cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دابلیو. وی. دی. هاج
زندگی و حرفه
او در سال ۱۹۰۳ در ادینبورگ، پسر آرچیبالد جیمز هاج، جستجوگر اسناد عمومی و همسرش جین والانس به دنیا آمد. آنها در محله 1 Church Hill Place ، در منطقه Morningside زندگی می کردند. او در کالج جورج واتسون تحصیل کرد و در دانشگاه ادینبورگ تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۳ فارغ التحصیل کارشناسی ارشد شد. سپس با کمک ئی. تی. ویتیکر که پسرش جی.ام. ویتیکر یک دوست دانشگاهی بود ، در آزمون ریاضی کمبریج شرکت کرد. در کمبریج تحت تأثیر هندسه‌دان اچ. اف. بیکر قرار گرفت. او دومین مدرک کارشناسی ارشد را در سال ۱۹۲۵ دریافت کرد. در سال ۱۹۲۶ او در دانشگاه بریستول سمت تدریس گرفت و کار بر روی رابط بین مکتب هندسه جبری ایتالیایی، به ویژه مسائل مطرح شده توسط فرانچسکو سوری، و روش های توپولوژیکی سالمن لفشتس را آغاز کرد. این باعث شهرت او شد ، اما منجر به شک و تردیدهای اولیه از طرف لفشتس شد. طبق خاطرات عطیه، لفشچتس و هاج در سال ۱۹۳۱ در اتاق مکس نیومن در کمبریج جلسه ای داشتند تا سعی کنند مسائل را حل کنند. در پایان لفشتس متقاعد شد. در سال ۱۹۲۸ او به عنوان عضو انجمن سلطنتی ادینبورگ انتخاب شد. پیشنهاد دهندگان او سر ادموند تیلور ویتاکر ، رالف آلن سمپسون، چارلز گلوور بارکلا و سر چارلز گالتون داروین بودند. او در دوره ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸ جایزه انجمن تیراندازی ویکتوریا جوبیلی را دریافت کرد. در سال ۱۹۳۰ به هاج کمک هزینه پژوهشی در کالج سنت جان، کمبریج اعطا شد. او سال ۱۹۳۱–۱۹۳۲ را در دانشگاه پرینستون، جایی که لفشتس در آنجا بود، گذراند و همچنین از اسکار زاریسکی در دانشگاه جان هاپکینز دیدن کرد. در این زمان او همچنین در حال یکسان کردن قضیه د. رام و تعریف عملیات ستاره هاج بود. این به او اجازه می دهد تا فرم های هارمونیک را تعریف کند و بنابراین نظریه د. رام را اصلاح کند. در بازگشت به کمبریج، در سال ۱۹۳۳ به او پیشنهاد شد که یک مقام تدرس در دانشگاه داشته باشد. او پروفسورای لاندین نجوم و هندسه در کمبریج شد، سمتی که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۷۰ در اختیار داشت. او اولین رئیس دی.پی.ام.ام.اس بود. او از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ استاد کالج پمبروک، کمبریج و از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵ نایب رئیس انجمن سلطنتی بود. او در سال ۱۹۵۹ شوالیه شد. از جمله افتخارات دیگر او جایزه آدامز در سال ۱۹۳۷ و مدال کاپلی را از انجمن سلطنتی در سال ۱۹۷۴ دریافت کرد. او در ۷ ژوئیه ۱۹۷۵ در کمبریج درگذشت.
هایتی هایتس، میزوری
هایتی هایتس (به انگلیسی: Hayti Heights) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پمیسکات، میزوری واقع شده‌است. هایتی هایتس ۲٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۲۶ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تلمبه زاهدی
تلمبه زاهدی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان بنارویه واقع شده‌است. تلمبه زاهدی ۹ نفر جمعیت دارد.
رالف مودجسکی
رالف مودجسکی (Ralph Modjeski; January 27, 1861 – 1861:1:27, June 26, 1940) مهندس عمران، و مهندس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال فرانکلین شده‌است.
آلکس هو آندرسن
آلکس هو آندرسن (Alex Høgh Andersen؛ زادهٔ May 20, 1994) بازیگر اهل دانمارک است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به یک جنگ و وایکینگ‌ها اشاره نمود.
فرانک نوبارت
فرانک نوبارت (Frank Neubarth؛ زادهٔ July 29, 1962) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
یوتیتس (پوژگا)
یوتیتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Požega واقع شده‌است. یوتیتس ۴۳۲ نفر جمعیت دارد.
فرانک نوبارت
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی وردر برمن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان و آلمان بازی کرده‌است.
لیکویو، نیواورلئان
لیکویو (به انگلیسی: Lakeview) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است. لیکویو ۲٬۷۷۴ نفر جمعیت دارد و ۰٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چهارطاقی خانه دیو
چهارطاقی خانه دیو، موسوم به آتشگاه آذر برزین‌مهر (دردهه‌های اخیر)، این چهارتاقی که قدمت آن به دوره ساسانی می‌رسد به شماره ۴۰۳۵ در تاریخ ۱۳۸۰/۰۷/۱۰ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است. این چهارطاقی در کوه‌های روستای فشتنق، از توابع شهرستان داورزن، قرار دارد. بنا بر پژوهش‌های انجام شده، کاربری این چهارتاقی، آتشکده بوده که در آن، «آتش آدران» شعله‌ور می‌شده‌است.
خسرو خان سردار اعتماد
خسرو خان سردار اعتماد ملقب به مقتدر نظام از سرکرده‌ها و باباشمل ‌های محلهٔ سنگلج تهران بود و در زمان مظفرالدین شاه رتبهٔ سرتیپی داشت. از سال ۱۳۲۴ ه‍.ق «مباشر عمل آتش‌بازی» در قورخانهٔ مبارکه بود. در زمان سلطنت محمدعلی شاه و دورهٔ مشروطیت، در ردیف طرفداران شاه قرار گرفت و اقداماتی بر ضد مشروطیت انجام داد. در نهم ذی‌القعدهٔ ۱۳۲۶ ه‍.ق، عمال وی به اتفاق سید محمد خان صنیع حضرت به مدرسهٔ سپهسالار حمله کردند ولی در اثر تیراندازی محافظان متفرق شدند. وی در میان عوام به «سردار فشفشه» شهرت داشت. مهدی بامداد دربارهٔ او می نویسد: «مقتدر نظام (خسروخان) از اهالی محلهٔ سنگلج و از الواط‌های آن محله بود. او نیز مدت‌ها رئیس ادارهٔ قورخانه بود. در اواخر سلطنت قاجاریه ادارهٔ مزبور معنی و اساس چندانی نداشت. کار رئیس قورخانه فقط این بود که در اعیاد و جشن‌ها امور چراغانی و آتش‌بازی میدان توپخانه را انجام دهد و از این جهت عامهٔ مردم نامبرده را سردار فشفشه می‌گفتند و به این لقب شهرت تام پیدا کرده بود.»
چهارطاقی خانه دیو
نام‌شناخت
بنا به اعتقاد بومی‌های منطقه، نام قدیم این بنا «خَنه دِب» (= خانه دیو) است و معتقدند: هر کی پاشه بِگذَره خنه دب آتش سحرِش مِنَه! (هر کس پایش را به خانه دیو بگذارد، آتش سحرش می‌کند) و تا آخر عمر نمی‌تواند بی‌نیاز از آتش زندگی کند.
موقعیت جغرافیایی
این چهارطاقی؛ در موقعیت ۳۶ درجه و ۲۰ دقیقه شمالی و ۵۷ درجه و ۲۱ دقیقه شرقی؛ در ۵ کیلومتری شمال روستای فشتنق از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن، قرار دارد. بنای چهارتاقی بر روی یک تپه سنگی با ارتفاع ۱۰۰ متر قرار گرفته‌است؛ محور بنا با چهار جهت اصلی به اندازه ۲۲ درجه میل غربی دارد. برای دسترسی به چهارتاقی خانه دیو باید از روستای فشتنق که نزدیک‌ترین آبادی به آن است، مسیر طولانی و صعب‌العبور کوهستانی را به مدت ۴۵ دقیقه پیمود.
