cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
گلادیاتور
خاستگاه
کتاب‌های تاریخی به ندرت با هم در مورد خاستگاه گلادیاتورها هم عقیده‌اند. شواهد حاکی از آن است که این شیوه در مراسم مربوط به تشییع جنازه و عزاداری افراد رایج بوده و در طول جنگ‌های پونی، یعنی از سده ۳ (پیش از میلاد) و پس از آن، به سرعت در حال اجرا بوده‌است. رسمی که رفته‌رفته به شکل یکی از ویژگی اساسی در سیاست و زندگی اجتماعی مردمان روم درآمده‌است. محبوبیت این شیوه، در نهایت کار آن را بدانجا کشانیده که استفادهٔ از آن، به اندازه افراطی و با ولخرجی و هزینه بیشتر صورت می‌پذیرفت و حتی شکل نوعی بازی و تفریح و سرگرمی به نام بازی گلادیاتوریال به خود گرفته بود. این بازی اوج رواج خود را در فاصله میان سده‌های ۱ تا ۲ پیش از میلاد داشت، و نه تنها در اوضاع عادی، بلکه در طول بحران‌های اجتماعی و اقتصادی دولت روم، این رواج رو به کاهش نرفت. حتی پس از این که مسیحیت در سده ۴ (میلادی) به عنوان دین رسمی در روم مورد پذیرش قرار گرفت، این رسم منسوخ نشد و امپراتوران مسیحی همچنان حامی تفریحات اینچنینی بودند. بدین ترتیب این رسم، دست کم تا اواخر سده ۵ (میلادی)، رواج داشته‌است. این، تاریخی است که آخرین بازی گلادیاتوری شناخته شده در تاریخ، انجام شده‌است.
در اواخر سده ۱ (پیش از میلاد) نیکولاس دمشقی نوشت که این رسم در انگلستان پدید آمده‌است. یک نسل بعد، تیتوس لیویوس نوشت نخستین‌بار بازی گلادیاتورها در سال ۳۱۰ (پیش از میلاد) در منطقه کامپانیا (ناحیه‌ای در جنوب ایتالیای امروزی) در بزرگداشت پیروزی بر سامنیت (سامنیت‌ها) انجام گرفت.
سرگرمی
نخستین نشانه‌های گلادیاتورها به حدود سال ۲۶۴ (پیش از میلاد) بازمی‌گردد. در آن هنگام، ثروتمندان رومی برای مهم نشان دادن خود، مراسم خاک‌سپاری باشکوهی برای افراد بلندمرتبه برگزار می‌کردند. بخشی از این مراسم، نبرد خشونت‌آمیز و مرگبار جنگ‌آوران شمشیربه‌دستی بود که معمولاً در بازار چهارپایان برپا می‌شدند. برای نمونه، در سال ۲۱۶ (پیش از میلاد) مراسم یادبود قیصر روم Marcus Aemilius Lepidus توسط فرزندش، به مدت سه روز با حضور گلادیاتورها و با نمایشی خیره‌کننده‌تر از هرآنچه که پیش از آن انجام شده بود انجام شد. در سال ۲۰۶ (پیش از میلاد) سری بعدی مسابقات بزرگ توسط اسکیپیوی آفریقایی به یاد پدر و عمویش برگزار شد که در جنگ پونی کشته شده بودند. در سال ۶۵ (پیش از میلاد) ژولیوس سزار که تازه توسط سنا به عنوان قیصر برگزیده شده بود مسابقات بزرگی را در یادبود پدرش که ۲۰ سال پیش در گذشته بود برگزار کرد که در آن ۳۲۰ گلادیاتور تا سرحد مرگ با هم مبارزه کردند. در سال ۱۸۳ (میلادی) نیز به یاد بزرگداشت جمهوری روم مبارزات بزرگی به مدت ۳ شبانه روز با حضور ۱۲۰ گلادیاتور برگزار شد.
اوج
با پایان جمهوری و آغاز امپراتوری روم، محبوبیت گلادیاتورها آنقدر زیاد شد که پادشاهان تصمیم گرفتند نبردهای گلادیاتورها را سامان دهند و از آن برای سرگرمی انبوه مردم استفاده کنند. در نتیجه، گلادیاتورها حرفه‌ای‌تر شده و افرادی داوطلب این کار شدند؛ زیرا خوراک و سرپناه بدست می‌آوردند و اگر زنده می‌ماندند، مشهور می‌شدند. آنها حتی در مدرسه‌های ویژه، روش‌های استفاده از انواع اسلحه را می‌آموختند تا برای نبرد، آمادگی داشته باشند. در سال‌های پایانی جمهوری و در شرایط نابه سامان سیاسی و اجتماعی، بازی گلادیاتورها تبدیل به یک تجارت پر سود و منفعت شده بود. به‌طوری‌که همیشه یک حامی مالی برای برگزاری مسابقات وجود داشت و در جای‌جای جمهوری، شاهد برگزاری مسابقات روزمره برای گلادیاتورها بودند و سیل عظیمی از بردگان در نقاط مختلف جمهوری در حال تعلیم برای انجام مبارزه در آرنا بودند.
پایان
با گسترش مسیحیت در امپراطوری روم، محبوبیت گلادیاتورها کم شد. ولی هنوز این‌گونه مبارزات با شکوه تمام در روم و سرتاسر امپراتوری انجام می‌شد تا اینکه در سال ۳۱۵ امپراتور کنستانتین استفاده از کودکان در آرنا را محکوم کرد و ۱۰ سال بعد طی فرمانی هرگونه مبارزات از این دست را در سرتاسر امپراتوری ممنوع کرد با این حال در دوره‌هایی بعضی از امپراتورها اجازه از سرگیری این مبارزات را دوباره می‌دادند و بعضی دیگر از اجرای آن جلوگیری تا اینکه در سال ۵۳۶ دیگر این مسابقات در روم غربی محبوبیت نداشت و بیشتر مسابقات ارابه رانی که خاستگاه آن در روم شرقی بود طرفدار پیدا کرده بود و عملاً دیگر مسابقه گلادیاتورها انجام نگرفت گرچه در مناطقی تا مدت‌ها بعد هنوز این‌گونه مبارزات رواج داشت.
لباس
لباسی که گلادیاتورها هنگام نبرد می‌پوشیدند بستگی به سرزمین اصلی آنها داشت. سامنیت‌ها (از ایتالیا)، گل‌ها (از فرانسه) و تراکیان‌ها (از ناحیهٔ بلغارستان) لباس متفاوتی می‌پوشیدند. با افزایش محبوبیت نبرد گلادیاتورها، جنگجویان، دیگر بر مبنای خاستگاه خود لباس نمی‌پوشیدند. بلکه با زره و سلاح‌های خود، شناخته می‌شدند.
اسارت
گلادیاتورها اختیار چندانی بر اعمال و رفتار خود نداشتند و اجازه نداشتند. آنها نمی‌توانستند هر جا که می‌خواهند بروند. روابط عاشقانهٔ آنها به شدت تحت کنترل می‌شد. اربابان، آنها را اتاق‌های جداگانه‌ای نگه می‌داشتند تا مبادا از زندگی گلادیاتوری به تنگ بیایند و با هم تبانی کنند و دست به فرار بزنند.
خوراک
برای آمادگی این نبردهای حماسی، به گلادیاتورها به جای خوردن گوشت قرمز و سبزیجات خام، به آنها مقدار زیادی جو می‌دادند تا کربوهیدرات مورد نیاز بدن آنها را تأمین کنند.
جایگاه اجتماعی
چون بیشتر گلادیاتورها اسیران یا برده‌هایی بودند که رومی‌ها از جنگ با دیگر کشورها با خود می‌آوردند، همیشه خوار و خفیف شمرده می‌شدند. آنها تحت شرایطی دشوار آموزش می‌دیدند و از نظر اجتماعی به حاشیه رانده شده، و تحت تبعیض نژادی قرار می‌گرفتند. آن نمی‌توانستند رأی بدهند یا وصیت کنند. حتی اگر گلادیاتوری می‌توانست آزادی خود را به دست آورد یا بخرد، باز هم مردم، او را از بدنام‌ها می‌شناختند. مردم طبقه اشراف و حاکم، نمی‌خواستند دختران و پسران‌شان گلادیاتور شوند.
مرگ در نبرد
هزینه تأمین خوراک، سرپناه، و آموزش گلادیاتورها بسیار زیاد بود و حتی ممکن بود آموزش آنها سال‌ها طول بکشد. برای همین، اربابان آنها حاضر نبودند گلادیاتور خود را به سادگی از دست بدهند. از این رو بیشتر نبردها تا پای مرگ نبودند. بلکه تا جایی پیش می‌رفت که نمایش شجاعت و سرگرم‌کنندگی جنگجوها برای مردم جذاب باشد. اگر گاهی نبرد تا سرحد مرگ گلادیاتورها هم برنامه‌ریزی می‌شد نیز، پیش از آغاز، به آنها خبر می‌دادند.
هواداران
گلادیاتورها هوادارانی افراطی داشتند. زنان ثروتمند برای داشتن عرق بدن و خراشه‌های پوست بدن گلادیاتورها در میدان نبرد حاضر بودند پول زیادی بدهند تا از آن به عنوان مرطوب‌کننده استفاده کنند.
