cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مجردها (فیلم ۱۳۸۳)
مجردها فیلمی به کارگردانی اصغر هاشمی، نویسندگی فرهاد توحیدی و تهیه‌کنندگی یدالله شهیدی ساخته سال ۱۳۸۳ است.
مجردها در ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ بر روی پرده سینما رفت و ۳۶۵ میلیون در ۹۱ روز فروش کرد.
خلاصه داستان
مجردها داستان سه جوان (منوچهر، شاهکار و امیرحسین) است که برای رسیدن به آرزوهایشان تصمیم می‌گیرند برای کار به یکی از کشورهای حوزه خلیج فارس بروند اما با دزدیده شدن پول‌هاشان زندگی آن‌ها تغییر می‌کند...
جشنواره‌ها
مجردها در نهمین دوره جشن خانه سینما کاندید دریافت تندیس در دو بخش بهترین کیفیت لابراتواری و نقش دوم زن (الناز شاکردوست) شده بود است.
مایکل هیگینز (بازیگر)
مایکل هیگینز (زاده January 20, 1920-درگذشته November 5, 2008) در بروکلین بازیگر آمریکایی بود. مادرش، ماری کاترین (خواننده) و پدرش پیتر هیگینز، شاعر، بقالی و تاجری بود که در شرکت‌های بیمه به فعالیت می‌پرداخت. [۱]
منابع
http://www.filmreference.com/film/21/Michael-Higgins.html
زردپره گوش‌بلوطی
زردپره گوش‌بلوطی نام یک گونه از سرده زردپره‌های معمولی است.
۲۰۳۳ (میلادی)
۲۰۳۳ (میلادی) ۲۰۳۳مین سال تقویم میلادی است.
سیارک ۷۵۸۲۳
سیارک ۷۵۸۲۳ هفتاد و پنج هزار و هشتصد و بیست و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۰ کشف شد.
دم‌بادبزنی شکم‌بلوطی
دم‌بادبزنی شکم‌بلوطی نام یک گونه از سرده دم‌بادبزنی است.
تیم دوچرخه‌سواری کلمبیا
تیم دوچرخه‌سواری کلمبیا (Colombia) یک تیم دوچرخه‌سواری در کلمبیا بود.
این تیم در سال ۲۰۱۲ تأسیس و در سال ۲۰۱۵ منحل شده است.
۲۰۳۴ (میلادی)
۲۰۳۴ (میلادی) ۲۰۳۴مین سال تقویم میلادی است.
فرودگاه تاگبیلاران
فرودگاه تاگبیلاران (به زبان بومی: Paliparan ng Tagbilaran) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا TAG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۷۷۹ متر است. این فرودگاه در شهر تاگبیلاران کشور فیلیپین قرار دارد و در ارتفاع ۱۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
سیارک ۷۶۷۱۳
سیارک ۷۶۷۱۳ هفتاد و شش هزار و هفتصد و سیزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ مه ۲۰۰۰ کشف شد.
گلانیک سفلی
گلانیک سفلی، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.
شهرستان هیوود، کارولینای شمالی
شهرستان هیوود، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Haywood County, North Carolina) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
خیابان (منظر)
اَوِنوو در معماری منظر، یک خیابان یا کوچه با مسیر مستقیمی با خطی از درختان یا بوته‌های بزرگ در امتداد دو طرف است، که همان‌طور که منبع فرانسویش «ونر» (آمدن) نشان می‌دهد، برای تأکید برآمدن، یا رسیدن به یک منظره یا معماری استفاده می‌شود. در بیشتر موارد، درختان کاشته شده در خیابان برای ظاهر یکنواخت بخشیدن به کل طول خیابان، همه از یک نوع خواهند بود. واژه فرانسوی «اَلی» برای خیابان‌های داخل پارک و مناظر باغات، و همچنین بلوارهایی مثل گراده الیگ در کوبک سیتی، کانادا، «بولونا الی» در زاگرب و «کارل ماکس الی» در برلین، استفاده می‌شود.
تاریخچه
خیابان یکی از قدیمی‌ترین بافت‌ها در تاریخ شهرها است. یک خیابان از «اسفینکسس» هنوز هم به سمت آرامگاه «فارو هاتشپستو» (تاریخ مرگ ۱۴۵۸ قبل از میلاد مسیح) می‌رسد؛ ورودی «اسفینکس» راببینید. خیابان‌ها به‌طور مشابه به وسیلهٔ شیرهای نگهبان سنگی که به آرامگاه «مینگ» در چین می‌رسد، تعریف می‌شوند. باستان‌شناسان بریتانیایی معیارهای خاصی را برای خیابان‌ها – خیابان (باستان‌شناسی)، در بافت باستانی بریتانیا، در نظر گرفته‌اند. در طراحی منظر باغ «آ لا فرانسیس باروک»، درختان همراه خیابان‌ها هم مرکز با چشم‌انداز هستند. خیابان‌های باغات «ورسایلس یا هِت لو» را ببینید. بقیه چشم‌اندازهای فرانسوی و هلندی در اواخر قرن ۱۷، در آن زمین کاملاً مسطح و منظم، به‌طور طبیعی به خیابان تبدیل شده‌اند؛ «مایندرت هوبما»، در خیابان «میدل هارنیس»، ۱۶۸۹. همچنین خیابانی را در منطقه روستایی نشان می‌دهد که به‌طور مرتب در فواصل منظم به وسیلهٔ ردیف درختان جوان که با دقت زیاد شاخ و برگ گرفته‌اند شکل گرفته؛ نقطه ناپیدای وسط آن ناشی از تمایل خیابان برای جلب توجه نظاره‌کننده به سمت آن، است.
خیابان ولیعصر در تهران جزو طولانی‌ترین خیابان‌های جهان است. این خیابان در زمان سلطنت رضاشاه به طول ۱۷.۳ کیلومتر، با ۶۰ هزار اصله درخت چنار پوشیده شد. گرچه امروزه بسیاری از درختان خیابان ولیعصر خشک شده و یا قطع ‌شده‌اند، اما مناطقی از ان هنوز باقیست که چنارهای کهن‌سال و سر به فلک کشیده زیبایی خیره‌کننده ای را خلق کرده‌اند.
نام خیابان‌ها
خیابان‌های قدیمی «استاین فورتر باگو» به یک قلعه محلی می‌رسد که به عنوان یک مسیر دوچرخه رو استفاده می‌شود. «اَوِنی-یو» به عنوان اسم خیابان در فرانسه، اسپانیایی (اَوِنیدا) و دیگر زبان‌ها به معنی یک خیابان مستقیم در یک شهر است، اغلب به عنوان قسمتی از یک نقشه بزرگ شهری مثل مدلسازی مجدد پاریس توسط «بارون هوس من»، یا «لنفات پلن» برای واشینگتن؛ «اَوِنی یو»‌ها به‌طور خاص راه‌های اصلی هستند. این الگو در ایالات متحده بسیار راجاست، در واقع همه آمریکا، اما در بریتانیا این امر راج نیست و این اسم به صورت تصادفی تری استفاده می‌شود، بیشتر برای خیابان‌های حومه شهر که در قرن ۲۰ ساخته شدند، خیابان «وسترن لاندن» یک شاه راه ترافیکی اصلی در شهر است اگرچه که زیاد هم مسیر مستقیمی ندارد.
در شهرهایی که یک سیستم نام گذاری شبکه‌ای دارند، مثل «بارو» در منهتن در نیویورک، ممکن است یک سنت برای نام گذاری خیابان‌های موازی با بزرگ راه‌ها در یک مسیر وجود داشته باشد– به ندرت شمال جنوب در مورد منهتن- در حالی که خیابان‌ها با زاویه ۹۰ درجه به بزرگ راه‌ها می‌رسند.
به ندرت شرق غرب در منهتن. در واشینگتن بزرگ راه‌ها از مرکز به صورت مورب در مسیر شبکه خیابان‌ها پراکنده می‌شوند، که از یک اسم خاص فرانسوی استفاده می‌کنند (در فرانسوی بولوار اغلب مسیر اصلی در امتداد مرکز شهر است). در فونیکس آریزونا، «اَوِنی یو»‌ها در گفتگو می‌توانند معنی «طرفِ غرب شهر» را بدهند، به علت تعداد زیادجاده‌های شمال-جنوب به نام «اَوِنی یو» در قسمت‌های غربی شهر، جدا از «خیابانهای» شرقی به وسیلهٔ یک «اونیوی مرکزی». به‌طور مشابه «اَوِنی یو» در سانفرانسیسکو کالیفرنیا به منطقه «ریچموند» و «سانست» اشاره دارد، دو همسایهٔ ساحل اقیانوس آرام، به ترتیب واقع در شمال و جنوب گلدن گیت پارک.
در محیط‌های شهری یا حومه ایِ انگلیسی زبان، «اَوِنی یو» همراه با «بولوار»، «میدان»، «درایو»، «لین»، «پِلِیس»، «جاده»، «خیابان»، «تراس»، «راه»، و غیره، یک کلمه رایج برای اسامی خیابان هاست، که هر کدام ممکن است بار معنایی متفاوت در رابطه با اندازه، اهمیت، یا کارایی خیابان داشته باشد.
