cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ماری کوری
تحصیلات و زندگی در پاریس
در اواخر ۱۸۹۱، ماری لهستان را به مقصد فرانسه ترک کرد. در فرانسه او با نام ماری شناخته شد و به‌همین جهت در ادامه زندگی و حتی بعد از مرگش نیز از او بیشتر با نام ماری یاد می‌شود. در پاریس ماری به‌صورت موقت در کنار خواهر و شوهر خواهرش زندگی کرد تا این‌که برای مطالعه فیزیک، شیمی و ریاضیات در دانشگاه پاریس در سال ۱۸۹۱ ثبت نام کرد و پس از آن اتاقی زیرشیروانی را در نزدیکی دانشگاه برای خودش اجاره کرد. او سعی کرد با شرایط بسیار بد اقتصادی که داشت مدارا کند و تحصیلش را رها نکند؛ به‌طوری که در زمستان از شدت سرما مجبور بود چندین لباس بر روی هم بپوشد تا گرم شود. او گاهی طوری در مطالعاتش غرق می‌شد که فراموش می‌کرد غذا بخورد.
ماری در طول روز درس می‌خواند و در عصرها تدریس می‌کرد تا بتواند به زحمت هزینه‌هایش را تأمین کند. در سال ۱۸۹۳، او موفق به گرفتن مدرک در رشته فیزیک شد و شروع به کار در آزمایشگاه صنعتی گابریل لیپمن کرد. در همین زمان، او تحصیلش در دانشگاه پاریس را با استفاده از کمک هزینه‌ای که گرفته بود، ادامه داد و موفق به گرفتن مدرک دومش در سال ۱۸۹۴ شد.
او فعالیت کاری خود را در پاریس و با تحقیق بر روی خواص مغناطیسی فولادهای مختلف شروع کرد که توسط انجمن مشوق صنعت ملی سفارش داده شده بود. در همان سال بود که پیر کوری وارد زندگی ماری اسکودوفسکا شد و علاقه به علوم طبیعی این دو را به یکدیگر نزدیک کرد. پیر کوری در مؤسسه آموزش عالی شیمی و فیزیک صنعتی شهر پاریس معلم فیزیک بود. آنها توسط فیزیک‌دان لهستانی جوزف ویروز-کوالسکی به یکدیگر معرفی شدند. کوالسکی می‌دانست که ماری به‌دنبال فضای آزمایشگاهی بزرگ‌تری است و چون تصور می‌کرد که پیر کوری به چنین چیزی دسترسی دارد، این دو را با یکدیگر آشنا کرد. در واقع، اگرچه پیر کوری آزمایشگاه بزرگی نداشت، با این‌حال او می‌توانست برای ماری اسکودوفسکا فضایی فراهم کند تا او تحقیقاتش را آغاز کند.
شور دوجانبه موجود در ماری و پیر برای علم، موجب نزدیک شدن بیشتر آنها شد و آنها کم‌کم به یکدیگر علاقه‌مند شدند. سرانجام، پیر کوری از ماری درخواست ازدواج کرد. اما در مرتبه اول ماری آن را نپذیرفت؛ چراکه او هنوز قصد داشت به کشور خودش یعنی لهستان بازگردد. با این‌حال، پیر کوری به او گفت که حاضر است همراهش به لهستان برود، حتی اگر مجبور شود برای امرار معاش در لهستان، تنها زبان فرانسوی درس بدهد. در همین‌حال، برای تعطیلات تابستان سال ۱۸۹۴، ماری به ورشو بازگشت و توانست خانواده خود را ملاقات کند. اگرچه او در این خیالات به سر می‌برد که می‌تواند در زمینه علمی مورد علاقه‌اش در لهستان مشغول به فعالیت شود، اما درخواست او برای کار در دانشگاه یاگیلونیا، صرفاً برای این که او یک زن بود، رد شد. پیر کوری برای او نامه‌ای نوشت و ماری را متقاعد کرد که برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری به پاریس بازگردد. با اصرار ماری، پیر تحقیقات خود را در زمینه مغناطیس ادامه داد و در ۱۸۹۵ موفق به کسب مدرک دکتری شد. او در ادامه موفق به کسب کرسی استادی در اسکودوفسکا شد. یکی از طعنه‌هایی که امروزه به پیر زده می‌شود، با این مضمون است که ماری اسکودوفسکا بزرگ‌ترین کشف پیر کوری بوده‌است. در ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۵، پیر و ماری با یکدیگر در شهر سو ازدواج کردند. آن‌ها هیچ‌کدام به برگزاری مراسم ازدواج مذهبی اعتقاد نداشتند و ماری برخلاف رسم متداول پوشیدن لباس سفید توسط عروس، از لباسی با رنگ آبی تیره استفاده کرد؛ لباسی که می‌توانست تا سال‌ها از آن به‌عنوان روپوش آزمایشگاه استفاده کند. آنها دو زمان فراغت را با یکدیگر سپری می‌کردند: یکی سفرهای طولانی با دوچرخه و دیگری سفرهای خارج از کشور که این حتی موجب نزدیکی بیشتر این دو نیز شد. ماری در وجود پیر، عشقی تاره یافته بود، یک شریک، یک همکار علمی که می‌توانست به او تکیه کند.
کشف عناصر شیمیایی
در سال ۱۸۹۵، ویلهلم رونتگن موفق به کشف پرتو ایکس شد. با این‌حال، سازوکاری که در پس نحوه ایجاد آن بود، به‌صورت کامل شناخته نشد. در سال ۱۸۹۶، هانری بکرل کشف کرد که اورانیوم از خود پرتوهایی می‌افشاند که از لحاظ قدرت نفوذ شبیه پرتو ایکس هستند. او نشان داد که این تابش، برخلاف فسفرسانس، به منبع خارجی انرژی وابسته نیست و به‌نظر می‌رسد که به‌صورت خودبخود از اورانیوم منتشر می‌شود. ماری کوری که تحت تأثیر این دو کشف قرار داشت، تصمیم گرفت تا آنجا که از لحاظ تحقیقاتی میسر است، پرتو تابیده شده از اورانیوم را به‌عنوان یک رساله تحقیقاتی مورد بررسی قرار دهد.
او از روش نوآورانه‌ای برای بررسی نمونه‌های مورد نظر استفاده کرد. ۱۵ سال پیشتر، همسر او، پیر کوری و برادرش موفق به توسعه ابزاری حساس برای سنجش میزان بار الکتریکی شدند که نوعی الکترومتر بود. ماری با استفاده از این ابزار موفق شد کشف کند که پرتوهای تابیده شده از اورانیوم موجب می‌شوند که هوای اطراف نمونه رسانای جریان الکتریسته شود. با کمک این روش، اولین نتیجه‌ای که به‌دست‌آورد، این بود که متوجه شد فعالیت یک ترکیب حاوی اورانیوم، به میزان خلوص اورانیوم آن بستگی دارد. او فرض کرد که تابش حاصل از برهم‌کنش برخی از مولکول‌های موجود در نمونه نیست و ناشی از خود اتم‌ها است. این فرضیه قدمی مهم در ابطال این فرضیه بود که اتم‌ها نامرئی هستند.
در سال ۱۸۹۷، دختر او، ایرن متولد شد. برای حمایت از خانواده، ماری تدریس در دانشگاه مدرسه عالی نرمال را به‌عهده گرفت. او فاقد یک آزمایشگاه اختصاصی بود و مجبور بود که اغلب تحقیقات خود را در یک انبار تغییر کاربری داده شده در نزدیکی دانشگاه انجام دهد. این انبار که قبلاً از آن به‌عنوان اتاق تشریح برای دانشجویان پزشکی استفاده می‌شد، تهویه مناسب نداشت و حتی در مقابل آب نیز نفوذناپذیر نبود. در آن زمان، ماری و دیگران از مضرات قرار داشتن در معرض امواج رادیواکتیو ناآگاه بودند و همین باعث می‌شد که آنها بدون پوشش مناسب با مواد رادیواکتیو در تماس باشند. دانشگاه مدرسه عالی نرمال تحقیقات ماری را از لحاظ مالی حمایت نمی‌کرد، اما ماری توانست کمک‌هزینه‌هایی از طرف شرکت‌های ریخته‌گری و استخراج معدنی و همچنین سایر سازمان‌های دولتی و غیردولتی دریافت کند.
مطالعات سیستماتیک کوری شامل دو ماده معدنی منبع اورانیوم، پیچبلند و توربرنیت که همچنین به عنوان کالکولیت نیز شناخته می‌شود بود. الکترومتر وی نشان داد که پیچبلند چهار برابر و کالکولیت دو برابر خود اورانیوم فعال است. او بر اساس این نتایج، نتیجه گرفت که که اگر نتایج قبلی در مورد رابطه میان مقدار اورانیوم و میزان فعالیت آن صحیح باشد، در نتیجه این کانی معدنی باید دارای مقادیر کمی از ماده دیگری باشند که در مقایسه با اورانیوم، به‌مراتب فعالیت بیشتری دارد. ماری جستجوی هدفمند خود را برای یافتن ماده جدید دارای تابشی رادیو اکتیو آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۸۹۸ موفق به کشف عنصری رادیواکتیو شد که امروزه آن را با نام توریوم می‌شناسیم. پیر کوری به‌صورت عمیقی تحت تأثیر کشفیات ماری قرار گرفت و این تأثیر و شیفتگی به‌جایی رسید که در اواسط سال ۱۸۹۸، پیر تصمیم گرفت کارش در زمینه بلورها را رها کند و به ماری بپیوندد.
