cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نبرد رودخانه نام
کره شمالی عقب رانده شد
اگرچه لشکر ۲۵ عموماً پس از ۵ سپتامبر تحت فشار کمتری از سوی واحدهای KPA قرار داشت، اما همچنان حملات محلی شدیدی وجود داشت. در ۶ سپتامبر، گردان ۱، پیاده ۲۷، از منطقه‌هامان به سمت شمال حرکت کرد تا به گردان دوم در پاکسازی نیروهای KPA در پشت پیاده‌نظام ۳۵ و زیر رودخانه نام بپیوندد. بین پیاده‌نظام ۳۵ در موقعیت‌های تپه خود در امتداد رودخانه و یگان‌های پیاده‌نظام ۲۷ حمله کننده، تعداد زیادی از KPA کشته شدند. طبق گزارش‌ها، شانزده گروه مختلف با تلفات سنگین در طول روز متفرق شدند. تا صبح روز ۷ سپتامبر شواهد واضحی وجود داشت که بازماندگان لشکر 7 KPA در تلاش برای فرار از رودخانه Nam بودند. با این حال KPA حمله دیگری را علیه پیاده‌نظام ۳۵ انجام داد که به سرعت آن را دفع کرد. لشکر ۲۵ پیاده‌نظام بیش از ۲۰۰۰ کشته KPA را که بین ۱ و ۷ سپتامبر در پشت خطوط خود کشته شدند، دفن کرد. این تعداد شامل کشته شدگان جلوی مواضع آن نمی‌شود.
تاچ آی‌دی
نگرانی‌های سازمان‌های دولتی
ستون‌نویس فوربز اندی گرین‌برگ گفته که اینکه نقشه‌های اثر انگشت بر روی دستگاه و نه هیچ سرور رایانش ابری دیگر ذخیره می‌شود، از نظر امنیتی یک برد به حساب می‌آید.
نبرد رودخانه نام
کره شمالی عقب رانده شد
بارش شدید باران باعث بالا آمدن رودخانه‌های Nam و Naktong در ۸ و ۹ سپتامبر شد و خطر عبور و مرور جدید را کاهش داد. در ۸ سپتامبر، پس از اینکه پیاده‌نظام ۳۵ به مدت یک هفته از آن محافظت می‌کرد، موستانگ‌های دوقلوی F-82 USAF به اشتباه پل نامجی-ری را بر فراز ناکتانگ بمباران کردند و با یک 500 lb بمب 80 ft) را نابود کرد دهانه مرکزی. قرار بود در این زمان فقط پل‌های شمال محل اتصال Nam به Naktong مورد حمله هوایی قرار گیرند. برخی از فرماندهان محلی فکر می‌کردند که اگر KPA این پل را دور می‌زد و از ناکتانگ دورتر از شرق عبور می‌کرد، چیزی بین آنها و پوسان وجود نداشت. با این حال، حملات KPA علیه گردان دوم، پیاده‌نظام ۳۵ هر شب رخ می‌داد. مسیرهای پل در ضلع شمالی مین گذاری شده بود. در یک زمان حدود ۱۰۰ کشته KPA در آن منطقه خوابیده بودند. از ۹ تا ۱۶ سپتامبر، حملات محدودی در جبهه پیاده‌نظام ۳۵ انجام شد، اما بیشتر حرکت KPA شکسته شده بود و آنها نتوانستند دوباره حملات قوی را علیه هنگ انجام دهند.
عقب‌نشینی کره شمالی
ضد حمله سازمان ملل در اینچون، KPA را دور زد و تمام مسیرهای اصلی تأمین و تقویت آنها را قطع کرد. در ۱۶ سپتامبر، زمانی که ارتش هشتم از لشکر ۲۵ پیاده‌نظام محیطی پوسان شروع به شکست کرد، همچنان در پشت خطوط خود با نیروهای KPA می‌جنگید، و نقاط قوی KPA در ارتفاعات کوه نبرد، P'il-bong و Sobuk-san وجود داشت. کین احساس می‌کرد که لشکر تنها زمانی می‌تواند در امتداد جاده‌ها به سمت چینجو پیشروی کند که مرکز کوهستانی جبهه لشکر روشن باشد؛ بنابراین او معتقد بود که کلید پیشروی لشکر ۲۵ در مرکز آن قرار دارد، جایی که KPA ارتفاعات را در اختیار داشت و هنگ ۲۴ پیاده‌نظام را تحت حمله روزانه قرار می‌داد. پیاده ۲۷ در سمت چپ و پیاده ۳۵ در سمت راست، با قدم زدن در جاده‌های بین چینجو و ماسان، مواضع خود را حفظ کردند و تا زمانی که وضعیت در مقابل پیاده ۲۴ بهبود نیافت، نتوانستند پیشروی کنند.
در ۱۹ سپتامبر، سازمان ملل متوجه شد که KPA کوه نبرد را در طول شب رها کرده‌است و گردان ۱، پیاده‌نظام ۲۴، به سمت بالا حرکت کرده و آن را اشغال کرده‌است. در سمت راست، پیاده‌نظام ۳۵ شروع به حرکت به جلو کرد. فقط مقاومت خفیفی وجود داشت تا اینکه به ارتفاعات روبروی Chungam-ni رسید، جایی که سربازان مخفی KPA در سوراخ‌های عنکبوت به سربازان گردان اول از پشت شلیک کردند. روز بعد گردان اول چونگام نی را تصرف کرد و گردان دوم خط خط الراس طولانی را که از شمال غربی آن تا رودخانه نام ادامه داشت تصرف کرد. در همین حال، KPA همچنان به شدت در برابر لشکر چپ که در آن پیاده‌نظام ۲۷ در تلاش برای پیشروی درگیری سنگینی داشت، ایستادگی کرد.
KPA در شب ۱۸–۱۹ سپتامبر از منطقه ماسان عقب‌نشینی کرد. لشکر 7 KPA از جنوب رودخانه نام عقب‌نشینی کرد در حالی که لشکر ۶ عناصری را برای پوشاندن کل جبهه کنار زد. تحت پوشش لشکر ۶، لشکر ۷ تا صبح ۱۹ سپتامبر به سمت شمال رودخانه نام عبور کرده بود. سپس لشکر 6 KPA از مواضع خود در سوبوک سان عقب‌نشینی کرد. واحدهای آمریکایی به سرعت آنها را به سمت شمال تعقیب کردند و از مواضع کوه نبرد که دیگر اهمیت استراتژیک نداشتند عبور کردند.
عواقب
پیاده‌نظام ۳۵ در جریان نبرد متحمل ۱۵۴ کشته، ۳۸۱ زخمی و دو مفقود شد. پیاده‌نظام ۲۷ در مجموع ۱۱۸ کشته، ۳۸۲ مجروح، و یک اسیر را در طول نبرد پیرامون پوسان از دست داد، با این حال این شامل ۵ کشته و ۵۴ زخمی در نبرد بولینگ آلی و حدود ۱۵۰ تلفات در اولین نبرد Naktong Bulge بود. در پشتیبانی از عملیات رودخانه نام، گردان ۶۴ توپخانه صحرایی ۱۶ کشته، ۲۷ مجروح، یک اسیر و ۵ مفقود، گردان ۱۵۹ توپخانه ۱۸ کشته و ۴۱ زخمی و گردان ۹۰ توپخانه ۱۵ مجروح و ۵۴ زخمی شدند. یکی گم شده هنگ در عقب راندن KPA آنقدر خوب عمل کرده بود که کین آن را برای استناد واحد ریاست جمهوری نامزد کرد.
KPA در این نبرد به شدت متحمل آسیب شد و اکثر آنها در این حمله تلفات شدند. تا اواسط سپتامبر، لشکر 7 KPA به تنها ۴۰۰۰ نفر کاهش یافت که ۶۰۰۰ نفر از زمانی که به منطقه متعهد شده بود، تلف شد. تنها ۲۰۰۰ نفر از لشکر 6 KPA به کره شمالی بازگشتند که ۸۰ درصد از نیروی آن را از دست داد. گروه‌های بزرگی از نیروهای لشکر هنگام تلاش برای بازگشت به کره شمالی، از جمله حداکثر ۳۰۰۰ سرباز، دستگیر شدند. نیروی مهاجم بیش از ۲۰۰۰۰ نفر تا پایان مبارزات در ماسان به تنها ۶۰۰۰ نفر کاهش یافته بود.
نبرد در ماسان در تمام شش هفته نبرد پیرامون پوسان به بن‌بست تلخی باقی ماند. هر یک از طرفین در تلاش برای عقب‌نشینی مجبور به حملات متعدد بر روی طرف دیگر شدند، اما KPA نتوانست محیط سازمان ملل را سوراخ کند، و نیروهای سازمان ملل نتوانستند KPA را تا جایی که مجبور به عقب‌نشینی شدند، تحت تأثیر قرار دهند. این نبرد به خودی خود یک پیوند تاکتیکی بود، زیرا هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانستند قاطعانه یکدیگر را شکست دهند، اما واحدهای سازمان ملل به هدف استراتژیک خود یعنی جلوگیری از پیشروی KPA به سمت شرق و تهدید پوسان دست یافتند. در عوض، آنها توانستند در برابر حملات مکرر تا حمله اینچون و شکست پوسان، خط را حفظ کنند و بنابراین در درگیری‌های بعدی KPA را شکست دادند.