دم‌بادبزنی مهربان
دم‌بادبزنی مهربان نام یک گونه از سرده دم‌بادبزنی است.
تاتسویا فوجی
تاتسویا فوجی (Tatsuya Fuji؛ زادهٔ August 27, 1941) هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۶۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بتل، مینه‌سوتا
بتل، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Bethel, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات
بتل ۲٫۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۶۶ نفر جمعیت دارد و ۲۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسعود معاضد
مسعود معاضد، ملقب و مشهور به معاضدالمُلک، از دولتمردان و رجال سیاسی ایران در دورهٔ معاصر، و یکی از دیپلمات‌های ایرانی در اواخر عصر قاجار و اوایل عهد پهلوی بود.
بعنوان نمونه وی، از فروردین ماه ۱۳۱۵ تا آذر ماه ۱۳۱۶ به مدت یک سال و اندی، سرکنسول کنسولگری ایران در ایالت (استان) هرات در افغانستان بود. همچنین میان سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ سفیر کبیر ایران در مصر بوده است که این دوره همزمان است با فروپاشی نظام پادشاهی در مصر.
وی سرانجام در سال ۱۳۴۸ خورشیدی در تهران درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله این شهر به خاک سپرده شد.
مدال الیوت کرسون
مدال الیوت کرسون (Elliott Cresson Medal) عالی‌ترین مدال مؤسسه فرانکلین بود. این مدال به افتخار الیوت کرسون نام گذاری شد.
تپه لاهیجی
تپه لاهیجی مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد تا سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شیراز، بخش زرقان، دهستان بند امیر، ۷۰۰ متری غرب روستای لاهیجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۲۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساندینیستا!
ساندینیستا! چهارمین آلبوم استودویی گروه پانک راک بریتانیایی، د کلش است. این آلبوم در ۱۲ دسامبر ۱۹۸۰ به صورت یک آلبوم سه دیسکه که ۳۶ ترانه داشت و در هر طرف دیسک‌ها ۶ ترانه قرار داده شده بود، منتشر شد. نام آلبوم اشاره به ساندیستاها در نیکاراگوئه و شماره کاتالوگ آنها، 'FSLN1' دارد که آن هم اشاره‌ایست به مخفف نام اسپانیایی این حزب، Frente Sandinista de Liberación Nacional. آلبوم ساندینیستا در نظرسنجی منتقدین در مجله The Village Voice به عنوان بهترین آلبوم پاز اند جاپ سال انتخاب شد و در فهرست ۵۰۰ آلبوم برتر همه دوران‌ها که توسط رولینگ استون منتشر می‌شود هم رتبه ۴۰۴ را از آن خود کرد. Slant Magazine هم در سال ۲۰۱۲ در فهرست بهترین آلبوم‌های دهه ۸۰ میلادی، ساندینیستا را در رده ۸۵ قرار داد. این آلبوم از سبک‌ها موسیقایی مختلفی تشکیل شده و برای اولین بار، ترانه‌ها به جای منتسب شدن به میک جونز و جو استرامر، به کل گروه، The Clash منتسب شده‌اند. گروه به خاطر اینکه این آلبوم سه دیسکه با قیمت پایین عرضه شود، از حق امتیازهای خود کاست.
فرودگاه بامبی فارم
فرودگاه بامبی فارم یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۴۰ متر است. این فرودگاه در شهر مدرس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۷۲۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پرتقال خونی
پرتقال خونی یا پرتقال توسرخ، یکی از گونه‌های پرتقال است که بخش گوشتی آن به رنگ خون است. این‌گونه پرتقال معمولاً از پرتقال‌های معمولی کوچکتر است. قرمز بودن رنگ این پرتقال به دلیل وجود آنتوسیانین است که رنگدانه معمولی در گل‌ها و میوه‌ها است، ولی در مرکبات نادر است. پوست این پرتقال معمولاً سفت‌تر از انواع دیگر است و بر روی پوست انواعی از این پرتقال ها رنگ تیره‌ای وجود دارد.
ویژگی‌ها
پرتقال خونی به دلیل دارا بودن مقادیر بسیاری آنتو سیانین برای درمان بیماری‌های قلبی بسیار مفید است. پرتقال خونی حاوی رنگدانه‌های قرمز رنگ شفابخشی است که دانشمندان معتقدند آب این پرتقال برای درمان بسیاری از اختلالات پزشکی از جمله چاقی، بیماری‌های قلبی و حتی سندروم درد روده بزرگ مفید است.
پرتقالهای خونی حاوی مقادیر بسیاری آنتو سیانین هستندو رنگدانه‌های قرمز، بنفش و آبی این میوه از بدن در برابر بیماری‌های بسیاری محافظت می‌کنند.
۲۰۳۵ (میلادی)
۲۰۳۵ (میلادی) ۲۰۳۵مین سال تقویم میلادی است.
پرتقال خونی
ویژگی‌ها
مطالعات نشان می‌دهد که آب پرتقال خونی از چاق شدن جلوگیری می‌کند و کسانیکه آب پرتقال خونی می‌نوشند در مقایسه با کسانیکه از آب پرتقال معمولی استفاده می‌کنند، کمتر در معرض حملات قلبی و عروقی قرار می‌گیرند.
در یک تحقیق از میان ۲۵ داوطلبی که صبحانه مفصلی میل می‌کردند افرادی که آب میوه پرتقال خونی می‌نوشیدند به مراتب کمتر از دیگر افراد در معرض حملات قلبی و عروقی قرار گرفتند.
شیوهٔ کشت
کشت پرتقالهای خونی بسیار دشوار است چرا که بایستی بی‌درنگ پیش از برداشت در دمای سرد قرار گیرند تا ساخت آنتوسیانین در آن ایجاد گردد. براین مبنا کشت پرتقال خونی در دامنهٔ یکی از کوه‌های سیسیل انجام می‌شود اما دانشمندان امیدوارند با انجام اصلاح ژنتیکی در درختهای پرتقال، دامنهٔ کشت این نوع پرتقال را در بیشتر نواحی گسترش دهند. به‌دلیل این که شرایط آب و هوایی ویژه‌ای که برای کشت پیش از زمان برداشت باید این نوع پرتقالها در معرض هوای سرد قرار بگیرند این نوع پرتقالها مورد نیاز است برای همه دسترسی به آب پرتقال خونی امکان‌پذیر نیست. این نوع از پرتقال در مازندران نیز به وفور یافت میشود.
دومینگتسه
دومینگتسه یک روستا در لهستان است که در گمینا وووشاکوویتسه واقع شده‌است.
قصرعلی
قصرعلی، روستایی از توابع بخش جره و بالاده در استان فارس است.
جمعیت
این روستا در دهستان جره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۷ نفر (۱۲۵خانوار) بوده‌است.
پتورانو سول جیتزیو
پتورانو سول جیتزیو (به ایتالیایی: Pettorano sul Gizio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است. پتورانو سول جیتزیو ۶۲٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۲۳ نفر جمعیت دارد و ۶۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه تفت
فرودگاه تفت (به زبان بومی: Taft-Kern County Airport) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۰۸۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۶۶٫۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
گلانیک علیا
جمعیت
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
سلیمان‌تپه (ایلام)
سلیمان‌تپه یا زیرزیر تپه از دوره ایلامیان و امروزه درون مرز عراق قرار گرفته است. مدیر کل ادارهٔ عتیقات ایران، آندره گدار این تپهٔ باستانی را در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱ به‌عنوان نخستین اثر ملی ایران به ثبت رساند، و وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه این ثبت را در تاریخ  تأیید کرد. در این سند سلیمان‌تپه در کنار رودخانهٔ طورسَک پشت‌کوه لرستان ثبت شده‌است. این اثر باستانی به عقیدهٔ ژاک دو مورگان از دورهٔ ایلامیان است. گُدارِ خوش، نام دیگر رودخانهٔ طورسک است. این رود در خط مرزی دو دهستان بولی و هجداندشت از میان رشته‌کوه سرازیر و در بالای قلعهٔ زیرزیر تپه چند شاخه می‌شود، که پرآب‌ترین شاخهٔ آن طورسک نام دارد.
