cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حوزه علمیه قم
در عصر صفویان
صفویان از عالمان شیعه و مذهب تشیع، حمایت‌های بسیاری علی‌الخصوص در قزوین و اصفهان داشته‌اند و احتمالا قم نیز این حمایت‌ها بی‌نصیب نبوده‌است. در سرتاسر حکومت صفویان، علمای شیعه غالباً در شهر قم مدتی را اقامت کرده و به تدریس مشغول بوده‌اند. مشهورترین افرادی که در این دوره به تدریس در قم پرداخته‌اند، بهاءالدین عاملی، صدرالدین شیرازی، فیض کاشانی، عبدالرزاق لاهیجی، محمدطاهر قمی، سعید قمی، میرزاحسن لاهیجی و فخرالدین ماوراءالنهری هستند.
در عصر قاجار و پهلوی
در دوره قاجار و قرن سیزدهم ه‍. ق، دانشمندان شیعی بسیاری در حوزه قم حضور داشته‌اند، از آن میان می‌توان به میرزای قمی اشاره کرد که از شاگردان وحید بهبهانی بود. او کتاب‌های بسیاری در زمینه فقه و کلام نوشته‌است که برخی از آنها از آثار تدریس شده در حوزه علمیه است. محمدتقی برغانی، سید جواد فاطمی قمی و ابوالقاسم قمی از دیگر عالمان حوزه علمیه قم در عصر قاجار هستند. در دوره قاجار، دو مدرسه بزرگ دارالشفا و فیضیه تأسیس شدند.
تقریباً هشت سال قبل از اقدام عبدالکریم حائری در سال ۱۳۰۰ ه‍.ش برای تأسیس حوزه علمیه قم به صورت منسجم؛ انتقال مرجعیت از عراق به ایران و تأسیس حوزه‌های علمیه مستقل و منسجم در مشهد و قم، توسط کسانی چون اسدالله مامقانی مطرح شده بود. پیش از اینکه حائری به قم بیاید و همزمان با اواخر عصر قاجار؛ عالمان قمی تلاش‌های بسیاری برای این مهم کردند اما در نتیجه ناموفق بودند. میرزا محمد فیض قمی در سال ۱۳۳۳ از سامرا به قم آمد و مدرسه‌های دارالشفاء و فیضیه را که در آن زمان از کاربرد علمی خود خارج شده‌بود، بازسازی و احیاء کرد. او طلاب قم را رتبه‌بندی کرد و برای آنها مقرری تعیین کرد. با این وجود، و با حضور عالمانی چون میرزا جواد ملکی تبریزی و ابوالقاسم قمی، اما همچنان رونق حوزه قم، آنگونه که باید پیش نرفت. محمدتقی بافقی نیز دیگر عالم قمی بود که سعی کرد تا حوزه علمیه قم را رونق بخشد. او در سال ۱۳۳۷ به قم مهاجرت کرد و از کسانی چون ابوالقاسم قمی، مهدی فیلسوف و محمد ارباب را برای تشکیل حوزه علمیه قم به همکاری فراخواند؛ اما آنان با توجه به شرایط مردم قم، وجود عالمی خارج از شهر قم را برای این امر، لازم دانستند. همین مسئله سبب شد تا با پافشاری بافقی، محمد ارباب و محمدرضا شریعتمدار ساوجی، از حائری برای حضور در قم دعوت نمایند.
تأسیس و مدیریت حوزه علمیه قم
عبدالکریم حائری یزدی که در زمان خویش، از مراجع تقلید بزرگ شیعه به حساب می‌آمد؛ پس از گذراندن دوره‌های تحصیل و تدریس در نجف و کربلا، به شهر اراک بازگشت و در آنجا حوزه علمیه‌ای بنا کرد. پس از آن، قصد کرد تا به مشهد برود و در بین راه، مدتی را در قم گذراند. آورده‌اند که او در دوران حضورش در قم، از مهجوریت حوزه علمیه قم، ناراحت بود. او چندی بعد در رجب سال ۱۳۴۰ ه‍.ق مصادف با ۱۳۰۰ ه‍.ش در پی دعوت‌های متعددی از عالمان قم، مجدد به این شهر سفر کرد. او در همان ابتدای سفر با استقبال مردم و عالمان شهر مواجه شد و از او درخواست کردند تا در قم بماند. او که در ابتدا از ماندن در قم استنکاف می‌کرد، بعد از اصرار مردمان قم، استخاره‌ای کرد و در قم ماند. تصمیم او بر ماندن در قم، به گوش شاگردانش رسید و آنها نیز به قم مراجعت کردند. از این میان می‌توان به سید محمدتقی خوانساری، سید احمد خوانساری، سید محمدرضا گلپایگانی، سید روح‌الله خمینی و محمدعلی اراکی اشاره کرد. با شروع کلاس‌های حائری یزدی در قم، حوزه علمیه قم پرتحرک شد. اقدامات حائری سبب شد تا حوزه جدید قم در همین سال یعنی ۱۳۰۰ ه‍.ش به‌طور رسمی کار خود را آغاز کند. عوامل دیگری چون حضور اساتید مطرح شیعه در قم، مهاجرات عالمان به این شهر و سفر احمدشاه قاجار به قم در این رونق حوزه قم مؤثر بود. شاه دو مرتبه، یکبار برای تبریک تأسیس حوزه علمیه قم و بار دیگر برای استقبال از عالمان نجف مهاجرت کرده به قم، به این شهر رفت. عوامل دیگری چون وجود روایت‌هایی در ترغیب به زندگی در قم، مشکلات روحانیون به جهت جنگ در عراق برای حضور در عتبات، مرکزیت قم برای ایران و … نیز در تأسیس حوزه علمیه قم، مؤثر افتادند. در تحرک علمی حوزه قم و تثبیت آن، کسان دیگری چون سید ابوالحسن اصفهانی و محمدحسین نائینی نیز اثرگذار بودند. حائری نیز از حضور این دو در قم استقبال کرد و شاگردانش را در شرکت کردن در کلاس‌های آنها ترغیب می‌کرد. با برگزاری کرسی‌های درس متنوع عالمان بزرگ شیعی، طلاب علوم دینی نیز به این شهر شتافتند. تعداد طلاب و محصلان در این دوره را بیش از هزار نفر گزارش کرده‌اند. عبدالکریم حائری در این میان از سه عنوان اصلی مرجعیت، زعامت و تدریس در حوزه قم و اداره امور آن؛ برخوردار بود که سبب شد به عنوان «آیت الله مؤسس» یا «مؤسس حوزه علمیه قم» مشهور شود. مهم‌ترین وظیفه او در این دوره، مدیریت حوزه نوپای قم بود. تحول در روش آموزش در حوزه‌های علمیه، تخصصی شدن ابواب فقهی، توسعه دامنه معلومات طلاب و آموزش زبان‌های خارجی، از جمله اهداف و نگرش‌های او برای حوزه علمیه قم بود. حائری همچنین به جهت حفظ حوزه علمیه قم، از ورود به جریان‌های مخالف محمدرضا پهلوی، خودداری می‌کرد. از شاگردانی که در این دوره از حوزه علمیه قم، فارغ‌التحصیل شدند، می‌توان به میرزاهاشم آملی، محمدعلی اراکی، سید احمد زنجانی، سید احمد خوانساری، سید محمدتقی خوانساری، سید محمد محقق داماد، سید ابوالحسن رفیعی قزوینی، سید کاظم شریعتمداری، سید صدرالدین صدر، سید کاظم گلپایگانی، سید روح‌الله خمینی، سید محمدرضا گلپایگانی، ملاعلی معصومی همدانی، سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی و سید علی یثربی همدانی اشاره کرد. حائری در مدت ۱۵ سال مدیریت بر حوزه علمیه قم، توانست این حوزه را به اوج شکوفایی و باروری علمی خود برساند. در این دوره، حکومت پهلوی لایحه‌ای را به تصویب رساند که بر اساس آن، روحانیون ملزم به دادن آزمون امتحانی شدند. حائری نیز این طرح را پذیرفت به شرط آنکه در قم برگزار شود و خود او بر آن نظارت داشته باشد.
در عصر جمهوری اسلامی
پس از پیروزی انقلاب اسلامی حوزه‌های علمیه سراسر ایران به مرحله تازه سیاسی، اقتصادی وارد شدند و گسترش چشم‌گیری یافتند. قم نیز از این قاعده مستثنی نماند و هم‌اکنون بالغ بر چهل هزار نفر از طلاب ایرانی و خارجی در آن به درس و بحث مشغول هستند و تشکیلات حوزه با مجهز بودن به فناوری روز به روند تکاملی خود ادامه می‌دهد.
آی‌پاد ویدئو
گونه‌ای از آی‌پاد نسل پنجم که علاوه بر توانایی نمایش عکس، توانایی پخش فیلم با فرمت mp۴. و mov را نیز داراست.