ماری از اهمیت فوق‌العاده زیاد این کشف و لزوم انتشار هرچه سریع‌تر آن آگاه بود و بنابراین این موضوع را در اولویت کاری خود قرار داد. اهمیت چاپ سریع این کشف از آنجا بر ماری آشکار بود که به یاد داشت اگر هانری بکرل تنها چند روز در ارائه اکتشافش در مورد پرتوزایی به فرهنگستان علوم فرانسه درنگ می‌کرد، اعتبار آن اکتشاف مهم (و حتی جایزه نوبل مربوط به آن) به سیلوانوس تامپسون تعلق می‌گرفت. با آگاهی از این، او با نوشتن مقاله‌ای به شرح مختصری از کارش پرداخت و آن را در ۱۲ آوریل سال ۱۸۹۸ با کمک استاد سابقش گابریل لیپمن، به فرهنگستان ارائه کرد. با این‌حال، اگرچه هانری با چاپ سریع‌تر مقاله‌اش در مورد پرتوزایی موفق به شکست دادن تامپسون در این زمینه شد، اما ماری کوری موفق به این مهم و نشان دادن این که توریم مانند اورانیوم، دارای تابش امواج رادیواکتیو است، نشد، چرا که گرهارد کارل اشمیت، شیمی‌دان آلمانی دو ماه زودتر مقاله خود در این زمینه را در برلین منتشر کرده بود.
در آن زمان هیچ‌کسی در دنیای فیزیک متوجه نشد که ماری در مقاله‌ای که منتشر کرد به چه حقیقتی اشاره کرده‌است، حقیقتی که نشان می‌داد فعالیت اورانینیت و توربرنیت چه مقدار بیش‌تر از خود اورانیوم است. این حقیقت منجر به این باور شد که این کانی‌ها حاوی عنصری با فعالیتی بیشتر در مقایسه با خود اورانیوم هستند. او بعداً به‌یاد می‌آورد که در آن زمان چقدر شور و اشتیاق داشت که این فرضیه را در سریع‌ترین زمان ممکن به اثبات برساند. در ۱۴ آوریل ۱۸۹۸، کوری به‌صورت خوش‌بینانه‌ای، ۱۰۰ گرم از نمونه اورانینیت را توزین کرد و سپس با کمک هاون آن را سایید. در آن زمان آنها نمی‌دانستند، آن چیزی که به دنبال آن هستند، آنقدر میزانش اندک است که برای رسیدن به مقدار اندکی از آن به چندین تن سنگ معدن نیاز است.
در ژوئیهٔ ۱۸۹۸، کوری و همسرش مقاله‌ای مشترک به چاپ رساندند که از وجود عنصری به نام پولونیوم حکایت داشت، نامی که به افتخار زادگاه ماری انتخاب شده بود. در ۲۶ دسامبر ۱۸۹۸، کوری‌ها از وجود عنصر دیگری پرده برداشتند که آن را رادیم نام نهاده بودند؛ این نام برگرفته از واژه‌ای لاتین برای پرتو بود. علاوه‌بر این، کوری‌ها در مسیر تحقیقاتشان، واژهٔ رادیواکتیویته را برای اولین بار به‌کار بردند و آن را ترویج کردند.
کوری‌ها برای این که دستاوردهایشان را بدون هیچ شک و شبهه‌ای به اثبات برسانند، تلاش کردند که عنصرهای پولونیوم و رادیوم را به‌صورت خالص تهیه کنند. اورانینیت یک کانی پیچیده‌است که جداسازی شیمیایی اجزای آن کاری بسیار طاقت‌فرسا است. کشف پولونیوم نسبتاً راحت‌تر بود، چراکه این عنصر از لحاظ شیمیایی مشابه عنصر بیسموت بود و پولونیوم تنها عنصر بیسموت‌مانند موجود در سنگ‌های معدن مورد بررسی بود. با این‌حال، رادیوم داستان متفاوتی داشت و خالص‌سازی آن دشوارتر بود. این عنصر بیشتر شبیه باریوم بود و سنگ معدن اورانینیت حاوی هر دو بود. ماری و پیر تا سال ۱۸۹۸، موفق به تهیه مقادیر بسیار ناچیزی از رادیوم شدند، با این‌حال تهیهٔ رادیوم خالص و فاقد آغشتگی به باریوم دست نیافتنی به‌نظر می‌رسید. کوری‌ها روشی بسیار طاقت فرسا و دشوار را برای جداسازی رادیوم با کمک روش‌های مختلف تبلور مجدد به‌کار گرفتند. سرانجام و در سال ۱۹۰۲، آنها موفق شدند که از یک تن سنگ معدن اورانینیت به حدود ۰/۱ گرم رادیوم کلرید برسند. ماری در سال ۱۹۱۰ موفق شد که رادیوم خالص فلزی را تهیه کند. با این‌حال، او هرگز موفق به خالص‌سازی و جداسازی عنصر پولونیوم که دارای نیمه‌عمری برابر ۱۳۸ روز بود، نشد.
در سال ۱۹۰۰، ماری کوری به اولین زن عضو دانشکده در دانشگاه مدرسه عالی نرمال تبدیل شد و همسرش نیز به عضویت دانشگاه پاریس درآمد. ماری در ۱۹۰۲، به‌خاطر مرگ پدرش به لهستان سفر کرد.
در سال ۱۹۰۳، با کمک گابریل لیپمن به‌عنوان استاد راهنما، ماری کوری موفق به اخذ مدرک دکترای خود از دانشگاه پاریس شد. در آن سال، ماری و همسرش برای ایراد سخنرانی در مورد رادیواکتیویته به مؤسسه سلطنتی دعوت شده بودند، اما به این خاطر که او یک زن بود، از سخنرانی او جلوگیری شد و پیر به‌تنهایی به سخنرانی در این زمینه پرداخت. در همین زمان، صنعت جدیدی بر پایه رادیوم شروع به‌کار کرد. کوری‌ها کشف خود را ثبت اختراع نکردند و تنها سود اندکی از این تجارت پرسود که تازه به راه افتاده بود، کسب کردند.
جایزه‌های نوبل
در دسامبر ۱۹۰۳، فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد جایزه نوبل فیزیک را « «به پاس خدمات ارزنده در تحقیقات در زمینه رادیواکتیویته که توسط پروفسور هانری بکرل کشف شد» به‌صورت مشترک به ماری کوری، پیر کوری و بکرل اعطا کرد. در ابتدا، کمیته انتخاب برندگان جایزه نوبل، تصمیم گرفته بود که جایزه نوبل تنها به پیر کوری و هانری بکرل تعلق بگیرد، با این‌حال، یکی از اعضای کمیته با نام ماگنوس گوستا میتاگ-لفلر که ریاضی‌دان و مدافع حقوق زنان دانشمند بود، پیر کوری را از موضوع آگاه کرد و با شکایتی که پیر در این زمینه انجام داد نهایتاً مقرر شد که نام ماری کوری نیز در بین برندگان جایزه اضافه شود. ماری کوری با دریافت این جایزه نوبل به اولین زن در تاریخ علم تبدیل شد که موفق به کسب جایزه نوبل شد.
در سال ۱۹۱۲، جامعه علمی ورشو به او پیشنهاد ریاست یک آزمایشگاه جدید در ورشو را داد اما او نپذیرفت و به‌جای آن روی گسترش بنیاد رادیوم تمرکز کرد تا این‌که در سال ۱۹۱۴ گسترش آن به پایان رسید. او در سال ۱۹۱۴ به‌عنوان رئیس آزمایشگاه کوری بنیاد رادیوم در دانشگاه پاریس انتخاب شد. گسترش فعالیت‌های بنیاد با شروع جنگ جهانی اول با وقفه روبرو شد و شرایط به‌صورتی پیش رفت که بیشتر پژوهشگران به ارتش فرانسه فراخوانده شدند. شروع مجدد کامل فعالیت‌های بنیاد از ۱۹۱۹ از سرگرفته شد.
جنگ جهانی اول
در طول جنگ جهانی اول، ماری کوری متوجه شد که بهتر است عمل جراحی بر روی سربازان زخمی هرچه زودتر انجام شود. او متوجه شد که وجود یک مرکز تصویربرداری پرتو ایکس در خط مقدم جبهه جنگ برای جراحان ضروری است. بعد از انجام بررسی و انجام مطالعات مختصر در مورد رادیولوژی، آناتومی بدن و مکانیک خودرو، او شروع به خرید وسایل و تجهیزات مربوط به پرتو ایکس و ژنراتورهای کمکی کرد و در ادامه واحدهایی برای تصویربرداری پرتو ایکس سیار را توسعه داد که نزد بقیه با عنوان کوری‌های کوچک شناخته می‌شدند.
