cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ایالت آزاد والدک-پیرمونت
در ۳۰ نوامبر ۱۹۲۱ و پس از یک همه‌پرسی محلی، شهر و شهرستان باد پیرمونت بخشی از استان هانوفر شد. باقی سرزمین‌های این استان نیز در سال ۱۹۲۹ به ایالت آزاد پروس پیوست و سپس در جریان یک همه‌پرسی دیگر به هسه-ناساو پیوست. این سرزمین اکنون بخشی از شهرستان والدک-فرانکنبرگ است.
ساروشن
ساروشن (Սարուշեն; به لاتین: Dağyürd) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان آسکران واقع شده‌است.
قدمگاه حضرت خضرنبی
قدمگاه حضرت خضرنبی مربوط به سدهٔ ۳ و ۴ ه.ق است و در شهرستان فیروزکوه، بخش ارجمند، روستای ورسخواران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرودگاه کارلوک
فرودگاه کارلوک یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KYK است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۶۱۰ متر است. این فرودگاه در شهر کارلوک، آلاسکا کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۱٫۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
آلیس والتون
آلیس والتون یا آلیس لوئیس والتون (زاده ۷ اکتبر ۱۹۴۹) تاجر و نیکوکار آمریکایی است، که در سال ٢٠٢١ با دارایی خالصی معادل ٦٦/٧ ميليارد  دلار، دومین زن و سیزدهمین فرد ثروتمند مستقر در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. وی از اعضای هیئت مدیره شرکت وال‌مارت و از اعضای خانواده والتون می‌باشد.
کمونیسم چپ
به‌طور کلی، دو جریان کمونیسم چپ یعنی چپ ایتالیایی و هلندی-آلمانی وجود دارد. چپ کمونیست در ایتالیا در طی جنگ جهانی اول در سازمان‌هایی مانند حزب سوسیالیست ایتالیا و حزب کمونیست ایتالیا شکل گرفت. چپ ایتالیایی خود را ذاتاً لنینیستی می داند، اما مارکسیسم - لنینیسم را به عنوان نوعی فرصت طلبی بورژوایی که در اتحاد جماهیر شوروی تحت سلطه استالین تحقق یافت، محکوم می‌کند. چپ ایتالیایی در حال حاضر در سازمانهایی مانند حزب کمونیست انترناسیونالیست (باتاگلیا کمونیستا) و حزب کمونیست بین‌المللی تجسم یافته‌است. چپ هلند و آلمان قبل از حکومت استالین از ولادیمیر لنین جدا شد و از یک نظر قاطعانه مارکسیستی کمونیستی و مارکسیسم لیبرترین در مقابل چپ ایتالیا حمایت می‌کند که بر نیاز به یک حزب انقلابی بین‌المللی تأکید می‌کند.
کمونیسم چپ با اکثر اشکال دیگر مارکسیسم در این باور که کمونیست‌ها نباید در پارلمان‌های بورژوازی شرکت کنند، متفاوت است و برخی مخالف شرکت در اتحادیه‌های کارگری محافظه کار هستند. با این حال، بسیاری از کمونیست‌های چپ در انتقاد از بلشویک اختلاف نظر داشتند. کمونیست‌های شورا بلشویک‌ها را به دو دلیل عملکردهای حزب نخبه گرا مورد انتقاد قرار دادند و بر تشکیلات خودمختار طبقه کارگر بدون احزاب سیاسی تأکید کردند.
اگرچه او در سال ۱۹۱۹ قبل از اینکه چپ کمونیست به عنوان جریان متمایز ظاهر شود، کشته شد، رزا لوکزامبورگ بر اکثر کمونیست‌های چپ تأثیر زیادی گذاشته‌است. طرفداران کمونیسم چپ عبارتند از: آمادئو بوردیگا، اونوراتو دامن، ژاک کاماته، هرمان گورتر، آنتونی پانکوک، اوتو روهله، سیلویا پانکهورست و پل ماتیک.
تاریخچه و مروری اولیه
دو سنت عمده را می‌توان در کمونیسم چپ یعنی جریان هلندی - آلمانی و جریان ایتالیایی مشاهده کرد. مواضع سیاسی این سنت‌ها مخالف جبهه‌های مردمی، انواع مختلف ملی‌گرایی و جنبش‌های آزادی ملی و پارلمانتاریسم است.
ریشه‌های تاریخی کمونیسم چپ از جنگ جهانی اول ناشی می‌شود. بیشتر کمونیست‌های چپ از انقلاب اکتبر در روسیه حمایت می‌کنند، اما نگاه انتقادی به توسعه آن را حفظ می‌کنند. با این حال، برخی از جریانات هلندی - آلمانی در سالهای بعد این عقیده را که انقلاب ماهیتی پرولتری یا سوسیالیستی دارد، رد می‌کنند و معتقدند که این انقلاب صرفاً با ایجاد یک نظام سرمایه‌داری دولتی، وظایف انقلاب بورژوازی را انجام داده‌است.
کمونیسم چپ برای اولین بار به عنوان یک جنبش مشخص در حدود سال ۱۹۱۸ مورد توجه قرار گرفت. ویژگی‌های اساسی آن تأکید بر نیاز به ایجاد یک حزب کمونیست یا شورای کارگری کاملاً جدا از عناصر اصلاح طلب و مرکزگرا بود که «به پرولتاریا خیانت کردند»، مخالفت با همه، اما محدودترین مشارکت در انتخابات و تأکید بر ستیزه‌جویی. جدا از این، اشتراکات کمی بین دو بال وجود داشت. فقط ایتالیایی‌ها برای مدت کوتاهی نیاز به کار انتخاباتی را پذیرفتند که مدت کوتاهی با آن مخالفت کردند و باعث خشم بروز ولادیمیر لنین در کتاب کمونیسم چپ: یک اختلال شیرخوارگی شد.
کمونیسم چپ روسیه
بلشویسم چپ در سال ۱۹۰۷ ظهور کرد در حالی که گروه Vpered استبداد و پارلمانتاریسم ادراک شده ولادیمیر لنین را به چالش می‌کشید. در این گروه الکساندر بوگدانف، ماکسیم گورکی، آناتولی لوناچارسکی، میخائیل پوکرووسکی، گریگوری الکسینسکی، استانیسلاو ولسکی و مارتین لیادوف حضور داشتند. اوتسوویست‌ها یا فراخوان‌ها طرفدار فراخوان نمایندگان حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه از دومای سوم بودند. بوگدانف و متحدانش، لنین و احزابش را به ارتقا لیبرال دموکراسی از طریق «پارلمانتاریسم به هر قیمت» متهم کردند.
علی‌آباد فقیه محله
علی‌آباد فقیه محله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
کمونیسم چپ
کمونیسم چپ روسیه
در سال ۱۹۱۸، جناحی در درون حزب کمونیست روسیه به نام کمونیست‌های چپ به‌وجود آمد که با امضای پیمان صلح برست-لیتوفسک با آلمان شاهنشاهی مخالف بود. کمونیست‌های چپ خواهان انقلاب بین‌المللی پرولتری در سراسر جهان بودند. در آغاز، رهبر این فراکسیون نیکولای بخارین بود. آنها برای جنگ انقلابی علیه قدرتهای مرکزی ایستادند. با حق تعیین سرنوشت ملتها مخالفت کردند (به ویژه در مورد لهستان از آنجا که لهستانی‌های زیادی در این گروه کمونیست بودند و آنها نمی‌خواستند یک دولت سرمایه‌داری لهستان تأسیس شود). و آنها عموماً در مورد احتمالات انقلاب اجتماعی در آن زمان موضع داوطلبانه داشتند.
آنها شروع به انتشار روزنامه کمونیست که انتقادی از مسیری را که بلشویک‌ها در آن قدم می‌گذارند ارائه می‌دادند. آنها علیه بوروکراتیک سازی بیش از حد دولت استدلال کردند و همچنین استدلال کردند که مالکیت کامل دولت بر ابزار تولید باید با سرعتی سریعتر از آنچه لنین می‌خواست پیش رود.
علی‌آباد فقیه محله
جمعیت
این روستا در دهستان گلیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
کمونیسم چپ
کمونیسم چپ روسیه
کمونیست‌های چپ کم رنگ شدند چون موج انقلابی جهان در جنگ جویی خاموش شد زیرا لنین شخصیتی بیش از حد قوی نشان داده بود. آنها همچنین از زمان جناح راست شدن موقعیت او بخارین را به عنوان یک شخصیت برجسته از دست دادند تا اینکه سرانجام با لنین به توافق رسید. در بحث‌های داخلی که شکست خوردند، آنها حل شدند. چند گروه بسیار کمونیست چپ کمونیست در چند سال آینده در داخل جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی ظاهر شدند، اما بعداً قربانی سرکوب توسط دولت شدند. از بسیاری جهات، مواضع کمونیست‌های چپ توسط جناح مخالف کارگران و گروه کارگران گاوریل میاسنیکوف از حزب کمونیست روسیه و تا حدودی توسط دسیست‌ها به ارث رسید.
