cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
لغزش آنی در عقل
پیش‌زمینه
ازرین در تابستان ۱۹۸۶ وارد انگلیس شد. در این مرحله علناً الزامی برای انتشار آلبومی جدید به نام پینک فلوید نبود و گیلمور معتقد بود که قطعات جدید شاید در نهایت در قالب آلبوم سولوی سوم او منتشر شوند؛ هرچند نمایندهٔ شرکت سی‌بی‌اس رکوردز، استفان رالبوسکای، انتظارات متفاوتی داشت و طی ملاقاتی که در نوامبر ۱۹۸۶ با گیلمور و ازرین داشت، گیلمور بدون هیچ شکی نسبت به احساسات خودش به او گفت:«این موسیقی؛ صدایی که بخواهد چیزهایی شبیهِ پینک فلوید را نابود کند ندارد». گیلمور بعدها پذیرفت که غیبت واترز یک مشکل بود و آغاز کردن یک پروژه جدید بدون حضور او خیلی سخت بود.
ایدهٔ یک آلبوم مفهومی هم کنار گذاشته شد و در عوض گیلمور لیست آهنگ‌هایی را تعیین کرد که از لحاظ مفهومی به هم مرتبط نبودند. در پایان آن سال گیلمور تصمیم گرفت که قطعات جدید را به عنوان یک پروژهٔ فلویدی در نظر بگیرد.
مراحل ضبط
لغزش آنی در عقل در چند استودیوی ضبط گوناگون ضبط شد که در این میان از استودیویی خانه‌قایقی دیوید گیلمور آستوریا بیشتر استفاده شد، آستوریا بر روی رودخانهٔ تیمز مستقر بود و به گفتهٔ باب ازرین، سرانجام محیط رودخانه خودش را به تمام آهنگ‌ها تحمیل کرد. «کار در آنجا سحرآمیز بود، خیلی الهام بخش بود، بچه‌ها در رودخانه پارو می‌زدند، غازها پرواز می‌کردند ...».
از آندره جکسون، که یکی از همکاران جیمز گاتری بود، برای مهندسی صوت در آلبوم استفاده شده‌است. در طی فواصل نوامبر ۱۹۸۶ تا فوریه ۱۹۸۷ که گروه گیلمور روی قطعات جدید کار می‌کردند، ضبط‌کننده‌های دیجیتالی ۳۲-تِرَکی میتسوبیشی جایگزین ضبط‌کننده‌های آنالوگ ۲۴-تِرَکی شد که برای ضبط آلبوم قبل از آن استفاده کرده بودند. این میل به استفاده از تکنولوژی‌های جدید با به‌کارگیری همگام‌ساز رابط دیجیتالی سازهای موسیقی با کمک رایانهٔ مکینتاش اپل ادامه یافت.
پس از موافقت برای کار بر روی قطعات جدیدی که دارای ایراداتی هم بودند، گیلمور موسیقی‌دانان فصلی گوناگونی را استخدام کرد، شامل دو درامر کارمین اپایس و جیم کلتنر که جای نیک میسن در برخی ترانه‌های آلبوم درام زدند. میسن که از مراحل تمرین و اجرا در آلبوم بسیار دور بود، خود را با کار بر روی اثرهای صوتی مشغول کرده بود. برخی از قسمت‌های مرتبط با درام هم توسط ماشین‌های درام ضبط شدند. در این میان همسر جدید ریچارد رایت، فرانکا، با گیلمور تماس گرفت و درخواست کرد که اگر بشود، رایت در این آلبوم مشترک شود. گیلمور به این درخواست رسیدگی کرد؛ کیبوردیست گروه در سال ۱۹۷۹ گروه را ترک کرده بود و تنها موانع قانونی بود که مانع حضور دوبارهٔ او در پینک فلوید می‌شد، اما بعد از یک ملاقات با رایت در هامپستید او را به گروه بازگرداند. گیلمور بعدها در یک مصاحبه با یک نویسنده به نام کارل دالاس عنوان کرد که «حضور رایت ما را از لحاظ قانونی‌بودن و موسیقی قوی‌تر می‌کند». از این رو رایت به عنوان یک موسیقی‌دان دستمزدگیر با درآمد هفتگی ۱۱هزار دلار به کارگرفته شد. اما این اشتراک وی در آلبوم بسیار ناچیز بود و بیشتر قسمت‌های مرتبط با کیبورد ضبط شده بودند و از این رو او از فوریه ۱۹۸۷ تنها برای تقویت صدای پس‌زمینهٔ کیبورد بوسیلهٔ ارگ هموند و پیانوی فندر رودز در برخی آهنگ‌ها مشترک شد، علاوه بر آن در بعضی هم‌خوانی‌ها نیز همکاری کرد. او یک تکنوازی کیبورد برای آهنگ «هنگام روی برگرداندن» نوشت که البته استفاده نشد. رایت در این باره گفت:«اینکه از این سولو استفاده نشد به این دلیل نبود که دوست نداشته باشند، بلکه آن‌ها این را فقط مناسب آهنگ ندانستند.»
گیلمور بعدها بیان کرد: «میسن و رایت در آغاز کارشان در آلبوم، نوعی روان‌گسیختگی در توانایی نواختنشان وجود داشت، هیچکدام از این دو نتوانستند توان واقعی خودشان را نشان بدهند، از نظر من آن‌ها توسط واترز نابود شده بودند.»، تفسیری که به وضوح واکنش میسن را برانگیخت و گفت: «من کاتاتونی بودنم را رد می‌کنم، این را از مخالفان انتظار داشتم و این سخن از طرف یکی از متحدانم زیاد جالب نیست. با این حال میسن پذیرفت که گیلمور برای اینکه آلبوم جدید چگونه درک بشه مقداری دستپاچه بود.»
گروه در این دوره به آزمایش نمونه‌های صوتی می‌پرداخت، ازرین صدایی را از قایقرانِ گیلمور (لانگلی ایدنز) که در سرتاسر رودخانه تیمز پارو می‌زد ضبط کرد. حضور لانگلی در آستوریا حیاتی بود، به خصوص یکبار که قایق بر اثر افزایش سرعت رودخانه در حال کج‌شدن بود، آن را به سمت لنگرگاه سوق داد و آنجا لنگر انداخت.
«سگ‌های جنگ» آهنگی بود که از یک اتفاق در طی مراحل ضبط آلبوم تأثیر گرفته بود و مضمونی سیاسی داشت. «یخ‌بندان نهایی» یکی از دموهای قدیمی گیلمور بود که هر از چند گاهی تلاش می‌کرد تا برایش شعر بنویسد، اما در نهایت تصمیم گرفته شد که به صورت بی‌کلام در آلبوم قرار گیرد. از سوی دیگر متن آهنگ «اندوه» قبل از ساخت موسیقی‌اش توسط گیلمور نوشته شده بود، سولوی آغازین گیتار در آهنگ در مموریل اسپورتز آرنا لس‌آنجلس ضبط شده‌است.
با وجود اینکه آستوریا محیطی آرامش‌بخش را برای کار ایجاد کرده بود، اما این فصل‌ها به دلیل درگیری‌های میان واترز و گروه بر سر نام پینک فلوید دچار وقفه شده بود.
در اواخر ۱۹۸۶ واترز از طریق خانهٔ نقل و انتقالات مالی پینک فلوید فهمید که حساب بانکی جدیدی باز شده و تمام پول‌های آن در ارتباط با پروژه جدید پینک فلوید است. او سریعاً دیوان عدالت اداری را بکار می‌گیرد و می‌خواهد که استفادهٔ دوباره از نام پینک فلوید برای همیشه ممنوع شود، اما وکلای واترز فهمیدند که شرکای دیگر هرگز نمی‌پذیرند، واترز دوباره به دیوان عدالت رفت و تلاش کرد حق وتویی بدست آورد تا از نام پینک فلوید هیچ‌گاه استفاده نشود. در این میان گروه گیلمور هم تأیید کرد که پینک فلوید قصد دارد به وجود خود ادامه دهد، گیلمور بعداً در این باره به گزارشگر ساندی تایمز گفت:«راجر بخیل است و من می‌خواهم با او بجنگم، کسی مدعی نشده است که پینک فلوید تمام و کمال به او متعلق باشد، اگر کسی چنین ادعایی کنه شدیداً خودبین است.»
واترز دو بار از آستوریا دیدن کرده بود و همراه با همسرش در اوت ۱۹۸۶ ملاقاتی را با ازرین داشت. همانطور که واترز در موسیقی پینک فلوید صاحب سهم و هدایت‌کننده بود، همانگونه هم می‌توانست هرگونه تصمیم ایجاد شده توسط اعضای گروه را مسدود کند. در فوریه ۱۹۸۷ ضبط‌کردن آهنگ‌ها به می‌فیر استودیوز و مابین فوریه تا مارس هم با موافقت ازرین به اِی‌اَنداِم استودیوز نزدیک خانهٔ او در لُس‌آنجلس منتقل شد. روابط تلخ میان واترز و پینک فلوید توسط مجله رولینگ استون در انتشار نوامبر ۱۹۸۷ این مجله منتشر شد که به پرفروش‌ترین انتشار سال آن مجله نیز تبدیل شد.
بسته‌بندی
دقت زیادی برای نام‌گذاری آلبوم انجام شد، سه عنوان اولیه برای نام‌دهی به آلبوم عبارت بودند از: «نشانه‌های حیات»، «از وعده‌های شکسته» و «توهم‌های بلوغ».