او به ریاست سرویس رادیولوژی در صلیب سرخ برگزیده شد و پس از آن اولین مرکز رادیولوژی نظامی را در فرانسه بنا نهاد که فعالیت این مرکز از اواخر سال ۱۹۱۴ آغاز شد. ماری با کمک یک پزشک نظامی و ایرن، دختر ۱۷ ساله خود، مدیریت نصب ۲۰ دستگاه رادیولوژی سیار و ۲۰ واحد رادیولوژی در بیمارستان‌های صحرایی را در سال اول به‌عهده داشت. سپس او مسئولیت آموزش زنان به‌عنوان کمک‌رسان را به‌عهده گرفت.
در سال ۱۹۱۵، کوری سوزنی توخالی حاوی تابش رادیوم تهیه کرد که گازی بی‌رنگ و رادیواکتیو توسط رادیوم منتشر می‌کرد که بعداً رادون نام گرفت و برای ضدعفونی کردن بافت‌های عفونی مورد استفاده قرار می‌گرفت. او رادیوم مورد نیاز برای این کار را از یک گرم ذخیره رادیوم که خودش تهیه کرده بود، تأمین می‌کرد. برآورد زده می‌شود که بیش از یک میلیون سرباز زخمی در واحدهای پرتو ایکس، مداوا شده‌اند. در حالی که ماری مشغول رسیدگی به سربازان زخمی در واحدهای پرتو ایکس بود، همچنان دست از پژوهش‌های علمی خود برنداشت و در همین حین تحقیقات خود را هرچند به آهستگی ادامه داد. با وجود زحمات و خدمات فراوان ماری کوری به فرانسه در طول جنگ جهانی اول، او هیچ‌گاه به‌صورت رسمی از جانب دولت فرانسه مورد تقدیر قرار نگرفت.
همچنین، بی درنگ پس از شروع جنگ جهانی اول، او تلاش کرد تا مدال طلای نوبل خود را برای کمک به دولت اعطا کند که بانک مرکزی فرانسه از پذیرش آن خودداری کرد. با این‌حال او سعی کرد با خرید اوراق قرضه جنگی با پولی که از جایزه نوبل کسب کرده بود، از راه دیگری به دولت کمک کند.
سال‌های پس از جنگ
در سال ۱۹۲۰ و در ۲۵امین سالگرد کشف رادیوم، دولت فرانسه یک دستمزد برای او تعیین کرد. لویی پاستور واپسین فردی بود که موفق به دریافت این پاداش شده بود. در ۱۹۲۱ و زمانی که تور آمریکا برای جمع‌آوری کمک مالی برای انجام تحقیقات در زمینه رادیوم به‌سر می‌برد، با استقبال بسیار گرمی روبرو شد.
در ۱۹۲۱، وارن هاردینگ، بیست‌ونهمین رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا، او را در کاخ سفید پذیرفت و به او یک گرم از رادیوم جمع‌آوری شده در ایالات متحده را تقدیم کرد و بانوی اول، فلورنس هاردینگ نیز او را ستود و از او به‌عنوان انسانی کوشا و پاسدار حقوق زنان یاد کرد. پیش از این دیدار، این موضوع که ماری کوری با این میزان اعتبار جهانی هنوز هیچ نشان یا مدال افتخاری از فرانسه ندارد، موجب شرمساری مقامات فرانسه شد و همین موجب شد که دولت فرانسه به او پیشنهاد نشان لژیون دونور را بدهد که این موضوع با مخالفت کوری روبرو شد. در سال ۱۹۲۲، او به‌عنوان همکار فرهنگستان پزشکی فرانسه گماشته شد. افزون بر آمریکا، او همچنین به کشورهای دیگری مانند بلژیک، برزیل، اسپانیا و چکسلواکی سفر کرد و در آنجا به ایراد سخنرانی پرداخت.
مرگ
ماری برای آخرین بار در سال ۱۹۳۴ از لهستان بازدید کرد. چند ماه بعد، در چهارم ژوئیه ۱۹۳۴، او بر اثر کم‌خونی آپلاستیک، که تصور می‌شود ناشی از کار مداوم او با پرتوهای خطرناک رادیواکتیو بود، در بیمارستانی در فرانسه درگذشت.
زمانی که او در این زمینه مشغول فعالیت بود، آثار ویرانگر پرتوهای یونیزه‌کننده هنوز به‌خوبی آشکار نشده بود و او در زمان کار با مواد پرتوزا ملاحظات لازم در مورد عدم تماس مستقیم با این مواد را انجام نمی‌داد؛ به‌طوری که برای مثال او لوله‌های حاوی نمونه‌های رادیواکتیو را در جیب روپوش آزمایشگاهی خود حمل می‌کرد و آنها را در کشوی میز کارش نگهداری می‌کرد. کوری همچنین در زمانی که در بیمارستان‌های صحرایی خط مقدم جبهه در جنگ جهانی اول به‌عنوان رادیولوژیست مشغول به کار بود، در معرض تابش پرتوی ایکس قرار داشت. اگرچه چندین دهه کار با مواد پرتوزا منجر به بیماری وخیم او، شرایطی مثل از دست رفتن تقریباً کامل بینایی به‌علت آب‌مروارید و حتی در نهایت مرگ او شد، اما او هیچگاه متوجه خطرات سلامتی ناشی از تماس با مواد رادیواکتیو نشد. او در قبرستانی در شهر سو در کنار همسرش پیر کوری به خاک سپرده شد. ۶۰ سال بعد و در سال ۱۹۹۵، به افتخار دستاوردهایش، بقایای جسد او به پانتئون در پاریس منتقل شد. به‌خاطر آلودگی بدن ماری به مواد رادیواکتیو، بقایای او در محفظه‌ای سربی قرار داده شد. او اولین زنی است که به‌خاطر دستاوردها و افتخاراتش در پانتئون دفن شده‌است.
به‌علت سطح بالای آلودگی رادیواکتیو، برگه‌های مقالاتی که او در دهه ۱۸۹۰ میلادی نوشته بود، به‌عنوان مواردی خطرناک جهت لمس در نظر گرفته شده‌اند. حتی دفترچه یادداشت او نیز فوق‌العاده رادیواکتیو محسوب می‌شود. مقالات او در محفظه‌ای سربی نگهداری می‌شوند و علاقه‌مندانی که مایل به مطالعه آنها هستند، باید از لباس و پوشش ویژه استفاده کنند. در آخرین سال زندگیش، ماری کوری مشغول کار روی کتابی با عنوان رادیواکتیویته بود که سرانجام پس از مرگش و در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
میراث
فعالیت‌های اجتماعی و علمی ماری کوری سهم به‌سزایی در شکل‌گیری دنیای سده‌های بیست و بیست و یکم داشت. استاد دانشگاه کرنل، لزلی ویلیامز در این باره می‌گوید:
اگر کوری‌ها در تغییر چشم‌انداز رایج در شیمی و فیزیک نقش داشتند، این تأثیر به همان اندازه در حوزه امور اجتماعی نیز وجود داشت. ماری کوری برای این‌که بتواند به چنین دستاوردهایی دست یابد، مجبور بود که موانع بزرگی که تنها به‌خاطر جنسیت او در مقابلش قرار داشت را هم در لهستان و هم در فرانسه از پیش روی خود بردارد. به این جنبه از زندگی و حرفه او و همچنین نقش او به‌عنوان یکی از پیشگامان فمینیسم، در اثری به‌نام ماری کوری: یک زندگی از فرانسوا ژیرو پرداخته شده‌است.
ماری کوری به صداقت و حفظ اعتدال در سبک زندگی شناخته شده‌است. او زمانی در ۱۸۹۳ بورسیه تحصیلی کوچکی دریافت کرد. اما در سال ۱۸۹۷ و به‌محض آن که توانست از پس هزینه‌های خود بربیاید، مبلغ آن بورسیه را به واگذارکننده آن برگرداند. او بخش زیادی از پول ناشی از جایزه نوبل اول خود را به دوستان، خانواده و همکارانش واگذار کرد. او در یک تصمیم غیرمعمول، از ثبت فرایند جداسازی رادیوم به‌عنوان اختراع خودداری کرد تا جامعه علمی بتواند بدون مانع در این زمینه تحقیق کند. او همواره اصرار داشت که جوایز مالی و هدایای نقدی که از طرف مراکز مختلف به او اعطا می‌شد، به مرکزی داده شود که او برای آن کار می‌کرد. او و همسرش پیر معمولاً از دریافت جایزه و مدال خودداری می‌کردند. گفته می‌شود که آلبرت اینشتین در مورد او بیان کرده‌است که او احتمالاً تنها فردی است که به‌خاطر شهرت، دچار فساد نمی‌شد.
