cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مسجد میرزا عرب بیلند
مسجد جامع میرزاعرب بیلند مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، روستای بیلند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رحیم‌علی خرم
محمد باهری، وزیر دادگستری در کابینه شریف امامی، در روی ۲ نوار ۳۰ مصاحبه با حبیب لاجوردی در تاریخ شفاهی هاروارد مدعی می‌شود در دوره وزارت او یکی از بازپرس‌های دادسرای تهران در جریان تحقیقات پیرامون خرم او را متهم به قتل دو تن از کارگران پارک خرم در سال ۱۳۵۶ کرده بود. این اتهام بر اساس شهادت شهود و کالبدشکافی دو جنازه یافت‌شده در جاده کرج وارد شده بود.
زبرموسپر
زبرموسپر نام یک سرده از تیره زبرموسپران است.
امپفینگن
امپفینگن (به آلمانی: Empfingen) یک شهر در آلمان است که در Freudenstadt واقع شده‌است. امپفینگن ۴٬۱۲۲ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر La Roche-Blanche خواهرخواندهٔ امپفینگن هست.
عمارت مردگان زنده
عمارت مردگان زنده (La mansión de los muertos vivientes) یک فیلم ترسناک اِروتیک به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به لینا رومای اشاره کرد.
ماریا باکالوا
ماریا باکالوا (Мария Бакалова؛ زادهٔ June 4, 1996) بازیگر اهل بلغارستان است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او بیشتر بابت نقش‌آفرینی در نقش توتار ساگدیف در فیلم ۲۰۲۰ بورات ۲ و همچنین فیلم حباب شناخته می‌شود.
آقچه
آقچه از شهرهای صنعتی افغانستان است.
این شهر در غربی‌ترین نقطۀ صحرای بلخ‌آب (هجده نهر) در کنار رودخانۀ سیدآباد (نهر آقچه) قرار دارد. بازار آقچه در گذشته، بزرگ‌ترین بازار منطقهٔ سینه و مزار شریف بوده‌است. تقریباً ۱٬۸۰۰ خانوار ازبک در این شهر زندگی می‌کنند. در سال ۱۹۷۳ این شهر دارای ۱٬۲۰۰ مغازه بوده‌است و اجناسی که عرضه می‌شده از نوع سنتی و دستی بوده‌است.
آقچه دارای کارگاه‌های زرگری زیادی است که با زرگری‌های مزار شریف رقابت می‌کند و همچنین دارای مراکز تجاری از جمله مالداری و معاملات پشم، چرم و ابریشم می‌باشد.
واژه آقچه واژه‌ای ترکی-مغولی و به معنی زر و سیم مسکوک است. از همین رو به معنی شاباش نیز بکار می‌رود.
کلبسیلا تری ژنا
کلبسیلا تری ژنا (Klebsiella terrigena) یک باکتری گرم منفی از سرده کلبسیلا که بار اول از نمونه‌های خاک و آب جدا شده است. اما به ندرت در انسان دیده می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که کمتر از ۱٪ از افراد سالم حامل این باکتری هستند. با وجود داشتن بسیاری از فاکتورهای بیماریزایی مانند کلبسیلا پنومونیه، این بلاکتری ارتباط مستقیمی با بیماری‌های انسانی ندارد.
جستارهای وابسته
کلبسیلا
دوست دخترها
دوست‌دخترها (Подруги) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لف آرنشتام است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد.
محوطه بان طولاب
محوطه بان طولاب مربوط به تا سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ایلام، بخش سیوان، دهستان میشخاص، روستای طولاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۳۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تاچی، کارولینای شمالی
تاچی شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۷۶ نفر بوده‌است.
ارنب (ستاره)
اَرنَب (خرگوش) یا آلفا خرگوش از ستاره‌های صورت فلکی خرگوش است.
یاگو دیاز
یاگو دیاز (Iago Díaz؛ زادهٔ February 10, 1993) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوگو و باشگاه فوتبال آلمریا اشاره کرد.
آگنیشکا اسموچینسکا
آگنیشکا اسموچینسکا (Agnieszka Smoczyńska؛ تلفظ لهستانی: ؛ زادهٔ May 18, 1978) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان نمایش اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ۱۹۸۳ و لیور اشاره نمود.
مردم لارستانی
قوم اَچُم که با نام‌های دیگری از جمله لارستانی، خودمونی و گرمسیری نیز شناخته می‌شوند قومی پارسی‌تبار ساکن در منطقهٔ اچُمستان که با نام‌های دیگری از جمله اچَمستان، لارستان، خودمونی نشین، گرمسیرات فارس، ایراهستان و دارابگرد نیز شناخته می‌شود زندگی می‌کنند این منطقه شامل جنوب استان فارس لار، لامرد، مُهر، گراش، جویم، اوز، خنج، داراب، زرین دشت، فسا، جهرم، استهبان، نیریز، بختگان، خرامه، سروستان، خفر، کوار، قیر و کازرین، فیروزآباد، فراشبند و ارسنجان غرب استان هرمزگان بستک، بندرلنگه، بندرخمیر، بندرعباس و حاجی آباد شرق استان بوشهر عسلویه، کنگان، جم، دیر، دشی، تنگستان و بخش بوشکان دشتستان جنوب غربی استان کرمان بافت، سیرجان و ارزوئیه می‌شود همچنین این منطقه در خلیج فارس شامل جزایر قشم، لارک، هرمز، کیش، لاوان، سیری، تنب بزرگ، تنب کوچک، بوموسی، هندورابی، فارور بزرگ، فارور کوچک، چراغی، شیدور، ام الکرم، نخیلو، تهمادون(جبرین)، خان(ام سیله)، گُرم، مُصاف، مَرغی در کشور ایران، قسمت مسندم کشور عمان و دو جزیره ی زرکوه و آریانا هست که در حال حاضر تحت مالکیت کشور امارات قرار دارد ولی در اصل این جزایر طبق اسناد به ایران تعلق دارند که توسط اماراتی ها اشغال شده. بخش بزرگی از این قوم به کشورهای جنوب خلیج فارس از جمله کویت، بحرین، قطر، امارات متحدهٔ عربی، عربستان، عمان، کشورهای قفقاز ارمنستان و گرجستان، ترکیه، آمریکا، اروپا، کانادا و یهودیان آن به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند، این مردم عمدتاً خود را خودمونی، اچُم یا گرمسیری معرفی می‌کنند، هرچند در بحرین ، قطر ، امارات متحدهٔ عربی ، کویت و شرق عربستان این مردمان به هوله مشهورند.
طبق آخرین آمارهایی که سازمان آمار ایران در مورد جمعیت شهرستان ها، بخش بوشکان، جزایر و آمار امارات برای جمعیت زرکوه و آمار عمان برای جمعیت مسندم، جمعیت ساکن در منطقه اچمستان چیزی بالغ بر 3.538.500 نفر بوده هست این آمار مربوط به سال ۹۵ هست و جمعیت کنونی ساکن در اچمستان چیزی بین پنج تا شش میلیون نفر تخمین زده میشود، جمعیت تمام اچم ها از جمله اچم های ساکن اچمستان، کشورهای دیگر و شهرهای بزرگ ایران مثل شیراز و تهران چیزی حدود هفت میلیون نفر برآورد میشود.
منطقهٔ اچُمستان از شمال شامل شهرهای بختگان، خرامه، سروستان، خفر، کوار، قیر و کازرین، فیروزآباد، فراشبند، داراب، زرین دشت، فسا، جهرم، استهبان، نیریز، لار، خنج، گراش، اوز، جویم، لامرد و مهر و ارسنجان، از شرق شامل شهرهای بستک، بندر لنگه، گاوبندی، بندرخمیر، بندرعباس و حاجی اباد، از غرب شامل شهرهای عسلویه، جم، کنگان، دیر ،دشتی، تنگستان و بوشکان از جنوب شامل جزایر قشم، لارک، هرمز، کیش، لاوان، سیری، تنب بزرگ، تنب کوچک، بوموسی، هندورابی، فارور بزرگ، فارور کوچک، چراغی، شیدور، ام الکرم، نخیلو، تهمادون(جبرین)، خان(ام سیله)، گُرم، مُصاف، مَرغی ، آریانا، زرکوه و منطقه ی مسندم می‌شود.
