cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان
از همان آغاز جنگ علیه لهستان، آلمان قصد داشت برنامه آدولف هیتلر را که در کتاب نبرد من آمده بود، برای دستیابی به «فضای زندگی» (Lebensraum) در شرق و اسکان گسترده استعمارگران آلمانی تحقق بخشد. طرح هیتلر امپریالیسم کلاسیک را با ایدئولوژی نژادی نازی ترکیب می‌کرد. در ۲۲ اوت ۱۹۳۹، درست پیش از حمله به لهستان، هیتلر به صراحت به فرماندهان خود اجازه کشتن «بدون رحم یا ترحم همه مردان، زنان و کودکان لهستانی‌تبار یا لهستانی‌زبان» را داد.
بیوالی‌رودین
بیوالی‌رودین  (با نام‌های تجاری Angiomax و Angiox) یک مهارکننده مستقیم ترومبین (DTI) است.
جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان
بنا بود تا پاکسازی قومی به شکل سیستماتیک علیه مردم لهستان انجام شود. در ۷ سپتامبر ۱۹۳۹، راینهارت هایدریش گفت که تمام اشراف‌زادگان لهستانی، روحانیون و یهودیان باید کشته شوند. در ۱۲ سپتامبر، ویلهلم کایتل روشنفکران لهستانی را به این فهرست افزود. در ۱۵ مارس ۱۹۴۰، رئیس اس‌اس، هاینریش هیملر اظهار داشت: «همه متخصصان لهستانی در صنایع نظامی-صنعتی ما مورد بهره‌کشی قرار خواهند گرفت. بعدها، همه لهستانی‌ها از این جهان ناپدید می‌شوند. ضروری است که ملت بزرگ آلمان حذف همه مردم لهستان را به عنوان وظیفه اصلی خود در نظر بگیرد.» در پایان سال ۱۹۴۰، هیتلر طرح برچیده شدن «همه عناصر برجسته در لهستان» را تأیید کرد.
بیوالی‌رودین
بیوالی‌رودین فاقد بسیاری از محدودیت‌هایی است که در مورد مهارکننده‌های غیرمستقیم ترومبین مانند هپارین دیده می‌شود. یک پپتید کوتاه و مصنوعی، یک مهارکننده قوی و بسیار اختصاصی ترومبین است که هم ترومبین در گردش و هم ترومبین متصل به لخته را مهار می‌کند، در حالی که فعال‌سازی و تجمع پلاکتی با واسطه ترومبین را نیز مهار می‌کند. بیوالی‌رودین شروع سریع اثر و نیمه عمر کوتاهی دارد. به پروتئین های پلاسما (به غیر از ترومبین) یا گلبول های قرمز متصل نمی شود؛ بنابراین، پاسخ ضد ترومبوتیک قابل پیش بینی دارد. هیچ خطری برای ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین یا سندرم ترومبوز-ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین وجود ندارد. به کوفاکتور اتصالی مانند آنتی ترومبین نیازی ندارد و پلاکت ها را فعال نمی کند. این ویژگی ها بیوالیرودین را جایگزین ایده آلی برای هپارین می کند.
مکانیسم عمل
بیوالی‌رودین مستقیماً ترومبین را با اتصال ویژه به محل کاتالیزوری و محل اتصال آنیون ترومبین در گردش و ترومبین متصل به لخته، مهار می کند. ترومبین یک پروتئیناز سرین است که نقش اصلی را در فرآیند ترومبوز ایفا می کند. فیبرینوژن را به مونومرهای فیبرین می شکافد، فاکتور V, VIII، و XIII را فعال می کند و به فیبرین اجازه می دهد تا یک چارچوب پیوندی کووالانسی ایجاد کند که ترومبوز را تثبیت می کند. ترومبین همچنین باعث تولید بیشتر ترومبین می شود و پلاکت ها را فعال می کند و تجمع و آزادسازی گرانول را تحریک می کند. اتصال بیوالیرودین به ترومبین برگشت پذیر است زیرا ترومبین به آرامی پیوند بیوالی‌رودین-Arg3-Pro4 را می شکند و منجر به بازیابی عملکردهای محل فعال ترومبین می شود.
جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان
پس از شکست آلمان در جنگ، دادگاهی نظامی بین‌المللی در نورنبرگ و دادگاه عالی ملی لهستان به این نتیجه رسیدند که هدف از سیاست‌های آلمان در لهستان - یعنی پاکسازی لهستانی‌ها و یهودیان - «دارای تمام ویژگی‌های یک نسل‌کشی به معنای زیستی این اصطلاح» بوده‌است.
کوکوناتو
کوکوناتو (به ایتالیایی: Cocconato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان
کارزار سپتامبر ۱۹۳۹
کمتر از یک سال پیش از آغاز جنگ، در یکم اکتبر ۱۹۳۸، ارتش آلمان مطابق توافقنامه مونیخ به منطقه سودتنلاند وارد شد. عملیات تا ۱۰ اکتبر به پایان رسید. دو هفته بعد، در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۸، ریبنتروپ سفیر لهستان را به برشتس‌گادن احضار کرد و ایدهٔ Gesamtlösung هیتلر در مورد کریدور لهستان و ایالت آزاد دانتسیگ را به اطلاع او رساند. سفیر لیپسکی از پذیرش طرح سر باز زد. سه روز بعد، نخستین تبعید دسته‌جمعی اتباع لهستان از آلمان نازی آغاز شد. این تخلیه شامل یهودیانی بود که با گذرنامه لهستانی در آلمان اقامت گزیده بودند. در ۹–۱۰ نوامبر ۱۹۳۸، حمله شب بلورین توسط نیروهای شبه‌نظامی SA انجام شد. هزاران تن از یهودیانی که تابعیت لهستان را داشتند گرد هم آمده و با قطار به مرز لهستان و اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها فرستاده شدند. این به‌صف‌کشی شامل ۲۰۰۰ لهستانی‌تبار می‌شد که در آنجا زندگی و کار می‌کردند.
کوکوناتو
خصوصیات
کوکوناتو ۱۶٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۰۹ نفر جمعیت دارد و ۴۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنایت‌های نازی علیه ملت لهستان
کارزار سپتامبر ۱۹۳۹
همچنین، پیش از حمله به لهستان، نازی‌ها با کمک اقلیت آلمانی که در جمهوری دوم لهستان زندگی می‌کردند، فهرست مفصلی را برای شناسایی بیش از ۶۱٬۰۰۰ هدف لهستانی (عمدتاً غیرنظامی) تهیه کردند. این فهرست بصورت پنهانی به عنوان کتاب ۱۹۲ صفحه‌ای به نام Sonderfahndungsbuch Polen (کتاب پیگرد ویژه لهستان) چاپ شد و تنها شامل نام و تاریخ تولد بود. فهرست شامل سیاستمداران، دانشمندان، بازیگران، روشنفکران، پزشکان، وکلا، نجیب‌زادگان، کشیش‌ها، افسران و بسیاری دیگر می‌شد، و ابزاری بود برای کمک به جوخه‌های مرگ شبه‌نظامی اس‌اس بود که توسط فولکس‌دویچه زلبست‌شوتز پشتیبانی می‌شدند. نخسین آینزاتس‌گروپن در جنگ جهانی دوم توسط اس‌اس در جریان حمله به لهستان شکل گرفت. آن‌ها به پشت خط مقدم جبهه فرستاده شدند تا گروه‌هایی از مردم را که به دلیل موقعیت اجتماعی خود می‌توانستند به مقاومت علیه آلمان‌ها کمک کنند، اعدام کنند. دروغ پرکاربردی که همواره در توجیه کشتارهای بی‌رویه توسط جوخه‌های مرگ متحرک آورده می‌شد، ادعای ساختگی حمله ادعایی به نیروهای آلمانی بود.
در کل، حدود ۱۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ لهستانی در طی ماه سپتامبر ۱۹۳۹ جان خود را، به دلیل هدف قرار گرفتن بی‌رویه و اغلب آگاهانه مردم غیرنظامی توسط نیروهای متجاوز، از دست دادند. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ لهستانی در بمباران راهبردی لوفت‌وافه، همانند بمباران ویلون، کشته شدند. حملات گسترده هوایی به شهرهایی انجام شد که فاقد زیرساخت‌های نظامی بودند. شهر فرامپول، در نزدیکی لوبلین، در ۱۳ سپتامبر با هدف آزمایش توانایی‌های بمبارانی لوفت‌وافه به شدت بمباران شد؛ چرا که خیابان‌هایی شبکه‌ای داشت و تالار مرکزی شهر در آن به راحتی قابل تشخیص بود. در بمباران فرامپول از ۷۰ تن مهمات بهره گرفته شد، که نابودی ۹۰ درصد ساختمان‌ها و کشته شدن نیمی از ساکنان آن را به همراه داشت. ستون‌های پناهندگان فراری به‌طور سیستماتیک توسط هواپیماهای جنگنده و بمب‌افکن‌های شیرجه‌رو مورد حمله قرار گرفتند.
