cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
محدودکننده
در رادیو FM
گیرنده رادیویی FM معمولاً حداقل دارای یک طبقه تقویت است که عمل محدودکننده را انجام می‌دهد. این طبقه یک سطح ثابتی از سیگنال را برای طبقهدمودولاتور FM فراهم می‌کند و اثر تغییر سطح سیگنال ورودی را به خروجی کاهش می‌دهد. اگر دو یا چند سیگنال به‌طور همزمان دریافت شوند، یک طبقه محدود کننده با کارایی بالا می‌تواند تا حد زیادی اثر سیگنال‌های ضعیف‌تر بر روی خروجی را کاهش دهد.
در هوافضا و نظامی
برای رادیوهای دو طرفه نظامی و ارتباطات صوتی VHF هواپیما، محدود کننده صدا به عنوان یک وی‌اوجی‌ای‌دی شناخته شده‌است؛ که طراحی شده‌است تا با سطح بالایی از نویز پس زمینه در نزدیکی میکروفون کار کند.
در تولید صدا
مهندسان مسترینگ غالباً از محدودکننده همراه با تغییر شکل بهره برای افزایش بلندی صوت ضبط صدا در طی فرایند مسترینگ استفاده می‌کنند.
ییژی دراهوش
ییژی دراهوش (Jiří Drahoš؛ زادهٔ February 20, 1949) سیاست‌مدار اهل جمهوری چک است.
دراهوش شیمی‌دان است دیدگاه‌هایی لیبرال و متمایل به اتحادیه اروپا دارد، رئیس پیشین آکادمی علوم جمهوری چک است، اما در دنیای سیاست تجربه چندانی ندارد و در این انتخابات هم هیچ حزبی را نمایندگی نمی‌کرد. او گفته است که نگران اوج‌گیری افراط‌گرایی و عوام‌گری در کشور است. او همچنین روسیه را به لحاظ خصومتش با ناتو به عنوان یک تهدید امنیتی تلقی کرده بود.
آذربایجانی
واژهٔ آذربایجانی ممکن است به یکی از موارد زیر اطلاق شود:
ماتئو روستی
ماتئو روستی (Matteo Rossetti؛ زادهٔ July 23, 1998) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلساندریا اشاره کرد.
فوررا
فوررا یک شهر در آلمان است که در نورنبرگر لاند واقع شده‌است.
مک‌دونالد، دتوایلر و شرکاء
مک‌دونالد، دتوایلر و شرکاء (به اختصار ام دی ای -MDA-) یک شرکت چندملیتی ارتباطات و فناوری کانادایی است. شرکت ام دی ای، شعبه‌های مختلفی در سراسر کانادا و آمریکا دارد. مهم‌ترین محصولات این شرکت شامل کانادارم که توسط شاتل فضایی ناسا استفاده شده و همچنین کانادارم۲ و دکستر که توسط ایستگاه فضایی بین‌المللی مورد استفاده قرار گرفتند می‌شود. ام دی ای، راه‌کارهای عملیاتی برای مشتریان دولتی و بازرگانی در حوزه‌های زیر ارائه می‌دهد:
فجر (روستا)
جمعیت
جمعیت آن (۲۰۱ ) نفر (۱۶ خانوار) می‌باشد.
ناتالیا پوشکین
ناتالیا پوشکین (Наталья Николаевна Пушкина-Ланская؛ August 27, 1812 – November 26, 1863) فرد مشهور اهل امپراتوری روسیه بود.
وی همسر شاعر روسی الکساندر پوشکین از ۱۸۳۱ تا مرگش در سال ۱۸۳۷ در دوئل با جرج دانتس بود. ناتالیا سپس با سرلشکر پتر پتروویچ لانکوی (۱۸۴۴–۱۸۶۳) ازدواج کرد.
سمیده (هویزه)
سمیده (هویزه)، روستایی در بخش مرکزی شهرستان هویزه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هویزه جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۴ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
قارچ کرک‌خاکستری
قارچ کرک‌خاکستری نام یک گونه از سرده قارچ کرکی‌لبه است.
بهرام سارنگ
بهرام سارنگ (زادهٔ ۱۳ مهر ۱۳۳۰ – درگذشتهٔ ۱۸ شهریور ۱۳۹۱) خوانندهٔ موسیقی ایرانی بود.
زندگی‌نامه
بهرام سارنگ ۱۳ مهر ۱۳۳۰ در میانه متولد شد. در کودکی با شنیدن برنامهٔ گل‌ها از رادیو به موسیقی و آواز علاقه‌مند شد و از ۱۳ سالگی نواختن ویلن را آغاز کرد. او در ۱۵ سالگی برنامه‌ای را به‌صورت زنده اجرا کرد و دو سال بعد، آواز او از رادیو تبریز پخش شد. وی در آن زمان طی سه دوره، مقام نخست آواز در مسابقات هنری آموزشگاه‌های استان آذربایجان شرقی را به‌دست‌آورد.
سارنگ در سال ۱۳۵۰ برای ادامهٔ تحصیل از میانه به تهران رفت و به کلاس‌های شبانهٔ هنرستان موسیقی راه یافت. او در این زمان از آموزش‌های محمود کریمی و اسماعیل مهرتاش بهره‌مند شد.
آواز بهرام سارنگ نخستین‌بار در سال ۱۳۵۶ از طریق رادیو ایران به گوش مخاطبان رسید. او که به خوشنویسی نیز علاقه داشت از سال ۱۳۶۱ به مدت ۵ سال از کلاس‌های خوشنویسی مرتضی عبدالرسولی که در سنتور نیز شاگرد حبیب سماعی بود، بهره برد. بهرام سارنگ در سال‌های ابتدایی دههٔ ۱۳۶۰ با محمدرضا لطفی و گروه شیدا چند کنسرت را اجرا کرد.
او از سال ۱۳۶۷ همکاری خود را مرکز موسیقی صدا و سیما، انجمن موسیقی ایران و گروه‌های موسیقی آغاز کرد. وی همچنین در چند دوره از جشنواره موسیقی فجر حضور داشت و با گروه فرامرز پایور نیز کنسرتی در تالار وحدت برگزار کرد. از دیگر فعالیت‌های هنری بهرام سارنگ می‌توان به همکاری با انجمن تبادل فرهنگی ایران و ژاپن، همکاری با موزهٔ هاماماتسوی ژاپن برای تهیهٔ سازهای ملی و بومی ایران و همکاری در موسیقی متن یک تئاتر ژاپنی، اشاره کرد.
بهرام سارنگ در طول فعالیت‌های هنری خود با هنرمندانی همچون محمدرضا لطفی، رضا شفیعیان و فرامرز پایور همکاری کرد و بیش از ۴۰ قطعه آواز و تصنیف در واحد موسیقی صدا و سیما اجرا و ضبط کرد.
درگذشت
بهرام سارنگ ۱۸ شهریور ۱۳۹۱ بر اثر بیماری سرطان در آمریکا درگذشت. پیکر او پس از انتقال به ایران، ۱۰ مهر ۱۳۹۱ از مقابل تالار وحدت تهران تشییع و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
خودسامانی نانوذرات
نانوذرات، به گونه‌ای از طبقه‌بندی می‌شوند که حداقل یکی از سه بعد آن در محدوده ۱–۱۰۰ نانومتر باشد. اندازه کوچک نانوذرات به آنها امکان می‌دهد ویژگی‌های منحصر به فردی داشته باشند که ممکن است در مقیاس بزرگ امکان‌پذیر نباشد. خودسامانی زیرواحدهای کوچکتر است تا الگوهای بزرگتر و منظمی را تشکیل دهد. برای نانوذرات، این مجموعه خودآرایی نتیجه تعاملات بین ذرات با هدف دستیابی به تعادل ترمودینامیکی و کاهش انرژی آزاد سیستم است. تعریف ترمودینامیکی خودآرایی نخستین بار توسط نیکلاس ای. کوتو ارائه شد. وی خودآرایی را فرایندی توصیف می‌کند که در آن اجزای سیستم توزیع فضایی غیر تصادفی با توجه به یکدیگر و مرزهای سیستم را بدست می‌آورند. این تعریف به شما اجازه می‌دهد تا شارهای جرم و انرژی در فرایندهای خودآرایی را در نظر بگیرد.
خودسامانی را می‌توان به دو روش هدایت کرد. اولین مورد با دستکاری خواص ذاتی است که شامل تغییر جهت فعل و انفعالات یا تغییر شکل ذرات است. مورد دوم از طریق دستکاری خارجی با استفاده و ترکیب اثرات چندین نوع زمینه برای دستکاری عناصر سازنده در انجام آنچه که در نظر گرفته شده‌است. برای انجام صحیح این امر، سطح بسیار بالایی از جهت و کنترل مورد نیاز است و توسعه یک روش ساده و کارآمد برای سازماندهی مولکول‌ها و خوشه‌های مولکولی به ساختارهای دقیق و از پیش تعیین شده بسیار مهم است.