افتخارات و ستایش‌ها
توسعه نظریه رادیواکتیویته و ترویج اصطلاح رادیواکتیویته، توسعه تکنیک‌های خالص‌سازی ایزوتوپ‌های رادیواکتیو و کشف دو عنصر به‌نام‌های پولونیوم و رادیوم از جمله دستاوردهای اصلی او به‌شمار می‌روند. به‌عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین دانشمندان، ماری کوری به نمادی برای جامعه علمی تبدیل شده‌است که ستایش‌های فراوانی از سراسر جهان، حتی در دنیای پاپ دریافت کرده‌است. در سال ۲۰۰۹، طبق یک نظرسنجی که توسط نیوساینتیست به انجام رسید، او به‌عنوان الهام‌بخش‌ترین زن تاریخ علم انتخاب شد. کوری با دریافت ۲۵٫۱ درصد آرا، موفق به کسب سهمی در حدود دوبرابر نفر دوم، یعنی روزالیند فرانکلین (۱۴٫۲) شد. لهستان و فرانسه سال ۲۰۱۱ را سال ماری کوری اعلام کردند و سازمان ملل متحد نیز این سال را به‌عنوان سال جهانی شیمی نام‌گذاری کرد. تصویری هنری از کوری در موزه جیکوبز در موزه هنرهای معاصر سن دیگو در کالیفرنیا قرار داده شد. در ۷ نوامبر این سال، گوگل سالگرد تولد ماری را کوری را با انتخاب یک لوگوی اختصاصی گوگل دودل تبریک گفت. در دسامبر، آکادمی علوم نیویورک صد سالگی دومین جایزه نوبل ماری کوری را در حضور شاهدخت مادلین جشن گرفت.
ماری کوری اولین زنی بود که موفق به کسب جایزه نوبل شد و اولین کسی بود که دو جایزه نوبل گرفت. او تنها زنی بود که دو بار این جایزه را کسب کرد و تنها فردی بود که در دو رشته مختلف علمی موفق به دریافت این جایزه شد. علاوه‌بر جایزه نوبل شیمی، او جوائز دیگری نیز کسب کرد:
مقاله مشترک ماری کوری با همسرش پیر کوری و همکاری گوستاو بمونت در سال ۱۸۹۸ در مورد کشف عنصر رادیوم و پولونیوم توسط بخش تاریخ انجمن شیمی آمریکا موفق به دریافت جایزه دستاورد شیمیایی در سال ۲۰۱۵ شد. در سال ۱۹۲۰، او اولین زنی شد که به عضویت آکادمی علوم و نامه‌های سلطنتی دانمارک درآمد. در ۱۹۲۱ و زمانی که در آمریکا بود، او جایزه عضویت در جامعه علمی زنان، لوتا سیگما را دریافت کرد. در سال ۱۹۲۴، او به‌عضویت افتخاری انجمن شیمی لهستان درآمد. نام ماری کوری بر روی بنای یادبود کشته شدگان در راه تحقیقات در زمینه اشعه ایکس و رادیوم که در هامبورگ آلمان بنا شده‌است، حک شده‌است.
مکان‌های بسیاری در سرتاسر دنیا به افتخار او نام‌گذاری شده‌اند. در سال ۲۰۰۷، ایستگاه مترو در پاریس به افتخار او نام‌گذاری مجدد شد. رآکتور تحقیقاتی ماریا که در لهستان قرار دارد، به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. نام سیارک ۷۰۰۰ کوری نیز برگرفته از نام او است. یک هواپیمای مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ از شرکت هواپیمایی کاال‌ام نیز به یاد او نام‌گذاری شده‌است. چندین مؤسسه و دانشگاه نام او را بر خود گذاشته‌اند که مؤسسه تحقیقات تومورشناسی ماریا اسکودوفسکا-کوری در ورشو و مؤسسه کوری در پاریس، دانشگاه ماری اسکودوفسکا-کوری واقع در لوبلین، دانشگاه پیر و ماری کوری (پاریس ۶) و مرکز درمان سرطان ماری کوری در بریتانیا نیز از جمله این مؤسسه‌ها و مراکز علمی هستند. دو موزه به ماری کوری اختصاص داده شده‌اند. درسال ۱۹۶۷، موزه ماریا اسکودوفسکا-کوری در شهر جدید ورشو و در خیابان محل تولد ماری کوری تأسیس شد. آزمایشگاه تحقیقاتی او در پاریس نیز از سال ۱۹۹۲، به‌صورت موزه کوری حفظ شده‌است.
در آثار هنری
آثار هنری بسیاری نیز به او پرداخته‌اند. در سال ۱۹۳۵، میچالینا موچیتسکی همسر ایگناتسی موچیتسکی رئیس‌جمهور لهستان، مجسمه‌ای از ماری کوری را در جلوی مؤسسه رادیوم در ورشو افتتاح کرد. در سال ۱۹۵۵، جوزف مازور پنلی شیشه‌ای برای ماری کوری با نام مدالیون ماری اسکودوفسکا-کوری ساخت که در اتاق لهستان در دانشگاه بوفالو قرار داده شد.
زندگی‌نامه‌های بسیاری درباره او نوشته شده‌است. در سال ۱۹۳۸، دختر او، ایو کوری، اثری با عنوان مادام کوری منتشر کرد. در سال ۱۹۸۷، فرانسیس ژیرو دست به انتشار اثری با عنوان رادیواکتیویته: ماری و پیر کوری، داستانی از عشق و سقوط زد. ماری کوری همچنین دست‌مایه چندین فیلم، در قالب فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای نیز شده‌است که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از: ماری کوری موضوع نمایشنامه گمان اشتباه از لاورنس آرنوویچ در سال ۲۰۱۳ بوده‌است. همچنین، کوری در نمایش‌نامه مانیا: تاریخ زنده ماری کوری از سوزان ماری فرونتزاک در سال ۲۰۱۴ به نمایش درآمده است. شمایل ماری کوری همچنین بر روی برخی از اسکناس‌ها و سکه‌ها در سرتاسر دنیا نیز نقش بسته‌است. تصویر او بر روی اسکناس‌های ۲۰۰۰۰ زلوتی لهستان در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی و همچنین بر روی اسکناس ۵۰۰ فرانکی فرانسه، قبل از پیدایش واحد پولی یورو، قرار داشت. طرح‌های با مضمون ماری کوری در تمبرهای پستی توگو، زامبیا و گینه وجود دارند که در واقع به‌جای نمایش چهره ماری کوری، از تصویر سوزان ماری فرونتزاک بازیگر نقش ماری کوری در نمایش‌نامه مانیا: تاریخ زنده ماری کوری استفاده شده‌است.
در سال ۲۰۱۱ میلادی، پل جدیدی در ورشو و بر روی رودخانه ویستولا ساخته شد که به افتخار او پل ماریا اسکودوفسکا-کوری نامیده شد. در ژانویه ۲۰۲۰، شرکت آرژانتینی استالوجیک که در زمینه تصویربرداری با کیفیت بالا از زمین فعالیت می‌کند، ماهواره کوچکی را با نام ماری کوری به فضا پرتاب کرد.
الکساندراوکا، بخش زوالن
الکساندراوکا، بخش زوالن (به لاتین: Aleksandrówka, Zwoleń County) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Policzna واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی میهایل کوگیالنیچونو
فرودگاه بین‌المللی میهایل کوگیالنیچونو (به زبان بومی: Aeroportul Internaţional Constanţa Mihail Kogălniceanu) یک فرودگاه نظامی و همگانی مسافربری با کد یاتا CND است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۵۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور رومانی قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
رریر
در کتاب ولسونگا ساگا،رریر، پسر سیگی، پس از پدرش شاه می‌شود و انتقام کشته شدن او را می‌گیرد. او در سرزمین هون به هون‌ها حکومت می‌کند و حاکم قدرتمندی می‌گردد. پسر رریر ولسونگ است.
رریر و همسرش صاحب فرزند نمی‌شدند تا اینکه الهه فریگ، همسر اودین سیب جادویی باروری را توسط ماده غولی به نام هالجد که لباس مبدل یک کلاغ را پوشیده بود برای آنان فرستاد. کمی بعد از آن، همسر رریرباردار شد اما خود او بیمار شده و درگذشت. همسرش شش سال باردار بود تا اینکه متوجه شد زیاد زنده نخواهد ماند و دستور داد که فرزند او با سزارین، عملی که در آن زمان به قیمت جان مادر تمام می‌شد، به دنیا آورده شود. زمانی که فرزندش ،ولسونگ، به دنیا آمد، در هنگام تولد به مانند فردی بالغ می‌ماند و مادرش را قبل از مرگ بوسید.
کوه رریر مکانی در دنیای خیالی سرزمین میانی است.
ماهی و گربه
ماهی و گربه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی شهرام مکری و تهیه کنندگی سپهر سیفی محصول سال ۱۳۹۲ است.