کمونیسم چپ ایتالیایی تا سال ۱۹۲۶
کمونیست‌های چپ ایتالیا در مرحله بعدی توسعه خود، کمونیست چپ نامیده شدند، اما هنگامی که حزب کمونیست ایتالیا (PCd'I) تأسیس شد، اعضای آن در واقع نمایندگی اکثریت کمونیستها در آن کشور بودند. این نتیجه یک فراکسیون ممتنع کمونیست حزب سوسیالیست ایتالیا (PSI) بود که از سایر بخشهای PSI پی برده بود، زیرا آنها باید یک حزب جداگانهٔ کمونیست تشکیل دهند که اصلاح طلبان را شامل نمی‌شود. این به آنها مزیت بزرگی نسبت به بخشهای PSI می‌داد که به دنبال شخصیت‌هایی مانند Giacinto Menotti Serrati و آنتونیو گرامشی برای رهبری بودند. این نتیجه بی صبری انقلابی رایج در زمانی بود که انتظار می‌رفت در آینده ای نزدیک انقلاب، به معنای محدود تلاش شورشیان برای به دست گرفتن قدرت، توسعه یابد.
سال ۱۹۲۵ برای چپ ایتالیایی نقطه عطفی بود زیرا سالی بود که به اصطلاح بولشوییزاسیون در بخشهای انترناسیونال کمونیست اتفاق افتاد. این طرح برای از بین بردن تمام انحرافات سوسیال دموکراتیک از انترناسیونال کمونیست و توسعه آنها در خطوط بلشویکی یا حداقل در امتداد آنچه گریگوری زینوویف، دبیر انترناسیونال کمونیست، خطوط بلشویکی می‌دانست، طراحی شد. در عمل، این به معنای ساختارهای بوروکراتیک از بالا به پایین بود که در آن اعضا توسط رهبری تأیید شده توسط کمیته اجرایی انترناسیونال کمونیست (ECCI) کنترل می‌شدند. در ایتالیا، این بدان معنا بود که رهبری که قبلاً در دست بوردیگا بود به بدنه ای اعطا می‌شد که با پیوستن اقلیت Serrati-Maffi به PSI به PCd'I به وجود آمد، اگرچه گروه بوردیگا اکثریت داشتند. رهبری جدید توسط بوردیگا پشتیبانی شد، وی اراده بین‌الملل کمونیست را به عنوان یک مرکزگرا پذیرفت.
با این وجود، بوردیگا از درون با ECCI جنگید تا مقاله ای از وی که برای مواضع لئون تروتسکی در مورد موضوعات مورد اختلاف روسیه مطلوب بود سرکوب شود. در همین حال، بخشهایی از چپ با انگیزه Onorato Damen کمیته انتانت را تشکیل دادند. به این کمیته دستور داده شد که خود رهبری که اکنون توسط گرامشی رهبری می‌شود، منحل شود و این تنها مخالف مواضع بوردیگا بود که پس از یک کار جذب موفق به اعتبار رسیده بودند. با برگزاری کنگره حزب در سال ۱۹۲۶ در لیون، تاجگذاری شده توسط پایان‌نامه‌های مشهور گرامشی در لیون، اکثریت چپ اکنون شکست خوردند و البته به اقلیت حزب تبدیل شدند. با پیروزی فاشیسم در ایتالیا، بوردیگا به زندان افتاد. هنگامی که بوردیگا با رای مخالف تروتسکی در گروه PCd'I زندان مخالفت کرد، وی در سال ۱۹۳۰ از حزب اخراج شد. او سالها بعد از این موضع عدم دخالت در سیاست را گرفت. پیروزی فاشیسم ایتالیا همچنین بدان معنی بود که چپ ایتالیایی وارد فصل جدیدی از توسعه خود می‌شود، اما این بار در تبعید.
کمونیسم چپ هلندی – آلمانی تا سال ۱۹۳۳
کمونیسم چپ در هر دو کشور با هم پدیدار شد و همیشه بسیار نزدیک بود. از جمله نظریه پردازان برجسته جنبش قدرتمندتر آلمان، آنتونی پانه کوک و هرمان گورتر و فعالان آلمانی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ در هلند پناهنده شدند. انتقاد از اصلاح طلبی سوسیال دموکراتیک را می‌توان قبل از جنگ جهانی اول جستجو کرد زیرا در هلند یک جناح انقلابی سوسیال دموکراسی حتی قبل از جنگ از حزب اصلاح طلب جدا شده بود و با فعالان آلمانی ارتباط برقرار کرده بود. تا سال ۱۹۱۵ حزب ضد ملی سوسیالیست توسط فرانتس پففرت تأسیس شد و به دی اکتیون مرتبط بود. پس از آغاز انقلاب آلمان در سال ۱۹۱۸، می‌توان حال و هوای چپ را در میان بخشهای احزاب کمونیست هر دو کشور پیدا کرد. در آلمان، این امر پس از اخراج شخصیت‌های برجسته آن از حزب کمونیست آلمان (KPD) توسط پاول لوی، مستقیماً به تأسیس حزب کارگران کمونیست آلمان (KAPD) منجر شد. این تحول در هلند و در مقیاس کوچکتر در بلغارستان، جایی که جنبش کمونیستی چپ برای تقلید از آلمان منعکس شد.
KAPD هنگام تأسیس آن، ده‌ها هزار انقلابی را شامل می‌شود. با این وجود، طی چند سال از هم پاشیده و عملاً منحل شد. دلیل آن این بود که این اساس بر اساس خوش‌بینی انقلابی و یک خلوص بود که آنچه را که به عنوان جبهه بینی شناخته می‌شد، رد می‌کرد. جبهه گرایی مستلزم کار در همان سازمان‌های کارگران اصلاح طلب بود. KAPD در زمانی که تصور می‌شد انقلاب یک واقعه قریب‌الوقوع است و صرفاً هدفی نیست که هدف آن باشد، چنین کاری توسط KAPD مفید نبود. این باعث شد اعضای KAPD کار در اتحادیه‌های کارگری سنتی را به نفع تشکیل اتحادیه‌های انقلابی خودشان رد کنند. این اتحادیه‌ها که اصطلاحاً آنها را از اتحادیه‌های کارگری رسمی متمایز می‌کند، ۸۰ هزار عضو در سال ۱۹۲۰ داشتند و در سال ۱۹۲۱ با ۲۰۰ هزار عضو به اوج خود رسیدند، پس از آن به سرعت کاهش یافتند. آنها همچنین از نظر سازمانی از ابتدا تقسیم شده بودند، با اتحادیه‌های مرتبط با KAPD AAU-D و کسانی که در ساکسونی در اطراف Otto Rhhle بودند که مخالف تصور یک حزب به نفع سازمان یک طبقه واحد به عنوان AAU-E بودند.
KAPD قادر به رسیدن به حتی کنگره تأسیس آن قبل از درد و رنج برای اولین بار تقسیم آن زمانی که به اصطلاح گرایش بلشویک ملی در اطراف بود فریتز Wolffheim و هاینریش لاوفنبرگ (Laufenberg) ظاهر شد (این گرایش هیچ ارتباطی با گرایش‌های سیاسی مدرن در روسیه نیز به همین نام). به‌طور جدی تر، KAPD به دلیل عدم ایجاد ساختارهای ماندگار، خیلی سریع پشتیبانی خود را از دست داد. این امر همچنین منجر به مشاجرات داخلی شد و حزب در واقع به دو گرایش رقابتی معروف به گرایش‌های اسن و برلین برای مورخان چپ تقسیم شد. کمونیست کارگران بین‌المللی (KAI) که به تازگی تأسیس شده‌است، دقیقاً در همان خطوطی از حزب کوچک کارگر کمونیست بلغارستان تقسیم شده‌است. تنها وابستگان دیگر KAI حزب کمونیست کارگران انگلیس به رهبری سیلویا پانکهورست، حزب کمونیست کارگران هلند (KAPN) در هلند و گروهی در روسیه بودند. AAU-D در همان خطوط تقسیم شد و به عنوان یک گرایش واقعی در کارخانه‌ها به سرعت متوقف شد.
کمونیسم چپ و انترناسیونال کمونیست
کمونیست‌های چپ به‌طور کلی از تصرف قدرت بلشویکی در انقلاب اکتبر حمایت می‌کردند و امیدهای زیادی به تأسیس انترناسیونال کمونیست یا همان کمینترن داشتند. در حقیقت، آنها اولین ارگان تشکیل شده توسط کمینترن را برای هماهنگی فعالیت‌های خود در اروپای غربی، دفتر آمستردام ، کنترل کردند. با این وجود، این فقط یک مختصر مختصر بود و دفتر آمستردام هرگز به عنوان یک نهاد رهبری برای اروپای غربی همان‌طور که در ابتدا در نظر گرفته شده بود، عمل نکرد. دفتر وین کمینترن نیز ممکن است به عنوان کمونیست چپ طبقه‌بندی شود، اما پرسنل آن نباید به هیچ‌یک از دو جریان تاریخی تشکیل دهنده کمونیسم چپ تبدیل شوند. در عوض، دفتر وین ایده‌های فوق‌العاده چپ اولین دوره در تاریخ کمینترن را پذیرفت.