تاریخ
در سال ۱۹۵۹، ریچارد فاینمن، فیزیکدان، سخنرانی با عنوان There's Plenty of Room at the Bottom را به انجمن فیزیکی آمریکا ارائه داد. او دنیایی را تصور کرد که در آن ما می‌توانیم اتم‌ها را یکی یکی تنظیم کنیم، درست همان‌طور که می‌خواهیم. این ایده زمینه را برای رویکرد سنتز پایین به بالا فراهم می‌کند که در آن اجزای سازنده با یکدیگر در تعامل هستند و ساختارهایی با مرتبه بالاتر را به روشی قابل کنترل تشکیل می‌دهند. مطالعه خودآرایی نانوذرات با تشخیص اینکه برخی از خصوصیات اتم‌ها و مولکول‌ها آنها را قادر می‌سازد تا خود را به صورت الگوها قرار دهند، آغاز شد. ساخت سنسورها یا تراشه‌های رایانه ای از جمله کاربردهای خودسامانی نانو ذرات است.
الکترونیک
خودسامانی ساختارها در مقیاس نانو کاربرد قدرتمند برای توسعه قطعات کوچک و قدرتمند الکترونیکی را فراهم کرده‌است. دستکاری اشیا در مقیاس نانو همیشه دشوار بوده‌است زیرا با تکنیک‌های مولکولی نمی‌توان آنها را مشخص کرد و برای مشاهده بصری بسیار کوچک هستند. اما با پیشرفت در علم و فناوری، اکنون ابزارهای زیادی برای مشاهده ساختارهای نانو وجود دارد. روش‌های تصویربرداری شامل میکروسکوپ پروب الکترونی، اسکن الکترونی و پروب، از جمله پروب ترکیبی اسکن الکترونی و ابزار کاوشگر نوری میدان نزدیک است. ابزارهای توصیف ساختار نانو شامل طیف میکروسکوپ نوری پیشرفته (خطی، غیرخطی، نوک تیز و پمپ کاوشگر) و اشعه ایکس و اشعه ایکس برای آنالیز سطح کلوئیدهای ذرات مونو پراکندگی دوبعدی خودآرا دارای یک پتانسیل قوی در ذخیره‌سازی مغناطیسی متراکم است. هر ذره کلوئیدی توانایی ذخیره اطلاعات را به عنوان دودویی شماره ۰ و ۱ پس از استفاده از آنها در یک میدان مغناطیسی قوی دارد. در ضمن، برای انتخاب ذره کلوئید به سنسور یا ردیاب در مقیاس نانو نیاز دارد. جداسازی میکرو فاز کوپلیمرهای بلوک نوید زیادی را به عنوان وسیله ای برای تولید نانو الگوهای منظم در سطوح نشان می‌دهد؛ بنابراین، آنها ممکن است کاربردی را به عنوان ابزاری جدید برای نانومواد و ساختارهای دستگاه نانو الکترونیک بدست آورند.
دارونشانی
کوپلیمرهای بلوکی دسته ای کاملاً مطالعه شده و متنوع از مواد خودسامان هستند که توسط بلوک‌های پلیمری متمایز شیمیایی پیوند می‌خورند. این معماری مولکولی افزایش پیوند کووالانسی همان چیزی است که باعث می‌شود کوپلیمرهای بلوک به‌طور خود به خود الگوهای مقیاس نانو را تشکیل دهند. در کوپلیمرهای بلوکی، پیوندهای کووالانسی تمایل طبیعی هر یک از پلیمرهای جداگانه را از بین می‌برد (به‌طور کلی، پلیمرهای مختلف، دوست ندارند مخلوط شوند)، بنابراین مواد در عوض به یک الگوی نانو تبدیل می‌شوند. این کوپلیمرها توانایی جمع شدن خود به صورت میسل‌های یکنواخت و نانومتری و تجمع در تومورها از طریق افزایش نفوذپذیری و اثر احتباس را دارند.
تصویربرداری از سلول
نانوذرات به دلیل روشنایی و پایداری در برابر نور، دارای برچسب گذاری و سنجش بیولوژیکی خوبی هستند؛ بنابراین، نانوذرات خاص مونتاژ شده می‌تواند به عنوان کنتراست تصویربرداری در سیستم‌های مختلف استفاده شود. همراه با پیوند دهنده‌های پلیمری، شدت فلورسانس نیز می‌تواند افزایش یابد. اصلاح سطح با گروه‌های عاملی همچنین می‌تواند منجر به برچسب زدن بیولوژیکی انتخابی شود. نانوذرات خودآرا شده نیز در مقایسه با سیستم‌های استاندارد دارورسانی سازگارتر هستند.
قزلجه (ماه‌نشان)
قزلجه یک روستا در ایران است که در شهرستان ماه‌نشان استان زنجان واقع شده‌است. قزلجه ۱۶۶ نفر جمعیت دارد.
دراکسین
دراکسین یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بایینا باشتا واقع شده‌است. دراکسین ۱۴۴ نفر جمعیت دارد.
فج حلفاء (روستا)
فج حلفاء  (در عربی:  فج الحلفاء ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان فَروَة از توابع استان صَعده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۲۱ ) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
والنسیا، پاکستان
والنسیا (به انگلیسی: Valancia) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در لاهور واقع شده‌است.
آرمسترانگ سیدلی جنت
آرمسترانگ سیدلی جنت یک موتور هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ سیدلی در کشور بریتانیا است.
فشار داخل چشم
فشار داخل چشم (Intraocular pressure) یا IOP فشار مایع داخل چشم انسان است. تونومتری یکی از روش‌های تشخیص این فشار است. اندازه‌گیری این فشار، یکی از جنبه‌های مهم در ارزیابی بیمارانی است که در معرض آب‌سیاه هستند. اغلب تونومترها، این فشار را برحسب میلی‌متر جیوه اندازه‌گیری می‌کنند.
اولووانری
اولووانری (به لاتین: Uluvaneri) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
ابرویی لرستانی
ابرویی لرستانی نام یک گونه از سرده ابرویی است.
فوجیوارا نو کاماتاری
فوجیوارا نو کاماتاری ; ۶۱۴ – November 14, 669) سیاستمدار اهل ژاپن بود.
سینت مری، مونتانا
سینت مری شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۶۴ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
آریزلی (شهود)
آریزلی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهود (شهر) واقع شده‌است.
وییاویسنیو
وییاویسنیو (به اسپانیایی: Villavicencio) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش متا واقع شده‌است.
خصوصیات
وییاویسنیو ۱٬۳۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۴٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد و ۴۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسجد مرکزی لیسبون
مسجد مرکزی لیسبون (Mesquita Central de Lisboa) مهم‌ترین مسجد جامعه اسلامی پرتغال است. که در سال ۱۹۸۵ میلادی در جهت خدمت به جامعه مسلمانان پایتخت پرتغال، لیسبون افتتاح شد.
مسجد مرکزی لیسبون توسط معمارانی نظیر آنتونیو ماریا براگا و ژائو پائولو کانسیسائو طراحی شد. ویژگی‌های خارجی این بنا شامل یک مناره و گنبد است. همچنین این مسجد شامل سالن‌های پذیرایی، سالن نمازخانه و سالن اجتماعات است.
گلوریا (فیلم ۱۹۳۱)
گلوریا (Gloria) یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی هانس برنت است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد.
فورشتتن
فورشتتن یک شهر در آلمان است که در امندینگن واقع شده‌است. فورشتتن ۲٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد.
سامان (خواننده)
امیر ارژنگ کاظمی با نام هنری سامان (زادهٔ ۱۳۴۶ در تبریز)، خواننده و آهنگساز موسیقی پاپ ایرانی است.
بعد از انقلاب و دوران نوجوانی
سامان با نام اصلی امیر ارژنگ کاظمی در ۱۳۴۶ در تبریز به دنیا آمد. سامان ۳ سال بعد از انقلاب اسلامی ایران به همراه خانواده به ترکیه مهاجرت کرد و بعد رهسپار آمریکا شد. وی در ترکیه شروع به خواندن با زبان ترکی کرد.
نخستین آلبوم او پری در سال ۱۳۶۹ منتشر شد که به دلایلی انتشار آن از سوی شرکت ترانه متوقف شد و پس از آن دومین آلبوم خود را با نام الهه عشق در سال ۱۳۷۳ روانه بازار کرد که مورد استقبال مردم قرار گرفت. عمده شهرت او، ترانه «شمعدونی» است که با شعر مریم حیدرزاده و ملودی منوچهر چشم آذر در سال ۱۳۷۹ منتشر شد. سامان برای سال‌ها در کاباره‌های ایرانی دوبی می‌خواند و از آن پس مقیم دوبی شد.
با از رونق افتادن بازار موسیقی ایرانی و گردشگری در دوبی، چندین بار به ایران سفر کرد. در یکی از همین سفرها در سال ۱۳۸۶ به همکاری با خوانندگان از جمله یاس هم پرداخت و ترانه مشترکی به نام بازم کمه با او منتشر کرد. سامان در مصاحبه‌ای مربوط به سال ۱۳۹۷ دربارهٔ علت حضورش در ایران گفته: «من یک ایرانی وطن‌پرست هستم و دوست دارم در وطن خودم به فعالیت بپردازم. نه اهل کار سیاسی هستم نه مسائل دیگرحدود دو سال است در ایران زندگی می‌کنم و آلبوم جدیدم را نیز که شامل ۱۶ تراک می‌باشد در ایران ضبط کرده‌ام و امیدوارم این آلبوم مورد تأیید وزارت ارشاد اسلامی قرار بگیرد». بهار ۱۳۹۷ حضور او در مراسم خاکسپاری ناصر ملک مطیعی خبرساز شده بود.
