cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ژو رونگ
ژو رونگ یا زو رونگیا چو یونگ (به چینی: 祝融؛ به پین یین : Zhù Róng؛ وید-جیلز: Chu-jung, Chu Jung or Chu-jong)، در اساطیر چین نام خدای آتش و فرمانروای نیمکره جنوبی است. وی که گاهی لی(روح آتش یا فرماندهٔ آتش) نیز خوانده شده، از جملهٔ ایزدان مربوط به اسطوره شناسی قبل از دودمان شین است. وی را گاهی رب‌النوع عدالت آسمانی نیز خوانده‌اند.
وی به صورت یک مرد پُرافتخار که ملبس به زره آهنین بوده و شمشیر بدست دارد و سوار بر یک ببر بزرگ است، به تصویر کشیده شده‌است. او یکی از خدایان اسطوره‌ای چین است که به جدا ساختن آسمان و زمین از یکدیگر و آفرینش هستی مدد نمود.
معروف‌ترین جنبهٔ وجود او، مبارزه و نبردی است که با پسر خویش، گونگ گونگ انجام می‌دهد. گونگ گونگ، خود دیو یا هیولای آب و مسئول بروز سیل بزرگ و باعث نابودی محیط زیست است. وقتی که ژو رونگ شنید که پسر او (کونگ کونگ) در تلاش برای تسخیر تاج و تخت آسمان است، به مصاف با او رفت تا او را متوقف سازد. نبرد این دو نفر برای روزهای متوالی به طول انجامید و در غایت امر سبب شد که در سراسر آسمان فاجعه‌ای اوج گیرد و آسمان بر روی زمین سقوط کند.
در نهایت این گونگ گونگ بود که شکست خورد و شرمگین و خجالتزده و اخمالود گردید، در حالی که ژو رونگ پیروزمندانه به بهشت بازگشت و برنده نبرد بزرگ شناخته شد.
بانو ژورونگ که داستان او با عنوان داستان عاشقانه سه‌پادشاهی معروف است، مدعی است که از اخلاف ژو رونگ به‌شمار می‌آید.
مهدی خالدی
مهدی خالدی (زاده ۶ مرداد ۱۲۹۸ تهران – درگذشته ۹ آذرماه ۱۳۶۹) موسیقی دان، آهنگساز و نوازنده اهل ایران بود.
زندگی‌نامه
مهدی خالدی در مردادماه سال ۱۲۹۸ خورشیدی در محله سنگلج تهران به دنیا آمد. پدربزرگ مادری اش نوازنده نی در دربار ناصرالدین شاه بود. علاقه او به موسیقی باعث شد که پدرش در ۱۶ سالگی او را به نزد ابوالحسن صبا ببرد که با او دوستی داشت. صبا که متوجه علاقه و استعداد مهدی در موسیقی شده بود، او را به شاگردی خود پذیرفت. او طی یک سال و نیم آموزش ویلن و موسیقی ایرانی را نزد صبا فرا گرفت و کمی بعد جزو هنرمندان شناخته شده عرصه موسیقی شد. او همچنین از محضر هنرمندانی مثل روح‌الله خالقی، حسین یاحقی، حسین خالدی و حبیب اسماعیلی هم استفاده کرد.
فعالیت هنری
با افتتاح رادیو در سال ۱۳۱۹ خورشیدی صبا او را به عنوان نوازنده ویلن به ارکستر رادیو معرفی کرد و به زودی هر هفته دو برنامه رادیویی در اختیارش قرار گرفت. سال ۱۳۳۴ به مقام سرپرستی موسیقی رادیو ایران رسید و با همکاری بنان ۶ ارکستر برای رادیو تشکیل داد. در این ارکسترها خوانندگان و نوازندگان مختلف شرکت داشتند و رهبری آن‌ها به عهده خود وی بود. تعداد آهنگ‌هایی که خالدی ساخته و از رادیو پخش شده بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ آهنگ است و ۱۱ آهنگ نیز برای برنامه گلها ساخت.
او در نواختن ویولن سبکی نو و خاص ابداع کرد و الگوی قدیمی اجرای موسیقی ایرانی را بهم زد. خالدی به جای روال پیش‌درآمد، آواز، تصنیف و رنگ، تصنیف‌هایی ساخت که اول دوبند شعر همراه با آهنگ در آغاز برنامه خوانده می‌شد سپس خواننده تصنیف را می‌خواند و بعد یک قطعه آواز با ساز سلو اجرا می‌شد و در نهایت برنامه با همان تصنیف خاتمه پیدا می‌کرد. همین نوآوری توجه و علاقه مردم را برانگیخت و باعث شهرت و محبوبیت آهنگ‌های او شد. در آهنگسازی چهارمضراب شور معروف به چهارمضراب خالدی و چهارمضراب سلمک را انحصاری خود ساخت.
او علاقه زیادی به آهنگ‌های فولکلور و محلی داشت و از آن‌ها به عنوان منبع الهام بسیاری از آهنگ‌هایش مثل رعنا جان و آی بانو استفاده کرد.
در طی سالهای ۱۳۲۴ تا ۱۳۴۳ به دعوت شبکه‌های رادیویی کشورهای همسایه سفرهای متعددی را جهت اجرا و شناسایی موسیقی ایرانی انجام داد. سال ۱۳۲۴ به دعوت شبکه رادیویی هندوستان همراه با بدیع زاده ، علی اکبر پروانه، کاموسی و علی زاهدی به دهلی رفت و باعث رونق برنامه‌های فارسی رادیو دهلی شد تا جاییکه یکسال بعد رادیو هندوستان برای ضبط نمونه‌های موسیقی ایرانی بر روی صفحه از او دعوت کرد و او به همراه تعدای از بهترین هنرمندان آن روزگار به هند رفت و ۱۵۰ صفحه از آهنگ‌های ایرانی را ضبط کردند. سال ۱۳۲۴ نیز به دعوت دولت افغانستان و رادیو کابل به عنوان سرپرست هیأتی از هنرمندان چون حسین قوامی، جلیل شهناز، مجید نجاحی، انوشیروان روحانی و حسین همدانیان به کابل رفت و ۹ برنامه اجرا کردند که مورد توجه بسیار قرار گرفت. کمی پس از آن دولت شوروی هم از هنرمندان رادیو ایران دعوت کرد و اینبار نیز خالدی به عنوان سرپرست هیأتی که اعضایش فرهنگ شریف، جهانگیر ملک و ناصر مسعودی بودند به باکو و مسکو رفتند و برنامه‌های مختلفی اجرا کردند.
در دهه ۳۰ با اینکه سینما در ایران نوپا و فاقد تکنیک‌های لازم بود اما به دعوت فیلمسازان برای فیلم‌هایشان آهنگ ساخت که اسامی برخی از این فیلم‌ها عبارتند از: زندانی امیر، طوفان زندگی، شرمسار و مادر. آشنایی خالدی با دلکش و تشکیل مثلث خالدی، دلکش و نواب صفا (شاعر) باعث شد که همراه با هم تعدادی از بهترین آهنگ‌های ایرانی همچون آمد نوبهار، داغ لاله، رفتی و رفتم و دل غافل پدیدار شود. خالدی حدود ۸۰ آهنگ برای دلکش ساخت.
او در طی دوران آهنگسازی با شعرای فراوانی همچون رهی معیری، بیژن ترقی، اسماعیل نواب صفا، معینی کرمانشاهی، حسین مسرور، ابوالقاسم حالت، سایه، حسین گل گلاب، مهدی سهیلی، پرویز خطیبی و نادر نادرپور همکاری کرد. حدود ۸۰ آهنگ نیز بر روی اشعار متقدمین همچون حافظ و سعدی ساخته‌است. اسامی برخی از خوانندگانی که آهنگ‌های او را خوانده‌اند عبارتند از: دلکش، ملوک ضرابی، روح بخش، بنان و قوامی. همچنین بیشتر تصنیف‌های غیر محلی خوانده شده توسط سیمابینا به آهنگسازی خالدی است.
درگذشت
خالدی بعد از یک دوره بیماری و ابتلا به سرطان حنجره در تاریخ ۹ آذرماه ۱۳۶۹ درگذشت. از او سه فرزند به اسامی نشاط، مهرداد و شهرزاد به یادگار مانده‌است.
آثار
از معروفترین آهنگ‌های خالدی آمد نوبهار(نشاط طبیعت) و مارا زچه پابند جنون کردی است. هر دو با کلام نواب صفا. برخی از آثار:
دونالد واتسون
دونالد واتسون Donald Watson (۲ سپتامبر ۱۹۱۰–۱۶ نوامبر ۲۰۰۵) پایه‌گذار واژه وگن (vegan) به معنی گیاهخوار مطلق می‌باشد؛ همچنین وی بنیانگذار مجمع وگن که نخستین مرکز مبلغ گیاهخواری مطلق تا به اکنون بوده‌است نیز می‌باشد. واتسون از ۱۴ سالگی گیاهخوار ساده شد و در سی سالگی پس از دریافتن حقایق پیرامون تولید صنعتی شیر به گیاهخواری مطلق یا وگانیسم پیوست.
