cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اریک هاینزه
نظریه حقوقی
طبق سخن هوی، هاینزه مجموعه‌ای از دوگانه انگاری‌های اجتماعی- حقوقی؛ ارباب – خدمت‌کار، شوهر – همسر، بومی – بی‌گانه، والدین – فرزند، پادشاه – پارلمان، خریدار – فروشنده را آشکار می‌کند. [هاینز] ادعا می‌کند که کمدی، مفاهیم کمدی و اشتباه را به‌کار می‌برد تا روابط مشکل ساز اجتماعی- حقوقی را که استوار بر مدل‌های سنتی هستند ولی مدل‌های سیطره اجتماعی- حقوقی و پاین‌تر را که در حال تغییر هستند، بازتاب می‌دهند. هوی همچنین می‌افزاید، براساس خوانش هاینزه، «این دیدگاه مرد صاحب امتیاز است که در نمایش‌نامه به چالش کشیده می‌شود». هاینزه در مفهوم بی عدالتی این مطالب را توسعه می‌دهد. او نظریه‌های کلاسیک عدالت را از افلاطون تا رالز بررسی می‌کند و مفروضات ظاهراً منطقی مخالف میان مفاهیم «عدالت» و «بی‌عدالتی» را به چالش می‌کشد.
آزادی بیان
هاینزه در زمینه حقوق بشر، محدودیت‌های اروپایی غربی را در مورد آزادی بیان مکرراً به چالش کشیده‌است، همانگونه که در ممنوعیت‌های به اصطلاح «بیان نفرت‌آمیز» تجسم یافته‌است. هاینزه استدلال می‌کند که دموکراسی مدرن راه‌های مؤثرتر و مشروع‌تری برای مبارزه در برابر عدم تحمل‌پذیری اجتماعی دارد، بدون این‌که اظهار نظر را در حوزه عمومی محدود نماید. طبق سخن اریک برندت، کارشناس آزادی بیان، هاینزه مشکلات بیشتری وابستگی را در محدودیت‌های «بیان نفرت‌آمیز» شناسایی می‌کند. برندت می‌نویسد که طبق نقد هاینزه، این ممنوعیت‌ها «غالباً برای جلوگیری از تبعیض علیه گروه‌های نژادی یا سایر گروه‌ها ضروری است». ولی در حقیقت آن‌ها خود میان گروه‌های (نژادی، قومی، مذهبی و همجنس‌گرایان) که طبق قانون جلوگیری از «بیان نفرت‌آمیزم حقوق شان حفظ است و گروه‌های که حقوق شان حفظ نشده‌است (مانند سایر گروه‌های مذهبی، معلولان جسمی و روانی و ترانجنستی‌ها) تبعیض قائل می‌شوند.
هاینزه در کتاب خود «سخنان نفرت‌آمیز و شهروندی دموکراتیک» بحث‌های جاری را دربارهٔ قانونی بودن سخنان خطرناک، تحریک‌آمیز یا توهین‌آمیز بررسی می‌نماید. او اذعان می‌دارد که برخی دموکراسی‌ها احتمالاً به حد کافی ناپدار باشند که نیاز به ممنوعیت داشته باشند، اما دموکراسی‌های که معیارات قابل تشخیص را طی کرده‌اند تا به آنچه که هاینزه آن را دموکرسی دیرینه، باثبات و باسعادت (LSPD) می‌نامد، مبدل شوند که این دموکراسی‌ها می‌توانند به‌طور مشروع بیان را در گفتمان عمومی براساس دلایل «نظر گزینشی» تحت معیارات مستقل قابل بررسی وضعیت استثنایی که شکل‌دهنده وضعیت اضطراری امنیت ملی باشد، محدود کند.
هاینزه مدرک می‌کند که سخنان نفرت‌آمیز در بعضی کشورها از قبیل؛ رواندا، جمهوری وایمار، یوگسلاویا بلافاصله پس از جنگ سرد و سایر دموکراسی‌های ضعیف باعث خشونت شده‌است. هاینزه اذعان می‌دارد که یکی از این کشورها «دموکرسی دیرینه، باثبات و باسعادت (LSPD) نبودند. در مقابل، دموکراسی‌های تکامل یافته راه‌های مشروع‌تر و مؤثرتری برای مبارزه علیه خشونت و تبعیض دارند که نیازی به مجازات افرادی دارای سخنان نفرت‌آمیز ندارند. طبق سخن لزلی ابدیلا، مدل مرکزی LSPD» می‌تواند نشان دهد که دولت‌های دموکراتیک غربی مواضعی اخلاقی و نمادین اتخاذکردند – نه همیشه کامل یا بدون تناقض- ولی قطعاً بیشتر در موارد جنبی و قابل تحمل. تدابیری از جمله قوانین عدم تبعیض، تعلیم و تربیه ابتدایی کثرت‌گرایانه (و ممنوعیت تعقیب، آزار و اذیت گفتاری افراد) پیام‌های اخلاقی و نمادین دولت را علیه عدم تحمل یا خشونت را نشان می‌دهد.
تمایلات جنسی
هاینزه همچنین در مورد مشکلات جنسی و حقوق نیز نوشته‌است. جیمز ام. دونوان، برخی انتقادات هاینزه از سازمان‌های بین‌المللی را خلاصه می‌سازد. دونوان تصریح می‌دارد که از دیدگاه هاینزه، «ناکامی در راستای گنجانیدن گرایش جنسی در اجندای حقوق بشر سازمان ملل متحد در اواخر قرن بیشتم، نه تنها باعث حذف گرایش جنسی شد بلکه بیشتر منجر به مبهم‌سازی آن گردید که به نوبه خود برای توجیه متداوم محرویت آن مورد استفاده قرار گرفت. از نظر جنیفر ویلسون، دیگاه هاینزه به‌صورت اخص «انزوا و حذف تراجنسیتی را از قوانین ضدتبعیض» توضیح می‌هد.
سیاست‌های حقوق بشر بین‌المللی
انتقادات هاینزه از قوانین و سازمان‌های بین‌المللی نیز از موضوعات مشخص آزادی بیان و تمایلات جنسی فراتر رفته‌است. به عباره دیگر، او چگونگی سیاسی شدن سازمان‌های بین‌دولتی و غیردولتی و ناکامی آن‌ها را در امر رعایت از دستورها خود بررسی می‌نماید. طبق سخن رزا فریدمن، هاینزه توضیح می‌دهد که چگونه کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و همچنین پیشنیان آن‌ها، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد از رأی‌گیری دسته‌جمعی استفاده می‌کند تا از «حاشیه سازی جاافتاده و سیستماتیک توجه، بدور از بدترین وضعیت حقوق بشری اطمینان حاصل کند».
برخلاف نویسندگان حامی سازش سیاسی و روی‌کردهای مقطعی، هاینزه ادعا می‌کند که معیار کاربرد جهانی یکنواخت نورم‌ها و معیارهای لزوماً در هر مفهوم حقوق بشر تسجیل یافته‌است. او همچنین هشدار می‌دهد، از آنجاییکه حقوق بشر طوری ترتیب داده شده‌است تا بگونه جهانی در تمامی کشورها، بدون درنظر داشتن سیستم سیاسی تطبیق گردد، اما این قوانین بنا به تعریف هرگز الزامات و نیازمندی‌های یک دولت دموکراتیک را به‌صورت کامل برآورده نمی‌کند.
حرفه
هاینزه پس از این‌که مدرک لیسانس و کارشناسی ارشد را از دانشگاه پاریس به‌دست‌آورد، به عنوان دانشمند DAAD وارد دانشگاه آزاد برلین شد و دکترای خود را از مدرسه حقوق هاروارد دریافت کرد. پس از فلوشیپ فولبرایت در دانشگاه اوترخت، دکترای حقوقش را در دانشگاه لیدن به پایان رساند.
سایر جواز هاینزه شامل مساعدت‌های مالی از بنیاد نوفیلد؛ فلوشیپ اوبرمن (مرکز مطالعات پیشرفته، دانشگاه لوا)، فلوشیپ شاتوبریاند (وزارت تحصیلات عالی فرانسه)؛ فلوشیپ شلدون (مدرسه حقوق هاروارد)؛ مساعدت مزایای عمومی آندرس (مدرسه حقوق هاروارد) و فلوشیپ حقوق بشر سی. کلاید فرگوسن (مدرسه حقوق هاروارد) می‌باشد.
هاینزه قبل از این‌که در دانشگاه لندن منصوب شود، در کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان در ژنوا و دادگاه اداری سازمان ملل متحد در نیویورک کار کرد. هاینزه به سازمان‌های حقوق بشر عفو بین‌الملل، لیبرتی و مؤسسه تنوع رسانه‌ای مشورت داده‌است. او همچنین در هیئت تحریریه مجله بین‌المللی حقوق بشر ایفای وظیفه می‌نماید.