مهاجرت به آمریکا
سامان در ترکیه گروه موسیقی را برای خود تشکیل داد، بعد از آن به آمریکا مهاجرت و کار خوانندگی حرفه‌ای را آغاز کرد.
بازگشت به ایران
وی در سال 1391 به امید فعالیت در ایران به وطن بازگشت و در همین زمان در جزیره قشم کنسرتی نیز برگزار کرد. او امیدوار بود که بسان فریدون آسرایی، بتواند مجوز فعالیت بگیرد ولی بعد از یک دهه بلاتکلیفی و ناتوانی از دریافت مجوز، مجبور به ترک ایران شد.
آرمسترانگ سیدلی جنت میجور
آرمسترانگ سیدلی جنت میجور یک موتور هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ سیدلی در کشور بریتانیا است.
سامان (خواننده)
خروج از ایران
وی پس از یک دهه بلاتکلیفی پس از آنکه موفق به دریافت مجوز نشد در سال 1400 از ایران خارج شد و فعالیت خود را دوباره در خارج از ایران از سر گرفت.
فرودگاه اسلایگو
فرودگاه اسلایگو (به زبان بومی: Aerfort Shligigh) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا SXL است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۱۹۹ متر است. این فرودگاه در شهر اسلایگو کشور ایرلند قرار دارد و در ارتفاع ۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
پان
پان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پان پیشوندی است که در زبان یونانی (πᾶν) به معنی «همه» یا «از همه چیز» یا «دربرگیرنده همه چیز» بکار می‌رود.
فتیش (روستا)
قتیش  (در عربی:  قُتیش ) نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان فَروَة از توابع استان صَعده در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت آن (۱۸۳ ) نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد.
ویچیتا، کانزاس
ویچیتا شهری است در ایالت کانزاس در کشور آمریکا.
جمعیت شهر ۵۸۲٬۴۳۵ نفر برآورد شده است.
اهالی سرشناس
هنرپیشگان مشهوری از ویچیتا برخاسته‌اند. از جمله کریستی آلی برنده جوایز امی و گلدن گلوب، و نیز هتی مکدنیل ستاره زن برندهٔ اسکار فیلم بر باد رفته.
تجار و اهالی کسب و کار، چارلز و دیوید اچ. کوک (صنایع کوک)، دن و فرنک کارنی (پیتزا هات)، کلاید سسنا (سسنا) همگی در ویچیتا متولد شده یا در آن زیسته‌اند.
منابع
Wikipedia contributors, "Wichita, Kansas," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Wichita,_Kansas&oldid=208562052
استفان آرنت
استفان آرنت (Stefan Arndt؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۶۱ nv مونیخ) یک تهیه‌کننده اهل آلمان است. وی یکی از مدیران و شرکای شرکت ایکس فیلم کریتیو پول است که با همراهی تنی چند از دوستان به نام تام تیکور، ولفگانگ بکر و دنی لوی پایه‌گذاری شد. ایکس فیلم از موفق‌ترین و معروف‌ترین شرکت‌های فیلم‌سازی آلمانی به شمار می‌رود. وی به عنوان مدیر ارشد شرکت، در تولید آثار سینمایی بسیاری نقش مستقیم داشته است. وی تهیه‌کنندهٔ فیلم‌های اطلس ابر، تنها در برلین و تابستان در برلین می‌باشد.
سیار احمدآباد
سیار احمدآباد ، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هویزه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۴ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
قتل عام احمدآباد
در سال ۱۳۵۹ هواپیمای خلبان ایرانی عبدالحسسین حاتمی در نزدیکی این روستا سقوط کرد و او با چتر نجات از هواپیما بیرون پرید. مردم روستا حاضر نشدند او را به عراقی ها تحویل دهند و عراقی ها ده ها نفر از مردم روستا را به همراه خلبان حاتمی قتل عام کردند.
سعیدکندی (ماه‌نشان)
سعیدکندی یک روستا در ایران است که در شهرستان ماه‌نشان استان زنجان واقع شده‌است. سعیدکندی ۴۱۶ نفر جمعیت دارد.
عباس کاتوزیان
عباس کاتوزیان (۲۰ مرداد ۱۳۰۲ – ۲۲ فروردین ۱۳۸۷) نقاش معاصر اهل ایران بود.
زندگی‌نامه
عباس کاتوزیان که در دو سالگی مادرش را از دست داد و در کنار پدرش دوران کودکی را سپری کرد. وی شیفته نقاشی، طبیعت و ورزش بود. بطوریکه ورزش را از چهارده سالگی در زورخانه حاج‌وزیری آغاز نمود و سپس کوهنوردی و بوکس را نیز تا اواخر عمر خود ادامه داد.
کاتوزیان تحصیلات خود را از هنرستان کمال‌الملک آغاز کرد و بعدها مدتی نیز به عنوان نایب رئیس این دبیرستان فعالیت کرد. از جمله اساتید او حسین شیخ و محمود اولیا بوده‌اند. او از نسل دوم مکتب کمال‌الملک بود. وی در کنار نقاشی به پرورش گل و گیاه علاقه ای وافر داشت و از کارشناسان و کلکسیونرهای خبره اشیاء قدیمی و آنتیک بود. او همچنین در آشپزی و بذله گویی و شوخ‌طبعی و گرد هم آوردن دوستان و شاگردان زبانزد بود.
موضوعات نقاشی وی عمدتاً پرتره، نقاشی فیگوراتیو و طبیعت بی‌جان بود. عباس کاتوزیان از جمله برترین نقاشان معاصر ایران بود که آثار بسیاری به سبک رئالیسم و اکسپرسیونیسم از خود به یادگار گذاشت. وی یکی از قوی‌ترین نقاشان پرتره و فیگوراتیو در میان نقاشان معاصر ایران می‌باشد. از آثار معروف او می‌توان تابلوی دختر زیبای کرد را نام برد که شاید تا کنون صدها تخته فرش از رویش کپی و بافته شده‌است. آثاری چون «گر آمدنم به من بدی نامدمی»، تابلوی نقاش پیر، ترمه فروش، نگاه رند، استاد شهریار، زرتشت و همچنین ترکیب بندی‌های استادانه‌ای از سبدهای گل و میوه همگی از جمله آثار جاودانه تاریخ هنر نقاشی رئالیسم ایران می‌باشند. در طول زندگی پربار هنری او ۲۷ نمایشگاه در تهران و ۹ نمایشگاه در آبادان از آثارش ترتیب داده شد. وی تنها نقاش ایرانیست که در سال ۱۳۵۲ نمایشگاهی همراه با آثار کمال الملک در مجلس شورای ملی آن زمان از آثارش افتتاح شد و مدت ۱۰۰ روز در معرض دید شیفتگان هنر قرار داشت. کاتوزیان برگزاری این نمایشگاه را افتخار بزرگی در زندگی خویش می‌دانست. تعداد ۵ نمایشگاه در آمریکا و یک نمایشگاه در لرد لیتون هاوس لندن (کتابخانه ملی) از آثار استاد برپا شد که با نقد مطبوعات و مصاحبه رادیو و تلویزیون همراه بود. همچنین دو نمایشگاه از آثار استاد در فرانسه برگزار گردید که در ۳ شماره مجله ایماژ دو موند نقد و به چاپ رسید. آثار او در نمایشگاه‌ها و موزه‌های داخلی و موزه‌های اروپایی در معرض دید قرار دارد.
اواخر عمر
کاتوزیان اواخر عمر را در انزوا گذراند و تنها تعداد معدودی شاگرد داشت. وی سرانجام پس از گشایش آخرین نمایشگاهش در فرهنگسرای نیاوران در ۲۲ فروردین ۱۳۸۷ بر اثر کهولت سن درگذشت.
مارکوس زودر
مارکوس توماس تئودور زودر (به Markus Thomas Theodor Söder) (متولد ۵ ژانویه ۱۹۶۷) سیاستمداری آلمانی است که از سال ۲۰۱۸ به عنوان نخست‌وزیر ایالت بایرن و از سال ۲۰۱۹ بعنوان رهبر اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن (CSU) فعالیت می‌کند. از او بعنوان یکی از گزینه‌ها برای تصدی مقام صدر اعظم آلمان در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ نام برده می‌شود.
توفیق فکرت
توفیق فکرت (۲۴ دسامبر ۱۸۶۷–۱۹ اوت ۱۹۱۵) شاعر تُرکی عثمانی بود که بنیان‌گذار مکتب نوین شعر ترکی نامیده می‌شود. از شاعران سمبولیست فرانسوی تأثیر گرفت و تلاش کرد تا شعر ترکی را در قالب‌های نوین غربی بیان کند. او همچنین شماری از قصیده‌ها و قصه‌های فرانسوی را به ترکی ترجمه کرد.