اوایل زندگی
واتسون در تاریخ دوم سپتامبر ۱۹۱۰ در مکزبورو، یورکشایر انگلیس به دنیا آمد و پسر رئیس جامعه معدن کاران بود. او در محیطی به دنیا آمد که نه تنها با گیاه‌خواری مطلق بلکه با گیاه‌خواری معمول نیز ناآشنا بود. با وجود آن، والدین دونالد سه کودک خود را در تعیین مسیر زندگیشان تشویق و حمایت می‌کردند، روشی روشنفکرانه و آزادی خواه که به دونالد این امکان را داد تا ایده‌های چالش‌برانگیز و بحث‌برانگیز خود را ابراز کند. واتسون احترام بسیار زیادی به والدین خود قائل بود و اغلب قدردانی خود را نسبت به آگاهی آن‌ها در پدیرفتن فلسفه‌هایش ابراز می‌نمود. سفر او به دنیای گیاه‌خواری از مزرعه عمویش جورج و از وقتی که بسیار جوان بود شروع شد. در آن زمان او گفت: " من توسط حیوانات بامزه و جالبی احاطه شده بودم. همه آنها چیزی به ما می‌دادند. اسب مزرعه گاوآهن را می‌کشید، گاو شیر می‌داد، مرغ‌ها تخم می‌گذاشتند و خروس یک ساعت کوکی مفید و دقیق بود. من آن موقع نفهمیدم که خروس عملکرد و وظیفه دیگری نیز دارد. گوسفند پشم می‌داد، متوجه نشدم که خوک‌ها چه چیزی به ما می‌دهند ولی موجوداتی بسیار دوست داشتنی بودند و همیشه از دیدن من خوشحال می‌شدند. " او بعد از دیدن یکی از خوک‌ها که قصابی شده بود فهمید خوک‌ها با چه هدفی پرورش می‌یابند و زندگی اش تغییر کرد. او در سن چهارده سالگی و به دنبال یک تصمیم جدی در سال نو گیاه‌خوار شد در حالی که هیچ گیاه‌خوار دیگری را نمی‌شناخت.
توسعه گیاه‌خواری و انجمن وگن
همچنان که واتسون بزرگ می‌شد، سیگار نمی‌کشید، الکل مصرف نمی‌کرد و با غذاها یا موادی که به نظر او ترکیباتی سمی بودند تماس نداشت. او در دهه ۱۹۴۰، بعد از اینکه در مورد تولید و تهیه شیر آگاهی یافت گیاه‌خواری مطلق شد. او انگیزه خود را از گیاه‌خوار شدن نگرانی در مورد حیواناتی می‌داند که از قوه احساس و ادراک برخوردارند: " ما به راحتی می‌توانیم ببینیم که تمدن امروز ما بر روی استثمار حیوانات بنا می‌شود، کاملاً مانند تمدن گذشته ما که بر اساس استثمار برده‌ها بود و ما بر این باوریم که سرنوشت روحی و معنوی انسان به گونه‌ای است که زمانی با انزجار و بیزاری از این ایده که انسان از محصولات بدن حیوانات تغذیه کند، مواجه خواهد شد. " در نوامبر ۱۹۴۴ در لستر، او و همسرش دروتی به همراه چهار دوست دیگر جامعه گیاه‌خواری مطلق را بنا نهادند. یکی از آن‌ها باید کلمه‌ای را برای توصیف راه زندگی شان انتخاب می‌کرد و او کلمه " ویگن " (به معنای گیاه‌خواری مطلق) را پیشنهاد کرد. یعنی ابتدا و انتهای کلمه " وجترین "، چون گیاه‌خواری مطلق با گیاه‌خواری شروع و بعد به جایگاه و نتیجه عقلانی خود می‌رسد. در همان سال واتسون و گروه او اولین چاپ روزنامه این جامعه با نام ویگن نیوز را که هر سه ماه یکبار منتشر می‌شد راه اندازی کردند. او این نشریه را به مدت ۲ سال دست تنها اداره کرد و کار نوشتن، کپی کردن و پاسخ به مکاتبات فراوان را انجام می‌داد.
واتسون فلسفه خود را به مخالفت و اعتراض به هر گونه ظلم به مخلوقات جاندار بسط داد. او در سرتاسر زندگی خود یک صلح جوی متعهد بود و در جریان جنگ جهانی دوم به عنوان یک معترض وظیفه‌شناس نام‌نویسی کرد.
زندگی شخصی
واتسون از دوچرخه سواری، عکاسی و نواختن ویولن لذت می‌برد و در حالی که طرفدار یک حزب سیاسی خاص نبود ولی در طی زندگی خود علاقه‌ای شدید به موضوعات سیاسی داشت.
او یک آگنوستیک بود.
او هرگز به دنبال بازشناسی و به رسمیت شناخته شدن کارهای اولیه خود در بنیان‌گذاری جامعه گیاه‌خواری نبود. او قادر بود بسیاری از منتقدان خود را شگفت زده سازد، کسانی را که ادعا می‌کردند واتسون با پیروی از رژیم غذایی پیشنهادی خود نمی‌تواند به زندگی ادامه دهد؛ ولی او به آن‌ها ثابت کرد که نه تنها می‌تواند به زندگی خود ادامه دهد بلکه بسیار بهتر از دیگران زندگی کرده و حتی در آخرین روزهای زندگی خود نیز نیازی به مراجعات پزشکی نداشت او در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۵ در سن ۹۵ سالگی از دنیا رفت.
نایف الحارثی
نایف الحارثی (نايف الحارثي؛ زادهٔ December 19, 1983) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
ال‌وای-۳۳۴٬۳۷۰
ال‌وای-۳۳۴،۳۷۰ با فرمول شیمیایی C۲۱H۲۲FN۳O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۳۱۱۲۵۸ است. که جرم مولی آن ۳۵۱٫۴۲ g/mol می‌باشد.
رحمت‌آباد (پاسارگاد)
رحمت‌آباد (پاسارگاد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پاسارگاد در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کمین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
اسکارگیل، کانتی دورام
اسکارگیل (به انگلیسی: Scargill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در County Durham واقع شده‌است.
نیومارکت، سافک
نیومارکت شهرکی در ناحیه شرق انگلستان است.
این شهرک که در شهرستان سافک قرار دارد در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۰٬۳۸۴ نفر جمعیت داشته است، نیومارکت در ۱۰۵ کیلومتری شهر لندن قرار دارد و یکی از مراکز اصلی مسابقات سوارکاری در انگلستان است.
دینامیک ملکولی
دینامیک ملکولی (Molecular Dynamic) یک روش آنالیز محاسباتی پر کاربرد در شیمی، فیزیک، بیولوژی و سایر علوم تجربی است. دینامیک مولکولی را می‌توان به طور خلاصه به صورت حل عددی و گام به گام معادله حرکت نیوتون برای یک سیستم بسیار ذره‌ای تعرف کرد. این روش برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ توسط آلدر(Alder) و واینرایت(Wainwright) برمبنای مدل کره سخت به کار گرفته شد. در سال ۱۹۶۴ رحمان (Anees Rahman) مدل کره نرم را در شبیه‌سازی خود به کار برد. از وی به عنوان پدر دینامیک ملکولی یاد می‌شود.
دینامیک مولکولی شکلی از شبیه‌سازی کامپیوتری است که در ان اتم‌ها و مولکول‌ها اجازه دارند برای یک دوره از زمان تحت قوانین شناخته شده فیزیک باهم برهم کنش کنند و چشم‌اندازی از حرکت اتم‌ها بدهند. از آنجائیکه سیستم‌های مولکولی عموماً شامل تعداد زیادی از ذرات هستند امکان‌پذیر نیست که ویژگی‌های سیستم‌های پیچیده را به‌طور تحلیلی بدست آوریم. شبیه‌سازی دینامیک مولکولی این مسئله را با بکار بردن روش محاسباتی حل می‌کند. این روش یک واسطه بین تجربیات آزمایشگاهی و نظریه ایجاد می‌کند و به عنوان یک آزمایش مجازی در نظر گرفته می‌شود. دینامیک مولکولی روابط بین ساختار مولکولها، حرکت مولکولهاو توابع مولکولی را بررسی می‌کند. دینامیک مولکولی یک روش منظم چندگانه‌است. قوانین و نظریه‌های آن از ریاضیات، فیزیک و شیمی بدست می‌آید و الگوریتم‌هایی را از علم رایانه و نظریه اطلاعات بکار می‌برد.دینامیک مولکولی ابتدا در فیزیک نظری در دهه ۱۹۵۰ استفاده شد. اما امروزه بیشتر در علم مواد و زیست مولکول بکار می‌رود. قبل از اینکه امکان شبیه‌سازی دینامیک مولکولی با رایانه‌ها به وجود بیاید عده‌ای کار سخت آزمایش کردن آن به وسیلهٔ مدل‌های فیزیکی مانند کره‌های ماکروسکوپیک را متعهد شدند. ایده این بود که آن‌ها را مرتب کنند تا ویژگی‌های مایع را تکرار کند. آقای برنال در سال ۱۹۶۲ گفت من تعدادی از توپ‌های پلاستیکی در نظر می‌گیرم و آن‌ها را با میله‌هایی در محدوده طول ۲٫۷۵ تا ۴ اینچ بهم می‌چسبانم و سعی می‌کنم در اولین محلی که امکانش هست در محل کارم انجام دهم و حدود هر ۵ دقیقه مختل کنم و ان کاری را که قبلاً انجام داده‌ام به یاد نیاورم. اما خوشبختانه امروز رایانه‌ها مسیر قیدها را حفظ می‌کنند.