پلان و معماری
پلان چهارطاقی خانه دیو، چلیپایی است که از جمله پلان رایج و شناخته شده در ساخت آتشکده و چهارتاقی‌های دوره ساسانی می‌باشد. فضای مرکزی چهارتاقی خانه دیو، دارای پلان مربع‌مستطیل ساده به ابعاد ۱۲/۴۶ در ۱۳/۲۹ متر، و گوشه‌های بنا نیز به سمت نقاط اصلی متمایل است. ورودی بنا در سمت شمال شرقی واقع شده و محور بنا با چهار جهت و به اندازه ۲۲ درجه میل غربی دارد. اتاق اصلی چهارتاق ۶/۶۰ متر مربع است. در طرف شمال‌شرقی چهارتاق یک راهرو یا دهلیز بسیار باریک وجود دارد که احتمالاً برای دسترسی به اتاق اصلی و همچنین محوطه جنوبی چهارطاق کاربرد داشته‌است. مصالح مورد استفاده در چهارتاقی خانه دیو همانند بسیاری از بناهای عصر ساسانی از لاشه‌سنگ و ملات گچ است. هر یک از پایه‌های چهارتاقی با استفاده از این مصالح ساخته شدند. در میان پایه‌ها ورودی‌هایی در چهار جهت اصلی قرار دارد که همانند بسیاری از چهارتاقی‌های این عصر به راهرو طواف پشت جرزها مرتبط می‌شوند. متأسفانه از پوشش سقف بنا جز بخشی از منطقه انتقالی که با شیوه گوشوارسازی فیلپوش انجام شده و اکنون در بخش فوقانی پایه شرقی چهارتاقی قابل رؤیت می‌باشد، چیزی باقی نمانده‌است. بر پایه پژوهشی که توسط چهار تن از استادان باستان‌شناسی ایرانی انجام شده و با نظر به پلان و فضاهای مکشوفه؛ آتشی در درجه اهمیت آتش آدران یا آتش محلی، در این چهارتاقی شعله‌ور می‌شده‌است. بر مبنای تعلیمات زرتشتی، تنها موبدان اجازه ورود به حریم این آتش را داشته و دیگر نیایش‌کنندگان در جلو درگاه‌ها، اتاق انتظار و راهروی طواف تجمع می‌کردند و از دور، ناظر بر انجام مراسم و سرودهایی بودند که توسط موبد یا موبدان خوانده می‌شد.
دیدگاه‌ها و نظریه‌ها
در اوستا و متون دینی پهلوی کیش زرتشت و همچنین کتب تاریخی قدیم، نوشته یا اشاره‌ای که به‌طور خاص، این چهارتاقی را به عنوان محل آذر برزین‌مهر معرفی نمایند در دست نیست. نک: جغرافیای برزین‌مهر. آرتور کریستنسن در کتاب «ایران در زمان ساسانیان»، پس از بیان نظریه لانگلوا و هوفمان که آتشکده آذر برزین‌مهر در کوه‌های ریوند شمال غربی نیشابور واقع بود، نوشته‌است: «به اعتقاد جکسن، مکان این آتشکده در قریه مهر بوده‌است، که در سر راه خراسان به یک فاصله از میاندشت و سبزوار قرار دارد.» در «دانشنامه ایران» نیز در کنار مطرح نمودن نظریه‌های مکان‌های احتمالی دیگر برزین‌مهر، به نظر جکسون و سایکس که آذر برزین‌مهر را در روستای مهر داورزن می‌جویند اشاره شده‌است. همچنین فائق توحیدی، باستانشناس مرکز باستان‌شناسی ایران، این چهارتاقی موسوم به خانه دیو را آتشکده آذربرزین‌مهر ساسانی معرفی نموده‌است. در پرونده ثبتی این چهارتاقی، به نقل از برهان قاطع آمده‌است: آذربرزین‌مهر، نام آتشکده ششم از هفت آتشکده ایرانیان است که آن را یکی از خلفای زردشت ساخته و گفته‌اند کیخسرو سوار بر اسبی بود که ناگهان صدای رعدی بلند شد چنان هیبت‌ناک که کیخسرو خود را از اسب انداخت و آتش «بَر زینِ» اسب فرود آمد و زین، آتش گرفت. اما دیگر نگذاشتند که آن آتش خاموش شود و در همان‌جا برای آن آتش، آتشکده‌ای ساختند و نامش را «آذر بَر زین» گذاشتند. بر روی این محوطه (چهارتاقی) چند فصل مطالعات باستان‌شناسی انجام شده و شرح مختصر و نتایج بخشی از آن‌ها، در مقاله علمی-پژوهشی که توسط چند تن از پژوهشگران و استادان دانشگاهی ایران فراگرد آمده، ارائه شده‌است. طی آخرین تحولات در راستای بررسی فرضیه انتساب چارتاقی خانه دیو به عنوان محل آتشکده آذر برزین‌مهر؛ این محل، طی سال‌های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ توسط باستان‌شناسان ایرانی و لهستانی مورد بررسی باستان‌شناسی قرار گرفته و پس از سه فصل کاوش، بدون رسیدن به هیچ گونه مستندات علمی و باستان‌شناسی، انتساب این محل به عنوان جایگاه آتشکده آذر برزین‌مهر تأیید نگردیده و کائیم و بختیاری شهری سرپرستان هیئت‌های باستان‌شناسی لهستانی و ایرانی، انتساب این محل به آتشکده آذر برزین‌مهر را به‌طور کلی رد کردند.
میرزا بدیع‌الزمان صفوی
میرزا بدیع‌الزمان، (درگذشته ۱۶۵۹) یک شاهزاده صفوی در و امیر قدرتمند در امپراتوری گورکانی هند در طول سلطنت شاه جهان بود. او رابا نام شهنواز خان صفوی و میرزا دکان می‌شناسند. او پدرزن جهانگیرشاه و برادرش مراد بخش بود.
خانواده
بدیع‌الزمان فرزند رستم میرزا بود. او در زمان سلطنت جهانگیرشاه به‌قدرت رسید. او از شاهزادگان قدیمی مشهد در ایران بود. پدربزرگ او بهرام میرزا پسر شاه اسماعیل یکم و شاهزاده امپراتوری صفویه بود.
او با نورس بیگم دختر میرزا محمد شریف ازدواج کرد. آن‌ها صاحب دو پسر و پنج دختر شدند از جمله دلرس بانو بیگم که با اورنگ‌زیب پسر سوم شاه جهان در سال ۱۶۳۷ ازدواج کرد و دختر کوچک‌تر آن‌ها سکینه بانو بیگم با مراد بخش پسر کوچک شاه جهان در سال ۱۶۳۸ ازدواج کرد. هم‌چنین یکی از برادرزاده‌های او با شاه شجاع پسر دوم شاه جهان ازدواج کرد. این وصلت‌ها باعث افزایش قدرت بدیع‌الزمان در حکومت گورکانیان شد.
مرگ نفس
در زمینه تجربه مصرف روانگردان‌ها، اصطلاح مرگ نفس هم‌معنی با از هم پاشیدن ضمیر بوده و برای اشاره به از دست دادن (موقتی) حس وجود از خود به دلیل استفاده از روانگردان‌ها به کار می‌رود. این اصطلاح توسط تیموتی لیری و همکارانش برای توصیف زوال ضمیر خودآگاه در فاز اول مصرف ال‌اس‌دی، که در آن یک «جداسازی کامل» از خود رخ می‌دهد، استفاده شد. این مفهوم همچنین در معنویت عصر نو معاصر و در درک مدرن ادیان شرقی برای توصیف از دست دادن دائمی «تعلق به احساس جداگانه‌ای از خود» و بی‌مرکز محوری (در مقابل خود محوری) استفاده می‌شود. این مفهوم به موثرترین بخش آموزه‌های اکهارت تولی نیز اشاره دارد، جایی که حس وجود از خود به عنوان انباشته‌ای از افکار و احساسات تعریف می‌شود که به طور مداوم به خود پرداخته و این تصور و احساس را ایجاد می‌کند که موجودی مجزا است و فقط با آزاد کردن و بیرون کشیدن هویت آگاهی انسانی از آن است که واقعاً می‌توان از درد و رنج درونی رهایی یافت.
تعاریف
مرگ نفس و یا اصطلاح «مَحو خود» در چارچوب عرفان توسط پژوهشگر مطالعات دینی دانیل مرکور به عنوان «تجربه‌ای غیرقابل تصور که در آن هیچ اثری از هویت شخصی باقی نمی‌ماند» تعریف شده است. این حالت تجربه خلسه بسیار عمیقی است که حین آن کارکردهای واقعیت سنجی، ادراک حسی، حافظه، منطق، خیال‌پردازی و نیاز به خودنمایی ضمیر انسانی سرکوب می‌شود [...] صوفیان مسلمان آن را فنا می‌نامند، و کابالیست‌های یهودی قرون وسطی آن را «بوسه مرگ» می‌نامیدند.
کارتر فیپس روشن‌شدگی و مرگ نفس را برابر می‌داند، و آن‌ها را به عنوان «قطع علاقه و رد کردن و در نهایت، فنا کردن نیازِ نگه داشتن وجودی جداگانه و خودمحور» تعریف می‌کند.
در روانشناسی یونگ، ونتگوت و مریک، مرگ نفس را به عنوان «دگرگونی اساسی روان» تعریف می‌کنند. چنین تغییری در شخصیت در بودیسم «مرگ نفس» و توسط کارل گوستاو یونگ مرگ روان نامیده شده است.
در مورد روانگردان‌ها، لیری، متزنر و آلپرت (۱۹۶۴)، مرگ نفس یا از دست دادن خود را به عنوان بخشی از تجربه (نمادین) مرگ تعریف می‌کنند که در آن خود قدیمی قبل از اینکه فرد بتواند از نظر معنوی دوباره متولد شود، باید بمیرد. آنها از دست دادن نفس را اینگونه تعریف می‌کنند: «... تعالی کامل - فراتر از کلمات، فراتر از فضازمان، فراتر از خود. هیچ بینشی، هیچ حسی از خود، هیچ فکری وجود ندارد، فقط آگاهی ناب و آزادی وجدآور است».
