cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
صالح مهدی عماش
درگذشت
در سال ۱۹۸۵ سه روز پس از اینکه در فنلاند در بیمارستان مای لاهتی در هلسینکی بستری شد، درگذشت. هنگامی که پزشکان می‌خواستند او را کالبد شکافی کنند، دیپلمات‌های عراقی آن را رد کردند و به وزارت امور خارجه فنلاند گفته شد که بدون کالبد شکافی او را به عراق برگردانند. این باعث شد که در مورد علت مرگ وی چندین داستان و حدس و گمان وجود داشته باشد هرچند که گزارش منتشر شده توسط مقامات بهداشتی در فنلاند نشان می‌دهد که مرگ او به علل طبیعی است.
زبان مالایی
زبان مالایی (به مالایی: Bahasa Melayu) زبانی آسترونزیایی است که توسط ۲۹۰ میلیون نفر جمعیت که عمدتاً از مردم مالایی هستند در کشورهای مالزی، اندونزی، برونئی، سنگاپور و بخش‌هایی از تایلند صحبت می‌شود. مالایی زبان ساکنان سراسر تنگه مالاکا شامل سواحل شبه‌جزیره مالایا در مالزی و ساحل شرقی سوماترا در اندونزی است و همچنین به عنوان زبان بومی در غرب ساراواک و کالیمانتان غربی در بورنئو نیز کاربرد دارد. مالایی زبان بازرگانی در بخش‌هایی از فیلیپین به ویژه مجمع‌الجزایر سولو و پالاوان است.
مالایی دارای نام‌های رسمی پرشماری است. در مالزی بدان Bahasa Melayu (زبان مالایی) یا Bahasa Malaysia (زبان مالزیایی)، در برونئی و سنگاپور بدان Bahasa Melayu (زبان مالایی) و در اندونزی بدان Bahasa Indonesia (زبان اندونزیایی) گفته می‌شود. گرچه اندونزیایی‌ها از گونه‌های مالایی رایج در مرکز تا جنوب سوماترا که بومی این مناطق است، به عنوان Bahasa Melayu (زبان مالایی) یاد می‌کنند و آن‌ها را یکی از زبان‌های محلی خود می‌دانند. گویش میانجی میان مالایی‌تباران اندونزیایی است که دلیل آن وجود انبوه فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی و منابع مالایی به این گویش است.
مالایی معیار که مالایی دیوانی نیز نامیده می‌شود، زبان ادبی سلطان‌نشین‌های ملاکا و جوهور تا پیش از استعمار بود و بدین دلیل گاه به مالایی، ملاکایی، جوهوری و ریائویی می‌گویند تا با سایر زبان‌های مالایی‌تبار اشتباه نشود. مطابق اتنولوگ، چندین گونه از زبان‌های مالایی که در حال حاضر به عنوان زبان‌های جداگانه فهرست می‌شوند، از جمله گونه‌های اورنگ اصلی شبه‌جزیره مالایی، چنان با مالایی معیار ارتباط نزدیکی دارند که می‌توان آن‌ها را به عنوان گویش این زبان دسته‌بندی کرد. همچنین چندین زبان کریول و مخلوط بر پایه مالایی وجود دارد که از مالایی کلاسیک و همچنین مالایی ماکاساری ایجاد شده‌اند.
ریشه
زبان‌شناسان تاریخی در مورد احتمال گسترش سرزمین اولیه مالایی‌زبان در غرب بورنئو تا سواحل برونئی اتفاق نظر دارند. گونه‌ای که به نام نیامالایی شناخته می‌شود حداقل تا سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد در بورنئو صحبت می‌شد و گفته می‌شود زبان اجدادی تمام زبان‌های مالایی بعدی است. نیای آن، نیامالایو-پلی‌نزیایی، از نوادگان زبان نیاآسترونزیایی، حداقل در سال ۲۰۰۰ قبل از میلاد، و احتمالاً در نتیجه گسترش مردمان آسترونزیایی به جنوب شرق آسیا از جزیره تایوان، شروع به تجزیه کرد.
تاریخ
تاریخ زبان مالایی را می‌توان به پنج دوره تقسیم کرد: مالایی باستان، دوره گذار، دوره ملاکا (مالایی کلاسیک)، مالایی نوین پسین و مالایی نوین.
مالایی باستان بسیار تحت تأثیر زبان سانسکریت بود و به الفبای گرانتا نوشته می‌شد. ‏کهن‌ترین نمونه‌های یافت شده از مالایی باستان متعلق به سنگ نوشته‌های کدوکان بوکیت یافته‌شده در سوماترا است و به قرن هفتم میلادی بازمی‌گردد.
زبان مالایی کلاسیک در زمان سلطان‌نشین ملاکا و ورود اسلام به منطقه به عنوان زبان میانجی درآمد و واژگان عربی و فارسی بسیاری وارد آن شدند. ملاکا یک مرکز تجاری بین‌المللی بود و مردمان مختلفی در آن‌ها حضور داشتند. به همین دلیل واژگانی از زبان‌های دیگر مثل تامیلی و چینی نیز وارد این زبان شدند. در این دوران، دو گونه از زبان مالایی کاربرد داشت؛ یک نوع، مالایی کلاسیک بود که زبان رسمی ملاکا بود و از آن در متون ادبی استفاده می‌شد و نوع دوم، زبان مالایی محاوره‌ای که به عنوان زبان میانجی در بین مردم این منطقه استفاده می‌شد. الفبای جاوی نیز در این دوران پدید آمد.
‏در قرن نوزدهم مالایی کلاسیک توسط حکومت استعماری هلند در اندونزی و بریتانیا در مالزی، به عنوان زبان معیار انتخاب شد و با انتشار کتاب و تدریس به آن در مدارس و دانشگاه‌ها، بین مردم عادی بیشتر روایج یافت. در این دوران سامانه نوشتاری لاتین نیز ایجاد و جایگزین الفبا جاوی شد. با گسترش ادبیات در قرن نوزدهم، مالایی به شکوفایی رسید و پژوهشگران تصمیم به معیارسازی آن گرفتند و در سال ۱۹۳۶ فردی به نام زین‌العابدین احمد چند کتاب دستور زبان مالایی را منتشر کرد. ‏این کتاب‌ها اساس زبان‌های مالایی و اندونزیایی بودند. ‏معیارسازی زبان‌های مالایی و اندونزیایی نقش مهمی در جنبش‌های ملی و استقلال‌طلبانه ایفا کرد. ‏در سال ۱۹۴۵ اندونزی کشور به استقلال رسید و زبان اندونزیایی، زبان رسمی این کشور شد و در سال ۱۹۵۷ نیز مالزی به عنوان کشوری مستقل اعلام شد و زبان مالزیایی، زبان رسمی این کشور شد.
دسته‌بندی
مالایی بخشی از خانواده زبان‌های آسترونزیایی است، که شامل زبان‌هایی از جنوب شرق آسیا و اقیانوس آرام، با شمار کمتری در قاره آسیا است. زبان مالاگاسی نیز در ماداگاسکار در اقیانوس هند، بخشی از این خانواده است. گرچه این زبان‌ها نسبت یکدیگر قابل درک نیستند، اما شباهت‌های آنها بسیار چشمگیر است و بسیاری از ریشه‌ها عملاً از نیای مشترک خود، نیاآسترونزیایی تغییر نکرده‌اند. اشتراکات بسیاری در این زبان‌ها برای اسامی خویشاوندان، بهداشت، اعضای بدن، حیوانات و به ویژه اعداد یافت می‌شود.
در خانواده آسترونزیایی، مالایی بخشی از یک خوشه از زبان‌گونه‌های به هم مرتبطی به نام زبان‌های مالایی‌تبار است که توسط بازرگانان مالایی از سوماترا در سراسر مالایا و مجمع‌الجزایر اندونزی پخش شده‌اند. در مورد اینکه کدام یک از گویش‌هایی که به‌طور عمومی «مالایی» خوانده می‌شود، گویش‌های این زبان هستند و کدام یک باید به عنوان زبان‌های مالایی مجزا طبقه‌بندی شوند، اختلاف نظر وجود دارد. برای مثال زبان محلی برونئی (مالایی برونئی) به راحتی نسبت به مالایی معیار قابل درک نیست و همین امر در مورد برخی گویش‌ها در شبه جزیره مالایا مانند مالایی کداحی نیز صدق می‌کند. گرچه مالایی برونئی و کداحی بسیار به هم نزدیک هستند.
نزدیک‌ترین خویشاوندان مالایی زبان‌های رایج در سوماترا همچون مینانگ‌کابائو با ۵٫۵ میلیون گویشور در ساحل غربی هستند.
واج‌شناسی
واج‌های مالایی در زیر نشان داده شده‌اند:
سامانه نوشتاری
زبان مالایی امروزه به خط لاتین نوشته می‌شود که در مالزی، برونئی و سنگاپور معروف به خط رومی (Rumi) است و در چهار کشور اندونزی، مالزی، برونئی و سنگاپور رسمیت دارد. با این وجود الفبای جاوی که بر پایه خط عربی است نیز هنوز کاربرد دارد و در کنار الفبای مالایی، یکی از دو الفبای رسمی برونئی است. الفبای مالایی دارای ۲۶ حرف است. نام حروف در اندونزی پیرو نام حروف در الفبای هلندی است درحالی که در سایر کشورها از نام حروف الفبای انگلیسی پیروی می‌کند. با وجود تفاوت در نام، این حروف در تمام کشورهای مالایی زبان به‌طور یکسان تلفظ می‌شوند. حروف V ,Q و X تنها در وام‌واژه‌ها یافت می‌شوند.