سرنوشت
سرنوشت گلادیاتور زنده، ولی شکست خورده را تماشاگران معین می‌کردند. اگر آن‌ها دستشان را بالا می‌بردند، گلادیاتور مغلوب، زنده می‌ماند امّا اگر شست دستشان را پایین می‌آوردند و با آن به زمین اشاره می‌کردند، به معنای آن بود که مغلوب باید بدست گلادیاتور پیروز نابود شود. اجساد گلادیاتورهای مغلوب و کشته شده را با قلاب از صحنهٔ آمفی تئاتر بیرون می‌بردند.
شرح بیشتر
گلادیاتورها برای محافظت از خودشان با هم روابط نزدیک و پیوند محکم برادرانه برقرار می‌کردند و به هم کمک می‌کردند تا هزینهٔ خاکسپاری همرزمان شکست‌خورده را تأمین کنند.
در سراسر امپراتوری روم سالانه نزدیک به ۸۰۰۰ نفر در صحنهٔ این نبردها جان خود را از دست داده‌اند.
آمفی‌تئاتر
برای مبارزات گلادیاتوری، میدان مخصوصی درست کرده بودند که آمفی تئاتر نام داشت و شبیه سیرک‌های امروزی بود. در آغاز رومیان آمفی تئاترها را از چوب می‌ساختند. اما بعدها کم‌کم شروع به ساختن آمفی تئاترهایی از سنگ نمودند. در مرکز هر آمفی تئاتر، یک میدان شنی قرار داده می‌شد که آرینا نام داشت. کلمهٔ آرینا به معنای صحنه بود و در اطراف آرینا (صحنه)، پله‌هایی برای نشستن تماشاگران می‌ساختند. استفاده از شن برای این بود که هر چه خون بر آن می‌ریخت به خود جذب کند. امپراتور و ثروتمندان در جایگاه ویژه‌ای می‌نشستند و هنگام تماشای مبارزه، موش صحرایی (گونه‌ای موش زمستان‌خواب) سرخ‌شده می‌خوردند. افراد فقیر باید پشت آنها می‌ایستادند.
برنامه آمفی‌تئاتر، تنها، شمیرزنی و نبرد نبود. بلکه در آغاز، با مردانی به نام وناتور یا شکارچی با جانورانی مانند خرس و شیر نبرد می‌کردند. نزدیک ظهر مراسم اعدام مجرمان برگزار می‌شد و بعدازظهرها نوبت نبرد گلادیاتورها بود. گلادیاتورها در روزهای جشن، در صحنهٔ آمفی تئاتر به جنگ تن‌به‌تن مشغول می‌شدند و گاهی اوقات پیش می‌آمد که در وسط میدان و بر روی آینا، شمار زیادی گلادیاتور دیده می‌شدند که به صورت جفت‌به‌جفت یا دسته جمعی، در حال مبارزه با یکدیگر بودند. گلادیاتورهایی که از سر دلسردی مبارزه می‌کردند یا تمایلی به این کار نشان نمی‌دادند را به ضرب شلاق و نوک نیزه، به میدان مبارزه رانده می‌شدند. در اطراف میدان نبرد درهای پنهان و ناپیدایی بود که به جنگجویان امکان می‌داد با آغاز نبرد، ورودی هیجان‌انگیز به صحنه داشته باشند. گاهی آمفی‌تئاتر را با آب پر می‌کردند تا تصویر و تصوری از نبردهای دریایی ایجاد کنند. گاهی نیز، شیرها و ببرها و دیگر حیوانات بزرگ درنده را، به جان گلادیاتورها می‌افکندند. داستان‌های زیادی از به کار گرفتن جانوران درنده در مبارزات گلادیاتوری و مانند آنها شده که به عنوان نمونه‌هایی از آن‌ها می‌توان به داستان آندروکلس برده یا داستان لاورئولوس دزد اشاره نمود.
حتی بعضی امپراتورها، از جمله کالیگولا و هادریانوس، خودشان وارد میدان نبرد می‌شدند و می‌جنگیدند. البته در آن لحظه، همه باید با سلاح‌های چوبی می‌جنگیدند و امپراتور، پیروزی قطعی میدان بود.
نوشته ویل دورانت
حق فاتحان نسبت به کشتار اسیران ایشان، به‌طورکلی در سرتاسر دنیای قدیم مورد قبول بود و رومیان خود را بزرگوار می‌پنداشتند که از طریق نبردهای گلادیاتوری به اسیران فرصتی می‌دهند که در میدان، زندگی خود را نجات دهند. افرادی را که محکوم به ارتکاب قتل شده بودند، از سراسر امپراتوری به رم می‌آوردند و به مدرسهٔ گلادیاتورها می‌فرستادند و اندکی بعد به میدان مسابقات رزمی می‌کشاندند. این افراد اگر به‌طور استثنائی شجاعانه می‌جنگیدند، ممکن بود فوراً آزاد شوند. اما اگر صرفاً پس از رزم زنده می‌ماندند، مجبور بودند که بار دیگر هم در روزهای تعطیل بجنگند. اینان اگر سه سال دوام می‌آوردند، تبدیل به برده می‌شدند و پس از آن اگر به مدت دو سال اربابان خود را راضی می‌کردند، آزاد می‌شدند.
جنایاتی که ارتکاب آن‌ها موجب محکومیت به گلادیاتوری می‌شد قتل، دزدی، حرق، کفر و عصیان بودند. اما همزمان، فرمانداران کوشا که گوش‌به‌زنگ دلخوشی امپراتور بودند. اگر میدان مبارزهٔ گلادیاتوری انسان کم بیاورد ممکن بود این قواعد را زیر پا بنهند. حتی ممکن بود که گاهی سناتورها و سلحشوران نیز، مانند گلادیاتورها محکوم به جنگیدن شوند و گاهی اوقات نیز، علاقه به مورد توجه و تمجید قرار گرفتن باعث می‌شد که افرادی از طبقهٔ سوارکار، داوطلب شرکت در جنگ‌های گلادیاتوری شوند. در هر حال، تحت نیروی کشش و جذبهٔ ماجراجویی و خطر، عدهٔ زیادی در مدارس گلادیاتوری ثبت نام می‌کردند.
دماغه ترافالگار
دماغه ترافالگار دماغه‌ای است در ساحل غربی استان کادیس در جنوب غربی اسپانیا. این دماغه در کنار اقیانوس اطلس و در شمال غرب تنگه جبل‌الطارق واقع شده است. نام آن یا از عربی طرف الغار به معنی «سوی غار» یا از عبارت عربی طرف‌الاغر به معنی «سوی دورتر» گرفته شده است.
این ناحیه در سال ۱۸۰۵ صحنه نبرد دریایی ترافالگار بین کشتی‌های فرانسوی و اسپانیایی با نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا در جریان جنگ‌های ناپلئونی بود که با شکست نیروی دریایی فرانسه و پیروزی نیروهای بریتانیا یه فرماندهی دریادار نلسون پایان یافت.
کاخ سردار امجد
در بیرون این کاخ هشت در بزرگ وجود داشته و از آنجائیکه در زبان تالشی در را «بًر» می‌گویند، منطقه را هشتبر نام نهادند که به مرور زمان و بر اثر تکرار به هشتپر معروف شد و تغییر نام پیدا کرد و در سال‌های اخیر این نام نیز عوض شد و آن را «تالش» نامیدند ولی مردمان بومی و منطقه همچنان این شهر را هشتپر می‌نامند.
وایولا بری
وایولا بری (زاده ۴ مارس ۱۸۹۴ - درگذشت ۲ آوریل ۱۹۶۴) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فیلم‌شناسی
از فیلم‌های او می‌توان به سرگرمی مورد علاقه‌اش و کمک! کمک! هاری! اشاره نمود.
بناروان
بناروان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است. این روستای زیبا از غرب به روستای آوین و از شرق به روستای خانقاه مشرف است، آب و هوای این روستا در زمستان سرد و خشن و در فصل‌های بهار و تابستان خنک و مطبوع است، روستای بناروان دارای باغ‌های زیاد و البته سرسبز بوده که بیشتر محصول باغ‌های این روستا را انواع سیب تشکیل می‌دهد، گردو و زرد آلو نیز به وفور یافت می‌شود. این روستا چشمه‌ای پرآب بنام چشمه خلیفه دارد که آب آشامیدنی و آب کشاورزی اهالی آن را تأمین می‌کند؛ و نکته جالب توجه این است که به علت کیفیت بالای آب این چشمه، در این روستا بیمار کلیوی وجود ندارد. قیرخ بیلاق اسم روستایی در بخش کندوان، دهستان کندوان می‌باشد. اسم دیگر آبادی بینار آوان می‌باشد. اسم آبادی در گویش محاوره‌ای بصورت قیرخ بیلاخ تلفظ می‌گردد.
قیرخ در زبان ترکی به معنای چهل و بیلاق به معنای چشمه می‌باشد و روستای قیرخ بیلاق به معنی آبادی چهل چشمه می‌باشد که کنایه از داشتن چشمه‌های زیاد می‌باشد.
همانطوریکه می دانیم عدد چهل همانند اعداد سه و هفت و نه در بین ایرانیان و آذربایجانی‌های قدیم اعداد خوش یمن محسوب می‌شده‌اند و به همین خاطر در نامگذاری اجزاء محیط خود از این اعداد استفاده می‌کرده‌اند.
بر این اساس برای مردگان چهل روز عزا می‌گیرند و گاه شماری (تقویم) قدیم را بر اساس چهل روز تنظیم کرده بودند.
«آر» در زبان ترکی همانند «اَر»، به معنی «مرد و جوانمرد» می‌باشد.
آوا، اووا، او با همگی از ریشه «اوب» (اؤو) به معنی زیستگاه و محل زندگی است.
