cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جگوار مارک هشت
موتور و انتقال قدرت
سرسیلندر جدید بوسیلهٔ یک کاربراتور دوقلوی اس‌یو تجهیز شد تا قدرت آن به 190 bhp برسد.
گزینه‌های قابل انتخاب برای جعبه دندهٔ این خودرو شامل یک نمونهٔ تقویت‌شده و یک نمونهٔ ۳ سرعته اتوماتیک ساخت بورگ‌وارنر می‌شد.
تولید
جگوار مارک هشت پس از ۲ سال و تولید ۶٬۲۲۷ دستگاه، با جگوار مارک نه جایگزین شد.
پل بورژه
پل شارل ژوزف بورژه نویسنده و مقاله‌نویس قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
زندگی
او در امیان در شهرستان سم از استان پیکاردی، فرانسه به دنیا آمد. پدر او، استاد ریاضیات بود، بعد به یک پست در کالج در کلرمون فران، جایی که بورژه در آن آموزش‌های اولیه خود را دریافت کرد منصوب شد. او پس از آن در دبیرستان فرانسوی لویی لو گراند و مدرسهٔ مطالعات عالی فرانسه مشغول به تحصیل شد. در ۱۸۷۲–۱۸۷۳ او یک منظومه شعر به نام در «کنار دریا» که مورد توجه قرار گرفت، را سرود. اثر او، «اعتراف»، در سال ۱۸۸۲ منتشر شد. ضمناً او با روزنامه‌نگاری ادبی کسب شهرت کرد و در سال ۱۸۸۳ با چاپ، «تست روانشناسی معاصر»، که به مطالعه نویسندگان برجسته می‌پرداخت برای اولین بار موجب ایجاد موج نو نمایشنامه انتقادی شد. در سال ۱۸۸۴ بورژه سفری طولانی به بریتانی داشت، جایی که او اولین داستان خود، «جبران ناپذیر»، را نوشت؛ و سپس کتاب‌های «انگیم بیرحم» در سال ۱۸۸۵ و پس از آن «آندره کورنلیس» در سال ۱۸۸۶ و «دروغ» در سال ۱۸۸۷ با الهام از زندگی اکتاو میربئو را نوشت که بسیار مورد استقبال قرار گرفت.
بورژه، در سال ۱۸۶۷ کلیسای کاتولیک را رها کرده بود، در سال ۱۸۸۹ بازگشت تدریجی به آن را آغاز کرد، او در سال ۱۹۰۱ به‌طور کامل یک کاتولیک شد. در سال ۱۸۹۳، در مصاحبه‌ای که در آمریکا انجام داد، او در مورد تغییر عقیده خود گفت: اینها موضوع رمان «شاگرد» او بود که در سال ۱۸۸۹ نوشت و همان‌طور که در مصاحبه خود در آمریکا گفت، این کتاب دقیقاً پس از رها کردن اندیشه دست‌خوش پیشامد بودن و راحت طلبی در تجاهل گرایی نوشته شد. موضوع کتاب داستان یک فیلسوف به نام آدرین سیکست است که هوادار ماتریالیسم و پوزیتیویسم است که تأثیر بدی بر روی یک دانش آموز به نام، رابرت گلسون می‌گذارد. اعمال او، به نوبه خود، منجر به مرگ غم‌انگیز یک زن جوان شد.
این کتاب باعث پدید آمدن یک جنبش در فرانسه شد و پرفروشترین کتاب لقب گرفت. برای نمونه مورد توجه گلدستون رمان‌نویس مشهور قرار گرفت. در سال ۱۸۹۱ کتاب «احساس ایتالیا "، که یادداشت‌های او در سفر به این کشور بود، جنبه دیگری از توانایی او را نشان داد. در همان سال او کتاب‌های «قلب زن"، «سایه جدید» و کتاب «انواع» که شخصیت مردها را در ادامه شخصیت زنان (سایه، ۱۸۹۰) شرح می‌کرد، نوشت. رمان‌های بعدی او عبارتند از «سرزمین موعود» (۱۸۹۲)؛ «جهانشهر» (۱۸۹۲)، یک رمان روان شناختی به نام «یک عشق غم‌انگیز» (۱۸۹۶)؛ «دوشیزه آبی» (۱۸۹۷)؛ «شبح» (۱۹۰۱)؛ «دو خواهر» (۱۹۰۵) و چند جلد داستان کوتاه دیگر مانند «عوارض احساساتی» (۱۸۹۶)، «درام خانوادگی» (۱۸۹۸)، و «یک تاجر» (۱۹۰۰)؛ «گام» (۱۹۰۲) که یک مطالعه از ناتوانی خانواده‌ها در تطبیق در نتیجه سرعت بیش از حد تغییر از طبقه دهقانان به شرایط جدید بود. روش این کتاب بزرگ معاصر توسط کتاب «طلاق» (۱۹۰۴)، با موضوع دفاع از جهت‌گیری کاتولیک‌ها که طلاق تخلف از قوانین طبیعی است تقلید شد. کتاب «مطالعات و پرتره"، اولین بار در سال ۱۸۸۸ منتشر شده‌است، که شامل برداشت‌های بورژه از اقامتش در انگلستان و ایرلند بود، به خصوص از خاطراتی که یک ماه در آکسفورد گذراند و «خارج» (۱۸۹۵)، کتابی در دو جلدی، که نوشته انتقادی او از سفر خود به ایالات متحده در سال ۱۸۹۳ بود. او در سال ۱۸۹۴ به فرهنگستان فرانسه وارد شد، و در سال ۱۸۹۵ به درجه لژیون دونور که بالاترین نشان کشور فرانسه است رسید.
در ماه مارس ۱۹۱۴، او در دفتر روزنامه فیگارو مشغول کار بود که سردبیر روزنامه، دوست او گاستون کالمت با شلیک گلوله توسط هنریته کلو همسر رئیس‌جمهور سابق فرانسه کشته شد. دادگاه قتل او باعث رسوایی بزرگی در آن زمان شد.
جگوار ایکس‌جی
جگوار ایکس‌جی (Jaguar XJ) خودرویی است که از سال ۱۹۶۸تا ۲۰۱۹ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
میپلتون، داربی‌شر
میپلتون (به انگلیسی: Mapleton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Derbyshire Dales واقع شده‌است. میپلتون ۱۴۷ نفر جمعیت دارد.
پروکتر اند گمبل
پروکتر اَند گَمبل یا به‌اختصار پی‌اندجی شرکت آمریکایی چندملیتی در حوزۀ صنعت کالاهای مصرفی است، که دفتر مرکزی آن در شهر سینسیناتی، در ایالت اوهایو، قرار دارد. این شرکت در سال ۱۸۳۷ میلادی، توسط ویلیام پروکتر و جیمز گمبل تأسیس شد و اکنون محصولات بسیار گوناگونی، از محصولات پرینگلز تا تولیدات کیلوگ را تولید می‌کند.
پی‌اندجی همچنین در فهرست تحسین‌برانگیزترین شرکت‌های جهان، که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد؛ رتبه پنجم را از آن خود کرد. این کورپوریشن با بسیاری از ابداعات تجاری شامل مدیریت نام تجاری و برنامه‌های تلویزیونی اعتبار یافته‌است.
تاریخچه
شرکت پروکتر اند گمبل، در سال ۱۸۳۷ با همکاری ویلیام پروکتر یک سازنده شمع و جیمز گمبل یک سازنده صابون تأسیس شد. رقابت شدید بین این دو نفر، در خانواده‌ای که با آن وصلت کرده بودند، باعث ناسازگاری شد و پدر دو دختر، (اولیویا و الیزابت نوریس) تصمیم گرفت آن‌ها را به کسب و کار خود، دعوت کند.
این ماجرا باعث شکل‌گیری شرکت پی اند جی شد. ۲۰ سال بعد شمار کارکنان شرکت به ۸۰ نفر و فروش آن به یک میلیون دلار رسید. در دهه ۱۸۸۰ محصول جدیدی از سوی شرکت به بازار عرضه شد، که بسیار مورد استقبال قرار گرفت. این محصول، صابون ارزان قیمتی (صابون آیووری) بود، که در آب شناور می‌ماند.
در سال ۱۸۸۷، پسر پروکتر، یک برنامه سهیم کردن کارگران در سود کارخانه‌ها را برای کارکنان، دایر کرد. او امیدوار بود، با دادن بخشی از سهام شرکت به کارکنان، آن‌ها کمتر به سمت اعتصاب کارگری بروند.
شرکت در دهه ۱۸۹۰ بیشتر بر تولید صابون تمرکز کرد و بیش از ۳۰ نوع مختلف صابون روانه بازار کرد. در سال ۱۹۱۱ از روغن‌های گیاهی و چربمایه، به‌جای روغن‌های حیوانی، در عرضه محصولات خود استفاده کرد. در همین سال‌ها بود، که شعبه‌های مختلف شرکت در خارج از آمریکا تأسیس و پی‌اندجی به یک شرکت بین‌المللی تبدیل شد.
در سال ۱۹۱۵ پسر بنیان‌گذار، جیمز گمبل، مؤسسه خیریه‌ای را، دایر کرد، که امروزه نیز در ایالات متحده از شهرت ویژه‌ای برخوردار است.