۲-آمینوتترالین
۲-آمینوتترالین (2-AT)، همچنین با نام ۴٬۳٬۲٬۱-تتراهیدرونفتالن-۲-آمین (THN) نیز شناخته می شود، یک داروی محرک با ساختار شیمیایی متشکل از یک گروه عاملی تترالین در ترکیب با یک آمین است.
مدیریت از راه دور
مدیریت از راه دور به هر روشی برای کنترل رایانه از یک مکان راه دور گفته می‌شود. عبارت است از نرم‌افزاری که امکان مدیریت از راه دور را فراهم می‌کند به‌طور فزاینده ای رایج می‌شود و اغلب زمانی استفاده می‌شود که قرار گرفتن در نزدیکی یک سیستم برای استفاده از آن از نظر فیزیکی دشوار یا غیرعملی باشد. یک مکان از راه دور ممکن است به رایانه ای در اتاق بعدی یا یکی در آن سوی دنیا اشاره داشته باشد. همچنین ممکن است به مدیریت قانونی و غیرقانونی (به عنوان مثال هک) از راه دور اشاره داشته باشد (به مالکیت و تروجان مراجعه کنید).
اتصال اینترنت
هر رایانه ای با اتصال به اینترنت، پشته پروتکل اینترنت یا در یک شبکه محلی می‌تواند از راه دور اداره شود.
برای مدیریت غیر مخرب، کاربر باید نرم‌افزار سرور را روی سیستم میزبان نصب یا فعال کند تا بتواند مشاهده شود. سپس کاربر/کارفرما می‌تواند با استفاده از نرم‌افزار نصب‌شده، از رایانه دیگری به سیستم میزبان دسترسی داشته باشد.
معمولاً هر دو سیستم باید به اینترنت متصل باشند و نشانی آی‌پی سیستم میزبان/سرور باید مشخص باشد؛ بنابراین مدیریت از راه دور کمتر عملی است اگر میزبان از یک مودم شماره‌گیری استفاده کند که دائماً آنلاین نیست و اغلب دارای IP پویا است.
برقراری ارتباط
وقتی کلاینت به کامپیوتر میزبان متصل می‌شود، معمولاً پنجره ای ظاهر می‌شود که محیط رومیزی(Desktop) میزبان را نشان می‌دهد. سپس مشتری می‌تواند میزبان را طوری کنترل کند که گویی درست در مقابل آن نشسته‌است.
ویندوز دارای یک بسته مدیریت از راه دور داخلی به نام ابزار کنترل از راه دور رایانه است. یک جایگزین رایگان کراس پلتفرم وی‌ان‌سی است که عملکرد مشابهی را ارائه می‌دهد.
خاموش کردن
خاموش کردن یا راه اندازی مجدد رایانه دیگری از طریق شبکه
هک کردن
رایانه‌های آلوده به بدافزارهایی مانند تروجان‌ها گاهی اوقات درهای پشتی سیستم‌های رایانه‌ای را باز می‌کنند که به کاربران مخرب اجازه می‌دهد رایانه را هک کرده و کنترل کنند. پس از آن، چنین کاربرانی می‌توانند فایل‌های موجود در رایانه را به اهداف خود اضافه، حذف، اصلاح یا اجرا کنند.
فهرست کنیه‌ها
فهرستی از کنیه‌های رایج غیر رایج به ترتیبِ حروف الفبای زبانِ عربی:
ابیهال، بلگام
ابیهال، بلگام (به لاتین: Abbihal, Belgaum) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
شوشان
شوشان (به لاتین: Xueshan) یک کوه در تایوان است که در Heping واقع شده‌است. شوشان ۳٬۸۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پلیس بنیامین
پلیس بنیامین (Benjamin Police؛ زادهٔ May 19, 1988) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
کلبه تب‌دار ۳: بیمار صفر
کلبه تب‌دار: بیمار صفر یک فیلم ترسناک آلمانی-آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی کار اندروز و نویسندگی جیک وید وال است. با بازی رایان داناوهو، براندو ایتون، جیلیان مورای، میچ رایان، لیدیا هرست و شان آستین. این سومین قسمت از مجموعه فیلم‌های تب کابین و پیش‌درآمدی بر دو فیلم قبلی محسوب می‌شود.
میهن‌پرست (فیلم ۱۹۹۸)
میهن پرست (به انگلیسی: The Patriot) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر اکشن و دلهره‌آور محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی دین سملر با بازی استیون سیگال است.
داستان
گروهی تحت عنوان «میهن پرست» با عقاید نژاد پرستانه توسط نیروهای امنیتی قلع و قمع شده و رهبر آنها زندانی می‌گردد. از این واقعه طولی نمی‌گذرد كه بیماری واگیردار هولناكی نیز سطح منطقه را فرامی‌گیرد.
آلکولخا
آلکولخا دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۱۱ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۴٫۴۶ کیلومتر مربع است.
کااف‌وی
کااف‌وی شرکت خدمات مالی آلمانی است، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری شرکتی، وام‌های مسکن، سرمایه‌گذاری خارجی و صادرات و واردات فعالیت می‌نماید.
شرکت کااف‌وی در سال ۱۹۴۸ پس از جنگ جهانی دوم و به‌عنوان بخشی از طرح مارشال راه‌اندازی شد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر فرانکفورت، آلمان قرار دارد. زیگمور گابریل وزیر اقتصاد آلمان، ریاست هیئت مدیره کااف‌وی را بر عهده دارد.
ریل ورلد رکوردز
استودیوی موسیقی ریل ورلد ریکوردز یک شرکت ضبط موسیقی بریتانیایی است که متخصص موسیقی ملل است. این استودیو در سال ۱۹۸۹ توسط پیتر گابریل موسیقیدان انگلیسی و اعضای اصلی WOMAD تأسیس شد. اکثر آثار منتشر شده در ریل ورلد رکوردز در استودیوهای ریل ورلدز در باکس، ویلتشایر، انگلستان ضبط شده‌اند.
تاریخ
در سال ۱۹۹۹، این لیبل بیش از ۳ میلیون آلبوم را در سراسر جهان به فروش گذاشت و ۹۰ آلبوم منتشر کرد. در سال ۲۰۱۵ این رقم به بیش از ۲۰۰ آلبوم رسید.
لمه اسلام
لمعه اسلام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان منجوان غربی بخش خداآفرین شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
ابیهال، مودبیهال
ابیهال، مودبیهال (به لاتین: Abbihal, Muddebihal) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
ساندور توتکا
ساندور توتکا (Sándor Tótka؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل مجارستان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
پیتر اوانه
پیتر اوانه (Peter Ouaneh؛ زادهٔ April 4, 1998) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد.
شوگن (ونگن)
شوگن (به لاتین: Tschuggen) یک کوه در سوئیس است که در کانتون برن واقع شده‌است. شوگن ۲٬۵۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ای‌سی‌ای
'''اِی. سی. اِی (ACA)''' یا آکسار نام تجاری یک داروی تب بر و ضد درد است که از ترکیب استامینوفن، آسپرین و کافئین ساخته می‌شود.
مقدار مصرف
برای بزرگ‌سالان: هر ۴ ساعت یک قرص، و در صورت لزوم تا ۸ قرص در روز برای کودکان ۲ تا ۴ سال: یک‌سوم قرص، هر ۴ تا ۶ ساعت برای کودکان ۴ تا ۹ سال: نصف قرص، هر ۴ تا ۶ ساعت برای کودکان ۹ تا ۱۲ سال: یک قرص، هر ۴ تا ۶ ساعت
موارد منع مصرف دارو
از مصرف دارو برای ۱۰روز متوالی برای بزرگسالان و ۶روز متوالی برای کودکان جز با نظر پزشک خودداری شود.
توضیحات دارو :این دارو در دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری شود و در صورت استشمام بوی سرکه از مصرف آن خودداری شود.
در موارد زخم گوارشی ، آسم ، بیماری های خونریزی دهنده ، فشار خون بالا و نارسائی کلیه و کبد با احتیاط بالا مصرف شده و درصورت امکان استفاده نشده.
خیابان هیوستن
خیابان هیوستِن (Houston Street) یک خیابان در شهر نیویورک، آمریکا است.
این خیابان که در منطقه منهتن قرار دارد دارای ۳٫۲ کیلومتر طول است.
هایم
هیم یا هایم یک گروه پاپ راک باند از لس آنجلس، آمریکا است. این گروه از سه خواهر تشکیل شده‌است: استه هایم (گیتار باس و آواز)، دانیل هایم (آواز و گیتار) و آلانا هایم (گیتار، کیبورد و آواز). هر کدام از اعضاء این گروه علاوه بر سازهای تخصصی خود، در نواختن سازهای دیگر نیز مهارت دارند. اغلب قطعات موسیقی پاپ این گروه در استودیو ضبط گردیده؛ اما برخلاف آن، قطعات موسیقی راک آنها بیشتر در برنامه‌های زنده اجرا شده‌است.
فرانسیسکو ساگاستی
فرانسیسکو ساگاستی (Francisco Sagasti؛ زادهٔ October 10, 1944) سیاست‌مدار اهل پرو است. وی پس از استعفای مانوئل مرینو توسط کنگره به سمت رئیس جمهوری برگزیده شد.
