cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کانابیدیول
کانابیدیول را می‌توان به روش‌های مختلفی از جمله استنشاق، کشیدن شاه‌دانه در سیگاری یا ویپ، استفاده از اسپری آئروسل در گونه یا از طریق دهان وارد بدن کرد. این ماده در برخی کشورها در فرم روغن CBD (که تنها ماده فعالش سی بی دی بوده بدون اینکه تتراهیدروکانابینول (THC) یا ترپنها که در ماریجوانا (گل) موجود است را دارا باشد، ونتیجتا به دلیل نبودن تی اچ سی یا مقدار کم آن خاصیت روان‌انگیز ماریجوانا را ندارد)، روغن عصاره همپ، کپسول، شاهدانه خشک شده یا محلول مایع تجویز می‌شود. سی بی دی تأثیرات روان‌گردان دختر خاله‌اش تی اچ سی را ندارد هم‌چنین حضور مقادیر بالای سی بی دی در بدن می‌تواند تأثیرات (منفی) تی اچ سی را کاهش دهد.
انواع  مختلف مکمل CBD
مکمل سی بی دی در انواع مختلفی تولید و به فروش می‎رسد. این مسئله به افراد اجازه می‌دهد که متود مورد سلیقه خود برای استفاده از CBD را استفاده انتخاب کنند و در نتیجه آن، طیف بیشتری از مزایای این مکمل بهره‌مند خواهند شد.
روغن و سایر مایعات
شرکت‌های تولید کننده CBD این ماده را به روغن و یا نوعی دیگر از مایعات اضافه می‌کنند. این نوع از مکمل CBD به روش خوراکی استفاده شده و از طریق قطره چکان به شکل زیرزبانی مورد مصرف قرار می‌گیرد.
کرم‌ها و لوسیون‌ها
قابلیت جذب CBD از طریق پوست نیز وجود دارد و این ماده می‌تواند به عنوان کرم و یا لوسیون مورد استفاده قرار گیرد. این نوع از مکمل CBD بهترین روش مصرف برای کاهش درد مفاصل و بهبود شرایط پوست است.
سایر انواع مکمل CBD
علاوه بر روغن و مایعات و همچنین کرم و‍‌ها و لوسیون‌ها، امکان مصرف CBD از طریق قرص و کپسول، آدامس جویدنی و همچنین استنشاق کردن وجود دارد.
در سال ۲۰۱۸ در ایالات متحده، داروی کانابیدیول با نام تجاری Epidiolex برای درمان اختلال صرع توسط سازمان غذا و دارو آمریکا تصویب شد.
وضعیت قانونی سی بی دی در ایران مشخص نیست.
برای مطالعهٔ بیشتر
https://bodyknowledge.ir/CBD-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA
آنا آرنا
آنا آرنا (زاده June 21, 1919-درگذشته August 19, 1974) بازیگر ایتالیایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در تعطیلات با یک گانگستر اشاره کرد.
قیلم های منتخب
بلک ریوارد
حملات هکری
برخی از اقدامات این گروه بر علیه سامانه‌های نظام جمهوری اسلامی عبارتند از:
انتشار اسناد شرکت توسعه انرژی اتمی
این گروه در مهر ۱۴۰۱ سامانه داخلی ایمیل‌های شرکت تولید و توسعه انرژی اتمی ایران را هک کرد و با انتشار تصویر یکی از مدارکی که از این هک به دست آورده بود، ۲۴ ساعت به مقام‌های جمهوری اسلامی فرصت داد تا تمام زندانیان سیاسی، عقیدتی، و معترضان را آزاد کنند. بلک ریوارد هشدار داد در صورت آزاد نشدن زندانیان، اقدام به انتشار اسنادی خواهد کرد که در جریان هک سایت شرکت توسعه انرژی اتمی ایران به دست آورده‌است و این بر پروژه اتمی جمهوری اسلامی تأثیر خواهد گذاشت.
این گروه در روز شنبه ۳۰ مهرماه در پایان ضرب‌الاجل یک روزه خود به مقامات ایران، با انتشار پیام جدیدی در حساب تلگرام خود، ۵۰ گیگابایت از اسناد هک شده این شرکت از جمله اسناد قراردادها، پرداخت دستمزدها و ایمیل‌های رسمی را منتشر کرد. تا کنون از این اسناد اطلاعاتی در دسترس نیست و بازتابی در رسانه ها نداشته است.
توری سونه‌ئمون
توری سونه‌ئمون (۱۵۴۰ – ۱۶ مه، ۱۵۷۵) یک آشیگارو (پیاده‌نظام) در خدمت خاندان اوکودایرا بود. او به خاطر شجاعت و دلیری باور نکردنی در نبرد ناگاشینو شهرت دارد.
خاندان اوکودایرا در اصل در خدمت خاندان توکوگاوا بود اما پس از تهاجم خاندان تاکدا به ولایت میکاوا در (۱۵۷۰–۱۵۷۳) به خدمت این خاندان درآمده بود. ایه‌یاسو برای اینکه این خاندان را دوباره به سمت خود بکشد بزرگترین دختر خود کامه هیمه را به ازدواج بزرگترین پسر رهبر این خاندان، اوکودایرا نوبوماسا درآورد.
پس از مرگ تاکدا شینگن در سال ۱۵۷۳، خاندان اوکودایرا از پیروی کردن از خاندان تاکدا سرباز زده و دوباره به تابعیت خاندان توکوگاوا درآمده بود. این خیانت موجب خشم تاکدا کاتسویوری پسر و جانشین شینگن شده بود.
ایه‌یاسو داماد خود اوکودایرا نوبوماسا را در قلعه ناگاشینو ساکن کرده و این قلعه را با ۵۰۰ سرباز به او سپرده بود. قلعه ناگاشینو در شرق استان آیچی کنونی واقع شده است. در ۸ ماه مه ۱۵۷۵ این قلعه توسط ۱۵۰۰۰ نفر از نیروهای تاکدا کاتسویوری محاصره شد. دور این قلعه رودخانه‌ای در جریان است به همین علت قلعه توانست تا روز ۱۳ ماه مه در برابر حملات به خوبی ایستادگی کند تا اینکه در ۱۳ ماه مه انبار آذوقه قلعه توسط تیراندازی با آتش سوخت و از بین رفت. مدافعان قلعه که شکست را نزدیک می‌دیدند تصمیم گرفتند یک نفر را به قلعه اوکازاکی نزد توکوگاوا ایه‌یاسو بفرستند و درخواست نیروی کمکی کنند. اما نیروهای تاکدا دور تا دور قلعه را گرفته بودند و گذشتن از حلقهٔ نیروهای آنان کاری ناممکن به نظر می‌رسید.
انجام این وظیفه برعهدهٔ توری سونه‌ئمون گذاشته شد در شب ۱۴ مه او توانست با شنا از رودخانه گذشته و صبح روز ۱۵ مه با قرار قبلی از تپه‌ای علامت دود فرستاده و موفقیت خود را برای فرار به مدافعان قلعه اطلاع می‌دهد. بعدازظهر همان روز خود را به قلعه اوکازاکی رسانده از توکوگاوا ایه‌یاسو وخامت اوضاع قلعه را اطلاع داده، درخواست نیروی کمکی می‌کند. ایه‌یاسو که از قبل از محاصره قلعه از طرق دیگری با اطلاع بود از اودا نوبوناگا درخواست ارسال نیروی کمکی را کرده بود و به توری سونه‌ئمون وعده می‌دهد که فردا با ۳۸۰۰۰ سرباز راهی قلعه ناگاشینو شود. توری سونه‌ئمون دوباره برای رساندن این خبر راهی قلعه ناگاشینو می‌شود. در روز ۱۶ مه موفقیت خود را در بازگشت از طریق علامت دود از فراز تپه به اطلاع مدافعان قلعه می‌رساند. پس از آن در حال عبور از یک دهکده توسط سربازان تاکدا دستگیر می‌شود. در هنگام دستگیری خبر رسیدن نیروهای مشترک توکوگاوا-اودا را بروز می‌دهد. تاکدا کاتسویوری با شنیدن این خبر به لزوم تسخیر تا قبل از رسیدن نیروهای کمکی واقف می‌شود. کاتسویوری به توری سونه‌ئمون وعده می‌دهد که اگر حاضر به همکاری با او شود مقام مهمی را به او واگذار کند و از او می‌خواهد که به نزدیک قلعه رفته و فریاد بزند که «نیروی کمکی نخواهد آمد بهتر است از مقاومت دست برداشته و قلعه را واگذار کنند.» توری سونه‌ئمون در ظاهر موافقت می‌کند اما وقتی به محل برده می‌شود فریاد می‌زند که «تا ۲–۳ روز دیگر نیروی کمکی می‌رسد، تا آن موقع مقاومت کنید» کاتسویوری بقدری از عمل او عصبانی می‌شود که دستور می‌دهد او را در همان‌جا چارمیخ کرده و بکشند.
تام کراوس
تام کراوس (زادهٔ ۲۲ ژوئن ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان هافبک در بوندس‌لیگا ۲ و باشگاه نورنبرگ بازی می‌کند. کراوس به صورت قرضی به این تیم پیوسته و با باشگاه آربی لایپزیگ قرارداد دارد.