زمین‌دماسنجی گارنت-بیوتیت
زمین‌دماسنجی گارنت-بیوتیت ، روشی است که برای ارزیابی اوج دمایی که در آن سنگ‌های دگرگونی تشکیل شده‌اند استفاده می‌شود. زمین‌دماسنجی یکی از اجزای زمین‌دمافشارسنجی (Geothermobarometry) را تشکیل می‌دهد که شامل ارزیابی فشار (geobarometry) نیز می‌شود. زمین‌دماسنج‌های زیادی وجود دارد، اما گارنت-بیوتیت به دلیل وجود مکرر بیوتیت و گارنت با هم در سنگ‌های دگرگونی درجه متوسط بسیار مفید است. دماسنج گارنت-بیوتیت دما را با تقسیم آهن و منیزیم در گارنت و بیوتیت منطبق دارد. دماسنج گارنت-بیوتیت از دهه ۷۰ بارها با هر دو روش آزمایش و تجربی «کالیبره» شده‌است، با این حال مطالعه کالیبراسیون تجربی فری و اسپیر در سال ۱۹۷۸ به‌طور کامل و معمول ذکر شده‌است. با توجه به سنگی که هم گارنت و هم بیوتیت دارد، یک ثابت تعادل (KD) را می‌توان به سادگی با استفاده از آنالیز میکروپروب پیدا کرد. سپس با مقایسه مقدار KD یافت‌شده با زمین‌دماسنج گارنت-بیوتیت محاسبه شده، می‌توان دمای اوج تشکیل سنگ را تعیین کرد.
کومیانا
کومیانا (به ایتالیایی: Cumiana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات
کومیانا ۶۰٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۸۸۲ نفر جمعیت دارد و ۳۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر San Guillermo خواهرخواندهٔ کومیانا هست.
پاپفی گلوفیروزه‌ای
پاپفی گلوفیروزه‌ای ، همچنین به عنوان پاپفی گودین شناخته می‌شود، یک گونه از مگس‌مرغ‌های اکوادور است. عمدتاً سبز با پوشپرهای زیر دم آبی و پف‌های پودری سفید از پرهای کرکی روی پاها است و گلوی نر دارای لکه‌های آبی مایل به بنفش است. این گونه تنها از چند نمونه گرفته شده در قرن نوزدهم شناخته شده‌است و موقعیت رده‌بندی آن نامشخص است. نوع زیستگاهی که این گونه در آن بازیابی شده‌است تا حد زیادی ناپدید شده‌است و بررسی‌های اخیر برای یافتن این پرنده شکست خورده‌است. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت معتقد است که ممکن است منقرض شده باشد، اما این احتمال وجود دارد که برخی از افراد باقی مانده باشند؛ بنابراین، این پرنده به عنوان "در بحران انقراض " رده‌بندی شده‌است.
انتخابات مجلس تایوان (۲۰۲۰)
انتخابات مجلس تایوان (2020 Taiwan legislative election) دهمین دوره مجلس قانونگذاری جمهوری یوان جمهوری چین به‌شمار می‌رود که در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ برای کسب تمامی ۱۱۳ کرسی قوه مقننه مجلس یوان برگزار شد. این انتخابات همزمان بود با برگزاری پانزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری. آغاز دور جدید مجلس قانونگذاری یوان از اول فوریه ۲۰۲۰ آغاز می‌شود. در آخرین انتخابات ۲۰۱۶، حزب پیشروی دموکرات (DPP) با کسب ۶۸ کرسی، به نسبت کومینتانگ (KMT) اکثریت را به دست آورد، در حالی که آرای نمایندگان کومینتانگ تنها به ۳۵ کرسی رسید.
حزب دموکراتیک پیشرو(DPP) هفت کرسی از دست داد اما اکثریت را در پارلمان با کسب ۶۱ کرسی از آن خود کرد. با اینحال کومینتانگ سه کرسی به کرسی‌هایش اضافه شد و سی و هشت کرسی را تصاحب کرد. علاوه بر این حزب قدرت جدید سه کرسی کسب کرد که پنج کرسی از انتخابات قبلی کمتر است؛ و حزب مردم تایوان و جنبش استقلال تایوان نیز وارد با کسب به ترتیب پنج کرسی و یک کرسی وارد مجلس یوآن شدند و همچنین پنج کاندید مستقل صاحب کرسی شدند. از طرف دیگر حزب اول مردم تمامی کرسی‌های خود را از دست داد.
نظام انتخاباتی
۱۱۳ نفر از اعضای مجلس قانونگذاری یوان به وسیله نظام انتخاباتی مختلط یا نظام موازی انتخاب می‌شوند که ۷۳ نفر از حوزه‌های انتخاباتی بر اساس موقعیت جغرافیایی از طریق نظام انتخاباتی نخست‌نفری انتخاب می‌شوند و ۶ نفر از دو حوزه بومی بومیان تایوان هر کدام سه نفر از طریق تک‌رأی انتقال‌ناپذیر و ۳۴ نماینده با نظام انتخاباتی (نمایندگی تناسبی) با شاخص هر رای حزبی بر اساس محاسبات انتخاباتی هارا کوت کرسی‌ها انتخاب می‌شوند.
براساس ماده ۳۵ و ۳۷ قانون انتخاب یادآوری می‌کند که کارمندان دولت و تقسیمات انتخاباتی هر ۱۰ سال یکبار براساس سهمیه جمعیت برآورد شده و تا پایان دو سال و دو ماه مانده به پایان دوره تصدی قانون گذاران جدید بدست می‌آید. این انتخابات به وسیله تحقیقات کمیسیون مرکزی انتخابات صورت می‌گیرد و سپس ۲۰ ماه قبل از انتخابات، پیشنهاد تغییر مناطق حوزه انتخابیه مطرح شده و پس از تصویب و اعلام نهایی به مجلس قانونگذاری یوان ارسال می‌شود. پس از مذاکرات بین روسای هیئت‌های اجرایی و قانونگذاری یوان، تغییرات در بخش‌های انتخابیه شامل موارد زیر انجام می‌گیرد:
به‌طور کلی
نتایج توسط حوزه انتخابیه
نتایج توسط لیست حزب
‌لیست احزاب از فرمول سهمیه‌ها برای ۳۴ کرسی اختصاص می‌یابد. برای اینکه واجدین شرایط برای کسب کرسی انتخاب شوند. این برگزیدگی مبتنی است بر سهم آرایی که در فهرست احزاب آمده‌است، به‌طوری‌ که یک حزب باید در مرحله دوم از ۵ درصد آرا در سطح کشور فراتر رود. برای هر حزب حداقل نیمی از اعضای مجلس قانونگذاری که تحت این سیستم انتخاب می‌شوند باید زن باشند.
حسین سیمایی صراف
حسین سیمایی صراف (زاده ۱۳۴۷ در مشهد) حقوقدان و سیاستمدار مستقل ایرانی است. وی هم‌اکنون عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی است و دبیر هیئت دولت نیز بوده‌است.
تحصیلات
سیمایی صراف تحصیلات حوزوی خود را در حوزه علمیه مشهد و قم گذراند و موفق شد بیش از هشت سال در درس خارج میرزاجواد تبریزی، حسین وحید خراسانی و سیدمحمود هاشمی شاهرودی شرکت کند. وی همچنین تحصیلات دانشگاهی خود را از دانشگاه تهران شروع کرد و موفق به اخذ لیسانس شد، سپس مقطع کارشناسی ارشد حقوق خصوصی را از دانشگاه تربیت مدرس و مقطع دکتری حقوق خصوصی را نیز در دانشگاه شهید بهشتی به پایان رساند.
تألیفات
سیمایی صراف تاکنون مقالات و کتب متعددی در زمینه فقه و حقوق تألیف کرده‌است.
۵۴ (فیلم)
۵۴ (54) فیلمی به کارگردانی مارک کریستوفر است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد.
خلاصه داستان
«شین» ( رایان فیلیپ ) مرد جوان و جذابی است که بعنوان میخانه دار در یک کلوب شبانه مشهور بنام استادیو ۵۴ شروع به کار می کند. او با خواننده ای مشهور بنام «آنیتا» ( سلما هایک )، و شوهرش «گرگ» ( برکین میر ) آشنا می شود و ...
طاق زرگران
طاق زرگران یک بازار سنتی سرپوشیده در میانهٔ تاریخی شهر بخارای کشور ازبکستان است. این بازار در سدهٔ شانزدهم (۱۵۸۶-۱۵۸۷ میلادی) در زمان فرمانروایی عبدالله‌خان دوم از دودمان شیبانیان ساخته‌شد.
زرگران بزرگ‌ترین بازار در میان چندین بازارِ سرپوشیدهٔ کهن بخارا و پیچیده‌ترین‌شان در ساخت‌وساز و چیدمان است. تا میانه‌های سدهٔ بیستم از آن در جایگاه یک بازار معمولی بهره برده می‌شد که بیشتر در آن جواهرات می‌فروختند، ولی بخشی از طاق در جایگاه یک بازار معمولی بود که در آن ابزارهای گوناگون و نیازمندی‌های روزانه فروخته می‌شد.
بازار سرپوشیده به سبک سنتی ایرانی ساخته شده‌است و هیچ ناهمسانی‌ای با بازارهای سنتی سرپوشیدهٔ همانند، در شهرهای کهن ایران مانند تهران، اصفهان، شیراز، تبریز یا مشهد ندارد.
نام طاق زرگران از زبان مردم بخارا که فارسی است گرفته شده و به گنبد جواهرفروشان (زرگر جواهر فروش) نیز ترجمان شده‌‌است، زیرا در چند سدهٔ نخستین پیدایش این بازار، شمار فراوانی (بیش از ۳۵ کارگاه و مغازهٔ زر و جواهر که در آن جواهرات زر فروخته می‌شد) را در خود جای داده‌بود که نقره و دیگر سنگ‌ها و فلزهای گران‌بها و فرآورده‌ها و ابزارهای ساخته‌شده از سنگ‌ها و فلزهای گرانبها و سکه‌های زر، سیم و مس در آن ضرب می‌شد که احتمالاً بخشی از سکه‌های تانگای بخارا (یکای پولی خانات بخارا و سپس امارت بخارا) بود.
