cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فرود پسر سیاوش
داستان فرود سیاوش در شاهنامه
بدو گفت بهرام بنمای تن برهنه نشان سیاوش بمن به بهرام بنمود بازو فرود ز عنبر بگل بر یکی خال بود کزان گونه بتگر بپرگار چین نداند نگارید کس بر زمین بدانست کو از نژاد قباد ز تخم سیاوش دارد نژاد برو آفرین کرد و بردش نماز برآمد ببالای تند و دراز فرود آمد از اسپ شاه جوان نشست از بر سنگ روشن روان ببهرام گفت ای سرافراز مرد جهاندار و بیدار و شیر نبرد دو چشم من ار زنده دیدی پدر همانا نگشتی ازین شادتر که دیدم ترا شاد و روشن روان هنرمند و بینادل و پهلوان بدان آمدستم بدین تیغ کوه که از نامداران ایران گروه بپرسم ز مردی که سالار کیست برزم اندرون نامبردار کیست یکی سور سازم چنانچون توان ببینم بشادی رخ پهلوان ز اسپ و ز شمشیر و گرز و کمر ببخشم ز هر چیز بسیار مر وزان پس گرایم به پیش سپاه بتوران شوم داغ دل کینه خواه سزاوار این جستن کین منم بجنگ آتش تیز برزین منم سزد گر بگویی تو با پهلوان که آید برین سنگ روشن روان بباشیم یک هفته ایدر بهم سگالیم هرگونه از بیش و کم به هشتم چو برخیزد آوای کوس بزین اندر آید سپهدار طوس میان را ببندم بکین پدر یکی جنگ سازم بدرد جگر که با شیر جنگ آشنایی دهد ز نر پر کرگس گوایی دهد که اندر جهان کینه را زین نشان نبندد میان کس ز گردنکشان بدو گفت بهرام کای شهریار جوان و هنرمند و گرد و سوار بگویم من این هرچ گفتی بطوس بخواهش دهم نیز بر دست بوس ولیکن سپهبد خردمند نیست سر و مغز او از در پند نیست هنر دارد و خواسته هم نژاد نیارد همی بر دل از شاه یاد
ایتزان اسکامیا
ایتزان اسکامیا (Itzan Escamilla؛ زادهٔ October 31, 1998) هنرپیشه اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به الیت اشاره کرد
سیارک ۱۰۰۴۳۴
سیارک ۱۰۰۴۳۴ صد هزار و چهارصد و سی و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ ژوئن ۱۹۹۶ کشف شد.
سختی ویکرز
سختی ویکرز یکی از معیارهای سختی است که بر اساس مقاومت مواد در برابر فروروندهٔ هرمی شکل از جنس الماس سختی آن‌ها را تعیین می‌کند. سختی‌سنجی به این روش اولین بار در سال ۱۹۲۲ توسط اسمیت و ساندلند در ویکرز لیمیتد به عنوان جایگزینی برای سختی برینل توسعه یافت. فروروندهٔ بکار رفته در این روش، الماس هرمی با قاعدهٔ مربع شکل است که سطوح مقابل آن با زاویه ۱۳۶ درجه به یکدیگر می‌رسند. مقدار سختی ماده پس از آزمایش توسط رابطهٔ زیر بدست می‌آید:
روش آزمایش سختی ویکرز یک نوع استاتیک است که از استانداردهای ISO 6507، ASTM E92 و ASTM E384 پیروی می‌کند.
این روش ویکرز به ترتیب مطابق با استاندارد ISO از 1 gf و از 1 gf تا 120 kgf مطابق با استانداردهای ASTM متغیر است. این استانداردها نشان می‌دهد که می‌توان از این روش برای تشخیص سختی تمام دامنه‌های بار از سطح میکرو تا سطح کلان از طریق سطح کم بار استفاده کرد.
این یک روش نوری است، که در آن اندازه تورفتگی باقی مانده توسط تورفتگی اندازه‌گیری می‌شود تا مقدار سختی نمونه آزمایش محاسبه شود.
نیه توچکا
نیه توچکا (Неточка Незванова) رمانی است از فیودور داستایفسکی نویسندهٔ رئالیسم روسی، با نامِ کاملِ نِیه توچکا نیزوانُوف که اولین بار خبرِ انتشارِ آن در سال ۱۸۴۶ یعنی همزمان با نگارشِ کتاب دیگر داستایفسکی به نامِ خانم صاحبخانه در سالنامهٔ میهن پرستی اعلام شد، با این حال انتشارِ واقعیِ این رمان یا به عبارت بهتر این طرحِ رُمانِ بزرگ از ماه ژانویه تا می ۱۸۴۹ در سالنامهٔ نامبرده صورت گرفت، در حقیقت با توجه به ترجمهٔ جین کنتیش چنین بر می‌آید که این اثرِ نویسنده بیش از یک مقدمهٔ معمولی و پیش نویسِ یک کتاب است. داستایفسکی چنانچه از مکاتباتش بر می‌آید، بیش از دو سال و نیم برای نِگارش این کتاب با جدیّت و زحمتِ تمام کار کرده و سرانجام موفق به اتمام آن نشده و انتشارِ کتاب به علّت دستگیری و تبعید به اردوگاه بازداشت شدگانِ سیبری نیمه کاره ماند و پس از بازگشت از تبعید به سال ۱۸۹۵، داستایفسکی، کار بر روی این کتاب را ادامه نداد و این اثر برای همیشه ناتمام ماند، بخشِ اول کتاب در پایانِ سال ۱۸۴۹ توسط داستایفسکی تکمیل شده بود. در سال ۱۹۷۲، آنا دونینگان مترجم آمریکایی این کتاب را به زبان انگلیسی برگرداند.
خلاصهٔ کتاب
داستان کتاب دربارۀ زندگی پُر غصهٔ یک دخترِ جوان است که بسیار فقیر است و در شهر سنت پترزبورگ زندگی می‌کند، دختری یتیم که توسطِ یک خانوادهٔ ثروتمند طبقهٔ بالا به سر پرستی گرفته می‌شود، دخترک در هنگامِ دیدار با خواهرِ ناتنی جدید خود به نامِ کاتیا ، به شدت شیفتهٔ او می‌گردد و این دو به زودی تبدیل به دو شخصیت جدایی ناپذیر می‌شوند، با این حال یک روز کاتیا مجبور به تَرکِ نیه توچکا و عزیمت به مسکو به همراهِ پدر و مادرش می‌شود، برای ۸ سال آینده، نیه توچکا با خواهرِ بزرگِ کاتیا که اکنون دیگر به عنوانِ مادر جدید او تَلَقی می‌شود زندگی می‌کند، داستان به انتها می‌رسد قبل از پیوند و اتحادِ دوبارهٔ کاتیا و نیه توچکا، در حقیقت قهرمان واقعیِ این اثر یِفیموف، ناپدریِ نیه توچکا است که طبعِ تُند و سَرکش و فِکری آشُفته و نابِسامان در او موج می‌زند به همین جهت کتابِ نیه توچکا تا آنجا که یِفیموف بدرود حیات می‌گوید، شاید از شاهکارهای ادبیات روسی بِشُمار برود لیکن فصل‌های بعد از مرگِ یِفیموف به بلندیِ وقوف قسمت‌های اول نیست
یوون پترا
یوون پترا (Yvon Petra؛ زاده March 8, 1916 درگذشته September 12, 1984) یک تنیس‌باز اهل فرانسه بود.
نیه توچکا
مکاتبات داستایفسکی دربارهٔ کتاب
نویسنده در چند مَقطَع مکاتباتی را دربارهٔ نگارش و کُلّیتِ این داستان داشته که مهمترینِ آنها نامه‌هایی است که برای برادرش نوشته، در ژانویه ۱۹۴۷ به برادرش می‌نویسد: به زودی نیه توچکا نیزوانوف را خواهی خواند، این هم اعترافی است نظیرِ گولیادکین، هر چند به لَحنی دیگر و از نوعی دیگر است، تا آن تاریخ از داستایُفسکی فقط رمانِ بیچارگان منتشر شده بود و همین اثر بود که حتی قبل از انتشار، موجبِ شهرت و آوازهٔ او در محافلِ ادبی شده بود، داستان‌های بعدی او مانندِ شبیه و خانم صاحبخانه با عدمِ استقبال مواجه گردید و میانهٔ داستایُفسکی با بیلینسکی، منتقد بزرگ و توانای روس بهم خورد، او در این باره می نویسد داستایُفسکی در نامه‌ای دیگر به تاریخ ۱۷ دسامبر ۱۹۴۶ به برادر خود چنین می‌نویسد. از کار خسته شده‌ام و کوفته‌ام، و تعهد کرده‌ام که روز پنجم ژانویه قسمتِ اولِ رُمان خود به نامِ نیه توچکا نیزوانوف را به کرایوسکی تحویل دهم، روز و شب به نوشتن مشغولم، فقط ساعتِ ۷ شب برای اینکه دماغی تازه کرده باشم سَری به اُپرای ایتالیایی می‌زنم تا آواز خوانندگانِ بی نظیرِ خودمان را بشنوم، با سه قسمتِ اول رُمانم که در سالنامهٔ میهن پرستی انتشار خواهد یافت، امسال نیز به رغمِ تمامِ کسانی که بدخواه من هستند تَفَوُق و برتری خود را به اثبات خواهم رسانید، در این ایام است که نویسنده با فقر و بی‌پولی دست به گریبان است و در وجودِ قَریحه و استعداد هُنری خود شک می‌کند، نویسنده همچنین در نامه‌ای به عنوان کرایوسکی، ناشرِ کتاب خود، چنین می‌نویسد: من می‌دانم که قسمتِ اولِ نیه توچکا نیزوانوف که در ماه ژانویه به چاپخانه داده‌ام، اثر خوبی است، چُنان اثری است که مجلهٔ میهن پرستی به طور قَطع می‌تواند جایی به آن اختصاص دهد، من اکنون تنها برای اِمرارِ معاش یعنی برای پول، چیز نمی‌نویسم بلکه به رُمان خود علاقه دارم و می‌دانم که اثرِ با ارزشی می‌نویسم.
