cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
لیوره ات اولیویه لئو ۴۵
لیوره ات اولیویه لئو ۴۵ به اختصار «لئو ۴۵» یک بمب‌افکن متوسط ساخت فرانسه بود که در خلال جنگ جهانی دوم نقش بزرگی را در نیروی هوایی فرانسه بازی کرد. در مجموع ۵۶۱ فروند از آن تولید شد. خط تولید این هواپیما در سال ۱۹۴۲ و در خلال جنگ جهانی دوم متوقف شد. آمریکا نیز به تعدادی از این هواپیماها دست یافت و برای مرکز پژوهشهای نظامی فرستاد تا فناوری آنها را ارزیابی کنند.
ابوالقاسم صالحانی
ابوالقاسم، ابراهیم صالحانی (۱۰۴۴ - ۱۱۲۰م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن محمد بن حسن بن ایـ/ـبرویه، صالحانی ایروی/ابروی) محدث ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود. ساکن باب دزیه، محلهٔ کوشک، اصفهان بود. به ابوسعد سمعانی اجازهٔ نقل روایت از همهٔ مسموعات خود را داد.
کامینیوکی
کامینیوکی (به لاتین: Kamieniuki) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در منطقه بریست واقع شده‌است. کامینیوکی ۱٬۱۱۹ نفر جمعیت دارد.
اندره لوپاتف
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال زسکا مسکو اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
پی‌ال‌زد ۴۶ سوم
پی‌ال‌زد ۴۶ سوم یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع بمب‌افکن سبک و عملیات شناسایی ساخت شرکت Państwowe Zakłady Lotnicze است. هواگرد پی‌ال‌زد ۴۶ سوم نخستین پروازش را در اوت ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
توکانمای سینه‌پولکی
توکانمای سینه‌پولکی نام یک گونه از سرده توکانماها است.
پارک ملی اگوارو گواریکیتو
پارک ملی اگوارو گواریکیتو (به اسپانیایی: Parque nacional Aguaro-Guariquito) یک میراث فرهنگی و پارک ملی در ونزوئلا است که در Las Mercedes واقع شده‌است.
نیک نووچنتو
نیک نووِچنتو (Nik Novecento؛ February 19, 1964 – 1964:2:19, October 15, 1987) یک هنرپیشه و چهره تلویزیونی اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به ما سه نفر اشاره نمود.
کارینا سیدورک
کارینا سیدورک (Каріна Сидорак؛ زادهٔ September 13, 2006) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است.
عمر کوسوکو
عمر کوسوکو (Omar Kossoko؛ زادهٔ March 10, 1988) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰، باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، باشگاه فوتبال لیتکس لووچ، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، و باشگاه ورزشی آمیان اشاره کرد.
حمزه قاسم (ورزشکار)
حمزه قاسم (حمزة قاسم؛ زادهٔ در بصره) دروازه‌بان فوتبال سابق اهل عراق است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی المیناء اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
قاسم بازیکن چندین رشته ورزشی است. او علاوه بر اینکه یک بازیکن فوتبال تیم ملی بوده، بازیکن بسکتبال تیم ملی عراق بوده‌است. او همچنین ورزشکار دو و میدانی (پرش ارتفاع و دو ۱۱۰ متر بامانع) بوده‌است.
قاسم اولین فدراسیون بدمینتون عراق، و اولین تیم مردان و تیم زنان بدمینتون در عراق را در دهه ۱۹۷۰ تأسیس کرد.
اندره لوهین
اندره لوهین (Андрэй Іванавіч Лугін؛ زادهٔ April 1, 1959) قایقران روئینگ اهل بلاروس است.
هیولای اسپاگتی پرنده
هیولای اسپاگتی پرنده (Flying Spaghetti Monster، سرنام: هاپ یا FSM)، خدای کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده یا پاستافاریانیسم (برگرفته از کلمات «پاستا» و «راستافار») یک جنبش اجتماعی است که یک تفکر مذهبی شوخ‌طبعانه را گسترش می‌دهد و با تدریس مباحث مربوط به آفرینش و طراحی هوشمند در مدارس عمومی، مخالف است. به گفتهٔ طرفدارانش، پاستافاریانیسم «به اندازهٔ تمام ادیان دیگر، واقعی‌ست». این آیین به صورت محدود، در برخی مناطق به رسمیت شناخته شده‌است.
عبارت «هیولای اسپاگتی پرنده» نخستین بار در سال ۲۰۰۵، در نامه‌ای سرگشاده از بابی هندرسون، مطرح شد که در آن نویسنده به حکم آموزشی هیئت مدیرهٔ انجمن ایالتی امور آموزشی کانزاس، جهت آموزش مبحث طراحی هوشمند به عنوان یک جایگزین برای فرگشت در کلاس‌های علوم مدارس عمومی، اعتراض می‌کرد. در این نامه هندرسون خواستار ساعات آموزشی برابر برای طرح دیدگاه‌های هیولای اسپاگتی پرنده، طراحی هوشمند و فرگشت، در کلاس‌های علوم شده‌بود. پس از انتشار نامهٔ هندرسون در وبگاهش، هیولای اسپاگتی پرنده به یک میم اینترنتی بدل شد و نماد مخالفت با آموزش طراحی هوشمند در مدارس عمومی شد.
اصول دین پاستافاریانیسم (عموماً هجوهایی نسبت به آفرینش‌گرایی) در وبگاه هندرسون به نام کلیسای هیولای اسپاگتی منتشر می‌شوند (جایی که هندرسون خودش را «پیامبر» این دین معرفی کرده), همچنین مطالب مشابهی در کتاب انجیل هیولای اسپاگتی پرنده، که هندرسون در سال ۲۰۰۶ نوشت، و آتش به اختیار: کتاب مقدس کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده آمده‌است. اسطوره آفرینش اصلی در پاستافاریانیسم می‌گوید هیولای اسپاگتی پرنده، که غیرقابل مشاهده و غیرقابل دسترسی است، پس از یک مستی سنگین، هستی را خلق کرد. دزدان دریایی به عنوان نخستین پیروان پاستافاریانیسم در این آیین مورد احترام هستند. هندرسون ادعا می‌کند که کاهش تعداد دزدان دریایی در طول سال‌های اخیر دلیل گرمایش جهانی بوده‌است. اجتماع هاپ در وبگاه هندرسون ایده‌هایشان را دربارهٔ هیولای اسپاگتی پرنده مطرح می‌کنند و تصاویری از او می‌سازند.
به دلیل محبوبیت و دیده شدن هیولای اسپاگتی پرنده، اغلب از آن به عنوان نسخهٔ معاصر قوری راسل استفاده می‌کنند - این استدلال که بار فلسفی اثبات بر دوش کسانی است که ادعاهای غیرقابل وصف دارد، نه کسانی که چنین مدعیاتی را تکذیب می‌کنند. پاستافاریانیست‌ها، برای جلوگیری از تصویب قوانین جدید در مدارس عمومی، درگیر مشاجره‌هایی با آفرینش‌گرایان، به‌طور مثال در مدرسه محلی شهرستان پولک، فلوریدا شدند. همچنین این جنبش علیه تبعیض بر بی‌دینان مبارزه می‌کند، به‌طور مثال در اعتراض به قانونی که اجازه می‌دهد افراد در تصاویر کارت شناسایی پوشش‌های مذهبی بر سر داشته باشند، پاستافاریان‌ها سعی داشته‌اند در این تصاویر آبکش ماکارونی روی سرشان بگذارند. هیولای اسپاگتی پرنده، تمجید جامعهٔ علمی و در مقابل نقد حامیان طراحی هوشمند را برانگیخته است.
تاریخچه
در ژانویهٔ ۲۰۰۵ بابی هندرسن فارغ‌التحصیل ۲۴ سالهٔ رشتهٔ فیزیک دانشگاه ایالتی اورگن، نامه‌ای سرگشاده به انجمن ایالتی امور آموزشی در کانزاس ارسال کرد. در این نامه هندرسون با تمسخر آفرینش‌گرایی اظهار داشت که معتقد است وقتی یک دانشمند یک شیء را تاریخ‌گذاری رادیوکربن می‌کند، خالق ماورایی که شبیه اسپاگتی و کوفته قلقلی است، با «مسح رشته‌های نودلی‌اش، نتایج را تغییر می‌دهد». هندرسون استدلال کرد که عقاید وی به اندازهٔ طراحی هوشمند معتبر هستند و خواستار زمان برابر در کلاس‌های علوم در کنار طراحی هوشمندانه و فرگشت بود. این نامه پیش از جلسه تجدیدنظر فرگشت کانزاس به عنوان استدلالی علیه آموزش طراحی هوشمند در کلاس‌های علوم زیست‌شناسی مطرح شد. هندرسون خود را شهروندی نگران معرفی کرد که نمایندهٔ بیش از ده میلیون نفر دیگرست و استدلال نمود که طراحی هوشمند با باور او به این که «جهان هستی توسط هیولای اسپاگتی پرنده خلق شده» تفاوتی ندارد. او در این نامه آورده‌است:
به گفتهٔ هندرسون، از آنجا که جنبش طراحی هوشمند از اشاراتی مبهم به یک طراح استفاده می‌کند، هر موجودیت قابل تصوری ممکن است آن نقش را ایفا کند؛ حتی یک هیولای اسپاگتی پرنده. هندرسون توضیح داد که با ادیان مشکلی ندارد، بلکه با دینی مشکل دارد که وانمود می‌کند علمی است. او همچنین گفت: «اگر خدایی باشد و این خدا عالم و باهوش هم باشد، من فکر می‌کنم باید از بذله‌گویی خوشش بیاید.»
