cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
واحد ۷۳۱
فعالیت‌ها
در یکی از این پروژه‌های تحقیقاتی با نام رمز «ماروتا»، انسان‌ها را تحت آزمایش‌های گوناگون قرار می‌دادند. این افراد را از مردم همان منطقه انتخاب می‌کردند و به آن‌ها «الوار» می‌گفتند و مثلاً می‌گفتند «امروز چندتا الوار بریده شد؟». این واژه را کارکنان واحد ۷۳۱ به طنز درست کرده بودند، چرا که مردم عادی تصور می‌کردند در این تأسیسات، ماشین‌آلات اره‌کشی، چوب‌بری و الوارسازی وجود دارد. اما بنا به اظهارات یک کارگر عادی این مجموعه که از ماهیت واقعی آن خبردار نبود، این پروژه را کارکنان داخلی‌اش، «هولتسکلوتس» می‌نامیدند که در زبان آلمانی به معنی «الوار» است. به همین موازات، اجساد افراد «قربانی‌شده» را می‌سوزاندند تا از شرش خلاص شوند. پژوهشگران واحد ۷۳۱ برخی از نتایج تحقیقات‌شان را در ژورنال‌های دانشگاهی دارای مرور داوری به چاپ می‌رساندند و آن را به گونه‌ای می‌نگاشتند که گویی بر روی پستانداران غیر انسان موسوم به «میمون‌های منچوری» یا «میمون‌های دم‌دراز» انجام شده‌است.
افراد تحت آزمایش را به‌گونه‌ای انتخاب می‌کردند که نماینده‌ای از همهٔ طبقات اجتماعی باشند از جمله مجرمان، راهزنان به دام افتاده، پارتیزان‌های ضد ژاپن، زندانیان سیاسی و مردم عادی که به جرم «فعالیت‌های مشکوک» توسط «کمپئیتای» (پلیس نظامی ژاپن) دستگیر می‌شدند. حتی شیرخواران، افراد مسن و زنان حامله هم در میان این افراد دیده می‌شدند. اعضای این واحد نظامی را حدود ۳۰۰ پژوهش‌گر شامل پزشکان و میکروب‌شناسان تشکیل می‌دادند که بیشترشان ژاپنی و برخی کره‌ای و چینی بودند. بسیاری از این افراد را قبلاً با انجام آزمایش بر روی مدل‌های جانوری، نسبت به انجام چنین پژوهش‌های ناخوشایندی بی‌تفاوت کرده و عادت می‌دادند.
زنده‌شکافی
زندانیان، از جمله یک اسیر جنگی آمریکایی را بدون انجام بیهوشی، زنده‌شکافی می‌کردند. ابتدا آن‌ها را با میکروب‌های گوناگون آلوده می‌کردند و سپس بدن‌شان را می‌شکافتند و اعضاء داخلی بدن را خارج می‌کردند تا اثر بیماری‌ها را بر روی آن‌ها بررسی کنند. این کار را بر روی افراد زنده انجام می‌دادند؛ چراکه تصور می‌شد پس از مرگ، فرایند تجزیه جسد، نتیجه تحقیقات را دگرگون خواهد کرد. این زندانیان شامل مردان، زنان، کودکان، شیرخواران و زنان بارداری می‌شد که توسط جراحان ژاپنی، وادار به حاملگی اجباری شده بودند.
دست و پای زندانیان را قطع می‌کردند تا اثرات ازدست‌رفتن خون را بررسی کنند. اندام‌های بریده‌شده را گاهی به سمت مخالف بدن، پیوند می‌زدند. اندام برخی زندانیان را منجمد کرده و سپس قطع می‌کردند. گاهی هم، اندام را منجمد کرده و سپس آن را گرم کرده و یخش را آب می‌کردند تا اثرات قانقاریای (سیاه‌مردگیِ) درمان‌نشده را بررسی کنند. در برخی زندانیان، معده را بریدند و مری را مستقیماً به رودهٔ کوچک وصل کردند. در برخی دیگر، بخش‌هایی از مغز، ریه‌ها، کبد (جگر) و غیره را بریده و جدا کردند.
«کن یوآسا» (جراح ارتش ژاپن در جنگ جهانی دوم) اظهار داشت که زنده‌شکافی انسان‌ها (که بیشتر کمونیست‌های چین بودند)، حتی بیرون از «واحد ۷۳۱» هم رواج داشت و دست‌کم ۱۰۰۰ نفر در چین، تحت چنین اعمالی قرار گرفتند.
آزمایش جنگ‌افزارهای بیولوژیک
زندانیان را تحتِ عنوانِ دروغینِ واکسیناسیون، با میکروب‌های بیماری‌های مختلف تلقیح و مایه‌کوبی می‌کردند تا اثرات را بررسی کنند. برای تحقیق دربارهٔ بیماری‌های آمیزشی، زندانیان مرد و زن را تعمداً به میکروب سیفلیس و سوزاک آلوده می‌کردند و آن‌ها را تحتِ نظر می‌گرفتند. همچنین زندانیان، مکرراً توسط زندان‌بانان مورد تجاوز واقع می‌شدند. کَک‌های ناقلِ طاعون، لباس‌های آلوده و آذوقهٔ آلوده را در بمب‌های ویژه‌ای قرار داده و بر روی اهداف خاصی می‌انداختند. در اثرِ طاعون، وبا و سیاه‌زخم حاصله، در حدود ۴۰۰٬۰۰۰ شهروند چینی جان باختند. بیماری تولارمی هم از جمله بیماری‌هایی بود که بر روی شهروندان عادی چینی آزموده شد.
احتمال دارد که روش‌ها و اهداف واحد ۷۳۱ در اندونزی هم بکار گرفته شده باشد؛ جایی که یک آزمایش تجربی ناموفق جهت تأیید نوعی واکسن کزاز اجرا شد.
جوزف فانتا
جوزف فانتا (Josef Fanta؛ ۱۸۵۶ – ۱۹۵۴) یک معمار اهل جمهوری چک بود.
واحد ۷۳۱
آزمایش یخ‌زدگی
برخی ژاپنی‌ها توجیه می‌کنند که آزمایش‌های آنان که منجر به «کشفِ شیوه‌های درمانی جدیدی در یخ‌زدگی» شد، در اصل توسط تجربیاتِ بدست‌آمده از آزمایش‌های انسانی «واحد ۷۳۱» امکان‌پذیر گردید. در آن دوران، ژاپن خود را برای جنگ قریب‌الوقوع با اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی آماده می‌کرد و «این بدان معنا بود که ارتش ژاپن باید خود را برای وقوع یخ‌زدگی در تعداد بی‌شماری از سربازانش آماده می‌ساخت». فیزیولوژیستِ ژاپنی «یوشیمورا هیساتو»، آزمایش‌های گوناگونی را در این زمینه انجام داد. او اسرا را به محیط سردِ بیرون برده، اعضاء مختلف بدن را درون آب فروکرده و صبر می‌کرد تا یخ بزنند. وقتی انجماد صورت می‌پذیرفت، و این انجماد - آنگونه که بعدها یک افسر ژاپنی اعتراف کرد، از طریق زدن یک تکه چوب کوچک بر روی عضوِ منجمد شده و شنیدن صدایی شبیه به کوبیدن چوب بر روی یک تخته‌چوب شناسایی و تأیید می‌شد - یخِ روی آن را می‌تراشید و رویش آب می‌ریخت. تأثیر آب ریخته‌شده با حرارت‌های گوناگون را با کتک زدن بیمار با استفاده از چماق بررسی می‌کردند تا ببیند هنوز جایی از بیمار یخ‌زده باقی‌مانده یا خیر. شیوه‌های دهشتناکی از این آزمایش‌های را به طرق مختلف روی اسرا پیاده می‌کردند. به‌هرحال، بهترین روش درمانِ یخ‌زدگی که امروزه هم بکار می‌رود، فروکردن اندام یخ‌زده در آب ۵۰–۳۸ درجه بود. این روش جدید، با روش قدیمی و منسوخِ «مالش نواحی مبتلا» تفاوتِ اساسی داشت. هدف و مقصود از انجامِ این تحقیقات، ناشی از تجربیاتِ تلخِ سایر قدرت‌های استعماری در حمله به روسیه بود.
سیفلیس
در میان تمامیِ بیماری‌های آمیزشی، هیچ‌یک به اندازهٔ سیفلیس اهمیت نداشت. پیدا کردن روشی برای درمان و توانبخشی سربازانِ مبتلا که «شیوع سیفلیس در آنان به واسطه تجاوز سیستماتیک به زنان و استفاده گسترده از بردگان جنسی بسیار زیاد بود»، حیاتی و ضروری بود. با این حال، با آنکه سرمِ آلوده‌کننده به بیماری‌های سل، آبله مرغان و سایر عوامل بیماری‌زای مُسری به‌آسانی تولید می‌شد، سیفلیس را نمی‌توانستند به راحتی و از طریق تزریق ایجاد کنند. از این رو، پزشکان با ترتیب دادنِ سکس‌های اجباری، زندانیان مبتلا به سیفلیس را وامی‌داشتند تا به زندانیان غیرمبتلا تجاوز کنند. به اعتراف یک زندان‌بان دربارهٔ تدابیر بکار رفته در انتقال سیفلیس در میان بیماران توجه کنید:
«محققان، روش ایجادِ آلودگی به بیماری‌های آمیزشی توسط تزریق را رها کرده و زندانیان را وادار به نزدیکی جنسی با یکدیگر می‌نمودند. چهار یا پنج پرسنل، لباس‌های سفیدی به تن می‌کردند که همهٔ بدن را می‌پوشاند و تنها چشم‌ها و دهان پیدا بود و اینها بودند که مسئولِ انجامِ آزمایش‌ها بودند. اینها یک زندانی مرد و یک زندانی زن را می‌آورند که یکی از آن‌ها مبتلا به سیفلیس بود و سپس، آن دو را وادار به نزدیکی جنسی می‌کردند و همه می‌دانستند که هرکدام‌شان مقاومت کند، با گلوله کشته خواهد شد.»
