cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ماندرن
ماندرن (به فرانسوی: Manderen) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Sierck-les-Bains واقع شده‌است.
سیاهو
سیاهو در شمال بندرعباس و در فاصله ۷۵ کیلومتری از آن واقع شده است.
ماندرن
خصوصیات
ماندرن ۸٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۳ نفر جمعیت دارد و ۲۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیاهو
جمعیت
این روستا در دهستان سیاهو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۱۳۱ نفر (۳۳۹ خانوار) بوده‌است.
آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری سیاهو
روستای سغ. بزرگترین باغات نارنگی
منابع
• 《 جاذبه دیدنی غار نمکی خرسین سیاهوی بندرعباس 》ایرنا، خبرگزاری جمهوری اسلامی ۱۹ خرداد ۱۳۹۹
کیپ تریبیولیشن
کیپ تریبیولیشن (به انگلیسی: Cape Tribulation) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
مسجد جامع نشتیفان
مسجدجامع نشتیفان (شیخ زین الدین) مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در شهرستان خواف، بخش مرکزی، شهر نشتیفان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۲۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کمیته ملی المپیک ازبکستان
کمیته ملی المپیک ازبکستان (National Olympic Committee of the Republic of Uzbekistan) یک سازمان ورزشی است که نماینده کشور ازبکستان در کمیته بین‌المللی المپیک می‌باشد.
این سازمان که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شده مسئول آماده‌سازی و اعزام ورزشکاران به بازی‌های المپیک، بازی‌های المپیک جوانان و بازی‌های آسیایی است.
کوه‌های تاترا
کوه‌های تاترا (به لهستانی و اسلواکیایی: Tatry) رشته‌کوهی در اروپا است که مرز طبیعی میان اسلواکی و لهستان را تشکیل داده‌است. این کوه‌ها مساحتی برابر با ۷۸۵ کیلومتر مربع را در بر گرفته‌اند که بخش عمده‌ای از آن (۶۱۰ کیلومتر مربع) در اسلواکی و ۱۷۵ کیلومتر مربع از آن در لهستان جای دارد. بلندترین قلهٔ رشته‌کوه تاترا، قلهٔ گرلاچ است که با بلندی ۲٬۶۵۵ متر در اسلواکی واقع شده‌است. قله شمال غربی ریسی (۲٬۴۹۹ متر) نیز بلندترین نقطه تاترا در لهستان است. تاترا بلندترین رشته‌کوهِ کوه‌های کارپات است.
الهه ناز
«الههٔ ناز» نام یک تصنیف یا ترانهٔ اجرا شده توسط غلامحسین بنان است که نخستین بار در سال ۱۳۳۳ خورشیدی از رادیو ایران پخش شد و نزد توده‌های مردم با استقبال عجیب و غیرمنتظره‌ای مواجه گردید. آهنگساز این اثر اکبر محسنی و سرایندهٔ شعر آن، کریم فکور بود و روح‌الله خالقی، که رهبر ارکستر انجمن موسیقی ملی به‌شمار می‌آمد، آن را برای اجرای بنان در همراهی با این ارکستر تنظیم نمود. این تصنیف، چه در زمان اجرای نخست خود و چه در طی دهه‌های بعد، همواره از جملهٔ ترانه‌های محبوب و پرطرفدار ایرانی محسوب می‌شده‌است. این تصنیف باصدای بنان در آلبوم شاخه گل ۱ (الهه ناز، می ناب) به بازار آمده‌است.
ویژگی‌های این ترانه
اکبر محسنی در سال ۱۳۳۳ خورشیدی، و پس از ساخت این آهنگ، سفارش شعر آن را به کریم فکور داد. چراکه تنها دختر او، موسوم به (الهه) به تازگی در همان سال به دنیا آمد و وی قصد داشت ترانه‌ای که در آن بر کلمه «الهه» تأکید شده باشد را، به دخترش تقدیم نماید.
علل شهرت و محبوبیت
شاید یکی از علل فراگیر شدن «الههٔ ناز» همین باشد که اجرای این نوع کارها بنان برای مردم تازگی داشت و این در واقع شور و شوق مردم را در روی‌آوری به کارهای نوآورانه نشان می‌دهد. نوآوری‌ها و ابتکارات اکبر محسنی که نخستین بار در «الهه ناز» خود را آشکار ساخت، بعدها در چند تصنیف دیگر از ساخته‌های او، از جمله انتظار و ساقیا نیز بازتاب یافت. نوآوری و ابتکاری که برخی آن را دستاورد دورانی از زندگی او دانسته‌اند که در آن، او به عضویت انجمن موسیقی ملی درآمده بود و با موسیقی‌دانان نوآور همنشینی داشت.
اما از سوی دیگر شاید دلیل استقبال مردم از ترانه «الهه ناز»، نوع متفاوت کار بنان بود که همین تفاوت باعث استقبال مردم از این ترانه شد. زیرا مردم تا آن زمان صدای بنان را در برنامه بسیار سنگین و فاخر «گلهای جاویدان» رادیو ایران شنیده بودند که طی این برنامه‌ها، بنان مبادرت به اجرای برنامه‌های بسیار فنی و پیچیده در دستگاه‌های مختلف موسیقی سنتی می‌نمود. حال آن که اجرای وی در «الهه ناز» در عین بداعت و تازگی، بسیار ساده و صریح به نظر می‌رسید.
بدون شک اجرای سبک دوچهارم، که از اندوه ذاتی آواز دشتی کاسته و ترانه را به حال و هوای خاصی سوق داده بود نیز، در رویکرد عمومی مردم بدین ترانه بی تأثیر نبود.
بدین ترتیب بنان با خواندن تصنیف «الههٔ ناز»، شهرت و محبوبیت خود را در قشرهای میانی جامعه گسترش داد و از آن پس علاوه بر خواص، جمع کثیری از مردم عادی و عوام نیز به جمع طرفداران بنان و مشتاقان صدای او پیوستند.
نظرات صاحبنظران
پشنگ کامکار در پاییز ۷۶ دربارهٔ این تصنیف نوشته‌است:
«... گاهی شنیدن تصنیفی یا ترنمی، روح آدمی را پرداختی جانانه داده با خود به سیر آفاق عرفان و زیبایی می‌برد و از همین روی می‌گویند آن موسیقی مراحل تکوین را طی کرده، به تکامل خود رسیده‌است. مگر می‌توان تصنیف زیبای الهه ناز استاد اکبر محسنی را با گوش جان شنید و متأثر نشد. به گمان من چندین نسل از شنیدن الهه ناز لذت برده و در خاطر خود ثبت و برای نسل دیگر حفظ خواهند نمود…»
بازخوانی
معین این ترانه را با تنظیم کاظم عالمی و علیرضا افتخاری با تنظیم بهنام خدارحمی بازخوانی کرده ‌است. ستار و هوشمند عقیلی نیز این ترانه را بازخوانی کرده‌اند.
کلیسای جامع مسروب ماشتوتس مقدس
کلیسای جامع مسروب ماشتوتس مقدس (Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց եկեղեցի; Saint Mesrop Mashtots Cathedral) یک صومعه حواری ارمنی واقع در اوشاکان، در استان آراگاتسوتن، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان سال ۱۸۷۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
جاسمین ریچاردز
جاسمین ریچاردز (Jasmine Richards؛ زادهٔ June 28, 1990) یک موسیقی‌دان اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
منیژه سلیمی
منیژه (نیاز) سلیمی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران است. در سال ۱۳۶۶ به کانادا مهاجرت کرد.
گیدونی ۱۰۶۰۵
سیارک ۱۰۶۰۵ ده هزار و ششصد و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ نوامبر ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۳۰ است.
کوه علیا
کوه علیا، روستایی از توابع بخش فین شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیاهو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
سنگتراش
سنگتراش، روستایی از توابع بخش ماهیدشت شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چقانرگس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۵ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
چرا او؟
چرا او؟  (انگلیسی: why him) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی به کارگردانی و نویسندگی جان هامبورگ است. ازجمله ستاره‌های این فیلم می‌توان به جیمز فرانکو ،برایان کرانستون، زوئی دوچ و مگان مولالی اشاره کرد. فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ توسط کمپانی فاکس قرن بیستم منتشر شد.
کمیته المپیک بحرین
این سازمان که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شده مسئول آماده‌سازی و اعزام ورزشکاران به بازی‌های المپیک، بازی‌های المپیک جوانان و بازی‌های آسیایی است.
شربین
31.19389°N, 31.52444°W شربین نام شهر و شهرستانی در استان دقهلیه مصر است.
منابع
ویکی‌پدیای عربی، ۲۱ مارس ۲۰۰۷.
بیتنی جوی لنز
بیتنی جوی لنز (Bethany Joy Lenz؛ زاده April 2, 1981) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
نلو وینگادا
ادواردو مانوئل مارتینو وینگادا معروف به نلو وینگادا (متولد ۳۰ مارس ۱۹۵۳ در سرپا، پرتغال) مربی فوتبال اهل پرتغال است. وینگادا سابقه مربیگری در باشگاه فوتبال پرسپولیس و تیم ملی فوتبال امید ایران را هم داشته‌است.
