cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
محمد سروری
وزارت
سروری پس از سقوط کابینه حکیم‌الملک مدتی ریاست هیئت تصفیه کارمندان دولت را برعهده گرفت ولی پس از مدت کوتاهی جای خود را به دکتر محمد سجادی داد. کار این هیئت تقسیم‌بندی کارکنان بلندپایه دولت در سه بند الف و ب و ج بر اساس میزان شایستگی آنها بود.
ریاست دیوان عالی کشور
در سال ۱۳۲۸ که مجلس سنای ایران برای نخستین بار گشایش یافت، سروری به سناتوری تهران انتخاب شد. در سال ۱۳۳۱ که عبدالعلی لطفی وزیر دادگستری دولت محمد مصدق تشکیلات دیوان عالی کشور را به هم ریخت، در تشکیلات جدید سروری را به ریاست دیوان و حشمت‌الله قضائی را به دادستانی کل کشور منصوب کرد. ولی سال بعد پس از سقوط دولت مصدق، سروری بیکار شد.
در سال ۱۳۳۴ حسین علاء به نخست‌وزیری رسید و ماده سوم برنامه دولت او اصلاح تشکیلات دادگستری بود. جمال اخوی وزیر دادگستری کابینه نخواست یا نتوانست منظور نخست‌وزیر را عملی کند لذا جای خود را به عباسقلی گلشائیان داد. گلشائیان با استفاده از اختیارات قانونی خود، دست به انحلال دیوان عالی کشور زد. میرزا علی‌آقا هیئت رئیس دیوان عالی کشور و محمدعلی ممتاز رئیس کل دادگاه‌های تهران و عده‌ای از قضات این عمل را خلاف قانون تلقی کردند و از خدمت در دادگستری خودداری ورزیدند. گلشائیان در تشکیلات جدید دیوان عالی کشور، محمد سروری را دعوت به خدمت و مجدداً به ریاست دیوان عالی کشور منصوب کرد. سروری یازده سال بر دیوان ریاست کرد تا اینکه در سال ۱۳۴۶ بازنشسته شد.
دیگر مشاغل
سروری در کنار مشاغل دیگر خود، از سال ۱۳۱۷ عضو شورای عالی بانک ملی بود و چندین دوره ریاست این شورا را به عهده گرفت. مدتی نیز مشاور حقوقی بانک ملی بود. ریاست شورای عالی بانک کشاورزی و ریاست شورای عالی شرکت سهامی بیمه ایران نیز از دیگر مشاغل اوست. سروری پس از بازنشستگی هیچ گونه سمت دولتی دیگری نپذیرفت. گفته می‌شود سه بار در سال‌های ۱۳۲۷، ۱۳۴۱ و ۱۳۵۷ به او پیشنهاد نخست‌وزیری شد اما نپذیرفت.
فعالیت‌های خیریه
سروری در پایه‌گذاری و ادارهٔ بیمارستان مسلولین (ابوحسین) کوشش کرد. تالاری در این بیمارستان به نام تالار سروری نام‌گذاری شده‌است.
درگذشت
محمد سروری پس از انقلاب چند سالی را در تهران زیست تا اینکه برای درمان به آمریکا رفت و همان‌جا در سال ۱۳۶۹ درگذشت.
احمد شهسا
احمد شهسا (زادهٔ ۱۳۰۳ هـ.ش در قزوین ـ درگذشتهٔ ۱۳۷۹ در تهران) روشنفکر، دیپلمات ، نویسنده و مترجم ایرانی است. احمد شهسا تحصیلات دانشگاهی را در تهران به پایان رساند و از سال ۱۳۲۸ وارد خدمت وزارت امور خارجه ایران شد. درجه دکتری تاریخ را در سال ۱۳۳۷ دریافت کرد. در سال ۱۳۵۸ از خدمت وزارت خارجه بازنشسته شد در حالی که آخرین سمت او سفیر ایران در آلمان بود.
نظریه محاسبات
نظریهٔ رایانش یا نظریهٔ محاسبات زمینهٔ وسیعی است که امکان و کارایی حل مسائل گوناگون به وسیلهٔ مدل‌های محاسباتی، با استفاده از الگوریتم‌ها را مورد مطالعه قرار می‌دهد.
این نظریه را به دو شاخهٔ عمده به‌صورت زیر تقسیم می‌کنند:
هر دو شاخهٔ فوق با مدل‌های صوری محاسبات سر وکار دارد.
تاریخچه
در علم رایانه نظری و ریاضیات نظریهٔ رایانش شاخه‌ای است که با توجه به مشکلات می‌توان به آن به عنوان یک مدل محاسبه با استفاده از یک الگوریتم پرداخت.
به منظور انجام یک مطالعه دقیق از محاسبات دانشمندان رایانه با انتزاع ریاضی رایانه به عنوان یک مدل محاسبه کار می‌کنند.
مدل‌های بسیاری در این زمینه وجود دارد ولی معمولاً مدل مورد بررسی ماشین تورینگ است.
از نظر دانشمندان رایانه مطالعه ماشین تورینگ به این دلیل ساده است که می‌توان با آن به تدوین، فرموله، تجزیه و تحلیل و اثبات نتایج پرداخت. در نظر آن‌ها ماشین تورینگ قدرتمندترین مدل یعنی مدل معقول از محاسبه را ممکن می‌سازد.
ظرفیت حافظه به‌طور بالقوه بی‌نهایت یک ویژگی غیرمیسر است در حالی که تصمیم‌های ماشین تورینگ نیاز به تنها مقدار محدودی از حافظه دارد.
بنابرین هرمشکل که می‌تواند حل شود. تصمیم یک ماشین تورینگ را می‌توان با یک رایانه که دارای یک مقدار محدود از حافظه است حل کرد.
نظریهٔ ماشین‌ها
نظریهٔ ماشین‌ها عبارت است از مطالعه ماشین آلات انتزاعی (یا ماشین آلات ریاضی یاسیستم) و مسائل محاسباتی است که می‌تواند با استفاده از این دستگاه حل شود. این ماشین انتزاعی اتوماتیک نامیده می‌شود. این ماشین آلات از کلمه یونانی می‌آید و به این معنی است که چیزی در حال انجام چیزی خود به خود است. نظریهٔ ماشین‌ها، به نظریهٔ زبان رسمی مربوط است. اتوماتیک اغلب به عنوان کلاس از زبان رسمی شناخته می‌شود که قادر به تشخیص طبقه‌بندی است. دستگاه می‌تواند یک نمایندگی محدود، از یک زبان رسمی که ممکن است یک مجموعه نامحدود باشد، باشد. ماشین آلات به عنوان مدل‌های نظری برای ماشین آلات محاسبه استفاده می‌شود. همچنین برای اثبات در مورد محاسبات استفاده می‌شود.
نظریهٔ زبان رسمی
نظریهٔ زبان، شاخه‌ای از ریاضیات در رابطه با توصیف زبان به عنوان مجموعه‌ای از عملیات بیش از یک الفبا است. این نظریه با نظریهٔ ماشین‌ها مرتبط است؛ به‌طوری‌که به‌طور اتوماتیک برای تولید و تشخیص زبان رسمی استفاده می‌شود. کلاس زبان‌های رسمی، خصوصیات زبان رسمی که از پیش وجود دارد و مربوط به یک کلاس اتوماتیک است در آن به رسمیت می‌شناسد. بنابرین اتوماتیک به عنوان مدلی برای محاسبه استفاده می‌شود.
مدل‌های رایانش
محاسبه بازگشتی یعنی دنباله تعریف آن، هر مقدار ورودی و دنباله‌هایی از توابع بازگشتی یعنی ظاهرشدن در دنبالهٔ تعریف با ورودی و خروجی. یک راه برای اندازه‌گیری قدرت یک مدل محاسباتی، مطالعه کلاس زبان رسمی که مدل می‌تواند تولید کند است.
شهرستان سیوتو، اوهایو
شهرستان سیوتو، اوهایو (به انگلیسی: Scioto County, Ohio) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است.
مسائل هیلبرت
مسائل هیلبرت شامل بیست و سه سؤال ریاضی است که در سال ۱۹۰۰ توسط ریاضی‌دان آلمانی دیوید هیلبرت منتشر شد. مسائل همگی در آن زمان حل نشده بودند و بعضی از آن‌ها تأثیر بسزایی بر ریاضیات قرن بیستم گذاشتند. هیلبرت ۱۰ تا از این سؤالات (۱ ،۲ ،۶ ،۷ ،۸ ،۱۳ ،۱۶ ،۱۹ ،۲۱ و ۲۲) را در کنگره جهانی ریاضیدانان، در هشتم اوت در سوربن پاریس ارائه کرد. لیست کاملی از ۲۳ سؤال بعدها در مجلهٔ انجمن ریاضی آمریکا عمدتاً با ترجمهٔ انگلیسی ماری فرانسیس وینستون نیوسون آمد.
