cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جوچه
ادبیات جوچه
به قول کیم ایل سونگ «ادبیات به عنوان انسانیات جوچه محور، فلسفه زندگی است و با توصیف هنرمندانه زندگی مردم، به پرسش‌های بشر پاسخ می‌دهد». از آن‌جا که ادبیات هم از انسانیات است، پس باید مشکلات مرد و زن را توصیف کند و برای این مشکلات، راه‌حل‌هایی فراهم کند. به این معنا، ادبیات هم مانند هنر باید کارکردهای معرفت‌شناسانه و آموزشی‌ای را با خود داشته باشد که انتظار می‌رود «معنای زندگی را برای خلق به خانه‌شان بیاورد و به شکل‌دهی به دورنمای آن‌ها در زندگی شان کمک کند». در نتیجه، «ادبیات باید حاوی معانی سیاسی و ایدئولوژیکی باشد که منتقل‌کننده ندای عدالت اخلاقی باشد. زمانی که ادبیات فاقد چنین معنا و هدفی باشد، تنها به سمت سانتیمانتالیزم میل پیدا می‌کند و به‌ناچار منحط می‌شود و سلامت روانی جامعه را مختل می‌کند».
در رمان‌ها، داستان‌های کوتاه، و شعرهای کره شمالی، این یک قاعده‌است که قهرمان‌ها به منظور نشان دادن میهن‌پرستی‌شان تصویر بشوند. موفقیت‌ها و دست‌یافت‌های ادبی با توجه موفقیت‌شان در پیش‌بردن و ترویج هدف‌های ایدئولوژیکی که توسط جوچه دیکته شده سنجیده می‌شود و با هر ملاک هنری دیگر در تعارض است. بررسی سرسری ماه‌نامه «ادبیات کره‌ای» (Chosonmunhak) نشان می‌دهد بیشتر داستان‌های کوتاه، شرح‌حال‌ها، شعرها، و حتی کمیک‌ها پر است از پیام‌های ایدئولوژیک و سیاسی. در کره شمالی معمولاً لازم است کتاب‌داستان‌های معینی خوانده شود و سپس در جلسه‌های «روز مطالعه» هر هفته در محل‌های کار درباره‌شان بحث شود. در این روز عملاً همه کارمندان و شهروندان دیگر لازم است که در جلسه‌های برنامه‌ریزی‌شده بحث که توسط واحدهای اجرایی و برای عوام مردم برگزار می‌شود، شرکت کنند. یک مثال مهم دیگر برای ادبیات جوچه، مجموعه‌داستان «ملت و سرنوشت» (Minjok kwa Unmyong) است. در این مجموعه، صدها نفر در طول تاریخ کره شمالی که میهن‌پرستی خود را با کیفیتی نامعمول نمایش داده‌اند، به عنوان چهره‌های قهرمانی و حماسی ملی معرفی می‌شوند. این قهرمان‌ها شامل افرادی در مشاغل مختلف و در موقعیت‌های اجتماعی مختلف می‌شود؛ از هنرمندها گرفته تا اسرای جنگی. این مجموعه همچنان دارد بیشتر می‌شود. به محض این‌که یک رمان دربارهٔ فردی خاص نوشته می‌شود، آن اثر هم‌زمان به فیلم سینمایی تبدیل می‌شود تا در سطح ملی در سینماها یا روی ویدئو عرضه شود. علاوه بر این مجموعه‌ها که ستودگان متأخرتری را مجسم می‌کند، گروهی از رمان‌ها، فیلم‌نامه‌ها و داستان‌های کوتاه هستند که برای بازنمایی چهره‌های تاریخی طراحی شده‌اند.
از زمان درگذشت رهبر کبیر در ۱۹۹۴، محبوب‌ترین محصول ادبی در کره شمالی، مجموعه «همراه با قرن» (Segiwa doburo) بوده‌است؛ خودزندگی‌نامه کیم ایل سونگ. که نوشتن این مجموعه را در ۱۹۹۲ مصادف با هشتادمین سالگرد تولدش آغاز کرد. آن‌زمان امور روزمره حکومت‌داری به پسر او کیم جونگ ایل منتقل شده بود تا کیم ایل سونگ فرصت پیدا کند از اوقات فراغتی که لیاقتش را داشت لذت ببرد و دربارهٔ زندگی و اندیشه‌های خود بنویسد. در ۱۹۹۴ شش جلد از این مجموعه منتشر شد. بعد از مرگ کیم به خاطر یک حمله قلبی غیرمنتظره در آن سال، جلدهای دیگری هم منتشر شدند و امروز تعداد کتاب‌های آن مجموعه روی‌هم‌رفته هشت جلد است. این خودزندگی‌نامه به گستردگی در حیات عمومی مردم کره شمالی تبدیل شده‌است. این اثر هرشب به صورت‌های مختلفی در تلویزیون معرفی می‌شود؛ از جمله با تصویر بانویی که با لباس سنتی کره‌ای دارد این مجموعه‌ها را می‌خواند. دانشجویان و کارمندان مرتباً درگیر بررسی این مجموعه و تحلیل‌های دانشگاهی دربارهٔ ارزش‌های ادبی این اثر هستند.
ورزش جوچه
در همه ورزش‌ها، آنچه به آن روش جوچه خوانده می‌شود، به کار گرفته می‌شود. این روش تضمین می‌کند که در هرجور تمرین ورزشی، آمادگی روحی و ایدئولوژیک یک مؤلفه کلیدی است و شایستگی فیزیکی و مهارت‌های ورزشی کافی نیست. هرکس در ابتدا باید درک و شناخت کاملی از ورزشی که دارد خود را برای رقابت در آن آماده می‌کند، داشته باشد و دلیلی پیدا کند که بابت سر و کار داشتن با یک ورزش خاص احساس غرور کند. به بیان دیگر، ورزشکار باید با هدف روشن افتخارآفرینی برای ملت و رهبر تمرین کند. زمانی که کای سون هوی ۱۶ساله در بازی‌های تابستانی المپیک آتلانتا در سال ۱۹۹۶ مدال طلای جودو را برد، به خبرنگارها گفت که کلید موفقیت این دختر نوجوان، عزمش برای افتخارآفرینی برای سرزمین پدری و رهبر محبوب بوده و برای این که به دنیا نشان دهد کره شمالی در هر زمینه‌ای از عهده پیروزی برمی‌آید. به نظر متفکران جوچه ورزش‌هایی مانند تکواندو، بوکس، جودو، تیراندازی، و تنیس روی میز، در این خصوصیت مشترک‌اند که همه‌شان به تربیت ذهن هم به اندازه تربیت بدن نیاز دارند. فقط وقتی که ذهن و بدن در هم‌سازی و هارمونی باشند، می‌توان راز ورزش را فهمید. شاید این‌جا بتوان دریافت که مفهوم هم‌سازی و هارمونی بین بدن و ذهن با چشم‌انداز کنفوسیوسی سازگار است؛ این آموزه کنفوسیوسی که «وقتی روح بر نفس فائق آید، چیزی نیست که نشود به آن رسید».
پزشکی جوچه
در کره شمالی هر بیمارستان هم به تجهیزات پزشکی غربی و هم به تجهیزات پزشکی شرقی مجهز شده‌است. برنامه آموزشی دانش پزشکی هم شامل هردو می‌شود. با این حال این دو جور پزشکی بیش از آن‌که جداجدا با هم سروکار پیدا کنند، در هم آمیخته شده‌اند. به «سنتز» جزئیات این دو دانش پزشکی، پزشکی جوچه گفته می‌شود. طرف‌دارهای این روش، آن را عامل اصلی رسیدن به «امید به زندگی» بالا در مقایسه با کشورهای غربی صنعتی و کره جنوبی - آن هم در کشوری که از نظر اقتصادی از جهان توسعه‌یافته خیلی دور است - می‌دانند. این‌طور که یک بیمار سرطانی معروف می‌گوید، این روی‌کرد بدعت‌آمیز به او کمک کرده که بیماری‌اش را درمان کند. کیم هیونگ یو، نماینده سابق کره شمالی در سازمان ملل، در سال ۱۹۹۷ بعد از این‌که در بیمارستانی در نیویورک تشخیص داده شد سرطان ریه دارد، سمتش را از دست داد. او با علم به این که سرطانش قابل‌درمان نیست و دارد برای آخرین استراحتش به وطنش بازمی‌گردد، آمریکا را ترک کرد. گروه پزشکی در نیویورک پیش‌بینی کرده بود که او ۶ماه زنده می‌ماند ولی او دو سال و نیم بعد در نوامبر ۱۹۹۹ در راس یک هیئت فرستادگان به نشست روابط آمریکا با کره شمالی که در دانشگاه جورجیا برگزار می‌شد، به آن کشور بازگشت. او در دوم دسامبر آن سال در هتل پلازای سازمان ملل یک کنفرانس خبری ترتیب داد و در آن اعلام کرد:
دیگر حتی یک سلول سرطانی هم در بدن من نیست. دیگر من یک بیمار سرطانی نیستم. وقتی دو سال و نیم پیش این شهر را ترک می‌کردم، هیچ‌کس به بازگشتم فکر نمی‌کرد؛ به خصوص با این فاصله زمانی زیاد؛ ولی امروز به لطف دانش برتر پزشکی میهن پدری‌ام و کشور خیرخواهم و رهبر محبوب کیم جونگ ایل که شخصاً پی‌گیر درمان من بودند، این‌جا هستم. این‌ها همه به خاطر پزشکی جوچه است. از این به بعد، دنیای پزشکی با دیدن من به دانش پیش‌رفته پزشکی و نظام بهداشتی کشورم توجه می‌کند. مطمئن باشید این روح من نیست که از قبرم درآمده و روبه‌روی‌تان نشسته‌است! این‌که آیا ادعای مطرح‌شده توسط این سفیر سابق کره شمالی از نظر علمی هیچ اعتباری دارد یا نه، موضوع این بحث نیست. واقعیت مهم این است به نظر می‌رسد مردم کره شمالی به کارایی این گونه درمان باور دارند.