پیرامون ساختمان بازار سرپوشیده انبارها، کاروانسراها، هتل‌ها، مغازه‌های بازرگانان ساخته شده‌است. این سازه دارای یک گنبد بزرگ و هم‌چنین چندین گنبد کوچک‌تر است و با آجر سرامیکی ساخته شده‌است. امروزه طاق زرگران یک جاذبهٔ گردشگری همه‌پسند است که در آن بیشتر، مغازه‌های سوغات‌فروشی و مغازه های فروش کالاهای کهن، سوغات، کاردستی مانند ظروف، رخت، سکه، جواهرات، تندیس، فرش، کتاب، ساز، نقاشی و همچنین کارگاه‌های جواهرسازان و آهنگران دیده می‌شود.
بنای بازار در میانهٔ تاریخی بخارا در خیابان حقیقت و خواجه نورآباد در ۲۰ متری شمال خاوری مجموعهٔ پای کلان و در همسایگی مدرسه الغ بیک جای دارد.
این سازه به همراه دیگر آثار معماری، باستان‌شناسی، دینی و فرهنگی بخارا در فهرست میراث جهانی یونسکو با نام «میانه تاریخی بخارا» گنجانده شده‌است.
چرچ اند دوایت
چرچ اند دوایت (Church & Dwight) شرکت تجهیزات پزشکی آمریکایی است، که در سال ۱۸۴۷ تأسیس شد.
اینا تومانیان
اینا تومانیان (Իննա Թումանյան؛ زاده – درگذشته January 10, 2005) کارگردان فیلم و فیلمنامه‌نویس ارمنی‌تبار اهل روسیه بود.
سیگرود هولتر
سیگرود هولتر (Sigurd Holter; November 19, 1886 – 1886:11:19, August 1, 1963) قایقران بادبانی اهل نروژ بود.
کای پو چی!
کای پو چی! فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی آبیشک کاپور است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوشانت سینگ راجپوت، آمیت ساد، راجکومار رائو، آمریتا پوری، آصف باسرا ایفای نقش کرده‌اند.
اوسویکا
اوسویکا یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان بوبوشفو واقع شده‌است. اوسویکا ۶٫۲۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۴ نفر جمعیت دارد و ۴۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیریدوپیریمیدین
پیریدوپیریمیدین یک ترکیب آلی هتروسیکل دوحلقه‌ای است که از جوش خوردن حلقه پیریدین به صورت متعامد در هر موقعیتی به حلقه پیریمیدین تشکیل شده‌است.
۵۵۵ (فیلم ۱۹۸۸)
۵۵۵ فیلمی اسلشر در سبک ترسناک است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد.
رحیم‌بیگلو
رحیم‌بیگلو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوناردو
کوناردو (به ایتالیایی: Cunardo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
خصوصیات
کوناردو ۶٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تلف واگله
تلف واگله (Tellef Wagle; July 16, 1883 – December 2, 1957) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
پاپفی گلوبنددار
پاپفی گلوبنددار یک مگس‌مرغ بومی کلمبیا است. این گونه در سال ۲۰۰۵ کشف شد و در سال ۲۰۰۷ به عنوان یک گونه جدید برای جهان علم تأیید شد. با خطر انقراض مواجه است و بنابراین وضعیت در بحران انقراض توصیه شده‌است. تنها زیستگاه شناخته‌شده آن، جنگل‌های ابری سرانیا دل پینچه (بخش کائوکا)، در غرب آند است. این زیستگاه با پاکسازی جنگل برای کشاورزی، به ویژه کشاورزی کوکا تهدید می‌شود.
طول این پاپفی بین ۹۰ تا ۱۰۰ میلی‌متر (۳٫۵ تا ۴ اینچ) است. نام گونه نسبت به گلوبند نر تکه‌ای از پرهای سبز رنگین‌کمانی و آبی درخشان و از پرهای پفی سفید در ناحیه ران است.
ادوارد فون زامباور
ادوارد کارل ماکس ریتر فون زامباور (۱۱ مه ۱۸۶۶ در نزدیکی کراکوف - ۱۰ اکتبر ۱۹۴۷ در گراتس) افسر نظامی، نویسنده و خاورشناس اتریشی بود. او زبان‌های فارسی، عربی و ترکی را آموخته بود و در باب تاریخ، نسب‌نامه‌ها و سکه‌شناسی خاورمیانه پژوهش‌های فراوانی داشت.
شش (فیلم)
«شش» (Six (film)) یک فیلم است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
کیم یی سئول
کیم یی سئول (Kim Yi-seol) (زاده ۱۹۷۵) نویسنده کره جنوبی است. او در سال ۱۹۷۵ در Yesan، Chungcheongnamdo به دنیا آمد. فعالیت ادبی خود را زمانی آغاز کرد که داستان کوتاهش "Yeolse sal" (열세 살 Thirteen) در مسابقه نویسنده جدید سئول شینمون در سال ۲۰۰۶ برنده شد.
در سال ۲۰۱۲ برنده اولین جایزه ادبی برنده هوانگ سان برای ادبیات جدید، و سومین جایزه نویسنده جوان Munhakdongne شد.
سیتیزن فایننشل
سیتیزن فایننشل (Citizens Financial) شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی است، که در سال ۱۸۲۸ تأسیس شد.
تور اوروی
تور اوروی (Thor Ørvig; December 14, 1891 – June 17, 1965) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
بولیارسکو
بولیارسکو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان یامبول واقع شده‌است. بولیارسکو ۳۲۷ نفر جمعیت دارد و ۱۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هونگ چانگسو
هونگ چانگسو (Hong Changsoo) (홍창수, ۱۹۶۴ -) نمایشنامه نویس کره ای است. او اولین بار در سال ۱۹۹۹ با Obongsan Buljireuda (오봉산 불지르다 آتش زدن کوه Obongsan) شروع به کار کرد.
به غیر از نمایشنامه نویسی، او همچنین به عنوان استاد دانشگاه کره به آموزش نحوه نمایشنامه نویسی پرداخت و در عین حال به‌طور مداوم مقالات تحقیقاتی و ترجمه‌های مرتبط با تئاتر را منتشر کرد.
هونگ چانگسو از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ به عنوان رئیس انجمن نمایشنامه نویسان کره خدمت کرد.
مجموعه نمایشنامه‌ها
۲۰، ۱، ۹،
کنگارا برندس
کنگارا برندس (Conagra Brands) شرکت صنایع غذایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد.
کونوو
کونوو (به ایتالیایی: Cunevo) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده‌است.
خصوصیات
کونوو ۵٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۵۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زانیار مرادی
زانیار مرادی (زاده ۱۳۶۶ – درگذشته ۱۷ شهریور ۱۳۹۷) زندانی سیاسی کرد اهل مریوان بود که در سال ۱۳۸۸ به همراه پسر عمویش لقمان مرادی بازداشت و در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ هر دو زندانی به اتهام ترور فرزند امام جمعه مریوان اعدام شدند. این دو پس از صدور حکم اعدام در نامه‌ای نوشتند که زیر شکنجه مجبور به اعتراف شده و هیچ نقشی در این ترور نداشته‌اند.
۱۹ شهریور ۱۳۹۹ سازمان عفو بین‌الملل پنهانکاری حکومت جمهوری اسلامی در مورد محل دفن زندانیان سیاسی اعدام شده از جمله رامین حسین پناهی، زانیار مرادی، و لقمان مرادی را محکوم کرد.
نامه زانیار به عاصمه جهانگیر
زانیار در نامه ای خطاب به عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران در تاریخ ۲۴ آبان ۹۵ نوشت که به همراه لقمان مرادی مورد شکنجه و تهدیدهای جنسی قرار گرفته‌است و بنا به اعتراف قاضی دادگاه، پرونده ناقص بوده و فاقد شواهد کافی بوده‌است.
قتل پدر وی
اقبال مرادی پدر زانیار مرادی بود که در (۲۶ تیر ۱۳۹۷ / ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸) در اطراف رودخانه پنجوین از شهرهای مرزی استان سلیمانیه و هم‌مرز با مریوان به قتل رسید. بنا به بیانیه جمعیت حقوق بشر کردستان، اقبال مرادی از کادرهای رهبری این جمعیت بوده‌است. وی پیش از به قتل رسیدن، اتهام‌ها علیه پسر و برادرزاده خود را رد کرده بود و گفته بود که: «پسر ۲۰ ساله او تنها به تحصیل می‌پرداخت…»
جوجولندز
جوجولندز مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری شده توسط هیروهیکو آراکی است که نهمین قوس داستانی از مجموعه ماجراجویی عجیب و غریب جوجو محسوب می‌شود. داستان در ایالت هاوایی آمریکا در دهه ۲۰۲۰ جریان دارد و دربارهٔ جودیو جوستار، گانگستر نوجوانی است که قصد ثروتمند شدن دارد. این مجموعه توسط شوئیشا در مجله اولترا جامپ از ۱۷ فوریه ۲۰۲۳ در حال انتشار است.
دالگی دل
دالگی دل یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان گئورگی دامیانوو واقع شده‌است.