طبیعت و اثر مسائل
مسائل هیلبرت از لحاظ محتوا و دقت متفاوت هستند. بعضی از آن‌ها مانند سؤال سوم (احتمالاً راحت‌ترین سؤال برای درک توسط غیرمتخصص‌ها و اولین سؤال حل شده از بین مسائل) یا سؤال مشهور هشتم (فرضیهٔ ریمان)، به اندازه‌ای دقیق تعریف شده‌اند که جوابی روشن برای رد یا قبولشان وجود دارد. مسائل دیگری (مانند مسئلهٔ ۵) وجود دارند که متخصصان به تفسیری واحد از مسئله رسیده‌اند و پاسخی نیز برای آن تفسیر ارائه شده ولی به نظر می‌رسد هنوز بخشی از مسئله که شاید مورد نظر هیلبرت نیز بوده بدون حل باقی‌مانده است. گاهی بیان هیلبرت به اندازه‌ای دقیق نیست که مسئله مشخصی را مشخص کند ولی باعث تعریف مسائل مشخصی در حیطهٔ مورد نظر شده‌است. برای مثال بسیاری از دانشمندان حوزهٔ نظریهٔ اعداد احتمالاً سؤال ۹ام را اشاره‌ای به تناظر Langland به نمایندگی از گروه گالوایی مطلق یک میدان عددی می‌دانند. مسائل دیگری (مانند مسئله ۱۱ام و ۱۶ام) مورد توجه رشته‌های فرعی در حال پیشرفت ریاضی مانند نظریه فرم‌های درجه‌دوم و خم‌های جبری حقیقی قرار گرفته‌اند. مسائل ۶ام و ۴ام نه تنها هنوز حل نشده‌اند بلکه با توجه به استانداردهای جدید قابل حل نیستند. مسئلهٔ ششم، ساختاری اصول‌مند برای فیزیک می‌خواست، که با توجه به پیشرفت‌های قرن بیستم فیزیک (از جمله اینکه به عنوان شاخه‌ای مستقل از ریاضی شناخته شد) به نظر می‌رسد دیگر اهمیت زمان هیلبرت را ندارد. همچنین سؤال چهارم که ساختار هندسه را در نظر داشت به نظر می‌رسد که دیگر جواب قطعی ندارد. بیست‌ویک مسئلهٔ دیگر همگی مورد توجه زیاد ریاضی‌دانان قرار گرفتند و کار روی آن‌ها اهمیت زیادی داشت به گونه‌ای که پائول کوهن برای کارش روی مسئلهٔ اول در سال ۱۹۶۶ و ماتیاسویچ برای ارائهٔ پاسخ منفی سؤال دهم (ادامهٔ کار دیویس، پوتنام، رابینسون) در سال ۱۹۷۰ مدال فیلد گرفتند، و اثبات تقیض راه حل مسئلهٔ دهم در دههٔ ۱۹۷۰ توسط ماتیاسویچ نیز فیلد را به خود اختصاص داد. جنبه‌های این مسائل همچنان یکی از مورد علاقه‌ترین زمینه‌های تحقیق امروزی است.
ابهام
بعضی از مسائل هیلبرت به گونه‌ای عجیب یا حتی اذیت‌کننده برای هیلبرت حل شده‌اند. هیلبرت پیرو فرگه و راسل به دنبال تعریف منطق ی با استفاده از سیستم فرمال، یعنی اثبات‌هایی متناهی از اصول موضوعهٔ پذیرفته‌شده، برای ریاضیات بود. یکی از مسائل هیلبرت (مسئلهٔ دوم) در واقع خواستار اثباتی متناهی برای استحکام اصول موضوعهٔ منطق است. به هر حال تئوری عدم کمال دوم گودل با دقت نشان می‌دهد که می‌توان ثابت کرد که چنین اثبات متناهی برای استحکام منطق غیرقابل ارائه است. هیلبرت ۱۲ سال بعد از گودل زندگی کرد ولی به نظر نمی‌رسد جواب رسمی به کارهای گودل نوشته باشد. بدون شک کارهای گودل بر روی کل ریاضیات (و نه تنها منطق) بسیار حائز اهمیت است هر چند که باعث حل شدن عجیب و شاید ناراحت‌کنندهٔ یکی از سؤالات هیلبرت شد. مسئلهٔ دهم هیلبرت نمی‌پرسد که آیا الگوریتمی برای حل معادلهٔ دیوفانتی وجود دارد یا نه. بلکه ساختار چنین الگوریتمی را مورد نظر دارد. «ارائهٔ پروسه‌ای که با انجام متنهای عمل بتوان معین کرد که آیا یک معادله در اعداد گویا قابل حل است یا خیر.» حل این مسئله که نشان می‌داد چنین الگوریتمی وجود ندارد برای وی بسیار عجیب بود. با توجه به نظر وی که هر مسئلهٔ ریاضی حتماً راه‌حلی دارد او این اجازه را داد که راه‌حل مسئله اثبات این باشد که حل مسئله اصلی امکان‌پذیر نیست. مشهور است که او بیان کرده مهم این است که آیا راه‌حلی وجود دارد یا نه؛ و او عقیده داشت که ما همواره می‌توانیم این نکته را بفهمیم. یعنی در ریاضیات گزارهٔ دارای ابهام (گزاره‌ای که هرگز ارزش درستی آن معلوم نشود) وجود ندارد. واضح نیست که آیا او پاسخ سؤال دهم را دارای ابهام تلقی کرده‌است یا نه: آنچه که ما اثبات نمی‌کنیم که مسئله پاسخ طبیعی ندارد بلکه تنها می‌توانیم بفهمیم که آیا مسئله در حالت کلی دارای جواب است یا خیر. از سوی دیگر وضعیت مسئلهٔ اول و دوم پیچیده‌تر است. هیچ اتفاق نظر واضح ریاضی وجود ندارد که آیا نتایج گودل (در مورد سؤال دوم) یا گودل و کوهن (در مورد سؤال اول) جواب منفی قطعی به مسئله می‌دهند یا نه. از آنجایی که این راه‌حل‌ها به شکل خاصی از سؤال جواب می‌دهند و ممکن این شکل‌بندی تنها شکل بندی موجود برای این دو مسئله نباشد.
مسئله بیست‌وچهارم
هیلبرت در واقع ۲۴ مسئله در لیستش آورده بود ولی از انتشار سؤال بیست‌وچهارم جلوگیری کرده بود. مسئله بیست‌وچهارم (ملاکی برای سادگی در نظریهٔ اثبات) توسط رودیگر تیله تاریخ‌دان آلمانی از دست‌نوشته‌های هیلبرت به دست آمد.
دنباله
حدس ریمان که هم در هر سه لیست هیلبرت، اسمیل و جایزهٔ هزاره -حتی شبیه هندسه‌ای آن در حدس‌های ویل- آمده است. از چنان اهمیتی برخوردار است که هنوز هم ریاضی‌دانان با آن درگیر هستند و بسیاری از متخصصین عقیده دارند که این مسئله تا قرن‌ها در لیست مسائل خواهد آمد. هیلبرت خود اعلام کرده: "اگر از یک خواب هزاران ساله بیدار شوم اولین سؤالم این خواهد بود که آیا حدس ریمان اثبات شده است؟" در سال ۲۰۰۸ دارپا لیست ۲۳تایی خود از مسائل ریاضی را اعلام کرد و امید داشت که این لیست به پیشرفت‌های بزرگی در ریاضیات منجر شود. "در نتیجه توانایی‌های علمی و فنی دپارتمان دفاعی را تقویت می‌کند."
خلاصه
برای مسائل ۳، ۷، ۱۰، ۱۱، ۱۳، ۱۴، ۱۷، ۱۹، ۲۰و ۲۱ که به صورت واضحی فرموله شده‌اند، راه‌حل‌هایی پیدا شده‌اند که توسط اجتماع ریاضی قبول شده‌اند؛ ولی برای مسائل ۱، ۲، ۵، ۹، ۱۵، ۱۸+و ۲۲ راه‌حل‌هایی وجود دارد که مورد پذیرش بخشی قرار گرفته‌اند البته بحث‌هایی وجود دارد که آیا آن راه‌حل‌ها مسائل را حل کرده‌اند یا نه. علامت + در بالای ۱۸ برای این است که راه حل حدس کپلر یک اثبات به کمک کامپیوتر است. اشاره‌ای نامربوط و تا حدی بحث‌برانگیز به مسئلهٔ هیلبرت، به خاطر این که خواننده انسانی نمی‌تواند در زمانی منطقی اثباتی برای آن بیابد. سؤالات ۱۶، ۸ (حدس ریمان) و ۱۲ حل نشده‌اند. در این طبقه‌بندی سؤالات ۴، ۱۶ و ۲۳ به اندازه‌ای مبهم هستند که حل شده محسوب می‌شوند. مسئلهٔ ۲۴ که بعداً ارائه شد نیز در این دسته قرار می‌گیرد. سؤال ۶ نیز بیشتر سؤالی فیزیکی محسوب می‌شود تا ریاضی.
مسائل هیلبرت
۲۳ مسئلهٔ هیلبرت به شرح زیر است:
سرود کریسمس (ابهام‌زدایی)
سرود کریسمس رمانی از چارلز دیکنز است و ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
ویستولا ۱۶۶۸۹
سیارک ۱۶۶۸۹ شانزده هزار و ششصد و هشتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۲ اوت ۱۹۹۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۳۸.۹ است.
فهرست پدیدارهای باغ
پدیدارهای باغ ، عناصر فیزیکی هستند، چه طبیعی و چه ساخته دست انسان، که در طراحی باغ به کار می‌روند.
لندونا
لندونا (به انگلیسی: Llanddona) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در Llanddona Community واقع شده‌است. لندونا ۶۹۱ نفر جمعیت دارد.