منابع
Molecular Dynamics Simulation; 7 Essential Concepts You Need to Learn
دوره بازگشت سرمایه
دوره بازگشت سرمایه در علم اقتصاد مهندسی، یکی از روش‌های استاندارد ارزیابی طرح‌های اقتصادی است. در این روش معیار ارزیابی طرح، کوتاهی و بلندی زمان بازگشت سرمایه است. طرح‌های با دوره بازگشت سرمایه کوتاه‌تر جذابیت بیشتری نسبت به طرح‌هایی با دوره بازگشت بلندتر دارند. این روش بخصوص در هنگام مقایسه دو یا چند طرح با یکدیگر کاربرد دارد. در این روش ارزش زمانی پول در نظر گرفته نشده و به این منظور، گونه اصلاح شده‌ای از این روش بکار می‌رود که در آن کل هزینه‌ها و درآمدها به مانند روش ارزش خالص فعلی تنزیل می‌گردند.
منابع
http://comfar.org/
دوره نخست مجلس شورای اسلامی
انتخابات اولین دوره مجلس شورای ملی، پس از انقلاب ۵۷، که مرحله اول آن در ۲۴ اسفند ۱۳۵۸ شمسی و مرحله دوم آن در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹، برگزار گردید و در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۵۹ شمسی، اولین جلسه مجلس اول برگزار گردید. بیشتر نمایندگان حاضر در این دوره از مجلس، در دوره رژیم پهلوی، از زندانیان سیاسی بودند.
رئیس سنی مجلس اول در ابتدا با یدالله سحابی بود و نایب رئیس اول مهندس مهدی بازرگان بود. پس از تصویب اعتبارنامه‌ها و رد اعتبارنامه ۱۲ نفر چون رحمان دادمان، خسرو قشقایی، حسن بهروزیه، احمد مدنی و ابوالقاسم حسینجانی انتخاب هیئت رئیسه دایم صورت گرفت و اکبر هاشمی رفسنجانی عهده‌دار ریاست مجلس شد و نائب رئیسان سیدعلی اکبر پرورش، سید محمد موسوی خوئینی‌ها، حبیب‌الله عسگراولادی، محمد یزدی، سید محمد خامنه‌ای بودند.
انتخابات اولین دوره مجلس شورای ملی، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با آزادی بیشتر در انتخابات برگزار گردید و گروه‌هایی به غیر حزب جمهوری اسلامی، نهضت آزادی ایران و جنبش مسلمانان مبارز نیز موفق به راهیابی به مجلس اول شدند. اما پس از آن در برگزاری انتخابات، محدودیت‌هایی ایجاد شد. مرتضی الویری از نمایندگان مجلس اول می‌گوید:
نامزدها
با تصویب شورای انقلاب انتخابات بین نامزدها (و نه احزاب و فهرست‌های انتخاباتی) و در حوزه‌های انتخابیه جداگانه برگزار می‌شد که هر حوزه انتخابیه معمولاً از یک شهرستان تشکیل می‌شد. برای پیروزی در انتخابات کسب اکثریت مطلق (۵۰٪ به علاوه یک رأی) برای هر کاندیدا لازم بود و اگر این اکثریت حاصل نمی‌شد انتخابات به مرحله دوم می‌کشید.
حدود ۱۹۰۰ نفر برای این انتخابات ثبت نام کردند که از آن میان ۵۴۰ نفر، نامزد نمایندگی از تهران و مابقی کاندیدای سایر شهرهای کشور بودند. دو فهرست موفق شهر تهران «فهرست ائتلاف بزرگ» (جامعه روحانیت مبارز، حزب جمهوری اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و چند گروه دیگر) و فهرست «گروه همنام» (نهضت آزادی و برخی نیروهای ملی-مذهبی) بودند که سه نامزد مشترک (حسن حبیبی، محمدعلی رجایی و علی اکبر معین‌فر) هم در میان آنان حضور داشتند. داشتند.
فهرست ائتلاف بزرگ
جامعه روحانیت مبارز و حزب جمهوری اسلامی ابتدا فهرست‌های جداگانه‌ای را منتشر کرده بودند که البته اشتراکات زیادی داشت اما در ۲۲ اسفند ۱۳۵۸ این دو گروه همراه با سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و چند گروه دیگر) برای رسیدن به یک فهرست مشترک ۳۰ نفره به توافق رسیدند:
سید علی خامنه‌ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، محمدجواد باهنر، حسن آیت، محمدعلی رجایی، کاظم موسوی بجنوردی، علی اکبر ناطق نوری، عبدالمجید معادیخواه، فخرالدین حجازی، هادی غفاری، محمدعلی هادی، محمد موسوی خوئینی‌ها، علی‌اکبر معین‌فر، حسین کمالی، اسدالله لاجوردی، گوهرالشریعه دستغیب، محمدباقر لواسانی، سیف‌الله وحید دستجردی، سعید امانی، رضا زواره‌ای، علی‌اکبر ولایتی، حبیب‌الله عسگراولادی، اکبر پوراستاد، محمدجواد حجتی کرمانی، نجفقلی حبیبی، مهدی شاه‌آبادی، محمدحسن اسلامی، محسن مجتهد شبستری، احمد مولایی و فرشته هاشمی.
در این فهرست از فهرست اولیه حزب جمهوری اسلامی ۲۳ نفر حضور داشتند و «سیدابوالقاسم هزاوه‌ای، اکبر پوراستاد، محمد باقر شایورد، عبدﷲ جاسبی، ابوالقاسم سرحدی زاده، محمود کاشانی، و جواد منصوری» که همگی از اعضای شورای مرکزی یا اعضای فعال حزب بودند، حذف شده بودند. از فهرست اولیه جامعه روحانیت مبارز هم ابراهیم یزدی، مصطفی چمران، علی اصغر مروارید، علی گلزاده غفوری، و عبدالمجید ایروانی حذف شده بودند.
فهرست ائتلاف بزرگ موفق‌ترین فهرست در انتخابات تهران بود. ۲۱ نماینده از این فهرست به مجلس راه یافتند. ۱۲ نفر در دور اول و ۹ نفر در دور دوم.
گروه همنام (نهضت آزادی)
این فهرست که دومین فهرست موفق در انتخابات تهران بود از ۱۸ نفر تشکیل می‌شد:
مهدی بازرگان، جلال‌الدین آشتیانی، عبدالعلی بازرگان، فتح‌الله بنی‌صدر، علی‌اصغر بهزادنیا، محمد توسلی، مصطفی چمران، حسن حبیبی، علی دانش منفرد، محمدعلی رجایی، یدالله سحابی، عزت‌الله سحابی، هاشم صباغیان، علی صادقی تهرانی، مصطفی کتیرایی، علی‌اکبر معین‌فر، محمود مانیان و ابراهیم یزدی.
فهرست گروه همنام سه کاندیدای مشترک با فهرست ائتلاف بزرگ؛ حسن حبیبی، محمدعلی رجایی و علی‌اکبر معین‌فر و سه کاندیدای مشترک با دفتر همکاری؛ حسن حبیبی، عزت‌الله سحابی و فتح‌الله بنی‌صدر داشت.
فهرست گروه همنام توانست نه نامزد خود – مهدی بازرگان، ابراهیم یزدی، علی‌اکبر معین‌فر، مصطفی چمران، یدالله سحابی، محمدعلی رجایی، عزت‌الله سحابی، حسن حبیبی، و هاشم صباغیان- را راهی مجلس کند. بازرگان با ۱ میلیون و ۴۴۷ هزار رأی در رتبه سوم قرار گرفت آن هم در شرایطی که کاندیدای اختصاصی این فهرست بود و هیچ گروه دیگری او را در فهرست خود قرار نداده بود.
دفتر همکاری مردم با رئیس‌جمهور
محمدحسن اسلامی، محمدحسین بتولی، فتح‌الله بنی‌صدر، محمدرضا پسندیده، عبدالصمد تقی‌زاده، محمد جعفری، حسن حبیبی، محمدجواد حجتی کرمانی، فخرالدین حجازی، کاظم سامی، عزت‌الله سحابی، مهدی شاه‌آبادی، محمدباقر شایورد، حسین شفیعی، طاهره صفارزاده، اعظم طالقانی، مهدی ظریف، نعمت غلاموند، علی گلزاده غفوری، علی‌اصغر مروارید و محمدعلی هادی.
۹ نفر از ۲۱ نامزد منتخب دفتر رئیس‌جمهور به نمایندگی تهران رسیدند که از بین آنها فقط اعظم طالقانی نامزد اختصاصی این فهرست بود. فخرالدین حجازی، محمدعلی هادی، حجتی کرمانی و مهدی شاه‌آبادی کاندیداهای مشترک این فهرست با ائتلاف بزرگ، حسن حبیبی کاندیدای مشترک با گروه همنام و ائتلاف بزرگ، عزت‌الله سحابی و فتح‌الله بنی‌صدر مشترک با گروه همنام، کاظم سامی کاندیدای مشترک با جنبش مسلمانان مبارز و جاما، و علی گلزاده غفوری کاندیدای مشترک با مجاهدین خلق و جنبش مسلمانان مبارز بودند.
کاندیداهای انقلابی و ترقی‌خواه (مجاهدین خلق)
غلامرضا آذرش گرگانی، عباس آگاه، مهدی ابریشم‌چی، محمد احمدی، علی‌محمد تشید، حسن توانایان‌فرد، یزدان حاج حمزه، عباس داوری، اشرف ربیعی، مسعود رجوی، فاطمه رضایی، محمد سیدی کاشانی، معصومه شادمانی، محمد آقامدیر شانه‌چی، مریم طالقانی، عذرا علوی طالقانی، مریم قجر عضدانلو، علی گلزاده غفوری، عبدالکریم لاهیجی، مجید معینی، محمد ملکی، علیرضا جعفری منصوری، منوچهر هزارخانی و پرویز یعقوبی.