از جمله شهرها و شهرک‌های لهستانی که در آغاز جنگ مورد بمباران قرار گرفتند می‌توان به این‌ها اشاره کرد: برودنیکا، بیدگوشچ، خلم، چیخانوف، چنتستوخووا، گرودنو، گرودژیاژ، گدینیا، یانوف، یاسلو، کاتوویچ، کیلتس، کوول، کراکوف، کوتنو، لوبلین، لووف، الکوچ، پیوترکوف تربونالسکی، پلوک، پلوتسک، پوزنان،  پوک، رادوم، رادومسکو، سوله‌یوف، ورشو،  ویلون، ویلنو و زاموچ.
بیش از ۱۵۶ شهرک و روستا توسط لوفت‌وافه بمباران شدند. ورشو بیشترین ضربه را به دلیل بمباران شدن هم به شکل هوایی و هم توسط توپخانه دید، و بیشتر بخش‌های تاریخی آن با خا یکسان شدند. در این بمباران‌ها، ۶۰٬۰۰۰ تن جان باختند.
عملیات وحشت‌آفرینی و آرام‌سازی
در سه ماه نخست جنگ، از پاییز ۱۹۳۹ تا بهار ۱۹۴۰، حدود ۶۰٬۰۰۰ مقام دولتی سابق، افسران نظامی ذخیره، زمین‌داران، روحانیون و روشنفکران لهستان منطقه به منطقه در جریان عملیات موسوم به اینتلیگنتساکتسیون اعدام شدند، و این شامل بیش از ۱۰۰۰ اسیر جنگی نیز می‌شد. اعدام‌های خودسرانه لهستانی‌ها توسط کلیه نیروهای آلمانی بدون استثنا از جمله، ورماخت، گشتاپو، اس‌اس و Selbstschutz بر خلاف توافقنامه‌های بین‌المللی انجام شدند. این کشتارهای جمعی بخشی از عملیات پنهانی تاننبرگ بودند و نخستین اقدام در جهت جایگزینی مردم محلی با شهرک‌نشینان آلمانی طبق «طرح جامع برای شرق» به‌شمار می‌رفتند. مسیحیان لهستانی و همچنین یهودیان یا در گورهای دسته جمعی که با شتاب کنده شده بودند، کشته شده، یا به زندان‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری آلمان فرستاده شدند. هیتلر دستور داده بود: «هر آنچه را که به شکل طبقه فرادست در لهستان پیدا شود، می‌بایست پاکسازی شود.» در جریان اینتلیگنتساکتسیون در پومرانی، استان پومرانی، ۲۳٬۰۰۰ لهستانی کشته شدند. این کارزار توسط عملیات ویژه آرام‌سازی آلمان در لهستان در اواسط دهه ۱۹۴۰ ادامه یافت. عملیات ویژه آرام‌سازی (AB-Aktion) شامل کشتار استادان لووف و اعدام حدود ۱۷۰۰ لهستانی در جنگل پالمیری بود. چندین هزار قربانی غیرنظامی اعدام یا زندانی شدند. آینزاتس‌گروپن همچنین مسئول قتل بی‌رویه یهودیان و لهستانی‌ها در هنگام حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۴۱ بود.
در صورتی که ضدحمله‌ای توسط نیروهای لهستان علیه نیروهای متجاوز آلمان انجام می‌شد، همه اعضای یک جامعه مسئول شمرده و توسط آلمانی‌ها مجازات می‌شدند. اعدام‌های دسته‌جمعی گروگان‌ها تقریباً هر روز در جریان پیشروی ورماخت در لهستان انجام می‌شدند. مکان، تاریخ و تعداد کشته‌شدگان این کشتارها عبارتند از: استاروگارد (۲ سپتامبر)، ۱۹۰ لهستانی، ۴۰ نفر آن‌ها یهودی ؛ شویکاتووو (۳ سپتامبر)، ۲۶ لهستانی ؛ ویروشوف (۳ سپتامبر)، ۲۰ لهستانی همه یهودی. در ۴ سپتامبر ۱۹۳۹ هنگ ۴۲ پیاده‌نظام (لشکر ۴۶ پیاده‌نظام (ورماخت)) در جریان کشتار چنتستوخووا ۱۱۴۰ تن یا بیشتر (۱۵۰ نفر از آنها یهودی) را در چندین عملیات تیراندازی وحشیانه در چندین نقطه شهر به قتل رساندند. در ایمیلین (۴–۵ سپتامبر)، ۲۸ لهستانی کشته شدند ؛ در کایتانویتس (۵ سپتامبر)، ۷۲ غیرنظامی به انتقام دو اسب آلمانی که توسط شلیک به خودی آلمانی‌ها کشته شده بودند؛ چبینیا (۵ سپتامبر)، ۹۷ شهروندان لهستانی ؛ پیوترکوف (۵ سپتامبر)، بخش یهودیان شهر به آتش کشیده شد ؛ بجین (۸ سپتامبر)، دویست غیرنظامی به آتش کشیده شدند. حدود ۳۰۰ نفر در تورک (۹ سپتامبر) به ضرب گلوله کشته شدند؛ کلکو (۹ تا ۱۰ سپتامبر)، سیصد شهروند اعدام شدند ؛ مسدلا (۱۰ سپتامبر)، ۱۵۳ لهستانی ؛ گمینا بسکو (۱۱ سپتامبر)، ۲۱ لهستانی ؛ کووالویتس (۱۱ سپتامبر)، ۲۳ لهستانی ؛ پیلیکا (۱۲ سپتامبر)؛ ۳۶ لهستانی، ۳۲ تن از آن‌ها یهودی ؛ اولسوو (۱۳ سپتامبر)، ۱۳ تن (نیمی از روستا) و ۱۰ تن از نزدیکی پیتکوو از جمله زنان و کودکانی که با سرنیزه ضربه خورده، توسط نارنجک منفجر شده، یا زنده زنده در یک انبار سوزانده شدند؛ می‌یلتس (۱۳ سپتامبر)، ۵۵ یهودی به آتش کشیده شدند ؛ پیانتک (۱۳ سپتامبر)، ۵۰ لهستانی، هفت نفر از آنها یهودی بودند. در ۱۴–۱۵ سپتامبر، حدود ۹۰۰ یهودی لهستانی در چند تیراندازی همزمان در پرزمیسی و در مدکا تیرباران شدند. تقریباً در همان زمان، در سولتس (۱۴ سپتامبر)، ۴۴ لهستانی کشته شدند ؛ کمی پس از آن در چوینیتس، ۴۰ شهروند لهستانی ؛ گمینا کوتسکو، ۲۳ لهستانی ؛ بادکوف، ۲۲ لهستانی ؛ داینف، دویست یهودی لهستانی. اعدام‌های علنی بسیار فراتر از ماه سپتامبر ادامه یافتند، از جمله در مناطق شهری همانند شهرستان ویروشوف ، گمینا بسکو، گمینا گیدله ، گمینا کلکو ، گمینا رچووو ، و گمینا شننگتسا، و غیره.
در بیدگوشچ و اطراف آن، حدود ۱۰ هزار غیرنظامی لهستانی در چهار ماه نخست اشغال کشته شدند (نگاه کنید به یکشنبه خونین، و دره مرگ). ارتش آلمان و واحدهای شبه نظامی Selbstschutz متشکل از فولکس‌دویچه آلمانی نیز در آن‌ها شرکت داشتند.
نازی‌ها هنگام حمله و در طول اشغال لهستان هزاران تن را به گروگان گرفتند. گروگان‌ها از میان برجسته‌ترین شهروندان شهرها و روستاهای اشغال شده انتخاب می‌شدند: کشیش‌ها، استادان، پزشکان، وکلا، و همچنین رهبران سازمان‌های اقتصادی و اجتماعی و اتحادیه‌های کارگری. با این حال، اغلب، آنها به شکل تصادفی از تمام قشرها جامعه انتخاب می‌شدند و به تلافی هر آلمانی کشته شده گروهی میان ۵۰ تا ۱۰۰ غیرنظامی لهستانی اعدام می‌شدند. حدود ۲۰٬۰۰۰ روستایی، که بعضی از آنها زنده به آتش کشیده شدند، در عملیات تنبیهی گسترده‌ای که هدف آن‌ها مناطق مسکونی روستایی که مشکوک به کمک به مقاومت یا پنهان کردن یهودیان و دیگر فراریان بودند، کشته شدند. در این عملیات هفتاد و پنج روستا ویران شدند. لهستان تنها کشور در اروپای اشغالی بود که مجازات پنهان کردن یک یهودی در آن، اعدام همه افراد خانوار بود. قوانین دیگر نیز به همین شکل بیرحمانه بودند.