وام‌واژه‌ها
مالایی تحت تأثیر زبان‌های بسیاری به ویژه عربی (اصطلاحات دینی)، سانسکریت، تامیلی، چینی، فارسی، پرتغالی، هلندی و اخیراً انگلیسی (اصطلاحات علمی و فناوری) قرار گرفته‌است. برای مثال، طبق تخمین‌ها در اندونزیایی نوین، حدود ۷۵۰ وام‌واژهٔ سانسکریت، ۱۰۰۰ وام‌واژهٔ عربی، برخی با اصالت فارسی و عبری، حدود ۱۲۵ وام‌واژهٔ پرتغالی، اسپانیایی و ایتالیایی و ۱۰٬۰۰۰ وام‌واژهٔ هلندی وجود دارد. با این وجود عمده واژگان اندونزیایی از ریشه آسترونزیایی هستند.
گویش‌ها
گویش‌های مالایی و زبان‌های نزدیک به آن در سراسر برونئی، اندونزی، مالزی، سنگاپور، جنوب تایلند و بخش‌های دور جنوب فیلیپین توسط مالایی‌ها و مردم وابسته صحبت می‌شود. این زبان‌ها را به‌طور سنتی به عنوان مالایی، پیرامالایی و مالایی محلی دسته‌بندی می‌کنند. زبان‌های مالایی به میزان متفاوتی برای دیگر زبان‌ها قابل درک هستند، گرچه تمایز بین زبان و گویش در بسیاری از موارد نامشخص است.
زبان‌های پیرامالایی شامل زبان‌های سوماترا می‌شود: مینانگ‌کابائو، مالایی مرکزی (بنگکولو)، پکال، موسی (پالمبانگ)، نگری سمبیلی (مالزی) و دونائو.
مالایی محلی زبان‌های مالایی مردم اورنگ اصلی (نیامالایی) در مالزی شبه‌جزیره‌ای هستند: جاکون، اورنگ کاناک، اورنگ سلتار و تموآن.
سایر زبان‌های مالایی، که شامل این گروه‌ها نیستند، با گسترش مالایی‌ها در سراسر مجمع الجزایر ارتباط دارند. آن‌ها شامل مالایی ملاکایی (مالزیایی و اندونزیایی)، مالایی کداحی، مالایی برونئی، مالایی برائو، مالایی بانگکا، مالایی جامبی، مالایی کوتایی، لونکونگ، مالایی پاتانی و بانجاری هستند. احتمالاً منتراپ نیز بخشی از این گروه باشد.
زبان‌های کریول پرشماری نیز بر پایه مالایی شکل گرفته که از آن‌ها می‌توان به بتاوی، مالایی کوکوس، مالایی ماندو و مالایی صباح اشاره کرد که کمابیش از مالایی معیار (ملاکایی) مجزا هستند.
مثال‌ها
همه سخنوران مالایی قادر به درک هر یک از ترجمه‌های زیر که بیشتر انتخاب واژگان آن‌ها متفاوت است هستند. واژگان برای «مقاله»، "pasal" و "perkara" و «اعلامیه»، "pernyataan" و "perisytiharan" به ترتیب مخصوص گونه‌های اندونزیایی و مالزیایی است، اما به جز این دو مورد، تمام کلمات در هر دو گونه یافت می‌شود.
باند کورائی
باند کورائی (به انگلیسی: Band Kurai) یک شهرک در پاکستان است که در ناحیه دیره اسماعیل خان واقع شده‌است.
کیمبال ماسک
کیمبال ریوْ ماسک (Kimbal Reeve Musk؛ زادهٔ September 20, 1972) رستوران‌دار، سرآشپز، سرمایه‌گذار و طرفدار محیط زیست اهل آفریقای جنوبی است. وی مالک رستوران‌های کیچن در ایالت کلرادو و شهرهای شیکاگو و ایندیاناپلیس است. وی همچنین رئیس و یکی از بنیان‌گذاران سازمان بیگ گرین است که کارش ساخت کلاس‌های آموزشی با نام «پردیس‌های آموزش» در فضای آزاد بیرون مدارس در سرتاسر آمریکاست. کیمبال همچنین رئیس و یکی از بنیانگذاران شرکت «اسکوئر روتس»، یک شرکت کشاورزی شهری در بروکلین است که مواد غذایی را در کانتینرهای حمل و نقل هیدروپونیک سرپوشیده و در دمای کنترل‌شده تولید می‌کند. وی از اعضای هیئت مدیرهٔ شرکت تسلا و اسپیس‌اکس است و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ میلادی، یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ چیپوتلی بود. کیمبال برادر کوچکتر ایلان ماسک و یکی از سهامداران عمدهٔ شرکت تسلا است.
مناقشه‌ها
رستوران‌های زنجیره‌ای کیمبال ماسک، وجوهی را تحت عنوانِ «صندوق خانواده» برای پوشش دوران تنگنا و شرایط اضطراری فردی، از کارمندانش جمع‌آوری می‌کرد، اما در طول همه‌گیری کووید ۱۹ در سال ۲۰۲۰، رستوران‌ها برای همیشه تعطیل شدند و کارمندان از وجوهی که تا آن هنگام برای روزهای اینچنینی پرداخت کرده‌بودند، محروم شدند. بعدها رستوران‌ها دوباره بازگشایی شدند، اما این صندوق، وجوه جمع‌آوری‌شده را به کارمندانِ پرداخت‌کننده بازنگرداند. کیمبال ماسک بعداً از تصمیم خود برای حذف این صندوق کمک‌های اضطراری و نگه‌داشتن وجوه آن دفاع کرد.
هانکه‌مولر
هانکه‌مولر (Hunkemöller) شرکت پوشاک هلندی است، که در سال ۱۸۸۶ تأسیس شد.
جاشوا اونیل جکسون
جاشوا اونیل جکسون (Josh Jackson؛ زادهٔ February 10, 1997) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فینیکس سانز اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
گروه ریلاینس
گروه ریلاینس یک شرکت خوشه‌ای هندی است که مقر آن در بمبئی هند واقع شده‌است. این شرکت، که پس از تقسیم و توارث کسب و کار دیروبهائی آمبانی تشکیل شد، توسط پسر جوانش، آنیل آمبانی رهبری می‌شود.
سرآرنج
سرآرنج (Olecranon) یک برآمدگی استخوانی بزرگ، ضخیم و خمیده در استخوان زند پایینی است.
استخوان زند پایینی، استخوانی دراز در بخش ساعد است که سر آن از پشت آرنج بیرون زده‌است. سرآرنج نوک‌تیزترین بخش آرنج را تشکیل می‌دهد که روبه‌روی حفره آرنج قرار گرفته‌است. کارکرد سرآرنج به مانند اهرمی است برای ماهیچه‌های بازکننده که مفصل آرنج را صاف می‌کنند.
اسکات مور
زندگی حرفه ای
مور یکی از نویسندگان خماری یکی از پرفروش‌ترین کمدی‌های تاریخ می‌باشد. او با دوستش جان لوکاس از گذشته‌ها کار می‌کند. آنها نامزد دریافت جایزه بهترین فیلمنامه اصلی در سال ۲۰۰۹ توسط آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا (بافتا) و انجمن صنفی نویسندگان آمریکا (WGA) شدند.
مور به همراه جان لوکاس فیلمنامه فیلم کمدی ۲۱ و تمام را نوشت که این فیلمنامه اولین کار او بود.
جوایز
فیلم خماری نامزد جایزه بهترین فیلم‌نامه از سوی صنف نویسندگان آمریکا و هنر فیلم و تلویزیون بریتانیا شد.
فیلم‌نامه مادران بد که توسط مور نوشته و کارگردانی شده بود برنده جایزه انتخاب مردم شد.
هولمن
هولمن (Holmen) شرکت جنگلداری سوئدی است، که در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد.
اسکالانته کراسینگ، آریزونا
اسکالانته کراسینگ (به انگلیسی: Escalante Crossing) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. اسکالانته کراسینگ ۱٬۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الک اسپرینگز، کلرادو
الک اسپرینگز (به انگلیسی: Elk Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان موفات، کلرادو واقع شده‌است. الک اسپرینگز ۱٬۹۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اینترکشن
اینترکشن (Interxion) شرکت خوشه‌ای هلندی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
رودخانه خضرآباد
رودخانهٔ خضرآباد یا کال خضرآباد؛ نام یکی از رودهای حوضه آبریز کویر مرکزی است که در استان خراسان رضوی در محدودهٔ شهرستان‌های کوهسرخ و ششتمد جریان می‌یابد. این رودخانه یکی از ریزابه ‌های رودخانهٔ سنگرد و سپس کال شور خارتوران است.
لیگ دسته دوم فوتبال مقدونیه شمالی
لیگ دسته دوم فوتبال مقدونیه شمالی (Втора македонска Фудбалска Лига) دومین لیگ معتبر فوتبال در کشور مقدونیه شمالی است که در سال ۱۹۹۲ بنیان‌گذاری شده و زیر نظر فدراسیون فوتبال مقدونیه شمالی برگزار می‌شود.
مونترو
مونترو (به فرانسوی: Montreux) نام یکی از شهرهای کانتون وو در غرب کشور سوئیس است. این شهر در کنار دریاچه ژنو و در دامنه‌های رشته‌کوه آلپ جای گرفته و تا دسامبر سال ۲۰۱۷، جمعیتی بالغ بر ۲۶٬۵۷۴ نفر داشته‌است.