چندین روانشناس که روی روانگردان‌ها تحقیق می‌کنند نیز مرگ نفس را تعریف کرده‌اند. آلنیس (۱۹۶۴) مرگ نفس را به عنوان «از دست دادن حس خودی» تعریف می‌کند. استانیسلاف گروف (۱۹۸۸) آن را به عنوان «احساس نابودی کامل» تعریف می‌کند و می‌نویسد «مرگ نفس به معنای پایانی برگشت ناپذیر برای همذات پنداری فلسفی فرد با چیزی است که آلن واتس آن را خود محصور شده زیر پوست نامیده است». روان‌شناس جان هریسون (۲۰۱۰)، مرگ نفس موقت را به عنوان از دست دادن خود مجزا، یا در بهترین حالت آن را ادغامی ژرف با چیزی متعالی تعریف می‌کند. جانسون، ریچاردز و گریفیث (۲۰۰۸)، تعریف لیری و همکارانش و گروف از مرگ نفس را به عنوان «تجربه موقت از دست دادن کامل هویت ذهنی خود» تاویل می‌کنند.
توسعه مفهومی
مفهوم «مرگ نفس» به موجب بحث‌هایی در جریان‌های فکری به هم مرتبط، به ویژه جنبش‌های رمانتیک و خرده فرهنگ‌ها، حکمت الاهی، تحقیقات انسان شناختی در مورد جمعیت‌های مناسک گذار و اسطوره‌شناسی تطبیقی جوزف کمبل از شمن‌باوری، روان‌شناسی یونگ، خرده‌فرهنگ هوش‌ربودگی دهه ۶۰ میلادی و روانشناسی فرا فردی مورد توجه قرار گرفت و بسط یافت.
عرفان غربی
طبق گفته مرکور،
روان‌شناسی یونگ
به گفته ونتگوت و مریک، اصطلاح یونگی «مرگ روان» مترادف با «مرگ نفس» است:
ونتگوت و مریک در این موارد به آثار یونگ به نام‌های کهن الگوها و ناخودآگاه جمعی، که برای اولین بار در سال ۱۹۳۳ منتشر شد، و روانشناسی و کیمیاگری، که اولین بار در سال ۱۹۴۴ منتشر شد، استناد می‌کنند.
در روان‌شناسی یونگ، باید در طی فرآیندی از رنج آگاهانه، که در آن آگاهی یا هوشیاری شخص «می‌میرد» و دوباره متولد می‌شود، الگوهای متضاد و قدیمی فکری و احساسی را به یکپارچگی و وحدت رسانید. یونگ این فرآیند را «عملکرد متعالی» نامید، که منجر به پیدایش «هوشیاری فراگیرتر و همگراتر» در شخص می‌شود.
یونگ از اصطلاحات تشبیهی در علم کیمیاگری برای توصیف این فرآیند منحصر به فرد و فرآیندهای انتقالی که در طول درمان رخ می‌دهد استفاده کرد.
به گفته لیمینگ و همکاران، به مرگ روان در آثار کاتولیکی نیز اشاره شده است. مثلا آثار عروجِ مونت کارمل و شبِ تاریکِ ضمیر از یوهان صلیبی مربوط به این موضوع است.
اسطوره - قهرمانی با هزار چهره
"یک قهرمان از دنیای روزمره به منطقه‌ای از شگفتی‌های ماوراء طبیعی می‌رود. با نیروهای افسانه‌ای روبرو می شود و یک پیروزی قاطع به دست می‌آورد. قهرمان از این ماجراجویی اسرارآمیز با سرافرازی برمی‌گردد تا به همنوع خود نیز این موهبت را ببخشد."
این سیر مبتنی بر یک کهن‌الگوی مرگ و تولد دوباره است، که در آن «خود کاذب» تسلیم شده و «خود حقیقی» پدیدار می‌شود. یک نمونه شناخته شده دیگر کمدی الهی دانته است که در آن قهرمان به دنیای زیرین فرود می‌آید.
روانگردان‌ها
خرده‌فرهنگ نسل بیت، مفاهیم و ایده‌هایی از عرفان و بوهمینیسم را به ارث برده است. در حالی که آلدوس هاکسلی با کتاب درهای ادراک که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد، به رواج استفاده از داروهای روانگردان کمک کرد. هاکسلی همچنین در کتاب خود «The Perennial Philosophy» (فلسفه جاودان)، مجموعه‌ای از مفاهیم موجود در ادیان‌ شرقی را برای توضیح تجربیات خود به کار برد. این کتاب باور به این ایده که یک تحول در هوشیاری جهان غرب لازم است را در دهه ۶۰ میلادی تقویت کرد و به عنوان استناد به کتاب تبتی مردگان اشاره می‌کرد. همین طور آلن واتس، در بیانیه آغازین خود در مورد تجربیات عرفانی در کتاب «This Is It» (این است)، با استناد به کتاب «Cosmic Consciousness» (آگاهی کیهانی) ریچارد باک سال ۱۹۰۱، به تشابهات موجود اشاره کرده و «هسته مرکزی» این تجربیات را به این صورت توصیف کرد:
"... حُکم، یا بصیرت، این است که بلا واسطه اکنون، ماهیتش هر چه که باشد، هدف و نهایت خواسته همه زندگان است."
این علاقه به عرفان به شکل‌گیری تحقیقات نوظهور و گفتگوهای عمومی پیرامون داروهای روانگردان در دهه ۱۹۶۰ کمک کرد. در سال ۱۹۶۴ ویلیام اس. باروز تمایزی بین داروهای «آرام بخش» و داروهای «ادراک-گستر» قائل شد. در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ استفاده از ال‌اس‌دی به پژوهشگران حوزه‌های نظامی و روانپزشکی محدود شد. یکی از این محققان تیموتی لیری روانشناس بالینی بود که برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ در تعطیلاتش با داروهای روانگردان مواجه شد و در سال ۱۹۶۱ شروع به تحقیق در مورد اثرات سیلوسایبین کرد. او از آلدوس هاکسلی که به او توصیه کرد داروهای روانگردان را در میان نخبگان جامعه از جمله هنرمندان و روشنفکران تبلیغ کند، مشورت گرفت. با اصرار آلن گینزبرگ، لیری به همراه همکار جوانترش ریچارد آلپرت (رام داس)، ال‌اس‌دی را در دسترس دانشجویان قرار دادند. در سال ۱۹۶۲ لیری اخراج و برنامه تحقیقات بر روی روانگردان‌های دانشگاه هاروارد تعطیل شد. در سال ۱۹۶۲ لیری «Castalia Foundation» (موسسه کاستالیا) را تأسیس کرد، و در سال ۱۹۶۳ او و همکارانش مجله «The Psychedelic Review» (بررسی روانگردان‌ها) را نیز منتشر کردند.
"... کلیدی برای دستیابی به درونی‌ترین ابعاد ذهن انسان و راهنمایی برای مبتکران و کسانی که در جستجوی راهی برای رهایی معنوی هستند."
آن‌ها تأثیر ال‌اس‌دی را به‌عنوان «برداشتن» دیواره‌های دفاعی ضمیر فرد تعبیر کردند و شباهتی بین مراحل مرگ و تولد دوباره در کتاب تبتی مردگان و مراحل «مرگ» و «تولد دوباره» روان‌شناختی یافتند که لیری در طول تحقیقات خود شناسایی کرده بود. لیری، متزنر و آلپرت در مورد این مراحل گفته‌اند:
"... یکی از قدیمی‌ترین و فراگیرترین رسوم برای آغاز تحول این است که قبل از اینکه کسی از نظر معنوی دوباره متولد شود، باید تجربه مرگ را پشت سر بگذارد. به طور نمادین، قبل از اینکه کسی بتواند با ضمیری نو در زندگی معنوی جدیدی آغاز به زیستن کند، باید در برابر گذشته خود، و با ضمیر قدیمی خود بمیرد."
همچنین در سال ۱۹۶۴ راندولف آلنیس مقاله «Therapeutic applications of the change in consciousness produced by psycholytica (LSD, Psilocybin, etc.)» (کاربردهای درمانی تغییر در هوشیاری ایجاد شده توسط روان‌گردان‌ها (ال‌اس‌دی، سیلوسایبین و غیره)) را منتشر کرد. آلنیس اشاره می‌کند که بیماران ممکن است در نتیجه تجربه مصرف ال‌اس‌دی درگیر مشکلات وجودی شوند. داروهای روان‌گردان ممکن است بینش فرد را بسط دهند. در یک درمان روانشناختی کوتاه مدت، بیماران ممکن است از تغییرات ناشی از تأثیرات تجربه ال‌اس‌دی سود ببرند.
