cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
سید محمد خامنه‌ای
محمد خامنه‌ای نماینده مشهد در دوره نخست مجلس خبرگان قانون اساسی بود. وی همچنین در دوره اول و دوم مجلس شورای اسلامی، به عنوان نماینده مشهد در مجلس حضور داشت.
زندگی
سید محمد خامنه‌ای در ۳ دی ۱۳۱۴ در خانواده‌ای روحانی در مشهد به دنیا آمد. وی پسر سید جواد خامنه‌ای است و تحصیلات خود را در زادگاهش مشهد آغاز کرد. مدتی در مکتب‌خانه‌ای درس خواند و سپس به مدرسهٔ غیردولتی و عربی رفت و هم‌زمان با تحصیل در آن مدرسه، فراگیری علوم دینی را نزد پدر پی گرفت. در کنار آن به یادگیری تجوید و مفاهیم قرآن پرداخت. از آنجایی که پدرش علاقه داشت وی به کسوت روحانیت در آید، در دوازده‌سالگی لباس طلبگی پوشید و از آن به بعد کسب و فراگیری علوم دینی را در مدرسهٔ نواب در حوزهٔ علمیهٔ مشهد در نزد استادانی چون سید محمدهادی میلانی، شیخ هاشم قزوینی، میرزا جواد تهرانی و دیگر مدرسین حوزه ادامه داد. هم‌زمان با آن، دروس جدید را نیز فرا گرفت و دورهٔ دبیرستان را در همان سال‌ها به‌صورت متفرقه طی کرد و دیپلم گرفت و به فراگیری زبان‌های فرانسه و انگلیسی نیز همت گماشت. در سال ۱۳۳۴ به پیشنهاد برخی از علمای قم، عازم این شهر شد و در مدرسهٔ حجتیه و حوزهٔ علمیه قم به تکمیل تحصیلات دینی پرداخت و در کلاس استادانی چون سید حسین طباطبایی بروجردی و سید روح‌الله خمینی و مرتضی حائری یزدی دروس دینی و حوزوی را آموخت و فلسفه را نزد سید محمد حسین طباطبایی تحصیل کرد. سید محمد خامنه‌ای در سال ۱۳۴۳ در رشتهٔ حقوق قضایی به دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران وارد شد و در ۱۳۴۷ مدرک کارشناسی حقوق قضایی را اخذ نمود.
قبل از انقلاب
سید محمد خامنه‌ای فعالیت‌های سیاسی را در فاصله سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ به همراه علی لطفیان سرگزی آغاز کرد و همزمان با ملی شدن صنعت نفت، مبارزات سیاسی خود را در راستای حمایت از ابوالقاسم کاشانی و پشتیبانی از جناح روحانیت، آغاز کرد. او چون مدافع و موافق ملی شدن صنعت نفت بود، این افکار را بین طلبه‌های مدرسه نواب اشاعه می‌داد و در بیشتر سخنرانی‌ها و میتینگ‌های نفتی شرکت می‌کرد. مدتی بعد از آن نیز به دلیل آشنایی با فداییان اسلام و نواب صفوی انگیزه فعالیت‌های سیاسی در او قوت بیشتری گرفت و زیر پوشش انجمنهای خیریه علوی (مرتضوی) و امثال آن، فعالیت سیاسی و مبارزاتی می‌کرد.
با شروع مبارزات روح‌الله خمینی، با آن همگام شد و گاهی نیز به نمایندگی از او، پیام‌ها و نامه‌های او را به مراجع مشهد می‌رساند. همچنین در قم با تشکیل گروه‌های مخفی مبارز در نشر و توزیع گسترده نوارهای سخنرانی و اعلامیه‌ها، در قم، تهران و مشهد کوشا بود که به خاطر آن تحت تعقیب ساواک قرار گرفت. با تشدید روند مبارزات گروه سری ۱۱ نفره را تشکیل دادند. گروه سری یازده نفره گروهی بودند که تحت پوشش اصلاح حوزه تلاش می‌کردند مرکزیتی برای مبارزه با رژیم به وجود آورند. افراد این جمعیت عبارت بودند از: سیدعلی خامنه‌ای، علی مشکینی، احمد آذری قمی، سید محمد خامنه‌ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، مصباح یزدی، حسینعلی منتظری، عبدالرحیم شیرازی، مهدی حائری تهرانی، علی قدوسی و ابراهیم امینی. سید محمد خامنه‌ای مسئولیت تنظیم و تدوین اساسنامه گروه را برعهده داشت. او برای رعایت مسائل امنیتی، اساسنامه را به زبان عربی به نگارش درآورد. گروه مزبور پس از مدتی فعالیت، توسط ساواک شناسایی شد و برخی از اعضای آن دستگیر شدند.
محمد خامنه‌ای دوره خدمت سربازی خود را در سپاه دانش گذراند و پس از آن نیز تدریس در دبیرستان‌های تهران را پی گرفت. او در سال ۱۳۵۱ «مؤسسه تحقیقاتی حقوق اسلام» را به کمک عده‌ای از بازاریان و روحانیون قم تأسیس کرد، که در سال ۱۳۵۴ به دلیل دستگیری برخی از اعضای هیئت امناء، مؤسسه تعطیل شد. در همان سال‌ها وی به پیشنهاد مطهری برای احیای حسینیه ارشاد دعوت شد. در فاصله سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ از سوی روحانیون قم، اعلامیه‌هایی برای محکوم کردن اقدامات رژیم پهلوی، صادر شد، که در مواردی سید محمد خامنه‌ای نیز از امضا کنندگان آن‌ها بشمار می‌آمد، که برای نمونه می‌توان به اعلامیه محکومیت سرکوب اعتصاب کارکنان شرکت نفت در سال ۱۳۵۷، اعلامیه روحانیت مبارز در محکومیت حمله رژیم پهلوی به حرم رضوی، امضای اعلامیه صادر شده از سوی روحانیت مبارز در تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷ در محکومیت اقدام رژیم در حمله به راهپیمایی‌های مردمی، اشاره کرد.
شورای تدوین قانون اساسی
سید محمد خامنه‌ای که از اعضای شورای تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به فرمان سید روح‌الله خمینی در سال ۱۳۵۷ بود، در نگارش پیش‌نویس قانون اساسی با حسن حبیبی و دیگران نقش داشت. او پیش از سال ۱۳۵۷ یعنی حدود سال ۱۳۵۴ مؤسسهٔ تحقیقاتی حقوق اسلام را با مشارکت ۳۰ نفر از طلاب و سرمایه‌گذارهای بازار راه‌اندازی کرد و پس از آن وکیل دادگستری شد. هفته اول انقلاب، مدرسه رفاه با تمام تشکیلات دست وی بود. بعد در دادسرای انقلاب و مجلس خبرگان فعالیت داشت. وی پیش‌نویس طرح آزادسازی گروگان‌های آمریکایی در قرارداد الجزایر بین ایران و آمریکا را نیز نوشت.
مجلس خبرگان
سید محمد خامنه‌ای در انتخابات اولین دوره مجلس خبرگان قانون اساسی به نمایندگی از مشهد به مجلس خبرگان قانون اساسی راه یافت و در مجلس مزبور از طراحان اصول قانون اساسی بود. او از حامیان اضافه شدن اصل «ولایت فقیه» به پیش‌نویس قانون اساسی در مجلس خبرگان بود. همچنین تغییرات در اصول مربوط به سیستم اقتصادی و قضایی را حمایت کرده و طراح اصلی شورایعالی قضایی بود.
نمایندگی مجلس و سؤال در مورد ماجرای مک فارلین
سید محمد خامنه‌ای در نخستین دوره مجلس شورای اسلامی از سوی مردم مشهد به مجلس راه یافت و به عنوان رئیس کمیسیون قضایی فعالیت کرد. او از نخستین مخالفان ابوالحسن بنی‌صدر رئیس‌جمهور وقت در مجلس بود. وی در جلسه بررسی عدم کفایت سیاسی ابوالحسن بنی‌صدر، در مخالفت با رئیس‌جمهور و گروه‌های مدافع او سخن گفت. او در دوره دوم مجلس شورای اسلامی هم بار دیگر نمایندگی از مشهد انتخاب شد.
محمد خامنه‌ای یکی از هشت نماینده مجلس بود، که پس از افشای ماجرای مک‌فارلین به این اتفاق اعتراض کرد و علی‌اکبر ولایتی وزیر خارجه وقت را مورد سؤال قرار داد. در بخشی از این سؤال آمده بود:
ترور نافرجام
سال ۱۳۶۰ از جمله سال‌هایی است که شخصیت‌های زیادی در آن ترور شدند. در یکی از این ترورها، محمد خامنه‌ای، در ۲۰ دی ۱۳۶۰، به عنوان نماینده مشهد در مجلس شورای اسلامی، قصد عزیمت به مجلس را داشت که مورد حمله قرار گرفت. در این حادثه، وی بر اثر تیراندازی مهاجمان از ناحیه کمر جراحاتی برداشت، اما دو محافظ وی کشته شدند و افراد مسلح نیز با اتومبیل متواری شدند. در پی این سوء قصد، سید محمد خامنه‌ای مدتی در بیمارستان بستری شد.