در اعتراف یادشده، یک نکته مهم وجود دارد. افرادی که این سکس اجباری را ترتیب می‌دادند خودشان از ملزومات جانبیِ این آزمایش‌ها بودند. ملبس به لباس‌های سفیدی که تنها چشمان و دهان‌شان مشخص است، در این اعتراف، بر حضور و سلطهٔ شخصی آن‌ها در این عمل، تأکید نشده؛ بلکه آن‌ها نظارت داشتند که عمل نزدیکی، حتی بالاجبار، انجام پذیرد و در صورت خودداری از پذیرش این کار، پیامدهای خطرناکی در انتظار زندانیان بود. این حضور ضمنی آنان در صحنه، بسیار متفاوت از خشونت‌های مستقیمی بود که در برخی اعترافات قربانیان ذکر شده‌است و کمی بعد به آن‌ها اشاره خواهد شد. این وقایع، بخشی از یک آزمایش پزشکی بود، اما خود اینان، در سوء استفادهٔ مستقیم جنسی از محکومان نقشی نداشتند.
پس از آنکه قربانیان آلوده می‌شدند، آن‌ها را در مراحل گوناگون عفونت، زنده‌شکافی می‌کردند تا پیشرفت بیماری و اثرات آن را بر احشاء داخلی و اندام بیرونی بدن مشاهده کنند. آنچه بیشتر باعث سردرگمی می‌شود این است که در برخی اعترافاتِ زندان‌بانان، زنان را به روشنی، میزبانِ عفونت میکروبی سیفلیس قلمداد کرده‌اند، حتی با آنکه می‌دانستند، خودِ این زنان، با زور و اجبار مبتلا به سیفلیس شده بودند. نگهبانان زندان، اعضاء تناسلی زنان مبتلا به سیفلیس را «نونِ مربادار» می‌نامیدند.
به غیر از اثرات سیفلیس در بالغین، پزشکان واحد ۷۳۱ می‌خواستند بدانند که عوامل بیماری‌زا چه تأثیری بر خردسالان دارند. یک پرسنل «سپاه جوانان» که در واحد ۷۳۱ آموزش می‌دید، به خاطر می‌آورد که یک گروه از افرادی را که قرار بود تحت آزمایش‌های سیفلیسی قرار بگیرند، دیده‌است. «یک زن چینی با شیرخوارش و یک زن سفیدپوست روسی با یک دخترک چهار یا پنج ساله». این کودکان، به همان روشی که والدین‌شان آزمایش می‌شدند، تحت آزمایش قرار می‌گرفتند، که البته تأکید؛ بیشتر بر آن بود که طولانی‌بودنِ زمان درگیری با عفونت، چه تأثیری بر اثربخشی درمان‌ها دارد. کوتاه آنکه، تعدادی از کودکانی که در درون حصارهای این مرکز نظامی بزرگ شدند، به سیفیلیس مبتلا شدند.
تجاوز جنسی و بارداری اجباری
زنان زندانی در این مرکز را وادار می‌کردند که برای مقاصد تحقیقاتی باردار شوند. به ویژه برایشان مهم بود که احتمالِ انتقال مستقیم از مادر به جنین، در دوران بارداری بررسی شود؛ مخصوصاً دربارهٔ بیماری سیفلیس که تصور می‌شد بر باروری تأثیر داشته باشد. برای محققان واحد ۷۳۱ بسیار جالب بود که بدانند سیفلیس بر اعضای جنسی زنان چه تأثیری دارد و آیا جنین زنده می‌ماند یا خیر. با آنکه تعداد زیادی از نوزادان در اسارت به دنیا آمدند، هیچ مدرکی دالِ بر زنده بیرون آمدن زندانیان این مرکز، حتی کودکان، وجود ندارد. گمان می‌رود که زنان و کودکانِ زندانی را کشتند و حاملگی‌ها را [با سقط] پایان دادند.
آزمایش‌های تسلیحاتی
از اسرا برای آزمایش انفجار نارنجک در فواصل مختلف آن‌ها استفاده می‌شد. شعله‌افکن‌ها را روی انسان‌های زنده آزمایش می‌کردند. زندانیان را به تیرک‌هایی می‌بستند و از آن‌ها به عنوان اهدافی برای بمب‌های میکروبی، شیمیایی و انفجاری استفاده می‌کردند.
سلاح‌های میکروبی
محققان ژاپنی، آزمایش‌هایی بر روی زندانیان با استفاده از میکروب‌های طاعون، وبا، آبله مرغان، بوتولیسم و غیره انجام دادند. این تحقیقات منجر به تولید «بمب‌های برگ‌ریزان باسیلی» و «بمب‌های حاوی کَک» شد که برای گسترش «طاعون خیارکی» در شهرهای چین بکار گرفته شد. پوستهٔ برخی از این بمب‌ها را در سال ۱۹۳۸، بنا به پیشنهاد «شیرو ایشی»، از جنس سرامیک ساخته بودند.
این بمب‌ها، نیروهای ژاپنی را قادر می‌ساخت تا سیاه‌زخم، وبا، حصبه، اسهال خونی و کک‌های ناقل طاعون و سایر بیماری‌های مرگبار را، بر روی محصولات کشاورزی، چاه‌ها، مخازن آب و سایر مناطق پخش کنند. در زمان انجام این آزمایش‌ها، محققان لباس‌های مخصوص محافظتی می‌پوشیدند و قربانیان را در حینِ جان دادن نظاره و بررسی می‌کردند. غذاها و آذوقه‌های آلوده را با هواپیما در مناطق غیراشغالی چین می‌انداختند و خوراکی‌ها و تنقلات مسموم را بین افراد عادی پخش می‌کردند و نتیجه را، بررسی می‌کردند.
در سال ۲۰۰۲ میلادی، شهر چانگدی چین که از کک‌های بیماری‌زا در آن پخش شده بود، میزبانِ یک «نشست بین‌المللی جنایات جنگی با تسلیحات میکروبی» بود که در آن تخمین زده شد در جریان آن حملات، ۵۸۰۰۰۰ نفر از ساکنان آن کشته شدند. مورخ معاصر «شلدون هریس» اظهار داشته‌است که تعداد کشته‌شدگان، ۲۰۰۰۰۰ نفر بود. علاوه بر شهروندان چینی، ۱۷۰۰ ژاپنی در استان چجیانگ چین هنگام به‌کارگیری و آزمایشِ سلاح‌های میکروبی خود کشته شدند و این موضوع، مشکلات جدی و مهمی را که در نحوهٔ کاربرد سلاح و پراکندن میکروب‌ها وجود دارد، نشان می‌داد.
در ماه‌های پایانی جنگ جهانی دوم، نقشهٔ حملهٔ میکروبی به شهر سن دیگو در ایالت کالیفرنیای آمریکا با استفاده از هواپیماهای کامی‌کازه، طرح‌ریزی شد. (عملیات شکوفه‌های گیلاس در شب) و قرار بود این عملیات در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۵ انجام شود، اما ژاپن ۵ هفته قبل از اجرای آن، تسلیم شد.
قربانیان/زندانیان
بنا به گفتهٔ «اَن شارپ ولز» در کتابش «از سیر تا پیاز جنگ جهانی دوم؛ نبرد علیه ژاپن» بیشتر قربانیان، چینی (از جمله آن‌هایی که به اتهام اوباش‌گری یا کمونیست بودن دستگیرشده بودند)، کره‌ای و روس بودند، گرچه ممکن است اُسرای اروپایی، آمریکایی و استرالیایی نیز در میانشان بوده باشند.
اعضای ژاپنی واحد ۷۳۱ شهادت دادند که بیشتر قربانیانی که بر رویشان آزمایش شد، چینی بودند و درصد کمی هم از اهالی شوروی، مغولستان، کره و همچنین تعداد اندکی از اُسرای جنگی متفقین بودند.
حدود ۷۰ درصد از کشته‌شدگان کمپ پینگ‌فانگ چینی (شهروندان عادی و نیروهای نظامی) و نزدیک به ۳۰ درصدشان از شوروی بودند. بقیه از ساکنان جزایر اقیانوس آرام و آسیای جنوب شرقی، در دروان استیلای امپراتوری ژاپن و اندکی نیز از اُسرای جنگی متفقین بودند.
