cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آرتساخ (استان تاریخی)
تاریخ سیاسی آرتساخ
طی سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ میلادی و پس از استقلال کشورهای منطقهٔ قفقاز، شورای محلی ارمنیان آرتساخ ادارهٔ آنجا را بر عهده گرفتند. یکی از اهداف شورای ملی الحاق آرتساخ به اولین جمهوری ارمنستان بود.
در آن تاریخ در جمهوری آذربایجان حزب مساوات حاکم بود. مساواتیان آذری تمام همت خود را به کار می‌بردند تا آرتساخ را به کشور خود ملحق کنند اما موفق نمی‌شدند.
آذری‌های ماورای ارس و ترکان عثمانی به انتقامجویی برخاستند و دست به قتل‌عام و کشتار شوشی زدند.
پس از تماس‌های پنهانی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی با مسکو و دخالت ترکیه، آذربایجان ادعای مالکیت منطقهٔ آرتساخ (قره‌باغ کوهستانی) را نیز مطرح کرد. در پی این ادعا ساکنان منطقه به مخالفت برخاستند. در اول ژوئیهٔ ۱۹۲۱م، حزب کمونیست (بلشویک) کشورهای قفقاز، در نشستی مخصوص، مشکلات ایجاد شده در منطقه را به شور و مشورت گذاشت و در ۴ ژوئیه طی نظرخواهی‌ای شفاف، تصمیم گرفته شد که منطقهٔ قره‌باغ کوهستانی جزو ارمنستان شود، لیکن در پایان همان روز نریمان نریمانف، درخواست کرد که به دلیل اهمیت موضوع تصمیم نهایی به روز بعد موکول شود. درست یک روز بعد، بنابر تمایل شخصی ژوزف استالین و بدون در نظر گرفتن رأی شورای حزب کمونیست قفقاز، با شرط خودمختاری ملی، منطقهٔ آرتساخ به آذربایجان شوروی واگذار شد. البته، حق خودمختاری ملی منطقه نیز بعدها از سوی کشور آذربایجان نقض شد.
پس از قره‌باغ کوهستانی بخش‌های کاملاً ارمنی‌نشینی از نواحی شرق و جنوب منطقه مخصوصاً منطقهٔ شاهومیان در دوران تاریخ متعلق به آرتساخ و جزئی از ملیک‌های قره‌باغ بودند، نیز جدا و به حدود مرزی کشور آذربایجان شوروی متصل شدند.
پایتخت آرتساخ شهر استپاناکرت انتخاب شد. در زمان جنگ جهانی دوم ۴۵ هزار تن از اهالی آرتساخ به جنگ فراخوانده شدند که تقریباً نیمی از آن‌ها هرگز برنگشتند. چه پیش و چه پس از جنگ، منطقه از پیشرفت و ترقی بازماند و در زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی هیچگونه اقدام مثبتی صورت نگرفت.
از نیمه‌های ۱۹۸۰ میلادی زمزمه‌های اصلاحات نو نه تنها در کل اتحاد جماهیر شوروی بلکه در ارمنستان و آرتساخ نیز موجب خیزش مردم شد. نمایندگانی از سوی مردم آرتساخ به مسکو رفتند و تقاضای خود را مبنی بر احیای حقوق و اختیارات خود در شورای مرکزی حزب کمونیست شوروی مطرح کردند. در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۸۸ میلادی هزاران تن از مردم در استپاناکرت تجمع کردند و از مسئولان حزب کمونیست جدایی منطقه را از آذربایجان شوروی و الحاق آن را به ارمنستان خواستار شدند.
«با توجه به درخواست مردم آرتساخ از شورای مرکزی آذربایجان شوروی و ارمنستان تقاضا می‌شود با درک احساسات عمیق و حقوق پایمال شدهٔ مردم در طی سالیان گذشته جدایی از کشور آذربایجان شوروی و الحاق مجدد به کشور مادری، ارمنستان، تحقق بخشیده شود».
این درخواست مردم آرتساخ بازتاب گسترده‌ای یافت و با استقبال ارمنیان در ارمنستان و جهان رو به رو شد اما حزب کمونسیت مسکو آن را توطئهٔ عده‌ای ملی‌گرای افراطی عنوان کرد. این تصمیم شتابزده و بی‌اساس مسکو سبب خشم، انزجار و اعتراض گستردهٔ ارمنیان شد و به موجب آن مردم دست به اعتصاب‌ها و مخالفت‌های سراسری و گسترده زدند.
در ۲۸ فوریه، میخائیل گورباچف، طی بیانیه‌ای خطاب به مردم ارمنستان و آذربایجان اعلام کرد که در منطقهٔ کوهستانی طی سالیان متمادی مشکلات، مسائل فراوان و نواقص بسیاری بر روی هم انباشته شده و باعث بروز مشکلات کنونی شده. به این ترتیب، برای نخستین‌بار، رهبران اتحاد جماهیر شوروی به موضوع آرتساخ پرداختند. گورباچوف مردم دو کشور را به آرامش و بلوغ سیاسی و برگشت به زندگی عادی دعوت کرد.
این اقدام از سوی ارمنیان با خوشبینی و امید به آینده پذیرفته شد. اعتصابات پایان یافت و مردم به سرکارهای خود بازگشتند و قرار شد خسارات برجای مانده از اعتراضات نیز جبران شوند.
اما این بلوغ سیاسی در آذربایجان روندی برعکس داشت و به گونه‌ای دیگر تعبیر شد. آذری‌های ماورای ارس کشتار سومقاییت را پی‌ریزی کردند و در نتیجه تعداد زیادی از مردم قتل‌عام شدند. پس از واقعهٔ سومقاییت، فرار ارمنیان از دیگر شهرهای آذربایجان شروع و پس از مدت کوتاهی به مهاجرت دسته جمعی تبدیل شد.
در ۱۸ ژوئیههٔ ۱۹۸۸م، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی طی نشستی با مسئولان آذربایجان، ارمنستان و آرتساخ به این نکته اشاره کرد که مطابق قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی تغییر مرزها امکانپذیر نیست و بدین ترتیب مسئلهٔ (حق تعیین سرنوشت ملت‌ها) به (تغییر مرزها) تعبیر شد. در پی این بیانیه تعدادی از مأموران امنیتی مسکو به آرتساخ فرستاده شدند ولی اوضاع منطقه همچنان متشنج بود و افزون‌بر آن حملاتی نیز از سوی باکو به مردم مناطق مرزی ارمنستان و آرتساخ صورت می‌گرفت.
در روزهای پایانی ۱۹۸۸ میلادی، قتل‌عام گنجه ارمنیان شروع شد. در ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۸۹ میلادی، مجلس عالی شوروی کلیهٔ مسئولان رده بالای آرتساخ را از کار برکنار کرد و به جای آن‌ها کمیتهٔ مخصوص ادارهٔ منطقه را، تحت نظر وولسکین، بر عهده گرفت. کمیتهٔ مزبور اقداماتی اصلاحاتی در منطقه در پیش گرفت و رفت‌وآمد به ارمنستان برخلاف گذشته وضع بهتری یافت ولی مسئولان باکو با ایجاد مزاحمت مانع شکل‌گیری امور منطقه می‌شدند.
طی سیزدهم الی نوزدهم ژانویهٔ۱۹۹۰ میلادی، جبههٔ ملی آذربایجان ماورای ارس، با کسب اجازه از مسئولان مملکتی، کشتار و قتل‌عام اهالی ارمنی آذربایجان را بار دیگر تدارک دیدند. کشتار ارمنیان، مصادرهٔ اموال آن‌ها و دیگر اقدامات آذربایجان در مقابل چشمان نیروهای دولتی، انتظامی و ارتش شوروی و بدون دخالت و ممانعت آنان صورت پذیرفت. مسئولان روسی تنها هنگامی که متوجهٔ کودتای آذربایجان شدند نیروهای خود را وارد شهر کرده و حکومت نظامی اعلام کردند. این وضعیت (حکومت نظامی) بدون هیچ دلیل موجهی در آرتساخ نیز اعمال شد.
در اوایل ۱۹۹۱ میلادی، نمایندگانی از سوی مجلس اروپا، روسیه و ارمنستان آمادگی خود را برای بازدید از مناطق مورد مناقشه اعلام کردند ولی مسئولان باکو مانع ورود آن‌ها به منطقه شدند. در فوریهٔ ۱۹۹۱ میلادی، به دستور حیدر علی‌اف، حکم سکونت ساکنان آذربایجان در آرتساخ صادر شد و از سوی دیگر شدت حملات آذربایجان به روستاهای آرتساخ و اسارت و انتقال اهالی آن به مناطق نامعلوم بیشتر شد. در طی ماه‌های آوریل و مه، نیروهای آذربایجان با کمک نظامیان شوروی، منطقهٔ گِداشِن و تمام نواحی آن را پس از کشتار و کوچاندن اهالی به تصرف خود درآوردند.
در ۳۰ اوت ۱۹۹۱ میلادی، دولت آذربایجان استقلال خود را از اتحاد جماهیر شوروی اعلام کرد. قره‌باغ کوهستانی هم با استناد بر حقوق خود و مطابق قانون اساسی، در ۲ سپتامبر ۱۹۹۱ میلادی، موجودیت خود را به‌طور رسمی اعلام داشت و در ۱۰ دسامبر همان سال، در پی مراجعه به آرای عمومی و رأی اکثریت قاطع مردم آرتساخ، استقلال آرتساخ/قره‌باغ کوهستانی تأیید شد.