فعالیت‌های علمی
سید محمد خامنه‌ای پس از پایان دور دوم مجلس شورای اسلامی از عرصه فعالیت‌های سیاسی کناره‌گیری کرد. به تحقیق و پژوهش در امور فرهنگی، به‌ویژه فلسفه و حکمت اسلامی پرداخت و در سال ۱۳۷۸ با تأسیس بنیاد حکمت اسلامی صدرا فعالیت‌های علمی خود را در آن بنیاد متمرکز ساخت. بنیاد صدرا از جمله مراکزی است که دارای ردیف ثابت در بودجه سالانه کشور است. بنیاد حکمت اسلامی صدرا بخش‌های علمی متعددی دارد و حدود بیست سال از فعالیت آن می‌گذرد.
او علاوه بر فعالیت‌های علمی و پژوهشی، در دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه روابط بین‌الملل (وزارت امور خارجه)، دانشگاه الزهرا و دانشگاه آزاد اسلامی نیز تدریس می‌نماید. از سید محمد خامنه‌ای آثاری اعم از تألیف، ترجمه و تصحیح، منتشر شده‌است.
فعالیت‌های اجرایی
از مهم‌ترین فعالیت‌های اجرایی خامنه‌ای می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
تجلیل از کوروش و ایران باستان
سید محمد خامنه‌ای تحقیقاتی دربارهٔ حکمت و فلسفه در ایران قبل از اسلام انجام داده‌است که در قالب کتاب «سیر حکمت در ایران و جهان» منتشر شده‌است. او پس از تصدی ریاست بنیاد ایران‌شناسی، در سخنانی تفسیری دینی از کوروش بیان کرد:
تهدید یکی از خویشاوندن منتقد به قتل
در برخی از منابع رسمی (و به گفته فروزان‌فر)، سید محمد خامنه‌ای و سید مجتبی خامنه‌ای در خطاب به فاطمه‌سلطان حسینی خامنه (خواهر بزرگ سید علی خامنه‌ای) نوه‌اش حمیدرضا فروزان‌فر را به دلیل کنشگری‌ها و موضع‌گیری‌های سیاسی، تهدید به مرگ کردند.
سرمایه‌گذاری ان‌ان
سرمایه‌گذاری ان‌ان (NN Investment) شرکت سرمایه‌گذاری هلندی است، که در سال ۱۹۹۴ توسط گروه ان‌ان تأسیس شد.
ضبا
ضبا (به عربی: ضبا) یک شهر در عربستان سعودی است که در استان تبوک واقع شده‌است.
جمعیت این شهر در حدود ۲۲٬۰۰۰ نفر است.
فارص
فارص (عبری: פֶּרֶץ / פָּרֶץ) نام پسر یهودا و نواده یعقوب است. نام مادرش تامار عیر بود. فارص مؤسس خاندان فارصیان بود. پسران وی حصرون و نخشون بودند. نام وی در نسب‌نامه‌های قبیله یهودا و نیز نسب نامه داوود و عیسی ذکر شده‌است (پیدایش ۲۹:۳۸، اعداد ۲۰:۲۶، توا ۵:۲، روت ۱۲:۴، متی ۳:۱، لوقا ۳۳:۳).
نامگذاری
طبق آنچه برخی به تاربخ نسبت می‌دهند، فارص از تامار زاده شده بود. یهودا با تامار که عروس بود همبستر شد که این عمل وی بعدها در شریعت موسی ممنوع شد، یهودا از تامار صاحب دو پسر به نام‌های فارص و زارح گردید. (طبق کتاب مقدس داود از نسل فارص است).
گفته می‌شود پس از آن‌که از حامله شدن تامار آگاهی یافت، دستور داد او را به گناه زنا در آتش بسوزانند اما وقتی فهمید که از خود حامله شده گفت تامار از من بیگناه‌تر است و او را رها کرد.
دونگا ستراژاوا
دونگا ستراژاوا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پروکوپلیه واقع شده‌است. دونگا ستراژاوا ۷۲۲ نفر جمعیت دارد.
بورشاید، لوکزامبورگ
دژ بورشاید که بزرگترین دژ در لوکزامبورگ و یکی از مهمترین دژهای باقیمانده از قرون وسطا است در بورشاید و بین رود موز و رود راین قرار دارد.
بخش‌ها
این شهرداری ۸ بخش یا زیرمجموعه دارد که عبارتند از:
کوش‌تپه (سامسات)
کوش‌تپه یک منطقهٔ مسکونی کردنشین در ترکیه است که در سامسات واقع شده‌است.
سهکنارون
سهکنارون روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قبله‌ای قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
تا ابد ابری
تا ابد ابری نام یک آلبوم موسیقی بی کلام است. بیشتر قطعات این آلبوم، از موسیقی‌های آثار سینما، تئاتر و تلویزیون بوده و برخی قطعات هم به صورت اختصاصی برای این مجموعه ساخته شده‌اند. در این آلبوم موسیقی آثار ۱۰ آهنگساز معاصر ایرانی گرد هم آمده‌است. علی جعفری پویان تک نواز ویلن تمامی این آثار است. آهنگسازانی که در این مجموعه آثارشان منتشر شده‌است عبارتند از: ناصر چشم‌آذر، کارن همایونفر، ایمان جعفری پویان، احسان بیرقدار، علی بهادری (نویان)، رضا خسروی، آرش بادپا، احمد میرمعصومی، فرهاد هراتی و بابک بیات. این آلبوم شامل ۱۷ قطعه می‌باشد که برگرفته از قطعات موسیقایی برخی از آثاری سینمایی، تلویزیونی و نمایشی با فضای احساسی رمانتیک و عاشقانه است که از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ ضبط شده‌اند.آلبوم «تا ابد ابری» توسط مؤسسه «نشر و پخش جوان» در ۲۵ بهمن ۱۳۹۶ منتشر شد. جشن انتشار و رونمایی آلبوم موسیقی «تا ابد ابری» ۴ اسفند ۱۳۹۶ با حضور جمعی از هنرمندان و هنردوستان در شهر کتاب ابن سینا برگزار گردید.
این آلبوم در پنجمین دورهٔ جشن موسیقی ما، نامزد بهترین آلبوم موسیقی دراماتیک سال ۱۳۹۶ شد.
عنکبوت گورخری
عنکبوت گورخری نام یک گونه از تیره عنکبوت جهنده است.
روزبه رایگا
روزبه رایگا (زاده ۱۳۶۰ در بابل تصویربردار و مدیر فیلم‌برداری ایرانی است. وی در جشن دنیای تصویر برای فیلم انارهای نارس کاندید تندیس بهترین فیلمبرداری شده‌است.وی نامزد بهترین فیلمبرداری در بخش سینمای نوزدهمین جشن حافظ در سال ۹۸ و برنده جایزه بهترین فیلمبردار در سال ۲۰۱۶ برای فیلم ممیرو (با عنوان انگلیسی Immortal در جشنواره) در دوازدهمین جشنواره فیلم مسلمانان کازان روسیه شد . نامزد بهترین فیلمبرداری از جشن منتقدین سینما  ۱۳۹۷
پدرو (فیلم)
پدرو (به انگلیسی: Pedro) یک فیلم آمریکایی در سال ۲۰۰۸ دربارهٔ پدرو زامورا، یک همجنسگرای آشکار کوبایی-آمریکایی است که مدرس ایدز و شخصیت تلویزیونی است که به عنوان یکی از اعضای مجموعه تلویزیونی واقع نما ی دنیای واقعی: سان فرانسیسکو در شبکه MTV معروف شد. این فیلم یک انتخاب رسمی در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۰۸ بود.
این فیلم در MTV در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۹ قبل از فصل پایانی دنیای واقعی: بروکلین پخش شد.
جوایز
در سال ۲۰۱۰، نویسندگان فیلم پدرو، داستین لنس بلک و پاریس بارکلی برای یک جایزه انجمن نویسندگان آمریکا نامزد شدند.
پدرو همچنین در بیست و یکمین دوره جوایز رسانه ای گلد نامزد دریافت جایزه Humanitas و نامزد دریافت جایزه رسانه ای گلد برای فیلم تلویزیونی برجسته یا سریال‌های برتر شد.
بنسون جانکشن، آریزونا
بنسون جانکشن (به انگلیسی: Benson Junction) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. بنسون جانکشن ۱٬۱۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مارکو دی مارکی
مارکو دی مارکی (Marco De Marchi؛ زادهٔ September 8, 1966) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد.
کوین پریمو
کوین پریمو (Kevin Primeau؛ زادهٔ January 3, 1955) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ونکوور کناکز اشاره کرد.
میریام استوکلی
میریام استُکلی (Miriam Stockley؛ زادهٔ April 15, 1962) خواننده اهل بریتانیا است که از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. سبک آواز متمایزش هنگامی مورد توجه قرار گرفت که کارل جنکینز از او به عنوان خواننده اصلی آلبوم‌های سری ادیموس استفاده کرد.