نواحی
دهکده گلیون در نزدیکی شهر مونترو واقع شده‌است.
منابع
Wikipedia contributors, "Montreux (Vaud)" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://fr.wikipedia.org/w/index.php?title=Montreux_(Vaud)&oldid=28556863 (accessed April 17, 2008).
حوزه علمیه نجف
حوزهٔ علمیهٔ نجف پس از دانشگاه الازهر و دانشگاه قرویین قدیمی ترین حوزه دینی جهان اسلام و نخستین حوزهٔ علمیهٔ ویژهٔ مذهب شیعیان است که در سدهٔ چهارم قمری در شهر نجف عراق، در کنار مقبرهٔ علی بن ابی‌طالب، توسط شیخ طوسی برپا شد. حوزهٔ علمیهٔ نجف بیش از نهصد سال سابقه دارد.
تأسیس
با مهاجرت اجباری شیخ طوسی از بغداد به نجف، در سال ۴۴۹ قمری، این حوزه شکل گرفت، و به‌ویژه پس از عصر صفویه تا قبل از روی کار آمدن نظام بعثی در عراق، این حوزه بزرگ‌ترین و مهم‌ترین حوزهٔ علمیهٔ جهان تشیع بود.
ساختار و ویژگی های حوزه نجف
از ارکان اصلی حوزه نجف، زعامت است. زعیم حوزه کسی است که اصلی‌ترین مواضع حوزه نجف از زبان او بیان می شود و در حقیقت سیاست های اصلی حوزه نجف را او ترسیم می کند. زعیم حوزه نجف معمولا عالی رتبه ترین مرجع حوزه نجف است. تصمیمات زعیم حوزه دستوری نیست اما عموما مورد پیروی و متابعت قرار می گیرد. در دهه های اخیر محسن حکیم و سپس ابوالقاسم خویی و هم اینک علی سیستانی زعامت حوزه نجف را بر عهده داشته اند.
حوزه نجف از ارکان اصلی و کیان علمی تشیع محسوب می شود. از ویژگی های اصلی حوزه نجف، ترجیح فقه و اصول و پرورش فقیه و مجتهد، مقدم بر هر امر دیگری است. در این حوزه فلسفه و عرفان چندان مورد توجه نیست و تمرکز بر دروس خارج فقه و اصول است. در این حوزه نظارت بر سیاست به جای دخالت در سیاست به معنای مرسوم آن اولویت داده می شود و همچنین طلبه ها از ورود به کار اجرایی پرهیز داده می شوند. در حوزه نجف فعالیت سیاسی به مفهوم رایح جاری نیست. از نظر اقتصادی حوزه نجف وابستگی به دولت ندارد و مبتنی بر کمک های مردم اداره می شود. از نظر سلوک اجتماعی طلبه های حوزه نجف سلوک سنتی دارند و به سنت های این حوزه عموما وفادارند ، در این حال از ابزارهای ارتباطی مدرن بهره می برند. حوزه نجف، دادگاه ویژه روحانیت ندارد و تخلفات در دادگاه های معمول عراق رسیدگی می شود. مراجع حوزه نجف عموما بسیار کم مصاحبه می کنند و در موضوعات سیاسی به ندرت بیانیه صادر می کنند. مراجع نجف اعتدال را از شاخصه های خود می دانند و از گفت و گو با سایر ادیان استقبال می کنند. دیدار علی سیستانی با پاپ از نمونه های گفت و گوی بین دینی بود که در سال ۲۰۲۱ بین حوزه نجف و واتیکان روی داد. در حوزه نجف، حکومت های فعلی جهان را مطلوب نمی دانند و در این حال نسبت به ارتباط با دولت های مختلف نگاه مثبتی دارند.
طی یک تحقیق درباره حوزه نجف، ابوالفضل فاتح می گوید: از مهمترین دستاوردهای حوزه نجف پس از سقوط صدام رسیدن به عنصر آزادی است که فضای پرنشاطی را برای تکاپوی علمی این حوزه فراهم کرده است. می توان گفت که رویکرد نجف به ویژه علی سیستانی در حوزه های مختلف از جمله حقوق انسان، حقوق اقلیت ها، و «رابطه دولت/ملت، تا نقش علما در سیاست تا حق انتخاب مردم و تا میزان اعمال شرع در سطح حاکمیت و جامعه همه با این اصل آزادی مقارنت دارد. آیت الله سیستانی و دیگر مراجع نجف اشرف مانع آزادی کسی نمی شوند و فتوای تکفیر نمی دهند».
حوزه نجف، از قرن یازدهم هجری وارد تکاپوی علمی گسترده ای شد. این دوره با بهبهانی آغاز و سپس با بحر العلوم، حسن جواهری (صاحب جواهر)، شیخ انصاری، آخوند خراسانی، میرزای شیرازی، میرزای نائینی و شیخ الشریعه و ... ادامه یافت. در شرایط فعلی، سید علی سیستانی، اسحاق فیاض، بشیر نجفی از مراجع اصلی نجف شناخته می شوند. سید محمد سعید حکیم از دیگر مراجع نجف بود که در ۱۲شهریور ۱۴۰۰ درگذشت.
تروت اور کانسکونس، نیومکزیکو
تروت اور کانسکونس شهری در ایالت نیومکزیکو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۴۷۵ نفر بوده‌است.
لیندون رایو
لیندون رایو (Lyndon Rive؛ زادهٔ January 22, 1977) سرمایه‌دار و کارآفرین اهل آفریقای جنوبی و یکی از بنیان‌گذاران شرکت سولارسیتی است که تا سال ۲۰۱۶ میلادی، مدیر عامل آن بود. این شرکت یکی از ارائه‌کنندگان فناوری فتوولتاییک و خدمات مرتبط به آن است. او این شرکت را در سن ۱۷ سالگی و پیش از ترکِ زادگاهش آفریقای جنوبی پایه‌گذاری کرد. وی سپس شرکت «اِوِردریم» را بنیان نهاد که بعدها توسط شرکت دِل خریداری شد.
کنتیولاهتی
کُنْتیُولاهْتی (به لاتین: Kontiolahti) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در کارلیای شمالی واقع شده‌است.
گروه گانیبو
گروه گانیبو (Gunnebo Group) شرکت خدمات مالی سوئدی است، که در سال ۱۷۶۴ تأسیس شد.
سگ خوشبخت
سگ خوشبخت نام فیلم کمدی محصول ۱۹۲۱ سینمای آمریکا؛ که در این فیلم نخستین بار استن لورل و اولیور هاردی در کنار یکدیگر ظاهر شدند.
ویلیام د. کلی
'''ویلیام د. کلی''' (William Darrah Kelley; April 12, 1814 – 1814:4:12, January 9, 1890) سیاست‌مدار، وکیل، و قاضی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دفتر طراحی کوزنتسوف
دفتر طراحی کوزنتسوف (СНТК им. Н. Д. Кузнецова، همچنین به عنوان دفترطراحی‌تجربی-۲۷۶ شناخته می‌شود) یک دفتر طراحی تجربی روسی برای موتورهای هواگرد بود که در زمان شوروی توسط نیکولای دیمیتریویچ کوزنتسف اداره می‌شد.
سد چینه
سد چینه (Çine Dam) یک سد در ترکیه است. ساخت ان توسط شرکت هیدرولیک دولتی ترکیه پشتیبانی شد. این اولین سد بزرگ بتنی غلتکی در ترکیه است. سد چینه با ارتفاع ۱۳۷ متری یکی از بلندترین سدهای جهان است.
پی ۲۲
پی ۲۲ با نام قبلی مرواریدهای خلیج فارس فیلمی به کارگردانی و نویسندگی حسین قاسمی جامی محصول سال ۱۳۹۳ است.
فیلم پی ۲۲ بر اساس مستند ناوچه جوشن ساخته شده‌است. این رویداد در تاریخ فروردین سال ۶۷ در درگیری با نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا اتفاق افتاد.این فیلم روایتگر عملیات آخوندک است.
روزرک
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
باندهی
باندهی (به انگلیسی: Bandhi) یک شهر در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است. باندهی ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
برجستگی تکمه‌ای تهیگاهی
در پشت حفره تهیگاهی (ایلیاک) یک برجستگی موجود است که دارای یک سطح ناهموار است و به دو بخش جلویی (قدامی) و پشتی (خلفی) تقسیم شده است. بخش پشتی معروف به برجستگی ایلیاک یا تهیگاهی است. این برجستگی برای اتصال رباط خاجی-خاصره‌ای پشتی و ریشه ماهیچه‌های راست‌کننده ستون مهره‌ها و ماهیچه چندپاره است و سطحی خشن دارد.
ابن شخبا عسقلانی
حسن بن محمد عسقلانی با کنیهٔ ابوعلی و لقب‌های شیخُ المجید و ذوالفضیلتین، شهرت‌یافته به ابن شخباء عسقلانی (؟ -۱۰۹۱) نویسنده و شاعر عربی فلسطینی در سدهٔ پنجم هجری بود که در بیشتر در مصر زیست؛ او کاتب دیوانِ رسائل خلیفهٔ فاطمی، مستنصر بود. ابن خلکان در وفیات الأعیان دربارهٔ ابن شخباء گفته «در خزانهٔ بنود (از زندان‌های قاهره) در ۴۸۴ق کشته شد»، به تهمتی که معلوم نیست. اخوانیات از او به جا مانده و دیوان اشعارش گمشده‌است. از رسائلِ اخوانیات او معلوم می‌گردد که بر فنون ادبی و علمی گوناگون روزگارش دانا بوده‌است.
