cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آنیما و آنیموس
آنیما
رایج‌ترین نمود عنصر مادینه، تخیلات شهوانی‌ست و مردان ممکن است تا جایی کشیده شوند که با دیدن فیلم‌های پورنو خود را ارضا کنند. این جنبه ناهنجار و بدوی عنصر مادینه تنها زمانی شکل می‌گیرد که مرد به قدر کافی مناسبات عاطفی خود را پرورش نداده باشد و وضعیت عاطفی او نسبت به زندگی، کودکانه باقی مانده باشد.
عنصر مادینه هنگامی نقش مثبت می‌گیرد که مرد به‌گونه‌ای جدی به احساسات، خلق‌وخو، خواهش‌ها و نمایه‌هایی که از آن تراوش می‌کند توجه کند و به آن شکل بدهد. مثلاً به صورت نوشته‌های ادبی، نقاشی، هنرهای تجسمی، موسیقی یا رقص. بر مبنای نظر یونگ، انکشاف و پیشرفت عنصر مادینه در وجود مرد، چهار مرحله دارد:
احترام بیش‌ازحد به عنصر مادینه به منزله تمثیل مذهبی، خطر از دست دادن جنبه‌های فردی را داشته، خطر فرافکنی را به وجود آورده یا مرد را قربانی تمایلات جنسی خود می‌کند یا ناگزیر به بند یک زن واقعی می‌کشاند.
آنیموس
عنصر مردانه یا عنصر نَرینه در زن که آن را آنیموس (Animus) می‌نامند از پدر فرد تأثیر می‌گیرد. عنصر مردانه به‌ندرت به شکل تخیلات جنسی نمود پیدا می‌کند و اغلب به صورت اعتقاد نهفته «مقدس» پدیدار می‌شود.
افکار ناخودآگاه عنصر مردانه گاهی چنان حالت انفعالی به خود می‌گیرد که ممکن است به فلج شدن احساسات یا احساس ناامنی شدید و احساس پوچی منجر شود.
عنصر نرینه در وجود زن، همچون عنصر زنانه چهار مرحله اکتشاف و پیشرفت دارد:
لوکلایه
لوکلایه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لنگرود در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیوشل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۵ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.
آلدر، کلرادو
آلدر، کلرادو (به انگلیسی: Alder, Colorado) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است.
خصوصیات
آلدر ۲٬۶۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قنات الله‌یار
قنات الله‌یار می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
جان لاتنر
جان ادوارد لاوتنر متولد ۱۹۱۱ در میشیگان، معمار آمریکایی تبار قرن بیستم بود.
او را بخاطر طراحی ساختمانهای با طرحهای عصر فضایی در جنوب کالیفرنیا می‌شناسند.
او شاگرد فرنک لوید رایت بود و در ۱۹۹۴ درگذشت.
منزل باب هوپ را او در پالم اسپرینگز، کالیفرنیا ساخت.
بیدخت (ابهام‌زدایی)
بیدخت می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره کند:
فلورنس-روبلینگ، نیوجرسی
فلورنس-روبلینگ (به انگلیسی: Florence-Roebling) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلورانس، نیوجرسی واقع شده‌است. فلورنس-روبلینگ ۶٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
سفید کوچک جنوبی
سفید کوچک جنوبی گونه‌ای پروانه است که در تیره کاهی‌بالان و سرده پروانه‌های سپیدباغی قرار دارد.
قنات باغوک
قنات باغوک می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
داردن، تنسی
داردن (به انگلیسی: Darden) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هندرسون، تنسی واقع شده‌است. داردن ۳۹۹ نفر جمعیت دارد و ۱۴۱٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاروانسرای بدشت
کاروانسرای بدشت مربوط به دوره صفوی است و در ۸ کیلومتری شرق شاهرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ارگ خان ملک کیانی
ارگ خان ملک کیانی در شهرستان هیرمند استان سیستان و بلوچستان. ارگ تاریخی خان ملک مربوط به خان‌های منطقه سیستان است. این ارگ به ارگ خان ملک کیانی معروف است. ارگ خان ملک که از آثار تاریخی مهم سیستان در دوره پهلوی است در کیلومتر ۱۶ جاده مواصلاتی زابل به شهرستان هیرمند با فاصله یک کیلومتر در قسمت شمال این جاده قرار دارد. این ارگ به شکل مربع و دارای ۴ برج در چهارگوشه است با یک محوطه حدوداً" ۲۰۰ متر در وسط که با طاقهای زیبا ودربهایی ورودی در چهار گوشه که به علت بی توجهی وفرسایش آثار اندکی از برجها در ۴ گوشه آشکار است. دیوارهای این ارگ مستحکم و از خشت وگل به قطر یک متر است. این ارگ در سال‌های اخیر در چند مقطع مورد بازسازی و مرمت قرار گرفته‌است.
مشخصات
مساحت این ارگ سه هزار متر مربع و چهار برج تشکیل یافته‌است.
ارتفاع هر برج ۷۰ متر و عرض آن ۵/۵ متر است که دو برجی که در قسمت شمالی قرار دارند به علت فرسایش تخریب شده و اکنون بازسازی شده‌است.
داخل ارگ اتاق‌های متعددی کنار یکدیگر قرار دارند و به سبک کاروانسرا های قدیمی ساخته شده‌است.
ارگ خان ملک که از آثار مهم تاریخی سیستان قلمداد می‌شود در سال ۱۳۹۲ به همت اداره کل میراث فرهنگی زابل مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت
روتلاین
روتلاین (به آلمانی: Röthlein) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
روتلاین ۱۹٫۰۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قنات باغ‌عباس
قنات باغ‌عباس می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
هرانت دینک
هراند دینک (زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۴ ملطیه - ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۰۷ استانبول) یک روزنامه‌نگار ارمنی‌تبار ترکیه‌ای بود که در ژانویهٔ ۲۰۰۷، به‌دست اوگون ساماست، یک ملی‌گرا، راستگرا و پانترک ترکیه‌ای ۱۷ ساله به ضرب گلوله در استانبول ترور شد.
کریستوفر پلامر
کریستوفر پلامر با نام کامل آرتور کریستوفر آورم پلامر  (زادهٔ  در تورنتو – درگذشتهٔ  در وستن) بازیگر تئاتر، تلویزیون، و سینما اهل کانادا بود.
هرانت دینک
زندگی‌نامه
از آنجا که مادرش توانایی نگهداری او و دو برادرش را نداشت به اجبار آنان را به مرکز نگهداری کودکان بی سرپرست سپرد و هراند هشت سال در مرکز نگهداری کودکان بی سرپرستِ گِدیک پاشا وابسته به کلیسای پروتستان ارمنی به سر برد و تحصیلات ابتدایی خود را در آنجا به پایان رساند.
کریستوفر پلامر
وی جوایز فراوانی را برای هنرنمایی‌های خود دریافت کرد که مهمترین آن‌ها یک جایزه اسکار، دو جایزه امی، دو جایزه تونی، یک جایزه گلدن گلوب و یک جایزه بفتا هستند. پلامر با دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سال ۲۰۱۲ برای فیلم تازه‌کارها، مسنترین بازیگریست که تاکنون جایزه اسکار را دریافت نمود. وی همچنین برای همین فیلم برنده جایزه از مراسم گلدن گلوب به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
هرانت دینک
زندگی‌نامه
بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی، هراند وارد دورهٔ متوسطه شد و تحصیلات خود را در مدرسهٔ شبانه‌روزی ارمنی سورپ خاچ تیبروانک به اتمام رساند.
کریستوفر پلامر
زندگی‌نامه
کریستوفر پلامر در ۱۳ دسامبر ۱۹۲۹ در تورنتو چشم به جهان گشود. او ریشه اسکاتلند ی داشت و تک فرزند خانواده‌ای ثروتمند بود که ایزابلا ماری و جان آورم پلامر آن را تشکیل می‌دادند.
هرانت دینک
زندگی‌نامه
سپس، در دانشکدهٔ علوم دانشگاه استانبول در رشتهٔ جانورشناسی مشغول به تحصیل شد. در همین زمان و در سن بیست سالگی، با دختری به نام راکل، که از دوران کودکی در همان مرکز نگهداری کودکان بی سرپرست با او آشنا شده بود، ازدواج کرد.
کریستوفر پلامر
زندگی‌نامه
پدرش عضو هیئت علمی دانشگاه مک‌گیل، و مادرش یک بازیگر بود. پدرِ پدربزرگ مادری او، نخست‌وزیر پیشین کانادا، سِر جان ابوت بود.
هرانت دینک
زندگی‌نامه
پس از اتمام تحصیلات در رشتهٔ جانورشناسی، دینک تصمیم گرفت تحصیلات عالیهٔ خود را در رشته‌ای که به آن علاقه داشت؛ ادامه تحصیل دهد، بنابراین این بار در رشتهٔ فلسفه دانشگاه استانبول مشغول به تحصیل شد و شاید در این دوران بود که به مسائل سیاسی نیز علاقه‌مند و وارد حزب کمونیسم ترکیه (مارکسیسم ــ لنینیسم) شد.