جغرافیای طبیعی و جمعیتی آرتساخ
پهنهٔ آرتساخ بالغ بر ۴٬۴۰۰ کیلومتر مربع و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱٬۱۰۰ متر است و در جنوب شرقی کوه‌های قفقاز قرار دارد. از شرق فلات آرتساخ تا نقطهٔ تلاقی رودهای کورا و ارس در دشت آرتساخ کشیده می‌شود.
رودهای پرآب کوهستانی آرتساخ در طول میلیون‌ها سال پهنهٔ فلات آرتساخ را به جلگه‌های زیبا و دره‌های عمیق بدل ساخته‌اند. از این میان می‌توان جلگه رودهای ایشخاناگد، واراندا، خوناشن، تارتار را نام برد.
رشته‌کوه‌های آرتساخ در سراسر غرب آرتساخ از شمال تا جنوب کشیده شده‌است، کوه‌های گیامیش (۳٬۷۴۰ متر) مُراو (۳٬۳۴۳ متر) در شمال و قله‌های گیرس بزرگ (۲٬۷۲۵ متر) و دیزاپایت (۲٬۴۸۰ متر) در جنوب واقع‌اند. کوه‌های آرتساخ پوشیده از جنگل هستند.
آرتساخ دارای آب و هوای معتدل است و میانگین دمای سالانهٔ آن ۱۰+ درجه سانتی‌گراد می‌باشد، ژوئن گرم‌ترین ماه (دمای متوسط ۲۱+ درجهٔ سانتی‌گراد) سال است. گرم‌ترین نواحی عبارتند از: مارتاکرت و مارتونی. در ماه ژانویه میانگین دما بالغ بر ۱٫۲- درجهٔ سانتی‌گراد و در فوریه ۰٫۶- درجه است. سردترین ناحیه در حوالی رشته‌کوه مُراو واقع است. بارندگی سالانه میان ۲۵۰ تا ۸۳۰ میلی‌متر است.
در آرتساخ میوههایی چون انگور، انار، بادام، توت، آناناس و غیره وجود دارد. در نواحی پست چون مارتاکرت و مارتونی خاک نیمه‌بیابانی، خاکستری و قهوه‌ای و در غرب به رنگ قهوه‌ای تیره وجود دارد. در منطقه حدود دو هزار گونه گیاهی موجود است. ۳۵ درصد از پهنهٔ آرتساخ را جنگل پوشانده‌است.
در نواحی پست و دشت‌ها بز وحشی و در نی‌زارها گراز وجود دارد. در جنگل‌ها خرس خاکستری، گرگ، گربهٔ دشتی، روباه، خرگوش و غیره زندگی می‌کنند. غاز وحشی، اردک، بلبل، شاهین، باز (پرنده)، کرکس، جغد و غیره از پرندگان منطقه می‌باشد.
در آرتساخ معادن روی، مس، قلع، آهن و همچنین معادن سنگ‌هایی چون سنگ مرمر، آهک، انواع سنگ خارا، سنگ آذرین، آندزیت و نیز آب‌های معدنی که از دیرباز مشهور بوده‌اند، وجود دارد. در پی حملات و لشکرکشی‌های طولانی تارتارها و همچنین مغولان و اعراب در نواحی شرقی استان آرتساخ بارها نواحی آباد ویران شد و روستاهای جدید بنا شده‌اند و به همین علت تارتارها در نواحی شرقی استان آرتساخ اسکان گزیدند و به همین علت ساکنان بومی به نواحی کوهستانی آرتساخ پناه بردند و اقامت گزیده‌اند.
بافت جمعیتی آرتساخ همواره دچار تحول بوده‌است. از یک سو ارمنیان در داخل منطقه مجبور به تغییر مکان شده و نیز گروهی هم به کشورهای دیگر مهاجرت کردند، از دیگر سو ارمنیانی هم از سایر نواحی به آرتساخ هجرت نموده‌اند. در کنار این تحولات بافت ملی و قومی دچار تغییرات شده‌است.
ترکیب قومیتی و جمعیتی آرتساخ از سال ۱۹۲۱م تا ۲۰۰۵م. ارمنیان آرتساخ دارای لهجهٔ ارمنی ویژه و شیوهٔ پوشاک ویژهٔ خود هستند. ارمنیان آرتساخ در جنگ جهانی اول و دوم شرکت جستند. در جنگ جهانی دوم ۴۵ هزار ارمنی شرکت کردند که ۲۲٬۵۰۰ نفرشان به شهادت رسیدند.
اقتصاد آرتساخ
پیش از دوران شوروی در آرتساخ کارخانه‌های تولیدی بزرگ وجود نداشت، اما کارگاه‌هایی کوچک نساجی میان سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰م کار می‌کرد و مواد اولیهٔ تولیدی را به روسیه، ایران و کشورهای اروپایی صادر می‌نمود.
فعالیت‌های کشاورزی شامل زراعت غلات، باغداری و دامداری بود. پایهٔ اصلی صنعت آرتساخ/قره‌باغ کوهستانی در دوران شوروی گذاشته شد که صنعت برق، صنایع سبک، مصالح و محصولات برقی است. در منطقه سه نیروگاه برق‌آبی بنیانگذاری شد. در دههٔ ۱۹۷۰ کارخانهٔ محصولات الکتریکی در استپاناکرت بنا شد. ابریشم منطقه از دیرباز معروف بود و مواد اولیهٔ کارخانه سایر جاها از اینجا تأمین می‌گردید.
از دیگر صنایع آرتساخ را می‌توان به: صنایع پنبه و بافندگی، کارخانه‌های دوزندگی و قالی‌بافی، صنعت غذایی، صنعت چوب و استخراج و تولید مصالح ساختمانی را می‌توان نام برد. سطح زمین‌های کشاورزی قره‌باغ کوهستانی بالغ بر ۴۴۰ هزار هکتار است که ۲۱۵٬۵۰۰ هزار هکتار را مزرعه تشکیل می‌دهند.
محصولات کشاورزی را می‌توان به: استخراج و استحصال روغن از دانه‌های روغنی، هندوانه، پیاز، سیب زمینی و انواع میوه را می‌توان نام برد.
پرورش کرم ابریشم و زنبور عسل و پرورش اسب از مهم‌ترین فعالیت‌های دامپروری آرتساخ می‌باشد. استپاناکرت توسط جادهها به مراکز مناطق مرتبط است لیکن بخش بزرگ آن‌ها در وضعیت نامطلوبی قرار داشتند بعد از جنگ قره‌باغ، توسط جماعت ارمنیان پراکنده با جمع‌آوری پول توانستند بسیار از جاده‌ها را تعمیر نمایند.
میان سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵م حجم بارهای حمل شده ۱٬۴۶۷ هزار تن رسیده‌است. راه‌آهن استپاناکرت به شهرستان آقدام به طول ۲۵ کیلومتر نیز نقش مهمی ایفا نمود. فرودگاه استپاناکرت پروازهایی میان این شهر و شهرهای ایروان و باکو و گنجه انجام می‌گرفت. در سال‌های اخیر فرودگاه از فعالیت بازایستاد اما در اوایل سال ۱۹۹۵ مجدداً آماده بهره‌برداری گردید.
استان‌ها و مناطق مسکونی آرتساخ
آرتساخ از نظر اداری به هفت منطقه تقسیم شده‌است:
در منطقهٔ مارتاکرت ۶۱ روستا وجود دارد که ۵۴ روستا ارمنی‌نشین و ۷ روستا آذری بوده‌است. جمعیت در سال ۱۹۸۷م ۴۵٬۳۰۰ نفر بود که ۹۸درصد آن ارمنی بودند.
روستاهای ارمنی مانند: «مارگوشاوان (تاریخ بنا سدهٔ ۱۹م)، توناشن (سدهٔ ۱۸م)، یارمجا (سدهٔ ۱۲م)، آراجازور (سدهٔ ۱۰م) را می‌توان نام برد.» دارای وسعت ۰٫۸ هزار کیلومتر مربع و بخشی از ولایت قدیمی واراندا را تشکیل می‌دهد. دارای ۳۵۳ بنای تاریخی معماری ارمنی است که صومعه آماراس (سدهٔ ۵م) یکی از قدیمی‌ترین آن‌ها می‌باشد.
جمعیت مارتونی در سال ۱۹۸۷م بالغ بر ۲۵٬۴۰۰ نفر بوده که ۹۰درصد آن‌ها ارمنی بودند. در این منطقه ۴۰ روستا و شهرک وجود دارد.
روستاهای ارمنی مانند: «چارتار (تاریخ بنا سدهٔ ۴م)، کاراهونج (سدهٔ ۶م)، هاتسی (سدهٔ ۵م)، موشکاپات (سدهٔ ۳م)، نورشِن (سدهٔ ۳م) را می‌توان نام برد.» دارای وسعت ۰٫۷ هزار کیلومتر مربع و پوشیده از جنگل است. در این منطقه ۴۲ روستا وجود دارد و مرکز آن شهر هادروت است. تعداد ۴۸۶ اثر تاریخی در این منطقه یافت شده‌است.
