cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اروبیک
تغذیه در ورزش ایروبیک
-نیم ساعت قبل از تمرین یک میان‌وعده کوچک میل کنید.
(کربوهیدراتها، پروتئینها و چربیها که به درشت مغذیها معروف هستند انرژی مورد نیاز فعالیت را فراهم میکنند و مواد اولیه مورد نیاز جهت بهبود و ترمیم بافتهای بدن را مهیا میکنند. ویتامینها، مواد معدنی و دیگر مواد شیمیایی گیاهان نظیر آنتیاکسیدانها و غذاهای گیاهی به ریزمغذیها شهرت یافته اند؛ زیرا بدن به مقادیر بسیار کمی (میلیگرم یا میکروگرم) به آنها نیازمند است).
-اگر تمرینتان بیش از یک ساعت به طول میانجامد، هر یک ساعت ۴۰ تا ۷۰ گرم کربوهیدارت ساده به بدن برسانید.
-بعد از تمرین یک وعده غذایی مغذی شامل ۲۰ تا ۴۰ گرم پروتئین و کربوهیدارت کافی بخورید.
(کربوهیدراتها منبع اصلی انرژی فوری برای بدن و موادی هستند که توسط کربن و آب تشکیل شده اند و همراه با پروتئینها و چربیها جزئی از مواد و عناصر مغذی به حساب می آیند. کربوهیدراتها دارای ۴ کیلوکالری در هر گرم هستند و از قندها (عمدتاً گلوکز) نشاسته و فیبرهای غذایی تشکیل شدهاند. کربوهیدراتها را براساس تعداد مولکول تشکیل دهندهشان به ساده و پیچیده طبقه بندی میکنند. جذب کربوهیدراتهای ساده همراه با افزایش گلوکز خون (افزایش قند خون) به سرعت اتفاق می افتد که پس از آن با افت شدید همراه است که خود را با احساس گرسنگی نشان میدهد. قندهای ساده عبارتند از: گلوکز (عسل)، فروکتوز (آب میوه ها و میوه ها)، که بخشی از خانواده مونوساکاریدها هستند، ساکاروز (شکر سفید یا قهوهای) و لاکتوز (شیر، پنیرهای تازه) میباشند که به جای خانواده دیساکاریدها هستند. اما کربوهیدراتهای پیچیده فرایند هضم کندتری دارند که با کم آزاد کردن انرژی باعث طولانی شدن احساس سیری میشوند. نان، برنج باسماتی، سیب زمینی و غیره نمونه هایی از کربوهیدراتهای پیچیده هستند).
-آب مورد نیاز روزانه پنج تا شش لیتر است که براساس فعالیت روزانه و ورزش میزان آن به دو الی سه برابر افزایش می یابد. به‌طور کلی در هنگام تمرینات ورزش ایروبیک دست کم باید در هر ۲۰ دقیقه ورزش، ۲۰۰ سی سی آب مصرف شود.
دانشکده علوم توانبخشی ایران
دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، با نام‌های قبلی «مدرسه عالی توانبخشی» و «دانشکده توانبخشی و رفاه اجتماعی»، اولین دانشکده توانبخشی در ایران می‌باشد. این دانشگاه شامل هشت گروه آموزشی و ۷ رشته است که اکثر این رشته‌ها برای اولین بار در همین دانشکده تأسیس شده‌اند. بیشتر این رشته‌ها در سه مقطع کارشناسی (B.Sc)، کارشناسی ارشد (M.Sc) و دکترا (Ph.D) دانشجو می‌پذیرند. همچنین در کنار انجام پژوهش‌ها و ارائه مقالات علمی در زمینه توانبخشی، خدمات درمانی نیز در شش کلینیک فعال ارائه می‌شود که برآورندهٔ بخشی از نیازهای توانبخشی جامعه است. این دانشکده در «رتبه‌بندی دانشکده‌های توانبخشی دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور براساس معیار h-index (شاخص اچ) مقالات اعضای هیئت‌علمی در بانک اطلاعاتی اسکوپوس در انتهای سال ۲۰۱۷» که نشان‌دهنده عملکرد دانشکده‌ها در زمینه پژوهش است و توسط معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت نیز منتشر گردید، توانست رتبه اول را در بین دانشکده‌های توانبخشی کشور کسب کند.
گروه‌های آموزشی
گروه‌های آموزشی این دانشکده عبارتند از:
مکان دانشکده
این دانشکده جدا از پردیس اصلی دانشگاه در منطقه میرداماد و در زمینی وسیع به شکل شش ضلعی قرار داشته و دارای فضای خوابگاهی (برای خانم‌ها در داخل فضای دانشکده و برای آقایان در خارج از آن)، فضای سبز، فضای ورزشی، فضای آموزشی و فضای درمانی (کلینیک‌های مختلف) است.
آدرس
این دانشکده در آدرس زیر واقع است: میرداماد، میدان مادر (محسنی)، خیابان شهید شاه نظری، خیابان مددکاران (نظام سابق)
ناحیه کاکس‌بازار
خصوصیات
ناحیه کاکس‌بازار ۲٬۴۹۱٫۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۸۹٬۹۹۰ نفر جمعیت دارد.
دهه ۱۱۷۰
دهه ۱۱۷۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قلعه منصور کوه
قلعه منصور کوه مربوط به اسماعیلیه‌است و در شهرستان دامغان، روستای منصور کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
چارلز اینسلی
چارلز اینسلی (Charles Inslee؛ ۱۸۷۰ – سپتامبر ۱۹۲۲) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
الیدا، ایندیانا
خصوصیات
الیدا ۲۳۸٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تنگ‌سیستان
تنگ‌سیستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جلوگیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
دهه ۱۱۸۰
دهه ۱۱۸۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لوتار اشتارک
لوتار اشتارک (Lothar Stark؛ ۵ سپتامبر ۱۸۷۶ – 1876:09:05, March 31, 1944) تهیه‌کننده فیلم و روزنامه‌نگار اهل آلمان بود.
وی در جمهوری وایمار تهیه‌کنندهٔ فیلم‌های مستقل بود و به‌دنبال قدرت گرفتنِ نازیسم، او به سبب تبار یهودی‌اش به کپنهاگ تبعید شد و بعدها به لندن رفت. در آنجا تلاشش برای تهیهٔ فیلم‌های جدید به‌دلیل فقدان سرمایه‌گذار، بی‌ثمر ماند و او به ناچار به کپنهاگ برگشت. به‌دنبال تهاجم آلمان به دانمارک در سال ۱۹۴۰ میلادی، وی و تعداد دیگری از یهودی‌تباران دانمارکی، طی عملیات نجات یهودیان دانمارکی، موفق به فرار به سوئد شدند.
از فیلم‌های او می‌توان به شهر یک هزار خوشی اشاره کرد.
هایدوسوبوسلو
هایدوسوبوسلو در هایدو-بیهار در کشور مجارستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۳٫۳۸۳ نفر است.
جهان مسیحیت
جهان مسیحیت (Christendom)، اصطلاحی است برای سرزمین‌هایی بیشتر مردم آن پیرو دین مسیحیت هستند. از زمان گسترش دین مسیحیت در اروپا و شمال آفریقا طی دوره امپراتوری روم، جهان مسیحیت در اواخر دوران باستان و قرون میانه، به‌دلیل اختلافات سیاسی و مذهبی به دو بخش جدا تقسیم شد که در نتیجه دو کانون اصلی در جهان مسیحیت پدید آمد: رم که مرکز مسیحیان کاتولیک یا لاتین بود و دیگری قسطنطنیه که مبدل به مرکز مسیحیان ارتدوکس یا مسیحیان یونانی شد که تا زمان سقوط آن به دست ترکان عثمانی، مرکز مسیحیت شرقی به‌شمار می‌رفت. با این حال مسیحیت غربی از قرن ۱۱ و همزمان با زوال امپراتوری بیزانس، نقش اصلی جهان مسیحیت را طی دوران بعدی بود. در اصطلاح تاریخی، جهان مسیحیت معمولاً مربوط به قرون وسطی و اوایل دوران مدرن است که جهان مسیحیت تحت نظارت کلیسای روم یا پادشاهان مسیحی دبه عنوان یک قدرت ژئوپلتیکی در مقابل بت پرستان و مخصوصاً جهان اسلام قرار گرفت. در معنای سنتی این کلمه، این واژه به مللی اشاره دارد که کلیسای کاتولیک در کشور آنها مستقر است و اکثریت جمعیت آن را مسیحیان تشکیل می‌دهند.
جوزپه گوئرینی
جوزپه گوئرینی (Giuseppe Guerini؛ زادهٔ February 14, 1970) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است. وی در مسابقات تور دو فرانس و جیرو دیتالیا شرکت کرده‌است.
سیندی واکر
سیندی واکر (Cindy Walker؛ ۲۰ ژوئیه ۱۹۱۸ – ۲۳ مارس ۲۰۰۶) موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، خواننده و رقصندهٔ سبک کانتری اهل ایالات متحده آمریکا بود. او هنرمندی پرکار بود و در طول پنج دهه فعالیت دست‌کم ده اثر پرطرفدار (Hit) از خود برجای گذاشت.
در سال ۱۹۹۷ نامش به موزه و تالار مفاخر موسیقی کانتری وارد شد.
