cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بوریس استنین
بوریس استنین (Борис Андрианович Стенин؛ ۱۷ ژانویه ۱۹۳۵ – ۱۸ ژانویه ۲۰۰۱) ورزشکار اسکیت سرعت اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
لا آنگوستورا
لا آنگوستورا (به اسپانیایی: La Angostura) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است.
هیلدگارد پپلاو
هیلدگارد پپلاو (Hildegard Peplau؛ September 1, 1909 – March 17, 1999) یک پرستار آلمانی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی نخستین نظریه‌پرداز مهم پرستاری پس از فلورانس نایتینگل است که آثارش به‌چاپ رسید. پپلاو نظریهٔ روابط بین‌فردی را در پرستاری مطرح نمود که انقلابی در آثار علمی این رشته محسوب می‌شود. وی یکی از مشارکت‌کنندگان اولیه در اصلاح قوانین مربوط به سلامت ذهن و روان بود که راه را برای درمان انسانی و متمدنانهٔ بیماران مبتلا به اختلالات شخصیت و رفتار هموار ساخت.
پپلاو لیسانس خود را در رشتهٔ «روان‌شناسی بین‌فردی» در سال ۱۹۴۳ میلادی از کالج بنینگتون در ورمانت دریافت داشت. از جمله استادان او در زمینهٔ روان‌شناسی می‌توان به اریش فروم، فریدا فروم-رایشمان و هری استک سالیوان بود و پپلاو تا پایان عمر تلاش کرد نظریهٔ بین‌فردیِ سالیوان را برای استفاده در علم پرستاری گسترش دهد. او طی جنگ جهانی دوم در واحد پرستاری ارتش ایالات متحده آمریکا خدمت گرد و به انگلستان اعزام شد و در آنجا، با روان‌شناسان نامداری به همکاری پرداخت. وی سپس به «دانشکدهٔ تیچرز» در دانشگاه کلمبیا رفت و دورهٔ فوق‌لیسانس و دکترای خود را در آنجا گذراند. او برای مدتی طولانی مشاور سازمان جهانی بهداشت و استاد پروازی بسیاری از دانشگاه‌های آفریقا، آمریکای لاتین، بلژیک و سرتاسر ایالات متحدهٔ آمریکا بود. وی همچنین مشاور مؤسسه ملی سلامت روان، نیروهای هوایی ارتش آمریکا و جراح کل ایالات متحده آمریکا بود. پپلاو از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ میلادی، رئیس انجمن پرستاران آمریکا و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴، معاون آن بود. پپلاو همچنین به مدت بیست سال استاد دانشکدهٔ پرستاری دانشگاه راتگرز بود و پس از بازنشستگی از آنجا، به مدت دو سال از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ میلادی، استاد دانشگاه کاتولیک لون بلژیک شد.
سیون سونو
سیون سونو ؛ (زادهٔ December 18, 1961) هنرپیشه، شاعر، رمان‌نویس، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است. سونو سال ۱۹۸۴ تا کنون ۵۱ فیلم را در جایگاه کارگردان و فیلمنامه‌نویس در کارنامه‌ی خود دارد که ۴۲ تا از آن‌ها فیلم‌های سینمایی بلند هستند.
حرفه
سیون سونو در سال ۱۹۶۱ در منطقه ایچی به دنیا آمد. در ۱۷ سالگی از خانه فرار کرد و به یک فرقه مسیحی پیوست که بعدها الهام بخش فیلم ابراز عشق در سال ۲۰۰۸ بود. سونو پیش از برداشتن اولین گام‌های خود در کارگردانی با ساخت یک سری فیلم کوتاه سوپر ۸ در دوران دانشجویی ، کار خود را به عنوان شاعر آغاز کرد.
او اولین فیلم بلند خود را به صورت ۱۶ میلی متری در سال ۱۹۹۰ با عنوان "آه های دوچرخه" (Jitensha Toiki) ساخت ، قصه ای در مورد دو فرد نابارور در ژاپن کمال گرا. سونو در این فیلم به طور مشترک نویسندگی ، کارگردانی و بازی کرد. در سال ۱۹۹۰ ، سونو به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و در دانشگاه برکلی پذیرفته شد. با این وجود، او هرگز در کلاسهای دانشگاه شرکت نکرد و در عوض وقت خود را صرف تماشای فیلم‌های B و فیلم‌های پورنو کرد. وی پس از بازگشت به ژاپن ، دومین فیلم بلند سینمایی خود را با نام اتاق (هیا) (۱۹۹۲) نوشت و کارگردانی کرد ، یک داستان عجیب در مورد یک قاتل زنجیره ای که به دنبال اتاقی تاریک در محله‌ای در توکیو بود. سونو با این فیلم موفق به حضور در جشنواره‌ی فیلم ساندنس شد. این فیلم در ۴۹ جشنواره در سراسر جهان از جمله جشنواره فیلم برلین و جشنواره روتردام گشت و گذار کرد. در سال‌های بعد ، سونو آثاری درام مانند I Am Keiko (۱۹۹۷) ، مستند ساختگی Utsushimi (۲۰۰۰) و فیلم صورتی معلمان بازی جنسی: عروق مدلینگ با بدن زن را کارگردانی کرد. (۲۰۰۰)
زیردریایی تیپ یو ۶۶ آلمان
زیردریایی تیپ یو ۶۶ یک زیردریایی از کلاس یوبوت است که در جنگ جهانی اول ساخته شد و توسط نیروی دریایی امپراتوری آلمان اداره می‌شد.
سمفونی دهم
سمفونی دهم  (به فرانسوی: La Dixième Symphonie)یک فیلم درام صامت فرانسوی به کارگردانی آبل گانس است که توسط شرکت فیلمسازی سازنده «لُ فیلم دُ آرت» (Le Film d'Art) در سال ۱۹۱۷ تولید شد اما به دلیل جنگ جهانی اول تا در نوامبر ۱۹۱۸ به نمایش در نیامد.
خلاصه
ایو دینانتت، یتیم ثروتمندی، که تحت طلسم فرد رایس جذاب و شرور قرار گرفته بود که معشوقه او می‌شود و او را وادار به قتل خواهرش می‌کند. دینانتت به‌سرعت می‌فهمد که نمی‌تواند با چنین مرد نفرت‌انگیزی زندگی کند، بنابراین تصمیم می‌گیرد او را ترک کند. او به ایو پول می‌دهد تا سکوتش را بخرد.
چند سال بعد، او با آهنگ‌ساز معروف انریک دامور آشنا می‌شود و با هم ازدواج می‌کنند. دختر انریک (کلر) به‌طور اتفاقی (فرد) را ملاقات می‌کند و عاشق او می‌شود. ایو مصمم است که اجازه ندهد فرد با کلر ازدواج کند. انریک رفتار همسرش را درک نمی‌کند و وقتی فرد به او اجازه داد نامه‌ای را که کلر برای او ارسال کرده بود پیدا کند، از او می‌پرسد که آیا عاشق فرد است یا خیر. ایو به‌جای اعتراف به گذشته خود به او می‌گوید که او را دوست دارد.
انریک وقتی خبر خیانت همسرش را می‌شنود، متحیر می‌شود، اما رنج‌های خود را فراموش می‌کند تا شاهکاری به نام دهمین سمفونی خود با موضوع خیانت زنان خلق کند. فِرد به ایو پیشنهاد می‌کند که اگر کِلر نزد او برگردد، ازدواج نکند. او قبول می‌کند و یک نامه جدایی کوتاه به نامزدش می‌نویسد. انریک از غیبت همسرش ویران می‌شود و کلر به خانه فرد می‌رود و مصمم است انتقام بگیرد و ایو را برگرداند. او را با اسلحه تهدید می‌کند اما ایو سعی می‌کند او را از قتل منصرف‌کند. درحالی‌که آن‌ها در حال دعوا هستند، فِرد اسلحه خود را می‌کشد و به خود شلیک می‌کند. ایو اکنون می‌تواند به انریک، عشق اول خود برگردد.
برد جیکوبز (ورزشکار)
برد جیکوبز (Brad Jacobs؛ زادهٔ June 11, 1985) ورزشکار کرلینگ اهل کانادا است.
سمفونی دهم
منابع
https://www.silentera.com/PSFL/data/D/DixiemeSymphonie1918.html https://www.imdb.com/title/tt0009014/
جون هائه-سوپ
جون هائه-سوپ (Jeon Hae-sup؛ زادهٔ February 15, 1952) کشتی‌گیر اهل کره جنوبی است.
