cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خانه‌های فرهنگی در فرانسه
بلژیک
در بلژیک، پیش از این در سال ۱۸۸۰، پیشگامان در بروکسل، کاخ هنرهای زیبا را افتتاح کردند که برنامه آن نقاشی، مجسمه‌سازی، موسیقی، کنفرانس‌ها (اولین کنفرانس‌ها از دهه ۱۸۵۰ در بروکسل ظاهر شد. تبعیدگران سیاسی فرانسه فرمول دوره‌های دانشگاه‌های عمومی را برای عموم مردم اعمال می‌کردند) را متحد می‌کرد. اما در سال ۱۹۲۹ با پیش‌بینی برنامه مراکز فرهنگی، کاخ هنرهای زیبا در بروکسل ظاهر شد. افتتاح در مرکز شهر، در قلب محله ای که موزه‌های بزرگ و کاخ آکادمی‌ها را در خود جای می‌داد، بین سالهای ۱۹۲۵ و ۱۹۳۰، به سبک Art Deco، کاخ‌های هنری با جسارت در آن زمان توسط گروهی از طرفداران با حمایت شهردار آدولف مکس طراحی شد. هدف این بود که فعالیتهایی برای گردهمایی هنرهای تجسمی، معماری، ادبیات، تئاتر، موسیقی، رقص و سینما در ساختمان ویژه ای که توسط معمار ویکتور هورتا طراحی شده‌است ،سبک مدرن تأمین شود. هر ساله معتبرترین مسابقه موسیقی جهان در آنجا برگزار می‌شود، مسابقه ملکه الیزابت بلژیک در یک سالن با ۲۲۰۰ صندلی، و همچنین نمایشگاه‌های مهم موضوعی اروپا و سایر رویدادها مانند نقاشی و. مجسمه‌سازی انجام شود این کاخ همچنین دارای یک تئاتر و سینمایی است که در سال ۱۹۶۱ در فیلم سینمایی سلطنتی بلژیک گنجانیده شده‌است. دو اتاق زیرزمینی جدید اضافه شده‌است (در زیر جاده). از طرف دیگر در بروکسل کمون Uccle، مرکز فرهنگی Uccle در سال ۱۹۵۸ افتتاح شد. در میان نوزده شهرداری بروکسل-پایتخت، دیگران نیز دارای مرکز فرهنگی خاص خود هستند، مانند شهرداری اوکلله و شهرداری ولوو -سنت لمبرت با ولوبلیس. در استانها، از جمله دیگر ابتکارات شهرداری، Palais des beaux-Arts de Charleroi و، در نامور، Maison de la Culture در سال ۱۹۶۴ افتتاح شد (ساخت و ساز در ۱۹۵۸ آغاز شد).
فدرال سازی بلژیک که منجر به ساخت رسانه‌های متنوع میان گویندگان فرانسوی، هلندی و آلمانی، شبکه‌های فرانسوی، فلماند و زبان آلمانی شد و هر یک از آنها جداگانه توسعه پیدا کردند. اما آنها برای استقبال از دیدگاه هنرمندان با تمام خاستگاه‌ها، چه بلژیکی و چه بین‌المللی باز هستند.
فرینج
فرینج (بمعنای ما بعد الطبیعه ) یک مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی آمریکایی است که توسط جی. جی. آبرامز، الکس کورتزمن و روبرتو ارسی ساخته شده‌است. پخش این سریال درسال ۲۰۱۳ به پایان رسید.
بهترین‌های پینک فلوید
بهترین‌های پینک فلوید یک آلبوم گردآوری شده از گروه راک انگلیسی پینک فلوید است و شامل قطعاتی از آلبوم‌ها و تک‌آهنگ‌هایی است که در مابین سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ ضبط شده بود.
فرینج
سازندگان این اثر جی. جی. آبرامز (سازنده سریال‌هایی چون لاست و آلیاس و کارگردان فیلم‌هایی چون مأموریت غیرممکن ۳ و پیشتازان فضا)، الکس کورتزمن و روبرتو ارسی (نویسندگان فیلم‌هایی چون مأموریت غیرممکن ۳ و پیشتازان فضا) هستند و سریال در مورد ماجراهای اداره پلیس اف.بی. آی در شعبه شهر بوستون در ماساچوست است.
بهترین‌های پینک فلوید
این آلبوم در نسخه‌های بعدی به استادان راک تغییر عنوان داده شد. این آلبوم دو طرح جلد دارد که در یکی از طرح‌ها از چهرهٔ دیوید گیلمور در کنار سایر اعضای باند استفاده شده‌است و در طرح دوم از چهرهٔ سید برت در کنار سایر اعضا استفاده شد.
فرینج
این سریال تاکنون توسط منتقدان و تماشاگران با واکنش‌های خوبی روبرو شده‌است.
بهترین‌های پینک فلوید
نسخهٔ اولیهٔ آلبوم که با نام بهترین‌های پینک فلوید منتشر شده بود به صورت مونو منتشر شده بود، اما در استادان راک اولین انتشار استریویی گروه؛ از آهنگِ سیب و پرتقال قرار دارد.
فرینج
مایکل جیاچینو آهنگ‌ساز این سریال است. او که خود برندهٔ جایزه اسکار است، در گذشته سابقه همکاری با جی. جی. آبرامز در سریال لاست را داشته‌است. از گروه‌هایی که در تولید موسیقی متن سریال فرینج شرکت داشته‌اند می‌توان گروه لیدی‌تران را نام برد.
به اعتقاد برخی، این سریال یادآور سبک داستان‌های سریال ایکس-فایلز است.
دو قسمت اول این سریال پرخرج‌ترین قسمت‌های تاریخ سریال‌سازی جهان می‌باشند و برای ساخت آن‌ها رقمی معادل ۲۰ میلیون دلار هزینه شده‌است.
فرینج بیش از ۴۰ بار نامزد دریافت جایزه در زمینه‌ها و جشنواره‌های مختلف شده‌است و برخی از آن‌ها را از آن خود کرده‌است. فصل اول فرینج به‌طور میانگین ۱۰٫۰۲ میلیون نفر در آمریکا بیننده داشت.
این سریال در بیش از ۶۰ کشور جهان و ۸۰ شبکه تلویزیونی پخش می‌شد.
خلاصهٔ داستان
دانم به کمک یک نابغه علمی بازنشسته از دانشگاه هاروارد بنام پروفسور والتر بیشاپ (به بازیگری جان نوبل) که از اختلالات روانی رنج می‌برد (و لذا چندین سال در حبس بوده‌است)، و نیز پسرش پیتر بیشاپ (به بازیگری جاشوا جکسون) که در جنگ عراق یک پیمان‌کار خصوصی بوده‌است، کمک می‌گیرد و سعی در حل جنایت‌هایی دارد که دارای ویژگی‌های فراطبیعی بوده و از نظر علمی به «علوم حاشیه» معروف هستند.
اما یک ویژگی مرموزی تمام (و در واقع هر یک از ماجراهای داستان) در هر ماجرا را به هم مربوط می‌کند. دانم این ویژگی را pattern (طرح) نامیده، و به دنبال کشف این راز عجیب است. ویلیام بل (بازیگری لئونارد نیموی از پیشتازان فضا) در انتهای فصل اول و دوم سریال در این ماجرا نقش آفرینی می‌کند. او رئیس و پایه‌گذار شرکت مَسیو داینامیکز (Massive Dynamics) است که در پشت بسیاری از اتفاقات فراطبیعی قرار دارد.
میزان بینندهٔ سریال طبق رتبهٔ نیلسن
جدول زیر میزان بینندهٔ سریال در چهار فصل پخش شده را نشان می‌دهد. ساعات پخش درج شده، برای قسمت شرقی آمریکا و بخش‌هایی از کشور کانادا می‌باشد.
میلاد نوری
میلاد نوری (زاده ۱۳ اردیبهشت ۱۳۶۵ - دزفول) بازیکن فوتبال ایرانی است که در پست هافبک بازی می‌کند. وی سابقه عضویت در تیم‌های فولاد خوزستان، استیل آذین، استقلال تهران، ابومسلم، استقلال اهواز، صبای قم و راه‌آهن را در کارنامه ورزشی خود دارد همچنین برای تیم ملی امید ایران نیز در ۱۰ بازی به میدان رفته‌است که حاصل آن ۵ گل بوده‌است.
النکور
خصوصیات
الاینکورت ۵٫۸۳ کیلومترمربع مساحت و ۹۷ نفر جمعیت دارد.
پرچم هاوایی
پرچم هاوایی (هاوایی: Ka Hae Hawaii), علاوه بر طرح حالت فعلی، قبلا توسط پادشاهی, تحت‌الحمایه, جمهوری, و قلمرو هاوایی استفاده شده بود. این پرچم تنها پرچم ایالتی ایالت‌های ایالات متحده آمریکا می‌باشد که پرچم ملی یک کشور خارجی است. گنجاندن پرچم یونیون جک بریتانیا نشانه‌ای از روابط تاریخی نیروی دریایی سلطنتی با پادشاهی هاوایی، به ویژه با پادشاه پادشاه کامیهامیها اول است. استفاده از پرچم پس از سرنگونی پادشاهی هاوایی در سال ۱۸۹۳ ادامه یافت.
نجات در رودخانه
نجات در رودخانه فیلمی صامت و کوتاه در فرمت سیاه‌و‌سفید به کارگردانی ژرژ ملی‌یس و محصول سینمای فرانسه در سال ۱۸۹۶ میلادی است. نجات در رودخانه در ۲ قسمت با نام‌های ۲۲ و ۲۳ توسط استار فیلم کمپانی منتشر گردید.