فرودگاه شهری آلبانی (میزوری)
فرودگاه شهری آلبانی (میسوری) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۰۰۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۷۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
غلامعلی سهم‌الدینی
غلامعلی سهم‌الدینی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم  به عنوان نماینده شیراز و  دوره بیست و سوم   بعنوان نماینده داراب در مجلس شورای ملی حضور داشت.
آزارستانک
آزارستانک، روستایی از توابع بخش دیلمان شهرستان سیاهکل در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیلمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
دهه ۱۱۹۰
دهه ۱۱۹۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فهرست وابسته‌های دیپلماتیک بریتانیا
فهرست سفارت‌ها و کنسولگری‌های بریتانیا در سایر کشورها از ابتدا تا کنون
ناوی (تقلیدگر)
ناوی (انگلیسی: Navi) هنرمند و هنرپیشه ادای احترام به مایکل جکسون متولد ترینیداد است که در انگلستان زندگی می‌کند.
ناوی در نقش جکسون در مایکل جکسون: در جستجوی ناکجاآباد، یک فیلم بیوگرافی آمریکایی در سال ۲۰۱۷ بازی کرد.
حرفه
کار حرفه‌ای او در طول زندگی سوپراستار فقید پاپ باعث شده است که او برای مایکل جکسون و تبلیغ تورهای جهانی و آلبوم‌هایی مانند تاریخ: گذشته، حال و آینده، کتاب یکم، شکست‌ناپذیر و تریلر ۲۵ کار کند.
۲۰۰۹
در سال ۲۰۰۹، پس از مرگ مایکل جکسون، ناوی برای شرکت در اولین نمایش این آخرش است مایکل جکسون که در بریتانیا در میدان لستر لندن همراه با تعدادی از افراد مشهور دیگر دعوت شد.
۲۰۱۶
در سال ۲۰۱۶، برای تور افسانه ادامه دارد، ناوی توسط جنیفر بتن روی صحنه رفت. بتن گیتاریست اصلی مایکل جکسون در سه تور جهانی، از جمله تور جهانی بد، تور جهانی خطرناک و تور جهانی تاریخ بود.
اولین بازیگری
در اواخر سال ۲۰۱۶، ناوی برای نقش اصلی مایکل جکسون در فیلم لایف‌تایم، مایکل جکسون: در جستجوی ناکجاآباد انتخاب شد، که اولین بازیگری او بود. این فیلم بیوگرافی توسط سوزان دی پاس، رئیس سابق موتاون پروداکشنز تهیه شده است. فیلمبرداری در ژانویه ۲۰۱۷ در لس آنجلس آغاز شد.
مارمولک کرمی
مارمولک کرمی (نام علمی: Amphisbaena) نام یک سرده از تیره مارمولک‌های کرمی است.
دهه ۱۲۰
دهه ۱۲۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پاتس پوینت (نیو ساوت ولز)
پاتس پوینت (به انگلیسی: Potts Point) یک حومه شهر در استرالیا است که در City of Sydney واقع شده‌است.
جوزف هاگرتی
جوزف هاگرتی ژیمناست زادهٔ April 19, 1982 میلادی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
تورالبا
تورالبا (به ایتالیایی: Torralba) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
خصوصیات
تورالبا ۳۶٫۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۹۸۱ نفر جمعیت دارد و ۴۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهه ۱۲۰۰
دهه ۱۲۰۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان کنجژن-کوژله
شهرستان کنجژن-کوژله یک شهرستان در لهستان است که در استان اوپوله واقع شده‌است. شهرستان کنجژن-کوژله ۶۲۵٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۲٬۱۱۸ نفر جمعیت دارد.
فهرست شهرهای دلاور
فهرست شهرهای ایالت دلاور آمریکا
دهه ۱۲۳۰
دهه ۱۲۳۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قلعه سر فیروزآباد
قلعه سر فیروزآباد مربوط به اواخر دوره ساسانیان است و در شهرستان اسلام‌آباد غرب، روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چاک جونز
چاک جونز (Chuck Jones)، (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۱۲ – درگذشته ۲۲ فوریه ۲۰۰۲) انیماتور، فیلمساز، کارتونیست، نویسنده و فیلمنامه‌نویس آمریکایی است. بیشتر شهرت وی برای همکاری با کمپانی برادران وارنر و کارتون‌های مری ملودی و لونی تونز است. او در طول بیش از ۶۰ سال فعالیت هنری بیش از ۳۰۰ انیمیشن کوتاه ساخت، برندهٔ سه اسکار کارگردانی، یک اسکارافتخاری، جایزه افتخاری اتحادیهٔ فیلمسازان آمریکا و تعداد زیادی جایزهٔ معتبر دیگر شد.
قرارداد شرافتمندانه
قرارداد شرافتمندانه فیلمی به کارگردانی الیا کازان محصول سال ۱۹۴۷ کشور ایالات متحده است. این فیلم بر اساس رمان پرفروش لورا ز. هابسون به همین نام که در سال ۱۹۴۷ نوشته شده ساخته شده‌است.
داستان فیلم
این فیلم دربارهٔ روزنامه‌نگاری (با بازی گریگوری پک) است که خودش را به دروغ یک یهودی معرفی می‌کند و در مورد بی‌اعتمادی گسترده و بیزاری از یهودیان تحقیق می‌کند.
صدرالدین عینی
صَدرالدین عَینی (به فارسی تاجیکی: Садриддин Айнӣ) (۲۶ فروردین ۱۲۵۷ بخارای ازبکستان - ۲۴ تیر ۱۳۳۳ دوشنبهٔ تاجیکستان) از بزرگ‌ترین نویسندگان و ادیبان زبان فارسی تاجیکی در آغاز سدهٔ بیستم میلادی و نخستین رئیس آکادمی علوم تاجیکستان (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ میلادی) بوده‌است. صدرالدین عینی در روستای ساکتری در امارت بخارا که در آن زمان تحت‌الحمایهٔ روسیه بود به دنیا آمد. پدر و مادر صدرالدین در ۱۸۸۹ درگذشتند و او در ۱۸۹۰ به بخارا آمد. فرزندش عینی کمال خاورشناس برجستهٔ تاجیک‌تبار ازبکستانی است. پدرش سید مراد خواجه، از پیشه‌وران روستا، تأثیر زیادی در رشد فرهنگی صدرالدین داشت.به پاس خدمت های بزرگی که صدرالدین عینی به ویژه در ده ساله اول، برای برقراری حقوق ملت تاجیک انجام داد، پس از استقلال، تاجیکان او را به عنوان شایسته « اولین قهرمان ملی » مشرف کردند.
شعر نو
عینی یکی از نخستین سرایندگان شعر نو فارسی است. پنج سال پیش از آن که نیما افسانه را بسراید عینی در همان وزن شعری سروده به نام مارش حریت.
مارش حریت
ای ستمدیدگان، ای اسیران!
وقت آزادی ما رسید
مژدگانی دهید، ای فقیران!
در جهان صبح شادی دمید…
هر ستمگار دون خرم و شاد
سالها جام عشرت چشید در شب تیره جور و بیداد
هر ستمدیده محنت کشید…
زندگی‌نامه
پدرش «سید مراد خواجه» کشاورز بود اما چون خود صاحب خط و سواد بود کوشش می‌کرد که فرزندانش نیز دانش‌آموخته و دانشمند باشند از این رو پسرش صدرالدین را در شش سالگی به مدرسه روستایشان داد. عینی دانش‌آموزی‌اش را در آن مدرسه، در داستان «مکتب کهنه» تصویر کرده و در «یادداشت‍ها» می‌گوید: «چنان‌که پدرم دید، در آن مکتب من سواد عمیق گرفته نتوانستم و مرا به مکتب دخترانه داد.» در مکتب دخترانه صدرالدین چند جزء از بیدل و چند جزء از غزلیات صائب را خوانده و در ده سالگی مکتب را ختم می‌کند. اما بچگی صدرالدین در آغوش پدر و مادر دیر دوام نکرد. وبائی که سال ۱۸۸۹ بخارا و اطراف آن را فرا گرفت در چهل روز او را از پدر و هم از مادر جدا کرد.
آرزو و هوس علم و شعر عینی را در ۱۲ سالگی به بخارا آورد. به مدرسه‌های بخارا داخل شدن و دانش گرفتن برای عینی بر این فقیرزادهٔ علم‌جو خیلی مشکل بود ولی او به شرافتِ هوس‌مندی و طالبِ علم بودنش، تمام دشورای‌های روزگار و آموزش را پس سر کرده، ۱۶ سال در مدرسه‌های بخارا تحصیل نموده‌است. عینی در مدرسه‌های «میر عرب»، «عالم خان»، «بدل بیک»، «حاجی زاهد» و «کوکل‌تاش» تحصیل کرده در سال ۱۹۰۸ آن را ختم می‌کند.
