cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تالار الیس تالی
تالار اِلیس تالی تالار کنسرت در مرکز هنرهای نمایشی لینکلن برای هنرهای نمایشی واقع در شهر نیویورک می باشد. این سالن به دلیل کمک های مالی الیس تالی خواننده، مروج موسیقی و نیکوکار به نام او نامگذاری شده است. تالار الیس تالی در داخل مدرسه جولیارد بر اساس سبک معماری زبره‌کاری توسط آرشیتکت مشهور Pietro Belluschi طراحی و در سال ۱۹۶۹ افتتاح گردید. این تالار از ابتدای افتتاح میزبان اجراهای متعدد و رویدادهای مهمی، از جمله فستیوال فیلم نیویورک بوده است. این تالار دارای ۱۰۸۶ صندلی می باشد.
به عنوان بخشی از پروژه توسعه خیابان ۶۵ام مرکز لینکن ، در سال ۲۰۰۹ مدرسه جولیارد و تالار الیس تالی مورد توسعه و نوسازی عمده توسط استدیو معماری Diller Scofidio + Renfro و FXFOWLE قرار گرفتند. در این پروژه ساختمان ها با بهره گیری از مواد داخلی جدید، فناوری‌های جدید هنری و به روز رسانی تجهیزات برای نمایش و اجرای کنسرت، فیلم، تئاتر، و رقص توسعه یافتند.
تاریخچه
قبل از ساخته شدن تالار الیس تالی ، بیشتر اجراهای موسیقی شهر نیویورک در تالار شهر (The Town Tall) که در سال ۱۹۲۱ افتتاح شده بود برگزار می شد. مؤسس مرکز لینکن آرزو داشت که در مجموعه خود تالاری مخصوص موسیقی داشته باشد. قبل از آغاز ساخت و ساز در مرکز لینکلن ، معماران فضای یک سالن موسیقی در زیرزمین سالن فیلارمونیک (که به تالار آوری فیشر تغییر نام یافت ) را در نظر گرفته بودند. با این حال ، مدرسه جولیارد به یک تالار کنسرت موسیقی با اندازه های یک تالار موسیقی مجلسی نیاز داشت ، بنابراین مرکز لینکن تصمیم به ساخت یک تالار در ساختمان جولیارد گرفت. ساخت و ساز در ساختمان جولیارد در تاریخ ۱۹۶۵ آغاز شد. هزینه ساخت تالار موسیقی مجلسی ۴٫۲ میلیون دلار بود که تمامی این هزینه با کمک های مالی الیس تالی که حامی موسیقی مجلسی بود ، پرداخت شد.
این تالار توسط معمار Pietro Belluschi با همکاری معماران Eduardo Catalano و Helge Westermann طراحی شد. طراحی صداشناسی یا آکوستیکی سالن را نیز Heinrich Keilholz انجام داد. شخص الیس تالی در طراحی داخلی سالن نقش مؤثری را ایفا کرد. پاتریک مکگینس مدیر سابق تالار در مصاحبه سال ۱۹۹۲ در این رابطه گفت : « او خیلی خیلی در آنچه که میخواست در تالاری که نام او بر آن بود و انتخاب رنگ ها دقیق و خاص بود». تالی در کافی بودن فضای بین صندلی ها اصرار زیادی داشت و راحتی تمام افرادی که با قد های مختلف به کنسرت می آیند را در نظر داشت.
تالار الیس تالی در ۱۱ ستامبر ۱۹۶۹ افتتاح شد. در شب افتتاحیه کنسرت جدید انجمن موسیقی مجلسی مرکز لینکلن به نمایش گذاشته شد.
پیوند به بیرون
مدرسه جولیارد
جیسون نایت
جیسون نایت (Jason Knight؛ زادهٔ July 14, 1992) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است.
ناحیه ادامز، شهرستان ریپلی، ایندیانا
ناحیه ادامز، بخش ریپلی، ایندیانا (به انگلیسی: Adams Township, Ripley County, Indiana) در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده‌است.
خصوصیات
ناحیه ادامز ۵٬۱۱۹ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محاصره کان‌ایه
محاصره کان‌ایه (Siege of Kanie) یکی از نبردهای بسیاری است که توسط تویوتومی هیده‌یوشی برای تحکیم قدرت خود بر نواحی تحت کنترل خاندان اودا در ولایت اواری، در ژاپن بود. این رویداد در واقع متشکل از دو محاصره بود.
گودکن
گودکن ۱ یک روستا در ایران است که در دهستان چهارگنبد شهرستان سیرجان واقع شده‌است. گودکن ۱، ۳۲ نفر جمعیت دارد.
وادی (استرالیا)
وادی شهرکی واقع در ایالت قلمرو شمالی در استرالیاست. این شهرک در ۳۹۴ کیلومتری (۲۴۵ مایلی) جنوب غرب داروین واقع شده است.
عین‌آباد (زرندیه)
عین‌آباد روستایی است از توابع بخش خرقان شهرستان زرندیه در استان مرکزی ایران.
یژووی
یژووی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کلاتووی واقع شده‌است. یژووی ۱۱٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴۸ نفر جمعیت دارد و ۴۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عین‌آباد (زرندیه)
جمعیت
این روستا در دهستان دوزج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۶۶ خانوار) است.
کاتایسک
شهر کاتایسک در کشور روسیه و در اوبلاست کورگان واقع شده‌است.
سرکنددیزج
سرکنددیزج یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.........
ساتن آن د هیل
ساتن آن د هیل (به انگلیسی: Sutton on the Hill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در South Derbyshire واقع شده‌است. ساتن آن د هیل ۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
دوزخ (فیلم ۱۹۱۱)
دوزخ (L'Inferno) یک فیلم صامت ایتالیایی محصول سال ۱۹۱۱ است که بر پایهٔ دوزخ دانته ساخته شد. این نخستین فیلم بلند ایتالیایی و همچنین به باور بسیاری، نخستین بلاکباستر واقعی تاریخ سینماست.
سرافین (فیلم)
سرافین فیلمی زندگینامه‌ای به کارگردانی مارتین پروو محصول سال ۲۰۰۸ است. این فیلم در سی و چهارمین جوایز سالیانه سینمای فرانسه موسوم به سزار برنده هفت جایزه شد. سرافین یکی از نقاشان مشهور فرانسه است. تهیه‌کنندگان این فیلم در اولین قدم، آن را به کشورهای ژاپن و کره جنوبی فروختند و تحلیل‌گران اقتصادی سینما از این که دو کشور آسیایی اولین خریداران این فیلم بودند، اظهار تعجب کرده‌اند. فیلم‌نامه فیلم (که توسط کارگردان آن «مارتین پروست» نوشته شده‌است) برگرفته از یک ماجرای واقعی است.
اودارنویه (استان آمور)
اودارنویه (به لاتین: Udarnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
سرافین (فیلم)
موضوع فیلم
این فیلم بر اساس داستان واقعی زندگی معجزه‌آسای یک زن نقاش فرانسوی مشهور به نام «سرافین اهل سنلیس» که کاشف او یک کلکسیونر آلمانی در ابتدای جنگ جهانی اول بود و این روزها موزه مایول پاریس نمایشگاهی از آثار او برپا کرده، ساخته شده‌است.
بازیگران فیلم
مورو نوامبر پیش نیز برای بازی در نقش اصلی فیلم «سرافین» جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره قاهره را از آن خود کرده بود. او سال ۲۰۰۴ هم با فیلم «وقتی دریا بالا می‌آید» که خود یکی از کارگردانان آن بود، برنده دو جایزه سزار شد. «یولانده مورو» بازیگر کهنه‌کار سینمای فرانسه در این فیلم نقش نقاش معروف کلاسیک یعنی سرافین را بازی می‌کند.
آکیرا کیکوچی
آکیرا کیکوچی (Akira Kikuchi؛ زادهٔ July 23, 1978) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل ژاپن است.
اوداته، آکیتا
اوداته، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۸۰٬۵۸۷ نفر بوده‌است.
منابع
Wikipedia contributors, "List of cities in Japan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_cities_in_Japan&oldid=299751761 (accessed July 1, 2009).
کارن شاخنازاروف
کارن گئورگی شاخنازاروف (Կարեն Գեորգիի Շահնազարով؛ Каре́н Гео́ргиевич Шахназа́ров ؛زادهٔ July 8, 1952) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس روسی-ارمنی است.
گزیده فیلم‌شناسی
از فیلم‌هایی که توسط وی کارگردانی شده‌است می‌توان به قاتل تزار اشاره کرد.
شیرازه
شیرازه روستایی در دهستان بندان بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ این روستا بدون جمعیت بوده است.
تانگوی شیطان (رمان)
تانگوی شیطان رمانی نوشتهٔ لاسلو کراسناهورکایی نویسندهٔ اهل مجارستان است. این اثر اولین رمان این نویسنده بود که بلا تار فیلمی سینمایی به مدت هفت ساعت بر اساس آن ساخت.
این کتاب در سال ۱۳۹۳ توسط سپند ساعدی از انگلیسی به فارسی ترجمه و در آبان ماه ۱۳۹۵ منتشر شد.
