cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
گیلگمش
گیلگمش، انکیدو و جهان زیرین
در این دوره، افسانه‌ها و روایت‌های بسیاری دربارهٔ گیلگمش شکل گرفت. پنج شعر سومری مستقل که دلاوری‌های گیلگمش را روایت می‌کنند تا به امروز بازمانده‌اند. اولین حضور گیلگمش در ادبیات، به احتمال زیاد در شعر سومری «گیلگمش، اِنکیدو و جهان زیرین» است. روایت با درختِ هولوپو آغاز می‌شود - به احتمال زیاد، طبق نظر سومرشناس ساموئل نوآه کریمر، درخت بید که در ساحل فرات رشد می‌کند. ایزدبانو اینانا درخت را به باغ خود در اوروک می‌برد و قصد دارد پس از رشد کاملِ آن، به سریری تبدیلش کند. رشد درخت کامل می‌شود ولی مار که «افسون نمی‌داند»، آنزو-پرنده و لیلیتو، دیوی بین‌النهرینی، همگی در درخت سکنی می‌گزینند و بانگِ افسوسِ اینانا را برمی‌آورند.
گیلگمش که در این داستان برادر اینانا توصیف می‌شود، پدیدار می‌شود و مار را از بین می‌برد و باعث گریختن آنزو-پرنده و لیلیتو می‌شود. همراهان گیلگمش درخت را قطع می‌کنند و از آن یک بستر و یک سریر می‌سازند و به اینانا تحویل می‌دهند. اینانا در پاسخ، یک پیککو و یک میککو می‌سازد (احتمالا به ترتیب یک طبل و چوبک‌های آن - گرچه نمی‌توان با اطمینان گفت) و به پاداش شجاعت گیلگمش به او می‌دهد. گیلگمش پیککو و میککو رااز دست می‌دهد و می‌پرسد چه کسی آنها را باز خواهد یافت. اِنکیدو برای یافتن آنها به جهان زیرین فرومی‌رود اما قوانین سختگیرانه جهان زیرین را زیر پا می‌گذارد و در نتیجه مجبور می‌شود که برای همیشه در آنجا بماند. قسمت باقیمانده شعر گفتگویی است که در آن گیلگمش از شبح انکیدو دربارهٔ جهان زیرین می‌پرسد.
شعرهای پسین
«گیلگمش و آگا» شورش موفق گیلگمش را بر علیه فرمانروا (آگا، پادشاه دولت‌شهر کیش) روایت می‌کند. «گیلگمش و هوواوا» روایتِ چگونه پیروز شدنِ گیلگمش و خادمش انکیدو، با کمک پنجاه داوطلب از شهر اوروک، بر هیولایی به نام هوواوا (غولی که انلیل، فرمانفرمای خدایان، به نگاهبانی جنگل سدر گماشته) است. در «گیلگمش و نرگاو آسمان»، گیلگمش و انکیدو نرگاو آسمان را که ایزدبانو اینانا برای حمله به آن‌ها فرستاده‌است، می‌کشند. طرح این شعر با صحنه همانندش در حماسه گیلگمشِ اکدیِ جدیدتر تفاوت اساسی دارد. در شعر سومری، به نظر نمی‌رسد اینانا از گیلگمش بخواهد که همسر او شود، در حالی که در حماسه اکدی جدیدتر چنین می‌خواهد. گذشته از این، هنگامی که پدرش آن را وادار می‌کند که نرگاو آسمان را به او دهد، به جای تهدید به زنده کردن مردگان برای خوردن زندگان (که در حماسه اکدی جدیدتر بیان شده‌است)، تنها تهدید می‌کند که «فریادی» خواهد زد که به زمین برسد. شعری که به نام «مرگ گیلگمش» شناخته می‌شود در وضعیت بدی باقی مانده‌است اما به نظر می‌رسد که روایتگر به‌خاک‌سپاری بزرگی‌ست که پس از آن فرد درگذشته به جهان زیرین وارد می‌شود. این احتمال وجود دارد که محققان جدیدی که عنوان شعر را انتخاب کرده‌اند، آن را به اشتباه تفسیر کرده باشند و شعر در واقع دربارهٔ مرگ انکیدو باشد.
حماسهٔ گیلگمش
تا دورهٔ امپراتوری بابل باستان (ح. ۱۸۳۰ تا ح. ۱۵۳۱ پیشا دوران مشترک)، روایت شاهکارهای افسانه‌ای گیلگمش در قالب یک یا چند حماسهٔ طولانی در هم تنیده شده بود. حماسه گیلگمش، کاملترین گزارش ماجراهای گیلگمش، به زبان اکدی در دورهٔ امپراتوری بابلی میانه (ح. ۱۶۰۰ تا ح. ۱۱۵۵ پیشا دوران مشترک) توسط کاتبی به نام سین-لقی-اونینی تصنیف شد. کاملترین نسخهٔ حماسهٔ گیلگمش بر روی مجموعه‌ای شامل دوازده لوح گِلی نوشته شد (قرن هفتم پیشا دوران مشترک) که در کتابخانه آشوربانی‌پال در نینوا (پایتخت آشور) پیدا شد. متن حماسه تنها به شکل تکه‌تکه باقی مانده که خیلی‌هایشان آسیب جدی دیده یا گم شده‌اند. گروهی از محققان و مترجمان بخش‌های از دست رفته حماسه را با محتوای سرودهای سومری یا سایر نسخه‌های حماسهٔ گیلگمش که در مکان‌هایی دیگر در سراسر خاور نزدیک پیدا شده، تکمیل می‌کنند.
درحماسه، گیلگمش «دو سوم خدایی و یک سوم فانی» معرفی می‌شود. در ابتدای شعر، گیلگمش حاکمی بی‌رحم و ستمگر توصیف می‌شود. این بخش چنین معنا شده که او یا همهٔ زیردستان خود را به کار اجباری وامی‌داشته یا بهره‌برداری جنسی از آنها می‌کرده‌است. برای مجازات ستمگری گیلگمش، آنو انسانی وحشی (اِنکیدو) را خلق می‌کند. پس از آن‌که «روسپی مقدسی» به نام شَمهات، انکیدو را رام می‌کند؛ او برای مقابله با گیلگمش به اوروک می‌رود. در دومین لوح، دو مرد کشتی می‌گیرند و گرچه در پایان گیلگمش پیروز می‌شود، چنان تحت تأثیر قدرت و سرسختی حریفش قرار می‌گیرد که آن دو دوست صمیمی یکدیگر می‌شوند. در متن‌های نخستین سومری، انکیدو خدمتکار گیلگمش است ولی در حماسهٔ گیلگمش آن دو همراهانی برابر هستند.
در لوح‌های III تا V، گیلگمش و انکیدو به جنگل سدر سفر می‌کنند که هومبابا (برابر اکدی «هوواوا» (سومری)) از آن نگاهبانی می‌کند. قهرمانان از هفت کوه عبور می‌کنند تا به جنگل سدر برسند و در آن‌جا به قطع درختان می‌پردازند. گیلگمش در مواجهه با هومبابا دچار وحشت می‌شود و به درگاه شَمَش (برابر اکدی «اوتو» (سومری)) نیایش می‌کند که با دمیدن هشت باد در چشم‌های هومبابا او را نابینا می‌کند. هومبابا طلب بخشایش می‌کند ولی قهرمانان بدون ترحم، سر از تنش جدا می‌کنند. لوح VI با بازگشت گیلگمش به اوروک آغاز می‌شود، در آن‌جا ایشتار (نام اکدی اینانا (سومری)) نزد او می‌آید و از وی می‌خواهد که همسرش باشد. گیلگمش او را رد می‌کند و بر این پافشاری می‌کند که ایشتار با عاشقان پیشین خود بدرفتاری کرده‌است.
ایشتار برای انتقام به نزد پدرش آنو می‌رود و می‌خواهد که نرگاو آسمان را به او دهد، سپس آن را برای حمله به گیلگمش می‌فرستد. گیلگمش و انکیدو نرگاو را می‌کشند و قلب آن را به شمش تقدیم می‌کنند. هنگامی که انکیدو و گیلگمش در حال استراحت هستند، ایشتار بر روی دیوارهای اوروک می‌ایستد و گیلگمش را نفرین می‌کند. انکیدو ران راست نر گاو را پاره کرده و به سوی ایشتار پرتاب می‌کند و می‌گوید «اگر دستانم به تو برسند، این همان کاری است که باید با تو انجام دهم و با دل‌وروده‌ات شلاقت بزنم.» ایشتار «نشانده‌ها (روسپی‌های درباری)، روسپی‌ها و هرزه‌ها» را فرا می‌خواند و به آن‌ها دستور می‌دهد برای نرگاو آسمان سوگواری کنند. در همین حال، گیلگمش برای شکست نرگاو آسمان جشنی برپا می‌کند.