کاکسیو
کاکسیو یک بخش اداری در شهرستان انگورونگورو و از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا است. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۴۱۳۵ نفر اعلام شده‌است.
تیغ سیاه (میناب)
تیغ سیاه، روستایی در دهستان بندر بخش سندرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۵ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
نانبو، توتوری
نانبو، توتوری (به لاتین: Nanbu, Tottori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان توتوری واقع شده‌است. نانبو ۱۰٬۸۸۸ نفر جمعیت دارد.
.se
se. که قبلاً با نام تجاری SE. شناخته می شد، دامنه سطح بالای کد کشور اینترنتی (ccTLD) برای سوئد است. دامنه برتر توسط بنیاد اینترنت در سوئد (Internetstiftelsen i Sverige) اداره می شود، اما دامنه ها باید از طریق یکی از ثبت کنندگان تایید شده ثبت شوند. بنیاد اینترنت در سوئد بر اساس منشور بنیاد و اساسنامه آن اداره می شود. این بنیاد توسط هیئت مدیره ای اداره می شود که تصمیمات آن توسط مدیریت اجرایی اجرا می شود.
سیستم قبل از ۲۰۰۳
قبل از آوریل ۲۰۰۳، قوانین حاکم بر دامنه های تحت دامنه se top. بسیار محدود کننده بودند. فقط شرکت ها، انجمن ها و مراجع ثبت شده در سراسر کشور مجاز به ثبت دامنه بودند و باید بسیار شبیه به نام ثبت شده باشد. محصولات مجزا واجد شرایط برای نام‌های دامنه سطح دوم جداگانه نیستند، حتی اگر علائم تجاری ثبت شده باشند. (علائم تجاری می توانند تحت tm.se ثبت شوند، اما رضایت بخش در نظر گرفته نشد. چندین شرکت برای دور زدن این قانون و محافظت از علامت تجاری، شرکت‌های دختری را به نام محصولات تشکیل دادند.) افراد می توانستند یک (و تنها یک) دامنه را با پسوند pp.se ثبت کنند ( pp مخفف "شخص خصوصی" است) و شرکت ها و سازمان های ثبت شده فقط در یک شهرستان واجد شرایط برای دامنه هایی با بودند. پسوند .se. نام سازمان های غیر انتفاعی در سطح شهرستان در سوئد ثبت شده است. باشگاه های ورزشی نیازی به ثبت نام خود ندارند، اما برای ثبت نام "county.se" نیاز بود که این کار را پیچیده کرد. بسیاری از کسانی که نتوانستند مستقیماً تحت se. ثبت نام کنند، در عوض در com. یا nu. ثبت نام کردند. این قوانین در سال ۱۹۹۶ معرفی شدند. قبل از آن قوانین غیر رسمی وجود داشت که حتی محدودتر بود، که در آن افراد خصوصی و باشگاه های ورزشی نمی توانستند دامنه ثبت کنند.
دامنه های سطح دوم سابق عبارت بودند از: فقط تعداد کمی از این دامنه های سطح دوم هنوز (۲۰۲۱) در آدرس های وب فعال استفاده می شود.
از آنجایی که å,ä,ö به دلایل فنی در دسترس نبودند، سازمان‌ها می‌توانستند در صورت موجود بودن، نام را با a و o ثبت کنند که گاهی باعث ایجاد مشکل می‌شود. شهرداری هابو و هابو در مورد نام habo.se دعوای حقوقی داشتند که هابو از آنجایی که برای اولین بار ثبت نام کردند برنده شد. پس از سال ها، در سال ۲۰۱۱، آنها موافقت کردند که http://www.habo.se/ به وب سایت های هر دو شهرداری پیوند داده شود. از سال ۲۰۰۳ سوئد اجازه ثبت å,ä,ö در آدرس های وب را داد.
سیستم بعد از ۲۰۰۳
با قوانین جدید، هر نهاد یا شخص می تواند هر تعداد دامنه را با محدودیت های کمی ثبت کند. افراد می توانند هر دامنه se. را ثبت کنند، تا زمانی که در دسترس باشد، نه در .لیست مسدود شده یا رزرو شده SE. در همان زمان، قوانین تخصیص نام دامنه به اصل اول، اولین خدمت، تغییر یافت و قوانین ساده تری برای حل اختلاف ایجاد شد.
از اکتبر ۲۰۰۳، SE. شروع به پذیرش ثبت نام های دامنه بین المللی که شامل حروف å, ä, ö, ü و é می باشد. در ۶ سپتامبر ۲۰۰۷، در مجموع ۲۵۰ کاراکتر در دسترس قرار گرفت که از نام‌هایی در تمامی زبان‌های اقلیت رسمی سوئد پشتیبانی می‌کردند: فنلاندی، مینکیلی (Tornedalsfinska)، سامی، رومانی و ییدیش.
نام های دامنه با å,ä,ö برای چندین سال زیاد مورد استفاده قرار نگرفته اند، تا حدی چون مرورگرهای سمت کاربر باید از پشتیبانی ویژه برخوردار باشند. هنوز (از سال ۲۰۱۳)، سازمان‌هایی که å,ä,ö به نام خود دارند (مانند Skåne ) عمدتاً از دامنه‌های بدون این حروف (مثلا http://www.skane.se ) استفاده می‌کنند و از تغییر مسیر از نام اصلی خود استفاده می‌کنند (مثلا http . ://www.skåne.se ). بسیاری از سازمان ها از نام مناسب خود با å،ä یا ö پشتیبانی نمی کنند (به عنوان مثال https://web.archive.org/web/20170928122628/http://xn--vsterbotten-l8a.se/ از سال ۲۰۱۳ کار نمی کند).
برخی از TLD های سطح دوم هنوز تحت .se در حال استفاده هستند، به عنوان مثال .domstol.se که برای دادگاه های سوئدی محفوظ است. اینها ممکن است توسط NIC به عنوان TLD های سطح دوم شناسایی نشوند، اگرچه در عمل اینطور هستند.
se. اولین TLD است که خدمات DNSSEC را ارائه می دهد. این کار را با استفاده از OpenDNSSEC انجام می دهد.
کل دامنه se. در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۰۹ به مدت ۵۸ دقیقه در دسترس نبود، زیرا یک خطا در حین نگهداری معمول توسط SE. همه نام های موجود در رجیستری نام دامنه را خراب کرد.
هک های شناخته شده
بسیاری از دامنه های سوئدی برای کلمات انگلیسی که با "se" ختم می شوند، رزرو شده بودند. در نتیجه گمانه زنی های نام دامنه ، عملاً چنین نام دامنه ای در بازار اصلی دامنه موجود نیست. اکثر آنها را می توان در بازار ثانویه دامنه خریداری کرد. فقط چند دامنه توسعه داده شد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
ایستگاه قطار شهری هفت تیر
ایستگاه قطار شهری هفت تیر یکی از ایستگاه‌های خط ۱ قطار شهری مشهد است که در بلوار وکیل آباد، ابتدای بلوار هفت تیر قرار دارد.
شورحیات
شورحیات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آق‌قلا در استان گلستان ایران.که اکثراً آرماتوربندهستند
لیکن ...
لیکن یا اما فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی گلزار است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینود کانا، دیمپل کاپادیا، هما مالینی، امجد خان، بینا بانرجی، آلوک نات، مون مون سان ایفای نقش کرده‌اند.
شورحیات
جمعیت
این روستا در دهستان گرگان‌بوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹۵ نفر (۱۶۷خانوار) بوده‌است.
هلگا آندرس
هلگا آندرس (Helga Anders; January 11, 1948 – 1948:1:11, March 30, 1986) یک هنرپیشه، و صدا پیشه اهل آلمان بود.
یخچال تپه جنوبی
یخچال تپه جنوبی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بهشهر، بخش مرکزی، روستای حسین‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۸۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جشن فارغ‌التحصیلی
جشن فارغ‌التحصیلی مراسمی رسمی است که در آن نو دانش‌آموختگان یک دانشگاه گردهم می‌آیند و مدرک خورد را از مقامات عالیرتبه دانشگاه دریافت می‌کنند. این مراسم در سالنی بعنوان سالن جشن فارغ‌التحصیلی برگزار می‌شود و دانش‌آموختگان و مقامات دانشگاهی لباس‌های یکسان و ویژه‌ای می‌پوشند و کلاه‌های خاصی بر سر می‌گذارند که به آن لباس دانشگاهی گفته می‌شود.
ناحیه آرژانتین، میشیگان
ناحیه آرژانتین (به انگلیسی: Argentine Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جنسی، میشیگان واقع شده‌است. ناحیه آرژانتین ۹۴٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۹۱۳ نفر جمعیت دارد و ۲۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرستان سنکا، اوهایو
شهرستان سنکا، اوهایو (به انگلیسی: Seneca County, Ohio) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است.