جنبه‌های دیگر زندگی جوچه
رقص سنتی یا جوچه به گستردگی در مدرسه‌ها آموزش داده می‌شود. از همه دانش‌آموزها انتظار می‌رود قبل از ترک کردن مدرسه، در این زمینه تمرین کنند. فعالیت دیگری که پیش‌تر مفهوم جوچه را بروز می‌داد، حرکات آکروباتیک است. در واقع، حرکات آکروباتیک منسوب به کره شمالی عمدتاً به خاطر سطح دشواری‌شان شناخته می‌شوند. صورت‌های زیادی از هنر رقص هستند که ادعا می‌شود در آن‌ها هنر با ورزش آمیخته شده و در عوض با قواعد جوچه تبیین شده‌اند. در این برنامه‌ها، صحنه اجرا برای نشان دادن نشانه‌ها و صحنه‌های بصری از ایده‌های جوچه استفاده می‌شود. در کره شمالی با استفاده از دود و مواد دیگر از جمله اجسام چرخنده، صحنه‌هایی پرانرژی روی صحنه خلق می‌کنند. همه این‌ها از مقررات و عرف رایج، به عنوان بروزهایی از جوچه قلم‌داد می‌شود.
مردم کره شمالی به دریافتی دربارهٔ روش مناسب برای حفظ ظاهر فیزیکی‌شان، پاییدن لباس‌هاشان، کلاه‌ها، کفش‌ها، و حتی شیوه‌های آرایش مو رسیده‌اند. در پیروی از این هنجار جاافتاده که برای شهروندان الزامی است از برتری‌طلبی و هرجور رقابت ممکن پرهیز کنند، ظاهرهای متمایز مجاز نیستند. مدرسه‌ها در هر سطحی دانش‌آموزها را ملزم می‌کنند یونیفرم‌هایی بپوشند که اغلب شامل کلاه هم می‌شود. یونیفرم‌ها سالی دو بار به‌رایگان در اختیار گذاشته می‌شود اما معمولاً یونیفرم‌ها زودتر از موعد تحویل بعدی، برای دانش‌آموزها کوچک می‌شوند.
آیین‌نامه‌های به‌خصوصی برای مدل موی دانش‌آموزها وجود دارد که گاه با توجه به سن و سطح آن‌ها به شکلی جزئی تغییر می‌کند. حتی بزرگ‌ترها هم میل دارند مدل موی‌شان قابل‌قبول باشد؛ مثلاً مدل‌های موی زنان گوناگونی کمی دارد. در یک آرایشگاه زنانه، می‌توان تصاویری را از مدل‌های توصیه‌شده مو برای زنان دید که روی دیوار نصب شده‌اند و به کمک آن‌ها به سادگی می‌توان سلیقه هرکس را دریافت. در واقع این مدل‌های پذیرفته‌شده، مدل‌های جوچه نامیده می‌شوند. علاوه بر ارزش‌های زیبایی‌شناسانه، کره‌جنوبی‌ها ارزش‌هایی ایدئولوژیک را هم به این مدل‌ها منتسب می‌کنند. به محض این‌که پای یک ارزش ایدئولوژیک به میان می‌آید، هرجور بی‌راهه‌روی‌ای دشوار می‌شود چون می‌تواند به عنوان میل به نشان دادن سرپیچی از دولت تعبیر شود.
اما شاید مؤثرترین و ملموس‌ترین جنبه جوچه، معرفی‌شدن تقویم جدید بوده‌است. بر اساس این تقویم جدید، زمان با تولد کیم ایل سونگ آغاز می‌شود. سالی که او متولد شد، ۱۹۱۲، اولین سال جوچه است؛ بنابراین امسال، سال ۱۰۸ جوچه است که در تقویم‌های مورد استفاده در هر خانه و هر دفتر کار و حتی در کارت‌تبریک‌های سال نو به آن اشاره شده‌است. این تقویم با در نظر داشتن درگذشت رهبر کبیر بنیان نهاده شده؛ کسی که ابداع فلسفه جوچه به او منتسب است. در هر صفحه این تقویم، آموزه‌های کیم ایل سونگ و کیم جونگ ایل – هردو – چاپ شده و علاوه بر این در هر صفحه رهنمودهای این دو در آن روز خاص در سال‌های گذشته هم تکرار شده‌است.
اجمالاً، کره شمالی‌ها در محیطی زندگی می‌کنند که همه‌جایش به رنگ جوچه است. آنچه آن‌ها می‌شنوند، می‌گویند، حس می‌کنند، و می‌بینند، به‌شدت از ایده‌های جوچه رنگ گرفته‌است. به منظور تصور کردن فرایند چنین اشباع‌سازی فرهنگی، باید چنین محیط را برای زندگی در زمینه یک انقطاع کامل از جهان بیرونی تجربه کند.
منابع
사상사업에서 교조주의와 형식주의를 퇴치하고 주체를 확립할 데 대하
Mackerras, Colin: The ‚Juche‘ idea and the thought of Kim Il Sung,1985 Brian Myers, "Ideology as Smokescreen: North Korea's Juche Though, 2008
The International Institute of the Juche Idea
ایده جوچه Naenara - The Juche Idea
هدایت ایدئولوژیک جوچه
جام یوهان کرایف ۲۰۱۹
جام یوهان کرایف ۲۰۱۹ ۲۴مین دوره جام یوهان کرایف خواهد بود که سالانه بین قهرمانان لیگ برتر فوتبال هلند و جام حذفی فوتبال هلند برگزار می‌شود. این مسابقه بین دو تیم آژاکس آمستردام، قهرمان جام حذفی فوتبال هلند ۱۹–۲۰۱۸ و پی‌اس‌وی آیندهوون، نایب‌قهرمان لیگ برتر فوتبال هلند ۱۹–۲۰۱۸ برگزار می‌شود. این بازی در روز ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۹ در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا در آمستردام برگزار می‌شود.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
نمازخانه گئورگ مقدس، نرکین آزا
نمازخانه گئورگ مقدس، نرکین آزا (Սուրբ Գևորգ մատուռ (Ներքին Ազա)) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر نرکین آزا، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده‌های ۱۶–۱۷ام میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
منابع
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های پیشین در جمهوری آذربایجان
آپوکوتی
آپوکوتی (Appukutty؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه ملی فیلم بهترین بازیگر نقش مکمل مرد است.
او در فیلم پسر تامیلی دوست‌داشتنی، شهر مدرس، ماریان و غرش ببر بازی کرده‌است.
آب معدنی کمشک
آب معدنی کمشک در منطقهٔ کمشک از توابع بخش جناح شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده است.
چشمه
چشمه ای نمکی وجود دارد که بواسطهٔ تابش آفتاب آبش کمی گرم است و برای درمان بیماری‌های پوستی و روماتیسم مفید است.
تنگ گری رودخانه
در غرب کمشک تنگی است به نام گری رودخانه که منطقه بستک هرمزگان را به دهستان اشکنان وصل می‌نماید از این تنگ عبور می‌کند. از گلویه این رودخانه جاده ای خاکی جیپ‌رو ایجاد شده که پس از عبور از روستای کال به جلگه اشکنان منتهی می‌شود. این چشمه بر سر این راه و ۱ میل به جنوب قرار دارد که آن را آب معدی کمشک می‌نامند.
۵۲۶ (میلادی)
۵۲۶ (میلادی) پانصد و بیست و ششمین سال تقویم میلادی است.
آمالیا آسور
آمالیا آسور (۸ ژوئن ۱۸۰۳–۱۸۸۹) اولین دندانپزشک زن در سوئد بود.
آمالیا آسور در استکهلم به عنوان دختر دندانپزشک یهودی جوئل آسور (۱۷۵۳–۱۸۳۷)، دندانپزشک خانواده سلطنتی، که از او به عنوان یکی از اولین دندانپزشکان تحصیل کرده در سوئد نام برده می‌شود، و استر موزس هیلبوت متولد شد. برادرش جیمز اسور نیز دندانپزشک شد. آمالیا آسور هرگز ازدواج نکرد و همچنان یک مامسل باقی ماند. او در رشته دندانپزشکی توسط پدرش آموزش دید و در اوایل به عنوان دستیار او فعال بود.
به عنوان یک دستیار دندانپزشک، موقعیت او غیررسمی بود و اسور در نهایت به دلیل فعالیت بدون مجوز به مقامات گزارش شد. در سال ۱۸۵۲، او از هیئت سلطنتی بهداشت (Kongl. Sundhetskollegiet) به‌طور مستقل به عنوان یک دندانپزشک تأیید شد. این اجازه یک استثنا بود، زیرا حرفه دندانپزشکی به‌طور رسمی برای زنان ممنوع بود، و بنابراین او یک استثنای خاص بود تا یک پیشگام برای زنان دیگر، زیرا این حرفه هنوز برای زنان ممنوع بود. او در استکهلم فعال بود.
