cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اورانیوم
آلودگی و میراث جنگ سرد
آزمایش سلاح‌های هسته‌ای که توسط شوروی و آمریکا در دهه ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ و توسط فرانسه در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ صورت گرفت، مقدار زیادی بارش هسته‌ای، ناشی از ایزوتوپ‌های محصول واپاشی را در سراسر جهان پخش کرده‌است. همچنین مقدار زیادی باران و زباله‌های رادیو اکتیو از حوادث اتفاق افتاده در نیروگاه‌ها پخش شد. معدن‌کاوهای اورانیوم، ریسک بیشتری برای ابتلا به سرطان دارند. برای مثال، موارد متعددی از سرطان ریه در معدن‌کاوهای ناواهو ثبت شده‌است و ارتباط این سرطان با شغل آنها تأیید شده‌است. در مصوبه «جبران خسارت در معرض تشعشع قرار گرفتن» سال ۱۹۹۰ آمریکا، از کارگزاران درخواست شد که صد هزار دلار در صورت تشخیص سرطان به معدن‌کاوهای اورانیوم پرداخت شود. در جنگ سرد میان آمریکا و شوروی، انباشته‌های بزرگی از اورانیوم برای استفاده فشرده شدند و ده‌ها هزار سلاح هسته ای به‌وسیله اورانیوم غنی شده و پلوتونیوم ساخته شده از اورانیوم تولید شده‌اند. از زمان تجزیه شوروی در سال ۱۹۹۱، در روسیه و چندین ایالت مختلف شوروی سابق، ۵۴۰ تن اورانیوم بسیار غنی شده (که برای ساخت چهل هزار کلاهک هسته ای کافی است) در انبارهایی که بعضی از اوقات حتی از محافظت کافی برخوردار نیستند، یافت شده‌است. پلیس و سازمان‌های امنیت ملی مختلف در آسیا، اروپا و آمریکای جنوبی حداقل شانزده واقعه از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۵ از حمل و نقل اورانیوم و پلوتونیوم قاچاق و قابل استفاده برای بمب پیدا کرده‌اند، که منبع بیشتر آن‌ها کشوری از شوروی سابق بوده‌است. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۵، برنامه محافظت، کنترل و حسابداری ماده در آمریکا، تقریباً ۵۵۰ میلیون دلار به دولت روسیه کمک کرد تا از انبارهای اورانیوم و پلوتونیوم محافظت نشده در این کشور محافظت کند. این پول برای بهبود امنیت در سازمان‌های تحقیق و نگه داری خرج شد. مجله Scientific American در فوریه ۲۰۰۶، گزارش کرد که هنوز برای محافظت از بعضی از این سازمان‌ها، از حصارهای فلزی ای استفاده می‌شود که در وضعیتی هستند که نیاز به تعمیر اساسی دارند. به نقل از یکی از مصاحبه‌ها در این مقاله، یکی از این سازمان‌ها، قبل از پروژه بهبود سازی امنیت، اورانیم غنی شده درجه یک را در گنجه ای برای نگه داری وسایل تمیز کاری نگه داری می‌کرد. یکی دیگر از این سازمان‌ها، برای شمارش و حسابداری مقدار کلاهک‌های هسته ای موجود در این سازمان‌ها، از کاغذهای نوت برداری در یک جعبه کفش استفاده می‌کرد.
منابع و ذخایر
در ابتدای کشف اورانیوم این باور رایج بود که این عنصر بسیار کمیاب است اما بعد از گذشت یک دهه، معادن بزرگی از اورانیوم در نقاط مختلف جهان پیدا شد. تخمین زده می‌شود که ۵٫۵ میلیون تن اورانیوم در ذخایر سنگ معدن وجود دارد که از نظر اقتصادی در ۵۹ دلار بر هر پوند اورانیوم قابلیت رشد و ترقی دارند، درحالی‌که ۳۵ میلیون تن به عنوان منابع معدنی طبقه‌بندی می‌شوند (چشم‌انداز معقول برای استخراج اقتصادی احتمالی). قیمت‌ها از حدود ۱۰ دلار در هر پوند در ماه مه ۲۰۰۳ به ۱۳۸ دلار در هر پوند در ژوئیه ۲۰۰۷ رسید. این امر باعث افزایش زیاد هزینه در زمینه کاوش شده‌است، با هزینه ۲۰۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۵ در سراسر جهان، ۵۴ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته‌است. این روند تا سال ۲۰۰۶ ادامه یافت، هنگامی که هزینه‌های اکتشاف به بیش از ۷۷۴ میلیون دلار رسید، یک افزایش بیش از ۲۵۰٪ نسبت به سال ۲۰۰۴ داشته‌است. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) گفت که ارقام اکتشاف سال ۲۰۰۷ احتمالاً با آمار سال ۲۰۰۶ مطابقت دارد.
استرالیا ۳۱٪ از ذخایر شناخته شده سنگ معدن اورانیوم جهان را در اختیار دارد. بزرگ‌ترین معدن اورانیوم جهان نیز معدن سد المپیک در استرالیای جنوبی است. یک ذخیره قابل توجه از اورانیوم در باکوما، منطقه ای در مابومو در جمهوری آفریقای مرکزی وجود دارد. یکی دیگر از منابع قابل توجه، اورانیوم حاصله از نابودسازی سلاح‌های هسته ای است. مانند برنامه مگاتن به مگاوات. تخمین زده می‌شود که ۴٫۶ میلیارد تن اورانیوم محلول در آب دریا باشد (دانشمندان ژاپنی در دهه ۱۹۸۰ نشان دادند که استخراج اورانیوم از آب دریا با استفاده از تبادل‌های یونی از نظر فنی امکان‌پذیر است). بررسی‌هایی برای استخراج اورانیوم از آب دریا انجام شده اما به دلیل کربنات موجود در آب دریا بازدهی کم بوده‌است. در سال ۲۰۲۰، محققان آزمایشگاه ملی اوک ریج (ORNL) توسعه موفقیت‌آمیز یک مادهٔ جاذب جدید موسوم به HiCaP را اعلام کردند که بازداری سطح مولکول‌ها، اتم‌ها یا یون‌های جامد یا گاز را انجام می‌دهد و طبق نتایج تأیید شده توسط محققان در آزمایشگاه ملی شمال غربی اقیانوس آرام، به‌طور مؤثر فلزات سمی را از آب خارج می‌کند.
تولید
در سال ۲۰۰۵ هفده کشور اکسیدهای اورانیوم غلیظ تولید کردند: کانادا(۲۹٫۷٪ از تولید جهانی)، استرالیا(۲۲٪)، قزاقستان(۱۰٫۵٪)، روسیه(۸٫۰٪)، نامیبیا(۷٫۵٪)، نیجر(۷٫۴٪)، ازبکستان(۵٫۵٪)، ایالات متحده(۲٫۵٪)، آرژانتین(۲٫۱٪)، اوکراین(۱٫۹٪) و چین(۱٫۷٪). قزاقستان همچنان به افزایش تولید خود ادامه می‌دهد و احتمالاً با تولید پیش‌بینی شده ۱۲۸۲۶ تن در مقایسه با کانادا با ۱۱۱۰۰ تن و استرالیا با ۹۴۳۰ تن به بزرگ‌ترین تولیدکننده اورانیوم در جهان در سال ۲۰۰۹ تبدیل شده‌است. در اواخر دهه ۱۹۶۰، زمین شناسان سازمان ملل هم چنین ذخایر مهم اورانیوم و سایر ذخایر معدنی کمیاب در سومالی را کشف کردند. این یافته در نوع خود بزرگ‌ترین بود، به طوری که کارشناسان صنعت بیش از ۲۵٪ ذخایر اورانیوم شناخته شده در جهان را ۸۰۰۰۰۰ تن تخمین زده‌اند.
اعتقاد بر این است که عرضه نهایی موجود حداقل برای ۸۵ سال آینده کافی است، اگرچه برخی مطالعات حاکی از کمبود سرمایه‌گذاری در اواخر قرن بیستم است که ممکن است در قرن ۲۱ مشکلات عرضه را ایجاد کند. به نظر می‌رسد که ذخایر اورانیوم به صورت توزیع لگاریتمی طبیعی باشد. برای هر ده برابر کاهش در درجه سنگ معدن، ۳۰۰ برابر افزایش در مقدار اورانیوم قابل بازیافت وجود دارد. به عبارت دیگر، سنگ معدن در درجه بالا، به مقدار کمی وجود دارد و به تناسب مقدار بیشتری سنگ معدن با درجه بسیار کم تری در دسترس است.
اکسید
کیک زرد اورانیوم خشک شده، که در صنایع هسته ای تولید می‌شود، شامل توزیعی از اکسیداسیون های گوناگون اورانیوم بوده که از بیشترین تا کمترین سطح اکسیداسیون تشکیل شده است. معمولا مقصود از محتوای اورانیوم، U3O8 بوده که به زمان پروژه ی منهتن باز می گردد که U3O8 به عنوان استاندارد گزارش‌دهی شیمی تجزیه و تحلیل استفاده می‌شد.
شکل‌های متداول‌تر اکسید اورانیوم شامل اکسید تری اورانیوم اوکتاکساید (U3O8) و UO2 هستند. هر دو این اکسید ها به شکل جامد بوده و دارای حلالیت کم در آب و به طور نسبی در شرایط زیست‌محیطی گسترده‌ای پایدار هستند. اکسید تری اورانیوم اوکتاکساید (براساس شرایط) پایدارترین ترکیب اورانیوم بوده که در طبیعت یافت می‌شود. اکسید، اورانیوم دی‌اکسید که در آن اورانیوم به صورت معمولی به عنوان سوخت راکتورهای هسته‌ای استفاده می‌شود. در دمای محیط، UO2 به تدریج به U3O8 تبدیل می‌شود. به دلیل پایداری آنها، اکسیدهای اورانیوم به‌طور کلی به عنوان شکل شیمیایی ترجیحی برای ذخیره سازی یا دفن در نظر گرفته می‌شوند.