ویلهلم یکم، امپراتور آلمان
ویلهلم یکم (نام کامل: ویلهلم فریدریش لودویگ فون هوهن‌تسولرن، آلمانی:Wilhelm Friedrich Ludwig von Hohenzollern)، (۲۲ مارس ۱۷۹۷–۹ مارس ۱۸۸۸) پادشاه پروس و نخستین امپراتور آلمان بود. ویلهلم یکم به کمک رئیس‌الوزرای خود، اتو فون بیسمارک، آلمان را متحد و امپراتوری آلمان را بنیان نهاد. علی‌رغم حمایت‌های دراز مدت وی از بیسمارک، او نسبت به بسیاری از سیاست‌های ارتجاعی از جمله کاتولیسیزم‌ستیزی و سخت‌گیری نسبت به اتباع با ظن و تردید می‌نگریست. ویلهلم خوش مشرب و مؤدب توصیف شده‌است و با وجود محافظه کاری، در پذیرش عقاید لیبرالیسم کلاسیک مستعدتر بود.
زندگی‌نامه
او به عنوان دومین پسر فریدریش ویلهلم سوم بعد از فریدریش ویلهلم چهارم به دنیا آمد؛ از این رو تصور نمی‌شد وی روزی ولیعهد پروس گردد؛ در همین سال پدربزرگش فریدریش ویلهلم دوم در سن ۵۳ سالگی در گذشت و پدرش فریدریش ویلهلم سوم به پادشاهی پروس رسید. سال ۱۸۰۶، شاهد شکست پروس از فرانسهٔ ناپلئون و پایان امپراتوری مقدس روم بود. ویلهلم از سال ۱۸۱۴ در ارتش پروس به خدمت مشغول شد. همانند پدر، در طول جنگ‌های ناپلئونی در برابر ناپلئون بناپارت جنگید و خود را سربازی شجاع نشان داد. در طول جنگ به درجه سروانی ترفیع یافت و صلیب آهنین را دریافت کرد. جنگ در مقابل فرانسویان تأثیری چنان بر وی نهاد که تا پایان زندگی از فرانسویان انزجار داشت. پس از سال ۱۸۱۵ در مأموریت‌های دیپلماتیک شرکت نمود. الکساندرا فیودورفنا، همسر نیکلای یکم، امپراتور روسیه، خواهر او بود. در سال ۱۸۱۷ خواهر خود را در مأموریتی به سن پترزبورگ همراهی نمود.
در سال ۱۸۲۶ وادار شد به رابطه‌اش با یک زن اشرافی لهستانی به نام الیزا رادزیویل که عمه زاده‌اش بود، پایان دهد زیرا پدرش رابطه آنان را ناشایست تشخیص داد. زمزه‌هایی به گوش می‌رسید که رادزیویل یک دختر نامشروع برای ویلهلم به دنیا آورده‌است.
در سال ۱۸۲۹ ویلهلم با پرنسس آگوستا ازدواج نمود.
در سال ۱۸۴۰ برادر بزرگترش با عنوان فریدریش ویلهلم چهارم به پادشاهی پروس رسید. از آنجایی که پادشاه جدید فرزندی نداشت برادر کوچکترش یعنی ویلهلم به مقام ولیعهدی رسید. برخلاف خواست خود و تنها به خاطر وفاداری به برادرش، لایحه‌ای را که مجلس پروسی را تأسیس می‌کرد، در سال ۱۸۴۷ امضاء نمود و خود کرسی بالایی در این مجلس دارا شد.
در طول انقلاب‌های ۱۸۴۸ ویلهلم با موفقیت شورشی در برلن که با هدف از بین بردن پادشاه سازمان‌دهی شده بود، را سرکوب نمود. استفاده از توپ صحرایی از سوی وی سبب بدنامی او شد؛ به وجهی که او را به «شاهزادهٔ گلوله‌های خوشه‌ای» شهره ساخت. این مسئله وی را وادار ساخت برای مدتی در پوشش بازرگان در انگلستان بسر ببرد. هنگام بازگشت، در سرکوب شورشی در بادن مشارکت نمود. در اکتبر سال ۱۸۴۹ فرماندار نظامی راینلاند و وستفالیا و نیز صاحب یک کرسی در حوزه انتخابیهٔ کوبلنتس گردید.
در طول مدت حضور خود در کوبلنتس، به همراه همسرش پژوهش گران لیبرال مانند ماکسیمیلیان ولفگانگ دونکر، آگوست فون بتمان-هولوگ و کلمنس تئودور پرتس را به خانه خود دعوت می‌کرد. به تدریج تضاد ویلهلم با عقاید لیبرالی نرم‌تر شد.
در سال ۱۸۵۴ به درجه فیلدمارشالی ارتقا داده شد و حکمران ماینتس گشت. در سال ۱۸۵۷ فریدریش ویلهلم چهارم دچار سکته مغزی شد و از لحاظ روانی تا باقی عمرش ناتوان گردید. ماه ژانویه سال ۱۸۵۸، ویلهلم با انتصاب به مقام نایب‌السلطنه برادرش، زمام امور کشور را در دست گرفت.
بر خلاف نصیحت برادرش، سوگند رسمی به قانون اساسی مشروطه پروس را ادا کرد و قول داد از آن به مثابه موجودیتی «محکم و مقدس» حفاظت نماید. فردی به نام کارل آنتون فون هوهن‌تسولرن سیگمارینگن را به ریاست الوزرایی خود برگزید و بدین ترتیب دورانی موسوم به «عصر جدید» در پروس را آغاز کرد. در این حال تضادهایی بین ویلهلم و اکثریت لیبرال مجلس پروس بر سر موضوع نوسازی و اصلاح نیروهای مسلح وجود داشت.
پادشاهی
در دوم ژانویه ۱۸۶۱ با مرگ فریدریش ویلهلم چهارم، ویلهلم با عنوان ویلهلم یکم به تخت پادشاهی پروس رسید. در ژوئیه، دانش‌آموزی (دانشجویی) از لایپزیگ کوشید وی را ترور کند اما ویلهلم تنها جراحتی جزئی برداشت. همچون فریدریش یکم ویلهلم نیز به کونیگسبرگ رفت و در آنجا تاج را بر سر نهاد. او برای این کار سالروز نبرد لایپزیگ (از نبردهای جنگ‌های ناپلئونی) در هجدهم اکتبر را برگزید؛ بدین ترتیب از سال ۱۷۰۱ تا به حال اولین مراسم رسمی تاج‌گذاری و نیز تنها مراسم‌تاج گذاری یک پادشاه ژرمنی در قرن نوزدهم رقم خورد. برادر جان سپرده‌اش وصیت نموده بود که ویلهلم باید قانون اساسی مشروطه را رد (لغو، منحل) نماید اما او از این کار خودداری ورزید. ویلهلم میراث بر اختلاف قدیمی بین فریدریش ویلهلم و پارلمان (لندتاک) بود. وی نسبت به برادر جان سپرده‌اش از لحاظ سیاسی بی‌طرف‌تر به نظر می‌آمد و کمتر از او در سیاست دست به مداخله می‌زد. در ۱۸۶۲ لندتاک افزایش بودجه نظامی‌ای که برای ارتشِ عملاً بازسازی شده مورد نیاز بود را رد کرد. این لایحه همچنین شامل افزایش نفرات نیروهای مسلح در زمان صلح از ۱۵۰٬۰۰۰ به ۲۰۰٬۰۰۰ نفر و افزایش مشمولان خدمت نظام از سالانه ۴۰٬۰۰۰ به سالانه ۶۳٬۰۰۰ نفر می‌شد. به هر حال آنچه واقعاً مورد بحث بود، حفظ طول مدت خدمت نظام یعنی سه سال (از سال ۱۸۵۶ خدمت نظام به دوسال افزایش یافته بود) بود. وقتی درخواست وی که مورد حمایت وزیر جنگ آلبرشت فن رون نیز بود، توسط لندتاک رد شد، ویلهلم در ابتدا خواست از پادشاهی کناره گیرد اما فرزند یا ولیعهدش فریدریش سوم به جد او را نصیحت کرد که چنین نکند. سپس برطبق مشاورهٔ رون، ویلهلم اتو فون بیسمارک را در سپتامبر ۱۸۶۲ به سمت ریاست الوزراء برگزید تا لایحه خود را به کرسی بنشاند. بر طبق قانون اساسی مشروطهٔ پروس، رئیس‌الوزراء نه در برابر لندتاک بلکه تنها در برابر پادشاه مسئول و پاسخگو بود. بیسمارک، یونکر پروسی محافظه کار، این دوست وفادار پادشاه، روابط کاری خود با پادشاه را همچون رابطهٔ یک واسال با فئودالِ (زمین‌دار) مافوقِ خود می‌دانست. با این وجود این بیسمارک بود که به طرزی مؤثر سیاست داخله را همچون سیاست خارجی اداره می‌کرد. او بارها با تهدید به استعفا موافقت ویلهلم را بدست می‌آورد.
در طول پادشاهی خود، ویلهلم فرماندهٔ کل قوای نیروهای پروسی در جنگ دوم اشلسویگ برابر دانمارک در ۱۸۶۴ و جنگ اتریش و پروس در ۱۸۶۶ بود. پس از پیروزی در جنگ اخیر، ویلهلم می‌خواست تا وین رژه رفته و اتریش را به پروس منضم سازد، اما بیسمارک و ولیعهد وی را منع کردند. صدراعظم می‌خواست سریعاً به جنگ با اتریش خاتمه داده شود تا پروس بتواند هرگاه لازم شد، از اتریش متحدی برای خود بسازد؛ ولیعهد نیز به نوبهٔ خود از تلفات جنگ به وحشت آمده بود و پایان فوری تخاصم را می‌خواست. در طول بحث و مناظره ای داغ، بیسمارک تهدید نمود که در صورت رژه رفتن پادشاه در وین، استعفا خواهد کرد و این تاکتیک نیز کارساز شد. ویلهلم به ناچار تنها به حکومت دفاکتو بر دو سوم شمالی آلمان قانع شد. پروس بسیاری از متحدین اتریش در آلمان شمالی از جمله اشلویسگ-هولشتاین را به خود منضم ساخت. همچنین دوک‌نشین ساکس-لاوئنبرگ نیز به اتحاد شخصی با پروس وادار شد (در ۱۸۷۸ به انضمام کامل آلمان درآمد).
