cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
لاس ترس وییاس
در این دهستان ۵۸۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۸۵ کیلومتر مربع است.
بلک هموک، فلوریدا
بلک هموک (به انگلیسی: Black Hammock) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است. بلک هموک ۱٬۱۴۴ نفر جمعیت دارد و ۳٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بل‌بلاغ
بل‌بلاغ (به لاتین: Bel'bulak) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
شهرستان سیو (هوبئی)
شهرستان سیو یک شهرستان در چین است که در سویژو واقع شده‌است.
جاده‌ای با درخت سرو و ستاره
جاده‌ای با درخت سرو و ستاره (Cypres bij sterrennacht) که هم چنین با نام جاده ای روستایی در پروانس درشب شناخته می‌شود، یک نقاشی رنگ روغن رو بوم، اثر ونسان ون گوگ، نقاش پست‌امپرسیونیسم هلندی است. این نقاشی، آخرین اثری است که او در سن-رمی-دو-پروانس، فرانسه خلق کرد. این اثر هنری به عنوان بخشی از مجموعه بزرگ ون گوگ در موزه کرولر-مولر، واقع در پارک ملی دو هوگه ولوو اوترلو در هلند، نگهداری می‌شود.
استیو هوکر
استیو هوکر (Steve Hooker؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی پرش با نیزه اهل استرالیا است.
کولوستای
کولوستای (به لاتین: Kulustay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
پدگی (تفتان)
پدگی (تفتان)، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گوهرکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
آیاس عثمان
آیاس عثمان (أياز عثمان؛ زادهٔ October 21, 1994) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
مارموست سرنخودی
مارموست سرنخودی نام یک گونه از سرده مارموست است.
آیاس عثمان
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یان رگنسبورگ، باشگاه فوتبال دینامو درسدن، و باشگاه فوتبال اسنابروک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده‌است.
ماریو فریک
ماریو فریک (Mario Frick؛ زادهٔ May 8, 1965) سیاستمدار، و وکیل اهل لیختن‌اشتاین بود. او از دسامبر ۱۹۹۳ تا آوریل ۲۰۰۱ نخست وزیر لیختن‌اشتاین بود.
شهرستان سیونینگ (هونان)
شهرستان سیونینگ یک شهرستان در چین است که در شاویانگ واقع شده‌است.
لدبروکس
لدبروکس (Ladbrokes) یک بنگاه شرط‌بندی و قمار است که دفتر مرکزی آن در بریتانیا و در منطقه هارو، لندن واقع است. مالکیت این شرکت را از تاریخ ۱۴ مه ۱۹۹۹ تا ۲۳ فوریه ۲۰۰۶ هتل هیلتون برعهده داشت و بنابراین به نام شرکت عمومی محدود گروه هیلتون شناخته می‌شد. سهام این شرکت در بورس لندن ارائه شده است.
لوکایننا د لاس تورس
در این دهستان ۶۶۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۲۳ کیلومتر مربع است.
رود شینگاشی
رودخانه شینگاشی (به لاتین: Shingashi River) یک رود در ژاپن است که در استان سایتاما واقع شده‌است.
برکه (آلماتی)
برکه (به لاتین: Bereke) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آق‌سو، آلماتی واقع شده‌است. برکه ۳۷ نفر جمعیت دارد.
ژان-ژوزف موره
ژان-ژوزف موره (Jean-Joseph Mouret؛ April 11, 1682 – December 20, 1738) موسیقی‌دان، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل فرانسه بود.
آثار دراماتیک ژان-ژوزف موره، وی را در زمرهٔ یکی از چهره‌های شاخص موسیقی باروک در کشور فرانسه قرار داد. با آنکه امروزه دیگر آثار او اجرا نمی‌شوند، اما نامش به سبب یک قطعهٔ «فانفار-روندو» از «سوئیت سمفونی شمارهٔ ۱» که در مجموعهٔ تلویزیونی مسترپیس بکار گرفته شد، در یادها باقی مانده‌است.
علاوه بر اپرا و سمفونی، از او چندین سونات، کانتات، آریا و فانفار به‌جای مانده‌است.
بوسه‌ناز سورمنلی
بوسه‌ناز سورمنلی (Busenaz Sürmeneli؛ زادهٔ June 25, 1998) بوکسور اهل ترکیه است. او اولین زن در تاریخ المپیک کشور ترکیه است که در رشته بوکس مدال طلا گرفته است.
لوی برگ
لوی برگ (به لاتین: Levy Bereg) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
تاجروین
تاجروین (به عربی: تاجروین) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان کاف واقع شده‌است. تاجروین ۱۹٬۳۶۲ نفر جمعیت دارد.
بانک قارچ‌شناسی
مایکوبانک یا بانک قارچ‌شناسی یک پایگاه داده آنلاین برای مستندسازی نام و ترکیبهای جدید قارچ‌شناسی است که با توصیف و تصاویر همراه است؛ و توسط Centraalbureau voor Schimmelcultures مرکز تنوع زیستی قارچی در اوترخت اداره می‌شود.
به هر مطلب جدیدی پس از بررسی توسط متخصصان نامگذاری و مطابقت با ICN (کد بین‌المللی برای جلبک‌ها، قارچ‌ها، و گیاهان)، و پیش از انتشار نام جدید، در مایکوبانک شماره‌ای منحصر به فرد اختصاص داده می‌شود. پس از آن این شماره می‌تواند توسط نویسندهٔ نامگذاری کننده در مطالب منتشر شده برای معرفی نام جدید آورده شود. فقط پس از این کار است که این شماره منحصر به فرد در پایگاه در معرض دید عموم قرار می‌گیرد.
با انجام این کار، این سیستم می‌تواند به حل این مسئله که چه نامهایی و در چه سالی به طور قانونی منتشر شده، کمک کند.
مایکوبانک، با دیگر پایگاه‌داده‌های مهمِ مربوط به قارچ‌شناسی نظیر فهرست نام علمی قارچ‌ها، شناسه‌های علوم زیستی، تسهیلات اطلاعات تنوع زیستی جهانی (GBIF)، و … ارتباط دارد.
مایکوبانک یکی از سه مکانی است که از طرف کمیته نامگذاری قارچ‌ها به رسمیت شناخته شده است، دوتای دیگر عبارتند از: فهرست نام علمی قارچ‌ها و اسامی قارچ‌ها.
کلروپنت‌آمین‌کبالت کلرید
کلروپنت‌آمین‌کبالت کلرید نمک دی‌کلریدِ کمپلکس شیمیایی [Co(NH۳)۵Cl]۲+ است. این نمک بنفش-قرمز، دیامغناطیس و محلول در آب است. این ترکیب به لحاظ علمی و تاریخی مورد توجه بوده‌است.
سنتز و واکنش‌ها
نمک به وسیله یک فرایند دو مرحله‌ای با اکسید کردن محلول کبالت کلرید و آمونیاک شروع می‌شود.
سپس این واسطه گرم می‌شود تا کمپلکس با یکی از لیگاندهای کلریدِ کره بیرونی ایجاد شود:
دی‌کاتیون [Co(NH۳)۵Cl]۲+ به صورت ایده‌آل تقارن C۴v دارد.
در یک محلول آبی، کلروپنتاآمین‌کبالت(III) کلرید، کمپلکس آکوپنت‌آمین را بازآرایی می‌کند. با سولفوریک اسید غلیظ، کلروپنتاآمین‌کبالت(III) کلرید، کمپلکس هیدروژن سولفات [Co(NH۳)۵OSO۳H]۲+ را تشکیل می‌دهد.
موتور قلندر
موتورقلندر، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گوهرکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
شهرستان سیونینگ (جیانگسو)
شهرستان سیونینگ یک شهرستان در چین است که در شوژو واقع شده‌است. شهرستان سیونینگ ۱٬۷۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۴۲٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
فرهیون، مینه‌سوتا
فرهیون (به انگلیسی: Fairhaven) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان استیرنز، مینه‌سوتا واقع شده‌است. فرهیون ۳۵۸ نفر جمعیت دارد و ۳۳۱٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مریان، داکوتای جنوبی
مریان شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۸۴ نفر بوده‌است.