رابرت پیتی (۱۹۸۹–۱۹۰۳) از نیروی دریایی ارتش سلطنتی، یکی از درجه‌داران ارشد متفقین بود که در این ایام، دفترچه خاطراتی مخفی داشت. نسخه‌ای از خاطرات کامل او در بایگانی‌های دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا نگهداری می‌شود. خلاصه‌ای از این خاطرات در آرشیو ملی بریتانیا در لندن موجود است. موزه سلطنتی جنگ با وی گفتگویی در سال ۱۹۸۱ میلادی انجام داده‌است که نسخهٔ صوتی آن در بایگانی این موزه نگهداری می‌شود.
لشکرها
واحد ۷۳۱، به ۸ لشکر تقسیم می‌شد:
ساختمان‌ها و مراکز استقرار
مجتمع اصلی واحد ۷۳۱، شاملِ ۱۵۰ مجموعه‌ساختمان در ۶ کیلومترمربع بود. طراحی ساختمان‌ها به‌گونه‌ای بود که تخریب آن با بمباران هوایی دشوار بود. این مجتمع عظیم، چندین کارخانه نیز در درون خود داشت. ۴۵۰۰ ظرفِ پرورشِ کک، ۶ مخزنِ بزرگِ تولید مواد شیمیایی و ۱۸۰۰ ظرفِ تولیدِ عوامل میکروبی در این مرکز وجود داشت و می‌توانستند ظرف چند روز، ۳۰ کیلوگرم باکتری ایجادکننده «طاعون خیارکی» تولید کنند. برخی ساختمان‌های اقماری واحد ۷۳۱ امروزه برای مقاصد صنعتی استفاده می‌شود. برخی دیگر هم مبدل به «موزهٔ جنایات جنگی» شده و برای بازدیدِ عموم باز است.
توکیو
یک مرکز تحقیقات و یک دانشکدهٔ پزشکی متعلق به واحد ۷۳۱، در منطقهٔ شینجوکو در توکیو واقع شده بود. در سال ۲۰۰۶ میلادی، «تویو ایشی» - پرستاری که در دوران جنگ در این دانشکدهٔ پزشکی کار می‌کرد - فاش ساخت که کمی پس از «تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم»، در دفن اجساد قربانیان یا دفن قطعات بدن آن‌ها در زمین این دانشکده، همکاری داشته‌است. در پاسخ به این ادعا، «وزارت بهداشت ژاپن» در فوریه ۲۰۱۱ میلادی، اقدام به حفاری و جستجوی زمین آن مکان نمود. چین درخواست کرد که در صورت یافتن هرگونه بقایای انسانی، از آن نمونه‌برداری دی‌ان‌ای شود؛ اما دولت ژاپن که هرگز به‌طور رسمی، انجامِ هرگونه خشونت و عمل غیرانسانی توسط واحد ۷۳۱ را نپذیرفته‌است؛ این درخواست را رد کرد.
گوانگ‌ژو
«واحد ۸۶۰۴» که از واحدهای تابعهٔ «واحد ۷۳۱» بود و توسط «ارتش ژاپن در جنوب چین» اداره می‌شد؛ در گوانگ‌ژو قرار داشت. آزمایش‌های انسانی این مرکز مشتمل بر محرومیت اسرا از آب و غذا و بررسی تیفوس منتقله با آب بود. بر اساس اعتراف‌های صورت‌گرفته پس از جنگ، این مرکز، مکانِ اصلیِ پرورشِ موش صحرایی برای واحدهای پزشکی بود که از آن برای آزمایش‌های تجربی در انتقال «طاعون خیارکی» استفاده می‌شد.
واحدهای تابعه
واحد ۷۳۱، بخشی از «دایرهٔ پیشگیری بیماری‌های اپیدمیک و تصفیهٔ آب» بود که به‌طور معمول، با تأمین آب و بیماری‌های مسری سر و کار داشت.
تسلیم شدن و مصونیت قضایی
آزمایش‌های و تحقیقات این مرکز تا پایان جنگ ادامه داشت. ایشی از ماه مه ۱۹۴۴ میلادی بر آن بود تا سلاح‌های میکروبی‌اش را جنگ اقیانوس آرام بکار برد؛ اما درخواست او بارها با بی‌اعتنایی رد شد.
از بین بردن شواهد
با ورودِ ارتش سرخ اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی در سال ۱۹۴۵ میلادی، واحد نظامی ۷۳۱ با عجله، مکان را ترک و پرسنل و خانواده‌هایشان به ژاپن فرار کردند. ایشی به تمامی افراد و کارکنان دستور داد «راز را با خود به گور ببرند» و تهدید کرد که اگر چیزی بگویند، به سراغشان خواهند آمد و آن‌ها را از پرداختن به هرگونه شغل یا امور عام‌المنفعه در ژاپن منع کرد. تعدادی ویال پتاسیوم سیانید نیز در اختیار کارکنان قرار داده بودند تا در صورت اسارت، از آن [برای خودکشی] استفاده کنند.
تعداد اندکی از کارکنان باقی‌مانده در محل، در روزهای آخر جنگ، ساختمان‌ها را منفجر کردند تا شواهد فعالیت‌هایشان در آن مرکز از بین برود؛ اما بیشترِ این مجتمع‌های ساختمانی آنچنان محکم و خوب ساخته شده بود که تقریباً به‌طور کامل، سالم باقی ماند.
اعطای مصونیت قضایی توسط آمریکا
بدین ترتیب در «دادگاه جنایات جنگی توکیو»، تنها یک مورد از آزمایش‌های ژاپنی‌ها، آن هم تزریق «سرم سمی» به یک شهروند چینی مطرح شد، که تازه این مورد هم، بنا به تحریک و تلاش‌های «دیوید ساتون»، دستیار دادستان چین انجام پذیرفت. وکلای مدافع ژاپنی‌ها گفتند این ادعا، مبهم و تأیید نشده‌است و بدین ترتیب به دستور رئیس دادگاه نظامی، «ویلیام وِب»، به‌دلیل فقدان مدرک کافی، از دستورِ کارِ دادگاه خارج شد. این موضوع دیگر توسط دیوید ساتون که احتمالاً از فعالیت‌های واحد ۷۳۱ بی‌خبر بوده، پیگیری نشد. عقیده بر آن است که اشارهٔ او به این واحد نظامی در جریان دادگاه نیز، تصادفی بوده‌است.
دادرسی‌های مجزا در شوروی
با آنکه اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی در محافل عمومی دربارهٔ «دادگاه جنایات جنگی توکیو» سکوت کرده بود، اما ۱۲ فرمانده ارشد و دانشمند ژاپنی را که خودشان در «واحد ۱۶۴۴» در نانجینگ و «واحد ۱۰۰» در چانگچون دستگیر کرده بودند؛ در «دادگاه جنایات جنگی خاباروفسک» محاکمه کردند. از افرادی که در اینجا به دلیل جنایات جنگی و از جمله سلاح‌های میکروبی محاکمه شدند می‌توان به ارتشبد «اُتوزو یامادا»، فرماندهٔ ارتش یک میلیونی نفری ارتش کوانتونگ در منچوری اشاره کرد. این محاکمه در شهر خاباروفسک و در دسامبر ۱۹۴۹ انجام گرفت و یک متنِ ناکامل اما طولانی از مکالمات دادگاه، توسط نشریات خارجی‌زبان مسکو در سال آینده و به زبان‌های گوناگون، ازجمله انگلیسی منتشر شد. دادستان اول شوروی در این دادگاه «لو اِسمیرنُف» بود که در عین‌حال یکی از دادستان‌های ارشد دادگاه نورنبرگ هم بود. این دادگاه، فرمانده «واحد ۷۳۱» و پزشکان آن را هم بین ۲ تا ۲۵ سال به کار اجباری در اردوگاه‌های کار و اصلاح در سیبری محکوم کرد. ایالات متحده آمریکا این دادگاه را به رسمیت نشناخت و آن را «پروپاگاندای کمونیست‌ها» نامید.
پس از جنگ جهانی دوم، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی با استفاده از مدارک بدست‌آمده از «واحد ۷۳۱» در منچوری، یک مرکز تسلیحات بیولوژیک در شهر «سوردلوفسک» (یکاترینبورگ فعلی) تأسیس کرد.
پس از جنگ جهانی دوم
همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، مسئولان آمریکایی به پرسنل واحد ۷۳۱ مصونیت قضایی داده و آن‌ها را آزاد گذاشتند. یکی از درجه‌داران «واحد ۱۶۴۴»، «ماسامی کیتائوکا»، از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۶ میلادی، در حین کار برای «مؤسسهٔ ملی علوم بهداشتی ژاپن» به آزمایش‌های اجباری بر روی ژاپنی‌ها ادامه داد. او زندانیان ژاپنی را با «ریکتزیا» و بیماران روانپزشکی را به «تیفوس» آلوده می‌کرد.
بحث‌ها و پوشش رسانه‌ای در ژاپن پس از اشغال
مجادلات مربوط به «واحد ۷۳۱» در ژاپن در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی و پس از پایان حضورِ آمریکا در خاک آن کشور آغاز شد. در سال ۱۹۵۲، آزمایش‌های انسانی انجام‌یافته در «بیمارستان کودکان شهرناگویا» را که منجر به یک مورد مرگ شد، به‌طور آشکار به اعضاء پیشین «واحد ۷۳۱» نسبت دادند. در سال‌های بعدی، روزنامه‌نگاران بدگمان شدند که قتل‌هایی را که دولتِ ژاپن به گردنِ «سادامیچی هیراساوا» انداخت، در واقع توسطِ پرسنل «واحد ۷۳۱» انجام شده بود. در سال ۱۹۵۸، نویسنده ژاپنی «شوساکو اِندو» کتابی با نام «دریا و شرنگ» دربارهٔ آزمایش‌های پزشکی بر روی انسان منتشر کرد که گمان می‌رود بر پایه رویدادهای واقعی نوشته شده باشد.