در ۱۸۶۷ کنفدراسیون آلمان شمالی به مثابه فدراسیونی از دولت‌های شمال و مرکز آلمان تحت ریاست همیشگی پروس تشکیل شد. ویلهلم نیز سمت ریاست فدرالِ (به آلمانی: Bundespräsidium) این کنفدراسیون را عهده‌دار شد؛ سمتی موروثی برای پادشاه پروس. بیسمارک اما خودآگاهانه از برگزیدن عنوان ریاست یا پرزیدنت (به آلمانی:Präsident) بر خود اجتناب نمود زیرا آنرا دارای بار جمهوری‌خواهی قوی‌ای می‌دید. ویلهلم همچنین مقام Bundesfeldherr یا فرمانده کل نیروهای مسلح فدرال را دارا شد. ضمن معاهداتی با دول آلمان جنوبی، ویلهلم همچنین فرمانده ارتش‌های آنان در هنگامهٔ جنگ شد. در ۱۸۷۰ در طول جنگ فرانسه و پروس، ویلهلم فرماندهٔ کل قوای ژرمن (شامل پروس و کنفدراسیون آلمان شمالی و برخی دول آلمان جنوبی) در نبرد سرنوشت ساز سدان بود.
امپراتور آلمان
در طول جنگ فرانسه و پروس، دول آلمان جنوبی به دول کنفدراسیون آلمان شمالی پیوستند تا کشور این بار عنوان امپراتوری آلمان (به آلمانی: Deutsches Reich) را بگیرد و عنوان ریاست فدرال (به آلمانی: Bundespräsidium) نیز به عنوان امپراتور آلمانی (Deutscher Kaiser) تغییر یافت. این تصمیم توسط سازمان‌های قانون گذاری (مقننه) یعنی رایشستاک و بوندشرات گرفته شد و ویلهلم نیز در روز ۱۸ دسامبر ۱۸۷۰ در حضور هیئتی نمایندگی رایشستاک با آن موافقت نمود. قانون اساسی مشروطهٔ جدیدی به علاوهٔ لقب امپراتور در ۱ ژانویهٔ ۱۸۷۱ عملی شدند. ویلهلم اما در پذیرش عنوان امپراتور مردد بود زیرا ترسش این بود که عنوان «پادشاه پروس» خود زیر سایه آن عنوان کمرنگ شود. از دیگر سو همچنین می‌خواست قیصر (امپراتور) آلمان باشد اما بیسمارک هشدار داد که شاهزادگان ایالات جنوبی آلمان و امپراتور اتریش (قیصر فرانتس یوزف یکم) ممکن است معترض شوند. سرانجام ویلهلم -هرچند با بی‌میلی- در ۱۸ ژانویه پذیرفته و در تالار آیینه‌ها ی کاخ ورسای فرانسه به عنوان قیصر ویلهلم شناخته شد. تاریخ ۱۸ ژانویه جهت تقارن زمانی با تاریخ تاج‌گذاری اولین پادشاه پروسی به نام فریدریش یکم در ۱۷۰۱ برگزیده شد. در خاطرات ملی، ۱۸ ژانویه به عنوان روز پایه‌گذاری امپراتوری آلمان شناخته شد هر چند دارای اهمیت مشروطیتی نبود.
از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران، تاج گذاری وی یادآور نوزایش امپراتوری مقدس روم بود. فلیکس دان شعری به نام Macte senex Imperator (درود بر تو ای امپراتور سالخورده) که در آن وی ویلهلم را عنوان Barbablanca (ریش سپید) داده بود که یادآور امپراتور قرون وسطایی فریدریش بارباروسا (ریش قرمز) است. با توجه به افسانه «پادشاهی در کوهستان»، بارباروسا در کوهستان‌های کیف هاوزا (Kyffhäuser) خفته بود تا این که آلمان به او احتیاج پیدا کرد. ویلهلم یکم همچنین به عنوان دومین بارباروسایی که بازمی‌گردد، در تصور عامه نقش بست. بنای یاد بود کیف هاوزا (Kyffhäuser Monument) در تورینگن یادآور هر دو امپراتور است. در ۱۸۷۲ ویلهلم همچنین یک اختلاف مرزی بین بریتانیای کبیر و ایالات متحده را داوری نمود؛ او به سود ایالات متحده رأی داد که جزایر سن خوآنِ دولت واشینگتن باید به ایالات متحده واگذار شود و بدین ترتیب به ۱۲ سال جنگ خونین موسوم به «جنگ خوک» بین ایالات متحده و بریتانیای کبیر پایان داد. بیسمارک در خاطرات خود ویلهلم را فردی سنتی، مؤدب، بی‌کم‌وکاست جنتلمن و یک افسر پروسی نابغه که هر از گاهی عقل سلیم و دور اندیشی‌اش با «نفوذ و تأثیرات زنانه» تضعیف شده‌است، توصیف کرده‌است. منظور وی از تأثیرات زنانه، همسر ویلهلم است، کسی که توسط یوهان ولفگانگ فون گوته و سایرین تریبیت شده بود و از لحاظ فکری باهوش‌تر از همسر خود بود. همسر ویلهلم از این رو که شخصیتی لیبرال بود، بارها انتقاداتی بی‌پرده و صریح از سیاست‌های رسمی کرده بود، هر چند ویلهلم خود با عقاید لیبرالی قویاً سر ستیز داشت. به رغم اینکه ویلهلم به عنوان قیصر از قدرتی قابل توجه برخوردار بود، اما امور کشوری و لشکری را عموماً به بیسمارک واگذار نموده و خود را به نمایندگی کل ملت (تجسم اتحاد ملی) و تأیید تک تک سیاست‌های بیسمارک محدود کرده بود.
تلاش‌ها برای ترور و قوانین ضد سوسیالیسم
در ۱۱ مه ۱۸۷۸ در حالی که وی و دخترش پرنسس لوئیز ضمن تشریفاتی در بلوار Unter den Linden شهر برلن، در حال عبور بودند، یک لوله‌کش به نام امیل مکس هودل در تلاش خود برای ترور قیصر شکست خورد؛ وی از یک رولور برای ترور امپراتور ۸۱ ساله استفاده کرد. زمانی که گلوله‌اش به خطا رفت، در طول خیابان پا به گریز گذاشت و گلوله دیگری نیز آتش کرد که آن نیز به خطا رفت. در میان آشوب و هلهلهٔ جمعیت، یکی از حضار کوشید تروریست را بگیرد اما خود به شدت زخمی شد و دو روز بعد جان سپرد. هودل فوراً دستگیر شد، به دادگاه رفت، مورد محاکمه قرار گرفت، محکوم به اعدام شد و در ۱۶ اوت حکم وی اجرا شد. ناگفته نماند که در همان روز ترور، ناصرالدین‌شاه قاجار در دومین سفر خود به اروپا و به منظور بازدید ویلهلم یکم و بیسمارک به برلن رسیده بود.
تلاش دوم برای ترور قیصر ویلهلم در ۲ ژوئن ۱۸۷۸ توسط دکتر کارل نوبیلینگ انجام شد. از آن جا که خودروی امپراتور روباز بود، تروریست از پنجرهٔ خانه‌ای در بلوار Unter den Linden دو گلوله با تفنگ ساچمه‌زنی آتش کرد. ویلهلم به شدت زخمی گشت و با شتاب به کاخ بازگردانده شد. نوبیلینگ در تلاش برای خودکشی گلوله‌ای به خود شلیک کرد. در حالی که ویلهلم جان به در برد، تروریست سه ماه بعد بر اثر عفونتی که خود عمداً بر روی زخمش ایجاد کرد، جان سپرد.
با وجود این حقیقت که مکس هودل از مدت‌ها قبل از حزب سوسیال دمکراتیک آلمان اخراج شده بود، اما اقدامات وی بهانه‌ای به دست بیسمارک دادند تا فعالیت این حزب را ممنوع کند. با این هدف، بیسمارک با یک نماینده لیبرال رایشستاک به نام لودویگ بامبرگر∗ همدست شد، کسی که در انتقاد از سوسیالیسم مقاله‌ای با عنوان «اگر من هیچ جوجه‌ای نمی‌خواهم، پس باید تخم مرغ‌ها را بشکنم» منتشر کرده بود. این سوء قصدها به جان ویلهلم، همچنین بهانه‌ای شدند برای وضع قوانین ضد سوسیالیستی؛ قوانینی که در ۱۸ اکتبر ۱۸۷۸ توسط اکثریتی از نمایندگان رایشستاک پشتیبانی شدند. این قوانین حزب سوسیال دمکراتیک را از حالت قانونی خود خارج و تمامی سازمان‌هایش از جمله جراید را ممنوع ساخت، دست نوشته‌ها و مقالات سوسیالیستی را ضبط نمود و سوسیالیست‌ها را محکوم به تنبیه نمود. این قوانین تا ۳–۲ سال ادامه داشتند.