سلیمان‌تپه، تل بکسایه و سبعات خزیر در سال ۱۳۱۰ هجری شمسی در فهرست آثار ملی ثبت شدند، اما در سال‌های بعد، با تغییر مرز ایران و عراق، از استان ایلام جدا شده و هم‌اکنون جزو محدوده خاک کشور عراق قرار گرفته‌اند. ژاک دو مورگان در کتابش هر سه این آثار را متعلق به تمدن ایلام می‌داند اما کارشناس ایرانی ثبت کننده این اثر عقیده داشته‌است که سبعات خزیر برخلاف دو اثر دیگر ایلامی نیست بلکه به تمدن گابالو تعلق دارد. این آثار به هنگام ثبت واقع در استان ایلام (پشتکوه) در ایران قلمداد شده‌اند ولی هم‌اکنون در ایران قابل شناسایی نیستند و به دلایل نامعلومی درون کشور عراق قرار گرفته‌اند. این نقاط که بسیار نزدیک به مرز دو کشور بوده‌اند احتمال دارد با علامت‌گذاری مجدد مرز زمینی به‌دنبال عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر یا اجرا نشدن کامل قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت در مورد تعیین مرزها، از محدوده خاک ایران خارج شده باشند. برخی باستان‌شناسان مدعی‌اند در میان این آثار محل تقریبی سلیمان‌تپه را روی نقشه پیدا کرده‌اند ولی این مکان پوشیده از مین است و هیچ باستان‌شناسی جرات نزدیک شدن بدان را ندارد.
به گزارش ژورنال انجمن جغرافیایی پادشاهی لندن به سال ۱۸۴۶، در میان بدره و مندلی رود آب تورسک جریان دارد. در کنارهٔ رود طورسک برآمدگیهایی کوچک و ویرانه‌هایی بود که نام این رود از آن‌ها گرفته شده‌بود.
ترساق همچنین منطقه‌ای در استان دیاله بین زرباطیه و مندلی است. در همین گستره شهری به نام تورساق و رودخانه‌ای به نام تُرساق (رود گوار خوش) وجود دارد.
آلبرت اومستد اظهار نموده‌است که زیرزیر تپه محل دورایلو باستانی است.
طوسک ۱۲۲۸
سیارک ۱۲۲۸ هزار و دویست و بیست و هشتمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ اکتبر ۱۹۳۱ و در هایدلبرگ کشف شد.
شهرستان هوک، کارولینای شمالی
خصوصیات
شهرستان هوک ۱٬۰۱۵٫۲۸ کیلومترمربع مساحت دارد.
طوسک ۱۲۲۸
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۵۰ است.
فنوتیازین
فنوتیازین با فرمول شیمیایی C۱۲H۹NS یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۱۹۹٫۲۷ g/mol می‌باشد.
۲۰۳۶ (میلادی)
۲۰۳۶ (میلادی) ۲۰۳۶مین سال تقویم میلادی است.
کریستیان زاخاریاس
او مجموعه‌ای شامل ۳۳ سونات پیانو از دومنیکو اسکارلاتی، سونات‌های پیانوی شوبرت، کنسرتو پیانوهای موتسارت، و کنسرتو پیانوهای بتهوون را اجرا و منتشر کرده‌است.
رود فورث (اسکاتلند)
سطح این رود از دریاچهٔ اَرد در منطقهٔ کوهستانی تروسس، در ۳۰ کیلومتری (۱۹ مایل) غرب استرلینگ به تدریج افزایش می‌یابد. این جریان که تقریباً به سمت شرق است، از طریق دهکدهٔ اَبِرفویل، قبل از عبور از مسیر پر پیچ و خم شهر باستانی استرلینگ، و پس از عبور از دشت‌های هموار شرق استرلینگ با پیوستن به رود تِیث (که خود در دریاچهٔ وِنَخَر، دریاچهٔ لوبنِیگ، دریاچه ی اَخِری، دریاچه ی کاترین، و دریاچهٔ وُیل) تخلیه می‌شود و با پیوستن به رودخانهٔ آلن، در استرلینگ رودخانه پهن و پهن‌تر و دست‌خوش جزر و مد می‌شود، و در اینجا است که آخرین گدار رودخانه (که فصلی‌است) وجود دارد. پس از گذشتن از استرلینگ، مسیر جریان رود فورث به سوی شرق، در تقاطع‌هایی که از استرلینگ و شهرهای کمبوس، اَلوآ به، فالین، و ارث (جایی که در آنجا به رودخانهٔ دِوون می‌پیوندد)، متمایل می‌شود. به محض رسیدن به کین‌کاردین رودخانه شروع به گسترش می‌کند و به خور فورث می‌ریزد.
سییرا (بازیکن فوتبال)
مارکوس وناسیو د آلبوکرک (Marcos Venâncio de Albuquerque؛ زادهٔ ) که عموماً با نام سییرا شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال پیشین اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سانتوس، سان خوزه، سانتاکروز، کوریتیبا، اینترناسیونال، پاری سن ژرمن و کروزیرو اشاره کرد.
طوفان هفتگی
طوفان هفتگی مجله‌ای فرهنگی، تاریخی و ادبی بود که همزمان با اوج ناموری روزنامه طوفان توسط فرخی یزدی با گردآوری گروهی از ادیبان و شاعران بنیاد نهاده شد. طوفان هفتگی در سال ۱۳۰۶ با صاحب امتیازی و مدیریت فرخی یزدی و با کمک سید فخرالدین شادمان در تهران تأسیس شد. این نشریه همه هفته در روزهای سه‌شنبه چاپ و توزیع می‌شده. محل اداره آن نیز تهران، خیابان علاءالدوله بوده‌است.
همکاران
از کسانی که اشعارشان در این مجله به چاپ می‌رسید محمد فرخی یزدی و محمدتقی بهار بودند. عبدالحسین هژیر در هر شماره در قسمتی با عنوان از هر چمنی گلی داستان یا قسمتی از آثار نویسندگان بزرگ خارجی را ترجمه می کرد. مقالات میرزا اسماعیل کیانی معمولاً به جای سرمقاله گذاشته می‌شد. احمد کسروی، سید عبدالرحیم خلخالی، مهدی بهرامی و عمیدی مقالات اجتماعی زیادی را در این مجله به چاپ رساندند. گاهی نیز اخبار مجلس و کشور به مندرجات طوفان هفتگی اضافه می‌شده‌است.
تعطیلی
مجله طوفان هفتگی که همزمان و به‌طور مجزا از روزنامه طوفان به چاپ می‌رسید تقریباً همزمان با تعطیلی روزنامه طوفان به دلیل افزایش مشغله فرخی یزدی و ورود او به مجلس شورای ملی متوقف شد.
الیوت کرسون
الیوت کرسون (Elliott Cresson؛ ۲ مارس ۱۷۹۶ – ۲۰ فوریه ۱۸۵۴) بازرگان، انسان‌دوستی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دومینگچن
دومینگچن یک روستا در لهستان است که در گمینا ستار بروس واقع شده‌است.
۲۰۳۷ (میلادی)
۲۰۳۷ (میلادی) ۲۰۳۷مین سال تقویم میلادی است.
شهرستان هاید، کارولینای شمالی
شهرستان هاید، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Hyde County, North Carolina) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان هاید ۳٬۶۸۸٫۱۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
دم‌بادبزنی خاکستری
دم‌بادبزنی خاکستری نام یک گونه از سرده دم‌بادبزنی است.
پل بالو
پل بالو مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان سوادکوه، بخش مرکزی، روستای ورسک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ژاکوب میلمن
ژاکوب میلمن (Jacob Millman) (زادهٔ ۱۹۱۱ در نوووهراد-وولینسکیی، اوکراین تا ۱۹۹۱ در لانگبوت کی، فلوریدا) استاد مهندسی برق دانشگاه کلمبیا بود. وی مدرک دکترای خود را از مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۳۵ اخذ کرده بود.
نظریهٔ میلمن از کارهای مهم اوست. همچنین وی مفتخر به دریافت مدال تحصیلات مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک نیز شده بود.
حسن‌آباد علیا (کازرون)
حسن‌آباد علیا (کازرون)، روستایی از توابع بخش جره و بالاده شهرستان کازرون در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جره قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
تاکاهیرو فوجی موتو
تاکاهیرو فوجی موتو (Takahiro Fujimoto) شناگر اهل ژاپن و متولد سال 1970 میلادی است که مدال های متعدد کشوری و آسیایی را کسب کرده است.
چیل‌اوت
چیل اَوت (که گاهی به‌طور مختصر چیل نیز نامیده می‌شود) یک اصطلاح چتری برای انواع مختلفی از موسیقی الکترونیک است که با حال و هوای دلپذیر و ضرب‌آهنگ میان سرعت شناخته می‌شوند. «چیل» به عنوان اصطلاحی عامیانه برای واژه «ریلکس» استفاده می‌شود.
موسیقی چیل اَوت از اوایل تا اواسط دههٔ ۱۹۹۰ و در "اتاق‌های چیل" واقع در باشگاه‌های رقص ظهور کرد، جایی که موسیقی آرام کننده‌ای پخش می‌شد تا به رقاص‌ها شانس "حفظ آرامش" از موسیقی قوی و سرعت بالای صحنهٔ اصلی رقص باشگاه را بدهد.