با توسعه برق، نیاز به شمع کمتر می‌شد. شرکت در ۱۹۲۰ تولید شمع را متوقف ساخت. در آغاز سده بیستم، کارخانه‌ها و تولید محصولات شرکت، گسترش یافت. در این هنگام، پی‌اندجی به دلیل داشتن آزمایشگاه‌های پژوهشی متعدد، برای تولید محصول جدید، مشهور بود.
در ۱۹۲۴، پروکتر اند گمبل به عنوان نخستین شرکت پیشتاز، پژوهش‌های بازار را انجام داد. این رویکرد متفکرانه، شرکت را توانمند ساخت، که درک از مشتری را بهبود بخشد و نیازهای او را پیش‌بینی کند و با عرضه محصولات خود، پاسخ مناسبی به آن بدهد.
در سال ۱۹۴۱، پروکتر اند گمبل یکی از نخستین شرکت‌هایی بود، که با ایجاد واحد ارتباط با مشتری، به‌طور رسمی به مکاتبه‌های مصرف‌کنندگان پاسخ می‌داد.
در سال ۱۹۷۳ با افزودن شماره تلفن‌های آزاد و در ۱۹۸۰ با استفاده از پست الکترونیکی، راه‌های ارتباطی با مشتریان، گسترش یافت و مشتری همچنان در قلب فعالیت‌های شرکت باقی‌ماند.
در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، محصول تاید از سوی شرکت به عنوان: معجزه شویندگی عرضه شد و مدل جدید این محصول، بسیار بهتر از محصولات مشابه بازار بود.
نخستین خمیردندان حاوی فلوراید با همکاری دانشگاه ایندیانا به نام کرست در سال ۱۹۵۵ به بازار عرضه شد. پس از آن، دستمال توالت و سایر محصولات کاغذی تولید و ارائه شدند.
در ۱۹۶۱ پوشک بچه با نام تجاری پمپرز روانه بازار شد. گرچه تا آن زمان، شرکت جانسون اند جانسون کهنه بچه را ارائه داده بود، که باید شسته می‌شد، اما عرضه پمپرز کار نگهداری کودک را بسیار آسان ساخت.
در سال ۱۹۸۴ برای نخستین‌بار، نام شرکت در فهرست ۱۰۰ شرکت برتر جهان قرار گرفت. در ۱۹۸۵، پی اند جی، شرکت ریچاردسون ویکز؛ سازنده محصولات بهداشتی شخصی را خریداری کرد.
در ۱۹۹۶ پروکتر و گمبل به دلیل ایجاد و توسعه فناوری‌ها، در محصولات مصرفی که به ارتقای زندگی میلیاردها مصرف‌کننده، در سراسر جهان کمک می‌کرد، به کسب مدال ملی فناوری نائل آمد.
در سال ۲۰۰۲ نخستین مرکز درمانی مجهز به ام‌آرآی برای تشخیص و درمان سریع عارضه‌های حیوانات خانگی، راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۰۵، پی‌اندجی، شرکت ژیلت را خریداری کرد.
در سال ۲۰۰۶ در راستای رویکرد انجام کار درست در دراز مدت، برنامه تأمین آب آشامیدنی سالم برای کودکان در برخی از فقیرترین کشورها، به اجرا درآمد.
در بازی‌های المپیک تابستانی لندن در سال ۲۰۱۲ شرکت پروکتر اند گمبل یکی از سرمایه‌گذاران و اسپانسرهای اصلی آن، به‌شمار می‌رفت.
حوزه‌های کسب‌وکار
حوزه‌های اصلی کسب و کار شرکت پروکتر اند گمبل عبارت است از:
پروکتر و گمبل صاحب یکی از قدرتمندترین پورتفولیوها (سبد محصول) است؛ از جمله: براون در ماشین‌های تراش شخصی، ژیلت در تیغ، فولجرز در قهوه، دوراسل در باتری، داونی یا لنور در نرم‌کننده، داون در مایع ظرفشویی، تاید در پودر شوینده، کرست در خمیردندان، اورال-بی در مسواک و نخ دندان، پمپرز در پوشک بچه (که با ۸ سال کار از سوی ۱۸۰ نفر محقق به دست آمد)، اولی در کرم پوست صورت و ده‌ها محصول مختلف در حوزه‌های دستمال کاغذی، دستمال توالت، دستمال مرطوب، محصولات کاغذی، انواع صابون، مراقبت از پوست و مو، کالاهای بهداشتی، خانگی و خانوادگی، خوشبوکننده هوا و …
بخش‌های مختلف شرکت، عبارت است از: دانش بازار مصرف، توسعه کسب و کار مشتری، مالی و حسابداری، منابع انسانی، اطلاعات و تصمیم‌گیری، بازاریابی، زنجیره تولید، خرید و تحقیق و توسعه.
چشم‌انداز
چشم‌انداز پروکتر اند گمبل چنین است: بهترین شرکت دنیا در عرضه کالاهای مصرفی و ارائه خدمات…!
هدف و اصول
پروکتر اند گمبل مدعی است، که به دنبال بهبود زندگی نسل کنونی و نسل‌های آینده است، آن‌ها می‌گویند: سه میلیارد نفر در روز، با محصولات ما سروکار دارند. یکی از عوامل اصلی که باعث شد میراث شرکت ده‌ها سال پایدار بماند، قدرت هدف پی اند جی بود.
هدف پی اند جی، جزئی از فلسفه وجودی او بود: اینکه ما که هستیم، که بوده‌ایم و برای نسل‌های آینده چه خواهیم کرد؟ ما مراقب مردم هستیم تا زندگی روزمره‌شان بهبود یابد. ما تماس‌مان را با مردم حفظ می‌کنیم. ما روش‌های انجام امور خانه، روز به روز، آسان‌تر می‌کنیم.
ارزش‌های اخلاقی و سازمانی
پروکتر و گمبل چیزی جز کارکنان و ارزش‌هایی که با آن زندگی می‌کنند، نیست. در سطح شرکت، بیانیه‌ای از اهداف، ارزش‌های اصلی و اصول کار وجود دارد، که همه از آن تبعیت می‌کنند.
نام‌های تجاری
۲۳ نام تجاری این شرکت درآمد خالص سالیانه‌ای بیش از یک میلیارد دلار دارند و ۱۸ نام تجاری دیگر درآمد خالص سالیانه‌ای بین پانصد میلیون تا یک میلیارد دلار دارند.
از جمله نام‌های تجاری این شرکت می‌توان به: براون، دوراسل، ژیلت، فیری، پمپرز، فیوژن، هد اند شولدرز، اورال-بی، دولچه و گابانا، پنتن، کرست، هربال اسنسز، ویکس، تاید، آریل، دانهیل، هوگو باس، عطر گوچی، عطر لاکست، عطر پوما، پرینگلز، عطر کریستینا آگیلرا، عطر آوریل لوین، عطر اسکادا اشاره کرد.
شهرستان پوپ، ایلینوی
شهرستان پوپ، شهرستانی در ایالت ایلی‌نوی ایالات متحده امریکا و بر طبق سرشماری ۲۰۱۰ این شهرستان ۴۴۷۰ نفر جمعیت داشته‌است.
طبق سرشماری ۲۰۱۰، مساحت این شهرستان ۹۶۹٫۴ کیلومتر مربع وسعت داشته که از این مقدار ۱٫۴۸ درصد آب و ۹۸٫۵۲ درصد خشکی می‌باشد.
همسایگان این شهرستان عبارتند از:
این شهرستان در ۱۸۱۶ از شهرستان گالاتین و شهرستان جانسون جدا شده‌است.گلکوندا، مرکز شهرستان
عادل شاذلی
عادل چدلی (عادل الشاذلي؛ زادهٔ September 16, 1976) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
حسن‌آباد نوش‌آباد
حسن‌آباد نوش آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اسلامیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۸۰ نفر (۲۵۸خانوار) بوده‌است.
سیارک ۵۶۸۴
سیارک ۵۶۸۴ پنج هزار و ششصد و هشتاد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۰ کشف شد.
کشف‌اسرار
کشف‌اسرار کتابی از روح‌الله خمینی است که در اوایل دهه ۱۳۲۰ خورشیدی و پس از پایان حکومت رضاشاه تألیف شده است.
این کتاب ردیه‌ای است بر جزوه‌ای که در سال ۱۳۲۲ در نقد عقاید شیعه امامیه، در هفته‌نامه پرچم، از علی‌اکبر حکمی‌زاده و با عنوانِ اسرار هزار ساله به چاپ رسیده بود.
در کشف‌اسرار، خمینی بیان کرده که امام دوازدهم مسؤلیت حفظ امت را به مجتهدان واگذار کرده‌است؛ هر چند مجتهدان باید خود را از دولت دور نگه دارند و آن را چون شر لازم قلمداد و تحمل نمایند. خمینی در کشف‌اسرار اقتدار سیاسی عالی برای علما در نظر می‌گیرد، اما تنها هنگامی می‌بایست آن را به کار بندند که حکومت آشکارا به حریم شریعت تجاوز می‌کند. خمینی در این کتاب می‌نویسد:
تام چدبان
تام چدبان (Tom Chadbon؛ زادهٔ February 27, 1946) بازیگر اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به خطاهای نرم‌افزاری، کازینو رویال، تس، دکتر هو، پدر براون، آدمکشان میدسامر، بازرس فویل، شاهد خاموش، شهر هالبی، تلفات، داستان‌های باورنکردنی، تیراندازی ماهی، نیروی عظیم و پوآرو اشاره کرد.