کمونیست‌های چپ از انقلاب روسیه حمایت می کردند، اما روش‌های بلشویک را قبول نمی‌کردند. بسیاری از سنتهای هلندی - آلمانی انتقاد روزا لوکزامبورگ را همان‌طور که در مقاله پس از مرگ وی با عنوان انقلاب روسیه منتشر شد، پذیرفتند. در این مقاله، او موضع بلشویکی در مورد توزیع زمین به دهقانان و حمایت آنها از حق تعیین سرنوشت ملت‌ها را رد کرد که به دلیل فرسوده بودن تاریخ آن را رد کرد. کمونیست‌های چپ ایتالیا در آن زمان هیچ‌یک از این انتقادها را نپذیرفتند و هر دو جریان متحول می‌شوند.
تا حدی قابل توجه، جدال شناخته شده کمونیسم جناح چپ لنین : یک اختلال شیرخوارگی حمله به ایده‌های جریان‌های نوظهور کمونیست چپ است. هدف اصلی وی بحث درگیری با جریاناتی بود که به سمت تاکتیک‌های انقلابی خالص حرکت می‌کردند و به آنها نشان می‌داد که می‌توانند بر اساس اصول کاملاً انقلابی باقی بمانند و از انواع تاکتیک‌ها استفاده می‌کنند؛ بنابراین، لنین از استفاده از پارلمانتاریسم و کار در اتحادیه‌های کارگری رسمی دفاع کرد.
از آنجایی که شورش کرونشتات در زمانی رخ داد که بحث در مورد تاکتیک‌ها هنوز در کمینترن ادامه داشت، به اشتباه توسط برخی از مفسران کمونیستی باقی مانده‌است. در حقیقت، جریان‌های کمونیست چپ هیچ ارتباطی با این شورش نداشتند، اگرچه وقتی از آن مطلع شدند برای حمایت از آن تجمع کردند. در سالهای بعد، به ویژه سنت آلمان و هلند سرکوب شورش را به عنوان نقطه عطف تاریخی تکامل دولت روسیه پس از اکتبر ۱۹۱۷ می‌دانست.
کمونیسم چپ ایتالیایی ۱۹۲۶–۱۹۳۹
پس از سال ۱۹۲۶، کمونیسم چپ ایتالیا در تبعید و بدون مشارکت بوردیگا شکل گرفت. ارتباطات بین ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها در فرانسه برقرار شده بود و توسعه یافته بود، اما چپ ایتالیایی فشارهای KAPD در سازماندهی کارخانه را مانند ایده‌های L'Ordine Nuovo گرامشی می‌دانست و بنابراین تماس نزدیکتر را رد کرد. تلاش برای کار با گروه پیرامون کارل کورش نیز ناکام ماند. جناح چپ PCd'I به‌طور رسمی در ژوئیه ۱۹۲۷ توسط تعدادی از مبارزان جوان تأسیس شد. این گروه جدید در فرانسه، بلژیک و ایالات متحده عضو بودند و مروری را با عنوان Prometeo منتشر کردند. در سال ۱۹۲۸ تخمین زده شد که حداکثر ۲۰۰ شبه نظامی داشته باشد، اما به نظر می‌رسد در حالی که هرگز بیش از ۱۰۰ شبه نظامی در هر زمان فعال نبوده، در واقع نفوذ آن بسیار بیشتر بوده‌است. با این حال ، کنترل دستگاه PCd'I توسط استالینیست‌ها به این معنی بود که تلاش برای رسیدن به سایر تبعیدی‌ها تقریباً غیرممکن بود و آنها دوباره به کارهای دایره ای کوچک هدایت شدند.
جناح چپ ایتالیا برای بقیه دهه ۱۹۳۰ به رهبری اوتورینو پرون (با نام مستعار Vercesi نیز شناخته می‌شد) بود، اگرچه به شدت با کیش شخصیتی که در این سالها در کمینترن در اطراف جوزف استالین در حال رشد بود مخالف بود و مقاومت مشابهی داشت فشارها در سازمان خود. این جناح در فرانسه، بلژیک و ایالات متحده عضو بود، اما تعداد بسیاری از افراد در ایتالیا که به نظر می‌رسیدند مشخص نیست، زیرا همه فعالیت‌های کمونیستی در آنجا توسط دولت فاشیست به زیر زمین رانده شده‌است. فعالیت اصلی جناح در این سالها انتشار مطبوعات آن بود که متشکل از مقاله Prometeo و مجله Bilan بود. این بخش با تأسیس به عنوان یک گروه، به دنبال هم اندیشان بین‌المللی نیز بود. آنها با دیدن مخالفت چپ بین‌المللی به رهبری لئون تروتسکی به عنوان اصلی در جنبش کمونیست غیر استالینیست، آنها خواستار تماس با آن شدند. اگرچه توافق در مورد اصول اساسی غیرممکن بود، این تماس‌ها قطع می‌شد.
فاصله سیاسی بین جناح و دیگر جریانات کمونیستی در طول دهه ۱۹۳۰ عمیق‌تر خواهد شد، زیرا این جناح خود را مخالف با تاکتیک‌های مخالفت چپ برای گسترش حمایت خود اعلام کرد (به عنوان مثال، این جناح مخالفت خود را با ادغام با گروه‌های مرکزگرا، مخالفت با ورود به این کشور و به زودی). همیشه با تاکتیک جبهه متحد کمینترن مخالف بود، اکنون این جناح پس از ۱۹۳۳ کاملاً مخالف جبهه مردمی اعلام شد. مانند تروتسکیست‌ها، شکست حزب کمونیست آلمان در برابر فاشیسم را شکست تاریخی خود دانست و از تاریخ کنگره ۱۹۳۵ که در بروکسل برگزار شد، خود را بخشی از این حزب دانست.
بلافاصله پس از شروع جنگ داخلی، اقلیتی در جناح چپ ظاهر شدند که اعضای آن به دنبال شرکت در حوادث اسپانیا بودند. این اقلیت، از جمله اعضای قدیمی این فراکسیون، حدود ۲۶ مبارز را تشکیل می‌داد که عمدتاً متعلق به فدراسیون فراکسیون پاریس بودند. آنها برای ثبت نام در شبه نظامیان کارگری به بارسلونا سفر کردند و پس از یک جلسه بی‌نتیجه در ماه سپتامبر با هیئت نمایندگان فراکسیون به خانه، آنها را اخراج کردند. مشکل فراکسیون این بود که پشتیبانی نظامی که توسط این اقلیت به نیروهای جمهوری‌خواه ارائه می شد، با پشتیبانی سیاسی همراه بود (به این دلیل که اقلیت آرزو داشت اعتصابات بین کارگران وفادار را به نام پیروزی نظامی علیه فاشیسم متوقف کند). طبق این کسر، حتی در مبارزه با فاشیسم هیچ حمایتی از یک دولت بورژوازی نمی‌توان کرد.
مسئله اسپانیا LCI بلژیک را مجبور کرد مواضع خود را روشن کند و در نتیجه بحث در صفوف آن اختلاف ایجاد شد. در کنفرانس خود در فوریه ۱۹۳۷، اقلیتی از LCI به رهبری میچل از مواضع چپ ایتالیایی دفاع کردند و اخراج شدند. اگرچه تعداد آنها کمتر از ده بود، آنها یک بخش بلژیکی از چپ کمونیست تشکیل دادند. در این مرحله بود که چپ ایتالیایی از گروهی به نام Grupo de Trabajadores در مکزیک با موقعیتهای بسیار مشابه موقعیت خود مطلع شد. آن را Paul Kirchhoff رهبری می‌کرد و جنبش تروتسکیست مکزیک را ترک کرده بود. کرچف قبلاً عضو حزب کمونیست در آلمان و سپس تروتسکیست در ایالات متحده بوده‌است، اما به نظر می‌رسد که گروه کوچک او با شروع جنگ در سال ۱۹۳۹ ناپدید شده‌اند. در اوایل سال ۱۹۳۸، بخشهای ایتالیایی و بلژیکی دفتر بین‌المللی بخشهای چپ را تشکیل دادند که مروری را با نام Octobre منتشر کرد.
در این دوره، چپ ایتالیایی همچنین تعدادی از مواضع را که فکر می‌کرد منسوخ شده‌اند، بررسی کرد. آنها ایده تعیین سرنوشت ملی را رد کردند و شروع به توسعه دیدگاه‌های خود در مورد اقتصاد جنگ و انحطاط سرمایه‌داری کردند. بیشتر این کار توسط Vercesi انجام شد، اما میچل از گروه بلژیکی نیز یکی از چهره‌های اصلی کار بود. شاید چشمگیرترین، آنها همچنین درک خود را از انقلاب روسیه و دولتی که از آن به وجود آمده‌است، مرور کردند. سرانجام، آنها به این بحث پرداختند که دولت روسیه در اواخر دهه ۱۹۳۰ سرمایه‌داری است و قرار نیست از آن دفاع شود. به‌طور خلاصه، آنها معتقد بودند که نیاز به یک انقلاب جدید است.