ماتئو روگری
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
فرماندهی آماد و پشتیبانی جنوب‌شرق نزاجا
فرماندهی آماد و پشتیبانی منطقه جنوب‌شرق نزاجا یا فرماندهی آماد و پشتیبانی منطقه ۷ نزاجا یگانی است که لجستیک نظامی همه یگان‌های نیروی زمینی ارتش ایران را در استان‌های جنوب شرق کشور (کرمان، سیستان و بلوچستان) به عهده دارد. تأمین مواد غذایی (برنج، آرد، قند، چای و …) و وسایل شخصی (شامل پوشاک، وسایل بهداشتی)، کلیه ساز و برگ نظامی انفرادی و آماده‌سازی و پشتیبانی تجهیزات مهندسی رزمی و تعمیر و تجهیز خودروهای نظامی، پشتیبانی جنگ‌افزار و مهمات در منطقه ۷ آمادی نیروی زمینی ارتش وظیفه این فرماندهی است.
همه آمادگاه‌ها و زاغه‌های مهمات نیروی زمینی ارتش در استان‌های جنوب شرقی زیر نظر این فرماندهی اداره می‌شوند. ستاد فرماندهی این یگان در شهر کرمان قرار دارد.
این فرماندهی که پیش‌تر به عنوان آمادگاه ۵۷۷ لجستیک در شهر کرمان مشغول فعالیت بود، در تاریخ ۱۱ مهرماه ۱۳۹۸ از فرماندهی آماد و پشتیبانی منطقه ۲ شیراز منفک گردید و به صورت مستقل و تحت عنوان فرماندهی آماد و پشتیبانی منطقه ۷ به انجام مأموریت‌های آمادی خود ادامه داد.
منابع
افتتاح فرماندهی منطقه ای آماد و پشتیبانی نزاجا
ایجاد فرماندهی آماد و پشتیبانی منطقه جنوب شرق در استان کرمان اثرات ملی، منطقه ای و استانی دارد
ورنون نوروود
ورنون نوروود (Vernon Norwood؛ زادهٔ April 10, 1993) دونده اهل ایالات متحده آمریکا است.
اهواز
اَهواز، کلان‌شهری تاریخی در جنوب غرب ایران و مرکز استان خوزستان است. این شهر پس از انتقال مرکزیت استان از شوشتر، از سال ۱۳۰۳ تا کنون به‌عنوان مرکز استان خوزستان شناخته می‌شود. جمعیّت این شهر طبق سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، ۱٬۳۰۲٬۵۹۱ نفر بود که به‌عنوان ششمین شهر پرجمعیت ایران به‌شمار می‌آید. اهواز، بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر جنوب غرب کشور است. این کلان‌شهر، سی و چهارمین کلان‌شهر پرجمعیت خاورمیانه است. اهواز دارای تعداد بسیار زیادی پل است و به همین دلیل به شهر «پل‌ها» معروف است. همچنین، اهواز شب‌های بسیار زیبایی در کنار رود کارون دارد، به این دلیل اهواز را به شهر شب‌ها نیز، می‌شناسند.
شهر اهواز با مساحت ۱۸۶۵۰ هکتار، به عنوان پنجمین شهر بزرگ ایران محسوب می‌شود. شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب (بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت ایران)، شرکت ملی حفاری ایران (بزرگ‌ترین شرکت حفاری کشور)، شرکت فولاد خوزستان از تولیدکنندگان بزرگ فولاد خام کشور و برخی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های مادر کشور در اهواز قرار دارند. رودخانه کارون، پرآب‌ترین رودخانه ایران، با سرچشمه گرفتن از زردکوه، با ورود به اهواز، این شهر را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می‌کند. میدان نفتی اهواز، بزرگ‌ترین میدان نفتی ایران و سومین میدان بزرگ نفتی جهان، در محدوده این شهر قرار دارد.
تاریخچهٔ نام
تلاش‌هایی برای مطابقت دادن اهواز با شهر اگینیس که استرابون از آن نام برده انجام شده‌است، لیکن محتمل‌تر آن است که اهواز در محل شهر قدیم تاریانا هخامنشی که نئارخوس، سردار اسکندر، در مسافرت خود به خلیج فارس در کنار آن لنگر انداخت قرار گرفته باشد.
قارچ گوگردی
قارچ گوگردی نام یک گونه از سرده قارچ کرکی‌لبه است.
اهواز
تاریخچهٔ نام
کلیفورد ادموند باسورث می‌گوید که در جستجوی ریشه نام اهواز، جغرافی‌دانان عربی- [اسلامی] دچار سردرگمی بوده‌اند. اردشیر یکم، بنیان‌گذار سلسله ساسانی نام شهر را به هرمز اردشیر تغییر داده‌است. بنابر گفته مقدسی، فرزند اردشیر (شاپور یکم) بود که شهر را در دو سوی رودخانه از نو بنیان نهاد و یکی را به نام خدا و دیگری را تحت نام خود نامگذاری کرد. این دو نام بعدها با یکدیگر مخلوط و به صورت هرمز-اردشیر یا به صورت خلاصه‌شده، داراواشیر درآمد. این شهر در همه جا، مرکز تجاری خوزستان، هوجستان واجار (بازار اهواز) نامیده می‌شد و شهر سوی دیگر رودخانه به‌عنوان مرکز فرماندار و نجبا، هرمشیر خوانده می‌شد. شهر دوم در حمله عرب‌ها در قرن اول هجری (هفتم میلادی) از بین رفت. اما نام شهر دیگر را عرب‌ها «سوق الاحواز» ترجمه کردند و در این ترجمه اهواز جمع عرب، نام قبیله بومی استان خوزستان بوده‌است.
گای له استرنج در قسمتی از فصل شانزدهم کتاب جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی نوشته‌است که: «باید دانست که در آغاز اسلام عرب‌ها کشور خوزستان را «احواز» نامیدندی یاقوت حموی در مجم‌البلدان دربارهٔ آن نام چنین گوید: «جمع هوز است و آن در اصل «حوز» بود چون فارسیان این نام را فراوان بکار بردند تغییر دادند چنانکه اصل آن از میان رفت، زیرا در سخن فارسیان «حاء» نباشد و در هر کلمه که آن حرف بیاید به «هاء» بدل کنند و حسن را «هسن» و محمد را «مهمد» گویند. سپس عرب‌ها چون آن را از فارسیان گرفتند و به پیروی از ایشان «اهواز» گفتند. پس اهواز نام عربی است که در زمان اسلام به آن کشور داده شد و در زمان فارسیان نام آن «خوزستان» بود.»
ولی کسروی این گفته و امثال آن را گفته‌هایی بی‌پایه می‌داند که هیچگونه ارزش و بهایی را در بازار علم و دانش ندارد؛ زیرا آنکه گفته یاقوت است کِی روی داده که عرب‌ها کلمهٔ عربی‌ای را که حاء دارد به پیروی فارسیان با «هاء» گویند؟ پس چرا این معامله را دربارهٔ حسن و محمد نکردند؟ وانگهی اگر نام اهواز به خوزستان در زمان اسلام داده شده و اصل آن با حاء بوده پس چرا «احواز» در شعری یا جمله که از قرن‌های نخستین اسلام مانده آورده نشده‌است؟
این شهر علاوه بر نام‌های ذکرشده به نام‌های «رام‌شهر» و «شهررام» نامیده می‌شد. در دوره قاجار و از زمان ناصرالدین‌شاه اهواز را ناصری و ناصریه نامیدند، ولی از شهریور ۱۳۱۴ خورشیدی با تصویب هیئت وزیران، اهواز نامیده شد.
پیش از اسلام
اهواز در روزگار ساسانیان از شهرهای عمده خوزستان به‌شمار می‌رفت و از مراکز عمده صنایع نساجی خوزستان بود و یکی از کانون‌های مسیحیت در ایران، و از اسقف‌نشین‌های خوزستان محسوب می‌شد. علاوه بر این، این شهر از مراکز عمده بازرگانی بوده، و نیز به‌واسطه واقع شدن در کنار رود کارون - که قابلیت کشتی‌رانی داشته - محل مناسبی برای تجمع مال‌التجاره و دادوستد به‌شمار می‌رفته‌است. در زمان ساسانیان به ویژه در زمان اردشیر بابکان و پسرش شاپور اول بر روی کارون در حدود اهواز سدهای زیادی ساخته شد از جمله سد اهواز (بند اهواز یا شادروان اهواز) که به سد خداآفرید هم معروف بود و توسط اردشیر بابکان ساخته شد. کانال‌های آبیاری و نهرهای مختلف که از سد مذکور منشعب شده بود باعث آبیاری کشتزارها و نخلستانها و در نهایت سرسبزی و خرمی اهواز شده بود. مثل نهر شاهجرد که در بالای سد اهواز از کارون جدا می‌شد و از داخل بخش قدیمی شهر عبور می‌کرد و آن را به دو بخش تقسیم می‌کرد.
دوران اسلامی و معاصر
اعراب پس از پیروزی در جنگ نهاوند پادگان‌هایی در شهرهای فتح‌شده، از جمله در اهواز ساختند. شهرهای خوزستان از جمله اهواز از نخستین پناهگاه‌های خوارج در ایران بود. در ایام خلافت علی برخی از موالی اهواز که از میزان خراج درخواستی والی آن ناخرسند بودند، به شورش خوارج پیوستند. در زمان خلافت یزید بن معاویه شهرهای خوزستان از جمله اهواز دستخوش جنگ و گریزهای خوارج با سپاهیان اموی گشت.
