cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نیمه تاریک ماه (آلبوم)
نیمهٔ تاریک ماه (The Dark Side of the Moon) هشتمین آلبوم استودیویی بند راک انگلیسی، پینک فلوید است که در ۱ مارس ۱۹۷۳ توسط هاروست رکوردز منتشر شد. آلبوم نیمهٔ تاریک ماه بر اساس تجربیات گروه در آخرین تور و ضبط خود، شکل گرفته بود، که موجب حرکت و روانه شدن و جدایی کامل از، ریشه‌های سبکِ ملودی و اینسترومنتال‌های قبلی «پینک فلوید»؛ که توسط سید برت در گروه پایه‌گذاری شده بود. موضوع این آلبوم شامل پیری و گذر زمان، جنون و بیماری روانی، «طمع»، «تضاد» و مضامین ضد جنگ که در کارهای بعدی گروه هم به فراوان یافت می‌شود؛ (مانند آلبوم‌های: برش نهایی، دیوار، حیوانات) است؛ مفهوم «جنون و بیماری روانی» الهام گرفته از، حالات روانی رو به وخامت عضو قبلی گروه؛ «سید برت» است.
مراحل توسعه آلبوم در طی اجرا زنده، یک نسخه اولیه که چند ماه قبل از ضبط آلبوم تهیه شده بود و ضبط اصلی آلبوم در دو مقطع در سال ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ در استودیو ابی رود، در لندن انجام شد، کامل شد. گروه برای اولین بار تکنیک‌های ضبط پیشرفته مانند، ضبط چندگانه، تکنیک حلقه نوار استفاده کردند. پینک فلوید برای اولین بار در این آلبوم از musique concrète و متن‌های مفهومی و فیلسوفانه استفاده کرد که بعداً به عنوان یک علامت تجاری از آثار پینک فلوید شناخته شد.
موفق‌ترین عرضهٔ گروه، نیمه تاریک ماه، برای ۸۷۴ هفتهٔ پیاپی (۱۶ سال) در جدول موسیقی آلبوم‌ها در آمریکا، بیلبورد ۲۰۰، باقی‌ماند که طولانی‌ترین زمان برای هر آلبومی در تاریخ است. این آلبوم، سومین آلبوم پرفروش در همه زمان‌ها در سطح جهان است که بیش از ۴۵ میلیون نسخه از آن به فروش رفته‌است. علاوه بر موفقیت تجاری این آلبوم، نیمهٔ تاریک ماه اغلب به عنوان اثر شاخص گروه شناخته می‌شود، و هنوز هم به وسیلهٔ منتقدان موسیقی به عنوان یکی از عظیم‌ترین و تأثیرگذارترین آلبوم‌های همهٔ زمان‌ها شناخته می‌شود.
پیش‌زمینه
به دنبال عرضهٔ آلبوم فضولی، اعضای باند برای تورهای آیندهٔ خود در بریتانیا، ژاپن و ایالات متحده در دسامبر همان سال آماده شدند. تمرین در باغ‌های برودهرست‌لندن چشم‌اندازی از آلبوم جدید گروه بود هرچند که ایجاد قطعات جدید در اولویت کاری گروه قرار داشت.
در ملاقاتی که اعضای گروه در خانهٔ نیک میسن در کمدن‌تاون داشتند واترز بیسیست گروه پیش نهاد داد که که آلبوم جدید می‌تواند بخشی از تور آن‌ها را دربر گیرد. ایدهٔ واترز برای این آلبوم در ارتباط با چیزهایی بود که مردم را از حالت عادی زندگی خود خارج می‌کرد و مواردی بمانند تعارض و جنون که از عضو سابق گروه سید برت سرچشمه می‌گرفت. تمرکز بر شیوه زندگی پرزحمتی که اعضای گروه با آن مواجه بودند نیز از دیگر پیش‌نهادهای واترز بود. گروه بمانند این ایده را در سال ۱۹۶۹ و در انسان و سفر نیز پرداخته بود.
هر چهار عضو گروه ایدهٔ واترز را دربارهٔ مفهوم آلبوم قبول کردند و پذیرفتند که این ایده دارای یکپارچگی مناسب و خوبی است. بعد آن واترز، گیلمور، رایت و میسن در نوشتن و تولید قطعات شرکت کردند و واترز نیز به ایجاد نسخه‌های اولیه از قطعات آلبوم در استودیوی ضبط کوچک خانه‌اش در ایسلینگتون پرداخت.
قسمت‌هایی از آلبوم جدید از قطعات به‌جامانده از قطعات استفاده نشدهٔ قبلی است:خط آغازین آهنگ «نفس بکش» از کارهایی گرفته شده‌است که واترز و ران گیسین برای موسیقی متنی با نام موسیقی بدنی نوشته بودند، اساس و پایهٔ آهنگ «ما و آن‌ها» نیز از قطعه‌ای است که توسط ریچارد برای موسیقی متنِ نقطه زابریسکی نوشته شده‌است.
مراحل ضبط آلبوم
آلبوم در ابی رود استودیوز لندن ضبط شد، در دو فصل، مابین ماه مه ۱۹۷۲ و ژانویه ۱۹۷۳. گروه برای این آلبوم از آلن پارسونز به عنوان مهندس صدا استفاده کرد. آلن پارسونز پیش‌تر در ضبط آلبومِ مادر قلب‌اتمی، با گروه همکاری کرده بود، او به عنوان مهندس صدا؛ تجربهٔ کار با بیتلز را در دو آلبومِ بگذار باشد و ابی رود را داشت.
در مراحل ضبطِ آلبوم، از پیشرفته‌ترین روش‌های استودیویی آن زمان استفاده شد. استودیوی مورد استفاده؛ قابلیت ضبطِ ۱۶آهنگی را دارا بود، که این توانایی درجهٔ انعطاف‌پذیری بیشتری را برای گروه نسبت به ضبطِ ۸آهنگی یا چهارآهنگی، که قبلتر استفاده می‌شد، فراهم می‌کرد.
فصل‌های ضبط مرتباً دچار وقفه می‌شد؛ واترز، یکی از هواداران باشگاه فوتبال آرسنال، برای دیدن مسابقه تیم محبوبش مهلت می‌خواست. گروه گه‌گداری برای دیدن سریال «Monty Python's Flying Circus» کار را به تعویق می‌انداخت.
پس از بازگشت از تورِ ایالات متحده در ژانویه ۱۹۷۳، گروه آهنگ‌های «اختلال ذهنی»، «کسوف»، «هر رنگی که دوست داری»، «پا به فرار» را ضبط کرد.
شکنجه دولتی در ایران معاصر
در دورهٔ پهلوی، ساواک با پشتیبانی دولت آمریکا تأسیس گشت. این سازمان به ویژه در سال‌های دهه ۱۳۵۰ و قبل از انقلاب ۵۷ نفرت‌انگیزترین و مخوف‌ترین نهاد حکومتی در بین مردم به‌شمار می‌آمد. ساواک نخست به منظور شناسایی و بازداشت اعضای حزب توده تأسیس شد، اما فعالیت‌های خود را بسط داد و به جمع‌آوری اطلاعات و زیر نظر گرفتن هرگونه مخالفان رژیم حاکم و فعالان سیاسی و مذهبی مخالف رژیم، دانشجویان دانشگاه‌ها، اتحادیه‌های کارگری و همین‌طور روحانیون شیعه و نویسندگان، ژورنالیست‌ها و شخصیت‌های ادبی پرداخت. این سازمان همچنین عملکردهای برون مرزی خصوصاً در خبرچینی و تحت نظر قراردادن دانشجویان ایرانی مخالف حکومت در خارج از کشور هم داشت.
ساواک در سرکوبی عناصر ضد نظام سلطنتی فعالیت گسترده‌ای داشته‌است. این سازمان به عنوان عامل شکنجه و اعدام مخالفان به‌ویژه انقلابیون ایران شناخته می‌شد چنان‌که بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵، ۳۶۸ تن از چریک‌های مخالف رژیم را به قتل رسانده و در بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ (قبل از سرنگونی حکومت شاهنشاهی) حدود ۱۰۰ زندانی سیاسی را اعدام نموده‌است.
به نقل از بهمن نادری‌پور یکی از شکنجه‌گران، دربار و شخص محمدرضا پهلوی از تمام اقدامات ساواک اطلاع داشته‌اند. از شکنجه‌های ساواک می‌توان به سوزاندن نقاط مختلف بدن با میله آهنی چون دست، سینه، پا و لب متهم، انواع شلاق و آویختن اشاره کرد. مأموران ساواک روش‌های مراقبت و بازجویی از متهمان را از گروه پنج نفری اعزام شده توسط آمریکا به ایران آموخته بودند.