«آن» در زبان ترکی به مفهوم «مکان، سرزمین، اجتماع، تجمع و کثرت» می‌باشد.
بنابراین با توجه به مطالب فوق بیناراوان به معنی «روستای خانه‌های هزار جوانمرد» خواهد بود.
خوزنکلا
خوزنکلا یا خوزنکلایه روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. تاتی زبان ساکنین روستای خوزنکلا است.
این روستا در ۱۸ کیلومتری جاده چالوس قرار دارد و با عبور از جاده ای فرعی به طول ۸۰۰ متر به روستای خوزنکلا می‌رسیم. در بخش ابتدایی روستا باید از یک پل عبور کنیم که سال های دور بر روی رودخانه کرج ساخته شده‌است.البته ورود به این روستا به دلیل وسعت بسیار کم‌ مختص بومیان روستا می باشد، همچنین درخت تبریزی کنهسالی به قدمت ۴۵۰سال در ورودی روستا جلوه گری می‌کرد که سال ۱۳۹۹ به دلیل پوسیدگی و خطر سقوط بریده شد.این روستا مسیر جاده قدیم‌ کرج چالوس بوده و انتهای آن مسدود و به تاسیسات سد کرج میرسد.یک قصابی معروف و قدیمی به نام قصابی عمو رحمت و دو خواروبار فروشی تنها دکان های روستا هستند. آ سید امید موسوی از ورزشکاران معروف کرج از این روستا بوده است. قدمت این روستا به حدود ۵۰۰ سال و به قبل زمان ناصر الدین شاه می‌رسد که شاه ایران برای ییلاق با خدم و حشم عزم جاده چالوس می‌کرد تا در کاخ خود واقع در روستای شهرستانک اتراق نماید.
در چهار طرف روستای خوزنکلا رشته کوه‌های مختلفی قرار دارد که هر کدام به مسیر روستای دیگری می‌رسد.
چون این روستا در کنار رودخانه کرج واقع شده، از زمان‌های دور خطر سیل و طغیان رودخانه مردم آنرا تهدید کرده‌است. قدیمی‌های روستا می‌گویند این روستا تا کنون ۷ بار سیلاب عظیم را تجربه کرده‌است و شدت سیل به اندازه ای بوده که همهٔ خانه‌ها و احشام آنها را با خود می‌برده‌است و هر بار اهالی روستا مجبور می‌شده‌اند منازل جدید خود را در نقاط مرتفع تر بسازند اما به مرور زمان و پس از چندین دهه نبود سیل، دوباره مردم روستا تا کنار رودخانه به آبادانی پرداخته‌اند، تا اینکه باز سیل و طغیان رودخانه گریبانشان را گرفته‌است. پس از ساخت سد امیر کبیر بر روی رودخانه کرج در سال ۱۳۴۲ (که اولین سد چند منظوره در ایران بود) سیلاب مهار گردید.
جمعیت
این روستا در دهستان آدران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۵۳ نفر (۲۷۰خانوار) بوده‌است.
بریانسالتینی
بریانسالتینی (Megaceras briansaltini) گونه‌ای از زیرخانواده سوسک‌های کرگدنی است.
اخترشناسی پیاده‌رو
اخترشناسی پیاده‌رو یا سایدواک به فعالیت تنظیم تلسکوپ در یک مکان شهری بر مبنای سود و یا غیر انتفاعی به عنوان سرگرمی و یا برای آموزش عمومی اشاره می‌کند.
شهرستان پلت، وایومینگ
شهرستان پلت، وایومینگ (به انگلیسی: Platte County, Wyoming) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در وایومینگ واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان پلت ۵٬۴۶۷٫۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
مریم ایراندوست
مریم ایراندوست (زاده ۱۴ بهمن ۱۳۵۷ در بندر انزلی) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال زنان ایران و مربی حال حاضر تیم سپاهان اصفهان است.
مریم ایراندوست بعد از ۶ سال به دلیل کمبود نفرات تیم ملوان دوباره به فوتبال به عنوان بازیکن مربی برگشت و عملکرد این بازیکن ۴۰ ساله که برای فوتبال زنان سن زیادی محسوب می شود فوق العاده بوده است. او در ۴ بازی ۸ پاس گل برای ملوان داده است و زوج ویرانگری همراه با سارا قمی تشکیل داده است.
زندگی‌نامه
ایراندوست متولد ۱۴ بهمن ۱۳۵۷ خورشیدی در بندر انزلی است. در یک خانواده کاملاً ورزشی رشد یافت و از سال ۷۱ ورزش را به صورت حرفه‌ای در رشته دو و میدانی و بسکتبال شروع کرد و کاپیتان تیم منتخب استان شد. فوتبال را از زمانی شروع کرد که پسرش راستین یکتاپرست ۲ ماهه بود. وی علاوه بر سابقه عضویت و بازی در تیم ملی فوتبال بانوان ایران هم‌اکنون مربی حال حاضر تیم ملی فوتبال زنان ایران است. پیش از آن او سرمربی تیم ملوان وتیم ملی زیر ۱۶ سال ایران بود. او به عنوان بازیکن برای تیم‌های ملوان و پگاه گیلان بازی کرده‌است. مریم ایراندوست دختر نصرت ایراندوست بازیکن پیشین باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی و مربی فوتبال آقایان است. او تا به حال به عنوان مدرس بین‌المللی فوتبال در چندین کشور به تدریس فوتبال پرداخته‌است. پسرش راستین یکتاپرست فرزند محمدرسول یکتاپرست نیز با توجه به پرورش در یک خانواده ورزشی و فوتبالی به این رشته ورزشی روی آورده‌است و در تیم زیر ۱۱ سال ملوان کاپیتان است. بهترین و بدترین خاطره ورزشی اش از نظر خودش:
بازی در ملوان
وی در ۷۴ بازی رسمی به عنوان بازیکن در تیم فوتبال بانوان ملوان بندر انزلی به میدان رفته‌است و در این بازی‌ها ۳۶ مرتبه موفق به گلزنی شده‌است. او بعد از ۶سال در سال ۹۸ و در سن ۴۰سالگی به علت کمبود نفرات تیم ملوان که خود او مربی آن است به فوتبال بازگشت و زوج ویرانگری با سارا قمی تشکیل داده است. او در ۴ بازی ۸ پاس گل داده است که یک آمار فوق العاده برای یک بازیکن ۴۰ ساله می باشد.
مربیگری
از سال ۸۱ با تشکیل ورزش فوتبالِ بانوان در ایران شروع به کار کرد و همزمان به عنوان مربی و بازیکن ایفای نقش کرد.
زیردریایی پتروپاولوفسک-کامچاتسکیی (کی-۲۱۱)
زیردریایی پتروپاولوفسک-کامچاتسکیی (کی-۲۱۱) یک زیردریایی است که طول آن 166 m (544 ft 7 in) می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۷۹ ساخته شد.
سیارک ۱۹۰۰۹
سیارک ۱۹۰۰۹ نوزده هزار و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲ سپتامبر ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۹.۵ است.
سیدی سالم
سیدی سالم نام شهر و شهرستانی در استان کفر الشیخ مصر است.
ان‌جی‌سی ۵۵۶۲
ان‌جی‌سی ۵۵۶۲ (NGC 5562) نام یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی گاوران است.
ناکاساتسونای، هوکایدو
ناکاساتسونای، هوکایدو (به لاتین: Nakasatsunai, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Tokachi Subprefecture واقع شده‌است. ناکاساتسونای ۴٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد.
اودهام سینگ
اودهام سینگ ورزشکار مرد رشتهٔ هاکی روی چمن اهل کشور هند است. وی در بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۴ مدال، شامل ۳ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
ترولبن
ترولبن (به آلمانی: Trulben) یک شهر در آلمان است که در راینلاند-فالتس واقع شده‌است.
خصوصیات
ترولبن ۷٫۳۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیش و مات (فیلم)
کیش و مات فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی جمشید حیدری و نویسندگی خشایار الوند محصول سال ۱۳۸۷ است. کیش و مات در مرداد ماه سال ۱۳۸۸ بر روی پرده سینما رفته است.
خلاصه داستان
داستان جوانی به نام بهروز است که دست به هر کاری می‌زند شکست می‌خورد. بهروز به جای اینکه دلیل ناکامی‌هایش را بیابد، فکر می‌کند آدم بدشانسی است و چون بدشانسی‌هایش تداوم می‌یابد، دست به خودکشی می‌زند، اما چون قرص مسهل خورده بود نجات می‌یابد. بهروز دوباره تصمیم به خودکشی می‌گیرد ولی این بار یک رزیدنت جوان اعصاب و روان به نام پریسا او را نجات می‌دهد و برای اینکه مانع خودکشی دوباره او شود قول می‌دهد دیگر بدشانسی نیاورد و حتی یک شانس خیلی بزرگ هم در انتظارش باشد. بهروز باور می‌کند اما تهدید می‌کند که اگر چنین نشود خود را خواهد کشت و این سرآغاز ماجراهای جدیدی است که برای بهروز شکل می‌گیرد
گراهام لگت
گراهام لگت (Graham Leggat; June 20, 1934 – 1934:06:20, August 29, 2015) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال آبردین و باشگاه فوتبال روترهام یونایتد اشاره کرد.
دایانا بریمور
دایانا بریمور (Diana Barrymore؛ March 3, 1921 – 1921:03:03, January 25, 1960) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پیر دالو
جمعیت
این روستا در دهستان شهید مدرس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۱۵ نفر (۳۳۸خانوار) بوده‌است.