کروموزوم ۲۰ (انسان)
کروموزوم ۲۰ انسان، یکی از ۲۳ جفت کروموزوم در بشر است. انسان‌ها به طور معمول دو نسخه از این کروموزوم را در سلول‌های خود دارند. کروموزوم ۲۰ از بیش از ۶۳ میلیون جفت باز (اجزای تشکیل‌دهندهٔ دی‌ان‌ای) تشکیل یافته و در برگیرندهٔ بین ۲ تا ۲٫۵ درصد از کل دی‌ان‌ای در سلول‌های انسان‌است.
کروموزوم ۲۰ به طور کامل در سال ۲۰۰۱ تعیین توالی شد و دارا بودن بیش از ۵۹ میلیون جفت باز آن که ۹۹٫۴٪ از یوکراماتیک دی‌ان‌اِی آن را نمایندگی می‌کنند گزارش شد. از آن زمان، با توجه به پیشرفت توالی یابی و بررسی بیشتر، اندازه کروموزوم ۲۰ انسان به بیش از ۶۳ میلیون جفت باز به‌روز شد.
باورس، بولیوی
باورس (به اسپانیایی: Baures) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در بائورس واقع شده‌است. باورس ۲٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد و ۱۴۳٫۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داویت لوکیان
داویت آرسنی لوکیان (Դավիթ Արսենի Լոքյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، زیست‌شناس و اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۱ تا تاریخ ۲۰۰۳ در دولت آندرانیک مارگاریان سمت وزیر توسعه شهری ارمنستان، از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۰۸ در دولت آندرانیک مارگاریان و دولت اول سرژ سارگسیان سمت وزیر کشاورزی ارمنستان و از تاریخ ۲۰۱۶ تا تاریخ ۲۰۱۸ در دولت کارن کاراپتیان سمت وزیر مدیریت قلمرویی ارمنستان را برعهده داشت. لوکیان همچنین نماینده دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان بود.
زندگی‌نامه
در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۵۸ در نینوتسمیندا، گرجستان شوروی به دنیا آمد. وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان شده‌است.
هربرت باترورث
هربرت باترورث (Herbert Butterworth; September quarter 1902 – March quarter 1938 (aged 35)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز و باشگاه فوتبال نلسون اشاره کرد.
کاریلیون
کاریلیون (Carillion) شرکت مدیریت تاسیسات بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
ویلوکو، بولیوی
ویلوکو (به اسپانیایی: Viloco) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در شهرستان لاپاز (بولیوی) واقع شده‌است.
هرایر هوهانسیان
هرایر آوتیسی هوهانیسان (Հրայր Ավետիսի Հովհաննիսյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ مه ۱۹۹۳ تا ژوئیه ۱۹۹۳ در دولت هراند باگراتیان سمت وزیر انرژی و سوخت ارمنستان و از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۰ در دولت وازگن سارگسیان و دولت آرام سارگسیان سمت وزیر توسعه شهری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه
در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۳۱ در روستای هوونی، شهرستان آخوریان (استان شیراک کنونی) به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
پنتی سان پابلو
پنتی سان پابلو (به اسپانیایی: Puente San Pablo) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان ماربان واقع شده‌است.
یوهانس اریکسن
یوهانس اریکسن (Johannes Eriksen; July 12, 1889 – 1889:7:12, June 25, 1963) کشتی‌گیر اهل دانمارک بود.
بریژیت آلبرشت-لورتان
بریژیت آلبرشت-لورتان (Brigitte Albrecht-Loretan; October 6, 1970 – ) اسکی‌باز صحرانوردی اهل سوئیس بود.
بردی لمن
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
پیوند به بیرون
Brady Leman
دودو آباشیدزه
داویت "دودو" آباشیدزه (დავით [დოდო] აბაშიძე؛ – ) کارگردان فیلم، و هنرپیشه اهل گرجستان شوروی بود. وی در بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۸ در ۵۰ فیلم حضور یافت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به عاشق غریب، افسانه قلعه سورام اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نیکا شده‌است.
لیبی ون کلیو
لیبی وَن کلیو (Libby Van Cleve؛ زادهٔ August 22, 1958) یک موسیقی‌دان نوازندهٔ ابوا اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی دانش‌آموختهٔ کالج بودین و مؤسسه هنرهای کالیفرنیا و رئیس پروژهٔ «تاریخ شفاهی موسیقی آمریکا» در دانشگاه ییل است.
یوزف اوربان
یوزف اوربان (Josef Urban; June 17, 1899 – September 2, 1968) کشتی‌گیر اهل چکسلواکی بود.
هربرت باتلر (بازیکن فوتبال)
هربرت باتلر (Herbert Butler؛ زادهٔ July 11, 1906) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال چورلی، باشگاه فوتبال بلکپول، و باشگاه فوتبال ساوتپورت اشاره کرد.
بازی آرژانتین و انگلستان
مسابقه تیم‌های فوتبال آرژانتین و انگلیس یکی از به یاد ماندنی‌ترین مسابقات فوتبال بود، که در ۲۲ ژوئن ۱۹۸۶ در ورزشگاه آزتکای شهر مکزیکو سیتی، بین تیم‌های ملی دو کشور آرژانتین و انگلیس در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی جام جهانی برگزار شد. این مسابقه چهار سال پس از جنگ فالکلند برگزار گردید؛ در این جنگ دو کشور آرژانتین و انگلستان بر سر جزیره فالکلند یا مالویناس با یکدیگر درگیر شده بودند. بخش دیگری از دلایل چالش‌انگیز شدن رقابت بین دو تیم، بازی دیگری بود که بیست سال پیش‌تر، در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ به میزبانی انگلیس برگزار شده بود.
در طول مسابقه، دیگو آرماندو مارادونا دو گل، از معروف‌ترین گل‌های تاریخ جام جهانی فوتبال را به ثمر رساند. او در گل اول، که در دقیقه ۵۱ بازی زده شد، از دست چپ خود استفاده کرد؛ این گل به «دست خدا» معروف است. کمی بعد، پس از شروع مجدد بازی از وسط زمین، او با دریبل زدن پنج بازیکن انگلیسی توانست در عرض چهار دقیقه گل دیگری به ثمر رساند. پنج بازیکن انگلیس پیتر بیردزلی، پیتر رید، تری بوچر (دو بار)، تری فنویک و دروازه‌بان پیتر شیلتون بودند. گل دوم مارادونا را «گل قرن» نامیده‌اند. گری لینِکر، مهاجم انگلیسی، در دقیقه ۸۱ با ضربه سر اختلاف را کم کرد و نهایتاً بازی با نتیجهٔ ۲–۱ به نفع تیم آرژانتین به پایان رسید.
پس از این دیدار، آرژانتین در نیمه‌نهایی مقابل تیم بلژیک با دو گل مارادونا توانست به پیروزی رسد و پس از شکست ۳ بر ۲ آلمان غربی قهرمان فینال جام شد. پس از پایان مسابقات، مارادونا توپ طلا را به عنوان بهترین بازیکن جام جهانی دریافت کرد، در حالی که لینکر به دلیل بیشترین گلزنی در جام، کفش طلا را به خود اختصاص داد.
در فوتبال
نخستین رقابت حساس تیم‌های آرژانتین و انگلیس، در جام جهانی ۱۹۶۶ و در قالب مرحلهٔ یک چهارم‌نهایی، در ورزشگاه ومبلی لندن بود. در این مسابقهٔ خشن، آرژانتینی‌ها ۱۹ خطا و انگلیسی‌ها ۳۳ خطا مرتکب شدند. آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین در آن بازی، پس از مشاجره با داور، رودولف کریتلین از آلمان، در دقیقهٔ ۳۵ از زمین بازی اخراج شد. طبق گفته‌های بازیکن آرژانتینی، او فقط درخواست مترجم کرده بود چون او آلمانی بلد نبود و داور هم اسپانیایی صحبت نمی‌کرد. به گفته کریتلین، با وجود این که به زبان مشترکی صحبت نمی‌کردند، طرز نگاه راتین برای درک حرفش کافی بود. این بازیکن با اعتقاد به این که داور آلمانی به شکل مغرضانه قضاوت می‌کند، حاضر به ترک زمین بازی نشد و به مدت ده دقیقه در اعتراض و توهین به او، باعث توقف بازی شد. این باعث شد که مربی انگلیسی، آلف رمزی، آرژانتینی‌ها را همچو «حیوانات» توصیف کند، لفظی که از نظر آمریکایی‌های جنوبی نژادپرستانه قلمداد می‌شد.