مدت ۲۷ سال زندگی در بخارا، عینی باز از ۲ مکتب دیگر گذشته‌است: یکی مکتب محنت و دیگری مکتب حیات. برای یافتن قوت لایموتش او از هیچ کار و زحمت دست نکشیده‌است. گاه فرّاش مدرسه، گاه آشپز، گاه جامه‌شوی و گاه مردی‌کار (کارگر کارهای مردانه و سخت) بود. در مکتب حیات، صدرالدین حیات جمعیت را آموخت. از طبقه و طایفهٔ گوناگون آدمان، مناسبت‌های صنفی مردم، جلادان امیر، زد و خوردهای دارا و ندار دانش زندگی می‌آموخت. از سال ۱۸۹۶ صدرالدین با تخلص ادبی «عینی» به نوشتن شعرهای مستقلانه سر کرده‌است. نظر عینی پس از مطالعه کردن اثر احمد دانش «نوادر الوقایع» نسبت به ساخت پوسیدهٔ امارت بخارا تماماً دیگر گردید و نسبت به این جمعیت فرسوده در دل او یک نفرت نهانی‌ای پیدا شد. از این رو در ابتدای عصر ۲۰ عینی ایجادیاتِ ایده‌های پیش‌قدمِ معارف‌پروران «احمد دانش» و «شمس‌الدین شاهین» را دوام داده، راه ادامهٔ خود را معین نمود. «تهذیب الصبیان» را محض به خاطر تربیهٔ نورسان در روحیهٔ معاصر، سال ۱۹۰۹ برای شاگردان مکتب‌های نو، آفرید. چنین کارهای خیر به امیر معقول نبود (برای امیر قابل پذیرش نبود). از این خاطر، عینی را به زندان می‌اندازد و او را ۷۵ چوب می‌زند.
پس از ۵۲ روز که در بیمارخانه معالجه می‌کند، صدرالدین به سمرقند کوچیده می‌آید. او چه در سمرقند و چه در تاشکند در کارهای کمیتهٔ روالیوتسیان اشتراک کرده ورقه، دعوت‌نامه و بیان‌نامه‌های جنگی می‌نویسد، ترکیبات و تشکیلات می‌برد. امیر بخارا از اینکه حاکمیت شوروی به عینی پشت و پناه شده‌است با تهمت علاقه داشتن با مبارزان ضد امارت برادر خُـردِ نویسنده (سراج‌الدین) را وحشیانه در زندان می‌کشد. مرثیهٔ جان‌گداز عینی به همین مناسبت نوشته شده‌است. حرص خون‌خواری امیر با این هم قناعت نکرده برادر کلانِ او محی‌الدین را نیر قتل می‌نماید. بعد این واقعه‌ها قلم عینی تیز و برّا شد و به او میسر گردید که در مقاله‌ها و رساله‌ها و اثرهای تاریخی و بدیعِ من‌بعدش نشان دهد که با خاک و زمین یکسان شدنِ ترتیب و نظام امیر تاریخاً کنونی است. همین‌طور با غلبهٔ انقلاب اکتبر نویسنده از نو جوان شد. استعداد شاعری و پوبلیستی، نثرنویسی و عالِـمیِ عینی به درجه‌ای ترقی کرد که او از ۱۵ جلد کلیاتش ۱۴ جلد آن را در نیمهٔ دوم عمرش در چهل سالگی‌اش ایجاد نموده است. در ساحهٔ علم به او درجهٔ دکتر فن‌های فیلولوژی (واژه‌شناسی) بخشیده شده. با عنوان آکادمیک فخری (افتخاری) آکادمیهٔ فن‌های pcc ازبکستان تقدیر کرده شده بود. عینی آکادمیکِ آکادمیهٔ تاجیکستان تعیین گردیده بود. او نخست‌پرزیدنت آکادمیهٔ فن‌های pcc تاجیکستان می‌باشد. صدرالدین عینی، زبان گفتار، زبان متون کهن و گویش‌های زنده مردم را چشمه زاینده توانگری و توانمندی زبان می دانست و به واقع، نوشته های خود او نیز از بسیاری جهات با ادبیات کلاسیک فارسی، پیوندی ژرف و ناگسستنی داشت.
آثار
برخی از آثار او:
ناحیه فنی
ناحیه فنی (به لاتین: Feni District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان چیتاگونگ واقع شده‌است.
کرم کوری رودخانه
کرم کوری رودخانه نام یک گونه از رده جداییان (سسرننتئا) است.
پش سفلی
پش سفلی، روستایی از توابع بخش دیلمان شهرستان سیاهکل در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیلمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
داربرگی
داربرگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پل‌دختر در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جلوگیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دهه ۱۲۴۰
دهه ۱۲۴۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایمریو ماسینان
ایمریو ماسینان (Imerio Massignan؛ زادهٔ January 2, 1937) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است. وی در مسابقات تور دو فرانس شرکت کرده است.
الیدامی، کهتا
الیدامی، کهتا (به لاتین: Alidamı, Kahta) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان واقع شده‌است.
پش علیا
'پش علیا'شاهنشین، روستایی از توابع بخش دیلمان شهرستان سیاهکل در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیلمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
محمد مایلی‌کهن
محمد مایلی‌کهن (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۳۳ ) بازیکن پیشین و مربی فوتبال اهل ایران است. او هم‌اکنون نائب‌رئیس دوم کانون مربیان فوتبال ایران است. وی ۱۴ سال عضو باشگاه فوتبال پرسپولیس و بازیکن تیم ملی فوتبال ایران از جمله در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ بود.
بورما اوچیربات
بورما اوچیربات یک کشتی‌گیر آزادکار اهل مغولستان است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۰۴ آتن و المپیک ۲۰۱۲ لندن و المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
محمد مایلی‌کهن
پرسپولیس
محمد مایلی کهن با ۱۴ سال بازی برای پرسپولیس، پس از علی پروین بیشترین سابقه بازی در این تیم را دارد. مایلی کهن از بهمن ۱۳۵۴ تا بهمن ۱۳۶۸ برای پرسپولیس به میدان رفت.
تیم ملی فوتبال داخل سالن
در مسابقات جهانی فوتسال ۱۹۹۲ در هنگ کنگ سرمربی تیم ملی فوتسال ایران بود که با این تیم به مقام چهارم مسابقات دست یافت.
سرمربی گری تیم ملی بزرگسالان
مایلی کهن دو مرتبه به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شد؛ بار اول در سال ۱۳۷۴ و بار دوم در سال ۱۳۸۸.
در پایان لیگ آزادگان در زمستان سال ۱۳۷۴ و در حالی که گمانه زنی‌ها در مورد انتخاب سرمربی تیم ملی حول اسامی ناصر حجازی، فیروز کریمی، محمود یاوری، و چند مربی سرشناس خارجی می‌گشت، مایلی کهن و دیگر دستیار تیم ملی جوانان، مجید جهانپور، به عنوان مربیان تیم ملی بزرگسالان اعلام شدند. برای مدتی مشخص نبود که آیا قرار است فرد دیگری به سرمربی به این جمع اضافه شود یا خیر. اما سرانجام مشخص شد مایلی کهن سرمربی تیم ملی و جهانپور و فریادشیران دستیاران وی خواهند بود و تیم را در مسابقات انتخابی جام ملتهای آسیای ۱۹۹۶ هدایت خواهند کرد. این مسئله به ویژه از این جهت مورد انتقاد مطبوعات واقع شد که مایلی کهن پیش از آن سابقه سرمربی گری در هیچ تیم باشگاهی یا ملی را نداشت.
تیم ایران با ۶ برد در مقابل تیم‌های عمان، سریلانکا، و نپال به مرحله نهایی مسابقات در امارات صعود کرد. در مرحله نهایی تیم ایران پس از شکست در مقابل عراق در بازی اول، در سایر مسابقات بازیهای خوب و هجومی ای از خود به نمایش گذاشت و توانست با دو پیروزی به یادماندنی در مقابل عربستان و کره جنوبی، شکست در مقابل عربستان در ضربات پنالتی، و پیروزی در مقابل کویت در ضربات پنالتی نهایتاً به مقام سوم مسابقات برسد.
پس از آن کارش در تیم ملی را با هدایت تیم در مسابقات انتخابی جام جهانی ۱۹۹۸ ادامه داد. تیم ایران در اواخر رقابت‌های گروهی دچار افت شدیدی شد و با شکست در مقابل عربستان و قطر رتبه اول گروه را از دست داد و راهی پلی آف شد. در پی شکست ۲–۰ از قطر در پایان مرحله گروهی، مایلی کهن از سرمربی گری تیم ملی برکنار شد تا والدیر ویرا سرمربی تیم ملی امید هدایت تیم بزرگسالان را در مسابقه پلی آف در مقابل ژاپن به عهده بگیرد. در طی سالهای ۱۹۹۵–۱۹۹۷، او هدایت تیم ملی را در ۴۰ بازی به عهده داشت که حاصل کار او ۲۵ برد، ۸ مساوی، ۷ باخت بود.
او در ۱۷ فرودین ماه سال ۱۳۸۸ در پی برکناری علی دایی از سرمربی‌گری تیم ملی ایران برای دومین بار به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب گردید. اما در پی اتفاقاتی که بعد از بازی استقلال - سایپا روی داد و بیانیهٔ توهین آمیزش وی در تاریخ ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ با صدور بیانیه‌ای دیگر از ادامه مربی‌گری تیم ملی فوتبال ایران استعفا کرد. او در این بیانیه با سخره گرفتن انتقاداتی که از وی شده وضعیت فوتبال ایران را با زبان کنایه زیر سؤال برد. فدراسیون فوتبال نیز بلافاصله با این استعفا موافقت نمود.