تونی لیپ
تونی والانگا یا تونی لیپ (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰-درگذشته ۴ ژانویه ۲۰۱۳)، نگهبان باشگاه شبانه و بازیگر آمریکایی بود. وی مدتی، راننده و محافظ دان شرلی، پیانیست شهیر آمریکایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم رفقای خوب اشاره کرد. او همچنین در سریال معروف سوپرانوز(Sopranos) در نقش کارماین لوپرتاتزی (Carmine Lupertazzi) ظاهر شد که رئیس مافیا در ایالت نیویورک بود. تور کنسرت جنوب دان شرلی در ۱۹۶۲ میلادی، باعث دوست عمیق این دو شد. در فیلم سینمایی کتاب سبز، دوستی تونی لیپ و دان شرلی به تصویر کشیده شده‌است. او همچنین در فیلم دشنه بازی کرده‌است.
کدروفی، اوبلاست تومسک
شهر کدروفی، اوبلاست تومسک در کشور روسیه و در اوبلاست تومسک واقع شده‌است.
دل تاریکی
دل تاریکی نام رمانی کوتاه از جوزف کنراد است که در سال ۱۸۹۹ توسط مجلهٔ معروف بلک‌وودز در ۳ سری و به سبک «داستان در داستان»  منتشر شد.
خلاصهٔ داستان
ملوانی به نام مارلو از زمان کودکی مجذوب رودی بزرگ است که در منطقه‌ای کاوش‌نشده در آفریقا جاری است. سال‌ها بعد، شرکتی که مأمور کاوش در آن منطقه است، فرماندهی یک کشتی مخصوص حمل عاج را به او می‌سپارد. مارلو پس از سفری طاقت‌فرسا و تمام‌نشدنی و کابوس‌گونه سرانجام موفق می‌شود که در عمق منطقه به کمپ شرکت برسد اما همه چیز را آشفته و درهم‌ریخته و مرموز می‌یابد. سکوت مرموزی بر بومیان ساکن آنجا حاکم است. مارلو به جستجوی نماینده شرکت به نام مستر کورتس می‌پردازد اما خبری از او در دست نیست. مارلو بر اساس نشانه‌ها به اعماق جنگل‌های وحشی می‌رود و در آنجا کورتس را در حالتی که به الهه و خدای قبایل وحشی بدل شده، می‌یابد. کورتس که با اندیشه دعوت وحشیان به مسیحیت سفر خود را آغاز کرده بود، سرانجام به خدایگان و رئیس رقصندگان و قربانی‌کنندگان قبایل متوحش بدل شد. او بارها کوشید بگریزد اما وحشیان او را یافتند و حاضر نبودند خدای سفید خود را از دست بدهند. او اینک در حالتی نیمه‌دیوانه و در حال مرگ با مارلو روبه‌رو می‌شود. مارلو می‌کوشد او را راضی کند تا با او بیاید اما او دیگر حاضر نیست. مارلو او را به‌زحمت و با زور همراه می‌کند اما سوار بر کشتی، کورتس می‌میرد. پایان‌بندی داستان با رقص زنی عریان از قبایل و یافتن بسته نامه‌ای متعلق به نامزد کورتس از سوی مارلو، خواننده را درگیر تردیدهای عظیم می‌کند. مارلو می‌رود که آن‌ها را به آن زن برساند اما در برابر خود زنی می‌یابد که قادر به ایثار و ایمان و رنج است و با یاد گم‌شده‌اش به زندگی ادامه می‌دهد. مارلو قادر نیست حقیقت زندگی و مرگ کورتس را بیان کند و تنها به زن اطمینان می‌دهد که کورتس در واپسین دم حیات به یاد او بوده و نام او را بر زبان رانده‌است.
نقد داستان
به نظر می‌رسد نویسنده در رمان دل تاریکی انسان را به چالش کشیده و این موضوع را بیان کرده‌است که انسان بین خیر و شر حق انتخاب دارد. او می‌تواند با هیولای دربند درونی و بیرونی خود متحد شود و جامعهٔ انسانی را به تباهی بکشاند: «در آنجا آدم به چیزی نگاه می‌کرد که هیولاوار بود…» یا حتی می‌تواند به‌خاطر دیگران از جان خویش بگذرد. آثار جوزف کنراد نشان‌دهندهٔ آگاهی عمیق و معنوی همراه با تکنیک‌های ماهرانه داستان‌نویسی‌اند و دربرگیرندهٔ ابعاد مختلف جامعه انسانی‌اند. او همچون دانته که کمدی الهی را در قرون سیاه وسطی سروده رمان دل تاریکی را در اواخر قرن ۱۹ میلادی نوشت که دولت‌های استعمارگر یا شرکت‌هایی نظیر شرکت جهانی آفریقا به بهانه‌هایی چون ترویج تمدن، انتقال مدنیت و تزکیهٔ روح بومیان تحت عنوان زایر شروع به تاراج ثروت بومیان به‌ویژه در کنگو کردند. کتاب دل تاریکی در واقع سفرنامه‌ای واقعی هم به اعماق ضمیر انسان و هم به مناطق جغرافیایی آفریقاست که در آن انسان‌ها به گونه‌ای ترحم‌آمیز یا بردهٔ جهالت خویش‌اند یا بردهٔ حرص و طمع. کنگویی که دارای منابع ارزان نیروی کار، معادن طلا، الماس، کولتان و… است متعلق به بومیانی بود که ویژگی اصلی فرهنگ آن‌ها ساده‌انگاری و کج‌فهمی در زیبایی‌شناسی است، آن‌چنان‌که در آن دوره مهره‌ها و پارچه‌های رنگین را در مقابل جان حیوانات، عاج و مهم‌تر از همه آزادی خود و دیگران مبادله می‌کردند. متأسفانه در عصر کنونی نیز صدها آفریقایی هرساله بر اثر جنگ و قحطی جان خود را از دست می‌دهند که نزدیک به بیست و پنج درصد آن‌ها زنان و کودکان‌اند. در این رمان برخی واژه‌ها مانند رودخانه جایگاه ویژه‌ای دارند. رودخانه دارای ویژگی‌هایی چون داشتن مبدأ، جاری بودن، رسیدن به مقصدی معین، حاصل‌خیزی اطرافش، پیچ‌وخم‌های مبهمش و گاه پیش‌بینی‌ناپذیری‌اش است که همچنین نشانه‌ای از چگونگی روح آدمی و دنیاست. دنیا گاه به روح به ما لبخند می‌زند و گاه دلمان را به درد می‌آورد. رودخانه زمانی همچون انسان آرامی است که از درون، روحش بی‌قرار است و آمادهٔ طغیان. رود گاهی سیلی ویرانگر می‌شود، همچون روح انسان دربند دیوهای طمع و قدرت. نکتهٔ اصلی این‌جاست که پیج‌وخم رودخانه تابع طبیعت است، اما انسان داستان کنراد مانند مارلو که به نظر می‌رسد شخصیت اصلی داستان است به‌دنبال داشتن روح کشف ناشناخته‌ها از کودکی و خسته از ابتذالات روزمره و رسیدن به معرفت درونی، مسیر پرپیچ‌وخم راه خود را برمی‌گزیند و با دانایی به ضمیر روشن می‌رسد. برخلاف او کسانی مانند کورتس به‌عنوان شخصیت دوم داستان (البته به‌ظاهر، چراکه در واقع کورتس و مارلو هردو یکی‌اند) به‌دنبال قدرت و ثروت با استفاده از توانمندی‌هایش با نژادپرستی در مغاک تیره‌روزی خود دفع می‌گردد، نژادپرستی که مارلو مخالف آن است و یکی ار سیاه‌ترین اعمال بشری محسوب می‌شود. اما همچون رود بیابان هم نقش ویژه‌ای در این اثر دارد: «در آخر بود که وقوف یافت منتها بیابان از همان دم او را کشف کرده بود…»، «... بیابان هم آن را در میان گرفت…»، «... بیابان بر سر او دست کشیده بود…» و جایی که مارلو می‌گوید: «خیال می‌کنم بیابان چیزهایی را که خودش از آن خبر نداشت به گوشش خوانده بود…» در این داستان بیابان مظهر ابهام و تضاد است. گرمای روز و سرمای شب بیابان می‌تواند کشنده باشد، خصوصیات موجودات درونش مسحورکننده است و سرابش مانند بی‌خبری انسان طماع از ظلمت و جنایت‌های اوست و شب‌های پرستارهٔ کویر و مهربانی شبانگاهی ستاره‌ها بازتابی از درخشش ستاره‌های ایثارگری انسان است.