تالاب سولقان
تالاب سولقان (سولگان)، تالابی در مجاورت شهر ناغان در استان چهارمحال و بختیاری می باشد که با مساحتی حدود ۱۱۵هکتار، به دلیل قرار گرفتن در جاده شهرکرد-اهواز از اهمیت ویژه‌ای برخورداراست. حضور عشایر و زیست پرندگان مهاجر و رویش گلهای رنگارنگ در برخی فصول سال زیبایی این مکان را چند برابر می‌کند.
گونه‌های جانوری
به دلیل عمق کم‌آب آن محل مناسبی برای زندگی مرغان آبی بود و انواع مختلف پرندگان مهاجر را به خود جلب می‌کرده ولی به علت عدم توجه کافی و بهره‌برداری‌های نامعقول و غیراصولی از آب و زمین‌های حاشیهٔ این تالاب، تعداد پرندگان مهاجر رو به کاهش گذاشته و فضای زیبای آن تخریب شده‌است. از انواع پرندگانی که در این تالاب مورد شناسایی قرار گرفته‌اند می‌توان به چنگر، یوزگنبی، قورقور و قزل غاز اشاره کرد. تالاب سولقان در زمان پرآبی یکی از مناطق ارزشمند زادآوری پرندگان به خصوص اردک‌ها است. تالاب سولقان به دلیل عمق مناسب آب، محل مناسبی برای زندگی مرغان آبی است و انواع مختلف پرندگان مهاجر را به خود جلب می‌کرده اما اکنون به علت عدم توجه کافی و بهره‌برداری‌های غیراصولی از آب و زمین‌های حاشیه این تالاب، تعداد پرندگان مهاجر رو به کاهش گذاشته‌است.
چاه عابدیان
چاه عابدیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان برخوار و میمه در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان برخوارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ماجرای هفت ساعت
ماجرای هفت ساعت یکی از داستان‌های شرلوک هولمز نوشته آدریان کانن دویل و جان دیکسن کار است. این داستان،در مجموعه داستان شاهکارهای شرلوک هولمز در سال ۱۹۵۴ منتشر شد.
یک بانوی جوان -که مصاحب یک زن مسن‌تر است- درباره رفتار عجیب مرد جوانی که با وی ملاقات کرده از هولمز مشاوره می‌گیرد. مرد مورد بحث، عادی رفتار می‌کند؛ اما هر زمان که با ساعتی رو به رو می‌شود؛ دیوانه‌وار آن را خُرد، مدفون یا در کمد پنهان می‌کند. زن جوان شخصاً او را دو بار در زمان شکستن ساعت دیده و از پیشکار مرد نیز وقوع پنج مورد مشابه دیگر را شنیده است. هولمز برای جمع‌آوری اطلاعات به منظور خنثی کردن یک نقشه تروریستی مهیب و حل معمای این رفتار غیرعادی باید به یک بندرگاه دور سفر کند.
روتنبرگ
روتنبرگ یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در اودنوالدکرایس واقع شده‌است. روتنبرگ ۲٬۴۹۹ نفر جمعیت دارد.
کلات (بخش مرکزی کهگیلویه)
کلات یک روستا در ایران است که در دهستان دشمن‌زیاری (کهگیلویه) واقع شده‌است. کلات ۵۷۵ نفر جمعیت دارد.
بی‌دی-۰۸°۲۸۲۳
بی‌دی-۰۸°۲۸۲۳ یک ستاره است که در صورت فلکی سکستان قرار دارد.
احمدبیگ‌لو
احمدبیگ‌لو روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشگین غربی قرار دارد.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۱۳۸۵ نفر با ۳۲۸ خانوار بوده‌است.
رقص متیورولی
رقص متیولوری از جمله رقص‌های فولکلوریک و کوهستانی اهالی گرجستان است.همانند رقص خوسورولی، رقص متیورولی نیز بر پایه رقابت نهاده شده‌است. اگر چه این رقص اساساً رقابت میان دو گروه از مردان جوان است. گرچه این رقص بیشتر شبیه بزم رقابتی ورزیدگی و هنر است. در ابتدا گروهها در حرکات خود به رقابت می‌پردازند سپس رقص گروهی دختران و بعد از آن رقص‌های انفرادی با حرکات زانوها و پنجه‌های پا است. این رقص یادآور جشن و پایکوبی در کوهستان است.
شبدر لاکی
شبدر لاکی به نام‌های شبدر کریمسون، شبدر گل میخکی و شبدر آلمانی نیز معروف است.
اهمیت و پراکنش شبدر لاکی
شبدر لاکی بومی جنوب غربی آسیای صغیر تا نواحی اروپا است و هم‌اکنون در فرانسه، مجارستان، ایتالیا و جنوب انگلستان کشت می‌شود. این شبدر در سال ۱۸۱۹ میلادی وارد آمریکا شد و اکنون یکی از بقولات مهم علوفهای این کشور به‌شمار می‌رود.
شبدر لاکی در مراتع، تولید علوفه خشک و اصلاح خاک مورد استفاده قرار می‌گیرد. در مناطق گرم کشت آن به صورت یک ساله زمستانه و در مناطق سرد به صورت یک ساله تابستانه رایج است. در نواحی گرم آمریکا این گیاه بیشتر از سایر بقولات زمستانه یک ساله، کشت می‌شود.
رقم‌های شبدر لاکی
شبدر لاکی دارای رقم‌های اصلاح شده مختلفی است. از جمله آن‌ها می‌توان به رقم‌های کاپریرا، آیوبورن، چیف، دیکسی، تالادگا و کنتاکی اشاره نمود.
مشخصات زراعی شبدر لاکی
شبدر لاکی گیاهی یک ساله و دارای تیپ (فرم) رشدی ایستاده (عمودی) بوه و ارتفاع ساقه آن به ۹۰–۳۰ سانتی‌متر می‌رسد و بدون انشعاب‌های زیاد است. بسیار شبیه شبدر قرمز است ولی انتهای برگچه‌های شبدر لاکی گردتر از شبدر قرمز بوده و برگ‌ها و ساقه‌های آن نیز پر کرک تر از شبدر قرمز است که گلهای به رنگ لاکی روشن و از قسمت پایین گل آذین شروع به بازشدن می‌نمایند.
به زمستان‌های معتدل مقاوم و حداکثر تولید را در شرایط سرد و مرطوب دارد. در خاک‌های به‌طور نسبی در محیط اسیدی رشد خوبی داشته (Ph=۶–۷) ولی شرایط قلیایی را هم تحمل می‌کند و از این لحاظ شبیه شبدر آلسالیک است. کاشت آن در خاکهای سبک و سنگین موفقیت‌آمیز است ولی به خاک‌های فقیر و پیت سازگاری ندارد. بهترین رشد را در خاکهای حاصلخیز و زهکشی شده دارد. رنگ بذر آن زرد و اندازه آن دو برابر بذر شبدر قرمز و گردتر است. شبدر لاکی خود بذرپاش است و حدود ۳۰ تا ۷۵ درصد بذر سخت دارد و همین خصوصیات موجب می‌شود که بذرهای ریخته شده در زمین، در پاییز جوانه زده و در سال بعد مزرعه‌ای از شبدر لاکی تولید شود.
مقاومت به تنش‌ها
شبدر لاکی به‌طور نسبی مقاوم به سرما، مقاوم به شرایط غرق‌آبی، حساس به خشکی، متحمل به شرایط قلیایی و به خاکهای اسیدی (Ph=۶–۷) سازگار است.
تاریخ کاشت
بهترین زمان برای کاشت بستگی به منطقه و هدف کاشت دارد. به‌طور کلی در کشت پاییزه از نیمه دوم شهریور تا اوایل مهر و در کشت بهاره از نیمه اول اردیبهشت می‌توان آن را کشت نمود.
میزان بذر مصرفی
میزان بذر مصرفی با توجه به هدف کاشت، نوع خاک، تاریخ کاشت، نحوه تهیه بستر بذر و قوه نامیه متغیر است. به‌طور کلی برای ایجاد یک مزرعه خوب مقدار ۲۰–۱۵ کیلوگرم بذر در هکتار توصیه می‌شود.
عمق کاشت
با توجه به ریز بودن بذر شبدر، عمق کاشت نباید بیشتر از ۲–۱ سانتی‌متر باشد.
برداشت علوفه
بهترین زمان برداشت علوفه شبدر لاکی، اوایل گلدهی (۱۰–۵ درصد) بوده که در این مرحله علوفه خشک با کیفیت خوبی تولید خواهد شد. اگر برداشت تا مرحله گلدهی کامل به تأخیر بیفتدمحصول آن افزایش یافته ولی ارزش غذایی آن کاهش می‌یابد. ساقه و برگ شبدر لاکی پر کرک تر از شبدر قرمز است و با مسن شدن گیاه کرکها سخت‌تر می‌شوند. اگر علوفه خشک تهیه شده در مراحل آخر رشد به دام داده شود ممکن است به علت سخت شدن کرکهای روی ساقه و برگ مشکلاتی مثل ایجاد گلوله‌های کرکی در شکم دام نموده که حتی در بعضی موارد سبب مرگ آن‌ها می‌شود، بنابراین برای کاهش این خطر، می‌توان علوفه خشک شبدر لاکی را با سایر علفهای خشک مصرف نمود. متوسط عملکرد علوفه خشک آن ۶–۵/۲ تن در هکتار است.