دارکاس، ویرجینیای غربی
دارکاس (به انگلیسی: Dorcas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرنت، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
آسیر (کمون)
آسیر (به فرانسوی: Assier) یک کمون در فرانسه است که در canton of Livernon واقع شده‌است. آسیر ۱۶٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جوی فاتونه
جوی فاتونه (زاده ۲۸ ژانویه ۱۹۷۷) خواننده آمریکایی است.
بوس، لوکزامبورگ
بوس یک شهرداری در استان رمیش کشور لوکزامبورگ است که ۱۵٫۴۳ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۲۶۶ نفر بوده‌است.
باشگاه فوتبال یوونتوس در فصل ۲۰۱۵–۱۶
فصل ۲۰۱۵–۱۶ صد و هجدهمین فصل حضور یوونتوس در سطح اول فوتبال ایتالیاست. این فصل برای یوونتوس، نهمین فصل حضور متوالی در سری‌آ است. در این فصل ستاره‌ای بر روی نشان کوپا ایتالیا بر روی پیراهن این باشگاه، درج شد. این ستاره از کسب ۱۰ عنوان قهرمانی در جام حذفی ایتالیا حکایت می‌کند. در ۲۵ آوریل ۲۰۱۶، باشگاه پنجمین قهرمانی متوالی‌اش در سری آ را کسب کرد و به تعداد ۳۲ قهرمانی در مجموع رسید. این قهرمانی هنگامی کسب شد که در سه هفته مانده به پایان لیگ، رم با شکست مقابل ناپولی جایگاه دوم خودش را از دست داد و قهرمانی یوونتوس با اختلاف امتیازی که کسب کرده بود، پیش از پایان لیگ، مسجل شد. این دومین بار است که باشگاه، رکورد ۵ قهرمانی متوالی در لیگ را کسب می‌کند. پیش از این در سال‌های ۱۹۳۰–۳۱ تا ۱۹۳۴–۳۵ این رکورد به‌دست آمده بود. قهرمانی این فصل در حالی به دست آمد که یوونتوس از ۱۰ بازی ابتدای فصل، فقط در ۳ بازی پیروز شده بود. پس از شکست مقابل ساسوئولو در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵ که یوونتوس را تا رتبه ۱۲ جدول پایین برده بود، باشگاه توانست عملکرد خوبی از خود نشان دهد و در ۲۵ بازی بعدی از ۷۵ امتیاز ممکن، ۷۳ امتیاز کسب کند. یوونتوس در ۲۵ مه، یازدهمین عنوان قهرمانی خودش در کوپا ایتالیا را جشن گرفت. این قهرمانی، دومین قهرمانی در جام حذفی بود و یوونتوس را تبدیل به اولین تیم در تاریخ فوتبال ایتالیا کرد که در دو فصل متوالی، قهرمان لیگ و جام حذفی می‌شود.
اطلاعات بازیکنان
آخرین بروزآوری در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۵.
دیگر خروج‌ها
مجموع درآمد: €۷۴٬۰۰۰٬۰۰۰
هزینه کلی: €۶٬۰۰۰٬۰۰۰
مجموع درآمد: €۰
درآمد خالص: €۶٬۰۰۰٬۰۰۰
جدول گروه D
{|
آمار حضور در زمین و تعداد گل‌ها
! colspan="14" style="background:#dcdcdc; text-align:center"| دروازه‌بان‌ها
! colspan="14" style="background:#dcdcdc; text-align:center"| مدافعین
! colspan="14" style="background:#dcdcdc; text-align:center"| هافبک‌ها
! colspan="14" style="background:#dcdcdc; text-align:center"| مهاجمین
! colspan="14" style="background:#dcdcdc; text-align:center"| بازیکنانی که در میانه فصل از باشگاه خارج شدند
گل‌زنان
آخرین بروزرسانی: ۲۱ مه ۲۰۱۶
کلین شیت‌ها
آخرین بروزرسانی: ۲۱ مه ۲۰۱۶
آمار کارت‌ها
آخرین به روز رسانی: ۲۱ مه ۲۰۱۶
عثمان اوزکویلو
عثمان اوزکویلو (Osman Özköylü؛ زادهٔ August 26, 1971) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور، و باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
تا سه بشمار و دعا کن
تا سه بشمار و دعا کن (انگلیسی: Count Three & Pray) چهارمین آلبوم استودیویی گروه موج نو آمریکایی برلین است که در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۶ توسط گفن رکوردز منتشر شد. این آلبوم چهار تک‌آهنگ از جمله «نفسم را بند آوردی» که در فیلم تاپ گان به‌نمایش درآمد. این تک‌آهنگ در صدر ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت و در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه اسکار بهترین ترانه شد.
اودشتدت
اودشتدت یک شهر در آلمان است که در سومردا واقع شده‌است. اودشتدت ۸۱۹ نفر جمعیت دارد.
استخاره
استخاره در لغت به معنای بهترین خواستن و خیر خواستن است و در اصطلاح دینی، واگذاردن انتخاب به خداوند در کاری است که انسان در انجام دادن آن درنگ و تأمل دارد. مردم در مواردی که خیر و صلاح کار خود را ندانند، به استخاره متوسل می‌شوند.
خمینی
در این حال بی‌چارگی و دودلی و تحیّر -که باید آن را از بدترین حالات بشر شمرد- اگر یکی پیدا شود و انسان را به یک سوی کار دل‌گرم کند و با ارده راسخ و امیدوارانه، به کار وادارد، چه منّت بزرگی به انسان دارد.
این‌جا دین‌داران می‌گویند: خدای عالم که پناه بی‌چارگان و دادرس افتادگان است، در حالت تحیّر و دودلی -که در آن حال، انسان بیش‌تر از همهٔ حالات، محتاج به دستگیری است- خداوند متعال از عالم رأفت و رحمت و مهربانی‌اش، یک راه امیدی بر روی انسان باز کرده و اگر انسان با این حال اضطرار به او پناه ببرد و از او راهنمایی جوید و عرض کند: «بارالها، این وقتی است که عقل ما و دیگران در پیدا کردن راه خوب و بد، وامانده‌است و راه چاره برای ما نیست، تو که چاره‌ساز بی‌چارگان و عالم به اسرار پنهانی، ما را به یک سوی کار راهنمایی کن و ارادهٔ ما را به یک طرف قوی کن، تو به ما دل‌گرمی ده و از ما دست‌گیری کن» در این صورت، خدای جهان-که قادر بر پیدا و نهان است-یا دل او را به یک سو می‌کشاند و راهنمای قلب او می‌شود که او مقلب القلوب است، یا دست او را به یک طرف تسبیح می‌اندازد، یا بوسیله قرآن، دل او را گرم می‌کند.
در قرآن آمده‌است:
جوادی آملی
شما تمام کارهایتان را بر قرآن عرضه کنید. چه این آراء و اندیشه‌ها متضارب و متعارض و مختلف باشد و چه یک اندیشه باشد، شما این را بر قرآن عرضه کنید و ببینید آیا مطالب و معارف قرآنی و معانی قرآنی آن را امضاء می‌کند؛ بنابراین برای همه ما - حالا توده مردم که مقدورشان نیست- که در حوزه و دانشگاه هستیم، آشنایی با یک دوره از قرآن کریم لازم می‌شود. حالا یک‌وقت کسی مانند علامه طباطبایی جزء نوادر است ولی این که خطوط کلی قرآن و ترجمه اش را بفهمیم یا از گزیده تفسیر با خبر باشیم، خیلی سخت نیست. وقتی این ترازو را فهمیدیم، آن وقت این عقاید را با این ترازو می‌سنجیم. این که باقر گفت خودتان را با قرآن بسنجید، یعنی آن بحث تنها مخصوص فقیه و اصولی نیست و مخصوص روایات متعارض یا روایت بی معارض نیست، بلکه جمیع عقاید، شئون، اخلاق، اوصاف و افعال را باید بر قرآن عرضه کرد. پس اگر کسی قرآن را نداند، یعنی ترازو ندارد و نمی‌داند چگونه ترازو را به کار ببرد و عقاید و اخلاق را با چه چیزی بسنجد.
مجید جعفری‌تبار
مجید جعفری‌تبار در درس‌ها و سخنرانی‌ها و مکتوبات خود بارها به خطری که این‌گونه طرز فکرها برای رشد و تعالی مادی و معنوی جامعه و افراد دارد تأکید کرده‌است. اما با وجود این، یکی از تصورات بعضی عوام در خصوص استخاره‌های او، توقع یا برداشت پیش‌گویی و غیب گویی است که دربارهٔ این موضوع نوشته: بسیاری افراد، خیال می‌کنند که من، با گرفتن استخاره هر کس، نیتش را نیز می‌فهمم (یعنی مثلاً می‌دانم برای چه موضوعی استخاره گرفته‌اند) در صورتی که من خودم می‌دانم و چندین بار نیز گفته‌ام و در اینجا هم می‌نویسم که: به هیچ وجه چنین نیست و حتی یک مورد هم نبوده‌است که من بدانم موضوع استخاره چه بوده؟ (به غیر از مواردی که خود فرد، قبل از استخاره یا بعد از آن، موضوع استخاره را به من گفته‌است).