حوزه علمیه قم
مقسم و دفتر شهریه
در دوره‌های قبل، کسانی که از جانب مراجع تقلید به میان طلاب رفته و شهریه را بین آنها تقسیم می‌کردند را مقسم می‌گفتند. این افراد غالباً از میان روحانیون قابل اعتماد انتخاب می‌شدند. وظیفه مقسم آن بود که وجوهات و شهریه طلاب را به مدارس برده و در دفتر شهریه، با بررسی لیست شهریه‌بگیران از میان طلاب، بین آنها تقسیم می‌کرد. شیوه تقسیم شهریه ممکن بود چند روزی به طول بیانجامد و از همین رو، هر مدرسه روز به خصوص خود را در تقسیم شهریه داشت. در دوران مدیریت حائری، سید هدایت‌الله عقدایی و پس از او، علی‌محمد قمی و محمد صدوقی یزدی و در عصر بروجردی، محمدحسین احسن مسئول دفتر شهریه این دو مرجع تقلید بودند.
آی‌پاد ویدئو
این نوع آیپاد در دو مدل ۳۰ گیگابایتی و ۸۰ گیگابایتی و به رنگهای سیاه و سفید در بازار عرضه می‌شود و یکی از پرطرفدارترین دستگاه‌های پخش موسیقی در کشور آمریکا محسوب می‌شود.البته دلیل محبوبیت آن داشتن یا نداشتن امکانات نیست بلکه زیبایی و سادگی آن است.
حوزه علمیه قم
اداره امور مشمولین
با الزامی شدن رفتن طلاب به سربازی، برای نظم این امر در حوزه علمیه قم نیز اداره‌ای به این منظور تشکیل شد. در دوران حائری، عبدالحسین بروجردی وظیفه رسیدگی به امور مشمولین را عهده‌دار بود. مجتبی عراقی نیز در دوره بروجردی به این منصب منسوب شد. در سال ۱۳۶۶ ه‍.ش و با تأسیس شورای مدیریت حوزه، اداره مشمولین برعهده این شورا قرار گرفت.
شورای مدیریت حوزه
اولین شورای مدیریت حوزه، پس از انقلاب اسلامی ایران و در سال ۱۳۵۹ شکل گرفت. این شورا به دستور روح‌الله خمینی و با هماهنگی دیگر مراجع تقلید تأسیس شد. امور این تشکیلات از طریق دبیرخانه آن دنبال می‌شد که در هفت بخش تدوین شده بود. بخش علمی، بخش اخلاق و تزکیه، بخش مدیریت داخلی، بخش تبلیغات و مبلغین و بخش آمار و اطلاعات. تعیین مدیر حوزه علمیه قم بر عهده این شوراست. امروزه بیشتر حوزه‌های علمیه کشور ایران، بر پایه تصمیمات به تصویب رسیده در این شورا عمل می‌کنند. در این بین، دو شهر مشهد و اصفهان، شورای مدیریت مستقل خود را دارا هستند.
جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، نهادی علمی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی است که با هدف اصلاح و برنامه‌ریزی برای فعالیت‌های حوزه علمیه قم، در سال ۱۳۴۱ ه‍.ش تأسیس شد. با گسترش وسعت حوزه علمیه قم از جهت جمعیت؛ پیچیدگی رسیدگی به امور حوزه علمیه برخی از مدرسین جوان حوزه علیمه را بر آن داشت تا نظام جامعه مدرسین را تأسیس کنند. این گروه از مدرسین حوزه علمیه که «هیئت مدرسین» نام داشتند؛ طرح‌هایی را با توجه به نیاز حوزه عملیه قم تدوین کردند و برای تأیید برای سید حسین بروجردی فرستادند. او نیز این طرح‌ها را پذیرفت اما از قبول مسئولیت، خودداری کرد. با درگذشت بروجردی در ۱۳۴۰ ه‍. ش، با عضویت اعضاء جدید، اساس‌نامه این بنیاد نوشده شد. این نهاد به فعالیت‌های خود ادامه داد و در جریان انقلاب ۵۷ ایران، به یکی از کانون‌های مبارزاتی علیه حکومت پهلوی مبدل شد. کمی بعد پس از بر سر کار آمدن جمهوری اسلامی، این نهاد در سال ۱۳۵۸ به صورت رسمی ثبت شد و به فعالیت خویش ادامه داد. تنظیم برنامه‌های درسی حوزه علمیه، اصلاح کتاب‌های درسی، تربیت طلاب برا تبلیغ در کشورهای خارجی، ایجاد مرکز تحقیقات و مطالعات علمی، و تربیت هرچه بهتر طلاب از جمله اهداف این نهاد در اساس‌نامه‌اش ذکر شده‌است.
آی‌پاد ویدئو
پیوند به بیرون
وب‌گاه آی‌پاد (در سایت اپل)
مرگش
مِرگِش یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه تت واقع شده‌است. مرگش ۶٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱ نفر جمعیت دارد.
حوزه علمیه قم
دارالتبلیغ اسلامی
این نهاد با تلاش‌های محمدکاظم شریعتمداری تأسیس شد. هدف از این مجموعه، تربیت طلاب برای تبلیغ در بلادهای مختلف بود. این مؤسسه به سال ۱۳۴۴ تأسیس شد و برنامه‌های درس آن مشتمل بر اصول عقاید، بررسی ادیان و مذاهب، تفسیر و حفظ قرآن، فقه و اصول، علم حدیث، حفظ متون دینی، تاریخ اسلام، شناسایی کشورهای اسلامی، ادبیات فارسی و عربی، فن خطابه و بیان و… بود.
مواد درسی
در حوزه قدیم قم، ادبیات عرب مورد توجه اساتید بود. کتاب‌های «الشعر و الشعراء» و «النحو» اثر ابوجعفر برقی، از آثار در زمینه ادبیات بود که در حوزه تدریس می‌شد. در حوزه علوم قرانی، کتابی را که ابوطالب عبدالله بن صلت قمی نوشته بود، مورد توجه این حوزه قرار گرفت. کتاب التنزیل و التعبیر اثر ابوعبدالله برقی و نیز کتاب دیگرش التفسیر و همین‌طور کتاب تفسیری حسن بن خالد در ۱۲۰ جلد که حسن عسکری آن را املا کرده بود، از آثاری است که در این حوزه شکل گرفته بود. در مورد کتاب‌های فقهی، نیز محدثان قمی آثار بسیاری نوشته بودند که به کتاب‌هیا محمد بن حسن صفار و سعد بن عبدالله شاعری می‌توان اشاره کرد. تفسیر علی بن ابراهیم قمی نیز در این دوره نگارش یافت که بعدها پایه تفاسیر بسیاری قرار گرفت. کتاب‌های الجبر و التفویض و همین‌طور کتاب مایفعل الناس حین یفقدون الامام، از آثار در زمینه کلام است که در این حوزه مورد توجه قرار گرفته‌است. کتاب الغیبه حمیری، دیگر کتاب در این موضوع است. علوم تاریخ و جغرافیا، تراجم و علم رجال نیز در این حوزه مورد اهمیت قرار می‌گرفت. امروزه در حوزه علمیه قم، دروس فقه، اصول فقه، فلسفه، کلام، تفسیر قرآن، علوم قرآنی، ادبیات عرب، رجال، درایه و اخلاق از دروس اصلی به حساب می‌آیند. برخی دروس چون ریاضیات و نجوم نیز از درس‌های تدریس شده در حوزه علمیه قم بوده‌اند.
به گزارش هفته‌نامه افق حوزه، در سال تحصیلی ۸۷–۸۸ و تنها در سطوح عالی حوزه علمیه قم (یعنی پایه‌های هفتم، هشتم، نهم و دهم)، ۵۸۷ واحد درسی تدریس شده‌است. کتاب‌های مکاسب، رسائل، لمعه و کفایه از کتاب‌های اصلی در زمینه فقه و اصول هستند که در حوزه علمیه امروزی تدریس می‌شوند.
نوع آموزش
نوع آموزش در تمام حوزه‌های شیعی، تقریباً همسان بوده‌است. در عصرهای گذشته، طالبان علم، در محضر استادان حاضر می‌شدند و استادان نیز احادیث را از روی نوشته یا از حفظ برای آنها بازگو می‌کردند. شاگردان نیز این احادیث را یا به حافظه می‌سپردند یا می‌نوشتند. کتاب‌های آمالی و مجالس حاصل اینگونه آموزش‌ها بود. گاهی نیز شاگردان کتاب یا حدیثی را برای استاد می‌خواندند و استاد صحت حدیث را تأیید می‌کرد. بعد از آنکه تبحر شاگرد در شنیدن و فهم حدیث، برای استاد ثابت شد، از جانب استاد خود، اجازه روایت می‌گرفت.
سانی لین
سانی لین (Sunny Lane؛ زاده March 2, 1980) نام هنری بازیگر پورنوگرافی و مدل برهنه اهل ایالات متحده آمریکا است.