این فیلم موفق شد جایزه ویژهٔ بخش افق‌های جشنواره فیلم ونیز را در سال ۲۰۱۳ به دلیل «محتوای خلاقانه» از آنِ خود کند. تمام فیلم ماهی و گربه در یک سکانس پلان اتفاق می‌افتد. شهرام مکری و محمود کلاری همراه با گروه بازیگران فیلم یک ماه تمرین کردند تا بتوانند این تک‌شات طولانی را ضبط کنند.
مکری دربارهٔ ایدهٔ این فیلم گفته‌است: برخی منتقدین ماهی و گربه را از این جهت فیلمی منحصر به فرد در تاریخ سینما می‌دانند که توانسته «تک‌شات بودن» و «مفهوم تکرار زمانی» را همزمان به کار برد.
این فیلم در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۹۳ در سینماهای ایران اکران شده‌است.
خلاصهٔ داستان
فیلم داستانی غیرخطی دارد و از تعدادی داستانک با شیوهٔ روایت زمان مدور تشکیل شده‌است. پیرنگ اصلی فیلم این است: چند دانشجوی دختر و پسر برای شرکت در جشن بادبادک بازی به شمال کشور رفته‌اند. در همسایگی کمپ کوچک آنها کلبه-رستورانی قرار دارد که سه مرد ساکن آن هستند. رستوران به گوشت احتیاج دارد و جز این جوان‌ها شکاری در آن اطراف نیست.
قصهٔ ماهی و گربه بر اساس یک ماجرای واقعی نوشته شده‌است. در سال ۱۳۷۷ خبری در رسانه‌ها منتشر شد مبنی بر این‌که رستورانی بین راهی گوشت چرخ‌کرده انسان را می‌پخته‌است.
الفی (ابهام‌زدایی)
الفی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دهسر (لاهیجان)
دهسر ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان آهندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.
رابرت لارنس (تدوینگر فیلم)
رابرت لارنس (Robert Lawrence؛ November 9, 1913 – ۱۹۱۳:۱۱:۹, ) تدوین‌گر اهل کشور کانادا بود. وی در سی و سومین دورهٔ جوایز اسکار نامزد بهترین تدوین برای فیلم اسپارتاکوس شد.
اتحاد پرتغال و انگلستان
منشأ این اتحاد به دوره قرون وسطی بازمی گردد. در سراسر تاریخ این پیمان کمک بزرگی به هردو دولت بوده‌است؛ برای مثال، در هنگام جنگ‌های ناپلئونی در جبهه شبه جزیره ایبری، بریتانیا به پرتغال کمک کرد تا در جنگ شبه جزیره بر ارتش اشغالگر فرانسه غلبه کند و در جنگ جهانی اول نیز پرتغال کمک بریتانیا را جبران نمود.
لوچو د کارو
لوچو د کارو (Lucio De Caro؛ زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۲۲) کارگردان فیلم و نویسنده اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به پاگنده به هنگ کنگ می‌رود اشاره نمود.
متناهی‌گرایی زمانی
به این ایده که زمان متناهی است، متناهی‌گرایی زمانی می‌گویند. محتوای این ایده مربوط به دوران پیشا-مدرن است، پیش از اینکه ریاضیات مفهموم بی‌نهایت را درک بکند و پیش از کیهان‌شناسی فیزیکی.
فلسفه ارسطو که در آثاری همچون «فیزیک» بازتاب یافته‌است، براین باور بود که اگرچه فضا متناهی است در پس بیرونی‌ترین بخش کره آسمان هیچ چیزی وجود ندارد، اما زمان نامتناهی است. این عقیده سبب برروز مشکلاتی برای فیلسوفان اسلامی، یهودی و مسیحی گشت که در تطابق مفهوم ابدی با بینش ابراهیمی در مورد آفرینش، ناتوان بودند.
الکترو
الکترو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ادوارد الگار
ادوارد الگار (به انگلیسی: Edward Elgar) آهنگساز بریتانیایی در ۲ ژوئن ۱۸۵۷ در برودهث به دنیا آمد و در ۲۳ فوریه ۱۹۳۴ در ورسستر در گذشت.
الگار مقام‌های کوچکی مانند نوازنده ارگ و رهبر گروه داشت. پس از آنکه نتوانست زندگی را در لندن بگذراند به مالورن (Malvern) رفت و در همانجا اقامت گزید. شهرت او به عنوان یک آهنگساز،به خاطر واریاسیون‌های چیستان برای ارکستر و اراتوریوی او به نام رویای گرونتیوس می‌باشد. آثار دیگر او دو سمفونی، کنسرتوهایی برای ویولن و ویولن‌سل، پیش‌درآمد والگرو، سرناد برای سازهای زهی، اورتور کنسرت کوکانی (Cockaigne) و مارش‌های جلالی و تشریفات است. الگار در زمره نخستین آهنگسازانی قرار دارد که به صورت جدی قطعاتی را برای پخش در گرامافون ساخت.
لیک کترین، ایلینوی
لیک کترین (به انگلیسی: Lake Catherine) یک حوزه سرشماری در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده‌است. لیک کترین ۱٬۳۷۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیه مکمن بن عمار
ناحیه مکمن بن عمار (به عربی: دائرة مکمن بن عمار) یک ناحیه در الجزایر است که در استان نعامه واقع شده‌است. ناحیه مکمن بن عمار ۵٬۴۷۸ نفر جمعیت دارد.
کاترین سارافیان
کاترین صارافیان (Քեթրին Սարաֆյան؛ زاده ) تهیه‌کننده ارمنی-آمریکایی در شرکت پیکسار است.
الکساندر (ابهام‌زدایی)
الکساندر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
الکسندرا اورلاندو
الکسندرا اورلاندو ژیمناست زادهٔ January 19, 1987 میلادی اهل کشور کانادا است.
رصیفه
شهر رصیفه در استان زرقاء در کشور اردن واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۲۷٫۷۳۵ نفر است.
خانه حریری
خانه حریری مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان تربیت، کوچه نور هاشمی، پلاک ۱۳۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
با توجه به اینکه تبریز خاستگاه مکتب تبریز اول و مکتب تبریز دوم بوده‌است؛ موزه‌ای تحت عنوان موزه مکاتب هنری تبریز (موزه مکتب هنر تبریز) توسط اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی آذربایجان شرقی در محل خانه حریری دایر خواهد شد.
معماری
خانه حریری از دو بخش بیرونی و اندرونی تشکیل شده‌است:
سوخته کوه (لاهیجان)
سوخته کوه ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان آهندان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۰ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.
لودشت
لودشت، روستایی است از توابع بخش شیرگاه شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان لفور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
فرودگاه شهری آدیسون
فرودگاه شهری آدیسون یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۸۰۲ متر است. این فرودگاه در شهر آدیسون (آلاباما) کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
باباقلی
باباقلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کوه دشت جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۲ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.
الکساندراوکا، بخش لوکو
الکساندراوکا، بخش لوکو (به لاتین: Aleksandrówka, Łuków County) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Stoczek Łukowski واقع شده‌است.
خصوصیات
الکساندراوکا ۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
الکساندرا
الکساندرا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فونن
فونن یا فون (به لاتین: Funen، به دانمارکی: Fyn) یک جزیره در دانمارک است که در دریای بالتیک واقع شده‌است.
خصوصیات
فونن ۴۶۶٬۲۸۴ نفر جمعیت دارد.
مهمترین شهرهای این جزیره به همراه جمعیت‌شان عبارتند از:
توسعه انسانی
واژهٔ توسعه از نظر لغوی در زبان انگلیسی، به معنی بسط یافتن، درک کردن، تکامل و پیشرفت است. گرچه این واژه از قرن هشتم هجری (قرن چهاردهم میلادی) برای توضیح برخی پدیده‌های اجتماعی به‌کار رفته‌است، اما استفادهٔ وسیع از آن به‌عنوان یک چارچوب تحلیلی برای درک پیشرفت جوامع انسانی، به بعد از جنگ جهانی دوم و در دهه‌های ۱۹۵۰–۱۹۶۰ مربوط می‌شود. در آن هنگام، این واژه مترادف با نوسازی، رشد، و صنعتی شدن بود و برای تعبیرات و اصطلاحات مشابه به‌کار می‌رفت.
قوچم
روستای قوچم روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دهگلان استان کردستان. ایران است
وضعیت خانواری بالغ بر ۳۰ خانوار زندگی میکنند. شغل و کار اصلی مردم روستا کشاورزی و دامداری می باشد. محصولات اصلی کشاورزی قوچم گندم، جو ، نخود، یونجه، سیب زمینی می باشد. بالغ بر ۱۰۰۰ هکتار از زمینهای این روستا زیر کشت دیم می باشد که محصولات اصلی گندم و جو را می پروراند.
تل خندق (دشتستان)
تل خندق (دشتستان) یک تپه تاریخی در شهروحدتیه شهرستان دشتستان استان بوشهر (و در شمال روستای دهقاید ) است که در ۷ اسفند ۱۳۹۵ توسط اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ثبت ملی شده‌است.