دعای استخاره امام سجاد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
اَللَّهُمَّ إِنِيِّ أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اقْضِ لِي بِالْخِيَرَةِ
بار خدايا، از تو راه خير را مى‏طلبم، كه تو به آن آگاهى. پس درود بفرست بر محمد و خاندان او و هر چه خير است براى من مقدر فرماى
وَ أَلْهِمْنَا مَعْرِفَةَ الاِخْتِيَارِ وَ اجْعَلْ ذَلِكَ ذَرِيعَةً إِلَى الرِّضَا بِمَا قَضَيْتَ لَنَا وَ التَّسْلِيمِ لِمَا حَكَمْتَ‏
و به ما الهام كن شناخت راهى را كه بايد اختيار كنيم. و آن را وسيله‏اى ساز كه به آنچه براى ما مقرر كرده ‏اى راضى باشيم و در برابر حكم تو تسليم شويم
فَأَزِحْ عَنَّا رَيْبَ الاِرْتِيَابِ وَ أَيِّدْنَا بِيَقِينِ الْمُخْلِصِينَ‏
پس غبار ترديد از دل ما بزداى و ما را به يقينى چون يقين مخلصان يارى فرماى
وَ لاَ تَسُمْنَا عَجْزَ الْمَعْرِفَةِ عَمَّا تَخَيَّرْتَ فَنَغْمِطَ قَدْرَكَ‏
بار خدايا، براى ما مخواه كه در شناخت آنچه براى ما گزيده‏ اى عاجز آييم، آنگاه تقدير تو را حقير شماريم‏
وَ نَكْرَهَ مَوْضِعَ رِضَاكَ وَ نَجْنَحَ إِلَى الَّتِي هِيَ أَبْعَدُ مِنْ حُسْنِ الْعَاقِبَةِ وَ أَقْرَبُ إِلَى ضِدِّ الْعَافِيَةِ
و آنچه را خشنودى تو در آن است مكروه داريم و به راهى رويم كه ما را از سرانجام نيك دور دارد و به غير عافيت نزديك گرداند
حَبِّبْ إِلَيْنَا مَا نَكْرَهُ مِنْ قَضَائِكَ وَ سَهِّلْ عَلَيْنَا مَا نَسْتَصْعِبُ مِنْ حُكْمِكَ‏
خداوندا، ناخشنودى ما را از قضاى خود به خشنودى بدل فرماى و هر حكم تو را كه دشوار مى ‏شماريم بر ما آسان گردان
وَ أَلْهِمْنَا الاِنْقِيَادَ لِمَا أَوْرَدْتَ عَلَيْنَا مِنْ مَشِيَّتِكَ حَتَّى لاَ نُحِبَّ تَأْخِيرَ مَا عَجَّلْتَ
در دل ما انداز كه مطيع اراده و منقاد مشيت تو باشيم، تا در گزاردن هر كار كه فرمان داده ‏اى در آن شتاب ورزيم درنگ نكنيم
وَ لاَ تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لاَ نَكْرَهَ مَا أَحْبَبْتَ وَ لاَ نَتَخَيَّرَ مَا كَرِهْتَ‏
و در هر كار كه خواسته ‏اى درنگ كنيم شتاب نورزيم و آنچه را كه تو دوست مى‏ دارى ناخوش نينگاريم و آنچه را تو ناخوش مى ‏دارى اختيار نكنيم
وَ اخْتِمْ لَنَا بِالَّتِي هِيَ أَحْمَدُ عَاقِبَةً وَ أَكْرَمُ مَصِيراً إِنَّكَ تُفِيدُ الْكَرِيمَةَ وَ تُعْطِي الْجَسِيمَةَ وَ تَفْعَلُ مَا تُرِيدُ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ.
بار خدايا، كار ما به راهى انداز كه فرجامش پسنديده ‏تر بود و سرانجامش بهتر، كه هر فايدت كه از تو رسد گرانبهاست و هر بخشش كه كنى عظيم است و هر چه خواهى كنى، و أنت على كل شي‏ء قدير.https://golzarenoor.ir
نقد
احمد کسروی، در پی خرده‌گیری به تشیع، به استخاره گرفتن نیز خرده می‌گیرد و می‌گوید که در قرآن و سنت نیامده و با خرد نیز سازگار نیست و ملایان آن را برای سود خود ساخته‌اند. باور دارد که آدمیان باید خرد خود را داور بگیرند و در کارها بسنجند و نیک و بد را با استخاره نباید سنجید، زیرا در تصمیم‌گیری‌های مهم می‌تواند بسیار زیانمند باشد. همچنین می‌گوید استخاره کردن، استفاده نادرست از قرآن است."استخاره هم مثل همینست. آن را هم ملاها برای استفاده خود درست کرده‌اند.""در بعضی از شهرها کسانی هستند که شغلشان استخاره کردنست. شهرتی داده‌اند که هر کسی هر مطلبی دارد اگر آن را بروی کاغذی بنویسد و در یک پاکت سربسته‌ای بگذارد فلان آقا بدون اینکه سر پاکت را باز کند استخارهٔ قرآن می‌کند و آی‌های که مطابق آن موضوع است می‌آید و روی پاکت می‌نویسد و بهر استخاره فلان مقدار پول می‌گیرد.""آیا پیغمبر اسلام در کارهای خود استخاره می‌کرد ؟.. شما هیچ شنیده‌اید که پیغمبر استخاره کرده باشد؟!.. ممکنست بگویید او پیغمبر بود و همه چیز را می‌دانست و احتیاج باستخاره نداشت. منهم او را می‌گزارم بکنار. آیا پس از مرگ پیغمبر، اصحابش در کارهای خود استخاره می‌کردند، یا می‌نشستند و عقلها و فهمهای خود را بکار می‌انداختند و با هم شور می‌کردند؟ !.. آیا کدام یکی از اینهاست؟!""اگر بنا بود مردم کارهای خود را با استخاره راه اندازند و نیک و بد و سود و زیان را با استخاره تشخیص دهند چرا خدا بایشان عقل می‌داد؟.. عقل برای همینست که مردم نیک و بد و سود و زیان خود را با آن تشخیص دهند.""... تو گویی قرآن کتاب فالست که پیاپی باز کنند و ببینند فلان کار خوب خواهد درآمد یا بد؟ !.. به جای آنکه به احکام قرآن عمل کنند آن را کتاب فال گردانیده‌اند …""تنها خدا می‌داند که این استخاره چه صدمه‌هایی بمردم زده. هزارها دختر که خواستگار خوب داشته پدر احمقش چون پابند استخاره بوده و استخاره خوب نیامده دختر بدبخت گردیده. هزارها مرد که در کارهای خود به جای آنکه عقل و فهم را بکار اندازد و سود و زیان آن‌ها را درک کند اختیارش را به‌دست دانه‌های تسبیح داده و خود را و خاندانش را به فلاکت انداخته …"
صدف سیاه گورخری
صدف سیاه گورخری نام یک گونه از راسته صدف‌های سفت‌پوسته است. این صدف‌ها برای نخستین بار توسط جانورشناس آلمانی پیتر سیمون پالاس در جنوب کشور روسیه در رودهای اورال٬ ولگا٬ و دنیپر شناسایی شد. با این حال صدف گوره‌خری به‌طور ناخواسته به مکان‌ها و کشورهای مختلفی برده شده و به عنوان گونه‌ای مهاجم شناخته می‌شود.
نامگذاری آن به دلیل وجود الگوهای ویژه در نمونه‌های اولیه یافت شده می‌باشد.
کوئینتد پرایوت بنک
کوئینتد پرایوت بنک (Quintet Private Bank) شرکت خدمات مالی و بانکداری لوکزامبورگی است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
پرسی کورتمن
پرسی کورتمن (Percy Courtman; May 14, 1888 – 1888:5:14, June 2, 1917) شناگر اهل بریتانیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
دونگا ستودنا
دونگا ستودنا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Niška Banja واقع شده‌است.
بهار (فیلم ۱۹۵۱)
بهار (बहार) یک فیلم در ژانر عاشقانه و کمدی دلهره‌آور به کارگردانی ام.وی. رامان است که در سال ۷۲۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویجینتی مالا، پران، و اوم پراکاش اشاره کرد.
راس تنوره
راس تنوره (به عربی: رأس تنورة) یک شهر در عربستان سعودی است که در استان شرقی (عربستان سعودی) واقع شده‌است. ساکنان آن مسلمان اهل سنت.
اوبانژ (کمون)
اوبانژ (به فرانسوی: Aubinges) یک کمون در فرانسه است که در canton of Aix-d'Angillon واقع شده‌است. اوبانژ ۱۰٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پل پاژو
پل پاژو (Paul Pageau؛ زادهٔ October 1, 1959) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
جاپلین، مونتانا
جاپلین شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
دودلانژ
دودلانژ یک شهرداری در استان اش-سور-الزت کشور لوکزامبورگ است که ۲۱٫۳۸ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۹۰۷۲ نفر بوده‌است.
کرین دوک
کرین دوک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مخت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۳ نفر (۳۴ خانوار) بوده‌است.
