cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قالی جوشقان
تاریخچه
همچنین نمونه‌های متعددی از صدور قالی جوشقان به نقاط دیگر جهان در دست است به گونه‌ای که ابوالفضل علامی در آئین اکبری، جوشقان را یکی از چهار مرکزی می شمارد که از آنجا به دربار هند قالی ارسال می‌شد. اسکندر بیک ترکمان نیز در عالم‌آرای عباسی از قالی‌های ابریشمی زربفتِ جوشقان و کرمان که سفیر عثمانی آنها را دریافت کرده نام می‌برد.
رواسچیو
رواسچیو (به ایتالیایی: Roascio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است. رواسچیو ۶٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۰ نفر جمعیت دارد.
آنتونیو کارلوس سانتوس
آنتونیو کارلوس سانتوس هافبک اهل برزیل است که در شهر ریودو ژانیرو و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
آنتونیو کارلوس سانتوس در تیم‌های فوتبال فلومیننزه سابقهٔ حضور دارد.
سلیم نوک‌دراز
سلیم نوک‌دراز (نام علمی: Charadrius placidus) نام یک گونه از سرده سلیم‌های طوق‌دار است.
هنرهای نمایشی شن یون
هنرهای نمایشی شِن‌یون  یا شن یون، با نام پیشین هنرهای نمایشی الهی، شرکت رقص و موسیقی کلاسیک چینی مستقر در نیویورک است. اجرای شن‌یون شامل رقص کلاسیک چینی، رقص‌های محلی و قومی چینی و نمایش اسطوره‌ها و داستان‌های کهن چینی به‌همراه رقص است. شن‌یون دارای گروه ارکستر زنده و اجراهای تک‌نوازی می‌باشد. در زبان چینی شن‌یون به معنی «زیبایی موجودات الهی در حال رقص» است..
شن‌یون در سال ۲۰۰۶ توسط تمرین‌کنندگان روش معنوی کهن چینی فالون گونگ یا فالون دافا، با هدف احیای پنج هزار سال تمدن چین که با روی کار آمدن حزب کمونیست چین از دست رفته است، تأسیس شد.
گروه نمایشی شن‌یون از سه بخش «کمپانی نیویورک شن‌یون»، «شرکت برگزاری تور شن‌یون» و «شرکت بین‌المللی شن‌یون» تشکیل شده‌است. شن‌یون دارای چهار گروه اجرا و بیش از ۲۵۰ هنرمند از جمله رقصنده و نوازنده است؛ شامل چهار گروه رقصندگان و چهار گروه ارکستر. این چهار گروه هفت ماه از سال هم‌زمان در بیش از ۱۳۰ شهر در سراسر اروپا، آمریکای شمالی، استرالیا، نیوزیلند و آسیا و در مشهورترین تالارها به اجرای نمایش می‌پردازند. از جمله مرکز هنرهای نمایشی لینکلن در نیویورک، تالار فستیوال سلطنتی لندن، مرکز کندی در واشینگتن و لپالایس د کانگرس در فرانسه. هنرمندان و گروه تولید شن‌یون در محل اصلی شن‌یون در کودباک ویل در شهرستان اورنج در شمال نیویورک آموزش می‌بینند. شن‌یون هر ساله در تایوان به نمایش در می‌آید؛ اما تاکنون اجرایی در چین و هنگ‌کنگ نداشته‌است.
تاریخچه
در سال ۲۰۰۶، تمرین‌کنندگان چینی روش معنوی فالون‌گونگ یا فالون‌دافا درخارج از سرزمین چین، شن‌یون را در نیویورک تأسیس کردند. اولین سری نمایش شن‌یون در سال ۲۰۰۷ به اجرا در آمد. در آن زمان این شرکت متشکل از ۹۰ رقصنده، نوازنده، تک‌نواز و اعضای تولید بود. هدف نمایش‌های شن‌یون، «احیای جوهره تمدن پنج هزار ساله چین» است که پس از روی کار آمدن حزب کمونیست چین از دست رفت. شن‌یون در وب‌سایت خود نوشته است: «در طول ۵۰۰۰ سال، فرهنگ الهی در سرزمین چین به رشد و شکوفایی و بالندگی رسید. اما این گنجینه بشریت به ورطه نابودی افتاد. شن‌یون از طریق موسیقی و رقص‌های بی‌نظیر و اجرایی خارق‌العاده، این فرهنگ باشکوه را زنده کرده‌است.» طبق آمار فروش بلیط‌ها، تا پایان سال ۲۰۱۰ میلادی، بیش از یک میلیون نفر در سراسر دنیا به تماشای اجرای شن یون رفتند.
نمایش و رقص
شن‌یون هر ساله با اجراهای تازه به نمایش می‌پردازد. مدت اجرا دو ساعت و سی دقیقه است و شامل ۲۰ نمایش از جمله رقص کلاسیک چینی، رقص‌های محلی و قومی (با همراهی ارکستر زنده)، تک‌نوازی و اپرا (تنور و سوپرانو) است.
رقص
هر کدام از چهار گروه تور نمایش شن یون، متشکل از حدود ۶۰ رقصنده زن و مرد است. بخش اصلی نمایش‌ها رقص کلاسیک چینی است. سیستمی جامع که در طول هزاران سال منتقل شده‌است.
در طی پنج هزار سال، بسیاری از سنت‌های چینی همانند هنرهای رزمی، رقص محلی و آکروباتیک با یکدیگر در آمیختند و با گذر زمان، بخشی از یک شکل هنری واحد را به وجود آوردند؛ به‌طوری‌که بسیاری از ویژگی‌های فرهنگ چینی با رقص سنتی چین در آمیخت.
امروزه رقص کلاسیک چینی و باله در زمره یکی از مدارس کامل رقص در دنیا با تئوری‌ها، تکنیک‌ها و فرم‌های بیان مختص خود می‌باشد. مجموعه نمایش‌های شن‌یون، شامل افسانه‌های تاریخی چین از جمله افسانه مولان، سفر به غرب و پادشاه میمون (شخصیتی شناخته شده در داستان‌های چینی) است. همچنین داستان فالون‌گونگ در دنیای امروز به نمایش در می‌آید. در یکی از نمایش‌های سال ۲۰۱۰ داستانی در خصوص آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان فالون‌گونگ (فالون‌دافا) به نمایش در آمد. داستانی واقعی دربارهٔ مادر کودکی خردسال که توسط حزب کمونیست به دلیل اعتقاد و باورهایش زندانی می‌شود و تحت آزار و شکنجه جان خود را از دست می‌دهد.
رقص‌های قومی شن‌یون از گروه‌های قومی مختلف از جمله یی، میائو، مغول و تبتی است. شن‌یون در تعریف رقص کلاسیک چینی آن را به سه جزء تقسیم می‌کند. مهارت فنی در رقص، فرم و درون مایه (به چینی: یون). «مهارت فنی»، مجموعه‌ای از پرش، جهش، پیچ و تاب، چرخش، قلطیدن و تکنیک‌های ملق زدن است. با اینکه بسیاری از این مهارت‌ها در شکل‌های هنری و ورزشی دیگری مثل ژیمناستیک و بندبازی نیز دیده می‌شوند، از رقص کلاسیک چینی نشات می‌گیرند.
درون مایه در هر رقص به فرهنگ یک جامعه باز می‌گردد. درون‌مایه در فرهنگ چین در طی انقلاب فرهنگی به تدریج کم رنگ شد. «وینا لی» از تنظیم کنندگان می‌گوید که رقصندگان شن‌یون به بالا بردن اخلاقیات خود تأکید دارند تا بتوانند آن را در نمایش و اجرا انتقال دهند. چلسی کای از رقصنده‌های اصلی شن‌یون در پروفایل هنرمندان در وب‌سایت هنرهای نمایشی شن‌یون توضیح می‌دهد: «باید ارزش‌های سنتی را در درون خود داشته باشید تا بتوانید رقص چینی را به خوبی به اجرا بگذارید.»
اوه (لارستان)
اوه (لارستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۵ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
مرغابی‌های شناگر
مرغابی‌های شناگر یا مرغابی‌های استیمر (کشتی بخار) از جنس (Tachyeres) هستند و از خانوادهٔ اردکیان می‌باشند. اردک‌های استیمر دارای چهار گونه هستند و در قسمت جنوبی آمریکای جنوبی (دز شیلی و آرژانتین) سکونت دارند و همه گونه‌ها به جز یکی از آنها توانایی پرواز کردن را ندارند و جزو پرنده بی‌پرواز هستند. حتی آن یک گونه که توانایی پرواز دارد، به ندرت پرواز می‌کند.
نام Tachyeres از کلمه یونانی به معنی "سریع پارو زدن" یا "پاروزن سریع" می‌آید. این اردک‌ها به نام اردک‌های استیمر (به معنی اردک‌های کشتی بخار) نامگذاری شدند زیرا این اردک‌ها به هنگام شنای سریع، با بالهای خود در آب بال و پر می‌زنند و همچنین با پاها در آب جلوه ای مانند کشتی چرخ‌پره‌ای بخاری ایجاد می‌کنند.
