cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ولترود
ولترود (به آلمانی: Welterod) یک شهر در آلمان است که در Verbandsgemeinde Nastätten واقع شده‌است. ولترود ۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
رخت‌پهن‌کن
رخت‌پهن‌کن (Clothes horse) ابزاری برای خشک کردن و آویزان کردن لباس‌های خیس است که معمولاً از چوب، فلز یا پلاستیک ساخته شده است. این ابزار یک وسیله ارزان با فناوری پایین برخلاف خشک‌کن لباس است که برای کار کردن به برق نیاز دارد.
خرچنگ‌های لاک‌منجوقی
خرچنگ‌های لاک‌منجوقی نام یک سرده از بالاخانواده عنکبوتی‌خرچنگ‌واران است.
ماسیمو تازر
ماسیمو تازر (Massimo Tazzer؛ زادهٔ May 28, 1999) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
مهرداد درویش‌پور
مهرداد درویش‌پور، (زاده شهریور ۱۳۳۹) جامعه‌شناس چپگرای اهل ایران مقیم سوئد و آموزگار ارشد و پژوهشگر مددکاری اجتماعی در آکادمی بهداشت، مراقبت و رفاه در دانشگاه ملاردالن است. او از مبارزان علیه نظام پادشاهی و از اعضای سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر بوده است.
زندگی
مهرداد درویش پور از ابتدای نوجوانی در جنبش مارکسیستی ایران علیه نظام پادشاهی فعالانه حضور داشته است. در بهبوهه بحران کردستان و درگیری های نظامی احزاب کرد، در ۱۳۶٢ به کردستان رفت و بیش از یک سال را در کنار آنها سپری کرد. در ۱۹۸۴ به سوئد پناهنده شد و از جمله با انتشار نشریه تئوریک “تلاش” به نقد ارتدوکسی در چپ پرداخت. از نیمه دوم دهه ۱۹۸۰ با نقد انقلاب اسلامی، مجازات اعدام، خشونت و قدرت، سوسیالیسم استبدادی و مردسالاری به این مباحث نوین چپ و دموکراتیک و به ویژه فمینیسم پرداخت. در سال ۲۰۰۳ از پایان‌نامه خود در جامعه‌شناسی در دانشگاه استکهلم دفاع کرد. وی تاکنون، چندین پژوهش در زمینه جنسیت، قومیت و خانواده داشته و به غیرت نیز پرداخته‌است. درویش پور از منتقدان نئولیبرالیسم است و به گفته خودش از شعارهای برخی از دانشجویان تهرانی علیه نئولیبرالیسم در ایران در شانزده آذر ۹۸ به وجد آمده است.
تیم ملی هندبال کیپ ورد
تیم ملی هندبال کیپ ورد نماینده کشور کیپ ورد در مسابقات جهانی و بین‌المللی هندبال است.
مهرداد درویش‌پور
زندگی
وی کماکان درمورد خانواده، جنسیت و قومیت تحقیق می‌کند. مسئله عزت، مردانگی و برابری جنسیتی. ادغام، قدرت و تبعیض کودکان و جوانان بدون همراه و تازه‌وارد تحقیقاتی کرده‌است. درویش پور مقالات علمی بسیاری را منتشر کرده و در چندین گزارش در مورد وظایف دولت دربارهٔ زنان مهاجر، مسئله غیرت در مردان مهاجر و برابری جنسیتی در مدارس شرکت کرده‌است. کتاب «مهاجرت و قومیت. چشم‌انداز سوئد چند فرهنگی». شامل آخرین تحقیقات وی در مورد ادغام و توسعه برابری جنسیتی در میان کودکان و جوانان تازه‌وارد در سوئد است. وی همچنین تحقیقاتی را منتشر کرده‌است، «فرزندان ناتنی دولت رفاه - یک دیدگاه مقطعی در روابط قومی و تبعیض در سوئد». که مسائل ادغام و تبعیض را بیان می‌کند. مطالعه درویش پور ادعا می‌کند که شکاف بین داخلی و خارجی متأثر از تبعیض است.
درویش پور مسئول پروژه تحقیق دربارهٔ ورود کودکان و جوانان تازه‌وارد و توسعه برابری جنسیتی در Sörmland و Västmanland است. این پروژه در سال اول قرارداد اجتماعی در دانشگاه ملاردالن تأمین شد و در ژانویه ۲۰۱۷ همراه با نیکلاس مونسون، استاد آموزش، ایلدیکو آزتالوس مورل، دانشیار جامعه‌شناسی و مگنوس هاپ، دکترای مدیریت بازرگانی در دانشگاه ملاردالن آغاز شد.
یلانکا
یلانکا (به لاتین: Jelanka) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا ژچنگوو واقع شده‌است. یلانکا ۲۱۰ نفر جمعیت دارد.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۸۹۸
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۸۹۸ دومین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که ۳۱ ژوئیه ۱۸۹۸ در لندن، بریتانیا برگزار گردید. در این دوره ۱۱ ورزشکار مرد از ۳ کشور رقابت کردند.
آکچی یوریشیگه
آکچی یوریشیگه ; April 1, 1339 – January 1, 1342) یک سامورایی در دوره نانبوکوچو و اوایل دوره موروماچی و ارباب قلعه آکچی در ولایت مینو بود. وی نوه توکی یوریسادا، اولین فرماندار ولایت مینو در شوگون‌سالاری آشیکاگا بود. وی سر خاندان یک شاخه از خاندان توکی بنام خاندان آکچی بود.
فهرست آثار ملی شهرستان خواف
شهرستان خواف یکی از شهرستان‌های استان خراسان رضوی است و مرکز آن شهر خواف است که در ۲۶۲ کیلومتری جنوب شرقی مشهد واقع است. سنگان، نشتیفان، قاسم‌آباد، سلامی و سدهدهستان پایین خواف {{ دیگر شهرهای آن هستند.
زنی در خانه آن‌سوی خیابان با دختری پشت پنجره
موضوع
زنی دلشکسته به نام آنا (کریستن بل) مطمئن نیست که آیا شاهد یک قتل بوده یا خیر. او الکل را با داروهای تجویز شده توسط درمانگرش مخلوط می‌کند، توهمات مکرر دارد و از ترس فلج کننده از باران «امبروفوبیا» رنج می‌برد. آنا توسط اعضای جامعه خود، از جمله همسایگان جدیدش طرد می‌شود و پلیس به آن برچسب «دیوانه» می‌زند. صرف نظر از اینکه آیا قتلی را دیده یا نه، آنا این کار را به عهده می‌گیرد تا حقیقت را بیابد.
مکرر
علاوه بر این، آپی پرت در نقش الیزابت، دختر ۸ ساله آنا که در سال ۲۰۱۸ درگذشت، برندان جنینگز در نقش قتل مساکار مایک، یک قاتل سریالی آدمخوار که الیزابت را به قتل رساند، ظاهر می‌شود، جانینا گاوانکار در نقش مردیت، همسر نیل که مرده‌است. چند ماه قبل از نقل مکان در مقابل آنا، نیتیا ویدیاساگار در نقش هیلاری، خواهر مردیت، نیکول پولیام در نقش کلر، همکار داگلاس، و لیندون اسمیت در نقش خانم پاتریک، معلم مقتول. جیم رش و گلن کلوز به ترتیب نقش‌های کوتاهی در قسمت آخر به عنوان مهماندار و زنی در صندلی 2A در پرواز دارند.
جیمز کلمن
جیمز کلمن ؛ (زادهٔ June 9, 1946) رمان‌نویس، داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و مقاله‌نویس اسکاتلندی است.
رمان یک نارضایتی او در فهرست نهایی جایزه ادبی من بوکر قرار گرفت و در سال ۱۹۸۹ برای داستان‌نویسی برنده جایزه یادبود جیمز تایت بلک شد. کلمن در سال ۱۹۹۴ جایزه بوکر را برای چقدر دیر بود، چقدر دیر دریافت نمود. در سال ۱۹۹۸ به کلمن جایزه روح گلنفیدیچ اسکاتلند اهدا شد. رمان سال ۲۰۰۸ او کیرون اسمیت، پسر برنده هر دو جایزه ادبی اصلی اسکاتلند شد: کتاب سال انجمن سالتایر و کتاب سال شورای هنر اسکاتلند.
موزه ملی هنر جمهوری آذربایجان
موزه ملی هنر جمهوری آذربایجان (Azərbaycan Milli İncəsənət Muzeyi) بزرگ‌ترین موزه هنری در جمهوری آذربایجان می‌باشد، که بیش از ۱۷۰۰۰ اشیای نمایشی در آن در معرض نمایش گذاشته شده‌است. این موزه که، در سال ۱۹۳۶ تأسیس گردیده‌است، از سال ۱۹۴۳ نام «رستم مصطفی‌اف» یکی از بنیان‌گذاران هنر تئاتر واقع‌گرایانه و طراحی به یدک می‌کشد.
