cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مجتمع آموزشی مهران
فلسفه پرورشی
در دوره فعالیتی بیست و شش ساله مجتمع آموزشی مهران از جنبه کمی و کیفی همواره روندی رو به رشد داشت و به همین دلیل یکی از آموزشگاه‌های شاخص ایران در این دوره زمانی بود. آنچه مجتمع آموزشی مهران را در ایران متفاوت کرده بود، فلسفه پرورشی متفاوتی بود که پایه گذاران این مجتمع به آن باور داشتند. در ایران آموزش و پرورش رسمی همواره به عنوان یکی از عوامل بازتولید ایدئولوژی‌های دستگاه حاکم بوده‌است. در حالی که برای پایه گذاران مجتمع مهران فلسفه آموزش و پرورش کودکان چیزی نبود جز تربیت انسان‌هایی آزاداندیش و خلاق که توانایی اندیشیدن و تفکر انتقادی را دارا و حس مشارکت و سازندگی داشته باشند. چکیده‌ای از فلسفه پرورشی پایه گذاران این مجتمع : « مواد درسی و برنامه‌های آموزشی محدود و حساب شده مدرسه بدون وجود هدفهای پرورشی راه به جایی نمی برد. چرا که آموزش بدون داشتن هدف و روش‌های درست پرورشی، چیزی نخواهد بود جز زندانی کردن شاگردان در چارچوب درس‌ها و مطالب از پیش تعیین شده، و حاصل این اسارت همانا محروم ماندن کودکان از درک و دریافت دانش مفید برای زندگی اجتماعی و در جهت پیشرفت جامعه و در نتیجه تثبیت بسیاری از ارزش‌های فرسوده معمول در جامعه است.»
نشان می‌دهد که آن‌ها فلسفه پرورشی خود را دریافت دانش برای پیشرفت اجتماعی و نوسازی ارزش‌های فرسوده جامعه می‌دانستند و همواره نیز به این فلسفه پایبند بودند.
اصول و برنامه‌های آموزشی
پایه گذاران مجتمع آموزشی مهران از همان آغاز کار اصولی را برای آموزش و پرورش کودکان برگزیدند که همواره به آن پایبند ماندند. تنظیم رابطه با نظام آموزش و پرورش و تفسیر خلاقانه و ابتکاری از بخشنامه‌های این نهاد برای کاهش درگیری‌های اداری و بورکراتیک، ایجاد رابطه سه‌گانه خانواده، مدرسه و مدیریت آموزشی، برنامه‌ریزی آموزشی برپایه نیازهای دانش آموزان، توجه به نیازهای جسمانی و تندرستی آن‌ها، پرروش توانایی‌های هنری و فرهنگی با ایجاد کلاس‌ها و کارگاه‌های ویژه بخشی از آن اصول و برنامه‌هایی بود که پایه گذاران این نهاد آموزشی همواره به آن پایبند ماندند. کادر آموزشی این مدرسه بخشی از سوی اداره آموزش و پرورش تأمین می‌شد و بخشی از سوی خود مدیریت. در مورد انتخاب آموزگاران، اولین اصل در این کار گزینش همکاران جوان، آگاه و کارآمد بود. از همان آغاز به فعالیت مجتمع مهران ،‌ کسانی که به عنوان آموزگار و مربی به همکاری با این نهاد می پرداختند، که نسبت به فلسفه پرورشی کودکان مجتمع مهران متعهد می‌ماندند. پایه گذاران مجتمع مهران در انتخاب همکاران این نهاد همواره جوانی را با تجربه می آمیختند تا هم راه برای جوانان کم تجربه هموار شود و هم افراد با تجربه ،‌ به انتقال این تجربه‌ها به نسل جوان تر خود بپردازند. چنین روندی سبب می‌شد که مجتمع مهران همیشه کادرهایی برای آموزش و پرورش ایران تربیت کند. ان جا هم که مجتمع مهران اجبار داشت از کادرهای موظف آموزش و پرورش استفاده کند، اصول و رویکرد خود را به این نیروها آموزش می‌داد و آن‌ها را همراه با خود می‌کرد.