حوزه علمیه قم
نوع آموزش
امتحان از طلاب در تاریخ حوزه علمیه قم فراز و نشیب داشته‌است. در ابتدا با برگزاری امتحان به این بهانه که هدف حکومت از الزام امتحان، شناسایی طلاب مستعد برای جذب در دستگاه‌های دولتی است، ممانعت شد، اما بعد؛ حائری و بروجردی به عنوان دو زعیم حوزه علمیه آن را پذیرفتند. با این وجود عالمان نجف با مخالفت‌هایی از برگزاری امتحان برای طلاب، خواستار لغو آن شدند که در نهایت بروجردی این امتحان را در قم لغو کرد. پس از بروجردی، مسئله امتحانات حوزوی مجدد مطرح شد و به تصویب رسید و امروزه با جدیت پیگیری می‌شود. امتحان‌های حوزه امروزه به عنوان محکی برای اطمینان از گذراندن دروس توسط طلاب مورد توجه قرار گرفته‌است. گلپایگانی در این خصوص، شرط امتحان در دوره بعدی را گذراندن دوره قبل عنوان کرد. این امتحانان سبب رتبه‌بندی سطوح و در نتیجه رتبه‌بندی شهریه‌ها شد.
مدارج علمی
رتبه‌بندی‌های امروزی در حوزه‌های علمیه در سه سطح اصلی و سطح چهارمی که بعد از آن قرار دارد تدوین شده‌است هر سطح از سطوح، دارای پایه‌های مختلفی است که هرکدام یکسال نیاز به زمان دارد:
مدارج علمی در حوزه عملیه، با مدارک تحصیلی دانشگاهی و آموزش و پرورش، قابلیت معادل سازی دارند. این معادل‌سازی به شرح ذیل است:
نظام مالی
از نظام مالی حوزه علمیه قم در اعصار گذشته، اطلاعات چندانی جز اینکه استادان و شاگردان در کنار درس، کسب و کار داشته و از ان محل درآمد داشته‌اند، چیز دیگری در دست نیست. از آنجا که در تاریخ قم، اشعریان به عنوان پرداخت کنندگان وجوهات به وکیلان امامان عنوان شده‌اند؛ احتمال داده شده‌است که بخشی از این وجوهات، به مصرف تحصیلات طلاب علوم دینی اختصاص داشته‌است. در دوره تأسیس حوزه علمیه جدید قم در عصر حائری یزدی، او تلاش‌های در تغییر وضع زندگانی طلاب کرد. او برای تشویق طلاب به درس، جایزه‌هایی تعیین کرد. او همچنین بازسازی‌های متعددی را در فضاهای درسی حوزه علمیه قم رقم زد. در این دوران، بیشتر بودجه مالی حوزه علمیه قم از طریق وجوهات شرعی و اوقاف تأمین می‌شد. رضاشاه با هدف محدود کردن روحانیون، اداره امور اوقاف را به دولت سپرد و به همین بهانه، بسیاری از مدارس علمیه را تصاحب کرد. هزینه زندگی طلاب در این دوره از درآمدهای شخصی، کمک‌های بازرگانان و اعیان شهرها و کمک خرجی از جانب حائری تأمین می‌شد. تمام هزینه‌های حوزه علمیه قم در عصر حائری را ده هزار تومان گزارش کردند که پس از مرگ او به دوهزار و هفتاد تومان کاهش پیدا کرد. حائری در این دوره به هر کدام از طلاب مجرد ماهیانه سی ریال و به هر یک از طلاب متأهل ماهانه ۱۵۰ ریال می‌پرداخت. این مبلغ علاوه بر هفت من و نیم نام به فرد مجرد و به آزاری هر فرد از خانواده طلبه متأهل ۵ من نان بود. در این دوران گاهی برای طلاب هزینه‌های سوخت زمستانه، بیماری، ازدواج یا سفر به صورت فوق‌العاده پرداخت می‌شد. شهریه در دوره مدیریت حجت کوه‌کره‌ای نیز همان‌طور بود جز آنکه سهمیه نان طلاب متأهل افزایش یافته بود. مستمری حائری تا ۱۵ سال بعد از مرگ او نیز به همان شکل پرداخت می‌شد. حائری همچنین دادن حجره و شهریه به طلاب تازه‌وارد را منوط به گذرانده حداقل شش ماه از زمان ورود و تکمیل تحقیق دربارهٔ آنان کرده بود.
در دوره بروجردی، به طلاب تا پیش از شروع درس لمعه، شهریه‌ای تعلق نمی‌گرفت مگر آنکه استعداد خویش را نشان داده باشند. میزان شهریه در زمان بروجردی را به هر فرد مجرد در دوره سطح که به خواندن لمعه مشغول بود، ۱۵۰ ریال، و طلبه متأهل در همین دوره را ۳۰۰ ریال؛ طلبه مجرد در سطحی که مکاسب و رسائل بخواند را ۲۰۰ ریال و متأهل آن را ۴۰۰ ریال؛ و طلبه‌ای درس خارج‌خوان مجرد را ۳۰۰ ریال و متأهل آن را ۶۰۰ ریال گزارش کرده‌اند. این مبلغ تا چند سال بعد از مرگ بروجردی با افزایش اندکی ادامه داشت و در دهه چهلم، افزایش بیشتری یافت. در این سال شهریه‌ها به این ترتیب پرداخت می‌شد: طلبه لمعه، ۴۰۰ تا ۶۰۰ ریال (با تفاوت در تأهل و تجرد)، طلبه رسائل و مکاسب، ۶۰۰ تا هزار ریال و طلبه خارج‌خوان ۶۵۰ تا ۱۳۰۰ ریال. در نظام امروزه پرداخت شهریه نیز طلاب بنابر سطحی که در آن حضور دارند و متأهل یا مجرد بود، شهریه متفاوت خود را دریافت می‌کنند.
اساتید مشهور
اسامی به ترتیب الفبایی آمده‌است:
منابع
دانشنامه‌ای
منابع فارسی
گزستان (اردستان)
جمعیت
این روستا در دهستان کچو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
محمد خدابنده اولجایتو
سلطان محمد خدابنده - اولجایتو هشتمین سلطان از سلسله ایلخانان بود که از ۷۰۳ تا ۷۱۶ ه‍.ق بر ایران حکمرانی کرد. وی پسر ارغون (چهارمین ایلخان مغول) و برادر غازان (هفتمین ایلخان مغول) بود.
مادر وی اوروک خاتون، مسیحی بود و تحت تأثیر کشیشان دربار، فرزند خود را غسل تعمید داده و به افتخار پاپ زمان که [[نیکلاس چهارم]] بود، او را «نیکلاس» نام نهاده بود. بروز یک بیماری در کودکی موجب شد که نامش را به «خربنده» تغییر دهند و در زمانی که اسلام آورد به «خدابنده» تغییر نام داد. به هنگام تاجگذاری نامش را به «محمد اولجایتو خان» تغییر داد که به معنای «پادشاه بزرگ مبارک» بود و تا پایان عمر به این نام باقی ماند.
سال‌های آغازین
اولجایتو در سال ۶۵۹ ه‍.ق به دنیا آمد، مادر وی اوروک خاتون (منبع دیگر آرکاو خاتون) مسیحی بود و تحت تأثیر کشیشان دربار، فرزند خود را غسل تعمید داده و به افتخار پاپ زمان که نیکلاس چهارم بود، او را «نیکلاس» نام نهاده بود. او تا زمان مرگ مادرش مسیحی باقی ماند. در کودکی در جوی که مسیحیان نیرو و احترام فراوان داشتند، رشد کرد. پدر وی ارغون کلیساهایی را که به دستور احمد تگودار ویران شده بود، مرمت کرد و همچنین ماریهبالاها، اسقف کلیسای نسطوری ایران را بر اریکه قدرت نشانید و کلیسای مارشلیطه در مراغه را که مرکز مسیحیان ایران به‌شمار می‌رفت، رونق دوباره بخشید.
نیکولو در کودکی بیمار شد و به دنبال عقاید مغولی نامش را به «خربنده» تغییر دادند، که به حروف ابجد «سایه خاص آفریننده» معنا می‌دهد که رشید الدین فضل‌الله همدانی طی ابیاتی آن را توضیح داده‌است. تغییر نام هنگام حوادث ناگوار نزد مغولان، سنتی رایج بود.
سال‌های نوجوانی
در نوجوانی به فرمانروایی خراسان منصوب شد. در این دوران بود که روحانیان حنفی پیوسته او را به گرویدن به این مذهب تشویق می‌کردند. تلاش آنان به سرانجام رسید؛ او مسلمان و حنفی شد و حنفیان را احترام و تکریم فراوان کرد. وی پس از اسلام آوردن نام خود را از «خربنده» به «خدابنده» تغییر داد.
به حکومت رسیدن
پس از مرگ غازان‌خان به ایلخانی مغول در ایران رسید. وی علاوه بر تأکید بر اجرای قوانین اسلامی، منشوری صادر کرد مبنی بر اینکه کلیه فرامینی که توسط غازان صادرشده، پابرجا و محترم باقی بماند. وی کسانی را که غازان بر کارها گمارده بود ابقا کرد و در مناصب نیز تغییری را اعمال نکرد؛ بنابراین می‌توان حکومت اولجایتو را، ادامه حکومت غازان دانست.