ناحیه تجاری مرکزی
ناحیه مرکزی تجاری که در زبان انگلیسی به اختصار CBD (سی بی دی) نامیده می‌شود، عنوانی است که در کشورهای مختلف برای اشاره به مناطقی در شهر که معمولاً مرکز فعالیت‌های کوچک و بزرگ تجاری هستند اطلاق می‌شود. ناحیه مرکزی تجاری از نظر کاربری زمین، در مقایسه با سایر مناطق شهر، دارای بیشترین تراکم کاربری تجاری است. این ناحیه معمولاً منطبق با مرکز شهر نیز هست.
ایران
در ایران، معمولاً از نواحی تجاری مرکزی شهرها با عنوان بازار یاد می‌شود. این مسئله به دلیل وجود بازارهای بزرگ در شهرهای ایران به عنوان مراکز اصلی تجارت سنتی است. همچنین عبارت «مرکز شهر» و برابر انگلیسی آن یعنی City centre در تابلوهای راهنمایی و رانندگی در خیابانها و جاده‌های ایران به کار می‌رود. به‌طور سنتی مرکز شهرهای ایران شامل بازار و مناطق اطراف آن می‌شود که هسته قدیمی و اولیه شهر را تشکیل می‌دهد.
مرد من (فیلم ۱۹۹۶)
مرد من (Mon Homme) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی برتران بلیه است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.
مثل شعله‌های آتش
«مثل شعله‌های آتش» (انگلیسی: Like Flames) آهنگی از گروه آمریکایی برلین است که در سال ۱۹۸۶ به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی از سومین آلبوم استودیویی آن‌ها به‌نام تا سه بشمار و دعا کن (۱۹۸۶) منتشر شد.
موزیک ویدئو
موزیک ویدئو گروه را در حال آواز خواندن در بالای یک کوه نشان می‌دهد. این فیلم در رد راک کانیون، نوادا فیلمبرداری شده‌است.
نظرمحمد دیدگاه
نظرمحمد دیدگاه (زاده ۱۳۱۳ در ایرانشهر – درگذشته ۱۵ خرداد ۱۴۰۰ در ایرانشهر) نماینده معمم اهل سنت حوزه انتخابیه ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان در اولین دوره مجلس شورای اسلامی بود. او با کسب ۱۴۲۲۷ رای و ۶۶٫۹۰ درصد کل آرا در انتخابات برنده شد. همچنین مدیریت مدارس دینی مکتب قرآن و مکتب خدیجة الکبری را در منطقه دامن در ۲۵ کیلومتری ایرانشهر را بر عهده داشته است.
ایشان ۱۵خرداد ۱۴۰۰ در بیمارستان ایرانشهر دارفانی را وداع گفتند.
شورای مرکزی سنت (شمس)
او از جمله روحانیون اهل سنت منتقد دولت می‌باشد.
زهرا مریخی
زهرا مریخی (زاده ۱۳۳۸ در قائم‌شهر) دبیرکل سازمان مجاهدین خلق ایران است. وی روز چهارشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ در کنگره سراسری سازمان مجاهدین خلق که به مناسبت پنجاه و دومین سالگرد تأسیس سازمان برگزار گردید، به اتفاق آرا به عنوان دبیرکل جدید انتخاب شد. مریخی پیش از این هماهنگ‌کننده دفاتر مریم رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران و نایب رئیس شورای مرکزی این سازمان بود.
کودکی و نوجوانی
زهرا مریخی در سال ۱۳۳۸ در قائمشهر در شمال ایران در یک خانواده سیاسی به دنیا آمد. او دوران کودکی و نوجوانی را در قائمشهر (شاهی سابق) گذراند. در دوران نوجوانی با مسائل سیاسی آشنا شد و به فعالیت علیه حکومت شاه پرداخت.
فعالیت‌ها
زهرا مریخی در جریان انقلاب علیه حکومت پهلوی با سازمان مجاهدین آشنا شد. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در قائمشهر به این سازمان پیوست و فعالیت‌هایش را ادامه داد. وی طی این دوران مسئولیت بخش زنان در قائمشهر را بعهده گرفت و سپس به قسمت نشریه مجاهد در استان مازندران به نام تلاونگ منتقل شد و عضو تحریریه آن بود. در سال ۱۳۶۰ به تهران منتقل شد و مسئولیت سرپل شاخه جنگل سازمان مجاهدین را به‌عهده گرفت.
وی در سال ۱۳۶۳ فعالیت‌هایش را در خارج از کشور با مجاهدین ادامه داد و در سال ۱۳۶۴ عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین شد.
مریخی مدتی مسئول تشکیلات مجاهدین در اسکاندیناوی و آلمان بود.
او در سال ۱۳۷۰ به عضویت هیئت اجرایی سازمان درآمد و مسئولیت رادیو مجاهدین موسوم به «رادیو صدای مجاهد» و دیگر رسانه‌های این سازمان را به‌عهده گرفت. در ۱۳۷۱ به عضویت شورای ملی مقاومت ایران درآمد و در ۱۳۷۲ به عنوان مسئول کمیسیون تبلیغات این شورا معرفی شد.
برادر کوچک‌تر او «علی مریخی آهنگر کلایی» در سال ۱۳۶۷ به‌دست سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کشته شد.
انتخاب دبیرکل
کنگره سراسری سازمان مجاهدین همزمان با مناسبت پنجاه و دومین سالگرد تأسیس سازمان روز چهارشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ در تیرانا پایتخت آلبانی و ۵ پایتخت دیگر اروپایی برگزار شد. کنگره سراسری مجاهدین در این اجتماع زهرا مریخی را به عنوان دبیرکل جدید انتخاب کرد. ریاست این کنگره را زهره اخیانی به عهده داشت که از شهریور ۱۳۹۰ دبیرکل این سازمان بود.
براساس آئین‌نامه داخلی سازمان مجاهدین خلق دبیرکل هر دو سال یک بار و در سه مرحله انجام می‌شود. در شور اول که در ۲۹ مرداد ۱۳۹۶ برگزار شد، زهرا مریخی ۸۶ درصد آرای شورای مرکزی این سازمان را از میان ۱۲ کاندیدا به دست آورد. در شور دوم که روز ۱۲ شهریور ۱۳۹۶ در ۱۰ مرکز برگزار شد وی ۸۴ درصد آرای مسئولان و کادرهای سازمان را از میان ۴ کاندیدا کسب کرد؛ و سرانجام در شور سوم و نهایی در ۱۵ شهریور در یک رأی‌گیری علنی در اجتماع سراسری، وی به اتفاق آرا به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران انتخاب شد. زهرا مریخی به قرآن سوگند یادکرد؛ تا با تمامی توان خود و سازمان، برای برپایی آزادی و دمکراسی در ایران، و سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران کوشش نماید. وی همچنین کوشش‌های دیگر اعضای مجاهدین، رئیس شورای مرکزی، و دبیران کل پیشین این سازمان را گرامی داشت.
در این کنگره مریخی اعلام کرد: «سازمان مجاهدین خلق در حال حاضر دارای ۱۸ همردیف دبیرکل از جمله هفت دبیرکل سابق است.» وی همچنین نرگس عضدانلو ۳۶ ساله، ربیعه مفیدی ۳۵ ساله و نسرین مسیح ۳۹ ساله را به عنوان معاونین دبیرکل معرفی کرد.
مریم رجوی با تبریک به مناسبت انتخاب زهرا مریخی به عنوان دبیرکل جدید مجاهدین گفت: «این یک انتخاب درخشان، در اوج دمکراتیسم و انسجام و شکوفایی و در راستای سرنگونی فاشیسم دینی است که درهم‌شکستنِ طلسم ارتجاع و اختناق را نوید می‌دهد.»
مارکو دی ویتو
مارکو دی ویتو (Marco De Vito؛ زادهٔ January 14, 1991) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا و باشگاه فوتبال رجینا اشاره کرد.
هیئت نظارت
برای نمونه بنگاه سخن پراکنی بی‌بی‌سی سال‌ها توسط هیئت نظارت اداره می‌شد، هر چند این نقش در حال حاضر به بی‌بی‌سی تراست واگذار شده‌است. در ایالات متحده نیز نمونه‌هایی مانند خدمات پستی ایالات متحده آمریکا و فدرال رزرو نیز از هیئت نظارت به‌جای هیئت مدیره استفاده می‌شود.
در بعضی از کشورهای اتحادیه اروپا و شرق آسیا ساختار راهبری دولایه‌ای رواج دارد. در این ساختار، دو هیئت جداگانه تعریف می‌شود که هیئت عالی‌تر سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری کلان را بر عهده دارد و هیئت پایین‌تر به اداره کارهای اجرایی می‌پردازد. ولی، در دیگر کشورها (از جمله، ایران) عمدتاً ساختار راهبری تک‌لایه‌ای - یک هیئت مدیره - رواج دارد. البته در این کشورها هم ممکن است بعضی سازمان‌ها با ساختار راهبری دولایه‌ای اداره شوند؛ مثلاً، ساختارهای راهبری متشکل از: هیئت امنا-هیئت مدیره، هیئت مدیره-هیئت عامل، ... .
گوندوز کیلیچ
گوندوز کیلیچ (Gündüz Kılıç؛ October 29, 1918 – 1918:10:29, May 17, 1980) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد.