غلظت‌های طبیعی
اورانیوم طبیعی شامل سه ایزوتوپ اصلی است: اورانیوم-۲۳۸ (۹۹٫۲۸٪ فراوانی طبیعی)، اورانیوم-۲۳۵ (۰٫۷۱٪) و اورانیوم-۲۳۴ (۰٫۰۰۵۴٪). هر سه رادیواکتیو و نشر دهنده ذرات آلفا هستند، به استثنای این که هر سه این ایزوتوپ‌ها به احتمال کمی تحت شکافت خود به خود قرار می‌گیرند. افزون بر این، پنج ایزوتوپ کم مقدار دیگر وجود دارد: اورانیوم-۲۳۹، زمانی تشکیل می‌شود که اورانیوم ۲۳۸ تحت شکافت خود به خودی قرار گیرد، نوترون‌های آزاد شده توسط اتم ۲۳۸ دیگری اسیر می‌شود؛ اورانیوم-۲۳۷، زمانی تشکیل می‌شود که اتم۲ ۲۳۸ یک نوترون را اسیر می‌کند اما دوتای دیگر را منتشر می‌کند، سپس به نپتونیوم-۲۳۷ واپاشی می‌شود؛ و در نهایت، اورانیوم-۲۳۳ که در زنجیرهٔ واپاشی نپتونیوم-۲۳۷ تشکیل شده‌است. همچنین پیش‌بینی می‌شود که توریوم-۲۳۲ باید قادر به فروپاشی دو بتا باشد، که اورانیوم-۲۳۲ تولید شود اما هنوز به صورت آزمایشگاهی مشاهده نشده‌است.
اورانیوم-۲۳۸ پایدارترین ایزوتوپ اورانیوم است با نیمه‌عمر تقریباً ۴٫۴۶۸×۱۰۹ سال، در حدود سن زمین است. اورانیوم-۲۳۵ نیمه عمر تقریباً ۷٫۱۳×۱۰۸ سال و اورانیوم-۲۳۴ نیمه عمر در حدود ۲٫۴۸×۱۰۵ دارند. برای اورانیوم طبیعی حدود ۴۹٪ از پرتوهای آلفای آن توسط اورانیوم-۲۳۸ و نیز ۴۹٪ توسط اورانیوم-۲۳۴ (چون دومی از اولی تشکیل شده‌است) و حدود ۲٫۰٪ از آنها توسط اورانیوم-۲۳۵ ساطع می‌شود. وقتی‌که زمین جوان بود، احتمالاً حدود یک پنجم اورانیوم آن اورانیوم-۲۳۵ بوده، اما درصد اورانیوم-۲۳۴ احتمالاً بسیار کمتر از این بوده‌است.
اورانیوم-۲۳۸ معمولاً یک نشر دهندهٔ آلفا است (گهگاه دچار شکافت خود به خودی می‌شود)، واپاشی از میان سری‌های اورانیومی، که ۱۸ عضو دارد، درون سرب-۲۰۶ توسط انواع مختلف الگوهای واپاشی صورت می‌گیرد.
زنجیره‌های واپاشی اورانیوم-۲۳۵ که سری‌های آکتینیوم نامیده شده‌است، ۱۵عضو دارد و درنهایت به سرب-۲۰۷ واپاشی می‌شود. نرخ‌های ثابت واپاشی در این سری‌های واپاشی قابل قیاس با نسبت‌های عناصر والد به دختر در داده‌های رادیومتریک می‌باشد.
اورانیوم-۲۳۴، که یکی از اعضا سری‌های اورانیوم است (زنجیره واپاشی اورانیوم-۲۳۸) به سرب-۲۰۶ که ازیک سری ایزوتوپ‌های نسبتاً کوتاه عمر است، واپاشی می‌شود. اورانیوم-۲۳۳ از توریوم-۲۳۲ توسط بمباران نوترونی، معمولاً در رآکتورهای هسته ای، ساخته می‌شود و اورانیوم-۲۳۳ نیز شکاف پذیر است. زنجیرهٔ فروپاشی آن بخشی از سری نپتونیوم را تشکیل می‌دهد و با بیسموت-۲۰۹ و تالیوم-۲۰۵ خاتمه میابد.
اورانیوم-۲۳۵ برای راکتورها و جنگ‌افزارهای هسته‌ای اهمیت دارد، زیرا تنها ایزوتوپ اورانیوم است که در طبیعت روی زمین در مقادیر قابل توجهی که شکاف‌پذیر است، وجود دارد. به این معنی که می‌تواند به دو یا سه قطعه (محصول شکافت) توسط نوترون‌های حرارتی شکافته شود.
اورانیوم-۲۳۸ شکاف پذیر نیست اما یک ایزوتوپ پرثمر است زیرا پس از فعالسازی نوترونی می‌تواند به پلوتونیوم-۲۳۹ یکی دیگر از ایزوتوپ‌های شکاف پذیر تبدیل شود. درواقع هسته‌های اورانیوم-۲۳۸ می‌توانند یک نوترون جذب کنند تا ایزوتوپ رادیواکتیو اورانیوم-۲۳۹ تولید شود. اورانیوم-۲۳۹ توسط نشر بتا به نپتونیوم-۲۳۹ فروپاشی می‌شود، هم چنین یک ساطع کنندهٔ بتا، که به نوبهٔ خود فروپاشی می‌شود در عرض چند روز به پلوتونیوم-۲۳۹ فروپاشی می‌کند. پلوتونیوم-۲۳۹ در اولین انفجار بمب اتمی در آزمایش ترینیتی در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۵ در نیومکزیکو به عنوان مادهٔ شکاف پذیر مورد استفاده قرار گرفت.
غنی سازی
در طبیعت، اورانیوم به عنوان اورانیوم-۲۳۸ (۹۹٫۲۷۴۲٪) و اورانیوم-۲۳۵ (۰٫۷۲۰۴٪) یافت می‌شود. جداسازی ایزوتوپ، اورانیوم-۲۳۵ شکاف پذیر را برای سلاح‌های هسته ای و اکثر نیروگاه‌های هسته ای غنی می‌سازد. اکثر نوترون‌های آزاد شده توسط یک اتم شکافته شده اورانیوم-۲۳۵ باید بر سایر اتم‌های اورانیوم-۲۳۵ تأثیر بگذارند تا واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای را حفظ کنند. غلظت و مقدار اورانیوم-۲۳۵ مورد نیاز برای دستیابی به این هدف جرم بحرانی نامیده می‌شود.
برای غنی سازی، سهم اورانیوم-۲۳۵ باید بین ۳ تا ۵ درصد باشد. این فرایند مقدار زیادی از اورانیوم تولید می‌کند که عاری از اورانیوم-۲۳۵ است و به همان نسبت سهم اورانیوم-۲۳۸ افزایش یافته‌است، اورانیوم تخلیه شده یا DU نامیده می‌شود. برای تخلیه کردن، غلظت ایزوتوپ اورانیوم-۲۳۵ نباید بیشتر از ۰٫۳٪ باشد. قیمت اورانیوم ازسال ۲۰۰۱ افزایش یافته‌است، بنابراین غنی سازی پسماندهای حاوی بیش از۰٫۳۵٪ اورانیوم-۲۳۵ برای غنی سازی مجدد در نظر گرفته شده‌است، که سبب رسیدن قیمت اورانیوم هگزافلوراید تضعیف شده، لز ۵ دلار در سال ۲۰۰۱ به بالای ۱۳۰ دلار بر هر کیلوگرم در ژوئیه ۲۰۰۷ شده‌است.
فرایند سانتریفیوژ گازی که در آن هگزافلوراید اورانیوم گازی (UF6) با اختلاف وزن مولکولی بین 235 UF6 و 238 UF6 با استفاده از سانتریفیوژ سرعت بالا ازهم جدا می‌شوند، ارزان‌ترین و پیشرو فرایند غنی سازی است. فرایند انتشار گاز روشی پیشرو برای غنی سازی بوده و در پروژهٔ منهتن مورد استفاده قرار گرفته‌است. در این فرایند، اورانیوم هگزافلوراید مکرراً از میان یک غشا نقره - روی پراکنده شده و ایزوتوپ‌های مختلف اورانیوم به‌وسیلهٔ سرعت نفوذ از هم جدا می‌شوند (از آنجا که اورانیوم-۲۳۸ سنگین تر است کمی آهسته‌تر از اورانیوم-۲۳۵ نفوذ می‌کند). روش جداسازی ایزوتوپ لیزر مولکولی از یک پرتو لیزری با انرژی معین برای قطع پیوند بین اورانیوم-۲۳۵ و فلوئور استفاده می‌کند. این جدایی، اورانیوم-۲۳۸ را به فلوئور پیوند می‌دهد و به فلز اورانیوم-۲۳۵ اجازه می‌دهد تا از محلول رسوب کند. یک روش غنی سازی جایگزین لیزر به عنوان جداسازی ایزوتوپ لیزر بخار اتمی (AVLIS) شناخته شده‌است و از لیزرهای قابل تنظیم مرئی مانند لیزرهای رنگی استفاده می‌کند. روش دیگری که استفاده می‌شود، انتشار حرارتی مایع است.