نظرات منتقدان
رمان دل تاریکی با بازخوردهای بسیار متنوع و متفاوتی روبه‌رو شده‌است. هارولد بلوم، منتقد مشهور آمریکایی، می‌گوید این رمان بیش از هر اثر دیگری که در برنامهٔ درسی دانشگاه‌هاست، مورد نقد و بررسی و تحلیل قرار گرفته‌است. خود بلوم دلیل این امر را «تمایل بی‌مانند [کنراد] به ابهام» می‌داند. فرانک ریموند لیویس این کتاب را «اثری پیش‌پاافتاده» دانست و «اصرار صفت‌وار آن بر رمزورازی ناگفتنی و بیان‌نشدنی» را مورد انتقاد قرار داد. آدام هوش‌چایلد، نویسندهٔ کتاب روح شاه لئوپولد معتقد است پژوهشگران ادبی در تفسیر ابعاد روان‌شناختی این اثر زیاده‌روی کرده‌اند و فراموش کرده‌اند که کنراد صرفاً داستان غارت کنگو به دست شاه لئوپولد را بازگو کرده‌است. هوش‌چایلد در این باره می‌نویسد: «دل تاریکی بازگویی تجربه‌ای است … که کمی (و فقط کمی) از فکت‌های ماجرا فراتر رفته‌است». با این حال، دل تاریکی همچنان جزء رمان‌های محبوب قرن بیستم به‌شمار می‌آید و در فهرست صد رمان برتر قرن بیستم به انتخاب کتابخانهٔ مدرن رتبهٔ ۶۷ را دارد.
سودا اسپرینگز، آیداهو
سودا اسپرینگز شهری در شهرستان کاریبو ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۳٬۰۵۸ نفر بوده است.
ناحیه ادامز، شهرستان سنکا، اوهایو
ناحیه ادامز، بخش سنکا، اوهایو (به انگلیسی: Adams Township, Seneca County, Ohio) در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است.
خصوصیات
ناحیه ادامز ۹۳٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد و ۲۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جان برووت
جان برووت (متولد ۱۹۶۳) نایب رئیس ارشد بخش خرده‌فروشی در شرکت اپل است و مستقیماً به تیم کوک گزارش می‌دهد. برووت پس از رون جانسون عهده‌دار این مسئولیت شد. برووت در ژانویه ۲۰۱۲ و پس از خروج از خرده‌فروشی دیکسونز در سال ۲۰۰۷ به اپل پیوست.
اخراج از اپل
جان برووت پس از تغییرات در سطح کلان مدیریتی در شرکت اپل در اکتبر ۲۰۱۲، از شرکت اپل اخراج شد.
پیوند به بیرون
پروفایل جان برووت در اپل
گرازی (سیرجان)
گرازی یک روستا در ایران است که در دهستان چهارگنبد شهرستان سیرجان واقع شده‌است. گرازی ۹۱ نفر جمعیت دارد.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۳۷۱
فصل ۱۳۷۱ چهل‌ و هفتمین سال فعالیت تیم فوتبال باشگاه استقلال و دومین سال برگزاری لیگ آزادگان بود. استقلال به عنوان نایب قهرمان لیگ فصل گذشته پای در این رقابت‌ها گذاشت و در پایان مسابقات در ردهٔ پنجم جدول رده‌بندی لیگ آزادگان قرار گرفت.
بر اساس قوانین فدراسیون فوتبال ایران در آن هنگام، تیم‌های حاضر در لیگ آزادگان بدون توجه به رتبهٔ تیم‌ها در لیگ سال قبل و از طریق مسابقات انتخابی استان‌ها برگزیده می‌شدند. در تهران نیز پس از پایان مسابقات لیگ آزادگان در دی و بهمن ۱۳۷۱، تورنمنتی موسوم به «سوپر جام باشگاه‌های تهران» برگزار گردید تا نمایندگان تهران در لیگ آزادگان سال آینده انتخاب شوند. استقلال در این تورنمنت نتایج درخوری کسب نکرد و با وجود مقام پنجمی در لیگ آزادگان در این فصل، از حضور در لیگ سوم آزادگان در فصل آینده بازماند.
مرور فصل
دومین دورهٔ جام آزادگان از مرداد ۱۳۷۱ آغاز شد و در دی ماه همان سال به پایان رسید. این لیگ به عنوان کوتاه‌ترین لیگ فوتبال ایران شناخته می‌شود. پیش از آغاز رقابت‌های این فصل منصور پورحیدری پس از چند فصل موفق در استقلال که با کسب عناوین قهرمانی و نایب قهرمانی در آسیا همراه بود، جای خود را به بیژن ذوالفقارنسب داد. از تیمی که به تازگی نایب قهرمان آسیا شده بود، چهره‌هایی چون جعفر مختاری‌فر، عبدالعلی چنگیز، رضا احدی و مجید نامجو مطلق نیز از استقلال جدا شدند.
چند سال پس از پایان جنگی که تعطیلی مسابقات لیگ سراسری فوتبال ایران را در پی داشت، فدراسیون فوتبال ایران برای برپا کردن دوبارهٔ لیگ سراسری در حال آزمایش شیوه‌های گوناگون برگزاری مسابقات بود. پس از لیگ یکم آزادگان که در یک گروه ۱۲ تیمی برگزار شده بود، مسابقات این فصل دوباره به شیوهٔ «دو گروهی» – شیوه‌ای که در جام باشگاه‌های تهران در دههٔ ۱۳۶۰ رایج بود – برگزار گردید. ۱۶ تیم حاضر در این مسابقات در دو گروه ۸ تیمی به پیکار پرداختند و پس از پایان پیکارهای گروهی، دو تیم برتر هر گروه به دور نیمه‌پایانی راه یافتند. سرانجام نیز تیم‌های پیروز نیمه‌نهایی (پاس و پرسپولیس) دیدار پایانی را برگزار کردند که با برتری سبزپوشان، جام آزادگان برای دومین سال پیاپی به پاس تهران رسید.
استقلال در گروه یکم بازی‌ها قرار داشت و با کسب تساوی‌های پیاپی، در پایان به مقام سوم گروه خود رسید و از رسیدن به مرحلهٔ نیمه‌نهایی رقابت‌ها بازماند. در آخرین هفته مرحله گروهی استقلال برای صعود نیاز داشت کشاورز را با اختلاف ۴ گل شکست دهد، اما با تساوی ۱-۱ متوقف شد. در جدول امتیازی دو گروه مسابقات نیز استقلال در میان ۱۶ تیم شرکت‌کننده با ۱۶ امتیاز در جای پنجم قرار گرفت.
سهمیه‌بندی تیم‌های فوتبال تهران
در پنج دوره اول لیگ باشگاهی کشوری بعد از انقلاب (لیگ قدس و لیگ‌های آزادگان اول تا چهارم) شیوهٔ برگزاری مسابقات بر اساس «سهمیه‌بندی» تعداد نمایندگان استان‌ها بود و هر استان تعداد سهمیه مشخصی در لیگ داشت. فدراسیون فوتبال در این دوره بدون توجه به رتبهٔ تیم‌ها در لیگ آزادگان فصل گذشته، مسابقات استانی را ترتیب می‌داد تا تیم‌های دورهٔ بعدی لیگ آزادگان انتخاب شوند. این شیوه بعد از دوره چهارم لیگ آزادگان متوقف شد و با روال معمول «صعود و سقوط» که در لیگ‌های فوتبال اغلب کشورهای دنیا متداول است جایگزین شد.
استان تهران در لیگ سوم آزادگان سال ۱۳۷۲ هم‌چون لیگ دوم آزادگان تنها ۴ سهمیه داشت و دیگر تیم‌های تهرانی باید در مسابقات دیگر (جام باشگاه‌های تهران یا دسته‌جات پایین فوتبال ایران) بازی می‌کردند. پس از پایان مسابقات لیگ سال ۱۳۷۱، فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت تا ۴ سهمیهٔ سال بعد را در رقابتی میان ۴ تیم تهرانی لیگ آزادگان (استقلال، پرسپولیس، پاس و کشاورز) و ۴ تیم برتر جام باشگاه‌های تهران در آن سال (سایپا، پورا، بانک تجارت و گسترش) تعیین کند.
در ماه‌های دی و بهمن سال ۱۳۷۱ تورنمنتی ۸ جانبه موسوم به «سوپر جام باشگاه‌های تهران» میان ۸ باشگاه تهرانی برگزار گردید. در میانهٔ این بازی‌ها اعلام شد که دو تیم قهرمان و نایب قهرمان لیگ (پاس و پرسپولیس) بدون توجه به نتایج تورنمنت در لیگ آینده حضور خواهند داشت، هر چند نتایجی که در مقابل تیمهای دیگر کسب می‌کردند، در سرنوشت دیگر تیمها اثر داشت. بدین ترتیب ۶ تیم دیگر تهران بر سر ۲ سهمیهٔ باقی‌مانده رقابت کردند. استقلال در ۷ بازی خود ۵ تساوی (برابر تیم‌های پرسپولیس، کشاورز، پورا، بانک تجارت، گسترش) و دو شکست (برابر پاس و سایپا) کسب کرد. در نهایت کشاورز و سایپا دو سهمیهٔ آخر تهران را به دست آوردند و تیم‌های استقلال، بانک تجارت، پورا و گسترش سهمیه حضور در سومین دوره لیگ آزادگان را به دست نیاوردند.
