cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کارزار کریمه
تهاجم نخست به سواستوپول
مهندسان و نیروهای ساخت‌وساز آلمان در این مدت تعمیر و تغییر عرض خطوط آهن تا سواستوپول را تکمیل نمودند. این مسئله انتقال سریع تدارکات به خط مقدم را برای ورماخت ممکن ساخت. ارتش یازدهم ورماخت گلوله‌باران مواضع دشمن و تأسیسات بندری سواستوپول را از روز ۱۳ دسامبر آغاز کرد. تهاجم زمینی به جهت درگیر بودن تمامی بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای سپاه ۸ هوایی لوفت‌وافه در بخش دیگری از خط مقدم، چند بار به تأخیر افتاد. فون مانشتاین با نگرانی از رسیدن نیروی کمکی بیشتر به دشمن، در نهایت تصمیم به آغاز تهاجم به سواستوپول از روز ۱۷ دسامبر بدون پشتیبانی بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای گرفت؛ چرا که وضعیت آب‌وهوایی به هر صورت این امکان را به لوفت‌وافه نمی‌داد. سپاه ۵۴ ورماخت از جانب شمالی و سپاه ۳۰ ورماخت از جانب شرقی به سمت شهر یورش بردند. تهاجم آلمانی‌ها که تقریباً بدون نیروی ذخیره و به صورت رو در رو انجام می‌گرفت، به خوبی پیش نرفت. ناهمواری‌های ارضی کار پیشروی را برای آن‌ها دشوارتر می‌ساخت. در این حال تنها لشکر بیست و دوم پیاده‌نظام سپاه ۵۴ ورماخت که درگیر نبردهای پیشین نشده بود، با میزان کامل توان خود در شرایط مناسبی برای عملیات به سر می‌برد. این لشکر در عرض چند روز توانست از دو لایه نخست استحکامات دشمن بگذرد. عناصر پیشتاز لشکر بیست و دوم پیاده‌نظام ورماخت تا روز ۲۰ دسامبر فاصله کمی با ساحل شمالی خلیج سرورنایا داشتند. ارتفاعات این ناحیه دارای حساسیت ویژه‌ای قلمداد می‌شد و آلمانی‌ها می‌توانستند از آن شهر را مستقیماً زیر آتش توپخانه بگیرند. روز بعد لشکر آلمانی رخنه در مواضع لشکر چهلم سواره‌نظام شوروی در آخرین لایه دفاعی را آغاز کرد و خود را به تنها ۱ کیلومتری ساحل رساند. دقیقاً همین زمان نیروی کمکی ارتش سرخ در قابل تیپ مستقل ۷۹ تفنگ‌دار دریایی از راه رسید و اجازه پیشروی بیشتر به لشکر بیست و دوم پیاده‌نظام ورماخت که به انتهای توان خود رسیده بود، نداد. در روزهای آتی لشکر ۳۴۵ تفنگ‌دار شوروی نیز از تواپسه در قفقاز به این نقطه منتقل شد.
تهاجم ارتش سرخ به شبه‌جزیره کرچ
در این حال ارتش یازدهم ورماخت برای محافظت از خط ساحلی طولانی شبه‌جزیره در مقابل پیاده‌سازی نیرو توسط شوروی، یگان‌هایی را در طول آن مستقر کرده بود که امکان به‌کارگیری آن‌ها در تهاجم به سواستوپول را نمی‌داد. بدین منظور، سپاه ۴۲ ورماخت با سه لشکر پیاده‌نظام آلمانی و یک تیپ ۸ سواره‌نظام رومانی از کرچ تا فئودوسیا قرار داشت و سپاه کوهستان رومانی مسئول قسمت فئودوسیا تا آلوشتا بود. به هر صورت تمرکز اصلی فون مانشتاین بر سواستوپول بود و نیروهای دفاع ساحلی ورماخت حداقلی به حساب می‌آمدند.
در قالب ضدحمله کلی ارتش سرخ در تمامی طول خط مقدم که اوایل ماه دسامبر از ناحیه مسکو شروع شده بود، استاوکا روز ۷ دسامبر به جبهه فرا قفقاز شوروی دستور داد در عرض دو هفته یک تهاجم آبی-خاکی به شبه‌جزیره کرچ آماده‌سازی و اجرای کند. هدف از این عملیات پیاده‌سازی همزمان ارتش‌های پنجاه و یکم و چهل و چهارم شوروی در نزدیکی شهر کرچ و بندر فئودوسیا جهت محاصره و انهدام ارتش یازدهم ورماخت و متعاقباً بازپس‌گیری تمامی شبه‌جزیره کریمه بود. عملیات پیاده‌سازی تحت هدایت دریاسالار اوکتیابرسکی، فرمانده ناوگان دریای سرخ شوروی صورت می‌گرفت. شرایط آب‌وهوایی گردآوری نیروهای زمینی و هوایی شوروی در شبه‌جزیره تامان را کُند و استفاده از شناورهای دریایی کوچک‌تر را برای آن‌ها محدود کرد. در ابتدا آغاز عملیات برای روز ۲۱ دسامبر برنامه‌ریزی شده بود اما با تهاجم آلمانی‌ها به سواستوپول از روز ۱۷ دسامبر و اعزام نیروی کمکی از جانب جبهه فرا قفقاز به آن، یک هفته به تأخیر افتاد. بیشتر این نیروها از قوای مربوط به پیاده‌سازی در فئودوسیا بودند؛ از این رو قرار شد این قسمت از عملیات چند روز دیرتر از قسمت شبه‌جزیره کرچ صورت گیرد.
هنگامی که تلاش ارتش یازدهم ورماخت برای ورود به سواستوپول هنوز به مقصود نهایی خود نرسیده نبود، ارتش سرخ با نیروهای ارتش پنجاه و یکم خود روز ۲۶ دسامبر مجموعه‌ای از حملات آبی-خاکی را علیه نقاط مختلفی از شبه‌جزیره کرچ به انجام رساند و در دو طرف شهر کرچ پیاده شد. دو روز بعد ارتش چهل و چهارم شوروی عملیات پیاده‌سازی دیگری این بار علیه فئودوسیا صورت داد و تا ۲۹ دسامبر حدود ۴۱ هزار نفر و ۲۴۰ توپ را وارد آن کرد. به جهت کمبود نیرو و شرایط نامساعد آب‌وهوایی، آماده‌سازی و صورت گرفتن هیچ‌یک از این دو تهاجم از پیش مورد شناسایی هوایی و دریایی آلمانی‌ها قرار نگرفته بود. شرایط آب‌وهوایی نامطلوب از دخالت مؤثر بمب‌افکن‌ها و اشتوکاهای لوفت‌وافه جلوگیری کرد. در این زمان تنها یک گردان مهندسی، دو گروهان ساخت‌وساز، یک آتشبار توپخانه و یک گروهان ضدتانک آلمانی در فئودوسیا مستقر بود. این نیروها نتوانستند جلوی سقوط شهر به دست نیروهای ارتش سرخ را بگیرند و به سمت غرب عقب نشستند. نیروهای رومانیایی در قالب تیپ ۴ سواره‌نظام مقاومت ضعیفی در مقابل ورود نیروهای دشمن به ناحیه فئودوسیا نشان دادند. به هر صورت با ارتقای وضعیت آب‌وهوایی هواگردهای آلمانی روزهای ۳۰ و ۳۱ دسامبر توانستند در این موضع دو کشتی ترابری دشمن را غرق کنند و به دو کشتی دیگر آسیب بزنند. این که در این مرحله خطوط ارتباطی ارتش یازدهم ورماخت قطع نشد به جهت احتیاط زیاد فرماندهان محلی شوروی بود؛ چرا که نیروهای شوروی قصد داشتند پیش از آن که رو به غرب بروند ابتدا دو سر پل خود را به یکدیگر متصل و شهر کرچ را تصرف کنند.
به هر صورت با توجه به بی‌تجربگی ارتش سرخ در این رابطه و فقدان آمادگی لازم، عملیات پیاده‌سازی در شبه‌جزیره کرچ در شرایط سخت زمستانی با دمایی تا منفی ۲۰ درجه زیر صفر، به صورت آشفته‌ای پیش رفت. مدافعان محلی آلمانی قادر به از بین بردن شش رخنه ساحلی از مجموع ده مورد شدند. با این وجود ارتش سرخ توانست با نیروی زیادی جای پایی در کریمه باز و شبه‌جزیره کرچ را تسخیر کند. سپاه ۴۲ ورماخت به فرماندهی سپهبد هانس فون اشپونک، به عنوان مدافع شبه‌جزیره کرچ در این زمان تنها یک لشکر چهل و ششم پیاده‌نظام را در آن داشت. با توجه به عدم کفایت این مقدار نیرو، فرماندهی گروه ارتش تصمیم به بازگرداندن یکی از هنگ‌های لشکر هفتاد و سوم پیاده‌نظام با یک گردان توپخانه سبک به ارتش یازدهم ورماخت گرفت. همچنین مقرر شد در صورت تخلیه شبه‌جزیره کرچ تمامی تأسیسات بندری آن منهدم شود. با وجود تمایل فون اشپونک بر حفظ موضع خود و حصول برخی موفقیت‌ها در این زمینه، حضور نیروهای ارتش چهل و چهارم شوروی در پشت سر آن در فئودوسیا، باعث نگرانی شدید بود. فون اشپونک از فون مانشتاین درخواست مجوز تخلیه موضع در خطر خود کرد که با آن مخالفت مواجه شد. فون اشپونک دو بار دیگر این درخواست را تکرار اما پاسخ مشابهی دریافت کرد. در نهایت، برخلاف خواسته فرماندهی ارتش یازدهم ورماخت، فون اشپونک به ابتکار خود دستور به عقب‌نشینی سپاه ۴۲ ورماخت به پارپاچ در قسمت کم‌عرض شبه‌جزیره کرچ در دهانه غربی آن داد. لشکر چهل و ششم پیاده‌نظام ورماخت می‌بایست به سمت غرب می‌رفت تا به سر پل دشمن در فئودوسیا حمله و از به محاصره افتادن خود جلوگیری کند. در این حال به نظر می‌رسید لازم است یک لشکر ورماخت از جبهه سواستوپول به فئودوسیا منتقل شود. به هر صورت به این معنای توقف حمله به سواستوپول بود که با مخالفت فرماندهی فرماندهی عالی مواجه گشت. گروه ارتش نیز نمی‌توانست جز بخش‌هایی یک لشکر رومانیایی، نیروی بیشتری تأمین کند. به هر صورت ناوگان چهارم هوایی لوفت‌وافه موظف به هدف قرار دادن دشمن در کرچ و فئودوسیا شد.