نظامی
اصلی‌ترین کاربرد اورانیوم در بخش نظامی در دستگاه‌های نفوذگر با چگالی بالاست. این اسلحه از اورانیوم بدون بار (DU) آلیاژ شده با یک تا دو درصد از عناصر دیگر، مثل تیتانیوم یا مولیبدن تشکیل شده‌است. در سرعت بالای ضربه، چگالی، سختی، و توانایی شعله‌وری خود به خودی در معرض هوای پرتابه، امکان تخریب اهداف شدیداً زرهی را فراهم می‌کند. تانک زرهی و سایر وسایل نقلیه زرهی نیز می‌توانند به‌وسیلهٔ صفحات اورانیوم خنثی مستحکم شوند. استفاده از اورانیوم بدون بار پس از استفاده از چنین مهمات توسط ایالات متحده، انگلیس و سایر کشورها در جریان جنگ‌ها در خلیج فارس و بالکان، از نظر سیاسی و محیط زیست مورد بحث و جدال قرار گرفت و سوالاتی در رابطه با ترکیبات اورانیوم باقی مانده در خاک پیش آورد. (سندرم جنگ خلیج فارس را ببینید). اورانیوم خنثی همچنین به عنوان مادهٔ محافظ در بعضی از حامل‌های استفاده شده در ذخیره‌سازی و انتقال مواد رادیواکتیو، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در حالی که این فلز خود رادیواکتیو است، چگالی بالای آن سبب می‌شود، نسبت به سرب در متوقف کردن اشعه از منابع قوی مثل رادیم، موثرتر باشد. سایر کاربردهای اورانیوم بدون بار شامل وزنه‌های متقابل برای سطوح کنترل کنندهٔ هواپیما، بالاست برای وسایل نقلیه ورود مجدد و به عنوان مادهٔ محافظ می‌باشد. به دلیل چگالی بالا، این ماده در سیستم‌های هدایت اینرسی و در قطب‌نماهای ژیروسکوپی یافت می‌شود. اورانیوم تخلیه شده به دلیل توانایی ماشین‌کاری و ریخته‌گری و همچنین هزینه نسبتاً کم، نسبت به فلزات مشابه متراکم ترجیح داده می‌شود. ریسک اصلی قرار گرفتن در معرض اورانیوم خنثی مسمومیت شیمیایی به‌وسیلهٔ اکسید اورانیوم است نه رادیواکتیویتهٔ آن. (اورانیوم تنها یک نشرکنندهٔ ضعیف آلفاست). در مراحل اخیر جنگ جهانی دوم، کل جنگ سرد و به مدت زمان کوتاهی پس از آن، از اورانیوم-۲۳۵ به عنوان ماده منفجره قابل شکافت، برای تولید سلاح‌های هسته ای استفاده شده‌است. در ابتدا، دو نوع اصلی از بمب‌های قابل شکافت ساخته شد:یک دستگاه نسبتاً ساده که از اورانیوم-۲۳۵ استفاده می‌کند و یک مکانیسم بسیار پیشرفته تر که از پلوتونیم-۲۳۹ مشتق شده از اورانیوم-۲۳۸ استفاده می‌کند. بعدها، یک بمب از نوع شکافتی/گداختی که بسیار پیچیده‌تر و بسیار قویتر است (اسلحه وابسته به درجه حرارت هسته اتم) ساخته شد، که از دستگاهی براساس پلوتونیم استفاده می‌کند تا سبب شود مخلوطی از تریتیوم و دوتریوم تحت همجوشی هسته‌ای قرار گیرند. چنین بمب‌هایی در دستهٔ موارد اورانیوم غیر شکافتی (غنی نشده) قرار می‌گیرند، و بیشتر نیروی خود را، از شکافت این ماده به‌وسیلهٔ نوترون‌های تسریع شده از فرایند گداخت هسته، منشأ می‌گیرند.
غیرنظامی
اصلی‌ترین کاربرد غیرنظامی اورانیوم در بخش غیرنظامی به عنوان سوخت نیروگاه‌های انرژی هسته‌ای می‌باشد. یک کیلوگرم اورانیوم ۲۳۵ به لحاظ تئوری می‌تواند حدود ۲۰ تراژول انرژی (۱۳^۱۰×۲ ژول) تولید کند، با فرض شکافت کامل؛ انرژی آن برابر با انرژی یک و نیم میلیون کیلوگرم (۱۵۰۰ تن) زغال سنگ و ۳۳۳۳ بشکه نفت است. نیروگاه‌های تجاری انرژی هسته‌ای از سوختی استفاده می‌کنند که معمولاً تا حدود ۳٪ اورانیوم-۲۳۵ غنی شده‌است. طراحی رآکتور کاندو و مگناکس تنها رآکتورهای تجاری توانمند در استفاده از سوخت اورانیوم غنی نشده هستند. سوخت استفاده شده در رآکتورهای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به‌طور معمول بسیار در از نظر اورانیوم-۲۳۵ غنی می‌باشد (مقادیر دقیق طبقه‌بندی شده‌اند). در یک رآکتور زاینده، اورانیوم-۲۳۸ همچنین می‌تواند توسط واکنش زیر به پلوتونیم تبدیل شود.
قبل (و گاهی، بعد) از کشف رادیواکتیویته، اورانیوم در ابتدا در مقادیر کم برای شیشه زرد و درخشش ظروف، مانند شیشه اورانیوم و در فیستاور استفاده می‌شد.
اورانیوم همچنین در مواد شیمیایی عکاسی (به ویژه اورانیوم نیترات به عنوان تونر)، در رشتهٔ لامپ برای حباب چراغ صحنه، به منظور بهبود ظاهر دندان‌های مصنوعی، و در صنایع چوب و چرم برای رنگ و لک، استفاده می‌شد. نمک‌های اورانیوم مواد تثبیت کنندهٔ ابریشم و پشم هستند. اورانیل استات و اورانیل فرمات به عنوان استین های چگال الکترون در میکروسکوپ الکترونی عبوری، به منظور افزایش کنتراست نمونه‌های زیستی در مقاطع بسیار نازک و در ویروس‌های گرم منفی، ارگانل‌های سلول تک و درشت‌مولکول‌ها استفاده می‌شوند.
کشف رادیواکتیویتهٔ اورانیوم سبب ظهور موارد استفادهٔ علمی و عملی بیشتری از این عنصر شد. نیمه‌عمر طولانی ایزوتوپ اورانیوم-۲۳۸ (۵٫۵۱ × ۱۰۹ سال)، آن را برای استفاده در تخمین سن ابتدایی‌ترین سنگ‌های آذرین و سایر انواع زمان‌سنجی رادیومتری، من جمله تاریخ‌نگاری اورانیوم-توریم، تاریخ‌نگاری اورانیوم-سرب و تاریخ‌نگاری اورانیوم-اورانیوم، مناسب می‌سازد. فلز اورانیوم به عنوان اهداف پرتو ایکس در تولید پرتو ایکس پر انرژی، استفاده می‌شود.
مسمومیت
مسمومیت پرتوی، بیماری پرتوی، یا دوز پخش شده، شکلی از صدمات است که باعث آسیب رساندن به بافت ارگان به‌وسیلهٔ قرار گرفتن در معرض اشعه دهی بیش از حد با پرتوهای یونیزه‌کننده می‌شود. این عبارت عموماً برای ارجاع دادن به مشکلات حاد به وجود آمده به‌وسیلهٔ دوز بزرگی از پرتودهی در یک دورهٔ کوتاه مدت، مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگرچه این آسیب‌ها اغلب با در معرض اشعه قرار گرفتن طولانی مدت اتفاق می‌افتند.
هزاره‌های اروپا
هزاره‌های اروپا هزاره‌تبارهایی هستند که در اروپا زندگی می‌کنند و شهروندی آنجا را کسب کرده‌اند. مهاجرت هزاره‌ها به سوی اروپا از سال ۱۸۰۰ میلادی شروع شده‌است و تا حال پنج با به‌صورت گسترده صورت گرفته‌است.
در قرن نوزدهم آزار و اذیت مردم هزاره توسط پادشاهان پشتون افغانستان شروع شد و در زمان نسل‌کشی هزاره‌ها توسط عبدالرحمن‌خان به اوج خود رسید. به‌دنبال این واقعات که زندگی را برای هزاره‌ها فوق‌العاده دشوار کرده‌بود، جمعی کثیری از آنها عازم هند انگلیس شدند و برای اولین بار در ارتش آن کشور هنگ مستقلی با نام هنگ ۱۰۶ام پیشگامان هزاره توسط فیلد مارشال سی‌دبلیو جیکوب تأسیس شد. این هنگ به جبهه بین‌النهرین در جنگ جهانی اول فرستاده شد و پس از پیروزی در نبرد به عنوان پاداش به شهروندی کشورهای انگلیس و فرانسه پذیرفته شدند، به‌دنبال آن برای اولین بار مهاجرت هزاره‌ها از هند انگلیس به سوی اروپا آغاز گردید.
مرحله دوم مهاجرت هزاره‌ها هنگام تهاجم شوروی به افغانستان آغاز گردید و بسیاری از هزاره‌های که عازم ایران و پاکستان گردیده‌بودند، خودشان را به اروپا رسانیدند.
مرحله سوم مهاجرت گسترده مردمان هزاره پس از تسلط طالبان در افغانستان بود و هزاره‌ها بسیار بیشتر از دو موج قبلی، عازم کشورهای خارج شدند و در آنجا پناهندگی دادند.