سرمربی گری تیم ملی امید
در فصل ۸۲–۸۳ لیگ برتر و زمانی که سرمربی تیم سایپا بود، به عنوان سرمربی تیم امید ایران منصوب شد تا تیم ایران را آماده حضور در مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۰۴ کند. او در این دوره برای مدتی به‌طور همزمان هدایت هر دو تیم سایپا و تیم ملی امید را برعهده داشت. پس از پیروزی در مقابل مالزی، تیم ایران در تهران در مقابل کره جنوبی و در چین مقابل تیم امید چین شکست خورد تا مایلی کهن از کار برکنار شود. تیم سایپا در این فصل در بین ۱۴ تیم لیگ برتر در رتبه سیزدهم قرار گرفت، اما از آنجا که قرار بود برای فصل بعد تعداد تیم‌ها به ۱۶ تیم افزایش پیدا کند سایپا در فصل بعد لیگ برتر هم شرکت کرد.
رده باشگاهی
شهرداری تبریز
او بهمراه این تیم به لیگ دسته دوم آزادگان سقوط کرد. هنوز در آن زمان لیگ برتر تشکیل نشده بود و بالاترین رده رقابت‌های باشگاهی مسابقات دسته اول جام آزادگان بود.
ملوان بندرانزلی
بعداز سقوط ملوان با سرمربی گری محمد احمدزاده به لیگ دسته یک مسئولین باشگاه به دنبال این مربی با تجربه رفتند تیم مایلی کهن از اولین هفته تا آخرین هفته فصل مدعی قهرمانی لیگ آزادگان بودند که متأسفانه دو هفته آخر رو با بدشانسی پشت سر گذاشته و به مقام سومی دست یافتند
پیکان
بهترین فصل را با مایلی کهن پشت سر گذاشتند
سایپا
هم‌زمان با مربی گری در سایپا هدایت تیم ملی هم به عهده داشت
فولاد خوزستان
در فصل ۸۶–۱۳۸۵ به عنوان سرمربی فولاد خوزستان منصوب شد. فولاد که فصل ۸۴–۱۳۸۳ را با قهرمانی لیگ برتر به پایان برده بود، در این فصل نتایج خوبی گرفت تا مایلی کهن در اواسط فصل بخاطر مشکلات با باشگاه استعفاء داده و نهایتاً فولاد به دسته یک سقوط کند.
گهر درود
محمد مایلی کهن در نیم فصل دوم فصل ۹۲–۱۳۹۱، به تیم گهر درود پیوست. تیم گهر در نیم فصل اول به دلیل استاندارد نبودن استادیومش از بازی در ورزشگاه خانگی محروم بود و قبل پیوستن مایلی کهن تنها ۸ امتیاز از ۱۲ بازی به دست آورده بود. در نیم فصل دوم به تیم گهر اجازه بازی در خانه داده شد، اما این تیم توانست نتایج مناسبی کسب نماید. تیم مایلی کهن طی ۲۲ بازی ۴۴ امتیاز کسب کرد
تحصیلات
مایلی کهن در سال ۱۳۵۶ مدرک لیسانس تربیت بدنی و در سال ۱۳۸۴ فوق لیسانس تربیت بدنی خود را دریافت کرد.
کارشناسی در شبکه من و تو
در حالی که استفاده از ماهواره در ایران ممنوع می‌باشد، مایلی کهن در برنامه‌ای تحت عنوان «آفساید» در شبکه ماهواره‌ای من و تو، به صورت تلفنی با این شبکه گفتگو کرده و به تحلیل مسائل روز فوتبال می‌پردازد.
انتشار عکس قدیمی
در اوج درگیری‌های کلامی بین محمد مایلی کهن و علی دایی، انتشار عکس قدیمی از محمد مایلی کهن که بر روی آن عبارت University of California نوشته شده بود، موجب شد تا علی دایی با اشاره به این عکس، وی را شخصی دو رو بخواند که مدام رنگ عوض می‌کند.
البته خود مایلی کهن در برنامه نود این عکس را مایه افتخار خود دانست.
ابراز علاقه به داریوش اقبالی
محمد مایلی کهن در برنامه نود خطوط قرمز صدا و سیما را شکسته و از داریوش به عنوان خواننده مورد علاقه خود نام می‌برد؛ این موضوع باعث کارت زرد صدا و سیما به برنامه نود شد؛ و همچنین مایلی کهن ممنوع‌التصویر شد.
زندان
در پی شکایت علی دایی از مایلی‌کهن، دادگاهی بدوی در ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، وی را به ۴ ماه حبس تعزیری و پرداخت ۱۰۰ هزار تومان جزای نقدی، محکوم کرد. همچنین بر اساس همین حکم، نادر فریادشیران هم حکم ۹۱ روز زندان تعلیقی و ۱۰۰ هزار تومان جریمه نقدی را گرفت. این رای در دادگاه تجدید نظر نیز تأیید شد. وی در در تاریخ ۲۰ آبان همان سال، برای اجرای حکم با دستبند به زندان اوین منتقل شد. بلافاصله بعد از انتقال مایلی کهن به زندان اوین، محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان به معاونت حقوقی این وزارتخانه دستور پیگیری آزادی محمد مایلی کهن را صادر کرد. با رضایت علی دایی، وی در ۲۴ آبان ۱۳۹۳ از زندان آزاد شد.
اشاره غیرمستقیم به اسرائیل
مایلی کهن در یک برنامه تصویری به میزبانی کریم باقری، فوتبالیست سابق ایران، که از اینترنت پخش می‌شود در سخنانی گفت اگر ایران سازمان ملل متحد را قبول دارد، باید تمام اعضایش را قبول داشته باشد و نمی‌تواند برای کشوری که جزو این سازمان است آرزوی نابودی کند. این بخش از صحبت‌های او در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شده‌است. با اینکه وی مشخص نکرده‌است منظورش به کدام کشورهاست اما استنباط می‌شود صحبت او به موضع ایران در قبال اسرائیل برمی‌گردد.
جغرافیای پاکستان
جغرافیای پاکستان آمیزه‌ای از دشت‌ها، بیابان‌ها، جنگل‌ها، تپه‌ها، و فلات‌هایی است که در گستره‌ای از کرانه‌های دریای عرب در اقیانوس هند در جنوب تا کوه‌های رشته‌کوه قره‌قروم در شمال جای گرفته‌اند.
پاکستان کشوری است در غرب آسیا. این کشور از شرق با هندوستان، از شمال غرب با افغانستان و از غرب با ایران هم‌مرز است. در شمال شرق پاکستان هم چین با این کشور مرز دارد. این کشور در دو سوی خود مرزهایی بسیار پرمناقشه دارد که برای نمونه مرز پاکستان با هند در کشمیر و همواره باعث تنش نظامی است و مرز پاکستان با افغانستان در ارتباط با خط دیورند پیچیدگی‌های فراوانی برای دو طرف به ارمغان آورده‌است.
در سمت غربی کشور گذرگاه خیبر و دره بولان به عنوان مسیرهای سنتی مهاجرت بین اوراسیای مرکزی و آسیای جنوبی نقش داشته‌اند.
با ۷۹۶٬۰۹۶ کیلومتر مربع، پاکستان ۳۶مین کشور در جهان از نظر مساحت است. درازای خط ساحلی این کشور ۱۰۴۶ کیلومتر است. بلندترین نقطه این کشور قله کی۲ و پست‌ترین محل آن کرانه‌های دریای عرب است. طولانی‌ترین روز پاکستان هم رود سند و بزرگ‌ترین دریاچه کشور دریاچه هیچی است.
آب و هوا
پاکستان چهار فصل دارد: زمستان خشک و خنک که از ماه دسامبر تا فوریه با درجه حرارت ملایم مشخص می‌شود. بهار گرم و خشک از مارس تا ماه مه. فصل بارانی تابستانی یا دوره باران‌های موسمی جنوب غربی، از ژوئن تا سپتامبر؛ و دوره عقب‌نشینی باران‌های موسمی در اکتبر و نوامبر. زمان شروع و مدت زمان این فصول با توجه به مکان متفاوت است.
آب و هوا در پایتخت کشور، اسلام‌آباد، از به‌طور متوسط ۵ درجه سانتی‌گراد در ژانویه تا میانگین روزانه ۴۰ درجه سانتی‌گراد در ژوئن تغییر می‌کند. نیمی از بارندگی سالانه این شهر در ماه‌های ژوئیه و اوت رخ می‌دهد که میانگین آن در هر دو ماه حدود ۳۰۰ میلی‌متر است. باقی‌مانده سال باران کمتری دارد و حدود ۱۰۰ میلی‌متر در ماه است. بارش تگرگ در اوایل بهار رایج است.