روستاهای ارمنی مانند: «تومی (تاریخ بنا سدهٔ ۵م)، خدسابرد (سدهٔ ۴م) را می‌توان نام برد.» دارای وسعت ۰٫۷ هزار کیلومتر مربع و ۱۵۲ اثر تاریخی وجود دارد در سال ۱۹۸۷م این منطقه شامل ۲۷ روستا و یک شهر بود. کشتار شوشی واقعی بود که توسط نیروهای آذربایجانی ضد ارامنه صورت گرفت. منطقه شوشی در سال ۱۹۸۷م ۲۰ هزار جمعیت داشت که ۱۳٬۵۰۰ نفر در شهر شوشی اسکان داشتند مابقی در روستاها زندگی می‌کردند.
یکی از روستاهای قدیمی منطقه روستای کارین تاک ارمنی‌نشین می‌باشد که در سال ۱۹۸۷م ۵۸۰ نفر جمعیت داشت. روستای بِردازور در سال ۱۹۸۹م ۲۰۱ نفر جمعیت داشت که ۱۹۶ نفر آن در جنگ جهانی دوم شرکت کردند و ۶۲ نفر کشته شدند.
یکی از معروف‌ترین آثار تاریخی دژ شوشی به نام شیکاکار در سدهٔ ۹ میلادی می‌باشد که سمباتیان بر سپاه اعراب پیروز شد.
فرهنگ آرتساخ
منطقهٔ آرتساخ یکی از غنی‌ترین مناطق سرزمین ارمنستان از نظر وجود بناها و اماکن مذهبی است. در بخش‌های مرکزی و مناطق دیگر در طی سده‌های میانه بدون وقفه در زمینه‌های تعلیم، تحصیل، نگارش و انتشار ادبیات مذهبی و زبان و فرهنگ ارمنی بسیار فعال بوده‌اند.
منابع
منابع به زبان فارسی:
تیشه مشتی
تیشهٔ مُشتی یا دو-رویه (biface) گونه‌ای ابزار سنگی دوران پیش از تاریخ بود که بصورت دورویه تراشیده شده‌است. از این نوع تیرهای سنگی برای کشتن حیوانات، قصابی، کندن چوب و زمین بهره می‌برده‌اند. دوران استفاده از تبردستی طولانی‌تر از هر ابزار دیگری در تاریخ بشر بوده‌است. برای تیشه مشتی در برخی متن‌های فارسی «تبر دستی» هم نوشته‌اند که نام دقیقی نیست و بیشتر به تبرهای دستی رایج امروزی اشاره دارد و می‌تواند با آن اشتباه شود.
تیشه‌های مشتی را با تراشیدن یا برداشت تراشه‌های سنگی درست می‌کردند و معمولاً نوکی تیز و قاعده‌ای مدور داشتند. تبرهای دستی ابزار ویژه فرهنگ پارینه سنگی قدیم آشولی و فرهنگ پارینه سنگی میانی (موستری) هستند.
دو رویه‌ها تنها در آفریقا، اروپا، و غرب اوراسیا، هند و غرب چین یافته شده‌اند و در مناطق خاوری‌تر از آن دیده نشده‌اند. این مرز استفاده از دوتراشه‌ها را خط موویوس می‌گویند. دورویه‌ها را می‌شود در پانزده دقیقه از سنگ آتشزنه تراشید. برای این تیشه‌ها از ریولیت، کوارتزیت و فنولیت هم استفاده می‌شده اما ابسیدین به خاطر شکنندگی‌اش استفاده نمی‌شده‌است. تراشه‌های سنگی که تنها در یک طرف تراش خورده باشند را یک‌رویه Uniface می‌گویند. در ایران تاکنون تعدادی دورویه در شمال، شمال غرب و غرب کشور یتفت شده‌اند که مربوط به فرهنگ آشولی‌اند
هم‌رزمان (آلبوم)
هم‌رزمان به پنجمین آلبوم گروه راکِ انگلیسی، دایر استریتس است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.
این آلبوم پس از عرضه در چارت‌های گوناگون به جایگاهِ یکم رسید، در جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا ۱۰ هفته در صدر قرار گرفت، ۹ هفته را در صدر بیلبورد ۲۰۰ در ایالات متحده سپری کرد، در چارت استرالیا نیز ۳۴ هفته در صدر بود.
این آلبوم؛ هفتمین آلبوم پرفروش در تاریخ جدول‌های بریتانیا است و در ایالات متحده نیز گواهی ۹بار پلاتین را دریافت کرد و با بیش از ۳۰ میلیون فروش، یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی جهان است.
مندلورین (شخصیت)
دین جارین، که به عنوان مندلورین یا مندلوری معروف‌تر است و بعضاً به عنوان مندو از او یاد می‌شود، شخصیت خیالی در فرنچایز جنگ ستارگان و شخصیت اصلی در مجموعه تلویزیونی به همین نام است. وی به عنوان عضوی از انجمن صنفی شکارچیان جایزه بگیر و یکی از آخرین عضوهای آن معرفی شده است، وی «پیدا شده» ای است که در سنین کودکی توسط مندلورین‌ها نجات یافت و پدرخوانده کسی است که به عنوان گروگو یا بیبی یودا شناخته می‌شود.
چنار علیا آزادبخت
چنار علیا آزادبخت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه دشت جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۹ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک ایران
فهرست نمایندگی های دیپلماتیک ایران شامل ارتباطات دیپلماتیک قابل توجهی است که منعکس کننده اولویت های روابط خارجی آن در جهان اسلام و جنبش عدم تعهد است.
در واشینگتن، دی.سی.، سفارت پاکستان به دنبال منافع ایران در ایالات متحده آمریکا است.
همچنین سفارت ایران در ریاض که پس از دی‌ماه ۱۳۹۴ در پی حمله سازماندهی‌شده به سفارت عربستان در تهران، بسته شده بود، پس از هفت سال تعطیلی و قطع روابط دیپلماتیک ایران و عربستان سعودی، در ۱۶ خرداد ۱۴۰۲، دوباره بازگشایی شد.
ایواندر هالیفیلد
ایواندر هالیفیلد (زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۶۲ در آتمور، آلاباما) مشت‌زن بازنشستهٔ آمریکایی است که از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۱ به رقابت پرداخت. وی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و در اوزان سنگین‌وزن در اوایل دهه ۱۹۹۰ به عنوان قهرمان انکار ناپذیر در سنگین‌وزن سلطنت کرد. هالیفیلد تنها بوکسوری است که در دو دسته سنگین‌وزن و نیمه سنگین‌وزن (Cruiserweight) صاحب عنوان است. او تنها بوکسوری است که چهار بار عنوان قهرمانی سنگین‌وزن جهان را به دست آورده‌است.
هالیفیلد از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ عناوین WBA ,WBC و IBF را کسب کرد، همچنین از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ مجدداً عناوین WBA و IBF را کسب کرده و از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹؛ برای بار سوم عنوان WBA را نیز به خود اختصاص داده‌است. او از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ برای سومین بار عنوان IBF و عنوان WBA برای چهارمین بار از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ بدست آورده‌است.
هالیفیلد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به عنوان بوکسور آماتور نماینده ایالات متحده بود و در بخش نیمه سنگین‌وزن موفق به کسب یک مدال برنز شد. وی در سن ۲۱ سالگی به بوکسور حرفه ای تبدیل شد و در سال ۱۹۸۵ به دسته نیمه سنگین‌وزن رفت و در سال بعد اولین قهرمانی جهان را بدست آورد و در سال بعد نیز دوایت محمد قوی (Dwight Muhammad Qawi) را شکست داد. سپس هالیفیلد برای پیروزی در عناوین WBC و IBF، ریکی پارکی (Rickey Parkey) و کارلوس دو لئون (Carlos De León) را شکست داد و بدین ترتیب قهرمان بلامنازع نیمه سنگین‌وزن (Cruiserweight) جهان شد. او در سال ۱۹۸۸ به دسته سنگین‌وزن رفت و بعداً در سال ۱۹۹۰ باستر داگلاس را شکست داد تا مدعی عناوین سنگین‌وزن WBA, WBC و IBF و قهرمانی انکار ناپذیر وزن سنگین‌وزن شود.
ایواندر پیش از آن که نخستین باخت حرفه ای خود را در سال ۱۹۹۲ در مقابل ریدیک بو (Riddick Bowe) تجربه کند، با موفقیت سه بار از عناوین خود دفاع کرد و پیروزهای قهرمانان سابق جورج فورمن و لری هولمز را به دست آورد. هالیفیلد یک سال بعد در یک بازی برگشت با شکست ریدیک بو تاج پیروزی را دوباره بدست آورد و عناوین WBA و IBF (بو قبلاً عنوان WBC را از دست داده بود) را تصاحب نمود. هالیفیلد بعداً در اثر عصبی مبارزه کردن در مقابل مایکل مورر (Michael Moorer) در سال ۱۹۹۴ این عناوین را از دست داد.