سال‌های پایانی
در اوت ۱۸۷۸ تزار الکساندر دوم روسیه، خواهر زادهٔ ویلهلم، نامه‌ای به ویلهلم نوشت و در آن از رویکردی که دولت امپراتوری آلمان در برابر علایق دولت روسیه در کنگره برلین در پیش گرفته بود، اظهار نارضایتی و گله‌مندی کرد. در پاسخ، ویلهلم و همسرش و ولیعهد به روسیه سفر کردند (برخلاف توصیه بیسمارک) تا روابط سرد شده بین دو خانوادهٔ امپراتوری را با گفتگوی‌های رو در رو به حال نخست بازگردانند. به هر حال، بار دیگر با تهدید به استعفا، بیسمارک بر ویلهلم که مخالف اتحاد نزدیک با اتریش بود، چیره گشت تا در ۷ اکتبر ۱۸۷۹ «اتحاد دوگانه» بین آلمان و اتریش-مجارستان توشیح شود؛ اتحاد مخفیانه‌ای که به طرزی آشکارا بر ضد روسیه جهت‌گیری شده بود.
تلاش دیگر برای ترور امپراتور در مراسم گشایش بنای یاد بود تشکیل امپراتوری آلمان به نام Niederwalddenkmal در ۱۸ سپتامبر ۱۸۸۳ به شکست انجامید. گروهی از آنارشیست‌ها حمله‌ای با دینامیت را طراحی کرده بودند که به خاطر هوای مرطوب نافرجام ماند.
کنفرانس برلین (۱۸۸۴) که توسط بیسمارک تدارک دیده شده بود، می‌تواند به عنوان رسمیت بخشیدن به تقسیم آفریقا نگریسته شود. با ادعای مالکیت بر بسیاری از سرزمین‌های آفریقا و اقیانوسیه که بلا صاحب مانده بودند، آلمان شروع به ساختن امپراتوری مستعمراتی بزرگی نمود.
با وجود کوشش‌ها برای کشتن امپراتور و بدنامی وی در جریان حوادث انقلاب ۱۸۴۸، وی و همسر خود به ویژه در سال‌های پایانی زندگی‌شان، بسی محبوب بودند. بسیاری از مردم آنان را به مثابهٔ تجسمی از پروس قدیم دیده و سبک زندگی ساده آنان را می‌پسندیدند.
برای پاسداشت وی، انبوهی تندیس یادبود در سراسر کشور ساخته شدند. شناخته شده‌ترین آنها همانا «بنای یاد بود کیفهاوزا» در تورینگن است که به آن اشاره شد. از ۱۸۶۷ تا ۱۹۱۸ (سقوط امپراتوری آلمان و تأسیس جمهوری وایمار در نتیجهٔ شکست در جنگ جهانی اول) بیش از ۱۰۰۰ بنای یادبود ویلهلم ساخته شدند. یکی از آنها توسط حکومت آلمان شرقی در ۱۹۵۰ ذوب شد.
پانویس
لودویگ بامبرگر از نمایندگان لیبرال برجستهٔ رایشستاک و عضو کمیسیون اقتصادی آن بود، وی از مهارت سخنرانی ویژه‌ای برخوردار و یکی از دونفری بود که بیسمارک آنان را برای پژوهش و بحث پیرامون شرایط صلح با فرانسه (پس از جنگ فرانسه و پروس) فراخواند.
درگذشت
ویلهلم که محبوبیتش در اواخر عمرش رو به افزایش بود، ۹ مارس ۱۸۸۸ درگذشت و در کاخ شارلوتنبورگ در برلین به خاک سپرده شد.
لوئی-کریستف زالنسکی-زامنهوف
لوئی-کریستف زالنسکی-زامنهوف (زادهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۲۵ - درگذشتهٔ ۹ اکتبرِ ۲۰۱۹ در ورشو)، نوهٔ دکتر لودویک زامنهوف، سازندهٔ زبانِ بین‌المللی اسپرانتو بود. وی اسپرانتیست بوده و مدرک دکترای ساخت‌و‌ساز در دریا و خشکی را داشته‌است.
وی همراه با مادرش، به‌طور معجزه‌آسایی از دست نازی‌ها با نامِ کاذبِ کریستف زالنسکی گریخت، و این نام را در کنار نام واقعی‌اش برای یادگاری از آن دوران حفظ کرد.
وی در خاطره‌ای تعریف کرد که در آن دوران در یک مزرعهٔ گوجه فرنگی با فردی لهستانی مشغول به کار بود، که اتفاقاً او نیز اسپرانتیست بود و می‌خواست اسپرانتو را به او بیاموزد، و زمانی که از او پرسید «اسپرانتو را می‌شناسی؟» وی درجواب گفت: اوه، بله، پدربزرگم آن را اختراع کرده.» لوئی-کریستف در پی این پاسخ خود ترسید که مبادا به این دلیل جان‌اش را به خطر انداخته باشد، ولی خوش‌بختانه چنین چیزی اتفاق نیفتاد.
دکتر لوئی-کریستف زالنسکی-زامنهوف از دههٔ ۱۹۶۰ تا پایان عمر خویش در فرانسه سکونت داشت.
وی بر یکی از کتاب‌هایی که در مورد زندگی پدربزرگ‌اش، دکتر لودویک زامنهوف نوشته شده‌است، مقدمه‌ای جذاب نگاشته‌است.
وی در سخنرانی خود در هشتادوششمین همایش جهانی اسپرانتو که در سال ۲۰۰۱ در زاگرب برگزار شد، گفت:
«شما برای بحث درمورد «گفت‌وگوی بین فرهنگ‌ها» به اینجا آمده‌اید، که در واقع نیاز به آن الهام‌بخش مبدع زبان بین‌المللی اسپرانتو (دکتر لودویک زامنهوف) بوده‌است.»
هنگامی که بنیاد اسپرانتو در بیالیستوک مدال تساهل (Medalo de Toleremo) را به پاپ ژان پل دوم اهدا کرد، لوئی-کریستف زالنسکی-زامنهوف به عنوان مأمور اهدای این جایزه به پاپ انتخاب شده‌بود. وی این مدال را در ۱۰ ژوئنِ ۱۹۹۹ هنگام بازدید تاریخی پاپ از لهستان به او اهدا کرد.
تولدی دیگر (فیلم)
تولدی دیگر (فیلم) فیلمی به کارگردانی عباس رافعی و نویسندگی عباس رافعی، هادی مقدم دوست ساختهٔ سال ۱۳۸۶ است.
مهکی‌ناصر
جمعیت
این روستا در دهستان بشیوه پاتاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
سرانجام کیهان
بیشتر ستاره‌شناسان امروزه برآنند که کیهان حدود ۱۴ میلیارد سال پیش در فرایند مه‌بانگ (انفجار بزرگ) زاده شده‌است. از آن زمان کیهان بسط یافته و فضا و زمان را نیز با خود گسترش داده‌است؛ و زمین هم بر اثر سرد شدن موادی که بر اثر انفجار جدا شدند به وجود آمده‌است.
نمایشنامه‌های متفاوت
نمایشنامه‌های گوناگونی برای سرانجام کیهان متصور شده‌اند که سه صورت اصلی آن، گسترش دائمی، انقباض مجدد و تعادل نسبی است.
درس گیتار
درس گیتار (La leçon de guitare) یک نقاشی رنگ روغن از بالتوس نقاش مدرنیست لهستانی-فرانسوی است که سال ۱۹۳۴ کشیده شد. این نقاشی زنی (معلم گیتار) را با یک پستان لخت به تصویر می‌کشد که دخترکی نابالغ با پایین‌تنهٔ برهنه را همچون گیتار دست گرفته و در حال نواختن اوست. نقاشی به دلیل برخورداری از مایه‌های سادیستی و بی‌پردگی جنسی، از جنجالی‌ترین و بدنام‌ترین آثار بالتوس به‌شمار می‌رود و منتقدان بسیاری از بدو نمایشِ اثر او را به انحراف جنسی متهم کرده‌اند. سبک نقاشی یادآور آثار هنری دوران کلاسیک، به‌ویژه باکره سوگوار است، آمیخته با هاله‌ای از رمز و راز که بسیاری از آثار بالتوس را احاطه کرده است.
سرانجام کیهان
نمایشنامه‌های متفاوت
نمایشنامه آخری به توقف انبساط کیهان و بازایستادن آن منتهی می‌شود. اگر متغیرهای کیهانی دقیقاً متوازن باشند می‌توان از طرح فاجعهٔ کیهانی حذر کرد و اظهار داشت که کیهان برای مدت‌های مدیدی پابرجا می‌ماند و البته در پایان، هر چند در زمانی طولانی‌تر از سناریوی اول، تسلیم مه‌گسست خواهد شد.
درس گیتار
درس گیتار هم‌اکنون در مالکیت یک مجموعهٔ خصوصی است و پس از آخرین نمایش عمومی‌اش در نیویورک به سال ۱۹۷۷، دیگر به نمایش در نیامده است.
