cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کوئیک (کامیاران)
کوئیک، روستایی از توابع بخش موچش شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است. این روستا جزء بخش موچش است شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است.
جمعیت
این روستا در دهستان عوالان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
آکرا
آکرا پایتخت جمهوری غنا در غرب آفریقا است.
۴۰۱ (قمری)
۴۰۱ (قمری)، چهارصد و یکمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و یکم اوت سال ۱۰۱۰ میلادی است.
آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار
آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار (italoamericani) دسته‌ای قومی هستند متشکل از آمریکایی‌هایی که تمام یا پاره‌ای از اصالتشان ایتالیایی است. آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار چهارمین دسته قومی اروپایی در ایالات متحده از نظر جمعیت هستند (بدون محسوب داشتن نژاد آمریکایی، عنوانی که توسط بسیاری در آمریکا استفاده می‌شود). در کل، آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار پس از آمریکایی‌های آلمانی‌تبار، ایرلندی‌تبار، آفریقایی‌تبار، انگلیسی‌تبار، آمریکایی‌ها و مکزیکی‌تبارها در رده هفتم قرار دارند.
در حدود ۵٫۵ میلیون ایتالیایی بین ۱۸۲۰ و ۲۰۰۴ به آمریکا مهاجرت کردند. مهاجرت‌ها در دهه ۱۸۷۰ رو به فزونی گذاشت. بزرگترین موج مهاجرت پس از آن بین ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۴ به وقوع پیوست و بیش از ۴ میلیون ایتالیایی را به آمریکا آورد که اکثریت قاطعشان اهل جنوب ایتالیا و سیسیل بودند و اکثراً پیشتر کشاورز بودند.
فرهنگ
امروز تعداد کمی از آمریکایی‌های ایتالیایی هویت خود را منحصرا با ایتالیا شناسایی می‌کنند، حتی کمتر ادبیات ایتالیایی می‌خوانند، سیاست‌های ایتالیا را دنبال می‌کنند یا به سازمان‌هایی که فرهنگ ایتالیایی را در ایالات متحده ترویج می‌کنند، احساس تعلق می‌کنند. هر چند تعداد زیادی در تماس با خانواده یا دوستان خود در ایتالیا، باقی مانده‌اند و شمار زیادی اغلب با دیگر آمریکایی‌های ایتالیایی در ایالات متحده، روابط اجتماعی برقرار می‌سازند. آمریکایی‌های ایتالیایی هنوز هم در میان خودشان تمایزات فرهنگی ریشه یافته در فرهنگ‌های منطقه‌ای مجزا از شمال، مرکز و جنوب ایتالیا و سیسیل را  باز شناسی می‌کنند. اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی‌های ایتالیایی به کلیسای کاتولیک رم تعلق دارند. هر چند، قریب به نیمی از نسل‌های اخیر با کاتولیک‌هایی از دیگر زمینه‌های قومی یا با افرادی از مذاهب متفاوت همچون پروتستان‌های آمریکایی و یهودیان، ازدواج کرده‌اند.
آمریکاییان ایتالیایی‌تبار سهم قابل توجهی را برای زندگی آمریکایی در انواع هنر، تئاتر، موسیقی و فرهنگ‌های مردمی، ایفا کرده‌اند. آنها به عنوان مالکان رستوران‌ها و خرده‌فروشی‌های غذایی، مواد خاص، انواع غذاها و نوشیدنی‌هایی که توسط اغلب آمریکایی‌ها مصرف می‌شوند – بویژه پیتزا، کلم بروکلی، اسپاگتی و شراب - تغییر شکل داده‌اند. آنها همچنین در صنایع پوشاک و ساختمان‌سازی صاحب امتیاز شده‌اند. شمار زیادی از آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار در حرفه‌هایی همچون پزشکی و حقوق، مشغول به فعالیت هستند.
اکنون و به بیشترین شیوه‌ها، ایتالیایی‌های مقیم آمریکا در تحصیلات، کسب درآمد و سیاست‌های خود، شبیه به دیگر مقیمان شهری ایالات متحده هستند. اما آنها ترجیح می‌دهند خود را به عنوان دوستداران زندگی، غذای خوب و پیوندهای مستحکم خانوادگی، در یابند. مطالعات نشان می‌دهد که ایتالیایی‌های مقیم آمریکا نسبت به دیگر آمریکایی‌ها از احتمال بیشتری برای زندگی کردن در کنار خویشاوندانشان و برقراری ارتباط اجتماعی منظم با آنها، برخوردارند. آمریکایی‌های ایتالیایی برای آداب تعطیل که آنها را متمایز از دیگر آمریکاییان قرار می‌دهد، ارزش قائلند، آدابی همچون جشن‌های خیابانی در فصل تابستان یا احترام قائل شدن برای امور خیریه.
تاریخ
سه چهارم از تمامی مهاجرین ایتالیایی از نواحی جنوبی رم به ایالات متحده مهاجرت کردند. با وجود اینکه اکثریت قریب به اتفاق در ایتالیا کشاورز بوده‌اند، ۹۷ درصد آنها در شهرهای ایالات متحده اقامت گزیدند. آنها اغلب همسایگی‌های قومی مجزایی که به عنوان ایتالیای کوچک (Little Italy) معروف است را پایه گذاری کردند. بخش زیادی از مهاجرین ایتالیایی در سال‌های اخیر در نیویورک سیتی و سن فرانسیسکو، سکنی گزیدند. در سال ۱۸۶۰ شهر نیویورک جمعیت ایتالیایی در حدود ۱۰ هزار نفر داشت. در اوایل سال‌های ۱۹۲۰ تقریبا یک چهارم از تمامی مهاجرین ایتالیایی در شهر نیویورک زندگی می‌کردند در حالیکه بیش از نیمی از آنان در ایالات آتلانتیک میانی و نیوانگلند می‌زیستند.
به طور معمول مردان ایتالیایی پیش از سایر اعضای خانواده‌شان به ایالات متحده مهاجرت کردند. آنها در مشاغل فصلی و غیر حرفه‌ای همچون ساخت و ساز راه‌آهن‌ها، خیابان‌ها، آسمانخراش‌ها و سیستم‌های حمل و نقل عمومی و معدن زغال سنگ کار می‌کردند و یا در کارخانجات فولاد، کفش و خودرو، مشغول به فعالیت بودند. شمار فراوانی از زنانی که راه مردان را به سوی ایالات متحده دنبال کردند در زمینه‌ی تجارت پوشاک، کارخانجات کنسروسازی و پارچه‌بافی، صاحب کار شدند. کودکان مهاجر اغلب مدرسه را پیش از فارغ‌التحصیلی برای کمک به خانواده‌شان در کسب معاش، ترک می‌کردند.
زندگی در حوزه‌های همسایگی ایتالیایی در اوایل سال‌های ۱۹۰۰ حول و حوش خانواده، کلیسا و جماعت‌های کوچک خودکفا، که از اهالی روستایی یک حومه‌ی منفرد در ایتالیا شکل گرفته‌اند، در گردش بود. دیگر نهادهای ارتباطی کلیدی شامل همجواری‌های تجاری همچون بانک‌ها، شبانه‌روزی‌ها، خواربارفروشی‌ها و رستوران‌ها، هستند. در سال‌های اخیر گروه‌های سیاسی، کلیسای کاتولیک و اتحادیه‌های کارگری اغلب به حمایت از باشگاه‌های اجتماعی و ورزشی، پرداختند.
شمار زیادی از آمریکایی‌هایی که ریشه در اروپای شمالی دارند مهاجرین اولیه‌ی ایتالیایی را با عنوان خارجی‌های ناخوشایندِ «نه کاملا سفید» مورد خطاب قرار دادند.
برخی از فعالیت‌های ضد مهاجری سبب هراس ایتالیایی‌های آمریکایی در جهت حمایت از سازمان‌های کارگری رادیکال همچون کارگران صنعتی جهان (IWW) و فدراسیون سوسیالیست ایتالیا، شد. دیگر آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار با سازمان‌های جنایی مرموزی چون مافیا یا بلک هَند، انجمن سرّی که جان سپار تروریسم و باج‌خواهی بودند، در ارتباط قرار داشتند. تقاضای آنان این بود که آمریکایی‌های ایتالیایی شیوه‌های متمایز خود را در جهت صد درصد آمریکایی شدن، ترک کند. ترس از ایتالیایی‌ها و مهاجرین دیگر اروپای شرقی و جنوبی، منجر به این شد که کنگره‌ی آمریکا در سال ۱۹۲۱ و مجددا در سال ۱۹۲۴ مهاجرت را محدود کند.
