cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
هراس‌های ویژه
تشخیص
براساس DSM-5 شامل موارد زیر می باشد: 1.ترس یا وحشتی که حداقل 6 ماه طول بکشد 2.ترس یا وحشت زیاد باعث اجتناب از شی یا موقعیت شود. 3.علایم ترس و وحشت زیاد درباره موقعیت یا شی وجود داشته باشد.در کودکان به صورت گریه ،کج خلقی یا چسبیدن به والد باشد. 4.سایر علل ایجاد کننده ترس و وحشت رد شده باشند. 5.موقعیت اضطراب زا همیشه و به صورت فوری باعث ایجاد ترس و وحشت شود. 6.ترس و اضطراب شدید باعث افت عملکرد شود.
درمان
درمان شامل درمان دارویی و رواندرمانی شناختی رفتاری می باشد. برای درمان دارویی از داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین استفاده می شود. درمان مانند درمان سایر انواع هراس است.
جستارهای وابسته
هراس
تاماز تریدر
تاماز تریدر (Thames Trader) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۵در انگلستان تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
اندیس پل غزنوی
پل غزنوی یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر رامیان استان گلستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، بوکسیت است.سنگ میزبان این اندیس سنگ آهک است و دیرینگی آن به دوران پرموتریاس می‌رسد.
گودزیلا در برابر گیدورا شاه
گودزیلا در برابر گیدورا شاه فیلمی علمی تخیلی از سری فیلمهای گودزیلا ساخته کمپانی توهو محصول سال ۱۹۹۱ است. کارگردان آن کازوکی اوموری است.
علی سیاح گرجی
علی سیاح گرجی (زادهٔ ۱۳۳۲ در تهران) قاری قرآن اهل ایران است.
سفرهای تبلیغی
وی تاکنون در جهت تبلیغ مذهبی به کشورهای عربستان سعودی، هندوستان، بنگلادش، اتریش، اوگاندا، ماداگاسکار، مالزی، سوریه، ارمنستان و ترکمنستان سفر کرده‌است.
التنسالزویدل
التنسالزویدل (به آلمانی: Altensalzwedel) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Apenburg-Winterfeld واقع شده‌است.
خصوصیات
التنسالزویدل ۱۶٫۱۱ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مزدآباد
مزدآباد روستایی در دهستان نیمبلوک بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۲۲۲ نفر (در ۸۴ خانوار) بوده‌است.
مشکل با عاشقانه
مشکل با عاشقانه یک فیلم کمدی-درام  آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ میلادی به کارگردانی جین ری با بازی کیپ پاردو، جوزی دیویس ، دیوید ایگنبرگ ، راجر فن ، شیتال شت و کوبی رایان مک لافلین است.
پیترو جنووسی
پیترو جنووسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۰ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. پیترو جنووسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.
رابرت گیبس
رابرت گیبس (Robert Gibbs؛ زادهٔ March 29, 1971) یک سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
داربری جوکار
جمعیت
این روستا در دهستان مارگون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
سفیدکوه (نکا)
سفیدکوه(اسپه کوه)، روستایی است از توابع بخش هزارجریب شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان استخرپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
روستای زیبای سفیدکوه در کیلومتر 68 شهر نکا در منطقه ییلاقی و خوش آب و هوای هزار جریب  واقع شده است. این روستا از شمال به روستای کچپ محله از شرق متصل به روستای ارم ازغرب به روستای رودبارمحله و از سمت جنوب به جنگل های هیرکانی متصل می باشد.
حفظ آداب و رسوم و آیین های سنتی از جمله نوروز باستانی به عنوان میراث معنوی دغدغه های اصلی اهالی این روستا می باشد.
آلبوم اسپه کوه اثر دکتر ایوب برزگرنژاد در وصف حال روستای سفیدکوه سروده شده است.
منابع
https://en.wikipedia.org/wiki/Sefid_Kuh,_Mazandaran
بودیملیا
شهر بودیملیا در کشور مونته‌نگرو واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱٬۶۹۴ نفر است.
اندیس برین
برین یک اندیس مصالح ساختمانی است که در حوالی شهر چابهار استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مارن است.
استان کاوایه
استان کاوایه یکی از استان‌های سی‌وشش‌گانه کشور آلبانی است.
نان وقفی
نان وقفی (در گویش محلی جنوبی اغلب به آن نان سفید نیز می‌گویند) یک نوع نان ایرانی است که معمولاً حاوی مقدار بیشتری آرد نسبت به نان معمولی است. حجم و شکل این نان صاف و نازک است. نان را به شکل در تنور درست می‌کنند.
ایرف مدل ای
ایرف مدل ای (ERuf Model A) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۸در آلمان تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، است.
ماریو جنتا
ماریو جنتا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. ماریو جنتا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۹ میلادی انجام داد.
التنستاد، هسه
التنستاد، هسه (به آلمانی: Altenstadt, Hesse) یک شهر در آلمان است که در وتراوکرایس واقع شده‌است.
خصوصیات
التنستاد ۳۰٫۰۸ کیلومترمربع مساحت دارد ۱۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهر مرزی (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۹)
شهر مرزی مجموعهٔ تلویزیونی بود در ژانر وسترن-درام که از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ در آمریکا و کانادا پخش شد. این مجموعه شهری را به تصویر می‌کشد که قبلاً به نام «پمیکان» شناخته می‌شد ولی در سال ۱۸۸۰ پس از مرزکشی میان آمریکا و کانادا در مدار ۴۹ درجه شمالی و تقسیم شهر به دو قسمت، به «شهر مرزی» تغییر نام داد.
داستان
«پمیکان» شهر بود در دشت‌های غربی آمریکای شمالی نزدیکی خط مرزی کانادا-آمریکا در در ۴۹ درجهٔ شمالی عرض جغرافیایی. این وضعیت ادامه داشت تا این‌که در سال ۱۸۸۰ مرز در منطقهٔ «پمیکان» مورد بررسی قرار گرفت، که در آن زمان معلوم شد که این شهر در دو سوی مرز قرار می‌گیرد. در واقع، مرز از وسط دفتر کلانتری محلی می‌گذرد. به منظور اجرای مناسب قانون، بنت کلایو (جان اچ. برنان) و جک کرداک (ریچارد کومار) در این شهر مستقر شده‌اند. کلایو سرجوخه‌ای‌ست که در پلیس سوار شمال غرب، و سابقاً در تورنتو مستقر بود. جک یک مارشال ایالات متحده آمریکا و رنجر تگزاس سابق، همچنین جانباز ارتش کنفدراسیون است.
هر یک از این افسران قانون سعی ابراز علاقه به ماری دومان (سوفی بارجک) دارند. ماری و شوهر پزشکش (ژاک)، هر دو اهل پاریس‌اند و تا زمان درگذشت ژاک در شهر مرزی زندگی می‌کنند. با مرگ ژاک ماری بیوه می‌شود. ماری همچنین پزشک شهر و مالک فروشگاه عمومی محلی نیز هست. ماری دختری به نام لوسی را که پدر و مادرش مرده‌اند به فرزندی می‌پذیرد.
جوانا رادوی (دانا کارول وایت) بیوه، صاحب مزرعهٔ محلی و رئیس انجمن زنان برای اعتدال محلی است.
زاک دنی (دانکن فراسر)، یک بومی جنوبی، مالک بار و مسافرخانه‌ی شهر است. همسر او، دایان زمانی یک بردهٔ سیاه بوده‌است.
سالی دافیلد (بورلی الیوت) مالک از خانه‌های محلی شبانه‌روزی و کارمند در فروشگاه عمومی ماری است.
وندل مک‌ورتر (پل باتن) بانکدار محلی (مدیریت شعبه‌ای از بانکی که مقر آن در هلناست) و مالک استبل علیق اسب است. او همچنین با سالی دافیلد معاشرت دارد.
اوتو دانزینگر کارگر آهنگری است.
رجنگ
رجنگ روستایی در دهستان نیمبلوک بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۷ نفر (در ۲۱ خانوار) بوده‌است.
شهر مرزی (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۹)
داستان
برونو دانزینگر پسر اوتو دانزینگر است که در استبل علیق اسب شده کمک می‌کند.
لو پولاک
لو پولاک (Lew Pollack؛ June 16, 1895 – January 18, 1946) آهنگساز، موسیقی‌دان و ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شهر مرزی (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۹)
داستان
ویلی هادون بچه محلی در شهر است که زمان زیادی را با مارشال کراداک صرف می‌کند و به لوسی، که با ماری زندگی می‌کند علاقه دارد.
لو پولاک
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دیوانگان رقص اشاره نمود.
