cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
بابل (مازندران)
بابل در زمان متفقین
در شهریور ۱۳۲۰- قوای شوروی و انگلستان و به‌دنبال آن ارتش آمریکا از شمال و جنوب وارد ایران شد. در نتیجه دستگاه پادشاهی رضاخان فرو ریخت. مازندران مانند سایر استان‌های شمالی ایران به وسیله قوای شوروی اشغال شد ـ شهر بابل که مرکز اداری و قضایی مازندران غربی بود بتصرف سربازان روسی درآمد، قصر شاه، باغ وزیر جنگ، ـ یا باغ شاهنشاهی ـ از سه راه فرهنگ تا چهار راه فرهنگ و از سبزه میدان تا اول مخابرات و خیابان مدرس فعلی باغ‌های داداشپوری و اسدالله خانی و سایر ساختمان‌های مهم شهر و اطراف آن به وسیلهٔ قوای شوروی اشغال و پایگاه نظامی شد. در آنزمان قویترین سازمان سیاسی ایران، حزب توده بود که این حزب در پیروی سیاست شوروی تلاش می‌کرد و شهرستان بابل از مراکز مهم حزب توده بوده‌است که وضعیت و سیاست فعال و تشکیلات وسیع و جا افتاده‌ای را دربرداشت و مبارزه علیه حزب مزبور در شهر بابل و دهستان‌های کوهستانی اطراف آن به ویژه در دامنهٔ کوه‌های بندپی وضع تدافعی بخود گرفته بود. در هشتم شهریور ۱۳۲۴ مصادف با بیست و یکم ماه رمضان وقایع زد و خورد حزب توده با جمعیتهای مخالف در شهر بابل که در پناه سربازان روسی انجام شده و عده‌ای از محترمین و مجاهدین بابل بازداشت شدند؛ ولی به‌تدریج ملی شدن نفت در سراسر ایران در سرلوحه کارهای سیاسی کشور قرار گرفت. در ۲۸ تیرماه ۱۳۲۹ لایحه قرار داد الحاقی نفت گس- گلشاییان از سوی دولت ساعد به مجلس داده شد در استان‌های کشور از جمله در مازندران و شهرهای آن به ویژه در شهر بابل روحانیونی به جمعیت ایرانی هواداران صلح پیوستند و اعلامیه‌ها و بیانیه‌هایی را امضا و منتشر کردند.
بابل در مرکزیت مازندران
در سفرنامه تحف بخارا در این باره آمده: حکومت به اهالی ساری و بارفروش حکم مجلس شورا را ابلاغ نمود. اهالی ساری به واسطهٔ نفاق و بی‌اطلاعی خود غفلت کردند، والی اهالی بارفروش، چون نسبت به اهالی ساری اندک جهان دیده ـ ترـ و باهوش و صاحب ثروت و عدهٔ نفوسشان هم زیاد بود، فوراً انجمن نظارت تشکیل داده، به تصویب حکومت، شش وکیل جهت انجمن ولایتی و دو مبعوث، جهت پارلمان طهران انتخاب کرده، وکلای طهران را روانه نمودند. انجمن ولایتی ایشان هم مفتوح شد. اهالی ساری بعد از شنیدن این خبر هشیار شده، مدعی شدند که مرکز حکومت‌نشین ساری است، سایر شهرهای مازندران باید تابع ساری باشند. بارفروش ابداً حق وکیل فرستادن به طهران را ندارد، با وکیل خود را به ساری فرستاده، در بارفروش انجمن بلدی بگشایند. انجمن ولایتی در ساری که مرکز است باید منعقد باشد. بعد از قیل و قال کشال، اهالی ساری هم در منزل شیخ علی اکبرنام، یکی از ملای پیش نماز، به معیت شیخ غلامعلی پیش نماز انجمنی تشکیل داده، بدون تعیین نظار و وکلای ستهٔ ولایتی، دو نفر مبعوث به اکثریت آرا انتخاب کرده، به طهران روانه نمودند؛ ولی وکیل‌های ساری را در پالمان قبول نکرده وکلای بارفروش، پذیرفته شدند و تیلگرافی هم از مجلس شورای ملی به نظام السلطان، حکومت ـ حاکم ـ مازندران، رسید که انجمن ولایتی به واسطهٔ اهمیت داشتنش باید در بارفروش منعقد بوده، انجمن ساری بلدی باشد. بارفروش هم اگرچه انجمن رسمی داشتند، ولی ترتیب درستی نداشته، تمام اختیارات در دست علامه ـ ملامحمد جان علامه ـ نام ملای پیش نمازی بود.
مطبوعات
بابل در زمینه مطبوعات سابقهٔ درخشانی داشت اما اکنون تنها نشریه‌های «بابل نامه» ( هفته نامه خبری) ، «آوای مازندران» (هفته نامه خبری) ، «دریاسر» (هفته نامه خبری) و «چشمه توسعه» (ماهنامه فرهنگی اقتصادی) بر جای مانده‌است. همچنین بابلی‌های مقیم تهران نیز خبرنامه‌ای فرهنگی و هنری به اسم «بارفروش» را منتشر می‌کنند که البته مطالبش منحصر به بابل نیست و با هنرمندان و ادیبان استان مازندران مصاحبه می‌کند. همچنین بابلی‌های مقیم تهران نیز خبرنامه‌ای فرهنگی و هنری به اسم «بارفروش» را منتشر می‌کنند که البته مطالبش منحصر به بابل نیست و با هنرمندان و ادیبان استان مازندران مصاحبه می‌کند.
سینما و تئاتر
سینما را در مازندران با بابل می‌شناسند چرا که اولین سینمای شمال کشور در سال ۱۳۰۷ در بابل ساخته شد و پس از آن نیز سینماهای دیگری در بابل ساخته شد و تا مدت‌ها، هیچ شهری در مازندران سینما نداشت. از کل سینماهایی که در بابل تأسیس شد در حال حاضر ۴ سالن وجود دارد که ۲ سالن سینمای استقلال (داریوش) و ارشاد (پاسارگاد) به ترتیب در سال‌های ۷۹ و ۸۱ تعطیل شدند و سالن سینما انقلاب (مهر) نیز با انجام بازسازی پس از تعطیلی چند ساله، به عنوان یکی از سینماهای ممتاز کشور کار خود را چند سالی پی گرفت اما در سال ۹۳ تخریب شده و با تغییر کاربری در حال تبدیل به مجتمع تجاری است. سینما استقلال (داریوش) نیز در سال ۹۴ تخریب شده و با تغییر کاربردی در حال تبدیل شدن به پارکینگ است. در بابل با سابقه درخشان سینماداری، اکنون تنها سینمای فعال، سینما آزادی (شهر فرنگ) می‌باشد که با بازسازی در سال‌های پیش، به کار خود ادامه می‌دهد. در زیر تاریخچه سینماهای بابل ذکر شده‌است:
مجتمع فرهنگی سینمایی، مجهزترین مجتمع فرهنگی سینمایی در شمال کشور می‌باشد. این مجتمع در فضایی بالغ بر ۶۵۰۰ متر مربع زیر بنا، در سه طبقه ساخته شده‌است. این ساختمان دارای یک سالن اختصاصی تئاتر است که ۲۵۰ صندلی با سن گردان دارد. سالن سینمایی با ۳۵۰ نفر گنجایش و سالن تابستانی روباز از دیگر سالن‌های این مجتمع هستند. همچنین این مجتمع دارای سالن‌های نمایشگاهی و گالری‌ها، کارگاه عکس و فیلم و… نیز می‌باشد.
نگارخانه‌ها
نگارخانه‌های بابل شامل: نگارخانه آبی، نگارخانه مولائیان، نگارخانه آفتاب، نگارخانه هنر پویا، نگارخانه هنر و نگارخانه روحا می‌باشد.
کتاب‌خانه‌ها
در حال حاضر ۱۱ کتابخانه در بابل مشغول فعالیت هستند و ۳ کتابخانه در حال ساخت می‌باشد.
جشنواره‌ها
هر ساله جشنواره‌های متعددی در بابل برگزار می‌شود که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
جشنواره فیلم کوتاه وارش
جشنواره فیلم کوتاه وارِش یکی از قدیمی‌ترین جشنوارهٔ استان مازندران است که توسط مهدی قربان پور مستندساز مازندرانی در سال ۱۳۷۸ در شهرستان بابل پایه‌گذاری شد. این جشنواره در مجتمع فرهنگی هنری ارشاد بابل هر دو سال برگزار می‌گردد. «وارِش» در زبان محلی مازندرانی به معنی «باران» می‌باشد. این جشنواره مهم‌ترین جشنواره استان مازندران به‌شمار می‌رود و در اولین دوره در سطح استانی، دومین دوره در سطح منطقه‌ای (با حضور مازندران، خراسان شمالی، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، گیلان، سمنان و گلستان)، سومین دوره در سطح ملی، و چهارمین دوره در سطح بین‌المللی (با حضور روسیه، آذربایجان، ارمنستان، ترکمنستان، تاجیکستان، قزاقزستان، گرجستان و …) برگزار شد.
