cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اتحادیه همبستگی سولیدارنوشچ
پیریسترویکا و مذاکرات موسوم به میزگرد
در سال ۱۹۸۸ شرایط بد اقتصادی بازهم بدتر شد. تورم شدید٬ نبود یا کمبود کالاها در بازار٬ کیفیت پائین محصولات داخلی و در نتیجه نارضایتی همگانی کاملاً مشهود بود. اصلاحات اعلام‌شده از سوی نخست وزیر وقت میچیسلاو راکوفسکی پاسخگوی نیازها نبود. دیون کشور و عدم بازپرداخت وام‌های خارجی بر مشکلات افزودند. از ۲۵ آوریل ۱۹۸۸ تا ۲۲ اوت این سال اعتصابات سراسر کشور را فراگرفته بود. سرکوب‌های انجام شده به خصوص از جانب میلیشیای خلقی دیگر برای خاموش کردن اعتراضات کافی نبود. در ۲۶ اوت فرمانده قوای مسلح برای مذاکره با اعتصاب کنندگان اعلام آمادگی نمود و ۵ روز بعد با لخ والسا دیدار کرد و روز پس از آن اعتصابات پایان یافتند. ۲ ماه بعد تلویزیون لهستان مناظره‌هایی با حضور مخالفین تشکیل داد و لخ والسا در یکی از این مناظره‌ها شرکت کرد و با موفقیت طرف دیگر را محکوم ساخت.
سرانجام در روز ۱۸ دسامبر ۱۹۸۸ کمیته‌ای شامل یکصد نفر از رهبران جنبش و با مدیریت اتحادیه همبستگی برای انجام مذاکره با سران حکومت تشکیل شد. این کمیته به بخش‌های مختلف تقسیم شد تا هر بخش در زمینه‌ای خاص درخواست‌ها و مطالبات مردمی را مدون کنند. روز ۲۷ ژانویه ۱۹۸۹ در دیدار والسا با نمایندگان دولت٬ گروهی که قرار بود در مذاکرات موسوم به «میزگرد» شرکت کنند مشخص و تعیین شدند. این گروه شامل ۲۰ نفر از اتحادیه همبستگی٬ ۲۰ نفر از سوی حکومت٬ ۱۴ نفر مستقل و ۲ روحانی بود. اولین جلسه مذاکرات در ششم فوریه تشکیل شد. این مذاکرات تا پنجم آوریل به طول انجامید. طرفین توافق کردند تا اتحادیه همبستگی مجدداً حزبی قانونی قلمداد شود و اولین انتخابات نیمه آزاد در روز ۴ ژوئن ۱۹۸۹ برگزار شود. این انتخابات با پیروزی اتحادیه همبستگی به پایان رسید و راه را برای تغییرات وسیع بعدی باز نمود.
هیثم طمبل
هیثم طمبل (Haytham Tambal؛ زادهٔ November 28, 1978) بازیکن فوتبال اهل سودان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المریخ، باشگاه فوتبال الهلال ام درمان، و باشگاه فوتبال الاهلی ود مدنی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده‌است.
قسیم اخگر
محمد قسیم اخگر، (متولد ۱۹۵۱ - درگذشته ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴) نویسنده، پژوهشگر، فعال جامعه مدنی و از نظریه‌پردازان در افغانستان بود.
زندگی
محمد قسیم اخگر در سال ۱۹۵۱ در منطقهٔ وزیرآباد شهر کابل دیده به جهان گشود. او آموزش دور ابتدایی و متوسطه مکتب را شهر کابل ادامه داد، در حالی که تحصیلات او به پایان نرسیده بود، به دلیل شرکت در مبارزات و تظاهرات سیاسی گروه‌های چپ‌گرا بازداشت و از مکتب اخراج شد. او در زمان حاکمیت طالبان به کشورهای همسایه مهاجر شد و پس از انقراض دولت طالبان دوباره به وطن بازگشت و فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و روزنامه‌نگاری خود را در کابل آغاز کرد. او مدتی کارمند کمیسیون مستقل حقوق بشر بود و در سال‌هایی اخیر مدیرمسئول روزنامهٔ هشت صبح شد.
مرگ
قسیم اخگر بعد از بیماری طولانی در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴، در اثر سکته قلبی در شهر کابل در خانه‌اش درگذشت.
آثار علمی
قسیم اخگر آثار زیادی از خود بر جای گذاشت، اما بیشتر آثار او به گفته خودش توسط نظامیان شوروی در زمان جنگ و در زمان مهاجرت او از بین برده شد.
مکران
مَکْران یا مُکْران یا مِکْران (مَکُّران) نامیست که در طول تاریخ به منطقه بلوچستان که در امتداد ساحل بلوچستان به طول ۶۰۰ مایل (حدودا ۱۰۰۰ کیلومتر) از راس الکوه در غرب جاسک در ایران تا شرق لس بیله و نزدیکی بندر کراچی در پاکستان گسترده‌است گفته می‌شد.
"ایالت مَکُران" یا مکران (انگلیسی:Makoran) یا زمین مکران نام جغرافیایی است که در تاریخ پس از اسلام بر ناحیه ای از کرمان تا سواحل دریای فارس تا رود سند گفته‌اند. حافظ ابرو در کتاب جغرافیا جلد ۳ صفحه ۱۲ می‌نویسد حد شرقی کرمان، زمین مکران است. بیابانی که بین کرمان و بحر است این بیابان میان کرمان و سجستان (سیستان امروزی) و خراسان واقع شده و جنوبی کرمان بحر فارس است.  در بعضی منابع اروپایی سده‌های ۱۶ تا ۱۸ از ایالت مکران نام برده شده‌است. در دوره‌های مختلف تاریخی این منطقه خودمُختار و تحت اداره خوانین محلی بوده‌است که عموماً خود را رعایای دولت ایران می‌نامیدند. امپراتوری بریتانیا در سده هیجده این منطقه را جزو هند و مستعمره بریتانیا نمود. امروزه در هند و در پاکستان شهرهایی بنام مکران وجود دارد. مکران در دوره‌های مختلف تاریخی بخشی از قلمرو ایران بوده‌است. مکران در نوشته‌های مسالک و ممالک و التقویم الاقالیم دوم و از کرمان تا رود مهران (ایندوس) نامیده شده‌است. (سفرنامه مارکوپلو نیز مکران را شرح داده‌است) در بعضی اسناد و نقشه‌های تاریخی اروپایی و بعضی نوشته‌های عربی دریای عرب امروزی نیز بحر مکوران بیان شده‌است.
کوه‌های خشک و بایر کرانه‌های مکران از دید جغرافیای طبیعی دنباله کویر است، که تا آنجا گسترش یافته. گویا در سده‌های میانه این سرزمین از آنچه اکنون دیده می‌شود، حاصلخیزتر بوده ولی هیچگاه از دید دارایی دارای اهمیت نبوده‌است. جغرافی‌نویسان پیشین اسامی بسیاری از شهرهای مکران را در کتاب‌های خود ثبت نموده‌اند ولی هیچ‌کدام به‌طور گسترده از آن شهرها یاد نکرده‌اند. مهم‌ترین درآمد مکران از نیشکر و یک گونه شکر سفید موسوم به پانیذ بوده‌است که از آنجا به سرزمین‌های مجاور صادر می‌گردیده. مطابق نقشه می‌توان گفت مکران تقریباً شامل تمام شهرستان‌های بلوچستان ایران از جمله ایرانشهر ، سراوان، سرباز، فنوج، نیکشهر، کنارک و چابهار در ایران و بخش ایالت بلوچستان پاکستان می‌شده‌است در زمان ساسانیان آنرا کوسون می‌گفتند.مکران از غرب به کرمان می رسید و چون خراج به کرمان میداد از قلمرو ایران بود .در شاهنامه فردوسی حداقل در پنج داستان نام مکران آمده و در آنها مکران از ایران بوده است.
تاریخچه
برخی مورخان مکران را با تمدن magan (مَگان یا مَکّان) یکسان می‌پندارند. مگان نام تمدنی کهن است که در حدود ۲۵۰۰ تا ۵۵۰ پیش از میلاد وجود داشته‌است. در متون یافت شده مربوط به سومریان از مگان به عنوان یکی از شرکای تجاری مهم سومریان یاد شده‌است که مس و دیوریت مورد نیاز بین‌النهرین از آنجا تأمین می‌شده‌است.
واراهامیهیرا در دانشنامه مشهور خود بریهات-سامیتا از مردمان غرب شبه قاره هند تحت عنوان Makara نام برده‌است.
آریان گزنفون مورخ یونانی از اصطلاح Icthyophagy (Ἰχθυοφάγοι) برای ساکنان مناطق شمال بحر مکران کنونی استفاده کرده‌است. Icthyophagy اصطلاحی عمومی به معنی «ماهی خواران» است که توسط جغرافی دانان یونانی عهد باستان برای جوامع ساکن در کنار دریاها گفته می‌شد.
سرزمین مکران به لحاظ موقعیت مکانی با ساتراپی مکا یکی از ساتراپی‌های ایران در دوران هخامنشیان تطابق دارد. از مکا در کتیبه‌های به جامانده از دوران هخامنشیان در بیستون و تخت جمشید به عنوان ساتراپی چهاردهم ایران در عهد داریوش یاد شده‌است.
ابوریحان بیرونی در کتاب خود تحقیق ماللهند بیان می‌کند که خط ساحلی شبه قاره هند از تیز، پایتخت مکران، آغاز می‌شود.