سابقه
وینگادا دستیار کارلوس کرش در تیم ملی جوانان پرتغال در دو جام جهانی جوانان ۱۹۸۹ عربستان و ۱۹۹۱ پرتغال بود که هر دو با قهرمانی پرتغال پایان یافتند.
وینگادا در سال ۲۰۰۴ به همراه تیم زمالک قهرمان مصر شد و سپس هدایت تیم ملی امید مصر در جریان مسابقات مقدماتی المپیک پکن را برعهده داشت که به صعود این تیم نینجامید. وینگادا پیشنهاد فدراسیون فوتبال مصر برای ادامه مربی‌گری در این تیم را نپذیرفت و به تیم مراکشی الوداد پیوست. اما تنها شش هفته بعد با پیشنهاد سرمربی‌گری تیم ملی فوتبال اردن روبه‌رو شد و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ مربی این تیم بود. او در سال ۲۰۰۹ نیز با باشگاه پرسپولیس تهران قرارداد بست.
یورت
یورت، یورد و یا آلاچیق اسمی است که عشایر مغول و ترک در آسیای میانه به چادرهایی که به عنوان خانه مورد استفاده قرار می‌گیرند می‌گویند.چادرهای یورت معمولاً از پشم و پوست حیوانات درست شده‌اند و قابل حمل هستند.
ریشهٔ کلمه
کلمهٔ یورت ریشهٔ ترکی دارد.در زبان روسی یورتا، در زبان مغولی گر، در قزاقی کییزاوی و در فارسی خیمه یا کَپَل گفته می‌شود.
سوئو-اوشیما
سوئو-اوشیما (به لاتین: Suō-Ōshima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان یاماگوچی واقع شده‌است. سوئو-اوشیما ۲۰٬۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
کارلتن، ویکتوریا
کارلتن (به انگلیسی: Carlton) یک منطقهٔ مسکونی در استرالیا است که در شهر ملبورن واقع شده‌است.
کارل راینر
کارل راینر (زاده ۲۰ مارس ۱۹۲۲ – درگذشته ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰) هنرپیشه، کمدین، نویسنده، تهیه‌کننده تلویزیونی و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در دوران زندگی حرفه‌اش، دوازده بار جایزه امی و یک بار جایزه گرمی را دریافت کرده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به گویندگی در انیمیشن ماجراهای راکی و بولوینکل، کمدین و احمق اشاره کرد.
سیماترول
سیماترول با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۷N۳O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۷۵۵ است. که جرم مولی آن ۲۱۹٫۲۸۲۸۸ g/mol می‌باشد.
فیلم دلهره‌آور
فیلم دلهره‌آور یا تریلر یا فیلم تعلیقی  یا فیلم مهیج، یک ژانر فیلم است که در مخاطب اضطراب و دلهره و حس تعلیق ایجاد می‌کند. فیلمساز در این ژانر بهره‌برداری ویژه‌ای از عنصر تعلیق می‌کند که در بیشتر داستان‌های این فیلم‌ها دیده می‌شود. تنش در فیلم به وسیلهٔ به تأخیر انداختن در چیزی که مخاطب اجتناب‌ناپذیر می‌داند و از طریق موقعیت‌های تهدیدآمیز یا گریزناپذیر ایجاد می‌شود.
مخفی کردن اطلاعات مهم از بیننده، صحنه‌های مبارزه و تعقیب و گریز در این ژانر متداول است. معمولاً در فیلم‌های دلهره‌آور زندگی تهدید می‌شود، مانند زمانی که شخصیت اصلی متوجه نمی‌شود وارد یک موقعیت خطرناک شده‌است. شخصیت‌های فیلم‌های دلهره‌آور با یکدیگر یا با یک نیروی خارجی در تضاد هستند، که گاه می‌تواند انتزاعی باشد. شخصیت اصلی معمولاً در برابر یک مسئله مانند فرار، مأموریت یا رمز و راز قرار می‌گیرد.
ژانر دلهره‌آور معمولاً با ژانرهای دیگر ترکیب می‌شود. ژانرهایی مانند فیلم اکشن، فیلم ماجراجویی، فیلم فانتزی و فیلم علمی تخیلی. ژانر فیلم ترسناک نیز پیوند نزدیکی با ژانر دلهره‌آور دارد چرا که هر دو تنش و اضطراب ایجاد می‌کنند.
عبارت فیلم مهیج با کلمهٔ عربی «مُهَیِّجْ» مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی برای «thriller film» انگلیسی است.
شهرک ولی‌عصر (تهران)
شهرک ولیعصر بخش بزرگی در منطقه ۱۸ تهران (پایتخت ایران) است که منطقه پرجمعیت و وسیعی را تشکیل می‌دهد و با مناطق ۹، ۱۷، ۱۹ و محلات یافت‌آباد، نعمت‌آباد، تولیددارو، وصفنارد و فلاح مجاور می‌باشد.
شهرک ولیعصر از دو قسمت اصلی ولیعصر و کوی زاهدی تشکیل شده‌است. خیابان‌های اصلی آن خیابان شهیدان برادران بهرامی (یاران سابق)، خیابان شهید رجایی (بازرگان سابق)، خیابان شریعتی، خیابان شهیدان آقایی (حیدری سابق)، خیابان احمد حسینی، خ سپیده شمالی، خیابان شهید میرزایی(سپیده جنوبی)، خیابان شهید مسلمی، خیابان شهید ولی محمدی، خیابان یاسر، خیابان پژاوند، خیابان شهید شعبانعلی عسگری، خیابان طالقانی، خیابان آقابابائیان، خیابان بنایی، خیابان شهید کاکلی، خیابان شهدای دانش آموز، خیابان به خیال، خیابان سجادی وخیابان سیدالشهدا می‌باشد.
قسمت اصلی شهرک ولی عصر از چند محله به نام های: بهداشت،ولیعصر شمالی،ولیعصر جنوبی و شهرک صاحب الزمان تشکیل شده است
اماکن ورزشی
شهرک ولیعصر دارای اماکن متعدد سرپوشیده و فضای باز می‌باشد که از این بین می‌توان به اماکن زیر اشاره نمود:
ورزشگاه بدر (زمین فوتبال با چمن مصنوعی، سالن چند منظوره، استخر و سونا، زمین مینی فوتبال چمن مصنوعی)
ورزشگاه قائم (سالن چند منظوره، استخر - واقع در ضلع جنوبی پارک قائم)
ورزشگاه الزهرا شماره ۱۷- مخصوص بانوان (سالن چند منظوره - واقع در بخش مرکزی پارک قائم)
استخر سرپوشیده بانوان (واقع در پارک بانوان - روبروی پارک قائم) و ورزشگاه عمرانی در خیابان عمرانی
البته باشگاه های محلی نیز در سرتاسر این محل گسترده شده اند.
دوریس دی
دوریس دِی (۳ آوریل ۱۹۲۲ – ۱۳ مه ۲۰۱۹) خواننده، بازیگر و فعال آمریکایی بود. وی در ۳۹ فیلم سینمایی بازی کرده‌است.
ابتدای زندگی
او با نام اصلی مری کپلهوف در ۳ آوریل ۱۹۲۲ در سینسیناتی، اوهایو متولد شد.
زندگی حرفه‌ای
در سال ۱۹۴۸ او در فیلم مایکل کرتیس به نام رمانس در دریاهای دور دست در نقش اصلی بازی کرد. در این فیلم ترانه‌ای خواند و پس از آن کمپانی برادران وارنر در تعدادی موزیکال از او استفاده کرد که بعضی مثل جین بلا (۱۹۵۳) جزو بهترین موزیکال‌های هالیوود هستند.
دوریس دی در فیلم مردی که زیاد می‌دانست (۱۹۵۶) اثر آلفرد هیچکاک بازی کرد و بیشتر با آوازی که در آن خوانده شناخته می‌شود.
در اواخر دهه ۱۹۵۰ دی به کمدی رمانتیک روی آورد و در حرف‌های خودمانی (۱۹۵۹) ظاهر شد که نخستین فیلم از سه فیلمی بود که به اتفاق راک هادسن و تونی رندال بازی کرده‌است. موفقیت این فیلم‌ها باعث شد به پر طرفدارترین ستارهٔ هالیوودی تبدیل شود.
همسرش از طرف او با شبکه‌ای قرارداد بسته بود که در یک سریال تلویزیونی بازی کند، دوریس که در بدو امر نمی‌خواست در این برنامه شرکت نماید در نهایت راضی شد و همین سریال تلویزیونی بود که به یکی از محبوبترین برنامه‌های تلویزیونی آمریکا به نام شوی دوریس دی تبدیل شد به طوری که پنج سال پخش شد و ثروت زیادی برای دی به ارمغان آورد.