این فیلم هم‌اکنون، یک فیلم گمشده است.
شاهان گوکباکار
شاهان گوکباکار (Şahan Gökbakar؛ زادهٔ October 22, 1980) هنرپیشه اهل ترکیه است. او بازیگر اصلی سری فیلم‌های کمدی رجب ایودیک است. شاهان در ازمیر زاده شد و دوران تحصیل خود در رشته موسیقی و هنرهای بصری در دانشگاه بیلکنت طی‌کرد. گوکباکار علاوه بر سری فیلم های رجب ایودیک که بر پایه طنز ساخته شده و تاکنون هفت قسمت از آن بر روی پرده سینما رفته، در چندین فیلم سینمایی دیگر به نام‌های جلال و جِرٙن، بازاریابی عثمان و کیهان - که تماما در ژانر کمدی هستند - نیز نقش اول را بر عهده داشته است. تمام شخصیت‌های رجب، جلال، عثمان و کیهان کمدی و با همدیگر متفاوت هستند او بازیگر خوبی است.
برادر کوچکتر شاهان، توگان گوکباکار، به کارگردانی فیلم‌های سینمایی مشغول است و به جز نخستین فیلمش با نام ژن، که در ژانر وحشت است، تمامی فیلم‌های دیگرش در ژانر کمدی هستند و شاهان گوکباکار نقش اول را به عهده داشته است. این دو برادر معمولا به صورت مشترک به نوشتن فیلمنامه و تهیه‌کنندگی فیلم‌های خود نیز مشغول هستند.
پل ایستاسیون
پل ایستاسیون (ترکی: İstasyon Köprüsü، به معنای ه " پل ایستگاه") یک پل تاریخی در آماسیه، ترکیه است. در گذشته به آن پل میدان نیز می‌گفتند.
طبق صفحه شهرداری آماسیا، این پل توسط سادگلدی، فرماندار آماسیا در طی سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۸۲ احداث شده‌است. در دوران امپراتوری عثمانی این پل در سیل ۱۸۲۴ و در زلزله ۱۸۲۵ تا حدی آسیب دید. در سال ۱۸۲۸ توسط هاجی یوسف، ایان آماسیا (فرماندار) تعمیر شد. در جمهوری ترکیه، در سال ۱۹۴۰ بازسازی مجدد شد. این پل چهار طاقی است. به گفته فوگن اولتر، این پل اگرچه در قرن ۱۴ ساخته شده‌است، اما با پل‌های دیگر ساخته شده در دوران پس از سلجوقی کاملاً متفاوت است.
شرکت پخش همگانی فاکس
شبکه رسانه‌ای فاکس یک شبکه تلویزیونی زمینی آمریکایی پخش تجاری (غیردولتی) که از دارایی‌های شاخص و پرچمدار ابرشرکت فاکس است. مقر این شبکه در ساختمان نیوز کورپ در نیویورک، است و دفاتر دیگری در مرکز سخن پراکنی فاکس (که آن هم در نیویورک است) و در مرکز تلویزیونی فاکس در لس آنجلس دارد.
این شبکه که در ۹ اکتبر ۱۹۸۶، به عنوان رقیبی برای سه شبکه بزرگ تلویزیونی (ای‌بی‌سی، سی‌بی‌اس، و ان‌بی‌سی شروع به کار کرد) تبدیل به موفق‌ترین تلاش برای تأسیس یک شبکه تلویزیونی چهارم شد. در فصل ۲۰۰۷–۰۸ این شبکه بالاترین رتبه شبکه‌های زمینی را در گروه سنی ۱۸–۴۹ سال بین ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲ کسب کرد و در فصل ۲۰۰۷–۰۸ بیشترین تماشا را در بین شبکه‌های تلویزیونی آمریکا داشت.
فاکس به افتخار آنچه آن زمان استودیوی فاکس قرن بیستم بود نامگذاری شد، که به‌طور غیرمستقیم به افتخار ویلیام فاکس تهیه‌کننده آن و فاکس فیلم نیای این استودیو نامگذاری شده‌است.
مجموعه تلویزیونی فرار از زندان از جمله فیلم های این شبکه است.
رودولف کارگوس
رودولف کارگوس بازیکن فوتبال و دروازه‌بان اهل آلمان است که از سال ۱۹۷۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۳ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۷ میلادی انجام داد. رودولف کارگوس در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
پرچم قلمرو شمالی (استرالیا)
پرچم قلمرو شمالی (استرالیا) در ۱ ژوئیه ۱۹۷۸ پذیرفته شد.این پرچم از دو قسمت نارنجی و مشکی تشکیل شده است.
کندلات
کندلات، روستایی از توابع بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بلوکات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۷ نفر (۸۶خانوار) بوده‌است.
پراکتورزویل، ورمانت
پراکتورزویل (به انگلیسی: Proctorsville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Cavendish واقع شده‌است. پراکتورزویل ۷٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲۸۳٫۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تنقلات
تنقل‌، لَب‌چَره یا اسنک خوراکی ‌ای است که معمولاً به صورت میان‌وعده صرف می‌شود؛ بدین معنا که به صورت یک وعده غذایی کامل مصرف نمی‌شود بلکه برای برطرف ساختن موقتی گرسنگی میان‌وعده‌های اصلی غذایی خورده می‌شود.
واژه
تنقلات، شکل جمع کلمه تنقل، از ریشهٔ اسم عربی «تنقل». چیزی را نقل کردن چیزی را نُقل شراب گردانیدن، خوردن چیزی را پس از آشامیدن شراب هر چیزی که به‌طور مزه گاه گاه خورند مانند آجیل و حلوا و جز آن و «گاگا» و «لب چرا» نیز می‌گویند. تنقل‌ها و آجیل‌ها و شیرینی‌ها و هر چیزی که کم‌کم و گاه‌گاه می‌خورند.
پیوند به بیرون
سرواژه «لب‌چره» در واژه‌نامه «واژه»
مرتضی اسدی (نقاش)
مرتضی اسدی نقاش معاصر ایرانی است.
مرتضی اسدی در سال ۱۳۳۶ تهران متولد شد. تحصیل در مقطع دکترای تاریخ هنر و باستان‌شناسی اسلامی، دانشگاه سوربن فرانسه پاریس۴. نیمه تمام
دکترای پژوهش هنر از دانشگاه شاهد، فوق لیسانس تصویرسازی و لیسانس نقاشی از دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیل رشته نقاشی از هنرستان هنرهای زیبای پسران است.
او همچنین تدریس در دانشگاه‌های دانشکدهٔ هنر دانشگاه شاهد، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده معماری دانشگاه یزد، آموزش عالی سوره و عضویت گروه نقاشی مرکز هنرهای تجسمی را در کارنامهٔ فعالیت هنری خود دارد.
تألیفات بسیاری از اسدی در نشریات به چاپ رسیده‌اند و شرکت در چندین نمایشگاه داخلی و خارجی از دیگر فعالیت‌های اوست.
او برندهٔ جایزهٔ اول نمایشگاه گل و طبیعت، برگزیدهٔ دومین دوسالانهٔ نقاشان ایران، برگزیدهٔ جایزهٔ ویژهٔ چهارمین دوسالانهٔ نقاشی ایران، جایزهٔ سوم طراحی تمبر پستی به مناسبت چهل‌وپنجمین سالگرد اعلان جهانی حقوق بشر، توکیو شده‌است.
مرتضی اسدی از هنرمندان عرصهٔ جنگ موسوم به دفاع مقدس نیز به‌شمار می‌رود.
این هنرمند بر این باور است که «گفتن واقعیت در عالم هنر، یک وظیفه‌است. اگر کاسبکارانه به این موضوع نگاه نکنیم، شاید گاهی گفتن آن به ضرر ما باشد اما به نفع جمعی است که صاحب حق هستند. ما نسبت به جامعه تعهداتی داریم که باید به آن عمل کنیم. اگر بخواهیم شعار دهیم و عمل نکنیم، رسوا خواهیم شد. من نیز تلاش می‌کنم که رسوا نشوم. باید توجه داشته باشیم اثری که بتواند هنرمند را به حرکت وادارد، قطعاً بر دیگران نیز تأثیر خواهد گذاشت و اگر غیر از این باشد نشانه ضعف اثر است.»
وزغ آمریکایی
وزغ آمریکایی نام یک گونه از تیره وزغ‌های راستین است.
عمان سامانی
میرزا نورالله بن میرزا عبدﷲ بن عبدالوهاب چهارمحالی اصفهانی ملقب به «تاج الشعراء» و متخلص به «عمان» از شعرای پرآوازهٔ آیینی در نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۳ و اوایل سدهٔ ۱۴ هجری است که در سال ۱۲۵۸ ه‍.ق در سامان به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۲ ه. قمری در سن ۶۴ سالگی در زادگاهش درگذشت.
نیاکان مولانا عمان سامانی همه از دری‌سرایان، پارسی‌گویان و آذری‌سرایان عصر خود بوده‌اند. پدرش میرزا عبدالله متخلص به «ذره» مؤلف «جامع‌الانساب» و جدش میرزا عبدالواهاب سامانی متخلص به «قطره» و عمویش میرزا لطف‌الله متخلص به «دریا» همگی از شاعران عهد ناصری بوده‌اند. میرزا نورالله همانند بسیاری از نیاکان خود در سلک تصوّف و عرفان بوده و در زمره ارادتمندان حاج میرزا زین العابدین نایب الصدر رحمت علیشاه شیرازی، سعادت‌علی‌شاه اصفهانی و جانشین وی ملا سلطان محمّد گنابادی (سلطان‌علی‌شاه) از قطب‌های سلسله صوفیّه نعمت‌اللهیه بود. در برخی منابع آمده که عمان سامانی و طهماسب قلی خان وحدت کرمانشاهی در خدمت ملا ولی الله همدانی که از مشایخ طریقت نعمت اللهی ماذون از طرف حسینعلی شاه اصفهانی بوده است مشرف به فقر شده اند. تربیت عرفانی عمان سامانی به دست میرزا مهدی پاقلعه‌ای اصفهانی هادیعلی بوده است.