اکنون موزه شامل ساختمان‌های «کاخ ده بورون» و «دبیرستان زنانه مارینسکی» که در قرن ۱۹ بنا شده و در کنار هم قرار دارند، می‌شود. آثار هنری در موزه به نمایش گذاشته شده‌اند، که اطلاعاتی در مورد دوره‌های مختلف هنر مشرق‌زمین باستانی، آذربایجان، روسیه و اروپای غربی ارائه می‌دهند. نمایشگاه‌هایی شامل نمونه‌هایی ارجمند آثار موجود در مجموعه موزه در سال‌های مختلف در کشورهایی همچون کانادا، کوبا، سوریه، فرانسه، چکسلواکی، الجزایر، عراق و غیره … برپا گردیده‌است.
تاریخ موزه
بخش هنرهای تجسمی در ترکیب موزه دولتی آذربایجان در سال ۱۹۲۰ به تأسیس رسیده‌بود. در سال ۱۹۳۶، شورای کمیسرهای خلق جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی تصمیم بر آن گرفت، که قرمت یادشده را از موزه دولتی آذربایجان سوا کرده و آن را به موزه‌ای مستقل تبدیل نماید. در ابتدا بخش هنر در ساختمان موزه تاریخ جمهوری آذربایجان کنونی، که در گذشته کاخ حاجی زین‌العابدین تقی‌اف بود، قرار داشت. مراسم افتتاحیهٔ رسمی موزه در سال ۱۹۳۷ به عمل آمد. بعداً موزه در ساختمان موزه ادبیات جمهوری آذربایجان به نام نظامی گنجوی قرار گرفت.
در سال ۱۹۴۳ اسم «رستم مصطفی‌اف» یکی از بنیان‌گذاران هنر تئاتر واقع‌گرایانه و طراحی به این موزه گذاشته شد. موزه از اوایل سال ۱۹۵۰ نمایشگاه‌هایی موقت در چند ساختمان تاریخی باکو تشکیل داد.
در سال ۱۹۵۱، «میرجعفر باقرف» نایب یکم کمیته مرکزی حزب کمینیست جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی، ساختمان تاریخی معروف به «کاخ ده بورون» را در اختیار موزه قرار داد. پس از انتقال به مکان نو، نمایشگاه جدید موزه ترتیب یافت و به‌ترین الگوهای هنری موجود در مخزن اشیای نمایشی موزه در اینجا در معرض نمایش گذاشته‌شدند. سپس موزه به‌عنوان مرکز ویژه انجام مطالعات هنر نیز فعالیت کرد. علاوه بر این، برگزاری رویدادهای هنری، شب‌های آفرینش نقاشان و موسیقیدانان و دیدارها با روشنفکران نیز در این موزه کلید خورد.
در سال‌های ۱۹۹۲- ۱۹۹۳، ریاست «حزب جبهه خلق آذربایجان» دستوری داد، که موزه هنر از «کاخ ده بورو» به ساحختمانی که، امروزه وزارت خارجه جمهوری آذربایجان در آن قرار دارد، منتقل شود؛ ولی پس از مراجعه جمعی از هنرمندان به «ابوالفضل ایلچی‌بیگ» رئیس‌جمهوری وقت جمهوری آذربایجان، این دستور قبل از اجرایی شدن منتفی گردید.
پس از کسب استقلال جمهوری آذربایجان از شوروی سابق، با فرمان دولت و رئیس‌جمهوری وقت آذربایجان، «دبیرستان زنانه مارّینسکی» که در سال ۱۸۸۸ بنا گردیده و بعدها در اختیار «کمیته شهر» قرار گرفته‌بود، به موزه ملی هنر واگذار گردید. بدنه دوم موزه نیز در ساختمان جدیدش ایجاد شد. ۷ ژوئن سال ۲۰۱۳، مراسم افتتاحیهٔ بدنه جدیدی که، بدنه‌های یکم و دوم را به هم متصل می‌کند، با حضور الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان و همسر وی، بانو اول آذربایجان مهربان علیوا برگزار گردید.
بدنه یکم: «کاخ ده بور»
۲۶ فوریه سال ۱۸۸۸، «لو ده بور» (Lev de Bur)، ثروتمند نفتی و بنیان‌گذار شرکت سهامی «همکاری کاسپی» برای تأیید طرح کاخ سنگی که قصد داشت بسازد، به «شورای شهر باکو» مراجعه نموده و ۱۸ آوریل سال ۱۸۸۸، طرفین در خصوص تخصیص زمینی ۷۰۰ متر مربع در خیابان «سادووایا» (کوچه نیازی کنونی) به توافق رسیدند. در ۳۱ اوت سال ۱۸۸۸، پروژه ساخت کاخ به تأیید نهایی از سوی رئیس شورای شهر باکو رسید و چندی بعد کارهای عملیاتی ساخت و ساز شروع گردید.
ولی قبل از تکملیل ساخت کاخ، «ده بور» در سال ۱۸۸۹ درگذشت. واری‌های وی این بنا که، هنوز فقط طرحش افکنده شده‌بود را، در ماه ژانویه سال ۱۸۹۱ به شرکت سهامی «همکاری کاسپی» فروختند. به همین دلیل طرح بنا دستخوش تغییراتی گشت.
ولی در بعضی مراجع، تاریخی ساخت این بنا سال ۱۸۹۱ الی ۱۸۹۳ ذکر شده‌است. در همان منابع همچنین آمده‌است، که کارهای ساخت و ساز این دربار از سوی شرکت سهامی «همکاری کاسپی» در سال ۱۸۹۵ به خاتمه رسانیده شده‌است.
پس از انقلاب اکتبر در سال ۱۹۱۷، در ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۱۸ حکومت در باکو با مشارکت بسزای «ماک دونالد»، سرکنسولگر وقت انگلیس، به «دیکتاتوری سنتروپایکی» که از انگلیسی‌ها برای حفاظت به‌اصطلاح باکو از اردوی اسلام قفقاز دعوت نموده‌بود، انتقال یافت. بدین ترتیب ارتش انگلیس به‌سرکردگی ژنرال «ویلیام تمسن» به سال ۱۹۱۹ وارد باکو شده و در این کاخ که مال شرکت سهامی «همکاری کاسپی» بود مستقر گردید.
«نریمان نریمانف» پس از تسخیر باکو به‌توسط «ارتش سرخ» در ۲۸ آوریل سال ۱۹۲۰، رئیس کمیتهٔ انقلاب جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی شد. بعد از انتخاب وی به ریاست «شورای کمیساریاهای خلق» در سال ۱۹۲۱، شورای مزبور در کاخ «ده بور» مستقر گردید. خانواده نریمان نریمانف نیز به این کاخ منتقل شده و در طبقه دوم شروع به زندگی نمودند.
به سال ۱۹۳۳، خانواده «میرجعفر باقرف» نائب نخست رئیس بخش اداره اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی در باکو در این کاخ شروع به زندگی نمود. در سال ۱۹۳۰، بازسازی‌های ناچیزی در کاخ انجام گرفته و در سوی چپ آن باغی به‌نام نریمان نریمانف ایجاد شد. میرجعفر باقرف این کاخ را در سال ۱۹۵۱ به موزه ملی هنر آذربایجان هدیه داد.
بدنه دوم
با دستور «شورای شهر باکو» در سال ۱۸۷۴، «دبیرستان زنانه باکو» به تأسیس رسیده و با تصمیم ویژه‌ای در اختیار «شورای حامیان» قرار گرفت.
با آنکه تصمیمی جهت به‌راه‌اندازی این دبیرستان گرفته شده‌بود، ولی ساختمانی برای قرارگیری آن وجود نداشت. بنابر برخی منابع، ایده ساخت بنایی برای استقرار این دبیرستان از سوی شهردار وقت شهر باکو و اعضای «شورای حامیان» مطرح گردیده‌بود. در سال ۱۸۸۴، «شورای حامیان دبیرستان زنانه» مناقصهای را برای ساخت این بنا اعلام نمود. طرح ساختمان را «میکائیل دنیسوویچ»، مهندس عمران وقت تهیه نمود؛ ولی از آنجایی که شهرداری از منابع مالی کافی برای اجرای این پروژه برخوردار نبود، «شورای حامیان» وادار شد به سراغ منابع مالی برود.
آنگاه یک پیمانکار ساخت و سازی به‌نام «و. ن گریش» از مسکو به باکو آمده و شرکت وی مشغول کاشی‌کاری راه‌های باکو بود. وی وقتی که از مسئلهٔ مشکلات مالی مایحتاج برای ساخت بنا به این دبیرستان مطلاع گردید، تأمین هزینه ساخت و ساز را بر عهده خود گرفت.
به این ترتیب کارهای عملیاتی ساخت و ساز بنا شروع شده و سرانجام در سال ۱۸۸۷، تکمیل گشت. در ۲۶ سپتامبر سال ۱۸۸۷، مراسم افتتاحیه بنا با حضور مهمانان و کارکنان دانشگاهی متعددی برگزار گردید. «دبیرستان زنانه ماریا» تا پایان فعالیت خود در این کاخ مستقر بوده‌است. پس از کسب استقلال آذربایجان، این بنا در اختیار موزه ملی هنر آذربایجان قرار داده شده و بدنه دوم موزه در آن ایجاد گردیده‌است.