آنها می‌توانند پرخاشگر باشند و توانایی تعقیب برخی از شکارچیان خود را دارند. نبردهای خونین اردک‌های استیمر با یکدیگر بر سر اختلاف قلمرو در طبیعت دیده می‌شود. آنها حتی پرنده‌های بزرگتر که جثهٔ چندین برابر آنها را دارند را می‌کشند.
گخ
شهر گخ در ایالت نوردراین-وستفالن در کشور آلمان واقع شده‌است.
پدرو فرر
پدرو فرر (Pedro Ferrer؛ زادهٔ ۱۹۰۸ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل کوبا بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کوبا بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
حسن ستوده تهرانی
دکتر حسن ستوده تهرانی، در سال ۱۲۸۶ _۱۳۶۸در تهران به دنیا آمد. دوره ابتدایی و متوسطه را در تهران گذرانده و پس از دریافت دیپلم متوسطه، به مدرسه عالی حقوق و علوم سیاسی رفت و لیسانس قضایی خود را از این مدرسه گرفت. در این زمان به خدمت در دادگستری دعوت شد و مدتی در پستهای قضایی فعالیت کرد. در سال ۱۳۰۷ (ش) به فرانسه رفت و پس از دریافت دیپلم عالی حقوق از مدرسه عالی علوم سیاسی پاریس، با ارائه پایان‌نامه‌ای تحت عنوان «تکامل اقتصادی ایران و عوامل آن» موفق به دریافت دکترای حقوق اقتصادی شد.
دوره تدریس
پس از بازگشت به ایران، در اداره بروات تجارت خارجی بانک ملی شروع به کار کرد. در سال ۱۳۱۸ به عضویت کادر هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه تهران درآمد. به موازات تدریس دانشگاهی، در دبیرستانهای تهران به ارائه دروس پول و بانکداری، حمل و نقل و بیمه می‌پرداخت. در سال ۱۳۱۹ کرسی تاریخ دیپلماسی عمومی و در سال ۱۳۲۰ کرسی حقوق تجارت دانشکده حقوق را به دست آورد و تا پایان دوران خدمت خود به تدریس «حقوق تجارت» پرداخت.
مسئولیت‌ها
وی مدتی نیز معاونت دانشکده حقوق را عهده‌دار بود، دکتر ستوده تهرانی ضمن عهده‌داری وظایف دانشگاهی، مشاغلی را نیز احراز کرد از جمله چندی مشاور حقوقی و رئیس اداره بررسی و آمار بانک کشاورزی بود. چندی هم عضویت هیئت مدیره شرکت سهامی بیمه را عهده‌دار و در ۱۳۳۲ در کابینه سپهبد زاهدی، به معاونت وزارت اقتصاد برگزیده شد و قریب یک سال و نیم در آن سمت بود
تالیفات
دکتر ستوده تالیفاتی برای تدریس رشته تخصصی خود، از جمله سه جلد تاریخ دیپلماسی عمومی است که سال‌ها در دانشکده حقوق تدریس می‌شد.
وفات
دکتر حسن ستوده تهرانی در سال ۱۳۶۸ (هجری شمسی) دارفانی را وداع گفت.
منابع
http://www.markazdavari.com/fa/news/1836
خرفخانه‌های ابراهیم‌آباد
خرفخانه‌های ابراهیم‌آباد مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان فیروزآباد، بخش میمند، دهستان خواجه‌ای، روستای ابراهیم‌آباد، شمال گاوداری آقای نصیری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیرینگول
سیرینگول با فرمول شیمیایی C۸H۱۰O۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۰۴۱ است. که جرم مولی آن ۱۵۴٫۱۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد قهوه‌ای و خاکستری روشن است.
امکان مینا
این فیلم که برای نمایش در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر پذیرفته شده بود، در اکثر بخش‌ها نامزد جایزه شد.
امکان مینا در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شد.
مت ال جونز
مت ال جونز (Matt L. Jones؛ زادهٔ November 1, 1981) بازیگر و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر برای بازی در نقش براندون می‌هیو در مجموعه درام جنایی بریکینگ بد (۲۰۱۳–۲۰۰۸)، بکستر در سیتکام مام (۲۰۱۹–۲۰۱۳) و نوبر در مجموعه تلویزیونی پویانمایی خ مثل خانواده (۲۰۲۰–۲۰۱۸) شناخته می‌شود.
میشل ۱۳۷۶
سیارک ۱۳۷۶ هزار و سیصد و هفتاد و ششمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ اکتبر ۱۹۳۵ و در الجزیره کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۲۰ است.
زابووچیه (شهرستان کووزکو)
زابووچیه یک روستا در لهستان است که در گمینا بستژتسا کووزکا واقع شده‌است. زابووچیه ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
بمویندو سکوییرا
بمویندو سکوییرا (Bemvindo Sequeira؛ زادهٔ July 27, 1947) یک هنرپیشه اهل برزیل است.
بریتیش ایروسپیس ای‌تی‌پی
بریتیش ایروسپیس ای‌تی‌پی یک هواگرد، مسافربری منطقه‌ای ساخت شرکت بریتیش ایروسپیس است که در سالهای ۱۹۸۰ بعنوان طرح منقلب شده هاوکر سیدلی اچ‌اس ۷۴۸ معرفی شد.
برج توکیو:مادر و من گاهی پدر
برج توکیو:مادر و من گاهی پدر (Tokyo Tower: Mom and Me, and Sometimes Dad) یک فیلم به کارگردانی جوجی ماتسوکا است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جو اوداگیری، کیرین کیکی، تاکاکو ماتسو، و کائورو کوبایاشی اشاره کرد.
داستان
ایکو (کیرین کیکی) پس از ترک شوهر الکلی اش، پسرش ماسایا (جو اوداگیری) را از توکیو دور می کند و به زادگاهش در یک جامعه معادن روستایی کیوشو میبرد.او را به حامیانی میسپارد تا چند سالی او را پشتیبانی کنند ...
الیکایی شترمرغی
الیکایی شترمرغی نام یک سرده از تیره پری‌الیکاییان است.
رکون
رکون، روستایی است از توابع بخش رودبست شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان پازوار قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۹۳نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
خاله سوسکه
خاله سوسکه نام یک متل ایرانی است و در مورد سوسکی است که برای سفر به همدان دچار مشکلاتی می‌شود. او در پاسخ به خواستگارهای متعدد خود در پایان با «آقاموشه» ازدواج می‌کند. این متل از دوره قاجار تاکنون در ده‌ها روایت گوناگون چاپ و منتشر شده‌است. به گونه‌ای که به یکی از تکراری‌ترین عناوین کتاب‌های کودک در ایران تبدیل شده‌است. همچنین نمایشنامه‌ها و فیلمنامه‌های متعددی بر اساس این حکایت تهیه شده‌است. این متل به برخی زبان‌های دیگر نیز ترجمه شده‌است.
در این موضوع که این حکایت نمونه‌ای از کلیشه‌های جنسیتی علیه زنان بوده یا نمادی از اراده زن ایرانی است اختلاف نظر وجود دارد. راوی اولیه داستان و زمان تقریبی پیدایش آن مشخص نیست، ولی ریشه این متل در روایت کنونی آن احتمالاً به دوره قاجار بازمی‌گردد. این داستان همچنان در حال نقد، بررسی و بازنویسی است.
تاریخچه
حکایت خاله سوسکه افسانه‌ای ایرانی است که ریشه در ادبیات عامه ایرانیان دارد و سینه به سینه از مادربزرگ‌ها منتقل شده‌است. داستان یا دست‌کم روایتی از آن که اکنون شناخته‌شده‌تر است، مربوط به دوره قاجار و مقارن ورود تنباکو به ایران است. چرا که در روایت فعلی، «کشیدن قلیان بلور» نشانه رفاه و اشرافیت زنان بوده‌است. از دیگر سو، چادری از جنس پوست پیاز، نشان می‌دهد که روایت اصلی داستان نیز مربوط به پیش از ورود اسلام به ایران نیست.
محل زندگی و کار آقاموشه، قصر حاکم است. هانا ناصرزاده از همین موضوع نتیجه می‌گیرد که واقعه در زمانی رخ داده که حکومت ملوک‌الطوایفی وجود داشته و حاکم موردنظر، مسئولیت اداره مکان اتفاق افتادن قصه (شهری نزدیک به همدان) را از طرف حاکم کل (که اگر زمان وقوع عهد قاجار دانسته شود، در تهران ساکن بوده)، بر عهده داشته‌است.
انتشار
یک نمونه مکتوب و مصور از این قصه همراه با داستان‌های سلیم جواهری و چهار درویش بدون تاریخ منتشر شده‌است و نوشین نفیسی آن را در میان دو کتاب به تاریخ‌های ۱۲۷۵ و ۱۲۸۲ معرفی نموده‌است. در این جزوه چند صحنه داستان نیز به تصویر کشیده شده‌است. قهرمان داستان شلوار پرچین و چادر سیاه پوشیده و روبنده‌ای بلند دارد که تا زانو می‌رسد و تنها دو سوراخ مقابل چشمان دارد. یکی از نقاشی‌های کتاب، دکان قصاب را با گوسفندان آویخته با دنبه‌های ضخیم نشان می‌دهد و دیگری دکان نانوا را با توتک‌های مختلفی که روی پیشخوان گسترده‌است. به هرحال در دوره قاجار قصه خاله سوسکه همراه با قصه‌هایی همچون خاله قورباغه و شنگول و منگول به چاپ مصور می‌رسیده‌اند.