شهر اهواز در سده‌های نخستین اسلامی به‌واسطه سدی که بر کارون بسته شده بود، از بزرگ‌ترین و آبادترین شهرهای خوزستان به‌شمار می‌آمد. این شهر تا ۲۵۶ق/۸۷۰م شهری پررونق و آباد بود، اما در این سال اهواز به تصرف سپاهیان صاحب‌الزنج درآمد. اهواز پس از پایان فتنه زنگیان رونق و آبادانی گذشته خود را از دست داد، اما در زمان عضدالدوله دیلمی بار دیگر اهمیت پیشین خود را به‌عنوان مرکزی تجاری به دست آورد. همچنین بنا به گفتهِ مقدسی، عضدالدوله پل هندوان را که دو بخش اهواز را به هم متصل می‌کرد و همچنین مسجد زیبایی را که در کنار آن بوده، بازسازی و مرمت نمود. شهر اهواز از پایگاه‌های عمده مذهب تشیع در ایران به‌شمار می‌آمد و به گفته مقدسی نیمی از مردم آنجا شیعه بودند و پیوسته میان شیعیان (مروشیان) و سنیان (فضلیان) درگیری و کشاکش وجود داشت.
اهواز تا اواخر سده ۵ق شهری آباد بود، اما از این زمان به بعد رونق خود را از دست داد، به گونه‌ای که مرکزیت خوزستان از آنجا به شوشتر منتقل شد. در سده ۶ق اهواز به شهری ویران و خالی از سکنه تبدیل شد. حافظ ابرو، از آن به عنوان قصبه‌ای نام می‌برد و به اشتباه اهواز را با سوق الاربعا (چهارشنبه بازار) یکی می‌داند.
علت ویرانی اهواز به‌درستی مشخص نیست. هرآنچه تاکنون گفته شده حدس و گمان است که به‌وسیله وقایع‌نگاران و مورخان متأخر نوشته شده‌است. احمد کسروی «ویرانی اهواز کهن را یکی از معماهای تاریخ خوزستان دانسته که نه زمان و نه علت آن را در جایی ننوشته‌اند.» او در ادامه می‌گوید: «آنچه ما از جستجو به دست آورده‌ایم زمان آن را آخرهای قرن پنجم یا آغاز قرن ششم بوده.» این سخن کسروی نیز درست نیست چون ابن حوقل که در نیمه دوم قرن چهارم می‌زیسته، ویرانی اهواز را از قرن چهارم روایت کرده‌است. با وجود این کسروی علت ویرانی را دو چیز پنداشته: یکی شکستن بند و دیگری برگشتن مسرقان از جوی خود و پیوستن آن به دجیل [کارون].
آرمسترانگ سیدلی هینا
آرمسترانگ سیدلی هینا یک موتور هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ سیدلی در کشور بریتانیا است.
اهواز
دوران اسلامی و معاصر
از قرن ششم هجری قمری به بعد به‌علت خراب شدن سد شادروان و پایین رفتن سطح آب رونق‌دهنده شهر و نیز جنگ‌ها و اغتشاشات داخلی و بروز بیماری‌های وبا و طاعون، اهواز رو به خرابی رفت تا آن که در سال ۱۸۶۹ م (۱۲۴۸ خ) هم‌زمان با حفر کانال سوئز که منجر به کوتاه شدن مسیر تجارت دریایی اروپاییان و توجه آن‌ها به منطقه شد رونق تازه‌ای گرفت. ناصرالدین شاه قاجار هم از این فرصت برای گسترش تجارت و کشتی‌رانی بر روی رود کارون استفاده کرد و در سال ۱۲۶۶ خ کشتی‌رانی را بر رود کارون برای خارجیان آزاد اعلام کرد و توسط والی خوزستان در کنار اهواز قدیم بندرگاهی به نام «بندر ناصری» احداث کرد. در پی احداث این بندر نام اهواز به «ناصریه» تبدیل شد تا اینکه در دورهٔ پهلوی و به‌تبع سیاست قاجارزدایی رضاشاه نام باستانی «اهواز» احیا شده و جای ناصری را گرفت.
سیدعبدالله جزایری که در قرن دوازدهم یعنی قرن‌ها پس از ویرانی اهواز می‌زیسته، فتنه صاحب‌الزنج را عامل عدم اعتنا و بی‌رغبتی خلفا دانسته که «بعد از تسکین فتنه چون خلفا را به عمارت آن ولایت رغبت باقی نماند و واماندگان آن‌جا از عمده ضبط آن همه نیشکر و ادای مال و جهات دیوانی آن‌ها بیرون نتوانستند آمد، لاجرم اکثر جلای وطن نمودند و…»
به هر حال پس از ویرانی شهر اهواز در قرن چهارم هجری، فقط ویرانه‌ای از آن باقی‌مانده بود و در دورة مشعشعیان و پس از آن دسته‌ای از آل کثیر در آنجا کپرها یا چینه‌هایی بالا آورده دهکده‌ای آباد کرده بودند. سپس هم آنان رفته دسته‌ای از کعبیان در آنجا نشیمن داشته و در آن نزدیکی دیم‌کاری می‌کردند. با توجه به نوشته سیدعبدالله جزایری پیداست که در اواخر قرن دوازدهم هجری نیز اهواز حال و روز خوبی نداشته‌است. او می‌نویسد: «اکنون از عمارات آن‌جا همان قلعه موجود است که شیخ ناصر بن حمید آن را حصار کشیده مشتمل بر چند خانوار رعیت دیم‌کار.»
پس از آن نیز اهواز به همین صورت بوده و در حد یک روستای کوچک باقی‌مانده بود. سر اوستن هنری لایارد که در زمان شیخ ثامر بنی‌کعب ۱۲۵۸ ق (۱۸۴۱ م) در این منطقه بوده به هنگام ذکر قلمرو بنی‌کعب، هیچ گونه نامی از اهواز نبرده و در عوض نام روستای ویس در شمال اهواز را در کتاب خود آورده‌است. این امر نشان می‌دهد روستای ویس پرجمعیت‌تر و آبادتر از اهواز بوده‌است.
کاپیتان هنت که در سال ۱۲۷۳ ق (۱۸۵۳ م) یکی از افسران ارتش انگلیس در جریان جنگ ایران و انگلیس در خرمشهر بوده و پس از فرار خانلر میرزا به اهواز با کشتی به تعقیب خانلرمیرزا پرداخته، اهواز را این‌چنین دیده‌است: بیست و شش سال بعد یعنی در سال ۱۲۹۹ ق (۱۸۸۲ م) حاج عبدالغفار نجم‌الملک از «قریه اهواز و قریب ۶۰ خانوار رعیت عرب» سخن گفته که «کدخدای آن شیخ نَبهان» است. [شیخ نَبهان عامری کعبی بازمانده همان کعبیانی است که پس از رفتن آل‌کثیر در قریهٔ اهواز نشیمن داشتند. قریه اهواز در حال حاضر قدیمی‌ترین محله شهر اهواز است که نام آن برگرفته از نام جدّ شیخ نَبهان یعنی عامر است و به محله «عامری» معروف است، در جوار این محله نیز محله‌ای است که آن را «اهواز قدیم» می‌گفتند. به احتمال زیاد قریهٔ اهواز در محل این دو محله بوده‌است.] لرد کرزن که در سال ۱۸۹۰ م (۱۳۰۷ ق) از آن ناحیه گذر کرده جمعیت آن را تقریباً هفتصد نفر برآورد کرده‌است.
کشتی‌رانی در خوزستان از طریق رود کارون صورت می‌گرفته و با توجه به طبیعت رودخانه کارون که در محل اهواز دارای چندین رگه صخره‌ای در بستر خود می‌باشد به دو بخش بالادست و پایین‌دست تقسیم شده بود. همچنین ویرانه‌های سد باستانی اهواز نیز که در زمان احداث باز هم بر روی بستر صخره‌ای بنا شده بود مانع دیگری برای کشتی‌رانی بوده‌است. شاخهٔ بالادست یا کارون شمالی از شوشتر تا اهواز و شاخهٔ جنوبی یا پایین‌دست از اهواز تا خلیج فارس را دربرمی‌گرفته‌است؛ بنابراین کشتی‌هایی که از شوشتر حرکت می‌کرده‌اند در محل اهواز به‌ناچار بار خود را به کشتی دیگری در سمت جنوبی صخره منتقل می‌کرده‌اند. این دست به دست شدن بار موجب پیدایش انبارها و کاروان‌سراهای متعددی در اهواز شد و تبدیل به یکی از دلایل رونق تجارت و نتیجتاً رونق شهر اهواز گشت. از جمله تأسیسات مرتبط با بندر و تجارت در اهواز آن زمان، واگن اسبی بوده‌است که با احداث یک رشته خط آهن و توسط واگن‌هایی که با اسب کشیده می‌شده‌اند بار و کالای تجاری را در امتداد رودخانه و بین کشتی‌ها جابه‌جا می‌کرده‌است. در شوشتر اسنادی به دست آمده که حاکی از تجارت دریایی با دورترین بندرهای تجاری معروف آن دوران دنیا در هند و آفریقا و خاور دور می‌باشد و این امر جز با وجود بندری در کنار صخرهٔ پیش‌گفته برای تخلیه و بارگیری مجدد میسر نمی‌شده‌است.