مرحله چهارم موج مهاجرت‌های سال ۲۰۱۵ بود که برخلاف دفعات قبل، تنها جوانان هزاره عازم کشورهای اروپایی شدند و بسیاری از جمعیت امروزی هزاره‌های اروپا، در همین موج وارد آن قاره گردیدند.
مرحله پنجم مهاجرت هزاره به دلیل تصرف افغانستان توسط طالبان در سال ۲۰۲۱ میلادی می‌باشد و این موج علاقه کمتری به مهاجرت سوی اروپا دارند و بیشتر عازم آمریکای شمالی هستند.
اگیدیوس کاوالیاوسکاس
اگیدیوس کاوالیاوسکاس (Egidijus Kavaliauskas؛ زادهٔ June 29, 1988) بوکسور اهل لیتوانی است.
تاناکس
تاناکس (Tunnock's) شرکت صنایع غذایی اسکاتلندی است، که در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد.
استدلال قهقرایی
در معرفت‌شناسی برهان قهقرایی برهانیست که هر گزاره نیازمند توجیه است. با این وجود، هر توجیه خود نیازمند پشتیبان است. این به این معناست که هر گزاره می‌تواند به تعداد بی شمار مورد پرسش قرار گیرد و این سبب پسرفت نامتنهای (تسلسل) می‌شود. این یک مسئله در معرفت‌شناسی و در هر موقعیت کلی است که یک گزاره باید توجیه شود.
اشورنس، ویرجینیای غربی
اشورنس (به انگلیسی: Assurance) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونرو، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. اشورنس ۵۷۷٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استدلال قهقرایی
این برهان همچنین با عنوان (diallelus /(diallelon لاتین از کلمه یونانی di'allelon (از طریق یا به وسیله یکدیگر) به عنوان مسئله پسرفت شناختی شناخته می‌شود. این یک عنصر از سه‌گانه مونشهاوزن است.
ساختار
با فرض اینکه علم از سه گانهٔ توجیه، درستی و باور (باور درست موجه) پیروی می‌کند:
پاسخ‌ها
در طول تاریخ جواب‌های متعددی برای این مسئله مطرح شده‌است. جواب‌های برتر این مسئله عبارتند از:
-بعضی گزاره‌ها نیازی به اثبات ندارند. (بنیادگرایی)
-زنجیره اثبات‌ها به حلقه خود برمیگردد. (انسجام گرایی)
-این زنجیره هیچ‌گاه پایان نمیابد. (بی‌نهایت گرایی)
- باور را نمی‌توان ورای شک دانست. (شک گرایی)
بنیادگرایی
شاید این زنجیره با باوری آغاز شود که موجه است، اما با باور دیگری توجیه نمی‌شود. چنین باورهایی را باورهای اساسی می‌نامند. در این راه حل که بنیادگرایی نامیده می‌شود، همه باورها با باورهای اساسی توجیه می‌شوند. بنیادگرایی با این ادعا که برخی از باورها وجود دارد که درخواست توجیه برای آنها نادرست است، به دنبال فرار از استدلال قهقرایی است.
بنیادگرایی این باور است که زنجیره توجیه با باوری آغاز می‌شود که موجه است، اما با باور دیگری توجیه نمی‌شود؛ بنابراین، یک باور موجه است اگر و تنها اگر: بنیادگرایی را می‌توان با ساختمان مقایسه کرد. باورهای فردی معمولی طبقات بالای ساختمان را اشغال می‌کند. باورهای اساسی یا بنیادی در زیرزمین، در شالوده ساختمان قرار دارند و همه چیز را بالا نگه می‌دارند. به همین ترتیب، باورهای فردی، مثلاً در مورد اقتصاد یا اخلاق، بر باورهای اساسی تر است، مثلاً در مورد ماهیت انسان. و آنهایی که بر باورهای اساسی تری تکیه دارند، مثلاً در مورد ذهن. و در نهایت کل سیستم بر مجموعه ای از باورهای اساسی استوار است که با باورهای دیگر توجیه نمی‌شوند.
انسجام گرایی
از طرف دیگر، زنجیره استدلال ممکن است روی خود حلقه بزند و دایره ای را تشکیل دهد. در این صورت، توجیه هر گزاره ای، شاید پس از یک سلسله استدلال طولانی، در توجیه خود به کار می‌رود و برهان دایروی است. این نسخه ای از انسجام گرایی است.
انسجام گرایی این باور است که یک ایده اگر و تنها در صورتی توجیه می‌شود که بخشی از یک سیستم منسجم از باورهای متقابل حمایت کننده باشد (یعنی باورهایی که از یکدیگر پشتیبانی می‌کنند). در واقع انسجام گرایی انکار می‌کند که توجیه فقط می‌تواند به شکل یک زنجیره باشد. انسجام گرایی زنجیره را با شبکه ای جامع جایگزین می‌کند.
رایج‌ترین اعتراض به انسجام گرایی ساده لوحانه این است که بر این ایده متکی است که توجیه دایره ای قابل قبول است. در این دیدگاه، P در نهایت از P حمایت می‌کند و این سؤال را مصادره به مطلوب می‌کند. انسجام گرایان پاسخ می‌دهند که فقط P نیست که از P حمایت می‌کند، بلکه P به همراه کلیت گزاره‌های دیگر در کل نظام اعتقادی است.
انسجام گرایی هر باوری که بخشی از نظام منسجم باورها باشد را می‌پذیرد. در مقابل، P می‌تواند با P1 و P2 منسجم شود بدون اینکه P, P1 یا P2 درست باشد. در عوض، منسجم‌گرایان ممکن است بگویند که بسیار بعید است که کل سیستم هم نادرست و هم سازگار باشد، و اگر بخشی از سیستم نادرست بود، تقریباً به‌طور قطع با بخشی دیگر از سیستم ناسازگار خواهد بود.
ایراد سوم این است که برخی از باورها از تجربه ناشی می‌شوند نه از باورهای دیگر. یک مثال این است که یک نفر به اتاقی نگاه می‌کند که کاملاً تاریک است. چراغ‌ها لحظه ای روشن می‌شوند و یک تخت سایبان سفید در اتاق می‌بیند. این باور که یک تخت سایبان سفید در این اتاق وجود دارد، کاملاً بر اساس تجربه است و نه بر اساس باور دیگری. قطعاً احتمالات دیگری نیز وجود دارد، مانند اینکه تخت سایبان سفید کاملاً یک توهم است یا اینکه فرد دچار توهم است، اما این باور کاملاً موجه است. انسجام‌گرایان ممکن است پاسخ دهند که اعتقادی که از این باور که یک تخت سایبان سفید در این اتاق وجود دارد، پشتیبانی می‌کند، این است که فرد تخت را دیده‌است، هرچند مختصر. به نظر می‌رسد که این یک معیار فوری است که به باورهای دیگر بستگی ندارد، و بنابراین به نظر می‌رسد ثابت می‌کند که انسجام گرایی درست نیست زیرا باورها را می‌توان با مفاهیمی غیر از باورها توجیه کرد. اما برخی دیگر استدلال کرده‌اند که تجربه دیدن تخت در واقع به باورهای دیگری بستگی دارد، در مورد اینکه تخت، سایبان و غیره در واقع چه شکلی هستند.
ایراد دیگر این است که به نظر می‌رسد قاعده ای که «انسجام» را در سیستمی از عقاید می‌طلبد، باوری ناموجه است.
بی‌نهایت گرایی
بی‌نهایت گرایی استدلال می‌کند که این زنجیره می‌تواند برای همیشه ادامه یابد. منتقدان استدلال می‌کنند که این بدان معناست که هرگز توجیه کافی برای هر بیانیه ای در زنجیره وجود ندارد.
شک گرایی
شکاکان سه پاسخ فوق را رد می‌کنند و استدلال می‌کنند که باورها را نمی‌توان به عنوان چیزی غیرقابل شک توجیه کرد. توجه داشته باشید که بسیاری از شکاکان منکر این نیستند که چیزها ممکن است به شکل خاصی ظاهر شوند. با این حال، در دیدگاه شک‌گرا، نمی‌توان از چنین برداشت‌های حسی برای یافتن باورهایی استفاده کرد که قابل تردید نیستند. همچنین شکاکان انکار نمی‌کنند که مثلاً بسیاری از قوانین طبیعت ظاهر کار کردن را می‌دهد یا انجام برخی کارها ظاهر تولید لذت/درد می‌دهد یا حتی عقل و منطق ابزار مفیدی به نظر می‌رسند. از این نظر، شک و تردید ارزشمند است، زیرا تحقیقات مستمر را تشویق می‌کند.
عقل سلیم
"عقل سلیم" در اینجا به معنای ضرب‌المثل‌های قدیمی مانند "سوپ مرغ برای سرماخوردگی مفید است" نیست، بلکه به معنای پیشینه ای است که تجربیات ما در آن اتفاق افتاده‌است. مثال‌ها عبارتند از: «انسان‌ها معمولاً دو چشم، دو گوش، دو دست، دو پا دارند» یا «دنیا یک زمین و یک آسمان دارد» یا «گیاهان و حیوانات در اندازه‌ها و رنگ‌های متنوعی هستند» یا «من» در حال حاضر هوشیار و زنده هستم." اینها همه کاملاً آشکارترین نوع ادعاهایی هستند که ممکن است کسی بکند. و رید و مور گفتند، اینها ادعاهایی هستند که عقل سلیم را تشکیل می‌دهند.