مناطق جغرافیایی
پاکستان به سه منطقه جغرافیایی اصلی تقسیم می‌شود: ارتفاعات شمالی؛ دشت رودخانه ایندوس، با دو بخش اصلی که کمابیش متناظرند با ایالت‌های پنجاب و سند؛ و فلات بلوچستان. برخی از جغرافیدان‌ها مناطق اصلی دیگری را هم تعریف می‌کنند. برای نمونه، رشته‌کوه‌های در امتداد مرز غربی با افغانستان گاهی اوقات جدا از فلات بلوچستان در نظر گرفته می‌شوند؛ و در مرز شرقی با هند، در جنوب رودخانه سوتلج، بیابان تار ممکن است جدا از دشت ایندوس در نظر گرفته شود.
بلندی‌های شمال
ارتفاعات شمالی شامل بخش‌هایی از هندوکش، کوهستان قره‌قوم و هیمالیا است. این منطقه شامل قله‌های مشهوری مانند کی۲ (کوه گودوین آستین، به بلندای ۸٬۶۱۱ متر، دومین قله بلند جهان) است. بیش از نیمی از قله‌های این منطقه از ۴۵۰۰ متر بلندترند و بیش از پنجاه قله به بالاتر از ۶۵۰۰ متر می‌رسند. سفر در این سرزمین دشوار و خطرناک است، اگرچه دولت در تلاش است مناطق خاصی از آن را به مناطق گردشگری و پیاده‌روی تبدیل کند. به دلیل ناهمواری زیاد منطقه و شداید آب‌وهوایی، ارتفاعات شمالی و بخش شرقی هیمالیا موانع بزرگی بر سر ورود به پاکستان در طول تاریخ بوده‌اند.
در جنوبِ ارتفاعات شمالی و غرب جلگه رودخانه سِند چند رشته‌کوه وجود دارد: رشته‌کوه سفیدکوه در امتداد مرز افغانستان؛ کوه‌های سلیمان؛ و کوهستان کرتار که مرز غربی ایالت سند را تعریف می‌کند و تقریباً به ساحل جنوبی می‌رسد. مناطق جنوبی‌تر به مراتب خشک‌تر از نواحی شمال غرب هستند و به زنجیره‌کوه‌هایی تقسیم می‌شوند که عموماً در ایالت بلوچستان به سمت جنوب غرب امتداد یافته‌اند. دره‌های شمالی‌جنوبی موجود در بلوچستان و سند، مهاجرت مردم در امتداد ساحل مکران در شرق دریای عرب به سمت دشت‌ها را محدود کرده‌است.
چندین تنگه بزرگ، زنجیرهٔ کوه‌ها را در امتداد مرز با افغانستان قطع می‌کنند. ازجمله آن‌هاست تنگه خوجک، در حدود هشتاد کیلومتری شمال غربی کویته در بلوچستان؛ تنگه خیبر در چهل کیلومتری غرب پیشاور و منتهی به کابل؛ و گذرگاه بروغل در منتهی‌الیه شمال که دسترسی به دالان واخان را فراهم می‌کند.
کمتر از یک پنجم از زمین‌های پاکستان قابلیت کشاورزی فعالانه را دارد. تقریباً تمام اراضی زراعی به‌طور فعال کشت می‌شود، اما بازده و برداشت آن‌ها مطابق استانداردهای جهانی کم است. کشت و زرع در کوه‌های شمال، بیابان‌های جنوب و فلات‌های غرب کشور کم و پراکنده‌است، اما حوضه رودخانه ایندوس در پنجاب و منطقه شمال سند دارای خاک حاصلخیز است که پاکستان را قادر می‌سازد تا جمعیت خود را، در شرایط عادی آب و هوایی، تغذیه کند.
جلگه سند
نام رود سِند شکلی از سندهو سانسکریت و به معنی اقیانوس است. نام‌های هند و هندو هم از همین کلمه آمده‌اند. سرچشمه سند، یکی از رودخانه‌های بزرگ جهان، در جنوب غرب تبت، در حدود ۱۶۰ کیلومتری غرب سرچشمه رودخانه سُتلِج، است. ستلج نخست از پنجاب هندوستان می‌گذرد و در پنجاب پاکستان به سند می‌پیوندد.
حوضه آبریز سند تقریباً ۱ میلیون کیلومتر مربع تخمین زده می‌شود، و همه رودخانه‌های اصلی پاکستان - جهلم، چناب، رود کابل - به آن می‌ریزند. حوضه رودخانه سند یک جلگه آبرفتی بزرگ و حاصلخیز است که توسط رسوبات سند شکل گرفته‌است. تمدن‌های کشاورزی دست‌کم از ۵٬۰۰۰ سال پیش که در این منطقه ساکن شده‌اند.
بلوچستان
کوه‌های سلیمان بر گوشه شمال شرقی بلوچستان تسلط دارند و تنگه بولان یک مسیر طبیعی به افغانستان به سمت قندهار تشکیل داده است. بخش اعظم منطقه واقع در جنوب کویته محدوده زمین‌های کویری کم‌جمعیت و روستاهای پراکنده است که عمدتاً در نزدیکی رودخانه‌ها و جویبارها جای دارند. بزرگترین بیابان بلوچستان پاکستان کویر خاران است که بیشتر پهنه شهرستان خاران را پوشانده است.
کانی‌ها
محدوده نمک‌خیز فلات پوتهوار دارای ذخایر زیادی از نمک سنگ است. پاکستان دارای منابع معدنی فراوانی است، از جمله ذخایر نسبتاً قابل توجهی از سنگ گچ، سنگ آهک، کرومیت، سنگ آهن، سنگ نمک، نقره، طلا، سنگ‌های قیمتی، گوهرسنگ، سنگ مرمر، کاشی، مس، گوگرد، خاک نسوز و ماسه سیلیس.
چندین گونه از سنگ‌های قیمتی برای استفاده محلی و صادرات استخراج و جلا داده می‌شوند. منطقه اصلی این عملیات خیبر-پختونخوا و اخیراً گیلگیت-بالتستان است. این سنگ‌ها شامل اکتینولیت، گروسولار، رودینگیت، عقیق، وزوویانیت، روتیل، گوشنیت، سنگ قولنج، یاقوت، آمازونیت، اسپودومن، سرپانتین، آزوریت، کیانیت، اسپسارتیت، گوشنیت، مارگانیت، لعل، زمرد، سنگ ماه، توپاز، اپیدت، پارگاسیت، تورمالین، نارسنگ، زبرجد، فیروزه، گروسولار، کوارتز و وزوویانیت است. درآمد صادرات حاصل از این سنگ‌های قیمتی بیش از ۲۰۰ میلیون دلار است.
گوشت خفاش
گوشت خفاش، منبع غذایی انسانی در کرانه اقیانوس آرام و جنوب شرق آسیا محسوب می‌شود. گوشت خفاش در مقادیر مختلفی در سیشل، اندونزی، ویتنام، گوام، چین و برخی دیگر از کشورها و فرهنگ‌های حاشیه آسیا و اقیانوس آرام مصرف می‌شود. در گوام، گوشت خفاش میوه‌خوار ماریانا، غذایی لذیذ محسوب می‌شود و گونه ای از خفاش بنام روباه پرنده به دلیل شکار در آن منطقه در معرض خطر انقراض قرار گرفته‌است. خفاش علاوه بر اینکه به عنوان منبع غذایی انسان‌ها شکار می‌شود، برای استفاده از پوست آنها نیز شکار می‌شوند. تکنیک‌های شکار خفاش شامل استفاده کردن از تور و با اسلحه است.
در گذشته در مناطقی از اروپا و خاورمیانه، گوشت خفاش به میزان کمتری مورد تغذیه قرار می‌گرفت. گوشت خفاش همچنان در بخش‌هایی از آفریقا نیز خورده می‌شوند.
در کتاب (1999) The Oxan Companion to Food چنین نگاشته شده‌است که بو و طعم گوشت خفاش میوه‌خوار ماریانا مانند گوشت مرغ است و اینکه آنها «حیوانات تمیز و منحصر به فردی هستند که روی میوه زندگی می‌کنند». گوشت خفاش در چند حالت تهیه می‌شود، مانند کباب کردن، کباب پز کردن، سرخ کردن، پختن در خورش یا مخلوط کردن با سیب زمینی. در روش سرخ کردن، کل خفاش ممکن است پخته و مصرف شود. گوشت خفاش چربی کم و پروتئین بالایی دارد.
تاریخچه
در سفر لاویان تورات (۱۱. ۱۳–۱۹)، یهودیان از خوردن گوشت خفاش منع شده‌اند.
گوشت خفاش در دوران باستان نیز مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. نویسنده کلاسیک، استرابون در کتاب جغرافیای خویش، از تعداد بسیار زیادی خفاش که توسط مردم شهر بورسیپا در عراق امروزی، شکار شده و به شکل سالاد مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است، یاد کرده‌است. در قرن ۱۶ میلادی، طبیعت‌شناس ایتالیایی، اولیس آلدرواندی، در کتاب خود با نام Ornitologia به گوشت خفاش اشاره کرده و آن را گوشت سفید، قابل خوردن و دارای طعمی لذیذ دانسته‌است.
اروپا
مصرف گوشت خفاش در اروپا به ندرت اتفاق می‌افتد، نه تنها به دلیل کمبود خفاش، بلکه به دلیل اندازه خفاش‌های اروپایی، که بسیار کوچک هستند.