معماری عصر برنز در ایران
بزرگترین این شهرها ملیان (انشان) بوده‌است که در اواسط عصر برنز دور آن دیوار دفاعی عظیمی کشیده بودند. شوشِ آغازایلامی نیز از شهرهای مهم این حوزهٔ فرهنگی در جنوب غربی ایران بود که امروزه اثری از معماری آن نمانده‌است. با آغاز دوران ایلام کهن در جنوب غربی ایران، شوش به شهری در قامت شهرهای میانرودان تبدیل شد. فرمانروایی ایلامی نیز کاخ و آرامگاهی در هفت‌تپه ساخت و در گودین‌تپه در زاگرس مرکزی معابر شهری کوچکی ساخته شد که برخی ارابه‌رو بودند و در دو طرف آن‌ها مغازه یا کارگاه‌هایی قرار داشت. گودین‌تپه در این زمان حصاری بیضوی شکل داشت و الگوهای معماری آن در این دوره مشابه الگوهای معماری شهرهای جنوب غربی ایران بود.
در این دوران در تپه یحیی در جنوب شرقی ایران ساختمانی بزرگ برای بازرگانان غیربومی ساخته شد. در همین منطقه شهر سوخته شهری عظیم با بافتی پیچیده بود که به حوزه‌های کارکردی مختلف تقسیم می‌شد.
در عصر برنز در تپهٔ جنوبی سیلک در فلات مرکزی ایران محله‌هایی با خانه‌های مسکونی و کوچه‌هایی در اطراف خانه‌ها ایجاد شده که با خانه‌های روستایی امروزی اطراف کاشان سنخیّت دارد. در همین دوران یک سوم فضاهای شهری تپه حصار به فعالیت‌های تولیدی اختصاص داشته و ظاهراً مردمان آن ثروتی قابل توجه اندوخته بوده‌اند. در فلات شمالی ایران هم در تورنگ تپه سازهٔ خشتی بزرگی ساخته شده بوده که با زیگورات بزرگ اور-نامو هماوردی می‌کرده‌است.
همزمان با گسترش حوزهٔ فرهنگی آغازایلامی، شمال غربی ایران حوزه‌ای فرهنگی تشکیل می‌داد که از بقیهٔ ایران متمایز بود و به فرهنگ یانیق‌تپه (کورا-ارس ۱) موسوم است. در شمال دریاچهٔ ارومیه سکونت‌گاه‌ها به الگوی تثبیت‌شده آناتولی و قفقاز جنوبی (خانه‌های گرد از جنس خشت خام) نزدیکند. از سکونت‌گاه‌های جنوب دریاچهٔ ارومیه به علت کاوش‌های محدود الگویی در دست نیست.
همزمان با زوال و فروپاشی تمدن عصر برنز، شهرهای واقع در مسیر تجاری عصر برنز به‌تدریج دچار زوال شدند.
بافتار تاریخی
در ادبیات باستان‌شناختی ایران، عبارت عصر برنز به دوره‌ای اطلاق می‌شود که با برآمدن شهرهای بازرگانی در حدود ۳٬۴۰۰–۳٬۳۰۰ سال پیش از میلاد آغاز شد و تا ابتدای عصر آهن در ۱٬۴۰۰–۱٬۳۰۰ سال پیش از میلاد ادامه یافت و دوران گذار از فرهنگ‌های عصر حجر (یا به عبارت دقیق‌تر دوران مس‌سنگی) به تمدن‌های عصر آهن بود. مناطق پیرامون دشت‌های فلات ایران از میانهٔ هزارهٔ چهارم پیش از میلاد تا اوایل هزارهٔ سوم پیش از میلاد شاهد پیدایش مراکزی شهری بود که نتیجهٔ توسعهٔ بازرگانی و روابط تجاری به‌ویژه در زمینهٔ فلزها بودند. این فرایند غالباً شاخه‌ای از پیدایش تمدن در دوران اوروک میانرودان دانسته می‌شود.
آغاز عصر برنز با تحولات عظیم در ساختار جوامع ایران همزمان بود. در این دوره جمعیت فلات ایران به‌شدت افزایش یافت. در مطالعهٔ معماری و سکونت‌گاه‌های ایران در اوایل قرن برنز، دو حوزهٔ فرهنگی شاخص در ایران پدیدار می‌شود:
در اواسط عصر برنز، فلات ایران صحنهٔ شکوفایی گسترده ولی کوتاه‌مدت شهرنشینی بود. مراکز شهری‌ای چون شهر سوخته، تپه حصار، تپه یحیی، شهداد، و جیرفت بخشی از شبکهٔ بازرگانی‌ای بودند که آسیای مرکزی را به سواحل جنوبی خلیج فارس و دریای عمان، ایلام، و میانرودان وصل می‌کرد. مهمترین کالاهای تجارتی در این شبکه مس (از مرکز و جنوب‌شرقی ایران و عمان) و لاجورد (از بدخشان در افغانستان و کویته در پاکستان) بود که بخش عمدهٔ آن به سرزمین‌های غربی (به‌ویژه میانرودان) صادر می‌شد و در تزئینات ابنیهٔ اداری و آیینی طبقهٔ حاکم به کار می‌رفت.
گسترش اوروک
با آغاز عصر برنز، دولت‌شهر‌هایی در خاور نزدیک پدید آمدند و سبب آغاز دوران اوروک در میانرودان شدند. در این دوران گسترهٔ منابع طبیعی موجود، از جمله خاکی که دو یا سه بار در سال قابل کشت بود، مراتع گسترده و همچنین منابع دریایی (مثل ماهی‌گیری) بنیان اقتصادی را ریختند که به گفتهٔ گیرمو آلگز منجر به انقلابی در ساختار اجتماعی شد. علاوه بر این، امکان حمل‌ونقل عمده از طریق مسیرهای آبی به همراه نظامی مدیریتی که «اهلی‌سازی منابع انسانی» (یعنی استثمار نیروی کار) را تأمین می‌کرد از دیگر عوامل تشکیل‌دهندهٔ امری بودند که گیرمو آلگز آن را «مزیت میانرودانی» نامیده‌است. در نهایت مجموع این عوامل بود که موجب «تیک‌آف سومری» شد، عبارتی که آلگز برای توصیف سازوکارهای اجتماعی و اقتصادی‌ای به کار می‌برد که در این فرایند خودپایدار به سوی پیچیدگی هرچه بیشتر نقش داشتند.
متالورژی
پژوهشگران پیدایش متالورژی با کشف سازوکار ذوب مس (که به‌شکل مستقل در چند منطقه روی داد) را آغاز دوران گذار مس‌سنگی می‌دانند که آخرین مرحلهٔ عصر سنگ است. با کشف برنز، بشر توان ساخت ابزارهایی را پیدا کرد که نسبت به ابزارهای عصر سنگ مزیتی مطلق دارند و این امر آغاز عصر برنز دانسته می‌شود. در نیمهٔ اول قرن بیستم باور بر این بود که پیشرفت متالورژی امر اساسی در ظهور تمدن و آغاز عصر برنز بوده‌است، به‌این مفهوم که با ایجاد ابزارها و فناوری‌های فلزی، تولیدات کشاورزی توسعه یافت و افرادی که استخراج و تجارت این فلزها را کنترل می‌کردند به طبقهٔ نخبگان در ساختار تازه‌ساز اجتماع بدل شدند. باستان‌شناسان در نیمهٔ دوم قرن بیستم تلاش کردند تا این نظریه را کنار بگذارند. بااین‌حال در قرن بیست و یکم توجه به نظریات متالورژی محور به عنوان یکی از (و نه تنها) دلایل ایجاد تمدن افزایش یافت.
یکی از مهم‌ترین مسائل باستان‌شناسی خاور نزدیک «مسئلهٔ قلع» است و به منبع و مسیر دادوستد فلز قلع به میانرودان می‌پردازد. برنز آلیاژی است که از ترکیب مس و قلع ساخته می‌شود. قلع فلزی نسبتاً نادر است و به‌دست‌آوردن آن نقشی مهم در تولید ابزار و فناوری‌های عصر برنز داشت. بنابر شواهد باستان‌شناختی، مسیر حرکت قلع مسیری شرق‌به‌غرب بوده‌است. باستان‌شناسان سه مسیر احتمالی برای انتقال قلع را معین کرده‌اند:
در هزارهٔ سوم پیش از میلاد، فناوری‌های متالورژی به تدریج از غرب به شرق فلات ایران گسترش یافتند. این امر متناظر با گسترش نفوذ افق آغازایلامی است که تا اواخر این هزاره در سراسر ایران نفوذ یافت. متالورژی از این طریق به افغانستان امروزی و مناطق شمالی تمدن دره سند صادر شد.