پنچری (مجموعه تلویزیونی ۱۳۹۶)
خلاصه داستان
این مجموعه داستان فردی است به نام حمید خواستار که نقش او را یوسف تیموری ایفا می‌کند به دنبال ازدواج با دختری به نام نگار جهانی است که نقش او را سولماز غنی ایفا می‌کند. در این راه پدر و مادر او (نگار جهانی) که سال‌ها پیش در میان بمباران تهران نگار را که مادرش در بمباران فوت کرده‌است، پیدا کرده و بزرگ می‌کنند، شرط‌ های زیادی جلوی پای حمید می‌گذارند و از او ماشین شاسی بلند و خانه بزرگ در بالای شهر را می‌خواهند. حمید به سختی طی ۴ سال این کار را انجام می‌دهد و به افراد زیادی بدهکار می‌شود. او همچنین مجبور به نگهداری از عمویش( حمید لولایی) که بعد از مرگ پدر و مادرش در کودکی او را بزرگ کرده می‌شود. اما در همین حین پسر خاله او قادر پیش دست (رضا داوودنژاد) ، پسر متانت ذکاوت (مریم سعادت) که به علت تصادف با ماشین کنترل نامحسوس و داشتن گواهینامه جعلی به زندان افتاده از زندان آزاد می‌شود. او برای گرفتن دختر مورد علاقه اش افسانه دخترخاله خودش ( زهره فکورصبور) دست به کارهای عجیبی می‌زند و در همین راه حمید و خانواده اش را به دردسر می‌اندازد. بازگشت دنیا مفاخری دختر رئیس شرکت حمید ( شهره سلطانی) به کشور و به دنبال آن ورشکست شدن شرکت، باعث می‌شود حمید ضمن از دست دادن شروط لازم برای ازدواج، نسبت به دنیا مفاخری بدبین شود. بعدها معلوم می‌شود همسر سابق دنیا با پرونده سازی علیه پدرش (محمد علی تقوی)، او را در خارج به زندان انداخته و در قبال آزادی اش پول هنگفتی معادل سرمایه شرکت را از دنیا گرفته‌است. در نهایت حمید به کمک عمو پرویز، قادر و جمشید (مهران غفوریان) و برادرش (از دوستان قادر در زندان که بعدها طی جریانی معلوم می‌شود آن‌ها برادرهای نگار هستند) سرمایه شرکت را پس گرفته و به حساب شرکت بازمی‌گردانند. ضمن اینکه در پایان سریال حمید با نگار، قادر با افسانه و عمو پرویز با متانت (که طی اتفاقاتی به هم علاقه‌مند شده‌اند) ازدواج می‌کند.
ابتکار سلامت زنان
ابتکار سلامت زنان (Women's Health Initiative) مجموعه‌ای از مطالعات بالینی بود که توسط مؤسسه ملی سلامت ایالات متحده (NIH) در سال ۱۹۹۱ برای رسیدگی به مسائل بهداشتی مهمی که باعث عوارض و مرگ‌ومیر در زنان یائسه می‌شوند، آغاز شد. این شامل سه کارآزمایی بالینی (CT) و یک مطالعه مشاهده ای (OS) بود. به‌طور خاص، کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده طراحی و تأمین مالی شدند که به بیماری قلبی-عروقی، سرطان و پوکی استخوان پرداختند.
به‌طور کلی، WHI بیش از ۱۶۰,۰۰۰ زن یائسه ۵۰ تا ۷۹ ساله (در زمان ثبت نام در مطالعه) را در طی ۱۵ سال ثبت نام کرد، که آن را به یکی از بزرگ‌ترین مطالعات پیشگیری در نوع خود با بودجه ۶۲۵ میلیون دلار تبدیل کرد. یک تجزیه و تحلیل در سال ۲۰۱۴ برآورد کرد بازده اقتصادی خالص سرمایه‌گذاری که فقط روی بازوی استروژن به اضافه پروژسترون در آزمایش هورمونی متمرکز بود ۳۷٫۱ میلیارد دلاراست. این یک مورد قوی برای ادامه استفاده از این نوع از مطالعات جمعیتی بزرگ و با بودجه عمومی ارائه کرد. در سال‌های پس از ابتکار سلامت زنان، مطالعات، کاهش نرخ سرطان سینه را در زنان یائسه نشان داده‌است که به کاهش استفاده از درمان جایگزینی هورمون نسبت داده می‌شود.
با این حال، تفسیر اولیه و ارتباطات در مورد یافته‌های مطالعات مورد انتقاد شدید قرار گرفته‌است، زیرا نتوانسته ‌است توضیح دهد که مطالعات مربوط به زنان ۶۰ ساله یا بالاتر (میانگین سن ۶۳ سال) بوده‌است. این بدان معناست که زنان در دهه ۵۰ خود که تمایل به سلامت بیشتری دارند (و علائم یائسگی بیشتری دارند)، کمتر حضور داشتند. هورمون درمانی سیستمیک از زمان انتشار نتایج ابتکار سلامت زنان در بین زنان ایالات متحده به‌طور چشمگیری کاهش یافته‌است، زیرا این یافته‌ها در تصمیمات درمانی برای زنان ۴۰ و ۵۰ ساله که علائم ناراحت‌کننده وازوموتور دارند به اشتباه استفاده می‌شود.
انگیزه مطالعه گسترده سلامت زنان
در دهه ۱۹۸۰، آشکار شد که تحقیقات زیست‌پزشکی گذشته به‌طور نامتناسبی بر روی مردان سفیدپوست متمرکز شده بود، و اغلب از مطالعات پیشگیری و درمان بیماری‌هایی که در زنان و اقلیت‌ها منحصر به فرد هستند یا در میان اقلیت‌ها شایع‌تر هستند، غفلت می‌کردند. در سال ۱۹۸۵، گروه ویژه خدمات بهداشت عمومی در مورد مسائل مربوط به سلامت زنان توصیه‌هایی را صادر کرد که تحقیقات زیست پزشکی و رفتاری باید گسترش یابد تا بیماری‌ها و شرایطی را که در بین زنان در همه گروه‌های سنی شناسایی شده‌است، فراهم کند. در سال ۱۹۸۶، مؤسسه ملی سلامت توصیه‌هایی مبنی بر اینکه زنان در تمام مطالعات تحقیقاتی گنجانده شوند، صادر کرد. برای ترویج بیشتر مطالعه زنان، در سال ۱۹۹۰، مؤسسه ملی سلامت دفتر تحقیقات در مورد سلامت زنان را ایجاد کرد.
با این حال، در سال ۱۹۹۰، گزارشی توسط اداره حسابداری عمومی (GAO) به درخواست گروه کنگره در مورد مسائل زنان منتشر شد که بیان می‌کرد این سیاست مؤسسه ملی سلامت به اندازه کافی برای درخواست‌های کمک هزینه تحقیقاتی اعمال نمی‌شود. در نتیجه، در آغاز در سال ۱۹۹۱، مؤسسه ملی سلامت سیاستی را تقویت کرد که به جای توصیه، شامل کردن زنان در تحقیقات بالینی (در صورت لزوم) به منظور به دست آوردن بودجه، نیاز باشد.
این تغییرات در نگرش‌ها و سیاست‌های اجتماعی در قبال تحقیقات سلامت زنان، علاوه بر این نشان داد که چنین مطالعه بزرگی نه تنها امکان‌پذیر است، بلکه می‌تواند از نظر اقتصادی نیز انجام شود، لذا باعث پیشرفت ابتکار سلامت زنان شد.
سوابق مطالعه کارآزمایی سلامت زنان و امکان‌سنجی مطالعه در مقیاس بزرگ
در میان زنان یائسه، بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان و پوکی استخوان از علل اصلی مرگ و میر و همچنین اختلال در کیفیت زندگی هستند. در میان زنان در تمام گروه‌های سنی، سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی علل اصلی مرگ و میر هستند. از آنجایی که میزان بروز این بیماری‌ها با توجه به سن افزایش می‌یابد، زنان بالای ۵۰ سال بیشتر بار بیماری را تحمل می‌کنند.
به‌طور کلی پذیرفته شده بود که کمبود استروژن پس از یائسگی ممکن است در این عوارض نقش داشته باشد و مداخلات غذایی، رفتاری و دارویی ممکن است از پیشرفت آنها جلوگیری کند. با این حال، این یافته‌ها تنها بر اساس مطالعات مشاهده ای اپیدمیولوژیک شناسایی شدند. چنین مداخلاتی نیاز به آزمایش از طریق کارآزمایی‌های بالینی دارد، قبل از اینکه آنها، همراه با طیف کاملی از خطرات و مزایای آنها، به عنوان مبنایی برای تنظیم خط مشی بهداشت عمومی و ایجاد دستورالعمل‌های پیشگیری مورد استفاده قرار گیرند.
در سال ۱۹۸۴، مؤسسه ملی سلامت بودجه ای را برای یک مطالعه امکان‌سنجی مربوط به رعایت رژیم غذایی، که توسط کارآزمایی سلامت زنان (WHT) انجام شد، فراهم کرد. کارآزمایی سلامت زنان، که در سال ۱۹۸۶ آغاز شد و شامل ۳۰۳ زن بود که به‌طور تصادفی در گروه‌های مداخله غذایی و کنترل قرار گرفتند، نتایجی را نشان داد که بر اساس پرسشنامه‌های دریافت غذا و یافته‌های آزمایشگاهی بالینی درجه بالایی از پایبندی را نشان می‌دهد. کارآزمایی سلامت زنان کارآزمایی کامل خود را ادامه نداد، زیرا بودجه بیشتری از مؤسسه ملی سلامت بر اساس ناتوانی بالقوه مطالعه برای آزمایش فرضیه در گروه بزرگتری از زنان به آن تعلق نگرفت. با این حال، در سال ۱۹۹۰، علاقه به تأثیر رژیم غذایی بر سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی در زنان تجدید شد و کارگاه مشترک مؤسسه ملی سرطان (NCI) و مؤسسه ملی قلب، ریه و خون (NHLBI) به این نتیجه رسید که یک رژیم غذایی در مقیاس کامل آزمایش، با تمرکز بر این دو بیماری، ضروری بود.