نویسندهٔ دیگری به نام «سه‌ایچی موریمورا» کتاب‌های «شکم‌بارگی ابلیس» (۱۹۸۱) و «دنبالهٔ شکم‌بارگی ابلیس» (۱۹۸۳) را منتشر کرد که مقصود اصلی آن‌ها، افشای عملیات «واحد ۷۳۱» بود؛ اما به خطا، این واحد را با «واحد ۱۰۰» اشتباه گرفت و عکس‌های غیرمرتبطی هم با واحد ۷۳۱ در آن‌ها چاپ کرد که سبب شد، صحت و دقتِ مفاد کتابش زیر سؤال برود. همچنین در سال ۱۹۸۱ میلادی، نخستین اعتراف مستقیم دربارهٔ زنده‌شکافی انسان در چین، توسط جراح ارتش ژاپن «کِن یوآسا» انجام گرفت. پس از آن، اعترافات مبسوط فراوانی در میان ژاپنی‌ها پدیدار گشته‌است. فیلم مستند «عفریته‌های ژاپنی» در سال ۲۰۰۱ میلادی، به مصاحبه با ۱۴ پرسنل واحد ۷۳۱ می‌پردازد که توسط نیروهای چینی دستگیر شده و بعدها آزاد شدند.
واکنش‌های رسمی دولتی در ژاپن
کتاب‌های درسی تاریخ در ژاپن، معمولاً اشاراتی به «واحد ۷۳۱» دارند؛ اما به همان دلایل یادشده، به شرح ادعاهای مطرح دربارهٔ اعمال آن نمی‌پردازند. مورخ ژاپنی «سابورو ئیه‌ناگا»، در کتاب «تاریخ نوین ژاپن»، بر پایه اعترافات افسران ژاپنی، شرح دقیقی از کارهای آن‌ها داده‌است. «وزارت آموزش و پرورش» با این استدلال که اعترافات انجام‌شده مکفی نیست، تلاش داشت تا بخش‌های مذکور را پیش از تدریس در مدارس، از کتاب حذف کند. «دادگاه عالی ژاپن» حکم داد که اعترافات صورت‌پذیرفته مکفی است و اقدام به حذف آن، ناقضِ آزادی بیان است.
در سال ۱۹۹۷ میلادی، وکیل بین‌المللی، «کونن تسوچیا» یک دادخواستِ «دادخواهی سنخی» علیه دولت ژاپن تنظیم نمود و با استناد به مدارکی که توسط پروفسور «ماکوتو یوئدا» از «دانشگاه ریکیو» ارائه شده بود، بابت اعمالِ «واحد ۷۳۱»، درخواستِ غرامت نمود. تمامی دادگاه‌های ژاپن این دادخواست را بی‌پایه و اساس قلمداد کردند. هیچ یافتهٔ روشنی مبنی بر حقیقت داشتن آزمایش‌های انسانی یافت نشد، ولی دادگاه اعلام نمود تعیینِ غرامت، باید توسط معاهده‌های بین‌المللی انجام شود و وظیفهٔ دادگاه‌های کشوری نیست.
در ماه اکتبر ۲۰۰۳، یک عضو «مجلس سفلا» از دولت ژاپن در این باره، پرس و جو نمود. نخست وزیرِ وقتِ ژاپن جونیچیرو کویزومی پاسخ داد که دولت کنونی، هیچ مدرکی از فعالیت‌های «واحد ۷۳۱» در دست ندارد، اما دولتش به اهمیت این موضوع واقف است و در صورت یافتن هرگونه مدرکی در آینده، آن را منتشر خواهد کرد.
فیلم‌ها
چندین فیلم در مورد اعمال وحشیانهٔ واحد ۷۳۱ تاکنون ساخته شده‌است.
کارولین سیمور
کارولین سیمور (زاده November 6, 1947) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم آقای مادر اشاره کرد.
حبیب افکاری
حبیب افکاری سنگری (زادهٔ ۱۳۷۰) جوشکار و زندانی سابق اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ در ایران است. او به دلیل حضور در اعتراضات شیراز، بازداشت و به سه سال حبس تعزیری محکوم شد. دو برادرش، نوید افکاری و وحید افکاری، هم به اتهام «قتل» یکی از نیروهای امنیتی و هم‌چنین «محاربه»، به اعدام و زندان محکوم شدند.
بازداشت
۲۲ آذرماه ۱۳۹۷، سه ماه پس از بازداشت دو برادر دیگرش و چهارماه پس از مرگ یک نیروی امنیتی در جریان اعتراضات مردادماه در شیراز در منزلش بازداشت شد؛ حبیب افکاری متهم به فعالیت تبلیغی علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی است. افکاری در پرونده ادعا شده مربوط به قتل یک مأمور امنیتی متهم ردیف سوم پرونده بوده‌است.
انتقال به بازداشتگاه پلاک ۱۰۰
۲۲ آذرماه ۱۳۹۷ حبیب افکاری پس از دستگیری به بازداشتگاه وزارت اطلاعات شیراز منتقل شد. پیش از آن ۵ آذرماه وحید و نوید افکاری از اداره آگاهی شیراز به بازداشتگاه وزارت اطلاعات (پلاک ۱۰۰) منتقل شده بودند. یک منبع نزدیک به خانواده افکاری از شکنجه‌های وحید افکاری و دو برادر دیگر در بازداشتگاه وزارت اطلاعات اطلاع‌رسانی کرده‌است. به گفتهٔ او نوید، وحید و حبیب افکاری روزهای طولانی تحت فشار اداره آگاهی علیه خود «اعتراف» نکردند، اما در پلاک ۱۰۰ ماجرا به کلی تغییر کرد و چیزهایی که از اداره اطلاعات شیراز تعریف کردند وحشتناک است. در اداره آگاهی تهدید و کتک بود، کشیدن پلاستیک [روی] سرشان یا زدن یکی جلوی دیگری یا تهدید به قتل آن دیگری اما این حرف‌ها در مقابل آنچه در اداره اطلاعات گذشته‌است، معمولی‌اند. در اداره اطلاعات بازی روانی می‌کنند. حبیب را که بسیار به نوید وابسته بوده، تهدید کرده بودند که اگر اعتراف نکنی، نوید را می‌کشیم. یا نوید را تهدید می‌کردند که وحید را می‌کشیم. با استفاده از هر کدام دیگری را تحت فشار می‌گذاشتند. گفته بودند می‌دانید اگر پای خواهر و مادرتان کشیده شود این‌جا چه بر سرشان خواهد آمد؟ یا فلانی و فلانی را می‌شناسید؟ و اسم «کاووس سیدامامی» را برده بودند که در زندان کشته شده بود و گفته بودند «ما او را با آن همه شهرتش کشتیم و آب از آب تکان نخورد، شما که عددی نیستید.»
انتقال به زندان عادل‌آباد
۱۸ بهمن‌ماه ۱۳۹۷ پس از گذراندن دوره بازجویی طولانی مدت حبیب افکاری و برادرانش به زندان مرکزی شیراز، عادل‌آباد منتقل شدند. حبیب افکاری در بند زندانیان سیاسی عادل آباد و به‌صورت تفکیک شده نگهداری می‌شد و دو برادران دیگر در بندهای جداگانه و عمومی این زندان محبوس بودند.
دادگاه و احکام صادره
حبیب افکاری در پرونده دادگاه کیفری بابت اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به هفت سال و شش ماه، بابت اتهامات «تمرد از اوامر پلیس» و «ضرب و جرح عمدی با چاقو» به «چهار سال و شش ماه» و «دو سال و شش ماه» و به سبب اتهامات «توهین به مأموران» و «اخلال در نظم عمومی» به ترتیب به ۹ ماه و یک سال حبس تعزیری و همچنین ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.
حبیب افکاری همچنین دو سال بعد از بازداشت در دادگاه انقلاب شیراز محاکمه و به زندان محکوم شد. وی بابت اتهام «عضویت در گروه‌های مخالف نظام» به پنج سال، برای اتهام «توهین به رهبری» به دو سال و بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
شکنجه خانواده افکاری
قوه قضائیه صحبت‌های مطرح شدهٔ وحید و نوید افکاری در فایل‌های صوتی را تکذیب کرد و گفت شکنجه نشده‌اند و براداران افکاری را شرور خواند.
قوه قضائیه در اطلاعیه خود از وجود فیلم صحنه قتل نیروی امنیتی در شیراز خبر داد که یک روز بعد حسن یونسی، وکیل نوید و وحید افکاری گفت: «برخلاف ادعای رسانه‌های داخلی، هیچ‌گونه فیلمی مبنی بر نقش داشتن متهمان در قتل متوفی، موجود نیست.» او همچنین افزود نوید و وحید در دادگاه اعلام کردند که اقاریرشان تحت فشارهای روانی و جسمی بوده‌است.