جشنواره ملی بهار نارنج
جشنواره ملی بهار نارنج، از جمله آیین سنتی مازندرانی هاست که همه ساله این جشنواره در شهرستان بابل برگزار می‌گردد. کلید این جشنواره برای اولین بار، در شهرستان بابل، در دهه ۷۰ زده شد. این آیین در شورای عالی ثبت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور، با عنوان «جشنواره ملی بهار نارنج مازندران»، به ثبت ملی رسیده و دبیر خانه دائمی این جشنواره در این شهر دایر شده‌است. هر ساله چند صد مقاله به این جشنواره فرستاده می‌شود و مورد بررسی قرار می‌گیرد.
این جشنواره ملی در اردیبهشت ماه هر سال، با شکوه خاصی، در بوستان نوشیروانی بابل، برگزار می‌شود. هدف این جشنواره، احیای این آیین سنتی، صنعتی کردن این آیین و ایجاد فضایی بانشاط و مبتنی بر صمیمیت و تقویت فرهنگ مهرورزی با طبیعت است.
با توجه به مستندات تاریخی و با عنایت به شواهد موجود، بابل در فرهنگ عمومی کشور و مازندران، به عنوان شهر بهار نارنج شناخته می‌شود. تراکم و تعداد زیاد درخت‌های نارنج (وجود بیش از ۵۰۰ هزار اصله درخت نارنج) در محدوده این شهر دلیل مبرهنی بر این باور تاریخی است.
ملک الشعرای بهار
تجدید مطلع (در توصیف مازندران):
تاریخ بنای دبیرستان پهلوی بابل:
غایله گیلان:
ورزش
شهر بابل به عنوان یکی از قهرمان پرورترین شهرهای ایران به حساب می‌آید به‌طوری‌که ورزشکاران زیادی طی سال‌های گذشته در مسابقات کشوری و جهانی صاحب مدال شدند. شهرستان بابل دارای بیش از ۴۰ مکان ورزشی سرپوشیده و سرباز است. از جمله این مکان‌ها می‌توان سالن‌های ورزشی چندمنظوره، آکادمی بسکتبال، آکادمی پینگ‌پونگ، باشگاه مینی‌گلف، باشگاه‌های چمن مصنوعی فوتبال، ورزشگاه فوتبال، باشگاه‌های بدنسازی، باشگاه‌های اسکیت، مجموعه شطرنج، باشگاه وزنه‌برداری، استخرهای سرپوشیده و سرباز، باشگاه بیلیارد و اسنوکر، باشگاه ژیمناستیک و… را نام برد.
کشتی
همانند بیشتر شهرهای استان مازندران کشتی ورزش اصلی شهر بابل است. قهرمانان بسیاری از بابل در این رشته و در رده‌های سنی گوناگون توانسته‌اند در رده‌های ملی، آسیایی، جهانی و المپیک مدال‌آور شوند. از مهم‌ترین این قهرمانان می‌توان از امامعلی حبیبی، بشیر باباجان‌زاده، حامد زرین‌کمر، رضا اطری و… یاد کرد. کشتی‌گیران آزادکار و فرنگی‌کار بابلی در بیشتر تیم‌های مازندران که در رده‌های سنی گوناگون قهرمان ایران شده‌اند حضور داشته‌اند و همچنین بارها توانسته‌اند که در رده‌های سنی خردسالان، نونهالان،  نوجوانان،  جوانان  و پیش‌کسوتان قهرمان مازندران شوند. همچنین بابل کشتی‌گیران قدری در کشتی لوچو داشته و دارد که بارها قهرمان مازندران و ایران شده‌اند. مشهورترین لوچوکار بابل «عیسی رمضانی» است.
در سالیان برگزاری لیگ برتر کشتی آزاد ایران، بابل چندین تیم از جمله «آزادگان بابل»، «خونه به خونه بابل»، «صدرای داماش بابل» و… در این لیگ داشته که با وجود قهرمانی در رده‌های سنی پایه، به مقام‌های گوناگونی از جمله نایب قهرمانی و سومی در مسابقات کشوری بزرگسالان درست یافته‌اند. هم‌اکنون شهر بابل به تنهایی دارای ۳ نماینده در لیگ برتر کشتی آزاد کشور، به نام‌های «آرش زین بابل»، «بیمه رازی بابل» و «سید بابل» است. همچنین در سال‌های قبل تر «خونه به خونه بابل» و «داماش صدرای بابل» نماینده بابل در این مسابقات بوده‌اند که سابقه یک نایب قهرمانی و دو مقام سومی در طول ۳ فصل را دارند.
بابل تاکنون میزبان تورنمنت‌های مهم کشتی آزاد، فرنگی و لوچو در سطح استان مازندران و ایران بوده‌است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مسابقات قهرمانی کشتی آزاد ایران در سالن دانشگاه آزاد بابل اشاره کرد. همچنین چندین اردوی تیم‌های ملی کشتی ایران در بابل برگزار شده‌است.
فوتبال
نخستین باشگاه فوتبال بابل در اوایل دی ماه سال ۱۳۰۷ و با نام «کلوب شاپور» بنیان‌گذاری شد که یک باشگاه آماتور بود. این باشگاه با مدیریت آقای مرتضوی، آموزگار ریاضی دبیرستان شاپور بابل و با همکاری یکی از شاگردان این دبیرستان به نام حسن لاریجانی اداره می‌شد. بازیکنان این باشگاه را پیش‌آهنگ‌های دبیرستان شاپور تشکیل می‌دادند و این تیم هفته‌ای سه بازی انجام می‌داد. پیراهن نخست این تیم یک دست سبز با حاشیه‌های سرخ و پیراهن دوم یک دست سرخ با حاشیه‌های سبز بود.
در سالیان اخیر باشگاه‌های فوتبالی در بابل بنیان‌گذاری شد که از جمله این باشگاه‌ها می‌توان از هیئت فوتبال بابل، باشگاه فوتبال دریا بابل، پیام بابل، باشگاه فوتبال خونه به خونه بابل، یاران هادی نوروزی بابل، ستاره کاسپین بابل و… نام برد که در سوپر لیگ فوتبال مازندران و لیگ‌های فوتبال ایران حضور داشته‌اند. هم‌اکنون باشگاه فوتبال رایکا بابل در لیگ آزادگان حضور دارد.
والیبال و بسکتبال
در دهه هشتاد، بابل (مازندران) دارای نماینده ای قدرتمند در لیگ برتر والیبال و بسکتبال کشور به نام بیم بابل (تحت لیسانس شرکت آلمانی بیم BEEM) بوده‌است که همواره جزو تیم‌های قدرتمند و پرمهره مسابقات بوده و سابقه مقام‌آوری در لیگ برتر کشور و نیز رقابت‌های آسیایی دارد. بازیکنانی چون فرهاد قائمی، اوگنی ایوانف، ایمان زندی، کریس کامرون، میشل بیرز داوسونو… در باشگاه‌های بیم بازی می‌کردند.
ورزشگاه هفت تیر بابل هر ساله میزبان اردوهای تیم‌های ملی فوتبال نوجوانان و جوانان ایران و همچنین تیم‌های باشگاهی ایران است. در ورزش فوتسال با وجود نداشتن نماینده در لیگ مردان، تیم بانوان «طلایی‌پوشان بابل» توانست در سال ۱۳۹۴ به لیگ برتر فوتسال بانوان ایران صعود کند.
استادیوم ورزشی
استادیوم هفت تیر (بلوار نوشیروانی) سالن سردار سجودی (بلوار نوشیروانی) سالن آزادی (خیابان مدرس) سالن دانشگاه آزاد (بلوار امام رضا) سالن بهار (بلوار ولیعصر) سالن مخابرات (بلوار ولیعصر) سالن دوومیدانی حیدرکلا (بلوار شهید نژاداکبر) آکادمی بسکتبال کاله (بلوار نوشیروانی) خانه پینگ پنگ نوشاد عالمیان (بلوار طالقانی-پاسداران ۴) سالن تختی (بلوار طالقانی-پاسداران ۴)
فضای سبز
فضای سبز بابل علاوه بر پارک‌های محله‌ای، پارک‌ها و بوستان‌های زیر را شامل می‌شود:
دریاچه‌ها
دریای مازندران (دریای کاسپین): سواحل ماسه‌ای دریای مازندران در ۱۵ کیلومتری شمال این شهر قرار دارند. دریاچه سد البرز: این سد در جنوب شرقی بابل و در منطقه لفور واقع است و یکی از زیباترین سدهای خاورمیانه و بزرگ‌ترین سد خاکی کشور به‌شمار می‌آید. «معرفی بیشتر» دریاچه سد شیاده: این سد در جنوب غربی بابل و در بخش بندپی غربی و روستای شیاده واقع است. «معرفی بیشتر » دریاچه سد سنبل رود: این سد در جنوب شرقی شهرستان، در اطراف بخش بابلکنار قرار دارد. «معرفی بیشتر» دریاچه کامی کلا: این دریاچه در بخش بندپی غربی شهرستان بابل و در اطراف کوه‌های البرز قرار دارد. دریاچه کامیکلا دارای چشم‌انداز کوه و جنگل می‌باشد. تالاب رمنت: این تالاب در روستای رمنت از توابع بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد که با مرکز شهر ۵ کیلومتر فاصله دارد. «معرفی بیشتر»
جنگل‌ها
پارک جنگلی بابلکنار: این پارک جنگلی حفاظت شده در بخش بابل کنار شهرستان بابل و در روستای درون‌کلا شرقی و بزچفت قرار دارد. «معرفی بیشتر» جنگل شیاده: این جنگل زیبا در بخش بندپی غربی شهرستان بابل قرار دارد که به دلیل مرتفع بودن سد شیاده را می‌توان از بالای آن مشاهده کرد. جنگل نارنجلو: این جنگل که حفاظت شده‌است در بخش بندپی غربی قرار دارد. جنگل ویوج: این جنگل در جادهٔ شیاده واقع در بخش بندپی غربی شهرستان بابل قرار دارد. این جنگل حدود بیست هکتار می‌باشد. جنگل لفور: این جنگل در جنوب شرقی شهرستان بابل قرار دارد.