آغاز لوح VII بازگویی رویایی‌ست که انکیدو دیده و در آن آنو، اِئا و شمش اعلام می‌کنند که یا گیلگمش یا انکیدو باید به سزایِ کشتن نرگاو آسمان بمیرند. آن‌ها انکیدو را برمی‌گزینند و انکیدو خیلی زود بیمار می‌شود. او در رؤیا جهان زیرین را می‌بیند و سپس می‌میرد. لوح VIII گزارش اندوه تسلی‌ناپذیر گیلگمش برای مرگ دوستش است و تفصیل به‌خاک‌سپاری انکیدو. لوح‌های IX تا XI بازگویی چگونگیِ سفرهای دور-و-درازِ گیلگمش به خاطر اندوه و ترسِ از مرگ خود است، وی سختی‌های بسیاری را پشت سر می‌گذارد تا به منزل‌گاه اوتَنَپیشتی برسد؛ تنها بازماندهٔ طوفان بزرگ که خدایان جاودانگی را به او پاداش دادند.
سفر برای پیدا کردن اوتنپیشتی شامل اپیزودهایی از چالش‌های مختلف است که احتمالاً در اصل ماجراهایِ بزرگِ مستقلی بوده‌اند ولی در حماسه، به قول «جوزف ادی فونتنروز»، به «حوادث نسبتاً بی‌ضرر» تقلیل پیدا کرده‌اند. نخست گیلگمش در گردنهٔ کوه با شیرها مواجه می‌شود و آنها را می‌کشد. پس از رسیدن به کوه «ماشو»، با «عقرب‌مردی» و همسرش روبه‌رو می‌شود؛ بدنشان با تابندگی وحشتناکی می‌درخشد ولی هنگامی که گیلگمش هدف خود را به آنها می‌گوید، اجازه عبور می‌دهند. گیلگمش دوازده روز در تاریکی سرگردان است و در نهایت به نور می‌رسد. او باغ زیبایی را کنار دریا می‌بیند و در آن «اِیل‌زن» آسمانی، شیدوری، را ملاقات می‌کند. در ابتدا، او سعی می‌کند جلوی ورود گیلگمش به باغ را بگیرد اما سپس تلاش می‌کند او را قانع کند که مرگِ گریزناپذیر را بپذیرد و به آنسوی آبها سفر نکند. هنگامی که گیلگمش از انجام این کار سر باز می‌زند، او را به اور-شانابی، قایقرانِ خدایان، راهنمایی می‌کند که گیلگمش را از راه دریا به منزل‌گاه اوتنپیشتی می‌رساند. زمانی که سرانجام گیلگمش به نزد اوتنپیشتی می‌رسد، او به گیلگمش می‌گوید که برای جاودان شدن باید بر خواب غلبه کند. گیلگمش ناتوان از انجام این کار است، به خواب می‌رود و تا هفت روز بیدار نمی‌شود.
عناصر متعددی در این روایت با بخش‌های ابتدایی حماسه در تداوم قرار ندارند. در ابتدای لوح XII انکیدو هنوز زنده است، با وجود اینکه قبلاً در لوح VII مرده بود و گیلگمش با ایشتار مهربان است، علیرغم دشمنی خشنی که در لوح VI به نمایش گذاشتند. همچنین، در حالی که اکثر بخش‌های حماسه اقتباس‌های آزادی از شعرهای سومری مربوط به خود هستند، لوح XII ترجمه تحت‌اللفظی و واژه‌به‌واژه بخش آخر «گیلگمش، انکیدو و جهان زیرین» است. به همین دلایل، محققان نتیجه می‌گیرند که این روایت به احتمال زیاد به آخر حماسه ملحق شده‌است، چون با روایت بزرگتر مطابقت ندارد. در آن، گیلگمش منظری از روح انکیدو را می‌بیند که قول می‌دهد اشیایی که گم شده‌اند را بیابد و برای دوستش شرایط دهشتناک جهان زیرین را تعریف می‌کند.
تحلیل محتوا
برجسته‌ترین خدایان، سه‌گانهٔ برین بودند، شامل خدای آسمان آنو، در دور دست در کاخ سماوی‌اش؛ انلیل با جایگاهی مهم‌تر، بر روی زمین و در معبدش به امور خدایان و انسان‌ها سر و سامان می‌داد؛ ائایِ خردمند در اقیانوس آبهای تازه‌اش («اقیانوس پایین») در زیر زمین زندگی می‌کرد و اوست که «هفت فرزانه» را برای متمدن کردن بشریت فرستاد. سپس مهربان «ایزدبانوی مادر»، «بانوی خدایان»، قرار داشت که با کمک ائا انسانها را خلق کرد؛ ادد، خدای تندر؛ سین، «خدای ماه» (پسر باشکوه انلیل). فرزندان «ماه» این دو بودند: شمش، «خدای خورشید» (حامی مسافران و محافظ ویژهٔ گیلگمش) و ونوس بابلی، ایشتار بی‌تاب که هم عشق جنسی را بر عهده داشت و هم جنگ - و برای هر دو اشتهایی سیری‌ناپذیر. در پایین قلمرو ائا، در اعماق جهان زیرین -دنیای تیرهٔ مردگان- ملکه حاکم بر آن زندگی می‌کرد، ارشکیگالِ تلخ‌رو. دمرافتاده بر زمین در سوگواری ابدی، نامتار دست‌یاری‌اش می‌کرد.
انسان در شهرها زندگی می‌کرد و زمین را می‌شکافت. زمینی که آب به آن راه نداشت، شبانان بودند با گله‌هایشان (نگران از گرگ و شیر). دورتر، دنیای وحشی، مأوای شکارچیان و پناه قانون‌گریزان؛ قصه می‌گفت روزگاری در آنجا مردی بیگانه وحشی پرسه زده‌است که غزال‌ها بزرگ کردند. نامش انکیدو بود. در مسافت چندین ماهه از دنیای وحشی، در فراسوی چندین رشته کوه، جنگل سدرِ مقدس بود؛ می‌گفتند خدایان در آنند. غولی مهیب نگاهبانش، با نام هومبابا. جایی در کناره جهان که عقرب‌مردان بودند، دو کوه ماشو بود که خورشید در آن طلوع و غروب می‌کرد. باز هم دورتر، در پایان دیگرِ «راه خورشید»، «باغ گوهران» بود و در میخانه‌ای بر کناره اقیانوسی گذرناپذیر (که زمین را احاطه کرده بود)، ایزدبانوی اسرارآمیز، شیدوری، در پرده خردمندی می‌بخشید. در آنسوی اقیانوس، «آب‌های مرگ» بود و فرای آنها در جزیره‌ای دورافتاده (که در آن دوباره دجله و فرات از اعماق سربرمی‌آوردند)؛ دور از همه انسان‌ها، به جایی که تنها قایقرانی با نام اور-شانابی راه به آن داشت؛ پادشاه پیش از طوفانی با نام اوتنپیشتیِ دورافتاده زندگی می‌کرد؛ بازمانده از طوفانی که انلیل در سپیده‌دم تاریخ به پا کرد، پس، از مرگ فانی‌ها رهایی یافت.
نقد ادبی
از دیدگاه اندرو جرج، ترس از مرگ به واقع موضوعی جهانی است که بخش‌های گوناگون شعر را به هم پیوند می‌دهد: نخست خود را در آوازه‌جویی جاودان از طریق کارهای قهرمانانه نشان می‌دهد؛ سپس در جستجویی که برای به دست آوردن زندگی جاودان حقیقی انجام می‌گیرد و در نهایت رسیدن به این درک که تنها جاودانگی احتمالی، بر جای گذاشتن یادگاری ماندگار است. حماسه فقط این نیست، داستان انسانی در «راهی به فرزانگی» است؛ پیروزی‌ها و شکست‌هایی که شخص را شکل می‌دهد و در نتیجه دیدگاهی عمیق دربارهٔ شرایط بشری، زندگی-و-مرگ و حقایقی که همگی ما را تکان می‌دهد، به دست می‌آید. در همین حال، موضوعی که احتمالاً بیشتر مورد توجه دربارهای پادشاهی بابل و آشور بوده، وظایف شایسته پادشاهی است. یک پادشاه خوب چه کاری را باید و چه را نباید انجام دهد. بخش آموزشی حماسه را در وظایف انسان نسبت به خانواده‌اش نیز می‌توان مشاهده کرد. ستیز جاودان پرورش و سرشت (همراه با رفاقت) نیز بررسی می‌شود که خود را در ترجیح مدنیت بر وحشی‌گری نشان می‌دهد. در این میان، داستان سنتی «طوفان» نیز با هنرمندی بیان می‌شود.