شب‌های مافیا
شب‌های مافیا (از فصل پنجم شب‌های مافیا زودیاک) یک مجموعه نمایش خانگی ایرانی به کارگردانی سعید ابوطالب (فصل اول تا چهارم) و محمدرضا رضائیان (از فصل پنجم) است که بر اساس بازی مافیا ساخته شده‌است. در هر رقابت از این مجموعه، ۱۲ شرکت‌کننده از میان بازیگران سینما و تلویزیون و سایر افراد مشهور به بازی دعوت می‌شوند و آنها به اتفاق برگزارکننده برنامه، بازی را به صورت واقعی و بدون دخالت گروه کارگردانی انجام می‌دهند. نخستین قسمت این برنامه در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۹۹ در پلتفرم فیلیمو منتشر شد.
نحوه برگزاری
در بازی شب‌های مافیا بازیکن‌ها به دو دسته اکثریت شهروند و اقلیت مافیا تقسیم می‌شوند. نقش‌هایی که از ابتدا جز صاحب نقش و گرداننده از نقش‌های دیگران مطلع نیست، گرچه گروه مافیا در شب اول یکدیگر را می‌شناسند. هدف شهروندان در دست گرفتن شهر و پاکسازی از مافیاست و پیروزی شهروندان است. بازی در ۲ بخش شب‌ها و روزهای متوالی انجام می‌شود.
روزها همه نقش شهروند را بازی می‌کنند و در فرایند اتهام‌زنی دفاع و رای‌گیری تلاش می‌کنند مافیا را کشف و با اکثریت آرا از شهر بیرون نماید. پس روزها نقش واقعی هر کس نباید دیده شود و بازیکنان فقط سعی بر متهم کردن مافیا واقعی و دفاع از خود دارند. در روز نقش گنجی در جیب بازیکن است. دانستن آن توسط بازیکن دیگر یا فهمیدن نقش دیگری در شب با تقلب یا هر گونه اطلاق نقش، بازی را بی‌هدف می‌کند و باعث اخراج بازیکن توسط گرداننده می‌شود. در گفتگوهای روز نقش برای هیچ‌کس اهمیت ندارد، و فقط تعیین گروه شهروندی یا مافیایی در کلمات و رفتارهای بازیکنان حائز اهمیت است. هر روز پس گفتگو با راُی‌گیری دور اول بازیکنانی که بیشترین راُی اتهام را دریافت کرده‌اند از خود دفاع می‌کنند، و با راُی‌گیری دور دوم که در خواب نیمروزی و چشمان بسته انجام می‌شود یک نفر از بازی خارج می‌شود. در دور دوم راُی‌گیری هر کس یک انتخاب دارد.
در بخش شب به فرمان گرداننده گروه مافیا از خواب بیدار شده و به صورت پنهانی لحظاتی را به مشورت می‌نشینند، که کدام شهروند را مورد هدف قرار دهند. پس از آن گرداننده برخی شهروندان نیز برای اجرای نقش‌های شب خود بیدار می‌کند.
قوانین رای‌گیری
پس از اتمام بحث هر روز، رای‌گیری دور اول آغاز برای تمام بازیکنان حاضر انجام می‌شود، و در پایان بازیکنانی که رأی حداقل نیمی از افراد حاضر را دریافت کنند وارد دفاعیه می‌شوند. پس از ارائه دفاعیه، رای‌گیری دور دوم با چشمان باز (در صورت حضور تنها یک نفر در دفاعیه) یا با چشمان بسته (در صورت حضور بیش از یک نفر در دفاعیه) انجام می‌شود. بازیکنان حاضر در دفاعیه حق رای ندارند.
در پایان رای‌گیری دور دوم بازیکنی که حداقل نیمی از آرا را کسب کرده باشد (در صورت حضور تنها یک‌نفر در دفاعیه) یا بیشترین رای را دریافت کرده باشد (در صورت حضور بیش از یک‌نفر در دفاعیه)، از بازی خارج می‌شود. در صورت تساوی رای دو بازیکن، کار به قرعه مرگ می‌کشد و بازیکنی که کارت تیک سبز را بردارد در بازی می‌ماند و بازیکن دیگر خارج می‌شود.
کارت‌های حرکت آخر
مسیر سبز (فصل ۱–۴) : بازیکن در حال ترک بازی با داشتن این کارت می‌تواند یک بازیکن را در مسیر سبز آن روز قرار دهد، که تحت هر اتهامی در دفاعی قرار نگیرد.
فرش قرمز (فصل ۱–۴) : بازیکن در حال ترک بازی با داشتن این کارت بازیکنی را متهم می‌کند و فرش قرمزی برای قرار گرفتن در دفاعی پایان روز برایش پهن می‌کند، تا در هر شرایطی به دفاعیه وارد شود.
ذهن زیبا (فصل ۱–۴) : بازیکن در حال ترک بازی با داشتن این کارت باید از ذهن خود استفاده کند و یک نقش از نقش‌هایی که در روند بازی اعلام نشده را بر مبنای حدس برملا، و در صورت تأیید صحت این افشاگری توسط گرداننده می‌تواند به بازی برگردد. در صورتی که فرد بیرون رفته عضو مافیا باشد، فقط می‌تواند نقش شهروندان را حدس بزند.
بی‌خوابی (فصل ۱–۴) : امشب کسی نمی‌خوابد، زد و خوردی وجود ندارد و کسی کشته نمی‌شود. مستقیم به روز بعد می‌رویم، احتمالاً بازیکن‌ها خسته و خواب آلود به متهم کردن یا حمایت از یکدیگر خواهند پرداخت.
سرگیجه (فصل ۱–۴) : بازیکن در حال ترک بازی یک نفر را انتخاب کرده و آن طرف در آن روز هیچ رایی شمرده نمی‌شود و باعث سرگیجه می‌شود. در سری چهارم شب‌های مافیا کارت سرگیجه دچار تغییرات شد، به این صورت که بازیکن در حال ترک بازی و در موقع شب شخصی را به گرداننده نشان می‌دهد و آن شخص تا ۲۴ ساعت بعد اگر قابلیتی در شب یا نیم روز داشته باشد، قابلیتش اعمال نمی‌شود و تا ۲۴ ساعت بعد در روز بدون آنکه متوجه شود رای او مورد محاسبه قرار نمی‌گیرد.
شلیک نهایی (فصل ۱–۴) : بازیکن در حال ترک بازی با داشتن این کارت به بازداشتی موقت می‌رود و بعد از رأی‌گیری دور دوم برخواهد گشت و به جای مافیا شلیک شب را به انتخاب خودش انجام خواهد داد. دکتر می‌تواند کشته را سیو کند و همه قوانین شب اجرا می‌شود.
گروه چهارم (فینال)
گروه پنجم (فینال فینالیست‌ها)
تولید و پخش
پخش این مجموعه از روز سه‌شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۹ به صورت اختصاصی در شبکهٔ نمایش خانگی توسط فیلیمو آغاز شد.
موسیقی
کاوه آفاق قطعه‌ای را برای «شب‌های مافیا» خواند، که به عنوان تیتراژ پایانی فصل اول تا چهارم این مجموعه با نام شب‌های مافیا پخش شد. در فاصله قسمت‌های ۲۳ تا ۲۷، قطعه‌ای از محمدرضا علیمردانی به عنوان تیتراژ پایانی این مجموعه پخش شد. همچنین در قسمت ۳۴ برنامه، قطعه‌ای از علیرضا طلیسچی به یاد ارشا اقدسی پخش شد. در پایان قسمت ۳۶ برنامه، محمدرضا علیمردانی قطعه ای به اسم بدلکار به یاد ارشا اقدسی خواند. کاوه آفاق قطعه‌ای جدید را برای فصل پنجم این برنامه خوانده‌است، که به عنوان تیتراژ پایانی از قسمت ۵۸ پخش می‌شود.
کاشتاگ دستگرد
کاشتاگ دستگرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
چسپیریتو
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ال چاوو دل اوچو اشاره کرد.
نظرسنجی انتخابات سراسری ایتالیا (۲۰۱۸)
نظرسنجی انتخابات سراسری ایتالیا (Opinion polling for the 2018 Italian general election) به گردآوری نظر سنجی انتخابات سراسری، که در تاریخ ۴ مارس ۲۰۱۸ برگزار شد می‌پردازد.
زمان این نظرسنجی از انتخابات عمومی قبلی که در تاریخ ۲۴ تا ۲۵ فوریه ۲۰۱۳ برگزار شد تا دو هفته قبل از انتخابات، ۱۶ فوریه ۲۰۱۸. براساس قانون (par condicio) یعنی (شرایط مساوی) را مورد بررسی قرار می‌دهد، مطابق قانون، انتشار نظرسنجی‌ها تا دوهفته بعد از انتخابات ممنوع است.
رای حزب
نتایج نظرسنجی با الویت زمان‌بندی به‌طور معکوس از جلو به عقب چیده شده‌است.
اروین رومل
یوهانس اروین اویگن رومل (۱۵ نوامبر ۱۸۹۱ – ۱۴ اکتبر ۱۹۴۴) نظامی بلندپایه و فیلدمارشال نامدار آلمانی بود که فرماندهی یگان‌های مختلفی را در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت.