۱۹۳۹–۱۹۴۵
بسیاری از جریانات کوچک در چپ احزاب کمونیست توده ای در آغاز جنگ جهانی دوم فروپاشیدند و کمونیست‌های چپ نیز در ابتدا ساکت بودند. علی‌رغم اینکه جنگ را به وضوح بیش از برخی دیگر از جناح‌ها پیش‌بینی کرده بود، اما هنگامی که این جنگ آغاز شد، غرق شد. بسیاری توسط نازیسم آلمان یا فاشیسم ایتالیایی مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. شبه نظامیان برجسته چپ کمونیست مانند میچل، که یهودی بود، قرار بود در اردوگاه کار اجباری بوخنوالد بمیرند.
در همین حال، گروه‌های کمونیستی شورای نهایی در آلمان در بحبوحه نابودی ناپدید شده بودند و گروه کمونیست بین‌المللی (GIK) در هلند رو به وخامت بود. سابق میانه گروه به رهبری هنک Sneevliet (به سوسیالیست انقلابی حزب کارگران، RSAP) خود را به تبدیل جبهه مارکس-لنین-لوکزامبورگ. در آوریل ۱۹۴۲، رهبری آن توسط گشتاپو دستگیر و کشته شد. فعالان باقیمانده سپس به دو اردوگاه تقسیم شدند زیرا برخی به تروتسکیسم متشکل از کمیته مارکسیستهای انقلابی (CRM) روی آوردند درحالی‌که اکثریت کمونیست باند-اسپارتاکوس را تشکیل دادند. گروه دوم به کمونیسم شورایی روی آوردند و اکثر اعضای GIK به آنها پیوستند.
در سال ۱۹۴۱، بخش ایتالیایی در فرانسه سازماندهی مجدد شد و همراه با هسته جدید فرانسه از حزب کمونیست با ایده‌هایی که این جناح از سال ۱۹۳۶ تبلیغ کرده بود، یعنی ناپدید شدن اجتماعی پرولتاریا و جنگهای محلی و غیره، در تضاد قرار گرفت. دفاع از این ایده‌ها توسط ورسی در بروکسل ادامه یافت. به تدریج، جناح‌های چپ مواضع ناشی از کمونیسم چپ آلمان را اتخاذ کردند. آنها این تصور را که دولت روسیه به نوعی پرولتری باقی مانده‌است کنار گذاشتند و همچنین برداشت ورسی از جنگهای محلی را به نفع ایده‌های امپریالیسم با الهام از روزا لوکزامبورگ کنار گذاشتند. مشارکت ورسیسی در کمیته صلیب سرخ نیز به شدت مورد مناقشه قرار گرفت.
اعتصاب در FIAT در اکتبر ۱۹۴۲ تأثیر زیادی در بخش ایتالیا داشت، که با سقوط رژیم موسولینی در ژوئیه ۱۹۴۳ عمیق‌تر شد. بخش ایتالیا اکنون وضعیت پیش از انقلاب در ایتالیا را آغاز کرد و آماده مشارکت در انقلاب آینده شد. در سال ۱۹۴۳، حزب کمونیست انترناسیونالیست توسط Onorato Damen و Luciano Stefanini، و دیگران ایجاد شد. در سال ۱۹۴۵ این حزب ۵۰۰۰ عضو در سراسر ایتالیا داشت و برخی از طرفداران آنها در فرانسه، بلژیک و ایالات متحده بود. این مانیفست چپ کمونیست را به پرولتاریای اروپا منتشر کرد که در آن کارگران را به جنگ طبقاتی قبل از جنگ ملی فرا می‌خواند.
در فرانسه، احیا شده توسط مارکو در مارسی، بخش ایتالیایی اکنون با بخش فرانسوی جدید که به‌طور رسمی در دسامبر ۱۹۴۴ در پاریس تأسیس شد، نزدیک بودند. با این حال، در ماه مه ۱۹۴۵، بخش ایتالیایی، که بسیاری از اعضای آن قبلاً به ایتالیا بازگشته بودند، به انحلال خود رای داد تا مبارزان آن بتوانند خود را به عنوان افراد در حزب کمونیست انترناسیونالیست ادغام کنند. کنفرانسی که در آن این تصمیم اتخاذ شد نیز از به رسمیت شناختن بخش فرانسوی امتناع ورزید و مارکو را از گروه آنها اخراج کرد.
این منجر به انشعاب در بخش فرانسوی و تشکیل Gauche Communiste de France توسط کسر فرانسوی به رهبری مارکو شد. تاریخچه این حزب متعلق به دوران پس از جنگ است. در همین حال، اعضای سابق فراکسیون فرانسه که با Vercesi و حزب کمونیست انترناسیونالیست همدرد بودند، فراکسیون جدیدی در فرانسه تشکیل دادند که مجله L'Etincelle را منتشر کرد و در پایان سال ۱۹۴۵ توسط اقلیت قدیمی این بخش که به اتحادیه کمونیست در دهه ۱۹۳۰ پیوسته بود، پیوست.
یکی دیگر از تحولات در طول سالهای جنگ در این مرحله قابل ذکر است. گروه کوچکی از شبه نظامیان آلمانی و اتریشی در این سالها به مواضع کمونیست چپ نزدیک شدند. این ستیزه‌جویان جوان که به عنوان سازمان کمونیست انقلابی شناخته می‌شوند، در آغاز جنگ جهانی دوم از نازیسم تبعید شده در فرانسه بودند و از اعضای جنبش تروتسکیست بودند، اما آنها با تشکیل انترناسیونال چهارم در سال ۱۹۳۸ مخالفت کرده بودند به این دلیل که زودرس آنها از اعتبار کامل نمایندگان رد شدند و فقط در روز بعد در کنفرانس مؤسس جوانان بین‌المللی پذیرفته شدند. آنها سپس به کمیسیون ارتباط بین‌المللی هوگو اوهلر برای بین‌الملل چهارم (کمونیست) پیوستند و در سال ۱۹۳۹ دارال مارکسیست را در آنتورپ منتشر می‌کردند.
با شروع جنگ، آنها نام کمونیست‌های انقلابی آلمان (RKD) را به خود گرفتند و در توافق با کتاب مضمون روسی آنته سیلیگا، روسیه را به عنوان سرمایه‌داری دولتی تعریف کردند. در این مرحله، آنها موضعی انقلابی شکست گرا در قبال جنگ اتخاذ کردند و تروتسکیسم را به دلیل دفاع انتقادی از روسیه (که توسط تروتسکیست‌ها به عنوان یک دولت کارگر منحط دیده می‌شد) محکوم کردند. پس از سقوط فرانسه، آنها دوباره با شبه نظامیان در محیط تروتسکیستی در جنوب فرانسه ارتباط برقرار کردند و برخی از آنها را در انقلابیون کمونیست در سال ۱۹۴۲ استخدام کردند. این گروه در سال ۱۹۴۳ به Fraternisation Proletarienne و سپس در ۱۹۴۴ به انقلابی‌ها معروف شدند. CR و RKD خودمختار و مخفی بودند، اما با سیاست مشترک همکاری نزدیک داشتند. جنگ هرچه روند خود را طی می‌کرد، آنها در جهت شورایی تکامل یافتند و در عین حال بیشتر و بیشتر با کارهای لوکزامبورگ همذات پنداری می‌کردند. آنها همچنین با فراکسیون چپ کمونیست فرانسه کار کردند و به نظر می‌رسد در پایان جنگ از هم پاشیده‌اند. بدون درنگ با دستگیری کارل فیشر، مبارز برجسته، که به اردوگاه کار اجباری بوخن والد اعزام شد، جایی که می‌خواست در نوشتن اعلامیه کمونیستهای انترناسیونالیست بوخنوالد هنگام آزادسازی اردوگاه شرکت کند، این تجزیه سرعت گرفت.
۱۹۴۵–۱۹۵۲
مراحل پایانی جنگ جهانی دوم همان‌طور که برای هر گرایش سیاسی دیگری نیز صادق بود، در تاریخ کمونیسم چپ یک حوضه آبریز بود. مانند تروتسکیست‌ها، کمونیست‌های چپ انتظار داشتند که جنگ حداقل با آغاز یک موج انقلابی مبارزه مانند آنچه که پایان جنگ جهانی اول را رقم زده بود، به پایان برسد. از این رو اعتصابات در ایتالیا از سال ۱۹۴۲ به بعد مورد توجه شدید آنها بود. بسیاری از کمونیست‌ها را که قبلاً در تبعید، زندان یا به دلیل سرکوب غیرفعال بودند، رها کردند و به فعالیت سیاسی فعال در ایتالیا بازگشتند. این نتیجه این شد که سازمان‌های جدیدی که با کمونیسم چپ شناخته می‌شوند به وجود آمده و سازمانهای قدیمی خود را منحل کردند.
اگر برای چپ ایتالیایی پایان جنگ شروع جدیدی را رقم زد، آن را برای چپ آلمانی-هلندی نیز انجام داد. اگرچه در آلمان چنین بود که سنت چپ کمونیست کاملاً خاموش شد، و فقط در قالب چند گروه پراکنده که دیدگاه‌های شورایی داشتند زنده ماند، اما با مقایسه فرانسه، با آغاز تلاش آگاهانه برای ایجاد ترکیبی از دو رشته کمونیسم چپ به شکل Gauche Communiste de France، که بر پایه مشارکتهای قبل از جنگ بنا شد.
