cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دیدگاه‌ها درباره کوروش بزرگ
داندامایف
داندامایف می‌گوید کوروش محبوبترین شاه پارس و بنیانگذار یک امپراطوری جهانی بود. به نظر می‌رسد کوروش به سنت و ادیان سرزمین‌های فتح شده احترام می‌گذاشت. پارسی‌ها او را پدر، روحانیان بابل او را برگزیده مردوک، یهودی‌ها او را مسیح فرستاده شده از جانب یهوه و یونانیان او را فاتحی بزرگ و سیاستمداری باهوش می‌دانستند. گزنفون در کورش‌نامه او را حکمرانی آرمانی و ایده‌آل توصیف می‌کند.
فرای
ریچارد فرای می‌گوید: «کوروش نه تنها فاتح و مدبر بزرگی است بلکه او در ذهن مردمان پارس همچون رموس و رمولوس در روم و موسی در نزد اسرائیلی‌ها است.»
گیرشمن
رومن گیرشمن دربارهٔ کوروش می‌گوید: «از میان پادشاهان عده محدودی هستند که پس از خود شهرت و نام نیک مانند کوروش باقی گذاشته‌اند. کوروش سردار بزرگ و پیشوای مردم بود. بخت نیز با او یاری می‌کرد. وی سخی و نیکخواه بود، و اندیشهٔ آن نداشت که مملکت‌های فتح شده را به اتخاذ روشی واحد ملزم نماید، بلکه این خردمندی را داشت که موسسات هر یک از حکومت‌هایی که به تاج و تخت خود ضمیمه می‌کرد، لایتغیر باقی گذارد. او هر جا که رفت، خدایان مذاهب مختلف را به رسمیت شناخت و تصدیق کرد. همواره خود را جانشین قانونی حکمرانان بومی معرفی می‌نمود. اسکندر نخستین کسی نبود که این سیاست را اتخاذ کرد، بلکه او فقط از سرمشق کوروش تقلید نمود و بدین وسیله مورد تحسین رعایای جدید گردید. نسیمی جدید بر سراسر جهان وزیدن گرفت، شهرها از قربانی‌ها و قتل‌های به ناحق نجات بخشید، حریق شهرهای غارت شده را خاموش نمود و اقوام را از اسارت و بردگی آزاد کرد». «کوروش بیش از هر فرد دیگر متوجه بود که «جهان باستان، شهرهای متمدن و قبایل وحشی، از قوای داخلی که می‌کوشید همه را در یک جامعهٔ انسانی مستهلک سازد، بزحمت اطاعت می‌کنند، ما هرگز نمی‌بینیم که کورش، مانند رومیان، ملت رقیب خود را با خویش متحد کند و نخست با او مانند ملتی همشأن رفتار نماید و سپس در زمان ضعف وی، او را تابع و مطیع کند و بدو ظلم و ستم روا دارد». «ایرانیان کوروش را «پدر» و یونانیان - که وی مملکت‌هایشان را تسخیر کردن بود - او را «سرور» و «قانونگذار» می‌نامیدند و یهودیان این پادشاه را بمنزله «مسیح پروردگار» محسوب می‌داشتند. با آنکه روح جنگجوی وی هرگز - حتی پس از سال‌ها جنگ و پیروزی - سست نشد، همواره نسبت به دشمن مغلوب بلند نظر بود، و بدو دست دوستی دراز می‌کرد.»
راوینسون
جرج راوینسون، استاد تاریخ شرق باستان می‌گوید: «منش و خوی کوروش بدانگونه که یونانی‌ها به ما نشان می داهند، نماینده ستوده‌ترین پادشاهان باستانی خاورزمین است: کوشا و نیرومند و دلاور، در زیرکی‌های جنگی زبردست و دارند همه ویژگی‌های یک سپهبد پیروزمند، مردمانش را با رفتاری دوستانه و خودمانی قدائی خود می‌کرد، لیکن از پذیرفتن درخواست‌هایی که به زیان‌شان در آن نهفته بود، دریغ می‌ورزید.
گبینو
گبینو گفته است: «او هیچگاه نظیر خود را در این عالم نداشته‌است…، این یک مسیح بود، مردی که درباره‌اش تقدیر مقرر داشته بود باید برتر از دیگران باشد.
ایستکولیوس
ایستکولیوس کوروش را چنین می‌ستاید: «کوروش قهرمان بخت‌یار، چون به قدرت رسید، میان اقوام برادر صلح برقرار کرد و سپس لودیا و فروگیا را مسخر خود ساخت و بر نیروی سراسرایونی تسلط یافت. آسمان با او سر کین نداشت چون فرزانه بود»
عهد عتیق
در این کتاب آمده‌است: «خداوند می‌گوید… دربارهٔ کوروش… که او شبان من است و تمامی مسرت مرا به اتمام خواهد رسانید…(اشعیاء نبی، باب۴۴، فقره ۲۸). خداوند به مسیح خویش، یعنی کوروش،... که دست راست او را گرفتم تا به حضور وی امت‌ها را مغلوب سازم و کمرهای پادشاهان را بگشایم، تا درها را به حضور وی مفتوح نمایم و دروازه‌ها دیگر بسته نشوند- چنین می‌گوید: من پیش روی تو خواهم خرامید، و جای‌های ناهموار را هموار خواهم ساخت، و گنج‌های ظلمت و خزاین مخفی را به تو خواهم بخشید تا بدانی که من یهوه - که تو را به اسمت خوانده‌ام - خدای اسرائیل، می‌باشم، به خاطر بنده خود یعقوب و برگزیده خویش اسرائیل، هنگامی که مرا نشناختی، ترا به اسمت خواندم، و ملقب ساختم. من یهوه هستم، و دیگری نیست و غیر از من خدائی نیست - هنگامی که مرا نشناختی - تا از مشرق آفتاب و مغرب آن بدانند که سوای من احدی نیست…(اشعیاء نبی، باب ۴۵، فقرات ۱–۶)
افلاطون
هنگام پادشاهی کوروش، ایرانی‌ها آزادی داشتند و همه مردها آزاد بودند و سرور و فرمانروای بسیاری از مردم‌های دیگر نیز بودند. فرمانروایان رعایای خود را در آزادی سهیم کرده بودند. چون سربازان و سرداران همه را به یک چشم می‌دیدند و همه با هم به برابری رفتار می‌کردند، سربازان در موقع خطر آماده جان‌فشانی بودند، و در جنگ با جان می‌کوشیدند. اگر در میان ایرانی‌ها، مرد خردمندی بود که می‌توانست اندرزی بدهد که مردمان را سودمند باشد، چنان می‌کردند که همه مردم از خردمندی او استفاده کنند، پادشاه بر کسی حسد نمی‌ورزید، اما به همه آزادی می‌داد تا آنچه می‌خواهند بگویند، و آنکس را که اندرز بهتر می‌داد و رای بهتر می‌نهاد، گرامی‌تر می‌داشت. این بود که کشور از هر لحاظ پیشرفت کرد و بزرگ شد، زیرا افراد آزادی داشتند و در میان آنان محبت بود و نسبت به هم، حس خویشاوندی می‌کردند.
گزنفون
گزنفون گوید: روزی در اندیشه افتادم که به راز کامیابی فرمانرواها و دولت‌ها و علت‌های فراز و نشیب ملت‌ها و حکومت‌ها و چگونگی رفتار رهبرها و کردار زیردست‌ها و مهربانی و جان‌فشانی کسان نسبت به یکدیگر، پی ببرم؛ و بدین نتیجه رسیدم که برای انسان بسیار آسانتر است که بر جانورها فرمان راند تا بر آدمی‌ها. اما هنگامی که بیاد آوردم که چگونه یک تن، یعنی کوروش پارسی، بود که بسیاری از آدمی‌ها و شهرها و ملت‌ها را فرمانبردار خود کرد، بناچار گمان خود را در دگرگون کردم، و برآنم که حکومت بر انسان‌ها نه کاری ناشدنی است، و نه حتی دشوار، بشرط آنکه بخردانه و با هوشمندی در پی حکومت کردن برآئیم.
دیودوروس
کوروش، پسر کمبوجیه و ماندانه دختر پادشاه ماد، در دلاوری و کارآئی خردمندانه و دیگر فرزانگی‌ها سرآمد مردم روزگار خود گشت، زیرا پدرش او را شاهانه پرورده بود، و برای رسیدن به بزرگترین هدف‌ها و دستیابی به بهترین پایگاه‌ها تشویقش کرده بود. از همان آغاز کارش، پیدا بود که به انجام کارهای بزرگ کامیاب خواهد گشت، زیرا فرزانگی و کارآئیش برای کسی چنان جوان و تازه پای به میدان نهاده، شگفت‌آور می‌نمود.
همه گفته‌اند که کوروش نه تنها در جنگ دلاور و بی باک بود، بلکه در رفتار با زیردستانش میانه‌رو و پاک اندیش و انسان‌دوست بود و از این جهت ایرانی‌ها او را پدر می‌خواندند.
