cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
خلاصه داستان
شب بعد، با وجودِ تهدیدهای «شبح»، «کارلوتا» خودش نقش اول را بازی می‌کند. در آغاز همه چیز به خوبی پیش می‌رود اما کم‌کم نفرینِ «شبح» خود را نشان می‌دهد و در اولین اقدام، لوستر کریستال غول‌پیکر سالن نمایش، به ناگهان بر سر تماشاگران سقوط می‌کند. «کریستین» به سوی اتاقش می‌شتابد و در آنجا صدایی اسرارآمیز او را به خود جلب می‌کند. او یک درب مخفی پشت آینه می‌یابد و از آنجا در سکانسی رویاگونه، نیمه‌هوشیار و سوار بر اسب، از یک پلکانی مارپیچ و طولانی به عمق زیرزمین سالن اپرا می‌رود. سپس سوار بر گوندولا، عرض دریاچه‌ای زیرزمینی را می‌پیماید تا به اقامتگاه «شبح» می‌رسد. شبح به پیشواز آمده و می‌گوید که نامش «اریک» است و عاشق اوست. «کریستین» در اینجا غش می‌کند و «اریک» او را در آغوش گرفته و به اتاقی می‌برد که اختصاصاً برای راحتی او مهیا شده‌است. «کریستین» صبح روز بعد از خواب بیدار شده و یادداشتی را در اتاقش می‌یابد که در آن، «اریک» نوشته‌است که او هروقت که دوست داشت می‌تواند بیاد و برود؛ فقط هرگز اجازه ندارد صورتک شبح را برداشته و چهره واقعی او را ببیند. در اتاق دیگر نیز، صدای موسیقی اریک شنیده می‌شود که مشغول نواختن قطعه «دون ژوانِ پیروز» است. حالا دیگر کریستین کنجکاو شده که ببیند که واقعاً چهرهٔ واقعی شبح چگونه است. به همین دلیل به آرامی وارد اتاق «اریک» شده و از پشت به او نزدیک شده و صورتک را از چهره‌اش می‌کشد و اینجاست که صورت زشت و رعب‌آور «اریک» نمایان می‌شود. «اریک» که بسیار خشمگین است، تصمیم می‌گیرد «کریستین» را تا ابد زندانی خود کند و پس از عجز و لابه‌های «کریستین»، به او اجازه می‌دهد فقط یکبار به دنیای واقعی خود بازگردد، به شرط آنکه با «رائول» دیداری نداشته باشد.
«کریستین» که اینک از آن سیاهچال زیرزمینی رهایی یافته، با رائول قرار ملاقاتی در یک مهمانی بالماسکه می‌گذارد. شبح نیز در این مهمانی و با لباس مبدلی به نام «مرگ سرخ» حضور دارد. (عنوان «مرگ سرخ» از نمایشنامه‌ای به همین نام اثر ادگار آلن پو وام گرفته شده‌است) «رائول»، «کریستین» را در مهمانی می‌یابد و هر دو بر بام کاخ گارنیه می‌روند. در آنجا «کریستین» تمام وقایعی را که پس از سقوط لوستر بر سر تماشاگران رخ داده، موبه‌مو برای «رائول» بازگو می‌کند، غافل از آنکه «شبح» بر روی مجسمهٔ آپولون در بالای سر آنان نشسته و به حرفهایشان گوش می‌دهد. «رائول» به «کریستین» می‌گوید قصد دارد پس از اتمام آخرین پردهٔ نمایش، هرچه سریعتر، او را از پاریس دور کرده و به لندن ببرد. سپس این دو عاشق، پشت بام را ترک می‌کنند و در این حال، آن مردی مرموز با فینه به آن‌ها نزدیک می‌شود. او که می‌داند «شبح» در طبقه پائینی منتظر آنان است، آن دو را از درب دیگری خارج می‌کند.
عصر روز بعد «رائول» به اتاق «کریستین» در سالن نمایش می‌رود. «کریستین» می‌گوید صدای شبح را شنیده‌است که به او گفته از نقشه‌شان خبر دارد. «رائول» می‌گوید که کالسکه‌ای را آماده کرده و از «کریستین» می‌خواهد نگران چیزی نباشد و به او اطمینان می‌دهد، خطری آن‌ها را تهدید نمی‌کند.
در این هنگام و در پشت صحنه، «سیمون» جسد برادرش را می‌یابد که از طناب دار آویزان است و با خود عهد می‌کند انتقام او را بگیرد. هنگام اجرای نمایش، ناگهان همه جا تاریک می‌شود و «شبح» در این فرصت «کریستین» را از روی صحنه می‌رباید.
«رائول» به سمت اتاق «کریستین» می‌دود و در آنجا، مردِ فینه به‌سر را می‌بیند که خودش را به «رائول» معرفی کرده و می‌گوید «سربازرس لِدو» نام دارد و یک افسر مخفی ادارهٔ پلیس است که حرکات «شبح» را از هنگامی که از «جزیرهٔ شیطان» (واقع در گویان فرانسه) گریخته‌است، زیر نظر دارد. «سربازرس لِدو» درب مخفی پشت آینه را پیدا می‌کند و به همراه «رائول» واردِ آن دخمهٔ زیرزمینی می‌شوند تا «کریستین» را نجات دهند، اما به جای یافتن اقامتگاه «شبح»، به سیاهچال او می‌افتند که در واقع شکنجه گاه اوست. از طرفی «فیلیپ» (برادر رائول) که نگران اوست و به دنبالش می‌گردد، این راه مخفی را پیدا کرده و سوار بر یک کانو در حال عبور از دریاچهٔ زیرزمینی است. با به صدا درآمدن زنگ‌های هشداردهنده، «شبح» از حضور ناخواندهٔ «فیلیپ» خبردار می‌شود و به سراغ او رفته و او را در دریاچه خفه می‌کند. سپس در راه بازگشت، دو مرد دیگر را در شکنجه گاه خود یافته و با زدن دکمه‌ای، آنان را در معرض حرارت شدید و کشنده‌ای در آن اتاق قرار می‌دهد.
مراحل تولید
در سال ۱۹۲۲ کارل لملی رئیس شرکت یونیورسال استودیوز به منظور گذراندن تعطیلات به پاریس رفت. در آنجا بود که دیداری نیز با گاستون لورو داشت و ضمن این دیدار به او گفت که سالن اپرای پاریس (کاخ گارنیه) مورد توجه‌اش واقع شده و آن را تحسین می‌کند. گاستون لورو نسخه‌ای از نمایشنامهٔ شبح اپرای خود را به او داد و کارل لملی همان شب، تمام آن را خواند و با در نظر داشتن هنرِ بازیگریِ لان چینی، حق ساخت فیلم از روی آن را، خریداری کرد.
به دلیل نقدها و بازخورهای منفی، از نمایش عمومیِ این نسخه از فیلم منصرف شدند. سپس با توصیه‌های لان چینی و دیگران، یونیورسال استودیوز از روپرت جولیان خواست تا سکانس‌های فیلم، دوباره تصویربرداری شود و سبک و سیاق روایتِ داستان نیز تغییر یابد؛ چرا که بیم آن می‌رفت یک فیلم ملودرام گوتیک ترسناک، هزینهٔ سنگینِ ساخت فیلم را بازنگرداند. همین موضوع باعث شد که روپرت جولیان از ادامه همکاری و ساخت مجدد فیلم، سرباز زده و انصراف دهد.
این بار ادوارد سجویک مأموریت یافت تا بیشتر صحنه‌های فیلم را تصویربرداری و کارگردانی نماید. به درخواست او، فیلم‌نامه‌نویسان، صحنه‌های دیگری برای فیلم نوشتند. نتیجه آن شد که فیلم مبدل به یک کمدی رمانتیک با چاشنی اکشن گردید. برای لحظات خنده‌دار فیلم هم از حضور چستر کانکلین بهره گرفتند و در نهایت فیلم را در ۲۶ آوریل ۱۹۲۵ در سان فرانسیسکو، برای عده‌ای محدود از تماشاگران اکران نمودند. فیلم نه تنها مورد توجه قرار نگرفت، بلکه آن را در حین نمایش، هو کردند. یک منتقد فیلم اظهار داشت «فیلم به حدِ تهوع‌آوری، نازل است.»
