cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فهرست شخصیت‌های کلیمور
هیولاهای بیدارشده
ریفول کلیمور شماره ۱ در اولین نسل تمام کلیمورهای مؤنث بود. او جوان‌ترین کلیموری بود که به این رتبه رسیده و در انتها با آزاد کردن تمام نیروی خود به یکی از هیولاهای ابیس در غرب تبدیل شد. او همراه با یار وفادار خود داف که به گفته او تنها کسی است که دستورهای او را بدون هیچ شکایتی انجام می‌دهد، در منطقه لائوترک در غرب به سر می‌برد. ریفول ظاهری عجیب و کودکانه، و شخصیتی شاد و مؤدب دارد، حتی هنگامی که فردی را تا سرحد مرگ شکنجه می‌کند. شکل بیدارشده او شبیه به پری دریایی هشت‌پا مانندی است که از هزاران نوار روبان شکل درست شده‌است. این روبان‌ها هم برای حمله و هم دفاع استفاده می‌شوند. ریفول قابلیت از بین بردن رگه‌های یوکی خود را داشت. او مهارت خاصی در پنهان‌سازی یوکی خود داشت به‌طوری‌که شناسایی حضور او کار بسیار دشواری بود. همچنین با مدیریت کردن میزان یوکی در بدنش، جنگجویان را گمراه می‌نمود که باور کنند او فقط یک بیدارشده معمولی است. برای مقابله با ایسلی در شمال، او نیز با اسیر کردن و شکنجه دادن کلیمورها سعی در بیدار کردن وجود آن‌ها را داشت تا برای خود لشکری از بیدار شده‌ها را فراهم سازد.
ریگاردو کلیموری با رتبه ۲ در نسل ایسلی بود. با داشتن رتبه دوم در بین کلیمورها نمی‌توانست قبول کند که رتبه ایسلی از او بیشتر است. شکل بیدارشده ریگاردو شبیه به شیر می‌ماند و در مقابل موجودات بیدارشده دیگر جثه‌ای کوچکتر، اما بسیار سریع‌تر و چابکتر داشت و به او لقب شیرشاه چشم نقره‌ای داده بودند که خود بشخصه از این لقب بیزار بود. سرعت ریگاردو به راحتی با میریا که سریع‌ترین کلیمور نسل خود بود برابری می‌کرد و به سبب داشتن یوکی به مراتب بیشتر از میریا، به او اجازه می‌داد بدون خستگی با سرعت زیاد به مبارزه ادامه دهد. در مقابل قدرت تهاجمی و حمله‌ای که داشت، فاقد توانایی احیاء اندام‌های قطع شده‌اش بود. با اینکه رابطهٔ خوبی با ایسلی نداشت، اما برای او کار می‌کرد. ریگاردو در طی مبارزه با کلیمورهای شمال به دست کلر کشته شد.
کلیمورها
آناستازیا کلیمور شماره ۷ در آخرین نسل از کلیمورها است. او قابلیت معلق‌شدن در هوا را داشت و به همین جهت به او لقب «آناستازیای بالدار» را داده بودند. آناستازیا به وسیله پراکنده‌ساختن رشته موهایش همانند طناب رخت در اطراف و ایستادن بر روی آن‌ها به جهات مختلف حرکت می‌کرد که این کار او مانند پرواز کردن از نقطه‌ای به نقطهٔ دیگر بود. او بسیار مهربان بود و با بیشتر جنگجویان همانند دوست صمیمی خود برخورد می‌کرد. به عنوان یک جنگجوی تک-رقمی، اعتقاد داشت باید از همرزمان ضعیف‌تر خود حمایت کند و در مبارزات آن‌ها را راهنمایی کند. در انتها آناستازیا نیز برای سرنگویی سازمان به گروه شورشیان پیوست.
کلاریس کلیمور شماره ۴۷ در آخرین نسل کلیمورها است. او یک کلیمور ترکیبی ناقص بود و برخلاف تمامی کلیمورها، رنگ اصلی موهای خود را حفظ کرده‌بود. به غیر از رنگ موهایش، کلاریس بیشتر به یک انسان شباهت داشت تا یک کلیمور. او مسئولیت سرپرستی کلیموری بچه‌گانه به نام میاتا را به عهده گرفت و توانست با او ارتباط عاطفی قوی برقرار کند. میاتا نیز بسیار به کلاریس وابسته شده بود و برخی مواقع همانند کودکی سینه‌های کلاریس را می‌مکید. برخلاف میاتا که قدرتی بی‌نظیر و غیرقابل کنترل داشت، کلاریس دارای قدرت و مهارت‌های فوق‌العاده کمی بود. کلاریس به عنوان رهبر یک تیم دونفره به همراه میاتا، برای مجازات گالاتئا به شهر رابونا فرستاده شد. آن‌ها به گالاتئا حمله کردند و در شهر درگیر جنگی سه جانبه با یکی از هیولاهای بیدارشده به نام آگاتا شدند، اما پس از شکست در این نبرد توسط اعضا گروه ۷ گوست نجات پیدا کردند. پس از این ماجرا کلاریس و میاتا تصمیم به ترک سازمان گرفتند و در ریبونا تحت سرپرستی گالاتئا باقی ماندند.
سینتیا کلیمور شماره ۱۴ در یکصد و سی‌ودومین نسل سازمان بود. او کلیموری از نوع دفاعی و یکی از بازماندگان و اعضای تیم ورونیکا در عملیات شمال بود. سینتیا با وجود تمام دردسرهایی که او و گروهش کشیده بودند، شخصیتی شاد و امیدوار داشت و اغلب در حال لبخند زدن و نشان دادن چهره بشاشش است. پس از گذشت هفت سال، سینتیا به وسیلهٔ مدیریت کردن یوکی کلیمورهای دیگر، روشی برای بازسازی و احیاء اعضای از دست رفته را ابداع کرده بود.
گالاتئا کلیمور شماره ۳ در نسل کلر بود. گالاتئا یک کلیمور دفاعی بود و استعداد فوق‌العاده‌ای در درک و دریافت یوکی داشت و از این جهت نقش چشم را برای سازمان ایفا می‌کرد، که به او لقب چشم خدا داده بودند. در کنار مهارت‌های جاسوسی، می‌توان به حس رگه‌های یوکی، خواندن افکار و احساسات کلیمورهای دیگر از فواصل بسیار دور او اشاره کرد. همچنین او قادر به کنترل حرکات حریف خود و تغییر خط مسیر ضربه آن‌ها به وسیلهٔ یکی کردن یوکی خود با حریف را داشت، اما این قابلیت فقط هنگام غافلگیری دشمن قابل اجرا بود. گالاتئا بعد از مأموریت شمال کلیمورها سازمان را ترک کرده و به شهر رابونا که ورود کلیمورها به آنجا ممنوع بود، پناه برد. برای اقامت در این شهر چشمان خود را کور کرده تا دیگر رنگ نقره‌ای آن‌ها نمایان نباشند و به راهبه‌ای با نام ساختگی «خواهر لاتئا» تبدیل شده و در میان یتیمان بسیار شهرت یافت. پس از گذشت زمان در رابونا، گالاتئا یوکی بسیار زیادی از یک هیولای بیدارشده (آگاتا) را تشخیص داد. او با آزاد کردن انرژی یوکی خود، امیدوار بود کلیمورها را به شهر بکشاند تا با همکاری یکدیگر هیولا را شکست دهند.
جین کلیمور شماره ۹ در نسل کلر و جنگجویی از نوع حمله‌ای بود. تکنیک شمشیر دریل او، برپایه جمع کردن نیرو توسط پیچش دست و رها کردن یکباره آن یکی از مخربترین و قوی‌ترین ضربه‌ها در نسل خود بوده‌است. جین شخصیتی جدی و محترم داشت. او به همراه گروهش کاتیا و راکول، توسط داف و ریفول دستگیر شدند. کاتیا و راکول به سبب شکنجه‌ها کشته شدند و خود جین نیز پس از بیدارشدن تبدیل به موجودی شبیه پروانه گشت. جین توسط کلر نجات پیدا کرده و به حالت اولیه خود بازگشت و پس از این واقعه همیشه خود را مدیون کلر می‌دانست. پس از نبرد کلر و ریگالدو و در نتیجهٔ بیدارشدن کلر، او از هلن درخواست کرد به زندگیش خاتمه دهد، اما جین که در حال مرگ بود از آخرین توان خود برای بازگرداندن کلر به حالت نرمال استفاده کرد. در نسخه انیمه این اتفاق پس از نبر کلر با پریشیلا رخ می‌دهد.