کریستوفر پلامر
زندگی‌نامه
مدت کوتاهی پس از تولد کریستوفر، پدر و مادر او طلاق گرفتند. به همین دلیل با مادرش به کبک رفت در خانهٔ پدربزرگ مادری‌اش در سِن‌ویل در حومهٔ مونترآل زندگی کند. برای همین، او علاوه بر انگلیسی، زبان فرانسوی نیز می‌دانست.
هرانت دینک
زندگی‌نامه
در همین دوران تحصیل در دانشگاه، فعالیت‌های اجتماعی خود را نیز در میان جامعهٔ ارمنیان استانبول آغاز کرد و ابتدا در کنار شنورک گالوستیان، پاتریارک وقت ارمنیان ترکیه و سپس در کنار همسرش در مقام مسئول مرکز نگهداری کودکان بی سرپرست ارمنی مشغول به کار شد و البته، دوران سربازی خود را نیز در هنگ پیاده‌نظام دنیزلی در ارتش ترکیه به پایان رساند. دینک در این زمان صاحب سه فرزند بود، دو دختر و یک پسر.
کریستوفر پلامر
زندگی‌نامه
کریستوفر پلامر در آغاز تحصیلاتش به نوازندگی پیانو پرداخت. اما پس از نوازندگی پیانو در کودکی، هم‌زمان به عشق و علاقه خود به بازیگری پی برد و از دوران دبیرستان به این حرفه روی آورد.
هرانت دینک
زندگی‌نامه
او پس از بازگشت از خدمت سربازی به همراه برادران خود یک مغازهٔ فروش کتاب و لوازم التحریر را نیز اداره می‌کرد.
کریستوفر پلامر
زندگی‌نامه
الهام بخش کریستوفر پلامر در پیشه بازیگری، دیدن لارنس الیویه در فیلم هنری پنجم (۱۹۴۴) بود.
هرانت دینک
زندگی‌نامه
اما فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی اش در مورد جامعهٔ ارمنیان ترکیه از۱۹۹۰ م به‌طور جدی آغاز شد. ابتدا، در روزنامهٔ مارمارا، با تخلص جوتاک بر کتاب‌هایی که دربارهٔ تاریخ ارمنستان در ترکیه به چاپ می‌رسیدند نقد می‌نوشت و در نهایت، با تلاش‌های فراوان در ۱۹۹۶ میلادی به کمک چند تن از دوستانش و حمایت‌های پاتریارک وقت نشریه‌ای به نام آگوس را تأسیس کرد.
کریستوفر پلامر
زندگی‌نامه
کریستوفر پلامر برای تجربه‌اندوزی با گروه سی آر تی (به انگلیسی: the Canadian Repertory Theatre) همراه شد.
هرانت دینک
روزنامه آگوس
از تاریخ ۱۹۹۶ میلادی بعد بود که دینک با مقالات خود در نشریه آگوس، که به صورت هفته نامه و به دو زبان ارمنی و ترکی به چاپ می‌رسید، ابتدا در جامعهٔ ترکیه و سپس در ارمنستان و در اندک زمانی حتی در اروپا و آمریکا شناخته شد و سیل انتقادات و تشویق‌های متفکران و منتقدان نشان داد که او قدم در راهی پرمعنا و البته، پرخطر نهاده‌است!
کریستوفر پلامر
زندگی‌نامه
کریستوفر پلامر در ۵ فوریه ۲۰۲۱ در خانه خود در وستون، کانتیکت در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
هرانت دینک
روزنامه آگوس
او در مورد مسئلهٔ ارمنی و نسل‌کشی ارمنیان نظرات نو و بدیعی را مطرح کرد. هدف اصلی او ارائه راه حلی برای پایان دادن به موضوع مورد اختلاف ارمنیان و ترک‌ها طی چندین دههٔ اخیر بود. آگوس نشریه‌ای کاملاً مردمی محسوب می‌شد که علاوه بر بیان این مسائل مشکلات جامعهٔ ارمنیان ترکیه را نیز مطرح می‌کرد. دینک بانی عقیده‌ای خاص برای تحقق این مسائل بود و در این راه از هیچ تلاشی دریغ نکرد.
او در سال ۲۰۰۵ مفتخر به دریافت نشان تقدیری از جامعهٔ حقوق بشر ترکیه شد و یک سال بعد، برای تلاش در راه تحقق آزادی عقیده و بیان نشان روزنامه‌نگار شجاع مجلهٔ آلمانی اشترن را دریافت کرد. در همین سال، نشان مشابه‌ای نیز از کشور هلند گرفت و به خاطر شجاعتی که در بیان مسئلهٔ کشتار دسته جمعی ارمنیان به کار برده بود نشان بجرنسون نروژ را نیز دریافت داشت.
اما خیلی زود به خاطر افکار و عقایدش مخالفانی نیز پیدا کرد. او برای مطرح کردن اندیشه‌هایش در مورد نسل‌کشی ارمنیان سه بار بر اساس مادهٔ ۳۰۱ قوانین ترکیه، مورد محکومیت قرار گرفت و در ۷ اکتبر ۲۰۰۵، بر اساس رأی دادگاه قضایی شیشلی به شش ماه حبس محکوم شد. البته، پیش از آن نیز بر اساس مادهٔ ۳۰۱ دوبار به پای میز محاکمه کشانده شده بود که یک بار محکوم و بار دیگر تبرئه شده بود.
دینک در ماه‌های پایانی زندگی اش مورد تهدیدات بسیاری از سوی مخالفانش قرار گرفت. بنا به اظهارات اردال دوآن، وکیل دینک، او در دو هفتهٔ پایانی حیاتش نامه‌های تهدیدآمیز فراوانی دریافت کرده بود که در بین تهدیدکنندگان برخی چهره‌های برجستهٔ نظامی سابق ترکیه نیز دیده می‌شدند.
شعر
قربانی راه حق، تقدیم به خاکستر هراند دینک، نویسنده: واراند، مترجم: سونا خواجه سری
سیه بود چشمانت
چو موجی بیرون جهیده بود
درتسو
درتسو (به ایتالیایی: Drezzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده‌است.
خصوصیات
درتسو ۱٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۸۸ نفر جمعیت دارد.
هرانت دینک
شعر
گیس شفاف ابریشمینت
آری این چنین اند آنانی که سرسختانه
بازنمی‌گردند
از آخرین دم پیکار موت و هستی
آنانی که در قلبشان
خون سرخ بره جاری است
و پولاد زره عزمشان
نمی‌سازد سرنگونشان
و خون رسولان
چو شبنمی است بر لبان آگوس
و کلام خونینشان
دمی است بر سوسن صحرا
نور وجودشان
جلالی است بر مشعل امید
آنان، در شبی پر از رمز و راز…
دورودی (ریگان)
دورودی روستایی در دهستان ناصریه بخش گنبکی شهرستان ریگان استان کرمان ایران است.
هرانت دینک
شعر
دجله و فرات
دورودی (ریگان)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۹۵ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
هرانت دینک
شعر
در سوز خاطرات ما
این دو شکاف درد و رنج
از سوریه و دِرزُر
از رأس العین تا اردوگاه عراق
وجود من نقش بست
در حجلهٔ دو یتیم…
و آنی تبرک یافتیم
در مرز لایتناهی
و دگر لحظه
تبرک دادیم یکدیگر را
من چون شاعر
تو یک رسول
دیداری داشتیم، هراند.
به هم پیوستند
دو رود در تلاطم دست هایمان…
سرد بود لحظهٔ جدایی
بسان آیینی در سما
عبث بود لحظهٔ غم
چون اخگری بودیم
ز همان هیمهٔ آتش
تو مرگ را در آغوش گرفتی
و اینک من به جای مانده
می‌سرایم جاودانگیت را
لیکن پیشانیت سپید
آری این چنین گام برمی‌داشت مسیح
زیر تاب نیزه‌ها
آری می‌درخشید مغرورانه
تبسم با شکوهت
گویی درد تاج خار
نچکیده بود بر رویش…
افراد صدساله
فرد صدساله به کسی گفته می‌شود که ۱۰۰ سال خورشیدی یا بیشتر عمر کند. در ادبیات فارسی از واژهٔ «مُعَمّر» نیز برای کسی که دارای عمر طولانی است استفاده می‌شود اما ظاهراً مرزی برای آن معین نشده‌است.
در جهان
در سپتامبر سال ۲۰۱۰ میلادی ایالات متحده با رقمی در حدود ۵۳ هزار نفر بیشترین تعداد انسانهای صدساله را در دنیا داشته‌است. ۸۲/۸ درصد صدسالگان آمریکایی زن هستند. پس از آمریکا کشور ژاپن با حدود ۵۱ هزار نفر در رتبهٔ دوم از این حیث قرار می‌گیرد.
