cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
عکاسی
عکاسی دارای سه جنبهٔ علمی، صنعتی و هنری است؛ به‌عنوان یک پدیدهٔ علمی متولد شد، به‌شکل یک صنعت گسترش یافت و به عنوان هنر تثبیت شد. عکاسی توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده‌است، بلکه نتیجهٔ تلاش بسیاری از افراد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است و سال‌ها پیش از اختراع عکاسی، اساس کار دوربین عکاسی وجود داشته‌است اما نخستین تصویر لیتوگرافی نوری در سال ۱۸۲۲ میلادی توسط مخترع فرانسوی، ژوزف نیسه‌فور نیِپس تولید شد و پس از آن توانست عکسی دائمی از طبیعت به نام اصطبل و کبوترخانه را خلق کند. او با همکاری لوئی داگر، آزمایش‌هایی را بر ترکیبات نقره براساس یافته‌های یوهان هاینریش شولتز انجام دادند و داگر در سال ۱۸۳۷ توانست روش داگرئوتایپ را اختراع کند.
تئوری عکس رنگی سه‌رنگ، توسط جیمز کلرک ماکسول در سال ۱۸۵۵ پیشنهاد شده بود. برپایهٔ نظریهٔ او، نور مرئی از سه رنگ اساسی قرمز، سبز و آبی، تشکیل شده‌است. پس فیلمی از سه لایه ساخت که هر لایهٔ آن نسبت به یکی از سه رنگ‌های اولیه حساس بود و توانست نخستین عکس رنگی را در سال ۱۸۶۱ به ثبت برساند.
جورج ایستمن در سال ۱۸۸۴ میلادی فیلم رول را که فیلمی از جنس پلاستیک آغشته به امولسیون ژلاتینی است را ابداع کرد و با ساخت دوربین جعبه‌ای در سال ۱۸۸۸، عکاسی را برای مردم عادی مقرون به صرفه نمود و تحول مهمی در عکاسی ایجاد کرد. ادوین لند نوعی دوربین آنالوگ ظهور فیلم فوری موسوم به دوربین پولاروید را اختراع کرد که بلافاصله پس از عکسبرداری، نسخهٔ چاپ‌شدهٔ عکس را پرینت می‌کردند و عکس گرفته‌شده یک دقیقه بعد و در مدل‌های جدیدتر تا چند ثانیه بعد، قابل رویت بود.
در عکاسی آنالوگ، باید تمامی تدبیرات اعمّ از: اصلاح رنگ، نور و کنتراست را پیش از نوردهی انجام داد. چون تقریباً پس از نوردهی و ظهور فیلم، در این خصوص کار زیادی نمی‌شود انجام داد. ظهور در عکاسی به معنای مواجهه دادن فیلم عکاسی یا کاغذ عکاسی با مواد شیمیایی است که باعث تبدیل شدن فیلم به یک تصویر منفی (نگاتیو) یا مثبت (اسلاید)، یا کاغذ به تصویر عکس می‌شود در حالی که عکاسی دیجیتال به فرایند ثبت تصاویر به وسیلهٔ دریافت و ثبت نور بر روی سطح حساس به نور سنسور الکترونیکی گفته می‌شود. الگوهای نوری بازتابیده شده یا ساطع شده از اشیاء بر روی سطح حساس به نور سنسور تأثیر می‌گذارد و باعث ثبت تصاویر می‌گردد.
تاریخچه عکاسی
عکاسی توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده‌است، بلکه نتیجهٔ تلاش بسیاری از افراد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است.
سال‌ها پیش از اختراع عکاسی، اساس کار دوربین عکاسی وجود داشته‌است؛ موزی، ارسطو و اقلیدس در سدهٔ ۵ و ۴ پیش از میلاد نحوهٔ کارکرد دوربین سوراخ سوزنی را شرح داده‌بودند. در یونان باستان عقیده بر این بود که نور از چشم به سمت اشیاء می‌تابد و بازتاب آن باعث دیدن می‌شود. ارسطو و اقلیدس با استفاده از تئوری سوراخ‌سوزنی تلاش کردند خلاف آن نظریه را ثابت کنند؛ آن‌ها در پشت دوربین‌های سوراخ‌سوزنی صفحه‌ای نیمه‌مات قرار می‌دادند تا تصویر بازتاب‌شدهٔ روی آن با چشم دیده شود. در سده ششم میلادی، آنتمیوس در آزمایش‌های خود از دوربین تاریکخانه‌ای استفاده کرد.
ابن هیثم تئوری دوربین سوراخ سوزنی را گسترش داد و در مشاهدات خورشید گرفتگی خود از وسیله‌ای به نام «جعبه تاریک» استفاده کرده بود. او برای نخستین‌بار از دوربین سوراخ سوزنی و دوربین تاریکخانه‌ای در آزمایش‌هایش جهت بررسی خواص نور پرداخت. آلبرتوس ماگنوس در سده سیزدهم میلادی نیترات نقره و ژرژ فابریسیوس نقره کلرید را کشف کرد. و دانیل باربارو در سال ۱۵۶۸ میلادی نحوهٔ عملکرد دیافراگم و کارکرد عدسی در دوربین تاریکخانه‌ای را شرح داد. ویلهلم هومبرگ در سال ۱۶۹۴ میلادی توضیح داد که نور چگونه برخی از مواد شیمیایی را تاریک می‌کند و در سال ۱۸۰۲ میلادی توماس وجوود انگلیسی توانست بر روی سطح‌های حساس شده با نیترات نقره تصویر شفافی به دست آورد.
اتاق تاریک منجر به تکامل عکاسی و پیدایش دوربین عکاسی شد. اتاق تاریک عبارت از اتاقی بدون پنجره است که به جز روزنه‌ای که بر یکی از دیوارهای اتاق تعبیه شده، هیچ نوری به آن وارد نمی‌شود. تصاویر یا چشم‌اندازهای روبه‌روی روزنه به صورت وارونه بر دیوار روبرویش بازتاب می‌یابد که قابل دیدن است. بعضی از نگارگران از تصاویر بازتاب یافته به عنوان الگوی نقاشی استفاده می‌کردند. بعدها این اتاق تاریک در ابعاد کوچک‌تر تبدیل شد به دوربین عکاسی شد یعنی در برابر روزنه‌ای که وجود داشت مادهٔ حساس به نور قرار می‌دادند تا تصاویر بازتابش یافته، ثبت و ضبط شوند.
نخستین تصویر لیتوگرافی نوری در سال ۱۸۲۲ میلادی توسط مخترع فرانسوی، ژوزف نیسه‌فور نیپس تولید شد اما در هنگام رونوشت‌برداری از بین رفت. اما نیپس در سال ۱۸۲۶ دوباره توانست عکسی دائمی از طبیعت به نام اصطبل و کبوترخانه را خلق کند. ولی زمان نوردهی این عکس هشت ساعت بود که زمان بسیار درازی است، و مشکل دیگر هم این بود که تصویر نگاتیو بود یعنی هرچه سفید بود را سیاه هرچه سیاه بود را سفید نشان می‌داد. به همین دلیل او به دنبال یافتن فرایند بهتری بود و با همکاری لوئی داگر، آزمایش‌هایی را بر ترکیبات نقره براساس یافته‌های یوهان هاینریش شولتز در سال ۱۸۱۶ میلادی انجام دادند؛ در آن سال شولتز مشاهده کرد که مخلوطی از نیترات نقره و گچ در مقابل نور، تیره می‌شوند.
در سال ۱۸۳۵ میلادی، چند ماه پس از اینکه نتیجهٔ آزمایش‌های لوئی داگر اعلام شد، شیمی‌دان انگلیسی، هنری فاکس تالبوت گزارشی از روند عکاسی خود که آن را «طراحی نوری» نامیده بود منتشر کرد؛ تالبوت این روش را در سال ۱۸۳۵ میلادی ابداع کرده بود اما آن را مخفی نگه داشت و روش خود را کامل و در سال ۱۸۴۰ با عنوان کالوتایپ معرفی کرد. در این روش، به‌جای استفاده از صفحات فلزی، از کاغذ حساس‌شده به نیترات نقره با ترکیبی از سدیم کلرید و اسید گالیک استفاده کرد. کاغذ حساس‌شده به مدت دو دقیقه نوردهی می‌شد و پس از آن یک تصویر پنهان به وجود می‌آمد که آن را با استفاده از پتاسیم یدید و سدیم سولفات به صورت نگاتیو (منفی) در اندازه‌های کوچکتر ثبت می‌کرد. سپس با استفاده از آن می‌شد نسخه‌های دائمی فراوانی در اندازه‌های مختلف تهیه کرد؛ تا پیش از این عکاسان مجبور بودند صفحهٔ حساس را به اندازهٔ شی موردنظر بسازند و امکان تغییر در اندازه وجود نداشت. تا سال ۱۸۶۰ میلادی روش داگرئوتایپ به کلی منسوخ شد و عکاسی مبتنی بر نسخه‌های نگاتیو و پوزیتیو جایگزین آن شد. در سال ۱۸۳۹ جان هرشل با استفاده از سدیم تیو سولفات روشی را برای تهیهٔ نسخهٔ نگاتیو روی شیشه ابداع کرد که به‌مرور جایگزین نگاتیوهای کاغذی شد.