این طرح ۸۰۰ تخت بیمارستان را در کنار ساحل ساونتون سندز از شهرستان دوون انگلیس نشان می‌دهد؛ جایی که صحنه‌هایی از فیلم دیوار پینک فلوید نیز در آن محل گرفته شد. یک گلایدینگ آویزان نیز در جلد قابل مشاهده‌است که اشاره‌ای روشن به آهنگ «آموختن پرواز» دارد. تخت‌ها توسط کالین اِلگی همکار تورجرسن نظم داده شدند. عکاس رابرت داولینگ جایزهٔ طلایی را در انجمن عکاسان برای این عکس دریافت کرد، عکسی که دو هفته برای ایجادکردن آن زمان برده بود.
برای دادن پیام اصلی در بسته‌بندی آلبوم (جداشدن واترز از گروه)، تصویری توسط یکی از بهترین عکاسان بریتانیا، دیوید بیلی، از گروه (شامل میسن و گیلمور) گرفته شد و بعد از آلبوم فضولی (۱۹۷۱) دوباره تصویری از اعضای گروه در جلدِ تاشونده گنجانده شد. نام ریچارد رایت تنها در لیست دست‌اندرکاران قرار گرفت، زیرا در آن موقع به صورت قانونی عضو پینک فلوید نبود.
انتشار و بازخورد
لغزش آنی در عقل در هفتم سپتامبر ۱۹۸۷ در بریتانیا و ایالات متحده آمریکا منتشر شد. آلبوم در هر دو کشور به ردهٔ سوم جدول فروش رسید و آلبوم‌های بد از مایکل جکسون و وایت‌اسنیک از وایت‌اسنیک بالاتر از این آلبوم قرار گرفتند.
آلبوم به شکل قابل توجهی در سبک و محتوی با آلبوم قبل پینک فلوید برش نهایی متفاوت است. گیلمور لغزش آنی در عقل را به عنوان پیشکش برای بازگشت به روزهای خوب پینک فلوید ارائه داد برخلاف دوره‌ای که واترز بر گروه تصدی داشت و شعرها مهم‌تر از آهنگ بودند. گیلمور مدعی بود که دو آلبوم نیمه تاریک ماه و کاش این‌جا بودی تنها بخاطر همکاری واترز نبود که به موفقیت رسیدند و همچنین در آن آلبوم‌ها تناسب بهتری میان شعر و موسیقی دیده می‌شد (نسبت به آلبوم‌های بعد). او همچنین عنوان کرد که وی با لغزش آنی در عقل خواسته به کارهای گذشتهٔ گروه، که تناسب بهتری میان شعر و موسیقی بود، برگردد.
رابرت کریست‌گو، منتقدی از روزنامهٔ ویلیج وُیس، دربارهٔ آلبوم نوشت:«به صورت خلاصه؛شما می‌دانید که مفهوم‌دهندهٔ اصلی آلبوم‌ها گروه را ترک کرده و تنها ایده‌های قابل ذکر کوچکتری ایجاد شده‌اند». مجلهٔ ساندز نیز آلبوم را این‌گونه تفسیر کرد: «برگشت از دیوار به جایی که الماس‌ها مجنونند، ماه‌ها نیمهٔ تاریک دارند و مادران هم دارای قلب اتمی هستند.»
دیدگاهی از سوی ویلیام روهلمن که از وبگاهِ آل‌میوزیک. کام منعکس شد بر این باور بود که لغزش آنی در عقل یک «آلبوم سولوی دیوید گیلمور به جز در نامش» است.
لغزش آنی در عقل گواهی طلایی و نقره‌ای را در اول اکتبر ۱۹۸۷ در بریتانیا بدست آورد، در دوم نوامبر هم توانست در ایالات متحده گواهی‌نامه طلایی و پلاتین را دریافت کند. در همان سال در ۱۸ ژانویه گواهی دو بار پلاتین، سه بار پلاتین در ۱۰ مارس ۱۹۹۲ و چهار بار پلاتین را در سال ۲۰۰۱ بدست آورد، و به آسانی فروش‌های آلبوم قبل، برش نهایی، را پشت سر گذاشت.
آلبوم در سال ۱۹۸۸ به صورت محدود همراه با پوسترهای کامل و یک برنامهٔ تضمینی بلیت برای کنسرت‌های آیندهٔ گروه در بریتانیا بازانتشار یافت. در سال ۱۹۹۴ نیز به صورت دیجیتال رمستر و منتشر شد. نسخه‌ای از آلبوم در سالگرد انتشار در ۱۹۹۷ منتشر شد.
تور
گروه تصمیم گرفته بود قبل از کامل‌شدنِ آلبوم؛ تور/کنسرتی را در حمایت از این برگزار کند، اما تمرین‌های نمایشی بسیار نامنظم بود و میسن و رایت کاملاً خارج از تمرین‌ها بودند. هنگامی که واترز با برخی مسئولین سازماندهی این تورها در ایالات متحده تماس گرفت و تهدیدشان کرد که اگر از نام پینک فلوید استفاده کنند از آن‌ها شکایت خواهد کرد موضوع پیچیده‌تر هم شد. با این حال گیلمور و میسن هزینه‌های راه‌اندازی را تأمین کردند (میسن از همسرش جدا شده بود و به عنوان وثیقه از فراری ۲۵۰ جی‌تی‌او خود استفاده کرد). بااینکه برخی از مسئولین سازماندهی این تورها تحت تأثیر تهدید واترز قرار گرفته بودند اما چند ماه بعد در تورنتو بیش از ۶۰٬۰۰۰ بلیت در مدت چند ساعت فروخته شد.
هنگامی‌که گروه جدید (همراه با رایت) در سرتاسر آمریکای شمالی تور برگزار می‌کرد، در یک مورد تورِ رادیو کیاسِ واترز نزدیک به آن‌ها بود. واترز حضور اعضای پینک فلوید را در کنسرت‌هایش، که عمدتاً در سالن‌های کوچکتری در قیاس با اجراهای گروه سابق خود برگزار می‌شد، ممنوع کرده بود. واترز همچنین یک حکم پرداخت هزینه کپی رایت برای استفادهٔ آنان از خوک‌های پینک فلوید نوشت که آن‌ها با وصل کردن آلت جنسی مذکر به زیر بادکنک‌های خوکی برای تمایز با طرح واترز واکنش خود را نشان دادند. بالاخره در نزدیکی نوامبر ۱۹۸۷، واترز شکست در این جدال را پذیرفت و در طی ملاقاتی در ۲۳ دسامبر در آستوریا سرانجام تسویه‌حساب کرد و اجازهٔ استفاده از نام پینک فلوید را داد.
گیلمور و میسن دیگر می‌توانستند از نام پینک فلوید تا ابد استفاده کنند و واترز هم با این موافقت کرده بود؛ این پذیرش شامل حقوق چیزهای دیگر مانند حقوق آلبوم دیوار هم می‌شد. با این حال تنش همچنان پابرجا بود. واترز گاه به گاه دوستان سابق خود را ناچیز می‌شمرد و میسن و گیلمور هم به ادعاهای واترز این‌گونه پاسخ می‌دادند که آن‌ها بدون او شکست خواهند خورد.
روزنامهٔ سان دربارهٔ واترز گزارشی چاپ کرده بود و ادعا کرده بود که او به یک هنرمند پول پرداخت کرده تا ۱۵۰ دستمال توالت غلتان شامل تصویر صورت گیلمور روی هر برگهٔ آن را ایجاد کند. واترز بعدها این گزارش را بی‌ارزش دانست، اما این نشان داد که چه جدایی عمیقی میان او و دوستان سابقش در آن دوره افتاده بود.
تور لغزش آنی در عقل یک کنسرت/تور موفق بود. در هریک از محل‌های برگزاری در ایالات متحده که گروه اجرا داشت، تماشاگران زیادی حضور می‌یافتند و این باعث شد که تورهای پینک فلوید در این سال؛بیش از هر گروه دیگری موفقیت کسب کند. این تور در استرالیا، ژاپن، اروپا و بریتانیا بدون وقفه برگزار شد، بعد آن گروه دو بار برای اجرا به ایالات متحده رفت. آلبومی زنده شامل اجراهایی از این تورها با نام صدای دلچسب رعد در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۸ و بدنبال آن در ژوئن ۱۹۸۹ یک ویدئو کنسرت همنام آلبوم زنده منتشر شد. این آلبوم توسط کارکنان سایوز تی‌ام-۷ نیز پخش شد تا پینک فلوید اولین گروه موسیقی راک باشد که ترانه‌هایش در فضا پخش می‌شود. تور در نهایت در سپتامبر ۱۹۹۰ در نِب‌وُرد پارک بعد از ۲۰۰ اجرا و مخاطبی نزدیک به ۴٫۲۵ میلیون نفر به پایان رسید و بیش از ۶۰ میلیون پوند هم نصیب پینک فلوید شد.
نیکانور پارا
نیکانور پارا (Nicanor Segundo Parra Sandoval؛ زادهٔ September 5, 1914 - درگذشته ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸) شاعر، ریاضیدان و فیزیکدان اهل شیلی بود که آثارش تأثیر به سزایی در ادبیات آمریکای لاتین داشته‌است.
وی خالق سبک نوین ضد شعر بوده‌است و به زعم منتقدانی چون هارولد بلوم، نیال بینس یا روبرتو بولانو به عنوان بهترین یا یکی از بهترین در ادبیات شیلی. نیکانور که از خاندان سرشناس پارا است، جایزه ملی ادبیات شیلی (۱۹۶۹) و جایزه سروانتس (۲۰۱۱) را دریافت کرده و چندین بار تاکنون نامزد جایزه ادبیات نوبل شده‌است.