حماسهٔ گیلگمش از نادر آثار ادبی بابلی است که بدون داشتن دانشی دربارهٔ تمدنی که از آن برخاسته‌است، می‌تواند خوانده شود. نام شخصیت‌ها ممکن است ناآشنا باشد و مکان‌ها غریب بنمایند اما برخی از درون‌مایه‌های شاعر آنچنان در تجربه انسانی، جهانی است که خواننده مشکلی در ارتباط برقرار کردن با نیروهای پیش‌برنده، آرمان‌ها، اندوه و ناامیدی قهرمان نمی‌یابد. ویلیام ال. موران، ویژگی داستان گیلگمش را «پافشاری بر ارزش‌های انسانی» و «پذیرش محدودیت‌های بشری» دانسته و به دنبال آن، حماسه را «سند انسان‌گرایی باستانی» توصیف کرده‌است. در واقع نیز، حتی برای مردم باستان، این داستان بیش از آنکه دربارهٔ خدمت به خدایان باشد، دربارهٔ انسان بودن است. همانگونه که در آغاز و پایان حماسه به روشنی آمده، گیلگمش بیشتر برای دستاوردهایش ستایش می‌شود و نه برای ارتباطش با خدایان. تورکیلد یاکوبسن، در جایی حماسه را «داستان فهمِ مواجهه با واقعیت، داستان «بزرگ شدن»» توصیف کرد. اما حماسه بیش از این است. در مقام شعری که با بررسی حقیقت وضعیت بشری رو به رو است، حماسه پیامی برای نسل‌های آینده دارد، چه در همان زمان و چه اکنون. زندگی، بنا به ضرورت، سخت است اما انسان را خردمند می‌کند. پیام حماسهٔ گیلگمش، بیهودگی جستجوی قهرمان است: به دنبال جاودانگی بودن، حماقت است. وظیفهٔ شایستهٔ یک انسان پذیرش زندگی فانی است که تقدیرش است و از آن حداکثر لذت را بردن. بن‌مایه‌های بیهودگی تلاش‌های انسان و از خانواده خود لذت بردن، در ادبیات «حکمت» خاور نزدیک باستان، رایج است. اگر به عنوان «حکمت» خوانده شود، حماسه دارای پیام و محتوای جدی دینی است. دیدگاه‌های آن دربارهٔ وظایف شایسته انسان و پادشاهان کاملاً با خواست‌های خدایان می‌خواند و با ایدئولوژی دینی بین‌النهرین باستان سازگار است: اراده خدایان را محقق کن، خویشکاریِ مورد نظر آنها را داشته باش. پس با وجود آنکه می‌توان از خود حماسه لذت برد و تحقیقی نکرد اما با پیگیری روابط بین خدایان، شاهان و انسان‌ها و دانش بر اینکه بابلیان، چگونه درکی از جهان خود داشتند، بینش ما از این اثر، گسترده‌تر خواهد شد. بنا بر منابع گوناگون بین‌النهرین باستان، به سومری و به اکدی، بابلیان اعتقاد داشتند هدف نوع بشر، خدمت به خدایان بوده‌است. بار مسئولیت بسیار بیشتر از حرکت دادن زمین بود. ایدئولوژی چنین بود که بارگاه الهی در خدمت خدا است اما واقعیت این بود که نیازهای وی توسط گروهی از انسان‌ها برآورده می‌شود که در خدمت معبد هستند. معبد، مرکز فعالیت اقتصادی نیز بود… بیوه‌ها، یتیمان و سرراهی‌ها باید نشانی بر خود داشته باشند تا جایگاه اجتماعی آنها را روشن کند (همانگونه که مادر گیلگمش عمل می‌کند در زمانی که انکیدو را به فرزندی می‌پذیرد).
خلقت انکیدو در لوح I به سنتی دیرینه برمی‌گردد. اسطورهٔ بربریت نخستین بشر در تضاد با سنتی قرار می‌گیرد که در آن بشر برای به دست گرفتن ابزارهایی خلق می‌شود که پیش از آن متعلق به خدایانِ ساکن در شهر بوده‌است. اسطوره‌های اکثر تمدن‌ها شفاهی و در اصل، گوناگون است؛ سنت‌های مختلفی دربارهٔ اینکه چگونه اوضاع فعلی ایجاد شد، بدون مشکل همزیستی می‌کردند (در کتاب مقدس نیز همین‌گونه است). سنتی که انسان‌های نخستین را رها در جهانِ بی‌قانون و بی‌تسلط پادشاهان بر آنها در نظر می‌گیرد به شکل‌گیری این اسطوره کمک کرده‌است که پادشاهان، موجوداتی جدا از سایر آدم‌های میرا خلق شده‌اند. این همان تصویری است که در حماسهٔ گیلگمش وجود دارد که از همان لوح I نمودار است. نه فقط این، علاوه بر آن، پادشاه اشتیاق غریزی برای مشاورت معتمد نشان می‌دهد (پایان لوح I و انتظار برای انکیدو که در خواب وی را دیده‌است). در اسطوره‌ای دیگر، ائا جهان را گونه‌ای نظم می‌دهد که خدایان در خانه‌هایشان آسوده باشند. برای این کار، «پادشاه را برای آذوقه‌رسانی خلق می‌کند، انسان‌ها را برای نیروی کاری خلق می‌کند». با در نظر داشتن این موضوع است که می‌توان بخش دوم مشاورت اوتَنَپیشتی به گیلگمش در لوح X را درک کرد: پادشاه باید رساندن پیشکش‌های مورد نیاز معبد خدایان را تضمین کند. در حماسه، اوتنپیشتی در جایگاه مرد خردمند جوهری است که اسرار عالم را می‌داند. وی و دانش وی، باستانی و یگانه در میان انسان‌ها، غایت جستجوی طولانی و طاقت‌فرسای گیلگمش است. مشاورت و داستان اوتنپیشتی نقطهٔ اوج حماسه را شکل می‌دهد و در اینجاست، الواح X و XI، که باید در انتظار برجسته‌ترین پیام شاعر باشیم. جدا از وظیفهٔ شاهان در مورد آذوقه‌رسانی معابد، فرزانهٔ پیر چه می‌گوید؟ نخست، اوتنپیشتی پادشاهان را در مقابل احمق‌ها قرار می‌دهد. منظور از احمق‌ها؛ ساده‌لوح‌ها، کودن‌ها و خرفت‌های روستایی است که در جامعه در دورترین جایگاه نسبت به پادشاهان قرار دارند… به نظر می‌رسد یکی از دلالت‌ها بر این است که گیلگمشِ ژنده‌پوش و سرگردان که گوشت خام می‌خورد، نه مانند یک پادشاه بلکه همچون یک احمق رفتار می‌کند. جستجوی وی، جستجوی یک نادان است. مایهٔ سرزنش است؛ کسی که برای پادشاهی به دنیا آمده باید همچون یک پادشاه رفتار کند. دلالت دیگر بر این است که وظیفه پادشاهان است که به کسانی که نمی‌توانستند به خود کمک کنند، کمک کنند. بخش دوم مشورت اوتنپیشتی پیش از این توضیح داده شد: ترسیم انتظارات خدایان از پادشاه. کاری که گیلگمش به به جای سرگردانی باید انجام دهد این است که از خدایان، اربابانش، و مردم، تابعانش، مراقبت نماید. بخش سوم مشورت اوتنپیشتی که مهمترینش است، گفتار او دربارهٔ زندگی و مرک و بیهودگی جستجوی گیلگمش برای جاودانگی است. وارونه رویداد تمیزی است که حتماً هر بابلی فرهیخته‌ای آن را درک کرده‌است؛ قهرمانی که در زندگی نتوانست خدا باشد، با مرگ توانست.
پیام شاعر چنین است: افراد به جستجوی فردی خود دست می‌زنند. گاهی به آنچه می‌خواهند دست می‌یابند و اغلب به آنچه می‌خواهند دست نمی‌یابند. باید با حقیقت زندگی بشری کنار بیایند که همان مرگ انسان است. اما زندگی بشری دیگری نیز هست که فردی نیست؛ و آن زندگی اجتماعی است. باید به یاد داشت تمدن بابل تمدنی مدرن نیست که در آن بر آزادی فردی تأکید شده باشد. در تمدن مدرن، بر جایگاه فرد و حقوق فرد تأکید می‌شود. اما در تمدن بابل بر ارزش‌های اجتماعی و زندگی کردن بر مبنای آن تأکید می‌شد. شاعر می‌گوید فرد، موجودی یک‌روزه است (قدیمی‌ترین استفاده از یک‌روزه برای اشاره به زندگی کوتاه انسان) که بدون بر جا گذاشتن اثری از بین می‌رود. اما زندگانی بشری که نمادش شهر است، برای همیشه بر جا خواهد ماند.
پایان روایت در لوح XI
معمولاً پژوهشگران پایان داستان در لوح XI را نشانه پذیرش می‌دانند، سطرهای پایانی بازتاب آغاز حماسه هستند: «از سفری دراز برگشت؛ فرسوده ولی در آرامش بود.» در ادامه این تفسیر به سخنان شیدوری با گیلگمش استناد می‌کنند: ''«زندگی که در پی آنی هرگز نخواهی یافت: / هنگامی که خدایان انسان را خلق کردند، / مرگ را به انسان بخشیدند، / زندگی را برای خود نگاه داشتند. / اما تو، گیلگمش، بگذار شکمت پر باشد، / خوش گذران همیشه شب و روز! / شادی کن هر روز، / برقص و بازی کن روز و شب! / لباس‌هایت تمیز باشند، / سرت شسته باشد، آبتنی کن! / چشم بدوز به کودکی که دستت را نگاه داشته، / بگذار همسرت بارها در آغوشت لذت ببرد!» یا به سخنان گیلگمش با اور-شانابی هنگام بازگشت به اوروک اشاره می‌کنند و آن را نشانهٔ پذیرش و آرامش می‌دانند: «اور-شانابی، بر بالای دیوار اوروک شو و به پس و پیش رو! پِی‌ریزی‌هایش را برانداز کن، آجرکاری‌اش را ببین! آجرهایش در کوره پخته نشدند؟ «هفت فرزانه» پی‌ریزی‌هایش را بنیاد نریختند؟».''