ظهور تمدن
در دو قرن اول هزارهٔ سوم پیش از میلاد، افزایشی قابل توجه در اندازهٔ هر مرکز منطقه‌ای روی داد. به این پدیده نیاشهرنشینی گفته می‌شود. توسعهٔ سریع سازوکارهای تولید، تجارت، و مال‌اندوزی در این زمانه به‌قدری بود که می‌توان گفت ساختار جوامع به‌کلی دگرگون شد. تا حدود سال ۳٬۲۰۰ پیش از میلاد اهمیت، تراکم جمعیت، و گسترش سازه‌های معماری یادمانی در میانرودان و اطراف آن به حدی رسید که می‌توان این مناطق را «شهر» نامید. این دوران گذار طولانی با تغییرات عمیقی به پایان رسید که مشخصهٔ دوران اوروک است. این فرایند بین ۲٬۶۰۰ تا ۲٬۵۰۰ پ.م. در درهٔ هلمند هم کامل شده بود و شواهد آن را می‌توان در مجموعه‌های معماری یادمانی در مندیگک (در افغانستان امروزی) و شهر سوخته، توسعهٔ محلی روستاهای معمارانه، و طرح محله‌های صنعتکاران در محیط حومهٔ شهری جست. با پدید آمدن شهرنشینی در این مناطق، حوزه‌هایی مختص صنعت‌گران پدیدار شد که فعالیت‌های تخصصی در آنان از حوزه‌های اقامتی جدا می‌شده‌است.
ساختمان‌های عمومی‌ای (معابد و کاخ‌ها) که در این دوران در مراکز بزرگتر ساخته شدند احتمالاً در نتیجهٔ طرح‌های سیاسی گروه‌هایی از نخبگان حاکم بوده‌اند. نیاز به سازمان آیینی فاخر حاکی از این است که کنترل ایشان بر منابع تولیدی و روستایی افزایش یافته بوده‌است، که این امر را می‌توان در بنیان بخش صنعتکاران در این منطقه دید. ساخت این مجموعه‌های یادمانی ممکن است همزمان با مرحلهٔ جدیدی در توسعهٔ اجتماعی-سیاسی بوده باشد. بخش داخلی سکوها شامل شبکه‌ای منسجم از واحدهای بزرگ بنایی بود که با رفع کردن رانش به سازه اجازه می‌داد تا بر زمین‌های ناهموار جای گیرد. بنایی شالوده سازه‌های جدید به داخل ساختمان‌های موجود نفوذ می‌کرد و سازهٔ جدید به میانهٔ دیوارهای مدفون زیر خاک پیوند می‌خورد. همین سیستم قفل کردن در نیمهٔ دوم هزارهٔ سوم پیش از میلاد در شهر سوخته دیده می‌شود، هم در «خانهٔ شالوده‌ها»ی فاز پنجم در منطقه شرقی (مسکونی) و هم در ساختمان‌های بزرگ محصور فازهای ۳ و ۴ در بخش‌های مرکزی.
حوزهٔ فرهنگ آغازایلامی
شواهدی هست مبنی بر اینکه در اواخر هزارهٔ چهارم پیش از میلاد، سکونت‌گاه‌ها در سراسر ایران در شبکهٔ فرهنگی مشترکی با هم پیوند داشته‌اند. باستان‌شناسان بر این شبکهٔ فرهنگی مشترک نام «حوزهٔ فرهنگ آغازایلامی» را گذاشته‌اند. شواهد باستان‌شناسی نشان از حضور و تأثیر آغازایلامی‌ها در فلات مرکزی و جنوب شرق ایران دارند. دلیل این امر به‌نظر مربوط به شرایط پیچیدهٔ منطقه‌ای باشد و برخی پژوهشگران بر این باورند که گونه‌ای از استعمارگری (یا نیاجهانی‌شدن) در این دوران روی داده‌است. کامل‌ترین یافته‌های قطعات آغازایلامی مربوط به سیلک ۴ و تپه یحیی ۴-سی هستند. در فاز ۱۰ شهر سوخته و تپه حصار ۲ هم کتیبه‌هایی آغازایلامی یافت شده‌است. بااین‌وجود برخی محققان، از جمله هالی پیتمن، بر این باورند که فرهنگ آغازایلامی در این زمان جزئی از فرهنگ گسترده‌تر اوروک بوده‌است و حضور آن در مناطق مختلف فلات ایران را باید در امتداد گسترش اوروک دانست.
ملیان (انشان)
در غرب دشت شوش و در حوضهٔ رود کُر شهر ملیان (انشان) ۵۰ هکتار وسعت داشته‌است که این مساحت در اواخر دوران آغازایلامی (موسوم به دوران بانش) به ۱۵۰ هکتار می‌رسد و دور شهر آن را حصاری می‌سازند. ملیان بزرگ‌ترین محوطهٔ آغازایلامی کاوش شده تا کنون است. ملیان از اجتماع چند سکونت‌گاه کوچکتر در اوایل دوران بانش تشکیل شد. باستان‌شناسان حدس می‌زنند که ملیان آغازایلامی در آغاز شهری کوچک بوده که ساکنان آن شامل مقامات اداری و همچنین صنعتگران نیمه‌وقتی بوده‌است که بسیاری از ایشان کشاورز یا دامدار نیز بوده‌اند. به باور باستان‌شناسان، نظر به ماهیت دوگانهٔ جامعهٔ آغازایلامی (ترکیبی از کشاورزان یکجانشین و دامداران عشایری)، ملیان ابتدا به عنوان مکان گردهمایی و تراکنش بین یکجانشینان و عشایر تشکیل شده‌است. تا اواخر دوران آغازایلامی، تهدیدهای خارجی چنان بودند که ساکنان ملیان مجبور شدند فعالیت‌های شاق ساخت دیواری عظیم را به دست بگیرند. دیوار حصار پنج کیلومتر طول و احتمالاً ۲٫۵ متر ارتفاع داشته‌است و ۲۰۰ هکتار زمین را در خود جای داده‌است. کاوشگران حدس می‌زند برای ساخت این دیوار در یک دورهٔ ۱۴۰ روزه (فصل مناسب برای تهیهٔ خشت خام در سال) حدود ۱٬۰۰۰ کارگر لازم بوده‌است، لذا با توجه به جمعیت حدوداً ۴٬۰۰۰ نفری ملیان در این دوره، احتمالاً افرادی غیر از ساکنان ملیان هم در ساخت آن نقش داشته‌اند. قطع خشت دیوار ۴۴۲۲۸ سانتی‌متر است و با گل اندود شده‌است. دیوار روی شالوده‌ای سنگی ساخته شده بود و احتمالاً به موازات آن در داخل دیوارهای کوچکتری نیز برپا شده بودند.
عملیات کاوش TUV در بخشی جداافتاده در جنوب شرقی ملیان نشانگر سازه‌های خانگی است که در آن‌ها شواهدی نیز از فعالیت‌های صنعت‌گری نیز یافت می‌شود. ابنیهٔ آن از خشت خام مستطیلی ۴۰۲۰۸ و خشت خام مربعی ۲۰۲۰۸ ساخته شده‌اند. اغلب دیوارهای یافت‌شده در کاوش TUV اندود شده بوده‌اند. چهار نوع اندود دیوار نیز در عملیات کاوش TUV یافت شده‌است که معمول‌ترین آن کاهگل است و بقیه عبارتند از اندود سفید (آهک گچی)، اندود رنگی (قرمز و مشکی)، و اندود «سیمانی» (ترکیب ماسه‌های ریز و ملاتی ناشناخته که کف یکی از بناها را اندود کرده‌است).
در عملیات کاوش ABC در شمال غربی ملیان مجموعه‌ای از چهار بنا در مقیاس یادمانی یافت شده‌است. از بالاترین ساختمان (سطح ۲) با وصف انبار بزرگ یاد می‌شود و ساختمان سطح ۳ سازه‌ای بزرگ و خوش‌ساخت است که در آن اتاق‌ها و درها به شکلی رسمی جای گرفته‌اند و با نقش‌های هندسی و الگوهای گلدار تزئین شده‌اند. در ساختمان سطح ۴ نیز که مربوط به اواخر دوران آغازایلامی است شواهدی از فعالیت‌های خانگی و صنعت‌گری یافت شده‌است. بر اساس شواهد جدید، احتمالاً در اواخر دوران آغازایلامی سکوی عظیمی از خشت خام نیز در ملیان برپا شده بود.
در ۱۰ کیلومتری غرب ملیان، مجموعه‌ای از محوطه‌ها وجود دارد که در آن شواهد گسترده‌ای از صنعتگری (به‌ویژه تولید سفال) یافت شده‌است. در دامنهٔ جنوبی کوه کوهنانی نیز مجموعه‌ای از محوطه‌های زیرزمینی یا کوتاه وجود دارد که در مقابل تهاجم قابل دفاع بوده‌اند.