تئوری عکس رنگی سه‌رنگ، توسط جیمز کلرک ماکسول فیزیکدان انگلیسی در سال ۱۸۵۵ پیشنهاد شده بود. برپایهٔ نظریهٔ او، نور مرئی از سه رنگ اساسی قرمز، سبز و آبی، تشکیل شده‌است. پس فیلمی از سه لایه ساخت که هر لایهٔ آن نسبت به یکی از سه رنگ‌های اولیه حساس بود و توانست نخستین عکس رنگی را در سال ۱۸۶۱ به ثبت برساند.
بالاخره در سال ۱۸۷۴، یک شرکت انگلیسی نخستین شیشه‌های خشک عکاسی را به بازار عرضه کرد و عکاسی جنبهٔ عملی به خود گرفت. اما حمل و نقل مقدار زیادی شیشه، از لحاظ سنگینی و شکنندگی، یکی از مشکلات پیش روی بود تا اینکه در سال ۱۸۷۱ ریچارد مادوکس، فیزیکدان و عکاس انگلیسی با ابداع فیلم عکاسی ژلاتینی، زمان عکسبرداری را کوتاه کرد و جابه‌جایی فیلم‌های عکاسی را راحت نمود که نقطهٔ عطفی در تاریخ عکاسی محسوب می‌شود.
در نوامبر ۱۹۴۸ ادوین لند نوعی دوربین آنالوگ ظهور فیلم فوری موسوم به دوربین پولاروید را اختراع کرد که بلافاصله پس از عکسبرداری، نسخهٔ چاپ‌شدهٔ عکس را پرینت می‌کردند و عکس گرفته‌شده یک دقیقه بعد و در مدل‌های جدیدتر تا چند ثانیه بعد، قابل رویت بود. تصاویر دیجیتال در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی و در جریان پیاده‌کردن انسان در ماه، تکامل پیدا کرد. دستگاه‌های گیرندهٔ امواج آنالوگ، اطلاعاتی که در مورد عکس از فضا ارسال می‌شد را بسیار دشوار دریافت می‌کردند. با دیجیتالیزه سیگنالها و تقویت آن‌ها، پارازیتها حذف می‌شدند و تصاویر واضح به‌دست می‌آمد.
پیدایش عکاسی و رواج روش‌های گوناگون این فن در ایران، با اختلاف حدود سه سال از اعلام موجودیت عکاسی در فرانسه روی داده‌است. اختراعات و انواع ابزار و تجهیزات عکاسی دو تا سه سال پس از اینکه به بازار می‌آمد به‌طور هدیه به‌دست پادشاه ایران می‌رسید. نخستین دستگاه‌های عکاسی به روش داگرئوتایپ، به درخواست محمد شاه قاجار از کشورهای روسیه و انگلیس به دربارِ ایران وارد شد و در اواسط دسامبر سال ۱۸۴۲ میلادی (پایان آذر سال ۱۲۲۱ خورشیدی) نخستین عکسبرداری در ایران انجام گرفت.
عکاسی آنالوگ
هر چند از اول، عکاسی بر پایه آنالوگ بنا شده بود، ولی این صفت، پس از ظهور عکاسی دیجیتال و بخاطر ایجاد وجه تمایز به این نوع عکاسی اضافه گردید. در این سیستم چنانچه در بخش تاریخ عکاسی به صورت مفصل آمده‌است، تلاش‌های زیادی برای ثبت و ثابت‌سازی تصویر صورت گرفته‌است. از شیشه‌های خیس کلودیونی، شیشه خشکی که انگلیسی‌ها آن را ابداع کردند و بالاخره فیلم ژلاتینی که به وسیلهٔ ریچارد لیچ مادوکس وارد دنیای عکاسی شدند، همه و همه جزو تلاش‌های بشر برای ثبت تصویر بوده‌است.
برای به‌دست‌آوردن بهترین نتیجه، در عکاسی آنالوگ، باید تمامی تدبیرات اعمّ از: اصلاح رنگ، نور و کنتراست را پیش از نوردهی انجام داد. چون تقریباً پس از نوردهی و ظهور فیلم، در این خصوص کار زیادی نمی‌شود انجام داد. هر چند روش‌هایی در کارهای تاریکخانهای متداول می‌باشد، ولی چون پایه ثابت است، این تغییرات هم جزئی خواهد بود.
دیوید آگارد
دیوید آگارد (David Agard) یک دانشمند در زمینه زیست‌فیزیک و زیست‌شیمی اهل ایالات متحده آمریکا است.
عکاسی
ظهور فیلم
داروهای ظهور ریورسال رنگی، قبلاً انواع متفاوتی داشتند و ظهور آن‌ها فقط در کارخانه سازنده آن امکان داشت. در بستهٔ هر فیلم ریورسال، یک پاکت به آدرس کارخانهٔ سازنده آن فیلم وجود داشت که هزینه پستی آن نیز توسط خود کارخانه تقبل شده بود. پس از نوردهی فیلم داخل آن پاکت قرار داده شده و ارسال می‌گردید. کارخانه، فیلم را ظاهر و به آدرس عکاس ارسال می‌نمود.
استفاده همه‌گیر فیلم‌های ریورسال موجب به وجود آمدن داروی واحدی به نام ئی-۶ گردید. فعلاً تقریباً تمامی فیلم‌های ریورسال رنگی با این دارو قابل ظهور هستند.
عکاسی دیجیتال
عکاسی دیجیتال به فرایند ثبت تصاویر به وسیلهٔ دریافت و ثبت نور بر روی سطح حساس به نور سنسور الکترونیکی گفته می‌شود. الگوهای نوری بازتابیده شده یا ساطع شده از اشیاء بر روی سطح حساس به نور سنسور تأثیر می‌گذارد و باعث ثبت تصاویر می‌گردد.
آسانی نسبی استفاده، سرعت بالای بازدید، انتقال و چاپ و نیز در بسیاری از موارد، کیفیت برتر، تعدادی از ویژگی‌های متمایزکنندهٔ عکاسی دیجیتال هستند.
در عکاسی دیجیتال، سنسور (حسگر) وظیفهٔ ثبت تصویر را بر عهده دارد و هیچ‌کدام از سنسورها به صورت مستقیم قادر به شناسایی رنگ‌ها نیستند و فقط می‌توانند شدت روشنایی نور را ثبت کنند. هر سنسور از میلیون‌ها سنسور ریز حساس به نور تشکیل شده و هرکدام از این حسگرهای ریز غالباً یک پیکسل از عکس نهایی را ثبت می‌کند. سازندگان این سنسورها با قرار دادن فیلترهای سرخ، سبز و آبی (رنگ‌های اولیه) روی تک تک آن‌ها با استفاده از الگوهایی مانند الگوی بایر می‌توانند به پردازشگرهای دوربین قابلیت آن را بدهند که با کمک الگوریتم‌های درون‌یابی (اینترپولیشن) و مقایسه ارقام ثبت شده توسط ریز سنسورهای مجاور، رنگ واقعی هر پیکسل را حدس بزنند. دوربین‌هایی که قابلیت ذخیرهٔ عکس را به صورت خام دارا هستند، اجازه می‌دهند که این بخش نهایی شناسایی رنگ‌ها روی رایانه شخصی انجام شود و این به کاربران اجازه می‌دهد که آزادی بیشتری در ویرایش عکس نهایی داشته باشند.
یکی از خصوصیاتی که در بازاریابی دوربین‌های دیجیتال بر آن تأکید می‌شود تعداد کل پیکسل‌های یک دوربین است. این رقم که با واحد مگاپیکسل یا میلیون پیکسل شمارش می‌شود، از راه ضرب تعداد پیکسلهای افقی و عمودی یک سنسور محاسبه می‌شود.
برای مثال، دوربینی که حسگری دارای ۳هزار پیکسل افقی و ۲هزار پیکسل عمودی باشد، یک دوربین ۶ مگاپیکسلی خواهد بود. با وجود آنکه این رقم در برخی موارد می‌تواند شاخص خوبی برای مقایسه کیفیت تصویر دوربین‌های دیجیتال باشد، این رقم در اکثر موارد می‌تواند گمراه‌کننده نیز باشد. کیفیت نهایی یک تصویر دیجیتال مؤثر از متغیرهای بیشتری مانند نوع سنسور، مساحت سنسور، اندازه لنزهای ریز روی هر پیکسل و قدرت تمرکز لنز می‌باشد.
هیستوگرام (بافت‌نگار) به نموداری گفته می‌شود که فراوانی عناصری که در محور افقی آن قرار دارند را در محور عمودی نشان می‌دهد. هیستوگرام عکس، شدت نور را، از کمترین مقدار تا بیشترین مقدار، در محور افقی و تعداد پیکسل‌های هرکدام از آن‌ها را در محور عمودی نشان می‌دهد.
توجه به هیستوگرام، راه بسیار خوبی برای کنترل نوردهی دوربین و تصویر به وجود آمده‌است.
بافت‌نگار به عنوان یک عملگر کاربردی مصطلح است و یکی از ابزارهای مفید و کارآمد در دوربین‌های عکاسی دیجیتال به‌شمار می‌رود.
تجهیزات عکاسی
عکاسی نیز همچون دیگر هنرها و علوم، نیاز به ابزار و تجهیزات خاص خود دارد. برخی از ابزارها در ایجاد عکس نقش اساسی دارند و نبود آن‌ها فرایند عکسبرداری را ناممکن می‌سازد و بعضی دیگر به عکاس کمک می‌کنند تا علاوه بر سرعت عمل و صرفه‌جویی در زمان، تصویر بهتری را نیز ثبت کند.