در بسیاری از کشورها افراد پس از رسیدن به صدسالگی هدیه دریافت می‌کنند یا به آن‌ها تبریک گفته می‌شود. در ایالات متحده به‌طور سنتی صدسالگان از رئیس‌جمهور نامهٔ تبریک دریافت می‌کنند. در انگلستان و کشورهای مشترک‌المنافع در یکصدمین زادروز فرد، ملکه پیامی برای وی ارسال می‌دارد و از سن ۱۰۵ سالگی به بعد این امر در هر زادروز اتفاق می‌افتد. صدسالگان ایرلندی نامه‌ای به همراه ۲۵۴۰ یورو به عنوان «جایزهٔ صدسالگی» از رئیس‌جمهور دریافت می‌کنند. برای صدسالگان ژاپنی یک کاپ نقره همراه با یک گواهینامه از طرف نخست‌وزیر ارسال می‌گردد. همین‌طور صدسالگان در سوئد پیام تبریکی (پیشتر به صورت تلگرام) از سوی پادشاه و ملکه و در ایتالیا نامه‌ای از رئیس‌جمهور دریافت می‌کنند.
ژان لوییز کالمان، اهل فرانسه، دارای طولانی‌ترین عمر تأیید شده در تاریخ می‌باشد. وی به هنگام مرگ در سال ۱۳۷۶، ۱۲۲ سال و ۱۶۴ روز داشت.
جیروئمون کیمورا اهل ژاپن نیز با بیش از ۱۱۶ سال طولانی‌ترین عمر را در میان مردان در طول تاریخ دارا بوده‌است.
صدساله‌های سرشناس ایرانی
از میان افراد سرشناس ایرانی افراد زیر، عُمر یکصد سال یا بیشتر از یکصد سال داشته یا دارند. رکورددار این فهرست ابوالحسن اقبال آذر با بیش از ۱۰۷ سال سن هست. فهرست الف شامل مشاهیر زنده است، که به ترتیب طول عمر مرتب شده‌اند و فهرست ب شامل افراد درگذشته که ترتیب الفبایی دارند.
الف) افراد زنده (به‌ترتیب سنّ و الفبایی):
مسرغین
مسرغین یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه بوتلیلیس واقع شده‌است. مسرغین ۴۲۸٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آبچالگی
آبچالکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لنگرود در استان گیلان ایران است.این روستا را به دلیل قرار گرفتن روی لیلاکوه بام لنگرود می نامند. هم‌اکنون پروژه سورتمه شهرستان لنگرود در این روستا در حال احداث می‌باشد. از سوغات این محل می‌توان به چای مرکبات و صنایع دستی نام برد
جمعیت
این روستا در دهستان دیوشل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
شکر قنادی
شکر قنادی یا  نوعی شکر مرغوب است که بیشتر برای لعاب روی شیرینی و تزیین کیک بکار برده می‌شود. درجهٔ مرغوبیت شکر با X نشان داده می‌شود و نوع معمولی آن XXX یا XXXX است و مرغوب‌ترین نوع آن X ۱۰ دارد.
روی جنسن
روی جنسن (زاده February 9, 1927 -درگذشته April 24, 2007) بازیگر کانادایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های سپیده‌دم سرخ و دوشس و روباه درت واتر اشاره کرد.
خولنا
خولنا (بنگالی:খুলনা) شهری است در جنوب غرب بنگلادش با جمعیت ۱٬۴۳۵٬۴۲۲ نفر و وسعت ۸۰٬۰۱ کیلومتر مربع. خولنا دارای تابستان‌های شرجی و زمستان‌های معتدل است.
لولسفلد
لولسفلد یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
الدر، واشنگتون
الدر، واشینگتن (به انگلیسی: Alder, Washington) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت واشینگتن واقع شده‌است.
خصوصیات
الدر ۲۲۷ نفر جمعیت دارد و ۳۷۷٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پالم اسپرینگز (کالیفرنیا)
پام اسپرینگز نام شهری در جنوب کالیفرنیا است.
داراب افسربختیاری
داراب افسر بختیاری (زاده ۱۲۷۹ - درگذشته ۱۳۵۰) شاعر ایرانی است، که به گویش بختیاری شعر سروده‌ است. از جمله معروفترین سروده‌های وی می‌توان به «خدائیه» و «عمرو» اشاره کرد.
زندگی‌نامه
داراب افسر در تاریخ ۱۲۷۹ در نزدیکی تالاب چغاخور واقع در منطقه بختیاری زاده شد. پدر وی؛ اصلان احمد خسروی از بزرگان تیره احمد خسروی از طایفه زراسوند، هفت لنگ و مادرش بی‌بی گوهر؛ فرزند حسینقلی خان ایلخانی بود.
داراب افسر از سن ۳۰ سالگی شاعری را آغاز کرد. او آنچنان در سرودن اشعار بختیاری به شیوائی و استواری اهتمام نمود که اینک فرهیختگان دیار بختیاری او را پدر شعر بختیاری می‌نامند، چنان‌که در مورد وی ملک‌الشعرای بهار نیز گفته بود: «کاری که فردوسی در زبان فارسی کرد، افسر در زبان بختیاری انجام داده‌است.»
شعر داراب با توجه به شرایط خانوادگی و اصالت ایلی و شرایط اقلیمی و اجتماعی دیار بختیاری سروده شده‌است و در حقیقت آیینه تمام نمای احساسات، عواطف و ذوق سرشار یک بختیاری‌تبار می‌باشد که سادگی و صفای انسان را بیان می‌کند و صمیمیت زندگی روستایی و عشایری را نشان می‌دهد که در کنار رنگ و بوی زندگی شهری و مشکلات اجتماعی تلاش می‌کند تا هویت عاطفی و انسانی خود را حفظ کند و آن شور و شادمانی صادقانه و بی‌ریای خود را نسبت به انسان‌ها آشکار می‌نماید تا افراد بتوانند در مسیر رشد تکامل انسانی قدم بردارند.
وی در سال ۱۳۲۰ در اصفهان ساکن شد. در سال ۱۳۳۷ دچار سکته شدیدی شد و در نتیجه نیمی از بدنش فلج گردید. در سال ۱۳۵۰ در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد، تکیه میر بخاک سپرده شد. او نهایت تلاش خود را برای اینکه افتخار چهارمحال بختیاری باشد انجام نمود
آثار
اشعار داراب افسر در زمینه‌های گوناگونی از جمله عرفانی، عاشقانه، سیاسی و در قالب‌های قصیده، غزل، قطعه، و… سروده شده‌است.
دو کتاب از او برجای مانده‌است:
این دو تاکنون بارها به چاپ رسیده و مورد استقبال فراوانی از سوی بختیاریان قرار گرفته‌است.
اشعار
شعر وفا و جفا از کتاب دیوان داراب افسر بختیاری:
دارتاون، اوهایو
دارتاون (به انگلیسی: Darrtown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باتلر، اوهایو واقع شده‌است. دارتاون ۶٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱۶ نفر جمعیت دارد و ۲۲۶٫۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جشنواره بین‌المللی فیلم دیدار
جشنواره بین‌المللی فیلم دیدار (Didor International Film Festival) یک جشنواره فیلم است که هر دو سال یک‌بار در شهر دوشنبه تاجیکستان برگزار می‌شود. این جشنواره در آغاز فقط به فیلم‌های فارسی‌زبان اختصاص داشت، اما اینک فیلم‌های روسی و اروپایی را هم در بر می‌گیرد. یک جشنواره فیلم‌های مستند نیز در سال‌های غیر زوج برگزار می‌شود.
پرینستون نورت، نیوجرسی
پرینستون نورت (به انگلیسی: Princeton North) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مرسر، نیوجرسی واقع شده‌است. پرینستون نورت ۴٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۲۸ نفر جمعیت دارد.
سید حمیری
سید اسماعیل حِمیَری (۱۰۵-۱۷۳ قمری) از بزرگترین شاعران تاریخ ادبیات عرب که در ابتدا به مذهب کیسانی معتقد بود اما بعد به حضور جعفر صادق رسید و تغییر عقیده داد.
تولد
ابوهاشم اسماعیل بن محمد حمیری مشهور به سید حمیری در سال ۱۰۵ ق متولد شد و در بصره زیست.
جد وی
جد وی اولین کسی است که از وی شعر فارسی نقل شده‌است. آبست نبیذ است عصارات زبیبست سمیه رو سبیذ است
مذهب
پدر و مادر سید حمیری، ناصبی بودند و وی از کودکی از نزد آنان فرار کرد. وی ابتدا از طرفداران عقیده کیسانیه بود و بعد شیعه دوازده امامی شد.
جد
با اینکه سید حمیری عرب بود ولی جد وی را اولین کسی می‌دانند که شعر فارسی به وزن عروضی سروده است.
تعداداشعار
شعر حمیری از حیث تعداد در تاریخ اسلام بی نظیر است چنانکه گفته‌اند: "أکثر الناس شعراً فی الجاهلیة والإسلام ثلاثة: بشار وأبو العتاهیة والسید فإنه لا یعلم أن أحداً قدر علی تحصیل شعر أحد منهم أجمع." یعنی پرشعرترین شاعران زمان جاهلیت و اسلام سه تن بوده‌اند سید حمیری، ابوالعتاهیه و بشار بن برد تخارستانی زیرا کسی نمی داند اینان چه اندازه شعر گفته‌اند.
محتوای اشعار
محتوای اشعار حمیری در مدح اهل بیت پیامبر اسلام و مذمت غاصبین ولایت است. یکی از دلایل عدم جمع‌آوری کامل اشعار وی شاید همین مسئله بوده باشد. وی همچنین در اشعار خود مناقب بسیاری از امام علی را ذکر می‌کند و در این زمینه کسی همتای وی نیست.