جنگ فالکلند یا مالویناس
جنگ فالکلند (که در اسپانیایی به آن مالویناس می‌گویند) یک درگیری نظامی بین آرژانتین و انگلیس بود که بر سر مالکیت جزایر فالکلند، جورجیا جنوبی و ساندویچ جنوبی رخ داد. جنگ از ۲ آوریل ۱۹۸۲ آغاز شد، زمانی که نیروهای ارتش آرژانتین به جزایر فالکلند اعزام شدند و به قصد ادعای حاکمیت، آن را اشغال کردند و بعد از ۷۴ روز با نتیجهٔ تسلیم آرژانتین در جنگ، در ۱۴ ژوئن نبرد پایان یافت. درگیری منجر به جان باختن ۶۴۹ سرباز آرژانتینی، ۲۵۵ سرباز انگلیسی و ۳ غیرنظامی شد و روابط دیپلماتیک دو کشور را به مدت هشت سال قطع کرد؛ تا آن که در سال ۱۹۹۰ دوباره ارتباط برقرار کردند. هرچند هیچ‌یک از آن‌ها با پیمان مادرید از ادعای حاکمیت جزایر دست نکشیدند.
وارطان وارطانیان (سیاستمدار)
وارطان ناهاپتی وارطانیان (Վարդան Նահապետի Վարդանյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۷ تا تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲ در دولت اول سرژ سارگسیان و دولت تیگران سارگسیان سمت وزیر توسعه شهری ارمنستان را برعهده داشت. وارطانیان نماینده دوره هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان می‌باشد.
زندگی‌نامه
در ۲۹ نوامبر ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد. وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی شده‌است.
بازی آرژانتین و انگلستان
آرژانتین
آرژانتین در مسابقات راهیابی به جام جهانی، پس از اول شدن در گروه خود در آمریکای جنوبی، با تساوی ۲ بر ۲ مقابل تیم پرو، چند دقیقه قبل از پایان بازی، راهی مرحلهٔ گروهی جام جهانی شده بود. بازی تیم ملی مورد انتقاد شدید مطبوعات، عمدتاً روزنامه کلارین، قرار گرفت و این انتقادها در اثر درگیری مربی تیم، کارلوس بیلاردو با سزار لوئیس منوتی بود، که از سال ۱۹۸۳ مسئولیت هدایت فنی تیم ملی را بر عهده داشت.
در طول بازی‌های قبل از جام جهانی، بازی تیم بهبود نیافته بود و در اردوی تمرینی در اروپا، آن‌ها مقابل فرانسه ۲ بر ۰ شکست خوردند و در پیروزی‌های خفیفی برابر ناپلی ۲ بر ۱ و گراس هاشپرز ۱ بر ۰ بردند؛ لذا فشار رسانه‌ها باقی بود. فشارهایی برای حذف بیلاردو از جاهای دیگر به غیر از روزنامه‌ها نیز وجود داشت: رودولفو آوریلی، وزیر ورزش، به درخواست رئیس‌جمهور رائول آلفونسین ، انتقاد عمومی از بازی تیم ملی را مطرح کرد. چندین روزنامه‌نگار و دیگو مارادونا و همچنین بالاترین مقام اتحادیه فوتبال آرژانتین، خولیو گروندونا، از بیلاردو حمایت کردند. منوتی پس از سخنان آوریلی گفت:
این تیم در ۲۴ آوریل بوینس آیرس را ترک کرد و پس از باخت ۱–۰ بازی دوستانه مقابل نروژ و پیروزی ۷–۲ برابر اسرائیل، در ۵ مه وارد مکزیکوسیتی شد؛ یعنی بیست و شش روز قبل از شروع جام آن‌ها در مکزیک بودند تا به ارتفاع و گرمای آنجا عادت کنند. آن‌ها فقط یک بار در این مدت شهر را ترک کردند تا ۱۵ می در دیداری دوستانه در باررانکیلا مقابل اتلتیکو جونیور بازی کنند، مسابقهٔ دوستانه‌ای که بدون گل پایان یافت و بلافاصله تیم به مکزیکو سیتی بازگشت.
آرژانتین اردوی خود را در ورزشگاه کلوب آمریکا، که چند دقیقه با استادیوم آزتکا، در کوآپا که در جنوب‌شرقی مکزیکو سیتی بود، بر پا کرد. آماده‌سازی از ماه‌ها قبل آغاز شده بود، در ژانویه چهارده بازیکن که در لیگ آرژانتین بازی می‌کردند، به قصد سازگاری با ارتفاع مکزیک، به شهرستان تیلکارا در شمال آرژانتین سفر کردند. در هفته‌های منتهی به مسابقات آن‌ها برخی از بازی‌های دوستانه مقابل تیم‌های باشگاهی به پیروزی رسیدند: در مصاف با کلوب آمریکا ۳–۲، با آتلانته ۳–۰ و با نزا ۳–۱. تمرینات پیش از بازی اول سفت و سخت بود، تا آن که مربی تصمیم گرفت تمارین آمادگی جسمانی بیشتری انجام ندهد:
در اولین حضور در مرحله گروهی، روز ۲ ژوئن آرژانتین مقابل کره جنوبی ۳–۱ بازی را بُرد. دو گل این بازی را خورخه والدانو و یک گل رااسکار روگری به ثمر رساندند. سه روز بعد، برابر نمایندهٔ ایتالیا با نتیجهٔ ۱–۱ و گل مارادونا به تساوی رسیدند، و پس از آن که در ۱۰ ژوئن، توانستند تیم بلغارستان را با گل‌ها والدانو و خورخه بوروچاگا، ۲–۰ ببرند، به عنوان تیم اول گروه یک راهی مرحله یک‌هشتم شدند. در مرحله یک‌هشتم نهایی آن‌ها روز ۱۶ ژوئن مقابل اروگوئه قرار گرفتند و با گل پدرو پاسکولی ۱–۰ این تیم را نیز شکست دادند.
انگلیس
تیم انگلیس بازی‌های مقدماتی جام را با اول شدن در گروه سوم مسابقات اروپا به پایان رساند و در این وهله بدون شکست بود. در ردهٔ دوم این گروه ایرلند شمالی قرار داشت که آن تیم هم به جام جهانی راه یافت. در ابتدای سال ۱۹۸۶ انگلیس چندین بازی دوستانه با نتایج بسیار خوب انجام دادند: پیروزی ۴–۰ مقابل مصر، ۲–۱ برابر اسرائیل و ۱–۰ مقابل اتحاد جماهیر شوروی، که بین ماه‌های ژانویه و آوریل بازی شدند.
اردو برای جام مکزیک توسط مربی، بابی رابسون، برنامه‌ریزی شده بود. در ماه مه این اردو شروع شد و تیم به کلرادو اسپرینگز در ایالات متحده اعزام شد تا در آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده به ارتفاع عادت کند. هجده بازیکن به آنجا سفر کردند و بعداً چهار بازیکن اورتون، که قرار بود در فینال جام حذفی بازی کنند، به آن‌ها ملحق شدند: گری استیونز، گری لینکر، پیتر رید و ترور استیون.
تیم مستقیماً از ونکوور به مونتری سفر کرد، شهری که در آنجا آماده‌سازی خود را به پایان می‌رساند و مرحله گروهی را بازی می‌کرد. بازی دوستانه برابر مونتری در ۲۸ مه، با پیروزی ۴–۱ به پایان رسید. پس از آن رابسون بهبود یافت و فیفا تأیید کرد لینکر با مچ دست آسیب‌دیده قادر به بازی است و انگلیس آماده آغاز بازی‌های خود در جام جهانی بود.
اولین بازی ۳ ژوئن برابر پرتغال، در استادیوم تکنولوژیکو بود. با وجود نتایج خوب انگلیس تا آن زمان، این مسابقه با شکست یک بر صفرشان به پایان رسید. بازیکنان تیم در سازگاری با دمای بالا مشکل داشتند و مجبور شدند از مخازن اکسیژن استفاده کنند. مسابقه دوم، مقابل مراکش، نه تنها با نتیجهٔ تساوی بدون گل خاتمه یافت، بلکه با اخراج ری ویلکینز و آسیب‌دیدگی مجدد برایان رابسون، که از ناحیه شانه بود، کار را سخت‌تر کرد. تیم با انتقاد از سوی مطبوعات روبرو شد و برای صعود به مرحله بعدی، نیاز حتمی به پیروزی در بازی با لهستان در مونتری داشت. در همان نیمهٔ اول، انگلیس به لطف سه گل لینکر توانست مقام دوم گروه را کسب کند و راهی مرحله یک‌هشتم نهایی شود.