سختی
با سفتی اشتباه نشود.
سختی به عنوان قابلیت ماده به مقاومت در برابر تغییر شکل دائم یا نفوذ یک نفوذکننده  به سطح آن تعریف می‌شود. سختی، میزان مقاومت سطح ماده در برابر تغییر شکل دائم یا پلاستیک (غیر الاستیک) است. از آنجایی که در هنگام تست میزان سختی ماده، نفوذکننده به سطح فشار داده می‌شود، سختی را می‌توان به عنوان میزان مقاومت ماده در برابر نیروی فشاری نیز تعریف کرد. هر چه سختی یک ماده بیشتر باشد دیرتر خراش برمی‌دارد. الماس از سخت‌ترین مواد طبیعی شناخته شده می‌باشد.
سرامیک در ایئوژا
سرامیک در ایئوژا (Ceramika iłżecka) یک فیلم مستند لهستانی به کارگردانی آندری وایدا است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ هنر ساخت سرامیک در شهر ایئوژا است.
سختی
معیارها و آزمون‌های مختلفی برای سختی مواد وجود دارد اما تمام آن‌ها از مقاومت ماده در برابر یک فرورونده یا خراشنده با اعمال نیروی مشخص بر ابزاری با شعاع یا قطر مشخص سختی ماده را ارزیابی می‌کنند. سختی میزان مقاومت یک جسم در برابر یک جسم نوک تیز (خراشیدگی) است.
این قابلیت را می‌توان در مواد با عملیات‌های حرارتی یا روش‌های مختلف تغییر داد. برای مثال کاهش اندازه دانه‌ها در مواد، باعث افزایش سختی آن‌ها می‌شود. افزودن کربن به آهن نیز (فولاد) سختی آلیاژ را افزایش می‌دهد.
اندازه‌گیری سختی
سختی، از ویژگی‌های اصلی و ذاتی یک ماده نیست. برای این واژه می‌توان بیشتر از یک معنی تعریف کرد؛ می‌توان آن را مقاومت ماده در برابر سایش یا مقاومت در مقابل تغییر شکل موم سان (تغییر شکل دائمی یا پلاستیک) دانست. روش‌های گوناگون آزمون‌های سنجش سختی بر اندازه‌گیری یکی از این دو ویژگی ماده استوار است. این آزمون‌ها ممکن است استاتیک (ایستا) یا دینامیک (پویا) باشند. در آزمون‌های استاتیک که متداول تر هستند، یک حفره با استفاده از نیرویی معین در قطعه ایجاد کرده و ابعادش را اندازه‌گیری می‌کنند. در آزمون‌های دینامیک، پرتابه ای آزادانه رها شده و به سطح ماده برخورد می‌کند، بخشی از انرژی پرتابه صرف تغییر شکل ماده شده و باقیمانده آن موجب برگشتن وزنه از سطح می‌شود و با اندازه‌گیری این انرژی سختی جسم را می‌سنجند.
آزمون‌های استاتیک
در تمام آزمون‌های استاتیک، نوعی فرورونده تحت اثر نیرویی خارجی در سطح نمونه فرو برده می‌شود، یکی از ابعاد این فرورفتگی اندازه‌گیری شده و از آن برای تعیین عدد سختی استفاده می‌شود. ذات ماده، اندازه و نوع فرورونده و همچنین مقدار نیروی وارد شده بر اندازه فرورفتگی تأثیر گذارند. راکول، برینل، نوپ و ویکرز روش‌هایی هستند که غالباً برای تعیین سختی استفاده می‌شوند. اساس به کار گرفته شده در تمام این آزمایش‌ها، مجموعه نیروهایی هستند که به فرورونده اعمال می‌شوند. اگر ماده سخت باشد، فرورفتگی ای کوچک و کم عمق حاصل می‌شود در حالی که اگر ماده نرم باشد، فرورفتگی ای کاملاً بزرگ و عمیق حاصل خواهد شد.
روش‌های اندازه‌گیری موجود شامل مشاهده بصری فرورفتگی یا عمق‌سنجی می‌شود. آزمایشگرهای راکول عمق فرورفتگی را اندازه می‌گیرند، در حالی که آزمایشگرهای برینل، نوپ و ویکرز نیاز به اندازه‌گیری قطر فرورفتگی دارند.
آزمون‌های دینامیک
سختی فلزات به روش دینامیک، به کمک اندازه‌گیری میزان جهش یک پرتابه سخت پس از برخورد به سطح قطعه شده به دست می‌آید. جهش بیشتر پرتابه، نشان دهنده سختی بیشتر است. در اثر برخورد، اثر کوچکی روی نمونه به جای می‌ماند، اندازه این اثر، نشان دهنده خاصیت پلاستیک قطعه است که تظاهر «سختی استاتیکی» فلز می‌باشد. بخشی از انرژی پرتابه صرف ایجاد این اثر گشته و تقریباً باقیمانده انرژی صرف بازگشت پرتابه می‌شود. دستگاه لیب، بر اساس روش دینامیک ساخته شده و استفاده از آن در صنعت مرسوم است. البته روش‌های دینامیک دیگری نیز برای سختی سنجی وجود دارند، اما کاربردی و رایج نیستند.
روش‌های دیگر سختی سنجی
روش‌های سختی سنجی دیگری نیز وجود دارند که کمتر رایج هستند. مثلاً در سختی سنجی به روش التراسونیک از نیروهای تا ۸۰۰ گرم استفاده شده و عمق اثر را با یک پروب اندازه می‌گیرند و عدد سختی در معیار راکول یا ویکرز به صورت دیجیتال گزارش می‌شود. از ویژگی‌های مهم این روش قابلیت خودکار شدن آن است به طوری که در صورت وجود تمهیدات لازم، می‌توان تا ۱۲۰۰ قطعه را در ساعت سختی سنجی کرد.
سختی سنجی مواد و قطعات مختلف
روش‌های دیگر سختی سنجی نیز برای سایر مواد وجود دارند. برای سنجش سختی انواع چوب‌ها از روشی به نام Janka استفاده می‌شود که اساس آن این است که با چه نیرویی بر حسب پوند نیرو (Ibf) می‌توان نیمی از یک گلوله با قطر ۰/۴۴۴ اینچ را درون چوب فروبرد. بدین ترتیب انواع چوب‌ها را طبقه‌بندی شده د و معیاری برای آسان بودن یا دشواری بریدن یا میخ کاری چوب به دست می‌آید که به عنوان راهنمایی برای چگونگی کاربرد آن‌ها بر اساس استحکام به کار می‌رود.
سختی لاستیک‌ها و پلاستیک‌ها با وسیله کوچکی به نام دورومتر اندازه‌گیری می‌شود. دورومتر معمولی، وسیله کوچکی است که در آن یک فرورونده کروی تحت اثر نیروی فنر یا وزنه، روی سطح ماده فشرده شده و یک عقربه عدد سختی را روی صفحه مدرج نمایش می‌دهد. این دستگاه انواع مختلفی برای آزمایش گسترده کامل الاستومر ها و پلاستیک‌ها از بسیار نرم تا بسیار سخت، دارد.
سختی و سختی پذیری در فولادها
منظور از سختی پذیری یا قابلیت سختکاری در فولادها، قابلیت فولاد به افزایش سختی تا عمق مطلوب، از طریق خنک سازی آن با نرخ مناسب است. سختکاری فولاد از طریق تبدیل آستنیت به مارتنزیت انجام می‌شود، و میزان تشکیل مارتنزیت بستگی به رعایت سرعت لازم در خنک سازی فولاد آستنیتی شده، تا زیر دمای شروع-مارتنزیت دارد، به گونه ای که آستنیت قابل توجه ای به پرلیت یا سایر فراورده‌ها تبدیل نشود. در نتیجه گفته می‌شود که فولادهایی که تا عمق زیادی سختکاری می‌شوند (یعنی مارتنزیت تا عمق زیادی شکل می‌گیرد)، دارای "سختی پذیری" بالایی هستند و آنهایی که تا عمق کمی مارتنزیت در آنها شکل می‌گیرد، سختی پذیری کمی دارند.
سختی پذیری، که مقیاسی تجربی برای اندازه‌گیری قابلیت سخت شدن ماده است، نباید با «سختی» یا با «حداکثر سختی مارتنزیت پس از کوئنچ شدن» اشتباه گرفته شود. سختی بستگی به درصد کربن و عمق فاز مارتنزیت شکل گرفته در قطعه دارد. برای یک فولاد با درصد کربن مشخص، حداکثر سختی قابل دسترسی از طریق تولید قطعه ای ۱۰۰٪ مارتنزیتی است، که فقط ممکن است بر روی سطح یا نمونه‌های فولادی کوچک امکان‌پذیر باشد. نرخ خنک سازی در قطعات با ضخامت بالا ممکن است به قدر کافی بالا نباشد تا بتواند یک ریزساختار ۱۰۰٪ مارتنزیتی ایجاد کند، و در نتیجه باعث کاهش عمق مارتنزیت تولید شده و سختی شود.