نسخه سوم و نهایی فیلم حاصل کارِ دو تدوین‌کنندهٔ کهنه‌کار و کارکشتهٔ یونیورسال استودیوز یعنی «لوئیس وبر» و «موریس پیوار» است. این دو، کل فیلم را به ۹ حلقه کاهش دادند و اغلب صحنه‌های کارگردانی شده توسط ادوارد سجویک را حذف کردند؛ به استثنای سکانس آخر که در آن عده‌ای از مردم خشمگین، «شبح» را تعقیب کرده و سپس او را بداخل رودخانهٔ سن می‌اندازند. پس از آن، بیشتر صحنه‌های ساخته شده توسط روپرت جولیان را مجدداً تدوین نموده و به فیلم افزودند. با این حال چند صحنه مهم و تعدادی از شخصیت‌های داستان، همچنان ناقص مانده بود. این نسخه از فیلم در ۶ سپتامبر ۱۹۲۵ در «سینما استور» واقع در نیویورک اکران شد و بعد از آن در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۵ در هالیوود نیز به نمایش درآمد. برای نسخه اکران شده در نیویورک در روز اول، قرار بود «پروفسور گوستاو هینریش» موسیقی بسازد، اما چون موسیقی‌اش در آن روز آماده نشده بود، «یوجین کونت» یک موسیقی انتخابی مشتمل بر آریاهای فرانسوی و قطعاتی کوتاه از موسیقی فاوست فراهم آورد. یونیورسال استودیوز از هیچ هزینه‌ای برای این کار دریغ نکرد. آن‌ها حتی یک ارگ بزرگ خریدند و آن را در سال «سینما استور» نصب کردند. (در آن هنگام، سینماها برای اجرای موسیقی متن فیلم، یک ارکستر کوچک داشتند و فاقد ابزارآلات موسیقی نظیر ارگ بودند)
چهره‌آرایی
پس از موفقیت فیلم «گوژپشت نتردام» در سال ۱۹۲۳، به لان چینی اجازه دادند تا همچون فیلم‌های گذشته، چهره‌آرایی صورتش را خود به‌عهده بگیرد؛ عادت و روشی که دیگر همچون فیلم‌هایش زبانزد خاص و عام شده بود. چینی، گودی چشمهایش را تیره کرد و نمایی شبیه جمجمه به چشمانش داد. او نوک دماغش را با سیمهای مخصوص بالا کشید و حفرات بینی‌اش را بزرگ‌تر کرد و تعدادی دندانِ بزرگ و مُضرسِ مصنوعی در دهانش قرار داد تا آن قیافهٔ بدشکل و رنگ‌پریدهٔ شبح‌مانند ایجاد شود. می‌گویند هنگامی که تماشاگران برای نخستین بار، آنجا که شخصیت کریستین صورتک را از چهرهٔ شبح برمی‌دارد، این قیافهٔ دهشتناک را در سالن سینما دیدند، از وحشت فریاد کشیده یا غش کردند.
کوووا
کوووا یک روستا در لهستان است که در گمینا نارو واقع شده‌است. کوووا ۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
چهره‌آرایی
بازی چینی در این فیلم در نقش «شبح»، دقیق‌ترین تصویری است که از این شخصیتِ کتاب، نمایش داده شده‌است. در کتاب دقیقاً ذکر شده‌است که «شبح» قیافه‌ای جمجمه‌شکل دارد و چندین حلقه موی مشکی به دوطرف سرش ریخته شده‌است. همچنین در کتاب آمده‌است که «شبح»، به‌طور مادرزادی این قیافه وحشتناک را دارد و در این فیلم هم، این نکته رعایت شده‌است؛ حال آنکه در فیلم‌هایی که در سال‌های بعدی ساخته شد، قیافهٔ بدِ شبح را به سوختن با «آتش» یا «اسید» منتسب نموده‌اند.
لین مستر
لین مستر (Lynn Mester؛ زادهٔ March 27, 1992) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
استودیو ۲۸
برای ساخت صحنه‌های داخلی مربوط به «سالن اپرای پاریس»، کارل لملی قرارداد ساخت یک استودیوی عظیم ضد صدا را به امضا رساند که به استودیو ۲۸ شهرت یافت. چون قرار بود دکورها و آرایه‌های سنگین فراوانی در داخل این ساختمان بکار رود، این استودیو، اولین استودیویی است که در ساخت آن از بتُن و میل‌گرد فولادی استفاده شد و به همین دلیل، تا سال ۲۰۱۴ پابرجا بود و آن را خراب نکردند. در واقع، تا قبل از تخریب آن در سپتامبر ۲۰۱۴ میلادی، این ساختمان، قدیمی‌ترین دکور سینمایی بکار رفته در یک فیلم بود و بعدها در ساخت صدها فیلم و سریال نیز بکار گرفته شد. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۱ والت دیزنی از آن برای ساخت فیلم «ماپت‌ها» استفاده نمود. در سال ۲۰۱۴، دکور داخلی «سالن اپرای پاریس» را تعمیر و بازسازی نموده و آن را جهت حفظ و نگهداری به انبار شرکت یونیورسال استودیوز منتقل کردند. آنگاه در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴، ساختمان استودیو ۲۸ کوبیده و تخریب شد.
بازخوردها
«موردانت هال» منتقد سینمایی روزنامهٔ «نیویورک تایمز»، دیدگاه مثبتی نسب به فیلم داشت و آن را فیلمی دیدنی توصیف کرد، اما معتقد بود داستان‌پردازی و بازی‌ها می‌توانست بهتر از این هم باشد. مجله تایم دکور و صحنه آرایی را ستود، اما فیلم را تنها «خیلی خوب» ارزیابی کرد. (و نه عالی)
لین مستر
از باشگاه‌هایی که در او آن بازی کرده‌، می‌توان به باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن اشاره کرد.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
بازخوردها
با وجودِ مشکلات پیش آمده در مراحلِ تولید و ساخت، این فیلم در گیشه موفق بود و در مجموع ۲ میلیون دلار فروش داشت.
لین مستر
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany women's national youth football team, Germany women's national youth football team, Germany women's national under-17 football team و Germany women's national youth football team بازی کرده‌است.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
بازنشر فیلم در سال ۱۹۳۰ به صورت ناطق
پس از ابداع و ساخت موفقیت‌آمیز فیلم‌های ناطق در حوالی سال‌های ۲۹–۱۹۲۸، یونیورسال استودیوز اعلام نمود، حقوق قانونی ساخت دنبالهٔ این فیلم را نیز در اختیار دارد؛ فیلمی که قرار بود «بازگشت شبح» نام داشته باشد و ناطق و رنگی باشد. یونیورسال استودیوز دیگر نمی‌توانست از هنرنمایی لان چینی برای این فیلم جدید بهره بگیرد، چرا که وی اینک، با مترو گلدوین مایر قرارداد بسته بود و علاوه بر آن، بی‌آنکه آن‌ها مطلع باشند، به دلیل ابتلا به سرطان گلو، مریض‌احوال بود. بیماریی که، سرانجام یک سال بعد، او را از پا درآورد.
یونیورسال استودیوز از ساخت این دنباله، منصرف شد و تصمیم گرفت یک نسخه جدید از فیلم قبلی را با دیالوگ‌های نو، جلوه‌های ویژه و موسیقی متنِ جدید بازنشر کند. به همین منظور دو کارگردان به نام «ارنست لامله» و «فرانک مک‌کورمیک» در اواسط اوت ۱۹۲۹، حدود نیمی از صحنه‌های فیلم را به صورت ناطق کارگردانی کردند و برای باقیماندهٔ فیلم، موسیقی متن و جلوه‌های صوتی ویژه ساختند. موسیقی فیلم را «جوزف چرنیاوسکی» ساخت. ماری فیلبین و نورمن کری دوباره در نقش‌های قبلی خود ظاهر شدند و «ادوارد ارتیندل»، «جرج ب. ویلیس»، «فیلیپس اسمَلی» «ری هولدرنس» و «ادوارد دیویس» به جمع بازیگران این نسخهٔ جدید پیوستند تا خلاء برخی بازیگران قبلی را پر کنند. یونیورسال استودیوز نمی‌توانست به دلیل مسائل قانونی، از لان چینی و صدای او در صحنه‌های مربوط به خودش استفاده کند، در نتیجه مجبور شدند دیالوگ‌های او را با صدای شخص دیگری ضبط کرده و بر روی فیلم بگذارند. (در عنوان بندی فیلم نامی از این شخص برده نشده ولی احتمال دارد که صدای «فیلیپس اسمَلی» باشد) از آنجایی که علاقه‌مندان سینما منتظر بودند تا فیلمی با صدایِ واقعی لان چینی ببینید؛ در تبلیغات این فیلم تأکید شد که "صحنه‌های مربوط به نقش او، صامت است!"
موفقیت فیلم «شبح اپرا» موجب شد تا یونیورسال استودیوز دست به تولید تعداد بیشتری فیلم ترسناک بزند که از آن میان، می‌توان به «دراکولا» (۱۹۳۱)، «فرانکنشتاین» (فیلم ۱۹۳۱)، «مومیایی» (۱۹۳۲)، «مرد نامرئی» (۱۹۳۳) و «مرد گرگ‌نما» (۱۹۴۱) اشاره نمود. بیشتر این فیلم‌ها اکنون، فیلم‌های کلاسیک این سبک محسوب می‌شوند.
تفاوت‌های روایت این فیلم با رمان اصلی
گرچه این نسخه از فیلم را، وفادارترین و نزدیک‌ترین نسخه تصویری به رمانِ «شبح اپرا» می‌دانند، اما همچنان، تفاوت‌های فاحش زیادی با داستانِ اصلی وجود دارد که برخی از آنان به شرح زیر است:
حفظ و نگهداری فیلم
بهترین نسخهٔ این فیلم، نمونه‌ای بود که از نگاتیوهای موجود در بایگانی «موزهٔ جرج ایستمن» در اوایل دهه ۵۰ میلادی، توسط یونیورسال استودیوز تهیه شد. نسخه اصلی ۱۹۲۵ فیلم، تنها به صورت نمونه‌های ۱۶ میلی‌متری و «جهت نمایش در منزل» توسط یونیورسال استودیوز در دهه ۳۰ میلادی و با استفاده از نگاتیوهای اصلی فیلم، تهیه شده بود و تعدادی اندکی از آنان موجود است که هیچ‌یک کامل نیست.