یاقوت حموی (۵۷۴–۶۲۶ ه‍.ق) جغرافی‌دان و تاریخ‌نویس مشهور در کتاب معجم البلدان در باب حرف میم در مورد دلیل نامگذاری مکران به این نام چنین می‌نویسد: «همانگونه که ذکر شد، سیره نویسان می‌گویند که: مکران به نام مکران بن فارک بن سام بن نوح علیه السلام نامگذاری شده‌است زیرا او به این منطقه آمده و در آنجا سکنی گزیده‌است»
می‌توان گفت سده‌ها سرزمین امروز بلوچستان، مکران نامیده می‌شده‌است. جهانگردان عرب نیز به نام مکران یا مکوران از این منطقه یاد کرده‌اند.
نام‌شناسی
مکران در دوران اسلامی رایج شده ولی بیشتر پژوهشگران این نام را مرتبط با نام‌های دوران پیش از فتح اسلام می‌دانند. ارتباط با واژه مکا، مگان، از ساتراپی‌های هخامنشیان می‌دانند. نویسندگان سده‌های سیزده تا پانزده میلادی غالباً، واژه کیج (گچ) و مکران را استعمال می‌کردند و مارکوپولو نیز این منطقه را در سفرنامه خود کیس مکوران و عرب‌ها (تیز مکران) نامیده‌است بنظر می‌رسد تیز تغییر یافته گیچ باشد. در کتاب تاریخ تمدن ویل دورانت، نام قدیمی مکران، گدروسیا ذکر شده‌است. (اسکندر قصد داشت به دریای شرقی برود اما سربازانش از همراهی او سرباز زدند و ناچار شد تا از مسیر گدروسیا، به بلوچستان وارد شود. منبع: تاریخ تمدن، ویل دورانت، مترجمان: حسین کامیاب، محمد امین علیزاده، لیلا زارع، نشر بهنود، چاپ پنجم، ص ۱۵۷)
هم‌اکنون بخش جنوبی بلوچستان در قسمت واقع در خاک پاکستان تحت عنوان «کیچ مکران» و قسمت واقع در خاک ایران صرفاً «مکران» شناخته می‌شود. کتاب خلیج فارس منتشر شده توسط دولت بریتانیا و وزارت خارجه انگلیس، بخش ایرانی مکران را مکران پارس نامیده‌است. کتاب خلیج فارس که ۱۹۱۷ توسط دولت بریتانیا منتشر شده‌است مناطق و آبادی‌ها و شهرهای «مکران پارس» را از بندر عباس تا گوادور نام برده‌است. مکران فارس نامی است که در کتب عربی نیز بکار رفته‌است و بنظر می‌رسد انگلیسی‌ها واژه مکران پارس را از منابع عربی گرفته‌اند.
ادبیات
همچنین در داستان سیاوش نیز در نامه افراسیاب به فرمانده سپاه توران که حاوی دستور او برای گرفتن باج و خراج از سرزمین‌های مختلف است بار دیگر از مکران نام برده شده‌است:
فردوسی در جایی دیگر در باب ستایش سلطان محمود غزنوی و در شرح جنگ بزرگ کیخسرو سومین پادشاه کیانی با افراسیاب، پادشاه توران، به خونخواهی پدرش ،سیاوش، به درگیری و جنگ میان کی‌خسرو و شاه مکران و متعاقباً کشته شدن شاه مکران و قتل و غارت سپاهیان کیخسرو در مکران اشاره می‌کند.
در پی شکست افراسیاب و متواری شدن او کیخسرو در پی او روان شد و نخست پیکی نزد خاقان چین فرستاد که وی سر اطاعت خم کرد و کسی نیز نزد شاه مکران فرستاد. اما شاه مکران از اطاعت از وی سر باز زد و کهتری را نپذیرفت و قاصد را نیز به خواری از دربار خود راند و به کی خسرو پیغام داد اگر بی‌آزار از مکران عبور کند هیچ آسیبی متوجه وی نخواهد شد اما اگر تصمیم به ورود سپاهیانش به مکران داشته باشد باشد در برابر ویرانی مکران سکوت نخواهد کرد و با پاسخ سختی روبرو خواهد شد:
کیخسرو پس از این شنیدن این سخنان به سوی ختن رفت و سه ماهی در آنجا ماند و پس از آن به سوی مکران بازگشت، مجدداً فرستاده‌ای نزد شاه مکران فرستاد و از او توشه راه سپاه را خواست و تهدید کرد که اگر اطاعت نکند لشکریانش مکران را ویران خواهند نمود.
اما این بار نیز شاه مکران زیر بار اطاعت از کی‌خسرو نرفت و سپاهی عظیم برای رویارویی با وی گرد آورد اما در اوان جنگ شاه مکران کشته شد. برخی از اطرافیان کیخسرو به وی پیشنهاد دادند که سر از تن شاه مکران جدا کند اما وی با این کار موافقت نکرد و جدا کردن سر شهریاران را خلاف مروت دانست و در کمال احترام وی را به گونه ای که شایسته بود دفن کرد.
پس از چیرگی کیخسرو بر مکران سپاهیان وی روی به تاراج و غارت مکران گذاشتند و هیچ کودک و زن و پیری را از آسیب خود در امان نگذاشتند اما پس از مدتی، با فروکش کردن خشم کیخسرو و با پا درمیانی بزرگان و پارسایان مکران وی به سپاهیانش دستور توقف قتل و غارت را داد و پس از گذشت سالی مکران را ترک کرد.
فرخی سیستانی از شعرای نامدار پارسی گوی سده پنجم در قصیده ای در ستایش ملک ایاز از مقامات و مقربان دربار سلطان محمود غزنوی می‌سراید:
مردم‌شناسی
اکثر ساکنان بومی سرزمین مکران قوم بزرگ بلوچ هستند.
نگارخانه
مستند مکران در سال ۱۴۰۰ توسط یاسین قاسمی بجد ساخته شد. در خلاصه داستان این فیلم آمده‌است: «مستند مکران تصاویری از نقاط دیدنی و جاذبه‌های زیبای بلوچستان و شهر چابهار را به نمایش می‌گذارد. نقاطی که در دنیا کم‌نظیر هستند. تپه گل افشان با خاصیت درمانی، کوه‌های مینیاتوری با قدمت ۵ میلیون سال، جنگل حرا، سواحل و اسکله‌های زیبا، تلاقی صحرا و دریا در روستایی شگفت‌انگیز و اما پیرمرد روستایی که سالیان سال با هزینه شخصی خودش از تمساح‌ها مراقبت می‌کند تا نسلشان منقرض نشود.»
لو یاشین
لِو ایوانوویچ یاشین (که بیشتر با نام لو یاشین شناخته می‌شود) ملقب به «عنکبوت سیاه» یا «پلنگ سیاه» (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۲۹ – درگذشت ۲۰ مارس ۱۹۹۰) دروازه‌بان نامدار تیم ملی فوتبال شوروی بود که از او به عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال یاد می‌شود. یاشین بارها (از جمله در جام جهانی) برای تیم ملی شوروی به میدان رفت. او به دفع ضربات پنالتی معروف بود و در دوران حرفه‌ای‌اش بیش از ۱۵۰ پنالتی مهار کرد و نیز تنها دروازه‌بان تاریخ فوتبال است که توپ طلا را کسب کرده‌است. او در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۲۰، به انتخاب بیش از ۱۷۰ خبرنگار و کارشناس برتر جهان به عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال، بالاتر از بوفون و نویر انتخاب شد. او همچنین به انتخاب فیفا به عنوان عضوی از تیم رؤیایی جام جهانی فوتبال انتخاب شد.
زندگی‌نامه
یاشین در سال ۱۹۲۹ در یک خانواده که پدرش کارگر صنعت بود متولد شد و در دوازده سالگی در یک کارگاه آهنگری مشغول به کار شد. او بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷ اولین انتخاب برای ایستادن در دروازهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. در این مدت او با تیم ملی کشورش در سه دورهٔ جام جهانی یعنی جام جهانی ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ شرکت کرد، بازی‌های خوب او در جام آخر باعث شد تا اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۶۶ به نیمه‌نهایی راه یابد. او همچنین در قهرمانی تیم اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۵۶ در بازی‌های المپیک ملبورن سهم به‌سزایی داشت. یاشین چهار سال بعد به همراه تیمش فاتح جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۰ شد.
افتخارات
از مهم‌ترین موفقیت‌های او این بود که در سال ۱۹۶۳ به‌عنوان بهترین بازیکن اروپا شناخته شد، او همچنان تنها گلری است که این افتخار نصیب او شده‌است. یاشین در سن ۴۱ سالگی از بازی فوتبال خداحافظی کرد و بازی خداحافظی او در سال ۱۹۷۱ در مقابل تیم ستارگان اروپا انجام شد. عنکبوت سیاه لقبی بود که به دروازه‌بان افسانه‌ای شوروی داده بودند. او مدتی در تیم هاکی روی یخ دینامو به عنوان دروازه‌بان بازی کرد و همراه این تیم در سال ۱۹۵۳ قهرمان شوروی شد ولی از این سال به بعد به‌طور جدی به فوتبال پرداخت و طی یک سال به پیراهن تیم ملی رسید.