اعلام برنامه‌ریزی مطالعات
در ۱۹ آوریل ۱۹۹۱، دکتر برنادین هیلی، که به تازگی به عنوان اولین مدیر زن مؤسسه ملی سلامت منصوب شده بود، برنامه خود را برای ابتکار سلامت زنان اعلام کرد. برنامه‌ریزی برای مطالعه WHI CT/OS در همان سال آغاز شد. به منظور ارتقای همکاری بین نهادی و جلوگیری از اتلاف بودجه برای سایر مطالعات مرتبط با سلامت زنان، بودجه درخواست شد و مستقیماً از کنگره در قالب یک ردیف گسسته با بودجه پیش‌بینی شده ۶۲۵ میلیون دلاری با از عمر مطالعه بیش از ۱۵ سال.
طویرف
طویرف (به عربی: طویرف) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان کاف واقع شده‌است.
احمد ارسلان (بازیکن فوتبال)
احمد ارسلان (Ahmet Arslan؛ زادهٔ March 30, 1994) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هامبورگ اشاره کرد.
یان ژونتی
یان ژونتی (زاده ۲۶ دسامبر ۱۹۸۱) یک بازیکن هندبال اهل فرانسه است. او به همراه تیم ملی هندبال فرانسه به مدال طلای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ رسید.
بس‌آغاج
بس‌آغاج (به لاتین: Besagash) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان تلگر واقع شده‌است.
با تگزاس درنیفتید
«با تگزاس در نیفتید» یا «با تگزاس شوخی نکنید» شعاریست دولتی در ایالت تگزاس در آمریکا.
این شعار در سال ۱۹۸۶ توسط سازمان راه و ترابری ایالت تگزاس ابداع شد، و تا به امروز مورد استفاده‌است. هدف از آن تشویق به کاهش ریختن زباله در اماکن و بزرگراه‌های عمومی ایالت تگزاس بود.
این شعار باعث کاهش ریختن زباله در اماکن عمومی تگزاس به میزان ۷۲٪ در میان سالهای ۱۹۸۶-۱۹۹۰ شد.
این شعار تدریجاً استفاده‌های عمومی تری پیدا نمود، و امروزه توسط اهالی تگزاس بعنوان یک شعار کلی در حمایت و تمجید از ایالتشان مورد استفاده می‌باشد.
مارکوس باچل
مارکوس باچل (Markus Büchel؛ ۱۴ مه ۱۹۵۹ – 1959:5:14, July 9, 2013) سیاستمدار، دیپلمات، و وکیل اهل لیختن‌اشتاین بود. او از مه تا دسامبر ۱۹۹۳ نخست وزیر لیختن‌اشتاین بود.
رینا روی
رینا روی (Reena Roy؛ زادهٔ January 7, 1957) هنرپیشه اهل هند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آشا اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر شده‌است.
فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌هایی که رینا روی در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
مارموست کاکل‌نخودی
مارموست کاکل‌نخودی نام یک گونه از سرده مارموست است.
جارو، تاین و ور
جارو، تاین و ور (به انگلیسی: Jarrow) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
نظرآباد (گوهرکوه، یک)
نظرآباد روستایی در دهستان گوهرکوه بخش گوهرکوه شهرستان تفتان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جارو، تاین و ور
خواهرخوانده
شهرهای نوآزی لو سک، اپینه-سور-سن و ووپرتال خواهرخوانده‌های جارو، تاین و ور هستند.
نظرآباد (گوهرکوه، یک)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۸ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
رود کوزوریو
رودخانه کوزوریو (به لاتین: Kuzuryū River) یک رود در ژاپن است که در استان فوکوئی واقع شده‌است.
جزیره دکیتر
جزیره دکیتر (به انگلیسی: Decatur Island) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شمال غربی پسیفیک واقع شده‌است. جزیره دکاتور ۷۱ نفر جمعیت دارد.
رود اشیدا
رود اشیدا (به لاتین: Ashida River) یک رود در ژاپن است که در استان اوکایاما واقع شده‌است.
فابیانا مورر
فابیانا مورر (Fabiana Murer؛ زادهٔ March 16, 1981) ورزشکار دو و میدانی پرش با نیزه اهل برزیل است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
جلال یافعی
جلال یافعی (جلال يافعي؛ زادهٔ December 11, 1992) بوکسور یمنی‌تبار اهل بریتانیا است.
شهرستان سوییشی (آن‌هوئی)
شهرستان سوییشی یک شهرستان در چین است که در هوایبی واقع شده‌است.
زوزه
زوزه ، نام صدایی است که گروهی از سگان همچون گرگ و سگ و شغال از خود در می‌آورند. در مورد صدایی که گاه از وزش شدید باد و گذر آن از درزها و غیره به گوش می‌رسد نیز اصطلاحاً واژهٔ زوزه به کار می‌رود.
بومرداس (تونس)
بومرداس (به عربی: بومرداس) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان مهدیه واقع شده‌است. بومرداس ۱۱٬۸۲۹ نفر جمعیت دارد.
یورولاینز
یورولاینز (Eurolines) شرکت ترابری بلژیکی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
کسگریو
کسگریو (به انگلیسی: Kesgrave) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
کسگریو ۱۱٬۰۲۰ نفر جمعیت دارد.
برکه پوزه
برکه پُوزَه  موقعی در صحرای باغٌ و زیر کُتَل پاسخند و در سر راه شهرستان بستک به لار واقع شده‌است. در این موقع یک باب آب‌انبار (برکه) و یک قهوه خانه وجود دارد که از مسافرانی که از این راه عبور می‌کنند پذیرائی می‌کند. از جهت مشرق این قهوه خانه یک روستای کوچکی وجود دارد که چند خانوار در آن زندگی می‌کنند که به شغل کشاورزی و دامداری اشتغال دارند. برکه پُوزَه در ۲ کیلومتری شمال غربی گردنه پاسخند قرار دارد.
لوئیس کرامول بروکس
هنریتا لوئیس کرامول بروکس (Henrietta Louise Cromwell Brooks) یک جامعه‌شناس آمریکایی اهل واشنگتن دی سی بود که به عنوان همسر اول ژنرال پنج ستاره داگلاس مک آرتور شناخته شده است. او در طول زندگی خود چهار بار ازدواج کرد که همهٔ آنها به طلاق منجر شد.
زندگی‌نامه
هنریتا لوئیس در ۱۴ سپتامبر ۱۸۹۰ در واشنگتن دی سی از ازدواج برتز کرامول و الیور کرامول به دنیا آمد. اولین ازدواج او در سال ۱۹۱۱ با والتر بوث بروکس رقم خورد که حاصل آن دو فرزند دختر و پسر بود. این ازدواج در سال ۱۹۱۹ به جدایی انجامید. ازدواج دوم او با ژنرال داگلاس مک آرتور در سال ۱۹۲۲ به وقوع پیوست که در این مدت از آنجا که ژنرال جان جی. پرشینگ نیز خواستار ازدواج با لوئیس بود، بین داگلاس و جان جی پرشینگ کدورت ایجاد شد و سرانجام این ازدواج نیز در سال ۱۹۲۹ به پایان رسید. او در سال ۱۹۴۳ با هنرپیشه بریتانیایی لیونل اتویل ازدواج کرد که آن هم در سال ۱۹۴۴ به جدایی ختم شد. آخرین ازدواج او با آلف هایبرگ بود که سرانجامی مشابه داشت. لوییس کرامول بروکس سرانجام در ۳۰ می ۱۹۶۵ در سن ۷۵ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.
ده رضا (تفتان)
ده رضا (تفتان)، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گوهرکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بسقاینار (آلماتی)
بسقاینار (به لاتین: Besqaynar) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان تلگر واقع شده‌است. بسقاینار ۱۸٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
احمد کانباز
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور و باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-15 football team, Turkey national under-16 football team, Turkey national under-17 football team, Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، و زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
فنوی–کنمور
فنوی-کنمور (به انگلیسی: Fenway–Kenmore) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در بوستون واقع شده‌است. فنوی-کنمور ۴۰٬۸۹۸ نفر جمعیت دارد.
دهستان برغان
دهستان بَرَغان دهستانی در بخش چندار شهرستان ساوجبلاغ، استان البرز در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲۴ نفر (۵۱۸ خانوار) بوده‌است. امامزاده عبدالقهار روستای ورده از مهمترین زیارتگاه‌های دهستان برغان است و حسینیه اعظم برغان از مهم‌ترین مراکز تاریخی دهستان برغان است. آلوهای این دهستان به نام آلوی برغانی در تهران و اطراف معروف است.
پیشینه
برغان در برهه‌ای از تاریخ تحت تأثیر حکومت گیلان، ملوک کیائیه بود. مرکز فرمانروایی این ملوک شرق گیلان و مؤسس آنها سید علی کیا از اعقاب زید علوی پسر امام حسن مجتبی بوده‌است.