هماوردی پرسپولیس و تراکتور
هماوردی پرسپولیس و تراکتور مسابقه بین پرسپولیس و تراکتور به عنوان یکی از مهم‌ترین مسابقات فوتبال باشگاهی در ایران شناخته می‌شود. پرسپولیس با بیشترین گل زده به تراکتور رکورددار است.
تاریخچه
این رقابت از سال ۱۳۵۴ شروع شد اما از سال ۱۳۸۸ حساس شد وقتی که تراکتور پس از هشت سال به سطح اول فوتبال ایران برگشت و هواداران این تیم از این مهم بسیار شور و هیجان داشتند. برای اولین بار تیمی غیر از استقلال و پرسپولیس در بسیاری از ورزشگاههای ایران از جمله ورزشگاه آزادی خیل عظیمی از تماشاگر را همراه خود می‌دید به طوری که در بازی مانند شهرآورد تهران تعداد تماشاگران پرسپولیس و تراکتور برابر بود. شور و هیجان آنها به حدی بود که برنامۀ پربینندۀ نود نظرسنجی‌ای بر مبنای پرشورترین هواداران ایران طراحی کرد که در آن نظرسنجی تراکتور با اختلاف اول شد. همین امر دستاویزی شد تا سرمربی وقت آنها فراز کمالوند در آن برنامه مدعی شود که "ما علاوه بر این که پرشورترین هواداران را داریم پرهوادارترین هواداران را هم داریم". این اظهار نظر باعث شد تا در شبی دیگر این برنامه نظرسنجی‌ای مبنی بر پرهوادارترین تیم ایران ترتیب دهد که در آن نظرسنجی پرسپولیس و استقلال به ترتیب اول و دوم شدند. هواداران تراکتور نتیجه نظرسنجی دوم را برنتابیدند و طی مصاحبه ای که سوژه ی رسانه ها شد تلاش کردند دو تیم بزرگ پایتخت به آن ها به چشم رقیب نگاه کنند. از سوی دیگر با قویتر شدن تراکتور این رقابت بین آنها و غولهای پایتخت حساستر شد، تراکتور بارها در ورزشگاه آزادی با حضور تماشاگرانش برد و باخت هایی را کسب کرد تا در کورس رقابت باقی بماند. در سالهای بعد این رقابت از جانب تماشاگران کمی رنگ و بوی خشونت نیز به خود گرفت.
در اولین بازی تراکتور  و پرسپولیس  در تبریز بعد از بازگشت تراکتور به لیگ، جنجال و درگیری هواداران دو تیم به حدی بالا بود که تعداد بسیاری تماشاگر پرسپولیس  مصدوم  شدن و این اتفاق  در حدی وسیع بود که عملا باعث شد در سال های  آینده طرفداران پرسپولیس  به استادیوم  یادگار امام تبریز نروند.
در بهمن سال ۹۸ بازی پرسپولیس با تراکتور  تبریز دوباره به حاشیه کشید،اینبار تعداد بسیاری از هوادران  پرسپولیس  با شعار های نژاد‌پرستانه و سرود های قوميتی باعث ایجاد حواشی در مناطق مختلفی  از آذربایجان  شدند،بسیاری از کارشناسان  سیاسی بر این باورند که این حرکت تماشاگران پرسپولیس با وسعت بزرگی داشت را کار نهاد های امنیتی و اطلاعاتی  ایران توصیف کردند برای ایجاد تفرقه قوميتی برای برهم زدن جو سیاسی که در ایران به خاطر   حوادثی همچون‌ آبان ۹۸ و سقوط هواپیمای  اوکراینی    حاکم بود ترتیب داده اند.
در سال ۲۰۲۰ میلادی طبق نظر سنجی ای‌اف‌سی و ترانسفرمارکت ،تراکتور پرهوادار ترین تیم آسیا اعلام شد همین خبر باعث حمله هوادران  پرسپولیس  به پیچ اینستاگرامی ای ‌اف سی شد.
تراکتور با تحمیل کردن 5 شکست متوالی به پرسپولیس،بدترین آمار شکست متوالی این تیم مقابل تیم دیگر را به وجود آورد
در تاریخ بازیهای بین 2 تیم  بیشترین موفقیت متوالی به تراکتورسازی تعلق دارد .تراکتورسازی از 18 آذر ماه سال 1389 تا 20 اردیبهشت سال 1392 در 5 بازی متوالی برابر پرسپولیس بازی را با برد به پایان رساندند.نتایج تراکتورسازی در این مسابقات مقابل پرسپولیس به شرح زیر بود:
18 آذر 1389- هفته 18 لیگ 90-89: تراکتورسازی 1 پرسپولیس صفر
11 اذر 1390- هفته 15 لیگ 91-90: پرسپولیس صفر- تراکتورسازی یک
7 اردیبهشت 1391- هفته 32 لیگ 91-90: تراکتورسازی 4  پرسپولیس یک
13 آذر 1391-هفته 17 لیگ 92-91: پرسپولیس صفر- تراکتورسازی یک
20 اردیبهشت 1392- هفته 34 لیگ 92-91: تراکتورسازی 3 پرسپولیس یک
سرانجام پس از 5 برد پیاپی، بردهای متوالی تراکتور مقابل پرسپولیس به عدد 6 نرسید و این تیم در روز 2 مرداد 1392 تحت هدایت مجید جلالی در اولین هفته لیگ مقابل پرسپولیس تن به شکست داد
در سال 29 اردیبهشت سال 1401 بازی تراکتور و پرسپولیس در ورزشگاه یادگار امام تبریز به خاطر تشنج های که در خارج از زمین رخ داد توسط داور لغو شد.
نتایج مسابقات دوستانه
{|class="wikitable" style="text-align: center;" ! width="20" |بازی ! width="100" |تاریخ ! width="110" |پرسپولیس و تراکتور !گل‌های پرسپولیس !گل‌های تراکتور ! width="40" |محل برگزاری ! width="100" |نوع رقابت ! width="40" |توضیحات
گلزنان برتر
۱ سید صالحی ۲ گل با پیراهن تراکتور و ۱ گل با پیراهن پرسپولیس در این رقابت به ثمر رساند.
هت تریک‌ها
عنوان هت تریک به کسی تعلق می‌گیرد که ۳ گل یا بیشتر در یک مسابقه به ثمر برساند.
آمار
در تاریخ لیگ برتر پرسپولیس شش بار بیشتر از تراکتور موفق به کسب پیروزی شده است.
پیش از لیگ برتر پرسپولیس ۱۰ بار و تراکتور تنها یک بار در لیگ سراسری توانستند برنده شوند.
آناگنوریسما چمرانی
آناگنوریسما چمرانی گونه‌ای از شب پره‌های تیره شاپرکان جغدی، زیرخانواده Noctuinae است. این گونه در رشته‌کوه بینالود در استان خراسان رضوی در ناحیه شمال شرقی کشور ایران زندگی می‌کند.
هماوردی پرسپولیس و تراکتور
آمار
یحیی گل‌محمدی ۸ برد مقابل تراکتور به دست آورده تا بعد از پروین رکورددار باشد.
آناگنوریسما چمرانی
نام علمی این گونه به افتخار مصطفی چمران، فیزیک‌دان و فعال جنگی اهل ایران، نام‌گذاری شد.
هماوردی پرسپولیس و تراکتور
آمار
پرسپولیس بعد از ورود برانکو هر سه تیم تبریزی را در ورزشگاه یادگار امام شکست داده است.
در ۱۸ بازی اخیر بین پرسپولیس و تراکتور، سرخپوشان تبریزی تنها دو بار برنده شدند، یک بار در تبریز و یک بار در تهران.
در ده سال اخیر پرسپولیس هیچ‌کدام از مدعیان قهرمانی را به اندازه تراکتور شکست نداده است.
برادران شیردل (فیلم)
برادران شیردل (Bröderna Lejonhjärta) یک فیلم فانتزی به کارگردانی «اوله هلبوم» است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
فیلم سینمایی برادران شیردل در دهه ۱۳۶۰ اکبه‌صورت سریالی چهار قسمتی از برنامهٔ کودک و نوجوان شبکه دو صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش و در آبان ۱۳۹۹ توسط شبکه نمایش بازپخش شد.
خلاصه داستان
دو برادر به نام «اسکورپان» و «یوناتان» وارد دنیایی خیالی به نام «نانی‌یالا» می‌شوند که حکمرانی ظالم و سنگدل به نام «تنگیل»، با تکیه بر اژدهای مخوف و آتش‌افروزی به نام «کاتلا» و همچنین سواران سیاه‌پوش خود، مردم آن سرزمین را تحت سلطه و ستم خود قرار داده است. به تدریج و طی وقایعی، برادر بزرگتر (یوناتان) به مقابله بر می‌خیزد و هر دو برادر به همراه گروه مقاومت، دست به مبارزه با این فرمانروای ستمکار می‌زنند.
مکان فیلم‌برداری
این فیلم در کشورهای سوئد، دانمارک، ایسلند فیلم‌برداری شده است. در سوئد، محل تصویربرداری، استکهلم و شهرستان اسکونه بود. در دانمارک، تصویربرداری در شهر آرهوس در شبه‌جزیرهٔ یوتلاند انجام پذیرفت و در ایسلند، مکان فیلم‌برداری، ناحیهٔ دینگوتلیر در جنوب غربی آن کشور بود.