ضد حمله اولیه فون مانشتاین به سمت کرچ
فرماندهی عالی آلمان همچنان برای حفظ و امنیت‌بخشی کریمه اهمیت زیادی قائل بود. تهاجم به سواستوپول روز ۳۱ دسامبر متوقف شد تا مسئله نیروهای دشمن در فئودوسیا حل شود. مشکل در حفظ خط دفاعی لشکر چهل و ششم پیاده‌نظام ورماخت، فون مانشتاین را مجاب به دست زدن به تهمید ویژه‌ای کرد. او به منظور رسیدن به خط بهتری تصمیم به اجرای ضد حمله با سپاه ۳۰ ورماخت گرفت. دو لشکر پیاده‌نظام سپاه ۳۰ ورماخت راهپیمایی اجباری مشابهی در شرایط سخت زمستانی از غرب شبه‌جزیره کریمه به شرق آن صورت دادند. نخستین یگان‌های آن‌ها روز ۴ ژانویه به سیمفروپول رسیدند. همان شب ارتش سرخ در یفپاتوریا در شمال سواستوپول نیرو پیاده کرد و همزمان پارتیزان‌ها شورشی در آن ایجاد کردند تا آلمانی‌ها صبح روز بعد وادار به بازگرداندن یکی از هنگ‌های پیاده‌نظام خود به این موضع شوند. زیر حملات هوایی شدید گروه‌های ۲ و ۳ جناح ۷۷ بمب‌افکن شیرجه‌ای لوفت‌وافه، پس از سه روز درگیری در این موقعیت پیروزی نصیب آلمانی‌ها و شهر مجدداً توسط آن‌ها تصرف گردید. تلاش ارتش سرخ برای پیاده کردن نیرو در سایر قسمت‌های خط ساحلی غربی و جنوبی شبه‌جزیره در برابر آتش ادوات دفاع ساحلی ورماخت به جایی نرسید و یک ناوشکن پشتیبان شوروی نیز در جریان آن غرق شد. در این حال اقدام مدافعان سواستوپول برای شکستن حلقه محاصره نیز ناموفق بود و آلمانی‌ها توانستند بیشتر مواضع خود را حفظ کنند. در جریان مجموعه این عملیات‌های پیاده‌سازی بین روزهای ۲۵ دسامبر تا ۲ ژانویه شوروی از مجموع ۸۲٬۵۰۰ نیرویی که به کار گرفت متحمل حدود ۳۲٬۵۰۰ نفر تلفات غیرقابل‌بازیابی و ۹٬۵۰۰ مجروح شد.
فون مانشتاین در ابتدا در نظر داشت ضد حمله به سمت فئودوسیا را از روز ۱۱ ژانویه آغاز کند. به هر صورت با افزایش ناگهانی دما در روزهای ۸ و ۹ ژانویه سطح منطقه گل‌آلود و امکان تحرک مناسب از آلمانی‌ها گرفته شد. در این حال نیروهای شوروی نیز تهاجمی از مواضع خود صورت ندادند و مشغول تحکیم مواضع خود بودند. با مشاهده انتقال مدام نیروی کمکی برای دشمن، فون مانشتاین گذر زمان را به نفع طرف مقابل می‌دید؛ بدین ترتیب با وجود برقراری وضعیت گل‌آلود ضد حمله را در نهایت از روز ۱۵ ژانویه با حداکثر نیروی در دسترس یعنی سه لشکر چهل و ششم، صد و سی و دوم و صدوهفتادم ورماخت، لشکر هجدهم رومانی و دو هنگ رومانیایی دیگر، با حملات هواگردهای اشتوکای لوفت‌وافه به استحکامات، آتش‌بارهای توپخانه و نقاط تجمع و تمرکز نیروهای شوروی، آغاز کرد. این تهاجم ارتش سرخ را که خود برای تهاجم به سمت غرب آماده می‌شد، در بدترین وضعیت غافلگیر کرد. قدرتمندترین مقاومت نیروهای شوروی در ولادیسلاوفکا در شمال فئودوسیا، برای باز نگاه داشتن مسیر عقب‌نشینی به شبه‌جزیره کرچ اتفاق افتاد. شرایط گل‌آلود برای دو روز حرکت آلمانی‌ها را کند کرد اما دو روز بعدی یخبندان به منطقه بازگشت و سرعت آن‌ها افزایش یافت. در این شرایط با توجه به فاصله زیاد پایگاه‌های نیروی هوایی شوروی در شبه‌جزیره تامان از محل درگیری و نتیجتاً حضور ضعیف جنگنده‌های آن، بمب‌افکن‌های آلمانی مشکل اندکی در آسمان داشتند. آلمانی‌ها دشمن را به شکل آشفته‌ای عقب راندند، فئودوسیا را روز ۱۸ ژانویه پس گرفتند و در خطی بسیار کوتاه‌تر در باریکه پارپاچ مستقر گشتند. در جریان این تهاجم، سرلشکر الکسی پرووشین، فرمانده ارتش چهل و چهارم شوروی در اثر حمله هواگردهای لوفت‌وافه به شدت زخمی شد. ضمن کشته شدن نزدیک به ۶۷۰۰ تن از قوای ارتش سرخ، آلمانی‌ها در این عملیات در ناحیه فئودوسیا حدود ۱۰۶۰۰ تن از نیروهای دشمن را به اسارت و ۲۷۰ قطعه توپ و ۸۵ تانک را به غنیمت گرفتند.
فون مانشتاین با به دست آوردن دست بالا قصد داشت تهاجم را ادامه دهد. گروه ارتش جنوب گردان ۶۰ زرهی با ۷۵ تانک را بدین منظور اختصاص داد. سازمان‌دهی مجدد پیاده‌نظام ورماخت برای ادامه عملیات شب ۲۳ ژانویه به پایان رسید ولی گردان زرهی مذکور هنوز در موقعیت مطلوب قرار نگرفته بود. مقرر گشت پیاده‌نظام شب ۲۵ ژانویه خط دشمن را بشکند تا گردان ۶۰ زرهی بلافاصله پس از رسیدن از طریق آن در اراضی تحت سلطه دشمن رخنه کند. به هر صورت، با آغاز تهاجم ارتش سرخ در ناحیه ایزیوم علیه گروه ارتش جنوب، سه گروه از هواگردهای ناوگان چهارم هوایی لوفت‌وافه منطقه را به مقصد ناحیه خارکوف ترک کردند. گروه ارتش جنوب با توجه به نیاز خود، گردان ۶۰ زرهی را نیز روز ۲۴ ژانویه مجدداً فراخواند. بدین ترتیب ارتش یازدهم با لغو طرح تهاجم، موضع تدافع زمستانه به خود گرفت.
در این زمان شرایط در شبه‌جزیره کریمه به بن‌بست کشیده شد. آلمانی‌ها همچنان بر بدنه اصلی این شبه‌جزیره و باریکه‌های پرکوب و پارپاچ مسلط بود اما ارتش سرخ دو نقطه راهبردی یعنی شهر سواستوپول و شبه‌جزیره کرچ را در اختیار داشت. در طی ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ ارتش چهل و هفتم شوروی نیز قدم در شبه‌جزیره کرچ گذاشت. با وجود حفظ محاصره سواستوپول، حضور سه ارتش شوروی در شرق تهدید بزرگی برای ارتش یازدهم ورماخت به حساب می‌آمد.