پاکسازی قومی و اخراج اجباری دسته‌جمعی
آلمان برنامه داشت تا جمعیت بومی لهستان را با معرفی قلمرو تازه‌ایجاد شده رایخس‌گائو وارته‌لاند در سال ۱۹۳۹ به شکل کامل از میان ببرد. طبق هدف و ایدئولوژی لبنسراوم، سرزمین‌های پیشین لهستانی می‌بایست توسط مهاجرنشینان نظامی و غیرنظامی آلمان از جمله فولکس‌دویچههای اروپای شرقی تصرف می‌شدند. «آلمانی‌سازی» سرزمین‌های اشغالی توسط رایش بارها توسط دادگاه نورنبرگ محکوم شد، و گفته شد که اقدام به اخراج غیرنظامیان «نه تنها مغایر با قواعد تثبیت شده حقوق بین‌الملل بوده، بلکه در تقابل کامل با اصول اولیه بشریت بوده‌است.» در طول اشغال لهستان، تعداد لهستانی‌های بیرون شده از خانه‌های خود توسط مقامات آلمانی حدود ۲٬۴۷۸٬۰۰۰ تن تخمین زده شده‌است. به منظور بازکردن جا برای استقرار شهرک‌نشینان خارجی، تا حدود ۹۲۸٬۰۰۰ لهستانی‌تبار پاکسازی شدند.
مقاومت لهستان
بهترین نمونه از مقاومت لهستان، نه با هدف آسیب زدن به آلمانی‌ها یا دستیابی به اهداف سیاسی بلکه برای محافظت از لهستانی‌ها، خیزش زاموچ بود. در این رویداد نادر ارتش میهنی دارای رویکرد ضدکمونیستی، همراه با گردان‌های دهقان‌ها که از نظر سیاسی بی‌طرف بودند، و گارد خلق کمونیست و پارتیزان‌های شوروی همه با هم همکاری کردند تا به پشتیبانی از لهستانی‌ها در برابر سوءاستفاده‌های آلمان، عمدتاً اخراج اجباری، و نیز ممانعت از کشتار توسط ارتش شورشی اوکراین، بپردازند. این خیزش باعث شد سرعت اخراج لهستانی‌ها در آلمان و استعمار این منطقه با آلمان بسیار کند شود. آلمانی‌ها تا آنجا پیش رفتند که یک منطقه حائل در اطراف روستاهای دارای ساکنان اوکراینی‌تبار هوادار آلمان ایجاد کردند. دهقانان لهستانی تمایلی به پیوستن به مقاومت مسلحانه نداشتند، اما ناچار شدند از خود محافظت کنند.
اردوگاه‌ها و گتوها
تقریباً بلافاصله پس از حمله، آلمان و اتحاد جماهیر شوروی اقدام به ایجاد اردوگاه‌هایی در خاک لهستان اشغالی کردند، که شامل اردوگاه‌های اسیران جنگی برای حدود ۲۳۰٬۶۷۲ سرباز لهستانی که در طول سپتامبر ۱۹۳۹ اسیر شده بودند. در اندک زمانی، منطقه لهستانی تقسیم شده تحت کنترل آلمان به زندانی مجازی با بیش از ۴۳۰ مقر ترور سازمان یافته دولتی تبدیل شد. تخمین زده می‌شود که حدود ۵ میلیون شهروند لهستانی هنگام خدمت به اقتصاد جنگی آلمان سر از این زندان‌ها درآوردند. اشغال لهستان توسط آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی در سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد. اکثریت ۵۰٬۰۰۰ لهستانی زندانی در ماوتهاوزن-گوسن، بیشتر در گوسن، از میان رفتند. ۱۵۰٬۰۰۰ تن در آشویتس، ۲۰٬۰۰۰ تن در زاخسنهاوزن، ۴۰٬۰۰۰ تن در گروس‌روزن؛ ۱۷۰۰۰ تن در نوینگامه و ۱۰٬۰۰۰ تن در داخائو. حدود ۱۷٬۰۰۰ زن لهستانی در راونسبروک جان خود را از دست دادند. یک مجموعه بزرگ اردوگاهی کار اجباری در اشتوتهوف (شرق گدانسک)، تا تاریخ ۲ سپتامبر ۱۹۳۹ راه‌اندازی شد و تا پایان جنگ با ۳۹ اردوگاه زیرمجموعه به کار خود ادامه داد. تخمین زده می‌شود که ۶۵٬۰۰۰ لهستانی در آنجا کشته شده‌اند. عدد کل افراد کشته‌شده در اردوگاه‌ها، زندان‌ها، و مکان‌های توقیفی با تابعیت لهستانی درون و بیرون از لهستان به بیش از ۱٬۲۸۶٬۰۰۰ تن می‌رسد. تعداد کل اتباع لهستانی که در اردوگاه‌ها، زندان‌ها و محل‌های توقیف در درون و بیرون از لهستان کشته شدند از بیش از ۱ میلیون و ۲۸۶ هزار نفر می‌گذرد. اردوگاه‌های ویژه ای برای کودکان مانند اردوگاه کار اجباری پوتولیتس، لیتزمانشتات برای پسران لهستانی، و اردوگاه کار اجباری دختران لهستانی در جرژونزنا وجود داشتند.
آشویتس در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰ به اردوگاه اصلی برای لهستانی‌ها تبدیل شد. تا مارس ۱۹۴۱، ۱۰٬۹۰۰ زندانی در اردوگاه به ثبت رسیدند که بیشتر آنها لهستانی‌های غیر یهودی بودند. در سپتامبر ۱۹۴۱، ۲۰۰ زندانی بیمار لهستانی به همراه ۶۵۰ اسیر جنگی شوروی در نخستین آزمایش‌های کشتار توسط گاز توسط سیکلون ب کشته شدند. از سال ۱۹۴۲، جمعیت زندانیان آشویتس بسیار متنوع‌تر شد، زیرا یهودیان و دیگر «دشمنان دولت» از سراسر اروپای تحت اشغال آلمان به این اردوگاه در حال گسترش تبعید می‌شدند. فرانچیشک پیپر، تاریخ‌دان برجسته آشویتس، تخمین می‌زند که ۱۴۰٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ لهستانی‌تبار میان ۱۹۴۰ و ۱۹۴۵ به آن اردوگاه آورده شده و ۷۰٬۰۰۰ تا ۷۵٬۰۰۰ در آنجا قربانی اعدام‌ها، آزمایش‌های انسانی، گرسنگی و بیماری شدند.
نمونه‌هایی از آزمایش‌های شبه‌پزشکی در این اردوگاه‌ها رخ دادند. برای نمونه، ۷۴ زن جوان لهستانی تحت آزمایش‌های پزشکی در زمینه پیوند استخوان و ماهیهچه، به منظور بازسازی عصب و عفونت زخم در اردوگاه راونسبروک قرار گرفتند. آزمایش‌هایی با سولفانیل‌آمید بر روی کشیشان کاتولیک در داخائو انجام شدند. بیش از ۳۰۰ کشیش لهستانی در نتیجه آزمایش یا شکنجه جان خود را از دست دادند.
تا سال ۱۹۳۹، آلمانی‌ها همه لهستانی‌ها را بر مبنای‌تبار تقسیم کرده بودند. به عنوان بخشی از برنامه اخراج و به‌برده‌کشی، یهودیان از دیگر جمعیت غیرنظامی جدا شده و در گتوهای تازه تأسیس قرار داده شدند. در شهرهای کوچکتر، گتوها به عنوان مکان‌هایی موقت برای اخراج دسته‌جمعی عمل می‌کردند، در حالی که در مراکز شهری با وجود گرسنگی بی‌مانند و اجساد مردگانی که در خیابان‌ها تلنبار می‌شدند، آن‌ها به ابزاری برای «کشتار منفعلانه و کند» تبدیل شدند. گتوهای یهودی با محله‌های سنتی یهودی‌نشین تطابقی نداشتند. به لهستانی‌تبارها و اعضای دیگر گروه‌ها دستور داده شد که خانه‌هایی را که درون گتوها قرار می‌گرفتند ترک کرده و در مکان دیگری اقامت کنند.
گتو ورشو بزرگترین گتو در کل اروپای اشغالی بود؛ با جمعیتی بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ یهودی که در منطقه ای به مساحت ۳٫۴ کیلومتر مربع قرار داشتند، یعنی ۷٫۲ نفر در هر اتاق. گتو ووچ دومین گتو بزرگ بود که حدود ۱۶۰٬۰۰۰ زندانی را در خود جای داده بود. تا اواخر ۱۹۴۱، بیشتر حدود ۳٫۵ میلیون یهودی لهستانی به گتوها رانده شده بودند، اگرچه آلمانی‌ها می‌دانستند که این روش پایدار نخواهد بود. بیشتر زندانیان بختی برای تأمین هزینه‌های خود نداشتند و پس‌اندازی نیز برایشان به منظور پرداخت به اس‌اس برای تأمین قوت غالب باقی نمانده بود.