بازی‌های ملی
کراوس از سال ۲۰۱۵ برای تیم نوجوانان فدراسیون فوتبال آلمان بازی می‌کند. او کاپیتان تیم زیر ۱۹ سال آلمان بود و هم‌اکنون بازیکن تیم زیر ۲۱ سال آلمان است.
مارتی هیورینن
مارتی هیورینن (Martti Hyvärinen؛ زادهٔ November 6, 1939) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
رسول‌نگر
رسول‌نگر (به انگلیسی: Rasool Nagar) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است.
تکه‌شیخی
تکه‌شیخی (به لاتین: Tekeshykhy) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است.
سلاتینو (استان کیوستندیل)
سلاتینو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبوشفو واقع شده‌است. سلاتینو ۱۲٫۲۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۷ نفر جمعیت دارد و ۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سد راکویو
سد راکویو (به لاتین: Rockview Dam) یک سد در آفریقای جنوبی است که در کیپ غربی واقع شده‌است.
پریش سنت جورج (گرنادا)
پریش سنت جورج (به لاتین: Saint George Parish) یک منطقهٔ مسکونی در گرنادا است که در گرنادا واقع شده‌است. پریش سنت جورج ۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
هاپیت‌لی (آق‌داش)
هاپیت‌لی (به لاتین: Hapıtlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌داش واقع شده است.
منطق آرایه‌ای قابل‌برنامه‌ریزی
منطق آرایه‌ای قابل‌برنامه‌ریزی (PAL) خانواده ای از قطعه منطقی قابل‌برنامه‌ریزی نیم‌رسانا است که برای پیاده‌سازی توابع منطقی در مدارهای دیجیتالی معرفی شده توسط شرکت منولوتیک مموری (MMI) در مارس ۱۹۷۸، استفاده می‌شود. MMI یک علامت تجاری ثبت شده با عنوان PAL برای استفاده در «مدارهای منطقی نیم‌رسانا قابل‌برنامه‌ریزی» به دست آورد. علامت تجاری در حال حاضر توسط لاتیس سمیکنداکتور نگهداری می‌شود.
افزاره‌های PAL شامل یک هسته کوچک PROM (حافظه فقط-خواندنی با قابل‌برنامه‌ریزی) و منطق خروجی اضافی بود که برای پیاده‌سازی توابع منطقی مورد نظر خاص با چند جزء مورد استفاده قرار می‌گرفت.
جستارهای وابسته
انواع دیگر افزاره‌های منطقی قابل‌برنامه‌ریزی:
سازندگان کنونی و سابق افزاره‌های منطقی قابل‌برنامه‌ریزی:
سازندگان فعلی و سابق برنامه‌نویسان قطعه PAL:
کتایون امینی
کتایون امینی (زاده ۲۱ مارس ۱۹۷۰) یک نویسنده و بازیگر زن آمریکایی ایرانی تبار است. او از ۲۰ اکتبر ۱۹۹۱ با بازیگر سینما دیوید مارسیانو ازدواج کرده است. آنها سه فرزند به نامهای آریانا گریس، مارسلو و مینا دارند.
کتایون امینی به خاطر بازی در سریال ذهن مرد متاهل (۲۰۰۱)، سریال تلویزیونی پرونده های زک  (۲۰۰۰)، سریال به خاطر جنوب  (۱۹۹۴) شناخته میشود.
منابع
https://www.imdb.com/name/nm1981674/bio?ref_=nm_ov_bio_sm
https://networthpost.org/david-marciano-net-worth/
خزش (فیلم ۲۰۱۹)
خزش یک فیلم در ژانر فاجعه‌ای ترسناک به کارگردانی الکساندر آژا است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کایا اسکودلاریو و بری پپر (بازیگر فیلم نجات سرباز رایان) اشاره کرد.
پارامونت پیکچرز این فیلم را در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹ منتشر کرد. فیلم از نظر گیشه فروش خوبی به دست آورد به‌طوری که در کل دنیا 91میلیون دلار فروش کرد درحالی که بودجه آن 13میلیون دلار بود.
داستان
داستان این فیلم در مورد یک طوفان سهمگین در فلوریدا آمریکا می‌باشد که باعث شده‌است یک دختر و پدرش در زیر زمین خانه خود گیر کنند در این میان متوجه می‌شوند چند تمساح نیز در زیر زمین خانه آنها زندگی می‌کنند که بر اثر طوفان به زیرزمین خانه کشیده شده‌اند. حال این دختر و پدر برای بقا و گیر نیفتادن در دام این تمساح‌ها تلاش می‌کنند.
توپولنیتسا (استان کیوستندیل)
توپولنیتسا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوپنیتسا واقع شده‌است.
گویش قصرانی
گویش قصرانی گویش قصران گویش رودبار قصران تبری قصرانی گویشی از زبان طبری (مازندرانی) می‌باشد که تحت تأثیر زبان فارسی قرار دارد و در اکثر نواحی بخش رودبار قصران شهرستان شمیرانات همچون میگون، لالان، شمشک، زایگان، امامه، روته، جیرود، دربندسر، گرمابدر، دیزین، آبنیک گویش می‌شود. این گویش علاوه بر رودبار قصران در نواحی شرقی بخش لواسانات همچون ایرا و وسکاره و در نواحی شرقی و شمالی بخش آسارا شهرستان کرج همچون شهرستانک،سرک، لانیز، شلنک و همه جا گویش می‌شود. وبگاه گلاتولوگ گویش شمیران را از گویش‌های فارسی-مازندرانی (Perso-Tabaric) قلمداد کرده‌است. اسدالله عمادی گویش قصرانی را گویشی از زبان مازندرانی معرفی می‌کند.
به گفته مهدی علمداری گویش‌های مازندرانی، قصرانی، شمیرانی و دماوندی را باید یک مجموعه گویش قلمداد کرد. زبان مازندرانی در حوالی تهران در نواحی لواسانات و رودهن صحبت می‌شود. واژه‌نامه بزرگ تبری گویش قصران باستانی را به عنوان یکی از دوازده گویش زبان زبان طبری (مازندرانی) معرفی می‌کند. به اعتقاد حبیب برجیان گویش شمال شمیرانات شبه تبری و گویش جنوب شمیرانات پارسی-تبری می‌باشد. شدت تأثیر زبان فارسی در نواحی شمالی و غربی رودبار قصران کمتر از نواحی جنوبی رودبار قصران می‌باشد. گویش قصرانی بخش رودبار قصران شمیرانات به همراه گویش‌هایی که در ناحیه جنوبی البرز مرکزی محدوده جاجرود و بخش آسارا کرج گویش می‌شود گونه ای از زبان طبری می‌باشند که با مقادیر مختلفی با زبان فارسی ترکیب شده‌اند و زیر مجموعهٔ گویش‌های مازندرانی گونه قرار می‌گیرد. بنابر نظر حبیب برجیان لهجه‌هایی که در مناطق پائین جیرود و شمیران و دماوند گویش می‌شود، فارسی آمیخته به عبارات فعلی غنی از زبان طبری است. آن لهجه‌هایی که در بالا جیرود و دره رودخانه کرج گویش می‌شود خصیصه‌های غلیظ تری از زبان طبری را در واج‌شناسی و واژگان و ریخت‌شناسی فعلی نشان می‌دهد، اما حاوی یک آمیختگی قدرتمند در عبارت اسمی با زبان فارسی است. این گویش‌ها با عنوان گویش‌های مازندرانی گونه (Tabaroid) تعیین شده‌است. به گفتهٔ حبیب برجیان در دامنه جنوبی رشته کوه البرز طیف وسیعی از لهجه‌های ترکیبی وجود دارند که می‌توانند به دو گروه تقسیم شوند: گروه نخست گویش‌های طبری هستند که تحت تأثیر زبان فارسی هستند که اصطلاحاً به آن گویش تبروید گفته می‌شود و گروه دوم به نوعی مرز انتقال دو زبان طبری و فارسی محسوب می‌شوند یک واگرایی در واژگان فارسی دیده می‌شود که با لهجه تهرانی تلفظ می‌شوند و از نظر ریخت‌شناسی بسیار شبیه به گویش تهرانی هستند ولیکن از نظر فعلی تحت تأثیر زبان مازندرانی هستند و دراین گویش‌ها افعال مازندرانی در غالب فارسی صرف می‌شود.
دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده‌است که باید به دو بخش باید تقسیم شود. زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جاجرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای از گویش‌های فارسی-مازندرانی است و ویژگی‌های زبان‌های حاشیه دریای خزر را دارد در سال‌های دور آن دسته از بومیان تهران که در محدوده ونک و شمیران سکونت داشتند به دلیل مجاورت با استان مازندران لهجه مازندرانی داشتند. والنتین ژوکوفسکی خاورشناس و زبان‌شناس روس اواخر قرن ۱۹ میلادی در سفری که به ایران داشت در حوالی شمیران با گویش تجریشی آشنا شده و در آثارش به این گویش اشاره می‌کند؛ گویشی که شباهت بسیاری با گویش مازندرانی دارد. تا امروز در محدوده‌هایی از جمله سرآسیاب دولاب، شاه عبدالعظیم و… هنوز هم افرادی با لهجه شمرانی صحبت کنند؛ لهجه‌ای که ملایم شده گویش مازنی است .گیتی دیهیم در کتاب بررسی خرده‌گویش‌های منطقهٔ قصران به انضمام واژه‌نامهٔ قصرانی آورده‌است: البته زبان رایج در لالان مانند اوشان، فشم، میگون و لواسان، کاملاً تاتی نیست و زبان مازندرانی بسیار در آن نفوذ یافته‌است. گویش مردم لالان به گویش روستاهای امامه، زایگان، آبنیک، گرمابدر، میگون و شمشک در قصران بسیار نزدیک است. نفوذ مازندرانی در زبان تاتی قصران به این دلیل است که قصران در گذشته تحت حاکمیت طبرستان قرار داشته اما در تقسیمات کشوری معاصر جزو استان تهران محسوب می‌شود. حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده‌است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشهٔ زبان‌های دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تأثیر یافته‌است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنان‌که در لهجهٔ میگون و شهرستانک و سرک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجهٔ مازندرانی غلبه دارد.