هالیفیلد در سال ۱۹۹۴ بنا به توصیه پزشک مجبور به بازنشستگی شد و تنها یک سال بعد در کمال سلامت دوباره بازگشت. وی در سال ۱۹۹۶ مایک تایسون را شکست داد و عنوان WBA را پس گرفت و این مسابقه توسط مجله رینگ به عنوان مبارزه سال و مبارزه آغاز سال نام گرفت. این باعث شد هالیفیلد اولین بوکسور پس از محمدعلی باشد که سه بار عنوان قهرمانی سنگین‌وزن جهان را کسب کرد. هالیفیلد در بازی برگشت در برابر تایسون در سال ۱۹۹۷ پیروز شد، که در مرحله دوم این مسابقه تایسون به دلیل گاز گرفتن بخشی از گوش هالیفیلد بازنده اعلام شد. البته بعدها مایک تایسون در یک ملاقات از هالیفیلد به خاطر گاز گرفتن گوشش عذرخواهی کرد که هالیفیلد اظهار کرد که میخواسته در همان مسابقه تلافی کند اما به خاطر برخی اعتقادات مذهبی این کار را نکرده البته به همین دلیل بسیار مورد توجه همگان قرار گرفت. در طول دوره سلطنتش به عنوان قهرمان، وی همچنین از مایکل مورر انتقام شکستش را گرفته و عنوان IBF را پس گرفت.
در سال ۱۹۹۹، او برای جدال بر سر قهرمانی WBA ، WBC و IBF با لنوکس لوئیس روبرو شد و این مسابقه با تساوی اختلافاتی جنجالی به پایان رسید. هشت ماه بعد هالیفیلد در یک بازی برگشت شکست خورد. سال بعد، وی جان رویز را به عنوان قهرمانی بدون عنوان WBA شکست داد و به اولین بوکسور تاریخ تبدیل شد که چهار بار برنده عنوان سنگین‌وزن جهان شد. هالیفیلد هفت ماه بعد یک دیدار برگشت مقابل رویز را از دست داد و برای سومین بار با تساوی روبرو شد.
جشنواره گیتار کراسرودز
جشنواره گیتار کراسرودز مجموعه ای از جشنواره‌های موسیقی و کنسرت‌های خیریه است که اریک کلپتون پایه‌گذاری کرده‌است. این جشنواره‌ها به نفع مرکز کراسرودز (به معنی تقاطع) که آن هم اریک کلپتون به عنوان یک مرکز ترک اعتیاد در آنتیگوآ تأسیس کرده‌است، کار می‌کند. این کنسرت‌ها گیتاریست‌های مختلفی را به نمایش می‌گذارند که شخصاً اریک کلپتون آنها را انتخاب می‌کند. کلپتون به مخاطبان سال ۲۰۰۷ گفت که هر یک از نوازندگان، یکی از بهترین هاست و احترام شخصی خود او را به دست آورده‌است. اولین کنسرت در تاریخ ۳۰ ژوئن سال ۱۹۹۹ در مدیسن اسکوئر گاردن در نیویورک برگزار شد و در سال ۲۰۱۳ دوباره در آنجا برگزار شد. کنسرت ۲۰۰۴ در ورزشگاه کاتن بول در دالاس برگزار شد، در حالی که جشنواره‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ در تویوتا پارک، بریج ویوو، ایلینوی، واقع در خارج از شیکاگو برگزار شد. این جشنواره در سال ۲۰۱۹ در امریکن ایرلاینز سنتر به دالاس بازگشت.
جشنواره ۱۹۹۹
اولین کنسرت کراسرودز بنفیت در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۹ در مدیسن اسکوئر گاردن، نیویورک برگزار شد.
اجراکنندگان
برخی از نوازندگان کنسرت سال ۱۹۹۹ عبارت بودند از: دیوید سنبورن، شریل کرو، باب دیلن و مری جی. بلایژ. نوازندگان پشتیبان شامل ناتان ایست (باس)، استیو گاد (درامز) اندی فیروثرلو (گیتار)، تیم کارمون (کیبوردز) و دیو دل هوم (کیبوردز) بودند. تسا نایلز و کیتی کیسون هم‌خوان بودند.
جشنواره ۲۰۰۴
از ۴ ژوئن ۲۰۰۴ تا ۶ ژوئن ۲۰۰۴ در استادیوم ورزشگاه کاتن بول در دالاس، تگزاس برگزار شد. دو دی‌وی‌دی حاوی ۲۵۰ دقیقه فیلم از کنسرت ۲۰۰۴ در همان سال منتشر شد.
اجراکنندگان
برخی از نوازندگان جشنواره گیتار کراسرودز مانند جف بک، پت متنی، نیل شون و استیکس در دی وی دی قرار نگرفتند.
گل حنا
گل حَنا که با عنوان buzzy lizzy یا balsam نیز شناخته می‌شود، حنا دارای گونه های مختلفی می‌باشد که امروزه گل‌های حنا با رنگها و شکلهای مختلف به صورت پر گل و پنج گلبرگ و همچنین به صورت هیبرید و تک رنگ و برگهای سبز یا ابلق توسط اصلاح نباتات تولید شده است. نام یک گونه از سرده Impatiens است که در شرق آفریقا از کنیا تا موزامبیک می‌روید. این گیاه ۱۵ تا ۶۰ سانتی‌متر بلند می‌شود و برگهای ۳ تا ۱۲ سانتی‌متری دارد. گل‌های این گیاه از پنج گلبرگ پنج سانتی‌متری تشکیل شده و بعضی از گونه‌ها خارهای یک سانتی‌متری دارند.
جشنواره گیتار کراسرودز
جشنواره ۲۰۰۷
جشنواره گیتار کراسرودز ۲۰۰۷ در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۷ در تویوتا پارک در بریج ویوو، ایلینوی برگزار شد. بلیط‌ها در ظرف بیست و دو دقیقه برای ظرفیت ۲۸۰۰۰ نفری پارک فروخته شد. دی وی دی این کنسرت در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۰۷ منتشر شد.
گل حنا
آفات
مهمترین آفت گل حنا ، کنه‌ها هستند. در زمانی که کنه‌ها تازه حمله کرده‌اند به دلیل تغذیه از کلروپلاست ‌ها ، لکه های نقطه ای روی برگ‌ها مشاهده می‌شود و در صورت از بین نبردن کنه‌ها ، برگها کم کم کوچک و زرد شده و می‌ریزند .این حملات از نوک ساقه و جوانه‌های جدید شروع می‌شود. برای از بین بردن کنه‌ها از کنه کش‌ها به تنهایی یا مخلوط با سموم سیستمیک استفاده می‌شود.
جشنواره گیتار کراسرودز
اجراکنندگان
اریک کلپتون در کنار مجریان مختلف اجرا کرد و در طول اجراها چندین همکاری وجود داشت. به ترتیب آمدن به روی صحنه، اجراکنندگان زیر اجرا کردند:
گل حنا
آفات
دیگر آفت مهم گل حنا شپشک‌ها هستند که در انتهای دمبرگ و زاویه بین دمبرگ و ساقه مستقر می شوند و از گیاه تغذیه می کنند. پوره‌ها در گیاهان آلوده به سادگی در تمام قسمت های گیاه به صورت دانه‌های بسیار ریز سفید و شیری قابل مشاهده هستند که بعد از بلوغ بیشتر در انتهای دمبرگ و نوک ساقه‌ها قرار می گیرند و پاهای خود را از دست می دهند. شپشک‌ها به دلیل ایجاد سپر مومی در اطراف خود مانع از نفوذ سموم غیر روغن می شوند. بهترین زمان مبارزه ، هنگام خروج شپشک‌ها از تخم و توسط سموم تماسی و سیستمیک می‌باشد.
جشنواره گیتار کراسرودز
جشنواره ۲۰۱۰
جشنواره کراسرودز ۲۰۱۰ در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۰ دوباره در تویوتا پارک در بریجویو، ایلینوی (خارج از شیکاگو) برگزار شد.
اجراکنندگان
به ترتیب ظاهر شدن بر روی صحنه. هنرمندانی که درشت تایپ شده‌اند در تبلیغات به عنوان ستاره‌های برنامه معرفی شده بودند. کمدین بیل موری مجری برنامه بود.
^ - هنرمندانی که در جشنواره ۲۰۰۴ نیز اجرا کردند. * - هنرمندانی که در جشنواره ۲۰۰۷ نیز اجرا کردند.
جشنواره ۲۰۱۳
جشنواره ۲۰۱۳ در ۱۲ تا ۱۳ آوریل در مدیسن اسکوئر گاردن در منهتن برگزار شد.
اجراکنندگان
اجراکنندگان شامل:
جشنواره ۲۰۱۹
جشنواره ۲۰۱۹ در تاریخ ۲۰ تا ۲۱ سپتامبر در مرکز هواپیمایی آمریکایی در دالاس، تگزاس برگزار شد.
مجری: بیل مری
بوداگرایی در ختن
بوداگرایی تا زمان فروپاشی پادشاهی خُتَن (که امروزه در غرب چین واقع شده) در سال هزار میلادی، دین رسمی این پادشاهی بود. بوداگرایی در پادشاهی ختن تحت تأثیر شاخه مهایانه قرار داشت و ختن با مجموعه گسترده متون بودایی خود، از آن‌جمله کتاب زَمبَستَه که ویژه ختن بود، به نفوذ بودیسم در مناطق پیرامونی، به‌ویژه تبت، کمک کرد.
