‌ها نیز از ضخیم و بلند در پایین تا کوتاه و نازک در بالا متفاوت هستند. در ارتفاع خمیدگی‌های تنه، شاخه‌ها ممکن است هرس شده یا کوچک نگه داشته شوند، به‌طوری که خیلی برجسته نباشند یا در کل از بین بروند. Shakan (斜 幹) شاکان، سبک شیب‌دار، سبکی که دارای تنه‌ای کج نسبت به گلدان است. تنه با شیبی ملایم یا تند از زیرِ خاک پدیدار شده و نوکِ بنسای به سمت چپ یا راست گلدان رفته‌است. ریشه‌ها در سمت مخالف به وضوح قابل مشاهده هستند. معمولاً شاخه‌ها موازی زمین هستند و عمود بر تنه نیستند. شاخه پایین در طرف مخالف جهتی قرار دارد که تنه به آن سو خم می‌شود. وقتی تنه فقط کمی از تعادل خارج شود، شو-شاکان sho-shakan نامیده می‌شود. اکثر گونه‌های درختی نیز برای این سبک‌ها مناسب هستند. Kengai (懸崖) کِنگای، یا سبک آبشار، بالای درخت از پایین گلدان پایین‌تر است. گونه‌هایی که خود به این حالت رشد می‌کنند شامل شیرخشت، کاج و گیاه اَربَس است. شکل آبشاری از درختانی که در امتداد ساحل رودخانه شیب‌دار یا در دامنه کوه رشد می‌کنند، الگوبرداری شده‌است. برای داشتن نور کافی خورشید، چنین درختانی اغلب به صورت مورب یا حتی تقریباً به صورت افقی رشد می‌کنند. برف و ریزش سنگ می‌تواند شاخه‌ها را به‌طور عمیق خم کند. این باعث می‌شود که شاخه‌های اصلی پایین‌تر از نقطه اتصال به زمین آویزان شوند. این اثر اغلب با قرار دادن بن‌سای در یک گلدان بزرگ و باریک که منحصراً برای این سبک طراحی شده‌است کامل می‌شود.
(半 懸崖) Han-kengai هان‌کِنگای، سبک نیمه آبشار، نوعی کنگای است. قسمت بالای آن در ارتفاع یا درست زیر لبه گلدان است. اغلب بن‌سای در این سبک در یک گلدان جذاب قرار دارد. مانند سبک آبشار، این سبک نیز برای گونه‌های گیاهی که رشد سریع دارند نامناسب است.
شکل و موقعیت ریشه‌ها
برخی از سبک‌های بن‌سای مربوط به شکل و موقعیت سیستم ریشه است. همه این سبک‌ها از فرم‌های رشد در طبیعت الهام گرفته شده‌اند. Neagari (根上り) نیگاری، سبک ریشه‌ای در معرض دید است، که در آن بخشی از سیستم ریشه بالاتر از زمین قرار گرفته‌است.
گاهی ریشه‌ها آنقدر در معرض دید قرار می‌گیرند که تا دو سوم قسمت بالای سطح زمین را تشکیل می‌دهند. فضای بین ریشه‌های در معرض دید همیشه خالی است. در طبیعت، این پدیده زمانی اتفاق می‌افتد که خاک اطراف ریشه درختان توسط آب شسته شود، مانند گیاهان کرنا. Sekijoju (石上樹) سِکیجاجو، سبک ریشه سنگی است. در اینجا درخت روی یک سنگ ایستاده‌است. وقتی درختی در طبیعت روی صخره می‌روید، ریشه‌ها از هر جهت روی صخره رشد می‌کنند تا زمانی که به خاک یا آب برسند. اشکال غریب که از این طریق به‌وجود می‌آیند نیز از خصوصیات سکیجوجو است. با این حال، ریشه‌ها نباید عبور کنند. از گیاهان اَربَس و گونه‌های انجیر اغلب برای این سبک استفاده می‌شود. Ishizuki (石 付) ایشیزوکی، سبک چسبیده به یک سنگ، بن‌سای از یک سنگ کوچک و توخالی رشد می‌کند. ریشه‌ها در شکاف‌ها و حفره‌ها لنگر می‌اندازند و مواد مغذی و آب خود را از حفره سنگ پر از خاک می‌گیرند. سیستم ریشه معمولاً قابل مشاهده نیست اما ریشه‌ها ضخیم دیده می‌شوند. ریشه‌ها فضای کافی برای رشد در سنگ دارند؛ بنابراین درخت معمولاً ظاهری پراکنده دارد. از آنجا که گیاه تغذیه خود را در سنگ پیدا می‌کند، گلدان ضروری نیست و بنابراین ایشیزوکی اغلب روی یک ورق تخت ارائه می‌شود.