تهاجم ارتش سرخ از کرچ و ضد حمله مجدد فون مانشتاین
از روز ۱۸ فوریه نیروی هوایی جبهه کریمه شوروی شروع به حملات هوایی علیه پایگاه‌های هوایی لوفت‌وافه در کریمه کرد. تا پایان ماه فوریه تنها پایگاه هوایی ساکی، محل استقرار گروه ۱ جناح ۱۰۰ رزمی لوفت‌وافه، ۲۱ بار مورد هدف قرار گرفت. این حملات و اقدامات متقابل لوفت‌وافه در کل نتوانست آسیب چندانی متحمل طرف مقابل کند. کوزلوف در نهایت تهاجم بزرگ خود با تمامی سه ارتش جبهه کریمه شوروی به سمت غرب کریمه را از روز ۲۷ فوریه آغاز کرد. این تهاجم با دادن تلفات سنگین هیچ موفقیت عملیاتی خاصی حاصل نکرد و تنها عایدی آن برای ارتش سرخ ایجاد یک برآمدگی ۱۰ کیلومتری در قسمت شمالی خط مقدم بود. در ادامه دو تلاش دیگر نیروهای کوزلوف در طول ماه مارس و اوایل آوریل برای پیشروی نیز به جایی نرسید. نیروهای آلمانی، شامل سپاه ۴۲ ورماخت در جناح چپ (شمالی) و سپاه ۳۰ ورماخت در جناح راست (جنوبی)، با وجود ضعف از منظر عددی، مهارت خاصی در امر دفاع نشان دادند. رومانیایی‌ها هم در منتهی‌الیه جنوبی خط مقدم، با وجود عدم باور فون مانشتاین به آن‌ها، توانستند مواضع خود را حفظ کنند. لوفت‌وافه با نیروهایی بیشتر از ایام پیشین، این بار نقش ویژه‌ای در ناکام گذاشتن قصد دشمن داشت. تراکم بالای مهاجمان در فضایی بسیار محدود موجب افزایش تلفات آن‌ها در مقابل حملات هوایی می‌شد. تا روز ۱۵ آوریل نیروهای ارتش سرخ با تحمل بیش از ۴۰ درصد تلفات، وادار به عقب‌نشینی تا خط آغازین خود شدند. یکی از اندک فواید این حملات ارتش سرخ کاهش فشار آلمانی‌ها بر سواستوپول با انتقال نیرو به جبهه کرچ و فراهم آمدن فضای تنفس برای مدافعان در محاصره این شهر بود.
هیتلر روز ۲۳ مارس دستور به بازپس‌گرفتن شبه‌جزیره کرچ به عنوان نخستین عملیات مقدماتی در آماده‌سازی برای طرح تهاجم تابستانه سال ۱۹۴۲ موسوم به مورد آبی، داد. فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان پیش از این از ماه فوریه بیست و دوم زرهی و لشکر درحال‌تشکیل بیست و هشتم سبک را با چنین مقصودی برای ارتش یازدهم ورماخت اختصاص داده بود. این لشکرها از میانه ماه مارس در راه کریمه بودند. در طول زمستان پاکسازی کریمه اولویت نخست آلمان بود؛ چرا که انتظار می‌رفت شرایط آب‌وهوایی در آن زودتر از جاهای دیگر بهبود یابد و از طرفی موفقیت در این کار یک ارتش میدانی کامل را آزاد می‌کرد. به هر صورت نقطه تمرکز محل اختلاف بود. فون مانشتاین کرچ را ترجیع می‌داد اما فیلدمارشال فدر فون بک، فرمانده جدید گروه ارتش جنوب خواهان تهاجم به سواستوپول بود. هیتلر از ایده فون مانشتاین در حمله به جایی که دشمن در آن قدرتمندتر است پشتیبانی می‌کرد. فون مانشتاین قصد داشت از لشکر زرهی به تازگی‌دریافت‌شده و لشکرهای سپاه ۴۲ ورماخت برای اجرای یک ضد حمله استفاده کند. به هر صورت ضدحمله نخست از جانب آلمانی‌ها در روز ۲۰ مارس در شرایط فقدان پشتیبانی هوایی در اثر بدی آب‌وهوا و در مقابل تانک‌های سنگین‌تر شوروی در رسیدن به اهداف مورد نظر ناتوان بود و تلفات و خسارات سنگینی به لشکر بیست و دوم زرهی ورماخت که به تازگی با تانک‌های غنیمتی فرانسوی تشکیل شده بود و تجربه رزم نداشت، وارد کرد. این لشکر پیش از توقف عملیات در عرض چند ساعت ۳۲ تانک خود را از دست داد.
ضد حمله نهایی فون مانشتاین به کرچ
بنا بر ادعای واسیلویوسکی، شوروی از اصل قصد آلمانی‌ها برای تهاجم مطلع بود و استاوکا نیمه دوم ماه آوریل به کوزلوف دستور داد آماده‌سازی برای تهاجم را متوقف و یک دفاع مستحکم در عمق سازمان دهد. بر این مبنا حمله اصلی آلمانی‌ها بر جناح چپ در نظر گرفته می‌شد. با این حال کوزلوف تصور می‌کرد اقدام اصلی آلمانی‌ها در شمال (جناح راست) و علیه ارتش چهل و هفتم شوروی صورت خواهد گرفت و آماده‌سازی دفاع در عمق انجام نشد.
در ابتدا آغاز تهاجم برای روز ۵ مه برنامه‌ریزی شده بود؛ با این حال با توجه به آماده نبودن پشتیبانی هوایی به تأخیر افتاد. تهاجم ورماخت به باریکه پارپاچ، موسوم به عملیات تراپن‌یاگت (شکار هوبره)، در نهایت از روز ۸ مه آغاز شد. یک گردان پیاده‌نظام ورماخت سوار بر سی قایق تهاجمی پشت خط مقدم دشمن پیاده شد. در جریان پیاده‌سازی آتش توپخانه و تسلیحات سبک نیروهای شوروی ۱۱ فروند از قایق‌ها را غرق کرد اما تنها یک آلمانی جان خود را از دست داد. همزمان از ساعت ۳:۱۵ بامداد گلوله‌باران شدید توپخانه ورماخت مواضع ارتش سرخ را در سر تا سر خط مقدم زیر آتش گرفت. دقایقی بعد موج‌های متوالی حملات هوایی آلمانی‌ها نیز آغاز شد. برخلاف تصور کوزلوف، فون مانشتاین، طبق برنامه، با سپاه ۳۰ ورماخت ارتش چهل و چهارم شوروی در جنوب را هدف گرفت. در اثر آتش سنگین توپخانه و حملات هوایی در عرض تنها چند ساعت نظام فرماندهی و هدایت و ارتباطات جبهه کریمه شوروی که از همان ابتدا نیز شرایط مناسبی نداشت، به‌طور کامل فروپاشید. سپاه ۸ هوایی لوفت‌وافه بر آسمان سلطه مطلق داشت و خلبانان آن در عرض یک روز ۲۰۰۰ سورتی به انجام رساندند و ۸۰ هواگرد دشمن را سرنگون کردند. نخستین مانع در مقابل مهاجمان یک خندق بزرگ ضد تانک تقویت‌شده با پناهگاه‌های بتنی، بود. همزمان با رسیدن لشکر صد و سی و دوم پیاده‌نظام ورماخت به این خندق، گردان پیاده‌نظام ذکر شده با قایق‌های تهاجمی پشت آن پیاده شد و شروع به انهدام مواضع مدافعان کرد. لشکر صد و سی و دوم پیاده‌نظام ورماخت و دو لشکر پشت سر آن، به سرعت از خندق عبور نمودند. با توجه به آماده نبودن پل‌ها بر روی خندق برای تانک‌ها، ابتدا تیپ گرودک خود را به آن سوی آن رساند و راه اهداف شرقی خود را پیش گرفت. لشکر بیست و دوم زرهی ورماخت نیز در نهایت بعد از ظهر روز بعد قادر به گذر از خندق شد. تیپ گرودک با پشت سر گذاشتن دو خط دیگر عمده دفاعی ارتش سرخ، بر تأسیسات پسین دشمن غلبه کرد و راه را برای دیگر نیروهای ورماخت هموار ساخت. با از هم گسیخته شدن دفاع ارتش چهل و چهارم شوروی، نیروهای فون مانشتاین به سمت دریای آزوف رو به شمال آوردند. تجمع بیشتر نیروهای جبهه کریمه شوروی در نزدیکی خط مقدم انعطاف‌پذیری عملیاتی اندکی برای آن باقی گذاشته بود. استاوکا صبح روز ۱۰ مه به جبهه کریمه شوروی دستور داد ارتش‌های خود را تا نخستین خط دفاعی عقب بکشد و از آن دفاع کند. با این حال عقب‌نشینی سرلشکر کنستانتین کولگانوف، فرمانده ارتش چهل و هفتم شوروی که قادر به دریافت اطلاعات از شرایط بخش جنوبی خط مقدم نبود، بسیار دیر صورت گرفت. با وجود مشکلاتی چون بارندگی و گل‌آلود شدن راه‌ها که گاهی موجب توقف پیشروی همه نیروها می‌شد، لشکر بیست و دوم زرهی ورماخت پس از طی حدود ۱۰ کیلومتر در عرض دو روز خود را به ساحل دریا رساند. با وجود گریز آشفته ارتش‌های چهل و چهارم و پنجاه و یکم شوروی، بیشتر قوای ارتش چهل و هفتم شوروی بین نیروهای فون مانشتاین و دریای آزوف به محاصره افتادند. سپاه ۴۲ ورماخت با اتصال سپاه ۴ رومانی به آن، این منطقه تحت محاصره در شمال غربی شبه‌جزیره کرچ را منهدم کرد. قوای فون مانشتاین تا روز ۱۴ مه خود را به شهر کرچ رساندند تا کوزلوف چاره‌ای جز تخلیه از طریق تنگه کرچ نداشته باشد. این تخلیه زیر آسمان تحت سلطه لوفت‌وافه، تا روز ۲۰ مه به شکل فاجعه‌باری برای شوروی انجام گرفت. تنها حدود ۱۲۰ هزار نفر از نیروهای بی‌سازمان شوروی توانستند از این مهلکه به کوبان بگریزند.