یکی از تجربیات مصرف ال‌اس‌دی ممکن است بحران مرگ باشد. آلنیس سه مرحله را در این نوع تجربه تمییز می‌دهد:
توصیف تیموتی لیری از «مرگ نفس»
در مورد هر باردو در قسمت اول کتاب «The Psychedelic Experience» توضیحاتی داده شده است. در قسمت دوم این کتاب دستورالعمل‌هایی ارائه شده است که می‌توان آن‌ها را برای «مسافر» (کسی که در حال تجربه سفر معنوی است) خواند. در دستورالعمل اولین باردو این‌گونه آمده:
استانیسلاف گروف
استانیسلاف گروف در حین تحقیق در مورد اثرات مواد روانگردان، متوجه شد که این اثرات می‌تواند با روش‌های غیردارویی نیز ایجاد شود. گروف یک «طرح کلی از روان» را بر اساس کار بالینی خود با داروهای روانگردان ایجاد کرد، که در آن «انواع تجارب اولیه‌ای که برای یک فرد معمولی» با استفاده از روانگردان‌ها ممکن است اتفاق بیفتد، یا «تکنیک‌های قدرتمند غیردارویی مختلفی که منجر به چنین تجاربی می‌شوند» را در آن توصیف کرده است.
به عقیده گروف، روانپزشکی سنتی، روانشناسی و روان‌درمانی از مدلی از شخصیت انسان استفاده می‌کنند که به شرح حال و آگاهی فردی محدود می‌شود، همانطور که فروید نیز شرح داده است. این مدل برای توصیف تجربیات ناشی از استفاده از روانگردان‌ها و استفاده از «تکنیک‌های قدرتمند» که «سطوح عمیق ناخودآگاه و فوق آگاه روان انسان» را فعال و بسیج می‌کند، ناکافی است. این سطوح عبارتند از:
مرگ نفس در چهارمین ماتریس پری‌ناتال ظاهر می‌شود. این ماتریس مربوط به مرحله زایمان، یعنی تولد واقعی کودک است. در این مرحله تنش‌سازی، درد و اضطراب فورا فروکش می‌کند. همتای نمادین این مرحله، تجربه مرگ - تولد دوباره است، که در آن فرد ممکن است احساس قوی‌ای از یک فاجعه قریب‌الوقوع داشته باشد، و ممکن است به شدت تلاش کند تا این روند را متوقف کند. انتقال از مرحله BPM III به مرحله BPM IV ممکن است شامل احساس نابودی کامل باشد:
"به نظر می‌رسد این تجربه مرگ نفس مستلزم تخریب بی‌رحمانه تمام نقاط عطف قبلی در زندگی فرد است."
به عقیده گروف، آنچه در این فرآیند می‌میرد، «نگرشی اساساً بدگُمانانه نسبت به جهان است که منعکس‌کننده تجربه منفی سوژه در هنگام وضع حمل و بعد از آن است». هنگامی که مرگ نفس در نهایی‌ترین و کامل‌ترین شکل خود تجربه شود:
"«... مرگ نفس به معنای پایانی برگشت ناپذیر برای همذات پنداری فلسفی فرد با چیزی است که آلن واتس آن را خود محصور شده زیر پوست نامیده است.»"
تحقیقات اخیر
تحقیقات اخیر نیز نشان داده که گاهی اوقات از دست دادن ضمیر توسط افرادی که تحت تأثیر داروهای روانگردان هستند، تجربه می‌شود.
پرسشنامه انحلال ضمیر، یک پرسشنامه خودگزارشی معتبر است که امکان اندازه‌گیری تجربیات گذرای مربوط به انحلال ضمیر ناشی از داروهای روانگردان را فراهم می‌کند.
دیدگاه مکاتب معنوی
علاوه بر موضوع روانگردان‌ها و تجارب معنوی حاصل از آن‌ها، اصطلاح «مرگ نفس» برای توصیف مفهوم شرقی «روشن‌شدگی» (bodhi) یا موکشَه (چرخه‌شکنی) نیز استفاده شده است.
بودیسم
گفته می‌شود که تمرین ذن منجر به مرگ نفس می‌شود. مرگ نفس را بر خلاف «مرگ صغیر» جسمانی، «مرگ بزرگ» گویند. به گفته ''جین وای. پارک''، مرگ نفسی که مدنظر بودیسم است، به «خواستها و جستجوهای معمولاً ناخودآگاه و خودکار ضمیر فرد» پایان می‌دهد تا وجود خود را به‌ عنوان یک چیز، نه به‌ عنوان یک فرآیند درک کند. به گفته پارک، مدیتیشن یادگیری چگونه مردن با تمرین «فراموش کردن» ضمیر خود است:
به گفته وِلوود، «بی نفسی» یا «بی ضمیری» یک تجربه رایج است. بی ضمیری «در شکاف‌ها و فضاهای بین افکار که معمولاً مورد توجه قرار نمی‌گیرند» ظاهر می‌شود. اضطراب وجودی زمانی به وجود می‌آید که فرد متوجه شود که احساس وجود «من» چیزی بیش از یک ادراک نیست. به گفته ولوود، تنها آگاهی بدون نفس یا بدون ضمیر به ما اجازه می‌دهد که با مرگ در همه اَشکال روبرو شویم و آن را بپذیریم.
دیوید لوی نیز به ترس از مرگ و ضروری بودن مرگ نفس برای درک ماهیت حقیقی خود اشاره می‌کند. به گفته لوی، ترس ما از بی نفسی حتی ممکن است قوی‌تر از ترس ما از مرگ باشد.
«بی نفسی» یا «بی ضمیری» همان «آناتا» یا «non-self» در بودیسم نیست. بلکه آناتا به معنای عدم پذیرش اجزای تشکیل دهنده شخص به عنوان یک موجودیت دائمی است:
"بودا، بارها و بارها در نکوهش همذات پنداری نادرست با پنج مجموعه، یا همان همذات پنداری نادرست با روان-فیزیکی که فکر می‌کنیم خود ما هستیم، صحبت کرد. او می‌خواست بگوید که این پنج مجموعه شکل یا فُرم، احساس، فکر، تمایل و هوشیاری حسی، همه توهمی بیش نیستند. اینها همه القائات ماره شیطان صفت هستند. اینها ناپایدار و منشا درد هستند. و به این دلایل، این مجموعه‌ها نمی‌توانند خود ما باشند."
برنادت رابرتز
برنادت رابرتز (راهبه کاتولیک) بین «بی ضمیری» (no ego) و «بی خویشی» (no self) تمایز قائل می‌شود. از نظر رابرتز، رها شدن از ضمیر با رها شدن از خویشی یکسان نیست. «بی ضمیری» برای رسیدن به یک وجود یکپارچه ضروری است؛ سپس با کنار گذاشتن آن وجود یکپارچه، «بی خویشی» پدید می‌آید. «Ego» (نفس یا ضمیر) توسط رابرتز به این صورت تعریف شده است:
"... خود نابالغ یا هوشیاری قبل از کنار گذاشتن خودمحوری و ظهور یک محور الهی."
«self» (خویش) نیز توسط رابرتز این گونه تعریف شده است:
"... کُل هوشیاری، تمام ابعاد انسانی شناخت، احساس و تجربه از خودآگاهی و ناخودآگاهی تا رسیدن به وحدت، تعالی یا خداآگاهی."
در نهایت، تمام تجربیاتی که این تعاریف بر آن استوار است، محو یا منحل می‌شوند. جِف شور در این مورد توضیح می‌دهد که «no self» (بی خویشی) به معنای «قطع دائمی، کنار گذاشتن یک‌باره برای همیشه‌ی، کُل مکانیسم خودآگاهی واکنشی» است.
به گفته رابرتز، بودا و مسیح هر دو قطعا خود یا نفس را کنار گذاشته و در حالت «بی خویشی» (no self) بوده‌اند. بودای قبل از رسیدن به روشن‌شدگی و اشراق و اعمال زاهدانه و گرسنگی و ریاضت کشیدنش، و عیسی‌ای که بر روی صلیب در حال جان دادن بود، نشان دهنده پروسه گُذار و کنار گذاشتن خویش است؛ بودای به اشراق رسیده با آرامش خود و مسیح از مرگ برگشته نیز، نشان دهنده حالت «بی خویشی» (no self) هستند.
ابل مولینرو
ابل مولینرو (Abel Molinero؛ زادهٔ April 28, 1989) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوگو، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی، و باشگاه فوتبال آلمریا اشاره کرد.
مرگ نفس
روانگردان‌ها
به گفته گروف، تجربه بحران‌های مرگ ممکن است طی یک سری دفعات مصرف روانگردان‌ها رخ دهند البته تا زمانی که منجر به وحشت نشوند. تلاش آگاهانه برای وحشت نکردن ممکن است منجر به «احساس کاذب و توهمی فراتر رفتن از مرگ فیزیکی» شود. به گفته مرکور،
"تجربه مکرر بحران مرگ و رویارویی با تصور مرگ فیزیکی در آن، در نهایت با کنار رفتن توهمات منجر به پذیرش مرگ خویشتن می‌شود. آنگاه بحران مرگ با کمال متانت پذیرفته می‌شود."
ویدانته و ذن
هم مکتب ویدانته و هم مکتب ذن بودیست هر دو تذکر می‌دهند که تنها بصیرت یافتن در مورد هیچی خویش، یا به اصطلاح «تجربه‌هایی از روشن‌شدگی» کافی نیست، تمرین و پیگیری‌های بیشتر لازم است.
جیکوبز تذکر می‌دهد که تمرین ویدانته ادویته برای از بین بردن «انسدادهای» به اصطلاح واسانا (تراوشات ذهنی)، سامسکارا (گذشته شخصی)، کُشا (لایه‌های لطیف بدن) و وریتی (آشوبهای درونی) و نهایتا «گرانتهی که گره‌ای است که بین ذهن و خویش حقیقی جدایی انداخته»، سال‌ها تلاش و پیگیری متعهدانه می‌طلبد.