کار اجباری
در اکتبر ۱۹۳۹، نازی‌ها فرمانی را دربارهٔ کار اجباری برای یهودیان بالای ۱۲ سال و لهستانی‌های بالای ۱۴ سال که در دولت عمومی زندگی می‌کردند، ابلاغ کردند. میان سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۵، حدود ۳ میلیون شهروند لهستانی برای برده‌کشی به رایش منتقل شدند؛ بسیاری از آن‌ها دختران و پسران نوجوان بودند. اگرچه آلمان از کارگران اجباری از اروپای غربی نیز استفاده می‌کرد، اما لهستانی‌ها و دیگر اروپاییان شرقی که از دید نژادی «دون‌پایه» بودند، تحت اقدامات تبعیض‌آلود شدید قرار گرفتند. کارگران لهستانی ناچار بودند ساعت‌های طولانی‌تری با حقوق کمتر از حقوق پایه بردگان اروپایی غربی کار کنند. آنها ناچار شدند برچسب‌های بنفش به شکل حرف «P» بر روی لباس‌هایشان بدوزند، تحت قانون منع رفت‌وآمد قرار گیرند، و از حمل و نقل عمومی منع شدند. در حالی که نحوه رفتار با کارگران کارخانه یا کمکیاران در کشتزارها اغلب بسته به شخص کارفرما متفاوت بود، در بسیاری از شهرها لهستانی‌ها ناچار به زندگی در پادگان‌های محصور شده توسط سیم خاردار می‌شدند. رابطه اجتماعی با آلمانی‌ها در خارج از کار ممنوع بود و روابط جنسی («اختلاط نژادی») بالاترین جرم محسوب می‌شد و مجازاتشان مرگ بود. در طول جنگ، صدها مرد لهستانی به دلیل روابطشان با زنان آلمانی اعدام شدند. به تخمین یان گروس، تاریخ‌دان، «تنها تا ۱۵ درصد» از کل لهستانی‌هایی که به آلمان رفتند، به شکل داوطلبانه این کار را کردند.
اعدام‌های بی‌رویه
لهستانی‌تبارها در لهستان هدف سیاست واپانکا (łapanka) قرار گرفتند که نیروهای آلمانی از آن برای به‌صف‌کشی غیرقانوی غیرنظامیان در خیابان‌ها استفاده می‌کردند. در ورشو، میان سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۴، روزانه حدود ۴۰۰ تن قربانی واپانکا می‌شدند. تخمین زده می‌شود که ده‌ها هزار تن از این قربانیان در اعدام‌های دسته‌جمعی کشته شده باشند؛ از جمله حدود ۳۷٬۰۰۰ تن در مجموعه زندان پاویاک که توسط گشتاپو اداره می‌شود، و هزاران تن دیگر که در ویرانه‌های گتو ورشو کشته شدند.
پاکسازی بیماران روانی
در ژوئیه ۱۹۳۹، برنامه‌ای پنهانی به نام عملیات تی۴ اجرا شد که هدف آن کمک به نابودی بیماران روانی بود. در جریان حمله آلمان به لهستان، این برنامه در سطح گسترده‌ای در سرزمین‌های اشغالی اعمال شد. اغلب، تمام بیماران با همراهی سربازان از گروه‌های ویژه اس‌اس، با کامیون به مکان‌های کشتار برده می‌شدند. نخستین اقدامات از این نوع در یک بیمارستان بزرگ روانپزشکی در استاروگارد در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۹ (منطقه گدانسک) و همچنین در گینیزنا و نیز در کوشچیان صورت گرفتند.
تعداد کل بیماران روانی که میان سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ توسط نازی‌ها در لهستان اشغالی کشته شدند بیش از ۱۶٬۰۰۰ تن تخمین زده می‌شود. ۱۰ هزار بیمار دیگر به دلیل سوءتغذیه جان خود را از دست دادند. تقریباً ۱۰۰ تن از ۲۴۳ عضو انجمن روانپزشکی لهستان به همان سرنوشت بیماران خود دچار شدند.
اعدام بیماران با جوخه‌های تیر و تپانچه شامل ۴۰۰ بیمار از یک بیمارستان روانپزشکی در خه‌اوم، در یکم فوریه ۱۹۴۰، و در اووینگسکا بود. در پومرانی، آن‌ها را به یک دژ نظامی در پوزنان منتقل کردند و با گاز مونوکسیدکربن در سنگرهای دژ هفتم کشتند؛ از جمله کودکان و همچنین زنانی که مقامات آن‌ها را به عنوان روسپیان لهستانی طبقه‌بندی کرده بودند. سایر بیماران بیمارستان اووینگسکابا استفاده از گازهای خروجی از موتور وانت‌های مهر و موم شده کشته شدند. از همین روش در بیمارستان کوچانفسکا در نزدیکی ووچ استفاده شد، که در آن ۸۴۰ تن در سال ۱۹۴۰ کشته شدند؛ در مجموع ۱٬۱۲۶ قربانی در ۲۸۶ کلینیک.
این نخستین آزمایش «موفقیت‌آمیز» کشتار لهستانی‌ها با استفاده از گاز بود. این روش بعدها بر روی بسیاری دیگر از بیماران روانی در لهستان و آلمان به تکمیل رسید. از سال ۱۹۴۱ به بعد، این روش به‌طور گسترده در اردوگاه‌های مرگ مورد بهره‌گیری قرار گرفت. وانت‌های گاز نازی نیز برای نخستین بار در سال ۱۹۴۰ برای کشتن کودکان لهستانی دچار بیماری روانی مورد استفاده قرار گرفتند.
در سال ۱۹۴۳، ویلهلم کوپ، رهبر اس‌اس و پلیس در لهستان، دستور داد تا بیش از ۳۰٬۰۰۰ بیمار لهستانی که از سل رنج می‌بردند با توجیه «خطر برای سلامتی» پاکسازی شوند. بیشتر آن‌ها در اردوگاه مرگ خلمنو کشته شدند.
آزار و اذیت کلیسای کاتولیک
به نوشته سر ایان کرشاو، در طرح هیتلر برای آلمانی‌سازی اروپای مرکزی و شرقی، جایی برای کلیساهای مسیحی وجود نداشت.
از نظر تاریخی، این کلیسا نیرویی اصلی در همبستگی ملی لهستان علیه سلطه بیگانگان بوده‌است؛ بنابراین نازی‌ها روحانیون، راهبان و راهبه‌ها را، هم به دلیل فعالیت مقاومتی و هم به دلیل اهمیت فرهنگی آن‌ها، در کارزارهای وحشت خود هدف قرار دادند. در دوره کوتاه فرماندهی نظامی از یکم سپتامبر تا ۲۵ اکتبر ۱۹۳۹، به نوشته دیویس: «طبق یک منبع، ۷۱۴ اعدام دسته‌جمعی انجام شد و ۶۳۷۶ تن، عمدتاً کاتولیک، تیرباران شدند. دیگر منابع تلفات را تنها در یک شهر ۲۰٬۰۰۰ ذکر می‌کنند. این برخردها نمایانگر آنچه که قرار بود بر سر ملت بیاید، بودند.» به نوشته دانشنامه بریتانیکا، ۱۸۱۱ کشیش لهستانی در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها درگذشتند.
شدیدترین برخوردهای نازی‌ها با کلیسا در سرزمین‌های انضممی به خاک آلمان بزرگ بودند که در آن‌ها نازی‌ها اقدام به برچیدن هدفمند کلیسا کردند - دستگیری رهبران آن، تبعید روحانیون آن، بسته شدن کلیساها، صومعه‌ها. بسیاری از روحانیون به قتل رسیدند.
کلیسای کاتولیک در قلمرو انضمامی رایخس‌گائو وارته‌لاند با شدت بیشتری نسبت به دیگر مناطق سرکوب شد. در وارته‌لاند، فرمانده منطقه آرتور گرایزر، با تشویق راینهارد هایدریش و مارتین بورمان، تهاجم شدیدی به کلیسای کاتولیک را آغاز کرد. املاک و دارایی‌های آن مصادره شد و سازمان‌های آن تعطیل شدند. ایوانز می‌نویسد که «تعداد زیادی از روحانیون، راهبان، مدیران حوزوی و مقامات کلیسا دستگیر و به دولت عمومی تبعید شدند، یا به اردوگاه‌های کار اجباری در رایش منتقل شدند، یا به سادگی تیرباران شدند. در مجموع حدود ۱۷۰۰ کشیش لهستانی در داخائو کشته شدند: نیمی از آن‌ها از دوران حبس خود زنده بیرون نیامدند.» اوگوست یگر، رئیس اداری گرایزر پیشتر تلاش برای نازی‌سازی کلیسای انجیلی در پروس را بر عهده داشت. در لهستان، وی به دلیل شدت دشمنی با کلیسا، لقب «Kirchen-Jager» (شکارچی کلیسا) را گرفت.