تهاجم نهایی ارتش یازدهم به سواستوپول
برنامه‌ریزی ورماخت جهت تهاجم مجدد به سواستوپول و انتقال توپخانه سنگین محاصره بدین منظور، همزمان با درگیری‌های ناحیه کرچ صورت گرفت. ارتش یازدهم ورماخت تقریباً بلافاصله با سرعت زیادی بیشتر نیروهای خود را مجدداً به ناحیه سواستوپول در غرب منتقل کرد و تنها سپاه ۴۲ ورماخت با یک لشکر و چند یگان رومانیایی برای دفاع از شبه‌جزیره کرچ و ساحل جنوبی در آن باقی گذاشته شد. لشکر بیست و دوم زرهی ورماخت برای عملیات در بدنه اصلی خاک شوروی از کریمه خارج شد؛ به هر صورت این یگان با توجه به شرایط جغرافیایی، مناسب عملیات در ناحیه سواستوپول نبود. بدین ترتیب با وجود به‌کارگیری تعداد زیادی توپ تهاجمی، هیچ تانکی از ورماخت در نبرد نهایی بر سر سواستوپول به استفاده نشد. ورماخت انواع مختلفی از قطعات توپخانه را بدین منظور به ناحیه اعزام کرد. این موارد شامل هویتزر‌های فوق سنگین ۳۰۵، ۳۵۰ و ۴۲۰ میلی‌متری و همچنین دو توپ ۶۰۰ میلی‌متری کارل و یک توپ ۸۰۰ میلی‌متری دورا می‌شد. دورا با شلیک گوله‌های هفت تنی قدرتمندترین قطعه توپخانه در جهان به حساب می‌آمد و برای کاربرد آن به ۴۱۲۰ خدمه نیاز بود. مجموعاً ۶۱۱ قبضه توپ در خط مقدمی به طول تنها ۳۴ کیلومتر متجمع شد. این با فاصله پرتراکم‌ترین قدرت آتشی بود که آلمانی‌ها تا بدین لحظه از جنگ در یک نقطه ایجاد می‌کردند. فرماندهی عالی ۳۰۶ توپخانه (Harko 306) تمامی این آتشبارهای توپخانه را هدایت می‌نمود. علاوه بر این گردان ۳۰۰ زرهی ورماخت مجهز به خودروهای تخریب گولیات در اختیار فون مانشتاین قرار گرفت. روز ۷ مارس مسئولیت دفاع ساحلی از ارتش یازدهم ورماخت به «افسر فرماندهی دریایی کریمه» منتقل شد. ناوگان دوم هوایی لوفت‌وافه هم با بیش از ۶۰۰ هواگرد تهاجمی کاملاً به کریمه بازگشت.
مدافعان نیز در این مدت بی‌کار ننشسته بودند و بر استحکامات خود می‌افزودند. با بهره‌گیری از شرایط دشوار جغرافیایی نقاط مستحکم، تَله‌های تانک و میدان‌های مین جدید حول ناحیه دفاعی شامل سه خط جداگانه ایجاد گردید. استحکامات دفاعی شوروی شامل ۱۹ قلعه و ۳۶۰۰ جان پناه توپ می‌شد. چند توپ سنگین دریایی با کالیبر ۱۵٫۲ تا ۳۰ سانتی‌متر در مواضع مستحکم دفاعی ثابت نصب گردید. تا این زمان قوای ارتش سرخ درون محاصره به هفت لشکر دوم، بیست و پنجم، نود و پنجم، ۱۷۲ام، ۳۴۵ام، ۳۸۶ام و ۳۸۸ام تفنگ‌دار، لشکر چهلم سواره‌نظام و سه تیپ ۷، ۸ و ۷۹ تفنگ‌دار دریایی مجموعاً با حدود ۱۰۶ هزار نفر و ۶۰۰ توپ و خمپاره‌انداز صحرایی رسیده بود. علاوه بر این مدافعان ۳۸ تانک و ۵۳ هواگرد سبک عملیاتی در اختیار داشتند. از طرفی ناوگان دریای سیاه شوروی نیز با انتقال تدارکات و تأمین آتش پشتیبانی و حتی ارسال تفنگ‌داران دریایی خود نقش فعالی در امر دفاع ایفا می‌کرد. به هر صورت با حمله آلمانی‌ها به شناورهای سطحی تدارکات‌رسان، شوروی وادار به اتکا به زیردریایی‌های خود بدین منظور شد.
بمباران شدید توپخانه و هوایی مواضع مدافعان توسط ورماخت از روز ۲ ژوئن آغاز شد. فون ریشتوفن، فرمانده سپاه ۸ هوایی لوفت‌وافه، شدت آتشی که بر سر سواستوپول ریخته می‌شد را به «دریای شعله‌ها» تشبیه کرده‌است. این گلوله‌باران بسیاری از مواضع دفاعی شوروی از جمله مستحکم‌ترین و بزرگ‌ترین آن‌ها را تخریب کرد و اثر منفی قابل‌توجهی بر روحیه مدافعان گذاشت. لوفت‌وافه که برتری هوایی مطلق در ناحیه عملیاتی کریمه را در دست داشت، با صورت دادن روزانه ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ سورتی، ۲۲۶۴ تن ماده انفجاری و ۲۳۸۰۰ بمب آتش‌زا بر سر ناحیه سواستوپول ریخت.
تهاجم اصلی از روز ۷ ژوئن توسط سپاه ۵۴ ورماخت در قسمت شمالی به سمت خلیج سورنایا صورت گرفت. سپاه ۳۰ ورماخت حمله ثانویه‌ای در جنوب شرقی ترتیب داد. بین این دو، سپاه کوهستان رومانی عملیات درگیر نگاه داشتن دشمن در قسمت مرکزی و محافظت از جناح درونی دو سپاه ورماخت را به انجام رساند. سپاه ۵۴ ورماخت در مقابل مقاومت سخت نیروهای دشمن، پیش رفت. عناصر جلودار این سپاه در لشکر بیست و دوم پیاده‌نظام ورماخت تا روز ۱۳ ژوئن به ساحل شمالی خلیج رسیدند و مواضع دشمن در آن را پاکسازی نمودند. لشکرهای بیست و چهارم و صد و سی و دوم پیاده‌نظام ورماخت تا روز ۲۲ ژوئیه تمامی خط ساحلی در این ناحیه را نیز پاکسازی کردند. همزمان سپاه ۳۰ ورماخت راه خود را به نخستین هدف خود در ارتفاعات زاپون در لایه دوم دفاعی حول شهر باز کرد. لشکر پنجاهم پیاده‌نظام سپاه ۵۴ ورماخت نیمه شب ۲۹–۲۸ ژوئن سوار صد قایق تهاجمی از خلیج سورنایا گذر کرد و با غافلگیر کردن مدافعان، ساحل جنوبی را هم به سلطه خود درآورد. این لشکر در طول روز درونی‌ترین حلقه دفاعی شهر را نیز شکست تا کار سواستوپول یک‌سره شود. روز ۳۰ ژوئن هنگامی که مدافعان با کمبود مهمات مواجه بودند، استاوکا دستور به تخلیه افراد کلیدی از محاصره داد. به هر صورت اکثریت نیروهای شوروی قادر به خروج نشدند تا قریب به ۹۰ هزار نفر از آن‌ها به اسارت درآیند. ارتش یازدهم ورماخت روز ۱ ژوئیه وارد سواستوپول شد. تا روز ۴ ژوئیه درگیری‌ها تا حدود زیادی به پایان رسید.
پیامدها
با تسخیر کامل شبه‌جزیره کریمه فون مانشتاین، با تأثیر از روز ۱ ژوئیه سال ۱۹۴۲، توسط هیتلر به درجه فیلدمارشالی نائل آمد. روز ۲۵ ژوئیه یک نشان اختصاصی برای تمامی اعضای نیروهای مسلح آلمان که بین دو تاریخ ۲۱ سپتامبر سال ۱۹۴۱ تا ۴ ژوئیه سال ۱۹۴۲ در کارزار کریمه شرکت داشتند ایجاد و به آن‌ها اعطا شد.
در نهایت پس از شکست فاجعه‌بار آلمان در نبرد استالینگراد و برگشتن ورق جنگ علیه آن، نیروهای ارتشبد فیودور تولبوخین در جبهه چهارم اوکراین شوروی روز ۱۱ آوریل سال ۱۹۴۴ تهاجم قدرتمندی علیه باریکه پرکوب آغاز کردند و به سرعت توانستند راه خود را به شبه‌جزیره کریمه باز کنند. باقی مانده نیروهای آلمانی و رومانیایی حاضر در شبه‌جزیره دیگر قادر به پایداری در مقابل دشمن نبودند و به درون سواستوپول عقب رانده شدند. ارتش سرخ روز ۹ مه سال ۱۹۴۴ سواستوپول را بازپس‌گرفت. با وجود تخلیه بخشی از نیروهای محور از طریق دریا، حدود ۳۰ هزار نفر در این موقعیت به اسارت شوروی درآمدند.
بیدینگ‌هایزن
بیدینگ‌هایزن (به هلندی: Biddinghuizen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در درونتن واقع شده‌است. بیدینگ‌هایزن ۶٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد و −۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تهمینه کربلایی
تهمینه کربلایی صادقی، (زاده ۱۳۷۳، قزوین) دارنده تنهای مدال پنچاک سیلات ایران (برنز) در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ است.
او همچنین، عضو تیم ملی پنچاک سیلات ایران در مسابقات جهانی ۲۰۱۶ بالی اندونزی بود.
رود منالهیل
رود منالهیل رودی است به اقیانوس اطلس می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۱۹ km است.
طایفه خثعم
خثعم طایفه ای عرب است که محل اصلی آن غرب شبه جزیره عربستان است.