برنت سیمون، دوریس دی را بزرگ‌ترین ستاره زن دهه ۶۰ سینما خواند که در ژانرهای متفاوت کمدی، فیلم رمانتیک و درام بازی کرده‌است.
زندگی شخصی
زندگی شخصی دوریس دی مثل زندگی روی صحنه‌اش درخشان نبود. وی چهار بار ازدواج کرد، سه بار طلاق گرفت و یک بار هم بیوه شد.
گیاهخواری و فعالیت‌های حیوان دوستانه
او سال‌ها بود که در هیچ مراسمی ظاهر نشده و تنها باری که رویت شده در مراسم گلدن گلوب سال ۱۹۸۹ بود که به درخواست دوستش کلینت ایستوود به روی صحنه رفت و جایزهٔ یک عمر فعالیت هنری را دریافت کرد.
درگذشت
دوریس دی در ۹۷ سالگی به دلیل ذات‌الریه درگذشت.
جوایز و افتخارات
دی در سال ۲۰۰۴ نشان آزادی و در سال ۲۰۰۸ جایزه گرمی را برای یک عمر فعالیت هنری‌اش دریافت کرد.
توپاک آماروی دوم
خوزه گابریل توپاک آمارو (۱۰ مارس ۱۷۳۸–۱۸ مه ۱۷۸۱) معروف به توپاک آماروی دوم رهبر یک قیام بزرگ علیه اسپانیایی‌ها در قرن هجدهم در پرو بود. وی در مبارزات پرو برای استقلال و جنبش حقوق بومی جنگید و پس از آن به شخصیتی اسطوره ای تبدیل شد.
زندگی‌نامه
توپاک آماروی دوم بین روزهای ۸ و ۲۴ مارس ۱۷۳۸ در سوریمانا تونگاسوکا، در منطقه کوزکو با نام خوزه گابریل کوندورکانکی نوگوئرا متولد شد. پدرش میگل کوندورکانکی اوسکیونسا، کوراکا (رئیس جامعه) سه شهر در منطقه تینتا و مادرش ماریا روزا نوگوئرا بود. او در اول ماه مه، توسط سانتیاگو خوزه لوپز در کلیسایی در تونگاسوکا غسل تعمید شد. پیش از مرگ پدر، آمارو دوم کودکی خود را در دره ویلکامایو گذراند. او پدرش را در کارهای اجتماعی مانند معبد، بازار و حرکات دست‌جمعی همراهی می‌کرد.
توپاک دوازده ساله بود که والدینش درگذشتند و او توسط عمه و عمویش بزرگ شد. در شانزده سالگی، وی تحصیلات انجمن عیسی را در مدرسه سانفرانسیسکو دو بورخا، که برای آموزش فرزندان کوراکاها تأسیس شده بود، فرا گرفت. پیروان این مذهب «جایگاه اجتماعی خود را به عنوان کوراکای آینده و کسانی که خون سلطنتی اینکا دارند تعریف می‌کردند.»
در بیست و دو سالگی، توپاک آمورو دوم با میکائلا باستیداس ازدواج کرد. اندکی پس از ازدواج، آمارو دوم جانشین پدرش به عنوان کوراکا شد و به او حق زمین داده شد. مانند پدرش وی هم رئیس چندین جامعه کچوا بود و هم یک بازرگان و حشم‌دار، او ۳۵۰ قاطر از املاک پدرش به ارث برد. تجارت منطقه‌ای باعث برقراری ارتباط او در بسیاری از جوامع بومی دیگر و دسترسی به اطلاعات در مورد شرایط اقتصادی شد. تماس‌های شخصی و دانش وی از منطقه در شورش ۸۱–۱۷۸۰ مفید بود.
محققین دربارهٔ جایگاه وی در سلسله مراتب نژادی استعمار اسپانیا بحث کرده‌اند. خواه او از خون خالص بومی باشد یا از نژاد مخلوط، گرچه مادرش به احتمال زیاد نسب اسپانیایی نسبی داشت. وی از خانواده کوراکا به عنوان یک نخبه کچوایی شناخته شد. در مدرسه‌ای در کوزکو، که برای فرزندان رهبران بومی است، تحصیل کرد. او به زبان کچوا و اسپانیایی صحبت می‌کرد و زبان لاتین را از مذهب خود یادگرفت. او از نظر اجتماعی تحرک بالایی داشت و در کوزکو با ساکنین برجسته اسپانیایی و اسپانیایی-آمریکایی (کرئول) ارتباط داشت. هر ریشه‌ای که در نژاد اروپایی داشته باشد، طبقات بالا در لیما او را به عنوان یک سرخ‌پوست باسواد می‌دیدند.
بین سال‌های ۱۷۷۶ و ۱۷۸۰ کاندورکانکوئی در مورد حق جانشینی روی مارکیسات اروپسات با خانواده بیتانکور وارد یک دعوای حقوقی شد و آنرا باخت. در سال ۱۷۶۰، با میکائلا باستیداس پویوکاهوا از نژاد آفریقایی-پرویی و بومی ازدواج کرد. توپاک آمارو دوم ریاست جامعه تونگا سوکا و پام پامارکا را از برادر بزرگترش به ارث برد. این در واقع از طرف حاکم اسپانیایی به عنوان فرماندار منطقه حساب می‌شد.
فرماندار و استثمار بومیان
علاوه بر این، در اواسط قرن ۱۸ استخراج معادن تشدید شد و بار بیشتر و بیشتر بر دوش کارگران محلی، که به آنها میتا می‌گفتند، گذاشته شد. درحالیکه استخراج معادن منطقه پوتوسی پیش از این نیز کاری خطرناک و طاقت فرسا بود اما گاه مهاجرت اجباری کارگران بومی و حتی خانواده‌های آنها برای کار در پوتوسی وجود داشت. کار استخراج بیشتر می‌شد حتی اگر هیچ رگه جدیدی از سنگ معدن کشف نشده باشد. چنین بود که بسیاری از مناطق شورشی آینده، در اطراف پوتوسی و منطقه معدن قرار داشتند.
علاقه کوندورکانکی به موضوع بومیان آمریکا با بازخوانی یکی از تفسیرهای سلطنتی اینکاها ایجاد شده بود. روایتی عاشقانه و قهرمانانه از تاریخ و فرهنگ اینکاهای باستان. این کتاب در آن زمان توسط نایب‌السلطنه لیما غیرقانونی اعلام شد زیرا ترس آن بود که باعث ایجاد علاقه مجدد به فرهنگ از دست رفته امپراتوری اینکا و تحریک شورش شود.
غرور بومی مارکیز، همراه با نفرت از سیستم استعماری اسپانیا، باعث همدردی او شد و مرتباً خواستار بهبود وضعیت کارگران بومی در کارخانه‌ها، مزارع و معادن شد. او حتی از ثروت خود برای کمک به کاهش مالیات و فشار بر روی بومیان استفاده کرد. پس از آنکه بسیاری از درخواست‌های او برای بهبود شرایط بومی‌ها در گوش‌های کر مؤثر نیفتاد، کوندورکانکی تصمیم گرفت تا به سازماندهی شورش بپردازد. او شروع به متوقف کردن جمع‌آوری بدهی‌های متقابل و پرداخت خراج کرد، که به این سبب آنتونیو د آریاژ، فرماندار محلی اسپانیا، او را به مرگ تهدید کرد. کوندورکانکی اسمش را به توپاک آمارو دوم تغییر داد و ادعا نمود که از تبار آخرین حاکم اینکا، توپاک آمارو می‌باشد.
شورش
شورش توپاک آمارو یک جنبش احیای اینکا بود و به دنبال بهبود حقوق بومی‌های پرویی بود که تحت اصلاحات بوربن اسپانیا رنج می‌بردند. این شورش یکی از بسیاری از قیام‌های بومی‌های پرو در نیمه آخر قرن هجدهم بود. این قیام با اسیر گرفتن و سپس کشتن شهردار منطقه تینتا و فرماندار آنتونیو دو آریاگا، در ضیافتی که توپاک آماروی دوم و فرماندار آریاگا هر دو حضور داشتند، در ۴ نوامبر ۱۷۸۰ آغاز شد.
علت اصلی این شورش در نارضایتی‌های ناشی از یک سری اصلاحات مدرنیزه بود که توسط دولت استعماری سلطنت دودمان بوربون در اسپانیا تحت چارلز سوم (۸۸–۱۷۵۹) اجرا شد، این اصلاحات شامل متمرکز کردن کنترل اداری و اقتصادی و کنترل مالیات بود که مالیات و بار سنگین‌تری بر دوش اقوام سرخپوست و همچنین کریول می‌گذاشت. کانون این نارضایتی‌ها نماینده اصلی اسپانیای سلطنتی در پرو، ژنرال خوزه آنتونیو آرچه بود.