به گفته گیتی دیهیم و به نقل از کریمان گویش قصران را ریشه و اعتبار و اصالتی است، لکن با اهمیت پیدا کردن طهران و پایتخت شدن آن و رواج یافتن فارسی، بسیاری از واژه‌های گویشی رفته رفته جای خود را به واژه‌های فارسی داده‌است.
دانشنامه تبرستان و مازندران ذیل گویش قصرانی چنین نقل نموده‌است زبان مردم قصران داخل طبری به لهجه قصرانی است. لهجهٔ طبری قصرانی، به ویژه لهجهٔ آبادی‌های داخل دره‌های جاجرود و لواسان، ادامهٔ گویش کجوری یکی از اصیل‌ترین لهجه‌های زبان طبری است. ویژگی نحوی و دستوری این زبان تفاوتی با زبان تبری دیگر نقاط مازندران ندارد.
محدوده جغرافیایی
گویش قصرانی گویش بومی بخش رودبار قصران می‌باشد و زیر مجموعه گویش‌های مازندرانی گونه قرار می‌گیرد که در ناحیه جاجرود رودبار قصران شمیرانات و لارقصران و بخش آسارا شهرستان کرج گویش می‌شود. گویش‌های طبری گونه شمال استان‌های تهران و البرز را در برمیگیرد و به چهار قسمت تقسیم می‌شود.
ضمایر
در گویش شمیرانی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. صفت ملکی در گویش شمیرانی به دو دسته پیوسته و غیر پیوسته تقسیم می‌شود.
شناسه
در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش قصرانی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش قصران شمیرانات تنظیم شده‌است)
۱. گذشته:
۲. حال ساده:
۳. حال التزامی:
صرف فعل (شهرستان شمیرانات)
در جدول زیر فعل رفتن (bašian/burdan) بر اساس گویش میگون شهرستان شمیرانات در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.
در جدول زیر فعل رفتن (bašian/burdan) بر اساس گویش امامه شمیرانات در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.
صرف فعل (شهرستان کرج)
در جدول زیر فعل رفتن (bašian/burdan) بر اساس گویش شهرستانک شهرستان کرج در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.
مضاف و مضاف البه
در گویش قصرانی مضاف و مضافٌ‌الیه همچون دیگر گویش‌های حاشیه دریای خزر همچون مازندرانی، گیلکی و طالقانی ساخته می‌شود.
صفت ملکی
در گویش قصرانی صفت ملکی به دو صورت فارسی و مازندرانی می‌آید.
حرف اضافه
حروف اضافه در گویش قصرانی ترکیبی از حروف اضافه فارسی و مازندرانی است.
ضمیر تأکیدی
در گویش قصرانی ضمیر تأکیدی همچون فارسی می‌آید.
افعال امر و نهی
در گویش قصرانی از ستاک فعل حال التزامی فعل امر ساخته می‌شود و با افزودن حرف (n) به اول فعل، فعل نهی ساخته می‌شود.
واژگان
شماری از واژه‌های شمرونی و مقایسه آن با گویش کجوری و فارسی:
اشعار محلی
به گفته میرمحمد میگونی، شعر نوروز سلطان آمده در کتاب شادروان دکتر «حسین کریمان» از پژوهشگران شمیرانی صفحه ۷۶۹ نوشته شده‌است. اصل این نوروزی نامه ۵۵ بیت بود که توسط «محمد تقی آگاه» به دست استاد کریمان رسیده بود. نوروزی خوانی یا نوروزی نامه به زبان طبری و گاهی فارسی خوانده می‌شد. لهجه شمیرانی اکنون میان اهالی تجریش فراموش شده‌است اما «سید امیر موسوی» از شاعران شمیران شعری در وصف آمدن بهار به گویش شمیرانی سروده‌است:
شعری به گویش قصرانی از مرتضی کیارستمی:
شعری به گویش قصرانی از مهرناز الله‌وردی:
هنر معنوی
هنر معنوی یا هنر روح یا هنر مدیوم‌ها یا نقاشی روانی شکلی از هنر، عمدتاً نقاشی، متأثر از معنویت گرایی است. معنویت گرایی بر هنر و آگاهی هنری تأثیر گذاشت. هنر معنوی تأثیر زیادی بر مدرنیسم و هنر امروزی گذاشته‌است.
از هنرمندان معنوی مشهور می‌توان به جورجیانا هاتون و پیت موندریان اشاره کرد.
معنویت گرایی همچنین الهام بخش هنر انتزاعی پیشگام واسیلی کاندینسکی، پیت موندریان، کاسیمیر مالویچ و فرانتیشک کوپکا بود.
آئورا گراف
Auragraph، نشان دهنده گذشته، حال و پتانسیل یک فرد است که توسط یک روشن بین دیده می‌شود. این نام توسط رسانه انگلیسی هارولد شارپ (۱۸۹۰–۱۹۸۰) مطرح شد و این تکنیک توسعه یافت.
پریش کینگستون
پریش کینگستون (به لاتین: Kingston Parish) یک منطقهٔ مسکونی در جامائیکا است که در شهرستان سوری، جامائیکا واقع شده‌است. پریش کینگستون ۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹٬۰۵۷ نفر جمعیت دارد.
سد رامبکان اویا
سد رامبکان اویا (به لاتین: Rambakan Oya Dam) یک سد خاکی در سری‌لانکا است که در Maha Oya, Ampara واقع شده‌است.
گوچه
گوچه (به انگلیسی: Gochh) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه گجرات واقع شده‌است.
رام قابل‌برنامه‌ریزی
حافظه فقط-خواندنی قابل‌برنامه‌ریزی (PROM) نوعی حافظه دیجیتالی است که در آن تنظیمات هر بیت توسط فیوز یا پادفیوز قفل می‌شود. (از ایی‌فیوزها نیز می‌توان استفاده کرد) این یک نوع حافظه فقط-خواندنی (ROM) است. داده‌های موجود در آنها دائمی است و قابل تغییر نیست. پی‌رام‌ها در دستگاه‌های الکترونیکی دیجیتال برای ذخیره داده‌های دائمی، معمولاً برنامه‌های سطح پایین مانند ثابت‌افزار یا ریزبرنامه‌سازی استفاده می‌شوند. تفاوت اصلی با رام استاندارد این است که داده‌ها در طول ساخت در رام نوشته می‌شوند، در حالی که با پی‌رام داده‌ها پس از ساخت در آنها برنامه‌ریزی می‌شود؛ بنابراین، رام‌ها معمولاً فقط برای برنامه‌های تولیدی بزرگ با داده‌های به‌خوبی-تأییدشده مورد استفاده قرار می‌گیرند، درحالی‌که پی‌رام‌ها به شرکت‌ها اجازه می‌دهند تا قبل از رایت اطلاعات در تمام آنها، بر روی زیرمجموعه‌ای از افزاره‌ها آزمایش کنند.
عبدالوهاب نظام‌الملک
عبدالوهاب خان نظام‌الملک از درباریان دوره قاجار و پسر میرزا کاظم خان نظام‌الملک پسر میرزا آقاخان نوری (صدراعظم معروف ناصرالدین شاه قاجار) بود.
عبدالوهاب خان به سال ۱۲۶۵ قمری از بطن همسر ترکمان میرزا کاظم‌خان متولد شد. نظام‌الملک مدتی حاکم تهران بود و در زمان مظفرالدین شاه قاجار چندماهی وزیرلشکر و سپس در همان سال وزیر مالیه گردید. او در بین سال‌های ۱۳۱۶ تا ۱۳۱۷ قمری حاکم فارس بود و در سال ۱۳۲۱ قمری وزیر دادگستری شد. در سال ۱۳۲۴ قمری حاکم آذربایجان شد و در سال ۱۳۳۵ قمری در هفتاد سالگی در تهران درگذشت.
قهرمان میرزا عین‌السلطنه سال‌های پایانی عمر نظام‌الملک را چنین توصیف می‌کند:
و در جای دیگر می‌نویسد:
در سال ۱۳۹۵ تک چهره‌ای از میرزا عبدالوهاب‌خان اثر علی‌اکبرخان مزین‌الدوله در حراج تهران به قیمت ۸۵ میلیون تومان فروخته شد.