شهرستان شریدن، وایومینگ
شهرستان شریدن، وایومینگ (به انگلیسی: Sheridan County, Wyoming) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در وایومینگ واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان شریدن ۶٬۵۴۴٫۹۴ کیلومترمربع مساحت دارد.
پنتودون
پنتودون نام یک سرده از زیرخانواده سوسک‌های کرگدنی است.
جیمز ادگار مارتین
جیمز ادگار مارتین سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۷ میلادی سناتور ایالت نیوجرسی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
تازه‌کند پروچ
تازه‌کند پروچ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است.
نمنچینه
نمنچینه (به لاتین: Nemenčinė) در لیتوانی با جمعیت ۵٬۰۵۴ نفر است که در Vilnius district municipality واقع شده‌است.
مسجد ثقةالاسلام
مسجد ثقةالاسلام مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، انتهای خیابان دارایی، جنب صاحب‌الامر، مسجد ثقه الاسلام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مورفی، آیداهو
مورفی (به انگلیسی: Murphy) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوویهی، آیداهو واقع شده‌است. مورفی ۹۷ نفر جمعیت دارد و ۸۵۹٫۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صنایع سبک
صنایع سبک بزرگترین بخش از رشد صنایع کل یک کشور و یک ملت است. صنایع سبک یک واحد یا وسیله است غرض بکار بردن انواع مختلفی از صنایع کاربر نهایی از قبیل برق، معدن، نفت و گاز، کالاهای مصرفی، خودروسازی و و تمامی بخش تولیدابزار و اشیا سبک وزن. به عبارت دیگر، محصولات صنایع کالا کاربردی برای صنایع سنگین نیز می‌باشد. صنایع سبک دارای وزن کم انتقال آن آسان و از همه مهم تر محیط را آلوده نمی‌سازد. تولیدات صنایع خفیف عبارتند از لوازم منزل، لوازم دفتر، پوشاک، لوازم ورزشی، لوازم الکتریکی، تولیدات صنایع کوچک و غیره می‌باشد.
کوشک بالا
کوشک بالا روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان آدران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
زبان
مردم روستای کوشک بالا از اقوام تات هستند. روستای دیگری با همین نام در الموت وجود دارد که مردم آنجا هم تات‌زبان می‌باشند.
باغ گیاه‌شناسی چابهار
باغ ملی یا باغ گیاه‌شناسی چابهار از باغ‌های ایرانی منحصر به فردی است که در آن مجموعه متنوعی از گیاهان گوناگون بومی و غیر بومی در فضای باز و گلخانه‌ای نگهداری می‌شود. این باغ نقش مهمی در زمینه‌های گوناگون پژوهشی از جمله علوم گیاهی و باغبانی، آموزش عمومی و آشنا ساختن مردم با گیاهان و لزوم پاسداری از آن‌ها دارد.
باغ گیاه‌شناسی که در نزدیکی چابهار قرار دارد در دهه ۱۳۴۰ ساخته شده و در اوایل دهه ۱۳۵۰ گشایش یافته‌است. در سال‌های میانی دهه ۱۳۸۰ این باغ به دانشگاه علمی و کاربردی به عنوان زیرمجموعهٔ دانشگاه بین‌المللی چابهار برای ایجاد رشته‌های مرتبط تبدیل شده‌است.
این باغ گیاهان که در روستای باستانی تیس و درون منطقهٔ آزاد تجاری-صنعتی چابهار قرار گرفته‌است دارای گونه‌های گیاهی منحصر به فردی در ایران و منطقه است و دیدار از آن برای مردم آزاد است.
فرزاد مجیدی
فرزاد مجیدی قادیکلایی (زاده ۱۸ شهریور ۱۳۵۶) بازیکن سابق و مربی اکنونی فوتبال ایرانی است. او سابقهٔ بازی در تیم‌های استقلال، استیل‌آذین، گسترش فولاد تبریز، پیام مشهد، عجمان امارات و همچنین سابقه بازی برای تیم ملی فوتبال ایران را در کارنامه دارد.
وی در دیدار دوستانه تیم ملی با آ اس رم ایتالیا یک گل به ثمر رسانده‌است ولی به دلیل اینکه حریف، تیم باشگاهی بوده‌است، در آمار گل‌های ملی رسمی نمی‌تواند ثبت شود.
وی سابقه حضور در کادرفنی و مدیریتی تیم استقلال را دارد و سرپرست تیم‌های استقلال، نساجی و سرخپوشان نیز بوده‌است.
زندگی شخصی
فرزاد مجیدی از خانواده‌ای مازندرانی و قائم‌شهری است. او ۱ برادر و ۲ خواهر دارد که برادر او فرهاد مجیدی نیز از بازیکنان مطرح باشگاه استقلال تهران بوده است.
سیارک ۱۲۳۰۶
سیارک ۱۲۳۰۶ دوازده هزار و سیصد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ اکتبر ۱۹۹۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۲.۴ است.
صمد خوشبخت می‌شود
صمد خوشبخت می‌شود فیلمی به کارگردانی و نویسندگی پرویز صیاد محصول سال ۱۳۵۴ است.
خلاصه داستان
صمد (پرویز صیاد) را برای کار در خانهٔ مرد متمولی به نام آقای مقامی به شهر می‌فرستند. مقامی که مرد سرشناسی است برنده‌ی جایزه‌ی ممتاز بلیت بخت آزمایی می‌شود؛ اما برای آن که عکس‌اش چاپ نشود از صمد می‌خواهد که خود را صاحب بلیت معرفی کند. صمد جایزه را دریافت می‌کند. از یک سو در زادگاه صمد همه منتظرند که او باز گردد، و از سوی دیگر چند آدم طماع می‌کوشند با او طرح دوستی بریزند و ثروتش را تصاحب کنند. گروهی دزد از صمد می‌خواهند که صندوقچه‌ای را از خانه‌ی مقامی برباید؛ اما وقتی در صندوقچه چیز با ارزشی نمی‌یابند، برای آن که اسرارشان محفوظ بماند، در صدد قتل صمد بر می‌آیند. مأمور اجرای قتل بر صمد دل می‌سوزاند و رهایش می‌کند تا به زادگاهش باز گردد؛ اما صمد به تهران بر می‌گردد و دوباره گرفتار شده و در انباری زندانی می‌شود. کامبیز، پسر هشت ساله مقامی، نیز که به صمد علاقه‌مند است به دست سارقان گرفتار می‌شود. صمد او را نجات می‌دهد و پلیس با زیر نظر گرفتن صمد به مخفی‌گاه سارقان دست می‌یابد و آن‌ها را به دام می‌اندازد. صمد به زادگاهش باز می‌گردد و مراسم عروسی لیلا (مینو شفیع) و رقیب‌اش عین الله (حسن رضیانی) را به هم می‌زند.
بونی بارتلت
بونی بارتلت (Bonnie Bartlett؛ زادهٔ June 20, 1929) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
ملک‌آباد (کرج)
حافظیه، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان چهارباغ در استان البرز ایران است. مردم این شهر به زبان فارسی صحبت می کنند.
.
پری دریایی (فیلم ۲۰۱۶)
پری دریایی (The Mermaid) یک فیلم به کارگردانی استفن چو است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
داستان
پروژهٔ ساختمانیِ شخصی بنام ژوان که شامل بخشی از دریا نیز می‌شود، زندگی پری‌های دریایی را به خطر انداخته است. شان که یک پری دریایی است برای متوقف کردن ژوان قدم پیش می‌گذارد و همین مسئله باعث می‌شود این دو عاشق یکدیگر شوند. ژوان دیگر تصمیمش را گرفته و می‌خواهد پروژه را متوقف کند، اما یک سازمان مخفی شروع به شکار کردن شان و دیگر پری‌های دریایی می‌کند.
انوه
اَنْوِه یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است. روستای انوه در ۷ فرسخی (۴۲ کیلومتری) شمال غربی شهر بستک واقع است.
محدوده انوه
از شمال فاریاب سنگویه، از جنوب فتویه و روستای شیخ حضور، از مغرب گردنه پاسخند در صحرای باغ، واز مشرق به برکه آخوند محدود می‌گردد.
فرهنگ روستای انوه
فرهنگ های مهم روستای انوه
جمعیت
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۰، ۱۴۰۰ نفر (۴۰۰ خانوار) بوده است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند.
تعداد ۵۰۰۰ نخل دیم، و ۲۰۰۰ من زمین زیر کشت دیم دارد.
بزرگان انوه
انوه زادگاه علمایی برجسته مانند: سادات شیدایی در انوه از نوادگان سید قطب الدین شیدا هستند.
امکانات
روستای انوه کنار کوه کوچکی قرار دارد
نام روستا
در روایات قدیمی و در کتاب های شاعران قدیمی انوه‌ای آمده است که نام روستا را به دلیل زیاد بودن درخت و گیاه، بارش زیاد باران و سرسبزی آن، انبوه گذاشتند و پس از چند سال خشکسالی نام آن به انوه یعنی پاکیزگی تغییر پیدا کرد.
ماکوبتسو، هوکایدو
ماکوبتسو، هوکایدو (به لاتین: Makubetsu, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Tokachi Subprefecture واقع شده‌است. ماکوبتسو ۲۷٬۳۱۰ نفر جمعیت دارد.
ترولسگاردن
ترولسگاردن (به سوئدی: Trulsegården) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش یوتبری واقع شده‌است.
خصوصیات
ترولسگاردن ۰٫۱۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۱۱ نفر جمعیت دارد.