نظر منتقدان
در سوئد، منتقدان سینما برخورد و دیدگاه خوبی نسبت به فیلم داشتند. در مقایسهٔ داستان و شخصیت‌های فیلم با تاریخ معاصر، شخصیت «یوناتان» را با شخصیت چه گوارا و شخصیت «تنگیل» را با آدولف هیتلر، ژوزف استالین، آگوستو پینوشه، ریچارد نیکسون و صدام حسین مقایسه کرده‌اند.
حداکثرسازی سود
در علم اقتصاد، حداکثرسازی سود فرایند کوتاه مدت یا بلندمدتی است که توسط آن یک شرکت ممکن است سطوح قیمت، ورودی یا خروجی خود را به نحوی تغییر دهد که منجر به بالاترین سود کل ممکن (یا به‌طور خلاصه فقط سود) شود. در اقتصاد نئوکلاسیک، که در حال حاضر رویکرد جریان اصلی در اقتصاد خرد است، شرکت به عنوان یک «کارگزار عقلایی» (چه در یک بازار کاملاً رقابتی یا در غیر این صورت) فرض می‌شود و شرکت می‌خواهد سود کل خود را به حداکثر برساند. در اینجا سود کل تفاوت میان درآمد کل و هزینه کل تعریف می‌شود.
پیوند به بیرون
حداکثرسازی سود توسط تجوان پتینگر. [ https://www.riverlogic.com/blog/three-steps-to-mastering-profit-maximization/ Three Steps to Mastering Prescriptive Profit Maximization} توسط Riverlogic.
فتح تهران
فتح تهران یکی از رویدادهای جنبش مشروطه ایران است که طی آن نیروهای مشروطه‌خواه از گیلان و نیروهای بختیاری از اصفهان در نزدیکی تهران به یکدیگر پیوستند و با فتح تهران، پایتخت سلطنت قاجار را در تاریخ ۲۵ تیر ۱۲۸۸ از کنترل محمدعلی شاه خارج کردند. در پی این رویداد، محمدعلی شاه از سلطنت خلع شد و با افتتاح مجلس شورای ملی دوم، استقرار حکومت سلطنت مشروطه در ایران، پس از وقفه‌ای چند ماهه، دوباره از سر گرفته شد.
در پی کشمکش‌های متعددی که در سال‌های ۱۲۸۶ و ۱۲۸۷ بین محمدعلی شاه قاجار و مجلس شورای ملی روی داده بود، در روز دوم تیر ۱۲۸۷ شاه مجلس شورای ملی را منحل و در تهران حکومت نظامی اعلام کرد. اگرچه شاه اعلام کرده بود همچنان به مشروطه وفادار است، بسیاری از مشروطه‌خواهان در تهران و سایر شهرهای ایران دستگیر یا فراری شدند. در تبریز، اما نیروهای حکومتی نتوانستند کنترل شهر را در دست گیرند و مجاهدان مشروطه به رهبری ستارخان و باقرخان، دست به مقاومت مسلحانه زدند. مقاومت مردم تبریز امید مشروطه‌خواهان را زنده نگه داشت و در حالی که فعالان سیاسی تبعیدی و علمای نجف کودتای محمدعلی شاه را محکوم می‌کردند، در رشت و اصفهان، جنبش‌هایی شکل گرفت که نهایتاً به تسخیر این شهرها توسط مشروطه‌خواهان انجامید.
در روز ۱۵ اردیبهشت ۱۲۸۸، چندصد نفر از نیروهای مشروطه‌خواه رشت به فرماندهی محمدولی خان تنکابنی و یپرم خان قزوین را تصرف کردند تا در گام بعدی به سمت تهران حرکت کنند. از جنوب نیز نیروهای بختیاری، به رهبری سردار اسعد بختیاری در ۳۱ اردیبهشت ۱۲۸۸ از اصفهان به سمت تهران حرکت کرد و در نهایت به اردوی گیلان که از کرج عبور کرده بود و به نزدیکی تهران رسیده بود، پیوست. سردار مریم بختیاری و تعدادی از نیروهای بختیاری، قبل از ورود نیروهای مشروطه‌خواه، مخفیانه وارد تهران شدند تا به محض شروع درگیری‌ها بتوانند در داخل شهر، در اطراف مجلس سنگربندی کنند. نیروهای مشروطه‌خواه در روز ۲۲ تیر موفق شدند وارد تهران شوند. زد و خورد در شهر به مدت سه روز ادامه یافت تا این که در روز ۲۵ تیرماه، محمدعلی شاه به سفارت روسیه پناهنده شد و پایتخت به کنترل مشروطه‌خواهان درآمد. در پی فتح تهران، مجلس عالی تشکیل شد که محمدعلی شاه را از سلطنت خلع و فرزندش احمد میرزا به سلطنت منصوب کرد. عضدالملک، نایب‌السلطنه، محمدولی خان تنکابنی رئیس دولت و وزیر جنگ، سردار اسعد بختیاری وزیر داخله و یپرم خان رئیس نظمیه تهران شدند.
یکی از ویژگی‌های منحصربفرد این رویداد، مداخله ایل بختیاری در جنبش مشروطه بود که اولین مشارکت یکی از ایل‌های ایرانی به نفع جریان مشروطه محسوب می‌شود؛ تا قبل از آن ایلات ایران یا مداخله‌ای در مشروطه نداشتند یا به نفع محمدعلی شاه در میدان حاضر می‌شدند.
تهران
در پی کشمکش‌های متعددی که در سال‌های ۱۲۸۶ و ۱۲۸۷ بین محمدعلی شاه قاجار و مجلس شورای ملی روی داده بود، در ۴ خرداد ۱۲۸۷ محمدعلی شاه از تهران به باغ شاه رفت و پنج روز بعد طی یک اعلامیه تلگرافی به کل کشور، مشروطه‌خواهان را سبب تزلزل ملت و حکومت ایران دانست. محمدعلی شاه پس از تقویت قوای نظامی، به بریگاد قزاق به فرماندهی لیاخوف مأموریت داد مقاومت مجلس را در هم بشکند. در روز دوم تیر ۱۲۸۷ مجلس به توپ بسته شد، مشروطه‌خواهان پس از متحمل شدن تلفات زیادی شکست خوردند و جمعیتی انبوه، مجلس شورای ملی، دفاتر احزاب مشروطه‌خواه و منزل سران مشروطه را غارت کرد. در پی پیروزی کودتا، شاه مجلس شورای ملی را منحل و در تهران حکومت نظامی اعلام کرد. لیاخوف فرماندار نظامی تهران شد و ۳۹ نفر از مشروطه‌خواهان به اسارت درآمدند.
با پیروزی قوای دولتی، نیروهای مشروطه‌خواه تحت تعقیب قرار گرفتند و بسیاری از آنان دستگیر، شکنجه و کشته شدند. در شهرهای دیگر مانند انزلی و اردبیل هم مشروطه‌خواهان شاخص شکنجه و اعدام شدند. عده دیگری نیز به کشورها یا سفارتخانه‌های خارجی پناه بردند یا به نحوی پنهان شدند تا از گزند نیروهای دولتی در امان بمانند. دفاتر روزنامه‌ها و انجمن‌ها در هم شکسته و غارت شد. محمدعلی شاه ابتدا اعلام کرد که به مشروطه وفادار است و تا سه ماه آینده، مجلس جدیدی را ترتیب خواهد داد.
در حالی که با به توپ بستن مجلس، مشروطه‌خواهان در تهران و بسیاری از شهرهای دیگر کشور، طی مدت کوتاهی شکست خوردند و دستگیر یا متواری شدند، اما در تبریز مجاهدان مشروطه خواه، نیروهای سلطنتی را عقب راندند و به مشروطه‌خواهان در دیگر نقاط کشور انگیزه و امید بخشیدند. با موفقیت مشروطه‌خواهان در آذربایجان، اصفهان و گیلان، ناآرامی‌ها در نقاط دیگر کشور هم اوج گرفت و شهرهای بوشهر، بندرعباس، کرمانشاه و مشهد هم از کنترل نیروهای دولتی خارج شد. منابع مالی دربار رو به اتمام رفت و بانک‌های خارجی هم وام جدیدی برای تأمین مخارج نیروهای قزاق نپرداختند.
اصفهان و ایل بختیاری
بختیاری‌ها مجموعه‌ای از طایفه‌های مختلف بودند که در ناحیه رشته کوه زاگرس در جنوب اصفهان تا شمال خوزستان زندگی می‌کردند. سه شاخه مهم خانوادگی در بین بختیاری‌ها عبارت بود از ایلخانی، حاجی ایلخانی و ایلبگی. در پی پیمانی که پس از درگذشت حسین‌قلی خان بختیاری بین خانواده‌های ایلخانی و حاجی ایلخانی بسته شد، مقام ایلخانی و ایلبگی بین دو خانواده تقسیم شد به طوری که مقام ایلخانی به مسن‌ترین فرد از این دو خانواده و مقام ایلبگی به خانواده دیگر می‌رسید؛ بنابراین، خانواده ایلبگی از قدرت در ایل بختیاری کنار گذاشته شده بود. در سال ۱۲۸۷ بختیاری‌ها محافظت از جاده اهواز-اصفهان و همچنین محافظت از تأسیسات نفتی شرکت دارسی را بر عهده داشتند که منافع سرشار آن به خانواده‌های ایلخانی و حاجی ایلخانی می‌رسید. بین این دو خانواده نیز رقابت برای در دست داشتن قدرت در جریان بود. در این سال، محمدعلی شاه، صمصام‌السلطنه را از مقام ایلخانی برکنار کرد و سردار ظفر را که دسته‌ای از تفنگچیان بختیاری را به نشانه وفاداری به شاه، به محاصره تبریز فرستاده بود، به مقام ایلخانی منصوب نمود. بنابراین صمصام‌السلطنه با ضرغام‌السلطنه، رئیس خانواده ایلبگی متحد شد و تصمیم گرفت به نفع مشروطه‌خواهان اصفهان وارد کارزار شود.