فیلیپا توماس
فیلیپا توماس (Philippa Thomas؛ زادهٔ November 22, 1965) روزنامه‌نگار، مجری تلویزیون، و گوینده اخبار اهل بریتانیا است. وی گوینده بنگاه خبرگزاری داخلی و خارجی بی‌بی‌سی و مجری اصلی اخبار ورلد نیوز در بی‌بی‌سی است و خبرهای شب را در کانال خبری بی‌بی‌سی و سرویس جهانی بی‌بی‌سی ارائه می‌کند. او در حال حاضر مجری برنامه "ویروس کرونا: داستان‌های شما " در شبکه جهانی بی‌بی‌سی و کانال خبری بی‌بی‌سی است.
دوران جوانی و تحصیلات
توماس در ویکفیلد، یورک‌شر غربی متولد شد و دوران جوانی خود را در این شهر گذراند، وی دختر یک معلم انگلیسی و خلبان نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا است که در یک مجتمع دولتی فعالیت داشت توماس به کالج دانشگاهی آکسفورد پیوست تا در سال ۱۹۸۴ ادبیات انگلیسی را مطالعه کند و یک سال بعد به فلسفه، سیاست و اقتصاد روی آورد.
فعالیت حرفه‌ای
فیلیپا در پی فارغ‌التحصیلی از دانشگاه باکسب دوبار مقام اول، در برنامه کارآموزی شبکه بی‌بی‌سی جایگاهی کسب نمود. از ۸ آزمون نهایی، او تنها زنی بود که در تمامی امتحانات به پیروزی دست یافت. توماس گزارش‌ها متعددی را از ایالات متحده، آمریکای جنوبی، آفریقا و قاره اروپا ارائه کرده‌است. او از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ به عنوان مجری و خبرنگار ویژه دفتر بی‌بی‌سی در واشینگتن پست شد، جایی که اغلب گزارش‌ها سیاسی را از این مکان مخابره می‌کرد. توماس گزارشاتی را از ویژگی‌های اصلی سیاست، اقتصاد و فرهنگ ایالات متحده تهیه کرده‌است. داستان‌های وی در بی‌بی‌سی ورلد نیوز، پخش اخبار پی‌بی‌اس، بی‌بی‌سی نیوز ورلد آمریکا و بی‌بی‌سی و در اینترنت به صورت آنلاین پخش می‌شود.
پیش از آن، طی سالهای ۲۰۰۷و ۲۰۰۸، توماس اولین نسخه ۱۰ شب ئی‌تی ورلد نیوز توری را به روی اکران برد، یک برنامه خبری یک ساعته در بی‌بی‌سی ورلد نیوز و بی‌بی‌سی نیوز. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱، او همچنین خبرنگار بی‌بی‌سی در آمریکای شمالی بود و اخبار اصلی را از استیضاح رئیس‌جمهور کلینتون تا تأثیرات جهانی حملات ۱۱ سپتامبر گزارش کرد. از ۱۹۹۰تا ۱۹۹۷، او خبرنگار سیاسی بی‌بی‌سی بود که از وست مینستر، بلفاست و دوبلین گزارش می‌داد، از جمله پوشش گسترده بر روی روند صلح ایرلند شمالی.
توماس در حالیکه عضو روزنامه‌نگاری تیم نیمن (۲۰۱۰–۲۰۱۱) در دانشگاه هاروارد بود، تحصیل در رسانه‌های دیجیتال و روزنامه‌نگاری شهروندی را دنبال کرد، در این دوره یک پست وبلاگ توسط توماس منتشر شد و موفق شد اظهار نظر پی.جی. کراولی رادر وبلاگ منعکس کند که بازتاب گسترده‌ای داشت و منجر به استعفای کراولی شد. او در ژوئیه ۲۰۱۱ به شغل سابق خود در اخبار بی‌بی‌سی خود بازگشت. از زمان بازگشت به بریتانیا توماس به عنوان خبرنگار بی‌بی‌سی نیوز حضور پیدا کرده‌است.
از ژانویه ۲۰۱۳، توماس مجری تمام وقت در بازسازی مجدد بی‌بی‌سی ورلد نیوز بود، ابتدا به عنوان مجری اصلی ورد نیوز تودی روی صحنه رفت. او همچنین مجری گاه به گاه دولرد تو در رادیو بی‌بی‌سی ۴ و نیوشر در (سرویس جهانی بی‌بی‌سی) است.
توماس مجری انتخابات ویژه سرویس جهانی بی‌بی‌سی است که از انتخابات بریتانیا و ایالات متحده خبر می‌دهد.
در ۲۰۱۸، توماس در فیلم دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی در نقش خود ظاهر شد.
هاپیت‌لی (اسماعیل‌لی)
هاپیت‌لی (به لاتین: Hapıtlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیللی واقع شده است. هاپیت‌لی ۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
مارتی یروینن
مارتی یروینن (Martti Järvinen؛ زادهٔ September 21, 1933) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
فهرست مناطق خودمختار بر پایه کشور
فهرست مناطق خودمختار مرتب شده بر پایه کشور یک مرور کلی بر مناطق خودمختار جهان است. یک منطقه خودمختار به عنوان یک ناحیه از کشور تعریف شده‌است که دارای درجه‌ای از استقلال یا آزادی از مقامات بیرون از آن منطقه است. گونه‌های مختلفی از انواع نواحی خودمختار در جهان وجود دارد که بر پایه مواردی از تفاوت در اقلیت‌های قومی یا دوری از سرزمین اصلی کشور تشکیل شده‌اند. کشورهایی که مناطق خودمختار دارند اغلب به نام فدراسی شناخته می‌شوند. مناطق خودمختار از نهادهای فدرال و حکومت‌های مستقل جدا هستند و در مقایسه با دیگر روش‌های تقسیمات سیاسی، مناطق اینچنینی از وضعیت ویژه‌ای، من‌جمله اختیاراتی همچون قانون‌گذاری، برخوردارند. (برای یک فهرست مفصل از نواحی فدرال مقاله دولت فدرال را مشاهده کنید).
آیا این عاشقانه نیست
آیا این عاشقانه نیست (Isn't It Romantic) یک فیلم در ژانر کمدی رمانتیک و فانتزی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. ربل ویلسون بازیگر نقش اصلی و لیام همسورث، آدام دیواین و پریانکا چوپرا در نقش‌های مکمل در فیلم حضور دارند.
آیا این عاشقانه نیست در ۱۳ فوریه ۲۰۱۹ توسط برادران وارنر در سینماهای ایالات متحده اکران شد و توسط نتفلیکس در ۲۸ فوریه به صورت بین‌المللی توزیع گردید. فیلم بیش از ۴۸ میلیون دلار فروش در مقابل بودجه ۳۱ میلیون دلار‌ی‌اش کسب کرد و به طور کلی با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان همراه بود.
داستان
ناتالی معماری است که زندگی آرامی دارد، او اعتماد به نفس ندارد و از فیلم‌های کمدی رمانتیک متنفر است. دوست او ویتنی که طرفدار فیلم‌های کمدی رمانتیک است، معتقد است که جاش عاشق ناتالی است، اما ناتالی این ایده را احمقانه می‌خواند و آن‌را رد می‌کند. وقتی ناتالی در یک ایستگاه قطار مورد سرقت قرار می‌گیرد و به سرش ضربه می‌خورد، در داستانی کمدی رمانتیک به هوش می‌آید، ناتالی متوجه می‌شود که با پیدا کردن عشق واقعی می‌تواند به دنیای واقعی بازگردد. او به مرور یاد می‌گیرد که قبل از دوست داشتن شخص دیگری، نخست باید خودش را دوست داشته‌باشد.
فهرست مناطق خودمختار بر پایه کشور
این لیست شامل مناطقی است که در سطح بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌اند؛ با این حال مناطق دیگری نیز به عنوان خودمختار مطرح هستند که در نظام بین‌الملل رسمیت ندارند. تعریف یک منطقه خودمختار از هر کشوری تا کشور دیگر متفاوت است؛ لذا نام محلی تقسیمات کشورها دارای اهمیت است که در جدول آمده.
تقسیم‌شده به تعدادی ناحیهٔ خودمختار
در تعدادی از کشورها همه مناطق یا تمامی سطوح تقسیمات سیاسی از نوع خاصی از «استقلال» برخوردارند. میزان اختیارات و قدرت دولت‌های محلی و مرکزی در چنین کشورهایی متفاوت است.
گونه‌های دیگر خودمختاری
تعدادی از مناطق مسکونی نیز تحت عنوان «مستقل» شناخته شده‌اند که گرچه دارای آزادی‌های ویژه و به خصوصی نیستند ولی به صورت منطقه خودمختار شناخته شده‌اند.
ولسلی (ابهام‌زدایی)
ولسلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جک کانلی (بازیگر)
جک کانلی (زاده ۱۹۵۸) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در بازپرداخت، بوسه یهودا اشاره کرد.
لابوگولا
لابوگولا (به لاتین: Labugolla) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان مرکزی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
خواب سبک (فیلم ۱۹۹۲)
خواب سبک فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی پل شریدر است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویلم دفو، سوزان ساراندون، دینا دلانی، دیوید کلنون، مری بت هرت، ویکتور گاربر، جین آدامز، سم راکول و دیوید اسپید ایفای نقش کرده‌اند.
پریش منچستر
پریش منچستر (به لاتین: Manchester Parish) یک منطقهٔ مسکونی در جامائیکا است که در شهرستان میدلسکس، جامائیکا واقع شده‌است. پریش منچستر ۸۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹۰٬۸۱۲ نفر جمعیت دارد.