در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۸۷ مناطق طالقان ،سیبان‌دره ،و روستای تاریخی ورده در برغان از سوی هیئت وزیران به عنوان مناطق نمونه گردشگری در سطح ملی تعیین شدند.
محسن حسن خان
محسن حسن خان (Mohsin Khan؛ زادهٔ March 15, 1955) هنرپیشه، و بازیکن کریکت اهل پاکستان است. او همسر رینا روی بازیگر هندی است.
فیل لویس
فیل لویس (Phill Lewis؛ زادهٔ September 4, 1968) یک هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
محسن حسن خان
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پیروزی، بزرگی، ما با زندگی خود بازی می‌کنیم، مقاومت اشاره کرد.
فیل لویس
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به لگدزنان و جیغ‌کشان، من جاسوس، بوفینگر، زندگی سوئیت روی عرشه، الویس ساختمان را ترک کرد، شما اهل کدام سیاره هستید؟ و هذرها اشاره کرد.
جامعه‌شناسی روستایی
جامعه‌شناسی روستایی (Rural sociology) شاخه‌ای از جامعه‌شناسی است که موضوع آن مطالعهٔ جوامع روستایی است و برخلاف ساده‌انگاری عبارت‌های قالبی دربارهٔ زندگی روستایی، بر مطالعهٔ عمیق شیوه‌های زندگی روستایی و سیر تحول آن‌ها تأکید دارد. به عنوان یک رشته، بدنه مشخصی از دانش، رویکردهای تحقیقاتی خاص، تعهدات و گفتمان‌های قابل‌تشخیص و مجموعه‌ای از روابط سازمانی خود را دارد. توسعه نهادی آن، شاید آن را مستقل‌تر از تمام حوزه‌های فرعی جامعه‌شناسی باقی می‌گذارد. جامعه‌شناسی روستایی در ایالات متحده در اوایل قرن بیستم زمانی شکل گرفت که بودجه فدرال برای دانشگاه های دولتی (دانشگاه های دولتی) برای مطالعه و کمک به جمعیت مزرعه در نظر گرفته شد. دپارتمان‌های جامعه‌شناسی «روستایی» جداگانه به تدریج در کالج‌های کشاورزی ظاهر شدند که به موازات حوزه‌های اساسی موجود در دپارتمان‌های جامعه‌شناسی عمومی بودند. با گذشت زمان، حوزه‌های تخصصی روستایی-محور، به ویژه جامعه‌شناسی کشاورزی و جامعه‌شناسی منابع طبیعی/ زیست‌محیطی پدیدار شدند. یک سنت طولانی از ارتباطات میان‌رشته‌ای به ویژه با اقتصاد کشاورزی، علوم زیست‌محیطی و جغرافیای اخیر وجود دارد. هوفر در سال 1926 می‌نویسد: "'در طول پانزده سال گذشته بیش از پانصد موسسه که به طور گسترده در ایالات متحده متفرق شده‌اند ، یک یا چند دوره در جامعه شناسی روستایی را به برنامه درسی خود اضافه کرده‌اند. برخی از موسسات دوره‌های تحصیلات تکمیلی را در این زمینه ارائه می‌دهند و برای کار تحقیقاتی مقررات خاصی را وضع می‌کنند.'"جامعه شناسان روستایی در محافل سیاست عمومی فدرال، ایالتی و محلی و در تلاش‌های جامعه‌شناسی عمومی که به توسعه جامعه، سیستم‌های کشاورزی و غذایی پایدار، و عدالت اجتماعی و زیست‌محیطی کمک می‌کنند، بسیار فعال بوده‌اند. از نظر کار در این حرفه، جامعه شناسان روستایی نیز در خارج از دانشکده‌های کشاورزی، در آژانس‌های دولتی، آژانس‌های توسعه بین‌المللی، و در سراسر نهاده‌ای دولتی و غیردولتی کار می‌کنند. اگر چه جمعیت روستایی به کاهش جهانی خود ادامه خواهد داد، اما دلایلی وجود دارد (نگرانی در مورد فقر روستایی، گام سریع مهاجرت و افزایش شکاف بین شهر و روستا) که فکر کنیم جامعه‌شناسی روستایی تاثیر گسترده‌ای در آینده خواهد داشت، زیرا زمینه‌های تحقیقاتی که شامل آن می‌شود، مورد توجه روزافزون دانشمندان علوم اجتماعی، سیاست‌گذاران و عموم مردم است. در حالی که کشورهای دیگر روش‌های خود را برای جامعه‌شناسی روستایی توسعه داده‌اند، بیشتر آن‌ها تحت‌تأثیر سنت‌های آمریکایی قرار گرفته‌اند.
تجزیه و تحلیل جامعه‌شناختی روستایی جوامع می‌تواند به مطالعات اجتماعی جامع گالپین (۱۹۱۵، ۱۹۱۸) برگردد. گالپین به عنوان موسس جامعه‌شناسی روستایی شناخته می‌شود. در دانشگاه ویسکانسین، گالپین مطالعات زندگی روستایی را براساس مطالعات اجتماعی آغاز کرد.
کارلو پالام
کارلو پالام (Carlo Paalam؛ زادهٔ July 16, 1998) بوکسور اهل فیلیپین است.
مارتن، داکوتای جنوبی
مارتن شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۷۱ نفر بوده‌است.
شهرستان تائیهه (آن‌هوئی)
شهرستان تائیهه یک شهرستان در چین است که در فویانگ واقع شده‌است.
الشابه
الشابه (به عربی: الشابة) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان مهدیه واقع شده‌است. الشابه ۲۲٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
کینشام
کینشام (به انگلیسی: Keynsham) یک بلوک شهری در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
کینشام ۱۵٬۶۴۱ نفر جمعیت دارد.
شورآباد فندق
شورآباد فندق، روستایی از توابع بخش نوک‌آباد شهرستان تفتان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گوهرکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
وئولیا واتر
وئولیا واتر (Veolia Water) شرکت آب فرانسوی است، که در سال ۱۸۵۳ تأسیس شد.
اولگا زایتسوا
اولگا زایتسوا (Ольга Алексеевна Зайцева؛ زادهٔ May 16, 1978) ورزشکار دوگانه اهل روسیه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
مهر طلایی
مهر طلایی (به آلمانی: goldene Bulle، به انگلیسی: Golden Bull) نام سندی است که به عنوان قانون اساسی امپراتوری مقدس روم، در زمان کارل چهارم در سال ۱۳۵۶ میلادی تصویب شد تا از دخالت پاپ در امور داخلی امپراتوری جلوگیری کند. این سند، به ویژه، به چگونگی گزینش امپراتوران مقدس روم می‌پردازد.
کودتای کاپ
کودتای کاپ یا The Kapp Putsch ، همچنین به عنوان کودتای کاپ - لوتویتس Kapp – Lüttwitz Putsch که به نام رهبران خود ولفگانگ کاپ و والتر فون لووتویتس شناخته می‌شود، یک اقدام به کودتا علیه دولت ملی آلمان در برلین در ۱۳ مارس ۱۹۲۰ بود. هدف آن خنثی سازی انقلاب آلمان، سرنگونی جمهوری وایمار و استقرار یک دولت خودکامه به جای آن بود. این کودتا توسط بخشهایی از رایشسور و همچنین جناحهای ملی‌گرا و سلطنت طلب پشتیبانی می‌شد.
اگرچه دولت قانونی آلمان مجبور به ترک برلین شد، پس از چند روز، هنگامی که بخش بزرگی از جمعیت آلمان دست به اعتصاب عمومی زدند، کودتا ناکام ماند. بیشتر کارمندان دولت از همکاری با کاپ و متحدانش امتناع ورزیدند. کودتا علیرغم عدم موفقیت، عواقب قابل توجهی برای آینده جمهوری وایمار به همراه داشت. این کودتا یکی از دلایل قیام روهر بود که چند هفته بعد، پس از برخورد نه چندان سخت با رهبران کودتا، با سرکوب دولت توسط نیروهای نظامی انجام شد. این رویدادها رای‌دهندگان آلمان را دو قطبی کرد و نتیجه آن تغییر اکثریت پس از انتخابات رایشستاگ در ژوئن ۱۹۲۰ بود.
پیش‌زمینه
پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸)، انقلاب آلمان نظام سلطنتی را برانداخت. امپراتوری آلمان برچیده شد و یک نظام دموکراتیک که بعدها با نام جمهوری وایمار مشهور شد، در سال ۱۹۱۹ توسط مجلس ملی آلمان در شهر وایمار ایجاد شد. محافل راست‌گرای ناسیونالیست و نظامی با جمهوری جدید مخالفت کرده و با ترویج افسانه خنجر از پشت ادعا کردند که جنگ تنها به دلیل اینکه تلاش‌های ارتش شکست ناپذیر آلمان توسط غیرنظامیان در داخل کشور تضعیف شده‌است، از دست رفته‌است.