آثار وی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، سوئدی، روسی، چکی، فنلاندی و پرتغالی نیز ترجمه و منتشر شده‌اند. از میان مترجمین انگلیسی زبان او، اسامی نویسندگان مشهور آمریکایی از جمله آلن گینزبرگ، لارنس فرلینتی، ویلیام کارلوس ویلیامز، توماس مورتون، دنیس لوورتوف و دبلیو اس مروین به چشم می‌خورند.
زندگی
وی شش فرزند دارد، که در میان آن‌ها کاتالینا پارا، کلمبینا پارا و خوان د دیوس، با نام مستعار «بارراکو»، هنرمندانی سرشناس هستند.
سبک
شعر نیکانور پارا در طول زمان بسیار متفاوت شده‌است. در جوانی، اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی، به سبک به اصطلاح شعر وضوح، تحت تأثیر فدریکو گارسیا لورکا، پرداخت و به عنوان پاسخی انتقادی به هرمکتیویسم، سوبژکتیویسم و سوررئالیسم نوین مطرح شد. پس از ترک این سبک، چون رئالیسم سوسیالیستی با عقایدش سازگار نبود، سبک آوانگاردی به نام ضد شعر ساخت که به‌طور قابل ملاحظه ای انتقادی، پرسش‌گرا و سیاسی است. شعر پست مدرن او دارای مضامینی از فرهنگ عامه و اشعار محلی و بومی است که سعی بر مردمی کردن آثار دارد.
مصائب عیسی (موسیقی)
در موسیقی مسیحی، مصائب عیسی (Passion) به نوعی موسیقی گفته می‌شود که شرح و توصیفی است از مصائب عیسی. به‌لحاظ نیایش‌شناسی، بیشتر این شرح مصائب به منظور اجرا و ارائه در کلیساها در هفته مقدس نوشته و ساخته شدند.
این نوع موسیقی از ساده‌خوانی‌های قرون وسطایی متون انجیل مربوط به مصائب مسیح پدیدار شد که از سده ۴ میلادی شروع شده بودند، و بعداً تنظیم‌های موسیقی چندصدایی به آن اضافه شد. نمایش مصائب، سنت دیگری که در قرون وسطی پدید آمد، ممکن است با انواع دیگری از موسیقی چون سرودهای مذهبی ارائه شود که به عنوان یک ژانر در موسیقی به شرح مصائب عیسی کمک می‌کند.
در حالی که موسیقی مصائب عیسی در کشورهای کاتولیک می‌باید با عبادت‌های دیگری مانند ایستگاه‌های صلیب، آدینه نیک و ایام تیره رقابت می‌کرد، در محافل پروتستان آلمان، انجیل به نقطه کانونی مراسم دو هفتهٔ پایانی چلّهٔ روزه در کلیسا تبدیل شد و کانتات‌هایی دربارهٔ مصیبت‌های عیسی (و بعدها اوراتوریوهایی در این باب) در یکشنبه مصائب (یکشنبه دوم پیش از عید رستاخیز مسیح)، یکشنبه نخل و آدینه نیک اجرا شد. شناخته شده‌ترین نمونه‌های آن، روایت مصائب عیسی مسیح اثر یوهان سباستیان باخ، مربوط به نیمه اول قرن هجدهم است.
راکت تنیس روی میز
راکت تنیس روی میز, ضروری‌ترین وسیله ورزشی مورد استفاده توسط یک بازیکن پینگ پنگ می‌باشد که در آمریکا به آن Paddle, در انگلیس و هند Bat و در اصطلاحات فدراسیون جهانی تنیس روی میز به آن راکت Racket می‌گویند. معمولا یک طرف این راکت ها سیاه و طرف دیگر قرمز است
آشنایی با راکت پینگ پنگ
براساس قوانین فدراسیون جهانی تنیس روی میز، راکتهای پینگ پنگ می‌توانند به هر شکل و اندازه و وزنی باشند اما باید سطوح مسطحی در هر دو طرف آن وجود داشته باشد. به‌طورکلی راکتهای پینگ پنگ از دو بخش اصلی تیغه و رویه لاستیکی تشکیل شده‌اند، که جنس، ضخامت و ساختار هر یک از این دو اجزاء نقش بسیار مهمی در نحوه عملکرد تنیس باز ایفاء می‌کنند.در دهه ۱۹۸۰ فدراسیون بین المللی تنیس روی میز، قوانین جدید در مورد راکت تنیس روی میز را معرفی کرد که بیان می‎کند یک طرف راکت باید قرمز باشد و طرف دیگر سیاه.
عموماً راکتها به دو صورت آماده و سفارشی وجود دارند. راکتهای آماده، راکتهایی هستند که به‌صورت مونتاژ شده هستند و دارای تیغه و رویه لاستیکی مشخصی برای سبک بازی خاصی می‌باشند. این گونه از راکتها دارای انواع زیادی می‌باشند و تولیدکنندگان متعددی براساس یافته‌های خود اقدام به تولید این گونه از راکتهای پینگ پنگ می‌کنند. در اینگونه از راکتها کافیست که براساس سبک بازی خود اقدام به انتخاب یکی از راکتهای آماده بکنید. اما، بعضی از ورزشکاران حرفه ای براساس سبک بازی خود، ترجیح می‌دهند که اجزاء مختلف راکت را به‌صورت جداگانه تهیه کنند و توسط خودشان راکتها را مونتاژ کنند که به این گونه از راکتها، راکتهای سفارشی می‌گویند.
جنس راکت
با پیشرفت تکنولوژی و اضافه شدن کربن به چوب راکتهای پینگ پنگ، راکتها به دو دسته کربن دار و بدون کربن تقسیم شدند با وجود اینکه موادی مانند شیشه، فایبر گلاس و تکسالیوم هم به چوب راکتها اضافه می‌شوند اما دسته‌بندی راکتها به دو نوع کربن دار و بدون کربن می‌باشند. یکی از مباحث پیچیده و بسیار پیشرفته نوع لایه‌های چوب (سفت، تقریباً سفت، سرعتی نرم،کنترلی نرم، نرم) است.
هرچقدر لایه‌های چوب سفت‌تر باشد سرعت ضربه بیشتر می‌شود کنترل و احساس آن کم می‌شود و بازیکنان باید با توجه به سبک بازی و نظر مربی خود راکت مورد نظر را انتخاب کنند. هرچه بازیکنان تجربه بیشتری در بازی داشته باشند از چوب لایه‌های سفت‌تر استفاده می‌کنند چرا که سرعت بازی را افزایش می‌دهد و با تمرین بیشتر به این نوع بازی عادت می‌کنند و حرفه ای تر می‌شوند و همین‌طور بازیکنان مبتدی بهتر است از چوب‌های کنترلی نرم و سرعتی نرم استفاده کنند.
نحوه دست گرفتن راکت پینگ پنگ
سبک Shakehand grip متداول ترین روش برای نگهداری راکت تنیس روی میز است. تقریباً همه ی بازیکن در اروپا و آسیا به همین شکل بازی میکنند. نحوه نگه داشتن راکت مانند این است که می خواهید با کسی دست بدهید. به نظر ما، این بهترین روش نگهداری راکت برای مبتدیان است.
عطاالله محمد
عطاالله محمد (عطا الله محمد عبدالله؛ زادهٔ July 10, 1960) وزنه‌بردار اهل عراق بود.
عاشقان (گلبهار)
عاشقان (چناران)، روستایی از توابع بخش گلبهار شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گلمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
زینب ملکی
زینب ملکی دیزیچه معروف به زینب ملکی (زاده ۱۰ آبان ۱۳۷۱ در اصفهان) یک بازیکن والیبال نشسته اهل ایران است.
زندگی شخصی
زینب ملکی فرزند سوم یک خانواده شش نفره و دارای دو خواهر و دو برادر می‌باشد. زینب دوران تحصیلی را در مدرسهٔ زینب کبری دیزیچه درس خواند در یک خانواده کاملاً ورزشی بزرگ شد و از کودکی به والیبال علاقه داشت ؛ اما به دلیل محدودیت حرکتی پا نتوانست در والیبال ایستاده فعالیت کند ؛ اما از سال ۸۴ والیبال نشسته را شروع کرد و از سال ۸۶ تا امروز در تمام اردوها و مسابقات در تیم ملی حضور داشته است.وی  بجز والیبال تیراندازی با کمان هم کار کرده است. در این میسر سختی‌های زیادی داشته اما سخت‌ترین مسئله برای وی مشکلات مالی و هزینه  رفت و آمد  بوده چرا که ساکن یکی از شهرهای اصفهان بوده و دردسرهای زیادی داشته  تا به موقع در  تمرینات حاضر شود. بانوان اصفهانی تاکنون سابقه حضور در پارالمپیک را نداشته‌اند و زینب ملکی اولین بانوی ورزشکار اصفهانی است که سهمیه المپیک را کسب کرده و نخستین بانوی اصفهانی حاضر در پارالمپیک است. رمز موفقیت این بانو خانواده اش بوده که به گعته خودش بعد از خدا بزرگترین تکیه گاه او  بوده و هستند. پدرش با وجود دو فرزند معلول از هیچ حمایتی تاکنون دریغ نکرده و خم به ابرو نیاورده است در حالی که هزینه های او و برادرش بسیار سنگین است. مادر با وجود چهار فرزند و دو نوه همیشه اعلام آمادگی کرده که اگر هم تمرینی نداشته باشد خودش با زینب تمرین کند و در همه میدان ها هم همراه دخترش بوده است .منبع
پانویس
۴_ کانال والیبال بانوان
کوه آفادجا
کوه آفادجا (به لاتین: Mount Afadja) یک کوه در غنا است که در Jasikan District واقع شده‌است. کوه آفادجا ۸۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پانیاکو
پانیاکو (به ایتالیایی: Pagnacco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اودینه واقع شده‌است.