رقص هالای
هالای(Yallı; Շուրջպար šurǰpar; Ḥeggāʾ, Χαλάϊ Chaláï;, Halay, Ohuokhai) از جمله رقص‌های فولکلوریک قدیمی اهالی خاور میانه است. در ۱۳-امین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر پورت‌لوئیس کشور موریس در تاریخ ۲۶ نوامبر تا ۱ دسامبر سال ۲۰۱۸ میلادی «رقص‌های گروهی سنتی نخجوان- «یالّی»، «گؤچری» و «تنزره» در فهرست میراث معنوی نیاز به حفاظت فوری به ثبت رسید.
هالای نامی کلی است و به رقصهایی اطلاق می‌شود که صرفاً با آواز و کف زدن همراهی می‌شوند. این آواز در مراحل اولیه به‌طور آشکاری نشانگر مشخصات رقص معیشتی بود. «هالای» از محصول سخن می‌گوید، و القا کننده زحمت فراوان و کار بلند مدت است. «هالای» در منطقه آستارا - لنکران و کمی مایل به شمال این منطقه پا به عرضه ظهور نهاده‌است.
نایتسن، کالیفرنیا
نایتسن (به انگلیسی: Knightsen) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کنترا کوستا، کالیفرنیا واقع شده‌است. نایتسن ۲۱٫۸۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۶۸ نفر جمعیت دارد و ۹٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سنبلستان شیخ شجاع
«سنبلستان شیخ شجاع»، یکی از کتاب‌های فارسی است که به نثر و نظم و به تقلید از گلستان سعدی به وجود آمده‌است.
تقلید از سعدی
در بین آثار فارسی، کتاب گلستان سعدی بیش از هر کتابی در بین نویسندگان مورد توجه بوده‌است و بیش از ۳۰ اثر به تقلید مستقیم از این کتاب به وجود آمده‌است. برخی از این تقلیدها مشهورهستند نظیر بهارستان جامی و پریشان قاآنی و برخی شهرت کمتری به دست آورده‌اند. بسیاری از این کتاب‌های تقلیدی در حوزه عثمانی نگاشته شده‌اند.
زندگی شیخ شجاع
درباره زندگی شیخ شجاع، جز اینکه در قرن دهم ه. ق. و در قسطنطنیه می‌زیسته‌است و در ۹۶۴ درگذشته‌است، اطلاع چندانی در دست نیست. همچنین پیداست که وی کتاب خویش را در سال ۹۴۹ ه. ق. نوشته‌است و به سلطان سلیمان ثانی تقدیم کرده‌است.
کتاب سنبلستان
شیخ شجاع، کتاب خود را به گفته خویش برای تعلیم و تهذیب نفس نگاشته‌است. جنبه اخلاقی این کتاب بسیار فراوان است و تعالیم صوفیانه نیز در آن مشاهده می‌شود. این کتاب ده باب دارد: در سیرت پادشاهان، در اخلاق درویشان، در اخلاق حکما، در فضیلت قناعت، در فواید خاموشی، در سخاوت اغنیا، در بخل و امساک، در عشق و محبت، در پیری، در تربیت. ارکان اصلی کتاب را حکایات تشکیل می‌دهند و گاهی در بین حکایات از آیات قرآن و احادیث نبوی نیز استفاده شده‌است. این کتاب جمعاً ۱۲۵ حکایت و ۱۳ صفحه دیباچه دارد. نمونه‌ای از اشعار سنبلستان: هر آنچ از غیر خواهی، نیست محمود/ که باید آخر آن را کرد مردود/ ایا ناظر در این انشای اشعار/ تو عیب من بپوشان باش مسعود...
سنبلستان محمودمیرزا قاجار
محمودمیرزا پسر فتحعلی شاه قاجار نیز کتابی با نام سنبلستان دارد.
میدان آرژانتین
میدان آرژانتین، یکی از میدان‌های شهر تهران است. خیابان‌های آفریقا، الوند، بهاران، احمد قصیر و بیهقی به این میدان می‌رسند. نامگذاری این میدان برای ایجاد دوستی بین مردم آرژانتین و ایران بوده‌است.
نزدیک‌ترین ایستگاه‌های مترو به این میدان مصلی و میرزای شیرازی می‌باشند.
تاریخچه
محله اطراف میدان آرژانتین در قدیم جزو زمین‌های کشاورزی، باغبانی و دامداری بود. محله‌ای که آب‌وهوای مناسبی داشت و در گذشته بسیاری از زمین‌های آن توسط شاهان و دربار خریداری شد. در سال ۱۳۴۶، تفاهم‌نامه‌ای بین ایران و کشور آرژانتین ایجاد شد. تفاهم‌‌‌نامه‌ای که مبنای آن صلح میان دو کشور بود. در نتیجه کشور ایران به پاس قدردانی، نام این میدان را آرژانتین گذاشت. بعد از این قرارداد، در این محدوده ساخت‌وساز رونق گرفت و رو به روز به آبادانی آن افزوده شد.
یکی از نمادهای محله آرژانتین،‌ پارک ساعی است. پارک ساعی در گذشته جزو یکی از اراضی عباس‌آباد بود. اراضی مهمی که کریم ساعی تصمیم گرفت بخشی از آن را تبدیل به پارک کند. به طوری که در سال ۱۳۲۴، مقدمات و ایده اصلی ساخت آن شکل گرفت. کریم ساعی در این پارک درختانی چون چنار و عرعر را به صورت پلکانی و جنگل‌کاری کاشت و یک پارک جنگلی زیبا در این محله احداث کرد. این پارک اکنون به شهرداری تهران واگذار شده و سازه‌هایی چون برکه، آبشار و زمین بازی به آن اضافه شده و در اختیار عموم مردم قرار دارد.
قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل
قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل (Brussels Conference Act of 1890) (با عنوان کامل: کنوانسیون مربوط به تجارت بردگان و ورود به آفریقا با استفاده از سلاح گرم، مهمات و مشروبات الکلی) یک مجموعه اقدامات ضد برده‌داری بود که در روز ۲ ژوئیه سال ۱۸۹۰ در بروکسل تصویب شد.
اجرا
قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل از روز ۳۱ اوت ۱۸۹۱ اجرائی گردید. قانون می‌گوید «به تجارت برده چه از طریق زمین و چه از راه‌های دریائی خاتمه دهید، و شرایط مادی و معنوی نژادهای بومی را بهبود بخشید.» مذاکرات این قانون از کنفرانس ضد برده‌داری بروکسل سالهای ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ بیرون آمد. این قانون خصوصاً رو به دولتهایی که در کنگو نفوذ یا حاکمیت داشتند، رو به امپراتوری عثمانی و دیگر قدرتهایی بود که در تجارت برده در سواحل شرقی آفریقا، اقیانوس هند و سایر نقاط دست داشتند. برای مثال ماده ۲۱ این قانون می‌گوید مناطقی که باید تحت نظر گرفته شوند، عبارتند از: سواحل اقیانوس هند (ازجمله خلیج فارس و دریای سرخ)، بلوچستان تا کلیمان (در موزامبیک) … و ماداگاسکار.
علت تدوین
قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل برای تأسیس شعبه دفتر بین‌المللی در زنگبار تدوین شد. در ماده ۶۸ می‌گوید: دولتها ارزش والای قانون ممنوعیت قاچاق سیاهپوستان را درک می‌کنند، این قانون در تاریخ ۴ تا ۱۶ دسامبر ۱۸۸۹ توسط امپراتور عثمانی صادر شد، و مقامات حکومت عثمانی برای حسن اجرای آن سیستمهای نظارتی برقرار کردند، مخصوصاً غرب عربستان و سایر راه‌های ارتباطی که این سواحل را به سایر نقاط تحت سیطره این امپراتوری در آسیا وصل می‌کند تحت کنترل گرفتند. از شاه ایران و سلطان زنگبار درخواست شد تا همینگونه اقدامات را در حوزه حکمرانی خود انجام دهند. (ماده ۶۸و ۷۰) شرکت کنندگان در این کمپین موافقت کردند تا جلو فروش تفنگ و سایر انواع تسلیحات را به آفریقاییان بگیرند. امضا کنندگان این موافقتنامه عبارت بودند از: انگلستان، فرانسه، آلمان، پرتقال، دولت آزاد کنگو، ایتالیا، اسپانیا، هلند، بلژیک، روسیه، اطریش، مجارستان، سوئد، نروژ، دانمارک، ایالات متحده آمریکا، دولت عثمانی، زنگبار و ایران. قانون بروکسل توسط معاهده سن ژرمن ان‌لاو که دولتهای درگیر در جنگ جهانی اول در روز ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۹ امضا کردند تکمیل و اصلاح شد.
جغرافیای ازبکستان
ازبکستان کشوری است در آسیای میانه که در شمال ترکمنستان و افغانستان جای گرفته‌است. مساحت این کشور ۴۴۷٬۰۰۰ کیلومترمربع (کمابیش هم‌اندازه با اسپانیا) است. بیشترین گسترش باختری-خاوری ازبکستان ۱٬۴۲۵ کیلومتر و بیشترین گسترش شمالی-جنوبی آن ۹۳0 کیلومتر است.