در سالهای ۱۹۱۹–۲۰، دولت آلمان توسط ائتلافی متشکل از حزب سوسیال دموکرات (SPD)، حزب دموکرات آلمان (DDP، لیبرال‌های چپ مرکز) و (کاتولیک‌های محافظه کار حزب مرکزی) تشکیل شد. رئیس‌جمهور وقت فریدریش ابرت، صدراعظم گوستاو بائر و وزیر دفاع گوستاو نوسکه همگی اعضای حزب سوسیال دموکرات بودند. طبق قانون اساسی، رئیس‌جمهور فرمانده کل نیروهای مسلح بود که این مقام در زمان صلح به عهده وزیر دفاع بود. ارشدترین افسر نیروهای زمینی Chef der Heeresleitung نام داشت، پستی که در اوایل سال ۱۹۲۰ توسط ژنرال والتر راینهارت به عهده گرفته شده بود.
گوستاو بائر در سال ۱۹۱۹ موظف شده بود که پیمان ورسای را در سال ۱۹۱۹ با اینکه شخصاً با آن مخالف بود امضا کند. این پیمان را متفقین پیروز جنگ جهانی اول به آلمان دیکته کرده بودند. این پیمان آلمان را مجبور به پذیرفتن مسئولیت‌های جنگ می‌کرد، مساحت آلمان را کاهش می‌داد و هزینه‌های جبران خسارت و محدودیت‌های نظامی را بر آلمان تحمیل می‌کرد. در اوایل سال ۱۹۱۹، تعداد نیروهای رایشسوهر، ارتش منظم آلمان، حدود ۳۵۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد، از این تعداد نیز بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ نفر در واحدهای شبه نظامی داوطلب Freikorps ("سپاه آزاد") فعال بودند که عمدتاً متشکل از سربازانی بود که از جنگ برگشته بودند. دولت آلمان بارها و بارها از نیروهای فرایکورپس برای سرکوب شورش کمونیست‌ها پس از جنگ استفاده کرده بود. طبق مفاد معاهده ورسای، که از ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰ به اجرا درآمد، آلمان ملزم شد نیروهای زمینی خود را حداکثر به ۱۰۰۰۰۰ نفر کاهش دهد. مهلت اولیه برای این کاهش ۳۱ مارس ۱۹۲۰ تعیین شد (بعداً تا پایان سال تمدید شد). انتظار می‌رفت واحدهای Freikorps منحل شوند. از آنجا که بعد از سرکوب شورش کمونیست‌ها دیگر دلیلی برای حضور آن‌ها وجود نداشت، وجودشان در حال تبدیل شدن به تهدیدی برای دولت بود. همچنین برخی از فرماندهان ارشد نظامی بحث در مورد احتمال کودتا را از اوایل ژوئیه ۱۹۱۹ آغاز کرده بودند.
تا کودتا
اگرچه این کودتا به نام ولفگانگ کاپ، کارمند ملی‌گرای ۶۲ ساله اهل پروس شرقی، که مدت‌ها پیش از آن قصد کودتا علیه جمهوری را داشت، نامیده شده‌است، اما اقدامات آن توسط ارتش انجام شد. کاپ نقش پشتیبانی را در این کودتا بازی کرد. در ۲۹ فوریه ۱۹۲۰ نوسکه دستور انحلال دو نیروی قدرتمند فرایکورپس یعنی بریگارد دریایی لوونفلد و بریگارد دریایی ارهارت را صادر کرد. تعداد اعضای بریگارد دریایی ارهارت بین ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ نفر بود و از ژانویه ۱۹۲۰ در دوبریتس در نزدیکی برلین مستقر شده بودند و یک نیرو از افسران نخبه سابق نیروی دریایی امپراتوری و درجه داران ارتش بودند که بعداً با پیوستن نیروهای بالتیکومر (کسانی که در سال ۱۹۱۹ در لتونی با بلشویک‌ها جنگیده بودند) تقویت شدند. در طول جنگ داخلی در سال ۱۹۱۹، این نیرو در مونیخ و برلین دست به تحرکات نظامی زده بود. آنان به شدت مخالف دولت دموکراتیک فردریش ابرت بودند.
فرمانده این نیرو هرمان ارهارت اعلام کرد که این واحد از انحلال خودداری خواهد کرد و در ۱ مارس، بدون دعوت از نوسکه رژه ای برگزار کرد. ژنرال والتر فون لوتویتز، فرمانده کل نیروهای ارتش در برلین و اطراف آن که یک ژنرال عالی‌رتبه ارتش در آن زمان بود و فرماندهی بسیاری از فرایکورپ‌ها را بعهده داشت در این رژه اعلام کرد که فقدان چنین واحد نظامی مهمی را «نمی‌پذیرد». چند تن از افسران لوتویتز از این به چالش کشیدن آشکار اقتدار دولت نگران شدند و سعی کردند با تشکیل جلسه ای بین لوتویتز و رهبران دو حزب اصلی جناح راست، وارد میانجیگری شوند. لوتویتز به نظرات آنها گوش داد اما از تصمیم خود منصرف نشد. نوسکه سپس با این امید که بریگارد دریایی منحل شود، آن را از زیر نظر لوتویتز بیرون برد و آن را تحت رهبری نیروی دریایی درآورد. لوتویتز دستور را نادیده گرفت اما با پیشنهاد اطرافیانش با دیدار با رئیس‌جمهور ابرت موافقت کرد. در عصر ۱۰ مارس، لوتویتز با کارکنانش به دفتر ابرت آمد. ابرت همچنین از نوسکه خواسته بود در این دیدار حضور یابد. لوتویتز با تکیه برخواسته‌های احزاب راست و خواسته‌های شخصی خود، خواستار انحلال فوری مجلس ملی، انتخابات جدید برای رایشستاگ و انتصاب تکنوکرات‌های نزدیک به خود به عنوان وزیران امور خارجه، امور اقتصادی و دارایی شد. از دیگر خواسته‌های او برکناری ژنرال راینهارت، انتصاب خود به عنوان فرمانده عالی ارتش منظم و لغو دستور انحلال بریگارد دریایی بود. ابرت و نوسکه این خواسته‌ها را رد کردند و نوسکه از لوتویتز خواست که روز بعد از آن استعفا دهد.
لوتویتز در ۱۱ مارس به دوبریتز رفت و از ارهارت پرسید که آیا می‌تواند همان شب برلین را اشغال کند یا نه. ارهارت گفت که به یک روز دیگر نیاز دارد اما در صبح روز ۱۳ مارس می‌تواند با نیروهایش در مرکز برلین باشد. لوتویتز دستورات لازم را صادر و ارهارت مقدمات کار را آغاز کرد. در این مرحله لوتویتز گروهی را که به نام همبستگی ملی (Nationale Vereinigung) شناخته می‌شد وارد برنامه خود کرد. از جمله ولفگانگ کاپ عضو حزب ملی خلق آلمان (DNVP)، ژنرال بازنشسته اریش لودندورف و والدمار پابست، که در پشت قتل کارل لیبکنشت و رزا لوکزامبورگ در ژانویه ۱۹۱۹ نقش داشت به همراه تراوگوت فون یاگوو آخرین رئیس پلیس برلین در رژیم گذشته. هدف آنها برقراری یک رژیم استبدادی (البته نه سلطنتی) با بازگشت به ساختار سیاسی فدرال دوره امپراتوری بود. لوتویتز از آنها خواست تا در ۱۳ مارس آماده به دست گرفتن دولت باشند. گروه سازماندهی عملیات با اینکه هنوز آمادگی شروع عملیات را نداشت اما با برنامه تعیین شده توسط لوتویتز موافقت کرد. یکی از عواملی که آنها را به اقدام فوری مجاب می‌کرد این بود از برلین خبر رسید حکم بازداشت تعدادی از طرفداران آنان که اعضای پلیس امنیت برلین بودند صادر شده‌است.
لوتویتز برکنار نشد، اما در ۱۱ مارس از سمت خود تعلیق شد. نوسکه برای دفاع از دولت دستور داد دو هنگ از پلیس امنیت و یک هنگ پلیس عادی در نزدیکی ساختمان‌های دولتی موضع بگیرند؛ با این حال او در قریب‌الوقوع بودن یک کودتا تردید داشت. فرماندهان هنگ تصمیم گرفتند از دستور تیراندازی اطاعت نکنند، تصمیمی که تأیید فرمانده ژنرال هانس فون زکت را نیز دریافت کرد.
اشغال برلین
عدم تمایل به خونریزی فقط یک طرفه بود. در غروب ۱۲ مارس، ارهارت به تیپ خود دستور داد تا به سمت برلین حرکت کنند، تا «بی رحمانه هر مقاومتی را در هم بشکنند» (jeden Widerstand rücksichtslos zu brechen) و مرکز شهر را به همراه ساختمان‌های دولتی اشغال کنند. بریگاد با صلیب‌های شکسته بر روی کلاه ایمنی و وسایل نقلیه خود، حدود ساعت ۱۰:۰۰ به سمت برلین حرکت کرد. یک ساعت پس از آن گروه Gruppenkommando از این موضوع مطلع شد و به نوسکه اطلاع داد. دو افسر ژنرال با ارهارت ملاقات کردند و او را متقاعد کردند که به دولت فرصت تسلیم قبل از بازداشت را بدهد، با این فرض که تمام خواسته‌های لوتویتز تا ساعت ۷:۰۰ صبح روز بعد پذیرفته خواهد شد. این قضایا به نوسکه که با ابرت ملاقات داشت گزارش شد. ابرت از کابینه خواست که در ساعت ۴ صبح تشکیل جلسه دهد. ساعت ۱ صبح نوسکه فرماندهان ارشد ارتش را به دفتر او در بندلربلاک احضار کرد.