از فهرست مجاهدین خلق علی گلزاده غفوری (کاندیدای مشترک با دفتر همکاری و جنبش مسلمانان مبارز) موفق به ورود مجلس شد. مسعود رجوی با ۵۳۰ هزار رأی به دور دوم راه یافت اما در دور دوم انتخاب نشد. ۲۹ کاندیدای مجاهدین خلق در شهرستان‌ها هم به دور دوم رسیدند اما هیچ‌کدام در این مرحله انتخاب نشدند.
جبهه ملی
فهرست جبهه ملی کامل نبود و فقط شامل ۱۱ کاندیدا می‌شد که تنها همپوشانی آن با فهرست‌های دیگر حضور محمود مانیان در فهرست نهضت آزادی بود:
کاظم حسیبی، اصغر پارسا، اسدالله مبشری، پرویز ورجاوند، عبدالکریم انواری، محمود مانیان، حسن لباسچی، ادیب برومند، حسن شهیدی، ابراهیم کریم‌آبادی و عبدالحسین خلیلی.
تعدادی از کاندیداهای جبهه ملی در شهرستان‌ها از جمله احمد مدنی، خسرو قشقایی، کریم سنجابی، علی اردلان و ابوالفضل قاسمی پیروز انتخابات شدند اما یا انتخابات در آن حوزه باطل شد یا مجلس اعتبارنامه نمایندگی آن‌ها را تصویب نکرد. در تهران هیچ‌یک از کاندیداهای آن موفق به ورود به مجلس نشدند.
جاما
از فهرست ۱۲ نفره جاما (جنبش انقلاب مردم مسلمان ایران) چهار نفر موفق به ورود به مجلس شدند که یکی از آنها کاظم سامی رهبر این حزب بود. البته سامی در فهرست دفتر همکاری مردم با رئیس‌جمهور و جنبش مسلمانان مبارز هم حضور داشت. محمدجواد حجتی کرمانی (مشترک با ائتلاف بزرگ و دفتر همکاری رئیس‌جمهور)، محمد موسوی خوئینی‌ها (مشترک با ائتلاف بزرگ و جنبش مسلمانان مبارز) و عزت‌الله سحابی (مشترک با دفتر همکاری و گروه همنام) هم به مجلس راه یافتند.
جنبش مسلمانان مبارز
جنبش مسلمانان مبارز ۱۱ کاندیدا را برای تهران معرفی کرد که پنج نفر از آنها با جاما و چهار نفر با مجاهدین خلق مشترک بودند. از این فهرست کاظم سامی، علی گلزاده‌غفوری و محمد موسوی خوئینی‌ها موفق به ورود مجلس شدند.
علی گلزاده غفوری، محمد موسوی خوئینی‌ها، حسن افتخار اردبیلی، عزت‌الله خلیلی، مصطفی میرخانی، کاظم سامی، طاهره صفارزاده، مسعود رجوی، محمد ملکی، مهدی ابریشم‌چی و محمد شانه چی.
حزب توده
اعضای حزب توده: نورالدین کیانوری، احسان طبری، محمدعلی عمویی، منوچهر بهزادی، فرج‌الله میرزایی، مریم فیروز، رفعت محمدزاده، هوشنگ ناظمی، محمد پورهرمزان، ملک‌تاج محمدی، سیاوش کسرایی، محمود سیدروغنی، فاطمه ایزدی، هوشنگ شهلایی.
در اولین انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس «مصطفی تهرانی» فرماندار وقت تهران در واکنش به ثبت‌نام اعضای حزب توده برای حضور در انتخابات، طی نامه‌هایی جداگانه به هیئت سه نفر نظارت و شورای نگهبان، خواستار راهنمایی و ارشاد در مورد نحوه رسیدگی به صلاحیت نامزدهایی چون کیانوری، عمویی و طبری شد.
هیئت سه‌نفره نظارت بر انتخابات تهران در پاسخ به این استعلام نامزدی اعضای احزاب چپ و مارکسیست را بلامانع دانست اما آیت‌الله صافی گلپایگانی، دبیر وقت شورای نگهبان در پاسخ به وزارت کشور اعلام کرد «آنچه از قانون اساسی مخصوصاً اصل ۶۷ در مورد سوگند به خداوند متعال و پاسداری از حریم اسلام و مفهوم اصل ۶۴ استیفاد می‌شود؛ فقط کسانی صلاحیت نمایندگی مجلس شورای اسلامی را دارند که یا مسلمان و متعهد به مبانی اسلام یا از اقلیت‌های مذکور در اصل ۶۴ باشند.» و بر این اساس در انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس اول ۲۳ نفر از اعضای حزب توده توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شدند.
'بدین ترتیب این آغازی بر حضور شورای نگهبان در تأیید صلاحیت در انتخابات گردید.'
نمایندگان دوره اول مجلس شورای اسلامی
از نظر سنّی، بیشترین گروه سنی را افراد ۳۰ تا ۳۵ سال (۷۲ نفر) و کمترین گروه سنّی را افراد بالای ۷۰ سال (۳ نفر) به خود اختصاص می‌دادند. از نظر سطح سواد، ۵۶ نفر زیر دیپلم، ۳۷ نفر دیپلم، ۲۴ نفر کاردان، ۶۶ نفر کارشناس، ۳۲ نفر کارشناس ارشد، ۲۶ نفر دکترا، ۸ نفر متخصّص و باقی دارای تحصیلات حوزوی بودند.
تغییرات نمایندگان
برخی از منتخبین نخستین دور مجلس بر اثر چهار دلیل (رد اعتبار نامه و عدم صدور آن، استعفا، انتقال به سایر قوا، فوت به دلیل ترور، بمب‌گذاری تصادف یا علل طبیعی) موفق به حضور یا ادامه حضور در مجلس اول نشدند.
بست فیبر نوری
بست فیبر نوری پایان یک فیبر نوری را مشخص می‌کند و فرایند قطع و وصل کردن این فیبرها را سریع‌تر می‌کند.
دوره نخست مجلس شورای اسلامی
نمایندگان مستعفی
در مجلس اول دو گروه از نمایندگان از این سمت استعفا دادند تعدادی که خود شخصاً استعفا دادند و تعداد یکه با توجه به مشکلات سیاسی پیش آمده مجبور به عدم شرکت در جلسات شده و مجلس آنان را مستعفی شناخت:
بست فیبر نوری
بست SC
یکی از رایج‌ترین بست‌های فیبر نوری است که در دو نوع تک و دوقلو وجود دارد. کارایی بسیار عالی این نوع بست باعث شده است که برای اتصال فیبر نوری SMF از آن استقبال فراوانی شود هرچند که برای فیبرهای MMF نیز بکار می‌رود.
بست FC
که به نام PC نیز شناخته می‌شود. برای سال‌های زیادی یکی از پر رونق‌ترین بستهای بوده ولی ظهورنوع SC و LC در حال خروج از عرصه بازار است. این نوع بست دارای یک پوسته فلزی آزاد است که با پیچاندن آن در سوکت محکم خواهد شد ولی قبل از سفت کردن باید از هم محور بودن بستها و سوکت اطمینان حاصل کرد وگرنه ممکن است بدان آسیب برسد.
دوره نخست مجلس شورای اسلامی
نمایندگان مستعفی از نگاه مجلس
سرگون بیت اوشانا، احمد سلامتیان، احمد غضنفرپور، محمدمهدی کرمی، علی گلزاده غفوری.
بست فیبر نوری
بست ST
برای اتصال فیبرهای نوری چند حالته MMF پیشینه و رواج گسترده‌ای داشته است و از لحاظ شکل ظاهری و مکانیزم محکم شدن در سوکت، بسیار شبیه به BNC است در این نوع بست نیز باید قبل از محکم کردن از هم راستایی آن با محور سوکت مطمئن شد وگرنه تضعیف بالائی را بر روی لینک تجربه خواهید کرد.
دوره نخست مجلس شورای اسلامی
منتخبین استعفاداده به اختیار شخصی
محمدزید بهبهانی، محمد شجاعی، حسین کرمانی، محمدتقی مطهری فریمانی.
بست فیبر نوری
بست LC
که در دو نوع تک و دوقلو طراحی و عرضه شده است از خانواده بستهای کوچک و ظریفی است که اخیراً به بازار آمده است تا چگالی پورتها در مسیریاب یا سوئیچ افزایش یابد. این خانواده از بستها به نام SFF مشهورند این نوع بستها تقریباً نصف بستهاST است و کارایی خوب آن برای اتصال فیبرهای تک حالته به اثبات رسیده است.
دوره نخست مجلس شورای اسلامی
عدم صدور اعتبار نامه یا رد آن
مجلس اول اعتبار نامه افراد زیر را تأیید نکرد: حسن بهروزیه، جعفر توکلی، اسدالله جوانمردی، ابوالقاسم حسینجانی، رحمان دادمان، خسرو ریگی، محمدرحیم سعادتی، رامپور صدرنبوی، خسرو قشقایی، اسحق فرهمند، سید احمد مدنی و علی مهیمی.
بست فیبر نوری
بست MT-RJ
نیز در خانواده بستهای کوچک و ظریف طبقه‌بندی می‌شوند که صرفاً دوقلو و از جنس پلیمر است و برای اتصال یک جفت فیبر نوری MMF بکار می‌آید. برای اطمینان از هم راستایی فیبرها، زائده‌های سوزنی شکلی تعبیه شده است تا اتصال نا هم راستا اصلاً ممکن نباشد. کوچکی این نوع از بستها و سادگی ایجاد و نصب، محبوبیت بی نظیری برای این عضو تازه‌وارد خانواده بستها به ارمغان آورده است.