نمایشگاه موزه
در نمایشگاه موزه که در مجموع در ۶۰ اتاق تشکیل شده‌است، بیش از ۳۰۰۰ اثر هنری نمایش داده می‌شود. در بدنه یکم، ۷ اتاق به هنر اروپا، ۱۰ اتاق به هنر روسیه، بقیه نیز به هنرهای کشورهایی نظیر ایران، ترکیه، ژاپن و غیره … اختصاص یافته‌است. در بدنه دوم ۸ اتاق به هنر عتیق و قرون وسطایی آذربایجان، ۳۰ اتاق نیز به نمایش خلاقیت مصوران و مجسمه‌سازان آذربایجانی اختصاص دارد. در این اتاق‌ها، علاوه بر آثار هنرمندان قرن‌های ۱۸، ۱۹ و ۲۰ آذربایجانی، نمونه‌های منتسب به دورهای مختلف قرون وسطی هنرهای کاربردی مردم، به ویژه نمونه‌های نادر تنوع‌های مختلف قالی‌های آذربایجانی، آثار هنری منحصر به فرد یافته شده در نتیجهٔ کاوش‌های باستان‌شناختی، البسه و وسایل خانگی منسوب به قرون وسطی در معرض نمایش گذاشته شده‌اند.
این موزه دربردارنده تالارهای نمایشی مخصوصی نیز می‌باشد، که در آن‌ها کمربندهای مردانه و زنانه و نیز اسلحه‌ها به نمایش گذاشته شده‌اند. نمونه‌های هنری موجود در این سالن‌ها همزمان با اینکه از فلزهای گرانبها درست شده‌اند، با بهره‌مندی از سنگ‌های گران و نیم‌گران نیز تیئین داده شده‌اند. به‌طور کلی بیش از ۱۷۰۰ اشیای نمایش در موزه موجود می‌باشد. به‌همین دلیل نمی‌شود تمام اشیای نمایشی را به‌طور همزمان نمایش داد. معاوضه زود زود ایشای نمایشی در نمایشگاه‌ها با دیگرهایی که در مخزن موزه موجود هستند، این فرصت را به بازدیدکنندگان موزه می‌دهد، که هر بار با دیگر اشیای نمایشی آشنا بشوند.
کلکسیون هنر باستانی و قرون وسطایی آذربایجان
کلکسیون هنر باستانی و قرون وسطایی آذربایجان شامل نمونه‌های هنری مختلف قرون وسطایی که، بر اثر کاوش‌های باستان‌شناسی انجام شده در قلمروی جمهوری آذربایجان کشف شده‌اند، می‌باشد. بخشی از این کلکسیون در هشت تالار موزه نمایش داده می‌شود. از میان اشیای نمایشی می‌توان به تصویرهای پرنده متعلق به عهد «منا» که در جمهوری خودمختار نخجوان یافته شده‌اند، تصویرهای زن منسوب به قرن‌های ۳ و ۱ که در باکو و شکی پیدا شده‌اند، شکل‌های انسان منسوب به دوران آلبانیای قفقاز که در مجتمع مسکونی «خینیسلی» در شهرستان شماخی کشف شده‌اند، ظروف متعلق به دوران‌های مختلف یافته شده در گنجه، بیلقان، مینگه‌چویر، کتیبه‌های یافته شده در «قلعه باییل» از سوی گروه باستان‌شناختی خرز و غیره … اشاره نمود.
قرن ۱۹ (میلادی)
در تالار موسوم به نگارگری قرن ۱۹ آذربایجان، اولین الگوهایی از تصویرگری حرفه‌ای آذربایجانی به نمایش گذاشته شده‌اند. در این کلکسیون در کنار آثار «میرزا قدیم ایروانی»، و «میر محسن نواب»، بنیان‌گذاران نقاشی واقع‌گرایانه آذربایجانی، نمونه‌های نقاشی «اوستا قنبر قره باغی» و نقاشان مجهول الهویه آذربایجانی که، به ترتیب در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ زندگی نموده‌اند، به نمایش درآمده‌اند.
قرن ۲۰
در سالن مصوری قرن ۲۰ آذربایجانی آثار نقاشان آذربایجانی، که در دوران شوروی اسبق و جمهوری آذربایجان کنونی زندگی و نقاشی‌های خود را خلق نموده‌اند، به نمایش گذاشته شده‌اند. آثار نقاشان معروف آذربایجانی مانند بهروز کنگرلی، عظیم عظیم‌زاده، «نادر عبد الرحمانف»، «بابا علی‌اف»، «ستار بهلولزاده»، «طغرل نریمان‌بیگف»، «خالیده سفراوا»، «بویوک آقا میرزازاده»، «اوقتای صادق‌زاده»، «میکائیل عبدالله‌اف»، «ائلمیرا شاهتاخلینسکایا»، «راسیم بابایف»، «ائلبیگ زضاقلویف»، «طاهر صلاحق»، «مارال رحمانزاده»، «حسن حقوردیق»، «تقی تقی‌اف»، «وجهه صمداوا»، «عمر ائلدارف»، «طغرل صادق‌زاده» و غیره … در این قسمت موزه به نمایش گذاشته شده‌اند. تالارهای نمایشی ویژه‌ای جهت نمایش آثار «طاهر صلاحف» و «ستار بهلولزاده» در این موزه ایجاد گردیده‌اند.
نقاشی اروپای غربی
آثار منسوب به قرون ۱۶ تا ۱۹ نقاشان اروپای غربی که از کشورهای مختلفی هستند، در بخش کلکسیون مصوری اروپای غربی جمع شده‌اند. همان آثار بنابه کشورها در تالارهای جداگانه به نمایش گذاشته شده‌اند.
نقاشی ایتالیایی
از جملهٔ نقاشان ایتالیایی که آثارشان در قسمت نقاشی ایتالیایی در معرض گذاشته شده‌اند، می‌توان از «لئاندرو باسانو» (Leandro Bassano)، «فرانچسکو سلیمانا» (Francesco Solimena)، «گوئرچینو»، «برناردینو لوئینی»، «آندریا دل سارتو» نام برد.
نقاشی فلامان
نمایشگاه مخصوصی به نقاشی فلامان در موزه هنر جمهوری آذربایجان اختصاص داده شده‌است. آثار «آدریان براووری» (Adrian Brauver)، «یوستوس سوسترمانس»، «بالتازار بشئی»، «بالتازار پول امّگانک» از جمله اشیای نمایشی می‌باشند، که این بخش شامل می‌شود. علاوه بر این، نقاشی‌های زیادی از مصوران نامعلوم را می‌شود در این بخش دید.
نقاشی هلندی
نمایشگاهی به آثار نگارگران هلندی که در دوران‌های مختلفی زندگی و نقاشی‌های زیبایی خلق نموده‌اند، اختصاص دارد. در این بخش، آثاری از «فرانس هالس»، «میشل ون میرولت»، «پیتر کلس»، «کلاس ملنائر» نگهداری می‌شوند. افزون بر اینها، آثار زیادی از نقاشان نامعلوم هنلدی نیز در این قسمت به نمایش درمی‌آیند.
نقاشی فرانسوی
در این بخش موزه آثاری از نقاشان قرون ۱۷ الی ۱۹ فرانسوی به نمایش گذاشته شده‌اند، که می‌توان از آن‌ها از «کاسپار دوک»، «جول دوپره»، «پاسکال دنیان بوور»، «جان بتیست گریوز»، «جان جوزف بنیامین-کنستان»، «جان اونوره فرانگوار» و «لوئیس آرسان» نام برد.
نقاشی آلمانی
علاوه بر قسمت‌های یادشده، بخش‌هایی نظیر؛ نقاشی روس، مجموعه گرافیک، مجموعه مجسمه‌سازی، مجسمه‌سازی مصر باستان، نمونه‌های هنر بافندگی و دوزندگی نیز وجود دارند.
جستارهای وابسته
فهرست موزه‌های جمهوری آذربایجان
کلیسالی
کلیسالی (Kilsəli) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان شاهومیان واقع شده‌است.
بوکنهوف
بوکنهوف یک شهر در آلمان است که در ارلانگن-هخشتات واقع شده‌است.
سید مصطفی هاشمی‌طبا
سید مصطفی هاشمی‌طبا (زاده ۱ خرداد ۱۳۲۵ در اصفهان) سیاستمدار اصلاح‌طلب ایرانی است. هاشمی‌طبا از نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶ ایران بود ولی با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد به حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت و دیگر نامزد انتخابات رأی خواهد داد. او در دولت‌های محمدجواد باهنر و میرحسین موسوی وزیر صنایع، و در دولت دوم هاشمی رفسنجانی و دولت اول سید محمد خاتمی (از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۰) معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی بوده‌است. او همچنین از ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ و از ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۳ رئیس کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران بود. هاشمی‌طبا در فروردین ۱۳۹۳، طی حکمی از سوی محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان به عنوان مشاور وزیر در امور زیربنایی، سرمایه‌گذاری و توسعه زیر ساخت‌های ورزش کشور معرفی شد. هاشمی‌طبا در هشتمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (خرداد ۱۳۸۰) از رقبای سیدمحمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت بود که با ۲۸٬۰۹۰ رأی و ۰٫۱۰٪ از کل آرا در میان ده نامزد آخر شد. مصطفی هاشمی‌طبا کاندیدای جریانی بود که امروز به نام کارگزاران شناخته می‌شود. او همچنین از حامیان میرحسین موسوی در انتخابات ۱۳۸۸ بود. او ضمن واکنش به مناظره احمدی‌نژاد با موسوی گفت: «این مناظره پیروزی صداقت بر دروغ بود.»