شرکت موگ موزیک
شرکت موگ موزیک (Moog Music) این شرکت در سال ۱۹۵۳ به نام آر. اِی. موگ توسط رابرت موگ و پدرش تأسیس شد سپس در سال ۱۹۷۲ به موگ تغییر نام داد. از اولین تولیدات آن می‌توان به سینتیسایزر موگ اشاره کرد به عنوان سینتسایزر قابل دسترس برا همه و بعد از آن محصول مینی موگ در سال ۱۹۷۰ تولید شد، ۲ تا از با نفوذترین محصولات موزیک الکترونیک می‌باشد. در سال 1971 بدنبال رکود اقتصادی، رابرت موگ مجموعه را به شرکت آلات موسیقی نورلینگ فروخت و در همانجا تا سال 1977 به عنوان طراح به فعالیت خود ادامه داد.در سال 1978 شرکت بیگ بریار را تاسیس کرد. شرکت موگ موزیک در سال 1987 اعلام برشکستگی کرد و علامت تجاری موگ در سال 2002 به رابرت موگ بازگشت درست زمانی که شرکت بیگ بریار فعالیت خود را با اسم موگ موزیک از سر گرفت.
جاودانگان (فیلم)
جاودانگان (Eternals) فیلمی آمریکایی در ژانر ابرقهرمانی و ساخته‌شده بر پایهٔ نژادی به همین نام از مارول کامیکس است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این بیست و ششمین فیلم در دنیای سینمایی مارول محسوب می‌شود و ساخت آن بر عهده مارول استودیوز بوده و به‌وسیلهٔ استودیو سینمایی والت دیزنی منتشر شده‌است. وظیفهٔ کارگردانی این فیلم بر عهدهٔ کلویی ژائو بود که فیلم‌نامه‌اش را به‌همراه پاتریک بورلی، رایان فیرپو و کار فیرپو نوشته‌است. در این فیلم گروه بازیگران متشکل از جما چان، ریچارد مدن، کمیل نانجیانی، لیا مک‌هیو، برایان تایری هنری، لورن ریدلاف، بری کیوگن، ما دونگ-سوک، هریش پتل، کیت هرینگتون، سلما هایک و آنجلینا جولی ایفای نقش می‌کنند. در این فیلم، اترنالز، یک نژاد بیگانه جاودانه، پس از هزاران سال در میان مردم پدیدار می‌شوند تا از زمین در برابر همتایان شیطانی خود به‌نام دیوینت‌ها محافظت کنند.
در آوریل ۲۰۱۸، کوین فایگی، رئیس مارول استودیوز اعلام کرد که توسعهٔ فیلمی بر پایهٔ کمیک جاودانگان آغاز شده‌است و سپس در مهٔ همان سال رایان و کاز فیرپو برای نوشتن فیلم‌نامه استخدام شدند. قرار بود ژائو تا اواخر سپتامبر همان سال کارگردانی این فیلم را بر عهده بگیرد و اختیار خلاقانه قابل‌توجهی با این فیلم به او داده شود که منجر به فیلم‌برداری در مکان‌های گسترده‌تری در مقایسه با فیلم‌های پیشین دنیای سینمایی مارول می‌شد. ژائو بار دیگر فیلم‌نامه را نوشت و مدتی بعد گزارش شد که پاتریک بورلی نیز در نوشتن آن مشارکت داشته‌است. مراحل تصویربرداری اصلی از ژوئیهٔ ۲۰۱۹ تا فوریهٔ ۲۰۲۰ در استودیوهای پاین‌وود و همچنین در لندن و آکسفورد، انگلستان و در جزایر قناری انجام شد.
داستان
۵٬۰۰۰ سال پیش از میلاد، ده ابرقدرت انسان‌نما، معروف به جاودانگان (اِتِرنالْز) توسط سلستیال آریشم از سیارهٔ خود المپیا برای محافظت از بشریت در برابر همتایان شیطانی خود یعنی دیوینت‌ها به زمین فرستاده می‌شوند. درطی هزاران سال، آن‌ها از بشریت در برابر خطرات ناشی از این موجودات محافظت کرده‌اند، اما اجازه نداشتند در رشد جمعیت جهان مداخله کنند. پس از کشته‌شدن آخرین دِویانت در سال ۱۵۰۰، شکافی در درون گروه ایجاد شد، زیرا که نظرات آن‌ها در مورد مسئولیت‌شان در قبال مردم متفاوت بود. جاودانگان پانصد سال آینده را عمدتاً جدا از یکدیگر سپری خواهند کرد و منتظر آریشم خواهند بود تا آن‌ها را به سیارهٔ اصلی خود بازگرداند.
در زمان حال سرسی و اسپیرات در لندن با یکدیگر زندگی می‌کنند. پانصد سال قبل پس از اینکه شریک زندگی سرسی، ایکاریس او را ترک کرد، او اکنون با دین ویتمن که در موزهٔ تاریخ طبیعی کار می‌کند رابطه دارد. یک شب هنگامی‌که این سه نفر مورد حملهٔ ناگهانی یک دِویانت به‌نام کرو قرار می‌گیرند، ایکاریس ظاهر می‌شود و هیولا را فراری می‌دهد. سپس سرسی، اسپرایت و ایکاریس تصمیم می‌گیرند تا جاودانگان را دوباره متحد کنند تا برای خطر احتمالی آماده شوند؛ بنابراین آن‌ها کینگو قهرمان بالیوودی، تینای جنگجو و محافظش گیلگمش، فاستوس مخترع، دروگ کنترل‌گر ذهن و مکاری پرسرعت را به‌کار می‌گیرند و فقط اجک رهبر سابق جاودانگان که پیش‌تر توسط یک دِویانت کشته شده بود، دیگر نمی‌تواند به گروه بپیوندد.
اجک به سرسی به‌عنوان رهبر جدید گروه توانایی برقراری ارتباط با آریشم را داد. در گفتگو با سلستیال، مشخص می‌شود که مأموریت اصلی جاودانگان مبارزه با دِویانت‌ها نبود، بلکه آماده‌سازی زمین برای ظهور بود. آریشم توضیح می‌دهد که برای میلیون‌ها سال سلستیال‌ها بذرهای خود را در سیارات پرجمعیت می‌کارند تا سلستیال جدید از آن‌ها متولد شود. با این حال، از آنجایی که انرژی افراد بیشماری برای این کار مورد نیاز است، سلستیال‌ها دِویانت‌ها را فرستادند، تا یغماگران اصلی سیارات را از بین ببرند تا تکامل حیات تضمین شود. با این حال، دِویانت‌ها تکامل یافته و خود تبدیل به شکارچیان برتر شدند، به همین دلیل است که جاودانگان برای مبارزه با آن‌ها فرستاده شدند. همانطورکه آریشم توضیح می‌دهد، زمین اکنون به جمعیت لازم رسیده‌است تا ظهور (تولد تیاموت سلستیال و نابودی سیاره به‌دنبال آن) رخ دهد.
از آنجایی که جاودانگان در طی هزاران سال یادگرفته‌اند که بشریت را دوست بدارند، تصمیم می‌گیرند از خواست آریشم اطاعت نکنند و در عوض از ظهور جلوگیری کنند. دروگ از طریق "Uni-Mind" ساخته شده توسط فاستوس ارتباطی بین همهٔ جاودانگان برای اتحاد قدرت‌هایشان ایجاد می‌کند تا نیروی لازم برای به خواب بردن تیاموت را به‌وسیلهٔ کنترل ذهن بدست آورد. با این حال، همه جاودانگان با این نقشه موافق نیستند؛ در حالی‌که کینگو گروه را ترک می‌کند زیرا نمی‌خواهد با آریشم روبرو شود، مشخص می‌شود که ایکاریس خود یک مخالف مخفی بوده‌است. او بود که قرن‌ها پیش توسط اجک از ظهور مطلع شده بود و سرانجام وقتی اعتراض خود را نسبت به نابودی زمین بیان کرد کشته شد.
پس از این‌که مکاری محل ظهور را در پای یک آتشفشان فعال مکان‌یابی می‌کند، بین ایکاریس و جاودانگان مبارزه‌ای درمی‌گیرد. کرو که قبلاً گیلگمش را کشته‌است و می‌خواهد از جاودانگان انتقام بگیرد نیز حضور دارد. گروه با همدیگر موفق می‌شوند ایکاریس را تحت کنترل درآورند و در همین حین تینا کرو را شکست می‌دهد. فاستوس "Uni-Mind" را فعال می‌کند و ایکاریس نیز به‌طورغافلگیرانه‌ای پس از تجدیدنظر در مورد زندگی خود بر روی زمین و رابطهٔ خود با سرسی به آن می‌پیوندد. از آنجایی که دروگ ضعیف تر از آن است که نسبت به نبرد قبلی با تیاموت روبرو شود، سرسی که توانایی این کار را دارد، این وظیفه را بر عهده می‌گیرد و تیاموت را می‌کشد. سپس ایکاریس به‌خاطر احساس گناه خودکشی می‌کند، در حالی که تینا، دروگ و مکاری با سفینهٔ فضایی خود Domo به فضا پرواز می‌کنند تا جاودانه‌های دیگر را پیدا کرده و آن‌ها را با خود همراه کنند.