چون نسخهٔ «موزهٔ جرج ایستمن» از همهٔ نمونه‌های دیگر بهتر است، بسیاری از نسخه‌های ویدئویی خانگی بعدی از این فیلم، از روی آن کپی شده‌است. در این نسخه «مری فابین» در نقش «کارلوتا» (خواننده اصلی اپرا) ایفای نقش کرده‌است و ویرجینیا پیرسون که در نسخهٔ اصلی، نقش «کارلوتا» را ایفا کرده بود، در اینجا، در نقشِ «مادر کارلوتا» ظاهر می‌شود. بیشتر بخش‌های صامت فیلم در نسخه ۱۹۳۰، از برداشت‌های یک دوربین ثانویه بود که در آن هنگام به منظور تصویربرداری و انتشار آن، در بازارهای خارجی بکار گرفته می‌شد. در واقع به بررسی دقیق دو نسخهٔ ۱۹۲۵ و ۱۹۳۰ در کنارهم، مشخص است که کادربندی این‌دو در صحنه‌های مشابه، اندکی متفاوت و از زاویه‌ای دیگر، اما نزدیک به هم است.
برای آن نسخه‌ای که در سال ۲۰۰۳ توسط «ایمیج انترتینمنت/فوتوپلی پروداکشنز» در ۲ دی‌وی‌دی عرضه شد، صدای بکار رفته در نسخه ۱۹۳۰ را ویرایش و تدوین مجدد نمودند تا هرچه بهتر، منطبق بر نسخه اصلی ۱۹۲۵ باشد؛ اگرچه اینکار خالی از اشکال نبود. به عنوان مثال، هیچ صوت و صدایی، برای سکانس «مرد فانوس به‌دست» موجود نبود. اگرچه بخش‌های صامت فیلم با موسیقی و جلوه‌های صوتی بکار رفته، همخوانی کامل دارد؛ اما بخش‌های ناطق دی‌وی‌دی، کوتاهتر از نسخهٔ اولیه است. (در نسخه ۱۹۳۰، حدود ۶۰ درصد از سکانس‌ها ناطق بودند). همچنین در نسخهٔ اولیه، صوت و تصویر، به صورت ۲۴ فریم در ثانیه ضبط شده بود؛ حال آنکه در دی‌وی‌دی سرعت پخش فریم‌ها در هر ثانیه، آهسته‌تر است و به همین سبب، صدای فیلم را به‌گونه‌ای تدوین کردند که با آن سرعت کم، همخوانی داشته باشد.
در ۱ نوامبر ۲۰۱۱، «ایمیج انترتینمنت» یک نسخه «بلو-ری» از نمونهٔ اصلاح شده توسط «انجمن حفظ و نگهداری فیلم» (متعلق به دیوید شپرد) را منتشر کرد.
برج سوزن فضایی
این برج که ۱۸۴ متر ارتفاع دارد، بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ به مناسبت نمایشگاه جهانی ساخته شده است.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
معمای نسخهٔ موزه ایستمن
مشخص نیست که نگاتیوهای به کار رفته برای تهیه نسخهٔ «موزه ایستمن»، دقیقاً کدام نگاتیوها بودند و به چه منظور تهیه شده بودند. در این نسخهٔ بخصوص، نمایی از یک «مردِ فانوس به‌دست» وجود دارد که در یک برداشت طولانی و لاینقطع، تصویربرداری شده‌است؛ اما عنوان یا دیالوگی برایش وجود ندارد (یا باقی نمانده‌است). به نظر می‌رسد که این سکانس، جزء بخش‌های ناطق فیلم بوده‌است که در نسخه ۱۹۲۵ هم وجود داشته، ولی این‌بار آن را از بدنهٔ فیلم جدا کرده و یک نمای نزدیک جدید از این «مرد فانوس به‌دست» هم فیلمبرداری و بدان اضافه کرده‌اند. جالب اینکه این صحنه، بعلاوهٔ صحنهٔ مربوط به خوانندگی «مری فابین» در نقش «کارلوتا» و نیز اجرای ماری فیلبین در تالار اپرا، همگی با سرعت ۲۴ فریم در ثانیه (یعنی ویژهٔ نسخه‌های ناطق) ضبط شده‌است و بعداً به آن اضافه شده‌است (که بدان معناست که همگی دوباره تصویربرداری و کارگردانی شده‌اند). شخصیتِ «مرد فانوس به‌دست» هم به‌درستی معلوم نیست. احتمال دارد این شخصیت، همان «ژوزف بوکهٔ» داستان باشد، اما یک نمای نزدیک کوتاه، باقی‌مانده از سال ۱۹۲۵، نشان می‌دهد که بازیگر این شخصیت، «برنارد سیگل» (که نقش «ژوزف بوکه» را بازی کرده بود) نیست. در نسخه جدید ممکن است شخص دیگری را جایگزین کرده باشند، اما چون نمای نزدیکی از این شخص در نسخهٔ ۱۹۳۰ موجود نیست و به دلیل نحوهٔ نورپردازیِ صحنه نیز، صورت او محو است، هویت او مشخص نیست.
در آن هنگام مرسوم بود که سکانسها را با دو یا چند دوربین، به‌طور هم‌زمان و در کنار هم، فیلمبرداری می‌کردند: یک نسخه برای استفاده محلی در همان کشور سازنده و یک یا چند نسخه دیگر، برای نمایش در کشورهای خارجی. خوشبختانه راش‌هایی از این فیلم‌های هم‌زمان موجود است و با مقایسه دقیق آن‌ها، مشخص می‌گردد:
برج سوزن فضایی
معماران برج ویکتور استاینبروک و جان گریام نام داشتند.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
معمای نسخهٔ موزه ایستمن
بنابراین، چند فرضیه برای منشأ اولیه این نگاتیو وجود دارد:
نسخهٔ ناطق بین‌المللی
نمونه‌های بین‌المللی این فیلم، نسخه ناطق آن بود که کمپانی تهیه‌کننده به این نتیجه رسیده بود، دوباره ساختن فیلم به یک زبان دیگر، ارزش هزینه کردن ندارد. این نسخه از فیلم، به منظور فروشِ هرچه بهتر - در آن تب و اشتیاق عمومی برای تماشای یک فیلم صدادار - عرضه می‌شد. اصولاً در دهه ۳۰ میلادی هر فیلم ناطقی در فروشِ گیشه موفق بود؛ در حالی که بیشتر تماشاگران، دیگر رغبتی برای تماشای فیلم صامت نداشتند. البته این نسخه ناطق، در واقع بیشتر صامت بود و تنها سکانس‌های اندکی از «کلام» و «حرف‌زدن» داشت؛ اما چون با موسیقی و جلوه‌های صوتی هم‌زمان عرضه می‌شد، می‌شد آن را به عنوان یک فیلم ناطق، جا زده و برایش تبلیغ نموده و در بازارهای خارجی به فروش رساند.
برای تهیه آن، روی تمام صحنه‌های با کلام فیلم، (آنجا که شخصیت‌ها حرف می‌زنند) موسیقی گذاشته و به جای آن از چندین «میان‌متن» با زبان محلیِ مورد نظر استفاده کردند. بخش‌های آوازی و صحنه‌های بی کلام را تغییری ندادند.
دیسک‌های صوتی فعلی فیلم که باقی مانده، مربوط به نسخه آمریکایی آن است و در نتیجه همزمانی صوتی-تصویری با تصاویر نسخه بین‌المللی باقی ماندهٔ، ندارد (چرا که، بخش‌هایی از تصاویر فیلم خلاصه و کوتاه شده بود) البته هیچ مدرک معتبری وجود ندارد که نشان دهد نسخه بین‌المللی فیلم واقعاً چگونه و به چه صورت بوده‌است. وانگهی، تنها یک نسخه نگاتیو از این فیلم برای کل کشورهای اروپایی تهیه و ارسال شد. این نگاتیو در همان‌جا باقی ماند و هیچ اثری از آن بدست نیامده است. آنچه در حال حاضر موجود است، نگاتیوی است که هیچ اثری از فرسودگی و کهنگی در آن مشهود نیست. (و معلوم نیست از کجا آمده‌است)
نزهةالقلوب
نزهةالقلوب کتابی دانشنامه‌گونه از حمدالله مستوفی است. وی این کتاب را در سال ۷۴۰ قمری نگاشته و بنیادش را بر یک فاتحه، سه مقاله و یک خاتمه نهاده‌است. فاتحه، مشتمل بر یک مقدمه در ذکر ترتیب ابداع افلاک، نجوم، عناصر و ... و یک دیباچه در ذکر ربع مسکون، شرح طول و عرض عالم بوقلمون و صفت اقالیم سبعه و اطراف آن است. مقالهٔ اول در کانی‌شناسی، گیاه‌شناسی و جانورشناسی و مقالهٔ دوم در تن و روان انسان است. مقالهٔ سوم در جغرافیا، مفصل‌ترین بخش کتاب بوده و همین مقاله چند بار به چاپ رسیده‌است.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
نسخهٔ صامت
در دوران‌گذار از فیلم‌های صامت به ناطق، پخش هم‌زمان نسخه صامت و ناطق فیلم در کنارهم در سینما رایج بود، به‌ویژه در مورد فیلم‌هایی که توسط یونیورسال استودیوز تهیه می‌شد که جزء کمپانی‌های فیلم‌سازی‌ای بود که سیاست صامت/ناطق خود را تا مدت‌ها حفظ کردند. یک فرضیه هم در مورد آن فیلم موجود در «موزهٔ ایستمن» آن است که آن فیلم، نسخه‌ای صامت بود که برای سینماهایی که تجهیزات صوتی و توانِ پخش صوت را نداشتند، تهیه شده بود.