الکفورک، کنتاکی
الکفورک (به انگلیسی: Elkfork) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مورگان، کنتاکی واقع شده‌است. الکفورک ۲۶۰٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترید دابلر
ترید دابلر (Tradedoubler) شرکت تبلیغات سوئدی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
نائورو در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰
نائورو در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو شرکت می‌کند. این بازی‌ها که ابتدا قرار بود از ۲۴ ژوئیه تا ۹ اوت ۲۰۲۰ برگزار شود، به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به ۲۳ ژوئیه تا ۸ اوت ۲۰۲۱ موکول شد. این هفتمین حضور این کشور در بازی‌های المپیک تابستانی از سال ۱۹۹۶ خواهد بود.
دو و میدانی
نائورو یک دعوت جهانی از دو و میدانی جهان برای اعزام یک ورزشکار به المپیک دریافت کرد. وی اولین ورزشکار دو و میدانی نائورو، از زمان اولین حضور این کشور در بازی‌های المپیک تابستانی است.
وزنه‌برداری
نائورو از طرف کمیسیون سه جانبه و فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری دعوت‌نامه‌ای دریافت کرد تا نانسی گنتزل آبوک را در وزن ۷۶ کیلوگرم زنان به المپیک اعزام کند.
ترمونت واترز
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بوستون سلتیکس اشاره کرد.
خیگانته، اویلا
خیگانته (اویلا) (به اسپانیایی: Gigante, Huila) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش اویلا واقع شده‌است.
خیزش گتوی ورشو
خیزش گتوی ورشو (powstanie w getcie warszawskim) شورشی بود که در آوریل و مه سال ۱۹۴۳ توسط جنبش مقاومت یهودیان در گتوی ورشو در جریان جنگ جهانی دوم و علیه آلمان نازی صورت گرفت. این شورش با تسلیم نشدن ساکنان گتو به سربازان بریگادفورر یورگن اشتروپ در ۱۹ آوریل شروع شد و در نهایت با سوزاندن و تخریب کامل گتو به‌دستور یورگن اشتروپ پایان یافت. ۱۳٬۰۰۰ یهودی در جریان سرکوب شورش کشته‌شدند. این بزرگ‌ترین شورش یهودیان علیه آلمان نازی در جنگ جهانی دوم بود.
یوسمیت لیکس پارک، کالیفرنیا
یوسمیت لیکس پارک (به انگلیسی: Yosemite Lakes Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مادرا، کالیفرنیا واقع شده‌است. یوسمیت لیکس پارک ۵۴٫۳۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۹۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جگوار کارز
جگوار کارز شرکت خودروسازی بریتانیایی است، که دفتر مرکزی آن در شهر وایتلی، کاونتری، در کشور انگلستان قرار دارد. این شرکت هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از گروه خودروسازی جگوار لندرور به‌شمار می‌آید، که خود از شرکت‌های تابعه شرکت هندی تاتا موتورز می‌باشد.
جگوار در سال ۱۹۲۲ تحت نام سوالو سایدکار کمپانی، توسط ویلیام لیونز تأسیس شد. این شرکت پس از جنگ جهانی دوم به جگوار تغییر نام داد. در ۱۹۳۴ خودروهای تولید شده توسط شرکت جگوار، نخست با نام اس‌اس و اندکی بعد با نام اس‌اس جگوار، به بازار عرضه شدند. این شرکت در ۱۹۶۶ به بریتیش موتور هلدینگز فروخته شد.
دو سال بعد، در ۱۹۶۸ جگوار با لیلاند موتورز ادغام گردید و شرکت جدید بریتیش لیلاند نام گرفت. شرکت خودروسازی جگوار در سال ۱۹۷۵ توسط دولت بریتانیا، ملی اعلام شد. در ابتدای دهه ۱۹۸۰ روند خصوصی‌سازی در این شرکت آغاز گردید، که سرانجام در پی جدایی از بریتیش لیلاند، با نام کنونی، یعنی جگوار کارز به‌ثبت رسید. در سال ۱۹۸۴ شرکت جگوار موفق شد که به عنوان یک شرکت مستقل وارد بازار بورس لندن گردد، ولی در سال ۱۹۹۰ کلیه سهام آن توسط شرکت آمریکایی فورد خریداری شد و برای قریب به دودهه، تحت مدیریت فورد به فعالیت ادامه داد.
در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۰۸ شرکت تاتا موتورز، جگوار را از فورد خریداری نمود. سپس با ادغام لندرور و جگوار، گروه جگوار لندرور را راه‌اندازی کرد. هم‌اکنون جگوار کارز به همراه لندرور و رنجرور، تحت مدیریت گروه جگوار لندرور فعالیت می‌کند.
شرکت جگوار همواره یکی از فعال‌ترین خودروسازها در زمینه طراحی و ساخت خودروهای لوکس سفارشی بوده‌است، که بارها برای الیزابت دوم، چارلز، شاهزاده ولز و سران سیاسی دیگر کشورها، خودروهای سفارشی تولید کرده‌است. در سال‌های گذشته نیز شرکت جگوار اقدام به ساخت خودرو برای نخست‌وزیر بریتانیا نموده‌است. واپسین خودروی تولیدشده توسط این شرکت، مدل جگوار ایکس‌جی می‌باشد، که در ماه مه سال ۲۰۱۰ عرضه شده‌است.
تاریخچه
این شرکت در سال ۱۹۲۲ توسط سر ویلیام لیونز و ویلیام والمزلی با نام «سوالو سایدکار کمپانی» تأسیس شد و در ابتدا به تولید اتاقک اضافه کنار موتورسیکلت می‌پرداخت.
این شرکت پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۴ به «اس‌اس کارز» تغییر نام داد و سرانجام در سال ۱۹۴۵ با نام کنونی یعنی جگوار کارز به ثبت رسید. شعار تبلیغاتی جگوار «ظرافت، وسعت، سرعت» بود و در دهه ۱۹۵۰ در مسابقات اتومبیل‌رانی بسیار موفق ظاهر شد.
جگوار پس از ادغام با کمپانی «بریتیش موتور» در سال ۱۹۶۸ جزئی از کارخانه «بریتیش لیلاند» گردید، که پیش از آن شرکت‌های روور و «استاندارد ترایمف» را نیز خریداری کرده بود. دو سال بعد جگوار و دایملر دو قطب بزرگ بریتیش لیلاند شده بودند و روور و ترایمف، در سوی دیگر قرار داشتند. تا اینکه در اوایل دهه ۱۹۸۰ بیشتر این شرکت‌ها به «گروه آستین روور» پیوستند که البته جگوار در بین آن‌ها نبود.
جگوار در سال ۱۹۸۴ وارد بورس لندن شد و بلافاصله پس از عرضه سهام خود به‌طور عمومی، در لیست ۱۰۰ شرکت برتر این مرکز قرار گرفت. این شرکت پنج سال بعد توسط کمپانی فورد خریداری شد، که در پی آن، از فهرست شرکت‌های بورس لندن خارج گردید. جگوار تاکنون دو نشان سلطنتی از ملکه الیزابت دوم و پرنس چارلز دریافت کرده‌است.
پس از چندین بار تغییر مالکیت در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۰۸ مدیران شرکت فورد اعلام کردند، که قصد فروش جگوار و روور به یک شرکت هندی به نام تاتا موتورز را دارند، که پیش‌بینی می‌شد، این خرید تا پایان فصل دوم سال ۲۰۰۸ انجام شود. قرارداد تاتا موتورز علاوه بر جگوار، سه زیرمجموعه دیگر آن، از جمله بخشی از دایملر کمپانی، متعلق به جگوار، روور و لانکستر را نیز شامل می‌شد و نهایتاً این قرارداد در تاریخ دوم ژوئیه ۲۰۰۸ با مبلغ ۷٫۱ میلیارد پوند، منعقد گردید.
جگوار کارز پس از سال‌ها ناکامی، سرانجام در نمایشگاه خودروی پاریس در سال ۲۰۱۰ بسیار قوی ظاهر شد و از میان صدها خودروی موجود در این نمایشگاه، خودروی جگوار آخرین تکنولوژی‌ها را به کار گرفته بود و به همین دلیل جزو ستارگان نمایشگاه خودروی پاریس لقب گرفت. طراحی بی نظیر و متفاوت خودروی جگوار سی-ایکس۷۵ موجب شد، تا تمامی بازدیدکنندگان نمایشگاه توجه ویژه‌ای به آن داشته باشند و به عنوان ستاره نوظهور صنعت خودروسازی در پاریس معرفی شود.
خودروهای جگوار
این شرکت در ابتدا به تولید موتورسیکلت‌های سایدکار می‌پرداخت، اما پس از مدتی بر تولید خودرو متمرکز شده و نام شرکت در سال ۱۹۳۳ به «اس‌اس کارز» تغییر کرد. جگوار اس‌اس ۱۰۰، نخستین خودرویی بود که در سال ۱۹۳۵ با نام جگوار عرضه شد.
پس از جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۵، اس‌اس کارز نام خود را به جگوار تغییر داد، زیرا نام این شرکت مشابه با سازمان شبه نظامی نازی آلمان بود. جگوار مارک پنج، نخستین خودروی جگوار پس از پایان جنگ بود، که در سال ۱۹۴۸ تولید شد. در همان سال سدان لوکس جگوار ایکس‌کا۱۲۰ را نیز روانه بازار کرد، که سریع‌ترین خودروی تولیدی تا آن زمان محسوب می‌شد. این اتومبیل از محبوبیت بسیاری برخوردار شد و به جگوار کمک کرد، تا حضور قدرتمندی در بازار خودروهای اسپورت داشته باشد.