مهدی ملک‌زاده، مداخله بختیاری‌ها در جنبش مشروطه را بسیار تأثیرگذار و در عین حال غافل‌گیرکننده می‌داند؛ چرا که بر خلاف مردم آذربایجان و گیلان، بختیاری‌ها آگاهی چندانی از افکار آزادی‌خواهانه و مشروطه‌خواهانه نداشتند و اکثر خوانین آنها با دربار محمدعلی شاه ارتباط نزدیکی داشتند.
سهراب یزدانی معتقد است که اگرچه در بین سران و خان‌های بختیاری، درجاتی از آگاهی سیاسی وجود داشت؛ چنان‌که زنان خان‌ها روزنامه و کتاب می‌خواندند و خواستار حق رای برای زنان بودند، اما این سطح از آگاهی را نمی‌توان به همه طبقات بختیاری‌ها تعمیم داد. به اعتقاد یزدانی، توده ایل بختیاری فقیر و کم‌اطلاع بودند و از ماهیت مشروطه چیزی نمی‌دانستند. روحیه ظلم‌ستیزی که بر بختیاری‌ها حاکم بود، به‌طور مثال باعث شد گروهی از تفنگچیانی که برای مقابله با مقاومت مردم تبریز در برابر استبداد صغیر رهسپار شده بودند، در میانه راه نافرمانی کنند و راهی حرم عبدالعظیم شوند، اما به گفته یزدانی آنها «شیفته حکومت انتخابی یا پشتیبان حقوق مردم نبودند»؛ بلکه متزلزل شدن پایه‌های قدرت محمدعلی شاه باعث پیوستن بعضی از خان‌های بختیاری به مشروطه، به امید کسب سود مالی و سیاسی شد.
گیلان
گیلان جمعیتی کمتر از ۳۰۰ هزار نفر داشت که به دلیل مبادلات تجاری از طریق دریای خزر، اقتصادی شکوفا داشت. اقتصاد گیلان تابعی از نوسانات عرضه و تقاضا در کشورهای دیگر بود و نبض اقتصادی منطقه را بازرگانان خارجی در دست داشتند. افرادی با ملیت‌های مختلف در منطقه زندگی می‌کردند و چند مدرسه مدرن هم در رشت دایر بود. نیکیتین، یک مأمور سیاسی روسیه، گیلان را پیشرفته‌ترین منطقه ایران از حیث نفوذ افکار آزادی‌خواهانه دانسته بود.
طبقه‌های دهقانی و کارگری در گیلان، فعال بودند و حرکت‌های اعتراضی ترتیب می‌دادند؛ مثلاً دهقانان روستایی اجاره و مالیات به مأموران دولت پرداخت نمی‌کردند و آنها را به ده خود راه نمی‌دادند. در مواردی، با اربابان محلی درگیر شدند و اموالشان را به آتش کشاندند. در رشت خدمتکاران خانگی و در انزلی باربران بندر و قایق‌رانان اتحادیه تشکیل دادند و با هدف افزایش دستمزد اعتصاب کردند. ماهی‌گیران محلی به انحصار صیادی کمپانی لیانازوف اعتراض می‌کردند. فرقه اجتماعیون عامیون، انجمن ابوالفضل و اجتماعیون قفقاز از گروه‌های سیاسی فعال در گیلان بودند. مشارکت دهقانان در رویدادهای انقلاب مشروطه، یک ویژگی منحصربفرد در جنبش مشروطه ایران به‌شمار می‌رفت.
انجمن ایالتی رشت تنها انجمنی بود که یکی از رهبران آن؛ هارطون گالستیان، ارمنی بود. مجاهدان رشت با انتشار شب‌نامه، از حقوق برابر اقلیت‌های مذهبی دفاع می‌کردند. یهودیان و ارمنیان به انجمن رشت رفت و آمد داشتند.
یکی از اقدامات محمدعلی شاه، بعد از تعطیلی مجلس، منصوب کردن محمدعلی سردار افخم به حکومت گیلان بود. او اگرچه حاکمی خودکامه بود، اما نتوانست مانع فعالیت مخفیانه انجمن‌ها در رشت و بندر انزلی و نافرمانی دهقانان در منطقهٔ تالش شود. او برای سرکوب نافرمانی‌ها، به کمک مالک بزرگ منطقه تالش، سردار امجد، به آنجا لشکرکشی کرد. اما نیروهای دولتی مغلوب شدند و گریختند که این رویداد در از دست دادن ابهت و هیمنه حاکم گیلان تأثیرگذار بود.
تبریز
در اواسط فروردین ۱۲۸۸ (اواسط آوریل ۱۹۰۹) روسیه و انگلستان توافق کردند که گروهی از سربازان روس، وارد خاک ایران شوند و محاصره را بشکنند. آنها اطمینان دادند که حضور این نیروها در تبریز موقتی خواهد بود. این تصمیم در ابتدا مورد موافقت انجمن قرار نگرفت، اما در نهایت موافقت انجمن هم جلب شد. ستارخان و باقرخان به دیدار زنارسکی رفتند و به نیروهای مجاهد دستور دادند اجازه دهند نیروهای روس وارد تبریز شوند. نیروهای دولتی ایران پراکنده شدند. اما حضور روس‌ها در شهر موقتی نبود.
خارج از ایران
بخشی از علمای نجف، مرکز دینی شیعه امامیه، که پیش از به توپ بستن مجلس از مشروطه دفاع می‌کردند، با ارسال تلگراف و صدور فتوا، به صورت سلبی (مطرود و غصبی دانستن حکومت محمدعلی شاه) یا ایجابی (صدور دستور مقاومت برای مخاطبان و مقلدان) نسبت به این واقعه واکنش نشان دادند. آخوند خراسانی، محمدحسین تهرانی و عبدالله مازندرانی، سه روحانی پرنفوذ ساکن نجف، از مشروطه پشتیبانی کردند و شاه و دولتیان را غاصب دانستند. آنها دادن مالیات به دولت غاصب را حرام اعلام کردند و مخالفت با اساس مشروطیت را در حکم محاربه با امام زمان دانستند.
انجمن سعادت که در خرداد و تیر ۱۲۸۷ در استانبول تأسیس شده بود و مشروطه‌خواهان تبعیدی عثمانی، تفلیس و باکو در آن عضویت داشتند، روابط خوبی با حزب اتحاد و ترقی برقرار کرد. این انجمن علاوه بر کمک‌هایی که به مقاومت تبریز می‌کرد و اخبار تبریز را به جهان مخابره می‌نمود، با علمای مشروطه‌خواه نجف و تبعیدیان اروپا در تماس بود و تجمعات مسالمت‌آمیزی نیز در مقابل سفارت‌خانه‌های خارجی در استانبول برگزار می‌کرد.
فیلیپ اچ لاتروپ
فیلیپ اچ لاتروپ (Philip H. Lathrop؛ October 22, 1912 – 1912:10:22, April 12, 1995) یک مدیر فیلم‌برداری اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فتح تهران
خارج از ایران
در پاییز ۱۲۸۷ حدوداً دویست روشنفکر تبعیدی ایران در اروپا به سر می‌بردند. بسیاری از آن‌ها فعالیت سیاسی خود را در خارج از ایران پی گرفته بودند. از جملهٔ این افراد، تقی‌زاده، معاضدالسلطنه، محمدعلی تربیت و محمدصادق طباطبایی بودند که ارتباط خوبی با ادوارد براون داشتند. ادوارد براون تلاش کرد در افکار عمومی انگلستان تصویر مثبتی از جنبش مشروطه ایران ارائه دهد. در آن دوران، بسیاری از سیاستمداران انگلیسی بیم داشتند که پیروزی جنبش در ایران، باعث بروز ناآرامی‌های مشابهی در هند و مصر شود. اما براون روایتی از مبارزات ایرانیان ارائه می‌داد که تا آنها را مجاب کند که برای ایران استثنا قائل شوند. در ۲۲ مهر ۱۲۸۷ (۱۵ اکتبر ۱۹۰۸) تقی‌زاده و معاضدالسلطنه بیانیه‌ای موسوم به بیانیهٔ پناهندگان را در نشریهٔ تایمز لندن منتشر کردند و در آن با بیان دستاوردهای مجلس مشروطه، از قدرت‌های اروپایی خواستند از شاه ایران حمایت مادی و معنوی نکنند. در روز ۶ آبان آنها با ۲۵ عضو پارلمان انگلیس دیدار کردند. روز بعد، کمیتهٔ ایران در پارلمان انگلیس تأسیس شد. اعضای این کمیته همچنین با سردار اسعد بختیاری که در آن زمان در لندن به سر می‌برد، دیدار کردند و او را به مداخله به نفع مشروطه‌خواهان ترغیب کردند.