میاتا کلیمور شماره ۴ در آخرین نسل از کلیمورها بود. استعداد او حواس بسیار تیز و قدرت هیولاوار او بود، و اگر به خاطر عدم تعادل روحی و روانی او نبود، می‌توانست در رتبه‌ای بالاتر و حتی رتبه ۱ نیز قرار بگیرد. او دختری است جوان با موهای بسیار بلند که بیشتر صورتش را می‌پوشاند. در هنگام نبرد بسیار متمرکز می‌شد و به افراد ناشناس محل نمی‌داد. او ذهنی ناپایدار و تعادل روحی نداشت، به‌طور مثال در اولین برخوردش با کلاریس بر روی او شمشیر کشید، اگرچه بعد از این ماجرا بسیار به او وابسته شد و رابطه‌ای همانند مادر و دختری با یکدیگر پیدا کردند. او رفتاری کودکانه داشت به‌طوری‌که همانند یک کودک به صورت تقلیدی از سینه‌های کلاریس تغذیه می‌کرد، از حمام رفتن بیزار بود و بسیار بدغذا بود.
رافائلا کلیمور شماره ۲ در نسل لوسیئلا و شماره ۵ در نسل کلر بود. او و خواهرش به عنوان اولین تلاش سازمان برای آزمایش اشتراک‌گذاری ذهن و کنترل بیدارشدگی بودند. اما لوسیئلا در حین آزمایش به‌طور کامل بیدارشده و نزدیک بود تمام سازمان را از بین ببرد، در نتیجه رافائلا از سازمان خارج و تبعید گشت. سال‌ها بعد از دست رفتن کلیمورهای رتبه ۱ تا ۵، روبل او را متقاعد کرد تا این‌بار با شماره ۵ به خدمت سازمان درآید. پس از شکست لوسیئلا در مقابل ایسلی، رافائلا او را پیدا کرده و بعد از کشتنش، بدن خود را با خواهرش ترکیب می‌کند. بدن‌های به هم پیوسته آن‌ها توسط ابیس غرب ریفول پیدا شده و به قصرش در لائوترک انتقال پیدا می‌کند.
رافتلا کلیمور شماره ۱۰ در آخرین نسل از کلیمورها بود. به گفته روبل، او نقش تک خال نهایی را برای سازمان ایفا می‌کند. رافتلا رفتاری بسیار طبیعی داشت و در عین حال به نظر می‌رسد احساسات دیگر کلیمورها را به خوبی درک می‌کند. او جزوه چند کلیموری بود که دارای قابلیت‌های منحصر به فردی هستند. رافتلا کلیموری بود که توسط سازمان برای مقابله با کلیمورهای دیگر آموزش دیده بود. در حالی که یوکی خود را با تمرکز از بدن خارج می‌کرد باعث تاری دید حریف شده و وارد ذهن آشفته او می‌شد. سپس با تقویت نیرو یوکی، حریف خود را به حالت جنون برده و از افکار عمیق به خواب رفته وارد قلب طرف مقابل می‌گردید. به موجب این کار قربانی کنترل خود را از دست داده و دچار توهم شده و مدام هذیان می‌گوید.
تَبیثا کلیمور شماره ۳۱ در یکصدوچهل‌ویکمین نسل سازمان بود. او کلیموری از نوع دفاعی و فردی ساکت و جدی است که بعد از عملیات نبرد با بیدارشدگان شمال به تیم میریا پیوست و بسیار به او وابسته و وفادار شد. تبیثا همانند گالاتئا استعداد فوق‌العاده‌ای در درک و دریافت یوکی داشت و از این رو او نیز به صورت غیررسمی نقش چشم را برای هفت بازمانده تیم شمال بازی می‌کرد. تبیثا در جنگ با پریشیلا کشته می‌شود.
اوندینه کلیمور شماره ۱۱ در نسل کلر بود. او تکنیک جنگیدن با دو شمشیر را ابداع کرده بود که شمشیر دوم برای دوست نزدیکش بود که پس از مرگش از آن با دقت فراوان نگهداری می‌کرد و بدین جهت به او لقب اوندینه شمشیر دوقلو را داده بودند. او شخصیتی عجول، بی‌پروا و خشن داشت مخصوصاً نسبت به کلیمورهای ضعیف. او رهبر یکی از تیم‌های عملیات نبرد با بیدارشدگان شمال بود. پس از دومین حمله هیولاها، اوندینه توسط ریگاردو کشته می‌شود و دنوو به یادش، شمشیر او را برای خود برداشت.
اوفیلیا کلیمور شماره ۴ در نسل کلر بود. او بسیار خطرناک و خشن بود و از جنگیدن بدون در نظر گرفتن حریف لذت می‌برد. با وجود اینکه بدترین جرم برای کلیمورها کشتن انسان‌ها بود، او برای خوش‌گذرانی انسان‌ها را می‌کشت. پس از ملاقات با کلر و راکی، تصمیم گرفت با آن‌ها بازی را شروع کند و با قطع کردن هر دو پای کلر، شروع به مبارزه کردن با راکی کرد و به‌طور تدریجی با گذشت زمان قدرت و سرعت خود را بالاتر می‌برد. اوفیلیا در مبارزه تن به تن با کلر، دست راست او را قطع و به‌طور کلی از بین برد.
سازمان
در داستان مجموعه کلیمور، به یک سازمان بی‌نام و نشان که مسئول خلق جنگجویانی به نام کلیمور، به منظور محافظت از انسان‌ها در برابر یوماها در ازای دستمزد هنگفتی گفته می‌شد، که مقر اصلی آن در شهر استاف، واقع در منطقهٔ شرقی سوتافو بود.
دایی دانشمند ارشد سازمان که مسئول پژوهش، احیاء و بازیابی انواع مختلف اجساد یوما و بیدارشدگان بود. سمت چپ صورت او از بین رفته بود به‌طوری‌که گردی چشم و لثه‌های او نمایان بودند. او به وسیلهٔ دست قطع شده پریشیلا توانست از هیستریا، کاساندرا و روکسان سه هیولای ابیس جدید خلق کند.
ارمیتا مشاور میریا و گالاتئا بود.
اورسِی مشاور و رسیدگی‌کننده به مأموریت‌های ترسا بود.
رادو مشاور کلاریس بود و به او دستور داد تا مراقبت از میاتا را برعهده بگیرد.
ریموتو بالاترین رتبه و در راس مدیریت اجرایی سازمان قرار داشت. او شخصیتی شیطانی داشت و به هیچ‌کس اهمیت نمی‌داد. ریموتو در برنامه‌ریزی، دستور دادن به دیگران و استفاده از افراد به عنوان یک ابزار خبره بود. او فقط به هدف نهایی و نتیجه فکر می‌کرد و به فرایندهای رسیدن به اهداف اهمیت نمی‌داد. بعد از فروپاشی سازمان، میریا سر او را از بدنش جدا ساخت.
روبل مشاور و مسئول کنترل کلر بود. بعدها، سینتیا حدس زد او نیز یکی از دشمنان سازمان است و برای نابود کردن سازمان از داخل تلاش می‌کند.
لس آلوراز، تگزاس
لس آلوراز (به انگلیسی: Los Alvarez) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان استار، تگزاس واقع شده‌است. لس آلوراز ۳۰۳ نفر جمعیت دارد و ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اندیس دولومیت خدرآباد
دولومیت خدر آباد یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر اردل استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، دولومیت است.سنگ میزبان این اندیس تریاس-ژوراسیک است
برزوی (رومانی)
شهر برزوی در شهرستان ولچه در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷٬۵۸۹ نفر است.
تکیه زنجیری
تکیه زنجیری در ابتدا نام این تکیه محمدعلی افشار بوده که تاسیس آن به زمان صفوییه برمی گردد و بعد در زمان فتحعلی شاه قاجار به شکل فعلی در می‌آید. و در شاهرود، تقاطع محله نخل و محله مسجد امام‌حسن‌عسگری شاهرود(واقع در بید آباد ) واقع شده و این اثر در تاریخ  با شمارهٔ ثبت ۳۹۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
وجه تسمیه این تکیه
در ۱۲۰ سال قبل زنجیری از طرف بادکوبه از دریای مازندران به با کشتی به ایران آورده می‌شود و با ارابه به شاهرود و به بالای تکیه منتقل می‌کنند و چادری به عنوان خیمه روی این مکان نصب می‌شود.
سارا گودریج
سارا گودریج (Sarah Goodridge; February 5, 1788 – 1788:02:05, December 28, 1853) نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر با چهره‌نگاری مینیاتوری شناخته می‌شود. از آثار برجسته‌اش زیبایی آشکارشده را می‌توان نام برد.
تفنگ نوری
تفنگ نوری یک ابزار اشاره گر است که در کامپیوتر و کنترل کننده‌ها در بازی‌های ویدئویی استفاده می‌شود. در حال حاضر به علت فراگیر شدن ماوس از تفنگ و قلم نوری به ندرت استفاده می‌شود. این ابزار تنها با نمایشگرهای سی آر تی (CRT) قابل استفاده است.
نحوه کار کرد
این تفنگ‌ها زمانی که ماشه آن کشیده می‌شود تصویری از صفحه نمایش می‌گیرند که به صورت نقطه‌های سیاه و سفید است و این تصویر را به شکل آرایه‌ای از بیت‌ها با تصویر خروجی خود مقایسه می‌کند و محل دقیق نشانه روی را تشخیص می‌دهند.