اسلوب شعر
اسلوب و سبک شعر حمیری به حدی روان است که گویی به نثر می‌ماند و از این جنبه با انوری ابیوردی در شعر فارسی و با ابوالعتاهیه در شعر عربی شباهت می‌یابد.
چاپ دیوان
دیوان وی بارها در بیروت، نجف و قم چاپ شده‌است. چنانکه دربارهٔ او و شعرش کتاب‌هایی نوشته شده از جمله توسط محمد هادی امینی فرزند علامه امینی، باربیه دومنار فرانسوی، ابوبکر صولی، مرزبانی صاحب معجم الشعرا، محمد علی نجفی کرمانشاهی، شاکر هادی شکر، ضیا حسین اعلمی و عده‌ای دیگر.
نمونه شعر
و اذا الرجال توسلوا بوسیلة / فوسیلتی حبی لآل محمد
توفی النبی علیه السلام / فلما تغیّب فی الملحد
ازالوا الوصیة عن اقربیه / الی الابعد الابعد الابعد
علی آل الرسول و اقربیه / سلام کلما سجع الحمام
الیسوا فی السماء هم نجوم؟ / و هم أعلام عزّ لا یُرام
فیا من قد تحیر فی الضلال / امیرالمؤمنین هو الإمام
رسول الله یوم غدیر خم / اناف به و قد حضر الانام...
درگذشت
سید حمیری در سال ۱۷۳ ق درگذشت.
متن دیوان
www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6272 lib.ahlolbait.com/parvan/resource/37806/%D8%A3%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%8A%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D8%AD%D9%85%D9%8A%D8%B1%D9%8A
منابع
إسماعيل الحميري
اندنوت
اندنوت یک نرم‌افزار مدیریت منابع جهت ذخیره‌سازی، مرتب‌سازی و استناددهی در روند پژوهش مورد استفاده قرار می‌گیرد. این برنامه امکان جستجوی مقالات در پایگاه‌ها و ذخیره کردن اطلاعات مورد نیاز آن‌ها را فراهم می‌کند. با این برنامه می‌توان منابعی را که برای نوشتن پروپوزال تحقیقاتی، «پایان‌نامه»، «مقاله»، «کتاب» و هر نوشته تحقیقاتی دیگر مورد استفاده قرار گرفته‌است، مدیریت و آن‌ها را در یک فرمت نوشتاری استاندارد ذخیره نمود. اندنوت دارای فرمت مجلات مختلف است، بنابراین با کمک آن می‌توانید فهرست منابع مقاله خود را مطابق آن مجله به‌طور خودکار و سریع ایجاد یا تغییر داد.
اسماعیل سرا
اسماعیل سرا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لنگرود در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیوشل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
ام سی راید
استفان کوربین برنت رپر، ترانه‌سرا و هنرمند تجسمی آمریکایی است که بیشتر با نام هنری خود ام سی راید یا راید شناخته می‌شود. او رهبر گروه هیپ هاپ تجربی دث گریپس است.
برنت کار خود را در اواخر دهه ۱۹۹۰ قبل از تأسیس گروه دث گریپس با زک هیل و اندی موربین (در سال ۲۰۱۰)، آغاز کرد. راید به خاطر سبک رپ تهاجمی و اشعار مرموز خود مورد توجه قرار گرفت.
اوایل زندگی
استفان کوربین برنت اهل ساکرامنتو، کالیفرنیا است. او در ابتدا به تحصیل در رشته هنرهای تجسمی در دانشگاه همپتون در همپتون، ویرجینیا می‌پرداخت. اما بعداً آن را رها کرد.
حرفه
برنت با نام مستعار "Mxlplx" شروع به فعالیت کرد و به همراه برادرش (که از نام مستعار سوانک استفاده می‌کند) و یک رپر ساکن ساکرامنتو به نام یانگ جی، گروه هیپ هاپی به نام فایر تشکیل دادند. این پروژه پس از ازدواج سوانک و عدم ادامه همکاری او در گروه، پایان یافت.
در سال ۲۰۱۰، برنت نام "Ride" را برگزید و با همسایه خود، زک هیل، دث گریپس را تشکیل داد که به خاطر کار درامز با گروه Hella و کارهای نشسته اش شناخته شده بود. در ادامه هیل دوست خود اندی مورین را وارد گروه کرد. در مارس ۲۰۱۱، دث گریپس اولین EP خود را که همنام گروه بود، منتشر کرد. یک ماه بعد، آنها میکس تپ Exmilitary را منتشر کردند که مورد تحسین و توجه منتقدان انتشارات موسیقی قرار گرفت. این گروه در سال ۲۰۱۲ با اپیک رکوردز قرارداد امضا کردند و بلافاصله پس از آن اولین آلبوم خود را با نام The Money Store منتشر کردند.
در سال ۲۰۱۲، گروه آلبوم دوم خود را با نام No Love Deep Web به دلیل تردید شرکت ضبط برای انتشار آن تا سال ۲۰۱۳ درز پیدا کرد. متعاقباً اپیک رکوردز با حذف آنها از شرکت واکنش نشان داد. این گروه متعاقباً آلبوم سومی را با عنوان "Government Plates" در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد. آنها این کار را با آلبوم چهارم خود، آلبوم دوگانه The Powers That B دنبال کردند. اولین دیسک، Niggas on the Moon، در سال ۲۰۱۴ منتشر شد که هر قطعه روی دیسک شامل نمونه‌های آوازی از بیورک، خواننده ایسلندی بود.
در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴، گروه اعلام کرد که «دث گریپس به پایان رسیده و منحل شده‌است.» این موضوع با انتشار عکسی از نوشته‌ای بر روی دستمال کاغذی توسط صفحه توییتر گروه اعلام شد. این گروه در ژانویه ۲۰۱۵ با انتشار یک موسیقی متن بی کلام به نام هفته مد دوباره پا به عرصه موسیقی گذاشت. پنجمین آلبوم استودیویی گروه به نام Bottomless Pit در می ۲۰۱۶ منتشر شد. که نخستین همکاری با حضور تمام اعضای گروه از زمان انحلال آنها بود.
هنر
اجرای آوازی راید به عنوان «شکل احشایی و شاعرانه ای از رپ، ترکیبی از اجرای پانک هاردکور و اجرای کلامی »توصیف شده‌است. سبک او همچنین به عنوان «فریادهای شگفت انگیز» تشبیه شده است. نیت پاترین در نقدی به نام Death Grips's Exmilitary، در مورد آوازهای راید چنین می‌گوید: «صدای او یکپارچه و خشن به نظر می‌رسد که ضرب‌ها (بیت‌ها) را دو برابر می‌کند تا جایی که حتی وقتی در نیمه راه است، مشکلی به نظر نمی‌رسد.»
راید در طی مصاحبه‌ای با پیچفورک اظهار داشت که اگرچه همیشه از موسیقی‌دانان مورد علاقه‌اش مانند جیمی هندریکس الهام گرفته، اما از مبارزات درونی‌اش بیشتر از دستاوردهای انسانی الهام می‌گیرد. او به عنوان یک هنرمند تجسمی حرفه ای نیز شناخته می‌شود. آثار او بیشتر شامل پرتره‌های تاریک و تک رنگ است. اولین نمایشگاه او در اسلو کالچر در چایناتاون لس آنجلس از ۷ ژانویه تا ۲۸ ژانویه ۲۰۱۷ برگزار شد.
زندگی شخصی
برخلاف سبک رپ تهاجمی خود، برنت شخصیت آرامی دارد. در مصاحبه ای با اسپین در سال ۲۰۱۲، او گفت: «من یک فرد بسیار محافظه کار هستم، دوستان کمی دارم و به‌طور کلی به انسان‌ها و رسانه‌ها بسیار بی‌اعتماد هستم و هیچ علاقه ای از به اشتراک گذاشتن [جزئیات] زندگی شخصی ام با دنیا ندارم.» زک هیل او را فردی «انزواطلب» و «فوق خصوصی» می‌نامد.
ترانه‌شناسی
با فایر
قنات اصلی
قنات اصلی می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
قزلقاش
قزلقاش ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
مسجد آقانور
مسجد آقا نور از بناهایی است که در دوره پادشاهی شاه عباس بزرگ ساخته شده و در اولین سال سلطنت شاه صفی به اتمام رسیده‌است و به این مناسبت در کتبیه اصلی مسجد در سردر شرقی، نام هر دو پادشاه آمده‌است. این کتیبه که به خط ثلث سفید بر زمینه کاشی خشت لاجوردی رنگ نوشته شده، حاکی از آن است که بنای مسجد به وسیله نورالدین‌محمد اصفهانی در دوره پادشاهی شاه عباس شروع شده و در دورهٔ شاه صفی به اتمام رسیده‌است. شبستان زیبا و جالب این مسجد از نفایس و شاهکارهای آن است که نور آن به وسیله قطعاتی از سنگ مرمر شفاف تأمین می‌شود. ساخت و سازهای غیرمجاز در حریم مسجد «آقانور» و نبود اعتبارات مالی لازم برای مرمت و بازسازی، این مسجد را که یکی از شاهکارهای معماری عهد صفوی در اصفهان به‌شمار می‌رود، با تهدید جدی روبه رو کرده‌است.