نوسکه از فرماندهان خواست تا از ساختمان‌های دولتی دفاع کنند. این درخواست او رد شد. همه افسران به جز دو نفراز اجرای دستور تیراندازی به سربازان شورشی خودداری کردند. برخی از افسران پیشنهاد مذاکره کردند، برخی دیگر ادعا کردند که سربازان دستور شلیک را متوجه نخواهند شد، برخی دیگر نیز استدلال می‌کردند که یگان‌های معمولی نمی‌توانند بریگاد دریایی نخبه را شکست دهند. زکت در این جلسه در مورد برادری بین نیروهای مسلح صحبت کرد. سخنان او دقیقاً ثبت نشده‌است، اما گزارش‌ها از این قرارند: «لشکرها به روی لشکر شلیک نمی‌کنند. آقای وزیر شما احتمالاً قصد دارید، نبردی در مقابل دروازه براندنبورگ بین نیروهایی که در کنار یکدیگر علیه یک دشمن مشترک جنگیده‌اند، انجام شود؟ هنگامی که رایشسور به رایشسور شلیک کند، تمام رفاقت در سپاه افسران از بین خواهد رفت. برخی دیگر سخنان زکت را به‌عنوان خلاصه‌تر نقل کرده‌اند: «رایشسور به رایشسور شلیک نمی‌کند!»
نوسکه که از وفادار نبودن ارتش به اندازه کافی دلسرد شده بود و در مورد خودکشی با یکی از دستیاران صحبت کرد، این صحبت‌ها در جلسه ساعت ۴ صبح به کابینه گزارش شد. در جلسه ای آشفته در دفتر صدارت عظمای رایش، کابینه بی دفاع دو تصمیم گرفت: فرار از شهر و صدور فراخوان برای اعتصاب عمومی. این تصمیم‌ها با اتفاق آرا گرفته نشد؛ معاون صدراعظم اویگن شیفر و برخی دیگر از وزرای غیر حزب سوسیال دموکرات از ترک شهر خودداری کردند تا فرصت مذاکره با کودتاگران را حفظ کنند. فقط ابرت و وزرای سوسیال دموکرات فراخوان اعتصاب عمومی را امضا کردند و کمی پس آن در ساعت ۶:۱۵ جلسه را ترک کرده و پا به فرار گذاشتند. در عرض ده دقیقه پس از خروج آنان از برلین، بریگاد دریایی با فرماندهان کودتا لوتویتز، لودندورف، کاپ و طرفداران آنها وارد برلین شدند. اندکی پس از آن، کودتاچیان دفتر صدارعظمای رایش را به تصرف خود درآوردند.
کاپ خود را صدراعظم‌رایش (Reichskanzler) اعلام کرد و یک دولت موقت تشکیل داد. لوتویتز فرمانده نیروهای مسلح و وزارت دفاع را بعهده گرفت. چندین محافظه‌کار معروف و وزیران خارجه سابق برای تصدی پست‌های دولتی دعوت شدند، اما نپذیرفتند.
خونریزی در هاربورگ
از ۱ ژانویه نیروهای آهنین فرایکورپس وابسته به رودولف برتولد از نبرد در لیتوانی به آلمان بازگشته بود. مقصد نهایی آنها تسوسن بود، جایی که قرار بود خلع سلاح شوند. در ۱۳ مارس، آنها تا اشتدته پیش رفتند ولی در آنجا متوجه شدند که کودتا در جریان است. برتولد که به دلیل اعتصاب کارگران راه‌آهن نمی‌توانست وارد قطار شود، افرادش را مجبور کرد ایستگاه قطار، شهرداری، تلگراف و اداره پست را اشغال کنند و سپس در همان شب سربازانش را در دبیرستان دخترانه محلی اسکان داد. روز بعد، نیروهای آهنین هدایت قطاری به سمت هاربورگ در هامبورگ را بدست گرفتند. قبل از ورود نیروهای آهنین، مقامات شهر که وابسته به حزب سوسیالیست دموکرات مستقل بودند بی سر و صدا افسر فرمانده گردان محلی رایشسور را دستگیر کردند و سربازان را بدون رهبر رها کردند. پس از ورود قطار، مقامات محلی، اعضای فرایکورپس را برای سرپناه دادن به مدرسه راهنمایی محلی هدایت کردند.
صبح روز بعد در ۱۵ مارس ۱۹۲۰ شهروندان مسلح در اطراف مدرسه محل استقرار نیروهای فرایکورپس تجمع کردند. حوالی ظهر همان روز، یک از افسران فرایکورپس برای متفرق کردن جمعیت با مسلسل به آنان شلیک کرد. با شروع درگیری‌ها ۱۳ غیرنظامی جان باختند. سه تن از سربازان نیروهای آهنین فرایکورپس نیز جان باختند و هشت تن دیگر اسیر و اعدام شدند. در حالی که پلیس و نیروهای رایشسور برای مهار شهروندان مسلح وارد صحنه نشده بودند و سربازان فرایکورپس نیز مهمات کافی نداشتند، برتولد متوجه شد که باید برای تسلیم شدن مذاکره کند. او موافقت کرد با شرط عدم تعرض، به افراد غیرمسلحش اجازه دهد تا ساعت شش بعدازظهر از مدرسه خارج شوند. در طی این تسلیم، جمعیتی خشمگین از تماشاچیان به نیروهای آهنین حمله کردند و برتولد به قتل رسید. نیروهای آهنین خلع سلاح شده به پایگاه نظامی در همان نزدیکی منتقل شدند.
واکنش‌ها
در برلین هیچ مقاومت نظامی در برابر کودتا انجام نشد. سربازان عادی در برلین، پلیس امنیت، نیروی دریایی، فرماندهی ارتش در پروس شرقی، پومرانی، براندنبورگ و سلیزی وزیر دفاع جدید و صدراعظم رایش را به رسمیت شناختند. دریاسالار آدولف فون تروتا، فرمانده نیروی دریایی، به محض اطلاع از کودتا به حمایت از کودتاچیان پرداخت. رایشسور در ایالت بایرن دولت ایالتی سوسیال دموکرات را سرنگون و رژیم راستگرای گوستاو ریتر فون کار را جایگزین آن کرد. در بقیه نقاط رایش، فرماندهان نظامی حتی با وجود بی‌طرفی کلامی در مورد کودتا، کم و بیش آشکارا با کودتاگران همدلی می‌کردند. رده‌های بالای بوروکراسی هنوز تحت سلطه کسانی بودند که در زمان امپراتوری به موقعیت‌های خود رسیده بودند و اکثر آنها با کودتا همراه بودند. در استان‌های شرقی نیز مسئولین و نهادهای اداریاز کاپ و لوتویتز حمایت کرد. دولت سوسیال دموکرات از برلین به درسدن نقل مکان کرد و امیدوار بود که از ژنرال مایرکر پشتیبانی لازم را دریافت کنند، اما کودتاچیان از برلین به او دستور داده بودند که آنها را به «بازداشت حفاظتی» برساند و بنابراین اعضای دولت به اشتوتگارت رفتند. اعلامیه کابینه در ۱۳ مارس، که از کارگران آلمانی خواسته شده بود از طریق اعتصاب عمومی کودتاچیان را شکست دهند، با موفقیت عظیمی روبرو شد و از حمایت گسترده طبقه کارگر برخوردار شد. احزاب متمایل به دولت تحت سلطه سوسیال دموکرات‌ها همانند حزب سوسیال دموکرات مستقل (USPD) و حزب دموکرات، به فراخوان اعتصاب در همان روز پیوستند. حزب کمونیست آلمان (KPD) یک روز بعد به اعتصاب‌کنندگان پیوست. در برلین، اعتصاب در ۱۴ مارس آغاز شد و تا روز بعد در سراسر رایش گسترش یافت. این اعتصاب بزرگترین اعتصاب در تاریخ آلمان بود که در آن دوازده میلیون نفر شرکت کردند. کشور فلج شد و در برلین گاز، آب و برق قطع شد.