دوربین آنالوگ
دوربین آنالوگ طی سالیان طولانی از وضعیت ابتدایی خود که همان اتاق تاریک بود، تکمیل و به حالت فعلی درآمده‌است. نخستین دوربین‌ها فاقد مسدودکننده و دیافراگم بودند. لنز آن دوربین‌ها کاملاً ابتدایی، و انحراف خطی شدید و سایه یا تاریکی در گوشه‌ها داشتند. لزوم مسدودکننده از زمانی احساس گردید که سرعت مواد حساس عکاسی (نورگیری) افزایش یافت و زمان نوردهی به کسری از ثانیه رسید. مسدودکننده‌ها در انواع مختلفی تولید شده و برای کارهای متعدد مورد استفاده قرار گرفتند. مسدودکننده‌های برگی در تمامی سرعت‌های فلاش کارایی داشتند، ولی سرعت آن‌ها کم بود.
مسدودکننده‌های سطح کانونی هم با وجود سرعت بالا، در ثبت تصویر از سوژه‌های متحرک، بسته به جهت حرکت پره‌ها (افقی یا عمودی) تصویر را دچار اعوجاج می‌کردند. با ورود عکاسی به جامعه و دنیای خبر و ورزش، طلب برای سرعت‌های بالای مسدودکننده، برای ثبت وقایع سریع افزایش یافت. سرانجام کارخانه مینولتا در سال ۱۹۹۸ دوربین ماکسیوم ۹ خود را با سرعت مسدودکننده ۱/۱۲۰۰۰ ثانیه به جهان معرفی کرد، که خود انقلابی در این زمینه محسوب می‌شود.
فیلم
فیلم عکاسی که عمده تاریخ عکاسی مربوط به پیدایش و تکامل آن می‌باشد، یک سطح حساس عکاسی است که از شیشه‌های کلودیونِ تر شروع و تا ورق شفاف پلاستیکی که از جنس پلی‌استر یا نیترو سلولوز یا سلولوز استات است ادامه پیدا کرده‌است. این ورق با یکی از هالیدهای نقره که اکثراً برومور نقره و یک ماده ژلاتینی که برای چسباندن نمک مورد نظر بر سطح ورقه پلاستیکی ساخته شده، به وجود می‌آید.
فیلم عکاسی دارای انواع گوناگونی است. از فیلم‌های عادی نور روز تا ریورسال‌های نور شب.
دوربین دیجیتال
در دوربین دیجیتال فرایند ثبت تصویر با استفاده از حسگر تصویر در حافظه انجام می‌گیرد و اجازه می‌دهد که تصاویر در شکل دیجیتال ذخیره شوند و به سرعت و بدون نیاز به عملیات خاصی (نظیر عملیات شیمیایی بر روی فیلم) در دسترس باشند.
لنز
لنز استوانه‌ای حاوی مجموعه‌ای از عدسی است که نور را از خود عبور داده و به درون دوربین هدایت می‌کند و باعث می‌شود که تصویر به صورت واضح بر روی فیلم عکاسی یا گیرنده تصویر منعکس شود. کیفیت عکس، بیش‌تر به لنز بستگی دارد تا دوربین. لنز دوربین‌های کامپکت قابل تعویض نیستند، اما لنز دوربین‌های تک‌لنزی بازتابی (SLR) قابل‌تعویض‌اند.
آرنه یوهانسون (دوچرخه‌سوار)
آرنه یوهانسون (Arne Johansson؛ زادهٔ March 4, 1927-1927:3:4, August 16, 2018 ) دوچرخه‌سوار اهل سوئد بود.
عکاسی
لنز
قدرت و کیفیت لنزها به عوامل گوناگونی بستگی دارد که مهم‌ترین آن‌ها فاصله کانونی و عدد دیافراگم است. فاصله کانونی بر حسب میلی‌متر است و معرف زاویه دید لنز است. هرچه فاصله کانونی لنز کمتر باشد، لنز زاویه دید بازتری دارد و به اصطلاح لنز، وایدتر است و هرچقدر فاصله کانونی بیش‌تر باشد زاویه دید کوتاه‌تر خواهد بود.
انواع لنز به شرح زیر است:
افزون بر لنزهای متداولی که نام برده شد، لنزهای دیگری نیز وجود دارد که کاربردهای ویژه و خاصی دارند:
لنزهای ویژه
معجزه (ترانه سمرا رحملی)
«معجزه» تک‌آهنگی از هنرمند اهل جمهوری آذربایجان سمرا رحملی است که در سال ۲۰۱۶ میلادی منتشر شد. این ترانه نماینده آذربایجان در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ بود.
عکاسی
لنز
در دوربین‌های غیر SLR، نمی‌توان لنز را عوض کرد و در نتیجه، بزرگنمایی لنز محدود به بزرگنمایی اولیهٔ دوربین عکاسی خواهد بود. در دوربین‌های SLR امکان تعویض لنز وجود دارد ولی هزینهٔ آن زیاد است. روش دیگر این است که برای تغییر محدودهٔ بزرگنمایی و فاصله کانونی از مبدل استفاده کرد؛ مبدل‌ها انواع مختلف و کارکردهای گوناگونی دارند. که مهم‌ترین آن‌ها، مبدل‌های تله، حلقه گسترش فاصله کانونی و عدسی‌های درشت‌نما می‌باشند.
فلاش
فلاش یا درخش ابزاری است که برای نورپردازی صحنه‌های تاریک و کم نور و نقاطی که از شرایط نوری نامطلوبی برخوردارند، از آن استفاده می‌شود.
فلاش یک منبع نور کوچک قابل حمل است که می‌تواند نوری قوی برای یک چندم ثانیه از خود بیرون دهد. فلاش‌ها معمولاً با باتری یک بار مصرف یا قابل شارژ تغذیه می‌شوند ولی برخی از آن‌ها را می‌توان با یک آداپتور به برق شهر نیز وصل نمود.
فلاش‌ها در حالت کلی، دو کاربرد دارند؛ یک کاربرد آن افزایش نور محیط در زمانی که نور اصلی برای عکاسی کافی نیست یا شرایط عکاسی را سخت می‌کند، است و کاربرد دیگر آن، اصلاح نور محیط در زمانی که نور اصلی کافی است، ولی ترکیب خوبی به وجود نمی‌آورد است.
فیلتر
فیلترها انواع مختلفی دارند و هرکدام در شرایط خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد که از آن‌ها می‌توان به فیلتر فرابنفش (جهت جذب پرتو فرابنفش خورشید و محافظ فیزیکی لنز )، فیلتر پولارایزر (جهت تغییر در نور و تأثیر بر کنتراست رنگ‌ها ) فیلتر مادون قرمز (جهت عکاسی مادون قرمز)، فیلتر کاهنده نور (جهت کاهش شدت نور) و فیلتر اسکای‌لایت (جهت جلوگیری از نفوذ پرتو فرابنفش) اشاره کرد.
پایه‌ها
سه پایهٔ عکاسی، وسیله‌ای است که می‌توان دوربین را روی آن نصب کرد و به کمک آن عکس گرفت. یک استفادهٔ سه‌پایه، جلوگیری از لرزش دوربین در نوردهی‌های زیاد است. همچنین به‌وسیلهٔ سه‌پایه می‌توان از تار شدن عکس که بر اثر تکان‌خوردن احتمالی دوربین ایجاد می‌شود، جلوگیری کرد.
تک‌پایه وسیله‌ای است که دوربین عکاسی به آن متصل می‌شود و لرزش را تا حدی از بین می‌برد. از تک پایه‌ها در عکاسی حیات‌وحش، عکاسی ورزشی، عکاسی از موزه‌ها و هنگامی که چرخش سریع دوربین در جهت افقی برای عکاسی مورد نیاز است، مانند ثبت عکس‌های پنینگ، بیشتر استفاده می‌شود.
اصطلاحات فنی
عمق میدان عبارت است از گستردگی محدوده‌ای که جلوتر یا عقب‌تر از سوژهٔ اصلی، فوکوس هستند و مقدار معینی از میدان دید لنز که در آن تصاویر به‌صورت کاملاً واضح ثبت می‌شوند. هرچه فاصلهٔ سوژه از دوربین افزایش یابد، دیافراگم بسته تر باشد یا لنز وایدتر باشد عمق میدان نیز افزایش خواهد یافت.
تعادل رنگ سفید یا تعادل رنگ عبارت است از به روند اصلاح رنگ‌ها که در این روند تن رنگ سفید که ممکن است تمایل به برخی رنگ‌های دیگر داشته‌باشد تبدیل به سفیدِ کامل می‌شود و سایر رنگ‌ها نیز به تناظر آن، اصلاح می‌شوند.
به مقدار نوری که به فیلم عکاسی یا گیرنده تصویر می‌رسد، نوردهی گفته می‌شود. این مقدار ترکیبی از نور موجود، عدد دیافراگم و سرعت شاتر است.
به تنظیم فاصلهٔ سوژه تا دوربین فوکوس گفته می‌شود. اشیایی که در فاصلهٔ فوکوس یا نزدیک به آن قرار داشته باشند واضح و سایر اشیاء، محو می‌شوند.
فاصله کانونی، به فاصلهٔ مرکز اپتیکی لنز و مرکز کانونی آن گفته می‌شود. این فاصله معمولاً برابر با فاصله فاصله مرکز اپتیکی و سنسور است و تغییر فاصله کانونی باعث افزایش یا کاهش بزرگنمایی می‌شود. هنگام افزایش بزرگنمایی روی یک شی، فاصله کانونی عوض می‌شود و هر چه سوژه دورتر باشد فاصلهٔ کانونی بیشتر می‌شود. در شرایط یکسان عکسی که با فاصله کانونی کمتر گرفته شده باشد، کیفیت بهتری دارد.