اکثریت مردم اچُمستان به زبان اچُمی که با نام‌های دیگری از جمله اچَمی، لارستانی، گرمسیری و خودمونی شناخته می‌شود سخن می‌گویند علاوه بر این زبان فارسی جنوبی نیز در شهرهای داراب، زرین دشت، فسا، جهرم، استهبان، ارسنجان، نیریز، لامرد و بخش هایی از مهر و جم ، زبان عربی در عسلویه و بخش هایی از کنگان و جزایر این منطقه ، زبان هندی در روستاهای گتاو و خلوص شهرستان بستک توسط نوادگان هندی های مهاجر رواج دارد نسب این مردم اچُم هست و با اقوام فارس، عرب، کرد، لر، هندی، قشقایی و عبری قرابت نژادی دارند همینطور به دلیل استعمار این منطقه از سده ی پانزدهم میلادی تا اواخر دوران قاجاریه توسط پرتغالی ها و انگلیسی ها و حضور آنها در مناطق اطراف خلیج فارس تا اواخر قاجاریه بین اچم ها و آنها قرابت نژادی وجود دارد، نوادگان برده های آفریقایی تبار که توسط انگلیسی ها و پرتغالی ها به این منطقه آورده شدند در گذر زمان این قومیت ها با هم ازدواج کرده و در هم ادغام شده اند، گروهی از مردم اَچُمستان یهودی بوده و اکثریت به اسرائیل و اقلیت به آمریکا ، شیراز و تهران مهاجرت کرده‌اند و برخی نیز مهاجرت نکرده‌اند. دین اچُم ‌ها اسلام است و مذهب اکثریت آن‌ها اهل سنت و اقلیت نیز شیعه هستند و برخی نیز پیرو دین یهودی ، بهائی و زرتشت هستند  در سدهٔ ۱۳ خورشیدی، لار، بندرلنگه و کنگان به عنوان مراکز تجارت فعال در جنوب ایران شناخته‌شده بوده‌اند. مرکز اچُمستان قبل از صفویه لار بوده هست و شاه عباس صفوی با کمک حاکم کرمان و شیراز ، لارستان را پس از محاصره طولانی مدت تصرف می کند و حکومت مستقل اچُمستان از بین می رود پس از لار، بستک از دوران حکومت افغان ها و فتح اصفهان توسط محمود خان افغان مرکز اچُمستان بوده هست سه حکومت جهانگیریه به حاکمیت شیخ احمد مدنی در دوران افغان ها و نادرشاه ،بعد از آن حسن خان دِلَر و بعدتر هم خوانین بنی عباس از دوران زندیه تا زمان اصلاحات ارضی در بستک حکومت کرده اند.
پیشینه
ریشه ی نام: این قوم به نام اچُم، گرمسیری، خودمونی، هوله و ایراهستانی شناخته می شوند در زبان اچُمی: اچُم یا اچِم به معنای برویم استفاده میشود، همینطور نام یکی از ایزدان زرتشتی اچم هست به معنای: خود آفریده یا بی علت
دوران ماد و هخامنشیان: از شروع زندگی و پیدایش اولیه سکونت در این سرزمین اطلاع دقیقی در دست نیست؛ چون بر اثر دوری از مرکز و عدم وجود تاریخ‌نگاری در گذشته تا مدت‌ها اینجا به‌وسیله هیچ تاریخ‌نگاری به حساب نیامده‌است ولی از شواهد و قراین چنین برمی آید که تاریخ اولیه ی این سرزمین به سه هزار سال پیش و قبیله‌ای بزرگ از قوم پارس به نام «اِرا» یا «ایرا» یا «ایراه» باز می گردد و نام ایراهستانم اقتباس شده از همین قوم هست، به طوری که در کتیبه داریوش مربوط به دوهزار و پانصد سال پیش گفته شده: در آن زمان پادشاه هخامنشی در آنجا حکومت می کرده و از ان مالیات می گرفته هست، با مراجعه به متون و فرهنگ‌های مختلف جای دیگری بدین نام موجود نیست؛ و مراد همین اسیر فعلی می‌باشد، برخی از مورخان و باستان شناسان اسیر را قدیمی‌ترین سکونتگاه انسان در نزدیکی خلیج فارس می‌دانند که با نام شهر کُران مرکز ایراهستان شناخته می‌شده‌است، ایراهِستان در جنوب استان فارس، غرب هرمزگان، شرق بوشهر و بخشی از استان کرمان بوده، ایراهستان به مرکزیت شهر کُران یا اسیر فعلی بوده است. یکی از معانی دیگر واژه ایراهستان را «سرزمین کناره دریا» گفته اند. شهر قدیم (کُران) و (سیراف) در فاصله ۳۰ کیلومتری هم قرار دارند. از این مطلب می‌توان نتیجه گرفت که ساکنان اولیه منطقه ایراهستان از نژاد اصیل آریایی بوده‌اند. در دوره ی هخامنشیان این منطقه جزوی از ساتراپی های کارمانیا و پارس بوده هست در این دوران یک شهر مهم دیگر هم وجود داشته که بعدها به مرکز این منطقه و اولین پایتخت سلسله ی ساسانیان تبدیل شده هست، شهر باستانی و کهن دارابگرد از بناهای متعلق به عهد هخامنشیان، با قدمتی حدود ۲۵۰۰ سال است. دارابگرد دارای معماری خاص آن دوران به صورت مدور و با تأثیر از اردوگاه‌های نظامی حکومت آشور بنا شده و بنا به مقتضیات زمانه محصور در دیواره‌ای سراسر گلی به طول تقریبی ۶۴۰۰ متر دارای برجک و بارو، دروازه‌ها و پل‌های متحرک بوده و کانالی پر از آب به عرض متوسط ۳۰ متر و عمق ۴ الی ۵ متر آن را احاطه می‌کرده و شعاع آن برابر با ۱۰۲۰ متر و دارای مساحت اندکی بیش از ۳۲ کیلومتر مربع بوده‌است. اینگونه که پیداست خاستگاه حکومت ساسانیان از ایراهستان بوده هست. مطابق روایات افسانه‌ای آنچنان‌که در منابع متعدد از جمله تاریخ طبری و شاهنامه فردوسی آمده بنای شهر، توسط داراب از نوادگان اسفندیار پهلوان نامدار شاهنامه انجام گردیده‌است. با مطابقت تاریخ افسانه‌ای با تاریخ واقعی، احداث دارابگرد توسط داریوش بزرگ (۵۲۲ تا ۴۸۶ قبل از میلاد) یا داریوش دوم پسر اردشیر اول (۴۲۴ تا ۴۰۴ قبل از میلاد) صورت گرفته‌است.
دوران اشکانیان و ساسانیان: پس از حمله ی اسکندر و سرنگون شدن حکومت هخامنشیان و برپا شدن جکومت سلوکیان در ایران تقسیم بندی و ساتراپی های دوران هخامنشیان از بین رفت تا اینکه در دوران اشکانیان ایالت دارابگرد تاسیس شد، دارابگرد نام یکی از پنج ایالت پارس در ایران قدیم بوده‌است. به آن داراگِرد یا دارابجرد نیز گفته می‌شده‌است. در خصوص توابع دارابگرد آمده‌است: «دارابگرد، کوره و شهری قدیمی و یکی از پنج کورهٔ ایالت فارس بود که بخشی از نواحی میانی، جنوب و جنوب شرقی استان فارس کنونی یعنی کمابیش محدودهٔ شهرستان‌های داراب، زرین دشت، فسا، جهرم، استهبان، نیریز و لارستان را شامل می‌شد.» در خصوص مرزهای دریایی دارابگرد، صراحتاً آمده‌است که شرقی‌ترین سواحل فارس از آن کورهٔ دارابجرد بود که در مجاورت کرمان قرار داشت و دو شهر «لار» و «سورو» از بنادر دارابگرد در قرون میانی اسلامی معرفی شده‌اند همینطور شهر هرمزد کهنه (حوالی میناب) از بنادر بزرگ دارابگرد نامیده شده‌است «دارابگرد از کرانه‌های خلیج فارس تا کوه‌های بلند و فلات ایران ادامه می‌یافت.» اینطور که پیداست روند متحد شدن بخش هایی از ساتراپی های کارمانیا و پارس از این دوره شروع شده هست به نظر می رسد ایالت دارابگرد نام پیشین همان ایراهستان هست که امروزه به اچُمستان معروف شده هست، در فاصله ۶ کیلومتری شهرستان داراب آثار شهر کهن دارابگرد نخستین پایتخت سلسله ساسانیان و یکی از قدیمی‌ترین شهرهای ایران باستان قرار دارد. این شهر که قدمت آن به عصر هخامنشیان می‌رسد. پیرامون شهر حصار مخروطی عظیمی از گل رس و سنگ و ملات آهک ساخته شده که ارتفاع آن به بیش از۱۰ متر می‌رسد این دیوار در طول زمان دچار فرسایش شده و ارتفاع آن اکنون به حدود ۷ متر می‌رسد وجود ماده چسبنده‌ای درمیان ملاط و گل به کار رفته در دیوار سبب شده با گذشت بیش از ۲۶۰۰ سال این دیوار با تخریب کم پابرجا واستوار باقی بماند. پشت دیوار خندق بزرگی برای حفاظت بیشتر از شهر ایجاد نموده بودند که دسترسی به شهر را در مواقع خطر بسیار مشکل می‌کرده‌است. عمق این خندق بیش از ۱۰ متر و عرض آن حدود۵۰ متر بوده‌است که این قسمت نیز دچار فرسایش شده‌است این خندق پیوسته مملو از آب بوده و به گفته مورخین متقدم در آن گیاهانی بوده که به دور پای افرادی که وارد خندق می‌شده‌اند می‌پیچیده ومانع از شنا کردن آن‌ها می‌شده‌است آب مورد نیاز خندق از رودخانه‌های اطراف از جمله رود بال تأمین می‌شده‌است. در قرون اخیر مطابق کاوش‌ها و تحقیقات باستان‌شناسی توسط ایران شناسانی نظیر گیرشمن احداث دارابگرد را به زمان اشکانیان مربوط دانسته‌اند که با تلفیق آنچه در متون قدیمی در مورد احداث این شهر آمده و در نظر گرفتن نظریات گیرشمن می‌توان پنداشت نطفه اولیه شهر به صورت پادگان نظامی و شهری کوچک، در زمان هخامنشیان به وجود آمده ولی در دوران اشکانیان گسترش یافته و با احداث تأسیسات جدید به صورت شهری بزرگ و پررونق درآمده باشد.
