cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نظریه‌های تضاد
انواع
نظریه تضاد معمولاً با مارکسیسم در ارتباط است ولی به عنوان واکنشی به کارکردگرایی و روش اثبات‌گرایی، ممکن است با چندین دیدگاه دیگر نیز همراه باشد، از جمله:
انتقاد
نظریه تضاد به سبب سیاسی بودن بیش از حد، به سبب ارتباط با مارکس و استفاده گسترده از طرف مدافعان جنبش‌های متعدد مورد انتقاد قرار گرفته‌است. منتقدان همچنین استدلال می‌کنند که این وحدت در جامعه را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد در حالی که نگاه منفی به جامعه به عنوان جامعه‌ای مملو از تضاد، تنش و زور می‌بیند.
فیونا مک‌دونالد
فیونا مک‌دونالد (Fiona MacDonald؛ زادهٔ December 9, 1974) ورزشکار کرلینگ اهل بریتانیا است.
توماس گارگاس
توماس گارگاس (Thomas Garrigus؛ ۹ نوامبر ۱۹۴۶ – 1946:11:9, December 29, 2006) پرسنل نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
شاتجرک
شاتجرک (به ارمنی: Շատջրեք) یک شهر در ارمنستان است که در استان گغارکونیک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.
خصوصیات
شاتجرک ۵۶۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
ریچارد بروکس
ریچارد بروکس (۱۸ مه ۱۹۱۲–۱۱ مارس ۱۹۹۲) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس و بعضاً تهیه‌کننده آمریکایی بود. او صاحب کارهای شاخصی چون مدرسه اوباش و اراذل، گربه روی شیروانی داغ، در کمال خونسردی، در جستجوی آقای گودبار و المر گنتری در مقام کارگردان می‌باشد که برای آخری برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شد.
زندگی‌نامه
او با نام روبن ساکس از پدر و مادری که دارای اصلیتی یهودی-روسی بودند در فیلادلفیا ایالت پنسیلوانیا به دنیا آمد.
دلو (ابهام‌زدایی)
دلو (دول مقلوب آن) بمعنی ظرف آبکشی و آبخوری، به موارد زیر نیز اشاره دارد:
تو (ترانه شکیرا)
«تو» ترانه‌ای از هنرمند اهل کلمبیا شکیرا است.
این ترانه در چارت ترانه های لاتین در بیلبورد، در رتبه اول قرار گرفت.
ماریا ترزا د فیلیپیس
ماریا ترزا د فیلیپیس (Maria Teresa de Filippis؛ زادهٔ – 1926:11:11, January 8, 2016)، راننده مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایتالیا و نخستین زنی بود که در فرمول یک شرکت کرد. او از ۱۸ مه ۱۹۵۸، ۵ بار در مسابقات قهرمانی جایزهٔ بزرگ حضور داشت اما هیچگاه برنده نشد و رکورد خاصی را ثبت نکرد. از او به عنوان یکی از پیشگامان این ورزش یاد می‌شود.
شرکت سهامی هواپیمائی ایران
شرکت هواپیمائی ایران (سهامی خاص) یا (به انگلیسی: Iranian Airways) را گروهی از بازرگانان ایرانی در آذرماه سال ۱۳۲۳ شمسی بنیان‌گذاری کردند. هواپیمائی ایران به عنوان اولین ایرلاین فعال کشور همچنین بر پایه تاریخ بنیان‌گذاری شرکت‌های هواپیمایی رتبه سومین خط هوایی قاره آسیا (پس از ایر ایندیا و تاجیک ایر) و نیز سومین شرکت هواپیمایی منطقه خاورمیانه (پس از ترکیش ایرلاینز و اجیپت ایر) را در اختیار دارد.
تاریخچه
در ۲۳ اسفندماه ۱۳۲۰ شمسی گروهی از صاحب منصب‌های متموّل، بازرگانان و سرمایه گذاران با نفوذ ایرانی نسبت به تأسیس اولین سازمان مسافرتی و جهانگردی ایران به نام شرکت ایران تور (سهامی خاص) اقدام کردند.
چندی بعد و در ۹ آذرماه سال ۱۳۲۳ برخی از شرکای ایران تور با محوریت رضا افشار شرکت هواپیمائی ایران را با سرمایه اولیه ۵۰ میلیون ریال بنیان‌گذاری کردند. در سال ۱۳۲۷ نیز رضا افشار (از مؤسسان شرکت) ۷۰٪ از کل سهام هواپیمائی ایران را خریداری کرد و مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره این شرکت شد.
هواپیمائی ایران در دهه ۳۰ و اوایل دهه ۴۰ شمسی در کنار شرکت هواپیمائی پارس یکی از دو شرکت هواپیمایی تجاری با اهمیت در ایران بود.
خرید اولین هواپیماهای مسافربری
شرکت هواپیمائی ایران در آغاز فعالیت و در اوایل سال ۱۳۲۴ شمسی، سه فروند هواپیمای ترابری نظامی داگلاس سی - ۴۷ داکوتا را از مزایده تجهیزات مازاد ارتش آمریکا خریداری کرد. این هواپیماها پس از تغییر کاربری به نوع مسافربری داگلاس دی‌سی-۳ در ۲۶ اردیبهشت سال ۱۳۲۶ وارد تهران شدند. در ادامه هواپیمائی ایران با خرید تعداد بیشتری از هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳، ناوگان خود را گسترش داد و نهایتاً به تملیک و بهره‌برداری ۲۰ فروند از این نوع هواپیما رسید.
امضای موافقت نامه همکاری فنی
شرکت هواپیمائی ایران در سال ۱۳۲۴ در ازای واگذاری ۱۰ درصد از سهام خود، موافقت نامه همکاری فنی با شرکت هواپیمایی تی دبلیو ای (انگلیسی: TWA Trans World Airlines) را به دست آورد.
برندسازی، تعیین نام و علامت تجاری
حسن تدبیر مدیران شرکت هواپیمائی ایران در آغاز کار و امضای موافقت نامه همکاری فنی مشترک با یک مجموعه با تجربه و موفق آمریکایی یعنی شرکت هواپیمایی تی دبلیو ای باعث شد تا صنعت هوانوردی کشور در حوزه‌های تجاری بازاریابی، تبلیغات و برندسازی میانبر زده و راه صد ساله را یک شبه طی کند.
شرکت هواپیمائی ایران چندی پس از آغاز فعالیت، نام تجاری ایران ایر (به انگلیسی: IRAN AIR) را برای خود برگزید. همچنین انتخاب این شرکت به عنوان اولین خط هوایی حامل پرچم کشور باعث شد تا سه رنگ پرچم ایران یعنی سفید، قرمز و سبز به عنوان رنگبندی اصلی جهت ایجاد هویت بصری برند انتخاب شود. نهایتاً ترکیب رنگ‌ها و اسم تجاری ساده ولی خوش آوای منتخب در علامت تجاری (Logo)، لیوری (Livery) یا طراحی رنگ آمیزی بدنه هواپیماها گرفته تا برنامه‌های زمانبندی پروازها، جلد بلیت و کلیه نقاط دید مسافرین و مشتریان تکرار شد تا هویت بصری برند به خوبی شکل پذیرد.
شرکت هواپیمائی ایران پس از فراز و نشیب‌ها و نیز تغییرات مالکیتی و ثبتی نظیر ادغام، ملی سازی و تغییر نام اکنون با عنوان شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران مشغول به فعالیت است اما کماکان در فعالیتها از نام تجاری اولیه یعنی ایران ایر با قدمتی بیش از ۷۵ سال استفاده می‌شود.
استخدام خلبانان ایرانی
در آغاز بیشتر خلبانان و پرسنل فنی هواپیمایی ایرانیان آمریکایی و توسط شرکت هواپیمایی تی دبلیو ای استخدام شده بودند. در اواخر سال ۱۳۲۵، نیروی هوایی شاهنشاهی ایران، سرهنگ مصطفوی، کاپیتان علی محمد خادمی (بعدها مدیر عامل شرکت هواپیمائی ملی ایران) و کاپیتان رفعت را به عنوان خلبان به شرکت هواپیمائی ایران مأمور کرد.
استخدام خلبان زن
در آن دوران باشگاه هواپیمایی کشوری چندین خلبان زن را نیز آموزش داد که عفت تجارت چی، اینا آوشید، صدیقه دولتشاهی و قدسیه فرخزاد موفق به طی دوره آموزش و دریافت گواهینامه خلبانی شدند. شرکت هواپیمائی ایران به اینا آوشید اجازه داد که به عنوان اولین کمک خلبان زن هواپیماهای مسافربری ایران، با هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳ این شرکت پرواز کند.