مقایسه انواع بست
انواع مختلفی از بست‌ها در زمان‌های مختلف برای اهداف متفاوتی ساخته شده‌اند که لیست آنها در جدول زیر آمده است:
دوره نخست مجلس شورای اسلامی
نمایندگان منتقل شده در مجریه و قضائیه
محمد امامی کاشانی، محمدجواد باهنر، سید اکبر پرورش، احمد توکلی، محمدصادق حائری شیرازی، غلامرضا حسنی بزرگ‌آباد، سیدعلی حسینی خامنه‌ای، سیدمحمد خاتمی، محمدعلی رجایی، حبیب‌الله عسگراولادی مسلمان، محمدعلی نژادساریخانی، سیدمحمد غرضی، حسن غفوری‌فرد، عبدالمجید معادیخواه، سیدحسین موسوی تبریزی، علی‌اکبر ناطق نوری، علی‌اکبر ولایتی.
نمایندگان فوت شده
نمایندگان کشته شده در ترور و بمب‌گذاری و جنگ عبارتند از: محمدتقی بشارت، سیدرضا پاک‌نژاد، علی‌رضا چراغزاده، دزفولی، سید محمدتقی حسینی طباطبایی، سید محمدباقر حسین لواسانی، شمس‌الدین حسینی نایینی، غلامحسین حقانی، محمدعلی حیدری، رحمان استکی، عباس حیدری، سید محمدکاظم دانش، غلامرضا دانش آشتیانی، علی‌اکبر دهقان، عبدالحمید دیالمه، سید فخرالدین رحیمی، سید محمدجواد شرافت، میربهزاد شهریاری، قاسم صادقی، محمدحسین صادقی، سید نورالدین طباطبایی‌نژاد، محمدحسن طیبی، سیف‌الله عبدالکریمی کومله، عبدالوهاب قاسمی، عمادالدین کریمی، بیژنی‌نژاد، محمدعلی منتظری، عباسعلی ناطق نوری، مهدی نصیری لاری، علی هاشمی سنجابی. (در حادثه بمب‌گذاری حزب جمهوری اسلامی) حسن آیت، مجتبی استکی (ترور شده). مصطفی چمران، مهدی شاه‌آبادی، و ….
اقدامات
از جمله اقدامات جنجالی مجلس اول تصویب عدم کفایت سیاسی سیدابوالحسن بنی صدر و تصویب آزادی گروگان‌های سفارت آمریکا می‌باشد.
این دوره ۶۲۵ جلسه علنی و ۱۶ جلسه غیرعلنی برگزار کرد که حدوداً ۲۴۰۰ ساعت وقت گرفت و ۸۰۴ لایحه و طرح مطرح شد. این پرکاری به دلیل شرایط حسّاس انقلاب بود. در ضمن ۳۱ بار بحث کابینه در دستور قرار گرفت که طی آن ۱۰۲ نفر وزیر رای اعتماد گرفتند و ۱۲ نفر با رای عدم اعتماد مجلس به وزارت نرسیدند.
ازجمله مشکلات مجلس اوّل ناامنی کشور به واسطهٔ انقلاب و جنگ ایران و عراق بود. طی چهار سال ۳۲ نفر کشته شدند. علاوه برآن ترور مسئولان مملکتی و جایگزینی نمایندگان بجای آنها باعث استعفای ۱۷ نفر از نمایندگان شد. سید محمد خاتمی، سید علی خامنه‌ای، مصطفی چمران، احمد توکلی، احمد ناطق نوری، محمدعلی رجایی و محمدجواد باهنر از جملهٔ این افراد هستند.
نتایج
در مرحله اول انتخابات ۱۸ نامزد از تهران و ۷۹ نامزد از شهرستان‌ها به مجلس راه یافتند. انتخابات مورد اعتراض شدید برخی از گروه‌ها به ویژه سازمان مجاهدین خلق قرار گرفت که مدعی تقلب گسنرده در انتخابات بودند. حتی یک نامزد از این سازمان هم در مرحله اول به مجلس راه نیافته بود. اعتراضات شدید و ناآرامی‌ها باعث شد تا انتخابات مرحله دوم در بعضی شهرها برگزار نشود. ضمن اینکه در برخی حوزه‌ها مثل اقلید، کرمانشاه و درگز که به ترتیب خسرو قشقایی از جبهه ملی ایران، کریم سنجابی از جبهه ملی ایران و ابوالفضل قاسمی از حزب ایران در مرحله اول به پیروزی رسیده بودند، انتخابات باطل شد. با توجه به همین شرایط فقط ۲۴۳ نماینده در زمان افتتاح به جای ۲۷۰ نماینده وارد مجلس شدند که ترکیب آن‌ها در مجلس به این شرح بود:
فهرست استانداران کهگیلویه و بویراحمد
en: Draft:List of governors of Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad province
فهرست استانداران کهگیلویه و بویراحمد، اسامی استانداران استان کهگیلویه و بویراحمد، از زمان تشکیل این استان در سال ۱۳۵۵ و تاکنون را شامل می‌شود.
وظایف استاندار
در قانون ایران، استانداران به پیشنهاد وزیر کشور و تصویب هیئت وزیران، با حکم رئیس‌جمهور منصوب می‌شوند، همچنین عزل استانداران با پیشنهاد وزیر کشور، تأیید رئیس‌جمهور و سرانجام با حکم وزیر کشور انجام می‌شود. استانداران به‌عنوان عالی‌ترین مدیران ارشد در سطح هر استان شناخته می‌شوند. بر اساس مصوبه شورای عالی اداری در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۷۷ استانداران در قلمرو مأموریت خود، به‌عنوان نماینده عالی دولت، مسئولیت اجرای سیاست‌های عمومی کشور، در ارتباط با وزارتخانه‌ها، مؤسسات، شرکت‌های دولتی و دستگاه‌هایی که از بودجه عمومی دولت استفاده می‌کنند، نیروهای انتظامی، شوراهای اسلامی شهر، شهرداری‌ها و مؤسسات عمومی غیردولتی را عهده‌دار هستند.
استانداران کهگیلویه و بویراحمد
برخی از استانداران که در سال‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ در کهگیلویه و بویراحمد فعالیت کرده‌اند، در سال‌های پس از استانداری کهگیلویه و بویراحمد، در جایگاه‌های بالاتر در دولت‌های ایران حاضر شده‌اند. از این افراد، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
گیاوندیو
گیاوندیو تاربِل (Kiawenti:io Tarbell؛ زاده ۲۸ آوریل ۲۰۰۶)، شناخته‌شده با تک‌نام گیاوندیو، هنرپیشه، خواننده، ترانه‌سرا، و هنرمند بصری موهاوک است. او بیشتر برای بازی در نقش کاکوئت، یک دختر میکماق، در فصل سوم سریال تحسین شده آنه با یک ئی شناخته شده‌است.
تاربل نخستین حضور تلویزیونی خود را در نقش کا'کوئت در فصل سوم سریال آنه با یک ئی (۲۰۱۹) از سی‌بی‌سی انجام داد. سال بعد او نخستین نقش خود را در فیلم، در بینز (فیلم ۲۰۲۰) (۲۰۲۰) به نویسندگی و کارگردانی تریسی دیر انجام داد و از سوی حلقه منتقدان فیلم ونکوور تحسین شد. او در اوت ۲۰۲۱ برای نقش کاتارا در بازسازی لایو اکشن نتفلیکس از آواتار: آخرین بادافزار انتخاب شد.
حرفه
تاربل یکی از ۲۰۰ بازیگر زن بومی کانادایی بود که برای نقش کا'کوئت تست بازیگری دادند، که در یک خط داستانی بومی در فصل سوم آنه با یک ئی نمایش داده شد. او باید یادمی‌گرفت که به زبان میکماق صحبت کند و درکی از قبیله، تاریخ و فرهنگ آن‌ها به‌دست‌آورد. او همچنین در نقش یک دختر موهاوک ۱۲ ساله در بینز (فیلم ۲۰۲۰) (۲۰۲۰) بازی می‌کند که در سال ۱۹۹۰ در زمان بحران اوکا اتفاق می‌افتد، و برای این نقش جایزهٔ «شخصی که باید متوجه‌اش بود» را از حلقه منتقدان فیلم ونکوور دریافت کرد.
گَوندیو در سریال کمدی آبشار رادرفورد (۲۰۲۱) از پیکاک در نقش تکرارشوندهٔ شخصیت مایا توماس ظاهر شده‌است. او در سال ۲۰۲۱ برای به تصویر کشیدن کاتارا در سریال آواتار: آخرین بادافزار، نسخهٔ لایو اکشن نتفلیکس از سریالی پویانمایی به همین نام انتخاب شد.
دانیل چستر فرنچ
دانیل چستر فرنچ (۲۰ آوریل ۱۸۵۰ – ۷ اکتبر ۱۹۳۱) مجسمه‌ساز آمریکایی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود که بیشتر به‌خاطر مجسمه مرد دقیقه‌ای در کنکورد، ماساچوست در سال ۱۸۷۴ و مجسمه تاریخی آبراهام لینکلن (یادبود لینکلن در واشینگتن دی سی) در سال ۱۹۲۰ شهرت یافت.