در صحنهٔ بین تیتراژی، تینا، مکاری و دروگ با اروس برادر تانوس و دستیارش پیپ به‌طور غیرمنتظره‌ای ملاقات دریافت می‌کنند و به آن‌ها پیشنهاد کمک می‌دهند. در صحنهٔ پس از تیتراژ، دین ویتمن صندوقچه‌ای قدیمی که از اجدادش به ارث رسیده را باز می‌کند که حاوی تیغهٔ افسانه‌ای آبنوس است و صدایی (بلید) از او سؤال می‌کند که آماده است یا خیر.
بازیگران
علاوه بر این، بیل اسکاشگورد صداپیشگی دیوینت کرو را انجام می‌دهد، در حالی که دیوید کای صداپیشگی آریشم آسمانی را بر عهده دارد. هاز سلیمان و ایسای دنیل کراس به ترتیب بن و جک، شوهر و پسر فاستوس را به تصویر می‌کشند. و زین الرافعی را به تصویر می‌کشد که با ورود جاودانگان به زمین با آنها روبرو می‌شود. هری استایلز در صحنه پس از تیتراژ فیلم در نقش اروس / استارفاکس، برادر تانوس ظاهر می‌شود، در حالی که پتن اسوالت صداپیشگی دستیارش پیپ ترول را بر عهده دارد. ماهرشالا علی پیش از بازی در فیلم خودش، در یک کامئو در صحنه پس از تیتراژ فیلم در نقشی ذکرنشده به عنوان بلید حضور دارد.
استایلومتری
استایلومتری یا سبک‌سنجی استفاده از سبک‌شناسی، معمولاً به زبان نوشتاری است، اما به‌طور موفقیت‌آمیزی به موسیقی و نقاشی نیز اعمال شده‌است. دیگر تعریف آن رشته زبان‌شناسی است که از تحلیل آماری ادبیات برای ارزشیابی سبک نویسنده بر اساس معیارهای کمی گوناگون استفاده می‌کند. استایلومتری غالباً برای منتسب کردن متونی که نویسنده‌شان مشخص نیست یا محل مناقشه است به نویسندگان مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده‌های قانونی و نیز دانشگاهی و ادبی دارد، که گستره ای از تعیین نویسنده آثار شیکسپیر تا زبان‌شناسی حقوقی را در بر می‌گیرد.
پانویس
استایلومتری
معماری پیشاتاریخی در ایران
حدود ۱۰٫۰۰۰ سال پیش یکجانشینی، و به‌تَبَعِ آن معماری، از شام و میانرودان به آنچه امروزه ایران است گسترش یافت. جغرافیای ناهموار ایران سبب شد سکونت‌گاه‌های این سرزمین متفاوت از دشت‌های شام و میانرودان شکل بگیرند.
نخستین این سکونت‌گاه‌ها را مردمان عصر حجر در جلگهٔ خوزستان برپا داشتند که قدیمی‌ترین نمونهٔ کاوش‌شده‌شان در ایران علی‌کُش است که در حدود ۹٫۰۰۰ سال پیش از خانه‌هایی تک‌اتاقی ساخته شده.
باوجوداین، عمدهٔ دانسته‌های ما در مورد معماری سکونت‌گاه‌های ایران پیش از ابداع سفال از دره‌ها و دشت‌های اطراف زاگرس مرکزی می‌آید. یکی ازین سکونت‌گاه‌ها گنج‌دره است که نوآوری‌های معماری در آن سبب شده بود به نسبت ساخت‌وسازهای معاصر دیوارهایی نازک‌تر داشته باشد.
در شمال غربی ایران ساکنانِ حاجی‌فیروز خانه‌هایشان را به دو بخش، یکی برای نشستن و دیگری برای کار، تقسیم می‌کردند
و در جنوب شرقی، ساکنانِ تل ابلیس فضایی با کاربرد آیینی ساخته بوده‌اند.
به‌سبب خشکی و ناملایمات جغرافیایی فلات مرکزی ایران، تا پیش از ابداع سفال در این منطقه استقرارهای چندانی صورت نگرفت. تنها سکونت‌گاه شناخته‌شدهٔ منطقه از این دوران تپهٔ غربیِ سنگ چخماق است. تپهٔ شرقیِ سنگ چخماق هزار سال پس از تپهٔ غربی و پس از ابداع سفال ساخته شده و گذار از فرهنگ بدون سفال به فرهنگ با سفال را در آن می‌توان دید که مدلل بر دورهٔ تحول مهمی در مسیر تکامل مدنیت است. سکونت‌گاه معرف جوامع نوسنگی با سفال در فلات مرکزی ایران تپهٔ زاغه است. در تپهٔ زاغه خانه‌ها به تناسب نوع فعالیت اقتصادی (کشاورزی یا دامداری) ساخته شده‌اند و به‌نظر می‌رسد نوعی نظام طبقاتی شکل گرفته بوده. همچنین در این دوران در تپهٔ شمالی سیلک برای ساخت اتاق‌های راست‌گوشه از خشت قالبی استفاده شده که تحول مهمی در معماری به‌شمار می‌رود.
شوشِ پیشاایلامی از مهم‌ترین این شهرها در جنوب غربی ایران بوده که امروزه اثری از آن نمانده. دور شهرهای ملیان و انشان دیوار حصار دفاعی کشیده بودند و فرمانروایی ایلامی نیز کاخ و آرامگاهی در هفت‌تپه ساخته بوده‌است.
در گودین‌تپه در زاگرس مرکزی معابر شهری کوچکی ساخته شده بوده‌اند که برخی ارابه‌رو بوده و در دو طرف آن‌ها مغازه یا کارگاه‌هایی قرار داشته.
در عصر برنز، شمال غربی ایران حوزه‌ای فرهنگی تشکیل می‌داده که از بقیهٔ ایران متمایز بوده‌است. در شمال دریاچهٔ ارومیه سکونت‌گاه‌ها به الگوی تثبیت‌شده آناتولی و قفقاز جنوبی نزدیکند. از سکونت‌گاه‌های جنوب دریاچهٔ ارومیه به علت کاوش‌های محدود الگویی در دست نیست.
در اواخر عصر برنز شهرهای ایران به‌تدریج دچار زوال شدند. سه-چهار قرن بعدتر نخستین مردمان آریایی به ایران وارد آمدند و
سبب تغییراتی فرهنگی شدند که مبدأ عصر آهن در ایران است.
در این زمان در حسنلو در شمال غربی ایران ساختمان‌هایی عظیم ساخته شد که نشان از حضور طبقهٔ اربابی قدرتمندی دارد. تالارهای ستون‌دار در این ساختمان‌ها اولین نمونهٔ شناخته‌شدهٔ این گونهٔ ساختمانی در ایران است.
که بعدها در تالارهای تپهٔ شرقی باباجان در زاگرس مرکزی و در معماری هخامنشی پژواک شد.
اثر برجستهٔ عصر آهن در جنوب غربی ایران چغازنبیل است که در آن دوران مهم‌ترین مرکز مذهبی مردمان ایلامی بوده و از شاخص‌ترین زیگورات‌های جهان باستان به‌شمار می‌رود.
عصر حجر
مبدأ یکجانشینی، انقلاب نوسنگی است که حدود ۱۱٫۰۰۰ سال پیش در سرزمین شام شروع شد و در جریان آن جوامعی که پیش از آن شکارچی-گردآورنده بودند روی به «اهلی کردن» گیاهان و حیوانات (کشاورزی و دامداری) آوردند و تغییر محل زیستشان از محیط طبیعی به «محیط مصنوع معمارانه» موجب پدید آمدن روشی بکر از زندگی شد. حدود ۱٫۰۰۰ سال طول کشید تا این وقایع به ایران گسترش یابد. شواهد کنونی حاکی از آن است که کشاورزی از سرچشمه‌اش در کرانهٔ شرقی مدیترانه به میانرودان صادر شده و با گذر از عرض ایران به سوی آسیای مرکزی گسترش یافته.
از آنجا که بین جغرافیای فلات ایران و دشت‌های میانرودان و شام تفاوت‌های فاحشی هست، سکونت‌گاه‌های نوسنگی ایران با دیگر سکونت‌گاه‌های نوسنگی خاور نزدیک هماهنگ نیستند. توپوگرافی ناهموار غرب ایران، کمبود زمین قابل کشت، و همچنین گستردگی استفاده از کشت دیمی باعث شد جمعیّت ایران از میانرودان کوچک‌تر و پراکنده‌تر بماند؛ در نتیجه ساختار جوامع نوسنگیِ میانرودان پیچیده‌تر و بزرگ‌تر از جوامع ایران (که غالباً شکل «واحد خانوادگی» داشتند) بود.
سکونت‌گاه‌های نوسنگی فلات ایران غالباً در مجاورت منابع آب و زمین‌های حاصلخیز ساخته می‌شدند. هر سکونت‌گاه بین ۵۰ و ۱۰۰ نفر جمعیّت داشت و شامل خانه‌هایی از خشت خام، چادر، یا کپر و همچنین آغل‌هایی برای نگهداری احشام می‌شد. شکل این خانه‌ها و نحوهٔ به هم پیوستن آن‌ها برای تشکیل سکونت‌گاه‌های کوچک، الگوی روستاهای منطقه تا به‌امروز بوده‌است. به‌نظر می‌رسد در این جوامع سلسله مراتب و اختلاف طبقاتی آشکاری وجود نداشته، چرا که نشانی از سازه‌های خاص با کارکرد یادمانی نیست. تدفین مردگان در زیر کفِ خانه‌ها، در زیر فضای باز سکونت‌گاه، و گاه در داخل خانه‌ای رهاشده انجام می‌شد.