حوت (ابهام‌زدایی)
حوت نام چند چیز است:
شرکت سهامی هواپیمائی ایران
رقابت در بازار داخلی با شرکتهای خارجی
شرکت هواپیمائی ایران تا مدتها پس از آغاز فعالیت خود با آئروفلوت، شرکت هواپیمایی دولتی اتحاد جماهیر شوروی رقابت تجاری تنگاتنگ و گاهی غیر منصفانه داشت. آئروفلوت برای پروازهای داخلی ایران از هواپیماهای داگلاس دی‌سی-۳ استفاده می‌کرد. شوروی در خلال جنگ جهانی دوم این هواپیماها را به عنوان کمک نظامی بلاعوض از متحدان آمریکایی خود دریافت کرده بود تا بتواند از خاک خود در برابر اشغال آلمان نازی دفاع کند. از جمله این رقابتهای تجاری ناسالم می‌توان به جذب تمام مسافران رزرو شده پرواز تهران به مشهد شرکت هواپیمائی ایران توسط آئروفلوت و با روش پایین آوردن ناگهانی قیمت بلیت اشاره کرد.
سیساک
سیساک شهری در ایالت سیساک-مسلاوینا کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۴۷٬۶۹۹ نفر بوده‌است.
شرکت سهامی هواپیمائی ایران
ثبت رسمی اولین هواپیمای مسافربری
پس از تصویب قانون هواپیمایی کشوری ایران در تیرماه ۱۳۲۸ و متعاقب عضویت رسمی ایران در سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی ایکائو، عطف به ماده ۱۱ این قانون، ثبت تابعیت کلیه هواپیمای ایرانی الزام‌آور و مشروط به ثبت در دفتر ثبت وسایل پرنده در سازمان هواپیمایی کشوری و رویه آن معطوف به آیین‌نامه و دستورالعمل‌های اجرایی این ماده شد. اولین هواپیمای ثبت شده برای اولین شرکت هواپیمایی مسافری ایرانی به نام هواپیمائی ایران یک فروند هواپیمای داگلاس سی - ۴۷ داکوتا نیروی هوایی آمریکا است که از طریق مصر خریداری و وارد ایران شد. این هواپیما پس از تبدیل به مدل غیرنظامی داگلاس دی‌سی-۳، شماره ثبت و رجیستر EP-AAF را از آن خود کرد.
عضویت در یاتا
شرکت هواپیمایی ایرانیان در سال ۱۳۳۶ به عضویت انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی، یاتا درآمد.
مسیرهای پروازی
شرکت هواپیمایی ایرانیان به ۱۴ مقصد داخلی و ۱۰ مقصد منطقه ای در کشورهای افغانستان، پاکستان، هندوستان، عراق و عربستان سعودی و نیز امارات و کویت پرواز داشت.
پروازهای باری و کارگو
شرکت هواپیمائی ایران پروازهای باری به مقاصد بین‌المللی در شهرهای آنکارا، میلان، زوریخ و فرانکفورت را انجام می‌داد.
مسیرهای داخلی
نخستین پرواز تجاری و برنامه‌ریزی شده شرکت هواپیمائی ایران بین دو شهر تهران و مشهد انجام شد و در پی آن پروازهایی نیز از تهران به اصفهان، شیراز، آبادان، اهواز، بوشهر و زاهدان برقرار شد. لازم است ذکر شود که در آن زمان فقط فرودگاه‌های مهرآباد تهران و آبادان به اندازه کافی فعالیت داشتند.
پروازهای خارجی منطقه ای
شرکت هواپیمائی ایران از تابستان ۱۳۲۵ اولین پروازهای بین‌المللی خود را به شهرهای بغداد، بیروت و قاهره انجام داد. همچنین هواپیمائی ایران از اواخر سال ۱۳۲۵ فاصله هوایی بمبی تا آتن را پوشش می‌داد. چندی بعد نیز این شرکت با استفاده از هواپیماهای داگلاس دی‌سی-۳ خود پروازهایی به مقصد تل آویو و فرودگاه لیدا برقرار کرد.
گسترش پروازهای بین‌المللی به اروپا
شرکت هواپیمائی ایران نخستین پرواز اروپایی و فراقاره‌ای خود را از طریق بیروت به مقصد پاریس انجام داد و در سال ۱۳۲۶ نخستین دفتر خارجی خود را در این شهر دایر کرد.
نمایندگی‌ها و دفاتر فروش بلیت
شرکت هواپیمائی ایران در دهه سی شمسی، علاوه بر دفتر فروش اصلی در میدان فردوسی تهران شعبات متعددی در شهرهای آبادان، اهواز، بوشهر، اصفهان، همدان، کرمان، کرمانشاه، خرمشهر، مشهد، مسجد سلیمان، شیراز، تبریز، یزد و زاهدان را نیز دایر نمود.
همچنین با گسترش پروازهای بین‌المللی، دفاتر فروش بلیت و نمایندگی‌ها نیز در اکثر مقاصد پروازی خارجی این شرکت نظیر شهرهای کابل، فرانکفورت، دهلی نو، بغداد، کویت، بیروت، کراچی، جده، کپنهاگ، زوریخ، آنکارا، شارجه، لندن و نیویورک دایر شد.
ناوگان هوایی
شرکت هواپیمائی ایران به مرور زمان تعداد هواپیمای نوع داگلاس دی‌سی-۳ ناوگان خود را به ۲۰ فروند رساند. در سال ۱۳۳۲ یکی از شرکتهای حمل و نقل هوایی کمتر شناخته شده ایالات متحده یعنی شرکت هواپیمایی ترنس اوشن ۲ فروند کانوایر ۲۴۰- اف را به‌صورت استیجاری در اختیار شرکت هواپیمائی ایران قرار داد. ترنس اوشن همچنین از همین سال با همکاری فنی خود را با هواپیمائی ایران آغاز کرد.
دولت وقت ایران در سال ۱۳۳۶ سه فروند هواپیمای مسافربری توربوپراپ ویکرز ویسکونت ۷۸۲ سفارشی را از انگلستان خریداری کرد و بهره‌برداری از این هواپیماهای لوکس و مدرن را به شرکت هواپیمائی ایران سپرد.
حوادث
بر طبق مستندات موجود نخستین حادثه جدی منجر به جرح و فوت برای شرکت هواپیمائی ایران در تاریخ ۲۳ شهریور ماه ۱۳۲۹ ثبت شده‌است. همچنین این شرکت بین سالهای ۱۳۲۷ تا ۱۳۴۰، سه حادثه سقوط هواپیما داشته‌است که همگی آنها هواپیماهایی از نوع داگلاس دی‌سی-۳ بوده و در مجموع ۴۱ نفر در این سوانح کشته شدند.
سانحه‌ی دی‌سی-۳ در سال ۱۳۳۱ که منجر به مرگ ۲۴ سرنشین هواپیما شد را نخستین سانحهٔ منجر به مرگ اکثر سرنشینان یک هواپیمای تجاری در تاریخ هوانوردی ایران به شمار آورد.
ادغام، ملی سازی و تغییر نام
بروز مشکلات عدیده مالی در سالهای پایانی شرکت هواپیمائی ایران باعث شد تا این شرکت خصوصی نتواند از پس هزینه‌های سنگین نوسازی ناوگان هوایی خود برآمده و کیفیت خدمات را برای جلب رضایت و انتظارات مشتریان بهبود بخشد به نحوی که این شرکت در اواخر دوران فعالیت، تنها ۳ فروند هواپیمای ویکرز ویسکونت و ۱۱ فروند هواپیمای داگلاس دی سی - ۳ و در مجموع ۱۴ فروند هواپیمای فعال را در ناوگان عملیاتی خود داشت.
همچنین عدم توجه کافی مسئولان این شرکت به الزامات مربوط به ایمنی سفرهای هوایی منجر به بروز حوادثی شد که جدی‌ترین آن سانحه دیماه ۱۳۳۱ و سقوط هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳ هواپیمائی ایران در نزدیکی فرودگاه مهرآباد تهران و کشته شدن ۲۴ نفر بود. در نتیجه و در اواخر دهه ۳۰ شمسی، سیر نزولی ایمنی و کیفیت ارائه خدمات حمل و نقل هوایی در ایران در کنار افزایش درآمدهای نفتی باعث شد تا دولت وقت نسبت به ملی کردن صنعت هوانوردی کشور تصمیم بگیرد.
در انتها و در ۱۰ مردادماه ۱۳۴۰ این شرکت با شرکت هواپیمائی پارس ادغام و شرکتی با عنوان شرکت واحد هواپیمائی ایران تشکیل شد. در ۵ اسفند سال ۱۳۴۰ دولت نسبت به خرید کل سهام این شرکت و تغییر نام آن به شرکت هواپیمایی ملی ایران اقدام نمود. این شرکت تمام امکانات و پرسنل دو شرکت هواپیمائی ایران و پارس را در اختیار گرفت و از فروردین ماه سال ۱۳۴۱ فعالیت رسمی خود را آغاز کرد.