قلاع ایراهستان بیش از آن است که برتوان شمردن که بهر دیهی حصاری است که اگر بر سنگ و اگر سرتل و اگر بر زمین و همه گرمسیر بغایت ایراهستان در بیابانی است و گرمسیر بغایت چنانکه تابستان آنجا جز معدودی چند نباشند و آب روان و کاریز ندارد و غله آنجا همه دیمی بوده و از میوه جز خرما ندارد. وهمه در کوه‌ها نشانند تا در زمستان از آب پر آب شود و بتابستان درخت را تازه دارد، و مردم غریب جز سه ماه سرما درآن ولایت نتوانند بود و بدین سبب آن گروه عصیان بسیار نمایند ولایت ایراهستان از کوره ٔ اردشیرخوره است.
ایراهستان منطقه‌ای که با رشته کوه‌های نه چندان مرتفع به موازات ساحل در یک خط ممتد موازی از دشتی بوشهر تا بندرعباس از ساحل خلیج فارس جدا می‌شود. این رشته کوه‌های ممتد به عنوان حصاری محکم از ورود مهاجمانی که از طریق دریا قصد تصرف و هجوم به ایران را داشتند عمل می‌نموده است. ایراه کلمه‌ای است پهلوی و به معنای ساحل و پس کرانه آن است که در مقابل (زیراه) است که به معنای دریا است. ابن بلخی مهم‌ترین مراکز ایراهستان را جویم و کران و سیراف می‌داند و در بعضی موارد حتی کران را مرکز ایراهستان می‌داند. کران به معنای کرانه و ساحل است و یکی از شهر‌های ساحلی مهم ایراهستان در دوره اشکانی و ساسانی است. در قدیمی‌ترین کتاب نوشته شده (تاریخ شاهی) که نویسنده آن نا‌شناخته است به سال های ۶۹ هجری قمری از کران به عنوان مرکز مهم ایراهستان نام برده شده است. در کتاب مذکور آمده است (میر ابو دلف جاتی حکومت او بر تمام گرمسیرات و ایراهستان و سواحل از صحرای کندران تالار جریس و جویم و فال و کران و زم و سیراف نافذ بود) حتی در تاریخ شاهی که مربوط به قبل از ورود اسلام به این ناحیه است به فراخی سرزمین ایراهستان و کران اشاره دارد؛ چنانچه آمده است: (ایراهستان مرغزار و علفزار اصناف امم و پایگاه چارپای عرب و ترکمان و عجم بود). به نظر می‌رسد که نویسنده تاریخ شاهی در فصل بهار از منطقه دیدن کرده و همین نقش قشلاق داشتن منطقه کران در گذشته، امروزه نیز ایفا می‌کند. چنانچه قشلاق طوایف ترک علفزارهای گله دار و مناطق اطراف است.
برعکس ابن بلخی در فصل گرما و تابستان به منطقه کران وارد شده و از بی‌آبی و خشکی و صعبی زندگی این ناحیه سخن گفته است. هر چند که عظمت کران جزء خرابه‌هایی بیش نمانده است اما وضعیت آب و هوایی آنکه بهاری پر از گل و سبزه و تابستان گرم و خشک دارد همچنان پابرجا و با مراتع وسیع نقش قشلاق عشایر را بازی می‌کند. منطقه گله دار و اسیر که هم اینک دو بخش جداگانه از شهرستان مهر می‌باشند، را می‌توان محدوده تقریبی کران دانست. این دو بخش روستا‌های متعددی را در بر می‌گیرند که بخش گله دار شامل تنگ کارون، چاه دروا، چاه محمد حاجی، حاجی آباد، حاجی مهرویه، خواجه مرا د، دهنو، ده بالای دهنو، فال، کارون، هورمه، گله دار…. بخش اسیر کنونی شامل: آبرنگینو، آبسردو، اسیر، بن کوه بندو، بهرام آباد، بهرستان، مزیجان، پاکو، پاگل، پشت باغ تنگ توکلی، هوندونو، چاه بالو، چاه بیدو، چاه پهن، چاه خافه، چاه شورک، چاه گاو، چک چک، حاجی احمدی، حسونو، دار المیزان، دره حره، زندان، سرکم، سرگاه، سمنکان، می‌و، شلدان، قدمان، کتو، کچلی، گچک، کور بلند، کور بیدو، گاو چاه، کهنو، گنبدو، مرشدی – پایین، مزّو ناچار پایین، نرگسی، نو آباد، هرج.
سفرنامه ابن بطوطه
ابن بطوطه در سال ۷۳۳ هجری قمری وارد شهر خنج شده‌است و شرحی دربارهٔ مقامات و زهد و تقوا و ملاقات با زاویه وقت سخن گفته‌است. وی از طریق استان ظفار(کشور عمان) و از آنجا از راه خلیج فارس که آن را بحر فارس نامیده‌است به جزیره هرمز آمده‌است و از این طریق وارد منطقهٔ لارستانی‌نشین می‌شود. او در این ناحیه از شهرهای میناب، رودان، کهورستان، کوخرد، لار و خنج عبور می‌کند. بخشی از این سفرنامه به شرح زیر است:
مونیکا دجنارو
مونیکا دجنارو (Monica De Gennaro) بازیکن تیم ملی والیبال زنان ایتالیا است. دجنارو در قهرمانی جهان ۲۰۱۴ میلان به عنوان بهترین لیبرو مسابقات انتخاب شد.
مردم لارستانی
سفرنامهٔ مارکو پولو
مارکو پولو دشت هرمز و رودخانه میناب را منطقهٔ سرسبز و پر میوه‌ای می‌داند که بسیار متنوع است. هرمز که ناحیه‌ای قدیمی است، محل دادوستد بازرگانان خلیج فارس و کیش بوده‌است. مار کوپولو به موقعیت بندری هرمز و رونق آن در رابطه با تجار هندی اشاره می‌کند، کشتی‌های بزرگ مملو از ادویه و مروارید این منطقه بین عامهٔ مردم به «شهر دقیانوس» معروف است و امروزه نیز خرابه‌های آن را در بخش شمالی جیرفت دانسته‌اند. علاوه بر آن مارکو به صنعت کشتی‌سازی ایران در آن ایام اشاره می‌کند و شیوهٔ ساخت آن را مورد انتقاد قرار می‌دهد و قیر اندود نکردن کشتی‌ها را از معایب آن می‌داند زیرا که بسیاری از آن‌ها غرق می‌شده‌اند. نکتهٔ جالب دیگری که مار کوپولو به آن اشاره می‌کند، بادهای گرم موسمی و گاه کشندهٔ این منطقه یعنی تشباد است.
میراث
میراث تاریخی
تمب بت : آثار و باقیمانده کاخ های دوران ساسانی که در بخش اسیر شهرستان مهرقرار دارد.
قلعه دولاب : بقایای قلعه دولاب مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بستک قرار دارد.
تمب تالار: تپه تمب تالار مربوط به دوره ساسانیان - صدر اسلام است و در شهرستان بستک.
تمب پرگان: تپه تمب پرگان مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بستک قرار دارد.
قلعه اشگفت منه: قلعه اشگفت منه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بستک قرار دارد.
گورستان دهمه: گورستان دهمه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بستک قرار دارد. سد بندو: سد بندو از آثار باستانی ایران مربوط به دوره ساسانیان است که در بخش مرکزی شهرستان عسلویه قرار دارد.
اینها آثار به جای مانده از دوره ساسانی در منطقهٔ اچُمستان هستند که همگی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌اند.
جغرافیای طبیعی
قره آغاج ،مند، میناب، کل و مهران نیز از رودخانه‌های مهم این مناطق هستند.
گاهشمار محلی
<div style="border:1px solid #ccc; background: #fff; border-right:3px solid #ccc; border-bottom:3px solid #ccc; text-align: center; padding:3px; float:left; font-size: smaller; line-height: 1.3; margin-right: 4px; width: 75px;"> امروز Tuesday ...............
علی‌آباد قدیری
جمعیت
این روستا در دهستان علی‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۳۵ نفر (۳۶۱ خانوار) و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۰۴۱ نفر (۵۴۶ خانوار) بوده‌است.
مردم لارستانی
گاهشمار محلی
اَچُمی
گاهشمار اچمی تقویمی کشاورزی است؛ اگرچه گاهشمار شفاهی خودمونی مبدأ معلومی ندارد و کاربرد زراعی دارد ولی با گاهشمار خورشیدی مطابقت دارد؛ آغاز سال نو در این تقویم در میانه بهمن‌ماه است و نخستین ماه آن نیبهار و ماه پایانی آن بروبار است.
بالوتوه
بالوتوه(Balotawa) خمیری است که بر روی تابه ای نهاده بر چاله ای از اخگر پهن می‌کنند و با مخلوطی از تخم مرغ و کنجد و سس ماهی مخلوط می‌شود؛ بعد با روغن محلی یا پنیر گرم می‌شود. شاید این همان پیتزایی باشد که سربازان داریوش شاه در جنگ‌ها می‌خورده‌اند!