طی سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، تعداد زیادی از مهاجرین ایتالیایی حق شهروندی آمریکا را بدست آوردند. در نیویورک، فرزندان مهاجران ترجیح دادند که از منهتن به حومه‌های دور از مرکزی همچون برونکس، بروکلین، کوئین و منطقه‌ی استاتن آیلند که آنها می‌توانستند خانه‌ی محقر و ساده‌تری را در آنجا خریداری کنند، تغییر مکان دهند. تعداد زیادی از مهاجرین، کار با درآمد بالاتر را در حرفه‌های حاذق‌تر، بدست آوردند، در حالیکه پسران و دختران آنها که زاده‌ی آمریکا بودند طالب کار در دفاتر سازمانی شدند. آمریکایی‌های ایتالیایی همچنین برای پیروزی در انتخاب خدمات حساس عمومی شروع به فعالیت کردند. سیاستمدارانی همچون فیورِلو لاگاردیا (Fiorello la Guardia)، شهردار نیویورک، و عضو کنگره‌ی آمریکا، مارک آنتونیو (Marc Antonio)، برای حمایت از کارگران ایتالیایی آمریکا در اتحادیه‌های صنعتی وسیعی شامل اتحادیه‌ی بین المللی کارگران پوشاک خانم‌ها (ILGWU (UNITE HERE) و کارگران لباس آمریکا (ACWA)، منصوب شدند.
موفقیت پس از جنگ و برنامه‌های دولتی برای کمک به سربازان اسبق جنگی به شمار زیادی از ایتالیایی‌های مقیم آمریکا این فرصت را داد تا همسایگی‌های پیشین خود را به مقصد حومه‌های شهری، ترک کنند. با نزدیک شدن به سال‌های ۱۹۶۰، تحصیلات مردان ایتالیایی در آمریکا که پیامد گروه‌های مهاجر قدیمی‌تر دچار رکود شده بودند، به سطح میانگین ملی ارتقاء یافت. به همین منوال پیشرفت تحصیلی در میان زنان آمریکایی ایتالیایی‌تبار نه تنها از مردان ایتالیایی بلکه از دیگر زنان در آمریکا، پیشی گرفت.
مسائل معاصر
اکثریت قابل توجهی از ایتالیایی‌های مقیم آمریکا هنوز هم در همسایگی‌های شهری کارگری اطراف و داخل نیویورک سیتی، زندگی می‌کنند. به مانند آفریقایی‌های مقیم آمریکا و مهاجرانی که از جزایر کارائیب و آمریکای لاتین به این نواحی همجواری نقل مکان می‌کنند، این ساکنین جدید نیز اغلب در تعارض با جماعت‌های ایتالیایی با ثبات آمریکایی، قرار می‌گیرند. تلویزیون و دیگر رسانه‌ها بارها با به تصویر کشیدن این جماعت‌های ایتالیایی مقیم آمریکا (بسیاری اعتقاد به غیر منصفانه بودن این تصاویر دارند) به عنوان پناهگاه‌های امنی برای طبقات کارگری نژادپرست، تصمیم داشتند تا حوزه‌های همسایگی و جماعت‌ها را در مواجه با ساکنین تازه وارد، محافظت کنند.
توزیع جغرافیایی
در سرشماری ایالات متحده در سال ۲۰۰۰، آمریکایی‌های ایتالیایی با حدود ۱۵٫۶ میلیون نفر، ۵٫۶ درصد از کل جمعیت ایالات متحده، و پنجمین گروه قومی بزرگ در آمریکا بودند. آمریکایی‌های سیسیلی بزرگترین زیرمجموعه آمریکایی‌های متعدد از اجداد منطقه‌ای ایتالیایی هستند که ۸۳ درصد از آمریکایی‌های ایتالیایی‌تبار اهل سیسیل بودند. از سال ۲۰۰۶، سرشماری ایالات متحده جمعیت ایتالیایی-آمریکایی را ۱۷٫۸ میلیون نفر یا ۶ درصد جمعیت تخمین زده‌است، که ۱۴ درصد افزایش را بین ۶ سال نشان می‌دهد.
ایالت‌های آمریکا که بیش از ۱۰٪ ایتالیایی تبار هستند
آمار و ارقام ایالت‌های آمریکا از جمعیت ایتالیایی آمریکایی
آپر لا تانت
آپر لا تانت (به لاتین: Upper La Tante) یک منطقهٔ مسکونی در گرنادا است که در Saint David Parish, Grenada واقع شده‌است. آپر لا تانت ۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یودل (هلند)
خصوصیات
یودل ۴٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد.
قالب ۳۵ میلیمتری
قالب ۳۵ میلیمتری اسم مرسوم‌ای است برای فیلم عکاسی یا گیرنده تصویر با ابعاد ۳۶ در ۲۴ میلیمتر که در عکاسی کاربرد دارد. این ابعاد به عنوان یک قالب استاندارد در بیشتر تجهیزات عکاسی شناخته می‌شود. از جمله دوربین تک‌لنزی بازتابی، دوربین تک‌لنزی غیربازتابی، دوربین بدون آینه و دوربین دیجیتال تک‌لنزی بازتابی.
ابداع
فیلم ۳۵ میلیمتری توسط اسکار بارناک ابداع شد. اسکار بارناک با دو برابر کردن ابعاد فیلم دوربین فیلم‌برداری این قالب را ابداع کرد.
ولسوالی پارون
پارون یکی از ولسوالی‌های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۱،۵۰۸ نفر اعلام شده‌است. مردم این منطقه به زبان پرسونی که زیرمجموعه زبان‌های نورستانی، شاخه هندواروپایی است، صحبت می‌کنند.
سعدی (ابهام‌زدایی)
سعدی می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
نئوبوز
نوبوز یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه زلین واقع شده‌است. نوبوز ۵٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴۳ نفر جمعیت دارد و ۳۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیث هیچنز
کیث هیچنز (به انگلیسی: keith hitchins) پروفسور تاریخ در دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین است و دکترایش را از دانشگاه هاروارد گرفته‌است.
زمینه کاری او تاریخ جنوب شرقی اروپا از ۱۴ میلادی تا الان، کردهای ترکیه و عراق، قفقاز (به‌ویژه جمهوری آذربایجان و گرجستان) مرکز آسیا (به‌ویژه تاجیک‌ها و ازبک‌ها) است و مقالات بسیاری در این زمینه نوشته‌است. او به تاریخ اندیشه و فرهنگ علاقه ویژه‌ای دارد. او ویرایشگر نشریه کردشناسی است.
آثار
کتاب‌های او عبارتند از :
اسکولوژی
اسکولوژی، سامانه مدیریت یادگیری محور برای مدارس ابتدایی و متوسطه، موسسات آموزش عالی و سازمان‌هایی است که به کاربران اجازه می‌دهند تا منابع و محتواها را مدیریت کرده و به اشتراک گذارند. اسکولوژی که به عنوان سامانه مدیریت یادگیری یا سامانه مدیریت دروس هم شناخته می‌شود، پلتفورمی اینترنتی است که ابزارهای مورد نیاز برای مدیریت کلاس‌های مجازی را فراهم می‌آورد.
پیشینه و حامیان مالی
پلتفورم اسکولوژی توسط جرمی فریدمن، رایان هوانگ و تیم ترینیداد در سال 2007 در حالی که دانشجوی دوره کارشناسی دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس بودند، طراحی شد؛ و به منظور اشتراک گذاری جزوات طراحی شد و در ادامه سایر امکانات و قابلیت‌ها به آن اضافه شد.
اسکولوژی در اولین دور جذب سرمایه، سرمایه‌ای را بالغ بر ۱٫۲۵ میلیون دلار از بنگاه سرمایه‌گذاری میاکم بکر در جون ۲۰۱۰ جذب کرد. این اعلام جذب سرمایه‌گذاری بعد از آن صورت گرفت که در سال ۲۰۰۹ فرد یا سازمانی ناشناس سرمایه مورد نیاز اسکولوژی برای فعالیت را اهدا کرده بود. در سال ۲۰۱۲، سرمایه اسکولوژی به ۶ میلیون دلار افزایش پیدا کرد که بخاطر سرمایه‌گذاری بنگاه آمریکایی فریست مارک واقع در نیویورک بود؛ و در سال ۲۰۱۴ سرمایه اسکولوژی به ۱۵ میلیون دلار افزایش یافت که اینبار نیز بخاطر سرمایه‌گذاری بنگاه آمریکایی اینتل (بخشی از شرکت بزرگ اینتل در سانتا کلارا کالیفرنیا) انجام شد.
در نوامبر سال ۲۰۱۴ اسکولوژی به بیش از ۹٫۵ میلیون کاربر در بیش از ۱۰۰ هزار مدرسه در ۲۰۰ کشور جهان دست یافته بود. در نوامبر سال ۲۰۱۵، اسکولوژی اعلام کرد در دور چهارم جذب سرمایه، ۳۲ میلیون دلار سرمایه جذب کرده که از طرف بنگاه آمریکایی سرمایه‌گذاری جی ام آی بود.