اولین‌ها در هوانوردی تجاری ایران
اولین ایرلاین حامل پرچم ایران: شرکت هواپیمائی ایران اولین خط هوایی حامل پرچم کشور است.
به‌کارگیری هواپیماهای مسافربری آمریکایی: شرکت هواپیمائی ایران برای اولین بار در کشور از هواپیماهای مسافربری آمریکایی داگلاس دی‌سی-۳ در ناوگان هوایی خود استفاده کرد. این هواپیما گونه تغییر کاربری یافته هواپیمای ترابری نظامی داگلاس سی - ۴۷ داکوتا بود که در جنگ جهانی دوم بسیار خوش درخشید.
اولین هواپیمای تجاری ثبت شده در ایران: هواپیمای غیرنظامی داگلاس دی‌سی-۳ شرکت هواپیمائی ایران، برای نخستین بار رجیستر رسمی ایران به شماره ثبت EP-AAF را دریافت کرد.
استخدام اولین خلبان بازرگانی ایرانی در شرکت هواپیمائی ایران: داریوش تیمسار اولین خلبان ایرانی است که با گذراندن دوره خلبانی غیرنظامی موفق به دریافت گواهینامه خلبانی بازرگانی گردید. وی از سال ۱۳۲۵ در شرکت هواپیمائی ایران به عنوان اولین کمک خلبان ایرانی استخدام شد و مدتی بعد با هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳ شروع به پرواز نمود.
استخدام اولین زن ایرانی خلبان هواپیمای مسافربری: در سال ۱۳۲۶ شرکت هواپیمائی ایران به اینا آوشید اجازه داد که به عنوان اولین کمک خلبان زن هواپیماهای مسافربری در ایران با هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳ این شرکت پرواز کند.
کیش‌سیدانی
کیش‌سیدانی یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه کوسگ واقع شده‌است. کیش‌سیدانی ۴٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۹۶ نفر جمعیت دارد.
نقشه‌های خودسازمان‌دهنده
نقشه‌های خودسازمان‌دهنده (SOM) یا نقشه ویژگی‌های خود سازمان دهنده (SOFM) یا شبکه‌های عصبی خودسازمان دهنده یک روش مصورسازی داده‌‌هااست که توسط پروفسور «توو کوهونن» اختراع شده است. در این روش ابعاد داده‌ها را از طریق کاربرد شبکه عصبی خودسازمان‌دهنده کاهش می‌دهند. مسئله‌ای که مصورسازی داده‌ها سعی در حل آن دارد این است که مغز انسان به سادگی نمی‌تواند داده‌های با ابعاد زیاد را تجسم کند، روش‌هایی برای کمک به درک این داده‌ها وجود دارد. هدف اصلی این تکنیک کاهش ابعاد داده‌ها به یک یا دو بعد است. به این روش شبکه‌های عصبی خودسازمان‌دهنده نیز می‌گویند، زیرا در واقع زیرمجموعه روش شبکه عصبی مصنوعی است.
انواع
این شبکه‌ها دو نوع هستند:
توپ ۲۰ میلی‌متری اورلیکن
توپ ۲۰ میلی‌متری اورلیکُن مجموعه‌ای از توپ‌های خودکار است که بر اساس طرح اصلی توپ ۲۰ میلی‌متری بکر تیپ ام۲ آلمانی است که در اوایل جنگ جهانی اول ظاهر شد. این توپ، به‌طور گسترده در مدل‌های مختلفی تولید شد که توسط نیروهای متفقین و نیروهای محور در طول جنگ جهانی دوم استفاده شد. بسیاری از نسخه‌های توپ هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرند.
فرانسیس بورچل
فرانسیس بورچل (Francis Burchell; September 25, 1873 – July 6, 1947) بازیکن کریکت اهل بریتانیا بود.
هودورف
هودورف (به آلمانی: Hodorf) یک شهر در آلمان است که در اشتاینبورگ واقع شده‌است. هودورف ۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
خواملی
خواملی (به لاتین: Khvamli) یک غار در گرجستان است که در Tsageri Municipality and Tsqaltubo Municipality, Imereti, Georgia واقع شده‌است.
توماس ودگه (بازیکن راگبی)
توماس ودگه (Thomas Wedge; August 15, 1881 – December 11, 1964) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل بریتانیا بود.
واکنش چندجزئی
به طور مثال برخی از واکنش‌های سه جزئی به شرح زیر هستند:
زنان جوان برای تغییر
زنان جوان برای تغییر یک مؤسسه غیرانتفاعی در کابل افغانستان است. این انجمن از ده‌ها عضو داوطلب زن و مرد تشکیل شده‌است. اعضای «زنان جوان برای تغییر» به ایده‌آل‌های توانمندسازی زنان، و بهبود زندگی شان توسط مشارک اقتصادی و اجتماعی، توانمندی سیاسی، آگاهی و دادخواهی متعهد هستند و برای افغانستانی عاری از تبعیض مبارزه می‌کنند. این مؤسسه در میان جوانان این کشور کاملاً شناخته شده‌است و مبارزه علیه خشونت خانوادگی، بالا بردن آگاهی نسبت به حقوق زنان، بالا بردنِ مشارکت زنان در جامعه، و توانمندسازی زنان و دختران در افغانستان را پی‌گیری می‌کند.
این جنبش انسانی و فیمینستیِ در حال گسترش، اهداف دراز مدتی برای زنان افغانستان دارد و برای توانمندسازی زنان و بسیج‌سازی آن‌ها در مبارزه برای برابری جنسیتی به وجود آمده‌است. بیشتر کارهای این مؤسسه از جانب هیچ نهاد داخلی یا خارجی تمویل نمی‌شود، بلکه مخارج آن‌ها توسط جمع‌آوری اعانه و حق عضویت تأمین می‌شود. از فعالیت‌های اخیر این مؤسسه باز کردن کافی‌نت سحرگل در کابل بود.
پیشینه
این مؤسسه در ثور ۱۳۹۰ در شهر کابل افغانستان ایجاد شد. از بنیان‌گذاران این مؤسسه می‌توان نورجهان اکبر و آنیتا حیدری را نام برد.
بیاتریس نازرت
بیاتریس نازرت (۱۲۰۰ میلادی - ۱۲۶۸ میلادی) عارف، نویسنده و راهب کاتولیک فلمیش در سده سیزدهم میلادی است. بیاتریس در خانواده‌ای ثروتمند زاده شد. هفت ساله بود، که مادر ش را از دست داد. پدر ش او را به مدرسه فرستاد.
او نخستین نثرنویس به زبان هلندی آغازین است و این زبان را در اثر ش «هفت راه عشق مقدس» به کار برد.
دانشگاه تکنیکی ساینس ولدو
دانشگاه تکنیکی ساینس ولدو (به‌طور خلاصه "TH Wildau") از جمله پنج دانشگاه‌های جامع و بزرگ علوم کاربردی در ایالت فدرال براندنبورگ آلمان می‌باشد. TH Wildau در سال ۱۹۹۱ میلادی به نیت دانشگاه تکنیکی ساینس ولدو تأسیس شد ولی ارتباط آن با آموزش مهندسی به اواخر دهه ۱۹۴۰ میلادی برمی‌گردد، و امروز دارای یک محوطه دانشگاهی کوچک ولی بسیار مدرن می‌باشد و دسترسی مستقیم S-Bahn به پایتخت آلمان یعنی مرکز برلین را دارد.
تاریخچه
تاریخچه ولدو با خانواده‌های ماهیگیران آغاز می‌شود که در کنار رودخانه Dahme ساکن شده بودند و حمل و نقل ریگ، سنگ ریزه، جغل، آجر یا خشت را با قایق از منطقه به برلین انجام می‌دادند. مهندسی مکانیکی Wildau را روی نقشه به عنوان مکانی برای صنعت قرار داده‌است.
۱۸۸۹ / ۱۹۳۳: رشد صنعت در منطقه
در اواخر قرن نوزدهم در آلمان شرکت ماشین‌سازی برلین (B.M.A.G.)، که پیش از این L. Schwartzkopff بود، یکی از تولیدکنندگان پیشرو locomotive (نیروی حرکتی برای قطار یا ماشین ریل) راه‌آهن شد. کارخانه اصلی، که در مرکز برلین واقع داشت، برای پاسخگویی به نیازهای رو به رشد تنظیمات راه‌آهن کافی نبود؛ بنابراین، این شرکت در مناطق اطراف برلین شروع به جستجوی محل جدید برای کارخانه کرد. سرانجام در سال ۱۸۸۹ مساحت ۶۰۰٬۰۰۰ متر مربع در مجاورت راه‌آهن Goerlitz، نزدیک به شهر Hoherlehme، برای این منظور انتخاب شد.