برای پایه گذران مدرسه مهران، والدین کودکان، بخشی از روند آموزشی و پرورشی به‌شمار می‌رفتند. از همان آغاز به کار این آموزشگاه پدران و مادران باید متعهد می‌شدند که در همه امور مربوط به آموزشگاه و دانش آموزان مشارکت فعال داشته باشند. این مشارکت نه تنها در چارچوب خانه بود که در فضای مدرسه نیز ادامه می یافت. از دید این پایه گذاران : « هدف از همکاری مدرسه و اولیای اطفال، حفظ و گسترش ارتباط میان اضلاع مثلثی بود که یک ضلع آن را مدرسه، ضلع دیگرش ار خانواده و ضلع سومش را کودک تشکیل می داد. ضلع سوم، یعنی کودک از سویی با خانواده و از سوی دیگر با محیط مدرسه سروکار دارد و هریک از این دو محیط می‌تواند رفتارهایی را در او پدید آورد یا تقویت کند. هرگاه میان این دو قطب نوعی هماهنگی به وجود آید کودک از آرامش و تعادل برخوردار می‌شود. اما اگر این دو محیط نتواند با هم هماهنگ یا دستکم نزدیک شوند، کودک در این میان سرگردان می ماند و دشواری‌های پرورشی بسیار از این ناهماهنگی حاصل می‌شود.»
در زمینه‌های برنامه‌های درسی، مجتمع مهران از یکسو مجبور بود به سبب برنامه‌ریزی آموزش و پرورش متمرکز ایران از برنامه‌های درسی مصوب پیروی کند و از سوی دیگر این برنامه‌ها گاه چنان بی محتوا بودند که با افکار پیشرو آموزشی آن‌ها سازگار نبود. در این مورد آن‌ها درون این برنامه‌های متمرکز، برنامه‌های خود را جای می‌دادند و با روش‌های ابتکاری آموزش درس‌هایی چون ریاضی را دگرگون کردند.
اصل دیگر در فلسفه آموزشی مدرسه مهران، کارآمدی و مناسب بودن فضای آموزشی بود. مجتمع مهران از هنگامی که در دهه 1340 پایه‌های خود را استوار کرد،‌ با نگرش دور اندیشانه پایه گذاران خود به سوی ساخت فضای آموزشی مناسب هدف‌گیری کرد. پایه گذاران مجتمع مهران می‌دانستند هدف‌های والای آموزشی و پرورشی که پیگیر آن بودند، در فضاهایی با ساختمان‌های استیجاری،‌ بدون طراحی نور و فضای بازی و فضای چرخش در کلاس‌هایی تنگ و نفس گیر قابل پیاده شدن نیست. ساخت مجتمع آموزشی مهران در این دهه در جمشید آباد تهران در حقیقت پاسخ به یک نیاز و یک نگرش بود. فضایی که همه استاندارهای آموزشی و پرورشی در آن رعایت شده بود و دانش آموزان از فضای کافی و روشن و زیبا و همچنین فضاهای تخصصی مانند آمفی تئاتر و سالن سینما و کتابخانه بهره می‌بردند.
رویکرد انسان گرایانه
اما مهم‌ترین شالوده و اصلی که مجتمع آموزشی مهران بر آن تکیه داشت،‌ روش و نگرش برنامه‌ریزی آموزشی بود که حاصل کوشش‌های خستگی ناپذیر پایه گذاران و همکاران این مدرسه در زمینه آموزش علوم و هنرها بود. رویکرد تربیتی این مجتمع رویکردی انسان گرایانه بود که هدف اول آموزش و پرورش را پاسخ به نیازهای انسانی و هیجان‌ها و عواطف او می‌دید. در این رویکرد،‌ انسانی که به همیاری و همدردی با اجتماع واکنش نشان می‌داد،‌ با انسانی که دانش را در حد کمال آموخته است،‌ اما واکنشی نسبت به همنوعان خود نشان نمی‌داد، تقدم داشت. در این رویکرد مشارکت بر رقابت پیشی داشت و فضای آموزشی و برنامه‌های آموزشی به گونه طراحی شده بود که دانش آموزان جسارت پرسشگری را داشته باشند. اداره مدرسه تنها وظیفه کارکنان نبود و همه دانش آموزان و حتا خانواده‌های آن‌ها نیز باید در این کار مشارکت می‌کردند. آموزش و اجرای هنرهای خلاق مانند تئاتر یکی از شاخصه‌های اصلی این برنامه‌های آموزشی بود. آموزش موسیقی و نقاشی نیز با همکاری هنرمندان سرشناس دوره خود انجام می‌گرفت. در حقیقت همه این برنامه‌های آموزشی یک هدف داشت و آن هم شکفتگی جسمی، روانی، اجتماعی و ذهنی کودکان در بستری مناسب بود. برای هر بخش از این راه تمهیداتی اندیشیده شده بود. در زمینه رشد اجتماعی و ذهنی کتابخانه مجتمع مهران سرآمد همه کتابخانه‌های آموزشگاهی آن زمان ایران بود. در آن دوره این کتابخانه بیش از یازده هزار جلد کتاب داشت که بیشتر این کتاب‌ها نیز از سوی خانواده‌ها و دانش آموزان تهیه شده بود. حتا کتابداران این کتابخانه خود کودکان بودند.این رویکرد بستر اندیشه انسان گرایانه موسسیس آن بود که همواره سعی در انتقال آن به دانش آموختگان این مدرسه داشته‌اند.