شهر مرزی (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۹)
اطلاعات تولید
مجموعه در پیت میدوز، واقع در ماپل ریج استان بریتیش کلمبیای کانادا فیلمبرداری شد. عنوان فرانسوی مجموعه Les Deux font la loi است.
لو پولاک
نام وی در سال ۱۹۷۰ در تالار مشاهیر ترانه‌سرایی ثبت شد.
تپه سیل (تپه سد)
تپه سیل (تپه سد) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان سلسله، روستای خسروآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۷۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهر مرزی (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۹)
نسخهٔ خانگی
در ۱ فوریه ۲۰۱۱، شرکت سرگرمی‌های خانگی اکو بریج مجموعه‌ای حاوی ۲ دی‌وی‌دی از این سریال را در منطقهٔ ۱ (ایالات متحده) منتشر کرد. این مجموعه حاوی همان ۲۸ قسمتی بود که قبلاً توسط شرکت پلاتینوم دیسک کورپوریشن منتشر شده بود.
در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۱، شرکت سرگرمی‌های خانگی آلیانس فیلمز تنها در کانادا مجموعه‌ای را روی دی‌وی‌دی منتشر کرد با نام «بهترین‌های شهر مرزی». این مجموعه مشابه مجموعهٔ ۴ دیسکی‌ای است که در سال ۲۰۰۵ و فوریه ۲۰۱۱ در ایالات متحده منتشر شده، به طوری که حتی آرم حق تألیف شرکت پلاتینوم دیسک کورپوریشن را بر روی جلد و بوت دیسک‌ها دارد.
دسته دلقک‌ها
دستهٔ دلقک‌ها (به فرانسه: Guignol's band)کتابی است از لویی فردینان سلین نویسنده فرانسوی که برای اولین‌بار به سال ۱۹۴۴ منتشر شده‌است.
نقد
برخی معتقدند نثر سلین در این کتاب خیلی عجیب و آشفته‌است و آدم‌های این رمان دائماً در حال گریزند. تمام رمان حول محور یک تخریب شکل می‌گیرد.
خلاصه داستان
دسته دلقک‌ها داستان زن‌های نان‌آور خانواده و مردهای حسابی خوشگذران است؛ یعنی داستان زمین‌خورده‌ها و مطرودها. همچنین این رمان داستان سیاهی از جنگ است.
ترجمه به فارسی
این رمان سومین رمان سلین است که به فارسی ترجمه شده‌است. این کتاب در سال ۱۳۸۵ به قلم مهدی سحابی ترجمه و نشر مرکز آن را منتشر کرده‌است.
اندیس درب قلعه
درب قلعه یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر نمردان استان فارس قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، منگنز است.سنگ میزبان این اندیس رادیولاریت است
حزب آریا
حزب ناسیونال سوسیالیست آریا ایران به دست هادی سپهر در سال ۱۳۲۷ تأسیس شد. نامبرده که در زمان اشغال ایران مبارزات وسیعی را ضد اشغالگران شروع کرده بود به سببِ خیانت داخلیِ روس‌ها بازداشت و توسط مقام‌های ایران تحویل ارتش انگلستان شد و از سال ۱۳۲۲ تا اواخر سال۱۳۲۴ در بازداشتگاه شماره ۱۲ اراک زندانی بود. پس از آزادی به تأسیس حزب ملی‌گرای آریا همت گمارد که خواستار تجدید عظمت ایران باستان بود؛ این حزب یکی از بزرگترین و با برنامه‌ترین احزاب ایران بود که نقش مهمی در مبارزه ضد کمونیسم، ائتلاف مصدق با توده‌ای‌ها، اعلام جرم ضد احمد قوام، اعتراض به شاه و دولت و مجلس به سبب پیروی از دستورهای غرب به ویژه انگلیس و آمریکا ایفا کرد. ارگان رسمی این حزب روزنامه ندای سپهر بود. این حزب دارای شاخۀ نظامی نیرومندی بود که (در مقابل شاخه نظامی حزب توده تشکیل شده بود) برخی از اعضا ان عبارت بودند از ارتشبد آریانا، ارتشبد هدایت، سرلشکر حسن اخوی، سرلشکر محمود ارم، سرلشکر امینزاده، سرلشگرحسن ارفع، و افسران ارشد نظیر، مهدی رحیمی. این حزب بعد از بزرگترین رژه تاریخی احزاب سیاسی ایران در ۲۸ مرداد ۱۳۳۷ که موجبات وحشت آمریکا و انگلیس و شوروی فراهم آورد، به دستور مستقیم شاه تعطیل شد و بسیاری از افسران و رجال عضو ان بازنشسته و از سمت خود اخراج شدند. این حزب مجدداً فعالیتش را در سال ۱۳۴۷ آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۰ که مجدداً به دستور شاه متوقف گردید، ادامه داد.
فرودگاه فورت مورگان
فرودگاه فورت مورگان یک فرودگاه همگانی ۸۳۰۰ است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۹۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
دره‌بید جوکار
دره بیدجوکار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مارگون شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
نیسان دیزل اسپیس رانر ۷
نیسان دیزل اسپیس رانر ۷ (Nissan Diesel Space Runner ۷) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس اتوبوس قرار گرفته و است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت دستی است.
ورزشگاه شهدای ساری
ورزشگاه شهدای ساری یک ورزشگاه فوتبال در شهر ساری، ایران است.
این ورزشگاه که در سال ۱۳۸۷ تأسیس شده دارای ۱۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
گمینا روگوژنو
گمینا روگوژنو یک گمینا در لهستان است که در شهرستان گروجونتس واقع شده‌است. گمینا روگوژنو ۱۱۵٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۰۶۸ نفر جمعیت دارد.
هایدی سوئدبرگ
هایدی سوئدبرگ (Heidi Swedberg؛ زادهٔ March 3, 1966) یک هنرپیشه و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
اسپوژ
شهر اسپوژ در کشور مونته‌نگرو واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱٬۵۲۹ نفر است.
سنگر (نکا)
فاصله روستای سنگر تا شهرستان نکا حدودا ۵۰ کیلومتر می‌باشد.
نزدیکترین آبادی ها به روستای سنگر روستاهای تلم، کفرات و اسماعیل‌محله می‌باشند.
جمعیت
این روستا در دهستان استخرپشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است. مردم سنگر از قومیت طبری هستند. مردم سنگر به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
سنترویل، یوتا
سنترویل شهری در ایالت یوتا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵٬۳۳۵ نفر بوده‌است.
اندیس سیاجکول
سیاجکول یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر لادیز استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
محله صالح‌آباد (سقز)
صالح‌آباد (به کوردی ساڵحاوا)، نام یکی از محله‌های شهر سقز است.
تپه گریران
تپه گریران مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان سلسله، روستای گریران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۷۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
التنستاد، سوابی
التنستاد، سوابی (به آلمانی: Altenstadt, Swabia) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
رندی وودسن
رندی وودسن (Randy Woodson) مدرس دانشگاه و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که هم‌اکنون به عنوان رئیس دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی فعالیت می‌کند.
التنستاد، سوابی
خصوصیات
التنستاد ۳۱٫۳۰ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یخ‌بندان نهایی
«یخ‌بندان نهایی» یک قطعه موسیقی بدون‌کلام از آلبوم لغزش آنی در عقل گروه موسیقی پراگرسیو راک انگلیسی پینک فلوید است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد.
درباره
بمانند دو بخش از آهنگ «ماشین نو»،ویرایش زنده از این آهنگ در هیچ آلبومی رسماً توسط پینک‌فوید منتشر نشد.نبودن نیک میسن برای درام‌زدن در دوره‌ای که پینک فلوید فعالیتی نداشت گروه مجبور شد از ماشین درام در این اهنگ استفاده کند. برای ساکسفون گروه از تام اسکات و جان هلوین که بعدها به عنوان ساکسفون‌نواز گروه پراگرسیو راک سوپرترمپ شناخته‌تر شد، استفاده کرد.
MPEG-4
MPEG-4 یا گروه کارشناسان تصویر متحرک-۴ چهارمین نسل از گروه گروه کارشناسان تصویر متحرک و یک فرمت است.
ناحیه کولونیه
استان کولونیه نام یکی از استان‌های سی‌وشش‌گانه کشور آلبانی است.