اگر روش عقل سلیم صحیح باشد، فیلسوفان ممکن است اصول عقل سلیم را بدیهی بگیرند. آنها برای قضاوت در مورد درستی یا نبودن یک گزاره نیازی به معیار ندارند. آنها همچنین می‌توانند برخی از توجیهات را طبق عقل سلیم بدیهی بدانند. آنها می‌توانند مشکل معیار سکستوس را دور بزنند زیرا هیچ پسرفت یا دایره استدلالی بی‌نهایت وجود ندارد، زیرا اصول عقل سلیم کل زنجیره استدلال را پایه‌گذاری می‌کند.
فلسفه انتقادی
گریز دیگر از استدلال قهقرایی، فلسفه انتقادی است که منکر این است که باورها هرگز نباید توجیه شوند. بلکه وظیفه فیلسوفان این است که همه باورها (از جمله باورهای مربوط به معیارهای صدق) را در معرض نقد قرار دهند و به جای توجیه آنها، سعی در بی‌اعتبار کردن آنها داشته باشند. سپس، این فیلسوفان می‌گویند، عقلانی است که به آن دسته از باورهایی عمل کنیم که به بهترین نحو در برابر نقد مقاومت کرده‌اند، خواه معیار خاصی از صدق را داشته باشند یا نه. کارل پوپر این ایده را بسط داد تا اندازه‌گیری کمی را دربر گیرد که ان را واقعی نمایی یا حقیقت-مانند بودن نامید. او نشان داد که حتی اگر هرگز نتوان یک ادعای خاص را توجیه کرد، می‌توان صحت دو ادعای رقیب را با نقد مقایسه کرد تا قضاوت کرد که کدام یک برتر از دیگری است.
پیامد گرایی
فیلسوف پیامد گرا، ویلیام جیمز، پیشنهاد می‌کند که در نهایت، هرکس بر اساس ترجیحات شخصی خود در سطحی از تفسیر قرار می‌گیرد که متناسب با نیازهای روانی فرد خاص باشد. مردم هر سطحی از توضیح را متناسب با نیازهایشان انتخاب می‌کنند و چیزهایی غیر از منطق و عقل این نیازها را تعیین می‌کنند. جیمز در «احساس عقلانیت» فیلسوف را که بر درجه بالایی از توجیه اصرار می‌ورزد، و مردی را که ایده‌آل‌ها را بدون فکر زیاد می‌پذیرد یا رد می‌کند، مقایسه می‌کند:"آرامش منطقی فیلسوف در اصل چیزی جز آرامش یک کشاورز نیست. آنها فقط در مورد نقطه ای که هر یک از آنها اجازه نمی‌دهد که ملاحظات بیشتر مطلق بودن داده‌هایی را که فرض می‌کنند برهم بزند، متفاوت هستند."
جستارهای وابسته
معرفت‌شناسی
کوگیتو، ارگوسام
تسلسل
سه‌گانه مونشهاوزن
زمین بر دوش لاکپشت‌ها
تونگ لیا
تونگ لیا (佟丽娅؛ زادهٔ ۸ اوت ۱۹۸۳) بازیگر چینی اهل سین‌کیانگ است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به تسخیر کوهستان ببر، شهر وحشی و کارآگاه محله چینی‌ها اشاره کرد.
اوایل زندگی
تونگ لیا زادهٔ ولایت خودمختار ایلی قزاق، سین‌کیانگ، چین است. تونگ از مؤسسه هنر سین‌کیانگ در رشته رقص فارغ‌التحصیل شد و به خاطر عملکرد عالی‌اش، وارد گروه رقص و آواز سین‌کیانگ شد. او سپس مدرک تدریس رقص را در مؤسسه هنر سین‌کیانگ در سال ۲۰۰۰ دریافت کرد. در سال ۲۰۰۴ او در آکادمی مرکزی تئاتر ثبت نام کرد و در رشته پرفورمنس تحصیل کرد.
نیروگاه هسته‌ای اولکیلوتو
نیروگاه هسته‌ای اولکیلوتو (Olkiluodon ydinvoimalaitos) متعلق به کشور فنلاند است که در جزیره اولکیلوتو در خلیج بوتنی قرار دارد. این نیروگاه هسته‌ای در حوزه شهرداری اورایوکی در غرب فنلاند، واقع در حدود ۲۰ کیلومتری (۱۲ مایلی) شهر راوما و حدود ۵۰ کیلومتری (۳۱ مایلی) از شهر پوری قرار دارد.
نیروگاه اولکیلوتو شامل دو راکتور آب جوش (BWR) است که هر یک با ظرفیت ۸۹۰ مگاوات و یک راکتور از نوع EPR (واحد ۳) با ظرفیت ۱۶۰۰ مگاوات است. این باعث می‌شود واحد ۳ که در حال حاضر بزرگ‌ترین واحد نیروگاه هسته ای در اروپا و سومین نیروگاه قدرتمند در سطح جهان است به فعالیت بپردازد. ساخت واحد ۳ در سال ۲۰۰۵ آغاز شد. عملیات تجاری آن در ۱۶ آوریل ۲۰۲۳ پس از برنامه‌ریزی اولیه‌ای که در مه ۲۰۰۹ شروع شد به سرانجام رسید.
لنده (ایذه)
لنده روستایی در بخش مرکزی شهرستان دزپارت استان خوزستان ایران است. جمعیت روستای لنده ۳۲۶ نفر است.
فیلم باب‌اسفنجی شلوارمکعبی - موسیقی متن فیلم و غیره…
فیلم باب‌اسفنجی شلوارمکعبی - موسیقی متن فیلم و غیره… ، آلبوم موسیقی متن فیلم انیمیشنی ۲۰۰۴ فیلم باب‌اسفنجی شلوارمکعبی است. این آلبوم در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۰۴ توسط سیر رکوردز و نیک رکوردز منتشر شد. این دومین آلبوم باب‌اسفنجی شلوارمکعبی است
جورج گرووس (بوکسور)
جورج گرووس (George Groves؛ زادهٔ March 26, 1988) بوکسور اهل بریتانیا است.
مک‌اوانز
مک‌اوانز (McEwan's) شرکت نوشیدنی اسکاتلندی است، که در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد.
مهدخت مخبر
مَهدُخت مُخبِر (زادهٔ ۱۲ مهر ۱۳۲۲ در رشت – درگذشتهٔ ۷ آبان ۱۳۹۸ در تهران) شاعر و ترانه‌سرای اهل ایران بود.
زندگی هنری
مهدخت مخبر ۱۲ مهر سال ۱۳۲۲ در رشت متولد شد. از کودکی به واسطه پدرش با شعر و ادبیات آشنا و با صدای ساز فلوت برادرش به موسیقی علاقه‌مند شد. او از سال اول دبیرستان به تهران رفت. در سال ۱۳۴۸ به «ایرج جنتی عطایی» معرفی و توسط وی به رادیو دعوت شد و با «اسدالله ملک» همکاری خود را آغاز نمود. در رادیو با هنرمندانی نظیر: علی تجویدی، پژمان بختیاری، فریدون مشیری، سیمین بهبهانی، بزرگ لشکری، هوشنگ ابتهاج و معینی کرمانشاهی آشنا شد. در سال ۱۳۴۹ اولین ترانهٔ وی با نام «همیشه بهار گیلانه» با ملودی «حسین صمدی» توسط «ناصر مسعودی» اجرا و ضبط شد.
او که بیش از نیم قرن به فعالیت هنری خود ادامه داد با هنرمندانی نظیر: اسدالله ملک، علی تجویدی، محمود تاج‌بخش، بزرگ لشکری، جواد لشگری، منوچهر لشکری، محمدجلیل عندلیبی و … همکاری داشته‌است. وی گویندگی در برخی برنامه‌های رادیویی نیز به عهده داشته‌است. او به عنوان مددکار اجتماعی، مسئول هنردرمانی و کارشناس امور اجتماعی در دانشگاه علوم پزشکی ایران همکاری کرده و بازنشسته اداره کل آموزش دانشگاه علوم پزشکی ایران بود.
مجموعه‌ای از ترانه‌های وی در کتابی با عنوان «ترانه‌های دیروز، امروز و چند لحظه بعد» توسط نشر پیکان منتشر شده‌است. او همچنین در یک آلبوم صوتی با عنوان «صدای شاعر» بخشی از اشعار و سروده‌های خود را بازخوانی کرده‌است.
آثار وی توسط خوانندگانی نظیر: اکبر گلپایگانی، محمودی خوانساری، کورس سرهنگ‌زاده، نادر گلچین، سیمین غانم، علیرضا افتخاری، ناصر مسعودی، مسعود خادم، مسعود کهریزی، داوود نبی‌زاده و … اجرا شده‌اند. او عضو مؤسسه هنرمندان پیشکسوت بود.
از ترانه‌های مشهور مهدخت مخبر می‌توان به «امان از جدایی»، «ای عشق»، «دلخرابات» و… اشاره نمود.
بیماری و درگذشت
مهدخت مخبر که به رماتیسم مفصلی مبتلا شده بود از اوایل سال ۱۳۹۶ با کمک مؤسسه هنرمندان پیش‌کسوت در آسایشگاه سالمندان مستقر شد. او سرانجام در تاریخ ۷ آبان سال ۱۳۹۸ پس از تحمل یک دوره بیماری در سن ۷۶ سالگی در تهران درگذشت. مراسم خاکسپاری پیکر مهدخت مخبر، صبح روز شنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۸ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار شد.
نیکو ولاد
نیکو ولاد (Nicu Vlad؛ زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۶۳) وزنه‌بردار اهل رومانی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
آناستازیا باریشنیکووا
آناستازیا باریشنیکووا (Анастасия Владимировна Барышникова؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۹۰) ورزشکار تکواندو اهل روسیه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۵ مدال برنز شده‌است.