از نظر ایدئولوژیک، شورش پیچیده بود. از یکطرف از مقامات اسپانیایی خواهان تغییر و اصلاحات در ساختار حکومت استعمار بود که اغلب به نام شخص پادشاه صحبت می‌کرد. از طرف دیگر، خواهان سرنگونی حاکمیت اروپایی و چیزی مانند ابقای همان امپراتوری اینکا ی قبل از ورود اسپانیا بود. ادعای توپاک آمارو مبنی بر اینکه خود را از تبار اینکا می‌نامید امکان برآمدن یک دولت اریستوکرات همانند نویسندگان مستیزوی قرن شانزدهم را تداعی می‌کرد. آنچه شاعر گارسیلاسو دو لا وگا می‌گفت که اینکاها را در حاکمیت با اشراف اسپانیا شریک می‌دانست.
اما در این شورش عناصر نیرومند هزاره‌گرا، طرفدار ژاکوبن‌ها و حتی طرفداران کمونیسم نیز وجود داشتند. به‌طور عمده، سربازان ارتش‌های توپاماریست، دهقانان فقیر سرخپوست، صنعتگران و زنان بودند، که شورش را نه فقط یک مسئله اصلاحات یا تقسیم قدرت، بلکه آنرا به عنوان فرصتی برای «وارونه ساختن جهان» می‌دیدند. احیای امپراتوری اینکا برای آنها به معنای امکان داشتن یک جامعه برابری بر اساس سیستم اشتراک کشاورزی اینکا بود، مانند خاندان آیلو و بدون تبعیض نژادی و فقیر و ثروتمند، بدون کار اجباری در مزارع، معادن و کارخانه‌ها، به‌ویژه بدون وضعیت وحشتناکی که آن روزها در کارخانه‌های نساجی بود. '
هنگامی که آریاگا در حال مستی محلی را ترک کرد، توپاک آمارو دوم و چند تن از متحدانش او را اسیر کردند. آنها او را مجبور به نوشتن نامه به تعداد زیادی از اسپانیایی‌ها و کوراکاها کردند. وقتی حدود ۲۰۰ نفر از آنها ظرف چند روز آینده جمع شدند، توپاک آمارو با تقریباً ۴۰۰۰ بومی آنها را محاصره کرد. او وانمود کرد که تحت فرمان مستقیم پادشاه اسپانیا عمل می‌کند، آمارو به برده آریاگا، آنتونیو اوبلیتاس، امتیاز اعدام ارباب خود را داد. سکویی در وسط میدان شهر محلی احداث شد. اما تلاش اولیه برای به دار آویختن فرماندار با قفل شدن طناب شکست خورد. آریاگا سپس برای نجات جان خود شروع به دویدن کرد و سعی کرد خود را به کلیسایی در آن نزدیکی برساند، اما بقدر کافی برای فرار سریع نبود. در تلاش دوم او با موفقیت به دار آویخته شد.
پس از اعدام آریاگا، آمارو دوم به قیام خود ادامه داد. در اولین اطلاعیه‌ای که انتشار داد نوشت: «اعتراضات مکرر توسط مردم بومی این استان و استان‌های اطراف به من رسیده‌است، اعتراض علیه سوء استفاده‌های مقامات اروپایی اسپانیا… اعتراضات برحقی که هیچ پاسخ و حلی از دربار سلطنتی دریافت نکرده‌است». او در همان اطلاعیه ادامه داد، «من … فقط در برابر سوء استفاده‌های ذکر شده و برای حفظ صلح و رفاه سرخپوستان، مستیزوها، مامبوها، همچنین سفیدپوستان و سیاه پوستان متولد بومی اقدام کرده‌ام. اکنون باید برای پیامدهای این اقدامات آماده شوم.» توپاک آمارو دوم سپس سریعاً ارتش ۶۰۰۰ نفره بومی را جمع‌آوری کرد، آن‌ها که کار خود را رها کرده بودند تا به شورش بپیوندند. شورشیان در مسیر حرکت خود به سمت کوزکو استان‌های کوئیسپیکانچیس، تینتا، کوتابامباس، کالکا و چومبیویلکاس را اشغال کردند. شورشیان خانه‌های اسپانیایی‌ها را غارت کرده و ساکنان آن‌ها را کشتند. این جنبش کاملاً ضد سلطنتی بود، زیرا پس از رسیدن به هر شهری شورشیان اتوریته اسپانیایی را برمی‌انداختند.
«زنان نیز، همچون مردان، از این بی‌عدالتی‌ها تأثیر پذیرفتند.» در واقع، همسر توپاک آمارو دوم، میکائلا باستیداس، فرماندهی یک گردان شورشیان را بر عهده داشت و مسئول قیام در منطقه سن فیلیپه د تونگاسوکا بود. همچنین معروف بود که او در مقایسه با توپاک آمارو معمولاً جسارت بیشتر دارد و استراتژیست برتری است. گفته می‌شود او شوهرش را به خاطر ضعف و خودداری از حمله غیرمنتظره علیه اسپانیایی‌ها در کوزکو، که می‌توانست مدافعین ضعیف شده شهر را غافلگیر کند، سرزنش کرد. به جای گوش دادن به همسرش توپاک آماروی دوم با محاصره این شهر زمان بسیار گرانبهایی را از دست داد. او به این امید بود که بتواند افراد بیشتری را برای ارتش خود جمع کند؛ بنابراین، تا زمانی که شورشیان به شهر حمله کردند، اسپانیایی‌ها نیروهای کمکی آورده بودند و توانستند قیام را کنترل و متوقف کنند. این منجر به اسارت توپاک آماروی دوم و میکائلا باستیداس و چندین نفر دیگر شد در حالی که شورشیان پراکنده شده بودند.
در طی یک مرحله از شورش، توپاک آمارو توانست کچوا زبانان را راضی کند که به او بپیوندند؛ لذا، تحت فرمان او، کچوا زبانان در کنار وی همراه با شورشیان آیمارا زبان از پونو در دریاچه تیتیکاکا و در سمت بولیوی این دریاچه جنگیدند. اما این اتحاد چندان دوام نیاورد و این باعث شد رهبر آیماراها ارتش خود را به تنهایی هدایت کند که در نهایت منجر به اسارت وی در اکتبر ۱۷۸۱ شد. شریک زندگی و فرمانده زن او، بارتولا سیسا، پس از دستگیری کنترل ارتش را بدست گرفت و برای مدت چند ماه، به‌طور شگفت‌انگیزی ۲۰۰۰ سرباز را فرماندهی کرد. بلافاصله پس از آن در اوایل سال ۱۷۸۲، ارتش اسپانیا شورشیان را در پرو و بولیوی شکست داد. طبق منابع جدید، از ۷۳ رهبر، ۳۲ نفرشان زن بودند که همگی را در خفا اعدام کردند.
در ۱۸ نوامبر ۱۷۸۰، کوسکو بیش از ۱۳۰۰ سرباز وفادار اسپانیایی و بومی را اعزام کرد. دو نیروی مخالف در شهر سنگارارا با هم درگیر شدند. این یک پیروزی مطلق برای آمارو دوم و شورشیان بومی او بود. همه ۵۷۸ سرباز اسپانیایی کشته شدند و شورشیان سلاح و تجهیزات آن‌ها را در اختیار گرفتند. اما این پیروزی با یک قیمت نیز همراه بود. نبرد نشان داد که آمارو دوم قادر به کنترل کامل پیروان شورشی خود نیست، آنطور که آنها، بدون داشتن دستور مستقیم، کشتار کردند. گزارش‌هایی که از چنین خشونت‌ها و اصرار شورشیان برای مرگ اسپانیایی‌ها بود هرگونه شانس پشتیبانی توسط بومی‌های اسپانیایی‌تبار را از بین برد. پیروزی به دست آمده در سنگارارا بعداً با یک رشته شکست همراه بود. بزرگترین شکست آمارو دوم در ناکامی او در تصرف کوسکو بود. ۴۰٬۰۰۰–۶۰٬۰۰۰ پیروان بومی وی از شهر مستحکم و در مقابل یک نیروی ترکیبی از سربازان بومی وفادار و نیروهای تقویتی که از لیما فرستاده شده بودند، عقب رانده شدند. «پس از عقب رانده شدن از پایتخت امپراتوری باستان اینکا و مرکز فکری استعمار پرو» آمارو و افرادش در حومه شهر به راهپیمایی پرداختند و تلاش کردند که بومیان دیگری را در جهت اهداف خود به خدمت بگیرند و نیروهای خود را تقویت کنند. اما درحالیکه ارتش آمارو دوم بین دو شهر تینتا و سنگارارا محاصره شده بود، توسط دو افسر خود به او خیانت شد. خیانت سرهنگ ونتورا لانداتا و سروان فرانسیسکو کروز، منجر به دستگیری وی شد. وقتی اسیرکننده‌های آمارو در ازای وعده دادن تلاش کردند تا اسامی همدستان شورشی او را از وی بگیرند، آمارو دوم با طعنه پاسخ داد: «در اینجا غیر از من و شما هیچ همدستی وجود ندارد. تو به عنوان ستمگر، من به عنوان آزادکننده سزاوار مردن هستیم».