به نوشته ایوانز: «در پایان سال ۱۹۴۱، کلیسای کاتولیک لهستان در وارته‌لاند در عمل غیرقانونی شناخته می‌شد. به رغم یادداشت اعتراض‌آمیز پاپ نسبت به مسئله آزار و اذیت کلیسای کاتولیک در اوایل ۲۷ اکتبر ۱۹۳۹، این کلیسا در سایر سرزمین‌های اشغالی کمابیش آلمانی‌سازی شده بود.» آلمانی‌ها همچنین حوزه‌های علمیه را تعطیل و راهبان و راهبه‌ها را در سراسر لهستان مورد تعقیب قرار دادند. در پومرنی، از ۶۵۰ کشیش بجز ۲۰ نفر همه تیرباران، یا به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شدند. میان سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۵، ۲۹۳۵ عضو روحانیت لهستانی (برابر با ۱۸ درصد کل آن ) در اردوگاه‌های کار اجباری کشته شدند. در ووتس‌واوک، ۴۹ درصد کشیشان کاتولیک شهر کشته شدند. در خلمنو، ۴۸ درصد. صد و هشت تن از آن‌ها به عنوان شهدای تقدیس‌شده قلمداد می‌شوند. در میان آنها، ماکسیمیلیان کلبه، که داوطلبانه به جای یک غریبه در آشویتس درگذشت، در سال ۱۹۸۲ به عنوان «قدیس» شناخته شد.
نابودی یهودیت لهستانی (۱۹۴۱–۴۳)
هولوکاست در لهستان تحت اشغال آلمان شامل اجرای سیاست نازی‌های آلمان در جهت نابودی هدفمند و عمدتاً موفقیت‌آمیز جمعیت یهودیان لهستان بود، که نازی‌ها ایشان را دون‌انسان می‌دانستند. میان تهاجم ۱۹۳۹ به لهستان و پایان جنگ جهانی دوم، بیش از ۹۰ درصد از یهودیان لهستانی از میان رفتند. شش اردوگاه مرگ (آشویتس، بلزک، خلمنو، مایدانک، سوبیبور و تربلینکا) ایجاد شدند تا در آن‌ها کشتار میلیون‌ها یهودی لهستانی و گروه‌های مختلف دیگر میان سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۴ انجام شود. هیچ محافظ لهستانی در هیچ یک از آنها وجود نداشت. از جمعیت ۳٬۵۰۰٬۰۰۰ تنی یهودیان لهستان پیش از جنگ، تنها حدود ۵۰٬۰۰۰–۱۲۰٬۰۰۰ یهودی از جنگ جان سالم به در بردند.
نابودی ورشو در ۱۹۴۴
در جریان سرکوب قیام ۱۹۴۴ در ورشو، و در پی دستور هیتلر برای با خاک یکسان کردن شهر، نیروهای آلمانی جنایات زیادی را علیه غیرنظامیان لهستانی صورت دادند. بدنام‌ترین آن‌ها کشتار در وولا بود که در آن در ابتدای اوت ۱۹۴۴، میان ۴۰ تا ۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی (مرد، زن و کودک) به شکل روش‌مند به‌صف کشیده شده و توسط آینزاتس‌کماندوی زیخرهایتس‌پولیتزای به فرماندهی هاینز راینفارت و بزهکاران مورد بخشش قرار گرفتهٔ آلمانی از تیپ دیرلوانگر، اعدام شدند. دیگر کشتارهای مشابه در مناطق شرودمیشچیه (مرکز شهر)، ستاره میاستو (شهر قدیم) و مناطق ماریمونت روی دادند. در اوخوتا، زنجیرهٔ از قتل‌های غیرنظامیان، تجاوزها و غارت‌ها توسط همدستان روسی RONA رخ داد. پس از سقوط ستاره میاستو، در اوایل ماه سپتامبر، ۷۰۰۰ بیمار به شدت مجروح بیمارستان‌ها اعدام یا زنده زنده سوزانده شدند. جنایات مشابهی بعدها در منطقه چرنیاکوف و پس از سقوط مناطق پوویشله و موکوتوف روی دادند.
آلمانی‌ها تا اواخر سپتامبر ۱۹۴۴ مبارزان مقاومت لهستان را جنگجو قلمداد نمی‌کردند؛ بنابراین، در صورت دستگیری، آن‌ها بدون دادگاهی شدن یا اسارت اعدام می‌شدند. صد و شصت و پنج هزار غیرنظامی بازمانده به اردوگاه‌های کارگری، و ۵۰٬۰۰۰ نفر به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شدند، در حالی که شهر ویران شده به شکل هدفمندی تخریب می‌شد. نه راینفارت و نه اریش فون دم باخ-زلوسکی هرگز به جرم جنایاتی که هنگام سرکوب قیام مرتکب شده بودند، محاکمه نشدند. درخواست لهستان از آلمان برای استرداد ویلهلم کوپ عفو شده نیز رد شد.
ژان فرانسوا ریویر
ژان فرانسوا ریویر (Jean-François Rivière؛ زادهٔ February 28, 1977) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
گورنی دامیانووتسی
گورنی دامیانووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در تریاونا واقع شده‌است.
دنی لین
دنی لین (Denny Laine؛ زادهٔ October 29, 1944) آهنگساز، نوازنده چند ساز، خواننده-ترانه‌پرداز، و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او بنیان‌گذار دو گروه بزرگ راک بود: مودی بلوز و وینگز. لاین در طول شش دهه فعالیت حرفه‌ای با هنرمندان و گروه‌های موسیقی مختلفی کار کرده‌است و به ضبط و اجرا به عنوان یک هنرمند تک‌نواز/تک‌خوان نیز ادامه می‌دهد. در سال ۲۰۱۸، نام او به عنوان عضوی از مودی بلوز در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد.
شرکت کشتی‌سازی صنعتی دالیان
شرکت کشتی‌سازی صنعتی دالیان یکی از کشتی‌سازی‌های بزرگ واقع در دالیان، لیائونینگ، چین است. این شرکت زیرمجموعه شرکت صنایع کشتی‌سازی چین و یکی از دو شرکت دولتی در صنعت کشتی‌سازی در چین است.
عمومی
شرکت کشتی‌سازی صنعتی دالیان (به اختصار DSIC) در دسامبر ۲۰۰۵ در نتیجه ادغام دو شرکت کشتی‌سازی صنعتی دالیان و شرکت کشتی‌سازی صنعتی جدید دالیان تشکیل شد و بزرگترین شرکت کشتی‌سازی در چین است. این شرکت متعلق به: که یکی از دو شرکت دولتی است که تحت دستورالعمل شورای دولتی چین در سال ۱۹۹۹ به تصویب رسید، و دیگری: در حالی که شرکت سابق در بورس شانگهای ذکر شده است، این شرکت هنوز فهرست نشده است. به صورت جداگانه نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین مالک کارخانه‌های کشتی‌سازی در پورت آرتور و دالیان می‌باشد. کشتی‌سازی دالیان دارای ۳٬۴۰۰٬۰۰۰ مترمربع مساحت و ۱۵٬۰۰۰ نفر نیروی انسانی است.
کوکویو-ترویساگو
کوکویو-ترویساگو (به ایتالیایی: Cocquio-Trevisago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
خصوصیات
کوکویو-ترویساگو ۹٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۷۰۱ نفر جمعیت دارد.
اندرو میلر
اندرو میلر (Andrew Miller؛ زادهٔ February 25, 1969) یک هنرپیشه، نویسنده، کارگردان فیلم اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سوپر هشت، مکعب، به‌دام‌افتاده در بهشت و هیچ چیز اشاره کرد.
بازیکن سال انجمن نویسندگان فوتبال انگلستان
بازیکن سال انجمن نویسندگان فوتبال انگلستان (FWA Footballer of the Year) جایزهٔ بهترین بازیکن سال است که انجمن فوتبال‌نویسان انگلستان (FWA)، هر سال به بازیکن منتخب فصل فوتبال انگلستان می‌دهد.
این جایزه از فصل ۴۸–۱۹۴۷ تاکنون در پایان هر فصل به یک بازیکن تعلق می‌گیرد. اولین برندهٔ این عنوان استنلی ماتیوس از بلکپول بود. هشت بازیکن بیش از یک بار این جایزه را برده‌اند که آخرین آنها کریستیانو رونالدو است؛ او دومین جایزه‌اش را در پایان فصل ۰۸-۲۰۰۷ دریافت کرد. تیری آنری بیش از هر بازیکن دیگری فاتح این عنوان شده‌است؛ او طی چهار فصل، سه بار این جایزه را بُرد. آخرین برندهٔ این جایزه محمد صلاح از باشگاه لیورپول است که به خاطر عملکردش در فصل ۲۲–۲۰۲۱ آن را به دست آورد.
بر پایه کشور
‡ — دو برنده داشت.
چانگاناسری
چانگاناسری (به انگلیسی: Changanassery) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کوتایم واقع شده‌است. چانگاناسری ۱۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۷٬۴۸۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوپچلییته
کوپچلییته یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
کودویگو
کودویگو (به ایتالیایی: Codevigo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پادووا واقع شده‌است.
خصوصیات
کودویگو ۶۹٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۹۰۱ نفر جمعیت دارد.
دانشگاه سن سباستین
دانشگاه سن سباستین (به اسپانیایی: Universidad San Sebastián) یک دانشگاه در شیلی است که در سانتیاگو واقع شده‌است.