ازبکستان در جنوب باختری با ترکمنستان، در شمال با قزاقستان، و در جنوب و خاور با تاجیکستان و قرقیزستان هم‌مرز می‌باشد. این کشور یکی از بزرگترین کشورهای آسیای میانه و نیز تنها کشور این بخش از آسیا است که با همهٔ چهار کشور دیگر این منطقه همسایه است. ازبکستان در جنوب مرز مشترک کوتاهی نیز با افغانستان دارد. ازبکستان در آسیای میانه از نظر مساحت پس از قزاقستان و ترکمنستان در جایگاه سوم قرار دارد. مساحت ازبکستان دو برابر بریتانیا است.
از آنجایی که دریای خزر دریایی درون‌بوم است و به اقیانوس‌ها راه ندارد، ازبکستان یکی از دو کشور محصور دوگانه در خشکی در جهان است، یعنی همه همسایگان آن هم به دریاهای آزاد راه ندارند؛ تنها کشور دیگری که چنین وضعیتی دارد لیختن‌اشتاین است.
ازبکستان عمدتاً بین دو رودخانه بزرگ منطقه، یعنی سیردریا در شمال شرق و آمودریا در جنوب غرب قرار دارد.
به‌رغم شکل طویل این کشور، خاک ازبکستان در چندین منطقه زمانی پراکنده نیست و ساعت آن تا گرینویچ +۵ است.
تقریباً ۸۰ درصد ازبکستان را بیابانی به نام قزل‌قوم پوشانده‌است. کوه‌های این کشور کوه‌ها و کوهپایه‌های پایین‌دست زنجیره تیان شان هستند. بلندترین نقطه ازبکستان کوه آدلونگ (۴۳۰۱ متر) است.
جمهوری خودمختار قره‌قالپاقستان در یک سوم غربی کشور واقع شده‌است.
ناهمواری‌ها
عوارض طبیعی ازبکستان متنوع است، از دشت مسطح بیابانی که تقریباً ۸۰٪ قلمرو این کشور را شامل می‌شود تا قله‌های کوهستان‌ها که در شرق واقع شده‌اند و بلندای آنها به حدود ۴٬۵۰۰ متر از سطح دریا می‌رسد.
ویژگی بارز قسمت جنوب شرقی ازبکستان وجود کوهپایه‌های رشته‌کوه تیان شان است که در دو کشور همسایه، یعنی قرقیزستان و تاجیکستان، مرتفع‌تر می‌شوند و مرزی طبیعی میان آسیای میانه و چین تشکیل می‌دهند. بیابان پهناور قزل‌قوم (به فارسی «شن سرخ») که در جنوب قزاقستان ادامه یافته، بر دشت‌های پست شمالی ازبکستان تسلط دارد. حاصلخیزترین بخش ازبکستان درهٔ فرغانه است که مساحتی در حدود ۲۱٬۴۴۰ کیلومتر مربع دارد و درست در شرق قزل‌قوم واقع شده‌است.
در جنوب شرق دریاچه آرال، تپه‌های کوچک چشم‌انداز بیابان کم‌ارتفاع قزل‌قوم را دیگرگون می‌کنند و در شرق دورتر، مجموعه‌ای از پشته‌های کوهستانی قلمرو ازبکستان را تقسیم می‌کنند. تیان شان غربی شامل رشته‌کوه‌های کارژانتاو، اوگام و پسکم است که قله ۴۲۹۹ متری بشتار، مرتفع‌ترین نقطه کشور را در خود جای داده‌است. همچنین بخشی از غرب تیان شان رشته‌کوه‌های چاتکال و کوراما هستند. رشته‌های حصار و آلای در سراسر دره فرغانه قرار دارند که در جنوب غربی تیان شان قرار دارد. صحرای میرزاچول، در جنوب غربی تاشکند، بین شاخه‌های تیان شان در شمال و رشته‌های ترکستان، مال‌گذر و نوره‌داغ در جنوب قرار دارد. در جنوب مرکزی ازبکستان، دره زرافشان به سمت غرب باز می‌شود. شهرهای سمرقند و بخارا در این مرکز فرهنگی باستانی جای گرفته‌اند.
بخش جنوب شرقی ازبکستان با دامنه کوه‌های تیان شان مشخص می‌شود که در همسایگی قرقیزستان و تاجیکستان بلندتر شده و مرز طبیعی بین آسیای مرکزی و چین را تشکیل می‌دهد. صحرای وسیع قزل‌قوم (شن سرخ) که با جنوب قزاقستان مشترک است، بر بخش دشت شمالی ازبکستان تسلط دارد. رشته کوه‌های کوچک دیگر شامل کوه‌های چتال در نزدیکی تاشکند و کوه‌های فان در نزدیکی سمرقند است.
ازبکستان در بخش مرکزی جنوب دشت‌های بزرگ اوراسیا واقع شده‌است. حدود ۱۰ درصد از کشور برای کشاورزی مناسب است (در مقایسه با ۲۱ درصد در ایالات متحده). قسمت اعظم این کشتزارها در دره‌های کوهستانی به ویژه دره فرغانه است یا زمین‌های آبی است که عمدتاً برای کشت پنبه استفاده می‌شود. درختان و جنگل‌ها در ازبکستان نادر هستند. آنها بیشتر در کوه، پارک‌های شهری و در کنار رودخانه‌ها یافت می‌شوند.
دره فرغانه
حاصلخیزترین بخش ازبکستان، دره فرغانه، مساحتی در حدود ۲۱۴۴۰ کیلومتر مربع دارد که مستقیماً در شرق قزل‌قوم قرار گرفته و از شمال، جنوب و شرق توسط رشته کوه احاطه شده‌است. انتهای غربی دره را مسیر سیردریا مشخص می‌کند که از بخش شمال شرقی ازبکستان از جنوب قزاقستان تا قزل‌قوم می‌گذرد. اگرچه دره فرغانه تنها ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌متر بارندگی در سال دریافت می‌کند، تنها تکه‌های کوچکی از بیابان در مرکز و در امتداد پشته‌هایی در حاشیه دره باقی می‌ماند.
بسیاری از مردم کشور در دره فرغانه زندگی می‌کنند، یک نوار زمینی حاصلخیز و پیچ خورده که بین کوه‌های تیان شان، پامیر و حصار-آلای در شرق قرار دارد و بین ازبکستان، قرقیزستان و تاجیکستان مشترک است.
دره فرغانه در شمال تاجیکستان از ازبکستان در غرب تا قرقیزستان در شرق گسترش می‌یابد. این دره طولانی در خجند در کنار سیردریا به کمترین ارتفاع خود یعنی ۳۲۰ متر می‌رسد. رودخانه‌ها ذخایر غنی خاک را از کوه‌های اطراف به دره فرغانه می‌آورند و مجموعه‌ای از واحه‌های حاصلخیز را ایجاد می‌کنند که مدت‌ها برای کشاورزی ارزشمند بوده‌است. در دوران شوروی، رودخانه وخش برای آبیاری و برق سدسازی شد و کارخانه‌هایی در کناره‌های آن ساخته شد.
تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد از ویژگی‌های آب و هوای دره فرغانه است. پشته‌های کوهستانی مرتفع دره فرغانه و دیگر مناطق پست را از توده‌های هوای قطب شمال محافظت می‌کنند، اما دمای هوا بیش از صد روز در سال به زیر صفر می‌رسد. دره فرغانه در نقطه همگرای برخی از بیابان‌های بزرگ و کوه‌های بزرگ آسیای مرکزی قرار دارد. این دره به‌طور نابرابر بین ازبکستان، تاجیکستان و قرقیزستان تقسیم شده‌است که بیشتر آن در ازبکستان است. منطقه فرغانه پرجمعیت‌ترین منطقه در آسیای مرکزی با ۱۱ میلیون نفر جمعیت است که بسیاری از آنها مسلمان نسبتاً محافظه‌کار هستند. بخش ازبکستانی این دره حدود ۱۰ میلیون نفر، یک سوم جمعیت ازبکستان را در خود جای داده‌است. فرغانه همچنین دارای غنی‌ترین زمین‌های کشاورزی منطقه است که به‌طور سنتی خربزه و سبزیجات تولید می‌کنند. دره فرغانه به روش‌های غیرعادی بین ازبکستان قرقیزستان و تاجیکستان تقسیم شده‌است. در برخی موارد مناطق متعلق به یک کشور به‌طور کامل توسط کشور دیگری احاطه شده‌است. به‌طور کلی، ازبکستان کف دره را در اختیار دارد. تاجیکستان ورودی تنگ را دارد و قرقیزستان دارای ارتفاعات اطراف دره است.
درون‌بوم‌ها و برون‌بوم‌ها
ازبکستان دارای چهار منطقه برون‌بوم در قلب دره فرغانه آسیای مرکزی است که همه در داخل خاک کشور همسایه، قرقیزستان، محصور شده‌اند. نام این مناطق کوچک که تعلق به ازبکستان اما محصور در خاک قرقیزستان هستند عبارت است از: سوخ، شاهِ مردان، هَلمیان (ینی آییل) و چان‌قاره (قلعه‌چه).