برخلاف سال‌های پیش از انقلاب که منظومه‌های فولکوریک، به دقت توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ثبت می‌شد و این امر یکی از اهداف برنامه‌ریزی شده این مؤسسه بود، امروزه این هدف یکی از اهداف کاملاً فراموش شده این سازمان و ناشران دیگر قلمداد شده و افسانه‌های فولکوریکی همچون خاله سوسکه فقط با اهداف تجاری و برای سلیقه‌های فردی و بازارپسند به‌طور مکرر منتشر می‌شوند.
در میان عناوین کتاب‌های منظومی که در سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۲ برای کودکان در ایران منتشر شده، سه عنوان «شنگول و منگول»، «کدوی قلقله‌زن» و «خاله سوسکه» دارای بیشترین تکرار بوده‌اند.
بازنویسی
شکوه قاسم‌نیا، شاعر کودکان نیز از جمله کسانی است که بازآفرینی‌هایی در زمینه خاله سوسکه داشته‌است. کارهایی همچون مجموعه شعر «خاله سوسکه و آقا موشه» و مجموعه شعر «خاله سوسکه و وروجک» از نمونه کارهای او در این زمینه‌است. به گفته شهرام رجب‌زاده، این کارهای قاسم‌نیا با انتظاری که از شعر می‌رود فرسنگ‌ها فاصله داشته و «سری‌کاری‌هایی» است که فقط حول یک شخصیت «سر انداخته» شده‌است.
مهدی آذریزدی نیز در یک مجموعه قصه منتشر نشده به نام قصه‌های مکتبخانه، داستان خاله سوسکه را بازنویسی کرده‌است.
سیچا
سیچا (به لهستانی: Cicha) یک روستا در لهستان است که در Gmina Ujsoły واقع شده‌است.
خاله سوسکه
بازنویسی
خسرو صالحی اثری پژوهشی را با عنوان خاله سوسکه در سال ۱۳۸۷ راهی بازار کتاب نموده‌است. در این اثر ۴۰۰ صفحه‌ای، ۱۵۰ روایت منتشر شده از متل خاله سوسکه بررسی شده‌است. این کتاب دارای یک مقدمه ۴۰ صفحه‌ای است.
خارج از ایران
در سال ۱۳۸۱ کتاب «خاله سوسکه کجا می‌ری؟» در کشور ژاپن منتشر شد. نگاره‌های این کتاب به قلم مرتضی زاهدی و در سبک اکسپرسیونیسم پدید آمده بود. همچنین روت براون، قصه‌گوی کانادایی نسخه منحصربه‌فردی از این قصه پدیدآورده‌است. این نسخه کتاب از پارچه ساخته شده و به کتابخانه تحقیقاتی شورای کتاب کودک ایران نیز هدیه شده‌است.
خلاصه داستان
پدر خاله سوسکه از بی‌شوهر ماندن دخترش خسته می‌شود و به او پیشنهاد می‌کند به همدان برود و همسر «مش رمضون» بشود و «نان گندم بخورد، قلیان بلور بکشد، منت بابا نکشد». خاله سوسکه با چادری از پوست پیاز و کفش‌هایی از چوب گردو به سوی همدان به راه می‌افتد. در طول مسیر کسبه بازار همچون قصاب و نانوا از وی خواستگاری خشنی می‌کنند که با پاسخ سرد خاله سوسکه مواجه می‌شوند. خاله سوسکه از آنان می‌پرسد که اگر همسر آنان شود، در موقع دعوا او را چگونه خواهند زد. خواستگاران هریک به فراخور شغل خود روش خشونت باری برای تنبیه احتمالی او در نظر می‌گیرند و خاله سوسکه به همین دلیل از ازدواج با آنان منصرف می‌شود. آخرین خواستگار «آقا موشه» است که با لحنی ملاطفت‌آمیز از وی خواستگاری می‌کند و در پاسخ به پرسش تکراری او، عنوان می‌کند که به جای تنبیه احتمالی، با دم نرم خود سرمه به چشم عروس خواهد کشید. ازدواج این دو سر می‌گیرد؛ ولی خاله سوسکه در نهر آب می‌افتد و پس از نجات به وسیله آقا موشه و به کمک نردبان طلا، بیمار می‌شود و آقاموشه که مشغول پختن شوربا برای تیمار همسر بیمار خود است، به داخل دیگ آش می‌افتد و می‌میرد. به همین دلیل خاله سوسکه پس از آن سیاهپوش می‌شود.
نقد و تحلیل
هانا ناصرزاده احتمال می‌دهد که این قصه، روایتی واقعی از قصه پرداز آن است. ثریا قزل‌ایاق، پزوهشگر بازی‌های سنتی ایرانی نیز خالق این قصه را یک زن می‌داند که در این قصه با هوشمندی و ظرافت از حق خود دفاع کرده‌است.
هانا ناصرزاده خاستگاه داستان را غرب کشور و شهرهای اطراف همدان می‌داند. جایی که امکان سفر به همدان با پای پیاده وجود داشته‌است. در قصه هیچ اشاره‌ای به وسایل حمل و نقل نمی‌شود.
سمیرا اصلان‌پور این قصه را متعلق به کودکان نمی‌داند. به گفته وی بسیاری از قصه‌ها و افسانه‌های عامیانه‌ای که برای کودکان گفته می‌شود، همچون این قصه، اصلاً موضوعات کودکانه‌ای ندارد.
هفته‌نامه سلامت در شماره ۲۳۳ خود به تحلیل طنز این داستان از دیدگاه نشانه شناسی پزشکی پرداخت. شهرام شکیبا نیز مطلب طنزی با موضوع قصه خاله سوسکه دارد.
نقد جنسیتی
خاله سوسکه دختری از جامعه‌ای سنتی است که در انتظار گشوده شدن بخت خود نمی‌نشیند و دست روی دست نمی‌گذارد، بلکه با به دست گرفتن ابتکار عمل، خود آینده‌اش را رقم زده و برای خود همسری می‌گزیند. او سرانجام از میان خواستگاران کاسبکار و مالدار، موشی نرم‌خوی و خوش زبان، هرچند ندار را انتخاب می‌کند. موشی که سرانجام جان در ره عشق او (پختن شوربایی برای خاله سوسکه بیمار) می‌گذارد. ابزار و تنها برگ برنده خاله سوسکه در جذب خواستگاران، جلوه‌گری زنانه است.
دنیای خاله سوسکه، دنیایی کاملاً مرد سالار است. این پدر است که تصمیم می‌گیرد دختر را به شوهر بدهد. شوهری که (در برخی روایت‌ها) حرمسرایی دارد و از زنان ریزنقش خوشش می‌آید. در طول مسیر سفر خاله سوسکه، مردان به خود اجازه می‌دهند که بی‌مقدمه از نام و نشان و قصد او از سفرش پرس و جو کنند. در داستان دلیل این رفتارهای جنسیتی، عدم استقلال اقتصادی زنان عنوان می‌شود. فقط مردان قصه هستند که نقشی اقتصادی و اجتماعی (بقال، قصاب،...) در جامعه دارند و خاله سوسکه سرانجام با ازدواج با آقاموشه «سر و سامان» می‌گیرد. تنها جایی در قصه که آقاموشه نقش جنسیتی را زیر پا می‌گذارد و دست به آشپزی می‌زند، تاوان سختی می‌پردازد. از ابتدای داستان هم پدر خاله سوسکه به دلیل ناتوانی اقتصادی تصمیم به ازدواج دخترش با مش‌رمضون می‌گیرد. در این میان ایده‌آل‌های خاله سوسکه نیز اغلب اقتصادی است. وقتی او در جوی آب افتاده و آقا موشه قصد نجات او را دارد، خاله سوسکه به کمتر از نردبان طلا برای نجات خویش راضی نمی‌شود. از ابتدای داستان نیز توجیه خاله سوسکه برای آغاز سفر، خوردن نان گندم و قلیان بلور در خانه مش‌رمضون است. با این‌حال شروط خاله سوسکه برای ازدواج مادی نیست. او در هنگام پاسخ دادن به خواستگاران خود بر جنبه مبادله‌گری ازدواج و مهریه سنگین تأکید نمی‌کند. او فقط به دنبال همسری است که در کنار او عمر را به پیری برساند.