کاظم اولیایی مدیر وقت باشگاه گفته است که انتقال استقلال از سطح اول فوتبال کشور به مسابقاتی موسوم به لیگ دسته سه از سوی هواداران این باشگاه قابل پذیرش نبود و باعث ایجاد تنش‌های اجتماعی می‌شد، اما با توجه به سیستم سهمیه‌بندی و گزینش تیم‌های تهران در آن زمان، حضور در مسابقات انتخابی موسوم به لیگ دسته سه سریع‌ترین راه برای بازگشت به لیگ دسته ۱ بود و به همین دلیل گردانندگان باشگاه با راهنمایی مسئولان فدراسیون تصمیم گرفتند استقلال به جای لیگ باشگاه‌های تهران در مسابقات انتخابی لیگ دسته سه کشوری شرکت کند. استقلال از این طریق با انجام ۱۴ بازی در طول سه ماه به صورت مستقیم به لیگ یک برگشت. ۲۰ سال پس از اجرای این طرح، ناصر نوآموز رئیس وقت فدراسیون فوتبال اعلام کرد در آن روزها مدیر باشگاه را تشویق کرده‌است که استقلال را به دستهٔ سوم ببرد. به گفتهٔ او اگر استقلال به دستهٔ پایین‌تر می‌رفت، دیگر هیچ تیمی جرأت نمی‌کرد پس از سقوط از دستهٔ اول بهانه بیاورد.
در انتهای فصل بعد (فصل ۷۳−۱۳۷۲) فدراسیون مجدداً همان طرح سوپرجام را برگزار کرد و این بار سهمیه تهران در لیگ آزادگان را به ۶ و تعداد تیم‌های لیگ را به ۱۶ افزایش داد. استقلال با سرمربیگری رضا نعلچگر در بهار ۱۳۷۳ قهرمان سوپرجام تهران شد و سهمیه لیگ آزادگان بعدی را به دست‌ آورد. اما چند تیم ریشه‌دار شهرستانی همچون تراکتورسازی و نساجی، علی‌رغم عملکرد قابل قبول در لیگ آزادگان ۷۳−۱۳۷۲، نتوانستند از سوپرجام استان خود سهمیه لیگ ۷۴−۱۳۷۳ را به دست آورند. با زیاد شدن اعتراض‌ها فدراسیون جدید تعداد تیم‌های لیگ را از ۱۶ به ۲۴ افزایش داد و به تمام تیم‌های لیگ قبلی (۷۳−۱۳۷۲) و نیز تمام تیم‌های موفق در سوپر جام اجازه شرکت در لیگ ۷۴−۱۳۷۳ را داد. به این ترتیب تعداد سهمیه‌های تهران به ۸ رسید. ضمن اینکه فدراسیون اعلام کرد از فصل آینده تیم‌ها براساس رتبه‌شان در جدول لیگ آزادگان گزینش خواهند شد. به عبارت دیگر قانون سهمیه‌بندی و برگزاری مسابقات سوپرجام انتخابی برچیده شد و همچون مثل اغلب لیگ‌های دنیا تیم‌ها بر اساس صعود و سقوط در لیگ جواز حضور در مسابقات فصل بعد را به دست آوردند. این شیوه از فصل ۷۴−۱۳۷۳ تا کنون اجرا شده‌است.
پس از بروز این شرایط، علی جباری پس از سال‌ها به استقلال بازگشت و سرپرستی تیم را بر عهده گرفت. او در یادآوری آن دوره گفته است که باشگاه برای پرداخت ۱۵ هزار تومان در ازای ۳۰ پرس غذا برای بازیکنان ناتوان بود و به رستوران‌های دیگر می‌رفتند تا بهای ارزان‌تری را بپردازند. قرارداد بازیکنان استقلال در آن فصل ۳ میلیون تومان پیش‌پرداخت و ماهیانه ۱۸ هزار تومان بود که البته تنها شامل بازیکنان ملی‌پوش می‌شد و سایرین دست‌مزد کمتری می‌گرفتند.
فهرست بازیکنان
حسین تراب‌پور،سید مجید نعمتی نژاد،احمدرضا عابدزاده، ثاقبی‌فر، حمید بابازاده، مهدی پاشازاده، شاهین بیانی، ایمان عالمی، صادق ورمزیار، بهمن ترکاشوند، کوروش بختیاری‌زاده، عباس سرخاب، میرشاد ماجدی، عبدالصمد مرفاوی، عادل حردانی، کامیار کاردار، امیرفرهاد یعقوبی، جوادی، رضا حسن‌زاده، محمود سجادی، محمود صالح‌آبادی، امیر قلعه‌نویی.
جایگاه در جدول امتیازی لیگ
جدول رده‌بندی امتیازی لیگ (مجموع دو گروه) بر اساس امتیازهایی است که تیم‌ها در گروه خود به دست آوردند. قهرمان مسابقات در فینال مشخص شد.در ستون امتیاز گروهی امتیازهایی که هر تیم در ۱۴ بازی مرحله گروهی به دست‌آورد ذکر شده‌است. در ستون امتیاز نهایی، برای چهار تیم تراکتورسازی، کشاورز، پرسپولیس و پاس، امتیاز بازی‌های مرحلهٔ نیمه‌نهایی نیز لحاظ شده‌است.ستون وضعیت در فصل بعد، نمایان‌گر مسابقاتی است که تیم‌ها در فصل بعدی (۷۳−۱۳۷۲) در آن شرکت کردند.در سال ۱۳۷۱ هر بُرد ۲ امتیاز داشته‌است.
سوپر جام تهران
منبع
{{Footballbox collapsible|note|stack=yes|round=۶|date=۳۰ بهمن ۱۳۷۱|time=|team1=استقلال تهران|score=۰ – ۱|team2=پاس تهران|goals1=فلاحت‌زاده پاشازاده {{زرد}}مرفاوی {{زرد}}|stadium=آزادی|location=تهران|result=L|goals2=یوسفی {{گل|۶۵}}ناصر قصاب {{زرد}}|note=|referee=داوود کریم‌پور|report=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/fa/f/f7/Esteghlal-Paas-1371.jpg}|attendance = ۶۵۰۰۰}}
{{Footballbox collapsible
جایگاه در جدول
منبع
مسابقات جشنواره بسیج ایران
منبع
ادبیات انگلیسی در عصر ویکتوریا
ادبیات دوره ویکتوریا به آثار ادبی تلقی می‌شود که در دوره پادشاهی ملکه ویکتوریا (۱۸۳۷-۱۹۰۱) آفریده شده‌اند. در واقع، دوره ویکتوریا پل و گذاری از نویسندگان دوره رومانتیک به ادبیات بسیار متفاوت قرن بیستم است.
امیر خدیر
امیر خدیر (زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۶۱ تهران), سیاستمدار ایرانی-کانادایی است. او نماینده منطقه انتخاباتی مرسیه در مجمع ملی کبک (MNA) است که در انتخابات دسامبر ۲۰۰۸ به این سمت دست یافت. همچنین او نخستین سخنگوی مرد حزب کبک سولیدر ، طرفدار جنبش سیاسی فمینیستی و از فعالان جنبش حق حاکمیت کبک و عضو حزب سیاسی جناح چپ است که از ادغام اتحادیه نیروهای مترقی کبک و سازمان گزینه شهروندان که ایجاد شده است.
زندگی‌نامه
او در سال ۱۹۶۱ در تهران متولد شد و در در ده سالگی به کانادا مهاجرت کرد.
او در مقطع کارشناسی در دانشگاه مونترال فیزیک خواند و پس از آن در سطح تحصیلات تکمیلی در دانشگاه مک گیل ادامه داد و سپس به تحصیل پزشکی در دانشگاه لاوال پرداخت.
ادبیات انگلیسی در عصر ویکتوریا
رمان نویسان
چارلز دیکنز از برجسته‌ترین رمان نویسان مثال زدنی دوره ویکتوریاست. دیکنز با آفرینش شخصیت‌هایی که زندگی خود را داشتند و وجودشان از صفحه‌های رمان فراتر می‌رفت، به طرز شگفت انگیزی در زمان خود معروف بود و هنوز هم یکی از معروف‌ترین و پرخواننده‌ترین رمان نویسان دوره ویکتوریاست.دیکنز اولین رمان واقعی خود را با نام آقای پیکویک در بیست و پنج سالگی نوشت که او را یک شبه به موفقیت رساند. همه آثار بعدی او نیز فروش بسیار بالایی داشتند.
کم (شهر)
شهر کم در کشور روسیه و در جمهوری کارلیا واقع شده‌است.
استخوان لامی
استخوان لامی یا استخوان هیوئید استخوانی است شبیه به نعل که در جلوی مهره‌های گردن قرار گرفته است، ولی با هیچ استخوانی مفصل نمی‌شود. لامی تک‌استخوانی به شکل حرف ل|لام در دیواره قدامی گردن و به موازات مهره سوم گردنی است که قاعده زبان و برخی ماهیچه‌های گردن به آن می‌چسبند.