استفاده کنندگان اصلی از اسکولوژی
کاربران اصلی اسکولوژی شامل دپارتمان فعالیت‌های دفاعی آمریکا  می‌باشد که سازمان غیرنظامی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکاست که مدیریت همه مدارس کودکان و نوجوانان نظامیان در ایالات متحده آمریکا و سایر نقاط جهان در پایگاه‌های نظامی آمریکا را برعهده دارد؛ آکادمی مسیحی ویست مینیستر در سنت لوئیس ایالت میسوری آمریکا، مدرسه ابتدایی و متوسطه کیمپاکا در مالزی، بخش مدارس ابتدایی و متوسطه پائولو آلتو، بخش مجازی دانشگاه کلورادو که با عنوان CSU-Global Campus شناخته می‌شود؛ مدرسه خصوصی جودسون، مدارس متوسطه اروگونه براساس پروژه سیبیال اداره می‌شود می‌باشد.
پاول برانکو
پاول برانکو (Pavel Branko; April 27, 1921 – 1921:4:27, August 17, 2020) منتقد فیلم، نظریه‌پرداز فیلم، مترجم ادبیات داستانی و غیرداستانی اسلواکی و نویسنده مقالاتی بود که استفاده مشکوک از زبان را نقد می‌کردند. او را «سرپرست نقد فیلم اسلواکی» می‌نامند. پس از سقوط سوسیالیسم واقعی، او جوایز بسیاری دریافت کرده‌است. در زندگی و آثار او آثار زیادی از تأثیر تاریخ چکسلواکی می‌یابیم. برانکو با «امیلیا برانکووا» ازدواج کرده بود.
محمد داندامایف
محمد عبدالقدیرویچ داندامایف ، (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۲۸ ؛ درگذشته ۲۷ اوت ۲۰۱۷ )مورخ؛ ایران‌شناس و هخامنشی‌شناس بود.
سابقه علمی
رساله دکترای او «حکاکی بیستون به عنوان سند حکمرانی داریوش اول» بوده و در سال ۱۹۵۹ در مؤسسه تاریخ‌شناسی، شاخه لنینگراد از رساله دکترایش دفاع کرد.
او با چاپ کتاب «برده‌داری در بابل» در سال ۱۹۷۵، به درجه علمی شایستگی دست یافت.
او در دانشگاه ایالتی لنینگراد، دانشگاه ایالتی تربیت‌معلم لنینگراد، دانشگاه لندن، دانشگاه آکسفورد و دیگر دانشگاه‌های بریتانیا، در دانشگاه ژنو و زوریخ و حیفا، کلمبیا، شیکاگو، نیویورک و دیگر دانشگاه‌های آمریکا، استاد مدعو بوده‌است.
او جز نویسندگان دانشنامه بزرگ روسیه است. عضو افتخاری انجمن جامعه‌شناسی شرقی آمریکایی، عضو Centre de Droits Antiques در پاریس فرانسه، بنیاد کتیبه‌های ایرانی در لندن انگلیس، Istituto Italiano per in Medio ed Estremo Oriente در رم ایتالیا، کمیته مشورتی و نویسنده دانشنامه ایرانیکا در نیویورک آمریکا، عضو ویراستاران هیئت مجله Vestnik Drevnei Istorii در مسکو، ایرانیکا آنتیکوآ در گنت بلژیک است.
حدود ۲۰ کنفرانس آشوری‌شناسی در اروپا، آمریکا، روسیه و … و تعدادی کنفرانس شرق‌شناسی بین‌المللی و کنفرانس تاریخی برگزار کرده‌است.
او در دانشگاه لنینگراد (بعدها سنت پترزبورگ) در شاخه انجمن شرق‌شناسی، آکادمی علوم شوروی در سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵ پژوهشگر تاریخ بود.
در همان مؤسسه، به عنوان محقق ارشد و رئیس دپارتمان تاریخ باستان شرق در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۷ بود.
از سال ۱۹۹۷ تا به الان، پژوهشگر ارشد در همان مؤسسه و عضو مسئول آکادمی علوم روسیه هست.
آثار
آثار او عبارتند از:
اسماعیل مرچنت
اسماعیل مرچنت (Ismail Merchant؛ December 25, 1936 – 1936:12:25, May 25, 2005) یک تهیه‌کننده، و کارگردان اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
اسماعیل مرچنت بعد از ظهر روز چهارشنبه ۲۵ مه ۲۰۰۵ در بیمارستانی در شهر لندن در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
مبنای نموداری
مبنای نموداری سطح آب است که به عنوان مبدأ اعماق نمایش داده شده در نمودار گره دریایی عمل می‌کند. مبنای نموداری عموماً از برخی فازهای جزرومدی مشتق می‌شود که در این صورت به عنوان مبنای جزرومدی نیز شناخته می‌شود. مبنای نموداری معمولی کمترین کشند نجومی (LAT) و میانگین کمتر کم‌آب (MLLW) هستند. در مناطق غیرجزرومدی، به عنوان مثال دریای بالتیک، از سطح دریای آزاد (MSL) استفاده می‌شود. مبنای نموداری نوعی از مبنای عمودی است و نباید با مبنای افقی نموداری اشتباه گرفته شود.
عزیزآباد (فراهان)
عزیزآباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۷۶ نفر (۱۵۵خانوار) بوده‌است.
پراسپریتی، ویرجینیای غربی
پراسپریتی شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۹۸ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
رؤیایی دارم
مارتین لوتر کینگ یا مارتین لوتر کینگ جونیور، به (انگلیسی:.Martin Luther King, Jr) که در ۱۵ ژانویه ۱۹۲۹ متولد شد رهبر سیاهپوست جنبش حقوق مدنی ایالات متحده آمریکا بوده‌است.
وی در یک خانوادهٔ متوسط در آتلانتا جورجیا به دنیا آمد. پدر و پدربزرگ وی از رهبران فرقهٔ باپتیست (تعمیدگرا) بودند و همین تمایلات مذهبی موجب ادامه تحصیل وی در رشتهٔ علوم دینی شد.
در پی بازداشت رزا پارکس، زن سیاهپوستی که با بلند نشدن از روی صندلی یک اتوبوس عمومی برای یک سفیدپوست زندانی شد، کینگ جوان رهبری جنبش تحریم سیاهپوستان را برعهده گرفت و به‌عنوان یک فعال مبارزه با تبعیض نژادی در سرتاسر ایالات متحده آمریکا شهرت یافت. در سال ۱۹۵۷ به همراه ۶۰ رهبر سیاهپوست دیگر سازمانی را بنیان گذاشت که بعدها به کنفرانس رهبران مسیحی جنوب شناخته شد. وی در مبارزه علیه نژادپرستی از تعالیم مسیح، آبراهام لینکلن و مهاتما گاندی پیروی می‌کرد.
در این سخنرانی که در آن عبارت «رؤیایی دارم» تکرار می‌شد، دربارهٔ آرزوی خود سخن گفت و ابراز امیدواری کرد که زمانی در آمریکا طبق مرام و آرمان خویش زندگی کند و تحقق مساوات و برابری ذاتی انسان‌ها را به چشم ببیند.
مارتین لوتر کینگ در سال ۱۹۶۳ به‌عنوان مرد سال ازسوی مجله تایم برگزیده شد و در سال ۱۹۶۴ به‌عنوان جوان‌ترین فرد جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. اوج فعالیت‌های مبارزاتی مارتین لوتر کینگ در دههٔ ۱۹۶۰ و برای تصویب قانون حقوق مدنی بود.
مارتین لوتر کینگ در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در شهر ممفیس ایالت تنسی ترور شد.
در سال ۱۹۸۶ مقرر شد برای بزرگداشت یاد وی در ایالات متحده آمریکا سومین دوشنبهٔ ماه ژانویه تعطیل رسمی اعلام شود.
وی ۵ سال پس از این سخنرانی در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در شهر ممفیس ایالت تنسی ترور شد. با اینکه نتایج عملی جنبش ضدنژادپرستی را به چشم خود ندید، اما تأثیر عمیقی در تغییر قوانین تبعیض‌آمیز نژادی برجای گذاشت و نژاد پرستی و جنسیت زدگی در ایالات متحده در دهه های بعدی و قرن ۲۱ از بین رفت.
متن کامل سخنرانی
از این‌که امروز در تظاهراتی کنار شما هستم که روزی در تاریخ ملت ما به عنوان بزرگ‌ترین رخداد در راستای آزادی به ثبت خواهد رسید، خوشحالم.
امروز، یکصد سال از آن روز می‌گذرد، اما هنوز سیاهپوستان آزاد نیستند. پس از یکصد سال، با تاسف باید اذعان کنیم که زندگی سیاهپوستان هنوز هم اسیر بند و زنجیرهای تبعیض و جدایی نژادی است. پس از یکصد سال، در پهنه‌ی بیکران دریای رفاه مادی آمریکا، هنوز سیاهپوستان در جزیره‌ی دورافتاده‌ی فقر به سر می‌برند. پس از یکصد سال، سیاهپوستان در گوشه و کنار جامعه‌ی آمریکا، زار و نزار، خود را تبعیدیانی در کشورشان می‌یابند.