مرکز این استان شهر Ersekë است
نفوذپذیری (علوم زمین)
تراوایی یا نفوذپذیری (Permeability) در مکانیک شاره‌ها و علوم زمین به میزان توانایی انتقال مایعات از محیط متخلخل میان حفره‌های رسوب‌ها یا سنگ‌ها اطلاق می‌شود. مقدار نفوذپذیری به اندازه حفره‌ها، غلظت مایع و نیروی کششی که با کاهش اندازه دانه‌ها کم می‌شود، بستگی دارد. در واقع عواملی که بر تخلخل اولیه موثرند، در میزان نفوذپذیری نیز مؤثر می‌باشند. نفوذ پذیری را معمولاً با واحد دارسی بیان می‌کنند. یک دارسی عبارتست از نفوذ پذیری که در آن یک مایع با غلظت یک سانتیمتر در ثانیه تحت فشار یک اتمسفر بر سانتیمتر عبور کند. نفوذپذیری اغلب سنگ‌ها به‌طور کلی کمتر از ۱ دارسی می‌باشد.
دوج پولارا
دوج پولارا (Dodge Polara) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۳تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
نبرد رمله (۱۱۰۱)
نبرد رمله (Battle of Ramla) که به عنوان اولین نبرد رمله در تاریخ شناخته می‌شود، در هفتم سپتامبر ۱۱۰۱ میلادی بین صلیبیون پادشاهی اورشلیم و خلافت فاطمیان در فلسطین و شهر رمله که در مسیر بیت‌المقدس به اشکلون قرار داشت در گرفت.
در این نبرد، نیروهای صلیبی تحت رهبری پادشاه بیت‌المقدس بالدوین یکم قرار داشتند، پس از شکست فاطمیان در این نبرد آنها برای مدت ۳ ماه مجبور به عقب‌نشینی از مواضع قبلی خود شدند، پس از این نبرد و عقب‌نشینی نیروهای مسلمان، بالدوین دست به تعقیب آنها زد و پس از پیروزی مجدد، اردوگاه آنها و خود شهر رمله را غارت کرد
دره چپی جوکار
دره چپی جوکار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مارگون شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
بارینگ، واشینگتن
بارینگ (به انگلیسی: Baring) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ، واشینگتن واقع شده‌است. بارینگ ۴٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سپاه صلح
سپاه صلح سازمانی دولتی متشکل از جوانان داوطلب امریکایی است که جان. اف. کندی، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، در مارس ۱۹۶۱ برای کمک به کشورهای جهان سوم تأسیس کرد.
رسالت سپاه صلح در سه هدف عمده خلاصه شده که در اساسنامه این نهاد آمده‌است:
جان اف کندی پس از بنیادگذاری سپاه صلح، شوهر خواهر خود، سارجنت شرایور، را به عنوان نخستین مدیر آن برگزید. سارجنت شرایور پدر همسر آرنولد شوارتزنگر، ستاره هالیوود و فرماندار پیشین ایالت کالیفرنیا، بود.
روند کار
در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی، شمار زیادی از جوانان آمریکایی داوطلب خدمت در سپاه صلح شدند، و برای یاری رساندن به روند توسعه، راهی کشورهایی در آمریکای جنوبی، آسیا، آفریقا، و خاورمیانه شدند.
مأموریت داوطلبان سپاه صلح طی دههٔ ۱۹۶۰ تماماً در کشورهای تازه استقلال یافته و کم‌درآمد که از استعمار رها شده بودند، انجام می‌شد. در دههٔ ۱۹۷۰، وظایف این سازمان بیشتر هدفمند شد و داوطلبانی که از تجربهٔ کاری بیشتری برخوردار بودند برای خدمت انتخاب می‌شدند. در این دوره میانگین سن داوطلبان بالاتر رفت- از ۲۲ سال به ۲۸ سال رسید- و میزان داوطلبان بالای ۵۰ سال هم افزایش پیدا کرد. در سال ۱۹۷۴، از سازمان سپاه صلح در ۶۹ کشور جهان دعوت به همکاری شده بود که بالاترین میزان درخواست همکاری از این سازمان به‌طور مطلق است.
در سال ۱۹۷۹، سپاه صلح که پیش از این یکی از ادارات تابعهٔ وزارت امور خارجه ایالات متحده بود، از قوهٔ مجریهٔ دولت آمریکا استقلال کامل یافت. طی دولت رونالد ریگان در دههٔ ۱۹۸۰، ابعاد برنامه‌ها و تعداد داوطلبان کاهش یافت، اما طرح‌های تازه‌ای به ویژه طرح‌هایی برای ارتقای امنیت غذایی در منطقهٔ کارائیب، آمریکای مرکزی و آفریقا آغاز شد.
تحول این سازمان با گذشت زمان ادامه یافت. در سال ۱۹۹۱، پس از فروپاشی اتحاد شوروی، برای نخستین بار مأموریت‌هایی در کشورهای لیتوانی و استونی واقع در اروپای شرقی، به داوطلبان داده شد، همچنین در سایر کشورهایی که تازه استقلال یافته بودند، از داوطلبان خواسته شد در زمینهٔ ایجاد و توسعهٔ کسب و کارهای کوچک کمک کنند. این برنامه‌های انتقالی برای کمک به کشورها جهت انتقال از سوسیالیسم به اقتصاد مبتنی بر بازار بود؛ پس از گذشت ۱۰ سال، برنامهٔ کشورهای بالتیک به پایان رسید و کار آن تکمیل شد.
در سال ۱۹۹۳، اولین گروه داوطلبان سپاه صلح به چین وارد شدند، که مأموریت آن‌ها در وهلهٔ اول، آموزش زبان انگلیسی بود و این خدمات هم‌چنان در آن کشور ادامه دارد.
دوریس مریک
دوریس مریک (Doris Merrick؛ June 6, 1919 – 1919:6:6, November 30, 2019) بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کبریت توکلی
کبریت توکلی اولین کبریت ایرانی ثبت شده‌است. کبریت توکلی نخستین بار در سال ۱۲۹۷ توسط تقی توکلی در تبریز راه‌اندازی شد.
تاریخچه کارخانه و خانواده توکلی
تقی توکلی پس از مهاجرت به تبریز با توجه به اینکه در قفقاز با تولید کبریت آشنایی پیدا کرده بود، در سال ۱۲۹۷ یعنی یک قرن پیش اولین کارگاه و کارخانه تولید کبریت را راه‌اندازی کرد و از آن پس به تقی کبریت ساز توکلی شهره شد.
تقی کبریت ساز توکلی برای خرید ماشین آلات به چند کشور از جمله آلمان سفر کرد و در نهایت ماشین آلات به روزی را از این کشور وارد و در سال ۱۳۲۵ کارخانه جدید کبریت سازی توکلی را راه اندازی کرد.
با مرگ تقی توکلی در سال ۱۳۳۷ پسرش محمدتقی که تحصیلکرده آمریکا بود سکان هدایت کارخانه کبریت سازی را در دست گرفت و آن را توسعه داد.
در سال ۱۳۴۷ محمدتقی توکلی به فکر راه‌اندازی کارخانه ماشین‌سازی در تبریز افتاد و این مهم را به مسئولان سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران پیشنهاد داد و در نهایت با تلاش او این کارخانه با همکاری چکسلواکی راه‌اندازی شد.
محمدتقی توکلی در گفت و گویی اعلام کرد کارخانه کبریت سازی توکلی با تولید سالانه ۱۰میلیارد جعبه کبریت، بزرگترین تولیدکننده کبریت در جهان است.
درگذشت محمدتقی توکلی
محمدتقی توکلی که پس از پدرش مدیریت این کارخانه را بر عهده داشت متولد ۱۳۱۰ بود و در ۱۸ دی ۱۳۹۷ به علت کهولت سن در ۸۷ سالگی در تبریز درگذشت.
در ادبیات عامه
قدمت کبریت توکلی و درج عبارت بی‌خطر بر روی آن باعث شده تا گاهی افراد و اشیاء بی‌خطر و کم‌اثر نیز به کبریت توکلی تشبیه شوند.
مدیران شرکت
این شرکت به صورت خانوادگی اداره شده و مدیر فعلی کبریت‌سازی بیست و نه بهمن (کبریت توکلی) آقای حسینعلی توکلی است.
پیوند به‌بیرون
سایت رسمی کبریت توکلی
اندیس شوه
شوه یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر رندان استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
التنستاد، آپر باواریا
التنستاد، آپر باواریا (به آلمانی: Altenstadt, Upper Bavaria) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
التنستاد ۱۸٫۶۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۷۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گمینا روگوو
گمینا روگوو یک گمینا در لهستان است که در شهرستان بژژینه واقع شده‌است. گمینا روگوو ۶۶٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۶۴۷ نفر جمعیت دارد.