دوران ابتدایی زندگی
عمان سامانی تحصیلات ابتدائی را در مکتب‌خانه‌های محلی فرا گرفت و بعد به اصفهان عزیمت و در مدرسه «نیماورد» وارد و سال‌ها در کنار آخوند کاشی مشغول کسب علم بود.
آثار
از آثار عمان سامانی می‌توان به گنجینة الاسرار، مخزن الدرّر، معراج نامه و دیوان اشعار اشاره کرد. در این میان، مثنوی «گنجینةالاسرار» یکی از جالب‌ترین آثار عمان سامانی دربارهٔ عرفان عاشورا است. او این مثنوی را بروزن و شیوه "زبدة الاسرار"صفی علیشاه ساخته است. در این مثنوی نسبتاً کوتاه، نکته‌های ظریفی از عشق و عرفان با بیانی هنرمندانه و گرم طرح شده‌است. عمان را باید اولین شاعری نام برد که اشعار کربلایی را از قالب سوگ خارج کرد و در قالب حماسی آمیخته به عشق و روشنگری ارائه نمود. گنجینة الاسرار که با این مطلع آغاز می‌شود:
هم چنین، ضرب المثل معروف "تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل" در اصل مصراع دوم این بیت عمان سامانی است:
وفات
عمان سامانی در اواخر عمر به سامان مراجعه کرد و آثار ارزنده‌ای از خود به یادگار گذاشت. نقل است که جنازه عمان را در مسجد جامع سامان به خاک سپردند و بعدها بر اساس وصیت او به نجف منتقل و در وادی‌السلام مدفون گردیده‌است.
نمایش‌نامه
بر اساس کتاب گنجینة الاسرار عمان سامانی نمایش‌نامه‌ای نوشته شده، متن این نمایش توسط محسن معینی از این کتاب اقتباس شده‌است. نمایش بر فرس تندرو به تهیه‌کنندگی نگین میرحسنی و کارگردانی محسن معینی در مرکز همایش‌های برج میلاد به روی صحنه رفته‌است.
من یک یاغی هستم
من یک یاغی هستم عنوان دومین آلبوم استودیویی گروه هوی متال آلمانی اکسپت است. این آلبوم در ژوئن ۱۹۸۰ با همکاری سه شرکت نشر موسیقی برای انتشار در سه کشور آلمان، بریتانیا و آمریکا منتشر شد.
جامعه (استان وادی)
جامعه یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه جامعه واقع شده‌است. جامعه ۵۰٬۹۱۶ نفر جمعیت دارد و ۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الاینکورت-لا-کوت
الاینکورت-لا-کوت (به فرانسوی: Alaincourt-la-Côte) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Delme واقع شده‌است.
خصوصیات
الاینکورت-لا-کوت ۴٫۱۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
عزت ابراهیم
عزت ابراهیم دوری (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۴۲ – درگذشته ۲۵ اکتبر ۲۰۲۰ ) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار عراقی بود. او معاون اول صدام حسین؛ رئیس‌جمهور عراق و نایب رئیس شورای رهبری انقلاب عراق تا سال ۲۰۰۳ و اشغال عراق توسط آمریکا بود.
باربارا هریس (بازیگر)
باربارا هریس (Barbara Harris؛ زادهٔ July 25, 1935 – درگذشتهٔ ۲۱ اوت ۲۰۱۸) یک بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
عزت ابراهیم
الدوری مهم‌ترین مقام ارشد حزب بعث عراق بود که پس از اشغال عراق توسط نیروهای ائتلاف و دولت عراق دستگیر نشد. در ورق‌های بازی که آمریکایی‌ها با چهره مقام‌های ارشد بعثی تحت تعقیب منتشر کرده‌اند، عزت ابراهیم «شاه خاج» بود و جایزه ده میلیون دلاری برای دستگیری وی تعیین شده بود.
باربارا هریس (بازیگر)
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به نشویل، هزاران دلقک، هری کلرمن کیست اشاره کرد.
عزت ابراهیم
واکنش نسبت به اعدام صدام
عزت ابراهیم، ژنرال فراری عراقی در واکنش به اعدام صدام حسین تکریتی بخاطر جنایت علیه بشریت؛ کشورهای آمریکا، بریتانیا، اسرائیل و ایران را عامل 'اعدام صدام حسین' معرفی کرد و خواهان خون‌خواهی صدام حسین شد.
همکاری با داعش
الدوری از بدو فعالیت داعش در عراق، به عنوان یکی از اعضای بلندپایه آن فعال بود. برخی اخبار از زخمی شدن وی ژوئن ۲۰۱۴، در نزدیکی بیجی حکایت داشت. یک منبع بلندپایه در استان صلاح الدین عراق از زخمی شدن عزت الدوری در شمال این استان بر اثر حمله موشکی، خبر داده بود. این در حالی است که برخی منابع او را مسئول شاخه نظامی داعش در عراق می‌دانند.
اخبار متناقض درباره مرگ
در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵، مصادف با ۲۸ فروردین ۱۳۹۴ دولت عراق رسماً اعلام کرده که عزت ابراهیم در یک کمین نیروهای ارتش در منطقه «حمرین» کشته شده‌است. با این حال آزمایش دی ان ای برای تشخیص هویت جسد میسر نشد و مدتی بعد هم ویدئویی از عزت ابراهیم منتشر گردید.
در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰، سایت خبری «السومریه نیوز» عراق به نقل از سایت‌های نزدیک به حزب منحله بعث این کشور (دوشنبه ۲۶ اکتبر) نوشت که عزت الدوری از سرکردگان ارشد این حزب و معاون صدام مُرده است.
آنا تورو
آنا چارمیشل تورو (زاده ۷ ژوئن ۱۹۷۹ ملبورن) بازیگر استرالیایی است که به واسطه بازی در نقش اولیویا دانم در مجموعه تلویزیونی فرینج به شهرت رسیده است.
کودکی
آنا متولد شهر ملبورن در استرالیا است و یک برادر کوچک‌تر به نام دیلان دارد. عمه وی نیز به مدت بیش از ۳۰ سال همسر روپرت مرداک بوده.
آنا دانش‌آموخته موسسه ملی هنر دراماتیک در رشته هنرهای نمایشی است.
زندگی شخصی
وی به مدت یک‌سال با بازیگر سریال فرینج، مارک ولی ازدواج کرده و سپس از هم جدا شدند.
تری بوچر
تری بوچر زادهٔ  بازیکن فوتبال اهل انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال استرالیا انجام داد و با حضور در ۷۷ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال آلمان غربی برگزار کرد. این بازیکن توانسته در بازی‌های ملی، ۳ گل به ثمر برساند.
شهاب‌سنگ
شهاب‌سنگ یا شخانه یا آسمان‌سنگ یک تکهٔ جامد بازمانده از جرم‌هایی مانند یک دنباله‌دار، سیارک یا شهاب‌واره است که در اصل در فضای بیرونی جو زمین تشکیل شده و توانسته پس از گذر از جو و تاب آوردن بازخورد این گذر، بر روی سطح زمین یا یک سیارهٔ دیگر فرود آید. هنگامی که جرمی به درون جو می‌آید، عوامل گوناگونی مانند اصطکاک، فشار و برهمکنش شیمیایی با گازهای اتمسفری، موجب گرم شدن جرم و پراکندگی آن انرژی می‌شوند. این جرم سپس به یک شهاب‌واره دگرگون می‌شود و برای زمان کوتاهی یک آذرگوی را می‌سازد که همچنین با نام یک ستارهٔ سرنگون شونده (شهاب ثاقب) دیده و شناخته می‌شود؛ اخترشناسان نمونه‌های درخشان این پدیده را آذرگوی می‌نامند. شهاب‌سنگ‌هایی که بازتاب جو زمین را تاب آورده‌اند، اندازه‌های بسیار گوناگونی دارند. برای زمین‌شناسان، یک آذرگوی شهاب‌سنگی است که به اندازهٔ کافی بزرگ باشد تا بتواند یک دهانه برخوردی درست کند. روزانه حدود ۵۰ تن شهاب‌سنگ به درون جو زمین می‌آید. و بیشتر آن‌ها در لایه میان سپهر (مزوسفر) تبخیر می‌شوند.
شهاب سنگ های ایران
در بسیاری از نقاط ایران شهاب سنگهای سقوط کرده و توسط جویندگان و شکارچی های سنگ های اسمانی یافت شده اند بیشترین شهاب سنگ های ایران در ناحیه بیابان لوت و کویر مرکزی ایران یافت شده اند.بزرگترین شهاب سنگ ایران در ناحیه اشتهارد ورامین در زمان قاجار سقوط کرده است.در دانشگاه خوارزمی ایران بخش آزمایشگاه موسسه گوهرشناسی و شهاب سنگ شناسی کیپا به مطالعه و شناسایی این سنگ های آسمانی مشغول می باشد. از جمله افراد مطرح و پژوهشگر در این زمینه می توان به دکتر مسعود کیانی اشاره کرد.