اولین بازی ملی وی در برابر تیم ملی سوئد و در ۸ سپتامبر ۱۹۵۴ بود که با پیروزی (۷-صفر) شوروی به پایان رسید. از این پس او به دروازه‌بان اصلی تیم ملی شوروی بدل شد، دروازه‌بانی که عامل موفقیت‌های این تیم در سال‌های بعد بود. در المپیک ۱۹۵۶ ملبورن به لطف درخشش یاشین، تیم شوروی به مدال طلای فوتبال دست یافت و دو سال بعد در جام جهانی ۱۹۵۸ حضور پیدا کرد. اوج موفقیت‌های شوروی در این سال‌ها، اولین دورهٔ جام ملت‌های اروپا به سال ۱۹۶۰ بود که با هنرنمایی یاشین پس از پیروزی بر تیم یوگسلاوی (۲–۱) با فتح جام به پایان رسید و افسانهٔ عنکبوت سیاه آغاز شد.
در جام جهانی ۱۹۶۶ انگلستان، تیم شوروی با رهبری دروازه‌بان خود تا مرحلهٔ نیمه‌نهایی پیش رفت و در نهایت به مقام چهارم رسید. یاشین در سال ۱۹۶۳ عنوان بازیکن سال اروپا را به دست آورد، عنوانی که تنها یک بار به یک دروازه‌بان تعلق گرفته‌است. پس از سال‌ها درخشش و افتخارآفرینی در سطح ملی، لو یاشین در ژانویهٔ ۱۹۷۱ درحالی‌که ۷۴ بار پیراهن تیم ملی کشورش را به تن کرد و برای دینامو مسکو ۳۲۶ بازی انجام داده بود از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
بازی تیم منتخب جهان و انگلستان
سال ۱۹۶۳ نقطهٔ قوت یاشین در دوران حرفه‌ای‌اش بود. در بازی‌ای که بین تیم منتخب جهان و تیم ملی انگلستان برگزار شد، یاشین در درون دروازهٔ تیم منتخب جهان قرار داشت و با عملکردی باورنکردنی و عالی یکی از بهترین عملکردهای یک دروازه‌بان در طول تاریخ فوتبال را رقم زد.
خداحافظی با فوتبال
او در ۲۰۷ مسابقه از ۴۳۸ دیدار رسمی خود (۴۷٪) گلی دریافت نکرد که رکوردی جالب توجه است. در سال ۱۹۸۶ به علت جراحت زانو مجبور به انجام عمل جراحی شد که در نهایت ادامهٔ زندگی او به قطع یکی از پاهایش منوط شد. یاشین در ماه مارس ۱۹۹۰ پس از انجام ۸۱۲ بازی ملی و باشگاهی از دنیا رفت. فیفا به احترام وی از جام جهانی ۱۹۹۴ جایزه‌ای را تحت نام یاشین به بهترین دروازه‌بان جام جهانی اهدا می‌کند.
دوگنبدان
دوگنبدان (به لُری: دوگومبزون)، مرکز شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۹۶،۷۲۸ نفر بوده‌است و بدین ترتیب دوگنبدان دومین شهر پرجمعیت استان کهگیلویه و بویراحمد به‌شمار می‌رود. میدان نفتی گچساران؛ دومین میدان بزرگ نفتی ایران، در محدوده این شهر قرار دارد.
وجه تسمیه نام
وجه تسمیه این شهر به خاطر وجود دو گنبد فروریخته‌ایست در دشت‌های شرق و غرب دوگنبدان، یکی گنبدی با ارتفاع حدوداً شش متر در غرب ناحیه لیشتر که آثارش هنوز پابرجاست است و دیگری در جلگه شرقی دوگنبدان و در ابتدای تنگ مالیون قرار داشته‌است. گنبد دوم اکنون وجود ندارد ولی آثار ویرانه‌های تپه‌ای وجود دارد که گمان می‌شود یک چهار طاقی بزرگ بوده باشد که زمانی گنبد شکوهمندی بر آن ساخته‌اند؛ بنابراین شهر به دلیل وجود این دو گنبد، دوگنبدان نامیده شده‌است. آقای نورمحمد مجیدی درکتاب تاریخ و جغرافیایی کهگیلویه و بویراحمد دربارهٔ آثار این دوگنبد گفته‌است که ظاهراً بقایای آثار دوگنبد تا سال ۱۳۵۰ در شمال غربی شهر و در مجاورت مخازن آبی که شرکت نفت جهت کارگران و شهروندان دوگنبدان احداث نموده وجود داشته‌است. گروه باستان‌شناسی که تحت نظر سِر اورل اشتاین انگلیسی که در سال ۱۳۱۴ شمسی در مسیر راه خود از شهر دوگنبدان بازدید کرده و شرح آن در کتاب راه‌های باستانی و پایتخت‌های قدیمی ایران توسط دکتر بهمن کریمی آورده شده‌است دیدنی‌های خود را از شهر دوگنبدان یا کاروان سرا در سال ۱۳۱۴ آورده و گفته‌است که اطاقهایی به سبک دوران صفوی در کنار چشمه‌ای و در ویرانه هائی در ۵/۵ کیلومتری شمال غربی دوگنبدان دیده می‌شود که از آن به نام کاروانسرا یا دوگنبدان نام برده‌است همچنین ذکر نموده که در کاروان سرای دوگنبدان بیشتر اهالی به زراعت جو و گندم وحشم اشتغال داشته‌اند. همچنین گفته‌است که در نزدیکی بنای این ده کاروانسرای بسیار قدیمی که شاید از دوره صفویه باشد وجود دارد که این کاروانسرا از گچ و سنگ ساخته شده و هنوز قسمت مهمی ازآن برپاست. او در ادامه می‌نویسد بر سر این کاروانسرا کنونی پست امنیه دوگنبدان قرار دارد و اینکه چشمه و آبادی قدیمی نزدیک این کاروانسرا بوده‌است.
پیشینه
درکتاب لغت‌نامه، علی اکبر دهخدا از دوگنبدان ذکر شده که دهی است از دهستان زیرکوه باشت بابوئی بخش گچساران از توابع شهرستان بهبهان واقع در ۲۳ هزار گزی شمال باختری گچساران و دارای ۲۵۰ تن سکنه است، آب آن از لوله‌کشی شرکت نفت و راه آن، اتومبیل رواست. این شهر که در متون تاریخی از آن به نام گنبد ملغان یا گنبد ملجان یادشده‌است از شهرهای آباد در مسیر راه شهر نوبندگان به ارجان بوده‌است و در کتاب جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی از گای لسترنج دوگنبدان را با نام گنبد ملغان یا ملجان یا ملگان، جزئی از ولایت فارس ذکر کرده که در ساحل یکی از شعب رودخانه شیرین در مسیر نوبندگان به ارجان قراردارد؛ و در مورد موقعیت جغرافیایی و آب و هوای آن می‌گوید که شهر گنبد ملغان از جمله مناطق گرمسیری بوده و نخلستان آن شهرت دارد که در مجاورت کوه و ولایت بازرنگ و همچنین صرام (چرام) که زمستان آن به بسیار سرد بوده و حتی در فصل تابستان سر کوه آنجا برف داشته واقع است. مقدسی درقرن چهارم از قریه ویرانی درآنجا گفتگو کرده‌است و در فارسنامه ابن بلخی که در قرن ششم می‌زیسته از آن به عنوان شهری گرمسیری که آب روان دارد یاد کرده‌است. او از قلعه‌ای در دوگنبدان که آذوقه سه چهار سال محافظین قلعه را در آن نگه می‌دارد و هوای آن خنک است و همچنین از باغات میوه، غله، آب انبار عالی، مسجد جامع و قلعه‌های دیگری در شهر صحبت کرده‌است. یاقوت بن حموی از ملجان به صورت منطقه‌ای در فارس بین ارجان و شیراز با عنوان دهکده و قلعه، یاد می‌کند. از آنجا که رستاق گنبد ملجان در مرز شاهپور و در برابر ارجان قرار داشته می‌توان نزدیکی مکانی و همبستگی قدیمی این دو رستاق را محتمل شمرد. علاوه ابن بلخی، عبداله مستوفی نیز از وجود قلعه‌ای در نزدیکی شهر خبر می‌دهد که البته هنوز اثری از این ویرانه‌ها بدست نیامده است. دوگنبدان در جهانگشای نادری از تألیفات عصر افشاریه نیز یاد شده و ذکر کرده‌است که بقایای یک کاروانسرای قدیمی که شاید از دوران صفویه و باراندازی جهت مسافران خلیج فارس وجود دارد که در عصر حاضر درشش کیلومتری ورود به شهر از طرف جاده شیراز اهواز و در کنار محل ژاندارمری و قبرستان قدیمی تا سال ۱۳۴۲ دیده می‌شد.