در خانواده‌ای غیر اشرافی در وورتمبرگ زاده شد. ابتدا قصد داشت وارد صنعت هوانوردی شود اما به توصیه پدرش سال ۱۹۱۰ به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. رومل تجربه میدان‌های نبرد را در جبهات فرانسه، رومانی و ایتالیا در جنگ جهانی اول کسب و با نشان دادن عملکردی بارز، نشان‌های عالی صلیب آهنین و پور لو مریت را دریافت کرد. تا پایان جنگ به درجه سروانی نائل آمد. در دوره میان دو جنگ، در رایشسور باقی ماند و به تدریس تجربیات و مهارت‌های خود در دانشکده‌های پیاده‌نظام و جنگ پرداخت. در این مدت کتابی تحت عنوان حملات پیاده‌نظام منتشر کرد. رومل دوره ستاد کل را نگذراند و هیچگاه وارد امور ستادی نشد. رومل برای مدتی فرماندهی یگان محافظ پیشوا را بر عهده داشت. در جریان جنگ جهانی دوم به شکل متمایزی لشکر هفتم زرهی را در نبرد فرانسه در سال ۱۹۴۰ فرماندهی نمود و با گذر سریع از رود موز، در کنار سایر نیروهای زرهی ورماخت، نیروهای متفقین را در بلژیک و شمال فرانسه به محاصره انداخت. با جلب نظر هیتلر به او، رومل ماه فوریه سال ۱۹۴۱ به عنوان رهبر نیروهای آلمانی در پشتیبانی از ایتالیا به شمال آفریقا فرستاده شد. رومل با فرماندهی آفریکاکور و ارتش زرهی آفریقا، با شمول نیروهای ایتالیایی در آن، پیروزی‌های بزرگی در مقابل بریتانیایی‌ها کسب کرد و با وجود برتری عددی دشمن در زمینه نفرات و تجهیزات، آن‌ها را از لیبی بیرون راند. او با تصرف بندر طبرق، وارد خاک مصر شد و تا ۱۰۰ کیلومتری اسکندریه پیش رفت. این پیروزی‌ها موجب پدیداری آوازه بلندی برای او و اطلاق لقب «روباه صحرا» به وی شد. در این حال با توجه به سلطه هوایی و دریایی متفقین بر مدیترانه، امکان تدارکات‌رسانی کافی به رومل در آفریقا وجود نداشت. در پی گرفتاری به کمبود سوخت و سایر ملزومات تدارکاتی، با شکست در نبرد العلمین و در مواجهه با ضد حمله دشمن، وادار به عقب‌نشینی به سمت غرب گشت. با ورود ایالات متحده به جنگ و پیاده‌سازی نیروهای متفقین در شمال غربی آفریقا، رومل جهت گرفتار نشدن بین نیروهای دشمن، در یک عملیات موفقیت‌آمیز با طی ۱۵۰۰ کیلومتر تا تونس عقب نشست.
پس از ترفیع به درجه فیلدمارشالی و بازگشت از آفریقا، ابتدا به شمال ایتالیا و سپس به شمال فرانسه فرستاده شد. او مأمور به صورت دادن آماده‌سازی‌های دفاعی در مقابل تهاجم متفقین بود. هنگام پیاده‌سازی در نرماندی توسط دشمن، رومل فرماندهی گروه ارتش ب را بر عهده داشت و تلاش زیادی برای بیرون کردن متفقین از خاک فرانسه کرد. به هر حال با توجه به برتری دشمن در اغلب زمینه‌ها و گرفتاری به برخی مشکلات داخلی از جمله آرایش نامناسب نیروهای زرهی، نتوانست قادر به چنین کاری شود.
رومل هیچگاه وارد سیاست و عضو حزب ناسیونال سوسیالیست نشد. در ابتدا از تحسین‌کنندگان آدولف هیتلر، پیشوای آلمان بود اما بعدها به جهت برخی تصمیمات او که رومل آن‌ها را به ضرر آلمان می‌دید، منتقد او شد. رومل با بهره‌گیری از جایگاه و موقعیت خود، چند بار از هیتلر خواست به جنگی که موجب تخریب آلمان می‌شود، پایان دهد اما مورد بی‌توجهی قرار گرفت. عده‌ای از توطئه‌گران علیه هیتلر با او تماس برقرار کردند. رومل با ترور هیتلر مخالف بود اما می‌خواست با کنار زدن او از قدرت امکان صلح و پایان دادن به جنگ فراهم آورده شود. رومل روز ۱۷ ژوئیه سال ۱۹۴۴ با حمله هواگردهای دشمن به خودروی او به شدت مجروح و مدتی در بیمارستان بستری شد. او با وجود این که نقشی مستقیمی در این اقدام نداشت، متهم به مشارکت در کودتای ۲۰ ژوئیه برای ترور هیتلر گردید. با توجه به داشتن چهره‌ای عمومی و جایگاه «قهرمان ملی»، محاکمه او می‌توانست تبعاتی برای حاکمیت رایش سوم داشته باشد. از این رو، در حالی که دوران نقاهت را در خانه می‌گذراند، رومل مخیر به خودکشی و حفظ حیثیت خود یا محاکمه در دادگاه خلق و احتمالاً اعدام، شد. رومل با برگزیدن خودکشی، در نهایت با بلعیدن کپسول سیانید به زندگی خود پایان داد. دلیل رسمی مرگ او جراحات جنگی اعلام و برای او یک مراسم خاکسپاری حکومتی برگزار شد.
رومل که هیچگاه در جبهه شرقی حضور نیافت، به رفتار مناسب با زیر دستان، اسیران جنگی و دشمنانش شناخته می‌شود و او و نیروهایش متهم به جنایات جنگی نشده‌اند. با وجود وارد شدن برخی انتقادات به او از جمله نداشتن دید جامع راهبردی و بی‌توجهی به مسئله تدارکات، با پدیداری گونه‌ای از اسطوره حول شخصیتش که دستگاه تبلیغاتی رایش سوم و همچنین تمجید دشمنان از عوامل اصلی آن بودند، بسیاری رومل را یکی از بهترین فرماندهان جنگ در بعد تاکتیکی و عملیاتی دانسته‌اند. در آلمان پس از جنگ همچنان از او با خوش‌نامی یاد می‌شود و بزرگ‌ترین پایگاه نظامی نیروی زمینی این کشور به افتخار او «پادگان فیلدمارشال اروین رومل» نام گرفته‌است.
سال‌های اولیه
اروین یوهانس اویگن رومل روز ۱۵ ماه نوامبر سال ۱۸۹۱ به عنوان دومین فرزند خانواده در هایدنهایم در پادشاهی وورتمبرگ متولد شد. پدر و پدربزرگ او آموزگار ریاضی بودند و خانواده‌اش از مزیت طبقه اجتماعی و نظامی خاصی بهره نمی‌برد. هیچ سنت نظامی‌گری در خاندان او وجود نداشت. رومل به مهندسی و پرواز علاقه داشت و به شکل جدی کار در کارخانه کشتی هوایی فردیناند فن سپلین در فریدریشهافن را از نظر گذراند. با این حال، پدرش که خود در گذشته افسر توپخانه بود، او را به پیوستن به ارتش وورتمبرگ یا، همانند خود، آموزگار شدن، توصیه کرد که رومل ارتش را برگزید. پیوستن به سلک افسران مخصوصاً در رسته سواره‌نظام و حتی توپخانه، برای شخصی در جایگاه او کار ساده‌ای نبود. رسته‌های توپخانه و مهندسی درخواست او را رد کردند. تنها گزینه باقی مانده برای او پیاده‌نظام بود. ماه مارس سال ۱۹۱۰ هنگ ۱۲۴ پیاده‌نظام ویلهلم یکم خواهان دریافت گزارش آزمایش‌های پزشکی رومل شد. پزشکان فتق کشاله ران را در او شناسایی کردند. پدرش ترتیب عمل جراحی لازم جهت حل این مسئله را داد. رومل شش روز پس از مرخصی از بیمارستان، روز ۱۹ ژوئیه سال ۱۹۱۰ در هجده سالگی به عنوان افسر محصل به هنگ مذکور در واینگارتن ملحق گردید. پس از ۸ ماه آموزش، ماه مارس سال ۱۹۱۱ به دانشکده جنگ در دانتسیش فرستاده شد. رومل در تمام موضوعات تحصیلی در سطح متوسط بود؛ جز رهبری که در آن نمره «خوب» دریافت کرد. افسر فرمانده دانشکده رومل را «مرد جوانی بسیار جدی» و «سربازی مفید» توصیف نمود. روز ۱۵ نوامبر همان سال فارغ‌التحصیل شد و با بازگشت به هنگ خود، ژانویه سال ۱۹۱۲ درجه ستوان دومی دریافت و خدمت در نیروی زمینی را آغاز کرد. رومل تا روز ۱ مارس سال ۱۹۱۴ در این هنگ باقی ماند سپس به هنگ ۴۹ توپخانه صحرایی در اولم پیوست و تا روز ۳۱ ژوئیه در آتشبار ۴ آن خدمت نمود.
جنگ جهانی اول
با آغاز جنگ جهانی اول، به هنگ ۱۲۴ پیاده‌نظام بازگشت و دو روز بعد با یگان خود در قالب ارتش پنجم، عازم جبهه غربی شد. به جهت مأموریت تدافعی ارتش پنجم، هنگ او مدتی را در نزدیکی مرز صرف آموزش نیروهای خود کرد. در این موضع رومل چند هفته را درگیر درد شکم بود. به هر صورت، با آغاز پیشروی ارتش پنجم از روز ۱۸ اوت سال ۱۹۱۴، رومل عموماً در مأموریت‌های شناسایی و پیام‌رسانی مشارکت می‌نمود. از روز ۲۱ اوت به عنوان فرمانده یک دسته در ناحیه رود موز در جبهه وردون وارد میدان‌های نبرد گردید. رومل مأمور به تصرف یک روستا در جنوب غربی بلژیک بود. این مأموریت با وجود مه‌آلود بودن هوا و جدا افتادن دسته او از مابقی گردان، با موفقیت انجام گرفت. رومل در رزمگاه عملکرد قابل توجهی از خود نشان داد. اوایل ماه سپتامبر به عنوان آجودان گردان انتخاب شد. هنگامی که در مأموریت شناسایی و پیام‌رسانی نبود، معمولاً با گروهان‌های جلودار همراه می‌شد. بیشتر درگیری‌های چند هفته آینده در اراضی جنگلی اتفاق افتاد و تجربیات خوبی در زمینه فرماندهی در این محیط به رومل بخشید. رومل روز ۲۴ سپتامبر در حال فرماندهی یک یگان ۲۰ نفره در جنگل‌های شمال غربی وردون، هنگامی که پس از اتمام خشاب تفنگش سعی در تهاجم با سرنیزه آن داشت، از ناحیه ران پا مجروح گردید. او پشت یک درخت بلوط پناه گرفت و مدت کوتاهی بعد توسط نیروهایش نجات داده شد. رومل به آلمان بازگردانده شد و روز ۳۰ سپتامبر نشان درجه ۲ صلیب آهنین به او اعطا گشت.