جکوبسن کنش درونی گیلگمش را «شورشی در برابر مرگ» توصیف می‌کند. این شورش در جهانی که زمانی تصور می‌شد دارای نظم و نیک است، برخواسته از این عقیده است که مرگ شوم است و جنایتی بر ضد خودآگاهیِ در حال رشدِ انسان. پس فریادی در حمایت از زندگی است. در پایان حماسه، ماری قدرت زندگی دوباره را به دست می‌آورد، همان چیزی که انسانی در پی آن بوده ولی از دست داده‌است. در مفهوم کلی، خواننده است که باید تصمیم بگیرد پایان برایش به چه معنا است. مسئله‌ای درونی است. کسی می‌تواند این از دست دادن را تراژیک بداند (همانگونه که احتمالاً سومریان و بابلیان می‌دانستند). یا دیگری می‌تواند امیدوار باشد که برای انسان، تجربهٔ دانش بسیار مهم‌تر از مالکیت هر چیزی است.
پایان روایت در لوح XII
اکثر پژوهشگران لوح XII را پیوست می‌دانند. اندرو جرج نیز از کنار این لوح می‌گذرد و تنها در چند خط توضیح می‌دهد که این لوح بخشی از حماسه نیست و فقط ترجمه‌ای از شعر سومری بیلگمس و جهان زیرین به زبان اکدی است. وی احتمال می‌دهد که دلیل این کار، مربوط بودنِ محتوا بوده‌است و به پایانِ شعر سومری در کتاب ارجاع می‌دهد که ترجمه‌ای از متن اکدی در پی آن آمده‌است. هربرت میسن در ترجمهٔ خود از حماسه که آن را «روایتی به نظم» می‌نامد در همان حال که متن اصلی را با ترجمهٔ لوح XI و بازگشت گیلگمش به اوروک پایان می‌دهد و تأکید می‌کند برای پیوستگی روایت این کار لازم بوده ولی نگاهی متفاوت به لوح XII دارد و معتقد است که می‌توان آن را دنباله‌ای برای این پایان، در نظر گرفت.
قدرت احساسی حماسه جایگاه آن را در ادبیات جهان تضمین کرده‌است. گیلگمش محکی برای سایر آثار «مدرن» است. یادآور داستاهای بسیاری در کتاب مقدس یا در هومر است که اکنون در خودآگاهی فرهنگی ما قرار دارند. در اینجا، تمرکز میسن بر «اندوه تسلی‌ناپذیر» است که لحنی کمتر خوش‌بینانه اما همچنان در تأیید زندگی دارد. وی تجربهٔ شخصی خود را در پایان کتاب آورده‌است.
بازیابی مدرن
علاقهٔ اولیه به حماسه گیلگمش تقریباً منحصر به روایت طوفان لوح XI بود. داستان طوفان توجه عموم مردم را به خود جلب کرد و جنجال گسترده‌ای را در میان محققان به دنبال داشت، در حالی که بقیه حماسه تا حد زیادی نادیده گرفته شد. در سوم دسامبر ۱۸۷۲، خبر سخنرانی جرج اسمیت در «انجمن باستان‌شناسی کتاب مقدس» (با حضور اشخاصی چون هنری راولینسون (یکی از نخستین کسانی که خط میخی را خواند) و نخست‌وزیر آن زمان (ویلیام گلدستون)) با عنوان «تاریخ کلدانی طوفان»، تیتر اول تایمز لندن شد. جلسه با حضور پرشمار علاقه‌مندان به موضوع برگزار شد و خبر آن در ۲۰ دسامبر ۱۸۷۲ در صفحه دوم نیویورک تایمز بازچاپ شد. اسمیت سخنرانی خود را از دیدگاهی علمی مطرح کرد با این حال، خواندن ترجمه‌اش از لوح XI و مقایسه ریزبینانهٔ آن با روایت کتاب مقدس، بحث پرشوری در پی داشت. یکی از پیامدهای این سخنرانی، حمایت مالی روزنامه دیلی تلگرام برای سفر به نینوا و پیدا کردن تکه‌های گمشده بود. برخی از کتاب‌های اسمیت دربارهٔ تحقیقات و ترجمه‌های خود پرفروش شد. در یکی از این کتاب‌ها، او جدولی از بیست و سه مورد شباهت روایت طوفان در حماسه و کتاب مقدس فراهم کرد، اما خود را از جنجال دور نگه داشت. در آن زمان، مناظره‌های دین‌شناسانه شدیدی دربارهٔ نظریات تکاملی داروین و کشفیات جدید زمین‌شناسی دربارهٔ قدمت سیاره زمین در جریان بود که با تحقیقات اسمیت گسترش بیشتری پیدا کرد.
بیشترین توجه به حماسه گیلگمش در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم از سوی کشورهای آلمانی‌زبان بود که جنجال بر سر ارتباط بابِل و کتاب مقدس شدت گرفت. در ژانویه ۱۹۰۲، آشورشناس آلمانی «فردریک دِیلیچ» در برلین در حضور قیصر و همسرش سخنرانی کرد و در آن استدلال کرد که داستانِ طوفانِ سفرِ پیدایش از حماسه گیلگمش رونوشت شده‌است. سخنرانی دِیلیچ آنقدر جنجال‌برانگیز بود که تا سپتامبر ۱۹۰۳، وی موفق به گردآوری ۱۳۵۰ مقالهٔ کوتاه در روزنامه‌ها و مجلات، بیش از ۳۰۰ مقاله طولانی‌تر و بیست و هشت رساله چاپی شد که همگی در جوابِ این سخنرانی و سخنرانی دیگرش دربارهٔ رابطه بین قانون حمورابی و شریعت موسی در تورات بودند. این مقالات به شدت از دِیلیچ انتقاد می‌کردند. قیصر از دِیلیچ و دیدگاه‌های رادیکال او فاصله گرفت و در پاییز ۱۹۰۴، دِیلیچ مجبور شد سخنرانی سوم خود را به جای برلین در کلن و فرانکفورت ایراد کند. رابطه احتمالی بین حماسهٔ گیلگمش و تَنَخ بخش عمده‌ای از استدلال دیلیچ در کتابش فریب بزرگ را تشکیل داد: تَنَخ به‌طور غیرقابل جبرانی به تأثیر بابِلی «آلوده» شده‌است و تنها با حذفِ کاملِ عهد عتیقِ بشری است که سرانجام مسیحیان می‌توانند به پیام حقیقی و آریایی عهد جدید ایمان بیاورند.
در ادبیات کهن
حماسهٔ گیلگمش تأثیر قابل توجهی بر ایلیاد و ادیسه (دو شعر حماسی به یونانی باستان در قرن هشتم پیشا دوران مشترک) داشت. به گفتهٔ بری پاول، محقق دوره کلاسیک آمریکایی، به احتمال زیاد یونیان نخستین به واسطه ارتباطات وسیع خود با تمدن‌های خاور نزدیک باستان در معرض سنت‌های شفاهی بین‌النهرین قرار گرفته بودند و همین مواجهه منجر به شباهت‌هایی شده‌است که بین حماسه گیلگمش و حماسه‌های هومر دیده می‌شود. والتر برکرت، کلاسیک‌شناس آلمانی، شباهت‌ها را چنین می‌بیند: صحنه لوح VI حماسه گیلگمش که در آن گیلگمش پیشروی جنسی ایشتار را رد می‌کند و او نزد مادرش (آنتو ) شکایت می‌کند، ولی پدرش آنو او را به ملایمت سرزنش می‌کند، مستقیماً با کتاب V ایلیاد برابری می‌کند. در این صحنه، آفرودیت، اقتباس یونانی از ایشتار، توسط دیومدس زخمی می‌شود و به کوه المپ می‌گریزد. او نزد مادرش «دیون» گریه می‌کند و پدرش زئوس او را به ملایمت سرزنش می‌کند.
پاول شباهت را چنین می‌بیند: سطرهای آغازین ادیسه به نظر یادآور سطرهای نخست حماسه گیلگمش هستند. روایت داستانی ادیسه نیز شباهت زیادی به حماسه گیلگمش دارد. هم گیلگمش و هم اولیس با زنی مواجه می‌شوند که می‌تواند مردان را به حیوان تبدیل کند - ایشتار (برای گیلگمش) و سِرسی (برای اولیس). در ادیسه، اولیس سیکلوپ غول‌پیکری به نام پولیفموس را کور می‌کند، حادثه‌ای که شباهت‌هایی با کشته شدن هومبابا توسط گیلگمش دارد. گیلگمش و اولیس هر دو به جهان زیرین می‌روند و هر دو، حتی در بهشت برین و در حضور زنی جذاب - سیدوری (برای گیلگمش) و کالیپسو (برای اولیس) - خود را ناخشنود می‌یابند. سرانجام، هر دو قهرمان فرصتی برای جاودانگی را به دست می‌آورند ولی آن را از دست می‌دهند (گیلگمش وقتی که گیاه را از دست می‌دهد و اولیس به هنگام ترک جزیره کالیپسو).