تمام تولیدات ماشینهای چرخشی با سرعت بالا، جنراتورها و تجهیزات برقی چندی نگذشت که به کارخانه جدید B.M.A.G.'s جابجا شد. از ابتدای این کار، یک شرکت جدید - Maffei-Schwartzkopff Co. Ltd. - پدید آمد که در سالهای بعدی تمام locomotive (نیروی حرکتی برای قطار یا ماشین ریل) Schwartzkopff and Maffei E-locomotives را با برق مجهز کرد. درعواقب بعدی از رکود بزرگ در سال (۱۹۳۱)، این سایت مجبور به بسته شدن بود.
۱۹۳۳ / ۱۹۴۵: تحت رژیم سوسیالیست‌ها
در سال ۱۹۳۴ AEG سایت سابق Maffei-Schwartzkopff را به دست گرفت و آن را به یک کارخانه تغذیه کننده صنایع هواپیمایی تبدیل کرد. تولید اسلحه در سال ۱۹۳۶ از قبیل اژدرها، گلوله‌های نارنجک، قطب‌های پروانه، لوله‌های توپ، خمپاره‌ها و توپخانه‌ها آغاز شد مانند. اما دو پروژه با مهارت شهرت خویشرا خواهند از دست داد. کارخانه لوکوموتیو در ولدو ("Schienenwolf" گرگ راه آهن") را که آنقدر معروف نبود ساخت، و بعداً Wehrmacht آلمانی هنگام عقب نشینی خود از اتحاد جماهیر شوروی و ایتالیا مستقر شد[۶] و در گدام مونتاژ بزرگ لوکوموتیو ۱۵/۱۶، کارمندان AEG لوکوموتیو زرهی "Führersonderzug" (یا "قطار منشور هیتلر") را ساختند. [۶]
در آوریل سال ۱۹۴۵، ارتش اتحاد جماهیر شوروی ویلدو را اشغال کردند و چندی نگذشته بود که تصمیم گرفته شد که همه سالن‌های تولیدی باید تخریب شود و تمام تجهیزات از B.M.A.G. و AEG از بین برده شود.
۱۹۴۹ / ۱۹۵۵: آغاز آموزش مهندسی
در اواسط سپتامبر سال ۱۹۴۹، «دانشکده حرفه ای Locomotive و ساختمانی Wagon» تأسیس شد و رسماً آموزش تخصصی مهندسی ویا انجینیری در ولدو آغاز کرد و آموزش مهندسی ویا انجینیری با گروهی به تعداد تنها پنج نفر دانشجو شروع شد. در ابتدا، مدت دوره‌های آموزشی قسمی تعین شده بود که بیشتر از دوسال نباشد.
در سپتامبر ۱۹۵۳ این مدرسه به «دانشکده فنی ساخت ماشین آلات سنگین» تغییر نام داد و به وزارت ساخت ماشین آلات سنگین واگذار شد. دو سال بعد، دوباره به نام «دانشکده مهندسی ماشین آلات سنگین» (ISW) تغیر نام داد. در ابتدا کلاسهای شبانه را در رشته مهندسین کارشناسی ارشد یا دوره ماستری در رشته انجینری و همچنان دوره‌های آموزشی از راه دور نیز آموزش داده می‌شد.
۱۹۵۶–۱۹۹۱: متخصصان مهندسی
دامنه و تمرکز مدرسه در طی سالیان متمادی توسعه پیدا کرد و در سال ۱۹۶۴ برای بازتاب این موضوع به "دانشکده مهندسی یا انجینیری مکانیک "Wildau" تغییر نام یافت. به دلیل گماشتن، در دهه ۱۹۷۰، به وزارت ابزار و ساخت ماشین آلات پردازش GDR، در مرحله اولیه Wildau به ابزارهای مختلفی دسترسی داشت. در حقیقت، یکی از اولین سیستمهای رایانه ای یا کامپیوتری GDR با نام ZRA 1 در Wildau نصب شد.
در طول دهه ۱۹۸۰ دوره‌های تحصیلی بیشتر برای تکنسین‌ها یا متخصصین فنی آغاز شد و دوره‌های تحصیلی دیگر گسترش یافت و همچنان یک ساختمان جدید با یک سالن بزرگ در منطقه Friedrich-Engels-Strasse نیز شروع به ساخت و ساز کردند.
۱۹۹۱: تأسیس دانشگاه تکنیکی ساینس ولدو
اتحاد مجدد آلمان و پایان GDR تغییرات عظیمی را به همراه داشت. در اکتبر ۱۹۹۱، ایالت فدرال Brandenburg دانشگاه تخنیکی ساینس Wildau را تأسیس کرد. سایر دانشگاه‌های تخنیکی ساینس در سراسر براندنبورگ- به عنوان مثال، در لوزیتز، پوتسدام، براندنبورگ و ایبرسوالدی، همان زمان تحت همان فرمان تأسیس شدند.
نزدیگ به مرکز برلین
دانشگاه تخنیکی ساینسWildau با محوطه زیبا در جنوب برلین موقعیت دارد و با استفاده از قطار S-Bahn 46 جهت Königs Wusterhausen به ایستگاه Wildau S-Bahn پیاده شده و بعداً درسمت دست راست شما مستقیماً در مقابل ایستگاه قرار دارد.
با خطوط اتوبوس ۷۳۶، ۷۳۷ و ۷۳۸ نیز ازسمت Königs Wusterhausen به طرف شهر ولدو و بعداً به ایستگاه Wildau S-Bahn پیاده شده و بعد از آن دانشگاه مستقیماً درسمت دست چپ شما آنطرف ایستگاه قرار دارد. از برلین با خط قطارهای RE2 به جهت Cottbus Hauptbahnhof و همچنین خط RB24 به جهت Senfastberg الی Königs Wusterhausenوبعدا با استفاده از قطار S-Bahn 46 یک ایستگاه سمت برلین رفته به ایستگاه Wildau S-Bahn پیاده شده و بعد این دانشگاه مستقیماً درسمت دست راست شما آنطرف ایستگاه قرار دارد.
مرکز رشد منطقه‌ای
TH Wildau همچنین یکی از بخش مراکز رشد سریع منطقه ایBrandenburg (Regional Wachstumskerne) است که به نام صلیب شونیفلد ('Schönefelder Kreuz') نامیده می‌شود که این شامل شهرهای Königs Wusterhausen و Wildau، به همراه شهرداری Schönefeld می‌باشند. این منطقه شامل منطقه جدید فرودگاه Berlin-Brandenburg می‌باشد که پس از افتتاح فرودگاه یا میدان هوایی Willy Brandt Berlin-Brandenburg airport (BER) (فرودگاه ویلی برانت برلین-براندنبورگ) دراکتبر سال ۲۰۲۰ (اگر تخمین‌های فعلی به موقع تعین شده آن عملی گردد) فعال خواهد شد.
این دانشگاه همچنین هم‌مرز با شهر و Zeuthen، که درسمت (شمال) موقعیت دارد است و مانند محوطه دوم دانشگاه Electron Synchroton("DESY") German، که بخشی از انستیتیوت فیزیک انرژی می‌باشد. DESY ییک مرکز تحقیقاتی ملی است که ساختار ماده را بررسی می‌کند وهمچنان عملیات شتابدهنده‌های ذرات را کار می‌کند.
در ناحیه مجاور Brandenburg (به سمت شرق) منطقه Oder-Spree واقع شده‌است، که خواهد خانه Tesla (یک شرکت برقی و انرژی الکتریکی آمریکایی است که وسایل نقلیه الکتریکی، ذخیره انرژی باتری و ساخت کاشی‌های سقفی خورشیدی تخصص دارد) که اخیراً به نام Gigafactory که اولین بار در اروپا است اعلام شده.
رشته‌های تحصیلی
دانشگاه تخنیکی ساینس Wildau دارای پانزده برنامه کارشناسی یا لیسانس و پانزده برنامه کارشناسی ارشد یا ماستری است. [۱۰] در کنار رشته‌های مهندسی سنتی، رشته‌های دیگری هم وجود دارند که آن‌ها شامل دوره‌های علوم طبیعی، مهندسی، اقتصاد، حقوق، مدیریت و مدیریت بازرگانی هستند.
دانشگاه تکنیکی ساینس Wildau تنها دانشگاه در براندنبورگ است که رشته لجستیک را ارائه می‌دهد، و اولین دانشگاه در کل آلمان است که دارای رشته Telematics می‌باشد و همچنین اولین دانشگاه تخنیکی ساینس در آلمان است که دارای مدرکی در فناوری Biosystems / Bioinformatics می‌باشد.