مرجان حیدری
مرجان حیدری (زاده ۱۹۹۷ یا ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال است که به عنوان مهاجم برای باشگاه آمریکایی سن خوزه استیت اسپارتانز و تیم ملی افغانستان بازی می‌کند. او که در ایالات متحده متولد شده‌است، با چهار گل تا سال ۲۰۱۶ بهترین گلزن تاریخ افغانستان است. او برای کالج دیابلو والی و سن خوزه استیت اسپارتانز فوتبال کالج بازی کرده‌است.
زندگی شخصی
حیدری در کنکورد، کالیفرنیا، ایالات متحده متولد شد. والدین او هر دو اهل افغانستان هستند و در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۹۱ به آمریکا مهاجرت کرده‌اند. او در دبیرستان Clayton Valley Charter تحصیل کرد. حیدری هرگز به افغانستان نرفته‌است.
حرفه باشگاهی
حیدری به عنوان مهاجم بازی می‌کند. او در دبیرستان Clayton Valley Charter، ۲۰ بازی برای تیم فوتبال آنها انجام داد و ۲۳ گل به ثمر رساند. او یک بازیکن تمام لیگ در سال نوجوانی خود بود.
در سال ۲۰۱۹، او با تیم فوتبال کالج زنان سن اسپوزه ایالت اسپارتان قرارداد بست و دو سال بعد، با فوتبال کالج.
حرفه بین‌المللی
در سال ۲۰۱۳، حیدری اولین بازی خود را برای تیم ملی افغانستان در یک بازی نمایشگاهی مقابل قطر انجام داد. او در این بازی ۱۳ ساله بود و به‌عنوان جوانترین عضو تیم بود، وی همچنین در اولین بازی خود با پیروزی ۲–۰ افغانستان گل زد. این اولین پیروزی بین‌المللی در افغانستان بود.
گل‌میخ یخی
یک گل‌میخ یخی، یک قندیل یخ است که به شکل یک گل‌میخ از سطح آب یخ‌زده به سمت بالا رشد می‌کند.
گروه نوبل اویل
گروه نوبل اویل (Nobel Oil Group) شرکت خدمات نفتی آذربایجانی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
رود لو
رود لو رودی است به کانال مانش می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۳۰٫۴۸ mi است.
کراخن‌بورخ
کراخن‌بورخ (به هلندی: Kraggenburg) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نورداوست‌پلدر واقع شده‌است. کراخن‌بورخ ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
آلیس مک‌درموت
آلیس مک‌درموت (Alice McDermott؛ زادهٔ June 27, 1953) نویسنده، رمان‌نویس و مقاله‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه کتاب آمریکا و جایزه ملی کتاب شده‌است. مک‌درموت استاد دانشگاه جانز هاپکینز است.
آثار او افزون بر کسب جوایز متعدد در نشریات نیویورک تایمز، واشنگتن پست، نیویورکر، هاپر و دیگر روزنامه‌ها و مجلات آمریکایی چاپ می‌شود.
املورد
املورد (به هلندی: Emmeloord) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نورداوست‌پلدر واقع شده‌است. املورد ۲۵٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد.
رود میوی
رود میوی رودی است به River Plym می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۱۵٫۹ km است.
کریل بلک‌لاک
کریل بلک‌لاک (Cyril Blacklock؛ ۲۶ سپتامبر ۱۸۸۰ – ۱۴ اکتبر ۱۹۳۶ (aged 56)) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان گرمابه و نشان سنت مایکل و سنت جورج شده‌است.
جی‌کوئری موبایل
جی‌کوئری موبایل یک چارچوب نرم‌افزاری وب بر پایه جاوااسکریپت است که برای صفحات لمسی بهینه شده است.
جیمز اوهایو پاتی
جیمز اوهایو پاتی (James Ohio Pattie) (حدود ۱۸۰۴ میلادی – حدود ۱۸۵۰ میلادی )، مرد کوهستان و نویسنده آمریکایی اهل کنتاکی بود. در میان سال‌های ۱۸۲۴ – ۱۸۳۰ میلادی، پاتی در یک سری تجارت خز و سفرهای اکتشافاتی و تجارتی شرکت نموده و به مناطق غرب و جنوب غرب آمریکا تا مناطق شمالی و مرکزی مکزیک امروزی سفر کرد.
در ۱۸۳۱ میلادی، پاتی با روزنامه‌نگار اهل کنتاکی به‌نام تیموتی فلینت همکاری نموده و داستان سفرهای خود را تحت عنوان روایت شخصی جیمز او پاتی اهل کنتاکی منتشر کرد. «روایت شخصی» به‌خاطر ارایه مشخصات روشن در مورد مناطق جنوب غرب مورد تحسین مورخین قرار گرفته اما راستی یادداشت‌های پاتی مورد مناقشه است. اگرچه ماهیت کلی رویدادهای توصیف‌شده به‌طور گسترده مورد پذیرش قرار دارد، اما احتمالاً پاتی نقش خود در این چنین رویدادها را بیشتر تزیین کرده‌است.
۱۸۲۴ – ۱۸۲۶ میلادی: رودهای میزوری و هیلا
پاتی و پدرش، سیلوستر در ژوئن ۱۸۲۴ از سنت لوئیس حرکت نموده و در امتداد رود میزوری سفر نمودند تا با اقوام بومی هندی به تجارت بپردازند. هنگام رسیدن به یک پایگاه نظامی در کونسیل بلوفس در منطقه امروزی آیووا، به پاتی گفته شد که آنها نمی‌توانند بدون مجوز به سفر خود ادامه دهند. به‌جای برگشتن به سنت لوئیس، پدر پاتی تصمیم گرفت تا به کاروان اسب‌های بارکش که توسط سیلوستر پراتی رهبری می‌گردید، بپیوندند. بنابر سابقه نظامی که پدر پاتی داشت، از او دعوت گردید تا رهبری گروه که متشکل از ۱۱۶ مرد و بیش از سه صد اسب و قاطر بود، را بر عهده بگیرد.
این گروه در نوامبر ۱۸۲۵ به سانتا فی رسیده و در آنجا از فرماندار دادخواست نمودند تا اجازه شکار سگ آبی در امتداد رود هیلا به آنها داده شود. درخواست آنها در مرتبه اول رد شد، اما جیمز ادعا نمود که، پس از نجات دادن دختر فرماندار از نزد یک باند محلی در مسکلیروو، مجوز شکار سگ آبی به گروه اعطاء گردید. با این همه، به احتمال زیاد این داستان ساختگی بوده و پاتی‌ها به‌طور غیرقانونی به شکار در امتداد رود هیلا ادامه دادند.
سیلوستر، جیمز و سه راهنما از سانتا فی در امتداد رود ریو گرانده به سمت جنوب سفر نموده و بعد به حرکت خود به سمت غرب تا معادن مس سانتا ریتو ادامه دادند، جاییکه آنها برای مدتی کوتاه برای تهیه تدارکات توقف نمودند. آنها زمستان را مشغول شکار سگ آبی بوده و به سمت غرب تا دوراهی رود سالت در نزدیکی فینیکس امروزی سفر کردند، اما موفقیتی چندانی نداشتند. گروه با خرس‌ها، باندهای کوچک مهاجمین هندی و رفت و برگشت بیماری‌ها و گرسنگی مواجه شدند و تا اوایل ۱۸۲۶ میلادی آنها به خوردن اسب‌های خودشان و همچنین خرس خاکستری روی آورده بودند. در ماه‌های نخستین ۱۸۲۶ به شانس آنها افزوده شده و گروه تا اواخر ماه مارس توانستند صدها خز در امتداد دریا به‌دست بی‌آورند و امیدوار بودند تا پس از به‌دست آوردن اسب‌های بارکش مورد نیاز خود به خانه بازگردند.
در آوریل، پاتی‌ها دوباره به معدن سانتا ریتا بازگشتند، جاییکه مالک معدن کنترل عملیات را به سیلوستر پیشنهاد کرد. پدر پاتی تا ۱۸۲۷ میلادی امور معدن را با دو شریک به‌طور سودآوری به پیش برد و جیمز به تنهایی به شکار مشغول شد.
۱۸۲۶ – ۱۸۲۷ میلادی: رودخانه کلرادو
در ژوئن ۱۸۲۶، پاتی ادعا می‌نماید که در سفری اکتشافی در امتداد رود هیلا تا دوراهی سانت پدرو شرکت نمود تا خزهای شکار شده را بازگرداند. هرچند این سفر اکتشافی در حقیقت انجام شده بود، اما به احتمال زیاد پاتی در آن حضور نداشت، چون در این ایام او به عنوان شاهد در سفته‌ای که در ۱۴ ژوئن در معدن به امضاء رسید حضور داشت. این سفر اکتشافی در اوایل ژوئیه بدون حصول حتی یک خز دوباره برگشت، چون آنها دریافتند که هندی‌ها قبلاً خزهای شکار شده را که احتمالاً هزارها دلار ارزش داشتند، با خود برده بودند.
چون هنوز چندین ماه به فصل شکار خز در خزان باقی مانده بود، پاتی تابستان ۱۸۲۶ را در معدن مشغول کار بود و به‌خاطر محافظت از معدن در مقابل یورش‌های قبیله آپاچی، روزانه یک دلار مزد دریافت می‌کرد. پاتی چندین مهارت ارزشمند را از تعامل خود با افراد مختلفی که از منطقه سانتا ریتا عبور می‌کردند آموخت، وی همچنین ادعا نمود که تکلم به زبان اسپانیای را در طی چند ماه از خوان اونیس که قبلاً مسئول مدیریت معدن را به عهده داشت، یادگرفت. در نهایت، پاتی به حدی روان به زبان اسپانیایی صحبت می‌کرد که در سفرهای بعدی خود به عنوان مترجم نیز خدمت می‌کرد. افزون بر آن، پاتی حالا می‌توانست قبیله‌های بومی مختلف جنوب‌غرب را از هم تفکیک نماید، مهارتی که در سفرهای بعدی شکار خز وی برای او مفید واقع شد.