در این منطقه، شهری باستانی به نام صفاره وجود داشته که امروزه از بین رفته و فقط خرابه‌هایی از آن باقی است.
هر روز از این شهر باستانی اشیای تازه‌ای کشف می‌شود همانند: سفال، سکه و ….
ترس‌افزار
ترس‌افزار نوعی بدافزار است که از مهندسی اجتماعی برای ایجاد شوک، اضطراب یا حس تهدید استفاده می‌کند تا کاربران را مجبور به خرید نرم‌افزارهای ناخواسته کند. ترس‌افزار نوعی از نرم‌افزارهای مخرب است که شامل نرم‌افزارهای امنیتی سرکش، باج افزار و سایر نرم‌افزارهای کلاهبرداری است که کاربران را فریب می‌دهد تا فکر کنند رایانه‌ی‌شان آلوده به ویروس است، سپس به آنها پیشنهاد می‌دهد که نرم‌افزاری به عنوان آنتی‌ویروس بخرند تا ویروس را حذف کند. معمولاً ویروس واقعی نیست و خود بدافزار است. طبق گزارش کارگروه مبارزه با فیشینگ، تعداد بسته‌های ترس‌افزار در نیمه دوم سال ۲۰۰۸ از ۲۸۵۰ به ۹۲۸۷ جهش کرد و در نیمه اول سال ۲۰۰۹، استفاده از ترس‌افزارها ۵۸۵٪ افزایش پیدا کرد.
در ادامه چند روش معمول آورده شده است که هکر‌ها برای انجام حملات ترس‌افزاری خود و توزیع بدافزار از آن‌ها استفاده می‌کنند:
پاپ آپ: قبلاً در این مورد توضیح داده شده است، اما پیام‌ها و هشدار‌های پاپ آپ راهی معمول برای مجرمان اینترنتی جهت استقرار ترس‌افزار است.
تبلیغات مخرب یا Malvertising: در مورد ترس‌افزار، هکر‌ها از توزیع کنندگان تبلیغات برای نمایش تبلیغات جعلی یا مخرب در وب‌سایت‌ها (با یا بدون اطلاع آنها) استفاده می‌کنند. مجرمان اینترنتی انواع مختلفی از بدافزار‌ها را پخش می‌کنند، از جمله نمایش تبلیغات جعلی مربوط به آنتی ویروس فیک را در وب‌سایت‌ها و برنامه‌های معتبر قرار می‌دهند.
بارگیری / نصب: هکر‌ها با ارائه فایل‌های رایگان، مانند نرم افزار، آهنگ، عکس، فیلم، فایل PDF کتاب‌های معروف و غیره، قربانیان را فریب می‌دهند و ترس‌افزار را در داخل این فایل‌ها پنهان می‌کنند. آن‌ها همچنین ممکن است نسخه‌هایی از برنامه‌ها و نرم افزار‌های معروف را بسازند تا کاربران را فریب دهند که آن‌ها را به جای برنامه‌های قانونی دانلود نمایند.
ایمیل‌های فیشینگ: مهاجم با هشدار آلوده بودن دستگاه یک ایمیل فیشینگ برای شما ارسال می‌کند و به شما نرم افزار آنتی ویروس یا پشتیبانی فنی را ارائه می‌دهد. آن‌ها همچنین ممکن است ایمیل‌هایی را به صورت جعلی از طرف یک شرکت یا شخص مورد اعتماد شما ارسال کنند و بدافزار ترس‌افزار را به عنوان پیوست ارسال نمایند. به نظر میرسد پیوست مانند یک فاکتور خرید، سند معامله، پرونده تجاری یا پرونده رسانه‌ای رایگان است. اما هنگامی که بر روی آن کلیک می‌کنید، ترس‌افزار بر روی دستگاه شما بارگیری می‌شود.
وب‌سایت‌های آلوده: مهاجمان وب‌سایت‌هایی ایجاد میکنند که توجه کاربر را به خود جلب کرده و هنگامی که کاربران از چنین سایت‌هایی بازدید می‌کنند، پنجره‌های پاپ آپ ترس‌افزار، در کل صفحه نمایش، نشان داده می‌شود.
کلاه‌برداری با ترس‌افزار
نویسندگان امنیت اینترنتی از اصطلاح «ترس‌افزار» برای توصیف دسته‌ای از محصولات نرم‌افزاری استفاده می‌کنند که اخطارهای بیهوده و هشدار دهنده یا اخطارهای تهدید آمیز را تولید می‌کنند (معمولاً برای فایروال تبلیغاتی و نرم‌افزار پاک کننده رجیستری که غیر واقعی یا بی فایده هستند). این نوع از برنامه‌ها سعی می‌کنند با بمباران کاربر با پیام‌های هشدار دهندهٔ مداوم که به هیچ وجه اثربخشی آن‌ها را افزایش نمی‌دهد، ارزش خود را افزایش دهند. نرم‌افزار به منظور فریب مصرف‌کنندگان طوری بسته‌بندی شده‌است که کاملاً مشابه نرم‌افزارهای امنیتی قانونی به نظر برسد.
برخی از ترس‌افزارها به هیچ برنامه نصب شده دیگری وابسته نیستند. یک کاربر می‌تواند با یک پاپ آپ در یک وب سایت مواجه شود که نشان می‌دهد رایانه شخصی وی آلوده‌است. در برخی از سناریوها، حتی اگر کاربر بخواهد اعلان را لغو کند، ممکن است به ترس‌افزار آلوده شود. این پنجره‌های ویژه به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به نظر می‌رسد متعلق به سیستم‌عامل هستند درحالی که صفحهٔ وب اند.
مطالعه‌ای که سال ۲۰۱۰ توسط گوگل انجام شد نشان داد که ۱۱۰۰۰ دامنه میزبان نرم‌افزار آنتی‌ویروس جعلی هستند که ۵۰٪ از کل بدافزارهای منتقل شده از طریق تبلیغات اینترنتی را تشکیل می‌دهند.
از ۲۹ مارس ۲۰۱۱، بیش از ۱٫۵ میلیون وب‌سایت در سراسر جهان توسط حمله تزریق اس‌کیوال LizaMoon که توسط ترس‌افزارها گسترش یافته‌است، آلوده شده‌اند.
تحقیقات انجام شده توسط گوگل کشف کرد که ترس‌افزار از برخی از سرورهای خود برای بررسی اتصال به اینترنت استفاده می‌کند. داده‌ها حاکی از آن است که حداکثر یک میلیون دستگاه به ترس‌افزار آلوده شده‌اند. این شرکت هشداری را در نتایج جستجوی کاربرانی قرار داده‌است که به نظر می‌رسد رایانه‌های آنها آلوده‌است.
نمونهٔ دیگری از ترس‌افزار، Smart Fortress است. این سایت باعث ترس مردم می‌شود به گونه‌ای که فکر کنند ویروس‌های زیادی در رایانه خود دارند و از آنها می‌خواهد خدمات حرفه‌ای را خریداری کنند.
نرم‌افزارهای جاسوسی
برخی از انواع نرم‌افزارهای جاسوسی نیز به عنوان ترس‌افزار واجد شرایط هستند زیرا پس زمینه دسکتاپ کاربر را تغییر می‌دهند، آیکون‌هایی را در قسمت اعلانات رایانه نصب می‌کنند (تحت عنوان مایکروسافت ویندوز) و ادعا می‌کنند که نوعی نرم‌افزار جاسوسی، رایانهٔ کاربر را آلوده کرده‌است و ترس‌افزار به حذف آن کمک می‌کند.
در بعضی موارد، تروجان‌های ترسناک، متن بزرگ و زرد رنگی را با عنوان "هشدار! شما نرم افزارهای جاسوسی دارید!"، جایگزین دسکتاپ قربانی می‌کنند. و حتی محافظ صفحه را مجبور می‌کنند تا به باگ خزنده در صفحه تغییر کند. Winwebsec اصطلاحی است که معمولاً برای آدرس دهی بدافزاری به کار می‌رود که به کاربران سیستم عامل ویندوز حمله می‌کند و ادعاهای واقعی مشابه ادعای نرم‌افزارهای اصلی ضد بدافزار ایجاد می‌کند.
حذف نرم‌افزار امنیتی
روش دیگر این است که کاربران را فریب دهند تا نرم‌افزار ضدویروس قانونی مانند Microsoft Security Essentials را حذف نصب کنند یا فایروال را غیرفعال نمایند. از آنجا که برنامه‌های آنتی‌ویروس معمولاً از محافظت در برابر دستکاری یا غیرفعال شدن توسط نرم‌افزارهای دیگر برخوردار هستند، ممکن است ترس‌افزار از مهندسی اجتماعی استفاده کند تا کاربر را متقاعد کند برنامه‌هایی را که از کار بدافزار جلوگیری می‌کنند غیرفعال کند.
ترس‌افزار با هدف شوخی
نوع دیگر ترس‌افزار شامل نرم‌افزارهایی است که برای ترساندن واقعی کاربر از طریق استفاده از تصاویر، صداها یا فیلم پیش‌بینی نشده طراحی شده‌اند.