ما امروز در اینجا گرد آمده‌ایم تا این اوضاع شرم‌آور را برملا کنیم. به یک معنا، ما در پایتخت کشور گرد آمده‌ایم تا «چک» مواعید خود را وصول کنیم (1). با نگارش متن مهم قانون اساسی و اعلامیه‌ی استقلال، سازندگان جمهوری ما تعهدنامه‌ای را امضا کردند که هر آمریکایی وارث آن است. این سند تعهد کرده است که حق جدایی‌ناپذیر همه‌ی انسان‌ها- آری، سیاهپوستان و سفیدپوستان هردو- برای زندگی، آزادی و شادمانی تضمین شود.
امروز این دیگر عیان است که آمریکا در پیوند با شهروندان رنگین پوستش در انجام این تعهدنامه کوتاهی کرده است و به جای احترام به این پیمان مقدس، به سیاهپوستان «چک» بی‌پشتوانه‌ای داده؛ چکی که با عبارت «موجودی کافی نیست» برگشت خورده است.
ما نمی‌توانیم بپذیریم که «بانک عدالت» ورشکسته شده باشد. ما نمی‌توانیم بپذیریم که موجودی خزاین بزرگ «فرصت» در این کشور ناکافی باشد. از این‌رو ما آمده‌ایم تا این چک را نقد کنیم، چکی که با ارایه‌ی آن می‌توانیم صاحب آزادی و امنیت عدالت شویم. ما همچنین به این مکان تقدیس شده آمده‌ایم تا شدت اضطرار موقعیت کنونی را به آمریکا خاطرنشان سازیم. امروز زمان آن نیست که وقت خود را صرف اقدامات تجملی مانند خونسردی یا تزریق داروی مسکن پیشرفت تدریجی کنیم. وقت آن رسیده است که وعده‌های واقعی دموکراسی بدهیم.
وقت برخاستن از تاریکی و گودال مهلک جدایی نژادی و گذار به جاده‌ی روشن عدالت نژادی فرا رسیده است. امروز روز رهایی کشور از ریگ‌های روان بی‌عدالتی نژادی و کشاندن آن به زمین استوار برادری است. امروز وقت تحقق بخشیدن به عدالت برای همه‌ی فرزندان خداست.
بی‌اعتنایی به موقعیت مضطر کنونی برای کشور مصیبت به همراه خواهد آورد. تابستان سوزان ناخشنودی مشروع سیاهپوستان به پایان نخواهد آمد، مگر اینکه پاییز روحبخش آزادی و برابری جای آن را بگیرد. هزار و نهصد وشصت و سه، پایان نه، بل آغازی است. اگر کشور به روال معمول خود بازگردد، آنهایی که می‌پنداشتند «سیاهپوستان لازم بود عقده‌های خود را خالی کنند و حالا دیگر خرسند شده‌اند»، با ضربت خشنی بیدار خواهند شد. مادامی که حقوق شهروندی سیاهپوستان به آنها داده نشود، آمریکا به آسایش و آرامش دست نخواهد یافت. تا زمانی که آفتاب عدالت برندمد، گردبادهای خیزش همچنان پایه‌های کشورمان را خواهند لرزاند.
اما سخنی هست که باید به مردم خودم که در آستانه‌ی گرم ورود به کاخ عدالت ایستاده‌اند، بگویم. در روند به‌دست آوردن جایگاه مشروع خود نباید مرتکب کارهای نادرست شویم. بیایید تشنگیمان را برای آزادی، با نوشیدن جام تلخی و دشمنی رفع نکنیم. ما باید همواره مبارزات خود را در کمال عزت و انضباط به پیش بریم.
و همچنان‌که در این راه گام برمی‌داریم، باید عهد کنیم که همواره پیش خواهیم رفت. ما نمی‌توانیم به عقب بازگردیم. برخی‌ها، از هواخواهان حقوق مدنی می‌پرسند، «کی راضی خواهید شد؟» ما تا روزی که سیاهپوستان قربانی وحشت غیرقابل بیان بی‌رحمی پلیس‌اند نمی‌توانیم راضی شویم. تا روزی که تن‌های خسته از سفر ما نتوانند بستری در مسافرخانه‌های شاهراه‌ها و هتل‌های شهرها پیدا کنند، نمی‌توانیم راضی باشیم. تا روزی که تحرک اصلی ما فقط از محله‌های اقلیت‌نشین کوچکتر به محله‌های اقلیت‌نشین بزرگتر است نمی‌توانیم راضی باشیم.
با ایمان به کار خود ادامه دهید که رنج و عذاب ناخواسته موجب رستگاری است.
به می‌سی سی پی برگردید، به آلاباما برگردید، به کارولینای جنوبی برگردید، به جورجیا برگردید، به لوئیزیانا برگردید، به محله‌های خود در شهرهای شمالی کشور برگردید و مطمئن باشید که این وضعیت می‌تواند دگرگون شود و دگرگون هم خواهد شد.
نگذاریم در دره‌ی ناامیدی غوطه‌ور شویم. خطاب من امروز با شماست، دوستان من، اگرچه با دشواری‌های امروز و فردا رودررو هستیم، اما من هنوز هم رویایی دارم. این رویا، رویایی است که ریشه‌های ژرفی در «رویای آمریکا» دارد.
رویای من اینست که روزی این کشور به‌پا می‌خیزد و به معنای واقعی اعتقادات خود جان می‌بخشد: «ما این حقیقت را که همه انسان‌ها برابر خلق شده‌اند آشکار و بدیهی می‌دانیم.»
رویای من اینست که روزی فرزندان برده‌های پیشین و فرزندان برده‌داران پیشین بر فراز تپه‌های سرخ جورجیا کنار هم سر میز برادری خواهند نشست.
رویای من اینست که سرانجام روزی ایالتی مانند می‌سی سی پی، ایالتی که در آتش بیدادگری می‌سوزد، در آتش تعدی می‌سوزد، به واحه‌ی آزادی و عدالت بدل خواهد شد.
رویای من اینست که چهار فرزند کوچکم روزی در کشوری زندگی خواهند کرد که آنها را نه به سبب رنگ پوست، که با درونمایه‌ی شخصیتشان داوری خواهند کرد.
من امروز رویایی دارم!
رویای من اینست که روزی در آلاباما، با آن نژادپرستان وحشی‌اش، با فرماندارش که از گاله‌ی دهانش، عدم پذیرش مداخله در قوانین فرومی‌چکد، آری روزی در همین آلاباما، پسرها و دخترهای کوچک سیاهپوست خواهند توانست چون خواهران و برادرانی دست در دست پسرها و دخترهای کوچک سفیدپوست بگذارند.
رویای من اینست که سرانجام روزی دره‌ها بالا خواهند آمد و تپه‌ها و کوه‌ها پایین خواهند رفت، ناهمواری‌ها هموار خواهند شد و ناراستی‌ها راست؛ جلال خداوند آشکار خواهد شد و همه ابنای بشر با هم به تماشای آن خواهند نشست.
این امید ماست. این باوری است که با خود به جنوب می‌برم. با این باور ما خواهیم توانست از کوه‌های ناامیدی سنگ امید بتراشیم. با این باور خواهیم توانست هیاهوی ناسازگاری کشورمان را به همنوایی زیبایی از برادری بدل کنیم. با این باور خواهیم توانست با هم کار کنیم، با هم دعا کنیم، با هم مبارزه کنیم، با هم به زندان رویم، با هم از آزادی دفاع کنیم، مطمئن از اینکه سرانجام روز آزادی مان فراخواهد رسید.
روزی که همه فرزندان خدا خواهند توانست سرود آزادی را با مفهومی نو بخوانند. «ای کشور من، ای سرزمین زیبای آزادی، برای توست که می‌خوانم. سرزمینی که پدران من در آن در گذشتند، سرزمین فخر زائران، بگذار از هر گوشه‌ی کوهساران زنگ آزادی به صدا درآید.»
اما اگر قرار است آمریکا به کشوری بزرگ تبدیل شود، این باید به حقیقت بپیوندد. پس بگذارید زنگ آزادی از فراز تپه‌های شگرف نیوهمشایر به صدا درآید. بگذارید زنگ آزادی از کوه‌های بلند نیویورک به صدا درآید. بگذارید زنگ آزادی از بلندی‌های الگینی پنسیلوانیا به صدا درآید. بگذارید زنگ آزادی از فراز قله‌های پر برف کوه‌های راکی کلرادو به صدا درآید. بگذارید زنگ آزادی از شیب‌های پرکرشمه کالیفرنیا به صدا درآید.
نه تنها اینها؛ بگذارید زنگ آزادی از بلندی‌های «استون جرجیا» به صدا درآید.
بگذارید زنگ آزادی از کوه «لوکاوت تنسی» به صدا درآید.
بگذارید زنگ آزادی به صدا درآید. و زمانی که چنین شد، زمانی که گذاشتیم زنگ آزادی به صدا درآید- آنگاه که گذاشتیم زنگ آزادی از هر روستا و هر دهکده، از هر ایالت و هر شهر به صدا درآید، خواهیم توانست رسیدن آن روزی را جلو بیاندازیم که در آن روز همه فرزندان خدا- سیاه و سفید، یهودی و غیریهودی، پروتستان و کاتولیک- خواهند توانست دست در دست هم بگذارند و آن سرود قدسی قدیمی سیاهان را سردهند:
این سخنرانی در سال ۲۰۰۴ توسط کتاب‌خانهٔ کنگرهٔ آمریکا تحت عنوان «اثر برجستهٔ فرهنگی و تاریخی ماندگار» به فهرست گنجینه ملی ضبط آمریکا اضافه شد.