شکل‌گیری شهر جدید
دوگنبدان تا قبل از سال ۱۳۰۶ تقریباً خالی از سکنه بود ولی پس از آن با فعالیت‌های شرکت نفت در این منطقه (گچساران) اهمیت یافت و اولین چاه نفت در روستای بابامحمد از توابع دوگنبدان امروزی حفاری شد که اکنون به چاه شماره شش معروف است. بعد از این تاریخ با وجود این که توسط کارکنان ایرانی و انگلیسی شرکت نفت تعدادی چاه در اطراف دوگنبدان حفر گردیده لیکن درسال‌های بعد به دلیل نا امنی‌هایی در منطقه این گروه به مسجد سلیمان رفته و در آنجا به کار حفاری نفت ادامه دادند ولی مجدداً ازسال ۱۳۱۵ شرکت نفت ایران و انگلیس فعالیت‌های اکتشاف و حفاری و استخراج از چاه‌های این منطقه را شروع کردند. در بعضی ازمنابع تاریخی از این شهر به عنوان محل یک کاروانسرای دوره صفوی نام برده شده و روستائی به نام زریون در شمال این کاروانسرا قرار داشته که امروزه از هیچ‌کدام اثری باقی نمانده‌است. روستای زریون تا سال ۱۳۱۹ وجود داشته که با شروع و بهره‌برداری مجدد از منابع نفتی در منطقه جزئی از باند فرودگاه قدیمی شرکت نفت می‌گردد. برطبق گفته هاینس گاوبه که اصولاً دوگنبدان تا قبل از انتقال قسمتی از سازمان شرکت نفت به آنجا اهمیتی نداشته و فقط مسافران از آثار کاروانسرایی آن سخن گفته‌اند به نظر می‌رسد که تنها این کاروانسرا و سه روستای کوچک به نام‌های زریون، پربالی، رادک سابقه سکونت در دوگنبدان بوده‌است. با شروع فعالیت‌های نفتی در گچساران قدیم در سال ۱۳۱۶ و تغییر مکان واحدهای کارگری و کارمندی شرکت نفت، از گچساران قدیم به شهر دوگنبدان، در فاصله سال‌های (۳۰–۱۳۲۸) این شهر رونق تازه‌ای به خود گرفت یعنی روستای زریون در مسیر باند فرودگاه شرکت نفت واقع شد و اهالی آن به روستای پروبالی منتقل شده‌اند. گچساران قدیم بر اثر ناهمواری زمین، محدودیت فضای شهری، تراکم تأسیسات نفتی و زلزله‌های متناوب و مکرری که به علت انفجار اکتشاف معادن نفت ایجاد می‌گردید در سال ۱۳۳۰ برابر با تصمیمات دولت و شرکت نفت ایران و انگلیس تخلیه و تخریب گردید و قرار شد به شهر دوگنبدان فعلی که محل مناسبی برای استقرار کارگران و کارمندان و احداث شهری نوساز بود منتقل گردد. برنامه ساخت شهر دوگنبدان به علت داشتن منابع نفت فراوان دراطراف و حوالی آن بوده‌است و بعد از این که شرکت نفت محل آن را برای استقرار کارکنانش مناسب یافت تدریجاً به محل فعلی منتقل شدند و اولین کلنگ بنای شهر فعلی دوگنبدان توسط شرکت نفت در سال ۱۳۳۴ به زمین زده شد که به تدریج با سکونت اهالی و اشتغال در تأسیسات شرکت نفت این شهر گسترش یافته و از سال ۱۳۳۵ با احداث خانه‌های مسکونی کارکنان شرکت نفت و احداث تعدادی مغازه مربوط به کسبه بهبهانی، گروهان ژاندارمری و خیابان کشی به شیوه امروزی تدریجاً شهر گسترش یافت و به شهر دوگنبدان معروف شد.
جمعیت
بر پایه(گچساران) سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۹۶٬۷۲۸ نفر (۲۶٬۷۷۰ خانوار) بوده‌است.
این شهر دومین شهر پرجعمیت استان بعد از یاسوج و ۱۰۲ مین شهر پرجعمیت کشور است.
دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی
شهرستان گچساران یکی از شهرهای دانشگاهی کشور است و در سال ۱۳۸۷بیش از ۱۲٬۰۰۰ نفر در دانشگاه‌های این شهرستان مشغول به تحصیل بودند.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد گچساران یکی از قدیمی‌ترین واحدهای دانشگاه آزاد کشور است که در سال ۱۳۶۴ کار خود را آغاز نموده و یکی از مهم‌ترین مراکز دانشگاهی در جنوب کشور و اولین مرکز علمی استان کهگیلویه و بویراحمد است.
مراکز خرید
مراکز تجاری قدمت زیادی ندارند ولی با گسترش شهر رشد قابل توجهی داشته‌اند. مهم‌ترین مراکز تجاری و خرید دوگنبدان به شرح زیر هستند:
اقتصاد
بهره‌برداری نفت، گاز و تولید گاز مایع و دیگر میعانات گازی در بخش‌های مختلف شهرستان، وجود شهرک کشاورزی امامزاده جعفر و باغ‌های مرکبات و همچنین فقط دو واحد صنعتی مهم یعنی پتروشیمی گچساران، در کنار دست شهرک صنعتی (به سمت بهبهان) با جادهٔ دسترسی مجزا از شهرک صنعتی. و دیگری کارخانهٔ بهنوش، واقع در دروازه شرقی شهر (به سمت شیراز) و نیز وجود شهرک صنعتی بسیار ضعیف و فقط یک کارخانهٔ فعال (کارخانهٔ آرد) سرآمد واحد های صنعتی این شهر هستند.
دشت بزرگ لیشتر که سهمیه آب مشخصی از سدکوثر برای این منطقه مشخص شده، نوید بخش یک کشاورزی حرفه ای و صنعتی، از جمله منابع درآمد اقتصادی شهر محسوب می‌شود.
این شهر علاوه بر تولید بیش از بیست درصد نفت کشور با دارا بودن چند واحد پالایشگاه گاز نقش محوری درتولید گاز تصفیه شده برای مصارف خانگی برای مردم کشور ایران رادارد، همچنین میعانات گازی تولید شده در واحدهای پالایشگاهی گازی گچساران یکی از کلیدی‌ترین صادرات کشور ومهم‌ترین منابع ارزی ایران بخصوص دردوران تحریم فروش نفت است درمجموع می‌توان گفت گچساران یکی از مراکز مهم اقتصادی کشور است. البته ذکر این نکته نیز قابل اهمیت است که این شهرستان از دیگر صنایع و کارخانجات اقتصادی مهم و اشتغالزا بی بهره است، درواقع نرخ بیکاری دراین شهر با این پتانسیل گسترده، کمتر از نرخ میانگین بیکاری درکشور نیست. با تصویب مجلس شورای اسلامی در سال۱۴۰۰ شهر گچساران قرار است به زودی به عنوان یکی از مناطق وِیژه اقتصادی معرفی شود، این امید وجوددارد که بعدازاجرایی شدن این مصوبهٔ مجلس، با ایجاد زیرساختهای دولتی در شهرک‌های صنعتی و کاهش مالیات‌های دولتی و کاهش عوارض گمرکی و دیگر تسهیلات مالی و بانکی که برای سرمایه گذاران درنظر گرفته می‌شود، شاهد انتخاب گچساران از سوی سرمایه گذاران برای ساخت و افتتاح کارخانه‌های بزرگ و اشتغالزای صنعتی باشیم.
نفت
گچساران اولین بار و در سال ۱۳۰۲ توسط کنسرسیوم دارسی مورد مطالعه قرار گرفت و پس از انجام عملیات مختلف بالاخره در سال ۱۳۱۸ کار برداشت نفت در محل چاه شماره ۱۳ در این شهرستان آغاز شد. شرکت نفت وگاز گچساران یکی از ۵ شرکت زیرمجموعهٔ مناطق نفت خیز جنوب می‌باشد و تنها شرکتی آزآنها که دفترمرکزی آن خارج از استان خوزستان است، مکان دفتر مرکزی به دلیل فواید و بهره‌های اقتصادی و همچنین ایجاد اشتغال بسیار حائز اهمیت است، دفترمرکزی شرکت نفت و گاز گچساران درشهرستان گچساران یا همان دوگنبدان قرار دارد و علاوه برمدیریت بهره‌برداری از چاه‌های نفت و گاز موجود در منطقهٔ جغرافیایی گچساران، مناطق معینی از استانهای همجوار گچساران یعنی استان‌های بوشهر، فارس و بخش‌های معینی از استان خوزستان نیز زیرمجموعهٔ مناطق تحت پوشش مدیریت بهره‌برداری شرکت نفت و گازگچساران می‌باشند. به جز گچساران، شهرستان اهواز (دارای دو دفترمرکزی) و امیدیه و مسجد سلیمان، شهرهای دارای دفتر مرکزی شرکت نفت وگاز برای مدیریت بهره‌برداری از مناطق و چاه‌های نفتی مشخص شدهٔ خود می‌باشند که تمام منطقهٔ نفت خیز جنوب شامل مناطقی از۸ استان، را دربرمی گیرند، در حال حاضر میدان نفتی گچساران یا همان مناطق تحت پوشش دفتر مرکزی گچساران با ذخیره درجای ۵۲٫۹ میلیارد بشکه و ذخیرهٔ قابل استحصال ۲۳٫۷ میلیارد بشکه نفت خام، دومین میدان بزرگ نفتی ایران و بعد از میدان نفتی اهواز است همچنین این میدان نفتی پس از دو میدان نفتی دیگر که در عربستان و کویت قرار دارند سومین میدان نفتی بزرگ دنیا محسوب می‌شود. هر چند که میزان برداشت میدان اهواز اکنون بیشتر از میدان گچساران است ولی میزان کل نفت قابل برداشت میدان گچساران به مراتب بیشتر از میدان اهواز است از این رو در رده‌بندی بزرگترین سفره‌های نفتی در جایگاه سوم جهان قرار داده شده‌است.