از طرفی، با استناد به مجلات تخصصی سینما در آن دوران، فقط نسخه ناطق فیلم، در آن هنگام موجود بود. پس یک احتمال دیگر آن است که یونیورسال استودیوز با بهره‌گیری از راش‌های استفاده‌نشدهٔ فیلم، یک نسخه صامت ساخته‌است (نگاتیوهای اصلی فیلم، بر اساس آنچه در نسخ خانگی عرضه‌شده دیده می‌شود، بشدت آسیب دیده و از بین رفته بود) اما تصمیم گرفت تا آن را کنار بگذارد و پخش نکند. از این گذشته، در دهه ۱۹۳۰، صاحبان سینماها، دیگر تمایلی برای پخش فیلم‌های صامت نداشتند و استودیوهای فیلم‌سازی مجبور بودند بر روی فیلم‌های صامت خود، موسیقی و جلوه‌های صوتی بگذارند. در نتیجه، استودیوها دیگر مثل سابق، وقت و هزینه خود را برای ایجاد یک نسخه صامت اضافی از فیلم، تلف نمی‌کردند. (این گونه فیلم‌ها را برای مناطق دورافتاده که امکانات پخش صوت نداشتند، تهیه می‌کردند). در نتیجه، اگر نمونهٔ موجود فعلی، نسخه‌ای صامت از فیلم باشد، می‌توان فهمید که چرا یونیورسال استودیوز آن را نگه داشته‌است و آثاری از خرابی یا فرسودگی در آن دیده نمی‌شود.
نزهةالقلوب
مقالهٔ سوم در چهار قسم، قسم اول در ذکر حرمین شریفین و مسجد اقصی، قسم دوم در شرح احوال ایران‌زمین و خود مشتمل بر مطلع و مقصد و مخلص است و قسم سوم در ذکر بلادی که جزء ایران نیست اما حکام ایرانی آن را بنا نهاده‌اند، و قسم چهارم در ذکر عمارات عالیه مشهور که در دیگر ولایات ربع مسکون است و از عظمت ابنیه است. خاتمه اثر در ذکر عجایبی است که در سایر ولایات ربع مسکون است و در بر و بحر و بیرون از آنچه در ایران‌زمین است.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
نسخهٔ رنگی
با استناد به هفته‌نامهٔ سینمایی «هریسونز ریپورتز» در آن دوره، ۱۷ دقیقه از فیلم منتشر شده در ۱۹۲۵، رنگی بوده‌است و در نسخهٔ ناطق ۱۹۳۰ هم آن بخش‌ها را حفظ کرده بودند. یادداشتها و مدارک باقی‌مانده از کمپانی تکنی کالر، حاکی از وجود ۴۹۷ فوت فیلم رنگی است. با استناد به مطالب مجلات تخصصی سینما در آن دوره و همچنین نقدهای منتقدان، تمام صحنه‌های «اپرای فاوست» و نیز صحنه‌های مهمانی بالماسکه، با روش تکنی کالر ۲ رنگ، تصویربرداری شدند. (اینک، فقط صحنه‌های رنگی مربوط به بالماسکه باقی‌مانده‌است) شنلِ «شبح» را در صحنهٔ پشت‌بام، با روش رنگ‌آمیزی «هندشیگل» به رنگ قرمز درآوردند. در نسخه ترمیم شدهٔ ۱۹۹۶ توسط کمپانی «فوتوپلی پروداکشنز/کوین براونلو» همین کار را با روش «رنگ‌آمیزی کامپیوتری» انجام دادند.
نزهةالقلوب
حمدالله مستوفی که مأمور ارشد مالیاتی در دولت ایلخانان بوده، در نوشتارهای اقتصادی‌اش از دفاتر مالیاتی ایلخانان بهره فراوان برده است. همچنین در توصیف شرایط طبیعی و وضعیت شهرها و روستاهای فعال ایران در آن زمان، به مواردی همچون رودخانه‌ها، نهرهای آب، معادن و راه‌های کاروان‌رو اشاره کرده‌است.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
نسخهٔ رنگی
همانند بسیاری از فیلم‌های سیاه و سفید آن دوران، سایر بخش‌های فیلم را با رنگ‌های گوناگون رنگ کردند تا حال و هوای مورد نظر را در صحنه‌ها ایجاد کنند. مثلاً «کهربایی» برای صحنه‌های داخل ساختمان، «آبی» برای صحنه‌های شب، «سبز» برای صحنه‌های رازآلود، «قرمز» برای آتش و تابش آفتاب و «زرد» برای صحنه‌های خارج ساختمان در روز.
نزهةالقلوب
نویسنده در مقدمه از منابع خود چون صورالاقالیم ابوزید بلخی، المسالک و الممالک ابن خردادبه، عجایب‌المخلوقات زکریای قزوینی، آثار البلاد قزوینی، فارسنامه ابن بلخی، آثار الباقیه ابوریحان بیرونی، ولایت کرمان خواجه ناصرالدین منشی کرمانی، التفهیم ابوریحان بیرونی، تاریخ اصفهان عبدالرحمن بن محمد بن اسحق اصفهانی، عجایب‌الاخبار، معجم‌البلدان یاقوت حموی، صور الکواکب شیخ ابوالحسن صوفی، اخلاق ناصری خواجه نصیرالدین طوسی، تنسوق‌نامه ایلخانی خواجه نصیرالدین طوسی، و جهان‌نامه یادکرده‌است.
نخستین بار نزهةالقلوب در ۱۳۱۱ قمری به‌طور کامل در بمبئی، به چاپ سنگی رسیده و بار دیگر مقالهٔ سوم کتاب در ۱۹۱۵ میلادی بر مبنای چاپ سنگی و مقابله با چند نسخهٔ خطی، به کوشش گای لسترنج در مجموعه اوقاف گیب به چاپ رسیده است. پس از او در ۱۹۲۸ میلادی، استفنسن این اثر را در لندن تصحیح و به انگلیسی ترجمه نموده و بعدها محمد دبیرسیاقی چاپ منقحی از مقالهٔ سوم آماده کرده‌است. نزهة‌القلوب در ۱۳۹۶ خورشیدی به کوشش میرهاشم محدث در تهران به صورت کامل، به چاپ رسیده‌است.
شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
میراث فرهنگی
کتابخانه کنگره این فیلم را «به‌لحاظ فرهنگی پُر اهمیت» قلمداد کرد و در سال ۱۹۹۸ آن را جهت حفظ و نگهداری دائمی به فهرست ملی ثبت فیلم افزود.
بعدها یونیورسال استودیوز، ۴ مرتبه در ساختِ اقتباس سینمایی از این رمان یا توزیع و پخش آن شرکت داشت. اولین بار خودشان در سال ۱۹۴۳، این فیلم را بازسازی نمودند. سپس در سال ۱۹۶۲ وظیفه پخش و انتشار نسخه‌ای دیگر از فیلم را به‌عهده گرفتند. همچنین پخش و انتشار نسخه ۲۰۰۴ فیلم در استرالیا و آمریکای لاتین، و پخش و انتشار نسخه نمایشی ۲۰۱۱ در رویال آلبرت هال، توسط یونیورسال استودیوز انجام پذیرفت.
گئورگی آدامیا
گئورگی آدامیا (გიორგი ადამია؛ زادهٔ March 10, 1981) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال قره‌باغ، باشگاه فوتبال سیونی بولنیسی، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، و باشگاه فوتبال شماخی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال گرجستان بازی کرده‌است.
آسیب‌شناسی جراحی
آسیب‌شناسی جراحی مهم‌ترین و زمانبرترین زمینه برای بیشتر آسیب‌شناسان تشریحی است. آسیب‌شناسی جراحی شامل معاینه ماکروسکوپی و میکروسکوپی نمونه‌های جراحی و همچنین بافت‌برداری‌های ارجاع شده توسط جراحان و غیر جراحان از قبیل متخصصان داخلی، فوق‌تخصص‌های پزشکی، متخصصان پوست و پرتوشناس‌های مداخله‌ای است. در هر حالتی که بافت با جراحی خارج شود، تشخیص قطعی بیماری (یا فقدان آن) امکان‌پذیر است.
مفصل غضروفی
مَفصَلِ غُضروفی ماده‌ای از جنس غضروف و اتصال‌دهنده بین دو قسمت استخوان در بدن است. مفاصل غضروفی از نوع نیمه‌متحرک  (آمفی‌آرتروز) هستند. این مفاصل نسبت به مفاصل لیفی، تحرک بیشتری دارند، ولی در مقایسه با مفاصل زُلاله‌ای (سینوویال) از حرکت کمتری برخوردارند. ساختمان یک مفصل غضروفی، از غضروف شیشه‌ای (هیالن، شفاف) یا غضروف لیفی همراه بغضروف شیشه‌ای تشکیل شده‌است.
