cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
داریوش بزرگ
یکسان کردن واحد پول و واحد اندازه‌گیری
پیمانه (کِیل) در زندگی اقتصادی شاهنشاهی هخامنشی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، چون در آن روزگار بیشتر مواد خوراکی را به جای وزن کردن، اندازه می‌گرفتند. پیمانهٔ پایه، پیمانهٔ بسیار کهن بین‌النهرینی قَه بود، که تو-دانژَن (۰٬۹۷) لیتر محاسبه کرده‌است. واژهٔ فارسی باستان برای آن دَثویَه به معنی یک دهم بود؛ یعنی یک دهم پیمانهٔ ایرانی گریوَه (جریب) که معادل بار بین‌النهرینی و ایلامی بود؛ یعنی (۹٬۷) لیتر (ده قه). پیمانه‌ای که یونانیان ارتابه می‌نامند اختراعی پارسی است. در فارسی باستان به آن ردبهه می‌گویند که لفظی به معنای «کشیده و راست» است و منظور از آن یک کیل یهودی بوده‌است. ارتابه ۳۰ پیمانه بود، برابر با (۲۹٬۱) لیتر. در مصر این پیمانه با نام اِردَب یک قرن بعد هم بدون دگرگونی بر جای بود. پیمانهٔ پایل (۰٬۹۷) لیتری برای مایعات نیز به کار می‌رفت. ده پیمانه، یعنی(۰٬۹۷) لیتر، یک کوزه بود. پارس‌ها برای کوزه واژهٔ بازیش را به کار می‌بردند.
بازسازی نیایشگاه‌ها
داریوش در سنگ‌نوشته بیستون از بازسازی نیایشگاه‌هایی که گئومات مغ ویران کرده بود، سخن می‌گوید. همچنین برای دلجویی از مصری‌ها که در زمان کمبوجیه نیایشگاه‌هایشان ویران شده بود، به معابد آن‌ها رفته و ادای احترام کرد و نیایشگاه تازه‌ای برای آمون ساخت که خرابه‌های آن، هنوز از مملکت‌داری داریوش حکایت می‌کند. کاهن بزرگ مصر را که به شوش تبعید شده بود، به مصر بازگرداند و او را بسیار احترام کرد. بواسطهٔ این اقدامات مصری‌ها از داریوش راضی شده و او را یکی از قانون‌گذاران بزرگ خود دانستند.
تدوین قانون مصر
دیودوروس پس از نام بردن از پنج تن از قانونگذاران مصر (منه وس و شاید منس؛ ساسوشی [ششی؟]؛ سسون خیسش [ششیغ]؛ بئکخوریس؛ و آماسیس) می‌افزاید: می‌گویند ششمین مردی که به تدوین قانون مصر پرداخت، داریوش پدر خشایارشا بود؛ زیرا او از بی قانونی سلف خود کمبوجیه، که در رفتار او با مقدسات مصر بروز یافته بود، خشمگین بود و بر آن شد تا زندگی توأم با فضیلت و احترام به خدایان در پیش گیرد.
تأیید قاطع این موضوع در پاپیروس عامیانهٔ شمارهٔ ۲۱۵ کتابخانهٔ ملی پاریس یافت می‌شود. این متن در سدهٔ سوم پ. م نوشته شده‌است و در کنار متن، گزارشی از حکم داریوش در سال ۵۱۸ پ. م دیده می‌شود: «داریوش فرمان می‌دهد که خردمندان از میان سپاهیان و مردان مذهبی و دبیران گرد هم آیند و تمام قانون‌های مصری را که تا سال ۴۴ سلطنت آماسیس (سال ۵۲۶ پ. م) جاری بوده‌اند، به نوشته درآورند.»
داریوش بزرگ در کتاب مقدس
داریوش همچنین در بازسازی معابد یهودیان که توسط بخت النصر ویران شده بود، به یهودیان یاری کرد. نام داریوش بزرگ در کتاب مقدس عهد عتیق، در ۲۵ آیه، ذکر شده‌است. در کتاب مقدس دربارهٔ ثبات و تزلزل ناپذیری قوانین ماد و پارس در کتاب دانیال و استر سخن رفته‌است. به رغم اشکالی که در صحت و قدمت اصل آن کتاب‌ها هست، باز روی هم رفته، اهمیتی که قانون در حفظ وحدت امپراتوری داریوش و اخلاف او داشته‌است، بیان می‌کند حتی افلاطون نیز نقش قانون‌های داریوش را در حفظ و ادارهٔ کشور وی نشان گوشزد کرده‌است.
داریوش و حمایت از اخترشناسی در بابل
داریوش تنها یک امپراتوری لایق و مشوق تجارت نبود بلکه حامی سرسخت دانش، به ویژه در بابل به‌شمار می‌آمد. بابل پیش از تأسیس شاهنشاهی هخامنشی، سنتی دو هزار ساله در نجوم و ریاضیات داشت. دانش بابلی با دانش مصر و یونان رقابت می‌کرد و محاسبات محققان بابلی در نجوم به پایه‌گذاری ریاضیات پیشرفته کمک کرد. داریوش بزرگ به خوبی از توان علمی بابلی‌ها آگاه بود و دانشمندان بابلی را در دربار خود گردآورد تا به کار اصلاح تقویم و محاسبه سال نوی ایرانیان بپردازند که خود از یک جشن بسیار کهن بابلی به نام نیسان برگرفته شده بود. دانشمندان بابلی تا مدت‌ها پس از مرگ داریوش همچنان در دربار حضور داشتند. یکی از آن‌ها کیدینو است که در هنگام سلطنت اردشیر دوم به سال ۳۷۵ ق. م در دربار به سر می‌برد. محاسبات کیدینو چنان دقیق بود که با ساعت‌ها، تلسکوپ‌ها و حتی کامپیوترهای امروزی اختلاف بسیار اندکی دارد.
سیاست دینی داریوش بزرگ
داریوش همه دین‌ها را به یک چشم می‌نگریست و از تعصب دینی رویگردان بود. داریوش حتی دستور داد که هر ملتی، قوانین دینی و اخلاقی خود را گرد آورد و بنویسد و بر مبنای سنن و قوانین خود رفتار کند. بدین سان هر جامعه مذهبی یا هر ملتی که به‌طور رسمی شناخته شده بود، قانون نامه‌ای تهیه کرد.
چکیده نبردهای داریوش بزرگ
[[پرونده:Achaemenid Empire under different kings (flat map).svg|بندانگشتی|چپ|
]] علاقه‌ای که داریوش به نظم و انضباط اداری و تأمین امنیت، در سراسر قلمرو خویش داشت، طبعاً از وی مطالبه می‌کرد تا برای توسعهٔ روابط اقتصادی و سرعت بخشیدن در نقل و انتقال‌های محتمل نظامی، غیر از راه‌های زمینی، از راه‌های دریایی هم استفاده کند و همین اندیشه، سرانجام وی را در مدیترانه با اقوام یونانی درگیر کرد.
ضمیمه کردن سند و پنجاب
در سال ۵۱۲ پیش از میلاد، داریوش پس از برقرار کردن امنیت در ممالک تابعه، چند ولایت نیز به ایران ضمیمه کرد، یکی از آن‌ها پنجاب و دیگری سند است که هر دو در هند واقع هستند. نام هند البته در کتیبهٔ بیستون در شمار ایالت‌های تابعه نیست و اینکه در کتیبهٔ پرسپولیس هست نشان می‌دهد که این ولایات جنوب شرقی بعد از جنگ‌های مربوط به دفع شورش‌ها می‌بایست به قلمرو داریوش درآمده باشد. مناطق تصرف شده بعدها با نام ساتراپ‌نشین هیندوش نامگذاری شدند. این منطقه گنجینه‌هایی بزرگ را به خزانهٔ ایرانیان سرازیر کرد؛ حدود ۳۶۰ تالنت خاک طلا در هر سال. داریوش به اسکولاکس دریانوردی کاریایی اهل کاریاندا مأموریت داد که در رود سند تا دهانه اش به اکتشاف بپردازد و سپس به سوی غرب به دریای سرخ برود. اسکولاکس و همراهانش سفر خود را از کاسپاتوروس، شاید جایی در نزدیکی آتوک جدید (۳۳ درجهٔ شمالی و ۷۲ درجهٔ شرقی) آغاز کردند. سفر اکتشافی او به‌طور غیرعادی دو سال و نیم به طول انجامید. مکس کری و اریک وارمینگتون حدس می‌زنند که علت دیرکرد او بادهای موسمی مخالف بوده‌اند.
لشکرکشی به سرزمین سکاها
اقدام داریوش در لشکرکشی به سرزمین سکاهای اروپا، در این سال‌های توسعه و آرامش تا حدی غریب به نظر می‌آید. چندین نظریهٔ مختلف، دربارهٔ هدف و محرک داریوش از این لشکرکشی وجود دارد. شاید وی می‌خواسته‌است، آن‌ها را بخاطر حمله‌های مخربی که بارها به سرزمین ایران کرده بودند، تنبیه کند و برای همیشه خیال آن‌ها را از اقدام به آنگونه حمله‌ها منصرف نماید، این احتمالی است که از قول هرودوت نیز بر می‌آید.