حساسیت فیلم یا ایزو عددی است که جهت اندازه‌گیری حساسیت فیلم عکاسی یا حسگرهای الکترونیکی استفاده می‌شود. در دوربین آنالوگ هرچه حساسیت فیلم بیش‌تر باشد نیاز به نور کمتری خواهد بود ولی کیفیت عکس‌ها نیز کاهش پیدا می‌کند. در دوربین دیجیتال، حساسیت دوربین، مقدار تقویت خروجی حسگر را تعیین می‌کند. هرچه خروجی بیشتر تقویت شود، نیاز به نور کمتر خواهد بود ولی افزایش تقویت، باعث افزایش نویز و در نتیجه کاهش کیفیت می‌شود. این سرعت‌ها را معمولاً با اعداد ۱۰۰٬۲۰۰٬۴۰۰٬۸۰۰٬۱۶۰۰٬۳۲۰۰ نمایش می‌دهند که در آن عدد بزرگتر نمایانگر سرعت بالاتر است.
زاویهٔ دید، زاویه‌ای است که لنز می‌تواند صحنهٔ روبه‌روی خود را ببیند؛ اگر خطی فرضی از لنز به دو انتهای منظره‌ای که دیده می‌شود ترسیم کنیم، زاویهٔ بین این دو خط، زاویهٔ دید خواهد بود. زاویهٔ دید را فاصلهٔ کانونی مشخص می‌کند و هرچه فاصلهٔ کانونی بیشتر شود، زاویهٔ دید کوچک‌تر و هرچه فاصلهٔ کانونی کمتر بشود، زاویهٔ دید بزرگ‌تر می‌شود.
ترکیب‌بندی
عکاسی مشتمل بر دو بخش هنر و مهارت است. ترکیب‌بندی از یک‌سو با مسائل زیبایی‌شناسی سر و کار دارد؛ اینکه چگونه می‌توان تصاویر زیباتری به وجود آورد و از سوی دیگر، ترکیب‌بندی می‌تواند در بیان ایدهٔ عکاسی نیز مؤثر باشد و به عنوان مثال عکاس می‌تواند با ترکیب‌بندی مناسب، قسمت‌های مهم تصویر را برجسته کند و توجه بیننده را به قسمت‌هایی جلب کند که هدف اوست. در واقع ترکیب‌بندی عبارت است از قراردادن اجزای عکس در کنار یکدیگر. قسمت زیادی از عکاسی، بدون دوربین است؛ عکاس باید بیندیشد، ریزبین و نکته‌سنج باشد و از همه مهم‌تر، دغدغه داشته‌باشد و پیش از عکسبرداری، صحنه را به خوبی در ذهنش مجسم کند.
قسمت‌های مختلف کادر از نظر بصری، ارزش یکسانی ندارند، برخی قسمت‌ها توجه بیش‌تری را جلب می‌کنند و به همین دلیل باید از آن‌ها استفادهٔ بیش‌تری کرد. قرار گرفتن عناصر مهم تصویر در محل برخورد خطوط افقی و عمودی که تصویر را به سه قسمت تقسیم می‌کنند، بیش‌ترین توجه را جلب می‌کند. اگر طول و عرض عکس، با استفاده از خطوط فرضی به سه قسمت تقسیم شوند، این خطوط در چهار نقطه که به آن‌ها نقاط طلایی گفته می‌شود یکدیگر را قطع می‌کنند و بهتر است موارد کلیدی و مفهومی تصویر، بر روی این نقاط و خطوط ثبت شود؛ زیرا قرار دادن سوژه روی این نقاط تلاقی، باعث ایجاد هماهنگی و جلب توجه بیش‌تر می‌شود.
نقطهٔ کانونی قسمتی از سوژهٔ اصلی عکس و نخستین نقطه‌ای است که نگاه بیننده را به خود جلب می‌کند. هر عکس باید یک نقطهٔ کانونی اصلی داشته باشد. عکس‌هایی که یکدست هستند و هیچ قسمتی از آن‌ها گیرایی و کشش بیش‌تری نسبت به سایر بخش‌ها ندارند، معمولاً عکس‌های خوبی نیستند و نمی‌توانند ارتباط خوبی با بیننده برقرار کنند.
عکس می‌تواند چند نقطهٔ کانونی فرعی هم داشته باشد تا پس از اینکه نگاهِ بیننده متوجهٔ نقطه کانونی اصلی شد، توجه او را به سمت خود جلب کنند. همچنین، عکس باید نگاه بیننده را هدایت کند؛ نگاه از نقطه کانونی شروع می‌شود و با کمک خطوط راهنما به قسمت‌های دیگر عکس کشیده می‌شود.
در بسیاری از مناظر عناصری وجود دارند که می‌توانند خطوطی راهنما باشند. نرده‌ها، خط افق، درختان و بسیاری دیگر از عناصر این‌چنینی، می‌تواند مورد استفادهٔ عکاس قرار گیرد.
انواع عکاسی
عکاسی معماری، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از آثار معماری و ساختمان‌ها عکسبرداری می‌شود.
عکاسی اجسام بی‌جان شاخه‌ای از هنر عکاسی است که به ثبت تصویر از اشیاء بی‌جان و معمولاً غیر متحرک و اشیاء محیط پیرامون می‌پردازد. عکاسی از اجسام بی‌جان در حقیقت جزو سبک‌های مشکل عکاسی محسوب می‌شود، عکاسان این سبک باید توانایی نورسنجی دقیق را داشته و از ذوق ترکیب‌بندی بالایی برخوردار باشند. هدف اصلی در عکاسی طبیعت بی‌جان، بیان ایده و مفهومی خاص، به ساده‌ترین و روشن‌ترین شکل ممکن است.
وجه تمایز اصلی این سبک با سایرسبک‌ها، در حقیقت به چیدمان صحنهٔ عکس مربوط است؛ چیدمان در حقیقت همان چیدن صحنه عکس و ساختن صحنه است؛ در این سبک، عکاسان در حقیقت بیشتر عناصر عکس را می‌سازند تا اینکه صرفاً سرگرم عکاسی باشند.
عکاسی نجومی شاخه‌ای از عکاسی است که به وسیلهٔ تلسکوپ و با روش‌های مختلف از ستارهها و سیارات عکسبرداری می‌کند. زمان نوردهی این عکس‌ها معمولاً از چند دقیقه تا چند ساعت، متفاوت است. البته با دوربین عکاسی و با هر لنزی می‌توان از ستاره‌ها و سیاره‌های نزدیک عکس گرفت. در این نوع عکاسی استفاده از سرعت B برای نوردهی طولانی متداول است.
عکاسی ورزشی، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از صحنه‌های ورزشی و ورزشکاران عکسبرداری می‌شود. در این نوع عکاسی، تجهیزات و ابزارها نقش مهمی دارند زیرا سوژه متحرک است و عکاس هم از صحنه دور است بنابراین داشتن لنزهای قدرتمندی همچون تله و زوم لازم است. همچنین دوربین هم باید قابلیت استفادهٔ پیاپی شاتر را داشته باشد.
عکاسی پرتره، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از چهرهٔ انسان عکسبرداری می‌شود. عکاسی پرتره انواع مختلفی دارد، اما در همهٔ آن‌ها تمرکز عکس بر روی چهرهٔ اشخاص است. پرتره تنها یک عکس ساده نیست، بلکه نمایانگر افکار، اخلاق و خصوصیات فردی سوژه است.
عکاسی طبیعت به شاخه‌ای از عکاسی گفته می‌شود که گیاهان، جانوران، کوه‌ها یا صخره‌ها به نحوی ثبت شده باشند که در آن هیچ گونه اثر مستقیم یا غیر مستقیمی از حضور انسان دیده نشود، گیاهان پرورش داده شده از سوی انسان، راه‌ها، حیوانات اهلی یا حیوانات وحشی خارج از محیط زیست اصلی خود، هیچ‌یک در عکس طبیعت نباید حضور داشته باشند.
عکاسی حیات وحش، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از حیوانات و جانوران عکسبرداری می‌شود. عکاسی در این سبک، نیاز به دانش بالا و تجربهٔ فراوان در زمینهٔ عکاسی و آشنایی با رفتار حیوانات گوناگون دارد. عکاسان باید توان اثبات طبیعی بودن تصاویر را داشته باشند. عکس از حیوانات در باغ وحش، حیوانات دست آموز و اهلی شده و سایر موارد مشابه عکس طبیعت محسوب نمی‌شوند.
در این نوع عکاسی، دهانهٔ باز لنز برای دستیابی به سرعت بالا و ثبت سوژهٔ در حال حرکت و محو کردن پس زمینه استفاده می‌شود. همچنین عکاسان حیات‌وحش، از لنز تله استفاده می‌کنند بنابراین عکاسان حیات وحش احتیاج به سه‌پایه دارند. آن‌ها همچنین برای این که بتوانند به حیات وحش نزدیکتر شوند احتیاج به وسایلی برای استتار دارند.