ساکنان پادشاهی ختن از مردم ایرانی‌تبار سکایی بودند. از زبان سکاها در دوره میانه آثاری از ختن و واحه تُمشُق به دست آمده که نوعی ادبیات ترجمه‌ای دینی است، اگرچه آثار غیردینی آن نیز رنگ بودایی دارد. تقریباً تمامی این آثار متعلق به بوداییان است و از سانسکریت ترجمه شده، و به دو گروه سکایی ختنی (یا فقط سکایی) و سکایی تمشقی که گویشی قدیم‌تر است، تقسیم شده است. مفصل‌ترین متن ختنی، کتاب زمبسته به شعر است. به طور کلی متون ختنی مشتمل بر تمثیل‌ها، روایات، توبه‌نامه‌ها، رسالات پزشکی، واژه‌نامه‌های چینی ـ خنثی، واژه‌نامه‌های ترکی ـ خنثی و یک متن کوچک جغرافیایی است. داستان هندی رامه و همسرش سیتا، منظومه‌ای حماسی با تفسیری بودایی به این زبان است. نسخه‌های موجود ختنی در زمانی میان سده‌های ۷ تا ۱۰م به خط براهمی نوشته شده‌اند.
سپاهیان تبتی در سال ۶۶۵ میلادی شهر ختن را تصرف کردند اما از نظر فرهنگی، این ختنی‌ها بودند که تبتی‌ها را پس از این تصرف تحت تأثیر خود گرفتند. این تأثیر بیش از همه خود را در زمینه اصطلاحات بودایی و فنون ترجمه متون بودایی نشان می‌دهد. در سده نهم میلادی، تبتی‌ها الفبای ختنی را نیز برای زبان خود برگزیدند.
در سال ۹۸۲ میلادی خانات قراخانی کاشغر به پادشاهی ختن حمله کرد و زمانی که ختن در سال ۱۰۰۶ به تصرف قراخانی‌های مسلمان درآمد بیشتر راهب‌های بودایی به تبت گریخته و بسیاری از متون مقدس خود را همراه بردند. چندی پس از چیرگی قراخانی‌ها بر ختن، بوداگرایی نیز از ختن رخت بربست و جای خود را به اسلام داد.
کتاب زمبسته
زَمبَستَه رساله‌ای از اشعار مهم و معتبر بودایی است که به زبان سکایی ختن و به سفارش مقامی رسمی به نام زمبسته سروده شده و دربردارنده مجموعه‌ای از باورهای مکتب مهایانه، یکی از مهم‌ترین مکتب‌های آیین بودا است.
کتاب زمبسته منظومه‌ای طولانی درباره جنبه‌های گوناگون دین بودا و مفصل‌ترین متن به زبان ختنی است. زبان ختنی زبانی است که به همراه سغدی، خوارزمی و بلخی زبان‌های ایرانی میانه شرقی را تشکیل می‌دهند. تاریخ دقیق نگارش کتاب زمبسته روشن نیست. دلایلی وجود دارد که اثبات می‌کند که این متن پیش از قرن هفتم میلادی نوشته نشده‌است. نخستین و تنها ترجمه از کل متن در سال ۱۹۶۸ توسط اِمِریک و در نیویورک-تورنتو به چاپ رسیده‌است.
از برگ‌هایی که تاکنون یافت شده چنین برمی‌آید که این کتاب یک خط داستانی را دنبال نکرده بلکه مجموعه‌ای وسیع از تفسیرهای محلی از مفاهیم رایج بودایی بوده‌است.
کتاب زمبسته هم‌چنین به خاطر قصه‌ای درباره بهار که به سبک سوترا (آورده‌اند ...) نوشته شده شهرت دارد. آغاز این قصه با توصیفی زیبا از بهار و تأثیراتی که این فصل بر راهب‌های بودایی دارد آغاز می‌شود. سپس بودا این راهب‌ها را همراه خود به گورستان می‌برد تا ناپایدار بودن لذت‌های زندگی را به آنها یادآور شود.
سنجاب کوتوله سلبس
سنجاب کوتوله سلبس نام یک گونه از تیره سنجاب است.
الکساندریا (روستا)
الکساندریا (روستا) (به لاتین: Aleksandria (village)) روستایی در بلغارستان است که در استان دوبریچ واقع شده‌است.
دیسو
دیسو (به ایتالیایی: Diso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده‌است.
خصوصیات
دیسو ۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۱۶۳ نفر جمعیت دارد و ۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست کشورها بر پایه تولید قلع
این مقاله شامل فهرست کشورها بر پایه تولید قلع در سال 2014 است.
سیاه منسه پایین
سیاه منسه پایین، روستایی از توابع بخش اتاقور شهرستان لنگرود در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان لات لیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۹ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
سفید نیوفاندلند
سفید نیوفاندلند زیرگونه‌ای از پروانه است که در گونه سفید خردلی، تیره کاهی‌بالان و سرده پروانه‌های سپیدباغی قرار دارد.
ساختمان پست
ساختمان قدیمی پست مربوط به دوره قاجار است و در زاهدان، حاشیه شرقی خیابان مولوی، روبروی مهانسرا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
علی سامره
علی سامره یکی از محبوب‌ترین مهاجمان تاریخ استقلال می‌باشد و در کل مدت حضور در این تیم پرافتخار ایران ۴۸ گل به ثمر رساند. علی سامره در اولین سال حضور در استقلال هم قهرمان لیگ سراسری شد و هم به مقام آقای گلی لیگ آزادگان دست یافت. همچنین علی سامره اولین لژیونر ایرانی بود که در لیگ امارات به مقام آقای گلی دست پیدا می‌کند. بطوریکه طی ۸۵ بازی ۶۳ گل برای تیم‌های الشعب و عجمان به‌ثمر رساند.
افتخارات
باشگاه فوتبال استقلال تهران
قهرمان لیگ فوتبال ایران لیگ آزادگان ۸۰–۱۳۷۹
آقای گل لیگ فوتبال ایران لیگ آزادگان ۸۰–۱۳۷۹ با ۱۴ گل
انتقال به سری آ
علی سامره پس از درخشش در استقلال تهران در سال ۲۰۰۱–۲۰۰۲ به‌طور قرضی یک نیم فصل را به پروجا در سری آ ایتالیا به میدان رفت، و اولین بازیکن فوتبال ایرانی است که در لیگ کالچو بازی کرده‌است.
خداحافظی
علی سامره، مهاجم سابق استقلال، مس کرمان و پروجای ایتالیا در سن ۳۶ سالگی و در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. او فوتبال خود را در مس رفسنجان در سن ۱۶ سالگی آغاز کرد و بعد از ۲۰ سال با پیراهن همین تیم از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
سرپرستی استقلال
در تاریخ ۱۴ تیر ۱۴۰۲ علی سامره به عنوان سرپرست باشگاه استقلال و جانشین بیژن طاهری توسط سیدحجت‌الله کریمی انتخاب شد.
سنجاب کوتوله وبر
سنجاب کوتوله وبر نام یک گونه از تیره سنجاب است.
جان پری (تاریخ‌دان)
جان پری (به انگلیسی : JOHN PERRY ) استاد زبان و تمدن ایرانی در دانشگاه شیکاگو است
او جز نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بوده است
پیوند به بیرون
John R. Perry
دیوید چانر
دیوید چانر (David Chauner؛ زادهٔ August 4, 1948) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
بلستد
بلستد (به انگلیسی: Belstead) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سافک واقع شده‌است. بلستد ۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
مارینا لوباتچ
مارینا لوباتچ ژیمناست زادهٔ June 26, 1970 میلادی اهل کشور شوروی است.
ناحیه بومرداس
ناحیه بومرداس (به عربی: دائرة بومرداس) یک ناحیه در الجزایر است که در استان بومرداس واقع شده‌است. ناحیه بومرداس ۶۰٬۶۵۲ نفر جمعیت دارد.
آبدنگسر (لنگرود)
ابدنگسر ، روستایی از توابع بخش اتاقور شهرستان لنگرود در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان لات لیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۶ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
سنجاب حشره‌خوارچهره
سنجاب حشره‌خوارچهره نام یک گونه از تیره سنجاب است.
بلتون این راتلند
بلتون این راتلند (به انگلیسی: Belton-in-Rutland) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در راتلند واقع شده‌است. بلتون این راتلند ۳۳۵ نفر جمعیت دارد.
حمام پرهیزگار
حمام پرهیزگار مربوط به دوره قاجار است و در شهرکرد،خیابان ولی عصر شمالی واقع شده است.این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پوشاک لرهای ایلام
ایلام استانی دارای جمعیت اکثریت کرد نشین است  بغیر از کرد ها ، اقلیت کوچکی از اعراب و لر  ساکن در مناطق جنوبی استان ایلام هستند.
افق (نسبیت عام)
تعدادی از انواع افق های فضازمان در نظریه نسبیت عام اینشتین نقش دارند.
پوشاک لرهای ایلام
پوشاک مردان
پیراهن مردان برشی ساده دارد. آستین آن بلند است و مچ دارد. چاک جلوی پیراهن تا حدود زیر سینه و گاه تا پایین باز است و با دکمه بسته می‌شود. شلوار آنان در ناحیهٔ ران و باسن گشاد، در ناحیهٔ دَم پا تنگ و حاشیهٔ آن پُر دوخت است.