انواع مفاصل غضروفی
دو نوع مفصل غضروفی وجود دارد که عبارتنداز:
در مفاصل غضروفی اولیه، بخش‌های استخوانی از طریق غضروف هیالن به یکدیگر متصل می‌گردند. به این گروه هم‌جوش غضروفی می‌گویند. برای نمونه، مفصل غضروف‌های دنده‌ای با استخوان جناغ (مفاصل استرنوکندرال)، به جز دنده اول.
در مفاصل غضروفی ثانویه، علاوه بر غضروف شیشه‌ای، غضروف لیفی (فیبری) نیز وجود دارد. سطوح مفصلی از غضروف شیشه‌ای پوشیده شده که به واسطه دیسک یا بالشتکی از غضروف لیفی به هم متصل می‌گردند. مفاصل غضروفی ثانویه را، التصاق (سیمفیزیس) می‌نامند. این مفاصل در خط وسط وجود دارند که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
غضروف مفصلی
غضروف مفصلی یک بافت بدون رگ، سلول‌دار و غیرلنفاوی است که شامل مقدار زیادی کلاژن در یک ماتریس پروتئو گلایکن می‌باشد و باعث کاهش اصطکاک و افزایش مقاومت سایشی سطح مفصل می‌گردد.
با توجه به وجود بارهای کششی، فشاری و برشی بر روی غضروف مفصلی، در حین فعالیت روزانه، ایجاد نرمی و راحتی لغزش مفاصل بر روی یکدیگر از وظایف اصلی این بافت می‌باشد. ساختار غضروف به شکلی است که در صورت آسیب و تخریب، بازسازی و ترمیم آن مشکل است؛ به عبارت دیگر غضروف مفصلی توانایی محدودی برای ترمیم مجدد دارد و این مسئله به خاطر عدم وجود رگ‌های خونی در بافت غضروف می‌باشد که موجب عدم توانایی مورد نیاز برای رشد و ترمیم یاخته‌های غضروفی (کندروسیت‌ها) می‌گردد.
آزمایش‌ها نشان می‌دهند که آب می‌تواند در بافت‌های غضروفی جریان یابد. این خاصیت در غضروف مفصلی، نفوذپذیری هیدرولیکی نامیده می‌شود. وقتی غضروف فشرده می‌شود، سیال داخل آن به بیرون حرکت می‌کند. این حرکت سیال در غضروف نسبت به اسفنج آهسته‌تر و کمتر است. به‌طور کلی حرکت سیال در غضروف انسان با تغذیه کندروسیت‌ها صورت می‌گیرد همچنین لغزندگی غضروف با تشکیل یک فیلم سیال روی سطح آن حاصل می‌شود. میزان جذب آب غضروف نیز در محل‌های مختلف متفاوت است که البته بستگی به میزان کرنش فشاری اعمال شده بر آن دارد. با افزایش کرنش فشاری نیز میزان آب موجود در دیسک کاهش می‌یابد.
با پیشرفت علم در زمینه شناخت بافت‌ها و زیست یاخته‌ها و عوامل مؤثر در رشد و تکثیر یاخته‌ها، روش‌های جدیدی برای درمان آسیب‌های غضروفی ارائه شده‌است. یکی از بهترین رو شهای ارائه شده در چند دهه اخیر استفاده از مواد مصنوعی سنتز شده بوده‌است. در همین راستا، با پیشرفت دانش زیست‌شناسی و شناخت نقش پروتئین‌ها و مولکول‌های کوچکتر در رفتار و عملکرد سلول‌ها، استفاده ا ز عوامل رشد نیز روشی برای ترمیم آسیب‌های غضروفی معرفی شده‌است. دانشمندان با تلفیق این دو مقوله مهم، علمی به نام مهندسی بافت را معرفی کردند.
جزایر آندامان
جزایر آندامان گروهی از جزایر واقع در اقیانوس هند هستند که بین خلیج بنگال و میانمار قرار گرفته‌است. بیشتر این جزایر بخشی از جزایر آندامان و نیکوبار هند به‌شمار می‌آیند و تعداد کمی از آن‌ها نیز در شمال، متعلق به میانمار هستند. بر طبق آمار سال ۲۰۰۱ این جزایر ۳۱۴۰۸۴ نفر جمعیت دارند.
ونتنور سیتی، نیوجرسی
ونتنور سیتی شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۶۵۰ نفر بوده‌است.
محمود علامیر
وی در سال ۱۳۱۴ ه‍.خ در سن ۷۳ سالگی درگذشت. حاصل سه بار ازدواج او پنج پسر و چهار دختر بود.
مشاغل دولتی
پس از اتمام تحصیل در مدرسهٔ دارالفنون، در سال ۱۲۹۷ ه‍.ق به استخدام دولت و به سمت یوزباشی کشیکخانهٔ همایونی انتخاب شد. یک سال بعد به مأموریت تبریز نزد پدرش فرستاده شد پس از فوت پدرش در سال ۱۲۹۹ ه‍.ق به تهران مراجعت نمود و به سمت قوللرآقاسی‌باشی (معاون کشیک خانه) گماشته شد.
در زمانی که (بین ۱۲۶۷ تا ۱۲۷۲ هجری خورشیدی) به عنوان حاکم خمسه (زنجان) خدمت می‌کرد، امین‌السلطان با پیشکش هفتصد سکهٔ اشرفی به ناصرالدین‌شاه لقب احتشام‌السلطنه را برای وی گرفت.
در ۱۲۷۴ خورشیدی به سمت سرکنسول ایران در عراق تعیین شد و تا دو سال در آن جا باقی ماند. احتشام‌السلطنه در ۵ خرداد ۱۲۷۴ به عنوان فرستادهٔ ویژهٔ ایران در مراسم تاجگذاری تزار نیکلای دوم شرکت کرد.
آرتور داوسون (زاده ۱۸۸۲)
آرتور داوسون (Arthur Dawson؛ ۹ ژانویه ۱۸۸۲ – 1951 (aged 69)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
محمود علامیر
تالیفات
احتشام‌السلطنه تالیفات متعددی از خود باقی گذاشته است. یادداشت‌های او شامل پنج مجلد است که از آن میان کتاب «خاطرات احتشام‌السلطنه» به کوشش سید محمدمهدی موسوی به چاپ رسیده است. سایر آثار از جمله کتابی درباره‌ی تاریخچه خاندان خود و زندگی‌نامه برادرانش، یادداشت‌های روزانه‌ی او، «تاریخ گافارل» و ... در تملک محمدمهدی موسوی بود که هنوز به چاپ نرسیده است.
آرتور داوسون (زاده ۱۸۸۲)
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نلسون، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، و باشگاه فوتبال برنلی اشاره کرد.
ورزشگاه کیپ تاون
ورزشگاه کیپ تاون یک ورزشگاه چند منظوره در آفریقای جنوبی است. این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ بود.
کوووجانژ-ربیه
کوووجانژ-ربیه یک روستا در لهستان است که در گمینا سادوونه واقع شده‌است.
قطعنامه ۲۰۹۹ شورای امنیت
قطعنامهٔ ۲۰۹۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در صحرای غربی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
پائولو روبرتو دا سیلوا زالترون
پائولو روبرتو دا سیلوا زالترون مهاجم اهل برزیل است که در شهر Cruz Alta، ریو گرانده جنوبی و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
پائولو روبرتو دا سیلوا زالترون در تیم‌های فوتبال صنعت مس کرمان Bragantino و سابقهٔ حضور دارد.
کمربند ۲۴/۷
کمربند ۲۴/۷ دبلیودبلیوئی یک کمربند قهرمانی در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی آمریکایی کشتی حرفه‌ای دبلیودبلیوئی تهیه شده و استفاده می‌شود. قانون این کمربند این است که باید به‌صورت ۲۴/۷ از آن دفاع شود یعنی در هر زمان و در هر مکانی، به شرطی که یک داور در آنجا حضور داشته باشد و بنابراین صاحب آن می‌تواند در هر برَندی شامل راو، اسمک‌داون، ۲۰۵ لایو، ان‌اکس‌تی و ان‌اکس‌تی یوکِی حضور داشته باشد و از آن دفاع کند. قهرمان کنونی بد بانی است.
میک فولی در قسمت ۲۰ می ۲۰۱۹ ماندِی نایت راو از آن رونمایی کرد و در همان شب تایتوس اونیل اولین قهرمان آن شد. این کمربند مشابه کمربند هاردکور دبلیودبلیوئی است که در یک زمانی همین قاعده "۲۴/۷" را داشت.
کله‌کین
کله‌کین، روستایی است از توابع بخش مرکزی استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان پیران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰۸ نفر (۱۴۰ خانوار) بوده‌است.
تد ۲
تد ۲ نام فیلمی کمدی به کارگردانی ست مک‌فارلن می‌باشد. مک‌فارلن، الک سالکین و ولسلی وایلد فیلم‌نامهٔ این فیلم را نگاشته‌اند. این فیلم دنباله فیلم تد (۲۰۱۲) می‌باشد. ست مک‌فارلن، مارک والبرگ و آماندا سایفرد در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
این فیلم ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ در سینماهای آمریکا اکران شد.