آنتی‌سرم
آنتی‌سرم به سرمی گفته می‌شود که حاوی مقادیر مشخصی از مولکول‌های آنتی‌بادی برای اتصال به یک آنتی‌ژن خاص است.
شیر مغز پائین
شیرمغزپائین روستایی در دهستان نیمبلوک بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
والزلی ۱۵/۶۰
والزلی ۱۵/۶۰ (Wolseley ۱۵/۶۰) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۱۸۷،۶۶۱تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
یدالله داج
یدالله داج (Yadolah Dodge؛ زادهٔ March 30, 1944) دانشمند و آماردان ایرانی‌تبار اهل سوئیس است.
پولیه، مونته‌نگرو
شهر پولیه در کشور مونته‌نگرو واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱٬۵۲۹ نفر است.
سینا عشوری
سینا عشوری مهرنجانی (زادهٔ ۲۵ مهر ۱۳۶۷) یک بازیکن سابق فوتبال اهل ایران و اصالتاً ترک قشقایی است.
وی به دلیل باطل شدن کارت معافیت سربازی خود در جریان جنجال کارت معافیت بازیکنان فوتبال با قراردادی ۲ ساله به تیم آن‌زمان نظامی تراکتور تبریز پیوست.
سولماز
سولماز یا سلماز یک نام ترکی دخترانه به معنای ناپژمردنی یا جاویدان است. سولماز از دو بخش تشکیل شده: بخش اول یعنی «سول» برگرفته از مصدر «سولماخ» به معنای پژمردن و بخش دوم پسوند «ماز» به معنای نشدن، نا؛ یعنی ناپژمردنی است. معنی اسم سلماز را میتوان گل همیشه بهار یا جاودان دانست بخاطر انکه از مصدر سولماخ گرفته شده است که برای گل استفاده میشود دیگر معنی سولماز رزگت نیم است
سینا عشوری
سر انجام وی به دلیل مصدومیت‌های پیاپی، در سن ۳۱ سالگی از فوتبال خداحافظی کرد
فرودگاه آبی فورت مک‌فرسون
فرودگاه آبی فورت مک‌فرسون یک فرودگاه خصوصی است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
کنترل پیش‌بینانه مدل
کنترل پیش‌بین مدل (Model Predictive Control یا MPC) نوعی کنترل پیشرفته فرایند است که از دهه ۱۹۸۰ در صنایع فرایند، صنایع شیمیایی و پالایشگاه‌های نفت به کار می‌رود. در سالهای اخیر کنترل پیش بین در مدل‌های بالانس سیستم‌های قدرت نیز به کار رفته‌است. کنترل‌کننده‌های پیش بین مبتنی بر مدل‌های دینامیکی فرایند، عمدتاً مدل‌های خطی تجربی، است که با شناسایی سیستم به دست آمده‌اند. مهمترین مزیت MPC آن است که امکان بهینه‌سازی تایم اسلات جاری را با در نظر گرفتن تایم اسلاتهای آینده می‌دهد. این کار با بهینه‌سازی یک افق زمانی محدود اما اجرای آن تنها در تایم اسلات جاری انجام می‌گیرد. MPC توانایی پیش‌بینی رخدادهای آینده و اتخاذ اعمال کنترلی متناسب با آن را دارد. کنترل‌کننده‌های PID و LQR توانایی پیش‌بینی را ندارند. MPC نوعی کنترل دیجیتال است.
آرامگاه خضر زنده
مقبره خضر زنده مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در خرم‌آباد، جنوب شهر، گورستان عمومی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۷۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کنترل پیش‌بینانه مدل
برداشت کلی
مدلهای به کاررفته در MPC معمولاً مدلهایی برای نشان دادن رفتار یک سیستم دینامیکی پیچیده هستند. الگوریتم کنترل پیش بین پیچیدگی سیستم را افزایش می‌دهد و برای کنترل سیستم‌های ساده که اغلب با کنترل‌کننده‌های PID به خوبی کنترل می‌شوند لازم نیست. از مشخصه‌های دینامیکی رایجی که برای کنترل‌کننده‌های PID مشکل هستند می‌توان از تأخیرهای زمانی طولانی و دینامیکهای مرتبه بالا نام برد.
مدلهای MPC تغییرات متغیرهای وابسته را که نتیجه تغییرات متغیرهای نابسته هستند پیش‌بینی می‌کنند. در یک فرایند شیمیایی متغیرهای نابسته‌ای که می‌توان با کنترلر تغییر داد اغلب یا نقاط تنظیم (set point) کنترل‌کننده‌های PID رگولاتوری (فشار، فلو، دما…) هستند یا عنصر کنترلی نهایی (ولو، دمپر…). متغیرهای نابسته‌ای که نمی‌توان با کنترل‌کننده تنظیم کرد به عنوان اغتشاش به کار می‌روند. متغیرهای وابسته در این فرایندها دیگر اندازه‌گیریهایی هستند که یا اهداف کنترلی را نشان می‌دهند یا محدودیتهای کنترلی.
MPC با استفاده از اندازه‌گیریهای فعلی از سیستم تحت کنترل، حالت دینامیکی فعلی فرایند، مدل‌های MPC و اهداف و محدودیتهای متغیر فرایند، تغییرات آتی متغیرهای وابسته را محاسبه می‌کند. این تغییرات به گونه‌ای محاسبه می‌شوند که متغیرهای وابسته نزدیک به هدف بمانند و محدودیتها روی متغیرهای نابسته و وابسته رعایت شود. معمولاً MPC تنها اولین تغییر در هر متغیر نابسته را برای اجرا می‌فرستد و محاسبه را برای تغییر بعدی تکرار می‌کند.
با وجود آنکه بسیاری از فرایندهای واقعی خطی نیستند اغلب می‌توان آن‌ها را در بازه کوچکی خطی در نظر گرفت. روشهای MPC خطی در بیشتر کاربردها با مکانیسم فیدبک به کار می‌روند که خطاهای پیش‌بینی ناشی از عدم تطبیق بین مدل و فرایند را جبران می‌کند. در کنترل‌کننده‌های پیش بین که تنها از مدل‌های خطی تشکیل می‌شوند اصل برهم نهی (جمع آثار) جبر خطی امکان می‌دهد اثر تغییرات متغیرهای نابسته چندگانه برای پیش‌بینی پاسخ متغیر وابسته با هم جمع شوند. با این کار مسئله کنترلی به یک سری محاسبات جبری ماتریسی مستقیم ساده می‌شود که سریع و مقاوم هستند.
هنگامی که مدل‌های خطی به اندازه کافی برای نشان دادن غیرخطی بودن واقعی مدل دقیق نیستند از روشهای گوناگونی می‌توان استفاده کرد. در برخی موارد می‌توان از تغییر متغیرهای فرایند پیش و/یا پس از مدل خطی برای کاهش غیر خطی بودن استفاده کرد. فرایند را می‌توان با MPC غیر خطی که مستقیماً از مدل غیر خطی استفاده می‌کند کنترل کرد. مدل غیر خطی می‌تواند به شکل یک برازش منحنی تجربی (مانند شبکه‌های عصبی مصنوعی) یا یک مدل دینامیکی دقیق بر مبنای توازن بنیادی جرم و انر‍ژی باشد. مدل غیر خطی را می توا ن برای به دست آوردن فیلتر کالمن یا استفاده از آن در MPC خطی، خطی سازی کرد.
لم‌آب گل اسپید
لم‌آب گل اسپید، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مارگون شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مارگون قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
کچب‌محله
کچپ محله روستایی از توابع هزارجریب شهرستان نکا فاصله این روستا با شهر حدود ۷۰ کیلومتر می‌باشد
ناحیه کورچه
استان کورچه نام یکی از استان‌های سی‌وشش‌گانه کشور آلبانی است.
اندیس کوه چشمه قرمز
کوه چشمه قرمز یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر قطروئیه استان فارس قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، آهن است.سنگ میزبان این اندیس مرمر و شیست سبز است و دیرینگی آن به دوران پالئوزوئیک پائین می‌رسد.
کلودیا کان
کلودیا کان (Claudia Kanne) یک هنرپیشه هلندی است.
در سیزده سالگی اولین بازی خود را در فیلم جوانان ماشین باور نکردنی ساخته رولف ون اییک انجام داد، جایی که او نقش اصلی را در نقش کیکی ایفا کرد. در عشق قدیم توسط نیکول ون کیلسدونک از سال ۲۰۱۷، او شخصیت میرت را به تصویر کشید.