ورزش
نماد ورزش گچساران را می‌توان یک فرد نامید یعنی حسن باشت باوی، پدر بوکس ایران و نهایتاً سرمربی تیم ملی بوکس ایران، که ازسردیس یا همان مجسمهٔ ایشون نیز در پارک دوستی رونمایی شد از سوی دیگر شهر گچساران را به عنوان نماد مادر رشتهٔ ورزشی هاکی در ایران می‌شناسند به عبارت دیگر دیگر می‌توان گفت گچساران محل زایش رشتهٔ ورزشی حاکی درایران شناخته می‌شود چرا که اولین بار این ورزش توسط کارکنان انگلیسی شرکت نفت ایران وانگلیس ساکن گچساران با نمایش به اهالی گچساران و بازی این آنهادراین ورزش به ایران آورده و به شکل حرفه‌ای بازی شد. هاکی روی چمن، هندبال، شنا، تنیس روی میز، واترپلو و والیبال نشسته ورزش‌هایی هستند که این شهرستان در لیگ‌های کشور از آن‌ها به دفعات مقام کسب کرده‌است؛ ولی با این حال ورزش اول این شهرستان هندبال، واترپلو و تنیس روی میز است. باشگاه نفت و گاز گچساران مهم‌ترین باشگاه شهرستان بوده که در سطح کشور به واسطه قهرمانی‌هایی که در رشته‌های مختلف کسب نموده شناخته شده‌است. از بازیکنان گچسارانی مطرح تیم ملی جوانان و بزرگ‌سال فوتبال که برخی از آن‌ها زمانی در این باشگاه توپ می‌زدند می‌توان به میلاد غریبی، رضا قیالی، محمد رشید مظاهری، ایمان موسوی و سهیل صالحی نام برد.
هم چنین سید پندار توفیقی از مدیران ملی ورزشی کشور و باشگاه استقلال تهران می‌باشد.
در زمینه فوتبال هم یک تیم در این شهر وجود دارد.
حمل و نقل درون‌شهری
تاکسی‌
مهمترین وسیله حمل و نقل درون شهری در گچساران خودرو های سواری هستند. در شهر گچساران بیش از ۹۰۰ دستگاه خودرو تاکسی زرد ، تلفنی و اینترنتی وجود دارد. علاوه بر تاکسی زرد تاکسی های تلفنی و اینترنتی هم در شهر فعالیت می‌کنند.
اتوبوس از وسیله های پرکاربرد در حمل و نقل درون شهری گچساران است. بیشتر اتوبوس های درون شهری در گچساران متعلق به شرکت نفت و گاز گچساران است. شهرداری گچساران هم ۱۶ دستگاه اتوبوس درون شهری فعال در ناوگان خود دارد.
جاده
مهمترین راه های شهر گچساران. فرودگاه
فرودگاه گچساران به دست انگلیسی‌هایی که ابتدای کشف نفت وارد ایران شدند ساخته شده و از قدیمی‌ترین فرودگاه‌های ایران است، هواپیمایی ماهان بعداز افزایش طول باند فرودگاه درسال۱۳۹۷ و امکان نشست و برخاست هواپیمای بزرگتر به دلیل تعداد صندلی‌های بیشتر، فروش بلیت و پرواز در مسیر تهران -گچساران و بالعکس رو مقرون به صرفه دید، امروزه علاوه بر پروازهای اختصاصی نفت به مقصدهای اختصاصی خود، فقط روزهای شنبه و دوشنبه پروازهایی از تهران به گچساران و بالعکس وجود دارد که برای عموم مردم بلیت فروشی می‌شود.
پایانه مسافربری
پایانه مسافربری شهرداری
این شهر دارای یک پایانه مسافربری همگانی است که از مبدأ گچساران به مقصدهای تهران، شیراز، اصفهان، اهواز، ماهشهر بصورت روزانه ومنظم بلیت فروشی اتوبوس انجام می‌دهد، و همچنین امکان خرید بلیت به مقصد تمامی شهرهای اطراف هم بصورت غیرمنظم ممکن است، به‌طور مثال امکان خرید بلیت اتوبوس به مقصد آبادان بصورت روزانه و به تعداد محدود امکان‌پذیر است چون اتوبوسی ازمبدا یزد به مقصد آبادان هرشب و دریک ساعت مشخص از ترمینال گچساران عبور می‌کند و درترمینال گچساران امکان خرید بلیت و سوار شدن به آن نیز وجود دارد… درون ترمینال نیز تاکسی‌های برون‌شهری به اکثر شهرهای نزدیک وجود دارد مثل یاسوج، دهدشت، شیراز، بهبهان، اهواز، ماهشهرو همچنین خارج از محیط ترمینال و روبه روی درب خروجی ترمینال، محلی ست که مسافرکش‌های برون‌شهری شخصی، مسافر به اکثر شهرهای اطراف می‌برند.
پایانه مسافربری شرکت نفت
شرکت نفت نیز دارای ترمینال بین شهری با عنوان امور مسافرت، اختصاصی رایگان برای افراد زیرمجموعه خود و خانواده‌هایشان است که هفته ای ۱ بار به ۴ مقصد اصلی حرکت می‌کند.
گچساران درمحدوده خط آهن سراسری کشور قرار ندارد و فاقد خطوط ریلی می‌باشد.
بیمارستان
شهرستان گچساران بعد از یاسوج قطب درمانی استان کهگیلویه و بویراحمد می‌باشد.
گردشگری
روستای دیل بزرگترین روستای در میان دهستان بویراحمد گرمسیری با بیش از ۴۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. از آثار تاریخی این روستا می‌توان اشاره کرد به آثاری چون گنبدان گبر در چرزو، تنگ آسیاب، تکیه، قلعه برج، ده بزرگ و قلعه شاه بهمن، که از بین این آثار قلعه بهمن وگنبدان گبر قدمت بسیار زیادی دارد که قدمت گنبدان گبر و قلعه شاه بهمن به دوره ساسانیان در عصر رستم و سهراب بر می‌گردد. روستای مارین با داشتن آب وهوای مساعد و مناظر دیدنی مکان مناسبی برای گردشگران و مسافران در تابستان و فصل گرما است. شرایط آب و هوایی، نوع معماری و بافت تاریخی و زیبای این روستا باعث شده تا مردم و گردشگران از آن به عنوان ماسوله دوم در جنوب یاد کنند. جوشش چشمه‌های مارین از دل زمین که خواص معدنی نیز دارند همچنین وجود باغستان‌های زیبا و انبوه گردشگاهی بکر در کنار روستای مارین به وجود آورده‌است. درختان چنار با حدود ۱۰۰متر ارتفاع و قطر حدود پنج متر در کنار درختان انگور، انجیر، انار، هلو، زردآلو و خانه‌های زیبای پله کانی و قدیمی در شیب‌های تند مناظر زیبایی را فراروی گردشگران و ایران‌گردان خلق کرده‌است. وجود بقعه متبرکه امامزاده بی‌بی حکیمه خاتون از نوادگان امام موسی کاظم در کنار این روستا بر جذابیت این منطقه افزوده و میهمانان در بدو ورود به روستای مارین به زیارت آستان مقدس این بقعه متبرکه می‌روند. وب‌سایت روستای مارین خنگ بنار، آرو ، اسپر، محوطه پشه کان یک و دو در سه کیلومتری شرق دوگنبدان، دژکل دوغ فروش که به قلعه‌های اسماعیلیه شباهت دارد و محوطه کل دوغ فروش به وسعت پنج تا ۶هکتار، غارچال امیرخانی در منطقه گنجگون علیا، غارچال کلات در روستای دلی اولاد علی مؤمن، روستاهای شاه بهرام و گناوه و شامبرکان یا شامبراکان از روستاهای مهم و تاریخی این شهرستان هستند.
از دیگر اماکن دیدنی مناطق گردشگری باغ فردوس، منطقه گردشگری شلالدون، دشتک دیل، قلات گناوه، آبشار کیوان، سد کوثر، آبشار رودبال، آبشار هرجون و بناهای تاریخی گنبد لیشتر، کوشک گودنگون، پل خیری و محمدخان و چهارطاقی خیرآباد از دیگر جاذبه‌های دیدنی گچساران است.
مکان‌های مذهبی
وجود آرامگاه بی بی حکیمه خاتون دختر امام موسی کاظم، خواهر امام هشتم سبب شده تا سالانه گردشگران زیادی را از مناطق مختلف کشور و حتی کشورهای همسایه به خود جذب کند. سالانه بالغ بر یک میلیون نفر از سراسر کشور و کشورهای حوزه خلیج فارس به زیارت بارگاه بی بی حکیمه (س) خواهر تنی شاهچراغ در شهرستان گچساران مشرف می‌شوند. از نکات قابل توجه، شکل خاص گنبد این بارگاه مقدس است که به واسطه قرارگیری در دل کوه در بین اماکن مقدس کشور منحصر به فرد می‌باشد. همچین بقاع متبرکه دیگری در شهرستان وجود دارد که از جمله آن می‌توان به امام زاده جعفر اشاره کرد علاوه بر آن مساجد و حسینه‌های متعددی در شهر دوگنبدان وجود دارد که در مراسم مذهبی مورد استقبال مردم قرار می‌گیرد.