پدیدهٔ اینترنتی
به تبع چالشی که نامهٔ هندرسون برای هیئت مدیره ایجاد کرد، وبگاه و انگیزهٔ او هم مورد توجه و حمایت قرار گرفت. ماهیت طنز استدلال هندرسون باعث شد وبلاگ‌ها و سایت‌های طنز و فرهنگ اینترنتی به هیولای اسپاگتی پرنده معطوف شوند. هیولای اسپاگتی پرنده در وبگاه‌هایی نظیر بویینگ بویینگ، چیزی عظیم، نانشنامه، و فارک و دیگر وبگاه‌های خورهٔ شوخی مطرح شد. با افزایش آگاهی عمومی، رسانه‌های اصلی هم به این پدیده پرداختند و هیولای اسپاگتی پرنده به سمبل پرونده‌ای علیه طراحی هوشمند در برنامهٔ آموزش عمومی تبدیل گشت. نامهٔ سرگشاده در چند روزنامهٔ بزرگ مانند نیویورک تایمز, واشینگتن پست و شیکاگو سان-تایمز چاپ شد و توجه مطبوعات در سراسر جهان را به خود جلب کرد. این موفقیت خود هندرسون را هم متعجب کرد و او گفت «این نامه را، مثل چیزهای دیگر، از روی سرگرمی نوشته.»
در ماه اوت ۲۰۰۵، بویینگ بویینگ در واکنش به چالش یک مخاطب، آگهی‌ای به نام «پول طراحی هوشمند» با مبلغ $۲۵۰٬۰۰۰، که بعد به $۱٬۰۰۰٬۰۰۰ افزایش یافت، منتشر کرد و در آن جایزه به کسی تعلق می‌گرفت که راهی بیابد تا شواهدی تجربی به دست آورد، که ثابت نمایند عیسی فرزند هیولای اسپاگتی پرنده نیست. این در واقع نقیضه‌ای بود بر جایزه‌ای مشابه، که توسط یک فعال حامی آفرینش‌گرایی زمین جوان به نام کنت هاویند ارائه شده‌بود.
به گفتهٔ هندرسون، مقالات روزنامه‌ها موجب توجه ناشران کتاب به هیولای اسپاگتی پرنده شد و در یک برههٔ زمانی شش ناشر به دنبال چاپ اثری در این باره بودند. در نوامبر ۲۰۰۵، هندرسون بنا به درخواست انتشارات ویلارد کتاب انجیل هیولای اسپاگتی پرنده را نوشت.
در نوامبر ۲۰۰۵، انجمن آموزشی ایالت کانزاس به عنوان بخشی از استانداردهای آزمایشی، رأی به اجازهٔ نقد فرگشت داد؛ که شامل اجازهٔ صحبت دربارهٔ طراحی هوشمند می‌شد. در ۱۳ فوریهٔ ۲۰۰۷، هیئت مدیره با آراء ۶ به ۴ رای دادند که معیارهای علمی اصلاح‌شده در سال ۲۰۰۵ لغو شود. این پنجمین بار در هشت سال بود که هیئت مدیره استانداردهای مربوط به فرگشت را بازنویسی می‌کرد.
اصول دین
گرچه هندرسون گفته «تنها دُگم مجاز در کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده، مردود دانستن دگم است»، ولی چندین باور برای پاستافاریانیست‌ها برشمرده شده. هندرسون بسیاری از اصطلاحات پاستافاریان را در واکنش به استدلال‌های رایج در میان طرفداران طراحی هوشمند پیشنهاد داده. این «احکام شریعت» در نامهٔ هندرسون به انجمن ایالتی در امور آموزشی کانزاس، انجیل هیولای اسپاگتی پرنده و وبگاه شخصی هندرسون، که در آنجا او خودش را «پیامبر» معرفی کرده، ارائه شده‌اند. این احکام تمایل به هجو آفرینش‌گرایی دارند.
آفرینش
اسطورهٔ اصلی خلقت در پاستافاریانیسم، این است که هیولای اسپاگتی پرنده که غیرقابل مشاهده یا دسترسی است، «بعد از سگ‌مست کردن» جهان هستی را آفرید. طبق این افسانه، مستی هیولا باعث شد که زمین معیوب ایجاد شود. از این گذشته، بنا بر پاستافاریانیسم، تمام شواهد فرگشت برای آن ایجاد شده‌اند تا میزان ایمان و تقوای پاستافاریانیست‌ها سنجیده شود؛ که یحتمل نقیضه‌ای بر متن کتاب مقدس است. هنگامی که اندازه‌گیری‌های علمی مانند تاریخ‌گذاری رادیوکربن انجام می‌شود، هیولای اسپاگتی پرنده با مسح رشته‌های نودلی‌اش نتایج آزمایش را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
پس از مرگ
مفهوم بهشت برای پاستافاریانیست‌ها شامل کارخانه‌ای از آتشفشان آبجو و استریپر (یا گاه روسپی) می‌شود. دوزخ هم مشابه همان بهشت است و فرقش این است که آبجوهای آن کهنه و پرزور هستند و استریپرهایشان بیماری‌های آمیزشی دارند.
دزدان دریایی و گرمایش زمین
براساس عقاید پاستافاریان، دزدان دریایی «موجودات اولیاء الهی» و پاستافاریان‌های اصلی هستند. همچنین آنان بر این باورند که دزدی دریایی مفهوم کنونی «سرقت کردن و منفور بودن» را در برنداشته و این مفاهیم توسط روحانیان مسیحی قرون وسطی و حار کریشنا برساخته شده. درعوض، پاستافاریان می‌گوید دزدان دریایی «سیاحان صلح‌دوست و مروجان ارادهٔ نیک» بودند که برای کودکان خردسال شیرینی‌جات توزیع می‌کردند و دزدان دریایی مدرن به هیچ وجه شبیه «دزدان دریایی خوش‌مشرب تاریخ» نیستند. افزون بر این، پاستافاریان معتقد است که ارواح دزدان دریایی مسئول مفقود شدن مرموز تمامی کشتی‌ها و هواپیماهای گمشده در مثلث برمودا هستند. کلیسای هیولای اسپاگتی روز ۱۹ سپتامبر را به عنوان «روز جهانی شبیه دزدان دریایی صحبت کردن» می‌شناسد.
موضوع دزدان دریایی در پاستافاریانیسم ابتدا در بخشی از نامهٔ سرگشادهٔ هندرسون به انجمن امور آموزشی کانزاس مطرح شد که در تلاش بود مغالطه علت شمردن همبستگی را در قالب هجو نشان دهد. هندرسون در این بخش از نامه می‌گوید: «افزایش گرمایش جهانی، زمین‌لرزه‌ها، توفندها و دیگر بلایای طبیعی، همگی در رابطه‌ای مستقیم با کاهش تعداد دزدان دریایی از قرن هجدهم هستند.» یک نمودار گیج‌کننده (با اعدادی که از روی مزاح، بدون ترتیب روی محور x نمودارند) ضمیمهٔ این نامه است، که نشان می‌دهد کم شدن دزدی دریایی با زیاد شدن دمای میانگین زمین رابطهٔ مستقیم دارد. این نمودار کنایه‌ای به برخی گروه‌های مذهبی است که مدعی می‌شوند تعداد زیاد بلایای طبیعی، قحطی و جنگ در جهان، ناشی از عدم احترام و عبادت نسبت به الوهیت آن‌هاست. در سال ۲۰۰۸، هندرسون با تحلیل افزایش دزدی دریایی در خلیج عدن، از این اقدام حمایت کرد و اظهار داشت که سومالی «بیشترین تعداد دزد دریایی» و «کمترین میزان گاز گلخانه‌ای در میان تمامی کشورها» را داراست.
تعطیلات
به باورهای پاستافاریان مراسم مذهبی باید نشاط را گسترش دهند. آن‌ها جمعه‌ها را روز متبرکه می‌دانند. آن‌ها پس از دعا کردن از کلمهٔ «رامین» (یا «رعامین») استفاده می‌کنند؛ این نقیضه یک تکواژ مرکب برساخته از واژه‌های «آمین» و «رامن» (نوعی خوراک نودلی ژاپنی) است. در جشن «پاستوور» مقدار زیادی پاستا مصرف می‌شود و در طول ماه «رامنضان» تنها رامن می‌خورند؛ «روز جهانی شبیه دزدان دریایی صحبت کردن» هم یک روز مقدس برای پاستافاریان است.