باستان‌شناسان سکونت‌گاه‌های دوران نوسنگی را به دو گروه کلی «نوسنگی پیش‌ازسفال» و «نوسنگی با سفال» تقسیم می‌کنند. ایشان همچنین قائل به وجود دوران گذاری بین دوران نوسنگی و عصر برنز هستند که به «دوران مس‌سنگی» موسوم است.
جنوب غربی ایران
به گفتهٔ فرانک هول، شروع استقرارهای نوسنگی در فلات ایران را باید در جلگهٔ پست خوزستان و محوطه‌هایی مانند تپهٔ علی‌کُش، چغابنوت، و چغاگلان دانست. اولین سکونت‌گاه در ایران در حدود ۹٫۰۰۰ سال پیش به‌شکل خانه‌هایی تک‌اتاقه در علی‌کُش (در فاز معروف به بُزمُردهٔ آن) ساخته شده‌اند که دیوارهایی به ضخامت ۲۵ تا ۴۵ سانتی‌متر از خشت‌هایی به ابعاد ۲۵ ۱۵  ۱۰ سانتی‌متر داشته‌اند. احتمالاً هر خانه اجاقی داشته که در محوطهٔ خانه تعبیه می‌شده. چغابنوت هم در دوران نوسنگی پیش‌ازسفال و اوایل دوران نوسنگی باسفال مسکون بوده. در بازمانده‌های دوران نوسنگی پیش‌ازسفال مجموعه‌ای از اجاق‌ها یا گودال‌های آتش کاوش شده ولی خانه‌ای از این دوران یافت نشده. از سکونت‌گاه باسفال (معروف به فاز ۰) خانه‌های خشتی کوچکی بازمانده‌است. چغابنوت از معدود محوطه‌های نوسنگی‌ای است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران کاوش شده. از دیگر سکونت‌گاه‌های منطقه باید به «تپه تولایی» اشاره کرد که قدمتش به اوایل عصر نوسنگی با سفال می‌رسد و به عنوان چراگاه فصلی مردمانی عشایری به‌کار می‌رفته که در سازه‌هایی چادرمانند می‌زیسته‌اند و در جای دیگری از جلگهٔ نیمه‌خشک خوزستان به‌طور محدود کشاورزی می‌کرده‌اند. یافته‌ها در تپهٔ تولایی شامل دیوارهای بیرونی و سکوهای داخلی سازه‌ای می‌شود که مشابه انبارهایی است که عشایر امروزی منطقه برای ذخیرهٔ دارایی‌هایشان بالاتر از سطح زمین استفاده می‌کنند. از سکونت‌گاه‌های دورهٔ مس‌سنگی در منطقه نیز باید از چغاسفید یادکرد.
در دشت داخلی فارس نیز در دوران نوسنگی پیش‌ازسفال سکونت‌گاه‌هایی در تل مشکی و تل جری تشکیل شد که به‌علت عدم وجود معماری قابل‌توجه می‌توان گفت سرپناه فصلی عشایرِ رمه‌گردان (نیمه‌یکجانشین) بوده‌اند. در تل باکون در مرودشت هم ۶٫۵۰۰ سال پیش سکونت‌گاهی تشکیل شد که تا ۵٫۴۰۰ سال پیش مسکون بوده. در این سکونت‌گاه تعدادی خانه با دیوارهایی از خشت و کاه باقی مانده. روی بعضی از این دیوارها به‌شکل نوارهای رنگی موازی تزئیناتی انجام شده. سقف‌ها احتمالاً از تیر، حصیر، و گل ساخته می‌شده‌است. بین هر چند منزل فضایی باز هست که بناها به آن مرتبط بوده‌اند. ۱۲ انباری نیز در مجموعه کاوش شده که نشان‌دهندهٔ نقش تجاری آن در منطقه است. در این سکونت‌گاه شواهدی از وجود فن مدیریت شهری در یک جامعهٔ پیش‌ازتاریخ به چشم می‌خورد.
زاگرس مرکزی
بیشتر دانش ما در مورد معماری دوران نوسنگی پیش‌ازسفال در ایران از دره‌ها و دشت‌های اطراف زاگرس مرکزی می‌آید. مهمترین محوطهٔ نوسنگی در این منطقه تپهٔ کوچک گنج‌دره در هفت کیلومتری هرسین است. به‌نظر می‌رسد گنج‌دره کمپ فصلی عشایر رمه‌گردان (نیمه‌یکجانشین) بوده. محوطه شامل اتاق‌های کوچک خشتی بوده که کاربردهای اقامتی، ذخیره‌سازی غلات، و آیینی و نمادی در آن‌ها با هم آمیخته بوده‌اند. از مشخصات تعجب‌آور گنج‌دره، ضخامت اندک دیوارها (۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر) در مقایسه با سکونت‌گاه‌های دیگر دوران نوسنگی است. برای برپایی این دیوارها از شمعهای داخلی و خارجی استفاده شده. به گفتهٔ فیلیپ ای.ال. اسمیت گنج‌دره از قدیمترین موارد استفاده از شمع و نیم‌ستون در خاور نزدیک و احتمالاً نخستین نمونه‌ای است که در آن شمعِ شالوده از خشت و گل ساخته شده نه از سنگ. در کل با وجود فراوانی سنگ در محوطه، از این مصالح استفاده چندانی نشده‌است. به نظر می‌رسد که راه ورود به بناها از بام بوده باشد.
از اوایل هزارهٔ هفتم پیش‌ازمیلاد سکونت‌گاهی در تپه عبدالحسین تشکیل شد که آن هم کمپ فصلی عشایر رمه‌گردان بوده. قدیمی‌ترین لایه‌های تپهٔ عبدالحسین شامل مجموعه‌ای است از اجاق‌ها، مربوط به دورهٔ پیش‌ازسفال، و لایه‌های بعدی، از دورهٔ با سفال، دیوارهای خشتی دارد. به‌نظر می‌رسد بین این دوره‌های سکونت، عبدالحسین برای چندهزار سال رها شده بوده باشد.
سکونت‌گاه کوچکِ تپه گوران در ۶۵ کیلومتری جنوب کرمانشاه هم از دیگر مراکز سکونت در این منطقه است و در آن مجموعه‌ای از روستاها از دوران نوسنگی پیش‌ازسفال تا مراحل اولیه نوسنگی باسفال مسکون بوده. ساکنان اولیه ممکن است عشایر رمه‌گردانی بوده باشند که در زمستان در کلبه‌هایی از چوب و شاخه‌های نازک درختان می‌زیسته‌اند. این کلبه‌ها شامل دو یا سه اتاق راست‌گوش بوده‌اند. حدود ۸٬۲۰۰ سال پیش، این روستا به سکونت‌گاهی دائمی با خانه‌هایی با دیوارهای خشتی و سفال تبدیل شد که روی شالوده‌ای سنگی قرار داشتند.
شمال غربی ایران
کشاورزی و دامپروری دیرتر از زاگرس مرکزی به شمال غربی ایران رسید. محوطهٔ کلیدی دوران نوسنگی در این منطقه تپه حاجی فیروز است که با در میانرودان همزمان بوده. در کل ۱۸ بنای چهارضلعی، هر یک به مساحت بین ۲۷ تا ۳۸ مترمربع، در حاجی فیروز یافت شده. تیغه‌ای کوتاه این خانه‌ها را به دو بخش تقسیم می‌کرده که یکی برای نشستن و دیگری برای کار و فعالیت به کار می‌رفته. دیوارها از خشت‌های نامنظم به ضخامت ۴۰ سانتی‌متر ساخته شده‌اند و در ضلع شرقی ساختمان‌ها (جهت وزش بادِ غالب)، دیواره‌ای کوتاه و بدون سقف قرار دارد. جهت درهای ورودی نیز برای دوری از باد غربی به سمت شرق بوده‌است. سقف بناهای حاجی فیروز احتمالاً مسطح بوده. مانند دیگر محوطه‌های معاصر در ایران، حاجی فیروز روستایی کوچک با خانه‌های تک‌خانواده‌ای بوده و ساکنان آن مردگانشان را در زیر کف همان خانه‌ها دفن می‌کرده‌اند.
به‌نظر می‌رسد پس از رها شدن حاجی‌فیروز، برای هزار سال در منطقه سکونت‌گاه دائمی دیگری تشکیل نشده باشد.