الیمپوس (شهر)
الیمپوس (به یونانی:Ὄλυμπος؛ لاتین: Olympus) یک محوطهٔ مسکونی در لیکیه باستان در استان آنتالیای ترکیه امروزی است.
تاریخچه
تاریخ تاسیس شهر الیمپوس، بر اساس یک تابوت به قرن چهارم ق.م. و دوره هلنیستی نسبت داده شده است. شهر، نام خود را از کوه الیمپوس در مجاورت خود گرفته است.
بازدارنده‌های مستقیم ترومبین
بازدارنده‌های مستقیم ترومبین (DTIs) دسته‌ای از داروها هستند که با مهار مستقیم آنزیم ترومبین (عامل IIa) به عنوان ضد انعقاد (به تأخیر انداختن لخته شدن خون) عمل می‌کنند. برخی در حال استفاده بالینی هستند، در حالی که برخی دیگر در حال توسعه بالینی هستند. انتظار می‌رود چندین عضو این کلاس جایگزین هپارین (و مشتقات) و وارفارین در سناریوهای بالینی مختلف شوند.
انواع
سه نوع DTI وجود دارد که بستگی به تعامل آنها با مولکول ترومبین دارد. DTIهای دو ظرفیتی (هیرودین و آنالوگها) هم به سایت فعال و هم به اگزوزیت ۱ متصل می‌شوند، در حالی که DTIهای یک ظرفیتی فقط به سایت فعال متصل می‌شوند. سومین دسته از مهارکننده‌ها که اخیراً اهمیت پیدا کرده‌اند، مهارکننده‌های آلوستریک هستند.
کاربرد
آرگاتروبان (و همچنین هیرودین‌ها) برای ترومبوسیتوپنی ناشی از هپارین، یک عارضه نسبتاً نادر و در عین حال جدی درمان هپارین که نیاز به ضد انعقاد دارد (زیرا خطر ترومبوز شریانی و وریدی را افزایش می‌دهد) استفاده می‌شود، اما نه با عامل ایجاد کننده، هپارین.
زیملاگاتران در مقایسه با وارفارین در چندین کارآزمایی در پیشگیری و درمان ترومبوز ورید عمقی و به عنوان ترومبوپروفیلاکسی در فیبریلاسیون دهلیزی کارایی خوبی نشان داد. با این حال، توسعه توسط سازنده آسترازنکا به دلیل گزارش‌هایی مبنی بر اختلالات آنزیم‌های کبدی و نارسایی کبد متوقف شد.
دابیگاتران یک مهارکننده مستقیم ترومبین خوراکی است. طبق کارآزمایی RE-LY مشخص شد که دابیگاتران (پراداکسا) در پیشگیری از سکته مغزی ایسکمیک و همچنین خطر خونریزی داخل جمجمه ای و مرگ و میر کلی برای فیبریلاسیون دهلیزی غیر دریچه ای نسبت به وارفارین پایین‌تر نیست.
داروسازی ابوریحان
شرکت داروسازی ابوریحان (َAburaihan Pharmaceutical Co) به عنوان یکی از تولیدکنندگان داروهای انسانی و دامی در ایران است.
این شرکت در سال ۱۳۴۳ با مالکیت شرکت آلمانی شرینک و با نام برلیمد ایران در زمینی به مساحت ۹۸۰۰ متر مربع در سه راه تهرانپارس شروع به فعالیت نموده‌است و هم‌اکنون 500 نفر پرسنل دارد تعداد محصولات داروسازی ابوریحان در حال حاضر ۲۴۸ قلم دارو است که ۲۱۵ قلم آن داروهای انسانی و ۳۳ قلم داروهای دامی می‌باشد. این شرکت که در ابتدا با نام شرکت سهامی برلیمد ایران به ثبت رسیده و در سال ۱۳۶۰به نام شرکت داروسازی ابوریحان تغییر نام داد و به موجب صورتجلسه عمومی فوق‌العاده ۱۳۷۰ به شرکت سهامی عام تبدیل شده و سهام آن در بورس عرضه گردید. این شرکت موفق به دریافت گواهینامه های کیفی و مدیریتی مختلفی شده است از جمله:
صادرات شرکت
شرکت داروسازی ابوریحان در کشورهای مختلف موفق به ثبت محصولات خود و صادرات شده‌است که مشروح صادرات انجام شده این شرکت در سال ۹۸ به شرح جدول زیر است: لازم به ذکر است طبق آخرین گزارش این شرکت موفق به افزایش ۹۴ درصدی تولید خود و رشد ۱۰ برابری صادرات به کشورهای هدف در دوماهه اول سال ۹۹ گردیده است.
محصولات
داروهای انسانی: مکمل‌های تغذیه‌ای:
فرآورده‌های دامی:
هیرای مومو
هیرای مومو  (متولد ۹ نوامبر ۱۹۹۶)، که بیشتر با نام هنری مومو  شناخته می‌شود، یک خواننده، رپر و رقصنده اهل ژاپن است که هم‌اکنون در کره جنوبی اقامت دارد. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان یکی از اعضای گروه دخترانه توایس زیر نظر جی‌وای‌پی اینترتینمنت شروع به کار کرد.و در سال ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ به ترتیب به عنوان بهترین دنسر زن جهان و بهترین دنسر زن کیپاپ انتخاب شد
پیش از آغاز به کار
مومو به خاطر نامی آمورو تصمیم به خوانندگی گرفت و پس از تماشای رین و لی هیوری وارد کی پاپ شد. وی پس از دیدن ویدئوی آنلاین رقص او و خواهرش توسط کمپانی جی وای پی کشف شد. به او گفته شد که به همراه خواهرش در آزمون ورودی ۱۳ آوریل ۲۰۱۲ حاضر شود، هر چند که او به تنهایی در آزمون موفق شد. او به همراه میناتوزاکی سانا، که دیگر عضو ژاپنی توایس محسوب می‌شود، به عنوان کارآموز جی وای پی پذیرفته شد. وی تنها عضو حذف شده سیکستین است که به عنوان عضوی از توایس آغاز به کار کرد.
زیرگروه میسامو
در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۲۳ کمپانی جی وای پی خبر داد که مومو به همراه هم گروهی های خود سانا و مینا قرار است به صورت رسمی کار خود را در ژاپن به عنوان زیرگروه با نام میسامو"MISAMO" در تاریخ ۲۶ جولای با انتشار یک آلبوم چندآهنگه شروع کنند.
زندگی شخصی
در ۲ ژانویه سال ۲۰۲۰ کمپانی sj و کمپانی jyp رسماً تایید کردند که عضو توایس مومو با عضو گروه سوپر جونیور یعنی کیم هیچول در حال قرار گذاشتن هستند.
در ۸ جولای سال ۲۰۲۱ هر دو کمپانی رسما اعلام کردند که به علت مشغله کاری زیاد، این دو هنرمند از همدیگر جدا شدند.
وجهه عمومی
در نظرسنجی سالانه موسیقی گالوپ کره در سال ۲۰۱۸، مومو به عنوان بیستمین آیدل محبوب کره جنوبی انتخاب شد. وی یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های غیر کره ای کی پاپ است. او درسال ۲۰۱۹ توانست به عنوان دهمین آیدل محبوب کره بین سربازان کره‌ای انتخاب شد.
او که به خاطر آمادگی جسمانی و حرکات بدنش معروف شده، لقب «ماشین رقص» را دریافت کرده‌است. همچنین او بارها به عنوان بهترین دنسر زن کی پاپ شناخته شده‌است.
در نظرسنجی که از صد آیدل کی-پاپ در سال ۲۰۲۰ گرفته شد مومو با سیزده رای توانست رتبه یک بهترین رقصنده کی-پاپ را از آن خود کند.
در سال ۲۰۲۰ توانست رتبه ۳۴ را از کمپانی معروف TC CANDLER که از سال ۱۹۹۰ وظیفه معرفی کردن زنان و مردان زیبای دنیا را برعهده دارد از آن خود کند.
ژان فرانسوا شاربونیه
ژان فرانسوا شاربونیه (Jean-François Charbonnier؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۵۹ – 1959:01:18, December 7, 2020) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
اگیل رایمرش
اگیل رایمرش (Egill Reimers; July 18, 1878 – November 11, 1946) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
ژان فرانسوا شاربونیه
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال پاریس، و باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
بن بارزمن
بن بارزمن (Ben Barzman؛ October 12, 1910 – December 15, 1989) یک فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل کانادا بود.
از جمله فیلم‌های او می‌توان به واحه، ال سید، ۵۵ روز در پکن، ملاقات، قهرمانان تلمارک، مکس آبی و زد اشاره کرد.
فهرست قنات‌های شهرستان هرسین
جدول زیر بر اساس آمار وزارت جهاد کشاورزیتهیه شده‌است. فهرست زیر قنات‌های شهرستان هرسین در استان کرمانشاه را نشان می‌دهد.