الوارادو، تولیما
الوارادو، تولیما (به اسپانیایی: Alvarado, Tolima) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش تولیما واقع شده‌است.
گمینا شرودا شلانسکا
گمینا شرودا شلانسکا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان شرودا شلانسکا واقع شده‌است. گمینا شرودا شلانسکا ۲۱۴٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۰۷۶ نفر جمعیت دارد.
تکیه بیدآباد
تکیه بیدآباد مربوط به دوره قاجار است و در شاهرود، محله قدیمی بیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عروسک پارچه‌ای (ترانه اروسمیث)
عروسک پارچه‌ای (به انگلیسی: Rag Doll) آهنگی از گروه هارد راک آمریکایی اروسمیث است. این ترانه از آلبوم سال ۱۹۸۷ تعطیلات همیشگی (Permanent Vacation) است. عروسک پارچه‌ای در سال ۱۹۸۸ به عنوان تک آهنگ نهایی آلبوم منتشر شد. ترانه‌نویسان استیون تایلر ، جو پری ، جیم والانس و هالی نایت هستند.
علاءالدوله پسر بایسنقر
رکن‌الدین علاءالدوله میرزا یک شاهزادهٔ تیموری و نوهٔ شاهرخ حاکم آسیای مرکزی بود. او فرزند بایسنقر بود و بایسنقر هم به‌دلیل این‌که پیش از پدرش درگذشت، نتوانست جانشینش شود. علاءالدوله پس از مرگ پدربزرگش درگیر جنگ جانشینی متعاقب آن شد. اگرچه او در آغاز از یک مزیت راهبردی برخوردار بود، اما سرانجام رقیبانش از او پیشی گرفتند. علاءالدوله در غربت پس از چندین تلاش ناموفق برای به‌دست آوردن تاج و تخت، درگذشت.
جنگ جانشینی
شاهرخ بی‌درنگ پس از سرکوب شورش نوهٔ دیگرش، سلطان محمد پسر بایسنقر، در مارس ۱۴۴۷ به‌دلیل بیماری در اقامتگاه زمستانی خود در ری درگذشت. گوهرشاد که با او بود، به‌سرعت پیامی به علاءالدوله پسر بایسنقر که به‌عنوان معاون شاهرخ در هرات مانده بود، فرستاد و او را از مرگ سلطان آگاه کرد. با این حال، در حالی که او و عبداللطیف پسر الغ‌بیگ جسد را برای خاکسپاری به هرات اسکورت می‌کردند، عبداللطیف پسر الغ‌بیگ مادربزرگ و جسد هر دو را به گروگان گرفت. دلایل وی برای این امر نامشخص است، اما این احتمال وجود دارد که او در حال تلاش برای پیشی گرفتن بر علاءالدوله پسر بایسنقر و قوت بخشیدن ادعای جانشینی خود بوده باشد. همچنین ممکن است این رخداد بخشی از طرحی از پیش تعیین‌شده برای پشتیبانی از ادعاهای پدرش الغ‌بیگ بوده باشد که در این مرحله تنها پسر زندهٔ شاهرخ بود.
علاءالدوله پسر بایسنقر که در هرات روزگار می‌گذراند، با آگاهی از اوضاع، خود را شاه خواند و خزانهٔ پدربزرگ خود را میان سربازان تقسیم کرد. سپس سربازان شاهزاده حمله به پسرعموی خائنش (جهت آزاد کردن شهبانوی بیوه و نجات پیکر پدربزرگش) را آغاز کردند.
طی چند ماه بعد، سرزمین‌های گوناگون امپراتوری تیموری از سوی فرزندان و نوادگان شاهرخ تقسیم شدند و این شاهزادگان ترجیح دادند با احتیاط و حالت دفاعی عمل کنند. در این مدت علاءالدوله پسر بایسنقر موقعیتی غبطه‌برانگیز داشت و منطقهٔ ثروتمند خراسان را در اختیار داشت که دربردارندهٔ پایتخت پیشین پدربزرگش هرات بود. افزون بر این، او بیشتر اشراف شاهرخ را در بیعت داشت و همچنین بهرمند از کمک شهبانوی متنفذ گوهرشاد بود.
این وقفه در ماه مه پایان یافت، زمانی که الغ‌بیگ، که از سمرقند فرمانروایی می‌کرد، ابوبکر فرزند محمد جوکی را به اسارت گرفت و نیروهای خود را در بلخ که پیشتر جوکی در آن فرمانروایی می‌کرد مستقر کرد.
هنگامی‌که الغ‌بیگ شنید که علاءالدوله لشکر خود را در اقدامی برای ایستادگی در برابر او گرد آورده‌است، امیر الغ‌بیگ به او سفارش کرد با برادرزاده‌اش صلح کند. علاءالدوله که تازه فهمیده بود که برادرش میرزا ابوالقاسم بابر در نزدیکی هرات دست به حمله می‌زند، این پیشنهاد را پذیرفت و به الغ‌بیگ اجازه داد بسیاری از سرزمین‌های پیشین ابوبکر پسر جوکی را نگه‌دارد.
در حالی که علاءالدوله برای رویارویی با نیروهای برادرش به مشهد لشکر کشید، امیران هر دو شاهزاده با اشاره به این‌که الغ‌بیگ قصد چیرگی کامل بر رقبای خود دارد، از آن‌ها خواستند که اتحاد ایجاد کنند. آن‌ها به مرزی در خوبوشان (فوچان) توافق کردند و به پایتخت‌های خود بازگشتند.
در زمستان همان سال، علاءالدوله درگیر اختلاف با عبداللطیف پسر الغ‌بیگ شد که به‌عنوان والی پدرش الغ‌بیگ در بلخ مستقر بود. علاءالدوله لشکرکشی علیه پسرعموی خود را آغاز کرد و منطقه را غارت کرد. الغ‌بیگ این را بهانهٔ یورش قرار داد و همراه با فرزندش عبداللطیف در بهار ۱۴۴۸ به برادرزاده‌اش حمله کرد.
دو ارتش در ترناب نبرد کردند و علاءالدوله شکست خورد و ناچار به عقب‌نشینی نزد میرزا ابوالقاسم بابر در استرآباد شد. مشهد ازسوی نیروهای الغ‌بیگ اشغال شد، در حالی‌که عبداللطیف، هرات را گشود. با این ناکامی، علاءالدوله پشتیبانان فراوانی را در میان پیروان خود از دست داد و هیچ‌گاه برجستگی پیشین خود را به‌دست نیاورد.
به نظر می‌رسد حتی مادربزرگش گوهرشاد نیز در مورد او تردید داشته و در عوض به برادرش سلطان محمد پسر بایسنقر در اصفهان پناه برد و بسیاری از خویشاوندان، بلندپایگان و شمار فراوانی از لشکر خود را با خود آورد.
کیک قهوه
کیک قهوه ، در دو مورد بکار برده می‌شود:
دوورا (کومونه)
دوورا (به ایتالیایی: Dovera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است.
خصوصیات
دوورا ۲۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۲۹ نفر جمعیت دارد.
طائب‌کلا
طائب‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاردشت در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کلاردشت غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۴۹ نفر (۱۱۸خانوار) بوده‌است. مردم طائب‌کلا از قومیت طبری هستند. مردم طائب‌کلا به زبان طبری و گویش کلارستاقی سخن می‌گویند.
اشکان (رابر)
اشکان روستایی در دهستان سیه بنوئیه بخش مرکزی شهرستان رابر استان کرمان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۱ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
پاشش حرارتی
پاشش حرارتی نام کلی برای مجموعه‌ای از روش‌هایی است که برای ایجاد پوشش در سطح قطعات، با استفاده از ترکیبی از انرژی حرارتی و انرژی جنبشی انجام می‌گیرد. تقسیم‌بندی‌های مختلفی برای فرایندهای ترمال اسپری ارائه شده‌است.
تاریخچه
این روش در سال ۱۹۱۰ در سوئیس ابداع شده‌است.
مقدمه
مواد اولیه مورد استفاده در این فرایندها، به شکل پودر، سیم یا میله می‌باشد. منابع انرژی مواد اولیه را به صورت ذوب شده یا خمیری درآورده و در مرحله بعد، ذرات ماده پوششی توسط یک گاز خنثی (آرگون، هلیوم، ازت ویا مخلوطی از این گازها) سرعت داده شده و با شتاب، به سطح آماده شده قطعه، پرتاب می‌شوند. در اثر شتاب زیاد، در هنگام برخورد ذرات به سطح قطعه، بین ذرات و سطح، یک پیوند مکانیکی قوی به وجود می‌آید.
ذرات، در اثر برخورد به سطح قطعه، تغییر شکل داده ویک ساختار لایه‌ای تشکیل می‌دهند. لازم است ذکر شود که در جریان این عملیات، انجماد ذرات، با سرعت بسیار زیاد، در حدود k/s ۱۰۶ (برای فلزات)، صورت می‌گیرد.