واکنش آمریکا به شکنجه براداران افکاری
آمریکا از صدور حکم اعدام برای نوید افکاری خشمگین است، رژیم ایران، علاوه بر نوید افکاری، وحید و حبیب افکاری برادران او را شکنجه کرده‌است.
روایت صبح اعدام و نگهداری در سلول انفرادی
۱۵ شهریور ۱۳۹۹ نوید، وحید و حبیب افکاری، با هدف وادار کردن آنها به اعتراف اجباری همراه با ضرب و شتم به سلول‌های انفرادی ۲، ۳ و ۴ زندان عادل‌آباد منتقل شدند. منابعی در خانواده، بعداً روایت وحید افکاری از آن چند روز را برای بی‌بی‌سی فارسی فرستاد: "صبح شنبه که شنیدم نوید را بردند، رفتم تو کریدور مرکزی و نوید را صدا می‌زدم. می‌گفتم کاکو (داداش) نوید، کجا بردنت؟ و از مسئولان زندان می‌پرسیدم کجا بردیدش؟"
وحید به خانواده گفته‌است: «حبیب که از بندش داشت می‌رفت سمت سالن ملاقات هم صدای من را شنید. در همین لحظه یکی از مسئولان زندان تماس گرفت که گارد زندان بیاد. خادم‌الحسینی [از مأموران زندان] همراه بیشتر از ۲۰ نفر آمدند و بدون اینکه حرفی بزنند یا ما چیزی بگوییم، شروع کردند به کتک زدن من و حبیب.»
وحید افکاری گفته که نگهبانان زندان سپس به آنها «دستبند و پابند» زدند و آنها را به «زیرزمین» و به «انفرادی» منتقل کردند.
نگهداری در انفرادی
سعید افکاری، اسفند ۱۳۹۹ در توییتی نوشت با وجود گذشت ۶ ماه نگهداری در انفرادی و همچین سه روز از تاریخ اعلام‌شده دادستان شیراز برای انتقال به بند عمومی هنوز در زندان انفرادی به سر برده و از درمان محروم هستند.
اعتصاب ملاقات
بهمن ۱۳۹۹ سعید افکاری در توییتی نوشت برادرانم، وحید و حبیب افکاری به دلیل ۵ماه نگه داشتن غیرقانونی آنها در انفرادی و ضرب و شتم فراوان، تا زمان برگشتن به بند عمومی اعتصاب ملاقات کرده‌اند.
واکنش‌ها
روز دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ عفو بین‌الملل خواهان فشار جهانی بر مقامات جمهوری اسلامی برای آزادی حبیب و وحید افکاری شد و اعلام کرد که تا زمان آزادی، وحید و حبیب باید در شرایطی نگهداری شوند که با موازین بین‌المللی همخوانی داشته باشد و به پزشک دسترسی داشته باشند.
کارزار برای آزادی برادران افکاری
سه ماه پس از اعدام نوید افکاری و به مناسبت تولد برادر دیگر حبیب افکاری کارزاری توییتری برای آزادی آنها به راه افتاد.
فعالان حقوق بشر، سیاسی، مدنی، اجتماعی و بسیاری از کاربران در فضای مجازی، توفان توییتری به راه انداختند و خواهان آزادی برادران افکاری شدند.
اسودسبورو، نیوجرسی
اسودسبورو شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۵۸۴ نفر بوده‌است.
مطالعات آمریکا
مطالعات آمریکا شامل دامنه‌ای وسیع از رشته‌ها است که هر کدام به نحوی به دنبال توضیح فرهنگ(های) ایالات متحده می‌باشند. در سال‌های اخیر مطالعات آمریکا به کشورهای کانادا و آمریکای لاتین نیز متوجه شده‌است و رویکردی بین‌المللی و جهانی در باره فرهنگ آمریکایی از جریانات برجسته اخیر در ابتدای قرن ۲۱ می‌باشد.
مطالعات آمریکا در ایران نیز با ایجاد چنین رشته‌ای در دانشگاه تهران آغاز گردیده و با مراجعه به مراجع اینترنتی و انتشاراتی آن می‌توان با مطالعات آمریکا در ایران آشنا شد.
یکی از کتاب های مناسب برای فهم سیاست و حکومت در ایالات متحده  آمریکا کتاب ٬جنبش اشغال وال استریت٬ است که در حوزه مطالعات آمریکای شمالی و توسط  سجاد صادقی تالیف شده است.
ناف
ناف جایی قرار گرفته که در واقع بندناف در داخل رحم در آنجا به شکم جنین وصل بوده‌است. بندناف که جفت را به جنین متصل کرده بعد از تولد از نوزاد جدا می‌شود. برای جدا کردن بند ناف از دو پنس استفاده می‌کنند و بین آن دو را میبرند. پنس دیگری نزدیک شکم نوزاد قرار داده می‌شود که بعد از دو روز برداشته خواهد شد. بندناف باقی‌مانده طی ۱۵ روز خشک شده و می‌افتد و به جای آن حفره‌ای طبیعی به جای میماند. البته بر خلاف تصور عامه مردم شکل ناف در اثر بریدن بند ناف به وجود نمی‌آید و پیش از این در شکم مادر حالت ناف شکل گرفته‌است. شکل ناف در میان مردم مختلف متفاوت است و اندازه آن بین ۱.۵ تا ۲ سانتی‌متر است. تمام پستانداران جفت‌زیست ناف دارند. ناف در انسان‌ها به سادگی قابل مشاهده‌است.
در انسان‌ها ناف به دو صورت وجود دارد:
مواظبت ناف نوزاد
محل بریده شدهٔ بند ناف را باید خشک و تمیز نگاه داشت و به پانسمان آن دست نزد مگر اینکه به کثافات بچه آغشته شده باشد در اینصورت می‌توان ناف و اطراف آن را با محلول ضد عفونی رقیق مثل محلول «مرکورکرم» یا «اسید بوریک» شسته و سپس گرد «پنی‌سیلین» یا «سلفامی باین ترتیب ضد عفونی کرده آنرا بپوشانند بدین طریق می‌توان همیشه محل پانسمان را خشک نگاه داشت و از مالیدن داروهای روغنی باید خودداری نمود، برای جلوگیری از جابجا شدن پانسمان لازم است با یک پارچهٔ پهن که به دور شکم بسته می‌شود آن را ثابت نگاه‌داشت و از بکار بردن مواد چسب‌دار خودداری کرد.
بعد از افتادن ناف بهتر است یکی دو روز دیگر نیز محل آن را پانسمان نمود، معمولاً، ناف روز دهم تا دوازدهم می‌افتد.
ISO 3166-2:NF
کد ISO 3166-2:NF بخشی از استاندارد ایزو ۳۱۶۶ برای کشور جزیره نورفک است که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی تنظیم شده‌است این سازمان، کدهای استاندارد را برای تقسیمات کشوری (ایالت‌ها یا استان‌های) کشورهای فهرست شده در استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ تعریف می‌کند.
هر کد شامل دو بخش می‌گردد که توسط علامت - جدا می‌گردند.
کرفت ۳۷۱۲
سیارک ۳۷۱۲ سه هزار و هفتصد و دوازدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ دسامبر ۱۹۸۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۶۰ است.
پل فونتانا
پل فونتانا (به انگلیسی: Fontana bridge) نوعی مدار پل است که مبدل ولتاژ به جریان در باند فرکانس گسترده‌ای را پیاده‌سازی می‌کند. مبدلی با ترکیبی از حلقه‌های بازخورد مثبت و منفی، در این پیکربندی پل دربردارد، مشخص می‌شود. این ویژگی به جبران امپدانس ناخواسته برای Z_{P} به موازات بار مفید Z_{S} وصل شده‌است، کمک می‌کند، که به نوبه خود جریان تحریک I_{S} جاری در بار مفید Z_{S} است، را مستقل از مقدار آنی Z_{S} نگه می‌دارد. این ویژگی برای ساخت مبدل‌های الکترومکانیکی از مزیت‌های بالایی برخوردار است.
اثربخشی
اثربخشی عبارت است از درجه و میزان نِیل به اهداف تعیین شده. به بیان دیگر، اثربخشی نشان می‌دهد که تا چه میزان از تلاش‌های انجام شدهٔ از نتایجِ مورد نظر حاصل شده‌است. این واژه کاربری زیادی در تعریف و اندازه‌گیری بهره‌وری دارد.
پل فونتانا
اگر شرط تعادل:
مدار شامل دو تقویت‌کننده تفاضلی است. تقویت‌کننده تفاضلی بالا، که خروجی آن نسبت به پتانسیل زمین گرفته‌شده، دارای بهره واحد است. تقویت‌کننده تفاضلی پایین، که خروجی آن نسبت به پتانسیل زمین گرفته‌شده، از نظر ایدئال بهره بی‌نهایت دارد. تقویت‌کننده‌های عملیاتی معمولی با محدودیت‌هایی در دقت و پهنای باند قابل قبول هستند. همچنین پل فونتانا نیز به نام مدار تزریق جریان جبران شده (Compensated Current Injection Circuit) نامیده می‌شود. ابتدا در سال ۲۰۰۳ توسط جورجیو فونتانا، دانشگاه ترنتو، ایتالیا، با استفاده از یک حل معادله نمادین برای قوانین مدار کیرشهف کشف شد. جزئیات این پل در دسترس است.