در سرزمین سکاها داریوش به جای آنکه با مقاومت این طوایف مواجه شود با عقب‌نشینی آن‌ها روبرو شد. طی مدت دو ماه سپاه ایران در طول دشت‌های خلوت و بی‌پایان به دنبال دشمن سرگردان بودند و نتیجه‌ای که مطلوب داریوش از این لشکر کشی بود، بلافاصله حاصل نیامد. این لشکرکشی، هر چند خسارت‌های گران برای داریوش به بار آورد ولی هدف این لشکر کشی چندی بعد تحقق یافت، چرا که هم سکاها تا مدت‌ها اندیشهٔ تجاوز به مرزهای ایران را در خاطر راه ندادند و هم مراکز تجارت گندم و چوب یونان تحت نظارت ایران درآمد.
داریوش هخامنشی در سال ۵۱۴ پ. م برای سرکوبی سکاهای جنوب روسیهٔ کنونی به اروپا لشکرکشی کرد. «آریارَمنه» ساتراپ «کاپادوکیه» به دستور داریوش تا شبه جزیره کریمه — در اوکراین امروزی — پیش راند و در این نواحی با سکاها درگیر شده و به قول کتزیاس حتی توانسته برادر شاه سکاها را نیز اسیر کند. پیش از داریوش هخامنشی، کوروش بزرگ و فرزندش کمبوجیه، بخش‌های گسترده‌ای از آسیا و آفریقا را به خاک ایران افزوده بودند و در آن زمان داریوش در صورت پیروزی می‌توانست نخستین فرمانروای سه قارهٔ آسیا، آفریقا و اروپا شود. آهنگ نظامی داریوش علیه سکاها، افزون بر رسمیت یافتن قدرت سیاسی و نظامی ایرانیان در بالکان، انگیزه‌های دیگری همچون گرفتن بخش‌های از یونان شمالی و کوتاه کردن دست سکاها از مرزهای شمالی و شرقی ایران و سفر به سرزمین‌های ناشناخته را دربرداشت. سرانجام داریوش پس از دریافت گزارش‌های گوناگون، از شوش به‌سوی آسیای صغیر به راه افتاد و تا «بسفر» پیش راند. «ماندروکِلِس» به سفارش شاهنشاه، پلی از کشتی بر روی بسفور زد. داریوش از کار معمار «ساموسی» سپاسگزاری کرد و به او پیشکش‌های گرانبهایی بخشید. به دستور «ماندروکلس» پرده‌ای از داریوش بزرگ کشیدند که او را تکیه زده بر تخت شاهی نشان می‌داد در حالی که سپاه او آمادهٔ گذشتن از پل بود. او پس از چندی این اثر را در شهر خود به معبد الاهه هِرا پیشکش کرد.
شاهنشاه دستور داد تا در کرانهٔ اروپایی بسفور دو سنگ ایستاده از مرمر سفید برپا کنند. یکی با نبشتهٔ پارسی باستان، ایلامی و بابلی و یکی هم با نبشته‌ای به یونانی. هرودوت گزارش می‌کند: «او در آن به نام همهٔ مردمانی که به همراه داشت اشاره کرده‌است؛ و او همهٔ مردمانی را که بر آن فرمان می‌راند به همراه داشت». داریوش به «ایونیایی‌ها» -مردمان خاوری مدیترانه- فرمان داد که با ناوگان‌های خود تا مَصَب رود دانوب پیش روند و در آن‌جا پلی بر روی رودخانه بزنند و خود با نیروی زمینی رو به آن سوی نهاد. داریوش در هیچ جایی از تراکیه با پایداری روبه‌رو نشد. در بلغارستان کنونی «گت‌ها» -گونه‌ای از مردمان بلغارستان- پایداری کردند، اما سپاه ایران این پایداری را درهم شکست. ایونیایی‌ها به فرمان «هیستیایوس‌ملطی» پلی از کشتی ساخته بودند؛ در بالای دلتای رود و در پایین مَصَب «پروث». داریوش به آن‌ها فرمان داد تا از پل نگهبانی کنند و دو ماه چشم به راه او بمانند و اگر او پس از دو ماه بازنگشت پل را برچینند و ناوگان به میهن بازگردد.
قطعنامه ۶۹۴ شورای امنیت
قطعنامه ۶۹۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۴ مه ۱۹۹۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ سرزمین‌های اشغالی توسط اسرائیل است. این قطعنامه طی نشست ۲۹۸۹‌ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
داریوش بزرگ
جنگ با یونان
یونانی‌ها با آنکه با خطر اجتناب ناپذیر مواجه بودند، هنوز از تفرقه به اتحاد نمی‌گراییدند. در حقیقت رقابت دیرینه‌ای بین آتن و اسپارت وجود داشت. در این ایام آتن برخلاف اسپارت نسبت به ایران اظهار انقیاد یا وفاداری کرده بود، با این حال هنگامی که شورش‌هایی در شهرهای یونانی‌نشین به ویژه پیرامون دریای اژه، مرمر و قبرس آغاز شد، اسپارتها، حاضر به حمایت از شورشگران نشدند و این آتنی‌ها بودند که به شورشیان کمک کردند.
قلعه تاکاساکای
قلعه تاکاساکای (Takasaki Castle) یک قلعه ژاپنی است که ذر تاکاساکی، گونما در استان گونما در ژاپن واقع شده است.
داریوش بزرگ
جنگ با یونان
در سال ۴۹۶ پ.م شورشیان به همراهی آتنی‌ها شهر سارد (پایتخت سابق لیدیه) را آتش زدند اما تسخیر بر ارگ ممکن نشد و هنگام رسیدن نیروهای کمکی شورشگران از سارد عقب‌نشینی کردند. پس از این واقعه ارتش هخامنشی به فرماندهی ارته‌بان (اردوان) با همراهی فنیقی‌ها و یونانیان متحدشان به قبرس حمله کرده و همهٔ شهرهای آن را در مدت پنج ماه فتح کردند و آخرین شهر سولوی بود که بیشترین ایستادگی را از خود نشان داد و با تخریب دیوارهای بارویش فتح شد. در همین احوال آرتافرن والی سارد ارتش دیگر پارس را به دو بخش تقسیم کرد، داور فرمانده گروه اول پس از فتح بخشی از هلسپونت به سمت کاریا حرکت کرده و مقاومت این نواحی را درهم شکست و همای سردار دوم به نواحی موسیا حرکت کرده و بدون مقاومت آنچنانی مناطق پروپونت، کیوس و بخش‌های باقی‌مانده هلسپونت را فتح کرد، وی در تروآ بیمار شد و درگذشت. پس از مرگ او، آرتافرن به هوتن مأموریت داد که شهرهای باقی‌مانده در ایونیه را بگشاید، او هم کلازومنای و کومه را فتح کرد. در سال ۴۹۴ پ.م آخرین شورشیان که در میلتوس مقاوت می‌کردند، در جنگ لاده از پارسیان شکست خورده و مقر اصلی شورشیان پس از این شکست به سادگی گشوده شد. یک سال پس از ختم شورش ایونیه سردار جوانی به نام مردونیه از هلسپونت گذشته و شورش‌های نواحی بین تراکیه تا تسالی را خواباند و تا زمان خشایارشا والی این نواحی بود. آرتافرن نیز همین سیاست را در نواحی اژه پیش گرفت و تا سال ۴۹۰ پ.م، ساموس، اوبه، کریستوس و کل جزایر کوکلاد مستعمره هخامنشیان شد. درست یک سال پس از حمله مردونیه به شمال یونان، داریوش پیکهایی به دولت‌شهرهای یونانی فرستاد و ایشان را به اطاعت فراخواند و نتیجه آن شد که بیشتر شهرهای یونانی و تمام جزیره‌های اژه برای شاه آب و خاک فرستادند و اظهار فرمانبرداری کردند.
در سال ۴۹۱ ارتافرن، داد را برای برقراری نظم در نواحی جنوب شرقی یونان اعزام کرد. بدیع در کتابش به بی‌اهمیت بودن این عملیات اشاره می‌کند، داد با ناوگانی متشکل از قوای فنیقی و ایونی به سمت یونان حرکت کرد و این با روش مرسوم پارسیان که همواره بر نیروی زمینی تأکید می‌کردند تفاوت داشت، ضمناً حمله با نیروی دریایی اهمیت بیشتر جزایر اطراف یونان را نشان می‌دهد به همین دلیل داد ابتدا ناکسوس و دلوس را تصرف می‌کند سپس به ارتریا لشکر کشید (که در حمله به شهر سارد حضور داشتند) و با محاصره شهر در شش یا سه روز آن را فتح کرد. پس از فتح ارتریا داد با پیشنهاد هیپاس والی پیشین آتن به دشت ماراتون وارد شد که منجر به نبرد ماراتون شد، آتنی‌ها هم با ارتش خود و همراهی لشکری از پلاته در ماراتون حاضر شدند. دو لشکر هشت روز روی در روی هم بودند و هنوز سرداران آتن بین اعلام جنگ و اظهار انقیاد تردید داشتند. در شورای جنگی، میلیتیادس با حیلهٔ رأی یازدهم، یک سردار پیر را وارد تصمیم‌گیری کرد و در نهایت نبرد را تصویب کرد و خودش به عنوان فرمانده کل انتخاب شد. داد که از وعده‌های هیپاس (مبنی بر تسلیم شدن آتنی‌ها هنگام حضور او) ناامید شده بود تصمیم به بازگشت گرفت، در این هنگام یونانیان که بازگشت ارتش پارسیان به کشتیهایشان را دیدند شروع به حمله کرده و شش کشتی باری (هرودوت در کتاب خود کشتی‌ها را به اسم نئون بیان کرده که منظور کشتی باری است نه جنگی) را تصاحب کردند. میلیتیادس که پیروزی خود را بسیار بزرگ جلوه داده بود، ارتشی از آتنیان گرفته و به پاروس که مستعمرهٔ پارسیان بود حمله کرد و پس از ۲۶ روز محاصره و زخمی شدن خودش مجبور به بازگشت شد. کسانتیپوس او را به جرم فریب دادن آتنیان و تلف کردن نیروهایشان به دادگاه کشاند و میلیتیادس در این دادگاه به پرداخت ۵۰ تالان نقره محکوم شد. او مدتی بعد در اثر همان زخم جنگ پاروس — احتمالاً در زندان — درگذشت.