برداشت بذر
شبدر لاکی گیاهی دگرخودگشن است ولی وجود حشره‌های گرده افشان مانند زنبور در افزایش عملکرد بذر مؤثر است و قرار دادن دو عدد کندوی زنبور عسل در هر هکتار برای گرده افشانی بیشتر توصیه می‌شود. زمان مناسب برداشت بذر هنگامی است که برگ‌ها و ساقه‌ها به‌طور کامل رسیده و گل آذین‌ها به رنگ زرد تا قهوه‌ای درآمده باشند. از یک مزرعه خوب گرده افشانی شده می‌توان حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم بذر در هر هکتار برداشت نمود.
موارد استفاده از شبدر لاکی
شبدر لاکی به صورت علوفه تر (چرای مستقیم در مزارع و مراتع)، علوفه خشک و کود سبز قابل استفاده است و به خاطر این که رشد خود را در بهار زودتر از سایر شبدرها (حتی شبدر ایرانی) شروع می‌کند، می‌تواند منبع علوفه خوبی برای چرا در اوایل بهار باشد. در منطقه کرج در نیمه دوم فروردین علوفه این گیاه آماده برداشت است.
عباس باقرپور اردکانی
زندگی‌نامه
وی از فروردین 1378 در وزارت امور خارجه ایران مشغول به کار بوده است. وی ابتدا تا آذر 1382 به عنوان کارشناس حقوقی در معاونت حقوقی وزارت امور خارجه مشغول به کار بود و از دیماه 1382 تا بهمن 1385 کارشناس و دبیرسوم نمایندگی دائم ایران نزد سازمان ملل متحد در نیویورک بود. وی از اسفند 1385 تا اردیبهشت 1388 معاون اداره حقوقی وزارت امور خارجه و از خرداد 1388 تا مرداد 1390 رئیس اداره حقوقی وزارت امور خارجه بود. وی از شهریور 1390 تا مهر 1394 سفیر و معاون نماینده دائم ایران در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو بود. وی از آبان 1394 تا دیماه 1396مشاور و دستیار وزیر امور خارجه ایران و از بهمن 1396 تا اردیبهشت 1399 مدیرکل حقوقی بین‌المللی وزارت امور خارجه بود. عباس باقرپور اردکانی از خرداد 1399 سفیر ایران در اتریش و اسلواکی (آکردیته) می باشد.
جستارهای وابسته
فهرست سفیران ایران در اتریش
باران تویی
باران تویی نام اولین آلبوم استودیویی گروه چارتار است که در بهمن ۱۳۹۲ و با شماره مجوز ۵۸۶۷–۹۲ عرضه شد. «آرمان گرشاسبی» خواننده، «آرش فتحی» آهنگساز، «احسان حائری» ترانه سرا و «آیین احمدی‌فر» تنظیم کننده، از اعضای این گروه‌اند.
تیزر آلبوم
تیزر این آلبوم توسط امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی ساخته شده‌است. بازیگر اصلی این تیزر مهناز افشار است که برخی از اشعار این آلبوم روی صورت وی خطاطی می‌شود.
کنسرت‌ها
دو هفته پس‌از انتشار آلبوم، اولین کنسرت گروه چارتار با اجرای قطعاتی از این آلبوم در اریکه ایرانیان برگزار شد، پس از آن گروه چارتار کنسرت‌های متعددی را در شیراز، اهواز، لاهیجان، کردستان و انزلی برگزار کرد که با استقبال خوب مخاطبان روبرو شد. همچنین قطعاتی از این آلبوم در جشنواره موسیقی فجر اجرا شد.
رنگ
رنگ خواص ادراک بصری است، که از طیف نور تعامل‌یافته با سلول‌های گیرنده نور چشم ناشی می‌شود. عدم برابری شدت نور دریافتی در سه نوع سلول دریافت‌کننده نور رنگی قرمز، سبز و آبی در چشم باعث به وجود آمدن مفهوم رنگ در مغز می‌شود. اگر یک یا چند ناحیه از طول موج‌های نور مرئی توسط ماده جذب یا عبور داده شود، ماده رنگی خوانده می‌شود.
رنگ به هر مایع، شبیه مایع یا هر ترکیب صمغ مانندی که موقع اعمال شدن، لایه نازکی را جهت پوشاندن جسمی جامد ایجاد کند، می‌گویند. رنگ‌های اصلی سنتی شامل زرد، قرمز و آبی هستند. این سه رنگ با ترکیب هیچ رنگی درست نمی‌شوند. رنگ‌های مکمل عبارتند از:
دید کلی
از رنگ برای محافظت از خوردگی، نگهداری، دکوراسیون یا جهت اضافه کردن هرگونه قابلیت بر روی یک سطح که توسط رنگدانه پوشانده می‌گردد، استفاده می‌شود. مثال‌هایی از محافظت عبارتند از: پوشاندن سطح فلزات برای کند کردن خوردگی، یا رنگ کردن خانه جهت محافظت از آن در برابر عناصر خارجی (آب، خاک و…).
مثالی از دکوراسیون داخلی، رنگ کردن اتاقی برای آماده‌سازی آن، جهت جشن می‌باشد. استفاده‌های دیگری که از رنگ می‌شود، شامل برگرداندن رنگی خاص از روی سطح یا استفاده بر روی سطوح علیه حرارت یا موازات با استفادهٔ حرارتی از آن سطح در کاربردهای مختلف است. مثال کاربردی دیگری در این زمینه، برای تشخیص دادن علایم صنعتی یا هشدارها، یا علامت‌گذاری لوله‌ها در صنعت یا در زمینهٔ کاربردهای نظامی می‌باشد. رنگ را برای هر جسمی می‌توان استفاده کرد، برای مثال در هنر، پوشش‌های صنعتی، علایم جاده‌ای یا در لنگرگاه‌ها جهت جلوگیری از خوردگی توسط آب ها.
تاریخچه
نقاشی‌های پیدا شده در غارها که توسط رنگ‌های به‌دست آمده از اُخرا، و اکسیدهای هماتیت و مگنتیت کشیده شده‌اند به ۴۰۰۰۰ سال قبل و به دوران انسان‌های هموساپینس بازمی‌گردد. نقاشی‌های کهن در درنادای مصر که برای سالیان متمادی بدون حفاظ و در معرض هوا بوده‌است، یک پدیده درخشان اثر برلینسی می‌باشد که هنوز هم به همان روشنی ۲۰۰۰ سال قبل است. مصری‌ها رنگ‌هایشان را با ماده‌ای صمغ مانند، ترکیب می‌کردند و هر یک را به صورت جداگانه بر روی سطح اعمال می‌کردند بدون اینکه ذره‌ای با هم مخلوط گردند. آن‌ها از ۶ رنگ استفاده می‌کردند: سفید، سیاه، قرمز، آبی، زرد و سبز.
ترکیبات
رنگدانه:دانه‌های جامد ریزی هستند که در رنگ جهت توزیع رنگ، زبری، غلظت رنگ و… با یکدیگر متحد می‌گردند؛ ولی بعضی از رنگ‌ها یه جای ترکیبات معمول رنگدانه، از رنگ‌های دانه‌ای میکرونیزه استفاده می‌کنند. رنگدانه‌ها به دو دسته طبیعی و شیمیایی تقسیم‌بندی می‌گردند. رنگدانه‌های طبیعی شامل خاک رس، کلسیم کربنات، سیلیکا، تالک و میکا می‌باشد. رنگدانه‌های شیمیایی حاوی مولکول‌های مهندسی یعنی، خاک رس تکلیس شده، رسوب‌های شیمیایی کلسیم کربنات و سیلیکاهای مصنوعی می‌باشد. رنگدانه‌های مخفی، در کدرسازی رنگ و محافظت از لایه رنگ از اشعه ماوراءبنفش به کار می‌آید. انواع رنگدانه‌های مخفی از این قرار است: تیتانیوم دی‌اکسید، فتالوی آبی، و اکسید آهن قرمز. پرکننده‌ها نوعی مخصوص از رنگدانه‌ها هستند که برای حجم دادن به لایه رنگ، پشتیبانی از ساختار رنگ و حجم دادن به خود رنگ، مورد مصرف قرار می‌گیرند. پرکننده‌ها معمولاً حاوی مواد بی‌اثر ارزان قیمتی مانند آرد کوهی، تالک، آهک، باریت، خاک رس، کربنات کلسیم و… می‌باشند. بعضی از رنگدانه‌ها سمی می‌باشند مانند سرب که در رنگ‌های سربی به کار رفته‌است یا در رزبن پایه رنگ روغن موجود است.
صنعت رنگسازی، شروع به جایگزینی رنگدانه‌های سرب با رنگدانه‌های کم خطر تر تیتانیوم دی‌اکسید، از سال ۱۹۷۸ نموده‌است. تیتانیوم دی‌اکسیدی که امروزه در رنگسازی استفاده می‌گردد، به دلایل مختلفی توسط سیلیکن یا آلومینیوم اکسید پوشانده می‌گردد.
چسب یا ناقل:چسب معمولاً به ناقلی اطلاق می‌گردد که ترکیب شکل دهنده اصلی فیلم (لایه نازک رنگ) می‌باشد. تنها ماده‌ای که حتماً باید در رنگ حاضر باشد، همین ماده‌است. حضور سایر ترکیبات در رنگ، اختیاری است. چسب‌ها حاوی زرین‌های طبیعی یا شیمیایی اند مانند اکریلیک، پلی اورتان، پلی استر، رزین ملامین، اپوکسی و آلکید رنگ لاتکس، محلولی کلوئیدی بر پایه آب است که از ذرات پلیمری میکرونیزه تشکیل شده‌است. معنی کلمه لاتکس، یعنی حلّال در آب.