ژیوکو (روستا)
ژیوکو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
ژان فرانسوا فینیدوری
ژان فرانسوا فینیدوری (Jean-François Finidori؛ زادهٔ February 17, 1999) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
کوشک قائم‌مقام
کوشک قائم‌مقام مربوط به دوره قاجاریان است و در شهرستان تبریز، بخش مرکزی، چایکنار، پارک قائم‌مقام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روی‌پارین سدیم
روی‌پارین سدیم یک داروی آنتی‌ترومبوتیک است و به گروه هپارین‌های با وزن مولکولی پایین (LMWH) تعلق دارد.
جایلز بلانت
جایلز بلانت (Giles Blunt؛ زادهٔ February 2, 1952) یک شاعر، نویسنده، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به نظم و قانون اشاره نمود.
اینار استروم
اینار استروم (Einar Strøm; March 17, 1885 – September 26, 1964) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
چمپاوات
چمپاوات (به انگلیسی: Champawat) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چمپاوت واقع شده‌است. چمپاوات ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دانشگاه سنت لوئیس بروکسل
دانشگاه سنت لوئیس بروکسل (به لاتین: Saint-Louis University) یک دانشگاه در بلژیک است که در شهر بروکسل واقع شده‌است.
کودویلا
خصوصیات
کودویلا ۱۳٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۹۵۵ نفر جمعیت دارد.
بسکتبال با ویلچر در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰
بسکتبال با ویلچر در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ در دو مکان برگزار خواهد شد: ورزشگاه ماساشینو فورست برای مرحله گروهی و آریاکه آرنا برای فینال.
بازی‌های المپیک و پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به سال ۲۰۲۱ موکول شدند. این مسابقات از ۲۴ اوت تا ۵ سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار خواهد شد.
انتخابی
۱۲ تیم در بخش مردان و ۱۰ تیم در بخش زنان به این بازی‌ها راه یافتند.
فریتیوف سلن
فریتیوف سلن (Frithjof Sælen; August 5, 1892 – October 9, 1975) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
برونتسیته
برونتسیته یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
جوجان‌لی
جوجان‌لی (به لاتین: Cücanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ واقع شده است. جوجان‌لی ۱۴۴ نفر جمعیت دارد.
فهرست قنات‌های شهرستان کنگاور
جدول زیر بر اساس آمار وزارت جهاد کشاورزیتهیه شده‌است. فهرست زیر قنات‌های شهرستان کنگاور در استان کرمانشاه را نشان می‌دهد.
رادوشوو (صربستان)
رادوشوو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در آرییه واقع شده‌است. رادوشوو ۱۶٫۸۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۸۶ نفر جمعیت دارد و ۷۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کودونیه
خصوصیات
کودونیه ۲۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۲۴۳ نفر جمعیت دارد.
برایان بلسد
برایان بلسد (Brian Blessed؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مجری تلویزیون و کمدین اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به هنری پنجم، اسکندر، جنگ ستارگان اپیزود اول: تهدید شبح، تارزان، هملت، دزدان دریایی! گروهی از ناجورها، رابین هود، فلش گوردون و خانواده من و بقیه حیوانات اشاره کرد.
کارکردهای آشکار و پنهان و کژکارکردها
کارکردهای آشکار و پنهان و کژکارکردها «کارکردهای آشکار و پنهان» مفاهیم علمی اجتماعی هستند که توسط انسان‌شناس، برونیسلاو مالینوفسکی (۷ آوریل ۱۸۸۴–۱۶ مه ۱۹۴۲) در سال ۱۹۲۳ هنگام مطالعه جزیرهٔ تروبیان در غرب اقیانوس آرام وضع شد. بعدها توسط رابرت کی. مرتن (۴ ژوئیه ۱۹۱۰–۲۳ فوریه ۲۰۰۳) جامعه‌شناس آمریکایی برای جامعه‌شناسی اصلاح شد. به نظر می‌رسد مرتن علاقمند به تمرکز بر ابزارهای مفهومی مورد استفاده در تحلیل کارکردی است. هر نظامی در جامعه کارکرد خاصی دارد که به سایر نظام‌ها متکی و با آنها مرتبط است. وقتی این نظام‌ها کار می‌کنند، به ثبات اجتماعی می‌انجامد. نابسامانی در یک یا چند نظام منجر به بی‌ثباتی اجتماعی می‌شود. هم کارکرد و هم کژکارکرد می‌توانند پنهان یا آشکار باشند. کارکردها یا کژکارکردهای آشکار، عمدی و شناخته شده هستند در حالی که کارکردها یا کژکارکردهای پنهان ناخواسته هستند و / یا توسط بسیاری ناشناخته می‌مانند. مقادیر مثبت یا منفی به کارکردها یا کژکارکردها متصل نمی‌شوند. به عبارت دیگر، چیزهایی که اغلب توسط مردم به عنوان اشتباه یا مضر تلقی می‌شوند، می‌توانند به همان اندازه چیزهایی که معمولاً درست یا منصفانه تلقی می‌شوند، به ثبات اجتماعی منجر شوند.
کارکردها
کارکردهای آشکار پیامدهایی هستند که مردم مشاهده یا انتظار دارند به صراحت توسط کنشگران در کنش مربوطه بیان و درک می‌شود. کارکرد آشکار رقص باران، که مرتن در سال ۱۹۵۷ در کتاب نظریه اجتماعی و ساختار اجتماعی به عنوان نمونه استفاده کرد، تولید باران است و این نتیجه مورد نظر افرادی است که در مراسم شرکت می‌کنند.
کارکرد پنهان آنهایی هستند که نه شناسایی شده‌اند و نه در نظر گرفته شده‌اند. کارکرد پنهان یک رفتار به صراحت توسط افراد درگیر بیان، شناسایی یا مورد نظر نیست و بنابراین، آنها توسط ناظران شناسایی می‌شوند. در مثال مراسم باران، کارکرد پنهان تقویت هویت گروهی با فراهم کردن فرصتی منظم برای اعضای یک گروه اجتماعی برای ملاقات و مشارکت در یک فعالیت مشترک است.
بوچوکووتسی
بوچوکووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دریانوو واقع شده‌است.
لایونل چتویند
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به کارآموزی دادی کراویتز و موسی اشاره نمود.
آلیندا
آلیندا (به یونانی:Ἄλινδα؛ لاتین: Alinda) یک شهر در کاریه باستان در استان آیدین ترکیه امروزی است. آلیندا، تبعیدگاه آدا، آخرین ملکهٔ خاندان هکاتومنی بود و در سال ۳۹۴ ق.م. آدا در همین شهر به استقبال اسکندر رفت. نام این شهر برای قرنها، اسکندریه لاتموس بود.
ژان فرانسوا کریستف
ژان فرانسوا کریستف (Jean-François Christophe؛ زادهٔ June 27, 1987) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، و باشگاه فوتبال سرن یونایتد اشاره کرد.
گوپشوار
گوپشوار (به انگلیسی: Chamoli Gopeshwar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چمولی واقع شده‌است. گوپشوار ۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرچم‌های اروپا
در زیر فهرست پرچم‌های ملی اروپا قرار دارد:
رایاتس (نگوتین)
رایاتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است.
کنود لئونارد کنودسن
کنود لئونارد کنودسن (Knud Leonard Knudsen; September 6, 1879 – April 28, 1954) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
هاکون بارفود
هاکون بارفود (Hakon Barfod; August 17, 1926 – 1926:8:17, November 4, 2013) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
دانشگاه سنقور
دانشگاه سنقور (به عربی: جامعة سنجور) یک دانشگاه در مصر است که در اسکندریه واقع شده‌است.
نیروگاه های فو
نیروگاه‌های فو یک نیروگاه سیکل ترکیبی ۹۸۰ مگاواتی است که در منطقه لوژو، شهر تائویوان، تایوان واقع شده‌است. این ایستگاه در ۵ کیلومتری (م مایل) در شمال شرقی فرودگاه بین‌المللی تائویوان واقع شده‌است. این نیروگاه با گاز طبیعی کار می‌کند و از دو توربین کا۲۴–۲ تشکیل شده‌است.
کودرونجیانوس
کودرونجیانوس (به ایتالیایی: Codrongianos) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ساساری واقع شده‌است.
خصوصیات
کودرونجیانوس ۳۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد و ۳۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پارناپارین سدیم
پارناپارین سدیم یک داروی آنتی‌ترومبوتیک است و به گروه هپارین‌های با وزن مولکولی پایین تعلق دارد. در پیشگیری و درمان پاتولوژی‌های ترومبوآمبولی، ظهور این دسته از داروها نشان دهنده پیشرفت پزشکی است، زیرا آنها همان اثربخشی هپارین شکسته نشده را حفظ می‌کنند، اما با رژیم‌های دوز ساده‌تر و کاهش عوارض جانبی. علاوه بر مؤثر بودن در درمان ترومبوز ورید عمقی اثبات شده و فلبوپاتی‌های مرتبط با ترومبوز، پارناپارین اثربخشی ترومبوپروفیلاکتیک خود را در بیماران جراحی با خطر بالا و متوسط نشان داده‌است.