زامارین
زامارین (به انگلیسی: Xamarin) یک شرکت نرم‌افزاری تحت مالکیت مایکروسافت می‌باشد که در سال ۲۰۱۱ شروع به کار نموده‌است. زامارین یک ابزار برای برنامه‌نویسی چندسکویی می‌باشد. به نحوی که با نوشتن یک کد به زبان #C امکان ایجاد فایل‌های اجرایی برای ویندوز، اندروید و آی او اس فراهم می‌گردد.
با استفاده از زامارین می‌توان یک کد #C را روی ۲٫۶ میلیارد دستگاه اجرا کرد!
افزونه به ویژوال استودیو
این ابزار به صورت افزونه به ویژوال استودیو ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ قابل افزودن بود و از نسخه ۵ به بعد، نیاز به ویژوال استودیو ۲۰۱۹ می‌باشد.
سنترال ولی، یوتا
سنترال ولی شهری در ایالت یوتا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۲۸ نفر بوده‌است.
چلمردی
چلمردی، روستایی است از توابع بخش هزارجریب شهرستان نکا در استان مازندران ایران. چلمردی مرکز بخش هزارجریب می‌باشد.
جمعیت
این روستا در دهستان زارم‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰۵ نفر (۲۷۴خانوار) بوده‌است.
التنستاد ان در والدناب
التنستاد ان در والدناب (به آلمانی: Altenstadt an der Waldnaab) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
التنستاد ان در والدناب ۲۲٫۰۴ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مردم کالاش
کالاش قومی هندوایرانی ساکن هندوکش است. آن‌ها در ناحیه چیترال، استان سرحد در شمال شرقی پاکستان سکونت دارند و به زبان کالاش از زبان‌های هندوایرانی شاخه داردی سخن می‌گویند. کالاش‌ها آخرین جامعه‌ای هستند که کیش کهن آریایی را زنده نگه داشته‌اند و جمعیت آن‌ها حدود ۶ هزار نفر برآورد می‌شود. کالاش‌ها از اصیل‌ترین مردمان آریایی هستند.
فرهنگ مردم کالاش بسیار منحصربفرد و کاملاً متفاوت از اقوام همسایه ایشان است و به همین جهت این قوم بسیار مورد توجه مردم‌شناسان قرار گرفته‌اند. آن‌ها چندخداباور هستند و طبیعت نقش معنوی مهمی در زندگی ایشان دارد.
نورستانی‌ها که همسایگان شرقی کالاش‌ها هستند و در ولایت نورستان افغانستان سکونت دارند نیز در گذشته مذهبی مشابه با کالاش‌ها داشتند. اما در اواخر قرن نوزدهم این منطقه -که تا آن هنگام کافرستان نامیده می‌شد- به تصرف حکومت افغانستان درآمد و مذهب ایشان به اسلام تغییر یافت. پس از آن نیز سال‌ها جنگ‌های پیاپی در منطقه نورستان موجب مرگ بسیاری از بومیان نورستانی و مهاجرت مردم مناطق همسایه به این منطقه شده و نورستانی‌ها را با اقوام دیگر تلفیق کرده‌است. اما کالاش‌های چیترال همچنان سنت‌های فرهنگی خود را حفظ کرده و تأثیر بسیار کمی از دنیای خارج گرفته‌اند.
تهدید علیه کالاش‌ها
قوم کالاش توانسته‌اند در مقابل فشار مداوم همسایگان مسلمان خود که در تمام طول تاریخ آن‌ها را کافر نامیده‌اند مقاومت کنند و آیین اسلام را نپذیرند.
کالاش‌ها از قرن هیجدهم میلادی به بعد زیر نظر حکومت مهتر چترال قرار داشته و رابطه خوبی با دیگر گروه‌های قومی چترال داشتند. چترال تا سال ۱۸۹۵ یک حکومت پادشاهی مستقل بود و در این سال تحت‌الحمایه دولت هند بریتانیا شد. جامعهٔ چند قومی و چندمذهبی چترال، که شامل اقوام گوناگون سنی و اسماعیلی مذهب می‌شود، کالاش‌ها را مطمئن کرده بود که می‌توانند در صلح و امنیت زندگی کرده و مذهب و فرهنگ خود را حفظ کنند. نورستانی‌ها همسایگان کالاش‌ها نیز تا دهه ۱۸۹۰ همین وضعیت را داشتند. آن‌ها هم تابع دولت چترال بودند و به آن خراج می‌دادند اما با قرارداد دیورند بین دولت هند بریتانیا و پادشاهی افغانستان، نورستان (که آن هنگام کافرستان نامیده می‌شد) در خاک افغانستان قرار گرفت و نورستانی‌ها به قیمت جان خود اسلام آوردند.
کالاش‌ها تا اوایل قرن بیستم جمعیت زیادی داشتند، اما پس از آن تعداد آن‌ها همانند دیگر اقوام غیرمسلمان منطقه رفته رفته کاهش یافت. سیف‌الله جان یکی از رهبران کالاش‌ها اعلام کرد: «اگر یک کالاش مسلمان شود نمی‌تواند در میان ما زندگی کند. ما بایستی هویت خود را حفظ کنیم.»
هم‌اکنون کالاش‌های مسلمان که شیخ نامیده می‌شوند، بیش از نیمی از جمعیت کالاش‌ها را شکل می‌دهند. بسیاری از آنان در روستاهای همسایه زندگی می‌کنند و زبان و بسیاری از رسوم فرهنگی منحصر به فرد خود را حفظ کرده‌اند.
کالاش‌ها هم به دشواری توانسته‌اند هویت خود را حفظ کنند. آن‌ها که اقلیتی بسیار کوچک در یک منطقه بسیار متعصب مسلمان هستند همواره از سوی شبه‌نظامیان مسلمان تهدید شده‌اند. در دهه ۱۹۵۰ چندین دهکده کالاش به اجبار به اسلام گرویدند و این خصومت میان کالاش‌ها و مسلمانان همسایه‌شان را افزایش داد. در دهه ۱۹۷۰ مسلمانان بومی منطقه و شبه‌نظامیان محلی شروع به آزار و اذیت و شکنجه کالاش‌ها کردند و پس از آن نیز طالبان چندین بار به منطقه حمله کردند که موجب مرگ بسیاری از کالاش‌ها شد. این حملات جمعیت کالاش‌ها را به دو هزار نفر کاهش داد اما در سال‌های اخیر حکومت پاکستان با جلوگیری از این خشونت‌ها موفق به کاهش این حملات و تضمین حداقلی از امنیت برای کالاش‌ها شده‌است. با بهبود وضعیت بهداشتی نرخ مرگ‌ومیر کودکان نیز بسیار کاهش یافته و جمعیت کالاش‌ها در دو دهه اخیر رو به افزایش گذاشته‌است.
با این وجود طالبان همچنان کالاش‌ها و همین‌طور اسماعیلیان منطقه را - که اقلیت پرشماری در چترال هستند - تهدید به مرگ کرده‌است. این تهدیدها خشم و اعتراضاتی را در سراسر پاکستان برانگیخته و نیروی زمینی پاکستان نیز در پاسخ به آن استحکامات امنیتی در اطراف دهکده‌های کالاش‌ها بنا کرده‌است. دیوان عالی پاکستان نیز کالاش‌ها را در جمع اقلیت‌های قومی قانون اساسی و قانون مجازات شریعت اسلامی قرار داده‌است که مسلمانان را از حمله به پیروان مذاهب دیگر به دلیل اعتقادات شخصی منع می‌کند و حملات طالبان به آنان را مغایر آموزه‌های اسلامی دانسته‌است.
مذهب
کالاش‌ها آخرین جامعه‌ای هستند که همچنان مذهب نیاکان هندوآریایی را حفظ کرده‌اند. آن‌ها به یک آفریننده دنیا اعتقاد دارند که ḍezáw (از ریشه هندواروپایی dheig'h به معنی آفریدن) نامیده می‌شود و مشابه یاما در ودا (متن مقدس هندیان باستان) است. دیزاو با نام پشتوی «خدایی» هم نامیده می‌شود. در کنار او تعداد دیگری از قهرمانان اساطیری، نیمه‌خدایان و ارواح نیز قرار می‌گیرند.
یک خدای مهم دیگر ایندر یا وِریندر است که شباهت زیادی به شخصیت ایندرا دارد. همان‌طور که در ودا آمده رنگین‌کمان به نام اوست و غرش تندر به معنای بازی چوگان ایندر است. این شخصیت در چهره‌های مختلفی جلوه می‌کند و هر یک از چهره‌های او با نام‌های مختلفی مثل ساجیگور، ورین یا شورا ورین مشخص می‌شوند.