برخلاف تأثیر کربن بر سختی مارتنزیت، سایر عناصر آلیاژی باعث افزایش سختی فولاد کوئنچ شده نمی‌شوند. سختی مارتنزیت فقط به درصد کربن بستگی دارد. با این وجود، سایر عناصر آلیاژی فولاد می‌توانند سختی پذیری فولاد را افزایش دهند. عناصر آلیاژی می‌توانند انتشار و پخش شدن کربن را کند کرده (تشکیل پرلیت نیاز به پخش شدن کربن دارد)، و به این طریق با بهبود تشکیل مارتنزیت در سرعت‌های خنک سازی کمتر، سختی پذیری (و عمق سختکاری) را افزایش دهند. برای مثال، خنک کاری ناگهانی فولادی آستنیتی شده با ۱٪ کربن، باعث سخت شدن بسیار بیشتر آن نسبت به یک فولاد ۳٪ نیکل می‌شود که فقط ۰٫۳٪ کربن دارد، اما فولاد نیکلی سختی پذیری خیلی بیشتری خواهد داشت، چرا که فولاد نیکلی تا عمق بسیار بیشتری در قسمت‌های ضخیم سختکاری خواهد شد.
فهرست پارک‌های ملی فنلاند
۴۱ پارک ملی در فنلاند وجود دارد. همه آن‌ها توسط شرکت دولتی متسه‌هالیتوس مدیریت می‌شوند. مساحت کل پارک‌های ملی 9892 km2 یعنی ۲٫۷ درصد از کل مساحت فنلاند است.
در مجموع ۳٫۲ میلیون نفر در سال ۲۰۱۸ از پارک ها بازدید کردند در طول دنیاگیری کووید-۱۹، تعداد بازدیدکنندگان پارک ملی به شدت افزایش یافت و در مجموع ۸٫۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۱ از پارک‌ها بازدید کردند.
تروسکوویتسه
تروسکوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان سمیلی واقع شده‌است.
جانوی کاپور
جان‌وی کاپور (Janhvi Kapoor؛ زادهٔ March 6, 1997) یک هنرپیشه اهل هند است که در فیلمهای هندی حضور دارد وی فرزند سری دوی و بانی کاپور است. اولین نقش آفرینی وی در سال ۲۰۱۸ با حضور در فیلم رمانتیک ضربان قلب اتفاق افتاد که موفقیت تجاری به بار آورد. کاپور به خاطر نقش آفرینی در فیلم گونجان ساکسنا: دختر کارگیل (۲۰۲۰) نامزد دریافت جایزه فیلم‌فیر بهترین بازیگر زن شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ضربان قلب و داستان‌های ارواح اشاره کرد.
دوران ابتدایی زندگی
جانوی کاپور در ۶ مارس ۱۹۹۷ متولد شد. پدر وی بانی کاپور، پسر فیلمساز فقید سوریندر کاپور، و مؤسس شرکت فیلمسازی آنیل کاپور، است. مادرش، هنرپیشه سری دوی است که در فیلمهای تلوگو، تامیل و هندی نقش آفرینی می‌نمود.
فیلم‌شناسی
فیلم‌ها
آد
آد نسخه کوتاه هلندی از نام Adrianus / Adriaan است. همچنین یک نام نروژی کمتر رایج است. افراد با این نام عبارتند از:
شادیشه بالا
شادیشه بالا، روستایی از توابع بخش رضویه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میامی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فهرست وابسته‌های دیپلماتیک در پاکستان
این فهرست، فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک در پاکستان است. در حال حاضر ۷۹ نمایندگی دیپلماتیک در «محوطه دیپلماتیک» در اسلام‌آباد مستقر هستند و بسیاری از کشورها کنسولگری‌های خود را در سایر شهرهای پاکستان حفظ می‌کنند. چندین کشور دارای سفارتخانه‌های غیر مقیم هستند که از سایر پایتخت‌های خارجی مانند ابوظبی، آنکارا، ریاض و تهران معتبر شناخته شده‌اند.
این فهرست، کنسولگری‌های افتخاری را شامل نمی‌شود.
سفارت‌ها
اسلام‌آباد
سفارت‌های غیرمقیم
مقیم آنکارا، ترکیه:
مقیم ریاض، عربستان سعودی:
مقیم تهران، ایران:
مقیم سایر نقاط:
ویسلی ویلیس
ویسلی ویلیس (Wesley Willis؛ May 31, 1963 – 1963:5:31, August 21, 2003) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فیلد دالینگ
فیلد دالینگ (به انگلیسی: Field Dalling) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Norfolk واقع شده‌است. فیلد دالینگ ۱۲٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۵ نفر جمعیت دارد.
انرژی فعال‌سازی
در شیمی انرژی فعال‌سازی یک نوع انرژی است که اولین بار در سال ۱۸۸۹ توسط شیمی‌دان سوئدی سوانت آرنیوس معرفی شد. به میزان انرژی لازم برای شروع یک واکنش شیمیایی ،انرژی فعال سازی یا اکتیواسیون می گویند یا به طور خلاصه می شود: انرژی به انرژی لازم برای آغاز واکنش گفته می‌شود. این انرژی با Ea مشخص شده و مقدار آن با واحد کیلوژول بر مول بیان می‌شود.
سیارک ۱۰۰۴۸۵
سیارک ۱۰۰۴۸۵ صد هزار و چهارصد و هشتاد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ نوامبر ۱۹۹۶ کشف شد.
کیتارو
ماسانوری تاکاهاشی آهنگ ساز و نوازنده ژاپنی در ۴ فوریه ۱۹۵۳ در شهر تویوهاشی در کشور ژاپن به دنیا آمد. بعدها دوستانش نام مستعار کیتارو را برای وی برگزیدند.
او سابقاً ساکن ایالت کلرادو در آمریکا در مزرعه شخصی خود بود، اما هم‌اکنون ساکن شهر سباستوپل در شهرستان سونوما در شمال سانفرانسیسکو است.
کنسرت در تهران
کیتارو حد فاصل ۲۳ تا ۲۶ مهر ۱۳۹۳ در تالار وزارت کشور توسط شرکت طنین رؤیایی پارسه و سپیدنمای دوران با همراهی گروه ارکستر سمفونیک ایران به روی صحنه رفت.
نوجوانی و جوانی
او در خانواده‌ای به دنیا آمد که پیرو مذهب شینتو بودند. پدر و مادر او هر دو کشاورز بودند. او از کودکی متوجه می‌شود که با دهقانان اطراف خود متفاوت است و همیشه در سرش صدای موسیقی می‌شنود. پس یک گیتار می‌خرد و بدون معلم و با روش سعی و خطا گیتارنوازی می‌کند. به گفته خودش او که هرگز معلم نداشته آموخته‌است که تنها به گوش‌ها و احساسات خود اعتماد کند. باورش دشوار است، ولی یکی از بزرگ‌ترین آهنگ سازان جهان سواد موسیقی به مفهوم کلاسیکش را ندارد. کیتارو می‌گوید: من هرگز تحصیل نکرده‌ام. من نمی‌توانم نتهای موسیقی را بخوانم یا بنویسم. اما انگشتانم حرکت می‌کنند و من متعجب می‌شوم که این موسیقی از کجاست، من آهنگ‌هایم را می‌نویسم ولی در واقع آن‌ها متعلق به من نیستند. همین آوای درونی او را بر آن می‌دارد تا پس از پایان دبیرستان، قید شغلی را که پدر و مادر برایش در شرکتی محلی دست و پا کرده بودند، بزند و راهی سفر به شهرهای بزرگ ژاپن شود تا شاید بتواند در آن جا موسیقی را به حرفه خود تبدیل کند. کیتاروی جوان در ابتدا مجبور می‌شود در رستوران‌های توکیو و یوکوهاما گارسونی کند، اما کم‌کم به دلیل تجربه‌اش در نواختن چند ساز مختلف توانست در کلوبهای شبانه به عنوان نوازنده استخدام شود.
نخستین آلبوم
پس از مدتی کیبورد نوازی در کلوب‌های شبانه با ساز جادویی سینتی سایزر آشنا می‌شود و این نقطه عطفی برای او و حتی موسیقی جهان است. پس از مدتی کار با سینتی سایزر به گروه «خانواده خاور دور» می‌پیوندد و با آنان در سراسر اروپا کنسرت می‌دهد. بالاخره در سال ۱۹۷۶ حس می‌کند که آمادهٔ ساختن نخستین آلبوم خود است. در سال ۱۹۷۷ دو آلبوم نخستش «داستان ماه کامل» و «بهشت» را منتشر می‌کند. پس از موفقیت آلبوم‌ها و اجرای چند کنسرت، شبکه تلویزیونی «ان‌اچ‌کی» برای ساخت موسیقی سریال مستند «جاده ابریشم» به سراغ او می‌آید. نمایش این مستند و انتشار آلبوم آن، موجی از شهرت و محبوبیت بین‌المللی را به همراه دارد که در نهایت منجر به بردن جایزه گرمی و جایزه گلدن گلوب و ساخت موسیقی فیلم «بهشت و زمین» برای الیور استون کارگردان آمریکایی می‌شود. وی تاکنون ۳۰ آلبوم منتشر کرده که بسیاری از آن‌ها جزو پرفروش ترین‌ها بوده‌اند. برای مثال از آلبوم «روشنی یک روح» تاکنون تنها در آمریکا حدود ۲ میلیون نسخه به فروش رفته‌است. او اکثر آثارش را در استودیو شخصی‌اش در یکی از کوهپایه‌های ژاپن ساخته، نواخته و ضبط کرده‌است.