فونتامارا (فیلم)
«فونتامارا» (Fontamara) یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی کارلو لیتزانی است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام، اثرِ اینیاتسیو سیلونه ساخته شده‌است و در سال ۱۳۶۶ خورشیدی، از تلویزیون ایران پخش شد.
خلاصه داستان
در سال ۱۹۲۹ در ناحیهٔ ابروتزو، ساکنان دو روستای کوهستانی به نام «آیِلی» و «فوتامارا» که در نزدیکی کومونه اوتسانو واقع شده است، تحت انقیاد و سلطهٔ نیروهای فاشیست درآمده‌اند. خصومت و سخت‌گیری این صاحب‌منصبانِ فئودال چنان است، که حتی به مردم اجازه نمی‌دهند آذوقه و مایحتاج اولیه و لازم را برای زمستان سردی که در پیش روست، تهیه کنند. در این بین، «برناردو»، شاهد تجاوز یک افسر به مادرش است و پس از این ماجرا، مجبور به ترک محل زندگی و عزیمت به رم می‌شود و با قلبی آکنده از کینه و انتقام، روستا را به همراه «آنتونیو» ترک می‌کند. ۱۰ سال می‌گذرد و او که اینک جوانی رشید و قوی با عقاید کمونیستی است، تصمیم دارد به روستا بازگردد اما متوجه می‌شود که مردم منطقه، تحت ستمِ همان آدم‌های ستمکار و منفعت‌طلب هستند. او طیِ ملاقاتی که با یک مبارز و مخالفِ دولت در یک رستوران دارد، توسط پلیس دستگیر شده و تحت شکنجه شدید، کشته می‌شود. سپس از «آنتونیو» اقرار و امضا می‌گیرند که علت مرگِ «برناردو»، خودکشی بوده‌است و پس از این اقرار ساختگی، به او اجازه می‌دهند که به فونتامارا باز گردد.
لستر براون
لستر راسل براون (متولد ۲۸ مارس، ۱۹۳۴) تحلیلگر محیط زیست ایالات متحده، بنیان‍گذار مؤسسه "worldwatch"، و بنیان‌گذار و رئیس مؤسسه "Earth policy"، یک سازمان پژوهشی غیرانتفاعی مستقر در واشینگتن است. "پیتر دی" مفسر رادیو بی‌بی‌سی او را "یکی از بزرگترین پیشگامان حفظ محیط زیست "می‌نامد.
براون نویسنده یا نویسنده مشترک بیش از ۵۰ کتاب در مورد مسائل جهانی محیط زیست است و آثار او به بیش از چهل زبان ترجمه شده‌اند. تازه‌ترین کتاب او «جهان روی لبه» دربارهٔ چگونگی جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و زیست‌محیطی است (۲۰۱۱) براون بر اثرات جغرافیای سیاسی بر رشد سریع قیمت غلات و حبوبات تأکید می‌کند، با توجه به اینکه "بزرگترین تهدید در پایداری جهانی، آمادگی بالقوه برای بحران غذایی در کشورهای فقیر است و اینکه این موضوع می‌تواند سبب "افت تمدن" شود. وی در مجله سیاست خارجی، سهم «جغرافیای سیاسی غذا» بر ایجاد انقلاب و تحول در کشورهای مختلف را شرح می‌دهد.
انتشار اخطارها
بعد از یک گفتگو در دانشگاه کاتوبا در سال ۲۰۰۸، نشریهٔ دانشگاه او را " پُل ریورِ محیط زیستی" نامید، چرا که او به مخاطبانش هشدار داد که: " پایان یافتن تمدن بسیار نزدیک است، مگر اینکه تمدن مسیر حرکت‌اش را تغییر دهد… ما در دوران رقابت بین حد تسلیم طبیعت و سیاست به‌سر می‌بریم،" ما بیش از هر چیز می‌خواهیم تجارت‌جهانی را از واقعیت‌های محیط زیست آگاه کنیم." او افزود: " ما نمی‌خواهیم به دوران بعد از ذوب شدن یخ‌هایمان برویم تا آن‌زمان بفهمیم که در دردسر افتاده‌ایم. برای جلوگیری از افزایش ۲۳فوتی ارتفاع آب‌ها حاضریم چقدر هزینه دهیم؟" او توضیح می‌دهد که " هزینه‌های غیرمستقیم آیندهٔ ما را تضمین می‌کنند" و با نادیده گرفتن این هزینه‌ها " ما هم دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهیم که اِنرُن انجام می‌دهد- نپذیرفتن هزینهٔ کتاب‌ها. مصرف‌گرایی امروز بدون داشتن هیچ نگرانی‌ای نسبت به آینده یک فلسفهٔ فاتحانه نیست." او از سرعت رشد جمعیت و جنگل‌زدایی و " دو نگرانی جدید- افزایش قیمت غذا و نفت" صحبت کرد. او گفت: "همچنانکه قیمت غذا افزایش می‌یابد، قیمت بذر هم افزایش می‌یابد."
ارائه راه حل‌ها
در دسامبر ۲۰۰۸، براون راهکارهایی جهت ایجاد شغل‌های جدید برای سرمایه‌گذاری عمومی هم در صنعت انرژی قابل بازیافت و هم در تکنولوژی بهره‌وری انرژی ارائه کرد. او آمار رشد به همراه تعداد محاسبه شده شغل‌های که ایجاد خواهد شد: او خاطر نشان می‌سازد" از لحاظ تاریخی نادر است که برای چندین تهدید پدیدار شده راه حلی مشترک داشته باشیم".
چه کسی چین را سیر خواهد کرد
براون در این کتاب- که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد- فشاری را که کشورهای توسعه یافته- مخصوصاً چین- بر منابع جهانی وارد می‌کنند، آشکار می‌کند. او در کتابش می‌نویسد: «چین، بزودی ممکن است، برای غذا دادن به ۱٫۲ میلیارد نفر جمعیت‌اش، مجبور به وارد کردن مقدار بسیار زیادی غله شود که این عمل منجر به افزایشی بی‌سابقه در قیمت جهانی غذا می‌شود.» او به برخی از موقعیت‌های دشوار چین در آینده اشاره می‌کند: آب کمیاب می‌شود؛ ۸۰ درصد از غلات‌شان به آبیاری احتیاج خواهد داشت؛ شهرهای رو به گسترش، به منظور صنعتی‌سازی، مراتع را از بین می‌برند؛ تولید غذا متوقف می‌شود؛ و جمعیت همچنان در حال افزایش است. «پایان هر سال معادل است با تولد یک پکن جدید.»
او تأثیری که رشد جمعیت چین، بر اقتصاد جهان می‌گذارد را اینگونه تشریح می‌کند: " افزایشِ قیمتِ غذایِ چین، باعث افزایش قیمت غذای جهانی می‌شود. کمیابی زمین در چین به معنای کمیابی زمین برای هر انسان می‌باشد؛ و تأثیر کمبود آب، بر کلِّ دنیا وارد می‌آید. وابستگی چین به وارداتی در سطح کلان - همانطوری که شیلات جهان از بین می‌رود- به معنای یک زنگ بیداری است که در آن با مسئله‌ی، توانایی زمین در غذا دادن به انسان، مواجه‌ایم." یکی از راهکارهای براون مربوط به دورهٔ جدیدی است که علت‌اش کمبود غذا است. " تعریف مجدد امنیت ملی، بدور از آماده‌باش‌های نظامی، و پشتیبانی از عرضهٔ برابر غذا، می‌تواند به‌خوبی راهبر ما باشد.
در پیشگفتار کتاب می‌نویسد: «با اینکه می‌دانستم که دولت چین از اینکه ممکن است مجبور شود مقادیر عظیمی غلات وارد کند آگاه است، اما نمی‌دانستم که این موضوع از چنین حساسیتی برخوردار است. همهٔ رهبران امروز چین، بازماندگان قحطی وسیعی هستند که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ پیش آمد که در واقع پیامد «سیاست یک گام بزرگ به جلو» بود. قحطی‌ای که زندگی ۳۰ میلیون نفر را گرفت، که چندصد میلیون نفر هم در آستانهٔ قحطی بودند.»
فراتر از ظرفیت کره
در این کتاب- که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد- او اعمالی، که در آنها " مطالبات نوین انسانی، از ظرفیت‌های طبیعی زمین پیشی می‌گیرند را برمی‌شمرد، و همچنین به بررسی چگونگی اثرگذاری تخریب محیط زیست، بر تولید غذا، در مقیاسی جهانی، می‌پردازد." او به عنوان سند تعدادی از تغییرات اساسی‌ای که در تمدن شهری امروز تاثیرگذارند را معرفی می‌کند:
براون اینگونه نتیجه‌گیری می‌کند: " توانایی ما جهت فراهم‌کردن غذای کافی روی میز شرط‌بندی است، و پیروزی در این بازی، فقط به کوشش‌هایمان در بستر فرهنگ بستگی ندارد، ما سیاست انرژی را داریم که متعادل کنندهٔ شرایط اقلیمی است، ما به تلاشی جهانی در راستای افزایش آب تولیدی نیازمندیم و همین‌طور به انقلابی کارآمد، در سیستم‌های حمل و نقل زمینی و سیاست‌های جمعیتی.