انتشار کرم‌های رایانه‌ای در شبکه
مقدمه
کرم‌ها برنامه‌های مخربی هستند که می‌توانند خود را در جاهای مختلف سیستم کپی کنند و به‌طور خودگردان و خودکار در شبکه‌ها و از جمله اینترنت منتشر شوند. شیوع کرم اسلامر روی ایسکوئل و نیز سوبیگ در سال‌های اخیر و خسارات فراوانی که بر شبکه‌ها و سیستم‌ها وارد کردند، کارشناسان را بر آن داشت تا راه حل جدی را برای مقابله با کرم‌های کامپیوتری پیش گیرند.نظر به اینکه طبق آمار رسیده سرعت انتشار این کرم‌ها در شبکه‌ها به اندازه‌ای بالا بود که با روش‌های دستی نمی‌توانستند آن را کنترل کنند، لازم بود که با روش‌های خودکار به مقابله بپردازند. برای پیاده‌سازی برنامه‌های خودکار برای مقابله با انتشارکرم‌ها لازم است که نحوهٔ انتشار آن‌ها مدل شده و سپس راه‌حل‌هایی ارائه شود. به این منظور به دو مدل انتشارSimple propagation Model و Kermak-MCkendric اشاره نمودیم. در روش‌های جلوگیری از انتشار کرم‌ها ابتدا میزبان‌هایی که رفتارهای مشکوک از خود بروز می‌دهند توسط سیستم‌های تشخیص ناهنجاری مشخص می‌شوند. سیستم‌های تشخیص ناهنجاری به این صورت عمل می‌کنند که اگر در رفتارهای میزبان مواردی را مشاهده کردند که احتمال حضور کرم در ان برود نسبت به آن هشدار می‌دهند. مشکلی که در عملکرد این سیستم‌ها وجود دارد این است که درصد خطای آن‌ها زیاد است، یعنی هشدار آن‌ها برای بسیاری از میزبان‌ها بی‌مورد است. بنابراین اگر برطبق هشدارهای آن‌ها عمل کرده و همهٔ میزبان‌های مشکوک را حذف کنیم، بسیاری از میزبان‌های سالمی که به اشتباه در مورد آن‌ها هشدار داده شده نیز حذف می‌شوند. در غیر این صورت اگر بخواهیم همهٔ میزبان‌ها را ابتدا توسط بخش امنیتی بررسی کنیم، بسیاری از میزبان‌های سالم معطل می‌مانند.برای جلوگیری از موارد شرح داده شده از روش قرنطینهٔ پویا استفاده می‌کنیم. در روش قرنطینهٔ پویا میزبان‌هایی که در مورد انها هشدار داده شده در قرنطینه قرار می‌گیرند ولی پس از مدت زمان کوتاهی، حتی اگر هنوز توسط بخش امنیتی بازرسی نشده‌اند آزاد می‌شوند. به این ترتیب میزبان‌های سالم خیلی معطل نمی‌شوند. روش قرنطینهٔ پویا سرعت انتشار کرم‌ها را کاهش می‌دهد و اجازهٔ کشف کرم‌های بیشتری را به ما می‌دهد.
کرم چیست؟
کرمها برنامه‌ها مخربی هستند که به‌طور خودگردان و خودکار در شبکه‌ها و از جمله اینترنت منتشر می‌شوند و اغلب آن‌ها از طریق ایمیل منتشر می‌شوند. معمولاً این برنامه‌های مخرب با سوءاستفاده از باگ روی برنامه‌ها شیوع پیدا کنند. کرم‌ها می‌توانند اقدامات پیشگیرانه امنیتی نظیر دیواره‌های آتش و سیستم‌های حفاظتی را نادیده و اهداف خود را دنبال نمایند.[۱] کرم‌ها و ویروس‌ها در مقایسه با گذشته با سرعت به مراتب بیشتری اقدام به خرابی سیستم‌های آسیب پذیر نموده و در این راستا نسخه هائی از خود را برای اکثر سیستم‌های فوق، توزیع و منتشر می‌نمایند.
معیارهای مؤثر بر سرعت انتشار کرم‌ها
تست‌های اولیه‌ای بر روی مجموعه‌های ساده شده و با جایگشت‌های تصادفی میزبان‌ها انجام شد، این تست نشان داد که گراف انتشار کرم‌های رایج با سرعت کمی آغاز شده و تا رسیدن به رشد نهایی ادامه می‌یابد و در نهایت به حالت اشباع می‌رسد، همچنین مشاهده می‌شود که سرعت آلوده‌سازی غالباً تا وقتی که به ٪۵۰ حالت اشباع برسد بالا می‌رود[۱] .(شکل ۱) این مشاهدات، نتایجی را برای گسترش سیستم‌های تشخیص و هشدار دهنده در بر دارد.
تاُثیر تعداد سیستم‌های آلودهٔ اولیه
مذاکرات مختلف در مورد طراحی کرمهای پیشرفته، آلوده کردن قبلی تعداد زیادی از سیستم‌های موجود را به عنوان گامی مؤثر در سرعت بخشیدن به انتشار کرم می‌شمارد. داده‌های به دست آمده نشان می‌دهد که اگر تفاوت زیادی در تعداد سیستم‌هایی که از ابتدا آلوده شده بودند نباشد، تفاوت زیادی در انتشار آن‌ها دیده نمی‌شود. از اآنجایی که آلوده کردن اولیهٔ تعداد زیادی از میزبان‌ها احتمال کشف شدن کرم را بالا می‌برد، این استراتژی چندان جالب به نظر نمی‌رسد. بنابراین می‌توانیم نتیجه بکیریم که حداقل در مورد انتشار به صورت تصادفی هر گونه تلاشی برای آلوده کردن سیستم‌ها قبل از انتشار کرم فقط به هدر دادن وقت است. یک کرم قادر است به خوبی و با سرعت از یک یا چند سیستم معدود منتشر شود. احتمال شناسایی کرم در زمان آغاز انتشار که سرعت آن کم است چون تعداد سیستم‌های آلوده شده کم می‌باشد و اثرات جانبی انتشار کمتر از آن است که بتواند هشدار دهنده‌ها را فعال سازد.
کم کردن مهلت‌های زمانی
از آنجاییکه ٪۷۰فضای آدرس بدون استفاده یا برون خط هستند ارتباطاتی که می‌خواهند به این سیستم‌ها متصل شوند بدون جواب خواهند ماند و سوکت قبل از اینکه سیستم دیگری بررسی شود منتظر می‌ماند تا مهلت زمانی ارتباط قبلی پایان پذیرد. حداقل وقتی که کرم از ارتباطات Top استفاده می‌کند این اتفاق می‌افتد. این مهلت‌های زمانی بیشترین فاکتورهای زمانی هستند، زیرا مهلت زمانی بیشتر از زمان انتقال است حتی برای کرمی با حد کد بسیار زیاد که در یک شبکه با سرعت بسیار کم در حال انتشار است، کاملاً قابل مشاهده‌است چرا که کاهش سرعت زمانی تاًثیر بسزایی در افزایش سرعت کرم دارد. کاهش مهلت زمانی از ۳۰ ثانیه به ۱۵ ثانیه ( در حالی که تعداد میزبان‌های از قبل آلوده شده تغییر نکرده و همان ۵ عدد است ) موجب سرعت بخشیدن به انتشار کرم می‌شود.
قابلیت پردازش موازی
کاوش در فضای آدرس بیشترین زمان را در انتشار یک کرم مصرف می‌کند. بنابراین بهبود بخشیدن روش‌های جستجو در سرعت بخشیدن به انتشار کرم بسیار مؤثر است. [۲] بررسی کردن یک قربانی بالقوه، منتظر ماندن برای اتمام یک مهلت زمانی طولانی، زمانی بهینه سازی می‌شود که میزبان‌های همهٔ کرم‌ها قادر باشند چندین ارتباط به صورت هم‌زمان برقرار کنند. همهٔ کرم‌هایی که اخیراً به وجود آمده‌اند از پردازش موازی استفاده می‌کنند.
ترکیب پردازش موازی و کاهش مهلت زمانی
دو الگوریتم پردازش موازی و کاهش مهلت زمانی که در بین الگوریتم‌هایی که تاکنون توصیف شده‌اند بیشترین کارایی را دارند و به راحتی با هم ترکیب می‌شوند. کرم‌هایی که هم‌زمان از دو تکنیک پردازش موازی و کاهش مهلت زمانی استفاده می‌کنند فقط در مدت ۳۰ دقیقه به حالت اشباع می‌رسند .در بهترین حالت انتشار این کرم می‌تواند ۳۰۰۰۰ سیستم را در هر دقیقه آلوده کند .این شبیه سازی ساده هنوز بعضی مسائل مانند محدودیت‌های پهنای باند که می‌تواند از سرعت انتشار کرم بکاهد را در نظر نگرفته‌است.در این شبیه‌سازی هر میزبان بیشتر از ۱۰ جستجوگر ارسال می‌کتد که شرط سنگینی برای بسیاری از شبکه‌ها می‌باشد.