سبک‌های وابسته به سبک چیل اَوت عموماً شامل امبینت، تریپ هاپ، نیو جاز، امبینت هاوس و دیگر زیرسبک‌های داون تمپو می‌شود. همچنین گاهی موسیقی لاونج که زیرسبکی از سبک ایزی لیسنینگ است، به عنوان سبکی متعلق به مجموعهٔ چیل اَوت در نظر گرفته می‌شود. توصیف چیل اَوت به عنوان یک سبک موسیقی، مترادف با اصطلاحات امروزی‌تر مانند "الکترونیک صاف" و "تکنوی نرم"  می‌باشد، این سبک یک سبک شل موسیقی است که به سمت انواع بسیار متنوعی از موسیقی الکترونیک محو می‌شود و همچنین می‌تواند به سبک‌های بومی‌تر مانند موسیقی هندی، موسیقی خاورمیانه، موسیقی اسپانیایی، زیرسبک ویژه‌ای با نام فلامنکو چیل که گاهی با نام "فلامنکو الکترونیک" نیز از آن یاد می‌شود و شاید به عنوان بهترین مثال به آثار اولیهٔ گروه شمبائو نیز اطلاق شود.
عناصر سبکی
در موسیقی چیل اَوت، «پدها» جهت بهبود بخشیدن فضای اثر استفاده می‌شوند، فرکانس‌های بالا (صداهای زیر) در صدای خواننده به جای فشرده شدن، به‌طور معمول دست نخورده باقی می‌مانند، «بیس‌ها» معمولاً با سینث‌سایزر ساخته می‌شوند و سازهای زهی به آرامی نمود پیدا می‌کنند.
فرودگاه تک‌بانده تفلبرگ
فرودگاه تک‌بانده تفلبرگ یک فرودگاه همگانی است. این فرودگاه در کشور سورینام قرار دارد.
فرودگاه تک‌بانده بووما
فرودگاه تک‌بانده بووما یک فرودگاه همگانی، غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در کشور سودان جنوبی قرار دارد.
جعل حدیث
جعل حدیث یا همان وضع حدیث به نسبت دادن یک روایت یا مطلبی به پیامبر اسلام یا امامان بعد از ایشان گویند که از ایشان صادر نشده‌است. برای این کار انگیزه‌های متعددی وجود داشته‌است که مهم‌ترین آنها انگیزه اعتقادی به‌شمار می‌رود. افراد زیادی در تاریخ دست به این کار زده‌اند و عده ای از آنها نیز به این امر شهرت دارند.
اسامی برخی از جاعلان
همان‌طور که گذشت تعداد زیادی از جعل‌کننده‌ها در طول تاریخ وجود داشته‌است که به برخی به عنوان نمونه اشاره می‌کنیم (۲):
اینها تنها نمونه‌هایی از آن‌هاست و تعداد ایشان بسیار زیاد است که اهمیت علم رجال برای شناخت تاریخ و حقایق اسلام را نشان می‌دهد.
روایتی از پیامبر اسلام دربارهٔ جعل حدیث
در منابع اسلامی روایتی از پیامبر اسلام تحت عنوان خطبه حجه الوداع موجود است که در بخشی از آن اینگونه آمده:
«نسبت دروغ به من فراوان گردیده و در آینده افزون‌تر خواهد شد؛ هر کس از روی عمد به من دروغی ببندد جایگاه خویش را بر آتش بنا کرده‌است. پس اگر حدیثی از من برایتان نقل شد آن را بر کتاب خدا و سنت من عرضه کنید؛ آنچه را با کتاب خدا و سنت من سازگار بود برگزینید و آنچه را با قرآن و سنتم ناسازگار بود رها سازید.» (۳)
نمونه ای از روایات جعل شده
روایتی در منابع اسلامی دیده می‌شود که بر طبق آن تبعیت از همه صحابه پیامبر اسلام موجب هدایت است. متن روایت: «اصحابی کالنجوم بایّهم اقتدیتم اهتدیتم». این روایت تقریباً بنا بر نظر همه علمای بزرگ در تاریخ اهل سنت همچون ابن حجر عسقلانی قطب علمی اهل سنت (۴)، آلبانی پیشوای علم رجال وهابیت (۵)، ابن تیمیه پدر معنوی وهابیت (۶)، ابن حزم (۷)، شنقیطی(۸)، ابن عبدالبر (۹)، مَقدِسی (۱۰)، شوکانی (۱۱)، ابن قیم جوزیه (۱۲)، مبارکفوری (۱۳)، دارقطنی (۱۴)، فتنی (۱۵) و بسیاری دیگر همچون برخی علمای دانشگاه الازهر مصر جعلی و ضعیف قلمداد شده‌است. همچنین تمامی علمای شیعه این حدیث را جعلی می‌دانند. (۱۶)
زردپره ابروزرد
زردپره ابروزرد نام یک گونه از سرده زردپره‌های معمولی است.
۲۰۳۸ (میلادی)
۲۰۳۸ (میلادی) ۲۰۳۸مین سال تقویم میلادی است.
دومینووو
دومینووو یک روستا در لهستان است که در گمینا دومینووو واقع شده‌است.
بیگ فالز، مینه‌سوتا
بیگ فالز، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Big Falls, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات
بیگ فالز ۱۵٫۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
معماری کاشان
کاشان همانند دیگر شهرهای قدیمی ایران معماری سنتی شهری اش را تا اوایل قرن بیستم حفظ کرده بود، این چینش سنتی که در دوره‌های سلجوقی و صفوی شکل گرفته بود و تا دوران قاجار ادامه یافته بود، در دوره پهلوی و به ویژه نیمه دوم قرن بیستم به شدت تغییر یافت.
شهرسازی
بازار کاشان در مرکز این شهر واقع شده‌است و دیگر فضاهای شهری در دوطرف آن قرار گرفته‌اند، این بازار در دوره صفویه رونق فراوانی داشته‌است که البته در دوره قاجار میزان قابل ملاحظه‌ای از آن رونق کاسته شده. افزوده‌های جدیدتر بازار شامل تیمچه امین‌الدوله، دو مدرسه و یک مسجد است. با ظهور خودرو و ساخت خیابان‌ها، تا به حال کاشان بدون توجه لازم به عناصر تاریخی و شیوه زندگی بومی اش رو به گسترش بوده‌است. گسترش رابطه با تهران سبب ویران کردن قسمت شمال غربی دیوار شهر در ۱۹۲۰ شد. در سال‌های ۱۹۳۵-۱۹۴۵ سیاست دولت مرکزی در ساخت راه ماشین رو بین تهران و کاشان سبب توسعه شهر در طول دو راه فین و تهران شد. با رسیدن راه آهن به کاشان ایستگاهی در شرق شهر ساخته شد و روستاهای یحیی آباد و جمال آباد بخشی از شهر شدند.
در دهه بعدی نخستین میدان ماشین رو کاشان که پارکی نیز درون خود داشت ساخته شد، همچنین چند روستای دیگر، بخشی از کاشان بزرگ شدند، بانک‌ها و کارخانه‌های جدیدی ساخته شد و خیابان بزرگی بین بخش قدیمی و جدید شهر ساخته شد. در هفتاد سال گذشته (۱۹۴۰-۲۰۱۰)، شهرک‌های بسیاری در کنار راه‌ها و خارج شهر پدید آمده‌اند، به همان سرعتی که دور شهر قدیمی را قبلاً پر کرده بودند.
به رغم ساخت خیابان‌های داخل شهری در موازات مسیر اصلی شمالی جنوبی و شرقی غربی، شهر قدیمی بیشتر ویژگی‌های تاریخی و هویتی خود را تا ۱۹۵۰ حفظ کرده بود، بازار، عمارت‌های قدیمی، فضاهای باز تاریخی، و سبک خاص خانه‌سازی همگی اسنادی هستند بر این مدعا. در طول چهار دهه پس از ۱۹۶۰، در نتیجه رشد بی سابقه و ساخت حلقه‌های مواصلاتی و بزرگراه‌ها، روستاهای صالح آباد، فین، حسن آباد و شهر راوند در محدوده شهر قرار گرفتند.
بناها
از بناهای تاریخی مهم کاشان که هنوز استوار مانده‌اند یا آثارشان پابرجاست می‌توان به مناره زین الدین،آرامگاه سلطان عطابخش،مسجد عمادی (مسجد میرعماد)، مسجد جامع، مدرسه سلطانی، مسجد آقابزرگ، قلعه جلالی، حمام‌های عمومی و کاروان سرای امین الدوله اشاره کرد، در همه این بناها ویژگی‌های معماری مشابه دیده می‌شود، جز مناره زین الدین که در این زمینه یکتا است.
عمارت‌های تاریخی
کاشان حداقل نوزده عمارت تاریخی دارد که به خوبی محفوظ مانده‌اند. این عمارت‌ها عناصر عمومی خانه‌های سنتی کاشان را دارا می‌باشند، اما نسبت به آن‌ها دارای فضاهای بزرگتر، معماری ماهرانه تر و عناصر مجلل تری هستند. از معروف‌ترین این عمارت‌ها می‌توان به خانه بروجردی‌ها، خانه بنی کاظمی و خانه مرتضوی اشاره کرد.