رفسنجان
رَفسَنجان شهری در جنوب شرق کشور ایران و شمال غرب استان کرمان است که در بازهٔ ۱۱۵ کیلومتری از کلانشهر کرمان جای‌گرفته و برپایهٔ سرشماری ۱۳۹۵ خورشیدی، ۱۶۱٬۹۰۹ تن جمعیت داشته‌ست. شهر رفسنجان، به‌دلیل جایگاه خود که در راه ترانزیتی چابهار-تهران قرار دارد، از ارزش بالایی برخوردار است. مردم رفسنجان به فارسی کرمانی سخن می‌گویند. رفسنجان بزرگ‌ترین صادرکننده پسته جهان است و بزرگ‌ترین جنگل دست‌کاشت جهان در این شهر جای‌گرفته‌ست. همچنین کان مس سرچشمه، بزرگ‌ترین کان مس روباز آسیای غربی در این شهر جای‌گرفته‌ست. رفسنجان، بافت تاریخی ارزشمند و میراث تاریخی فراوانی دارد، به‌مانند خانه حاج آقا علی (بزرگ‌ترین خانهٔ خشتی جهان)، بادگیر معین، حصار قدیم رفسنجان، کاروانسرای وهاب‌زاده و بازار تاریخی رفسنجان. دو رود گیودری و شور از شهر رفسنجان گذر می‌کنند که به دلیل خشکسالی در سال‌های اخیر، آبی در آنها روان نیست. رفسنجان یک شهر دانشگاهی و ورزشی‌ست. دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان و دانشگاه ولی‌عصر، دو دانشگاه باکیفیت بشمار می‌آیند. باشگاه مس رفسنجان، برجسته‌ترین باشگاه این شهر است و در رشته‌های ورزشی گوناگون به‌ویژه فوتبال، والیبال و بسکتبال فعّالیت می‌کند.
خاستگاهِ نامگذاری
درباره‌یِ شوندِ نامگذاریِ این شهر به رفسنجان،گفتارهایِ فراوانی وجود دارد.بنا به گفتاری غالب،ازآنجاکه در این برزن تندابی بزرگ رخ‌داده‌ست،نامِ شهر از «سنجان» به رفسنجان(رف=رفت) دگرگون شده‌ست.گفتارِ دیگر اینَست که به‌شوندِ کان‌هایِ غنیِ مس که در اینجا وجود دارند،بوده‌ست.در گذشته نامِ این شهر «رفسنگان» بوده‌ست.رفسنگان از دو واژه‌یِ «رفسنگ» و «کان» ساخته‌شده‌ست.در زبانِ «پارسیِ باستان»،رفسنگ به‌چَمِ(به‌معنیِ) مس و کان به‌چمِ معدن بوده‌ست.واژه‌یِ رفسنگان با گذشتِ زمان به دیسه‌یِ عربی‌شده‌اش یعنی «رفسنجان» دگرگون شده‌ست.
آب‌وهوا
شهرِ رفسنجان آب‌وهوایی نیمه‌‌بیابانی دارد و تابستان‌هایی کمابیش گرم و زمستان‌هایی سرد دارد.البته در دوروبرِ این شهر جاهایِ سرد و کوهستانیِ فراوانی هم وجود دارند.میانگینِ بارشِ سالانه‌یِ این شهر ۱۰۰-میلی‌مترَست. بلندایِ این شهر از سطح دریا ۱٬۵۲۸-مترَست.البته منطقه‌هایی با بلندایِ ۲٬۳۰۰-متری و بالاتر نیز در دوروبرِ این شهر جای‌گرفته‌اند.شهرِ سرچشمه با بلندایِ ۲٬۶۴۰-متری،بلندترین شهرِ شهرستانِ رفسنجان است که تابستان‌هایِ خنک و زمستان‌هایِ بسیارسرد دارد که در تابستان مردمِ رفسنجان از آب‌وهوایش بهره‌می‌برند. بارندگی‌هایِ رفسنجان معمولاً از سامانه‌هایِ بارشی‌ای که از سویِ جنوب‌غرب و باخترِ ایران در فَرگَردهایِ(فصل‌هایِ) پاییز و زمستان به این کشور نفوذ می‌کنند،می‌باشد و در فرگردهایِ بهار و تابستان تحت‌ِتأثیرِ سامانه‌یِ آب‌وهواییِ جنوب‌شرقیِ که «مونسون» نام‌دارد،است.در تابستان بارش‌ها به‌گونه‌یِ باران و در زمستان به‌گونه‌یِ باران و برف رخ‌می‌دهند.البته در فرگردهایِ سردِ سال هم جبهه‌یِ آب‌وهواییِ سردِ «سیبری» که هیچ بارندگی‌ای از خود ندارد،رفسنجان را تحت‌ِتأثیر می‌گذارد.کمترین دمایِ ثبت‌شده از رفسنجان ۱۷- درجهٔ سانتی‌گراد بوده و بیشترین دمایِ ثبت‌شده ۴۳+ درجهٔ سانتی‌گراد می‌باشد.ماه‌هایِ «فروردین»،«آذر»،«دی»،«بهمن» و «اسفند»،بیشترین بارش را در رفسنجان ثبت کرده‌اند.
ویژگی‌هایِ جغرافیایی
شهرِ رفسنجان از شمال‌شرق با زرند،از شمال‌غرب با بافق،مهریز و انار،از باختر با شهربابک،از جنوب‌غرب با سیرجان،از جنوب با بردسیر و از خاور با کرمان همسایه‌ست.بازه‌یِ این شهر تا کرمان ۱۰۰ کیلومترَست.
ترازداریِ کلّیِ رفسنجان
رفسنجان به‌فَرنامِ(به‌عنوانِ) بزرگترین تولیدکننده‌یِ پسته در جهان،سهمی فراوان از صادراتِ غیرنفتی داراست.پسته‌یِ رفسنجان به‌شوندِ کیفیتِ بی‌مانندش در جهان نامورَست و این شوندی‌ست که رفسنجان را به شهری شناخته‌شده در جهان تَرادیسیده‌ست(تبدیل کرده‌ست).از دیگرسوی خاکِ مرغوب برای کاشی و سرامیک در این شهر مایه‌ی آن شده‌ست که بزرگترین کارخانه‌هایِ کاشیِ ایران در اینجا پایه‌گذاشته‌شوند که به نامورترینشان یعنی کارخانه‌هایِ «الماسِ کویر» و «برلیان» می‌توان نُمارید(اشاره کرد).ویژگیِ دیگرِ این شهر وجودِ کانِ «مسِ سرچشمه» است که بزرگترین کانِ مسِ جهانَست. هَمچُنین در رفسنجان کارخانه‌هایِ فراوانی به‌ویژه مجتمع‌هایِ صنعتی هم جای‌دارند.
منطقه‌یِ ویژه‌یِ اقتصادیِ رفسنجان
پایه‌گذاریِ «منطقه‌یِ ویژه‌یِ اقتصادیِ رفسنجان» در ۱۳۸۹ خورشیدی بر‌پایه‌یِ تبصره‌یِ ۲ ماده‌یِ ۱ قانونِ برنامه‌یِ چهارمِ توسعه در نشستِ علنیِ روزِ یکشنبه به‌تاریخِ ۴ مهر ۱۳۸۹ خورشیدی پذیرفته‌شد و در تاریخِ ۱۴ مهر ۱۳۸۹ خورشیدی به‌دستِ شورای نگهبان تأیید شد و طیِ نامه‌یِ شماره‌یِ ۳۷۴/۴۹۲۸۸ به‌تاریخِ ۱ آبان ۱۳۸۹ خورشیدیِ مجلس شورای اسلامی واصل شد و برایِ اجرا به‌دستِ فَرمِهان(رئیس‌جمهور) ابلاغ شد.منطقه‌یِ ویژه‌یِ اقتصادیِ رفسنجان در زمینی به پهناوریِ ۲٬۰۰۰-هکتار در ۲۰-کیلومتریِ جنوب‌شرقِ این شهر(حدِّفاصلِ روستاهایِ ناصریه و کبوترخان) با مسئولیتِ «گروهِ صنعتیِ زرّینه مس» وابسته به صندوقِ بازنشستگیِ شرکت ملی صنایع مس ایران پدیدآمده و کارش را آغازانده‌ست و پس از گرفتنِ پروانه‌هایِ بایسته،طرّاحیِ یک سایتِ صنعتیِ مدرن و با تازه‌ترین روشِ روزِ جهان به‌دستِ شرکتِ مشاورانِ مهندسیِ NCE آلمان آغاز شد و هم‌اکنون فازِ نخستش در زمینی به پهناوریِ ۲۰۰-هکتار درحالِ اجراست. عملیاتِ اجرایی در فازِ نخست دربرگیرنده‌یِ گرفتنِ پروانه‌یِ چاه‌کنی برایِ تأمینِ آب،طرّاحی و اجرایِ شبکه‌یِ برق،اجرایِ پروژه‌هایِ راهسازی و جدول‌گذاری،پَرچین‌کشی،کاشتِ بالایِ ۴٬۰۰۰-اصله نهال و ساختِ ساختمانِ اداری برایِ جای‌گیریِ سازمانِ مسئول و دفترِ گمرک بوده‌ست که برخی از این کارها به‌گونه‌یِ ۱۰۰-درسد و برخی دیگر با بیش از ۹۰-درسد پیشرفت،گام‌هایِ پایانی‌شان را می‌پیمایند.منطقه‌یِ ویژه‌یِ اقتصادیِ رفسنجان به‌شوندِ جایگاهِ بسیارمناسبش در شمال‌غربِ استانِ کرمان و نزدیکی به قلبِ صنایعِ مس و پولادِ کشورِ ایران،دارایِ تَوَند‌هایِ(پتانسیل‌هایِ) نهفته‌یِ فراوانی برایِ پیشرفتِ چشمگیر است.همچنین جای‌گیریِ باژگاه(گمرک) در منطقه‌یِ ویژه‌یِ اقتصادیِ رفسنجان باعث شده‌است که پیوندهایِ بازرگانی با برون‌کشور،بخشی بزرگ از هزینه‌هایِ ترابری و بارگیری از بندرهایِ کاسته‌شود و به سرعتِ انجامِ کار به‌گونه‌ای چشمگیر افزوده‌شود.بخشی از این پیوندهایِ بازرگانی،واردکردنِ آسان ماشین‌آلات،نخست‌ماتِکانِ(موادِ اولیّه‌یِ) صنایعِ مس و فولاد به انبارهایِ منطقه و انباشتنشان برایِ بهره‌گیری از جایگاهِ ترخیص کالا است.از میانِ شرکت‌هایِ مِهَندی(مهمی) که در اینجا فعّالیت می‌کنند،می‌توان به شرکتِ توسعه‌یِ نفت و گازِ «مرآت آریا» نمارید که درحالِ ساختِ پالایشگاهِ نفت و موادِ پتروشیمیِ مرآت آریا است و همچنین شرکتِ «آب‌نگهدارِ کویر آریا» که در زمینه‌یِ تولیدِ کودهایِ آب‌نگهدارِ هوشمند کار می‌کند،در اینجا هست.