جشن کوه فوجی یاما
دهقانان کوهپایه‌های فوجی یاما اکنون ۲۵ سال است که در ماه اوت هر سال در آن شبی که ماه کامل است، از شامگاه تا سپیده دم را با صدای تایکو (طبل بزرگ ژاپنی) به صبح می‌رسانند. طبق سنت ژاپنی، تایکو نوازی نوعی ادای نذر است. تایکو نوازی ماه آگوست در معبد بودایی «ایکه گامی هونموجی» نیز ادای نذر کیتارو است. او برای شکرگزاری از مادر زمین، سالی یک شب طی مراسمی که ژاپنی‌ها آن را جشن ماه کامل می‌نامند تا صبح بر تایکو می‌کوبد. آن قدر می‌کوبد و می‌کوبد که اغلب از دستانش خون جاری می‌شود، اما صدای طبل هرگز تا طلوع آفتاب قطع نمی‌گردد.
هوشتن
هوشتن (به آلمانی: Hosten) یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
کانان دوی
کانان دِوی (Kanan Devi؛ April 22, 1916 – 1916:04:22, July 17, 1992) یک هنرپیشه اهل هند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پراهلادا اشاره کرد.
باشگاه ورزشی پی‌اس‌وی آیندهوون
باشگاه ورزشی پی‌اس‌وی آیندهوون که بیشتر با نام پی‌اس‌وی یا پی‌اس‌وی آیندهوون شناخته می‌شود، باشگاه ورزشی است که در شهر آیندهوون هلند قرار دارد. شهرت این باشگاه بیشتر به خاطر تیم فوتبال آن است و بسیاری از نوابغ فوتبال هلند و جهان در این باشگاه پرورش یافته‌اند. اوج کار آنها در سال ۱۹۸۸ بود که با پیروزی بر بنفیکا قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شدند.
پی‌اس‌وی در کنار آژاکس آمستردام و باشگاه فوتبال فاینورد، جزء سه تیم هلندی است که موفق به قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا شده‌اند. آن‌ها در سال ۱۹۸۸، با پیروزی مقابل باشگاه فوتبال بنفیکا در فینال جام باشگاه‌های اروپا، توانستند بعد از آژاکس، دومین تیم هلندی باشند که موفق به بردن سه‌گانه می‌شود. جام اروپایی دیگر این باشگاه، جام یوفایی بود که آن‌ها در ۱۹۷۸ موفق به کسب آن شدند.
لقب این تیم، بورِن (به معنی «کشاورزان») است که به دلیل شرایط منطقه‌ای که باشگاه در آن قرار دارد به آن‌ها اطلاق شده‌است.
فو خه
فو خه (به لاتین: Phou Khe) یک کوه در تایلند است که در لائوس واقع شده‌است. فو خه ۲٬۰۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آزمون انگلیسی دوئولینگو
آزمون انگلیسی دوئولینگو (Duolingo English Test) یا DET یک آزمون استاندارد مهارت‌محور زبان انگلیسی برای افراد غیر انگلیسی‌زبان است. آزمون دولینگو توسط شرکت فناوری آموزشی دولینگو توسعه یافت و در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این آزمون از سوی بسیاری از دانشگاه‌ها و مؤسسات به‌عنوان معیاری قابل پذیرش برای سنجش مهارت در زبان انگلیسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. به‌عنوان مثال، کشور ایرلند این آزمون را به‌عنوان بخشی از ویزاهای دانشجویی خود می‌پذیرد. این آزمون یک آزمون تطبیقی و آنلاین است. برای شرکت در آزمون دوئولینگو، به رایانه ای با اتصال اینترنت و دوربین جلو نیاز است. کل آزمون به صورت آنلاین انجام می شود و ناظران تصویر و صدا را بررسی می کنند تا مطمئن شوند که از قوانین پیروی می‌شود. نتیجه آزمون تا 48 ساعت پس از آزمون برای متقاضی و موسسات آموزشی مورد نظر ارسال می‌شود.
گوردون مور
گوردون مور (زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۹۲۹ - درگذشتهٔ ٢۴ مارس ٢٠٢٣) تاجر، مهندس و یکی از بنیان‌گذاران شرکت اینتل و رئیس بازنشستهٔ این شرکت بود. او همچنین نخستین کسی بود که قانون مور را ارائه داد    (که در ۱۹ آوریل ۱۹۶۵ در مجله الکترونیک منتشر شد). برمبنای این قانون تعداد ترانزیستورها در یک مدار مجتمع (IC) هر دو سال حدودا دو برابر می‌شود.
تا فوریه ۲۰۲۳، دارایی خالص مور ۷ میلیارد دلار گزارش شد.
زندگی شخصی و مرگ
مور هنگام تحصیل در کالج ایالتی سن خوزه با همسرش بتی آیرن ویتاکر آشنا شد. آنها در سال ۱۹۵۰ ازدواج کردند و صاحب دو پسر به نام‌های استیون و کنت شدند.
مور به ورزشی ماهیگیری مشتاق بود و فعالانه هر نوع ماهیگیری را دنبال می‌کرد. او به‌طور گسترده‌ای به سراسر جهان سفر کرد و گونه‌هایی از مارلین سیاه تا قزل آلای رنگین کمان را صید کرد. او گفته بود که تلاش‌هایش برای حفاظت از محیط زیست تا حدودی الهام گرفته از علاقه‌اش به ماهیگیری و گذراندن وقتش در فضای باز بوده‌است.
در سال ۲۰۱۱، ژنوم مور اولین ژنوم انسانی بود که بر روی پلت فرم ماشین ژنوم شخصی توالی یابی نیمه هادی یونی که یک دستگاه توالی یابی موازی گسترده بود به کارگرفته شد که از حسگرهای زیستی ISFET (آیسفت یا ترانزیستور اثر میدانی حساس به یون، برای سنجش تراکم یونی یک محلول بکار می‌رود) استفاده می‌کرد و توانست توالی یابی کند.
مور در ۲۴ مارس ۲۰۲۳در سن ۹۴سالگی در خانه خود در هاوایی درگذشت.
سیارک ۱۰۴۸۹۶
سیارک ۱۰۴۸۹۶ صد و چهار هزار و هشتصد و نود و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲ مه ۲۰۰۰ کشف شد.
آگه
آگه یک نام مذکر دانمارکی است که به صورت نروژی Åge و نام سوئدی Åke است. افراد با نام آگه عبارتند از:
فهرست آتشفشان‌های جمهوری آذربایجان
در زیر فهرست آتشفشان‌های خاموش یا فعال جمهوری آذربایجان آورده شده است.
فیدینگتون
فیدینگتون (به انگلیسی: Fiddington) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سژمور واقع شده‌است. فیدینگتون ۲۹۸ نفر جمعیت دارد.
فهرست افراد تحت‌تعقیب دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق
این فهرست شامل افرادی است که توسط دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق به جرم جنایت در جنگ‌های یوگسلاو تحت‌تعقیب قرار گرفته‌اند. این فهرست ۱۶۱ نام دارد که ۹۴ تای آن‌ها صرب، ۲۹ نفر کروات، ۹ نفر آلبانیایی، ۹ نفر بوسنیایی، ۲ نفر مقدونی و ۲ نفر مونته‌نگرویی هستند.
بی‌کربنات
در شیمی آلی به یک شکل میانه از پروتون‌زدایی کربنیک اسید بی‌کربنات یا هیدروژن‌کربنات می‌گویند. بی‌کربنات در دستگاه تنظیم پی‌اچ بدن نقشی حیاتی دارد. بی کربنات‌ها باعث سختی آب هم می‌شوند. اگر بی کربنات با +H ترکیب شود کربنیک اسید را به وجود می‌آورد. کربنیک اسید باعث اسیدی شدن خون می‌شود. کربنیک اسید از ترکیب کربن دی‌اکسید و آب به وجود می‌آید. عامل ترکیب این دو مولکول آنزیم کربنیک انیدراز هست که در غشای داخلی گلبول قرمز خون وجود دارد. بیکربنات می‌تواند توسط یاخته‌های کبد (ذخیره شده در کیسه صفرا) و لوزالمعده به روده باریک ترشح شود تا ph در درون روده باریک قلیایی شود و افزایش یابد علاوه برآن یاخته‌های پوششی مخاط روده باریک نیز، خود می‌توانند بیکربنات را ترشح کنند.
ساختار
یون بی‌کربنات یا یون هیدروژن‌کربنات یک آنیون با فرمول تجربی HCO3− و جرم مولکولی 01/61 amu (دالتون) است. این مولکول از یک اتم کربن که به‌وسیلهٔ ۳ اتم اکسیژن که یکی از آن‌ها با یک هیدروژن پیوند دارد و با چیدمان سه‌وجهی فراگرفته شده، تشکیل شده دارد. یون کربن دارای یک بار قراردادی ۱- است و بار مزدوج کربنیک اسید (H2CO3) و اسید مزدوج کربنات (CO32−) می‌باشد که در واکنش‌های زیر با آن به تعادل شیمیایی می‌رسد:
CO32− +2 H2O ⇋ HCO3− + H2O + OH− ⇋ H2CO3 +2 OH−
H2CO3 +2 H2O ⇋ HCO3− + H3O+ + H2O ⇋ CO32− +2 H3O+
بوم‌شناسی جنایت
بوم‌شناسی جنایت (Ecologia del delitto) یا خلیج خون (A Bay of Blood) یک فیلم ترسناک ایتالیایی به کارگردانی ماریو باوا محصول سال ۱۹۷۱ است.