خانه‌های تاریخی
خانه‌های قدیمی کاشان بناهایی هستند که جزو اموال خصوصی اشخاص می‌باشد بر اثر سوانح طبیعی و عوامل گوناگون اجتماعی بیشتر و سریع‌تر در معرض تغییر و تبدیل قرار می‌گیرند به همین دلیل نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که از خانه‌های معتبر و قدیمی پیش از زلزلهٔ سال ۱۱۹۲ بنای سالمی تا الان باقی مانده‌باشد مگر قسمت‌هایی ناقص و جزئی از برخی خانه‌ها مانند:
خانه‌های بزرگ، قدیمی‌ساز و باشکوهی که تا امروزه بدون تغییر چشمگیری باقی مانده بیشتر متعلق به زمان قاجاریه است یعنی بیشتر مربوط به سلطنت فتحعلی شاه تا آغاز دورهٔ مشروطیت می‌باشند. عصر قاجار با اینکه به‌طور کلی دورهٔ رکود فنون معماری ایران شمرده می‌شود با این حال در شهر کاشان به دلیل احتیاج عموم مردم به ساختمان‌های جدید که در اثر زلزله از بین رفته بود فعالیت‌های وسیع و همه‌جانبه‌ای در فنون مختلف معماری دیده‌می‌شود که با هنرهای تاریخی و محلی ساخته شده‌است؛ به گونه‌ای که هر واحد ساختمانی برای زندگی انسان در فصول چهار گانهٔ سال کاملاً مجهز و متناسب بوده‌است. این خانه‌ها خصوصیاتی دارند، مثلاً هنگام احداثشان از جهت پیش‌بینی گرمای شدید تابستان به ساختن سرداب، زیرزمین‌های بزرگ با بادگیرهای مرتفع هوایی و ایجاد هواکش‌های خاکی در پشت بدنهٔ سرداب توجه می‌شد و از لوازم اولیه به‌شمار می‌رفت در ساختمان‌های بزرگ و پر حجم این سرداب‌ها شامل چندین صفه و غرفه‌های کوچک و بزرگ تو درتو با راهروهای متعدد بود از خصوصیات این سرداب‌های بزرگ و ممتاز این بود که در هنگام هوای گرما دارای هوای معتدل و مطبوعی بودند. در خانهٔ قدیم میرزا حسن خان مبصرالممالک نیز سردابی وجود دارد که خوش بختانه سالم مانده‌است؛ این سرداب علاوه بر نقشهٔ عالی بنا و صفه‌های چهار جانب، دارای سقف مقرنس کاری است که با نوع مخصوصی از کاهگل الک کردهٔ در فاصله‌های طاق بندی‌های گچی تزیین یافته و منظره بسیار زیبا و جالبی را به وجود آورده‌است. در خانه‌های وسیع اعیانی حوض خانهٔ سر پوشیده و با انواع پنجره‌های زیبا و وسایل چینی چوبی با شیشه‌های الوان و نورگیرهای متناسب با وضع ساختمان برای فصول چارگانه ساخته می‌شد که بیشترشان به وسیلهٔ اتاق‌های بزرگ و دورو به ایوان حیاط خانه متصل می‌شد. در تزینات این خانه‌ها برای دیوار و ستون‌های اطراف خانه یک نوع گچبری سفید برجستهٔ خاکستری رنگ ساخته می‌شد که در برابر آفتاب سوزان تابستان، باد و باران مقاومت طولانی داشت و برای تزیین طاق‌بندی‌های کوچک در سقف‌های مقرنس و ایوان‌های مرتفع و زیر زمین و هشتی خانه از نوع مخصوصی از مخلوط کاهگل که از خاک رس نرم با کاه الک کرده استفاده می‌کردند تا رنگ ارغوانی‌فام روشن و جالبی پیدا کند.
پلاک وسایل نقلیه استان‌های تهران و البرز
پلاک موتورسیکلت شهر تهران: ۱۱۱ تا ۱۶۱
کد پلاک ۳۰: شهرستان‌های استان تهران و استان البرز
توجه: کد پلاک ۳۰ مربوط به کلانشهر تهران نمی‌باشد.
(کد پلاک ۳۰ بصورت مشترک بین شهرستان‌های استان تهران و استان البرز شماره‌گذاری شده‌است)
نکته: با اتمام کد پلاک شهرستان‌های ساوجبلاغ، طالقان، نظرآباد و چهارباغ کل شهرستان‌های استان البرز با کد یکسان شماره‌گذاری می‌شوند.
پلاک موتور: ۳۱۹، ۳۲۱، ۳۲۲، ۳۲۳، ۳۲۴، ۳۲۵، ۳۲۶، ۳۲۷، ۳۲۸، ۳۲۹، ۳۳۱، ۳۳۲، ۳۳۳
کد پلاک‌های ۲۱، ۶۸، ۷۸: شهرستان‌های استان تهران و استان البرز
با اتمام واگذاری کد پلاک ۶۸ برای خودروهای شخصی شهر کرج، کدهای قدیمی که بیش از یک سال از زمان فک آن‌ها گذشته در حال واگذاری است.
کد پلاک ۳۸: شهرستان‌های تهران و البرز
نکته: با اتمام کد پلاک شهرستان ساوجبلاغ و طالقان و نظرآباد، کل شهرستان‌های استان البرز با کد یکسان ایران ۳۸ شماره‌گذاری می‌شود.
دم‌بادبزنی نیوزیلند
دم‌بادبزنی نیوزیلند نام یک گونه از سرده دم‌بادبزنی است.
نمدار ۱۲۲۹
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۱۰ است.
برامشه
52.4°N, 7.98333°W شهر برامشهدر ایالت نیدرزاکسن در کشور آلمان واقع شده‌است.
کهریز (ارومیه)
کهریز، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه، استان آذربایجان غربی ایران واقع شده‌است. مردم روستای کهریز همگی ترک با مذهب سنی (اکثراً حنفی) می‌باشند. عمده شهرت این روستا داشتن باغات گیلاس است که به گیلاس تک‌دانه مشهور است و به دلیل نوع خاک موجود در آنجا، کمتر جایی از جهان می‌توان محصول گیلاس به مرغوبیت آن پیدا کرد.همه طوایف کهریز ترکهای مهاجر از شرق آناتولی (ترکیه) هستند که بیش از یک قرن پیش در این روستا سکونت گزیده‌اند. دلیل مهاجرت آن‌ها دقیقاً مشخص نیست. آداب و رسوم مردم کهریز بسیار شبیه به ترکهای شمال شرق ترکیه و زبانشان مابین ترکی آذربایجانی و آناتولی می‌باشد. مردم این روستا با باغداری امرار معاش می‌کنند پیشهٔ بیشتر مردم روستا باغداری می‌باشد
جمعیت
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۲۵۵ نفر (۷۶۲ خانوار) بوده‌است.
فرد شپیسی
فردریک آلن "فرد" شپیسی (زاده ۲۶ دسامبر ۱۹۳۹) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس استرالیایی است.
۲۰۳۹ (میلادی)
۲۰۳۹ (میلادی) ۲۰۳۹مین سال تقویم میلادی است.
سزارآپاریکیدیو رودریگز
سزارآپاریکیدیو رودریگز هافبک، مدافع اهل برزیل است که در شهر سائوپائولو و در تاریخ  به دنیا آمده‌است.
سزارآپاریکیدیو رودریگز در تیم‌های فوتبال CA Juventus ،União Barbarense،São Caetano،لاتزیو، اینتر میلان و اینتر میلان سابقهٔ حضور دارد.
تپه زیره
تپه زیره مربوط به هزاره سوم قم است و در شهرستان بهبهان، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای اسلام‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۲۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شهرستان آیردل، کارولینای شمالی
شهرستان ایردل، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Iredell County, North Carolina) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
دم‌بادبزنی حرا
دم‌بادبزنی حرا نام یک گونه از سرده دم‌بادبزنی است.
ماکوتو فوجیتا
ماکوتو فوجیتا (Makoto Fujita؛ ۱۳ آوریل ۱۹۳۳ – 1933:04:13, February 17, 2010) یک هنرپیشه اهل ژاپن بود.
فرودگاه تائتان-پیونگ‌یانگ
فرودگاه تائتان-پیونگ‌یانگ یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۸۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور کره شمالی قرار دارد و در ارتفاع ۷۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
ترینیداد و توباگو
ترینیداد و توباگو (Trinidad and Tobago) با نام رسمی جمهوری ترینیداد و توباگو کشوری جزیره‌ای در دریای کارائیب واقع در شمال آمریکای جنوبی است. پایتخت آن پورت آو اسپین (بندر اسپانیا) است. این کشور در فاصله ۱۱ کیلومتری سواحل ونزوئلا و ۱۳۰ کیلومتری سواحل گرانادا واقع شده‌است. ترینیداد و توباگو جنوبی‌ترین کشور جزیره‌ای در دریای کارائیب است و به خاطر ذخایر نفت و گاز خود معروف است.