آبشارها
آبشار حاجی شیخ موسی: این آبشار در روستای شیخ موسی و بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد. «معرفی بیشتر» آبشار تیرکن (هفت آبشار) : این آبشار که دارای هفت آبشار کوچک متوالی می‌باشد در روستای درازکلا٬بخش بابل کنار شهرستان بابل قرار دارد. برای رسیدن به آبشار هفتم باید مسافت بسیار زیادی را طی کرد. «معرفی بیشتر» آبشار کیمون: این آبشار در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد. «معرفی بیشتر» آبشار شی الیم: این آبشار در درهٔ شی الیم در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد. «معرفی بیشتر» آبشار کلیره (بتلیم) : این آبشار در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد که با مرکز شهر ۴۵ کیلومتر فاصله دارد. «معرفی بیشتر» آبشار درازکش: این آبشار زیبای دوقلو در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد «معرفی بیشتر» آبشار گزو: این آبشار در اطراف بخش بابلکنار شهرستان بابل قرار دارد. «معرفی بیشتر»
چشمه‌ها
چشمه آب گرم اَزرو: این چشمهٔ آب گرم در روستای آری از توابع بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد؛ که دارای جاذبه‌های توریستی فراوانی می‌باشد. «معرفی بیشتر»
ییلاق‌ها
شهرستان بابل دارای ییلاقات بسیار زیادی است از جمله شِیج موسی، لِهه (لِحه)، شاه لینگ چال (شالینگِچال)، نیراسم (نِراسم) و همچنین سِلبِن، اَنیژدون (اَنیجدان)، تِته، گلیران، کلاپی، دَمیلِرز، اُطاقسی، دوزاخ بِن و … فیلبند: این ییلاق مرتفع‌ترین ییلاق استان مازندران است که در بخش بندپی غربی شهرستان بابل قرار دارد. در این ییلاق یک تپهٔ بلند قرار دارد که از بالای آن می‌توان شهرهای بابل، آمل، قائمشهر، ساری و شهرهای اطراف به همراه دریای مازندران را دید. شیخ موسی: این ییلاق در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد و دارای دو زیارتگاه به نام‌های حاج شیخ موسی و امامزاده عبداله می‌باشد. ورزنه: این ییلاق در منتهی‌الیه مرز جغرافیایی بابل واقع شده که برای رسیدن به این روستای کوهستانی زیبا و بکر باید از مسیر سخت و دشوار با پیچ‌های خطرناک عبور کرد. این روستا توسط کوه‌های اطراف آن احاطه شده و دارای آب بسیار گوارا و سرد می‌باشد که مورد توجه بسیار بازدید کنندگان قرار گرفته‌است. روستای ورزنه از سمت غرب به روستاهای اندوار و نشل آمل، از سمت شمال بعد از طی مسافت بسیار دشوار به شیخ موسی می‌رسد. لهه: دور نمای بسیار زیبائی داشته و به ییلاق شیخ موسی مشرف می‌باشد. انیژدون: دارای میوه‌های درختی خیلی کوچک و خوشمزه‌ای است و همچنین پر از گل و سبزه شالدرکا (طایفه طالش):این ییلاق در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد. شالدرکا ۱۰ کیلومتر با شیخ موسی فاصله دارد؛ و از مناطق خوش آب و هوا محسوب می‌شود و از جاذبه‌های گردشگری خوبی برخوردار است که اولین دوره بازی‌های بومی محلی یاد واره پهلوان محمد محمدزاده طالش و برادران در ۱۳۹۱ در آن برگزار گردید. شالینگچال: این ییلاق که از سردترین ییلاق‌های مازندران است در بخش بندپی شرقی قرار دارد. بالاتر از شیخ موسی و آره قرار دارد در فصل بهار منطقه بسیار سرسبز و دارای چشم‌انداز زیبای می‌باشد.
اماکن تاریخی
این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۴۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ره‌آورد
مسافران در کنار بازدید از آثار تاریخی، فرهنگی و نقاط دیدنی و جنگل‌ها و مناظر زیبای طبیعی و سبزه زارهای این شهرستان، برای گذران اوقات فراغت، ره آوری را نیز از این شهرستان با خود به ارمغان ببرند:
اقتصاد، صنعت و تجارت
بانک سپه نیز در عصر پهلوی در شهر بابل مانند دیگر شهرهای ایران تأسیس گشت. دفتر اتاق بازرگانی نیز در این شهر در سال ۱۳۹۴ برقرار و افتتاح شد. اسماعیل مهجوری در تاریخ مازندران از کارخانه قندسازی بارفروش در سبزه میدان سخن گفته و می‌نویسد که به دستور امیرکبیر، دو کارخانه شکرریزی در بارفروش و دیگری در ساری احداث شده بود.
کشاورزی و دامپروری با محوریت کاشت و برداشت برنج و خرید و فروش کالاهای مصرفی درآمد اصلی مردم این شهر است. میزان مشارکت مردم بابل در اشتغال‌های دولتی و محلی بالا است. از طرفی نیز ساخت و ساز گسترش شهر با مشارکت سرمایه‌گذار مطوب بوده‌است به شکلی که طی سه دهه اخیر، شهر بابل شاهد گسترش قابل توجه فضاهای ساخته شده بوده، به گونه ای که در بین شهرهای استان مازندران، پس از شهر ساری بیشترین میزان توسعه فیزیکی را داشته‌است.
در حال حاضر بابل دارای شش شهرک صنعتی مستقل با نام‌های شهرک صنعتی لاله آباد، شهرک صنعتی منصورکنده، شهرک صنعتی کاردیکلا، شهرک صنعتی بابل (بندپی)، شهرک صنعتی بابلکنار و شهرک صنعتی درون کلا می‌باشد که بزرگترین شهرک صنعتی بابلکنار نام دارد که دارای مساحت بالغ بر ۳۸/۵ هکتار است. چندین واحد تولیدی فعال و معتبر در شهرستان فعال است که کارخانه ایران خودروی مازندران از جمله این کارخانه‌ها است.
مراکز آموزش عالی
در حال حاضر مراکز فعال در بابل به شرح جدول زیر می‌باشند:
فاصلهٔ بابل با شهرهای ایران
فاصله بابل با شهرهای ایران به شرح زیر است (فاصله بر حسب کیلومتر است).
راه‌آهن
بابل به راه‌آهن ارتباط ندارد ولی در فاصله ۱۵ کیلومتری راه‌آهن قائم‌شهر قرار گرفته‌است. البته بزودی طرح راه‌آهن ساری-رشت که در دست مطالعات است، به طول بیش از ۲۰۰ کیلومتر می‌باشد، با اجرایی شدن آن نقش مفیدی در توسعه گردشگری خواهد داشت، نه تنها غرب و مرکز مازندران را به یکدیگر متصل می‌کند، بلکه کریدور ترانزیتی مناسبی برای بندر نوشهر می‌گردد، از طرفی امکان زیارت آسان‌تر مشهد الرضا برای غربی نشینان مازندران فراهم می‌کند. براساس این طرح شهرهای بابل، آمل، چمستان، نور، رویان، نوشهر و چالوس صاحب خط راه آهن می‌شوند.
مونوریل
به گزارش روابط عمومی استانداری مازندران ، در ۶ دی ۱۴۰۰ سیدمحمود حسینی پور در نشستی با متخصصین حوزه منوریل با اظهار این که منوریل تاثیر زیادی در تسهیل ترافیک استان دارد ، افزود : برای وارد شدن این پروژه به فاز اجرایی نیاز است که یک شرکت بین المللی مجری در این حوزه باحضور در مازندران، جنبه های مختلف این طرح را بررسی و پایش کند.
وی با بیان اینکه بخش عمده ادارات و نهادهای دولتی در شهرهای مرکزی استان قرار دارد، گفت : فاز اول این طرح در شهرهای ساری، بابل، قائمشهر و آمل و فاز دوم در شهرهای غربی استان اجرایی می شود.
نماینده عالی دولت در مازندران با اشاره به ظرفیت های مهم گردشگری و اقتصادی در استان، تاکید کرد: احداث منو ریل منجر به تسهیل فعالیت های اقتصادی و سرمایه گذاری در استان می شود و این مهم؛ رونق و توسعه مازندران را به دنبال دارد.
پایانه‌های مسافربری
بابل دارای سه پایانه مسافربری می‌باشد.
آنا ملیکیان
آنا ملیکیان (Աննա Մելիքյան؛ زادهٔ ) یک کارگردان سینما و تلویزیون و تهیه‌کننده اهل ارمنستان-روسیه است که جوایز متعددی را کسب نموده است.
ملیکیان پس از حضور در جشنواره فیلم ساندنس، توسط مجله ورایتی در فهرست ده کارگردان برتر قرار گرفت. وی در مدرسه فیلم مؤسسه سینمایی گراسیموف در مسکو تحصیل نموده است.