دانشجویان می‌توانند مدرک دانشگاهی شناخته شده در سطح بین‌المللی مانند مدرک کارشناسی ارشد یا ماستری و لیسانس یا کارشناسی که طبق (فرایند بولونیا Bologna Process) می‌باشد کسب کنند.
دانشجویان یا محصلین می‌توانند رشته‌های ماستری یا کارشناسی ارشد را به زبان انگلیسی در مؤسسه تکنالوژی ولدو (Wildau Institute of Technology) ه ادامه تحصیل دهند.
تحقیق و توسعه
دانشگاه تکنیکی ساینس Wildau تمرکز بسیار خوبی در رشته تحقیقاتی دارد و در مقایسه با دیگر دانشگاه‌های کوچک تکنیکی ساینس، به دست آوردن بودجه تحقیقاتی شخص ثالث بسیار خوب عمل کرده‌است. برای هر پروفسور در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ بیش از ۲۰۳٬۰۰۰ یورو در بودجه شخص ثالث جمع‌آوری کرده‌اند و این دانشگاه ۱۱ میلیون یورو جمع‌آوری کرده‌است که تقریباً دو بر سوم بودجه آن می‌باشد.
دانشگاه تکنیکی ساینسWildau در سه حوزه اصلی تحقیق، که در نقشه تحقیق کنفرانس سخنگوهای صدراعظم یا کنسلر اعلان شده‌است، مشخص است.
دانشگاه تکنیکی ساینس ولدو همچنین در زمینه‌های تحقیقاتی تولید مواد، حمل و نقل، لجستیک و همچنین مدیریت و قانون تخصص دارد.
دانشگاه تکنیکی ساینس Wildau همچنین دارای دو مؤسسه تحقیقاتی می‌باشد که انستیتیوت علوم زندگی و فناوریهای زیست پزشکی یا طبی
Institute of Life Sciences and Biomedical Technologies و انستیتیوت مواد، توسعه و تولید Institute for Materials, Development and Production.
همکاری با دیگر دانشگاه‌های بین‌المللی
از زمان تأسیس این دانشگاه در سال ۱۹۹۱ با بیش از ۱۵۰ دانشگاه در بیش از ۶۰ کشور در سراسر جهان همکاری کرده‌است
اجتناب‌ناپذیر
«اجتناب ناپذیر» تک‌آهنگی از هنرمند اهل کلمبیا شکیرا است.
دانشگاه تکنیکی ساینس ولدو
همکاری با دیگر دانشگاه‌های بین‌المللی
در حال حاضر این دانشگاه رشته‌های دومدرکه را با دیگر دانشگاهای بین‌المللی از جمله کشورهای چین، فرانسه، جورجیا، ایتالیا، قزاقستان، روسیه و اسپانیا انجام می‌دهد و همچنان یک برنامه سه جانبه مشترک را در زمینه لوجستیک و Supply Chain Management با دانشگاه‌های Universitat Autonoma de Barcelona در اسپانیا و Riga Technical University در لتونی ایجاد کرده‌است.
اجتناب‌ناپذیر
این تک‌آهنگ در چارت‌های ترانه های لاتین بیلبورد، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
دانشگاه تکنیکی ساینس ولدو
همکاری با دیگر دانشگاه‌های بین‌المللی
دانشگاه تکنیکی ساینس Wildau همچنین در حال حاضر حدود ۷۰ همکاری فعال با دانشگاه‌های بین‌المللی در سراسر جهان دارد. بسیاری از این همکاری‌ها شامل ترتیب و تبادل دانشجوها یا کارمندان است.
شرلی الیس
شرلی الیس (Shirley Ellis؛ January 19, 1929 – 1929:1:19, October 5, 2005) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
قصه آشنا
قصهٔ آشنا نام مجموعه داستان کوتاهی از احمد محمود است که توسط انتشارات نگاه نخست در سال ۱۳۷۰ انتشار یافت و پس از آن‌ به چاپ‌های متعدد رسید.
داستان‌های مجموعه
۱.قصه آشنا
۳. عصای پیری
۴. ستون شکسته
۵. سایه
۶. خرکُش
ولی بروک، اکلاهما
ولی بروک شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۶۵ نفر بوده‌است.
تموسیلین
تموسیلین یک پنی سیلین مقاوم در برابر بتا-لاکتاماز است. این دارو در درجه اول برای درمان عفونت‌های ناشی از باکتری‌های گرم منفی مقاوم به دارو استفاده می‌شود. از نظر شیمیایی این دارو یک ۶-متوکسی پنی‌سیلین است و همچنین در دسته کربوکسی‌پنی‌سیلین ها قرار می‌گیرد.
کیش‌زومبور
کیش‌‌زومبور یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه ماکو واقع شده‌است. کیش‌‌زومبور ۶۵٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد.
فردریک کریستین (بازیکن کریکت)
فردریک کریستین (Frederick Christian; January 1, 1877 – March 13, 1941) بازیکن کریکت اهل بریتانیا بود.
رسوایی پارازیت تلفن در انتخابات ۲۰۰۲ سنا نیوهمپشایر
رسوایی پارازیت تلفن یر انتخابات سنای نیوهمپشایر در سال۲۰۰۲ شامل استفاده از یک شرکت بازاریابی تلفنی بود که توسط حزب جمهوریخواه آن ایالت(NHGOP) برای دستکاری در انتخابات استخدام شده بود. دستکاری شامل استفاده از یک مرکز تماس برای مسدود کردن خطوط تلفن عملیات خروج از رأی(GOTV) بود. در نهایت ۹۰۰تماس برای ۴۵برقرار شد چند دقیقه اختلال در مراکز تماس با گرایش دموکرات‌ها.
در طول انتخابات آن ایالت در سال ۲۰۰۲ برای کرسی مجلس سنای ایالات متحده که توسط باب اسمیت جمهوری‌خواه خالی شد، حزب جمهوری‌خواه نیوهمپشایر بازار جی او پی را در شمال ویرجینیا استخدام کرد تا بانک تلفن دیگری را که توسط حزب دموکرات ایالتی و اتحادیه آتش نشانان برای تلاش برای تغییر استفاده می‌شود، مسدود کند. رای‌دهندگان را به نمایندگی از فرماندار وقت نیوهمپشایر جین شاهین در روز انتخابات حذف کنید. جان ای. سونونو، نامزد جمهوری خواهان، یک پیروزی محدود به دست آورد. علاوه بر تعقیب کیفری، افشای این پرونده از یک دعوای مدنی که توسط حزب دمکرات این ایالت علیه حزب جمهوری‌خواه آن ایالت (اکنون حل و فصل شده) ارائه شده‌است.
چهار مرد به خاطر جنایات فدرال مجرم شناخته شدند یا به جرم آنها اعتراف کردند و به خاطر مشارکتشان به زندان محکوم شدند. یک محکومیت توسط دادگاه تجدید نظر لغو شد. جیمز توبین که در دادگاه تجدید نظر آزاد شد، بعداً باتهام دروغگویی به اداره تحقیقات فدرال درطول تحقیقات اولیه متهم شد.
رسوایی شکسته می‌شود
پلیس در کنکورد، مرکز ایالت، توسط کارگران دموکرات در روز انتخابات مطلع شد که تماس‌های تلفنی مکرری دریافت می‌کنند که پس از پنج ثانیه به پایان می‌رسد، تماس‌هایی که در تلاش‌های آن‌ها برای دسترسی به رای‌دهندگان و ارائه سواری به صندوق‌های رای اختلال ایجاد می‌کند. برای حداقل یک ساعت و نیم در ظهر آنها قادر به برقراری هیچ تماس خروجی نبودند. ورایزون بعداً توانست بیشتر این تماس‌ها را متوقف کند، اما هرکسی که آنها را برقرار کرده بود، قوانین ایالتی را در برابر آزار و اذیت تلفنی نقض کرده بود.
مقامات ایالتی دریافتند که تماس‌ها از خارج از ایالت بوده و به همین دلیل همتایان فدرال خود را وارد کرده‌اند. آنها در نهایت به یک شرکت مستقر در پوکاتلو، آیداهو که بانک‌های تلفن را اداره می‌کرد، ردیابی شدند.
رهبر اتحادیه نیوهمپشایر در ۷ فوریه ۲۰۰۳ در مورد آن گزارش داد. این داستان بلافاصله پس از اعتراف به دروغگویی به روزنامه، چارلز مک گی، مدیر اجرایی جی او پی ایالتی را مجبور به استعفا کرد. بعداً، دادستان‌ها گفتند که او پس از دیدن یک آگهی تبلیغاتی که توسط کمپین شاهین با اعداد منتشر شده بود، به فکر اخلال در ارتباطات دموکراتیک بود. او با توجه به سابقه نظامی خود، تصمیم گرفت «ارتباطات دشمن» را مختل کند و با چندین شرکت بازاریابی تلفنی که می‌دانست با جمهوری‌خواهان همدردی می‌کردند تماس گرفت.