مهوه
مهوه (Mahweh) یا مهیاوه(Mahyawa) نوعی سانیز باستانی برا تهیه سس ماهی از ماهی ساردین و برخی ادویه جات است. مردم منطقه جنوب می‌گویند که فرمول مهوه یا (مهیاوه) را ابن سینا طبیب و دانشمند ایرانی یا به‌قول بعضی‌ها بزرگمهر وزیر انوشیروان تهیه نموده‌است و معتقدند خوردن مهوه که دارای خردل هم هست از ابتلا به بیماری پوستی (پیس) جلوگیری می‌کند.
رنگینک
رنگینک نام گونه ای شیرینی مناطق جنوب ایران (فارس، بوشهر، هرمزگان و خوزستان) است که با رطب یا خرما، آرد و پودر دارچین تهیه می‌شود. در این شیرینی محلی، پودر دارچین و خرما دست به دست هم می‌دهند و وعده‌ای سرشار از بهترین مواد غذایی به وجود می‌آید که ماندگاری آن در یخچال به یک هفته هم می‌رسد.
زبرموسپرقارچان
زبرموسپرقارچان نام یک زیررده از subdivision قارچ‌های فنجانی است.
اوگو پرس (بازیکن فوتبال)
اوگو لئوناردو "پِریکو" پِرِس (Hugo Leonardo "Perico" Pérez؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اتلتیکو ایندپندینته، اسپورتینگ گیخون، استودیانتس، باشگاه فوتبال راسینگ کلاب و تیم ملی فوتبال آرژانتین اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
کیوهی اویاما
کیوهی اویاما (Kyohei Oyama؛ زادهٔ May 22, 1989) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
دیوید لترمن
دیوید مایکل لترمن (زاده ۱۲ آوریل ۱۹۴۷) یک کمدین و مجری تلویزیونی آمریکایی است. او مجری برنامه برنامه آخر وقت با دیوید لترمن بود که از شبکه سی‌بی‌اس پخش می‌شد.
این چهره مشهور در طول ۳۳ سال فعالیتش ۶۰۲۸ برنامه اجرا کرد. او در این مدت نامزد ۶۷ جایزه تلویزیونی امی شد و در ۲۰ سال اول اجرای لیت شو با دیوید لترمن ۲۰ جایزه امی دریافت کرد. در سال ۲۰۰۲ دیوید لترمن اعتراف کرد که با برخی از زنانی که در برنامه اش کار می‌کردند رابطه داشته‌است.
لجن آب را بکش
لجن آب را بِکِش تک‌آهنگی از گروه موسیقی هوی متال پنترا است که در سال ۱۹۹۶ میلادی منتشر شد. متن این آهنگ به غربال کردن آشنایان و پیرامونیان و شناخت نیت‌های آن‌ها اشاره دارد.
امسبورن
امسبورن (به آلمانی: Emsbüren) یک شهر در آلمان است که در امسلاند واقع شده‌است. امسبورن ۹٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد.
پی¹ خرس بزرگ
پی¹ خرس بزرگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرس بزرگ قرار دارد.
تپه کشه
تپه کشه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تفرش، بخش مرکزی، دهستان کوهپناه، روستای کشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلبسیلا گرانولوماتیس
کلبسیلا گرانولوماتیس (Klebsiella granulomatis)یک باکتری گرم منفی و میله‌ای شکل متعلق به سرده کلبسیلا است. که باعث ایجاد بیماری‌های آمیزشی می‌شود.
**
** ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بیورک
بیورک گومندسودواتیر (زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۶۵)، شناخته‌شده با عنوان بیورک، خواننده-ترانه‌سرا، آهنگ‌ساز، هنرپیشه و تهیه‌کنندهٔ موسیقی اهل ایسلند است که آثار او شامل سه آلبوم به عنوان خوانندهٔ اصلی گروه موسیقی آلترنتیو راک ده شوگرکیوبز، هفت آلبوم انفرادی، و دو موسیقی متن فیلم و مشارکت در تعداد زیاد دیگری از جمله لئون (۱۹۹۴) است که ترانهٔ «ونوس به عنوان یک پسر» در آن فیلم قرار گرفت.
وی ستارهٔ فیلم سینمایی رقصنده در تاریکی اثر لارس فون تریر به عنوان بازیگر و خواننده نیز می‌باشد.
ترولی
ترولی (به انگلیسی: Trolley) به وسیلهٔ چرخ‌داری اطلاق می‌شود که نیروی محرکهٔ آن توسط انسان، اسب یا سوخت‌های فسیلی تأمین شود. یک ترولی ممکن است کابین دار باشد، بر روی ریل حرکت کند و مسافر بر روی نیمکت‌های مخصوصی بنشیند یا بدون کابین باشد و برای باربری استفاده شود.
کاربردها
منظور از ترولی، بیشتر واگن‌هایی است که از اواخر قرن نوزدهم میلادی تاکنون در خیابان‌ها برای جابجایی مسافران استفاده می‌شوند و تِرَم (به انگلیسی: Tram) نام دارند، این واگن‌های مسافربری در گذشته بیشتر توسط اسب یا زغال سنگ حرکت می‌کردند و در سطح شهر ایستگاه‌هایی داشتند. هنوز هم در برخی از کشورها از آن‌ها استفاده می‌شود. نیروی محرکهٔ این واگن‌ها ابتدا به وسیلهٔ اسب و بعدها توسط سوخت‌های فسیلی تأمین می‌شد. در حال حاضر ترم‌ها توسط نیروی برق حرکت می‌کنند و ظرفیتشان بین بین ۱۰ تا ۲۸ نفر است.
هم‌اکنون در برخی از کشورها مانند ایالات متحده (به ویژه در سانفرانسیسکو)، ترکیه و اتریش از ترولی‌های مسافربری (ترم) استفاده می‌شود.
از انواع دیگری از این دستگاه‌ها برای عیب‌یابی و تعمیر خطوط راه‌آهن و حمل بار هم استفاده می‌شد.
خطرات
ترولی‌های قدیمی از امنیت پایینی برخوردار بودند و استفاده از آن‌ها در خطوط ریلی برون‌شهری و مسیرهای کوهستانی خطراتی مانند خروج از ریل و سقوط را به همراه داشت.
قارچ‌های سنجاقی
قارچ‌های سنجاقی نام یک subdivision از طبقه‌بندی نامشخص است.
آبعلی
آبْعَلی، شهری در استان تهران که در بخش رودهن از توابع شهرستان دماوند قرار دارد. از جاذبه های گردشگری این شهر می‌توان به هتل آبعلی(که متعلق به دوره رضا پهلوی میباشد)، پیست اسکی آبعلی( که یکی از اولین پیست های اسکی ایران میباشد )، پیست اسکی روی چمن(در حال ساخت)، امامزادگانی همچون امامزاده حمزه و امامزاده صالح و طبیعت دیدنی در تمام فصول نام برد. شهر آبعلی محل تولد دوغ آبعلی( تاریخ تأسیس کارخانه سال 1317 خورشیدی ) می‌باشد که مسافران و گردشگران بسیاری را به سوی این شهر سوق می دهد. هتل جدیدالتاسیس شهر آبعلی می‌تواند مکان مناسبی برای اسکان مسافران و گردشگران ایرانی و خارجی باشد که در محله گل آباد آبعلی در سال 1398 به بهره برداری رسید همچنین هتل رستوران پیست اسکی آبعلی نیز آماده پذیرش و خدمات رسانی به مسافران داخلی و خارجی می‌باشد. شهر آبعلی با داشتن شهرک های ویلایی متنوع از جمله شهرک ویلایی هزاردشت، شهرک مدرس، شهرک البرز، شهرک برق، و ایضاً آب و هوای مناسب کوهستانی، می‌تواند زمینه بسیار خوبی برای سرمایه گذاری در بخش ساخت و ساز ویلا و یا واحد های مسکونی را برای سرمایه گذاران به ارمغان آورد.
تقسیمات کشوری
شهر آبعلی در ۲۵ اسفند ۱۳۸۳ با تصویب مجلس از ادغام روستای آبعلی با روستای مبارک‌آباد و نقاط جمعیتی سرپولک و قائم‌محله از توابع همین بخش تأسیس شد.
این شهر دارای چند شهرک و روستا می‌باشد؛ که شهرک‌های آن عبارتند از: شهرک مدرس، شهرک هزار دشت و شهرک برق؛ و روستای این شهر عبارتند از: روستای احمدیه، روستای قائم محله، روستای مبارک‌آباد
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، جمعیت این شهر برابر با ۲٬۷۵۸ نفر (۸۷۵ خانوار) شامل ۱٬۴۴۸ مرد و ۱٬۳۱۰ زن بوده‌است. مردم آبعلی از قومیت طبری هستند و به زبان طبری دماوندی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می کنند.
منابع
وبسایت رسمی شهر آبعلی http://touristcityab.ir/
تیتوس برامبل
تیتوس برامبل (Titus Bramble؛ زادهٔ July 31, 1981) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است.