تنت
تِنِت یا انگاشته  فیلمی آمریکایی در ژانر علمی تخیلی اکشن دلهره‌آور به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی کریستوفر نولان است که در سال ۲۰۲۰ اکران شد. جان دیوید واشینگتن، الیزابت دبیکی، کنت برانا، رابرت پتینسون و آرون تایلر-جانسون ستارگان فیلم هستند. داستان فیلم دربارهٔ دو جاسوس حرفه‌ای است که برای پیش‌گیری از وقوع جنگ جهانی سوم درگیر یک ماجرای پیچیده می‌شوند.
تنت با واکنش مثبت منتقدان همراه بود. گروه بازیگری و وجه فنی فیلم ستایش شد. اما از نظر پیچیدگی و گنگ بودن داستان و ضعف در شخصیت‌پردازی مورد انتقاد قرار گرفت. فیلم ۳۶۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد و به پنجمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۰ تبدیل شد، در حالی که ۲۰۰ میلیون دلار بودجهٔ ساخت آن بوده که تنت را به یک بمب گیشه تبدیل می‌کند. مهم‌ترین دلیل شکست فیلم در گیشه، نمایش آن در زمان همه‌گیری کرونا اعلام شد.
خلاصهٔ داستان
یک مأمور سیا، «پروتاگونیست (قهرمان)»، در عملیات استخراج‌سازی یک دست‌سازه در اپرای ملی اوکراین شرکت می‌کند و پس از تصاحب آن، توسط مزدورانی اسیر و شکنجه شده و بعد از خوردن قرص خودکشی به هوش می‌آید اما متوجه می‌شود که قرص خودکشی در واقع یک آزمون وفاداری بود و همچنین این‌که دست‌سازه گم شده‌است. پروتاگونیست توسط سازمانی به نام تنت استخدام می‌شود و یک دانشمند در مورد گلوله‌هایی با آنتروپی «وارونه» به او توضیحاتی می‌دهد، به این معنی که این گلوله‌ها در طول زمان به عقب حرکت می‌کنند. پروتاگونیست از طریق یک رابط سیا با راهنمای خود، «نیل»، ملاقات می‌کند و پس از ردگیری گلوله‌های وارونه‌شده به پریا سینگ، دلال اسلحه در بمبئی می‌رسند. آن‌ها درمی‌یابند که پریا یکی از اعضای تِنِت است و گلوله‌های او توسط الیگارشی روسی به نام «آندری ساتور» خریداری و وارونه شده‌است.
پروتاگونیست با «کت»، همسر ساتور که در حال حاضر با او قطع رابطه کرده روبرو می‌شود. کت به‌عنوان یک ارزیابی‌کنندهٔ آثار هنری به اشتباه صحت اصالت نقاشی جعلی «گویا» را تأیید می‌کند. پروتاگونیست به او می‌گوید که ساتور نقاشی را از جاعلی به نام «آرپو» خریداری کرده‌است و از این طریق قصد باج‌گیری از کت برای نگه‌داشتن او در رابطه را دارد. پروتاگونیست و نیل نقشه می‌کشند تا نقاشی را از انبار بندر آزاد روتاس در فرودگاه اسلو بدزدند. آن‌ها در آنجا با دو مرد نقابدار که از دستگاهی بیرون می‌آیند درگیر می‌شوند. پس از این اتفاق، پریا توضیح می‌دهد که این دستگاه در واقع به‌عنوان یک «درگاه» عمل می‌کند و می‌تواند آنتروپی اشیاء و افراد را وارونه کند و افراد نقابدار همان اشخاصی بودند که در جهت‌های مختلف در طول زمان در حال حرکت بودند.
در انبار، ساتور وارونه به کت با یک گلوله معکوس شلیک می‌کند و از او محل دقیق دست‌سازه را می‌پرسد. مأموران تنت به رهبری آیوز سر می‌رسند و در حالی‌که ساتور از طریق درگاه فرار می‌کند، پروتاگونیست را نجات می‌دهند و زخم کت را به‌وسیلهٔ درگاه درمان می‌کنند. پروتاگونیست که اکنون وارونه شده‌است، در زمان به عقب رفته و به محل کمینگاه می‌رود تا دست‌سازه را پس بگیرد اما موفق نشده و ساتور آن را می‌گیرد. ماشین پروتاگونیست توسط ساتور واژگون شده و آتش می‌گیرد، اما نیل او را نجات می‌دهد.
پروتاگونیست، نیل و کت به عقب و به بندر آزاد در اسلو برمی‌گردند. پروتاگونیست با خود گذشته‌اش مبارزه می‌کند، وارد درگاه می‌شود و به همراه نیل و کیت بازمی‌گردند. کمی بعد، پریا توضیح می‌دهد که ساتور در حال جمع‌آوری دست‌سازه‌ها برای کنار هم گذاشتن «الگوریتمی» است که می‌تواند به‌طور فاجعه‌باری آنتروپی کرهٔ زمین را وارونه کند.
کت فاش می‌کند که ساتور به خاطر سرطان لوزالمعده در شرف مرگ است. آن‌ها عقیده دارند که ساتور از کلید مرد مرده برای ارسال محل الگوریتم به آینده استفاده می‌کند. کت معتقد است که ساتور به گذشته سفر می‌کند تا در تعطیلات خود در ویتنام خودکشی کند. پروتاگونیست، نیل، کت و مأموران تنت به آن روز در گذشته بازمی‌گردند تا کت به عنوان خود گذشته‌اش ساتور را به مدت کافی زنده نگه دارد تا مأموران تنت بتوانند الگوریتم را به دست بیاورند. تنت رد الگوریتم را می‌گیرد و به شهر زادگاه ساتور که به شدت محافظت می‌شود، می‌رسند. آن‌ها همزمان با نیروهای وارونه و غیر وارونه به صورت گازانبری به آن جا حمله می‌کنند. ساتور فاش می‌کند که مردم در آینده، به امید اینکه بتوانند اثرات تغییرات آب و هوایی را وارونه کنند، از او می‌خواهند تا قطعات الگوریتم را پیدا و جمع‌آوری کند. یک سرباز وارونه که یک آویزهٔ سرخ‌رنگ بر تن دارد، خود را برای نجات پروتاگونیست و آیوز که در حال تلاش برای دستیابی به الگوریتم هستند، فدا می‌کند. در همین حال، در ویتنام، کات ساتور را می‌کشد و امیدوار است تیم تنت توانسته باشد به الگوریتم دست پیدا کند.
پروتاگونیست، نیل و آیوز، الگوریتم را از بین برده و از هم جدا می‌شوند. پروتاگونیست متوجه می‌شود که نیل آویزهٔ سرخ‌رنگی بر تن دارد. نیل فاش می‌کند که در گذشته توسط پروتاگونیست استخدام شده بود. از آنجا که کت بیش از حد می‌دانست، پریا تلاش می‌کند تا او را از بین ببرد، اما پریا توسط پروتاگونیست کشته می‌شود و در آخر به این نتیجه می‌رسیم که پروتاگونیست در واقع مغز متفکر پشت تنت است.
ساخت
در ژانویهٔ ۲۰۱۹ اعلام شد که کریستوفر نولان ساخت فیلم جدید خود را آغاز کرده‌است. سپس اعلام شد که فیلم در تاریخ ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نمایش داده خواهد شد. در مارس ۲۰۱۹ اعلام شد که رابرت پتینسون، جان دیوید واشنگتن و الیزابت دبیکی به عنوان بازیگران اصلی فیلم به پروژه پیوسته‌اند.
بعد از پرستیژ و بی خوابی این سومین فیلم نولان است که هانس زیمر ساخت موسیقی آن را برعهده ندارد. وظیفهٔ آهنگسازی این فیلم برعهدهٔ لودویگ گورانسون است که در سال ۲۰۱۸ برای ساخت موسیقی فیلم پلنگ سیاه برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد.
کباب
کَباب یکی از معروف‌ترین و محبوبترین غذاهای مورد علاقه مردم خاورمیانه، به‌خصوص ایران و قفقاز است. در تهیه و پخت بیشتر کباب‌ها از گوشت قرمز بریده یا چرخ شده بره، گوسفند، گاو یا گوساله استفاده می‌شود. همچنین در مراحل تهیه اکثر کباب‌ها از پیاز و ادویه‌جات استفاده زیادی می‌شود. نوعی از آنچه در ایران با نام کباب چنجه نامیده می‌شود نیز در کشورهای غربی با نام شیش‌کباب شناخته شده و معروف است. همچنین آنچه در ایران با نام کباب کوبیده معروف است در قفقاز به نام کلی کباب یا در برخی نقاط به نام لوله‌کباب شناخته می‌شود. دنده کباب یکی از قدیمی‌ترین کباب‌ها در ایران است که مخصوص بناب بوده و به ثبت ملی رسیده‌است.
چربی فراوری نشده‌ای که در هنگام طبخ غذا از بافت‌های پرچربی یا استخوان‌های گوسفند یا گاو و نیز در هنگام کباب کردن از گوشت خارج می‌شود به «اشک کباب» معروف است.
نشانه‌های تاریخی از این حکایت می‌کند که شاهان قاجار خدمت بزرگی به آشپزی ایرانی کرده‌اند.