فردریک آترتون
فردریک ویلیام آترتون (Frederick William Atherton) (۶ اوت ۱۸۶۵–۴ آوریل ۱۹۳۶)، تاجر اهل بوستون، ماساچوست و تحصیل کرده هاروارد بود. او یکی از مؤسسان و متولیان مؤسسه فناوری «ونت وورث» و سایر مؤسسات مختلف آکادمیک بود. آترتون با تعدادی از بنیادها و مؤسسات خیریه همکاری می‌کرد. او پس از انتخاب شدن در ۱۱۷مین محکمه عمومی ماساچوست در سال ۱۸۹۵ در ناحیه ۲۱م، برای یک دوره در مجلس نمایندگان ماساچوست خدمت کرد. او بیش از ۲۵ سال و تا زمان مرگ ناگهانی خود در سال ۱۹۳۶، یک شخصیت اجتماعی برجسته در واشینگتن دی سی بود.
اوایل زندگی
آترتون در خانواده‌ای ثروتمند و با نفوذ در بوستون به دنیا آمد. پدرش، ویلیام آترتون (۱۸۲۱–۱۸۹۱) مالک مشترک «آترتون، استتسون و کمپانی»، تاجر چرم و یکی از موفق‌ترین تجار بوستون در آن زمان بود. پدر و برادر او یکی از بزرگ‌ترین مالیات دهندگان بوستون بودند. پدرش همچنین معاون بانک هوم سیوینگز و مدیر اولین بانک ملی بوستون بود که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد. مدیریت این ثروت بعداً آترتون را تحریک کرد.
مادر آترتون، مری ادواردز دوایت (۱۸۳۸–۱۹۱۵)، دختر ویلیام آر. دوایت و مری وارن فیسک اهل بروکلین، نیویورک بود. مادر او نوه بزرگ جاناتان ادواردز بود. تیموتی دوایت چهارم نیز از نوادگان فرهیخته وی محسوب می‌شد.
برادر او، ساموئل آترتون (۱۸۱۵–۱۸۹۵) که فروشنده موزه کفش بود، وضعیت مالی خانواده را ارتقا داد. ساموئل ابتدا با کالب استتسون وارد شراکت شد، سپس با دو برادر کوچکتر خود، جیمز آترتون (۱۸۱۹–۱۸۷۹) و ویلیام (پدر فردریک آترتون) در سال ۱۸۵۲ شراکت کرد. ساموئل مدیر بانک نیوانگلند، شرکت بیمه پرسکات، شرکت قرضه و اعتبار ماساچوست، رئیس شرکت گاز-برق دورچستر و مدیر ریل مرکزی ماساچوست بود و همچنین با بسیاری از شرکت‌های دیگر همکاری داشت. وی در سال‌های ۱۸۶۷، ۱۸۷۰ و ۱۸۷۷ عضو محکمه عمومی ماساچوست بود.
آترتون در مدرسه لاتین بوستون تحصیل کرد و سپس به آکادمی فیلیپس که یک مدرسه مقدماتی در اندورِ ماساچوست بود، وارد شد. او در فوریه ۱۸۸۴ وارد دانشگاه هاروارد شد و در کنار اشخاصی نظیر آلنسون بی. هوتون، آگوستوس پیبادی گاردنر، هوراس پل تورلو، ویلیام مارک نوبل، ایروینگ وتربی فی، چارلز ساموئل بابکوک و هارولد تیلور چیس در کلاس ۱۸۸۶ تحصیل کرد. در سال آخر دانشگاه، همه او را به نام فردریک می‌شناختند. وی در این دوره از زندگی خود با مشکلات پزشکی مواجه شد.
او در دهه بیست زندگی خود به ارثیهٔ قابل توجهی دست یافت و سفرهای زیادی به اروپا داشت.
حرفه
اگرچه وی در ابتدا به عضویت هیئت علمی دانشگاه هاروارد درآمد، اما در ۲۵ سالگی، کارگزار «فولر، هاردینگ و شرکا» شد و اندکی پس از آن در سال ۱۸۹۰ در «اِی. بی ترنر و برادران» مشغول به فعالیت شد. او سرمقاله‌هایی با موضوعیت مالی برای روزنامه‌های بوستون، عمدتاً برای «متن عصر بوستون» می‌نوشت. از او به عنوان یک گزارشگر تجاری نیز یاد می‌شود. آترتون پس از مرگ پدرش، به عنوان متولی منافع خانواده‌اش معرفی شد.
او در سال ۱۸۹۵ به‌عنوان نامزد جمهوری‌خواه در سطح ایالتی انتخاب شد و در مجلس نمایندگان ماساچوست، در مجلس قانون‌گذاری ۱۸۹۶، در ۱۱۷مین محکمه عمومی ناحیه ۲۱ خدمت کرد. وی همچنین در آنجا در سمت گزارشگر تجاری فعالیت کرد.
با اینحال او مسئولیت بخشی را برعهده داشت که میزان درستکاری وی در آن محک زده می‌شد. در سال ۱۹۰۴ آترتون به عنوان یکی از سه متولی اداره بخشی از مِلک آریوچ ونت وورث انتخاب شد که قرار بود مؤسسه فناوری ونت وورث در سال ۱۹۰۴ در آن ملک تأسیس شود. ارزش دارایی ونت وورث بیش از ۷ میلیون دلار بود. این مبلغ معادل ۲۲۱ میلیون دلار + (مازاد تا سال ۲۰۲۱) بود. آخرین وصیت‌نامه ونت ورث که دو ماه قبل از مرگ خود نوشته بود، توسط دخترش، سوزان ویلوبی استوارت، مورد اعتراض قرار گرفت. سوزان همسر یک دیپلمات بریتانیایی و کنسولگر سابق بریتانیا در بوستون بود. در آخرین وصیت‌نامه مورخ سال ۱۹۰۴، بخش اعظم ثروت و میراث از فرزندان گرفته شده بود تا صرف «تأسیس مدرسه‌ای برای ارائه آموزش در زمینه مهارت‌های مکانیکی» بشود. سوزان ویلوبی استوارت حتی قبل از محکمه با چالش‌های اقتصادی مواجه بود. با این حال پس از نُه ماه مذاکره، دارایی آریوچ ونت وورث تقسیم شد. سهم فرزندانان او و مدیران مؤسسه ونت وورث هر کدام تقریباً ۳٫۵ میلیون دلار بود. آترتون که مجری آخرین وصیت‌نامه ونت وورث نیز بود، به همراه پل دبلیو واتسون (وکیل آریوچ ونت وورث (به عنوان مسئول دفتر و مدیر و بعدتر به عنوان خزانه‌دار و مدیر منصوب شد. آترتون درست از ابتدا، در ایده‌پردازی، طراحی و ساخت مؤسسه تا افتتاح ونت وورث و دریافت فیس از دانشجویان در سال ۱۹۱۱ و در طول ۲۵ سال بعد از آن درگیر بود. مقالات معاصرِ هاروارد در آن زمان همچنین مشخص می‌کردند که مؤسسه ونت وورث بیش از ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار موقوفه دارد. ضمن پوشش مطبوعاتی، در میان مدیران مؤسسه ونت وورث و بوستون برهمن تشویش‌های موجهی وجود داشت مبنی بر اینکه این پول باید برای اهداف آموزشی در ایالات متحده سرمایه‌گذاری شود. اگرچه این مبلغی نبود که آترتون پیش‌بینی کرده بود، اما هشت سال بعد، همین پیسه شهرت او را به عنوان یک متولی در زمینه آموزش تقویت کرد و موقعیت او را در جامعه ارتقا داد. در همان زمان او به ثروت قابل توجهی دست یافت.
در سال ۱۹۱۲، او عمدتاً در واشینگتن دی سی زندگی می‌کرد و در محافل دیپلماتیک و سیاسی همراه با والتر ال. فیشر، وزیر کشور ایالات متحده که بعداً ۵ تن از پسرانش را برای تحصیل به هاروارد فرستاد، دیده می‌شد. آترتون قبلاً یکی از اعضای باشگاه متروپولیتن در واشینگتن دی سی بود که رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، ویلیام هاوارد تافت نیز عضو آن بود. در آن زمان، جدا از اینکه وی متولی یک صندوق آموزشی بزرگ بود، او یک نویسنده مالی و تجاری محسوب می‌شد که در حال حاضر تا حد زیادی در این حوزه ناشناخته مانده‌است. ظاهراً او هرگز وکالت نمی‌کرد و بر روی ارتباطات سطح بالا متمرکز بود. شهرت او در جامعه به نحوه مدیریت دارایی‌های خود (چندین شرکت شخصی) برمی‌گشت؛ این دارایی‌ها شامل ارثیه‌ای بود که هم از تولیدات قرن نوزدهم و هم از شرکت‌های مالی در نیوانگلند سرچشمه می‌گرفت. وی مسئول دفتر مؤسسه ونت وورث باقی ماند و با آن موفقیت، شناخته شد.