آموختن ذن بودیست به کِنشو یا رسیدن به ماهیت خود حقیقی ختم نمی‌شود. برای ملکه شدن این بینش و ظهور آن در زندگی روزمره باید تمرین را ادامه داد. به گفته هاکوین، هدف اصلی تمرینات «پَسا ساتوری» (تمرینات پس از درک اولیه حقیقت، gogo no shugyo یا kojo، «فراتر رفتن») پرورش بیشتر «ذهن روشن‌شده» است. به گفته یامادا کوون، «اگر نتوانی همراه با شخصی که گریه می‌کند اشک بریزی، کِنشو اتفاق نیفتاده است».
شب تاریک و خوددگربینی
شینزن یانگ، مربی بودای آمریکایی، به دشواری رسیدن به تجربه بی خویشی اشاره کرده است. او این را «شب تاریک» می‌نامد و می‌گوید:
"... «سقوط در گودال عدم». این مستلزم بینشی موثق و غیرقابل شک نسبت به عدم و بی خویشی است. چیزی که آن را سخت می‌کند این است که فرد آن را به عنوان یک گُذار بد تعبیر می‌کند. به جای اینکه آنطور که در ادبیات بودایی ادعا می‌شود، قدرت بخش و دربرگیرنده باشد، برعکس اینها می‌شود. به معنای دیگر، این گُذار همزاد شیطانی را به روشن‌شدگی می‌رساند."
ویلوبی بریتون در یک برنامه پژوهشی به نام «شبِ تاریکِ ضمیر» در حال انجام تحقیقاتی در مورد چنین پدیده‌هایی است که ممکن است در طول مراقبه رخ دهند. وی متون مکاتب مختلف را برای شرحی در مورد مشکلات سر راه بیداری معنوی جستجو کرده و مصاحبه‌هایی نیز با افراد انجام داده تا درباره جنبه‌های دشوار مدیتیشن بیشتر بداند.
تاثیرات
انتشار «تجربه‌های عرفانی» ناشی از ال‌اس‌دی، و مفهوم مرگ نفس، تاثیراتی در دهه ۱۹۶۰ میلادی داشت، اما برچسب «LSD-spirituality» (ال‌اس‌دی-معنویت) که لیری برای این عرصه در نظر گرفته بود هرگز «کاملاً مورد توجه قرار نگرفت».
گزارش‌های تجربیات روانگردان
ترمینولوژی و اصطلاحات لیری در درک داروهای روانگردان و توصیف اثرات آن تأثیر زیادی داشت. گزارش‌های مختلف هیپی‌ها از تجربیات مصرف روان‌گردان، حالت‌های کاهش هوشیاری را توصیف می‌کرد که به عنوان «مرگ نفس» قلمداد شده بودند، اما با توصیف‌های لیری مطابقت نداشتند. حملات پانیک یا وحشت‌زدگی نیز گاهی اوقات به عنوان «مرگ نفس» در نظر گرفته می‌شد.
بیتلز
جان لنون، خواننده اصلی گروه بیتلز، کتاب «The Psychedelic Experience» (تجربه مصرف روانگردان) را خواند و به شدت تحت تأثیر آن قرار گرفت. او پس از خواندن این کتاب، ترانه «فردا هرگز نمی‌داند» را به عنوان راهنمای تریپهای ال‌اس‌دی خود نوشت. لنون حدود هزار تریپ ال‌اس‌دی انجام داد، اما این تنها مشکلات شخصی او را بیشتر کرد. او در نهایت مصرف مواد را کنار گذاشت. جرج هریسون و پل مک‌کارتنی (اعضای دیگر گروه بیتلز) نیز به این نتیجه رسیدند که استفاده از ال‌اس‌دی هیچ تغییر ارزشمندی را در پی نداشته است.
تکثرگرایی افراطی
به گفته برومل، تجربه مرگ نفس، تکثرگرایی افراطی (radical pluralism) را تایید می‌کند که اکثر مردم در جوانی آن را تجربه می‌کنند، اما ترجیح می‌دهند از آن فرار کنند، به جای اینکه به یک خود پایدار و یک واقعیت ثابت اعتقاد داشته باشند. او همچنین بیان می‌کند که تجربه مرگ نفس منجر به نگرش متفاوتی در میان جوانان دهه ۱۹۶۰ شد، در نتیجه آنها سبک زندگی والدین خود را به‌ عنوان یک روش فریبکارانه و نادرست رد کردند.
تردیدها
در مورد رابطه بین مرگ نفس و ال‌اس‌دی شک و تردیدهایی مطرح شده است. مثلا هانتر اس. تامپسون، که خودش هم ال‌اس‌دی را امتحان کرده بود، با بررسی کارهای لیری متوجه بنیانی خودمحورانه در آنها شد. وی اشاره کرد که لیری خود را در مرکز نوشته‌هایش قرار داده و از شخصیت خود به عنوان «خودی مثال زدنی، نه منحل شده» استفاده می‌کند. دن مرکور اشاره می‌کند که استفاده از ال‌اس‌دی در ترکیب با کتابچه راهنمای لیری اغلب منجر به مرگ نفس نمی‌شود، بلکه به تریپ‌های بد و وحشتناک می‌انجامد.
رابطه بین مصرف ال‌اس‌دی و روشن‌شدگی نیز مورد انتقاد قرار گرفته است. براد وارنر، مربی سوتو-ذن، بارها از این ایده انتقاد کرده است که مصرف روانگردان‌ها منجر به «تجربه‌هایی از روشن‌شدگی» می‌شود. او در پاسخ به کتاب «The Psychedelic Experience» (تجربه مصرف روانگردان) نوشته است:
"زمانی که در استاروود بودم، به شدت از دست همه افرادی که در آنجا خود و دیگران را فریب می‌دادند که یک دوز ارزان اسید، «شروم»، «پیوت»، «مولی» یا هر چیز دیگری می‌تواند آنها را به سطح بالاتری از معنویت برساند، آزرده می‌شدم [...] وقتی در آن کمپینگ بودم، نشستم و بیشتر کتاب «The Psychedelic Experience» (تجربه مصرف روانگردان) نوشته تیموتی لیری و ریچارد آلپرت (که بعدها به خاطر کتابش اکنون اینجا باش به بابا رام داس معروف شد) را خواندم. این کتاب نشان می‌دهد که نویسندگانش درک کاملا اشتباهی از کتاب تبتی مردگان به عنوان راهنمایی برای تجربه مصرف مواد داشته‌اند [...] شاید این کتاب در سال ۱۹۶۴ که اوج دوران مصرف ال‌اس‌دی بود، قابل باور باشد، اما اینکه هنوز به مطالب آن باور داشته باشیم موضوع دیگری است، آن هم با مشاهده آنچه که در ۴۷ سال گذشته به ما نشان داده است که این مسیر به کجا منتهی می‌شود. اگر چند مثال می‌خواهید، جیمی هندریکس، سید ویشس، سید برت، جان انتویستل، کرت کوبین (افراد مشهوری که همگی بر اثر مصرف مواد مُرده‌اند) چطور هستند؟... آیا واقعاً جای صحبت دیگری باقی می‌ماند؟ اینها شوخی نیست."
این که مرگ نفس یا تجربه‌های مشابه آن ممکن است مبنای مشترکی در ادیان مختلف داشته باشد، توسط محققان مطالعات دینی مورد اعتراض قرار گرفته است، هرچند «هیچ یک از این موضوعات محبوبیت خود را از دست نداده است». محققان همچنین از تلاش لیری و آلپرت برای مرتیط کردن مرگ نفس و مواد روانگردان با بودیسم تبتی انتقاد کرده‌اند. جان میردین رینولدز، استفاده لیری و یونگ از ترجمه ایوانز-ونتس از کتاب تبتی مردگان را مورد اعتراض قرار داده است و استدلال می‌کند که این ترجمه سوء‌تفاهم‌هایی را در مورد دزوگشن (آموزه‌های بودیسم تبتی در مورد عدم و هیچ) ایجاد می‌کند. رینولدز استدلال می‌کند که ایوانز-ونتس با بودیسم تبتی آشنا نبوده، و دیدگاه او در مورد بودیسم تبتی «اساسا نه تبتی بوده و نه بودایی، بلکه تئوسوفی و ویدانتیست بوده». با این وجود، رینولدز تأیید می‌کند که غیر ماهوی شدن ضمیر یا ego، هدف نهایی نظام هینه‌یانه است.
کلایو سینکلر
کلایو سینکلر (۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ — ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱) کارآفرین، مهندس، مخترع، و دانشمند رایانه اهل بریتانیا بود.