یاگو گاندوی
یاگو گاندوی (Yago Gandoy؛ زادهٔ April 13, 1999) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
دوراویرین
دوراویرین (Doravirine) (با نام تجاری Pifeltro) یک داروی مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی است که برای استفاده در درمان HIV/AIDS تولید شده‌است.
دوراویرین در اوت ۲۰۱۸ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تایید شد.
کنستانتینوس ماوروپانوس
کنستانتینوس ماوروپانوس (Κωνσταντίνος Μαυροπάνος؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال حرفه‌ای اهل یونان است که در پست مدافع در نورنبرگ در بوندس‌لیگا بازی می‌کند.
پاس گیانینا
ماوروپانوس متولد آتن، کار خود را در جوانی با آپولون سمیرنی آغاز کرد و به مدت هشت سال در آنجا ماند. وی سپس در ژانویه سال ۲۰۱۶ با پاس جیانینا در سوپرلیگ یونان پیوست و یک قرارداد سه ساله و نیمه امضا کرد.
ماوروپانوس اولین مسابقه رقابتی خود را برای پاس گیانینا در جام حذفی یونان در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۱۶ انجام داد. او این بازی را با پیروزی ۰–۱ پاس گیانینا به اتمام رسانید. ماوروپانوس در ۵ آوریل ۲۰۱۷ در برابر وریا اولین بازی خود در لیگ را برای پاس گیانینا انجام داد. او در دقیقه ۵۷ وارد بازی شد و پاس گیانینا بازی را با نتیجه ۳–۰ از دست داد.
او اولین گل خود برای این باشگاه را در ۱۹ اوت ۲۰۱۷ در اولین دیدار لیگ این فصل مقابل آستراس تریپولیس به ثمر رساند. گل ۱۹ دقیقه او باعث پیروزی۱–۲ پاس گیانینا شد. یک هفته بعد، در تاریخ ۲۷ اوت، ماوروپانوس در مسابقه پاس گیانینا برابر آک آتن به عنوان بهترین بازیکن بازی انتخاب شد. ماوروپانوس ۲۳ بار در همه رقابت‌ها برای پاس گیانینا به میدان رفت و سه گل به ثمر رساند.
آرسنال
در ۴ ژانویه ۲۰۱۸، ماوروپانوس برای آرسنال در لیگ برتر قرارداد امضا کرد. در ۱۵ ژانویه ماوروپانوس به آرسنال زیر ۲۳ساله‌ها کمک کرد تا با نتیجه ۴ بر ۰ منچستر یونایتد را در خانه شکست دهد و تمام ۹۰ دقیقه بازی را انجام داد. در تاریخ ۲ فوریه، ماوروپانووس برای مرحله حذفی لیگ اروپا به آرسنال اضافه شد.
در ۲۹ آوریل، ماوروپانوس اولین بازی خود در لیگ برتر را با شکست ۲–۱ مقابل منچستر یونایتد در اولدترافورد انجام داد. عملکرد وی مورد تحسین هم طرفداران و هم صاحب نظران قرار گرفت. او اولین بازی خانگی خود را در بازی بعدی باشگاه مقابل برنلی انجام داد. آن مسابقه همچنین آخرین بازی خانگی در زمان سرمربی آرسن ونگر بود که ماوروپانوس اولین کلین شیت را با پیروزی ۵ بر ۰ به دست آورد. او همچنین در بازی بعدی در مقابل لستر سیتی بازی کرد، اما بعد از ۱۵ دقیقه اخراج شد تا فصل اول خود را در آرسنال به پایان برساند.
در آغاز اکتبر سال ۲۰۱۸، ماوروپانوس دچار آسیب دیدگی کشاله ران شد و تا اواسط ماه دسامبر مصدوم شد. در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۹، او پس از گذشت نزدیک به چهار ماه، دوباره به بازی رقابتی بازگشت و ۷۰ دقیقه از پیروزی ۵ بر ۱ تیم زیر ۲۳ساله‌ها برابر منچسترسیتی بازی کرد. در ۳ فوریه ۲۰۱۹، او اولین بازی خود در فصل ۲۰۱۸–۱۹ را به عنوان جایگزینی برای شکوردان موستفی در بازی با نتیجه ۳–۱ خارج از خانه برابر مدافع عنوان قهرمانی منچسترسیتی انجام داد.
در تاریخ ۱۲ مه ۲۰۱۹، در آخرین روز بازیهای فصل، ماوروپانوس در جریان بازی با شکوردان مصطفی همراه بود، اما بعد از نیم ساعت به دلیل مصدومیت در پیروزی ۳ بر ۱ مقابل برنلی، توسط لورن کوشیلنی جایگزین شد.
سوزانا کاهالان
سوزانا کاهالان (متولد ۱۹۸۵) یک روزنامه‌نگار و نویسنده آمریکایی است، او برای نوشتن خاطرات مغز در آتش شناخته شده، این کتاب در مورد بستری شدنش به خاطر بیماری نادر خود ایمنی، آنسفالیت گیرنده ضد-NMDA، است. او برای نیویورک پست کار کرده‌است. یک فیلم با نام مغز در آتش بر اساس خاطرات او در سال ۲۰۱۶ اکران شد. کلویی گریس مورتز نقش کالاهان را در این فیلم بازی کرده‌است.
امزلوه
امزلوه (به آلمانی: Emseloh) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در آل‌اشتد واقع شده‌است. امزلوه ۶۱۱ نفر جمعیت دارد.
کیوهی سوزاکی
کیوهی سوزاکی (Kyohei Suzaki؛ زادهٔ June 21, 1989) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
آب‌انبار دودرب صالح‌آباد
آب‌انبار دو درب صالح آباد مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، دهستان پس کلوت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پشتکوه (عنبرآباد)
پشتکوه (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
یادداشت خودکشی (ترانه)
«یادداشت خودکشی» تک‌آهنگی از گروه موسیقی موسیقی هوی متال پنترا است که در سال ۱۹۹۶ میلادی منتشر شد. قسمت اول این ترانه در سال ۱۹۹۷ نامزد دریافت جایزه گرمی شد.
پل لنی
پل لنی (Paul Leni; زاده July 8, 1885 – درگذشته 1885:07:08, September 2, 1929) کارگردان فیلم و کارگردان هنری اهل آلمان بود.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون گربه و قناری، توطئه در جنوا و مردی که می‌خندد بوده‌است.
گاوزبانیان
تیره گاوزبان یا بوراژیناسه دارای ۱۵۶ جنس یا سرده و ۲۵۰۰ گونه است. بیشتر گیاهان علفی با کرک‌های ریش مانند، گاهی درختچه‌ای یا بالارونده هستند. گل‌آذین معمولاً گرزن مارپیچ است که با شکوفا شدن گل‌ها باز می‌شود. گل‌ها معمولاً دو جنسی و منظم‌اند. کاسه گل متشکل از ۵ کاسبرگ آزاد یا پیوسته و معمولاً همپوش است. جام گل دارای ۵ گلبرگ پیوسته‌است. پرچم‌ها ۵ عدد است. بساک رو به داخل و میله‌ها اغلب در قاعده دارای دیسک حاوی شهداند. تعدادی از گونه‌های آن مانند گل فراموشم نکن، گل گاوزبان، سینه‌دارو، هماور دارویی، زنگوله‌ای، سپستان، هلیوتروپیوم، آلکانا و گل عسلی برای تزئین در کناره‌های علفی کاشته می‌شود.
ارنان دیاس
ارنان ادگاردو دیاس (Hernán Edgardo Díaz؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
لیور (فیلم)
لیور (Córki dancingu؛ دختران رقص) یک فیلم درام موزیکال و ترسناک لهستانی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
سنجاقی‌کپک‌سانان
سنجاقی‌کپک‌سانان نام یک راسته از subdivision قارچ‌های سنجاقی است.
۴۲ اژدها
۴۲ اژدها یک ستاره است که در صورت فلکی اژدها قرار دارد.
تالار نقاشی
تالار عروس یا تالار نقاشی، اتاقی است که با آب رنگ روی گچ آن نقاشی شده که حالت وهم و خیال دارد که اثر آندرئا مانتنیا در کاخ وابسته به دوک در ایتالیا است.
این اثر مقدمه ای بر تزئینات نقاشی روی دیوار و سقف در دوره ی باروک است. این اتاق بین سال‌های ۱۴۶۵ و ۱۴۷۴ به فرمان لوداویکو گونزاگا سوم ساخته شد و به خاطر جزئیات و نقاشی سقفش مشهور است. سلسله و توالی این نقاشی‌ها اخیراً کشف شده‌است: شخص نقاش از طاق بنا با رنگ‌های خشک در پشت زمینه شروع کرده به خصوص حلقه‌های گلی که آن را احاطه کرده‌است سپس به صحنهٔ بارگاه منتقل شده که یک رنگ مات خشک روغنی رمزآلود استفاده کرده. دیواره‌های شرقی و جنوبی با تکینک نقاشی آبرنگ روی گچ به همان روش قدیمی است که نشان دهندهٔ پرده‌های سنگین می‌باشد؛ و بالاخره صحنهٔ ملاقات در دیوار غربی نقاشی شده که یک بازهٔ زمانی ۱۰ ساله بر روی این قسمت از چرخه کار شده‌است.