علی‌رغم اصرار ورزی پدرش مبنی بر اینکه جیمز در طول زمستان در معدن کار کند، پاتی سفر خود را در ژانویه ۱۸۲۷ آغاز نموده و تصمیم داشت تا به رود هیلا و دو شاخه آن با رود کلرادو سفر کند. گروه اکتشافی، قبل از اینکه چندین مایل در امتداد دریا سفر کنند، چندین روز را در روستایی در صحرای یوما در دهانه رود کلرادو سپری نموده و مشغول گردآوری تدارکات بودند و در آنجا با گروهی از هندی‌های ماریکوپا ملاقات نموده و تجارت نمودند. یک هفته بعد، گروه با یک باند موهاوی مواجه شدند، گروهی که جیمز و یک شکارچی دیگر به‌نام جورج یونت در مورد آنها شنیده بودند و نیت گروه را خصمانه می‌دیدند. باند موهاوی، قرار پیش‌بینی، صبح‌گاه همان روزی که گروه پاتی به آنجا رسیدند بر آنها حمله نمودند، اما موهاوی‌ها به آسانی عقب رانده شدند.
پس از درگیری با باند موهاوی، گزارش پاتی در مورد سفر اکتشافی به‌طور غیرمعمولی مبهم می‌شود، به‌ویژه در رابطه با فاصله بسیار طولانی که به ادعای او، این گروه اکتشافی طی نمود. پس از سفر از کلرادو به‌سوی قلمرو ناواهو، ادعا می‌شود که این سفر اکتشافی از آب پخشان اقلیمی آمریکا عبور و به سمت شمال حرکت نمود و در امتداد رودهای پلت، بیگهورن و یلواستون به تله‌اندازی پرداخت. پاتی ادعا می‌نماید، قبل از اینکه گروه به روستایی از قوم زونی در غرب نیومکزیکو برسد، به حرکت خود به سمت شمال ادامه داده و تا رود کلارک فورک در رود کلمبیا که در مونتانی امروزی واقع شده‌است، پیش رفت. چون این سفر شامل طی کردن حدود ۲٬۰۰۰ مایل در ۸۵ روز است، گزارش پاتی در واقع کاملاً نادرست است. با در نظر داشت تمامی احتمالات، پاتی تنها نام دریاهای را که از سایر شکارچیان شنیده بود در گزارش خود بازگویی می‌کرد و گروه اکتشافی وی تنها فاصله اندکی را از رود کلرادو طی نموده و به گرند کنیون گذار ناپذیر رسیدند.
زمانی که گروه به روستای مردمان زونی رسید، بیشتر اعضای آن مُرده بود و کسانی که زنده مانده بودند نیز با گرسنگی دست و پنجه نرم می‌کردند. با این همه، سفر اکتشافی آنها یک موفقیت سترگ پنداشته می‌شد، چون آنها با محموله‌ای از خز که حدود ۲۰٬۰۰۰ دلار ارزش داشت، برگشتند. با این حال، هنگامی که گروه در ماه اوت به سانتا فی رسیدند، سربازان خزهای آنها را به دستور فرماندار سانتا فی که گروه را به شکار بدون مجوز متهم کرده بود، ضبط نمودند.
۱۸۲۷ – ۱۸۲۸ میلادی: رودهای پکوس، هیلا و کلرادو
هر چند تاریخ‌های که پاتی در مورد سفرهای خود در بهار و تابستان ۱۸۲۷ ارایه می‌نماید، گیج‌کننده و احتمالاً نادرست است، اما او در واقع پس از اینکه به سانتا فی رسید، در تلاشی برای جبران کردن کالاهای از دست رفته خود، یک مسافرت شکار کوتاه‌مدت در امتداد رود پکوس را رهبری کرد.
ماکسیم دوپ
ماکسیم دوپ (Maxime Dupé؛ زادهٔ March 4, 1993) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلرمون فوت و باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه و زیر ۱۸ سال فرانسه بازی کرده‌است.
کیم رو وون
کیم رو وون خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. وی عضو گروه اس اف ناین است. او در سریال تو فوق‌العاده‌ای، او هرگز نخواهد فهمید، احساس پادشاه و فردا بازی کرده‌است.
ناهید مسلمی
ناهید مسلمی (زادهٔ ۴ مرداد ۱۳۳۴) بازیگر تئاتر، سینما اهل ایران است.
زندگی‌نامه
مسلمی در تهران متولد شد. او که از پرورش‌یافتگان تئاتر است، برای نخستین بار در سال ۱۳۵۷ در نمایش «دیکته و زاویه» نوشته «غلامحسین ساعدی» به کارگردانی «بهرام دهقان» بازیگری را تجربه کرد. او مدتی در کلاس‌های «رکن‌الدین خسروی» شرکت نمود و پس از آن در سال ۱۳۶۲ به مؤسسه «آناهیتا» به مدیریت «مصطفی اسکویی» وارد شد. وی همزمان با کلاس‌های تئاتر، چند سال با هلال احمر به عنوان مترجم همکاری کرد. او فعالیت حرفه‌ای‌اش را با گروه آناهیتا اسکوئی‌ها آغاز نمود و با بهزاد فراهانی برای اولین بار به صحنه رفت. وی در رشته ادبیات زبان انگلیسی و تاریخ فرهنگ تطبیقی تحصیل کرده‌است. او در جشنوارهٰ‌های مختلف مورد تقدیر قرار گرفته‌است. ناهید مسلمی مادرِ شیدا خلیق بازیگر زن ایرانی است. وی در سال ۱۳۸۵ برای بازی در نمایش «ماه در آب» اثر «محمد یعقوبی» جایزه بهترین بازیگر زن را از جشن انجمن بازیگران خانه تئاتر دریافت نمود.
در بهمن ۱۳۹۲ در سی و دومین جشنواره تئاتر فجر از ناهید مسلمی با اهداء تندیس جشنواره تقدیر شد.
غلامحسین غیب‌پرور
شایعه کشته شدن
آذرماه سال ۱۳۹۴ پایگاه خبری العربیه فارسی با انتشار عکس غیب‌پرور که آن زمان به تازگی به فرماندهی قرارگاه امام حسین و به عنوان جایگزین حسین همدانی منصوب شده بود، خبر کشته شدن حسین فدایی را منتشر کرد. در متن این خبر به اشتباه از عکس غلامحسین غیب‌پرور بجای حسین فدایی استفاده شده بود.
اجرای کنسرت
او سال ۹۳ که در آن زمان فرماندهی سپاه فجر فارس را برعهده داشت در انتقاد از عملکرد اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گفته بود:هیچ‌کس با موسیقی فاخر مخالف نیست، اما بعضی از کنسرت‌ها، موسیقی فاخر نیست، مطرب‌گری است، عده‌ای که در دوران گذشته تار و تنبک داشتند، حالا لباسشان و ظاهر را عوض کرده‌اند و با همان تار و تنبک آمده‌اند که موسیقی برگزار کنند… ما مرید علما هستیم، تاکنون یک نفر از علما رفتار وزارت ارشاد را تأیید نکرده‌اند، حالا با کدام حجت شرعی، آقایان سر مردم را با برگزاری کنسرت گرم می‌کنند… والله قسم که مخالفت‌های بنده بر مبنای مسائل سیاسی نیست، اگر قبلاً هم از وقوع چنین اتفاقی و برگزاری کنسرت موسیقی مبتذلی مطلع می‌شدیم، قطعاً این حرف‌ها را می‌زدیم.
علی مطهری
وی پس از سخنان علی مطهری در دانشگاه شیراز در دی ماه ۹۲ مبنی بر دخالت سپاه در مسایل سال ۸۸ واکنش نشان داد و گفت: ''آقای مطهری اساساً تعادل روحی و روانی ندارد. ما با اینگونه برخوردهای سخیف مثل سنگ پراکنی مخالفیم و شدیداً محکوم می‌کنیم و مردم بصیر و ولایت مدار سناریوی پشت پرده اینگونه اتفاقات را به خوبی می‌دانند.''
هاشمی رفسنجانی
در مهرماه ۹۵ وی در سخنرانی در کازرون با عتاب غیر مستقیم در واکنش به سخنان هاشمی رفسنجانی راجع به نیروهای مسلح گفت: ''کسانی روزی در انقلاب از سابقون بودند اما امروز وقیحانه در مجلسی صحبت می‌کنند و ژاپن پس از جنگ را مثال می‌زنند که نیروی مسلح نداشتند پس ما هم نیروی مسلح نداشته باشیم. یک مزخرفاتی این پیرمرد تحویل می‌دهد. این حرف‌های یک انسان عادی نیست. در نهضت حضرت امام سابقه دارند در جنگ بوده‌اند، بعد از جنگ حضور دارند اما چه شده‌است که این مهملات را تحویل می‌دهد. بسوزد کانون‌های قدرت و ثروت. این وسط بازنده کسانی هستند که سره را از ناسره تشخیص نمی‌دهند.''