زمیتیتسه
زمیتیتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان پلزن-جنوبی واقع شده‌است. زمیتیتسه ۶٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۳ نفر جمعیت دارد و ۳۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کریستین روبن منین
کریستین روبن منین (Cristian Rubén Menin؛ زادهٔ January 4, 1984) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
خاماگ مغول
خاماگ مغول (Хамаг монгол) یک کنفدراسیون قبیله ای بزرگ مغول (خانلیگ) در فلات مغولستان در قرن دوازدهم بود. گاهی به عنوان یک دولت جانشین برای امپراتوری مغول در نظر گرفته می‌شود.
ایستگاه فضایی سه‌بعدی
ایستگاه فضایی سه‌بعدی (Space Station 3D؛ که نسخهٔ دوبعدی آن با نام ساده‌تر ایستگاه فضایی شناخته می‌شود) یک فیلم مستند کوتاه سه‌بعدی کانادایی-آمریکایی به کارگردانی، نویسندگی، تهیه‌کنندگی، و تدوین تونی مایرز، محصول سال ۲۰۰۲ است. این فیلم که دربارهٔ ایستگاه فضایی بین‌المللی است، توسط تام کروز روایت می‌شود و نخستین فیلم آی‌مکس سه‌بعدی است که در فضا فیلمبرداری شده‌است.
محتوا
ایستگاه فضایی سه‌بعدی نخستین فیلم سه‌بعدی لایو اکشن بود که در فضا فیلمبرداری شد. این فیلم با استفاده از فناوری پیشرفتهٔ سه‌بعدی، داستان بزرگ‌ترین شاهکار مهندسی از زمان فرود انسان بر ماه را روایت می‌کند؛ مونتاژ ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار در حالی که در ارتفاع ۲۲۰ مایلی از سطح زمین با سرعت ۱۷٬۵۰۰ mph حرکت می‌کند. این فیلم شامل سکانس‌هایی است که نیروی پرتاب موشک، نگاهی به اعماق فضا، تجربهٔ زندگی در گرانش صفر و همراهی فضانوردان در راهپیمایی فضایی در آن‌ها به تصویر کشیده شده است.
انتشار
این فیلم با فروش ۹۳٬۳۷۶٬۳۴۲ دلار در داخل و ۳۴٬۹۷۱٬۲۶۶ دلار در خارج از ایالات متحده، و مجموع فروش جهانی ۱۲۸٬۳۴۷٬۶۰۸ دلار، پرفروش‌ترین فیلمی است که هرگز در ۱۰ فیلم برتر داخلی از نظر فروش گیشه قرار نگرفته‌است.
بازخوردها
ایستگاه فضایی سه‌بعدی نقدهای مثبتی دریافت کرده‌است. در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۲۳ نقد، با میانگین امتیاز ۶٫۹۳/۱۰، دارای امتیاز ۸۷٪ است. متاکریتیک بر اساس نظر ۱۳ منتقد، امتیاز ۶۹ از ۱۰۰ را به این فیلم داده‌است که نشان‌دهندهٔ «نقدهای عموماً مطلوب» است.
دو شاهدخت
«دو شاهدخت» ترانه‌ای از گروه آمریکایی اسپین داکترز است. این یکی از قطعه‌های اولین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام جیب پر از کریپتونیت و دومین تک‌آهنگ از آن آلبوم بود که در ژانویهٔ ۱۹۹۳ منتشر شد.
«دو شاهدخت» پس از انتشار در ایالات متحده، ۲۹ هفته در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد حضور داشت و بالاترین جایگاهش در آن جدول رتبهٔ هفتم بود که در ۱۰ آوریل ۱۹۹۳ به آن رسید. این قطعه در زمان انتشارش در سوئیس، آلمان، سوئد، اتریش، بریتانیا، فرانسه، هلند، بلژیک، نروژ، نیوزیلند و استرالیا هم جزو ۱۰ تک‌آهنگ پرفروش روز بوده‌است.
نقدها
واکنش منتقدان به «دو شاهدخت» متفاوت بود. وی‌اچ‌وان در فهرست ۱۰۰ ترانهٔ برتر دههٔ ۹۰، جایگاه چهل و یکم را به آن اختصاص داد در حالی‌که بلندر در گزینش ۵۰ ترانهٔ افتضاح همهٔ زمان‌ها، «دو شاهدخت» را در جایگاه بیست و یکم قرار داده‌است. استیون توماس ارلواین در آل‌میوزیک، «دو شاهدخت» را به‌همراه ۲ قطعهٔ دیگر جیب پر از کریپتونیت که در قالب تک‌آهنگ منتشر شدند بهترین ترانه‌های آن آلبوم دانسته‌است.
واژه‌نگاشت
واژه‌نگاشت یا لوگوگرام نشانی واحد است که نمایانگر یک واژه باشد. به بیان دیگر یک واژه‌نگار یک نویسه است که نشانگر واژه‌ای کامل و از سویی پرکابرد است. این واژه نگارها در زبان‌های بسیاری وجود دارند. یک نمونهٔ امروزی آن نشان‌هایی است که به کار می‌بریم، مانند $ برای دلار.
این سامانه‌های نوشتاری معمولاً در زمان باستان به وجود آمدند، و در برابر دیگر سامانه‌های نوشتاری جای می‌گیرد که هجایی، الفبایی و ابجد هستند که در آنها هر نویسه اساساً یک صدا یا ترکیبی از صداها را نمایش می‌دهد.
واژه‌نگارها بیش‌تر به عنوان اندیشه‌نگاشت یا هیروگلیف شناخته می‌شوند. اگر بخواهیم معنی دقیق تر این واژه را دریابیم، اندیشه‌نگارها نمایانگر ایده‌ها هستند به جای حروف و واج‌ها. درعمل هیچ‌یک از سامانه‌های نوشتاری موجود (به غیر از سامانه‌های نوشتاری ساختگی) به‌طور کامل واژه‌نگاشتی نیستند. از بین سامانه‌های نوشتاری واژه‌نگاشتی، یک دسته را می‌توان صامت‌نگاشت نامید، مانند هیروگلیف مصری، که در آن یک نویسه بیانگر یک صامت است، و دستهٔ دیگر هجانگاشت است، مانند خط میخی (برای نوشتن زبان‌های سومری، اکدی، و هیتی) و حروف چینی (که برای نوشتن زبان‌های چینی، ژاپنی، کره‌ای، و ویتنامی به کار می‌رود)، و غیره. در این دسته تعداد نویسه‌ها معمولاً زیاد است، و هر نویسه یک تکواژ و هجا را مشخص می‌کند. یک نمونهٔ منحصربه‌فرد از واژه‌نگاشت‌ها در خط پهلوی (برای نوشتن زبان فارسی میانه و زبان پارتی) دیده می‌شود. خط پهلوی یک خط ابجد است، اما برخی واژگان در آن به صورت معادل آرامی آن نوشته می‌شود.
پلپناتزه دل گاردا
پُلپناتزه دل گاردا (به ایتالیایی: Polpenazze del Garda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. پلپناتزه دل گاردا ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
کنولوالد
کنولوالد یک شهر در آلمان است که در شوالم-ادر واقع شده‌است. کنولوالد ۴٬۸۹۵ نفر جمعیت دارد.
قاصدک
گل قاصدک (سرده) یک جنس بزرگ از گیاهان گلدار در خانواده گیاهان دارای گل‌های سبدی (کلاپرک) (Asteraceae) است که از گونه‌هایی که معمولاً به عنوان قاصدک شناخته می‌شوند تشکیل شده‌است. این جنس بومی اوراسیا و آمریکای شمالی است، اما دو گونه رایج در سراسر جهان، T. officinale (قاصدک معمولی) و T. erythrospermum (قاصدک دانه قرمز)، از اروپا به آمریکای شمالی وارد شدند و اکنون به صورت گل وحشی تکثیر می‌کنند. هر دو گونه خوراکی هستند.
شرح
گل‌های قاصد معمولی «Taraxacum sect. Ruderalia» و «Taraxacum officinale Weber» دسته‌ای از قاصدک‌ها را تشکیل می‌دهند که همگی از خانواده گیاهان دارای گل‌های سبدی (Asteraceae) هستند.
گل قاصد گیاهی علفی و دائمی با برگهای کشیده و دارای بریدگی و ریشه‌ای عمودی به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد است. برگ‌های گل قاصدک سبزرنگ بوده، بریدگی‌های مثلث‌شکل و نوک تیز دارند. برگ‌ها به‌طور دسته‌ای در پایین گیاه جمع هستند و ساقه گل دهنده‌ای از میان گیاه رشد می‌کند که ممکن است به ارتفاع ۴۰ سانتی‌متر برسد. ساقه و ریشهٔ این گیاه دارای شیرآبهٔ سفیدرنگی می‌باشد.
سکینه کشوری
سکینه کشوری یک بازیکن والیبال نشسته اهل ایران است.
قاصدک
شرح
این ساقه‌ها منتهی به نهنجی می‌شوند که بر رویش گل‌های زردرنگ زیبا و زبانه‌ای بروی گل‌آذین کلاپرک (به قطر ۳ تا ۵ سانتیمتر) قرار دارند. گلبرگ‌های زبانه‌ای شکلش دایره‌وار از داخل به خارج به‌تدریج باز می‌شوند. گل‌ها در عمرِ چندین روزهٔ خود شب‌ها و در هنگام باران و نیز در هنگام خشکی هوا بسته می‌شوند. میوه‌اش فندقه و دارای دسته تارهای ابریشمی در قسمت انتهایی است که به آن قاصدک می‌گویند زیرا به منظور بذرافشانی به پرواز درمی‌آید.