ا وری گاگا تنکس‌گیوینگ
ا وری گاگا تنکس‌گیوینگ (A Very Gaga Thanksgiving) یک ویژه برنامه تلویزیونی روز شکرگزاری که در اصل در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۱، در ایالات متحده از شبکه ای‌بیسی پخش شد. لیدی گاگا با نقش‌آفرینی و کارگردانی، در مورد زندگی شخصی و الهام بخش موسیقی‌اش بحث می‌کند. پیش نمایش ۳۰ ثانیه ای از این نمایش ویژه در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۱ در کانال یوتیوب لیدی گاگا به نمایش درآمد. فیلم‌برداری اصلی این مجموعه در صومعه قلب مقدس واقع در شهر نیویورک انجام شد.
گاگا در این مجموعه نه ترانه، از جمله «این‌گونه زاده شده‌ام»، «ازدواج با شب»، «تو و من»، «مو»، «لبه افتخار» و بازخوانی «کریسمس سفید» ایروینگ برلین را اجرا می‌کند.
آنریل (مجموعه بازی ویدئویی)
آنریل مجموعه‌ای از بازی‌های ویدئویی تیراندازی اول شخص است که توسط شرکت اپیک گیمز تولید شده‌اند.
حرکت
حرکت بازی کن در بازی آنریل یکی از نقاط تمایز آن با دیگر بازی‌های رایانه ای اول شخص است. در حالی که اغلب بازی‌های این گروه حرکت آزادانه ای به بازی کن می‌دهند ولی خیزبرداشتن کاراکتر با همزمان زدن کلیدهای جهت و پرش در این بازی به آن هیجان خاصی داده‌است.
اسلحه
بازی آنریل شامل سلاح‌های بسیاری می‌شود که اغلب آنها به دو حالت شلیک می‌کنند.
آدم‌کشی
آدم‌کشی به کشتن انسان به دست انسانی دیگر گفته می‌شود، چه اینکه این کشته شدن قانونی باشد یا نباشد. اگر این کشتن غیرقانونی انجامیده باشد قتل است که اصولاً به دو دستهٔ عمد و قتل قتل شبه عمد بسته می‌شود. امروزه در سیستم قضایی ایران قتل به عمد، شبه عمد و خطای محض دسته‌بندی می‌شود. اگر قتل با نیت آسیب رساندن ولی نه کشتن رخ داده باشد شبه عمد شمرده می‌شود. اگر از بین بردن انسانی دیگر به صورت کاملاً تصادفی و بدون قصد کشتن یا آسیب زدن باشد این مرگ در برخی کشورها در رده مرگ تصادفی (نه قتل) جای می‌گیرد و در برخی دیگر از کشورها از جمله ایران قتل خطای محض (یا غیرعمد) خوانده می‌شود.یکی از برجسته ترین قاتل ها در تاریخ اصغر قاتل اهل صومعه سرا در ایران است با ۸۵ قتل که به آن اعتراف کرده.
بر پایه تاریخِ ادیان ابراهیمی نخستین قتل، کشته شدن هابیل فرزند آدم به دست برادرش قابیل است.
پونتیاک، میزوری
پونتیاک (به انگلیسی: Pontiac) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوزارک، میزوری واقع شده‌است. پونتیاک ۲۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مورت لیوکارپا
مورت لیوکارپا نام یک گونه از سرده آنگوفورا است.
قطعنامه ۱۱۴ شورای امنیت
قطعنامه ۱۱۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۴ ژوئن ۱۹۵۶ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین است. این قطعنامه طی نشست ۷۲۸ام با ۱۱ موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
یوشی‌یوکی هاسگاوا
یوشی‌یوکی هاسگاوا بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال ژاپن است که در تاریخ ۱۵ فوریه ۱۹۹۵ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۶ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ میلادی انجام داد. یوشی‌یوکی هاسگاوا در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
جرج کایسر
'''جرج بی. کایسر''' بازرگان آمریکایی
وی در زمره میلیارددرهای خود ساخته‌است.
زندگینامه
جورج کایسر در روز	۲۹ ژوئیهٔ سال ۱۹۴۲ میلادی متولد شده‌است در دوران کودکی جورج به همراه خانواده اش در شهر (تولسا) زندگی می‌کرد و در همین منطقه وارد دبستان شد اما پس از اتمام تحصیلات و اخذ دیپلم به دانشگاه هاروارد رفت و تونست با عنوان ام بی ا فارغ التحصیل شود. جرج کایسر هم مانند سایر سرمایه داران جهان به امور خیریه علاقه خاصی دارد. او به همراه همسرش (ماریا) بنیادی را به نام جورج کایسر تأسیس کرده که هدف آن مبارزه با فقر کودکان در جهان است وی که ساکن اکلاهما در آمریکاست و سه فرزند دارد
شش ماه دوم سال ۲۰۰۸ یک چهارم از دارایی‌هایش را که معادل ۳ میلیارد دلار بود از از دست داد و سرمایه وی از ۱۲ میلیارد دلار به ۹ میلیارد دلار کاهش یافت. این در حالی است که در سال ۲۰۰۸ کایسر با بر یک میلیارد در صنعت ال ان جی سرمایه گذاری کرده بود و با ۱۱ میلیارد دلار سرمایه در جدول میلیاردرهای جهان شصت و هشتم شد. این بدان معناست که روند نزول سرمایه و ضرردهی فقط شامل جورج کایسر نبوده و همه سرمایه گذاران بزرگ از بحران مالی جهانی خسارت دیده‌اند. دربارهٔ کاهش سرمایه جورج کایسر باید گفت عامل اصلی این کاهش سرمایه کاهش قیمت نفت در شش ماه گذشته بود.
جورج کایسر که هم‌اکنون ۷۱ سالگی اش را می‌گذراند در سال ۲۰۰۹ با ۹ میلیارد دلار سرمایه رتبه چهل و سوم را در میان میلیاردرهای جهان به خود اختصاص داده بود.
در آخرین رده بندی سال ۲۰۱۰ در خصوص وضعیت میلیاردرهای جهان توانست با سرمایه‌ای بالغ بر ۱۰ میلیارد دلار به جایگاه ۶۴ جدول میلیاردرهای جهان دست یابد.
او هم‌اکنون مدریت ارشد شرکت نفتی کایسر فرانسیس اویل را بر عهده دارد که یکی از چند شرکت بزرگ خصوصی تولید کننده جهان به شمار می‌رود. کایسر دارایی‌های هم دارد از جمله مالکیت بانک اوکلاهاما در ایالت متحده که ارزشی معادل ۲ میلیارد دلار دارد و به همین دلیل یکی از فعالان عمده صنعت نفت و گاز و بانکداری آمریکا به شمار می‌رود.
مایک هلاول
مایک هلاول بازیکن فوتبال زادهٔ  اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال فرانسه انجام داد و با حضور در ۲ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی برگزار کرد.
زندگی شخصی و مرگ
هلاول در کیلی، وست رایدینگ یورک‌شر به دنیا آمد. او و برادرش جان، بازیکنان حرفه‌ای فوتبال بودند، در مدرسه گرامر سنت بید در برادفورد تحصیل کردند. هلاول پس از ترک مدرسه به عنوان رنگ‌ساز در یک کارخانه نساجی مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۵۷ برای خدمت نظام وظیفه فراخوانده شد و در سپاه پزشکی ارتش سلطنتی خدمت کرد.
هلاول به مدت ۶۰ سال با همسرش برندا زندگی کرد و یک مسیحی فعال بود. پس از کناره‌گیری از ورزش حرفه‌ای، برای یک شرکت تولیدی پوشاک دمارت کار کرد. او در اواخر سال ۲۰۲۰ زندگی نامه‌ای به نام «غیر ممکن امکان پذیر است» منتشر کرد. نوه او به نام جیکوب روآن، بازیکن حرفه‌ای راگبی است.
شب بخیر مامان
شب بخیر مامان (Ich seh Ich seh، به معنی: من می‌بینم من می‌بینم) فیلمی اتریشی در سبک ترسناک است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
خلاصه داستان
دو برادر دو قلو به نام‌های لوکاس و الیاس همراه با مادرشان در یک خانه‌ی بزرگ و مدرن ییلاقی زندگی می‌کنند. صورت مادر بانداژ شده و در طول فیلم مشخص می‌شود که به دلیل وقوع تصادف مجبور به عمل جراحی شده است. رابطه‌ی پسرها با هم عالی است و گویی که آن دو یک روح در دو بدنند، اما برعکس در ارتباط با مادر دچار مشکلند. به خصوص الیاس که از بین دو برادر کنشمندتر است و در واقع به شکل پل ارتباطی میان خود و برادرش از یک سو و مادرشان از سوی دیگر عمل می‌کند. به دلیل سخت‌گیری‌های بیش از حد مادر، الیاس به این که او مادر حقیقی ‌آن‌ها باشد شک می‌کند. این شک با باز شدن بانداژ صورت مادر و رویت چهره‌ی جدید وی تشدید می‌شود. الیاس و لوکاس مادر را در حینی که در خواب است به تخت می‌بندند. بعد از بیداری او را مورد بازجویی و شکنجه قرار می‌دهند و انکار و مقاومت مادر و ناتوانی وی از پاسخ صحیح به پرسش‌هایی که الیاس مطرح می‌کند، باعث تشدید شکنجه توسط دوقلوها می‌شود...