رومل با زخم کاملاً التیام نیافته پیش از روز کریسمس از بیمارستان خارج شد. او می‌بایست به گردان جایگزینی با مسئولیت آموزش سربازان جدید و مراقبت از مجروحان پیش از اعزام مجدد، ملحق می‌شد اما ماه ژانویه سال ۱۹۱۵ به خواست خودش مجدداً به هنگ خود بازگشت. رومل فرماندهی گروهان ۹ هنگ را در جریان تهاجم دیگری در وردون بر عهده گرفت. شرایط محیطی در این موضع با وقوع نبرد ثابت سنگرها، کاملاً متفاوت از تجربیات پیشین رومل بود. وظیفه اصلی او بهبود شرایط سنگرها و امنیت‌بخشی بیشتر به آن‌ها در برابر آتش توپخانه بود. رومل با انرژی و کارایی بالا به سرعت خط مقدم ۴۰۰ متری خود را به حد مطلوبی ارتقا داد. با آغاز تهاجم بهاره آلمانی‌ها، هنگی که گروهان رومل به آن تعلق داشت در مجموعه‌ای از حملات ایذایی مشارکت کرد. رومل با یک دسته روز ۲۹ ژانویه با گذر از سیم‌خاردارهای یک موضع فرانسوی، چهار نقطه مستحکم را تسخیر نمود و ضد حمله یک گردان دشمن را دفع کرد. یگان او در جریان تهاجم به محاصره نیروهای فرانسوی افتاد اما رومل توانست با شکستن مواضع دشمن به خطوط خودی بازگردد. این اقدامات نشان درجه ۱ صلیب آهنین را روز ۲۲ مارس برای رومل، به عنوان نخستین ستوان هنگ خود، به ارمغان آورد. ماه ژوئن یک دسته را در تهاجمی در آرگون فرماندهی کرد. ماه ژوئیه زخمی جزئی در ناحیه پا برداشت و به سبب آن برای مرخصی به خانه رفت. رومل ماه سپتامبر به درجه ستوان یکمی ترفیع یافت.
ماه اکتبر سال ۱۹۱۵ به عنوان فرمانده یک گروهان، به گردان جدید کوهستان وورتمبرگ منتقل گشت. پس از تمرینات فشرده در ارتفاعات اتریش، رومل با این یگان ابتدا بین ماه‌های دسامبر ۱۹۱۵ تا اکتبر ۱۹۱۶ در ناحیه ووژ در جبهه غربی بود و سپس با آن به رومانی منتقل شد. رومل در رومانی برای نخستین بار رزم متحرک را تجربه نمود. در این شیوه از رزم رومل گاهی نیرویی بیش از یک گروهان را هدایت می‌کرد. رومل و نیروهایش ماه ژانویه سال ۱۹۱۷ در یک حمله شبانه در شرایط یخبندان و مه غلیظ در مواضع دشمن رخنه کردند و خود را به روستای مستحکم گگشتی در ۲۰ کیلومتری شمال فوکشان رساندند. در این موقعیت ۴۰۰ تن، سه برابر تعداد نفرات یگان، به اسارت درآمدند؛ بدون این که حتی یکی از نیروهای او زخمی شود. پس از ایجاد ثبات خط مقدم در رومانی، گردان رومل بین ماه‌های ژانویه تا ژوئیه سال ۱۹۱۷ به ووژ در جبهه غربی بازگشت و به آموزش نیروها پرداخت. این یگان مجدداً به رومانی بازگشت. در این موقعیت، روز ۹ اوت رومل حمله‌ای جسورانه و موفقیت‌آمیز را تقریباً با تمام گردان در ناحیه کوشنا فرماندهی کرد. خود در جریان این تهاجم از ناحیه بازو زخم برداشت. گردان او اواخر اوت از خط مقدم خارج شد و مدتی را صرف استراحت کرد. رومل با این گردان ماه سپتامبر راهی ایتالیا شد. یگان رومل در ناحیه مونته ماتاژور، پس از شکستن خط مقدم دشمن در روز ۲۴ اکتبر، یک آتشبار توپخانه ایتالیایی را به غنیمت گرفت. با قرار دادن یک گروهان در این موضع، رومل به پیشروی ادامه داد. وقتی یک گردان ایتالیایی به یگان پشت سر او حمله برد، رومل به موقعیت بازگشت و با حمله به دشمن از پشت سر، بیش از هزار نفر از آن‌ها را وادار به تسلیم کرد. رومل با پیش بردن چهار گردان، یک جاده اصلی را قطع کرد، یک کاروان تدارکاتی را به غنیمت گرفت و حدود ۲ هزار تن را به اسارت گرفت. رومل به سمت موضع اصلی ایتالیایی‌ها حرکت کرد و وارد آن شد. رومل از مدافعان خواست تسلیم شوند تا ۱۵۰۰ تن دیگر به‌شمار اسرای او افزون گردد. روز ۲۶ اکتبر، با تصور این که تمامی منطقه پاکسازی شده‌است، به او دستور بازگشت داده شد اما رومل با آگاهی از اشتباه بودن این تصور، با سر باز زدن از فرمان، با صد نفر از نیروهایش حمله‌ای به قله ماتاژور صورت داد و آن را به تصرف درآورد تا صدها تن دیگر را نیز اسیر کند. پس از عبور از رودخانه تالیامنتو، روز ۷ نوامبر به رومل دستور داده شد گذرگاهی را که توسط ایتالیایی‌ها محافظت می‌شد مورد حمله قرار دهد. حمله اولیه او با سه گروهان پیاده‌نظام و یک گروهان مسلسل، موفقیت‌آمیز نبود. سه روز بعد یگان رومل از رودخانه پیاوه گذر کرد و با به اسارت درآوردن صدها نفر، بر شهر لونگارونه مسلط شد. با این درخشش، رومل نشان پور لو مریت را روز ۱۸ دسامبر سال ۱۹۱۷ دریافت کرد. بدین شکل رومل با نشان دادن تاب‌آوری بالای جسمی و روانی، جسارت زیاد و ایجاد و بهره‌گیری از غافلگیری دشمن، آوازه‌ای برای خود به عنوان یک افسر جز برجسته ایجاد کرد.
پس از مدتی مرخصی، روز ۱۱ ژانویه سال ۱۹۱۸ به ستاد سپاه ۶۴ منتقل گردید. رومل روز ۱۸ اکتبر سال ۱۹۱۸ به درجه سروانی رسید. پس از پایان جنگ روز ۲۱ دسامبر به هنگ ۱۲۴ پیاده‌نظام بازگشت. با انحلال این یگان، به گردان ۳۲ امنیت در فریدریشس‌هافن ملحق گشت.
رایشسور
رومل روز ۲۱ دسامبر سال ۱۹۲۰ به رایشسور صد هزار نفری، با تنها ۴ هزار افسر، پیوست و فرمانده گروهان ۴ هنگ ۱۳ پیاده‌نظام در اشتوتگارت شد. در بستر از میان رفتن ساختار اجتماعی پیشین، نشان‌ها و دستاوردهای رومل تأثیری کلیدی در باقی ماندن او در نیروهای مسلح داشت. با عدم موفقیت در کسب نمره کافی در یک آزمون، قادر به ورود به دوره آموزشی ستاد کل نشد. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۲۹ به عنوان مدرس پیاده‌نظام وارد دانشکده جنگ در درسدن شد. رومل نظریه‌پرداز نبود اما تجارب زیادی در زمینه موضوع تدریس داشت و از قدرت ارائه بسیار خوبی برخوردار بود. او همچنین در رسم نقشه‌های نموداری برای رساندن نکات ضروری مهارت داشت. روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۲ به درجه سرگردی ترفیع یافت. به نقل از رابرت سیتینو، تاریخ‌دان آمریکایی، با توجه به کوچکی اندازه رایشسور و کندی تحولات در آن، اگر حوادث سیاسی که منجر به تسلیح مجدد آلمان شد اتفاق نمی‌افتاد رومل به احتمال قریب به یقین در نهایت با درجه سروانی بازنشسته می‌شد. رومل روز ۱ اکتبر همان سال به فرماندهی گردان ۳ هنگ ۱۷ پیاده‌نظام در گسلار منصوب گشت. در این جایگاه روز ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۴ با آدولف هیتلر دیدار کرد. سال ۱۹۳۵ به درجه سرهنگ دومی ترفیع یافت و روز ۱۵ اکتبر همان سال به عنوان مدرس به دانشکده پیاده‌نظام در پوتسدام پیوست.