اشاره شده‌است که در گذشته در سنت دهقانان کاستوززا (در استان ویچنزا، ایتالیا) تغذیه خفاش وجود داشته‌است. خفاشهای مذکور از نوع خفاش نعل‌بینی بوده‌اند، که اشاره شده‌است که طعم لذیذی داشته و قابل خوردن هستند. پس از جنگ جهانی دوم، خفاش‌های غارهای کاستوززا به دلیل شکار بی رحمانه ای که بومیان از آنها می‌کردند، تقریباً منقرض شدند. بومیان برای جذب و شکار آنها از انگورهای خوش طعم و بو استفاده می‌کردند. گزارش شده‌است که در سال ۱۹۵۹ «در نقاطی [از ایتالیا]، به عنوان مثال در مناطق لیگوریا و ونتو، خفاش‌ها به عنوان غذا استفاده می‌شدند.» بر اساس قانون شماره ۱۵۷/۱۹۹۲ ایتالیا خفاشها جزء «گونه‌های محافظت شده مخصوص» محسوب می‌شوند و مجازات کشتن، اسارت یا شکار آنها از دو تا هشت ماه زندان یا جریمه از ۷۷۴ تا ۲۰۶۵ یورو مجازات می‌باشد.
آسیا
مردم اندونزیایی Minahasa که در قسمت شمالی جزیره سولاوسی زندگی می‌کنند، در فرهنگ غذایی خود بشقابی بنام paniki دارند که با گوشت سرخ شده خفاش میوه خوار تهیه شده و همراه با چاشنی سرو می‌شود. انواع مختلف ادویه جات، ترشی جات، گیاهان و شیر نارگیل از جمله مواد تشکیل دهنده این ظرف هستند. paniki می‌تواند، ماده اولیه برای تهیه یک سوپ باشد. گاهی اوقات گوشت خفاش، همراه با چاشنی فلفل فراوان سرو می‌شود. در این حالت طبق گفته برخی منابع، طعم گوشت خفاش مانند گوشت گاو خواهد شد.
در ویتنام، گوشت خفاش گاهی اوقات به حریرهٔ برنج اضافه می‌شود، در حالی که در لائوس و کامبوج سرهای خفاش روی سیخ سرخ شده و در بعضی مناطق یک میان‌وعده محبوب محسوب می‌شود. در برخی از این کشورها، خفاشهای کوچک همراه با سبزیجات روی حرارت کم تفت داده می‌شوند. دستورالعملهایی نیز برای گوشت خفاش آبپز شده و قطعه قطعه شده وجود دارد، که به عنوان یک مادهٔ انرژی زا مورد استفاده قرار می‌گیرد. در فیلیپین، مصرف گونه‌های خفاش Dobsonia chapmani گسترده بسیار گسترده‌است و به دلیل شکار شدید این گونه اکنون در معرض خطر قرار دارد.
در چین، گوشت خفاش بعنوان یک غذای اگزوتیک، در فرهنگ غذایی یِوِی (تغذیه حیوانات وحشی) وجود دارد. در تایوان، از برخی مغازه‌ها می‌توان خفاشهای سرخ شده را خریداری کرد. در آشپزی سیچوآن نیز، از تخمهای خفاش برای تهیه نوعی سوپ استفاده می‌شود.
اقیانوسیه
در قاره اقیانوسیه، در کشورهای پالائو و وانواتو، مصرف گوشت خفاش رایج است. در پالائو، خفاش‌های محلی با شیر نارگیل، زنجبیل و ادویه‌های مختلفی پخته می‌شوند و در رستوران‌های محلی سرو می‌شوند و در مغازه‌ها فروخته می‌شوند. در دوره حکومت ژاپن در پالائو (۱۹۴۴–۱۹۴۴)، ظروف خفاش یک غذای معمول در ناهارخانه‌های دبیرستانها بود. فرهنگ غذایی وانواتو نیز به خاطر گوشت خفاش معروف است. در جزایر این کشور و همچنین در میان بومیان فیلیپینی قوم Agta (Aeta) در گذشته، عمدتاً از کمان برای شکار خفاشها استفاده می‌شده‌است. در کالدونیای جدید، شکار خفاش برای نمایش یا بعنوان یک فعالیت توریستی برای گردشگران انجام می‌شود. در پاپوآ گینه نو، مصرف گوشت خفاش در میان کارانها رایج است. به گفته برخی منابع، گوشت خفاش‌های محلی این کشور، شبیه مرغ است و سوپ خفاش با ادویه‌هایی که توسط آن پخته می‌شود نسبت به نوع اندونزی این سوپ مغذی تر است. برخی از قبایل بومی ساکن استرالیا نیز خفاش‌ها را می‌خورند و آنها را با بومرنگ شکار می‌کنند.
آفریقا
در غرب آفریقا، مصرف گوشت خفاش در کشورهای گینه و سیرالئون گزارش شده‌است، اما مصرف آن بیش از همه در بورکینافاسو رایج است. ساکنان کشور آنها را با اسلحه شکار می‌کنند و به‌صورت سرخ شده مصرف می‌کنند. در جزایر سیشل در اقیانوس هند نیز، گوشت خفاش با ادویه کاری تهیه می‌شود و یکی از غذاهای اصلی غذاهای ملی کرئول به‌شمار می‌رود.
خطرات بیماری و انتقال سموم
مصرف گوشت خفاش به عنوان مواد غذایی در غرب آفریقا به دلیل خطرات بیماری زئونوز دارای ریسک است. خفاشها یک منبع اصلی ویروس ابولا و ماربورگ محسوب می‌شوند و نیش زدن انسان توسط خفاش می‌تواند باعث انتقال ویروسهای یاد شده به انسان باشد.
ارتباط با ویروس کووید ۱۹
در آغاز سال ۲۰۲۰ موج گونه جدیدی از کروناویروس تحت عنوان کووید ۱۹ در چین آغاز شد و در شیوعی سریع، ایران، ایتالیا و تمام کشورهای جهان را درگیر کرد. در بسیاری از رسانه‌های دنیا، سوپ خفاش به عنوان یکی از منابع احتمالی انتقال این ویروس به انسان مطرح شده‌است.
گتسبی بزرگ (فیلم ۲۰۱۳)
گَتسبی بزرگ (The Great Gatsby) فیلمی در ژانر درام عاشقانهٔ تاریخی است که بر اساس رمان به همین نام چاپ ۱۹۲۵ اثر اف. اسکات فیتزجرالد ساخته شده‌است. نویسندگی و کارگردانی فیلم بر عهدهٔ باز لورمن بوده و در آن لئوناردو دی‌کاپریو، توبی مگوایر، کری مولیگان، جوئل اجرتون، آیلا فیشر، جیسون کلارک و الیزابت دبیکی به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم زندگی و زمانه میلیونر، جی گتسبی (دی‌کاپریو)، و همسایه‌اش نیک کاراوی (مگوایر) را دنبال می‌کند که ملاقات او با گتسبی در اوج شکوفایی دهه بیست در لانگ آیلند نیویورک را بازگو می‌کند. مراحل فیلم‌برداری از سپتامبر تا دسامبر ۲۰۱۱ در استرالیا با بودجهٔ ۱۰۵ میلیون دلاری به طول انجامید.
نظر منتقدان نسبت به گَتسبی بزرگ ضد و نقیض بود؛ این فیلم بابت سبک بصری، کارگردانی، فیلم‌نامه، اجراها و موسیقی، هم مورد تحسین و هم مورد انتقاد قرار گرفت. تماشاگران بازخورد مثبت‌تری داشتند، و نوهٔ فیتزجرالد فیلم را تحسین کرد و گفت: «اسکات افتخار کرده بود». تا سال ۲۰۱۷، این پرفروش‌ترین فیلم لورمن است که بیش از ۳۵۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته‌است. این فیلم در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار هر دو نامزدی‌اش در رشتهٔ طراحی صحنه و بهترین طراحی لباس را برنده شد.
داستان
در دسامبر ۱۹۲۹، «نیک کاراوی»، کهنه سرباز جنگ جهانی اول که تحت معالجه در یک بیمارستان روانی است؛ برای دکترش از «جی گَتسبی»، امیدوارترین مردی که تا به حال در زندگی ملاقات کرده‌است، می‌گوید. دکتر به نیک پیشنهاد می‌کند، افکارش را که اکنون بیانش برای او سخت شده‌است؛ را بنویسد و با مرور خاطرات آرامش بگیرد. نیک شروع به نوشتن خاطراتش می‌کند.
در تابستان ۱۹۲۲، نیک برای کار در وال استریت از شیکاگو به نیویورک نقل مکان می‌کند. او یک خانه کوچک در ۳۰ کیلومتری نیویورک یعنی در لانگ آیلند و در محله «اِگ غربی»، در کنار عمارت گتسبی که یک تاجر موفق و البته مرموز که اغلب مهمانی‌های عجیب و غریب برگزار می‌کند؛ اجاره می‌کند.
نیک با دختر عموی زیبا و جوانش «دیزی» و شوهر ثروتمندش «تام بیوکنن» (دوست نیک از زمان دانشکده در شیگاگو) در عمارتشان در «اِگ شرقی» شام می‌خورند.