در زمان کریسمس، حنوکا و کوانزا پاستافاریانیست‌ها جشن‌هایی مبهم به نام «تعطیلات» را پاس می‌دارند. این جشن‌ها در واقع بنا بر سنت هر منطقه هستند. بنا به اظهار هندرسون، یک پاستافاریان «دگم و ظاهرگرا نیست»، فلذا آنان نیازی به تاریخ مختص خود ندارند و در هر جایی که زندگی می‌کنند، بنا بر آداب و رسوم آنجا جشن می‌گیرند. به‌طور مثال جشن «پاستوور» به جای پسح، و ایام «رامنجان» به جای رمضان گرامی داشته می‌شوند.
پاستافاریانیست‌ها از عبارت «تعطیلات مبارک» به جای احوال‌پرسیهای معمول (مثلاً «کریسمس مبارک») استفاده می‌کنند. در دسامبر ۲۰۰۵، جرج دابلیو بوش در کارت‌های تبریک عید، از عبارت «فصل تعطیلات مبارک» استفاده کرد؛ در پی این اقدام، هندرسون در نامه‌ای از رئیس‌جمهور تشکر کرد. در این نامه نماد ماهی کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده درج شده‌بود تا رئیس‌جمهور بتواند از آن برای لیموزین یا هواپیمایش استفاده کند. هندرسون همچنین از وال‌مارت برای استفاده از این عبارت تشکر کرد.
انجیل هیولای اسپاگتی پرنده
در دسامبر ۲۰۰۵ بابی هندرسون پیش‌قسطی به مبلغ US$۸۰٬۰۰۰ از سوی نشر ویلارد دریافت کرد تا شروع به نوشتن انجیل هیولای اسپاگتی پرنده کند. هندرسون گفت قصد دارد درآمد حاصل از این کتاب را صرف ساخت یک کشتی دزدان دریایی کند تا به وسیلهٔ آن آیین پاستافاریان را گسترش دهد. کتاب مذکور در ۲۸ مارس ۲۰۰۶ منتشر شد، و مرام مسلک پاستافاریان، که در نامهٔ سرگشاده به آن اشاره شده‌بود، در آن شرح داده شد. هندرسون می‌کوشد با کلامی طنز درک ناقص از زیست‌شناسی تکاملی را نمایان کند و از دیدگاه یک پاستافاریان در باب تاریخ و سبک زندگی بحث کند. این انجیل از مخاطب می‌خواهد که سی روز پیاپی تلاش کند به آیین پاستافاریان درآید و می‌گوید «اگر شما دوستمان نداشته باشید، دین قدیمی شما مجدداً شما را به خود راغب می‌کند.» هندرسون در وبگاه شخصی خود گفت که تعداد ۱۰۰٬۰۰۰ جلد از انجیلش به فروش رسیده.
ساینتیفیک آمریکن در وصف این کتاب، آن را «یک تفسیر دقیق دربارهٔ طراحی هوشمند» و «بسیار بامزه» معرفی کرد. در سال ۲۰۰۶، این کتاب نامزد دریافت جایزه کوئیل در بخش طنز شد، گرچه موفق به دریافت جایزه نگشت. واین آلن برنر از مجلهٔ آستین کرونیکل در توصیف این کتاب گفت: «در نبرد بیش از حد جدی بین علم و خرافات، کمی تسکین لازم است». سیمون سینگ از دیلی تلگراف نیز نوشت این انجیل «ممکن است کمی تکراری باشد… اما در کل یک کتاب درخشان، تحریک‌آمیز، شوخ‌طبع و گوهری ارزشمند است».
کاسی لاسکین از انستیتو دیسکاوری، که مدافع طراحی هوشمند است، برچسب «مسخره کردن عهد جدید مسیحیت» را بر این کتاب نهاد.
آتش به اختیار
در سپتامبر ۲۰۰۵، پیش از آن که هندرسون شروع به نوشتن انجیل هیولای اسپاگتی پرنده کند، یک پاستافاریان از فروم وِنگانزا، با نام کاربری سولیپسی، اعلام کرد که پروژه‌ای برای جمع‌آوری متون پاستافاریان در جریان است تا در قالب آتش به اختیار، کتاب مقدس کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده عرضه شود، که اساساً مشابه کتاب مقدس است. این کتاب در سال ۲۰۱۰ تکمیل شده و برای دانلود منتشر شد.
نمونه‌ای از نوشتارهای کتاب آتش به اختیار چنین است:
به عنوان پدیده‌ای فرهنگی
کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده تاکنون هزاران پیرو دارد، که اغلب آنان در دانشگاه‌های آمریکای شمالی و اروپا به سر می‌برند. طبق گزارش آسوشیتدپرس، وب‌سایت هندرسون به پاتوق کسانی بدل شده که با طراحی هوشمند مخالفند. بر روی این وبگاه مخاطبان برگزاری قرارهایی با لباس دزدان دریایی را هماهنگ می‌کنند و خنزل پنزل‌ها، عکس‌ها و برچسب‌های مرتبط با هیولا را می‌خرند.
در نوامبر ۲۰۰۷، نشست سالانهٔ آکادمی مذاهب آمریکا، در سن دیگو چهار جلسه دربارهٔ هیولای اسپاگتی پرنده برگزار نمود. جلسات با نام‌هایی همچون ماکارونی مقدس و سُس اَقدس: دلایل آشفتهٔ هیولای اسپاگتی پرنده برای نگرش به ادیان، مسئلهٔ عناصر لازم برای پذیرش این گروه به عنوان یک مذهب را بررسی کردند. سخنران‌ها چنین مطالبه می‌کردند که «یک ضد-مذهب همچون هیولای اسپاگتی پرنده در واقع خودش یک مذهب است». این گفتگوها مبنای مقاله‌ای با عنوان ستیز فرگشتی و سویه‌ای از پاستا: هیولای اسپاگتی پرنده و عملکرد واژگون دین نقیضه‌ای شد، که در مجله گولم منتشر گردید. این جلسات انظار عمومی را متوجه خود کرده و بیش از ۹ هزار نفر در کنفرانس شرکت کردند. مسئولان برگزاری کنفرانس پس از آن نامه‌های انتقادی از مسیحیانی که رنجیده شده بودند، دریافت کردند.
ناوکی نومورا
ناوکی نومورا (Naoki Nomura؛ زادهٔ April 17, 1991) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
هیولای اسپاگتی پرنده
به عنوان پدیده‌ای فرهنگی
در وبگاه سازمان غیرانتفاعی سرمایه‌گذاری خرد کبوا، گروه هیولای اسپاگتی پرنده در رده‌بندی تعداد اعطای وام، یکی از پیش تاختگان در دستهٔ «جماعت‌های مذهبی» است و شعار این گروه «تو سهیم باش، که بدون تو هیچ‌کس راه تأمین‌بوجه را نمی‌پوید» است؛ این جمله کنایه‌ای به آتش به اختیار است که در جمله‌ای می‌گفت «تو سهیم باش، که بدون تو هیچ‌کس راه یافتن را نمی‌پوید». مبلغ US$۵٬۰۳۹٬۰۲۵ در این گروه به وام سپرده شد.
ناوکی نومورا
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما اشاره کرد.
هیولای اسپاگتی پرنده
به عنوان پدیده‌ای فرهنگی
جانوری با نام علمی Bathyphysa conifera در گروه زیستی لوله‌داران، در اشاره به این آیین، با نام «هیولای اسپاگتی پرنده» نامگذاری شده‌است.
در سپتامبر سال ۲۰۱۹، یک طلبهٔ پاستافاریان به نام بارت فلشر، برای افتتاح جلسهٔ دولتی مجمع شبه‌جزیرهٔ کنای در آلاسکا، دعای افتتاحیه‌ای را به نمایندگی از کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده اقامه کرد.
استفاده در مباحثات مذهبی
به دلیل رسانه‌ای شدن و محبوبیت هیولای اسپاگتی پرنده، از این مثال به عنوان نسخهٔ مدرن قوری راسل استفاده می‌شود. طرفداران این نظریه استدلال می‌کنند، از آنجا که وجود هیولای اسپاگتی پرنده ناپیدا و غیرقابل کشف تعریف شده، مشابه سایر موجودات فرضی ماوراءالطبیعه ابطال‌پذیر نیست، لیکن بار اثبات بر دوش کسانی است که وجود چنین موجوداتی را تأیید می‌کنند. ریچارد داوکینز در این باره می‌گوید: «مسئولیت اثبات کردن با کسی است که می‌گوید من می‌خواهم به خدا، هیولای اسپاگتی پرنده، جن یا هر چیز دیگری که هست، ایمان داشته باشم. استدلال وجود داشتن آن چیز بر عهدهٔ ما نیست.» علاوه بر این، ویراستار مجلهٔ دین و تئاتر، لنس غراوی، معتقدست هیولای اسپاگتی پرنده «نهایتاً… استدلالی دربارهٔ من‌درآوردی بودن دیدگاه آفرینش است»؛ چنان‌که هر یک از دیدگاه‌ها دربارهٔ چگونگی آفرینش به همان اندازه قابل دفاع هستند، که دیدگاه پاستافاریان قابل دفاع است. استدلال‌های مشابه دیگری در کتاب‌های پندار خدا و پندار آتئیست مطرح شده‌است.