میراث
داریوش از پروژه‌های ساختمانی بزرگ در شوش، بابل، میترا (مصر) و پارسه (تخت جمشید) حمایت مالی می‌کرد. بناهای تاریخی گاهی با الفبا و زبان‌های پارسی باستان، ایلامی، بابلی و مصری هیروگلیف نوشته می‌شد. شمار بسیاری از کارگران و پیشه وران در این پروژه‌ها از تبارهای گوناگون بودند که سبب افزایش پیوندهای فرهنگی می‌شد. شاه بسیار به کشاورزی دلبستگی داشت. در نامه‌اش به گاداتس (شهربان آسیای کوچک) او نوشتار اوستایی را بازگو می‌کند: «زمین خوشحالترین را حس می‌کند… آنجا که بلال، میوه و چمنزار بروید». او همچنین قانون مصر و دیگر مناطق را سامان بخشید.
داریوش برای فراهم آوردن نظم درست «این جهانی» از تحمل هیچ سختی ای رویگردان نبود. او فرمانروایی بزرگش را تا دورافتاده‌ترین روستاها هم نظم و سامان بخشید. این نتیجهٔ دیوانی بود که حتی از دیدگاه امروزی هم بی‌همتا شمرده می‌شود.
تبار و خانواده
داریوش بزرگ پسر بزرگ ویشتاسپ (فرزند آرشام از نسل خاندان هخامنشی) و روزگونه بود. او سه برادر کوچکتر به نام‌های آرتافرنه یکم و اردوان و آرتان داشت. الواح گلی تخت جمشید و گفته‌های هرودوت نشان می‌دهد در زمان به سلطنت رسیدن داریوش پدرش و پدربزرگش زنده بودند. داریوش پیش از به سلطنت رسیدن با دختر گبریاس به نام رته‌بامه ازدواج کرد و از او صاحب سه پسر بود. او پس از به سلطنت رسیدن با دختر بزرگ کوروش بزرگ، آتوسا که قبلاً با کمبوجیه دوم ازدواج کرده بود، وصلت کرد و از او صاحب چهار پسر و یک دختر شد. داریوش سپس با دختر کوچک کوروش بزرگ، آرتیستونه ازدواج کرد. البته داریوش در میان همسرانش تنها به آتوسا لقب شهبانو داد و او را بیشتر از همه دوست می‌داشت و به او قدرت و نفوذ فراوانی در دربارهٔ هخامنشی داد و پسر او خشایارشا را که چهارمین پسر داریوش بود به دلیل آن که اولین شاهزاده‌ای بود که بعد از به سلطنت رسیدنش به دنیا آمد هم‌چنین مادر او آتوسا از فره کوروش بزرگ بود، ولیعهد و جانشین خود قرار داد و او را نسبت به پسر بزرگتر خود آرته‌بازان که سلطنت را حق خود می‌دانست برتری داد.
درگذشت و آرامگاه
داریوش در سال ۴۸۶ پیش از میلاد، پس از یک دورهٔ یک‌ماهه بیماری وفات یافت. مقبرهٔ او در دل کوه رحمت در مکانی به نام نقش رستم در مرودشت فارس، نزدیک شیراز است. سر در آرامگاه داریوش همچون دیگر آرامگاه‌ها به شکل چلیپایی بزرگ به بلندای ۲۲ متر و پهنای ۱۱ متر کنده شده‌است. در بخش بالایی نقش برجسته‌ای وجود دارد که در اصل نقاشی شده بوده‌است و شاه را در حالت ایستاده بر جایگاهی نشان می‌دهد که دو ردیف از نمایندگان سی قوم که هویتشان در کتیبه‌ای سه زبانه یاد شده‌است، آن را نگه داشته‌اند. وصیتی از زبان داریوش که آخرین آرزویش هم فقط آن بود، بر کتیبهٔ آرامگاه او حک شده‌است: اهورامزدا این کشور را از لشکر دشمن، از خشکسالی و از دروغ پاس دارد.
سیارک داریوش ۷۲۱۰
به افتخار داریوش هخامنشی سیارک داریوش ۷۲۱۰ به نام وی نامگذاری شد.
علی محمدبیگی
علی محمدبیگی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کرگاه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
موش (سرده)
موش (سرده) نام یک سرده از زیرخانواده نیاموشان است.
تنگه فلوریدا
تنگه فلوریدا که به نام‌های کانال جدید باهاما و خلیج فلوریدا نیز شناخته می‌شود گذرگاهی آبی واقع در بین شبه‌جزیره فلوریدای ایالات متحده آمریکا در شمال و کوبا و باهاما در جنوب و جنوب شرقی است. این تنگه خلیج مکزیک را به اقیانوس اطلس متصل ساخته و در عین حال فلوریدا را از کوبا جدا می‌سازد.
عرض تنگهٔ فلوریدا از ۹۶ تا ۱۴۵ تا ۱۸۰ کیلومتر متغیر است. همچنین طول آن بیش از ۳۰۰ مایل (پیرامون ۴۸۳ کیلومتر) بوده و عمق آبراه اصلی تا ۶۰۰۰ فوت (پیرامون ۱۸۲۹ متر) نیز اندازه‌گیری شده‌است. بخش آغازین جریان گلف استریم موسوم به جریان فلوریدا با خروج از خلیج مکزیک با متوسط شتاب سطحی ۶٬۵ تا ۹٬۵ کیلومتر در ساعت و وسعتی ۱۵۳ کیلومتری از این تنگه به سمت شرق جریان یافته و از سواحل باهاما شامل کرانه‌های باهامای بزرگ و باهامای کوچک می‌گذرد.
خوان پونس ده لئون، دریانورد و مکتشف اسپانیایی نخستین کسی بود که از این تنگه در سال ۱۵۱۳ میلادی عبور کرد و پس از آن تنگهٔ فلوریدا به یکی از گذرگاه‌های عبور کشتی‌های اسپانیایی حامل گنجینه بدل شد. امروزه نیز این تنگه یکی از مهمترین و پر رفت‌وآمدترین گذرگاه‌های دریایی است و تا اوایل سدهٔ نوزدهم یکی از مناطقی بود که دزدی دریایی به‌شدت در آن رواج داشت.
محمدعلی رشتی
محمدعلی رشتی(١٢٩٧-نامعلوم) سیاست‌مدار ایرانی بود، که در، دوره بیست و سوم ،  دوره بیست و دوم  و  دوره بیست و یکم   بعنوان نماینده یزد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زندگی‌نامه
دکتر محمدعلى رشتى فرزند رضا در سال ١٢٩٧ در ‌یزد به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى را در یزد و تحصیلات متوسطه را در اصفهان به پایان رساند و وارد کالج انگلیسى شبانه‌روزى آن شهر شد. تحصیلات دانشگاهى را در رشته علوم سیاسى تا اخذ درجه لیسانس طى کرد، آنگاه براى تکمیل به آمریکا سفر نمود و پس از طى دوره فوق لیسانس رشته حقوق بین‌الملل و علوم سیاسى، از مدرسه تحقیقات علوم اجتماعى نیویورک در رشته علوم سیاسى و حقوق دکترا گرفت. پس از بازگشت به ایران در سازمان برنامه مشغول کار گردید. وی یک سال قائم مقام شرکت معاملات خارجى و سپس معاون امور ادارى سازمان برنامه شد. او پس از ازداواج با زنی آمریکایی به نام «جولیا کازا» به مدت ده سال در دایره انتشارات و رادیو سازمان ملل متحد انجام وظیفه کرد و به مدت دو سال نماینده سازمان ملل متحد در هندوستان بود و مدتی در رادیو صدای آمریکا به سمت گویندگی اشتغال داشت. رشتى یک سال سردبیر روزنامه انگلیسى اطلاعات تهران ژورنال بود. وی علاوه بر تدریس در دانشگاه ملى، معاونت امور ادارى و ریاست اداره طلاعات سازمان ملل متحد را نیز در اختیار داشت. دکتر محمدعلی رشتی در امور تجاری نیز فعالیت داشت و با نادر صالح از فعالان جبهه ملى، شرکتى در خیابان پهلوى دایر و به امور تجارى مشغول بود. وی در کارنامه خود نمایندگى مجلس شورای ملی از شهر یزد در دوره‌های بیست و یکم، بیست و دوم و بیست سوم را دارد.