این گیاه دارای ریشه‌ای به رنگ قهوه‌ای است عمق ریشه معمولأ بین ۱۵ تا ۴۵ سانتیمتر است ولی عمیقتر هم حتی تا یک متر (و به ندرت تا دو متر) گزارش شده‌است.
مکان رشد
گیاهی است علفی و دائمی که به‌طور خودرو در بیشتر مزرعه‌ها و دشت‌ها، در وسط چمن، حاشیه شوره‌زار، کنار جاده‌ها و اراضی بایر و به‌طورکلی در همه جا می‌روید. در چمن، مراتع و بسیاری مزارع به عنوان یک علف هرز مشکل محسوب می‌شود.
موارد استفاده
زنبور عسل این گیاه را بسیار دوست دارد و شهد زیادی از آن بدست می‌آورد. برگ‌های جوان گل قاصدک را معمولاً با سالاد می‌خورند و چون خیلی تلخ است باید آن را با ترشی یا آبلیمو مصرف کرد. از قسمت‌های گوناگون گیاه مانند ریشه، برگ و شیرآبه آن در درمان استفاده می‌شود. قاصدک به عدم ورم بدن و درد قاعدگی بسیاری از زنان در سندرم پیش از قاعدگی کمک می‌کند. برای جلوگیری از عفونت قارچی واژن در حد کهیر، چند مشت برگ خشک شده به آب حمام اضافه کنید.
ترکیبات شیمیایی
ریشه این گیاه دارای ماده‌ای تلخ به نام تراگزاسین، کولین و تاراگزاسترول می‌باشد همچنین در ریشه آن مقدار کمی تانن وجود دارد و نوعی الکالوئید به نام تاکزین و تاراگزه رول در اعضای این گیاه یافت می‌شود. ضمناً این گیاه دارای ساپونین، قندهای مختلف و اسیدهای چرب است. این گیاه بالاترین حد ویتامین آ را در بین گیاهان داراست و همچنین دارای مقدار زیادی پتاسیم است. املاح کلسیم، پتاسیم، آهن، منیزیوم، سدیم، منگنز، فسفر، سیلیس و گوگرد در این گیاه ثابت شده‌است.
محل رویش
پراکندگی این گیاه در کره زمین طوری است که در غالب نواحی اروپای شمالی، غرب آسیا، شمال آفریقا و آمریکای شمالی می‌روید. تاکنون بالغ بر ده گونه از این نوع گیاه شناخته شده‌است.
فرانسیسکو فرانکو
فرانسیسکو فرانکو باهاموند (زاده ۴ دسامبر ۱۸۹۲ – درگذشته ۲۰ نوامبر ۱۹۷۵) سیاست‌مدار و ژنرال نظامی اهل اسپانیا بود. او پس از جنگ داخلی اسپانیا، از سال ۱۹۳۹، تا هنگام مرگش در سال ۱۹۷۵ بر این کشور حکومت می‌کرد. او به عنوان یک محافظه کار و اصلاح‌طلب با انحلال رژیم پادشاهی و برقراری حکومت جمهوری در سال ۱۹۳۱ مخالفت کرد. با شکست نزدیک فدراسیون گروه‌های مستقل راست در انتخابات عمومی سال ۱۹۳۶، حزب چپ‌گرای جبهه مردمی در این کشور به قدرت رسید. در این زمان فرانکو و تعداد دیگری از ژنرال‌های ارتش برای سرنگون کردن نظام جمهوری دست به کودتا زدند که با پیروزی آن آتش جنگ داخلی در اسپانیا شعله‌ور شد و با مرگ ژنرال‌های دیگری فرانکو به سرعت رهبری جناح خود را به دست گرفت.
در این جنگ فرانکو از طرف رژیم‌ها و گروه‌های فاشیستی به خصوص نازی‌ها در آلمان و حزب فاشیست در پادشاهی ایتالیا کمک نظامی دریافت می‌کرد درحالیکه که طرف جمهوری‌خواه مورد حمایت کمونیست‌های اسپانیا، آنارشیست‌ها، شوروی، مکزیک و تیپ‌های بین‌المللی بود. نهایتاً با برجای گذاشتن قریب به نیم میلیون کشته، جنگ در سال ۱۹۳۹ با پیروزی فرانکو به پایان رسید. با این پیروزی او یک دیکتاتوری نظامی تمامیت‌خواه در اسپانیا به پا کرد. فرانکو پس از این خود را تحت عنوان ال کادیلو (رئیس) رئیس حکومت و رئیس دولت خواند؛ عنوانی که می‌توان آن را در ردیف عنوان دوچه برای بنیتو موسولینی و پیشوا (فوهرر) برای آدولف هیتلر دانست. تحت حاکمیت او اسپانیا به یک کشور تک حزبی تبدیل شد که با سلطه حزب سلطنت طلب فعالیت تمامی احزاب دیگر در آن ممنوع بود.
رژیم فرانکو در طول حکومتش با اهداف سیاسی مرتکب مجموعه‌ای از نقض حقوق بشر علیه ملت اسپانیا شد که از آن با نام «وحشت سفید» (White Terror) یاد می‌شود. از جمله آن‌ها می‌توان به اعدام و کار اجباری در اردوگاه‌ها اشاره کرد    که عموماً علیه دشمنان سیاسی و ایدئولوژیک به کار برده می‌شد که به مرگ دویست تا چهارصد هزار نفر انجامید.
در حالیکه رژیم فرانکو در جریان جنگ دوم جهانی ظاهراً سیاست بی‌طرفی اتخاذ کرده بود اما از طرق مختلف به دول محور (متحدین) کمک رسانی کرد. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ به کشتی‌های جنگی آلمانی و ایتالیایی اجازه داده شد از بنادر اسپانیا استفاده کنند. صدها داوطلب اسپانیایی در قالب لشکرهایی موسوم به لشکرهای آبی شانه به شانه نازی‌ها در جبهه‌های شرقی با اتحاد جماهیر شوروی جنگیدند.
در دهه پنجاه میلادی ماهیت رژیم او از یک رژیم علناً تمامیت‌خواه و سرکوب گر به یک حکومت استبدادی با جنبه‌های محدودی از پلورالیسم (تکثرگرایی) بدل شد. در جریان جنگ سرد فرانکو به عنوان یکی از پیش قدمان مبارزه با کمونیسم شناخته می‌شد. به تبع این رویکرد با وجود اختلاف نظرهای فراوان، از طرف دُوَل غربی مورد حمایت واقع شد و به او پیشنهاد گردید به سازمان ملل متحد پیوندد و زیر چتر حفاظت ناتو قرار گیرد. در پی این موضوع در دهه شصت رشد اقتصادی اسپانیا رو به فزونی گذاشت و سیستم مالی آن دچار اصلاحات فراوان شد.
نهایتاً پس از یک دوره حکومت سی و شش ساله فرانکو بیستم نوامبر سال ۱۹۷۵ درگذشت. پیش از مرگش نظام سلطنتی را احیا نمود و شاهزاده خوآن کارلوس اول را به عنوان جانشین خود تعیین کرد. بدین ترتیب پس از یک عصر چهار دهه‌ای خفقان و سرکوب اسپانیا وارد مرحله گذار به دموکراسی شد. سه سال پس از مرگ فرانکو قانون اساسی جدیدی به همه‌پرسی گذاشته شد که با رأی ۹۱٫۸ درصدی مشارکت کنندگان نظام حکومتی اسپانیا به مشروطه سلطنتی در قالب مردم سالاری پارلمانی تغییر کرد.
تولد
او ظهر روز چهارم دسامبر سال ۱۸۹۲ در پایگاه دریایی ال فرول در ایالت گالیسیا در شمال غربی اسپانیا به دنیا آمد. سیزده روز پس از تولد به رسم مسیحیان تعمیدی غسل تعمید داده شد و نام فرانسیسکو پائولینو هِرمِنِگیلدو تئودولو (Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo) برایش برگزیده گردید به نحوی که فرانسیسکو از نام پدربزرگ پدرش، پائولینو از نام تعمید دهنده اش، هِرمِنِگیلدو از نام مادربزرگ مادرش و تئودولو از نام قدیس نسبت داده شده به روز تولدش اقتباس شد.
پدرش نیکولاس فرانکو یِ سالگادو آروخو (Nicolás Franco y Salgado Araújo) با تباری اندلسی به تبعیت از اجدادش در ششمین نسل متوالی افسر نیروی دریایی اسپانیا بود. مادرش، ماریا از طبقه اجتماعی متوسط رو به بالا و از پیروان مذهب کاتولیک رومی بود. مادر و پدرش در سال ۱۸۹۰ ازدواج کرده بودند که حاصل آن علاوه بر خود فرانکو، دو برادر و دو خواهر دیگر برای او بود. هر دو برادر او همانند پدر و اجدادشان در نیروی دریایی اسپانیا خدمت کردند.