دیوارها
صحنهٔ بارگاه در دیوار شمالی نشان دهندهٔ لودا و کیوگونزاگا است که به طور رسمی لباس پوشیده‌است، همراه همسرش بارابارا، همراه با بستگانشان نشسته‌اند در حالی که گروهی از ندیم‌ها و درباری‌ها بقیهٔ دوار را پر کرده‌اند. همهٔ فیگورها اثر متقابل بر یکدیگر دارند که به حالتی وهم‌آلود در فضا پراکنده شده‌اند. دیوار صحنهٔ نشان دهندهٔ لوداویکو در یک روای رسمی در ملاقاتی ایدئال با پسرش می‌باشد (فرانسیسکو گونروگا) این فرمان از طریق محققان قابل توضیح نیست. شرح این کار نقاشی آبرنگ روی گچ را به عنوان پیوندی مرتبط با انتخاب کاردینال پسر لوداویکو، فرانسکو گونزاگلا که در ۱ ژانویه ۱۴۶۲ اتفاق افتاد می‌دانند. صحنهٔ بارگاه در واقع بعد از این واقعه نشان دهندهٔ خبردار شدن وی است و صحنهٔ دیدار در واقع شادمانی پدر و پسر را از این اتفاق نشان می‌دهد. فیگور پخته و مقوم فرانسسکو با سن او در سال ۱۶۱ همخانی ندارد زیرا او تنها ۱۷ سال داشته‌است. به همین دلیل این نقاشی‌ها ممکن است بر اساس دیدارهای بعدی، شاید در اوت ۱۴۷۲ باشد زمانی که به او لقب «آندرهٔ مقدس» دادند.
سقف‌ها
سقف بنا در واقع نشان دهندهٔ حالت توهم‌آمیزی است که انگار به یک آسمان آبی باز می‌شود به طور خلاصه طراحی‌ها به طور نامنظمی دور زده‌ها می‌چرخند. این یکی از جدیدترین نقاشی‌های سقف از نظر زمانی است.
فهرست افراد دانشگاه شیراز
فهرست افراد دانشگاه شیراز شامل اساتید برتر و ماندگار و همچنین دانش‌آموختگان و دیگر افراد سرشناس دانشگاه شیراز می‌باشد.
چهره‌های ماندگار
چهره‌های ماندگار عنوان همایشی است که توسط بنیان چهره‌های ماندگار برگزار می‌گردد. تاکنون ده نفر از استادان و محققان به نام دانشگاه جز برگزیدگان همایش چهره‌های ماندگار بوده‌اند.
کارتنی شیلی
کارتنی شیلی (زادهٔ December 12, 1977) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
تامسویل، کارولینای شمالی
تامسویل شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶٬۷۵۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
ابوالحسن صدیقی
ابوالحسن صدیقی (۱۳ مهر ۱۲۷۶، عودلاجان – ۲۰ آذر ۱۳۷۴، تهران)، نقاش و مجسمه‌ساز برجستهٔ ایرانی و از شاگردان کمال‌الملک بود. تندیس فردوسی در میدان فردوسی، تندیس یعقوب لیث صفاری در زابل، تندیس خیام در پارک لاله تهران، تندیس نادرشاه افشار در آرامگاه نادرشاه در مشهد و طرح چهره ابوعلی سینا از کارهای برجستهٔ وی هستند. در سال ۱۳۹۴ فیلم مستند سرآمد به کارگردانی سید هادی موسوی دربارهٔ وی ساخته شد. این فیلم مستند هم‌زمان با مروری بر زندگی و آثار هنرمند، داستان بازگشت مجسمه امیر کبیر به ایران را روایت می‌کند. این فیلم در هشتمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر و در مراسم یکصد و بیستمین سالگرد تولد استاد صدیقی در سینما تک موزه هنرهای معاصر ایران به نمایش درآمد.
زندگی
ابوالحسن‌خان صدیقی در سال ۱۲۷۶ خورشیدی در محلهٔ عودلاجان تهران به دنیا آمد. پدرش میرزا باقرخان صدیق‌الدوله پسر میرزا محمدرضاخان صدیق‌الدوله از اهالی نور مازندران بود، مادرش ملکه خانم از شاهزادگان قاجار و ملقب به شاجان. اما سال‌ها پیش از زاده شدن ابوالحسن به تهران آمده بودند و ساکن عودلاجان شده بودند که آن زمان از کوی‌های اعیان‌نشین پایتخت بود. ابوالحسن در هفت سالگی به مدرسهٔ اقدسیه رفت که از مدارس جدید بود و سعیدالعلمای لاریجانی آن را بنیان گذاشته بود. پس از پایان آموزش ابتدایی، برای ادامه تحصیل به مدرسهٔ آلیانس رفت و در آن‌جا بدون این‌که استادی داشته باشد آغاز به نقاشی کرد؛ نقاشی‌های او روی دیوارهای مدرسه اعتراض مدیران مدرسه را در پی داشت.
هرچند خانواده اشرافی او آرزوهای دیگری برایش می‌پروراند و پدرش گرایش نداشت که فرزندش به نقاشی روی آورد، اما علاقهٔ بیش از اندازه ابوالحسن به نقاشی و طراحی او را بر آن داشت تا درس را در سال پایانی مدرسه رها کند و همراه دوستش علی‌محمد حیدریان نزد کمال‌الملک غفاری برود و بر سر کلاس درس او در مدرسهٔ صنایع مستظرفه حاضر شود. پس از سه سال تحصیل در سال ۱۲۹۹ با درجهٔ ممتاز دیپلم گرفت و در همان مدرسه به‌عنوان آموزگار به آموزش هنرجویان پرداخت. شاگرد برجستهٔ او علی‌اکبر صنعتی در مورد این دوران می‌نویسد: [ابوالحسن] «... در کار هنرآفرینی آن‌چنان خوش می‌درخشد که به روایت مرحوم اسماعیل‌خان آشتیانی، آقا کمال‌الملک اغلب از سر طنز و تشویق شاگرد، او را آمیرزا ابوالحسن‌خان رقیب صدا می‌کرد!»
مدرسه صنایع مستظرفه
میل مبهم درونی صدیقی را به سوی مجسمه‌سازی می‌کشاند و در حالی که در آن زمان هیچ استاد مجسمه‌سازی در ایران وجود نداشت و در هیچ‌کجا از جمله مدرسهٔ صنایع مستظرفه آموزش داده نمی‌شد، او در سال ۱۳۰۱ با وسایلی ابتدایی مجسمه‌ای گچی از نیم‌تنه کودکی می‌سازد و به کمال‌الملک عرضه می‌کند. کمال‌الملک با دیدن مجسمه متوجه استعداد صدیقی که اکنون دیگر یکی از آموزگاران نقاشی در مدرسه بود می‌شود و گل‌خانه مدرسه را تبدیل به کارگاه مجسمه‌سازی می‌کند و صدیقی ضمن آموزش دادن نقاشی به تجربه‌اندوزی در زمینهٔ مجسمه‌سازی می‌پردازد و با خواندن کتاب‌هایی که کمال‌الملک از اروپا با خود آورده بود تا اندازه‌ای به جنبه‌های نظری مجسمه‌سازی نیز آشنا می‌شود.
پس از آن‌که چندین مجسمهٔ گچی می‌سازد و طی دو سه سال توانایی بایسته را پیدا می‌کند روزی از کمال‌الملک می‌خواهد که امکان ساختن مجسمه‌ای از سنگ را برای او فراهم کند که کمال‌الملک نخست مخالفت می‌کند و امکانات و تجربهٔ صدیقی را کافی نمی‌داند اما سرانجام می‌پذیرد و هزینهٔ خرید سنگ را تقبل می‌کند. صدیقی از روی عکسی از مجسمهٔ ونوس دومیلو کار ساختن مجسمه ونوس را شروع می‌کند و سرانجام در سال ۱۳۰۴ کار این مجسمهٔ سنگی به پایان می‌رسد. کمال‌الملک که متوجه استعداد کم‌نظیر شاگرد خود می‌شود او را به همراه مجسمهٔ سنگی ونوس میلو به حضور احمدشاه می‌برد و در این دیدار احمدشاه پنجاه تومان که در آن زمان پول زیادی بود به کمال‌الملک می‌دهد و مقرری ماهانه‌ای به مبلغ ۲۰ تومان برای پیش‌برد و تداوم کارهای صدیقی برای وی تعیین می‌کند و کمال‌الملک نیز سرپرستی کارگاه تازه تأسیس شدهٔ مجسمه‌سازی مدرسه صنایع مستظرفه را به او می‌سپارد.
در این دوران او مجسمه‌های بسیاری می‌سازد از جمله:مجسمهٔ گچی فردوسی، مجسمه‌های نیم‌تنه و تمام قد امیرکبیر، مجسمه ابوالقاسم، مجسمهٔ الیاس دوره‌گرد و دلاک حمام. ماندگارترین مجسمهٔ این دوران، که در سال ۱۳۰۵ ساخته شده‌است، مجسمهٔ سیاه نی‌زن (حاج مقبل) است که از گچ فرنگی پتینه شده ساخته شده‌است و ارتفاع آن ۹۳ سانتی‌متر است و هم‌اکنون در موزه هنرهای ملی نگه‌داری می‌شود.