در دهه ۱۹۵۰، صادرات محصولات لوکس جگوار به بازار ایالات متحده آمریکا آغاز شد. جگوار مارک هفت سالون، در سال ۱۹۵۱ و به صورت اختصاصی برای بازار آمریکا معرفی شد. در سال ۱۹۵۶، این خودرو برنده جایزه «رالی مونت کارلو» گردید.
در اواسط دهه ۱۹۵۰ جگوار مدل‌های جگوار مارک هشت و جگوار مارک نه را به خط تولید خود اضافه کرد. همزمان و با ارتقا عملکرد جگوار ایکس‌کا، شرکت مدل جگوار ایکس‌کا۱۴۰ را نیز تولید کرد. پس از آن، جگوار ایکس‌کی۱۵۰ معرفی شد، که سریع‌تر از مدل‌های قبلی خود بود، اما جذابیت مدل‌های ۱۲۰ و ۱۴۰ را نداشت.
در دهه ۱۹۶۰، یکی از مشهورترین خودروهای جگوار متولد شد. جگوار تیپ ای، که در بازار ایالات متحده آمریکا به نام ایکس‌کا ای شناخته می‌شد، در سال ۱۹۶۱ عرضه گردید. این خودروی اسپرت، در دو گونه کوپه و کانورتیبل، عملکرد فوق‌العاده را با ظاهری بسیار جذاب، در هم آمیخته بود. جذابیت جگوار ای تایپ، به حدی بود، که حتی تحسین «انزو فراری»، مؤسس شرکت فراری را نیز در پی داشت.
یک دهه بعد، این شرکت جگوار ایکس‌جی۶سی و جگوار ایکس‌جی۱۲سی کوپه را برای ملحق شدن به محصولات سدان خود معرفی کرد. مدل ایکس‌جی۱۲سی سریعترین سدان تولیدی تا آن زمان بود. در اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی، مدل محبوب تیپ ای، با مدل جگوار ایکس‌جی‌اس جایگزین شد. در دهه ۱۹۸۰ جگوار روند رو به رشد خود را، ادامه داده و مدل جگوار ایکس‌جی‌اس اچ‌ای و خودروی سوپر اسپورت؛ جگوار ایکس‌جی۲۲ را روانه بازار کرد.
البته در آن زمان، خودروهای جگوار به واسطه برخی نقص‌های فنی نیز مشهور شدند، که مشکلات الکتریکی، بیش از سایر موارد، نارضایتی مشتریان اتومبیل‌های جگوار را به همراه داشت. از سوی دیگر، سخت‌تر شدن رقابت، به واسطه حضور خودروهای آلمانی و کمبود منابع مالی، جگوار را بر آن داشت، تا طی همکاری با شرکتی دیگر، به فعالیت‌های خود ادامه دهد. این تصمیم در نهایت به خرید جگوار توسط فورد در سال ۱۹۹۰ منجر شد.
با این وجود، مشکلات مالی جگوار و کاهش فروش این شرکت، فورد را نیز تحت تأثیر قرار داد. از این رو، فورد برای کاهش ضرر خود، جگوار و برند لندرور را در سال ۲۰۰۸ به شرکت هندی تاتا موتورز فروخت. اگرچه عدم اطمینان به جگوار همچنان بر محصولات این برند سایه افکنده بود، اما معرفی مدل‌های جدید مانند جگوار ایکس‌اف و مدل‌های نمادینی مانند جگوار ایکس‌کا و جگوار ایکس‌جی (ایکس۳۵۱) با طراحی جدید، امروزه شرایط را تغییر داده و آینده روشنی را، برای جگوار رقم زده‌است.
جگوار لندرور
جگوار لندرور، شرکت چندملیتی خودروسازی است، که در زمینه توسعه، طراحی، تولید و فروش انواع خودرو فعالیت می‌کند.
ریشه‌های مشارکت و همکاری دو شرکت خودروسازی جگوار کارز و لندرور به سال ۲۰۰۲ بازمی‌گردد، که با مدیریت کمپانی فورد شروع به فعال نمودند. شرکت فورد که در سال ۱۹۸۹ جگوار کارز را تصاحب کرده بود، در سال ۲۰۰۰ نیز اقدام به خریداری شرکت لندرور از گروه خودروسازی ب ام و نمود.
شرکت جگوار لندرور در سال ۲۰۰۸ در پی خریداری جگوار و لندرور توسط گروه خودروسازی هندی تاتا موتورز، راه‌اندازی شد، سپس برند رنجرور را نیز با آن‌ها ادغام نمود. این شرکت تا ماه مارس ۲۰۱۲ شمار ۳۰۵٫۸۵۹ دستگاه خودرو به‌فروش رسانده بود، که سهم لندرور؛ ۲۵۱٫۶۳۲ دستگاه و جگوار نیز ۵۴٫۲۲۷ دستگاه را، به خود اختصاص می‌داد. دفتر مرکزی شرکت جگوار لندرور در وایتلی، در حومه شهر کاونتری، میدلندز غربی، انگلستان قرار دارد.
کارخانه‌های تولیدی
از سال ۲۰۰۸ که شرکت جگوار تحت مدیریت جگوار لندرور قرار گرفت، خودروهای این شرکت به‌همراه برندهای لندرور و رنجرور، توسط مهندسان هر سه شرکت، در کارخانه «وایتلی» کاونتری طراحی شده و در دو کارخانه مجهز جگوار لندرور ساخته می‌شوند. یکی از این کارخانه‌ها «کستل برومویچ» در بیرمنگام بوده و دیگری «هیل وود بادی» در نزدیکی لیورپول است.
فیستر، آریزونا
فیستر (به انگلیسی: Feaster) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. فیستر ۲٬۵۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان کفرود
جمعیت
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان کفرود برابر با ۴،۵۰۵ نفر بوده‌است.
دانشگاه ایندیانا بلومینگتون
دانشگاه ایندیانا بلومینگتون یک دانشگاه دولتی و تحقیقاتی است که در شهر بلومینگتون، ایندیانا قرار دارد. این دانشگاه بعنوان دانشگاه پرچمدار سیستم آموزشی دانشگاه ایندیانا با بیش از ۴۰۰۰۰ دانشجو است. همچنین این دانشگاه یکی از اعضای لیگ آیوی عمومی است که کیفیتی قابل مقایسه با دانشگاه‌های آیوی لیگ ارائه می‌دهد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
مطالعات میان‌رشته‌ای
میان‌رشته‌ای یا بِیْنارشته‌ای یا اَندَررشته‌ای اشاره به حوزه‌های نوین در دانش دارد که بیش از یک زمینهٔ محض دانشی را مورد مطالعه قرار می‌دهد. روش برخورد میان‌رشته‌ای فرصت عبور از مرزهای سنتی رشته‌های گوناگون دانش را با هدف رسیدن به نتیجهٔ مطلوب در یک رشته فراهم می‌سازد. به عبارت دیگر، یک حوزهٔ میان‌رشته‌ای، عبارت است از «تلفیق دانش، روش و تجارب دو یا چند حوزهٔ علمی و تخصصی برای شناخت و حل یک مسئلهٔ پیچیده یا معضل اجتماعی چندوجهی». در یک فعالیت علمی میان‌رشته‌ای، متخصصان دو یا چند رشته و دارای تخصص علمی در ارتباط با شناخت، حل، یا تحلیل یک پدیده، موضوع یا مسئلهٔ معمولاً پیچیده و واقعی با یکدیگر تعامل و همکاری علمی می‌کنند؛ بنابراین، فعالیت علمی میان‌رشته‌ای زمانی معنا پیدا می‌کند که شناخت و فهم علمی و دقیق پدیده یا مسئله‌ای پیچیده یا ناشناخته که از ظرفیت و دانش یک رشته یا تخصص خارج است، هدف باشد. حل معضل جدی نیاز به «فیلم» در دوربین‌های عکاسی ـ با توجه به محدودیت‌های ناخوشایندی که علیرغم همهٔ پیشرفتها در زمینه‌های گوناگون به ویژه شیمی وجود داشت ـ با به‌کارگیری روش برخورد میان‌رشته‌ای و استفاده از پیشرفت‌های دانش الکترونیک و بی‌نیازسازی یکبارهٔ دوربین‌های عکاسی از فیلم، نمونه‌ای از دستاوردهای عملی تلفیق دانش و روش برخورد میان‌رشته‌ای در گشودن دشواری‌ها است.
ودلبرووک
ودلبرووک (به آلمانی: Weddelbrook) یک شهر در آلمان است که در زگه‌برگ واقع شده‌است. ودلبرووک ۱٬۰۲۶ نفر جمعیت دارد.
مطالعات میان‌رشته‌ای
دانش‌های میان‌رشته‌ای به تناسب نیازهای جدید و تخصص‌های نوظهور، از مرزهای سنتی میان رشته‌های دانشگاهی یا مکاتب فکری گذر می‌کنند. از این رو، علومی را که با تلفیق چند علم گوناگون ایجاد می‌شوند را دانشهای میان‌رشته‌ای می‌نامند؛ مثلاً دانش نانوفناوری، دانش میان‌رشته‌ای شیمی و فیزیک به‌شمار می‌رود. در ایران نیز پژوهشهای میان رشته‌ای در حال گسترش است و در نظام آموزشی ایران نیز امکان تحصیل در دو رشته برای دانشجویان ممتاز وجود دارد. از جمله پیشگامان پژوهش و آموزش‌های میان رشته‌ای در ایران علیرضا مشاقی است که خود اولین فارغ‌التحصیل دو رشته‌ای ایران بوده‌اند.