شوالیه‌گری
شوالیه‌گری (Chivalry)، به اعمال و رفتار گروه و طبقه‌ای نظامی (شوالیه) که در قرون وسطی بر اساس مرام‌نامه خود رفتار و عمل می‌کردند. این کلمه به افرادی اطلاق می‌شود که به نخبگان رزم‌آوری که طی مراسم و تشریفات خاصی وارد این گروه می‌شدند. همچنین این گروه غالباً به قلعه و اربابان قلعه تعلق داشتند و در جنگاوری با اسب زبده و کارآزموده بودند که در عملیات‌های نظامی برای فئودال‌ها علیه سایر فئودال‌ها و اربابان و مسابقات پهلوانی و نظامی شرکت می‌کردند. اما مسابقات و تمرینات نظامی اسباب تکدر و آزردگی کلیسا را فراهم آورد زیرا عنصر جنگاوری باعث زدوخوردهایی میان شهسواران می‌شد که باعث ناراحتی و رنجش نهضت صلح کلیسایی می‌شد؛ بنابریان کلیسا به مرور از این نیروها برای خدمت کلیسا و مسیحیان و محافظت از آن‌ها از جانب کفار سوق داد که نمونه آن طی جنگ‌های صلیبی رخ داد که دو فرقه مذهبی-نظامی متشکل از شهسواران به نام شوالیه‌های معبد و هوسپیتالرز شکل گرفت.
انت هافمن
انت هافمن (Anette Hoffmann؛ زادهٔ May 5, 1971) بازیکن هندبال اهل دانمارک بود.
تورشتاین یوهانسن
تورشتاین یوهانسن (Thorstein Johansen; January 7, 1888 – 1888:1:7, August 2, 1963) تیرانداز اهل نروژ بود.
انت هافمن
از افتخارات وی میتوان به کسب دو مدال طلا به‌همراه تیم ملی هندبال زنان دانمارک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.
تورشتاین یوهانسن
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
گروه کهکشان
کهکشان راه شیری بخشی از گروهی از کهکشان‌ها به نام گروه محلی است.
ویژگی‌ها
گروه‌های کهکشان کوچک‌ترین مجموعه‌های کهکشان‌ها هستند. آنها معمولاً حاوی نه بیش از ۵۰ کهکشان در قطر ۱ تا ۲ مگاپارسک (Mpc) هستند. جرم آنها تقریباً ۱۰۱۳ جرم خورشیدی است. سرعت معمولاً رایج برای هر کهکشان در حدود ۱۵۰ کیلومتر بر ثانیه است. با این حال، این تعریف فقط باید به عنوان یک راهنما مورد استفاده قرار گیرد، زیرا سیستم‌های کهکشانی بزرگتر و پرجرم‌تر گاهی اوقات به عنوان گروه‌های کهکشانی طبقه‌بندی می‌شوند.
گروه‌ها رایج‌ترین ساختار کهکشان‌ها در جهان هستند که دست کم ۵۰ درصد کهکشان‌های محلی جهان را تشکیل می‌دهند. گروه‌ها دارای محدودهٔ جرمی بین کهکشان‌های بیضوی بسیار بزرگ و خوشه‌های کهکشانی هستند. در جهان کهکشان‌های محلی، حدود نیمی از گروه‌ها انتشار پرتو ایکس را از رسانه میان‌خوشه کهکشانی درون خوشهٔ خود انتشار می‌دهند. به نظر می‌رسد کهکشان‌هایی که پرتوهای ایکس ساطع می‌کنند، دارای کهکشان‌های اولیه هستند. انتشار پرتو ایکس از مناطقی در داخل ۱۰ تا ۵۰ درصد شعاع ویروسی گروه‌ها، معمولاً ۵۰ تا ۵۰۰ kpc می‌آید.
کورنیه
کورنیه (به ایتالیایی: Cuorgnè) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات
کورنیه ۱۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۱۴۱ نفر جمعیت دارد و ۴۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تونیه کیارگورد
تونیه کیارگورد (Tonje Kjærgaard؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل دانمارک بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب دو مدال طلا به‌همراه تیم ملی هندبال زنان دانمارک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.
۲۰۲۰ (برنامه تلویزیونی)
پیشینه
۲۰۲۰ از ۲ اسفند ۱۳۹۵ با رویکرد بررسی فوتسال و فوتبال ساحلی ایران روی آنتن رفت.
پخش
۲۰۲۰ هر چهارشنبه حدود ساعت ۲۰:۰۰ روی آنتن می‌رود.
اجرا
مجری این برنامه محمدرضا علیپور است.
نظرسنجی
در نظرسنجی سال ۱۳۹۸ در این برنامه تیم باشگاه فوتسال شهروند ساری در این نظرسنجی با اقتدار به عنوان محبوب ترین تیم سال لیگ برتر فوتسال انتخاب شد
روند برنامه
برنامه ۲۰۲۰ یک برنامه تخصصی در حوزه فوتسال است که به مسائل روز فوتسال می‌پردازد که شامل ۱. برگزاری مسابقات فوتسال ۲. آنالیز مسابقات مهم ۳. بحث داوری ۴. حواشی مسابقات ۵. گفتگو با مربیان ۶. بحث کارشناسی ۷. بررسی مسابقات و اردوی تیم ملی ۸. بررسی مسابقات فوتسال بانوان و بخش‌های دیگر در حوزه فوتسال ازجمله، حوزه فوتسال جهان و تصاویر فان اختصاص دارد در هر برنامه یک سؤال پیامکی هم وجود دارد و در یک بخش مجزا به موضوع به شکل پرونده پرداخته خواهد شد با حضور کارشناسان در این برنامه هم به مسایل فوتبال ساحلی هم پرداخته می‌شود در حوزه مسابقات لیگ برتر و باشگاه‌ها در حوزه آقایان و بانوان در بعد داخلی و خارجی یکی از دلیل انتخاب اسم برنامه ۲۰۲۰ به دلیل این هست که فوتسال از دو وقت ۲۰ دقیقه ای می‌باشد استفاده شده و این نخستین برنامه تخصصی در حوزه فوتسال و فوتبال ساحلی در رسانه ملی می‌باشد.
هونگ سوک جا
هونگ سوک جا (Hong Sook-ja) یک فعال، سیاستمدار و نویسنده کره جنوبی است. او به عنوان اولین دیپلمات زن کره جنوبی منصوب شد و بعداً اولین کاندیدای زن ریاست جمهوری شد این کار را در اولین انتخابات دموکراتیک کره جنوبی در سال ۱۹۸۷ انجام داد.
او در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه دونگ‌گوک و در سال ۱۹۵۸ در دانشگاه بوستون فارغ‌التحصیل شد و در رشته علوم سیاسی و امور بین‌الملل تحصیل کرد. پس از آن برای وزارت خارجه کره سپس در سال ۱۹۶۵ معاون کنسولگری کره در شهر نیویورک شد. او از سال ۱۹۷۹ استاد دانشگاه دونگ‌گوک و از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ رئیس شورای بین‌المللی زنان بود.
شفای زندگی
شفای زندگی (عنوان اصلی به You Can Heal Your Life) یک کتاب خودیاری و اندیشه نو نوشتهٔ لوییز هی، نویسنده آمریکایی است. این پس از شفای بدن  دومین کتاب نویسنده بود، که آن در ۶۰ سالگی نوشت. پس از اینکه هی در همان هفته در مارس ۱۹۸۸ در شوی اپرا و دوناهو حضور یافت، این کتاب در فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز ظاهر شد و تا سال ۲۰۰۸، بیش از ۳۵ میلیون نسخه در سراسر جهان به بیش از ۳۰ زبان فروخته شد و پرفروش‌ترین کتاب غیر داستانی تمام دوران شد. با توجه به این کتاب، او «یکی از پرفروش‌ترین نویسندگان تاریخ» و یکی از پرفروش‌ترین نویسندگان زن، پس از جی. کی. رولینگ، دانیل استیل و باربارا کارتلند است.
این کتاب بیش از ۵۰ میلیون نسخه فروش داشته‌است.
پی‌دی: دزدی
پی‌دی: دزدی (Payday: The Heist) یک بازی ویدئویی گروهی تیراندازی اول شخص می‌باشد گه توسط اورکیل سافتور طراحی و توسط دیبرک گیمز انتشار یافته‌است. این بازی در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ برای پلی‌استیشن ۳ در آمریکای شمالی و ۲ نوامبر در اروپا منتشر شد. در ۲۰ اکتبر برای ویندوز از طریق استیم منتشر شد.
آندرس نوردستروم
آندرس نوردستروم (زاده ۹ مارس ۱۹۶۰) یک پزشک سوئدی است که از ۲۲ مه ۲۰۰۶ تا ۸ نوامبر ۲۰۰۶ در سمت سرپرست مدیر کل سازمان بهداشت جهانی (WHO) خدمت کرده‌است.
فعالیت حرفه‌ای
نوردستروم به عنوان پزشک در موسسه کارولینسکا دوره آموزشی خود را گذراند و دارای تجربه در زمینه سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی سلامت ملی و بین‌المللی و رهبری استراتژیک است. نوردستروم با صلیب سرخ سوئد در کامبوج و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در ایران همکاری داشت. او همچنین بیش از ۱۲ سال، از جمله ۳ سال در زامبیا، برای آژانس همکاری توسعه بین‌المللی سوئد (Sida) خدمت کرده‌است.
در سال ۲۰۰۲، نوردستروم برای مدت کوتاهی به عنوان مدیر اجرایی موقت صندوق جهانی برای مبارزه با ایدز، سل و مالاریا خدمت کرد.