اولجایتو در سال‌های اول سلطنت خود، نقشه غازان را که موفق به اجرای آن نشد آغاز کرد؛ در منطقه‌ای که دارای چمن‌زارهای سبز و خرم بود به یاد موطن مألوف و دشت‌های وسیعش، شهری مهم و بزرگ ساخت که به سلطانیه معروف شد و از آن پس پایتخت را از تبریز به سلطانیه منتقل کرد. به پیروی از سبک غازانی (که خود تقلیدی از شهرسازی ایرانی بود)، در مرکز شهر سلطانیه ارگی بناشد که به بناهای آرامگاهی سلطان اختصاص یافت و در مرکز آن، گنبدی با هشت منار برپا شد. هم‌چنین خانقاه، مدرسه، دارالسّیاده، دارالضّیافه و دارالشفا نیز در کنار آن بنا شد. موقوفات فراوان برای مخارج آن در نظر گرفته شد و تولیت آن به خواجه رشید الدین فضل‌الله همدانی سپرده شد، «چون این جمله به تعلیم و ارشاد او بود.»
سوفیا مارینو
سوفیا مارینو (Σοφία Μαρίνου؛ ۱۸۸۴ – نامشخص) تنیس‌باز اهل یونان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه تنیس چمن آتن اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
محمد خدابنده اولجایتو
دین
پدر اولجیتو، ارغون‌خان بودایی بود. تحت تأثیر مادرش در کودکی با نام مسیحی نیکلاس تعمید یافت. بعداً بودیسم را پذیرفت، سپس ابتدا به اسلام سنی و پس از شیعه دوازده امامی گروید، و در نهایت دوباره به اسلام سنی مشرف شد.
اولجایتو در زمانی که ولیعهد و حکمران خراسان بود، مسلمان شد و مانند برادرش مذهب حنفی اختیار کرد. غازان خان در اواخر عمر به زیارت بارگاه علی به نجف رفت و در همان‌جا به تشیع گرایش یافت و فرمان داد خطبه به نام «اهل بیت» بخوانند؛ اما پس از درگذشت غازان و جلوس اولجایتو، حنفیان، ایلخان جدید را بر آن داشتند که خطبه و سکه به نام خلفای راشدین کند و از همین زمان، رقابت میان فرقه‌های مختلف مذهبی در دربار ایلخان بالا گرفت و هر یک می‌کوشیدند تا اولجایتو را به کیش خود درآورند. در این میان خواجه رشیدالدین که مذهب شافعی داشت، نظام‌الدین مراغه‌ای شافعی مذهب را شغل «قضاء مملکت ایران» داد و اولجایتو نیز چون چیرگی نظام‌الدین را در مباحثه با علمای فرقه‌های دیگر بدید، مذهب شافعی اختیار کرد و از آن پس اختلاف‌های مذهبی، به ویژه میان حنفیان و شافعیان در دربار ایلخان سخت بالا گرفت؛ تا آنجا که برخی از امرای مغول، با تهدید، ایلخان را به ترک مسلمانی و بازگشت به دین آبا و اجدادی خود فرا خواندند؛ اما اولجایتو همچنان بر دین خود پای فشرد. سپس امیر طرمطاز (ترمتاس) و تاج‌الدین آوجی ( تاج‌الدین آوی)، عالم شیعی، اولجایتو را به مذهب شیعه ترغیب کردند و او سرانجام در ۷۰۹ ق/ ۱۳۰۹ م که به بغداد رفت، رسماً مذهب شیعه اختیار کرد و فرمان داد، به جای خلفای راشدین به نام امامان شیعه سکه و خطبه کنند و در همان‌جا، علامه حلی، بزرگ‌ترین عالم شیعی آن عصر، به حضور ایلخان راه یافت و از آن پس ملازم او شد اما به گفتهٔ ابن بطوطه، اهالی ولایات مهمی چون بغداد، آذربایجان، اصفهان و شیراز در برابر فرمان ایلخان مبنی بر تغییر خطبه، سرسختانه پایداری کردند. دو سال بعد، در ۷۱۱ ق، پس از آنک‍ه تاج‌الدین آوجی و پسرش به اتهام همکاری با خواجه سعدالدین ساوجی وزیر، به فرمان اولجایتو کشته شدند، نفوذ شیعیان نیز در دستگاه ایلخانان روبه کاستی نهاد. اولجایتو در واپسین روزهای زندگی مذهب شیعه را ترک گفت و به مذهب اهل سنت بازگشت و فرمان داد به نام خلفای راشدین سکه و خطبه کنند و نافرمانان را نیز سخت بیم داد.
نحوه رسیدن به سلطنت
غازان خان، در ایام حیات خود برادر خویش محمد را به جانشینی خود تعیین نمود؛ ولی محمد در وفات غازان در اردو حضور نداشت و در خراسان به حکومت و ادارهٔ امور آن مملکت مشغول بود. از امرای غازانی امیر مولای، محرمانه محمد را از اوضاع اردو و خیالات شاهزادگان و امرای سرکش مطلع می‌ساخت؛ مخصوصاً او را از داعیهٔ سلطنت آلافرنگ پسر کیخاتون مخبر کرد و به او فهماند که این شاهزاده به دستیاری هرقداق سپهسالار اردوی خراسان که زوجه اش دختر قتلغشاه خواهرزادهٔ آلافرنگ بوده، هوای ایلخانی در سر دارد و اگر محمد می‌خواهد به آرامی بر تخت بنشیند و دنبالهٔ اصلاحات برادر را بگیرد؛ نخست باید از جانب آلافرنگ و هرقداق آسوده‌خاطر شود. محمد در قوریلتایی که پس از وصول خبر مرگ غازان منعقد ساخت، چنین صلاح دید که پیش از شیوع این خبر کار آلافرنگ و هرقداق را بسازد و به همین نیت سه نفر از امرای خود را به این مهم گماشت و ایشان قبل از آن که آلافرنگ بر مردن غازان مطلع شود، با او خلوت کردند و یکی از آن سه مأمور سر او را با شمشیر از بدن جدا ساخت و هرقداق هم اگرچه گریخت، ولی به زودی دستگیر شد و با دو برادر و سه پسر خود به قتل رسید و محمد از شر غائلهٔ بزرگی رهائی یافت. بعد از دفع فتنهٔ آلافرنگ و هرقداق و گرفتن اطاعت از لشکریان ایشان و آرام کردن خراسان، محمد از آن مملکت عازم دارالملک تبریز گردید و در این سفر سپاهیان فراوان و یک عده از امرا و نوینان بزرگ مثل امیر مولای و سونج وایسن قتلغ و علی قوشچی و حسین بیک با او همراه بودند. محمد در پنجم ذی الحجة سال ۷۰۳ هَ.ق. به شهر اوجان رسید و در این مقام به اقامهٔ مراسم عزاداری برادر خود قیام کرد و در ۱۵ ذی الحجة همان سال رسماً به تخت ایلخانی جلوس نمود، در حالی که قتلغشاه و امیر چوپان و امیرفولادقیا و سونج وایسن قتلغ در طرف راست تخت او و شاهزاده خانم‌های خاندان چنگیزی در سمت چپ و امرای دیگر در مقابل آن ایستاده و لشکر در پشت چادر مخصوص ایلخانی صف زده بودند. محمد که پس از جلوس به تخت لقب سلطان اولجایتو یعنی سلطان آمرزیده اختیار کرد؛ در این موقع بیش از بیست وسه سال نداشت و او سومین پسر ارغون خان بود، از طرف مادر نوادهٔ برادر دوقوز خاتون محسوب می‌شد. سلطان محمد اولجایتو را به مناسبت تعلقی که به مذهب شیعه اظهار می‌داشت، شیعیان خدابنده لقب داده‌اند؛ ولی اهل تسنن از راه دشمنی و کینه جویی این کلمه را خربنده کرده و سلطان محمد اولجایتو به همین علت در کتب قدما به هر دو عنوان خدابنده و خربنده مذکور شده‌است. اولجایتو سه روز بعد از جلوس فرمانی دایر بر اقامهٔ مراسم دینی و شعائر اسلام و رعایت قوانین و یاساهای غازانی صادر نمود و به امرا و سران لشکری خلعت‌های بسیار بخشید. قتلغشاه نویان را به عنوان بیگلربیگی فرماندهی و سپهسالاری کل اردو و در میان رجال مملکتی مقام اول داد و امیر چوپان و فولادقیا و حسین بیک و سونج وایسن قتلغ را در تحت امر او گذاشت. سپس خواجه رشیدالدین فضل اﷲ همدانی طبیب را مثل ایام برادر به صدارت و خواجه سعدالدین محمد ساوجی را به مشارکت او در امور دیوانی و وزارتی گماشت و اوقاف را به قتلغقیا و بهاءالدین یعقوب سپرد و دو نفر از فرستادگان سلطان مصر را که در سنوات آخر سلطنت غازان به ایران آمده و به امر آن پادشاه تحت نظر مانده بودند، آزادی بخشید و در خدمت خودنگاهداشت.