در طومار قُمران که به نام کتاب کوان شناخته می‌شود (ح. ۱۰۰ پیشا دوران مشترک) نام‌های گیلگمش و هومبابا به عنوان دو غول پیش از طوفان آمده‌است (به صورت صامت: glgmš و ḩwbbyš). همین متن بعداً در خاور میانه وارد آیین مانوی شد و به گفته روحانی مصری جلال‌الدین سیوطی شکل عربی گیلگمیش/جیلجمیش به عنوان نام دیوی باقی ماند (ح. ۱۵۰۰).
داستان تولد گیلگمش در هیچ متن بازمانده سومری یا اکدی دیده نمی‌شود اما روایتی از آن در کتابی به یونانی باستان نوشته آلیان (خطیب رومی دوره هلنی) با عنوان در طبیعت حیوانات ۱۲٫۲۱، آمده‌است. بنا به داستان آلیان، پیشگویی به پادشاه بابِلی‌ها - سیوکُرس - می‌گوید که نوه‌اش گیلگاموس او را از تخت به زیر خواهد کشید. برای جلوگیری از این امر، سیوکرس تنها دختر خود را در آکروپولیس شهر بابِل تحت مراقبت قرار می‌دهد ولی دختر به هر روی باردار می‌شود. نگهبانان از ترس خشم پادشاه، طفل را از بالای برجی بلند پرتاب می‌کنند. عقابی طفل را در هوا می‌رباید و به باغی پر از میوه می‌برد و به آرامی بر زمینش قرار می‌دهد. نگاهدار باغ پسر را می‌یابد، بزرگش می‌کند و او را گیلگاموس می‌نامد. سرانجام، گیلگاموس به بابل برمی‌گردد، پدربزرگش را سرنگون می‌کند و خود را پادشاه اعلام می‌کند. روایت تولدی که آلیان بازگو می‌کند همان سنتی‌ست که در سایر افسانه‌های خاور نزدیک هم آمده‌است: سارگن، موسی و کوروش. در متنی سُریانی، تئودور برکونی (حدود ۶۰۰ دوران مشترک) از پادشاهی به نام گلیگمُس، گمیگمُس یا گَمیگُس اسم می‌برد که آخرین پادشاه از دوازده پادشاهی است که هم‌عصر با فالج تا ابراهیم بوده‌اند؛ این رویداد نیز نشانِ یاد پیشین گیلگمش را با خود دارد.
اقتباس هنری و ادبی مدرن
نخستین اقتباس ادبی مدرن از حماسهٔ گیلگمش، ایشتار و ایزدوبار (۱۸۸۴)، نوشته لئونیداس لی سنچی همیلتون حقوق‌دان و بازرگان آمریکایی است. همیلتون دانش کمی از زبان اکدی داشت که از دستور زبان آشوری برای مقاصد تطبیقی (۱۸۷۲) - آرچیبالد سیس - به دست آورده بود. کتاب همیلتون به شدت بر ترجمهٔ اسمیت از حماسهٔ گیلگمش استوار بود ولی تغییرات عمده‌ای نیز در آن ایجاد کرد. برای مثال، همیلتون تمامی داستان طوفان مشهور را حذف کرد و به جایش بر رابطه عاشقانه ایشتار و گیلگمش تمرکز کرد. ایشتار و ایزدوبار حدود ۳٬۰۰۰ سطر اصلیِ حماسهٔ گیلگمش را به حدود ۶٬۰۰۰ سطر بیت‌های هم‌قافیه گسترش داد که در چهل و هشت کانتو دسته‌بندی شده بودند. همیلتون بسیاری از شخصیت‌ها را به‌طور قابل‌توجهی تغییر داد و رویدادهایی به آن افزود که در حماسهٔ اصلی دیده نمی‌شوند. تحت تأثیر زیادی که همیلتون از رباعیات خیامِ ادوارد فیتزجرالد و «نور آسیا» یِ ادوین آرنولد گرفته بود، شخصیت‌های وی بیشتر شبیه ترک‌هایِ قرن نوزدهم لباس می‌پوشیدند تا بابِلی‌های باستان. علاوه بر آن همیلتون لحن اصلی حماسه را از «واقع‌گرایی تلخ» و «تراژدی طعنه‌آمیز» به «خوش‌بینی شاد» و پر از «تقلای عاشقانه و هماهنگ» تغییر داد.
در سال ۱۹۵۳ برنامه رادیوییِ داگلاس جفری بریدسون، با نام در جست‌وجوی گیلگمش، به محبوبیت حماسه در بریتانیا کمک کرد. در ایالات متحده، چارلز اولسون حماسه را در اشعار و مقالات خود ستود و گرگوری کورسو معتقد بود که حماسه دارای فضائل باستانی‌ای است که می‌تواند آنچه که او به عنوان انحطاط اخلاقی مدرن می‌دید، درمان کند.
تئودور زیولکوسکی، محقق ادبیات مدرن، می‌گوید که «برخلاف بسیاری از شخصیت‌های دیگر در اساطیر، ادبیات و تاریخ، گیلگمش خود را به عنوان وجودی مستقل یا به سادگی یک نام تثبیت کرده‌است، اغلب جدا از بافت حماسی که در اصل در آن شناخته شد. (برای نمونه مشابه ممکن است مینوتور و هیولای فرانکنشتاین به ذهن برسند)» حماسهٔ گیلگمش به بسیاری از زبان‌های مهم جهان ترجمه شده و جزء اصلی کلاس‌های ادبیات جهان در آمریکا شده‌است. بسیاری از نویسندگان و داستان‌نویسان معاصر از آن الهام گرفته‌اند، از جمله گروه تئاتری آوانگارد در آمریکا به نام «گروه گیلگمش» و جوآن لندن در رمانش به نام گیلگمش (۲۰۰۱). رمان بزرگ آمریکایی (۱۹۷۳) نوشته فیلیپ راث، دارای شخصیتی به نام «گیل گمش» است که ستاره تیم بیسبال خیالی به نام «لیگ میهن‌پرستان» در دهه ۱۹۳۰ است.
در سال ۲۰۰۰ مجسمه امروزیِ گیلگمش، ساخته شده توسط لوئیس باتروس (پیکرتراش آشوری)، در دانشگاه سیدنیِ استرالیا رونمایی شد.
تفسیر دینی
در سال ۱۹۰۴، آشورشناس آلمانی، آلفرد جِرِمایا (ارمیا)، در کتابش عهد عتیق در پرتو مشرق زمین گیلگمش را با پادشاه نمرود در کتاب سفر پیدایش یکی دانست و استدلال کرد که قدرت گیلگمش باید از موهایش سرچشمه بگیرد (مانند سامسون قهرمان در کتاب داوران) و این که او باید مانند هراکلس قهرمان در اساطیر یونانی، دوازده‌خان را به انجام رسانده باشد. در سال ۱۹۰۶ شرق‌شناسی به نام پیتر جنسن در کتابش حماسهٔ گیلگمش در ادبیات جهان بیان کرد که حماسهٔ گیلگمش منبع تقریباً همه داستان‌های عهد عتیق است و استدلال کرد که موسی «گیلگمشِ خروج است که نجات‌دهنده بنی‌اسرائیل از دقیقاً همان وضعیتی است که ساکنان اِرِخ در آغاز حماسه بابلی با آن روبه‌رو بودند.» وی سپس استدلالش را این‌گونه ادامه داد که ابراهیم، اسحاق، سامسون، داوود و دیگر شخصیت‌های کتاب مقدس همگی چیزی جز رونوشت‌های دقیقی از گیلگمش نیستند. در پایان، وی گفت که حتی عیسی «چیزی جز گیلگمشِ بنی‌اسرائیلی نیست. چیزی جز ضمیمه‌ای بر ابراهیم، موسی و شخصیت‌های بی‌شمار دیگری در این داستان بلند.» این ایدئولوژی با عنوان پان‌بابِلیسم شناخته شد و تقریباً بلافاصله توسط محققان جریان غالب رد شد. سرسخت‌ترین منتقدان پان‌بابلیسم کسانی بودند که با مکتب تاریخ ادیان در ارتباط بودند. هرمان گونکل شباهت‌های ادعاشده جنسن در مقایسهٔ گیلگمش با شخصیت‌های کتاب مقدس را به عنوان جنجال‌برانگیزی بی‌پایه رد کرد. وی نتیجه گرفت که جنسن و سایر آشورشناسانِ مانند او، ناتوان از درک پیچیدگی‌های دانش کتاب مقدس هستند و محققان را با «اشتباهات آشکار و انحرافات قابل‌توجه» به اشتباه انداخته‌اند.