پنکووتسی
پنکووتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
سونیا بنت
سونیا بنت (Sonja Bennett؛ زادهٔ August 24, 1980) هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کیچیک دوزیورد
کیچیک دوزیورد (به لاتین: Kiçik Düzyürd) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان گدابیگ واقع شده است.
کوجیولا
کوجیولا (به ایتالیایی: Coggiola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بیه‌لا واقع شده‌است.
خصوصیات
کوجیولا ۲۳٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۸۵ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر La Fare-les-Oliviers خواهرخواندهٔ کوجیولا هست.
گرگینی
گرگینی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گابروو واقع شده‌است.
فهرست قنات‌های شهرستان ساری
جدول زیر بر اساس آمار وزارت جهاد کشاورزیتهیه شده‌است. فهرست زیر قنات‌های شهرستان ساری در استان مازندران را نشان می‌دهد.
چمبا
چمبا (به انگلیسی: Chamba) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش تهری گرهوال واقع شده‌است. چمبا ۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رایاتس (چاچاک)
رایاتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در چاچاک واقع شده‌است. رایاتس ۹٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۳ نفر جمعیت دارد و ۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاتریشیا مانترولا
پاتریشیا مانترولا (Bertha Patricia Manterola Carrión) خواننده و بازیگر مکزیکی متولد مکزیکو سیتی است.
در ۱۷ آوریل ۱۹۹۹، پتی با خاویر اورتیز، یکی از اعضای سابق گاریبالدی ازدواج کرد. با این حال، آنها کمی بیش از پنج سال بعد، در سال ۲۰۰۵، طلاق گرفتند. مانترولا و اورتیز در نامه ای مشترک به رسانه‌ها به جدایی خود پرداختند و از مردم خواستند در این دوران سخت به حریم خصوصی آنها احترام بگذارند. او در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰ با فارست کولب ازدواج کرد. آنها در یک عروسی خصوصی کوچک با ۲۰۰ مهمان ازدواج کردند.
ژان فرانسوا کورنتزکی
ژان فرانسوا کورنتزکی (Jean-François Kornetzky؛ زادهٔ July 27, 1982) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه، باشگاه فوتبال اس‌وی زاندهاوزن، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال قوت-وایس ارفورت، و باشگاه فوتبال دینامو درسدن اشاره کرد.
آلیانوی
آلیانوی (به یونانی:Αλλιανοί؛ لاتین:Allianoi) یک اقامتگاه و اسپای رومی در میسیا در ترکیه است که در استان ازمیر واقع شده‌است. محوطهٔ آلیانوی، با ساخته شدن سد یورتانلی زیر آب رفت.
تاریخچه
دلیل تأسیس آلیانوی، قرار گرفتن در مجاورت چشمه های آب گرم بوده است. احتمالاً اولین بار، یک مجموعهٔ حمام در دوره هلنیستی در آلیانوی تأسیس شده و در دوره روم گسترش پیدا کرده است.
کولیاته
کولیاته (به ایتالیایی: Cogliate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مونتزا و بریانتزا واقع شده‌است.
خصوصیات
کولیاته ۶٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۸۳۶ نفر جمعیت دارد و ۲۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بهترین دوست (فیلم)
بهترین دوست یا دوست جانی فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی کی. راگاوندرا رائو است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، جیتندرا، سری دوی، پروین بابی، قادرخان، امجد خان، شاکتی کاپور، آسرانی ایفای نقش کرده‌اند.
دانشگاه علم و صنعت مغولستان
دانشگاه علم و صنعت مغولستان (به لاتین: Mongolian University of Science and Technology) یک دانشگاه در مغولستان است که در اولان‌باتور واقع شده‌است.
شمشیربال بنفش
شمشیربال بنفش نام یک گونه از سرده شمشیربال‌ها است. این مرغ مگس‌خوار بسیار بزرگ، بومی جنوب مکزیک و آمریکای مرکزی تا جنوب تا کاستاریکا و غرب پاناما می‌باشد.
این گونه، از و کناره‌های جنگل‌های کوهستانی به خصوص حوالی رودخانه‌هاست. مگس‌مرغ بنفش دو تخم سفید را در یک لانهٔ نسبتاً بزرگ بر روی یک شاخهٔ افقی پایین، معمولاً بالای یک رود می‌گذارد.
این پرنده ۱۵ سانتی‌متر طول دارد؛ نر آن ۱۱٫۵ گرم و ماده ۹٫۵ گرم می‌باشد. بزرگترین مرغ مگس یافت شده در آمریکا جنوبی و بزرگترین شمشیربال است. نر بالغ بنفش رنگ، با پشت سبز پررنگ است. ساق‌پرهای پرهای پرواز اولیه خارجی کلفت و پهن هستند که این ویژگی بارز نام شمشیربال را به آن می‌بخشد.
مثبت کاذب و منفی کاذب
مثبت کاذب به خطایی در گزارش داده گفته می‌شود که در آن، نتیجه آزمایش به‌طور نادرست، نشان دهنده وجود یک حالت باشد؛ در حالی که در واقع آن حالت وجود نداشته باشد. منفی کاذب نیز دقیقاً خطایی برعکس مثبت کاذب است که در آن، نتیجه آزمایش به‌طور نادرست، عدم حضور حالتی را نشان دهد؛ در حالی که آن حالت وجود دارد این دو نوع خطا ممکن است در یک آزمایش دودویی رخ دهند. در نقطه مقابل این دو نوع خطا، دو نتیجه درست یا همان ' و ' قرار دارد. از این دو عبارت مثبت و منفی کاذب یا مثبت و منفی درست در طبقه‌بندی‌های آماری و نیز علم پزشکی استفاده می‌شود
در آزمون فرض آماری مفاهیم مشابهی به نام خطاهای نوع اول و دوم شناخته شده که در آن‌ها، نتیجه مثبت، فرض صفر را رد کرده و نتیجه منفی، آن را رد نمی‌کند. این اصطلاحات غالباً به جای یکدیگر به‌کار برده می‌شوند؛ اما به دلیل تفاوت بین آزمایش پزشکی و آزمایش فرضی آماری، در تفسیر و تعبیر آن‌ها اختلاف وجود دارد.
=°= خطای مثبت کاذب =•= یک خطای مثبت کاذب یا مثبت کاذب نتیجه ای است که نشان می‌دهد یک حالت فرضی ویژه وجود دارد؛ در حالی که این‌طور نیست. به عنوان مثال، آزمایش بارداری که نشان می‌دهد زنی باردار است؛ درحالی که زن باردار نیست. برای مثالی دیگر می‌توان به محکومیت یک فرد بی گناه اشاره کرد.
خطای مثبت کاذب یک خطای نوع اول است و زمانی حادث می‌شود که آزمونگر تنها به بررسی یک حالت می‌پردازد و نتیجه آزمایش به اشتباه، مثبت می‌شود. باید توجه داشت که بین خطای نوع اول و احتمال اشتباه از آب درآمدن نتیجه مثبت آزمایش، تفاوت قائل شویم؛ که در آن صورت آن را خطر مثبت کاذب می‌نامند.
خطای منفی کاذب
خطای منفی کاذب، یا منفی کاذب، نتیجه آزمایش است که به اشتباه نشان می‌دهد که یک شرط وجود ندارد؛ درحالی که در واقع وجود دارد. به عنوان مثال، هنگامی که آزمایش بارداری نشان می‌دهد زن باردار نیست، اما او باردار است. یک مثال دیگر زمانی است که فردی گناه‌کار، تبرئه شود.
خطای منفی کاذب یک خطای نوع دوم است و خلاف خطای مثبت کاذب، زمانی حادث می‌شود که آزمونگر تنها به بررسی یک حالت می‌پردازد و نتیجه آزمایش به اشتباه، منفی می‌شود.
نرخ مثبت و منفی کاذب
نرخ مثبت کاذب نسبت تمام منفی‌هایی است که هنوز نتایج آزمون مثبت را به همراه دارند؛ یعنی احتمال وجود حالتی که وجود ندارد.
در آزمون فرض آماری، این خطا با حرف یونانی α نشان داده می‌شود و ۱ − α به عنوان ویژگی آزمون تعریف می‌شود. افزایش ویژگی آزمون، احتمال خطای نوع اول را پایین می‌آورد؛ اما ممکن است احتمال خطای نوع دوم را بالا ببرد. (منفی‌های کاذب که فرضیه جایگزین را، در صورت صحت، رد می‌کنند).
در تکمیل آنچه اشاره شد، نرخ منفی کاذب نسبت تمام مثبت‌هایی است که هنوز نتایج آزمون منفی را به همراه دارند؛ یعنی احتمال عدم وجود حالتی که وجود دارد.
در آزمون فرض آماری، این خطا با حرف β نمایش داده می‌شود. " توان آماری " یا " حساسیت " آزمایش برابر با ۱-β است.