اعدام
آمارو دوم به اعدام محکوم شد. او را مجبور کردند قبل از مرگ خودش، مرگ همسرش میکائلا باستیداس، پسر بزرگش هیپولیتو، عمویش فرانسیسکو آمارو، برادر همسرش آنتونیو باستیداس و برخی از افسرانش را تماشا کند.
در ۱۸ مه ۱۷۸۱، آن‌ها را به میدان د آرماس در کوزکو بردند تا یکی یکی اعدام شوند. پسرش هیپولیتو را وقتی علیه اسپانیا صحبت کرد زبانش را قطع کردند و سپس او را به دار آویختند. میکائلا و خوزه گابریل را مجبور کردند شاهد مرگ پسرشان باشند، سپس میکائلا را وادار کردند تا در مقابل شوهر و پسرش فرناندو روی سکو اعدام بالا برود. میکائلا علیه اعدام کنندگان جنگید، تا اینکه سرانجام او را گرفتند و زبانش را قطع کردند. وقتی وینچ خفه‌کردن را به گردن او بستند گردن نازک او کوچک‌تر از حلقه آن بود؛ بنابراین ریسمانی را به دور گردن او انداختند و آن را از طرفین کشیدند تا او را خفه کنند. آنها او را با چوب زدند و سرانجام با ضرباتی در شکم و سینه او را کشتند.
پسر کوچک او، فرناندو ۱۰ ساله، اعدام نشد اما مجبور شد شاهد شکنجه و مرگ کل خانواده‌اش باشد و از زیر چوبه‌دار اعدام شدگان بگذرد. وی بعداً برای حبس ابد به آفریقا تبعید شد. با این حال کشتی که او را به آنجا می‌برد واژگون شد و به آنجا نرسید. در نهایت او را به شهر کادیس در اسپانیا بردند و در سیاه چال‌های شهر زندانی کردند. نایب السلطنه آگوستین دو ژائورگی پیشنهاد کرده بود او را در اسپانیا نگه دارند از ترس اینکه ممکن بود یک دشمن قدرتمند او را در راه آفریقا نجات دهد.
در زیر خلاصه‌ای از حکم رسمی قضایی صادر شده توسط مقامات اسپانیایی، که توپاک آماروی دوم را به شکنجه و مرگ محکوم کرد، آمده‌است. در حکم دستور داده شده که توپاک آماروی دوم پس از تماشای اعدام اعضای خانواده اش زبانش قطع گردد و دست و پایش … به چهار اسب که سپس بلافاصله به سمت چهار گوشه میدان رانده می‌شوند بسته شود … تا دست‌ها و پاها از بدنش بیرون کشیده شود. آنگاه تنه‌اش را به تپه مشرف به شهر می‌برند … تا در آنجا در آتش بسوزانند … سر توپاک آمارو به تینتا فرستاده می‌شود تا برای مدت سه روز در محل اجرای اعدام نمایش داده شود و سپس بر روی یک نیزه در ورودی اصلی شهر قرار دهند. یکی از بازوهای او به تونگاسوکا ارسال خواهد شد که او بومی آنجا بود، و بازوی دیگر به مرکز استان کارابایا فرستاده، به‌طور مشابه در آن مکان‌ها نمایش داده شود. پاهای وی به ترتیب به لیویتیتکا و سانتا روزاس در استان‌های چومبیویلکاس و لامپا ارسال شود.
در هنگام اجرای حکم پس از آنکه تکه‌تکه شدن توسط چهار اسب موفقیت‌آمیز نبود، بدن او را قطعه قطعه کردند و سپس او را در میدان اصلی کوزکو گردن زدند. در همان مکان که جدش توپاک آماروی اول سرش بریده شد.
علی‌رغم اعدام توپاک آمارو و خانواده‌اش، دولت نایب‌السلطنه نتوانست قیام را که تحت هدایت پسر عموی آمارو، دیگو کریستوبال توپاک آمارو، ادامه یافت، سرکوب کند. این قیام همزمان به پروی علیا و استان خوخوی امتداد یافت. به همین ترتیب، نارضایتی سلطنت اسپانیا نسبت به کریول‌ها، به‌ویژه در شورش اورورو مشهود بود. این دادخواست علیه خوان خوزه سگوویا متولد لیما و سرهنگ ایگناسیو فلورس متولد کیتو تشکیل شد که به عنوان رئیس‌جمهور کارکاس (بولیوی امروز) و فرماندار موقت لا پلاتا (Chuquisaca یا Charcas، سوکره فعلی) حکمرانی کرده بودند.
عواقب
هنگامی که شورش ادامه یافت، اسپانیایی‌ها بقیه اعضای خانواده آمارو را اعدام کردند، به جز پسر ۱۲ ساله‌اش فرناندو، که او نیز به مرگ محکوم شده بود. اما به جای آن او را به زندان ابد در اسپانیا فرستادند. مشخص نیست که آیا اعضای خانواده سلطنتی اینکا از این پاکسازی نهایی جان سالم به در بردند یا نه. اعضای بدن آمارو طبق دستور در شهرهای وفادار به او پخش شد و خانه‌هایش تخریب شد. محل‌های اقامت آنها با نمک پراکنده و مخروبه شد. اموال او مصادره شد، بستگان وی به عنوان افراد بدنام اعلام شدند و تمام اسناد مربوط به تبار او را سوزاندند.
پیامدها
شورش توپاک آماروی دوم موفقیت‌آمیز نبود، اما این اولین شورش گسترده در مستعمرات اسپانیا و شورشی بود که بسیاری از بومیان و مستیزوهای مناطق اطراف را الهام بخشید. این شورش در «پرو علیا» یا آنچه امروز بولیوی مدرن است، نمودهای مهمی به خود گرفت. از آن جمله منطقه جنوب و شرق دریاچه تیتیکاکا بود. در واقع توپاک آماروی دوم مردم بومی را تا حدی الهام بخشید که حتی سند رسمی که در آن محکومیت مرگ او نوشته شده بود نیز تحت تأثیر قرار گرفته بود. آنجا که می‌گوید «سرخپوستان در محل تیراندازی ما محکم ایستادند علیرغم آنکه از آن بسیار ترس داشتند» و اینکه با وجود اسارتشان، پیروانش در اعتقادات خود به جاودانگی و میراث او ثابت قدم ماندند.
این شورش به پرویی‌های بومی سطح جدیدی از روحیه و نوعی ملی‌گرایی بومی بخشید که دوباره ظهور خواهد کرد و آینده کشور را تغییر شکل خواهد داد. حالا آنها مایل بودند به هر کسی که با اسپانیایی‌ها مخالفت ورزد بپیوندند. در مقابل، کریاویو های پرو محافظه‌کارترین مردم آمریکای جنوبی در جنبش استقلال‌طلبانه بودند زیرا بیم داشتند در صورت استقلال مورد رحمت بومیان قرار نگیرند. همچنین سایر کریاویوهای پرو مشاغل سودآوری مشترک با اسپانیایی‌ها داشتند و نمی‌خواستند در صورت وقوع انقلاب آن منافع را از دست بدهند. نتیجه آنکه در حالی‌که شورش توپاک آماروی دوم در دره ویلکانوتا ایجاد شد و در شهر کوزکو پایان یافت، اما میراث و ایدئولوژی آن در سراسر منطقه آند بازتاب یافت.
الهام و تداوم
شهرت توپاک آماروی دوم تا آن حد گسترش یافت که برای شورشیان بومی، در دشت‌های کاسانارا در منطقه گرانادای جدید، او به عنوان «پادشاه آمریکا» شناخته شد.
جنبش‌های بعدی نام توپاک آماروی دوم را برای جلب حمایت بومیان استناد می‌کردند. از آن جمله، فیلیپه ولاسکو توپاک آمارو اینکا یا فیلیپه ولاسکو توپاک اینکا یوپانکی بود که در سال ۱۷۸۳ می‌خواست در منطقه هواروچیری (لیما) قیام کند. شورش توپاک آماروی دوم در واقع آغاز جنگ استقلال پرو در تاریخ پرو بود.
این شورش بزرگ تأثیر شدیدی بر توطئه سه آنتونیو که در ۱ ژانویه ۱۷۸۱ در شیلی به وجود آمد ایجاد کرد. در اوج قیام. آنها با شنیدن خبر پیشرفت‌های توپاک آماروی دوم درمستعمره پرو تشویق شدند.
قرن بیستم و بیست و یکم
در پرو، دولت ژنرال خوان ولاسکو آلوارادو (۱۹۷۵–۱۹۶۸) به‌طور رسمی از پیکره توپاک آماروی دوم به عنوان نمادی از Gobierno Revolucionario de la Fuerza Armada (دولت انقلابی نیروهای مسلح) که وی ریاست آن را بر عهده داشت، استقبال کرد. تا به امروز، این تنها دولت با ایدئولوژی چپ در تاریخ پرو بود و او را به عنوان یک قهرمان ملی شناخت. در سال ۱۹۶۸، که از بدو استقلال یک امر جدید بود، نماد توپاک آماروی دوم توسط آموزش و تاریخ‌نگاری رسمی پرو حمل شد. به احترام وی یکی از اتاق‌های اصلی کاخ دولت به نام وی نامگذاری شد. آن اتاق تا آن زمان اتاق فرانسیسکو پیزارو بود و سپس عکس او با عکس شورشی بومی جایگزین شد.