دکتر باقر عاقلی درباره رشتی چنین نوشته است:
الیزابت اتریش-مجارستان
الیزابت اتریش-مجارستان یا سی‌سی (زاده December 24, 1837 – درگذشته 1837:12:24, September 10, 1898) همسر فرانتس یوزف یکم، مادر رودولف، ولیعهد اتریش–مجارستان، امپراتریس اتریش و ملکهٔ مجارستان بود.
او در خانواده سلطنتی باواریا به دنیا آمد. پیش از ازدواجش با فرانتس یوزف یکم در شانزده سالگی، از تربیت غیررسمی بهره‌مند بود. ازدواجش او را بیشتر به زندگی تشریفاتی نزدیک کرد که برایش ناآماده بود و از آن لذت نمی‌برد. اوایل ازدواج با مادر شوهرش، شاهزاده سوفی سر ناسازگاری داشت. اما تولد وارث تاج و تخت، رودلف جایگاهش را بهبود بخشید. با این‌همه سلامتی‌اش تحت فشار نوع زندگی‌اش متزلزل بود و او اغلب برای تمدد اعصاب به مجارستان سفر می‌کرد. او نزدیکی‌اش را با مجارستان به حدی گسترش داد که به ایجاد امپراتوری اتریش-مجارستان در سال ۱۸۶۷ کمک بسیار کرد.
خودکشی پسرش رودلف و معشوقه‌اش بارونس ماری وتسرا در ۱۸۸۹ شوک بزرگی به او وارد کرد به صورتی که دیگر مانند سابقش نشد. او وظایف خطیر خانوادگی و سلطنتی را رها کرد و به سفر کردن پرداخت. در طول یکی از همین سفرها در ژنو، به دست یک آنارشیست ایتالیایی به نام لوییجی لوکنی در ۱۸۹۸ به قتل رسید.
واوکس له پنیل
واوکس له پنیل (به فرانسوی: Vaux-le-Pénil) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Melun-Nord واقع شده‌است.
خصوصیات
واوکس له پنیل ۱۱٫۶۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر Savièse خواهرخواندهٔ واوکس له پنیل هست.
تارو
تارو نام یک گونه از تیره گل‌شیپوریان است.
تارو به تعدادی از گونه‌های خانواده گل‌شیپوریان گفته می‌شود که بومی مناطق شرقی شبه‌قاره هند هستند. تارو یک گیاه چندساله گرمسیری است که به عنوان یکی از سبزیجات ریشه‌ای و به منظور بهره‌برداری از غده نشاسته‌ای، برگ‌ها و دمبرگ‌هایش کشت می‌شود. این گیاه یک منبع غذایی اساسی در فرهنگ‌های مناطق جنوب آسیا، اقیانوسیه و آفریقا است و به عنوان یکی از نخستین گیاهان کشت‌شده به حساب می‌آید.
ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۸
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۸ که در شهر لندن بریتانیای کبیر برگزار شد، کاروان ایالات متحده آمریکا با ۱۲۲ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت و موفق به کسب ۴۷ مدال (۲۳ طلا، ۱۲ نقره، ۱۲ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، ایالات متحده آمریکا در ردهٔ ۲ مسابقات قرار گرفت.
ورزشگاه المپیک ایو-دو-منوا
ورزشگاه المپیک ایو-دو-منوا (Stade Olympique Yves-du-Manoir) یک ورزشگاه در کلومب، پاریس، فرانسه است.
این ورزشگاه که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شده دارای ۱۴،۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و ورزشگاه اصلی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بوده است، ظرفیت ورزشگاه المپیک ایو-دو-منوا در طول مسابقات المپیک ۴۵٬۰۰۰ نفر بوده است.
نام این ورزشگاه برگرفته از نام ایو دو منوا بازیکن راگبی اهل فرانسه است که پس از مرگ وی در سال ۱۹۲۸ انتخاب شد.
کیمیکو گلن
کیمیکو گلن (Kimiko Glenn؛ زادهٔ June 27, 1989) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی دانش‌آموختهٔ دبیرستان هنرهای نمایشی اورنج کانتی در جنوب کالیفرنیاست.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به نارنجی همان سیاه است، نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه و نرو اشاره نمود.
مشت‌پیمایی
مُشت‌پیمایی شیوه‌ای از جاپیمایی (حرکت مکانی) در جانوران چهارپا است. در این شیوه، حیوان، ساعدها و مچ‌های دست خود را کمی خمیده نگه می‌دارند و بر روی پیش‌مشت‌ها راه می‌رود.
گوریل‌ها و شامپانزه‌ها، مورچه‌خوارهای بزرگ و نوک‌اردکی‌ها مشت‌پیما هستند. پانگولین‌ها (مورچه‌خوارهای پولک‌دار) هم گاهی بر روی پیش‌مشت‌های خود راه می‌روند.
در سنگواره‌های انسان اولیه نیز شواهدی مبنی بر مشت‌پیما بودن انسان اولیه یافت شده‌است.
گونه‌ای از این جاپیمایی نیز در برخی از جانوران دیده می‌شود که جاندار برای حرکت وزن بدن را بر روی کف دستان خود می‌اندازد، به این حالت پنجه‌نوردی می‌گویند.
کامیون ربایی
کامیون ربایی (Truck hijacking) همان گرفتن کامیون با توسل به زور، یا با تهدید به استفاده از زور علیه راننده برای نقل و انتقال یک محموله، یا استفاده از کامیون برای مقاصد غیرقانونی از جمله تروریسم است.
جزئیات
بر خلاف ماشین ربایی که خودرو با هدف دزدی مورد سرقت قرار می‌گیرد، موضوع کامیون ربایی ممکن است که با هدف دزدیدن بار و محموله باشد چرا که فروختن بار و محموله معمولاً ساده‌تر از فروش یک خودرو نقلیه تجاری است.
ربایندگان کامیون معمولاً سارقان خشن و حرفه‌ای هستند که روی نحوه حمله، دستگیری راننده، جایی که کامیون قصد دارد بار را تخلیه کند طراحی می‌کنند. همچنین، از چنین ظرفیتی برخوردارند که بار دزدیده شده را در محلی حفظ کنند. اصل بنیادی ربایندگان کامیون این است که خودرو نقلیه در وضعیت توقف قرار دارد؛ بنابراین، حمله می‌تواند در هر زمانی که خودرو متوقف باشد صورت بگیرد. به‌هرحال، سارقان اغلب از تکنیک‌های مهندسی اجتماعی استفاده می‌کنند تا مطمئن شوند که خودروها در محل توافق شده یا مطمئنی برای ربودن متوقف شوند.
رویکرد اولیه ممکن است ایجاب کند که موقعیتی را برای راننده به وجود بیاورد که راننده در محل «توقف» در حالت آنتراکت باشد یا عامدانه از سوی پلیس متوقف شده باشد.
سپس راننده کامیون را بسرعت بلادفاع می‌کنند. اغلب، وی را در زیر صندلی سمت مسافر قرار می‌دهد، روی تخت خواب پشت راننده می‌گذارند و در برخی موارد سارقین وی را در یک خودرو دیگر قرار داده یا در جاده رها می‌کنند. در مواقعی نیز وی را مجبور می‌کنند تا کامیون را به مقصدی که ربایندگان به او می‌گویند هدایت کند. اینکار با ایجاد ترس، یا تهدید یا با خشونت صورت می‌گیرد. تکنولوژی ردیابی خودرو می‌تواند منجر به کشف چنین حقه انحرافی شود.
هر محموله ای می‌تواند موضوع سرقت باشد. این تنها وسائل نقلیه نیستند که محموله‌های با ارزش و سنگینی را می‌کشند یا با خود حمل می‌کنند. برای هر راننده ای، مناطق کلیدی‌ای برای هوشیاری وجود دارند که احتمال می‌دهد با تهدید ربودن کامیون مواجه شود. مادامیکه یک راننده خیلی آسیب پذیراست می‌تواند روی هوشیاری موقعیت حساب باز کند و به هنگام نزدیک شدن به محل مورد نظر، از حیله و ترفند یا هر فرصتی برای کاهش آسیب‌پذیری استفاده کند.
این فقط وسایل نقلیه نیستند که بارهای با ارزشی را حمل و نقل می‌کنند. هر محموله می‌تواند مورد سوء استفاده قرار گیرد. برای رانندگانی که با ریسک ربایش روبرو هستند مناطق کلیدی وجود دارد که برای هوشیاری راننده حیاتی است. زمانی که یک راننده بیشتر آسیب‌پذیر است، باید نسبت به وضعیت هوشیارتر بوده و با استفاده از فرصت‌ها و زدن ضد تعقیب به این مناطق نزدیک شود.