میدان نفتی گچساران
گچساران اولین بار و در سال ۱۳۰۲ توسط کنسرسیوم دارسی مورد مطالعه قرار گرفت و پس از انجام عملیات مختلف بالاخره در سال ۱۳۱۸ کار برداشت نفت در محل چهاه شماره ۱۳ در این شهرستان آغاز شد. میدان نفتی گچساران با ذخیره درجای ۵۲٫۹ میلیارد بشکه و ذخیره نهایی ۲۳٫۷ میلیارد بشکه نفت خام، دومین میدان بزرگ نفتی ایران و بعد از میدان نفتی اهواز است همچنین این میدان نفتی پس از دو میدان نفتی دیگر که در عربستان و کویت قرار دارند سومین میدان نفتی بزرگ دنیا محسوب می‌شود. هر چند که میزان برداشت میدان اهواز اکنون بیشتر از میدان گچساران است ولی میزان کل نفت قابل برداشت میدان گچساران به مراتب بیشتر از میدان اهواز است از این رو در رده‌بندی بزرگترین سفره‌های نفتی در جایگاه سوم جهان قرار داده شده‌است.
بن گریتی
بن گریتی (Ben Garrity؛ زادهٔ February 21, 1997 ) بازیکن فوتبال است.
هس ۲۸۴۴
سیارک ۲۸۴۴ دو هزار و هشتصد و چهل و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ مه ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۴۰ است.
تام تایلر
تام تایلر (Tom Tyler؛ August 9, 1903 – 1903:08:09, May 3, 1954) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۵۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به جزیره اسرارآمیز، بر باد رفته، دلیجان، او یک روبان زرد زد، خون در ماه و افتخار دیگر ارزشی ندارد اشاره کرد.
فرودگاه بیکوف
فرودگاه بیکوف فرودگاهی عمومی واقع در شهر مسکو کشور روسیه است. این فرودگاه در ۳۵ کیلومتری جنوب غرب مسکو و در بزرگراه ریازان قرار دارد.
استافورد، نیوجرسی
استافورد شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶٬۵۳۵ نفر بوده‌است.
کورتسو
کورتسو یک روستا در لهستان است که در گمینا کوتلین واقع شده‌است.
منطقه لوفا
منطقه لوفا یکی از منطقه های استان ارتفاعات شرقی واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه لوفا است. این منطقه خود از یک فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود.
تقسیمات
این منطقه دارای یک فرمانداری محلی است که اسامی آن به شرح زیر است:
لوئیزا بیسبی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان استرالیا بازی کرده‌است.
جنبش اصلاحگرا
جنبش اصلاحگرا یا جنبش رفورمیست نوعی از جنبش اجتماعی است که هدف آن کمک به تغییر وضعیت موجود وبهبود آن از طریق تغییرات تدریجی در بخش‌هایی از جامعه به جای تغییرات سریع و رادیکال است. جنبش اصلاحگرا از دیگر جنبش‌های رادیکال مانند جنبش انقلابی قابل تمایز است. زمینه‌های این جنبش در ایده‌های لیبرالیسم پایه ریزی شده‌اند. نمونه‌ای از این نوع جنبش‌ها را می‌توان در گروه‌های کوچک مانند جنبش عدم همکاری به رهبری ماهاتما گاندی که موجب دگرگونی اجتماعی و خود کفایی اقتصادی شد یافت. در مقابل جنبشهای ارتجاعی می‌توانند باعث پس رفت و بازگشت به وضعیت قبل از اصلاحات شوند یا جلوی پیشرفت جنبشهای اصلاحگرا را بگیرند.
آخرین مقاومت اصلی ویلسون
آخرین مقاومت اصلی ویلسون (Major Wilson's Last Stand) فیلمی در ژانر درام و صامت است که در سال ۱۸۹۹ منتشر شد.
قلعه ری فرهادآباد
قلعه ری فرهاد آباد مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دره‌شهر، بخش مرکزی، دهستان زرین دشت، ۱۵۰م جنوب غرب روستای چم کبود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۰۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سوخت‌های تجدیدپذیر
سوخت‌های تجدیدپذیر سوخت‌هایی هستند که از منابع تجدیدپذیر تولید شده‌اند. به‌طور مثال: سوخت‌های زیستی (مثلا روغن گیاهی که به عنوان سوخت، اتانول، متانول از انرژی پاک و کربن دی‌اکسید یا بیومس، و بیودیزل) و سوخت هیدروژن (زمانی که با فرایندهای تجدیدپذیر تولید شده باشد). این در حالی است که سوخت‌های تجدید ناپذیر مانند گاز طبیعی، گاز مایع (پروپان), نفت و دیگر سوخت‌های فسیلی و انرژی هسته‌ای در مقابل آن هستند. سوخت‌های تجدید پذیر می‌تواند شامل سوخت‌هایی باشند که از منابع انرژی تجدید پذیر، مانند باد و انرژی خورشیدی سنتز شده باشد. سوخت‌های تجدید پذیر به دلیل پایداری، سهم کم شان در چرخهٔ کربن و در برخی موارد به دلیل مقادیر کمتر گازهای گلخانه‌ای محبوبیت زیادی بدست آورده‌اند. انشعابات جغرافیای سیاسی این سوخت‌ها نیز مورد علاقه هستند، به خصوص برای اقتصادهای صنعتی که طرفدار عدم وابستگی به نفت خاورمیانه هستند.
اساس سوخت‌های تجدیدپذیر
چشم‌انداز انرژی جهانی آژانس بین‌المللی انرژی در سال ۲۰۰۶ به این نتایج می‌رسد که افزایش تقاضای نفت، اگر بدون کنترل باشد، آسیب‌پذیری کشورهای مصرف‌کننده را در برابر اختلالی شدید در عرضه و در نتیجه به شوک قیمت‌ها بیانجامد. در حمل و نقل نسبت به فرآورده‌های نفتی، سوخت‌های زیستی قابل بازیافت نشان دهندهٔ یک منبع کلیدی تنوع هستند. سوخت‌های زیستی دانه و چغندر قند در مناطق معتدل نقشی مهم برای ایفا کردن دارند، اما نسبتاً گران‌قیمت هستند و بهره‌وری انرژی و منافع مربوط به پس‌انداز CO2 در آنها متغیر است. سوخت‌های زیستی بدست آمده از نی شکر و سایر محصولات زراعی گرمسیری با بهره‌وری بالا، بسیار رقابتی تر و سودمندتر هستند. اما در نهایت، همهٔ سوخت‌های زیستی نسل اول برای زمین، آب، و دیگر منابع با تولید مواد غذایی به رقابت می‌پردازند. برای توسعه و تجاری سازی فن آوری‌های سوخت‌های زیستی نسل دوم به تلاش‌های بیشتری از قبیل تصفیه خانه‌های زیستی و لیگنوسلولزیک‌ها نیاز است که امکان تولید انعطاف‌پذیر سوخت‌های زیستی و سایر محصولات را از مواد گیاهی غیر خوراکی فراهم می‌سازد.
علاوه بر این، بحثی جهانی پیرامون تغییرات آب و هوا همراه با بی‌ثباتی ژئوپلیتیکی منطقه‌ای، کشورها را به منظور توسعهٔ منابع انرژی جایگزین و کربن خنثی به چالش کشیده اندبه چالش کشیده‌اند؛ بنابراین سوخت‌های تجدید پذیر برای بسیاری از دولت‌ها که استقلال انرژی پایدار را به عنوان یک دارایی با ارزش دیده‌اند، جذاب می‌شوند.
در ۱۹ دسامبر سال ۲۰۰۷، پرزیدنت بوش قانون استقلال انرژی و قانون امنیت را امضا کرد، که به موجب آن تا سال ۲۰۲۲ به حداقل ۳۶ میلیارد گالن (۱۴۰٬۰۰۰،000m3) سوخت تجدید پذیر در بازار نیاز است.
به گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، تجاری سازی اتانول سلولزی می‌تواند اجازه دهد سوخت‌های اتانول نقش‌های بزرگتری را در آینده بازی کند. می‌توان اتانول سلولزی را از مادهٔ گیاهی عمدتاً از الیاف سلولز غیرخوراکی که ساقه‌ها و شاخه‌های اکثر گیاهان را تشکیل می‌دهند بدست آورد. محصولات انرژی اختصاصی، مثل گاورس، نیز منابع سلولزی امیدبخشی هستند که می‌توان در بسیاری از مناطق ایالات متحده آنها را تولید کرد.
سوخت‌های زیستی
سوخت‌های زیستی نوعی از سوخت هستند که انرژی آنها ناشی از تثبیت بیولوژیکی کربن است. سوخت‌های زیستی شامل سوخت‌هایی که از تبدیل بیومس، و همچنین بیومس جامد، سوخت مایع و بیوگازهای مختلف بدست می‌آیند می‌شود. اگر چه منشأ باستانی سوخت‌های فسیلی، تثبیت کربن است، به‌طور کلی به عنوان سوخت‌های زیستی پذیرفته نمی‌شود زیرا آنها حاوی کربنی هستند که برای مدتی بسیار طولانی از چرخهٔ کربن «بیرون» بوده‌است. سوخت‌های زیستی توسط عواملی چون افزایش قیمت نفت، نیاز به افزایش امنیت انرژی، نگرانی از گازهای گلخانه‌ای منتشر شده از سوخت‌های فسیلی، و حمایت از یارانه‌های دولتی، توجه عمومی و علمی بیشتری را به خود معطوف کرده‌اند.