درگیری‌های مختلف دوران مشروطیت و کشف نفت در مسجدسلیمان و وضع اسف‌بار شوشتر در دوران قاجاریه از یکسو و شیوع طاعون مهلک در آخرین سال‌های قرن ۱۳ خورشیدی و همچنین برچیده شدن کشتیرانی در کارون شمالی از سوی دیگر و نیز رونق روزافزون اقتصادی اهواز باعث شد تا مرکزیت خوزستان در آغاز حکومت پهلوی از شوشتر به اهواز منتقل شود.
ابریشم مصری آتشین
= ابریشم مصری آتشین = ابریشم مصری آتشین نام یک گونه از سرده ابریشم مصری است.
اهواز
بندر ناصری و اهواز امروز
یک سال بعد در سال ۱۸۹۹. م (۱۳۱۷. ق) راه مزبور افتتاح شد. افتتاح راه کاروان رو اهواز به اصفهان باعث رشد و تسریع مبادلات تجاری و واردات و صادرات کالا شد. همین امر یعنی احداث جادهٔ اهواز ـ اصفهان، اهمیت و نقش اهواز را به عنوان حلقهٔ وصل و پل ارتباطی محموله‌های آبی و محموله‌های خشکی بیش از پیش متجلی ساخت.
به دلیل وجود صخره‌های طبیعی موجود در رودخانه و آثار برجای مانده از سد باستانی شادُروان اهواز، ادامه حرکت کشتی‌ها به طرف شوشتر (مرکز آن زمان خوزستان) مقدور نبود؛ لذا کالاها قبل از مانع مذکور از کشتی تخلیه شده و با حمل آن‌ها به بالادست صخره‌ها، دوباره به وسیله کشتی‌های دیگر به سوی شوشتر روانه می‌شدند. در دوره قاجار، حکومت برای حفظ امنیت تجارت در کنار رودخانه پادگان و بندری بنا نمود که به بندر ناصری شهرت یافته بود.
درامیچه
درامیچه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نووی پازار واقع شده‌است.
اهواز
بندر ناصری و اهواز امروز
با آزادی کشتیرانی در رود کارون و به ویژه پس از احداث جاده کاروان رو لینچ و افزایش حجم مبادلات تجاری، ساختمان‌ها و مستحدثات قبلی، جوابگوی این حجم وسیع از مبادلات نبودند. از این رو پس از آزادی کشتیرانی در رود کارون در سال ۱۳۰۶. ق (۱۸۸۸. م) حسین قلی‌خان نظام‌السلطنه حکمران جدید خوزستان مأموریت یافت که در آن ناحیه به‌طور جدی مشغول اصلاحات شود. همچنین گزارش جامعی در مورد طوایف ساکن در اطراف رودخانه کارون، کیفیت کشتیرانی آن و وضعیت نیروهای انتظامی در آن منطقه تهیه نماید. در این فرمان از نظام‌السلطنه خواسته شده بود که شش ماه از سال را در خرمشهر اقامت کند.
نظام‌السلطنه نیز در محلی پایین‌تر از این صخره‌ها، که محل تخلیه محموله‌های کشتی بود، ساختمان‌هایی بنا نهاد و برای حفظ کالاها و محموله‌های تخلیه شده، سرباز و پاسبان در آنجا بنشاند.
ساختمان‌هایی که توسط نظام‌السلطنه برای تسهیل امور تجاری و تخلیه و بارگیری کالا احداث شده بودند به بندر ناصری معروف گردید. این ساختمان‌ها عبارت بودند از لنگرگاه، کاروانسرا، بازار و سربازخانه. وجه تسمیه نام ناصری نیز بر مبنای نام ناصرالدین شاه بود. این بندر در کناره شرقی رود کارون و رو به روی بندر امانیه ساخته شد. بندر امانیه نیز در کناره غربی رود کارون و در ابتدای جاده کاروان رو هویزه بود. کالاهای تخلیه شده در بندر ناصری با تراموای اسبی به سه کیلومتر بالاتر برده می‌شد تا از آنجا به شوشتر بارگیری شود.
در سال ۱۹۰۰، این شهر مستقیماً به بازارهای مرکز ایران متصل شد. در حقیقت اهواز به عنوان بندر ایالتهای مرکزی بود، به همین دلیل جمعیت آن رو به افزایش گذاشت. علاوه بر ساختمان‌های احداثی توسط نظام‌السلطنه، شرکت ناصری نیز تأسیساتی نظیر انبار کالا و اسکله، یک خط تراموای سبک بین کارون پایین (پایین سد) و کارون بالا (بالای سد) احداث کرد.
از آنجایی که آزادی کشتیرانی در رود کارون و افتتاح جاده کاروان رو اهواز ـ اصفهان موجب رونق و توسعه اهواز شده بود و به اعتباری دیگر اصلی‌ترین بخش اقتصادی آن، همان تخلیه کالا در بندر ناصری و سپس بارگیری آن در اهواز بود، لذا رفته رفته نام اهواز تحت‌الشعاع نام ناصری قرار گرفت، آن یکی را بندر ناصری نامیدند و شهر اهواز را ناصری یا ناصریه گفتند.
رشد و گسترش تجارت و احداث بندر ناصری سبب گردید تا بسیاری از بازرگانان شهرهای شوشتر و دزفول از آن شهرها مهاجرت کرده و در بندر ناصری رحل اقامت گزینند. فتنه‌انگیزی و آشوب‌های شهر شوشتر و دودستگی میان مردم نیز مزید بر علت بود تا روند مهاجرت را تسریع بخشد، در شهر دزفول نیز دار و دسته شیخ محمدطاهر با شرارت‌های خود آرامش را از مردم سلب کرده بود، همین امر سبب شد تا بازرگانان آن شهر تمایل و رغبت بیشتری به مهاجرت نشان دهند. در حقیقت این اولین مهاجرت شوشتری‌ها و دزفولی‌ها به اهواز بود، همین امر سبب شد تا چند سال پس از آزادی کشتیرانی در رود کارون یعنی در سال ۱۸۹۲. م (۱۳۱۰. ق) و حتی پیش از افتتاح جاده کارون رو اهواز ـ اصفهان، معین‌التجار، کاروانسرایی با ۲۴ دهنهٔ مغازه در اهواز احداث کند و به قول کنسول انگلیس او درصدد است بر تعداد آن‌ها بیفزاید. نظام‌السلطنه حاکم ایالت و معزالسلطنه به اتفاق هم دو کاروانسرای دیگر ساختند. آن‌ها هم‌چنین دو راسته بازار احداث کردند. معین‌التجار نیز به پیروی از آن‌ها یک راسته بازار احداث کرد. بدین ترتیب در آستانه جنگ جهانی اول (۱۹۱۴. م) بندر ناصری باعث گسترش روستای اهواز شد و کار به جایی رسید که در سال ۱۳۰۳. ش (۱۹۲۵. م) به دستور رضاشاه پهلوی مرکز استان ششم (خوزستان) از شوشتر به بندر ناصری تغییر کرد. بعدها در شهریور ۱۳۱۴ به موجب تصویب هیئت وزیران نام بندر ناصری به اهواز تغییر یافت.
اهواز امروز شهری بزرگ و پهناور است که در دو سوی رود پرآب کارون واقع شده‌است. در قسمت غربی شهر محلات مسکونی پرجمعیتی مانند کمپلو، شیلنگ آباد، لشکرآباد، خشایار و محله‌های نوساز نظیر گلستان، اکباتان، کیانشهر، مهرشهر، کیانپارس، کیان‌آباد و پردیس قرار دارند. امانیه و فلکه ساعت کوی اداری-تجاری و هستهٔ مرکزی قسمت غربی را تشکیل می‌دهند. قسمت شرقی شهر بیشتر بازار و مراکز اقتصادی شهر را در خود جای داده، خیابان‌های نادری (سلمان فارسی) و امام خمینی (پهلوی) و آزادگان (۲۴متری یا ششم بهمن یا رضاشاه کبیر) و شریعتی (۳۰ متری یا کوروش کبیر) و باغ شیخ (ادهم) و طالقانی (شاپور) و زند (اباذر) مرکز قسمت شرقی شهر هستند و همچنین محله‌های معروف پادادشهر، آریاشهر، زیباشهر، سپیدار، مهدیس، باهنر، حصیرآباد، رسالت، منبع آب، کوروش، کوت عبدالله زیتون کارمندی، شهرک نفت در این قسمت از شهر واقع‌اند.
در حال حاضر پروژه‌های عمرانی بزرگی در اهواز در دست احداث می‌باشد که با افتتاح آن‌ها چهرهٔ شهر و وضعیت حمل و نقل شهری دگرگون خواهد شد. مهم‌ترین این پروژه‌ها اتوبان کمربندی اهواز، پل نهم کارون، پروژه پارک مالیات و مترو می‌باشند.
تیم‌های فوتبال فولاد خوزستان، استقلال خوزستان و استقلال اهواز از جمله تیم‌های مطرح در صحنهٔ فوتبال معاصر هستند.
میدان نفتی اهواز
میدان نفتی اهواز چهارمین میدان بزرگ نفتی ایران است، که در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره۶ اهواز کشف گردید. در حال حاضر ظرفیت تولید میدان اهواز به‌طور میانگین معادل ۷۵۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. میزان نفت درجای این میدان معادل ۳۷ میلیارد بشکه است.