طبقه‌بندی
فراوانی آن‌ها ۹۳٪ است. فراوانی آن‌ها ۱ تا ۲ درصد است. مواد تشکیل‌دهندهٔ این گروه با چگالی‌های گوناگون و جدا از هم شهاب‌سنگ فلزی را تشکیل می‌دهند و فراوانی آن‌ها ۵ تا ۶ درصد است.
فلز آزاد
بیشتر سنگ‌های آسمانی دست کم مقداری فلز آهن دارند (در واقع آلیاژی از آهن و نیکل). می‌توان درخشش فلز را در سطوح شکستهٔ آن‌ها دید. سنگ‌های آسمانی به‌طور کلی همواره مقداری فلز دارند و بسته به مقدار فلز آن‌ها در سه گروه دسته‌بندی می‌شوند:
چگالی
بسیاری از سنگ‌های آسمانی، به ویژه شهاب سنگ‌های فلزی، بسیار سنگین‌تر و چگال‌تر از سنگ‌های زمینی هستند. چگالی فلز آهن در حدود ۸ گرم بر سانتی‌متر مکعب است، چنان‌که بیشتر سنگ‌های آسمانی دارای چگالی بالاتر از ۳٫۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب هستند. تنها چگالی شمار کمی از سنگ‌های زمینی، البتّه به جز سنگ‌های معدن فلزی، بالاتر از این است، که آن‌ها هم به‌طور نوعی اکسید آهن (مانند سنگ آهن مغناطیسی یا هماتیت) هستند.البته نا گفته نماند چگالی و وزن مخصوص بسیار متغیر بوده و ملاک تشخص برای شهاب سنگ ها نمی باشند.
ویژگی مغناطیسی
بیشتر سنگ‌های آسمانی دارای مقداری آلیاژ آهن - نیکل هستند و به آسانی یک آهنربا را به سوی خود می‌کشند. شما می‌توانید به آسانی با یک آهن‌ربا این ویژگی را آزمایش کنید. یک آهنربا بی‌گمان به سنگ‌های آسمانی خواهد چسبید به شرط آن که دست کم دارای مقداری فلز باشند. برخی از شهاب سنگ‌ها مانند گونهٔ سنگی آن‌ها تنها دارای مقدار کمی فلز هستند با این وجود یک آهن‌ربای آویخته با ریسمان را به سوی خود می‌کشند۰ اما استثنائاتی نیز در این میان بچشم می خورند به عنوان مثال تعدادی از شهاب سنگ‌های پیدا شده از نوع لونار (ماه) یا حتی شهاب سنگ‌های مریخی هیچ عکس العمل مغناطیسی در برابر آهن‌ربا نداشتند که البته این نوع شهاب سنگ‌ها بسیار کمیاب و نادر هستند‍.
توده پیروکسن (یک کانی که در زمین بیشتر در سنگ های آذرین تشکیل می‌شود) در شهاب سنگ‌ها
بیشتر سنگ‌های آسمانی معمولی که به زمین برخورد می‌کنند کندریت نام دارند. آنان شهاب سنگ‌های «سنگی» هستند و گلوله (کندرول)هایی کوچک و سنگی را که «توده‌های پیروکسن» نامیده می‌شوند در برمی‌گیرند. قطر این گلوله‌ها در حدود ۱ میلی‌متر است.
پوستهٔ گداخته
هنگامی که یک سنگ آسمانی از جو زمین می‌گذرد یک لایهٔ بسیار نازک بر روی سطح بیرونی آن گداخته (ذوب) می‌شود. این لایهٔ نازک «پوستهٔ گداخته» نامیده می‌شود. آن اغلب سیاه و همانند پوستهٔ تخم مرغ است. پوستهٔ گداخته همچنین می‌تواند به رنگ خرمایی روی سنگ‌های آسمانی رخ بنماید؛ که چرایی آن را باید در وضعیّت آب و هوایی پس از فروافتادن آن‌ها یافت.
ریگماگلیپت‌ها
گهگاه هنگامی که یک سنگ آسمانی از جو زمین می‌گذرد فرم ریگماگلیپت‌ها را در سطح خود می‌گیرد. این‌ها به مانند اثر انگشت شست شما روی خمیر بازی هستند.
گمان نادرست
شهاب‌سنگ‌ها هنگام برخورد با زمین می‌توانند داغ نباشند. درحقیقت روی بسیاری از آن‌ها ذرات شبنم یافت‌شده‌است. هنگام آمدن به جو زمین، گرمای برخاسته از پدیدهٔ ورود به جو سطح آن‌ها را گداخته می‌کند، ولی درون آن‌ها زمانی برای داغ شدن ندارد.
ایزل آکای
ایزل آکای (Ezel Akay؛ زادهٔ ۱۹۶۱) یک هنرپیشه، کارگردان، تهیه‌کننده، و مهندس اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او فارغ‌التحصیل دانشگاه بغازیچی در رشته مهندسی مکانیک‌است.
در سال ۲۰۰۵، او با شبنم دونمز ازدواج کرد. ازدواج آنها پس از دو سال به پایان رسید.
ماهون چینی
ماهون چینی نام یک گونه از تیره زیتون‌تلخیان است.
لوک جویس
لوک جویس (Luke Joyce؛ زادهٔ July 9, 1987 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال بارو، باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی، و باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد اشاره کرد.
میانفریرود
میانفریرود، روستایی از توابع بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بلوکات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
سی‌ام‌سی
سی ام سی (Carboxymethyl cellulose) یا (‍CMC) از مشتقات سلولز است. این ماده از استخلاف شدن گروه‌های کربوکسی متیل (-CH۲-COOH) بجای برخی از گروه‌های هیدروکسیل (-OH) بدست می‌آید.
کاربردها
کربوکسی متیل سلولز در موارد زیر مورد نیاز است:
بنیسیا، کالیفرنیا
بنیسیا شهری ساحلی در شهرستان سولانو واقع در ایالت کالیفرنیا در آمریکا می‌باشد. این اولین شهر در کالیفرنیا بود که توسط آمریکایی-انگلیسی‌ها بناشد و به مدت سیزده ماه مرکز ایالت بود. جمعیت این شهر برابر با آمارگیری سال ۲۰۰۰ معادل ۲۶٬۸۶۵ نفر است. این شهر در منطقه خلیج سانفرانسیسکو و نزدیک سانفرانسیسکو و در کنار شهر والهو قرار دارد. بنیسیا در سمت شمالی تنگه کارکوئینز واقع شده‌است و دقیقاً مشرف به کارکوئینز می‌باشد.
مسجد و مدرسه شمس‌آباد
مسجد و مدرسه شمس‌آباد مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان شیخ بهایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانم دو وره (رقص انگلیسی)
خانم دو وره یا رقص انگلیسی (Miss de Vère) یک فیلم صامت و کوتاه فرانسوی به کارگردانی ژرژ ملی‌یس است که در سال ۱۸۹۶ منتشر شد.
در حال حاضر این فیلم، یک فیلم گمشده است، اما در یک فلیپ‌بوک تهیه‌شده توسط لئون بولیو در حدود سال‌های ۱۸۹۶-۱۸۹۷، که در اواسط دهه ۲۰۱۰ در یک مجموعه خصوصی دوباره کشف شد، به‌نظر می‌رسد بخشی از فیلم حفظ شده باشد.
دانشنامه هنر
دانشنامهٔ هنر یک پایگاه داده برخط دربارهٔ موزه و هنرهای زیبا است که توسط جان میلون کانادایی تأسیس شده‌است.
دانشنامهٔ هنر، تنها به‌صورت برخط در دسترس است و دربردارندهٔ ۲۳۰۰ وبگاه موزه و نگارخانه‌است که شامل ۱۸۰٬۰۰۰ اثر هنری از ۸٬۵۰۰ هنرمند می‌باشد.
میودراگ بلوددیچ
میودراگ بلوددیچ (Miodrag Belodedici؛ زادهٔ May 20, 1964) یک بازیکن فوتبال اهل رومانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به والنسیا، استوا بخارست، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، ویارئال، و رئال وایادولید اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال رومانی بازی کرده است.
اظهارنامه
اظهارنامه (طبق ماده ۱۵۶ قانون آیین دادرسی مدنی  هر کس می تواند قبل از تقدیم دادخواست ،حق خود را به وسیله اظهار نامه از دیگری مطالبه نماید مشروط بر اینکه موعد مطالبه رسیده باشد.) پس اظهارنامه در مسائل یا دعاوی حقوقی وسیله ایست برای بیان اظهارات خود به طرف مقابل. چون اظهارنامه از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی در ایران به مخاطب ابلاغ می‌شود بنابراین امکان طرح دعوی بر اساس آن وجود دارد. مثلاً اگر کسی خواهان حق خود باشد (قبل از طرح دعوی)، می‌تواند اجرا یا استیفای حق خود را به‌وسیله اظهارنامه از طرف مقابل بخواهد و در صورت عدم انجام آن اقدام به طرح دعوی کند. نکته قابل اهمیت در اظهار نامه نبودن محدودیت در زمان تقدیم آن است به عبارت دیگر هر زمان که خواهان اراده کند می‌تواند اظهار نامه را بفرستد. عموماً از اظهار نامه قبل از طرح دعوای اصلی استفاده می‌شود. دادگاه صالح برای ارسال اظهارنامه، دادگاه محل اقامت خواهان است بر عکس دادخواست.