خلاصهٔ داستان
رابطهٔ جان با نامزدش به هم خورده. تد و تامی-لین با هم ازدواج کرده و تصمیم می‌گیرند که بچه دار شوند. زمانی که اقدام برای بچه دار شدن می‌کنند متوجه می‌شوند که تد از لحاظ قانونی انسان حساب نمی‌شود و حق به سرپرستی گرفتن فرزند را ندارد، حال تد و جان با کمک وکیلشان (آماندا سایفرد) به دنبال احقاق حق تد و به رسمیت شناخته شدن او بعنوان یک انسان عادی و دارای حق شهروندی می‌روند...
باشگاه فوتبال سپاهان در فصل ۸۳–۱۳۸۲
در این صفحه شما اطلاعات سپاهان اصفهان در فصل ۸۳–۱۳۸۲ فوتبال ایران را خواهید دید. سپاهان اصفهان در این فصل در لیگ برتر سوم و جام حذفی شرکت کرد.
بازیکنان
فهرست بازیکنان باشگاه فوتبال سپاهان اصفهان در فصل ۸۳–۱۳۸۲ به شرح زیر است.
(کاپیتان)
(کاپیتان دوم)
(کاپیتان پنجم)
(کاپیتان سوم)
(کاپیتان چهارم)
جام حذفی
جام حذفی ۸۳-۱۳۸۲ هفدمین دورهٔ مسابقات جام حذفی فوتبال کشور نیز بوده است.
در این دوره از مسابقات دو تیم سپاهان اصفهان و استقلال تهران با پشت سر گذاشتن حریفان خود به فینال جام حذفی کشور رسیدند.
دیدار رفت فینال در ورزشگاه نقش جهان اصفهان در حضور بیش از ۳۰۰۰۰ هوادار با نتیجه ی ۳ بر ۲ به نفع تیم سپاهان اصفهان پایان یافت.
دیدار برگشت فینال در ورزشگاه آزادی تهران در حضور بیش از ۸۵۰۰۰ هوادار با نتیجه‌ی ۲ بر ۰ به نفع تیم سپاهان اصفهان به پایان رسید تا در مجموع دو بازی رفت و برگشت تیم فوتبال سپاهان اصفهان با نتیجه‌ی ۵ بر ۲ بتواند استقلال را شکست دهد و قهرمان این دوره از مسابقات جام حذفی کشور شود.
بیمارستان نیویورک-پرسبیترین
بیمارستان نیویورک-پرسبیترین بیمارستانی در منهتن نیویورک است که متعلق به دو کالج پزشکی مشهور این شهر، کالج پزشکی و جراحی کلمبیا و کالج پزشکی وایل کرنل می‌باشد و از معتبرترین و شلوغ‌ترین بیمارستان‌های آمریکا و جهان به‌شمار می‌رود. این بیمارستان از سال ۲۰۱۴ میلادی از سوی مؤسسه یواس نیوز اند ورلد ریپورت رتبهٔ ششم را درمیان بیمارستان‌های آمریکا، رتبه اول را در ایالت نیویورک و رتبه اول ابرشهر نیویورک را در اختیار دارد. بیمارستان نیویورک-پرسبیترین در زمرهٔ بزرگترین بیمارستان‌های خصوصی در نیویورک و آمریکا به‌شمار می‌رود و از دو مرکز پزشکی متمایز با نام‌های مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا و مرکز پزشکی دانشگاه وایل کرنل تشکیل شده‌است.
گرانت ۳۱۵۴
سیارک ۳۱۵۴ سه هزار و صد و پنجاه و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۴ کشف شد.
دیوید استوری
دیوید استوری (David Storey؛ July 13, 1933 – 1933:7:13, March 27, 2017) رمان‌نویس اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به این زندگی ورزشی اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود جفری فیبر و جایزه ادبی من بوکر شده‌است.
ریو آلدرتون
ریو آلدرتون (زاده ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال انگلیسی باشگاه فوتبال سیتینگبورو می‌باشد. وی در پست هافبک بازی می‌کند.
اورلند (نروژ)
اورلند (به لاتین: Ørland) یک شهرستان در نروژ است که در سور تروندلاگ واقع شده‌است.
گورستان قراگزلو
قبرستان قراگزلو مربوط به سده‌های ۱۳ و ۱۴ ه.ق است و در شهرستان مرودشت، بخش مرکزی، دهستان رامجرد ۱، ۲۰۰ متری شمال غربی دانشگاه علوم تحقیقاتی و فناوری دامنه شرقی کوه ایوب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هیرویوکی فوروتا
هیرویوکی فوروتا (Hiroyuki Furuta؛ زادهٔ May 23, 1991) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
دجله
دِجله رودی است که از دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه توروس در شرق ترکیه سرچشمه می‌گیرد پس از ورود به کشور عراق از میان شهرهای بزرگی چون بغداد و موصل عبور کرده به فرات و سرانجام هر دو به کارون می‌پیوندد که اروندرود را تشکیل می‌دهند و در پایان به خلیج فارس سرازیر می‌شوند. این رود با ۱۸۵۰ کیلومتر طول، شصت و هشتمین رود جهان از این حیث می‌باشد. بر اساس یکی از نظریه‌های تاریخی، یکی از قدیمی‌ترین، یا شاید قدیمی‌ترین، تمدن جهان بین دو رود دجله و فرات پدید آمد و به همین سبب تمدن میان رودان نام گرفت.
این رود مرز تاریخی فلات ایران است که همواره چون مرزی طبیعی میان ایران و سرزمین‌های غرب فلات ایران روان بوده‌است. با هجوم اعراب و گذر آن‌ها از این رود، تیسفون پایتخت ساسانیان در کناره این رود به تسخیر اعراب مسلمان درآمد.
دجله رود پرآب و بزرگی است، به گونه‌ای که میان بغداد و موصل کشتی‌هایی در آن حرکت می‌کنند که از نظر بازرگانی اهمیت بسیار دارد.
نام‌گذاری
شکل قدیمی کلمه در یونان باستان به فرم Tigris به معنی ببر (tiger) از کلمه Tigrā در فارسی باستان اقتباس شده که خود آن نیز از کلمه ایلامی Tigra گرفته شده و آن نیز از کلمه سومری Idigna اقتباس شده‌است. کلمه سومری اصلی Idigna یا Idigina احتمالاً از id (i)gina به معنی «آب روان» گرفته شده‌است؛ که معنی آن در مقایسه با همسایه اش، فرات، که حرکت آرام آن منجر به ته‌نشین شدن بیشتر گل و لای و بالاتر بودن بستر آن نسبت به دجله می‌شود، می‌تواند به عنوان «رودخانه سریع» تفسیر شود. در زبان پارسی باستان هخامنشی نام این رود «تیگره»(= آب تند و تیز) بود که پس از تازش عرب‌ها به تیزپن (تیسفون)، پایتخت ساسانیان و تصرف میان رودان به دلیل نبودن صدای «گ» در زبان عربی، واژه پارسی «تیگره» به ریخت «دجله» به کار رفت. این در حالی است که در زبان انگلیسی همچنان این رود را با نام اصلی آن یعنی Tigris می‌شناسند و واژهٔ tiger در زبان انگلیسی نیز هم ریشه با همین نام است. در زمان ساسانیان به این رود اَروَند نیز گفته می‌شده که همان معنی تیزرو را می‌دهد. در شاهنامه آمده‌است که: در شاهنامه 11 بار واژه اروند رود بکار رفته است از جمله در شعر زیر
مسابقات جهانی تنیس روی میز ۱۹۹۷
این مسابقات از ۲۴ آوریل تا ۵ مه ۱۹۹۷ در دو بخش تیمی و انفرادی انجام شده است.
کوووجژ
کوووجژ یک روستا در لهستان است که در گمینا مونگکی واقع شده‌است.
نار
نار به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
لین من تینگ
لین من تینگ (Lin Man-ting؛ زادهٔ July 10, 1990) بازیکن فوتبال اهل چین است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Chinese Taipei women's national under-19 football team، زنان تایوان، و Chinese Taipei women's national futsal team بازی کرده‌است.
چیل ورلدواید
چیل ورلدواید شرکت تبلیغاتی کره‌ای است، که در زمینه ارائه خدمات تبلیغات، روابط عمومی و بازاریابی فعالیت می‌نماید.
شرکت چیل ورلدواید در سال ۱۹۷۳ توسط گروه سامسونگ راه‌اندازی شد و در حال حاضر بزرگترین بنگاه تبلیغاتی کره جنوبی می‌باشد و در رتبه ۱۵ از بزرگترین شرکت‌های تبلیغاتی جهان، جای دارد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می‌شود.