جستارهای وابسته
مسجد دارای بنایی منحصربه‌فرد و معماری غنی می‌باشد
مغان‌جیق مهراب
مُغانی مِهراب یا مغانجیق مهراب یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در جمهوری خودمختار نخجوان واقع شده‌است. مغانی مهراب ۶۲۳ نفر جمعیت دارد.
مغان گروهی از روحانیون ایران باستان بودند و مهراب فردی بوده‌است ایرانی از گروه مغان که در این محل نشیمن داشته‌است. مغانجیق به معنی مغان کوچک است.
ایوان گوتی
ایوان گوتی (زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۶۹) رکابزن حرفه‌ای سابق اهل ایتالیا است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ برندهٔ جیرو دیتالیا شود.
آغاز زندگی و فعالیت آماتور
گوتی در سان پلگرینو ترمه زاده شد و در سال ۱۹۸۸ فعالیت آماتور خود را آغاز کرد. او در سال ۱۹۸۹ در تور دلا واله دائوستا به پیروزی رسید و در سال بعد نیز این موفقیت را تکرار کرد. گوتی در سال ۱۹۹۱ حرفه‌ای شد و به تیم گاتوراده پیوست. او در سال ۱۹۹۲ برای نخستین بار در جیرو دیتالیا شرکت کرد و آن را با رتبهٔ دوم رده‌بندی رکابزن جوان به پایان رساند. در تور لمباردی ۱۹۹۳ نیز به رتبهٔ ۲۵ دست یافت.
به سوی نخستین قهرمانی (۱۹۹۴–۱۹۹۷)
گوتی در فصل ۱۹۹۴ به تیم پولتی پیوست و در جیرو حضور یافت. در مرحلهٔ ششم که کوهستانی بود، گوتی جزء گروه پنج نفرهٔ پیشتازی بود که ۳ دقیقه جلوتر از سایر رکابزنان از خط پایان گذشت؛ ولی نتوانست در پایان جیرو رتبه‌ای بهتر از ۱۶ به دست آورد. در فصل ۱۹۹۵ عضو تیم گویس شد و در تور دو فرانس شرکت کرد. در مرحلهٔ سوم برندهٔ تایم تریل تیمی شد و در پایان تور، به رتبهٔ پنجم دست یافت. در سال بعد، در مرحلهٔ ماقبل پایانی جیرو پیروز شد. همچنین در تور دو فرانس شرکت کرد؛ ولی پس از مرحلهٔ چهارم کناره‌گیری کرد.
دومین قهرمانی جیرو (۱۹۹۸–۱۹۹۹)
گوتی فصل ۱۹۹۸ را با ناکامی پشت سر گذاشت. او نتوانست جیرو را به پایان برساند و پس از ناکامی در مرحلهٔ ۱۲ در مرحلهٔ ۱۴ از مسابقه کناره‌گیری کرد. او در پایان فصل از تیم سائکو جدا شد و به پولتی پیوست. پس از پیروزی در مسابقهٔ آرونا گوتی وارد جیرو شد.
گوتی در مرحلهٔ هشتم ۳۳ ثانیه پس از پانتانی از خط گذشت و به رتبهٔ سوم رده‌بندی اصلی صعود کرد؛ ولی در تایم تریل انفرادی مرحلهٔ بعد زمان زیادی از دست داد. در مرحلهٔ ۱۴ به همراه پانتانی و دانیل کلاورو گروه تعقیب‌کننده را تشکیل داد تا نزدیک به ۲ دقیقه پس از پائولو ساوولدلی مرحله را به پایان برساند و در رده‌بندی اصلی پس از پانتانی و ساوولدلی در رتبهٔ سوم جای گیرد. در مراحل بعد نیز زمان زیادی از دست داد تا در پایان مرحلهٔ ۲۰ فاصله‌اش با پانتانی به بیش از ۶ دقیقه برسد. در مرحلهٔ ۲۱ پانتانی به دلیل دوپینگ از مسابقه اخراج شد و گوتی که در گروه پیشتاز به همراه لوران ژالابر و جیلبرتو سیمونی و سه دقیقه زودتر از ساوولدلی از خط پایان گذشته‌بود، پیراهن صورتی را به دست آورد و دومین قهرمانی خود در جیرو دیتالیا را کسب کند.
سال‌های پایانی
در جیروی ۲۰۰۰ گوتی ناامیدکننده بود و با این که مسابقه را تا پایان ادامه داد و تا پایان مرحلهٔ ۱۸ جزء ده نفر برتر بود، در مرحلهٔ ۱۹ زمان زیادی را از دست داد و نتوانست رتبه‌ای بهتر از ۱۹ به دست آورد. در سال بعد، به تیم آلسیو پیوست و در جیرو هفتم شد. سپس یک مرحله از تور کاتالونیا را فتح کرد و پس از آن برای دومین بار در ووئلتا اسپانیا حضور یافت. هرچند که پس از شروعی ضعیف، در مرحلهٔ هفتم کناره‌گیری کرد. آخرین مسابقهٔ مهم گوتی، تور دو فرانس ۲۰۰۲ بود که در آن بیست‌وسوم شد.
کرمیا
کرمیا (به ایتالیایی: Cremia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده‌است.
خصوصیات
کرمیا ۱۰٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۷۱۸ نفر جمعیت دارد و ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلیسون آرنگریم
آلیسون آرنگریم (Alison Arngrim؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
نپال
۸۱ درصد مردم نپال پیرو آیین هندو هستند و با این احتساب، نپال در میان کشورهای جهان بالاترین درصد پیروان هندو را نسبت به جمعیت خود دارد. این کشور به خاطر موقعیت جغرافیایی خود هم از هند و هم از تبت نفوذ پذیرفته‌است. آیین بودا، اسلام و کیراتی (تلفیقی از آنیمیسم، شیواپرستی و بودیسم تبتی) سه دین مهم دیگر این کشور هستند و بخش بزرگی از جمعیت، خود را هم هندو و هم بودایی معرفی می‌کنند که این به‌دلیل تلفیق این دو مذهب در این منطقه است. نپال تنها کشور در جهان است که پرچم آن به شکل مستطیل نیست، و از دو مثلث بر روی هم تشکیل شده‌است.
نپال در بیشتر تاریخ خود حکومت پادشاهی داشته‌است. در جنگ داخلی نپال علیه حکومت پادشاهی از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ نزدیک به ۱۶ هزار تن کشته شدند. مائوئیست‌ها در سال ۲۰۰۶ به ده سال جنگ داخلی پایان دادند و به روند صلح در نپال پیوستند. در سال ۲۰۰۸ حکومت پادشاهی با مصوبه مجلس مؤسسان نپال برانداخته شد و یک جمهوری دموکراتیک چندحزبی فدرال برقرار شد. هرچند پس از آن نیز درگیری‌هایی در این کشور وجود داشته اما این سیستم حکومتی پابرجا مانده‌است و در قانون اساسی سال ۲۰۱۵ نظام حکومتی کشور دموکراسی پارلمانی اعلام شد.
تاریخ
در ۱۷۶۸ حاکم شاهزاده‌نشین گورخا در غرب، دره کاتماندو را فتح کرد و دوره گسترشی را شروع نمود که با شکست خوردن از چینی‌ها در تبت (۱۷۹۲) و از بریتانیایی‌ها در هند (۱۸۱۶) پایان یافت. از ۱۸۴۶ تا ۱۹۵۰ خاندان رانا در مقام وزیران ارشد که پادشاهانی ضعیف بودند حکمرانی کردند. سیاست انزواطلبی آنان استقلال نپال را به قیمت توسعه نیافتن آن حفظ کرد.
رژیم پیش از ۱۹۵۰ از نظر ساختار سیاسی یک نظام اقتدارگرا بود که هیچ مخالفتی را از سوی گروه‌های قومی، فرهنگی و احزاب سیاسی نمی‌پذیرفت. نظم اجتماعی و هویت فرهنگی ملی از طریق تحمیل قوانین هندو برقرار می‌شد و حاکمان قدرت خود را از طریق قرار دادن همه گروه‌های نپال در یک چارچوب سلسله مراتبی از ساخت طبقاتی هندو استحکام می‌بخشیدند.
همزمان با سرنگونی رژیم رانا در سال ۱۹۵۰ نپال درهای خود را به روی دنیای خارج گشود و آماده پذیرش فرایند دمکراتیک شدن و مدرن‌سازی شد. اما این کشور نتوانست الگویی جدید از جامعه چند قومی ایجاد کند. با پیدایی دولت پانکایات در سال ۱۹۶۲، ساختارهای سیاسی و اجتماعی نپال، بیش از پیش بسته و متحجر شد. در این دولت، هیچ جایی برای فعالیت سیاسی و اپوزسیون وجود نداشت. اما در همین شرایط آئین قانونی جدید در سال ۱۹۶۴ به تصویب رسید. بر پایه این قانون همه در مقابل قانون برابر بودند و سامانه طبقاتی تضعیف می‌شد.