در دسامبر ۲۰۰۷، در شهرستان پولک، فلوریدا کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده پیشگام تلاش‌هایی موفقیت‌آمیز شد که موفق به منصرف کردن مدارس این شهرستان از تصویب استانداردهایی جدید برای تدریس فرگشت گردید. این موضوع پس از اعلام اعتقاد شخصی پنج نفر از هفت عضو هیئت مدیره به طراحی هوشمند مطرح شد. مخالفان که خود را پاستافاریان معرفی می‌کردند، از طریق پست‌الکترونیکی از اعضای هیئت مدیرهٔ مدارس پولک خواستند زمان آموزش یکسانی برای هیولای اسپاگتی پرنده در نظر بگیرند. یکی از اعضای هیئت مدیره، به نام مارگارت لوفتون، که از طراحی هوشمندانه پشتیبانی می‌کرد، ایمیل‌ها را رد کرده و این درخواست را مضحک و توهین‌آمیز دانست. او گفت: «آن‌ها ما را به مضحکهٔ عالم بدل کرده‌اند.» بعداً لافتون اظهار داشت که علاقه‌ای به تعامل با پاستافاریان‌ها یا کسی که به دنبال بی‌اعتبار کردن طراحی هوشمند است، ندارد. با بالا گرفتن جدال، دانشمندان با طراحی هوشمند مخالفت کردند. مارشال گودمن، قائم‌مقام پردیس دانشگاه جنوب فلوریدا در لیک‌لند، در پاسخ به تقاضای ایجاد «علوم کاربری» گفت: «این [طراحی هوشمند] علم نیست. شما حتی نمی‌توانید آن را شبه‌علم بنامید. اگرچه خانم لافتون از نتیجهٔ کار ناراضی بود، اما ترجیح داد استعفا ندهد. او و دیگر اعضای هیئت مدیره ابراز تمایل کردند که به کار روزمرهٔ ادارهٔ مدارس شهرستان برگردند.
وضعیت حقوقی
یک دادگاه فدرال آمریکا، مستقر در نبراسکا، رأی داد که هیولای اسپاگتی پرنده یک دین نقیضه است، نه یک دین واقعی، در نتیجه طبق رأی این دادگاه پاستافاریان نمی‌تواند ذیل «قانون تملک و افراد سازمان‌دهی شده مذهبی» قرار گیرد؛
ازدواج
کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در وب سایت خود یک دفتر عقد را اداره می‌کند که در صورت نیاز برای انجام مراسم عروسی، دادن اعتبارنامه به مقامات قضایی را امکان‌پذیر می‌کند. پاستافاریان‌ها مدعی‌اند جدایی کلیسا و حکومت در آمریکا مانع از این می‌شود که دولت بتواند به‌طور خودسرانه یک مذهب را از نظر شرعی معتبر، اما مذهب دیگری را نامعتبر یا معتبرتر برچسب‌گذاری کند. در نوامبر ۲۰۱۴، رانی میشل راجرز و آتئیست‌های خواهان حقوق بشر مینیاپولیس، در شهرستان واشینگتن، مینه‌سوتا تحت متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا خواستار حفاظت از متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، بنابر آزادی بیان، شدند و وکیل مدافع ادعای بی‌خدا هراسی کرد: «وقتی اساسنامه صراحتاً می‌گوید برای برگزاری جشن ازدواج، چیزی بیش از ۲۰ دلار حق ثبت گواهی‌نامهٔ عاقد که کلیسای اسپاگتی پرنده اعطا می‌کند، نیازی نیست،... نیاز به حصول اطمینان از صلاحیت برگزاری ازدواج کاملاً بی‌معنی است.» چند روز قبل از رسیدگی به این شکایت، شهرستان واشینگتن سیاست خود را تغییر داد تا به راجرز امکان برگزاری مراسم عروسی را بدهد. این اقدام در تلاش برای رد صلاحیت دادگاه فدرال از رفع رجوع پرونده انجام شد. در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۱۵، دادگاه فدرال تشخیص داد که این موضوع دیگر نیازی به پیگیری فدرال ندارد و پرونده را رد کرد. نخستین ازدواج پاستافاریان که به رسمیت شناخته شد، در ۱۶ آوریل ۲۰۱۶ در نیوزیلند رخ داد.
آزادی بیان
در مارس ۲۰۰۷, برایان کیلیان، دانش‌آموز دبیرستانی شهرستان بان‌کوم، کارولینای شمالی به خاطر پوشیدن «لباس دزدان دریایی» از مدرسه تعلیق شد؛ او گفت این بخشی از آیین پاستافاریان اوست. کیلیان به این تعلیق اعتراض کرد و گفت اینگونه حق آزادی ادیان و آزادی بیانش در متمم اول، از او گرفته شده‌است. او گفت: «اگر این چیزی است که من باور دارم، مهم نیست چقدر احمقانه به نظر می‌رسد، من باید بتوانم آن را ابراز نمایم.»
در مارس ۲۰۰۸, پاستافاریان‌ها در کروسویل، تنسی، اجازه پیدا کردند مجسمه‌ای از هیولای اسپاگتی پرنده را جهت حفظ آزادی بیانشان، در چمن دادگاه قرار دهند و اقدام به این کار کردند. این ماجرا مورد توجه وبلاگ‌ها و سایت‌های خبری کشور قرار گرفت و حتی مجلهٔ رولینگ استون آن را پوشش داد. پس از مدتی بر اثر جدال‌هایی که دربارهٔ آن درگرفت، مجسمه مذکور را همراه دیگر پیکره‌های قدیمی مسیحیان از محل برداشتند. در دسامبر ۲۰۱۱، پاستافاریانیسم یکی از مذاهب مختلفی بود که حق داشتند اجزای نمایش خود را در محوطهٔ دادگاه لودون در لیسبورگ، ویرجینیا، مستقر نمایند.
در سال ۲۰۱۲, تریسی مک فرسون از پاستافاریان‌های پنسیلوانیا، در دادگاهی از کمیسرهای شهرستان چستر، پنسیلوانیا تقاضا کرد که پیروان هیولای اسپاگتی پرنده اجازه یابند به اندازهٔ منورای یهودیان و مغارهٔ مسیحیان، نمادهای خود را در معرض دید قرار دهند. یکی از اعضای کمیسیون گفت یا باید به همه مذاهب اجازه داده شود یا هیچ دینی نباید نمایندگی شود، اما بدون حمایت سایر کمیسرها، این پیشنهاد رد شد. یک کمیسر دیگر اظهار داشت که این دادخواست بیش از آنچه قبلاً انتظار داشت، مورد توجه قرار گرفته.
در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۲, گورجوس لویجوس، از اعضای پاستافاریان، در یونان به اتهام کفرگویی دستگیر شد؛ زیرا در صفحهٔ فیس‌بوکی به نام «شیوخ پاستاتیوس» در هجوی بر راهبان کلیسای ارتدکس یونانی، تصویری از مقام ارشد ارتدکس یونان را با سری پوشیده از یک نوع پاستای محلی به نام «پاستیتسو» و سس بشامل تغییر داد. این عکس، که در فیس‌بوک منتشر شده بود، به مجلس یونان هم کشیده شد و واکنش شدید سیاستمداران یونانی، موجب دستگیری خالق این اثر گشت.
در فوریهٔ ۲۰۱۴، مقامات اتحادیهٔ دانشگاه بانک جنوب لندن پوستر هیولای اسپاگتی پرنده، متعلق به یک گروه آتئیست، را از کنفرانس آشنایی با دانشجویان حذف کرده و گروه مذکور را از حضور در کنفرانس منع نمودند. این امر موجب شکایت گروه آتئیست‌ها برای تحقق آزادی بیان شد. شورای صنفی دانشجویان پس از آن عذرخواهی کرد.
در نوامبر ۲۰۱۴، کلیسای اسپاگتی پرنده در شهر تمپلین آلمان، توانست با اعلام روزهای جمعه به عنوان روز نودل‌مس، تابلوهایی، مشابه تابلوهای یهودیان و مسیحیان برای تبلیغ خدماتشان در روز یکشنبه، از شهرداری بگیرد.
خاستگاه
در ژوئیه ۲۰۱۱, یک پاستافاریان اتریشی، به نام نیکو آلم، پس از سه سال معلق شدن گواهی‌نامه‌اش و انجام معاینه‌ای که نشان دهد از نظر روانشناسی برای رانندگی مستعد است، موفق شد در عکس گواهی‌نامه‌اش با آبکش ماکارونی روی سر ظاهر شود. این ایده وقتی به فکر نیکو آلم رسید، که در قوانین خوانده بود طبق قوانین راهنمایی و رانندگی اتریش، افراد به دلایل مذهبی می‌توانند با پوشش سر برای گواهی‌نامه‌شان عکس بگیرند. بدین ترتیب این فرد اتریشی از آبکشی که برای صافی ماکارونی و پاستا استفاده می‌شود، به جای حجاب سر استفاده کرد و برخی منابع از به رسمیت شناخته شدن این حجاب در اتریش خبر دادند. این امر توسط مقامات اتریشی تکذیب شد و گفتند که انگیزه‌های مذهبی دلیلی بر اجازه یافتن برای پوشش سر در گذرنامه نیست.