۱۹۵۲–۱۹۶۸
سال ۱۹۵۲ پایان نفوذ توده ای از جانب کمونیسم چپ ایتالیا را نشان داد زیرا تنها نماینده باقی مانده آن، حزب کمونیست انترناسیونالیست، در دو بخش تقسیم شد: گروه تحت رهبری بوردیگا نام حزب کمونیست بین‌المللی را گرفت، در حالی که گروه اطراف دامن نام حزب کمونیست انترناسیونالیست. Gauche Communiste de France (GCF) در همان سال منحل شد. کمونیست‌های چپ از این نقطه به بعد تقریباً در دوره افول مداوم قرار گرفتند، اگرچه با وقایع ۱۹۶۸ تا حدودی جوان شدند.
از سال ۱۹۶۸
قیامهای می ۱۹۶۸ منجر به افزایش مجدد علاقه به اندیشه‌های کمونیست چپ در فرانسه شد، جایی که گروه‌های مختلفی تشکیل می‌شدند و به‌طور منظم مجلات را منتشر می‌کردند تا اواخر دهه ۱۹۸۰ که علاقه کمرنگ شد. گرایشی به نام کمونیزاسیون در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط کمونیست‌های چپ فرانسوی ابداع شد و جریان‌های مختلف کمونیسم چپ را تلفیق کرد. امروز در محافل آزادی‌خواه مارکسیست و چپ کمونیست همچنان تأثیرگذار است. در خارج از فرانسه، گروه‌های کوچک کمونیستی چپ مختلف، عمدتاً در کشورهای پیشرو سرمایه‌داری ظهور کردند. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ باتاگلیا کمونیستا یک سری کنفرانس‌های چپ کمونیست را برای درگیر کردن این عناصر جدید که جریان کمونیست بین‌المللی نیز در آن شرکت داشت، آغاز کرد. در نتیجه این موارد، در سال ۱۹۸۳ دفتر بین‌المللی حزب انقلابی (بعداً به عنوان گرایش کمونیست انترناسیونالیست تغییر نام یافت) توسط باتاگلیا کمونیستا و سازمان کارگران کمونیست انگلیس تأسیس شد.
طرفداران برجسته کمونیسم چپ پس از سال ۱۹۶۸، پل متیک و ماکسیمیلین روبل را شامل می‌شوند. گروه‌های برجسته کمونیست چپ امروزه شامل حزب کمونیست بین‌الملل، جریان کمونیست بین‌الملل و گرایش کمونیست انترناسیونالیست هستند. علاوه بر گروه‌های کمونیست چپ در تبار مستقیم سنتهای ایتالیا و هلند، از سال ۱۹۶۸ تعدادی از گروه‌ها با مواضع مشابه شکوفا شده‌اند.
مایکل دوبری
مایکل دوبری  (زاده ۱۴ اکتبر ۱۹۷۵ - انفیلد تاون) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. وی سابقه عضویت در باشگاه‌های چلسی و لیدز یونایتد را دارد.
چاه محمدی و دکتر کارگر
چاه محمدی و دکتر کارگر یا چاه رحمت‌آباد روستایی در دهستان دهشیر بخش مرکزی شهرستان تفت استان یزد ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
ژساییروسور
ژساییروسور (نام علمی: ) نام یک سرده از راسته نیاسوسماران است.
شهید گمنام (ابهام‌زدایی)
شهید گمنام ممکن است اشاره به یکی از موارد زیر باشد:
ریکی سیکس
ریکی سیکس (Rikki Six؛ زادهٔ December 18, 1990) بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.
میریام ۱۰۲
سیارک ۱۰۲ صد و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ اوت ۱۸۶۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۹٫۲۶ است.
اندرکوپام، چنای
اندرکوپام، چنای (به انگلیسی: Andarkuppam, Chennai) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات
اندرکوپام ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وامبینوویتسه
وامبینوویتسه (به لاتین: Łambinowice) یک روستا در لهستان است که در گمینا وامبینوویتسه واقع شده‌است. وامبینوویتسه ۲٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران
اولین سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران با دو هدف فراهم ساختن شرایط مطلوب برای عنیت بخشیدن به ایده‌های هنری هنرمندان (مجسمه‌ساز) و بهره‌برداری از آثار به منظور تلطیف فضای شهری برگزار می‌شود. ایده اولیه برگزاری سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران در بهمن ماه ۱۳۸۴ توسط دکتر محمد حسین حلیمی به معاونت هنری شهرداری تهران(محمد مهدی عسگرپور) ارائه شد و طرح مذکور توسط مدیریت هنرهای تجسمی سازمان فرهنگی هنری شهرداری(سید محسن هاشمی) در بهار ۱۳۸۵ با گردآوری اطلاعاتی در زمینه چگونگی برگزاری این دست سمپوزیوم‌ها و با مبنا قرار دادن سه موضوع علم، هنر و معنویت پیگری شد و در نهایت در ۲۴ خرداد سال ۱۳۸۵ دبیرخانه سمپوزیوم با هدف رصد و دعوت از هنرمندان ایرانی و خارجی برای مشارکت در این سمپوزیوم آغاز به کار کرد. در پایان مهلت تعیین شده ۳۸۲ ماکت به دبیرخانه سمپوزیوم رسید و براساس مقررات۱۵ اثر خارجی و ۵ اثر از هنرمندان ایرانی و ۷ اثر ذخیره به‌وسیله هیئت داوران اولیه انتخاب شد. سمپوزیوم در فاصله زمانی ۱ تا ۲۱ اسفند ۱۳۸۵ در پارک جنگلی چیتگر تهران برگزار شد.هر هنرمند برای اجرای اثرش فضایی به عنوان کارگاه در اختیار داشت که اثر خود را در آن اجرا کرد.
هنرمندان
داوران اولیه
داوران نهایی
جوایز
پرداخت جوایز این سمپوزیوم به‌وسیله برگزارکننده آن یعنی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران تأمین شد.
به علاوه به همه طرح‌های برگزیده مبلغ ۳٬۰۰۰ دلار جایزه نقدی تعلق گرفت.
برگزیدگان
در مراسم اختتامیه اولین سمپوزیوم مجسمه‌سازی تهران(که در پارک چیتگر تهران برگزار شد)، در روز سه‌شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ اسامی برگزیدگان نهایی اعلام شد.
برگزیدگان پنجم
ایون ثابتی مطلق از ایران برنده لوح تقدیر و ۵ هزار دلار جایزه نقدی
بوسا
بوسا (به ایتالیایی: Bosa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده‌است.
خصوصیات
بوسا ۱۳۵٫۶۷ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لودویگ ادینگر
لودویگ ادینگر (Ludwig Edinger؛ April 13, 1855 – January 26, 1918) کالبدشناس، متخصص اعصاب، روانپزشک و یکی از پایه‌گذاران دانشگاه گوته فرانکفورت بود. او در سال ۱۹۱۴ میلادی، نخستین «استاد تمام» رشتهٔ نورولوژی (مغر و اعصاب) در آلمان شد.
وی از خانواده‌ای یهودی و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاه استراسبورگ بود.
ابداع واژه‌های «گنوسی» (gnosis) و پراکسی (praxis) در پزشکی را به او نسبت می‌دهند که در مفاهیمی همچون آگنوسی و آپراکسی بکار رفته‌است. او همچنین نخستین کسی بود که «راه‌های نخاعی مخچه‌ای شکمی» و «راه‌های نخاعی مخچه‌ای پشتی» را شرح داد و مابین «مخچهٔ دیرینی» (Paleocerebellum) و «نومخچه» (Neocerebellum) افتراق قائل شد.
جزایر کارائیب هلند
جزایر کارائیب هلند سه آبخوست بونیر، سینت یوستیشس و سابا در دریای کارائیب است، که همچنین این مجموعه با نام بونیر، سینت یوستیشس و سابا  یا بی‌ای‌اس شناخته می‌شود.
کلیسای سنت آدالبرت
کلیسای سنت آدالبرت (Adalberts-Kirche) یک کلیسای کاتولیک در غرب کونیگسبرگ پروس بود.این ساختمان اکنون یک آزمایشگاه فنی در شهر کالینینگراد در روسیه است.
ساخت این کلیسا از ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۲ آغاز شد.معمار این بنا فریدریش هایتمان بود.وی ساخت این بنا را در سال ۱۹۰۴ به پایان رساند و پس از مرگش در سال ۱۹۲۱ در قبرستان همین کلیسا به خاک سپرده شد.
برج این کلیسا در جریان نبرد کونیگسبرگ در جنگ جهانی دوم آسیب دید اما باقی ساختمان از آسیب جدی مصون ماند.با تسخیر این شهر و پایان جنگ، از ساختمان کلیسا به عنوان یک کارخانه تولیدی استفاده شد و پس از سی سال به یک آزمایشگاه تغییر کاربری داد.
حمیدرضا نعیمی
حمیدرضا نعیمی (زادهٔ ۱ اردیبهشت ۱۳۵۳) نویسنده، کارگردان، بازیگر، مدرس دانشگاه وی در شهر سرپل ذهاب به دنیا آمده‌است.