فرورانش
فرورانش در زمین‌شناسی به لغزیدن یک پوسته زیر پوسته دیگر فرورانش می‌گویند. پوسته پایین‌رونده در گوشته زمین فرومی‌رود و ذوب می‌شود. به منطقه‌ای در زمین که دو پوسته از سطح کره زمین به سمت هم حرکت کرده و یکی از پوسته‌ها زیر پوسته دیگر می‌لغزد، پهنه فرورانش می‌گویند. وقتی پوسته اقیانوسی نسبت به پوسته قاره‌ای حرکت همگرا داشته باشد، بعد از برخورد پوسته اقیانوسی زیر پوسته قاره نفوذ می‌کند و آرام آرام زیر آن می‌رود. این نفوذ می‌تواند حدوداً تا عمق ۷۰۰ کیلومتری (مرکز گوشته بالایی و گوشته پایینی) ادامه پیدا کند. هنگام فرورانش مقداری از پوسته قاره‌ای به زیر کشیده می‌شود و درازگودال را تشکیل می‌دهد. زمین‌لرزه‌های نیرومند و زلزله‌های عمیق از ویژگی‌های مناطق فرورانش هستند. گاهی به موازات برخورد دوپوسته قاره‌ای و اقیانوسی، رشته کوه‌ها و کوه‌های آتشفشانی به وجود می‌آیند.
ورزشگاه قذافی
ورزشگاه قذافی (زبان اردو:) یک زمین کریکت در لاهور، پاکستان است. این ورزشگاه توسط مهندس و معمار متولد داغستان، نصرالدین مرادخان که مناره پاکستان را هم طراحی کرده، طراحی شد. این زمین برای جام جهانی کریکت که فینالش در آن برگزار شد، نوسازی شد. این ورزشگاه در پاکستان بزرگترین است و گنجایش ۲۷٬۰۰۰ نفر را دارد.
تاریخچه
این ورزشگاه که سابقاً ورزشگاه لاهور نام داشت، در ۱۹۷۴ به افتخار رهبر سابق لیبی سرهنگ معمر قذافی پس از سخنرانی او در دومین نشست سران سازمان کنفرانس اسلامی در لاهور، و حمایت او از حق پاکستان برای رسیدن به سلاح هسته‌ای تغییر نام داد.
مد در میلان
شهر میلان در ایتالیا در کنار پاریس، لندن، توکیو و نیویورک به‌عنوان یکی از پایتخت‌های مد در جهان مطرح شده‌است. گرچه شهرهای بزرگ دیگری همچون روم و فلورانس نیز در زمینه مد فعال هستند اما میلان به‌عنوان مهم‌ترین شهر در صنعت مد و فشن در سطح ایتالیا شناخته شده‌است.
میلان تاریخ بلند بالایی در زمینه صنعت مد، لباس و پارچه دارد. در قرن نوزدهم، این شهر به یکی از قدرتمندترین شهرهای اقتصادی ایتالیا تبدیل شد. شهری که در زمینه صنعت و تجارت توانایی بالایی در ایتالیا ایجاد کرد. هرچند مد در میلان، از مد پاریس بسیار الهام گرفته بود و تأثیر دوخت و طراحی پاریسی که در آن زمان مطرح‌ترین مرکز مد در دنیا بود را می‌توان در آثار پایتخت مد ایتالیا دید، اما طراحی ساده و هوشیارانه طراحان این شهر که الهام گرفته از طبیعت زیبای ایتالیا بود، تفاوت‌های شایانی بین مد در این دو شهر اروپایی ایجاد کرد. با شروع قرن بیستم و ظهور طراحان جدید در این شهر، مد و فشن رونق تازه‌ای گرفت و توانست میلان را به عنوان یکی از پایتخت‌های مد در دنیا مطرح سازد. این پیشرفت را به سادگی می‌توان در افزایش اهمیت مد میلان در صنعت جهانی مد و فشن دید. میلان در دهه‌های پایانی قرن بیستم به ویژه دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به خوبی مشاهده کرد. رشدی که در دو دهه بعدی و تا شروع سال ۲۰۰۰ نیز ادامه پیدا کرد و این شهر را به عنوان یکی از چهار پایتخت مد جهان معرفی کرد. این شهرت میلان البته به دلیل صنعت لباس آماده چند برابر شده‌است. میلان تأثیر به سزایی در رشد این شاخه از صنعت مد داشت.
در سال ۲۰۰۹ شهر میلان به عنوان پایتخت مد دنیا از سوی مؤسسه Global Language Monitor شناخته شد. البته این شهر در سال ۲۰۱۰ پسرفت محسوسی در زمینه صنعت مد داشت به نحوی که از رده چهارم به رده ششم مهم‌ترین شهر در صنعت مد کشاند. اما صنعت‌گران به سرعت دست به کار شدند و سال بعد از این پس‌رفت بزرگ، نام میلان را به عنوان یکی از چهار پایتخت مد بازگرداندند.
تاریخچه
مد در میلان در طول زمان تکامل بسیار زیادی پیدا کرده‌است. میلان در قرون وسطا و دوران رنسانس همانند آنچه در ونیز و فلورانس به عنوان مرکز تولید لوازم لوکس در جریان بود، به مرکز مد اروپا بدل شد و در قرن شانزدهم، کلمه نام این شهر با تغییری به "milaner" و "millaner" به عنوان کلمه‌ای با معنای اجناس لوکس مانند، جواهرات، پوشاک و … در زبان انگلیسی رایج شد. این لغت البته در قرن نوزدهم مجدداً دست‌خوش تغییر شد و به کلمه "millinery" به معنای کلاهدوز تغییر شکل یافت.
پس از آن در قرن بیستم، میلان به یکی از بزرگ‌ترین مراکز تولید ابریشم و پارچه در اروپا تبدیل شد. این درحالی بود که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ فلورانس پایتخت مد ایتالیا و مرکز آلتا مد ایتالیایی بود و همتراز دوخت سفارشی پاریس به‌شمار می‌رفت.
در دهه ۱۹۷۰ اما مد میلان بسیار فریبنده‌تر شد، در این مسئله طراحی‌های رسمی و گران‌قیمت فلورانس نیز مؤثر بود که جای خود را به مد میلان دادند. همین امر باعث شد از این دهه، میلان به یکی از مقاصد خریداران لباس تبدیل شود و فروشگاه‌های خرده فروشی، مزون‌ها و فروشگاه‌های لباس سفارشی به سرعت رشد کردند. مد میلان هم‌چنین به دلیل ظرافت در طراحی و سادگی لباس‌هایش، گوی سبقت را از مد فلورانس و مد پاریس نیز ربوده‌است. در دهه ۱۹۷۰ هم‌چنین این شهر به یکی از پایتخت‌های لباس آماده پوشیدن برای مردان و زنان تبدیل شد، پایتختی که پیش از این بین فلورانس و پاریس در گردش بود. میلان از اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، شهرت جهانی خود را به عنوان یکی از پایتخت‌های مد در جهان شروع کرد. این رشد، تنها در آستانه سال ۲۰۰۰ کاهش یافت (که براساس اطلاعات گلوبال لنگویج مانیتور، نسبت به هم هم‌سنگان خود یعنی نیویورک، پاریس و لندن، افت شدیدی را تجربه کرد)، همواره رشد در صنعت پوشاک را در آمارها نشان داده‌است. این رشد به حدی زیاد شد که در سال ۲۰۰۹، این شهر به عنوان پایتخت مد جهان معرفی گردید. The city left the top four in 2010 going to sixth place, در سال ۲۰۱۰ مجدا میلان در صنعت مد کاهش جایگاه یافت و به رتبه ششم رسید، اما در سال ۲۰۱۱ میلان مجدداً به جایگاه چهارم مهم‌ترین شهر مد جهان بازگشت.
خانه‌های مد و برندها
بیشتر خانه‌های مشهور مد ایتالیا در میلان واقع شده‌اند، بسیاری از این خانه‌های مد حتی در شهرهای دیگر ایتالیا تأسیس شده بودند، اما برای نزدیکی به این پایتخت مد، دفاتر خود را به این شهر منتقل کرده‌اند. در میان این خانه‌های مد می‌توان به پرادا، ولنتینو اسپا، آرمانی (شرکت), دولچه و گابانا، ورساچه، میسونی، موسکینو، لوکساتیکا، تروساردی، اترو، میو میو و کمپانی تولید عینک لوکسوتیکا اشاره کرد.
موسسات و آژانس‌های مد
همان‌طور که انتظار می‌رود، موسسات و آژانس‌های مد و فشن بسیاری نیز مانند مدل‌های بین‌المللی بئاتریس، د منیجمنت گروپ، آژانس مدلینگ وای نات، مؤسسه مارانگون و کالج طراحی مد میلان در این شهر فعال هستند.
هفته مد میلان
میلان نیز همچون سایر مراکز مد در جهان دارای هفته مد است که یکی بهار و دیگری پاییز. ن رویداد دنیای فشن، از سال ۱۹۵۸ در کنار هفته مد لندن، هفته مد پاریس و هفته مد نیویورک به یکی از مطرح‌ترین رویدادهای جهان در زمینه مد و لباس تبدیل شده‌است.
محله‌ها و مناطق خرید
مهم‌ترین خیابان برای خرید و بازدید از آخرین مدها در میلان، پیاتزا دل دوآمو و Quadrilatero della Moda هستند. اما بین این دو خیابان دومی بسیار مشهورتر است و به عنوان یکی از پیشروترین خیابان‌های فروش و خرده فروشی در دنیا شهرت دارد. براساس آخرین رنک‌های بین‌المللی این خیابان یکی از شش خیابان گران در دنیاست که به ازای اجاره هر فوت مربع مبلغی بالغ بر ۷۷۰ دلار در سال باید پرداخت شود. این خیابان یکی از بهترین خیابان‌های دنیا برای مد و پوشاک زنان به‌شمار می‌رود.