تفسیر روان‌شناسی
در کشورهای انگلیسی‌زبان، تفسیر علمی غالب در اوایل قرن بیستم نظری بود که در اصل توسط هنری راولینسون طرح شد که در آن گیلگمش «قهرمان خورشیدی» است، کارهایش نشانِ فعالیت‌های خورشید است و دوازده لوح حماسه‌اش نماد دوازده برج منطقةالبروجِ بابِلی است. روانکاو اتریشی زیگموند فروید، با تکیه بر نظریه‌های جیمز فریزر و «پل ارنرایک»، گیلگمش و «ایبانی» (انکیدو در ابتدا به اشتباه به این نام خوانده شد) را به ترتیب نشانگر «انسان» و «شهوت‌رانی خام» دانست. وی آن دو را با سایر برادر-شخصیت‌ها در اساطیر جهان مقایسه کرد و نظرش را چنین بیان کرد: «همیشه یکی از دیگری ضعیف‌تر است و زودتر می‌میرد. در گیلگمش این درون‌مایهٔ کهنِ جفتِ نابرابرِ برادرها نشانگرِ ارتباط بین یک انسان و لیبیدویِ وی است.» او همچنین انکیدو را نشانگر جفت جنین دانست، «دوقلوی ضعیف‌تر» که اندکی پس از تولد می‌میرد. کارل یونگ، دوست و شاگرد فروید، در اثر خود نمادهای تحول بارها دربارهٔ گیلگمش صحبت می‌کند. به عنوان مثال، وی کشش جنسی ایشتار به گیلگمش را نمونه‌ای از تمایل جنسی مادر به پسرش می‌داند، هومبابا را نمونه‌ای از پدری ستمگر که گیلگمش باید بر او غلبه یابد و خود گیلگمش را نمونه‌ای از مردی که وابستگی‌اش به ضمیر ناخودآگاه را فراموش می‌کند و توسط «خدایانی» که آن را نمایندگی می‌کنند، مجازات می‌شود.
تأثیرات اجتماعی و سیاسی
در سال ۱۹۶۶ رمان پسا-استعاری گیلگمش نوشته گیدو باخمن، به اثری کلاسیک در «ادبیات همجنس‌گرایانه» آلمان تبدیل گشت و روندِ ادبیِ جهانیِ ده‌ساله‌ای را آغاز کرد که در آن گیلگمش و انکیدو به عنوان عاشقانی همجنس‌گرا به تصویر کشیده می‌شوند. این روند چنان محبوب شد که در سال ۱۹۸۸ خود حماسهٔ گیلگمش در «گلچین کلمبیا از ادبیات همجنس‌خواه» به عنوان یکی از آثار نخستین اصلی آن ژانر در نظر گرفته شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، منتقدان ادبی فمینیست حماسهٔ گیلگمش را شاهدی برای گذار از مادرسالاری نخستین انسانیت به پدرسالاری مدرن تحلیل کردند. با گسترش سیاست سبز در اروپا، داستان گیلگمش از دریچه محیط‌زیستی دیده شد و مرگ انکیدو نماد جدایی انسان از طبیعت گشت.
محققانی چون سوزان آکرمن و وین داینس خاطرنشان کرده‌اند که به نظر می‌رسد زبانی که برای توصیف رابطه گیلگمش و انکیدو استفاده می‌شود، اشارات هومواروتیک دارد. آکرمن می‌گوید که زمانی که گیلگمش بدن انکیدو را می‌پوشاند، انکیدو با «عروس» مقایسه می‌شود. آکرمن همچنین ادامه می‌دهد، «این‌که گیلگمش، بر اساس هر دو نسخه، انکیدو را «چون یک همسر» دوست خواهد داشت، ممکن است به رابطه جنسی اشاره داشته باشد.»
کراشچن
کراشچن یک روستا در لهستان است که در گمینا کراشچن واقع شده‌است. کراشچن ۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
ترتیزک برگ باریک
ترتیزک برگ باریک نام یک گونه از سرده ازمک است.
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۵
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۵ (1965 Italian Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۵ در پیست ناتزیوناله مونتزا واقع در مونتزا، ایتالیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۰ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۸ بود.
روز درجه
روز درجه یک واحد اندازه‌گیری گرما و سرما است. مجموع روز درجه‌ها از یک تاریخ شروع مناسب، برای برنامه‌ریزی کاشت محصولات کشاورزی و مدیریت آفات و زمان‌بندی مهار آفات استفاده می‌شوند. همچنین ممکن است آمار و ارقام هفتگی یا ماهانهٔ روز درجه برای طرح نظارت بر انرژی و هدف‌های مربوطه، به منظور نمایش هزینه‌های سیستم‌های سرمایشی و گرمایشی تهویه مطبوع ساختمان‌ها مورد استفاده قرار بگیرد. در حالی‌که آمار و ارقام سالیانه می‌تواند برای برآورد هزینه‌های آینده استفاده شود.
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۵
جکی استوارت از تیم بی‌آرام، گراهام هیل از تیم بی‌آرام و دن گرنی از تیم برابام-کلیمکس به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
روز درجه
حرارت روز درجه نوعی از شاخص مصرف انرژی خانگی برای گرم کردن فضا است. دمای هوا در یک ساختمان بین ۲ تا ۳ درجه سانتیگراد بیشتر از دمای بیرون است. دمای هوای داخل ۱۸ درجه سانتیگراد مربوط به دمای بیرون تقریباً ۱۵٫۵ درجه سانتیگراد است. اگر دمای هوای بیرون ۱ درجه سانتیگراد کمتر از ۱۵٫۵ درجه سانتیگراد باشد آنگاه به سیستم گرمایشی برای نگه داشتن دما روی ۱۸ درجه سانتیگراد نیاز است. مجموع روز درجه‌ها طی یک دوره مثلاً یک ماه یا کل یک فصل گرم برای محاسبه میزان گرمایش لازم برای ساختمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین روز درجه‌ها برای تخمین میزان مصرف تهویه مطبوع در طول فصل گرم استفاده می‌شوند.
انارک (ارسنجان)
انارک (ارسنجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۶ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
تسل آن در همرزباخ
شهر تسل آن در همرزباخ در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
کوین یودر
کوین یودر نمایندهٔ حوزه انتخابیه سوم کانزاس از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۷۴ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
بخش مرکزی شهرستان دماوند
بخش مرکزی شهرستان دماوند به مرکزیت شهر دماوند یکی از بخش‌های شهرستان دماوند در استان تهران،ایران است.
در دهه ۱۳۳۰ شهر کیلان مرکز بخش بود و مدتی کفیل بخشداری مرکزی دماوند در این شهر مستقر بود.
تقسیمات کشوری
شامل سه دهستان و سه شهر است.
و شهرهای آن عبارتند از:
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دماوند در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۰۶۰۸ نفر بوده است.
محوطه کلک رشنوآباد
محوطه کلک رشنو آباد مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دره‌شهر، بخش مرکزی، دهستان زرین دشت، ۱۵۰ متری جنوب روستای رشنو آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۶۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ماکس اشنایدر
ماکس اشنایدر (Max Schneider؛ زادهٔ June 21, 1992) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پل‌های مدیسون کانتی
پل‌های مدیسون کانتی (The Bridges of Madison County)، نوشتهٔ رابرت جیمز والر، رمان پرفروشی است که زندگی یک زن خانه‌دار ایتالیایی تنهایی را روایت می‌کند که در مدیسون کانتی ساکن است. او با عکاسِ مجلهٔ نشنال جئوگرافیک که برای عکس گرفتن از پل‌های روبسته به مدیسون کانتی آمده، رابطهٔ مخفیانه‌ای برقرار می‌کند.
این رمان با فروختن بیش از ۵۰ میلیون نسخه در سراسر جهان یکی از پرفروش‌ترین رمان‌های قرن بیستم شناخته می‌شود.
پل‌های مدیسون کانتی تا کنون در ایران با چند برگردان منتشر شده است. تازه‌ترین‌شان برگردانِ منصوره وحدتی احمدزاده در سال ۱۳۹۲ است که توسط انتشارات افراز منتشر شده است.
لندی ۲۳۸۱
سیارک ۲۳۸۱ دو هزار و سیصد و هشتاد و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۳ ژانویه ۱۹۷۶ کشف شد.
استان ارتفاعات جنوبی
ارتفاعات جنوبی یکی از استان های کشور پاپوآ گینه نو است. مر کز این استان مندی می باشد. طبق سرشماری رسمی پاپوآ گینه نو که در سال ۲۰۰۰ میلادی انجام گرفت ، کل جمعیت استان ارتفاعات جنوبی (البته پس از جدا شدن از استان هلا) ۳۶۰٬۳۱۸ نفر بود که در پهنه ای به وسعت ۱۵٬۱۰۰ کیلومتر مربع (۵٬۸۰۰ میل مربع) پراکنده شده بودند.
تقسیمات
استان ارتفاعات جنوبی دارای ۵ منطقه است که هر منطقه دارای یک یا چند فرمانداری محلی است که در مجموع تعداد این فرمانداری های محلی به ۱۹ عدد می رسد. به منظور سهولت در امر سرشماری فرمانداری های محلی ، خود به چند بخش تقسیم شده اند.
من دیده‌ام، دیده‌ام
من دیده‌ام، دیده‌ام فیلمی است محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی راجیو منون است. در این فیلم بازیگرانی همچون مموتی، آجیت کومار، عباس، تابو، آیشواریا رای ایفای نقش کرده‌اند.
یونادیلا، جورجیا
یونادیلا، جورجیا (به انگلیسی: Unadilla, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۲٬۷۷۲ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
چنیویل، لوئیزیانا
چنیویل شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۲۵ نفر بوده‌است.
افق‌گرد (فیلم‌برداری)
نمای افق‌گَرد نمای حاصل از حرکت چرخشی دوربین حول محور ثابت و در سطح افق است.