این روزها که بحث حفاظت از محیط زیست نیز مطرح است، شرکت‌های تولیدکننده رنگ، از استفاده از مواد آلی فرّار در تولیدات شان، محدود شده‌اند. دلیل این امر، که توسط سازمان محیط زیست اعلام گشته‌است، صدمه زدن بعضی از این ترکیبات به لایه ازون و در نتیجه، افزایش میزان پرتو فرابنفش می‌باشد. حلال‌هایی که در مرحله اول از رنگ تبخیر می‌گردد، باعث تخریب لایه ازون می‌گردد و هر لیتر حلال نفتی ۱۰۰۰لیتر هوا را آلوده می‌کند.
بحث حلال یا تینر در رنگ، جداگانه مطرح می‌گردد: حلال‌ها:هدف اصلی از استفاده از حلال ها، تنظیم کردن رقّت و فرّاریت و وسیکوزیته رنگ است. حلال، فرّار است و در فیلم (لایه نازک رنگ) باقی نمی‌ماند. حلال، همچنین نرخ جریان تابع لزجت و کاربرد سایر ترکیبات و نیز پایداری رنگ را در حالت سیال، کنترل می‌کند.
آب، بهترین نوع حلال برای رنگ‌های آب-محور می‌باشد که در چند دهه اخیر گسترش یافته و بخاطر ویژگی‌های منحصر بفرد آن روز به روز استفاده از آن بیشتر می‌شود به شکلی که رنگ‌های روغنی پایه آلکیدی در اروپا و آمریکا محدود شده‌است. رنگ‌های حلال-محور، که گاهی نیز رنگ‌های روغنی نامیده می‌شوند، می‌توانند تعداد کثیری از حلال‌ها را در خود جای دهند که شامل ترکیبات آروماتیک، آلیفاتیک، الکل‌ ها و کتون‌ها و رزین‌های سبک رقیق‌کننده خواهند بود. چنین حلال هایی در مواقعی استفاده می‌گردند که رنگ‌های روغن-محور و ضدآب مورد نیاز است.
مواد افزودنی:کنار ست تشکیل دهنده اصلی رنگ که در بالا مورد بحث قرار گرفتند، رنگ می‌تواند حاوی مواردی بسیار وسیع از مواد افزودنی باشد که به مقدار بسیار کمی به رنگ افزوده می‌گردد و در کمال تعجب، اثر بسیار زیادی بر روی خواص رنگ می‌گذارد. مثال‌هایی از این موارد، موادی هستند که ضدکف، معلق‌کننده، غلظت دهنده و کشش سطحی رنگ را تنظیم می‌کنند، جاری شدن رنگ را بهبود می‌بخشند، ظاهر پایانی را تصحیح می‌کنند، تری و خیسی لبه رنگ را بالا می‌برند، پایداری رنگدانه را بهبود می‌بخشند، خواص ضدّ یخ زدگی ایجاد می‌کنند، مقدار کف‌کنندگی و پوسته‌پذیری رنگ را کنترل می‌کند.
انواع دیگر از مواد افزودنی شامل کاتالیست‌ها، حجم دهنده‌ها (با پرکننده‌ها اشتباه گرفته نشوند)، پایدارکننده‌ها، امولسیون سازها، زمینه‌سازها، پیش بَرهای مواد افزودنی، پایدارکننده‌های ضد اشعه ماوراءبنفش، عوامل کدرکننده و بایوسایدها (جهت مقابله با رشد باکتری‌ها) می‌باشند.
فیزیک رنگ
خاصیت ذره‌ای و موجی نور که یک پدیدهٔ فیزیکی الکترومغناطیسی است و در نتیجهٔ برخورد نور به سطح اشیاء و باز تاب ویژهٔ طول موجی این تابش نور و شدت آن، توسط چشم احساس و پردازش شده، و به عنوان مفهوم رنگ آن در ذهن شناخته می‌شود. تجزیهٔ نور سفید توسط یک منشور نیز یک خاصیت فیزیکی است که با این عمل هفت رنگ طیف به‌دست می‌آید: شامل بنفش، نیلی، آبی، سبز، زرد، نارنجی و قرمز است؛ بنابراین رنگ‌ها ناشی از امواج نور هستند و چشم انسان قادر است رنگ‌هایی را که طول موج آن‌ها بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر است ببیند. (نانومتر واحدی است برای اندازه‌گیری امواج که معادل یک میلیونوم میلی‌متر است). در قرن هفدهم میلادی نیوتن موفق شد با تجزیه نور سفید طیف رنگ‌ها را به دست آورد. او کشف نمود که نور سفید شامل انواع اشعه است که هرگاه به‌طور جداگانه‌ای با شبکهٔ چشم انسان برخورد کند احساس یک رنگ مجزا را به وجود خواهد آورد و اختلاط این اشعه‌ها بر روی شبکهٔ چشم، رنگ سفید را محسوس می‌سازد.
رنگ‌های اصلی و فرعی
رنگ‌های بنیادین یا اصلی، رنگ‌های قرمز، زرد و آبی هستند که به آن‌ها رنگ‌های اولیه نیز می‌گویند. رنگ‌های دیگر «فرعی» نامیده می‌شوند. برای مثال در رنگ‌های رنگین‌کمان، نارنجی، سبز و بنفش فرعی هستند. از ترکیب رنگ‌های فرعی نمی‌توان رنگ‌های اصلی را به وجود آورد ولی از ترکیب رنگ‌های اصلی رنگ‌های فرعی به دست می‌آید.
هارمونی
هر چه رنگ‌ها ساده‌تر باشند هارمونی آن‌ها واضح تر است. آزمایش‌ها و تجربیات متفاوت نشان می‌دهد که افراد نسبت به هماهنگی یا عدم هماهنگی رنگ‌ها نقطه نظرهای متفاوتی دارند. اغلب در نظر مردم رنگ‌های هماهنگ آن‌هایی هستند که از یک خانواده باشند، یا در عین تنوع با جلوه یکسانی خودنمایی کنند، یا رنگ‌هایی که بدون تضاد در مجاور هم قرار بگیرند. به‌طور کلی عنوان هارمونی یا عدم هارمونی فقط در رابطه با احساس انسان است که به صورت مطلوب بودن یا نبودن و جذاب بودن یا نبودن مطرح می‌گردد. تمام این‌ها از یک ارزیابی مشخصی است. هارمونی یعنی تعادل و توازن بین قدرت‌های رنگی؛ مثلاً اگر ما برای مدتی به یک مربع قرمز خیره شویم و سپس چشم را ببندیم یک پس تصویر که به صورت مربع سبز رنگ است در نظرمان ظاهر می‌شود و بر عکس اگر به مربع سبز رنگ نگاه کنیم بعد از مدتی که چشم بسته شود. مربع قرمز رنگ در چشم ظاهر می‌شود. در چشم انسان همیشه رنگ‌های مکمل رنگ نخستین ظاهر می‌شود. این عکس‌العمل فیزیکی نسبت به رنگ‌ها جست وجویی برای ایجاد توازن و تعادل است. رنگ‌های مکمل یکی از پایه‌ها و اصول هارمونی هستند.
دمای رنگ
رنگ‌ها دارای مشخصه‌ای بنام سردی یا گرمی هستند. رنگی که ما می‌بینیم، حاصل طول موج نور منعکس شده از رنگ است. طیفهای قابل دیدن بین فروسرخ (در انتهای طرف گرم) و فرابنفش (در انتهای طرف سرد) قرار دارند.
رنگ‌های گرم
رنگ‌های گرم نیمه قرمز چرخه رنگها به عنوان رنگ‌های گرم شناخته می‌شوند که شامل زرد- سبز و قرمز-بنفش می‌باشد.
نکته: بنفش نقشی دوگانه دارد در کنار رنگ‌های گرم خاصیت گرمی و در کنار رنگ‌های سرد خصلت سرد دارد. به‌طور کلی می‌توان رنگ‌های اصلی را «زرد = متناسب با شکل مثلث --- قرمز = متناسب با شکل مربع --- آبی = متناسب با شکل دایره» دانست و در کنار آن سه رنگ دیگر «نارنجی - سبز - بنفش» را در گروه رنگ‌های مکمل طبقه‌بندی کرد.
رنگ‌های سرد
نیمه آبی چرخه رنگ به عنوان رنگ‌های سرد شناخته شده که شامل آبی - سبز و آبی - بنفش می‌باشد.
گام رنگ‌ها
تمام پدیده‌های طبیعت از امواج یا ارتعاشات ساخته شده‌اند. صوت هم مانند نور و حرارت پدیده ایست برخاسته از ارتعاشاتی میان ۳۲ درجه تا ۷۳۰۰۰ درجه. همین‌طور است امواج حرارتی (که عالمان فیزیک به آن ارتعاشات حرارتی گفته‌اند) این ارتعاشات ۱۳۴ تریلیون تخمین زده شده‌است. همچنین است ارتعاشات نوری که از ۴۸۳ تریلیون آغاز می‌شود و به ۷۰۸ تریلیون ختم می‌گردد.
اعداد ذیل درجات ارتعاشات هفت رنگ رنگین کمان را که به گام رنگ‌ها موسوم است نشان می‌دهد.