ابتکار عمل آلم در کشورهای دیگر، عمدتاً غربی، نیز تکرار شد و موفقیت‌هایی به همراه داشت. برخی کشورها و ایالات (همچون ایالت آمریکا) گواهی‌نامهٔ رانندگی و کارت شناسایی یا گذرنامه شهروندان با آبکش روی سر را پذیرفتند، در حالی که برخی دیگر دولت‌ها با طرح این که پاستافاریان یک دین (واقعی) نیست، یا این که شواهدی مبنی بر این که پوشش آبکشی همچون حجاب در اسلام و کیپا در یهودیت التزام‌آور است، وجود ندارد، از برآوردن این درخواست ممانعت کردند. متقاضیان و وکلای آن‌ها در پاسخ استدلال کردند که پاستافاریان یک دین واقعی است، یا اینکه دولت در جایگاهی نیست که صلاحیت تعیین واقعی بودن یا نبودن اعتقادات مختلف، اعتبارشان یا میزان تعهد و انتخاب شخصی افراد در گزینش پوشش را داشته باشد. علاوه بر این، برخی از پاستافاریان استدلال می‌کنند که هجو و شوخی کردن خود عملی مذهبی است و می‌تواند بخشی جدایی‌ناپذیر از آیینی مانند پاستافاریانیسم باشد و دولت‌ها حق ندارند تصمیم بگیرند که کدام اعتقادات را باید جدی گرفت و کدام را نباید؛ تنها خود پیروان هستند که باید تصمیم بگیرند کدام عناصر دین خود را جدی بگیرند و تا چه حد.
در اروپا
در ۹ اوت ۲۰۱۱ رودیگر ویدا، رئیس کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در آلمان، موفق شد گواهی‌نامهٔ رانندگی خود را، با آبکشی بر سر و لباس دزدان دریایی دریافت کند. این گونه پوشش در آلمان به عنوان یک مورد مذهبی پذیرفته شد.
در ۲ ژوئن ۲۰۱۲، برخی روحانی‌ستیزان معترض در یکی از میدان‌های شهر میلان، ایتالیا، به سبک پاستافاریان‌ها آبکش به سر گردهمایی کردند.
در مارس ۲۰۱۳ عکس شناسایی یک بلژیکی توسط مدیران محلی و ملی رد شد چون فرد مورد نظر صافی ماکارونی روی سرش گذاشته بود.
جمهوری چک در سال ۲۰۱۳ آبکش را به عنوان حجاب مذهبی افراد به رسمیت شناخت. در ژوئیه این ساللوکاس نوی، از اعضای حزب دزدان دریایی چک در برنو، اجازه یافت در کارت شناسایی خود، آبکش به سر پوشد.
در دسامبر ۲۰۱۳ گواهی‌نامهٔ مردی ایرلندی مردود اعلام شد در مارس ۲۰۱۶، یکی از کارکنان راهنمایی و رانندگی ایرلند گفت که دلیل رد کردن گواهی‌نامهٔ مذکور، نگنجیدن آن در چهارچوب تعریف ادیان بوده.
در ژانویه ۲۰۱۶ یک پاستافاریان روسیهای به نام آندری فیلین، توانست گواهی‌نامه‌اش را با عکس آبکش بگیرد.
در هلند، دریک جان جیکسترا در سال ۲۰۱۵ برای گرفتن پاسپورت با تصویر آبکش تقاضا کرد، که درخواستش توسط شهرداری امن مردود اعلام شد؛ پس از آن که او با موفقیت کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده را در محل تأسیس کرد، اتاق بازرگانی هلند، گرچه ابتدا دودل بود، تقاضای پاسپورت او را پذیرفت. با این حال، شهرداری همچنان درخواست وی را رد کرد؛ با این استدلال که ثبت‌نام یک انجمن کلیسایی به معنای این نیست که پاستافاریانیسم اکنون یک آیین (به رسمیت شناخته شده) شده. این باعث شد جیکسترا در ۷ ژوئیه ۲۰۱۶، با جمع‌آوری امضای ده‌ها تن از اعضای کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده و هواداران پاستافاریان، از شهرداری برای تبعیض به دادگاه خرونینگن، شکایت کند. در همین حین، دیگر شهروندان هلندی موفق شدند در شهرهای لیدن و لاهه، با عکس‌های آبکش گواهی‌نامه بگیرند. در ۱ اوت ۲۰۱۶, دادگاه خرونینگن اعلام کرد، گرچه پاستافاریان یک طرز زندگی است، ولیکن به عنوان یک مذهب نبوده و پوشش آبکش به عنوان وظیفهٔ شرعی نیست، لذا نمی‌توان در عکس‌های شناسایی از آبکش استفاده کرد. در ژانویهٔ ۲۰۱۷، یک دانشجوی پاستافاریان نیمیخنی به نام مینکه د ویلده، از دادگاه شهر آرنهم درخواست کرد در عکس گواهی‌نامهٔ رانندگی اجازهٔ استفاده از آبکش را داشته باشد. او نخستین بار در فوریهٔ ۲۰۱۷، و بار دیگر، در شورای ایالتی، در اوت ۲۰۱۸ شکست خورد.
در ایالات متحده
در فوریهٔ ۲۰۱۳، کمیسیون وسایل نقلیهٔ موتوری نیوجرسی، یک پاستافاریان را از حق استفاده از آبکش ماکارونی به روی سر در عکس گواهی‌نامه، محروم کرد چون آبکش ماکارونی در لیست پوشش‌های مذهبی مورد تأیید نبود.
در اوت ۲۰۱۳ ادی کاستیلو، از دانشجویان دانشگاه صنعتی تگزاس، درخواست کرد که در عکس گواهی‌نامه‌اش، آبکش ماکارونی را روی سر بگذارد. وی گفت: «شما ممکن است فکر کنید این نوعی شوخی یا مسخره‌بازی یک دانشجو است، اما هزاران نفر، از جمله من، آن را به عنوان نقطهٔ عطفی سیاسی و مذهبی برای همه آتئیست‌ها، در هر جا که هستند، می‌دانند.»
در ژانویهٔ ۲۰۱۴ یکی از اعضای شورای شهر پومفرت نیویورک، هنگامی که برای عضویتش سوگند یاد می‌کرد، آبکش به سر گذاشت.
در نوامبر ۲۰۱۴ ستارهٔ سابق پورن ایژا کاررا، توانست از دفتر دپارتمان وسایل نقلیهٔ موتوری در هاریکن، یوتا، گواهی‌نامه‌ای با عکس هویتی به روش پاستافاریان به دست آورد. مدیر بخش گواهی‌نامهٔ رانندگی یوتا گفت که طی سال‌های گذشته حدود دوازده پاستافاریان به روش مشابه گواهی گرفته‌اند.
در نوامبر ۲۰۱۵، لیندسی میلر، ساکن ماساچوست، اجازه یافت پس از ذکر اعتقادات مذهبی خود، در عکس گواهی‌نامه‌اش، آبکش به سر گذارد. میلر (ساکن لووِل) روز جمعه، ۱۳ نوامبر، گفت که «او کاملاً عاشق تاریخ و داستان پاستافاریان» است، آن گونه که در وب‌سایت آن‌ها بیان کرده، این دین صدها سال به صورت پنهانی وجود داشته و از سال ۲۰۰۵ وارد دعوت آشکار شده. خانم میلر در این پرونده نمایندهٔ مرکز حقوقی اومانیست انجمن اومانیست آمریکا بود.
در فوریهٔ ۲۰۱۶, مردی از ناحیهٔ مدیسن، ویسکانسین در یک جدال حقوقی علیه ایالت ویسکانسین پیروز شد؛ مسئولان این ایالت به این دلیل که پاستافاریان یک دین نیست، در ابتدا از پذیرش عکس عجیب او برای گواهی‌نامهٔ رانندگی خودداری کردند. وکیل او طبق متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا استدلال کرد دولت برای تشخیص این که چه چیزی دین است یا نه، واجد شرایط نیست.
پس از این که در شامبرگ، ایلینوی، راشل هاور، دانشجوی دانشگاه ایلینوی شمالی، توانست گواهی‌نامه‌ای با تصویر آبکش را در ژوئن ۲۰۱۶ دریافت کند، دفتر وزیر داخلهٔ ایلینوی در ژوئیهٔ ۲۰۱۶ این گواهی را باطل اعلام کرد. همچنین این عکس را «نادرست» دانست و گفت فرد مذکور پیش از انقضای پروانهٔ گواهی‌نامهٔ وی در ۲۹ ژوئیه، باید یک عکس جدید بگیرد. سخنگوی این نهاد گفت این دفتر پاستافاریان را به عنوان یک دین به رسمیت نمی‌شناسد، و «اگر به تاریخچهٔ آن‌ها نگاه کنید، این بیشتر به یک تمسخر دین می‌ماند تا یک دین واقعی». هاور شکایت تبعیض مذهبی را به اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا ارائه کرد، اما نتوانست بیش از این پیگیر مراحل قانونی آن باشد، زیرا هزینه‌های این کار بیش از بودجهٔ دانشجویی‌اش بود. پیشتر هم دیوید هوور، از پاستافاریان‌های پکین، ایلینوی، در مه ۲۰۱۳ با مردود شدن گواهی‌نامه‌اش مواجه شده‌بود.