عزیمت به اروپا
سال ۱۳۰۶ سالی است که کمال‌الملک از تمامی مناصب خود کناره‌گیری و به حسین‌آباد نیشابور کوچ کرد. او هنگام ترک تهران به صدیقی پیشنهاد داد به اروپا رفته و تحصیلات تکمیلی خود را در آنجا بگذراند؛ پولی را هم که کمال‌الملک در این مدت از محل دریافت مستمری احمدشاه برای‌اش پس‌انداز کرده بود به او داد. با کوچ استاد شاگردان و معلمان مدرسه نیز پراکنده شدند و یک سال بعد در ۱۳۰۷ صدیقی با هزینهٔ شخصی از تهران به آستارا و از آن‌جا به باکو و مسکو و از طریق مسکو به فرانسه رفت. مدتی به چند کشور اروپایی سفر کرد و سرانجام به مدت چهار سال در مدرسه عالی ملی هنرهای زیبای پاریس زیر نظر آنژالبر به فراگیری و کسب تجربه در مجسمه‌سازی و حجاری پرداخت.
صدیقی که در فاصلهٔ دو جنگ جهانی در اروپا به سر می‌برد بیشتر وقت خود را به نقاشی می‌گذراند. او ۱۶۰ تابلو در این دوران کشید.
بازگشت به کشور و ازدواج
اسفند سال ۱۳۱۲ صدیقی با کوله‌باری از تجربه به کشور بازگشت او چند ماه بعد در اردیبهشت ۱۳۱۳ با دختر خالهٔ خود قدرت‌السادات میرفندرسکی ازدواج کرد. با کسب اجازه از کمال‌الملک که در تبعید خودخواسته به‌سر می‌برد و با کمک دوست و هم‌کلاسی قدیمی‌اش علی‌محمد حیدریان دوباره مدرسهٔ هنرهای مستظرفه را دایر کرد. پس از مرگ کمال‌الملک در ۱۳۱۹ به دلایل نامعلومی این مدرسه تعطیل شد. اما بعد از مدتی مدرسه دیگری به نام مدرسهٔ هنرهای زیبا وابسته به وزارت فرهنگ تشکیل شد صدیقی پس از مدتی سرانجام می‌پذیرد که در این مدرسهٔ جدید به تدریس بپردازد. این مدرسه بعد از تأسیس دانشگاه تهران تحت عنوان دانشکده هنرهای زیبا به کار خود ادامه می‌دهد و ریاست دپارتمان حجاری در این دانشکده به صدیقی سپرده می‌شود.
انجمن آثار ملی
او سرانجام در سال ۱۳۴۰ از دانشگاه تهران بازنشسته شد اما تمام هم و غم خود را به مجسمه‌سازی اختصاص داد. با سفر به ایتالیا موفق شد مجسمه‌های ماندگاری در ایتالیا بسازد. مجسمه نادر و همراه‌اش در آرامگاه نادرشاه مشهد و مجسمه فردوسی در میدان فردوسی تهران و مجسمه خیام پارک لاله تهران هم حاصل این سال‌هاست.
سال‌های پایانی
در جریان انقلاب ۱۳۵۷ مجسمه خیام آسیب جدی دید و به دلیل پرتاب سنگ به این مجسمه صورت و انگشتان‌اش شکست در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ گروهی ناشناس سر مجسمهٔ فردوسی را از تن جدا کردند که بعدها مرمت شد. در هنگام وقوع انقلاب، صدیقی در ایتالیا در کار ساختن مجسمهٔ امیرکبیر بود، ماکت گچی مجسمه تمام شده بود که مسئولین دولت حکومت جدید از پرداخت هزینه‌های بعدی سرباز زدند و مجسمهٔ برنزی که قرار بود ساخته شود هرگز ساخته نشد. این ماکت گچی که ۲۲۵ سانتی‌متر ارتفاع دارد توسط لورنزو نیکولوچی ریخته‌گری شده و ساخته شد اما به دلیل تغییر دولت در ایران در سال ۵۷ انتقال آن به تهران منتفی شد. این مجسمه پس از ۳۳ سال در تاریخ ۱۹ مهر سال ۱۳۸۹ به همت شهرداری وقت تهران، طی مراسمی با حضور خانواده ایشان و مسئولین شهرداری در پارک ملت در فضای زیبایی نصب گردید. محل نصب آن پس از ورودی پارک ملت، کمی بالاتر به پله‌هایی می‌رسید که در دو سوی آن تندیس‌های جاودانهٔ مشاهیر ایران‌زمین خودنمایی می‌کند. درست در نقطه بالایی پله‌ها و در افق زیبایی که به چشم می‌آید، مجسمهٔ رشید و پرابهت امیرکبیر که ۳۳ سال پیش در کارگاه هنرمند ایتالیایی به دست ابوالحسن صدیقی ساخته و توسط لورنزو نیکولوچی ریخته‌گری شده خود را نشان می‌دهد.
صدیقی بعد از مدتی به ایران بازگشت و سال‌های پایانی را در سکوت و انزوا به‌سر برد. در ۸ تیر ۱۳۷۱ همسرش نیز درگذشت. صدیقی سرانجام در ۲۰ آذر ۱۳۷۴ در سن ۹۸ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. پس از مرگ برای او مجالس بزرگ‌داشتی برگزار شد، همچنین سفارش ساخت مجسمه‌ای از او به فرزندش فریدون صدیقی داده شد که این تندیس نیم‌تنه هم‌اکنون در دانشکده هنرهای زیبا قرار دارد؛ تندیس مزبور اکنون در راهروی متروک جنب سالن مجسمه‌سازی دانشگاه تهران افتاده‌است. در سال ۱۳۸۸ نیز تندیس نیم‌تنه دیگری از این هنرمند در جزیره کیش و در قطعه گذر هنرمندان برپا گردید.
مجسمه‌ها
گوستینوس آمبروزی مجسمه‌ساز ایتالیایی در دیدار از مجسمهٔ فردوسی در ویلا بورگز رم در دفتر یادبود می‌نویسد:
ابوالحسن صدیقی مجموعاً ۸۳ مجسمه ساخته‌است که از بین آن‌ها، تعدادی که اطلاعات دقیقی در موردشان ثبت شده، در فهرست زیر آمده‌است؛ علاوه بر آن او به ساخت مجسمه‌هایی از سرشناسان معاصر ایران نیز پرداخته‌است. از جمله مجسمهٔ رضاشاه و محمدرضا پهلوی و تقی‌زاده (برای مجلس شورای ملی) دکتر حبیبی (یکی از رؤسای دانشکده کشاورزی)، بیات، کاشف‌السلطنه (مجسمه در لاهیجان است) تندیس کریم ساعی، امام قلی خان (حاکم فارس در زمان شاه عباس صفوی) در میدان مرکزی شهر قشم.
نقاشی‌ها
صدیقی نقاش آثار برجسته‌ای از خود به‌جا گذاشته و طرح‌های او از چهرهٔ بزرگان ادبیات کلاسیک فارسی چهرهٔ آنان را تثبیت کرده‌است. علاوه بر آن دو تابلو از وی در موزه سعدآباد بوده و یک تابلو بزرگ به طول ۷ متر و ارتفاع ۳ متر از او در سفارت ایران در پاریس است. این تابلو چهرهٔ اولین ایلچی‌خان ایران (سفیر ایران) در دربار لویی شانزدهم است.
وی در سال‌هایی که در اروپا بود ضمن نقاشی کشیدن از مناظر اروپا در موزهٔ لوور از روی آثار رافائل، رامبرانت، روبنس، انگر... تابلوهایی با شباهت بسیار به تابلوهای اصلی کپی کرده‌است. تابلوی روبنس بر اثر سهل‌انگاری از بین رفته‌است اما کپی درخشان او از تابلوی مریم و عیسی اثر رافائل در اختیار فرزند او فریدون صدیقی است. به گفته وی این هنرمند «یک تابلوی تمام قد فرشته دختر چشمه (سورس) دارد و چون این تابلو خیلی عریان است آدم هر جایی نمی‌تواند آن را نمایش دهد!»
صدیقی اغلب تابلوهای خود را با آب‌رنگ و رنگ روغن کشیده‌است.
طرح‌ها
طرح‌های صدیقی از بزرگان ادبیات فارسی به عنوان طرح‌های تثبیت شده‌ای از چهره آنان رواج پیدا کرده‌است. به‌ویژه طرح چهرهٔ بوعلی سینا و سعدی و فردوسی.
در مورد طراحی چهرهٔ ابن‌سینا در سال ۱۳۲۳ گروهی کارشناس تشکیل می‌شود و طراحی چهره به عهدهٔ ابوالحسن صدیقی گذاشته می‌شود؛ او در اردیبهشت ۱۳۲۴ تصویری تمام چهره با قلم سیاه طراحی کرد و در بیست و یکمین جلسهٔ انجمن آثار ملی این تصویر تصویب شد و بر روی اوراق بخت‌آزمائی ابن‌سینا چاپ شد. در دی ۱۳۲۷ طرح نیم‌رخ همان طرح تمام‌رخ نیز توسط صدیقی کشیده شد و در چاپ تمبر و مدال و موارد مشابه مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۳۲۸ گروه شش نفری که در آن هوشنگ سیحون و ابوالحسن صدیقی نیز حضور داشتند برای نبش قبر بوعلی سینا به همدان رفتند، پس از نبش قبر جمجمهٔ بوعلی سینا مورد بازدید این افراد قرار گرفت، پس از ساختن آرامگاه جدید بوعلی اسکلت وی بار دیگر در آرامگاه جدید به خاک سپرده شد. پس از آن صدیقی از طرف انجمن آثار ملی مأموریت پیدا کرد که مجسمه‌ای از بوعلی سینا بسازد؛ این مجسمه نیز در ۱۳۳۳ ساخته شد و هم‌اکنون در میدان بوعلی سینا در شهر همدان قرار دارد.