بیو اتانول، نوعی از الکل است که با تخمیر (عمدتا از کربوهیدرات‌هایی که در شکر یا محصولات زراعی نشاسته‌ای مثل ذرت یا نیشکر) ایجاد می‌شود. بیومس سلولزیک، بدست آمده از منابع غیر غذایی چون درختان و چمن، نیز به عنوان یک ماده خام برای تولید اتانول توسعه یافته‌است. می‌توان اتانول را در حالت خالص خود به عنوان سوختی برای وسایل نقلیه استفاده کرد، اما معمولاً اتانول به عنوان یک افزودنی بنزین برای افزایش اکتان و بهبود انتشار گازهای خودرو استفاده می‌شود. بیو اتانول به‌طور گسترده‌ای در ایالات متحده آمریکا و برزیل استفاده می‌شود. در طراحی فعلی کارخانه، از تبدیل بخش لیگنین مواد خام کارخانه به ترکیب کننده‌های سوخت از روش تخمیر خبری نیست.
سوخت زیستی از روغن‌های گیاهی و چربی‌های حیوانی بدست می‌آید. می‌توان اتانول را در حالت خالص خود به عنوان سوختی برای وسایل نقلیه استفاده کرد، اما معمولاً به عنوان یک افزودنی دیزلی برای کاهش سطوح ذرات ریز، مونو اکسید کربن، و هیدروکربن‌های وسایل نقلیهٔ دیزلی بکار می‌رود. بیودیزل از روغن‌ها یا چربی‌ها با استفاده از ترانس استریفیکاسیون تولید می‌شود و رایج‌ترین بیودیزل در اروپا است.
نینجا: سایه یک قطره اشک
نینجا: سایه یک قطره اشک (همچنین شناخته شده با عنوان نینجا ۲) یک فیلم رزمی آمریکایی به کارگردانی آیزاک فلورنتین با بازی اسکات ادکینز، کین کوسوگی، میکا هیجی و شون سوگاتا است. این فیلم دنباله فیلم نینجا (۲۰۰۹) محسوب می‌شود که در بانکوک فیلمبرداری شد. این فیلم در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۳ به صورت فیلم ویدئویی منتشر شد.
سوخت‌های تجدیدپذیر
سوخت‌های زیستی
در سال ۲۰۱۰ تولید سوخت‌های زیستی در سراسر جهان به ۱۰۵ میلیارد لیتر (۲۸ میلیارد گالن ایالات متحده)، نسبت به سال ۲۰۰۹ ۱۷٪ افزایش تولید داشت، و ۲٫۷ درصد از سوخت‌های جهان را برای حمل و نقل در جاده را به خود اختصاص داده‌اند، که این سهم تا حد زیادی به اتانول و بیودیزل تعلق دارد. تولید جهانی سوخت اتانول در سال ۲۰۱۰ به ۸۶ میلیارد لیتر (۲۳ میلیارد گالن ایالات متحده) رسید که ایالات متحده و برزیل به عنوان برترین تولیدکننده‌های جهان بودند، این دو کشور با هم، ۹۰ درصد از تولید جهانی را به انجام رسانیده‌اند. بزرگترین تولیدکننده بیودیزل در جهان اتحادیه اروپاست، ۵۳٪ از تمام تولید بیودیزل در سال ۲۰۱۰ توسط اتحادیه اروپا صورت پذیرفته‌است. در سال ۲۰۱۱، حکم ترکیب سوخت‌های زیستی در ۳۱ کشور در سطح ملی و در ۲۹ ایالت/ استان صادر شده‌است. با توجه به گفته‌های آژانس بین‌المللی، انرژی، سوخت‌های زیستی این پتانسیل را دارند که تا سال ۲۰۵۰ پاسخگوی بیش از یک چهارم تقاضای جهانی برای سوخت مورد نیاز حمل و نقل باشند.
ویرودهامین
این ترکیب در واقع یک کانابیوئید درونزاد ( endocannabinoid) ویک ایکوزانوئید غیرکلاسیک است و برگیرنده CB2 مؤثر است.
نینجا: سایه یک قطره اشک
.
سوخت‌های تجدیدپذیر
سوخت‌های زیستی
روغن گرماکافت (روغن زیستی) نوعی دیگر از سوخت است که از شکستن لیگنوسلولزیکِ بیومس بدست می‌آید. با گرمایش سریع بیومس در غیاب اکسیژن (تجزیه در اثر حرارت)، می‌توان نفت خام مایع را به شکلی درآورد که بتوان بعداً به یک روغن زیستی قابل استفاده پردازش کرد. در مقابل سوخت‌های زیستی، روغن‌های زیستی از شکاف بخش غیر خوراکی بیومس استفاده کرده و می‌تواند در چند میلی ثانیه بدون نیاز به عوامل بزرگ واکنش تخمیر رخ دهد.
سوخت هیدروژنی
سوخت هیدروژن به استفاده از گاز هیدروژن(H2) به عنوان حامل انرژی اشاره دارد. به‌طور کلی، تولید سوخت هیدروژن تجدید پذیر را می‌توان به دو دستهٔ کلی تقسیم کرد: تولید بیولوژیک، و تولید شیمیایی این مبحث، حوزهٔ پژوهش حال حاضر است، و تحولات و فن آوری‌های جدید باعث می‌شوند این زمینه به سرعت تکامل یابد.
تولید بیولوژیکی سوخت هیدروژن حداقل از اوایل سال ۱۹۷۰ تا کنون یک موضوع پژوهشی بوده‌است. گاز هیدروژن را می‌توان از منابع بیومس مثل کشاورزی و باقی مانده‌های جنگل، زباله‌ها و سایر محصولات زراعی خاص کشاورزی تولید کرد. به‌طور خاصی، می‌توان سوخت هیدروژن را در فرایندی به نام تبخیر شدگی، که در آن بیومس با گازی قابل احتراق فرآوری شده و سپس سوزانده می‌شود بدست آورد. روش دیگر هم این است که بیومس را در گرماکافت و فرایند مرتبطی که به گاز هیدروژن مناسب برای کاربردهای سلول سوختی می‌رسد شرکت دهیم. موضوعی که به‌طور مداوم در مورد آن تحقیق می‌شود، تولید مشترک ناخواسته در این دو فرایند است. حضور گازهای آلاینده اغلب به ترکیب خاص منبع بیومس که کنترل آن می‌تواند مشکل باشد بستگی دارد. یک منبع دیگر برای تولید بیولوژیکی سوخت هیدروژن، جلبک است. در اواخر 1990s دانشمندان پی بردند که اگر به جلبک‌ها گوگرد نرسد، آنها به جای تولید اکسیژن در فتوسنتز طبیعی، هیدروژن تولید می‌کنند. در مزارع آزمایشی جلبک تلاش بر این است که جلبک به یک منبع انرژی به صرفه تبدیل شود.
نینجا: سایه یک قطره اشک
تولید
در نوامبر ۲۰۱۲، Nu Image و Millennium Films اعلام کردند که نینجا ۲ در حال تولید است و آیزاک فلورنتین به صندلی کارگردانی بازگشت. آکیهیرو "یوجی" نوگوچی، طراح مبارزه، با هنرمند رزمی چینی-سوئدی، تیم من جایگزین شد.
سوخت‌های تجدیدپذیر
سوخت هیدروژنی
البته روشهای فیزیکی-شیمیایی هم برای تولید هیدروژن وجود دارد. بسیاری از این روش‌ها به برقکافت آب نیاز دارند. هنگامی که این فرایند انرژی خود را از منابع انرژی تجدید پذیر مانند توربین‌های بادی یا سلول‌های فتوولتائیک، تأمین می‌کند این تولید، کمی از منابع تجدید ناپذیر استفاده می‌کند. زمانی که سوخت هیدروژن از منابع تجدیدپذیر انرژی مثل باد یا انرژی خورشیدی تولید شود، سوخت تجدیدپذیر محسوب می‌شود.
نینجا: سایه یک قطره اشک
تولید
فیلمبرداری در بانکوک، تایلند، در فوریه ۲۰۱۳ به پایان رسید. در جولای ۲۰۱۳، ادکینز در صفحه فیس بوک خود فاش کرد که این فیلم رسماً با عنوان Ninja: Shadow of a Tear نامگذاری شده است.
سوخت‌های تجدیدپذیر
سوخت فرآوری شدهٔ مهندسی شده
PEF جایگزینی جزئی برای سوخت‌های فسیلی در کوره‌های سیمان است. PEF ارزش گرمایی قابل توجهی دارد و می‌تواند در تأسیسات احتراق بالا به عنوان سوخت جایگزین زغال سنگ و گاز استفاده شود. امکانات PEF معمولاً از مکان‌های دفن زباله، زباله‌ها را دور می‌کند و کاهش تقاضای زغال سنگ تجدید ناپذیر و همچنین کاهش ضایعات در محل‌های دفن را به دنبال دارد.
حوض‌خانه
حوضخانه فضایی تابستان‌نشین است و معمولاً شکل هشت‌گوش دارد. در خانه مشیر الملک مرتفع‌ترین و زیباترین آن و در خانه فروغ الملک و بصیری و دو نمونه دیگر آن دیده می‌شود. معمولا در نواحی گرم و خشک ایران در داخل ساختمان فضایی سرپوشیده و مرتفع در نظر میگرفتند با حوض آبی در مرکز، وبادگیرهایی که باد را به این فضا هدایت میکردند از این رو مکانی مناسب برای روزهای گرم تابستان به شمار میرفت که به آن تابستان نشین نیز میگفتند .از ویژگیهای دیگر این فضا ارتباط کارآمد آن با دیگر فضاهای ساختمان است.