به این ترتیب که کباب کوبیده اصالتا قفقازی است و گویا ناصرالدین‌شاه کباب را به آشپزانش معرفی کرده و کباب قفقازی با دست و پنجه آشپزهای ایرانی تبدیل به کباب کوبیده ایرانی شده است.
واژه شناسی
واژه کباب به وفور در ادبیات کهن و شعر پارسی بکار گرفته شده است. برای نمونه در اشعار فردوسی در شاهنامه که بیش از هزار سال پیش نوشته شده است بارها این واژه پارسی بکار برده شده است.
برافروختند آتش و زان کباب | بخوردند و کردند سر سوی آب. فردوسی.
پلاشان یکی آهو افگنده بود | کبابش بر آتش پراگنده بود. فردوسی.
بشد شیده نزدیک افراسیاب | دلش چون بر آتش نهاده کباب. فردوسی.
نبیره ٔ جهاندار افراسیاب | که از پشت شیران بریدی کباب. فردوسی.
او سخن می گوید و دل می برد | او نمک می ریزد و مردم کباب. سعدی.
لب و دندانت را حقوق نمک | هست بر جان و سینه های کباب. حافظ.
ویکی‌پدیای زولویی
ویکی‌پدیای زولویی دانشنامه‌ای برخط و به زبان زولویی می‌باشد. ویکی‌پدیای زولویی در نوامبر ۲۰۰۳ آغاز به کار کرد. تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۳ این ویکی‌پدیا، با ۵۸۶ نوشتار در رده دویست‌وسی‌وپنجم ویکی‌پدیاها قرار دارد.
آیرون اسپرینگز، آریزونا
آیرون اسپرینگز (به انگلیسی: Iron Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان یاواپای، آریزونا واقع شده‌است. آیرون اسپرینگز ۱٬۸۵۱٫۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بنو احمد (یمن)
بنو احمد  دهکده‌ای از توابع استان مَحویت در کشور یمن و در شبه جزیره عربستان واقع می‌باشد. بنو احمد  دهکده‌ای است در ناحیه (حُقاش) واعمال  محویت ، منطقهٔ گسترده‌ای است که شامل چند دهکده وروستا به همین نام می‌باشد که به شرح زیر می‌باشند:
لئوناردو راموس دوس سانتوس
لئوناردو راموس دوس سانتوس در تیم‌های فوتبال Dinamo Minsk سابقهٔ حضور دارد.
لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳–۱۳۸۲
لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳–۱۳۸۲ سومین دوره جام خلیج فارس و بیست و دومین دوره لیگ فوتبال ایران که توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار شد.
تیم پاس تهران برای پنجمین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد و به مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۵ راه پیدا کرد.
جدول نتایج
Last updated May 12, 2004
آلباتروس‌های پشت‌سیاه
طبقه‌بندی
اعضای این سرده به شرح زیر هستند:
سرگرمی (هنر)
سرگرمی هنری نوعی فعالیت است که توجه و علاقه مخاطب را به خود جلب می‌کند یا باعث لذت و شادی می‌شود. این می‌تواند یک ایده یا یک کار باشد، اما به احتمال زیاد یکی از فعالیت‌ها یا رویدادهایی است که در طول هزاران سال به‌طور خاص با هدف حفظ توجه مخاطب ایجاد شده‌است.
اگرچه توجه افراد به چیزهای مختلفی جلب می‌شود، زیرا افراد ترجیح متفاوتی دارند، اکثر شکل‌های سرگرمی قابل تشخیص و آشنا هستند. داستان‌سرایی، موسیقی، نمایش، رقص و انواع مختلف اجرا در همه فرهنگ‌ها وجود دارد و در دربار سلطنتی حمایت می‌شد و به شکل‌های پیچیده تبدیل شد و به مرور زمان در دسترس همه شهروندان قرار گرفت. این فرایند در دوران مدرن توسط یک صنعت سرگرمی که محصولات سرگرمی را ضبط و به فروش می‌رساند، تسریع شده‌است. سرگرمی تکامل می‌یابد و می‌تواند متناسب با هر مقیاسی سازگار شود، اعم از فردی که یک سرگرمی خصوصی را از میان مجموعه عظیمی از محصولات ازپیش ضبط‌شده انتخاب می‌کند. به یک ضیافت برای دو نفر؛ به هر اندازه یا نوع مهمانی، با موسیقی و رقص مناسب تا اجراهایی که برای هزاران نفر در نظر گرفته شده‌است. و حتی برای یک مخاطب جهانی.
تجربه سرگرم شدن به شدت با سرگرمی مرتبط شده‌است، به طوری که یک درک رایج از این ایده سرگرمی و خنده است، اگرچه بسیاری از سرگرمی‌ها هدف جدی دارند. این ممکن است در شکل‌های مختلف مراسم، جشن، جشن مذهبی، یا طنز باشد. از این رو، این احتمال وجود دارد که آنچه به عنوان سرگرمی ظاهر می‌شود، ابزاری برای دستیابی به بینش یا رشد فکری نیز باشد.
آدم‌گریز گلوسفید
آدم‌گریز گلوسفید نام یک گونه از تیره زردپره‌ایان است.
ائولیس بائز
ائولیس بائز (Eulis Báez؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل جمهوری دومینیکن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دانشگاه ایلینوی غربی و دانشگاه بین‌المللی فلوریدا اشاره کرد.
سیارک ۳۷۱۳
سیارک ۳۷۱۳ سه هزار و هفتصد و سیزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ مارس ۱۹۸۵ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۳۰ است.
ایری
ایری  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ISO 3166-2:NU
کد ISO 3166-2:NU بخشی از استاندارد ایزو ۳۱۶۶ برای کشور نیووی است که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی تنظیم شده‌است این سازمان، کدهای استاندارد را برای تقسیمات کشوری (ایالت‌ها یا استان‌های) کشورهای فهرست شده در استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ تعریف می‌کند.
هر کد شامل دو بخش می‌گردد که توسط علامت - جدا می‌گردند.
اسکات دارتون
اسکات دارتون (Scott Darton؛ زادهٔ March 27, 1975) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
کمبل، آلاباما
کمبل (Campbell؛ تلفظ نام‌خانوادگی: ) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلارک، آلاباما واقع شده‌است. کمپبل ۲۸٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مگان کانولی (بازیکن فوتبال)
مگان کانولی (Megan Connolly؛ زادهٔ March 7, 1997) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Republic of Ireland women's national under-17 football team, Republic of Ireland women's national under-19 football team، و زنان جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
آنتونیو کاستلانوس ماتا
آنتونیو کاستلانوس ماتا (Antonio Castellanos Mata; March 7, 1947 – January 27, 2016) فیزیک‌دان، استاد دانشگاه، و پژوهشگر اهل اسپانیا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است. ماتا به علت سرطان در اسپانیا درگذشت.
بیت احمر (یمن)
بیت احمر  روستایی از توابع استان صَنعاء در کشور یمن و در شبه جزیره عربستان واقع می‌باشد. این روستا در منطقهٔ (سنحان) و در ۲۱ کیلومتری جنوب شرقی شهر صنعاء واقع شده‌است.
جمعیت
جمعیتش در حدود ۳۱۷ نفر می‌باشد. از مشاهیر این روستا سرهنگ علی عبدالله صالح رئیس‌جمهوری وقت یمن، وی در این روستا تولد شده‌است. همچنین از قبائل مشهور این روستا:
اورر
اورِر، نشریه مستقل ارمنیان اروپا (Օրեր համաեվրոպական անկախ ամսագիր; Orer, Armenian European Independent Magazine) در سپتامبر ۱۹۹۹ در پراگ بنیانگذاری شد. ناشر این نشریه مرکز اطلاعاتی قفقاز و شرق اروپا، یک سازمان بین‌المللی غیردولتی به سردبیری هاکوب آساتریان می‌باشد. مجله دوماهانه اورر نه تنها زندگی ارمنی‌های ساکن جمهوری چک بلکه زندگی اجتماعی ورزشی و فرهنگی ارمنیان در بیش از ۳۰ کشور اروپایی بعلاوه رویدادهای جاری در ارمنستان را تحت پوشش قرار می‌دهد
مجله اورر در ۲۵ کشور اروپایی از جمله؛ جمهوری چک، آلمان، لهستان، مجارستان، اسلواکی، ایتالیا، یونان، فرانسه، روسیه، بریتانیا، سوئد، سوئیس، اسپانیا، قبرس، هلند، بلژیک و غیره. توزیع می‌شود.
علی مبخوت
علی مبخوت بازیکن فوتبال حرفه‌ای اماراتی است تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی می‌کند
ناللیکاری
نالْلیکاری (به لاتین: Nallikari) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در اولو، فنلاند واقع شده‌است.
پسدینا، مریلند
پسدینا شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴٬۲۸۷ نفر بوده‌است.