استخوان لامی با یک جسم و دو شاخ بزرگ و دو شاخ کوچک در حد فاصله ماهیچه‌های بالالامی و زیرلامی واقع شده است و کارایی این ماهیچه‌ها را در امر انقباض بالا می‌برد.
اپیگلوت (بَرچاکنای) به صورت مایل به پشت در انتهای خلفی زبان و پشت استخوان لامی قرار دارد و در معاینه داخل حلق اغلب به سختی قابل مشاهده است.
هانی‌پات
هانی‌پات‌ها ابزاری برای مصالحه هستند؛ کامپیوترهایی که یا واقعی هستند یا شبیه‌سازی شده‌اند. در نمونه‌های اولیه، هانی‌پات‌ها گرایش به مطالعه و طعمه دادن به مهاجمان انسانی داشته‌اند؛ اما به همان اندازه می‌توانند برای دستگیری کرم‌ها نیز استفاده شوند.
به عبارتی هانی‌پات‌ها ابزاری سنتی برای به تله انداختن هکرها، محافظت از اطلاعات حیاتی و مطالعهٔ رفتار هکرها در حملات امنیتی است. اخیراً این روش در کنار ماهیت دفاعی، به عنوان روشی برای حمله نیز استفاده می‌شود.
پیشینه
هانی‌پات یک منبع سیستم اطلاعاتی می‌باشد که بر روی خود اطلاعات کاذب و غیرواقعی دارد و با استفاده از ارزش و اطلاعات کاذب خود سعی می‌کند اطلاعات و فعالیت‌های غیرمجاز و غیرقانونی بر روی شبکه را کشف و جمع‌آوری کند. به زبان ساده هانی‌پات یک سیستم یا سیستم‌های کامپیوتری متصل به شبکه یا اینترنت است، که دارای اطلاعات کاذب بر روی خود می‌باشد. از عمد در شبکه قرار می‌گیرد تا به عنوان یک تله عمل کرده و مورد تهاجم یک هکر یا نفوذگر قرار بگیرد. با استفاده از این اطلاعات آن‌ها را فریب داده و اطلاعاتی از نحوهٔ ورود آن‌ها به شبکه و اهدافی که در شبکه دنبال می‌کنند جمع‌آوری می‌کند.
شیوهٔ کار
با توجه به این که منابع هانی‌پات فاقد ارزش می‌باشد، بنابراین هر گونه فعالیت در فضای آن (سرک کشیدن)، غیرمجاز، مشکوک و بدخواهانه تلقی می‌شود. یک هانی‌پات ممکن است یک کامپیوتر اضافی در یک شبکه باشد و طوری پیاده‌سازی می‌شود که اغلب نقاط ضعف شبکه را شبیه‌سازی می‌کند. وقتی یک هکر، شبکه‌ها را برای یافتن نقاط ضعف آن پویش می‌کند، با یافتن نقاط آسیب‌پذیر، از آن طریق به هانی‌پات حمله می‌کند. هانی‌پات با بیدار باشی که به مدیر امنیتی شبکه می‌دهد، (بسته به نوع آن) اقدام به ثبت و جمع‌آوری اطلاعات برای مطالعه و بررسی می‌کند.
انواع
هانی‌پات‌ها را می‌توان بر اساس به‌کارگیری و سطح تعامل (عملیاتی) آن‌ها طبقه‌بندی کرد. بر این اساس هانی‌پات‌ها به دو روش تولیدی (تجاری) و پژوهشی طبقه‌بندی می‌شوند: در تعامل با هانی‌پات‌ها، یک همبستگی میان مقدار داده‌های گردآوری شده و مقدار صدمات وارد شده توسط مهاجم وجود دارد. به عبارت دیگر هر چه اندازه خرابی و صدمات بیشتر باشد، اطلاعات بیشتر و مفیدتری می‌تواند گردآوری شود. هانی‌پات‌ها از لحاظ واکنشی(Interaction) به سه دستهٔ کم واکنش، میان واکنش و پر واکنش تقسیم‌بندی می‌شوند:
یک هانی‌پات کم واکنش دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد:
در این دسته از هانی‌پات‌ها اطلاعات زیر جمع‌آوری می‌شوند: هانی‌پات‌ها با واکنش کم، تعامل محدودی برقرار می‌کنند. آن‌ها معمولاً با سرویس‌ها و سیستم عامل‌های شبیه‌سازی شده کار می‌کنند. فعالیت نفوذگر از طریق سطح نمونه‌سازی به وسیله هانی‌پات‌ها محدود می‌شود.
یک هانی‌پات میان واکنش در واقع یک سیستم تولیدی تکامل یافته‌است و دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد: این دسته از هانی‌پات‌ها، علاوه بر قابلیت‌های کم واکنش، قابلیت‌های زیر را نیز دارا می‌باشند: ایجاد یک سیستم عامل مجازی در محیط یک سیستم عامل حقیقی، به‌طوری‌که از دید مهاجم رفتار آن مانند یک سیستم حقیقی جلوه می‌کند. در چنین شرایطی مهاجم با به دست گرفتن کنترل سیستم عامل مجازی تمام اعمال او تحت نظر سیستم عامل مادر قرار می‌گیرد.
یک هانی‌پات پر واکنش، اغلب از نوع پژوهشی می‌باشد و دارای ویژگی‌های زیر می‌باشد: این دسته از هانی‌پات‌ها، با هدف درگیر شدن مهاجم با یک محیط واقعی پیاده‌سازی می‌شوند و برای استفاده‌کننده فرصت‌های زیر فراهم می‌گردد:
همانطوری که به مهاجم این اجازه داده می‌شود تا با محیط واقعی سیستم عامل واکنش داشته باشد، این خطر نیز وجود دارد که مهاجم از طریق هانی‌پات به کامپیوترهای دیگر در شبکه آسیب برساند. برای جلوگیری از این امر لازم است هانی‌پات پر واکنش در محیطی کاملاً کنترل شده پیاده‌سازی گردد. با این وجود بهترین منبع برای مطالعهٔ گروه‌های تبهکار، برنامه‌های کرم و ویروس جهت تجزیه و تحلیل، هانی‌پات‌های پر واکنش می‌باشند. هانی‌پات‌ها با تعامل زیاد به خاطر سر و کار داشتن با سیستم عامل و برنامه‌های کاربردی واقعی راه حل‌های پیچیده تری به‌شمار می‌روند. هیچ چیز نمونه‌سازی نمی‌شود و هر چیز واقعی در اختیار نفوذگر است. به عنوان مثال: هانی نت
موارد استفاده
هانی‌پات‌ها به دو دلیل استفاده می‌شوند:
معایب
مثل هر فناوری دیگر، هانی‌پات نیز دارای نقاط ضعفی می‌باشد. با وجود مزایای برشمرده در بخش قبل، هانی‌پات جایگزین سایر فناوری‌ها نمی‌شود.
منابع
صفحه انگلیسی هانی‌پات در ویکی‌پدیای انگلیسی
ساتن سنت ادموند
ساتن سنت ادموند (به انگلیسی: Sutton St Edmund) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در South Holland واقع شده‌است. ساتن سنت ادموند ۶۸۴ نفر جمعیت دارد.
کازونو، آکیتا
کازونو، آکیتا از شهرهای استان آکیتا ژاپن است که جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۰۸ ۳۵٬۵۴۳ نفر بوده‌است.
منابع
Wikipedia contributors, "List of cities in Japan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=List_of_cities_in_Japan&oldid=299751761 (accessed July 1, ۲۰۰۹).
فروریزش تابع موج
در مکانیک کوانتومی، رُمبش یا فروریزش تابع موج (یا فروریزش بردار حالت) پدیده‌ای است که در آن یک تابع موج که ابتدا در یک برهم نهی از چند حالت ویژه ممکن برای آن است، بعد از برهم کنش با یک مشاهده گر به یکی از حالت‌های ویژه تغییر حالت می‌دهد. طبق اصل‌های مکانیک کوانتومی ارائه شده توسط جان فون نویمان، این فرایند یکی از دو فرایند ممکن برای سامانه کوانتومی برای تحول است. در مورد واقعیت و اصالت این پدیده نظرهای زیادی مطرح است، برخی این پدیده را یک پدیده مستقل و برخی آن را یک پدیده ثانویه ناشی از پدیده‌ای دیگر مانند ناهمدوسی کوانتومی می‌دانند.
پیشینه
مفهوم فروریزش تابع موج ابتدا توسط ورنر هایزنبرگ در سال ۱۹۲۷ در مقاله‌ای معرفی شد و در سال ۱۹۳۲ توسط فون نویمان در کتاب اصول ریاضی مکانیک کوانتومی  در فرمول‌بندی ریاضی مکانیک کوانتومی به کار گرفته شد.
زبان اسمبلی
زبان اَسمبلی یا همگذاری یک زبان برنامه‌نویسی سطح پایین برای رایانه‌ها و دیگر دستگاه‌های برنامه‌پذیر است که رابطهٔ یک-به-یک با دستورالعمل‌های زبان ماشین معماری رایانه دارد. هر زبان اسمبلی مختص به یک معماری رایانه خاص است، برخلاف بیشتر زبان‌های برنامه‌نویسی سطح بالا که با معماری‌های مختلف سازگار هستند ولی برای اجرا شدن به مفسر و مترجم نیاز دارند.