ورماخت
رومل از روز ۷ ژانویه سال ۱۹۳۷ هیچ جایگاهی نداشت تا این که روز ۲۵ فوریه به عنوان افسر رابط وزارت جنگ در سازمان جوانان هیتلری برگزیده شد. رابطه او با بالدور فون شیراخ، رئیس این سازمان، خوب نبود. همان سال کتابی در ارتباط با تاکتیک‌های پیاده‌نظام تحت عنوان «حملات پیاده‌نظام» با استفاده از آن به عنوان کتاب درسی در دانشسراها و دانشکده‌های جنگ، منتشر کرد. این کتاب نظر هیتلر را که اشتیاق زیادی برای مطالعه ادبیات نظامی داشت، به خود جلب نمود. رومل روز ۱ اکتبر سال ۱۹۳۷ به درجه سرهنگی نائل آمد. ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ هنگام ورود نیروهای آلمانی به منطقه سودتنلند، به عنوان فرمانده یگان محافظ هیتلر، پیشوای آلمان، برگزیده شد و شخصاً او را همراهی نمود. این یگان در سطح گردان، متشکل از خودروهای زرهی، تانک‌ها و پباده‌نظام موتوریزه بود. رومل روز ۱۰ نوامبر به فرماندهی دانشکده جنگ در وینر نویشتات رسید. بین روزهای ۱۵ تا ۲۳ مارس سال ۱۹۳۹، با رها کردن موقف مقام پیشین، مجدداً یگان حفاظت پیشوا را فرماندهی کرد. روز ۱ اوت همان سال به درجه سرتیپی ترفیع گرفت.
جنگ جهانی دوم
با آغاز بسیج برای جنگ، رومل روز ۲۳ اوت برای بار دیگر فرمانده محافظان پیشوا شد و در جریان تهاجم آلمان به لهستان که به آغاز جنگ جهانی دوم انجامید، در این مقام بود. یگان رومل به همراه قرارگاه پیشوا وارد خاک لهستان شد و عملیات را در سوپوت به پایان رساند. رومل در این جایگاه مورد توجه هیتلر قرار گرفت. تعلق نداشتن رومل به طبقه اشراف موجب علاقه بیشتر پیشوا به او می‌شد. با وجود بی‌علاقگی به سیاست، رومل ستایش‌گر پیشوا بود اما نسبت به اطرافیان او از حزب ناسیونال سوسیالیست انتقادات جدی داشت.
نبرد فرانسه
با آگاهی از عملکرد رومل در جنگ جهانی اول و میل او به حضور در رزمگاه، اوایل سال ۱۹۴۰ هیتلر از او پرسید می‌خواهد چه فرماندهی را در اختیار بگیرد که رومل بدون هیچ تعللی پاسخ داد: «یک لشکر زرهی». رومل پیش از این کاربرد نیروهای زرهی را به خوبی در سودتنلند و لهستان مشاهده کرده بود. بدین ترتیب، روز ۱۲ فوریه سال ۱۹۴۰ برای مشارکت در نبرد فرانسه به فرماندهی لشکر هفتم زرهی منصوب گردید. از ده فرمانده لشکرهای زرهی این نبرد، رومل تنها شخصی بود که پیش از آن هیچ تیپ یا لشکری را فرماندهی نکرده و در نبرد لهستان خدمت ننموده بود. لشکر او یکی از چهار لشکر «سبک» بود که فصل زمستان به لشکر زرهی تبدیل شده بودند. رومل لشکر هفتم زرهی را از سرلشکر گئورگ اشتومه که این لشکر را به خوبی آموزش داده و با موفقیت در نبرد لهستان به‌کار گرفته بود، تحویل گرفت. با استقرار در گودسبرگ، رومل تنها سه هفته فرصت یافت تا پیش از آغاز عملیات با نیروهای خود آشنا شود. او تمرینات میدانی در هر شرایط آب‌وهوایی و همچنین شبانه برای لشکر خوب ترتیب داد. رومل برای آماده شدن جهت مأموریت محول‌شده، به مطالعه کتاب‌های رزم زرهی، از جمله متون انگلیسی، پرداخت.
مورد زرد
لشکر رومل در قالب تهاجم ثانویه طرح عملیاتی مورد زرد، تنها یک هنگ زرهی با مجموع ۲۱۸ تانک، به جای دو هنگ معمول، داشت. بیش از نیمی از این تانک‌ها ساخت چکسلواکی بودند. با آغاز تهاجم به فرانسه از روز ۱۰ مه، در مرحله نخست عملیات، موسوم به مورد زرد، لشکر رومل به عنوان بخشی از سپاه ۱۵ هرمان هوت، با پیشروی به سمت رود اورت، در برخورد با دفاع شدید نیروهای بلژیکی در شبروئی، تا شب هنگام ۲۰ کیلومتر با هدف تعیین‌شده برای روز نخست فاصله داشت. به هر صورت نیروهای او با گذشتن از سد مدافعان در این نقطه، تا میانه روز بعد خود را به رود اورت رساندند و با توجه به منهدم شدن پل‌ها توسط دشمن، به راحتی به کمک پل شناور از آن عبور کردند. عبور سریع یگان او از این رود، ضمن برخورد با ضد حملات کم‌توان تانک‌های فرانسوی، موجب پراکنده شدن نیروهای دشمن در آن سوی رود و گریختن آن‌ها به درون جنگل‌های منطقه شد. به دستور رومل دو دسته از نیروهایش در تعقیب دشمن شروع به تیراندازی کور به سمت این جنگل‌ها کردند تا عناصر سواره‌نظام آن را دور نگاه دارند. تأخیر پیش آمده در روز پیشین موجب الحاق نیروی کمکی از سپاه شامل هنگ ۳۱ زرهی و گردان ۸ شناسایی لشکر پنجم زرهی به لشکر او جهت یورش نهایی به سمت رود موز شد. یگان‌های موتوریزه رومل بعد از ظهر روز ۱۲ مه در ناحیه دینان در کرانه رود موز بودند. تا نیمه شب گردان ۸ شناسایی در نقطه‌ای بی‌دفاع در ایووآر راهی به آن سوی رود گشود و سر پلی بر آن ایجاد کرد. این یگان که تنها به صورت موقتی تحت فرمان رومل قرار داشت، در حقیقت نخستین یگان آلمانی بود که از روز موز می‌گذشت. صبح روز بعد مابقی نیروها نیز با پل‌های شناور، زیر گلوله‌باران دشمن، شروع به گذر از این رود با ۷۵ متر عرض نمودند. با این حال با تحمل تلفات سنگین، تنها تعداد اندکی قادر به عبور از موز شدند. توپخانه رومل قادر به کوبیدن مواضع به خوبی استتار شده دشمن در آن سوی رود نبود تا او دستور به آتش مستقیم تانک‌های پنزر ۳ و پنزر ۴ و هویتزرها به منظور سرکوب آن‌ها دهد. رومل همچنین فرمان به به‌آتش کشیدن خانه‌های آن سوی رود جهت ایجاد پوشش دود داد. بدین شکل پیاده‌نظام موتوریزه لشکر قادر شد تا ظهر روز ۱۳ مه مقاومت دشمن در آن سوی رود را از بین برد و تا عمق ۵ کیلومتری پیش برود. در این میانه رومل با در دست گرفتن مستقیم فرماندهی گردان ۲ از هنگ ۷ پیاده‌نظام، خود با نخستین قایق‌ها از رود گذر کرد. او به مهندسان دستور داد یک پل معلق بر رود ایجاد نمایند. وقتی پل ساخته شد رومل نخستین کسی بود که با خودروی فرماندهی از آن عبور کرد. تجهیزات پل‌سازی که از راه آردن به خط مقدم رسید تنها برای یک پل کافی بود. رومل در تماس با هوت اصرار داشت تنها پل احداث شده در این ناحیه صرفاً توسط لشکر او استفاده شود. این مسئله موجب رنجش شدید سرلشکر ماکس فن هارتلیب، فرمانده لشکر پنجم زرهی از او شد. این در حالی بود که لشکر پنجم زرهی نقش تعیین‌کننده‌ای در پشتیبانی از رومل در گذر از رود موز ایفا کرده بود. هوت که لزوماً از شیوه عمل رومل راضی نبود، با در اختیار نداشتن تانک کافی جهت رخنه از دو نقطه، چاره‌ای جز پشتیبانی از او برایش نبود. به هر صورت هوت به رومل گفت: «انتظار نداشته باش تمام جنگ را همواره به تنهایی رزم کنی.»