مرکزِ انتقالِ نفت و تأسیساتِ رفسنجان
این مرکز در بازه‌یِ ۱۰-کیلومتری از شهرستانِ رفسنجان و کنارِ بزرگراهِ رفسنجان-یزد در زمینی به پهناوریِ ۵۵-هکتار و در بلندایِ ۱٬۴۹۵-متری از سطحِ دریا واقع شده‌است.فراورده‌های نفتی خطِ "۲۶ بندرعباس پس از پیمایشِ ۴۴۹-کیلومتر به میانه‌یِ رفسنجان می‌رسند.از میانه‌یِ رفسنجان،یک خطِ "۱۴ به درازایِ ۱۲۵-کیلومتر و یک خطِ لوپ به درازایِ ۸۳-کیلومتر تا کرمان کشیده‌شده که انبارهایِ نفتِ کرمان همچنین نیروگاه سیکل ترکیبی باغین را از دیدِ سوخت‌رسانی تأمین می‌کند و همچنین یک خطِ لوله‌یِ "۱۶ با گنجایشِ تَرابُردِ ۱۲۰٬۰۰۰-چوب‌خُم(۱۲۰٬۰۰۰-بشکه) در روز و ۲۲۱-کیلومتر از این مرکز تا یزد و از آنجا تا نائین و اصفهان امتداد می‌یابد که یک خطِ لوپِ "۱۶ به درازایِ ۱۷۶-کیلومتر همراهی‌اش می‌کند. افزون‌بر خط‌هایِ "۱۴ و "۱۶،خطِ لوله‌یِ "۲۰ نیز با توانِ حملِ ۲۰۰،۰۰۰ چوب‌خُم در روز از این مرکز،فراورده‌هایِ نفت را از راه مراکزِ یزد و نائین به «اسپهان» ترامی‌برد.مرکزِ رفسنجان افزون‌بر ترابردِ فراورده‌هایِ نفتیِ خطِ "۲۶ به ۵ رشته‌خطِ گفته‌شده،نیاز انبارِ نفت رفسنجان را تأمین می‌کند.اندوختگاه‌هایِ(مخزن‌هایِ) تعادلی در رفسنجان دربرگیرنده‌یِ ۳ اندوختگاهِ نفت و گاز با گنجایشِ ۱۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰-لیتر،۲ اندوختگاهِ نفتِ سپید با گنجایشِ ۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰-لیتر و ۳ اندوختگاهِ بنزینِ موتور با گنجایشِ ۱۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰-لیتر است.این مرکز دارایِ ۳-دستگاه الکتروپمپ،هرکدام با توانِ ۱٬۹۵۰-کیلووات و گنجایشِ ۱٬۳۱۲-مترِمکعَّب‌درساعت رویِ خطِ "۲۰ و ۳-دستگاه الکتروپمپ،هرکدام با توانِ ۱٬۷۰۰-کیلووات و گنجایشِ ۷۹۵-مترِمکعَّب‌درساعت رویِ خط‌هایِ "۱۴ و "۱۶ بهره‌برداری است.
زیست‌بومِ رفسنجان
رفسنجان هم به‌شوندِ تک‌محصولی و هم به‌شوندِ همسایگی با شرکت‌هایِ ذوبِ مسِ «سرچشمه»،«خاتون‌آباد» و «شهرِبابک» و جنبشِ جریانِ باد که بیشتر از باختر به خاورَست،درمعرضِ آلاینده‌هایِ این ۳ کارخانه جای‌گرفته‌ست.از دیگرسوی شهرِ رفسنجان در میانِ باغ‌هایِ پسته جای‌گرفته و این باغ‌ها سالیانه تا ۱۴ بار هم زهرپاشی می‌شوند.درنتیجه روزی چندده تن زهر در باغ‌هایِ پسته‌یِ رفسنجان پخش می‌شود و همه‌یِ این‌ها درکنارِ هم باعث می‌شوند که رفسنجان جزءِ شهرهایِ آلوده‌یِ جهان باشد.شمارِ مبتلایانِ به چنگار(سرطان) و گونه‌هایِ دیگرِ بیماری‌ها در این شهر بالارفته‌‌ست.به‌گفته‌یِ کارشناسان،چاه‌کنی‌هایِ بی‌اندازه در کشاورزی و پایین‌رفتنِ سطحِ آب‌هایِ زیرزمینی باعث شده‌ست که رفسنجان به یکی از جاهایِ آماده‌یِ رانشِ زمین تَرابِدیسد(تبدیل شود).خطری که همه‌یِ جاهایِ کویری باوجودِ کندنِ بیش‌ازاندازه‌یِ چاه‌هایِ کشاورزیِ مجاز و غیرمجاز با آن روبرویند.همان‌گونه که هم‌اکنون بخشی از آبِ آشامیدنیِ این منطقه از دوروبر تهیه می‌شود،درآینده نیز اندازه‌ای بسیارفراوان از آب به‌دستِ جاهایِ دوردست بایستی تأمین شود.از سویی به‌گفته‌یِ «ایمان جباری»:اندازه‌یِ آلودگیِ آبِ رفسنجان به آرسنیک حدودِ ده‌برابرِ حدِّ مجاز است و اکیداً توصیه می‌شود برایِ مصرفِ آبِ شرب از دستگاه‌هایِ مجاز تصفیه‌یِ آب استفاده شود،همچنین برایِ اطمینان از سلامتِ دستگاهِ تصفیه‌یِ آب،آبِ تولیدیِ دستگاه نیز باید آزمایش شود.پرویز کردوانی در گاهدادِ(تاریخِ) ۹ آبان ۱۳۹۵ خورشیدی،از رفسنجان به‌فرنامِ یکی از جاها که با چالشِ کمبودِ آبِ شدید روبروست،نام‌برد و گفت:رفسنجان ۱٬۶۵۰ حلقه چاه دارد که این چاه‌ها دیگر آب ندارند و از آن نمک خارج می‌شود.وی افزود:کشتِ پسته رفسنجان را نابود کرد.
پارک‌ها و فضای سبز
سرانه‌یِ فضایِ سبز شهر رفسنجان ۱۸٫۲-مترمربع است که بیشتر از میانگینِ کشوری‌ است. مهم ترین بوستان‌هایِ رفسنجان:
ترابری شهری
ترابری درونِ شهرِ رفسنجان با تاکسی و اتوبوس‌هایِ خطِ واحد انجام می‌گیرد.اتوبوس‌هایِ خطِ واحد با ایستگاه‌هایِ فراوان در بیشترِ منطقه‌هایِ رفسنجان به‌ویژه در منطقه‌هایِ پررفت‌وآمد و ترافیکی به مهمانان یاری‌رسانی می‌کنند.
فرودگاهِ رفسنجان
این فرودگاه در ۱۳۶۹ خوْرشیدی گشوده‌شد؛ولی برایِ بازسازی به‌بازه‌یِ ۳-سال بسته‌شد.بدین‌روی به‌بازه‌یِ چندسال همه‌یِ پروازهایِ این فرودگاه بسته‌شدند.با افزایشِ پهنایِ باند و افزودنِ افزارهایِ(امکاناتِ) نوین،این فرودگاه به‌دستِ فرمِهانِ(رییس‌جمهورِ) وقت محمود احمدی‌نژاد در ۱۳۹۱ خوْرشیدی به بهره‌برداریِ دوباره رسید. پس از بهره‌برداریِ دوباره‌یِ فرودگاه رفسنجان و با نگر به اندازه‌یِ بالایِ صادراتِ معدنی،صنعتی و کشاورزی،ایجادِ منطقه‌یِ ویژه اقتصادیِ و اداره‌یِ کلِّ گمرکِ این شهر تصویب شد و درین‌میان نقشِ فرودگاه رفسنجان بسیارمهند و اثرگذار خواهد بود. مساحت باند فرودگاه رفسنجان ۱۴۴ هزار متر مربع است که با احتساب پارکینگ و تاکسی، مساحتی حدود ۱۶۴۵۰۰ متر مربع از عوامل پروازی این فرودگاه ساماندهی، روکش و توسعه داده شده‌است. استان کرمان دارای پنج فرودگاه است که یکی از این فرودگاه‌ها فرودگاه بین‌المللی رفسنجان است که طی سال‌های اخیر به دلیل انجام عملیات عمرانی برای توسعه فرودگاه پروازهای داخلی در این فرودگاه با مشکلاتی همراه بود است و عملیات بهسازی فرودگاه نزدیک به سه سال طول کشید که شامل توسعه باند فرودگاه و عوامل پروازی بوده‌است. سطوح پروازی فرودگاه رفسنجان توسعه یافته‌است و مساحت باند فرودگاه افزایش یافته‌است و به ۱۷۰ هزار متر مربع رسیده‌است. در حال حاضر پروازهای مستقیم از رفسنجان به تهران و مشهد انجام می‌شود و همچنین پروازهای مستقیم از این فرودگاه به دبی، عتبات عالیات و عربستان بزودی انجام می‌شود که تا این تاریخ عملیاتی نشده‌است. متأسفانه بسیاری از ساکنان رفسنجان به علت مشکلات فرودگاه رفسنجان از جمله پروازهای محدود و زمان‌بندی نامناسب، از فرودگاه بین‌المللی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی کرمان برای رفت و آمد هوایی استفاده می‌کنند.