برون‌بوم سوخ ازبکستان در دهه ۱۹۴۰ تأسیس شد اما با این‌که ساکنان آن فارسی‌زبان و از نظر قومی تاجیک‌اند، مسکو این منطقه را به جمهوری سوسیالیستی شوروی ازبکستان داد. سوخ که در دامنه کوه‌های پامیر-آلای قرار دارد، با بیش از ۸۰۰۰۰ نفر، بزرگ‌ترین دشت گودالی در آسیای مرکزی است و دارای تاریخچه طولانی است. مردم آن در طول دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در برابر بلشویک‌ها مقاومت کردند. در دهه ۱۹۹۰، این مکان به یک مخفیگاه مشکوک برای افراط‌گرایان اسلامی تبدیل شد.
دومین منطقه بزرگ ازبکستان در قرقیزستان که تنها یک ساعت با ماشین از مرکز فرغانه فاصله دارد، شاه مردان نام دارد. شاه مردان با جمعیت حدود ۱۰ هزار نفری آبشارهای بلند و رودخانه‌هایی دارد و در ارتفاع ۱۵۰۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
از سوی دیگر، ازبکستان یک درون‌بوم متعلق به قرقیزستان دارد به نام بَرَک که روستایی است با تنها حدود ۷۵ شهروند قرقیز که در ۲۳۰ هکتار این ناحیه بسته زندگی می‌کنند. برک زمانی چند صد نفر ساکن داشت، اما تعدادی از مردم، منطقه را به مقصد قرقیزستان ترک کردند.
رودها و دریاچه‌ها
بیشتر ازبکستان از نظر منابع آب، که به‌طور نامتوازن توزیع می‌شوند، در مضیقه است. دشت‌های وسیعی که دو سوم از قلمرو ازبکستان را دربر گرفته، آب کمی دارد و دریاچه‌های کمی نیز در این مناطق وجود دارد. دو رودخانهٔ بزرگ که ازبکستان را تغذیه می‌کنند، آمودریا و سیردریا نام دارند که به ترتیب از کوه‌های تاجیکستان و قرقیزستان سرچشمه می‌گیرند. این رودخانه‌ها از یخچال‌های طبیعی، ذوب برف‌ها و جویبارهای کوه‌های تیان شان و پامیر سرچشمه گرفته و دو حوضهٔ اصلی آبریز را در آسیای مرکزی تشکیل می‌دهند. از این دو رود در درجهٔ اول برای آبیاری استفاده می‌شود، و چندین کانال مصنوعی نیز برای گسترش زمین‌های قابل کشت در درهٔ فرغانه و جاهای دیگر ساخته شده‌است. طول آمودریا ۱۴۳۷ کیلومتر و درازای سیردریا ۲۱۳۷ کیلومتر است. سیردریا از آمودریا طولانی‌تر است اما حجم آب کمتری دارد.
آمودریا در امتداد مرز ازبکستان به ترکمنستان جریان دارد و به دریاچه آرال می‌ریزد. سیردریا از طریق ازبکستان به قزاقستان رفته و سپس به دریاچه آرال می‌رسد. رود زرافشان سمرقند و بخارا را تغذیه می‌کند. بسیاری از رودخانه‌ها به‌طور کامل به مصرف آبیاری می‌رسند یا در بیابان ناپدید می‌شوند.
رودخانه‌های آسیای مرکز، حتی صدها کیلومتر دورتر از سرچشمه خود اغلب قهوه‌ای‌رنگ و گل‌آلود هستند. این به این دلیل است که آب آن‌ها حاوی «مارل خاکستری مایل به زرد یا لس» معلق است که برای مدت طولانی در آب معلق می‌ماند.
در دورهٔ اتحاد جماهیر شوروی طرحی تدوین شد که بر اساس آن قرقیزستان و تاجیکستان در تابستان از این دو رودخانه به قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان آب می‌رساندند و این سه کشور در عوض در زمستان به قرقیزستان و تاجیکستان نفت و گاز می‌دادند. با این حال، این سیستم پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منحل شد، و هنوز برنامهٔ جدیدی برای توزیع منابع میان این کشورها تهیه نشده‌است. به گفتهٔ گروه بین‌المللی بحران، در صورت عدم تهیهٔ برنامه‌ای جدید، این وضعیت می‌تواند به بی‌ثباتی جبران‌ناپذیری در منطقه بینجامد.
ازبکستان که به دریا دسترسی ندارد اما چندین دریاچه بزرگ از جمله دریاچه‌های آرال (وخش) و حیدر را در قلمرو خود دارد. علاوه بر این، برخی از رودخانه‌ها دارای مخازن مصنوعی هستند. مشهورترین آنها چارواک یک محل تفریح تابستانی محبوب برای ساکنان تاشکند است. چارواک توسط کوه‌های چاتکال احاطه شده‌است. در طول نیم قرن گذشته، دریاچه آرال که از آمودریا و سیردریا تغذیه می‌شود به دلیل برداشت شدید آب از آن، آب بسیار کمتری دریافت کرده‌است و اکنون در آستانه انقراض است. بستر خشک این دریاچه اکنون به بیابانی به نام آرال‌قوم تبدیل شده‌است. برخلاف آرال، دریاچه حیدر (آیدرکول)، درست برعکس، در اواخر سال ۱۹۶۹ به دلیل سرریز آب فراوان در سیردریا شکل گرفت.
یک دریاچهٔ کم‌عمق به نام دریاچهٔ ساری‌قَمیش در مرز با ترکمنستان واقع شده‌است. یکی دیگر از ویژگی‌های مهم محیط فیزیکی ازبکستان لرزه‌خیز بودن بخش قابل توجهی از این کشور است. در واقع، بخش اعظم پایتخت ازبکستان، تاشکند، در یک زمین‌لرزهٔ بزرگ در سال ۱۹۶۶ ویران شد و سایر زمین‌لرزه‌ها نیز پیش و پس از فاجعهٔ تاشکند خسارات قابل توجهی در این کشور ایجاد کرده‌اند. مناطق کوهستانی ازبکستان به‌ویژه در معرض زمین‌لرزه قرار دارند.
آب‌وهوا
آب و هوای ازبکستان بری است و تابستان‌های گرم و زمستان‌های خنک دارد. دمای تابستان اغلب از ۴۰ درجه سانتی‌گراد عبور می‌کند. دمای زمستان به‌طور متوسط حدود منفی ۲ درجه سانتی‌گراد است، اما ممکن است تا منفی ۴۰ درجه سانتی‌گراد پایین بیاید. بیشتر کشور نیز کاملاً خشک است و میزان بارندگی سالانه آن بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر است که بیشتر در زمستان و بهار رخ می‌دهد. بین ماه‌های ژوئیه و سپتامبر، بارندگی کمی رخ می‌دهد، که رشد گیاهان را در آن دوره اساساً متوقف می‌کند.
ژانویه سردترین ماه سال و ژوئیه گرم‌ترین ماه سال است. اگرچه میانگین دمای زمستان در حدود -۲۳ درجه سانتیگراد است، در شمال ممکن است تا -۳۵–۴۰ درجه سانتی‌گراد کاهش یابد. با این حال، ممکن است روزهای گرم به اندازه کافی در فصل زمستان وجود داشته باشد. ازبکستان معمولاً بارش برف سنگین و طولانی‌مدت ندارد. میانگین بارش برف حدود ۵–۱۵ سانتی‌متر است. بهار معمولاً از فوریه در نواحی جنوبی شروع می‌شود و در شمال کشور به ماه آوریل می‌رسد. آب و هوا در فصل بهار متغیر با روزهای گرم، خنک و گاهی سرد است. تابستان حتی از ماه مه در جنوب شروع می‌شود و تا اوت ادامه می‌یابد. در تابستان دمای هوا در حدود ۳۵+ و ۴۰+ درجه سانتیگراد است و گاهی ممکن است در بیابان‌ها به ۵۰+ و ۶۰+ درجه سانتیگراد برسد. میانگین بارندگی سالانه حدود ۱۰۰–۲۰۰ میلی‌متر است که بیشتر در بهار و زمستان و همچنین بارندگی رخ می‌دهد. نیمه اول فصل گردشگری در ماه‌های بهار است: مارس، آوریل، مه و نیمه دوم آن در ماه‌های اوت، سپتامبر و اکتبر.
مسائل زیست‌محیطی
با وجود محیط طبیعی غنی و متنوع ازبکستان، دهه‌ها بی‌توجهی به محیط زیست در اتحاد جماهیر شوروی که با سیاست‌های نادرست اقتصادی در جنوب شوروی همراه شد، ازبکستان را به منطقه‌ای با یکی از وخیم‌ترین بحران‌های زیست‌محیطی در میان کشورهای شوروی سابق تبدیل کرده‌است.