مدل‌های قدیمی انتشار کرمها
ویروس‌ها و کرم‌های کامپیوتری در رفتارهایی نظیر خود همتاسازی و انتشار به ویروس‌های موجود در طبیعت شباهت دارند. بنابراین تکنیک‌های ریاضی که برای مطالعه بر روی بیماری‌های مسری ایجاد شده بود می‌تواند برای استفاده در مطالعه بر روی ویروس‌های کامپیوتری و انتشار کرم‌ها تطبیق داده شود. در حوزهٔ علم امراض مسری هر دو مدل غیر قطعی و قطعی برای مدل کردن نحوهٔ انتشار بیماری‌های مسری وجود دارد. [۸] مدل‌های غیر قطعی برای سیستم‌های با مقیاس کوچک که حرکات ویروس‌ها در آن ساده‌است مناسب است. مدل‌های قطعی برای سیستم‌های با مقیاس بزرگ مناسب هستند. [۸] وقتی که ما چگونگی انتشار یک کرم اینترنتی را مدل می‌کنیم، در واقع یک شبکهٔ بسیار بزرگ با هزاران کامپیوتر را در نظر می‌گیریم. بنابراین ما در این جا فقط مدل قطعی را در نظر می‌گیریم.در این بخش ابتدا دو مدل قدیمی مسری را معرفی می‌کنیم که بطور وسیعی توسط بسیاری از محققان برای برای مطالعهٔ نحوهٔ انتشار کرم‌های اینتر نتی مورد استفاده واقع شد. [۱۳٬۱۲٬۱۱٬۱۰٬۹] در مدل‌های مربوط به علم امراض مسری میزبان‌هایی که برای آن مرض ارزشمند به حساب می‌آیند با عنوان میزبان‌های مستعد به حساب می‌آیند. میزبان‌هایی که آلوده شده‌اند و می‌توانند دیگران را هم آلوده سازند میزبان‌های آلوده شده یا مسری نامیده می‌شوند.میزبان ایی که مصون هستند یا مرده‌اند و دیگر نمی‌توانند آلوده شوند میزبان‌های از بین رفته نامیده می‌شوند. در اینجا نیز ما از همین نامها برای مدل کردن کرم‌های کامپیوتر استفاده می‌کنیم.در آغاز انتشار کرم سیستمی که مورد نظر است فقط از میزبان‌هایی که مستعد آلودگی هستند یا آلوده شده‌اند تشکیل شده‌است. به بیان دیگر ما از دیگر میزبان‌ها که ارتباطی با کرم ندارند و بر انتشار کرم‌ها بی تأثیرند چشم پوشی می‌کنیم.
مدل سرایت ساده
مدل مسری ساده فرض می‌کند که هر میزبان در یکی از دو حالت مستعد آلوده شدن و آلوده شده قرار می‌گیرد. علاوه بر این این مدل می‌پندارد که وقتی یک میزبان بو سیلهٔ یک ویروس آلوده شد برای همیشه در حالت آلوده شده باقی می‌ماند. بنابراین یک میزبان فقط یک نوع انتقال حالت می‌تواند داشته باشد : از حالت «مستعد برای آلوده شدن» به حالت «آلوده شده». [۸] نماد I(T) را به عنوان میزبان‌های آلوده شده در لحظه یt ، N را به عنوان تعداد کل میزبان‌های موجود در سیستم و S(T) = N-I(t) را به عنوان تعداد میزبان‌های مستعد آلوده شدن در لحظهٔ t در نظر بگیرید. این مدل فرض می‌کند که سیستم همگن است یعنی هر کدام از میزبان‌ها شانس یکسانی برای تماس با دیگر میزبان‌ها دارد. بنابراین تعداد تماس‌ها بین میزبان‌های آلوده شده و میزبان‌های مستعد آلوده شدن متناسب است با S(t)I(t) .در نتیجه مدل مسری قدیمی و ساده برای تعداد محدود برابر است با : dI(t)/dt = βI(t)S(t) = βI(t)[N − I(t)] (۱) که β در آن سرعت سرایت کردن بین از یک میزبان به میزبان دیگر است. [۸] در t=۰، میزبان‌هایی که در مجموعهٔ (I(۰ قرار می‌گیرند آلوده به کرم هستند و بقیهٔ میزبان‌ها یعنی (S(۰)= N-I(۰ مستعد برای آلوده شدن هستند. α = βN (۲ را به عنوان سرعت آلوده شدن به کرم‌ها در نظر می‌گیریم. این متوسط تعداد سرکشی‌هایی است که یک میزبان آلوده می‌تواند به کل N میزبان موجود در یک واحد زمانی داشته باشد. ( تعداد سرکشی‌هایی که یک میزبان آلوده می‌تواند در اینترنت داشته باشد بسیار بیشتر از این مقدار است. )
مدل سرایت عمومی : Kermack-Mckendrick Epidemic Model
مدل Kermack-Mckendrick فرایند حذف در رابطه با میزبان‌های آلوده شده را در نظر می‌گیرد. در طول دورهٔ سرایت یک آلودگی مسری، بعضی از میزبان‌ها بهبود می‌یابند یا می‌میرند و در هر دو حالت دیگر در مقابل آن آلودگی مصون هستند. بنابراین در این مدل هر میزبان می‌تواند در سه حالت قرار گیرد : “مستعد برای آلودگی” ،” آلوده شده” و “حذف شده ”. یک میزبان هم می‌تواند انتقالی از حالت مستعد برای آلوده شدن به حالت آلوده شده و سپس به حالت حذف شده، داشته باشد و هم می‌تواند برای همیشه در حالت مستعد برای آلودگی باقی بماند. U(t) را به عنوان تعداد میزبان‌های حذف شده از کل میزبان‌هایی که در گذشته در زمان t آلوده شده بودند در نظر بگیرید. بر اساس مدل سرایتی ساده (۱) مدل Kermack-Mckendrick به صورت زیر است. dI(t)/dt = βI(t)S(t) − γI(t) (۳ dU(t)/dt = γI(t) N = I(t) + U(t) + S(t) که در آن γ سرعت حذف شدن میزبان‌های الوده‌است. ρ را به صورت مقابل تعریف می‌کنیم : (۴) ρ = γ / β نتیجهٔ مهمی که از مدل Kermack-Mckendrick بدست می‌آید تئوری آستانهٔ سرایت است : شیوع اصلی و کلان فقط و فقط هنگامی رخ می‌دهد که تعداد اولیهٔ میزبان‌های مستعد ρ S(۰)> باشد. به همین دلیل ما ρ را به عنوان آستانهٔ سرایت در نظر می‌گیریم.درک این تئوری کار سختی نیست، می‌توان از فرمول (۳) نتیجه گرفت که dI(t)/dt<۰ (۵ t> ۰ اگر و فقط اگر (ρ <S(۰.
روش قرنطینهٔ پویا
طی خودکارسازی روش‌های مقابله با کرم‌ها، وقتی تشخیص داده می‌شود که یک میزبان آلوده شده می‌توان سریعاً آن را از بقیه جدا کرد و در قرنطینه قرار داد. این کار توسط برنامهٔ تشخیص کرم‌ها در چند ثانیه یا حتی چند میلی ثانیه انجام می‌شود.در این راه عملیات دفاعی می‌تواند به سرعت آلوده‌سازی سریع ویروس‌ها برسد و علیه انتشار کرم‌ها عمل نماید. برای کرم‌های ناشناخته تنها راهی که داریم این است که از روش‌های تشخیص ناهنجاری برای مشخص کردن آلوده یا سالم بودن یک میزبان استفاده کنیم.روش‌های تشخیص ناهنجاری همواره ممکن است که به اشتباه هشدار دهند. اگر نرخ هشدارهای اشتباهی که سیستم تشخیص ناهنجاری به ما می‌دهد به نسبت زیاد باشد و اصرار داشته باشیم که هر کدام از میزبان‌های مشکوکی که در مورد آن‌ها هشدار داده شده به صورت دستی توسط بخش امنیتی بازرسی شوند و بعد از آن از قرنطینه آزاد شود، آنگاه بسیاری از میزبان‌های سالم به مدت طولانی در قرنطینه گرفتار می‌شوند. این نوع قرنطینه به شدت مزاحم کار فعالیت‌های نرمال است و این دلیل آن است که مردم برای پیاده‌سازی سیستمی که اثرات کرم‌ها را کاهش دهد و با آن مقابله کند تردید به خود راه می‌دهند. [۳]
زبان هاجونگ
زبان هاجونگ (হাজং) زبانی هندوآریایی است. گویشوران این زبان هاجونگ‌ها می‌باشند که در هند و بنگلادش می‌زیند و مردمانی قبیله‌ایند. این زبان در اصل یک زبان تبتی-برمه‌ای بوده‌است، ولی اثرپذیری‌اش از دو زبان بنگالی و آسامی در درازای تاریخ این زبان را به زبانی هندوآریایی مبدل نموده‌است.