تحصیلات
وی دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد نساجی از دانشگاه امیرکبیر تهران و متخصص سیستم آنالیز از سازمان مدیریت صنعتی است.
اظهارات دربارهٔ کرسنت
قراردادی است که بین شرکت اماراتی کرسنت پترولیوم با شرکت ملی نفت ایران در زمان وزارت بیژن زنگنه منعقد شد. همچنین این قرارداد به گفته زنگنه بهترین قرارداد گازی بوده که تاکنون در تاریخ جمهوری اسلامی ایران امضاء شده‌است. هاشمی‌طبا هنگامی که نامزد انتخابات دوازدهمین دوره ریاست‌جمهوری بود که در یکی از مناظره‌هایی که در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ بین دیگر نامزدها برگزار شد خبر از جریمه ۱۴٫۵ میلیارد دلاری ایران در این پرونده داد. زنگنه در پاسخ به این ادعا گفت:
برخلاف گفته‌های بیژن زنگنه، فقط در یکی از دادگاه‌های برگزار شده کشور ایران به پرداخت ۶۰۷ میلیون دلار محکوم شد.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶)
هاشمی‌طبا در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶، نامزد و توسط شورای نگهبان تأیید شد. وی در سخنان انتخاباتی خود بیشتر بر روی مسائل و بحران‌های محیط زیستی تمرکز می‌کند. هاشمی‌طبا با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد به حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت و دیگر نامزد انتخابات رأی خواهد داد. وی در پایان رأی‌گیری ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ با مجموع ۲۱۴ هزار و ۴۴۱ رأی، مقام چهارم را در انتخابات ریاست‌جمهوری کسب نمود.
رویارویی اندونزی و مالزی
رویارویی اندونزی و مالزی یا رویارویی برونئو (که به نام اندونزیایی/مالایی Konfrontasi نیز شناخته می‌شود) یک درگیری نظامی از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ میان اندونزی و فدراسیون مالزی بر سر پیدایش مالزی بود. این رویارویی پس از برکناری رئیس‌جمهور اندونزی احمد سوکارنو در اکتبر ۱۹۶۵ به‌طور صلح‌آمیزی به پایان رسید و کشور مالزی تشکیل شد.
تشکیل مالزی در سپتامبر ۱۹۶۳ با ادغام فدراسیون مالایا (امروزه مالزی شبه‌جزیره‌ای)، سنگاپور و مستعمره‌های تاج شمال برونئو و ساراواک (که با هم به نام بورنئوی بریتانیا شناخته می‌شدند و امروزه مالزی شرقی نام دارند) انجام شد. پیش‌زمینه‌های اصلی درگیری شامل سیاست درگیری اندونزی علیه گینه نو هلند از مارس تا اوت ۱۹۶۲ و شورش برونئی در دسامبر ۱۹۶۲ بود. مالزی از حمایت نظامی مستقیم بریتانیا، استرالیا و نیوزلند برخوردار بود. اندونزی نیز از حمایت غیرمستقیم اتحاد جماهیر شوروی و چین برخوردار بود، بنابراین این درگیری به یکی از قسمت‌های جنگ سرد در آسیا تبدیل شد.
این رویارویی یک جنگ اعلام‌نشده بود که بیشتر عملیات‌های آن در منطقه مرزی میان اندونزی و مالزی شرقی در جزیره بورنئو (که در اندونزی به نام کالیمانتان شناخته می‌شود) رخ داد. مشخصه این درگیری، نبردهای زمینی محدود و منزوی بود که با تاکتیک‌های کم‌سطح سیاست رفتن تا لبه پرتگاه تنظیم می‌شد. عملیات‌های نبردها معمولاً توسط گروهان‌ها و دسته‌ها در دوسوی مرز انجام می‌شد. عملیات نفوذ اندونزی به بورنئو به دنبال سوء استفاده از تنوع قومیتی و مذهبی در صباح و ساراواک در مقایسه با مالایا و سنگاپور، با هدف از بین بردن کشور پیشنهادی مالزی، بود.
حملات اولیه اندونزی به شرق مالزی به شدت به داوطلبان محلی آموزش‌دیده توسط ارتش اندونزی متکی بود. نیروهای نفوذی با گذشت زمان با گنجاندن بخش مهمتری از نیروهای اندونزی سازماندهی بیشتری پیدا کردند. بریتانیا در سال ۱۹۶۴ برای جلوگیری و مختل کردن حملات رو به رشد اندونزی با راه‌اندازی عملیات مخفیانه خود در کالیمانتان اندونزی تحت نام رمز عملیات کلارت پاسخ داد. اندونزی همزمان با نام‌گذاری «سال زندگی خطرناک» توسط سوکارنو و شورش‌های نژادی ۱۹۶۴ سنگاپور، عملیات گسترده‌ای را در ۱۷ اوت ۱۹۶۴ به غرب مالزی آغاز کرد، که به موفقیت نرسید. تجمع نیروهای اندونزی در مرز کالیمانتان در دسامبر ۱۹۶۴ باعث شد که در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶ بریتانیا نیروهای قابل توجهی از فرماندهی استراتژیک ارتش مستقر در بریتانیا و استرالیا و نیوزیلند نیز رولمان نیروهای رزمی از مالزی غربی تا بورنئو را مستقر کند. شدت درگیری‌ها در پی کودتای اکتبر ۱۹۶۵ علیه سوکارنو و قدرت‌گیری ژنرال سوهارتو فروکش کرد. مذاکرات صلح جدی میان اندونزی و مالزی در مه ۱۹۶۶ آغاز شد و توافقنامه صلح نهایی در ۱۱ اوت ۱۹۶۶ که شناسایی رسمی مالزی توسط اندونزی را به همراه داشت، امضا شد.
کتابخانه ملی بوتان
کتابخانه ملی بوتان (به لاتین: National Library of Bhutan) یک کتابخانه ملی و دانشگاهی در بوتان است که در تیمفو واقع شده‌است.
بخش نواپادا
بخش نواپادا (به انگلیسی: Nuapada district) یک بخش در هند است که در اودیسا واقع شده‌است. بخش نواپادا ۳٬۴۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۶٬۴۹۰ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه شتلوو
فرودگاه شتلوو یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر پوچینوک، اوبلاست اسمالنسک کشور روسیه قرار دارد.
چهوتا دوموریا
چهوتا دوموریا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
مری آباد
مری آباد یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ناحیه کوئته واقع شده‌است. جمعیت مری آباد بنابر احصاییه ۲۰۰۶ (میلادی) ۳۵۰٬۰۰۰ است.
بوفلبن
بوفلبن یک شهر در آلمان است که در گوتا واقع شده‌است. بوفلبن ۱٬۰۷۵ نفر جمعیت دارد.
لاوینگ، نیومکزیکو
لاوینگ شهری در ایالت نیومکزیکو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۱۳ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
جمهوری پارلمانی فدرال
جمهوری پارلمانی فدرال (به federal parliamentary republic)، به فدراسیون ایالت‌ها با شکل حکومت جمهوری اطلاق می‌شود که کم و بیش به اعتماد پارلمان‌ها در سطح ملی و فرعی وابسته است. این نظام ترکیبی از جمهوری دولتی و جمهوری پارلمانی است.
چنین جمهوری‌هایی معمولاً از روی ناچاری دارای یک قوه مقننه دو مجلسی در سطح فدرال هستند، به‌گونه‌ای که اجازه می‌دهند مجموعه‌ای، اغلب متشکل از تعداد مساوی نمایندگان نهادهای ملی فرعی در مجلس اعلا بنشینند. با این حال، دولت به ریاست یک رئیس دولت برای ثبات یا مشروعیت خود به مجلس نمایندگان پارلمان وابسته خواهد بود.
زنبورک در گام مینور
زنبورک در گام مینور نام فیلم مستندی است ساختهٔ مریم سپهری که به گوشه‌ای از زندگی حمید نفیسی، مؤلف دورهٔ چهارجلدی «تاریخ اجتماعی سینمای ایران» می‌پردازد. این فیلم در دهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران، در مرداد ۱۳۹۷، «تندیس بهترین کارگردانی فیلم مستند بلند» و «تندیس بهترین موسیقی» را از آنِ خود کرد.
سپهری دربارهٔ انتخاب این نام برای فیلمش گفته‌است: «به‌نوعی با شنیدن این عنوان تعبیر دوپهلو به ذهن می‌رسد، از سویی در اینجا با آوردن زنبورک مفاهیمی مثل صمیمیت، نزدیکی و احساسی بودن این ساز مد نظر بود، مفاهیمی با درون‌مایه اصلی فیلم که پرداختن به درونیات و وجهه واقعی، انسانی و عاطفی استاد نفیسی نسبت به خانواده، زبان و وطن است، هم‌خوانی دارد؛ از سویی دیگر گام مینور در موسیقی فضای اندوه، نوستالژی و دوری را تداعی می‌کند و در واقع هدف من این بود که هر دو این مفهوم را به تصویر بکشم تا هم به درونیات ایشان نزدیک شویم و هم اندوهی که به‌واسطه دوری از ایران احساس می‌کند را دریافت کنیم.»