در مرحلهٔ حذفی تیم به مکزیکوسیتی سفر کرد؛ زیرا بازی بعدی برابر پاراگوئه در استادیوم آزتکا برگزار می‌شد. اتحادیه فوتبال انگلیس هتلی را در منطقه‌ای پر سر و صدا از شهر انتخاب کرده‌بود که اجازه خوابیدن به بازیکنان نمی‌داد، بنابرین در نهایت آن‌ها هتل را تغییر داده و در هتل تیم ایتالیا اقامت یافتند. علی‌رغم مشکلات قبلی، این مسابقه دشوار نبود: دو گل از لینکر و یک گل از پیتر بیردزلی پیروزی ۳ بر ۰ را به ثبت رساند و تیم را به جایگاه در بین هشت تیم برتر مسابقات سوق داد.
پیراهن جدید آرژانتین
مربی تیم آرژانتین به شرکت لو کوک اسپورتیف، تولیدکنندهٔ رسمی لباس تیم از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹، یک پیراهن سبک‌تر را سفارش داده بود که در دمایی که تیم باید بازی می‌کرد، کارایی بهتری داشته باشد. این شرکت درخواست را پذیرفت و آن‌ها با استفاده از فناوری Air-Tech، که علاوه بر کاهش وزن باعث تنفس آسان‌تر می‌شد، پیراهن‌های مخصوص را دوختند. آرژانتین در بازی با اروگوئه از پیراهن آبی‌رنگ جایگزین، ساخته شده از پنبه، استفاده کرد که در طول بازی برای بازیکنان ناراحت‌کننده بود.
آرژانتین مجبور بود دوباره با پیراهن آبی بازی کند؛ زیرا لباس اول انگلیس سفید بود و قرعه‌کشی مشخص کرد انگلیس باید لباس اولش را تن کند. همچنین شرکت پوشاک از تولید لباس جایگزین برای تیم آرژانتین امتناع کرد. بیلاردو تصمیم به تهیهٔ لباس‌هایی با همان فناوری، در همین مدت کوتاه، گرفت. وی با کمک کادر مربی‌گری و دروازه‌بان سوم تیم، هکتور میگوئل زلادا، تی‌شرت‌های آبی لو کوک اسپورتیفو با یقهٔ هفتی را در فروشگاهی پیدا کرد. طبق برخی منابع، بیلاردو بین دو پیراهن متفاوت یکی را برگزید، در حالی که به گفته دیگر منابع تنها یک مورد وجود داشت. این لباس‌ها را با یک پارچه خاکستری که معمولاً برای شماره‌های باشگاه آمریکا استفاده می‌شود، شماره‌گذاری کردند و نشان فدراسیون فوتبال آرژانتین نیز روی لباس متفاوت بود، زیرا یک طرح جدید مشابه طرح پیشین را روی آن دوختند.
هولیگان‌ها و بارراس براواس
خشونت تماشاگران در استادیوم‌های هر دو کشور شهره بود؛ «هولیگان» ها در انگلیس و «بارراس براواس» در آرژانتین. در سال ۱۹۸۶، مرگ و میر ناشی از درگیری بین بارراس براواس همچنان افزایش می‌یافت و برخی از مسابقات لیگ دسته اول آرژانتین قبل از جام جهانی با حوادثی پایان یافتند. در مورد هولیگان‌ها، کمی بیشتر از یک سال قبل، فاجعه هیسل رخ داده بود که منجر به مرگ ۳۹ نفر شد و باعث شد تا یوفا باشگاه‌های انگلیسی را از شرکت در مسابقات اروپایی به مدت ۵ سال منع کند. در مونتری، شهری که انگلیس تمام دیدارهای مرحله گروهی خود را در آن برگزار کرد، در داخل و خارج از ورزشگاه اتفاقاتی رخ داد که منجر به دستگیری تعداد زیادی از هولیگان‌ها توسط پلیس مکزیک شد.
برخلاف هولیگان‌ها، بارراس براواس جنبش‌هایی سازمان یافته هستند که مورد تأیید رهبران باشگاه‌های فوتبال، مربیان و بازیکنان تیم‌ها هستند. در آن سال، اعضای بارراس براواس باشگاه‌های مختلف، و عمدتاً از بوکاجونیورز، به این مسابقات آمدند و در بازی با اروگوئه درگیری تماشاچیان حوادثی در پی داشت. علاوه بر دعوا، آن‌ها همچنین بازیکنان را برای گرفتن پول تحت فشار قرار دادند:
در طول بازی چندین حادثه بین هولیگان‌های انگلیسی و بارراس براواس آرژانتینی رخ داد که مهم‌ترین‌شان در دقایق ابتدایی نیمه دوم بازی بود. اما جدی‌ترین واقعه بعد از مسابقه، در خیابان‌های شهر اتفاق افتاد و با مجروحیت تعدادی، و دستگیری ۶۸ نفر به پایان رسید.
فالکلند/مالویناس
مقامات هر دو کشور سعی کرده بودند مانع از گسترش مسائل دیپلماتیک میان آرژانتین و انگلستان به این بازی شوند. قبل از بازی وزیر ورزش با بازیکنان انگلیسی ملاقات کرد تا به آن‌ها توصیه کند اظهارات سیاسی نکنند. اگرچه دولت آرژانتین در سال ۱۹۸۴ وقتی ایندپندنته در جام بین قاره‌ای با لیورپول روبرو شد، به تحقق این مسابقه اعتراض داشت، اما این بار تصمیم گرفت که مداخله نکند. با این حال، گروه‌های سیاسی این کشور انواع مختلفی از اقدامات را خواستار شدند: یک دقیقه سکوت قبل از شروع بازی به احترام شهیدان آرژانتین، کشیدن یک نقاشی از جزایر مالویناس روی پیراهن تیم و حتی حاضر نشدن در ادامهٔ مسابقات.
مسابقه
مرحله یک‌چهارم نهایی در ۲۲ ژوئن برابر ۱۱۴۵۸۰ نفر تماشاگر حاضر در ورزشگاه آزتکا برگزار شد. زمین بازی در این روز، در شرایط نامناسبی به سر می‌برد. داور انتخاب شده برای این مسابقه علی بن ناصر از کشور تونس بود و کمک‌های او، بوگدان دوتچف از بلغارستان و برنی اولوا از کاستاریکا بودند.
بازی ظهر آغاز شد، بنابران مشکل جسمی بازیکنان در ارتفاع ۲۲۵۰ متری به دمای بالای تابستان مکزیک افزون شد. در طول جام جهانی، مسابقات در هنگام ظهر یا اوایل بعد از ظهر انجام می‌شد، این تصمیم صرفاً به دلایل تجاری بود زیرا بهترین زمان پخش مسابقات در کشورهای اروپایی همین ساعات بود. در طول مسابقات مارادونا و والدانو علناً علیه این تصمیم صحبت کردند:
رابسون همچنین تاکتیک تیم را حفظ کرد و برای هیچ بازیکن آرژانتینی، حتی مارادونا، کسی را مارک (نشان) نکرد:
در دفاع خوزه لوئیس براون به عنوان مدافع جلو زن و اسکار روجری و خوزه کوسیفو در دو بال کناری دفاع حضور داشتند. خط هافبک متشکل از سرخیو باتیستا در مرکز زمین، ریکاردو گیوستی و انریکه در سمت راست و خولیو اولارتیکوئچیا و خورخه بوروچاگا در سمت چپ بود. گیوستی و اولارتیکوئچیا عملکرد دفاعی بیشتری داشتند، در حالی که انریکه و بوروهاگا از خصلت هجومی بیشتری برخوردار بودند و به عنوان پشتیبان حمله عمل می‌کردند. خورخه والدانو به عنوان یک هدف در محوطهٔ جریمه و دیگو مارادونا کمی عقب‌تر از او بازی می‌کردند.
نیمه اول بازی
این بازی توسط انگلیس از میانه زمین و با پاس از بردسلی به لینکر آغاز شد. در دقایق ابتدایی هیچ اتفاق خاصی رخ نداد، تا این که در دقیقه ۹ مارادونا به سمت دروازهٔ حریف حرکت کرد و توسط فنویک متوقف شد و اولین کارت زرد بازی نصیب فنویک شد. مارادونا ضربه ایستگاهی را شوت کرد و پس از برخورد توپ به دیوار دفاعی، شیلتون آن را به کرنر فرستاد.
در دقیقه ۱۲ اولین حملهٔ انگلیس آغاز شد که پومپیدو در تلاش برای سانتر یک پاس بلند به هاجس، لیز خورد و به بردسلی فرصت گلزنی داد، اما او توپ را به بیرون فرستاد. باقی نیمه اول چیز خاصی، مگر یک ضربهٔ آزاد دیگر مارادونا، در برنداشت.