شاهان و مائوئیست‌ها
تجربه‌ای کوتاه‌مدت از دموکراسی، تثبیت مجدد حکومت پادشاهی به دست ماهندرا (از ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۲) را در پی داشت. ناآرامی همگانی و تظاهرات خشونت‌آمیز در طرفداری از دموکراسی، پادشاه را مجبور به اعطای قانون اساسی دموکراتیک کرد. پس از یک کشمکش طولانی، نپال توانست یک دولت دموکراتیک در آوریل ۱۹۹۰ تشکیل دهد. در مه ۱۹۹۱ انتخابات چندحزبی برگزار شد.
مائوئیست‌های نپال در سال ۱۹۹۴ از انشقاق در «حزب کمونیست نپال» شاخه «مرکز وحدت» پدید آمدند و تا نزدیک یک سال پس از تشکیل همچنان از نام «مرکز وحدت» استفاده می‌کردند تا این که در سال ۱۹۹۵ به‌طور رسمی به عنوان مائوئیست‌ها (یا آن طور که دولت مرکزی آن‌ها را خطاب می‌کرد شورشیان مائوئیست) شناخته شدند. مائوئیست‌ها از ۱۳ فوریه ۱۹۹۶ دست به نبردهای چریکی در مناطق روستایی زدند که طی ۱۰ سال گذشته موجب کشته شدن ۱۳ هزار نفر در نپال شد.
خاندان سلطنتی نپال (که خاندان «شاه» نامیده می‌شوند) تا سال ۲۰۰۱ یکی از آرام‌ترین و باثبات‌ترین خاندان‌های سلطنتی جهان به‌شمار می‌رفت و «بیرندرا بیر بیکرام شاه دِو» که از سال ۱۹۷۱ تاجگذاری کرده بود محبوبیت قابل توجهی بین مردم نپال داشت تا روز اول ژوئن ۲۰۰۱ که طبق نظر رسمی «دیپندرا» ولیعهد نپال با تیراندازی به اعضای خاندان سلطنتی در سالن غذاخوری در کاخ سلطنتی کاتماندو همگی آن‌ها از جمله پدر خود را به قتل رساند. پس از مرگ «دیپندرا» در ۴ ژوئیه ۲۰۰۱ گیانندرا، عموی وی که نزدیک‌ترین شخص باقی‌مانده در خاندان سلطنتی به‌شمار می‌رفت به عنوان شاه نپال شناخته شد. گیانندرا نه محبوبیت برادر خود، بیرندرا را داشت و نه توانایی‌های او را و در همین حال شایعاتی دربارهٔ نقش او در قتل‌عام سایر اعضای خاندان سلطنتی موجب افزایش بیزاری عمومی از وی می‌شد. گیانندرا در اقدامی بی‌سابقه به جای تعیین شخص دیگری به عنوان نخست‌وزیر، در اول فوریه ۲۰۰۵ خود شخصاً تشکیل دولت داد و با اعلام این که دولت‌های غیرنظامی توان مقابله با تهدیدهای مائوئیست‌ها را ندارند اعلام حکومت نظامی‌کرده و چندین نفر از سیاستمداران بلندپایه نپالی را دستگیر کرد. در پی این اقدام احزاب اپوزیسیون داخل حکومت که سال‌ها موازنه سیاسی در پارلمان نپال را برقرار کرده بودند به هند گریخته و از آن‌جا زمینه‌های لازم برای سرنگونی حکومت گیانندرا را فراهم کردند.
ائتلاف بزرگ اپوزیسیون داخل حکومت نپال که «ائتلاف هفت حزب» خوانده می‌شود در اولین اقدام خود پس از خروج از نپال (و حاکمیت آن) در نخستین گام در اوایل سال ۲۰۰۶ قرار داد تفاهمی در ۱۲ ماده با مائوئیست‌ها امضا کرد که این آغاز ورود مائوئیست‌ها به عرصه فعالیت‌های مدنی سیاسی و پیروزی آن‌ها بود. این اتحاد تازه‌تأسیس توانست از اوایل آوریل ۲۰۰۶ اعتصابات عمومی و تظاهرات اعتراض‌آمیز را در سراسر نپال آغاز کند و این اقدام با چنان استقبال گسترده‌ای از سوی مردم مواجه شد که گفته می‌شود در تظاهرات روز ۲۱ آوریل ۲۰۰۶ در کاتماندو بیش از ۵۰۰ هزار نفر شرکت کرده بودند.
در ادامه تحولات بعدی نپال دولت موقت و پارلمان انتقالی این کشور لغو نظام سلطنت در این کشور را در اواخر دسامبر ۲۰۰۷ تصویب کردند و به این ترتیب مائوئیست‌ها دیگر نیازی به از سرگیری شیوه‌های جنگ چریکی ندیدند چرا که اهداف رؤیایی آن‌ها بدون نیاز به درگیری نظامی نصیب‌شان شده بود.
در انتخابات ۱۰ آوریل سال ۲۰۰۸ مائوئیست‌ها برنده انتخابات مجلس مؤسسان نپال شدند. مجلس نپال در اوائل سال ۲۰۰۸ میلادی رسماً نظام پادشاهی چند صد ساله را در این کشور منحل و برقراری نظام جمهوری را تصویب کرد. «رام باران یاداو» که ازسوی حزب کنگره نپال حمایت می‌شود نخستین رئیس‌جمهوری نپال در تاریخ این کشور پس از چند قرن نظام پادشاهی بود و در ۲ مرداد ۱۳۸۷ سوگند یاد کرد.
جغرافیا
نپال سرزمینی کوهستانی است و رشته‌کوه هیمالیا و بلندترین قلهٔ جهان یعنی قلهٔ اورست در این کشور قرار دارد.
لوبیشا تومباکوویچ
لوبیسا تومباکوویچ ، (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۵۲ در صربستان و مونته‌نگرو) بازیکن بازنشسته و مربی فوتبال اهل صربستان است.
نپال
جغرافیا
در جنوب این کشور زمین‌های پست نیمه‌گرمسیری با جمعیتی متراکم جای دارد. یک نوار تپه‌ای مرکزی را دره‌های حاصلخیز تقسیم می‌کند. شمال پوشیده از کوه‌های هیمالیا است. رودهای مهم نپال، گاگرا، نارایانی، و کوشی و بلندترین نقطه آن قله اورست با ۸۸۴۸ متر ارتفاع است. آب و هوای کشور از جنوب نیمه‌گرمسیری تا قله‌های یخی هیمالیا متنوع است. تمامی نپال در معرض بادهای موسمی قرار دارد.
لوبیشا تومباکوویچ
مربیگری در ایران
تومباکوویچ در ایران مربی باشگاه‌های باشگاه فوتبال استیل‌آذین تهران بود که در آبان ۱۳۸۹ ازاین سمت برکنار شد. وی پیش از استیل آذین سرمربی تیم فوتبال شاندونگ لیونگ چین بود و با این تیم دو بار قهرمان سوپر لیگ فوتبال چین شده بود. او سابقه مربی گری در تیم‌های پارتیزان بلگراد و آ ا ک آتن یونان و قهرمانی در لیگ یوگسلاوی را هم دارد.
نپال
جغرافیا
از نظر موقعیت می‌توان هیمالیای نپال را به بخش‌های زیر تفکیک کرد: ۱-منطقهٔ «سیکیم» شامل کانگْچِنجونگا، ۲-منطقهٔ «ماهالانگور» شامل قلل اورست، چو ایو، لوتسه، ماکالو، آما دابلام، گیاچونگ کانگ و نوپتسه و ۳-بخش مرکزی شامل ماناسلو، هیمال چولی، آناپورنا ۱، دهالاگیری ۱، ماچاپوچار، لانگتانگ‌لیرونگ و یانگرا.
به‌طور خلاصه، هیمالیای نپال که از طرف شرق توسط هیمالیای سیکیم و از طرف غرب بوسیله هیمالیای گاروال محاصره شده، وسیع‌ترین و مرتفع‌ترین قسمت هیمالیا است. طول این قسمت، که در مرز شمالی نپال قرار دارد، حدود ۸۰۰ کیلومتر بوده و در محدودهٔ مرزهای هندوستان و تبت واقع شده‌است.
از شهرهای مهم نپال می‌توان بیرات‌نگر ۱۸۲ هزار نفر، لالیت‌پور ۱۶۲ هزار نفر، پوخارا ۲۰۰ هزار نفر و بیرگنج ۱۳۳ هزار نفر را نام برد.
نپال اعلام کرده‌است که کوه اورست را دوباره اندازه‌گیری خواهد کرد، چون پس از زمین‌لرزه ویرانگر آوریل ۲۰۱۵ در منطقه احتمال دارد ارتفاع آن تغییر کرده باشد. مسئولان این کشور گفته‌اند در اندازه‌گیری قبلی ارتفاع کوه اورست ۸۸۴۸ متر بوده اما ممکن است به جز تغییر ارتفاع، موقعیت جغرافیایی آن هم تغییر کرده باشد. پژوهشگران دانشگاه کمبریج اعلام کردند بر اثر این زمین لرزه شهر کاتماندو سه متر به سمت جنوب جابجا شده‌است.