«زنبورک در گام مینور» که در قالب مستندهای پرتره ارائه شده، به روایتی «پرتره‌ای کمتر رئالیستی و بیشتر امپرسیونیستی» است. از ویژگی‌های دیگر این مستند، نشان دادن حمید نفیسی به‌عنوان نمونه و مثالی از یک مفهوم گسترده‌تر است، یعنی جمعیت پرشماری که با موضوع مهاجرت درگیرند. مجید اسلامی، منتقد سینما، در این باره گفته‌است: «من به عنوان یکی از مخاطبان چنین موضوعی، در آینهٔ این فیلم خودم را دیدم که شاید اگر مهاجرت را به ماندن در وطن ترجیح داده بودم، الآن چه وضعیتی داشتم. به نظر می‌رسد اندوهی که بر سرتاسر فیلم سایه انداخته و در لایه‌های پنهان آن نفوذ کرده، در تضاد با موفقیت چشم‌گیر و خیره‌کنندهٔ دکتر نفیسی در خارج از کشور قرار دارد و از این نظر می‌توان گفت پیچیدگی احساس فیلم در تضاد با ابراز رضایت سوژهٔ فیلم از وضعیت و زندگی فعلی خود قرار گرفته‌است. موضوعی که مهم‌ترین و کلیدی‌ترین نکتهٔ مستند مورد بحث به‌شمار می‌آید.»
یکی دیگر از ویژگی‌های این مستند بیوگرافیک نشان دادن این است که «چطور حمید نفیسی در غربت و دور از وطن در ارتباطی مدام و ناگسستنی با سرزمینش به سر می‌برد و در راه والایی و ماندگاری فرهنگ مادری‌اش می‌کوشد.» در جایی دیگر به این موضوع اشاره شده‌است که مریم سپهری تأثیر حوادث تاریخی پیش و پس از انقلاب اسلامی ایران را بر زندگی نسلی از ایرانیانی بررسی کرده‌است که کودکی خود را در ایران و بزرگسالی را در تبعید طی کرده‌اند.
تصرف ایروان (۱۸۰۸)
محاصره اریوان در سال ۱۸۰۸، در جریان جنگ ایران و روسیه (۱۸۱۳–۱۸۰۴) صورت گرفت. مانند سال ۱۸۰۴، ایرانیان با موفقیت از این شهر دفاع کردند و روسها را مجبور به عقب‌نشینی کردند. الکساندر یکم به شدت ناراضی بود. هنگامی که او خبر شکست گودوویچ را شنید، او اعزام خود را «احمق» نامگذاری کرد و بدون هیچ گونه دلسوزی، وی را به بازنشستگی فرستاد.
پانویس
<references group="" responsive="0"/>
شین ها کیون
شین ها-کیون (؛ زادهٔ ۳۰ مه ۱۹۷۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی بیمارستان چونا (۲۰۱۱) و فراتر از شیطان (۲۰۲۱) و فیلم‌های منطقه امنیتی مشترک (۲۰۰۰)، همدردی با آقای انتقام (۲۰۰۲)، به دانگ مک گال خوش آمدید (۲۰۰۵) و امپراتوری شهوت (۲۰۱۵) شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه
شین‌ها کیون بازیگری که در سئول کره جنوبی در ۳۰ می ۱۹۷۴ متولد شده‌است، مدرک خود را از موسسه معتبر هنر سئول دریافت کرد. او قبل از مطرح شدن در سینما در تئاترهای بسیاری که در سطح شهر انجام می‌شد نقش آفرینی کرده بود. او در اولین فیلم معروف خود که در سال ۲۰۰۰ اکران شد، به نقش آفرینی در قالب یک سرباز کره شمالی پرداخت. سپس با بازی در فیلم‌ها و سریال‌های متعدد استعداد خود را نشان داد تا جایی که برای بازی در سریال مغز (بیمارستان چونا) که در آن نقش یک جراح مغز و اعصاب را بازی می‌کرد توانست در سال ۲۰۱۱ جایزه بزرگ جشنواره KBS Drama Awards را دریافت کند و تا به حال جوایز زیادی کسب نموده است. در وصف او کافی است بگوییم که بازیگری است که در نقش‌های بسیار متنوعی بازی کرده‌است و در بیشتر آن‌ها موفق بوده‌است.
درک والکوت
دِرِک آلتون والکات (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۳۰ – درگذشته ۱۷ مارس ۲۰۱۷) شاعر، نمایش‌نامه‌نویس و نقاش برنده جایزه نوبل ادبیات (۱۹۹۲) و جایزه تی. اس. الیوت (۲۰۱۱) بود. درک والکات یکی از چهره‌های شاخص «ادبیات پسااستعماری» بود.
زندگی
درک آلتون والکات در سال ۱۹۳۰ در شهر کاستریس در سنت لوسیا متولد شد. پدر او، کارمند و مادرش آموزگار بود. در یک سالگی پدر خود را از دست داد. در آن زمان سنت لوسیا مستعمره امپراتوری بریتانیا بود؛ بنابراین او در مدرسه‌هایی با نظام آموزشی، مانند بریتانیا تحصیل کرده بود، نخستین بار با شعر انگلیسی آشنا شد. والکات سرودن شهر را از کودکی و در سن ۱۴ سالگی آغاز کرد. شعرهای آغازین او تقلیدی از آثار شاعران مدرن انگلستان مانند آدن، لوئیس مک‌نیس و دیلن تامس بودند. او در هجده سالگی، نخستین مجموعه شعر خود را چاپ کرد.
مهاجرت به آمریکا
در سال ۱۹۷۵ جزایر کارائیب را به مقصد شهر نیویورک ترک کرد. او قصد داشت که در دانشگاه راکفلر، در رشته تئاتر تحصیل کند. والکات عمر خود را وقف کارائیب می‌کند. او در تمام عمر، علاقه بسیاری به سفر به دیگر نقاط جهان و خصوصاً اروپا داشت.
مأموریت
والکات از همان آغاز شاعری، برای خود مأموریتی تعریف می‌کند. او معتقد است که استعداد او، تنها متعلق به خودش نیست؛ بنابراین، نقش او باید به همراه بیان تجربه شخصی خود از زندگی، باید به توصیف محیط اطراف خود نیز بپردازد.
او می‌گوید: «از همان دوران کودکی می‌دانستم که محیط اطرافم زیباست. اگر به روی هر قله‌ای در سن لوچیا بروید تازگی و حس بی زمانی شگفتی را تجربه خواهید کرد. نوعی اصالت بدوی در این مناظر هست. در عین حال می‌دانستم که مردم فقیر اطراف من، به معنای رمانتیک کلمه، زیبا نیستند. آنها آدم‌های خوش آب و رنگی نبودند که بشود با احساسات رمانتیک نقاشی‌شان کرد یا درباره‌شان نوشت. آنگاه احساس کردم که این همان چیزی است که می‌خواهم بنویسم. احساس کردم شغل من، همین خواهد بود. اگر چه این گفته ممکن است خودپسندانه باشد، اما دیگران هم گفته‌اند. ویلیام باتلر ییتس و جیمز جویس هر دو گفته‌اند. زیباست که جویس گفته می‌خواسته دربارهٔ نژادش (ایرلندی‌ها) بنویسد. آدم فکر می‌کند لابد باید کسی مثل جویس، دید وسیع‌تری داشته باشد. نگاهی اروپایی‌تر؛ ولی نه جویس در عین اینکه جهانی‌ترین ذهن را از زمان ویلیام شکسپیر به بعد داشت مرتب بر جایگاه ولایتی و حس شهرستانی خود پای می‌فشرد.»
والکات ایمان و تعهد بالایی به کارائیب و گوناگونی فرهنگ‌های موجود در آن داشت. او گفته بود: نوعی وابستگی و تعلق خاطر وجود دارد که فقط در مکان‌های کوچک رخ می‌دهد و بسیار عمیق و فشرده‌است.
چِبود
دوپارگی موقعیت تاریخی و جعرافیایی او به عنوان فردی اهل مستعمرات در دنیای ادبیات زبان انگلیسی، تأثیری اسکیزوفرنیک بر والکات داشت. او سعی کرد که کشمکش بین دو میراث فرهنگی متفاوت را مهار کرده تا سبکی ترکیبی و یگانه ایجاد کند که مختص به او است.
او در شعر «کشتی بادبانی پرواز» سروده سال ۱۹۷۹ «شابین» را (که پرسونایی از خود والکات است) به عنوان شخصی، اهل سرزمین کوچکی در کارائیب تعریف می‌کند. در واقع هدف او از این بیان، این است که بگوید او به غیر از تخیل خود، احساس تعلق به هیچ ملتی ندارد. او در شعرهای خود گفته‌است: خون هلندی؛ سیاه و انگلیسی در خود دارم، یا هیچ‌کس‌ام یا یک ملت.