خانواده
دانیل چستر فرنچ فرزند آن ریچاردسون (۱۸۱۱–۱۸۵۶)، دختر ویلیام مرچنت ریچاردسون (۱۷۷۴–۱۸۳۸)، رئیس دادگستری نیوهمپشایر و هنری فلاگ فرنچ (۱۸۱۳–۱۸۸۵) بود. . خواهر و برادر او هنریت ون ماتر فرنچ هالیس (۱۸۳۹–۱۹۱۱)، سارا فلگ فرنچ بارتلت (۱۸۴۶–۱۸۸۳) و ویلیام ام آر فرنچ (۱۸۴۳–۱۹۱۴) بودند. او عموی سناتور هنری اف. هالیس بود.
زندگی و شغل
[[File:Daniel Chester French in his New York studio.jpg|left|thumb|فرنچ در استودیوی خود با مدل توماس هاپکینز گالودت و آلیس کاگزول، حوالی ۱۸۸۹، دپارتمان مجموعه‌های تصویر، کتابخانه ملی گالری هنر، واشینگتن، دی سی]
تحصیلات اولیه فرنچ شامل آموزش آناتومی با ویلیام ریمر و طراحی با ویلیام موریس هانت بود. فرنچ یک سال را در مؤسسه فناوری ماساچوست و چندین سال را در فلورانس ایتالیا و در استودیوی توماس بال تحصیل کرد. فرنچ اولین بار برای مجسمه مرد دقیقه ای، به سفارش شهر کنکورد، ماساچوست، که در ۱۹ آوریل ۱۸۷۵ در صدمین سالگرد نبردهای لکسینگتون و کنکورد رونمایی شد، مورد تحسین قرار گرفت. طولی نکشید که او استودیوی خود را، ابتدا در واشینگتن دی سی، تأسیس سپس به بوستون و بعد به شهر نیویورک نقل مکان کرد. شهرت فرنچ با مجسمه جمهوری در سال ۱۸۹۳ در شیکاگو افزایش یافت.
مایرون
مایرون یا میرون اِلوترایی (Μύρων؛ به انگلیسی: Myron of Eleutherae؛ دوره فعالیت در ۴۸۰–۴۴۰ پیش از میلاد) یک مجسمه‌ساز اهل آتن باستان در اواسط سده ۵ پیش از میلاد بود. او متولد الوترای (Eleutherae) در مرزهای بویوتیا و آتیک بود. بر طبق آنچه که در کتاب تاریخ طبیعی پلینی آمده آگلاداس اهل آرگوس استاد او بود. پوسانیاس جهانگرد و جغرافی‌دان یونان باستان ذکر کرده که مجسمه‌های مایرون تا سده دوم پس از میلاد درجای خود باقی بوده‌اند.
موکوموکورن
موکوموکورن (目目連) ارواحی هستند که در شوجی‌های (درهای کاغذی اتاق‌های ژاپنی) پاره‌شده زندگی می‌کنند. اگر شوجی سوراخ‌های بسیار داشته باشد، گاهی چشم‌هایی در آن دیده می‌شود، که اگر کسی مدتی طولانی در آن‌ها بنگرد، کور می‌شود. تنها راه راندن این ارواح تعمیرکردن شوجی است.
مایرون
شیوه
مایرون در مرحله میان مکتب پلوپونزی و آتیکی قرار داشت. او ستبری و صلابت مکتب پلوپونزی را با رعونت و ظرافت مکتب یونانی به هم پیوست؛ ولی آنچه بر همه مکاتب افزود عنصر حرکت بود. مایرون، برخلاف پولوکلیتوس، ورزشکاران را بعد یا قبل از مسابقه نمایش نمی‌داد، بلکه آنان را در حال عمل نشان داده است.
او در حدود سال ۴۷۰، پیکره دیسکوبولوس یا دیسک‌پران را به قالب ریخت؛ این مشهورترین مجسمه‌ای است که مردی را در حال حرکت ورزشی نشان می‌دهد. شگفتیهای جسم مرد در این مجسمه به صورت کامل نمایان شده: بدن، از لحاظ حرکات عضلات و بندها و استخوان‌هایی که در وقت عمل به کار می‌افتند، بدقت مورد مطالعه واقع شده‌است. پاها و بازوان و تنه در جهتی خم شده‌اند که کاملترین نیرو را برای پرتاب دیسک ایجاد می‌کنند. چهره بر اثر فشار و اعمال نیرو در هم رفته نیست؛ بلکه دارای آرامشی است که از اعتماد به قدرت حکایت می‌کند. سر حجیم و خشونتآمیز نیست، بلکه به مردی اصیل و مهذب تعلق دارد که حتی اگر می‌خواست، می‌توانست در شمار مؤلفان و مصنفان درآید.
دیسک‌پران فقط یکی از هنرنمایی‌های مایرون بوده‌است، و معاصرانش آن را ارج بسیار می‌نهادند؛ ولی آثاری که بیش از آن ارزش و اهمیت یافت، مجسمه‌های «آتنه»، «مارسواس» و پیکره «لاداس» بود. آتنه در اینجا از حدی که برای این مقصود لازم بود، زیباتر ظاهر شده‌است. هیچ‌کس نمی‌تواند تصور کند که دوشیزهای چنین باوقار، به آرامی و خرسندی، منظره پوست کندن فلوت نواز شکست خورده را نظاره کند. مارسواسی که مایرون ساخته، در حقیقت جرج برنارد شاو است که در وضعی نامطلوب، ولی کاملاً گویا و واضح، تجسم یافته. برای آخرین بار، نای خود را نواخته، و در شرف دم فروبستن است، ولی خاموش و بی سخن نخواهد مرد. لاداس نیز ورزشکاری است که همه نیروی خود را در راه پیروزی به کار برده، و از پای درآمده است. مایرون او را چنان زنده و واقعی مجسم کرده که زمانی یکی از یونانیان قدیم از دیدن آن گفته بود: «ای لاداس، گویی تو زنده‌ای و روح پراضطرابت با هر نفس از بدن بیرون می‌شود. مایرون تو را از برنز چنان ساخته که، بر همه اعضایت، شوقی که برای پیروزی داشته‌ای نقش شده است.»
از آثار دیگر مایرون مجسمه «گوساله» بوده‌است، که یونانیان دربارهٔ آن می‌گفتند: «همه کار می‌کند، جز ماع کشیدن.» مکتب آتیکی یا آتنی به مکتب پلوپونزی، و نیز به هنرمایرون، چیزی را ارزانی داشت که معمولاً زنان به مردان می‌بخشند، یعنی زیبایی، ظرافت، و رعونت را؛ و چون هنوز عنصر قدرت و صلابت مردانه را دارا بود به کمالی دست یافت که شاید هرگز پیکرتراشی دیگر بدان پایه نرسد.
پترزبورگ، تگزاس
پترزبورگ، تگزاس (به انگلیسی: Petersburg, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۲۰۲ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
جورج فو گائو
جورج فو گائو یا گائو فو یک ویروس‌شناس و ایمنی‌شناس اهل چین است. او مدیر مرکز کنترل و پیشگیری چین است. او یکی از اعضای آکادمی علوم چین و آکادمی علوم جهان است.
اوایل زندگی و تحصیلات
گائو فو در ۱۹۶۱ در شانشی واقع در شهرستان یینگ به دنیا آمد. او وارد دانشگاه کشاورزی شانشی شد و در رشته دامپزشکی تحصیل کرد. در سال ۱۹۸۳ وارد دانشگاه کشاورزی پکن شد و مدرک کارشناسی‌ارشد در رشته میکروب‌شناسی و همه‌گیرشناسی دامپزشکی گرفت.
تپه چیا باو (۱)
تپه چیا باو (۱) در شهرستان گیلانغرب، بخش گواور، دهستان حیدریه، ۵۰۰ متری جنوب روستای قیطول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
توکوهیمه
توکوهیمه یا گوتوکوهیمه  (۱۱ نوامبر، ۱۵۵۹ – ۱۶ فوریه، ۱۶۳۶) دختر دایمیوی ژاپنی اودا نوبوناگا بود. او با ماتسودایرا نوبویاسو، فرزند اول توکوگاوا ایه‌یاسو ازدواج کرد. از او همچنین به عنوان فرد مسئول مرگ همسرش و مادر او، زن ایه‌یاسو، تسوکی‌یاما-دونو یاد می‌شود.
زندگی
قرار ازدواج توکوهیمه با پسر پنج ساله توکوگاوا ایه‌یاسو، ماتسودایرا نوبویاسو در سال ۱۵۶۳، در هنگامی که او خودش تنها پنج ساله بود گذاشته شد. ازدواج او با انگیزه‌های سیاسی بود و به جهت اتحاد بین توکوگاوا ایه‌یاسو و اودا نوبوناگا صورت گرفت. این دو در سال ۱۵۶۷ ازدواج کردند.
بعد از گذشت چند سال توکوهیمه و نوبویاسو کاملاً به یکدیگر علاقه‌مند شدند، هر چند مادر شوهر توکوهیمه تسوکی‌یاما-دونو، زندگی بسیار دشواری برای آن‌ها به وجود آورده بود و در مورد مسائل بین او و همسرش دخالت می‌کرد. تسوکی‌یاما-دونو به عنوان یک زن حسود و ناسازگار شناخته می‌شود، و حتی شوهرش ایه‌یاسو حاضر به زندگی مشترک با او در یک خانه نبود. او اولین دختر خود را در سال ۱۵۷۶ و دومین دختر را در سال ۱۵۷۷ به دنیا آورد. از آنجایی که توکوهیمه نتوانسته بود پسری برای جانشینی نوبویاسو به دنیا بیاورد، تسوکی‌یاما-دونو به این بهانه یکی از دختران خاندان تاکدا را به عقد پسرش به عنوان همسر غیر اصلی (سوکوشیتسو) درآورد و این عملی تحریک‌کننده برای توکوهیمه بود. هنگامی که او بیست ساله شد، به اندازه کافی بخاطر دخالت مادر شوهرش رنج کشیده بود. توکوهیمه مصمم شد از مادرشوهرش انتقام بگیرد.