تسخیر اصفهان
در روز هفتم دی ۱۲۸۷، بازاریان و اصناف اصفهان بازار را تعطیل کردند و در مسجد شاه گرد آمدند. ملکزاده شروع درگیری‌ها را به دلیل بدرفتاری سربازان ملایری اقبال‌الدوله، حاکم اصفهان با مردم می‌داند. ملکزاده می‌گوید بازاریان دکان‌ها را بستند و آنها که سلاح داشتند، در بلندی‌ها سنگر گرفتند و به سمت ساختمان‌های دولتی تیراندازی کردند. در مقابل، سربازان اقبال‌الدوله هم دست به غارت اموال مردم می‌زدند. درنتیجه گروه مردم معترض، انبوه‌تر شد و مردم در مسجد شاه تحصن کردند. نورالله نجفی اصفهانی، روحانی بانفوذ اصفهان، در مجالس خود از جنبش مردمی حمایت می‌کرد. او به اتفاق سردار اسعد بختیاری که به تشویق دوستان مشروطه‌خواهش، از اروپا به اصفهان بازگشته بود، برای مذاکره، نزد خان‌های بختیاری رفت و برای صمصام‌السلطنه بختیاری پیغام فرستاد تا مداخله نظامی کند و کنترل اصفهان را به دست گیرد. صمصام‌السلطنه برای مداخله، سه شرط تعیین کرد: تضمین بزرگان شهر برای کمک به بختیاری‌ها، پرداخت مواجب به سواران بختیاری و ملحق شدن چند نفر از بزرگان شهر به سواران بختیاری قبل از ورود آنها به شهر. این سه شرط بی‌درنگ پذیرفته شد.
با انتشار خبر پیوستن بختیاری‌ها به جنبش، اقبال‌الدوله در تلاش برای سرکوب مخالفان تا قبل از رسیدن قوای بختیاری، دستور حمله به مسجد شاه را صادر کرد. اما مشروطه‌خواهان درهای مسجد را بستند و از بام به مهاجمان شلیک کردند. نیروهای دولتی بعد از این که نتوانستند با شلیک توپ به گنبد مسجد مانع شلیک مدافعان شوند، به مسجد شیخ لطف‌الله رفتند و از پشت بام با نیروهای مدافع تبادل آتش کردند. گروهی از نیروهای مسلح اقبال‌الدوله نیز به بازار حمله‌ور شدند. ملکزاده گزارش کرده‌است که صدای توپها شهر را به لرزه انداخته بود و محوطه مسجد از دود باروت و هیاهوی نیروهای درگیر آکنده شد. درگیری‌ها تا زمان ورود قوای بختیاری به شهر ادامه پیدا کرد.
در روز دوازدهم دی، سواران بختیاری به رهبری ضرغام‌السلطنه با نیروهای دولتی در اصفهان درگیر شدند و اقبال‌الدوله بعد از چند روز درگیری به کنسولگری بریتانیا پناهنده شد. صمصام‌السلطنه در روز ۱۵ دی وارد اصفهان شد و اداره شهر را در دست گرفت. او خود را حاکم اصفهان قلمداد نکرد و به جای آن، خواستار برگزاری انتخابات و تشکیل انجمن ولایتی شد. پشتیبانی ایل بختیاری از مشروطه‌خواهان اصفهان اهمیت تاریخی ویژه‌ای دارد؛ چون تا آن زمان، ایل‌های مهم کشور یا در مقابل مشروطه صف‌آرایی کرده بودند یا موضعی منفعل و بی‌طرف داشتند.
با این که صمصام‌السلطنه برای مداخله به نفع مشروطه‌خواهان، اهداف شخصی برای بازپس‌گیری مقام ایلخانی ایل بختیاری را داشت اما اهداف او به یک نزاع درون‌ایلی محدود نماند و وارد مبارزه با حکومت مرکزی و تلاش برای حاکمیت قانون در کشور شد.
تسخیر گیلان
گروهی از مشروطه‌خواه با محوریت کریم خان رشتی و برادرش، عبدالحسین خان معزالسلطان گرد هم آمدند و تصمیم گرفتند برای سرنگونی سردار افخم از سوسیال دموکرات‌های قفقاز کمک بخواهند. آنها از نفوذ بالایی در منطقه برخوردار بودند؛ هم از چهره‌های شناخته شده سیاسی در دوران مجلس اول شورای ملی بودند، هم با سوسیال دموکرات‌ها ارتباط داشتند و هم با سردار منصور، زمین‌دار بزرگ منطقه (که ساکن تهران بود) روابط خوبی برقرار کرده بودند. این دو برادر، در آبان ۱۲۸۷، در سفری که به تفلیس داشتند، با حزب سوسیال دموکرات روسیه توافق کردند که تعدادی از نیروهای کارآزموده را برای کمک به مبارزه در گیلان اعزام نمایند. در گام نخست، ۲۳ داوطلب به رهبری والیکو به رشت آمدند، ولی تعداد آنها به تدریج به ۳۵ نفر رسید. آنها در ساختن فشنگ، نارنجک و بمب دستی و شناسایی نقاط حساس شهر برای طراحی حمله، کمک کردند. تعداد این داوطلبان در ادامه و با پیروزی‌هایی که بعداً به دست آمد، به ۳۰۰ نفر هم رسید.
تا قبل از این رویدادها، رابطه برادران رشتی با ارمنی‌های حزب داشناک، چندان دوستانه نبود؛ چون به عنوان عناصری آشوب‌طلب تلقی می‌شدند. در سازماندهی مشروطه‌خواهان برای تسخیر گیلان نیز فعالان ارمنی، از ابتدای برنامه‌ریزی‌ها برای مبارزه دعوت نشده بودند. گروه فعال دیگری که با گرایش‌های مذهبی تحت عنوان انجمن طلاب رشت فعال بود، توسط میرزا کوچک خان رهبری می‌شد که روز قبل از عملیات در کنسولگری عثمانی در رشت بست نشستند و خواستار بازگشت مشروطه شدند. یزدانی، این کار را احتمالاً جزئی از نقشه برادران رشتی می‌داند تا بتواند حواس نیروهای دولتی را نسبت به اهداف اصلی پرت کند. در ۱۹ بهمن ۱۲۸۷، طرح معزالسلطان عملیاتی شد. به صورت همزمان، گروهی از افراد مسلح به رهبری معزالسلطان به باغ مدیریه حمله کردند که در طی زدوخوردها، سردار افخم کشته شد و گروه دیگر به رهبری والیکو به دارالحکومه در مرکز شهر تاختند و با نیروهای قزاق مدافع درگیر شدند. مدافعان دارالحکومه نیز پس از سه ساعت تسلیم شدند و اداره شهر به دست مشروطه خواهان افتاد. در این نبرد حدوداً ۵۰ تا ۶۰ نفر شرکت داشتند که شامل ۳۰–۳۵ گرجی و ۱۰ نفر ارمنی بودند. ارمنیان به رهبری یپرم خان، در میانه زدوخوردها به شورشیان پیوسته بودند.
سران قیام، برای اداره شهر، کمیته‌ای تشکیل دادند و به افتخار مجاهدت‌های ستارخان، نام آن را کمیته ستار گذاشتند. معزالسلطان، میرزا حسین کسمایی، محمدعلی تربیت و یپرم خان در این کمیته عضویت داشتند. رهبران کمیته، سیاستی میانه‌رو در پیش گرفتند و از محمدولی خان سپهدار تنکابنی دعوت کردند تا حکومت گیلان را در دست گیرد. سپهدار، از زمین‌داران بزرگ منطقه بود و سابقه‌ای در مخالفت با مشروطه داشت؛ چنان‌که در روزهای اول انقلاب مشروطه، دستور داده بود تا به مردم بی‌سلاح در مسجد جامع تهران تیراندازی کنند. او همچنین در محاصره تبریز شرکت داشت. اما بعد، با سران جنبش تبریز همدلی نشان داد و با ترک محاصره به تنکابن بازگشت و انجمنی در دفاع از مشروطه تشکیل داد. مخبرالسلطنه در کتاب خاطرات و خطرات، او را «مرد شش‌دانگ روس» قلمداد کرده‌است. با این حال، کمیته ستار به دلایلی از جمله احتمالاً تجربه حکمرانی او، به دست آوردن اعتماد زمینداران و جلوگیری از رو در رویی احتمالیش با قیام رشت، او را برای اداره شهر دعوت کرد و او نیز پذیرفت.
همچنین به منظور برنامه‌ریزی برای تصرف تهران، یک کمیسیون جنگ تشکیل شد که در آن معزالسلطان به نمایندگی از گیلانی‌ها، سید علی مرتضوی به نمایندگی از تبریزی‌ها، یپرم خان به نمایندگی از ارمنیان، والیکو به نمایندگی از گرجیان، احمد صادقف به نمایندگی از قفقازی‌ها و پانف بلغاری در آن عضویت داشتند.
کمیته ستار پس از کنترل کامل رشت، به انزلی نیز دست یافت و در اندیشه فتح تهران، در اسفند ۱۲۸۷ عازم منجیل و رودبار و پس از آن قزوین شد.