تقسیمات کشوری
نپال به ۷ استان و ۷۷ بخش تقسیم شده‌است.
سیاست
نپال که کشوری فقیر در حاشیه رشته کوه هیمالیا است در سال ۲۰۰۶ میلادی شاهد پایان جنگ داخلی خشونت‌آمیز یک دهه‌ای بود که به ۲۴۰ سال حکومت سلطنتی هندوها در این کشور پایان داد و آن را تبدیل به جمهوری کرد.
تا سال ۱۹۹۰، حکومت نپال یک سلطنت مطلقه بود. در ۱۹۹۰، بیرندرا (شاه وقت نپال) با تبدیل آن به سلطنت مشروطه (که شاه شخص اول کشور باشد و نخست‌وزیر رئیس دولت) موافقت کرد.
در آوریل ۲۰۰۶، تعداد زیادی از مردم در کاتماندو، در اعتراض به سیاست‌های شاه اقدام به اعتصاب و تظاهرات کردند. در ۲۱ آوریل ۲۰۰۶، در نتیجه ناآرامی‌ها، گیانندرا (شاه نپال) اعلام کرد که قدرت را به مردم می‌دهد و از احزاب اپوزیسیون خواست تا نخست‌وزیر پیشنهاد کنند. در ژوئیه سال ۲۰۰۷ دولت شاهنشاهی نپال اعلام کرد در سال ۲۰۰۹ حکومت خود را از پادشاهی به جمهوری تغییر خواهد داد. هم‌اکنون پادشاه از حکومت خلع شده و رئیس موقت نپال به عنوان رهبر آن کشور فعالیت می‌کند.
جی. سیرل داولی
'''جی. سیرل داولی''' (J. Searle Dawley؛ May 13, 1877 – 1877:5:13, March 30, 1949) یک کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
نپال
سیاست
در ۲۸ مه ۲۰۰۸ بنا بر تصمیم مجلس نپال در اعلام جمهوری، نظام سلطنتی ۲۴۰ ساله برچیده شد و به پادشاه ۱۵ روز فرصت داده شد تا کاخ ریاست جمهوری را ترک کند.
با پایان درگیری ۱۰ ساله مائوئیست‌ها و دولت، بیش از ۱۹ هزار تن از شورشیان مائوئیست سابق همچنان در آلونکهای خود در سراسر کشور پراکنده ماندند و بعداً بخشی از آن‌ها به عضویت ارتش نپال درآمدند.
در خردادماه ۱۳۹۶ پوشپا کمال داهال معروف به «پراچاندا» نخست‌وزیر نپال تنها پس از ۹ ماه حضور در قدرت و پیش از پایان دور آخر انتخابات محلی به خاطر اختلاف میان دولت وی با دادگاه عالی نپال از سمت خود استعفا داد.
در خصوص تصمیمات قضایی نپال جزو کشورهایی است که مجازات اعدام در آن وجود ندارد.
مردم
مردم نپال اغلب پیرو آیین هندو هستند. از نگاه ظاهری تفاوت چندانی بین نپالی‌ها و مردمان شمال شرق هند وجود ندارد.
مردم نپال دارای نام‌های بسیار شبیه به هم هستند. نام وسط «بهادر» نامی بسیار مرسوم در بین نپالی‌ها است. گورونگ (Gurung) که اشاره به قومیت گورونگ دارد نام خانوادگی بیش از ۱۵ درصد نپالی‌هاست. از دیگر نام‌های متداول می‌توان به تاپا (Thapa) و تمنگ (Tamang) اشاره کرد.
جمعیت نپال از چندین قوم شکل گرفته، و بخش بزرگی از آن‌ها را شرپاها تشکیل می‌دهند که سال‌ها قبل از تبت به نپال مهاجرت نموده‌اند و در مرزهای شمالی نپال ساکن هستند. مذهب اصلی مردم نپال هندو است و بودائیان تنها در نوار شمالی ساکن هستند. آنها در ارتفاع بالای ۴۰۰۰ متر ساکن هستند و عمدتاً علاوه بر کشاورزی به اموراتی نظیر راهنمایی گردشگران و کوهنوردان می‌پردازند.
در نپال حدود ۶۰ زبان و گویش وجود دارد. زبان نپالی در طول دو قرن اخیر، همچون زبان ملی بوده‌است و بیش از ۵۰ درصد مردم نپال به این زبان صحبت می‌کنند. اما دولت تأکید ویژه‌ای بر زبان سانسکریت دارد. این زبان در مدارس اجباری شده‌است درحالی‌که زبان نپالی از حالت اجبار در مدارس خارج شده‌است.
اکثر بودایی‌ها در پایتخت زندگی می‌کنند که بزرگ‌ترین معبد آن‌ها «شمبو» نیز در پایتخت قرار دارد که با کمک کشور چین و ژاپن بر بالای کوهی ساخته شده‌است. ژاپنی‌ها بدون دریافت هر گونه وجهی خیابان‌های اصلی، ترمینال و برخی بناهای دیگر را در پایتخت نپال ساخته‌اند.
اکثر مسلمانان در شهری به نام نیپاگنج (در جنوب و مرز هند) ساکن و گروهی دیگر از آنان نیز در شهری به نام جنکپور ساکن هستند.
فرهنگ
نپال یک کشور کوچک در منطقه هیمالیا است که بین هند و چین واقع شده و نمونه‌ای از گوناگونی فرهنگی، و جامعه‌ای چند قومی و طبقاتی در طول تاریخ بوده‌است. حدود ۱۴۰ گروه مختلف قومی طبقاتی در این کشور وجود دارند که به مدت ۲۰۰۰ سال در کنار هم زندگی کرده‌اند و سنت‌های فرهنگی مجزا و در عین حال به هم مرتبط خود را حفظ کرده‌اند. این آمیزه در مجموع «فرهنگ نپالی» را به وجود آورده‌است. یک فرهنگ که از جنوب شدیداً تحت تأثیر تمدن هندو کشور هند و از شمال تحت تأثیر تمدن بودایی‌های تبتی است. از نظر سنت فرهنگی یا تمدن، می‌توان نپال را فصل مشترک بین تمدن هندو و بودائی در نظر گرفت.
پس از یکپارچه‌سازی نپال توسط نارایان‌شاه در سال ۱۷۶۸، ساختار اجتماعی نپال به تدریج تحت تأثیر الگوی هندو تحت عنوان «سنت بزرگ» قرار گرفت؛ بدون آن‌که مزاحمتی جدی برای فرهنگ‌های محلی به وجود آورد. این انتقال آرام تحت تأثیر آئین قانونی ۱۸۵۴ قرار گرفت و همه مردم نپال را به طبقه (کاست) تقسیم می‌کرد. هر شهروندی، با هر پشتوانه فرهنگی که این اصول آئین‌نامه را نقض می‌کرد، بشدت تنبیه، تکفیر یا تنزل مقام دریافت می‌کرد.
دربارهٔ زادگاه بودا و وجود تاریخی این شخصیت اختلاف نظر وجود دارد. اما نپالی‌ها و یونسکو، شاخه فرهنگی سازمان ملل متحد، لومبینی، شهری در نپال را محل تولد بودا می‌دانند و دولت نپال تصمیم گرفته‌است این محل را قبله‌ای برای بودایی‌های جهان کند. براساس یک سنت قدیمی هندویی که در نپال نیز رواج دارد و چائوپاتی نامیده می‌شود، زنانی که وارد دوره قاعدگی می‌شوند، یا تازه فرزند به دنیا آورده‌اند، ناپاک یا عامل بدشانسی محسوب می‌شوند. به همین دلیل بسیاری از این زنان در این دوران مجبور به ترک خانه و زندگی در اتاقک‌های متروکه یا طویله می‌شوند. این سنت قدیمی در سال ۲۰۰۵ از سوی دولت نپال غیرقانونی اعلام شده بود اما هیچ جریمه‌ای برای آن در نظر گرفته نشده بود. اما در اوت ۲۰۱۷ (مرداد ماه ۹۶) مجلس نپال مقرر کرد هر شخصی که زنی را به دلیل قاعدگی مجبور به ترک خانه کند به سه ماه زندان و پرداخت ۳۰ دلار جریمه می‌شود.
قرن هاست که در نپال، دختربچه‌هایی که سن بعضی از آن‌ها به زیر یک سال می‌رسد، به عنوان بت زنده یا کوماری انتخاب شده و توسط مردم و حتی پادشاه پرستیده می‌شوند. بعد از انتخاب شدن، کوماری داخل معبد محبوس شده، و فقط چندین بار برای مراسم خواص به دنیای بیرون، برده می‌شود. مسئولیت اصلی کوماری، حفاظت از شهر و کشور است و در کل کشور، فقط ۳ کوماری رسمی وجود دارد. مورخین بر این باورند که این سنت، از قرن دوازدهم، توسط بودایی‌ها شروع شد.
گردشگری
پاگوداها (معابد بودایی) و استوپاهای (مقبره‌های بودایی) حجیم یادآور عصر طلایی معماری نپال هستند. این بناها به‌دست صنعت‌گران «نِوار»، ساکنین اصلی دره کاتماندو ساخته شده‌اند.