ارتباط سیاسی و تجاری با اروپا
مناسبات تجاری با قدرت‌های اروپایی در دوران سلطان محمد خدابنده بسیار گسترش و رونق یافت. طی سلطنت او، مردم جنوا نخستین بار در سال ۱۲۸۰ میلادی به پایتخت ایلخانیان یعنی تبریز وارد شدند، و ایتالیایی‌ها کنسول مقیم را تا سال ۱۳۰۴ ایجاد کردند. اولجایتو همچنین از طریق پیمانی در سال ۱۳۰۶ کاملاً حقوق تجارت را به ونیزی‌ها داد (بعدها چنین پیمانی نیز با پسرش سلطان ابوسعید بهادرخان در سال ۱۳۲۰ به امضا رسید). به گفته مارکو پولو، تبریز در تولید طلا و ابریشم تخصص داشت و بازرگانان غربی می‌توانستند سنگ‌های قیمتی را در مقادیر زیاد خریداری کنند.
اتحاد نظامی اولجایتو با اروپا
سلطنت مملوکان تُرک، دشمن مشترک مغولان و اروپاییان بودند. در سال ۱۲۴۴ م. مملوک‌ها اورشلیم را تصرف کردند. و لویی نهم (پادشاه فرانسه) با آنان وارد جنگ صلیبی شد. صلیبیون در سال ۱۲۴۴ م. در غزه با قوای تُرکان به رهبری ظاهر بیبرس روبه‌رو شدند و طی ۴۸ ساعت کاملاً شکست خورده و منهدم شدند. لویی نهم برای جبران شکست، مجدداً جنگ صلیبی دیگری را علیه ممالیک مصر در سال‌های ۱۲۴۸ تا ۱۲۵۴ م. تدارک دید. صلیبیون در این نبرد نیز شکست قاطعی خوردند و لویی اسیر شد. تُرک‌ها خون‌بهای هنگفتی بابت آزادی لویی دریافت کرده و در نهایت او را آزاد کردند. مغول‌ها نیز در نبرد عین جالوت متحمل شکست سختی از مملوکان شده بودند. در این جنگ که در جنوب خاوری الجلیل در منطقهٔ عین جالوت در فلسطین کنونی اتفاق افتاد، مملوک‌های تُرک به فرماندهی سیف الدین قُطُز و ظاهر بیبرس موفق شدند تمامی نیروی ۱۰ هزار نفره مغول را کشته و پیروز قطعی این نبرد شوند. نبرد عین جالوت نقطه پایانی تصرفات مغول بود و این نخستین باری بود که توسعه تصرفات سپاه مغول در نتیجه جنگ با قوای محلی برای همیشه در منطقه‌ای متوقف شده و پس رانده شد.
الجایتو مانند ارغون و غازان، روابط دیپلماتیک خود با اروپا را ادامه داد، و برای اتحاد بین‌الملل مسیحی اروپا و مغول‌ها علیه سلطنت مملوکان مصر اعلام آمادگی کرد، هرچند خود الجایتو به اسلام گرویده بود. در آوریل ۱۳۰۵، وی سفرای مغول را به سرپرستی بوسکارلو د گیتزولفی نزد پادشاه فرانسه فیلیپ چهارم، پاپ کلمنت پنجم و ادوارد اول انگلیس فرستاد. نامه فیلیپ چهارم، تنها سند باقی مانده است و موارد توافق بین مغول‌ها و فرانک‌ها را شرح می‌دهد:
"ما، سلطان اولجایتو، سخن می‌گوییم. ما، که با قدرت آسمان، به تخت سلطنت رسیدیم (...)، ما، نوادگان چنگیزخان (...) هستیم. در واقع، این بهترین توافق است، در برابر دشمن مشترک ما با هم دفاع خواهیم کرد. بگذارید آسمان تصمیم بگیرد! "
- گزیده از نامه اولجایتو به فیلیپ. بایگانی ملی فرانسه.
وی همچنین توضیح داد که اختلافات داخلی امپراتوری مغول اکنون به پایان رسیده‌است:
وی ادامه داد: اکنون همه ما، یعنی تیمورخاقان، تاچپار، توقوتاخان، توگبا و خودم، نوادگان اصلی چنگیزخان، همه ما فرزندان و برادران هستیم و با الهام و یاری خداوند آشتی می‌کنیم، به طوری که از چین در مشرق زمین، به دریاچه دالا مردم ما متحد هستند و مسیرها و راه‌ها امنیت دارد. "
این پیام به ملل اروپایی اطمینان داد که اتحاد فرانکو-مغول یا حداقل تلاش برای چنین اتحادی متوقف نشده‌است، حتی اگر خان‌های مغول به اسلام گرویده‌اند.
تاریخ و هنر در دوره الجایتو
الجایتو حامی و مشوق انواع هنرها بود، به اشاره او بود که رشیدالدین نخستین مجلد کتاب تاریخ غازانی را که بررسی تاریخ مغولان از آغاز تا مرگ غازان بود به پایان برد و دست به کار نوشتن مجلد دوم گردید که اولین کوشش برای ثبت تاریخ همه ملل بزرگ اوراسیا بود. اما تصویر الجایتو در درجه اول به عنوان کسی است که دوستدار سازندگی و آبادانی بود.
نایجرا، داکوتای شمالی
نایجرا شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۳ نفر بوده‌است.
سیکو نیزوما
سیکو نیزوما (Seiko Niizuma؛ زادهٔ October 8, 1980) یک خواننده اهل ژاپن است.
دایمارو
دایمارو (Daimaru) شرکت خرده‌فروشی ژاپنی است، که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد.
لیندا سمبرنت
لیندا سمبرنت (Linda Sembrant؛ زادهٔ May 15, 1987 ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
باشگاهی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیرسو اف‌اف، تیم ملی فوتبال زنان سوئد، باشگاه فوتبال آی‌ای‌کی و مون‌پلیه اشاره کرد.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مکانیکسبرگ، ویرجینیای غربی
مکانیکسبرگ (به انگلیسی: Mechanicsburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همپشر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
کوین لازانیا
کوین لازانیا (Kevin Lasagna؛ زادهٔ August 10, 1992) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
فهرست نیروگاه‌های امارات متحده عربی
در این صفحه فهرست نیروگاه‌های امارات متحدهٔ عربی را خواهیم دید. امارات یکی از کشورهایی است که نسبت تولید برق به جمعیت آن خیلی بالاست. هم‌چنین بالاترین میزان نیروگاه‌های تولید آب شیرین و بزرگ‌ترین نیروگاه تولید آب شیرین در جهان (نیروگاه جبل علی) را دارد.
تخمین زده می‌شود که نیاز برق امارات از ۱۵٫۵ گیگاوات به بیش از ۴۰ گیگاوات (۴۰٬۰۰۰ مگاوات) در سال ۲۰۲۰ برسد.
جاکومو مودیکا
جاکومو مودیکا (Giacomo Modica؛ زادهٔ May 31, 1964) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال آنکونا، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال پالرمو، و باشگاه فوتبال ترنانا اشاره کرد.
لیتون، فلوریدا
لیتون شهری در شهرستان مونرو ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۶۳ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۴ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۰٫۷ کیلومتر مربع است.
ایو-تیباوت دی سیلگای
ایو-تیبو دو سیلگی، (زاده ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۸) کارآفرین، سیاست‌مدار، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی فرانسوی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت وینچی فعالیت می‌نماید. وی همچنین عضو هیئت مدیره شرکت ال و ام هاش است. سیلگای از سال ۱۹۹۵ تاکنون نماینده فرانسه در کمیسیون اروپا می‌باشد.
نویزیس
نویزیس (به آلمانی: Neusiß) یک شهر در آلمان است که در ایلم-کرایس واقع شده‌است. نویزیس ۲۵۲ نفر جمعیت دارد.
دی هیدروتاچیسترول
دی هیدروتاچیسترول
اشکال دارویی: قرص
موارد مصرف
دی هیدروتاچیسترول در درمان کمبود ویتامین دی و معدنی شدن استخوان مصرف می‌شود.
مکانیسم اثر
دی هیدروتاچیسترول در کبد فعال میشود و مانند D۲ و ویتامین D۳ نیاز به هیدروکسیلاسیون کلیوی ندارد و شروع اثر سریعی دارد.
عوارض جانبی
مانند عوارض استفاده بیش ازحد از ویتامین دی.
جستارهای وابسته
ویتامین دی
آرتامانوو
آرتامانوو (به لاتین: Artamanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
بوکا (سچانگ)
بوکا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Sečanj Municipality واقع شده‌است. بوکا ۱٬۷۳۴ نفر جمعیت دارد و ۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چای کیسه‌ای
چای کیسه‌ای یک کیسه کاغذی، پارچه‌ای یا نایلونی کوچک حاوی چای خشک است که برای دم کردن سریع چای استفاده می‌شود. در بیشتر مواقع، به چای کیسه‌ای رشتهٔ نخی متصل است که سر دیگر آن کاغذ یا مقوایی قرار دارد. این کاغذ یا مقوا برای نگهداشتن یا خارج کردن کیسه چای از داخل نوشیدنی به‌کار رفته و معمولاً دارای علامت تجاری تولیدکننده چای می‌باشد. در اصطلاح عامیانه به چای کیسه‌ای، چای پاکتی یا چای لیپتون و در ایران به اشتباه چای نپتون نیز می‌گویند. البته لیپتون نام یک برند تجاری چای کیسه‌ای است که در سال ۱۸۹۰ میلادی توسط خواربارفروشی به نام «سِر توماس لیپتون» پایه‌گذاری شد و به‌دلیل تبلیغات زیاد به نامی رایج تبدیل شده‌است.