جنوب شرقی ایران
مهمترین سکونت‌گاه بازمانده از عصر نوسنگی در جنوب شرقی ایران تل ابلیس در درهٔ مشیز کرمان است که در حدود ۶٫۴۰۰ تا ۶٫۲۰۰ سال پیش (اواخر نوسنگی با سفال و اوایل مس‌سنگی) مسکون بوده. در این سکونت‌گاه مجموعه‌ای از اتاق‌های مستطیل‌شکل در ابعاد و اندازه‌های مختلف، تعدادی راهرو، حیاط، و کوچه یافت شده‌است. دیوارها از خشت خام بودند و حدود ۴۰ سانتی‌متری ضخامت داشته‌اند و روی آن‌ها با ۱ تا ۲ سانتی‌متر گل اندود شده بوده. زیر خشت‌ها با اثر انگشت برای اتصال بهتر با ملات کمی فرورفته است. در دو طرف دیوارها با فواصل تقریباً منظم پشت‌بندهایی قرار گرفته و کف‌ها یک لایه زیرسازی شده و با حصیر پوشانده شده بوده‌اند. در کف اتاق‌های تیرهای چوبی سوخته یافت شده که احتمالاً تیرهای سقف بوده‌اند. سقف‌ها احتمالاً کمی شیب‌دار بوده‌اند. در داخل اتاق‌آسیاب، مخزن آسیاب، آتشدان و اجاق (۱۰ سانتی‌متر پایین‌تر از کف)، و عناصر گلی با عملکرد نامعلوم دیده می‌شود. یک اتاق منفرد، یا سرداب، که به باور باستان‌شناسان کارکرد مذهبی داشته، گوشه‌هایی گرد و سقف گنبدی‌شکل دارد که یک ورودی آن با خشت مسدود شده و اسکلت یک مرد و یک گلدان در کف آن یافت شده.
فلات مرکزی ایران
به‌سبب خشکی و ناملایمات جغرافیایی فلات مرکزی ایران، در دوران نوسنگی بدون سفال سکونت‌گاه‌های چندانی در این منطقه تشکیل نشد. تنها سکونت‌گاه شناخته‌شده از دوران نوسنگی بدون سفال در شرق زاگرس فازهای اولیهٔ تپه‌های سنگ‌چخماق در ۸ کیلومتری شمال شهر شاهرود است. سنگ‌چخماق از دو تپه تشکیل شده که هر کدام دارای ۵ فاز استقراری بوده‌اند. در تپه غربی تعدادی پشته و همچنین بقایای بناهایی به شکل مستطیل هر کدام شامل سه اتاق پیدا شده که کاربرد مسکونی و احتمالاً مذهبی داشته‌اند. از یافته‌ها در این محوطه می‌توان به جایگاه آتش به مساحت یک متر مربع، نوعی اجاق روی سکو در بخش میانی خانه (که از اتاق میانی با چند پله قابل دسترسی است)، و سکوی تخت مانند در بعضی اتاق‌ها اشاره کرد. از آنجا که خاکستر اجاق دست‌نخورده و خارج‌نشده‌است، باستان‌شناسان بر این باورند که آتشِ آتشدان مقدس بوده. روی کف لکه‌های قرمز رنگی احتمالاً برای تزئین ایجاد شده بوده‌است. یکی از خانه‌ها (بنای شمارهٔ ۱۰) پی سنگی دارد. دیوارهای خانه‌ها از گل به ضخامت متوسط ۵۰ سانتی‌متر هستند که در بعضی جاها به یک متر هم می‌رسد. در وسط دیوارها هم یک پشت‌بند ساخته شده‌است.
در تپهٔ شرقی که حدود ۱٫۰۰۰ سال پس از تپهٔ غربی مسکون بوده هم بقایای بناهایی با چند اتاق پیدا شده که دیوارهایشان اندوه کاهگل دارد. جنس دیوارها از چینه به ضخامت ۷۰ سانتی‌متر است. در محوطهٔ باز دو کوره به شکل نیم‌دایره (به قطر ۱۷۰ سانتی‌متر و ۱۲۰ سانتی‌متر) و یک کورهٔ تقریباً دایره شکل (به قطر ۵۰ سانتی‌متر) پیدا شده. در این محوطه گذار از فاز نوسنگی بدون سفال (تپهٔ غربی) به نوسنگی با سفال (تپهٔ شرقی) در حدود هزارهٔ هفتم پیش از میلاد را به خوبی می‌توان دید و معرف دورهٔ تحول مهمی در مسیر تکامل مدنیت است.
تپه زاغهٔ قزوین شاخص‌ترین سکونت‌گاهی نوسنگی این منطقه و معرف فرهنگ جوامع نوسنگی در فلات مرکزی ایران است. در این سکونت‌گاه ۲۱ خانه در ۱۲ لایهٔ استقرار کاوش شده. جهت‌گیری خانه‌ها از شمال شرقی به جنوب غربی است که هماهنگ با بادهای دائمی قزوین است و درِ خانه‌ها هم با توجه به این امر جایگذاری شده. تنها درِ یکی از خانه‌ها در به سمت وزش باد دائمی (شمال شرقی) باز می‌شود که در این مورد هم چینه‌ای روبروی در ورودی ساخته بوده‌اند. فضاها کاملاً به‌صورت ارگانیک و ناهندسی شکل گرفته‌اند، زوایا نامنظم و ناراست، و اضلاع ناموازی‌اند. ساختار معابر بدون طراحی اولیه و به مرور زمان شکل گرفته‌اند. جنس دیوارک‌ها از چینه و جنس دیوارهایی که روی آنان سقف قرار می‌گرفته از خشت خام است. خشت‌ها را با دست و بدون استفاده از قالب شکل داده‌اند. این خشت‌ها ابعاد معینی ندارند و بین از ۴۰ تا ۸۰ سانتی‌متر طول، ۲۵ تا ۳۵ سانتی‌متر عرض، و معمولاً ۱۲ سانتی‌متر ضخامت متغیر است. در وجوه فوقانی، تحتانی، و پهلوهای خشت‌ها شیارهای کم‌عمقی هست که با فشار ملایم انگشتان ایجاد شده و به نگهداری اندود کمک می‌کرده. در دو سر خشت فرورفتگی‌های عمیق‌تری هست تا ملات به داخل آن‌ها نفوذ کند و آن‌ها را در جای خود محکم سازد. دیوارها به صورت عمود به هم برمی‌خوردند و فضای بین آن‌ها با گل و اندود پر می‌شد. در سطوح دیوارهای داخلی به‌هدف تزئین قطعات سفالی منقوشی قرار داده شده‌است. همچنین روی دیوارهای با رنگ‌های آخری، قرمز، سفید، سیاه، و زرد رنگ‌آمیزی و اندود شده‌است. دیوارهایی مضاعف و دوجداره در تپه زاغه ساخته شده‌اند که حدس زده می‌شود برای دوطبقه بودن بعضی از قسمت‌های خانه بوده‌اند. سقف فضاها مسطح بوده. این سقف‌ها را با ابتدا با تیرهای چوبی پوشانده و روی آن‌ها شاخ و برگ درخت می‌ریختند و سپس با کاهگل اندود می‌کردند. گورستان با فضای زندگی تلفیق شده بود، بگونه‌ای که کودکان را در زیر کف اتاق‌ها و افراد بالغ را در محوطه با کمی فاصله دفن می‌کردند. در هر خانه شامل یک بخش مسقف و یک بخش رو بوده که بسته به نوع فعالیت (دامداری یا کشاورزی) آغل یا انباری داشته‌اند. آغل‌ها در میانهٔ فضای روباز ساخته می‌شده و انباری کنار نشیمن در فضای مسقف. پوشش سقف انباری حالت گنبدی داشته‌است. باستان‌شناسان به استناد نوع تدفین حدس می‌زنند که در تپه زاغه نوعی نظام طبقاتی شکل گرفته بوده‌است.
در اواخر دوران نوسنگی سکونت‌گاهی در تپه حصار تشکیل شد که امروزه نشانه‌های چندانی از خانه‌های آن باقی نمانده. در کف خانه‌ها مرده‌ها به صورت نامنظم دفن می‌شدند و در کنار آن‌ها اشیاء تزئینی دفن شده که تعداد آن‌ها برای مرده‌های مختلف متفاوت است و تعددشان احتمالاً نشانهٔ قدرت و ثروت ایشان بوده. مردان و زنان با اشیاء یکسان دفن شده‌اند و شاید این امر نشان‌دهندهٔ این است که یک موقعیت اجتماعی داشته‌اند. اجزایی چون اجاق، تاقچه، و گربه‌رو هم در داخل اتاق‌ها بوده.
در اواخر عصر نوسنگی، سیَلْک در جنوب غربی کاشان به مهم‌ترین سکونت‌گاه فلات ایران تبدیل شد. سیلک از دو تپه با فاصلهٔ ۶۰۰ متر تشکیل شده که تپهٔ شمالی در هزارهٔ ۵ و ۶ پیش‌ازمیلاد در دو دورهٔ مختلف و تپهٔ جنوبی در هزارهٔ ۴ پیش‌ازمیلاد تا ۲۸۰۰ سال پیش (عصر برنز) مسکون بوده. در دورهٔ اول تپهٔ شمالی (۸٫۲۰۰ تا ۷٫۵۰۰ سال پیش)، بناهای گلی بدون پی‌ریزی با دیوارهای چینه‌ای با ضخامت‌های مختلف از گل ساخته‌شده بودند. مرده‌ها در کف اتاق یافت شده‌اند که به حالت خمیده و عموماً در جهت شرقی-غربی دفن می‌شده‌اند. به نظر می‌رسد ساکنان آغازین سیلک شکارچی-گردآورندگانی بودند که به تدریج به کشاورزی و دامداری و یکجانشینی روی آوردند.