استفاده از تکنولوژی ترمال اسپری دارای امتیازات متعددی نسبت به روش‌های دیگر پوشش دهی می‌باشد. یکی از مزایای اصلی فرایند ترمال اسپری، در مقایسه با روش‌های دیگر پوشش دهی سطح قطعات، امکان ایجاد طیف گسترده‌ای از پوشش‌های مواد مختلف روی بستر قطعه مورد نظر، می‌باشد. در حقیقت، تمام موادی را که بدون تجزیه شدن، قابل ذوب باشند، می‌توان برای ایجاد پوشش به روش ترمال اسپری، مورد استفاده قرار داد.
مزیت دیگر پوشش دهی به روش ترمال اسپری، آنست که در جریان عملیات ترمال اسپری، قطعه عملاً زیاد گرم نمی‌شود، لذا، اثرات مخرب گرمایی ناشی از گرم شدن قطعه، وجود ندارد. ایجاد تنش‌های حرارتی در قطعه، در جریان استفاده از روش‌های دیگر پوشش دهی، که در آن‌ها گرم کردن سطح قطعه انجام می‌گیرد، می‌تواند علاوه بر تنش‌های حرارتی اثرات ساختاری نامطلوبی را نیز به بار آورد. در استفاده از روش ترمال اسپری، عدم گرم شدن قطعه و در نتیجه، عدم بروز تنش‌های حرارتی، یک مزیت اصلی در استفاده از تکنولوژی ترمال اسپری می‌باشد. با این ویژگی اخیر، امکان ایجاد پوشش‌هایی با نقطه ذوب بالا، بر روی قطعه، به روش ترمال اسپری وجود دارد، بدون آنکه حرارت ورودی، باعث تغییردر خصوصیات ساختاری قطعه یا پیچیدگی و تاب برداشتن آن گردد. همچنین، امکان بازسازی پوشش‌های آسیب دیده، بدون تغییر در ساختار میکروسکپی یا در ابعاد قطعه، از مزایای دیگر روش ترمال اسپری می‌باشد.
یکی از محدودیت‌های این فرایند، آنست که نقاطی از سطح قابل پوشش دادن هستند که توسط نوک مشعل قابل دیدن باشند؛ ولی این محدودیت نیز با بهبود شکل و طراحی‌های جدید تجهیزات ترمال اسپری و نیز با بکارگیری سیستم‌های پیشرفته رباتیک، تا حد زیادی بر طرف شده‌است.
سیزدهمین سلحشور
سیزدهمین سلحشور یک فیلم اکشن تاریخی تخیلی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۹ ساخته شده‌است. این فیلم به کارگردانی جان مک‌تیرنان بر پایه رمان مرده‌خواران اثر مایکل کرایتون و با بازی آنتونیو باندراس و عمر شریف ساخته شده‌است.
داستان
سال ۹۲۲ میلادی. «احمد بن فضلان» (باندراس) عرب، دل باختهٔ زنی شده که نباید؛ بنابراین او را به شمال که وحشی و بدوی است، می فرستند. پس از آن که گروه «احمد» به وایکینگ‌ها بر می خورند و با آنان رابطه ای دوستانه برقرار می‌کنند، پسرکی خود را به اردوگاه‌شان فرا خواند: «وندول» ها، موجودات هیولا صفت «میست»، به زادگاه آنان حمله کرده و هر که را سر راه خود می بینند، می کشند و می خورند...
نظریه یکسان بودن گئومات مغ و بردیا
نظریه یکسان بودن گئومات مغ و بردیا نظریه‌ای است که در آن عنوان می‌شود مردی که بر کمبوجیه شورید، در واقع بردیای واقعی پسر کوروش بزرگ و وارث حقیقی سلطنت بود. داریوش بزرگ او را کشت، آنگاه او را گئومات نامید و داستان بردیای دروغین را اختراع کرد تا غصب سلطنت را موجه جلوه دهد. چنان می‌نماید که وینکلر نخستین کسی بوده‌است که داریوش را غاصب خوانده‌است. پس از او رست در سال ۱۸۸۹ میلادی و کارل جولیوس بلوخ در سال ۱۹۱۴ میلادی، داریوش را کشندهٔ بردیا خواندند اما بیش از هر کس آلبرت اومستد آمریکایی و استاد تاریخ بابل و یهود در دانشگاه شیکاگو بر روی این نظریه کار کرده‌است. او نخست در سال ۱۹۳۱ در تاریخ سوریه و فلسطین و سپس به تفصیل بسیار در مقاله‌ای که به سال ۱۹۳۸ در مجلهٔ زبان‌ها و ادبیات سامی و سرانجام در کتاب نامی‌اش تاریخ شاهنشاهی هخامنشی چاپ کرد، به توضیح و تشریح نظریهٔ قتل بردیای واقعی به‌دست داریوش پرداخت.
نظریه بردیای دروغین
در سال ۵۲۱ پیش از میلاد کمبوجیه در راه بازگشت از مصر می‌میرد. گئومات مغ (بردیای دروغین) با فریبکاری و زورستانی با طرح معرفی خود با نام بردیا فرزند کوروش بزرگ تخت پادشاهی را مالک می‌شود.
هرودوت تاریخ‌نویس معروف یونانی دو سال پس از مرگ داریوش بزرگ متولد شد. او داستان کمبوجیه و بردیا و به پادشاهی رسیدن داریوش را به تفصیل چنان‌که از معاصران پارسی خود شنیده ذکر کرده‌است. از داستان او پیداست که از همان اوان، افسانه در نقل این ماجرا راه یافته‌است. روایت هرودوت از به پادشاهی رسیدن داریوش به اختصار چنین است، بردیا پس از فتح مصر در این کشور بود و کمبوجیه بخاطر رشک بر او فرمان داد تا او به ایران برگردد. پس از رفتن او کمبوجیه بیمناک بود و ترس از این داشت که بردیا او را بکشد و خود بر تخت بنشیند. او به پر کساسپ یکی از بزرگان پارس که بیش از همه به وی اعتماد داشت فرمان داد تا به پارس برود و بردیا بطور پنهانی بکشد. پرکساسپ نیز چنین کرد و بنا بر گفته برخی بردیا را در شکارگاه کشت و برخی دیگر نیز می‌گویند که او را در دریای اریتره در آب غرق کرد. پس از کشتن بردیا جز چند تنی از مردم کسی از راز کشتن او باخبر نبود، از جملهٔ آنان پیشکار کمبوجیه بود که کاخ شاهی را در دست داشت. این مرد برادری داشت که به بردیا شباهت بسیاری داشت. او طرحی اندیشید و به برادر خود گفت که تو باید بنام پسر کوروش بر تخت شاهی بنشینی. بردیای دروغین بر تخت نشست و دو برادر به سراسر کشور و از جمله به مصر پیک و پیغام فرستادند که از این پس باید فرمانبردار بردیا یا پسر کوروش بود نه کمبوجیه. کمبوجیه اندکی بعد از این واقعه و پس از اعتراف به کشتن بردیا در نزد بزرگان پارس که در بستر مرگ او حضور داشتند، پس از هفت سال و پنج ماه شاهی درگذشت. بزرگان پارس حرف کمبوجیه را باور نکردند و گمان کردند که او چنین گفته‌است تا آن‌ها را به ستیزه با بردیا برانگیزد. پر کساسپ نیز که با مرگ کمبوجیه خود را در امان نمی‌دید کشتن بردیا را انکار می‌کرد. بدین ترتیب بردیای دروغین با مرگ کمبوجیه بی‌رقیب شد. او مالیات سه سال را به مردم کشورهای شاهنشاهی بخشید و نیز آنان را از خدمت جنگی معاف ساخت.
مغ غاصب پس از دستیابی به تاج و تخت، تمام زنان کمبوجیه را به همسری گرفت. یکی از این زنان فیدمیا، دختر هوتن یکی از تواناترین نجبای ایران بود. اولین کسی که پس از هفت ماه فرمانروایی به گئومات ظنین شد که او فرزند کوروش نیست بلکه مرد شیادی است، هوتن بود. هوتن دریافته بود که بردیا هرگز از کاخ شاهی بیرون نمی‌رود و نیز هیچ‌یک از بزرگان پارس را به حضور نمی‌پذیرد. او از دختر خواست که در این مورد، نظر آتوسا دختر کوروش و خواهر بردیا را بپرسد ولی دخترش گفت که گفتگو با دیگر زنان کاخ امکان‌پذیر نیست زیرا از روزی که این مرد به شاهی نشسته تمامی زنان کاخ را از یکدیگر جدا کرده و به هر یک مسکن جداگانه داده‌است. بالاخره این خود فیدمیا بود که پی برد بردیای دروغین گوش ندارد زیرا گوش بردیای دروغین را از زمان کوروش به سبب خطایی که از وی سر زده بود، بریده بودند. دخترش در پیغامی به پدر این موضوع را اطلاع داد. اتانس یک دستهٔ شش نفره، از نجبای پارس را که به آن‌ها اطمینان داشت، در شوش تشکیل داد و با ورود داریوش از پارس تصمیم اتخاد شد که او را نیز در گروه خویش وارد سازند. این هفت تن با هم قسم خوردند که برای دفع غاصب اقدام کنند.