شادی صدر، فعال حقوق زنان، قصه خاله سوسکه را بزرگترین مثال کلیشه‌های جنسیتی در ادبیات کودک می‌داند. خاله سوسکه نمادی از ارادهٔ زن ایرانی و آرزوهای دست نیافته و فروخورده‌اش تصویر شده‌است. هانا ناصرزاده خاله سوسکه را دختری مستقل و آزاداندیش، ولی محدود به عرف و محدودیت‌های موجود اجتماعی می‌داند. خاله سوسکه زنی است که از سرکوفت‌های خانه پدری به تنگ آمده و به ناچار تن به ازدواج با «مش رمضان» (که شاید خاله سوسکه جای نوه او باشد) داده‌است. پولدار بودن مش رمضان از لقب مشهدی و دوره‌ای که داستان به آن تعلق دارد برمی‌آید.
در دیدگاهی دیگر و به گفته حبیب‌الله لزگی، اگرچه این قصه خشونت را به عنوان یک واقعیت اجتماعی طرح می‌کند، ولی خواننده را به پذیرش آن ترغیب نمی‌کند و وی را به عصیان در برابر این پدیده فرا می‌خواند. از سوی دیگر فعل کتک خوردن هیچ‌گاه در داستان از حرف به عمل در نمی‌آید.
نقد ادبی
جمال‌الدین اکرمی، خاله سوسکه را نه یک قصه و داستان، بلکه یک متل معرفی می‌کند که لحن روایی آن، نمایه مسلط بر آن است. وی خاله سوسکه را در ردیف «اتل متل» و « «دویدم و دویدم» برمی‌شمرد. محمدهادی محمدی و زهره قاینی نیز خاله سوسکه را متل معرفی کرده و اضافه می‌کنند: «خاله سوسکه از متل‌های ویژه کودکان… و قصهای سرگرم‌کننده و شادیبخش است که تنها برای سرگرمی کودک پدید آمده و آموزه‌های اخلاقی و آموزشی ندارد»
احمدرضا احمدی، شاعر کرمانی نیز خاله سوسکه را به دلیل تحمیل همیشگی فضای ادبیات بزرگسال به ادبیات کودک شعر یا داستان نمی‌داند. بلکه آن را خرده‌روایت و قصه عامیانه‌ای می‌داند که به دنبال پایان قصه‌است.
عبدالحسین زرینکوب قصه‌هایی از قبیل خاله سوسکه را در ردیف افسانه‌های زنجیری قرار می‌دهد. در افسانه‌های زنجیری زبان فارسی، شخصیت‌های داستان پی در پی از یکدیگر سؤال می‌پرسند تا بالاخره به جواب اصلی برسند. این سؤالات در قالب عبارت‌های موزون هستند که به صورت ترجیع تکرار می‌شود. اولریش مارزلف نیز خاله سوسکه را در شمار قصه‌های زنجیره‌ای و با شماره ۲۰۲۳ در کتاب خود به نام «طبقهبندی قصه‌های ایرانی» جای داده است.
فیلم
در سال ۱۳۸۸ فیلم مستند خاله سوسکه به کارگردانی نادره ترکمانی ساخته شد. این فیلم به روایت تغییرات افسانه خاله سوسکه، از اولین روایت چاپی تا زمان ساخت فیلم پرداخته بود. در این فیلم سحر ولدبیگی در نقش خاله سوسکه نقش آفرینی کرده‌است.
خاله سوسکه بر آثار سینمایی دیگری نیز تأثیر غیرمستقیم داشته‌است. در سکانسی از فیلم گبه اثر محسن مخملباف، شخصیت اصلی فیلم که مردی میانسال و مجرد است، به دنبال دختر روستایی جوانی به سرچشمه می‌رود. دختر که با لباس قشقایی مشغول شستن ظرف است، در پاسخ به خواستگاری مرد می‌پرسد: «اگر از دستم عصبانی بشی چطوری تلافی می‌کنی؟» و مرد که منشأ سؤال دختر را می‌داند پاسخ می‌دهد «برات شعر می‌خونم»
تئاتر و نمایش عروسکی
در آبان‌ماه سال ۱۳۹۰ یک گروه نمایش عروسکی از اصفهان، نمایشی بر اساس این داستان را به کارگردانی اعظم مختاری در جشنواره بین الملی تئاتر کودک و نوجوان در همدان و همچنین هشتمین جشنواره سراسری تئاتر ماه به روی صحنه برد. این نمایش برنده لوح تقدیر و جوایزی از این دو جشنواره گردید.
سلیم ویلسون
سلیم ویلسون (نام علمی: Charadrius wilsonia) نام یک گونه از سرده سلیم‌های طوق‌دار است.
خواهر دوقلو
خواهر دوقلو (The Twin Sister) یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی آرتور هاتلینگ است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی و می هاتلی اشاره کرد.
آفونسو بیتو
آفونسو بیتو (Affonso Beato؛ زادهٔ July 13, 1941) یک مدیر فیلم‌برداری اهل برزیل است.
توماس فرناندس
توماس فرناندس (Tomás Fernández؛ زادهٔ ۱۹۱۵ - درگذشته نامشخص) بازیکن فوتبال اهل کوبا بود.
شرودرز
شرودرز شرکت خدمات مالی بریتانیایی است، که در زمینه ارائه خدمات سرمایه‌گذاری، مدیریت سرمایه‌گذاری و بانکداری سرمایه‌گذاری فعالیت می‌نماید.
توماس فرناندس
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کوبا بازی کرده‌است.
شرودرز
شرکت شرودرز در سال ۱۸۰۴ توسط یوهان هاینریش شرودر راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در ۲۷ کشور می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لندن، بریتانیا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس لندن معامله می‌شود. این شرکت، نام خود را از یک خانواده فرانسوی-آلمانی یعنی خانواده شرودر گرفته‌است.
زابووچیه (گمینا بیاوا پودلاسکا)
زابووچیه یک روستا در لهستان است که در گمینا بیاوا پودلاسکا واقع شده‌است.
ایلیانا داگلاس
ایلیانا داگلاس (Illeana Douglas؛ زادهٔ July 25, 1965) هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دنیای روح، تنگه وحشت، بلا مافیا، تصویر کامل، پیامی در بطری، پسر جدید، بهترین چیز بعدی، به خاطرش مردن،خط صورتی نازک، جستجو و نابود کردن، رحمت قلب من، بلوز زنگ عروسی، هکس و اونجوری بامزه است اشاره کرد.
گلدبرگ (مکلنبورگ)
شهر گلدبرگ در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
اولکسی سردا
اولکسی سردا (؛ زادهٔ December 25, 2005) ورزشکار در رشته شنای شیرجه اهل اوکراین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
تپه گلورتپه
تپه گلورتپه مربوط به دوره ساسانیان است و در شیروان، انتهای بلوار فجر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
روبکو پاوزه
روبکو پاوزه (به ایتالیایی: Robecco Pavese) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است. روبکو پاوزه ۶٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۵ نفر جمعیت دارد و ۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوبرن، کانزاس
اوبرن شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۲۲۷ نفر بوده‌است.
علی‌آباد زاهد محمود
علی‌آباد زاهد محمود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۳ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
دادابای نائوروجی
دادابای نائوروجی زاده  – درگذشته ، از پارسیان هند و نخستین آسیایی‌تباری بود که به عضویت مجلس عوام بریتانیا در آمد. وی هم‌چنین یکی از اعضای مؤسس کنگره ملی هند بود.
مجلس عوام بریتانیا
وی از سال ۱۸۹۲ (میلادی) تا ۱۸۹۵ (میلادی) به عضویت مجلس عوام بریتانیا از حزب لیبرال بریتانیا درآمد.
سیارک ۹۹۰۷۰
سیارک ۹۹۰۷۰ نود و نه هزار و هفتادمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ مارس ۲۰۰۱ کشف شد.
سلیم دم‌گوه‌ای
سلیم دم‌گوه‌ای (نام علمی: Charadrius vociferus) نام یک گونه از سرده سلیم‌های طوق‌دار است.
الیکایی چمنی
الیکایی چمنی نام یک سرده از تیره پری‌گنجشکان است.
برونو گاگلیاسو
برونو گاگلیاسو (Bruno Gagliasso؛ زادهٔ April 13, 1982) یک هنرپیشه اهل برزیل است.
از فیلم‌های او می‌توان به ماریگلا اشاره کرد.
بتی بوپ
بتی بوپ (Betty Boop) یک شخصیت کارتونی است که توسط مکس فلایشر به همراه انیماتور، گریم ناتویک خلق شد. برخی می گویند این شخصیت بر اساس کاریکاتور چهره خواننده آمریکایی، هلن کین طراحی شده است.
زابووچیه (گمینا کودنگ)
زابووچیه یک روستا در لهستان است که در گمینا کودنگ واقع شده‌است.
قالی بیرجند
قالی بیرجند گونه‌ای قالی ایرانی است که در بیرجند تولید می‌شود. روستاهای درخش، مود، چاج، آسیابان، مسک، فورخاص، کوشکک، دره عباس، رژنوک، سرچاه، فصل آباد، تقاب و نوفرست از مهمترین مراکز قالیبافی حومه بیرجند محسوب می‌شوند.
ژوسوئه پسکویرا
ژوسوئه پسکویرا (Josué Pesqueira؛ زاده September 17, 1990) یک بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کرده است.