زبان اسمبلی با استفاده از یک برنامهٔ جانبی به نام اسمبلر یا همگذار، به کد ماشین قابل اجرا تبدیل می‌شود؛ به این فرایند تبدیل، اسمبل کردن گفته می‌شود.
زبان اسمبلی از یادیارها برای نشان دادن هر دستور ماشین سطح-پایین یا آپ‌کد استفاده می‌کند. بعضی آپ‌کدها به یک یا چند عملوند به عنوان بخشی از دستورالعمل نیاز دارند و بیشتر اسمبلرها می‌توانند لیبل‌ها و نمادهایی را به عنوان عملوند، برای نشان دادن آدرس‌های حافظه و ثابت‌های عددی بپذیرند. ماکرو اسمبلرها نیز قابلیت درشت‌دستوری را شامل می‌شوند که این امکان را به وجود می‌آورد که متن یک کد زبان اسمبلی با یک نام از پیش تعیین شده در خلال متن یک کد دیگر استفاده شود. بیشتر اسمبلرها مکانیزم‌های اضافی برای تسهیل فرایند توسعهٔ برنامه، کنترل فرایند اسمبل کردن و پشتیبانی از اشکال‌زدایی ارائه کرده‌اند.
اسمبلر
اسمبلرها از دههٔ ۱۹۵۰ مورد استفاده قرار گرفتند و نوشتن آنها بسیار راحت‌تر از نوشتن مترجم‌ها برای زبان‌های برنامه‌نویسی سطح بالا است به طوری که هر دستور یادیاری و هر آدرس حالت ترکیبی این زبان مستقیماً به یک آپ‌کد زبان ماشین تبدیل می‌شود. اسمبلرهای جدید، به‌طور خاص برای معماری‌های ریسک، مانند اسپارک و پاور، همانند معماری ایکس۸۶ و ایکس۸۶–۶۴، با بهینه‌سازی زمان‌بندی دستورالعمل‌ها باعث استفادهٔ کارآمد از خط لولهٔ واحد پردازش مرکزی می‌شوند.
برخی از رایج‌ترین اسمبلرهای معماری ایکس۸۶ عبارتند از:
تعداد گذرها
دو نوع اسمبلر بر اساس تعداد گذرها از روی کد منبع برای تولید برنامهٔ قابل اجرا وجود دارد:
اسمبلرهای سطح-بالا
اسمبلرهای پیچیده‌تر سطح-بالا انتزاع‌های زبانی زیر را فراهم می‌کنند:
زبان اسمبلی
برنامه‌ای که به زبان اسمبلی نوشته می‌شود شامل مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های پردازنده (یادیارها)، شبه-دستورها ، کامنت‌ها و داده‌ها است. دستورهای زبان اسمبلی معمولاً از یک آپ‌کد و سپس فهرستی از داده‌ها، آرگومان‌ها یا پارامترها تشکیل شده‌اند و توسط اسمبلر به دستورهای زبان ماشین ترجمه و به حافظه منتقل می‌شوند تا اجرا شوند.
برای مثال، دستور زیر به پردازندهٔ معماری ایکس۸۶/آی‌ای-۳۲ می‌گوید که یک مقدار ثابت ۸ بیتی را به یک ثبات منتقل کند. کد باینری این دستور  است که پس از آن یک شناسهٔ ۳ بیتی می‌آید تا مشخص کند کدام ثبات باید استفاده شود. شناسهٔ ثبات AL است، بنابراین کد ماشین زیر دادهٔ  را در ثبات AL بار می‌کند:
این کد باینری را می‌توان با تبدیل به مبنای ۱۶ کمی خواناتر کرد:
در اینجا  به معنی انتقال مقدار بعدی به ثبات AL است و   نمایش مبنای ۱۶ مقدار باینری   است که باید منتقل شود و در مبنای ده برابر ۹۷ است. زبان اسمبلی اینتل یادیار  را (مخفف Move) برای دستورهای این چنینی فراهم کرده، به‌طوری‌که کد ماشین بالا در زبان اسمبلی به شکل زیر نوشته می‌شود که خواندن و به خاطر سپردن آن راحت‌تر است (آنچه بعد از نقطه-ویرگول  آمده توضیح  است): برخی زبان‌های اسمبلی ممکن است از دستورهای مشابه  برای انتقال، کپی و بارگذاری داده‌ها، چه ثبات‌ها، چه مقادیر عددی و چه متغیرهای حافظه استفاده کنند و برخی دیگر از اسمبلرها ممکن از دستورهای متفاوتی استفاده کنند؛ مثلاً   برای انتقال حافظه به ثبات،   برای انتقال از ثبات به حافظه،   برای انتقال از ثبات به ثبات و   برای انتقال ثابت‌های عددی به ثبات و غیره.
آپ‌کد اینتل  یک مقدار ۸ بیتی را به ثبات AL کپی می‌کند، در حالیکه   آن را به CL منتقل می‌کند و   همین کار را با DL انجام می‌دهد. مثال‌های اسمبلی آن به صورت زیر است: دستور  می‌تواند مانند مثال زیر به اشکال پیچیده‌تری نیز استفاده شود: در هر حالت، دستور  مستقیماً توسط اسمبلر به یک آپ‌کد در بازهٔ 88-8E یا A0-A3 یا B0-B8 یا C6 یا C7 ترجمه می‌شود و برنامه‌نویس مجبور به دانستن یا حفظ کردن آن‌ها نیست.
تبدیل زبان اسمبلی به زبان ماشین وظیفهٔ اسمبلر است و عکس این عمل تا حدی توسط دی‌اسمبلر امکان‌پذیر است. برخلاف زبان‌های برنامه‌نویسی سطح بالا، ارتباط یک به یکی بین دستورهای زبان اسمبلی و دستورالعمل‌های زبان ماشین وجود دارد. با این حال، در برخی موارد، یک اسمبلر ممکن است شبه‌دستورهایی را به کار بگیرد (اساساً ماکروها) که به چند دستورالعمل زبان ماشین تبدیل می‌شود تا پاسخگوی نیازهای رایج باشد.
هر معماری کامپیوتر زبان ماشین مختص به خود را داراست. کامپیوترها در تعداد و نوع دستورهای قابل استفاده، تعداد و اندازهٔ ثبات‌ها و نحوهٔ انبارش داده‌ها با یکدیگر تفاوت دارند. با اینکه کامپیوترهای همه منظوره اساساً قادر به انجام کارکردهای مشابه هستند ولی این کار را با روش‌های گوناگونی انجام می‌دهند؛ بنابراین زبان اسمبلی مربوط به آن‌ها نیز این تفاوت‌ها را منعکس می‌کند.
مجموعه‌های متعددی از یادیارها یا دستورهای زبان اسمبلی ممکن است برای یک مجموعه دستورالعمل واحد وجود داشته باشد، که به‌طور معمول در برنامه‌های اسمبلی مختلفی نمونه‌سازی می‌شوند. در این موارد، رایج‌ترین آن‌ها معمولاً نمونه‌ای است که توسط کارخانهٔ سازنده عرضه می‌شود یا در مستندات آن‌ها استفاده شده‌است.