شکنجه دولتی در ایران در سال‌های قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ برای برخورد با مخالفان سیاسی صورت می‌گرفت. پس از انقلاب بسیاری از شکنجه گران ساواک دستگیر و محاکمه شدند و قانون اساسی جمهوری اسلامی شکنجه را برای کسب اقرار و شهادت صراحتاً ممنوع کرده‌است ولی شورای نگهبان قانون اساسی در تفسیر خود این موضوع را به صورت تام قبول نکرده و در اختیار قاضی می‌داند.
در دوران حاکمیت اصلاح طلبان در مجلس و دولت تلاش‌هایی از جمله بهبود وضعیت وزارت اطلاعات و برخی قوانین ایران و تعطیلی زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری و بازداشتگاه ۵۹ سپاه پاسداران و تصویب قانون منع شکنجه صورت گرفت. اما رد شدن تصویب قانون منع شکنجه توسط شورای نگهبان باعث اخلال در این روند شد.
پس از انقلاب ۵۷ نیز شکنجه در زمان دولتهای حاکم با انگیزه‌ها و به انحاء مختلف ادامه یافت.
در نظام جمهوری اسلامی ایران زندانیان عقیدتی و سیاسی به‌گونه سیستماتیک، شکنجه شده و حقوق انسانی‌شان نقض می‌شود.
دیدگاه حقوقی
تا پیش از تصویب «قانون مجازات عمومی ایران» در سال ۱۳۰۴ مصونیت قانونی در برابر شکنجه در ایران وجود نداشت. در قانون اساسی مشروطه یا متمم آن، هیچ صحبتی از شکنجه یا مجازات عاملان آن نشده‌است. در چهارچوب موازین فقهی نیز آنچه بیش‌تر به «اکراه» یا «اجبار» شناخته می‌شود ناظر بر روابط مدنی افراد است. به این معنا که فرضاً معامله فرد مُکره نافذ نیست و به لحاظ حقوقی اعتباری ندارد.
با تصویب قانون مجازات عمومی در سال ۱۳۰۴، برای نخستین بار شکنجه در معنای تقریباً امروزی آن وارد بحث‌های حقوقی ایران شد. بر پایه ماده ۱۰۳ این قانون: «هرگاه یکی از مستخدمین قضایی یا غیرقضایی دولت، برای این که متهمی را مجبور به اقرار کند او را اذیت و آزار بدنی کرده یا در این باب امری دهد؛ به حبس با اعمال شاقه از سه الی شش سال محکوم خواهد شد.» بر همین اساس، تمامی مأموران یا رهبران «سازمان اطلاعات و امنیت کشور» (ساواک) بر پایه خود قوانین دودمان پهلوی ملزم بوده‌اند که از آزار و اذیت یا شکنجه متهمان سیاسی خودداری کنند. مضاف بر این که این عمل به موجب همان قوانین «جرم» محسوب می‌شده و مجرم (عامل یا آمر آن) می‌توانسته تا شش سال زندان با اعمال شاقه محکوم شود. مسئولیت‌های حقوقی مأموران ساواک در این رابطه کاملاً روشن است و هنوز هم امکان پیگیری‌های حقوقی در این زمینه وجود دارد. نکته مهم دیگر اینکه، مانند امضای میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی در اردیبهشت ۱۳۵۴ توسط دولت ایران، تعهدات بین‌المللی رژیم پهلوی هم در این باره صراحت دارند.
اگرچه قانون اساسی جمهوری اسلامی به این موضوع پرداخته و در اصل ۳۸ خود «هرگونه شکنجه، برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع» را ممنوع کرده اما شورای نگهبان در رد لایحه ممنوعیت شکنجه این موضوع را رد کرده و با توجه به قاعده دفع افسد به فاسد در این مورد موضوع را به اختیار قاضی گذاشته‌است:
روش‌های شکنجه
در دوره‌های مختلف با توجه به نوع اتهامات رفتار بازجویان با متهمان متفاوت بود. در دوره پهلوی استفاده از شکنجه‌هایی مانند آپولو، کشیدن ناخن، سوزاندن توسط سیگار و … به کرات استفاده می‌شد برخی از این روش‌ها عبارت بودند از:
سوزاندن با سیگار
این روش معمول‌ترین وساده‌ترین روش شکنجه‌است که بارها از جمله برای شکنجه دانشجویان چپ‌گرای بازداشت شده در سال ۱۳۸۶ به‌کار رفته‌است: «دستهای بهروز کریمی زاده تا آنجا که از آستین بیرون بوده مملو از اثر خاموش کردن سیگار بر بدن بوده‌است…»
سلول انفرادی
عمادالدین باقی در این باره می‌گوید:
تجاوز و آزار جنسی
در دهه ۵۰ و به دنبال ایجاد گروه‌های چریکی -عمدتاً چپ- در ایران، زنان فعال سیاسی فراوانی زندانی شدند. در خاطراتی که توسط برخی از این زنان زندانی سیاسی ثبت شده مواردی از تجاوز توسط بطری و باتوم برقی -به قصد شکنجه زندانی- ذکر شده‌است.
تجاوز جنسی به زندانیان سیاسی، فعالین حقوق بشر و… یکی از روش‌های مرسوم در نظام جمهوری اسلامی ایران بوده‌است که جهت تحقیر زندانی و تخریب روحیه وی استفاده شده‌است.
بسیاری نیز تهدید می‌شوند به اقوامشان تجاوز خواهند کرد و گاهی هم به عنوان تاکتیک اسنادش به دست خودشان منتشر می‌شود، تا بفهمانند که اگر منافع ما به خطر بیفتد افراد نزدیک به نظام را هم این‌جوری قربانی می‌کنیم تا بقیه حساب دستشان باشد. در دهه ۶۰ در شب اعدام به زندانیان تجاوز می‌شد.
فشار به بیضه‌ها
محمد علی عمویی عضو سازمان نظامی حزب توده ایران که مدت ۲۴ سال را در زندان رژیم پهلوی دوم گذراند می‌گوید یکی از راه‌های شکنجه زندانیان که در مورد خود او نیز اجرا شد این بود که بیضه‌های زندانی را در یک سفره چرمی قرار می‌دادند و بعد شروع به ماساژ دادن می‌کردند. در اثر این شکنجه زندانی بعد از مدتی به دلیل درد زیاد از حال می‌رفت.
ازدواج با همسر زندانیان
برخی از بازجوها و شکنجه‌گران حکومت جمهوری اسلامی، با تهدید و در همان زندان، همسر زندانیان سیاسی را از آنان جدا می‌کردند و بعدها به عقد خود درمی‌آوردند.
شلاق و تحقیر
برخی از حوزویان بازجو مانند هادی غفاری، روی پشت دختران ۱۵–۱۴ ساله می‌نشست و آن‌ها را مجبور می‌کرد که راهش ببرند و صدای حیوان درآوردند. در زندان اوین، لباده‌اش را در شلوارش می‌کرد و زندانیان را شلاق می‌زد.
عوامل شکنجه دولتی در ایران
در دوره‌های مختلف افراد متفاوتی که در سیستم‌های دولتی دارای مقام بودند به این موضوع متهم شدند:
آمار زندانیان کشته‌شده
بر پایه گزارش عفو بین‌الملل، مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران از پاسخگویی دربارهٔ مرگ ۷۲ انسان در زندان‌های ایران، سر باز زده‌اند.
شکنجه‌گاه‌ها
در دوره پهلوی ابتدا شکنجه در زندان قصر و قزل قلعه به عنوان بازداشتگاه‌های امنیتی صورت می‌گرفت. با تأسیس ساواک و بعد از آن کمیته مشترک موارد مربوط به شکنجه به صورت مشخص در این دو اداره هماهنگ و در زندان قصر، زندان قزل قلعه، زندان اوین و زندان کمیته مشترک اجرا انجام می‌شد. بعد از انقلاب سایر زندان‌ها نیز مانند بازداشتگاه ۵۹ سپاه پاسداران، بازداشتگاه منفی چهار وزارت کشور، بازداشتگاه کهریزک، زندان اوین، سوله پاسارگاد، بازداشتگاه افسریه (قصر فیروزه)، بازداشتگاه ۶۶ سپاه را از زمره این بازداشتگاه‌ها دانسته‌اند.
زندان کمیته مشترک ضد خرابکاری (بازداشتگاه توحید)
این شکنجه گاه که در بدو تأسیس «زندان زنان» و پس از انقلاب «زندان توحید» هم نامیده شده، در خیابان فردوسی تهران، کوچه شاهچراغی و مقابل ساختمان مؤسسه کیهان واقع شده‌است. ساخت این زندان به دوران رضا شاه بازمی‌گردد؛ و نهایتاً در سال ۱۳۸۱ تعطیل و به موزه تبدیل شد. این زندان درسه طبقه و هر یک از طبقات دارای سه راهرو ویک زیرزمین برای ساختمان وجود دارد. عموماً زندانی‌های سیاسی اعم از روحانیون وغیر روحانیون در این ساختمان زندان بودند.
زندان اوین
بخش‌هایی از زندان اوین از جمله بند ۲۰۹ اوین برای بازجویی و شکنجه زندانیان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
سوله کهریزک
این بازداشتگاه ابتدا برای نگهداری معتادان استفاده می‌شد، اما پس از آغاز طرح ارتقای امنیت اجتماعی توسط پلیس ایران، عده کثیری از بازداشت شدگان بدون محکومیت توسط دادگاه و پس از شکنجه علنی در سطح شهر به این بازداشتگاه منتقل و تحت شکنجه قرار گرفتند. برخی از این افراد پس از مدت‌ها بازداشت، بیگناه تشخیص داده شده و آزاد شدند.
عیسی یک فلسطینی است
عیسی یک فلسطینی است (Jezus is een Palestijn) یک فیلم کمدی هلندی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد و نخستین فیلم بلند کارگردانش محسوب می‌شود.
فیلم یک استهزاء از تعصب مذهبی و هزاره‌گرایی است و در آن مضامینی چون خودزنی، زنا با محارم و اتانازی وجود دارد. این فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام ۱۹۹۹ به‌نمایش درآمد.
سرجیو گوئنزا
سرجیو گوئنزا (Sergio Guenza; January 9, 1933 – 1933:1:9, April 6, 2020) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی لاتزیو اشاره کرد.
جوخه انتحار (ابهام‌زدایی)
جوخه انتحار عنوانی برای دو گروه خیالی ضدقهرمان ظاهر شده در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است.
جوخه انتحار همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
توماس جیمز لاوسون
توماس جیمز لاوسون (Thomas J. Lawson؛ زادهٔ November 2, 1957) فرد نظامی اهل کانادا است.
قره قلعه (هاناک)
قره قلعه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هاناک واقع شده‌است.
دوتو (بهبهان)
دوتو (بهبهان)، روستایی از توابع بخش تشان شهرستان بهبهان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تشان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
هامور نواری
هامور نواری نام یک گونه از زیرخانواده هامور است.
دانشگاه کلمبو
دانشگاه کلمبو یک دانشگاه پژوهشی دولتی است که در کلمبو، سریلانکا واقع شده‌است. این مؤسسه قدیمی‌ترین مؤسسه آموزش عالی مدرن در سریلانکا است. دانشگاه کلمبو در سال ۱۹۲۱ با نام دانشگاه کالج کلمبو وابسته به دانشگاه لندن تأسیس شد.
یوکیو اوداگیری
یوکیو اوداگیری (Yukio Odagiri؛ زادهٔ February 10, 1956) بوکسور اهل ژاپن بود.
ژوزف پل آندره دشان
ژوزف پل آندره دشان (André Deschamps؛ زادهٔ January 1, 1953) فرد نظامی و خلبان اهل کانادا است.
فیل راجرز
فیل راجرز (Phil Rogers؛ زادهٔ April 24, 1971) شناگر اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
زندگی مسیح
زندگی مسیح (La Vie de Jésus) یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی برونو دومون است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
این فیلم برندهٔ جایزه ساترلند بنیاد فیلم بریتانیا، جایزه ژان ویگو و جایزهٔ فیلم اروپا در شاخهٔ «کشف سال اروپا» و تقدیر در بخش دوربین طلایی جشنواره کن شد.
حسام‌الدین غشه
حسام‌الدین غشه (Houssam Ghacha؛ زادهٔ October 22, 1995) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
فرودگاه کمبل
فرودگاه کمبل یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۹۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سانجانا کاپور
سانجانا کاپور (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۶۷) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به هیرو هیرلال، خیابان ۳۶ چورینگی و جنون اشاره کرد.
مونا لیزا
مونا لیزا  که به لبخند ژوکوند  هم معروف است، نام یکی از پرآوازه‌ترین تابلوهای نقاشی لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است که با رنگ روغن بر روی صفحه چوب سپیدار نقاشی شده‌است. این نقاشی دارای عناوینی همچون شناخته‌شده‌ترین، پُربازدیدترین و مورد تقلید واقع‌شده‌ترین اثر جهان است که بیشترین مطالب نوشته شده مرتبط را نیز شامل می‌شود.
فوجی اوکاموتو
فوجی اوکاموتو (Fuji Okamoto; July 4, 1905 – January 4, 1984) بوکسور اهل ژاپن بود.
مونا لیزا
سبک نقاشی
تصور می‌شود که داوینچی همچنان به کار بر روی مونا لیزا به مدت سه سال پس از اینکه به فرانسه کوچ کرد تا مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۱۵۱۹ ادامه داد. این اثر یکی از پر آوازه‌ترین تک‌چهره‌های جهان است. ابهام این چهره نتیجه علاقه داوینچی به سایه‌روشن‌کاری است. داوینچی این چهره را درون یک هرم قرار داده و سه لکه بزرگ روشنایی در اثر به‌وجود آورده‌است. ترکیب‌بندی درست، رنگ‌پردازی مناسب، تأکید بر عنصر انسانی، تصویر سه‌بعدی، و نمایی علمی از سایه‌روشن‌کاری از ویژگی‌های این اثر است که باعث زیبایی آن شده‌است. منظره کمی از بالا و چهره کمی از پایین دیده شده‌است.
ریشهٔ تاریخی
لئوناردو داوینچی نقاشیمونا لیزا را در ۱۵۰۳ یا ۱۵۰۴ در فلورانس آغاز کرد. به گفته جورجو وازاری (یکی از هم دوره‌ای‌های داوینچی) او پس از چهار سال تأخیر نقاشی را ناتمام رها کرد که چنین رفتاری در بسیاری از نقاشی‌های لئوناردو شایع است اما داوینچی بعدها در زندگی‌اش ابراز پشیمانی می‌کند و می‌گوید: «… هرگز یک کار را به پایان نرساندم …»
برخی معتقدند از آنجایی که لئوناردو تابلو را تمام نکرده بود آن را به فرانسیسکو نفروخت و بسیاری دیگر معتقد هستند که لئوناردو عاشق این تابلو بود.
داوینچی در سال ۱۵۱۶ هنگامی که تابلو مونا لیزا را در چمدان‌های خود داشت وارد فرانسه می‌شد و آن را به پادشاه وقت فرانسه فرانسوای یکم فروخت. پس از آن به مرور زمان این اثر به شهرهای مختلف فرانسه برده شد تا اینکه از هنگام انقلاب فرانسه، مونا لیزا در موزه لوور نگهداری می‌شود.
ناپلئون بناپارت آن را از موزه برداشت و به اتاق خواب خصوصی خود در کاخ تویلری برد. اما پس از تبعید ناپلئون این اثر دوباره به لوور بازگردانده شد.
دزدی
در ۲۱ اوت سال ۱۹۱۱ تابلو مونا لیزا از لوور دزدیده می‌شود تا فردای آن روز کسی از دزدی آگاه نمی‌شود. هنگامی که یک نقاش، لوئی برود وارد موزه می‌شود و به سالن کَرِه (سالن چهارگوش) جایی که مونا لیزا برای ۵ سال نصب بود می‌رود و متوجهِ نبودِ تابلو می‌شود. او بی‌درنگ با مسئول حفاظت موزه تماس می‌گیرد. اما مسئول حفاظت گمان می‌کند قرار است از تابلو عکاسی شود. لوئی برود از مسئول موزه سؤال می‌کند و متوجه می‌شود نقاشی پیش عکاسان نیست. از این رو موزهٔ لوور برای تحقیقات به مدت یک هفته بسته می‌شود.
شاعر فرانسوی، گیوم آپولینر در دوره‌ای گفته بود باید لوور را آتش زد و درش را بست؛ وی به دلیل این اظهار نظر مظنون واقع می‌شود و بازداشت و زندانی می‌شود. پس از او، دوستش پابلو پیکاسو هم بازجویی می‌شود اما در نهایت هر دو بیگناه شناخته می‌شوند و آزاد می‌شوند. دو سال بعد دزد شناسایی می‌شود. دزد فردی ایتالیایی به نام وینچنزو پروجیا بود که خود کارمند لوور بود. او در ساعت اداری طبق معمول وارد موزه شده بود و مونا لیزا را با خود برده بود و در کمد جاروها پنهان کرده بود. او پس از آنکه موزه تعطیل می‌شود هنگام خروج، نقاشی را زیر کُتش پنهان می‌کند و موزه را ترک می‌کند. پروجیا بر این باور بود که نقاشی باید به زادگاهش بازگردد و در یک موزهٔ ایتالیایی به نمایش گذاشته شود. پروجیا دو سال نقاشی را در آپارتمانش نگه می‌دارد و هنگام فروش آن به مدیر اوفیتزی در فلورانس شناسایی می‌شود. نقاشی به مدت دو هفته در اوفیتزی به نمایش گذاشته می‌شود و سرانجام در ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۴ به لوور بازمی‌گردد.
پروجیا برای این جرم، شش ماه به زندان می‌رود اما در ایتالیا به دلیل میهن‌پرستی از او تقدیر می‌شود. تا پیش از این دزدی، در دنیای بیرون از هنر، مونا لیزا چندان شناخته شده نبود.
پروجیا احتمالاً از سوی یک مؤسسهٔ مرتبط با کپی آثار مشهور، ترغیب شده بود چون در دوره‌ای که محل مونا لیزا نامعلوم بود ۶ کپی از آن به قیمت بالا در آمریکا فروخته شد. گمان آن می‌رفت که فردی به نام ادواردو د والفیرنو مغز متفکر دزدی مونا لیزا باشد.
اسیدپاشی
در سال ۱۹۵۶ شخصی اقدام به پاشیدن اسید به قسمت پایینی تابلو نمود که مرمت آن سال‌ها به طول انجامید.
سفر در جهان
در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی شهرهای نیویورک، توکیو و مسکو میزبان این تابلو بودند.
کیک‌مالی
در ۳۰ می ۲۰۲۲ مردی در لباس یک پیرزن در موزه لوور بر روی این اثر کیک مالید. البته کیک در واقع با شیشه‌ای که از آثار لئوناردو داوینچی در موزه لوور پاریس محافظت می‌کند، برخورد کرده و آسیبی به این نقاشی وارد نشد. بر اساس اعلام شاهدان، عامل این اقدام مردی زن نما روی ویلچر با کلاه گیسی بر سر بوده که ناگهان از جای خود برخاسته و با نزدیک شدن به مونا لیزا یک کیک خامه ای را به سمت آن پرتاب کرده‌است و فریاد زد که زمین را نجات بدهیم (منظور گرمایش زمین بود). پس از آن مسوولان حراست موزه با سرعت این مرد را از محوطه بیرون می‌کنند، در حالی که سایر بازدیدکنندگان حاضر بی‌وقفه به گرفتن عکس ادامه دادند.
عیارنامه
عَیّارنامه فیلمنامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است از سالِ ۱۳۶۳.
متن
این فیلمنامه به سالِ ۱۳۶۳ نوشته شد و نخستین بار زمستانِ سالِ بعد به وسیلهٔ انتشاراتِ فاریاب منتشر شد. سالِ ۱۳۶۵ انتشاراتِ سیمرغ و بعدها انتشاراتِ روشنگران و مطالعاتِ زنان ناشرِ این کتاب شدند.
سرجیو مارکون
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا، باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
کیش خودرو
کیش خودرو یک شرکت خودروساز ایرانی بود که در سال ۱۳۷۴ و در جزیره کیش ثبت گردید. سهام این شرکت در ابتدا دست محمد صفاری (۵۱٪)، بانک صنعت و معدن (۴۰٪) و کامران نقدی مدیر عامل کمپانی مسئولیت محدود BMS از بریتانیا (۹٪) که به فروش و مجوز برای ساخت و طراحی خودرو دست یافت. اولین خط تولید این شرکت در سال ۲۰۰۰ راه اندازی شد. مالکیت شرکت در سال ۲۰۰۲ به ۵۲ درصد/۴۱ درصد/۷ درصد تغییر یافت.
محصولات
کیش خودرو در سال ۱۳۷۹ اولین خودروی خودش یعنی سیناد را عرضه کرد. سیناد که نام آن از فرزندان مدیرعامل این شرکت یعنی سینا و نادر گرفته شده‌است دارای موتور ۱۶۰۰ سی‌سی ۸ سوپاپ رنو K7M بود (که از نسل اول مگان گرفته شده بود و ال نود هم که بعدها پا به بازار ایران گذاشت هم از همین موتور به صورت ۱۶ سوپاپه بهره می‌برد که به خاطر همین مسئله اشتراکات فنی زیادی با ال نود دارد) در سیناد برای راحت‌تر شدن تعمیرات فنی از قطعات فنی خودروهایی اعم از پراید، پژو ۴۰۵، دوو سیلو و رنو ۲۱ استفاده شد و حتی داشبورد آن بسیار شبیه به سمند بود (سیناد سال ۷۹ و سمند سال ۸۱ عرضه شد). کیش خودرو بعد از چند سال نسخه فیس لیفت سیناد را با نام سیناد ۲ عرضه کرد و حتی قصد داشت خودروهایی با نام‌های سیناد کوپه، سیناد ویک (بر اساس رنو سینیک)، سیناد ۵ در و سیناد وانت را عرضه کند که به یکباره به دلیل مدیریت نادرست شرکت ورشکست شد و طرح‌های فوق در حد نمونه‌های مفهومی باقی ماندند. از سیناد و سیناد ۲ هم در مجموع فقط ۱۸۰۰ دستگاه (به اعتقاد برخی ۲۳۰۰ دستگاه) تولید شد.
کلمبیا سیتی، اورگن
کلمبیا سیتی شهری در شهرستان کلمبیا ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱٬۹۴۶ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۲۱ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
جترو تال
جترو تال (انگلیسی: Jethro Tull) یک گروه موسیقی راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۶۷ در شهر بلک‌پول توسط ایان اَندِرسون (رهبر، نوازندهٔ فلوت و گیتار، خواننده و ترانه‌سرا) به همراه گلِن کارنیک، میک آبراهامز و کلایو بانکِر تشکیل شد. این گروه یکی از پدیده‌های منحصر به فرد موسیقی عامه‌پسند به‌شمار می‌آید.
موسیقی جترو تال تلفیقی است از هارد راک، بلوز و ملودی‌های فولک، در فضایی سورئال یازده آلبوم از این گروه پرطرفدار بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ نسخه، و پنج آلبوم دیگرش بیش از ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نسخه فروش کرد. از معروف‌ترین آلبوم‌های گروه می‌توان منفعت، دستگاه تنفس غواصی، سفت مثل آجر و زندگی کردن در گذشته (برگزیده آثار) را نام برد. «زندگی کردن در گذشته» نام یکی از معروفترین ترانه‌های آن‌هاست که یکی از قطعه‌های آلبوم ۱۹۶۹ گروه با نام سر پا بود. این آهنگ که در زمان اوج جنگ ویتنام منتشر شد، دربارهٔ آرزوی مردم به زندگی در دوران صلح (زمان «گذشته» در آهنگ) است نه زندگی در زمان جنگ (زمان «حال» در آهنگ).
مؤسسه ماکس پلانک در امور علوم تاریخ انسان
ماکس پلانک یک مؤسسه در امور تاریخی و یکی از هشتاد مؤسسه وابسته به انجمن ماکس پلانک است. این مؤسسه در شهر ینا در کشور آلمان واقع شده‌است.مؤسسه در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و در ابتدا جهت مطالعه در خصوص سیستم‌های اقتصاد سوسیالیستی شرق اروپا کار خود را آغاز کرد. در سال ۲۰۱۴ این مؤسسه به مؤسسه تاریخ و علوم ماکس پلانک تغییر نام داد. چند ماه بعد در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۴ مؤسسه اقتصاد مجدداً تغییر یافت و به مؤسسه علوم تاریخ بشر ماکس پلاسک تغییر نام یافت و هم‌اکنون اداره گلاتولوگ را در دست دارد.
جترو تال
همکاری با سام چگینی
در اول آوریل ۲۰۲۱، ویدئوی رسمی ترانهٔ مشهور «آکوالانگ» در مجله رولینگ استون منتشر شد. کارگردان و انیماتور ایرانی این اثر، سام چگینی این ویدئو را به مناسبت سالگرد پنجاه سالگی آلبوم «آکوالانگ» کارگردانی کرده‌است.
ایان اندرسون با تمجید از چگینی در رولینگ استون نوشت: «به پیشنهاد دوستم جکو جکچیک از گروه کینگ کریمسون با فیلمساز و کارگردان جوان ایرانی، سام چگینی تماس گرفتم. او تفسیری منحصربفرد از ترانهٔ «آکوالانگ» را با تصویری آبستره و مستندگونه ارائه کرد. جوابی با استعداد با آینده ای درخشان در هنرهای موسیقی.»
رامکال
رامکال با نام اصلی راسکال راکون (あらいぐまラスカル، Araiguma Rasukaru "Rascal the Raccoon") نام یک مجموعه انیمه ژاپنی ۵۲ قسمتی ۲۴ دقیقه‌ای است که از ژانویه تا دسامبر ۱۹۷۷ توسط استودیوی ''نیپون انیمیشن تولید و از شبکهٔ فوجی تلویژن پخش شد. داستان مجموعه بر اساس کتابی به نام راسکال اثر استرلینگ نورث است.
خلاصه داستان
روزی پسری به نام استرلینگ راکون کوچکی را پیدا می‌کند. او آن راکون را رامکال می‌نامد. استرلینگ رامکال را در خانهٔ بزرگ خود و خانواده‌اش نگهداری می‌کند، به او چیزهایی یاد می‌دهد و خیلی دوستش دارد. آنها اتفاقات جالبی نیز تجربه می‌کنند.
صداپیشگان
در دوبلهٔ فارسی این اثر هنرمندان زیر شرکت داشته‌اند: نقش‌های دیگر
میر احمد مندوب هاشمی (کشیش)
محمد عبادی (همسایه)
فریبا شاهین مقدم (دختربچه همسایه)
علیرضا بدر طالعی (کارل جوان، دوست خواهر استرلینگ)
آزیتا یاراحمدی (جسیکا، خواهر دیگر استرلینگ)
آزیتا لاچینی (معلم مدرسه)
بریج‌واتر هاوس
بریج‌واتر هاوس (Bridgewater House) نام یک عمارت مسکونی اشرافی است که در خیابان کلیولند در محلهٔ سنت جیمزس لندن واقع شده و در زمرهٔ بناهای فهرست‌شده درجه اول جای دارد.
این عمارت در آغاز، «برک‌شر هاوس» نام داشته و حوالی سال ۱۶۲۷–۱۶۲۶ میلادی برای «تامس هاوارد» ساخته شد که فرزند دومِ اِرلِ سافک (سرپرست اصطبل سلطنتیِ ولیعهدِ وقت، چارلز یکم انگلستان) بود.
بریج‌واتر هاوس در جریان جنگ‌های داخلی انگلستان توسط نیروهای طرفدار حکومت پارلمانی اشغال شد و به عوان ساختمانِ سفارت پرتغال بکار گرفته شد. بعدها نامش به «کلیولند هاوس» تغییر یافت و مالکش «دوشسِ کلیولند، باربارا ویلرز»، تغییراتی در آن اعمال نمود و کمی بازسازی‌اش کرد و در سال ۱۷۰۰ میلادی، آنرا به اِرل سومِ بریج‌واتر «جان ایگرتون» فروخت که تا سال ۱۹۴۸ در مالکیت وی و ورثه‌اش بود.
طراحی مجدد این عمارت در سال ۱۸۴۰ توسط چارلز بری در سبک پلاتزو انجام شد و تکمیل آن تا سال ۱۸۵۴ به‌طول انجامید و در ساخت آن از نوعی خاگه‌سنگ آهکی استفاده شده است.
این ساختمان در جریان جنگ جهانی دوم دچار آسیب‌دیدگی و خالی از سکنه شد و برای مصارف اداری به‌کار رفت.
در سال ۱۹۸۱ میلادی، یک ثروتمند و غول کشتی‌رانی به نام «یانیس لاتسیس» این عمارت را خرید و آنرا بازسازی نمود که هنوز هم در مالکیت وی و خانواده‌اش قرار دارد.
ده ابراهیم (بهبهان)
ده‌ابراهیم (بهبهان)، روستایی از توابع بخش تشان شهرستان بهبهان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تشان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹۶ نفر (۱۷۸خانوار) بوده‌است.
سرجیو مازلی
سرجیو مازلی (Sergio Maselli؛ زادهٔ April 6, 2001) بازیکن فوتبال است.
تاداشی اوکاموتو
تاداشی اوکاموتو (Tadashi Okamoto؛ زادهٔ November 10, 1947) بوکسور اهل ژاپن بود.
ویلا، آندورا
ویلا، آندورا (به لاتین: Vila, Andorra) یک فهرست شهرهای آندورا در آندورا با جمعیت ۱٬۴۱۸ نفر است که در انکمپ واقع شده‌است.
عبدالعزیز قشیر
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراس باتنه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کویون‌پیناری (هاناک)
کویون‌پیناری یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هاناک واقع شده‌است.
سزکویی‌ترپن لاکتون
سزکویی‌ترپن لاکتون (انگلیسی:Sesquiterpene lactone= SQL)گروهی از ترکیبات شیمیایی می‌باشد که باعث واکنش‌های حساسیتی (آلرژی)می‌شود و در گیاهانی پیدا شده است که نام برخی از این گیاهان در زیر آمده است:
آرتمیزینین نیز نوعی سزکویی‌ترپن لاکتون است که خاصیت ضد مالاریایی قوی دارد و در گیاه گندواش پیدا شده است.
پانویس
معادل پیر بهار از فرهنگ همراه پیشرو آریانپور، ویراست دوم، تهران: ۱۳۸۳خ.
کوریتیبا
کوریتیبا یکی از شهرهای بندری در برزیل است.
یان بنکس
یان بنکس (Iain Banks؛ ۱۶ فوریه ۱۹۵۴ – 1954:02:16, June 9, 2013) نویسنده اهل اسکاتلند بود. او کتاب‌های علمی-تخیلی خود را با نام '''یان ام. بنکس''' منتشر می‌کرد. او بعد از موفقیت کتاب کارخانه زنبور در سال ۱۹۸۴ بطور تمام‌وقت به نویسندگی روی آورد. در سال ۲۰۰۸ تایمز، نام وی را در فهرست "۵۰ نویسنده تاثیرگذار بریتانیا از ۱۹۴۵" قرار داد.
بنکس در آوریل سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که به سرطانی غیرقابل جراحی دچار گشته و احتمالا کمتر از یک سال دیگر را زنده می‌ماند. او در نهم ژوئن ۲۰۱۳ در سن ۵۹ سالگی درگذشت.
علمی‌تخیلی
او سیزده رمان علمی-تخیلی نوشته که ۹ تای آنها مربوط به مجموعه کالچر است.
در ایران
کتاب کارخانه زنبور او در ایران توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است.
شیپورزن بال‌سفید
شیپورزن بال‌سفید ، که همچنین به عنوان شیپورزن بال‌کم‌رنگ شناخته می‌شود، گونه‌ای از پرندگان خانواده شیپورزنان است، در جنگل‌های بارانی جنوب غربی آمازون برزیل، شمال بولیوی و شرق پرو یافت می‌شود.
ویدا حلیمیان
سیده ویدا حلیمیان تیرانداز ایرانی است که در رشتهٔ کامپوند فعالیت می‌کند. او توانست در سال ۱۳۸۹ مدال طلای مسابقات دانشجویان جهان را به دست آورد.
شیپورزن بال‌سفید
ندای آنها یک بوق بلند استاکاتو است.
ویدا حلیمیان
فعالیت حرفه‌ای
در شهریور ۱۳۸۹ در جام جهانی تیراندازی با کمان در شانگهای در کامپوند تیمی به همراه رضا زمانی نژاد به مدال نقره دست یافت. یک ماه بعد، در شن‌ژن چین، با پیروزی برابر کمانداری از کرهٔ جنوبی قهرمان مسابقات دانشجویان جهان شد.
در تیرماه ۱۳۹۰ تیم کامپوند بانوان ایران شامل ویدا حلیمیان، مهتاب پارسامهر و شبنم سرلک در بازی پایانی مسابقات قهرمانی تیراندازی با کمان جهان در تورین مغلوب تیم آمریکا شد و مدال نقره را به گردن آویخت. در مهر همان سال، توسط فدراسیون جهانی به مسابقه فینال فینالیست‌های تیراندازی با کمان در ترکیه دعوت شد و با شکست برابر کماندار ایتالیایی در رتبهٔ چهارم ایستاد.
سوون اوکازاوا
سوون اوکازاوا (Sewon Okazawa؛ زادهٔ December 21, 1995) بوکسور اهل ژاپن است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
فرودگاه کمپ زیما
فرودگاه کمپ زیما یک فرودگاه نظامی است. این فرودگاه در کشور ژاپن قرار دارد.
آدریان هولمز
آدریان هولمز (Adrian Holmes؛ زادهٔ March 31, 1974) یک هنرپیشه اهل کانادایی است. وی بیشتر به خاطر کار در مجموعه تلویزیونی 19-2 مشهور است که برای آن برنده جوایز سینمایی کانادا در سال ۲۰۱۷ شد.
اوایل زندگی
هولمز در ورکسام، ولز شمالی به دنیا آمد، و از پنج سالگی به همراه خانواده اش به ونکوور، بریتیش کلمبیا نقل مکان کرد. وی بخشی از دانشکده پرستاری را در کالج لانگارا تحصیل کرد، زیرا احساس می‌کرد که در صورت عدم موفقیت در بازیگری به یک برنامه پشتیبان نیاز دارد.
کالباس ماهی
کالباس ماهی یا کامابوکو (Kamaboko) نوعی خوراکی ژاپنی است که از گوشت فرآوری‌شده آبزیان تهیه می‌شود.
ایستگاه اوراگا
ایستگاه اوراگا (Uraga Station) یک ایستگاه راه‌آهن وابسته به خط اصلی کیکیو در یوکوسوکا، کاناگاوا در ژاپن است.
کالباس ماهی
برای تهیه آن، گوشت انواع ماهی‌های سفید را، پس از زدودن استخوان، به شکل پوره درآورده به آن افزودنی‌های طبیعی و غیره زده آنها را به‌طور کامل آب‌پز می‌کنند و سپس به شکل کالباس درمی‌آورند.
به هنگام مصرف، پس از برش آن به صورت لایه لایه، این برش‌ها را در سس‌های مختلف زده و می‌خورند. معمولاً این برش‌ها را به انواع سوپ داغ اضافه کرده یا با برنج و نودل همراه می‌کنند.
کامابوکو در ژاپن از سده چهاردهم میلادی تهیه می‌شده و اکنون مردم بسیاری از کشورها با آن آشنا هستند.
ب‌ام‌و سری ۵ (ای۶۰)
ب‌ام‌و ای۶۰/ای۶۱ یک خودرو از ب ام و است که پنجمین نسل از ب ام و سری ۵ است که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ فروخته می‌شد. شکل‌های بدنه این خودرو عبارتند از:
معاد حداد
معاد حداد (Mouad Hadded؛ زادهٔ February 22, 1997) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
تاداهیرو ساساکی
تاداهیرو ساساکی (Tadahiro Sasaki؛ زادهٔ June 22, 1970) بوکسور اهل ژاپن بود.
ملوان زبل
ملوان زبل یا پاپای (به انگلیسی: popeye؛ به معنی چشم‌برجسته) یک شخصیت پویانمایی و کامیک بوک است که در سال ۱۹۲۹ توسط الزی کریسلر سگار خلق شده‌است. شخصیت ملوان زبل نخست در تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۲۹ در کتابچه مصور روزانه «تیمبل تیَتر» به تصویر کشیده شد و پس از انتشار کمیک های متعدد و انیمیشن های کوتاه، به سرعت در آمریکا محبوب شد و نتیجه این محبوبیت سبب فروش بسیار زیاد اسفناج شد. ملوان زبل در داستان‌ها، عاشق دختری به نام آلیو است و با ملوان قوی‌هیکل و بدریختی به نام بلوتو رقابت دارد. هر بار که این فرد قوی‌هیکل مزاحم آنان می‌شود، ملوان زبل با خوردن اسفناج او را به دور پرتاب می‌کند و شکست می‌دهد.
ملوان زبل از یک فرد حقیقی به نام فرانک راکی فیگل خلق شده‌است و انتخاب اسفناج برای قدرت بخشیدن به ملوان زبل بر اساس محاسبات نادرست محتوای آهن آن بوده‌است. در این داستان، یک دانشمند در اندازه‌گیری میزان آهن اسفناج در سال ۱۸۷۰، یک نقطه اعشار را اشتباه قرار داد و مقدار آهن آن ده برابر بیشتر از آنچه باید اندازه‌گیری می‌شد، محاسبه شد. این خطا یک نقطه اعشار لغزشی نبود، بلکه یک خطای اندازه‌گیری بود که در دهه ۱۹۳۰ تصحیح شد، با این حال افسانه محتوای آهن فوق‌العاده بالا همچنان ادامه داشت.
در رسانه ها
فیلم انیمیشن سریالی
انیمیشن سینمایی
بازی ویدئویی
منابع
http://en.wikipedia.org/wiki/Popeye
ریموند رولان جوزف هنو
ریموند رولان جوزف هنو (Ray Henault؛ زادهٔ April 26, 1949) فرد نظامی اهل کانادا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
زک سانتیاگو
زک سانتیاگو (Zak Santiago؛ زادهٔ January 3, 1981) یک رقصنده اهل کانادا است.
انترپرایز، اورگن
انترپرایس شهری در شهرستان ولوا ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱٬۹۴۰ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
گونش‌گورن (هاناک)
گونش‌گورن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هاناک واقع شده‌است.
نیک گیلینگام
نیک گیلینگام (Nick Gillingham؛ زادهٔ January 22, 1967) شناگر اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۹ مدال برنز شده‌است.
سنگسرماهی‌های اطلسی
سنگسرماهی‌های اطلسی نام یک سرده از خانواده سنگسرماهیان است.
ایوان فرانکو
ایوان فرانکو (Іван Якович Франко؛ august 27 1856 – may 28 1916) شاعر، نویسنده و کنشگر اهل امپراتوری اتریش بود.
از سال ۲۰۱۵ یک جایزه برای دستاوردهای علمی-ادبی به نام وی اهدا می‌شود، همچنین موزه‌ای به نام وی در کانادا وجود دارد.
چیهارو اوگیوارا
چیهارو اوگیوارا (Chiharu Ogiwara؛ زادهٔ February 13, 1957) بوکسور اهل ژاپن بود.
چارلز بوچارد
چارلز بوچارد (Charles Bouchard؛ زادهٔ 1956 (age 67)) فرد نظامی اهل کانادا است.
کرن داش
کَرَن داش نام یک شرکت سوئیسی تولید کننده‌ی نوشت‌افزار می‌باشد، این شرکت در سال ۱۹۱۵ تأسیس شده‌است.
تاریخچه
این شرکت در سال ۱۹۱۵ در شهر ژنو، پایتخت سوئیس تأسیس شد.
ترپن
ترپن‌ها شامل انواع گوناگونی هستند که در زیر به آنها اشاره شده است:
کرن داش
در ایران
بعد از توافق برجام و رفع تحریم‌ها و آغاز همکاری اقتصادی بسیاری از کشورها با ایران، این شرکت بعد از چهل سال، یک بار دیگر محصولات خود را به ایران عرضه کرد.
ترپن
۱-همی‌ترپن (Hemiterpene): که از ۱ واحد ایزوپرن تشکیل شده است. ایزوپرن به تنهایی یک همی‌ترپن محسوب می‌شود. اما مشتقاتی که شامل اکسیژن هستند مانند پرنول (Prenol)و اسید ایزووارلیک (Isovaleric acid)همی‌ترپنویید هستند.
۲-مونوترپن (Monoterpene): که از ۲ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و فرمول مولکولی آن C10H16 می‌باشد. مونوترپن الکل به عنوان گرانیول (Geraniol) شناخته می‌شود. پیشوند گرانیل (geranyl-)نمایانگر ۲ واحد ایزوپرن است.
۳-سزکویی‌ترپن (Sesquiterpene): که از ۳ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و فرمول مولکولی آن C15H24 می‌باشد. الکل سزکویی‌ترپن به عنوان فارنسول (Farnesol) شناخته می‌شود. پیشوند فارنسیل (Farnesyl-)نمایانگر ۳ واحد ایزوپرن است.
۴-دیترپن (Diterpene): با فرمول مولکولی C20H32 از ۴ واحد ایزوپرن تشکیل شده است. دیترپن‌ها از گرانیل گرانیل پیروفسفات (geranylgeranyl pyrophosphate) مشتق می‌شوند. ترپن‌هایی مانند سمبرن (Cembrene) و تاکسادین (Taxadiene) نمونه‌های از دیترپن هستند. همچنین در ترکیبات زیست‌شناسی مهم مانند رتینول، رتینال و فیتول وجود دارند.
۵-سسترترپن (Sesterterpene): که دارای ۲۵ کربن و ۵ واحد ایزوپرن است.
۶-تری‌ترپن (Triterpene): این ترپن دارای ۶ ایزوپرن می‌باشد. فرمول مولکولی آن C30H48 می‌باشد. اسکوالن (Squalene) که بخش عمده‌ایزوپرن از روغن کبد کوسه را تشکیل می‌دهد مثالی از این نوع ترپن است.
۷-تتراترپن (Tetraterpene): که از ۸ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و دارای فرمول مولکولی C40H56 می‌باشد. لیکوپن بدون حلقه، ترپن تک‌حلقه ایزوپرن مانند گاما کاروتن (Gamma carotene)و ۲ حلقه‌ای مانند آلفا و بتا کاروتن نمونه‌هایی از تتراترپن می‌باشند.
۸-پلی‌ترپن (Polyterpene): که از زنجیره بلندی از ایزوپرن‌ها تشکیل شده است. کائوچوی طبیعی نمونه‌ای از پلی‌ترپن می‌باشد.
پال، آندورا
پال، آندورا (به لاتین: Pal, Andorra) یک فهرست شهرهای آندورا در آندورا با جمعیت ۲۰۲ نفر است که در لا ماسانا واقع شده‌است.
مشهد (بهبهان)
مشهد (بهبهان)، روستایی از توابع بخش تشان شهرستان بهبهان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان تشان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۱ نفر (۹۳خانوار) بوده‌است.
دکتر اسلیپ (فیلم)
دکتر اسلیپ ، یک فیلم آمریکایی در ژانر فانتزی تاریک ترسناک به نویسندگی و کارگردانی مایک فلناگان است که در سال ۲۰۱۹ اکران شد. فلناگان علاوه بر نویسندگی و کارگردانی فیلم، تدوین‌گر و یکی از تهیه‌کنندگان اجرایی فیلم نیز است. دکتر اسلیپ دنباله‌ای بر فیلم مشهور درخشش به کارگردانی استنلی کوبریک است و فیلم‌نامه آن بر اساس رمان دکتر اسلیپ که در سال ۲۰۱۳ توسط استیون کینگ نوشته شده، به رشته تحریر درآمده است. در این فیلم، یوان مک‌گرگور در نقش دنی تورنس ظاهر شده‌است. از دیگر بازیگران فیلم می‌توان به ربکا فرگوسن، جیکوب ترمبلی، بروس گرینوود و امیلی آلین لیند اشاره کرد.
کمپانی برادران وارنر برای مدت زیادی تلاش کرد تا اقتباس سینمایی از رمان دکتر اسلیپ را بسازد اما پروژه به خاطر تأمین نشدن بودجه مناسب چندین بار متوقف شد. تا اینکه بعد از موفقیت بزرگ فیلم ترسناک آن در گیشه که بر اساس یکی از دیگر از رمان‌های کینگ ساخته شده‌است، بودجه مناسب برای ساخت فیلم در اختیار سازندگان قرار گرفت. فیلم‌برداری فیلم از سپتامبر ۲۰۱۸ در جورجیا آغاز شد و دسامبر همین سال در آتلانتا به پایان رسید.
دکتر اسلیپ اکران جهانی خود را از تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۱۹ آغاز کرد. فیلم با واکنش مثبت منتقدان همراه بود و در زمینه کارگردانی، موسیقی، فضاسازی، وفاداری به رمان و عملکرد مک‌گرگور و فرگوسن ستایش شد، هم‌چنین مدت طولانی فیلم و ریتم کند آن مورد انتقاد قرار گرفت.
خلاصه داستان
سال‌ها بعد از رویدادهای قسمت نخست، دنی تورنس که همچنان با کابوس‌های دوران کودکی خود درگیر است، دختر بچه‌ای را ملاقات می‌کند که قدرت‌هایی شبیه او داشته و دنی باید بین کمک کردن به خودش و این دختر یک مسیر را انتخاب کند.
سازلی‌چائیر (هاناک)
سازلی‌چائیر یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هاناک واقع شده‌است.
ویدیا سینها
ویدیا سینها (زاده ۱۵ نوامبر ۱۹۴۷) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بحث کوچک، گل مریم، زندانی، شوهر، همسر و اون و میرا اشاره کرد. او همچنین در سریال محبوب قبول میکنم نقش مادربزرگ اسد (بدیع احمد خان) را بازی کرد.
تئاتر شوبرت (نیویورک)
تئاتر شوبرت (Shubert Theatre) یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است.
این تئاتر که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۴۶۰ نفر ظرفیت است.
سرجیو ماگیسترلی
سرجیو ماگیسترلی (Sergio Magistrelli؛ زادهٔ November 11, 1951) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال کومو، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد.
مرگ بر روی نیل (فیلم ۲۰۲۲)
مرگ بر روی نیل (Death on the Nile) یک فیلم جنایی به کارگردانی کنت برانا و نوشته مایکل گرین است. این فیلم براساس رمان مرگ بر روی نیل نوشته آگاتا کریستی در سال ۱۹۳۷ ساخته شده‌است. در مرگ بر روی نیل، کنت برانا نقش کارآگاه هرکول پوآرو را بر عهده دارد، که در ادامهٔ ایفای نقش او در قتل در قطار سریع‌السیر شرق می‌آید. تصویربرداری اولیه در سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد و فیلمبرداری در لانگکراس استودیوز در انگلستان و مصر انجام شد و کار در دسامبر همان سال به اتمام رسید.
مرگ بر روی نیل از ۹ فوریه ۲۰۲۲ توسط استودیوی قرن بیستم در ایالات متحده به اکران درآمد. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد، آن‌ها آن را پایین‌تر از اقتباس‌های قبلی می‌دانستند اما از سبک قدیمی آن استقبال شد. این فیلم ۱۳۷٬۳ میلیون دلار در مقابل بودجه تولید ۹۰ میلیون دلاری فروش داشت. دنبالهٔ این فیلم با عنوان یک جن‌زدگی در ونیز در حال توسعه است و در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ منتشر خواهد شد.
داستان
در جنگ جهانی اول، هرکول پوآرو جوان، استراتژی موفقی برای پیشبرد گروه پیاده‌نظام بلژیکی خود طراحی می‌کند، اما یک تله انفجاری صورت او را مثله می‌کند. نامزد او، پرستار کاترین، ناامید نمی‌شود و به او می‌گوید که برای پنهان کردن زخم‌هایش سبیل بگذارد.
در سال ۱۹۳۷، در یک کلوب در لندن، پوآرو اجرای سالومه اوتربورن، خواننده بلوز را تماشا می‌کند و ژاکلین «جکی» د بلفور را می‌بیند که با شور و شوق با نامزدش سایمون دویل می‌رقصد. دوست دوران کودکی جکی، وارث لینت ریج وی، وارد می‌شود و به سایمون معرفی می‌شود.
برای فرار از جکی، گروه سوار بر کشتی چرخ‌پره‌ای اس اس کارناک می‌شوند. لینت به پوآرو می‌گوید که به مهمانانش اعتماد ندارد. در طول سفر به ابوسمبل، بوک اعتراف می‌کند که با روزالی، علی‌رغم مخالفت مادرش، قرار ملاقات دارد. پوآرو به سالومه علاقه‌مند است. پس از اینکه یک تخته سنگ تقریباً به لینت و سایمون برخورد می‌کند، مهمانان به کارناک بازمی‌گردند تا متوجه شوند جکی سوار کشتی شده‌است. پوآرو که شامپاین بر او غلبه کرده‌است، به جکی اعتراف می‌کند که پس از مرگ کاترین در انفجار خمپاره، رابطه عاشقانه را کنار گذاشته‌است. لینت به رختخواب می‌رود و سایمون با جکی روبرو می‌شود که به پای او شلیک می‌کند و سپس سعی می‌کند به خودش شلیک کرده و خودکشی کند. روزالی و بوک مداخله می‌کنند. جکی را نزد خانم باورز می‌آورند و ویندلشم از سایمون مراقبت می‌کند. صبح روز بعد، لوئیز متوجه می‌شود که لینت به ضرب گلوله به سرش به قتل رسیده و گردنبند ارزشمند او نیز به سرقت رفته‌است.
پوآرو با کمک سایمون و بوک از مهمانان بازجویی می‌کند که هر کدام از لینت کینه ای دارند یا می‌خواهند از طریق مرگ او چیزی به دست آورند:
جکی تمام شب توسط باورز تحت نظر بود. تفنگ او از رود نیل لایروبی شده‌است، در روسری گم شده ون شویلر و یک دستمال خونی پیچیده شده‌است.
پوآرو فاش می‌کند که اوفمیا او را برای تحقیق دربارهٔ روزالی استخدام کرده‌است. او نتیجه می‌گیرد که او بیش از حد شایسته محبت پسرش است. روزالی که از بازجویی خشمگین است، هجوم می‌آورد و جسد لوئیز را کشف می‌کند که نشان داده می‌شود که گلویش را بریده‌اند. او پول دارد، بنابراین پوآرو مشکوک است که او شاهد قتل لینت بوده و از قاتل باج خواهی کرده‌است. او طرح کلی شاهد احتمالی را در خون پاشیدگی می‌بیند. با بازجویی از بوک با سایمون، پوآرو نتیجه گرفت که بوک لینت را مرده پیدا کرد و گردنبند او را برای به دست آوردن آزادی مالی از مادرش دزدید، اما وحشت کرد و آن را در وسایل اوفمیا گذاشت. بوک شاهد قتل لوئیز بود، اما قبل از اینکه بتواند قاتل را فاش کند، به ضرب گلوله کشته شد. پوآرو قاتل را تعقیب می‌کند، اما فقط اسلحه رها شده را پیدا می‌کند.
پوآرو با حبس کردن میهمانان بازمانده در نوار قایق، فاش می‌کند که سایمون لینت را کشته‌است و جکی نقش مغز متفکر را بازی می‌کند. آنها هنوز عاشق هستند و رابطه عاشقانه سایمون با لینت را ترتیب دادند تا ثروت او را به ارث ببرند. جکی شامپاین پوآرو را مصرف کرد و وانمود کرد که به سایمون شلیک می‌کند. سایمون جراحت خود را با رنگ دزدیده شده از اوفمیا جعل کرد. در حالی که جکی حواس بوک و روزالی را پرت می‌کرد، سایمون لینت را کشت و سپس با روسری ون شویلر به پای خود شلیک کرد. جکی لوئیز را با چاقوی جراحی ویندلشم و بوک را با تفنگ اندرو کشت. جکی که با اثبات دستمال آغشته به رنگ سایمون روبرو شد - با علم به اینکه هیچ راه گریزی وجود ندارد - سایمون را در آغوش می‌گیرد و از پشت به او شلیک می‌کند و هر دو را با یک گلوله می‌کشد. با پیاده شدن مسافران، پوآرو نمی‌تواند احساسات خود را با سالومه بیان کند. شش ماه بعد، یک پوآرو سبیل تراشیده شده به کلوبش می‌رود تا تنها در تاریکی تمرین او را تماشا کند.
انتشار
دولت عربستان سعودی برای پخش این فیلم باوجود نقش‌آفرینی گال گادوت، بازیگر اسرائیلی مجوز صادر کرده‌است. این بازیگر در ارتش اسرائیل خدمت نموده‌است و به این علت، دولت‌های لبنان و کویت از صدور مجوز برای نمایش این فیلم خودداری کرده‌اند. به گزارش عرب نیوز، گادوت قبلاً هم برای انجام خدمت اجباری زیر پرچم احضار شده و پیش از این هم کشورهای عرب از جمله عربستان سعودی فیلم‌های مرتبط با اسرائیل را ممنوع کرده بودند. مجوز پخش این فیلم در عربستان سعودی نشان‌دهنده مسیر جدیدی در سیاست خارجی این کشور توصیف شده‌است. عربستان سعودی دارای روابط سیاسی رسمی با اسرائیل نیست و معمولاً علیه اقدامات اسرائیل در سرزمین‌های فلسطینی موضع می‌گیرد اما نشانه‌هایی از همکاری غیررسمی دو کشور که حکومت ایران را دشمن خود تلقی می‌کنند وجود داشته‌است.
دنباله
استیو آسبل، رئیس استودیوهای قرن بیستم در مارس ۲۰۲۲ فاش کرد که فیلمنامهٔ سومین فیلم هرکول پوآرو توسط مایکل گرین نوشته شده‌است و کنت برانا قرار است به عنوان کارگردان و بازیگر نقش اصلی بازگردد. طرح داستان این فیلم از داستانی کمتر شناخته‌شده از پوآرو گرفته شده‌است. این فیلم در اکتبر ۲۰۲۲ با حضور جیمی درنان، تینا فی، جود هیل، کلی ریلی و میشل یئو در میان دیگر بازیگران تأیید شد. فیلمبرداری در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۲، با تولید بین استودیوهای پاین‌وود و شهر ونیز در ایتالیا آغاز شد.
پدرو آریسپه
پدرو آریسپه (Pedro Arispe; September 30, 1900 – May 4, 1960) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه اشاره کرد.
جرارد چارلز ادوارد تریو
جرارد چارلز ادوارد تریو (Gérard Charles Édouard Thériault; June 5, 1932 – 1932:06:05, October 13, 1998) فرد نظامی اهل کانادا بود.
سرجیو مورین
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال ناپولی، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
شاه‌خرچنگ گالاپاگوس
شاه‌خرچنگ گالاپاگوس نام یک گونه از سرده شاه‌خرچنگ‌های اصلی است.
لینکین پارک
لینکین پارک گروه راک آمریکایی از آگورا هیلز کالیفرنیا می‌باشد. گروه در سال ۱۹۹۶ تشکیل شد و با نخستین آلبوم خود با نام هایبرید تئوری در سال ۲۰۰۰ موفقیت بسیار زیادی در زمینه بین‌المللی کسب کرد و به شهرت بین‌المللی رسید. این گروه راک گواهینامه الماس را از RIAA در سال ۲۰۰۵ و گواهینامه پلاتین را از بسیاری کشورهای دیگر دریافت کرد. پخش سنگین تک‌آهنگ‌های آلبوم در MTV که در اوج صحنه نو متال منتشر شد، باعث شد که تک‌آهنگ‌های «One Step Closer»، «Crawling» و «In the End» همگی در چارت اصلی راک آمریکا قرار بگیرند. آخرین آنها نیز به بیلبورد Hot ۱۰۰ کشور رسید. آلبوم بعدی آنها، متئورا نیز به ادامه موفقیت گروه افزود و در بیلبورد ۲۰۰ در سال ۲۰۰۳ رتبه اول را از آن خود کرد که تورهای بزرگ و گسترده لینکین پارک و کارهای خیریه آن‌ها را در سراسر دنیا به همراه داشت. در سال ۲۰۰۳، "ام‌تی‌وی ۲" لینکین پارک را به عنوان ششمین گروه برتر در زمینه موزیک ویدئو و سومین گروه نو هزاره بعد از اوئیسیز و کلدپلی نامید.
مایکل روگرز (هنرپیشه)
مایکل روگرز (Michael Rogers؛ زادهٔ May 18, 1964) یک هنرپیشه اهل کانادا است.
لینکین پارک
پس اقتباس از سبک‌های نیو متال و رپ متال در آلبوم‌های هایبرید تئوری و متئورا،  آن‌ها سبک‌های دیگری را در آلبوم بعدی‌شان، دقایقی تا نیمه‌شب اجرا کردند که در سال ۲۰۰۷ عرضه شد. آلبوم در جداول بیلبورد توانست رتبه اول را کسب کند و سومین هفته برتر اول را بیش از هر آلبوم دیگری در همان سال داشتند. چهارمین آلبوم گروه یک هزار خورشید می‌باشد که در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰ عرضه شد. در این آلبوم، گروه از یک تنوع وسیعتری در ابزارها و سبک موسیقی نسبت به آلبوم‌های قبل بهره برد. پنجمین آلبوم گروه به نام موجودات زنده در سال ۲۰۱۲ به بازار آمد که در آن گروه همهٔ سبک‌های قبلی خود را با هم ترکیب کرده‌است. ششمین آلبوم گروه با نام ضیافت شکار نیز در سال ۲۰۱۴ منتشر شد که برخی آهنگ‌های آن کمی طولانیتر از انتظار بود. هفتمین آلبوم گروه نیز قرار هست در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۱۷ به نام One More Light منتشر شود. گروه تاکنون همراه با هنرمندان بسیاری کارهای مشترک داشته‌است. بیشتر هنرمندانی سرشناس همانند رپر جی-زی در کار مشترک آن‌ها مسیر برخورد و بسیاری کارهای دیگر همانند ری-انیمیشن و شارژ مجدد. لینکین پارک تاکنون بیش از ۷۰ میلیون نسخه آلبوم‌هایش را در جهان به فروش رسانیده و دو جایزه گرمی را نیز دریافت کرده‌است.
سالهای نخستین (۱۹۹۹–۱۹۹۶)
لینکین پارک در سال ۱۹۹۶ در لس‌آنجلس، کالیفرنیا شکل گرفت. راب بوردون به عنوان درامر، برد دلسون به عنوان گیتاریست، مایک شینودا به عنوان ام سی و خواننده و مارک ویکفیلد به عنوان خواننده که دوستی قدیمی و مستحکمی در دوران دبیرستان باهم داشتند پایه‌های اصلی گروه را ریختند. اندکی بعد دی جی جو هان که فارغ‌التحصیل هنرهای نمایشی بود و دیو فارل به عنوان نوازنده گیتار بیس به آنان ملحق شدند.
این گروه ابتدا با نام زیرو (xero) به کار پرداخت. با وجود منابع و امکانات کم این گروه شروع به ضبط موسیقی در استودیوی موقت مایک پرداخت و بالاخره در سال ۱۹۹۷ اولین و تنها EP گروه با ۴ قطعه منتشر شد اما برای گروه موفقیتی در پی نداشت و ناامیدی و تنش به وجود آمده در گروه باعث جدایی مارک از گروه و همچنین پیوستن دیو فارل به گروه‌های دیگر مانند Tasty Snax شد.
پس از مدتی چستر بنینگتون توسط جف بلو، تهیه‌کننده در زمینه موسیقی، به گروه معرفی شد و اینبار نام گروه به هایبرید تئوری تغییر و گروه با سبکی جدید از ترکیب صداهای مایک و چستر شروع به فعالیت کرد.
تغییر و تحول عظیم گروه با تغییر مجدد نام گروه شکل گرفت. اینبار نوبت لینکین پارک بود که البته گروه ابتدا مایل بود نام لینکولن پارک را برگزیند ولی بدست آوردن دامنه Lincolnpark.com به دلیل قیمت بالای آن ممکن نبود بنابراین مجبور به ایجاد تغییر در این نام و انتخاب لینکین پارک شد.
با وجود این تغییرات بازهم گروه برای امضا کردن قرارداد با کمپانی‌های بزرگ مشکل داشت. ناشرهای بزرگ یکی پس از دیگری درخواست لینکین پارک را رد می‌کردند اما در سال ۱۹۹۹ بالاخره گروه با کمک جف بلو توانست قراردادی با کمپانی برادران وارنر ببندد.
دکتر دولیتل (شخصیت)
دکتر دولیتل (Doctor Dolittle) یک شخصیت خیالی ساخته هیو لافتینگ است، که برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ در کتاب داستان‌های دکتر دولیتل ظاهر شد. دکتر دولیتل، پزشک حیوانات است و توانایی سخن گفتن با آن‌ها را دارد.
لوون ایساهاکیان
لوون گئورگی ایساهاکیان (Լևոն Գևորգի Իսահակյան؛ – ) یک کارگردان و فیلمنامه‌نویس اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۷۱ میلادی فعالیت می‌کرد.