سرگذشت
حمیدرضا نعیمی کار هنر را در شهرستان اسلام‌آباد غرب با تئاترِ دانش‌آموزی در سال‌های جنگ آغاز کرد. بعد از حملهٔ عراق به ایران و تصرف شهرهای مرزی و سرپل زِه‌آب (ذهاب) حمیدرضا نعیمی به اتفاق خانواده ناچار به کوچ از شهرِ اجدادی خود و سکونت در شهرستان اسلام‌آباد غرب شد. دوران تحصیلاتِ ابتدایی تا متوسطهٔ این هنرمند در این شهر گذشت. در سال‌های ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹ با گروه‌های مختلف نمایشی و به‌خصوص دانش‌آموزی، فعالیت در تئاتر و بازیگری را آغاز کرد. حضور و کار در انجمن نمایش شهر همراه با آموزش و مطالعه در سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۱ مسیر آیندهٔ او را روشن کرد. وجود اساتیدی هم‌چون آقایان محمدرضا زندی و نصرت‌اله سپهر در سال‌های پیش از دانشگاه برای او بسیار تأثیرگذار بود. در سال ۱۳۷۲ با قبولی در دانشگاه، برای ادامهٔ تحصیل راهی تهران شد. حمیدرضا نعیمی از فرصت زندگی در پایتخت، و حضور در کلاس درسِ استادانِ بزرگی مانند: حمید سمندریان و محمود دولت‌آبادی و پروانه مژده و فرهاد ناظرزاده کرمانی و هوشنگ آذری ور و بهزاد فرهانی حمید نعمت‌اللهی، عطاءالله کوپال، احمد دامود، جمشید لایق، جمال میرصادقی، جابر عناصری، امیر دژاکام و… بهره‌های زیادی برد. اما آشنایی او با محمود استاد محمد اتفاق بزرگی بود تا بنابر اذعان نعیمی «زندگی، انسان و عشق» را بفهمد. شهرام کرمی و او عضو اصلی و هیئت مؤسس «گروه تئاتر شایا» هستند. تاکنون بیش از سی اثر نمایشی توسط این گروه اجرا شده که بیشترین تعداد اجراها توسط حمیدرضا نعیمی بوده‌است. همچنین او به عنوان عضو هیئت مدیرهٔ انجمن نمایشنامه‌نویسان و عضو هیئت مدیرهٔ مرکزی خانه تئاتر چندین سال است که در این مرکزِ تئاتری فعالیتِ صنفیِ جدی دارد. حمیدرضا نعیمی کارگردان نمایش سقراط است که جزوِ پراجراترین و پرمخاطب‌ترین نمایش‌هایی محسوب می‌شود که در ایران اجرا رفته‌است. چهره‌های بزرگ و زیادی نظیر: بهزاد فراهانی و فرهاد آئیش و رؤیا افشار و مریم سعادت و کاظم هژیرآزاد و نقی سیف‌جمالی و حامد بهداد و حامد کمیلی و بهناز نازی و کتانه افشاری نژاد و بهار نوحیان و لادن مستوفی و یکتا ناصر و شقایق فراهانی و امیرحسین رستمی و خسرو شهراز یعقوب صباحی و ایوب آقاخانی و سعید داخ و سیاوش چراغی‌پور و منوچهر علیپور و کامبیز امینی و رامین ناصرنصیر و بهنام شرفی و امیر کربلایی زاده و مهران رنجبر رضا جهانی آرش دادگر مجید نوروزی فرید قبادی و… در نمایش‌های حمیدرضا نعیمی حضور داشته‌اند.
نعیمی علاوه بر نویسندگی و کارگردانی تعداد زیادی اثر نمایشی، در نمایش‌های «دارچنار»، «گُومَه‌سار»، «خانه کاغذی»، «وعده‌گاه نهنگ‌ها»، «شهر آدم، شهر حیوان»، «آژاکس»، «داستان‌های کارور»، قضیهٔ تراخیس”، «مکبث»، «ددالوس و ایکاروس»، «کالون و قیام کاستلیون»، چِه‌گوارا”، «روز به‌خیر آقای وزیر»، «صبحانه برای ایکاروس»، «شمردن ستاره‌های شب»، «شبی که راشل از خانه رفت»، «شاه‌لیر»، «فاوست»، «دیوار»، «فیل»، «بلوط‌های تلخ»، «حضرت والا»، «بلوط‌های تلخ»، «لابی»، «رؤیاهای رام نشده»، مرکب‌خوانی ارکسترِ مردگان”، «شمعدانی‌ها»، «مرگ فروشنده»، «کافه فرانسه»، «چمدان»، «تریو بدون هارمونی»، «کابوس حضرت اشرف»، «ریچارد»، «دست‌های آلوده»، مردی به نام دایک”، «جیرجیرک، نسخه پاراجانف»، «مرغ ماهی‌خوار» ایفای نقش کرده‌است. او هم‌چنان ساکنِ شهرِ تهران است. وی خواهرزاده محمد اسدی (ممد صندل) یکی از بزرگان شهرستان سرپل ذهاب هستند
کارنامهٔ هنری
حمیدرضا نعیمی دارای مدرک کارشناسی نمایش با گرایش بازیگری و کارشناسی ارشد کارگردانی از دانشکده هنر و معماری است. همچنین وی در سال ۱۴۰۰ موفق به دریافت نشان درجه یک هنری (معادل دکتری) شد. از مهم‌ترین آثار حمیدرضا نعیمی در زمینهٔ کارگردانی می‌توان به نمایش‌های «روزنه»، «وعده‌گاه نهنگ‌ها»، «زمانی برای زندگی»، «دختری با شنل ارغوانی»، «داستان‌های کاروِر»، «فاوست»، «خیال»، «درخشش در ساعت مقرر»، «سقراط»، «ترور»، «شرق دور… شرق نزدیک»، «شوایک»، «ریچارد» و … اشاره کرد.
نوع و ویزگی آثار
حمیدرضا نعیمی، خود را منتسب به هیچ ژانر، و سبکِ خاصی نمی‌داند. او آثار متنوع و مختلفی دارد. اما اقتباس از آثار مطرح دنیا یکی از علایق و نگاه‌های خاصِ این نویسنده است. نمایشنامه‌های «آژاکس»، «مکبث»، «کالون و قیام کاستلیون»، «شاه‌لیر»، «فاوست»، «رابینسون کروزوئه»، شوایک”، «ریچارد»، «زال و رودابه»، «ضحاک نمی‌میرد»، جزو مهم‌ترین آثار اقتباسی حمیدرضا نعیمی است.
- تئاتر و اجراها
بازی در نمایش‌ها:
کارگردانی تئاتر:
- فیلم‌شناسی
بازی در فیلم‌ها:
تپه‌های آبیل
مجموعه تپه‌های آبیل مربوط به سدهٔ ۴ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان زابل، بخش میان کنگی، روستای آبیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۴۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجتمع مسکونی فرهنگیان
مجتمع مسکونی فرهنگیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گلیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۸ نفر (۱۶۴خانوار) بوده‌است.
۲٬۶-اسید پیریدن دی کربوتیوئیک
۲٬۶-اسید پیریدن دی کربوتیوئیک یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۵۲۰۲۶۶۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بلوری سفید است.
معاهده وین (۱۸۶۴)
معاهده وین (Frieden von Wien) یک پیمان صلح بود که در ۳۰ اکتبر ۱۸۶۴ در شهر وین و میان پادشاهی پروس، امپراتوری اتریش و پادشاهی دانمارک به امضا رسید. با امضای این پیمان، جنگ دوم شلسویگ پایان یافت.
بر اساس مفاد این پیمان، حکمرانی دوک‌نشین شلسویگ به پروس و دوک‌نشین هولشتاین به اتریش واگذار شد. اما در سال ۱۸۶۶ میلادی، جنگ اتریش و پروس بر سر فرمانروایی بر این دو منطقه درگرفت.
چاه بیست نفره
چاه بیست نفره یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان نهارجان واقع شده‌است.
سارگساشن
سارگساشن (به ارمنی: Սարգսաշեն، به لاتین: چاغادوز Çağadüz) یک روستا در جمهوری جمهوری آرتساخ است که در استان مارتونی واقع شده‌است.
جایزه بزرگ اروپا ۱۹۹۳
جایزه بزرگ اروپا ۱۹۹۳ (1993 European Grand Prix)، که به‌طور رسمی با نام جایزه بزرگ سگا اروپا شناخته می‌شود، یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۹۹۳ در پیست دونینگتون پارک واقع در لسترشر، بریتانیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۶ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۳ بود.
در این مسابقه که در ۷۶ دور و به مسافت ۳۰۵٫۷۴۸ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط آلن پروست کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۱۸٫۰۲۹ بود نیز توسط آیرتون سنا به ثبت رسید.