اولین چاه اکتشافی در میدان نفتی اهواز، در مرداد ۱۲۹۱ تا عمق ۱۱۰۰ متری حفاری شد و در پی اقتصادی نبودن تولید از آن، عملیات اکتشاف متوقف شد. چاه شماره۲ اهواز نخستین چاهی بود، که به سازند آسماری رسید، این چاه تا کلاهک گازی حفاری گردید، اما بار دیگر عملیات حفاری در این میدان متوقف شد. بین سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۶ سه حلقه چاه دیگر نیز در میدان نفتی اهواز حفاری شد. مخزن آسماری میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه شماره۶ اهواز توسط شرکت سهامی اکتشاف و استخراج نفت، کشف گردید. یک سال بعد، در سال ۱۳۳۸ تولید از میدان نفتی اهواز با میزان ۳۵ هزار بشکه در روز آغاز شد.
تولید از مخزن بنگستان میدان نفتی اهواز در سال ۱۳۵۰ آغاز گردید. حجم ذخیره درجای نفت خام مخزن بنگستان میدان اهواز در حدود ۳۱ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. تاکنون بیش از ۴۶۰ حلقه چاه نفت در میدان اهواز حفاری شده‌است. میدان نفتی اهواز از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد. طول این میدان ۶۷ کیلومتر و عرض آن ۶ کیلومتر است، که از شمال با میدان نفتی رامین، از شرق با میدان نفتی مارون، از جنوب با میدان نفتی شادگان و میدان نفتی منصوری و از غرب با میدان نفتی آب تیمور و میدان نفتی سوسنگرد مجاور است.
جنگ مردم اهواز و عثمانی‌ها با انگلستان
در سال ۱۲۹۴ ه‍.خ بین مردم عرب خوزستان و انگلیس جنگی رخ داد که این جنگ در دو مرحله صورت گرفت. مرحلهٔ اول جنگ مردم عرب خوزستان با اسلحه سرد بود که منجر به شکست انگلیس شد. در مرحله دوم انگلیس با اسلحه گرم سنگین روبروی مردم عرب خوزستان قرار گرفت اما اسلحهٔ مردم عرب تغییری نکرد و با همان اسلحه‌های سرد با انگلیس روبرو شدند که منجر به کشته شدن صدها نفر از مردم عرب شد، آرامگاه این کشته شدگان در ۱۰ کیلومتری اهواز-سوسنگرد (المنیور) قرار دارد. از معروفترین شخصیت‌های این جنگ حاج سبهان و همچنین عاصی الشرهان بودند که از شیوخ بنی طرف به‌شمار می‌آمدند. این جنگ به نبرد جهاد مشهور است. در جریان جنگ جهانی اول علمای نجف من‌جمله «محمدکاظم طباطبایی یزدی» که مرجع تقلید عالم تشیع بود به منظور جلوگیری از تهاجم انگلیس به کشورهای اسلامی و تجهیز قوای مسلمان فتوای جهاد علیه قوای مهاجم را صادر کردند.
پس از ابلاغ فتوا عشایر عرب خوزستان من‌جمله دشت آزادگان از مناطق سوسنگرد، بستان، بخش مرکزی شهرستان حمیدیه، هویزه و روستاهای اطراف به سوی اهواز به حرکت درآمدند و پس از تقریباً ۵۰ کیلومتر پیاده‌روی در دشتی بین اهواز و حمیدیه برابر قشون انگلیس صف‌آرایی کردند. بسیاری از طوایف دشت آزادگان در این جنگ حضور داشتند. نیروهای انگلیس از چندین لشکر مجهز به توپخانه و سلاح سنگین تشکیل شده بودند و «ویلسون» یکی از قوای انگلیسی با همکاری شخصی به نام «کوکی» از شعیبه و بصره و خرمشهر به اهواز آمد و در آنجا متمرکز شد. ویلسون، نخست نامه‌ای به عشایر منطقهٔ دشت آزادگان نوشته، و اعلام کرد که قشون انگلیس هیچ گونه دشمنی‌ای با آن‌ها ندارند لذا آنان نیز به نوبهٔ خود اجازه دهند لشکریان بریتانیا به راه خود ادامه دهند. عشایر خوزستانی در اهواز با رد پیشنهاد انگلیس به ویلسون نوشتند که به هیچ وجه اجازهٔ عبور به قوای انگلیس را نخواهد داد و برای جنگ با لشکریان ویلسون به خط اول جبهه آمدند. سلاح عشایر مناطق در این جنگ «تفنگ»، «فاله»، «چماق قیری» (مگوار)، نیزه و شمشیر بود.
نیروهای انگلیس پس از دریافت پاسخ عشایر از اهواز به طرف تپه‌های منیور در غرب اهواز به حرکت درآمدند و برای جنگ با عشایر آماده شدند. عشایر با سردادن شعارهای اسلامی خود را برای شهادت آماده ساخته بودند. با توجه به برتری ارتش انگلیس و عدم امکانات جنگی عشایر، به افراد تحت فرماندهی خویش دستور دادند که با یورش شبانه خود به انگلیسی‌ها اجازهٔ استفاده از توپخانه و سلاح سنگین را ندهند. در این زمان نیروهای عثمانی به کمک نیروهای خوزستان آمدند. در این نبرد یاری بین عشایر عرب و ترک مشهود بود. سید «طاهر هاشمی آل مهدی» بزرگ عشیرهٔ سادات آل مهدی، آخرین رزمندهٔ دفاع عشایر عرب خوزستان در برابر قوای انگلیسی بود که تیرماه سال ۱۳۸۹ در سن ۱۱۲ سالگی بر اثر کهولت سن، دارفانی را وداع گفت. در اهواز بارها سالگرد این جنگ مورد تقدیر قرار می‌گیرد و در نود و پنجمین مراسم سالگرد آن با حضور ۴۰ خبرگزاری داخلی و خارجی جهت پوشش خبری این مراسم و انعکاس آن دعوت به عمل آمده بود. تجمع بزرگ عشایر عرب خوزستان در محل یادمان عشایر عرب خوزستان در ۱۵ کیلومتری غرب اهواز پشت روستای گمبوعه با حضور علما، مسئولین کشوری و استانی و عشایر خوزستان برگزار شد. در این مراسم امام جمعه اهواز گفت مردم خوزستان با انگلیسی‌ها را در سه محور غرب، شمال اهواز و شهرستان شادگان شرکت داشتند و اظهار داشت: درگیری اول در حد فاصل اهواز و حمیدیه با شرکت طوایف بنی طرف، سواری، بنی سالم، سواعد و… رخ داد که حماسه المنیور را رقم زد. محور دوم درگیری در شمال اهواز و با حضور طوایف زرگان، باوی، حمیدی، نواصر، سلامات و در یک عملیات پارتیزانی به انفجار لوله‌های نفت شرکت انگلیسی منتهی شد و سومین محور عملیات در منطقه شادگان توسط طوایف بنی کعب و دیگر عشایر فهیم منطقه به فرماندهی سیدجابر آلبوشوکه و الوان کعبی علیه نیروهای اشغالگر انجام شد.
یاسر عرفات در اهواز
یکی از موضوعات مهم اوایل انقلاب در ایران حضور یاسر عرفات بود. وی اولین میهمان خارجی که بلافاصله پس از انقلاب به تهران آمد، یاسر عرفات بود که در ۲۸ بهمن ۱۳۵۷ وارد تهران شد. وی به‌همراه ابراهیم یزدی سفری به اهواز داشت و با اجازهٔ روح‌الله خمینی یک دفتر در اهواز دائر کرده بود. در این سفر عرفات با استقبال چشمگیر عرب‌های اهواز مواجه شد.
در زمان ورود عرفات، بحث مطالبات قومی نیز در اهواز و سایر نقاط قومی از سر گرفته شده بود. حرکت جریان قومی در خوزستان و سخنرانی‌های شبیر خاقانی و اجتماع گروه موسوم به «روشنفکران عرب خوزستان» در اهواز در حمایت از شناسایی حقوق فرهنگی و ملّی خلق عرب و مشارکت عرب‌ها در مجلس مؤسسان، تحرک جریان قومی در سیستان و بلوچستان و کردستان از جمله موضوعات و مباحثی بود که در زمان ورود عرفات به اهواز مورد توجه قرار گرفته بود. این دفتر به سرعت پس از بازگشایی به اتهام جاسوسی و مداخله در امور داخلی ایران تعطیل شد. دلیل تعطیلی این دفاتر فلسطینی در اهواز از جانب تهران این بود که این دفاتر به نزاع و درگیری‌های قومی عرب‌های اهوازی دامن می‌زدند.
الجزیره و اهواز
دولت ایران در سال ۱۳۸۴ و در اعتراض به محتوای سلسله گزارش‌های الجزیره از مناطق عرب‌نشین خوزستان، دفتر این شبکه را در تهران تعطیل و عباس ناصر خبرنگار لبنانی آن را از ایران اخراج کرد اما در تیرماه ۱۳۸۵ فعالیت دفتر الجزیره در تهران از سر گرفته شد. هم‌اکنون الجزیره نسبت به دیگر شبکه‌های خبری عربی، تحولات ایران را با نگاه مثبت پوشش می‌دهد. در یک پژوهش انجام شده این نتیجه به دست آمده که ۶۷ درصد مردم عرب تحت نظرسنجی اهواز از شبکه الجزیره به عنوان اولین رسانه خبری استفاده می‌کنند، به‌طوری‌که میزان استفاده از سایر رسانه‌های دیگر در مقایسه با این شبکه در مرتبه خیلی پایین‌تری قرار دارند.