طبیعت
یکی از شگرف‌ترین عوامل مؤثر بر شخصیت و هنر والکات، طبیعت و مناظر طبیعی مکانی بود که در کودکی در آن بزرگ شده بود. او در همان آغاز زندگی، متوجه شد که این محیط «بکر و دست‌نخورده» و بی‌نام است. او تعیین نام برای این محیط را وظیفه خود می‌دانست. البته، این احساس وظیفه در نامگذاری، برای او دارای پیامدهای اجتماعی و حتی سیاسی بود.
والکات با بازنگری در ارزش‌های زیبایی شناختی، تلاش کرد به درک و ثبت زیبایی شناختی متفاوتی از طبیعت، دست یابد. او قصد داشت با قرار دادن زیبایی درخت انبه یا درخت نان در حد زیبایی درختانی مانند سرو روان یا بید مجنون، طبیعت را از آن خود کرده و زندگی عادی سن لوچیا را از وضعیت ناشناخته و ناامیدانه برده‌داری به جهانیان بشناساند. به همین منظور او در شعر خود از دید فردی اهل کارائیب به توصیف جزئیات طبیعت می‌پردازد و از کاربرد نام‌هایی استعمارگران و جهانگردان و انسان‌شناسان برای مناطق استفاده می‌کردند، پرهیز می‌کند.
کِشتی شکسته
از دیگر درونمایه‌های اصلی اشعار والکات بیان احساس از دید فردی کشتی شکسته‌است. او در برخی شعرهای خود، دنیا را از دید کسی به تنها افتاده در ساحل (کنایه از ناامیدی) و در برخی دیگر خود را رابینسون کروزوئه می‌بیند (تلاش برای آفرینش همه چیز از هیچ). گاهی دیگر خود را در نقش آدم نشان می‌دهد که می‌خواهد به عوارض طبیعی منطقه زندگی خود مانند درختان و کوه‌ها و نهرها نام تازه‌ای بدهد. حتی گاهی خود را مردی تنها می‌بیند که در اتاقی نشسته و از پنجره به رویدادهای بیرون می‌نگرد اما در ایجاد آن‌ها نقشی ندارد.
آفریقا
والکات در عین آگاهی و توجه به ریشه‌های آفریقایی خود، از بیان احساسی و غیر واقعی به آفریقا دوری می‌جوید. از نظر او افتخار به گذشته آفریقایی رنگ پوست سیاه شکل دیگری از نژادپرستی استعمارگران سفیدپوست اروپایی است. او می‌گوید: این درست است که باید برده‌داری را به عنوان یک زخم پذیرفت، اما نباید همیشه به این زخم مویه کرد بلکه باید با عبور از آن به بلوغ رسید.
در شعر معروف خود، "فریادی دور از آفریقا می‌گوید: "من آنم که گرفتار هر دو خونم / اما به کدام سو باید بچرخم؟". البته پاسخ برای او روشن است: چرخش به سوی کارائیب. جایی که نه این است و نه آن و یکسر متفاوت است. اروپا زیباست ولی کافی نیست. (به همان سیاق که والکات در جایی گفته: " کلاسیک‌ها تسلی بخشند اما کافی نیستند"). اروپای با شکوه، با بناهای خاطره‌انگیز و خیابان‌های غمزده، دچار تاریخی است که بابت آن احساس گناه می‌کند.
بازآفرینی افسانه‌ها
افسانه‌ها، جایگاه مهمی در اندیشه و شعر والکات دارند. از نخستین تا آخرین مجموعه شعرهای او، همواره نوعی بازآفرینی افسانه‌های هومری در دنیای کارائیب دیده می‌شود. او در نخستین کتاب خود، از کارائیب دریای اژه‌ای جدید می‌سازد که خود و یارانش، ملوانانی با اصالت آفریقایی- یونانی هستند.
نام مهم‌ترین و بلندپروازانه کتاب او «اومروس» (۱۹۹۰) از هومر گرفته شده‌است. اومروس تلفظ یونانی هومر است. این کتاب، باعث اهدای جایزه ادبی نوبل به والکات بود. این کتاب، تنها حاوی یک شعر طولانی است که در آن به هند غربی (که به آن علاقه بسیار داشت) جایگاهی برابر جایگاه جزایر افسانه‌ای سیکلاد در اشعار شاعران یونان باستان داشت. اما در این بازآفرینی ادیسه، به جای خدایان و جنگجویان افسانه‌ای، قهرمانان داستان، مردم ساده ماهیگیر اهل کارائیب هستند. هدف از قرار دادن نام‌های یونانی نشان دادن هویت چندگانه مردم این منطقه است. موفقیت اومروس به خاطر توجه او به درونمایه‌های همیشگی آثارش: طبیعت محل تولد و کودکی، استعمار و میراث آن و چندپارگی هویت مردم کارائیب است.
در اومروس، والکات خود را در قامت ادیسه، بازآفرینی کرده‌است. اومروس بهترین نمونه از تلاش‌های والکات برای جستجوی هویت فردی و منطقه‌ای کارائیب است. او هویت مردم کارائیب را به شکل مهاجرانی توصیف می‌کند که بین بی‌قراری برای آغاز سفری بی‌نتیجه و اشتیاق بازگشت به خانه در طول سفر سرگردان هستند. او با وجود تلاش‌های بسیار نمی‌تواند تعریف مشخصی برای هویت فردی و منطقه‌ای کارائیب ارائه کند و می‌گوید این عدم توان در تعریف، یک فرایند است و نتیجه نیست.
از همین رو، والکات، تاریخ، اقتدار تعاریف رایج و دیدگاه تاریخ‌نویسان و انسان‌شناسان را که بر مبنای نظریات غربی است به به مبارزه می‌طلبد. چرا که تاریخ، ثبت موفقیت‌ها و آفرینش‌ها است و مردم کارائیب نه موفقیتی کسب کرده و نه چیزی آفریده‌اند. در والکات قصد بازنویسی تاریخ و جغرافیای کارائیب را با توجه به این دیدگاه دارد که «دریا تاریخ است». این دریا، گور بردگان بی‌شمار است و رنج آدمیانی را در دل دارد که از «گذرگاه میانه» گذشته‌اند.
در سال ۹۳ مسعود بساطی، ۲۸ شعر از درک والکات را تحت عنوان «مشت‌های گره کرده» ترجمه کرد که نخستین کتاب از آثار والکات به زبان فارسی بوده‌است.
سَبک
ویژگی اشعار والکات در لحن موسیقایی و انسجام ساختاری آن‌ها است. وی با الهام‌گیری از ساختار کلاسیک شعر انگلیسی، تلمیحات، اشارات و استعارات را برای به تصویر کشیدن غنای فرهنگی منطقه کارائیب به خدمت می‌گیرد. شعر والکات ساختاری پیچیده دارد و ورای درک و فهم خواننده معمولی قرار می‌گیرد.
جایزه نوبل ادبیات
در سال ۱۹۹۲، فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد به دلیل «توانایی هنری شگرف والکات در پاسخ به پیچیدگی وضعیت خود» در کتاب «اومروس»، جایزه نوبل ادبیات را به وی اعطا کرد. هنگام که والکات خبر برنده شدن خود را شنید شگفت زده پرسید: "من؟! چرا من برنده شوم؟ !" اما پس از آنکه از صحت خبر مطمئن شد، گفت:"بسیار خوب، بسیار خوب، ظاهراً من شخص ثروتمندی شده‌ام." شاید علت اینکه کمیتهٔ داوران جایزهٔ نوبل را به والکات اهدا کرد، این باشد که اشعار و سروده‌های والکات تأثیر ویژه و شاخصی بر مردم داشته‌است و میان اهدای جایزه به وی با یادوارهٔ پانصدمین سال رسیدن کریستف کلمب به آمریکا و چیره گی استعمارگران اسپانیولی بر این قاره و پیامدهای آن همچون مهاجرتهای بشری، کشتارها، فجایع و نابودی تمدن‌های سرخپوستان ممکن است رابطه ای نهان وجود داشته باشد اما به راستی که والکات شایستهٔ دریافت نوبل ادبیات بود.
جایزه تی.اس. الیوت
در سال ۲۰۱۱ او جایزه ۱۵ هزار پوندی تی.اس. الیوت را در رقابت با دیگر شاعرانی چون سیمون آرمیتاژ و شیموس هینی به خاطر کتاب «حواصیل سفید» از آن خود کند. این مجموعه، شامل دو شعر است که باراک اوباما را مورد خطاب قرار داده‌است.
مرگ
درک والکات در ۱۷ مارس ۲۰۱۷ در ۸۷ سالگی درگذشت.
شعر
(فردا، فردا)
شهرهایی را به یاد می‌آورم که هرگز ندیده‌ام
لنینگراد با مناره‌های شکلات پیچ اش.
دیری نمی‌پاید که امپرسیونیست‌های پاریس
درخشش آفتاب را از سایه‌ها بیرون خواهند کشید.
آه!
و کوچه‌های چونان مارِ از چنبره رهاشده یِ حیدرآباد.
دل سپردنِ به یک افق تنگ‌چشمی و انزواست.
دیده ات را می‌بندد و
تجربه ات را خُرد می‌کند.
روح مشتاق است، خاطر اما
آلوده.
تن، زیر خرده نان‌های خیس و نم زده
خود را تلف می‌کند.
جهان بینی با مجلات گسترش می‌یابد.