دست خدا
دقایق ابتدایی نیمه دوم با مالکیت بیشتر آرژانتین آغاز شد و در دقیقه ۶ نتیجه گرفت؛ اولارتیکوئچیا از سمت چپ شوت کرد و به مارادونا پاس داد، وی با دریبل هادل و رید، توپ را به والدانو رساند که با فنویک رو در رو بود. والدانو نتوانست پاس را کنترل کند و هاج سعی کرد یک پاس رو به عقب به شیلتون بدهد، ولی او متوجه نشد که مارادونا به داخل محوطهٔ جریمه دویده. مارادونا با پیش‌بینی حرکت دروازه‌بان، پیش از این که او بتواند توپ را دور کند، با دست چپ توپ را سمت دروازه زد.
با این حال، چندین سال طول کشید تا مارادونا علناً تصدیق کند که این گل را با دست زده‌است، در حالی که در مصاحبهٔ بعد از بازی گل زدن با دستش را انکار کرد و در جمله‌ای معروف گفت:
گل قرن
تنها ۴ دقیق پس از گل نخست، در دقیقهٔ ۵۵ بود که کوچیفیو با خنثی کردن حملهٔ انگلیس، توپ را ربود و به انریکه پاس داد. انریکه هم پس از جا گذاشتن بیردزلی، آن را به مارادونا سپرد. کاپیتان آرژانتین با چرخیدن، هم مهاجم و هم رید، که راهش را سد می‌کردند، پشت سر گذاشت.
او سپس به سرعت سمت قوس محوطهٔ جریمهٔ انگلیس دوید و در راه از دست بوچر فرار کرد.
او قبل از این که سرانجام وارد محوطهٔ جریمه شود، فنویک را هم دریبل کرد.
این گل در نظرسنجی انجام شده توسط فیفا که بیش از ۳۴۰ هزار رای در آن شرکت کردند، به عنوان بهترین گل جام‌های جهانی انتخاب شد و به عنوان «گل قرن» شناخته می‌شود. گزارش این گل توسط روزنامه‌نگار اروگوئه‌ای، ویکتور هوگو مورالس، در رادیو آرژانتین به صدایی خاطره‌انگیز بدل شده‌است:
اصطلاح «بادبادک کیهانی» در اشاره به انتقاداتی بود که روزنامه‌های حامی منوتی علیه مارادونا و دیگر بازیکنان پشتیبان بیلاردو استفاده می‌کردند و از حرف منوتی، که مارادونا و مورالس را بادبادک‌های پشت‌سر بیلاردو خطاب کرده‌بود، ناشی می‌شد. در اینجا گزارشکر از این اصطلاح برای ستایش مارادونا استفاده کرد:
تلاش‌های انگلیس
پس از گل دوم انگلیس مالکیت بیشتری در اختیار داشت و در دقیقهٔ ۶۰ باتیستا اولین و تنها کارت زرد آرژانتین را دریافت کرد. چهار دقیقه بعد رابسون برای هجومی‌تر شدن تیمش، اولین تغییر را ایجاد کرد: رید، از خط هافبک، زمین را ترک کرد و کریس وادل، شماره ۱۱ که یک مهاجم بود، وارد میدان شد. اگرچه آرژانتین با شدت دقایق قبل حمله نکرد، اما دفاع انگلیس همچنان با مارادونا مشکل داشت و فنویک این بار با آرنج به او ضربه زد و مجبور شد برای دقایقی از زمین خارج شود.
در دقیقه ۶۸ نیمه دوم و در یکی از خطرناک‌ترین موقعیت‌های انگلیس، هادل یک ضربه آزاد زد که پومپیدو به کرنر فرستاد. در این تلاش دروازه‌بان از ناحیه دست آسیب دید و چند دقیقه صرف حضور پزشکان کمک شود.
در دقیقه ۷۴ رابسون تغییر دوم و نهایی خود را هم انجام داد و بارنز، با شماره ۱۹، را جایگزین استیون کرد تا با بازیکن سریع‌تری بتواند مارک گیوستی را مارک کند.
فشار تاکتیکی و تغییرات ایجاد شده توسط رابسون در دقیقهٔ ۸۱ نتیجه داد، زمانی که بارنز از انریکه و گیوستی عبور کرد و یک سانتر به محوطهٔ جریمه ارسال کرد که لینکر با ضربه سر آن را به گل تبدیل کرد.
پس از گل انگلیس، مارادونا دوباره در بازی ظاهر شد و تاپیا را برای آخرین موقعیت آرژانتین، صاحب توپ کرد ولی شوت به تیر دروازه برخورد کرد. انگلیس به فشار خود ادامه می‌داد و سه دقیقه مانده به پایان، بارنز بار دیگر انریکه را جا گذاشت و پاسی را ارسال کرد که توسط اولارتیکوئچیا دفع شد تا لینکر نتواند مسابقه را مساوی کند. با وجود نفوذ بارنز از جناح راست، بیلاردو از تعویض و آوردن یک دفاع راست به زمین بازی خودداری کرد:
پس از ۴۵ دقیقه و ۵۷ ثانیه بازی در نیمه دوم، داور مسابقه را به پایان رساند و آرژانتین با برتری ۲–۱ به نیمه نهایی راه یافت.
پیامدها
پس از بازی، سه بازیکن از هر تیم برای کنترل دوپینگ فرا خوانده شدند. کسانی که انتخاب شدند، در انگلیس، استیونز، بوچر و سانسوم بودند؛ و در آرژانتین انریکه، براون و مارادونا.
آرژانتین به نیمه‌نهایی راه یافت و در ۲۵ ژوئن در ورزشگاه آزتکا مقابل بلژیکی که اسپانیا را در ضربات پنالتی شکست داده بود، روبرو شد و با دو گل مارادونا ۲–۰ پیروز شد. این تیم چهار روز بعد فینال را مقابل آلمان غربی بازی کرد و پس از پیروزی ۳–۲، با گل‌های براون، والدانو و بوروچاگا، قهرمان شد. در نظرسنجی انجام شده در سال ۲۰۰۲، گل دوم بهترین گل تاریخ جام جهانی انتخاب شد. در مورد گل اول، تیم ملی انگلیس احساس کرد که فریب خورده‌اند:
علی‌رغم جنجال‌برانگیز بودن گل نخست مارادونا، نبوغ و درخشش وی در به ثمر رساندن گل دومش مورد تقدیر قرار گرفت. مخاطبان بریتانیایی کانال چهارم، در یک نظرسنجی تلویزیونی در سال ۲۰۰۲، این گل را ششمین رخداد ورزشی بزرگ در ارتباط با کشورشان دانستند. بیرون ورزشگاه آزتکای مکزیک هم مجسمه‌ای در یادبود این گل نصب شده‌است.
مارادونا در اشاره به ارتباط این بازی با جنگ فالکلند، در خودزندگی‌نامه‌اش نوشت: «گویا ما یک کشور را شکست دادیم؛ نه فقط یک تیم فوتبال… اگرچه ما قبل از بازی گفته بودیم که فوتبال هیچ ارتباطی با جنگ جزایر فالکلند ندارد. اما می‌دانستیم که آن‌ها پسران آرژانتینی زیادی را در آنجا کشته‌اند، آن بچه‌ها را مثل پرندگان کوچک کشتند؛ و این یک انتقام بود.» روبرتو پرفومو، بازیکن اسبق تیم ملی آرژانتین، هم در این رابطه می‌گوید: «در سال ۱۹۸۶، پیروزی در آن بازی برابر انگلیس برایمان کافی بود. فتح جام جهانی برای ما امری فرعی بود. شکست واقعی انگلیس هدف واقعی ما بود.»
هم‌آوردی فوتبالی بین دو کشور ادامه یافت و آن‌ها در قالب مسابقات جام جهانی دو بار دیگر هم مقابل یکدیگر قرار گرفتند. اولین مسابقه در مرحلهٔ حذفی جام جهانی ۱۹۹۸ بود که در آن آرژانتین پس از تساوی ۲ بر ۲ در وقت اصلی، در ضربات پنالتی برنده شد و به مرحله یک‌چهارم نهایی رفت. دومین بار در مرحلهٔ گروهی جام جهانی ۲۰۰۲ دو تیم رو در رو شدند که انگلیس با گل پنالتی دیوید بکام ۱–۰ پیروز شد.
در ۱۷ اوت ۲۰۱۵ مارادونا به دیدار علی بن ناصر، داور تونسی آن بازی، رفت و ضمن امضا و تقدیم یکی از لباس‌هایش به او، وی را «دوست ابدی» خودش نامید.
جین بکسترسر
جین بکسترسر (Jeanne Baxtresser؛ زادهٔ ۲ اوت ۱۹۴۷) یک موسیقی‌دان، نوازندهٔ فلوت و مربی موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی نوازندهٔ اصلی ساز فلوت در فیلارمونیک نیویورک است و در سال ۲۰۰۶ میلادی، جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری را از انجمن ملی فلوت آمریکا دریافت داشت.