در داستان‌ها و رمان‌ها
در کتاب طلای اینکا، ساخته کلیو کاسلر، یکی از شرورهای اصلی خود را توپاک آمارو نامید و ادعا کرد که از فرزندان توپاک آمارو واقعی است.
در ابتدای «کتاب پوست انسان»، مرگ توپاک آماروی دوم شرح داده شده‌است و نقش اصلی را در طرح دارد.
رضا رویگری
رضا رویگری (زادهٔ )، بازیگر و خواننده ایرانی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در اواخر دههٔ ۱۳۴۰، آغاز کرده و در سینما، تلویزیون و تئاتر، پرکار بوده‌ است. او همچنین خوانندهٔ سرود «الله الله» در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ است.
رویگری برای بازی در بوتیک (۱۳۸۲) نامزد دریافت تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشن سینمای ایران شد. او در سال ۱۳۸۹ کیسان ابوعمره را در مجموعهٔ تلویزیونی مختارنامه به تصویر کشید. از دیگر نقش‌های مهم او بازی در نقش فریدون احتشام در سریال به کجا چنین شتابان است.
زندگی‌نامه
رضا رویگری زادهٔ ۶ دی ۱۳۲۵ در منطقه تجریش تهران است. حاصل ازدواج نخست او، پسری به نام کیارش رویگری، زاده ۱۳۵۳ است. وی در سال ۱۳۹۱ با تارا کریمی ازدواج کرد. لازم به ذکر است که پهلوان محمد ابراهیم مفیدی نیز پسر خاله وی است.
بازیگری
رضا رویگری کار بازیگری را از سال ۱۳۴۸ بیشتر در تئاتر آغاز کرد. در سال ۱۳۵۷ هنگام بازی در نمایشی از بیژن مفید، فریدون خشنود که آهنگساز آن نمایش بود با رویگری تماس گرفت و از او خواست سرودی برای روزهای انقلاب و صدای الله‌اکبر بر بام‌های تهران بخواند.
رضا رویگری در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ در فیلم‌های مطرحی چون اجاره‌نشین‌ها، عقاب‌ها، و یوزپلنگ، کانی مانگا، و بوتیک بازی کرد. در تلویزیون نیز در برنامه‌هایی مانند محله برو بیا و محله بهداشت به چهره‌ای آشنا برای مردم تبدیل شد.
رضا رویگری در اواخر دهه ۱۳۸۰ و در دهه ۱۳۹۰ در فیلم‌های پرحاشیه بازی کرد.
رضا رویگری بدون توضیح دلیل گفته بود که پس از بازی در سریال مختارنامه برای چهار سال در تلویزیون ممنوع التصویر بوده است.
خوانندگی
رضا رویگری خوانندهٔ موسیقی متن فیلم سینمایی ساعت فاجعه در سال ۱۳۵۱ را برعهده داشته‌است. رضا رویگری تاکنون سه آلبوم موسیقی با نام‌های از عشق گفتن و غوغا و کازابلانکا به بازار هنر عرضه کرده‌است
وی همچنین، خوانندهٔ سرود «ایران ایران ایران» (الله الله) در ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ است. در بهمن ۱۴۰۰ اعلام شد که رضا رویگری به مناسبت سالگرد انقلاب ۱۳۵۷ روز ۲۲ بهمن سرود «الله الله» (ایران ایران ایران) را همراه با ارکستر صبا به رهبری داوود صبا و گروه کر، در پهنه رودکی اجرا خواهد کرد. اما به دلیل بیماری وی این اجرا تنها با بدرقه او انجام شد.
نقاشی
رضا رویگری همچنین در حرفهٔ نقاشی نیز فعال بوده و در نمایشگاه‌هایی در ایران و آمریکا آثارش را به نمایش گذاشته‌است. او در سال ۱۳۷۶ نقاشی‌های خود را با برگزاری نمایشگاه بین‌المللی نقاشی به نمایش گذاشت.
بیماری
در اوایل اردیبهشت ۱۴۰۱ نیز با انتشار کلیپی از اسکان اجباری در خانه سالمندان کهریزک توسط همسرش خبر داد و از دوستان، طرفداران و مردم درخواست کمک کرد. تصویری منتشر شده که گروهی به او می‌گویند خانه‌ای با یک پرستار اختصاصی برای او آماده کرده‌اند.
انتقاد به نقش فروشی در سینما
بهمن ۱۴۰۰ رضا رویگری در گفت‌وگو با ایسکانیوز به فروش نقش‌ها در سینما اعتراض کرد و گفت: باید به این نتیجه برسیم که هنر فروشی نیست. کسی که با خرید نقش بازیگر می‌شود به جایی راه نمی‌برد؛ چراکه تا در حرفه بازیگری تجربه نداشته باشی و برایش زحمت نکشی عاقبتی ندارد؛ اما عده‌ای از این کار پول درمی‌آورند و کسب درآمد می‌کنند.
کرکو ۱۰۶۰۶
سیارک ۱۰۶۰۶ ده هزار و ششصد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ نوامبر ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۳۰.۹ است.
اتحادیه المپیک هند
اتحادیه المپیک هند (Indian Olympic Association) یک سازمان ورزشی است که نماینده کشور هند در کمیته بین‌المللی المپیک می‌باشد.
این سازمان که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شده مسئول آماده‌سازی و اعزام ورزشکاران به بازی‌های المپیک، بازی‌های المپیک جوانان و بازی‌های آسیایی است.
جلال مهربان
جلال مهربان (زاده ۱۳۲۰ - تهران) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
صومعه کریستاپور مقدس
صومعه کریستاپور مقدس (Սուրբ Քրիստափորի վանք; Saint Christopher Monastery) یک صومعه حواری ارمنی واقع در روستای داشتادم، در استان آراگاتسوتن، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان بین سده ۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
علی‌آباد سفلی (کرمانشاه)
علی‌آباد سفلی (کرمانشاه)، روستایی از توابع بخش ماهیدشت شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چقانرگس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
گوبنهاوزن
گوبنهاوزن (به فرانسوی: Guebenhouse) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Sarreguemines-Campagne واقع شده‌است.
خصوصیات
گوبنهاوزن ۴٫۴۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۹۲ نفر جمعیت دارد.
تپه بان زرد آلمه قلاغ
تپه بان زرد آلمه قلاغ مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیجار، بخش مرکزی، روستای آلمه قلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۰۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
البطائح
البطائح (به عربی: البطائح) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در امارت شارجه واقع شده‌است. البطائح ۳٬۹۵۸ نفر جمعیت دارد.
جنا اوشکوویتس
جنا اوشکوویتس (Jenna Ushkowitz؛ زادهٔ April 28, 1986) یک خواننده، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تاترا
در سال ۱۸۹۷، تاترا نخستین خودروی موتوری در اروپای مرکزی، خودرو Präsident را تولید کرد. در سال ۱۹۱۸، نام خود را به Kopřivnická vozovka تغییر داد، و در سال ۱۹۱۹ از مارک Nesselsdorfer به نشان تاترا تغییر یافت، که نامگذاری شده بر اساس کوه‌های تاترا در نزدیکی در مرز چکسلواکی با لهستان (اکنون در مرز لهستان با اسلواکی) است.
۴-متیل-۲٬۵-متوکسی‌فنیل‌سیکلوپروپیل‌آمین
۴-متیل-۲،۵-متوکسی‌فنیل‌سیکلوپروپیل‌آمین با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۷NO۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۰۱۷۹۶۵ است. که جرم مولی آن ۲۰۷٫۲۷ g/mol می‌باشد.
کمیته ملی المپیک عراق
کمیته ملی المپیک عراق (اللجنة الاولمبية الوطنية العراقية) یک سازمان ورزشی است که نماینده کشور عراق در کمیته بین‌المللی المپیک می‌باشد.
این سازمان که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شده مسئول آماده‌سازی و اعزام ورزشکاران به بازی‌های المپیک، بازی‌های المپیک جوانان و بازی‌های آسیایی است.
مسافران (فیلم ۲۰۱۶)
مسافران در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶ توسط کلمبیا پیکچرز در ایالات متحده به نمایش درآمد. فیلم با واکنش‌های متوسطی از سوی منتقدان همراه بود، و عملکرد لارنس و پرت و همچنین موسیقی فیلم مورد تحسین قرار گرفت. فیلم تا به حال از منتقدان نمره ۳۱/۱۰۰ را دریافت کرده‌است و در سایت متاکریتیک هم بر اساس ۴۸ نقد نمره ۴۱/۱۰۰ را گرفته‌است. مسافران با بودجه ۱۱۰ میلیون دلاری ساخته شد و نهایت هم فروش خود را در سراسر جهان به ۳۰۳ میلیون دلار رساند. در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار مسافران در دو بخش بهترین موسیقی متن برای توماس نیومن و طراحی صحنه برای گای هندریکس دایز نامزد اسکار بود اما هردو این جوایز به فیلم لا لا لند تعلق گرفت.