این خشن‌ترین فیلم باوا تأثیر بسزایی بر شکل‌گیری ژانر اسلشر گذاشت که یک دهه بعد ظهور کرد. مجلهٔ توتال فیلم در سال ۲۰۰۵ بوم‌شناسی جنایت را در فهرست ۵۰ فیلم برتر سینمای وحشت جای داد.
ماهیچه‌ها (ترانه)
«ماهیچه‌ها» (انگلیسی: Muscles) یک تک‌آهنگ موفق در سال ۱۹۸۲ است که توسط مایکل جکسون نوشته و تهیه شده و توسط خوانندۀ آمریکایی دایانا راس اجرا شده است.
آندریا تیریتیلو
آندریا تیریتیلو (Andrea Tiritiello؛ زادهٔ March 28, 1995) بازیکن فوتبال است.
فورسپس
فورسپس یا انبر ابزاری دستی بوده و برای گرفتن و نگه داشتن اشیاء بکار می‌رود. زمانی از فورسپس استفاده می‌شود که به علت عمیق بودن ناحیه عمل، ناچار به وسیله‌ای با دسته بلند و جا انگشتی برای فیکس کردن انگشتان می‌باشیم که فورسپس همین ویژگی‌ها را دارا می‌باشد. در خارج از رده پزشکی و نزد عوام (انگلیسی زبان) معمولاً از فورسپس به عنوان موچین، انبرک، انبردست‌ها، کلیپ یا گیره اشاره می‌شود. امروزه نوع یکبارمصرف و از جنس پلاستیک نیز مورد استفاده دارد. نوع دیگری از فورسپس در مامایی استفاده می‌شود و فورسپس مامایی نام دارد که توسط خانوادهٔ چمبرلین اختراع شد؛ کار آن‌ها قابلگی بود. نوزادان اغلب با سر به دنیا می‌آمدند، برای همین فورسپس مامایی که توسط آن‌ها طراحی شد، دارای دو تیغهٔ مسطح با اندکی قوس بود و سر نوزاد را به طور کامل دربر می‌گرفت. با یک کشش بسیار ملایم سر نوزاد بیرون می‌آمده و بقیه بدن به راحتی خارج می‌شد.
پنست
پنست در زیر مجموعه خانواده بزرگ فورسپس‌ها قرار می‌گیرد و تفاوت آن با این خانواده آن است که فاقد جاانگشتی و ضامن قفل می‌باشد و از آن برای گرفتن نسوج (بافت‌ها) ظریف استفاده می‌شود.
سروش صحت
سروش صحت (زادهٔ ) بازیگر، مجری، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل ایران است. او در سال ۱۳۹۸ برندهٔ سیمرغ سیمین بهترین کارگردانی برای فیلم جهان با من برقص در سی و هفتمین جشنواره جهانی فیلم فجر شد.
زندگی‌نامه
صحت با مجموعهٔ «جُنگ ۷۷» مهران مدیری در سال ۱۳۷۷ پا به عرصهٔ هنر گذاشت و به شهرت رسید و هم‌زمان در همان برنامه نویسندگی را در کنار بازیگری تجربه کرد. بازی در سینما را در سال ۱۳۷۸ با فیلم شراره به کارگردانی سیامک شایقی آغاز نمود. همسر وی سارا سالار نویسندهٔ رمان احتمالاً گم شده‌ام و برندهٔ جایزهٔ هوشنگ گلشیری است.
باغ اورمان
باغ اورمان (حديقة الأورمان) در استان جیزه مصر است. این باغ مقابل باغ‌وحش جیزه قرار دارد و به دلیل مساحت آن (۲۸ هکتار) یکی از بزرگترین باغهای گیاهی جهان به‌شمار می‌آید. این باغ در سال ۱۸۷۳ تأسیس شده‌است. این باغ مجموعه نادری از گیاهان و درختان نخل را در خود جای داده‌است.
تاریخچه
این باغ در زمان سلطنت اسماعیل خدیو در سال ۱۸۷۵ با هدف ایجاد کاخ‌های خدیو با محوطه ای با درختان میوه، مرکبات و فضای سبز که اکثر آنها از جزیره سیسیل ایتالیا آورده شد، تأسیس شد.
این باغ بخشی از کاخ خدیو بود که در آن زمان با نام سرای الجیزه شناخته می‌شد. این درختان و گیاهان گلدار از سراسر جهان با دستور خدیو به این پارک آورده شده‌است.
این باغ که به سبک طبیعی درست شده توسط مهندسین فرانسوی طراحی تحت نظارت مهندس «ج. دلیشفالیری» و با همکاری باغبانان بزرگ ابراهیم حمودا به مرحله بهره‌برداری رسید، در زمان تأسیس مساحت آن ۹۵ هکتار بود و شامل سه قسمت ارمان، حرملک (که اکنون در قسمت غربی باغ وحش قرار دارد) و قسمت سلملک که در بخش پیشین پارک واقع شده‌است.
این پارک در سال ۱۸۹۰ از باغ وحش جدا شد و تا سال ۱۹۱۰ جزئی از کاخ خدیوی باقی ماند و بعد تحویل وزارت کشاورزی داده شد اما احداث خیابان دانشگاه در سال ۱۹۳۴ قسمت جنوبی آن که حدود ۲۸ هکتار است را جدا و به باغ وحش وصل کرد، که اکنون این پارک در استان جیزه در غرب رودخانه نیل و شرق دانشگاه قاهره قرار دارد.
واژه اورمان که نام این پارک است بر گرفته از یک کلمه ترکی به معنای جنگل است. این پارک اکنون یکی از باغهای نادر گیاهان دانه‌ای در مصر است، و دارای مجموعه‌های بزرگی حدود ۱۰۰ نوع و در بخش جزئی ۶۰۰ گونه را داراست، این باغ همچنین دارای بخشی برای تبادل بذر با دیگر پارک‌ها و مراکز تحقیقاتی در جهان است. این پارک اکنون متعلق به اداره مرکزی جنگل‌داری و محیط زیست وزارت کشاورزی مصر می‌باشد است.
ناربند
ناربند، روستایی از توابع بخش رضویه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میامی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۸ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
بلامی
بلامی (Bellamy) -در ایالات متحده با نام بازرس بلامی شناخته شده است؛- فیلمی در ژانر جنایی به کارگردانی کلود شابرول (که در سال بعد، درگذشت) و بازی ژرار دوپاردیو است که در سال ۲۰۰۹ میلادی منتشر شد.
تروتینا
تروتینا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان تروتنوف واقع شده‌است. تروتینا ۸۲ نفر جمعیت دارد.
هیروبومی ۱۱۰۷۴۳
سیارک ۱۱۰۷۴۳ صد و ده هزار و هفتصد و چهل و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۱ کشف شد.
هوتنسلبن
هوتنسلبن (به آلمانی: Hötensleben) یک شهر در آلمان است که در Börde واقع شده‌است. هوتنسلبن ۳٬۹۹۵ نفر جمعیت دارد.
برایان گرانت
برایان گرانت (Bryan Grant؛ زاده December 25, 1909 درگذشته 1909:12:25, June 5, 1986) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سیارک ۱۱۱۹۱۳
سیارک ۱۱۱۹۱۳ صد و یازده هزار و نهصد و سیزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱ آوریل ۲۰۰۲ کشف شد.
جیمز لابری
جیمز لابرای خواننده گروه دریم ثیتر است.
لابری متولد ۱۹۶۳ در کانادا است.
فو سو دائو
فو سو دائو (به لاتین: Phu Soi Dao) یک کوه در تایلند است که در لائوس واقع شده‌است. فو سو دائو ۲٬۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لینزولید
لینزولید یک آنتی‌بیوتیک سینتتیک است که توسط شرکت فارماسی اند آپ‌جان تولید و روانه بازار شده‌است. لینزولید در درمان عفونتهای گرم مثبت مهم همچون استرپتوکوک، استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین و دیگر باکتری‌های همانند که سبب بیماری‌هایی چون سینه‌پهلوی باکتریایی و عفونت‌های پوست در بیماران مقاوم به دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده می‌شود و توسط شرکت فایزر با نام‌های تجاری زیووکسید در اروپا به بازار عرضه می‌شود.
لینزولید یک مهارگر باکتری محسوب می‌شود و با آسیب زدن به زیست‌ساخت پروتئین در باکتری جزو مهارکننده سنتز پروتئین قرار گرفته و بنابراین باکتری‌کش نیست.
دوره مصرف کوتاه‌مدت لینزولید در بیشتر بیماران حتی دارای بیماری‌های کبدی یا نارسایی کلیه هیچ خطر ویژه‌ای بجز سردرد و اسهال بدنبال ندارد اما در مصرف درازمدت این دارو می‌توان به خطر نارسایی مغز استخوان و ترومبوسیتوپنی اشاره نمود.
استفاده در پزشکی
استفاده از لینزولید تنها در برابر باکتری‌های خطرناک گرم-مثبت مقاوم شده پیشنهاد می‌شود. در برابر باکتری‌های حساس به آنتی‌بیوتیک با طیف ظریف‌تر همچون پنی‌سیلین و سفالوسپورین هرگز نباید استفاده شود و لینزولید را یک آنتی‌بیوتیک زاپاس در نظر گرفته و در آخرین مرحله مبارزه با عفونت باید استفاده شود.