با این حال، جیمز توبین، مدیر حوزه شمال شرقی آن زمان برای کمیته ملی سناتور جمهوریخواه (NRSC)، مک گی را با بازار جی او پی، یک شرکت ویرجینیای شمالی که توسط آلن ریموند اداره می‌شد، قرار داد که توسط حزب نیوهمپشایر برای مشارکت در رای‌دهندگان مشابه استخدام شده بود. مک گی به دروغ گفته بود که از این موضوع بی‌خبر است.
استیو کورناکی از politicsnj.com کشف کرد که ریموند، بومی نیوجرسی، برای جیمز ترفینگر، نامزد سابق فرمانداری که پس از آن به دلیل رسوایی تلفنی در جریان انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در آن ایالت در سال ۲۰۰۱ برای نامزدی سناتورها متهم شده بود، کار کرده‌است، که در آن تماس‌ها در این ایالت انجام شد. دو تن از حریفان خود را لکه دار کرد. یکی از چهره‌های برجسته در آن کیفرخواست، احتمالاً یکی از توطئه‌گران، یک مشاور جمهوری‌خواه ناشناس بود که گمان می‌رود ریموند باشد (در طول محاکمه بعدی جیمز توبین، دادستان گفت که بازار جی او پی برای کمپین مجلس سنا در نیوجرسی کار کرده‌است و این کار را انجام داده‌است. منجر به کیفرخواست کیفری شده بود). در طی مسابقات سوپر بول در ۳ فوریه ۲۰۰۲، شرکت ریموند با رای‌دهندگان احتمالی تماس گرفته بود که نه تنها به یکی از رقبای ترافینگر حمله کردند، بلکه ظاهراً از طرف دیگری بودند.
اعتراف به گناه
تا اینکه در ۳۰ ژوئن۲۰۰۴، زمانی که آلن ریموند در دادگاه فدرال در کنکورد به چندین اتهام جنایت اعتراف کرد، اطلاعات کمی در مورد این پرونده شنیده شد. مک گی ماه بعد از آن پیروی کرد. وبلاگ جاش مارشال اشاره کرد که تاد هینن، دادستان پرونده ریموند، به دادگاه اشاره کرد که با ریموند در مورد ایده پارازیت تلفن توسط «یک همکار سابق که در آن زمان یکی از مقامات یک سازمان سیاسی ملی بود» تماس گرفته بود. هینن بعداً نشان داد که مک گی در مورد طرح پارازیت تلفن با دو مقام ارشد جمهوریخواه دیگر صحبت کرده‌است.
اسمیت درمقاله ای برای مانیتور کنکورد، پارازیت تلفن را «یک خشم» خواند و از فقدان خشم جمهوری خواهان در مورد «این اقدام نفرت انگیز توسط هک‌های سیاسی رقت انگیز» ابراز تاسف کرد. او همچنین تلویحاً گفت که پارازیت تلفن ممکن است پیروزی شاهین را رد کرده باشد.
جمله‌ها
آلن ریموند در ۸ فوریه۲۰۰۵ به خاطر نقش خود به پنج ماه زندان فدرال محکوم شد. یک ماه بعد، چارلز مک گی هفت ماه دریافت کرد.
آزمایش جیمز توبین و تأمین مالی
جیمز توبین با نزدیک شدن به محاکمه او از همکاری با بازرسان امتناع کرد. در طول محاکمه توبین، سؤالاتی در مورد منبع پولی که درتأمین مالی پارازیت تلفن و دفاع ازاو نقش داشت، مطرح شد.
در ماه ژوئیه،رهبر اتحادیه گزارش داد که یکی از وکلای توبین به دادگاه گفت که او به عنوان کارمند کمیته ملی جمهوری خواهان(RNC) وکالت متهم را بر عهده دارد. ازآنجایی که کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول اعلام کرده بود که توبین بتنهایی در یک عملیات سرکش عمل می‌کند، از این سؤال پرسیده شد که چرا آنها برای دفاع از او هزینه می‌کنند.
در ماه اوت، کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول سرانجام تأیید کرد که بیش از ۷۲۲۰۰۰دلار برای دفاع از توبین توسط شرکت ویلیامز و کانولی در واشینگتن هزینه کرده‌است. یک سخنگوی به آسوشیتدپرس گفت: «این حمایت براساس اطمینان او و اعتقاد ما است که جیم مرتکب هیچ تخلفی نشده‌است.»
رهبر اتحادیه در فوریه ۲۰۰۶ گزارش داد که کمیته ملی جمهوری خواهان سوپر بول در روز محکومیت توبین ۱٫۷ میلیون دلار به ویلیامز پرداخت کرده‌است، در مجموع ۲٫۵ میلیون دلار، و نه تأیید و نه رد کرد که هنوز هم هزینه‌های قانونی او را پرداخت می‌کند. اولین گزارش مالی کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول در سال ۲۰۰۶ نشان داد که تا آن زمان ۳۳۰۰۰۰ دلار دیگر هزینه کرده بود.
بعداً در همان سال، همسر توبین توسط کمیته ملی سناتور جمهوریخواه به عنوان مشاور در مبارزات انتخاباتی ناموفق لینکلن چفی، سناتور رود آیلند، به عنوان استراتژی‌های شمال شرق استخدام شد، شرکتی که خانه توبین‌ها را به عنوان آدرس اصلی خود فهرست کرده بود. با وجود نداشتن تجربه قبلی، او ۳۰۰۰۰۰ دلار دستمزد دریافت کرد.
در ۲۸ آگوست، مارشال گزارش داد که دو قبیله هندی، گروه آگوا کالینته از سرخپوستان کاهویلا و می‌سی‌سی‌پی چوکتاو، مشتریان شناخته شده لابی گر بانفوذ جک آبراموف، که خود در کانون یک رسوایی گسترده بود، ۵۰۰۰دلار کمک کرده بودند (حداکثر قانونی) به حزب جمهوری‌خواه نیوهمپشایر در هفته انتخابات در سال۲۰۰۲. هیچ‌کدام از آنها علاقه‌ای به نیوهمپشایر نداشتند. بعداً، کارمندان جاد گرگ، سناتور ارشد نیوهمپشایر و همچنین یک جمهوری‌خواه، توضیح دادند که بدون اطلاع او این چک‌ها را پاس کرده‌اند.
در ۱۰ نوامبر، قاضی استیون مک‌آلیف درخواست توبین برای رد اتهامات توطئه علیه او را رد کرد، اگرچه او گفت که درخواست دیگری را برای رد اتهاماتی که توبین حق رای دیگران را رد کرده بود، بررسی خواهد کرد.
اندکی قبل از شروع محاکمه، مارشال گزارش داد که فهرست شاهدان ایالت شامل تری نلسون، مدیر سیاسی سابق مبارزات انتخاباتی بوش است. نلسون با رسوایی مربوط به جمع‌آوری غیرقانونی پول دیلی در تگزاس مرتبط بود.
زمینه
جیمز توبین رئیس ستاد انتخاباتی جورج دبلیو بوش در نیوانگلند بود. او در ۱۵ دسامبر۲۰۰۵ به اتهام آزار و اذیت تلفنی "به خاطر نقشش در توطئه ای برای مسدود کردن تلفن‌های حزب دمکرات در روز انتخابات۲۰۰۲" محکوم شد. با این حال، این محکومیت بعداً توسط دادگاه تجدیدنظر فدرال لغو شد و توبین از همه اتهامات تبرئه شد.
توبین به عنوان مدیر سیاسی ملی کمپین ریاست جمهوری ناشر استیو فوربس خدمت کرد. او کارمند گروه دی اس آی مستقر در واشینگتن دی سی است و همچنین دارای شرکت مشاوره خود به نام شرکت توبین است که در بنگر، مین مستقر است. در طول چرخه انتخابات۲۰۰۴ او یک تکاور بوش بود و حداقل ۲۰۰۰۰۰دلار برای تلاش برای انتخاب مجدد بوش در سال ۲۰۰۴ جمع‌آوری کرد.