گونه‌ها
با رشد و گسترش فعالیت‌های میان‌رشته‌ای، رویکردها و گونه‌های متعدد و مختلفی از آن مطرح شده‌اند. رویکردها و گونه‌های میان‌رشته‌ای، مبین نسبت و نحوه پیوند و تعامل میان دانش، مفاهیم، روش‌ها، تجارب، و ابزارهای مختلف از رشته‌های گوناگون در خصوص موضوع یا مسئله مورد نظر هستند که نوع همکاری و مشارکت، و شیوه‌های مواجهه با موضوعات و مسائل پیچیده را به کنشگران فعالیت‌های میان‌رشته‌ای نشان می‌دهند. اگرچه پاره‌ای از رویکردها و گونه‌های میان‌رشته‌ای مأنوس‌تر و پرکاربردترند و در ادبیات مربوط به این حوزه نیز، از تجارب مفید، خصلت‌ها و ویژگی‌های مشخص و بارزتری برخوردارند، ولی در ساختارهای سازمانی آموزش و نهادهای تولید علم و عرضه دانش کاربرد تعدادی از آن‌ها کمتر عمومیت یافته‌است. مهم‌ترین گونه‌ها عبارتند از: میان‌رشتگی، چند رشتگی، تکثر رشتگی، فرا رشتگی، و پسا-رشتگی. در این گونه‌ها می‌توان طیفی را ترسیم کرد که بر اساس میزان تحقق ترکیب و تلفیق میان‌رشته‌ها است. این طیف از چندرشته‌ای آغاز و به فرارشته‌ای ختم می‌شود. بر این اساس با طیف مقابل مواجه خواهیم بود: چندرشته‌ای، میان‌رشته‌ای و فرارشته‌ای.
موانع فعالیت‌های میان‌رشته‌ای
جهت‌گیری‌های میان‌رشته‌ای در مطالعات علمی در آینده دیگر نه یک انتخاب، که یک اجبار و الزام خواهد بود ؛ با وجود این، نباید اینگونه تصور شود که میان‌رشتگی و فعالیت‌های میان‌رشته‌ای در همه موقعیت‌ها و برای همه مسائل و موضوعات کارایی دارد. پس از چند دهه زیست نهادی و تجربه سازمانی، واکنش‌ها و مقاومت‌های پراکنده، اما جدی، در برابر میان‌رشتگی و فعالیت‌های میان‌رشته‌ای وجود دارد. افزون بر این واکنش‌ها و مقاومت‌ها، «فعالیت‌های میان‌رشته‌ای در عمل و فرایند کار نیز با پیچیدگی‌ها و چالش‌های خاصی مواجه هستند که عمدتاً، سازمانی و روشی هستند و نتایج و اهداف مد نظر را با ابهاماتی مواجه می‌کنند. از این رو، میان‌رشتگی در عمل، مستلزم دانش فنی، آگاهی‌های روشی و از همه مهم‌تر، رعایت دقایق و ظرافت‌های معرفتی و موقعیتی است. به‌طور کلی، مهم‌ترین موانع و چالش‌های فعالیت‌های میان‌رشته‌ای در قالب سه مانع اصلی، یعنی «سازمانی»، «حرفه‌ای» و «فرهنگی ـ اجتماعی» قابل طبقه‌بندی و توصیف است.
نشریات میان‌رشته‌ای
نشریات میان‌رشته‌ای به انتشار پژوهش‌ها و معرفی فعالیت‌های (اثر، تولید، اختراع و غیره) صورت گرفته در این حوزه می‌پردازند و یکی از مهم‌ترین رسانه‌ها در انعکاس اهمیت و ارزش مطالعات میان‌رشته‌ای و شناساندن نمونه‌های عینی آن محسوب می‌شوند.
ضرورت انتشار نشریه مطالعات میان‌رشته‌ای هنر
گسترش حیطه‌های هنر و ظهور گرایش‌ها و رسانه‌های جدید در آن، موجب پیدایش زمینه‌های تخصصی بسیاری شده‌است. اما عدم ارتباط بین این زمینه‌ها، فقدان دیدگاهی جامع را به همراه داشته‌است. از این رو، امروزه هنرمندان به کار و فعالیت در چند رشته مختلف، تمایل بیشتری دارند؛ همچنین گرایش آن‌ها به فعالیت‌های گروهی، در خلق آثاری که در جمعی متشکل از افرادی با تخصص‌های مختلف شکل گرفته‌است، بیش از گذشته‌است. شاید بتوان یکی از دلایل چنین رویکردهایی را اهمیت چشم‌اندازهای گوناگونی دانست که چند رشتهٔ مختلف به موضوعی واحد دارند و امکان از بین بردن فاصله و فضای خالی بین رشته‌ها و تخصص‌ها را میسر می‌سازند. بنابر این، با توسعهٔ فعالیت‌ها و مطالعات میان‌رشته‌ای هنر، لزوم انتشار نشریه‌ای تخصصی که به این مهم بپردازد، در کشور ما ضروری است. نشریه‌ای که می‌تواند به صورت فصلنامه یا دوفصلنامه تدوین شود و در آن، آثار و پژوهشهای هنری که با نگاهی بین‌رشته‌ای، میان‌رشته‌ای، چندرشته‌ای و پیوندرشته‌ای صورت پذیرفته‌اند، منتشر گردد.
ماتیا مارچستی
ماتیا مارچستی (Mattia Marchesetti؛ زادهٔ September 28, 1983) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
برایت دایک
برایت دایک (Bright Dike؛ زاده February 2, 1987) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
امه سزر
اِمه فرنان داوید سزر (زاده ۲۶ ژوئن ۱۹۱۳ – درگذشته ۱۷ آوریل ۲۰۰۸) شاعر سیاه‌پوست فرانسوی‌زبان و فعال سیاسی فرانسوی بود.
اِمه سزر را از چهره‌های مهم ادبیات فرانسه و از روشنفکران برجسته ضد استعمار فرانسه در کارائیب و آفریقا می‌دانند.
زندگی
سزر زادهٔ ۱۹۱۳ میلادی و اهل کشور جزیره‌ای مارتینیک در دریای کارائیب در آمریکای مرکزی بود. وی شاعر، نمایشنامه‌نویس، نویسنده و چهره سیاسی معروفی است که برای استقلال کشورش تلاش فراوانی کرده‌است.
مادر امه سزر خیاط بود و پدرش کارمند اداره مالیات بود. سزر در سال ۱۹۳۲ میلادی در کنار تحصیلات عالی ادبی، نشریه‌ای را به نام «دانشجوی سیاه» منتشر کرد و در آن برای نخستین بار نویسندگان سیاه‌پوست می‌توانستند شیوه‌های نگارش ادبیات سنتی را مورد نقد و بررسی قرار دهند.
امه سزر بعد از تحصیلات ابتدایی در مارتینیک، برای تحصیلات دانشگاهی به فرانسه رفت و هم‌زمان با تحصیلات نگارش اولین اثر شعری خود «دفتر بازگشت به زادبوم» را در سال ۱۹۳۵ آغاز کرد.
در پایان تحصیلاتش به مدت کوتاهی در دانشگاه تدریس کرد. آشنایی او در سال ۱۹۳۹ میلادی با شاعر نامدار سنگالی «لئوپولد سدار سنگور» باعث چاپ کتاب «دفتر بازگشت به زادبوم» بود که در آن برای نخستین بار واژه معروف وی «سیاه‌وارگی» به چشم می‌خورد. وی برای نخستین بار در همین سال از مفهوم «نگریتود» یا سیاهوارگی با غرور دفاع کرد.
سزر در مجموع چهارده اثر در زمینه شعر، جستار و نمایشنامه منتشر کرده‌است و در ده‌ها سمینار و همایش بین‌المللی سخنرانی کرده‌است.
تأسیس «بنیاد دانشجویان سیاهپوست» در پاریس، شهردار بودن در فور-دو-فرانس(fort de France) به مدت ۵۰ سال، و نوشتن ۸ کتاب شعر و ۴ نمایشنامه از جمله «فصلی در کنگو» و «یک توفان» از دیگر فعالیت‌ها و کارهای اوست.
جنگ جهانی دوم
سال‌های جنگ جهانی دوم سال‌های فعالیت‌های روشنفکرانه سزر بود. در سال ۱۹۴۱ امه سزر و سوزان روسی مجله ادبی تراپیک را با کمک دیگر مارتینیکی‌های روشنفکر مانند رنه منیل و آریستید موگه منتشر کرد تا وضعیت فرهنگی و از خود بیگانگی در مارتینیکی‌ها را به چالش بکشد. سانسورهایی که وجود داشت مانع از آن نشد که سزر سخنگو و مدافع هویت مارتینیکی‌ها باشد. او همچنین به آندره برتون شاعر سورئالیست فرانسوی که در زمان جنگ مدتی را در مارتینیک گذراند نزدیک شد. (هردو آن‌ها در سال ۱۹۴۰ با هم ملاقات کردند و برتون قهرمان کارهای سزر شد). این آشنایی باعث شد که امه سه زر به این جریان هنری - ادبی بپیوندد. اما همانگونه که منوچهر هزارخانی در مقاله‌ای نوشته، امه سزر از همان آغاز معتقد بود که نویسندگان سیاه‌پوست در آفرینش ادبی خود «نباید از هیچ‌کس» درس بگیرند.