کینیاچ
کینیاچ روستایی در استان ریفت والی، کنیا می‌باشد.
۴۰۳ (قمری)
۴۰۳ (قمری)، چهارصد و سومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و نهم ژوئیه سال ۱۰۱۲ میلادی است.
گئورگی شونین
گئورگی شونین فضانورد اهل اتحاد شوروی است که در August 3, 1935 در روونکی زاده شد. وی در مأموریت سایوز ۶ حضور داشته است.
مجیدآباد (کامیاران)
مجیدآباد (کامیاران)، روستایی از توابع بخش موچش شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است.
سوسن کوهی
سوسن کوهی نام یک گونه از سرده گل سوسن است.
مجیدآباد (کامیاران)
جمعیت
این روستا در دهستان عوالان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
ولسوالی دوآب
دوآب یکی از ولسوالی‌های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۶،۹۷۳ نفر اعلام شده‌است.
سامانه تعبیه‌شده
سامانه‌های نهفته دارای هسته‌های پردازشی هستند که می‌توانند میکروکنترلر یا پردازنده سیگنال‌های دیجیتال (DSP) باشند. پردازنده یک واحد مهم در سخت‌افزار یک سامانه نهفته است. در واقع پردازنده قلب این سامانه است.
به هر حال مشخصه کلیدی این سامانه‌ها، طراحی اختصاصی برای انجام یک کار مشخص است؛ بنابراین چون سامانه‌های نهفته برای یک کار مشخص اختصاص یافته‌اند، مهندسین طراح می‌توانند محصول را برای کاهش اندازه و قیمت بهینه کنند اطمینان پذیری و کارایی آن را بالا ببرند. برخی از سامانه‌های نهفته با بهره‌گیری از مزیت‌های تولید با تعداد بالا، به شکل انبوه تولید شده‌اند.
از لحاظ فیزیکی، گستره سامانه‌های نهفته از دستگاه‌های قابل‌حمل مانند: ساعت مچی و پخش کننده‌های MP3 تا ایستگاه-های نصب‌شده و ثابت، مانند چراغ راهنمایی، کنترل‌کننده منطقی برنامه‌پذیر و سامانه‌های بزرگ و پیچیده مانند: خودرو هیبرید، تصویربرداری با تشدید خودروی هیبریدی، ام‌آرآی و اویونیک به‌کار می‌روند. پیچیدگی این سامانه‌ها از کم مانند یک تراشه میکرو کنترلر تا بسیار زیاد مانند دستگاه‌های جانبی یک سامانه و شبکه‌های سوار شده روی یک شاسی یا یک محوطه تغییر می‌کند.
گونه‌های سامانه‌های نهفته
کاربرد سامانه‌های نهفته در مصارف دستگاه‌های مصرفی، صنعتی، تجاری و نظامی گسترده شده‌است. سامانه‌های مخابراتی به شکل انبوهی از سامانه‌های نهفته در تلفن‌خانه در شبکه‌های مخابراتی و در تلفن‌های همراه در سمت مصرف‌کننده کاربرد دارند. شبکه‌های رایانه‌ای از رهیاب‌های اختصاصی و پل‌های شبکه برای مسیریابی داده‌ها استفاده می‌کنند. سامانه‌های نهفته در محصولات الکترونیکی شامل دستیار دیجیتال شخصی (PDA) پخش کننده‌های MP3، گوشی‌های تلفن همراه، انواع کنسول بازی، دوربین دیجیتال، پخش کننده‌های DVD، گیرنده‌های سامانه موقعیت‌یاب جهانی (GPS) و چاپگرها نیز کاربرد دارند. بسیاری از لوازم خانگی، مانند دستگاه مایکروویو، ماشین لباس‌شویی و ماشین ظرف‌شویی همگی شامل یک سامانه نهفته هستند که موجب انعطاف‌پذیری، بهره‌وری و امکانات بیشتر شده‌است. سامانه‌های سرمایش – گرمایش و تصفیه هوا از شبکهٔ ترموستات‌ها (حسگر دما) استفاده می‌کنند که به کنترل دقیق‌تر و کاراتر دما در ساعت‌های روز و فصل‌ها دست یابند. اتوماسیون خانگی از شبکه‌های سیمی یا بی‌سیم استفاده می‌کند که بتواند نور، هوا، امنیت، رسانه‌های صدایی و سیمایی، سامانه‌های نظارت و… را کنترل کند. در تمام این کاربردها، دستگاه‌های نهفته برای حس کردن و کنترل کردن استفاده می‌شوند.
سامانه‌های ترابری از پرواز تا خودروها به شکل فزاینده‌ای از سامانه‌های نهفته استفاده می‌کنند. هواپیماهای جدید، دارای وسایل ارتباط هوایی پیشرفته‌ای نظیر سامانه‌های ناوبری هوایی و گیرنده‌های GPS می‌باشند که به نوبه خود نیازهای قابل توجه امنیتی دارند. انواع موتوهای الکتریکی، موتورهای جریان مستقیم (DC) بدون شانه، موتورهای القائی و موتورهای DC از کنترل کننده‌های الکتریکی استفاده می‌کنند. خودروها، وسایل نقلیه الکتریکی و وسایل نقلیه هیبرید برای بیشینه کردن کارایی و کاهش آلودگی، به شکل فزاینده‌ای از سامانه‌های نهفته استفاده می‌کنند. دیگر سامانه‌های امنیت خودرو شامل سامانه ضد قفل ترمز(ABS)، سامانه‌های کنترل پایداری (ESC/ESP)، سامانه کنترل کشش (TCS) و نیرو محرکه چهار چرخ اتوماتیک (Automatic 4WD) نیز از سامانه‌های نهفته بهره می‌برند.
تجهیزات پزشکی از سامانه‌های نهفته در نشانگرهای علایم حیاتی، گوشی‌های تشخیص دیجیتال -برای تقویت صداها - و سامانه‌های گوناگون تصویر برداری پزشکی (PET,مقطع‌نگاری رایانه‌ای تک‌فوتونی، CT,MRI) - برای تحقیق و جستجوی غیر تهاجمی در داخل بدن - استفاده می‌کنند. سامانه‌های نهفته در تجهیزات پزشکی اغلب به وسیله رایانه‌های صنعتی ایجاد شده‌اند.
سامانه‌های نهفته در ترابری، امنیت، کاربردهای پزشکی و سامانه‌های اضطراری حیاتی- که لازم است از هک شدن در امان باشند- کاربردهای وسیعی دارند. در زمینه امنیت در برابر آتش‌سوزی، سامانه‌های نهفته توانایی بالایی در تحمل شرایط حرارتی دارند و می‌توانند دماهای بالایی را تحمل کنند و به کار خود ادامه دهند. در مورد امنیت، سامانه‌های نهفته می‌توانند این قابلیت را داشته باشند که بی‌نیاز از شبکه برق یا شبکه مخابراتی به کار خود ادامه دهند.
گونه‌ای جدید از دستگاه‌های بسیار کوچک بی‌سیم که به ریز دستگاه یا خرده دستگاه (motes) موسوم شده‌اند، به شدت در حال محبوب شدن در زمینه حسگرهای بی‌سیم هستند. شبکه حسگرهای بی‌سیم (Wireless sensors network یا شبکه بی‌سیم حسگر)، با بهره‌گیری از کاهش اندازه‌ای که به لطف روش‌های پیشرفته طراحی [مدارهای مجتمع] فراهم شده‌است، باعث شده‌اند که سامانه‌های جانبی بی‌سیم، همراه با حسگرهای تخصصی در یک بسته‌بندی کوچک قابل جاسازی باشد. این دست‌آورد به کاربران و شرکت‌ها این اجازه را می‌دهد که ده‌ها هزار متغیر را در دنیای فیزیکی اندازه‌گیری کرده و بر اساس آن‌ها در مانیتورینگ اطلاعات و کنترل سامانه‌ها عمل کنند. این «خرده دستگاه»ها کاملاً خودکفا هستند (نیازی به قطعه اضافه خارجی ندارند) و معمولاً یک منبع باتری را قبل از این که نیاز به تعویض یا شارژ داشته باشد، برای سال‌های زیادی استفاده می‌کنند.