چکیدهٔ داستان
این فیلم دربارهٔ یک ستاره‌پیما به نام آوالون (اَوَلان) است که قرار است در طی یک سفر ۱۲۰ ساله، پنج هزار مسافر و ۲۵۸ خدمهٔ سفینه را به سیاره‌ای دوردست اما قابل سکونت به نام هوم‌اِستِد۲ بفرستد. جهت جلوگیری از بالا رفتن سن سرنشینان و پیرشدن آن‌ها، مسافران با فناوری خواب مصنوعی سفر می‌کنند که قرار است به صورت خودکار چهار ماه پیش از رسیدن به مقصد آن‌ها را بیدار کند. این ستاره‌پیما دارای سامانهٔ خودکار دفع شهاب‌سنگ است که به صورتی سپری مغناطیسی عمل می‌کند؛ ولی بر اثر برخورد یک شهاب‌سنگ خیلی بزرگ، سفینه دوام نمی‌آورد و دچار نقص فنی می‌شود.
به همین دلیل یکی از مسافران به نام جیم پرستون (کریس پرت) که مهندس مکانیک است، زودتر از موعد مقرر بیدار می‌شود. هنگامی‌که بیدار می‌شود متوجه قضیه نیست. او در کل سفینه هیچ انسان بیداری را نمی‌بیند و متعجب است از اینکه چرا فقط او بیدار شده‌است؟ سپس در گشت و گزارش در سفینه متوجه یک ربات شبه‌انسان‌نما به نام آرتور (مایکل شین) می‌شود که در قسمت میخانهٔ سفینه، نوشیار است و به مسافران مشروب می‌فروشد. از او می‌پرسد که چقدر تا مقصد مانده‌است؟ جیم به دنبال این پرسش به سامانه‌های اطلاعاتی ستاره‌پیما نیز رجوع می‌کند و متوجه می‌شود که ۹۰ سال زودتر از موعد بیدار شده‌است. جیم به وحشت می‌افتد و به در و دیوار می‌زند تا بلکه بتواند خود را مجدداً به خواب عمیق ببرد؛ ولی او همه راهی را امتحان می‌کند؛ ولی در نهایت موفق نمی‌شود. حدود یک سال به همین منوال می‌گذرد.
روزی جیم متوجه یک سیستم در سفینه می‌شود که از طریق آن می‌توان راهپیمایی فضایی انجام داد. او پس از استفاده از این سیستم واقعاً احساس تنهایی می‌کند و اشک از چشمانش جاری می‌شود و تصمیم می‌گیرد که خود را در خلأ رها کند تا بمیرد؛ ولی به زور با تصمیمش کنار می‌آید. وقتی در حال بازگشت از راهپیمایی فضایی است، در یکی از کپسول‌های خواب متوجه یک مسافر خانم به نام آئرورا (جنیفر لارنس) می‌شود و به او علاقه‌مند می‌شود. او رزومهٔ او را که در پایگاه داده‌های سفینه موجود است مطالعه می‌کند و متوجه می‌شود یک نویسنده است. می‌خواهد آئرورا را بیدار کند ولی این کار غیرانسانی است. زیرا او را هم با خود دچار مشکل نبود در کپسول خواب می‌کند. تنها همدمی که جیم در طول این مدت حدود یک سال داشته‌است، فقط آرتور ربات بوده‌است. جیم از آرتور می‌خواهد که اگر آئرورا را بیدار کرد به او نگوید که خودش بیدارش کرده‌است. سرانجام پس از کلی کلنجار رفتن با خود، جیم، آئرورا را بیدار می‌کند. آئرورا پس از بیداری همانند زمان بیدار شدن جیم، سر در گم است. تا اینکه جیم را می‌بیند. وقتی ماجرای جیم و گیر کردن جیم را در این مدت زمان طولانی می‌بیند دچار وحشت می‌شود؛ ولی بالاخره آرام می‌گیرد.
آن‌ها تصمیم می‌گیرند تا با سرگرمی‌های موجود در سفینه خود را سرگرم کنند تا شاید به راه چاره‌ای رسیدند. پس از یک مدت که با هم بودند روزی جیم، آورورا را دعوت به راهپیمایی فضایی می‌کند. در این جاست که آن‌ها در فضا علاقه خود را نسبت به یکدیگر بروز می‌دهند. پس از بازگشت از راهپیمایی فضایی، رابطهٔ عاطفی میان آن دو شکل می‌گیرد و آن دو رابطهٔ عاشقانه با یکدیگر دارند. تا اینکه روزی آرتور، به آورورا حقیقت را می‌گوید که جیم او را بیدار کرده‌است. پس از شنیدن این آورورا به شدت از جیم متنفر می‌شود و انگار به کل علاقه‌اش نسبت به او را از دست می‌دهد؛ ولی جیم هنوز عاشق آورورا است ولی آورورا بسیار خشمگین است. تا اینکه روزی جیم و آورورا متوجه بیدار شدن شخص دیگری به نام رئیس گاس مانکوسو (لارنس فیشبرن) می‌شوند. مانکوسو رئیس عرشهٔ سفینه است که بر خلاف جیم و آورورا اختیارات ورود به همه جای سفینه را از طریق دستبند مخصوصش دارد. او پس از بیداری برای اولین بار متوجه می‌شود که سفینه بر اثر یک برخورد دچار نقص فنی خیلی خطرناکی شده‌است که سفینه را رو به استهلاک و نابودی می‌برد. به همین دلیل تمام سعی خود را می‌کند تا سفینه را بهبود بدهد؛ ولی مانکوسو، خود دچار یک بیماری است که پس از بررسی توسط دستگاه تشخیص خودکار بیماری متوجه می‌شود که اندکی بیشتر زنده نیست.
هنگامیکه می‌خواهد او را بگیرد متوجه می‌شود که طناب متصل به لباسش دارای اندازه کافی نم باشد؛ ولی ناگهان طناب پاره شده لباس جیم به سمت او می‌آید و او طناب را می‌گیرد و بالاخره جیم را نجات می‌دهد. پس از اینکه او را به سمت سفینه می‌برد، او را در دستگاه پیشرفته تشخیص خودکار بیماری قرار می‌دهد. دستگاه می‌گوید که بدون مجوز پزشک نمی‌شود او را درمان کند ولی آورورا با استفاده از دستبند مانکوسو مجوز این کار را می‌گیرد. سرانجام جیم درمان می‌شود. پس از بهبود شرایط جیم شرایط را برای به خواب رفتن فقط یک نفر فراهم می‌کند. جیم فداکاری می‌کند و می‌خواهد که این فرصت را به آورورا بدهد و خود تا آخر عمر خود در سفینه زندگی کند. جیم به آورورا می‌گوید که: تو باید به هوم‌استد۲ بروی و کتاب خودت رو بنویسی؛ و او را تشویق به خوابیدن می‌کند؛ ولی اینجاست که آن دو تصمیم میگرند که تا آخر عمر خود در سفینه بمانند و با هم زندگی کنند و باقی مانده عمرشان را در سفینه طی کنند. ناگهان فیلم به ۹۰ سال بعد می‌رود.
هنگامی‌که سایر مسافران بیدار شده‌اند با نامه‌ای از سوی جیم و آورورا مواجه می‌شوند که در آن نوشته شده‌است:وقتی شما خواب بودید اتفاقات زیادی در این سفینه افتاد و …. همچنین جیم و آورورا که تا آخر عمر خود در سفینه مانده بودند، در سفینه کارهای عجیب و غریبی کرده بودند و آنجا را برای زندگی کامل فراهم کرده بودند. آن‌ها در نامه خود همچنین نوشته بودند که:مهم نیست که ما کجا هستیم. مهم این است که هر کجا هستیم از بودن با کسانی که دوستشان داریم لذت ببریم. آنها این جمله را از آرتور، همان ربات انسان نما یادگرفته بودند….
ساخت
ایدهٔ اصلی و فیلمنامهٔ این فیلم را جان اسپیتز در سال ۲۰۰۷ نوشت و فیلمنامه‌اش در فهرست سیاه بهترین فیلمنامه‌های تولید نشده قرار گرفت. ابتدا قرار بود که نقش زوج اصلی قصه را کیانو ریوز و امیلی بلانت بازی کنند اما مراحل پیش تولید به قدری کند جلو رفت و با موانعی مختلفی همچون عدم وجود بودجهٔ مناسب رو به رو شد که حضور این دو بازیگر هم منتفی شد. در سال ۲۰۱۴ حق فروش فیلمنامه خریداری شد و پیش تولید به صورت رسمی شروع شد. مورتن تیلدام کارگردان نروژی که پیش از این فیلم تحسین‌شدهٔ بازی تقلید را ساخته بود نخستین و آخرین گزینه برای ساخت فیلم محسوب می‌شد. کریس پرت و جنیفر لارنس برای بازی در نقش زوج اصلی فیلم انتخاب شدند و لارنس فیشبرن هم آن‌ها را همراهی می‌کرد. دستمزد جنیفر لارنس برای بازی در این فیلم بیست میلیون دلار بیشتر از کریس پرت بود که رسانه‌ای‌شدن این موضوع واکنش‌های زیادی را در پی داشت.