آیرتون سنا از تیم مک‌لارن-فورد، دیمون هیل از تیم ویلیامز-رنو و آلن پروست از تیم ویلیامز-رنو به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
ایستگاه متروی جوانمرد قصاب
ایستگاه متروی جوانمرد قصاب، یکی از ایستگاه‌های متروی تهران است که در بلوار شهید دستواره (جوانمرد قصاب) تهران، در نزدیکی محله جوانمرد قصاب و شهرک سیزده آبان واقع شده‌است. این ایستگاه در خط ۱ متروی تهران واقع شده‌است و درآینده ایستگاه تبادلی بین خط ۱ و خط ۱۱ متروی تهران خواهد شد.
بندر اوپازیلا
بندر اوپازیلا (به لاتین: Bandar Upazila) یک سکونتگاه مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه ناراین‌گنج واقع شده‌است.
خصوصیات
بندر اوپازیلا ۵۵٫۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۲٬۸۴۱ نفر جمعیت دارد.
تیرداد سوم (ابهام‌زدایی)
تیرداد سوم، ممکن است به هر یک از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لاسه براون
لاسه براون (Lasse Braun؛ زادهٔ ۱۹۳۶) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل ایتالیا بود.
فرودگاه کارلشته
فرودگاه کارلشته یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا KSD است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۱۶ متر است. این فرودگاه در کشور سوئد قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
بوسکوترکاسه
خصوصیات
بوسکوترکاسه ۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۷۹۱ نفر جمعیت دارد و ۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اندرمالیپالام
اندرمالیپالام (به انگلیسی: Andarmullipallam) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
هرا ۱۰۳
سیارک ۱۰۳ صد و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۷ سپتامبر ۱۸۶۸ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۷٫۶۶ است.
شهرستان احساء
با احساء و ایالت احساء اشتباه نگیرید.
استان احساء در گویش محلی (الحَسا)، نام شهرستانی است در استان شرقی کشور عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان است. شهر احساء مرکز این شهرستان است. شهرستان احساء یکی از بزرگترین استان‌های کشور عربستان است. مساحت تقریبی این استان در حدود ۵۳۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع است، که تقریباً یک‌چهارم مساحت کشور رادر بر می‌گیرد.
محدوده شهرستان احساء
از طرف شمال: بقیق، از طرف جنوب عمان، و امارات متحده عربی و یمن، و از طرف مغرب صحرای دهنا، و از سمت مشرق به خلیج فارس و خلیج سلوی منتهی می‌شود.
جمعیت
جمعیت شهرستان احساء بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی در حدود ۹۰۰٬۰۰۰ نفر بودند که (۸۷٪) شهروندان سعودی بود. جمعیت آن ترکیبی از سنی؜ و شیعه ؜ است.
مسلم‌آباد (تنکابن)
مسلم آباد (تنکابن)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گلیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۶ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.
معاهده سامرا
معاهده سامرا (Treaty of Zamora) معاهده‌ای بود که بر اساس آن استقلال پرتغال از طرف پادشاهی لئون به رسمیت شناخته می‌شد.
هایم سولومون
هایم سولومون (۷ آوریل ۱۷۴۰–۶ ژانویه ۱۷۸۵) یک یهودی اسپانیایی-پرتغالی بود که در زمان انقلاب آمریکا از لهستان به نیویورک مهاجرت کرد. او یک بانکدار بود و کمک کرد که وام‌های فرانسه برای رابرت موریس تبدیل به پول نقد شوند. با این کار او کمک بزرگی به ارتش آمریکا در جنگ با انگلستان نمود. ستاره داوودی که بر روی نقش بزرگ ایالات متحده‌است به واسطه قدردانی از خدمات او قرار گرفت.
زندگی‌نامه
هایم سولومون در لشنو، لهستان از یک خانواده یهودی سفاردی اهل پرتغال به دنیا آمد. در جوانی عبری یادگرفت. به واسطه مسافرت‌هایی که به اروپای غربی داشت، دانش اقتصاد و چندین زبان خارجی را یادگرفت. در سال ۱۷۷۰ به لهستان بازگشت ولیکن دو سال بعد در زمان تجزیه لهستان به انگلستان رفت. در ۱۷۷۵ به نیویورک مهاجرت کرد، که در آنجا یک بانکدار معروف شد و در تجارت خارجی قدرت گرفت.
بعد از آشنایی با کولونی‌ها، او با الکساندر مک دوگال رفاقت کرد. در ژوئیه ۱۷۷۷، او با راشل فرانکز، دختر موزس فرانکز، یکی از یهودیان مهم کولونی‌ها ازدواج کرد. موزس فرانکز یکی از بزرگترین تاجران برده در آن زمان بود. اولین فرزند آنان یک پسر به نام عزکیل در تابستان ۱۷۷۸ به دنیا آمد. بعداً در فیلادلفیا دو دختر نیز از همسر او به دنیا آمد. راشل سولومون چهارمین فرزند خود را سه ماه بعد از مرگ شوهرش به دنیا آورد و او راهایم م. سولومون نام نهاد.
فعالیت‌های اقتصادی
بعد از اینکه در فیلادلفیا مسقر شد او دوباره فعالیتهای بانکی خود را شروع کرد. او به عنوان نماینده سفیر فرانسه و مسئول اقتصادی کولونیهای فرانسه در آمریکا انتخاب شد. در سال ۱۷۸۱ او شروع به کار با رابرت موریس کرد که مسئول اقتصادی سیزده کولونی آمریکا بود. در سال ۱۷۸۱ ارتش آمریکا موفق شد ژنرال چارلز کورنوالیس را در ویرجینیا محاصره کند. جورج واشینگتن و کنت روشامبو به همراه سربازان فرانسوی او تصمیم گرفتند که ضربه نهایی را در یورکتاون به نیروهای انگلیسی بزنند. واشینگتن تخمین زد که حداقل ۲۰۰۰۰ دلار برای این حمله نیاز دارد. وقتی موریس به او گفت که پول یا اعتباری برای این حمله ندارد، واشینگتن به سراغ‌هایم سولومون رفت. سولومون ۲۰۰۰۰ دلار تهیه کرد و واشینگتن به یورکتاون حمله کرد که این جنگ آخرین جنگ انقلاب آمریکا شد. سولومون مسئول بازپرداخت غنایم جنگ به فرانسه و هلند شد. سولومون همچنین به افرادی نظیر جیمز مدیسون و جیمز ویلسون کمک کرد. او معمولاً سودی کمتر از نرخ سود بازار دریافت می‌کرد و بازپرداخت را با تأخیر قبول می‌نمود. عهدنامه پاریس که در ۳ سپتامبر ۱۷۸۳ امضاء شد انقلاب آمریکا را پایان بخشید ولیکن مشکلات مالی کشور جدید را حل نکرد. بدهی آمریکا به فرانسه هیچوقت به صورت کامل پرداخت نشد که باعث بروز مشکلات مالی در فرانسه گردید که منجر به انقلاب فرانسه شد.
فعالیتهای یهودی
سولومون در بین یهودیان بسیار فعال بود و عضو انجمن میکوه اسرائیل در فیلادلفیا بود. او در سال ۱۷۸۲ بزرگترین مقدار پول را برای ایجاد ساختمان مرکزی اهدا کرد. او در سال ۱۷۸۳ در بین یهودیان بانفوذی بود که دولت پنسیلوانیا را مجبور کردند که تست دینی را برای پست‌های دولتی حذف کند. دوست قدیمی سولومون، رابرت موریس بود که لایحه حذف تست دینی را در پنسیلوانیا ارائه کرد.
مرگ
هایم سولومون در ۶ ژانویه ۱۷۸۵ در پنسیلوانیا از دنیا رفت. سنگ قبر او در قبرستان میکوه اسرائیل در خیابان اسپروس در پنسیلوانیا است.
مسجد شاه ابوالقاسم
مسجد شاه ابوالقاسم مربوط به سدهٔ ۵ و ۶ ه.ق است و در یزد، محله شاه ابوالقاسم، مقابل بقعه سید عبدالنبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تیلا تکیلا
تیلا تکیلا (Tila Tequila؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
قرایی
قرایی یا قرائی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند: قرایی یا قرائی از گوشه های اواز افشار یا همان اواز افشاری است نه از گوشه های بیات ترک یا همان بیات زند و معمولا بعد از قرایی رهاب اجرا و سپس به درآمد شور فرود می آیم
موتور محمد کریمی چاه حسن
موتور محمد کریمی چاه حسن یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان جازموریان واقع شده‌است. موتور محمد کریمی چاه حسن ۴۴ نفر جمعیت دارد.
اخترشناسی آماتوری
اخترشناسی آماتوری یا نجوم آماتوری، به فعالیت، مطالعه و تحقیق غیرحرفه‌ای و صرفاً بر اساس علاقه در زمینه اخترشناسی گفته می‌شود.