جنگ ریف و ارتقا درجات
در ابتدا قصد داشت به تبعیت از رسم دیرینه خانوادگی به نیروی دریایی ارتش اسپانیا بپیوندد اما از بخت او در همین زمان کشورش در جنگ با ایالات متحده شکست سختی متحمل شد و بخش بزرگی از نیروی دریایی و مستعمرات خود را از دست داد. به همین جهت و با اعلام عدم نیاز نیروی دریایی، قادر به ورود به آن نشد و برای تسلای پدر در سال ۱۹۰۷ به آکادمی پیاده‌نظام نیروی زمینی ارتش در تولِدو پیوست. سه سال بعد در حالی که کمتر از هجده سال سن داشت با درجه ستوان دومی فارغ‌التحصیل شد. دو سال بعد برای انجام مأموریت عازم مراکش گردید. تلاش اسپانیا برای سلطه بر مراکش موجب آغاز یک جنگ در منطقه شد (۱۹۰۹ تا ۱۹۲۷) که فرانکو نیز در آن مشارکت داشت. این جنگ به مرگ بسیاری از افسران اسپانیایی انجامید اما در همین حال فرانکو موفق شد با شایستگی که از خود در آن نشان داد مدارج ترقی را به سرعت طی کند. در سال ۱۹۱۳ به نیروهای تازه تأسیس تهاجمی مستعمرات که از افسران اسپانیایی تشکیل می‌شد پیوست. گفته می‌شود این تصمیم در پی شکست فرانکو در اولین رابطه عاشقانه خود گرفته شد. در سال ۱۹۱۶ در سن ۲۳ سالگی با درجه سروانی به ضرب گلوله دشمن شدیداً از ناحیه شکم به خصوص کبد مجروح شد و احتمالاً یکی از بیضه‌های خود را از دست داد. پزشکان پس از این حادثه به این نتیجه رسیدند که روده او به دلیل در حالت دم بودن شش‌هایش از آسیب در امان مانده‌است. نجاتش از این زخم او را با عنوان مرد «خوش شانس» (baraka) در جبهه‌های جنگ شهره کرد. با توجه به دلاوری فراوان در صحنه‌های نبرد، در موردش توصیه شد نشان افتخار صلیب سنت فردینانند، به عنوان بالاترین نشان افتخار نظامی در اسپانیا به او اهدا شود اما با یک درجه نزول نشان درجه یک صلیب ماریا کریستینا به او داده شد. با دریافت این نشان اواخر فوریه سال بعد به درجه سرگردی ارتقا پیدا کرد تا جوانترین سرگرد ارتش اسپانیا نام بگیرد. سه سال آینده را در خود اسپانیا خدمت کرد تا این که به لژیون‌های خارجی ساخته شده توسط سرهنگ دوم خوزه میلان آرسترای پیوست و معاون فرمانده این نیروها شد و سال ۱۹۲۰ به آفریقا بازگشت. در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۱ در اثر ضعف فرماندهی نیروهای فرسوده اسپانیایی در نبرد آنوال مقابل مردان قبیله ریف به رهبری برادران عبد ال کریم متحمل شکست سختی شد که به مرگ بیش از سیزده هزار سرباز اسپانیایی انجامید. پس از این نبرد نیروی لژیون‌های خارجی به فرماندهی فرانکو پس از سه روز درگیری تنها موفق شدند شهر بندری ملیلیه را باز پس بگیرد. دو سال بعد یعنی سال ۱۹۲۳ فرانکو با درجه سرهنگ دومی به فرماندهی این لژیون‌ها منصوب شد.
همین سال با ماریا دِل کارمِن پولو یِ مارتینز-والدز ازدواج کرد. سه سال بعد تنها فرزند آن‌ها دختری با نام ماریا دِل کارمن به دنیا آمد. سپس برای خدمت به حضور آلفنسوی سیزدهم، پادشاه وقت اسپانیا به مادرید احضار شد. این و موارد دیگرِ توجه خانواده سلطنتی به او موجب شد در دوره جمهوری اسپانیا از او با عنوان یک افسر سلطنت طلب یاد شود. پس از مدتی در سال ۱۹۲۵ به مقام سرهنگ تمامی ارتقا یافت و به عنوان فرمانده اولین موج نیروهای مهاجم به الحسیمه دوباره پا به میدان نبرد در آفریقا گذاشت. یورش او به قلب نیروهای قبیله‌ای ریف در مراکش و همراهی آن با حملات فرانسوی‌ها در جنوب به عمر کوتاه مدت جمهوری ریف در شمال مراکش پایان داد. در پی این موفقیت نام او به سر زبان‌ها افتاد و او در ۳ فوریه ۱۹۲۶ به درجه سرتیپی رسید. این ارتقا او را به جوان‌ترین ژنرال اسپانیایی و شاید کل اروپا بدل کرد. سال ۱۹۲۸ فرانکو به عنوان فرمانده آکادمی نظامی تازه تأسیس زاراگوسا منصوب شد. آکادمی‌ای که با ترکیب تمامی دانشکده‌های افسری پیشین به تربیت افسران درتمامی رده‌ها از جمله پیاده‌نظام، سواره نظام، توپخانه و بخش‌های دیگر ارتش می‌پرداخت. با سقوط نظام سلطنتی و برپایی حکومت جمهوری در اسپانیا او از فرماندهی این آکادمی عزل شد اما قریب به ۹۵ درصد فارغ التحصیلان این آکادمی در دوره فرماندهی او در جریان جنگ داخلی اسپانیا جانب او را گرفتند.
دوران جمهوری دوم اسپانیا
با سقوط سلطنت در سال ۱۹۳۱ فرانکو جهت‌گیری خاصی از خود نشان نداد. تعطیلی آکادمی نظامی‌ای که او فرماندهی آن را بر عهده داشت توسط وزیر جنگ وقت، مانوئل آزانیا موجب اولین درگیری او با حکومت جمهوری شد. به همین جهت فرانکو در مراسم تودیع خود، جمهوری را شدیداً مورد انتقاد قرار داد. فرانکو شش ماه بعد را بدون هیچ پستی و تحت نظر گذراند.
فرانکو در این دوران فراماسون‌ها، یهودیان و بلشویک‌ها را متهم به توطئه چینی برای نابودی اروپای مسیحیت به خصوص اسپانیا می‌کرد.
پنجم فوریه ۱۹۳۲ برای خدمت در شمال غربی کشور فرستاده شد. در همین سال در طرح کودتای خوزه سانخورخو که به شکست انجامید مشارکت نکرد و حتی با نوشتن نامه‌ای تند به او ناراحتی خود از این اقدام را نشان داد. ماه ژانویه سال ۱۹۳۳ ذر جریان اصلاحات آزانیا در ارتش، فرانکو از مقام اول در لیست ژنرال‌ها به رتبه بیست و چهارم تنزل یافت. فوریه همین سال در پستی بالاتر از رتبه اش به عنوان فرمانده نظامی به جزایر بالئاری در مدیترانه منتقل شد. اما او همچنان به این که به صورت هدفمند در پست مورد علاقه خود نیست معترض بود. در آن زمان مسئله جابه جایی یا تنزل مقام افسران محافظه کار مرسوم بود.
شورش آستوریاس موجب شعله‌ور تر شدن اختلافات و دشمنی بین چپی‌ها و راستی‌ها شد. فرانکو و لوپز اوچوآ (به عنوان کسی که پیش از این به عنوان یک چپ‌گرا شناخته می‌شد)، از این پس به عنوان افسرانی شناخته شدند که حاضرند از نیروهای تحت امر خود برای سرکوب مردم اسپانیا به عنوان دشمنان خارجی استفاده کنند. پس از جنگ، فرانکو از آن با عنوان جنگی یاد کرد که سوسیالیسم و کمونیسم در آن دست به دست هم دادند تا بربریت را جایگزین تمدن کنند. در همین حال رسانه‌های راست‌گرا نیز شورشی‌های آستوریاس را مزدوران توطئه گران یهودی-بلشویکی دانستند.
پس از این حوادث فرانکو فوریه سال ۱۹۳۵ برای مدت اندکی به عنوان فرمانده کل نیروهای آفریقا انتخاب شد اما تنها سه ماه بعد فرماندهی کل نیروهای ارتش را بر عهده گرفت.
لوپز اوچوآ هنگام آغاز جنگ داخلی به دست آنارشیست‌ها ترور شد.
انتخابات عمومی سال ۱۹۳۶
پس از این که دولت ائتلافی راست میانه در پی بروز فساد اقتصادی سقوط کرد طرح انتخابات جدید ریخته شد. در همین حین دو ائتلاف بزرگ جناحی تشکیل شد: جبهه مردمی در جناح چپ اعم از حزب اتحادیه جمهوری خواهان تا کمونیست‌ها، جبهه ملی در راست اعم از رادیکال‌های میانه تا کارل گرایان (کسانی که به دنبال رساندن خاندان بوربون به سلطنت بودند). با انتخابات ۱۶ فوریه ۱۹۳۶ چپ گرایان با اختلاف اندکی به پیروزی رسیدند. با این نتیجه تنش‌های سیاسی رو به فزونی گذاشت. با رسیدن چپ گرایان به قدرت آن‌ها مجموعه‌ای از اقداماتی را به همراهی حامیانشان علیه مخالفانشان که متهم به اقدام علیه جمهوری بودند آغاز کردند. از طرفی راست گرایان مخالف دولت با رد ادعای چپی‌ها، خود آن‌ها را بزرگترین دشمن جمهوری می‌دانستند و معتقد بودند اسپانیا در خطر یک دیکتاتوری کمونیستی قرار دارد و آن‌ها در مبارزه خود با دولت جبهه مردمی تنها وظیفه‌شان را برای صیانت از قانون، نظم، آزادی و حقوق اساسی ملت اسپانیا به جای می‌آورند.