استفاده زیاد از مواد شیمیایی زراعی، انحراف مقادیر زیادی از آب دو رودخانه اصلی تغذیه‌کننده منطقه و کمبود مزمن تصفیه‌خانه از جمله عواملی است که باعث ایجاد مشکلات بهداشتی و زیست‌محیطی در سطح وسیعی شده‌است. نمونه بارز ویرانی زیست‌محیطی در ازبکستان، فاجعه دریاچه آرال است. به دلیل انحراف آب آمودریا و سیردریا برای کشت پنبه و سایر اهداف، آب این دریا که در گذشته چهارمین دریای داخلی جهان بود، ظرف سی سال گذشته به یک‌سوم مقدار سال ۱۹۶۰ کاهش یافته و سطح آن نیز از آن زمان نصف شده‌است.
خشک شدن و شور شدن این دریاچه باعث بروز توفان‌های گسترده نمک و گرد و غبار از کف خشک دریاچه شده و باعث آسیب به کشاورزی و اکوسیستم‌های منطقه و سلامت مردم شده‌است. بیابان‌زایی منجر به از دست رفتن گسترده حیات گیاهان و جانوران، از بین رفتن زمین‌های قابل کشت، تغییر شرایط آب و هوایی، افت بازده در زمین‌های زیر کشت و تخریب آثار تاریخی و فرهنگی شده‌است. گزارش شده‌است که هر ساله چندین و چند تُن نمک به‌وسیله باد تا ۸۰۰ کیلومتر دورتر حمل می‌شود. کارشناسان می‌گویند که توفان‌های نمک و گرد و غبار برخاسته از دریاچه آرال سطح ذرات معلق در جو زمین را بیش از ۵ درصد افزایش داده‌است، که به‌طور جدی بر تغییرات آب و هوای جهانی تأثیر می‌گذارد.
فاجعه دریاچه آرال تنها بارزترین شاخص تباهی محیط زیست در ازبکستان است. رویکرد اتحاد جماهیر شوروی به مدیریت محیط زیست، دهه‌ها مدیریت ضعیف آب و کمبود امکانات تصفیه آب یا فاضلاب را به همراه داشت. استفاده بی‌رویه از سموم دفع آفات، علف‌کش‌ها، مواد ضدعفونی‌کننده و کودها در مزارع؛ و ساخت شرکت‌های صنعتی بدون در نظر گرفتن تأثیرات انسانی یا زیست‌محیطی، چالش‌های زیادی را برای محیط زیست در سراسر ازبکستان به وجود آورده‌است.
میتسوبیشی مدل ای
میتسوبیشی مدل ای (Mitsubishi Model A) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۱۷ تا ۲۱در کوبه تولید شده‌است. است.
موتور آن ۲۷۶۵ سی‌سی است. در جشن صد سالگی(۲۰۱۷) این شرکت بزرگ و چند خوشه ای میتسوبیشی model a با موتور هیبرید تولید شد و فروش چشمگیری داشت
داوید دی میکل
داوید دی میکل بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است
تیم ملی
از سال ۲۰۰۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
اندیس الموت (خوب کوه)
الموت( خوب کوه ) یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر قزوین استان قزوین قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
التمیرانو، بوئناس ایرز
التمیرانو، بوئناس ایرز (به اسپانیایی: Altamirano, Buenos Aires) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Brandsen Partido واقع شده‌است.
خصوصیات
التمیرانو ۲۵۸ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست وابسته‌های دیپلماتیک گابن
این مقاله شامل فهرست وابسته‌های دیپلماتیک گابن است، به استثنای کنسولگری‌های افتخاری.
قالب
قالب  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوسیف
کوسیف (Ко́сiв) شهری در استان ایوانو فرانکیسوک در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر است.
میت ابوغالب
میت ابو غالب (به عربی: میت أبو غالب) یک روستا در مصر است که در استان دمیاط واقع شده‌است.
رایانه سی‌ای‌آر
رایانه‌های سی ای آر دسته‌ای از رایانه‌های قدیمی بودند که بر پایه لامپ خلأ و ترانزیستور‌ها کار می‌کردند و به وسیله Mihajlo Pupin Institute (صربستانی) در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ توسعه یافتند.
شرکت آساهی گلس
شرکت آساهی گلس با مسئولیت محدود (به شکل مخفف: AGC) (tyo: 5201) یک شرکت تولیدکننده شیشه ژاپنی است که زیرمجمموعه میتسوبیشی محسوب می‌شود.
معرفی
این شرکت در ۸ سپتامبر ۱۹۰۷ به وسیله توشیا ایوازاکی تأسیس شد. این شرکت اولین شرکت ژاپنی تولیدکننده ورقه شیشه‌ای است. آساهی گلس یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تولیدکننده شیشه در جهان است. شرکت‌های ای‌جی‌سی گلس یوروپ و صنایع ای‌اف‌جی  به ترتیب از زیرمجموعه‌های آساهی در اروپا و آمریکای شمالی است. شیشه دراگون‌تریل محصولی از این شرکت است.
پیوند به بیرون
وب‌گاه رسمی
خانه‌ای با پنجره‌های خندان
خانه‌ای با پنجره‌های خندان (La casa dalle finestre che ridono) یک فیلم جالوی ترسناک ایتالیایی به کارگردانی پوپی آواتی محصول سال ۱۹۷۶ است. از بازیگران آن می‌توان به لینو کاپولیکیو، جانی کاوینا و یوجین والتر اشاره کرد.
این فیلم به همراه زدر (۱۹۸۳) مشهورترین آثار پوپی آواتی به‌شمار می‌روند.
گمینا راتسواویتسه
گمینا راتسواویتسه یک گمینا در لهستان است که در شهرستان میخوف واقع شده‌است. گمینا راتسواویتسه ۵۹٫۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۵۱۴ نفر جمعیت دارد.
لوکا بارلا
لوکا بارلا (Luca Barla؛ زادهٔ September 29, 1987) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
لارس اونزاگر
زندگی‌نامه
لارس در اسلو، نروژ متولد شد. پدر او یک وکیل بود. پس از اتمام دوره متوسطه در اسلو به مؤسسه فناوری نروژ (NTH) در تروندهایم نروژ رفت و در سال ۱۹۲۵ به عنوان یک مهندس شیمی فارغ‌التحصیل شد.
محوطه کند و امامزاده قاسم
محوطه کند و امامزاده قاسم در شهرستان قروه، بخش چهاردولی، روستای گلالی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۶۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اوکرکا
اوکرکا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان پی‌رجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
برزه خوران
برزه خوران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایوان در استان ایلام ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان نبوت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
اندیس الموت (گازرخان)
الموت( گازرخان ) یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر قزوین استان قزوین قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است.سنگ میزبان این اندیس کنگلومرا است
فرودگاه فرنک پئیز
فرودگاه فرنک پئیز یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا HOG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۳۸ متر است. این فرودگاه در کشور کوبا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۰ متری از سطح دریا واقع شده است.
ئی‌ام‌دی جی‌پی۱۵تی
ئی‌ام‌دی جی‌پی۱۵تی (EMD GP15T) یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز الکترو-موتیو دیویژن است.
این لوکوموتیو که در سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ تولید میشده دارای ۸ سیلندر و ۱۵۰۰ اسب بخار توان خروجی بوده است.
روبرت اس مالیکن
روبرت سندرسون مالیکن (زاده ۷ ژوئن ۱۸۹۶ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶) فیزیکدان و شیمیدان آمریکایی است که در ۱۹۶۶ «برای کار به روی کشش شیمیایی و ساختار الکترونیکی مولکولها از راه مطالعه تئوری اوربیتال مولکولی» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.
سال‌های نخست
مالیکن ۷ ژوئن ۱۸۹۶ در نیوبوریپورت، ماساچوست به دنیا آمد. پدر او، ساموئل پارسونز مالیکن استاد شیمی آلی در موسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) بود.
پیشگیر برمی شعله
پیشگیر برمی شعله (BFR) یا برم ضدحریق ترکیب‌های آلی از برم اند که دارای توان بازدارندگی آتش‌سوزی گرفتن مواد آلی اند. در میان پیشگیرنده‌های شعله که به صورت تجاری داد و ستد می‌شود، نوع برمی دارای گستردگی بیشتری است. از پیشگیرندهٔ برمی بیشتر در محصول‌های الکترونیکی به عنوان ابزاری در کاهش آتش پذیری محصول استفاده می‌شود.
انواع ترکیب
پیشگیرنده‌های برمی فراوانی تولید می‌شود که هر یک دارای ویژگی‌های شیمیایی خاص خود است:
کاربرد
صنعت الکترونیک بزرگترین مصرف کنندهٔ پیشگیرندهٔ برمی شعله است. چهار کاربرد اصلی آن‌ها عبارت است از: فیبر مدار چاپی، در اجزایی مانند اتصالات، در روکش‌های پلاستیکی و در کابل‌ها. پیشگیرنده‌های برمی شعله در ابزارهای دیگری مانند تلویزیون، فرش، بالش، رنگ و کاربردهای خانگی بویژه در آشپزخانه کاربرد دارند.