جان داشتن و تفکر موسیقایی، تحرک و پیوستگی لحن برگزیده شده به منظور تجسم اندیشه، هم‌آهنگی اختیار شده برای تقویت و القاء اندیشه، و وزن‌های گونه گون، سازنده رنگ در یک اثر موسیقی هستند. رنگ، به موسیقی سهمی عطا می‌کند که موسیقی دان به وسیله آن قادر خواهد شد صحنه‌ای، یا فضایی را که مورد نظرش است تجسم بدهد. با تجزیه نور توسط منشور، آن دسته از اشعه‌ها که طول موج کوتاهی دارند به رنگ آبی بنفش دیده می‌شوند و آن دسته از اشعه‌های نو که بلندترین طول موج را دارند به رنگ قرمز دیده می‌شوند. دسته‌ای دیگر از طیف حاصل که دارای طول موج متوسط هستند به رنگ سبز دیده می‌شوند؛ بنابراین سه رنگ اصلی نور:قرمز با طول موج بلند، سبز با طول موج متوسط و بنفش با طول موج کوتاه، وقتی با یکدیگر ترکیب می‌شوند نور سفید حاصل می‌شود.
منابع
ISBN 964-06-6467-7٫۱۳۸۴
استروبل، آیووا
استروبل شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۸ نفر بوده‌است.
بازیابی
بازیابی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کورمیخا
کورمیخا (به لاتین: Kormikha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
توران (آذربایجان)
توران (به لاتین: Turan، تا ۵ اکتبر سال ۱۹۹۹ ارجونیکیدزه Orconikidze) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است. توران ۱۷۹۶ نفر جمعیت دارد.
دین
در مسجد جامع این روستا یک هیئت مذهبی وجود دارد.
دریاچه زریبار
دریاچه زریوار یا زریبار (در زبان کردی) در مریوان از جمله نقاط گردشگری استان کردستان است. شهرستان مریوان در فاصله ۱۲۵ کیلومتری شمال غربی سنندج واقع شده‌است. مریوان با برخورداری از مناطق جنگلی، مرز رسمی باشماق و دریاچه زریوار، روحیه شاد و مهمان‌پذیر مردم و به علت همجواری با منطقه طبیعت گردی به یکی از نقاط مورد هدف گردشگران داخلی و خارجی تبدیل شده‌است.
دریاچه‌ای که یکی از بزرگترین دریاچه‌های آب شیرین ایران به‌شمار می‌آید و از معروف‌ترین و زیباترین جاذبه‌های طبیعی غرب کشور محسوب می‌شود. حداکثر ارتفاع حوضه ۲۱۲۰ متر و حداقل ارتفاع آن در محل خروجی تالاب ۱۲۸۳ متر از سطح دریا می‌باشد. دور تا دور آن با کوه‌هایی زیبا از درختان و مراتع احاطه شده‌است که جلوه ای منحصر به فرد به این دریاچه می‌دهند. بخش اصلی و کاسه تالاب به شکل کشیده با طول متوسط حدود ۵/۴ کیلومتر و عرض متوسط نزدیک به ۲ کیلومتر است. عمق آن به‌طور متوسط در حدود ۳ متر (بین ۲ تا ۵٫۵ متر) است؛ به این ترتیب مساحت کاسه تالاب حدود ۳/۸ است که با حواشی نیزار جمعاً حدود ۲۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. این موضوع باعث شده تا بتوان به راحتی بر روی آن قایقرانی کرد.
۵۲۷ (میلادی)
۵۲۷ (میلادی) پانصد و بیست و هفتمین سال تقویم میلادی است.
دریاچه زریبار
فضای سرسبز اطراف دریاچه، قرارگیری آن در میان کوه‌ها و دشت‌ها، محصور بودنش در میان نیزارها و گستره آبی آن منظره‌ای تماشایی را خلق کرده‌است. اگر ذره‌ای خلاقیت به خرج دهید و صبور باشید می‌توانید عکس‌ها و تصاویر زیبایی از سفر به زریوار را ثبت کنید. تالاب زریبار محل زندگی تعداد زیادی از پرنده‌های بومی و مهاجر است. همین موضوع باعث شده تا اینجا به عنوان یکی از محل‌های مناسب پرنده‌نگری در غرب ایران شناخته شود. اردک سرحنایی و سرسبز، بوتیمار بزرگ و کوچک، انواع چنگر، پرستوهای دریایی، کاکایی‌ها، حواصیل خاکستری، خوتکا، لک‌لک‌های مهاجر و پرندگان شکاری همچون سنقر تالابی و دلیجه از جمله پرنده‌هایی هستند که می‌توانید با کمک ابزار مناسب پرنده‌نگری و کمی صبر و حوصله به تماشای آنها بنشینید.
این دریاچه ۱۰۲اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.
نامگذاری
در خصوص نامگذاری این دریاچه، وجه‌تسمیه‌های مختلفی وجود دارد:
اکوسیستم تالاب
تالاب زریبار به عنوان یک واحد اکولوژیکی و یک اکوسیستم آبی در کردستان پدیده‌ای بسیار زیبا و نادر می‌باشد. زریبار با قرار گرفتن در یک دره طولی نسبتاً وسیعی از دو طرف غرب و شرق با کوه‌های پوشیده از جنگل احاطه شده‌است. پوشش غالب اراضی در این منطقه را جنگل و بیشه زارهای نیمه انبوه تشکیل می‌دهند که گونه غالب جنگلی آن بلوط ایرانی بوده و در حالیکه سایر گونه‌های جنگلی دیگر مانند گلابی وحشی، زالزالک، بادام در شیب‌ها و نقاط مختلف آن خودنمایی می‌کند.
پوشش گیاهی
از پوشش‌های گیاهی دریاچه می‌توان به گیاهان شناور چون سراتوفیلیوم، سریوفیلیوم و گونه‌هایی از گیاهان خاردار و از گیاهان حاشیه‌ای می‌توان به گونه‌های نی، هزارنی، بارهنگ آبی، نیلوفر آبی، علف هفت‌بند، پیچک‌ها، لویی و بزواش، جگن و نعناع اشاره کرد.
آبزیان
گونه‌های بومی: سیاه ماهی خالدار، سیاه ماهی معمولی، عروس ماهی، ماهی گامبوزیا (در حال حاضر این‌گونه‌ها در دریاچه یافت نمی‌شوند) گونه‌های غیربومی: ماهی آمور سفید، کپور آیینه‌ای، کپور معمولی، کپور سرگنده و فیتوفاک اشاره کرد. ضمناً یک گونه مارماهی، ۵ گونه فیتوپلانکتون و ۱۷ گونه زئوپلانکتون شناسایی شده‌است. در خصوص گونه‌های وارداتی اخیر توسط سازمان شیلات و آبزیان می‌توان به گونه ماهی Gambosia siaaffinhs از خانواده poecilidae و یک گونه میگوی غول پیکر آب شیرین اشاره کرد.
پرندگان
در حال حاضر بیش از ۳۱ گونه پرنده بومی و مهاجر زندگی می‌کنند که از این تعداد تقریباً ۱۴ گونه بومی و مابقی انواع پرندگان مهاجرند. اردک سرحنایی و سرسبز (Anos platyrhynchos)، اگرتها، بوتیمار بزرگ و کوچک، انواع چنگر، پرستوهای دریایی، کشیم بزرگ (Podiceps cristafus) و کشیم کوچک (Tachybaptus ruficolis)، کاکائیها، حواصیل خاکستری، خوتکا، گیلار، و پرندگان شکاری همچون سنقر تالابی و دلیچه از گونه‌های با اهمیت و ارزشمند این تالاب به‌شمار می‌آیند.
پستانداران
روباه قرمز، خرگوش، گراز و گربه وحشی.
لازم است ذکر شود که گونه‌های یاد شده به ویژه پرندگان، همهٔ پرندگان تالاب را شامل نشده بلکه شامل پرندگانی است که به صورت اکثریت بوده و برای افراد قابل مشاهده و تشخیص‌اند که این خانواده‌ها در طبقه‌بندی تالاب‌ها حائز اهمیت می‌باشد.
معرفی (وارد نمودن) گونه‌های غیر بومی برای تولید آبزیان، در کوتاه‌مدت سود اقتصادی دارد اما در بسیاری موارد در درازمدت به نابودی گونه‌های بومی و از بین رفتن محیط طبیعی و کاهش ارزش‌های تالابی منجر می‌شود.
خطر خشک‌شدن تنها دریاچهٔ آب شیرین ایران
نمایندهٔ مردم مریوان و سردآباد در مجلس شورای اسلامی در نطق خود خواستار رسیدگی به وضعیت دریاچهٔ زریبار شد. وی خطاب به ابتکار گفت: قبل از خشک‌شدن دریاچهٔ زیبای زریبار که تنها دریاچهٔ آب شیرین ایران است، سری به این دریاچه زده و همان‌طور که با دوربین شخصی خود عکس یادگاری در کنار دریاچهٔ ارومیه گرفته‌اید در کنار این دریاچه نیز عکس یادگاری بگیرید و در فیس‌بوک‌تان بگذارید شاید که فرجی باشد.ادامه
پرواز به فرانسه
پرواز به فرانسه (Le Chemin de France) یک رمان علمی–تخیلی فرانسوی اثر ژول ورن می‌باشد که در سال ۱۸۸۷ منتشر شد. داستان تخیلی این کتاب در مورد یک کاپیتان ارتش فرانسه به نام ناتالی دلپیر است که یک سال پیش از جنگ‌های انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۲ می‌باشد. فرانسه در گیر جنگ با پروس می‌شود و دلپیر تصمیم می‌گیرد به آنجا برود تا خواهرش که خدمتکار خانواده کلر هست را به فرانسه بیاورد. دراین بین نیروهای پروس او و پسر خانوادهٔ کلر که فراری از جنگ هست را دستگیر می‌کنند تا اعدام کنند …
جیسون واترهاوس
جیسون واترهاوس (Jason Waterhouse؛ زادهٔ November 8, 1991) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا است.