کیسهٔ چای در اشکال مختلف (مربع، مستطیل، دایره، مثلث) تولید شده و جنس کیسهٔ آن معمولاً کاغذ صافی است که از چوب و الیاف گیاهی ساخته می‌شود. کاربرد چای کیسه‌ای علاوه‌بر استفادهٔ روزانه، استفاده به‌عنوان نمونهٔ چای خشک فله‌ای است. به‌عنوان یک کاربرد فرعی، گاهی از چای کیسه‌ای نمدار برای آفتاب سوختگی و کاهش التهاب نیز استفاده می‌شود.
اوتو فیکئیسن
اوتو فیکئیسن (Otto Fickeisen؛ ۲۴ دسامبر ۱۸۷۹ – ۱۵ دسامبر ۱۹۶۳) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
داوسن، آیووا
داوسن شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۱ نفر بوده‌است.
رزا (ایتالیا)
رزا (به ایتالیایی: Rosà) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ویچنزا واقع شده‌است. رزا ۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۳۲۸ نفر جمعیت دارد و ۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای شالشتادت و Vietmannsdorf خواهرخوانده‌های رزا (ایتالیا) هستند.
مرنیه
مرنیه یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه سیگت‌وار واقع شده‌است. مرنیه ۱۴٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۰۹ نفر جمعیت دارد.
ونین
ونین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردستان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کچو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
پادشاهی شمالی
پادشاهی شمالی یا پادشاهی همه‌شمالگان  یک پادشاهی گیاگان است که شناسایی شده‌است. توسط گیاه‌شناس رونالد گود (و بعداً توسط آرمن تختاجان)، که شامل بخش‌های معتدل تا شمالگان آمریکای شمالی و اوراسیا است. گیاگان آن از ابرقاره باستانی لوراسیا به ارث رسیده‌است. با این حال، بخش‌هایی از پادشاهی گیاگانی (فلوریستیک) (و بیشتر منطقه پیرامون آن) در دوران پلیستوسن یخبندان شدند و در نتیجه دارای یک گیاگان بسیار جوان هستند. بقایای سنوزوئیک در بخش‌های جنوبی و کوهستانی پادشاهی، به‌ویژه در منطقه شرق آسیا و منطقه اقیانوس اطلس جنوب آمریکای شمالی پناه گرفتند.
رواق (معماری)
در معماری رواق یا ایوان ، یک توالی از طاق‌هایی مجاور یکدیگر است که هر طاق را ستونی یا ردیفی از ستون‌ها یا پایه‌ها پشتیبانی می‌کند. رواق‌های بیرونی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در مسیر عبور و مرور سرپناهی را برای عابران پیاده فراهم می‌کنند. مسیر پیاده‌روی ممکن است ردیف‌هایی از فروشگاه‌های کوچک و بزرگ باشد. در یک رواق ممکن است مسیر پیاده‌روی در هر دو طرف آن قوس‌هایی وجود داشته باشد. گزینهٔ دیگر، طاق‌نماهای کور بر روی یک دیوار مستحکم قرار می‌گیرند. طاق‌نمای کور از ویژگی‌های معماری رومانسک است که بر معماری گوتیک تأثیر گذار بوده‌است. در سنت معماری گوتیک، رواق را می‌توان در داخل محوطه، در پایین‌ترین قسمت دیوارهٔ شبستان، از تری‌فوریوم و شکاف در کلیسای جامع، یا در قسمت بیرونی، که معمولاً بخشی از آن هستند، پشتیبانی کرد. از راهروهایی که حیاط و ورودی‌های طاق قوسی را احاطه کرده‌اند.
بسیاری از رواق‌های قرون وسطایی، مغازه‌ها یا دکه‌ها را در فضای سربوشیده خود نگهداری جا می‌دادند یا آن‌ها در پشت دیوار اصلی قرار می‌گرفتند. از این رو، «آرکاید» بدون توجه به فرم معماری، به کلمه‌ای عمومی برای گروهی از فروشگاه‌های در یک ساختمان تبدیل شده‌است.
رول بهاری
رول بهاری (یا به انگلیسی spring roll) یک سبک از غذاهای چینی است که بیشتر در شرق آسیا تهیه می‌شود. رول‌های بهاری را می‌توان از سبزیجات، گوشت یا مرغ تهیه کرد. عموماً در اروپا این غذا را با رول تخم‌مرغ (Egg roll) اشتباه می‌گیرند. مشابه این غذا در ترکیه با نام بورک یا در کشورهای حاشیه خلیج فارس مشابه سمبوسه است.
خمیر استفاده شده در رول بهار (که به عنوان بسته‌بندی مواد درونی عمل می‌کند) با آرد برنج تهیه می‌شود، این در حالیست که رول تخم مرغ (Eggroll) با یک خمیر از آرد گندم تهیه می‌شود اما برای دستور این خوراکی بطور سنتی در چین فقط از آرد گندم استفاده‌می‌شود.
خاستگاه
این غذا که با نام پنکیک لاغر (به چینی 薄饼) هم شناخته میشود در جنوب رودخانه یانگ تسه چین برای اولین بار به شهرت جهانی رسیده است. علت انتخاب اسم اسپرینگ رول که به معنای رول بهاری می‌باشد برگرفته از جشن بهار چینی میباشد که این غذا در آن روز پخت می‌شود.
طرز تهیه
دستور رول بهاری در هر نقطه از دنیا متفاوتاست اما آن چیزی که مشترک است استفاده از این غذا بعنوان یک میان‌وعده می‌باشد.
متداول‌ترین روش تهیه این خوراکی در خاورمیانه با خمیر فیلو (یوفکا) و مقداری هویج و کلم خرد شده به همراه مرغ و سبزیجات از یش تفت داده شده می‌باشد.
در ابتدا باید مواد اولیه را در خمیر مربوطه رول و سپس در مقدار کمی روغن سرخ‌کرد. در کنار این غذا معمولاً از انواع سس یا سالادها استفاده‌می‌شود.
میزان کالری
هر تکه رول بهاری با مرغ و سبزیجات (به وزن تقریباً ۷۵ گرم) حاوی اطلاعات تغذیه ای زیر است:
توجه داشته باشید که روغن شمارش نشده‌است.
غذای منجمد
اسپرینگ رول‌های منجمد معمولاً بزرگتر از سایز معمولی چینی هستند و خمیر بسیار ضخیم‌تری دارند.
در ایران برخی شرکت‌ها مانند کاله این محصول را به صورت منحمد وارد بازار کرده‌اند.
کرین ویار
کرین ویار (Karin Viard؛ زادهٔ January 24, 1966) هنرپیشه اهل کشور فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. این هنرمند در سال ۲۰۰۳ عضو هیئت داوران جشنواره فیلم کن بوده است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به نفرت، هرکس را که می‌خواهید ببوسید، معجون زمان ۴ و پاریس اشاره کرد.
دوران کودکی و نوجوانی
کرین میشل ویار دختر یک مدیر سکوی نفتی است و سال های اولیه زندگی خود را در اوران در الجزایر گذراند، جایی که پدرش در آنجا کار می کرد. او چهار ساله بود که پدر و مادرش طلاق گرفتند. او به همراه خواهرش نادژ به Sainte-Marguerite-sur-Duclair در نزدیکی روئن فرستاده شد تا با پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش، زندگی کند. آنها دو خواهر را بزرگ کردند، با این حال در تعطیلات با مادرشان ملاقات می‌کردند.
کودکی، کرین ویار هیچ تحسین خاصی برای بازیگران زن ندارد، اما او عاشق بازیگر آمریکایی اسپنسر تریسی بود. رویای او برای بازیگر شدن توسط پدربزرگ و مادربزرگش که او را به دیدن اپرت می برند تقویت می شد. آنها از آنجایی که طراح داخلی بودند، برای تئاتر هنر در روئن نیز کار کرده بودند. در ۱۴ سالگی، ویار در کارگاه تئاتر کلاب مد شرکت کرد جایی که مادرش شاغل بود.
او مدرک لیسانس ادبیات دارد.
زندگی خصوصی
از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۷، کرین ویار با لوران ماچول فیلم‌بردار و مهندس صدا زندگی مشترک داشت. از این رابطه دو دختر به نام های مارگریت (زادهٔ ۱۹۹۸) و سیمون (۲۰۰۰) حاصل آن است. او از سال ۲۰۱۹ با مانوئل هررو، کارگردان و تهیه کننده مستند‌های ورزشی رابطه دارد. این دو در ژوئن ۲۰۲۲ بایکدیگر ازدواج کردند.
جکسون، کالیفرنیا
جکسون شهری در شهرستان آمادور ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۶۵۱ نفر جمعیت داشته است.