تاریخچه
یکی از نخستین سامانه‌های نهفته قابل ذکر، رایانه راهنمایی آپولو (Apollo Guidance Computer) بود که توسط چارلز پارکر دراپر(چارلز استارک دراپر) در آزمایشگاه تجهیز نظامی مؤسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) توسعه یافت. در میان پروژه آپولو، رایانه راهنمایی آپولو - که به‌دلیل استفاده از مدارهای مجتمع یکپارچه، باعث کاهش وزن و اندازه آپولو می‌شد و به تازگی توسعه یافته بود - یکی از پر ریسک‌ترین بخش‌های پروژه آپولو بود. نخستین سامانه نهفته‌ای که به شکل انبوه تولید شد، Autonetics D-17 guidance computer، تولید شده برای موشک‌های Minutemam در سال ۱۹۶۱ بود. وقتی موشک Minutemam II در سال ۱۹۶۶ وارد خط تولید شد، D-17 با یک رایانه جدید - که نخستین مورد استفاده عمده از مدارهای مجتمع بود- جایگزین گردید. این برنامه به‌تنهایی هزینه‌های تولید برای مدارهای مجتمع درگاهNAND چهارتایی را از هزار دلار برعدد به ۳ دلار برعدد کاهش داد که استفاده این مدارها را در پروژه‌های تجاری معقول ساخت.
پس از کاربردهای محدود اولیه در دهه شصت، سامانه‌های نهفته از نظر قیمت هر روز ارزان‌تر شدند و بهبود بسیار زیادی در توانایی‌های پردازش و کارایی این سامانه‌ها به‌وجود آمده است. برای مثال: نخستین ریزپردازنده، اینتل ۴۰۰۴، برای ماشین‌های حساب و سامانه‌های کوچک دیگر طراحی شد، اما این تراشه نیاز به تعداد زیادی قطعات خارجی مکمل مانند: حافظه و تراشه‌های مکمل داشت. در سال ۱۹۷۸ اتحادیه ملی تولیدکنندگان محصولات مهندسی (NEMA) یک استاندارد اولیه برای میکروکنترلرهای قابل برنامه‌ریزی از جمله همه کنترل کننده‌های بر پایه رایانه، مانند رایانه‌های یک تکه، رقمی یا کنترل کننده‌های مبتنی بر رویدادها، منتشر کرد.
به‌دلیل پایین آمدن قیمت میکرو کنترلرها و ریزپردازنده‌ها، جایگزینی شستی‌های پیچی گران‌قیمت و با اجزای آنالوگ، مثل پتانسیومترها و خازن‌های متغیر، با دکمه‌های «بالا / پایین» یا شستی‌های پیچی که به وسیله ریز کنترل کننده، کنترل می‌شوند، حتی برای محصول‌های مصرفی نیز عملی شد. در اوایل دهه ۸۰ میلادی، حافظه و سامانه ورودی و خروجی داده‌ها (ورودی/خروجی) با پردازنده ادغام و به شکل یک تراشه میکروکنترلر عرضه شد. میکروکنترلرها در کاربردهایی که رایانه‌های چند منظوره گران تمام می‌شوند، کاربرد گسترده‌ای دارند.
در سال های اخیر در ایران برنامه نویسان و بلاگر های فراوانی در حوزه سامانه های نفهفته فعالیت دارند. برای اطلاعات بیشتر در مورد سامانه های نهفته به وبلاگ فارسی استک دیزاین مراجعه کنید.
مشخصات
سامانه‌های نهفته برای انجام وظایفی مشخص طراحی شده‌اند، برخلاف رایانه‌های چند منظوره که برای انجام وظایف مختلفی طراحی شده‌اند. همچنین برخی از سامانه‌های نهفته شرط‌هایی مانند امنیت و قابلیت بهره‌برداری برای انجام پردازش داده‌های به‌هنگام (بی‌درنگ) دارند که باید برآورده شود، برخی دیگر شرط‌های کمی برای انجام عملیات دارند و برخی هیچ شرطی برای انجام این وظایف ندارند که موجب سادگی بیشتر سخت‌افزار سامانه و در نتیجه کاهش قیمت تولید سامانه می‌شود.
سامانه‌های نهفته همواره یک دستگاه کاملاً مجزا از کل سامانه(Stand-alone)اصلی نیستند، بسیاری از سامانه‌های نهفته شامل بخش‌های کوچک و وابسته به رایانه، میان یک دستگاه بزرگ‌تر هستند که وظیفه‌ای کلی‌تر را انجام می‌دهند. برای مثال، ربات گیتار گیبسون (Gibson Guitar Robot) از یک سامانه نهفته برای کوک کردن سیم‌های گیتار به بهره می‌برد. در حالی که وظیفه کلی و اصلی ربات گیبسون، نواختن موسیقی است.
دستورهای برنامه‌نویسی که برای یک سامانه نهفته نوشته می‌شوند به سفت‌افزار (سفت‌افزار) موسوم است و در حافظه فقط خواندنی (ROM) یا تراشه‌های حافظه فلش نگه‌داری می‌شود. این دستورها توانایی اجرا شدن با منابع محدود سخت‌افزاری -یعنی: حافظه کم، صفحه‌کلید و نمایشگر کوچک یا عدم وجود صفحه کلید و نمایشگر- را دارند.
رابط کاربری
دامنه گوناگونی سامانه‌های نهفته از سامانه‌ای بدون رابط کاربری – برای انجام تنها یک وظیفه – تا یک سامانه پیچیده همراه با رابط کاربری گرافیکی که شبیه سامانه‌عامل رایانه‌های رومیزی است تغییر می‌کند. سامانه‌های ساده معمولاً از دکمه، دیودهای نورانی (LED)، یا نمایشگرهای کریستال مایع (LCD) کاراکتری یا گرافیکی (برای مثال: مدل محبوب HD44780 LCD) استفاده می‌کنند. دستگاه‌های تخصصی‌تر که از نمایشگرهای گرافیکی با حسگرهای لمسی یا دکمه‌های کنار صفحه استفاده می‌کنند، انعطاف بیشتری دارند و فضای کمتری اشغال می‌کنند. برخی از سامانه‌ها به شکل از راه دور و با استفاده از پروتکل‌های ارتباطی (مانند: RS-232,USB,I2C) یا شبکه‌های رایانه‌ای (مانند: اترنت) با کاربر ارتباط برقرار می‌کنند. این روش چند مزیت عمده دارد، گسترش توانایی‌های سامانه، صرفه‌جویی در هزینه نمایشگر، ساده کردن BSP و امکان ساختن یک رابط کاربری قوی در رایانه‌های رومیزی نسبت به سامانه نهفته. به عنوان یک مثال خوب برای استفاده از شبکه، می‌توان از یک سرور نهفته داخل یک دستگاه (مثل: دوربین پروتکل اینترنت) یا مسیریاب‌های شبکه نام برد. رابط کاربری در یک مرورگر وب بر روی یک رایانه که به سامانه وصل است نشان داده خواهد شد؛ بنابراین نیازی به نصب نرم‌افزار سفارشی روی رایانه نیست.
پردازنده‌ها در سامانه‌های نهفته
انواع سامانه‌های نهفته در دو دسته جای می‌گیرند، ریزپردازنده‌های معمولی (μP) که از مدارهای مجتمع جدا برای حافظه و بقیه سامانه‌های جانبی استفاده می‌کنند و ریزکنترل‌کننده‌ها (μC) که معمولاً سامانه‌های جانبی زیادی روی تراشه دارند که موجب کم شدن مصرف انرژی، اندازه و هزینه می‌شود. برخلاف بازار رایانه‌های شخصی، به دلیل این که نرم‌افزار سامانه‌های نهفته برای یک کاربرد خاص نوشته شده و برای نصب شدن توسط کاربران عادی تولید نمی‌شوند، برای طراحی سامانه‌ها از معماری‌های گوناگونی برای پردازنده استفاده می‌شود، هر دو معماری جان فون نویمان و چندین گونه طراحی Harvard architectures مورد استفاده قرار می‌گیرند، هر دو گونه پردازنده معماری ریسک و non-RISC به کار رفته‌اند. طول هر کلمه باینری از ۴ بیت تا ۶۴ بیت و حتی بیشتر تغییر می‌کند، البته شایع‌ترین گونه استفاده از کلمه‌های باینری در فرم‌های ۸ و ۱۶ بیتی است. اکثر معماری‌ها با گونه‌ها و اندازه‌های متنوع عرضه شده و به‌وسیله شرکت‌های تولیدی مختلفی تولید می‌شوند. میکروکنترلرهای بسیار زیادی برای استفاده در سامانه‌های نهفته تولید شده‌اند. پردازنده‌های چند منظوره هم در این سامانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند ولی غالباً نیاز به مدارهای جانبی بسیار بیشتری درمقایسه با میکروکنترلرها دارند.
میوشی یوشیتسوگو
میوشی یوشیتسوگو (January 1, 1549 – December 10, 1573) سامورایی اهل ژاپن بود. وی پسرخوانده میوشی ناگایوشی و آخرین رهبر خاندان میوشی بود.
اوله‌سنی
اوله‌سنی روستایی در استان ریفت والی، کنیا می‌باشد.
۴۰۴ (قمری)
۴۰۴ (قمری)، چهارصد و چهارمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با نوزدهم ژوئیه سال ۱۰۱۳ میلادی است.
سوسن بولاندر
سوسن بولاندر نام یک گونه از سرده گل سوسن است.