عکاسی از مناظر، به عکاسی از جهان پیرامون می‌پردازد، حضور انسان یا عناصر انسانی، در این سبک محدودیتی ندارد. توانایی در دیدن زیباترین ترکیب بندی در منظره و تصور آن که در چاپ نهایی چگونه به نظر می‌رسد و همچنین انتقال الهام عکاس به بیننده از مهم‌ترین ماهیت‌های عکاسی منظره است. برای عکاسی از چشم‌اندازها، عکاسان معمولاً از لنز واید، سه‌پایه و بسته‌ترین دیافراگم (۱۱ تا ۲۲) برای به‌دست‌آوردن بیشترین عمق میدان استفاده می‌کنند.
عکاسی خبری یا فتوژورنالیسم به عکس‌هایی گفته می‌شود که پیام و هدف اصلی آن‌ها خبررسانی است. عکاسان خبری، همان نویسندگان مقاله و مخبران خبر به وسیله تصویر یا همان عکس هستند. عکاسی خبری هنری است که برای قصه‌گویی عکاسانه به کار گرفته می‌شود تا زندگی را مستند کند. فتوژورنالیسم ما را به عکس‌هایی ارجاع می‌دهد که یک داستان را بیان می‌کند. در فتوژورنالیسمم روایت عکس مقدم بر قضاوت است، یعنی باید عکس، دیگران را به قضاوت بکشد. در فتوژورنالیسمم، عنوان یا مضمون مقدم بر عکس است و باید به مخاطبان و بینندگان و کسانی که داوری می‌کنند کمک کند تا خودشان داستان یا ماجرا را کشف کنند.
عکاسی در شب، به عکاسی در فضای آزاد در ساعات شب گفته می‌شود. در عکاسی شب، معمولاً از دیافراگم‌های بسته و زمان‌های نوردهی طولانی استفاده می‌کنند. البته در این حالت عمق میدان کم می‌شود. در این حالت، نقاط نورانی متحرک به‌صورت خطی نورانی و کشیده در صفحهٔ حساس عکاسی ثبت می‌شوند. اما اگر مدت نوردهی افزایش یابد، نویز تصویر نیز زیاد می‌شود.
عکاسی ماکرو شاخه‌ای از عکاسی است که از نمای نزدیک و به‌طور معمول از سوژه‌های کوچک عکسبرداری می‌کند. به‌طور کلاسیک، سوژهٔ موجود در یک تصویر ماکرو بزرگ‌تر از اندازهٔ آن در طبیعت است. به هر شکل امروزه تصویر برداری ماکرو، تهیه تصویر از سوژه در ابعاد بزرگتر و واضح‌تر از آن چیزی است که در حیات دیده می‌شود.
عکاسی صنعتی یکی از شاخه‌های عکاسی می‌باشد که به سفارش یک سازمان صنعتی صورت می‌پذیرد و به ثبت فرایندهای تولید، محصولات، سازمان کار، کارکنان یا تجهیزات سازمانی می‌پردازد. عکس صنعتی ممکن است با مقاصد داخلی (به عنوان مثال اداری یا روابط صنعتی) یا خارجی (به عنوان مثال تبلیغات یا روابط عمومی) بکار گرفته شود.
تکنیک‌های عکاسی
ضد نور تکنیکی است که در آن منبع نور در پشت سوژه قرار دارد و در قوی‌ترین حالت به دلیل تندی نور، سایه‌ای از سوژه بر روی عکس ایجاد می‌شود. زیباترین حالت زمانی پیش می‌آید که خورشید در حال طلوع یا غروب است و پس‌زمینه به رنگ نارنجی یا زرد مشخص می‌شود. عکاسی ضدنور یکی از روش‌های انتقال اندوه، احساس و حالت‌های عاطفی به بیننده است. ممکن است بیننده با دیدن این نوع عکس‌ها به درک درست و واضحی از سوژه نرسد، اما بخش تیره و سیاه تصویر باعث شکل‌گیری قدرت تخیل بیننده می‌شود.
تصویربرداری دامنه دینامیک بالا یا HDR به مجموعه‌ای از تکنیک‌هایی گفته می‌شود که نسبت به روش‌های معمول، امکان وجود دامنه دینامیک روشنایی بیشتری بین نقاط تاریک و روشن را فراهم می‌کنند. عکس‌های اچ‌دی‌آر با ترکیب چند عکس به وجود می‌آیند؛ برای هر عکس اچ‌دی‌آر، باید چند عکس با کادر کاملاً یکسان تهیه کرد (معمولاً ۳ یا ۵ عکس) و هر عکس باید با نوردهی خاصی گرفته‌شده باشد؛ به این ترتیب که یک عکس با نوردهی معمولی و بقیهٔ عکس‌ها با نوردهیهای کمتر و بیشتر.
هدف از عکاسی اچ‌دی‌آر، افزایش محدودهٔ دینامیکی است و با ترکیب محدوده دینامیکی محدود عکس‌ها، به عکسی با محدوده دینامیکی بزرگ، که اچ‌دی‌آر نامیده می‌شود دست پیدا می‌کنیم.
پنینگ یا کنارگردی دوربین، نام تکنیکی در عکاسی می‌باشد که برای نشان دادن تحرک سوژه‌ها به کار می‌رود. پنینگ در حقیقت به حرکات افقی، عمودی یا چرخشیِ یک تصویر ثابت یا ویدئو اشاره دارد. در این تکنیک یا سوژهٔ اصلی متحرک است که آن را از محیط ثابت اطرافش مجزا می‌کند یا سوژه ثابت است و دوربین حرکت می‌کند که عکاسی هر دو حالت منجر به القای حس تحرک در عکس می‌شوند. کاهش سرعت شاتر باعث بیشتر نمایان شدن تحرک در عکس می‌گردد.
عکسبرداری به این شیوه کار مشکلی است؛ زیرا باید سرعت شاتر مناسبی انتخاب شود و سرعت شاتر مناسب، بستگی به سرعت سوژه دارد. از طرف دیگر، باید چرخش یا حرکت دوربین هم کاملاً مناسب باشد و در غیر این صورت سوژه هم محو می‌شود؛ یک ابزار مناسب برای این تکنیک، تک‌پایه است.
عکاسی مادون قرمز تکنیکی است که هنگام عکسبرداری، قسمت مرئی نور حذف شده و فقط پرتوهای مادون قرمز ثبت می‌شوند. رفتار انعکاسی مادون قرمز با نور مرئی فرق دارد و چون چشم انسان مادون قرمز را نمی‌بیند، عکس‌هایی به وجود می‌آید که در واقعیت دیده نمی‌شوند. نمونه‌ای از تفاوت‌ها، انعکاس گیاهان است که در عکاسی مادون قرمز، به رنگ سفید ثبت می‌شوند.
برای عکاسی مادون قرمز به فیلتر مادون قرمز نیاز است. این فیلتر نور مرئی را حذف می‌کند و فقط نور مادون قرمز را از خود عبور می‌دهد.
سراسرنما تکنیکی است که سبب ایجاد عکس‌هایی با فضای وسیعتری نسبت به عکس‌های معمولی می‌شود. نحوهٔ ساخت آن‌ها چنین است که با کنار هم قرار دادن تعدادی عکس معمولی به‌وجود می‌آیند. در این تکنیک، باید عکس‌های بیش‌تری از صحنه ثبت کرد و سپس با استفاده از نرم‌افزار آن‌ها را به‌هم چسباند. تعداد عکسی که برای ثبت یک عکس سراسرنما لازم است، بستگی به فاصله کانونی دارد. هرچه فاصله کانونی بیش‌تر باشد، (یعنی بزرگنمایی بیش‌تر و زاویه دید کمتر) در هر عکس قسمت کمتری از صحنه جای می‌گیرد و در نتیجه، باید عکس‌های بیش‌تری گرفت.
رکورد بزرگترین عکس جهان
در می ۲۰۱۵ (خرداد ۱۳۹۴) یک تیم پنج‌نفره از عکاسان پس از دو هفته کار در ارتفاع ۳۵۰۰ متری و سرمای منهای ده درجه و ۳۵ ساعت عکسبرداری بدون وقفه، بزرگترین عکس دنیا به حجم ۳۶۵ گیگاپیکسل را از کوه مون‌بلان تهیه کردند. این عکس ۳۶۰ درجه (سراسرنما یا پانوراما) از ترکیب هفتاد هزار عکس تشکیل شده‌است. اگر این عکس چاپ شود به اندازه یک زمین فوتبال خواهد بود. مجموع تصاویر که ۴۵ ترابایت حجم داشت پس از دو ماه کار با استفاده از کامپیوترهای پرقدرت آماده شد. سرپرست این تیم عکاس ایتالیایی فیلیپو بلینیی بود و تیم او برای عکسبرداری از سه دوربین کانن استفاده کردند که یکی از آن‌ها به یک بازوی روبوتی مجهز بود. رکورد پیشین متعلق به عکسی از لندن بود که در سال ۲۰۱۲ ار بالای برج مخابرات (BT) این شهر گرفته شده بود و ۳۲۰ گیگاپیکسل بود.
تحصیل در رشتهٔ عکاسی
فارغ‌التحصیلان این رشته توانایی‌های متنوعی همچون خدمت در نهادهایی مانند خبرگزاری‌ها و نشریات، به عنوان خبرنگار عکاس، کار در زمینه‌های تخصصی عکاسی در کنار کارشناسان علوم و فنون و هنرها، کار در زمینهٔ عکاسی هنری و استفاده از هنر عکاسی به عنوان وسیلهٔ ایجاد ارتباط با مخاطب و کار آموزشی و تحقیقاتی در زمینه عکاسی را خواهند داشت.