تایشی ناکاگاوا
تایشی ناکاگاوا (Taishi Nakagawa؛ زادهٔ June 14, 1998) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کارملینو الوندیا سینیور
کارملینو الوندیا سینیور (Carmelino Alvendia, Sr.؛ زاده November 3, 1906 درگذشته 1906:11:3, March 6, 1982) قاضی و حقوق‌دان اهل فیلیپین بوده است.
وی (ایتالیا)
وی (به ایتالیایی: Veio) یک شهر و محوطه باستانی در ایتالیا است که در رم واقع شده‌است.
سون لاندگرن
سون لاندگرن (Sven Lundgren؛ ۲۹ سپتامبر ۱۸۹۶ – ۱۸ ژوئن ۱۹۶۰ (aged 63)) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
دایسو
دایسو (Daiso) شرکت خرده‌فروشی ژاپنی است، که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد.
نوم، داکوتای شمالی
نوم شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۲ نفر بوده‌است.
سایمون شوخ
سایمون شوخ (Simon Schoch؛ زادهٔ October 7, 1978) اسنوبردسوار اهل سوئیس است.
بلوگلازوو
بلوگلازوو (به لاتین: Beloglazovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
هانس الر
هانس الر (Hans Eller; August 14, 1910 – April 4, 1943) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
ریتوارس سوهارئوس
ریتوارس سوهارئوس (Ritvars Suharevs؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل لتونی است که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
نویزیتس
نویزیتس (به آلمانی: Neusitz) یک شهر در آلمان است که در آنسباخ واقع شده‌است.
آنجیاری
آنجیاری (به ایتالیایی: Angiari) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورونا واقع شده‌است. آنجیاری ۱۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۹۲ نفر جمعیت دارد و ۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جاکومو ناوا
جاکومو ناوا (Giacomo Nava؛ زادهٔ January 27, 1997) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سمپدوریا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۵ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
گرمه (خور و بیابانک)
گرمه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان ایران است.
آلخاندرو آگوستین لانوس
آلخاندرو آگوستین لانوس (Alejandro Agustín Lanusse; زاده August 28, 1918 – درگذشته 1918:8:28, August 26, 1996) سیاست‌مدار اهل آرژانتین بود.
گرمه (خور و بیابانک)
جمعیت
این روستا در دهستان نخلستان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۴۴نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
ازمناطق زیبای و دیدنی این روستا می‌توان نخلستان‌ها و تالابی که از چشمه به وجود آمده و اطراف آن را درختان نخل پوشانده نام برد. قلعه ساسانی یکی از مهم‌ترین آثار باستانی موجود در این روستا می‌باشد که هنوز بعد از گذشت سالیان شکوه و عظمت خود را حفظ نموده‌است.
توصیف
روستای گرمه در شرق استان اصفهان، سی کیلومتری جنوب خور و در کویر مرکزی ایران واقع شده‌است. ارتفاع این روستا از سطح آب‌های آزاد ۷۵۰ متر و آب‌وهوای آن در اثر مجاورت کویر خشک و گرم است. ناصر خسرو در سفرنامه خود نامی از آن برده‌است.
این روستای زیبا و دیدنی، جاذبه‌های بی‌شماری دارد که باعث شده جهانگردان فراوانی از اکثر مناطق جهان برای دیدن این جاذبه‌ها به گرمه روی آورند. گرمه، قدمت چندین هزار ساله دارد، چشمه آب معدنی آن هزاران سال است که از دل کوه می‌جوشد، در اطراف گرمه بیابان‌ها و مزارعی وجود دارد که در هر گوشه از آن دسته‌های شتر به راهپیمایی مشغول هستند، ریگ‌زارهای وسیع که شن‌های روان آن به هنگام باد به رقص در می‌آیند تماشایی است به قدری که دوست دارین لختی را بر زمین، دست به چانه نشسته و آن‌ها را تماشا کنید.
خانه‌های گرمه که در ردیف بر روی تپه‌های خاره بنا شده به مشرف به نخلستان آن باز هم یکی از همان دیدنی‌های ساده‌ای است که در عین ساده بودنش آدمی را مجذوب خود می‌کند.
آب گرمه از چشمه‌ای می‌تراود که در بلندی‌های شمال نخلستان قرار دارد.
مردم گرمه به زبان پهلوی صحبت می‌کنند که اصیل‌ترین و قدیمی‌ترین زبان ایرانیان است. مردمان بومی در زبان محلی و قدیمی خود آن را «هسب» می‌نامند.
در فصل بهار و پاییز و زمستان بسیار خوش آب‌وهوا است. قلعه بسیار قدیمی و چهار طبقه گرمه متعلق به عهد ساسانیان، مرکز توجه اکثر باستان‌شناسان واقع شده‌است.
چشمه آب معدنی آن هزاران سال است که از دل کوه می‌جوشد و ماهی‌های زیادی در اطراف آن می‌گردند. کوهی فیل مانند دارد که در پای آن خاک سرخ است.
اقتصاد کشاورزی
اقتصاد آن برپایه دامداری، کشاورزی و پرورش نخل و صنعت جهانگردی است.
نخلداری
خرمای کرمانی آن به شهد و لطافت شهرت دارد. محصولات گرمه خرما، انگور، زردآلو، نارنج، پسته، بادام و مزارع وابسته به آن عبارتند از: خنج و دادکین، عروسان گلستان و نیشابور.
گردشگری
امروز گرمه مرکز توریستی شهرستان خور و بیابانک است و هر سال صدها مسافر داخلی و خارجی از گرمه بازدید می‌کنند و این به همت جوانی پرتلاش به نام مازیار آل داوود و همسر فرانسوی او انجام یافته‌است. هتل «آتشونی» مازیار که خانه‌ای قدیمی و بازسازی شده‌است، پذیرای میهمانان است. همت مازیار نه‌تنها چهره و اقتصاد گرمه را دگرگون کرده بلکه در تمام منطقه اثرات مثبت اقتصادی و فرهنگی داشته و دیگرانی را برای سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری تشویق کرده‌است. مازیار پدر صنعت گردشگری در منطقه است.
مکان‌های دیدنی روستا
قلعه، قبرستان کشته‌ها، امامزادگان و استودان گبرها از جمله آثار تاریخی و دیدنی روستای گرمه محسوب می‌شوند. بخصوص قلعه ساسانی که در مرکز روستا قرار دارد، یکی از دیدنی‌ترین بناهای تاریخی روستای گرمه خور است. قدمت قلعه و مسجد آن به هزاران سال پیش برمی‌گردد و دو امامزاده آن بسیار دیدنی است.
منابع
نایین نیوز Naein News
مزوپترد
مزوپترد یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه برتیواوی‌فالو واقع شده‌است. مزوپترد ۱۸٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۹ نفر جمعیت دارد.
قایق بادی سخت‌تنه
قایق بادی سخت‌تنه  گونه‌ای قایق بادی سبک با کارآیی و ظرفیت بالاست که دارای تنه (قایق) ی بسیار مستحکم و بالاکنار (قایق)‌های انعطاف‌پذیری می‌باشد. هوایی که درون جلد تنهٔ قایق موجود است به شناوری قایق حتی در شرایط طوفانی که ممکن است آب بسیاری به درون قایق بریزد کمک می‌کند. قایق‌های بادی سخت‌تنه استفاده‌های گوناگونی در زمینه‌های مختلفی چون نظامی، تفریحی، دانش، تجارت و غیره دارند. نخستین قایق بادی سخت‌تنه در سال ۱۹۶۷، در کالج آتلانتیک و در استان ولز جنوبی انگلستان توسط دانش آموزان تونی و ادوارد لی الیوت ابداع گشت و پس از آن در سال ۱۹۷۰ به مناطق دیگری چون کانادا و آمریکای شمالی معرفی گشت.
هورست هوک
هورست هوک (Horst Hoeck; May 19, 1904 – April 12, 1969) قایقران روئینگ اهل آلمان بود.
دیتون، آیووا
دیتون شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۳۷ نفر بوده‌است.
بویاره
بویاره یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ولاسوتینتسه واقع شده‌است. بویاره ۹۸۳ نفر جمعیت دارد.
سباستین هوبر
سباستین هوبر (Sebastian Huber; June 26, 1901 – March 6, 1985)از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک اهل آلمان بود.
دنان
دنان (Denon) شرکت الکترونیک ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شد.
بستوژوو (سرزمین آلتای)
بستوژوو (به لاتین: Bestuzhevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
لیزی لیک، فلوریدا
لیزی لیک روستای در شهرستان برووارد ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۵۳ بنیان‌گذاری شده‌است. این روستا طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۰٫۱ کیلومتر مربع است.
اوتاگاوا تویوکونی
اوتاگاوا تویوکونی (歌川豊国؛ January 1, 1769 – February 24, 1825) نقاش، هیزم شکن، تصویرگر، و هنرمند اهل ژاپن بود.
مولینا دی لدرو
مولینا دی لدرو (به ایتالیایی: Molina di Ledro) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در لدرو واقع شده‌است. مولینا دی لدرو ۳۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۱۹ نفر جمعیت دارد.