هزینه درمانی
لینزولید جزو داروهای گران‌قیمت و هزینه یک دوره درمانی با لینزولید در هر بیمار حدود۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار است. و در بسیاری کشورهای پیشرفته، چون دولت بخش بزرگی از هزینه درمانی شهروندان را به عهده می‌گیرد، بیماران فشاری ناشی از تجویز و دریافت این دارو را متحمل نمی‌شوند هرچند خطاهای پزشکی و تشخیصی و پی‌آمد آن استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های نسل آخر، فشار اقتصادی بزرگی را بر دولت‌های دارای سیستم حمایتی از شهروندان اعمال می‌کند.
فایفهد نویل
فایفهد نویل (به انگلیسی: Fifehead Neville) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Dorset واقع شده‌است. فایفهد نویل ۱۴۷ نفر جمعیت دارد.
مالا خوباینیتسا
مالا خوباینیتسا (Mala Hubajnica) یک منطقهٔ مسکونی در اسلوونی است که در Sevnica Municipality واقع شده‌است. مالا خوباینیتسا ۱٫۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹ نفر جمعیت دارد و ۴۹۵٫۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قله قلی‌داش
قله قلی داش با ارتفاع 2203 متر در 13 کیلومتری شهر گرمی در استان اردبیل واقع است. مرز ایران و جمهوری آذربایجان از قله این کوه عبور می کند. مردم منطقه به آن گدیک داغی نیز می گویند.
رمی ادفاراسین
رمی ادفاراسین (Remi Adefarasin؛ زادهٔ ) یک فیلم‌بردار اهل بریتانیا است.
اشتفان گئورگه
اشتفان آنتون گئورگه (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۸۶۸ - درگذشت ۴ دسامبر ۱۹۳۳) شاعر، مترجم و ویراستار اهل آلمان است.
رمی ادفاراسین
وی برنده جایزه بفتا بهترین فیلم‌برداری در سال ۱۹۹۸ برای فیلم الیزابت شده است.
اشتفان گئورگه
زندگی
گئورگه در ۱۲ ژوئیه ۱۸۶۸ در روستای «بودشایم» نزدیک بینگن آن در راین آلمان به دنیا آمد. از طرف پدر اسلافش دهقان‌های «لرن» شمالی بودند که حدود چهارصد سال قدمت داشتند و خصلت فرانسوی و آلمانی را متحداً دارا بودند. گئورگه دوران کودکی را در بینگن گذرانید.
او حتی از زمان کودکی علاقه‌ای عمیق به ساختمان و آهنگ زبان و ادبیات داشت و در نه‌سالگی زبانی مرموز و تازه ابتکار کرد که از لحاظ سیلاب از زبان مادری اش قوی‌تر بود. از ۱۸۸۱ در شهر دارمشتات به تحصیل لاتین و یونانی پرداخت و پس از فراغت از آن مطالعاتش را برای فراگیری انگلیسی، ایتالیایی و فرانسوی تا سال ۱۸۸۸ ادامه داد. با هدف بررسی زبان‌های جدید شروع به سفر کرد و به لندن رفت ولی در آن‌جا دوستی به دست نیاورد و بعدها فقط یک بار برای دیدن ارنست داوسن به آن‌جا رفت. سپس به قسمت فرانسوی‌زبان سوئیس رفت و پس از اقامت مختصری در شمال ایتالیا، به پاریس وارد شد.
او مدتی را در پاریس گذراند، جایی که در میان نویسندگان و هنرمندان در برنامهٔ سه‌شنبه‌شب‌ها که توسط استفان مالارمه شاعر برگزار می‌شد شرکت می‌کردند. او توسط آلبر سن پول به این مجمع که در منزل استفان مالارمه برگزار می‌شد دعوت می‌شود. در این مجمع توسط مالارمه به پل ورلن معرفی گردید. پس از سفری به اسپانیای شمالی و پایتخت آن، به برلین بازگشت و به تدریس زبان‌شناسی و ادبیات پرداخت.
هوتلشتدت
هوتلشتدت (به آلمانی: Hottelstedt) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در برلشتدت واقع شده‌است. هوتلشتدت ۲۱۲ نفر جمعیت دارد.
اشتفان گئورگه
زندگی
او از دههٔ ۱۸۹۰ درحالی که هنوز بیست‌ساله بود شروع به انتشار شعر کرد. سال‌های بعد باز به سفر پرداخت و در وین با هوگو فن هوفمان‌اشتال شاعر اتریشی طرح دوستی ریخت و در اکتبر ۱۸۹۲ با کمک او و پل ژراردی شاعر بلژیکی روزنامه‌ای به نام اوراق هنر را انتشار داد. گئورگه به عنوان مؤسس و ویراستار در این نشریهٔ ادبی مهم فعالیت می‌کرد.
در ابتدای جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ او برای آلمان پیشگویی پایان غم‌انگیزی کرد و بین این زمان و ۱۹۱۶ شعر بدبینانهٔ جنگ را نوشت. نتیجهٔ جنگ به واقعیت پیوستن ترس‌های بدبینانهٔ او بود.
در ۱۹۳۳ پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها، یوزف گوبلز به او پیشنهاد ریاست آکادمی جدید هنر را داد، که او از پذیرفتن آن سر باز زد. او همچنین به مراسم جشن تولد ۶۵ سالگیش که قرار بود برای وی بگیرند نرسید. در عوض او به سوئیس سفر کرد، جایی که او در نزدیکی لوکارنو و در چهارم دسامبر همان سال در لا گوما گیور درگذشت. پس از مرگ وی، حکومت آلمان می‌خواست او را در یکی از کلیساهای جامع دفن کند ولی معدودی از دوستان وی مانع شدند و بدنش قبل از حضور هیئت یک به نمایندگی از دولت ناسیونال سوسیالیست وارد کشور و در کلیسایی کوچک در کنار می‌نوزیو به خاک سپرده شد.
آثار
شعر گئورگه مشتمل بر اخلاقات اشرافی و متکلف است؛ ابیات او اغلب در سبک فرمال، در لحن آهنگین، و در زبان رازآمیز است، که تحت تأثیر فرم‌های کلاسیک یونان، که علیه روند رئالیستی در ادبیات آلمان آن زمان شکل گرفته بود ایجاد شکل گرفته بود. با اعتقاد به این که هدف از شعر فاصله گرفتن از جهان است، او مدافع قوی هنر برای هنر بود، سبک نوشتاری گئورگه رابطهٔ بسیار نزدیکی با جنبش سمبولیسم فرانسه دارد و او با بسیاری از نمایندگان آن، از جمله استفان مالارمه و پل والری در تماس بود.
گئورگه پل مهمی بین ادبیات قرن ۱۹ و مدرنیسم آلمانی بود، حتی اگر او را به عنوان منتقدی خشن نسبت به دوران آن مدرن بود. او با متدهای مختلف شاعرانه، از قبیل استفاده از نشانه‌های سجاوندی، اشارات تلمیحی و نقاشیخط را آزمایش کرد. «همجنس‌گرایی آشکار» گئورگه در آثاری نظیر الگبال منعکس شده‌است و همین‌طور شعر عاشقانهٔ او به نوجوان بااستعدادی به نام ماکسیمیلیان کرانبرگر  از آشنایانش تقدیم شده، گئورگه او را ماکسیمین می‌نامد و از او به عنوان جلوهٔ ایزدی یاد می‌کند. ارتباط گرایش جنسی گئورگه به کار شاعرانهٔ وی توسط منتقدان معاصر، مانند توماس کارلاف و ماریتا کیلسون-لورتز مورد بحث قرار گرفته‌است.
الگبال یکی از بهترین و عجیبترین مجموعه شعرهای به یاد ماندهٔ گئورگه است، عنوان مجموعه اشاره‌ای است به هلیوگابال امپراتور برکنارشدهٔ روم است. گئورگه علاوه بر این مترجم مهمی نیز بود، او آثار دانته، شکسپیر و بودلر را به آلمانی برگرداند.
امپراتوری جدید
آخرین اثر گئورگه «امپراتوری جدید» در سال ۱۹۲۸ به چاپ رسید. او این اثر و «راز آلمان» نوشته شده در ۱۹۲۲ را به برتولد شنک گراف فون استافنبرگ تقدیم کرده‌است (کسی که در سال ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ در سوءقصد به آدلف هیتلر شرکت داشت). این شعر به‌طور خلاصه بیان می‌کند شکل جدیدی از جامعه را که تحت حکومت اشراف روحانی آریستوکرات اداره می‌شود. گئورگه هرگونه تلاش برای استفاده از آن برای مقاصد دنیوی سیاسی، به ویژه ناسیونال سوسیالیسم را رد می‌کرد.
ترووبلیتسه
ترووبلیتسه (به لاتین: Troubelice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان اولوموتس واقع شده‌است. ترووبلیتسه ۱۸٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۰۳ نفر جمعیت دارد و ۳۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیارک ۱۱۳۹۵۱
سیارک ۱۱۳۹۵۱ صد و سیزده هزار و نهصد و پنجاه و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۲ کشف شد.
شرکت آهنگری تراکتورسازی ایران
شرکت آهنگری تراکتورسازی ایران، یکی از شرکت‌های تفکیک‌شده از شرکت تراکتورسازی ایران است. این شرکت که در زمینه‌های آهنگری، ساخت قالب، عملیات حرارتی، کیفیت و ماشین‌کاری فعالیت می‌کند و در زمینی به مساحت حدود ۱۰ هکتار و فضای سرپوشیده ۱۰۰۰۰۰ مترمربع قرار دارد. این شرکت ظرفیت تولید سالانه حدود ۲۵۰۰۰ تن را دارا می باشد.