استوارت کارد
'''استوارت کی. کارد''' (Stuart K. Card) (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۴۳)، یک پژوهش‌گر آمریکایی و پژوهش‌گر ارشد بازنشسته در زیراکس PARC است. او به عنوان یکی از پیشگامان اعمال‌کننده عوامل انسانی در تعامل انسان-کامپیوتر شناخته می‌شود. او همراه با جاک دی ماکنلی، جورج جی رابرتسن و سایر تعدادی از تکنیک‌های تجسم اطلاعات را اختراع کرد. او در رابط‌های کاربری و تحلیل بصری، گواهی‌های ثبت اختراعات متعددی دارد.
زندگی‌نامه
کارد در سال ۱۹۶۶ لیسانس‌اش را از کالج اوبرلین در فیزیک و دکتراش را از دانشگاه کارنگی میلون در روان‌شناسی گرفته‌است.
کارد برنده جوایز متعددی شده‌است. در سال ۲۰۰۰ او جایزه دستاورد یک عمر CHI را از SIGCHI در اتحادیه ماشینری محاسباتی دریافت کرد و عضو اتحادیه ماشینری محاسباتی شد. در سال ۲۰۰۱ میلادی او به عنوان عضو آکادمی CHI انتخاب شد.
و در سال ۲۰۰۷، او به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد و جایزه باور مؤسسه فرانکلن و جایزه دستاورد در ساینس را از آن خود کرد. در ۲۶ می ۲۰۰۸، کارد از کالج اوبرلین دکترای افتخاری دریافت نمود.
کار
مطالعه دستگاه‌های ورودی استوارت کارد منجر به ویژگی قانون فیتس در ماوس کامپیوتر شده و یک فکتور اساسی بود که باعث شد زیراکس ماوس تجارتی خود را معرفی کند که از همه بیشتر در پروژه‌های آلتو و استار، برخی از اولین سیستم‌های رابط کاربری گرافیکی که از استعاره دسکتاپ (desktop metaphor) استفاده می‌کند، قابل مشاهده بود.
در کتاب روان‌شناسی تعامل انسان-کامپیوتر سال ۱۹۸۳ که او آن را همراه با توماس پی موران و آلن نیویل نوشته بود، به کار مهمی در رشته HCI مبدل شد. پژوهش‌های بیشتر در ویژگی‌های نظری تعامل انسان – ماشین منجر به توسعه‌های مثل «پروسسر مدل انسانی، نظریه GOMS تعامل کاربر، نظریه جستجوی اطلاعات و توضیحات آماری استفاده از اینترنت» شد. در هزاره جدید تحقیقات او بر توسعه «علوم حمایتی تعامل انسان – اطلاعات و نمونه‌های اولیه دیداری – معنایی برای کمک به ایجاد حس» متمرکز است.
ماکسیم راس
ماکسیم راس (Maxime Ras؛ زادهٔ July 14, 1988) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
مستند آتیلا
مستند آتیلا
مستند کوتاه آتیلا که پژوهش و ساخت آن از سال 1398 شروع و در سال 1400 به اتمام رسید توانست در جشنواره های بین المللی موفقیت های بزرگی به دست آورد.
مستند آتیلا به تهیه کنندگی و کارگردانی امید شناور، داستان زندگی سگ آزار دیده ای در مشهد را روایت میکند، که توسط سجاد ندیمی و دوستانش امداد و درمان میشود و در ادامه سرنوشت عجیبی برایش رقم میخورد.
جوایز بین المللی آتیلا
- جایزه بهترین مستند کوتاه در KOREA INTERNATIONAL SHORT FILM FESTIVAL کره جنوبی
ساختار واحد دائمی
ساختار واحد دائمی یک روش ارائه است که در آن از تکنیک‌ها و روش‌های تولید کم بهره و خارج از محل استفاده شده است تا راه حل‌هایی برای کل ساختمان‌های چند طبقه یا تک طبقه در بخش‌های واحد قابل ارائه مطرح گردد. ساختمان‌های PMC، در شرایط کنترل شده ایجاد شده و می‌توانند از چوب، فولاد یا بتن ساخته شده باشند. واحدهای PMC را می‌توان در پروژه‌های ساختمانی تلفیق نمود یا به تنهایی و به عنوان یک راه حل اصلی ارائه داد و با MEP همراه نمود و قسمت‌های ثابت و تکمیل شده داخلی را شامل می‌گردد.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- جایزه بهترین مستند کوتاه در  Budapest Film Festival مجارستان
- فینالیست جشنواره Animalis Fabula Film Festival امریکا
ساختار واحد دائمی
ساختمان‌ها ۶۰ تا ۹۰٪ خارج از محل در یک محیط کنترل شده کارخانه تکمیل گردیده‌اند و در سایت سازمان نهایی جابجا شده و سازماندهی شده‌اند. این مورد می‌تواند کل ساختمان یا اجزای گوناگون یا ساختارهای فرعی آن را در ساختارهای بزرگتر تشخیص دهد. در بسیاری از موارد، پیمانکاران واحد با پیمانکاران عمومی سنتی کار می‌کنند تا بتوانند منابع و مزایای هرکدام از انواع ساختارها را تعدیل کنند.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- فینالیست جشنواره Kalamata International Short Documentary Festival یونان
ساختار واحد دائمی
ساختمان‌های واحد دائمی، ساخته شده‌اند تا بتوانند کدهای ساختمانی مشابه و استانداردها را به عنوان ساختارهای ایجاد شده در محل پاسخ گویند و همچنین از مواد اختصاصی معماری مورد استفاده در ساختمان‌های مرسوم استفاده نمایند که در پروژه‌های ساخت و ساز واحد استفاده شده است. PMC می‌تواند طبقات زیاد تا آنجا که قوانین اجازه می‌دهد داشته باشد. بر خلاف سازمان‌های مجدداً واقع شده، ساختارهای PMC، در یک موقعیت خاص در کل طول عمر مفیدشان باقی می‌مانند.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- برگزیده جشنواره Paradise Film Festival مجارستان
ساختار واحد دائمی
فرایندهای ساخت و ساز تسریع شده
آنچه که در ساخت و ساز واحد منحصربفرد است این است که واحدها در یک کارخانه سازماندهی شوند و کار در محل در زمان مشابه یا حتی پیش از ساخت انجام می‌گیرد. این مورد اجازه می‌دهد تا ساختمان‌ها زودتر مورد استفاده قرار گیرند و دوره ساخت و ساز کلی کوتاه تری داشته باشند و سبب کاهش نیروی کار، منابع مالی و هزینه‌های نظارتی خواهد شد. برای صرفه جویی بیشتر در زمان و منابع مالی تقریباً تمامی اصول طراحی، مهندسی، بخشی از فرایند تولید به حساب می‌آیند. همچنین آنچه که در ساخت واحد منحصربفرد است، قابلیت ساخت همزمان کف، دیوارها، سقف و قسمت‌های دیگر می‌باشد. در ساخت و ساز ساختمان‌های یک سایت، دیوارها تا زمانی ایجاد نمی‌گردند که کف در موقعیت خود قرار گیرد و سقف نمی‌تواند تا زمانی ساخته شود که دیوارها ایجاد شده باشند. از سویی دیگر، هنگام ساخت واحد، دیوارها، کف، سقف و قسمت‌های دیگر، همگی در یک زمان ساخته می‌شود و در ادامه، به یک کارخانه برده می‌شود تا یک ساختمان ایجاد شود. این فرایند اجازه می‌دهد تا زمان ساخت و ساز واحد نصف آن چیزی باشد که در ساخت و ساز ساختمان‌های مرسوم در نظر گرفته می‌شود.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- برگزیده جشنواره Midwest Slam Fest امریکا
ساختار واحد دائمی
ساخت کیفی
تلفیق و ترکیب روش‌های ساختمانی سنتی، تولید کیفی و همچنین سازمان‌های طرف سوم با نظارت تصادفی، آزمون و همچنین خدمات اعطای گواهی برای کنترل کیفی امکانپذیر است و سازمان‌های واحد تجاری، در تطابق با قوانین و مقررات ملی، ایالتی و محلی ساخته می‌شود. به دلیل نیاز به جابجایی واحدها و مرحله نهایی، هرکدام از واحدها باید به صورت مستقیم ایجاد شده و بتواند نیازهای نصب و جابجایی را به خوبی پاسخ گویند. بدین ترتیب، سازماندهی واحد و واحد نهایی اجزای بادوام مستقل می‌تواند محصول نهایی را تولید کند که دوام بیشتری نسبت به تولید کنندگان ساختمان- سایت دارد. واحدها باید به نحوی طراحی شوند که به خوبی باجنبه‌های زیبایی شناختی خارجی ساختمان‌ها و واحدهای موجود هنگام ساخته شدن هماهنگی و تطابق داشته باشند و بتوان آن‌ها را از ساختمان‌های اطراف متمایز ساخت.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- برگزیده جشنواره Branson International Film Festival امریکا
ساختار واحد دائمی
ساخت کیفی
پایداری بر مبنای دیدگاه‌های وراپ گروه انگلستان، تا ۹۰٪ کاهش در مواد را می‌توان از طریق استفاده از ساخت و ساز واحد حاصل کرد. موادی که استفاده از آن‌ها به حداقل رسیده شامل موارد زیر می‌باشند: پلت‌های چوبی، پوشش‌ها، مقوا، تخته‌های پلاستر، الوار، بتن، آجر و سیمان. ساختمان‌های واحد می‌توانند با نیازهای LEED در تمامی طبقه‌بندی‌های ساخت و ساز ساختمان- سایت هماهنگ باشند و حتی می‌توانند مزایایی را در مناطق سایت‌های پایدار ایجاد نمایند. ساخت و ساز واحد همچنین می‌تواند مزایایی را در طبقه‌بندی‌های مشابه در قوانین ساخت و ساز سبز بین‌المللی داشته باشد.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- برگزیده جشنواره Kerala Short Film Festival هند
ساختار واحد دائمی
بازارهای اصلی
ساختمان‌های واحد دائمی را می‌توان در تمامی کاربردهای گوناگون در موقعیتی استفاده کرد که ساختارهای ساختمانی ثابت مورد استفاده قرار می‌گیرند. بازارهای اصلی مورد استفاده شامل آموزش K12، خانه‌های دانش آموزی آموزش عالی، فضاهای اداری و اجرایی، خرده فروشی و بیمارستان، مراقبت از سلامت و همچنین تسهیلات سرمایه‌گذاری شده عمومی می‌باشد.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- برگزیده جشنواره Kautik International Film Festival هند
ناخله
ناخله (به هلندی: Nagele) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نورداوست‌پلدر واقع شده‌است. ناخله ۱٬۹۴۶ نفر جمعیت دارد.