جستارهای وابسته
تریس (۲٫۳-بروموپروپیل) فسفات
غار ماهی‌کور
غار ماهی کور غاری است که در استان لرستان، در بخش پاپی و در نزدیکی روستایی به نام لِوَن واقع شده‌است. این غار تنها اثر طبیعی ملی استان لرستان است. این اثر در سال ۱۳۸۴ به عنوان اثر طبیعی ملی ثبت شده‌است. دو نمونه نادر و منحصربه‌فرد از ماهیانِ کور در این غار وجود دارد که مشابه آن‌ها در هیچ نقطه دیگری از دنیا یافت نشده‌است. این ماهی فاقد قدرت بینایی بوده و به‌طور کامل کور است و هیچگونه آثاری از چشم خارجی در آن‌ها مشاهده نمی‌شود و به دلیل این‌که در آبهای زیرزمینی و در تاریکی غارها زندگی می‌کنند به ماهی کور غارزی معروف هستند.
چگونگی کشف غار ماهی کور
در سال ۱۳۰۸، دو نفر طبیعی‌دان دانمارکی که به همراه مجریان پروژهٔ راه‌آهن سراسری تهران - جنوب، به منطقه آمده بودند، پس از بررسی در مورد سرشاخه رود سیرم و جویبار کایرود، به یک حفره آبی در نزدیکی روستای لون می‌رسند و در آنجا با یک نوع ماهی کور مواجه می‌شوند. آن‌ها چند نمونه از این نوع ماهی را به کشورشان انتقال می‌دهند و به نام ماهی کور «ایرانو سیپریس» به ثبت می‌رسانند، اما ظاهراً از افشای محل کشف ماهی‌ها خودداری می‌کنند. تیم تحقیقاتی و اکتشافی یک محقق انگلیسی به نام آنتونی جان اسمیت از جانب دانشگاه آکسفورد، روز ۲۶ خرداد سال ۱۳۳۰ به دنبال کشف محل ماهی کور به ایران و به شهر کرمان سفر می‌کند، اما پس از سه ماه تحقیق با دست خالی به انگلیس بازمی‌گردد. او ۲۶ سال بعد متوجه می‌شود که ماهی مورد نظرش نه در قنات‌های کرمان بلکه در کوه‌های زاگرس وجود دارد و بر این اساس در سال ۱۳۵۶ به دنبال رد پای دانمارکی‌ها به منطقه پاپی لرستان سفر می‌کند و موفق به کشف محل ماهی کور می‌شود و چند نمونه از آن‌ها را با خود به انگلیس می‌برد.
در میان ماهیانی که اسمیت در سفر دوم خود به انگلیس برده‌است، یک نمونه نظیر همان نوعی است که قبلاً دانمارکی‌ها کشف کرده و به نام ایرانو سیپریس به ثبت رسانده‌اند. اما نمونه دوم از یک گونه دیگر است که توسط اسمیت کشف شده، بنابراین با نام وی و تحت عنوان «پاراچوبیتس اسمیتی» به ثبت می‌رسد.
اسمیت چند سال بعد و برای بار سوم ولی این بار با یک تیم غواصی زبده به ایران می‌آید و در داخل حوضچه درون غار به کاوش بیشتری می‌پردازد و موفق به یافتن تعدادی ماهی کور دیگر می‌شود. نکته این که ظاهراً آقای اسمیت نیز هیچ نشانی از محل این غار اعلام نکرده و تنها در کتابی که بعداً تحت عنوان «ماهی سفید کور ایران» تألیف کرده، به آن اشاره می‌کند.
مشخصات ماهیانِ کور این غار
زیستگاه این ماهی در آب‌های زیرزمینی است. در غار ماهی کور به دلیل اینکه دهانه این غار به سطح آب‌های زیرزمینی اتصال دارد، این امکان به وجود آمده که ماهی کور در طول شب‌ها به نزدیکی سطح آب در دهانه غار بیاید. این ماهی تنها روزهای گرم سال در نزدیکی آب‌های سطحی زمین دیده می‌شود. دمای آب محل زندگی این ماهی از ۵ تا ۲۸ درجه سانتیگراد متغیر است.
گونه اول: کپورماهی کور غار ایرانی، با نام علمی «Iranocypris typhlops» از خانواده کپور ماهیان است. این گونه که ۴ تا ۵ سانتی‌متر طول دارد دارای دو جفت سبیلک است که یک جفت آن روی لب بالا و جفت دیگر در گوشه دهان قرار دارد. سر این ماهی تا حدودی پهن است و هیچ اثر خارجی از چشم در آن دیده نمی‌شود. رنگ ماهی در حالت زنده صورتی است. تعداد کمی فلس در پشت باله سینه‌ای آن وجود دارد. دندان‌های حلقی دو ردیفه و مخروطی شکل هستند.
گونه دوم: سگ ماهی کور غار، با نام علمی «Paracobits smithi» از خانواده سگ ماهیان جویباری است. این نوع ماهی علاوه بر این که از داشتن چشم محروم است، رنگدانه و فلس هم ندارد. سه جفت سبیلک دارد که دومین جفت از آن‌ها به خوبی رشد کرده و به انتهای سومین جفت می‌رسد. متوسط طول بدن آن‌ها ۴۵ میلی‌متر گزارش شده‌است.
ارزش علمی و تحقیقاتی ماهی کور
ماهیان کور به لحاظ شیلاتی فاقد ارزش اقتصادی هستند، اما به عنوان منابعی از ذخائر ژنتیکی نادر، در بسیاری از پژوهشکده‌ها مورد ارزیابی و مطالعه قرار گرفته‌اند یا به عنوان ماهی‌های زینتی شگفت‌انگیز و زیبا در موزه‌های حیات وحش و آکواریم‌ها در معرض دید علاقه‌مندان قرار داده می‌شوند.
مسیر دسترسی
غار ماهی‌کور، هم از طریق جاده و هم از طریق راه‌آهن قابل دسترس است. از بین قطارهای مسیر لرستان، فقط قطار «عادی» تهران - اهواز، و نیز قطار «محلی» دورود - اندیمشک، در ایستگاه «تنگ‌هفت» توقف دارند. از این ایستگاه باید پیاده به سمت شمال (موازی رود سزار) تا پل سیرم و سپس از آنجا به سمت غرب (به‌طرف روستاهای لون و للری) ادامه داد تا پس از حدود چهار ساعت پیاده‌روی، به روستای لون و غار ماهی‌کور رسید. این پیاده‌روی در ماه‌های اردیبهشت تا شهریور، به دلیل تابش مستقیم آفتاب در آن منطقه کوهستانی، کمی طاقت‌فرساست. ضمن این‌که با توجه به ساعات ورود قطار به ایستگاه و زمان لازم برای پیاده‌روی رفت و برگشت، شاید لازم شود که شب را در کنار غار چادر زد. برای پیمودن مسیر جاده‌ای، باید در آزادراه خرم‌آباد - پل زال، یا جاده قدیم خرم‌آباد - زیرتنگ، رانندگی کرد و در منطقه «چِمِشْک زیرتنگ» از جاده جدا شد و به سمت شرق رفت. تا پیش از احداث سد بختیاری، این جاده فرعی تا روستای «طایی» و «امامزاده سیدعلی» آسفالت و ادامه‌اش به سمت شرق، خاکی و جیپ‌رو بود. اما پیمانکار سد مذکور این جاده را زیرسازی و آسفالت کرده و هم‌اکنون خودروهای سواری می‌توانند خود را به ۳۰۰ متری غاربرسانند. این مسیر را در تابستان نیز می‌توان راحت پیمود و با پانزده دقیقه کوهپیمایی سبک، به غار رسید.
خطر انقراض
ماهی کور غارزی در ناحیه‌ای دورافتاده قرار گرفته‌است و از نظر دسترسی بسیار مشکل است و این امتیازی برای این ماهی به‌شمار می‌آمد ولی برخی افراد این دردسر را می‌پذیرند که خود را به دهنه غار رسانده و ماهی‌هایی که به سطح آب می‌آیند را صید کنند به این جهت که در آکواریوم نگهداری کنند و برخی نیز آن‌ها را به قیمت‌های بالا خرید و فروش می‌کنند؛ بی‌خبر از آنکه این ماهی در محلی غیر از زیستگاه اصلی‌اش، بیشتر از یک ماه زنده نخواهد بود.
منابع
الف) خیابانی، علیرضا. ۱۳۸۴. ماهیان کور آب شیرین (Blind fishes)- معرفی ۴۰ گونه ماهی کور آب شیرین در دنیا. فصلنامه علمی پژوهشی و ترویجی دنیای آبزیان.
ب) خیابانی، علیرضا. ۱۳۸۵. ماهیان کور غار ایران، پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان شیلات ایران.
التمیرانو، چیاپاس
التمیرانو، چیاپاس (به اسپانیایی: Altamirano, Chiapas) یک منطقهٔ مسکونی در مکزیک است که در چیاپاس واقع شده‌است.
خصوصیات
التمیرانو ۶٬۱۵۵ نفر جمعیت دارد.
لوکا برایدوت
لوکا برایدوت (Luca Braidot؛ زادهٔ May 29, 1991) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
نورا اسکنت
نورا اسکنت یک سازه و تندیس هنری در دانشگاه اومئو است.