این شرکت سهامی خاص بوده و ۸۰ درصد سهم این شرکت متعلق به خانواده باویلی تبریزی است. مجید باویلی تبریزی سهام دار اصلی و اکنون رئیس هیئت‌مدیره، پدارم باویلی تبریزی مدیرعامل و پیام باویلی تبریزی عضو هیئت‌مدیره این شرکت هستند.
تاریخچه
شرکت تراکتورسازی ایران در سال ۱۳۴۷ به‌صورت شرکت سهامی خاص تأسیس شد و مورخ ۱۳۴۷/۰۲/۲۶ در اداره ثبت شرکت‌ها در تبریز به ثبت رسید؛ آهنگری تراکتورسازی ایران در سال ۱۳۶۶ به‌عنوان بزرگترین و مجهزترین کارخانه آهنگری گرم (فورج گرم) در سطح کشور و خاورمیانه، از شرکت تراکتورسازی ایران سهامی خاص تفکیک و به شماره ۴۰۵۵ نزد اداره ثبت شرکت های تبریز ثبت گردید و پس از تفکیک، عمده سهام آن متعلق به شرکت تراکتورسازی و سپس به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران انتقال یافت و در سال ۱۳۸۰ در راستای سیاست‌های دولت عمده سهام شرکت توسط سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و از طریق بورس و به بخش خصوصی واگذار شد و نهایتاً در سال ۱۳۸۹ عمده سهام این شرکت به مدیریت کنونی (خانواده باویلی تبریزی) انتقال یافته است.
محصولات
شرکت آهنگری طیف وسیعی از قطعات اساسی و ایمنی را در صنایع مختلف از جمله صنایع خودروسازی، کشاورزی، نفت و گاز، راه آهن و دریایی، راه ساختمان و معدن و مهندسی عمومی تواید می کند. این شرکت در تولید انواع میل لنگ و همچنین انواع قطعات با وزن های ۲۰۰ گرم تا ۱۵۰ به صورت اختصاصی فعالیت می‌کند.
در این میان می‌توان به تولید کلیه دنده‌های اعم از دنده گیربکس، دنده جلوبندی، دنده موتور، دنده اکسل و انواع سگدست‌ها و شغالدست، مثلثی، توپی چرخ، انواع شاتون، انواع کرانویل، پینیون، چرخ‌دنده، انواع میل لنگ مانند میل بادامک، چهار شاخ دیفرانسیل، ماهک، انواع بازویی فرمان، هزارخاری، بوش مندل و فلنج اشاره کرد.
مولدری
مولدری (به انگلیسی: Mõldri) یک روستا در دهستان سارما، شهرستان ساره واقع در کشور استونی است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، جمعیت این روستا ۱۵ نفر بوده‌است.
قبل از اصلاحات اداری در سال ۲۰۱۷، این روستا در منطقه سلمه قرار داشت.
مرز نظامی
مرز نظامی ، ; Katonai határőrvidék ; Graniță militară) سرزمین مرزی سلطنت هابسبورگ و بعداً امپراتوری اتریش و اتریش مجارستان بود. این سازمان به عنوان حصار بهداشتی در برابر تهاجمات امپراتوری عثمانی عمل کرد.
در طول قرن هفدهم، قلمرو به سمت شرق گسترش یافت و بخش‌های جدیدی ایجاد شد. در آن زمان، از کرواسی در غرب تا شرق ترانسیلوانیا در شرق امتداد داشت و بخش‌هایی از کرواسی، بوسنی و هرزگوین، صربستان، رومانی و مجارستان کنونی را شامل می‌شد. در این دوره، سیستم دفاعی نیز تغییر کرد، از یک مدل پادگان متعارف به یکی از جوامع «سرباز - شهرک نشین».
ساکنان این منطقه به Grenzer معروف بودند (یا مرزنشینان). آنها اکثراً کروات، صرب، آلمان، ولاخ و دیگر استعمارگران بودند. در ازای اعطای زمین، آزادی مذهبی و نرخ‌های مالیاتی مطلوب، آنها منطقه را مستعمره کردند و به عنوان سنگری برای سلطنت در برابر تهاجمات عثمانی عمل کردند. آلمانی‌ها در اواخر قرن هجدهم توسط مجارستان برای اسکان مجدد و توسعه دره رودخانه دانوب استخدام شدند و به سوابی‌های دانوبی معروف شدند. هنگ‌های نظامی تشکیل شده توسط شهرک نشینان دلیل خاصی برای ایستادن و مبارزه داشتند و با زمین و شرایط محلی آشنا بودند. آنها به زودی شهرت نظامی قابل توجهی به دست آوردند.
زمینه
جنگ‌های عثمانی در اروپا باعث مرز پادشاهی مجارستان شد - و متعاقباً سلطنت هابسبورگ - به سمت شمال غربی تغییر مکان دهد. بیشتر قلمرو قدیمی کرواسی یا به سرزمین عثمانی تبدیل شد یا با قلمرو عثمانی جدید هم مرز بود.
در سال ۱۴۳۵، در تلاش برای تقویت دفاع در برابر عثمانی‌ها و ونیز، پادشاه زیگیسمونت به اصطلاح tabor را تأسیس کرد. یک اردوگاه نظامی، هر کدام در کرواسی، اسلاونیا و اوسورا. در سال ۱۴۶۳ پادشاه ماتیاس کوروینوس بانوینای یاجچه و سربرنیک را تأسیس کرد و در سال ۱۴۶۹ کاپیتانی نظامی سنج را با الگوبرداری از فرماندهان عثمانی در استان بوسنی تأسیس کرد. هدف همه این اقدامات بهبود دفاع بود، اما در نهایت ناموفق بود. اما، آنها منجر به توسعه پیاده‌نظام پاندور و سواره نظام هوسر شدند.
ولاخ‌ها معروف به " مارتولوس " و " وینوک " خطرناک‌ترین عنصر نظامی در دوران عثمانی بودند، در حالی که ولاها و صرب‌هایی که در قرن پانزدهم از عثمانی گریختند، سنت نظامی مشابهی داشتند که هابسبورگ‌ها شروع به استفاده از آن در سمت مرز خود کردند. تعدادی از ولاخ‌ها از بوسنی به آنها ملحق شدند و بنابراین در زمان هابسبورگ‌ها سیستم خاصی از مالکیت زمین و سازمان نظامی ایجاد شد، یعنی مرز نظامی. این مرز نظامی منطقه‌ای بود که در آن لشکرکشی‌های جنگی بزرگ انجام می‌شد، اما بیشتر شامل درگیری‌های ابدی بین ولاخ‌های عثمانی و ولاخ‌های هابسبورگ بود.
قرن شانزدهم
پس از آنکه پارلمان کرواسی در سال ۱۵۲۶، هابسبورگ‌های اتریشی را به عنوان پادشاه کرواسی انتخاب کرد، فردیناند اول به پارلمان کرواسی قول داد که به آنها ۲۰۰ سواره نظام و ۲۰۰ پیاده‌نظام بدهد و هزینه ۸۰۰ سواره نظام دیگر را نیز که توسط ارتش فرماندهی می‌شوند، پرداخت خواهد کرد. کروات‌ها به زودی سلطنت هابسبورگ کاپیتانی دیگری را در بیهاچ تأسیس کرد. در کوتاه‌مدت، همه اینها بی‌اثر بود، زیرا در سال ۱۵۲۹ عثمانی‌ها منطقه را درنوردیدند، بودا را تصرف کردند و وین را محاصره کردند و در سراسر مناطق مرزی کرواسی ویرانی به بار آوردند.
هدف هابسبورگ‌ها نگه داشتن نیروهای عثمانی در خاک مجارستان و کرواسی قبل از رسیدن به اتریش بود، اما برنامه دفاعی مشخصی نداشتند. در دهه ۱۵۳۰، نیروهای کمکی قابل توجهی تنها به مهم‌ترین قلعه‌های مرزی با امپراتوری عثمانی فرستاده شد. در دهه ۱۵۴۰ و به دنبال لشکرکشی عثمانی در سال ۱۵۵۲، چندین کنفرانس برگزار شد که در آنها یک استراتژی دفاعی جدید اتخاذ شد. قرار بود مناطق دفاعی جداگانه در بخش‌هایی از مجارستان و کرواسی در اطراف قلعه‌های مرزی ایجاد شود. استان‌های اتریش و بوهمی موظف به کمک مالی به این سیستم جدید بودند که از دهه ۱۵۵۰ شروع شد. در پایان دهه ۱۵۶۰، سیستم مرزی جدید شامل حدود ۱۰۰–۱۲۰ قلعه بود و از دریای آدریاتیک تا ترانسیلوانیا امتداد داشت. این در شش فرماندهی کاپیتان قلعه مرزی (Grenzgeneralat سازماندهی شد):
علاوه بر این، چهار ژنرال کاپیتان منطقه (Kreisgeneralat).
از دهه ۱۵۳۰، مهاجرت به مرزهای نظامی شامل تعداد زیادی از مارتولوها، استعمارگران نظامی ولاخ و سایر افراد نامنظم که بخشی از سیستم نظامی عثمانی بودند، عمدتاً مسیحی و برخی مسلمان بودند.