اخترشناس آماتور، کسی است که صرفاً از روی علاقه و بدون چشم‌داشت مالی علم ستاره‌شناسی را دنبال می‌کند. اخترشناسان آماتور از رصد آسمان لذت می‌برند و به همین دلیل در شرایط سخت و برای پیدا کردن یک رصدگاه مناسب مسافرت می‌کنند تا به رصد آسمان بپردازند. امروزه اخترشناسان آماتور، با آسمان و صورت‌های فلکی آشنایی بیشتری دارند، و این در حالی است که ممکن است بسیاری از ستاره‌شناسان حرفه‌ای نتوانند صورت‌های فلکی را تشخیص دهند. انجام پروژه‌های علمی گروهی، رصد آسمان، آموزش ستاره‌شناسی به افراد علاقه‌مند، برگزاری شب‌های رصدی و ... از دیگر کارهایی است که یک اخترشناس آماتور می‌تواند انجام دهد. اخترشناسان آماتور تاکنون دستاوردهای بسیاری در کشف دنباله‌دار ها و نواختران و شهاب‌سنگ‌ها و حتی سیاره‌ها داشته‌اند. اخترشناسی یکی از معدود رشته‌های علمی است که در آن کار آماتورها به کمک کار حرفه‌ای‌ها می‌آید. ....
سویت ترک
سویت ترک یا باریکه سویت  گذرگاهی باستانی در سامرست لولز در انگلستان می‌باشد. سویت ترک کهنترین راه طرح‌ریزی شده شناخته‌شده جهان می‌باشد.
این راه در روند کندن کانی زغال سنگ در ۱۹۷۰ یافته‌شد. پس از یابش این راه Ray Sweet ری سویت نامگذاری شد. همچنین این راه را شیار خورشیدگرفتگی نیز نام نهاده‌اند. این راه از مردابی میان جایی که پیشتر جزیره‌ای در وسدی بوده تا بلندی‌های شاپیک کشیده می‌شد و نزدیک به ۲۰۰۰ متر درازا داشته‌است. این راه یکی از چند راهی است که زمانی از لولز می‌گذشتند.
بیشتر این باریکه‌ها سر جای خود به‌جا مانده‌اند و در چند متری آن با سامانه پخش آب تلمبه شده نگهداری می‌شود. بخش‌های این سازه در بریتیش میوزیوم در لندن نگهداری می‌شود و نمونه برابر با اصل آن در پیت مور سنتر نزدیک گلستونبری دیده‌می‌شود.
آشکار شده‌است که این باریکه موازی با باریکه‌ای که ۳۲ سال پیش از آن ساخته و رها شده بوده‌است ساخته‌گردیده. باریکه کهنتر را Post Track نامیده‌اند.
۵٬۲-دی‌هیدروفوران
۵،۲-دی‌هیدروفوران یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۵۵۷۰ است.
وانتسکو (استان لهستان کوچک‌تر)
وانتسکو (به لاتین: Łącko) یک روستا در لهستان است که در گمینا وانتسکو واقع شده‌است. وانتسکو ۲٬۷۰۰ نفر جمعیت دارد.
منطقه جنوب شرقی برزیل
منطقه جنوب شرقی برزیل (به پرتغالی: Southeast Region, Brazil) یک منطقه در برزیل است.
توربین بادی کوچک
توربین بادی کوچک، توربین‌های بادی کوچکی هستند که برای میکروژنراتورها استفاده می‌شوند و در مقابل توربین‌های بادی بزرگ تجاری قرار می‌گیرند.
این نوع توربین را می‌توان به دو دستۀ «محور افقی» و «محور عمودی» تقسیم کرد.
طراحی
توربین‌های بادی کوچک دارای پره‌هایی به قطر ۱٫۵ تا ۳٫۵ متر دارند و می‌توانند انرژی برق را با توان ۱ تا ۱۰ کیلووات تولید کنند.
برخی از این نوع توربین‌ها بسیار سبک طراحی شده‌اند به طوری که وزن آنها تنها ۱۶ کیلوگرم است که این امکان را به آنها می‌دهد تا با کمترین باد نیز شروع به گردش کنند. چراکه در مناطق شهری میزان وزش باد با توجه به ساختار شهری و ساختمان‌ها کمتر از دشت هاست.
اکثریت توربین‌های موجود به صورت محور افقی هستند، هرچند که نوع محور عمودی نیز در حال گسترش است.
ژنراتورهای استفاده شده در این نوع توربین‌ها عموماً از نوع سه فاز جریان متناوب هستند و لذا تمایل به سوی استفاده از ژنراتورهای القایی است.
بوسناسکو
بوسناسکو (به ایتالیایی: Bosnasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
خصوصیات
بوسناسکو ۴٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۱۶ نفر جمعیت دارد.
برابری جنسیتی
برابریِ جنسیتی بدان معنا است که زن و مرد حقوق و وظایف یکسان دارند، و همه از فرصت‌های مساوی در جامعه برخوردار هستند. همچنین مربوط به عدالت و تقسیم مسئولیت‌ها است؛ هم در جامعه و هم در خانواده. اگر جنسیت مانع از آن شود که ما بتوانیم نقاط قوت و ضعف فرد را ببینیم، این امر می‌تواند به تبعیض و فرصت‌های محدود برای فرد منجر شود. همچنین برابری جنسیتی به باوری گفته می‌شود که هدفش عموماً حذف نابرابری‌های جنسیتی، تبعیض جنسیتی، نقش جنسیتی، مردسالاری، زن‌سالاری و جنسیت‌گرایی است. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد برابری جنسیتی را نخستین حق انسانی خوانده‌است. برابری جنسیتی همچنین به عنوان یکی از اهداف برنامهٔ توسعهٔ هزارهٔ سازمان ملل متحد انتخاب شده‌است.
برابریِ جنسیتی در اسکاندیناوی
بنابر آمار سازمان ملل متحد، زنان در سوئد پس از نروژ، فنلاند و ایسلند بیشترین احساس برابری را با مردان دارند. در این جدول، تمام کشورهای شمال اروپا در رده‌های بالا قرار گرفته‌اند. آمار نشان می‌دهد که ۸۰ درصد از زنان در سوئد خارج از خانه کار می‌کنند و نیمی از نمایندگان پارلمان در سوئد زن هستند.
نقش خانواده و گسترشِ فردگرایی
لارش تره‌گورد –تاریخ‌دان برجسته سوئدی– می‌گوید که خانواده‌ها نقش زیادی در ایجاد فرهنگ برابری میان دختران و پسران دارند. او عقیده دارد که تربیت کودکان در کشورهای شمال اروپا، پایهٔ رسیدن به این هدف است. تره‌گورد اضافه می‌کند که در فرهنگ امروزی سوئد، فردگرایی حرف اوّل را می‌زند. جنبش لیبرالی و آزادی‌خواهی سوئد در دههٔ هفتاد بر فردیّت افراد تأکید داشته نه جنسیت آنها. زنان پابه‌پای مردان در این جنبش حضور داشته‌اند و در پیشرفت اقتصاد و فرهنگ جامعهٔ خود شریک بوده‌اند.
کوسسور
کوسسور (نام علمی: ) نام یک سرده از راسته نیاسوسماران است.
برابری جنسیتی
ارتباط برابری جنسیتی با سلامت روحی و جسمی مردان
طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت، برابری جنسیتی سلامت مردان را افزایش می‌دهد. مردان در کشورهایی با شکاف جنسیتی کمتر، نرخ مرگ‌ومیر پایین‌تری دارند و کمتر به افسردگی و بیماری‌های قلبی-عروقی مبتلا می‌شوند. آنها روابط جنسی محافظت شده‌تری دارند و رفتارهای خشن کمتری از خود بروز می‌دهند.
انتقاد از برابری جنسیتی و تأکید بر عدالت اسلامی جنسیتی
سید علی خامنه‌ای –رهبر جمهوری اسلامی ایران– روز ۲۹ اسفند ۱۳۹۵ خورشیدی و هم‌زمان با روز زن در ایران، موضوع برابری جنسیتی زنان و مردان را مفهومی «غربی» خواند و گفت که برابری باید بر اساس ظرفیت‌های «خدادادی» و پرورش آن‌ها باشد. او یک روز پیش از نوروز ۱۳۹۶، در دیدار با مداحان و روضه‌خوانان، دربارهٔ فاطمه، دختر پیامبر اسلام سخن گفت و او را به عنوان یک «رهبر حقیقی، همسر و مادر نمونه» برای زن مسلمان مثال زد. وی گفت:
رهبر جمهوری اسلامی ضمن انتقاد از ترویج مفاهیمی چون «برابری جنسیتی» اعلام کرد که «اندیشمندان غربی» نیز از دنبال کردن این موضوعات «پشیمان هستند».
تاریخچه
کریستین د پیزان وکیل مدافع قدیمی برابری جنسیتی در کتاب ۱۴۰۵ خود به نام «کتاب شهر بانوان» به پیشرفت‌های چشمگیری که توسط بانوان در جامعه به وجود آمده اشاره کرده‌است.
عصر بعد از جنگ
از جنگ جهانی دوم، جنبش آزادی‌بخش زنان و فمینیسم قدم‌هایی به سمت پیدایش حقوق زنان برداشتند. سازمان ملل و آژانس‌های بین‌المللی دیگر قوانین دیگری تصویب کردند که گامی چشمگیر در راستای برابری جنسیتی برداشته است همه کشورها این قوانین را قبول ندارند:
اندرسای
اَندَرسای (به لاتین: Andarsoy) یک منطقهٔ مسکونی در تاجیکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
ابوالفضل بریمانی
ابوالفضل بریمانی  سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و دوم   بعنوان نماینده بهشهر در مجلس شورای ملی حضور داشت.