آستور، ویرجینیای غربی
آستور (به انگلیسی: Astor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تیلور، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. آستور ۳۳۴٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یان زاوک
یان زاوک (Jan Zaveck؛ زادهٔ March 13, 1976) بوکسور اهل اسلوونی است.
هانتر بوت
هانتر بوت (Hunter Boot) شرکت کالای لوکس اسکاتلندی است، که در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد.
راتهگاما
راتهگاما (به لاتین: Rathgama) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه گاله واقع شده‌است.
گو سو
گو سو (؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۷۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی همچون افسانه اوک‌نیو، جراحان قلب، بازی پول و فیلم‌های شب روشن، خط مقدم، عشق ۹۱۱ و خیاط سلطنتی ایفای نقش کرده‌است.
در جنگل
در جنگل (In the Woods) یک رمان مهیج معمایی نوشتهٔ تانا فرنچ است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
بلهیون
بلهیون (Belhaven) شرکت نوشیدنی اسکاتلندی است، که در سال ۱۷۱۹ تأسیس شد.
سیلور پیکچرز
سیلور پیکچرز نام یک شرکت تولید فیلم آمریکایی است که توسط جوئل سیلور تهیه کننده هالیوودی در سال ۱۹۸۰ تاسیس شد.
بخش زاگرس
بخش زاگرس، یکی از بخش‌های شهرستان چرداول در استان ایلام ایران است. مرکز این بخش، شهر بلاوه است.
تقسیمات کشوری
شهر: بلاوه
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش زاگرس برابر با ۶٬۳۹۵ نفر بوده‌است.
بورجس پارک
بورجس پارک (Burgess Park) یک پارک در لندن، انگلستان است.
این پارک که مابین ناحیه والوورث در شمال، کمبرول در غرب، برموندزی در شرق و پکام در جنوب در منطقه سات‌ارک لندن قرار دارد دارای ۵۶ هکتار وسعت می‌باشد.
باتون گوینت
باتون گوینت (Button Gwinnett) (۳ مارس ۱۷۳۵ میلادی - ۱۹ مه ۱۷۷۷ میلادی)، یکی از پدران بنیانگذار ایالات متحده آمریکا و متولد انگلستان بود که نماینده جورجیا در کنگره قاره‌ای و یکی از امضاء کنندگان (اولین امضاء سمت چپ) اعلامیه استقلال ایالات متحده بود. همچنین او مدت کوتاهی پرزیدنت موقت جورجیا در ۱۷۷۷ میلادی بوده و شهرستان گوینت (که اکنون از حومه‌های منطقه کلان‌شهری آتلانتا است) به نام او نامگذاری شده‌است. گوینت توسط رقیبش به نام لاچلان مکینتاش پس از اختلافات حاصل از تهاجم ناموفق فلوریدای شرقی در یک دوئل کشته شد.
اوان زندگی و آموزش
فعالیت‌های تجاری گوینت موجب شد که او از نیوفاندلند به جامائیکا برود. او که هیچگاه در آن فعالیت‌ها موفق نبود در ۱۷۶۵ میلادی به ساوانای جورجیا نقل مکان کرده و در آنجا مغازه ای را باز نمود. وقتی آن سوداگری نیز شکست خورد به صورت اعتباری جزیره سنت کاترین را خریداری کرده و همچنین تعداد زیادی از بردگان را جهت تلاش برای مزرعه داری به بردگی گرفت. گرچه که فعالیت‌های زراعی او نیز ناموفق بود، ولی با این وجود در سیاست محلی برای خود سرشناسی ایجاد کرده و برای مجلس استانی انتخاب گردید.
حرفه سیاسی
گوینت تا ۱۷۷۵ میلادی، مدافع قوی از حقوق مستعمراتی نبود، و این هنگامی بود که سنت جان پریش زمین‌هایش را محاصره کرده و تهدید کرد که از عضویت جرجیا خارج خواهد شد. کنش او به علت پاسخ محافظه‌کارانهٔ مستعمره به رویدادهای آن زمان بود. طی دوران تصدی وی در مجمع، رقیب اصلی گوینت لاچلان مکینتاش بود و لیمان هال نزدیک‌ترین متحد وی به‌شمار می‌رفت.
گوینت به عنوان نماینده جورجیا در کنگره قارهٔ گماشته شد، جاییکه به نفع اعلام استقلال رأی داد که در ۲ ژوئیهٔ ۱۷۷۶ میلادی توسط کنگره اقتباس گردید. او کپی نسخه خطی معروف را در ۲ اوت ۱۷۷۶ میلادی امضاء نمود. پس از امضای اعلامیه، تا زمانی که ویرجنیا توسط یکی دیگر از امضاء کنندگان به نام کارتر براکستون که یکی از قوانین اساسی پیشنهادی ایالتی که توسط جان آدامز مطرح شده بود را با خود داشت، همراهی و پشتیبانی شد. گوینت طی خدمتش در کنگرهٔ قاره‌ای، کاندیدی برای موقعیت تیمسار سرتیپی جهت هدایت هنگ اول در ارتش قاره‌ای بود، اما این موقعیت را به مکینتاش باخت. باخت این موقعیت به رقیبش، کام گوینت را به شدت تلخ نمود.
گوینت در قوه قانونگذاری ایالت جورجیا خدمت کرد و در ۱۷۷۷ میلادی پیشنویس اصلی اولین قانون اساسی ایالتی جورجیا را نوشت. او سخنگوی مجمع جورجیا شد، موقعیتی که تا زمان مرگ (فرماندار) جورجیا، آرشیبالد بولاخ حفظ نمود. گوینت توسط شورای اجرایی مجمع، به این موقعیت خالی ارتقاء یافت. در این موقعیت، او به دنبال خالی کردن زیر پای رهبری مکینتاش بود. تنش‌های بین گوینت و مکینتاش هنگامی به نقطه جوش خود رسید که مجمع کل رأی به تأیید حمله گوینت بر بریتیش فلوریدا در آوریل ۱۷۷۷ میلادی داد.
مرگ
گوینت به عنوان نماینده کنگره از جورجیا و فرمانده ارشد نظامی جورجیا، از رقیب خود مکینتاش تفوق داشت. گوینت باعث دستگیری برادر مکینتاش و اتهام خیانت او شد. همچنین دستور داد که مکینتاش تهاجم فلوریدای شرقی تحت کنترل بریتانیا را رهبری کند که در نهایت به شکست انجامید. گوینت و مکینتاش همدیگر را به هدف دفاع از خود متهم ساختند و مکینتاش به صورت عمومی گوینت را یک «رذل و حقه‌باز دروغگو» نامید. سپس گوینت مکینتاش را به یک دوئل دعوت کرد و نتیجتاً در ۱۶ مه ۱۷۷۷ میلادی در مزرعه‌ای تحت تملک فرماندار سلطنتی معزول «جیمز رایت» با یک دیگر جنگیدند و سپس در قبرستان پارک مستعمراتی ساوانا دفن شد. گرچه که مکینتاش زخمی شد، اما بازیابی شده و تا ۱۸۰۶ میلادی زندگی کرد. او در ارتباط با مرگ گوینت تحت تعقیب قانونی قرار نگرفت.
میراث
برترین مجموعه‌داران به شدت به دنبال دستخط گوینت جهت گردآوری مجموعه کاملی از دستخط‌های تمامی ۵۶ امضاء کنندگان اعلامیه استقلال ایالات متحده بوده و امضای گوینت بسیار کمیاب بوده به طوری که تنها ۵۱ مثال از امضای او وجود دارد، چرا که گوینت تا حدی قبل از امضای آن بیانیه در ابهام قرار داشته و مدت کوتاهی پس از آن نیز فوت کرد. تنها ده تا از این امضاها در تملک خصوصی قرار دارند. شهرستان گوینت در جورجیا، یکی از نواحی حومه‌ای آتلانتا است که به نام او نامگذاری شده‌است.
آتنویل، ویرجینیای غربی
آتنویل (به انگلیسی: Atenville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لینکلن، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. آتنویل ۱۸۸٫۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش سنکا، شهرستان مونرو، اوهایو
بخش سنکا (به انگلیسی: Seneca Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونرو، اوهایو واقع شده‌است. بخش سنکا ۵۸٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۳۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نابه‌شیما کاتسوشیگه
نابه‌شیما کاتسوشیگه (۴ دسامبر ۱۵۸۰ –۷ مه, ۱۶۵۷) یک دایمیو در اوایل دوره ادو بود.
نیکو و شمشیر نورانی
نیکو و شمشیر نورانی (انگلیسی: Niko and the Sword of Light) یک مجموعه تلویزیونی انیمیشنی آمریکایی است که توسط آمازون استودیو ساخته شده است. و در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ به‌نمایش درآمد. بعداً به‌عنوان یک سریال کامل انتخاب شد.
در ۴ اوت ۲۰۱۷ اعلام شد که سریال برای فصل دوم تمدید شد. نیمۀ اول فصل ۲ در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸ برای اولین‌بار پخش شد. این مجموعه در ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ به پایان رسید.
ساهاباندوکوکمادووا
ساهاباندوکوکمادووا (به لاتین: Sahabandukokmaduwa) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان جنوبی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
استی انرگیا
استی انرگیا (Eesti Energia) یک شرکت انرژی در کشور استونی است.
این شرکت که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شده و مقر آن در شهر تالین است از بزرگترین شرکت‌های تبدیل سنگ نفت به انرژی در جهان است.
نیروگاه‌های ناروا که ۹۵ درصد برق کشور استونی را تامین میکند متعلق به این شرکت است، استی انرگیا در پروژه‌های نیروگاهی کشورهای لتونی، لیتوانی، فنلاند، اردن و آمریکا (یوتا)   مشارکت داده است.