در سال ۱۹۴۷کتاب شعر دفتر بازگشت به زادگاه که ابتدا در سال ۱۹۳۹ پس از رد توسط یک ناشر فرانسوی، منتشر شده بود بار دیگر منتشر شد. این کتاب آمیخته‌ای از شعر و نثر برای بیان افکارش در مورد هویت فرهنگی سیاهان آفریقایی در یک محیط استعماری بود. برتون مقدمه‌ای تحسین‌آمیز برای این مجلد که در سال ۱۹۴۷ چاپ شد نوشت و گفت «این شعر چیزی کمتر از بزرگترین بنای تغزلی در زمان ما نیست».
زندگی سیاسی
در سال ۱۹۴۵، با حمایت از حزب کمونیست فرانسه (PCF)، سزر به عنوان شهردار فورت-دو-فرانس و نماینده مجلس ملی فرانسه برای مارتینیک انتخاب شد. او یکی از نگارندگان اصلی قانون ۱۹۴۶ برای تقسیم‌بندی مستعمرات سابق بود، نقشی که سیاستمداران استقلال گرا به خاطر آن اغلب به او انتقاد می‌کردند. مانند بسیاری از روشنفکران چپ در فرانسه، سزر در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ به اتحاد جماهیر شوروی به عنوان منبعی برای رشد انسانی، فضیلت و حقوق بشر نگاه می‌کرد ولی او بعداً از کمونیسم سرخورده شد. در سال ۱۹۵۶، پس از سرکوب انقلاب مجارستان توسط اتحاد جماهیر شوروی، امه سزر با نامه‌ای به موریس تورز از حزب کمونیست فرانسه استعفا داد. او در سال ۱۹۵۸ حزب پیشرو مارتینیک را تأسیس کرد. نوشته‌های او طی این مدت بازتاب اشتیاق او برای مشارکت مدنی و اجتماعی اش بود. در سال ۱۹۵۵، او گفتاری را در ارتباط با استعمار، نژادپرستی استعماری، انحطاط، ریاکاری نوشت که در سال ۱۹۵۵ در روزنامه بررسی فرانسه تحت عنوان حضور آفریقایی منتشر شد. در سال ۱۹۶۰، بر اساس زندگی انقلابی هائیتی او توسن لورتور را به چاپ رساند. در سال ۱۹۶۹ اولین جلد از کتاب توفان مشابه نمایشنامه توفان ویلیام شکسپیر را برای مخاطبان سفید و سیاه نوشت. او از سال ۱۹۸۳ تا ۸۸ رئیس شورای منطقه‌ای مارتینیک بود. او در سال ۲۰۰۱ از کار سیاسی کناره‌گیری کرد.
در سال ۲۰۰۶، او حاضر به دیدار با نیکولا سارکوزی رهبر اتحاد برای جنبش مردمی (UMP)، نشد زیرا اتحاد برای جنبش مردمی به قانون استعمار فرانسه رای داده بود و حضور فرانسه در کشورهای خارجی به ویژه در آفریقای شمالی را مثبت ارزیابی می‌کرد. ژاک شیراک نهایتاً این قانون بحث‌برانگیز را لغو کرد.
درگذشت و یادواره
در آوریل سال ۲۰۰۸ سزر با مشکلات جدی قلب روبرو شد و به بیمارستان پیر زوبدا کیتمن در فورت دو فرانس رفت. او در آوریل سال ۲۰۰۸ در سن ۹۵ سالگی درگذشت. سزر در استادیوم دیون فورت دو فرانس در بیستم آوریل سال ۲۰۰۸ تشییع شد و در گورستان لَژوایو به خاک سپرده شد. نیکلا سارکوزی رئیس‌جمهور وقت فرانسه در این مراسم حضور داشت ولی سخنرانی نکرد. پیر الیکر ۱۰۱ ساله، دوست و همفکر قدیمی سزر که سال‌ها به عنوان نماینده شهرداری تحت مسئولیت وی کار کرده بود تنها سخنران این مراسم بود و خطابه مراسم تشییع جنازه را خواند. همچنین مراسم گرامیداشت امه سزر از سوی نخست‌وزیری فرانسه در مقابل دانشگاه سوربن برگزار گردید که یک هیئت از مقاومت ایران نیز در آن شرکت داشت.
در پانزدهم ژانویه سال۲۰۰۷ به افتخار او فرودگاه لومانتن مارتینیک به نام فرودگاه بین‌المللی امه سزر نامگذاری شد. در ششم آوریل سال ۲۰۱۱ نیز پلاکی با نام امه سزر در پانتئون پاریس نصب شد.
آثار
لیست زیر آثار امه سزر همراه با سال انتشار را نشان می‌دهد.
اشعار امه سزر
تئاتر
سایر آثار سزر ترجمه آثار به فارسی
بخشی از آثار امه سزر منجمله مقاله‌ها و نمایشنامه‌ها از جمله: گفتاری در باب استعمار، نژادپرستی و فرهنگ، فصلی در کنگو و نمایشنامه فاجعه کریستوف شاه در دهه چهل خورشیدی، توسط منوچهر هزارخانی به زبان فارسی ترجمه شده‌است. مجموعه شعر «دفتر بازگشت به زادبوم» امه سزر را نیز محمود کیانوش به فارسی برگردانده است.
روابط اسرائیل و کره جنوبی
روابط اسرائیل و کره جنوبی به روابط دیپلماتیک، تجاری و فرهنگی اسرائیل و کره جنوبی اشاره دارد. کره جنوبی از سال ۱۹۴۸ روابط خود را با اسرائیل حفظ کرده‌است و در سال ۱۹۶۲ هر دو کشور روابط رسمی دیپلماتیک را آغاز کردند. اسرائیل و کره جنوبی علاقه‌مند شده‌اند که روابط را در همه زمینه‌ها، به ویژه دفاع، بلکه انرژی‌های تجدید پذیر، علوم و فناوری و تجارت دوجانبه تقویت کنند. اسرائیل و کره جنوبی در سال ۲۰۲۱ یک توافق‌نامه تجارت آزاد امضاء کردند.
تاریخ اولیه
کره و اسرائیل روابط رسمی دیپلماتیک را در ۱۰ آوریل ۱۹۶۲ برقرار کردند. با این حال، روابط بلافاصله پس از آغاز جنگ کره در سال ۱۹۵۰ آغاز شد. دیوید بن گوریون، نخست‌وزیر وقت اسرائیل، از اعزام نیروهای اسرائیلی برای پیوستن به نیروهای سازمان ملل در کره حمایت کرد. با این حال، حزب سیاسی ماپام با این اقدامات مخالف بود زیرا روابط با کره شمالی را نسبت به جنوب ترجیح می‌داد. به عنوان مصالحه، دولت به جای اعزام نیرو، ۱۰۰٬۰۰۰ دلار تجهیزات پزشکی و غذایی برای دولت کره جنوبی ارسال کرد.
قطعنامه جنگ کره روابط اسرائیل و کره جنوبی را تقویت کرد. اسرائیل سیاست همسو با ایالات متحده و سازمان ملل متحد را تغییر داد. این رابطه کمتر از دو سال پس از تأسیس هر دو کشور آغاز شد.
روابط تاریخی
اسرائیل در اوت ۱۹۶۴ سفارت خود را در سئول افتتاح کرد. اسرائیل به کره جنوبی در ایجاد زیرساخت‌ها در زمینه‌های کشاورزی، آب و صنعت امنیت کمک کرد. ارتش کره جنوبی مقادیر زیادی سلاح اسرائیلی از جمله یوزیی خریداری کرد. در سال ۱۹۶۶، هیئت‌های نمایندگی از هر دو کشور از یکدیگر دیدار کردند.
در فوریه ۱۹۷۸، دولت اسرائیل سفارت خود را در سئول بست. بحران نفت ۱۹۷۳ و بحران انرژی ۱۹۷۹ بر سیاست‌های دولت کره جنوبی در قبال اسرائیل تأثیر گذاشت. به‌طور موقت، کره جنوبی شروع به طرفداری از همسایگان اسرائیل نسبت به کشور اسرائیل کرد.
کره جنوبی پس از یک دوره روابط عادی و سرد بین اسرائیل و همسایگانش، بازگشایی سفارت اسرائیل را در سال ۱۹۹۲ تصویب کرد. دو کشور به زودی توافق‌نامه‌هایی برای تقویت همکاری در صنعت هواپیما و موسسه وایزمن امضاء کردند.
دنیاگیری کووید-۱۹
به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، به بیش از ۱۰۰۰ گردشگر کره جنوبی دستور داده شد که از مکان‌های عمومی خودداری کنند و در هتل‌های خود در انزوا بمانند. ارتش اسرائیل قصد خود را برای قرنطینه کردن اتباع کره جنوبی به یک پایگاه نظامی اعلام کرد. بسیاری از کره جنوبی‌های باقیمانده توسط هتل‌ها رد شده و مجبور شدند شب‌ها را در فرودگاه بن گوریون بگذرانند. متعاقباً یک روزنامه اسرائیلی شکایت کره ای را منتشر کرد مبنی بر اینکه «اسرائیل با گردشگران [کره ای و سایر آسیایی] مانند ویروس کرونا رفتار می‌کند». کانگ کیونگ-وای وزیر خارجه کره جنوبی پاسخ اسرائیل را «بیش از حد خشن» توصیف کرده‌است. دکتر بهداشت هگای لوین، متخصص بهداشت گفت که سیاستمداران اسرائیلی ممکن است برای تحت تأثیر قرار دادن رای‌دهندگان تلاش بیش از حد کنند.