ترور خوزه کالوو روتِلو، از رهبران راست‌گرا توسط نیروهای پلیس دولتی احتمالاً به تلافی مرگ خوزه کاستیلو، ستوان نیروی پلیس موجب تسریع شورش شد. ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۶ یک روز پیش از موعد مقرر نیروهای آفریقا شورش را آغاز و فرماندهان خود را بازداشت کردند. ۱۸ ژوئیه فرانکو با انتشار بیانیه‌ای راهی آفریقا شد و روز بعد با رسیدن به مقصد، فرماندهی نیروهایش را به دست گرفت.
یک هفته بعد شورشی‌ها که به زودی خود را «ملی گرایان» نامیدند، یک سوم کشور را به کنترل خود درآوردند. با این حال بیشتر واحدهای نیروی دریایی به جمهوری وفادار بودند تا فرانکو و نیروهایش در آفریقا که با دریا از بدنه اصلی اسپانیا جدا شده بود، منزوی بشود. کودتاچیان موفق نشدند به یک پیروزی برق آسا دست یابند تا جنگ داخلی در اسپانیا به پا شود.
از جنگ داخلی تا جنگ جهانی
جنگ داخلی اسپانیا از ژوئیه ۱۹۳۶ آغاز و در آوریل ۱۹۳۹ با پیروزی فرانکو به پایان رسید. این جنگ خون‌بار سه ساله ۱۹۰هزار تا ۵۰۰ هزار کشته بر جای گذاشت. با وجود امضای پیمان عدم مداخله بریتانیا و فرانسه در این جنگ و پایبندی شدید آن‌ها بر تحریم تسلیحاتی طرفین درگیر، چند دولت خارجی از دو طرف درگیری حمایت کردند که عواقب جهانی در پی داشت. ایتالیای فاشیست و آلمان نازی با نیروهای خود جانب ملی گرایان را گرفتند و شوروی، حزب کارگری اتحاد مارکسیستی، سوسیالیست‌ها و آنارشیست‌ها از جمهوری خواهان حمایت کردند.
از آنجایی که آدولف هیتلر و ژوزف استالین از جنگ داخلی اسپانیا به عنوان میدانی برای آزمایش تسلیحات مدرن خود استفاده کردند، برخی جنگ داخلی اسپانیا را در ردیف جنگ جهانی دوم، جنگ داخلی در قاره اروپا نامیدند که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۵ به درازا کشید و مشخصه آن درگیری ایدئولوژیک بین راست گرایان (فاشیست‌ها) و چپی گرایان (کمونیست‌ها) بود. اما برخی نیز این دو را دو جنگ کاملاً مجزا از یکدیگر می‌دانند.
اولین ماه‌ها
با اعلام رسمی برپایی کودتا در ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۶ فرانکو وظیفه فرماندهی ۳۰ هزار سرباز لشکر آفریقا را بر عهده گرفت. در اولین روزهای شورش وظیفه اصلی نیروهای او امن کردن مراکش بود. در این وضعیت فرانکو از جانبی می‌بایست حمایت قوا و حکام محلی را جلب می‌کرد و از طرفی سلطه خود بر نیروهای تحت امرش در ارتش را حفظ می‌نمود. او کار خود را با اعدام قریب به دویست تن از افسران ارشد وفادار به جمهوری (از جمله یکی از پسر عموهایش) آغاز کرد. اولین مشکل یافتن راهی برای انتقال نیروهایش به شبه جزیره ایبری (بدنه اصلی اسپانیا) بود در حالیکه بیشتر نیروهای نیروی دریایی تحت کنترل جمهوری خواهان بود و دولت مرکزی به وسیله آن تنگه جبل الطارق را مسدود نموده بود. در این حالت او از ایتالیایی‌ها درخواست کمک کرد که با پاسخ کاملاً مثبت آن‌ها مواجه شد. به وجهی که ایتالیایی‌ها به او اعلام کردند بدون هیچ قید شرطی سلاح و هواپیما در اختیار او قرار خواهند داد. در همین زمان دریاسالار ویلهلم کاناریس، فرمانده اطلاعات نظامی ورماخت، آدولف هیتلر را به کمک به ملی گرایان ترغیب کرد. از ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۶ با ۲ هواپیمای عمدتاً آلمانی فرانکو موفق شد پلی هوایی بین مراکش و سویل برقرار کند تا تسلط شورشی‌ها بر این شهر تأمین شود. او همچنین با ارسال نمایندگانی به آلمان، ایتالیا و بریتانیا خواهان کمک نظامی به‌خصوص هواپیماهای بیشتر شد که با پاسخ مثبت دو کشور اول مواجه گردید. دریافت هواپیما برای او از دوم اوت آغاز شد تا او بتواند از پنجم همین ماه سد برقرار شده بر جبل الطارق را بشکند و دو هزار نفر از نیروهای خود را از آن بگذراند.
وقتی در ۱۹۳۹ جنگ تمام شد، بیش از دویست هزار نفر کشته شده بودند و فرانکو تا سی و سه سال بعد یعنی ۱۹۷۵ دیکتاتور اسپانیا باقی‌ماند. در سال ۱۹۴۷ تحت فشارهای داخلی و خارجی قانونی به نام «قانون جانشینی» نوشت که حکومت اسپانیا را پادشاهی اعلام می‌کرد و فرانکو سمت نیابت سلطنت را احراز کرد. بر اساس این قانون جانشین فرانکو باید یکی از افراد خاندان سلطنتی باشد که توسط خود فرانکو انتخاب شود و در صورت مرگ یا بیماری فرانکو، زمام امور را در دست گیرد. اما فرانکو تا سال ۱۹۶۲ اقدام به تعیین ولیعهد نکرد تا بالاخره در این سال اگوستین مونوز گرانداس (Agustín Muñoz Grandes) پیرترین افسر ارتش به ولیعهدی انتخاب شد.
دیکتاتوری
. مخالفان یا اعدام می‌شدند یا تبعید، به گواهی محققان در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۳۹ تعداد اعدام‌های سیاسی به رقم ۱۹۲۶۴۸ نفر رسید. در این سال‌ها حزب‌ها به نهادهای دولتی و فرمایشی تبدیل شدند که در جهت تبلیغات رژیم پیش می‌رفتند، روزنامه‌ها زیر تیغ سانسور در قالب کاتولیسم محافظه کارانه، یکی یکی بسته شدند، تا سال ۱۹۵۰ فقر و گرسنگی در اسپانیا بیداد می‌کرد و بی سوادی در حال گسترش بود، فضای فرهنگی اسپانیا هدفدار شد صحنه‌های تئاتر با کمدی‌های سرگرم‌کننده (بی خطر) پر می‌شد، ادبیات عامیانه شامل داستانسرایی کنترل شده از طبقه متوسط بود و سینما به تولید انبوه ملودرام‌ها می‌پرداخت (در ۱۹۶۵ برای هر ۵۱۰۰ نفر یک فیلم ساخته شد) و این امور در حالی بود که هنرمندان، دانشمندان و نخبگان اسپانیا جلای وطن می‌کردند، کسانی نظیر خوان رامون خیمنس Juan Ramón Jiménez (شاعر و برنده جایزه نوبل)، سورو اوچوآ Severo Ochoa(بیوشیمیست برنده جایزه نوبل)، رامون سندر Ramón Sénder (رمان‌نویس) پابلو کاسالز Pau Casals (موسیقیدان)، لوئیس بونوئل Luis Buñuel (فیلم‌ساز) و فرناندو آرابال Fernando Arrabal (نمایشنامه نویس) از این جمله‌اند. فرانسیسکو فرانکو در ۲۰ نوامبر ۱۹۷۵ دو هفته پیش از ۸۳ سالگی اش درگذشت. در سال ۲۰۱۹ دولت سوسیالیست اسپانیا جسد ژنرال فرانکو را از دره شهدا به گورستان دیگری در مادرید منتقل کرد. نبش قبر و خاکسپاری مجدد بیش از ۶۳ هزار یورو خرج برداشت.
منابع
https://web.archive.org/web/20161012234348/http://tarikh1.com/francisco-franco/
دومنیکو
Domenico دومِنیکو یک نام کوچک ایتالیایی برای مردان است. دومنیکو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لشکر چهاردهم زرهی (ورماخت)
لشکر چهاردهم زرهی یکی از لشکرهای زرهی ورماخت در جنگ جهانی دوم بود.
ایتاپه (باهیا)
ایتاپه (به پرتغالی: Itapé) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. ایتاپه ۸٬۵۲۶ نفر جمعیت دارد.
تارت بیکول
تارت بیکویل (Bakewell tart) یک شیرینی انگلیسی است متشکل از یک خمیر بریزه، لایه‌های مربا، فرنژیپان و رویه‌ای از بادام پوسته‌دار. این نوعی پودینگ باکول است که از نزدیک با شهر باکول در دربی شایر مرتبط است.
ژانگ منگیو
ژانگ منگیو (انگلیسی: Zhang Mengyu؛ متولد ۱۱ اوت ۱۹۹۸) یک تکواندوکار چینی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۷ در دسته سبک‌وزن زنان موفق به کسب مدال برنز شد.
نیر (خواننده)
نایر رگالادو (متولد ۲ اوت ۱۹۸۶، میامی) مدل, خواننده و رقاص آمریکایی که خیلی‌ها وی را با اجرا در ترانه پرطرفدار همه چیز را به من بده از پیتبول می‌شناسند. نیر یکی از مدل‌های همیشگی پیتبول بوده و در بیشتر ترانه‌های وی با پیتبول اجرا کرده‌است.
گاتروم
گاتروم (انگلیسی باستان: Guðrum، پیرامون ۸۳۵ - پبرامون ۸۹۰) پادشاه آنگلیای خاوری در سال‌های پایانی سدهٔ نهم بود.