مقدم بودن پدر و پدربزرگ داریوش به پادشاهی
آلبرت اومستد که طرفداران این نظریه است، اظهار می‌کند، آرشام پدربزرگ داریوش، بیش از یک شاه کوچک نبود، ولی گشتاسپ خوشبخت بود که فرماندار پارت و گرگان شده بود. زرتشت مهمان گرامی در دربار گشتاسب بود و بایستی اغلب با داریوش جوان گفتگو کرده باشد. کمبوجیه پسر جوان گشتاسب، داریوش را، به پیشگری خود گماشت. در سال ۵۲۲ پیش از میلاد در سن ۲۸ سالگی داریوش در مصر نیزه‌دار بود و پیش از پایان سال با اینکه آرشام پدربزرگ و گشتاسپ پدر داریوش هنوز زنده بودند و بر او پیشی داشتند، داریوش شاه شد. داریوش فقط از راه یک شاخهٔ فرعی با خاندان شاهنشاهی بستگی داشت. هیچ دلیلی نیست که باور کنیم او را پس از شاه وارث تاج و تخت می‌دانستند.
مخالفان نظریه در پاسخ می‌گویند، پدربزرگ داریوش آرشام در آن هنگام بسیار پیر بوده‌است. داریوش در سنگ‌نبشته بیستون از حمایت پدر خود از پادشاهیش و در فرونشاندن شورش‌های پارت یاد کرده‌است. همین که گشتاسپ پدر داریوش، برای پسرش و در فرمان او، با مخالفین پادشاهی او جنگیده و شمشیر زده‌است، نشاندهندهٔ اینست که بین پدر و پسر توافق وجود داشته و گشتاسپ پسرش را شایستهٔ چنان کاری می‌دیده‌است.
در بند ۱۶ سنگ‌نبشته بیستون، داریوش شاه گوید: پارت و گرگان نسبت به من نافرمان شدند. خودشان را از آن فرورتیش خواندند. ویشتاسپ پدر من او در پارت بود. او را مردم رها کردند [و] نافرمان شدند. پس از آن ویشتاسپ با سپاهی که پیرو او بود، رهسپار شد. شهری ویشپ ازاتی نام در پارت، آنجا با پارتی‌ها جنگ کرد. اهورامزدا مرا یاری کرد. به خواست اهورامزدا، ویشتاسپ آن سپاه نافرمان را بسیار بزد. از ماه وی یخن ۲۴ روز گذشته بود، آنگاه جنگ ایشان درگرفت.
همچنین مخالفان نادرستی حق وراثت داریوش عقیده دارند که اگر منظور داریوش از جعل داستان آن باشد که تا حق ولایت خود را بر تخت و تاج ثابت کند، چگونه می‌توانست این دروغ را به تمام نجبا، بزرگان که در صورت خلاف، لابد آن‌ها هم خود را به قدر وی شایستهٔ تخت و تاج می‌دیده‌اند، بقبولاند و هیچ‌کس به تکذیب او نپردازد. بعد از داریوش هم اعقاب هیچ‌یک از نجبای پارس که احیاناً گه‌گاه مخالف می‌شده‌اند، در صحت اصل داستان و درستی حق وراثت و ولایت داریوش، اظهار تردید نکرده‌است.
بعید بودن برانداختن خاندان کوروش به دست کمبوجیه
طرفداران این نظریه اظهار می‌کنند که چون کمبوجیه از خود پسری نداشت، تنها برادر یعنی ولیعهد را نمی‌کشت و خاندان کوروش را برنمی‌انداخت.
مخالفان نظریه در پاسخ می‌گویند، نمونه‌هایی از کشتارهای مشابه در تاریخ بسیار است. در روزگار باستان کشتار بخاطر تاج و تخت مرزی نمی‌شناخت. آخرین برادرکش نامی آغا محمد خان قاجار بود که تمامی برادرانش را کشت، یا کور کردو یا آوارهٔ دیار غربت ساخت. کمبوجیه بر برادرش رشک می‌برد و نمی‌خواست به او فرصت آفریدن دردسر و کشمکش بدهد، پس او را از میان برداشت.
دلایل احتمالی شورش‌ها
طرفداران این نظریه اظهار می‌کنند که سراسر شاهنشاهی هخامنشی، شاهی بردیا را بی‌گفتگو پذیرفتند، اما بجز اندکی از شاهنشاهی تمامی سرزمین‌ها بعد از بشاهی نشستن داریوش یا در شورش بودند یا بیطرف ماندند. مردم چنان گئومات را دوست می‌داشتند و داریوش را نمی‌خواستند که نمی‌توان باور کرد که داریوش یک غاصب را و نه پسر کوروش را کشته‌است.
مخالفان نظریه می‌گویند، درست است که داریوش بسیاری از توده‌های استقلال‌طلب و آشوب‌طلب را به سختی سرکوب کرد و بسیاری را از خود ناخشنود کرد ولی چنان هم نبود که طرفدارانی در میان مردم نداشته باشد. از همان روزهای نخست گروه‌هایی از مردم در بلخ، رخج و دیگر استان‌ها حتی در ماد، پارس، ارمنستان و خوزستان بدو گرویدند و تا پیروزی کامل از او پیروی کردند.
داریوش در کتیبه بیستون عصیان مردم را مقدم بر عروج گئومات بر تخت سلطنت ذکر می‌کند و می‌گوید «چون کمبوجیه عازم مصر شد، آنگاه مردم سلحشور دشمن گشت و آنگاه دروغ در کشورها، هم در پارس و هم در ماد و دیگر کشورها فراوان گشت.»
لشکرکشی‌های پرخرج و حرکات جنون‌آمیز کمبوجیه و تأثیری که این اقدامات بر میزان مالیات‌ها داشت و حال و روزی که مردم ایران و اعضای جماعات کشاورزی از جهت بیگاری لشکری و سنگینی میزان خراج‌ها، مالیات‌ها داشتند، تردیدی در وجود بحرانی شدید در مناسبات اقتصادی جامعه در این دوران باقی نمی‌گذارد، بحرانی که اصلاحات گئومات (به هر قصد و نیتی) پاسخی به آن به تناسب ضروریات تاریخی آن دوره بوده‌است. اصلاحاتی که الغایش، کار را به قیام عمومی و حوادث دردناک سال ۵۲۲ پیش از میلادی کشاند.
دیاکونوف می‌نویسد گئومات یک مغ یعنی کاهن بود و می‌بایست طرفدار بزرگان باشد و اقداماتی که وی برای بهبود وضع عامهٔ مردم به عمل آورد، از روی عوام‌فریبی بود. ما نباید گئومات را کمال مطلوب مردم دوستی بدانیم. وی البته در میان عامهٔ خلق متحدانی برای خود می‌جست ولی نباید غلو کرد و پنداشت که گئومات پهلوانی انقلابی بود و بخاطر آزادی ماد مبارزه می‌کرده‌است. کودتای گئومات نهضت مردم نبوده، تحولی درباری بود. گئومات که با یک کودتای درباری به قدرت رسیده بود، و بر اثر کودتای درباری دیگری نابود شد.
محمدعلی خنجی در پاسخ به این نظر دیاکونوف نوشته‌است: درست است که گئومات با نهضت مردم بر سر کار نیامد ولی در جریان کار گئومات و اقدامات او، علامت و نشانه‌های بروز حالت بحران در روابط اجتماعی-اقتصادی جامعهٔ هخامنشی مشهوداست.
مخالفان نظریه در پاسخ می‌گویند، مردم از این روی گئومات را دوست داشتند که وانمود می‌کرد پسر کوروش است. همچنین وی مالیات و خدمت نظامی را برای سه سال بخشید و دارائی بسیاری از آزادگان را مصادره کرد. این مسئله نشان می‌دهد که در زمان کمبوجیه تا چه حد خزاین را انباشته کرده‌بودند که گئومات با آسودگی خاطر، سه سال مالیات را می‌بخشد. هرودوت می‌نویسد، مغ پس از اختیار کردن نام سمردیس (فرزند کوروش) آسوده‌خاطر بر تخت پادشاهی استقرار یافته بود و هفت ماه از مدت سلطنتش که هشتمین سال پادشاهی کمبوجیه را کامل و تمام می‌کرد، گذشته بود. در ظرف مدت مزبور او اتباع خود را از مزیت‌های عمده برخوردار ساخت و چنان‌که از مرگش به جز پارسیان همهٔ اقوام آسیائی از آن بابت افسوس خوردند. مغ تمام طوایف قلمرو خود را تا سه سال از پرداخت مالیات و خدمت نظامی معاف کرده‌بود. داریوش پس از آنکه قدرت را در دست گرفت، قلم نسخ بر کلیهٔ اصلاحات گئومات کشید و بار دیگر سلحشوران و رؤسای قبایل را به مقام پیشین بازگردانید چنان‌که خود می‌گوید «من مرتع‌ها و اموال منقول و کارکنان خانگی را به مردم سلحشور بازگردانیدم.»