ادعای دخالت توبین در پارازیت تلفن انتخاباتی
در نوامبر۲۰۰۲، توبین مدیر منطقه ای کمیته ملی سناتور جمهوریخواه بود. در روز انتخابات، قطع تماس‌های کامپیوتری خطوط تلفن راه اندازی شده توسط حزب دموکرات نیوهمپشایر و اتحادیه آتش نشانان منچستر را مسدود کرد. در طول دو ساعت بیش از ۸۰۰تماس تلفنی با یک بانک تلفنی برای دریافت رای صادر شد. رقابت سنای ایالات متحده در نیوهمپشایر بین فرماندار دموکرات برگزار شد. جین شاهین و نماینده جمهوریخواه جان ای سونونو سونونو با حدود ۲۰۰۰۰رای برنده شد.
توبین و مدیر سیاسی استراحتگاه خدمات ملی و کلوپ کشور، کریس لاسیویتا، در گروه درام کورپس اینترنشنال، یک شرکت لابی و روابط عمومی حزب جمهوری‌خواه واشینگتن، همراه با برایان مک کیب، یک فعال حزب جمهوری‌خواه که قبلاً در چندین نقش در نیوهمپشایر، از جمله مدیر کمپین نماینده سابق ایالات متحده، کار می‌کرد، با هم کار کرده بودند.. بیل زلیف. در آن زمان، استراحتگاه خدمات ملی و کلوپ کشور توسط رهبر اکثریت سنا، بیل فریست، اداره می‌شد.
سوابق تلفنی نشان می‌دهد که توبین در یک بازه زمانی ۳روزه در حدود روز انتخابات۲۰۰۲ ،۲۲تماس بادفتر امور سیاسی کاخ سفید داشته‌است. تعدادی ازناظران اشاره کرده‌اند که تماس بین دفتر امور سیاسی کاخ سفید وکارکنان ستاد انتخاباتی ریاست جمهوری ازنظر تاریخی برای دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه امری عادی است.
آزمایش
محاکمه توبین در ۶ دسامبر۲۰۰۵ آغاز شد. روز اول ظاهراً برای دفاع خوب گذشت، زمانی که به نظر می‌رسید، شاهد کلیدی دادستان، چاک مک گی از شهادتی که در ازای داد و ستد رضایت داده بود، عقب‌نشینی کرد.
شهادت مک گی نشان داد که گروه درام کورپس اینترنشنال، یک شرکت روابط عمومی قدرتمند که وب سایت ایستگاه مرکزی فناوری را منتشر می‌کند و ارتباط نزدیکی با حزب جمهوری‌خواه دارد، از طریق وکیل و برایان مک کیب بومی نیوهمپشایر درگیر بوده‌است. او همچنین گفت که با دارل هنری از انجمن گاز آمریکا صحبت کرده‌است، او گفت که پس از قطع شدن رسمی تلفن، پارازیت تلفن را ادامه خواهد داد. مک گی گفت که هنری پیشنهاد داده بود که عملیات را با تعدادی از داوطلبان «اتاق» ادامه دهد. از آنجا که مافوق توبین در کمیته ملی سناتور جمهوریخواه، کریس لاسیویتا، در آن زمان برای اتاق بازرگانی ایالات متحده کار می‌کرد، ممکن است که او نیز از این طرح آگاه بوده باشد. او در حال حاضر برای شرکت مشاوره تری نلسون، گروه استراتژی متقابل کار می‌کند.
ریموند گفت که او همچنین این ایده را پس از کنت گراس، مشاور عمومی سابق در کمیسیون انتخابات فدرال، که در حال حاضر شریک شرکت قدرتمند اسکادن، آرپس، اسلیت، مهرن و فلام است، اجرا خواهد کرد.
در ۸ دسامبر، دفاعیات توبین دو شاهد ارائه کرد و استراحت کرد. آنها مک آلیف را متقاعد کردند که یک اتهام را کنار بگذارد و دامنه اتهام دیگری را محدود کند.
یک هفته بعد، هیئت منصفه او را به دو اتهام مرتبط با مزاحمت تلفنی محکوم کرد، در حالی که او را از اتهام جدی تر توطئه برای نقض حقوق رأی دهندگان تبرئه کرد.
در می ۲۰۰۶، دادستان برای دو سال زندان درخواست کرد. آنها سه عامل را ذکر کردند: سوء استفاده توبین از اعتماد عمومی و خصوصی، برقراری تماس‌های متعدد با قربانیان متعدد در یک دوره زمانی طولانی، و هدف نهایی از دخالت در انتخابات. دو مورد اول به‌طور خاص توسط قانون مزاحمت تلفنی مورد توجه قرار گرفته‌است. دادستان‌ها گفتند که این دومی نه، اما پایانی آنقدر وحشتناک است که مجازات شدیدتری را ایجاب می‌کند. توبین در ۱۷ می ۲۰۰۶ به ۱۰ ماه زندان، دو سال حبس تعلیقی و ۱۰۰۰۰ دلار جریمه محکوم شد.
محاکمه، حزب جمهوری‌خواه نیوهمپشایر را با تنها ۷۳۳٫۶۰ دلار در حساب بانکی خود تقریباً ورشکست کرد. در اواخر همان سال، نامزدهای دموکرات هر دو نماینده جمهوری‌خواه فعلی کنگره را ناراحت کردند.
دفاع کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول
در ماه اوت، کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول تأیید کرد که بیش از ۷۲۲۰۰۰ دلار برای دفاع از توبین توسط شرکت ویلیامز و کانولی واشینگتن دی سی هزینه کرده‌است. یک سخنگوی به آسوشیتدپرس گفت: «این حمایت بر اساس اطمینان او و اعتقاد ما است که جیم مرتکب هیچ تخلفی نشده‌است.» رهبر اتحادیه در فوریه ۲۰۰۶ گزارش داد که کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول در روز محکومیت توبین ۱٫۷ میلیون دلار به ویلیامز پرداخت کرده‌است، در مجموع ۲٫۵ میلیون دلار، و نه تأیید و نه رد کرد که هنوز هم هزینه‌های قانونی او را پرداخت می‌کند. اولین گزارش مالی کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول در سال ۲۰۰۶ نشان داد که تا آن زمان ۳۳۰۰۰۰ دلار دیگر هزینه کرده‌است.
بعداً در همان سال، همسر توبین و شریک زندگی او که مدت‌ها از فعالان سیاسی نیوانگلند بود، به عنوان مشاور در کمپین انتخاب مجدد لینکلن چفی، سناتور رود آیلند، استخدام شدند که در نهایت ناموفق بود. توبین، که در دو کمپین پرطرفدار قبلی در مین کار کرده بود، و شریک او که شش کمپین قبلی را مدیریت کرده بود، ۳۰۰۰۰۰ دلار برای مشاوره در مورد کمپین دریافت کردند. از این مبلغ، ۲۶۰۰۰۰ دلار صرف پرداخت پست برای کمپین Chafee شد.
محکومیت در دادگاه تجدید نظر لغو شد
در ۲۱ دسامبر، وکلای توبین اسنادی را در دادگاه منطقه ای ایالات متحده در کنکورد، نیوهمپشایر، به دنبال لغو حکم هیئت منصفه و خواستار محاکمه جدید برای توبین، تشکیل دادند. یک ماه بعد، یک پرونده با جزئیات بیشتر سه خطای احتمالی را نشان داد:
در ۲۰ مارس ۲۰۰۷، مایکل بودین، رئیس قاضی دادگاه تجدیدنظر ناحیه اول ایالات متحده در بوستون، حکم داد که اساسنامه ای که توبین بر اساس آن محکوم شده‌است «مناسب» با آنچه توبین انجام داده‌است، نیست، و این سؤال را مطرح کرد که آیا دولت نشان داده‌است که توبین قصد دارد. آزار دادن با این حال، آن طور که وکلای توبین به دنبال آن بودند، محکومیت را به‌طور کامل باطل نکرد و گفت که رویه قضایی توطئه به سطح مدرکی که توبین ادعا می‌کرد نیاز ندارد. این دادگاه آن را برای محاکمه مجدد به دادگاه منطقه بازگرداند، زیرا معتقد بود که یک هیئت منصفه به درستی آموزش دیده احتمالاً می‌تواند محکومیت خود را تنها بر اساس اقدامات او بازگرداند. دادستان‌های فدرال گفتند که درحال بررسی این تصمیم هستند تا بنوبه خود درخواست تجدید نظر کنند یا دوباره محاکمه کنند.
کیفرخواست توبین ۲۰۰۸
پس از بیش از یک سال بدون هیچ گونه پیشرفت قانونی یا تحقیقی، در ۹ اکتبر ۲۰۰۸، یک هیئت منصفه فدرال در مین بار دیگر توبین را به دو اتهام اظهارات نادرست به مأموران اف‌بی‌آی متهم کرد. در آن زمان شاهین و سونونو در حال تکرار مسابقه ۲۰۰۲ خود بودند که شاهین برنده شد. این اتهامات بعدی به‌طور خلاصه در سال ۲۰۰۹ پس از اینکه قاضی فدرال در دادگاه ناحیه مین انگیزه آنها را «تعقیب انتقام جویانه» تشخیص داد، رد شد.