کاربرد کنونی
همواره بحث‌هایی دربارهٔ کاربردی بودن و نمایش زبان اسمبلی در مقابل زبان‌های سطح بالا بوده‌است. اگرچه در جایگاه‌های مخصوصی که اهمیت دارند، زبان اسمبلی استفاده می‌شود (بالا را مشاهده کنید)، اما ابزارهای دیگری برای بهینه‌سازی وجود دارند. در ژوئیه ۲۰۱۷ شاخص تیوبی رتبهٔ محبوبیت زبان برنامه‌نویسی، زبان اسمبلی در رتبهٔ ۱۱ بالاتر از مثلاً ویژوال بیسیک بود. اسمبلر می‌تواند برای بهینه‌سازی سرعت یا بهینه‌سازی اندازه استفاده شود. در حالت بهینه‌سازی سرعت، کامپایلرهای بهینه‌ساز مدرن مدعی می‌شوند که زبان‌های سطح بالا را به کدهایی تبدیل می‌کنند که می‌توانند به سرعت اسمبل با دست نوشته شده اجرا شوند، گرچه مثال‌های خلاف هم می‌توانند پیدا شوند. پیچیدگی پردازنده‌های مدرن و سیستم‌های فرعی حافظه‌ها، بهینه‌سازی مؤثر را به‌طور افزاینده ای برای کامپایلر و همچنین برای برنامه نویسان اسمبلی سخت می‌کنند. علاوه بر این افزایش نمایش پردازنده‌ها به این معنی است که بیشتر سی پی یوها بیشتر مواقع بی فایده مانده‌اند، با تأخیرهایی که به خاطر تنگه‌های قابل پیش‌بینی مانند از دست دادن حافظهٔ پنهان، عملیات‌ها و صفحه بندی I/O رخ داده‌است. همین، سرعت اجرای کد خام را برای بسیاری از برنامه نویسان بی‌اهمیت کرده‌است. در اینجا تعدادی موقعیت وجود دارد که احتمالاً توسعه دهندگان انتخاب بکنند تا از زبان اسمبلی استفاده بکنند. زبان اسمبلی هنوز در بسیاری از برنامه‌های مهندسی برق و علوم کامپیوتر آموزش داده می‌شود. اگرچه تعداد کمی از برنامه نویسان امروزه معمولاً با زبان اسمبلی به عنوان ابزار کار می‌کنند، اما مفاهیم اصولی بااهمیت باقی می‌مانند. مفاهیم ابتدایی از جمله اعمال ریاضی در اعداد دو دویی]]، اختصاص حافظه، پردازش پشته، کدگذاری مجموعهٔ کاراکترها، قطع شدن پردازش و طراحی کامپایلر که مطالعه در تفاصیل آن‌ها بدون فهمیدن اینکه یک کامپیوتر چگونه در سطح سخت‌افزار عمل می‌کند، سخت خواهد بود. از زمانی که رفتار کامپیوتر، به شکل ابتدایی به وسیلهٔ مجموعهٔ دستور العمل‌هایش تعریف می‌شود، راه منطقی برای یادگرفتن چینن مفهوم‌هایی، مطالعهٔ که یک زبان اسمبلی است. بیشتر کامپیوترهای مدرن مجموعهٔ دستور العمل‌های مشابه دارند؛ بنابراین مطالعهٔ تنها یک زبان اسمبلی کافی است برای یادگیری: I) مفاهیم پایه؛ II) تشخیص موقعیت‌هایی که استفاده از زبان اسمبلی می‌تواند مناسب باشد؛ III) دیدن اینکه چه مقدار کد قابل اجرای کارآمد از یک زبان سطح بالا می‌تواند ساخته شود.
شلوار کوتاه
منابع
یادداشت
رود راوی (داستان)
رود راوی عنوان رمانی است از ابوتراب خسروی نویسنده ایرانی و ناشر آن نشر قصه است.
علی فرح‌بخش
علی فرح‌بخش یک خبرنگار افتصادی ایرانی است.
دوران محکومیت
ایشان که پیشتر از این برای برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب چون شرق، صبح امروز و یاس نو مطلب می‌نوشت، در آذر سال ۱۳۸۵ هنگام بازگشت از یک کنفرانس اقتصادی در بانکوک در فرودگاه مهرآباد تهران بازداشت شد.
سرانجام در ۵ اسفند ۱۳۸۵ جلسه محاکمه این خبرنگار بدون حضور هیئت منصفه، وکیل و خانواده وی برگزار و در نهایت در روز ۶ فروردین ۱۳۸۶ در دادگاهی غیرعلنی از سوی شعبه ۶ دادگاه انقلاب به اتهام دریافت پول از بیگانگان و جاسوسی به تحمل ۳ سال زندان و پرداخت ۲۳۰۰ دلار جریمه نقدی محکوم شد.
دوران زندانی فرح‌بخش که در بند ۲۰۹ زندان اوین گذشت همراه با بروز مشکلات جسمی و روحی اعم از ناراحتی در دستگاه گوارشی هم بوده‌است.
تلاش برای آزادی
در این دوران تلاش‌هایی هم برای آزادی وی صورت گرفت که از آنجمله می‌توان به سازمان گزارشگران بدون مرز، انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، انجمن دفاع از آزادی مطبوعات اشاره کرد.
خانواده فرحبخش نیز در نامه‌ای از رئیس قوه قضائیه درخواست کردند تا برای نجات فرزندشان که در زندان بیمار هم شده‌بود کاری کند. هاشمی شاهرودی در حاشیه این نامه برای قاضی پرونده نوشت که قرار بازداشت را به وثیقه تبدیل کند تا فرح‌بخش بتواند نوروز را در کنار خانواده‌اش باشد اما حتی به درخواست رئیس قوه قضائیه هم ترتیب اثر داده‌نشد.
ضمن اینکه محمود علیزاده طباطبایی وکیل مدافع فرح‌بخش نیز تقاضای تجدیدنظر در حکم او را کرد.
نامه درخواست ۲۷۴ روزنامه‌نگار برای آزادی
روز یکشنبه، ۲ اردیبهشت ۱۳۸۶، ۲۷۴ تن از روزنامه‌نگاران ایران با انتشار نامه‌ای خطاب به محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی از وی خواستند تا علی فرحبخش روزنامه‌نگاری که از اوایل آذر سال ۸۵ در بازداشت به سر می‌برد را آزاد کند.
در این نامه که در سایت انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران نیز نسخه‌ای از آن منتشر شده، روند بازداشت و زندانی کردن علی فرحبخش به عنوان یکی از موارد رعایت نشدن اصول و احکام تصریح شده در قانون و احترام به حقوق و آزادی‌های شهروندی برای بازداشت شدگان، متهمان و زندانیان جرایم سیاسی، فرهنگی و مطبوعاتی یاد شده‌است.
آزادی
سرانجام فرح‌بخش در روز سه شنبه ۱۸ مهر و پس از تحمل ۱۱ ماه حبس از زندان اوین آزاد شد. دوران محکومیت وب در بندهای ۲۰۹ و ۳۵۰ زندان اوین سپری شد.
پارادوکس راسل
در بنیان‌های رایش پارادوکس راسل یا ناسازنمای راسل از برجسته‌ترین ناسازنماهای نگره‌ی مجموعه‌ها است که به دست رایشمند و فیلسوف بریتانیایی برتراند راسل در سال ۱۹۰۱ شناسانده شد.
این ناسازنما نشان می‌دهد که نگره‌ی طبیعی مجموعه‌های فرگه که برپایه‌ی کارهای گئورگ کانتور، بنیان‌گذار نظریه مجموعه‌ها، بود دارای پاد‌گویی‌هایی در درون خودش است.
بحث غیررسمی
در نظریه طبیعی مجموعه‌ها دو اصل موضوع عمده وجود دارد که عبارت‌اند از اصل موضوع گسترش و اصل موضوع شهودی تجرید.
اصل شهودی تجرید بیان می‌کند که اگر \phi (x) یک گزاره‌نما در مورد متغیر آزاد x باشد آنگاه:
برتراند راسل به‌وسیلهٔ پارادکس راسل نشان داد که در نظر گرفتن این اصل در نظریهٔ طبیعی مجموعه‌ها موجب تناقض می‌شود، و لذا نظریهٔ طبیعی مجموعه‌های گئورگ کانتور نظریه‌ای ناسازگار است و نیاز به بازنگری دارد.
راسل، به‌وسیلهٔ ارایهٔ مجموعهٔ همه مجموعه‌هایی که عضو خود نیستند، این فرض را که مجموعه‌ها می‌توانند به صورت آزاد و بدون هیچ قید و بند و معیاری تعریف شوند، باطل اعلام کرد. این مجموعه توسط برتراند راسل معرفی شد و تناقضی که از آن حاصل می‌شود پارادوکس راسل است.
یک مجموعه‌است که شامل همهٔ مجموعه‌هایی است که عضو خودشان نیستند.
پس A یک عضو R است اگر و فقط اگر A یک عضو A نباشد؛ یعنی:
مشکل هنگامی برمی‌خیزد که به خود مجموعهٔ R، به عنوان مجموعهٔ قابل قبول نگاه بیندازیم و این سؤال را در مورد R مطرح کنیم که آیا R عضوی از خودش است یا نه؟
پارادکس راسل اولین عامل برای برانگیختن تلاش ریاضیدانان در جهت اصل موضوعی کردن نظریه مجموعه‌ها بود.
آن‌ها سعی کردند نظریه مجموعه‌ها را بر پایهٔ اصولی قوی‌تر و پیچیده‌تر از اصل موضوع گسترش استوار کنند تا از تعریف چنین مجموعه‌هایی جلوگیری شود. این پارادکس، راسل را برای گسترش هرچه بیشتر نظریهٔ انواع و ارنست تسرملو را برای گسترش نظریه اصل موضوعی مجموعه‌ها سوق داد و موجب پیدایش نظریه مجموعه‌های تسرملو-فرانکیل و سایر دستگاه‌های اصل موضوعی مجموعه‌ها شد.
این پارادکس همچنین نشان می‌دهد که مجموعه همه مجموعه‌ها نیز که تا آن زمان وجود آن مسلم فرض می‌شد، وجود ندارد.
بیانی سوری از پارادوکس راسل و تحلیل منطقی
در حقیقت بیان دیگری از این پارادکس به زبان منطق چیزی بجز اطلاعات منطق مقدماتی و تعریف مجموعه‌هایی انتزاعی نیاز ندارد. با استفاده از نماد مجموعه‌ساز که در نظریه طبیعی مجموعه‌ها وجود دارد می‌توان مجموعه
را تعریف کرد، در این صورت:
حال با جایگذاری R به جای x داریم:
که این یک تناقض است (در منطق ریاضی، تناقض گزاره (منطق) همواره نادرست است). این تناقض با استثنا قرار دادن برای مقادیر x رفع نمی‌شود چرا که موارد بسیاری از آن‌ها را داریم.