آدولف هیتلر که با اعضای همبستگی ملی در تماس بود و خواهان کمک به کودتاچیان بود توسط ارتش از مونیخ به برلین منتقل شد. خلبان پرواز او رابرت فون گرایم بود که بعدها هیتلر او را به عنوان آخرین فرمانده لوفت وافه منصوب کرد. او به اشتباهی در فرودگاهی در خارج برلین فرود آمد و در آنجا با کارگران اعتصابی روبرو شد و بنابراین مجبور به تغییر چهره شد. سرانجام هیتلر توانست به همراه دیتریش اکارت پرواز خود را به برلین ادامه دهد. این دو بعد از ورود به برلین بلافاصله به دفتر صدارت عظمای رایش رفتند تا با ولفگانگ کاپ ملاقات کنند. ایگناز تربیچ لینکلن به ملاقات هیتلر و اکارت رفت و به آنها گفت که کاپ فرار کرده و کودتا شکست خورده‌است.
سقوط کودتا
با فلج شدن کشور، کاپ و لوتویتز نتوانستند حکومت کنند. در برلین، ارتباط بین واحدهای نظامی فقط از طریق پیک بود. کارمندان در اعتصاب بود و خبری از روزنامه نبود. اعلامیه‌های درخواست از کارگران برای بازگشت به کار، وعده‌های انتخابات جدید و حتی تهدید به مجازات اعدام برای اعتصاب کنندگان بی‌نتیجه ماند و کودتا در ۱۷ مارس، چهار روز پس از شروع آن، سقوط کرد. کاپ معاون صدراعظم شیفر و اعضای دولت ایالتی پروس را در ۱۳ مارس تحت بازداشت حفاظتی قرار داده بود اما مجبور شد آنان را روز بعد آزاد کند و در ۱۵ مارس مذاکرات آغاز شد. نمایندگان راست دموکراتیک، اسکار هرگت و گوستاو اشترزمان نیز در مذاکرات شرکت کردند. چهار حزب بزرگ راست میانه (حزب دموکراتیک، حزب مرکزی آلمان، حزب خلق آلمان و حزب ملی خلق آلمان) توافق کردند که تهدید اصلی اکنون «بلشویسم» است و آنها باید ارتش افسران را «تحت فرمان خود درآوردند». سرنگونی کاپ و لوتویتز نامطلوب تلقی می‌شد، اما از آنان خواسته شد که به‌طور داوطلبانه استعفا دهند.
چهار حزب با حمایت برخی از سوسیال دموکرات‌هایی که در برلین باقی مانده بودند، پیشنهاد کردند که در صورت استعفای کاپ و لوتویتز، انتخابات تازه، تغییر کابینه و عفو برای همه شرکت‌کنندگان در کودتا در نظر گرفته خواهد شد. کودتاچیان فقط پیشنهاد استعفای کاپ را ارائه دادند و لوتویتز سعی کرد یک روز دیگر به عنوان رئیس یک دیکتاتوری نظامی باقی بماند، با این حال فرماندهان نظامی به او پشت کردند. آنها در غیاب ابرت که مسئول امور دولت بود به شیفر پیشنهاد کردند که زکت را به عنوان رئیس رایشسور منصوب کند که شیفر تخت نام ابرت این پیشنهاد را پذیرفت. لوتویتز در روز ۱۸ مارس استعفای خود را ارائه کرد، شیفر از طرف ابرت استعفای او را پذیرفت و حقوق بازنشستگی کاملی را به او اعطا کرد. شیفر همچنین پیشنهاد کرد تا زمانی که مجلس ملی در مورد عفو عمومی تصمیم بگیرد، پابست و لوتویتز باید کشور را ترک کنند و حتی به آنها پاسپورت و پول جعلی پیشنهاد داد.
عواقب
لیتون در سال ۲۰۰۹ نوشت: "در نگاه اول، سقوط کودتای کاپ می‌تواند به عنوان یک موفقیت بزرگ برای جمهوری وایمار تلقی شود. جمهوری توانسته بود در شش روز بحران، حمایت مردم برلین را حفظ کند و عملاً در برابر تهدید بزرگ راست افراطی از خود مقاومت نشان دهد.» از جمله نارضایتی‌های کاپ و طرفدارانش علیه دولت این بود که مجلس ملی، که به‌طور موقت انتخاب شده بود فعالیتی شبیه به رایشستاگ داشت و به نظر می‌رسید که این مجمع ممکن است قانون اساسی را برای انتخابات پیش‌رو تغییر دهد و رایشستاگ را بجای عموم مردم مسئول انتخاب رئیس‌جمهور رایش کند. بعد از کودتا در نتیجه وعده‌های داده شده به کودتاچیان، مجلس ملی در ماه آوریل منحل شد و تاریخ برگزاری انتخابات عمومی برای اولین دوره رایشستاگ بعد از انقلاب تا ۶ ژوئن عقب انداخته شد تا مردم آلمان بتوانند نظرات خود را در مورد معاهده ورسای در این انتخابات منعکس کنند. هرگونه تلاش برای تغییر روش انتخابات ریاست جمهوری رایش نیز ممنوع شد. در انتخابات رایشستاگ در ۶ ژوئن، تعداد آرای حزب سوسیال دموکرات آلمان و حزب دموکرات در مقایسه با انتخابات ژانویه ۱۹۱۹ بیش از نصف کاهش یافت، این در حالی بود که آرای حزب راست افراطی ملی خلق آلمان (DNVP) (که رای‌دهندگان آن بعدها سرانجام به سمت حزب نازی رفتند) و حزب چپگرای رادیکال سوسیال دموکرات مستقل به‌طور قابل توجهی افزایش یافت. ائتلاف وایمار اکثریت خود را در پارلمان از دست داد و دیگر هیچگاه نتوانست دولت تشکیل دهد.
اثر کودتای کاپ-لوتویتز در سایر نقاط آلمان ماندگاری بیشتری از برلین داشت. در برخی از مناطق کشور، اعتصاب به شورش‌های مسلحانه ختم شده بود. این خشونت‌ها بیشتر از جانب فرماندهان نظامی محلی بودند که از دولت جدید حمایت کردند و شورشیان‌ها را دستگیر می‌کردند. در تورینگن و زاکسن، ارتش وارد عمل شد و کارگران را پس از درگیری‌های خونین شکست داد. در روهر، کارگران پیروز شدند و حتی پس از فروپاشی کودتا در برلین عقب ننشستند. در نتیجه آنچه به عنوان قیام روهر شناخته شد، ارتش سرخ روهر که از کارگران انقلابی تشکیل شده بود حملات خود را آغاز کرد. این ارتش در ۱۷ مارس دورتموند، در ۱۸ مارس هام و بوخوم و در ۱۹ مارس اسن را به اشغال خود درآورد و باعث شد که فرماندهان ارتش محلی در مونستر دستور عقب‌نشینی بدهند. منطقه روهر تا ۲۲ مارس تحت کنترل کارگران انقلابی بود.
دولت قانونی ابرت در ۲۰ مارس به برلین بازگشت و خواستار پایان اعتصاب عمومی شد. او برای دستیابی به این هدف، امتیازاتی را به اتحادیه‌ها ارائه کرد که برخی از آنها صادقانه به نظر نمی‌رسیدند. اتحادیه‌ها (ADGB, Afa-Bund و DBB) خواستار ایجاد یک دولت جدید متشکل از حزب سوسیال دموکرات و حزب سوسیال دموکرات مستقل به رهبری کارل لگین شدند، اما یک دولت جدید مبتنی بر ائتلاف وایمار اکثریت را در مجلس ملی بدست آورد و هرمان مولر جایگزین بائر در مقام صدراعظم رایش شد. پس از آن که اتحادیه‌ها اعتصاب را در ۲۲ مارس به پایان رساندند، دولت سعی کرد با کارگرانی که از زمین گذاشتن سلاح خودداری کردند، مذاکره کند. هنگامی که مذاکرات شکست خورد، شورش در روهر توسط رایشسور و فریکورپس در اوایل آوریل ۱۹۲۰ سرکوب شد. صدها نفر کشته شدند، که بسیاری از آنها در اعدام‌های خودسرانه به قتل رسیدند. کشتارها توسط نیروهایی انجام شد که در کودتا نقش داشتند همانند بریگارد دریایی ارهارت. شاید بی‌دلیل نبود که در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ چپ‌گرایان دولت ابرت را متهم می‌کردند که در سمت دشمنان کارگران و جمهوری ایستاده‌است.
نوسکه پس از شکست کودتا، کاپ، پابست و ارهارت را به عنوان مسئول معرفی کرد. اکثر کودتاچیان مشمول عفو شدند و در ۲ اوت ۱۹۲۰، رایشستاگ قانونی را تصویب کرد که جنایات ارتکابی در جریان کودتا و متعاقب آن در جریان قیام روهر را تبرئه می‌کرد. از ۷۰۵ پرونده ای که علیه غیرنظامیان مطرح شد، فقط پیگرد قانونی فون یاگو با صدور حکم مجرمانه به پایان رسید. اعضای فرایکورپس و رایشسور مشمول قانون نظامی بودند و از ۷۷۵ دادگاه رسیدگی به جرم نظامیان، ۴۸۶ پرونده مختومه اعلام شد. ۴۸ افسر از سمت خود برکنار شدند، ۶ افسر استعفا دادند و بقیه مشمول اقدامات انضباطی خفیف شدند. بریگاد تفنگداران دریایی ارهارت در می ۱۹۲۰ منحل شد، اما اکثر اعضای آن اجازه یافتند به رایشسور بپیوندند که در آنجا سمت‌های بالایی را بدست آوردند. دادگاه‌ها نسبت به اعضای ارتش سرخ روهر که بسیاری از آنها به حبس‌های طولانی مدت محکوم شدند بسیار سخت‌گیرانه تر برخورد کردند.