ری پارک
از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم‌های جی.آی.جو: تلافی و جی.آی.جو: ظهور کبرا اشاره کرد.
جمالوی جدید
جمالوی جدید، روستایی از توابع بخش شیدا شهرستان بن در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
سای‌ورلد
سای‌ورلد (Cyworld; 싸이월드) یک شبکه اجتماعی کره‌ای است که مالک آن «شرکت اس‌کی کامونیکیشن» است که خود از زیرمجموعه‌های اس‌کی تلکام محسوب می‌شود.
کاربران این شبکه می‌توانند با ایجاد حساب کاربری، به ایجاد ارتباط و دوستی بپردازند و در آن آواتار و اتاقک‌های کوچکِ مجازی مخصوص به صورتِ تصاویر ایزومتریک داشته باشند و تجاربی مشابه با «سیمز» را شبیه‌سازی کنند.
دو حرف «Cy» در عنوان این شبکهٔ اجتماعی، برگزفته از واژهٔ «cyber» به‌معنای «مجازی» است و در عین حال جناسی است از کلمهٔ «ارتباط» در زبان کره‌ای. ( 'مابین، میان')
سای‌وُرلد را می‌توان نمونه‌ای نه‌چندان دقیق از وبگاه مای‌اسپیس در ایالات متحده آمریکا دانست.
المستدرک علی الصحیحین
المُسْتَدرَک علی الصَحیحَین یکی از آثار مهم حاکم نیشابوری است که در سال ۳۷۳ق املاء شده‌است. المستدرک علی الصحیحین از منابع احادیث اهل سنت است. موضوع آن، احادیث صحیح السندی است که به عنوان مستدرک و تکمله بر دو کتاب صحیح بخاری و صحیح مسلم جمع‌آوری شده‌است.
این اثر به زبان عربی است. نویسنده در پیش گفتار کتاب دربارهٔ انگیزهٔ نوشتن این اثر نوشته‌است:
کتاب مستدرک شامل ۸۸۰۳ حدیث است که در ۵۱ کتاب و در موضوعاتی که بیشتر، فقهی هستند، جمع‌آوری شده‌است. تعداد موضوعات کتاب ۳۶۴۷ عنوان می‌باشد. این احادیث با کتاب الایمان، کتاب العلم، کتاب الطهارة، کتاب الصلاة وکتاب الجمعة شروع شده و با کتاب الطب، کتاب الرقی و التمائم، کتاب الفتن و الملاحم و کتاب الاهوال پایان می‌پذیرند. یکی از ویژگی‌های این کتاب، آوردن مجموعه‌ای کامل از احادیثی است که در فضیلت علی بن ابیطالب و اهل بیت اوست که تقریباً ۲۶۰ حدیث را شامل می‌شود.
سازمان برخط خلیج فارس
سازمان برخط خلیج فارس (Persian Gulf Online Organization) یا سازمان اینترنتی خلیج فارس یک نهاد غیردولتی و ناسود جو و متشکل از افراد داوطلب است که در سال ۱۳۷۹ توسط گروهی از استادان ایرانی دانشگاه از جمله محمد علاء استاد دانشگاه ایالتی کالیفرنیا و جواد فخارزاده وغلامرضاخادمی از دزفول پایه‌گذاری شده‌است. این سازمان در غیاب فعالیت‌های نهادهای دولتی برای پاسداری از نام خلیج فارس تأسیس شد و در مدت کوتاهی ده‌ها نفر داوطلب از اساتید دانشگاه‌ها و نخبگان اجتماعی و فرهنگی را از داخل و خارج از کشور به خود حذب کرد. اعضای سازمان در اروپا، ایران و آمریکا در سال ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ برای تمرکز بر روی نام خلیج فارس و میراث فرهنگی تشکیل جلسه دادند. اعضای سازمان متعهد شدند که هر کدام دستکم هفته‌ای یک مؤسسه یا وب سایت تحریف گر را شناسایی و یک نامه به تحریف گران نام خلیج فارس بنویسند و آن‌ها را ترغیب کنند که از کاربرد نام جدید وتحریف نام خلیج فارس بپرهیزند.
اعضای این سازمان در سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ دو کمپین بزرگ اینترنتی براه انداختند یکی در خواست برای تصویب روز ملی خلیج فارس و دیگری درخواست از نشنال جغرافی برای اصلاح اشتباه غیر علمی خود. هر دو پیشنهاد انجام گرفت.
با توجه به بررسی اسناد در رابطه با نام‌گذاری روز خلیج فارس و مکاتبات پرونده مربوطه در ریاست جمهوری و ادارات سه‌گانه وزارت خارجه و گروه مستندساز «مستندنام خلیج فارس» (شبکه ۱) و به گواهی کمیته تخصصی نام‌نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران و همچنین کتاب اسناد نام خلیج فارس، میراثی کهن و جاودان و دکتر محمد عجم در مصاحبه ایرنا . و مصاحبه رادیو ایران با دو تن از پژوهشگران عضو کمیته خلیج فارس . پیشنهاد روز ملی خلیج فارس از ۶ سپتامبر سال ۲۰۰۳ برابر با ۱۴ شهریور ۱۳۸۲ توسط یکی از اعضا در وب سایت خلیج فارس برخط به بحث گذاشته شد و در مرداد و شهریور ۱۳۸۳ پیشنهاد سه‌گانه۱–۲۹ اسفند- ۹ آذر - اخراج پرتغالی‌ها به صورت آنلاین در وب سایت (پرشن گلف آنلاین) و همچنین از طریق گروه ایمیلی به رای‌گیری عمومی طرفداران نام خلیج فارس گذاشته شد اکثریت رأی دهنگان به ترتیب به موارد زیر رأی دادند: نتیجه رای‌گیری در تاریخ ۱۰ شهریور ۱۳۸۳ به صورت آنلاین منتشر و سپس توسط شورای مدیران سازمان خلیج فارس و از جمله: ریچارد فرای ایران‌شناس و ایران دوست آمریکایی- کاوه فرخ - محمد علاء- و پیروز مجتهدزاده طی نامه سوم بهمن ۱۳۸۳ رسماً برای رئیس‌جمهور وقت و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و برای وزارت خارجه و نمایندگی ایران در نیویورک نمابر گردیدو بعدها در روزنامه شرق و وب سایت‌های مختلف منتشر شد. دفتر رئیس‌جمهور وقت طی نامه‌ای پیشنهاد را موکول به نظر مثبت وزارت امورخارجه نمود؛ و سرانجام بعد از پیگیری‌ها و استعلام‌های متعدد در تیر ماه ۱۳۸۴ خورشیدی ۱۰ اردیبهشت در شورای عالی انقلاب فرهنگی به ریاست رئیس‌جمهور وقت و تمامی اعضا تصویب و برای اجرا ابلاغ شد. و به این ترتیب روز دهم اردیبهشت ماه که سالروز اخراج پرتغالی‌ها و استعمار از تنگه هرمز و برگشت حاکمیت کامل برخلیج فارس بود، به نام روز ملی خلیج فارس نامگذاری و در تقویم خورشیدی ایران به ثبت رسید.
فریج النصر (دوحه)
فریج النصر یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری دوحه واقع شده‌است. فریج النصر ۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
برادر شیطان
برادر شیطان (The Devil's Brother) یک فیلم کمدی آمریکایی است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد.
چلوند
چلوند، روستایی از توابع بخش لوندویل شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چلوند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰۳ نفر (۲۰۱خانوار) بوده‌است.
بخش‌های دپارتمان موربیان
بخش‌های دپارتمان موربیان (Arrondissements of the Morbihan department) شامل ۳ بخش به شرح زیر است:
قهرمان اسکی
قهرمان اسکی (Downhill Racer) یک فیلم درام آمریکایی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به رابرت ردفورد، جین هکمن، و دابنی کلمن اشاره کرد. این فیلم نظرِ منتقدان را جلب کرد، به نحوی که راجر ایبرت درباره‌اش گفت: «این بهترین فیلمی است که دربارهٔ ورزش ساخته شده است، بدون آنکه واقعاً دربارهٔ ورزش باشد.»
داستان
"رابرت ردفورد" ازخودراضی به تیم اسکی آمریکا پیوسته اما پس از مدتی با مربی تیم درگیر می شود.
فرد هیل
فرد هیل بازیکن فوتبال (زادهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۴۰ – درگذشتهٔ ۱ اکتبر ۲۰۲۱) اهل کشور انگلستان بود که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود داشت. وی در تاریخ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی انجام داد و با حضور در ۲ بازی ملی، در تاریخ  واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال ولز برگزار کرد.
راسین، کبک
راسین شهری در منطقه شهری لو وال-سن-فرانسوا ناحیه استری در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۲۰۱ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۰۷٫۸۷ کیلومتر مربع است.
قلمرو تسووانو
قلمروی تسووانو یک هان (ژاپن) در دوره ادو بود. این هان با ولایت ایوامی و استان شیمانه امروزی در ارتباط است.
چشمه حوض‌نبی
چشمه حوض‌نبی از مشهورترین چشمه‌های کوهستان الوند است. این چشمه از زیر صخره‌ای بزرگ در زیر قله الوند سرچشمه گرفته و در جهت شمال به سمت تخت نادر سرازیر می‌شود و آبی بسیار خنک و گوارا دارد.