پاوریتو
پاوریتو (به اسپانیایی: Paurito) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است. پاوریتو ۲٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هربرت براون (بازیکن فوتبال)
هربرت براون (Herbert Brown؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارلینگتون اشاره کرد.
هربرت باد
هربرت باد (Herbert Budd؛ ۲۶ فوریه ۱۹۰۴ – 1979) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
هربرت اشفورد
هربرت اشفورد (Herbert Ashford; February 18, 1896 – سپتامبر ۱۹۷۸ (aged 82) ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
بریژیت توتشنیگ
بریژیت توتشنیگ (Brigitte Totschnig؛ زادهٔ 30 august 1954) ورزشکار اسکی آلپاین اهل اتریش است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
هربرت بردلی
هربرت بردلی (Herbert Bradley; (۱۸۸۸ – ۲۱ ژوئن ۱۹۱۸) بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بری اشاره کرد.
داگ یانگ
داگ یانگ (Doug Young؛ زادهٔ December 21, 1919) یک صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
کیکو وادا
کیکو وادا (Kikuo Wada؛ زادهٔ March 1, 1951) کشتی‌گیر اهل ژاپن بود.
کامپانرو
کامپانرو (به اسپانیایی: Campanero) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان آندرس ایبانز واقع شده‌است. کامپانرو ۳٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد و ۳۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلا ویستا، بولیوی
بلا ویستا (به اسپانیایی: Bella Vista) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان ایتنز واقع شده‌است. بلا ویستا ۱۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کارل-هاینس هلبینگ
کارل-هاینس هلبینگ (Karl-Heinz Helbing؛ زادهٔ March 7, 1957) کشتی‌گیر اهل آلمان است.
گاگیک مارتیروسیان (سیاستمدار)
گاگیک همایاکی مارتیروسیان (Գագիկ Հմայակի Մարտիրոսյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، و اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۳ در دولت سمت وزارت شهرسازی ارمنستان و از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۸ در دولت‌های هراند باگراتیان، آرمن سارگسیان و روبرت کوچاریان سمت وزارت انرژی ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه
در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۵۱ در گتامچ، استان کوتایک به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
بریتانی فلان
بریتانی فلان (Brittany Phelan؛ زادهٔ September 24, 1991) اسکی‌باز آلپاین اهل کانادا است.
منابع
Brittany Phelan
هربرت بروکس
هربرت بروکس (Herbert Brooks؛ زادهٔ 1 July 1858 ) ورزشکار فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال British Isles بازی کرده‌است.
یاگورو
یاگورو (به اسپانیایی: Yaguarú) یک منطقهٔ مسکونی در بولیوی است که در استان گوآرایوس واقع شده‌است.
کیریل پتروف
کیریل پتروف (Кирил Петков؛ June 8, 1933 – January 22, 2019) کشتی‌گیر اهل بلغارستان بود.
پائولا رابینسون
پائولا رابینسون (Paula Robison؛ زادهٔ June 8, 1941) یک نوازندهٔ فلوت، موسیقی‌دان و مربی موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی یکی از بزرگترین نوازندگان فلوت در میان هم‌نسلان خود محسوب می‌شود.
رومئو جولهاکیان
رومئو سورنی جولهاکیان (Ռոմեո Սուրենի Ջուլհակյան؛ زادهٔ - درگذشته 1931:12:31, April 24, 2005) یک معمار، کنشگر و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ در دولت سمت رئیس بخش معماری و شهرسازی ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه
در ۳۱ دسامبر ۱۹۳۱ در روستای آرماویر، استان آرماویر به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان شد. . جولهاکیان در ۲۴ آوریل ۲۰۰۵ در ایروان در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
رد کافی
رد کافی (Red Coffey؛ April 24, 1923 – 1923:4:24, August 1, 1988) یک صداپیشه و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کنت-اوله یوهانسون
کنت-اوله یوهانسون (Kent-Olle Johansson؛ زادهٔ November 18, 1960) کشتی‌گیر اهل سوئد است.
بروکس ماچک
بروکس ماچک (Brooks Macek؛ زادهٔ May 15, 1992) بازیکن هاکی روی یخ اهل آلمان است.
پیوند به بیرون
Brooks Macek
هربرت بریرلی
هربرت بریرلی (Herbert Brierley؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنلی اشاره کرد.
کرالی بیمبالوف
کرالی بیمبالوف (Крали Бимбалов؛ November 1, 1934 – undefined 0, 1988) کشتی‌گیر اهل بلغارستان بود.
ترینلاین
ترینلاین (Trainline) شرکت گردشگری بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
بروس تسکر
بروس تسکر (Bruce Tasker؛ زادهٔ September 2, 1987) ورزشکار بابسلد اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
لی هو-پیونگ
لی هو-پیونگ (Li Ho-pyong؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل کره شمالی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره وزن ۵۷ کیلوگرم آزاد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ اشاره کرد.
هربرت برومفیلد
هربرت برومفیلد (Herbert Broomfield; December 11, 1878 – undefined 0, 1942) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد اشاره کرد.
فلیکس پیرومیان
فلیکس آشوتی پیرومیان (Ֆելիքս Աշոտի Փիրումյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۳ تا تاریخ ۱۹۹۵ در دولت‌های دولت هراند باگراتیان، دولت آرمن سارگسیان و دولت روبرت کوچاریان سمت وزیر شهرسازی ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه
در ۲۷ اوت ۱۹۵۴ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. .
کالب فاکسی
کالب فاکسی (Caleb Flaxey؛ زادهٔ August 30, 1983) گلف‌باز، و ورزشکار کرلینگ و از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ اهل کانادا است.
جولی بنت
جولی بنت (Julie Bennett) (زاده ۲۴ ژانویه ۱۹۳۲ – درگذشته ۳۱ مارس ۲۰۲۰) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
جولی بنت در ۳۱ مارس ۲۰۲۰ بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
PLA2G6
فسفولیپاز ای۲ غیر وابسته به کلسیم با وزن مولکولی ۸۵ کیلو دالتون (85 kDa calcium-independent phospholipase A2) یا فسفولیپاز ای۲ گروه ۶ یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «PLA2G6» واقع بر کروموزوم ۲۲ کدگذاری می‌شود.
عملکرد
این آنزیم در تنظیم سطح فسفاتیدیل کولین در پوستهٔ سلول نقش دارد. این آنزیم همچنین در آسیلاسیون کاردیولیپین مؤثر است و وجودش برای تعیین جهت حرکت و سرعت کموتاکسی مونوسیت‌ها ضروری است.
اهمیت بالینی
جهش در ژن سازندهٔ این آنزیم در بروز بیماری‌های زیر نقش دارد:
بابی جاسوس
بابی جاسوس یا کارآگاه بابی فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی سمر شیخ است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویدیا بالان، علی فضل، آرجان باجوا، سوپریا پاتاک، تانوی عظمی، زارینا وهاب، راجندرا گوپتا ، کیران کومار ایفای نقش کرده‌اند.
دومینین ترنسمیشن
دومینین ترنسمیشن (Dominion Transmission) یک خط لوله انتقال گاز طبیعی است که گاز را از ترمینال دومینین کوو پوینت ال‌ان‌جی در مریلند و همچنین از اوهایو و ویرجینیا به میدان‌های ذخیره‌سازی گاز طبیعی در پنسیلوانیا، ویرجینیای غربی و نیو انگلند می‌آورد. این خط لوله متعلق به دومینیون ریسورسس است. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۲۲ است.
هربرت بلیک
هربرت بلیک (Herbert Blake؛ ۲۶ اوت ۱۸۹۴ – 1958) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بریستول سیتی، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، و باشگاه فوتبال کترینگ تاون اشاره کرد.
لودویگ اشوایکرت
لودویگ اشوایکرت (Ludwig Schweickert; April 26, 1915 – August 18, 1943) کشتی‌گیر اهل آلمان بود.
کاریان کلیبوکر
کاریان کلیبوکر (Carien Kleibeuker؛ زادهٔ March 12, 1978) اسکیت‌باز سرعت اهل پادشاهی هلند است.
کارل اریک آسپلوند
کارل اریک آسپلوند (Carl-Erik Asplund؛ زادهٔ 14 september 1923) اسکیت‌باز سرعت اهل سوئد است.
ماسا پرتیلا
ماسا پرتیلا (Masa Perttilä؛ January 21, 1896 – 1896:1:21, May 12, 1968) کشتی‌گیر اهل فنلاند بود.