نوردستروم در ژوئیه ۲۰۰۳دستیار مدیر کل برای مدیریت عمومی سازمان جهانی بهداشت شد و در مه ۲۰۰۶ به دلیل مرگ لی جونگ ووک، سرپرست مدیرکل شد. بعدها به عنوان دستیار مدیر کل سازمان جهانی بهداشت در سیستم‌ها و خدمات بهداشتی خدمت کرد، یکی از کمک‌های اصلی او پیشبرد سیاست نیروی انسانی در خدمات بهداشتی، به ویژه برای کشورهای کم درآمد بود.
نوردستروم از ژانویه ۲۰۰۸ تا مه ۲۰۱۰ به عنوان مدیرکل آژانس همکاری توسعه بین‌المللی سوئد SIDA خدمت کرد. در ماه مه ۲۰۱۰، پس از تأثیرات کاهش بودجه سوئد به دلیل بحران مالی و مشکلات آژانس از او درخواست شد که از سمت خود کناره‌گیری کند.
بعدها، در آوریل ۲۰۱۲، گونیا کارلسون، وزیر همکاری‌های توسعه بین‌المللی، نوردستروم را به عنوان «اولین سفیر بهداشت جهانی در جهان» منصوب کرد. او از طرف دولت سوئد عنوان رسمی سفیر را عهده‌دار شد و تیمی را برای نظارت و مشاوره راهبردی برای وزارت امور خارجه رهبری می‌کند، این فعالیت یک مجموعه بهداشتی قابل توجه جهانی را در برمی‌گیرد.
در آوریل ۲۰۱۵، پس از یک دوره تصدی به عنوان سفیر سوئد برای سلامت جهانی، در سال ۲۰۲۰ نوردستروم به عنوان نماینده سازمان جهانی بهداشت در سیرالئون به مدت دو سال منصوب شد. او از سال ۲۰۲۲ به ریاست پنل مستقل برای آمادگی و واکنش به همه‌گیری (IPPPR) منصوب شد که ریاست آن را هلن کلارک و الن جانسون سیرلیف بر عهده دارند. او عضو کمیسیون سلامت همگانی است که توسط چتم هاوس اداره می‌شود و به ریاست مشترک هلن کلارک و جاکایا کیکوته تشکیل شده‌است.
کانتستلیشن برندس
کانتستلیشن برندس (Constellation Brands) شرکت صنایع غذایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد.
مهاجمان زمان
مهاجمان زمان یک فیلم فانتزی، اکشن و ماجراجویانه چینی محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی دانیل لی با بازی جینگ بوران و لو هان است. این فیلم در ۵ اوت ۲۰۱۶ در چین منتشر شد.
داستان
یک نویسنده به دنبال نوشتن کتابش، به یک عتیقه فروشی قدیمی که صاحب آن شخصی به نام وو ژی می‌باشد می‌رود. وو قصد ترک شهر را دارد، اما قبل از رفتن، او داستانی از افراد ماجراجوی خانواده‌اش را بیان می‌کند. داستانی به ظاهر خیالی که در مورد یک جنگجو و یک تام ریدر است که با هم همکاری می‌کنند تا یک موجود باستانی و خطرناک را را نابود کنند. نویسنده پس از شنیدن این داستان که خود وو به او گفته بود این تنها یک داستان فانتزی است، شک می‌کند که آیا این ماجرا حقیقت دارد یا تنها داستانی سرگرم‌کننده است. تا اینکه…
فروش فیلم
این فیلم ۵٫۸ میلیون دلار در پیش‌نمایش پنج‌شنبه، ۲۴٫۱ میلیون دلار در روز افتتاحیه و ۷۰٫۸ میلیون دلار در آخر هفته افتتاحیه (۶۴٫۶ میلیون دلار بدون پیش‌نمایش) کسب کرد که در جایگاه اول باکس آفیس چین قرار گرفت. همچنین این فیلم در آی‌مکس عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت.
آرمن مارگاریان
آرمن مارگاریان (Արմեն Մարգարյան؛ Armen Margaryan؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زندگی‌نامه
وی در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۱ در ایروان به دنیا آمد و از hy:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտ فارغ‌التحصیل شد. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می‌کند
تریگوه شوت
تریگوه شوت (Trygve Schjøtt; September 5, 1882 – December 18, 1960) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
جئون یئو اوک
او در طول فرایند نامزدی حزب Saenuri برای انتخابات قانونگذاری ۲۰۱۲ به عنوان یکی از حامیان نزدیک لی میونگ باک نامزد نشد.
نخبه گرایی دانشگاهی
جئون به دلیل ابراز حمایت از نخبه گرایی آکادمیک معروف بود، زیرا آشکارا با نامزدی رئیس‌جمهور سابق رو مو هیون که از یک مؤسسه عالی فارغ‌التحصیل نشده بود، مخالف بود.
شصت و شش (فیلم)
شصت و شش (Sixty Six) فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی پل ویلند است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هلنا بونهام کارتر، ادی مارسن، استیون ری، و کاترین تیت اشاره کرد.
هارالد اریکسن
هارالد اریکسن (Harald Eriksen; July 3, 1888 – June 1, 1968) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
آزمون شیمیایی
در شیمی، آزمون شیمیایی یک روش کیفی یا کمی است که برای شناسایی، تعیین یا مشخص کردن یک ترکیب یا گروه شیمیایی طراحی شده‌است.
جئونگ جیدون
جئونگ جیدون نویسنده اهل کره جنوبی است.
آثار
مجموعه داستان‌های کوتاه
کاتبرت بولیت
کاتبرت بولیت (Cuthbert Bullitt) (حدود ۱۷۴۰ – ۱۷۹۱ میلادی)، زارع و وکیل دادگستری آمریکایی دوران استعمار از شهرستان پرنس ویلیام، ویرجینیا بود. در جریان انقلاب آمریکا، او یک رهبر سیاسی محلی و استعماری بود و در کنوانسیون تصویب ویرجینیا بر علیه تصویب قانون اساسی ایالات متحده آمریکا رأی داد.
اوایل زندگی و خانواده
بولیت در مزرعه والدین خود در فاکیه، ویرجینیا به‌دنیا آمد و اجداد وی از اوگنوهای فرانسه بودند. پدربزرگ وی بنجامین بولت (در آن زمان همین‌گونه نوشته می‌شد) اهل لانگداک در مناطق جنوبی فرانسه بود و به‌خاطر فرار از محاکمه دینی اگنوها پس از فرمان فونتن‌بلو (Edict of Fontainebleau)، به آن سوی اقیانوس‌اطلس مهاجرت کرد. او در ۱۶۸۵ میلادی در استان مریلند مسکن‌گزین شده و یک کشت‌کلان در نزدیکی پرت تبکوو در شهرستان چارلز را مدیریت می‌کرد. پسر وی بنجامین با الیزابت هریسون که از بازماندگان نخستین خانواده‌های ویرجینیا بود، ازدواج کرد. آنها پنج فرزند داشتند، از جمله کاتبرت.
او و برادرش توماس بولیت در شهرستان پرنس ویلیام مسکن گزین شده و در همان محل به افراد مشهوری مبدل شدند – کاتبرت به عنوان مالک مزرعه بزرگ و وکیل مدافع و توماس به عنوان سربازی که نیروهای محلی را در سفرهای نظامی و اکتشافی به سمت غرب هدایت کرد.
کاتبرت بولیت در ۱۷۶۰ میلادی با هلن اسکات (۱۷۳۹ – ۱۷۹۵ میلادی) ازدواج کرد، همسر وی بزرگترین دختر کشیش جیمز اسکات (درگذشتهٔ ۱۷۸۲ میلادی) از حوزه اسقفی دتینجن بود و عموی جیمز، کشیش الکساندر اسکات (۱۶۸۶ – ۱۷۳۳ میلادی) که اسقف اعظم حوزه اسقفی بسیار بزرگ اوروارتون (حالا کلیسای آکویا) بود، مقدار زمین قابل ملاحظه‌ای در شهرستان‌های فاکیه و پرنس ویلیام از لرد فیرفاکس دریافت نموده بود. هرچند دو برادر وی در دریا غرق شدند، اما سه برادر که زنده بودند، رسم نظامی و حقوقی خانواده اسکات را ادامه دادند. جیمز اسکات عضو هیئت قانون‌گذاری ویرجینیا و یک سرباز انقلابی شد؛ کشیش جان اسکات (وفادار اهل مریلند) بعدها برای مدت کوتاهی به عنوان سرکشیش حوزه اسقفی دتینجن خدمت نموده و پسر وی که نیز جان اسکات نام داشت (۱۷۸۱ – ۱۸۵۰ میلادی) سناتور ایالتی و قاضی شد؛ گستاوس اسکات یکی از نخستین اعضای کمیسیونی بود که از ساخت پایتخت جدید فدرال در ناحیه کلمبیا در مناطق بالاتر رود پوتوماک نظارت نمود. خانواده بولیت شش فرزند داشتند: الکساندر اسکات بولیت (که همچنین در مجلس نمایندگان خدمت نموده و یکی از نخستین ساکنین لوییویل، کنتاکی بود)، توماس جیمز، فرانسیس، سارا، هلن و سوفیا.
حرفه
بولیت مزرعه بزرگ خود را که معروف به ماونت ویو بود، روی یک شبه‌جزیره و در نقطه‌ای که شاخابه کوانتیکو به رود پوتوماک می‌ریزد، ساخت. وی همچنین زمینی را اعطاء کرد که بعداً شهر دومفریس شد، این زمین در نخست بندری برای حمل و نقل تنباکو بود و در طول عمر مالک خود لاگیر شده و به زمین مبدل شد.