طراحی عدسی‌های نوری
طراحی عدسی‌های نوری، فرایندی از طراحی یک عدسی به منظور پاسخ‌دهی به مجموعه‌ای از نیازها و محدودیت‌ها است. این نیازها و محدودیت‌ها شامل هزینه و ساخت می‌باشد. پارامترهای مورد استفاده شامل: انواع پروفایل سطح‌ها (کروی، انحنادار، تمام‌نگاری، پراش، و غیره) و هم‌چنین شعاع انحنا، فاصله تا سطح بعدی، نوع مواد، شیب یا زاویه دلخواه و مرکززدائی می‌باشد. این فرایند از نظر محاسباتی فشرده‌است، با استفاده از دنبال کردن مسیر پرتو یا سایر تکنیک‌ها برای مدل‌سازی، چگونگی تأثیرگذاری عدسی بر نوری که از آن عبور می‌کند.
توجهات طراحی
توجهات لازم در عملکرد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
محدودیت‌های طراحی می‌تواند شامل ضخامت واقعی مرکز عدسی و ضخامت لبهٔ آن، حداقل و حداکثر فاصله هوا بین عدسی‌ها، حداکثر محدودیت در زاویه‌های ورودی و خروجی، شاخص شیشه‌ای فیزیکی قابل تحمل از خواص ضریب شکست و پراکندگی باشد.
هزینه‌های ساخت و برنامه‌های تحویل نیز بخش عمده‌ای از طراحی نوری هستند. قیمت یک صفحهٔ شیشه‌ای نوری از ابعاد مشخص شده بسته به اندازه، نوع شیشه، کیفیت شاخص همگن، در دسترس بودن و هم‌چنین بسته به تفاوت در اندازه، می‌تواند متغیر باشد، به عنوان مثال، ماده‌ای به نام BK7 معمولاً ارزان‌ترین است. هزینه برای قطعات نوری بزرگتر و یا ضخیم‌تر از یک ماده داده شده، بالاتر از ۱۰۰–۱۵۰ میلی‌متر، معمولاً به دلیل افزایش زمان تهیه مورد نیاز برای دستیابی به شاخص همگن قابل قبول و میزان تجدید تنش درونی در کل حجم خالی، سریعتر از حجم بدنی افزایش می‌یابد. در دسترس بودن فرم‌های شیشه‌ای به این دلیل متداول است که یک نوع خاص شیشه توسط یک تولیدکننده خاص ساخته می‌شود و می‌تواند به‌طور جدی بر هزینه و برنامه تولید تأثیرگذار باشد.
فرایندها
ابتدا می‌توان عدسی‌ها را با استفاده از نظریه پیرامحوری برای قرار دادن تصاویر و مردمک ورودی طراحی کرد، سپس سطوح واقعی درج و بهینه‌سازی شوند. نظریه پیرامحوری را می‌توان در موارد ساده‌تر پیدا کرد و عدسی‌ها را مستقیماً با استفاده از سطوح واقعی بهینه نمود. ابتدا عدسی‌ها با استفاده از شاخص‌های ضریب شکست و پراکندگی متوسط (تعداد عدد Abbe) که در کاتالوگ تولیدکننده شیشه و هرچند محاسبات مدل شیشه‌ای منتشر شده، طراحی شده‌اند. با این حال، خواص صفحات شیشه‌ای واقعی متفاوت از این ایده‌آل خواهد بود. شاخص مقادیر شکست می‌تواند به اندازه ۰٫۰۰۰۳ یا بیشتر از مقادیر فروشگاه متفاوت باشد این مورد در شاخص پراکندگی نیز می‌تواند کمی متفاوت باشد. این تغییرات در نمایه و پراکندگی گاهی اوقات می‌تواند برای تأثیرگذاری بر موقعیت فاصله کانونی عدسی و عملکرد تصویربرداری در سیستم‌های بسیار تصحیح شده کافی باشد.
دنبال کردن فرایند تولید عدسی:
سرچشمه یا «داده ذوب» را می‌توان با تهیه منشورهایی کوچک با دقت بالا از مکان‌های مختلف موجود در بسته و اندازه‌گیری شاخص و یا ضریب شکست آنها بر روی طیف‌سنج، به‌طور معمول در پنج برابر طول موج و یا بیشتر، برای یک دسته شیشه‌ای مشخص تعیین کرد. برنامه‌های طراحی عدسی دارای روال‌های مناسب برازش منحنی هستند که می‌توانند داده‌های مذاب را در یک منحنی پراکندگی انتخاب شده قرار دهند، که از آن می‌توان شاخص شکست در هر طول موج در محدوده طول موج متناسب را محاسبه کرد. بهینه‌سازی مجدد یا «مذاب مجدد» می‌تواند در طراحی عدسی با استفاده از شاخص اندازه‌گیری داده‌های انکسار که در دسترس است انجام شود. در هنگام تولید، عملکرد عدسی حاصل از آن با نیازهای مورد نظر تطبیق داده می‌شودُ البته اگر مقادیر میانگین کاتالوگ شیشه‌ای برای ضریب شکست فرض شود.
برنامه‌های تحویل تحت تأثیر شیشه و آینه خالی قرار گرفته و گذراندن زمان برای به دست آوردن آن، میزان ابزارآلات یک فروشگاه قبل از شروع یک پروژه، تحمل ساخت بر روی قطعات (تحمل‌های محکم‌تر به معنای بارهای طولانی‌تر فاب) است، پیچیدگی تمامی پوشش‌های نوری که باید روی قسمت‌های نهایی اعمال شود، پیچیدگی‌های بیشتر در نصب یا پیوند عناصر عدسی به سلول‌ها و در کل سیستم عدسی، و هرگونه تراز بعد از مونتاژ و تست کنترل کیفیت و ابزار مورد نیاز است. هزینه‌های ابزارسازی و برنامه‌های تحویل را می‌توان با استفاده از ابزارهای موجود در هر فروشگاه خاص در هر کجا که امکان‌پذیر باشد، و با حداکثر تحمل ساخت تا حد ممکن کاهش داد.
بهینه‌سازی عدسی
یک عدسی ساده در هوا نه متغیر دارد که شامل: (چهار شعاع انحنا، دو ضخامت، یک ضخامت هوای موجود و دو نوع شیشه) می‌باشد. یک عدسی چند پیکربندی اصلاح شده بر روی باند طیف وسیع و میدان دید بیش از طیف وسیعی از فاصله کانونی و بیش از یک محدوده دمای واقع‌گرایانه می‌تواند دارای یک حجم طراحی پیچیده با بیش از صد بعد باشد.
تکنیک‌های بهینه‌سازی عدسی که می‌تواند از این فضای چند بعدی پیمایش کند و به سمت کمینه‌های محلی حرکت کند، از دهه ۱۹۴۰ مورد مطالعه قرار گرفته است که با کار اولیه توسط جیمز جی بیکر، و بعداً توسط فدر، وین، گلازل، گلاتزل و دیگران آغاز شده است. قبل از توسعه رایانه‌های دیجیتال، بهینه‌سازی عدسی‌ها یک کار محاسبه دستی با استفاده از جداول مثلثاتی و لگاریتمی برای ترسیم برش‌های دو بعدی از طریق فضای چند بعدی بود. ردیابی پرتوهای رایانه‌ای باعث می‌شود عملکرد عدسی به سرعت مدل‌سازی شود، به گونه‌ای که می‌توان فضای طراحی را به سرعت جستجو کرد. این امکان، اجازه می‌دهد تا مفاهیم طراحی به سرعت اصلاح شوند. در اکثر موارد طراح ابتدا باید یک طراحی مناسب برای سیستم نوری انتخاب کند و سپس از مدل‌سازی عددی برای اصلاح آن استفاده می‌کند. طراح اطمینان می‌دهد که طراحی‌های بهینه شده توسط کامپیوتر تمام الزامات را برآورده می‌کند، و تنظیمات را انجام می‌دهد یا در صورت عدم انجام این روند، مجدداً راه اندازی می‌شود.
درسی در تاریخ
درسی در تاریخ (Урок истории) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لف آرنشتام است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد.
آموزش بزرگسالان
آموزش بزرگسالان به آن قسمتی از آموزش و پرورش گفته می‌شود که متمرکز به بزرگسالان است، که می‌تواند شامل آموزش رسمی (در کلاس و مدرسه)، یا فعالیت‌های غیررسمی و خودآموزی باشد.
امیکرون¹ خرچنگ
امیکرون¹ خرچنگ یک ستاره است که در صورت فلکی خرچنگ قرار دارد.
اکبرآباد (بخش مرکزی عنبرآباد)
اکبرآباد (عنبرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.