در کوهستان الوند علاوه بر قلل مرتفع و شیب‌دار، دشت‌های کوچکی وجود دارد؛ که سطح آن‌ها از چمن‌زار پوشیده شده و چشمه‌های بسیار در آن‌ها جریان دارد. مهم‌ترین این چشمه‌ها عبارتند از:
نبرد صخره‌های سرخ
نبرد صخره‌های سرخ، یکی از نبردهای سرنوشت ساز اواخر دوران امپراتوری هان می‌باشد که درست قبل از شروع دوران سه امپراتوری در تاریخ چین رخ داده‌است.
قبل از نبرد
در اواخر قرن دوم میلادی امپراتوری هان به شدت دچار ضعف شده بود. از سال ۱۸۹ امپراتور دیگر قدرتی نداشت و بیشتر یک مقام تشریفاتی بود تا یک فرمان‌روا. در این دوران ژنرال‌های وی به صورت خودمختار بر سرزمین‌های خود حکومت می‌کردند. یکی از این ژنرال‌های قدرتمند، سائو سائو بود. او در سال ۲۰۷ مناطق شمالی چین را متحد کرد و به سادگی کنترل تمامی این مناطق را به دست گرفت. در زمستان همان سال سائو سائو به ووهوآن لشکرکشی کرد و توانست امنیت مرزهای مناطق شمالی را تأمین کند. نهایتاً پس از بازگشت وی در سال ۲۰۸ به عنوان صدراعظم امپراتوری هان انتخاب شد و کمی پس از این انتصاب و در پاییز سال ۲۰۸ او لشکرکشی خود را به سرزمین‌های جنوبی آغاز کرد. او در ابتدا به ایالت جینگ لشکر کشید و لیو بی، فرمانروای ایالت جینگ را در نبرد چانگ بن شکست داد و بر پایگاه دریایی جیانگ لینگ مسلط شد.لیوبی با باقیمانده سپاهش و افراد غیرنظامی همراهش به جنوب رو یانگ تسه گریخت. در این زمان لو سو به سون کوان، مرزبان ایالت وو پیشنهاد داد تا با لیو بی ضد سائو سائو متحد شود. سپس او مشاورش ژوگه لیانگ را به چی سانگ فرستاد تا مذاکراتی با سون کوآن پیرامون جنگی علیه سائو سائو و با همکاری ایالت وو ترتیب دهند. در نهایت لیوبی و سون کوآن تصمیم به اتحاد علیه سائو سائو گرفتند.پس از آن او ژو یو، چنگ پو و لو سو را به همراه ۳۰ هزار مرد جنگی برای کمک به لیو بی فرستاده شد. البته ژو یو قوای رزمی سائو سائو را تنها ۲۲۰ هزار نفر برآورد کرد که حتی قسمتی از آن‌ها چون از قوای تسلیم شده به سائو سائو بودند، مسلماً به وی وفادار نبودند. با بیست هزار مرد جنگی که لیو بی جمع کرده بودند در جمع قوای متفقین به ۵۰ هزار نفر می‌رسید.
نبرد
اولین درگیری در جایی رخ داد که به آن صخره‌های سرخ گفته می‌شد. قوای پیشتاز سائو سائو ابتدا به این نبرد جنگ رسیدند و سپس لشکرهای متفقین از ژیاکو و فان کو و از طریق رودخانه خود را به محل درگیری رساندند و به شدت با قوای کائو کائو درگیر شدند. افراد کائو کائو که به شدت دریازده شده بودند و همچنین به خاطر پیاده‌روی‌های بسیار طولانی که کرده بودند دارای روحیهٔ ضعیفی بودند، شکست سنگینی از قوای متحد لیو بی و سان کوان خوردند و به سرعت به وولین عقب‌نشینی کردند. قوای متفقین هم به پایگاه‌های خود در جنوب بازگشتند.پس از شکست اولیه سائو سائو کشتی‌های خود را تغییر داد و آنها را به هم متصل کرد تا از میزان دریازدگی سربازانش بکاهد. دلیل این دریازدگی شدید هم این بود که لشکرهای کائو کائو تجربه هیچ نبرد دریایی را نداشتند و این نیز یکی از دلایل شکست‌های پی در پی او بود. هیوآنگ گای یکی از فرماندهان کائو کائو نامه ای به وی نوشت و در آن وانمود نمود که در می‌خواهد نبرد را ترک کند تا در فرصتی که بدست می‌آورد بهترین کشتی‌هایش را آماده نبرد کند. او کشتی‌های منگ چونگ دوجیان را به مواد آتش زا مسلح کرد تا در نبرد با متفقین این کشتی‌ها را آتش بزند و به دل نیروهای متفقین بفرستد تا کشتی‌های متفقین در آتش بسوزند.اکنون قسمت دوم نبرد شروع می‌شود. نیروهای هیوآنگ گای سوار بر کشتی‌هایشان به سمت جنوب رودخانه حرکت می‌کنند ولی زمانی که به میانهٔ رودخانه می‌رسند، نیروهای هیو آنگ گای بدون آنکه همه خدمه کشتی‌ها سوار قایق شوند، شروع به آتش زدن کشتی‌ها کردند ولی ناگهان باد مخالف شروع به وزیدن کرد و باعث شد آنها سمت ناوگان دریایی کائو کائو بروند و بسیاری از سربازان و اسب‌ها یا به وسیلهٔ آتش زنده زنده سوزانده یا در دریا غرق شدند.وقتی ژو یو این بی نظمی شمالی‌ها را دید، با عده ای کوچک از نیروهایش به سمت نیروهای کائو کائو حرکت کرد تا کار آن‌ها را یکسره کند و باعث شد تا شمالی‌ها شکست سنگینی از جنوبی‌ها بخورند.زمانیکه کائو کائو این آشفته بازار را دید دستور عقب‌نشینی کلی و نهایی را صادر کرد و قبل از عقب‌نشینی تعدادی از کشتی‌هایش را نیز نابود کرد. در راه برگشت، کائو کائو مجبور بود تا از دریاچه دونگ تینگ عبور کند. اما راه وی به دلیل باران شدید به چیزی شبیه یک باتلاق تبدیل شده بود، به همین دلیل سربازان با خود علف حمل می‌کردند تا سوار نظام بتوانند از این راه نیز عبور کنند و همین باعث شد تا بسیاری از نیروهای کائو کائو در این راه کشته شوند.لیو بی و ژو یو هم آن‌ها تا فرماندهی نان تعقیب کردند و با یک حملهٔ نهایی کار تمام نیروهای کائو کائو را تمام کردند و کائو کائو برای اینکه جیانگ لینگ را حفظ کند مجبور شد تا چندین پایگاه دیگرش را تخلیه کند.
محمد بشرا
محمد بُشرا (درویش گیلانی) پژوهندهٔ فرهنگ مردم و مردم‌شناس و شاعر گیلانی است. او از شاعران نوگرای ایران است که بیشتر اشعارش را به «زبان گیلکی» سروده‌ است و از پایه گذاران هساشعر است. او اولین شاعر نوپرداز گیلان است که اشعار نوی خود را در سال ۱۳۴۴ به چاپ رساند.
زندگی
محمد بُشرا در ۲۳ فروردین سال ۱۳۱۶ در محله سرخبندهٔ رشت، در خانواده‌ای مذهبی متولد شد و تا پایان دورهٔ آموزشی «تربیت معلم» در شهر رشت زندگی کرد.
از سال ۱۳۴۲ به استخدام آموزش و پرورش گیلان درآمد و معلم روستا شد. او در سال هفتادوسه خورشیدی با پایه دبیری مدارس راهنمایی، به بازنشستگی رسید. محمد بُشرا از سال ۱۳۳۲ در دورهٔ اول دبیرستان، سرودن شعر فارسی را آغاز کرد. وی از سال ۱۳۴۰ به سرودن اشعار نیمایی فارسی روی آورد و نخستین کسی بود که از سال ۱۳۴۲ اوزان نیمایی را در شعر گیلکی به کار گرفت و نخستین کارهای گیلکی نیمایی‌اش به سال ۱۳۴۴ در ماهنامه «هنر و ادبیات ویژه بازار» که سردبیری آن را شادروان محمد تقی صالح پور، شاعر و روزنامه‌نگار گیلانی بر عهده داشت، چاپ شد و مورد اقبال قرار گرفت. تداوم و پایداری و ارائۀ اشعار استوار و اصیل گیلکی نیمایی محمّد بشرا، این شیوه شعری را در ادبیات گیلکی رواج داد و امروزه گروه بسیاری از شاعران گیلکی سرا، در پی او به این سبک شعری روی آورده‌اند و آثار ارزندۀ بسیاری آفریده‌اند. از سال ۱۳۷۰ به سرایندگان «هسا شعر» پیوست و هم چنان از سرایندگان این سبک تازۀ شعری است و آثارش در ماهنامه‌ها، گاهنامه‌ها، فصل نامه‌ها و هفته‌نامه‌های بومی و غیر بومی، در گیلان و دیگر شهرستانها و تهران به چاپ می‌رسد. از محمد بشرا (درویش گیلانی) تاکنون دو کتاب شعر به نام‌های «ایله جار» و «هرای» به چاپ رسیده است. کتاب دومِ هسا شعر شاعر، با نام «هوزار» نیز در سال ۱۳۸۹ به چاپ رسید. مجموعه آثار کلاسیک (گیلکی و فارسی) و مجموعه آثار نیمایی وی نیز فراهم آمده‌است که به نوبت چاپ خواهد شد.