این تندیس توسط ارنست نوردین در سال ۱۹۶۹ ساخته شده و در سال ۱۹۹۵ به محل کنونی وی انتقال داده شده است.
عباس دوران
عباس دوران (۲۰ مهر ۱۳۲۹ – ۳۰ تیر ۱۳۶۱) سرهنگ جنگندهٔ مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ نیروی هوایی ایران بود که در ماه‌های آغازین جنگ ایران و عراق نقش مهمی در بمباران اهداف دشمن عراقی ایفا کرد. دوران در دو سال اول جنگ بیش از ۱۲۰ عملیات و پرواز برون مرزی موفق داشت. او در عملیات بغداد در خاک عراق کشته شد.
زندگی‌نامه
عباس دوران در سال ۱۳۲۹ در شهر شیراز زاده شد. دوران کودکی، نوجوانی و جوانی را در شیراز گذراند و پس از اخذ مدرک دیپلم در سال ۱۳۴۹ به خدمت سربازی رفت.
پس از پایان دورهٔ وظیفه، به‌دلیل علاقه به یادگیری فن خلبانی در سال ۱۳۵۱ وارد دانشکدهٔ خلبانی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران شد و پس از طی دورهٔ مقدماتی پرواز در ایران، برای ادامهٔ تحصیل و فراگیری دورهٔ تکمیلی خلبانی به آمریکا اعزام شد. وی با اخذ نشان و گواهی‌نامه خلبانی از دانشکده خلبانی پایگاه نیروی هوایی کلمبوس به ایران بازگشت و با درجهٔ ستوان‌دومی در پایگاه هوایی همدان مشغول به خدمت شد.
غار یخی
غار یخی به هر غار طبیعی (عمدتاً غارهای آتش‌فشانی و غارهای آهکی) گفته می‌شود که مقدار قابل توجهی یخ دایمی درون خود داشته باشد یا دست کم بخش یا بخش‌هایی از غار باید در تمام طول سال دمایی زیر صفر درجه سانتیگراد یا ۳۲ درجه فارنهایت داشته باشد و آب باید به منطقهٔ زیر صفر غار جریان داشته باشد. مثال غار یخ‌مراد در ایران.
عباس دوران
زندگی‌نامه
همسر وی «نرگس خاتون دلیری فرد» نام داشت. در زمان آخرین پروازش، پسرش امیررضا، هشت ماه و نیمه بود.
غار یخی
عنوان غار یخی اغلب اوقات برای وصف حفره‌هایی که به وسیلهٔ یخ تشکیل می‌شوند استفاده می‌شود که نام درست آن غار یخچالی است.
عباس دوران
جنگ
سرتیپ نمکی می‌گوید:
با شروع جنگ ایران و عراق، او در پست افسر خلبان شکاری و معاونت عملیات فرماندهی پایگاه سوم شکاری (که در آغاز جنگ به پایگاه هوایی شهید نوژه نامیده شده بود) مشغول خدمت بود و پس از مدتی، برای ادامه پروازهای جنگی به پایگاه ششم شکاری بوشهر منتقل شد.
دوران در ۷ آذر ۱۳۵۹ و در جریان جنگ ایران و عراق و در طی عملیات مروارید، اسکله الامیه و البکر را غرق کرد. از آنجایی که بخش مهمی از صادرات نفت عراق از طریق این دو سکوی عظیم نفتی واقع در مصب اروندرود عملی می‌شد، با انهدام این سکوهای نفتی عملاً صادرات نفت عراق از طریق دریا قطع گردید. وی همچنین در عملیات فتح‌المبین بسیار موفق عمل کرد.
آخرین پرواز
در حالی که تلاش‌های دیپلماتیک برای تغییر محل اجلاس عدم تعهد از سوی وزارت خارجه و دولت ایران در جریان بود، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در صدد انجام حملاتی به بغداد برآمد تا عدم امنیت این شهر برای برگزاری اجلاس را ثابت کند. عباس دوران برای جلوگیری از تشکیل کنفرانس سران غیرمتعهدها در تاریخ بیستم تیر سال ۱۳۶۱ مقارن با ژوئیه ۱۹۸۲ مأموریت یافت تا پایتخت عراق را ناامن نماید.
در ۳۰ تیر ۱۳۶۱ شش خلبان نیروی هوایی با سه فروند هواپیمای جنگنده برای این عملیات آماده شدند. یکی از این خلبانان عباس دوران بود. تصمیم بر این می‌شود که سه فروند مک دانل داگلاس اف ۴ فانتوم کاملاً مسلح به پرواز درآیند. هر سه تا مرز پرواز کنند و تنها دو فروند از مرز گذشته و به هدف حمله‌ور شوند و فانتوم سوم در همان‌جا منتظر بماند تا در صورت نیاز به آن‌ها بپیوندد. خلبانان مأموریت یافتند روی بغداد عملیاتی انجام دهند. هدف آن‌ها بمباران پالایشگاه «الدوره» بغداد، نیروگاه اتمی بغداد و پایگاه الرشید بوده است. هر سه تا مرز پرواز می‌کنند آن‌گاه یکی جدا شده و دو فروند دیگر به فرماندهی دوران وارد خاک عراق می‌شوند. هواپیماها در حدود ۳۰ کیلومتری شهر بغداد با ۳ دیوار آتش در مقابل خود مواجه می‌شوند. پس از عبور از دیوارهای آتش دشمن چند گلوله به یکی از هواپیماها برخورد می‌کند. با اصابت این گلوله‌ها، موتور سمت راست هواپیمای دوران از کار می‌افتد ولی او باز هم تصمیم به ادامه عملیات می‌گیرد؛ بنابراین هواپیماها به‌سمت جنوب شرقی شهر بغداد که پالایشگاه «الدوره» در آن‌جا بود ادامه مسیر می‌دهند و با این‌که پدافند دشمن بسیار قوی است اما تمام بمب‌ها را روی این پالایشگاه تخلیه می‌کنند.
بعد از تخلیه بمب‌ها به مسیری ادامه می‌دهند که در واقع این مسیر در نهایت به سالن کنفرانس سران غیرمتعهدها ختم می‌شده‌است. در همین زمان هواپیمای محمود اسکندری که به شدت آسیب دیده با مهارت بالای این خلبان از مهلکه می‌گریزد و به پایگاه هوایی نوژه برمی گردد، همچنین هواپیمای دوران مورد اصابت چندین گلوله ضدهوایی قرار می‌گیرد؛ به‌طوری که از دم هواپیما تا محل قرار گرفتن کابین خلبان آتش می‌گیرد. در این هنگام، منصور کاظمیان، خلبان کابین عقب به درجات و نشانگرها نگاه کرده و متوجه می‌شود که از کار افتاده‌اند؛ بنابراین تصمیم به خروج از هواپیما و ایجکت خود و دوران می‌گیرد؛ ولی قبل از کشیدن دستگیره خروج اضطراری، ایجکت صندلی کابین عقب (احتمالاً به دلیل رسیدن آتش به صندلی) عمل کرده و کاظمیان به‌صورت خودکار به بیرون پرتاب می‌شود. اما عباس دوران با صرف نظر کردن از خروج اضطراری، جنگنده صدمه‌دیدهٔ خود را که در آتش می‌سوخت، با هدف ناامن جلوه دادن شهر بغداد، در مسیر هتل محل برگزاری هفتمین دوره اجلاس سران جنبش غیرمتعهدها ادامه داده تا بالاخره هواپیما در یک میدان سقوط می‌کند. در نتیجه این عملیات، اجلاس عدم تعهد در بغداد به دلیل ناامنی برگزار نشد. این عملیات تحت عنوان عملیات بغداد نام گرفت.
به این صورت در اواسط ژوئیه ۱۹۸۲ بود که سازمان وحدت آفریقا هم اعلام کرد که بغداد محل مناسبی برای گردهمایی غیرمتعهدها نیست بعد از آن‌هم کوبا اعلام کرد کنفرانس سران در بغداد تشکیل نخواهد شد. پیشنهاد عراق برای میزبانی کنفرانس وزیران خارجه هم که قرار بود قبل از اجلاس سران برگزار شود، مورد استقبال قرار نگرفت. سرانجام در سپتامبر ۱۹۸۲ فیدل کاسترو طی نامه‌ای رسماً اعلام کرد که اجلاس بعدی در دهلی نو، هفتم مارس ۱۹۸۳ تشکیل خواهد شد و همه کشورهای عضو با این تصمیم موافقت کرده‌اند و بدین ترتیب شکست بزرگ سیاسی برای صدام رقم خورد.
خاکسپاری
از پیکر وی، بیست سال بعد در سال ۱۳۸۱ تکه‌ای از استخوان پا به ایران بازگشت که در ۱۰ مرداد ۱۳۸۱ خانواده وی آن را طی مراسمی رسمی با حضور مسئولان کشوری و لشکری، خانواده و بستگان در شیراز به خاک سپردند.
فیلم
بر اساس داستان آخرین روزهای زندگی و واپسین مأموریت دوران، دو فیلم سینمایی با نام‌های عبور از خط سرخ (سال ۱۳۷۴) و خلبان (سال ۱۳۷۶) به کارگردانی جمال شورجه ساخته شده‌است.