در میانه شام و در تماس تلفنی، نیک توسط دختری به‌نام «جُردن بیکر» (دوست دیزی) متوجه می‌شود، که تام معشوقه‌ای دارد؛ و به همسرش دیزی وفادار نیست. دیزی نیز شدیداً به این موضوع مشکوک شده‌است. وقتی نیک به خانه برمی‌گردد، گتسبی را می‌بیند؛ که در کنار ساحل بندر ایستاده و به نور سبزی که از «اِگ شرقی» (خانه دیزی) می‌آید؛ خیره شده‌است.
فردای آن‌روز تام که به‌ظاهر نیک را برای شام به نیویورک دعوت کرده‌است؛ در نیمه راه و در «دره خاکستر» (محل تخلیه زباله صنعتی) بین اِگ شرقی و نیویورک از قطار پیاده می‌شود؛ و نیک را نزد معشوقه‌اش «مِرِتِل» در گاراژی که متعلق به شوهرش «جورج ویلسون» است؛ می‌برد. تام با دادن پول از میرتل می‌خواهد، به همراه خواهرش «کاترین» و با قطار بعدی به خانهٔ مشترکشان در نیویورک برود. در آنجا دوستان به همراه هم مست می‌کنند؛ و به معاشقه و سکس می‌پردازند.
یک روز نیک دعوت‌نامه‌ای رسمی و منحصربه‌فرد، برای شرکت در مهمانی از گتسبی دریافت می‌کند. در آنجا نیک توسط جُردن با گتسبی (با تکه‌کلام خاص “جناب”) آشنا می‌شوند. گتسبی نیک را برای ناهار به منهتن می‌برد؛ و در راه به نیک (به دروغ) می‌گوید، که او فارغ‌التحصیل آکسفورد از خانواده ای ثروتمند از میانه‌غرب است. آن‌ها به یک کافه زیرزمینی می‌روند؛ و گتسبی نیک را به شریک تجاری‌اش «مایر وولفشایم» معرفی می‌کند.
جُردن برای نیک فاش می‌کند؛ که گتسبی کاپیتان ارتش ایالات متحده، در سال ۱۹۱۷ بوده‌است؛ و قبل از ورود آمریکا به جنگ جهانی اول و ناپدید شدنش، با دیزی رابطه عاشقانه داشته‌است، و هنوز هم عاشق اوست؛ و در واقع دیزی روز فردای عروسی با تام و طی نامه‌ای از زنده‌بودن گتسبی مطلع می‌شود. از آن زمان گتسبی، به امید حضور ودیدن دیزی، مهمانی می‌دهد. گتسبی از طریق جُردن از نیک می‌خواهد؛ که دیزی را در منزلش به چای دعوت کند.
پس از تأیید روز ملاقات، گتسبی خانه نیک را گل‌آرایی و باغچه منزل او را تزئین و هرس می‌کند؛ و بالاخره بعد از ۵ سال، گتسبی و دیزی رابطه عاشقانه خود را مجدداً آغاز می‌کنند. آن‌ها لحظات خوشی را همراه با بازید از عمارت گتسبی، شنا و رقص تجربه می‌کنند. در ادامه گتسبی از دیزی و همسرش تام، برای شرکت در یک مهمانی با شکوه دعوت می‌کند؛ و با سرگرم‌کردن تام، با دیزی در باغ به عشق‌بازی می‌پردازد.
گتسبی در ذهنش رؤیایی را می‌پروراند، که در آن دیزی به تام می‌گوید، که او را هیچ وقت دوست نداشته‌است؛ و بعد آن با دیزی ازدواج کرده و باهم به شهر زادگاهش برمی‌گردند. در ادامه با رفت و آمد مخفیانه دیزی به خانه گتسبی، قطع مهمانی‌ها و اخراج مستخدمان روابط جنسی آنها روز به روز بیشتر می‌شود.
در نهایت دیزی برای اعلام تصمیمش، نیک، جُردن و گتسبی را به خانه خود دعوت می‌کند. دیزی شهامت اعلام تصمیم خود را پیدا نمی‌کند؛ و در حالی که استرس تمام وجودش را فراگرفته و ناخواسته از زیبایی گتسبی در حضور تام، تعریف می‌کند؛ از تام می‌خواهد، که همگی به هتل پلازا در نیویورک بروند.
در پلازا، تام که دیگر از رابطه بین آن‌ها مطمئن شده‌است؛ با گتسبی به مشاجره می‌پردازد. گتسبی به تام می‌گوید، که دیزی هیچ‌وقت او را دوست نداشته‌است؛ و همواره عاشق او بوده‌است. تام از روابط عاشقانه و دوطرفه به دیزی یادآوری می‌کند؛ و هنگامی که گتسبی از دیزی می‌خواهد که واقعیت را به تام بگوید؛ دیزی درکمال تعجب و در حالی‌که اشک می‌ریزد، او را تأیید نمی‌کند؛ و می‌گوید قبلاً تام را دوست داشته‌است. در این لحظه تام، از تجارت مخفی و قاچاق الکل و مشروب گتسبی و مایر وولفشایم، پرده برمی‌دارد؛ و فاش می‌کند، مهمانی‌های گتسبی در حقیقت پوششی برای اعمال مجرمانه، رشوه‌دادن، فاسدکردن مدیران دولتی و به زیر سلطه درآوردن افسران پلیس بوده‌است.
در این لحظه گتسبی به تام حمله می‌کند؛ اما نهایتاً خود را کنترل کرده و از همه عذرخواهی می‌کند. اما دیزی که به واقعیت گتسبی پی‌برده‌است؛ از تام که خود را برنده مناظره می‌بیند، می‌خواهد که به خانه برگردند. در حین رانندگی برای برگشت، و پس از دعوای مِرِتِل و جورج بر سر داستان خیانت او، مِرِتِل پس از اشتباه گرفتن ماشین تام، به خیابان می‌دود و با ماشین گتسبی به‌طور مرگباری برخورد می‌کند. با اطلاع از مرگ مِرِتِل، تام که بعد از گتسبی حرکت کرده‌است؛ سرمی‌رسد و برای جورج فاش می‌کند، که ماشین متعلق به گتسبی است؛ و به دروغ جورج را مشکوک می‌کند، که گتسبی معشوق مِرِتِل است؛ و تقاص جنایتش را باید بپردازد.
نیک در صحبت با گتسبی متوجه می‌شود برعکس تصورات، دیزی راننده ماشین بوده‌است. نیک می‌شنود که دیزی وعده تام را برای رسیدگی به همه چیز می‌پذیرد؛ اما هیچ چیز به گتسبی نمی‌گوید. روز بعد، گتسبی در حالی که در استخر خود شنا می‌کند؛ و منتظر تماس دیزی است. تلفن زنگ می‌خورد و خدمتکار جواب می‌دهد. گتسبی با این باور که تماس گیرنده دیزی است، بیرون می‌آید؛ و توسط جورج مورد اصابت گلوله قرار گرفته، کشته می‌شود؛ هم‌زمان جورج نیز خودکشی می‌کند.
نیک که کسی بود که زنگ می‌زد، صدای تیراندازی را می‌شنود و تنها کسی است، که غیر از خبرنگاران در مراسم تشییع جنازه گتسبی شرکت می‌کند، زیرا دیزی، تام و دخترشان در حال ترک نیویورک هستند. رسانه‌ها به دروغ گتسبی را به عنوان معشوق و قاتل مِرِتِل معرفی می‌کنند؛ و این نیک را خشمگین می‌کند. نیک که هم از شهر و هم از ساکنان آن منزجر است، پس از آخرین قدم زدن در عمارت متروک گتسبی و تفکر در مورد توانایی گتسبی برای امیدواری، آنجا را ترک می‌کند. در آسایشگاه، نیک تایپ خاطرات خود را به پایان می‌رساند و نام آن را گتسبی بزرگ می‌گذارد.
توسعه
قبل از این فیلم، یک اپرا و چندین اقتباس دراماتیک دیگر از رمان تحسین شده اف. اسکات فیتزجرالد با همین نام وجود داشت. در دسامبر ۲۰۰۸، ورایتی گزارش داد که این اقتباس سینمایی قرار است با کارگردانی باز لورمن ساخته شود. باز لورمن اظهار داشت؛ که به دلیل مضمون منتقدانه فیلم‌نامه، از شیوه زندگی اغلب غیرمسئولانه افراد ثروتمند، برنامه‌ریزی کرده‌است، که فیلم به روزتر باشد. برای تعهد به پروژه، در سپتامبر ۲۰۱۰ باز لورمن با خانواده اش از استرالیا به چلسی در منهتن پایین نقل مکان کرد؛ جایی که او قصد داشت فیلم گتسبی بزرگ را فیلمبرداری کند. زمانی که باز لورمن در نمایشگاه لوازم الکترونیکی مصرفی در ژانویه ۲۰۱۱ حضور داشت؛ به هالیوود ریپورتر گفت: که در حال کار بر روی کارگاه آموزشی سه بعدی گتسبی بزرگ بوده‌است ؛ اگرچه هنوز تصمیم نگرفته‌است، که در این فرمت فیلمبرداری کند یا خیر! در اواخر ژانویه ۲۰۱۱ باز لورمن قبل از تصمیم به ماندن، در مورد ادامه پروژه تردید داشت. در سال ۲۰۱۰، گزارش شد که فیلم توسط سونی پیکچرز راه‌اندازی می‌شود. اما در سال ۲۰۱۱، برادران وارنر در آستانه کسب قراردادی برای تأمین مالی و توزیع جهانی گتسبی بزرگ قرار گرفتند.