بالویمین که اخیراً محبوب شده قهرمانی است که برخی از ویژگی‌های ایندرا را نیز به خود گرفته‌است؛ او سوار بر اسب از دنیای خارج می‌آید و به آن‌ها جشن زمستانی (چاوموس) را آموخته‌است.
ایندر یک همتای شیطانی به نام جستان دارد که به صورت سگ ظاهر می‌شود. خدایان که در زبان کالاش‌ها دیوالوگ (دیوالوک) نامیده می‌شود با پرتاب سنگ (شهاب‌سنگ‌های آسمانی) او را از زمین دور می‌کنند.
دیزَلیک خواهر دیزاو و ایزدبانوی سلامتی است که از کودکان و زنان مراقبت می‌کند. کالاش‌ها به پریانی نیز معتقدند که با همین نام «پری» نامیده می‌شوند.
جغرافیا و آب‌وهوا
محل زندگی کالاش‌ها در سه دره کوهستانی بومبوریت، رومبور و بیریر است. دهکده‌های کالاش‌ها در ارتفاع حدود ۱۹۰۰ تا ۲۰۰ متری قرار گرفته‌اند. رودخانه‌هایی که در این سه دره جریان دارند به رود کنر می‌ریزند که در ۲۰ کیلومتری جنوب چترال واقع است. گذرگاهی که بومبوریت و رومبور را به هم متصل می‌کند گذرگاه‌هایی که دره‌های کالاش‌ها را به ولایت نورستان مرتبط می‌کند در ارتفاع حدود ۴۵۰۰ متری از سطح دریا قرار دارند.
خاک این دره‌ها بسیار حاصلخیز است و دامنه‌های کوهستانی آن با جنگل‌های بلوط پوشیده شده‌است. این خاک حاصلخیز اجازه کشت گستردهٔ محصولات متنوعی را می‌دهد. رودخانه‌های قدرتمند و خطرناکی که در طول دره‌ها جریان دارند مهار شده‌اند تا آسیاب‌های آبی را به چرخش درآورند و با کانال‌های مبتکرانه‌ای مزارع را آبیاری کنند. گندم، ذرت، انگور، سیب، زردآلو، و گردو از مهم‌ترین محصولات غذایی هستند که کالاش‌ها کشت می‌کنند.
آب‌وهوای منطقه همچون بقیه مناطق مرتفع کوهستانی است که پهنه آبی بزرگی برای تلطیف دمای هوا ندارد یعنی تابستان‌های ملایم و زمستان‌هایی بسیار سرد و خشن. تابستان‌ها معتدل و قابل قبول است و حداکثر دما به‌طور میانگین به ۲۳ تا ۲۷ درجه می‌رسد اما زمستان‌ها بسیار سرد است و میانگین حداقل دما فقط ۱ تا ۲ درجه سانتیگراد است. میانگین بارندگی سالانه نیز بین ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلی‌متر است.
سنت‌ها
از بدو تشکیل جامعه کالاش‌ها، در شیوه زندگی آن‌ها تغییر زیادی به وجود نیامده است. طبیعت نقش معنوی مهمی در زندگی روزمره کالاش‌ها دارد و آن‌ها برای شکرگزاری از منابع سرشار دره‌های سرسبز خود مراسم گوناگون جشن و قربانی برگزار می‌کنند.
جامهٔ زنان کالاش ردای بلند مشکی با لبه‌های گل‌دوزی‌شدهٔ رنگارنگ است، آن‌ها به همین جهت به «کافران سیاه پوش» معروفند. در میان کالاش‌ها برخلاف دیگر اقوام ساکن پاکستان جدایی جنسیتی معمول نیست و ارتباط زن و مرد هم ممنوع نیست، اما زنان در دوران قاعدگی ناپاک شمرده می‌شوند و به دهکده‌ای به نام «باشالنی» می‌روند. دهکده زنانه‌ای که تولد فرزندان نیز در آن صورت می‌پذیرد. پس از زایمان مراسمی برای پاک شدن نمادین مادر نیز انجام می‌گیرد که شوهر نقش مهمی در آن دارد.
ازدواج به وسیله فرار زن و شوهر زیاد اتفاق می‌افتد و حتی زنان شوهردار را نیز در بر می‌گیرد. این امر ممکن است به دشمنی خانواده‌ها بینجامد که معمولاً با میانجیگری دیگران خاتمه می‌پذیرد. سن ازدواج دختران معمولاً پائین است و طلاق نیز رایج است. زن برای جدایی از همسرش و ازدواج با مردی دیگر می‌بایست در نامه‌ای به او مبلغی را که شوهرش برای ازدواج با او پرداخته بوده بنویسد. این بدان جهت است که آن مرد باید برای ازدواج با او دو برابر آن مال را به شوهر قبلی زن بپردازد.
جشن‌ها
در اواخر اردیبهشت و اوایل خرداد برگزار می‌شود. در اولین روز جشن جوشی مردم از شیر ده روز مانده می‌نوشند.
در پاییز برگزار می‌شود.
کالاش‌ها در جشن چویموس مهم‌ترین جشن سالیانه خود، پایان سال و فصل برداشت را در آغاز زمستان و همزمان با یلدای ایرانیان به مدت دو هفته گرامی می‌دارند. مراسم این جشن همانندآیین‌های نوروز ایرانیان است. رقص، موسیقی، بزهایی که برای «بالیمان» قربانی می‌شوند؛ خدایی که از سرزمین افسانه‌ای آنان در روزهای جشن به دره کالاش آمده، و غذاهایی که در عبادتگاه‌ها پیشکش ارواح نیاکان‌شان می‌گردند، جلوه‌های اصلی این جشنواره‌اند.
مراسم بودولاک (سلطان چوپان) نیز در جشن چویموس برگزار می‌شود. یک نوجوان نیرومند به کوهستان می‌رود تا تابستان را به همراه چند بز بگذراند، به اعتقاد این مردم شیر بز او را قدرتمند می‌کند. در روز جشن او اجازه دارد تا تنها برای ۲۴ ساعت به روستا برگردد و آن مدت را با یکی از زنان روستا بگذراند. او هر زنی را حتی اگر شوهر داشته باشد یا کودک باشد می‌تواند برگزیند. اگر فرزندی از این ارتباط جنسی زاده شود، مقدس دانسته می‌شود. البته آن‌ها اعلام کرده‌اند که این مراسم را برچیده‌اند.
ژنتیک
بر پایه تحقیقات ژنتیکی انجام شده، کالاش‌ها از اقوام آریایی هستند که از سرزمین‌های استپی اوراسیا که امروز در جنوب روسیه قرار دارد به مکان کنونی‌شان کوچیده‌اند. این تحقیقات نسب کالاش‌ها را به مردمان باستانی آریایی اوراسیا نسبت می‌دهد و فرضیه اختلاط کالاش‌ها با اقوام اروپایی یا اصالت اروپایی آنان را رد می‌کند. برخی نسب کالاش‌ها را به سربازان یونانی نسبت می‌دهند که در لشگرکشی‌های اسکندر به آسیا آمدند و سکونت یافتند، تحقیقات ژنتیکی، این فرضیه را به‌طور کلی رد کرده‌است و کالاش‌ها را جزو اقوام هندوایرانی و دارای نسب اوراسیایی به حساب آورده‌است.
کالاش‌ها جزو اقوامی هستند که به خاطر شرایط کوهستانی توانسته‌اند از اختلاط نژادی با دیگر اقوام مصون بمانند. این قوم از لحاظ ژنتیکی هیچ شباهتی با اقوام آسیای شرقی ندارند.
زبان
زبان کالاش‌ها از خانواده هندواروپایی، شاخهٔ هندوایرانی، گروه داردی و زیرگروه چترالی است. تنها زبان دیگر عضو این زیرگروه زبان کهوار (یا چترالی) است.
کالاش‌ها و همسایگان
علاقه کالاش‌ها به مجسمه‌های آراستهٔ چوبین، شراب و حیوانات همواره موجب پیدایش اختلاف میان آنان و همسایگان مسلمان آن‌ها بوده‌است. البته یورش خونبار امیر عبدالرحمان پادشاه افغانستان در سال ۱۸۹۳ به کافرستان (نورستان کنونی) و تغییر مذهب اهالی غیر مسلمان این منطقه، کالاش‌ها را در بر نگرفت، چرا که سرزمین آنان در آن‌سوی خط دیورند قرار گرفته بود و بخشی از ولایت چترال هندوستان به حساب می‌آمد.