میکس ران، پنسیلوانیا
میکس ران (به انگلیسی: Mix Run) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کمرون، پنسیلوانیا واقع شده‌است.
ترویزو
شهر ترویزو با جمعیت ۸۱٬۶۴۲ نفر در ناحیه ونتو در کشور ایتالیا واقع شده‌است.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
هیدکی ساکورای
هیدکی ساکورای (Hideki Sakurai؛ زادهٔ May 16, 1931) شیمیدان اهل ژاپن است.او در تمام طول تحصیل خود از کشور خود یعنی ژاپن خارج نشد و تحصیلات عالی خود را نیز در پایتخت ژاپن، توکیو به پایان رساند. هیدکی ساکورای عمده شهرت خود را به واکنش معروف ساکورای مدیون است که توسط خود وی کشف و به همین دلیل نام فامیلی وی بر روی این واکنش گذاشته شد.
احمد الطاش
احمد الطاش (Ahmed Al-Tash؛ زادهٔ March 7, 1993) بازیکن فوتبال اهل سودان است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سودان بازی کرده‌است.
حماسه بمبئی
حماسه بمبئی فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی سانجی گوپتا است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان آبراهام، عمران هاشمی، سونیل شتی، کجال آگاروال، روهیت روی، آنجانا سوکهانی، ماهش مانجرکار، پراتیک بابار، سمیر سونی، آمول گوپته، گلشن گروور و شاد راندهاوا ایفای نقش کرده‌اند.
داوی رانکان
داوی رانکان مدافع اهل برزیل است که در شهر سائوپائولو و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
داوی رانکان در تیم‌های فوتبال سانتوس caps سابقهٔ حضور دارد.
واصف آدیگوزلف
واصف آدیگوزلف (واصف آدیگوزل) (۲۸ ژوئیه ۱۹۳۵ - ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶) آهنگساز آذربایجانی بود.
پدر وی زلفی آدیگوزلف خواننده مشهوری بود. واصف در ۱۳ سالگی اولین موسیقی خود را برای شعر آذربایجان صمد وورغون نوشت.
واصف در سال ۱۹۵۹ از کنسرتوار آذربایجان در رشته پیانو و آهنگسازی فارغ‌التحصیل شد.
محسن دلواری
محسن دلواری (زاده ۱۰ دی ۷۴) فوتبالیست و هافبک پیشین باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز می‌باشد.
افتخارات
باشگاهی
فرناندو کوریا
فرناندو کوریا (Fernando Correa؛ زادهٔ January 6, 1974) بازیکن سابق فوتبال اهل اروگوئه است که در پست مهاجم بازی می‌کرد و هم اکنون یک مربی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
پانته‌آ پناهی‌ها
پانته‌آ پناهی‌ها (زاده ۱۳۵۶ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما، تلویزیون و منشی صحنه اهل ایران است. وی در آلبوم در شعله با تو رقصان به همراه صابر ابر با مهیار علیزاده همکاری داشته‌است.
سیارک ۲۸۴۵
سیارک ۲۸۴۵ دو هزار و هشتصد و چهل و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۴۰ است.
سایوز۲۳
سایوز-۲۳ (به Союз 23)(به معنای اتحاد ۲۳) دومین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی به مقصد ایستگاه فضایی سالیوت۵ بود. با وجود موفقیت در پرتاب و رسیدن به مدار مورد نظر و در نهایت پهلوگیری نسبی با سالیوت۵، فضانوردان به دلیل ایراد عملکردی یکی از قطعات سیستم اتوماتیک نزدیک شدن به ایستگاه نتوانستند به آن متصل شده و به زمین بازگشتند. در حالی که فضانوردان آموزش های لازم برای اتصال با کنترل دستی را در تمرینات خود فرا گرفته بودند، اما دلیل اصلی بازگشت به علت نداشتن مهارت فضانوردان در نزدیک شدن آرام به صورت کنترل دستی به ایستگاه بود. فضاپیما بعد از رسیدن به زمین اولین فرود بر سطح آب به طور غیرعمد را در تاریخ فضانوردی شوروی را رقم زد و بر روی سطح منجمد دریاچه تنگیز فرود آمد و به داخل آن فرو رفت. به دلیل وجود مه سنگین و دیگر شرایط محیطی، ۹ ساعت زمان برد تا تیم ریکاوری فضانوردان را نجات دهند.
پیوند به بیرون
http://www.spacefacts.de/mission/english/soyuz-23.htm <<<دیدن عکس ها و اطلاعات بیشتر
سیمسپورت، لوئیزیانا
سیمسپورت شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۱۶۱ نفر بوده‌است.
محمدحسن حکمت یزدی
محمدحسن حکمت یزدی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و سوم  به‌عنوان نماینده تفت  در مجلس شورای ملی حضور داشت.
تریدکان
تریدکان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۲۳۸۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع شفاف بی‌رنگ است.
Fsck
fsck (از file system check) ابزاری سیستمی است برای بررسی پایداری و ثبات فایل سیستم که در سیستم‌عامل‌های یونیکس و شبه‌یونیکس مانند لینوکس استفاده می‌شود. همچنین از fsck برای تصحیح خطاهای موجود در فایل‌سیستم نیز استفاده می‌شود.
استفاده
به‌طور معمول fsck به صورت اتوماتیک در هنگام بوت شدن سیستم‌عامل و در زمانی که وضعیت یک فایل‌سیستم به صورت متناقض تشخیص داده شود اجرا می‌شود. معمولاً زمانی که کامپیوتر در اثر Crash یا از دست‌دادن منبع تغذیه به صورت نادرست خاموش شود این اتفاق برای فایل‌سیستم رخ می‌دهد.
به‌طور معمول، ابزارهای fsck سه گزینه ارائه می‌دهد، تعمیر تعاملی سیستم‌فایل آسیب‌دیده (کاربر تصمیم می‌گیرد که چگونه خطاها را رفع کند)، تصمیم‌گیری خودکار برای حل خطاهای خاص (که کاربر لازم نیست به هر گونه سؤالی پاسخ دهد)، یا بررسی خطاهایی که بر روی سیستم‌فایل باید رفع شوند بدون آنکه آن‌ها را رفع کند.
همچنین یک مدیر سیستم در هنگامی که تصور می‌کند برای فایل‌سیستم مشکلی رخ داده‌است، می‌تواند این ابزار را به صورت دستی اجرا کند.
به دلیل اینکه اجراکردن fsck برای تعمیر یک فایل‌سیستم که Mount شده‌است و امکان نوشتن و خواندن اطلاعات بر روی آن وجود دارد خطرناک است، به‌طور معمول زمانی که فایل‌سیستم هنوز ماونت نشده، یا به صورت فقط خواندنی ماونت شده‌است توسط fsck مورد بررسی قرار می‌گیرد.
مثال
مثال زیر نحوهٔ استفاده از fsck برای بررسی کردن پارتیشن اول موجود در دیسک سخت دوم را در یک سیستم لینوکس نشان می‌دهد:
آکیرا هوسومی
آکیرا هوسومی (Akira Hosomi؛ زادهٔ January 1, 1943 - درگذشته ۹ سپتامبر ۲۰۱۸) شیمی‌دان اهل ژاپن بود که به دلیل همکاری در کشف واکنش ساکورای در شیمی آلی شناخته شده‌است.
بلر آندروود
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به گاتاکا، کوانتیکو، مقررات درگیری، یک چیز جدید، تحت‌تعقیب‌ترین‌های مالیبو و انگیزه عدالت اشاره کرد.
دانشگاه آلابامای شمالی
دانشگاه آلابامای شمالی (UNA) یک دانشگاه دولتی در فلورانس، آلاباما است. این دانشگاه قدیمی‌ترین دانشگاه دولتی این ایالت است. دانشگاه آلابامای شمالی در 130 acre در بخش مسکونی فلورانس و یک منطقه که شامل چهار شهر تاسکامبیا، شفیلد و ماسل شائول نیز می‌شود، واقع شده‌است. این شهرها یک منطقه شهری با جمعیتی بالغ بر 140000 نفر را تشکیل می‌دهند. این دانشگاه ابتدا با نام کالج لاگرانج در سال 1830 تأسیس شد. این کالج در سال 1872 به عنوان اولین کالج معلمان تحت حمایت دولت در جنوب رودخانه اوهایو راه اندازی شد. یک سال بعد، این دانشگاه به یکی از اولین کالج‌های مختلط کشور تبدیل شد.
تاریخچه
کالج لاگرانج در ۱۱ ژانویه ۱۸۳۰ در دهکده ای کوهستانی در چند مایلی جنوب لیتون در شمال شرقی شهرستان کولبر، آلاباما افتتاح شد. لاگرانج در زبان فرانسوی به معنای «آبخانه» است.
کالج معلمان ایالت فلورانس
این مؤسسه بیش از ۵۰ سال به عنوان یک مدرسه عادی عمل کرد تا اینکه در سال ۱۹۲۹ به یک کالج معلمان دولتی تبدیل شد که یک برنامه درسی چهار ساله در آموزش ابتدایی ارائه می‌کرد. اولین مدرک لیسانس در سال ۱۹۳۱ اعطا شد. کمتر از یک دهه بعد، برنامه درسی به یک دوره چهار ساله تحصیلی در آموزش متوسطه گسترش یافت. در سال ۱۹۴۷، برنامه درسی دوباره گسترش یافت و شامل برنامه‌های درجه AB و BS در زمینه‌هایی غیر از آموزش معلمان شد.