گردش افقی یا پنینگ دوربین، نام تکنیکی در عکاسی می‌باشد که برای نشان دادن تحرک سوژه‌ها به کار می‌رود. گردش افقی در حقیقت به حرکات افقی یا چرخشیِ یک تصویر ثابت یا ویدئو اشاره دارد. در این تکنیک یا سوژهٔ اصلی متحرک است که آن را از محیط ثابت اطرافش مجزا می‌کند یا سوژه ثابت است و دوربین حرکت می‌کند که عکاسی هر دو حالت منجر به القای حس تحرک در عکس می‌شوند. کاهش سرعت شاتر باعث بیشتر نمایان شدن تحرک در عکس می‌گردد.
عکسبرداری به این شیوه کار مشکلی است. زیرا باید سرعت شاتر مناسبی انتخاب شود و سرعت شاتر مناسب، بستگی به سرعت سوژه درحال حرکت دارد. از طرف دیگر، باید چرخش یا حرکت دوربین هم کاملاً متناسب با سوژه متحرک باشد و در غیر اینصورت سوژه هم محو می‌شود؛ یک ابزار مناسب برای این تکنیک، تک‌پایه است.
تونی گاردمایستر
تونی گاردمایستر (Toni Gardemeister؛ زادهٔ March 31, 1975) راننده رالی اهل فنلاند است.
وی در تیم‌های سیات اسپورت، میتسوبیشی موتورز، اشکودا موتوراسپورت، تیم رالی جهانی فورد و تیم رالی جهانی سوزوکی عضویت داشته است.
قطار تندرو آنکارا–قونیه
قطار تندرو آنکارا-قونیه یک راه‌آهن سریع‌السیر بین آنکار و قونیه است. بهره‌برداری این راه‌آهن در تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۱۱ شروع شد. هزینه ساخت این مسیر ۱ میلیارد لیر ترک بود و این مسیر دومین مسیر راه‌آهن پرسرعت ترکیه بعد از راه‌آهن سریع‌السیر آنکارا به استانبول می‌باشد.
عملیات اجرایی در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۰۶ شروع و در میانه سال ۲۰۱۱ پایان یافت. تست و راه‌اندازی آن در تاریخ ۳ جون ۲۰۱۱ انجام گرفت و بهره‌برداری تجاری آن در ۲۳ اوت ۲۰۱۱ شروع شد.
کراشک
کراشک یک روستا در لهستان است که در گمینا پارادژ واقع شده‌است.
شحم (سرده)
شحم، شُهر، پچیلوک نام یک سرده از زیرخانواده استبرق است.
آلکس اولیویرا
آلکس اولیویرا در تیم‌های فوتبال Ponte Preta، Santo André، Campinas ، Portuguesa Santista، Ponte Preta، واسکو دوگاما، Portuguesa Desportos، Villa Rio، Ventforet Kofu سابقهٔ حضور دارد.
منطقه یاسامال
رایون یاسامال یکی از رایون‌های شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان است. مساحت آن ۱۶٫۲۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۴۵۹۰۰ نفر است.
جغرافیا
این رایون یکی از مناطق مرکزی باکو است که در سال ۱۹۳۲ به عنوان واحد اداری منطقه، از جنوب با سابایل رایون (۳ کیلومتر)، از غرب با قره‌داغ رایون (۳٫۲ کیلومتر)، از شمال با منطقه بینه‌قدی (۲٫۸ کیلومتر) و نسیمی رایون (۵ کیلومتر) همسایگی دارد. از این ناحیه جاده‌ای به سوی دروازه کورت و ناحیه بادام‌دار و جهت جنوب می‌رود که جلوتر به جاده‌های باکو-قزاق و باکو-آستارا می‌رسد؛ همچنین از غرب به جاده‌های یاسامال نو-باکو و باکو-یالاما می‌رسد و از ناحیه بیله‌جری، جاده خروجی به سوی شهرستان قزاق و بزرگراه باکو-یالاما می‌رود.
مردم
جمعیت این ناحیه ۲۴۵۹۰۰ نفر است و تراکم جمعیت آن ۱۵۱۶۰ نفر در هر متر مربع است. از این تعداد ۴۸٫۵٪ مرد و ۵۱٫۵٪ زن هستند. در این ناحیه ۸ مؤسسه آموزشی عالی، ۵ مؤسسه آموزشی متوسطه، ۴ آموزشگاه موسیقی، ۳۰ مهد کودک و ۲۸ مدرسه متوسطه (دبیرستان به همراه سالن ورزشی) وجود دارد. همچنین ۳۰۷۶ آموزگار در حال تدریس و ۲۹۶۴۳ دانش‌آموز در آن در حال تحصیل هستند.
ایستگاه‌های متروی نظامی، آکادمی علوم، انشائات‌چیلار و ۲۰ ژانویه در این منطقه جای دارند.
شهرداری
این ناحیه توسط شهرداری بخش یاسامال اداره می‌شود. براساس ماده ۲۱۰٫۱ قانون انتخابات جمهوری آذربایجان، چند عضو برای اعضای شهرداری‌های خودگردان محلی در حوزه‌های انتخابیه بر اساس سیستم اکثریت نسبی برگزیده می‌شوند.
اقتصاد
یاسامال در یکی از مهم‌ترین مناطق مرکزی باکو جای دارد. ۹۱۵۳ بخش اقتصادی در این ناحیه وجود دارد و ۱۰۰۳۸۲ کارگر و خدمت‌کار در این ناحیه اقتصادی کار می‌کنند. میانگین حقوق ماهانه در این شرکت‌ها ۶۲۲٫۷ منات است.
شاخص‌های اقتصادی کلان منطقه یاسامال در سال ۲۰۱۷ به شرح زیر بود:
در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۸، ظرفیت کل شماره تلفن اتصال یاسامال ۱۷۹٫۸۳۲ و تعداد شماره‌های مورد استفاده توسط جمعیت ۱۵۲٫۸۸۸ نفر است.
کاوشگر خورشیدی پارکر
کاوِشگر خورشیدی پارکر (Parker Solar Probe) که پیش‌تر کاوِشگر خورشیدی پلاس (SPP) (Solar Probe و Solar Probe Plus یا Solar Probe+) نامیده می‌شد، یک فضاپیمای رباتیک برنامه‌ریزی شده برای بررسی تاج خورشیدی (کرونا) است. این کاوشگر به فاصلهٔ ۸٫۵ شعاع خورشیدی (حدود شش میلیون کیلومتری) سطح خورشید فرستاده شد.
از ویژگی‌های دیگر این کاوشگر این است که پس از نزدیک شدن به خورشید و با وجود گرمای محیط، به گونه‌ای طراحی شده که دمای داخل آن ۳۰ درجهٔ سانتی‌گراد باقی بماند. پارکر توسط یک سپر حرارتی ضخیم محافظت می‌شود که در برابر تغییرات حرارتی تا ۵۰۰ برابر بیشتر از گرمایی که از خورشید به زمین می‌رسد، مقاوم است. یکی از موضوعات تحقیق این کاوشگر این است که چرا بر خلاف معمول درجهٔ حرارت در تاج خورشید بیشتر از سطح این ستاره است.
قرار است پارکر در طی مأموریت ۷ سالهٔ خود ۲۴ بار در مدار خورشید گردش کند و مسافتی حدود ۶ میلیون و ۲۰۰ کیلومتر را بپیماید. این کاوشگر در فاصلهٔ ۶ میلیون و ۱۶ کیلومتری خورشید حرکت خواهد کرد و زمانی که به خورشید نزدیک شود، می‌تواند با افزایش سرعت خود به سریع‌ترین ابزار تولید بشر تبدیل شود.
کاوشگر خورشیدی پارکر نخستین کاوشگر ناسا است که توانست تاج خورشیدی را لمس کند و به نام یک فرد زنده نامگذاری شده‌است و این نام، به مناسبت تجلیل از خدمات یوجین پارکر، پروفسور دانشگاه شیکاگو انتخاب شده‌است.
گیتارت
منابع
<references group="" responsive="1"/>
باغ تیر حاجی‌آباد
باغ تیر حاجی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
زوتی تی۵۰۰
زوتی تی ۵۰۰ یک کراس اوور جمع و جور تولید شده توسط زوتی اتو بود که در نمایشگاه خودرو شانگهای ۲۰۱۷ معرفی شد.
بررسی اجمالی
قدرت کراس اوور تی ۵۰۰ از یک موتور ۱٫۵ لیتری توربو با قدرت ۱۵۶ اسب بخار و جفت شدن به یک گیربکس دستی پنج سرعته می‌آید.
مدل تولیدی زوتی تی ۵۰۰ در مارس ۳۰۱۸ معرفی شد. قیمت تی ۵۰۰ از ۷۸۸۰۰ یوان تا ۱۴۹۸۰۰ یوان متغیر است.
سندر وندسن
سندر وندسن (Sander Svendsen؛ زادهٔ August 6, 1997) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال مولده در لیگ برتر فوتبال نروژ بازی می‌کند.
باشگاهی
مولده
اورشولا ردونسکا
اورشولا ردونسکا (Urszula Radwańska؛ زادهٔ December 7, 1990) یک تنیس‌باز اهل لهستان است.