کاریکلا
روستای کاریکلا یکی از روستاهای استان مازندران است. این روستا جزء دهستان پازوار بخش رودبست شهرستان بابلسر در استان مازندران می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان پازوار قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۰۴نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.
آرتورو هنریکه برنهارت
آرتورو هنریکه برنهارت در تیم‌های فوتبال Criciúma سابقهٔ حضور دارد.
ریچارد تی جونز
ریچارد تی جونز (Richard T. Jones؛ زادهٔ January 16, 1972) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم نابودگر: ماجراهای سارا کانر، باجه تلفن ، مسیر مهتابی ، پیچ خورده، قاضی امی، اوگی رز و اطلس شورید: قسمت دوم اشاره کرد.
برکه گل
برکه گل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
جری دی
جری دی (Gerry Day؛ January 27, 1922 – 1922:1:27, February 13, 2013) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون «جایزهٔ انجمن نویسندگان آمریکا»، جایزه ساترن و جایزه هوگو شده است.
گلدکروناخ
شهر گلدکروناخدر ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
نانا (مانگا)
نانا یک مجموعه شوجو مانگا یا به اصطلاح مانگای دخترانه ژاپنی است، که توسط آی یازاوا نوشته و مصورسازی شده و از مه ۲۰۰۰ در مجله کوکی توسط انتشارات شوئیشا منتشر گردیده‌است. نام این مانگا برگرفته از دو شخصیت اصلی این داستان با نام‌های نانا است. نانا کوماتسو یک دختر جوان دارای اراده‌ای ضعیف و گذشته پایدار که همراه با دوست پسر خود به امید داشتن یک زندگی رؤیایی به توکیو آمده و نانا اوساکی دختری بلندپرواز با اراده‌ای قوی که در شهر خود عضو یک گروه محبوب پانک بود. او با آرزوی اینکه روزی یک خواننده بزرگ شود به توکیو آمد. هر دو نانا برای اولین بار یکدیگر را هنگامی که سوار قطار بودند ملاقات کردند. ملاقات بعدی آن‌ها هنگامی بود که برای دیدن یک آپارتمان یکسان رفته بودند، و این چنین بود که هر دو تصمیم گرفتند با یکدیگر هم اتاقی شوند.
در سال ۲۰۰۵ بر اساس این مانگا و به کارگردانی کنتارو اوتانی یک فیلم سینمایی با همین نام نیز دستمایه اقتباس سینمایی قرار گرفت. دنباله‌ای نیز برای این فیلم در ۹ دسامبر ۲۰۰۶، منتشر گردید. همچنین یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۴۷ قسمتی نیز توسط استودیو مدهاوس تهیه گردید که از ۵ آوریل ۲۰۰۶ شروع شده و تا ۲۸ مارس ۲۰۰۷ ادامه داشت.
در سال ۲۰۰۳، نانا در دسته شوجو، جایزه شوگاکوکان مانگا را دریافت کرد و عنوان پرفروشترین مانگای شوجوی شوئیشا را به خود اختصاص داد. قسمت ۱۹ و ۲۱ مانگای نانا به ترتیب سومین و پنجمین مانگای پرفروش سال ۲۰۰۸ در ژاپن شدند. قسمت نوزدهم مانگای نانا توانست در هفته اول انتشار ۷۸۰٬۰۰۰ نسخه به فروش برساند و از انتشار اولیه این سری از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۸، توانسته بیش از ۴۳٬۶ میلیون نسخه به فروش برساند.
داستان
نانا کوماتسو یک دختر روستایی که عادت داشت در نگاه اول عاشق شود و همیشه در عشق با بدشانسی مواجه بود. او همیشه به کمک نیاز داشت و به دیگران متکی بود، بنابراین چه چیزی بهتر از اینکه برای شروع یک زندگی تازه به شهری بزرگ مثل توکیو برود. وقتی دوستان او به همراه دوست پسرش شوجی به توکیو نقل مکان کردند او نیز یک سال بعد در سن بیست سالگی و پس از اینکه به اندازه کافی پول پس‌انداز کرده بود، به آن‌ها پیوست. از طرف دیگر نانا اوساکی که یک خواننده پانک بود سعی داشت با دوست پسر خود رن گروهی به نام بلک استونز (یا به‌طور مختصر بلست) را تأسیس کند. قرار بود او به عنوان خواننده اصلی و رن بیسیست گروه باشد. نانا و رن از ۱۶ سالگی معشوقه هم بودند و با یکدیگر زندگی می‌کردند. اما وقتی به رن پیشنهاد شد که به عنوان یک عضو جایگزین به گروه محبوب ترپنست بپیوندد نانا تصمیم گرفت با همان گروه بلست کار خود را ادامه دهد و به دنبال رن نرفت. او نیز سرانجام در سن بیست سالگی تصمیم گرفت به توکیو برود و کار موسیقی خود را در آنجا آغاز کند.
هر دو نانا در قطار با یکدیگر آشنا شدند و بعد از آن به‌طور اتفاقی هنگامی که برای دیدن یک آپارتمان یکسان رفته بودند دوباره با هم برخورد کردند و تصمیم گرفتند با یکدیگر زندگی کنند. با وجود داشتن آرمان‌ها و شخصیت‌هایی متضاد هم، ناناها به سرعت با یکدیگر دوست صمیمی شدند و به هم احترام گذاشته و در بسیاری زمینه‌ها از هم حمایت می‌کردند. بیشتر داستان این مجموعه حول محور نانا اوساکی و گروه راک خود بلک استونز، و رقابت دوستانه آن‌ها با گروه ترپنست می‌گردد.
روبی جونز (هنرپیشه)
روبی جونز (Robbie Jones؛ زادهٔ September 25, 1977) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سلیم ماداگاسکار
سلیم ماداگاسکار (نام علمی: Charadrius thoracicus) نام یک گونه از سرده سلیم‌های طوق‌دار است.
روبیلانته
روبیلانته (به ایتالیایی: Robilante) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است. روبیلانته ۲۴٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۶۲ نفر جمعیت دارد و ۶۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پری‌الیکایی کمبل
پری‌الیکایی کمبل نام یک گونه از تیره پری‌الیکاییان است.
سیارک ۱۳۷۷
سیارک ۱۳۷۷ هزار و سیصد و هفتاد و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ فوریه ۱۹۳۶ و در الجزیره کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۱۰ است.
اسفندیارمحله
اسفندیارمحله، روستایی است از توابع بخش رودبست شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان خشکرود قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۳۸نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.
تورا برچ
تورا بیرچ (Thora Birch؛ زادهٔ March 11, 1982) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به زیبایی آمریکایی، دنیای روح، تهدید فوری و آشکار، قطار، سرزمین اژدها، شعبده‌بازی، حال و آینده، ۱۳ دقیقه و بازی پاتریوت اشاره کرد.
خانه‌های اوور
خانه‌های اُوِر یک تابلو نقاشی رنگ روغن است که توسط ونسان ون گوگ در آخر ماه مه یا اول ماه ژوئن سال ۱۸۹۰، کمی بعد از اینکه او به شهر اور سور آواز، شهر کوچکی در شمال غربی پاریس در فرانسه نقل مکان کرد کشیده شده‌است.
رفتن او به آن شهر به خاطر نارضایتی و خستگی او از زندگی یکنواخت در تیمارستان سنت رمی بود، و با ظهور خود به عنوان یک هنرمند تعدادی از افراد معروف مثل ژرژ-آلبر اوریه با نقد کار او در مجله Mercure de France در ژانویه ۱۸۹۰ موجب شهرت او شدند.
در دو ماه آخر اقامت در سن رمی ون گوگ با استفاده از حافظه اش و رجوع به ریشهٔ هلندی‌اش یک سری نقاشی که آن‌ها را «خاطراتی از شمال نامید» کشید. اثر این بازگشت به شمال در زمان اقامت در اور هم به‌طور قابل ملاحظه‌ای در نقاشی کلیسای اوارز ادامه یافت. به‌هرحال همانند دورهٔ اقامت در نینن مطالعاتش را بر روی زندگی روستائیان ادامه نداد. نقاشی‌هایش در دورهٔ اقامت در اور شامل موضوع‌های متفاوت اجتماعی بود.
قالی ترکمن
قالی ترکمن گونه‌ای قالی و از صنایع دستی همین خطه است که امروز و در گذشته تولید می‌شده‌است. ترکمن‌ها اصالتاً گروهی از ترکان آسیای میانه هستند که از سال‌ها پیش در شرق دریای خزر تا رود جیحون به گونهٔ چادرنشینی زندگی می‌کردند. مارکوپولو، جهانگرد ایتالیایی، در شرح سفر خود به آسیای شرقی ضمن تعریف از اسب‌های ترکمنی از فرش‌های ظریف و زیبای آن‌ها نیز یاد می‌کند. ترکمن‌ها به ۵ ایل مهم به شرح زیر تقسیم می‌شوند: ترکمن‌ها بیشتر در ترکمنستان زندگی می‌کنند و عده‌ای از طایفهٔ یموت و تعدادی هم از طایفهٔ تکه در ایران زندگی می‌کنند. قالی بافی در میان مردم ترکمن همانند تمامی مردم فرش باف یک خصیصه و عادت همیشگی است. دستبافته‌های ترکمن صرفاً بر اساس ضرورت بافته می‌شوند و البته شماری از بافته‌هایشان نیز خالی از تجمل وزیبایی نیست.