موردی (فسا)
موردی (فسا)، روستایی از توابع بخش نوبندگان شهرستان فسا در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان نوبندگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۱۱۲خانوار) بوده‌است.
قلعه بوز باشی
قلعه بوز باشی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شاهرود، بخش بسطام، دهستان کلاته‌های غربی، روستای فرج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرستان لاندس، میسیسیپی
شهرستان لاندس، میسیسیپی (به انگلیسی: Lowndes County, Mississippi) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت میسیسیپی واقع شده‌است.
انتخاب اضطراری
انتخاب اضطراری یا انتخاب هابسون (Hobson's Choice) یک فیلم به کارگردانی دیوید لین است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به چارلز لوتن، جان میلز، پرونلا اسکیلز، و هلن هی اشاره کرد. این فیلم برنده خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شده‌است.
مالی هاسکل
مالی هاسکل (به انگلیسی: Molly Haskell) (زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۹ در کارولینای شمالی) نویسنده، نظریه‌پرداز و منتقد فمینیست سینما است. تأثیرگذارترین کتاب او از از تکریم تا تجاوز: تلقی از زنان در فیلم‌ها نام دارد. او این کتاب را در سال ۱۹۷۴ به چاپ رساند و نسخهٔ تجدید نظرشده‌ای از آن‌را در سال ۱۹۸۷ دوباره چاپ کرد. او همسر اندرو ساریس نظریه‌پردازان آمریکایی و و بنیانگذار نظریهٔ مؤلف در آمریکاست.
نظریات سینمایی
مالی هاسکل به همراه مارجری روزن و جوئن ملن در زمرهٔ اولین نظریه‌پردازان فمینیست سینما محسوب می‌شوند. این افراد به نحوهٔ تصویرکردن زنان در فیلم‌ها توجه کردند. نظریات این دو نفر بعدها توسط نظریه‌پردازان جدیدتر فمینیست کنار نهاده شد. هاسکل اعتقاد دارد که فیلم‌های کلاسیک معمولاً از زنان یک تصویر درجه دوم می‌کشند. او در فیلم‌های گوناگون ردپای چندین زن مختلف را می‌یابد که همیشه شخصیت‌های پایین تصویر شده‌آند.
شخصیت‌های زن در فیلم‌ها
از دید هاسکل سه نوع شخصیت زن در فیلم‌های کلاسیک یافت می‌شود:
موضوعات در باب زنان در فیلم‌ها
از دید هاسکل موضوعات فیلم کلاسیک در باب زنان در همین موارد خلاصه می‌شود. یعنی این فیلم‌ها قادر نیستند که درک درستی از ماهیت و رفتارهای زنان داشته باشند.
پیوند به بیرون
صفحه مالی هاسکل
موتور پمپ آزادگان
موتور پمپ آزادگان یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان ارزوئیه واقع شده‌است. موتور پمپ آزادگان ۲۰ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۶۲۵۰۳
سیارک ۶۲۵۰۳ شصت و دو هزار و پانصد و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰ کشف شد.
شهرستان مونتگومری، میسیسیپی
شهرستان مونتگومری، میسیسیپی (به انگلیسی: Montgomery County, Mississippi) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت میسیسیپی واقع شده‌است.
باد کوتزتینگ
شهر باد کوتزتینگدر ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
ژولیوس آدلر (زیست‌شیمیدان)
ژولیوس آدلر (Julius Adler (biochemist)؛ زادهٔ ۱۹۳۰) یک زیست‌شیمیدان اهل ایالات متحده آمریکا است.
همه‌پرسی ونزوئلا (۲۰۱۷)
رفراندوم ونزوئلا (Venezuelan referendum, 2017) یک رفراندوم غیررسمی در ونزوئلا است که در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷ برگزار شد.
همه‌پرسی توسط مجمع ملی در پاسخ به بحران قانون اساسی و طرح‌های نیکولاس مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا برای تغییر قانون اساسی فراخوانده شد.
این همه‌پرسی یک عمل نافرمانی مدنی در زمینه استفاده از مقررات ۳۳۳ و ۳۵۰ قانون اساسی ونزوئلا است، این مقررات بیان این خواسته ونزوئلایی‌ها است که «هر رژیمی را که ارزش‌های دموکراتیک را نقض می‌کند» رد می‌کنند.
از آنجا که شورای ملی انتخابات و دیوان عالی عدالت در رفراندوم به رسمیت شناخته نشده‌است، اعلام شد که ۲۰۳۰ منطقه برای رای‌گیری عمومی در سراسر کشور برای خدمت به بیش از ۱۹ میلیون رای‌دهنده وجود دارد.
کشته و مجروح
براساس گزارش‌های منتشر شده روز ۱۶ ژوئیه یک زن ۶۱ ساله که در صف رای‌گیری همه‌پرسی مخالفان در ونزوئلا بود، بر اثر تیراندازی یک مهاجم کشته شد. این فرد مسلح به سوی جمعیتی که برای رای‌دادن صف کشیده بودند آتش گشوده بود که منجر به مرگ این زن و جراحت سه نفر دیگر شد.
فرودگاه گوآراپوآوا
فرودگاه گوآراپوآوا (به زبان بومی: Aeroporto Tancredo Thomas de Farias) یک فرودگاه همگانی ۱۲۰۳ با کد یاتا GPB است که یک باند فرود بله دارد و طول باند آن آسفالت متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۶۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
همه‌پرسی ونزوئلا (۲۰۱۷)
نتیجه همه‌پرسی
ناظران این همه‌پرسی گفتند که بیش از ۷ میلیون نفر در این رفراندوم شرکت کردند و اکثریت رای‌دهندگان با طرح نیکلاس مادورو برای تشکیل مجمع ملی بازنویسی قانون اساسی کشور مخالفت کردند.
هنری جی. دبلیو. بلوین
هری جیمز واتسن «جیمی» بلوین (Harry James Watson "Jimmy" Belvin) (۱۹۰۰–۱۹۸۶)، آموزگار بود و به عنوان نماینده و سناتور ایالت اکلاهما خدمت کرد. وی نخستین رئیس سالار منتخب یکی از پنج قبیلهٔ متمدن در قرن بیستم و با سابقه‌ترین سالار قبیلهٔ سرخپوست چاکتای ایالت اکلاهما، بود. بلوین از طریق فسخ، باز آرائی و باز زیستی و غرور بومی به ماهیت قبلیه خود پی برد. وی رهبر دو قطبی بود، بعضی‌ها آن را به عنوان یک‌نیمه دیکتاتور می‌شناختند که دفتر سالار قبیله را سخت در قبضهٔ خود نگهداشته بود و از قدرت خود برای حمایت از همسان‌سازی کامل در جامعه مسلط استفاده کرد و سنت‌ها، زبان و آداب و تشریفات چاکتا را به‌عنوان بقایای ناخوشایند تاریخ ناهنجار، سرکوب نمود. از نظر تعدادی دیگر، وی یک رهبر خیلی محبوب و مورد محبت اطرافیان و عوام‌گرا بود که خانه به خانه می‌رفت و با اعضای قبلیه صحبت می‌کرد، آن‌ها را از مسائل با خبر می‌ساخت و تلاش می‌کرد چاره‌ای در قسمت فقر زدایی و بیکاری آن‌ها ایجاد نماید.
اوایل زندگی
جیمی بلوین در ۱۱ دسامبر سال ۱۹۰۰ در شهرستان بازول چاکتا در خانوادهٔ واتسون جی و مابل پاورز بلوین، متولد شد. بلوین از نوادگان مستقیم بلوین‌های اصیل که در جریان دنبالهٔ اشک‌های یا جابجایی‌های اجباری از می‌سی‌سی‌پی به سرزمین سرخپوستان، جبراً منتقل شدند، بود. بلوین در مدرسهٔ بازول درس خواند و از کالج آموزگاران جنوب‌شرقی با مدرک کارشناسی در رشته علوم فارغ شد و سپس برای اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته آموزش در دانشگاه اکلاهما به دروس ادامه داد که در سال ۱۹۴۱ آن را به پایان رساند.
بلوین از سال ۱۹۲۳ الی سال ۱۹۳۹ در مدرسهٔ میهو در شهرستان برایان و در شهرستان چاکتا، تدریس کرد. در سال ۱۹۴۱ سرپرست آموزش عمومی شهرستان برایان انتخاب شد و تا سال ۱۹۵۲ این سمت را به‌عهده داشت. سپس مزرعهٔ گاو نژاد هرفورد را در شهرستان‌های برایان و چاکتا، راه‌اندازی نمود.
بلوین پس از نخستین انتخاب موفقیت آمیزش در مجلس مقننه اکلاهما در سال ۱۹۵۵، سه دوره در مجلس نمایندگان ایالتی اکلاهما به نمایندگی از شهرستان برایان، خدمت کرد.