وی در سال ۱۹۶۱ شرکت سینکلر رادیونیکس را تاسیس کرد که در سال ۱۹۷۲ اولین ماشین حساب جیبی باریک به نام Sinclair Executive را به بازار عرضه کرد. او بعدا به تولید رایانه خانگی روی آورد و محصولاتی مانند ZX80 که نخستین رایانه خانگی تولید انبوه ساخت انگلستان با قیمت کمتر از ۱۰۰ پوند بود و همچنین ZX81 و اسپکتروم را به بازار عرضه کرد که تاثیر مهمی در دوران اولیه صنعت کامپیوتر اروپا داشتند. شرکت سینکلر بعدا به ساخت تلویزیون صفحه تخت جیبی روی آورد که نتوانست موفقیت تجاری کسب کند. او بعدا با تاسیس شرکتی در زمینه حمل و نقل، اقدام به تولید اتومبیل الکتریکی کرد که آن هم از نظر تجاری موفق نبود. از محصولات بعدی این شرکت، یک دوچرخه تاشو با وزن کمتر از ۶ کیلوگرم بود که قابل حمل در وسایل نقلیه عمومی است.
سینکلر در سال ۱۹۸۳ موفق به کسب عنوان شوالیه شد. وی در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ بر اثر عوارض ناشی از بیماری سرطان در لندن درگذشت.
مرگ
در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ سینکلر به دلیل بیماری ناشی از سرطان که بیش از یک دهه مبتلا بود در لندن انگلستان درگذشت. او ۸۱ سال داشت.
تلمبه طهماسب
تلمبه طهماسب یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان قره‌باغ واقع شده‌است. تلمبه طهماسب ۱۸ نفر جمعیت دارد.
استراتفورد، جزیره پرنس ادوارد
استراتفورد یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ناحیه کوینز واقع شده‌است. استراتفورد ۸٬۵۷۴ نفر جمعیت دارد.
راینر بلات
راینر بلات (Rainer Blatt؛ زادهٔ September 8, 1952) دانشمند در زمینه فیزیک‌دان اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اروین شرودینگر شده‌است.
کای (ئی‌پی)
کای (Kai; هانجا: 开؛ معنای لفظی: «Open»، به صورت K开I نیز نوشته می‌شود) نخستین آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) خواننده کره‌ای کای از گروه اکسو است. این آلبوم در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۰ توسط اس‌ام انترتینمنت منتشر شد و شامل شش ترانه است. آلبوم فیزیکی در هفت نسخه مختلف (۳ نسخه فوتوبوک، ۳ نسخه جوئل کیس و یک نسخه فلیپ‌بوک) در دسترس است.
یوتووا (کورشوملییا)
یوتووا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کورشوملیا واقع شده‌است. یوتووا ۳۷ نفر جمعیت دارد.
فرانک هارتمن (بازیکن فوتبال، زاده اوت ۱۹۶۰)
فرانک هارتمن (Frank Hartmann؛ زادهٔ August 17, 1960) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال اسنابروک، و باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ اشاره کرد.
فاضل دربندی
شیخ آقا بن عابد بن رمضان بن زاهد شیروانی حائری معروف به نام فاضل دربندی (۱۲۰۸ ق - ۱۲۸۵ ق) یک روحانی، فقیه و مرجع تقلید شیعه ایرانی بود که در سده سیزدهم هجری دوران حکومت قاجار زندگی می‌کرد.
تولد و تربیت
فاضل دربندی در سال ۱۲۰۸ هجری قمری در روستای طالقان از توابع شهر تهران متولد شد و رشد یافت. او با عنوان دربندی، و نیز لقب شیروانی نامیده می‌شود. علت آن نیز انتساب به شهر شیروان در جمهوری آذربایجان که روسیه آن را از ایران گرفت، می‌باشد. یاقوت الحموی جغرافیدان مسلمان و صاحب کتاب معجم البلدان به این شهر اشاره ای نکرده، اما آن را روستایی از نواحی بخارا دانسته‌است.
مهاجرت به کربلا
دربندی به کربلا مهاجرت کرد و دوره ای را در این شهر اقامت گزید و نزد برخی از علمای شیعه، از جمله: محمد صالح برغانی حائری و آقا حکمی قزوینی به تحصیل علم پرداخت. عمده تحصیلات وی نزد شریف العلماء المازندرانی بود.
دربندی به هنگام ظهور بابیه در کربلا در مبارزه با آن مشارکت نمود. سید محسن امین می‌گوید که بابیان سعی داشتند دربندی را در خانه اش ترور کنند، اما وی از خود دفاع نموده و فرار کرد، اما از ناحیه صورت به شدت زخمی شد.
بازگشت به تهران
پس از سالها اقامت در کربلا، وی به تهران نقل مکان کرد و ساکن این شهر شد تا اینکه در سال ۱۲۸۵ هجری درگذشت. پیکرش به کربلا منتقل و در صحن کوچک حسینی دفن شد. از وی تنها یک دختر باقی مانده‌است.
تالیفات
برخی از آثار وی در برخی از کتابهایی که برای وی ترجمه شده‌اند ذکر شده‌است:
انتقادات
دربندی مورد انتقاد برخی از اندیشمندان شیعه خصوصاً به خاطر نگارش کتاب بزرگش با نام «اسرار الشهادة» قرار گرفته‌است. علت این امر نیز تکیه بر بسیاری از روایات ضعیف و نقل آنها در این کتاب و سایر آثارش عنوان شده‌است. همچنین ممکن است او به دلیل عدم دقت علمی در برخی تحقیقات و آثارش مورد انتقاد قرار گرفته باشد. از طرف دیگر برخی از دربندی دفاع کردند و به انتقادات پاسخ داده‌اند.
میرزا حسین نوری طبرسی انتقاداتش از کتاب اسرار الشهادة به خصوص در کتاب فارسی لؤلؤ و مرجان گسترش داد و به دنبال او شاگردش آقا بزرگ تهرانی - با وجود ستایش و تمجید از دربندی - این انتقادات را ادامه داد. او با اشاره به کتاب استاد خود گفت: «[دربندی] به دلیل شدت خلوص و صفای باطنش در این کتاب اموری را نقل کرده که در کتابهای معتبر یافت نمی‌شود و ایشان آنها را از برخی منابع مجهول با اتکا به قاعده «تسامح در ادله سنن» برگرفته است… شیخ ما در کتاب «لؤلؤ و مرجان» در معرض برخی از این موارد قرار گرفته‌است، که ما ذکر را طولانی نمی‌کنیم. »
مهدی اصفهانی کاظمی - با تمجید از نویسنده - می‌گوید: «هنگامی که او در برخی از نوشته‌هایش برخی اخبار، روایات و تحقیقات عجیب و غریب را می‌آورد، این باعث ضعف اعتماد به نویسنده می‌شود.»
و همچنین سید محسن امین، در ترجمه اش از دربندی در کتاب اعیان الشیعه با انتقاد از نوشته‌های او می‌گوید: «فی الجمله او در آثار نقلی اش روایات نامعتبر زیادی را ذکر کرده و بلکه چیزهایی را آورده که عقل آن را نمی‌پذیرد و روایات نیز آن را تصدیق نمی‌کند. خداوند با کرمش از ما و او درگذرد.» او همچنین به تفکیک به انتقاد از برخی کتاب‌های دربندی پرداخته‌است.
بک می کیونگ
بک می کیونگ (؛ زادهٔ ۱۹۷۱) فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. او نویسندگی درام‌های محبوبی مانند زن قوی دو بونگ‌سون (جی‌تی‌بی‌سی، ۲۰۱۷) و زن باوقار (جی‌تی‌بی‌سی، ۲۰۱۷) را بر عهده داشته‌است. زن باوقار رکورد بالاترین ریتینگ در میان درام‌های جی‌تی‌بی‌سی را شکست و در سال ۲۰۱۸ رکورد آن توسط قلعه آسمان شکسته شد.
تلمبه شیدایی
تلمبه شیدایی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان کوار واقع شده‌است.
همه‌پرسی مصر (۱۹۵۶)
همه‌پرسی ۱۹۵۶ مصر مراجعه به آرای عمومی مردم مصر در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۵۶ است. هدف این همه‌پرسی دو مسئله بود: نخست رأی اعتماد به جمال عبدالناصر برای ریاست‌جمهوری و دیگری تأیید قانون اساسی.
سیلوریا، آلاباما
سیلوریا (به انگلیسی: Siluria) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شلبی، آلاباما واقع شده‌است. سیلوریا ۱۴۹٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
همه‌پرسی مصر (۱۹۵۶)
طبق نتایج رسمی ریاست جمهوری ناصر ۹۹٫۹٪ و قانون اساسی ۹۹٫۸٪ از کل آرا را به خود اختصاص داد.
یویا آسانو
یویا آسانو (浅野 雄也؛ زادهٔ February 17, 1997) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
کخوی
کخوی (კეხვი، Чъех، Кехви) یک منطقه مسکونی متروک و رهاشده (پس از جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸) در شهرداری گوری کشور گرجستان است. این روستا از سال ۲۰۰۸ توسط جمهوری جداشده اوستیای جنوبی کنترل می‌شود و در ناحیه تسخینوال جای گرفته است.
هیتسینگ
هیتسینگ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در وین واقع شده‌است. هیتسینگ ۳۷٫۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۳٬۸۲۹ نفر جمعیت دارد.
پیچاق قیمه
پیچاق قیمه از جمله خورش‌های مشهور استان اردبیل در ایام محرم و ماه رمضان است. این غذا که به خورش بادام آذری هم مشهور است با برنج سرو می‌شود و به جز غذای نذری برای طبخ در تمام ایام سال گزینه مناسبی است.