آویشن شیرازی
ویژگی
آویشن شیرازی سرده‌ای است از نعنائیان شامل گیاهانی بوته‌ای با ساقه‌های منشعب و شاخه‌های متعدد نازک و برگ‌های کوچک تقریباً دایره‌ای و با حاشیهٔ صاف و بی‌دُم‌برگ و پوشیده از شمار فراوانی غدهٔ ترشحی و گل‌آذین متشکل از چرخه‌های متعدد بیضوی یا کروی گل‌های کوچک و سفید و چهار عدد پرچم و فندقچهٔ تخم‌مرغی با سطح صاف است.
آویشن‌های شیرازی شاخه‌های کوچک پوست سفید دارند و کرک‌دار هستند. برگ‌های کوچک دایره‌ای یا بیضوی با قاعده گرد و به‌ندرت قلبی‌شکل و تقریباً نوک‌دار، برگ‌های جوان کُرک‌های کوتاه سفید و برگ‌های مسن‌تر بدون کرک هستند. چرخه‌های گل دسته‌ای و گروهی انبوه یا سنبله‌ای شکل دارند. گل‌های آن بسیار کوچک، به طول دو میلی‌متر، تخم‌مرغی درازچین و کرک‌دار هستند.
رویشگاه
این درختچه تنها گونه آویشن بومی ایران است و در اصفهان (ده کیلومتری شمال نجف‌آباد، ۲۷ کیلومتری جنوب اصفهان، کلاه‌قاضی جنوب اصفهان، شاه‌کوه)، لرستان (شهبازان، چم سنگر: مرگ سر)، خوزستان (۶۰ کیلومتری شمال شرق دزفول، بهبهان: بابا احمدی)، فارس (فیروزآباد، کوه سیوند، ارتفاعات مشرف به دریاچه مهارلو، بخش خبریز ارسنجان و کوههای مشرف به دریاچه بختگان،میان جنگل، بین جهرم و منصورآباد، نزدیک طارم داراب)، بوشهر (خورموج نزدیک بوشهر، اهرم)، کرمان (بین کرمان و زرند، علی‌آباد به طرف اسفندقه)، هرمزگان (۲۰–۳۰ کیلومتری شرق حاجی‌آباد، گهره، کوه‌های گنو، کوه هماگ از فارغان و تیدر، آبگرم گنو)، بلوچستان (ده کیلومتری خاش به طرف ایرانشهر، شمال بزمان، شمال ایرانشهر، تنگ سرحه، دره رودخانه کاجو شمال قصر قند، اطراف نیک‌شهر)، خراسان (گردو ۷۰ کیلومتری جنوب ازبگو، ازبگو) و یزد (۱۵ کیلومتری غرب چاه‌ملک به طرف چوپانان، مهریز: خورمیز، بین جندق و یزد، بافق: قطروم، بین اشنیز و ندوشن) می‌روید.
خواص
استفاده دمنوش آویشن شیرازی باعث رقیق شدن خون می شود و بخشی از عفونت های ریه را از بین می برد. دمکرده آویشن همچنین ضد درد مفاصل ، ضد سکسکه و ضد نفخ شکم است.
** (برای از بین بردن نفخ شکم می توان مقداری پودر آویشن همراه غذا میل کرد یا نصف قاشق چایخوری در آب داغ یا در نبات داغ حل شود و نوشیده شود ؛ بخور ملایم آویشن خلط آور است و التهاب شش ها را می کاهد همینجور التهاب سینوزها را کم می کند و در بهبود سردرد موءثر است ، بهتر است کم کم پودر آویشن در آب درحال جوش ريخته شود زیر شعله باید کم باشد تا باعث اذیت نشود و بخار حاوی عصاره آویشن شیرازی کم کم استنشاق شود )**
تنفس بخور آویشن شیرازی به مدت ۵ دقیقه و باعث تقویت بینایی می شود و برای سینوزیت مفید می باشد.
مدرسه جده بزرگ
مدرسه جده بزرگ مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، میدان نقش جهان، بازار بزرگ، بازار قهوه کاشیها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تونایت الایو
تاریخچه
جیک هاردی و کمرون آدلر در ابتدا گروه را تشکیل دادند و مدتی بعد با واکایو تاهی ملاقات کردند و از وی درخواست کردند تا به عنوان لید گیتاریست و کیبوردیست به گروه ملحق شود.
مدرسه جده بزرگ
مدرسه دیگری به نام مدرسه جده کوچک نیز وجود دارد.
تونایت الایو
تاریخچه
در همان زمان جنا مک دوگال در حال نوشتن موزیک‌های آکوستیک خود بود و آدلر به وی کمک می‌کرد تا هرکدام از آهنگ‌هایش را ضبط کند. مک دوگال یکی از آهنگ‌های گروه آدلر را نیز خواند و ضبط کرد؛ و در نهایت در ۳۱ می ۲۰۰۸، یک روز قبل از تولد شانزده سالگی اش به عنوان وکالیست به گروه ملحق شد.
مدرسه جده بزرگ
پیشینه
این مدرسه در سال ۱۰۵۸ قمری به دستور حوری نام خانم، جدهٔ کوچک شاه عباس دوم (سل ۱۰۵۲–۱۰۷۷ق/۱۶۴۲–۱۶۶۶م) ساخته شده‌است. صفت بزرگ در نام مدرسه بیانگر وسعت بیشتر آن نسبت به مدرسه‌ای به همین نام (جدهٔ کوچک)، اما با وسعتی کمتر در بازار اصفهان است.
تونایت الایو
تاریخچه
بعد از سال اول فعالیت، گروه درامر اصلی خود را از دست داد. مت بست، یکی از دوستان تاهی در دبیرستان به عنوان درامر جدید به گروه پیوست.
مدرسه جده بزرگ
معماری
مدرسهٔ جدهٔ بزرگ در زمینی مستطیل شکل به ابعاد ۳۲×۴۰ متر با مصالح آجر، در دو طبقه ساخته شده‌است؛ عناصر و اجزاء ساختمانی و فضاهایی که روی دو محور عمود برهم قرار گرفته‌اند، در اشکالی چون ایوان، حجره‌هایی در دو طبقه، هشتی، دالان، پیش طاق، چاه خانه، وضوخانه و حیاط برپا شده‌است. نقشهٔ بنا به صورت ۴ ایوانی، با حجره‌هایی در طرفین هریک از ایوان‌ها، پیرامون یک حیاط مرکزی به شکل هشت گوش نامنظم (نگینی) است.
تونایت الایو
تاریخچه
گروه در ابتدا به عنوان پشتیبان گروه‌های هوی متال به تور می‌رفتند یا در فستیوال‌های کوچک مشغول به اجرای آهنگ‌های خود می‌شدند.
مدرسه جده بزرگ
معماری
کلیهٔ فضاهای اصلی مدرسه گرداگرد حیاطی به شکل هشت گوش نامنظم (نگینی)، هر ضلع شمالی-جنوبی ۳۴ متر، غربی-شرقی ۲۳ متر، و ۴ ضلع واقع در گوشه‌ها هر یک به‌اندازهٔ ۳ متر ترتیب یافته‌اند. کف حیاط سنگ‌فرش است و به نظر می‌رسد که از زمان ساخت تاکنون تغییری اساسی نیافته‌است. این حیاط که همهٔ ساخت و سازهای داخل بنا به نحوی به آن پیوند می‌خورد، از نظر کاربری با تقسیم مسیرها، ارتباط میان فضاهای اصلی بنا را میسر می‌سازد. نکتهٔ قابل توجه در طراحی این مدرسه عبور دادن شعبهٔ نهری از حیاط آن بوده‌است، بدین ترتیب که این نهر از زیر حجرهٔ منتها الیه جنوب شرقی در ضلع جنوبی وارد آبراهه‌ای سنگی در حیاط مدرسه می‌شده، و پس از عبور از روی خط مرکزی محور غربی-شرقی، روبه روی ایوان شرقی با یک تغییر مسیر به سمت جنوب، از زیر حجرهٔ منتها الیه ضلع جنوب غربی به خارج از بنا هدایت، و ادامهٔ مسیر می‌داده‌است. در حال حاضر این نهر پر شده، و به صورت باغچه‌ای با گل و گیاه درآمده‌است. این دگرگونی به حدی است که بدون سابقهٔ ذهنی نمی‌توان وضع پیشین این باغچه‌ها را تصور کرد.
تونایت الایو
تاریخچه
گروه تا به حال دو آلبوم رسمی و سه مینی آلبوم منتشر کرده‌است و انتظار می‌رود که در سال ۲۰۱۵ آلبوم سوم آن‌ها منتشر خواهد شد.
دیسکوگرافی
آلبوم‌های استادیویی
مدرسه جده بزرگ
معماری
این مدرسه ۳۳ حجره در طبقهٔ همکف و ۳۶ حجره در طبقهٔ اول دارد. هر حجرهٔ طبقهٔ همکف شامل یک ایوانچهٔ ورودی، اتاق اصلی و پستو ست. حجره‌های واقع در گوشه‌ها و تمامی حجره‌های طبقهٔ بالا فاقد پستو هستند. مجموعه ورودی در میانهٔ ضلع غربی ساختمان و عمود بر محور بازار که جهت آن شمالی-جنوبی است، قرار دارد و شامل پیش طاق، درگاه، هشتی، دالان و ایوان است. حریم پیش طاق ورودی با تفاوت مصالح به کار رفته -ازارهٔ سنگی- از سطوح حجره‌های مجاور در بازار متمایز است. مسیر ورود به ترتیب از پیش طاق که در دو سوی آن دو سکوی سنگی قرار دارد، درگاه، دالان، هشتی و ایوان است که دسترسی مستقیم به حیاط و محیط داخلی مدرسه را میسر می‌سازد. میان محور پیش طاق ورودی و محور مدرسه‌اندکی اختلاف وجود دارد، با طراحی یک هشتی و تغییر استادانهٔ مسیر، این تفاوت به سادگی برطرف شده‌است. هشتی افزون بر کاربری اصلی، به عنوان یک فضای تقسیم‌کننده، بر شکوه مسیر ورود نیز افزوده‌است.