راه‌آهن احمدآباد
ایستگاه راه‌آهن احمدآباد در حدود ۴۰ کیلومتری شهر نزدیک کشکوئیه واقع شده‌است. این ایستگاه همه روزه با قطار بندر عباس - تهران به مقصدهای تهران و بندرعباس یا ایستگاه‌های بین راهی توقف دارد.راه‌آهن احمدآباد از اهمیت زیادی به دلیل جا به جایی بار برای کارخانه مس و شرکت‌های پسته برخوردار است.
پایانه مسافربری رفسنجان
این ترمینال در بلوار ورودی رفسنجان کرمان واقع است و با تعاونی‌های متعدد همه روزه به تمامی نقاط کشور مسافرت می‌کنند.
شبکه کرمان
در حال حاضر شبکه استانی کرمان به صورت بیست و چهار ساعته برنامه دارد و در شهر رفسنجان قابل دریافت است. علاوه بر این سایر شبکه‌های ملی و نیز رادیوهایی مانند رادیو کرمان و رادیو شهری رفسنجان (به‌طور مستقل) نیز در این شهر فعال هستند. رادیو شهری رفسنجان بر روی موج FM فرکانس ۹۹٫۳ مگاهرتز پخش می‌شود.
سینماها
رفسنجان از جمله شهرهایی است که از پیشگامان سینما در قبل از انقلاب است. سینما آسیا و سینما امید از جزو اولین سینماهایی هستند در ایران تأسیس شدند. بعد جریان انقلاب اسلامی این سینماها را آتش زدند و بعد از انقلاب رفسنجان تا مدت‌ها از سینما محروم بود. اما در حال حاضر سه سینما دارد و در مهر سال ۱۳۹۱ سینماهای رفسنجان میزبان جشنواره اکران فیلم مقاومت بودند. سی و یکمین جشنواره فیلم فجر برای اولین بار در در استان کرمان در رفسنجان در حال اکران شد.
سینما گلستان امین
این سینما یکی از سینمای دیجیتال کشور است که توسط وزیر ارشاد افتتاح شد. این سینما در خیابان شهید بهشتی و در عمارت گلستان امین واقع شده‌است. این سینما دارای ۲ سالن است که یک سالن آن نیلوفر نام دارد و ۱۴۵ نفر گنجایش دارد و سالن دیگر آن نگین نام دارد و ۱۵۵ نفر ظرفیت دارد. این سینما خصوصی است.
سینما آزادی
این سینما در سرچشمه رفسنجان واقع شده‌است. این سینما به غیر از اکران فیلم میزبان سومین جشنواره موسیقی استانی آوای کویر و همچنین میزبان اکران فیلم مقاومت بوده‌است. همچنین چهارمین نشست سینمایی با نمایش فیلم و با حضور حضور سید رضا میر کریمی به عنوان کارگردان و شادمهر راستین فیلم‌نامه‌نویس این کار نشستی بعد از نمایش فیلم برگزار شد. شایان ذکر است که نشست‌های قبلی با حضور عباس کیارستمی و رضا کیانیان/ کمال تبریزی و انسیه شاه حسینی برگزار شده‌است.
جاذبه‌های تاریخی
گرچه این دیار بارها توسط جهان گشایانی مانند تیمور - شیبک ازبک و دیگر اقوام مرز گریز تحت سلطه درآمده و غارت شده‌است اما چون دیگر جاهای سرزمین عزیزمان ایران همچنان به حیات پر افتخار خود ادامه می‌دهد گذشته آباد و پر رونق این شهر سبب گردیده تا در گوشه و کنار آن آثار و ابنیه تاریخی به وفور وجود داشته باشد که از جمله آن‌ها می‌توان به قلعه‌ها، کوشکها، کاروانسراها، تیمچه‌ها، بازارها، برجها، عمارتها، آب انبارها، یخدانها، معبدها، امامزاده‌ها، تپه‌ها و محوطه‌های باستانی، آسیابها، حمامها، قیصریه رفسنجان، مراکز فرهنگی - مذهبی، کاروان سرای کبوتر خان رفسنجان، خانه حاج‌آقاعلی، قلعه تاریخی صفاییه ، بازار و آب انبار حاج‌آقاعلی، بادگیر معین، معبد آناهیتا در رفسنجان، خانه باقری، عمارت کلاه فرنگی سعادت آباد، غار طوطیان در منطقه نوق، قلعه جنت آباد نوق و همچنین روستای گردشگری شرقزا وچاه دریادرنوق رفسنجان اشاره کرد.
ورزش
رفسنجان از شهرهای ورزشی کشور به شمار می رود. برخی باشگاه ها و تیم های مهم این شهر:
کفش لوتوس
کفش لوتوس کفشی است که توسط زنان چینی به منظور بستن پا پوشیده می‌شد. این کفش‌ها معمولاً از جنس پنبه یا ابریشم بودند که با ظرافت خاصی درست شده بودند و آنقدر کوچک بودند که در کف دست انسان جا می‌شدند. بعضی از طرح‌های ساخته شده از این نوع کفش دارای پاشنه و کف گوه شکل است. کفش‌های لوتوس در اندازه‌ها و رنگ‌های متنوعی ساخته شده بود و به طور معمول این کفش‌ها به وسیله طرح‌های دوخته شده از حیوانات و گل‌های پیچک تزیین شده بودند. بعضی از طرح‌های این نوع کفش فقط نوک پا را می پوشاند که به زنانی که زیر دامن بلند آن را می‌پوشیدند، این توهم را می‌داد که دارای یک پای کوچک متصل به خود هستند. اگرچه بستن پا دیگر رایج نیست ولی این کفش‌ها هنوز در موزه‌ها و کلکسیون‌های خصوصی یافت می‌شود.
جیجیل
جیجیل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.
توسعه‌دهنده اپل
توسعه‌دهنده اپل (در گذشته : Apple Developer Connection) شبکه توسعه‌دهندگان شرکت اپل است. این شبکه به منظور در اختیارگذاشتن منابع موردنیاز جهت تولید نرم‌افزار سیستم‌عامل‌های اواس ده و آی‌اواس برای توسعه‌دهنده‌گان است.
منطقه حفاظت‌شده انگورونگورو
انگورونگورو منطقه‌ای حفاظت‌شده و میراثی جهانی است که در ۱۸۰ کیلومتری غرب شهر آروشا در تانزانیا قرار دارد. این منطقه از سوی اداره حفاظت از محیط زیست انگورونگورو متعلق به دولت تانزانیا اداره می‌شود. دره انگورونگورو، که کاسه‌ای آتشفشانی و فعال است، درون این پارک قرار دارد.
توسعه‌دهنده اپل
پیوند به بیرون
Apple Developer WebSite
جیجیل
جمعیت
این روستا در دهستان شهید مدرس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
توسعه‌دهنده اپل
پیوند به بیرون
خرید اکانت دولوپر اپل در ایران
ان‌جی‌سی ۵۵۸۵
ان‌جی‌سی ۵۵۸۵ (NGC 5585) نام یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی خرس بزرگ است.
شهرستان سوبلت، وایومینگ
شهرستان سوبلت، وایومینگ (به انگلیسی: Sublette County, Wyoming) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در وایومینگ واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان سوبلت ۱۲٬۷۸۴٫۲۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
والنتین موراتوف
والنتین موراتوف ورزشکار مرد رشتهٔ ژیمناستیک اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی است. وی در بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری ۲۰۰۵
مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری ۲۰۰۵ سی و هشتمین دوره مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری است که در ملبورن، استرالیا از ۲۱ تا ۲۷ نوامبر ۲۰۰۵ میلادی برگزار شده است.
آرمیستید تی. میسون
'''آرمیستید تی. میسون''' سناتور سابق عضو حزب دموکرات-جمهوری‌خواه بود. وی در سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۱۷ میلادی سناتور ایالت ویرجینیا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ترناب
ترناب یا طرناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است.
شونچیونیس
شونچیونیس (به Święciany) یک شهر در لیتوانی با جمعیت ۴٬۹۶۳ نفر است که در Švenčionys district municipality واقع شده‌است.
نظام‌الدین حکمت
نظام‌الدین خان مشارالدوله (۱۲۶۲خ شیراز – ۱۳۱۵ خ تهران) که نام خانوادگی حکمت برگزید، دولتمرد دوران قاجار و پهلوی بود.