ستره؛ روپوش بلند مردان لر و دارای طرحی ساده است. بلندی آن تا وسط ساق پا می‌رسد. جلوی آن باز است و در دو پهلو جیب دارد. بدون یقهٔ برگردان و دکمه است و به وسیلهٔ شال کمر، دامن‌های آن بر روی هم نگه داشته می‌شوند.
مردان لر ایلام همانند کردان، شال کمری گلدار و کم‌عرض اما طویل روی سته ره به دور کمر می‌پیچند. آنان کلاهی از نمد بر سر می‌گذارند که هرچه بلندی آن بیشتر باشد، هیبت آن بیشتر می‌شود. به این کلاه کیرک می‌گویند. این کلاه شبیه کلاه داریوش هخامنشی در نقوش تخت جمشید است. رنگ آن اغلب مشکی یا قهوه‌ای است. گاه دور آن را با دستمالی می‌بندند. کفش آنان شباهتهایی با گیوه کردی(کلاش) دارد.
پوشاک زنان
بانوان لر جلیقه‌ای جلو باز و بندون دکمه می‌پوشند که حاشیه و لبه‌های یقهٔ آن، با نوارهای رنگی تزیین شده است. بانوان از دو نوع کت نیز استفاده می‌کنند یکی کت ساده‌ای که نیم‌تنه را می‌پوشاند و در جلو با دکمه بسته می‌شود. دیگر کتی مخملی که در محل به آن کُلنجه می‌گویند و یقه باز است. لبهٔ یقه و لبهٔ آستین آن را با نوارهای رنگی تزیین می‌کنند.
نیلز بور
نیلز هِنریک دِیوید بور (Niels Henrik David Bohr; ؛ ۷ اکتبر ۱۸۸۵ – ۱۸ نوامبر ۱۹۶۲) فیزیک‌دان دانمارکی بود. او نقش بنیادی در شناخت ساختار اتمی و نظریهٔ کوانتومی داشت و به‌پاس تلاش‌هایش جایزهٔ نوبل فیزیک را در ۱۹۲۲ کسب کرد. بور همچنین فیلسوف و ارتقاءدهندهٔ پژوهش‌های علمی بود.
او مدل اتمی بور را ایجاد و چنین پیشنهاد داد که سطوح انرژی الکترون‌ها جدا از هم هستند و الکترون‌ها در مدارهای ثابت حول هسته اتم می‌چرخند اما می‌توانند از یک سطح انرژی (یا مدار) به سطح انرژی دیگری بپرند. اگرچه مدل بور به‌وسیلهٔ مدل‌های دیگر جایگزین شده‌است، قاعدهٔ کلی آن همچنان معتبر است. او اصل مکملیت را نیز شکل داد.
مونتیا
مونتیا (به اسپانیایی: Montilla) یک دهستان در اسپانیا است که در استان کوردوبا (اسپانیا) واقع شده‌است. مونتیا ۱۶۸٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۸۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیلز بور
بور یک مؤسسه فیزیک نظری در دانشگاه کپنهاگ تأسیس کرد که اکنون به‌نام انستیتو نیلز بور شناخته می‌شود و در سال ۱۹۲۰ افتتاح شد. بور با فیزیک‌دانانی از جمله هندریک آنتونی کرامرز، اسکار کلاین، جرج هوشی و ورنر هایزنبرگ کار کرد. او وجود یک عنصر جدید زیرکونیم‌مانند را پیش‌بینی کرد که به اقتباس از نام لاتین کپنهاگ که در آنجا کشف شد، هافنیم نام گرفت. بعدها عنصر بوهریم به اقتباس از بور نام‌گذاری شد.
طی دههٔ ۱۹۳۰، بور به پناهندگان نازیسم کمک کرد. پس از اشغال دانمارک توسط آلمان، او با هایزنبرگ که رئیس برنامه جنگ‌افزار هسته‌ای آلمان شده بود، دیدار کرد. در سپتامبر ۱۹۴۳ خبر به بور رسید که او در شرف دستگیری توسط آلمانی‌ها است، بنابراین او به سوئد گریخت. از آن‌جا، او به بریتانیا منتقل شد و در آنجا به پروژه تسلیحات هسته‌ای پیوست و بخشی از هیئت اعزامی بریتانیا به پروژه منهتن بود. پس از جنگ، بور خواستار مشارکت بین‌المللی در زمینه انرژی هسته‌ای بود.
مونتیا
خواهرخوانده
شهر چرینیولا خواهرخواندهٔ مونتیا هست.
نیلز بور
کودکی
نیلز هنریک دیوید بور، هفتم اکتبر ۱۸۸۵، در کپنهاگ دانمارک زاده‌شد. پدرش، کریستیان بور، استاد فیزیولوژی دانشگاه کپنهاگ و مادرش اِلن آلدر بور، دختر یک خانوادهٔ یهودی دانمارکی سرشناس در مراکز بانکی و پارلمانی بود. خانوادهٔ بور کلیسا نمی‌رفتند ولی مادر، باآن‌که یهودی بود، فرزندانش را مسیحی بارآورد.
جوانی
بور، ۱۹۰۳ در رشتهٔ فیزیک دانشگاه کپنهاگ نام نوشت. او در دانشگاه، با آزمایش‌هایی روی نیروی کشش سطحی آب و اندازه‌گیری آن، خود را برتر از دیگران نشان داد و به‌پاس آن، برنده مدال طلای آکادمی علوم و ادبیات دانمارک شد. او، ۱۹۱۱، با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ نظریهٔ الکترونی فلزات که تأکید آن بر نارسایی‌های فیزیک کلاسیک در توضیح رفتار ماده در سطح اتمی بود، دکترا گرفت. آن پایان‌نامه، آغازی بر تحقیقات بعدی او بود.
آشنایی با رادرفورد
بور در انگلستان، پس‌از همکاری کوتاهی با جوزف جان تامسون در کمبریج، به آزمایشگاه رادرفورد در منچستر رفت. رابطه با رادرفورد، سرمشق حیات علمی بعدی او شد. آن دو از همان نخستین ملاقات، با هم دوست شدند و تا پایان عمر دوستانی نزدیک ماندند. در واقع، رادرفورد بود که بور را به بالاترین تراز پژوهش در فیزیک رساند. بور از الگوی هسته‌ای اتم که رادرفورد، ۱۹۱۰ پیش نهاده‌بود بهره گرفت تا این‌ها را روشن کند:
او پس‌از آن، به رابطهٔ عدد اتمی یک عنصر، که تعیین‌کنندهٔ رفتار شیمیایی آن است، و تعداد الکترون‌های اتم پی برد. بور، ۱۹۱۲ به دانمارک بازگشت و دانشیار فیزیک دانشگاه کپنهاگ شد.
بور پس از شکل‌گیری آینده حرفه‌ای‌اش، در کپنهاگ با مارگارت نورلند ازدواج کرد. نتیجه این ازدواج شش پسر بود که تنها چهار تن آنان به نوجوانی و پس‌از آن رسیدند. ۱۹۱۳، پس‌از آن‌که مدل اتمی بور با استقبال روبرو، و با حمایت رادرفورد، به عنوان نظریهٔ جدید پذیرفته‌شد، بور سه مقاله دربارهٔ ساختار اتم منتشر کرد که یکی از آن‌ها مقالهٔ «دربارهٔ ساختمان اتم و مولکول» بود. او، ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۶ را در منچستر گذراند و آنجا بار دیگر با حمایت رادرفورد به‌کار پرداخت. سپس، ۱۹۱۶، استادی فیزیک دانشگاه کپنهاک به او پیشنهاد شد. وی با پذیرفتن آن به دانمارک بازگشت و تا پایان عمر، مدیر آن مؤسسه ماند.
فعالیت‌های فراملّی
فرهنگستان علوم سوئد، نوامبر ۱۹۲۲، به بور نوبل فیزیک داد. او ششمین دانمارکی و نخستین فیزیک‌دان دانمارکی بود که به‌آن افتخار دست می‌یافت. بور در دههٔ ۱۹۳۰، در کنار کار روی نظریهٔ کوانتومی، سهمی نیز در پیش‌برد زمینهٔ جدید فیزیک هسته‌ای داشت. برداشت او از هستهٔ اتم که وی آن را به «قطره» تشبیه کرد، قدم مهمی در راه درک پدیده‌های هسته‌ای شد. مدل او، به‌ویژه در درک شکافت هستهٔ اتم، که ۱۹۳۹ مشاهده شد، نقشی کلیدی داشت. پس‌از جنگ جهانی دوم، بور با هدف محدودکردن خطرات جنگ هسته‌ای، ژوئن ۱۹۵۰، نامه‌ای سرگشاده به سازمان ملل متحد نوشت و درخواستش را برای بنیان‌گذاری یک «دنیای آزاد»، به عنوان پیش‌شرط صلح تکرار کرد. وی پیش‌از آن نیز برای صلح جهانی تلاش کرده‌بود. از کارهای علمی بعدی او، ۱۹۵۵، می‌توان به رهبری در سامان‌دادن به مؤسسه‌ای دانمارکی برای بهره‌گیری سازنده از انرژی هسته‌ای اشاره کرد.
سال‌های پایانی زندگی
بور در سال‌های پایانی عمر، در عرصهٔ فیزیک، بیشتر، تماشاگر بود تا بازیگر، گرچه هنوز در برافراشتن اخلاق در جامعه تلاش می‌کرد. او در دورهٔ کاری‌اش بر دو نسل از فیزیک‌دانان اثر گذاشت، به روش برخورد آن‌ها با مسائل علمی شکل داد و الگوی درست‌زیستن برای دانش‌پژوهان بود.