مسکیانه
مسکیانه یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه مسکیانه واقع شده‌است. مسکیانه ۱۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸٬۳۱۵ نفر جمعیت دارد.
نپال
گردشگری
سه شهر کاتماندو، پاتان و بختاپور دارای اهمیت تاریخی هستند و یادبودهایی عظیم هنری و با ارزش فرهنگی در آن به جا مانده‌اند. در هر محل معابدی به چشم می‌خورند که به ساحت ایزد یا ایزدبانوان تقدیم شده‌اند. بیشترین نقاط جذب گردشگر محوطه‌های میراث جهانی «پاشوپاتینات»، «سوویام بونات»، «بودهانات» چانجونارایان و میدان «دوربار» واقع در کاتماندو، پاتان و بختاپور هستند.
صنایع دستی یکی از صادرات اصلی نپال است که عمدتاً محصولات فلزی و کنده‌کاری روی چوب است. اهالی «نِوار» سنت‌های باستانی حکاکی روی سنگ، چوب و فلز را که از نیاکانشان به ارث گرفته‌اند، همچون امری مقدس می‌انگارند. برخی از بهترین هنرها و صنایع نپالی به شکل حکاکی روی چوب، مجسمه‌های فلزی، جواهر، چاقوی معروف گورخا (خوکوری)، سفالینه، کاغذهای برنجی دست‌ساز، تانگ‌کا و پائووا، فرش‌های پشمی و پوشاک عرضه می‌شوند.
در سالهای گذشته صنعت گردشگری و خصوصاً کوهنوردی رونق زیادی گرفت. کشور نپال از صنعت کوهنوردی درآمد زیادی داری، به طوری که برای صدور مجوز صعود کوهنوردان به اورست مبلغ ۲۵هزار دلار دریافت می‌کند. همچنین رشد سریع گردشگردی باعث شده در سال ۲۰۱۲ تعداد ۵۹۸٬۲۰۴ گردشگر از کشور نپال بازدید کنند که به نسبت سال قبل از آن ۱۰٪ افزایش داشته.
کمپو
کمپو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نپال
منابع
Wikipedia contributors, "Nepal," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Nepal&oldid=497080644 (accessed June 12, 2012).
قنات باقرآباد
قنات باقرآباد می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرمان گم‌شده
فرمان گم‌شده فیلمی در ژانر جنگی به کارگردانی مارک رابسون است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد.
فیلمنامه این درامِ جنگی را نلسون گیدینگ نگاشته‌است. رمان «دسته‌های صدنفری» اثر ژان لارتوگای نویسنده فرانسوی الهام‌بخش گیدینگ در نگارش فیلمنامه «فرمان گمشده» بوده‌است. داستان فیلم فرمان گمشده به دوران نبرد ارتش فرانسه در دهه ۱۹۵۰ میلادی در منطقه هندوچین با چریک‌های ویت مین و سپس در الجزایر با جنبش مقاومت این کشور مربوط می‌شود.
داستان فیلم
آنتونی کوئین در این فیلم نقش سرهنگ دوم پیر راسپگوی را بازی می‌کند. او به عنوان فرمانده در نبردی سخت در دین بین فو بسیاری از نیروهای خود را از دست می‌دهد و با قطع ارتباط از ستاد فرماندهی مرکزی تصمیم می‌گیرد تا خود نیروهای باقیمانده‌اش را از مهلکه نجات دهد و تسلیم ویتنامی‌ها می‌شود.
بعد از بازگشت از هند و چین سرهنگ راسپگوی در فرانسه مورد توبیخ قرار می‌گیرد. آخرین فرصت او برای ادامه خدمت در ارتش موفقیت در نبرد با استقلال طلبان الجزایر است که با شکست فرانسه در ویتنام به حرکت درآمده اند.
پس از پاره ای از دریگری‌ها فرانسوی‌ها متوجه می‌شوند که رهبر چریک‌های الجزایری کسی نیست جز مهدی هم قطار سابق آنان در ارتش فرانسه در نبرد دبین فو! در این میان سروان اسکلاویه (آلن دلون) در رابطه ای عاشقانه با عایشه خواهر مهدی درگیر می‌شود که از او برای انتقال مواد منفجره در الجزیره سوءاستفاده می‌کند…
بیشتر
ترکیبی از بازیگران سینمای آمریکا و اروپا در این فیلم نقش آفرینی کرده‌اند. آنتونی کوئین و جرج سیگال در نقش ستوان الجزایری بن مهیدی بازیگران آمریکایی فیلم هستند که در کنار بازیگران فرانسوی همچون آلن دلون در نقش سروان اسکلاویه، میشل مورگان در نقش کنتس دوکلرفون، موریس رونه در نقش سروان بوآفورا و کلودیا کاردیناله در نقش عایشه، گرگوار اصلان در نقش دکتر علی بن سعد و ژان سروه در نقش ژنرال میلس در این فیلم جنگی بازی کرده‌اند. صحنه‌های فیلم «فرمان گمشده» در آلمیرا، مادرید و اندلس اسپانیا تصویربرداری شده‌اند. مارک رابسون و جان سولان تهیه‌کننده این فیلم بوده‌اند. فرانس واکسمن آهنگسازی، رابرت سورتیس فیلمبرداری، دوروتی اسپنسر تدوین، جان استول طراحی تولید، هاروی وودز انتخاب بازیگران و تعیین نقش‌ها، تانین آوتره طراحی لباس و ورنون دیکسون طراحی صحنه فیلم سینمایی «فرمان گمشده» را بر عهده داشته‌اند. «فرمان گمشده» فیلمی مستندگونه است و بر اساس ماجراهای واقعی ساخته شده‌است. این فیلم چهار سال بعد از استقلال الجزایر منتشر شد و به دلیل نمایش خشونت سربازان فرانسوی تا ده سال در این کشور اجازه انتشار نداشت. آنتونی کوئین با ارایه یکی از درخشان‌ترین بازی‌های خود فیلم «فرمان گمشده» را به اوج رسانده‌است.
جیمی آن آلمن
جیمی آن آلمن (Jamie Anne Allman) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به تب چمنزار اشاره کرد.
قصر جمیلان
قصر جمیلان سنبلستان مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، سنبلستان، خیابان عبدالرزاق، کوی درب قصر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
دیپ ریور، واشینگتن
دیپ ریور (به انگلیسی: Deep River) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واهکیکوم، واشینگتن واقع شده‌است. دیپ ریور ۳۵٫۰۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۴ نفر جمعیت دارد و ۶۱٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فلسفه مصر باستان
از فلسفه مصر باستان تقریباً هیچ چیز شناخته شده نیست بجز دستاوردها و آثار فکری اندکی؛ با این وجود بررسی و تحلیل همان آثار نشان می‌دهد که در مشرق زمین قرن‌ها قبل از پیدایش فلسفه در یونان باستان، دیدگاه و نگرش فلسفی وجود داشته و فلاسفه مصر با اینکه به شهرت افلاطون یا ارسطو نمی‌باشند و فاصله‌ای بیش از دوهزار سال با این اندیشمندان دارند؛ اما رویکرد و نظریات مفید و در خور توجهی را ارائه داده‌اند. با ذکر این مطلب بسیاری از محققان معتقدند فلسفه یونان باستان ریشه‌هایش را در مصر داشته‌است، ایشان همچنین بر این اعتقادند که مصر نفوذ اندکی بر فلسفه‌های اروپا و آسیا داشته‌است.
قدیمی‌ترین اثر فلسفی مصر که مربوط به تقریباً ۲۵ قرن پیش از میلاد است توسط فیلسوف مصر باستان پتاه‌هتپ (اواخر قرن ۲۵ و اوایل قرن ۲۴ پیش‌ از میلاد) نوشته شده‌است، ویل این اثر جامع در مورد رفتار اخلاقی و فلسفه اخلاق، تحت عنوان تعلیم‌های پتاه‌هتپ (The Maxims of Ptahhotep) شناخته شده‌است. این اثر؛ که معتقدند توسط نوه‌اش با نام پتاه‌هتب چفی (Ptahhotep Tshefi) گردآوری شده؛ یک سری از ۳۷ نامه یا ماکسیم خطاب به پسرش، آخت‌هتپ (Akhethotep) می‌باشد؛ که دربارهٔ موضوعاتی همانند رفتار هر روزه و روال‌های اخلاقی صحبت می‌کند.
ویژگی‌ها
فلسفه مصر باستان به عنوان آغاز فلسفه، توسط یونانیان باستان اعتبار یافت.
انعطاف‌پذیر بودن، عمل گرا بودن و توجه کردن به احساسات از ویژگی‌های این فلسفه محسوب می‌شود.
فلسفه بدبینی
بدبینی فلسفی جدیدی نیست. در مصر باستان هم بدبینی وجود داشته‌است. ایپوور رهبر و پیشوای فلسفه بدبینی بوده‌است. این حکیم معروف، از اعماق وجود فریاد می‌زده‌است که: این فیلسوف ظاهراً اولین حکیمی بوده‌است که نسبت به تمدن بشر اظهار بدبینی می‌کرده و طرفدار نابودی بشر بوده‌است. دیدگاه و رویکردهای بدبینانه او نسبت به زمان خود شگفت‌انگیز است.