در ۲۴ سپتامبر ۱۷۶۵، بولیت در یک دوئیل به عضو مجلس ایالتی ویرجینیا جان بایلیس شلیک نموده و او را به قتل رساند. بایلیس برادرزن بولیت را که در آن زمان ۱۸ ساله بود، تحقیر کرده بود. او با استدلال بر دفاع از خود، تبرئه شد.
با نزدیک شدن جنگ انقلاب آمریکا، بولیت فعالیت سیاسی خود را آغاز نمود، همان‌گونه که برادر وی توماس و خانواده همسر وی اسکات‌ها و دیگران نیز از لحاظ سیاسی فعال‌تر شدند. بولیت و همچنین لینواف هلم و هنری لی سوم به کمیته مصونیت شهرستان ویلیام پیوستند. در ۱۷۷۶ میلادی، رأی‌دهندگان شهرستان پرنس ویلیام، بولیت و لی را به عنوان نمایندگان شهرستان در پنجمین کنوانسیون انقلابی ویرجینیا انتخاب کردند. این جلسه به یک کنوانسیون قانون اساسی مبدل شد و قانونی را ترتیب نمود که برای چندین سال بعدی در مشترک‌المنافع جدید ویرجینیا مورد استفاده قرار گرفت.
تحت حکومت ایالتی جدید، بولیت وکیل (بازرس) مشترک‌المنافع در شهرستان پرنس ویلیام شد. وی همچنین چندین بار به عنوان نماینده نیمه-وقت شهرستان پرنس ویلیام در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد. سایر نمایندگان مجلس بولیت را در ۱۷۸۰ میلادی به عنوان قاضی محکمه ایالتی انتخاب کردند. او اجازه داد تا پسر بزرگش اسکات بولیت برای مدتی مجلس نمایندگان را تجربه کند، اما پس از اینکه پسرش به کنتاکی نقل مکان کرد، بولیت خود سمت‌اش به عنوان نماینده نیمه-وقت را از سر گرفت. خدمت نیمه-نمایندگی وی در ۱۷۸۸ میلادی بود، زمانی که بولیت همراه با ویلیام گریسون در جریان کنوانسیون تصویب ویرجینیا که برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده برگزار شده بود، از شهرستان پرنس ویلیام نمایندگی کرد. هر دو نماینده شهرستان پرنس ویلیام از رهبری مزرعه‌دار هموطن خود جرج میسون (کسی که در شهرستان پرنس ویلیام مزرعه بزرگ و کشتی فری داشت، اما از شهرستان استافورد نمایندگی می‌کرد) پیروی نموده و بر علیه تصویب قانون اساسی رأی دادند.
بولیت در ۱۷۸۸ میلادی ۸٬۰۰۰ آکر زمین در شمال شاخه لیکنیگ کریک در کنتاکی را به نام خود ثبت کرد. نام وی در اسناد مالیاتی ایالتی در ۱۷۸۷ با سه املای مختلف نوشته شده‌است. «کاتبرت بولیت» («Cuthbert Bullet») غیر مقیم، در شهرستان بوتیتاورت، ویرجینیا (در نزدیکی محل اکتشاف برادر فقید وی) مالک زمین بود اما برده نداشت؛ «کاتبرت بولییت» («Cuthbert Bullitt») غیر مقیم، مالک ۱۹ برده بزرگتر از ۱۶ سال و ۲۵ برده زیر سن در شهرستان فاکیه داشت (جاییکه او به دنیا آمده بود و پدرش نیز در آنجا زمین داشت) و «کاتبرت بولیت» («Cuthbert Bullett») مالک پنج برده بزرگسال و نُه فرزند در شهرستان پرنس ویلیام بود.
۶۷۸ (فیلم)
«۶۷۸» (678 (film)) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
کاتی پیری
کاتی پیری (Kati Piri؛ زادهٔ April 8, 1979) سیاست‌مدار اهل پادشاهی هلند است.
کار
پیری در ۸ آوریل ۱۹۷۹ در مجارستان به دنیا آمد. او به دبیرستان چریستلیج (کلیسای مسیحی)، (مدرسه دستور زبان هلندی با زبان‌های کلاسیک) در اوترشت بین سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۷ رفت. پیری اولین سال‌های آموزش را در دانشگاه بین ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰ مطالعه کرد و سپس به روابط بین‌الملل تغییر پیدا کرد و در سال ۲۰۰۷ فارغ‌التحصیل شد. او در طی مطالعات خود به‌طور مختصر با دفتر پارلمانی فرانس تیمرمانس در مجلس نمایندگان بازداشت شد. پیری به عنوان مشاور سیاسی حزب کارگر هلندی (ون د پارتیج) در پارلمان اروپا بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به عنوان مشاور سیاسی کار می‌کرد. او در سال دوم مشاور سیاسی گروه پارلمان اروپا و حزب کارگر سوسیالیست ترقی‌خواه و دموکرات شد. او به عنوان مشاور هیئت نمایندگی در زمینه روابط با ارمنستان، آذربایجان و گرجستان خدمت کرد. این در سال ۲۰۱۱ چند ماه در بکمن استیچتینگ، یک مؤسسه تحقیقاتی کار کرد. که به حزب کارگر متصل است. او در اواخر همان سال مدیر برنامه برای جنوب - قفقاز و مولداوی در مؤسسه ملی دموکراسی چند حزبی شد.
عضو پارلمان اروپا، ۲۰۱۴–۲۰۲۱
کاتی پیری در طی یک مناظره رادیویی در سال ۲۰۱۴ در سال ۲۰۱۴ پیری نامزد مجلس اروپا شد. پس از برنده شدن پاول تانگ و اگنز جوآن گریوس، وی جایگاه سوم را در فهرست حزب کارگر برای انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۴ کسب کرد. او به حمایت از استانداردهای دموکراتیک و احترام به حقوق بشر به عنوان انگیزه‌های داخلی برای بالا بردن نامزدی اشاره کرد. او در ماه مه ۲۰۱۴ در پارلمان اروپا انتخاب شد. در پارلمان اروپا، پیری عضو کمیته امور خارجه بود. در طول اولین دوره او، او به عنوان گزارشگر پارلیامنت در مورد عضویت در اتحادیه اروپا خدمت کرد. او همچنین در سال ۲۰۲۰ به کمیته ویژه تداخل خارجی در تمامی رونده‌ای دموکراتیک در اتحادیه اروپا پیوست. علاوه بر وظایف کمیته او، پیری عضو هیئت نمایندگی مجلس مشترک اتحادیه اروپا - شمال مقدونیه بود. از سال ۲۰۱۴ تا سال ۲۰۱۹، او بخشی از هیئت نمایندگی اتحادیه اروپا بود. کمیته هم‌کاری پارلمانی و هیئت نمایندگی مجلس نمایندگان مجلس. او همچنین بخشی از پارلمان اروپا در مورد حقوق اقلیت‌های جنسیتی است. پیری عضو گروه حمایت از دموکراسی و گروه هماهنگی انتخابات است که بر ماموریت‌های نظارت بر انتخابات ریاست‌جمهوری نظارت دارد. او بخشی از مأموریت پارلیمانت برای نظارت بر انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۴ است که توسط آندره پلنکویچ رهبری می‌شود. پس از انتخابات سال ۲۰۱۹، پیری به ریاست گارسیا، جانشین ریاست گروه دی برگزیده شد.
موقعیت سیاسی
در جولای ۲۰۱۶، پس از کودتای سال ۲۰۱۶ کودتای ترکیه و پاکسازی بعدی، پیری خواستار زبان محکم اتحادیه اروپا نسبت به ترکیه شد. در آگوست سال ۲۰۱۶ پیری اظهار داشت که اروپا عدم حمایت بعد از کودتای سال ۲۰۱۶ را نشان داده‌است. در نوامبر ۲۰۱۶ مقامات ترک از داشتن جلسه‌ای با پیری در مقام خود به عنوان گزارشگر ترکیه پارلمان اروپا خودداری کردند. در نوامبر ۲۰۱۹، وی از وتوی شورای اروپا برای آغاز رویه‌های الحاق آلبانی و مقدونیه شمالی به اتحادیه اروپا انتقاد کرد و اظهار داشت که این کشورها پیش از این اصلاحات قابل‌توجهی مرتکب شده‌اند و همچنین آن‌ها را به سمت هم‌کاری با چین، ترکیه و روسیه سوق داده‌است.
خوان باتیستا دی آنزا
خوان باتیستا دی آنزا (Juan Bautista de Anza) (متولد ۶ یا ۷ ژوئیه ۱۷۳۶ - درگذشتهٔ ۱۹ دسامبر ۱۷۸۸)، افسر ارتش، عضو نیروی اعزامی و سیاستمدار اهل اسپانیای جدید بود که در کالیفرنیا و نیومکزیکو فعالیت می‌کرد. او بیشتر به عنوان یکی از بنیان‌گذاران کالیفرنیای اسپانیایی و بعدها به عنوان فرماندار نیومکزیکو شناخته می‌شود.
اوایل زندگی
خوان باتیستا دی آنزا بزرا نیتو در سال ۱۷۳۶ (نزدیک آریزپه) در فرونتراسِ نیو ناوارا در اسپانیای جدید (امروزه سونورا، مکزیک)، به احتمال زیاد در کوکیارچی، سونورا یا در پرزیدیو فرونتراس به دنیا آمد.