پدرش حسام‌الدین خان شیرازی پزشک دربار قاجار بود که ابتدا لقب حافظ‌الصحه گرفت و بعد مسیح‌الملک شد و در آخر عمر لقب مشارالدوله گرفت که پس از مرگ به پسرش رسید. نظام‌الدین پس از تحصیل در رشته حقوق در اروپا در شروع جنگ بین‌الملل اول به ایران بازگشت و به نمایندگی از شیراز وارد دوره سوم مجلس شورای ملی شد. اعتبارنامه اش حدود سه ماه پس از آغاز به کار مجلس در ۲۶ اسفند ۱۲۹۳ به تصویب رسید. در مجلس عضو اقلیت حزب دموکرات بود اما با پیشروی ارتش روسیه بسوی تهران، مجلس تعطیل شد و نمایندگان به قم و کرمانشاه مهاجرت کردند. مشارالدوله هم مانند بسیاری دیگر از اعضای حزب دموکرات به کرمانشاه و سپس استانبول مهاجرت کرد.
پس از بازگشت به ایران به ترتیب معاون وزارت فوائد عامه، معاون وزارت معارف و معاون وزارت جنگ شد. در ۲۶ فروردین ۱۳۰۳ سردار سپه او را به عنوان کفیل (سرپرست) وزارت فوائد‌عامه به مجلس معرفی کرد. در همین مقام بود که در دوازدهم تیر همان سال لایحه «توحید اوزان و مقادیر» را برای رواج سیستم اندازه گیری متریک به مجلس داد. در هشتم شهریور سردار‌معظم تیمورتاش وزیر فوائد عامه شد و رضا‌خان موقتا سرپرستی وزارت معارف را به مشار‌الدوله سپرد تا وزیری برای این وزارتخانه پیدا کند. دو ماه بعد او را روانه حکومت کردستان کرد. حکمت در دهم تیر ۱۳۰۶ حاکم اصفهان و سپس حاکم بنادر و کرمان شد تا اینکه در دهم مهر ۱۳۱۳ محمدعلی فروغی او را به عنوان وزیر پست و تلگراف دولت خود به مجلس معرفی کرد. حکمت تا هنگام مرگ در این سمت ماند.
مشارالدوله در باغ طوطی شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شده است. برادرش سردار فاخر حکمت در زمان محمدرضا شاه چند دوره رئیس مجلس شورای ملی بود. باغ مسیح‌الملک که امروزه بخشی از آن میان میدان بهارستان و خیابان کمال الملک تهران باقی مانده، متعلق به پدر مشارالدوله حکمت بود.
عبور از مرز زندگی
عبور از مرز زندگی فیلمی به کارگردانی رضا صفایی و نویسندگی رضا صفایی، حبیب‌الله کسمایی محصول سال ۱۳۵۴ است.
خلاصه
امیر (ناصر ملک مطیعی) پس از شش سال حبس و تبعید آزاد می‌شود و سراغ خواننده‌ای به نام مینا (ژاله کریمی) می‌رود که از او فرزندی به نام مهرداد دارد...
اورنج، ایونیا، میشیگان
اورنج (به انگلیسی: Orange Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آیونیا، میشیگان واقع شده‌است. اورنج ۹۳٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۴۰ نفر جمعیت دارد و ۲۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیارک ۱۹۰۱۷
سیارک ۱۹۰۱۷ نوزده هزار و هفدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ سپتامبر ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱.۷ است.
روبن بارتلت
روبن بارتلت (Robin Bartlett؛ زادهٔ April 22, 1951) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
سرشماری
سرشماری عبارت است از شمارش و محاسبه تعداد کل نفرات یا اشیای مورد نظر در مکانی مشخص مانند تعداد کل نفراتی که در یک کشور زندگی می‌کنند. سرشماری محدود به انسانها نیست و ممکن است شامل محصولات و کارگاه‌های صنعتی و کشاورزی نیز شود. یک نوع سرشماری نیز مربوط به حیات وحش است که طی آن گونه‌های مختلف حیوانات وحشی ازقبیل پرندگان، پستانداران، آبزیان و خزندگان سرشماری می‌شوند که این کار توسط سازمان حفاظت محیط زیست در کشور اجرا شده و هدف از آن پی بردن به تعداد افراد جمعیت و مطالعه روی رفتارهای مهاجرتی آنها صورت می‌پذیرد. تفاوت سرشماری با آمارگیری در این است که در سرشماری تعداد کل اعضای جامعه مورد نظر تک به تک شمارش و کنترل می‌شوند. اما در آمارگیری معمولاً درصد کوچکی از جامعه مورد مطالعه به عنوان نمونه آماری مورد مطالعه قرار می‌گیرند و سپس نتایج حاصله به کل جامعه مورد نظر تعمیم داده می‌شود.
تقریباً تمام کشورهای جهان به‌طور منظم تعداد افراد کشور را شمارش می‌کنند. بیشتر کشورها هر شش سال یکبار جمعیت را سرشماری می‌کنند. در سرشماری اطلاعات مهمی همچون میزان درآمد افراد، چگونگی محل زیست، متأهل یا مجرد بودن و تعداد فرزندان خانواده به دست می‌آید. در برخی کشورها سرشماری عمومی جمعیت هر پنج سال یکبار انجام می‌گیرد.
ایران
در ایران نخستین سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۳۵ و واپسین آن در سال ۱۳۹۵ انجام شد. بنابر مادهٔ ۴ قانون مرکز آمار ایران، این سرشماری سراسری، هر پنج سال یک بار با فرمان رئیس‌جمهور اجرا می‌شود. سرشماری بعدی نفوس و مسکن ایران قرار بود در سال ۱۴۰۰ انجام شود که انجام نشد.
افغانستان
برپایه سرشماری مقدماتی کمیته ملی احصائیه افغانستان، جمعیت این کشور در سال ۱۳۸۵، ۲۴ میلیون تن است. گفته می‌شود از این تعداد ۱۲٬۳۰۰ میلیون تن مرد و ۱۱٬۸۰۰ میلیون تن زن هستند. ۷/۲۱٪ جمعیت کشور شهرنشین می‌باشند. مرحله اصلی سرشماری افغانستان در ماه سنبله ۱۳۸۷ صورت خواهد گرفت. این آمار شامل میلیون‌ها مهاجر افغانی مقیم ایران، پاکستان و کشورهای دیگر نمی‌باشد. سازمان ملل پیش از این جمعیت افغانستان را ۲۹ میلیون نفر برآورد کرده بود.
فورفنورکس
فورفنورکس (Furfenorex) که با نام‌های فروگالان و نیز فورفوریل متیل آمفتامین نیز شناخته می‌شود نوعی داروی محرک است که در دهه ۱۹۶۰ به عنوان سرکوب‌کننده اشتها وارد بازار شد. این دارو در بدن، آمفتامین را به عنوان متابولیت تولید می‌کند. به دلیل خطر بالقوه سوء مصرف، این دارو از بازارها جمع‌آوری گردید.
موزه صنایع دستی (اراک)
موزه صنایع دستی یکی از موزه‌های شهر اراک است که در سال ۱۳۸۳ در خانه حسن‌پور افتتاح گردید و در سال ۱۳۹۸ از خانه حسن‌پور به قلعه وکیل منتقل شد.
بخش‌های موزه و گنجینه آن
موزهٔ صنایع دستی قلعه وکیل تعداد ۲۵۰ اثر شاخص از صنایع دستی هنرمندان استان مرکزی را در خود جای داده است. از جملهٔ این آثار می‌توان به فرش دستباف، گلیم، آثار قلمزنی، آثار چوبی، تابلو فرش و تابلو خطاطی اشاره کرد.
این موزه از ۵ بخش تشکیل شده‌است:
هونبتسو، هوکایدو
هونبتسو، هوکایدو (به لاتین: Honbetsu, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Tokachi Subprefecture واقع شده‌است. هونبتسو ۷٬۴۴۱ نفر جمعیت دارد.
بیمار انگلیسی (فیلم)
بیمار انگلیسی فیلم ی درام جنگی رمانتیک و حماسی محصول ۱۹۹۶به نویسندگی و کارگردانی آنتونی مینگلا بر اساس رمانی به همین نام از مایکل اونداتیه است.
داستان
یک هواپیما ی دوباله بریتانیایی قدیمی بین جنگ‌ها که در میان صحرا پرواز می‌کرد توسط توپچی‌های آلمان ی سرنگون شد. خلبان (ریف فاینز) به شدت سوخته از لاشه هواپیما بیرون کشیده شده و توسط گروهی از بادیه نشینان نجات داده می‌شود.
پل خواب
پل خواب روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.
نجات (فیلم ۲۰۰۹)
داستان
زمانی که مردم یک منطقه ساحلی دست به آشوب می‌زنند، ارتش دور تا دور منطقه را حصاربندی می‌کند. حال یک مادر تنها باید بر تمام سختی‌ها غلبه کند تا دخترش را نجات دهد.
پل خواب
جمعیت
این روستا در بخش آسارا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳۷ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
بیمار انگلیسی (فیلم)
داستان
او که به سبب زخم‌های هولناک و شوک روانی نام خود و گذشته‌اش را به یاد نمی‌آورد، با نام بیمار انگلیسی به نیروهای متفقین در ایتالیا تحویل داده می‌شود. در آنجا پرستاری به نام هانا (ژولیت بینوش) با اجازه سرپرست بیمارستان او را در صومعه ای در ایالت توسکانی بستری و از او مراقبت می‌کند.