تسخیر تهران
از جنوب نیز نیروهای بختیاری، به رهبری سردار اسعد بختیاری در ۳۱ اردیبهشت ۱۲۸۸ از اصفهان به سمت تهران حرکت کرد. محمدعلی شاه تعدادی از نیروهای بختیاری وفادار به خود را با فرماندهی امیرمفخم به مقابله با آنها فرستاد که در ارتفاعات حسن‌آباد موضع گرفتند و توپ‌های خود را مستقر کردند. اما سردار اسعد بعد از این که از متقاعد کردن امیرمفخم برای ترک مخاصمه ناامید شد، آن نیروها را دور زد و به رباط کریم رفت و در نهایت به اردوی گیلان که از کرج عبور کرده بود و به نزدیکی تهران رسیده بود، پیوست. نیروهای مشروطه‌خواه که از به هم پیوستن اردوی گیلان و اردوی بختیاری شکل گرفته بود، در روز ۳ تیر ۱۲۸۸ به سمت تهران حرکت کردند، در حالی که محمدعلی شاه دروازه‌های تهران را به توپ تجهیز کرده بود و فرستادگان روسیه و انگلیس تلاش می‌کردند آنها را از حمله به پایتخت منصرف کنند.
برای تحت فشار گذاشتن نیروهای مشروطه‌خواه، روسیه ارتشی را برای ورود به خاک ایران روانه کرد. این نیروها شامل یک هنگ قزاق، یک سپاه پیاده و یک واحد توپخانه در ۹ تیر ۱۲۸۸ در باکو تجمع کرده بودند و پنج روز بعد، بنا به گزارش کنت الکساندر بنکندورف، سفیر وقت روسیه در لندن، به انزلی و قزوین اعزام شدند. آنها در روز ۲۰ تیر وارد قزوین شدند. در این زمان، سپهدار و سردار اسعد نامه‌ای به محمدعلی شاه فرستادند و تقاضاهای خود را مطرح کردند که شامل خروج نیروهای روسیه از ایران، انتخاب وزیران توسط انجمن‌های ایالتی و اخراج چند تن از نزدیکان شاه می‌شد. شاه با این خواسته‌ها مخالفت کرد؛ بنابراین نیروهای مشروطه‌خواه تصمیم گرفتند به تهران حمله کنند.
سردار مریم بختیاری و تعدادی از نیروهای بختیاری، قبل از ورود نیروهای مشروطه‌خواه، مخفیانه وارد تهران شدند تا به محض شروع درگیری‌ها بتوانند در داخل شهر، در اطراف مجلس سنگربندی کنند و با نیروهای قراق بجنگند. نیروهای ملی در روز ۲۲ تیر موفق شدند دروازه بهجت‌آباد را بگشایند و وارد تهران شوند. آنها بهارستان و محلات شمالی تهران را تصرف کردند و در مسجد سپهسالار مستقر شدند. محمدعلی شاه با سه هزار سرباز و شانزده توپ به سلطنت آباد رفت. زد و خورد در شهر به مدت سه روز ادامه یافت تا این که در روز ۲۵ تیرماه، محمدعلی شاه به سفارت روسیه پناهنده شد، لیاخوف تسلیم شد و پایتخت به کنترل مشروطه‌خواهان درآمد. در این درگیری‌ها، ۵۰۰ تن کشته شدند و بنا به گزارش مقامات بریتانیا، هیچ غارتی از سوی نیروهای فاتح تهران صورت نگرفت و موارد غارت، توسط نیروهای سلطنتی اتفاق افتاد.
پیامدها
پس از فتح تهران، با تشکیل مجلس عالی متشکل از پانصد نفر از اعیان، اشراف، شاهزادگان، دیوانسالاران، روحانیان، بازرگانان، سران اصناف و مشروطه‌خواهان سرشناس، محمدعلی شاه را از سلطنت خلع و فرزندش احمد میرزا به سلطنت منصوب شد. عضدالملک، نایب‌السلطنه، محمدولی خان تنکابنی رئیس دولت و وزیر جنگ، سردار اسعد بختیاری وزیر داخله و یپرم خان رئیس نظمیه تهران شدند. بین روسیه و مشروطه‌خواهان مصالحه‌ای شکل گرفت که بر اساس آن بریگاد قزاق به روال سابق در تهران حضور داشته باشد و مسئولیت شهربانی تهران را بر عهده گیرد و در مقابل، روسیه دست از مخاصمه با فاتحان تهران بردارد و حکومت جدید را به رسمیت بشناسد.
محمدعلی شاه که تلاشش برای ماندن در ایران به نتیجه نرسیده بود، مجبور شد در روز ۱۸ شهریور به همراه چهل نفر از بستگان و ملازمان خود از ایران خارج شود و به شهر اودسا برود. دادگاهی در تهران، شماری از مخالفان نامدار مشروطه مانند فضل‌الله نوری، میرهاشم تبریزی و مفاخرالملک را به اعدام محکوم کرد.
عمارت بهارستان زیر نظر ارباب کیخسرو و به دست شیخ حسن معمار ترمیم شد و مجلس دوم در ۲۳ آبان ۱۲۸۸ با نطق احمدشاه افتتاح شد. با رای نمایندگان مجلس، موتمن‌الملک پیرنیا رئیس مجلس شد و محمدولی خان تنکابنی به عنوان نخست‌وزیر دولت تشکیل داد.
تحلیل نقش دولت‌های خارجی
با توجه به بررسی حسن زندیه بر روی محتوای کتاب آبی، دولت انگلیس پس از به توپ بستن مجلس تلاش می‌کرد از مداخله به نفع هر یک از طرفین (مشروطه‌خواهان و طرفداران محمدعلی شاه) خودداری کند تا مشخص شود کدام طرف بر دیگری غلبه می‌کند. ادوارد گری، وزیر خارجه بریتانیا در نطق خود در مجلس آن کشور اظهار داشته بود که تا در ایران مشروطه برقرار نشود، اوضاع بهتر نخواهد شد و در این مورد شاه ایران را «نصیحت خواهد کرد». با این حال، سیاست انگلیس اجتناب از برخورد با نیروهای روس در ایران بود و دست روس‌ها در انجام عملیات نظامی در ایران باز بود. انگلیس با خواسته روسیه برای عبور نیروهای نظامی قزاق از مرز ایران و وارد شدن به تبریز برای محافظت از کنسولگری روسیه در این شهر موافقت کرد. به گفته زندیه، حتی در این زمان، روزنامه‌های انگلیسی از این اقدام روسیه انتقاد نمی‌کردند و صرفا در مورد اجتناب‌ناپذیر بودن این برخورد، اظهار تاسف می‌نمودند. ناصر نجمی معتقد است که روسیه در این دوران متمایل به تداوم سلطنت محمدعلی شاه بود اما انگلیس از سیاستی پیروی می‌کرد که نتیجه آن می‌توانست روی کار آمدن ظل‌السلطان باشد. با شروع مقاومت تبریز، هر دو دولت به محمدعلی شاه توصیه کردند که مشروطه را مجدداً برقرار سازد. اما محمدعلی شاه تصمیمی برای عملی کردن این توصیه‌ها نداشت و برای این که موجب ناخشنودی آنها نشود، دست به اقداماتی (مانند تشکیل مجلس شورای مملکتی) زد که البته از نظر دو دولت، کافی و رضایت‌بخش نبود.
این دو دولت، از سوی دیگر تلاش می‌کردند از شور و حرارت مشروطه‌خواهان بکاهند؛ چنان که با مراجع تقلید نجف در این زمینه وارد مذاکره شدند و وقتی نیروهای مشروطه‌خواه از گیلان و اصفهان به سمت تهران حرکت کردند، به آنها توصیه می‌کردند که حرکت خود را متوقف کنند. هرچند که این توصیه‌ها مورد توجه آنها قرار نگرفت.
منابع اولیه
همچنین کتاب‌هایی هم هست که نویسندگان غیرایرانی در دوران مشروطه نوشته‌اند که مشهورترینِ آنها کتاب نارنجی (وزارت خارجه روسیه)، کتاب آبی (وزارت خارجه انگلیس)، تاریخ مشروطیت ایران (ادوارد براون) و اختناق ایران (مورگان شوستر) اند.
موریس رولینا
موریس رولینا شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه بود.
ایشتوان شارکوزی
ایشتوان شارکوزی (Sárközi István; October 21, 1947 – January 31, 1992) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ام‌تی‌کی بوداپست اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال مجارستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ به مقام قهرمانی دست پیدا کرده‌است.
ولفیت
ولفیت (Wellfleet) شرکت تجهیزات مخابراتی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
کونوننکو (آستراخان)
کونوننکو (به لاتین: Kononenko) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
محوطه گورستان گبرها
محوطه قبرستان گبرها مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان دامنکوه، ۶۰۰ متری شمال شرقی روستای سارمران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حوزه قضایی
در آیین دادرسی مدنی ایران
تا سال ۱۳۹۱، قوانین با رویهٔ سازمانهای قضایی ایران، سازگار نبوده‌است. تعریف قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی نیز نادرست است. در این قانون، چنین از حوزهٔ قضایی تعریفی مختصر شده‌است: "حوزهٔ قضایی عبارت است از قلمرو یک بخش یا شهرستان که دادگاه در آن واقع است."ایرادات تعریف یاد شده:
گفتارهای ماکیاولی
گفتارهایی در باب ده کتاب نخست تیتوس لیویوس یا به اختصار گفتارهای ماکیاولی، کتابی است که به‌دست فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی اهل ایتالیا، نیکولو ماکیاولی در ۱۵۱۷ نگاشته شد اما این کتاب در سال ۱۵۳۱، یعنی چهار سال پس از مرگ ماکیاولی و به‌همت برناردو جونتی برای نخستین بار با دریافت امتیازی ویژه از سوی پاپ منتشر گردید.