به غیر از این دو خیابان، خیابان‌های بسیار دیگری نیز هستند که برای خرید مهم به حساب می‌آیند، خیابان‌هایی مانند Via Dante, Corso Buenos Aires, Piazza San Babila و Corso Vittorio Emanuele II. کورسو بوینس آیرس یکی از بزرگ‌ترین خیابان‌های اروپا نیز به‌شمار می‌آید. محله بررا و بوهمیان یکی از مراکز مد است و بوتیک‌های بسیاری را در خود جای داده‌است. البته به غیر از این خیابان‌ها، خیابان‌های بسیاری در میلان وجود دارد که برای خرید مناسب هستند. بسیاری از این خیابان‌ها بیشتر به درد جوانان یا افرادی که به دنبال لباس ارزان می‌گردند نمی‌خورد، اما در خیایان‌های اطراف این مناطق، فروشگاه‌های بسیاری برای هر سلیقه یافت می‌شود.
گوگل مپس
گوگل مَپز از فناوری‌هایی چون Tele Atlas استفاده می‌کند. در نقشه‌های گوگل سه بخش وجود دارد:
نماهای مختلف در گوگل مپز
گوگل مپز دیدن نقشه را به چندین حالت امکان‌پذیر کرده‌است: ۵- نمای سه‌بعدی (3D View): این نما که به نمای هلیکوپتری معروف است، امکان رؤیت مسیرها را به‌صورت سه‌بعدی از آسمان فراهم می‌آورد. ۶- نمای درونی (Indoor view): در این نما، نقشهٔ ساختمان‌های چندطبقه به تفکیک طبقات آن نمایش داده می‌شود.
نقشه‌ها
نقشه‌های به‌نمایش‌درآمده در گوگل مپز، در ابتدا فقط به کشور ایالات متحده و چند کشور اروپایی محدود می‌شد. نقشه‌ها توسط خود گوگل درست می‌شدند و امکان تغییرات در آن توسط کاربران وجود نداشت. تولید نقشه‌ها فرایندی طولانی و هزینه‌بر را طی می‌کردند تا سرانجام اجازهٔ نمایش عمومی پیدا کنند. با گذشت زمان، از دل آزمایشگاه‌های گوگل (Google Labs؛ پروژه‌های جدید گوگل ابتدا در آزمایشگاه تولید و به نمایش گذاشته می‌شوند و سپس عمومی می‌شوند) پروژه‌ای به نام Google Map Maker بیرون آمد که وظیفهٔ آن تسهیل در ساخت و به‌روزرسانی نقشه‌ها بود. گوگل مپز مِکِر در ژوئن ۲۰۰۸ از آزمایشگاه بیرون داده شد و هم‌زمان ۶۰ کشور را برای ساخت نقشه پشتیبانی می‌کرد، که ایران نیز البته جزء آن‌ها بود. در گوگل مپ مِیکِر، کاربران از هر جای زمین می‌توانند نقشه‌ها را توسعه دهند، ویرایش کنند یا حذف کنند. اطلاعاتی که کاربران عادی وارد می‌کنند ممکن است قابل اطمینان نباشد؛ بنابراین، گوگل قوانینی برای اطمینان حاصل کردن از اطلاعات واردشده وضع کرده‌است. کاربرانی که بیشتر از همه اطلاعات تأییدشده دارند، رتبهٔ بالاتری در گوگل مپ مِیکِر دارند و کاربران پایین‌تر برای انتشار نقشه‌های کشیده‌شده باید منتظر تأیید کاربران ردهٔ بالاتر باشند. قوانین دیگری هم وجود دارد؛ برای مثال، هنگام وارد کردن اطلاعات یک مکان، از شما پرسیده می‌شود چطور از صحت اطلاعات این مکان اطمینان دارید، و پاسخ می‌دهید: چون من اینجا زندگی می‌کنم! در حال حاضر، سرویس گوگل مپ به‌واسطهٔ نقشه‌های کشیده‌شده توسط کاربران در بیش از ۱۶۰ کشور جهان، نقشه‌های قابل اطمینانی دارد. نقشه‌ها و عکس‌های گوگل مپ در ایران نیز دارای کیفیت مطلوبی هستند. گوگل مپ مِیکِر قابلیتی بود که در ژوئن ۲۰۰۸ راه اندازی شد و در مارس ۲۰۱۷ غیرفعال شد. اکنون برای اصلاح و ایجاد تغییرات در گوگل مپز باید کاربر گوگل باشید و اگر اشکالی در نقشه مشاهده می‌کنید روی نقطه مورد نظر کلیک نموده و گزینه گزارش اشکال در داده‌ها را انتخاب نموده و مراحل توضیح اشکال در نقشه را توضیح دهید. در این مرحله گوگل مپز گزارش را بررسی می‌کند و اگر گزارش درست باشد نقشه را اصلاح می‌نماید.
نمای خیابان
در تاریخ ۲۵ می ۲۰۰۷ گوگل نمای خیابان (Street view) را منتشر کرد، یک ویژگی جدید از نقشه‌های گوگل که ۳۶۰ درجه نمایش پانوراما در سطح خیابان از مکان‌های مختلف را فراهم می‌کند. در تاریخ انتشار، این ویژگی تنها شامل پنج شهر در ایالات متحده بود. از آن زمان به هزاران مکان در سراسر جهان گسترش یافته‌است. در ژوئیه ۲۰۰۹، گوگل نقشه‌های دانشگاه‌ها و مسیرهای اطراف و مسیرهای پیاده‌روی را شروع کرد. برای استفاده کاربران گوگل و کسانی که تمایل به ثبت عکسهای ۳۶۰ درجه کروی را دارند گوگل نرم‌افزار نمای خیابان را به‌صورت رایگان در فروشگاه پلی قرار داده که در دستگاه‌های اندروید قابل نصب می‌باشد.
لیست‌های کسب و کار
گوگل فهرست‌های کسب و کار را از منابع مختلف آنلاین و غیرآنلاین تولید می‌کند. برای کاهش تکرار در فهرست، الگوریتم گوگل لیست‌ها را به‌طور خودکار بر اساس آدرس، شماره تلفن یا ژئوکد تلفیق می‌کند، اما گاهی اطلاعات مربوط به کسب و کارهای جداگانه به‌طور غریزی با هم ادغام می‌شوند، و در نتیجه لیست‌های اشتباه شامل عناصری از چندین شرکت می‌شوند. گوگل اجازه می‌دهد تا صاحبان کسب و کار، کسب و کار خود را از طریق Google My Business خود را تأیید کند و همچنین داوطلبان را برای بررسی و اصلاح اطلاعات حقیقی آنها استخدام کرده‌است.
نقشه‌های داخل
در ماه مارس سال ۲۰۱۱، نقشه‌های داخلی به نقشه‌های گوگل اضافه شد و کاربران توانایی حرکت خود را در داخل ساختمان‌ها مانند فرودگاه‌ها، موزه‌ها، مراکز خرید، فروشگاه‌های بزرگ جعبه، دانشگاه‌ها، ایستگاه‌های حمل و نقل و دیگر فضاهای عمومی (از جمله امکانات زیر زمینی) خواهند داشت. گوگل صاحبان امکانات عمومی را تشویق می‌کند تا طرح‌های طبقه ای از ساختمان‌های خود را به منظور افزودن آنها به خدمات ارائه دهند. کاربران نقشه می‌توانند طبقه‌های مختلف ساختمان یا ایستگاه مترو را با کلیک کردن روی یک انتخابگر سطح که در نزدیکی هر سازه ای که در سطوح مختلف نقشه‌برداری شده‌است، مشاهده کنند.
راهنماهای محلی گوگل
راهنماهای محلی گوگل برنامه ای است که توسط گوگل مپز راه اندازی شده‌است تا کاربران خود بتوانند به نقشه‌های گوگل کمک کنند و امکانات و مزایای بیشتری برای این کار ارائه دهند. این برنامه تا حدی جانشین گوگل مپ میکر به عنوان ویژگی‌های برنامه سابق در وب سایت و برنامه یکپارچه آن شده‌است. در برنامه راهنمای محلی گوگل برای کابران امتیاز در نظر گرفته می‌شود که این امتیازها فعالیت کاربر در زمینه‌های مختلف را نشان می‌دهد و تعیین سطح توسط گوگل انجام می‌شود و از سطح یک شروع شده و به سطح ۱۰ می‌رسد که آخرین سطح کابران راهنمای محلی گوگل می‌باشد. برای رسیدن به سطح ۱۰ هر کاربر باید یکصد امتیاز کسب کند و با توجه به این که اضافه نمودن هر عکس پانزده امتیاز و ویرایش مکان ۵ امتیاز رسیدن به امتیاز یکصد هزار نیاز به پشتکار و زمان دارد.
این برنامه شامل اضافه کردن بررسی‌ها، عکس‌ها، اطلاعات اساسی، فیلم‌ها و اصلاح اطلاعات مانند دسترسی به صندلی چرخدار است.