در هنگام به سلطنت رسیدن داریوش وجود هرج و مرج در خاندان سلطنتی و پریشانی دولت هخامنشی باعث آغاز جنبش‌های استقلال‌طلبی در برخی از ولایات شد. فقط چهار روز پس از اینکه خبر کشته شدن بردیا در سوم اکتبر ۵۲۲ به بابل رسید، آن کشور بر ضد بیگانگان به شورش برخاست. ایلام استقلال خود را اعلام کرد. مصری‌ها بر علیه فرمانداری که کمبوجیه گماشته بود، شورش کردند و او را بیرون راندند. همچنین در سرزمین‌های پارت مرغیان و مملکت سکاها (بنابر کتیبهٔ بیستون، ستون ۶ بند ۸ به تاریخ ۱۰ دسامبر ۵۲۲ قبل از میلاد) مردم از این فرصت برای رهایی از سلطهٔ هخامنشیان استفاده نموده و شورش کردند.
پس از کشتن شدن بردیا تلاش برای به دست آوردن تخت خالی از هر طرف آغاز شد. حتی در پارت و گرگان که پدر داریوش در آنجا فرمانروا بود از پذیرفتن داریوش سر باز زدند. در ماد شخصی به نام فرورتیش دوم به شورش برخاست و اعلام کرد که از خاندان هوخشتره است. سربازان اکباتان و بسیاری نواحی طرفدار فرورتیش شدند. در پارس وطن داریوش شخصی به نام وهی یزدات اعلام کرد که بردیا است و به شورش برخاست. پارسیانی که در کاخ کوروش در پاسارگاد بودند، او را به عنوان شاه قانونی شناختند.
نظر اسخیلوس
آلبرت اومستد می‌نویسد، اسخیلوس که هم‌زمان داریوش بوده‌است، شکی نداشت که گئومات یک پادشاه قانونی بوده‌است.
شهبازی که از مخالفان این نظریه است در پاسخ می‌نویسد، اسخیلوس در سوگنامهٔ پارسیان خلاصهٔ ناقص و درهم‌برهمی از تاریخ ایران به شرح زیر می‌دهد. پنجم، مردوس بردیا به گاه رسید، آنکه ننگ ملتش و تخت باستانی (ایران) بود، اما او را ارته فرنهٔ آزاده به دستیاری دوستان، در کاخش بکشت.
این نوشتهٔ اسخیلوس، نه تنها ناقص و اشتباه‌آمیز است، بلکه هیچ اشاره‌ای بر آنکه مردوس (بردیا) را پسر کوروش یا پادشاه قانونی دانسته باشد، در این نوشته دیده‌نمی‌شود. اومستد این نوشته را تحریف کرده و از آن استفادهٔ نادرست کرده‌است.
یاد کردن از گئومات به نام بردیا
طرفداران این نظریه اظهار می‌کنند، هرودوت و اسناد بابلی کسی را که بر کمبوجیه شورید، گئومات نخوانده‌اند و با نام بردیا از او یاد کرده‌اند. این نشان می‌دهد که غاصب نامی جز بردیا نداشته‌است.
مخالفان نظریه در پاسخ می‌گویند، نام گئومات در نوشته‌های برخی از مورخان یونانی مانند تروگوس پمپیوس که او را کوماتس یا گوماتس می‌خواند، آمده‌است. گئومات لقب بردیا را بر خود نهاده‌بود و طبیعی است که مردم او را بردیا بنامند.
وجود اطلاعات متضاد
طرفداران این نظریه اظهار می‌کنند، اخبار و حوادث کشته شدن بردیا به درستی آشکار نیست و تناقض بین نوشتارهای مورخان و کتیبه بیستون دیده می‌شود، این نشان می‌دهد که داریوش راستی را پنهان می‌کند. داریوش ادعا می‌کند که بردیا پیش از لشکرکشی کمبوجیه به مصر کشته شده‌است، هرودوت در هنگام لشکرکشی و کتزیاس قتل را پس از لشکرکشی ذکر کرده‌است. نحوهٔ کشتن نیز متضاد و معلوم نیست که در شکارگاه نزدیک شوش کشته شده‌است یا در دریای اریتره غرق شده‌است.
مخالفان نظریه در پاسخ می‌گویند، هدف کمبوجیه پنهان داشتن راز کشتن بردیا بوده‌است. اینکه دیگران در مورد جزئیات ماجرا به داستان‌پردازی و گمانه‌زنی پرداخته‌اند، در اصل قضیه که کشته شدن بردیا به دست کمبوجیه باشد، خللی را وارد نمی‌کند. بسیاری از ناموران تاریخی را نمی‌دانیم که دقیقاً چگونه و کی کشتند و موضوع بردیا، یکتا نیست. اصل هر دو خبر راجع به قتل بردیای واقعی به دست کمبوجیه و طغیان یک بردیای دروغین بدون کمترین مظنهٔ بدگمانی و با وجود اختلاف در جزئیات، توسط مورخان یونانی نیز نقل شده‌است. یونانیان در آن زمان رویدادهای مربوط به ایران را با دقت دنبال می‌کردند، هر گاه داریوش دروغزن می‌بود، دروغ‌هایش بر یونانیان پوشیده نمی‌ماند و آنان بسیار شادمان می‌شدند که آن را بر جهانیان باز گویند.
عدم امکان پنهان نگاه داشتن قتل پسر کوروش از مردم و جایگزینی فرد دیگری به جای او
طرفداران این نظریه اظهار می‌کنند، چگونه ممکن بود که قتل چنان شاهزاده‌ای از مردم پنهان نگاه داشته شود؟
مخالفان نظریه در پاسخ می‌گویند، پنهان نگه داشتن قتل بردیا به دستور کمبوجیه بوده‌است. کسی توانایی پایداری و مقابله با خواست کمبوجیه را نداشته‌است. همچنین بردیا به عنوان یک شاهزاده با عموم مردم سروکاری نداشته‌است. ظهور یک عده از مدعیان دیگر که در آغاز سلطنت داریوش دایم خویشتن را به جای اشخاص دیگر جا می‌زدند و حتی بعضی از آن‌ها نیز خود را بردیا برادر کمبوجیه می‌خواندند، نشان می‌دهد که در آنگونه احوال ادعای یک مغ زیاد غریب نبوده‌است. در پارس نیز شخص دیگری به نام وهی یزدات که به نام بردیای دروغین دوم مشهور است، خود را بردیا پسر کوروش خواند و قشون ساخلویی که در پارس بودند به او گرویده، بر داریوش شوریدند. در بابل نیز یک نفر ارمنی ادعا کرد که پسر نبونید است و به عنوان بخت‌النصر سوم دعوی سلطنت می‌کرد. چیزیکه حاکی از جعل و تزویر در تمام اخبار مربوط به این رشته از طغیان‌ها باشد، در روایات نسل‌های بعد از داریوش نیز یافت نمی‌شود.
فریب خانواده کوروش
آلبرت اومستد می‌نویسد، هنگامیکه به ما اطلاع می‌دهند که سمردیس حقیقی و دروغین به اندازه‌ای همانند یکدیگر بوده‌اند که حتی مادر و خواهران سمردیس فریب خوردند، به اوج بی‌معنا و مسخره بودن داستان می‌رسیم. چگونه ممکن بود که کسی حتی اعضای خانوادهٔ بردیا گئومات را از بردیا نتوانند تشخیص دهند؟
مخالفان نظریه در پاسخ می‌گویند، در روایات داریوش هیچ اشاره‌ای به شباهت مغ با شاهزادهٔ واقعی بردیا نشده‌است و این داستان باید از مبالغات شاعرانهٔ معمول مورخان قدیم یونان سرچشمه گرفته باشد. ادعایی مبنی بر فریب مادر بردیا، از طرف هرودوت یا مرجع دیگری ابراز نشده‌است، به این علت که کاساندان پیش از مرگ کوروش بزرگ درگذشته بود. داریوش با دو خواهر بردیا، آتوسا و آرتیستونه و همچنین پارمیس دختر بردیا ازدواج کرده بود. آنان هیچگاه فریب نخورده و غاصب را به جای بردیا نگرفته بودند؛ زیرا نمی‌توان باور کرد که آنان می‌توانستند زن کسی باشند که به گفتهٔ اومستد برادر یا پدرشان را کشته بود. دربارهٔ نحوهٔ زندگی زناشویی آتوسا و داریوش در تاریخ هرودوت مطالبی برجا مانده‌است. هر گاه داریوش دروغزن می‌بود چیزی از دروغ‌هایش بر یونانیان فاش می‌شد.