تاریخچه
این‌که راسل چه موقع این پارادوکس را کشف کرد دقیقاً مشخص نیست، ولی به‌نظر می‌رسد که در ماه مه یا ژوئن سال ۱۹۰۱ و احتمالاً به عنوان نتیجه‌ای از کارش بروی قضیه کانتور (عدد اصلی هر مجموعه از عدد اصلی مجموعه توانی آن کمتر است) به این پارادوکس پی برده‌است.
او ابتدا پارادکس را در سال ۱۹۰۱ به صورت مقاله‌ای در ماهنامهٔ اینترنشنال با عنوان «جدیدترین کار در فلسفه ریاضیات» مطرح کرد.
او همچنین برهان کانتور را در مورد این‌که بزرگ‌ترین عدد اصلی وجود ندارد مطرح ساخت و اضافه کرد که «استاد» در مورد یک مغالطه زیرکانه مقصر است که او بعداً در این باره توضیح می‌دهد.
راسل همچنین پارادوکس را در کتاب خود با عنوان اصول ریاضیات (Principles of Mathematics)-که نباید با کتاب قبلی او Principia Mathematica اشتباه شود- ذکر کرد که آن را «تناقض» نامید. دوباره او بیان کرد که این پارادکس را با تجزیه و تحلیل برهان کانتور برای اثبات عدم وجود بزرگ‌ترین عدد اصلی به‌دست آورده‌است.
راسل در سال ۱۹۰۲ این پارادکس را با فرگه که در حال نوشتن جلد دوم کتاب خود با عنوان Grundgesetze der Arithmetik بود در میان گذاشت.
فرگه با عجله در ضمیمه‌ای، یک راه حل برای رفع این پارادکس نوشت که بعدها ناکافی بودن آن به اثبات رسید. به هر حال، بعد از چاپ جلد دوم کتاب، فرگه بعد از انتشار دومین بخش کتاب خود، کمی در مورد منطق ریاضی و فلسفه ریاضیات نوشت.
ارنست تسرملو در هنگام کار روی نظریه اصل موضوعی مجموعه‌ها که در سال ۱۹۰۸ آن را منتشر ساخت، به این پارادکس پی‌برد ولی گمان کرد نکتهٔ کوچکی است و لذا هیچ‌گاه آن را منتشر نساخت. تسرملو در دستگاه اصل موضوعی خود، از این پارادکس با بهره‌گیری از اصل موضوعی با عنوان اصل موضوع تصریح جلوگیری کرد.
راسل و آلفرد نورث وایتهد سه جلد از کتاب اصول ریاضیات را به امید پیروزی در حالی که فرگه شکست خورده‌بود نوشتند و در آن سعی کردند با استفاده از نظریهٔ انواع، از چنین پارادکس‌هایی در نظریه طبیعی مجموعه‌ها اجتناب کنند.
هنگامی که آن‌ها موفق به پایه‌ریزی حساب شدند، به نظر نمی‌رسید که فقط از منطق استفاده کرده باشند. به هر حال کورت گودل، در بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۱ ثابت کرد که منطق بسیاری از بخش‌های Principia Mathematica که اکنون به عنوان منطق مقدماتی خوانده می‌شود کامل است ولی حساب پئانو در صورتی که سازگار باشد لزوماً ناکامل است؛ بنابراین از این به بعد برنامه‌های منطقی فرگه و Principia Mathematica مردند.
نمونه‌های کاربردی
مواردی ساده‌تر از پارادکس راسل نیز وجود دارد که بیشتر با واقعت‌ها در زندگی نزدیک است و برای غیر منطقیون قابل فهم‌تر است. به عنوان مثال پارادوکس آرایشگر دهکده نمونه‌ای از آن است.
در دهکده‌ای فقط یک ریش‌تراش وجود دارد. او فقط ریش کسانی را می‌تراشد که ریش خود را نمی‌تراشند. ریش خود ریش‌تراش را چه کسی می‌تراشد؟ اگر او ریش خود را نتراشد. باید نزد ریش‌تراش یعنی خودش برود تا ریشش را بتراشد و اگر ریش خودش را بتراشد نباید توسط ریش‌تراش یعنی خودش ریشش تراشیده شود!
اما هنگامی که این بیانات غیررسمی و عامیانه از پارادکس را ارائه می‌دهیم اشکالی هم به‌وجود می‌آید. به عنوان نمونه در جواب پارادکس آرایشگر آسان است که بگوییم چنین آرایشگری وجود نخواهد داشت. تمامی نکتهٔ پارادکس راسل در این است که پاسخ «چنین مجموعه‌ای وجود ندارد» به معنی این است که تعریف مجموعه به کمک نماد مجموعه‌ساز بدون هیچ مرز و معیاری ناکافی است و رضایت بخش نیست. البته برخی نمونه‌ها از این پارادکس این اشکال را ندارد. از این نمونه می‌توان به پارادکس گریلینگ-نلسون (Grelling-Nelson) اشاره کرد که در آن کلمات و معنای آن‌ها به‌جای افراد و آرایشگر قرار گرفته‌اند.
این آسان است که پارادکس آرایشگر را با رد وجود چنین آرایشگری رفع کنیم ولی گفتن چنین چیز مشابهی در مورد لغات و معناها ممکن نیست.
پاسخ نظریه مجموعه‌ها به پارادکس
راسل به همراه آلفرد نورث وایتهد با گسترش نظریهٔ انواع سعی در دور کردن پارادکس کرد. در همین حال چالش‌های دیگری در نظریهٔ مجموعه‌ها پیدا شدند.
در سال ۱۹۰۸ ارنست تسرملو یک دستگاه اصل موضوعی را برای نظریهٔ مجموعه‌ها ارائه داد که از پارادوکس‌های نظریه مجموعه‌ها جلوگیری می‌کرد. این اصول به‌وسیله آبراهام فرانکیل، تورالف اسکولم و خود تسرملو در سال ۱۹۲۰ اصلاح شدند و سرانجام نظریه اصل موضوعی مجموعه‌ها را به وجود آوردند که آن را نظریه مجموعه‌های تسرملو-فرانکیل یا ZFC می‌نامند.
در ZFC فرض این‌که هر گزاره‌نما، مجموعهٔ همهٔ اشیایی را که در آن خاصیت صدق می‌کنند تعریف می‌کند، وجود ندارد و به جای آن این جمله جایگزین شده‌است که «برای هر مجموعهٔ X و گزاره‌نمای \phi (x)، زیرمجموعه‌ای از همهٔ عناصر X وجود دارد که دارای خاصیت \phi هستند». به عبارت دیگر برای مجموعهٔ X و گزاره‌نمای \phi زیرمجموعهٔ Y از X وجود دارد که
در این صورت مجموعهٔ ناممکن راسل R دیگر یک مجموعهٔ معتبر از نظر ZFC نخواهد بود و اساساً قابل تعریف نخواهد بود.
اما ZFC تنها نظریهٔ اصل موضوعی به‌وجود آمده نبود بلکه نظریه‌های دیگری چون نظریه مجموعه‌های فون نیومن-گودل-برنیز(NGB) یا مبانی جدید و… نیز به‌وجود آمدند که هر یک دارای اصول موضوع خاص و محدودیت‌هایی هستند.
داردانل
این راه آبی، از دیرباز اهمیت اقتصادی و سیاسی داشته‌است و امروزه نیز کشتی‌های بازرگانی، نظامی و نفت‌کش هایی که از دریای سیاه می‌آیند تنها از طریق تنگه بسفر و متعاقباً تنگه داردانل می‌توانند بار خود را به دریاهای آزاد برسانند. در جنگ جهانی اول این منطقه اهمیت راهبردی یافته و نبرد پرتلفات گالیپولی در آن اتفاق افتاده‌است. در سال ۳۳۴ پیش از میلاد در حملهٔ اسکندر مقدونی به آسیا، سپاه هخامنشیان در تنگه داردانل شکست خوردند. سال‌ها پیش از این، خشایارشا(شاه ایران) در لشکرکشی به یونان که به فتح این کشور نیز انجامید، به‌همراهِ نیروی زمینی سپاهِ ایران از تنگه داردانل با استفاده از پل‌های موقت که توسط نبوغِ مُهَندسین‌اش‌ ساخته شده بودند، عبور کرد، نیروی دریایی سپاه ایران نیز از مسیرهای آبی و دریایی عبور کرد، این پل‌های موقت یکی از کارهای مهندسی خارق‌العاده‌ در جهان باستان هستند.
ریشه‌شناسی
داردانوس شهری بود یونانی و نزدیک به شهر تروا یا تروی که برکناره آسیایی تنگه داردانل قرار داشت. نام تنگه داردانل از شهر داردانوس برگرفته شده بود و آن باریکه آبی است که دریای اژه را به دریای مرمره پیوسته می‌سازد.