نیکولای بلوف (کشتی‌گیر)
نیکولای بلوف (Николай Григорьевич Белов؛ November 23, 1919 – October 14, 1987) کشتی‌گیر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
بمب‌گذاری ۲۰۱۹ کلیسای جامع جولو
در صبح ۲۷ ژانویه ۲۰۱۹ دو بمب در کلیسای جامع کاتولیک رومی Our Lady of Mount Carmel در جولو، سولو در اندونزی منفجر شد بنا به گزارش فرماندهی غرب میندانائو در این حمله ۱۸ تن کشته و ۸۲ تن نیز زخمی شدند.
نخستین انفجار در حدود ۸:۴۵ صبح در زمان شروع مراسم نیایش و دومین انفجار در زمان حضور سربازان گردان ۳۵ سواره نظام در محدوده پارکینگ کلیسای جامع اتفاق افتاد.
تراستپایلوت
تراستپایلوت (Trustpilot) شرکت نرم‌افزار دانمارکی است، که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد.
خط لوله گاردین
خط لوله گاردین (Guardian Pipeline) یک خط لوله انتقال گاز طبیعی کوچک است که گاز را از شمال ایلینوی به ویسکانسین می‌آورد. این خط لوله متعلق به اونئوک و توسط آن اداره می‌شود. کد کمیسیون فدرال رگولاتوری انرژی آن ۱۸۴ است.
هربرت بینبریج
هربرت بینبریج (Herbert Bainbridge; October 29, 1862 – 1862:10:29, March 3, 1940) بازیکن کریکت، و بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
کارل گوران اوبرگ
کارل گوران اوبرگ (Carl-Göran Öberg؛ زادهٔ 24 december 1938) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
هربرت بیرچناف
هربرت بیرچناف (Herbert Birchenough; September 21, 1874 – 1874:9:21, February 28, 1942 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گلوسوپ نورث اند، باشگاه فوتبال نانت‌ویچ، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
آرا آرامیان
آرا هایکی آرامیان (Արա Հայկի Արամյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار، و اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۰۳ تا تاریخ ۲۰۰۴ در دولت سمت وزیر توسعه شهری ارمنستان را برعهده داشت. وی همچنین نماینده مجلس ملی جمهوری ارمنستان نیز بود.
زندگی‌نامه
در ۱۱ مارس ۱۹۵۶ در چارنتساوان، استان کوتایک به دنیا آمد.
محمدخان آراتسیلوف
محمدخان آراتسیلوف (Magomedkhan Aratsilov؛ زادهٔ May 7, 1951) کشتی‌گیر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
هری آرچ
هری آرچ (Harry Arch; November 29, 1894 – 1978) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون و باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
رحمت صوفیادی
رحمت صوفیادی (Rahmat Sofiadi؛ زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۶۵) کشتی‌گیر اهل بلغارستان بود.
هری آرمسترانگ (بازیکن فوتبال)
هری آرمسترانگ (Harry Armstrong؛ زادهٔ ۱۸۸۵) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی و باشگاه فوتبال وستهام یونایتد اشاره کرد.
کارل آبراهامسون
کارل آبراهامسون (Carl Abrahamsson; May 1, 1896 – 1896:5:1, December 25, 1948) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد بود.
یونایت استیودنتس
یونایت استیودنتس (Unite Students) شرکت املاک بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
تایسوت
تایسوت (Taisot) دره‌ای کوچک است که روستای بیلچار به عنوان محل اصلی آن، در مجاورت قله شش هزار بیلچار در ناحیه گلگت، در شمال شرقی شهر گلگت واقع شده‌است.
کاخ سلطنتی تورین
کاخ سلطنتی تورین (Palazzo Reale di Torino) یک کاخ تاریخی در شهر تورین، ایتالیا است که متعلق به دودمان ساوی بوده‌است. این کاخ که در سال ۱۶۴۵ میلادی ساخته شده در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
روگر تالروت (کشتی‌گیر)
روگر تالروت (Roger Tallroth؛ زادهٔ August 28, 1960) کشتی‌گیر اهل سوئد بود.
آرام هاروتیونیان
زندگی‌نامه
در ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۶۷ در یغوارد، استان کوتایک به دنیا آمد. وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان شده‌است.
کانگ یونگ-گیون
کانگ یونگ-گیون (Kang Yong-gyun؛ زادهٔ July 23, 1974) کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل کره شمالی است. او در دسته‌های ۴۸ و ۵۴ کیلوگرم کشتی فرنگی، ملی‌پوش کره شمالی در بازی‌های المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و ۲۰۰۰ سیدنی بود که در المپیک ۱۹۹۶ به مقام چهارم و در ۲۰۰۰ سیدنی مدال برنز را کسب کرد. او همچنین برندهٔ مدال نقرهٔ دو دورهٔ بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک و ۲۰۰۲ بوسان و قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در ۲۰۰۱ است.
نایب‌قهرمانی در مسابقات قهرمانی آسیا ۱۹۹۶ و کسب دو مدال طلای بازی‌های نظامی ۱۹۹۵ و ۱۹۹۹ از دیگر افتخارات یونگ-گیون است.
جبران (روان‌شناسی)
انواع جبران منفی
دو نوع جبران منفی وجود دارد:
یک مثال شناخته شده برای جبرانی بیش از حد و ناکارآمد، در بین افرادی دیده می‌شود که در یک بحران میانسالی به سر می‌برند. با نزدیک شدن به نیمه عمر، بسیاری از مردم برای استفاده از دفاع روانی خود، از جمله جبران دچار کمبود انرژی می‌شوند.
منشأ
مفهوم جبران را اولین بار آلفرد آدلر، بنیانگذار مکتب روانشناسی فردی، در ارتباط با احساس کهتری ارائه کرد. او در سال ۱۹۰۷ در کتاب خود با عنوان «مطالعه دربارهٔ ضعف عضوی و جبران فیزیکی آن» توضیح می‌دهد: اگر کسی احساس می‌کند که کهتر «ضعیف» است (معمولاً) سعی می‌کند آن را در جایی دیگر جبران کند. انگیزه آدلر برای بررسی این موضوع از تجربه شخصی خود او ناشی می‌شد. او در کودکی بسیار بیمار بود، و تا چهار سالگی به علت نرمی استخوان قادر به راه رفتن نشد. او سپس او درگیر ذات‌الریه و نیز یک مجموعه حوادث دیگر شد. او این ایده از جبران را به مبحث آموزش روانی نیز منتقل کرد.
تلویحات فرهنگی
بر اساس نظریهٔ جبران، مردم خودشیفته احساسات کمبود اعتماد به نفس خود را از راه‌هایی همچون صحبت کردن «پر طمطراق» و تماس با افراد «بسیار تحسین شده» خنثی می‌کنند. کودکان خودشیفته سعی می‌کنند حسادت و خشم خود را از طریق خیال‌پردازی دربارهٔ قدرت، زیبایی و ثروت جبران کنند. کریستوفر لاچ، مورخ و منتقد اجتماعی آمریکایی در کتاب "فرهنگ خودشیفتگی" (۱۹۷۹) نوشته‌است که جامعه آمریکای شمالی در دهه ۱۹۷۰جامعه‌ای خودشیفته بود. از دیدگاه او نشانه‌هایی همچون پرستش مصرف و ترس از وابستگی، پیری و مرگ و در پی آن شیفتگی شهرت نشان از جامعه‌ای خودشیفته دارد. مصرف‌گرایی به عنوان نشانه‌ای از جبران از سوی آلیسون جی پیو در کتاب «از مصرف تا حیرانی کودکی» نیز مطرح شده‌است.
تحریم ورزشی آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید
تحریم ورزشی آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید (Sporting boycott of South Africa during the apartheid era) در دوران آپارتاید، آفریقای جنوبی در زمینه‌های مختلف تحریم شد، منجمله در زمینه مسابقات ورزشی. این تحریمها بعضاً دو هدف را نشانه می‌رفتند: تبعیض در زمینه ورزش و پایان دادن به آپارتاید.
سازمان ملل
در سال ۱۹۸۰ سازمان ملل شروع به تدوین «فهرست دیدارهای ورزشی با آفریقای جنوبی» نمود. این فهرست شامل ورزشکاران و مقاماتی می‌شد که در مسابقات ورزشی در آفریقای جنوبی شرکت کرده‌اند و اساساً از روی گزارشهای رسانه‌ای مطبوعات آفریقای جنوبی تهیه شد. حضور در این فهرست موجب عواقب ناگوار برای ورزشکاران نمی‌شد اما نوعی فشار روحی روانی به‌شمار می‌آمد و برخی از سازمانهای ورزشی بر اساس این فهرست محدودیتهایی را به ورزشکاران اعمال می‌کردند. نام ورزشکاران در صورتی از این فهرست خط می‌خورد که آنها قبول کنند از بازگشت به آفریقای جنوبی و شرکت در مسابقات در دوران آپارتاید امتناع کنند. برآورد به عمل آمده نشان داد که این فهرست ابزار مؤثری بود.