بور، ۱۸ نوامبر ۱۹۶۲، در هفتادوهفت سالگی در کپنهاک درگذشت. او شخصیت علمی محبوبی بود که با مرگش، جهان متمدن به سوگ نشست. بور، انسان‌دوست و ممتاز در کار بود.
نظریه اتمی
بور در پی ماندگاری در کپنهاگ، به اندیشیدن دربارهٔ جنبه‌های نظری مدل اتم هسته‌دار رادرفورد ادامه داد. این مدل، مانند یک منظومهٔ خورشیدیِ بسیار کوچک بود؛ یعنی هسته‌ای در مرکز، مانند خورشید، و الکترون‌هایی در گردش به گرد آن، مانند سیاره‌ها. فیزیک‌دانان طرح کلی آن را پذیرفته بودند اما در آن اشکال بزرگی، که امروزه آن را ناهنجاری می‌خوانند، می‌دیدند. برپایهٔ نظریهٔ الکترومغناطیس، ذرهٔ باردار و چرخانی مانند الکترون، باید در هر دور گردش، مقداری انرژی، تابش کند و درنتیجه بخشی از انرژی‌اش را از دست بدهد. در چنین حالتی، دایرهٔ مسیر باید مارپیچ‌وار تنگ و تنگ‌تر شود و الکترون سرانجام روی هسته بیفتد، اما در واقع، چنین نشده و الکترون‌ها به‌روی هسته فرو نمی‌ریزند و اتم، نامحدود، پایدار می‌ماند. چنین ناهنجاری در رفتار الکترون، با پیش‌بینی نظریهٔ الکترومغناطیس هم‌خوان نبود.
بور برای یافتن توضیح مسئله، شیوهٔ تازه‌ای به‌کار برد و گفت: تئوری را رها کنیم؛ الکترون تا زمانی که به گردش ادامه می‌دهد، از خود هیچ تابشی نمی‌کند. او این را در حالی می‌گفت که نظریه و شواهد آزمایشگاهی، نشان می‌دادند که وقتی هیدروژن حرارت ببیند از خود نور تابش می‌کند و عقیده بر این بود که آن نور از الکترون اتم هم تابش می‌شود. بور، ۱۹۱۳، با آن روش به تجسم ساختاری برای اتم دست یافت. او در توضیح چگونگی رفتار الکترون، بیان کرد که الکترون دررفتن از مداری به مدار دیگر، انرژی را به‌صورت بسته یا پیمانه‌هایی از انرژی تشعشعی جذب یا تابش می‌کند، چیزی که امروزه فوتون یا کوانتای نور نامیده می‌شود. هرچه طول موج تابیده کمتر باشد، انرژی فوتون آن بیشتر است.
هیدروژن سه خط طیفی روشن به رنگ‌های قرمز، سبز متمایل به آبی و آبی دارد. بور تشریح کرد که این خطوط رنگی واضح طیف، همان تابش‌های اتم هیدروژن‌اند. نور قرمز هنگامی تابش می‌شود که الکترون از مدار سوم به مدار دوم بجهد و نور سبز متمایل به آب‌ی، مربوط به جهش الکترون از مدار چهارم به دوم است. در آغاز بسیاری از فیزیک‌دانان کارکشته‌تر مانند تامسون دربارهٔ درستی نظریهٔ بور تردید کردند، اما رادرفورد از حامیان آن شد، و نظریهٔ جدید سرانجام پذیرفته‌شد.
مشکلات مدل بور
مشکلات مدل بور، به بیان ساده چنیند:
آتاری اس‌تی
آتاری اس تی (Atari ST) نام یک خط از کامپیوترهای شخصی شرکت آتاری، و نسل پایان دهنده به کامپیوترهای ۸-بیتی این شرکت است. اولین مدل اس تی به نام 520ST در ژوئن سال ۱۹۸۵ منتشر شد. این اولین کامپیوتر شخصی بود که یک رابط گرافیکی بیت‌مپ(Bitmap) رنگی ۶-بیت را به کار برد. این سری یک رقیب جدی برای آمیگا ی شرکت کمودور و مکینتاش اپل بود.
اس تی بعدها با آتاری تی تی, آتاری مگا اس تی ای و فالکون جایگزین شد.
ناحیه بوینان
ناحیه بوینان (به عربی: دائرة بوینان) یک ناحیه در الجزایر است که در استان البلیده واقع شده‌است. ناحیه بوینان ۴۶٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
چنارسانان
چنارسانان (Proteales) راسته‌ای از دولپه‌ای‌ها است با گل‌های پیرامادگی و کاسه گلبرگ‌نمای چهار قطعه‌ای که یا گلبرگ واقعی ندارند یا تعداد گلبرگ‌هایشان کاهش یافته است؛ این راسته سه تیره دارد که یکی از آنها ثعله‌باقلائیان (Nelumbonaceae) است که از لحاظ ریخت‌شناسی با بقیه فرق دارد.
منابع
برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی: دفتر هشتم. بازدید: اکتبر ۲۰۱۱.
پوجیاردو
پوجیاردو (به ایتالیایی: Poggiardo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده‌است.
خصوصیات
پوجیاردو ۱۹٫۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد و ۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورتز (ابهام‌زدایی)
کورتز ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چهارسوپشته
چهارسوپشته، روستایی از توابع بخش اتاقور شهرستان لنگرود در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان لات لیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
احمد طاهری بهبهانی
احمد طاهری بهبهانی کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی و مدیر عامل سابق بانک سامان است.
پایگاه هوایی آبی میمینیسکا
پایگاه هوایی آبی میمینیسکا یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آب دارد. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۰۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
احمد طاهری بهبهانی
وی پیش از این در فاصله سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ مدیر عامل بانک اقتصاد نوین بود. از سایر سوابق مدیریتی طاهری می‌توان به مدیرعاملی بانک شارجه و مدیرعاملی بانک اسلامی دبی اشاره کرد.
الکساندریا دراگا
الکساندریا دراگا (به لاتین: Aleksandria Druga) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Konopiska واقع شده‌است. این منطقه مسکونی حدوداً در ۱۵ کیلومتری جنوب غرب چستوچوا و ۵۵ کیلومتری شمال پایتخت محلی کاتویچ واقع شده است.
میرزاده
میرزاده یک قوم بزرگ در زاهدان هست که در اصل در سرباز اشار؛ زندگی میکنند جمیعت ۲۰۰نفر
الکساندریا دراگا
خصوصیات
الکساندریا دراگا ۸۱۲ نفر جمعیت دارد.
اعتراض‌های ۱۹۲۰ دمشق
اعتراض‌های ۱۹۲۰ دمشق به اعتراضهای مردمی گفته می‌شود که بعد از قبول کردن پادشاهی عربی سوریه مفاد هشدار گورو در دو روز ۲۰ - ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۲۰ در دمشق اتفاق افتاد که پس لرزه‌هایی نیز در ۲۲ - ۲۳ ژوئیه همان سال قبل از جنگ میسلون و ورود ارتش فرانسه به داخل پایتخت در ۲۴ - ۲۵ ژوئیه ۱۹۲۰م به دنبال داشت.
پیش‌زمینه و سیر اتفاقات
در تاریخ ۸ مارس ۱۹۲۰ به وسیلهٔ کنگره مردم سوریه که همانند مجلس امروزی در این کشور است اعلام استقلال شد با پادشاهی عربی سوریه که پایتخت آن دمشق و پادشاه آن نیز فیصل باشد موافقت شد؛ ولی متفقین این حکومت را به رسمیت نشناختند و در ۲۶ آوریل ۱۹۲۰ کنگرهٔ سانرمو برگزار شد و در آن اجرایی کردن موافقت‌نامه سایکس–پیکو به بحث گذاشته شد که رسماً تصمیم به اجرایی کردن این توافق‌نامه گرفتند؛ بعضی از تصمیمات این کنگره، اجرایی شدن قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان و تقسیم سرزمین شام بود که هر دوی این تصمیمات با جدیت به دست کنگره مردم سوریه رد شد. ولی پادشاه فیصل که در خود توانایی رویارویی با ارتش فرانسه نمی‌دید سعی در آرام کردن اوضاع داشت و در جلسه‌ای که در ۸ ژوئیه همان سال تشکیل داد که در آن کنگره را به پیاده کردن سیاست باتدبیر برای «دور نگاه‌داشتن کشور از خطرهای بزرگ در کمین» سفارش کرد.
پادشاه فیصل یکم و اعتدال‌گرایان ملی‌گرا، بسیار علاقه داشتند در جلسه‌ای که در ژانویه ۱۹۲۰ برگزار شد که اعلام علنی در آن زمان نشد، تحت‌الحمایگی فرانسه و استقلال لبنان و جدایی فلسطین از سوریه که در توافق‌نامه فیصل کلمانسو آمده بود را بپذیرند. به این دلیل که با دیدگاه فیصل نیرومند نداشتن نیروهای قوی نظامی از یک سو و هم‌پیمان قدرت‌مند از سوری دیگر مقابله با ارتش پیشرفتهٔ فرانسه بسسیار سخت است.