پس از مدتی توقف شبانه برای سازمان‌دهی مجدد نیروها، رومل حمله را با جلوداری هنگ ۲۵ زرهی از صبح روز ۱۴ مه به سمت فیلیپ‌ویل از سر گرفت و با عبور از سد عناصر متفرق دشمن، تا شب هنگام به آن دست یافت. رومل طبق معمول سوار بر یکی از تانک‌ها شخصاً حمله را راهبری می‌کرد. تانک او دو بار مورد اصابت آتش توپخانه دشمن قرار گرفت و با برخورد گلوله به پریسکوپ، رومل از ناحیه گونه راست زخم برداشت. رومل به سختی از تانک بیرون پرید و از زیر آتش دشمن خارج شد. به نقل از سروان هانس فون لوک، فرمانده یکی از گروهان‌های او، رومل به صورت پیاده پیشروی را ادامه داد که تأثیر بسزایی بر روحیه نیروهایش گذاشت. با ناتوانی فرانسوی‌ها در اجرای به موقع ضد حمله، او توانست در همکاری با هواگردهای لوفت‌وافه، در استحکامات کم‌عمق مرزی رخنه کند و روز ۱۶ مه در ناحیه اوسنس وارد خاک فرانسه شود. رومل بدون توقف، روز بعد از رودخانه سامبر گذر کرد تا در عرض ۴۸ ساعت ۸۰ کیلومتر پیشروی کرده باشد. رومل با استفاده از راه‌های فرعی و روستایی، از عدم وجود موانع جاده‌ای قابل‌توجه، به ویژه میدان‌های مین، در فرانسه که غالباً در مسیرهای اصلی قرار داشتند، بهره کامل را برد. پیشروی بسیار جلوتر از پیاده‌نظام و توپخانه کاری نامرسوم و خطرناک بود اما عمل جسورانه رومل به آن موجب بهم ریختن سازمان دفاعی فرانسوی‌ها و تضعیف روحیه آن‌ها شد. پوشش هوایی لوفت‌وافه تأثیر ویژه‌ای در فراهم آوردن امکان پیشروی عمیق و بی‌محابا در اراضی دشمن برای نیروهای رومل داشت. تاکتیک‌های غیر متعارف رومل ستاد کل را به وحشت انداخت. حتی هیتلر خواهان توقف چنین پیشروی بی‌پروایی بود. به هر صورت، با خارج شدن خودروی فرماندهی او از برد رادویی فرماندهی گروه ارتش فرمان توقف صادر شده به اطلاع رومل نرسید. نیروهای او به سمت کامبرای حرکت کردند و خود را به آن رساندند. در این هنگام در نهایت ارتشبد هوت به رومل فرمان داد پیشروی به سمت آراس را تا هنگام رسیدن پیاده‌نظام متوقف کند. پس ملحق شدن لشکر پیاده‌نظام موتوریزه توتن‌کوپف اس‌اس به او، رومل حرکت را ادامه داد و تا روز ۲۱ مه خود را به آراس رساند. لشکر او پس از مقداری درگیری سخت در پی ضد حمله قوای بریتانیایی، با عبور از آراس، روز ۲۲ مه حرکت خود را پی گرفت. با محاصره شدن این شهر از جانب شمالی توسط نیروهای رومل، بریتانیایی‌ها روز بعد آراس را رها و عقب‌نشینی کردند. رومل روز ۲۳ مه به کانال آ در دیواره جنوبی محاصره دانکرک، رسید. لشکر رومل در کنار سایر لشکرهای زرهی ورماخت، در حرکت موسوم به «برش داس» در نهایت بیشتر نیروهای فرانسوی و بریتانیایی را در بلژیک به محاصره انداخت.
مورد قرمز
پس از مدتی توقف در اثر دستور فرماندهی عالی، رومل روز ۲۶ مه حرکت را از سر گرفت و در جهت لیل از کانال آ گذشت. پس از تسلیم شدن باقیمانده نیروهای متفقین در دانکرک لشکر رومل مدتی از خط مقدم خارج شد. تا این زمان نیروهای رومل حدود ۷ هزار نفر را به اسارت گرفته و بیش از ۳۰۰ تانک دشمن را منهدم نموده بودند. رومل روز ۲۷ مه مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین گردید. او نخستین فرمانده لشکری بود که این نشان را دریافت می‌کرد. روز ۲ ژوئن به دیدار هیتلر فراخوانده شد. پیشوا از او استقبال کرد و گفت: «رومل ما خیلی نگران تو در جیان حمله بودیم.» با آغاز مرحله بعدی کارزار از روز ۵ ژوئن، رومل بین آبویل و آمیِن از رودخانه سم گذشت. لشکر او روز ۶ ژوئن به ساحل کانال مانش رسید و با چرخش به جانب شمال، سن والری به را به محاصره درآورد. تا روز ۱۲ ژوئن تمامی نیروهای یک سپاه فرانسوی و یک لشکر بریتانیایی با دادن بیش از ۱۲ هزار نفر اسیر از جمله چندین ژنرال، در این موقعیت تسلیم لشکر رومل شدند. رومل رفتار بسیار مودبانه‌ای با این اسرا داشت و به آن‌ها احترام گذاشت.
رومل، با طی ۱۰۰ کیلومتر در عرض ۴ روز، در البوف در نزدیکی روآن به رود سن رسید. هنگام عقب کشیدن لشکر رومل برای مرحله دوم عملیات در فرانسه، موسوم به مورد قرمز، از مجموع تانک‌های اولیه ۸۶ دستگاه برای او باقی مانده بود. این لشکر تا روز ۱۸ ژوئن با طی مسافت ۲۴۰ کیلومتری در طی یک روز تا شربور پیش رفت. رومل تسلیم حدود ۳۰ هزار نفر در این شهر را پذیرفت. در جهت جنوب به سمت رن رفت و سپس به حرکت به سمت مرز اسپانیا ادامه داد. پس از امضای پیمان آتش‌بس ۲۲ ژوئن ۱۹۴۰، در رومل سپس لشکر خود را به بوردو جهت امور حفاظتی از اراضی تصرف‌شده، منتقل نمود. او و نیروهایش در جریان نبرد فرانسه در مجموع حدود ۱۰۰ هزار نفر را اسیر کرده و بیش از ۳۰۰ توپ و ۴۵۰ زره‌پوش را به غنیمت گرفته یا منهدم نمودند. به هر صورت تلفات وارد آمده به لشکر رومل شامل ۶۸۰ کشته، ۱۷۰۰ زخمی و ۳۰۰ مفقود، بیش از سایر لشکرهای زرهی بود. لشکر هفتم زرهی تحت امر رومل به جهت این موفقیت‌های چشمگیر، مخصوصاً به دلیل سرعت گیج‌کننده و پدیداری غیرمنتظره آن در نقاط مختلف، به «لشکر اشباح» شهرت یافت.
رومل برای چند هفته جهت مرخصی، به همراه خانواده خود به وین، آخرین اقامتگاه خود پیش از جنگ، رفت تا مدتی استراحت کند. او ماه ژوئیه جهت مشارکت در عملیات زی‌لووه، تهاجم به جزیره بریتانیا، به قرارگاه لشکر خود بازگشت. به هر صورت با عدم دستیابی به برتری هوایی بر فراز منطقه، این عملیات ماه اکتبر لغو شد.
شمال آفریقا
رومل ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ به درجه سرلشکری ترفیع یافت. در پی شکست نیروهای ایتالیایی از بریتانیایی‌ها در جریان عملیات کومپس، فرماندهی عالی آلمان تصمیم گرفت برای جلوگیری از پیشروی هر چه بیشتر دشمن به سمت طرابلس، نیرویی را به شمال آفریقا اعزام کند. آلمانی‌ها با منابع محدود قصد نداشتند جبهه بزرگ دیگری در شمال آفریقا باز کنند بلکه می‌خواستند ضمن دور نگاه داشتن دشمن از جناح جنوبی خود، به ایتالیایی‌ها در دفاع از لیبی یاری برسانند و آن‌ها را در جنگ حفظ نمایند. در ابتدا سرتیپ هانس فون فونک به عنوان فرمانده این نیروهای اعزامی در نظر گرفته شده بود اما پیشوا از گزارشی که فون فونک به او ارائه کرد راضی نشد. با توجه به فاصله زیاد لیبی از آلمان، هیتلر به فرمانده‌ای نیاز داشت که بتواند به صورت نیمه‌مستقل عمل کند و ابتکار عمل و جسارت استثنایی داشته باشد. بدین ترتیب، روز ۶ فوریه در برشتس‌گادن در دیدار با فیلدمارشال والتر فن براوخیچ، فرمانده کل نیروی زمینی، مأموریت فرماندهی یک سپاه متشکل از لشکر پنجم سبک و یک لشکر زرهی نامعلوم دیگر، در شمال آفریقا بر عهده رومل نهاده شد. فن فونک جانشین رومل در فرماندهی لشکر هفتم زرهی شد. فرماندهی عالی ورماخت همان روز با صدور فرمانی عملیات زونن‌بلومه را جهت انتقال نیروهای آلمانی به شمال آفریقا آغاز کرد. رومل همان هنگام گزارشی به هیتلر ارائه نمود. روز بعد به همراه رئیس ستاد خود به رم رفت و کنفرانسی با بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر ایتالیا داشت. بدین شکل رومل رهبری نیروهای اعزامی آلمان در پشتیبانی از ایتالیا در شمال آفریقا را بر عهده گرفت. سپاه رومل به شکل نظری تحت فرماندهی تاکتیکی ایتالیایی‌ها قرار داشت اما فرامین خود را به شکل مستقیم از فرماندهی عالی ورماخت دریافت می‌کرد. رومل روز ۱۲ فوریه، همزمان با ورود نخستین کشتی‌های حامل نیروهای زرهی، با یک پرواز وارد پایگاه هوایی کاستل بنیتو در جنوب طرابلس شد. در هنگام ورود رومل به آفریقا، بریتانیایی‌ها با حرکت ۶۵۰ کیلومتری، تا العقیله در ورودی منطقه طرابلس پیش آمده بودند. رومل به ارتشبد ایتالو گاریبولدی، فرمانده نیروهای ایتالیایی در آفریقا، اعلام کرد قصد دفاع از منطقه طرابلس از ناحیه حدود سرت را دارد. او ایتالیایی‌ها را بر آن داشت روز ۱۴ فوریه یک لشکر خود را به سمت سرت بفرستند و روز ۱۶ فوریه در نخستین اقدام خود نیز بخشی از نیروهایش را در پشتیبانی از آن‌ها روانه این ناحیه کرد تا هر گونه پیشروی بریتانیایی‌ها را به تأخیر بیندازد. در همین حال، بدون این که رومل اطلاعی از آن داشته باشد، بریتانیایی‌ها در حال انجام آماده‌سازی جهت ارسال کمک نظامی از شمال آفریقا به یونان بودند. این اقدام تنها قوای اندک محافظتی در برابر رومل در شمال آفریقا باقی می‌گذاشت. سپاه تحت امر رومل روز ۲۱ فوریه «آفریکاکور» نام گرفت. لشکر پانزدهم زرهی به عنوان دومین لشکر وعده‌داده‌شده به شمال آفریقا فرستاده شد.