مستند آتیلا
جوایز بین المللی آتیلا
- برگزیده جشنواره Cinemaking International Film Festival هند
- برگزیده جشنواره OPEN VISION FILM FEST صربستان
- برگزیده جشنواره kalakari film fest هند
- برگزیده جشنواره Cut International Short Film Festival امریکا
- برگزیده جشنواره Mostra Animal  برزیل
عوامل مستند کوتاه «آتیلا»
تحقیق و پژوهش: زهرا واعظی - مریم ترکمان سهرابی
مشاور پروژه و فیلمنامه: ریحانه امیدقائمی
بازیگران: سجاد ندیمی - سودابه طالقانی - دکتر علیرضا کوچکزاده - جواد شاکر - فاطمه رسولی Dr Margaret Beaumont - William Beaumont
نریتور: پویا شریف دشتی
موسیقی: سروش صالحی
دستیار کارگردان: سهیل میرزاآقایی
پخش بین المللی فیلم آتیلا را ادیت تو editeto.com برعهده دارد.
برونو شیپیونی
برونو شیپیونی (Bruno Scipioni؛ July 29, 1934 – 1934:7:29, December 5, 2019) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل ایتالیا بود.
رود آوون
رود آوون رودی است به کانال مانش می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۴۱ km است.
رود اشبرن
رود اشبرن رودی است به River Dart می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد. طول آن ۱۰ km است.
تری استیسی
تری استیسی (Terry Stacey؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار و فیلم‌نامه‌نویس اهل انگلستان است.
لوتل‌خیست
لوتل‌خیست (به هلندی: Luttelgeest) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نورداوست‌پلدر واقع شده‌است. لوتل‌خیست ۲٬۳۵۰ نفر جمعیت دارد.
بایرون آلن
بایرون آلن فولکس معروف به بایرون آلن، یک تاجر آمریکایی، کمدین سابق، تهیه‌کننده تلویزیون، انسان دوست و بنیانگذار، مالک، رئیس و مدیر اجرایی شرکت تولید تلویزیون آمریکایی استودیو انترتینمنت است.
پیوند به بیرون
استودیو انترتینمنت
مصطفی‌قلی خسروی
زندگی
خسروی از اواخر دههٔ ۱۳۴۰ در حوزهٔ مشاور املاک فعالیت داشت، اما پس از بازنشستگی، با شراکت باجناقش، فعالیتش را به‌طور رسمی در صنف مشاوران املاک شروع کرد. در سال‌های ۶۶ و ۶۷ در خیابان سامان ونک به‌طور مستقل مشغول به کار شد. او در سال ۱۳۶۸ جواز کسب گرفت و بعد از مدتی بازرس اتحادیه شد. خسروی در سال ۱۳۷۸ نامزد ریاست اتحادیهٔ مشاوران املاک شد و بالاترین رأی را آورد. او از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۲ ریاست اتحادیه را بر عهده داشت و در سال ۱۳۹۲ از ریاست اتحادیه انصراف داد. سپس حسام عقبایی جایگزین او شد تا اینکه در سال ۱۳۹۶ مجدداً خسروی به ریاست اتحادیه انتخاب شد.
صلاح لبکی
صَلاح لَبَکی (۱۹۰۶، سائو پائولو - ۱۹۵۵، بیت مری) شاعر، حقوق‌دان و روزنامه‌نگار لبنانی در نیمهٔ اول سدهٔ بیستم میلادی بود.
مصطفی‌قلی خسروی
خانواده
خسروی در سال ۱۳۴۷ ازدواج کرده و دارای سه فرزند پسر است. پسر اولش، محمدباقر، فوق‌لیسانس ساختمان است و در بلوار کاوه شرکت دارد و کارهای معاملاتی انجام می‌دهد. پسر دوم، حمیدرضا، کشاورزی خوانده و مدتی باغداری کرده و اکنون مشاور املاک است. پسر سوم، حامد، دانش‌آموختهٔ حقوق و قهرمان کشوری قایق‌رانی است.
ریاست اتحادیه
زمانی که خسروی در سال ۱۳۷۸ رئیس اتحادیه املاک شد، صندوق اتحادیه دارای یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان پول بود و این در حالی بود که اتحادیه ۱۰ میلیون تومان به مجمع امور صنفی بدهکار بود. خسروی با جلب اعتمادِ بنگاه‌داران، ۷۰ میلیون تومان پول جمع‌آوری کرد و یک زمین برای اتحادیه املاک خریداری شد. همچنین زائرسرای اتحادیه در مشهد نیز تکمیل شد. او همچنین مشاوران املاک را ملزم به استفاده از برگهٔ A3 برای نوشتن قراردادهای املاک کرد. او همچنین با همکاری نیروی انتظامی، برای جلوگیری از تشکیل خانه‌های تیمی، طرحی با عنوان «بهبود الکترونیک» اجرا کرد تا نام مالکان و مستأجران مشخص باشد. او همچنین از پایه‌گذاران طرح صدور کد رهگیری برای معاملات بود.
صلاح لبکی
زندگی
«صلاح بن نعوم لبکی» در ۱۹۰۶م سائو پائولو، برزیل زاده شد. در دو سالگی والدینش به لبنان بازگشتند و ساکن بعبدات شدند. صلاح لبکی در مدرسه الحکمة و عین‌طوره و سپس بنیاد فرانسوی حقوق در ۱۹۳۰ فارغ‌التحصیل شد. به روزنامه‌نگاری و وکالت پرداخت و در ۱۹۵۵م در بیت مری، لبنان درگذشت.
خوزه اف. آگوآیو
'''خوزه اف. آگوآیو''' (José F. Aguayo؛ ۱۹۱۱ – May 11, 1999) یک عکاس و فیلم‌بردار اهل اسپانیا بود.
او با برخی از کارگردانان بزرگ اسپانیا همچون لوئیس بونوئل و فرناندو فرنان گومز همکاری داشت.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به مردی که می‌خواست خود را بکشد، و در سال سوم، او دوباره برخاست و دو مسیر اشاره نمود.
کامیلو د ریزو
کامیلو د ریزو (Camillo De Riso؛ November 20, 1854 – 1854:11:20, July 2, 1924) یک هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به عشق ابدی و مراقب آملیا باش اشاره کرد.
وردزوورث دونیستورپ
وردزوورث دونیستورپ (Wordsworth Donisthorpe; – January 30, 1914) مخترع و از پیشگامان فیلم‌برداری و شطرنج اهل انگلستان بود.
بانت
بانت (به هلندی: Bant) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در نورداوست‌پلدر واقع شده‌است. بانت ۱٬۳۴۴ نفر جمعیت دارد و −۳٫۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صلاح اسیر
صلاح اسیر (۱۹۱۷–۱۹۷۱) (نسب: صلاح بن مصطفی بن یوسف اسیر) ادیب، شاعر و گویندهٔ رادیویی لبنانی بود. او مدیر رادیو شرق بود و در انتشار مجلهٔ الفکر همکاری نمود. سروده‌هایش که بخشی از آن‌ها نثر مسجع است، در دیوانی گردآورد و آن را الواحة نامید.
انتخاب شخصی (فیلم ۱۹۹۹)
انتخاب شخصی (Swayamvaram) فیلم هندی عاشقانه کمدی-درام تلوگو-زبان، تولید سال ۱۹۹۹ است که کارگردانی آن بر عهده کی. ویجایا باسکار بود. نقش‌های اصلی فیلم را لعیا و ونو توتمپودی بازی کردند که برای بار اول بود که در نقش اصلی یک فیلم بازی می‌کردند. این فیلم برنده چهار جایزه ناندی گردید.
ماکسیم روسو
ماکسیم روسو (Maxime Rousseau؛ زادهٔ August 19, 1991) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
صلاح‌الدین قاسمی
صلاح‌الدین قاسمی (۱۸۸۷–۱۹۱۶) پزشک، ادیب، شاعر و کنشگر ملّی سوری بود.
رود بورن
رود بورن رودی است به رود ایوون می‌ریزد. این رود از کشور بریتانیا می‌گذرد.
صلاح‌الدین کورانی
صلاح‌الدین بن محمد کورانی حلبی (؟ - ۱۶۳۹م) قاضی، نویسنده و شاعر سوری بود. شعر بسیاری از او به جای مانده است و از نویسندگان مترسل در ادبیات عربی شمرده می‌شود.
هبه عبوک
هبه عبوک (هبة أبوخريص بن سليمان؛ زادهٔ October 30, 1986 ) بازیگر اهل تونس و اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.