روزشمار شورش‌ها
در ۱۴ ژوئیه گورو هشداری که با نام هشدار گورو معروف شد صادر کرد و مفاد آن این بود که باید تحت‌الحمایگی فرانسه پذیرفته شود و ارتش سوریه نیز منحل گردد و با ورود ارتش فرانسه نیز موافقت شود که در صورت رد حالت صلح‌آمیز ارتش به زور این مفاد این هشدار را اجرایی می‌کند.
حکومت در قبول یا رد این هشدار تعلل می‌کرد ولی مردم خواستار مقابله و اعلام جهاد عمومی ضد فرانسه بودند. روزنامه‌ها نیز فیصل را متهم به همکاری با فرانسه می‌کردند در ۱۸ ژانویه این هشدار را به دلیل «جلگیری از خون‌ریزی و واردشدن کشور به جنگ» پذیرفته شد و در ۲۰ ژوئیه اعلام عمومی شد. در ۱۹ ژوئیه یوسف العظمه وزیر جنگ پادشاهی عربی سوریه که با این تصمیم مخالف بود طبق فرمان فیصل مجبور شد که دستور به انحلال ارتش بدهد ولی به سربازان گفت سلاح‌ها را در نزد خود نگاه دارید. با اعلام شدن انحلال ارتش در ۲۰ ژوئیه دمشق شاهد شورش بودند و مردم خشمگین قله دمشق را محاصره کردند و بعد از تصرف آن بازداشت‌شدگان را آزاد کردند. شرایط از دست نیروهای انتظامی خارج گشته بود و فیصل برای حمایت از نیروی انتظامی، نیروی کوچکی با رهبری برادرش یاسین هاشمی را به محل شورش‌ها فرستاد که کار به تیراندازی کشید و طبق آمار منتشر شده ۲۵ کشته و ۲۰۰ زخمی برجا گذاشت.
این شورش‌ها در روز دوم یعنی ۲۱ ژوئیه نیز اتفاق افتاد و در سوریه حالت «قرمز» ادامه یافت تا در همین روز با پیشروی ارتش فرانسه به سوی دمشق و اشغال مجدل عنجر، به دلیل فروپاشیدن ارتش سوریه به فرمان فیصل، شورشیان و حکومت را غافل‌گیر ساخت. این خبر شورش‌ها را بحرانی کرد که باعث سقوط حکومت شد و پس از آن نیروی نظامی مردمی از بقایای ارتش عثمانی در جنگ جهانی اول با رهبری یوسف العظمه تشکیل شد و در جنگ میسلون با ارتش فرانسه به نبرد پرداخت که دیری نپایید که متحمل شکست شد و فردای آن جنگ یعنی ۲۵ ژوئیه ارتش فرانسه وارد دمشق شد.
سفید نوارسبز
سفید نوارسبز زیرگونه‌ای از پروانه است که در گونه سفید کوچک کیه‌داغی، تیره کاهی‌بالان و سرده پروانه‌های سپیدباغی قرار دارد.
اعتراض‌های ۱۹۲۰ دمشق
روزشمار شورش‌ها
فیصل نیز برای گریز از سوریه ابتدا وارد الکسوه شد و تا ۲۸ ژوئیه در آن باقی ماند و با قطار به درعا رفت و از آنجا به حیفا و سرانجام به بریتانیا سفر کرد و بعدها نیز به پادشاهی عراق رسید.
ماکس برن
ماکس بُرن (زاده ۱۱ دسامبر ۱۸۸۲ – درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۷۰) فیزیک‌دان و ریاضی‌دان آلمانی و یهودی‌تبار بود. وی در سال ۱۹۵۴ جایزه نوبل فیزیک گرفت. او یکی از ۱۱ نفری بود که بیانیه راسل-اینشتین را امضاء کردند.
بمبریج
بمبریج (به انگلیسی: Bembridge) یک محله مدنی و روستا در بریتانیا است که در جزیره وایت واقع شده‌است. بمبریج ۹٫۱۲۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد.
ماکس برن
ماکس بورن در دانشگاه‌های برسلاو و هایدلبرگ و زوریخ تحصیل کرد. او در دورهٔ دکترا و پژوهش در راستای دانشیار شدن در گوتینگن، با دانشمندان و ریاضی‌دانان برجسته‌ای مانند فلیکس کلاین، دیوید هیلبرت، هرمان مینکوفسکی، کارل داوید تولمه رونگه، ولدمار فویگت و کارل شوارتزشیلد در تماس بود.
در ۱۹۰۹ استاد دانشگاه گوتینگن شد و در ۱۹۱۲ به دانشگاه شیکاگو رفت.
در ۱۹۱۹ مدتی در ارتش آلمان خدمت کرد و سپس استاد دانشگاه فرانکفورت شد. در همین دوره تعبیر خود از تابع چگالی احتمال برای ψ*ψ در معادله شرودینگر را پیش نهاد که برای همین بعدها جایزه نوبل گرفت.
او در ۱۹۳۳ برای رهایی از آزار نازی‌ها به دانشگاه کمبریج رفت و در آن دانشگاه استاد شد. در ۱۹۳۹ شهروند بریتانیا و عضو انجمن سلطنتی لندن شد.
آلبرت اینشتین از دوستان بورن بود و جمله معروف خود دربارهٔ مکانیک کوانتم «خدا با جهان تاس بازی نمی‌کند» را در ۱۹۲۶ در نامه‌ای به بورن نوشت.
الیسون تایلر
کورتنی ماری بیرز (Courtney Marie Byers؛ زادهٔ January 5, 1990) که با نام صحنه الیسون تایلر (Alison Tyler) شناخته می‌شود، بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.
اردیبهشت ۱۳۸۹
اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۹ دومین ماه از این سال است.
آغاز آن میلادیمطابق با 7 جمادی‌الاول ۱۴۳۱ قمری قراردادی می‌باشد.
کیک مادلن
کیک مادلن ، نوعی کیک کوچک سنتی است که منشأ آن دو شهر کومرسی و لیوردون در ناحیهٔ لورن در شمال کشور فرانسه است. مادلن کیک اسفنجی بسیار کوچکی است که ظاهر آن به شکل صدف است. به غیر از قالب سنتی به شکل صدف، به ابزار دیگری برای تهیهٔ آن نیاز نیست. برای تهیهٔ آن از یکی از انواع کیک اسفنجی که مقدار نسبتاً زیادی کره در آن بکار رفته و انواع پودر آجیل بخصوص پودر بادام استفاده می‌شود. برای مزه نیز ممکن است از خلال پوست لیمو استفاده شود.
مارسل پروست نویسنده‌ی بزرگ و مشهور فرانسوی در جلد اول از رمان هفت جلدیِ «در جستجوی زمان از دست رفته» (تحت عنوان طرف خانه‌ی سوان) که یکی از شاهکارهای گران‌قدر تاریخ ادبیات در ابتدای قرن بیستم است، از کیک دلپذیر و خوش عطر و طعمِ مادلن یاد کرد. او که با خوردن این شیرینی در جوانی به خاطرات کودکی خود پرتاب شد، نه تنها نام این شیرینی را جاودانه و همه‌گیر ساخت، که مفهومی به نام «لحظه‌ی پروستی» را رقم زد که اشاره به پیدایش نوستالژیا با بو، صوت و غیره است.
الکساندریا کرزیوولاسکا
الکساندریا کرزیوولاسکا (به لاتین: Aleksandria Krzywowolska) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Rejowiec واقع شده‌است.
خصوصیات
الکساندریا کرزیوولاسکا ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
رباط کبودان
رباط کبودان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بردسکن، روستای کبودان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شالوده رباط سنگی است و با طرح و نقشه یک ایوانی مشتمل بر حیاط مرکزی، دوازده اتاق، نماز خانه، محل نگهداری چهار پایان (اصطبل) و… می‌باشد. واقف این رباط (حاجی میرزا احمدی مجتهد) بوده و به سعی و اهتمام (کربلائی غلامرضا طبسی) بنیان شده‌است.
جان بارنز (راهب)
جان بارنز (مرگ ۱۶۶۱ میلادی)، یک راهب بندیکتین انگلیسی بود.
زندگی‌نامه
او در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرده بود، اما پس از کاتولیک شدن به اسپانیا رفت و الوهیت در دانشگاه سالامانکا تحت خوان آلفونسو Curiel خواند. وی پس از تصمیم برای پیوستن به مردم اسپانیا نشان سنت بندیکت، در ۱۲ مارس ۱۶۰۴میلادی در صومعه سنت بندیکت در والادولید لباس خدمت خود را پوشید. سال بعد در ۲۱ مارس اعلام شد که در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۱۶۰۸میلادی به کشیش منصوب شد. وی سپس در منطقه دوآی و اس تی مالو در اسپانیا فعالیت خود را آغاز کرد. وی پس از مدتی کار در این کشور، بازداشت و همراه چند کشیش دیگر به نرماندی تبعید شد. او که به پیشگویی انگلیسی در دیولوارت، در لورن دعوت شد، در آنجا یک سخنرانی در مورد الوهیت داشت، و بعداً به همین دلیل در کالج مارچین در دوای مشغول به کار شد.
یولیا راسکینا
یولیا راسکینا ژیمناست زادهٔ April 9, 1982 میلادی اهل کشور بلاروس است.