فرضیه رایج حادثه نوبویاسو
بر طبق نوشته میکاوا مونوگاتاری که در دوره ادو نگاشته شده‌است، توکوهیمه در نامه‌ای به پدرش، اودا نوبوناگا، نوشت که مادرشوهرش با تاکدا کاتسویوری در مکاتبه است. تاکدا کاتسویوری یکی از بدترین دشمنان پدرش اودا نوبوناگا بود. نوبوناگا این ظن خیانت را به متحد خود ایه‌یاسو اطلاع داد و خواستار اعدام عاملان این خیانت شد، او نیز به سرعت همسر خود را به زندان فرستاد. به علت اینکه برای ایه‌یاسو حفظ اتحاد با نوبوناگا بسیار ضروری بود، این اتهامات کاملاً جدی گرفته شد و از آنجائیکه همسر و پسرش رابطهٔ بسیار نزدیکی با هم داشتند، در نتیجه ایه‌یاسو مجبور شد پسر خود را نیز تحت بازداشت قرار دهد.
با اینکه هیچ شواهد قطعی از خیانت پیدا نشد، اما ایه‌یاسو برای آرام کردن متحد خود، دستور اعدام همسرش را در سال ۱۵۷۹ صادر کرد و همسر او گردن زده شد. گر چه ایه‌یاسو اعتقادی به خیانت پسرش نداشت، اما جهت جلوگیری از انتقام او برای اعدام و مرگ مادرش، دستور داد پسرش به روش هاراکیری خودکشی کند. مراسم هاراکیری نوبویاسو در قلعه فوتاماتا برگزار شد.
رد فرضیه کشته شدن نوبویاسو به دستور نوبوناگا
به تازگی فرضیه‌های جدیدی در مورد مرگ نوبویاسو به دستور خود ایه‌یاسو مطرح شده‌است و فرضیه دستور نوبوناگا بر اثر نامه توکوهیمه اعتبار خود را به عنوان فرضیه رایج و برتر از دست داده است.
ورزشگاه میسان
ورزشگاه میسان ورزشگاهی چندکاربردی در استان میسان عراق می‌باشد. امروزه از آن بیشتر برای برپایی مسابقه‌های فوتبال و به عنوان ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال میسان استفاده می‌شود. این ورزشگاه گنجایش ۲۵۰۰۰ نفر تماشاچی را دارد و در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد.
نایف الموسی
نایف الموسی (Naif Al-Mousa؛ زادهٔ November 21, 1986) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الحزم عربستان سعودی، و باشگاه فوتبال التعاون عربستان سعودی اشاره کرد.
دیپاک دوبریال
دیپاک دوبریال (زاده ۱ سپتامبر ۱۹۷۵) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مدرسه هندی اشاره کرد.
فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌هایی که دیپاک دوبریال در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
شریکا جکسون
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
مجلس مؤسسان دوم ایران
مجلس مؤسسان دوم در سال ۱۳۲۸ خورشیدی برای تغییر قانون اساسی مشروطه ۱۲۸۵ در ایران تشکیل شد. محمدرضا شاه دستور تشکیل مجلس مؤسسان را در اسفند ۱۳۲۷ صادر و پیگیر بدست آوردن امتیازی سلطنتی شد که به او این حق و اجازه را می‌داد که مجلس را منحل اعلام و به منظور تشکیل مجلس جدید، یک انتخابات جدید برگزار نماید. او همچنین روشی برای اصلاحیه‌های بعدی قانون اساسی مشخص کرد. اصلاحات در ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۳۲۸ به اتفاق آراء مجلس مؤسسان تأیید شد.
شاه در طول سال گذشته به عنوان قسمتی از طرح‌های مختلف خود برای افزایش قدرت شهریاری و سلطنتی، تغییراتی را در قانون اساسی ایجاد کرده بود. دیپلمات‌های بریتانیایی و آمریکایی که فکر می‌کردند برهم زدن تعادل در اصل تفکیک قوا کاری منطقی نیست، شاه را علیه این حرکت مورد نصیحت و توصیه قرار داده بودند. شاه در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ با شلیک گلوله مورد سوءقصد قرار گرفت و در این ماجرا دو گلوله به او آسیب رساندند. در عصر همان روز، دولت حکومت نظامی اعلام کرد و طی یک نشست ویژه در مجلس، قوانین سختی علیه مخالفان و دشمنان سیاسی شاه در نظر گرفته شد. فرد تروریست، مظنون به ارتباط و وابستگی به گروه بنیادگرای فدائیان اسلام و با احتمال ضعیفتر مظنون به ارتباط با حزب کمونیست گرای توده ایران بود. مجلس، حزب توده را غیرقانونی و یاغی اعلام کرد و رهبران آن را دستگیر نمود. شاه، عملاً آیت‌الله ابوالقاسم کاشانی را که با فدائیان اسلام نوعی اتحاد استراتژیک را تشکیل داده بود، تبعید کرد. در شرایطی که فضایی از همدردی ملی برای سلطنت برپا گشته بود، شاه خواستار برپایی مجلس مؤسسان شد تا اصلاحاتی در قانون اساسی ایجاد شود که قدرت بیشتری به شاه بدهد. او اعضای مجلس مؤسسان را از بین حامیان خود انتخاب کرد. همچنین فشار برای تشکیل مجلس سنای ایران را بیشتر کرد. سنا در واقع مجلس اعلا محسوب می‌شد که در قانون مشروطه ۱۲۸۵ پیش‌بینی شده بود اما هرگز تا به آن روز تشکیل نشده بود و انتظار می‌رفت که مجلس سنا طرفدار شاه باشد.
پیش زمینه‌ها
هنگام تهیه پیش‌نویس قانون اساسی اول در سال ۱۲۸۵، بر روی به دست آوردن فرمان سلطنتی برای دو مجلس قانونگذاری از مظفرالدین شاه قاجار توافق شد. شاه می‌توانست نیمی از ۶۰ نفر از اعضای مجلس اعلا که سنا نام داشت را تعیین کند. نیمی دیگر نمایندگان مجلس سنا باید در یک فرایند دو مرحله‌ای انتخاب می‌شدند. شاه انتظار داشت که با تأثیرگذاری بر مجلس سنا، بتواند روند قانون‌گذاری را کنترل کند. مظفرالدین شاه قاجار در ۸ دی ۱۲۸۵ قانون اساسی را امضا کرد اما ناگهان پس از چند روز در پی حمله قلبی جان خود را از دست داد. سیاستمداران تندرو و دیگر نمایندگان تدوین قانون اساسی موافق تشکیل سنا نبودند، و پس از مرگ شاه هیچ گونه اقدامی برای تشکیل آن صورت نگرفت. در اواسط سال ۱۲۸۶ خورشیدی، انجمن مجاهدین، گروهی از کارگران، صنعتگران و دهقانان که خواستار حق رأی بسیار گسترده‌تر برای مردان بودند، ابراز امیدواری کردند که مجلس سنا هرگز شکل نگیرد؛ چون معتقد بودند این امر باعث قدرتمندتر شدن اشراف می‌شود. قانون اساسی اجازه داد که هیئتی از علمای اسلامی بر تصمیمات مجلس نظارت کنند و علما از حق رد کردن و مخالفت در روند قانون‌گذاری بهره‌مند شدند. آیت‌الله میرزا سید محمد طباطبایی یکی از کسانی بود که بر ترکیب و تصویب قانون اساسی ۱۲۸۵ تأثیر گذاشت، اما او هیچگاه بر تشکیل هیئتی از علما پافشاری نکرد. در برابر، خواسته‌های علما معمولاً توسط چندین نماینده مجلس اعلام می‌شدند. از زمان بعهده گرفتن تاج و تخت در شهریور ۱۳۲۰، محمدرضا شاه جوان تلاش می‌کرد تا قدرت خود را افزایش دهد. او خواستار سلاح و مردان بیشتری برای ارتش در اختیارش بود و از آمریکا درخواست کمک‌های مالی می‌نمود. شاه در شهریور سال ۱۳۲۷ مدیر بانک ملی، ابوالحسن ابتهاج، را به ایالات متحده فرستاد تا از دولت هری ترومن درخواست کمک نظامی یا حمایت مالی کند و همچنین او این ایده را ارائه کرد که شاه می‌تواند مجلس سنا را که در قانون اساسی موجود بود و تا به آن روز اجرایی نگشته بود برپا و فعال کند. ابتهاج آرزوی شاه برای تغییر قانون اساسی را افشا کرد که به او اجازه می‌داد تا بتواند پارلمان را منحل اعلام و مجوز انتخابات جدید را صادر کند. وزارت امور خارجه ایالات متحده به سفیر این کشور در ایران، جان کوپر ویلی پیام داد که با شاه دیدار کند و دیدگاه ترومن را به او منتقل کند بر پایه اینکه «ایالات متحده نیازی به اصلاحات قانون اساسی در ایران را نمی‌بیند از آنجایی که شاه، امور دفاعی و سیاست خارجی ایران را اداره می‌کند و ایالات متحده بیان کرد که شاه نباید اداره‌کنندهٔ سیاست داخلی باشد.» این پیام توسط جان لروژتل سفیر بریتانیا نیز بیان شد، کسی که به دنبال ثبات در صنعت نفت ایران و همچنان حفظ نفوذ در مجلس ایران بود. او بیان کرد که بریتانیا نیز با احترام نسبت به تغییرات قانون اساسی توصیه به احتیاط در این امر می‌نماید. وزارت امور خارجه ایالات متحده در دی ماه سال ۱۳۲۷ در گزارشی هدف دیپلماسی آمریکا در ایران را به عنوان پیشگیری از هر گونه گسترش نفوذ شوروی توصیف کرد. به این ترتیب، شاه به عنوان قابل اعتمادترین پشتیبان در مقابل تجاوز کمونیست در ایران شناخته شد. او از طرف ترومن به ایالات متحده دعوت شد تا دربارهٔ نگرانی‌های متقابل رایزنی کنند.