هرودوت دربارهٔ مرگ رکسانا در مصر چنین نقل می‌کند، مثل سرگذشت بردیا راجع به مرگ خواهرِ کمبوجیه، بنام رکسانا نیز دو روایت نقل شده‌است. یونانی‌ها دربارهٔ مرگ رکسانا می‌گویند که کمبوجیه روزی توله سگی را با یک شیربچه به جنگ انداخت و خواهرش ناظر آن صحنه بود. توله در حین مبارزه به کلی درمانده و مغلوب شد. وقتی تولهٔ دیگر که نگران آن جریان بود، زنجیر پاره کرد و به یاری برادر گرفتار خود شتافت، دو توله با یاری هم شیربچه را بیچاره کردند. کمبوجیه از تماشای آن صحنه مسرور شد اما خواهرش که در کنارش نشسته بود، به گریه افتاد. کمبوجیه که اشک او را دید، علت آن را پرسید و رکسانا جواب داد که بی‌اختیار یاد بردیا افتاده‌است که کسی را یار و غمخوار نداشته‌است، بنا بر قول یونانیان این ماجرا موجب خشم کمبوجیه شد و فرمان داد تا خواهرش رکسانا را هم کشتند.
فرودگاه محلی تری-سیتیز
فرودگاه محلی تری-سیتیز یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TRI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۳۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۶۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
امید خلیلی
امید خلیلی تجریشی متولد ۴ فروردین ۱۳۶۲ در دربند تهران است. وی مجری شبکه من و تو است. او با نام طغرل هم در برنامه بفرمایید شام شناخته می‌شود.
زندگی
اصلیت او تجریشی است و تا ۷ سالگی در آنجا زندگی کرد. در ۱۴ سالگی به خواسته پدرش از ایران خارج شد و به ایتالیا رفت. یک سال و نیم در سوئیس زندگی کرد و بعد به لندن رفت.
پس از آن در رشتهٔ تحصیلی بازیگری و هنرهای نمایشی مشغول فعالیت شد و به دنبال آرزوی دومش که بازیگری بود رفت.
او نمایشنامه‌نویس، دیالوگ‌نویس، شاعر و بازیگر تئاتر است که پس از ۸ سال فعالیت در حوزهٔ تئاتر، با تلویزیون من و تو آشنا شد.
اجرا در شبکه من و تو
امید خلیلی در شبکه من و تو مجری برنامه‌هایی مانند بفرمایید شام، من و تو پلاس و آفساید و رختکن و نوروز ۹۴ من و تو و شعر یادت نره و جواب بوده‌است. همچنین ویژه برنامه‌های جام‌های جهانی فوتبال برزیل و روسیه و تهیه‌کنندگی برنامه مردان دیروز حشمت مهاجرانی و امامعلی حبیبی را در کارنامه دارد. او در اواخر سال ۱۳۹۸ خورشیدی به دلیل مسائل شخصی و اختلافات با کیوان عباسی، مدیر شبکه من و تو از تلویزیون من و تو جدا شد و در یک شبکه اینترنتی رادیویی به نام رادیو هوی مشغول به کار شده و مشغول ساخت برنامه‌های رادیویی شد. اما وی در ۲۱ مهر ۱۴۰۰ خورشیدی طی یک پست در پیج اینستاگرام خود خبر از بازگشت دوباره‌اش به شبکه من و تو و رفع کدورت‌ها و آشتی با مدیر این شبکه داد و اعلام کرد به‌زودی با برنامه‌های خود روی آنتن این شبکه خواهد رفت.
آر.سی. بهارگاوا
'''آر.سی. بهارگاوا'''، (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۴) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی هندی است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت ماروتی سوزوکی فعالیت می‌کند.
تیسمانا
شهر تیسمانا در شهرستان گورژ در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷٬۵۷۸ نفر است.
گمینا شرودا ویلکوپولسکا
گمینا شرودا ویلکوپولسکا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان شرودا ویلکوپولسکا واقع شده‌است. گمینا شرودا ویلکوپولسکا ۲۰۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۰۲۳ نفر جمعیت دارد.
لیزاب
لیزاب یا موسیلاژ گروهی از ترکیبات گیاهی هستند که مملو از پلی ساکارید می‌باشند. لیزاب‌ها در تماس حل می‌شوند و ماده ای لزج، مانند ژلاتین تولید کرده و حجیم می‌شوند. لیزاب‌ها دارای خاصیت ضد التهاب، مرطوب کنندگی، نرم کنندگی، چسبندگی و بادکننده هستند. مصرف آن‌ها همچنین موجب تسهیل در خروج فضولات روده می‌گردد. به همین دلیل عصاره ختمی، مانند عصاره اسپرزه و تخم کتان و برخی دیگر از گیاهان حاوی لیزاب ملین می‌باشد.
منبع گیاهی
این گیاهان حاوی لیزاب بیشتری نسبت به دیگر گونه‌های گیاهی هستند:
تخم شربتی
روانکاوی لاکانی
روانکاوی لاکانی به مطالعه و شکل‌گیری ایده‌ها و نظریه‌های روانکاو فرانسوی ژاک لاکان اطلاق می‌شود. روانکاوی لاکانی که با تفسیرِ نوشته‌های فروید آغاز شد، به نظریه‌ای جدید برای روانکاوی انسان تبدیل شد و جنبشی جهانی پدیدآورد.
روانکاوی لاکانی با تفسیر مجدد فلسفی / زبانی از آموزه‌های اصلی فروید آغاز شد. این‌که بعداً خودش تا چه اندازه به یک مجموعهٔ فکری مستقل تبدیل شد، موضوع بحث و بررسی بوده و هست. خود لاکان به پیروان خود می‌گوید «به خودتان بستگی دارد که اگر بخواهید لاکانی باشید. من یک فرویدی هستم».
لوردو رانچتس، تگزاس
لوردو رانچتس (به انگلیسی: Laredo Ranchettes) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وب، تگزاس واقع شده‌است. لوردو رانچتس ۲۲ نفر جمعیت دارد و ۱۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نسبت‌دهی افزوده
نسبت‌دهی افزوده (یا نسبت‌دهی مرکب) نامی است که به عملگرهای نسبت‌دهی معینی در زبان‌های برنامه‌نویسی معینی داده‌اند (بالاخص آن‌هایی که از C مشتق شده‌اند). نسبت‌دهی افزوده عموماً جایگزین حکمی می‌شود که در آن یک عملگر، متغیری را به عنوان یکی از آرگومان‌هایش می‌گیرد و سپس حاصل را به همان متغیر نسبت می‌دهد. مثلاً   همان   است.
شکرکوه
شکرکوه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاردشت در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان کلاردشت شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۱ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است. مردم شکرکوه از قومیت طبری هستند. مردم شکرکوه به زبان طبری و گویش کلارستاقی سخن می‌گویند.
گریمالدی
گریمالدی (به ایتالیایی: Grimaldi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کزنتزا واقع شده‌است.
خصوصیات
گریمالدی ۲۴٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ستون تراژان
ستون تراژان نام ستونی رومی واقع در شهر رم در ایتالیا است که کار ساختش در سال ۱۱۳ میلادی به پایان رسید و از سوی سنای روم و مردم به افتخار پیروزی‌های تراژان، امپراتور روم در دو نبردش علیه داسیایی‌ها در سال‌های ۱۰۲ و ۱۰۵ میلادی به او تقدیم شد. این ستون دارای نقشینه‌ای مارپیچ است که تا بالای ستون ادامه داشته و بخش‌هایی از این نبرد به‌صورت نقش‌برجسته‌هایی بر روی آن کنده‌کاری شده‌است.
مشخصات
ستون تراژان احتمالاً توسط آپولودوروس دمشقی طراحی شده است و مکان آن در شمال فروم تراژان در نظر گرفته شد. این ستون از ۱۷ بلوک استوانه از جنس مرمر لونایی تشکیل شده که هر یک از این بلوک‌ها ۱.۵ متر ارتفاع و ۳.۶ متر قطر دارند. ارتفاع این ستون پیروزی با احتساب پایهٔ مکعبی‌شکلش به ۳۸ متر می‌رسد. درون این ستون خالی است و پلکانی مارپیچ با ۱۸۵ پله در آن قرار دارد که تا بالای ستون ادامه دارد. بر روی سطح خارجی ستون اما کتیبه ‌ای مارپیچ به ارتفاع ۱ متر در هر پیچش و طول ۲۰۰ متر وجود دارد که پس از ۲۳ دور چرخیدن به بالای ستون می‌رسد. این کتیبه که پیروزی‌های امپراتور تراژان را به تصویر کشیده است از ۱۵۵ صحنه و حدود ۲۵۰۰ پیکر تشکیل شده و فعالیت‌های نظامی رومیان از ساخت دژ و پل تا جنگ و تسلیم دشمن و اخراج زنان و کودکان را به نمایش می‌گذارد. همچنین بر روی دیوارهٔ بیرونی پایهٔ این ستون نیز نقش‌برجسته‌هایی از سلاح و زره‌پوش‌های داسیه‌ای‌ها کنده‌کاری شده و کتیبه‌ای که بیانگر تقدیم این ستون پیروزی به امپراتور است بر بالای در ورودی آن دیده می‌شود.