رقص خونگا
رقص خونگا از جمله رقص‌های فولکلوریک اهالی گرجستان است.
ریشه این رقص در اوستیا، منطقه‌ای در شمال گرجستان است. لباس رقص با آستین‌های بلند، کلاه و سرپوش‌های بلند است. خونگا اغلب در مراسم عروسی اجرا می‌شود. این رقص تشابه زیادی به رقص سیمدی دارد.
بله سر
بله سر، روستایی در دهستان کمبل سلیمان بخش مرکزی شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
ادوارد ویلیام لین
ادوارد ویلیام لین (۱۷ سپتامبر ۱۸۰۱، انگلستان - ۱۰ اوت ۱۸۷۶) شرق‌شناس، مترجم و فرهنگ نویس بود. او به دلیل دانشش در مورد زبان عربی و فرهنگ مصر و همچنین به خاطر ترجمه داستان هزار و یک شب و بخشهایی از قرآن شناخته شده‌است. او همچنین در سفرهایش به مصر گزارش کاملی از بازدیدش از اهرام مصر و محل دفن فراعنه نوشته بود که به چاپ نرسیده بود. این کتاب به نام شرح مصر، اولین بار در سال ۲۰۰۰ چاپ شد و از آن زمان بارها تجدید چاپ شده‌است.
تولد و سفر به مصر
ادوارد لین در هرفورد، انگلستان به دنیا آمد. پدرش کشیش تئوپیلوس لین بود و از سمت مادری نتیجه توماس گینزبرا بود. بعد از اینکه پدرش در سال ۱۸۱۴ فوت کرد لین به مدرسه گرامر در بث و سپس هرفورد فرستاده شد. او دارای استعداد خوبی در ریاضیات بود. او سپس به کمبریج فرستاده شد ولی تحصیلات خود را در این دانشگاه نیمه کاره رها کرد و به لندن رفت و در آنجا آموزش کنده کاری دید. اما چون به بیماری سل مبتلا شده بود، به او پیشنهاد شد تا به منطقه گرم‌سیری سفر کند. به همین خاطر سال ۱۸۲۵ به مصر سفر کرد. در مدتی که در مصر بود، زندگی خود را وقف مطالعه در مورد عربی، ادبیات عربی، اسلام، رسوم و سنتهای مصری کرد و به هیبت یک مرد محصل مصری درآمد.
بازگشت به انگلستان و سفر دوباره به مصر
در سال ۱۸۲۸ به همراه پیش‌نویسی از سفرنامه خود به مصر که همراه با نقاشی‌های وی بود، به انگلستان بازگشت و پس از چندین بار تلاش، موفق شد برای انتشار کتاب خویش، ناشری پیدا کند. البته اصرار داشت در سال ۱۸۳۳ برای تکمیل مشاهدات خود از مصر دوباره به این کشور سفر کرد. در نهایت این کتاب با نام «رسوم و سنت‌های مصریان مدرن» در سال ۱۸۳۶ منتشر شد و در کمال تعجب بسیار پر فروش شد. از ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۰ چندین جلد از ترجمه‌های خود از رمان «هزار و یک شب» منتشر کرد. این دو اثر، دو موفقیت بزرگ برای وی بودند. بعد از انتشار کتابی که ترجمه بخش‌هایی از قرآن بود، تصمیم گرفت یک واژه‌نامه و فرهنگ عربی را ترجمه کند. وی در سال ۱۸۴۲ برای کار کردن بر روی این واژه‌نامه به مصر بازگشت و تا سال ۱۸۴۹ در مصر ماند. در این سال وی به انگلستان بازگشت و این آخرین سفر او به مصر بود.
کار بر روی واژه‌نامه تا مرگ
تا سال مرگ وی در ۱۸۷۶، وی بر روی واژه‌نامه خویش که تا زمان مرگ وی نیز تمام نگردید، کار می‌کرد. واژه‌نامه بعدها توسط برادرزاده‌اش استانلی لین پول، شرق‌شناس و باستان‌شناس انگلیسی تکمیل شد و در سال ۱۸۹۳ منتشر شد.
واژه‌نامه عربی - انگلیسی ادوارد ویلیام لین
واژه‌نامه عربی - انگلیسی ادوارد ویلیام لین، یکی از اولین و مهم‌ترین واژه‌نامه‌های عربی است که بر اساس بیش از ۱۰۰ منبع و مطالعات میدانی خود نویسنده نوشته شده‌است.
این واژه‌نامه اگر چه در ایران چندان شناخته شده نمی‌باشد، یکی از منابع اصلی مطالعه در مورد زبان عربی است و اسلام‌شناسان و پژوهشگران زبان عربی در ایران از آن به عنوان یکی از منابع خویش یاری می‌گیرند. به تازگی، سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی واژه‌نامه فارسی به صورت یک فعالیت گروهی ترجمه این واژه‌نامه را آغاز کرده‌است.
زندگی شخصی
لین در یک خانواده معروف مستشرق به دنیا آمد. خواهر او سوفیا لین پول یک معلم شرق‌شناس بود. رجینالد استوارت پول و استانلی لین پول شرق شناسان معروف نیز هر دو از اقوام وی بودند. برادر او ریچارد جیمز لین یک کنده کار معروف بود. در سال ۱۸۴۰ لین با نفیسه یک زن یونانی مصری ازدواج کرد که از ۸ سالگی یا به صورت یک برده یا به عنوان شاگرد نزد وی کار می‌کرد و او شخصاً تعلیم داده بود. لین در ۱۰ اوت ۱۸۶۷ از دنیا رفت و در گورستان وست نوروود دفن شد. نوشتارها و نقاشیهای وی در مؤسسه گریفیت در دانشگاه آکسفورد نگهداری می‌شوند.
آرچر، نبراسکا
آرچر شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۱ نفر بوده‌است.
۵۲۸ (میلادی)
۵۲۸ (میلادی) پانصد و بیست و هشتمین سال تقویم میلادی است.
دی‌ال صلیب
دی‌ال صلیب یک ستاره است که در صورت فلکی چلیپا قرار دارد.
جوزپه بیگونیو
جوزپه بیگوگنو (Giuseppe Bigogno؛ 22 July 1909 – ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جنوآ و باشگاه فوتبال فیورنتینا اشاره کرد.
روتنبورگ (زاکسونی)-آنهالت
روتنبورگ (زاکسونی)-آنهالت یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در لبیون-وتین واقع شده‌است. روتنبورگ ۷۹۶ نفر جمعیت دارد.
سونا مک‌دانلد
سونا مک‌دانلد (Sona MacDonald؛ زادهٔ May 11, 1961) بازیگر و خوانندهٔ اتریشی-آمریکایی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دهه پنجاه وحشی و پزشک زنان دکتر مارکوس مرتین اشاره کرد.
الوچ
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۴۶۹ نفر با ۱۰۲ خانوار بوده‌است.
المراعی
المراعی شرکت کشاورزی و صنایع غذایی عربستانی است، که در زمینه تولید و توزیع انواع آب‌میوه، فراورده‌های لبنی، نان، شیر خشک و انجام عملیات کشاورزی فعالیت می‌کند.
شرکت المراعی در سال ۱۹۷۷ از مشارکت کارآفرین ایرلندی؛ الستیر مک‌گوکین و سلطان بن محمد بن سعود الکبیر راه‌اندازی شد و اکنون دارای عملیات در کشورهای عربی خلیج فارس می‌باشد و به‌عنوان بزرگترین شرکت صنایع غذایی جهان عرب شناخته می‌شود.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر ریاض، عربستان سعودی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس تداول معامله می‌شود.
رقص سیمد
رقص سیمد (симд) از جمله رقصهای فولکلوریک اهالی گرجستان است.
ریشه این رقص در اوستیا، منطقه‌ای در شمال گرجستان است. لباس رقص با آستین‌های بلند، کلاه و سرپوش‌های بلند است. سیمدی رقصی برای مردان و زنان با حرکات ظریف است. زیبایی سیمدی در اجرای صفوف منظم و یکدست، کنتراست رنگهای سیاه و سفید لباس رقص، نرمی حرکت و هارمونی است. این رقص تشابه زیادی به رقص خونگا دارد ولی در عین حال تفاوت جزئی نیز دارد.
لیاپونوو
لیاپونوو (به لاتین: Lyapunovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
۵۲۹ (میلادی)
۵۲۹ (میلادی) پانصد و بیست و نهمین سال تقویم میلادی است.
هنر از برای هنر
هنر از برای هنر در اصل برگردان انگلیسی از یک گفتهٔ فرانسوی در قرن نوزدهم است "l'art pour l'art" که به ارزش درونی هنر و تنها هنر جدای ارزش‌های آموزشی، اخلاقی یا کاربردهای سود جویانهٔ هنر اشاره می‌کند. این کارهای هنری بیشتر در محدودهٔ هنرهایی که ارزش آن‌ها در درون یا ذاتشان نهفته‌است، دسته‌بندی می‌شوند.
از این عبارت استفاده‌های تجاری نیز گردیده‌است. همچون برگردان لاتین آن "ARS GRATIA ARTIS" که در آرم کمپانی فیلم‌سازی مترو گلدوین مایر لئوی شیر صد سال است که دیده می‌شود.