کوئنتین اسکینر
کوئنتین رابرت داثی اسکینر (متولد ۲۶ نوامبر ۱۹۴۰ اولدهام، لانکاشر) یک مورّخ اندیشه است. او یکی از بنیانگذاران مکتب کمبریج در حوزهٔ تاریخ اندیشه سیاسی است و در میانهٔ سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۸ او استاد رجیوس (استاد دارای کرسی سلطنتی) تاریخ در دانشگاه کمبریج بوده‌است. او در حال حاضر صاحب کرسی باربر بیمونت در علوم انسانی و مدیرعامل مرکز مطالعه تاریخ اندیشه سیاسی در دانشگاه کوئین مری لندن است.
زندگی‌نامه
کوئنتین اسکینر دومین پسر الکساندر اسکینر سی.بی.ای. (درگذشتهٔ ۱۹۷۹) و وینفرد رُز مارگارت اسکینر - با نام خانوادگی اصلی «داثی» - (درگذشتهٔ ۱۹۸۲) بود. او دانش‌آموختهٔ مدرسه بدفورد بود و مانند برادر بزرگتر خود برنده یک بورس تحصیلی ورود بهlکالج گانویل و کایوس، کمبریج شد، جایی که او در سال ۱۹۶۲ مدرک لیسانس دو-ستاره در تاریخ را از آن اخذ کرد. در اسکینر بر مبنای نتایج آزمونش برندهٔ کمک هزینه تحصیلی از کالج خود شد، اما در سال ۱۹۶۲ آن را به بورس تحصیلی استادی در کالج مسیح دانشگاه کمبریج تغییر داد، جایی که او تا زمان انتقال به دانشگاه لندن در سال ۲۰۰۸ در آن باقی ماند. او در حال حاضر عضو افتخاری هیئت علمی هر دو کالج مسیح و کالج گانویل و کایوس می‌باشد. اسکینر در سال ۱۹۶۵ به مقام مدرّسی در دانشکده تاریخ دانشگاه کمبریج منصوب شد. او در سال ۱۹۷۴–۱۹۷۵ یک سال را به عنوان فرصت مطالعاتی در موسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون سپری کرد، جایی که از او دعوت به ماندن شد و او تا سال ۱۹۷۹ در آن باقی ماند و سپس به عنوان استاد علوم سیاسی به کمبریج بازگشت. او در سال ۱۹۹۶ به مقام استاد رگیوس تاریخ نائل شده و در سال ۱۹۹۹ به مقام معاونت رئیس دانشگاه منصوب شد. او در سال ۱۹۷۹ با سوزان جیمز ازدواج کرد. سوزان بعدها استاد فلسفه کالج برکبک لندن شد. آن‌ها یک دختر و یک پسر و دو نوه دارند که هر دو در سال ۲۰۱۵ متولد شده‌اند. او قبلاً با پاتریشیا لو اسکینر ازدواج کرده بود، کسی که بعدها همسر برنارد ویلیامز شد.
دانشگاه
اسکینر به عنوان یکی از بنیانگذاران 'مکتب کمبریج' در حوزهٔ تاریخ اندیشه سیاسی محسوب می‌شود. عمدهٔ شهرت این مکتب، چنان‌که جِیْ. جی. اِیْ پاکوک توصیف کرده‌است، ناشی از توجه آن به 'زبان‌ها'یی است که فلسفهٔ اخلاق و فلسفهٔ سیاسی در قالب آن‌ها نوشته شده‌اند. تلاش‌های اسکینر معطوف به صورت‌بندی یک نظریه تفسیر است که در آن با متون اصلی تاریخ نظریه سیاسی به عنوان مداخلاتی در مباحث سیاسی جاری رفتار می‌شود و در آن تمرکز اصلی بر روی این است که فرد نویسنده چه در سر داشته و در واکنش به چه زمینهٔ تاریخی و کنش سیاسی چنین گفته‌است. یکی از نتایج این دیدگاه تأکید بر ضرورت مطالعه نویسندگان سیاسی کمتر شناخته شده به عنوان وسیله ای برای تاباندن نور بر نویسندگان کلاسیک است – اگر چه آگاهانه این پرسش را نیز مطرح می‌کند که تا چه حد ممکن است اصطلاح متون 'کلاسیک' را محدود و مضیّق کنیم. اسکینر در مقام استادی فوق‌العاده اثرگذار بوده‌است و تعداد زیادی از دانشجویان دکتری سابق او به دانشگاهیان برجسته‌ای تبدیل شده‌اند، از جمله دیوید آرمیتاژ، ریچارد بلامی، آنابل برت، مارتین زلزاینیس، اندرو فیتزماریس، مارک گلدی، کارن کاپرمن، اریک ام. نلسن، یورگن اورهاف، مارکو پلتانن، ریچارد تاک و جیمز تالی. در ایران نیز سید جواد طباطبایی تحت تأثیر اوست. آثار تاریخی اسکینر عمدتاً بر تفکر سیاسی در اوایل دورهٔ مدرن اروپا متمرکز است. او یک کتاب دربارهٔ نیکولو ماکیاوللی و سه کتاب دربارهٔ توماس هابز نوشته‌است و کتاب مبانی اندیشه سیاسی مدرن او سرتاسر دورهٔ تاریخی مذکور را پوشش می‌دهد. او به‌طور خاص بر ظهور نظریه‌های جدید در مورد ماهیت دولت و بحث‌های پیرامون ماهیت آزادی سیاسی متمرکز است. دیگر موضوع محوری پژوهش‌های اسکینر، که شاید ناشی از تأثیر فلسفی آشکار ویتگنشتاین و آستین بر او باشد، بحث «تاریخ خطابه» است. جلد اول کتاب «بنیادها» ی او به ظهور مجدد خطابهٔ کلاسیک در عصر رنسانس می‌پردازد. کتاب عقل وخطابه در فلسفه هابز (۱۹۹۶) به بررسی تلاش‌های انجام شده برای بی‌اعتبار ساختن روش‌های خطابی استدلال در انقلاب علمی می‌پردازد. آخرین رسالهٔ او، «شکسپیر جدلی» (۲۰۱۴) نشان می‌دهد که چگونه شکسپیر در یک مجموعه از نمایشنامه‌های 'جدلی' خود که مهمترین آن‌ها عبارتند از جولیوس سزار، هملت و اتللو، از نظریهٔ خطابی کلاسیک 'اختراع' در ساختار کلام‌ها و صحنه‌ها بهره برده‌است.
مجموعه‌ای از مطالب گوناگون
اسکینر در مصاحبه با پروفسور آلن مک فارلین اعتراف کرد که او عضو جامعهٔ سرّی رسولان کمبریج بوده‌است. او همچنین اشاره کرد که آمارتیا سن نیز در همان زمان عضو این جامعهٔ مخفی بوده‌است.
کتاب‌ها
۱. بنیادهای اندیشه سیاسی مدرن: جلد اول: رنسانس, Cambridge University Press, 1978. (ترجمه شده به عربی، چینی، فارسی، فرانسوی، یونانی، ایتالیایی، ژاپنی، کره ای، فارسی، پرتغالی، اسپانیایی، ترکی) ۲. بنیادهای اندیشه سیاسی مدرن: جلد دوم: عصر اصلاحات, Cambridge University Press, 1978. (ترجمه شده به عربی، چینی، فارسی، فرانسوی، یونانی، ایتالیایی، ژاپنی، فارسی، پرتغالی، اسپانیایی)
3(1) ماکیاولی, Oxford University Press, 1981.
3(2) ماکیاولی: یک مقدمه کوتاه [نسخه اصلاح شده از 3 (1)] Oxford University Press, ۲۰۰۰. (ترجمه شده به Albanian, Arabic, Chinese, English, French, german, Greek, Hebrew, Hungarian, Indonesian, Italian, japanese, Korean, Kurdish, Malay, فارسی، لهستانی، پرتغالی، رومانیایی، اسپانیایی، سوئدی)
۴. عقل و خطابه در فلسفه هابز, Cambridge University Press, 1996. (ترجمه به زبان چینی، ایتالیایی، پرتغالی)
۵. آزادی مقدر بر لیبرالیسم، Cambridge University Press, 1998. (ترجمه شده به چینی، فرانسوی، یونانی، ایتالیایی، کره‌ای، فارسی، لهستانی، پرتغالی، روسی، اسپانیایی)
۶. بینش‌های علم سیاست: جلد اول: در بابروش, Cambridge University Press, 2002. (ترجمه شده به چینی، فرانسوی، ایتالیایی، کره ای، فارسی، لهستانی، پرتغالی)
۷. بینش‌های علم سیاست: جلد دوم: ارزش‌های رنسانس (با ۱۲ رنگ صفحات), Cambridge University Press, 2002. (ترجمه شده به ایتالیایی)
۸. بینش‌های علم سیاست: جلد سوم: هابز و علم مدنی, Cambridge University Press, 2002.
9. L'artiste en philosophie politique (با ۸ رنگ صفحات) Editions de Seuil, Paris, 2003.