خانواده خوان از فرماندهان نظامی نووا اسپانیا بودند. پدر و پدربزرگ مادری او، کاپیتان آنتونیو بزرا نیتو، هر دو به اسپانیا خدمت کرده بودند و خانواده‌هایشان در سرحد نوئا ناوارا زندگی می‌کردند. او پسر خوان باتیستا دی آنزا اول بود. بر اساس عرف تصور می‌شود که او ممکن در کالج سن ایلدفونسو در مکزیکوسیتی تحصیل کرده و بعداً به آکادمی نظامی رفته باشد. وی در سال ۱۷۵۲ در پرزیدیو فرونتراس به خدمت نظامی رفت. خوان سریعاً پیشرفت کرد و در سال ۱۷۶۰ کاپیتان شد. وی در سال ۱۷۶۱ با آنا ماریا پرز سرانو (متولد ژانویه۴۵/۱۷۴۴ تاریخ فوت نامعلوم)، دختر صاحب معدن اهل اسپانیایی، فرانسیسکو پرز سرانو، ازدواج کرد. آنها فرزندانی نداشتند. وظایف عمده نظامی آنها شامل حملات علیه بومیان متخاصم آمریکایی، نظیر آپاچی‌ها بود. در این مدت او بخش زیادی از آریزونای فعلی را کاوش کرد.
سفرهای اکتشافی در کالیفرنیا
در سال ۱۷۷۲، آنزا به نایب‌السلطنه اسپانیای جدید پیشنهاد سفر به آلتا کالیفرنیا را داد. پادشاه اسپانیا این پیشنهاد را پذیرفت و لذا آنزا در ۸ ژانویه ۱۷۷۴ با ۳ کشیش، ۲۰ عسکر، ۱۱ خدمتکار، ۳۵ قاطر، ۶۵ گاو و ۱۴۰ اسب، از توباک پرزیدیو در جنوب توسان امروزی به سمت آریزونا حرکت کرد. آنزا در مورد یک بومی آمریکایی کالیفرنیایی به نام سباستین تارابال که از پایگاه سن گابریل به سونورا گریخته بود قصه‌هایی شنید و نهایتاً او را به عنوان رهنما با خود بُرد. مسیر این سفر یک مسیر جنوبی در امتداد ریو آلتار (سونورا وای سینالوآ، اسپانیای جدید) بود که به موازی‌های سرحد امروزی مکزیک/کالیفرنیا پیش می‌رفت و از رودخانه کلرادو در محل تلاقی آن با رودخانه گیلا عبور می‌کرد. این مسیر در نواحی قلمرو قبیله یوما واقع شده بود که آنزا توانست با آنها روابط خوبی برقرار کند.
در ۲۲ مارس ۱۷۷۴ آنزا به پایگاه سن گابریل آرکانجل در نزدیکی سواحل کالیفرنیا و در ۱۹ آوریل به مونتری در کالیفرنیا، پایتخت آلتا کالیفرنیا رسید. در اواخر ماه می ۱۷۷۴ وی به توباک بازگشت. نایب‌السلطنه و پادشاه این سفر را از نزدیک زیر نظر داشتند. آنزا در ۲ اکتبر ۱۷۷۴، به درجه سرهنگ دوم ارتقا یافت و به فرماندهی گروهی از استعمارگران در آلتا کالیفرنیا منصوب شد. استعمار روسیه در قاره آمریکا از سمت شمال در حال پیشروی بود و اسپانیایی‌ها مایل بودند حضور خود در آلتا کالیفرنیا را به عنوان حائلی در برابر این استعتمار تقویت کنند. آنها احتمالاً قصد داشتند بندری درست کنند تا به کشتی‌های اسپانیا پناه بدهند. این سفر در ۲۳ اکتبر ۱۷۷۵ آغاز شد و نهایتاً در ژانویه ۱۷۷۶ به پایگاه سن گابریل آرکانجل رسید. استعمارگران از آب و هوای سرد زمستانی در مسیر بسیار رنج برده بودند.
آنزا همراه با استعمارگران به سفر به سمت مونتری ادامه داد. آنزا پس از انجام مأموریتی که از سوی نایب‌السلطنه دستور گرفته بود، با پدر پدرو فونت و یک گروه متشکل از دوازده نفر دیگر به سمت شمال رفت و به سوی خور سانفرانسیسکو که در سال ۱۷۷۰ توسط پدرو فاجس ایجاد شده بود، مسیری را دنبال کرد. آنزا در خاطرات ۲۵ مارس نوشته‌است «به آرویو سن جوزف کوپرتینو (که اکنون استیونز کریک نام دارد) رسیدیم که فقط برای مسافران در نظر گرفته شده‌است. پس از طی هشت لیگ در هفت ساعت و نیم، ما در اینجا به مدت یک شب توقف کردیم. در آنجا و در سمت راست خود، خور را دیدیم که از بندر سانفرانسیسکو می‌گذشت». نهایتاً آنزا در ۲۸ مارس ۱۷۷۶ مکان‌های پایگاه سانفرانسیسکو و سان فرانسیسکو د آسیس را در سانفرانسیسکوی امروزی در کالیفرنیا پیدا کرد. او پایگاهی ایجاد نکرد؛ بلکه این تأسیسات بعدها توسط خوزه خواکین موراگا برپا شدند. هنگام بازگشت به مونتری، او مکان‌های اصلی پایگاه‌های سانتا کلارا د آسیس و شهر سن خوزه دو گوادالوپ (سن خوزه امروزی، کالیفرنیا) را پیدا کرد، اما مانند هیچ‌یک از این پایگاه‌ها را ایجاد نکرد. امروزه این مسیر به عنوان مسیر ملی تاریخی خوان باتیستا دی آنزا نام‌گذاری شده‌است.
فرماندار نیومکزیکو
پس از بازگشت از این سفر موفقیت‌آمیز در سال ۱۷۷۷، آنزا به همراه رئیس قبیله بومی آمریکای کوچان (یوما) در ناحیه پایین رودخانه کلرادو که درخواست ایجاد یک پایگاه داشت، به مکزیکوسیتی سفر کرد. در ۲۴ اوت ۱۷۷۷، نایب‌السلطنه اسپانیای جدیدی آنزا را به عنوان فرماندار ایالت نوو مکزیک، ایالت امروزی نیومکزیکو در ایالات متحده، منصوب کرد.
فرماندار آنزا یک لشکرکشی تنبیهی را علیه گروه کومانچی از بومیان آمریکایی رهبری کرد که در طول سال ۱۷۷۹ مکرراً به تائوس حمله کرده بودند. با متحدان بومی آمریکایی یوتی و آپاچی خود و حدود ۸۰۰ عسکر اسپانیایی، آنزا به دلیل دره سان لوئیس به شمال رفت و وارد دره بزرگ شد؛ جاییکه اکنون در کلرادو، مانیتو اسپرینگز نامیده می‌شود. او با دور زدن «ال کاپیتان» (پایکس پیک امروزی)، نیروهای خرد کومانچی‌ها را در نزدیکی کلرادو اسپرینگز امروزی غافل‌گیر کرد. او با تعقیب آنها در جنوب فونتن کریک، از رودخانه آرکانزاس در نزدیکی پوبلو امروزی در کلرادو عبور کرد. او توانست در گرین هورن کریک، نیروهای اصلی کومانچ را که از یک حمله در نوو مکزیک بازمی‌گشتند، پیدا کند و نهایتاً به‌طور قاطعانه کامیاب شد. در این درگیری، رئیس کوئرنو ورد که گرین هورن کریک به نام او شناخته می‌شود و بسیاری دیگر از فرماندهان کومانچ کشته شدند.
آنزا و گروهش در اواخر سال ۱۷۷۹ در غرب «ال کامینو رئال دی تیرا آدنترو» راهی از سانتافه به سونورا پیدا کردند. لشکر کشی‌های مختلف نظامی محلی او علیه قبایلی که از سرزمین خود دفاع می‌کردند اغلب موفقیت‌آمیز بودند. اما قبیله بومی آمریکای کوئچان (یوما) که قبلاً با آنها صلح برقرار کرده بود، شورش کردند و آنزا در نظر فرمانده نظامی سرحد شمالی محبوبیت خود را از دست داد. در سال ۱۷۸۳ آنزا لشکر کشی علیه کومانچی‌ها را در دشت‌های شرقی فرماندهی کرد. این قبیله نهایتاً در سال ۱۷۸۴ درخواست صلح کرد. سرانجام آخرین فرماندهان کومانچی نیز به این درخواست ملحق شدند و یک معاهده رسمی در ۲۸ فوریه ۱۷۸۶ در پکوس پوئبلو منعقد شد. این امر، راه را برای تاجران و توسعه تجارت کومانچرو هموار کرد.
خوان باتیستا دی آنزا تا سال ۱۷۸۷ و تا زمانی که به سونورا بازگشت، در سمت فرماندار نووو مکزیک (نیومکزیکو) خدمت کرد. او در سال ۱۷۸۸ به فرماندهی پرزیدیو توسان منصوب شد، اما قبل از اینکه کار را شروع کند، درگذشت. در زمان مرگ وی ۵۲ سال و با همسرش زندگی می‌کرد.
خوان باتیستا دی آنزا در آریزپه در ایالت سونورا واقع در مکزیک کنونی درگذشت و در کلیسای نوسترا سنیورا د لا آسونسیون د آریزپه به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۶۳، با شرکت هیئت‌هایی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و سانفرانسیسکو، او را از قبر بیرون کشیدند و در یک مقبره جدید مَرمَری در همان کلیسا به خاک سپردند.