فعالیت‌های هنری و اجتماعی
محمد بُشرا (درویش گیلانی) از سال ۱۳۴۲ خورشیدی مقاله نویسی، خبرنگاری فرهنگی، روزنامه‌های کیهان و اطلاعات را آغاز کرد و به گزارش گری و نوشتن مقاله های انتقادی-اجتماعی، مردم‌شناسی و فرهنگ مردم گیلان پرداخت بعد از انقلاب عضو هیئت تحریریهٔ روزنامهٔ جنگل شد و در عمر روزنامه‌نگاری خود که همچنان ادامه دارد مقاله‌ها ی متعددی نوشت و به چاپ رسانید.
در سال‌های پایانی دههٔ پنجاه، یک سال گویندهٔ برنامهٔ «نغمه‌ها و ترانه‌های گیلکی» بود که شادروان سرهنگ اسحاق شهنازی، ادیب و شاعر گیلانی، برای رادیو رشت تهیه می‌کرد و متن آن را نیز می‌نوشت و با معرفی «ا شعرانا سرهنگ شهنازی جمه جورا کونه» ساعت یک بعدازظهر هر روز - به جز روزهای تعطیل - از رادیو رشت برای دوستداران شعر گیلکی پخش می‌شد
از سال ۱۳۴۹ که مرکز تلویزیون گیلان و مازندران در رشت گشوده شد، سردبیری اخبار محلی این مرکز را به عهده گرفت و به گروه نویسندگان و محققان مرکز تلویزیون گیلان و مازندران پیوست. بعد از انقلاب پس از وقفه‌ای چندساله بار دیگر از سال ۱۳۶۲ به عنوان محقق و نویسنده و تهیه‌کنندهٔ صدا و سیمای مرکز گیلان فعالیت‌های هنری و تحقیقی خود را از سر گرفت.
وی در سال‌های همکاری با تلویزیون در تهیه، تحقیق و نویسندگی فیلم‌های مستند بسیاری شرکت داشت پس از پیوستن رادیو به تلویزیون، برنامه‌های هفتگی «اندیشهٔ شاعر» و «شعر و اندیشه» را برای رادیو گیلان می‌نوشت. از سال ۱۳۵۲ تهیه و تولید و کارشناسی برنامهٔ «فرهنگ گیلان» را برعهده گرفت. این برنامه در سال‌های متوالی، بین نیم تا یک ساعت، بعد از اخبار ساعت بیست و یک رادیوی ایران به جای برنامهٔ فرهنگ مردم «شادروان استاد» انجوی شیرازی «از رادیو رشت پخش می‌شد که تا سال ۱۳۵۸ ادامه یافت. همکاران وابسته و پیوستهٔ بسیاری از جوانان باذوق و جستجوگر شهرها و روستاهای گیلان فراهم آورد که چند نفری از آنان روی در نقاب خاک کشیده‌اند و گروهی دیگر، هنوز فعالند و فرهنگ مردم روستای خود را گردآوری و گاه رساله‌ای از آن را به چاپ می‌رسانند. در برنامهٔ فرهنگ گیلان" جنبه‌های گوناگون فرهنگ مردم گیلان به صورت گفتار، مصاحبه‌های حضوری رادیویی و صدای مراسم گوناگون که در موقع اجرا ضبط می‌شد، به صورت، برنامه‌های هفتگی و برنامه‌های ویژه پخش می‌شد
گویندگی این برنامه را در سال‌های متمادی، شادروان «هادی طاهباز»، زنده یاد خانم «کازرانی» و آقای «خسرو آران» که از گویندگان مرکز رشت بودند برعهده داشتند و نویسندهٔ برنامه نیز به عنوان کارشناس در برنامه شرکت می‌کرد. از فراهم آمده‌های این برنامهٔ رادیویی، جنگ‌های فرهنگی گوناگونی تنظیم و تهیه و به دیگر رادیوهای محلی سراسر کشور فرستاده و پخش می‌شد و نوعی تبادل فرهنگی صورت می‌گرفت که نویسندگی بیشتر این برنامه‌های فرهنگی برعهدهٔ او بود.
= کتاب شناسی و مقاله شناسی محمد بُشرا (درویش گیلانی) =
دفترهای شعر
ایله جار: دوج‍ه‌ گ‍ی‍ل‍ک‍ی‌ ش‍ع‍ران‌ ج‍ه‌ س‍الان‍ه‌ ( ۱۳۴۴ - ۱۳۵۶ )  م‍ح‍م‍د ب‍ش‍را. ناشر: ن‍ش‍ر گ‍ی‍ل‍ک‍ان‌‏‫، ۱۳۶۸
ه‍َرای: ‬دوج‍ه‌ ه‍س‍اش‍ع‍ران‌ و ک‍وت‍اش‍ع‍ران‌ ( ۱۳۷۷ - ۱۳۷۰ )  م‍ح‍م‍د ب‍ش‍را. ناشر: پ‍ارس‌ ه‍خ‍ام‍ن‍ش‌‏‫، ۱۳۸۲
هوزار: هسا شعران  محمد بشرا. ناشر: دهسرا‏‫، ۱۳۸۹
تألیفات مردم شناسی و فرهنگ مردم گیلان
هَنگی ایسِه هَنگی نیِه  کتابی در مسله (چیستان) گیلکی   پژوهش و نگارش: محمد بشرا. ناشر: طاعتی، ۱۳۸۱
فرهنگ واژگان گیلکی  پژوهش و نگارش: محمد بشرا. به سفارش حوزه هنری گیلان. ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۸
گیلان تماشا: (تصویری از مردم‌شناسی) مجمو‌عه‌ای از محمد بشرا (درویش گیلانی). ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۰
آیین‌ها و آداب سوگواری در گیلان  پژوهش و نگارش: محمد بشرا. به سفارش حوزه هنری گیلان. ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۹
آداب و آیین‌های عروسی در گیلان (برم گیلاکونی)  پژوهش و نگارش: محمد بشرا؛ به سفارش حوزه هنری گیلان. ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۸
آیین‌های گذر در گیلان (مراسم تولد تامرگ)  محمد بشرا، طاهر طاهری. دانشنامه فرهنگ و تمدن گیلان (جلد ۳۴). ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۸
جشن‌ها و آئین‌های مردم گیلان۱( آیین‌های نوروزی)  محمد بشرا، طاهر طاهری. دانشنامه فرهنگ و تمدن گیلان (جلد ۳۴). ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۸
باورهای عامیانۀ مردم گیلان  محمد بشرا، طاهر طاهری. دانشنامه فرهنگ و تمدن گیلان (جلد ۱۵). ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۸۶‬
طب سنتی مردم گیلان (گیله تجروبه)  محمد بشرا. دانشنامه فرهنگ و تمدن گیلان (جلد ۳۲). ناشر: فرهنگ ایلیا ،۱۳۸۹‏‫
بازارهای هفتگی (دوره‌ای) گیلان  محمد بشرا. دانشنامه فرهنگ و تمدن گیلان (جلد ۵۶). ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۳
اَ دَرا واکون باد بایه! شعرهای عامیانه و کودکانه‌ گیلکی  پژوهش و نگارش محمد بشرا. به سفارش حوزه هنری گیلان. ناشر: فرهنگ ایلیا ، ‏‫۱۳۹۷
اف‍س‍ان‍ه‌ه‍ا و ب‍اورداش‍ت‌ه‍ای‌ م‍ردم‌ش‍ن‍اخ‍ت‍ی‌ ج‍ان‍وران‌ و گ‍ی‍اه‍ان‌ در گ‍ی‍لان‌ (جانوران)  ن‍وی‍س‍ن‍ده‌: م‍ح‍م‍د ب‍ش‍را. ناشر: ده‍س‍را، ۱۳۸۰ اف‍س‍ان‍ه‌ه‍ا و ب‍اورداش‍ت‌ه‍ای‌ م‍ردم‌ش‍ن‍اخ‍ت‍ی‌ ج‍ان‍وران‌ و گ‍ی‍اه‍ان‌ در گ‍ی‍لان‌ (جانوران)  ن‍وی‍س‍ن‍ده‌: م‍ح‍م‍د ب‍ش‍را. ناشر: ده‍س‍را، ۱۳۸۰
افسانه‌ها و باورداشت‌های مردم‌شناختی جانوران و گیاهان در گیلان (خزندگان، دوزیستان، آبزیان و حشرات)  محمد بشرا. ناشر: ده‍س‍را، ۱۴۰۱
اوشانان (جیندی پیری)  پژوهش و نگارش محمد بشرا. به سفارش حوزه هنری گیلان. ناشر: سپیدرود‏‫، ۱۳۹۶
سوگند و نفرین در فرهنگ مردم گیلان پژوهش و نگارش محمد بشرا. به سفارش حوزه هنری گیلان. ناشر: سپیدرود‏‫، ۱۳۹۶
ک‍ت‍اب‌ ک‍ادوس‌ ۱ (م‍ج‍م‍وع‍ه‌ ه‍ن‍ری‌ و ادب‍ی‌ و...)  ب‍ه‌ک‍وش‍ش‌: م‍ح‍م‍د ب‍ش‍را. ناشر: معلم، ۱۳۷۲
کله کچله نقلان (قصه‌های کچلک در گیلان)  پژوهش و نگارش محمد بشرا. به سفارش حوزه هنری گیلان. ناشر: سپیدرود‏‫، ۱۳۹۶
مقاله های مردم شناسی، فرهنگ و ادبیات مردم گیلان
محمد بشرا (درویش گیلانی) از سال ۱۳۴۲ که همکاری با مطبوعات را آغاز کرد، مقاله‌های بیشمار انتقادی-اجتماعی به امضای خود یا نام‌های مستعار نگاشته است. این مقاله‌ها به مرور سال‌ها تا زمان ما در روزنامه‌هایی همچون اطلاعات، کیهان، جنگل، گام، گیلان ما و ... به چاپ رسید. گهگاه پاره‌ای از این مقاله‌ها درونمایۀ طنز دارد. محمد بشرا (درویش گیلانی) علاوه بر امضای حقیقی خود با نام‌های مستعار ( م-درویش، م-ب-درویش، م-پرند، م-ترنگ، م-آسیب دیده، پیک خوش، دوچوکه وینجی، گرزنه و ...) نیز در مطبوعات گیلان و کشور مقاله های متعددی نوشته است.