چندین تنه
بیشتر بن‌سای‌ها از یک درخت منفرد تشکیل می‌شوند، اما سبک‌های مختلف بن‌سای وجود دارد که از تنه‌های متعدد روی یک سیستم ریشه‌ای واحد یا چندین درخت جداگانه استفاده می‌کنند. این سبک‌ها را می‌توان با توجه به تعداد تنه، ترتیب تنه‌ها یا استفاده از چند تنه از یک سو و درختان منفرد از طرف دیگر دسته‌بندی کرد. بن‌سای هرگز از بیش از یک گونه درخت تشکیل نمی‌شود. هنگامی که چندین گونه ترکیب می‌شوند، به آن سایکی (Saikei) «منظره کاشته شده» گفته می‌شود، که یک شکل هنری جداگانه است.
درختان چند پایه
(双 幹) Sokan سُکان، سبک دو ساقه‌ای است که در آن تنه‌ها دارای یک سیستم ریشه‌ای مشترک هستند و یک تنه آن به وضوح بزرگتر و ضخیم‌تر است. معمولاً هر دو تنه دقیقاً بالای سطح زمین با یکدیگر تماس دارند. از نظر بیننده، تنه‌ها باید به وضوح از یکدیگر قابل تشخیص باشند. تنه غالب معمولاً مستقیم بالا می‌رود، در حالی که تنه کوچک‌تر به وضوح مورب رشد می‌کند. شاخه‌های هر دو تنه از همه جهات به غیر از پایین‌تنه خارج می‌شوند. شاخ و برگ اغلب سایبان دائمی را تشکیل می‌دهد.
Kabudachi (株 立) کابوداچی، در این سبک سه تنه یا بیشتر در یک سیستم ریشه رشد می‌کنند. تنه‌ها همیشه یک عدد منفرد است و مانند سوکان، یکدیگر را در سطح خاک لمس می‌کنند. در سانکان Sankan (三 幹) بن‌سای دارای سه تنه است. اندازه تنه متفاوت است و همیشه یک تنه مسلط وجود دارد. موقعیت قرارگیری تنه‌ها به گونه‌ای است که در یک خط مستقیم قرار ندارند. این باعث می‌شود بن‌سای طبیعی‌تر به نظر برسد. سبک‌های گوکان Gokan، ناناکان Nanakan و کیوکان Kyukan به ترتیب با پنج، هفت و نه تنه بن‌سای را نشان می‌دهد. اصل مشابه سانکان است، اما دو تنه (با گوکان) یا بیشتر نیز می‌توانند تسلط یابند.
کُرابوکی Korabuki، سبک لاک پشتی، شبیه کابوداچی است، با این تفاوت که ریشه‌ها گنبدی بالای سطح زمین تشکیل می‌دهند. همه تنه‌ها روی این سیستم ریشه رشد می‌کنند. (筏 吹 き) Ikadabuki ایکادابوکی، سبک قایق کشیده‌است. این سبک یک پدیده طبیعی را که وقتی شاخه‌های جدید از تنه درخت افتاده جوانه می‌زنند تقلید می‌کند. تنه‌های جوان می‌توانند هر دو حالت مستقیم یا انحنا را داشته باشند و گاهی در قسمت دفن شده تنه رشد کنند. در یک بن‌سای ایکادابوکی، تنه‌های جدید روی یک تنه مستقیم جوانه می‌زنند و بنابراین در یک خط نسبتاً مستقیم قرار دارند. در نِتسوناگاری Netsunagari (根 連 な り) که نِتسوراناری Netsuranari نیز نامیده می‌شود، تنه‌ها بر روی یک تنه مادر پیچ در پیچ رشد می‌کنند؛ بنابراین این سبک را قایق منحنی می‌نامند. در هر دو سبک، تنه‌ها اغلب سایبان مشترک دارند.
چندین درخت جداگانه
Yose ue (寄せ植え) یوزایو، سبک جنگلی است، که در آن گروهی از درختان جداگانه در یک گلدان قرار می‌گیرند. تعداد درختان برای اینکه که شمارش آنها آسان باشد فرد است. این درختان دارای ارتفاع مختلفی هستند و به نظر می‌رسد در سنین مختلف هستند. از انواع فن‌ها برای ایجاد تصور درختان بلند استفاده می‌شود. برای نمونه، درختان کوچک‌تر بیشتر در پشت قرار دارند. یک ترفند چشم‌انداز برای پایین‌تر نشان دادن دیدگاه. گلدان بن‌سای معمولاً کم عمق است که بر ارتفاع درختان تأکید می‌کند. به جای گلدان، از یک سنگ تخت نیز استفاده می‌شود.
ساجو Soju در لغت به معنای «دو درخت» است و یک سبک بن‌سای است که در آن دو درخت جداگانه در گلدان قرار می‌گیرند. مانند سوکان، یک درخت بزرگ و غالب در کنار یک نمونه کوچک‌تر وجود دارد. می‌توان آنها را نزدیک به هم قرار داد، طوری که در کل شباهت زیادی به سبک سوکان دارد، اما می‌توان آنها را از یکدیگر فاصله داد.