هزینه‌های نظامی جدید به یک نگرانی قابل توجه تبدیل شد و کنگره سرزمین‌های اتریش داخلی در بروک آن در مور در سال ۱۵۷۸ تعهدات هر سرزمین را در پوشش هزینه‌های نظامی و اولویت‌ها در بهبود استراتژی دفاعی را مشخص کرد. مشخص شد که دوک نشین اشتایر هزینه مرزهای اسلاونی و مجارستان و دوک نشین کارنیولا برای مرز کرواسی تأمین مالی خواهد کرد. دوک نشین کارینتیا منابع مالی خود را در اختیار اشتایریا و کارنیولا قرار داد تا پول را در جاهایی که لازم بود هدایت کنند. در نیمه دوم قرن شانزدهم، حدود ۲۰۰۰۰ سرباز در قلعه‌های مرزی مجارستان و کرواسی مستقر بودند.
قرن ۱۷
در سال ۱۶۲۷، مرز نظامی از کنترل سابور کرواسی خارج شد و تحت فرمان مستقیم ارتش هابسبورگ قرار گرفت. تا زمان لغو مرزهای نظامی، این کشور دارای اختیارات نظامی و غیرنظامی کامل بر آن خواهد بود. در نوامبر ۱۶۳۰، امپراتور فردیناند دوم به اصطلاح Statuta Valachorum ("قانون والاچ")، را اعلام کرد که وضعیت به اصطلاح مهاجران ولاچ (که شامل کروات‌ها، صرب‌ها و ولاچ‌ها) از امپراتوری عثمانی بودند را تنظیم می‌کرد. فرماندهی نظامی، تعهدات آنها و حقوق خود مدیریت داخلی. با گذشت زمان، جمعیت مرزی (همان‌طور که در آن زمان بود) بین کروات‌های خودمختار و رعیت کرواتی که از سرزمین‌های عثمانی گریخته بودند و اقلیت بی‌شمار صرب‌ها و ولاچ‌ها (که بعداً در کروات‌ها و صرب‌ها جذب شدند) در هم آمیخت. که برای گسترش حقوق خود به عنوان سهم عمده ای در دفاع از سرزمین تلاش کردند. با ایجاد کلاس نظامی جدید در مرز، قلمرو مرزی در نهایت به‌طور کامل از پارلمان کرواسی و ممنوعیت جدا شد. از آنجایی که آزادی ایمان به آنها اعطا شد، آنها با وجود زندگی در یک کشور کاتولیک، ایمان ارتدوکس خود را حفظ کردند. در نهایت، کل جمعیت مرد مرز نظامی به سربازان حرفه‌ای تبدیل شدند که در چندین جبهه و از طریق بسیاری از جنگ‌های اروپایی، حتی پس از کاهش تهدید عثمانی، به امپراتوری خدمت کردند. در طول قرن هفدهم، قلمرو مرزهای نظامی به سمت شرق گسترش یافت و بخش‌های جدیدی ایجاد شد. در آن زمان، از کرواسی در غرب تا شرق ترانسیلوانیا در شرق امتداد داشت و بخش‌هایی از کرواسی، صربستان، رومانی و مجارستان کنونی را شامل می‌شد. این منطقه عمدتاً با استعمارگران کرواتی، صربستانی و آلمانی (معروف به گرنزر و گرانیچاری) ساکن بود که در ازای کمک‌های زمینی، در واحدهای نظامی دفاع از امپراتوری در برابر عثمانی‌ها خدمت می‌کردند. اکثریت مهاجران صرب و برخی از نژادهای کروات، عمدتاً از بوسنی بودند. مهاجرت بزرگی از صرب‌ها به سرزمین‌های هابسبورگ توسط پاتریارک Arsenije III Čarnojević انجام شد. جامعه بزرگ صرب‌ها در بنات، در جنوب مجارستان و مرزهای نظامی، شامل بازرگانان و صنعتگران در شهرها، اما عمدتاً پناهندگانی که دهقان بودند، بودند.
قرن هفدهم یک دوره نسبتاً صلح آمیز بود که در طی آن فقط حملات کوچکتری از استان بوسنی انجام شد. پس از عقب راندن ارتش عثمانی در نبرد وین در سال ۱۶۸۳، جنگ بزرگ ترکیه با بسیاری از سرزمین‌های کرواسی سابق تحت کنترل هابسبورگ پایان یافت. با وجود این، سیستم مرزی حفظ شد و به سرزمین‌های عثمانی سابق در لیکا، کوردون، بانیا، اسلاونی پایین، سیرمیا، باچکا، بانات، پوموریشجه و ترانسیلوانیا گسترش یافت. امپراتوری هابسبورگ به توانایی کنترل مرکزی منطقه و پیش نویسی واحدهای ارتش ارزان و متعدد اهمیت می‌داد.
پس از معاهده کارلوویتز در سال ۱۶۹۹، نیروهای سرسانر با وظایف نظامی و پلیسی تأسیس شدند. آنها پرداخت نشدند، اما از مالیات معاف شدند. در طول قرن بعد، هر هنگ دارای یک بخش از سرسانرها بود که گشت‌های مرزی را به سمت بوسنی سازماندهی می‌کردند، به‌ویژه در زمین‌های صعب العبور، و هجوم راهزنان را متوقف می‌کردند.
مسیحیان ارتدکس که از امپراتوری عثمانی در مرزهای نظامی مستقر شده‌اند در منابع به‌عنوان «والاچی‌های انشعاب‌کننده» و ولاخ‌ها یا اوسکوک‌ها نامیده می‌شوند، نام‌های دیگری که ذکر شده عبارتند از: Valachi seu Rasciani, Valachi seu Serviani, Valachi seu Graeci, Vlachs یا Moralach. , "Illirica gens graeci ritus" و "homines Ritus Ruthenici seu Graeci". در طول هفدهم و نیمه اول قرن هجدهم، بومیان کاتولیک و کاتولیک‌هایی که از بوسنی و پادشاهی کرواسی مهاجرت کردند نیز به ارتدکس گرویدند. در اکثر اسناد آمده‌است که ولاش‌ها «از ترکیه» یا «از بوسنی» می‌آیند، یعنی آیالت بوسنی.
قرن ۱۸
هنگامی که در سال‌های ۱۶۹۹ و ۱۷۱۸ سرزمین‌های کرواسی و مجارستان، که قبلاً توسط عثمانی‌ها اشغال شده بود، بازگشتند، اکثریت قریب به اتفاق آن منطقه به مرز نظامی تبدیل شد. در سراسر منطقه این مرز، اقوام مختلفی از جمله کروات‌ها، صرب‌ها، آلبانیایی‌ها و دیگران ساکن بودند که همگی آنها را ولاخ می‌نامیدند. از ۱۷۱۸ تا ۱۷۳۹ مرزهای نظامی شامل بخش‌های شمالی بوسنی و هرزگوین امروزی تحت کنترل هابسبورگ نیز می‌شد. در اواسط قرن ۱۸، مرز یک بار دیگر سازماندهی شد و از ارتش امپراتوری و هنگ‌های منظم آن الگوبرداری شد. در سال ۱۷۳۷ اساسنامه ولاچ به‌طور رسمی لغو شد. همه کاپیتانی‌ها و فرماندهی‌های قبلی کنار گذاشته شدند و در عوض این منطقه به فرماندهی عمومی، هنگ و گروهان تقسیم شد:
پس از سال ۱۷۶۷، هر دوازدهمین ساکن مرزهای نظامی یک سرباز بود - در مقایسه با هر ۶۲ نفر ساکن در بقیه سلطنت هابسبورگ. سربازان مرزی تبدیل به یک ارتش حرفه ای شدند و آماده حرکت به تمام میدان‌های نبرد اروپایی بودند. به دلیل مهاجرت بیشتر پناهندگان از قلمرو عثمانی، و به دلیل گسترش قلمرو به مکان‌هایی که قبلاً تحت کنترل عثمانی‌ها بود، جمعیت سرحد بیش از پیش مختلط شد. هنوز بسیاری از صرب‌ها و کروات‌های خودمختار در اسلاونی و در بخش‌هایی از ویوودینا کنونی (در سیرمیا، باچکا و بانات) وجود داشتند. با این حال، در این زمان تعداد آنها از پناهندگان/مهاجران صرب، کروات و ولاخ بیشتر شد. برخی از آلمانی‌ها، لهستانی‌ها، مجاری‌ها و اسلواکی‌ها نیز عمدتاً به عنوان پرسنل اداری به مرز آمدند، و تعدادی دیگر از مهاجران و پرسنل نظامی از سایر نقاط امپراتوری هابسبورگ - چک، لهستانی، اسلواکی، اوکراینی، روسین و دیگران وارد شدند.
در سال ۱۷۸۳ مرزهای کرواسی و اسلاونی تحت کنترل یکپارچه فرماندهی کل کرواسی واقع در زاگرب قرار گرفت.
صربستان متعاقباً آزاد شد و تحت الحمایه هابسبورگ سازماندهی شد. در ۱۷۸۹ اکتبر ۸ ارنست گیدئون فون لادون بلگراد را در دست گرفت. نیروهای اتریشی صربستان را اشغال کردند و بسیاری از صرب‌ها در سپاه آزاد هابسبورگ جنگیدند و مهارت‌های سازمانی و نظامی به دست آوردند. با این حال، در سال ۱۷۹۱، اتریشی‌ها مجبور شدند از رودخانه‌های دانوب و ساوا عقب‌نشینی کنند و هزاران خانواده صرب که از آزار و اذیت عثمانی می‌ترسیدند، به آنها پیوستند. معاهده سیستوا (۱۷۹۱) به جنگ اتریش و ترکیه در سال ۱۷۸۷ پایان داد.
در سال ۱۷۸۷، اداره مدنی از ارتش جدا شد، اما این امر در سال ۱۸۰۰ برعکس شد.