امروزه دولت پاکستان سیاست خود را نسبت به غیر مسلمانان ساکن چیترال با تساهل توأم کرده‌است. افرادی که وارد دره کالاش می‌شوند می‌باید مبلغی را به عنوان ورودیه بپردازند. این مبالغ برای رفاه مردم و حفاظت از محیط زیست این ناحیه خرج می‌شود. با این حال هنوز هم قوم کالاش که در سه دهه اخیر جمعیت آنان سیر صعودی یافته، با خطراتی روبه‌رو ست.
اقتصاد کالاش‌ها به کشاورزی سنتی و حیوانات اهلی (به ویژه بز) متکی است. اما زباله‌ها و فاضلاب کارخانه‌های پاکستانی منابع آبی آن‌ها را آلوده، قطع درختان جنگل به کمبود مراتع انجامیده و کمبود غذا بحرانی مستمر در این منطقه بوده‌است. مهاجرت و گرویدن به اسلام برای یافتن کار در خارج از دره کالاش یکی از دلایل کاهش جمعیت کالاش‌ها بوده‌است.
البته فشارها برای ادغام جامعه کالاش با اقوام مجاور مسلمان همچنان ادامه دارد و زنان کالاش به جهت نپوشاندن موهای خود مورد آزار قرار می‌گیرند و تعدادی نیز به روسپی‌گری وادار گشته‌اند.
تبلان
تبلان یا تبلو روستایی در دهستان نیمبلوک بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۶۸ نفر (در ۲۷ خانوار) بوده‌است.
گمینا روگووو (شهرستان رپین)
گمینا روگووو (شهرستان رپین) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان رپین واقع شده‌است. گمینا روگووو ۱۳۹٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۶۷۷ نفر جمعیت دارد.
اندیس امیدیه -آغاجاری۴
امیدیه -آغاجاری۴ یک اندیس مصالح ساختمانی است که در حوالی شهر آغاجاری استان خوزستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مارن است. و دیرینگی آن به دوران نئوژن می‌رسد.
لوتوس اکسل
لوتوس اکسل (Lotus Excel) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۲–۱۹۹۲تولید شده‌است.
راستوویتسا
شهر راستوویتسا در کشور مونته‌نگرو واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱٬۵۱۳ نفر است.
لوتوس اکسل
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
دوک‌نشین آکیتن
دوک‌نشین آکیتن (Ducat d'Aquitània, ; Duché d'Aquitaine, ) یک قلمرو تاریخی (تیول) در نواحی غربی، مرکزی و جنوبی فرانسه کنونی در جنوب رودخانه لوآر بود، اگرچه وسعت و همچنین نام آن در نوسانات زیادی بود. در این قرون، در مواقعی بخش بزرگی از جنوب غربی فرانسه (گاسکونی) و مرکز فرانسه را شامل می‌شود.
در قرن هفتم به عنوان یک دوک‌نشین از فرانسه، در نهایت بازآفرینی از استان رومی Aquitania Prima Secunda بود. به عنوان یک دوک‌نشین، پس از فتح دوک‌نشین مستقل آکیتانی Waiofar تجزیه شد، و در ادامه به یک پادشاهی فرعی در امپراتوری کارولنژی تبدیل شد و در نهایت پس از پیمان وردون (۸۴۳ میلادی) در فرانک باختری قرار گرفت و در قرون وسطای میانه دوباره به عنوان یک دوک‌نشین ظاهر شد و در قالب یک آکیتن بزرگ (به همراه دوک‌نشین گاسکونی و گوین) وفاداری خود را به پادشاهان آنژوین انگلستان متعهد شد. ادعاهای پادشاهان آنژوین انگلستان در فرانسه باعث آغاز جنگ صد ساله شد، که در آن پادشاهی فرانسه کنترل قلمروی مورد مناقشه را در دهه ۱۴۵۰ به دست آورد و بسیاری از مناطق ادغام شده مستقیماً توسط پادشاهان فرانسوی اداره می‌شدند.
قلعه گلی (لارستان)
قلعه گلی نام قلعه‌ای است در نزدیکی آتشکده آذرفرنبغ در روستای کاریان در بخش جویم در شهرستان لارستان در استان فارس، قلعه‌ای پهناور دارای برج و باروهای مرتفع و مستحکم است. از چهار برج وبارو اتاق‌های سنگی بسیار، چندین چاه و یک دروازه بزرگ تشکیل شده‌است. استحکام ورفعت و تسخیر ناپدیری این قلعه از آثار باقی مانده موجود خوبی هویداست. قرابت مکانی آن با آتشکده و در عین حال برخورداری از یک موقعیت مناسب جغرافیایی سوق الجیشی می‌تواند نمایانگر روابط متقابل این دو مکان از جنبه‌های مختلف نظامی وسیاسی باشد.
دوک‌نشین آکیتن
تاریخ اولیه
استان رومی Gallia Aquitania در قرن پنجم تحت حکومت پادشاهی ویزیگوت قرار گرفت. در سال ۵۰۷ توسط فرانک‌ها تحت رهبری کلوویس یکم در نتیجه نبرد Vouillé فتح شد. در طول قرن ششم و اوایل قرن هفتم، تحت فرمان مستقیم پادشاهان فرانک بود که طبق پیمان آندلو، بین قلمروهای شیلدبرت دوم و گونترام در سال ۵۸۷ تقسیم شد. تحت حکومت کلوتار دوم، آکیتن دوباره بخشی جدایی ناپذیر از فرانک باختری بود، اما پس از مرگ کلوتار در سال ۶۲۸، وارث او داگوبرت یکم پادشاهی فرعی در جنوب آکیتن را به برادر کوچکترش شاریبرت دوم اعطا کرد. این پادشاهی فرعی، متشکل از گاسکونی و حاشیه جنوبی آکیتن، به‌طور معمول به عنوان آکیتن شناخته می‌شود و پایه تاریخی دوک‌نشین بعدی را تشکیل می‌دهد.
قلعه گلی (لارستان)
مستشرق «ویلیام استاک» که در سال ۱۲۹۹ هجری قمری از کاریان دیدن کرده‌است، می‌نویسد: «ما در قلمرو لطفعلی خان بیدشهری» بودیم، تفنگچی‌های او از پذیرفتن ما به  قلعه گلی  سرباز زدند، قلعه بیرون کاریان بود. قلعه‌ای که حرم لطفعلی خان در آن جا بود، دو قلعه دیگر نیز در دشت بود، در یک کیلومتری به دسمت شرق دیده می‌شدند.
دوک‌نشین آکیتن
تاریخ اولیه
شاریبرت با موفقیت علیه باسک‌ها لشکرکشی کرد، اما پس از مرگ او در سال ۶۳۲، آنها دوباره شورش کردند، در سال ۶۳۵ توسط ارتشی که توسط داگوبرت فرستاده شده بود (که در همان زمان مجبور به مقابله با شورش در بریتانی شد) سرکوب شدند.
دوک‌نشین آکیتن به عنوان قلمروی نیمه‌مستقل در امپراتوری فرانک در نیمه دوم قرن هفتم، قطعاً تا سال ۷۰۰ تحت حکومت اودو کبیر خود را تثبیت کرد. اولین دوک با نام فلیکس و از حدود سال ۶۶۰ فرمانروایی کرده‌است. لوپوس به عنوان جانشین خود، روابط سستی با پادشاهان فرانک داشت و به‌طور خودمختار حکومت می‌کرد ("شاهزاده"). اودو در سال ۷۰۰ جانشین لوپوس شد و پیمان صلحی با شارل مارتل امضا کرد. او در سال ۷۲۱ در نبرد تولوز بر موروها شکست سختی را وارد کرد. با این حال، شارل مارتل که به قلمروی جنوبی طمع داشت، در سال ۷۳۱ از لوآر گذشت و بخش زیادی از آکیتن را غارت کرد. اودو با فرانک‌ها درگیر جنگ شد، اما شکست خورد و تضعیف شده عقب‌نشینی کرد. اندکی پس از این نبرد، در سال ۷۳۲، موروها به واسکونیا و آکیتن تا شمال پواتیه یورش بردند و دو بار اودو را در نزدیکی بوردو شکست دادند. اودو چاره‌ای جز درخواست کمک از شارل مارتل و بیعت با شاهزاده فرانک نمی‌دید.