زمین‌های زغال‌سنگ و آسفالت
در اوایل سال ۱۹۴۶، حمایت از بلوین برای انتخاب در سمت سالار در حال افزایش بود. ویلیام ای. دورانت تا سال ۱۹۳۷ در این سمت خدمت کرد و به نظر می‌رسید پیشرفت کمی در فروش زمین‌های آسفالتی چاکتا و چیکسا داشته‌است. ۴۰۰٬۰۰۰ جریب (۱٬۶۰۰ کیلومتر مربع) زمین مشترک متعلق به قبایل چاکتا و چیکسا، مورد نزاع بود. براساس توافق سال ۱۹۰۲، ایالات متحده به خریداری این زمین‌ها در ظرف مدت سه سال توافق کرد اما تا آن‌زمان این خریداری را انجام نداده بود. رئیس دورانت و فلوید مایتوبی فرماندار چیکسا، در سال ۱۹۴۶، مبلغ ۳۳٫۱ میلیون دلار تقاضا نمودند که دولت ایالت متحده ۲٫۲ میلیون دلار ارزش داشت. از سوی دیگر، بلوین به‌عنوان رهبر آموزش دیده و آب‌دیده تلقی می‌شد که خواهان احیای قبیله بود. حتی قبل از این‌که رئیس شود، نامه‌های طولانی به عضو کنگره کارل آلبرت، عضو کنگره ویلیام استیگر، عضو کنگره المر توماس، سناتور ادوارد اچ. موری، دفتر ادارهٔ امور سرخ‌پوستان و رئیس پنج قبیلهٔ متمدن نوشت و در این نامه‌ها از تأخیر در نهایی سازی خریداری انتقاد نمود.
زمانی‌که بالاخره روی توافق‌نامهٔ ۸٫۵ دلاری توافق صورت گرفت، بلوین با راه‌اندازی کمپین نامه‌نگاری این سؤال را مطرح کرد که چرا این توافق‌نامه بدون اجازه دادن به نمایندگان کنفدراسیون چاکتا-چیکسا برای شرکت در مذاکرات، صورت گرفت است؟ بلوین با درنظر داشتن این‌که این زمین حاوی ۷۷۰ میلیون تن زغال‌سنگ سهل الوصول، ۱ میلیارد تن دیگر زغال‌سنگ ذخیره و آسفالت و کشف اخیر نفت، این سؤال را مطرح که چگونه می‌توان زغال‌سنگ را ۱ درصد در هر تن و زغال‌سنگ ذخیره را ۰٫۱ درصد در هر تن، ارزش‌گذاری کرد. بلوین همچنین از این واقعیت که رئیس دورانت در مذاکرات شرکت نکرده بود، به‌شدت انتقاد نمود و تصمیم در مورد «جلسهٔ سرنوشت‌ساز تأثیرگذار بر رفاه قبیله از زمان توافق‌نامهٔ آتوکا سال ۱۸۹۷»، را به عهده مایتوبی و وکیل قبیله چاکتا واگذار کرد.
رئیس ارشد چاکتا
بلوین برای بار اول در سال ۱۹۴۸ رئیس قوم چاکتا انتخاب شد. در واقع بلوین نخستین رئیس انتخابی یکی از پنج قبیلهٔ متمدن و قوم چاکتا در قرن بیستم بود. تمامی رؤسای پنج قبلیهٔ متمدن اکلاهما، از زمان اجرایی شدن قانون داوز توسط رئیس‌جمهور به اساس پیشنهاد BIA، تعیین شده بودند. الی دههٔ ۱۹۷۰، صرف دو استثناء در انتصابات رئیس‌جمهور این بود که در سال ۱۹۴۸ و مجدداً در سال ۱۹۵۴ به قبیلهٔ چاکتا اجازه داد که رئیس شان‌را خود انتخاب نمایند. با آن‌که رای‌دهی محدود به بخش کوچکی از اعضای واجد شرایط بود اما این قبیله در هر دو بار بلوین را انتخاب نمودند.
وزارت کشور قبل از انتخابات سال ۱۹۵۴، به بلوین اطلاع داد که ریاست دائمی برای این قبیله حکم نشده‌است. بلوین با کارل آلبرت، عضو کنگره تماس گرفت که وی نیز طرفدار دموکراسی قبیله‌ای بود و در پشت صحنه تلاش می‌کرد تا ریاست قبیلهٔ چاکتا را به‌عنوان یک سمت دائمی ابقاء نماید. بلوین چنان شدید به حق قبایل برای انتخاب طرز حکومت خود معتقد بود که حتی قبیلهٔ چکسا را تشویق نمود تا برای انتخابات خود تأکید نماید. با وجودی‌که قبیلهٔ چکسا چندین سال تلاش کرد تا ادارهٔ امور سرخ‌پوستان را متقاعد بسازد که به آن‌ها اجازه دهد در مورد رهبری خود رای بدهند، اما درخواست آن‌ها نادیده گرفته شد.
شورای بین القبیله‌ای پنج قبیلهٔ متمدن
در طول تاریخ، چندین رابطه مشترک بین این پنج قبیله وجود داشته‌است از جمله: شورای بین القبیله‌ای سال ۱۸۴۲ رودخانهٔ دیپ فورک، شورای سازمان ملل متحد در سرزمین سرخ‌پوستان سال ۱۸۶۱ و شورای سال ۱۸۶۶ اکلاهما به دلیل تاریخ و موقعیت یکسان این قبایل در قسمت عزل، تخصیص و نظارت دولت در اکلاهما، اذعان شد که اهداف قبیله‌ای برای توسعه، آموزش، خدمات برای اعضای قبیله، اقدامات پزشکی و فقرزدایی کمابیش یکسان بودند و کار با همی می‌تواند سودمند واقع شود. در واقع قبایل قبلاً به‌شکل غیررسمی مشترکاً بر پروژه‌ها کار می‌کردند. بلوین در ماه مارس سال ۱۹۴۹ به‌منظور تشویق و ترغیب قانون‌گذاران در رابطه با توافق‌نامهٔ زغال‌سنگ و آسفالت و به همین‌گونه ارائه پیشنهاد طرح فراگیر «امداد رسانی» تهیه شده توسط نمایندگان پنج قبیله، به واشینگتن رفته بود. این قبایل ادارهٔ مؤثرتر اداره سرخ‌پوستان، سیاست جدید زمین، تجدید اسکان، آموزش، بهداشت، حفظ منابع طبیعی و ساخت و ساز و حفاظت جاده، را به‌عنوان ابزاری برای کاهش پریشانی در قبایل خود پیشنهاد کرده بودند و تأییدیه دفتر نمایندگی محل را بدست آوردند.
نیروی دفاعی فنلاند
نیروی دفاعی فنلاند (puolustusvoimat, försvarsmakten) مسئولیت دفاع از خاک فنلاند را برعهده دارد. این ارتش ۲۲ هزار نیروی حرفه‌ای نظامی در زیرمجموعه خود دارد.
خدمت وظیفه عمومی برای مردان وجود دارد که به موجب آن همه مردان بین سنین ۱۸ تا ۲۹ سال به مدت ۱۶۵، ۲۵۵ یا ۳۴۷ روز خدمت می‌کنند. خدمات غیرنظامی جایگزین یا امریه برای مردان و خدمات داوطلبانه برای زنان در دسترس است.
سیاست رسمی فنلاند بیان می‌کند که یک نیروی نظامی ۲۸۰۰۰۰ نفری یک بازدارنده مناسب در زمان جنگ است. ارتش متشکل از یک ارتش میدانی بسیار متحرک است که توسط واحدهای دفاعی محلی پشتیبانی می‌شود. ارتش از قلمرو ملی دفاع می‌کند و استراتژی نظامی آن به جای تلاش برای نگه داشتن ارتش مهاجم در مرز، از زمین‌های جنگلی و دریاچه‌های متعدد برای از بین بردن یک متجاوز با توجه به جغرافیای فنلاند استفاده می‌کند.
بودجه دفاعی فنلاند برای سال ۲۰۲۲ تقریباً ۵٫۸ میلیارد یورو است. خدمات داوطلبانه در خارج از کشور مانند مأموریت‌های سازمان ملل، ناتو و اتحادیه اروپا در سراسر جهان نیز بسیار محبوب است. فنلاند با زرادخانه ای متشکل از ۷۰۰ هویتزر، ۷۰۰ خمپاره انداز سنگین و ۱۰۰ موشک انداز متعدد، بزرگ‌ترین قابلیت توپخانه را در اروپای غربی دارد. آمادگی دفاعی کشور در برابر دشمن برتر ۸۳ درصد است که یکی از بالاترین‌ها در اروپا است.
نیروهای دفاعی فنلاند از نزدیک با گارد مرزی فنلاند همکاری می‌کنند. گارد مرزی فنلاند بودجه سرمایه‌گذاری سالانه و بلند مدت خود را دارد.
نعلکی
نعلکی، روستایی از توابع بخش نوبندگان شهرستان فسا در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان نوبندگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تپه آسباد
تپه آسباد مربوط به سده‌های متأخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تربت جام، بخش بوژگان، دهستان هریرود، ضلع شمالی روستای رباط واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۲۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رنان برتیو سوارس
رنان برتیو سوارس (Renan Brito Soares؛ زادهٔ ) که به صورت ساده با نام رنان شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
او در تیم‌های فوتبال اینترناسیونال، والنسیا و خرز سابقهٔ حضور دارد. این بازیکن همچنین در سال، ۲۰۰۸ برای، زیر ۲۳ سال برزیل به میدان رفته‌است
برنج سبوس‌دار
برنج سبوس‌دار یا برنج قهوه‌ای (Brown rice) دانهٔ کامل برنج، یعنی شلتوک، که پوستهٔ غیرخوارکی آن گرفته شده باشد.
برنج سبوس‌دار یک غله کامل است و در مرحله لایه‌برداری تنها پوسته آن برداشته می‌شود به‌صورتی که ارزش غذایی در این غله کاملاً حفظ می‌شود.