بخش کالپوش
بخش کالپوش بخشی در شهرستان میامی در استان سمنان ایران است. در سرشماری عمومی ۱۳۸۵ این بخش دارای ۱۰٬۳۵۱ نفر جمعیت در ۱٬۷۹۷ خانوار بوده‌است. این بخش دارای یک شهر به نام رضوان و دو دهستان به نام‌های دهستان نردین و دهستان رضوان است. شهر رضوان، مرکز بخش کالپوش میباشد.
جکی گالووی
جکی گالووی (Jackie Galloway؛ زادهٔ December 27, 1995) ورزشکار تکواندو اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده‌است.
محمد عظیم خان
عظیم خان بارک‌زی سیاستمدار افغان بود. وی از اشراف قوم پشتون بود که به عنوان والی کشمیر افغانستان از سال ۱۸۱۹ تا ۱۸۱۹ خدمت کرد. او دومین پسر سرفراز خان بود، در حالی که برادر بزرگش فتاح خان شاه‌نشان و وزیر شاه محمود درانی بود. او یکی از ۲۱ فرزند از هشت مادر از جمله دوست‌محمدخان برادر ناتنی او بود که بعدها امیر افغانستان شد.
آآ اسچیکندازی
آآ اسچیکندازی نام یک گونه از سرده آآ است. این گونه بومی آرژانتین است.
جسی وارگاس
جسی وارگاس (Jessie Vargas؛ زادهٔ May 10, 1989) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است.
نیروگاه هسته‌ای
نیروگاه هسته‌ای به تأسیساتی صنعتی و نیروگاهی می‌گویند که بر پایهٔ فناوری هسته‌ای و با کنترل فرایند شکافت هسته‌ای، از گرمای آزاد شدهٔ آن اقدام به تولید انرژی الکتریکی می‌کند. کنترل انرژی هسته‌ای با حفظ تعادل در فرایند شکافت هسته‌ای همراه است که با استفاده از گرمای تولیدی برای تولید بخار آب (مانند بیشتر نیروگاه‌های گرمایی) اقدام به چرخاندن توربین‌های بخار و به دنبال آن ژنراتورها می‌کند.
در سال ۲۰۰۴ انرژی هسته‌ای در تولید کل انرژی مصرفی جهان سهمی در حدود ۶٫۵٪، و در تولید انرژی الکتریکی سهمی در حدود ۱۵٫۷٪ داشته‌است و نخستین بار به وسیله انریکو فرمی در سال ۱۹۳۴ در یکی از آزمایشگاه‌های دانشگاه شیکاگو تولید شد. این اتفاق زمانی رخ داد که تیم او مشغول بمباران کردن هسته اورانیوم با نوترون بودند.
بنا بر پیش‌بینی اتحادیه جهانی هسته‌ای در سال ۲۰۱۵ به‌طور میانگین هر ۵ روز یک‌بار یک نیروگاه هسته‌ای در جهان آغاز به کار می‌کند. شکافت هسته‌ای صورت گرفته در یک رآکتور فقط بخشی از یک چرخه هسته‌ای است. این چرخه از معادن شروع می‌شود. میزان اورانیوم موجود در پوسته زمین نسبتاً زیاد است به‌طوری‌که با منابع فلزاتی همچون قلع و ژرمانیوم برابری می‌کند و تقریباً ۳۵ برابر میزان نقره موجود در پوسته زمین است. اورانیوم ماده تشکیل دهنده بسیاری از اجسام اطراف ما مانند سنگ‌ها و خاک است. بنا بر آمارگیری جهانی معادن شناخته شده جهان در حال حاضر برای تأمین بیش از ۷۰ سال انرژی الکتریکی جهان کافی هستند. بهای میانگین اورانیوم در سال ۲۰۰۷، ۱۳۰ دلار آمریکا به ازای هر کیلوگرم بود. به این ترتیب ثبات تأمین سوخت هسته‌ای از بسیاری از دیگر مواد معدنی بیشتر است.
مهم‌ترین مسئله‌ای که مخالفان انرژی هسته‌ای بیان می‌دارند امنیت محیط زیستی نیروگاه هسته‌ای است زیرا با کوچکترین اشتباه، ممکن است فجایعی مانند فاجعه چرنوبیل به بار آید.
کاربرد
در سال ۲۰۰۴ انرژی هسته‌ای در تولید کل انرژی مصرفی جهان سهمی در حدود ۶٫۵٪، و در تولید انرژی الکتریکی سهمی در حدود ۱۵٫۷٪ داشته‌است که کشورهای ایالات متحده، فرانسه، و ژاپن در مجموع حدود ۵۷٪ از کل انرژی الکتریکی هسته‌ای جهان را به خود اختصاص داده‌اند. در سال ۲۰۰۷ آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای از وجود ۴۳۹ رآکتور هسته‌ای در حال ساخت در ۳۱ کشور در سراسر جهان خبر داد.
ایالات متحده آمریکا با تولید حدود ۲۰٪ انرژی مورد نیاز خود از رآکتورهای هسته‌ای در میزان کل تولید انرژی هسته‌ای جایگاه اول جهان را داراست، حال آن که فرانسه با تولید ۸۰٪ انرژی الکتریکی مورد نیاز خود در ۱۶ نیروگاه هسته‌ای از نظر درصد دارای رتبه نخست در جهان است. این درحالی است که در کل اروپا، انرژی هسته‌ای ۳۰٪ برق مصرفی این قاره را تأمین می‌کند. البته سیاست‌های هسته‌ای در کشورهای اروپایی با هم متفاوتند طوری‌که در کشورهایی نظیر ایرلند یا اتریش هیچ راکتور هسته‌ای فعالی وجود ندارد.
همچنین در بسیاری از کشتی‌ها و زیردریاییهای نظامی یا حتی غیرنظامی (کشتی‌های یخ‌شکن) از انرژی هسته‌ای به عنوان نیروی محرکه استفاده می‌شود.
به دلیل برتری‌های بی‌شمار انرژی هسته‌ای، امروزه بهره‌برداری از این فناوری روز به روز گسترش بیشتری می‌یابد و بر روش‌های استفاده صلح‌آمیز از آن (مانند استفاده از انرژی هسته‌ای برای گرمایش یا نمک‌زدایی آب) افزوده می‌شود.
منشأ
در سال ۱۹۳۸ زمانی‌که شیمیدان آلمانی اتو هان و فریتس اشتراسمان  فیزیکدان اتریشی لیزه میتنر  و اتو روبرت فریش  در حال آزمایش بر روی اورانیوم بمباران شده بودند متوجه شدند که نوترون شلیک شده می‌تواند نتیجه‌ای باورنکردنی داشته باشد و هسته اورانیوم را به دو یا چند قسمت تقسیم کند. بعدها دانشمندان زیادی (و در صدر آن‌ها لیو زیلارد) دریافتند که پخش تعدادی نوترون در فضا هنگام یک شکافت هسته‌ای می‌تواند واکنشی زنجیره‌ای را از این قابلیت به وجود آورد. این کشف دانشمندان را در برخی کشورها (از جمله ایالات متحده، انگلستان، فرانسه، آلمان و اتحاد جماهیر شوروی) بر آن داشت تا از دولت‌های خود برای ادامه پژوهش‌ها در این زمینه درخواست پشتیبانی مالی کنند.
انرژی هسته‌ای نخستین بار به وسیله انریکو فرمی در سال ۱۹۳۴ در یکی از آزمایشگاه‌های دانشگاه شیکاگو تولید شد. این اتفاق زمانی رخ داد که تیم او مشغول بمباران کردن هسته اورانیوم با نوترون بودند. این پروژه (که با نام Chicago Pile-1 شناخته شد) با فوریت تمام در ۲ دسامبر ۱۹۴۲ به بهره‌برداری رسید و بعدها به بخشی از پروژه منهتن تبدیل شد. طی این پروژه رآکتورهای بزرگی را برای دستیابی به پلوتونیوم و استفاده از آن در سلاح هسته‌ای در هانفورد واشینگتن راه‌اندازی کردند.
پس از جنگ جهانی دوم دولت ایالات متحده که می‌ترسید پژوهش‌های هسته‌ای باعث گسترش دانش هسته‌ای و در نتیجه سلاح هسته‌ای شود کنترل‌های سخت‌گیرانه‌ای در مورد پژوهش‌های هسته‌ای اعمال کرد و به‌طور کلی بیشتر پژوهش‌های هسته‌ای بر روی اهداف نظامی متمرکز شوند.
در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۱ برای نخستین بار در یک پایگاه آزمایشگاهی با نام EBR-I از رآکتور هسته‌ای برای تولید انرژی الکتریکی (در حدود ۱۰۰ کیلووات) استفاده شد.
سال‌های آغازین
در ۱۹۵۴ لوییس اشتراوس و پس از آن چیرمن رئیس کمسیون انرژی اتمی ایالات متحده آمریکا دربارهٔ تولید انرژی الکتریکی به وسیله انرژی هسته‌ای گفتگوهایی را انجام دادند و در رابطه با تولید انرژی الکتریکی ارزان‌تر مطالبی را شرح دادند. اما مسئولین آن زمان ایالات متحده به دلیل بدگمانی دربارهٔ انرژی هسته‌ای بیشتر تمایل داشتند تا از همجوشی هسته‌ای برای این کار استفاده کنند و بنابراین فرصت را از دست دادند.