مبدل حرارتی صفحه‌ای
مبدل حرارتی صفحه‌ای نوعی مبدل حرارتی است.این مبدل حرارتی با استفاده از تعداد زیادی صفحات فلزی نازک،موجب تبادل حرارت بالا بین سیال گرم و سرد می‌شود.اساس عملکرد این نوع مبدل به این شکل است که از دو جهت مخالف سیال سرد و گرم وارد مبدل می‌شوند.سیالات وارد شده به صورت یکی در میان بین صفحات فلزی جریان می‌یابند و با یکدیگر تبادل گرما می‌کنند.از مزایای ویژه‌ای مبدل عبارت است از:
۱- اجزاء تشکیل دهنده مبدل های حرارتی صفحه ای واشردار
• فریم متحرک
• سطوح تبادل دما
• واشر آببندی سطوح تبادل دما
• مجموعه پیچ های محکم کننده
• ميله راهنمای بالا
• ميله راهنمای پایین
• پایه نگهدارنده جلو
۲- شرایط کاری مبدل های حرارتی صفحه ای واشر دار
•حداکثر فشار کاری:٢٠ bar
•حداکثر دما ی کاری:۲۰۰ ᵒC
•مواد اولیه سطوح تبادل دما : انواع استیل ضدزنگ ، آلیاژهای تیتانیوم ، الیاژهای نیکل
•مواد اولیه واشر های تبادل دما : NBR, EPDM , HNBR , SILICON , VITON
۳- استانداردهای طراحی و ساخت مبدل های حرارتی صفحه ای واشردار
• API 662 که توسط انجمن نفت امریکا تدوین شده است و برای طراحی و ساخت مبدل های حرارتی صفحه ای واشردار استفاده می گردند.
تسل در ویزنتال
شهر تسل در ویزنتال در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
بخش رودهن
بخش رودهن یکی از بخش‌های شهرستان دماوند در استان تهران ایران است.
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش رودهن در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۷۴۴۵ نفر بوده است. در بخش رودهن زبان مردم شهر رودهن ترکی آذربایجانی و در شهر آبعلی مازندرانی است. زبان روستاهای مهرآباد و گلاهک، آذری است و مردم روستاهای وسکاره، سادات محله و کریتون جورد و آردینه و ایرا به زبان مازندرانی و روستای چنارغرب به گویش لری صحبت می‌کنند.
ایان گریوس
ایان گریوس (Ian Greaves; May 26, 1932 – 1932:5:26, January 2, 2009) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، و باشگاه فوتبال منچستر یونایتد اشاره کرد.
مت شولتز
مت شولتز (Matt Schulze؛ زادهٔ July 3, 1972) یک نوازنده، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سریع و خشمگین، سریع و خشمگین ۵، آقای بروکس، ترانسپورتر، پسرها و دخترها و قلب فریبکار اشاره کرد.
محوطه گوری سراب بردی ۱
محوطه گوری سراب بردی ۱ مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دره‌شهر، بخش مرکزی، دهستان ارمو، ۱/۱۵ کیلومتری جنوب و جنوب شرق کله جوب علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۶۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۲۳۸۲
سیارک ۲۳۸۲ دو هزار و سیصد و هشتاد و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۱۳ آوریل ۱۹۷۷ کشف شد.
کراشنگانه
کراشنگانه یک روستا در لهستان است که در گمینا سوکووکا واقع شده‌است.
سوسک آرد
سوسک آرد یکی از آفات سیلوهای غلات است؛ و به‌طور گسترده‌ای به عنوان حیوان آزمایشگاهی استفاده می‌شود، سوسک آرد گندم و سایر غلات را مصرف می‌کند، برای زنده ماندن به محیط‌های خیلی خشک نیاز دارد، و می‌تواند مقادیر بالایی از تابش را تحمل کند. سوسک آرد از آفات مهم در صنعت کشاورزی می‌باشد و نسبت به حشره کش بسیار مقاوم است. سوسک آرد یکی از آفات مهم در انبار دان در گاوداری ها و مرغداری ها می باشند، که آسیب زیادی به دانه های خوراکی از جمله ذرت و جو می زنند. سوسک آرد از برنج و سایر غلات تغذیه می کند. سوسک گیج آرد نمی تواند پرواز کند ولی سوسک معمولی آرد قادر به پرواز در مسافت های کوتاه است.
رابرت جیمز والر
رابرت جیمز والر (Robert James Waller؛ August 1, 1939 - March 10, 2017) نویسنده، موسیقی‌دان و عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او با نوشتنِ رمان پرفروشِ پل‌های مدیسون کانتی در سال ۱۹۹۳ مشهور شد. رمانی که دو سال بعد با فیلمی به همین نام به کارگردانی کلینت ایستوود به سینمای هالیوود آمد و به همین خاطر شهرتش بیشتر شد.
الیزابت درمت والش
الیزابت درمُت والش (Elisabeth Dermot Walsh؛ زادهٔ September 15, 1974) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به نابودی به خاطر یک رقصنده، قانون مورفی، قهرمان من ،آدمکشان میدسامر، شهر هالبی و پوآرو اشاره کرد.
تسل (موسل)
شهر تسل در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
سیتیک آفشور هلیکاپتر
سیتیک آفشور هلیکاپتر (CITIC Offshore Helicopter) شرکت خدمات بالگرد چینی است، که در سال ۲۰۰۰ توسط گروه سیتیک تأسیس شد.
تاد یانگ
تاد یانگ سناتور جونیر ایالات متحده از ایندیانا است که از سال ۲۰۱۷ مشغول به فعالیت است. پیشتر او نماینده حوزه انتخابیه نهم ایندیانا از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود که برای نخستین‌بار در ۷۵ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد. یانگ با پیروزی بر ایون بای، در انتخابات ۸ دسامبر ۲۰۱۶ جانشین دن کوتس به عنوان سناتور ایالات متحده از ایندیانا شد.
دره اهکی
دره اهکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارسنجان در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خبریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
امانوئل جال
امانوئل جال (Emmanuel Jal؛ زادهٔ January 1, 1980) کنشگر، خواننده، هنرپیشه اهل سودان است. که او در کودکی به عنوان سربا ز جنگیده است.
کودکی
او در روستای تونج در سودان (همکنون در سودان جنوبی) به دنیا آمد. او در کودکی در دومین جنگ داخلی سودان جنگید. در هفت سالگی مادرش توسط یک نظامی وفادار به حکومت کشته شد. او تصمیم گرفت به کودکانی که به اتیوپی فرار می‌کردند ملحق بشود، این کودکان به امید آموزش و فرصت‌های بهتر به آنجا می‌رفتند.
چاکتاو، لوئیزیانا
چاکتاو شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۷۹ نفر بوده‌است.
پال کلاوس
پال کلاوس (Paul Schulze؛ زادهٔ June 12, 1962) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به جان رمبو، غرق‌شدن مونا و شما اینجایید اشاره کرد.
سلین و ژولی قایق‌سواری می‌کنند
سلین و ژولی قایق‌سواری می‌کنند (Céline et Julie vont en bateau) فیلمی به کارگردانی ژاک ریوت محصول سال ۱۹۷۴ است.
فیلم با بهره‌گیری از منطق روایی جادویی و ارجاعات بینامتنی‌ به آثار کلاسیک مانند آلیس در سرزمین عجایب، ابداع مورل (آدولفو بیوئی کاسارس)، عاشقانهٔ لباس‌های کهنه (هنری جیمز) و خون‌آشامان (لویی فویاد)، موفق شد جایزه ویژه هیئت داوران جشنوارهٔ لوکارنو را از آنِ خود کند و همچنین منتخب رسمی جشنوارهٔ فیلم نیویورک در سال ۱۹۷۴ بود.
یونین سیتی، جورجیا
یونین سیتی، جورجیا (به انگلیسی: Union City, Georgia) یک City در United States با جمعیت ۱۹٬۴۵۶ نفر است که در Fulton County, Georgia واقع شده‌است.
سلمان ابو سته
سلمان ابو سته (سلمان ابو ستة؛ زاده: ۱۹۳۷) یک پژوهشگر فلسطینی در شهر «بئر السبع» می‌باشد.
زندگی‌نامه
سلمان ابو سته در سال ۱۹۳۷ در «بئر السبع در فلسطین» متولد شد و توانست مدرک تحصیلی مهندسی شهری را از دانشگاه قاهره در سال ۱۹۵۹ را بگیرد. همچنین در سال ۱۹۶۴ دکترای مهندسی شهری را از دانشگاه لندن گرفت.
مسجد جامع باغین
مسجد جامع باغین مربوط به دوره پهلوی است و در کرمان، باغین، خیابان امام خمینی، کوچه امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سلمان ابو سته
اسناد و گواهی
ابو سته بیش از ۴۰ سال را در بدست آوردن هر گونه اطلاعات در رابطه با فلسطین قبل از اشغالگری اسراییل و بعد از آن تلاش و کوشش کرد.
بردلی ۲۳۸۳
سیارک ۲۳۸۳ دو هزار و سیصد و هشتاد و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۵ آوریل ۱۹۸۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۴۰ است.