انتخاب بازیگران
باز لورمن گفت که نتایج حاصل از روند کارگاهی فیلم، برای تست بازیگری برای نقش‌هایی در گتسبی بزرگ، برای او «بسیار دلگرم کننده» بوده‌است. لئوناردو دی‌کاپریو ابتدا برای نقش اصلی جی گتسبی انتخاب شد. این دومین بار است که لورمن و دی‌کاپریو با هم کار می‌کنند. دی‌کاپریو در فیلم رومئو + ژولیت (۱۹۹۶) به کارگردانی لورمن هم به ایفای نقش پرداخت. توبی مگوایر برای بازی در نقش نیک کاراوی انتخاب شد. همچنین این دومین بار است که توبی مگوایر و لئوناردو دی‌کاپریو از زمان فیلم زندگی این پسر(۱۹۹۳) با هم کار می‌کنند. گزارش‌ها در اکتبر ۲۰۱۰ حاکی از انتخاب آماندا سایفرید به عنوان نقش اصلی دیزی بودند. ماه بعد ددلاین هالیوود گزارش داد، که لورمن بازیگران زن متعددی از جمله آماندا سایفرید، کیرا نایتلی، جسیکا آلبا، ربکا هال، بلیک لایولی، ابی کورنیش، میشل ویلیامز و اسکارلت جوهانسون و همچنین ناتالی پورتمن را برای نقش دیزی تست کرده‌است. بلافاصله پس از آن، با تعهد به کامرون کرو، فیلم ما باغ وحش خریدیم (۲۰۱۱)، اسکارلت جوهانسون از قبول نقش کنار کشید.
در ۱۵ نوامبر، لورمن اعلام کرد که کری مولیگان پس از خواندن نقش دیزی، در ۲ نوامبر و در نیویورک انتخاب شده‌است. او این نقش را مدت کوتاهی پس از اینکه لورمن فیلم‌های استماع خود را به مدیران سونی پیکچرز اینترتینمنت، ایمی پاسکال و داگ بلگراد به او نشان داد؛ قبول کرد؛ و تحت تأثیر شخصیت دیزی قرار گرفتند. کری مولیگان پس از اطلاع از انتخاب نهایی‌اش به عنوان بازیگر از طریق تماس تلفنی [لورمن، در حالی‌که او روی فرش قرمز مراسمی در نیویورک حضور داشت، مطلع شد؛ و گریه کرد.
لورمن گفت: «من این افتخار را داشتم که با برخی از بااستعدادترین بازیگران زن جهان، این شخصیت را کشف کنم، که هر کدام تفسیر خاص خود را داشتند، که همه آنها هیجان‌انگیز بود. کری مولیگان انتخابم برای شخصیتی خاص و برای تولیدی خاص به‌نام "گتسبی بزرگ" بود. خوشحالم که ساعتی پیش تلفن را برای بازیگر جوان بریتانیایی نامزد جایزه اسکار، کری مولیگان بردارم و به او بگویم: «سلام، دیزی.»
لورمن در آوریل ۲۰۱۱ با بن افلک در حال مذاکره در مورد ایفای نقش تام بیوکَنِن بود؛ اما به دلیل درگیری برنامه‌ریزی با آرگو موفق به قبول آن نشد. بردلی کوپر قبلاً برای این قسمت لابی کرده بود و لوک ایوانز یکی از رقبای اصلی بود. در ماه می، نهایتاً جوئل اجرتون برای شخصیت تام تأیید شد. آیلا فیشر برای بازی در نقش مِرِتِل انتخاب شد. الیزابت دبیکی، بازیگر استرالیایی، در نقش جُردن بیکر انتخاب شد.
در حین انتخاب نقش مکمل جُردن، لورمن گفت که این شخصیت نیز باید به اندازه دیزی، برای تولید در زمان تاریخی فیلم، به‌طور کامل بررسی شود. در ژوئن ۲۰۱۱، جیسون کلارک به عنوان جورج ویلسون انتخاب شد. بازیگر هندی آمیتاب باچان در نقش مایر وولفشایم ظاهر می‌شود. این اولین نقش او در هالیوود بود.
فیلم‌نامه
برین ال. هیلمن به پنج تغییر کلیدی که در طرح فیلم‌نامه اقتباسی از رمان اف. اسکات فیتزجرالد ایجاد شده‌است؛ اشاره کرد:
فیلم‌برداری
گتسبی بزرگ قرار بود از ژوئن ۲۰۱۱ در شهر نیویورک فیلمبرداری شود؛ جایی که رمان در آن جای می‌گرفت. لورمن در عوض تصمیم گرفت که فیلم‌برداری اصلی را در سیدنی بگیرد. فیلمبرداری در ۵ سپتامبر ۲۰۱۱ در فاکس استودیوز استرالیا آغاز شد و در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۱ با نماهای اضافی در ژانویه ۲۰۱۲ به پایان رسید. فیلم با دوربین‌های دیجیتال رِداِپیک و لنزهای اولترا پرایم زایس فیلمبرداری شد. «دره خاکستر»، زمین متروک واقع بین وست اگ و نیویورک در بالمین (نیو ساوت ولز) و «مدرسه دینی سنت پاتریک» در منلی، نیو ساوت ولز - معروف به مدرسه کلاسیک سنت پاتریک - که به عنوان «عمارت گتسبی» دو برابر شده‌است، فیلمبرداری شد. «خانه‌نیک» در سنتنیال پارک، آریزونا قرار داشت ؛ و «خانه دیزی» گوان‌برا که یک عمارت تاریخی، مدرسه پادشاه پاراماتا بود.
مجموعه‌ها
در ایجاد مناظر پس‌زمینه برای دنیایی که در فیلم به تصویر کشیده شده‌است، کاترین مارتین اظهار داشت: که تیم زیر نظر او، مجموعه‌های داخلی عمارت جی گتسبی را با طلاکاری مجلل‌شده، به سبکی که سلیقه تاریخی را با «هنر دکو» (سبکی از هنرهای تجسمی، معماری و طراحی است) ترکیب می‌کند؛ طراحی کرده‌اند. برج‌های بیکن که مدت‌ها ویران شده بودند؛ توسط محققان تصور شد که تا حدی الهام‌بخش املاک جی گتسبی در رمان اف. اسکات فیتزجرالد بوده‌است؛ و به عنوان الهام‌بخش اصلی خانه گتسبی در فیلم استفاده شد. فیلمبرداری نمای بیرونی عمارت جی گتسبی، ساختمان کالج بین‌المللی مدیریت، سیدنی بود. ویژگی‌هایی که عمارت‌های لانگ آیلند را تداعی می‌کنند؛ و در مراحل پس از تولید اضافه شدند.
الهام بخش نسخه سینمایی املاک بیوکَنِن از باغ‌های قدیمی وستبری بود. نمای بیرونی عمارت بر روی یک صحنه استودیویی ساخته شده بود و پیشرفت‌های دیجیتالی اضافه شد. مجموعه‌های داخلی عمارت بوکانان از سبک «هالیوود رگِنسی» الهام گرفته شده‌است.
(هالیوود رگِنسی: یک سبک طراحی است؛ که هم طراحی داخلی و هم معماری مناظر را توصیف می‌کند؛ که با استفاده جسورانه از رنگ و تضاد اغلب با مترلیال‌های فلزی و شیشه ای، به منظور نشان دادن مجللی و راحتی مشخص می‌شود.)
خانه نیک کاراوی برخلاف عظمت عمارت گتسبی همسایه، به عنوان یک کلبه نقلی در نظر گرفته شد. اشیاء انتخاب‌شده صحنه، به اصل چیزی که طراحان لانگ آیلند کلاسیک می‌دیدند، پایبند بودند. این معماری هنرها و صنایع دستی آمریکایی را با اثاثیه‌هایی از نوع «گوستاو استیکلی» (طراح و مبلمان ساز آمریکایی) در داخل و موجی به «سبک آدیرونداک» (محله‌ای در نیویورک) تداعی می‌کند.
صحنه افتتاحیه، از «واحد کودک، نوجوان و خانواده ریوندل در کنکورد سیدنی»، تنها چند کیلومتر از استادیوم المپیک ۲۰۰۰ سیدنی فیلمبرداری شد.
لباس‌ها
بسیاری از طراحان لباس برای همکاری در تولید لباس‌های فیلم مدنظر قرار گرفتند. گتسبی بزرگ به قطعات نمادین دهه ۱۹۲۰ آرشیو شده مد پرادا و میومیو به دست یافت. کاترین مارتین (طراح) همچنین با بروکس برادرز برای لباس‌هایی که بازیگران مرد و افراد اضافی پوشیده بودند، همکاری کرد. تیفانی اند کو. جواهرات این فیلم را تهیه کرده‌است. کاترین مارتین (طراح) و میوچیا پرادا پشت کمد لباس بودند؛ و از نزدیک با هم کار کردند، تا قطعاتی با «ظرافت اروپایی که در میان جمعیت اشرافی «اِگ شرقی» در دهه بیست در حال ظهور بود» خلق کنند.