پرچم میشیگان
پرچم میشیگان در ۲۶ ژوئن ۱۹۱۱ پذیرفته شد.
مدرسه جده بزرگ
معماری
در منتها الیه جنوب شرقی ضلع شرقی پس از یک ایوانچه و یک دالان فضای وضوخانه و بخشهای وابسته به آن قرار داشته‌است که در نوسازی سالهای اخیر به‌طور کامل تخریب شده، و وضوخانه و آبریزگاه نوسازی جایگزین آن شده‌است.
نمازخانه
در پشت ایوان بزرگ‌ترین فضای معماری مدرسه، نمازخانه قرار دارد و در میانهٔ بدنهٔ جنوبی آن محراب تعبیه شده‌است و پوشش آن به صورت طاق و چشمه است. تنها تزیین ایوان کاشی کاری پشت بغل‌های دو سوی آن است که با توجه به کتیبهٔ آن: «گشت تعمیر این خجسته بنا ۱۳۴۴» حکایت از تعمیر آن در چند دههٔ اخیر دارد.
مدرسه از ۴ سو به بافت شهری پیوسته‌است و فقط در جبههٔ غربی، پیش طاق ورودی آن در کنار منبر با نمایی طراحی شده و تزیینی است. پیش طاق ورودی شامل یک طاق جناغی در قابی مستطیل شکل عمودی، با تزیینات کاشی هفت رنگ است. این کاشیها با نقوش اسلیمی و ختایی، و در رنگهای زرد، سبز و آبی فیروزه‌ای بر زمینهٔ آبی لاجوردی آراسته شده‌اند. درست بالای درگاه ورودی، کتیبهٔ بنیاد بنا از کاشی به خط ثلث به رنگ سفید بر زمینهٔ لاجوردی با رقم محمدرضا امامی و تاریخ ۱۰۵۸ق قرار دارد که در آن از جدهٔ شاه عباس دوم صفوی به عنوان بانی مدرسه و وقف آن بر طلبهٔ مذهب اثنا عشریه، نام برده شده‌است. ۳ کتیبه نیز به خط کوفی بنایی با نامهای «الله»، «محمد» و «مبارک باد» به شیوهٔ کاشی کاری معرق اجرا شده‌است. این مدرسه در تاریخ ۱/۱۰/ ۱۳۴۸ش به شمارهٔ ۸۹۲ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
تونایت الایو
دیسکوگرافی
What Are You So Scared Of? (2011)
The Other Side (2013)
مینی آلبوم‌ها
All Shapes & Disguises (2010)
Consider This (2010)
Let It Land (2011)
سیمون آیوازیان
سیمون هاروتیونی آیوازیان (زاده ۱۳۲۳ خورشیدی در بندر انزلی)، استاد دانشگاه و آموزگار گیتار و معماری، نوازندهٔ گیتار کلاسیک و فلامنکو و عکاس ایرانی ارمنی‌تبار است.
دوران کودکی و نوجوانی
وی ابتدا نوازندگی را با ساز ماندولین در سن ۱۲ سالگی آغاز کرد پس از ۱۴ سالگی با ساز گیتار آشنا شد و گیتار کلاسیک را به مدت هفت سال با شیوه‌های آکادمیک به صورت خود آموز فراگرفت.
جوانی
با اولین استاد فلامنکوی خود خوان آلبا در سن ۲۱ سالگی آشنا شد و پنج توکه از توکه‌های معروف اسپانیایی را نزد او آموخت. به موازات گیتار فلامنکو به یادگیری گیتار کلاسیک نیز ادامه می‌داد. مدتی نزد آلیریو دیاز گیتاریست بنام ونزوئلایی که در اواخر دستیار سگوویا بوده‌است درس‌هایی را به صورت خصوصی فرا گرفت. سپس از توصیه‌های تخصصی جولیان بایزنتین که از شاگردان ممتاز جولیان بریم می‌باشد برای مدت کوتاهی استفاده کرد. از سال‌های ۴۵ تا ۴۸، ۴ مدال طلای نوازندگی گیتار از مسابقات دانشگاه‌ها و اموزشگاه‌های عالی کشور کسب کرده‌است. ضمن آنکه جایزه ویژه داوران کنگره دانشجویی (دانشجویان خارجی) را در مادرید کسب کرده‌است. در بین سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ از محضر ژان دورینگ که از شاگردان نارسیسو یپس و شاگرد ممتاز کنسرواتوار پاریس بود استفاده کرد و بین سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۴ بیش از ده کنسرت گیتار به صورت تکنوازی و همنوازی (دوئت) اجرا کرد.
تحصیلات
با اتمام دوره دبیرستان وارد رشته معماری دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و پس از اتمام دوره دانشگاهی به عنوان عضو هیئت علمی به استخدام دانشگاه تهران درآمد، پس از چند سال تدریس جهت ادامه تحصیل عازم فرانسه شد و مدرک دکترای خود را در رشته معماری و باستان‌شناسی از دانشگاه سوربون پاریس دریافت کرد و مجدداً در دانشگاه تهران به تدریس رشته معماری و در کنار آن، عکاسی و موسیقی پرداخت و بالاخره پس از طی مدارج علمی مقام استادی را کسب نمود.
فعالیت‌ها در زمینه معماری
سیمون آیوازیان یکی از برترین استادان مهندسی معماری در معتبرترین دانشکده‌های معماری در ایران هستند و عضو هیئت علمی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی قزوین و مدرس دانشگاه خاتم تهران می‌باشند.
فعالیت‌ها در زمینهٔ موسیقی
سیمون آیوازیان در بسیاری از جشنواره‌ها و مسابقات نوازندگی گیتار کلاسیک و فلامنکو شرکت داشته و بارها به عنوان سخنران در جشنواره‌ها و همایش‌ها حضور پیدا کرده‌است. از وی در مراسم‌هایی تجلیل به عمل آمده‌است. از آن جمله می‌توان به جشنواره‌های فجر، جوان، مسابقات گیتار کلاسیک و فلامنکو ایران، همایش سراسری فلامنکو ایران و جشنواره گیتار نوازان اصفهان اشاره کرد.
او در بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر در سال ۱۳۸۴ مورد تقدیر قرار گرفت.
گفتگو با سیمون آیوازیان
در پاسخ به سؤال «وضعیت موسیقی فلامنکو در ایران را چطور ارزیابی می‌کنید؟» گفته‌است:
و در پاسخ به سؤال «از نظر شما توجه مسئولین فرهنگی کشور به این موسیقی چگونه است؟» می‌گوید:
خالد آکچاتپه
خالد آکچاتپه (Halit Akçatepe) یک بازیگر ترکیه‌ای بود. او فرزند سیتکی آکچاتپه بود. او اولین فیلم خود را در ۵ سالگی بازی‌کرد.
مارک روتکو
مارکوس روتکوویچ (Markus Yakovlevich Rothkowitz) (Ма́ркус Я́ковлевич Ротко́вич) (۲۵ سپتامبر ۱۹۰۳ - ۲۵ فوریه ۱۹۷۰) نقاش اکسپرسیونیست انتزاعی آمریکایی و لتونیایی تبار بود.
تولد و دوران کودکی
روتکو در ۱۹۰۳ و در خانواده‌ای یهودی‌الاصل، در دوگوپیلس، لتونی متولد شد. او چهارمین فرزند جیکوب روتکوویچ (متولد ۱۸۵۹)، و کیت گلدین (متولد ۱۸۷۰)، که در سال ۱۸۸۶ ازدواج کرده بودند، است. پدرش داروساز و روشنفکری بود که فرزندان خود را با سکولاریته و سیاست به جای مذهب تربیت کرد. به گفته‌ی روتکو، پدر مارکسیست او «به شدت ضد دین» بود. برخلاف یهودیان مستقر در بسیاری از شهرهای روسیهٔ تزاری، افراد ساکن در دوینسک از خشونت یهودستیزانه در امان بودند. هرچند در محیطی که یهودیان بودند باز هم مورد سرزنش قرار می‌گرفتند؛ بنابراین دوران کودکی روتکو با ترس آمیخته شده بود.
علیرغم درآمد اندک پدرش، خانواده از تحصیلات بالایی برخوردار بودند. خواهر روتکو به یاد می آورد: «ما یک خانواده کتابخوان بودیم.» مارک به زبان‌های یدیش، عبری و روسی صحبت می‌کرد. بعد از اینکه پدرش در دوران جوانی به یهودیت ارتدکس بازگشت،‌ مارکوس،‌ کوچکترین عضو خانواده، در سن پنج سالگی به خِدِر فرستاده شد و در آن‌جا تلمود را مطالعه کرد؛ اگرچه خواهران و برادرانش در مدارس دولتی آموزش دیده بودند.