مایعات برون‌سلولی
مایعات برون‌سلولی به مجموعهٔ تمام مایعات بیرون از سلول‌های بدن می‌گویند. مجموع این مایعات حدود ۲۰ درصد از وزن بدن را تشکیل می‌دهد. دو بخش عمدهٔ مایع برون‌سلولی عبارت‌اند از مایع میان‌بافتی که حدود سه چهارم مایع خارج سلولی را تشکیل می‌دهد و پلاسما که حدود یک چهارم مایع خارج سلولی را تشکیل می‌دهد. پلاسما همان قسمت غیر سلولی خون است که همواره از طریق منافذ غشای مویرگ‌ها با مایع میان‌بافتی در ارتباط است. نفوذپذیری این منافذ تقریباً نسبت به تمام مواد محلول در مایع خارج سلولی به جز پروتئین‌ها زیاد است؛ بنابراین مایعات خارج سلولی پیوسته در حال اختلاط هستند به طوری که ترکیب پلاسما و مایعات میان‌بافتی تقریباً یکسان است جز پروتئین‌ها که غلظت آن‌ها در پلاسما بیشتر است.
مزوگزالیک اسید
مزوگزالیک اسید یک ترکیب شیمیایی کتواسید با شناسه پاب‌کم ۱۰۱۳۲ است. که جرم مولی آن ۱۱۸٫۰۴۵ g/mol می‌باشد.
ورزشگاه موسی مابیدا
ورزشگاه موسا مابیدا (به انگلیسی: Moses Mabhida Stadium) یک ورزشگاه چند منظوره در آفریقای جنوبی است.
این استادیوم یکی از مراکز برگزاری بازیهای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ بود.
علیرضا نعمت‌اللهی
علیرضا نعمت‌الهی (زادهٔ ۱۳۵۲، قم) گوینده رادیو، مجری و بازیگر ایرانی است. او بازی در چند سریال تلویزیونی و اجرای چندین برنامه تلویزیونی مثل «صبح‌بخیر ایران»، اشتیاق سپیده، یک صبح یک سلام را در کارنامه دارد. نعمت‌اللهی گوینده و مجری بسیاری از برنامه‌های رادیویی از قبیل «بی‌تعارف»، «صدای بهار»، «کلید»، «یک صبح یک سلام»، «گپ عصرانه» بوده‌است و برای اجرای برنامه «شکوه همدلی» موفق به کسب عنوان «بهترین گوینده مرد رادیویی برنامه‌های انتخاباتی مراکز استان‌های صدا و سیما» شد.
وی اجرای برنامه آب و آیینه که هر جمعه ساعت ۱۰ صبح از شبکه نور آغاز می‌شود را بر عهده دارد.
ساختمان فدرال تد وایس
ساختمان فدرال تد وایس (Ted Weiss Federal Building) یک ساختمان فدرال در خیابان برادوی، منهتن، نیویورک است.
این ساختمان که در سال ۱۹۹۱ شروع به ساخت و در سال ۱۹۹۵ افتتاح شده‌است دارای ۳۴ طبقه و ۱۴۵ متر ارتفاع می‌باشد. این ساختمان مقر سازمان‌های خدمات درآمد داخلی، سازمان حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا و دیوان محاسبات آمریکا است.
شهرک صنعتی پیرانشهر
شهرک صنعتی پیرانشهر، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان پیران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۲ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
آخرین مسافر
آخرین مسافر فیلم پرهیجان و دلهره‌آور به کارگردانی امید نوشین است. این فیلم در سال ۲۰۱۳ ساخته شد مورد توجه اکثر منتقدان و مردم قرار گرفت. در سال ۲۰۱۳ فیلم‌نامه آخرین مسافر به عنوان محبوب‌ترین فیلم‌نامه تولید شده بریتانیایی در بریت لیست قرار گرفت و انتخاب گشت و بعد از آن فیلمی دو و نیم میلیون دلاری با بازی دوگری اسکات شد. نوشین نامزد دریافت جایزه Hickox داگلاس برای بهترین کارگردانی در جشنواره جایزه فیلم مستقل بریتانیایی شد.
درباره فیلم
«آخرین مسافر» فیلم پرهیجان و دلهره‌آور به کارگردانی امید نوشین است. فیلم با شرکنت کارا توینتون و دورِی اسکات، از یک روز معمولی و مکالمه بین یک زن و مرد غریبه مسافر قطار شروع می‌شود. ماجرا در پی از خط خارج شدن این قطار شهری با مسافران معمولی وارد مرحله تازه‌ای می‌شود. دورِی اسکات بازیگر می‌گوید: «قدیمی بودن سبک فیلم برای من جالب بود، منظورم قدیمی بودن با بار خیلی مثبت است، نه منفی. گاهی دلمان برای فیلم‌های سبک قدیمی که تمرکزش روی داستان و شخصیت پروری است تنگ می‌شود. آخرین مسافر، مثل فیلم‌های آلفرد هیچکاک روی شخصیت سرمایه‌گذاری می‌کند و سرنوشت این شخصیت‌ها برای مخاطب مهم می‌شود.» امید نوشین کارگردان، برای واقعی نشان دادن حوادث، فیلم را در واگنهای واقعی قطار و در استودیو ساخته است. این فیلم کم هزینه، تاکنون مورد توجه منتقدان قرار گرفته‌است.
اسپرینگوال، مین
اسپرینگوال شهری در ایالت مین کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۲۹۲ نفر بوده‌است.
آرتور داوسون (زاده ۱۹۰۷)
آرتور داوسون (Arthur Dawson؛ ۲۲ آوریل ۱۹۰۷ – April 1985 (aged 77–78)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نلسون، باشگاه فوتبال برنلی، و باشگاه فوتبال لانکستر اشاره کرد.
اوناش اوگالده
اوناش اوگالده (Unax Ugalde؛ زاده ۲۷ نوامبر ۱۹۷۸) بازیگر اسپانیایی است.
لی ۳۱۵۵
سیارک ۳۱۵۵ سه هزار و صد و پنجاه و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۶۰ است.
بازاری
بازاری نامی است که به طبقۀ تجّار و کارکنان بازارهای سنتی ایران داده می‌شود. بازاریان در تجارت خرده‌فروشی سنتی یا تقریباً سنتی، با تمرکز بر بازار و فرهنگ اسلامی آن، درگیرند. آن‌ها به عنوان «طبقه افرادی که به انقلاب ۱۳۵۷ کمک کرده‌اند» توصیف شده‌اند.
تعریف وسیع‌تر و جدیدتر، تجّار سنتی کشورهای به غیر از ایران هم شامل می‌شود، «طبقه‌ای اجتماعی … در مکان‌هایی است که جامعه در حال مدرن شدنِ غیرمعمول است؛ بازار در مرحلهٔ گذار بین جهان هزار و یک شب و یک مرکز خرید در حومه‌های شهری قرار دارد»، نمونه‌ای از آن تجّار سنّتی (و مسلمان) در مصر است که اخوان المسلمین را حمایت می‌کنند. با این حال، باید اشاره شود که بازرگانان در سایر کشورهای خاورمیانه، عمدتاً اقلیت غیرمسلمان بدون نفوذ سیاسی، همانند آنچه که در بازار ایران وجود دارد، هستند.
بازاری با طبقه اجتماعی‌ای با تعریف رایج: «عمده فروشان و بنکداران ثروتمند» و همچنین کارگران با درآمد پایین، متفاوت است. اتحاد آن‌ها نه در رابطه با ابزار تولید بلکه در «در مقاومتشان در برابر غرب و گسترش شیوه‌های آن»، «نگرش سنتی گرایانه» آنها و «ارتباطات خانوادگی، مالی و فرهنگی» با علمای شیعه یا طبقۀ روحانیت به وجود می‌آید.
بازاریان، «به رهبری بازرگانان بزرگ»، در اتحاد با روحانیون یا بخش‌های مهم روحانیت، نقش مهمی در تاریخ معاصر ایران ایفا کرده‌اند. این اتحاد «مرکز» تظاهراتِ موفق نهضت تنباکو در برابر توافق انحصاری بریتانیا در سال‌های ۱۸۹۱–۱۹۲۹ میلادی، انقلاب مشروطه در دههٔ آغازین قرن بیستم و به ویژه سرنگونی محمد رضا پهلوی در سال ۱۳۵۷ بود. بازاریان از قربانیان مبارزات ضد شاه در سال ۱۹۷۸ و خانواده‌هایشان حمایت می‌کردند و همچنین به «حمایت مالی از اعتصابات ضد تروریستی که در ماه مه سال ۱۹۷۸ در میان دانشجویان و استادان دانشگاه آغاز شد و در پاییز سال ۱۹۷۸ به کارگران و کارکنان خدمات شهری گسترش یافت» دست زدند.
امروزه بازاری‌ها به حمایت از نخبگان حاکم ادامه می‌دهند. مثالی از آن سرپرست بنیاد نور، محسن رفیقدوست، است که خبرنگار آمریکایی رابرت د. کاپلان ثروت او را «ده‌ها یا صدها میلیون دلار» توصیف کرده‌است.
خانه طلایی
خانه طلایی مربوط به دوره پهلوی اول است و در مشهد، میدان طبرسی، کوچه نوغان، نبش نوغان۴ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زبان اورارتویی
نخستین اشاره‌ها به زبان اورارتویی به قرن نهم پیش از میلاد برمی‌گردد و در سال ۵۸۵ پیش از میلاد پس از سقوط امپراتوری اورارتویی متوقف می‌شود. که باید با زبان ارمنی جایگزین شده باشد. ممکن است در دوران حکومت هخامنشیان بوده‌است هرچند که تنها در قرن پنجم میلادی نخستین نمونه‌های نوشته شده زبان ارمنی پدیدار می‌شود. آنچه مشخص است رگهٔ خاصی از زبان اورارتویی در زبان ارمنی وجود داشته و تاکنون نیز بخشی از آن حفظ شده‌است.