در اکتبر ۲۰۱۹, اداره وسایل نقلیهٔ موتوری اوهایو عکس گواهی‌نامهٔ رانندگی مردی اهل سینسیناتی را رد کرد و گفت که سیاست این نهاد به مردم اجازه می‌دهد از پوشش مذهبی در عکس‌های گواهی‌نامهٔ رانندگی استفاده کنند، به شرطی که در زندگی روزمره هم از آن استفاده کنند.
در کشورهای مشترک‌المنافع
در ژوئن ۲۰۱۴، فردی زلاندنویی به نام راسل، با عکسی از خودش که در آن یک صافی اسپاگتی آبی‌رنگ بر سر داشت، مجوز رانندگی گرفت. این امر بر اساس قانونی شکل گرفت که پوشش مذهبی سر را در عکس‌های رسمی مجاز می‌نماید.
در اکتبر ۲۰۱۴, اُبی کانوئل، کشیش منصوب در کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده ساکن سوری، بریتیش کلمبیا، کانادا، حق رانندگی خود را از دست داد. ابتدا درخواست کانوئل برای تمدید مجوز در پاییز ۲۰۱۳ رد شد، زیرا وی اصرار داشت آبکش را روی عکس نگهدارد. شرکت بیمه بریتیش کلمبیا تصمیم گرفت درخواست وی را به‌طور قطعی رد کند یا به او مجوز رانندگی موقت دهد. این شرکت ادعا کرد که امتناع قطعی آن‌ها در اکتبر ۲۰۱۴ بر اساس این واقعیت است که «مشتریان با پوشش سر در جایی که اعتقاد آن‌ها از برداشتن حجاب منعشان می‌کند» حق گرفتن عکس با حجاب را دارند و «آقای کانوئل قادر نبود هیچ مدرکی در اختیار ما قرار دهد، که ثابت کند او نمی‌تواند در عکس سر خود را نپوشاند.»
دولت‌های ایالات استرالیا رویکردهای متفاوتی نسبت به گرفتن عکس گواهی‌نامه با پوشش آبکشی سر داشتند. در سیدنی پرشیلان مودلی توانست گواهی‌نامه‌اش را در سپتامبر ۲۰۱۴ از ایالت نیو ساوت ولز بگیرد ولی در همان ماه، در شهر بریزبن سیمون لیدبتر نتوانست گواهی‌نامه‌ای مشابه را از دپارتمان حمل و نقل و جاده‌های ایالت کوئینزلند دریافت کند. اوایل سال ۲۰۱۴ هم استرالیای جنوبی از پذیرش عکس یک شهروند آدلاید، که آبکش روی سرش بود، برای مجوز سلاح امتناع ورزید. مقامات حتی اسلحه‌هایی که او به صورت قانونی در دست داشت را توقیف کردند، مذهب او را زیر سؤال بردند و قبل از بازگرداندن اسلحه، او را مجبور به انجام ارزیابی روان‌پزشکی کردند. ایالت ویکتوریا در نوامبر ۲۰۱۶ نخستین گواهی‌نامهٔ رانندگی با عکس آبکش به سر، را صادر کرد.
نقد
جاستین پاپ از آسوشیتد پرس، بنا بر نامهٔ سرگشادهٔ هندرسون در سال ۲۰۰۵، گفت: پاپ هیولای اسپاگتی پرنده را به عنوان «یک استدلال هوشمندانه و مؤثر» ستود. سیمون سینگ در دیلی تلگراف برای توصیف هیولای اسپاگتی پرنده نوشت «یک استاد بزرگ، که بر پوچی طراحی هوشمند تأکید کرد» و هندرسون را به خاطر «دفاع از علم و عقلانیت» تشویق کرد. سارا باکسر از نیویورک تایمز گفت هندرسون «دارای لطافت طبع است». علاوه بر این، در پانوشت مقاله‌ای از نشریهٔ قانون حقوق شهروندی-آزادی مدنی هاروارد هیولای اسپاگتی پرنده به عنوان نمونه‌ای از ورود مبحث فرگشت «معرکهٔ فرهنگ عامه» مطرح کرد؛ که نویسنده آن را برای غلبه فرگشت بر طراحی هوشمندانه ضروری دانست. چکیده مقالهٔ جنجال فرگشت و جنبه‌ای از ماکارونی: هیولای اسپاگتی پرنده و عملکرد مخرب تقلید مذهبی شرح داده که چگونه هیولای اسپاگتی پرنده به عنوان «نمونه‌ای قوی برای استفاده از شوخ‌طبعی هیولاست، که می‌تواند به عنوان ابزاری محبوب برای هجوی مهیج به کار رود». نویسندهٔ این مقاله همچنین پاستافاریان را به خاطر «معرفت‌شناسی متواضع آن» ستود. علاوه بر این، وبگاه هندرسون دارای تاییدات بی‌شماری از جامعهٔ علمی است. مثلاً، جک شافیلد از نشریهٔ گاردین که نوشته «البته شوخی این است که مسلماً این منطقی‌تر از طراحی هوشمندانه است.»
کیسی لوسکین از انستیتوی دیسکاوری، که طراحی هوشمند را ترویج می‌کند، در مخالفت با هیولای اسپاگتی پرنده، گفت: «مشکل منطق آن‌ها، این است که نهاد توضیحی دلخواه ندارد، زیرا ما در طبیعت شواهد زیادی، در زمینه تولید عوامل پیچیده اطلاعاتی مشاهده می‌کنیم.» جف جاکوبی، مقاله‌نویس بستون گلوب می‌گوید «طراحی هوشمند، دیدگاهی بدوی یا عهدین پر طمطراق یا اسپاگتی پرنده نیست. این علم است.» این دیدگاه دربارهٔ علم، به هر ترتیب، توسط آکادمی ملی علوم ایالات متحده رد شد. پیتر گالین از پاسخ‌های پیدایش (یک کشیش آفرینش‌گرایی زمین جوان) می‌گوید «هیولای اسپاگتی پرنده علاوه بر تمسخر خود خداوند، جنبش طراحی هوشمند را به دلیل عدم شناسایی پروردگاری خاص مسخره کرده؛ یعنی این احتمال وجود دارد که یک هیولای اسپاگتی همان طراح هوشمند باشد… بنابر این هجو، این امکان وجود دارد، زیرا جنبش طراحی هوشمند به مذهب خاصی وابسته نبوده‌است، دقیقاً برعکس آنچه منتقدان دیگر آن ادعا می‌کنند!»
رویه کاپرکار
کاپرِکار نشان داد که درحالت ۴-رقمی، اگر عدد آغازین دارای حداقل دو رقم متمایز باشد، همیشه پس از گذشت ۷ تکرار عدد ۶۱۷۴ تولید می‌گردد که اکنون به آن ثابت کاپرِکار گفته می‌شود.
تعریف و خواص
این الگوریتم به صورت زیر است:
به این دنباله، دنباله کاپرکار گفته شده و تابع نیز نگاشت کاپرکار نام دارد. برخی از اعداد به خودشان نگاشته می‌شوند؛ این اعداد نقاط ثابت نگاشت کاپرکار بوده و به آن‌ها ثوابت کاپرکار می‌گویند. برای تمام پایه‌های b، صفر یک ثابت کاپرکار است و لذا به آن ثابت بدیهی کاپرکار گفته می‌شود. سایر ثوابت کاپرکار را ثوابت نابدیهی کاپرکار گویند.
به عنوان مثال در مبنای ۱۰ با شروع از ۳۵۴۲ داریم:
که در آن ۶۱۷۴ یک ثابت کاپرکار است.
متروی اراک
اولین زمزمه های احداث یک قطار شهری در اراک در سال ۱۳۹۱ توسط معاون وقت عمرانی استانداری مرکزی زده شد. پس از آن پایگاه های خبری شهر اراک به پوشش خبری این موضوع پرداختند. سازمان برنامه و بودجه در سال در نامه‌ای به رییس جمهور حسن روحانی خواهان لغو احداث متروی اراک شد که این کار در دی ماه ۱۳۹۵ با اعتراض شدید اعضای شورای اسلامی شهر اراک رو به رو شد. در همان سال‌ها معاون وقت عمرانی استانداری مرکزی از تغییر ماهیت پروژه متروی اراک به قطار حومه‌ای خبر داد و گفت: مطالعات اجرایی پروژه متروی اراک – مهاجران تکمیل شده اما به دلیل مشارکت کمرنگ بخش خصوصی ایجاد متروی بین‌شهری به پروژه قطار حومه‌ای تبدیل شد. وی اظهار کرد اعتبار مورد نیاز برای ایجاد تأسیسات ریلی بین اراک و شهر جدید مهاجران حداقل ۷۲۰ میلیارد ریال در طول مسیری ۳۰ کیلومتری است.
همچنین نماینده مردم اراک، کمیجان و خنداب در مجلس در مهرماه ۱۳۹۷ گفت: «اگر شهرداری اراک مطالعات لازم را در خصوص مترو انجام دهد، می‌توانیم طرح متروی اراک را در مجلس پیگیری کنیم».