یورک، استرالیای غربی
یورک (به انگلیسی: York) یک شهرک در استرالیا است که در استرالیای غربی واقع شده‌است.
زروکان
زروکان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
سیارک ۱۰۶۰۷
سیارک ۱۰۶۰۷ ده هزار و ششصد و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۲۰ است.
دندانه
دندانه (Serrate)، دندانه‌ای (Serration) یا دندانه‌دار (Serrated) ظاهری اره‌مانند یا ردیفی از برآمدگی‌های تیز یا دندان‌مانند است. لبه برنده دندانه‌دار نقاط تماس کوچک زیادی با مواد برشی دارد. با داشتن سطح تماس کمتر از یک تیغه صاف یا لبه دیگر، فشار اعمال شده در هر نقطه تماس بیشتر است و نقاط تماس، زاویه تندتری نسبت به ماده برشی دارد. این باعث برش می‌شود که شامل شکاف‌های کوچک زیادی در سطح ماده در حال برش ایجاد می‌شود که به‌طور تجمعی برای برش مواد در امتداد خط تیغه عمل می‌کند.
عصر عاشورا
عصر عاشورا یکی از آثار نگارگری محمود فرشچیان است که در عاشورای سال ۱۳۵۵ به تصویر کشیده شده‌است. موضوع این اثر بازگشت مرکب بی‌سوار حسین بن علی به سوی خیمه‌ها در عصر عاشورا است. فرشچیان این اثر را با کیفیت‌ترین در میان تولیدات خود می‌داند. این اثر در سال ۱۳۶۹ به موزه آستان قدس رضوی اهدا شد. وی آثار دیگری نیز پیرامون عاشورا دارد که از آن جمله تابلو «پرچمدار حق» پیرامون عباس بن علی و «هدیه عشق؛ حضرت علی اصغر» در کربلا است.
جغدر بالا
جغدر بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است. روستای جغدر از سه بخش بالا پایین و مرکزی (کلیتوییه) تشکیل شده است.شغل اصلی مردم آن کشاورزی (باغداری) و کشاورزی است. محصولات باغداری این روستا نارنگی_پرتقال_انجیر _ انگور و نخیلات است.
عصر عاشورا
فرشچیان خود دربارهٔ خلق این اثر می‌گوید:این تابلو جزو آثار هنری یونسکو می‌باشد.
جغدر بالا
این روستا شامل جغدر بالا و پایین و کلیتوییه و چیل جغدر می‌باشد و به دلیل وجود کوه‌های بلند دارای یک فشار هوایی است طوری که عصر گاهان بادهای فرح بخشی می‌وزد این روستا دارای کوه های سر به فلک کشیده است که ادامه رشته کوه هماگ می باشند. این روستا در بین راه آسفالته سیاهو به بخش احمدی واقع است و در حال حاضر دارای خانه بهداشت، مخابرات، برق، آب شرب لوله کشی شده و مدارس ابتدایی و راهنمایی می‌باشد. این روستا در دهستان سیاهو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۰۰۰ نفر (۳۰۰ خانوار) بوده‌است. این روستا یکی از چزیباترین روستاهای استان هرمزگان می‌باشد. هوای این روستا به دلیل کوهستانی بودن در بیشتر اوقات معتدل می باشد. جغدر در لغت‌نامه دهخدا
عصر عاشورا
ویژگی‌ها
بر خلاف اکثر آثار وی، او در این اثر از کادر افقی استفاده کرده که بیانگر ایستایی و انرژی‌های از نفس افتاده‌است.
جغدر بالا
جغدر. [ ج ُ دَ] (اِخ ) دهی است از دهستان سیاهو بخش مرکزی بندرعباس و 7هزارگزی شمال باختر راه مالرو سیاهو - قلعه قاضی. کوهستانی و گرمسیر است و 250 تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه و چشمه های موجود در روستا و محصول آن خرما و شغل اهالی زراعت و دامداری است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8)
جمعیت
این روستا در دهستان سیاهو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۰۰۰ نفر (۲۵۰ خانوار) بوده‌است.
بازیلیکای کاساق
بازیلیکای کاساق (Քասաղի բազիլիկա; Kasagh Basilica) یک بازیلیکا حواری ارمنی واقع در آپاران، در استان آراگاتسوتن، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان سده ۴ام یا ۵ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
دونالسون کفری
دونالسون کفری سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۹۲ تا ۱۹۰۱ میلادی سناتور ایالت لوئیزیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
نیتینگ
نیتینگ (به فرانسوی: Nitting) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Lorquin واقع شده‌است.
خصوصیات
نیتینگ ۸٫۸۶ کیلومترمربع مساحت و ۵۱۸ نفر جمعیت دارد و ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنها در حال تماشا هستند
آن‌ها در حال تماشا هستند (They're Watching) یک فیلم ترسناک، کمدی آمریکایی به کارگردانی و نویسندگی جی لندر و میکا رایت است. از جمله بازیگران این فیلم می‌توان به بریجید برنا، دیوید آلپی، کریس لمچه و دیمیتری دیاتچنکو اشاره‌کرد.
موج سوم (ابهام‌زدایی)
موج سوم می‌تواند اشاره به موارد زیر باشد:
ملازمان
ملازمان، روستایی از توابع بخش ماهیدشت شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چقانرگس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۹ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
کمیته المپیک اردن
کمیته المپیک اردن (اللجنة الأولمبية الأردنية) یک سازمان ورزشی است که نماینده کشور اردن در کمیته بین‌المللی المپیک می‌باشد.
این سازمان که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شده مسئول آماده‌سازی و اعزام ورزشکاران به بازی‌های المپیک، بازی‌های المپیک جوانان و بازی‌های آسیایی است.
محوطه میرک باقر چشمه جانقلی
محوطه میرک باقر چشمه جانقلی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیجار، بخش مرکزی، روستای چشمه جانقلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۰۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کوئرستین
کوئرستین فلاونولی است که در بیشتر میوه‌ها، سبزیجات، برگ‌ها و دانه‌ها یافت می‌شود. در مکمل‌های غذایی، شراب‌ها، یا غذاها هم می‌شود از آن استفاده می‌گردد.
کوئرستین از انواع پلی‌فنول و فلاونوئیدهای موجود در قهوه است. این ماده در خواص آنتی‌اکسیدانی، ضد سرطان، ضد ویروس، ضد التهاب قهوه نقش دارد. همچنین، کوئرستین با رادیکال‌های آزاد مقابله کرده و به تقویت جریان مواد مغذی در رگ‌های خونی کمک می‌کند.
زنکوته
زنکوته، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سیاهو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سیارک ۱۰۶۰۸
سیارک ۱۰۶۰۸ ده هزار و ششصد و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ نوامبر ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۵۶.۲ است.
سلست تورسون
سلست تورسون (Celeste Thorson؛ زادهٔ July 23, 1984) یک هنرپیشه و مدل اهل ایالات متحده آمریکا است.
فنفلورامین
رده درمانی: مشتقات آمفتامین
اشکال دارویی: قرص
موارد مصرف
فنفلورامین برای کاهش اشتها مصرف می‌شود. همچنین درمان کمکی و کوتاه‌مدت در چاقی اگزوژن (ناشی از پرخوری)، موارد تثبیت‌نشده اختلالات روانپزشکی مانند کودکان مبتلا به اوتیسم با سطح سروتونین خونی بالا.
مکانیسم اثر
این دارو با اثر بر روی مسیر سروتونین در دستگاه عصبی مرکزی با تخلیه سروتونین و کاهش بازجذبش باعث کاهش متابولیت سروتونین در CSF می‌شود.
عوارض جانبی
تضعیف مغز استخوان، لکوپنی، گرانولوسیتوز، ریزش مو، گُرگرفتگی، تب، چشم، گوش، حلق و بینی، میدریاز، تاری دید، بی‌خوابی و پرگوئی، سرگیجه، خواب‌آلودگی، سردرد، تحریک‌پذیری، گیجی، تغییرات خلقی، اضطراب ضعف، رویاهای واضح، افسردگی، خستگی، بی‌حالی، اوفوریا، لرزش، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی.
جستارهای وابسته
آمفتامین
تومیا، میاگی
تومیا، میاگی (به لاتین: Tomiya, Miyagi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان میاگی واقع شده‌است. تومیا ۴۹٫۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۵۱٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد.
زاغ آمریکایی معمولی
زاغ آمریکایی معمولی (نام علمی: Quiscalus quiscula) نام یک گونه از تیره سیاه‌پره‌ایان است.
جبل الفایه
جبل الفایه (به عربی: جبل الفایة) یک محوطه باستانی در امارات متحده عربی است.