این گفتارها ساختار یکدستی ندارند، بلکه، چنان‌که از نامشان پیداست، حاشیه‌هایی هستند که بر ده جلد نخست کتاب از پیدایش روم، اثر مورخ رومی، تیتوس لیویوس، نوشته شده‌اند؛ و در واقع مجموعه تأملات و یادداشت‌هایی هستند که می‌خواهند برپایهٔ درس‌های تاریخ روم باستان، پایه‌های یک نظریهٔ سیاسی مدرن را پی‌افکنند.
ساختار کتاب
کتاب گفتارها دربردارنده سه جلد و ۱۴۲ فصل است (کتاب‌های از پیدایش روم نیز مشتمل‌بر ۱۴۲ جلد هستند). ماکیاولی در این کتاب پیوسته شرح می‌دهد که رومیان باستان و دیگر جمعیت‌های باستانی نمونه‌های ممتاز برای مردم هم‌عصر خود هستند. ماکیاولی این کتاب را به دو تن از دوستان خود، زانوبی بوندل‌مونتی و کوسیمو روچلای، تقدیم کرده‌است. در جلد نخست ماکیاولی رویدادهای را شرح می‌دهد که وقوع آنها سبب شکل‌گیری منصب کنسول در روم می‌شود. در جلد دوم ماکیاولی تصمیماتی را بازگو می‌کند که اتخاذ آنها سبب گسترش امپراتوری روم شد و سرانجام در جلد سوم با بیان اقدامات بزرگان روم باستان شرح می‌دهد که این اقدامات چگونه سبب درخشش این امپراتوری در گذر تاریخ شده‌اند.
کتاب نخست
از بسیاری جنبه‌ها، مهم‌ترینِ سه کتاب، کتاب نخست، مشتمل‌بر ۶۰ فصل است و به سیاست داخلی می‌پردازد: سازمان دولت، قوانین، و اهمیت دین به‌عنوان ابزاری سیاسی در دست سیاست‌مداران. ماکیاولی حسرتِ دین‌های بت‌پرستی رومی را می‌خورد که شهروند را وادار می‌کردند خود را در دولت حل کند؛ او در عین‌حال آیین عیسوی را نکوهش می‌کند که شهروند را از منافع و علایق اجتماعی و از عشق به میهن جدا می‌کند. آنچه در این کتاب جلب توجه می‌کند، این است که در اندیشهٔ ماکیاولی چگونه مذاهب در چارچوبی کاملاً سودمندگرایانه برای سیاست تفسیر می‌شوند، بی‌آنکه توجهی به صحت یا کذب این مذاهب بکند.
کتاب دوم
این کتاب از ۳۳ فصل تشکیل شده‌است و ماکیاولی در آن از سیاست خارجی و نظامیِ روم باستان سخن می‌گوید و باز توجه زیادی به مقولهٔ مذهب می‌کند. همچنین، فضیلت شهروندان را به‌عنوان فاکتوری مهم در پایداری و عظمت دولت روم تلقی می‌کند؛ و بعد بر رابطه‌ای که فضیلت را به بخت (شانس) ارتباط می‌دهد، تمرکز می‌کند و خاطر نشان می‌سازد که در حقیقت رومیانْ فتوحاتشان را نه مدیون شانس که مدیون فضایلشان بودند.
کتاب سوم
کتاب آخر مشتمل‌بر ۴۹ فصل است و مباحث پراکنده‌ای دارد و از چگونگی بسط روم به‌دست مردان بزرگش، انحطاطش، و بحران‌های حکومت فلورانس سخن می‌گوید. از مهم‌ترین فصل‌های این کتاب، فصل نخست آنست که در آن از مفهوم «بازگشت به اصول اولیه» سخن می‌رانَد. نیز در این فصل از جواز انجام عمل غیراخلاقی و استقلال عمل جنگی از آنِ اخلاقی سخن رفته‌است.
خلاصهٔ بخشی از کتاب
ماکیاولی در ابتدای کتاب، ادعا می‌کند «آدمیان بالفطره حسودند و به نکوهش بیشتر می‌گرایند تا به ستایش». سپس از این گزاره نتیجه می‌گیرد که برقرار کردن نظامی جدید یا تألیف قوانین جدید، عملی پرخطر است. استدلال یا ارجاعی در کتاب برای تثبیت این گزاره موجود نیست. سپس نتیجه‌گیریِ ادامهٔ کتاب را هم بدون ارتباط با مقدمهٔ به کار برده شده، بیان می‌کند. از حسود بودن انسان‌ها، به نحوی به سخت بودنِ ساخت حکومت جدید می‌رسد.
او در ادامه، انگیزهٔ انجام کار خود (و احتمالاً انگیزهٔ عموم افراد) را «سازگاری با استعداد طبیعی خود» می‌داند. ماکیاولی، گله‌ای از غفلت مردم نسبت به تاریخِ حکومت‌های قوی می‌کند و می‌خواهد فهمی جدید از تاریخ به مخاطب ارائه کند.
ابتدا تقسیم‌بندی‌ای از شکل‌گیری شهرها ارائه می‌کند: ۱- به دست مردم بومی ۲- به دست مردم بیگانه: الف) مردمی آزاد ب) مردمی وابسته. سپس مطرح می‌کند که ساخت شهر در منطقهٔ کم‌حاصل، باعث می‌شود مردم، سخت‌کوشی پیشه کنند و به بطالت نگذرانند. در کل به نظر می‌رسد که سختی کشیدن را از نکات مهم زندگیِ درست می‌داند. گرچه به این مورد توجه نمی‌کند که ممکن است شرایطِ طبیعیِ سخت، مانع از به نتیجه رسیدنِ کوشش‌ها و در نتیجه، بی‌انگیزه شدنِ مردم شود. او متعاقباً، معتقد بود که باروری زمین و شرایط دلپذیر، افراد را تن‌پرور می‌کند و به بطالت سوق می‌دهد؛ پس باید به وسیلهٔ قانون، افراد را مجبور به ادای تکالیف کرد. در نهایت، این حالت دوم را به عنوان وضعیت مورد قبول خود یاد می‌کند. به نظر می‌رسد که ماکیاولی، به دلایل نامعلومی با راحت بودنِ افراد مشکل دارد. او همواره به دنبال برقراری انضباط و ایجاد روحیهٔ سخت‌کوشی میان مردم است. از نظر او، «قومی نیکبخت است که مردی خردمند، چنان قوانین پایداری برای آنها وضع کند تا مدت‌ها دوام بیاورد». تأکید زیادی روی نظم و دوام و ثبات دارد.
برای بررسی حکومت‌ها، از افراد نامشخصی، دو نوع تقسیم‌بندی نقل می‌کند که نوع دوم، شامل نوع اول هم می‌شود و ماکیاولی خود این نوع را می‌پسندد: ۱- مونارشی ۲- حکومت استبدادی ۳- آریستوکراسی ۴- الیگارشی ۵- دموکراسی ۶- آنارشی که نوع ۲ و ۴ و ۶، ناشی از انحراف و بد شدنِ نوعِ قبل از خود هستند. سپس به تبیینِ روندِ گذار از این حکومت‌ها و تکرار شدنِ چرخه می‌پردازد. ابتدا مردم برای دفاع از خود، دلیرترین فرد را به رهبری برگزیدند. سپس مفاهیمِ نیک و بد به این صورت به وجود آمدند که هر چه که درتعارض با رهبر بود، بد بود و هر چه موافق بود، خوب تلقی می‌شد. نتیجتاً، از روی همین حب و بغض، قوانینی برای کیفر دادن افراد ساخته شد و مفهوم عدالت پیش آمد. وقتی سر و کار افراد، با قانون و عدالت باشد، به جای فردِ دلیر، به فردِ خردمند احتیاج خواهیم داشت سپس روندی را بیان می‌کند که حاکم، در طول زمان منحرف می‌شود و لجام گسیخته می‌شود (استبداد)، پس افراد دیگری حکومت را به دست می‌گیرند (آریستوکراسی) ولی همان‌ها نیز باز منحرف شده (الیگارشی) و جای خود را به حکومت مردم (دموکراسی) می‌دهند. در نهایت آنارشی پدید می‌آید و مردم متوسل به یک فردِ به ظاهر خردمند می‌شوند «همهٔ دولتها این دایره را پیموده و هنوز می‌پیمایند؛ ولی به ندرت پیش می‌آید به شکل حکومت آغازین خود بازگردند؛ زیرا به ندرت دولتی پیدا می‌شود که بتواند زمانی دراز این دگرگونیها را تحمل کند و از پای در نیاید». به نظر می‌رسد که ماکیاولی، صرفاً به یک مدل‌سازیِ ذهنی روی آورده. این روندی که بیان می‌کند را آیا از بررسیِ تمامِ دولت‌های تاریخ به دست آورده؟ این‌ها به نظر مدل‌هایی هستند برای تبیینِ عقلانیِ پدیدهٔ حکومت. ماکیاولی راه حلی برای برون رفت از این چرخه پیشنهاد می‌دهد. این که ترکیبی از همهٔ این انواع را به کار ببریم او با مثال زدن از اسپارت و روم، بیان می‌کند که باید میان سه چیز، موازنه برقرار کرد: ۱- دولت ۲–اشراف ۳- مردم او وضعیت مطلوب را در برقراری عدالت و برابری در قدرت داشتنِ این سه نهاد می‌داند.