جهان بیرون از درب خانه است، اما
چه دردناک است ایستادن بر پله ای سرد، کنارچمدان‌هایت
هنگام که سپیده دم
دیوارهای آجری را هم رنگ رُزها سرخ‌فام می‌کند
و پیش از آنکه پشیمانی فرابرسد،
و چون نعش کش، بر لبهٔ پیاده‌رو توقف می‌کند. . . و تو سوار می‌شوی.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۸۹۹
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۸۹۹ سومین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۴ تا ۵ آوریل ۱۸۹۹ در میلان، ایتالیا برگزار گردید.
آب چنار (ایذه)
جمعیت
این روستا در بخش مرکزی شهرستان باغملک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
ماسیمو تایبی
ماسیمو تایبی (Massimo Taibi؛ زادهٔ February 18, 1970) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال ونتزیا، باشگاه فوتبال کومو، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال آتالانتا، و باشگاه فوتبال آ.ث. میلان اشاره کرد.
ولفر
ولفر (به آلمانی: Welver) یک شهر در آلمان است که در سوشت واقع شده‌است. ولفر ۱۲٬۵۲۴ نفر جمعیت دارد.
پاتریک چاوار
پاتریک چاوار (Patrik Ćavar؛ زادهٔ March 24, 1971) بازیکن هندبال اهل کرواسی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
سوندرگار
سوندرگار (به انگلیسی: Sundergarh) یک شهرک و شهرداری در هند است که در شهرستان سوندرگار واقع شده‌است. سوندرگار ۴۵٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد و ۲۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۸۹
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۸۹ شصت و سومین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد. در این دوره رقابت‌های مردان در آتن، یونان و رقابت‌های زنان در منچستر، بریتانیا برگزار گردید.
جدول مدال‌ها
رده‌بندی بر اساس مدال‌های بزرگ (نتیجهٔ مجموع)
رده‌بندی بر اساس تمام مدال‌ها: بزرگ (نتیجهٔ مجموع) و کوچک (یک ضرب و دو ضرب)
سنگان (تهران)
سنگان نام روستا و منطقه‌ای کوهستانی و بسیار زیبا در شمال غربی تهران و کمی بالاتر از سولقان می‌باشد. ارتفاع روستای سنگان از سطح دریا ۲۱۰۰ متر است. این روستا دارای چهار محله (محل پایین، محل وسط محل باغدره و محله بالا) است. راه دسترسی به این روستا از طریق جادهٔ امامزاده داوود است. سنگان۳ اثر ملی (آبشار و درخت چنار هزار ساله امام‌زاده قاسم و سبد سنگونی صنایع دستی سنگان) در فهرست میراث طبیعی ایران دارد دارای سه امامزاده متبرکه نام این امامزادگان امامزاده سید علاء الدین در محلهٔ پایین، امامزاده سید عمادالدین در محلهٔ وسط و امامزاده قاسم در محله بالا است؛ در محلهٔ پایین یک تکیهٔ تاریخی وجود دارد که تاریخ نگاشته شده در سنگ قبرهای داخل دیوار تکیه مربوط به ۷۵۰سال قبل دورهٔ ایلخانان می‌باشد که بنای آن با رسمی شدن مذهب تشیع در دوره صفویه احداث شد و تا به حال دو بار مرمت و بازسازی گردیده و از معماری منحصر به فرد و بسیار زیبایی برخوردار است. تا چند سال قبل قبرهایی که آن‌ها را به زرتشتیان نسبت می‌دادند در مقابل این تکیه وجود داشت که اینک از سرنوشت آن‌ها اطلاعی در دست نیست.
ساکنین سنگان از دیرباز به زبان تاتی سخن می‌گویند گویش طهران قدیم. قدیمی‌ترین محله روستای سنگان، محلهٔ پائین نام دارد که ورود به سنگان نیز از طریق همین محله است. آثار بازمانده تاریخی به ویژه آرامگاه امامزاده‌های سه‌گانه سنگان، نشانگر قدمت طولانی این روستا است. به استناد نوشته‌های برخی از سنگ قبرها قدمت روستای سنگان به بیش از ۲۰۰۰ سال پیش می‌رسد. فاصله تهران تا سنگان با اتومبیل حدود بیست الی بیست و پنج دقیقه است. شیب مسیر پس از عبور از باغ‌ها، به تدریج زیاد شده و بر روی یال‌های متعددی امتداد می‌یابد که دیواره‌ای سنگی تمام این یال‌ها را به دو میان تقسیم می‌کند. این دیواره بلند باعث به وجود آمدن آبشارهای بسیار شده‌است. سنگان، دارای یک آبشار بسیار زیباست که دسترسی به آن معمولاً نیاز به ۱ تا ۲ ساعت کوهپیمایی دارد که بر بالای این دره خودنمایی می‌کند. آبشار زیبای سنگان که با بلندی حدود ۳۰ متر بزرگ‌ترین آبشار استان تهران و جزو چند آبشار مرتفع ایران می‌باشد، دارای محوطه‌ای مسطح و مناسب برای اتراق و استراحت است. در طرف چپ آبشار هم با کمی فاصله غارهایی دیده می‌شوند. آبشار سنگان ۲۵۷۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در شمال آن قله پهنه حصار واقع شده‌است. رودخانه فصلی سنگان به طول دوازده کیلومتر از دامنه‌های شرقی کوه کرکو در ۳۵ کیلومتری شمال غربی تهران سرچشمه گرفته و پس از سیراب نمودن روستای سنگان به رود سولقان و کن می‌یزد.
بومس
بومس یک شهر در آلمان است که در رافنسبورگ واقع شده‌است. بومس ۵۹۹ نفر جمعیت دارد.
آرنولد ویلسون
سر آرنولد ویلسون (تولد ۱۸ ژوئیه ۱۸۸۴ – مرگ ۳۱ مه ۱۹۴۰) نظامی انگلیسی بود که از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ کمیسر مدنی بریتانیا در بغداد بود. وی هم‌چنین مأمور اداره سیاسی هندوستان بود.
ویلسون به خاطر نقشی که در اداره استعماری میان‌رودان در زمان جنگ اول جهانی و بعد از آن داشت شهرت یافت. پس از انقلاب ضداستعماری مردم عراق در سال ۱۹۲۰، آرنولد ویلسون برکنار شده و سر پرسی کاکس به جای او منصوب شد.
آرنولد ویلسون بر کشف نخستین چاه نفت خاورمیانه در مسجدسلیمان در سال ۱۹۰۸ نظارت داشت.
ویلسون سومین عضو پارلمان بریتانیا بود که در جنگ جهانی دوم کشته شد. مرگ او در سن ۵۵سالگی در حالی که خدمه پرواز بود رخ داد.
ارتباط او با ایران
سر آرنولد ویلسون در سال ۱۹۰۳ وارد خدمت ارتش شد. او در نوامبر ۱۹۰۷ م در سن ۲۳ سالگی و با درجه ستوانی از هندوستان به ایران اعزام شد. وی فرمانده بیست سرباز از هنگ هیجدهم نیزه‌دار بنگال بود که با عنوان حفاظت از کنسولگری اهواز ولی در حقیقت برای پاسداری از میدان‌های نفتی به خوزستان اعزام شدند. از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ کنسول انگلیس در خرمشهر و اهواز بود. از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۲ را برای انجام مأموریت تهیه نقشه آینده راه‌آهن لرستان و فارس گذرانید و از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۳ معاون دوم کنسولگری بوشهر بود. وی در سال ۱۹۱۴ با درجه سروانی مأمور جبهه جنگ گردید. در خلال سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۴ نیز ریاست کل امور اداری شرکت نفت ایران و انگلیس را بر عهده داشت. در سال ۱۹۲۴ به شرکت نفت ایران و انگلیس در لندن منتقل شد. چند سال بعد، از شرکت نفت استعفا داد و نماینده مجلس شد. وی مناصب دیگری نیز بدست آورد.
میته، برلین
خواهرخوانده
شهرهای هیگاشی‌اوساکا، اوساکا، شوالم-ادر، بتتروپ، کاسل، خولون، شینجوکو-کو، توکیو، تسووانو، شیمانه، تورکوآن، ترزواروش، Central Administrative Okrug، بی‌اوغلو (استانبول)، لان-دیل، هام، دراباک و چاویانگ خواهرخوانده‌های میته، برلین هستند.
سوپ لوبیای قرمز
سوپ لوبیا قرمز Hong dou tang یک سوپ محبوب چینی است که در سرزمین اصلی چین، هنگ کنگ و تایوان سرو می‌شود.
کتابخانه ملی اسلوونی
کتابخانه ملی اسلوونی (به لاتین: National and University Library of Slovenia) یک کتابخانه ملی در اسلوونی است که در شهرداری شهر لیوبلیانا واقع شده‌است.
آکیرا ناکائو
آکیرا ناکائو ؛ زادهٔ August 11, 1942) هنرپیشه، ستاره، هنرمند اهل ژاپن است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به گودزیلا در برابر گودزیلای فضایی و گودزیلا در برابر گودزیلای مکانیکی ۲ اشاره کرد.