لیتن، بریتیش کلمبیا
لیتن، بریتیش کلمبیا (به انگلیسی: Lytton, British Columbia) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در منطقه تامپسون نیکولا واقع شده‌است. لیتن ۶٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عزیز ساعتی
عزیز ساعتی (زاده ۱۳۲۷ - تهران) مدیر فیلم‌برداری و عکاس اهل ایران است.
زندگی
عزیز ساعتی ، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران گذراند و ضمن تحصیل به عکاسی پرداخت. در سال ۱۳۵۱ وارد مدرسهٔ عالی تلویزیون و سینما شد و در سال ۱۳۵۳ در رشتهٔ تصویربرداری و فیلمبرداری فارغ‌التحصیل شد و به‌عنوان استاد عکاسی و لابراتوار در همین مدرسه به تدریس پرداخت. ۲ سال بعد کار تدریس را رها کرد و به عنوان عکاس صحنه وارد سینمای حرفه‌ای شد و با بسیاری از کارگردانان مشهور سینمای ایران همکاری کرد.
نومیر
نومیر یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه دوماژلیتسه واقع شده‌است. نومیر ۴٫۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۳ نفر جمعیت دارد و ۳۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نادژدا رومیانتسوا
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دختران (۱۹۶۱)، خورشید سفید بیابان (۱۹۶۹)، دوازده صندلی (فیلم ۱۹۷۱) (۱۹۷۱) و ''۳۸ طوطی (۱۹۷۶) اشاره کرد.
فرودگاه قاضی پاشا
فرودگاه قازی پاشا یک فرودگاه همگانی با کد یاتا GZP است. این فرودگاه در کشور ترکیه شهر آلانیا قرار دارد و در ارتفاع ۲۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
آپر لا تیست
آپر لا تیست (به لاتین: Upper La Taste) یک منطقهٔ مسکونی در گرنادا است که در Saint Patrick Parish, Grenada واقع شده‌است. آپر لا تیست ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بازدارنده واکنش
بازدارنده واکنش ترکیبی شیمیایی است که با افزودن به ظرف واکنش، موجب کاهش سرعت یا توقف کامل واکنش می شود.این ماده دقیقا بر خلاف کاتالیست بر واکنش اثر دارد.به عنوان نمونه افزودن مقداری از استانیلید به ظرف واکنش تجزیه هیدروژن پراکسید، موجب کاهش سرعت تجزیه آن به آب و اکسیژن می شود.
اروا
اروا روستایی در استان ریفت والی، کنیا می‌باشد.
سنهدرین
سنهدرین (عبری: סנהדרין؛ یونانی: συνέδριον سِنِدریون به معنی «با هم نشستن» یا «انجمن») دادگاه و شورای عالی یهودیان در زمان گذشته بود که از بیست و سه داور یا قاضی یا ربی در هر شهر و یا هفتاد و یک قاضی از تمام شهرهای سرزمین باستانی اسرائیل به عنوان سنهدرین بزرگ تشکیل می‌شد. اعضای سنهدرین بزرگ، ۷۱ تن بودند. سنهدرین بزرگ، در اورشلیم، واقع بود. دادگاه در همه روزها، جز در روزهای عید و روز سبت، برقرار بود. رئیس سنهدرین ناسی و رئیس عدالت آن او بیت دین نامیده می‌شد. سنهدرین، در زمان تئودوسیوس دوم منحل شد و عنوان ناسی نیز ممنوع گشت. در زمان عمر بن خطاب، تلاش هایی برای احیای سنهدرین در اورشلیم صورت گرفت؛ اما موفقیت‌آمیز نبود.
عباس‌آباد (کامیاران)
عباس‌آباد (کامیاران)، روستایی از توابع بخش موچش شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان عوالان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
ولسوالی کامدیش
کامدیش یکی از ولسوالی‌های ولایت نورستان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۳۲،۷۲۰ نفر اعلام شده‌است.
نظریه گراف جبری
نظریه گراف جبری شاخه‌ای از ریاضیات است که در آن مسائل مربوط به گراف‌ها از روش‌های جبری بررسی می‌شوند. سه شاخهٔ اصلی نظریه گراف جبری شامل استفاده از جبر خطی مربوط به نظریهٔ گراف، استفاده از نظریهٔ گروه، و مطالعه ویژگیهای گراف می‌باشد.
با استفاده از جبر خطی
شاخهٔ اول نظریه گراف جبری شامل مطالعه گراف‌ها با استفاده از جبر خطی است که آن را مطالعه طیف ماتریس مجاورت، یا ماتریس لاپلاس از یک گراف (این بخش از نظریه گراف جبری نظریه گراف طیفی نیز نامیده می‌شود) می‌نامند. برای گراف پترسن، برای مثال، طیف ماتریس مجاورت برابر با (۳, ۱, ۱, ۱, ۱, ۱, ۲-, ۲-, ۲-, ۲-) می‌باشد.
با استفاده از نظریه گروه
شاخهٔ دوم نظریه گراف جبری شامل مطالعه گراف در ارتباط با نظریه گروه، به خصوص گروه آتومورفیزم (automorphism groups) و نظریه گروه هندسی (Geometric group theory) می‌باشد.
بررسی ویژگیهای گراف
در نهایت، سومین شاخه از گراف جبری مربوط به نظریهٔ ویژگی‌های جبری گراف، به خصوص چند جمله‌ای رنگی یا چند جمله‌ای کروماتیک (Chromatic polynomial)، چند جمله‌ای تآت (Tutte polynomial)و ویژگیهای گره (Knot invariant) می‌باشد. چند جمله‌ای رنگی از یک گراف، شمارش تعداد رنگهای راس‌های مناسب آن است. برای گراف پترسون، این چند جمله‌ای به گونهٔ زیر است:
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی نظریه گراف جبری
جو مونتانا
جوزف کلیفورد "جو" مونتانا (Joseph Clifford "Joe" Montana؛ زادهٔ June 11, 1956) یک بازیکن سابق کوارتربک فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده آمریکا است. او در لیگ ملی فوتبال بازی کرده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به هویت بورن، لژیونر اشاره کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کانزاس سیتی چیفس و سان فرانسیسکو فورتی‌ناینرز اشاره کرد.
آناتولی فیلیپچنکو
آناتولی فیلیپچنکو (٢۶ فوریهٔ ١٩٢٨ - ٨ اوت ٢٠٢٢) فضانورد اهل اتحاد شوروی بود که در February 26, 1928 در داویدووکا زاده شد. وی در مأموریت سایوز ۷، سایوز ۱۶ حضور داشته است.
ایا ساوینا
ایا ساوینا (Ия Серге́евна Саввина؛ March 2, 1936 – 1936:3:2, August 27, 2011) یک هنرپیشه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بانو با سگ ملوس، آنا کارنینا اشاره کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده است.
پولمن، ویرجینیای غربی
پولمن شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۴ نفر بوده‌است.
۴۰۶ (قمری)
۴۰۶ (قمری)، چهارصد و ششمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و هفتم ژوئن سال ۱۰۱۵ میلادی است.
زادگان
آلب ارسلان طغرل
درگذشتگان
درسال ۴۰۶ قمری آلب ارسلان برادر زاده و جانشین طغرل توانست با کمک مشورت هایی که از خواجه نظام الملک وزیر گرفت رقیبان داخلی را سرکوب کند و به حکومت سلجوقی قدرت و استحکام بیفزاید و آلبوم ارسلان امپراتور روم شرقی را اسیر کرد و بخش های زیادی از آسیای صغیر به تصرف سپاهیان سلجوقی در آید همچنین آلب ارسلان به ارمنستان و گرجستان لشکر کشی کرد.
وی‌زیت. ۵۸
'''وی‌زیت. ۵۸''' اسلحه انفرادی است که به حالت تمام اتوماتیک یا نیمه اتوماتیک می‌تواند تیراندازی کند. این سلاح هجومی در شرکت اسلحه‌سازی چک در اوهرسکی برود جمهوری چکسلواکی از سال ۱۹۵۸ تا سال ۱۹۸۸ ساخته می‌شد. در حال حاضر ارتش‌های جمهوری چک و جمهوری اسلواکی از این تفنگ استفاده می‌کنند. با وجود اینکه از نظر ظاهری این سلاح مشابه کلاشنیکف هست، اما اجزای داخلی آن و مکانیزم مسلح شدن و گلنگدن آن با کلاشنیکف متفاوت هست و این اسلحه هیچ قطعه قابل جایگزینی با قطعات کلاشنیکف ندارد.
تاریخچه
در دوره جنگ سرد جمهوری چکسلواکی و اتحاد جماهیر شوروی تنها کشورهای بلوک شرق بودند که تفنگ خودرا می‌ساختند. سلاح هجومی مدل ۵۸ در سال ۱۹۵۶ توسط یرژی چرماک و بوهوسلاف نوتنی طراحی شد. ساختن تفنگ مدل ۵۸ در سال ۱۹۵۸ شروع شد و در همان زمان نیز رسماً وارد ارتش جمهوری چکسلواکی شد. تا سال ۱۹۸۸، ۹۰۰۰۰۰تفنگ ساخته شد.