جمعیت این کشور یک میلیون و ۳۶۴ هزار نفر، زبان رسمی آن انگلیسی و واحد پول آن دلار ترینیداد و توباگو است. این کشور جزو مستعمرات بریتانیا بود و در سال ۱۹۶۲ توانست استقلال خود را به دست آورد. ۶۳٫۲ درصد از مردم این کشور مسیحی، ۲۰٫۴درصد هندو و ۵٫۶ درصد مسلمان ۸٫۳ درصد سایر مذاهب و ۲٫۵٪ بی‌دین هستند.
این کشور از دو جزیره اصلی ترینیداد، و توباگو و جزایر بسیار کوچکتر دیگری تشکیل شده‌است. بزرگ‌ترین جزیره آن ترینیداد است. جزیره اصلی دیگر یعنی توباگو بسیار کوچکتر و کم‌جمعیت‌تر از ترینیداد می‌باشد. هر دوی این جزیره‌ها بخشی از جزایر بادگیر در آنتیل کوچک به‌شمار می‌آیند.
بر خلاف اکثر کشورها و سرزمین‌های کارائیب، که به گردشگری تکیه می‌کنند، تأکید اقتصاد ترینیداد و توباگو در درجه اول بر نفت و پتروشیمی است. بخش اعظم ثروت این کشور از ذخایر عظیم نفت و گاز طبیعی آن ناشی می‌شود.
تاریخ
تاریخ سکونت انسانی در ترینیداد و توباگو به بیش از هفت هزار سال پیش بازمی‌گردد.
نخستین ساکنان ترینیداد احتمالاً از شمال شرق آمریکای جنوبی برخاسته و حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح به ترینیداد رسیدند. نام این اقوام آرکایی یا اُرتواری بود. این مردمان تا حدود سال ۲۰۰ پیش از میلاد در این نواحی تسلط داشتند.
از حدود ۲۵۰ پیش از میلاد سالادی‌ها به ترینیداد و توباگو وارد شدند. ۲۵۰ سال پس از میلاد گروه سومی به نام بارانکویی به این جزایر رسید و پس از آن در سال ۶۵۰ میلادی گروه جدید دیگری به نام آراکین وارد منطقه شد. در حدود سال ۱۳۰۰ میلادی پنجمین و آخرین طایفه از سرخپوستان به ترینیداد و توباگو رسید.
در سال ۱۳۵۲ جزیره توباکو به دست کورلند (بخشی از لتونی امروزی) افتاد. هلند در سال ۱۹۵۵ توباگو را به دست آورد اما کمی پس از آن اداره آن باز به دست کورلندی‌ها افتاد. بریتانیایی‌ها در سده هجدهم بر هر دو جزیره چیره شدند و هر دو را در سال ۱۸۸۹ به عنوان یک مستعمره خود به نام ترینیداد و توباگو تعریف کردند.
با آغاز جنگ جهانی دوم ترینیداد تبدیل به یک محل مهم نقل و انتقال بوکسیت شد. این ماده با کشتی‌های کوچک از سورینام به بندر پورت آو اسپین می‌رسید و کشتی‌های بزرگتر آن را از این بندر همراه خود می‌بردند. بوکسیت از مواد اساسی در صنعت هواپیماسازی بود و ارتش آمریکا به منظور اطمینان از امنیت ترابری این ماده تعدادی از نظامیان خود را به ترینیداد فرستاد. ترینیداد همچنین سالانه ۳ میلیون تن نفت خام تولید می‌کرد و از دریاچه قیر نیز آسفالت زیادی تولید می‌شد. این جزیره افزون بر این یکی از ایستگاه‌های مهم عبوری بین ایالات متحده، آمریکای جنوبی و آفریقای غربی بود.
در پایان جنگ جهانی از پایگاه هوایی والر برای بازگشت سربازان آمریکایی به کشور خود استفاده شد. در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ فعالیت نظامیان آمریکایی در جزیره ترینیداد رسماً متوقف شد. پس از جنگ جهانی نیروی دریایی آمریکا همچنان پایگاهی را در سواحل ترینیداد حفظ کرد.
در آستانه استقلال کشور ترینیداد و توباگو، بریتانیا در سال ۱۹۵۸ فدراسیونی به نام فدراسیون هند غربی تشکیل داد که ترینیداد و توباگو نیز جزئی از آن بودند. در سال ۱۹۶۱ جامائیکا که از اختیارات کم خود به نسبت جمعیتی که داشت، و همچنین تأخیر زیاد در اعطای استقلال، ناراضی بود از فدراسیون یادشده بیرون آمد. ترینیداد و توباگو نیز خود را در شرایط همسانی یافتند و نخست‌وزیر کشور ویلیامز نیز تصمیم گرفت این جزایر را از فدراسیون هند غربی خارج بسازد و این فدراسیون کمی پس از آن منحل اعلام شد.
در تاریخ ۳۱ اوت ۱۹۶۲ ترینیداد و توباگو اعلام استقلال کرده و اریک ویلیامز نخستین نخست‌وزیر این کشور شد. او تا زمان مرگ خود در سال ۱۹۸۱ در این منصب باقی بود. ترینیداد و توباگو در آغاز، نظامی پادشاهی داشت و ملکه انگلیس به عنوان بالاترین مقام مملکتی آن به‌شمار می‌آمد. در سال ۱۹۷۶ نظام پادشاهی برای این کشور ملغی شد و نظام جمهوری جایگزین آن گشت.
درپی فشارهای زیاد اریک ویلیامز، آمریکایی‌ها در سال ۱۹۶۳ پایگاه دریایی چاگواراماس را به ترینیداد و توباگو بازپس دادند.
از آغاز سده بیست و یکم این کشور به ویژه به خاطر کشف و استخراج نفت و گاز تبدیل به مرفه‌ترین کشور در ناحیه کارائیب شده‌است و گردشگری که بیشتر متوجه جزیره توباگو است نیز در این کشور رو به گسترش دارد.
جغرافیا
این کشور در شمال شرق ونزوئلا و جنوب گرنادا قرار دارد. این کشور از دو جزیره اصلی ترینیداد و توباگو و چند جزیره کوچک تشکیل شده‌است.
جزایر این کشور در ۱۳۰ کیلومتری جنوب گرنادا و فاصله ۱۱ کیلومتری از ساحل شمال شرقی ونزوئلا واقع شده‌اند. مرزهای دریایی ترینیداد و توباگو در شمال شرق با باربادوس، در شمال غرب با گرنادا، از سمت جنوب شرق با گویان است و در جنوب و غرب با ونزوئلا مرز دریایی دارد.
جزیره ترینیداد در حدود ۱۰ کیلومتری ساحل شمال شرقی ونزوئلا یعنی در روبروی دلتای اورینوکو واقع شده‌است. جزیره ترینیداد در حدود ۶۰ کیلومتر درازا و حداکثر ۸۰ کیلومتر پهنا دارد و مساحت آن نیز کمی بیش از ۴ هزار و ۸۰۰ کیلومتر مربع است. جزیره توباگو با حدود ۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت، جزیره کوچکتری است که طول آن از ۴۲ کیلومتر و عرض آن از ۱۳ کیلومتر تجاوز نمی‌کند. توباگو در ۳۰ کیلومتری شمال شرق ترینیداد جای گرفته‌است.
سطح این جزیره‌ها عمدتاً از دشت‌های صاف تشکیل شده‌است، هرچند ارتفاع کوه ال سررو دل آریپو در ترینیداد به ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا می‌رسد. کوه ال توکوش با ارتفاع ۹۳۶ متر کمی از آن کوچک‍تر است اما در همان رشته‌کوه در شمال جزیره ترینیداد واقع شده‌است؛ رشته‌کوهی که به موازات ساحل ادامه می‌یابد.
در این کشور چندین رودخانه نیز وجود دارد که رودخانه اورتوآر با ۵۰ کیلومتر درازا، طولانی‌ترین آن‌هاست. رودخانه کارونی از میان پرجمعیت‌ترین بخش جزیره ترینیداد می‌گذرد و در پایان به خلیج پاریا می‌ریزد. جزیره توباگو جزیره‌ای کوهستانی است و بلندترین نقطه آن ۶۴۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد. این جزیره در پی فعالیت آتشفشانی تشکیل شده، اما آتشفشان‌های مربوط به آن دیگر فعال نیستند.
آب و هوای کشور گرمسیری و فصل بارندگی در آن در نیمه دوم هر سال است. میانگین دما حدود ۲۶ درجه سانتی‌گراد است. برعکس دیگر جزایر کارائیب، ترینیداد و توباگو ندرتاً با توفان‌های گرمسیری روبه‌رو می‌شوند. توفند آلما در اوت سال ۱۹۷۴ از این جزایر عبور کرد.