سرانجام کیهان
نمایشنامه‌های متفاوت
در کیهانشناسی از نماد Ω (اومگا، آخرین حرف الفبای یونانی، استعاره‌ای از انتها) برای نمایش چگالی نسبی استفاده می‌کنند. مقدار ماده‌ای که برای کند کردن و توقف نهایی انبساط کیهان لازم است (دارای چگالیِ نسبیِ بحرانی) Ω=۱ دارد. اگر چگالی نسبی عالم دقیقاً این مقدار باشد در پایان کیهان به تدریج و آرام آرام متوقف می‌شود. با Ωای کوچک‌تر از یک، نهایت کیهان به مه‌گسست می‌انجامد و کیهان با Ωیِ بزرگ‌تر از یک نیز به مه‌رمب ختم می‌شود. بر این اساس، سرانجام عالم به مقدار چگالی آن بستگی دارد. شواهد موجود نشان می‌دهد که Ω از ۰/۳ کمتر نیست. اما باید آثار گرانشی ماده تاریک را نیز در نظر گرفت. مادهٔ تاریک به مقدار زیادی در کیهان وجود دارد و آثار گرانشی آن قابل بررسی است. میزان انبساط جهان همچنین تحت تأثیر نیروی انرژی تاریک قرار دارد و بدون شناخت آن، سرانجام قطعی کیهان نامعلوم خواهد بود.
سرانجام زمین
میلیاردها سال پس از این، خورشید به غول سرخی بدل می‌شود. در آن هنگام، در این مورد که آیا زمین توسط خورشیده بلعیده می‌شود یا نه، میان ستاره‌شناسان اختلاف نظر وجود دارد. قدر مسلم این است که مدت درازی پیش از این اتفاق به خاطر تورم و افزایش درخشندگی و حرارت خورشید، بخش عمده‌ای از جو زمین پراکنده شده و اقیانوس‌های آن جوشیده و خشک شده‌اند. بر اساس یکی از آخرین تحقیقات، زمین بخت چندانی برای بقا ندارد. با اینکه انبساط خورشید سبب کاهش جرم و نیروی گرانشی آن می‌شود و این خود سیاره‌ها را آزاد می‌کند تا در مدارهای بیرونی‌تر به گردش درآیند، سرانجام، سیاره زمین در جاذبه مارپیچی خورشید گرفتار آمده و به کام آن فرومی‌رود. از سوی دیگر، کهکشان آندرومدا، نزدیک‌ترین کهکشان به کهکشان راه شیری، در مسیر برخورد با آن قرار دارد. این احتمال قوی وجود دارد که بین سه تا چهار میلیارد سال آینده، این دو کهکشان با هم برخورد کنند و در هم فرو روند. در این صورت، برخورد آن‌ها همچون عبور اشباحی از میان یکدیگر خواهند بود زیرا بیش از ۹۰٪ فضای کهکشان‌ها خالی است و این برخورد بیش از آنکه برخوردی بین ستاره‌ها و سیاره‌ها باشد، زورآزمایی عظیمی بین سیاهچاله‌های مرکزی این دو کهکشان است. سرانجام، این دو سیاهچاله با هم یکی می‌شوند و کهکشان بیضوی جدیدی شکل می‌گیرد.
منابع
آکادمی علوم فضایی ایران
جهش‌زا
مواد جهش‌زا یا موتاژن‌ها در ژنتیک، مواد یا عواملی هستند که نه تنها بر روی سلول‌های جنسی بلکه بر روی سلول‌های سوماتیک نیز تأثیر می‌گذارند در صورتی‌که به مقدار و زمان کافی با دی‌ان‌ای در تماس قرار بگیرند. این تأثیر به صورت ایجاد تغییر در DNA یا عوامل ژنتیکی خواهد بود. در بسیاری از جهش‌ها در سرطان، مادهٔ جهش‌زا موادِ سرطان‌زا خوانده می‌شوند.
شناختِ موتاژن‌ها
نخستین مواد جهش‌زای شناسایی‌شده مواد سرطان‌زا بودند. تومورها بیش از ۲۰۰۰ سالِ پیش و پیش از کشفِ کروموزوم‌ها و دی‌ان‌ای شناسایی و توضیح داده شده بودند. بقراط پزشک یونانی تومورها را به خرچنگ karkinos تشبیه و نام نهاده بود. واژه cancer به معنی خرچنگ است و از لاتین مشتق شده‌است.
لندوور
لندوور (به انگلیسی: Llanddowror) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در کارمارتنشر واقع شده‌است. لندوور ۸۵۱ نفر جمعیت دارد.
بوکووینا (استان پومرانی)
بوکووینا یک روستا در لهستان است که در گمینا تسویتسه واقع شده‌است. بوکووینا ۵۴۱ نفر جمعیت دارد.
مسلی ۱۶۶۹۳
سیارک ۱۶۶۹۳ شانزده هزار و ششصد و نود و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۶.۹ است.
همل همپستد
همل همپستد شهری در کشور انگلستان است که این کشور خود بخشی از بریتانیا محسوب می‌شود. این شهر در سال ۱۹۹۱ میلادی ۷۹٫۲۳۵ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۸۳٫۱۱۸ نفر رسیده‌است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت همل همپستد -۰٫۴ درصد می‌باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۷۹٫۴۹۴ نفر تغییر یافت.
چاه خارو
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
خوجه‌توپ
خوجه‌توپ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آق‌قلا در استان گلستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان گرگان‌بوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
فنیدق
فنیدق (به فرانسوی: Fnideq) در مراکش با جمعیت ۵۳٬۵۵۹ نفر است که در طنجه تطوان واقع شده‌است.
یاسودا، کوچی
یاسودا، کوچی (به لاتین: Yasuda, Kōchi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوچی واقع شده‌است. یاسودا ۲٬۹۹۳ نفر جمعیت دارد.
آرنو فریش
آرنو فریش (Arno Frisch؛ زادهٔ November 13, 1975) هنرپیشه اهل اتریش است.
قرن (ناهنجاری)
قرن، قَرَن به فتح قاف و راء یک ناهنجاری در زنان است که طبق قوانین فقه و قانون مدنی ایران باعث فسخ نکاح می‌شود.
تعریف قرن
این ناهنجاری در اصطلاح علم پزشکی چنین تعریف شده است: شاخی بودن یا وجود نسوج سخت فیبری غضروفی در مجرای مهبل که مانع از انجام اعمال زناشویی است، در این مورد با جراحی ترمیمی احتمال بهبود می‌رود. امروزه اختلالات خلفی مهبل را که مانع از دخول باشد تحت این عنوان بررسی می‌نمایند همانند واژینیسموس.
عده‌ای دیگر از فقها در تعریف این عیب گفته‌اند: قرن عبارت است از استخوان یا گوشت زائدی که در آلت تناسلی زن که مانع نزدیکی شوهر با او می‌گردد. هرگاه این ناهنجاری گوشتی باشد آن را عفل می‌نامند.
نوعی دیگر از قرن «رَتَق» به فتح راء و تاء است که در فرج زن گوشت به نحوی روئیده باشد که محل و منفذی برای دخول آلت تناسلی مرد در آن وجود نداشته باشد.
سید حسن امامی در مورد این عیب می‌گویند: «قرن، استخوان زائدی است که در جلوی آلت تناسلی بعضی از زنان است، که مانع نزدیکی شوهر با او می‌گردد و در صورتی که آن زیادی از گوشت باشد آن را عفل گویند. به نظر می‌رسد که قرن در ماده اعم از عفل است زیرا اصطلاحاً هر یک از دو کلمه چنانچه به تنهایی استعمال شود شامل معنی دیگری می‌گردد. این ساختمان غیرطبیعی آلت تناسلی زن اگر چه بوسیله عمل جراحی پس از عقد به صورتی درآید که مانع از نزدیکی نباشد، حق فسخ شوهر زائل نمی‌گردد، زیرا حق مزبور بوسیله نکاح زنی که دارای وضعیت غیرطبیعی بوده به وجود آمده و در مورد تردید بقاء حق مزبور استصحاب می‌شود. به نظر می‌رسد که هرگاه عمل جراحی در رفع قرن طوری باشد که موجب تفویت استمتاع شوهر نگردد، حق فسخ او ساقط می‌شود زیرا فسخ برای جبران زیان است و زیان موجود نیست تا موجب فسخ باشد.»
شهرستان شلبی، اوهایو
شهرستان شلبی، اوهایو (به انگلیسی: Shelby County, Ohio) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است.
نیکل‌بک
نیکل‌بک یکی از گروه‌های موسیقی سبک هارد راک است. مبدأ این گروه در آلبرتای کانادا است.
آثار نیکل‌بَک تابه‌حال بیش از ۲۱ میلیون نسخه در آمریکا و ۳۰ میلیون نسخه در تمام دنیا فروش داشته‌است.
جوایز
از میان جوایز معتبری که این گروه تا کنون موفق به دریافت آنها شده می‌توان به: نه جایزه جونو، بزرگترین جشنواره موسیقی کشور کانادا، یک جایزه American Music Award، جایزه MTV Video Music Award برای آهنگی در فیلم "قهرمان Hero " و جایزه World Music Award برای پرفروش‌ترین آلبوم راک، اشاره نمود. نیکل بک علاوه بر موارد فوق که با دریافت جایزه همراه بود، در رشته‌های متعدد دیگری از جشنواره‌های مذکور نیز در لیست کاندیدها قرار داشته است. در چهارم دسامبر سال ۲۰۰۶ این گروه با کسب سه جایزه از پنج مورد کاندید شده در Billboard Music Awards، موفقیت خود را مجدداً تکرار نمود.