فرش بافی ترکمن
یموت‌های ایرانی در فرش بافی استاد و ماهر هستند و با ذوق بسیار دستبافته‌های با ارزشی می‌بافند. در میان بافته‌های طایفهٔ یموت، بافته‌های تیره آتابای در درجهٔ اول اهمیت قرار می‌گیرد. و پس از آن نوبت به دستبافته‌های تیره جعفر بای می‌رسد. تیرهٔ کوچکی از این طایفه به نام کوگلان‌ها نیز به‌طور مطلق در ایران زندگی می‌کنند و بیشتر در کار خورجین بافی هستند. گروهی از افراد ایل تکه که بعد از انقلاب روسیه به ایران آمده‌اند. بهترین فرش‌های ترکمنی را می‌بافند. فرش‌های آنها دو پوده بوده و با گره ترکی بافته می‌شوند. گاهی تارها را و به ندرت تمام الیاف فرش را از جنس ابریشم انتخاب می‌کنند. آنها دستبافته‌های مرغوب خود را به فروش نمی‌رسانند و طبق سنت به عنوان جهزیهٔ دختران خود نگه می‌دارند. فرش‌های ترکمنی ایرانی از نظر تراکم نسبت به فرش‌های ترکمنی روسی متراکم تر و کوبیده تر است. فرش‌های ترکمنی بر روی دستگاه‌های افقی (زمینی) بافته می‌شوند. از جمله طرح‌های معروف این ایلات می‌توان به ترکمن قاشقی، ترکمن آخال (بخارا) یا طرح چشم غزال و همچنین طرح چهار فصل که مخصوص بافندگان ایل تکه است و از مشخصات آن این است که زمینهٔ فرش با خاج کوچکی که در وسط آن طراحی شده به ۴ قسمت تقسیم می‌شود. معمولاً در بالا وپایین فرش‌های ترکمنی و بعد از حاشیه قسمت‌های اضافی بافته می‌شوند که شانه نام دارند و این کار در دیگر مراکز فرش بافی ایران رایج نیست. در روزگار گذشته بیشتر پشم‌های ترکمن صحرا با رنگ‌های طبیعی رنگ می‌شدند اما امروزه تا حدودی رنگ‌های شیمیایی نیز به کار می‌رود. فرش‌های ترکمن در اندازه‌های بین ۱تا ۱۲ متر مربع و در رنگ‌های قرمز لاکی، آبی سرمه‌ای، سبز پر رنگ، سفید و بژ بافته می‌شوند. بافندگان ترکمن پس از اینکه یک رج بافته شد، برای فشردن پود بر روی رج بافته شده و شروع رج بعدی، دونفری شانه (دفتین) را می‌کوبند و سعی می‌کنند ضرب پای اسبی را تقلید کنند که چابک‌سواری ترکمن با آن می‌تازد؛ گاهی صدای پای اسب نزدیک وگاهی دور می‌شوند.
رنگ در فرش ترکمن
رنگ در فرش ترکمن محدود است. رنگ‌هایی که سابقاً در فرش ترکمن استفاده می‌شده ۵ رنگ بوده‌است:
مسجد مس سر
مسجد مس سر مربوط به دوره سلجوقیان - دوره ایلخانی است و در دلیجان، میدان مدرس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دم‌اسب صحرایی
دم‌اسب صحرایی از جمله گیاهان دارویی است که از قدیم در اروپا و چین بکار می‌رفته‌است. در فارسی به آن «دم اسبی»، «دم اسب» نیز می‌گویند. درکتب طب سنتی با نام‌های «ذنب الخیل» و «ذنب الفرس» از آن نامبرده شده‌است. به فرانسوی آن را Prele des Queue do cheval, Queue do renard , champs , Bottle brush Equisetum می‌نامند. گیاهی است از تیره Equisetaceae نام علمی آن Equisetum arvense L. می‌باشد. دم اسب چون دارای مقدار زیادی سیلیس می‌باشد بنام سیلیس Silica نیز معروف است. دم اسب گیاهی علفی، دائمی، بند بند و ریزوم دار است و ریزوم آن حامل دو نوع ساقه هوایی است: ساقه‌ای که به رنگ قرمز است و در اوایل بهار ظاهر می‌شود و ساقه دیگری که به رنگ سبز است و نازا می‌باشد و بعد از ساقه قرمز رشد می‌کند. مصرف طبی دم اسب به ساقه سبز آن محدود می‌شود.
مشخصات
به‌طور کلی گیاهان جنس دم اسب از گیاهان بی گل و نهانزادان آونددار چند ساله هستند. همه آن‌ها دارای برگهای کوچک رشد نکرده می‌باشند به طوری که ساقه هوایی آن‌ها ظاهراً بدون برگ است ولی وقتی خوب دقت شود در گره‌ها و بندهای متعددی که ساقه دارد برگهای رشد نکرده‌ای به صورت فلس‌های کوچک سیلیسی و لخت دیده می‌شود. دم اسب دو نوع ساقه هوایی دارد، ساقه‌های بارور که در اوایل بهار ظاهر می‌شوند و رنگ آن‌ها قرمز بدون سبزینه و دیگری ساقه‌های نازا که پس از آن ظاهر می‌شوند و رنگ آن سبز و کمی قطورتر است.
وجود مقادیر زیاد ترکیبات سیلیس در این گیاه موجب شده تا ساقه‌های آن زبر و خشن باشد. از اینرو از دیرباز، برای تمیز کردن ظروف آشپزخانه و حتی تراشیدن زبری‌های چوب، از ساقه‌های آن استفاده می‌شده‌است. گیاه دم اسب دارای ساقه زیرزمینی بسیار دراز، افقی و بندبند است و در هر بند تورمی غده‌ای شکل دیده می‌شود و ریشک‌های آن که بر ساقه زیرزمینی اتصال دارند در خاک فرورفته‌اند. دم اسب از علف‌های هرز لجوج و مبرم است که معمولاً در نقاط مرطوب در جوی‌ها و باتلاقها می‌روید. بلندی آن ۶۰–۵۰ سانتی‌متر است و در طب سنتی از ساقه‌های نازای گیاه که سبزرنگ و قطورتر است به عنوان دارو استفاده می‌شود. این گیاه در اروپا و آسیا انتشار دارد. در فرانسه و برخی کشورهای اروپایی از داروهای مورد توجه‌است. در هند در ارتفاعات هیمالیا و در ایران در مناطق شمال ایران، در گرگان، بندرگز، و پیربازار رشت و در آذربایجان، تبریز و رنجناب به‌طور خودرو دیده می‌شود.
ترکیبات شیمیایی
در گیاه دم اسب وجود روغن چرب، اسید سیلیسیک، اسید لینولئیک، اکیستونین، اسید اکیستیک اسید و اکیستین تأیید شده‌است]چیو[. بعلاوه در گیاه یک ماده تلخ و مقدار کمی اسید اُگزالیک، اسید مالیک، نوعی ساپونین و… وجود دارد. در گیاه تازه ۱۵–۳ درصد و در خاکستر گیاه تا ۷۰ درصد سیلیس یافت می‌شود.
موارد مصرف
دم اسب در طب سنتی جهت درمان ناخن‌های شکننده، ریزش مو، سل، بیماری‌های روماتیسمی، نقرس و در بهبود خونریزی‌های شدید قاعدگی، خونریزی بینی، ریه و معده استفاده می‌شود. از دم اسب به عنوان ضد التهاب، ضد اسپاسم، مدر جهت دفع سنگ کلیه و مثانه و همچنین برای بهبود زخم و سوختگی استفاده می‌گردد. یکی دیگر از کاربردهای رایج عصاره دم اسب، استفاده از آن برای تقویت و مرطوب‌کنندگی ناخن‌های شکننده است. استفاده از محلول عصاره دم اسب بر روی ناخن باعث خون رسانی بهتر به موضع شده و در نتیجه اکسیژن و مواد غذایی بیشتری به ناخن می‌رسد. ترکیبات سیلیسی موجود در این عصاره خاصیت کراتئولیتیک داشته و موجب از بین رفتن سلول‌های بافت مرده پوست می‌شود. از این رو ناخن‌های آسیب دیده، شکننده و شیار دار ترمیم شده و اسباب استحکام و براق شدن مجدد آن‌ها فراهم می‌گردد، به گونه‌ای که در فاصله زمانی اندکی شادابی و رشد ناخن نمایان می‌شود. بررسی‌ها نشان داده که استفاده از عصاره این گیاه می‌تواند حتی مشکلات ناشی از پسوریازیس روی ناخن‌ها را نیز برطرف نماید.