در فروردین ماه ۱۳۹۷ به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، مدیرکل دفتر فنی استانداری مرکزی از احداث قطار حومه‌ای اراک که بخشی از پروژه قطار شهری اراک از مهاجران تا امیرکبیر به طول تقریبی ۸۵ کیلومتر است خبر داد و گفت: طرح قطار حومه‌ای اراک به شهر جدید مهاجران از سال ۱۳۹۰ مطرح شده که عملیات جانمایی ریل‌گذاری آن انجام و پیش‌بینی می‌شود عملیات ساخت آن از نیمه دوم امسال آغاز شود.
نوازنی اعتبار راه اندازی قطار حومه‌ای اراک -مهاجران را حدود ۲۷۰ میلیارد ریال دانست و افزود همه این اعتبار از محل استانی تأمین می‌شود. در حال حاضر احداث قطار شهری اراک-شهر جدید امیرکبیر در مرحله مطالعات به‌سر می‌برد.
اس‌بی-۲ پلیکان
اس‌بی-۲ پلیکان یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ترابری شش سرنشینه ساخت شرکت Pilatus Aircraft است. هواگرد اس‌بی-۲ پلیکان نخستین پروازش را در ۳۰ مه ۱۹۴۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
توکانمای سینه‌روشن
توکانمای سینه‌روشن نام یک گونه از سرده توکانماها است.
کاترا
کاترا (به لاتین: Katera) یک آبادی و روستا در بلاروس است.
اوک گروو، شهرستان ساری، کارولینای شمالی
اوک گروو (به انگلیسی: Oak Grove) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
پارک ملی الا ارچا
پارک ملی الا ارچا (به لاتین: Ala Archa National Park) یک پارک ملی در قرقیزستان است که در استان چوی واقع شده‌است.
شیخ‌نشین العلوی
شیخ‌نشین العلوی (مشيخة العلوي) شیخ‌نشینی سابق در یمن بود که در سال ۱۹۶۷ منحل شد.
گاوماهی عبدالرحمانوف
گاوماهی عبدالرحمنوف  یک گونه از ماهی‌های آب شیرین از خانواده گاوماهیان است که در شمال دریای خزر و در بخش‌های پایین رودخانه‌های ولگا و ترک یافت می‌شود. پایگاه داده ماهی این گونه را به عنوان زیرگونه‌ای از گاوماهی بچه‌قورباغه‌ای لنکران  می‌شناسد.
نام این گونه به افتخار جانورشناس آذربایجانی یوسف عبدالرحمانوف نام‌گذاری شده است.
عمر مبانزا
عمر مبانزا (Omar Mbapandza؛ زادهٔ April 9, 1997) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو اشاره کرد.
ناوکی واکو
ناوکی واکو (Naoki Wako؛ زادهٔ November 26, 1989) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
توکانمای کوهی
توکانمای کوهی نام یک گونه از سرده توکانماها است.
کریستین ویلهلم ارنست دیتریش
کریستین ویلهلم ارنست دیتریش (Christian Wilhelm Ernst Dietrich; October 30, 1712 – April 23, 1774) نقاش، و استاد هنرمند اهل آلمان بود. او در آثار خود به تقلید از بسیاری از هنرمندان پیشین مهارت داشت، اما هرگز سبک خود را توسعه نداد.
کریستین در وایمار به دنیا آمد و در آنجا به وسیله پدرش یوهان گئورگ، و سپس نقاش مینیاتور، به دربار دوک منصوب شد. خواهر دیتریش به نام ماریا نقاش بود.
ریان وای‌او-۵۱ دراگون‌فلاس
ریان وای‌او-۵۱ دراگون‌فلاس یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع دیدبانی و ارتباطی ساخت شرکت Ryan Aeronautical است. هواگرد ریان وای‌او-۵۱ دراگون‌فلاس نخستین پروازش را در ۱۹۴۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
مجاز الباب
مجاز الباب (به عربی: مجاز الباب) یک شهر در تونس است که در استان باجه واقع شده‌است. مجاز الباب ۲۲٬۲۸۷ نفر جمعیت دارد.
یوریترپ
یوریترپ (به هلندی: Ureterp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اپسترلاند واقع شده‌است. یوریترپ ۴٬۷۸۵ نفر جمعیت دارد.
ویلیام هولدن (بازیگر)
ویلیام هولدن (William Holden; May 22, 1862 – 1862:5:22, March 3, 1932) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کاستانیتن دانکوویچ
کاستانیتن دانکوویچ (Констянтин Фе́дорович Дaнкевич؛ December 11, 1905 – February 26, 1984) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، مربی موسیقی، نوازنده پیانو، و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود.
ضیاء طاهری
ضیا طاهری  از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های نوزدهم بعنوان نماینده یزد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
توکانمای بال‌حنایی
توکانمای بال‌حنایی نام یک گونه از سرده توکانماها است.
گرگی در میان ما ۲
گرگی در میان ما ۲ (The Wolf Among Us 2) یک بازی ویدئویی قسمتی به سبک ماجراجویی گرافیکی است که توسط تل‌تیل گیمز با کمک استودیو AdHoc، استودیویی متشکل از کارکنان سابق تل‌تیل گیمز، توسعه و منتشر خواهد شد. این بازی دنباله‌ای بر بازی گرگی در میان ما است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است و نسخه دوم، شش ماه پس از اتفاقات عنوان قبلی رخ می‌دهد.
توسعه
زمانی که گرگی در میان ما در جولای ۲۰۱۴ به پایان رسید، تل‌تیل گیمز به فکر ساخت فصل دوم بود، اما آنها قبلاً به پروژه‌های منتهی به قصه‌های از سرزمین‌های مرزی، ماینکرفت: حالت داستانی و بازی تاج‌وتخت متعهد بودند. این شرکت از علاقه شدید به فصل دوم در طول سال‌های میانی آگاه بود و آنها به دنبال زمان مناسب برای توسعه آن بودند.
دومین فصلی که هنوز نامی از آن برده نشده است، در جولای ۲۰۱۷ در کامیک-کان سن دیگو اعلام شد و در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۸ برای رایانه های شخصی، کنسول ها و دستگاه های تلفن همراه نمایش داده شود. قرار بود آدام هرینگتون و ارین ایوت هر دو به ترتیب برای صداپیشگی بیگبی ولف و سفید برفی بازگردند.
تا مه ۲۰۱۸، تل‌تیل گیمز اعلام کرد که به دلیل مشکلات اخیر داخلی استودیو، آنها مجبور شدند انتشار دنباله را تا سال ۲۰۱۹ به تعویق بیندازند. در سپتامبر ۲۰۱۸، تل‌تیل گیمز اکثریت استودیو را به دلیل «چالش‌های غیرقابل حل» تعطیل کرد و فصل دوم گرگی در میان ما را از جمله پروژه‌های در دست توسعه لغو کرد. پس از احیای تل‌تیل گیمز توسط LCG Entertainment، گرگی در میان ما یکی از عناوینی بود که دوباره توسط LCG خریداری شد، اما در آن زمان هیچ اطلاعیه ای در مورد دنباله آن اعلام نشد.
اندره ماکیف
اندره ماکیف (Андрей Геннадьевич Макеев؛ 3 february 1952 – 1952:2:3, September 13, 2021) ورزشکار بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
گرگی در میان ما ۲
توسعه
این شرکت بازی گرگی در میان ما ۲ را در جوایز بازی ۲۰۱۹ معرفی کرد. عاقبت به رویدادهای پس از بازی اول ادامه خواهد داد، اگرچه همچنان به عنوان پیش درآمد سری کمیک باقی می ماند. این بازی با همکاری استودیوی AdHoc ساخته شده است که توسط کارکنان سابق تل‌تیل گیمز تشکیل شده است که بر روی عناصر داستانی و سینمایی بازی تمرکز می کنند در حالی که تل‌تیل گیمز گیم پلی و سایر طراحی ها را اجرا می کند. علاوه بر بازگشت کارکنان تل‌تیل گیمز، هرینگتون و ایوت برای صداپیشگی بیگبی و سفید برفی بازخواهند گشت و جرد امرسون-جانسون موسیقی بازی را خواهد ساخت. این بازی بر روی آنریل انجین ساخته شده و به صورت اپیزودیک منتشر خواهد شد.
اندره ماکیف
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
گرگی در میان ما ۲
توسعه
این دنباله به طور کامل از ابتدا و با استفاده از هیچ یک از ایده ها و کارهای اولیه ای که در زیر پرچم سابق تل‌تیل گیمز قبل از بسته شدن آن انجام شده بود، کار خواهد شد. برخلاف رویکرد چرخه توسعه گذشته در تل‌تیل گیمز سابق که هر قسمت به صورت مستقل توسعه می یافت، همه قسمت های گرگی در میان ما ۲ به طور همزمان توسعه می یابند. این بازی قرار است در سال ۲۰۲۴ منتشر شود.
لیاچچیزی
لیاچچیزی (به لاتین: Lyachchyzy) یک روستا در بلاروس است که در منطقه بریست واقع شده‌است.
ورنر کلارجس
ورنر کلارجس (Verner Clarges؛ ۹ ژانویه ۱۸۴۶ – 1846:1:9, August 11, 1911) هنرپیشه اهل انگلستان-آمریکا بود.
عمر معدهما
عمر معدهما (Omar M'Dahoma؛ زادهٔ September 10, 1987) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتحاد قمر بازی کرده‌است.