مهاجرت به آمریکا
جیکوب از ترس اینکه پسران بزرگش به ارتش امپراطوری روسیه فراخوانده شوند،‌ در ۱۹۱۰ به همراه آن‌ها به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد؛ ولی مارکوس به همراه مادر و خواهرش سونیا در روسیه ماند. آن‌ها نیز به عنوان مهاجر در ۱۹۱۳ به جزیره‌ی الیس رسیده،‌ از کشور عبور کردند تا به جیکوب و برادرانش در پورتلند، اورگن بپیوندند. چند ماه بعد از این مهاجرت،‌ مرگ جیکوب به دلیل سرطان روده بزرگ،‌ خانواده را بدون حامی اقتصادی رها کرد. سونیا به عنوان متصدی صندوق پول مشغول به‌کار شد. مارکوس نیز در یکی از انبارهای عمویش به کارمندان روزنامه می‌فروخت. او بعدها گفت که به یاد می‌آورد در سراسر دوران نوجوانی‌اش همیشه گرسنه بوده‌ است.
تحصیلات
روتکو در ۱۹۱۳ آموزش تحصیلی در ایالات متحده کرد و به سرعت از کلاس سوم به کلاس پنجم رسید. در ژوئن ۱۹۲۱ تحصیلات مقطع متوسطه را با نمره‌ی ممتاز در دبیرستان لینکلن (پورتلند، اورگن) در سن هفده سالگی به پایان رساند. با آموختن زبان انگلیسی، به عضوی فعال در مرکز جامعه یهودیان تبدیل شد و در بحث‌های سیاسی مهارت بالایی پیدا کرد. روتکو مانند پدرش به مسائلی مانند حقوق کارگران و پیشگیری از بارداری علاقه داشت. در آن زمان،‌ پورتلند مرکز فعالیت‌های انقلابی در ایالات متحده و منطقه‌ای بود که در آن اتحادیه انقلابی کارگران صنعتی جهان (IWW) فعال بود. روتکو که در محیط جلسه‌های کارگران رادیکال بزرگ شده بود، در جلسه‌های کارگران صنعتی از جمله سخنرانانی مانند بیل هیوود و اما گلدمن آنارشیست شرکت‌‌ کرد.
او در سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۵ تحصیلاتش را در دانشگاه ییل و اتحادیهٔ هنرجویان نیویورک کامل کرد. سپس به مطالعه‌ی رنگ، اسطوره شناسی و روانشناسی یونگ پرداخت. مدتی بعد در دانشگاه کالیفرنیا به تدریس هنر مشغول شد. آثار او در این زمان عمدتاً فیگوراتیو و اکسپرسیونیستی بود. در اواخر سال‌های دههٔ ۲۰ با میلتون آوری که نقاشی‌هایش واضح و صریح بودند ملاقات کرد. آوری تأثیر عمیقی بر روتکو گذاشت و باعث شد که او در نقاشی و استفاده از رنگ به سرعت پیشرفت کند. خانهٔ آوری محل ملاقات هنرمندانی شده بود که هر هفته آنجا گردهم می‌آمدند و جلسات طراحی برگزار می‌کردند. روتکو از حیث رنگ پردازی درخشان، آشکارا تحت تأثیر فوویستها و به ویژه آنری ماتیس قرار داشت.
تجربیات هنری اولیه
روتکو در ۱۹۲۸ اولین نمایشگاه گروهی و در ۱۹۳۳ نخستین نمایشگاه انفرادی اش را در نگارخانهٔ هنرهای معاصر نیویورک برگزار کرد، در همان سال با آدولف گوتلیب، گروه ده را بنیان نهاد. وی در ۱۹۳۶ کتابی نوشت که هیچ‌گاه آن را تمام نکرد. در این کتاب او به بررسی شباهت‌های بین هنر مدرن و نقاشی‌های کودکان پرداخت. روتکو در ۱۹۴۰ به همراه عده‌ای از هنرمندان نیویورکی، فدراسیون نقاشان و مجسمه‌سازان مدرن را تأسیس کرد که هدف آن‌ها جدا نگه‌داشتن هنر از تبلیغات و بهره‌برداری‌های سیاسی بود. او دلبسته فرم، رنگ و فضا بود و برخلاف دوستان هنرمندش به جای تأثیرپذیری از زندگی و محیط شهری، به اساطیر و کهن نمونه‌ها توجه می‌کرد. برداشت او از اساطیر برداشتی کاملاً مدرن بود و با تفسیرهای اجتماعی او از شرایط جهان تطبیق می‌کرد. بعد به مطالعه آثار یونگ و فروید پرداخت و نظرات این دو متفکر و روان‌شناس بزرگ قرن، به ویژه در زمینهٔ ارتباط رؤیاها و کهن نمونه‌ها با ناخودآگاه جمعی برایش اهمیت بسیاری یافت و همین‌طور مطالعهٔ آثار نیچه به خصوص کتاب «زایش تراژدی»، تأثیر عمیقی بر کارهایش گذاشت. برای او این اندیشه نیچه که تراژدیهای یونانی می‌توانند انسان را از هراس زندگی فانی برهانند، بسیار جذاب بود. در ۴۷ – ۱۹۴۲ به نقاشی سورئالیستی و شکل‌های زنده‌نما روی آورد. فیگورهای او در دههٔ ۳۰ و ۴۰، معمولاً خلاصه شده و با ضرب قلم‌های ساده و صریح، عروسک‌وار تصویر می‌شوند. پرتره‌ها و منظره‌های روتکو در این دوره ابعاد چندان بزرگی ندارد، بنابراین مشخصه‌های رمانتیسم از جمله شور معنوی و میل به سادگی ناب در مربع‌های حزن‌انگیز آن‌ها کمابیش مشهود است. روتکو با وجود اینکه در آمریکا هنر را فرا گرفت و به عنوان هنرمند آمریکایی تثبیت شد، اما در به‌کارگیری رهیافت‌های مدرنیست‌های اروپایی، به خصوص نقاشان فوویست، اکسپرسیونیست، سوررئالیست و آبستره، چهره‌ای پیشرو و سنت شکن از خود به نمایش گذاشت.
آثار دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰
از ابتدای دههٔ ۱۹۵۰ فرم‌های تخت و انتزاعی عموماً به صورت میدان‌های رنگی در کارهای روتکو ظاهر می‌شدند که به سمت سطوحی مستطیل شکل گرایش پیدا می‌کنند. آثار وی در این دوره عبارتند از مستطیل‌های دو تایی و سه تایی که بدون کنارهٔ قاطع در یک ارتباط عمودی به روی پس زمینه‌ای که سراسر بوم را دربر گرفته‌اند پدیدار می‌شوند. هر چه به دههٔ ۶۰ نزدیک می‌شویم سطوح شکلی ساده‌تر و مستطیل‌های بزرگ رنگی حاکمیت بیشتری پیدا می‌کنند. در نمونهٔ بسیار متداول این آثار سه مستطیل رنگی در بالا و پایین و میانهٔ تابلو در پیشاپیش زمینه‌ای کمابیش هم رنگ ظاهر می‌شوند. این سه سطح در نگاه اول تصویری گنگ و انتزاعی از منظره‌ای در دور دست را تداعی می‌کنند که به ترتیب به جای آسمان، زمین و افق قرار دارند. البته این برداشت از کیفیت استعاری آن‌ها ناشی می‌شود و رنگ‌ها غالباً در تجسم آن‌ها دلالت آشکاری ندارد. همچنان که به اواخر دههٔ ۶۰ و سال‌های پایانی زندگی روتکو نزدیک می‌شویم دو تحول آشکار در ساختار این ترکیب به وقوع می‌پیوندد: نخست در تعداد مستطیل‌ها که از ۳ به ۲ و حتی یک مستطیل کاهش میابد و دوم رنگ‌های آن‌ها که به سوی فام‌های حزن‌انگیزتر و مشخصا تاریک‌تر متمایل می‌شود. آثار سال‌های آخر روتکو به جز موارد خاص عمدتاً بنفش تیره، خاکستری و سیاه هستند. این تحول از یک طرف نشانهٔ اندوه فزاینده‌ای است که بر روح و روان هنرمند مستولی شده و از سوی دیگر بر کشف غنای رنگ‌های تیره و کیفیت عمیق فلسفی و دینی آن دلالت دارد. آخرین کارهای روتکو در سال ۱۹۶۹ ترکیب‌هایی هستند از سطوح وسیع سیاه در بالا و خاکستری در پایین که همچون آسمان در شبی ظلمانی حکایت از افسردگی عمیق او دارند.
خودکشی
در بهار ۱۹۶۸، آنوریسم خفیف در روتکو تشخیص داده شد. او با نادیده گرفتن دستورهای پزشک، به کشیدن سیگار، اجتناب از ورزش و حفظ رژیم غذایی ناسالم ادامه داد. همچنین پزشک توصیه کرده بود تا او کشیدن نقاشی‌های بزرگش را ادامه ندهد و بیشترین توجه‌اش را به سمت نقاشی‌های با اندازه کوچکتر مانند آکرلیک روی کاغذ ببرد. در همین زمان ازدواج روتکو هم به‌طور فزاینده‌ای با مشکل مواجه شده بود؛ و ناتوانی و ضعف جسمانی ناشی از آنوریسم،‌ احساس بیگانگی او را در رابطه تشدید می‌کرد. روتکو و همسرش مل در اولین روز ۱۹۶۹ از هم جدا شدند. سپس روتکو به استودیوی خود نقل مکان کرد. در ۲۵ فوریه ۱۹۷۰ الیور اشتایندکر، دستیار روتکو، او را در حالی یافت که غرق در خون، کف آشپزخانه و روبروی سینک دراز کشیده بود. روتکو در مصرف باربیتورات‌ها زیاده‌روی کرده و سرخرگ بازوی راست خود را با تیغ بریده بود. هیچ یادداشتی نیز برای خودکشی وجود نداشت. این دقیقاً همان روزی بود که قرار بود مجموعهٔ سیگرام در نگارخانه تیت بریتانیا به نمایش گذاشته شود.