مصاحبه های محمد بشرا (درویش گیلانی)
گفتگوی امین حق ره با محمد بشرا  همراه با مروری بر آثار وی و خوانش شعر   برنامۀ رو‌به‌رو شماره‌‌ی۱۰ جمعه پنجم آذرماه ۱۴۰۰ خورشیدی   رشت گیلان
آثار موسیقایی بر اساس سروده های محمد بشرا (درویش گیلانی)
ترانۀ گیلکی "می مرثیه" (مرثیۀ من)  آهنگ و اجرا: جوما   شعر: بریده‌ای از سروده‌‌ی بلندِ محمد بشرا (درویش گیلانی) ۱۳۵۴ خورشیدی   تاریخ نشر: ۲۳ دی‌ماه ۱۴۰۱خورشیدی
داستان جلال
«داستان جلال» (জালালের গল্প) فیلمی بنگلادشی در سبک درام است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
حسین رونقی
سید حسین رونقی ملکی (زادهٔ ۱۴ تیر ۱۳۶۴) فعال حقوق بشر، کنشگر مدنی، وبلاگ‌نویس، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی اهل ایران است. او حضوری فعال در شبکه‌های اجتماعی و سابقهٔ بازداشت و زندان در زندان‌های جمهوری اسلامی ایران را دارد. او در حوزهٔ برنامه‌نویسی، ساختن وبلاگ و فراهم آوردن زمینه‌هایی برای عبور از سد فیلترینگ، تلاش‌هایی را برای مبارزه با سانسور انجام داده‌است و به همین دلیل شش سال زندانی شد.
زندگی شخصی
حسین رونقی، زادهٔ ۱۴ تیر ۱۳۶۴ در ملکان، آذربایجان شرقی است. او دانشجوی رشتهٔ نرم‌افزار کامپیوتر دانشگاه آزاد اراک بود.
فعالیت‌ها
حسین رونقی پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) با نام مستعار بابک خرمدین در ایران به وبلاگ‌نویسی می‌پرداخت. او مسئول کمیتهٔ مبارزه با سانسور در ایران «ایران پروکسی» بود. این گروه فهرستی از وب‌سایت‌ها را برای عبور از فیلترینگ تهیه و از طریق ایمیل به افراد ارسال می‌کرد.
بازداشت ۱۳۸۸
حسین رونقی در ۲۲ آذر ۱۳۸۸ به همراه برادرش حسن رونقی ملکی در منزل پدری‌اش در شهر ملکان بازداشت شدند. بازداشت برادر وی به خاطر اعمال فشار بر وی برای گرفتن اعتراف و پذیرفتن اتهامات صورت گرفت. رونقی و برادرش در زندان شدیداً تحت فشارهای جسمی و روحی قرار گرفتند تا جایی که بنا بر گفتهٔ خانواده‌اش، حسن رونقی در اثر شکنجه‌ها از ناحیهٔ مهره‌های پشت گردن آسیب دید. برادر وی یک ماه بعد با قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۸ روزنامهٔ کیهان با انتشار گزارشی در مورد وی اتهامات سنگینی را متوجه این وبلاگ‌نویس کرد. در این گزارش، وی متهم به اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با سازمان‌های خارج از کشور و پول گرفتن از آنان شده بود.
تداوم فشارها بر وی در سلول‌های انفرادی برای گرفتن اعتراف اجباری باعث شد که رونقی در سوم خرداد ۱۳۸۹ دست به اعتصاب غذا زده و به سلول انفرادی منتقل شود. پس از اعتصاب غذایش پدر و مادر وی برای پیگیری وضعیتش به تهران مراجعه کردند؛ اما هیچ خبری از فرزندشان به دست نیاورده و مسئولان قضایی پاسخی به آن‌ها ندادند. در پی شنیدن جواب منفی برای ملاقات حضوری از سوی دادستان تهران، مادر حسین رونقی، هم‌زمان با فرزندش تصمیم به اعتصاب غذا گرفت تا این که وی پس از نزدیک به دو هفته اعتصاب غذای خود را شکست.
اتهامات و زندان
با گذشت ۱۰ ماه از بازداشت حسین رونقی ملکی در بند ۲ الف زندان اوین سرانجام در ۱۳ مهر ۱۳۸۹، از سوی شعبهٔ ۲۶ دادگاه انقلاب، حکم ۱۵ سال حبس تعزیری برایش صادر و به وی ابلاغ شد و وی به دلیل خودداری از امضای حکم، مورد ضرب و شتم رئیس دفتر و مأموران همراه قرار گرفت؛ به همین علت، او در ۱۵ مهر ۱۳۸۹ برای سومین بار در طول دورهٔ زندان، در اعتراض به حکم خود، دست به اعتصاب غذا زد که وضعیت وخیم جسمی‌اش را در پی داشت. با تشدید بیماری کلیوی حسین رونقی برخلاف توصیهٔ مسئولان بهداری زندان، نهادهای امنیتی به او اجازه ندادند که به بیمارستان منتقل شود.
در ۲۹ آبان ۱۳۸۹ پروندهٔ حسین رونقی که با اعتراض وکلایش مواجه شده بود به دادگاه تجدید نظر ارسال شد و در ۱۰ آذر ۱۳۸۹، حکم ۱۵ سال حبس تعزیری حسین رونقی ملکی از سوی شعبهٔ ۵۴ دادگاه تجدید نظر به تأیید رسید و به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شد. اتهامات وی در دادگاه، «عضویت در شبکهٔ ایران پروکسی با هدف اخلال در امنیت کشور، توهین به رهبری، توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی و فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» عنوان شد.
وی دو بار در ۱۹ تیر ۱۳۹۰ و مرداد همان سال در نامه‌هایی به دادستان تهران خواستار مرخصی استعلاجی شد و در آن نامه‌ها از وضعیت بد خود و زندان و فشارهای نهادهای غیرقانونی در زندان سخن گفت. این نامه سبب شد که وی در ۲۴ مرداد ۱۳۹۰ و در زندان، مورد ضرب و شتم قرار بگیرد؛ وی بر اثر این ضرب و شتم به بیمارستان طالقانی تهران منتقل شده و چند ساعت را در بیهوشی بود. رونقی در همان شب در حالی که از وضعیت مناسبی برخوردار نبود به زندان اوین بازگردانده شد و از داشتن مرخصی محروم بود. حسین رونقی در ۴ آبان ۱۳۹۰ به دلیل عدم انتقال به موقع به بیمارستان و عدم مرخصی استعلاجی، یک کلیه خود را از دست داد و دوباره تحت عمل جراحی قرار گرفت. او در پی مداخلهٔ اطلاعات سپاه در پرونده خود و ممانعت از دریافت مرخصی استعلاجی در آذر ۱۳۹۰ دست به اعتصاب غذای نامحدود زد.
آزادی از زندان
در اردیبهشت ۱۳۹۵ حسین رونقی به تشخیص پزشکی قانونی به علت «عدم تحمل کیفر» از زندان اوین آزاد شد. او پس از آزادی در صفحهٔ فیسبوک خود نوشت: «بعد از چهل و یک روز اعتصاب غذا و سختی‌هایی که پدر و مادرم متحمل شدند و فشار روانی حاکم بر خانواده و اطرافیان این امر محقق شد».
بازداشت ۱۴۰۰
حسین رونقی نخستین قربانی طرح صیانت است که توسط نظام جمهوری اسلامی ایران بازداشت شد.
۴ اسفند ۱۴۰۰ رسانه‌ها ابتدا خبر از ناپدیدشدن حسین رونقی و سپس دستگیری او توسط نهادهای امنیتی دادند. او در روز قبل از دستگیری در یک رشته‌توئیت به نقد طرح محدودیت اینترنت در ایران، موسوم به طرح صیانت، پرداخته بود. برادر او، حسن رونقی، از تماس‌های ناشناس و تهدیدآمیز متعلق به نهادهای امنیتی، قبل از ناپدید شدن حسین خبر داد. خبرگزاری ایران اینترنشنال با تأیید خبر دستگیری او، اعلام کرد که از نهاد بازداشت‌کننده و محل نگهداری او اطلاعاتی در دست نیست. فعالان حقوق بشر اطلاع داده بودند که محل زندگی او مورد هجوم مأموران امنیتی قرار گرفته و برخی از وسایل او را برده‌اند.