دسته‌بندی
اورارتویی یک زبان کنایی، پیوندی است که نه با زبان‌های سامی و نه زبان‌های هند و اروپایی نزدیکی ندارد و به خانواده هورواورارتویی وابسته است که تنها هم خانواده آن زبان هوری است. قواعد هر دو زبان یکی است و در هنگام صرف نام‌ها، پسوندهایی که به نام اضافه می‌شود در هر دو زبان یکسان است. در بسیاری از کتیبه‌های یافت شده در منطقه امپراتوری اورارتویی با خط میخی و دبیره آشوری نوشته شده‌است. ادعا شده‌است که اورارتویی یک الفبای جدا گانه هیروگلیفی داشته‌است اما این ادعا تا کنون بی‌پایه مانده‌است.
ایگور دیاکونوف باور دارد زبان‌های هورواورارتویی به زبان‌های قفقازی شمال‌شرقی (مثل لزگی و آوار و…)وابستگی دارد.
اینگونه به نظر می‌رسد که ارمنی‌ها به همان منطقه جغرافیایی مانند اورارتوها حرکت کردند. بعد از اینکه مردم کهن اورارتویی زبان ارمنی را گرفتند، داریوش پادشاه هخامنشی در کتیبه کهن بیستون نام آن منطقه را ارمنستان ذکر کرد.
نخستین منابع
کهن‌ترین نوشته بدست آمده متعلق به پادشاهی ساردوری یکم و مربوط به اواخر قرن ۹ پیش از میلاد است. و تا سرنگونی حکمرانی اورارتویی تا ۲۰۰ سال بعد نیز این کتیبه‌ها نوشته می‌شوند.
در کاوش‌های صورت گرفته در گیلان دو مورد یراق اسب کتیبه دار اورارتویی از تمدن املش مربوط به پادشاهان اورارتویی به نام منوآ (۸۱۰ ق. م) و آرگیشتی اول (۷۸۱ ق. م) توسط جرج کامرون و آی. جی گلب به دست آمده‌است و طی حفاری‌های باستانشناسی گیلان یک کتیبه اورارتویی در منطقه تالش توسط محمدرضا خلعتبری در سال ۱۳۸۰ یافت شده‌است.
نمونه زبان
نمونه‌های زیر از ۳۷۲ کتیبه که به وسیله منوا پسر ایشپوینی نگاشته شده‌است، بدست آمده‌است.
پل وبستر
پل وبستر (Paul Webster؛ زادهٔ August 20, 1954) یک روزنامه‌نگار بریتانیایی است که از سال ۲۰۱۸ سردبیر روزنامه آبزرور بوده‌است. او قبلاً به مدت ۲۰ سال زیر نظر ویل هاتون، راجر آلتون و جان مول‌هلند معاون سردبیر آبزرور و قبل از آن، سردبیر خارجی و داخلی گاردین بود.
وبستر در ۱۹۹۳ نویسنده بیوگرافی آنتوان دو سنت‌اگزوپری هوانورد و خلبان فرانسوی بوده‌است.
آبزرور
وبستر توسط کاترین واینر، سردبیر گروه رسانه‌ای گاردین ارتقای رتبه پیدا کرد و همچنین ویراستار آبزرور شد. به نقل از کاترین واینر گفته شد وبستر یک ویرایشگر «عالی» است. وبستر در مطلبی که در گاردین ایالات متحده آمریکا در آوریل ۲۰۱۸ درج شد گفت: «خوشحالم و مفتخرم که در چنین زمان هیجان انگیزی به عنوان سردبیر منصوب شدم، به ویژه که روزنامه در قالب نوین روزنامه‌نگاری تبلوید راه اندازی شد.» او جانشین جان مول‌هلند شد و در آوریل ۲۰۱۸ به عنوان سردبیر روزنامه گاردین آمریکا مشغول به کار گردید.
موزه شهدای قزوین
سازمان بنیاد شهید و امور ایثار گران استان قزوین دومین مرکزی است که بعد از تهران اقدام به ساخت موزه جهت حفظ آثار و ارزش‌های شهدای استان قزوین نموده‌است. بنای این موزه در کنار گلزار شهدای استان قزوین در نزدیکی امامزاده شاهزاده حسین قرار دارد. آثار موزه شهدا شامل دست‌نوشته‌ها، آثار مکتوب، شناسنامه، لباس و وسایل شخصی رجایی، رئیس‌جمهور ایران، لباس و وسایل خلبانی، تصاویر بجا مانده، کتاب خاطرات و دست‌خط سیدعلی خامنه‌ای درباره عباس بابایی، تصاویر، لباس، دست‌خط، مدارک، اسناد و تصاویر استقبال مردم از ورودش پس از ۸ سال اسارت به قزوین، تصاویر بیش از ۷۰ کشته‌شده روحانی استان، بخشی از وسایل، لباس و آثار بجای مانده از آنان، تصاویر، وسایل و آثار شخصی، لباس و مدارک بیش از ۵۰ کشته شده مبارز با رژیم پهلوی، تصاویر و ماکت کعبه، وسایل و آثار، لباس و دست‌نوشته‌های بجا مانده از کشته‌شدگان ایران در عربستان سعودی، تصاویر، آثار و وسایل، لباس، دست‌نوشته‌ها و وصیت‌نامه کشته‌شدگانی توسط مجاهدین، تصاویر، وسایل ورزشی، مدارک شناسایی، کاپ‌ها و مدال‌ها و مدارک مربوط به افتخارات ورزشی، تصاویر، آثار هنری، مدارک هنری، دست‌نوشته‌ها و وسایل هنری، تصاویر مدارک تحصیلی، کارت‌های شناسایی و وصیت‌نامه‌ها و... در معرض دید بازدیدکنندگان قرار گرفته‌است. موزه شهدای قزوین در سال ۱۳۷۶ توسط مادر عباس بابایی افتتاح شد.
حجر اسماعیل
نقل‌های تاریخی حکایت از آن دارد که اسماعیل در همین قسمت زندگی می‌کرد و خیمه گاه او در این سوی بوده‌است. مادرش هاجر نیز با وی در همین جا می‌زیست و پس از مردن، در حجر دفن شد. از  جعفر صادق (امام ششم شیعیان) نقل شده‌است که گفت:«الحِجرُ بَیتُ إِسمَاعِیلَ وَ فِیهِ قَبرُ هَاجَرَ وَ قَبرُ إِسمَاعِیلَ»؛(۱۶) «حجر، خانه اسماعیل و محل دفن هاجر و اسماعیل است.»
در برخی از روایات آمده‌است که پیامبران زیادی در اینجا مدفون شده‌اند. در اصل، حجر اسماعیل جزئی از کعبه به‌شمار می‌آید به همین علت این ناحیه جزء مطاف نیست و طواف کنندگان باید آن را دور بزنند نه آنکه داخلش شوند. گویا برای نخستین بار، منصور عباسی حجر اسماعیل را با سنگ‌های سفید پوشانید. پس از آن در دوره مهدی و نیز هارون الرشید عباسی این سنگ‌ها تعویض و نو شد.
ناودان رحمت
«ناودان رحمت» (میزاب الرحمة) یا «ناودان طلا»، ناودانی از جنس طلاست که بر بام کعبه نصب شده و به سمت حجر اسماعیل است. هرگاه باران بر بام کعبه ببارد، آب از ناودان در این فضای حجر اسماعیل می‌ریزد.
آسن نیکولوف
آسن نیکولوف (Асен Николов؛ زادهٔ August 5, 1976) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال توران توووز، و باشگاه فوتبال قبله اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
کووودنو
کووودنو یک روستا در لهستان است که در گمینا گرودک واقع شده‌است.
هیرویوکی کوموتو
هیرویوکی کوموتو (Hiroyuki Komoto؛ زادهٔ September 4, 1985) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
عادل نفزی
عادل نفزی (عادل النفزي؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل تونس است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
پل اسکات
پل اسکات (Paul Scott؛ March 25, 1920 – 1920:03:25, March 1, 1978) نویسنده، و رمان‌نویس اهل بریتانیا بود.
هنینگسواگ
هنینگسواگ (به لاتین: Honningsvåg) یک شهر در نروژ است که در نردکپ واقع شده‌است.
خصوصیات
هنینگسواگ ۱٫۰۷ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوووشن
کوووشن یک روستا در لهستان است که در گمینا دالیکوو واقع شده‌است.
قطعنامه ۲۰۵۸ شورای امنیت
قطعنامهٔ ۲۰۵۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تمدید مأموریت نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد در قبرس است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی با ۱۳ رأی موافق، ۲ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
اینگا آبل
اینگا آبل (Inga Abel؛ ۷ ژوئیه ۱۹۴۶ – ۱۹۴۶:۷:۷, ) هنرپیشه اهل آلمان بود که در دوسلدورف متولد شد و از هشت سالگی آموختن باله و اسکیت نمایشی را آغاز کرده بود.
مزرعه تمرچین
مزرعه تمرچین، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.