کمپانی مردان
کمپانی مردان یا در کمپانی مردان فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی نیل لابیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرون اکهارت، استیسی ادواردز و مت مالوی ایفای نقش کرده‌اند.
فرانک هارتمن (بازیکن فوتبال، زاده سپتامبر ۱۹۶۰)
فرانک هارتمن (Frank Hartmann؛ زادهٔ September 27, 1960) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال کلن اشاره کرد.
جنگ ایمو
جنگ ایمو (Emu War) نام عملیات نظامی مدیریت حیات وحش موذی است که در استرالیا در سال ۱۹۳۲ برای حل مشکل تعداد شترمرغ استرالیایی (ایمو) که در بخشی استرالیای غربی باعث آزار شده بودند بود. تلاش‌های ناموفق محدود کردن جمعیت این پرنده بی‌پرواز بومی استرالیا توسط سربازان مسلح به تفنگ لوئیس باعث شد که رسانه‌ها نام جنگ را برای ارجاع به آن انتخاب کنند.
پس از بازگشت سربازان استرالیایی از جنگ جهانی اول، دولت زمین‌هایی در غرب استرالیا را به عنوان پاداش به آن‌ها داد تا در آن کشاورزی کنند. آن دوران مصادف با دوره رکود بزرگ بود و دولت برای تقویت بخش کشاورزی قول مساعدت‌هایی را به کشاورزان داده بود تا کشت گندم را تقویت کند اما این کمک‌ها هیچ‌وقت محقق نشد. نارضایتی کشاورزان در اثر رکود و بدقولی دولت زمانی به اوج رسید که شترمرغ‌های استرالیایی (ایمو) هنگام مهاجرت خود به سمت سواحل غربی شروع به غارت زمین‌های کشت شده آن‌ها کردند. گروهی از کهنه سربازان جنگ استفاده از مسلسل برای مقابله با این تهدید پیشنهاد کردند و دولت که به دنبال یافتن راهی برای جلب رضایت کشاورزان بود از این فرصت نهایت استفاده را کرد و ارتش را با مسلسل‌های لوئیس به جنگ لشکر شترمرغ‌ها فرستاد. اما شرایط آنگونه که انتظار داشتند پیش نرفت، شترمرغ‌ها سریع‌ و زیرک بودند و بعد از چندین روز نقشه کشی و شلیک هزاران گلوله صرفا تعداد ناچیزی از جمعیت شترمرغ‌ها کشته شدند. تلاش برای نصب مسلسل روی کامیون نیز بی فایده بود چون سرعت دویدن شترمرغ‌ها حدود ۳ برابر سرعت کامیون‌ها بود. نهایتا ارتش استرالیا ناتوانی خود در کاهش جمعیت شترمرغ‌ها را قبول کرده و عقب‌نشینی کرد و ایموها حمله خود به محصولات کشاورزی را ادامه دادند. با وجود مشکلات پیش آمده از این عملیات، کشاورزان منطقه بار دیگر در سال‌های ۱۹۳۴، ۱۹۴۳ و ۱۹۴۸ درخواست مقاومت نظامی کردند که دولت استرالیا قبول نکرد تا اینکه نهایتا دولت برای کاهش جمعیت ایموها برای سر آن‌ها جایزه گذاشت و این منجر به حل بحران شترمرغ‌های استرالیا شد.
تلمبه شرفویه
تلمبه شرفویه یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان بنارویه واقع شده‌است. تلمبه شرفویه ۹۲ نفر جمعیت دارد.
جانی ماورو
جانی ماورو (Johnny Mauro؛ زادهٔ در دنور، کلورادو – درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تاریخ‌نگاری فروپاشی امپراتوری روم غربی
چرایی و سازوکار سرنگونی امپراتوری روم غربی یک پرسمان تاریخی است که از سوی ادوارد گیبون تاریخ‌نگار در کتابش زیر نام تاریخ انحطاط و سرنگونی امپراتوری روم (۱۷۷۶)  بازگو شد.
موزه ملی کویت
موزه ملی کویت  یک موزه ملی در کشور کویت است که در شهر کویت قرار دارد. این موزه در سال ۱۹۸۳ میلادی بنا شده و توسط میشل ایکوچارد معمار فرانسوی طراحی شده است. این موزه شامل ۵ ساختمان است که در سرتاسر یک باغ مرکزی قرار دارند. این ساختمان‌ها توسط گذرگاه‌های مرتفع به هم متصل شده‌اند. از سال ۲۰۱۴ میلادی این موزه بلا استفاده عنوان شده است.
جانی ماورو
نتایج کامل در مسابقات جهانی فرمول یک
(کلید)
تاریخ‌نگاری فروپاشی امپراتوری روم غربی
او این پرسمان را دربارهٔ چرایی سرنگونی امپراتوری روم غربی و کاهش توان امپراتوری شرقی در سده‌های ۴ تا ۵ آغاز کرد.
ربکا هورن
ربکا هورن (Rebecca Horn؛ زادهٔ March 24, 1944) مجسمه‌ساز، طراح رقص، و کارگردان فیلم اهل آلمان است.
تاریخ‌نگاری فروپاشی امپراتوری روم غربی
گیبون نخستین کسی نبود که درباره چرایی فروپاشی امپراتوری گمانه‌زنی کرد، ولی نخستین کسی بود که گفتاری پژوهش‌شده و بابرهان را پیش کشید.
ربکا هورن
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون پرمیوم ایمپریاله شده‌است.
تاریخ‌نگاری فروپاشی امپراتوری روم غربی
گیبون خود اندیشه‌های ویرانی درونی (گسست نهادهای سیاسی، اقتصادی، نظامی و دیگر نهادهای اجتماعی، جنگ‌های داخلی) و تاخت‌وتازهای بیرون از امپراتوری را بررسی کرد.
لوبودر
لوبودر یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Trstenik واقع شده‌است. لوبودر ۵۳ نفر جمعیت دارد.
تاریخ‌نگاری فروپاشی امپراتوری روم غربی
گلن بوورسوکِ تاریخ‌نگار می‌نویسد:
ما وسواس فراوانی روی سرنگونی داشته‌ایم: این سرنگونی به عنوان کهن‌الگویی برای هرگونه کاهش شناخته می‌شود و از این رو به عنوان نمادی از ترس‌های خود ما شناخته می‌شود.
آنیلوکس
در چاپ فلکسو، آنیلوکس روشی است برای اندازه‌گیری مقدار مرکب انتقالی به پلیت چاپ که قابل تغییر است. رول آنیلوکس یک سیلندر سخت است که معمولاً از یک هسته فولادی یا آلومینیوم ساخته شده‌است که توسط یک سرامیک صنعتی پوشش داده شده‌است که سطح آن حاوی میلیون‌ها حفره بسیار ریز است که به عنوان سلول شناخته می‌شود.
کاربرد
بسته به جزئیات تصاویری که باید چاپ شوند، اپراتور چاپ یک سیلندر anilox را با یک گام بالاتر یا پایین‌تر انتخاب می‌کند. از سیلندرهای با حجم بالا استفاده خواهیم کرد هنگامی که مقدار انتقال زیاد مرکب مورد نظر است. آنیلوکس‌های با حجم کم، دقت بالاتر و تعداد خط بیشتر در اینچ برای چاپ تصاویر عکاسی شده یا فرایند چهار رنگ استفاده می‌شوند. گاهی اوقات برای یک پروژه چاپی از چندین نوع آنیلوکس با مقادیر متفاوت استفاده می‌شود. به مرور اپراتورهای چاپ به مهارت استفاده و انتخاب سیلندرهای آنیلوکس خواهند رسید. با توجه به طراحی ماشین چاپ، نورد آنیلوکس در مرکبدان غوطه ور یا توسط یک نورد دیگر که metering roller نامیده می‌شود تغذیه مرکب می‌شود و به هر صورت مقدار زیادی مرکب روی نورد آنیلوکس خواهد نشست و این مقدار توسط یک تیغه که تیغه دکتر نام دارد،کنترل می‌شود.
انتخاب رول Anilox باید بر اساس حجم سلول یا ظرفیت سلول‌های حکاکی شده باشد. نتایج چاپی به توجه به این حجم حاصل می‌شود در بهپلیت و در آخر به سطح چاپ شونده منتقل می‌شود. در نهایت ۲۵ تا ۴۵ درصد از این حجم به سطح چاپ شونده منقل می‌شود. سلول‌های در طول زمان و استفاده به طرق مختلف مانند گرفتگی دچار آسیب می‌شوند.
ما قادر هستیم نوردهایی با سلول‌های مختلف و شمارگان متفاوت تولید کنیم.
ساخت رول و مشخصات
رول‌های Anilox با استفاده از یک فرایند حکاکی مکانیکی ساخته شده می‌شوند، با استفاده از ابزار سخت مانند مته الماس یا روش‌های مدرن مانند استفاده از لیزر تولید می‌شوند. از خصوصیات رول آنیلوکس انتقال مرکب به پلیت‌های چاپ است: زاویه سلول، حجم سلول و تعداد سلول در خط.