بر بالای ستون تراژان زمانی نیز تندیسی برنزی از خود تراژان وجود داشت که احتمالاً پس از مرگ او نصب شده بود اما در سال ۱۵۸۷ و به دستور پاپ سیکستوس پنجم، تندیسی از سنت پیتر که یکی از قدیسان نگهبان رم بود به جای آن قرار گرفت. این ستون در عین حال نقش بنای یادبود امپراتور پس از مرگ او را نیز داشت. در جنوب پایهٔ ستون تراژان دری وجود داشت که براه ورود به درون ستون بود. پس از ورود در سمت چپ، اتاقی وجود داشت که نیمی از بخش شمالی پایه را دربر گرفته بود و درون آن توسط پنجره‌ای کوچک در دیوارهٔ غربی روشن می‌شد. بنا بر نوشته‌های دیون کاسیوس و اوتروپیوس، خاکستر تراژان پس از مرگش در این اتاق قرار داده شده بود. خاکستر امپراتور در خاکستردانی از جنس طلا قرار داشت که این خاکستردان در قرون وسطی دزدیده شد.
حلال پروتیک
حلال پروتیک به دسته‌ای از حلال‌ها گفته می‌شود که توانایی ایجاد یون (H+) را داشته باشند. معمولاً حلال‌هایی که در آن‌ها اتم هیدروژن با اکسیژن (مانند هیدروکسیل) یا با اتم نیتروژن (مانند آمین‌ها) پیوند داشته باشند، چنین توانایی خواهند داشت.
نورگیر سقف
نورگیر سقف (یا بام‌تاب) یا پنجرهٔ سقفی انتقال‌دهندهٔ نور است. این نورگیرها همه یا بخشی از فضای سقف ساختمان را به منظور روشن‌سازی تشکیل می‌دهند.
نورگیرهای سقفی بازشونده برای تهویه هوا و تأمین نور طبیعی از سقف بسیار مناسب هستند. نمونه‌هایی که در بازار موجود هستند؛ هم قابل‌کنترل از لحاظ باز و بسته شدن و هم دارای عایق کاری مناسبی می‌باشند. در این نوع نورگیرها، عایق بودن در مقابل باد و باران بسیار اهمیت دارد. همواره سعی کنید از شیشه‌های دو جداره در سقف استفاده کنید، زیرا عایق بودن آن از لحاظ گرمایشی بسیار مهم است. نمونه‌های بازشو ی سقفی که با فنر باز و بسته می‌شوند، توسط زنجیری قابل کنترل هستند، اما بازشوهایی که روی ریل دندانه‌دار باز و بسته می‌شوند، کاراتر می‌باشند. بازشوهایی که دو جداره هستند دارای قابلیت‌های زیادی می‌باشند، از جمله این‌که بی‌تفاوت به جهت باد هستند. در مناطقی که باد و باران شدیدی دارند بهتر است که بازشو را از ناملایمات جوی دور نگه داریم. بازشوهایی که در بالای حمام و آشپزخانه قرار می‌گیرند، فضای مناسبی برای تخلیه هوای مرطوب این اماکن به وجود می‌آورند. مقدار هوای جریان‌یافته از سقف، بستگی به جهت، سرعت باد، تغییر فشار و تفاوت درجه حرارت داخل و خارج دارد. هوای خنک، گه‌گاه از همان مجرایی که نور وارد فضا می‌شود، جریان می‌یابد، اما غالباً هوای گرم است که از این فضا مجال بیرون رفتن پیدا می‌کند. این نورگیرها در سبک معماری قدیم رومی استفاده می‌شده، مانند پنجره گرد زیارتگاه. پنجره‌های سقفی بسته لعابی از انقلاب صنعتی که باعث پیشرفت‌هایی در ساخت تولید شیشه شد استفاده شده‌است. تولید توده‌ای واحدهای از پیش‌ساخته از نیمه قرن بیستم پنجره‌های سقفی را برای بسیاری از کاربردها و زمینه‌ها ایجاد کرده‌است. حفظ انرژی باعث انگیزه جدید، ابداع طراحی، گزینه‌های انتقال و سیستم‌های طبقه‌بندی، بازده بیشتر پنجره‌های هوارسانی سقف شده‌است.
توصیف
انواع پنجره‌های سقفی شامل پنجره‌های پشت بام، پنجره‌های سقفی یکه، دستگاه‌های روشن‌سازی لوله‌ای، جام‌اندازی شیب‌دار و پنجره‌های سقفی معمولی می‌باشند. کاربردها شامل: پنجره سقفی یکه ثابت متشکل از چارچوب محافظ یک قاب لعاب‌کاری می‌باشد. (بخش انتقال‌دهنده نور، که عمدتاً از شیشه یا پلاستیک تشکیل می‌شود)
دستگاه پنجره‌ای سقفی لوله‌ای
در روشن‌سازی فعال، دستگاه روشن‌سازی لوله‌ای را به کار می‌برند. واحد ثابت نصب‌شده در پشت‌بام عامل پنجره سقفی می‌باشد، که نور خورشید را جمع می‌کند و توسط یک چشمی در لوله انتقال‌دهنده نور به عامل پراکنش، نور توزیع می‌کند. با کوچک شدن قطر، آن‌ها می‌توانند برای روشن‌سازی فضاهای کوچکتر مانند راهروها و نور انعکاسی در گوشه‌های تاریک‌تر فضاها به‌کار برده شوند.
جام‌اندازی شیب‌دار
جام اندازی شیب‌دار با پنجره‌های سقفی دیگر فرق می‌کند، که در آن یک مجموعه شامل نقش‌های چندگانه در سیستم قاب‌بندی می‌باشند، معمولاً برای پروژه‌های مشخص طراحی می‌شوند و در بخش‌هایی در محل نصب می‌شوند.
سبک معماری خورشیدی
پنجره‌های سقفی به‌طور گسترده در طراحی روشن‌سازی برای ساختمان‌های مسکونی، عمومی و تجاری به‌کار برده می‌شوند. روشنایی افزایش‌یافته می‌تواند منجر به مصرف کمتر نور پردازی الکتریکی، و لعاب‌کاری پنجره به اندازه کوچکتر باعث (روشنایی غیر مستقیم) صرفه‌جویی در انرژی، پایین آوردن هزینه‌ها و کاهش تأثیرات محیطی می‌شود. روشن‌سازی می‌تواند مصرف انرژی را در بعضی از ساختمان‌ها تا بیش از ۸۰٪ کاهش دهد. روشنایی از بالا (پنجره‌های سقفی) برای به حداکثر رساندن روشنایی، با روشنایی غیرمستقیم (پنجره‌ها) کار می‌کنند. روشنایی بالا قادر به روشن کردن بخش‌های متمرکز ساختمان می‌باشد. روشن‌سازی در تمام روز هم از روشنایی محیط آسمان و هم قرارگیری مستقیم در معرض نور خورشید در دسترس می‌باشد. لعاب‌کاری مدرن شفاف یا مات می‌تواند برای جلوگیری از تابش زیاد به‌کار برده شود، و به ذخیره نور خورشید در گوشه‌های پایین و پراکنش نور به بخش‌های وسیع‌تر فضای کف کمک کند. حتی در روزهای ابری، روشنایی بالا از پنجره‌های سقفی سه تا ده برابر مؤثرتر از روشنایی غیرمستقیم می‌باشد.
مولد شیشه
بسیاری از پیشرفت‌های اخیر، هم در ساختار شیشه‌ای و هم پلاستیکی، از انواع پنجره‌های سقفی استفاده کرده‌اند. بعضی از پیشرفت‌ها عملکرد حرارتی را افزایش می‌دهند، بعضی‌ها بر حفظ کردن و به‌کارگیری پتانسیل روشنایی تمرکز کرده‌اند، و بعضی برای بالا بردن استحکام، دوام و مقاومت در برابر حرارت و دیگر مقیاس‌های عملکردی طراحی می‌شوند. پنجره‌های سقفی هوارسانی امروزی، پنجره‌های شیشه‌ای را به کار می‌برند، که معمولاً از واحدهای شیشه‌ای عایق‌بندی پوشیده‌شده متشکل از دو قطعه شیشه به‌کار می‌روند. از مجموعه‌های با سه قاب، گاهی می‌توان در سردترین مناطق جوی از نظر هزینه تنظیم استفاده کرد، اما مقدار نور را با اضافه کردن لایه سوم از دست می‌دهند.
پلاستیک
پنجره‌های لعاب‌دار پلاستیکی معمولاً در بسیاری از پنجره‌های سقفی و روشن‌کننده‌های لوله‌ای استفاده می‌شوند. این مجموعه‌ها معمولاً از نظر حرارتی شامل گنبد می‌باشند، اما شکل‌ پرسی غیرمعمولی دارند. پنجره‌های سقفی گنبدی معمولاً در سقف‌های با شیب کم به‌کار برده می‌شوند. شکل‌های گنبدی باعث حرکت آب و گرد و غبار می‌شود.