همگرایی
همگرایی در معانی زیر کاربرد دارد:
تواب‌سازی
به جز توبه مذهبی و اسلام آوردن، تواب‌سازی شامل وادارکردن زندانی به نفی هویت گذشته‌اش و انجام اعمالی علیه هم‌رزمان سابقش می‌شد؛ مثلاً گاه توابین باید در انجام شکنجه یا اعدام هم‌کیشان سابقشان شرکت می‌کردند. این عمل فراتر از هویت‌زدایی و فرهنگ‌زدایی (شستشوی مغزی) پیش می‌رفت.
توابین، به دلیل آنکه در ارتباط با فعالیت‌های سیاسی، در زندان بودند، در بیرون به عنوان «زندانی سیاسی» شناخته می‌شدند، اما در واقعیت امر، آنها به بخش مهمی از دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی در زندان‌ها تبدیل شده و در حقیقت، «مزدوران بی‌مزد و مواجب» بودند.
در دهه شصت، در زندان‌ها از شکنجه‌های روحی و فیزیکی در فرایند تواب‌سازی استفاده می‌شد و تواب‌شدگان برای اثبات در نفی گذشته سیاسی‌شان و وفاداری به جمهوری اسلامی، در اقرارهای تلویزیونی یا در سخنرانی در داخل زندان برای هم‌رزمان سابق و هم‌بندانشان یا با نوشتن مطالبی در مطبوعات در نفی عقاید گذشته‌شان، یا با دادن شعار برای اعدام هم‌بندانشان به ابراز پشیمانی و ندامت از عقاید و فعالیت‌های سیاسی گذشته خود می‌پرداختند.
بانگا، پاکستان
بانگا (به انگلیسی: Banga) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه فیصل آباد واقع شده‌است. بانگا ۱۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تواب‌سازی
توابین، در زندان فعالانه به امر سرکوب سایر زندانیان سیاسی و همکاری با زندانبانان و دادستانی می‌پرداختند، به عنوان نمونه در شکنجه یا شلاق زدن، در جوخه اعدام و زدن تیرخلاص، شرکت در بازجویی، جاسوسی و گزارش رد کردن از اعمال دیگر زندانیان (هم مخفیانه و هم علنی)، رفتن به گشت خیابانی به همراه پاسدارها برای شکار مبارزان بیرون از زندان، انتشار نشریه در زندان و در شکستن اهتمام دیگر زندانیان از آنان استفاده می‌شد. این امر موجب افزایش فضای رعب و وحشت در زندان، شکستن فضای مبارزاتی در زندان و بی‌اعتمادی زندانیها به یکدیگر نیز می‌شد.
تواب‌سازان
بر اساس تحقیقات یرواند آبراهامیان، «بیش‌تر بازجویان از میان طلاب و روحانیون جوان که در حوزه‌ها تعلیم اسلامی دیده یا هنوز می‌دیدند انتخاب می‌شدند.» در این دوره اسدالله لاجوردی (۱۳۱۴–۱۳۷۷) که دادستان انقلاب و رئیس زندان اوین بود، در اشاره به همین سیاست، زندان‌های جمهوری اسلامی را «دانشگاه‌های انسان‌سازی» نامیده بود.
بنابر شهادت برخی زندانیان سیاسی، حسن شایانفر و حسین شریعتمداری در سال‌های ۶۳ و ۶۴ در زندان اوین و زندان قزل‌حصار به تواب‌سازی و گرفتن اقرارهای تلویزیونی از زندانیان سیاسی اشتغال داشتند.
اونوره شامپیون
اونوره شامپیون (Honoré Champion; January 13, 1846 – April 8, 1913) نویسنده و ناشر کتاب اهل فرانسه بود. مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
حامد رشیدی
حامد رشیدی کشتی‌گیر آزادکار کرمانشاهی تیم ملی ایران است. از افتخارات این کشتی گیر می توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۱۷ اشاره کرد.
قهرمانی آسیا ۲۰۱۷
در وزن ۷۰ کیلوگرم حامد رشیدی در دور نخست مقابل ین لو از چین با نتیجه ۱۰ بر صفر به پیروزی رسید. وی در دور بعد مقابل اختیار نوروزف دارنده مدال برنز المپیک و نقره جهان از ازبکستان در یک کشتی نزدیک با نتیجه ۹ بر ۸ شکست خورد. وی با توجه به حضور این کشتی گیر در دیدار فینال به گروه بازنده‌ها رفت. وی در این گروه مقابل گون وو لی از کره جنوبی با نتیجه ۱۰ بر صفر به پیروزی رسید و به دیدار رده بندی راه یافت. رشیدی در این دیدار غلام جان شاریپوف از تاجیکستان را با نتیجه ۱۰ بر صفر مغلوب کرد و به مدال برنز رسید.
سد کسیکوپرو
سد کسیکوپرو (Kesikköprü Dam) یک سد خاکی به ارتفاع ۴۹ متر (۱۶۱ فوت) بر روی رودخانه سرخ در نزدیکی آنکارا، ترکیه است. ساخت ان توسط شرکت هیدرولیک دولتی ترکیه پشتیبانی شد. ساخت این سد در سال ۱۹۵۹ آغاز شد و در سال ۱۹۶۶ به پایان رسید. این سد مساحت ۶۶۰۰ هکتار را آبیاری می‌کند و حداکثر تولید برق آبی ۷۶ مگاوات دارد.
محلول‌های پلیمری
محلول‌های پلیمری محلول حاوی پلیمر‌های حل شده هستند. اینها ممکن است محلول‌های مایع (به عنوان مثال در محلول آبی) یا محلول‌های جامد (به عنوان مثال ماده ای که پلاستیک شده‌است) باشند.
ورود به پلیمر در مقادیر کمی از یک حلال (پلاستیک ساز) باعث کاهش دمای انتقال شیشه، دمای عملکرد و ویسکوزیته مذاب می‌شود. درک ترمودینامیک یک محلول پلیمری برای پیش‌بینی رفتار آن در فرآیندهای تولید بسیار حیاتی است - به عنوان مثال، انقباض یا گسترش آن در فرآیندهای قالب‌گیری تزریقی، یا اینکه آیا رنگدانه‌ها و حلالها به‌طور مساوی با یک پلیمر در ساخت رنگ و روکش مخلوط شوند.
کاربردها
محلول‌های پلیمری در تولید الیاف، فیلم، چسب، لاک، رنگ و سایر موارد ساخته شده از مواد پلیمری استفاده می‌شود. از لایه‌های نازک محلول پلیمری می‌توان برای تولید دستگاه‌های دارای تابش نور استفاده کرد. از ژل‌های محلول پلیمر گوار می‌توان در شکستگی هیدرولیک (" شکست ") استفاده کرد.
فلک‌الافلاک
فَلَک‌الافلاک یا دژِ شاپورخواست قلعه‌ای تاریخی در مرکز شهر خرم‌آباد در استان لرستان است. فلک‌الافلاک با نام قلعهٔ دوازده‌بُرجی هم شناخته می‌شود. این بنا بر فراز تپه‌ای مشرف به شهر خرم‌آباد و در نزدیکی رودخانه، در مرکز شهر قرار گرفته و چشم‌گیرترین اثر تاریخی و گردشگری در این شهر است. تاریخ ساخت این قلعه به دورهٔ ساسانیان بازمی‌گردد. این بنا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۸۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
واژه‌شناسی
فلک‌الافلاک در لغت به معنای «سپهر سپهران» است. قلعهٔ فلک‌الافلاک با نام‌های گوناگونی در طول زمان شناخته شده‌است. دژ شاپورخواست، سابرخواست، قلعهٔ خرم‌آباد، دوازده برجی و کاخ اتابکان از آن جمله‌اند. قلعهٔ خرم‌آباد از دورهٔ قاجار به بعد، قلعهٔ فلک‌الافلاک نامیده می‌شود. با توجه به این‌که ممکن است دوازده برجی، اشاره‌ای به دوازده برج فلکی باشد، ممکن است نام فلک‌الافلاک نیز از همین‌جا ریشه گرفته باشد. از سدهٔ ششم هجری پس از ساخته شدن شهر جدید خرم‌آباد، این قلعه نیز به‌نام قلعهٔ خرم‌آباد معروف شد.
پیشینه
قدمت این قلعه به دورهٔ ساسانیان می‌رسد. ساسانیان شهری با نام شاپورخواست در حدود منطقهٔ کنونی خرم‌آباد ساختند که بعدها ویران شد و در حدود سدهٔ هفتم هجری، خرم‌آباد فعلی به‌جای آن بنا گردید. گمان می‌رود که قلعهٔ فلک‌الافلاک، همان دژ شاپورخواست باشد که در دورهٔ ساسانی کاربرد حکومتی و نظامی داشته‌است. این قلعه به لحاظ موقعیت استراتژیک خود در قرن چهارم هجری قمری به‌عنوان مقر حکومت آل حسنویه و گنجور در زمان آل بویه درآمد همچنین خزانهٔ حکومتی خاندان بدر در قرن چهارم هجری و مقر حکومتی اتابکان لر کوچک و والیان لرستان در دورهٔ صفویه تا قاجار و سرانجام پادگان نظامی و زندان در دوران پهلوی از مهم‌ترین کاربردهای قلعه در گذشته محسوب می‌شود.