بهره‌وری آب کشاورزی
بَهره‌وَری آب کِشاوَرزی از دیدگاه‌های مختلفی تعریف و بررسی می‌شود. معمول‌ترین این دیدگاه‌ها «بهره‌وری از دیدگاه فیزیکی»، «بهره‌وری از دیدگاه مالی» و «بهره‌وری از دیدگاه اشتغال» می‌باشد. مفهوم هر کدام از این دیدگاه‌ها به قرار زیر است:
تپه گاو سارا ۱
تپه گاو سارا ۱ مربوط به عصر مس - عصر مفرغ - سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش جاپلق، دهستان جاپلق شرقی، ۴۰۰ متری جنوب روستای حسین‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بهره‌وری آب کشاورزی
منابع
۱- کتاب بهره‌وری آب کشاورزی. مهرزاد احسانی و هومن خالدی. نشر کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران. سال ۱۳۸۲
2- J.W. Kijne, R. Barker and D. Molden. 2003. Water Productivity in Agriculture: Limits and Opportunities for Improvement. Colombo, Sri Lanka: International Water Management Institute.
اوا کالوو
اوا کالوو گومز (Eva Calvo Gomez؛ زادهٔ ) یک تکواندوکار اهل اسپانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است. از جمله مدال نقره المپیک ۲۰۱۶ را کسب کرده‌است.
افتخارات
کالوو در مسابقات جهانی تکواندو در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ به ترتیب مدال برنز و نقره به دست آورد. هم‌چنین در المپیک ۲۰۱۶ ریو در بازی پایانی مغلوب جید جونز شد و مدال نقره را به گردن آویخت.
ISO 3166-2:PF
کد ISO 3166-2:PF بخشی از استاندارد ایزو ۳۱۶۶ برای کشور پلی‌نزی فرانسه است که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی تنظیم شده‌است این سازمان، کدهای استاندارد را برای تقسیمات کشوری (ایالت‌ها یا استان‌های) کشورهای فهرست شده در استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ تعریف می‌کند.
هر کد شامل دو بخش می‌گردد که توسط علامت - جدا می‌گردند.
بخش بربرود غربی
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش بربرود غربی ۹۳۳۵ نفر بوده‌است.
بق
بق روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان دامغان استان سمنان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۱۶ نفر (در ۸۴ خانوار) بوده است.
لیاندرو کوفره
لیاندرو کوفره (Leandro Cufré؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین اهل آرژانتین است که در پست مدافع بازی می‌کرد.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به جیمناسیا لاپلاتا، آ. اس. رم، سیه‌نا، موناکو، هرتابرلین، دینامو زاگرب اشاره کرد.
تیم ملی
وی ۱۷ بار برای تیم ملی فوتبال آرژانتین به میدان رفت و در ترکیب این تیم در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ حضور داشت.
پیپک-گلداستون، نیوجرسی
پیپک-گلداستون شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۵۸۲ نفر بوده‌است.
سیارک ۳۷۱۴
سیارک ۳۷۱۴ سه هزار و هفتصد و چهاردهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۲ اکتبر ۱۹۸۳ کشف شد.
دموکراسی کثرت‌گرا
دموکراسی کثرت‌گرا یک نظام سیاسی است که در آن بیش از یک مرکز قدرت وجود دارد. دموکراسی ‌های مدرن طبق تعریف کثرت‌گرا هستند زیرا دموکراسی‌ها آزادی تشکل‌ها را مجاز می‌شمارد. با این حال، کثرت‌گرایی ممکن است بدون دموکراسی وجود داشته باشد. در یک جامعهٔ دموکراتیک، افراد با تشکیل ائتلاف‌های انتخاباتی موفق به موقعیت‌های سیاسی می‌شوند. چنین ائتلاف‌هایی از طریق فرایند مناظره و ائتلاف رهبران سیاسی و رهبران فرعی سازمان‌های مختلف در جامعه شکل می‌گیرند. تشکیل ائتلاف‌های انتخاباتی ضروری است. این به رهبران سازمانی توانایی ارائه خواسته‌ها و بیان دیدگاه‌های اعضای خود را می‌دهد. حامد کاظم‌زاده، پلورالیست کانادایی، معتقد است که دموکراسی کثرت‌گرا به معنای انبوهی از گروه هاست، نه مردم به عنوان یک کل، که می‌توانند جوامع را به عنوان اخلاق احترام به تنوع اداره، هدایت، رهبری و مدیریت کنند.
گاوسهره‌های آنتیل
گاوسهره‌های آنتیل نام یک سرده از تیره زردپرگان راستین است.
بخش بربرود شرقی
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش بربرود شرقی ۱۱۵۹۷ نفر بوده‌است.
تقسیمات کشوری
بخش بربرود شرقی از دو دهستان تشکیل شده‌است:
مهرداد چهارم (پنتوس)
مهرداد چهارم پنتوس (Mιθριδάτης ὁ Φιλoπάτωρ Φιλάδελφoς) مهرداد چهارم پونتوس یا شناخته شده با نام کامل مهرداد فیلوپاتور فیلادلفوس که به معنی مهرداد پدر دوست، و در برخی منابع برادر دوست، یکی از پادشاهان پونتوس در قرن دوم قبل از میلاد می‌باشد. مهرداد چهارم از اصل و نسب مقدونی (یونانی) و ایرانی بود، پدر او مهرداد سوم پونتوس بود، مهرداد یک خواهر و یک برادر به نام فارناک پونتوسی داشت، خواهر او به نام لودیس، شُهره بود در تاریخ برای اولین بار از ۱۷۹ قبل از میلاد به نام او برمی‌خوریم، که در آن زمان با نام فارناک معاهده‌ای را با پادشاه دوم پرگامون منعقد می‌نماید به شکلی که از او به عنوان حاکم و سهیم در قدرت، یاد می‌شود
گرنت، کلرادو
گرنت (به انگلیسی: Grant) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پارک، کلرادو واقع شده‌است. گرنت ۲٬۶۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پکتونویل، مریلند
پکتونویل شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶۷ نفر بوده‌است.
فیروزآباد (دامغان)
فیروز آباد روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان دامغان استان سمنان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۱۷ نفر (در ۱۴۶ خانوار) بوده است.
نوکیا ۶۶۳۰
نوکیا ۶۶۳۰ یکی از گوشی‌های ساخته شده توسط شرکت نوکیا است که در نوامبر ۲۰۰۴ به بازار معرفی شده است.لازم به ذکر است که این گوشی در زمان خودش یکی از لوکس ترین و بروز ترین گوشی های همراه بوده و با دوربین ۱/۳مگاپیکسلش عکس و فیلمهای با کیفیتی را میگرفته.در پایین این موبایل یک انحنای بزرگ وجود دارد که طراحی این موبایل را جذاب تر کرده است.حتی مدل بعد از این گوشی که 7610نام داشت دوربین به مراتب پایین تری نسبت به 6630داشت. این گوشی بر پایه سیمبیان سری ۶۰ کار می‌کند و در واقع متحول شدهٔ گوشی‌های ۶۶۰۰ و ۶۶۲۰ نوکیا است.این موبایل،اولین موبایل نوکیا بود که از شبکه 3G پشتیبانی می کرد.این موبایل قابلیت اتصال به رایانه از طریق کابل را دارد.این موبایل قابلیت تماس تصویری را دارد اما به دلیل نداشتن دوربین سلفی(دوربین دوم) با استفاده از یک دوربین جداگانه که باید آن را خرید کار میکند.نوکیا 6630 دارای درگاه pop-port است و به خاطر همین میتواند به رایانه ها و یا لب تاب ها وصل شود.
منابع
Wikipedia contributors, "Nokia 6630," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Nokia_6630&oldid=282982354 (accessed April 10, 2009).
سیارک ۳۷۱۵
سیارک ۳۷۱۵ سه هزار و هفتصد و پانزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۹ فوریه ۱۹۸۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۵۰ است.
بیمارستان بهشتی آبادان
بیمارستان دکتر بهشتی واقع در استان خوزستان، شهرستان آبادان بیمارستانی است درمانی و وابسته به دانشگاه علوم پزشکی آبادان با ۲۰۰ تخت ثابت که در سال ۱۳۴۱ شمسی تأسیس گردید.
هم اکنون این بیمارستان دارای بخش‌های اورژانس، جراحی عمومی، کودکان، جراحی زنان و زایمان، CCU، داخلی، همودیالیز، تالاسمی، فیزیوتراپی، رادیولوژی، آزمایشگاه می‌باشد.
بیزه (داورزن)
بیزه، روستایی است از توابع بخش داورزن و در شهرستان داورزن استان خراسان رضوی ایران. سرو ۲۵۰۰ ساله بیزه در این روستا قرار دارد. علاوه بر این روستای بیزه، به تندترین روستای ایران یا روستای فلفلی ایران شهرت دارد. حدود ۴۰٪ مردم این روستا به شغل فلفل كوبي(كار در آسياب)، حدود ۵۰٪ به شغل تجارت ادويه و ۱۰٪ ديگر نیز به مشاغل كشاورزي و دامداری اشتغال دارند. از این رو این روستا یکی از بزرگ‌ترین منابع تولید فلفل کل ایران و اولین صادر کنندهٔ فلفل به هند می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان مزینان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۵۷ نفر (۳۳۰ خانوار) بوده‌است.
ISO 3166-2:PM
کد ISO 3166-2:PM بخشی از استاندارد ایزو ۳۱۶۶ برای کشور سن پیر و میکلن است که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی تنظیم شده‌است این سازمان، کدهای استاندارد را برای تقسیمات کشوری (ایالت‌ها یا استان‌های) کشورهای فهرست شده در استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ تعریف می‌کند.