گلستان (نرم افزار)
سیستم جامع یکپارچه دانشگاهی گلستان نام یک نرم‌افزار تحت وب ایرانی برای سیستم اطلاعاتی مدیریتی مخصوص اتوماسیون اداره امور تعدادی از دانشگاه‌های ایران است. سازنده آن شرکت نوپرداز اصفهان، دانشگاه تهران، دانشگاه آزاد نجف آباد، دانشگاه پیام نور و دانشگاه صنعتی اصفهان است. این برنامه ابزار گزارش دهی و گردش کار دارد.
ساختن
سازنده در ساخت آن از دات نت فرم ورک، IIS آی آی اس سرور، ام اس اسکیول سرور ۲۰۰۰ و ویندوز سرور ۲۰۰۰ استفاده و بر اساس سه لایه طراحی و پیاده کرده‌است.
کارکرد
حدود ۷۶ دانشگاه ایرانی شامل دانشگاه پیام نور، دانشگاه سمنان، دانشگاه فرهنگیان و…از گلستان استفاده می‌کنند. یکی از ویژگی‌های قدیمی آن، پشتیبانی از فقط مرورگر ویندوز اینترنت اکسپلورر بود.
فرودگاه بومی شروره
فرودگاه بومی شروره یک فرودگاه نظامی و غیرنظامی با کد یاتا SHW است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۶۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۷۲۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی
شرکت هواپیماییs offering scheduled passenger service:
خرچنگ دست‌بزرگ
خرچنگ دست‌بزرگ نام یک گونه از تیره بلیائیان است.
مولانا عبدالعلی بیرجندی
نظام الدین عبدالعلی بیرجندی (تولد نامعلوم، وفات ۹۳۴ هجری قمری), ریاضیدان و ستاره‌شناس مشهور سده‌های نهم و دهم هجری قمری بود. نام کامل وی نظام الدین عبدالعلی بن محمد بن حسین است و او را با القاب فاضل بیرجندی و محقق بیرجندی نیز نامیده‌اند.
از تاریخ تولدش اطلاع دقیقی در دست نیست و دربارهٔ مذهب او نیز بحث‌هایی وجود دارد. برخی وی را حنفی و برخی شیعه دانسته‌اند.
عبدالعلی بیرجندی از محضر استادان بزرگی بهره برد. علم حدیث را نزد غیاث‌الدین جمشید کاشانی، فنون حکمی را نزد منصوربن معین الدین کاشی، همکار غیاث الدین جمشید کاشانی، و سایر علوم را نزد کمال الدین قنوی آموخت. ملا مسعود شروانی و سیف الدین تفتازانی نیز از استادان او به‌شمار می‌روند. وی در سال ۹۳۴ هجری قمری وفات یافت. آرامگاه وی در روستای بجد از توابع شهرستان بیرجند، واقع است.
آثار
وی دارای تألیفات بسیاری در زمینه ریاضیات و ستاره‌شناسی به زبان‌های فارسی و عربی بوده که برخی از آنان در کتابخانه‌های انگلستان و هند نگهداری می‌شوند. آثار وی عبارتند از:
ومباخ
ومباخ (به آلمانی: Wembach) یک شهر در آلمان است که در لوراخ واقع شده‌است. ومباخ ۳۳۶ نفر جمعیت دارد.
زبان کوی
کوی، کویی، سوی یا کوای، (به تایلندی: ภาษากุย؛ به خمر: ភាសាកួយ)، یک زبان کاتویی، بخشی از خانواده بزرگتر آستروآسیایی است که توسط مردم کوی جنوب شرق آسیا صحبت می‌شود. کوی یکی از زبان‌های مهمتر خانواده مون-خمر است. در شمال شرق تایلند توسط حدود ۳۰۰٬۰۰۰ نفر، در استان‌های سالاوان، ساواناخت و سکونگ لائوس توسط حدود ۶۴٬۰۰۰ نفر؛ و در استان‌های پرئاه ویهئار، استونگ ترنگ و کامپونگ توم شمال کامبوج توسط ۱۵٬۵۰۰ نفر گویش می‌شود.
جوزف پلانکت
جوزف پلانکت (Joseph Plunkett; November 21, 1887 – 1887:11:21, May 4, 1916) یک ناسیونالیست ایرلندی، جمهوری‌خواه، شاعر، روزنامه‌نگار، انقلابی و یک رهبر قیام عید پاک ۱۹۱۶ اهل ایرلند بود.
اتحاد یهودیت توراتی
اتحاد یهودیت توراتی ائتلافی از دو حزب سنت‌گرای یهودی آگودات اسرائیل و دگل تورات است که از سال ۱۹۹۲ در انتخابات پارلمان اسرائیل (کنست) با یک فهرست مشترک شرکت می‌کنند. این دو حزب توافق کاملی در مورد موضوعات سیاسی ندارند اما توانسته‌اند ائتلاف خود را در طول این سال‌ها حفظ کنند تا کرسی‌های بیشتری را در پارلمان به دست آورند.
رهبران اتحاد یهودیت توراتی از مقامات مذهبی هستند. آنها نیز مثل حزب شاس طرفدار حکومت مذهبی است اما شاس نماینده یهودیت سفاردی (یهودیان بومی خاورمیانه، جنوب اروپا و شمال آفریقا) است در حالیکه بیشتر اعضای اتحادیه یهودیت توراتی از یهودیان اشکنازی (یهودیان اروپای شرقی) هستند.
اتحاد یهودیت توراتی همچون شاس حزبی صهیونیستی نیست و از قبول مقام وزارت در کابینه خودداری می‌کند. یاکوب لیتزمن، رهبر حزب در سال ۲۰۱۳ طرحی را به کنست ارائه داد که هرگونه تصمیم‌گیری دولت درباره سرنوشت بیت‌المقدس در مذاکرات صلح را به تایید کنست مشروط می‌کند. آنها همچنین موضعی در قبال ادامه شهرک‌سازی در کرانه باختری ندارند.
بهترین نتیجه اتحاد یهودیت توراتی در انتخابات ۲۰۱۳ بود که به ۷ کرسی پارلمان رسیدند. آنها در انتخابات ۲۰۱۵ نیز ۶ کرسی را به دست آوردند.
ساختار
اتحاد یهودیت توراتی ائتلافی از دو حزب مذهبی اولترااورتدوکس یهودی است:
ادبیات لزبین
ادبیات لزبین (Lesbian literature) زیرگونه‌ای از ادبیات است که به موضوعات مرتبط با همجنس‌گرایی زنانه می‌پردازد. این نوع از ادبیات، هم شامل شخصیت‌ها و آثار داستانی می‌شود و هم، شامل موضوعات غیرداستانی مورد علاقه جامعه همجنسگرایان زن.
داستان‌هایی که در این دسته‌بندی قرار می‌گیرند، می‌توانند در ژانرهای ادبی از جمله داستان تاریخی، علمی–تخیلی، فانتزی و رمان عاشقانه قرار بگیرند. اولین رمان انگلیسی‌زبان که دارای محتوای مرتبط با ادبیات لزبین است، کنج عزلت (۱۹۲۸) نام دارد.
جیمز مدیسون
جیمز مدیسون جونیور (زاده ۱۶ مارس ۱۷۵۱ – درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۸۳۶) سیاست‌مدار آمریکایی که چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۷ بود. مدیسون به همراه جان جی و الکساندر همیلتون، نویسنده مقالات فدرالیست بود و از نویسندگان قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌رود. مدیسون سخت بر این عقیده بود که تعدیل و توازن قوا می‌تواند به حراست از آزادی در یک جمهوری بزرگ یاری رساند. همچنین او قدکوتاه ترین رئیس جمهور تاریخ ایالات متحده آمریکا بود.
دوستی نزدیک مدیسون با توماس جفرسون، رئیس‌جمهور پیش از خود، باعث شده بود تا وی تجربه وزارت امور خارجه آمریکا را در کارنامه کاری خود به ثبت برساند. وی در سال ۱۸۰۹، به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. مدیسون در حالی اولین دور حضور خود را در این سمت به پایان رساند که کشورش به دلیل افزایش تنش‌ها با بریتانیا در آستانه یک جنگ قرار داشت. او در سال ۱۸۱۲، با پیروزی بر «دی فیت کلینتون»، رقیب فدرالیست خود بار دیگر رئیس‌جمهور آمریکا شد اما نتوانست در بسیج نیروهای مختلف آمریکا علیه حملات بریتانیایی ها توفیقی حاصل کرده و در نهایت با ورود نیروهای بریتانیا به واشینگتن دی. سی. در سال ۱۸۱۴، مجبور به فرار به ویرجینیا شد. در سال ۱۸۱۴، معاهده گنت به جنگ پایان داد.
سابقه مدیسون همانند هموطنانش در ویرجینیا به سبب برده داری، لکه دار بود. میراثی که او هرگز نمی‌توانست از آن بگریزد. او به هدف کسب درآمد کافی بدون برده داری، چندین کار مخاطره‌آمیز را امتحان کرد اما هیچ‌یک کارگر نیفتاد و در نهایت نیز حتی در بستر مرگ هم برخلاف جورج واشینگتن، برده‌های خودش را آزاد نساخت.
ایالت‌های لوئیزیانا و ایندیانا در زمان او به ایالات متحده آمریکا پیوستند.
پانویس
<references group="persian-alpha"/>