میراث
میراث اصلی آنزا بدین شرح است: مسیر ملی تاریخی خوان باتیستا دی آنزا در کالیفرنیا و آریزونا است که توسط خدمات پارک ملی ایالات متحده اداره می‌شود، مسیر پیاده‌روی و دریوری در مسیر سفر آنزا برای کاوش در لاس کالیفرنیا، در دره سان فرناندو، مسیری که از ناحیه حفاظت‌شده فضای باز دره بالایی لاس ویرجنز عبور می‌کند و در دره سان گابریل، مسیری که در تپه‌های پوئنته در شمال ویتیرِ کالیفرنیا قرار دارد.
ساختمانی به‌نام خانه خوان دی آنزا در سن خوان باتیستا در کالیفرنیا وجود دارد که یک مکان تاریخی ملی است. این در حالی است که این بنا در سال ۱۸۳۰ ساخته شده و اطلاعاتی از سازنده آن در دست نیست. «پارک عمومی خوان باتیستا دی آنزا» در کالاباساسِ کالیفرنیا و «پارک دی آنزا» در انتاریو قرار دارد. مجسمه ۲۰ فوتی (۶٫۱ متری) آنزا، ساخته شده در سال ۱۹۳۹ در ریورسایدِ کالیفرنیا در گوشه خیابان ماگنولیا و خیابان ۱۴ واقع شده‌است. مجسمه دیگری در پارک دریاچه مرسدسِ سانفرانسیسکو قرار دارد. نام‌های «دِ دی انزا» و «دِ انزا» برای خیابان‌ها، مدارس و ساختمان‌های دیگر نیز به افتخار او انتخاب شده‌اند: بلوارهای دی آنزا در سن متئو و کوپرتینو، دی آنزا پارک در سانیویل، کالج دی آنزا در کوپرتینو، مدرسه دی آنزا در ریچموند، خوان دی آنزا کی-۵ در ناحیه ویزبرن، مدرسه راهنمایی/ابتدایی در هاثورن، مدرسه دی آنزا در انتاریو، مدرسه دی آنزا در ونتورا، مدرسه ابتدایی دی آنزا در ال سنترو و مدرسه دی آنزا در بالدوین پارک، هتل معروف دی آنزا در سن خوزه و هتل تاریخی دی آنزا در کالکسیکو همگی واقع در کالیفرنیا.
کوپرا ماریتیما
کوپرا ماریتیما (به ایتالیایی: Cupra Marittima) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اسکولی پیچنو واقع شده‌است.
خوان باتیستا دی آنزا
میراث
استفاده از نام آنزا به تنهایی به افتخار او عبارت از: خیابان آنزا ویستا در محله آنزا ویستا سانفرانسیسکو، خیابان آنزا در ناحیه ریچموند آن شهر و دریاچه آنزا در پارک منطقه‌ای تیلدن در بالای برکلی در تپه‌های برکلی. استفاده از آنزا فقط به افتخار او عبارت از: خیابان آنزا ویستا در محله آنزا ویستا سانفرانسیسکو، خیابان آنزا در ناحیه ریچموند آن شهر و دریاچه آنزا در پارک منطقه ای تیلدن در بالای برکلی در تپه‌های برکلی. شهر آنزا در کالیفرنیا، شهر کوچکی با ۷۰۰۰ نفر جمعیت در مسیر ایالتی ۳۷۱ در کوه‌های جنوب پالم اسپرینگز است.
همچنین میدان خوان باتیستا به افتخار او در منطقه پارکمسید در سانفرانسیسکو نام‌گذاری شده‌است.
کوپرا ماریتیما
خصوصیات
کوپرا ماریتیما ۱۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۲۵۲ نفر جمعیت دارد و ۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوپر کمپانیز
کوپر کمپانیز (The Cooper Companies) شرکت تجهیزات پزشکی آمریکایی است، که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شد.
جو کیونگ ران
جو کیونگ ران (Jo Kyung-ran) نویسنده ای کره‌ای است. او در سال ۱۹۶۹ در سئول به دنیا آمد و در آنجا به تحصیل در رشته نویسندگی خلاق در مؤسسه هنرهای سئول ادامه داد، او با اولین حضور ادبی خود در سال ۱۹۹۶ و داستان کوتاه فرانسوی Optical برنده جایزه Donga-Ilbo شد.
تمایل گونه‌ها به تشکیل واریته‌ها؛ و تداوم واریته‌ها و گونه‌ها با روش‌های انتخاب طبیعی
در باب تمایل گونه‌ها به تشکیل واریته‌ها؛ و اندر تداوم واریته‌ها و گونه‌ها با روش‌های انتخاب طبیعی ، عنوان دو مقاله علمی مشترک ارائه شده به انجمن لینه لندن در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۸۵۸ :در باب تمایل گونه‌ها به ایجاد اقسام نوشته:آلفرد راسل والاس و چکیده‌ای از کار منتشر نشده روی گونه‌ها مقالهٔ ۱۸۴۴ چارلز داروین، به همراه چکیده‌ای از نامهٔ داروین به آسا گری است. این اولین اعلام نظریه فرگشت با انتخاب طبیعی داروین- والاس بود. مقالات در ۲۰ اوت ۱۸۵۸ چاپ شدند. ارائهٔ مقاله موجب شد داروین «چکیدهٔ» فشرده‌ای از «کتاب بزرگش» در مورد انتخاب طبیعی بنویسد. این نوشته در نوامبر ۱۸۵۹ تحت نام خاستگاه گونه‌ها منتشر شد.
حوادث منجر به انتشار مقالات
در سفر بر اچ‌ام‌اس بیگل چارلز داروین جوان برای مطالعهٔ تاریخ طبیعی آمریکای جنوبی بین دوره فارغ‌التحصیلی و شروع کار خود به عنوان یک روحانی وقفه‌ای انداخت، او در دانشگاه ادینبرا و دانشگاه کمبریج به تاریخ طبیعی علاقه‌مند شده بود؛ و تحت تأثیر کتاب اصول زمین‌شناسی چارلز لایل، به زمین‌شناسی توانمند و همچنین جمع‌آوری کنندهٔ نمونه‌های گیاهی و جانوری و فسیل‌های پستانداران منقرض شدهٔ غول پیکر تبدیل شد. پس از بازگشت از سفر، الگوهایی از توزیع جغرافیایی و تاریخی را پیوند داده و شروع به تردید در ثبات گونه‌ها کرد. در سپتامبر ۱۸۳۸ نظریهٔ انتخاب طبیعی خود را به عنوان علت فرگشت در نظر گرفت، سپس با توسعه کار خود به عنوان یک زمین‌شناس و نویسنده به‌طور انفرادی روی یافتن شواهد و پاسخ دادن به اعتراضات احتمالی کار کرد و نظریات خودش را در مقاله‌ای در سال ۱۸۴۴ تنظیم کرده و نوشت. او در مورد تغییر شکل با دوستش جوزف دالتون هوکر، که مقالهٔ او را در ۱۸۴۷ خواند، گفتگو کرد. داروین پس از توجه به زیست‌شناسی و تکمیل کار هشت ساله‌اش بر روی کشتی‌چسبها، در سال ۱۸۵۴ کارش را بر روی نظریهٔ گونه‌ها تشدید کرد.
آلفرد راسل والاس، طبیعی‌دانی که در برنئو کار می‌کرد، مقاله‌ای را در مورد «معرفی» گونه‌ها در سالنامه‌ها و مجله تاریخ طبیعی منتشر کرده بود. این کار موجب اظهارنظرهای محتاطانه‌ای در مورد فرگشت شده بود، و در بهار ۱۸۵۸ مورد توجه لایل قرار گرفت که به نوبهٔ خود توجه داروین را، که به دنبال یک استراتژی برای ارائهٔ نظریه‌اش بود، به آن جلب کرد. ظاهراً داروین منظور والاس را اشتباه متوجه شده و به او نوشت: «والاس هیچ چیز جدیدی ننوشته‌است. … از شبیه‌سازی درخت من استفاده می‌کند،[اما] به نظر می‌رسد که همه نظریه مال خود اوست.» به‌هرحال، تمام جزئیات انتخاب طبیعی را برای لایل تشریح کرد. لایل متوجه شد که پذیرفتن این مطلب دشوار است و به داروین اصرار کرد که پیشقدم بودن خود را اعلام کند. در ۱۴ ماه مه ۱۸۵۶ داروین شروع به نوشتن پیش‌نویس کتابی کرد که بعدها عنوان انتخاب طبیعی گرفت.
والاس گونه‌های مختلف را گردآوری کرده و از برنئو با داروین مکاتبه کرد. در دسامبر ۱۸۵۷ به داروین نامه نوشت تا از او بپرسد که آیا در کتابش به منشأ انسان‌ها هم خواهد پرداخت؟ که داروین به او پاسخ داد: «فکر می‌کنم از این کار خودداری کنم، چون تعصب زیادی در این مورد وجود دارد، گرچه به طور کامل تصدیق می‌کنم که برای زیست‌شناسان مهم‌ترین و جالبترین مسئله است.» او والاس را تشویق به نظریه‌پردازی کرده و گفت: «بدون حدس و گمان مشاهدهٔ اصیل و خوبی وجود نخواهد داشت.» و افزود: «من در این کار خیلی جلوتر از شما حرکت می‌کنم.»