هورن باخ
هورن باخ یکی از بزرگترین فروشگاه‌های ساخت و ساز و وسایل ساختمانی در اروپا می‌باشد.
تاریخچه
این شرکت در سال ۱۸۷۷ میلادی توسط میشاییل هورن باخ تأسیس شد. ۲۳ سال بعد توسط یکی از پسران او، کارایی این شرکت گسترش پیدا کرد. در سال ۱۹۶۸، اوتمار هورن باخ، مغازه ی وسایل ساختمانی و باغبانی را باز کرد که در زمان خود، ابتکار جدیدی محسوب می شد. با بازشدن اولین شعبه ی این شرکت در اتریش، گسترش فعالیت‌های این شرکت به خارج از مرزهای آلمان رسید.
پرانگ‌هورن، اورگن
پرانگ‌هورن (به انگلیسی: Pronghorn) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Deschutes County واقع شده‌است. پرانگ‌هورن ۱۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴ نفر جمعیت دارد و ۹۷۵٫۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دارکوب زرد
دارکوب زرد نام یک گونه از زیرخانواده دارکوبیان است.
واکنشگاه آب سنگین
واکنشگاه آب سنگین یا رِآکتور آب سنگین معروف به واکنشگاه‌های HWR، از انواع واکنشگاه هسته‌ای صنعتی نوین در نیروگاه‌های هسته‌ای در جهان است که از انرژی هسته‌ای استفاده می‌کند.
بنیاد بیل و ملیندا گیتس
بنیاد بیل و مِلیندا گیتس، نام قدرتمندترین بنیاد خیریه خانوادگی در جهان است. این بنیاد در سال ۲۰۰۰ میلادی به‌دست بیل و ملیندا گیتس بنیانگذاری شد و در سال ۲۰۰۶ میلادی به‌دست وارن بافت به دو برابر گسترش یافت.
هدف‌های اصلی بنیانگذاری این بنیاد افزایش تندرستی و کاهش تهی‌دستی بسیار بالا در گستره جهان است و در آمریکا گسترش‌دادن شانس‌های آموزشی و دسترسی به تکنولوژی اطلاعات و داده‌ها می‌باشند. مرکز این بنیاد در شهر سیاتل، واشینگتن در ایالت واشینگتن در آمریکا جای دارد و به‌دست سه تن از عضوهای هیئت مدیره به نام‌های بیل گیتس و همسرش ملیندا گیتس و وارن بافت اداره می‌شود. دیگر مدیران بنیاد ویلیام اچ گیتس و پتی استونسیفر (CEO) می‌باشند. حجم کمک‌های انجام‌شده این انستیتو نزدیک به ۳۳ میلیارد دلار است.
واکنشگاه آب سنگین
تولید این واکنشگاه‌ها از جنگ جهانی دوم آغاز و غالباً توسط کشور کانادا انجام گرفته. معروفترین این واکنشگاه‌ها، رآکتور کاندو نام دارد.
بنیاد بیل و ملیندا گیتس
تاریخچه
این بنیاد در آغاز به‌دست بیل گیتس در سال ۲۰۰۰ میلادی با سرمایه ۱۰۶ میلیون دلار بنیانگذاری شد. در طول دو سال کار این انستیتو، سرمایهٔ آن به ۲ میلیارد دلار افزایش یافت.
واکنشگاه آب سنگین
امروزه دو نوع رآکتور آب سنگین در جهان مورد استفاده‌است:
بنیاد بیل و ملیندا گیتس
تاریخچه
بنیاد بیل و ملیندا گیتس به‌دست بیل گیتس و همسرش ملیندا در ژانویه سال ۲۰۰۰ میلادی از درهم‌آمیختن دو بنیاد آموزش گیتس و ویلیام اچ گیتس به وجود آمد. بنیاد آموزش گیتس از بنیاد کتابخانه گیتس که در سال ۱۹۹۶ میلادی گشایش شده‌بود شکل گرفت. در ماه ژوئن سال ۲۰۰۶ میلادی گیتس تصمیم خود را برای بیرون آمدن از کارهای روزمره مایکروسافت و گذاشتن کامل وقت خود همراه با بونو، خواننده گروه ایرلندی یوتو، که نامش در ژورنال تایم برای کارهای خیرخواهانه در سال ۲۰۰۵ میلادی آورده شده‌است تا ماه ژوئیه سال ۲۰۰۸ میلادی اعلام کرد.
در ماه مه ۲۰۰۶ میلادی بنیاد بیل و ملیندا گیتس جایزه اسپانیایی شاهزاده آستوریاس را برای همکاری‌های جهانی و میان‌کشوری به‌دست‌آورد.
هدیه وارن بافت
در ۲۵ ژوئن سال ۲۰۰۶ میلادی، وارن بافت (پولدارترین مرد جهان در سال ۲۰۰۸ میلادی به گفته ژورنال فوربس) قول داد ۱۰ میلیون سهم از سهام کلاس «ب» شرکت برکشایر هاتاوی به ارزش ۳۰٫۷ میلیارد دلار را در چندین سال به بنیاد بدهد. بافت شرایطی را تعیین کرد تا این اهدای بزرگ به بنیاد حجم کمک‌ها را به آسانی افزایش ندهد اما به‌عنوان یک همکاری سازنده حجم کمک‌ها و بخشش‌های سالیانه بنیاد را به دو برابر افزایش دهد.
شرایط وارت بافت برای دادن این کمک به بنیاد بیل و ملیندا گیتس دربردارنده موردهای زیر است:
بافت فرصتی دو ساله را به بنیاد برای کاری شدن شرط سوم داده‌است. بنیاد گیتس ۵٪ از سهام (۵۰۰٬۰۰۰ سهم) را در ژوئیه سال ۲۰۰۶ میلادی دریافت کرده‌است و ۵٪ باقی‌مانده را در ژوئیه سال‌های ۲۰۰۷ میلادی (۴۷۵٬۰۰۰ سهم)، ۲۰۰۸ میلادی (۴۵۲٬۲۵۰ سهم) و تا پایان دریافت خواهد کرد.
کارها
از سال ۲۰۰۶ میلادی، بنیاد ۳۳٫۷ میلیارد دلار را کمک کرده‌است. برای این که این بنیاد کار خود را با نام خیریه پی بگیرد و ادامه دهد می‌بایست هر ساله ۵٪ از دارایی‌های خود را وقف کند. به این‌گونه حجم اهدایی بنیاد هر ساله دست‌کم پولی برابر ۱٫۵ میلیارد دلار خواهد بود.
از سال ۲۰۰۶ میلادی، بنیاد به چهار بخش دربردارنده کارهای اصلی (ارتباط‌های همگانی، اعتبارها، منبع‌های انسانی) با مدیر بودن شریل اسکات و سه برنامه اهدایی زیر سازمان‌بندی شد:
بر پایهٔ گزارش روزنامه وال استریت ژورنال در تازه‌ترین برنامه، بنیاد بیل و ملیندا گیتس صدها میلیون دلار در زمینه تشویق تهی‌دستان به پس‌انداز در سراسر جهان هزینه خواهد کرد.
به علاوه، بر پایهٔ گزارش منتشر شده به دست بنیاد بیل کلینتون در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۸، بنیاد بیل و ملیندا گیتس بین ۱۰ تا ۲۵ میلیون دلار به این بنیاد کمک کرده‌است.
در سال 2020 با شیوع و دنیاگیری ویروس کورنا، بنیاد بیل و ملیندا گیتس، قدرتمندترین بنیاد خیریه خانوادگی در جهان، و دو موسسه بزرگ خیریه دیگر روز سه شنبه ۱۲۵ میلیون دلار را به منظور کمک به تسریع روند یافتن درمانی برای ویروس کرونا، تخصیص دادند.
نوآوران
به تازگی (تقریباً سال ۲۰۱۷) از بی‌بی‌سی فارسی میان‌برنامه‌ای با عنوان «نوآوران» پخش می‌شود که به راه‌حل‌های نوآورانه ساده اما بسیار مؤثر در کشورهای در حال توسعه برای مشکلات مهم می‌پردازد. از جمله آنها روش بسیار ارزان‌قیمت یک پزشک بنگلادشی برای فشار جریان هوای همواره مثبت بود همچنین احداث سرویس بهداشتی عمومی در منطقه محروم از سرویس بهداشتی برای جمع‌آوری فضولات انسانی در یک مخزن زیرزمینی و تولید گاز برای راه اندازی موتور تصفیه آب که در این منطقه آب پاکیزه نیز کم‌یاب است. این برنامه با حمایت بنیاد بیل و ملیندا گیتس تهیه شده‌است.
امیر عبدالحسینی
امیر عبدالحسینی مدیر هنری و گرافیست ایرانی است.
امیر عبدالحسینی، مدیر هنری، پژوهشگر، مدرس هنر و گرافیست ایرانی متولد ۱۳ مهر ۱۳۵۳ تهران است.[۱] او دارای نشان درجه ۱ هنر (دکترا) در رشته گرافیک (۱۳۹۳)، فوق‌لیسانس ادبیات نمایشی از دانشگاه تهران (۱۳۸۳)، لیسانس تولید با گرایش کارگردانی فیلم از دانشگاه صدا و سیما (۱۳۷۹) است. او از مدیران جوان و فعالان عرصه فرهنگ و هنر در ایران به‌شمار می‌رود. سوابق متعدد اجرایی و مدیریتی، او را به یکی از نام‌های آشنا در میان هنرمندان تبدیل کرده ‌است.[۱]
وی عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن علمی هنر اسلامی و انجمن علمی هنرهای نمایشی است.