نقشه من
My Maps یک ویژگی در Google Maps است که در آوریل ۲۰۰۷ راه اندازی شد و به کاربران این امکان را می‌دهد که نقشه‌های مورد نظر خود را برای استفاده شخصی یا اشتراک گذاری ایجاد کنند. کاربران می‌توانند با استفاده از یک ویرایشگر WYSIWYG نقاط، خطوط، شکل‌ها، یادداشت‌ها و تصاویر را در بالای نقشه‌های گوگل اضافه کنند. در واقع یک برنامه Android برای My Maps است که ابتدا در مارس ۲۰۱۳ با نام Google Maps Engine Lite منتشر شد.
حالت تاریک
اپلیکیشن گوگل مپس دارای حالت تاریک یا دارک مود برای ناوبری مناسب برای کاربران است.
جولیا (۱۹۸۴)
ویژگی‌های ظاهری
او در ابتدای کتاب این گونه معرفی و توصیف شده است:
اصل لوشاتلیه
اصل لوشاتلیه (به فرانسوی: Principe de Le Châtelier، به انگلیسی: Le Chatelier's principle) (با تلفظ یا ) اصلی است که آنری لوئی لوشاتلیه در سال ۱۸۸۴ آن را دربارهٔ تعادل شیمیایی در شیمی بیان کرد. بنا بر این اصل، «چنانچه سامانه‌ای در حال تعادل باشد، در برابر هرگونه تغییری در جهت مخالف واکنش نشان می‌دهد تا اثر آن را از بین ببرد».
عده‌ای نیز این اصل را در علوم انسانی صادق می‌دانند. در سال ۱۹۴۷، پل ساموئلسون این مفهوم را دربارهٔ تعادل بازار در اقتصاد به کار برد. خودِ لوشاتلیه در همان زمان معتقد به وجود کاربرد این اصل در اقتصاد بود و مقالاتی دربارهٔ تأثیر این اصل بر روابط کارگر و کارفرما، و بهره‌وری در صنعت نوشت.
به عنوان یک قانون فیزیکی
این اصل در واقع بیانی از قانون سوم نیوتون است.
اصل لوشاتلیه سامانه‌های با تغییرات غیر آنی را بررسی می‌کند؛ و مدت زمان پایدار شدن سامانه بستگی به شدت بازخورد منفی نسبت به شوک مکانیکی اولیه دارد. هنگامی که یک شوک بازخورد مثبتی را در سامانه ایجاد می‌کند، تعادل جدیدی که در سامانه برقرار خواهد شد ممکن است تفاوت زیادی با وضعیت تعادل اولیه داشته باشد، یا مدت زمان رسیدن به آن زیاد باشد. در برخی سامانه‌های پویا وضعیت پایانی را نمی‌توان از روی شوک تعیین کرد. این اصل برای بررسی سامانه‌های بازخورد منفی بسته به کار می‌رود اما به‌طور کلی در طبیعت برقرار است.
کاربرد در اقتصاد
از سال ۱۹۴۷ که پل ساموئلسون با الهام از پیشنهاد ای. بی. ویلسون برای نخستین بار اصل لوشاتلیه را در کتابش با نام مبانی تحلیل‌های اقتصادی استفاده کرد، این مفهوم به‌طور گسترده‌ای در زیرشاخه‌های کاربردی اقتصاد به کار گرفته‌شده‌است. ساموئلسون روش استاتیک مقایسه‌ای را بر مبنای همین اصل بنیان کرد. این روش در اقتصاد مدرن ابزار قدرتمند و همه‌گیری است، اگرچه پتانسیل استفاده از مدل‌های ترمودینامیکی در اقتصاد نسبتاً محدود است.
بنابراین هنگامی که در یک سامانه اقتصادی در تعادل متغیرها مستقل از یکدیگرند، محدودیت‌های روی سامانه در تقاضاهای کوتاه‌مدت، کشش کمتری نسبت به تقاضاهای بلندمدت دارند. به‌طور خلاصه «در یک تعادل اقتصادی، اگر تغییری در قیمت کالایی رخ دهد، تغییری که در نتیجه آن در تقاضای کالا پدیدار می‌شود بیشتر خواهد بود اگر فرد در معرض محدودیت‌های سهمیه‌بندی قرار نگیرد تا این که در چنین محدودیت‌هایی باشد. اضافه‌شدن هر محدودیتی کشش را کمتر می‌کند.»
ساموئلسون در ژورنال امریکن ایکانامیک ریویو چاپ سال ۱۹۷۲ برای بیان اصل لوشاتلیه از مثالی بهره گرفت. او فرایند تولیدی را فرض کرد که مثلاً در آن دو ورودی زمین و کارگر وجود دارد. او قیمت‌های اولیه را دستمزد p_1 و اجاره p_2؛ و مقدار اولیه را به ترتیب q_1 و q_2 گرفت. با در نظر گرفتن مثال در دوره زمانی کوتاه، و این که برخی از ورودی‌ها نظیر کارگر و مواد خام می‌توانند تغییر کنند و برخی مانند زمین نمی‌توانند تغییر کنند؛ او q_2 را ثابت گرفت که در فرایند تولید محدودیت ایجاد می‌کرد و بقیه کمیت‌ها قابل تغییر بودند. او با در نظر گرفتن اثر تغییر p_1 و q_1 ثابت کرد:
همچنین اگر با فرض همان تغییرات p_2 را ثابت بگیریم:
والریا موسینی، استاد دانشگاه رم به این نکته اشاره دارد که این نتیجه‌گیری‌های ساموئلسون اصولاً و به تنهایی با ملاحظات ریاضی قابل اثبات است و قرائت ساموئلسون از اصل لوشاتلیه را به چالش می‌کشد. موسینی می‌نویسد نظریه ساموئلسون تنها دربارهٔ سامانه‌های در تعادل پایدار با اصل لوشاتلیه در شیمی تطابق دارد. جوزف مک‌کالی از دانشگاه هیوستون نیز رابطه این دست نظریات ساموئلسون با ترمودینامیک را مورد نقد قرار داده‌است.
جامعه‌شناسی
لیب تیمز، ویراستار دانشنامه هیومن‌ترمودینامیکس معتقد است که این اصل، در سامانه‌های انسانی نیز صادق است و نظریه ساموئلسون را در همین جهت می‌داند. به‌طور مثال هنگامی که یک دانش‌آموز وارد یک کلاس مشغول به درس می‌شود، تعادل کلاس را برهم می‌زند. سامانه (کلاس) نیز در جهتی به برهم خوردن تعادل پاسخ می‌دهد که ضمن برطرف کردن اثر واردشده، به تعادل جدیدی برسد.
جک رابسون
جان "جک" رابسون (زاده ۲۴ مه ۱۸۶۰-درگذشته ۱۱ ژانویه ۱۹۲۲) مربی انگلیسی و یکی از مربیان باشگاه منچستر یونایتد بود.
وارطان پتروسیان
وارطان پتروسیان (Վարդան Պետրոսյան؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، کمدین و فیلم‌نامه‌نویس اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. پتروسیان تابعیت فرانسه را نیز دارد. پتروسیان به عنوان یکی از برجسته‌ترین بازیگران معاصر سینمای ارمنستان شناخته می‌شود که در آثار و اجراهای خویش موضوعات مختلف همچون نسل‌کشی ارمنی‌ها، سیاست و روابط خارجی ارمنی‌ها مورد بررسی قرار می‌دهد.
زن آب (فیلم ۲۰۰۲)
زن آب فیلمی به کارگردانی هیدنوری سوگیموری محصول سال ۲۰۰۲ در ژاپن است. این فیلم به پنجاه و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز برای هفته منتقدان دعوت شد.
داستان
این فیلم دربارهٔ دختری است که هر زمان که اتفاق مهمی در زندگی او رخ می‌دهد، باران می‌بارد چرا که او مظهر آب است. او با مردی آشنا می‌شود که به نوعی مظهر آتش است و ارتباط عجیبی با هم بر قرار می‌کنند.
اکارایپاتو
اکارایپاتو (به لاتین: Akkaraipattu) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در بخش امپرا واقع شده‌است.
حاج خدیجه
حاج خدیجه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
آنتونیو سابیو
آنتونیو سابیو (Antonio Cabello؛ زادهٔ January 5, 1990) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است.
ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴
ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ که در سنت لوییس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، با ۵۲۶ ورزشکار شرکت نمود و موفق به کسب ۲۳۹ مدال (۷۸ طلا، ۸۲ نقره، ۷۹ برنز) شد که در رتبه ۱ مسابقات قرار گرفت.
سن-بازیل-لو-گراند، کبک
سن-بازیل-لو-گراند شهرکی در منطقه شهری لا وله-دو-ریشولیو ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۱۵٬۱۰۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۳۴٫۸۲ کیلومتر مربع است.
اولونگاپو
اولونگاپو (به لاتین: Olongapo) یک منطقهٔ مسکونی در فیلیپین است که در زامباله واقع شده‌است.
خصوصیات
اولونگاپو ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهرهای ویرجینیا بیچ، ویرجینیا، نشنال سیتی، کالیفرنیا، برمرتون، واشینگتن، گوآم، Cagayan de Oro و وینزر، انتاریو خواهرخوانده‌های اولونگاپو هستند.
اورتو-سای
اورتو-سای (به لاتین: Orto-Say) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در بیشکک واقع شده‌است. اورتو-سای ۴٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
آبچلیک آوازخوان
آبچلیک آوازخوان  یا آبچلیک معمولی  نام یک گونه از سرده آبچلیک‌های آوازخوان است.