مکانیسم اثر
سیلیس موجود در عصاره دم اسب از شکنندگی، ترک خوردگی، ورقه شدن و پوسته شدن ناخن‌ها جلوگیری کرده و سبب استحکام و تقویت آن‌ها می‌شود. سیلیس موجود در این گیاه با تسهیل رسوب کلسیم و سایر املاح معدنی و با کاهش تعداد سلول‌های استئوکلاست، تحریک فعالیت سلول‌های استئوبلاست، تحریک سنتز کلاژن و تسهیل سنتز گلیکوزآمینوگلیکان و کلاژن موجب تشکیل استخوان و بافت همبند می‌گردد. سیلیس با اتصال زنجیره‌های چندقندی گلیکوزآمینوگلیکانی به یکدیگر به تشکیل چارچوب ساختاری و انعطاف‌پذیری بافت همبند کمک می‌کند. همچنین آنزیم‌های وابسته به سیلیس موجب اتصال اسید آمینه به رشته‌های کلاژن در بافت همبند می‌شوند. مواد مؤثر موجود در گیاه دم اسب با افزایش بقا و تکثیر استئوبلاستها و مهار تولید استئوکلاستها به سلامت بافت استخوان کمک کرده و از پوکی استخوان پیشگیری می‌نمایند. سیلیسیم موجود در این گیاه در کلسیفیکاسیون و معدنی سازی ماتریکس استخوان و نیز جذب و متابولیسم عناصر ضروری بدن مانند مس، کلسیم و منیزیم که در سنتز کلاژن و استخوان دخیل هستند نقش مهمی دارد. همچنین سیلیسیم به سنتز کلاژن نوع I، ایجاد اتصال در درون و بین زنجیره‌های پلی ساکاریدی گلیکوز آمینو گلیکانی ماتریکس استخوان و همچنین اتصال این مولکول‌ها به پروتئین‌های مربوطه کمک می‌نماید. از این رو سیلیسیم به تشکیل چارچوب ساختاری بافت پیوندی، استخوان و غضروف کمک نموده و از پوکی استخوان جلوگیری می‌نماید.
مارکو گریگوریان
مارکو گریگوریان Մարկոս Գրիգորեան; با نام هنری گریگوری مارک (Գրիգորի Մարկ) زاده ۵ دسامبر ۱۹۲۵ – درگذشته ۲۷ اوت ۲۰۰۷) هنرمند، هنرپیشه سینما، معلم، صاحب گالری، و مجموعه دار ایرانی-ارمنستانی که در هنر مدرن ایرانی ایفا نمود.
ابتدای زندگی و خانواده
مارکو گریگوریان در یک خانواده ارمنی در روز شنبه ۵ دسامبر ۱۹۲۵ (۱۴ آذر ۱۳۰۴) در کروپتکین، کراسنودار روسیه دیده به جهان گشود. والدین وی باگرات گریگوریان و شوشانیک مانگویان (هر دو اصالتاً اهل قارص در ارمنستان غربی و زاده ۱۸۸۸ میلادی) نام داشتند.
مارکو کوچکترین در میان سه فرزند خانواده بود. و یک خواهر به نام گوهاریک (زاده ۱۹۱۸) و یک برادر به نام آندرانیک (زاده ۱۹۲۰) داشت.
در سال ۱۹۳۰ (۱۳۰۹) همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت نمود. و در شهر تبریز سکونت گزید.
پس از فوت مادرش خانوادهٔ او به تهران عزیمت نمود.  و پس از چند سال به اصفهان رفت.
سفر به ایتالیا
گریگوریان در سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۹) عازم ایتالیا گردید و در آکادمی هنرهای زیبای رم به تحصیل پرداخت.
گردآوری نقاشی قهوه‌خانه‌ای
یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های این هنرمند گردآوری آثار هنری سنتی ایران است. مخصوصاً جمع‌آوری تابلوهای نقاشی که به نقاشی قهوه‌خانه معروف شده‌اند. مارکو، تنها بازماندگان نقاشی قهوه‌خانه‌ای را در تهران یافت و از طریق سفارش پرده‌های نقاشی از آن‌ها حمایت نمود تا دوباره نقاشی را شروع کنند و به آن‌ها اسم نقاشان «دوره‌گرد» را داد. مارکو از ارزش و اهمیت نقاشی قهوه‌خانه‌ای و علی‌الخصوص جایگاه ارزشمند نخستین بانیان آن - حسین قوللر آغاسی و محمد مدبر - به خوبی آگاه بود و با گردآوری آثار استادان این شیوه نقاشی - از قهوه‌خانه‌ها و از گوشه و کنار کشور نمایشگاهی در «خانه ایران» پاریس ترتیب داد که سخت مورد استقبال قرار گرفت و سپس توسط موزهٔ نگارستان تهران خریداری گردید. بدین ترتیب نقاشی قهوه‌خانه به عنوان یکی از شاخه‌های هنرهای تجسمی در فرهنگ مردمی ما، توجه عموم را برانگیخت.
دوسالانه تهران
مارکو در سال ۱۹۵۸ (۱۳۳۷) به عضویت هیئت داوری بین‌المللی دوسالانه ونیز برگزیده شد، در پی این امر، در سال ۱۳۳۷، پس از مراجعت به ایران، با نظر به دوسالانه ونیز، در فصل بهار اولین دوسالانه ایران را بنیاد نهاد که تا پنج دوره ادامه داشت. در همین سال با قید این که آثار مارکو شایستهٔ جایزه اول بینال بود، اما چون او در برپایی این نمایشگاه اصلی را داشته‌است کارهایش خارج از مسابقه قرار می‌گیرند؛ لذا جایزه اول - مدال افتخاری نصیب وی نمی‌شود.
اقامت در ایالات متحده
هنرمندی به نام ایلسا گتز از او حمایت نمود و مارکو با کار شبانه‌روزی موفق شد تا تعداد قابل توجهی از آثار کاهگلی خود را خلق نماید و از این طریق بتواند نظر گالری داران را برای راه اندازی نمایشگاه جلب نماید.
گروه آزاد
این گروه چهار نمایشگاه ترتیب داد و در هر یک از آن‌ها تجربه‌های جدید از هنرهای تجسمی را ارائه نمود که راه گشایی برای هنرمندان جوان گردید.
گروه آزاد نقاشان و مجسمه سازان اهداف خود را در کاتالوگ نمایشگاه، تحت عنوان «آبی» در موارد زیر برشمرده‌اند:
گروه آزاد نقاشان و مجسمه سازان حداقل سه بار در هر سال آخرین تجربیات خود را همراه با آثاری از هنرمندان میهمان، به نمایش می‌گذاشت.
گالری آرشیل گورکی
در سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۷) در زمان افتتاح موزه هنرهای معاصر، نلسون راکفلر کارهای گریگوریان را تحسین و چهار اثر از وی خریداری نمود. راکفلر یک اثر کاهگلی دیگر از گریگوریان از گالری گورکی نیویورک خریداری کرد و به موزهٔ هنرهای مدرن نیویورک بخشید.
مارکو مجموعهٔ ارزندهٔ خود را که از ایران برده بود، در این گالری به نمایش گذاشت. این مجموعه دربرگیرنده طیف وسیعی از آثار هنری قدیم و جدید ایران، از ساخت‌های مفرغی تا تابلوهای زندیه و قاجاریه و تابلوهای شاهنامه‌ای آندره سوروگین (درویش) و نقاشی‌های عامیانه ایران و پرده‌هایی از نقاشان معاصر بود.
و در سال ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) در نیویورک، «گالری گورکی» را به یاد نقاش ارمنی - آرشیل گورکی دایر نمود و نمایشگاه‌های مختلفی از آثار کاهگل در این گالری بر پا نمود.
اقامت در ارمنستان
بعد از آن مارکو گالری دیگرش را در منطقه ییلاقی گارنی با هدف دعوت از هنرمندان کشورهای مختلف برای خلق آثار خود دایر نمود. تا بحال هنرمندانی چند از کشورهای مختلف بدانجا رفت‌وآمد داشته‌اند و آثاری که در آنجا خلق شده به نقاط مختلف دنیا برده شده‌اند.
در روستای گارنی که در کوه‌های سر به فلک کشیده قرار دادر و زمانی شکارگاه خسرو پرویز بود با کمک مارکو گریگوریان کارگاه فرش‌بافی تأسیس گردید که طرح‌های فرش جدید او را که الهام گرفته از نقش‌های شوش و اورارتو است می‌بافند و به‌طور کلی با نقش‌های فرش ارمنی متفاوتند. برای او این فعالیت جدای از کارهای نقاشی و آثار تجسمی اوست.
آخرین فعالیت‌های هنری او به جز «موزهٔ خاورمیانه» که اصلی‌ترین فعالیت هنری اوست، شرکت در نمایشگاه‌های بینال گیومری (ارمنستان) و همچنین شرکت در «نمایشگاه گرجستان» بوده‌است.
آثار نقاشی
مارکو دوره‌های مختلف فعالیت در زمینهٔ نقاشی داشته از جمله: تابلوهای پست‌امپرسیونیستی که پس از بازگشت از ایتالیا به وجود آورد، دورهٔ کوره‌های آدم‌سوزی اردوگاه آشویتس، دورهٔ مظاهر زندگی روزمره از قبیل دیزی، آبگوشت، نان سنگک، پسته و غیره، و در آخر دوره تابلوهای کاهگلی و آثاری که به آن تعلق دارند. به‌طور کلی وی فردی پیشروتر از زمانهٔ خود بود.