مردم‌شناسی
۴۴/۸٪ مردم اهواز از مردم فارس هستند و به گویشهای گوناگون فارسی از قبیل فارسی معیار، شوشتری، دزفولی، گتوندی، بهبهانی و …. صحبت می‌کنند. ۳۵/۷٪ مردم اهواز عرب و ۱۵/۸٪ بختیاری هستند. اقلیت‌های قومی قشقایی، مندایی، ارمنی، کلیمی و زرتشتی نیز در اهواز ساکن هستند.
اقوام دیگری نیز در دوره‌های مختلف در این شهر ساکن بوده‌اند که از آن جمله می‌توان به کلیمیان اشاره کرد. جمعیت کلیمیان اهواز در قرون وسطی به سرعت رو به رشد بود به‌طوری‌که این شهر در دوران اشغال جنوب ایران به دست انگلستان یکی از مراکز صهیونیزم به‌شمار می‌آمد و از شهرهای دیگر یهودیان به این شهر مهاجرت می‌کردند. پس از ۱۹۴۸ میلادی بسیاری از کلیمیان مهاجرت کرده به اهواز به اسرائیل و تهران مهاجرت کردند سایر آنان نیز پس از انقلاب ۱۳۵۷ اهواز را ترک کردند به‌طوری‌که در اوایل سده ۲۱ کمتر از ۵ خانواده کلیمی در اهواز زندگی می‌کردند. یهودیان بیشتر در حرفه داروسازی فعالیت داشتند.
مندائیان
مندائیان یا صابئین پیروان یحیی و یکی از اقلیت‌های مذهبی ایران هستند که در خوزستان صبّی می‌نامند و تعمید در آب جاری، همه ابعاد زندگی منداییان را دربرگرفته‌است. محل تمرکز منداییان ایران در مجاورت رود کارون در استان خوزستان است. صابئین مندایی، هر یکشنبه در کنار رودخانه کارون غسل تعمید می‌بینند. تعمید اصلی‌ترین منسک مندائیان است که در زبان مندائی، «مصویا» گفته می‌شود. تعمید فقط باید توسط روحانی مندائی انجام شود. انجام تعمید به خودی خود در هر زمانی مستحب است. فرد روحانی مندایی داخل آب می‌رود و سپس فرد تعمید شونده در آب می‌نشیند. اگر کودک باشد، همراه فرد دیگری داخل آب می‌رود. ا خواندن «بوثه» ای دیگر آب روی سر فرد ریخته می‌شود. سپس فرد از آب بیرون آمده، روی صندلی، کرسی یا تخته‌ای می‌نشیند و روحانی بار دیگر از «گنزاربا» می‌خواند. سپس فرد دعای توبه یا حفاظت را می‌خواند و نان و آب مقدس را می‌خورد. مناسک ازدواج در صبح یکشنبه آغاز می‌شود و عروس و داماد هر کدام دو بار توسط روحانی تعمید می‌شوند. بعد از انجام تعمیدها عروس و داماد از محل تعمید که لب رودخانه‌است به محل اجرای مراسم ازدواج می‌روند. مناسک عروسی مندایی مناسکی مشتمل بر عهد گرفتن از عروس و داماد، خوردن غذای مشترک آئینی و رد و بدل کردن آئینی بعضی هدایا است.
زرتشتیان
در اهواز اقلیت دینی زرتشتی همانند سایر زرتشتیان ایران، در جشن‌ها و مراسم مختلف گرد هم می‌آیند و آداب و رسوم خود را برپا می‌کنند. در روز دهم بهمن ماه هر سال زرتشتیان اهواز گرد هم می‌آیند و با برافروختن آتش و خواندن سرود و نیاش آیین جشن سده را به جا می‌آورند. این جشن در روز نوزده فروردین ماه برای یادبود درگذشتگان برپا می‌شود و با پخت خوراک و نان از مهمانان جشن پذیرایی می‌کنند. زرتشتیان اهواز در سالگرد درگذشت پیامبر خود اشوزرتشت گرد هم می‌آیند و به نیایش و خیرات برای شادی روح درگذشتگان می‌پردازند. اردیبهشتگان از جملهٔ جشن‌های دوازده‌گانهٔ سال ایران باستان بوده‌است و از شمار جشن‌های آتش است. زرتشتیان اهواز دوم اردیبهشت هر سال دور هم جمع می‌شوند و آن را جشن می‌گیرند. گهنبار از با شکوه و مهم‌ترین جشن‌های مردمی زرتشتیان است که هدف برجسته آن، باروری یعنی بخشش و داد و دهش و ایجاد همبستگی و همازوری و پی بردن زرتشتیان از وضع یکدیگر در جامعه‌است. زرتشتیان در این جشن‌ها به ستایش اهورامزدا و سپاسگزاری از او برای داده‌ها و آفریده‌های نیک اش می‌پردازند. مهرگان یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است که همچون سایر نقاط این در اهواز هم برگزار می‌شود.
ارامنه
جامعه ارامنه اهواز اقلیتی در این شهر هستند.
جغرافیا و آب‌وهوا
اهواز در موقعیت جغرافیایی ۳۱ درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی و ۴۸ درجه و ۶۵ دقیقه طول شرقی، در بخش جلگه‌ای خوزستان و با ارتفاع ۱۲ متر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش بزرگی از استان خوزستان، جلگه است و شهر اهواز نیز در بخش جلگه‌ای جای دارد. در زمستان سرما تا پنج درجه سانتیگراد کاهش و در تابستان تا پنجاه درجه سانتیگراد افزایش می‌یابد.
در۱۳ژوئیه۲۰۲۲(۲۲ تیر ۱۴۰۱) ناسا با مشخص کردن شهر اهواز با دمای ۴۶٫۵ درجه سانتی‌گراد، اهواز را در فهرست گرمترین شهرهای جهان قرار داد.
آلودگی هوا
بر اساس آمار رسمی، اهواز پس از اصفهان و تهران، بیشترین آلودگی هوا را دارد. میزان آلودگی هوا در این شهر روزبه‌روز افزایش یافته و شدیدتر می‌شود. مهم‌ترین علت آلودگی هوای اهواز، گردوغبار و حمل‌ونقل درون‌شهری است و دیگر عامل آلودگی‌ها گسترش افسارگسیخته بافت شهری و رسیدن آن به کارخانه‌هایی مانند ایران کربن و فولاد خوزستان است.
بارها از طرف سازمان‌های مختلف همچون سازمان حفاظت محیط زیست استان خوزستان اعلام شده که اهواز ۸ برابر بیش از حد مجاز آلوده‌است، به همین دلیل بیشتر پروازها لغو و مدارس و کودکستانهای این شهر تعطیل می‌شوند، برخی سازمانهای دولتی دلیل این گرد و غبار را آلودگی ناشی از گرد و غبار صحرای عربستان و جنوب عراق و همچنین نبود بارش باران و نبود پوشش گیاهی در برخی مناطق خوزستان دانسته‌اند. دامنهٔ گسترش این آلودگی به استان‌های ایلام، لرستان و برخی از شهرهای استان فارس و بوشهر نیز بروز کرده.
بر اساس برنامه‌های سازمان محیط زیست، در صورت افزایش ۵۰۰ هکتاری پوشش گیاهی در شهر اهواز، و انجام پروژه کمربند سبز، بین چهار تا شش درجه از گرمای هوا در اهواز کاسته خواهد شد، و آلودگی هوا نیز تا حد چشمگیری پایین خواهد آمد. وانگهی از پاییز ۱۳۸۵ کل استان خوزستان درگیر پدیده توفان خاک شده‌است که زیان‌های مالی و جانی فراوانی به بار آورده‌است و گمان نمی‌رود با این برنامه‌ها بتوان آن را ناپدید یا کم نمود.
در سال ۲۰۱۱ بر پایهٔ گزارش سازمان بهداشت جهانی شهر اهواز آلوده‌ترین شهر جهان شناخته شده‌است.
بحران زیست‌محیطیِ ریزگردها
این بحران باعث شده‌است شهر اهواز -مرکز این استان- از سوی سازمان بهداشت جهانی به عنوان یکی از آلوده‌ترین شهرهای جهان شناخته شود که باعث مشکلات تنفسی ساکنان این شهر شده‌است. احتمال آلوده بودن این ریزگرد به مواد رادیواکتیو نگرانی‌های گسترده‌ای در مورد تأثیر این پدیده بر سلامت شهروندان به وجود آورده‌است. سالانه حدود ۲۲ هزار نفر در استان خوزستان به دلیل مشکلات ناشی از آلودگی هوا و ریزگردها به بیمارستان و مراکز درمانی مراجعه می‌کنند. در آبان ۱۳۹۴ در پی بارش باران اسیدی در این استان، برای صدها نفر مشکلات تنفسی پیش‌آمد که آنان را به بیمارستان کشانده و به بستری‌شدن بیش از یکصد نفر منجر شد.