قطعنامه ۶۹۶ شورای امنیت
قطعنامه ۶۹۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۹۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ آنگولا است. این قطعنامه طی نشست ۲۹۹۱ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
وو له پره
واوکس لاس پرس (به فرانسوی: Vaux-les-Prés) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Audeux واقع شده‌است.
خصوصیات
واوکس لاس پرس ۵٫۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۵ نفر جمعیت دارد.
سیدریج، کلرادو
سیدریج شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۲۵۳ نفر بوده‌است.
ورزشگاه جوزپه سینیگاگلیا
ورزشگاه جوزپه سینیگاگلیا ورزشگاهی در شهر کومو در کشور ایتالیا است.
واوکس لاس مورن
واوکس لاس مورن (به فرانسوی: Vaux-lès-Mouron) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Monthois واقع شده‌است.
خصوصیات
واوکس لاس مورن ۲٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۸۱ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان قلعه نو
دهستان قلعه نو دهستانی است از توابع بخش قلعه نو شهرستان ری در استان تهران ایران. جمعیت آن در سرشماری عمومی سال ۱۳۸۵ ، ۳،۱۱۵ نفر بوده‌است.
آتشکده ری در فاصله ۵۰۰ متری ازروستای قلعه‌نومرکز دهستان قرار دارد
شغل اهالی این دهستان عمدتاً کشاورزی و دامداری می‌باشد.
روستاهای زمان آباد ، گل تپه کبیر ، شمس آباد(قلعه‌نو) ، طالب آباد ، کریم آباد تهرانچی ، علی آبادقیصریه نیز در این دهستان واقع شده است
دموکراسی در آمریکا
در ۱۸۳۱، الکسی دو توکویل و گوستاو دو بیومون از سوی دولت فرانسه اعزام شدند تا نظام زندان آمریکا را مورد مطالعه قرار دهند. توکویل در نامه‌های متأخرش می‌گوید که او و بیومون از کسب و کار رسمیشان به عنوان زمینه‌ای استفاده کردند تا در عوض جامعهٔ آمریکا را مورد مطالعه قرار دهند. آنان در مه آن سال به نیویورک رسیدند و نه ماه در ایالات متحده سفر کردند، زندان‌ها را مورد مطالعه قرار دادند و در خصوص جامعهٔ آمریکا از جمله ویژگی‌های مذهبی، سیاسی و اقتصادی آن اطلاعات جمع‌آوری کردند. این دو به‌طور جزئی از کانادا نیز دیدن کردند.
ترجمه به فارسی
این کتاب نه به صورت کامل بلکه به‌صورت تیکه به تیکه توسط مترجمین و ناشرین مختلف به فارسی ترجمه شده.
لارس اولریک
لارس اولریک (متولد ۲۶ دسامبر ۱۹۶۳) نوازندهٔ درام گروه هوی متال متالیکا است. او در دانمارک به دنیا آمد ولی در ۱۷ سالگی به لوس آنجلس مهاجرت نمود. او را باید یکی از هسته‌های اصلی متالیکا دانست چرا که پیشنهاد او به جیمز هتفیلد بود که منجر به تشکیل متالیکا شد.
همچنین او در فیلمی به نام رویاهای رادیویی در نقش خودش با محسن نامجو بازی کرده است.
مجموعه کیمونو خلیلی
مجموعه کیمونو خلیلی مجموعه خصوصی از لباس‌های سنتی زنانه ژاپنی به نام کیمونو است که توسط دانشمند، کلکسیونر و نیکوکار انگلیسی-ایرانی ناصر داوود خلیلی جمع‌آوری شده و حاوی بیش از ۴۵۰ مورد است. این مجموعه یکی از هشت مجموعه‌ای است که توسط خلیلی جمع‌آوری، منتشر و به نمایش درآمده است، هر یک از این مجموعه‌ها در زمینه‌های مربوط به خود از بااهمیت ترین‌ها به حساب می‌آیند. مجموعه کیمونو خلیلی شامل کیمونوی رسمی ، نیمه رسمی و غیررسمی ساخته شده برای مردان ، زنان و کودکان است ، که تکامل کیمونو را از طریق برش ، دوخت ، مواد و تکنیک های تزئینی از قرن هفدهم تا قرن بیستم نشان می دهد ، این کیمونو ها نشان دهنده دوره ادو ، دوره میجی ، دوره تآیشو و دوره شیوا هستند. کیمونو های موجود در این مجموعه به طور دائمی در معرض نمایش نیستند و به صورت دوره ی در نمایشگاه مختلف به نمایش در می آیند.برای مثال در موزه های کرملین در مسکو و موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن در معرض دید عموم قرار گرفته است. خلیلی که همچنین صاحب مجموعه ای از هنرهای ژاپنی دوران میجی است ، کیمونو را "یکی از عجایب جهان" توصیف می کند. او مجموعه کیمونو را با هدف جمع آوری و فهرست نویسی آثار فرهنگی جهان که قبلاً به طور جمع آوری نشده بود ، شروع کرد.
کیمونو
کیمونو" در لغت ژاپنی به معنای "چیزی است که باید روی شانه ها بپوشید" ، در اصل به معنای لباس به طور کلی است نه یک لباس خاص.  لباس های مشابه کیمونو برای اولین بار در قرن 7 به ژاپن وارد شد از طریق تعاملات مکرر بین ژاپن چین. مبادله فرستادگان بین دو کشور منجر به پذیرش فرهنگ چینی در دربار شاهنشاهی ژاپن شد، از جمله این فرهنگ ها لباس های کیمونو بود ، از جمله لباسهای جلو بسته با آستین های بلند هم از نوع گردن بسته و هم از نوع گردن باز بود توقف مأموریت های فرستادگان  در دوره هیان منجر به توسعه مستقل تر فرهنگ ژاپن از جمله توسعه بیشتر لباس به لباس کیمونو مانند معروف به کوزوده شد. با گذشت زمان ، کوزود به لباس غالب ژاپن تبدیل شد و از دوره آزوچی-مومویاما به بعد به لباس معروف به کیمونو تبدیل شد. کیمونو از پارچه های بلند و نازکی  معروف به تانمونو ساخته شده است ، که با درزهای مستقیم به هم کوک می شوند ، توسط کمربنده های کوچکی موسوم به کوشیهیمو در کنار هم نگه داشته می شوند و همیشه با کمربند شیار پوشیده می شوند. در حالی که سبک های لباس غربی بر شکل بدن تأکید دارد ، کیمونو دارای یک شکل متمایز است که بیشتر بدن فرد پوشیده و پنهان می کند اما در پشت و در امتداد لبه ، یک منطقه بزرگ برای تزئین با نقوش فراهم می کند.
اشکال مختلف کیمونو که در مجموعه خلیلی نشان داده می شود شامل ("آستین تاب دار" ؛ کیمونوی رسمی برای زنان جوان) ، کوسدو ("آستین کوتاه" ؛ اصطلاحی که برای همه انواع لباس های آستین کوتاه قبل از استفاده از کلمه "کیمونو" به کار میرود]  و اوچیکاکه (کیمونوی رسمی خارجی که بدون کمربند پوشیده می شود ، به طور معمول توسط عروس ها در عروسی ها) استفاده میشده است.
دوره ادو (1603–1868)
دوره ادو شاهد افزایش طیف گسترده ای از طرح ها و تکنیک های تزئینی ، به ویژه در مورد کیمونوی طراحی شده برای زنان بود. گرچه مصرف کنندگان اصلی کیمونو در ابتدای دوره ادو ، طبقه نظامی بودند که از آن استفاده می کردند. لباس های فاخر و سایر لباس های مجلل برای نشان دادن جایگاه خود در سلسله مراتب اجتماعی ، ظهور یک طبقه بازرگان ثروتمند تقاضا برای لباس هارا افزایش داده است. که شامل توسعه روشهای پیچیده بافندگی ، رنگرزی و گلدوزی می شود ، به ویژه طراحی های روشن تر و جسورانه تری در لباس هابرای زنان. در دوره های گذشته ، کیمونو زنانه و مردانه از نظر ظاهری تقریباً شبیه به هم بوده است. گرچه کیمونوی روزمره توسط زنان در خانه بافته و دوخته می شود ، اما مجلل ترین نمونه های کیمونو تولید شده در این دوره زمانی توسط صنعتگران و هنرمندان متخصص و معمولی طراحی و ساخته شده است. مجموعه خلیلی شامل نمونه هایی از کیمونوی رسمی زنان است که به عنوان لباس رسمی توسط زنان سامورایی پوشیده شده است. علی‌رغم روحیات ستیزه جویانه آنها ، کیمونوها با گل ، الگوهای هندسی یا نقوش مانند ابر یا موج نقش بسته اند. با این حال ، برخی از نمونه های مجموعه وضعیت نظامی سامورایی را نشان می دهند ، که به عنوان مثال دیده می شود روی کیمونوی قرمز روشن که با طرفداران جنگ gunbai نشان داده شده است. مردان سامورایی معمولاً با سبک کم رنگ تری لباس می پوشیدند ، که نمونه آن موارد موجود در مجموعه شامل طرح های هندسی متمرکز بر دور کمر است.