تهاجم نخست و محاصره طبرق
به اصرار رومل سپاه ۱۰ هوایی لوفت‌وافه مستقر در کاتانیا در سیسیل، شروع به کوبیدن دشمن در بنغازی کرد. این اقدام موجب انحراف کشتی‌های تدارکاتی بریتانیایی از غرب ناحیه برقه به طبرق در شرق آن و در نتیجه بی‌تحرک شدن آرایش‌های بریتانیایی در بنغازی شد. بر خلاف اهداف فرماندهی عالی از فرستادن او به شمال آفریقا، رومل با افکار دیگری در سر، تمایلی به اتخاذ دفاع منفعلانه نداشت. رومل روز ۷ مارس قصد تصرف العقیله را با سرلشکر یوهانس اشترایش، فرمانده لشکر پنجم سبک، در میان گذاشت. او روز ۹ مارس برلین را از هدف خود در تسخیر برقه و سپس پیشروی تا کانال سوئز مطلع نمود. رومل روز ۱۵ مارس یک گروهان تقویت‌شده را جهت شناسایی به طرف فزان در جنوب روانه کرد تا تجاربی در زمینه رزم و راهپیمایی در بیابان کسب کند. درحالیکه نیروهای او در هماهنگی با ایتالیایی‌ها، پیشروی در طول خط ساحلی به سمت شرق را آغاز کرده بودند، رومل روز ۱۸ مارس به برلین فراخوانده شد. روز ۱۹ مارس به جهت عملکردش در فرانسه برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده گشت. روز ۲۰ و ۲۱ مارس به ارائه گزارشی در قرارگاه پیشوا پرداخت. او اذعان داشت که دشمن در حال عقب‌نشینی از برقه و ایجاد خط دفاعی در خط اجدابیا-بریقه است. رومل توصیه کرد هم‌اکنون وقت تهاجم است. در پاسخ به پرسش ارتشبد فرانتس هالدر، رئیس ستاد کل نیروی زمینی که او به چه چیزی برای این کار نیاز دارد، رومل پاسخ داد: «دو سپاه زرهی بیشتر» هالدر در این رابطه به او گفت: «اگر دو سپاه زرهی دیگر داشته باشی چگونه می‌خواهی تدارکات آن‌ها تأمین و تغذیه کنی؟» رومل به شکل طعنه‌آمیز پاسخ داد: «من هیچ اهمیتی نمی‌دهم، این کار شماست.» ضمن رد شدن طرح رومل و تأکید بر گسترش‌یابنده نبودن مأموریت او، به رومل دستور داده شد در کنار تضمین دفاع از منطقه طرابلس، آماده‌سازی‌های لازم برای پس گرفتن برقه را انجام دهد. او نمی‌بایست تا هنگام رسیدن لشکر پانزدهم زرهی حمله‌ای به سمت العقیله صورت می‌داد. شنود اطلاعاتی بریتانیا این فرمان را رهگیری کرد و با خیال پایبندی رومل به آن، به نیروهای خود در شمال آفریقا اطلاع داد. در این زمان رومل شمار قوای کمتری نسبت به دشمن داشت. این قوا شامل یک هنگ زرهی، دو گردان مسلسل، دو گردان شناسایی، سه آتشبار توپخانه و یک آتشبار ضدهوایی بود. با این حال رومل روز ۲۳ مارس به یک گردان شناسایی دستور داد العقیله را تصرف کند. پیش از آن که رومل به آفریقا بازگردد، نیروهایش العقیله را تصرف کردند. فرمان اکید رومل حفظ اتصال دائمی با بریتانیایی‌ها بود تا به آن‌ها اجازه هر گونه اقدامی برای بهم ریختن پیشروی آلمانی‌ها داده نشود. حضور نیروهای آلمانی در شمال آفریقا و پیروزی‌های اولیه رومل اثری بدی بر روحیه فرماندهان بریتانیایی که آوازه او تا حدودی برایشان وحشت‌آفرین شده بود، نهاد.
رومل که فرصت را برای حرکت به سمت طبرق بدون اتلاف وقت مناسب می‌دید، به نیروهایش فرمان به پیشروی به سمت شرق در جهت تمیمی در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی درنه، داد که تا صبح روز بعد دستیابی به آن محقق شد. رومل همچنان نیروهای جلودار خود را همراهی می‌کرد. او قصد داشت طبرق را به شکل برق‌آسایی با تانک‌های خود از سمت جنوب و جنوب شرقی و دو لشکر ایتالیایی از غرب تصرف کند اما تلاش دو روزه جهت دستیابی به این بندر راهبردی تا روز ۱۱ آوریل در مقابل مقاومت شدید نیروهای استرالیایی، با دادن تلفات سنگین به نتیجه‌ای نرسید. شدت مقاومت دشمن در طبرق این بار خود رومل را که انتظار داشت با عناصری سردرگم و آشفته برخورد کند، غافلگیر کرد. او قابلیت‌های نیروهای خود را دست بالا و توانایی‌های دشمنش را دست کم گرفته بود. با وجود سرعت بالای پیشروی تا بدان لحظه، به هر صورت، نیروهای رومل از تجربه و آموزش لازم برای نبرد در صحرا برخوردار نبودند. رومل تهاجم را چند روز متوقف کرد تا مابقی نیروهایش فرا برسند. در این هنگام در انتقاد از ادواتی که نیروهای ایتالیایی در این درگیری‌ها استفاده می‌کردند نوشت: «مو به تن آدم سیخ می‌شود وقتی می‌بیند دوچه (موسولینی) نیروهایش را با چه تجهیزاتی روانه نبرد کرده‌است.» با وجود ناکامی اولیه، رومل مصمم بود طبرق را بگیرد. این نقطه در دست دشمن امکان استفاده از ۵۰ کیلومتر از بزرگراه ساحلی را که اهمیت حیاتی در زمینه تدارکات‌رسانی برای ادامه عملیات به سمت شرق داشت، از او می‌گرفت. ضمن حملات پیاپی از روز ۱۴ آوریل به شهر، رومل بخشی از نیروهایش را به شرق طبرق فرستاد تا در مجاورت مرز مصر اجازه کمک‌رسانی به دشمنان در محاصره درون شهر را ندهد. او روز ۲۴ آوریل از این نیروها خواست یک «دفاع تهاجمی» را به انجام برسانند. بدین ترتیب گذرگاه راهبردی حلفایا در چند کیلومتری درون خاک مصر روز ۲۸ آوریل تصرف شد. چند تهاجم دیگر از اواخر این ماه تا ۲ مه برای عقب راندن دشمن از طبرق به شکل پر خسارتی نیز ثمر بخش نبود. در نهایت در پیامی که از جانب فرماندهی عالی نیروی زمینی توسط سرلشکر فریدریش پائولوس همین روز به رومل رسید، از او خواسته شد اهمیت بیشتری بر حفظ برقه و شهر السلوم در مرز مصر، نسبت به طبرق و حوالی آن بدهد. با این حال، رومل، به جای به تأخیر انداختن هر چه بیشتر پیشروی، در نهایت تصمیم به گذر از این شهر و ادامه پیشروی به سمت شرق گرفت. او خواهان دریافت تعداد بیشتری لشکر ایتالیایی بود تا با قرار دادن آن‌ها حول طبرق نیروهای آلمانی جهت ادامه تهاجم آزاد شوند. گاریبولدی یک لشکر موتوریزه برای او ارسال کرد و وعده یگان‌های دیگری را نیز داد. با رسیدن لشکر پانزدهم زرهی و سپرده شدن بیشتر حلقه محاصره به ایتالیایی‌ها، نیروهای رومل تا روز ۱۲ مه بیش از ۵۰ کیلومتر درون خاک مصر پیشروی کردند. بریتانیایی‌ها با استفاده از فرصت باقی گذاشته شدن تنها یک گروهان پیاده‌نظام و یک آتشبار توپخانه در گذرگاه حلفایا، با اجرای حمله در روز ۱۵ مه (عملیات برِویتی) آن را از رومل پس گرفتند. اجرای ضد حمله توسط رومل در همان روز نتوانست بریتانیایی‌ها را از این موضع عقب براند. رومل از روز ۲۶ مه اقدام دیگری برای بازپس‌گیری گذرگاه حلفایا تحت عنوان عملیات اسکورپیون صورت داد. حمله اولیه موفقیت‌آمیز نبود تا رومل صبح روز بعد نیروهای ذخیره عملیات را نیز وارد میدان نماید و در نهایت با استفاده از توپ‌های ضد تانک علیه مواضع مسلسل و توپخانه دشمن، بریتانیایی‌ها را بار دیگر از گذرگاه حلفایا بیرون کند.