تاریخچه
عبارتِ هنر از برای هنر اولین بار توسط تئوفیل گوتیه در دیباچهٔ رمان مادموازل دوموپین به کار برده شد.
انتقادها
ژرژ ساند نویسندهٔ نامدار فرانسوی در سال ۱۸۷۲ می‌نویسد: هنر از برای هنر سخنی بیهوده و تهی از مفهوم است.
نیچه هم در کتاب غروب بت‌ها مدعی ست هنر از برای هنر نمی‌تواند وجود داشته باشد.
لیسا دارمانین
لیسا دارمانین (Lisa Darmanin؛ زادهٔ August 27, 1991) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا است.
سیوبیوتو
سیوبیوتو (به لاتین: Syubyutu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده است.
استورت، آیووا
استورت شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۴۸ نفر بوده‌است.
صلیب شوالیه صلیب آهنین
صلیب شوالیه صلیب آهنین که گاها به اشتباه صلیب شوالیه آهنین نیز نامیده می شود، یک نشان نظامی در کشور آلمان بود که از سال ۱۹۳۹ در دوره رایش سوم به رده‌بندی مجموعه نشان‌های صلیب آهنین افزوده شد و که به افرادی با عملکرد و دستاوردهای عالی اعطا می‌گردید.
مشخصات
صلیب شوالیه صلیب آهنین کمی بزرگتر از صلیب آهنین درجه دو و یک بوده و به وسیله روبان بر گردن آویخته می‌شد. این نشان از لحاظ اعتبار و رتبه با بالاترین نشان شجاعت در دوران امپراتوری پروس یعنی پور لو مریت قابل مقایسه است. در این نوع نشان درجه‌بندی برگ بلوط وجود داشت که از دوران امپراتوری پروس الگوبرداری شده بود.
نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین و مجموعه نشان‌های برگ بلوط برای شجاعت ویژه در جنگ و فرماندهی به نظامیان اهدا می‌شد. بخش سیاه درونی صلیب از آهن و فریم بیرونی آن از نقره ساخته می شد.
صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط و شمشیرها
بیشتر نخستین افرادی که گیره شمشیرهای نشان را دریافت کردند تک‌خال‌های لوفت‌وافه و موفق‌ترین فرماندهان او-بوت‌های کریگسمارینه بودند؛ چرا که دستاوردهای این افراد قابل شمارش بود. با وجود موفقیت‌های بزرگ و تصرف اراضی گسترده‌ای از شوروی در طی عملیات بارباروسا، هیچ یک از سربازان نیروی زمینی و وافن اس‌اس در سال ۱۹۴۱ این گیره‌ها را دریافت ننمودند. در سال ۱۹۴۲ نیز مجددا لوفت‌وافه که پیروزهای بی‌سابقه‌ای در مقابل نیروی هوایی شوروی کسب کرده بود، در این زمینه برتری داشت. با افزایش توانمندی هوایی شوروی و بهبود تجهیزات آن، دستیابی به پیروزی‌های هوایی برای خلبانان لوفت‌وافه سخت‌تر و در نتیجه تعداد دریافت‌کنندگان گیره شمشیرها در آن کمتر شد. در طرف دیگر، با درگیر شدن نیروی زمینی در نبردهای دفاعی شدید در کنار عملیات‌های تهاجمی، اهدای این گیره به نفرات آن افزایش یافت. به صورت کلی در مجموع بیشتر دریافت‌کنندگان گیره شمشیرها مربوط به افرادی می‌شد که در جبهه شرقی به نبرد پرداخته بودند.
رده‌بندی نشان
ارزش نشان از راست به چپ
مردان حیدری
مردان حیدری، روستایی در دهستان وشنام دری بخش مرکزی شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
فهرست آثار ملی شهرستان مسجدسلیمان
شهرستان مسجدسلیمان یکی از شهرستان‌های استان خوزستان است و مرکز این شهرستان، شهر مسجدسلیمان است. مسجدسلیمان در زمان صفویه مخصوصاً دوره شاه تهماسب اول، بقعه هفت شهیدان که از فرزندان موسی کاظم می‌باشند، ساخته شد و تولیت این بقعه و مالکیت زمین‌های مسجدسلیمان امروزی که اراضی قیلارستان (یا قیرلارستان) نامیده می‌شد در اختیار خاندان سادات قیری که از مبلغان مذهبی شهر شوشتر بودند قرار گرفت.
مردان حیدری
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰۰ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
۵۳۰ (میلادی)
۵۳۰ (میلادی) پانصد و سیمین سال تقویم میلادی است.
رقص کینتوری
رقص کینتوری از جمله رقص‌های فولکلوریک اهالی گرجستان است.و یکی از رقص‌های شهری یادآور تفلیس قدیم است.نام این رقص از کینتوس ها تاجرهای خرده پای تفلیس قدیم است. آنها لباسی سیاه رنگ با شلواری گشاد به تن می کردند و اغلب در شهر کالای خود را که مواد غذایی بود را روی سر حمل می کردند. وقتی مشتری کالای خود را انتخاب می کرد، کینتوس‌ها از کمر خود شالی ابریشمی در آورده و با آن توزین می کردند. کینتوس‌ها به حیله گری و شوخ بودن، چابکی و بی تشریفاتی بودن مشهور بودند. این ویژگی‌ها در رقص کینتوری نیز مشهود است.
مانیا (فیلم ۲۰۱۵)
مانیا (Mania)؛ یک فیلم مستقل محصول سال ۲۰۱۵ ایالات متحده آمریکا در سبک ترسناک، نوشتهٔ جاناتان هیگنز، به کارگردانی جسیکا کامرون، تهیه‌کنندگی مم فِردا است. بازیگران این فیلم تریستان ریسک به همراه الی چرچ می‌باشند.
مانیا (شیدایی) برای اولین بار در جشنواره فیلم‌های زیر زمینی آریزونا، در تاریخ ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۱۵ به نمایش درآمد.
تریاک در ایران
تریاک در ایران به صورت گسترده توسط n و h در دسترس است و ایران دارای بالاترین سرانه معتادان به تریاک است. حدود ۲٫۸٪ ایرانیان بالای ۱۵ سال، به تریاک اعتیاد دارند. دولت ایران تعداد معتادان ایران را ۲ میلیون نفر برآورد کرده‌است. مطمئنا آمار معتادان و مصرف کننده انواع مواد مخدر از معتادان پرخطر، مصرف کنندگان انواع داروهای مخدر و معتادان و مصرف کنندگان تفننی چند برابر آمار رسمی دولتی است. محموله‌های تریاک و هروئین از افغانستان و پاکستان (که به هلال طلایی مشهور هستند) به صورت گسترده وارد این کشور می‌شود. میزان موادی که به‌طور سالانه، توسط نیروهای انتظامی ایران کشف می‌شود، بیشتر از هر کشور دیگری‌است، ولی دولت اذعان کرده که آن‌ها سالانه فقط می‌توانند جلوی ورود مقدار بسیار کمی از هزاران تن مواد قاچاق شده به کشور را بگیرند.
تریاک در ایران بسیار ارزان‌تر از غرب است و حتی از آبجو نیز ارزان‌تر است. در زاهدان ۴٫۶ گرم تریاک معادل یک مثقال بین ششصد هزار تا یک میلیون ریال قیمت دارد، که معادل 2ال3 دلار آمریکا می‌شود و یک کیلوگرم آن 350 دلار آمریکا ارزش دارد. این درحالی است که در زابل با ۱ دلار می‌توان ۳۰ گرم تریاک خرید. یکی دیگر از دلایل مصرف زیاد تریاک در ایران به علاوهٔ قیمت پایین، این است که دولت در قبال تریاک سختگیرانه عمل نمی‌کند. بنا بر گزارش رسمی دولت ایران، در تهران روزانه ۴ تن تریاک مصرف می‌شود. با توجه به برآورد دفتر مقابله با مصرف مواد مخدر و جرایم سازمان ملل، سالانه ۴۵۰ تن تریاک در ایران مصرف می‌شود.
تاریخچه
در دوره قاجار کشت گسترده خشخاش به منظور صادرات آغاز شد. در این دوران تریاک در صندوق‌های ۱٫۲ شاهمنی (حدود ۶۰۰ کیلویی) صادر می‌شد. چون در طول مسیر حدود ۵ تا ۱۰ درصد به دلیل از دست دادن رطوبت از وزن آن کم شد وزن آن به یک پیکول چینی می‌رسید. در سال ۱۸۵۹ میلادی ۳۰۰ صندوق، در ۱۸۸۹ میلادی ۱۸۸۶ صندوق تریاک و در سال ۱۹۰۷ حدود ۱۰ هزار صندوق از ایران صادر شد که رشد سریع تولید این محصول را نشان می‌دهد.
در سال ۱۹۰۷ حدود نیمی از کل صادرات تریاک به چین می‌رفت. بیشتر صادرات به چین از طریق بندرعباس و بوشهر به بنادر هنگ کنگ و مالزی می‌رفت و بخش کوچکی هم از طریق زمینی از مسیر بخارا - خجند - کاشغر وارد غرب چین می‌شد. بریتانیا دومین مقصد صادرات تریاک ایران بود. مقدار کمی هم از طریق زمینی به استانبول فروخته می‌شد و بخشی از آن پس از مخلوط شدن با داروهای محلی به اروپا فروخته می‌شد. بخشی نیز به زنگبار در شرق آفریقا فروخته شده و مقداری هم از طریق بلوچستان به هند قاچاق می‌شد.