سیاست
رئیس‌جمهور این کشور توسط کالج انتخاباتی اعضاء منتخب سنا و مجلس نمایندگان برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود. رئیس دولت نخست‌وزیر است که ریاست کابینه را به عهده دارد. معمولاً رئیس‌جمهور رهبر حزب اکثریت در انتخابات مجلس قانون‌گذاری را به عنوان نخست‌وزیر انتخاب می‌کند. مجلس سنا در این کشور ۳۱ کرسی دارد که نمایندگان آن برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شوند. مجلس نمایندگان ۴۱ کرسی دارد که اعضای آن با رأی مردم برای دوره‌ای پنج‌ساله تعیین می‌شوند.
مردم
جمعیت این کشور حدود ۱٬۴۰۵٬۶۴۶ نفر با میانگین سنی ۳۲ سال است. امید به زندگی برای زنان ۶۸ و برای مردان ۶۶ سال است. ۳٫۲ درصد از جمعیت بزرگسال این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. ادیان مسیحیت، هندو و اسلام اصلی‌ترین ادیان آن است. ۵۵ درصد از مردم این کشور مسیحی، ۱۸ درصد هندو و ۵ درصد مسلمان هستند. زبان رسمی مردم این کشور انگلیسی است. انگلیسی تنها زبان رسمی کشور است؛ اما گویش‌های محلی کریول مانند انگلیسی ترینیدادی و توباگویی، کریول ترینیدادی و کریول توباگویی، رایج‌ترین زبان گفتاری مردم ترینیداد و توباگو می‌باشند. همچنین دولت این کشور آموزش زبان اسپانیایی را تشویق می‌کند، زیرا این کشور در نزدیکی سواحل آمریکای لاتین اسپانیایی زبان واقع شده‌است.
اکثریت جمعیت کشور در جزیره ترینیداد سکونت دارد و پایتخت و شهرهای اصلی کشور نیز در همان جزیره هستند. بزرگ‌ترین سکونتگاه در توباگو شهر اسکاربرو است.
دو گروه نژادی غالب در ترینیداد و توباگو عبارتند از آفریقایی‌تباران و هندوستانی‌ها. آفریقایی‌تباران که ۳۹ و نیم درصد از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، توسط انگلیسی‌ها برای بردگی از آفریقا به این محل آورده شدند. هندوستانی‌ها که ۴۰٫۳ درصد از جمعیت کشور هستند، نوادگان کارگران پیمانکاری هستند که از هند بریتانیا به ترینیداد و توباگو آمدند. بقیه جمعیت کشور تبارهایی آمیخته دارند.
اکثر مسلمانان این کشور، که بیشتر هندی‌تبارند، مذهب سنی حنفی دارند. مسلمانان هندی‌تبار ترینیداد و توباگو عموماً در جنوب کشور و در جزیره ترینیداد زندگی می‌کنند؛ و مسلمانان افریقایی‌تبار عموماً در جزیره توباگو ساکنند. در این کشور تعداد کمی مسلمان چینی نیز ساکنند. در سال ۱۱۵۶ خورشیدی (۱۷۷۷ میلادی)، در میان بردگانی که از غرب آفریقا برای کار به ترینیداد و توباگو آورده شدند، عده‌ای مسلمان وجود داشت. این مسلمانان عموماً از قبیله ماندینگو، ساکن در کشور سنگال، بودند که در حدود سال ۱۱۱۹ خورشیدی (۱۷۴۰ میلادی) اسلام را پذیرفته بودند. مسلمانانِ این گروه عموماً در پورت آو اسپین زندگی می‌کردند و به عربی سخن می‌گفتند.
در اوایل قرن نوزدهم میلادی، صاحبان مزارع نیشکر در ترینیداد و توباگو، هندیان را به مهاجرت به کشورهای حوزه کارائیب تشویق کردند. نخستین طرح این کار در حدود پاییز ۱۱۹۳ خورشیدی (۱۸۱۴ میلادی) ارائه شد، اما مهاجرت از حدود سال ۱۲۱۷ خورشیدی (۱۸۳۸ میلادی) صورت گرفت. از این زمان تا سال ۱۳۰۳ خورشیدی (۱۹۲۴ میلادی)، حدود نیم میلیون هندی به این کشورها مهاجرت کردند که یک ششم آنان مسلمان بودند. بعدها اعرابی از لبنان و سوریه نیز به ترینیداد و توباگو مهاجرت کردند و در زمان پیدایش گروه داعش، این کشور کوچک یکی از بالاترین نرخ اعزام نیرو برای داعش در میان کشورهای جهان به نسبت جمعیتش را داشت. در آن زمان حدود ۱۰۰ تن از شهروندان ترینیداد و توباگو به داعش پیوستند. بیشتر این نیروها پس از فروپاشی داعش در عراق و سوریه به کشور خود بازنگشته‌اند.
فرهنگ
در دی‌ماه ۱۳۹۸ راجر رابینسون شاعر بریتانیایی - ترینیداد و توباگویی، جایزه معتبر «تی اس الیوت» را برای مجموعه شعر خود با عنوان «یک بهشت قابل حمل» به خود اختصاص داد. معروف‌ترین فرد هندوستانی ترینیداد و توباگو، ویدیادار سوراجپراساد نایپل (وی.اس. نایپل) است که در سال ۲۰۰۱ به خاطر رمان‌نویسی خود جایزه نوبل ادبیات دریافت کرد.
ترینیداد و توباگو به دلیل آن‌که خاستگاه موسیقی کالیپسو و سازی به نام تابه فولادی می‍باشد، شهرت دارد. به خاطر ریشه‌های گوناگون مردم ساکن ترینیداد و توباگو، این کشور شاهد برگزاری جشن‌ها و آیین‌های متفاوتی در طول سال است.
اقتصاد
جمهوری ترینیداد و توباگو با توجه به تولید ناخالص داخلی یکی از ثروتمندترین کشورهای منطقه دریای کاراییب به‌شمار می‌رود. این کشور منابع زیادی از نفت و گاز دارد که باعث رونق و شکوفایی اقتصادی آن شده‌است. دریاچه قیر در ترینیداد بزرگ‌ترین منبع طبیعی آسفالت در جهان است. این کشور ۷۲۸ میلیون بشکه ذخایر نفت دارد و از این لحاظ در رتبه ۴۱ جهان قرار دارد همچنین صادرات نفت آن روزانه ۷۵ هزار بشکه در روز می‌باشد که از این لحاظ نیز در رتبه ۴۴ جهان قرار دارد.
ترینیداد و توباگو به عنوان موقعیت جهانی برای سرمایه‌گذاری موسسه‌های بین‌المللی، اعتبار و آوازهٔ شگرفی از آن خود کرد. در آخرین چهار سال، بخش گاز طبیعی اقتصاد این کشور را بسیار رونق بخشید. صنعت جهانگردی در این کشور در حال رویش است، اما کماکان به اهمیتی که در مناطق دیگر جزایر کارائیب موجود می‌باشد، نرسیده‌است. تورم اقتصادی اندک و تراز بازرگانی به اقتصاد ترینیداد و توباگو کمک می‌کند. در سال ۲۰۰۲ اقتصاد این کشور شاهد رشد استوار صنعت نفت بود. بیم از این است که اگر رشد اقتصاد به این نسبت بسیار تند و با گسترش تورم اقتصادی و همچنین نرخ بالای بنزین و نفت، در آینده به اقتصاد لطمه زند.
تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۲۲ میلادی برابر با ۴۲٫۱ میلیارد دلار آمریکا و تولید ناخالص داخلی سرانه آن ۲۰۷۴۶ دلار بوده‌است و ۶۱۵ هزار نفر نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند.
نرخ بیکاری در ترینیداد و توباگو در سال ۲۰۲۲ میلادی ۳٫۹۸ درصد است و در این سال شاخص GHI یا گرسنگی/فقر در ترینیداد و توباگو فقط ۹٪ بوده‌است که مقدار پایینی محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن ۵٫۸۳ درصد بود.
صادرات این کشور در سال ۲۰۲۲ میلادی بالغ بر ۱۸ میلیارد دلار بوده‌است که بیش از ۹ میلیارد دلار آن اختصاص به صادرات نفت داشته‌است. واردات آن نیز در سال مزبور ۹٫۱ میلیارد دلار بوده‌است که ۱٫۸ میلیارد دلار آن به لوکوموتیو، واگن و تجهیزات راه‌آهن و ۱٫۸ نیز به فراورده‌های پالایشگاهی اختصاص داشته‌است.
محصولات صادراتی این کشور شامل نفت و مشتقات آن، گاز طبیعی مایع، متانول، آمونیاک، اوره، فرآورده‌های استیل، نوشیدنی، غله، شکر، کاکائو، قهوه، مرکبات، سبزیجات و گل است که به کشورهای آمریکا (۵۸ درصد)، جامائیکا (۹/۵ درصد) و اسپانیا (۴ درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل سوخت‌های فسیلی، روان‌کنندههای صنعتی، ماشین‌آلات، تجهیزات حمل و نقل، کالاهای تولیدی کارخانهای، مواد غذایی، دام زنده و جو است که از کشورهای آمریکا (۳/۲۸ درصد)، برزیل (۵/۱۲ درصد)، ونزوئلا (۹/۶درصد)، گابن (۵ درصد)، کلمبیا (۸/۴ درصد) و چین (۲/۴ درصد) وارد می‌شود.