بلریو-اسپاد اس.۲۰
'''بلریو-اسپاد اس. ۲۰''' یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Blériot است. هواگرد بلریو-اسپاد اس. ۲۰ نخستین پروازش را در ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال اکتبر ۱۹۲۰ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، André Herbemont بود.
پارک ملی التیندره
پارک ملی التیندره یک پارک ملی در ترکیه است که در Maçka واقع شده‌است.
ناوکی هاتا
ناوکی هاتا (Naoki Hatta؛ زادهٔ June 24, 1986) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
پس از آن (فیلم ۲۰۱۹)
پس از آن یک فیلم شاهکار و ک..ر محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی جنی گیج و نویسندگی سوزان مک مارتین، تامارا چستنا و گیج است. این فیلم برگرفته از کتابی با همین نام که ان هم ک..ی و ک..ر است که در سال ۲۰۱۴ از آنا تاد منتشر شد. جوزفین لانگفورد(ایشون باید فیلم های بی ا.دبی بازی کنه) در نقش تسا یانگ(بچ داستان) ظاهر می‌شود که در دانشگاه رابطه‌ای آشفته را با پسری به نام هاردین اسکات(لی..صر داستان) با بازی هیرو فاینس-تیفین(بهبه چه نام زیبایی) آغاز می‌کند.توضیح اضافه:۵۰ درصد افرادی که فیلم را دیده اند به دلیل پوستر بوده و ح.ش.ر.ی.ت این افراد به بشریت انها غلبه کرده است و ۵۰ درصد دیگر هم دوستان همین افراد هستند.
داستان
تسا یانگ یک دانشجوی پرتلاش، دختری مسئولیت پذیر و دوست دختری وفادار است. او در نخستین ترم دانشگاه  با پسری به‌نام هاردین اسکات آشنا می‌شود. هاردین پسری مرموز و سرکش است که دنیا و زندگی تسا را عوض می‌کند. تسا یانگ سال اول دانشگاه خود را با نقل مکان به اتاق خوابگاهش با مادرش کارول و دوست پسرش نوح آغاز می‌کند. در این حین، او با استف، هم اتاقی جدیدش، و دوست دخترش، تریستان، آشنا می‌شود. روز بعد، تسا یک ملاقات کوتاهی با دوست استف، هاردین اسکات می‌کند. روز بعد، استف تسا را متقاعد می‌کند تا در یک مهمانی شرکت کند که در آن با دیگر دوستان استف، زد، مولی و جیس و برای دومین بار با هاردین ملاقات می‌کند. آن‌ها جرات حقیقت یا بازی می‌کنند و درنتیجه خود باکرگی تسا را آشکار می‌کنند. او مجبور می‌شود هاردین را ببوسد اما قبول نمی‌کند. بعداً در مهمانی، هاردین سعی می‌کند تا تسا را ببوسد، اما او امتناع می‌کند و می‌رود.
روز بعد، تسا با لندون، همکلاسی‌اش آشنا می‌شود، که به او می‌گوید که مادرش با پدر هاردین نامزد کرده‌است و هاردین به‌زودی برادر ناتنی اش می‌شود. پس از یک بحث کلاسی، هاردین به تسا نزدیک می‌شود و اصرار می‌کند که از نو شروع کنند و او را به دریاچه‌ای نزدیک دعوت می‌کند. درحین شنا، هاردین تسا را می‌بوسد و می‌گوید که آن‌ها نمی‌توانند فقط دوست بمانند. بعداً، این دو با مولی و زد روبرو می‌شوند، پس از آن تسا قول می‌دهد که در مورد بوسیدن هاردین به دوست پسرش بگوید. هاردین به او می‌گوید که این کار را نکند، و گفت که با او قرار ملاقات نمی‌گذارد و تسا را ناامید می‌کند. نوح تسا را با یک ملاقات غافلگیر می‌کند و هر دو یک شب را با هم در اطراف یک آتش بازی می‌گذرانند. در یک بازی در مهمانی آتش بازی، جیس عمداً در بوسیدن تسا شکست می‌خورد و منجر به حسادت هاردین و درگیری فیزیکی می‌شود. در حالی که نوح بعد از مهمانی در رختخواب تسا می‌خوابد، او را ترک می‌کند تا حال هاردین را بررسی کند که خانه را در حالت مستی ویران کرده‌است. او را دلداری می‌دهد و آن دو همدیگر را می‌بوسند.
روز بعد، تسا به خوابگاه خود بازمی‌گردد تا به نوح سری بزند. نوح که رابطهٔ او با هاردین را متوجه می‌شود، با دل شکستگی او را ترک می‌کند. تسا و هاردین در نهایت تصمیم می‌گیرند با هم قرار بگذارند، اما مادرش تهدید می‌کند که در صورت ادامه دادن رابطه، پول توجیبی او را قطع می‌کند و معتقد است که هاردین تأثیر بدی روی او دارد. هاردین آپارتمانی برای زندگی هردویشان پیدا می‌کند و آن‌ها در جشن عروسی پدرش شرکت می‌کنند. هاردین فاش می‌کند که پدرش مست بود و مادرش توسط مردانی که پدرش در حالت مستی تحریک می‌کرد مورد تعرض قرار گرفت. تسا او را دلداری می‌دهد و آن دو برای برقراری رابطهٔ جنسی به آپارتمان خود برمی‌گردند و تسا باکرگی خود را از دست می‌دهد.
مدتی بعد، نگرانی تسا در مورد پیام‌های ارسال شده توسط مولی به هاردین افزایش می‌یابد. تسا سعی می‌کند با او روبرو شود، اما به او بی اعتنایی کرده و می‌رود. تسا پس از خروج از آپارتمان در جستجوی هاردین، او را در یک غذاخوری همراه با مالی، زد، استف و جیس پیدا می‌کند. مولی با نشان دادن ویدئویی از اولین مهمانی که تسا در آن شرکت کردند، به طرز بی‌رحمانه‌ای نیت واقعی هاردین را فاش می‌کند و می‌گوید که هاردین فقط تسا را به چشم یک چالش می‌دید و قصد داشت او را قبل از شکستن قلبش عاشق خود کند. هاردین تلاش می‌کند تا تسا را متقاعد کند که با شناختن او قصدش تغییر کرده‌است، اما تسا به رابطهٔ شان پایان می‌دهد.
تسا با دل شکسته به خانه برمی‌گردد تا با مادرش و نوح آشتی کند که هر دو او را می‌بخشند. در هفته‌های بعد، تسا روابط خود را با استف و گروه دوستانش قطع می‌کند و در نهایت برای یک دوره کارآموزی در انتشارات ونس مصاحبه می‌کند تا به‌طور کلی دانشگاه را ترک کند. استاد تسا، پروفسور سوتو، مقاله‌ای را به او می‌دهد که توسط هاردین نوشته شده‌است، که در آن او به عشق خود به تسا اعتراف می‌کند. پس از خواندن آن، او به دریاچه بازمی‌گردد تا با هاردین ملاقات کند.
انتشار
این فیلم در ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ به‌دست اویرون پیکچرز منتشر شد. فیلم پس از آن در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ به‌دست اویرون پیکچرز در آمریکا اکران شد.
باکس آفیس
این فیلم در آمریکا و کانادا در کنار فیلم‌های پسر جهنمی، کوچک و لینک گمشده اکران شد و در هفته نخست نمایش در ۲۱۳۸ سینما از ۳ میلیون دلار فروش داشته‌است. این فیلم در روز اول اکران ۲٫۹ میلیون دلار فروخت و با رسیدن به فروش ۶میلیون دلاری، رتبه هشتم باکس آفیس را کسب کرد. در هفته دوم این مبلغ تا ۵۸درصد سقوط داشت و با ۲٫۵ میلیون دلار فروش به رتبه ۱۱ رسید.
نقدها
فیلم با واکنش منفی منتقدان همراه بود و در زمینه فیلم‌نامه و عدم انسجام داستانی مورد انتقاد قرار گرفت. در بازبینی جمعی راتن تومیتوز، این فیلم با ۲۷ بازبینی نمره قبولی ۱۵درصدی را کسب کرد. در متاکریتیک، از ۱۰۰ نمره ۳۰ را گرفت و ۸ نقدی که به آن وارد شده بود «عموماً نامطلوب» بودند. سینماسکور نمره «بی» را به این فیلم داد درحالی که پست ترک امتیاز ۲٫۵ از ۵ستاره را برای این اثر مقبول دانست.
توکانمای سرسیاه
توکانمای سرسیاه نام یک گونه از سرده توکانماها است.
اندره موکند
اندره موکند (André Moccand؛ زادهٔ January 25, 1931) اهل سوئیس است.
کامیلا کونوتاپ
کامیلا کونوتاپ (Каміла Конотоп؛ ) وزنه‌بردار اهل اوکراین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ 2 مدال طلا و 3 مدال نقره شده‌است.
جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (Los Angeles Film Critics Association Award for Best Supporting Actor) جایزه ای است که سالانه توسط انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس اعطا می‌شود. اولین بار در سال ۱۹۷۷ برای جایزه بهترین بازی توسط یک بازیگر مکمل معرفی شد.