گودین‌تپه ۵
شناخته‌شده‌ترین محوطهٔ عصر برنز در بخش مرکزی زاگرس گودین‌تپه در شش کیلومتری شهر کنگاور و کرانهٔ شاخهٔ شمال غربی رودخانهٔ گاماسب است. این سکونت‌گاه مجموعه‌ای بوده از ابنیه در محوطه‌ای باز که دور آن را حصاری با پلان بیضوی‌شکل کشیده بودند. از «گودین‌تپهٔ ۵»، که از ۳٬۵۰۰ پ.م. تا ۲٬۹۰۰ پ.م. مسکون بوده‌است، مجموعه‌ای از اتاق‌ها، حیاط‌ها، و انبارهای مربع یا مستطیلی منظم بازمانده که با خشت خام در ابعاد مختلف ساخته و با آهک سفید اندود شده بوده‌اند. در عریض‌ترین قسمتش، حصار گرد محوطه ۱٫۵ متر پهنا داشته‌است. به‌نظر می‌رسد حصار بیضی‌شکل تنها یک ورودی (از اتاق ۴) داشته‌است و این ورودی به حیاط مرکزی می‌رسیده. احتمالاً روی اتاق ۴ برج مراقبتی ساخته بودند. درون حیاط سه اتاق شبیه به هم (۶، ۱۸، و ۲۲) قرار داشته است و داخل اتاق‌های ۶ و ۱۸ اجاق‌های مستطیلی وسط دو در ایجاد کرده بودند. داخل این اتاق‌ها با تاقچه‌های متعدد تزئین شده بوده است. از تیرهای چوبی سوخته کاوش‌شده در گودین‌تپه چنین برمی‌آید که سقف اتاق‌ها مسطح و از جنس چوب و خاک کوبیده بوده‌است. برخی دیوارها در گودین‌تپه چنان بزرگند که ممکن است برای تحمل بار تراس یا طبقه‌ای دیگر بر پا شده باشند.
گودین در این دوره با اروک و شوش در ارتباط بوده‌است. پیشتر باور بر این بود که محوطهٔ بیضی‌شکل «جزیره»ای از تاجران شوشی یا جامعه‌ٔ دور از وطن اوروکی بوده باشد، ولی شواهد جدیدتر بر بومی بودن ساکنان آن تأکید دارد. به‌نظر می‌رسد این ساکنان محوطهٔ بیضوی‌شکل را در حدود ۲٬۹۰۰ پ.م. با عجله رها کرده باشند.
شوش در عصر برنز
تاریخ شوش در عصر برنز شامل دوران ۲ (اوروکی)، ۳ (آغازایلامی)، و ۴ (ایلامی) آن است، کاوش‌ها اطلاعات چندانی دربارهٔ ساختار معماری دوران ۲ و ۳ شوش به دست نمی‌دهد. شوش اوروکی احتمالاً در اوایل ۵ هکتار وسعت داشت و به باور برخی باستان‌شناسان وسعتش در اوج به ۲۵ هکتار می‌رسید. به‌نظر می‌رسد بخشی از شهر به خانه‌های مسکونی اختصاص داشته‌است و در آن بخش اثری از کارگاه‌های تولیدی نیست.
شوش آغازایلامی حدود ۱۰ هکتار وسعت داشته‌است. پیر آمیه شوش آغازایلامی را «شوش تقلیل‌یافته» توصیف می‌کند. در آکروپل ۱، لایهٔ ۱۶ متعلق به شوش آغازایلامی است و به نظر می‌رسد مجموعه‌ای از خانه‌ها بوده باشد. در یکی از اتاق‌های مستطیل‌شکل این مجموعه اجاقی چهارگوش در وسط دو در قرار گرفته‌است و مشابه اتاق‌های ۶ و ۱۸ در گودین‌تپهٔ ۵ است.
در دیگر جاهای دشت شوش تنها روستاهای کوچک و پراکنده‌ای وجود داشته‌است.
جنوب شرقی ایران
در عصر برنز سکونت‌گاه‌هایی قابل‌توجه در جنوب شرقی ایران تشکیل شدند که از مهمترین‌هایشان می‌توان به تپه یحیی، شهداد، کُنار صندل، و شهر سوخته اشاره کرد. درحالی‌که ساختارهای سیاسی بین ۳۲۰۰ و ۲۸۰۰ پ.م. ظهور یافتند و در آن‌ها نظام تخصیص وظیفه دیده می‌شود، در مرحلهٔ بعدی (بین ۲۸۰۰ و ۲۴۰۰ پ. م) ساختارهای شهری به وجود آمد که تنها اندکی از سکونت‌گاه‌های نیاشهری بزرگتر بودند. انزوای جغرافیایی سکونت‌گاه‌های منفرد شرق ایران و دور بودن آن‌ها از منابع آب جلوی توسعهٔ اجتماعی و اقتصادی این جوامع را نگرفت و در حدود ۳٬۰۰۰ پ.م. در این منطقه سکونت‌گاه‌هایی شهری و نیاشهری شکل گرفتند که به پیچیدگی نمونه‌های مشابه در نوارهای آبرفتی میانرودان و نیل بودند و همزمان با آن‌ها توسعه یافتند.
در دوران آغازین عصر برنز، ساختار قلمرویی جوامع نیاشهری در شرق ایران رو به سوی ایجاد تمرکز شدید جمعیتی بود که در دیگر نقاط آسیای غربی نمونه‌ای نداشت. عدم تعادل بین سکونت‌گاه‌های روستایی و تک‌سکونت‌گاه‌های شهری در نیمهٔ اول هزارهٔ سوم پیش از میلاد افزایش یافت. در این دوران اندازهٔ متوسط سکونت‌گاه‌های روستایی در همان مقدار دوران مس‌سنگی (بین ۰٫۸ و ۱٫۲ هکتار) باقی ماند، ولی مراکز هژمونیک شهری به‌شکلی پرسرعت گسترش یافتند. نمونهٔ معمول این مناطق شهر سوخته است که از ۱۵ تا ۱۷ هکتار در شهر سوختهٔ ۱ (۳۲۰۰–۲۸۰۰ پ. م) به ۱۵۰ هکتار در شهر سوختهٔ ۳ (حدود ۲۴۰۰ پ. م) رسید. رشد مندیگک (در افغانستان امروزی) و شهداد هم به همین اندازه شدید است.
مراکز تمدنی جنوب شرقی ایران و به‌ویژه شهر سوخته را می‌توان دروازهٔ بین فلات ایران در دوران آغازایلامی و تمدن درهٔ سند قلمداد کرد.
تپه یحیی
برخی از لایه‌های به دست آمده از کاوش در تپه یحیی، واقع در دشت صوغان در ۲۲۵ کیلومتری جنوب کرمان، از اواخر هزارهٔ چهارم پیش از میلاد مسکون بوده‌اند. تپه یحیی در دوران آغازایلامی (موسوم به «تپهٔ یحیی ۴») روستایی بزرگ یا شهری کوچک (حدود سه هکتار) در منطقه‌ای با جمعیت کم بوده‌است. از کاوش‌ها بقایای بنایی بزرگ (با زیربنای ۵۰۰ مترمربع) حاصل شده‌است که پنج اتاق داشته و در آن‌ها آثار مرتبط با امور بازرگانی از جمله لوح‌های گلی پیدا شده‌است. دیوارهای این سازه از خشت‌های قالبی به ابعاد مختلف ساخته شده‌اند و داخل دیوارها برای جابجایی آب تنبوشه ساخته شده‌است. باستان‌شناسان این سازه را فضایی محصور برای بازرگانان خارجی دانسته‌اند، چرا که بناهای مسکونی معاصری هم در این تپه یحیی وجود دارد که فرهنگ مادی آن‌ها نشانگر وجود جامعه‌ای خاص، بومی و متمایز از آثار فرهنگ‌های دیگر است. تعداد ۲۵ لوح آغازایلامی هم در تپه یحیی کشف شده‌است.
شهداد
در شمال تپه یحیی و در لبهٔ غربی دشت لوت، شهداد قرار دارد که در نیمهٔ پایانی هزارهٔ سوم پیش از میلاد مرکز فعال ساخت آثار مسی و سنگ‌های گرانبها بوده‌است. گورستانی بزرگ نیز در شهداد بوده‌است که در آن به همراه مردگان ابزار فلزی، کوزه، و تزئینات دفن می‌شد. تفکیک کاربری فضاها در شهداد هم مشاهده می‌شود. حدود یک چهارم مساحت سکونت‌گاه به کارگاه‌های ذوب مس و ساخت خرمهره اختصاص داشته‌است.
شهر سوخته
بزرگترین محوطهٔ عصر برنز در جنوب شرقی ایران شهر سوخته بود. در شهر سوخته فرایند توسعهٔ شهرنشینی کل نیمهٔ اول هزارهٔ سوم پیش از میلاد طول کشید. شهر سوخته ۱ در حدود ۳٬۲۰۰ سال پیش بنیان گذاشته شد. تا اواسط هزارهٔ سوم پیش از میلاد (دوران ۳ و ۲) شهر سوخته به مرکز شهری بزرگی تبدیل شده بود که ۸۰ هکتار مساحت داشت، جمعیت آن افزون بر ۲۰٬۰۰۰ نفر بود، و در اطراف آن روستاهایی، هر یک به مساحت ۰٫۵ تا دو هکتار تشکیل شده بودند. ارتفاع دیوار پیرامون شهر هم به ۳٫۳ متر می‌رسید. شهر سوخته در زمان اوجش به حوزه‌های کاربردی مختلف تقسیم شده بود که شامل بخش ساختمان‌های عمومی و مدیریتی، بخش مسکونی، و گورستانی به مساحت ۲۱ هکتار می‌شد. فعالیت‌های تولیدی در سطح شهر پراکنده بودند ولی بعدهای در جایی که ممکن است بخش صنعتی بوده باشد تمرکز یافتند.
کلچات (مخت)
کلچات، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.