پرسپولیس
پرسپولیس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بیچه
بیچه شهری در کشور ترینیداد و توباگو، استان سانگره گرانده است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۵ میلادی ۲٫۸۴۴ نفر بوده‌است.
چراغی در مه
چراغی در مه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی پناه بر خدا رضایی ساختهٔ سال ۱۳۸۶ است.
سیارک ۱۶۷۰۰
سیارک ۱۶۷۰۰ شانزده هزار و هفتصدمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ فوریه ۱۹۹۵ کشف شد.
لندیلو
لندیلو (به انگلیسی: Llandeilo) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در کارمارتنشر واقع شده‌است. لندیلو ۱٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر لو کنکه خواهرخواندهٔ لندیلو هست.
مهکی‌امین‌بیگ
مهکی‌امین‌بیگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سرپل ذهاب در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بشیوه پاتاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
گاستی هوبر
گاستی هوبر (Gusti Huber؛ July 27, 1914 – 1914:7:27, July 12, 1993) یک هنرپیشه اهل اتریش بود.
نمایشگاه کیک ژاپن
نمایشگاه کیک ژاپن بزرگترین نمایشگاه و مسابقهٔ هنر شیرینی‌پزی و تزیین کیک در کشور ژاپن است. این مسابقه هر ساله یکبار در ماه سپتامبر به مدت سه روز شهر توکیو برپا می‌شود.
فدراسیون دو و میدانی کانادا
فدراسیون دو و میدانی کانادا (Athlétisme Canada) سازمان اداره کننده ورزش دو و میدانی در کشور کانادا است.
این فدراسیون که در سال ۱۸۸۴ تأسیس شده مقر آن در شهر اتاوا قرار دارد.
سمسیلی (میناب)
سمسیلی، روستایی در دهستان بندر بخش سندرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۲ نفر (۴۵ خانوار) بوده‌است.
کوه مقدس (فیلم ۱۹۷۳)
کوه مقدس (به اسپانیایی: La Montaña Sagrada و به انگلیسی: The Holy Mountain) یک فیلم سورئالیستی مکزیکی به کارگردانی آلخاندرو خودوروفسکی است که در این فیلم به بازیگری، طراحی لباس، آهنگسازی و تدوین نیز پرداخته است.
این فیلم یکی از بهترین ساخته های زمان خود و شاهکار خودوروفسکی و همچنین ستونی از سینمای به اصطلاح باطنی محسوب می شود و تأثیرات زیادی بر هنرمندانی مانند مرلین منسون و دارن آرونوفسکی داشته است که این تأثیرات در فیلم چشمه (۲۰۰۶) دیده می شود.
موضوع فیلم
کوه مقدس فیلمی سراسر نماد و کنایه است که با نگاهی انتقادی به مسائلی چون مذهب، سانسور، اعدام آزادی خواهان، طبقه‌های اجتماعی جامعه از جمله نظامی‌ها، سرمایه داران، روحانیون و فقرا، مسائل فرهنگ عمومی، مصرف مواد مخدر، تن‌فروشی و غیره می‌پردازد.
ماجرای داستان حول شخصیت دزدی می‌گردد که از روی عمد بسیار شبیه عیسی مسیح است.
این فیلم یک ساعت و ۵۳ دقیقه‌ای سه قسمت دارد که قسمت اول به داستان دزد (بخش اجتماعی) و قسمت دوم به معرفی افراد داستان (بخش سیاسی) و قسمت سوم سفر عرفانی افراد داستان به کوه مقدس (بخش عرفانی) تشکیل شده‌است.
قسمت اول
فیلم با نمایش تصویر دزدی آغاز می‌شود که در بیابان توسط کودکان عریانی که تصور می‌کنند او مرده، حمل می‌شود و او را به صلیب می‌کشند ولی دزد به هوش می‌آید و آن‌ها را فراری می‌دهد، سپس وی با کوتوله‌ای دوست می‌شود و به شهر می‌آیند.
زمانی که کوتوله و مرد دزد به شهر می‌آیند با صحنه‌هایی رو به رو می‌شوند که کمی غیرعادی است از جمله تیرباران افرادی که از محل اصابت گلوله به آن‌ها پرندگان خارج می‌شوند و مردی برای سربازی که به همسرش تجاوز می‌کند دست می‌زند و فیلم می‌گیرد! و زن او نیز از این موضوع شکایتی ندارد! و دوربین را به دزد می‌دهد تا از او نیز در این صحنه تصویر برداری کند.
سپس گروهی که رئیس آن‌ها کلاهی با علامت صلیب شکسته نازی را بر سر دارد از او می‌خواهد که در یک نمایش خیابانی شرکت کند و او و کوتوله قبول می‌کنند.
در این نمایش جعبه‌های کشتی مانندی پر از قورباغه با مارش نظامی آلمانی و با نماد صلیب بر روی لباس‌های خود، به سمندرهای موجود در ماکت نمایش حمله می‌کنند و آن‌ها را می‌خورند و صحنه ماکت نمایش پر از خون می‌شود و خون‌ها از ماکتی که شبیه قربانی گاه مایاها است سرازیر می‌شود. در ضمن برخی از این قورباغه‌ها لباس راهبه‌های مذهبی قرون وسطی را بر تن دارند.
در پایان نمایش ماکت ساختمان‌ها منفجر می‌شود و قورباغه‌ها هم می‌میرند و دزد و کوتوله از پولی که بدست آورده‌اند بسیار شادمان هستند.
سپس مغازه‌ای نمایش داده می‌شود که بر سردر آن نوشته مسیح برای فروش و افرادی نظامی و بسیار فربه که مانند رومی‌های باستان لباس پوشیده‌اند از آن محافظت می‌کنند و اجناس آن از جمله مجسمه مصلوب عیسی مسیح را می‌فروشند و با توریست‌ها عکس می‌گیرند و در این هنگام فردی که گویا رئیس مغازه است صلیب را بر دوش دزد قرار می‌دهد و او را به داخل مردم می‌فرستد و در بازگشت مقدار زیادی الکل به وی می‌خورانند و بعد از بیهوش شدن، وی را عریان کرده و به داخل کارگاه مغازه آورده و قالب بدن او را می‌گیرند و او را درمیان سیب زمینیها پرتاب می‌کنند، دزد بعد از بیدار شدن خود را در بین صدها مجسمه از وی که در حالت مصلوب شدن است، میابد و از ترس و خشم فریاد می‌کشد و صاحب مغازه را شلاق زده و شروع به خراب کردن مجسمه‌ها می‌کند و با آخرین مجسمه سالم خود خلوت می‌کند.
فیلم سپس گروهی از زنان فاحشه را نمایش می‌دهد که به همراه میمونی و دختر خردسالی که مانند فاحشه‌ها لباس پوشیده، از کلیسا خارج شده و به جلب نظر مردم می‌پردازند بعد پیرمردی را نمایش می‌دهد که دختر خردسال فاحشه را صدازده و بعد از نوازش او چشم خود را در دست او قرار می‌دهد و به شکل بیمار گونه‌ای وی را می‌بوسد.
در صحنه بعد، دزد درحالی که آخرین مجسمه خود را بر دوش دارد به همراه کوتوله از مغازه خارج شده و با گروه فاحشه‌ها روبه رو می‌شود که ابتدا مورد تمسخر آن‌ها واقع می‌شود ولی یکی از فاحشه‌ها که گویا دوست میمون است، شروع به تمیز کردن مجسمه کرده و به یاد مسیح می‌افتد.
دزد در بیرون ساختمان شروع به خوردن مجسمه خود می‌کند و به بیابان و در میان کودکان عریان بازگشته و مجسمه خود را با بادکنک به آسمان می‌فرستد. سپس دزد و کوتوله و گروه فاحشه‌ها به بازار می‌آیند و می‌بینند که از بالای برجی بلند (که گویا نماد قدرت و ثروت است) قلابی طلا به پایین فرستاده می‌شود که بر آن مقداری طلا قرار دارد، دزد به طلاها طمع می‌کند و می‌خواهد منبع آن‌ها را بیابد پس به قلاب آویزان می‌شود که بالا برود. سپس دزد به جایی معبد مانند وارد شده و نمادهای بسیاری که برخی از آنه به زبان عبری است و ستاره داوود و حتی کلمه عربی الله را مشاهده می‌کند (گویا نمادهای مذهبی تمام ادیان ابراهیمی مورد نظر کارگردان بوده).
سپس دزد، رئیس معبد که با دو بز با بیضه‌های بزرگ در اطراف اویند و به حالت مدیتیشن و با پیراهنی سفید، روی صندلی نشسته نمایش می‌دهد.
دزد به استاد معبد حمله می‌کند ولی استاد با هنرهای رزمی وی را خلع صلاح و خشک می‌کند، سپس یکی از زنان عریان معبد، موجودی زنده را از پشت گردن او خارج می‌کند (که گویا نماد غرور و سرسختی اوست) و استاد دوباره او را به حالت طبیعی بر می‌گرداند و از او می‌پرسد طلا می‌خواهی؟ و او می‌گوید بله!