سرانجام در ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴ نخستین نیروگاه هسته‌ای جهان که به شبکه برق متصل گردید در اتحاد جماهیر شوروی به بهره‌برداری رسید. این نیروگاه توانی در حدود ۵ مگاوات تولید می‌کرد. در ۱۹۵۶ اولین نیروگاه تجاری هسته‌ای جهان در انگلستان به بهره‌برداری رسید که توانی در حدود ۵۰ مگاوات تولید می‌کرد.
یکی از سازمان‌هایی که برای نخستین بار شروع به توسعه دانش هسته‌ای کرد نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود که در نظر داشت از انرژی هسته‌ای به عنوان سوخت زیردریاییها و ناوهای هواپیمابر استفاده کند. عملکرد مناسب این سازمان و پافشاری دریاسالار هیمن ریکوور باعث شد تا سر انجام نخستین زیردریایی اتمی جهان با نام ناتیلوس در دسامبر ۱۹۵۴ به آب انداخته شود.
پیشرفت
با راه‌اندازی نخستین نیروگاه‌های هسته‌ای، بهره‌برداری از این نیروگاه‌ها شتاب گرفت به‌طوری‌که استفاده از برق هسته‌ای از کمتر از ۱ گیگاوات در دهه ۱۹۶۰ به بیش از ۱۰۰ گیگاوات در دهه ۱۹۷۰ و نزدیک به ۳۰۰ گیگاوات در اواخر دهه ۱۹۸۰ رسید. البته در اواخر دهه ۱۹۸۰ از شتاب رشد استفاده از برق هسته‌ای به شدت کاسته شد و به این ترتیب به حدود ۳۶۶ گیگاوات در سال ۲۰۰۵ رسید که بیشترین گسترش پس از دهه ۱۹۸۰ مربوط به جمهوری خلق چین است. باید به این نکته نیز اشاره کرد که بیش از دو سوم از طرح‌های مربوط به احداث نیروگاه هسته‌ای که شروع اجرای آن‌ها پس از ۱۹۷۰ بود، لغو شدند.
در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ کاهش قیمت سوخت‌های فسیلی و افزایش قیمت ساخت یک نیروگاه هسته‌ای از تمایل دولت‌ها برای ساخت نیروگاه هسته‌ای به شدت کاست. البته بحران سوخت ۱۹۷۳ باعث شد تا کشورهایی مانند فرانسه و ژاپن که از منابع نفت زیادی برخوردار نیستند به فکر ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای بیشتری بیفتند به‌طوری‌که این دو کشور به ترتیب ۸۰٪ و ۳۰٪ از انرژی الکتریکی حال حاضر خود را از این منابع تأمین می‌کنند.
در سی سال انتهایی قرن بیستم ترس از رخدادهای خطرناک هسته‌ای مانند فاجعه چرنوبیل در ۱۹۸۶، مشکلات مربوط به دفع زباله‌های هسته‌ای، بیماری‌های ناشی از تشعشع هسته‌ای و… باعث به وجود آمدن جنبش‌هایی برای مقابله با توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای شد و این خود از دلایل کاهش توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای در بسیاری از کشورها بود.
آینده
thumb|left|250px تا سال ۲۰۰۷ آخرین رآکتور هسته‌ای مورد بهره‌برداری قرار گرفته در ایالات متحده رآکتور Watts Bar ۱ در [[تنسی بود که در ۱۹۹۶ به شبکه متصل شد و این مدرک محکمی بر موفقیت تلاش‌های ضد گسترش نیروگاه‌های هسته‌ای است. با این حال تلاش‌ها در برابر گسترش نیروگاه‌های هسته‌ای تنها در برخی کشورهای اروپایی، فیلیپین، نیوزیلند و ایالات متحده موفق بوده‌است و در عین حال در این کشورها نیز این جنبش‌ها نتوانستند پژوهش‌های هسته‌ای را متوقف کنند و پژوهش‌های مربوط به انرژی هسته‌ای کماکان ادامه دارد. برخی کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که نیاز روزافزون به منابع انرژی، افزایش قیمت سوخت و بحران افزایش دمای زمین در اثر استفاده از سوخت‌های فسیلی باعث شود که بقیه کشورها نیز به سوی استفاده از نیروگاه‌های هسته‌ای روی آورند و همچنین باید یادآوری کرد که با پیشرفت فناوری هسته‌ای، امروزه امکان بروز فجایع هسته‌ای بسیار کمتر شده‌است. اتحادیه جهانی هسته‌ای پیش‌بینی می‌کند که در سال ۲۰۱۵ به‌طور متوسط هر ۵ روز یک‌بار یک نیروگاه هسته‌ای در جهان افتتاح خواهد شد.
با تمام مخالفت‌ها، بسیاری از کشورها در گسترش نیروگاه‌های هسته‌ای ثابت قدم بوده‌اند از جمله این کشورها می‌توان به ژاپن، چین، و هند اشاره کرد. در بسیاری از کشورهای دیگر جهان نیز طرح‌های وسیعی برای گسترش استفاده از انرژی هسته‌ای در حال تدوین است.
فناوری رآکتور هسته‌ای
تمامی نیروگاه‌های گرمایی متداول از نوعی سوخت برای تولید گرما استفاده می‌کنند برای مثال گاز طبیعی، زغال سنگ یا نفت. در یک نیروگاه هسته‌ای این گرما از شکافت هسته‌ای که در داخل رآکتور صورت می‌گیرد تأمین می‌شود. هنگامی که یک هسته نسبتاً بزرگ قابل شکافت مورد برخورد نوترون قرار می‌گیرد به دو یا چند قسمت کوچک‌تر تقسیم می‌شود و در این فرایند که به آن شکافت هسته‌ای می‌گویند تعدادی نوترون و مقدار نسبتاً زیادی انرژی آزاد می‌شود. نوترون‌های آزاد شده از یک شکافت هسته‌ای در مرحله بعد خود با برخورد به دیگر هسته‌ها موجب شکافت‌های دیگری می‌شوند و به این ترتیب یک فرایند زنجیره‌ای به وجود می‌آید. زمانی که این فرایند زنجیره‌ای کنترل شود می‌توان از انرژی آزاد شده در هر شکافت (که بیشتر آن به صورت گرماست) برای تبخیر آب و چرخاندن توربین‌های بخار و در نهایت تولید انرژی الکتریکی استفاده کرد. در صورتی که در یک رآکتور از سوختی یکنواخت اورانیوم-۲۳۵ یا پلوتونیوم-۲۳۹ استفاده شود بر اثر افزایش غیرقابل کنترل تعداد شکافت‌های هسته‌ای بر اثر فرایند زنجیره‌ای، انفجار هسته‌ای ایجاد می‌شود. اما فرایند زنجیره‌ای موجب ایجاد انفجار هسته‌ای در یک رآکتور نخواهد شد چرا که تعداد شکافت‌های رآکتور به اندازه‌ای زیاد نخواهد بود که موجب انفجار شوند و این به دلیل درجه غنی‌سازی پایین سوخت رآکتورهای هسته‌ای است. اورانیوم طبیعی دارای درصد اندکی (کمتر از ۱٪) از اورانیوم-۲۳۵ است و بقیه آن اورانیوم-۲۳۸ است (زیرا اورانیوم-۲۳۸ توانایی شکافت‌پذیری ندارد ). اکثر رآکتورها نیروگاه‌های هسته‌ای از اورانیوم با درصد غنی‌سازی بین ۳٪ تا ۴٪ استفاده می‌کنند اما برخی از آن‌ها طوری طراحی شده‌اند که با اورانیوم طبیعی کار کنند و برخی از آن‌ها نیز به سوخت‌های با درصد غنی‌سازی بالاتر نیاز دارند. رآکتورهای موجود در زیردریایی‌های هسته‌ای و کشتی‌های بزرگ مانند ناوهای هواپیمابر معمولاً از اورانیوم با درصد غنی‌سازی بالا استفاده می‌کنند. با اینکه قیمت اورانیوم با غنی‌سازی بالاتر بیشتر است اما استفاده از این نوع سوخت‌ها دفعات سوختگیری را کاهش می‌دهد و این قابلیت برای کشتی‌های نظامی بسیار پراهمیت است. راکتورهای CANDU قابلیت دارند تا از اورانیوم غنی‌نشده‌استفاده کنند و دلیل این قابلیت استفاده آب سنگین به جای آب سبک برای تعدیل‌سازی و خنک‌کنندگی است چراکه آب سنگین مانند آب سبک نوترون‌ها را جذب نمی‌کند.
کنترل فرایند شکافت زنجیره‌ای با استفاده از موادی که می‌توانند نوترون‌ها را جذب کنند (در اکثر موارد کادمیوم) ممکن می‌شود. سرعت نوترون‌ها در رآکتور باید کاهش یابد چراکه احتمال اینکه یک نوترون با سرعت کمتر در لحظه تصادم با هسته اورانیوم-۲۳۵ موجب شکافت هسته‌ای گردد بیشتر است. در رآکتورهای آب سبک از آب معمولی برای کم کردن سرعت نوترون‌ها و همچنین خنک کردن رآکتور استفاده می‌شود. اما زمانی که دمای آب افزایش می‌یابد چگالی آب کاهش می‌یابد و سرعت تعداد کمتری نوترون به اندازه کافی کم می‌شود و به این ترتیب تعداد شکافت‌های کاهش می‌یابند بنابراین یک بازخور منفی همیشه ثبات سیستم را تثبیت می‌کند. در این حالت برای آنکه بتوان دوباره تعداد شکافت‌های صورت گرفته را افزایش داد باید دمای آب را کاهش داد که به این کار ایجاد چرخه شکافت می‌گویند.