موزه خاورمیانه
او می‌گوید:
وی مجموعهٔ کم‌نظیر را که طی چهل سال گردآوری شده بود بالغ بر پنج هزار قطعه است را در سال ۱۳۷۲ ۱۹۹۳ به نام «موزه خاور نزدیک سابرینا و مارکو گریگوریان» در ارمنستان دایر نمود.
آثار
آثار گریگوریان در موزه ها و چندین مجموعه‌ شخصی و عمومی نگهداری می‌شوند از آن جمله اند:
آثار او در موزه هنرهای مدرن نیویورک، موزه ملی ایتالیا در رم، موزه هنرهای معاصر تهران و موزه هنرهای معاصر کرمان، موزهٔ ملی ارمنستان، موزهٔ سردارآباد ارمنستان، موزهٔ هنرهای مدرن ارمنستان، موزهٔ پاراجانف ارمنستان و همچنین در مجموعه‌های شخصی نلسن راکفلر (شاهکارهای هنر مدرن نیویورک)، مجموعهٔ بانک مرکزی قبرس نیکوزیا و
نمایشگاه‌ها
طی این سال‌ها مارکو نمایشگاه‌هایی را در ایروان، قبرس، آلمان، گرجستان و اردن برگزار کرد.
نمایشگاه‌های انفرادی
وی نمایشگاه‌های انفرادی نیز برگزار کرد که عبارتنداز:
فیلمشناسی
خسرو پرویزی در سال ۱۳۳۹ مارکو گریگوریان به خاطر تیپ سینمایی و شباهتش به بازیگران معروف آمریکایی، ریچارد ویدمارک و گریگوری پک، برای بازی در فیلم جدیدش، آرامش در قبل از طوفان، انتخاب کرد و پای مارکو به سینما باز شد و شهرت یافت … او با نام هنری مارک گریگوری به عنوان هنرپیشه نقش اول در هشت فیلم ایرانی بازی کرده‌است.
زندگی شخصی
مارکو گریگوریان در سال ۱۹۵۵ م به رم بازگشت و با فلورا آدامیان ازدواج کرد؟ و سال بعد تنها دخترش سابرینا به دنیا آمد. البته این ازدواج بیش از چند سال طول نکشید و به طلاق انجامید.
در ژوئن ۱۹۸۶ (خرداد ۱۳۶۵) تنها دخترش، سابرینا، به علت حمله قلبی درگذشت.
این اتفاق شوم ضربه مهلکی به زندگی هنرمند وارد آورد.
درگذشت
مارکو گریگوریان در روز ۶ اوت ۲۰۰۷ در اثر حمله دزدانی که به قصد ربودن اموالش به خانه‌اش در ناحیه آرابکیر شهر ایروان، ارمنستان حمله کرده بودند مدتی در بیمارستان بستری شد و سه هفته بعد در روز دوشنبه ۲۷ اوت ۲۰۰۷ (۵ شهریور ۱۳۸۶) اثر ایست قلبی، در سن ۸۲ سالگی درگذشت و در روز ۱ سپتامبر در آرماستان پانتئون به خاک سپرده شد.
آسونسیون
آسونسیون پایتخت و بزرگ‌ترین شهر پاراگوئه است. این شهر ملقب به «مادر شهرها» است. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۵۳ متر است. نام کامل این شهر در زبان اسپانیایی (Nuestra Señora Santa María de la Asunción) به معنی «روز معراج مریم مقدس به آسمان» است.
جمعیت آسونسیون در سال ۲۰۰۴ برابر با ۵۱۵٬۶۶۲ نفر و با احتساب محدوده پایتختی ۱٬۶۶۸٬۳۳۵ نفر بوده‌است. محدوده پایتختی آن تحت عنوان «آسونسیون بزرگ»، شامل شهرهای سن لورنزو، فرناندو دلامورا، لامباریه، لوکوئه، ماریانو لوکو آلونسو، نیمبی و ویلا الیزا است. آسونسیون در موقعیت جغرافیایی (-۲۵٫۲۶۶۷٬۵۷٫۶۶۶۷) قرار دارد.
این شهر مرکز حکومت، بندر اصلی و مرکز عمده صنعتی و فرهنگی کشور است. محصولات اصلی صنایع تولیدی شامل کفش افزار، منسوجات، و فراورده‌های تنباکو هستند.
تاریخچه
آسونسیون یکی از قدیمی‌ترین شهرهای آمریکای جنوبی است، که به عنوان «ام‌القری» یا مادر شهرها خوانده می‌شود. ریشه این (عنوان) از اینجا بوده که مأموران استعماری از آن نقطه برای یافتن شهرهای مهم همچون ویلاریکا، کورینتس، سانتا فه و نواحی کوهستانی سانتاکروز روانه شده‌اند. مکان این شهر ممکن است در ابتدا در خوآن دو آیولاس مشاهده شده باشد، اما این شهر تحت عنوان Nuestra Señora de la Asunción (عروج بانوی ما) در روز جشن عروج (مریم) در ۱۵ اوت ۱۵۳۷ توسط خوآن د سالازار و گونزالو دموندزا، فامیل پدرو دموندزا بنیانگذاری شده‌است. در سال ۱۶۰۳ آسونسیون مرکزاولین شورای کلیسای آسونسیون شد که رهنمودهایی را برای تبلیغ انجیل از زبان گوآرانی تنظیم نمود.
در سال ۱۷۳۱، قیام تحت رهبری خزه دآنته کوئرای کاسترو برپاشد که وی یکی از شورشیان علیه حکومت استعماری اسپانیا بود. این قیام شکست خورد اما اولین نشانه از روح استقلال بود که در میان اروپائیان ساکن آمریکای لاتین، دورگه‌ها و بومیان پاراگوئه رشد یافت. این واقعه بر استقلال پاراگوئه تأثیر گذاشت، که بعدها در سال ۱۸۱۱ عینیت یافت. اجتماعات مخفی بین رهبران استقلال برای طراحی کمین علیه فرماندار اسپانیایی پاراگوئه برناردو دولاسکو در خانه جوآنا ماریا دلارا درمرکز آسونسیون برگزار شد. در شبهای ۱۴ می و ۱۵ می شورشیان موفق شدند و توانستند فرماندار ولاسکو را در محاصره خود بگیرند. خانه لارا به عنوان (خانه استقلال) خوانده شده و به موزه و عمارتی تاریخی تبدیل گشته‌است.
پس از استقلال پاراگوئه، تغییر چشمگیری در آسونسیون رخ داد. تحت ریاست جمهوری گاسپار دو رودریگز دفرانسیا، جاده‌هایی در داخل شهر احداث شد و خیابانها نیز نامگذاری شدند. اما، طی دوره ریاست جمهوری کارلوس انتونیو لوپز به دلی آنکه رئیس‌جمهور سیاست‌های اقتصادی جدیدی را پیاده ساخت، آسونسیون (و پاراگوئه) پیشرفت کرد. بیش از ۴۰۰ مدرسه، کارخانه‌های متالورژی و اولین سرویس خط آهن در آمریکای جنوبی در طی دوره ریاست جمهوری لوپز احداث شدند. پس از مرگ لوپز، پسرش فرانچسکو سولانو لوپز به عنوان رئیس‌جمهور جدیدی منصوب شد و کشور را به سوی جنگ (فاجعه بار) اتحاد سه‌گانه هدایت نمود که پنج سال طول کشید. پس از جنگ اتحاد سه‌گانه (۷۰|۱۸۷۰–۱۸۶۵)، آسونسیون تا سال ۱۸۷۶ تحت اشغال نیروهای برزیلی قرار گرفت.
جمعیت‌شناسی
جمعیت کنونی آسونسیون در شهر در وضعیت عادی ۵۳۹۰۰۰ نفر است. تقریباً ۳۰٪ از جمعیت ۶ میلیون نفری پاراگوئه در محوطه بزرگ‌تر شهر آسونسیون زندگی می‌کنند. ۶۵ درصد کل جمعیت شهر زیر ۳۰ سال سن دارند.
جمعیت طی چند دهه اخیر در نتیجه مهاجرت داخلی از بخش‌های پاراگوئه به سرعت افزایش یافته‌است که در بدو امر به خاطر جهش اقتصادی دهه ۱۹۷۰، و پس از آن به خاطر رکود اقتصادی در نواحی حومه آن بوده‌است. شهرهای مجاور در محدوده آسونسیون بزرگ همچون لوکو، لامباره، سن لورنزو، فرناندو دلامورا و ماریانو لوکو آلونسو بیشتر این سیل جمعیت را به جهت پایین بودن قیمت زمین و سهولت دسترسی به آسونسیون به خود جذب کرده‌اند. این شهرها نیز رشد و توسعه اقتصادی تا آن نقطه تجربه نموده‌اند که مرزهای بین آسونسیون و شهرهای مجاور تقریباً از میان برداشته شده‌است.