در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۸۵، مجمع عمومی سازمان ملل کنوانسیون بین‌المللی علیه آپارتاید در ورزش را به تصویب رساند.
بازیهای المپیک
بعد از اینکه وزیر کشور آفریقای جنوبی اصرار کرد که تیمهای ورزشی این کشور از بکار گرفتن ورزشکاران سیاهپوست امتناع می‌کنند، کمیته بین‌المللی المپیک دعوت خود از این کشور را برای شرکت در بازیهای المپیک سال ۱۹۶۴ پس گرفت. در سال ۱۹۶۸ کمیته بین‌المللی المپیک بعد از اطمینان از حضور ورزشکاران سیاهپوست در تیم‌های آفریقای جنوبی، بازگشت این کشور به بازیها را مورد بررسی مجدد قرار داد، اما تهدید تحریم بازی‌ها توسط کشورهای آفریقایی مانع از تغییر نظرش در این رابطه شد. آفریقای جنوبی رسماً در سال ۱۹۷۰ از کمیته بین‌المللی المپیک اخراج شد.
در سال ۱۹۷۶ کشورهای آفریقایی خواهان ممنوعیت شرکت نیوزیلند در بازی‌های المپیک شدند چون این کشور در مسابقات ورزشی با آفریقای جنوبی شرکت کرده بود و تیم راگبی آن چند مسابقه در این کشور انجام داده بود. کمیته بین‌المللی المپیک با این درخواست مخالفت کرد که باعث تحریم بازی‌ها توسط کشورهای آفریقایی شد. این موضوع منجر به توافق «گلین ایگلز» بین کشورهای مشترک‌المنافع در سال ۱۹۷۷ شد.
در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۸۸ کمیته بین‌المللی المپیک بیانیه‌ای را علیه «آپارتاید در ورزش» به تصویب رساند که باعث انزوای کامل نظام آپارتاید در ورزش شد.
بازیهای کشورهای مشترک‌المنافع
بازیهای امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۳۴ که برگزاری آن از سال ۱۹۳۰ به عهده آفریقای جنوبی گذاشته شده بود، بعد از اینکه دولت این کشور اعلام کرد که از شرکت ورزشکاران رنگین‌پوست در آن جلوگیری خواهد کرد، در لندن برگزار شد. با اینحال آفریقای جنوبی در همه دوره‌های این بازی‌ها شرکت کرد تا سال ۱۹۶۱ که از کشورهای مشترک‌المنافع خارج شد. امتناع دولت مارگارت تاچر از به اجرا گذاشتن توافق «گلن ایگلز» توسط انگلستان باعث شد نیجریه بازیهای سال ۱۹۸۶ را تحریم کند و به دنبال آن ۳۲ کشور از ۵۹ کشور شرکت‌کننده نیز این بازیها را تحریم کردند.
دو و میدانی
فدراسیون بین‌المللی دو و میدانی در سال ۱۹۶۶ طرح مصوبه‌ای برای تحریم آفریقای جنوبی را رد کرد، ولی در سال ۱۹۷۰ آنرا به تصویب رساند. در ژانویه ۱۹۸۴ فدراسیون بین‌المللی دو و میدانی رکورد جهان زولا باد در دو ۵۰۰۰ متر را به دلیل عدم عضویت آفریقای جنوبی در این فدراسیون به رسمیت نشناخت.
شطرنج
در بازیهای المپیک شطرنج سال ۱۹۷۰ برخی از شطرنج‌بازان شرکت کننده نسبت به حضور آفریقای جنوبی در این بازی‌ها اعتراض کردند، برخی از بازی‌ها کنار کشیدند و تیم آلبانی نیز با امتناع از بازی با آفریقای جنوبی شکست را پذیرا شد. آفریقای جنوبی در حین بازی‌های المپیاد شطرنج سال ۱۹۷۴ از فدراسیون بین‌المللی شطرنج کنار گذاشته شد و در جریان بازی‌های المپیاد ۱۹۹۲ دوباره به عضویت این فدراسیون درآمد.
کریکت
کریکت از ابتدا در آفریقای جنوبی عجین بوده با تبعیض نژادی. در سال‌های ۱۸۹۰ بازیکن رنگین‌پوست کروم هندریکس از تیمهای باشگاهی و تیم ملی به همین دلیل کنار گذاشته شد؛ ولی تحریم آفریقای جنوبی بعد از واکنش این کشور در سال ۱۹۶۸ به حضور یک بازیکن رنگین‌پوست در تیم ملی انگلستان بنام بازیل اولیورا مطرح شد. سفر تیم انگلستان در سال ۱۹۷۰ به آفریقای جنوبی به همین دلیل لغو شد. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ تیمی بنام منتخب جهان در بازی‌های جهانی کریکت شرکت می‌کرد که چند بازیکن آفریقای جنوبی نیز در آن شرکت داشتند.
گلف
در سال ۱۹۷۹ دولت یونان که میزبان جام جهانی در این رشته در آتن بود از شرکت آفریقای جنوبی جلوگیری کرد. در سال ۱۹۸۰ آفریقای جنوبی در این بازی‌ها در بوگوتا شرکت کرد. چشم‌انداز شرکت آفریقای حنوبی در بازیهای سال ۱۹۸۱ در واترویل ایرلند موجب لغو این بازی‌ها شد و پس از آن آفریقای جنوبی دیگر تا سال ۱۹۹۲ که بعد از لغو قانون آپارتاید بود، در این بازیها شرکت نکرد.
با اینحال بازیکنان گلف آفریقای جنوبی به صورت انفرادی در مسابقاتی در اقصی نقاط جهان شرکت می‌کردند و بازیکنان خارجی نیز در مسابقاتی در آفریقای جنوبی شرکت می‌کردند. مسابقاتی که در آفریقای جنوبی برگزار می‌شد رسماً در رنکینگ رسمی باشگاه‌های جهان از سال ۱۹۸۶ که سال راه‌اندازی آن بود، محسوب می‌شد.
راگبی
آفریقای جنوبی در تمام دوران آپارتاید عضویت خود در فدراسیون بین‌المللی راگبی را حفظ نمود. پیمانی تحت عنوان نفرت از مسابقات تبعیض نژادی در سال ۱۹۶۹ در نیوزلند بدعت گذاشته شد تا مانع سفر تیم‌های راگبی به آفریقای جنوبی و تیم‌های این کشور به سایر نقاط جهان بشود. آخرین تیم خارجی که به آفریقای جنوبی سفر کرد نیوزلند در سال ۱۹۸۱ بود. این سفر بحث‌های زیادی را برانگیخت.
علیرغم اینکه پس از توافق «گلن ایگلز» این سفرها بسیار محدود شد، تیم‌های انگلستان و فرانسه در سال ۱۹۸۰، ایرلند در سال ۱۹۸۱ و انگلستان در سال ۱۹۸۴ سفرهایی را ترتیب دادند. در سال ۱۹۸۶ علی‌رغم اینکه سفر تیم ملی راگبی انگلستان به آفریقای جنوبی لغو شد، تیم آفریقای جنوبی در مسابقات ستاره‌ها در کاردیف لندن شرکت کرد. آفریقای جنوبی از شرکت در دو جام جهانی ما قبل لغو آپارتاید در سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۹۱ محروم شد.
فوتبال
عضویت آفریقای جنوبی در فیفا در سال ۱۹۶۳ به تعلیق درآمد. استنلی راس رئیس فدراسیون جهانی فوتبال اقدام به مذاکره برای بازگشت این کشور نمود. فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی پیشنهاد شرکت یک تیم ملی تماماً سفیدپوست در بازیهای ۱۹۶۶ و یک تیم سیاهپوست در بازیهای ۱۹۷۰ را ارائه کرد ولی این پیشنهاد مورد قبول واقع نشد.
پینگ‌پنگ
در نقطه مقابل فدراسیون پینگ‌پنگ رسمی آفریقای جنوبی، یک سازمان موازی براه افتاد که اجازه بازی به بازیکنان سیاهپوست می‌داد. در حالیکه این سازمان جواز شرکت در بازی‌های جهانی استکهلم سوئد در سال ۱۹۵۷ را دریافت کرده بود، دولت آفریقای جنوبی از اعطای پاسپورت به بازیکنان آن خودداری کرد.