نشأت اکرم
نشأت اکرم عبد علی العیسی (متولد ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۴ در حله)، بازیکن سابق فوتبال اهل عراق می‌باشد.
او بازی‌های زیادی را برای تیم ملی فوتبال عراق انجام داده است و به همراه این تیم به مقام قهرمانی در مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۰۲ و جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ رسیده‌است.
نشات اکرم در فصل ۱۰-۲۰۰۹ به همراه تیم توئنته هلند به مقام قهرمانی در لیگ برتر هلند رسید.
اندیس انگهران
انگهران یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر درپهن استان هرمزگان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، ذغالسنگ است.سنگ میزبان این اندیس شیل است
کمپین ویرجینیای شمالی
کمپین ویرجینیای شمالی (Northern Virginia Campaign) همچنین شناخته شده به عنوان دومین کمپین بول ران یا دومین کمپین منسس یک جنگ داخلی در ایالات متحده از سری جنگ‌های داخلی آمریکا است که در ویرجینیا و در اوت و سپتامبر ۱۸۶۲ میلادی در همایش بزرگ شرق در گرفت، مؤتلفه به رهبری ژنرال رابرت ئی. لی و به دنبال موفقیت‌های او از ۷ روز جنگ در شبه جزیره کمپین با حرکت به سمت شمال به طرف واشینگتن، دی.سی. عزیمت کرد.
ایست لیک، شهرستان پاینلاس، فلوریدا
ایست لیک، شهرستان پاینلاس (به انگلیسی: East Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاینلاس، فلوریدا قرار دارد. ایست لیک، شهرستان پاینلاس ۸۱٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰٬۹۶۲ نفر جمعیت دارد.
راه قشری-پیازی
راه قشری‌پیازی یا قشری بصل النخاعی، بخشی از دستگاه هرمی است که تحت عنوان الیاف زانویی از کپسول داخلی عبور کرده، وارد هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی در ساقه مغز می‌شوند و از این طریق با نورون حرکتی تحتانی در هسته‌های مغزی ارتباط برقرار می‌کنند.این راه همانند راه قشری نخاعی(که راه هرمی خوانده می‌شود)جزو نورون حرکتی فوقانی هستند.
منشاء و مسیر راه قشری بصل النخاعی
فیبرهای راه قشری پیازی از جنس همان راه هرمی(راه قشری نخاعی)هستند ولی برخلاف راه هرمی که مسیر اصلی آن به سمت نخاع است، فیبرهای راه قشری پیازی که به نام راه قشری هسته‌ای نیز خوانده می‌شوند، به هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی در ساقه مغز می‌روند.الیاف هرمی که از قشر مغز مبدأ می‌گیرند، به هم نزدیک و فشرده شده و کپسول داخلی را به وجود می‌آورند.فیبرهای راه قشری پیازی از زانوی کپسول داخلی عبور می‌کنند و به تدریج وارد هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی می‌شوند.فیبرهای راه هرمی از قسمت پشتی(خلفی)کپسول داخلی عبور کرده که در نهایت به نخاع ختم می‌شوند.
نکته‌ای که باید در ارتباط با فیبرهای راه قشری پیازی توجه کرد این است که این فیبرها هنگامی که از بخش‌های ساقه مغز(مغز میانی پل مغزی و پیاز نخاع)عبور می‌کنند به تدریج از ردیف الیاف هرمی خارج شده و اکثراً پس از تقاطع در خط وسط به هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی رفته و سرانجام با نورون‌های حرکتی تحتانی اعصاب مغزی مربوطه ارتباط می‌یابند.
بندبنی
جمعیت
این روستا در دهستان پی‌رجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۶ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است. مردم بندبنی از قومیت طبری هستند. مردم بندبنی به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
تپه احمدآباد ۱
تپه احمدآباد ۱ در شهرستان قزوین، روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حوزه انتخابیه آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان
حوزهٔ انتخاباتی آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان یکی از حوزه‌های استان فارس برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت آباده، ۱ نماینده در مجلس شورای اسلامی دارد.
غار گدازه‌ای
غار گدازه‌ای غاری است که به وسیله سخت شدن گدازه‌های آتشفشانی در آخرین مرحله فعالیت آنها شکل می گیرد.
گمینا راجخوو-ویپژ
گمینا راجخوو-ویپژ یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ژویتس واقع شده‌است. گمینا راجخوو-ویپژ ۶۵٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۳۸۵ نفر جمعیت دارد.
پلیموث داستر
پلیموث داستر (Plymouth Duster) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۶ (۱st)۱۹۸۵–۱۹۸۷ (۲nd)۱۹۹۲–۱۹۹۴ (۳rd) تولید شده‌است.
منابع
رده:خودروهای معرفی‌شده در ۱۹۷۰ (میلادی)
پوچائیف
شهر پوچائیف در استان ترنوپیل در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۸٬۲۴۰ نفر است.
مارکو دی وایو
مارکو دی وایو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۰۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
حوزه انتخابیه نی‌ریز، استهبان و بختگان
حوزهٔ انتخاباتی نی‌ریز، استهبان و بختگان یکی از حوزه از حوزه‌های استان فارس برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت نی‌ریز، ۱ نماینده دارد.
نماینده دوره اول (۷ خرداد ۱۳۵۹ - ۶ خرداد ۱۳۶۳)
سید جعفر حجت کشفی
نماینده دوره دوم (۷ خرداد ۱۳۶۳ - ۶ خرداد ۱۳۶۷)
سید فخرالدین فال اسیری
نماینده دوره سوم (۷ خرداد ۱۳۶۷ - ۶ خرداد ۱۳۷۱)
علی اکبر همتایی
نماینده دوره چهارم (۷ خرداد ۱۳۷۱ - ۶ خرداد ۱۳۷۵)
خلیل دادور
نماینده دوره پنجم (۷ خرداد ۱۳۷۵ - ۶ خرداد ۱۳۷۹)
محمد سقایی
نماینده دوره ششم (۷ خرداد ۱۳۷۹ - ۶ خرداد ۱۳۸۳)
محمد سقایی
نماینده دوره هشتم (۷ خرداد ۱۳۸۷ - ۶ خرداد ۱۳۹۱)
محمد سقایی
نماینده دوره نهم (۷ خرداد ۱۳۹۱ - ۶ خرداد ۱۳۹۵)
محمد سقایی
نماینده دوره دهم (۷ خرداد ۱۳۹۵ - ۶ خرداد ۱۳۹۹)
اصغر مسعودی
نماینده دوره یازدهم (۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۶ خرداد ۱۴۰۳)
فرهاد طهماسبی
ئی‌ام‌دی جی‌پی۲۰
ئی‌ام‌دی جی‌پی۲۰ (EMD GP20) یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز الکترو-موتیو دیویژن است.
یوهان دایزنهوفر
یوهان دشنهافر (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۳)، بیوشیمیست آلمانی بود که «برای تعیین ساختار سه بعدی یک مرکز واکنش فوتوسنتزی» به همراه هارتموت می‌شاییل و رابرت هابر موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
ئی‌ام‌دی جی‌پی۲۰
این لوکوموتیو که در سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲ تولید می‌شده دارای ۱۶ سیلندر و ۲۰۰۰ اسب بخار توان خروجی بوده است.
فیات دوبلو
فیات دوبلو (Fiat Doblò) خودرویی است که از سال ۲۰۰۰–کنون تولید شده‌است.
فرودگاه فرانکونیا
فرودگاه فرانکونیا یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۰۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۹۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
اندیس پیر عمران
پیر عمران یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر سقز استان کردستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است.
پوله
پوله، مرکز دهستان شوروم و روستایی از توابع بخش زیلائی شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شوروم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۳ نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
دانشکده رستوران و هنرهای آشپزی اومئو
دانشکده رستوران و هنرهای آشپزی اومئو یک مرکز آموزشی وابسته به دانشگاه اومئو است.
این دانشکده که در سال ۲۰۰۲ تأسیس، دارای ۱۴۰ دانشجو می‌باشد و هنرهای آشپزی و رستوران‌داری را به دانشجویان آموزش میدهد.
تپه احمدآباد ۲
تپه احمدآباد ۲ در شهرستان قزوین، روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۲۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرانس فوتبال
فرانس فوتبال یک مجلهٔ ورزشی حاوی اخبار ورزشی سراسر جهان و عکس‌های شخصی و عمومی بازیکنان فوتبال است. فرانس فوتبال یکی از معتبرترین نشریات ورزشی در اروپا به‌دلیل عکاسی خبری و آمار دقیق بازی‌های لیگ قهرمانان اروپا و لیگ اروپا پوشش گسترده‌ای از لیگ‌های فوتبال و فوتسال اروپایی است که از سال ۲۰۱۶ جایزهٔ توپ طلا را نیز به بهترین فوتبالیست سال جهان اهدا می‌کند. فرانس فوتبال برای نخستین ‌بار در سال ۱۹۴۶ منتشر گردید.