خواص برنج قهوه ای
موارد مصرف برنج قهوه ای
توصیه می‌شود ورزشکاران و افرادی که به دنبال تناسب اندام هستند این برنج را در سبد غذایی روزانه خود بگنجانند.
روش‌های پخت برنج قهوه ای
این برنج دارای سبوس خیلی بیشتری نسبت به برنج سفید است از زمان پخت بالاتری برخوردار است.
به ازای یک فنجان برنج قهوه ای، دو فنجان آب اضافه می‌شود و زمان پخت آن حدود ۳۰ الی ۴۰ دقیقه است و نیاز به آبکشی هم نیست چون با این کار خواص زیادی از آن از بین می‌رود.
بهتر است قبل از پختن برای مدتی خیسانده شود که باعث می‌شود پخت آن بهتر انجام گردد.
طرز پخت کته روی گاز: به ازای ۱ لیوان برنج به ۲ لیوان آب نیاز دارید.
ابتدا برنج را شسته و اجازه دهید به مدت ۳۰ دقیقه در آب بماند و خیس بخورد.
سپس ½ قاشق چایخوری نمک به آن اضافه کنید و ۴۵ دقیقه تا ۱ ساعت روی حرارت کم قرار دهید.
بعد از آنکه که برنج دم کشید از روی حرارت بردارید و بعد از ۱۵ دقیقه میل نمایید.
لازم است ذکر شود هنگام پخت این برنج آب زیادی به آن نیفزایید زیرا دانه‌های برنج به هم می‌چسبند وهمچنین به دلیل یک نوع روغن خاص در این برنج از خرید نوع مانده آن خود داری کنید.
کورنلیا سالونینا
کورنلیا سالونینا با نام کامل یولیا کورنلیا سالونینا (درگذشتهٔ احتمالاً ۲۶۸) امپراتریس روم در زمان حکومت همسرش امپراتور گالینوس بود. او همچنین مادر والریان دوم، سالونینوس و مارینیانوس بود.
زندگینامه
در مورد اصلیت یولیا کورنلیا سالونینا اطلاعی در دست نیست اما بر پایهٔ یک نظریهٔ جدید او باید از پدر و مادری یونانی در بیثنیا در آسیای صغیر زاده شده باشد. با این‌وجود هنوز تردیدهایی در بارهٔ درستی این موضوع وجود دارد. او با گالینوس در حدود ۱۰ سال پیش از آنکه بر تخت امپراتوری نشیند ازدواج نمود و هنگامی که شوهرش در سال ۲۵۳ به امپراتوری مشترک با پدرش والریان رسید، او نیز «آگوستا» نامیده شد.
آن دو صاحب سه فرزند به نام‌های والریان دوم، سالونینوس و مارینیانوس شدند. در سال ۲۶۸ میلادی گالینوس در پی محاصرهٔ مدیولانوم به‌قتل رسید و پس از آن از سرنوشت یولیا کورنلیا سالونینا اطلاعی در دست نیست. ممکن است زندگیش را بر او بخشیده باشند یا اینکه به فرمان سنای روم همراه با دیگر اعضای خانواده‌اش اعدام شده باشد.
لوله‌کشی (یونیکس)
در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس یک خط لوله معادل همان مفهوم کلی خط لوله نرم‌افزار است. این مفهوم به تعدادی پروسه اشاره دارد که به صورت زنجیر وار به یکدیگر متصل هستند. به این صورت که خروجی استاندارد یک فرآیند به ورودی استاندارد فرآیندی بعدی متصل است و به همین ترتیب. هر اتصال به وسیله یک لوله ناشناس پیاده‌سازی شده‌است. این ایده در ابتدا توسط داگلاس مکیلروی ابداع شد و در حقیقت تمثیلی از یک خط لوله انتقال واقعیست. این ایده به سرعت پذیرفته شد و جزء یکی از ارکان اصلی فلسفه یونیکس درآمد. مفهوم لوله‌کشی فرآیند‌ها در زیر نشان داده شده‌است. خط اول حالت کلی و انتزاعی را نشان می‌دهد و خط دوم هم یک مثال واقعی از اتصال سه برنامه ls, grep و more را نشان می‌دهد.
انگشتی|چپ|یک لوله‌کشی از سه برنامه که بر روی یک ترمینال متنی اجرا می‌شوند.
همانطور که مشاهده می‌کنید، اتصالات از طریق کاراکتر لوله (|) برقرار شده‌است. در مثال بالا، ابتدا ls لیست تمام فایل‌های موجود را از طریق خروجی استاندارد برای دستور grep ارسال می‌کند. دستور grep هم اطلاعات را از ورودی استاندارد خود می‌خواند و تمام خطوطی که حاوی کلمه key هستند را پیدا کرده و برای دستور more ارسال می‌کند. دستور more هم خروجی را صفحه‌بندی کرده و در خروجی استاندارد خود (نمایشگر) چاپ می‌کند.
خط لوله یونیکس را می‌توان مشابه عبارات میانوندی در نظر گرفت که عملوند‌ها برنامه‌ها هستند و عملگر‌ها هم کاراکتر | (pipe) هستند.
شاید در نگاه اول اینطور به نظر برسد که برنامه‌ها یکی پس از دیگری و از چپ به راست اجرا می‌شوند، اما در حقیقت اینگونه نیست و تمام برنامه‌ها به صورت هم‌زمان شروع به اجرا شدن می‌کنند و ورودی/خروجی‌های آن‌ها به شکل مناسبی به هم متصل شده‌است.
فراخوان‌های سیستمی
لوله‌ها توسط فراخوان سیستمی pipe ایجاد می‌شوند. این فراخوان در فایل سرآیند unistd.h به شکل زیر تعریف شده است:
این فراخوان سیستمی، یک آرایه دو عنصری از اعداد صحیح دریافت می‌کند و هر عنصر را به یک توصیف‌گر فایل اختصاص می‌دهد. عنصر اول آرایه مخصوص خواندن اطلاعات و عنصر دوم آرایه مخصوص نوشتن اطلاعات است. هر چیزی که در عنصر دوم نوشته شود در عنصر اول قابل خواندن است. معمولاً کار با لوله‌ها به این صورت انجام می‌شود که یک فرآیند به کمک fork انشعابی از خودش ایجاد می‌کند و به این صورت دو فرآیند مشابه ایجاد می‌شود که یکی فرزند و دیگری والد است و این فرآیند‌ها هر کدام ورودی/خروجی استاندارد خود را دارند. حال یکی از فرآیند‌ها ورودی استاندارد و فرآیند دیگر خروجی استاندارد خود را می‌بندند و سپس انتقال اطلاعات از طریق ورودی/خروجی دیگر صورت می‌پذیرد. مثال زیر این موضوع را نشان می‌دهد:
منابع
http://www.cs.cf.ac.uk/Dave/C/node23.html#SECTION002330000000000000000
بنگت فروبوم
بنگت فروبوم (Bengt Fröbom; December 12, 1926 – 1926:12:12, June 8, 2012) دوچرخه‌سوار اهل سوئد بود.
کارپاتوس
کارپاتوس (به لاتین: Karpathos) یک جزیره در یونان است که در دودکانس واقع شده‌است. در جنوب شرقی این جزیره دریای اژه واقع شده‌است. این جزیره زبان لاتین کارپاثووس نامیده می‌شود. همچنین از این جزیره در نوشته‌های هومر، پلینیوس و استرابون یاد شده‌است.
حمل و نقل
یکی از راه‌های دسترسی به این جزیرهفرودگاه کارپاتوس است. استفاده از کشتی و بنادر نیز یکی از راه‌های معمول دسترسی به این جزیره است.
سواحل
سواحل این چزیره به چهار بخش عمده تقسیم می‌شوند. سواحل شرقی دارای نواری باریک هستند که از معروف‌ترین آنها می‌توان به ساحل آپلا اشاره کرد. جزایر جنوبی که در نزدیکی فرودگاه این جزیره هستند دارای شن سفید هستند. سواحل شمالی نیز دارای نواری باریک هستند و تنها به صورت آفرود قابل دسترسی هستند.
سیارک ۱۱۳۳
سیارک ۱۱۳۳ هزار و صد و سی و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۲۲ است.
ادوارد باتل
ادوارد باتل (Edward Battell) یک دوچرخه‌سوار اهل بریتانیا است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز دوچرخه‌سواری جاده در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
فرودگاه کراونپوینت
فرودگاه کراونپوینت یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۷۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۰۴۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
موتور عبدالله درویش‌منش چاه حسن
موتور عبدالله درویش‌منش چاه حسن یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان جازموریان واقع شده‌است. موتور عبدالله درویش‌منش چاه حسن ۲۱ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۶۳۰۳۲
سیارک ۶۳۰۳۲ شصت و سه هزار و سی و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۰ کشف شد.
اسلام (روزنامه)
اسلام نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی اول است.
این روزنامه از سال ۱۳۰۵ خورشیدی به وسیله میرزا علی کازرونی، در شیراز به چاپ رسیده است.
دنبووا کوودا
دنبووا کوودا یک روستا در لهستان است که در گمینا دنبووا کوودا واقع شده‌است.
جیمی دورسی
جیمی دورسی (Jimmy Dorsey؛ February 29, 1904 – 1904:2:29, June 12, 1957) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
باد کرویتسناخ
شهر باد کرُیتسناخ در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده‌است.
شهرستان پری، میسیسیپی
شهرستان پری، میسیسیپی (به انگلیسی: Perry County, Mississippi) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت میسیسیپی واقع شده‌است.