سایر تحولات
نوئل هیلمن، که به عنوان رئیس بخش صداقت عمومی وزارت دادگستری مسئول انتقال پرونده به محاکمه بود، در ژانویه ۲۰۰۶ توسط پرزیدنت بوش برای قضاوت فدرال نامزد.
همچنین در آن ماه، حزب جمهوری‌خواه نیوهمپشایر دعوای متقابلی را علیه حزب دمکرات ایالت تنظیم کرد و مدعی شد که شکایت دموکرات‌ها علیه آنها صرفاً بخشی از تلاش ملی برای پیشبرد منافع حزب در یک سال انتخاباتی بوده‌است و دموکرات‌ها ازروند دادگاه سوء استفاده می‌کنند. برای جلوگیری از تلاش‌های حزب جمهوری‌خواه نیوهمپشایر برای مشارکت در فعالیت‌های سیاسی محافظت شده توسط قانون اساسی. در اول دسامبر، دو حزب در مجموع ۱۲۵۰۰۰دلار پرداخت کردند که جمهوری خواهان به دموکرات‌ها در اقساط سالانه ۲۵۰۰۰دلار طی پنج سال آینده پرداخت می‌کردند. کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول و کمیته ملی سناتور جمهوریخواه همچنین هر کدام دو کمک ۵۰۰۰دلاری به موسسات خیریه مرتبط با ادارات آتش‌نشانی و پلیس منچستر خواهند کرد.
ارتباطات کاخ سفید
یک تحلیل دموکراتیک از سوابق تلفنی که در محاکمه جنایی توبین معرفی شد نشان می‌دهد که او ۱۱۵تماس خروجی با کاخ سفید بین ۱۷سپتامبر و ۲۲ نوامبر۲۰۰۲ داشته‌است. دو ده مورد از تماس‌ها از ساعت۹:۲۸ انجام شدیک روز قبل از انتخابات تا ساعت ۲:۱۷صبح شب بعد از رای‌گیری، یک دوره سه روزه که طی آن عملیات پارازیت تلفن نهایی شد، انجام شد و سپس به‌طور ناگهانی خاموش شد.
تقریباً تمام تماس‌ها باکاخ سفید به همین شماره می‌رسد که درحال حاضر دردفتر امور سیاسی زنگ می‌زند. در سال۲۰۰۲، این دفتر توسط کن مهلمن، که بعداً رئیس کمیته ملی جمهوری خواهان شد، اداره می‌شد. کاخ سفید از گفتن اینکه این شماره تلفن به کدام کارمند اختصاص داده شده‌است خودداری کرد.
حزب ملی جمهوری‌خواه، که بهپرداخت میلیون‌ها صورتحساب قانونی برای دفاع از توبین ادامه داده‌است، می‌گوید که تماس‌های تلفنی مربوط به کارهای معمول انتخاباتی بوده و پیشنهاد این که این تماس‌ها شامل پارازیت تلفنی است، «احمقانه» است. مهلمن گفت که این تماس‌ها صرفاً بخشی ازتماس‌های زیادی بود که او و دستیارش در آن دوره زمانی با نیروهای عملیاتی درمسابقات رقابتی در سراسر کشور داشتند.
بعداً در ماه آوریل، حزب دموکرات ایالتی از فیلیپ مانگونس، قاضی رسیدگی کننده به شکایت علیه حزب جمهوری‌خواه نیوهمپشایر خواست تا به آنها اجازه دهد از مهلمان بازجویی کنند. یکی از فعالان گفت که توضیح مهلمان مبنی بر اینکه این یک کار معمولی در کمپین انتخاباتی بوده‌است، به سختی می‌تواند با سوابقی که نشان می‌دهد توبین مدت‌ها پس از تصمیم‌گیری انتخابات به نفع سونونو، به تماس با دفتر مهلمان ادامه می‌دهد. جو گیلورد، مشاور جمهوری‌خواه، دموکرات‌ها را به «تلاش برای دامن زدن به چرندیات» متهم کرد.
ارتباط هیلی باربور
در ۲۸ آوریل۲۰۰۶،آسوشیتدپرس گزارش داد که هیلی باربور، رئیس سابق کمیته ملی جمهوری خواهانسوپر بول که اکنون به عنوان فرماندار می‌سی‌سی‌پی خدمت می‌کند، وام استارتاپی ۲۵۰۰۰۰دلاری را از طریق شرکت سرمایه‌گذاری خود، شرکای هلم، در سال۲۰۰۰ به بازار جی او پی است. در حالی که او ادعا می‌کرد که دخالتش در آنجا به پایان رسیده‌است و در آن زمان نمی‌دانست که شرکت هرگز در فعالیت‌های مجرمانه شرکت خواهد کرد، توافقنامه عملیاتی آن نشان می‌دهد که هلم کنترل زیادی بر شرکت از طریق طبقه متفاوتی از شرکت‌ها حفظ کرده‌است. سهام و اینکه شریک باربور، اد راجرز، در نتیجه کنترل یکسانی بر شرکت با ریموند داشت. بررسی‌های بیشتر نشان داد که هلم فقط اندکی قبل از راه‌اندازی بازار جی او پی ثبت شده بود و این مشارکت هرگز در هیچ شرکت دیگری سرمایه‌گذاری نکرد. ریموند همچنین با وجود سرمایه‌گذاری اولیه ۱۱۷۰۰ دلاری، صاحب دو سوم شرکت بود.
شان هانسن
در ۲۷ مارس۲۰۰۶، شان هانسن، مالک سابق مایلو، از آیداهو به نیوهمپشایر سفر کرد تا با هر یک از آنها توطئه برای ارتکاب آزار و اذیت تلفنی و کمک و مشارکت در آزار و اذیت تلفنی روبرو شود. دادستان‌ها ادعا می‌کنند که او با استفاده از شرکت خود برای پارازیت شش شماره تلفن با تماس‌های قطع در روز انتخابات به مبلغ ۲۵۰۰دلار موافقت کرده‌است.
او به جرم خود اعتراف کرد و قرار بود در فوریه۲۰۰۷ محکوم شود. بعداً از اعتراف مجرمانه خود منصرف شد و صدور حکم به مه۲۰۰۸ به تعویق افتاد. اتهامات علیه هانسن در نهایت توسط دولت رد شد.
دادستان ویژه به دنبال
در ۱۲ مه ۲۰۰۶،جان کانیرز، نماینده ایالات متحده (دم، میشیگان) درخواستی رسمی به دادستان ایالات متحده آلبرتو گونزالس فرستاد و از او خواست تا یک دادستان ویژه را برای بررسی پارازیت تلفن در سال ۲۰۰۲ معرفی کند. کانیرز، دموکرات ارشد کمیته قضایی مجلس نمایندگان، گفت که یک وکیل مستقل برای بررسی ادعاهایی مبنی بر دست داشتن مقامات کاخ سفید در این طرح ضروری است، و اشاره کرد که وزارت دادگستری ایالات متحده "به نظر می‌رسد در حال بررسی تماس‌های گسترده بین این دو نیست. توطئه گران پارازیت تلفن و مقامات بلندپایه جمهوریخواه».
خوخ سرخ
خوخ سرخ (به لاتین: Khökh Serkh) یک کوه است که در مغولستان واقع شده‌است. خوخ سرخ ۴٬۰۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هوف (راینلاند-فالتس)
هوف (به آلمانی: Hof) یک شهر در آلمان است که در وستروالدکرایس واقع شده‌است. هوف ۱٬۲۶۱ نفر جمعیت دارد.
شیرحصار (میان ولایت)
شیرحصار روستایی در دهستان میان ولایت بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۲۷ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
باور نمی‌کنم
«باور نمی‌کنم» تک‌آهنگی از هنرمند اهل کلمبیا شکیرا است.
این تک‌آهنگ در چارت‌های بهترین ترانه های لاتین بیلبورد، جزو ده ترانه اول قرار گرفت. همچنین این ترانه در مراسم ام‌تی‌وی به صورت زنده توسط شکیرا اجرا شد.
میک فریتاگ
میک فریتاگ (زادهٔ February 7, 1979) شناگر اهل آلمان است.
آندریا دانزی
آندریا دانزی (Andrea Danzi؛ زادهٔ February 25, 1999) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلاس ورونا اشاره کرد.
خرگوش کوچک بامزه
خرگوش کوچک بامزه (به زبان انگلیسی: Funny Little Bunnies) یک فیلم کوتاه انیمیشن محصول دیزنی از مجموعه سمفونی احمقانه به کارگردانی ویلفرد جکسون است. این اثر در سال ۱٩٣۴ منتشر شد.