اودو توسط پسرش هونالد که جانشین او شد که به استقلال سابق بازگشت، بنابراین با اقتدار شارل مارتل شهردار کاخ فرانکی سرپیچی کرد. رهبر کارولنژها دو بار در سال‌های ۷۳۵ و ۷۳۶ به هونالد حمله کرد، اما نتوانست دوک و ارتشی را که توسط تعدادی از شهرهای کلیدی آکیتن بورژ، لیموژ، و غیره تشکیل شده بود را کاملاً تحت کنترل درآورد. در نهایت، هونالد در یک صومعه بازنشسته شد، و پادشاهی و تداوم درگیری را به وایفر یا گوایفر واگذار کرد. پس از اشغال کامل سپتیمانیا در سال ۷۵۹، پپن کهتر اکنون توجه خود را به آکیتن معطوف کرد و یک لشکرکشی دوره‌ای را آغاز کرد که به مدت هشت سال به طول انجامید، یعنی جنگ آکیتن. وایفر به شدت به مبارزه‌ای نابرابر با فرانک‌های کارولنژ ادامه داد، اما قتل او در سال ۷۶۸ نشان دهنده نابودی استقلال نسبی آکیتن بود. آکیتن در این سالها دستخوش تخریب شدید مراکز شهری، اقتصادی، نظامی و فکری شد. نیروهای پپن تا ۳۶ صومعه را ویران کردند.
پادشاهی کارولنژی در آکیتن
دوک‌نشین خودمختار و دردسرساز آکیتن در سال ۷۶۹ توسط فرانک‌ها پس از یک سری شورش‌ها علیه حاکمیت آنها فتح شد. شارلمانی برای جلوگیری از نمایش جدید خاص‌گرایی آکیتن، تصمیم گرفت سرزمین را در قلمرو پادشاهی خود ادغام کند.
پس از فتح آکیتن توسط کارولنژی‌ها، دوک‌نشین دیگر به شکل سابق وجود نداشت، و قدرت‌های آن توسط کنت‌ها (دوک‌های) تولوز، مقر اصلی دولت کارولنژی در میدای، به نمایندگی از کارسو و پس از برکناری، توسط ویلیام، معتمد شارلمانی و از بستگان نزدیک او، تصاحب شد. در سال ۷۸۱، او سومین پسر خود را لوئی که در آن زمان سه ساله بود، پادشاه آکیتن کرد. پادشاهی کارولنژی آکیتن، تابع پادشاه کارولنژی یا امپراتور (بعدها) مستقر در امپراتوری فرانک (اوسترازیا، نوستریا) بود. این نه تنها آکیتن خاص، بلکه گوتیا، واسکونیا (گاسکونی) و دارایی‌های کارولنژی‌ها در اسپانیا را نیز شامل می‌شد. در سال ۸۰۶، شارلمانی قصد داشت امپراتوری خود را بین پسرانش تقسیم کند. لوئی پروانس و بورگوندی را به عنوان الحاقیه به پادشاهی خود دریافت کرد.
هنگامی که لوئی در سال ۸۱۴ جانشین شارلمانی به عنوان امپراتور شد، آکیتن را به پسرش پپن یکم اعطا کرد، پس از مرگ او در سال ۸۳۸، اشراف آکیتن پسر پپن را پپن دوم آکیتن به عنوان پادشاه انتخاب کردند. (مرگ. ۸۶۵). اما امپراتور لوئی یکم با این ترتیب مخالفت کرد و پادشاهی را به کوچک‌ترین پسرش شارل که بعدها با عنوان شارل دوم امپراتور شد، داد. این امر به سردرگمی و درگیری منجر شد و در نهایت به نفع شارل افتاد. اگرچه از سال ۸۴۵ تا ۸۵۲ پپن دوم پادشاهی را در اختیار داشت، در ایستارتید ۸۴۸ در لیموژ، بزرگان و رؤسای آکیتن رسماً شارل را به عنوان پادشاه خود انتخاب کردند. بعداً در اورلئان توسط ونیلو، اسقف اعظم سنس غسل تعمید شد و تاجگذاری کرد. در سال ۸۵۲، پپین دوم توسط شارل دوم زندانی شد، که اندکی بعد شارل پسر خود را به عنوان فرمانروای آکیتن معرفی کرد. پس از مرگ شارل کوچکتر در سال ۸۶۶، برادرش لوئی دوم جانشین او شد و هنگامی که در سال ۸۷۷، لوئی پادشاه فرانک‌ها شد، آکیتن به‌طور کامل جذب پادشاهی فرانک شد.
طی معاهده‌ای که در سال ۸۴۵ بین شارل دوم و پپن دوم منعقد شد، پادشاهی با از دست دادن پواتیه، سنتونژه و آنگوموا در شمال غربی منطقه، که به راینولف یکم، کنت پواتیه داده شده بود، کاهش یافت. عنوان دوک آکیتن، که قبلاً احیا شده بود، اکنون توسط راینولف یدک می‌کشید، اگرچه کنت‌های تولوز نیز مدعی آن بودند. دوک‌نشین جدید آکیتن، شامل سه ناحیه‌ای که قبلاً ذکر شد، علیرغم اختلاف نظر با فرمانروایان فرانک، تا سال ۸۹۳ که کنت رینولف دوم به دستور شاه شارل سوم یا شارل ساده مسموم شد، در دست جانشینان رامولف باقی ماندند. سپس شارل دوک‌نشینی را به ویلیام پارسا، کنت اوورنی، بنیانگذار صومعه کلونی اعطا کرد، که در سال ۹۱۸ برادرزاده‌اش، کنت ویلیام دوم جانشین وی شد و در سال ۹۲۶ درگذشت.
دوک‌های متوالی به دنبال آن بودند که یکی از آنها، ویلیام چهارم، با هوگو کاپه، پادشاه فرانسه جنگید و دیگری، ویلیام پنجم، ملقب به بزرگ، توانست قدرت خود را به میزان قابل توجهی تقویت و گسترش دهد، اگرچه او در مبارزه با کنراد دوم، تاج لومبارد را به دست آورد. دوک‌نشین ویلیام تقریباً به محدوده روم قدیم Gallia Aquitania رسید، اما در جنوب گارون، ناحیه‌ای که در اختیار گاسکون‌ها بود، امتداد نداشت. ویلیام در ۱۰۳۰ درگذشت. اودو یا اودس (متوفی ۱۰۳۹) گاسکونی به آکیتن پیوست.
امپراتوری آنژوین
رامنولفیدها در پایان قرن یازدهم به قدرت غالب در جنوب غربی فرانسه تبدیل شده بودند. با ازدواج به جای فتح، دارایی‌های آنها تا سال ۱۱۵۳ به «امپراتوری آنژوین» تحت تاج انگلیسی رسید.
ویلیام نهم، دوک آکیتن (متوفی ۱۱۲۷)، که در سال ۱۰۸۷ به سلطنت رسید، به عنوان یک جنگجوی صلیبی و یک تروبادور به شهرت رسید. نوه او، الینور، دوشس آکیتن، به عنوان دختر ارشد و وارث ویلیام دهم (متوفی ۱۱۳۷) جانشین دوک‌نشین شد - زیرا پسرش در دوران کودکی بود. او سه ماه پس از مرگ پدرش با شاه لوئی، پادشاه خردسال فرانسه ازدواج کرد، به دلیل تدبیر پدر شاهزاده لوئی، لوئی ششم، که نمی‌خواست سرزمینی مانند آکیتن که توسط یک کودک سیزده ساله اداره می‌شد را ترک کند. هنگامی که پادشاه لوئی ششم درگذشت و شوهر جدید الینور به لوئی هفتم فرانسه تبدیل شد، دوک‌نشین آکیتن رسماً تحت فرمان ولیعهد فرانسه درآمد و به مدت پانزده سال، لوئی هفتم قلمرویی داشت که با تاج و تخت انگلستان و کنت‌های تولوز رقابت می‌کرد. این ازدواج بعداً به دلیل خویشاوندی توسط یک اسقف در ۲۱ مارس ۱۱۵۲ لغو شد و او زمین‌ها و عنوان خود را به عنوان دوشس آکیتن در اختیار خود نگه داشت. در ۱۸ مه ۱۱۵۲، او با هنری فیتز امپرس (بعدها هنری دوم از انگلستان)، پسر امپراتریس ماتیلدا و مدعی تاج و تخت انگلیس ازدواج کرد. هنگامی که در سال ۱۱۵۳ پسر عموی مادرش، استیون بلوا را شکست داد و پادشاه انگلستان شد، آکیتن با ولیعهد انگلیس ادغام شد.
هنری پس از سرکوب شورش در مالکیت جدید خود، آن را به پسرش ریچارد داد. هنگامی که ریچارد در سال ۱۱۹۹ درگذشت، آن را به الینور بازگرداند، و پنج سال بعد و پس از مرگ او، در تاج انگلستان جذب شد و از این پس به ثروت سایر دارایی‌های انگلیسی در فرانسه، مانند نورماندی و کنت‌نشین آنژو پیوست که در نهایت منجر به جنگ صد ساله بین پادشاهی‌های فرانسه و انگلیس شد.