در این کشور ۳۲۵ هزار و ۵۰۰ خط تلفن ثابت و یک میلیون و ۶۵۵ هزار خط تلفن همراه وجود دارد.
ترینیداد و توباگو ۲۴ هزار و ۶۹۱ میزبان اینترنتی و ۱۶۳ هزار کاربر اینترنت دارد.
پتزولو واله اوتزونه
پتزولو واله اوتزونه (به ایتالیایی: Pezzolo Valle Uzzone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است. پتزولو واله اوتزونه ۲۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۴ نفر جمعیت دارد و ۳۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امام‌کندی (ارومیه)
امام‌کندی، روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان انزل جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۳۶۶ نفر (۷۱ خانوار) بوده‌است.
دم‌بادبزنی قهوه‌ای
دم‌بادبزنی قهوه‌ای نام یک گونه از سرده دم‌بادبزنی است.
شهرستان لینکلن، کارولینای شمالی
شهرستان لینکلن، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Lincoln County, North Carolina) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان لینکلن ۷۹۵٫۱۳ کیلومترمربع مساحت دارد.
آرتور ادوین کنلی
آرتور ادوین کنلی (Arthur E. Kennelly؛ December 17, 1861 – 1861:12:17, June 18, 1939) یک دانشمند در زمینه مهندسی برق اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نظریهٔ تبدیل ستاره مثلث را منتشر کرد.
وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی شده است.
فرودگاه بوما
فرودگاه بوما یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BOA است. این فرودگاه در شهر بوما کشور جمهوری دموکراتیک کنگو قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
لوئیجی کروبینی
لوئیجی کِروبینی ، (زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۷۶۰ - درگذشتهٔ ۱۵ مارس ۱۸۴۲) آهنگساز دورهٔ کلاسیک و پیشارمانتیک اهل ایتالیا بود که بیشتر عمر خود را در فرانسه گذراند.
بیشتر کارهای او آثار اپرایی و موسیقی مذهبی است. او در سال ۱۸۲۲ به‌عنوان سرپرست کنسرواتوار پاریس برگزیده شد.
بتهوون از او به‌عنوان بزرگ‌ترین آهنگساز معاصر خود یاد کرده بود.
آرامگاه کروبینی در گورستان پر-لاشز پاریس است.
در معدودی منابع فارسی، نام خانوادگی او را به‌اشتباه «چِروبینی» نوشته‌اند.
فلوئورن
فلوئورن با فرمول شیمیایی C۱۳H۱۰ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۸۵۳ است. که جرم مولی آن ۱۶۶٫۲۲۳ g/mol می‌باشد.
سویس (کازرون)
سویس (کازرون)، روستایی از توابع بخش جره و بالاده شهرستان کازرون در استان فارس ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان جره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۷ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.مردم این روستا اغلب کشاورز میباشند-جوانان از روستا مهاجرت و اکثراً ساکن شیراز شده اند قشر تحصیل کرده این روستا ازبین جوانان به جرات میتوان گفت 99درصد میباشد که درسازمان مختلف کشوری و لشکری مشغول به کار هست. این روستا از لحاظ زیبایی هم در سطح خوبی قرار دارد. تماشای این روستای زیبا از نزدیک خالی از لطف نیست.
رخ‌نمای کاربر
رُخ‌نمای کاربر یا نمایه کاربر یا مشخصات کاربر یا پروفایل کاربر (User profile) نمایش تصویری از اطلاعات شخصی مرتبط با یک کاربر خاص یا مشخصات رایانه وی می‌باشد، که به هویت دیجیتال فرد اشاره می‌نماید. مشخصات را می‌توان برای توصیف شخص ذخیره کرد. این اطلاعات اغلب توسط سیستم‌ها، بمنظور توصیف خصوصیات و ترجیحات افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد. پروفایل‌های کاربری در سیستم عامل‌ها، برنامه‌های کامپیوتری، سیستم‌های پیشنهاد دهنده یا وب سایت‌های پویا (مانند سایت‌های شبکه‌های اجتماعی آنلاین) مورد استفاده قرار می‌گیرند.
کاترین اسکوار
کاترین اسکوار (Katherine Squire; – 1903:03:09, March 29, 1995) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دونایک ماوه
دونایک ماوه یک روستا در لهستان است که در گمینا گووداپ واقع شده‌است.
۲۰۴۰ (میلادی)
۲۰۴۰ (میلادی) (MMXL) دوهزار و چهلمین سال تقویم میلادی است. سالی کبیسه خواهد بود و از یک شنبه آغاز خواهد شد.
براندنبورگ آن در هافل
براندنبورگ آن در هافل شهری در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان است.
جوزپه وردی
جوزپه فورتونینو فرانچسکو وردی  (۱۰ اکتبر ۱۸۱۳ – ۲۷ ژانویه ۱۹۰۱) آهنگساز ایتالیایی بود. در دهکده‌ای کوچک در ایتالیا زاده شد. پدرش مسافرخانه‌چی فقیری بود که خواندن و نوشتن نمی‌دانست. وردی جوان در ده سالگی برای تحصیل موسیقی و رفتن به مدرسه رهسپار شهر بوستو در نزدیکی زادگاهش شد. نه سال تمام هر یکشنبه برای آنکه کفش‌هایش خراب نشود آنها را بغل می‌زد و حدود پنج کیلومتر پابرهنه راه می‌رفت تا در کلیسای دهکده‌اش ارگ بنوازد. یک حامی ثروتمند، وردی را به خانه خود برد و بعدها تأمین مخارج تحصیل موسیقی او را در میلان بر عهده گرفت. وردی پس از پایان ۲۲ سالگی به شهر بوستو بازگشت و سرپرست موسیقی آنجا شد. به این ترتیب، پس از اطمینان از درآمدی ثابت توانست با دختر حامی خویش، بانوی جوانی که از کودکی او را می‌شناخت و دلبسته‌اش بود، ازدواج کند.
بیشتر ساخته‌های او در زمینه اپرا و از محبوب‌ترین آثار اپرایی است که در اغلب سالن‌های اپراهای جهان اجرا می‌شود. وبگاه آل‌میوزیک اهمیت وردی در آهنگسازی اپرا را همسنگ نقش بتهوون در سمفونی دانسته‌است.
اپراهای پایانی
دو اپرای پایانیِ وردی، اتلو و فالستاف، نسبت به دیگر آثار او از پختگی موسیقاییِ بالاتری برخوردارند. هرچند که وردی پس از اپرای آیدا دیگر انگیزه و اشتیاقی برای ساخت اپرا نداشت، با این وجود اطرافیانش با ترفندهایی زمینهٔ ساختِ اثر جدید را فراهم آوردند. در تابستان ۱۸۷۹ ریکوردی (از دوستان نزدیک وردی) که باور نداشت عمر اپراسازیِ استاد به سر آمده باشد، پس از کسب اجازه از او، ترتیبی داد که وردی و آریگو بوئیتو با یکدیگر ملاقات کنند. او در واقع قصد داشت اشتیاق ساخت اپرایی براساس نمایش‌نامهٔ اتلوی شکسپیر را در وردی ایجاد کند. بوئیتو سه روز پس از دیدار با وردی لیبرتو (اپرانامهٔ) اتلو را برای وردی آورد که توانست نظر مساعد وی را جلب کند. اما وردی قولی برای ساخت اپرا نداد، هرچند که جرقه‌هایی در ذهنش شکل گرفته و در حال گسترش بود.
بوئیتو و وردی از چندین سال پیش یکدیگر را می‌شناختند. وردی در سال ۱۸۶۲ کانتاتای کوچکی به نام «سرود ملت‌ها» برای یک خواننده و ارکستر همراه با گروه همسرایان ساخته بود تا در نمایشگاه بین‌المللی لندن اجرا شود. او در آن کانتاتا از شعرهای بوئیتو استفاده کرده بود. بوئیتو در آن زمان بیست سال داشت و آثارش را به‌شوخی با توبیا گوریو امضا می‌کرد. او نظریه‌هایی پر از شور جوانی دربارهٔ بازسازی هنر داشت و معتقد بود گذشته را باید به‌کل به فراموشی سپرد و آغازی نو بنا نهاد. درست برعکس وردی که باور داشت موسیقی بهتر را تنها بر بنیادهای کهن می‌توان ساخت. در آن زمان مشکل می‌شد پذیرفت که آن‌ها روزی تبدیل به دوستان و همکارانی نزدیک گردند. در واقع سردی از جانب وردی بود که علاقه‌ای به دوستی نشان نمی‌داد. چراکه بوئیتو در غرور جوانی اپراهای نخستین و ناپخته وردی را مورد تمسخر قرار داده بود. او البته پس از شنیدن آیدا به اشتباه خود پی برد.