ترور ناموفق شاه
در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷، شاه از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران که نماد موفقیت سکولار در برابر انحصار گذشتهٔ محققان اسلامی که قبلاً تمام جنبه‌های قضایی حکومت را کنترل می‌کردند، دیدار کرد. دیدار شاه هم‌زمان با جشن سالگرد دانشکدهٔ حقوق بود. کمی پس از ساعت ۱ پس از ظهر هنگامی که شاه از لیموزین خود به سوی دانشکده گام برمی‌داشت، ناصر فخرآرایی از محل استقرار خبرنگارن به او نزدیک شد و با یک هفت‌تیر شروع به شلیک کرد. نخستین شلیک به خطا رفت، اما نگهبانان شاه موفق به پوشش و محافظت از او نشدند. با وجود عدم دخالت نگهبانان، گلوله‌های دوم وسوم نیز به خطا رفت. گلوله چهارم به لب و گونهٔ شاه برخورد کرد که باعث آسیب دیدن آن‌ها و برخی از دندان‌های جلوی او شد. گلوله پنجم باعث زخمی شدن شانهٔ شاه شد و هنگامی که تفنگ در هنگام شلیک ششم گیر کرد فخرآرایی پا به فرار گذاشت. او توسط سربازان متوقف شد و بلافاصله با شلیک از فاصله نزدیک و ضربات قنداق تفنگ کشته شد. شاه در ساعت ۷ بعد از ظهر از بیمارستان، به وسیلهٔ رادیو با کشور سخن گفت و از پشتیبانی مردم سپاس‌گزاری کرد. یک عکس از او روز بعد در روزنامه‌ها در حالی که لباس بیمارستان به تن داشت و چهرهٔ او پانسمان بود منتشر شد که نشان دهندهٔ وضعیت او بود. ترومن رئیس‌جمهور ایالات متحده با ارسال یک پیام برای شاه، بازگشت سریع به سلامت را آرزو کرد. از جسد فخرآرایی یک کارت خبرنگاری روزنامه پیدا شد که نشان می‌داد که او برای روزنامه مذهبی مخالف سکولاریسم «پرچم اسلام» کار می‌کرد، و به روزنامه‌نگاران اتحادیه کارگری که به حزب توده نزدیک بود، حق عضویت پرداخت می‌کرد. او به عنوان عکاس خود را جا زده و اسلحه را در جعبهٔ دوربین مخفی کرده بود. شاه که در پی مقصر نشان دادن کمونیست‌ها بود، فرصت به دست آمده را مغتنم شمرد و این را دسیسه و نقشه توطئه گرانهٔ کمونیست‌ها و تندروهای مذهبی اعلام کرد و پس از آن فرمان اجرای قوانین حکومت نظامی را صادر کرد. او فرمان به تشکیل نشست اضطراری مجلس را در همان شب ترور را داد. به وسیلهٔ این نشست، شاه توانست مخالفان سیاسی اش را سرکوب کند و شامل منحل و ممنوعه اعلام کردن حزب توده می‌شد. شاه دستور بستن روزنامه‌هایی که منتقد سیاست‌هایش بودند را صادر کرد و به جرم فعالیت‌های خیانت‌آمیز، ۲۸ تن از رهبران حزب توده، از جمله اعضای برجسته شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران را بازداشت کرد. مصدق به‌طور مختصر به بازداشت خانگی محکوم شد و چون گروه فدائیان از مظنونان بود، کاشانی به لبنان تبعید شد. بعدها مشخص شد که فخرآرایی به تنهایی برای مدت سه سال نقشه ترور را برنامه‌ریزی کرده بود و دو بار برای آن اقدام کرده بود که هر بار نتوانست به اندازه کافی نزدیک شود. تفنگ را عبدالله ارگانی که دوست دوران کودکی او و یکی از تندروترین اعضای حزب توده بود و به برنامه ترور فخرآرایی علاقه‌مند بود تهیه کرده بود. همچنین کارت مطبوعات جعلی بوده‌است.
انتخابات مجلس مؤسسان
شاه در ۹ اسفند ۱۳۲۷ با پیشنهاد دولت محمد ساعد فرمان برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان را صادر کرد. پس از این فرمان، نخست‌وزیر با حضور یافتن در جلسه مجلس، هدف از تشکیل مجلس مؤسسان را به صورت زیر برای نمایندگان اعلام کرد. پس از آن انتخابات در شرایط اضطراری و تحت قوانین حکومت نظامی در کشور برگزار گردید که نتایج آن با شک و تردیدهایی همراه بود. سرانجام شاه در نخستین روز اردیبهشت ماه ۱۳۲۸ با سخنرانی خود این مجلس را بازگشایی کرد و مجلس مؤسسان آغاز به کار نمود.
فرجام
قانون اساسی که در سال ۱۳۲۸ اصلاح شد، تا سال ۱۳۳۵ و هنگامی که تعداد صندلی‌های مجلس، دو نفر افزایش و حق فرستادن دوبارهٔ قانون‌های مالی برای بازنگری به مجلس بوسیلهٔ شاه را داد، بدون تغییر باقی ماند. همه‌پرسی قانون اساسی سال ۱۳۴۱ به عنوان تصویب برنامه انقلاب سفید شاه صورت گرفت که شامل حق رأی زنان و آموزش اجباری کودکان بود. مصدق از سال ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۲ به دنبال لغو مجلس سنا بود؛ که در نهایت پس از انقلاب ۵۷ از بین رفت. مجلس خبرگان قانون اساسی انقلابی در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ برای ایجاد یک قانون اساسی کاملاً جدید برای جمهوری اسلامی ایران که در همه‌پرسی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران سال ۱۳۵۸ تصویب شد، تشکیل گردید.
امپراتور آی هان
آی امپراتور هان (Emperor Ai of Han؛ ۲۷ قبل از میلاد – ۱ قبل از میلاد) امپراتور اهل دودمان هان بود.
وی که نوه امپراتور یوان بود پس از مرگ عمویش امپراتور چنگ به سلطنت رسید، آی پس از ۶ سال سلطنت در ۲۶ سالگی درگذشت، علت مرگ به روشنی مشخص نیست اما به نظر می‌رسد که او به یک بیماری مبتلا بوده که مدت‌ها از آن رنج می‌برده است. پس از وی پسرعمویش پینگ به حکومت رسید.
شاتر چرخشی
شاتر چرخشی یا شاتر غلتشی روشی برای گرفتن تصویر است که در آن یک عکس ثابت (در دوربین عکاسی) یا هر فریم از یک فیلم (در یک دوربین فیلمبرداری) نه با گرفتن یک عکس فوری از کل‌صحنه در یک لحظه در زمان، بلکه بیشتر با جاروب سریع در سراسر صحنه، به صورت عمودی یا افقی گرفته می‌شود. به عبارت دیگر، تمام قسمت‌های تصویر صحنه دقیقاً در یک لحظه ثبت نمی‌شوند. (اگرچه، در حین پخش، کل تصویر صحنه به یکباره نمایش داده‌می‌شود، گویی یک لحظه در زمان را نشان می‌دهد) این باعث ایجاد اعوجاج قابل‌پیش‌بینی در اجسامی با حرکت-سریع یا فلاش‌های سریعِ نور می‌شود. این در تضاد با «شاتر سراسری» است که در آن کل کادر در همان لحظه ثبت‌می‌شود.
شاتر چرخشی می‌تواند مکانیکی یا الکترونیکی باشد. مزیت این روش این است که حسگر تصویر می‌تواند به جمع‌آوری فوتون‌ها در طول فرایند اکتساب ادامه دهد، بنابراین حساسیت را به‌طور مؤثر افزایش‌می‌دهد. این در بسیاری از دوربین‌های دیجیتال و فیلمبرداری با استفاده از سنسورهای سیماس یافت می‌شود. این اثر در هنگام تصویربرداری از شرایط شدید حرکت یا چشمک زدن سریع نور بیشتر قابل توجه است. در حالی که برخی از حسگرهای سیماس از شاتر سراسری استفاده می‌کنند، اکثریت موجود در بازار مصرف از شاتر چرخشی استفاده می‌کنند.
سی‌سی‌دی ها (افزاره‌های بار-جفت‌شده) جایگزین حسگرهای سیماس هستند که عموماً حساس‌تر و گران‌تر هستند. دوربین‌های مبتنی بر CCD اغلب از شاترهای سراسری استفاده می‌کنند، که یک عکس فوری می‌گیرند که نشان‌دهنده یک لحظه در زمان است و بنابراین از حرکات مصنوعی ناشی از شاتر چرخشی رنج نمی‌برند.
شاتر چرخشی می‌توانند اثراتی مانند: