cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جهان ترانه یخ و آتش
پایان طوفان
در طول جنگ پنج پادشاه، پایان طوفان از رنلی حمایت کرد و زمانی که او تلاش کرد حکومت را غصب کند، توسط استنیس محاصره شد. هنگامی که قلعه‌بان، کورتنی پنروز، حتی پس از مرگ رنلی حاضر به تسلیم قلعه نشد، توسط متحد استنیس، کشیش ملیساندر، کشته و قلعه تسلیم شد. بعداً قلعه توسط ارتشی قوی به فرماندهی میس تایرل محاصره شد، اما او پس از چند هفته محاصره را رها کرد تا پس از دستگیری دخترش مارجری توسط سپتون بالا، به بارانداز پادشاهی بازگردد. چنانچه از رقصی با اژدهایان بر می‌آید، قلعه در دست استنیس براتیون باقی مانده‌است.
در پایان رقصی با اژدهایان، ارتشی به رهبری جان کانینگتون و مرد جوانی که ادعا می‌کند اگون تارگرین، پسر ریگار تارگرین و الیا مارتل و وارث تخت آهنین است، به سرزمین‌های طوفان وارد می‌شوند. اگون برای جلب حمایت قصد دارد تا پایان طوفان را فتح کند و پرچم خاندان تارگرین را بر فراز باروها بالا ببرد.
سنگ اژدها
سنگ اژدها زمانی غربی‌ترین پاسگاه آزاد باستانی والریا بود. یک سده پیش از نابودی والریا، خانواده تارگرین به سنگ اژدها نقل مکان کردند. هنگامی که عذاب بر والریا رسید، خاندان تارگرین به همراه آخرین اژدهایان والریایی جان سالم به در بردند. یک سده بعد، اگون تارگرین و خواهرانش رینیس و ویسنیا لشکرکشی عظیمی برای فتح وستروس به راه انداختند و در نهایت تمام وستروس به جز دورن و شمال دیوار را فتح کردند. فرزندان اگون سده‌ها به عنوان پادشاهان هفت پادشاهی سلطنت کردند.
دراگون استون قلعه‌ای بزرگ و متروکه است که بخش بزرگی از جزیره‌ای به همین نام را اشغال می‌کند. این قلعه از این جهت منحصر به فرد است که سازندگان و جادوگران والریا برج‌های آن را تراشیده‌اند و به شکل اژدها درآورده‌اند. سطوح پایینی قلعه با فعالیت‌های آتشفشانی باقی‌مانده در اعماق زیر بنا گرم می‌شود. در خارج از قلعه یک بندر و شهر کوچک وجود دارد.
در طول جنگ غاصب، پیش از غارت بارانداز پادشاهی، ملکه ریلا تارگرین که باردار بود و پسرش ویسریس همراه با بخشی از ناوگان تارگرین و گردانی از سربازان وفادار به دراگون استون فرستاده شدند. پس از سقوط بارانداز پادشاهی، رابرت براتیون، برادرش استنیس را برای تصرف دژ جزیره فرستاد. پس از اینکه طوفان ناوگان سلطنتی را نابود کرد، سربازها در تلاش بودند تا به ویسریس و خواهر نوزادش، دنریس، خیانت کند (ملکه در هنگام زایمان مرده بود). اما وفاداران تارگرین به رهبری سر ویلم دری بچه‌ها را فراری دادند. استنیس به راحتی سنگ اژدها را فتح کرد و پادشاه رابرت مالکیت قلعه را به او اعطا کرد. استنیس احساس حقارت می‌کرد زیرا برادر کوچکترش رنلی کمی بعد پایان طوفان، مقر باستانی خاندان براتیون را به ارث برد. سر اکسل فلورنت، یکی از عموهای همسر استنیس، سلیسه فلورنت، نقش قلعه‌بان را بر عهده داشت.
پس از مرگ رابرت، استنیس خود را پادشاه هفت پادشاهی اعلام کرد و فرزندان ملکه را همان‌طور که با جان آرین این واقعیت را کشف کرده بود، به عنوان حرامزاده‌هایی که از زنای با محارم متولد شده بودند، محکوم کرد. سنگ اژدها مقر اصلی او شد. او پس از نبرد فاجعه بار آب سیاه به آنجا بازگشت. مشاور او، کشیش سرخ ملیساندر اهل آشای، سعی کرد او را متقاعد کند که به او اجازه دهد «اژدهای سنگی» قلعه را از طریق جادوی خون بزرگ کند، اما لرد داووس سی‌ورت استنیس را متقاعد کرد که به سمت شمال و دیوار برود تا به نگهبان شب کمک کند. پس از اینکه استنیس دراگون استون را رها کرد و حرامزاده نایت‌سونگ به نام رولند استورم را به عنوان قلعه‌بان رها کرد، ملکه نایب‌السلطنه سرسی لنیستر ناوگانی را برای گرفتن آن اعزام کرد. با این حال، سر لوراس تایرل، که برای آزادی ناوگان برای محافظت از دژ خود در باغ بالا بی‌تاب بود، مستقیماً به سنگ اژدها حمله کرد. او قلعه را گرفت اما هزار مرد را از دست داد و بنا بر گزارش‌ها خودش به شدت مجروح شد. در رقصی با اژدهایان، سنگ اژدها اکنون توسط نیروهای وفادار به خانه تایرل کنترل می‌شود و از نظر تئوری، باری دیگر تحت کنترل تخت آهنین است.
بارانداز پادشاهی
بارانداز پادشاهی یا کینگزلندینگ (King's Landing) پایتخت سلطنتی وستروس و هفت پادشاهی است. بارانداز پادشاهی حدود ۱ میلیون نفر جمعیت دارد که آن را به پرجمعیت‌ترین شهر وستروس تبدیل می‌کند. این شهر در رودخانه آب سیاه در محلی که اگون جهانگشا در وستروس فرود آمد تا فتح خود را آغاز کند، واقع شده‌است. شهر اصلی توسط دیواری احاطه شده‌است که توسط نگهبانان شهر بارانداز پادشاهی نگهبانی می‌شود، که به خاطر رداهایی که می‌پوشند ردا طلایی‌ها نام دارند. در داخل دیوارها، چشم‌انداز طبیعی شهر زیر سه تپه است که به نام اگون و دو خواهر-همسرش رینیس و ویسنیا نامگذاری شده‌اند. اقشار فقیرتر (عوام) در خارج از شهر در زاغه‌نشین‌هایی زندگی می‌کنند. بارانداز پادشاهی بسیار پرجمعیت اما ناخوشایند و کثیف توصیف شده‌است. بوی بد زباله‌های شهر را می‌توان بسیار فراتر از دیوارهای آن استشمام کرد و شکاف گسترده‌ای میان طبقه فقیر و نخبگان ثروتمند شهر وجود دارد.
قلعه سلطنتی به نام قلعه سرخ (Red Keep) در تپه اگون قرار دارد و مقر دربار سلطنتی است. تخت آهنین در قلعه قرار دارد. اگون تخت را از شمشیرهای دشمنان شکست‌خورده‌اش ساخت. طبق افسانه‌ها، او تیغه‌ها را تیز نگه می‌داشت، زیرا معتقد بود هیچ حاکمی هرگز نباید راحت بر آن بنشیند. سده‌ها بعد، پادشاهان هنوز توسط تخت آسیب می‌دیدند. این یک باور رایج است که کسی که خود از تخت زخمی بر او می‌نشیند، توسط تخت «رد» شده‌است و بنابراین شایسته حکومت نیست.
این شهر همچنین محل سپت بزرگ بیلور است، جایی که بزرگان مذهبی با سپتون اعظم تشکیل جلسه می‌دهند. این مقدس‌ترین سپت آیین هفت است. محله‌های فقیرنشین کَک پایین (Flea Bottom) نامیده می‌شوند، جایی که ساکنان آن به قدری فقیر هستند که مرتباً با «کاسه‌های قهوه‌ای» سر می‌کنند، یک خورش اسرارآمیز که می‌تواند شامل گوشت توله سگ‌ها و انسان‌های کشته‌شده باشد. بارانداز پادشاهی دارای آب و هوای معتدل و مدیترانه‌ای با تابستان‌های طولانی، گرم، آفتابی و زمستان‌های معتدل است، اگرچه گاهی اوقات در آن برف می‌بارد.
مارتین کینگز لندینگ را با پاریس یا لندن قرون وسطی مقایسه کرد. این شهر از منظره استتن آیلند از خانه دوران کودکی او در بایون، نیوجرسی الهام گرفته شده‌است.
دورن
دورن جنوبی‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین سرزمین وستروس است. پایتخت آن، پیکان خورشید (Sunspear) مقر خاندان حاکم مارتل است. از پنج کتاب اول، دوران نیمروس مارتل شاهزاده دورن و ارباب پیکان خورشید است. خواهر دوران، شاهدخت الیا، در یک اتحاد سیاسی با شاهزاده ریگار تارگرین، شاهزاده سنگ اژدها و وارث تخت آهنین ازدواج کرد. آن‌ها دو فرزند داشتند، یک دختر به نام رینیس و یک پسر به نام اگون. در خلال غارت بارانداز پادشاهی در پایان شورش رابرت، شاهدخت الیا توسط گرگور کلگان، پرچمدار خاندان لنیستر، مورد تجاوز قرار گرفت و به قتل رسید. فرزندانش نیز جلوی چشم او کشته شدند. شاهزاده دوران و همسرش، شاهدخت ملاریا، دارای سه فرزند به نام‌های آریان، کوئنتین و تریستان هستند. در طول جنگ پنج پادشاه، تیریون لنیستر به عنوان دست پادشاه، دشمنی تاریخی خاندان مارتل و دورن را با فرستادن خواهر کوچک شاه جافری، میرسلا براتیون، به عنوان عروس آینده به تریستان، کوچک‌ترین فرزند شاهزاده دوران که تقریباً هم سن خودش است، تبدیل به یک اتحاد می‌کند. فرزند ارشد شاهزاده دوران، آریان، وارث خاندان مارتل، پیکان خورشید و حکومت دورن است. ثروت دورن از توسن‌های شنی معروف آن‌ها، اسب‌های اصیل مقاوم و سریع و از ادویه‌جات، شراب، ماهیگیری، پارچه و منسوجات به دست می‌آید.
دورن از شمال با دریای دورن، از شرق با جزایری به نام سنگ‌های رکاب (Stepstones) هم‌مرز است و کوه‌های بلند سرحدهای دورن به نام کوه‌های سرخ، دورن را از بقیه هفت پادشاهی از طریق خشکی جدا می‌کند. دو گذرگاه اصلی از میان کوه‌های سرخ که دورن را به بقیه قاره متصل می‌کند، گذرگاه راه سنگی (Stone Way) و گذرگاه شاهزاده هستند. گذرگاه شاهزاده به ریچ منتهی می‌شود، در حالی که راه سنگی از کوه‌های نزدیک سامرهال خارج می‌شود. سواحل جنوبی این قاره با دریای تابستان همسایه است که توسط جورج آر آر مارتین به عنوان آب و هوای گرمسیری توصیف شده‌است. دورن دارای بالاترین درجه حرارت در میان همه پادشاهی‌های وستروس است و سرزمین آن خشک، صخره‌ای و کوهستانی است که تنها بیابان این قاره را هم شامل می‌شود. رودخانه‌های آن زمین‌های حاصلخیزی را آبیاری می‌کنند و در طول تابستان طولانی، باران و دیگر منابع آبی دورن را قابل سکونت نگه می‌دارد. آب در این سرزمین تقریباً به اندازه طلا ارزشمند است و چاه‌ها بسیار محافظت می‌شوند. مکان‌های قابل توجه دورن عبارتند از استارفال، مقر خاندان دین، و یرون‌وود، مقر خاندان یرون‌وود، قدرتمندترین پرچمدار مارتل است. شهر تخته‌ای (Planky Town) یک شهر بندری تجاری در دهانه رودخانه خون سبز (Greenblood) است.
دورنی‌ها به خون‌گرمی شهرت دارند. آن‌ها هم از نظر فرهنگی و هم از نظر نژادی با سایر وستروسی‌ها به دلیل مهاجرت انبوه تاریخی مردم روینی تفاوت دارند. آن‌ها بسیاری از آداب و رسوم روینی، از جمله حق اولویت نخستین فرزند، را نیز پذیرفته‌اند. دورن تنها پادشاهی در وستروس بود که با موفقیت در برابر فتح ایگون مقاومت کرد و حتی یکی از اژدهایانش را در طول جنگ کشت. دورن بیش از یک سده پس از تهاجم تارگرین‌ها، توسط دیرون یکم فتح شد، اما دوباره علیه او شورش کرد که منجر به مرگ او شد. در نهایت تحت فرمان پسر عموی دیرون، دیرون دوم، دورن از طریق ازدواج به هفت پادشاهی پیوستند. این موفقیت به دورن اجازه داد تا حدی استقلال خود را حفظ کند. لردهای خاندان مارتل هنوز هم به سبک روینی به خود «شاهزاده» و «شاهدخت» لقب می‌دهند. برخلاف بسیاری از وستروس‌ها، با فرزندان نامشروع زاده دورن تقریباً مانند فرزندان قانونی رفتار می‌شود. مانند آداب و رسوم وستروسی برای دادن نام خانوادگی به حرامزاده‌ها که نشان‌دهنده ریشه آن‌ها باشد، نام خانوادگی شن (Sand) به حرامزادگان نجیب‌زاده دورنی داده می‌شود.
بر اساس طوفان شمشیرها، سه گروه دورنی وجود داشت. دورنی‌های نمکی که در امتداد سواحل زندگی می‌کردند، دورنی‌های شنی ساکن بیابان‌ها و دره‌های طولانی رودخانه‌ها و دورنی‌های سنگی که در گردنه‌ها و ارتفاعات کوه‌های سرخ سکونت داشتند. دورنی‌های نمکی بیشترین خون روینی را داشتند و دورنی‌های سنگی کمترین. به نظر می‌رسید که هر سه نوع به خوبی در گروه دورن حضور دارند. دورنی‌های نمکی، لاغراندام و تیره، با پوست زیتونی صاف و موهای سیاه بلندی که در باد روان می‌شدند. دورنی‌های شنی حتی تیره‌تر بودند، چهره‌هایشان در اثر آفتاب داغ دورن به رنگ قهوه‌ای بود. آن‌ها روسری‌های بلند و روشنی را به دور سرشان می‌پیچند تا از آفتاب‌زدگی جلوگیری کنند. دورنی‌های سنگی، بزرگ‌ترین و زیباترین، پسران آندال‌ها و نخستین انسان‌ها، با موهای قهوه‌ای یا بلوند، با چهره‌هایی که به جای قهوه‌ای شدن، در آفتاب کک‌مک می‌کردند یا می‌سوختند، بودند.»
جزایر بازیلیسک
در شرق ناث، جزایر بازیلیسک (Basilisk) به مانند زخمی در دریای تابستان به پناهگاهی امن برای دزدان دریایی، برده‌داران، مزدوران و قانون‌شکنان تبدیل شده‌است. خرابه‌هایی در جزیره اشک‌ها، جزیره وزغ‌ها و جزیره تبر پیدا شده‌است. جزیره اشک بزرگ‌ترین جزیره با دره‌های شیب‌دار و باتلاق‌های سیاه است. گیسکاری‌ها آن را فتح کردند و به مدت دو قرن آن را گورگای می‌نامیدند تا اینکه اژدهاداران والریا آن را تصرف کردند و آن را گورگوسوس نامیدند. والریایی‌های باستان از آن به عنوان زندان استفاده می‌کردند و نفرت‌انگیزترین جنایتکاران خود را به آنجا می‌فرستادند.
ناث
ناث (Naath) که به جزیره پروانه‌ها نیز معروف است، جزیره‌ای در شمال غربی سواحل سوتوریوس است که در غرب جزایر بازیلیسک قرار دارد. مردم ناثی پوست تیره و چشمانی طلایی دارند. آن‌ها صلح‌طلب هستند؛ به جای جنگ ترانه می‌سازند و از خوردن گوشت خودداری کرده و فقط از میوه‌ها تغذیه می‌کنند. این امر آن‌ها را به ویژه در برابر برده‌داران اسوس آسیب‌پذیر می‌کند. میساندی مترجم دنریس اهل ناث است.
جزایر تابستان
همان‌طور که در نقشه‌ای در طوفان شمشیرها نشان داده شده‌است، جزایر تابستان گروهی از جزایر گرمسیری واقع در جنوب وستروس، با جانوران محلی از جمله پرندگان سخنگو، بوزینه‌ها، و میمون‌ها هستند. رمان‌ها بومیان جزیره را افرادی تیره‌پوست توصیف می‌کنند که به زبان خودشان صحبت می‌کنند. آن‌ها لباس‌های پر نگی می‌پوشند و با میوه و ماهی زندگی می‌کنند. جزایر تابستانی از شهر بندری خود به نام شهر درختان بلند (Tall Trees Town)، کالاهای کمیاب مانند شراب، ادویه، پر، و همچنین نوع خاصی از چوب که از آن کمان ساخته می‌شود را به وستروس صادر می‌کنند. مردم هفت پادشاهی کشتی‌های بزرگ جزیره‌نشینان تابستان را کشتی‌های قو می‌نامند، به‌خاطر بادبان‌های سفید و نقاشی‌های روی آن‌ها که بیشتر از پرندگان است. سمول تارلی، که دو فصل در ضیافتی برای کلاغ‌ها را بر روی کشتی قو می‌گذراند، زنان جزیره تابستان را به‌عنوان عیاشی و خدایانشان عجیب توصیف می‌کند. آن‌ها از طریق آمیزش جنسی به افراد مسن احترام می‌گذاشتند و مردنشان را جشن می‌گیرند. همان‌طور که یک فاحشه در جنگ پادشاهان به تیریون توضیح می‌دهد، ساکنان جزیره تابستان تمایلات جنسی خود را هدیه خدایان برای پرستش آن‌ها به صورت آمیزش جنسی می‌دانند و از این رو بسیاری از جوانان و دوشیزگان بلندپایه آن‌ها برای چند سال در خانه‌های تفریحی خدمت می‌کنند تا خدایان را گرامی بدارند.
اسوس
بخشی از روایت در ترانه یخ و آتش در سراسر دریای باریک از وستروس قرار دارد، منطقه‌ای که قاره بزرگ شرقی به نام اسوس را در بر می‌گیرد. اسوس که تقریباً به اندازه اوراسیا است، دارای جغرافیا و آب‌وهوایی بسیار متفاوت است. خط ساحلی غربی با تپه‌های سبز، جنگل عظیم کوهور و زنجیره‌های جزیره‌ای گسترده مانند براووس و لیس مشخص می‌شود. وسط این قاره توسط علفزارهای مسطح دریای دوتراکی و زمین‌های خشکی که به عنوان ضایعه سرخ (Red Waste) در شرق شناخته می‌شوند، پوشیده شده‌است. فراتر از ضایعه سرخ، شهر کارث قرار دارد. جنوب تحت سلطه تپه‌های نورد خشک است و دارای آب و هوای مدیترانه‌ای است با خط ساحلی در امتداد دریای تابستان و خلیج برده‌داران. ساحل شمالی سرزمین اصلی توسط دریای لرزان (Shivering) از کلاهک قطبی جدا شده‌است. در جنوب، در سراسر دریای تابستان، قاره جنگلی ناشناخته سوتوریوس قرار دارد. بسیاری از تاریخ تخیلی اسوس مربوط به والریا است، شهری واقع در شبه جزیره‌ای در جنوب اسوس و منشأ خاندان تارگرین پیش از نابودی امپراتوری والریا در یک فاجعه نامشخص. پس از نابودی والریا، شهرهای آستاپور، یونکای، و میرین دوباره استقلال یافتند و بر مناطق مربوطه خود به عنوان دولت‌شهر حکومت کردند. این منطقه در کتاب‌ها به عنوان خلیج برده‌داران شناخته می‌شود.
شهرهای آزاد
در سراسر دریای باریک در سمت غربی اسوس، ۹ شهر آزاد (دولت‌شهر مستقل) قرار دارند که بیشتر در جزایر یا در امتداد ساحل قرار دارند. آن‌ها لیس، میر، پنتوس، براووس، لوراث، نورووس، کوهور، وولانتیس و تایروش هستند. اگرچه بیشتر شهرهای آزاد در اوایل رمان اول نامگذاری شده‌اند، کتاب‌ها فقط نقشه‌ای از این منطقه را در رقصی با اژدهایان ارائه می‌دهند. کوه‌های شرق ساحل را از دشت‌های دریای دوتراکی جدا می‌کنند، اگرچه شکاف‌های رشته‌کوه دسترسی مردم دوتراکی را به شهرهای آزاد فراهم می‌کند. شهرهای آزاد مستعمره‌هایی بودند که توسط والریابب باستانی ساخته شدند و بعداً پس از نابودی والریا اعلام استقلال کردند. یک استثنا در این مورد، براووس است که توسط پناهندگانی که از گسترش والریایی‌ها گریخته بودند، بردگان فراری و دیگر گروه‌ها تأسیس شد. زبان‌های شهرهای آزاد مشتقات والریایی علیا است.
شهرهای آزاد ناحیه‌ای را در بر می‌گیرد که مشخصه آن رودخانه روین (Rhoyne) است که یاندری آن را «بزرگ‌ترین رودخانه جهان» توصیف می‌کند. سواحل آن وطن روینارها است که رودخانه را به عنوان «مادر روین» می‌پرستند. همان‌طور که در رقصی با اژدهایان ترسیم شده‌است، رود روین از پیوند دو شاخه آن، روین بالا و روین کوچک، در جنوب شرقی ویرانه‌های گویان دروهی (Ghoyan Drohe) سرچشمه می‌گیرد. سرچشمه رود روین بالا در آندالوس، سرزمین آندال‌ها میان براووس و پنتوس قرار دارد. مسیر روین به سمت جنوب شرقی می‌رود تا بعد از دریاچه خنجر به جنوب بپیچد، جایی که دزدان دریایی رودخانه در و اطراف بسیاری از جزایر دریاچه پنهان می‌شوند. عرض رود روین به‌طور قابل توجهی با تغذیه از شاخه‌های فرعی بیشتر، افزایش می‌یابد تا اینکه در دلتای نزدیک شهر آزاد وولانتیس به دریای تابستان می‌ریزد.
براووس
براووس از این نظر در میان شهرهای آزاد منحصر به فرد است که مستعمره والریا نبود، بلکه پناهگاهی مخفی در برابر گسترش والریایی‌ها بود. این شهر بر روی صدها جزیره کوچک در مردابی در انتهای شمال غربی اسوس، جایی که دریای باریک و دریای لرزان به هم می‌رسند، گثرار دارد. براووس محل «بانک آهن»، یکی از ثروتمندترین بانک‌های جهان شناخته‌شده‌است. براووس همچنین به خاطر شمشیرزنان معروف به «براووها» و قاتلان مرموزش، مردان بی‌چهره، معروف است. این شهر همچنین به خاطر تایتان براووس که یک قلعه و مجسمه است، شهرت دارد. فرمانروای براووس به ارباب دریا معروف است؛ چرا که قدرت و ثروت شهر از دریا جاری می‌شود. بدنه کشتی‌های براووسی به رنگ ارغوانی است و کشتی‌های تجاری آن‌ها به بسیاری از سرزمین‌های دور سفر می‌کنند و تجارت و ثروت خود را به خانه بازمی‌گردانند. براووس وام‌دهندگان بسیاری دارد و بانک آهن براووس به کشورهای خارجی، به ویژه وستروس که میلیون‌ها وام گرفته‌است، وام می‌دهد.
لباس براووسی در رنگ‌های درخشان است در حالی که لباس ثروتمندان به رنگ مشکی و آبی هستند. مقامات براووس، که کلیددار و دادرس نامیده می‌شوند، کت‌های بی‌رنگ قهوه‌ای یا خاکستری می‌پوشند. این شهر همچنین به دلیل روسپی‌های درباری خود در سراسر جهان مشهور است. هر روسپی دارای قایق و خدمتکارانی است که برای او کار می‌کنند. زیبایی آن‌ها الهام‌بخش بسیاری از آهنگ‌ها شده‌است. زرگرها هدایای فراوانی به آن‌ها می‌دهند و صنعتگران برای لباس آن‌ها التماس می‌کنند. اشراف و بازرگانان ثروتمند برای حضور در کنار آن‌ها در مراسم، مبالغ هنگفتی به زنان می‌پردازند و براووها به نام آن‌ها یکدیگر را می‌کشند. شخصیت سیریو فورل، اولین شمشیر سابق ارباب دریا، آریا استارک را با شکل منحصر به فردی از مبارزه با شمشیر براووسی، به نام رقص آب، آشنا می‌کند. این سبک یک شکل اصلاح‌شده از شمشیربازی است که در آن تمرین‌کننده به پهلو می‌ایستد و تیغه‌ای باریک به دست می‌گیرد. براووهای سرسخت شهر را پر می‌کنند و اغلب برای نشان دادن مهارت خود دوئل می‌کنند.
براووس از ونیز ایتالیا الهام گرفته شده‌است.
پنتوس
پنتوس یک بندر تجاری بزرگ در خلیجی از ساحل غربی است. در این شهر برج‌های آجری مربعی فراوانی قرار دارد و توسط یک شاهزاده که توسط حاکمان واقعی شهر، معروف به استادان، انتخاب می‌شود، رهبری می‌شود. کالسارها گهگاه راه خود را تا این حد از دریای دوتراکی طی می‌کنند، اما پنتوسی‌ها با ادای احترام به کال‌ها از بسیاری از حملات و تهاجمات در امان می‌مانند. مردان اهل پنتوس ریش‌های رنگ‌شده و چنگال دار می‌گذارند. در پنتوس مانند بسیاری از شهرهای آزاد، برده‌داری غیرقانونی است، اما اعضای ثروتمند و قدرتمند شهر این توانایی را دارند که با نگه داشتن خدمتکاران یقه‌برنزی، این قوانین را زیر پا بگذارند.
وولانتیس
وولانتیس بندری در سواحل جنوبی اسوس است و قدیمی‌ترین و پرافتخارترین شهر آزاد است. استحکاماتی که به عنوان دیوار سیاه شناخته می‌شود از قدیمی‌ترین قسمت‌های شهر محافظت می‌کند. شهر توسط حکومتی سه‌نفره اداره می‌شود که هر سال توسط مالکان آزاد وولانتیس انتخاب می‌شوند و توسط سربازان برده به نام «شنل ببرها» مراقبت می‌شوند. وولانتیس برای بازار برده‌فروشی بسیار مهم است و در شهر پنج برده به ازای هر مرد آزاد وجود دارد. همه برده‌های وولانتیسی خالکوبی‌هایی دارند که نشان‌دهنده حرفه‌شان است: برای مثال، برده‌های جنسی روی صورت‌شان اشک خالکوبی می‌کنند و شنل ببرها خطوط پوست ببر دارند. پرستش رلور تأثیرگذارترین دین ولانتیس به ویژه در میان بردگان است.
اسوس مرکزی
این بخش مکان‌های اسوس در شرق شهرهای آزاد را پوشش می‌دهد که دنریس تارگرین در سفرهایش در بازی تاج‌وتخت و جنگ پادشاهان پیش از رفتن به خلیج برده‌داران از آن‌ها عبور می‌کند.
والریا
والریا شبه‌جزیره‌ای در جنوب مرکزی اسوس و در غرب خلیج برده‌داران است. پیش از نابودی والریا، این مکان مقر امپراتوری والریا بود. والریایی‌ها با موهای نقره‌ای و چشمان بنفش خود مشخص می‌شوند. والریا مالکیت مطلق نامیده می‌شد زیرا هر مردی که صاحب زمین بود اجازه داشت به رهبران خود رای دهد. والریایی‌ها همچنین از بردگان برای استخراج چهارده شعله، مجموعه‌ای از آتشفشان‌های غنی از سنگ، استفاده می‌کردند. آن‌ها گیسکاری و روینی‌ها را تحت سلطه خود درآوردند و تمام شهرهای آزاد را به جز براووس تأسیس کردند. آن‌ها این کار را از طریق دانش خود در مورد اژدها انجام دادند. بسیاری از والریایی‌ها اژدهاسوار بودند. سرانجام رویدادی به نام عذاب والریا، که ظاهراً شامل فوران شدید چهارده شعله بود، والریا را نابود و آن را به مجمع‌الجزایری تبدیل کرد. تارگاریین‌ها از خون والریای باستان هستند که پیش از عذاب از آن جا فرار کردند.
دریای دوتراکی
دریای دوتراکی یک علفزار بزرگ و مسطح در اسوس است. مردم دوتراکی در آن زندگی می‌کنند، نژادی گندم‌گون از عشایر سلحشور با زبان و فرهنگ منحصر به فرد خود. دوتراکی‌ها در گروهی به نام کالسار زندگی می‌کنند که هر کدام توسط رئیسی به نام کال رهبری می‌شود. کالسارها به گروه‌هایی تقسیم می‌شوند که به آن‌ها کاس می‌گویند که هر کدام توسط یکی از کال‌ها به نام کوس هدایت می‌شوند. هر کال و کالسارش وفادار به شورایی متشکل از کاهنان سلطنتی به نام دوش کالین هستند که اعضای آن همسران سابق کال‌ها هستند که در زمان سلطنت شوهرشان کالیسی نامیده می‌شدند.
دوتراکی‌ها سوارکارانی خبره هستند و اسب‌های آن‌ها در فرهنگ آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است و از آن‌ها برای غذا، ترابری، مواد خام، جنگ و ایجاد جایگاه اجتماعی استفاده می‌شود. آن‌ها مرتباً به مردم دیگر حمله می‌کنند.
جرج آر. آر. مارتین گفت: «دوتراکی‌ها در واقع به عنوان آمیزه‌ای از فرهنگ‌های استپی و دشتی ساخته شده‌اند. مسلماً مغول‌ها و هون‌ها چاشنی تخیل آن بوده‌اند، اما الان‌ها، سوها، شای‌ان‌ها و دیگر قبایل سرخ‌پوست دیگر نیز در خلق آن‌ها نقش داشتند؛ بنابراین هرگونه شباهتی به اعراب یا ترک‌ها تصادفی است. البته از آنجا که ترکان [تاریخی] نیز در اصل سواران استپی بوده‌اند، بی‌شباهت به آلان‌ها، هون‌ها و بقیه نبودند.» او همچنین خاطرنشان کرد که «به‌طور کلی، اگرچه من از تاریخ الهام می‌گیرم، اما سعی می‌کنم از پیوند مستقیم اجتناب کنم، [بنابراین] درست نیست که بگوییم دوتراکی‌ها مغول هستند». شباهت‌هایی میان آن‌ها با جنگجویان مهیب و عشایری ایرانی دیگری به نام سکاها نیز وجود دارد.
دوتراکی‌ها تنها یک شهر دائمی به نام وائس دوتراک دارند که به عنوان پایتخت آن‌ها عمل می‌کند. مقر دوش کالین نیز این شهر است. این مکان مملو از مجسمه‌هایی است که از شهرهای دیگری که دوتراکی فتح کرده یا به آن‌ها حمله کرده‌اند، به سرقت رفته‌است. قانونی وجود دارد که هیچ دوتراکی نمی‌تواند در داخل مرزهای وائس دوتراک خون بریزد و کسانی که این کار را می‌کنند، نفرین می‌شوند. دو اسب نر غول‌پیکر برنزی که سم‌هایشان در هوا به هم می‌رسند، طاقی را در بالای ورودی شهر تشکیل می‌دهند.
خلیج برده‌داران
خلیج برده‌داران یک دریای حاشیه‌ای از دریای تابستان است، که در جنوب دریای دوتراکی، در غرب لازار و هزاران لیگ دورتر از شرق شهرهای آزاد قرار دارد. آب و هوای آن بسیار گرم است. پس از اولین اشاره در بازی تاج‌وتخت در رابطه با برده‌داری، دنریس تارگرین سه دولت‌شهر بندری بزرگ خلیج برده‌داران به نام‌های آستاپور، یونکای و میرین را در طوفان شمشیرها فتح کرد. او در طول بیشتر رقصی با اژدهایان در میرین می‌ماند.
شهرها از ویرانه‌های گیس باستان ساخته شده‌اند، رقیب باستانی والریا که هزاران سال پیش از حوادث سریال توسط والریا درهم کوبیده شده بود. اقتصاد شهرها عمدتاً بر اساس کار برده‌ها و تجارت آن‌هاست. رفتار با بردگان اغلب خشن است، در حالی که شهروندان در تجملات نسبی زندگی می‌کنند. سربازان حرفه‌ای هر سه شهر لباس‌ها و مدل‌های موی عجیبی می‌پوشند که کاربری آن‌ها را در نبرد محدود می‌کند. ارتش این شهرها برای نبرد واقعی به شدت به ارتش‌های بردگان و مزدوران وابسته هستند.
ساکنان کنونی خلیج از نژادی مختلط هستند که دیگر به زبان گیسکاری باستان صحبت نمی‌کنند، بلکه گونه‌ای از والریایی عالی با غرغر مشخصی دارند. مردم باستانی گیس، که خود را پسران هارپی در آستاپور نامیده‌اند، گفته می‌شود که موهایی به رنگ قرمز متمایل به سیاه دارند. استادان خوب آستاپور همگی در نظر دنریس به عنوان مردان فربه و ضخیم با پوست کهربایی، بینی پهن و چشمان تیره به نظر می‌رسند. موهای زبر آن‌ها سیاه یا قرمز تیره یا ترکیب عجیب قرمز و سیاه بود. بسیاری از زنان آستاپوری صورت خود را برای گرد و غبار می‌پوشانند. آستاپوری‌ها غرق در عطرهای شیرین هستند.
آستاپور
آستاپور در کرانه رودخانه کِرم (Worm)، نهری عریض، کند و کج با جزایر پردرخت قرار دارد. با ورود به آستاپور در آغاز طوفان شمشیرها، دنریس آن را به عنوان شهری باستانی و ویران تجربه می‌کند که مدت‌هاست روزهای شکوه خود را پشت سر گذاشته‌است. شهر دارای معماری با آجر قرمز است، و آرستان سفیدریش به دنریس توضیح می‌دهد که ضرب‌المثل «آجر و خون، آستاپور را ساخت، … و آجر و خون مردمش» به بردگانی اشاره دارد که آجرها را می‌سازند. اهرام پلکانی آستاپور، گودال‌های جنگی، خیابان‌ها، دیوارهای اطراف و میدان افتخار همگی از آجر قرمز ساخته شده‌اند. میدان به اصطلاح مجازات در دروازه‌های اصلی آستاپور حتی بزرگتر از میدان افتخار آن است.
میدان افتخار، که دارای یک فواره آجری قرمز و مجسمه بزرگ برنزی هارپی در مرکز آن است، به عنوان بازار برده در هوای آزاد و منطقه‌ای برای نیزه‌داران نخبه خواجه پاک‌شده (Unsullied) که به نظم و کارآمدی معروف هستند، عمل می‌کند. آستاپور تنها شهری است که پاک‌شده‌ها را می‌فروشد، اما بردگان تختخواب، دست‌کاران، کاتبان، صنعتگران و مربیان را نیز می‌فروشد. پاک‌شده‌ها نیاز به سرمایه‌گذاری هنگفت در زمان و پول توسط آستاپوری‌ها دارد که آن‌ها را پرورش داده و آموزش می‌دهند، اما آن‌ها سودآورترین محصول را برای استادان آستاپوری هستند. پاک‌شده‌ها کلاه‌های برنزی میخ‌دار بر سر می‌گذارند، و به هر قیمتی از اربابشان اطاعت می‌کنند، حتی اگر مرگشان را طلب کند. هر روز به آن‌ها اسامی برده جدیدی داده می‌شود تا بی‌ارزش بودن آن‌ها را یادآوری کنند. در زمان حمله، پاک‌شده‌های فروخته‌نشده در دیوارهای آجری قرمز عظیم و در حال فروریختن مستقر می‌شوند که آستاپوری‌ها دیگر آن را ندارند.
یونکای
کوچک‌ترین شهر از این سه شهر، یونکای، مانند میرین، در تجارت پاک‌شده‌ها نیست، اما به‌خاطر چاله‌های جنگی و خانه‌های تفریحی‌اش معروف است، که هر دو با سرعت زیاد به بردگی تبدیل می‌شوند. این شهر از نظر معماری شبیه به آستاپور است به جز اندازه کوچکتر و استفاده از آجر زرد در ساختمان‌هایش به جای رنگ قرمز. بردگان یونکای به اربابان خردمند معروف هستند. به دلیل عدم وجود پاک‌شده در شهر، این شهر بر یک ارتش ترکیبی حرفه‌ای و برده متشکل از حدود ۴٬۰۰۰ نفر با حداقل ۱٬۰۰۰ مزدور متکی است. سربازان یونکایی از زره غیرعملی استفاده می‌کنند و موهای چرب‌شده به شکل‌های بزرگ می‌پوشند که کارایی آن‌ها را محدود می‌کند.
میرین
بزرگ‌ترین شهر از سه شهر برده‌داران، میرین دارای جمعیتی برابر با آستاپور و یونکای است. این شهر معماری مشابه معماری همسایگان خود دارد، اما از آجرهایی با رنگ‌های مختلف ساخته شده‌است. چشم‌انداز آن تحت سلطه یک هرم عظیم به نام هرم بزرگ و معبد لطف است که توسط یک گنبد طلایی پوشیده شده‌است. میرین در میان شهرهای گیسکاری منحصر به فرد است زیرا پر از معابد و اهرام است. بردگان میرین به ارباب بزرگ معروفند. این بنا در حاشیه رودخانه اسکاهادازان (Skahadhazan) ساخته شده‌است.
کارث
شهر کارث (Qarth) که اولین بار در بازی تاج و تخت از آن نام برده شد، هنوز در هیچ نقشه‌ای در کتاب‌ها ظاهر نشده‌است. با این حال، نقشه جهانی راهنمای بیننده HBO و عناوین آغازین فصل دوم سریال تلویزیونی، کارث را در تنگه‌ای میان دریای تابستان و دریای یشم (Jade) در جنوب شرقی اسوس نشان می‌دهد. پس از اولین بازدید دنریس از کارث در جنگ پادشاهان، جنگجویی به نام پیات پری شهر خود را به عنوان مرکز جهان و دروازه تجارت و فرهنگ میان شرق و غرب و شمال و جنوب توصیف می‌کند. خواننده از چشمان دنریس متوجه می‌شود که شهر توسط سه دیوار مدرج به ارتفاع سی تا پنجاه فوت احاطه شده‌است که به ترتیب پرتره‌هایی از حیوانات، جنگ و عشق‌ورزی بر آن‌ها حکاکی شده‌اند. ساختمان‌های شهر دارای رنگ‌های متنوعی هستند که از آن جمله می‌توان به صورتی، بنفش و خاکی اشاره کرد. برج‌های باریک در سرتاسر شهر برخاسته‌اند، فواره‌ها هر میدان را زینت می‌دهند و هزاران پرنده رنگی، درختان و گل‌های شکوفه شهر را پر کرده‌اند.
کارثی‌ها به‌عنوان «مردم قدبلند، رنگ پریده با پوششی از کتان، خلعت و خز ببر» توصیف می‌شوند. زنان آن لباس‌هایی می‌پوشند که یک سینه را نمی‌پوشاند، در حالی که مردان دامن‌های ابریشمی مهره‌دار دارند. بردگان نیازهای آن‌ها را برآورده می‌کنند. خالص‌زادگان، فرزندان پادشاهان و ملکه‌های باستانی شهر، بر کارت حکومت می‌کنند و همچنین فرماندهی دفاع از شهر را بر عهده دارند. سه گروه تجاری اصلی برای تسلط بر شهر بین خود و با خالص‌زادگان می‌جنگند: سیزده، انجمن باستانی اسپایسرها، و برادری تورمالین. جنگجویان کارث که لب‌هایشان از معجون «سایه شب» آبی شده‌است، گفته می‌شود که مایه ناراحتی این دسته‌ها هستند. کارث همچنین خانه مردان غمگین است، گروهی از قاتلان که به دلیل زمزمه کردن «من خیلی متاسفم» پیش از کشتن قربانیان خود به این نام نامگذاری شده‌اند. دنریس دوباره در پایان جنگ پادشاهان، کارث را ترک می‌کند.
آشای و سرزمین‌های سایه
آشای (Asshai) و سرزمین‌های سایه مکان‌های اسرارآمیزی در جهان یخ و آتش هستند. از آن‌ها برای نخستین بار در بازی تاج‌وتخت ذکر شده‌است و نخستین بار در سرزمین‌های یخ و آتش، در شرق دور جهان شناخته‌شده، نقشه‌برداری شدند. مارتین مطمئن نیست که آیا کتاب‌ها هرگز خوانندگان را به آشای می‌برند، اما گفت که خوانندگان ممکن است از طریق دیدگاه شخصیت ملیساندر (که اهل آشای است) یا از طریق خاطرات و ذکر شخصیت‌های دیگر، اصلاعات بیشتری دریابند. جورا مورمونت آشای را به عنوان یک شهر بندری در جنوب دریای دوتراکی، در انتهای جهان شناخته‌شده توصیف می‌کند. آشای کالاهایی مانند آمتیست سیاه، کهربا و شیشه اژدها صادر می‌کند. در زمان دیگری، جورا مورمونت به دنریس از پادشاهی‌های بزرگ در شرق ضایعه سرخ می‌گوید، و آشای کنار سایه را به عنوان یکی از شهرهای پر از شگفتی‌های آنجا فهرست می‌کند. به گفته مارتین، تمام سفرهای کشتی میان وستروس و آشای از طریق دریای تابستان و دریای یشم از طریق تنگه‌های کارث انجام می‌شود، و مردم عادی هنوز معتقدند که جهان مسطح است. با این حال، به گفته مارتین، «آشای برای تجارت در برابر یی تی اهمیت چندانی ندارد و شهرهای بندری ثروتمند یی تی (و لنگ) به راحتی از طریق کارث قابل دسترس هستند.» کوایث اهل سایه برای دنریس در کارث پیشگویی می‌کند که «برای رفتن به شمال، باید به جنوب سفر کند. برای رسیدن به غرب باید به شرق بروید و برای لمس نور باید از زیر سایه عبور کنید. وقتی دنریس این را به این معنا تفسیر می‌کند که باید نزد آشای برود، کوایث می‌گوید که حقیقت را در آنجا پیدا خواهد کرد.
داستان‌های زیادی در مورد سرزمین‌های سایه وجود دارد، اگرچه میزان حقیقت آن‌ها مشخص نیست. دوتراکی‌ها معتقدند که علف ارواح با ساقه‌هایی که در تاریکی می‌درخشند و از مردی سوار بر اسب بلندتر می‌شوند، سرزمین‌های سایه را می‌پوشاند. دنریس شنید که طلسم‌نویسان، جنگ‌جویان و هوانوردان هنرهای خود را آشکارا در آشای تمرین می‌کردند، در حالی که سایه‌بان‌ها و خون‌بازها جادوهای وحشتناکی را در سیاهی شب انجام می‌دادند. استادان وستروسی نیز در آشای وجود دارند. جادوگران آشای به دیگران قدرت شفابخشی آن‌ها را می‌آموزند، اما همچنین جادوهای آن‌ها را که نیاز به قربانی خونی دارند، می‌آموزند. کتاب‌های باستانی آشایی، پیش‌گویی ظهور آزور آهای را به‌دنبال اعضای ایمان رلور ثبت می‌کنند. دنریس شنید که اژدهایان از سرزمین‌های سایه فراتر از آشای و جزایر دریای یشم سرچشمه می‌گیرند و احتمالاً هنوز هم در آنجا زندگی می‌کنند. برن رؤیای پرواز اژدها در آشای را می‌بیند. گفته می‌شود که تخم‌های اژدهای سنگ‌شده که ایلیریو به دنریس می‌دهد از سرزمین‌های سایه می‌آیند. مردان «ترسناک و وهم‌ناک» سایه بدن خود را با خالکوبی می‌پوشانند و ماسک‌های چوبی رنگی می‌پوشند. ظاهر آشایی‌ها تاریک و با شکوه توصیف می‌شود. دوتراکی‌ها معتقدند که آشایی‌ها تخم سایه‌ها هستند. آشایی‌ها زبان خود را دارند.
ایبن
ایبن مجموعه‌ای از جزایر در شمال اسوس در خلیج نهنگ‌هاست. بزرگ‌ترین این جزایر ایب است که شامل شهرهای بندر ایبن و ایب نور است. تا زمان عذاب والریا، ایبن توسط یک خدا-شاه اداره می‌شد. اکنون قدرت در اختیار شورای سایه است که از اشراف، کشیشان و اصناف ثروتمند تشکیل شده‌است. از ایبن برای اولین بار در بازی تاج‌وتخت نام برده شد، جایی که تیریون از شایعاتی صحبت می‌کند که ماموت‌ها «در ضایعات سرد فراتر از بندر ایبن پرسه می‌زنند». در سال ۲۰۰۲، مارتین گفت که این روایت «احتمالاً خوانندگان را به ایبن نمی‌برد» و او آن را «جزیره‌ای سرد، کوهستانی و به اندازه ایسلند» (یعنی ۴۰٬۰۰۰ مایل مربع) در دریای لرزان، با بندرگاه توصیف کرد. ایبن به عنوان شهر اصلی آن است. برخی از ایبنی‌ها نیز در جزایر کوچکتر نزدیک یا در مستعمراتی در اسوس زندگی می‌کنند. ایبن در کتاب‌های رقصی با اژدهایان نشان داده نشده‌است، اما شبیه به توصیفات مارتین، نقشه جهانی راهنمای بینندگان اچ‌بی‌او موقعیت جزیره را در شمال شرقی اسوس نشان می‌دهد. مارتین گفت که به دلیل جمعیت زیاد نهنگ‌ها در دریای لرزان، بسیاری از ایبنی‌ها شکارچی نهنگ بودند. ایبنی‌ها به جویدن چربی نهنگ معروف هستند تا متابولیسم خود را در آب و هوای سرد حفظ کنند. چندین شخصیت شکارچی نهنگ و کشتی ایبنی در بنادر بارانداز پادشاهی، براووس، استخر دوشیزه، نگهبانی شرقی کنار دریا، و جزایر آهن حضور دارند. رمان‌ها مردم ایبن را قوز و پرمو توصیف می‌کنند. آریا حتی با یک زن ایبنی با سبیل ملاقات می‌کند. تیریون و واریس با یک ایبنی بدبو ملاقات می‌کنند، که «تبرها را به اندازه یکدیگر دوست داشتند». آریا در رویاهای خود «یک تبرزن تاریک وحشی از ایب» را می‌بیند. گفته می‌شود که ایبنی‌ها با صدایی آهسته و خشن صحبت می‌کنند و زبان خاص خود را دارند.
یی تی
رمان‌ها مکرراً یی تی را به عنوان امپراتوری با شهرهایی پر از شگفتی توصیف می‌کنند که در خاور دور واقع شده‌اند. تا رقصی با اژدهایان، یی تی در هیچ نقشه‌ای در کتاب‌ها ظاهر نشده‌است، اما مارتین تصریح کرد که «یی تی در جنوب شرقی کارث و به‌طور کلی، آن سوی دریای یشم است.» این امپراتوری برای اولین بار در بازی تاج‌وتخت ذکر شده‌است و در مورد شایعاتی صحبت می‌کند که «بازیلیسک‌ها به جنگل‌های یی تی هجوم آورده‌اند». داستان‌های ملوان ارائه شده در ضیافتی برای کلاغ‌ها اشاره می‌کنند که طاعون خاکستری به یی تی رسیده‌است. خدای مردم یی تی شیر شب نامیده می‌شود. دنریس مردم یی تی را مردانی با چشمان روشن با کلاه‌های دم‌میمونی در بازارهای وائس دوتراک می‌بیند. یی تی بیش از هر سرزمین دیگری در جهان شناخته‌شده شهر دارد، و به گفته لوماس لانگستریدر، آن‌ها بسیار بزرگتر و باشکوهتر از شهرهای غرب هستند. طبق گفته کولوکو ووتار، در زیر هر شهر یی تیایی سه شهر قدیمی مدفون شده‌است. پایتخت امپراتوری طلایی یی تی، یین، در امتداد دریای یشم است. مارتین مطمئن نیست که «آن مردمان [مثل مردم یی تی] تا چه حد وارد این داستان کنونی خواهند شد، با این حال… سرزمین آن‌ها بسیار دور است.»
دژاوگات
دژاوگات (به لاتین: Dzhavgat) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
جهان ترانه یخ و آتش
دشت‌های جوگوس نای
در شمال یی تی، دشت جوگوس نای (Jogos Nhai) با تپه‌های غلتان بادگیر است. آن‌ها تحت سلطه نژادی از جنگجویان سواره به نام جوگوس نای هستند. جوگوس نای‌ها در یورت‌ها و چادرها زندگی می‌کنند و مردمی کوچ‌نشین هستند. آن‌ها کوتاه قد، قوز و دارای سرهای بزرگ و صورت‌های کوچک هستند. مردان و زنان هر دو دارای جمجمه‌های نوک تیز هستند که نتیجه رسم آن‌ها در بستن سر نوزادان است. آن‌ها همچنین سوار گورخر می‌شوند، یک خر راه راه که می‌تواند بسیار بیشتر از اسب‌های معمولی مقاومت کند. جوگوس نای‌ها با یکدیگر جنگ نمی‌کنند و در قبیله‌های کوچکی زندگی می‌کنند که با هم پیوند خونی دارند. آن‌ها در یک وضعیت جنگ دائمی با بیگانگان زندگی می‌کنند و به بسیاری از شهرهای یی تی یورش برده و حدود صد شهر را به ویرانه تبدیل کرده‌اند. هر قبیله توسط یک جات یا رئیس جنگ و یک ماه‌خوان که یک راهب، درمانگر و داور است فرماندهی می‌شود. ماه‌خوان‌ها عموماً مؤنث هستند و جات‌ها بیشتر مرد هستند. (برگرفته از جهان یخ و آتش)
سوتوریوس
در جنوب اسوس، قاره سوتوریوس (که در رمان‌های اولیه به اشتباه سوتوروس نوشته می‌شود) قرار دارد. سوتوریوس سومین قاره جهان شناخته شده‌است که سرزمینی گسترده، طاعون‌زده، پوشیده از جنگل و تا حد زیادی ناشناخته است. بزرگی آن به اندازه اسوس گزارش شده‌است و توسط جنارا بلاریس، یک اژدهاسوار والریایی از پیش از نابودی والریا، به عنوان «سرزمینی بی‌پایان» توصیف شده‌است.
این قاره برای نخستین بار در نقشه‌ای در طوفان شمشیرها (۲۰۰۰) نامگذاری شده‌است که شهرهای یین و زامتار را روی آن نشان می‌دهد. روایت اول آن در ضیافتی برای کلاغ‌ها (۲۰۰۵) است. مارتین سوتوریوس را در سال ۲۰۰۲ به عنوان «قاره جنوبی، تقریباً معادل آفریقا، جنگلی، طاعون‌زده و تا حد زیادی ناشناخته» توصیف کرده بود. رمان‌ها اطلاعات کمی دربارهٔ آن ارائه می‌دهند. طبیعت باتلاقی سوتوریوس توسط ویکتوریون در رقصی با اژدهایان به‌طور خلاصه اشاره شده‌است و گفته می‌شود که برای ساخت کشتی‌ها از ساج سوتوریوس استفاده می‌شود. جاده‌ای در امتداد ساحل شمالی قاره می‌گذرد. رقصی با اژدهایان به بیماری‌های سوتوریوسی در رابطه با تاجر برده ثروتمند اما بیمار یونکایی به نام یزان زو کگاز اشاره دارد. ویکتوریون برخی از مردم آن را «قوز و پرمو مانند میمون‌های سوتوروس» و برخی از افرادی که در گودال دازناک برای سرگرمی دنریس در رقصی با اژدهایان می‌جنگند، به عنوان «نیمه‌انسان با پوست کرکی اهل جنگل‌های سوتوروس» توصیف می‌شوند. مارتین گفت که بر خلاف سایر مردمان در رمان‌ها، مردان سوتوریوس سازهٔ فانتزی خالص بودند.
اولتوس
مجموعه نقشه سرزمین‌های یخ و آتش نوک شمالی خشکی به نام «اولتوس» را در جنوب اسوس و شرق سوتوریوس نشان می‌دهد. مارتین در پاسخ به این سؤال که آیا این قاره دیگری است یا خیر، پاسخ داد: «خب، این یک خشکی بزرگ است. من در مورد تعریف رسمی «قاره» در مقابل «جزیره بزرگ» کمی گیج هستم. همچنین در مورد اندازه اولتوس، که در نهایت در لبه جهان شناخته شده قرار دارد.»
نژاوکا
نژاوکا (به لاتین: Nezhawka) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در منطقه مینسک واقع شده‌است.
کلستاز درون کبدی دوران بارداری
کلستاز درون کبدی دوران بارداری (به انگلیسی: Intrahepatic cholestasis of pregnancy)  یک وضعیت پزشکی است که در آن در طول دوره بارداری کلستاز رخ می دهد. به طور معمول با خارش شروع می شود و می تواند منجر به عوارضی برای مادر و جنین شود. این حالت بیشتر در سه ماهه سوم اتفاق می افتد.
بهرام ارمنی
بهرام ارمنی یکی از وزرا و کارگزاران حکومتی مسیحی خلافت فاطمی مصر در قرن ششم هجری بود.
انتصاب به وزارت
بهرام ارمنی در سال ۵۲۹ق/۱۱۳۵م توسط الحافظ لدین الله فاطمی به وزارت گمارده شد و او خانواده اش را از شام بعد از انتصاب به منصب وزارت فراخواند و تأثیراتی در حکومت فاطمی داشت.
درگذشت
درگذشت بهرام در قاهره در سال ۵۳۵ق روی داد.
وکو اگویین
وکو اگویین (Waco O'Guin; June 24, 1975 – ) کمدین، بازیگر، نویسنده، تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. او در شبکه کمدی سنترال با همکاری راجر بلک انیمیشن بزرگسالانه بریکلبری را تولید کرد. شخصیت وودی در بریکلبری از روی پدرخوانده اگویین الهام گرفته شده. در سال ۲۰۱۸ به همراه بلک انیمیشن سریالی اداره پلیس پارادایس را برای نتفلیکس تولید کرد.
اگویین اصالتاً از شهر کوچکی در لیکلند، جورجیا هست و در آنجا و هنگام نوجوانی برنده جایزه هومر سیمپسون شد. پروژه بعدی او برای نتفلیکس فرزار نام دارد.
نامزدان و فهرست‌ها در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۹–۱۳۹۸)
یازدهمین دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی است که در ۲ اسفند ۱۳۹۸ و ۲۹ فروردین ۱۳۹۹ برگزار خواهد شد.
ائتلاف برای ایران
در جلسه شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح طلبان در ۱۵ بهمن ۱۳۹۸ اعلام شد که با توجه به رد صلاحیت گستره اصلاح طلبان «اصلاح طلبان هیچ لیست ائتلافی تحت این عنوان و یا هر عنوان دیگری که تداعی کننده ائتلاف اصلاح طلبان باشد، نخواهند داشت و هر ائتلافی تحت این عناوین قویاً تکذیب می شود.»  اما در ۲۶ بهمن ۱۳۹۸ و شش روز مانده به انتخابات مجلس یازدهم، برخی خبرگزاری ها اقدام به انتشار فهرستی به نام هشت ائتلاف اصلاح‌طلب در تهران، به سرلیستی مجید انصاری کردند. حزب اعتماد ملی طی بیانیه‌ای خبر هرگونه فهرست ائتلافی احزاب اصلاح طلب که در خبرگزاری فارس منتشر شده را تکذیب کرد.
حزب کارگزاران سازندگی
در ۲۵ بهمن ۱۳۹۸ و درست یک هفته مانده به انتخابات مجلس یازدهم، لیست انتخاباتی حزب کارگزاران سازندگی در تهران، به سرلیستی مجید انصاری منتشر شد.
ائتلاف نجات
به گزارش مجتبی اسمعیل بیگی سخنگوی ائتلاف نخبگان جوان انقلاب تهران در خبرگزاری تابناک ،این ائتلاف وابسته به هیچ حزب و گروهی نیست.
آمیل و اسنیفرها
آمیل و اسنیفرها یک گروه راک پاب و پانک راک در کشور استرالیایی مستقر در شهر ملبورن است که امی تیلور خواننده، برایس ویلسون درامر، دک مارتنز گیتاریست و گاس رومر نوازنده بیس است. در جوایز موسیقی ARIA در سال ۲۰۱۹، اولین آلبوم خود با عنوان بهترین آلبوم راک برنده بخش بهترین آلبوم راک شد.
2016–2017: Giddy Up و Big Attraction
این گروه توسط تیلور، ویلسون و مارتنز و یکی از اعضای سابق گروه، کالوم نیوتن (یا کندی) در بالاکلاوا، ملبورن تشکیل شد. این چهار نفر اولین ای-پی خود را با نام Giddy Up در مدت ۱۲ ساعت نوشتند، ضبط کردند و منتشر کردند. کالوم گروه را ترک کرد تا به دنبال موسیقی انفرادی برود و گاس رومر جایگزین او شد. آنها نام خود را از زبان عامیانه استرالیایی آمیل نیتریت گرفته‌اند که به نام پوپر نیز شناخته می‌شود. ایمی تیلور در مصاحبه‌ای با پل گلین از بی‌بی‌سی، موسیقی آنها را با این دارو مقایسه کرد: «در استرالیا به پاپرها آمیل می‌گوییم؛ بنابراین شما آن را بو می‌کنید، ۳۰ ثانیه طول می‌کشد و سپس سردرد دارید - و ما اینگونه هستیم!» صدای آن‌ها با گروه‌های هارد راک دهه ۱۹۷۰ مانند ایگی پاپ و استوگ‌ها و دَمند مقایسه شده‌است. با این وجود، تیلور به تعدادی از تأثیرات مختلف از جمله تهدید جزئی، مراسم، ای‌سی/دی‌سی، Sleaford Mods، دالی پارتن و کاردی بی اشاره کرده‌است. دومین EP Big Attraction در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
۲۰۱۸–اکنون: Amyl and the Sniffers and Comfort to Me
در سال ۲۰۱۸، گروه برای ضبط اولین آلبوم خود به همراه تهیه‌کننده موسیقی و درامر سابق Add N to (X) راس اورتون وارد استودیو شد. نتیجه این عمل، آمیل و اسنیفرها بود که در ۲۴ مه ۲۰۱۹ منتشر شد و بازخوردهای کلی مثبتی از جمله امتیاز ۷٫۲ از پیچفورک (وبگاه) و ۴ از ۵ ستاره از ان‌ام‌ئی و آل‌میوزیک دریافت کرد. با توجه به انتشار آلبوم، هپی مگ گروه را در رتبه ۹ در لیست «۱۵ هنرمند زن استرالیایی که در حال حاضر بازی را تغییر می‌دهند» قرار داد و امی تیلور را به دلیل اینکه «یکی از سرسخت‌ترین افراد سیاره راک است» تمجید کرد. در جایزه موسیقی ARIA 2019، آمیل و اسنیفرها برنده جایزه ARIA برای بهترین آلبوم راک شدند. در فوریه ۲۰۲۰، این آلبوم با نام خود نامزد جایزه موسیقی استرالیا در سال ۲۰۱۹ شد.
در ۷ ژوئیه ۲۰۲۱، آمیل و اسنیفرز دومین آلبوم استودیویی خود را Comfort to Me به همراه تک آهنگ اصلی "Guided by Angels" معرفی کردند. بعداً در ماه جولای، گروه تک آهنگ دیگری به نام "امنیت" را منتشر کرد. سه روز قبل از انتشار آلبوم، گروه آخرین تک آهنگ "Hertz" را به همراه یک موزیک ویدیوی مکمل منتشر کرد. آلبوم کامل Comfort to Me در ابتدا برای انتشار در اوایل اکتبر ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود، اما تحت فشار قرار گرفت و در ۱۰ سپتامبر منتشر شد. این آلبوم در ساند پارک ملبورن ضبط شد.
جوایز AIR
The Australian Independent Record Awards (commonly known informally as AIR Awards) is an annual awards night to recognise, promote and celebrate the success of Australia's Independent Music sector.
!
جوایز موسیقی آریا
The ARIA Music Awards is an annual awards ceremony that recognises excellence, innovation, and achievement across all genres of Australian music.
!
The Australian Music Prize (the AMP) is an annual award of $30,000 given to an Australian band or solo artist in recognition of the merit of an album released during the year of award. They commenced in 2005.
جوایز J
Commencing in 2005, the J Awards are an annual series of Australian music awards that were established by the Australian Broadcasting Corporation's youth-focused radio station Triple J.
The Music Victoria Awards, are an annual awards night celebrating music from the Australian state of Victoria. They commenced in 2005.
The National Live Music Awards (NLMAs) are a broad recognition of Australia's diverse live industry, celebrating the success of the Australian live scene. The awards commenced in 2016.
منابع
<references group="" responsive="۱"/> عمومی
بورس اوراق بهادار عراق
بورس اوراق بهادار عراق در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۴ تأسیس و فعالیت خود را آغاز کرد. این سازمان تحت نظارت کمیسیون اوراق بهادار عراق، یک کمیسیون مستقل که از کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا الگوبرداری شده‌است، فعالیت می‌کند. این نهاد که بر هیئت رئیسه نظارت دارد، در ابتدا به عنوان پل ارتباطی بین بورس دولتی قبلی کشور و بورس مستقل جدید عمل کرد.
پیشینه
قبل از حمله به عراق در سال ۲۰۰۳، بورس این کشور بورس بغداد نام داشت و توسط وزارت دارایی عراق اداره می‌شد. در حال حاضر این بورس یک تشکل خود انتظام مشابه بورس اوراق بهادار نیویورک است که متعلق به حدود ۵۰ کارگزاری عضو است.
از سال ۲۰۰۵، ISX تنها بورس اوراق بهادار عراق بود. در سال ۲۰۰۴ با ۱۵ شرکت افتتاح شد و اکنون بیش از ۱۰۰ شرکت را فهرست می‌کند. گردش مالی سهام در سال ۲۰۰۵ تقریباً ۵ میلیون دلار در هر جلسه تجاری بود. سهام عمده شامل بانک بغداد، شرکت نوشابه‌های غیرالکلی بغداد، شرکت فرش تافتد عراق، سنگ مرمر هادر، و کشاورزی آلترار بود.
خبرگزاری اسوات العراق هر جلسه معاملاتی را با گزارش‌های منتشر شده در وب به زبان‌های انگلیسی و عربی پوشش می‌دهد.
رشد و پیشرفت
در ابتدا معامله با قلم و کاغذ بود. خریداران بر سر کارگزاران خود فریاد می‌زدند یا با آنها تماس می‌گرفتند، آنها نزدیک تخته سفید خود ایستاده بودند که قیمت خرید و فروش سهام هر شرکت را درج می‌کرد.
معاملات در سال ۲۰۰۶ برای چند ماه به دلیل خشونت به حالت تعلیق درآمد، و در معرض قطع برق قرار گرفت.
در سال ۲۰۰۶، ۹۲ جلسه معاملاتی (به‌طور متوسط ۲ جلسه در هفته)، ۵۷ میلیارد سهم (به ارزش ۱۴۶ میلیارد دینار) و ۳۸۰۰۰ نوبت معاملاتی انجام شد. زمان معاملات در حال حاضر شش ساعت در هفته است: یکشنبه، سه شنبه و پنجشنبه از ساعت ۱۰:۰۰ صبح تا ۱۲:۰۰ ظهر.
بورس اوراق بهادار عراق در ۲ اوت ۲۰۰۷ به روی سرمایه گذاران خارجی افتتاح شد. و تحت تأثیر بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ قرار نگرفته‌است.
در ۱۹ آوریل ۲۰۰۹، ISX به تجارت الکترونیکی روی آورد. در حال حاضر، تنها پنج شرکت برای تجارت الکترونیکی در دسترس هستند، اما تعداد بیشتری در طی چند ماه آینده اضافه خواهند شد.
در سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۸، ISX به دلیل هجوم سرمایه‌گذاران تشویق شده به دلیل شکست دولت اسلامی، دارای یکی از بهترین عملکردها در جهان شد. شرکت‌های فهرست‌شده در بازار با پیش‌بینی بهبود اقتصادی به دلیل تحولات اخیر، ۱۰ درصد افزایش یافتند. این امر به ویژه از آنجایی قابل توجه است که این عملکرد نوساناتشدیدی را که بازارهای جهانی در همان دوره تجربه کردند، تاب آورد. با این حال، ISX هنوز با تعدادی چالش مواجه است که شامل بی‌ثباتی سیاسی می‌شود که با کاهش ۷ درصدی ارزش در انتخابات ماه مه، درگیری‌های پراکنده، و قیمت نفت، در میان سایر نارضایتی‌های اقتصادی نشان داده شد.
بورس اوراق بهادار عراق یکی از اعضای فدراسیون بورس‌های اروپا و آسیا است.
سلیم معینی
سلیم معینی (Salim Moizini؛ زادهٔ October 17, 1985) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتحاد قمر بازی کرده‌است.
شهرک نصر
شهرک نصر، ممکن است به یکی از موارد زیر مرتبط باشد:
غرق شدن فرابر در موصل (۲۰۱۹)
در ۲۱ مارس ۲۰۱۹، یک فرابر حامل مسافر در رود دجله در نزدیکی موصل واژگون شده و غرق گشت و باعث مرگ دست‌کم ۹۲ نفر شد که حداقل ۱۲ نفرشان کودک بودند. دلیل واژگونی، تجمع بیش از حد جمعیت روی عرشه کشتی و بالا بودن سطح آب دریا در دجله اعلام شده‌است. خیلی از مسافران در حال جشن گرفتن فرارسیدن سال نو بودند. بر اساس منابع دولتی عراق، ۵۵ مسافر نجات داده شده‌اند. اغلب کشته شدگان این کشتی، زنان و کودکانی بودند که نمی‌توانستند شنا کنند.
دژاوانکنت
دژاوانکنت (به لاتین: Dzhavankent) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایاکنتسکی واقع شده‌است.
نیول، آلاباما
نیول (به انگلیسی: Newell) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آلاباما واقع شده‌است. نیول ۲۷۴٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دنیل پاولویچ
دنیل پاولویچ (Daniel Pavlović؛ زادهٔ April 22, 1988) بازیکن فوتبال دورگهٔ بوسنی و هرزگوین-سوئیسی است که در پست دفاع چپ بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال فرایبورگ، باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ و باشگاه فوتبال فروزینونه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است.
آنتونیو پورتا
آنتونیو پورتا (Antonio Porta؛ زادهٔ October 28, 1983) بازیکن بسکتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
استروچیتسی
استروچیتسی (به لاتین: Strochitsy) یک منطقهٔ مسکونی در بلاروس است که در منطقه مینسک واقع شده‌است. استروچیتسی ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بچه‌های سوینگ
بچه‌های سوینگ (به انگلیسی: Swing Kids) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۳ به کارگردانی توماس کارتر با بازی کریستین بیل، رابرت شان لئونارد و فرانک ویلی است. در آلمان قبل از جنگ جهانی دوم، دو دانش‌آموز دبیرستانی سعی می‌کنند شب‌ها بچه‌ها و جوانان آلمانی را در روز آموزش رقص آمریکایی بدهند، تصمیمی که به شدت بر دوستان و خانواده‌هایشان تأثیر می‌گذارد.
پیشینه تاریخی
در دهه ۱۹۳۰، برخی از نوجوانان جوان آلمانی به فرهنگ پاپ آمریکایی و بریتانیایی علاقه داشتند. آنها در کلوپ‌های مخفی زیرزمینی که در آن گروه‌ها موسیقی سوینگ می‌نواختند و به موسیقی معاصر توسط بازیگرانی مانند بنی گودمن و دوک الینگتون گوش می‌دادند. فیلمنامه‌نویس فیلم، جاناتان مارک فلدمن، فیلم را بر اساس این جنبش بنا نهاد.
بازخوردها
در راتن تومیتوز امتیاز ۵۶٪ (براساس ۱۸ بررسی) و میانگین امتیاز ۴٫۹ از ۱۰ را به آن می‌دهد.
دژانگاماخی
دژانگاماخی (به لاتین: Dzhangamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان لواشینسکی واقع شده‌است.
شهرک مرزداران
شهرک مرزداران یکی از شهرک‌های نوبنیاد شهر تبریز است که در حوزهٔ استحفاظی شهرداری منطقهٔ ۵ و در شرق این شهر قرار دارد. این شهرک دارای یک ورزشگاه پنج هزار نفری فوتبال، یک سالن ورزشی چند منظوره و شش بوستان است.
شهرک مرزداران تبریز، در مجاورت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، شهرک نصر و نمایشگاه بین‌المللی تبریز واقع شده است.
سلیمان آن
سلیمان آن (Souleymane Anne؛ زادهٔ December 5, 1997) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال موریتانی بازی کرده‌است.
آکای تاداایه
آکای تاداایه سامورایی و هاتاموتو دوره سن‌گوکو و دوره ادو اهل ولایت تانبا بود. وی در ماه سوم از سال ۱۵۷۰ ابتدا با وساطت هاشیبا هیده‌یوشی توسط اودا نوبوناگا حق مالکیتش تضمین شد. اما بعد از آن در ولایت تانبا همراه با خاندان هاتونو بر ضد نوبوناگا شورش کرد. عموی او آکای نائوماسا به دلیل دفاع از قلعه کوروی در ولایت تانبا شناخته شده‌است. در حین محاصره، وی به دلیل بیماری درگذشت و مسئولیت دفاع از قلعه به برادرزاده اش، تاداایه سپرده شد.
نوبوناگا ملازم و افسر ارشدش آکچی میتسوهیده را جهت حمله و تصرف به ولایت تانبا فرستاد. در ماه چهارم سال ۱۵۷۹ قلعه اصلی وی قلعه کوروی سقوط کرد و تاداایه به سمت ولایت توتومی فرار کرد.
پر آسپرا آد آسترا
پِر آسپِرا آد آسترا (یا کمتر رایج،آد آسترا پِر آسپِرا) یک عبارت لاتین به معنای «از راه سختی به سوی ستارگان» است. این عبارت یکی از چندین ضرب‌المثل لاتین است که از عبارت ad astra به معنای «به ستاره ها» استفاده می‌کند. سازمان‌ها و گروه‌های مختلف از این عبارت و انواع آن استفاده می‌کنند.
داگتاون، شهرستان واکر
داگتاون (به انگلیسی: Dogtown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آلاباما واقع شده‌است. داگتاون ۱۸۱٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خانه دو پوسته
خانهٔ دو پوسته یک خانهٔ غیرفعال خورشیدی است که انرژی خورشید را دریک گلخانه جمع کرده و به صورت غیرفعال به هوای گرم اجازهٔ حرکت بین دو مجموعه دیوار اطراف خانه را می‌دهد. این طراحی در سال ۱۹۷۵ توسط لی پورتر باتلر در آمریکا انجام شد.
تاریخچه
طراحی خانه‌های دو پوسته‌ای باتلر زمانی علنی شد که اعتبار مالی انرژی خورشیدی در سال ۱۹۷۸ به وجود آمده بود. نسخه‌های مختلف آن در زیر پوشش مجله‌های مختلف به نام‌های باغ‌هاو خانه‌های بهتر و علم محبوب بود.
تئوری و طراحی
طراحی تجربی باتلر گونه‌ای از انرژی غیرفعال خورشیدی بود که با یک سیستم غیرفعال گرمایشی ترکیب می‌شد. او در تلاش بود که مشکلات پخش نابرابر گرما را توسط سیستم‌های جذب مستقیم نشان دهد. این پدیده بیشتر در جاهایی از طرح که نامناسب بود مانند توده‌های حرارتی، دستگاه‌های تهویه و پنجره‌های شمالی-جنوبی بیشتر مشاهده می‌شد.