مشخصات رول Anilox: تعداد خط یا انتقال حجم
چهار راه برای تعیین رول Anilox وجود دارد. بر اساس حجم انتقال، بر اساس شمارش خط، استاندارد آمریکا یا استاندارد اروپا.
انتقال حجم
استاندارد اروپایی برای حجم انتقال، cm³ / m² یا سانتی‌متر مکعب در هر متر مربع است که این بدان معنی است که چه حجمی (سانتی‌متر مکعب) از مرکب بر روی سطح (متر مربع) سطح چاپ شونده منتقل خواهد شد.
گاهی اوقات تأمین کنندگان مرکب وزن توصیه‌هایی برای انتقال مرکب بر حسب گرم بر متر مربع ارائه می هند. در این صورت شما قبل از تبدیل g / m² به cm³ / m² باید چگالی مرکب را بدانید.
استاندارد آمریکایی برای حجم انتقال BCM/in² همچنین BCM/sq in یا BCM است که به معنی میلیارد مکعب در هر اینچ مربع است. میکرومتر مکعب (μm³) یک واحد حجم است و یک میلیارد مکعب مکعب (۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ میکرومتر) برابر با ۰٫۰۰۱ سانتی‌متر است، همچنین می‌دانیم که یک متر مربع برابر با ۱۵۵۰ متر مربع است.
به طوری که: 1BCM/in² = 1.55 cm³/m²
منابع
<references group="" responsive="0"/>
هانگاراندنیا
هانگاراندنیا (به لاتین: Hangarandeniya) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
فرانک هامرشلاگ
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن و باشگاه فوتبال دویسبورگ اشاره کرد.
ابل گومز
ابل گومز (Abel Gómez؛ زادهٔ February 20, 1982) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
بزرگترین عشق
بزرگترین عشق (The Greatest Love; 최고의 사랑) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی ۲۰۱۱ در ژانر کمدی رمانتیک با بازی چا سونگ-وون، گونگ هیو جین، یون که-سانگ و یو این-نا است. این مجموعه با روایت داستانی دربارهٔ عشق واقعی در دنیای جعلی سرگرمی، از ۴ مه تا ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد.
ابل گومز
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوا بخارست، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال کوردوبا، باشگاه فوتبال کادیس، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال خرز اشاره کرد.
بزرگترین عشق
خلاصهٔ داستان
گو ئه-جونگ (گونگ هیو جین) محبوب‌ترین عضو گروه دخترانهٔ کوک‌بو سونیو به معنای «دختران گنجینه ملی» برای مدت ده سال بود، اما پس از درگیر شدن در رسوایی‌ها دوران محبوبیتش به سر آمد. او در برنامه‌های تلویزیونی حضور پیدا می‌کند تا برای پدر و برادر دردسرسازش به سختی پول دربیاورد.
بازیگران مهمان
قسمت ۱
قسمت‌های ۱–۲ (کوییز برای تغییر جهان)
قسمت‌های ۳–۴
قسمت ۹
قسمت ۱۰
قسمت ۱۴ (سکشن تی‌وی)
قسمت‌های ۱۵–۱۶ (جام جهانی تیپ ایدئال)
تولید
این مجموعه توسط هونگ می-ران و هونگ جونگ-اون که به «خواهران هونگ» شناخته می‌شوند، نوشته‌است، که درام‌های کره‌ای دیگری از جمله دختر محبوب چون هیانگ (۲۰۰۵)، دختر من (۲۰۰۵)، همسر یا دردسر (۲۰۰۶)، قهرمان (۲۰۰۸)، تو زیبایی (۲۰۰۹) و دوست‌دختر من یک گومیهو است (۲۰۱۰) را نوشته‌اند. به گفتهٔ کارگردان پارک هونگ-کیون (که پیش از این کارگردان ملکه سوندوک بوده‌است) مهارت خواهران هونگ در کمدی شخصیت این است که چگونه بزرگترین عشق امیدوار است خود را از سایر درام‌های کره‌ای مد روز پخش شده در بهار ۲۰۱۱ متمایز کند.
اگرچه این مجموعه از شایعاتی که مردم در مورد سلبریتی‌ها می‌شنوند ناشی می‌شود، اما چا سونگ-وون در طی کنفرانس مطبوعاتی این مجموعه گفت که او همچنین می‌خواهد یک بخش روشن و سالم از صنعت سرگرمی در کره را به نمایش بگذارد. او اعتراف کرد که هنرمندان به علت شغل خود در پشت تصویر خود پنهان می‌شوند. چا گفت: «با این حال این درام نشان می‌دهد که آنها فقط افراد واقعی خارج از دوربین هستند.» یون که-سانگ افزود که، «فیلمنامه خیلی واقع گرایانه است و نگاهی گذرا به آنچه در پشت پرده رخ می‌دهد، می‌اندازد.» چا سونگ-وون بازی کمدی خود را فنی توصیف کرده‌است در حالیکه همکارش گونگ هیو جین، طبیعی‌تر و واکنشی‌تر است. آنها بر این باورند که بین دو سبک بازیگری خود تعادل خوبی ایجاد کرده‌اند و این به شدت به درام کمک کرده‌است.
فیلم‌برداری
چندین مکان مورد استفاده در این مجموعه، کافه مونِت در پیونگ‌چانگ-دونگ (ظاهرا توسط جنی، دوست گو ئه-جونگ اداره می‌شود)، موزهٔ کیم جونگ یون (که به عنوان خانهٔ مجلل دوک‌کو جین مورد استفاده قرار گرفت)، لوته ورلد مجیک آیلند (مکان اعتراف عاشقانهٔ دوک‌کو جین)، گالری دی اسکوئر در نون‌هیون-دونگ (به عنوان آژانس مدیریت دوک‌کو جین) و موزهٔ چون‌وُن‌دانگِ پزشکی کره‌ای در جونگ‌نو-گو (به عنوان کلینیک پیل-جو) است.
گمارش محصول (پی‌پی‌ال) در خط داستانی شخصیت‌ها ادغام شد و محبوبیت درام منجر به افزایش فروش محصولاتی مانند تلفن‌های هوشمند ال‌جی اپتیموس بلک و اپتیموس بیگ، سرویس شبکه‌سازی اجتماعی می‌تودِی، و نوشیدنی انرژی‌زای ویتامین‌واتر شد. اما تیم تولید یک هشدار از کمیسیون پخش برای آنچه که آن را استفادهٔ «فاحش» از گمارش محصول در درام نامید، دریافت کرد.
ریتینگ
بزرگترین عشق در چارت TNmS به میانگین ریتینگ بینندگان ۱۶٫۶٪ و در AGB نیلسن میدیا ریسرچ به ریتینگ ۱۹٫۵٪ دست یافت، و قسمت آخر آن به ریتینگ ۲۱٪ رسید تا برای اولین بار از مرز ۲۰٪ عبور کند. این مجموعه در صدر جدول پخش تلویزیونی چهارشنبه و پنجشنبه‌ها، برای پنج هفتهٔ متوالی قرار گرفت.
تق تق (فیلم ۱۹۴۰)
تق تق (به انگلیسی: Knock Knock) یک فیلم کوتاه انیمیشن آمریکایی محصول سال ۱۹۴۰ میلادی که بخشی از سریال اندی پاندا، به تهیه کنندگی والتر لانتس است. این کارتون به عنوان اولین حضور دارکوب زبله شناخته شده‌است و توسط کمپانی یونیورسال پیکچرز در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۰ منتشر شد.
مانند بیشتر کارتون‌های اوایل دهه ۱۹۴۰ میلادی لانتز، این اثر نام هیچ کارگردانی را نداشت. خود لانتز ادعا کرده‌است که این کارتون را کارگردانی کرده‌است، اگرچه اطلاعات جدیدتر نشان داده‌است که الکس لاوی کارگردان واقعی این فیلم بوده‌است.
بزرگترین عشق
اقتباس کمیک
ناشر کتاب کمیک، تونی پلاس، دو کتاب اول بزرگترین عشق را در آوریل ۲۰۱۲ منتشر کرد. این شرکت انتظار دارد که فروش کتاب‌های کمیک کره‌ای در خارج از کشور با کتاب‌های کمیک مبتنی بر درام افزایش پیدا کند.
هبرون، اوهایو
هبرون (به انگلیسی: Hebron) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیکینگ، اوهایو واقع شده‌است. هبرون ۷٫۹۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد و ۲۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راکش جین
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
شینگو کوندو
شینگو کوندو (近藤 慎吾؛ زادهٔ February 23, 1987) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میتو هولیهوک اشاره کرد.
رایان کراوتر
رایان کراوتر (Ryan Crowther؛ زادهٔ September 17, 1988) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال فلیتوود، باشگاه فوتبال هاید، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال استالی‌بریج سلتیک، باشگاه فوتبال اشتون یونایتد، باشگاه فوتبال هاید، باشگاه فوتبال هاید، باشگاه فوتبال هالیفاکس تاون، و باشگاه فوتبال آلترینچام اشاره کرد.
ابلاردو گونزالس
ابلاردو گونزالس (Abelardo González; September 3, 1944 – 1944:9:3, May 5, 2021) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.