کاپ در ۱۶ آوریل در سوئد دستگیر شد اما به آلمان برگردانده نشد. او داوطلبانه در آوریل ۱۹۲۲ به آلمان بازگشت و در همان سال در زندان در حالی که منتظر محاکمه بود درگذشت. لوتویتز در سال ۱۹۱۴ در جریان عفو خود به آلمان بازگشت. گوستاو نوسکه در ۲۲ مارس با فشار اتحادیه‌ها مجبور به استعفا شد زیر بسیاری از اعضای حزب سوسیال دموکرات تصور می‌کردند که او در برابر کودتاچیان قاطعیت لازم را نداشته اشت. اتو گسلر به عنوان وزیر دفاع جانشین نوسکه شد. ژنرال راینهارت نیز به دلیل اعتراض به برکناری نوسکه استعفا داد.
وزیر اعظم سابق عثمانی طلعت پاشا، عامل اصلی نسل‌کشی ارامنه، پس از جنگ در برلین مخفی شده بود و در کنفرانس مطبوعاتی حاضر شد تا از کودتاچیان به دلیل بی‌عرضگی انتقاد کند.
بنای یادبود مردگان مارس
بین سالهای ۱۹۲۰ و ۱۹۲۲ بنای یادبودی به افتخار کارگرانی که در پی کودتای کاپ کشته شدند در گورستان مرکزی وایمار برپا شد. این یادبود به سفارش کارتل اتحادیه وایمار که مسابقه ای را برای انتخاب یک طرح برگزار کرد، انجام شد. این بنا بر اساس نقشه‌های ارائه شده توسط دفتر معماری والتر گروپیوس ساخته شد. گرچه گروپیوس گفته بود که باوهاوس باید از نظر سیاسی بی‌طرف بماند، اما موافقت کرد که در پایان سال ۱۹۲۰ در مسابقه هنرمندان وایمار شرکت کند.
این بنا در فوریه ۱۹۳۶ توسط نازی‌ها ویران شد. آنها از نظر سیاسی به آن اعتراض کردند و آن را نمونه ای از " هنر منحط " دانستند.
منابع
منابع
مارموست کوتوله
مارموست کوتوله نام یک گونه از سرده مارموست است.
کامنی کاریر
کامنی کاریر (به لاتین: Kamenny Karyer) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
ریومی تاناکا
گ ریومی تاناکا (Ryomei Tanaka؛ زادهٔ October 13, 1993) بوکسور اهل ژاپن است.
احمد کولاباس
احمد کولاباس (Ahmet Kulabas؛ زادهٔ October 8, 1987) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدنهایم، باشگاه فوتبال نورنبرگ، باشگاه فوتبال آلتای اسپور، و باشگاه ورزشی بولوسپور اشاره کرد.
بس‌کول (آلماتی)
بس‌کول (به لاتین: Beskol) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آلاکل واقع شده‌است. بس‌کول ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
کوه شب
کوه شب به گویش محلی ( کُوه شُو ) گویند، به علت اینکه بعضی از تنگه‌های آن آفتاب گیر نیست و تاریک به نظر می‌رسد به نام کوه شو که همان معنی شب می‌باشد لقب گرفته‌است. البته این کوه طبیعت زیبایی داشته وانسان از دیدن آن همه زیبایی به شوق می‌آمده و به همین علت عده‌ای معتقدند نام این کوه شوق بوده که به مرور (ق) از آخر آن حذف و به شو تغییرپیدا کرده‌است این کوه در منتهی الیه شرق لارستان فارس با استان هرمزگان واقع شده‌است و حدود  ۲۸۸۸ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و یکی از بلندترین کوه‌های جنوب ایران محسوب می‌شود و در قلهٔ آن که پچادون نام دارد در زمستان برف می‌بارد که سفید پوش بودن آن از سمت شرق و غرب و جنوب قله کوه قابل رویت است. درضلع شمالی کوه شب روستای زاهدمحمود (باشدو) واقع است و در شرق آن روستای گوین از بخش رویدر قرار دارد. در غرب آن نیز روستای هرمود عباسی در مسیر جاده لار-بندرعباس واقع شده که زیباترین نما و بام کوه ، مخصوصاً در زمان بارش برف از این منطقه دیده می شود. کوه شب دارای تنگه‌هایی به نام زندوی، مادون، اژدرو، موچک، خشک و لودخور می‌باشد که در بیشتر تنگه‌ها چشمه آب هم وجود دارد و از چشمه لودخور آب شرب مردم زاهدمحمود تأمین می‌شود کُوه شَب  از طبیعت خاصی برخوردار است، جنگل‌های انبوه کوهستانی، درختان زیبا، گیاهان دارویی، حیات وحش، جانوران وپرندگان مختلف در این کوه زندگی می‌کنند.
درختان وگیاهان دارویی
محصولات عمل‌آمده در پیرامون کوه شب عبارت است از: قارچ صدفی، انغوزه، آویشن، مروتلخ، پونه، اسطوخودوس (گیاهی خوشبو که با چای مصرف می‌شود)، خاکشیر، کیون، بادام کوهی ومرو خوش. همچنین درختان مانند: بنه، کُوهِنگ، کُور، کُنار، کِرت، سمر، سَلَم وغیره، در زمان قدیم مردمان منطقه از هیزم این درختان برای پخت و پز و برای تدفئه خانه‌هاشان استفاده می‌کرده‌اند، احیاناً از تنه این درختان زغال نیز می‌ساخته‌اند.
نقاطی در بالای کوه شب
در بالای کوه (بون کوه) نقاطی وجود دارد که هریک آن نام مخصوص به خود دارد که عبارت‌اند از: گویند مناسب‌ترین اوقات صعود ورفتن به کوه شب برج شهریور است، چون میوه‌های درختان رسیده‌است و چیزی برای خوردن وآوردن یافت می‌شود. این کوه راه صعب العبوری دارد، وآنهایی که برای اولین بار قصد سعود دارند، نیاز به راهنما دارند، در غیر این صورت ممکن است ازتشنگی ویاگرسنگی تلف شوند. کوه شب طبیعت زیبایی دارد.
مرتفع‌ترین نقطه قلهٔ (کوه شب) «شو» در حدود (۲۸۸۸) متر می‌باشد.
والتر کیبر
والتر کیبر (Walter Kieber؛ February 20, 1931 – 1931:2:20, June 21, 2014) حقوقدان، و سیاستمدار اهل لیختن‌اشتاین بود. او از مارس ۱۹۷۴ تا آوریل ۱۹۷۸ نخست وزیر لیختن‌اشتاین بود.
بارنی (سگ)
بارنی (نام هنگام تولد:برنارد بوش) ( ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰ - فوریه ۲۰۱۳) در نیوجرزی، سگ رئیس جمهور سابق ایالات متحده آمریکا، جرج دبلیو بوش و همسرش لورا بوش بود.
بارنی یک همبازی ماده بنام خانم بیزلی داشت و به بازی با توپ فوتبال علاقه وافر نشان می‌داد.
او در فوریه ۲۰۱۳ بر اثر لنفوم درگذشت. از او همسرش، سگ دیگر بوش‌ها یعنی خانم بیزلی برجای مانده است.
تانک سبک ام‌کی ۸
طراحی و توسعه
تانک سبک ام‌کی ۸ در سال ۱۹۴۱ به عنوان نسخه ارتقا یافته تانک سبک ام‌کی ۷ تترارک توسط ویکرز طراحی شد. سه پیش‌نمونه که از شاسی و قطعات مکانیکی ام‌کی ۷ استفاده می‌نمودند اما بدنه و برجک اصلاح‌شده چند وجهی جهت دفع بهتر گلوله‌های دشمن در آن‌ها به کار برده شد، تولید گردید. حداکثر ضخامت زره افزایش یافت و فرمان خودکار هیدرولیکی در آن نصب گشت. جزئیات بسیار دیگری نیز بهبود داده شد. شرکت مترو-کمل تولید این تانک را آغاز و سفارش ۹۹ دستگاه از آن را تا سال ۱۹۴۴ تکمیل نمود.
از شاسی ام‌کی ۸ به عنوان پایه توپ خودکششی آلکتو استفاده شد. در این مدل برجک تانک حذف و اتاقک آن اصلاح گردید و یک هویتزر ۹۵ میلی‌متری بر روی آن نصب گشت.
ایزوتوپ‌های ساماریم
فلز ساماریم دارای ۵ ایزوتوپ پایدار ۱۴۴Sm, ۱۴۹Sm, ۱۵۰Sm, ۱۵۲Sm و ۱۵۴Sm است که در این میان ۱۵۲Sm با فراوانی طبیعی ۲۶٫۷۵٪ فراوان‌ترین ایزوتوپ این عنصر است.