دیدگاه توسعه پایدار
در این مجتمع همچنین به دانش آموزان نگاه و نگرش توسعه پایدار یا محیط زیستی از راه‌های کارآمد و ساده‌ای مانند پیوند مصرف بی دلیل کاغذ با نابودی جنگل‌ها آموزش داده می‌شد. پاکیزگی و بهداشت شاخصه‌ای دیگر بود که کودکان و کارکنان باید از آن پیروی می‌کردند. در حقیقت باید گفت فلسفه و برنامه آموزشی مجتمع مهران با نگاهی بومی گرایانه و برابر با نیازهای جامعه ایران طراحی شده بود و هدف آن نیز آموزش و پرورش در خدمت طبقه متوسط بود. هرچند که همواره سهمیه‌ای برای کودکان طبقات پایین جامعه نیز در نظر گرفته می‌شد. هدف از آموزش و پرورش برای طبقه متوسط ،‌ نیازهای فزاینده و پیش برنده در این طبقه است که موتور محرک یک جامعه را می‌سازد. بدین منظور مجتمع مهران در جایی از تهران ساخته شده بود که بتواند به نیازهای آموزشی و پرورشی این طبقه اجتماعی پاسخ دهد.
سرود مدرسه مهران
مهران ،مهرت به دل خریده ام مهران ، علمت‌ به جان گزیده ام رهنمایم‌ تو هستی در سختی و زندگی رهگشایم تو هستی در کوره راه و خستگی ریشه های غرور وابسته علم تو
سمافات
سمافات روستایی در دهستان نه بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۸ نفر (در ۲۰ خانوار) بوده‌است. سمافات یکی از روستاهای شهرستان نهبندان در استان خراسان  بزرگ می‌باشد. در مورد قدمت این روستا اطلاعات دقیقی در دسترس نیست اما از آنجایی که مالکان این روستا اهالی روستای چهار فرسخ بوده وهستند بنابراین قدمت این روستا با روستای تاریخی چهارفرسخ برابر است( قدمت چهارفرسخ به قبل از اسلام بر می‌گردد ) سمافات از طرف شمال به روستای بیچند، از جنوب به روستای تاریخی چهار فرسخ از غرب به نواحی کوهستانی و از شرق به روستای علی رئیس می‌رسد. در حال حاضر جمعیتی بالغ بر ۲۵۰نفر در غالب ۸۰ خانوار در آن سکونت دارند که بسته به فصول مختلف متغیر است (این اطلاعات به صورت تقریبی است) و مساحت آن حدود ۲میلیون متر مربع است. زمستان‌های سرد و خشک با بارش‌های کم و پراکنده و تابستان‌های معتدل از ویژگی‌های آب و هوایی این روستا است، که ویژگی بارز اغلب شهرها و روستاهای استان خراسان بزرگ  و مراکز مرکزی ایران است. البته این روستا نسبت به مناطق مجاور خودارتفاع بالاتری داشته و علاوه بر آن منطقه ای کوهستانی است که باعث شده نسبت به آن‌ها آب و هوای بهتری داشته باشد. دربارهٔ وجه تسمیه سمافات اطلاع چندانی ندارم و نمی‌دانم چرا این اسم روی این روستا گذاشته شده. جهت اطلاع باید گفته شود بنا بر نقل قول‌های عامیانه سمافات یعنی جای با صفا ویا از سماوات (آسمانها) گرفته شده و در مرور زمان به سمافات مبدل گشته.
منبع تأمین آب روستا قنات است که در گذشته برای کشاورزی و آشامیدن استفاده می‌شده و در حال حاضر فقط جهت کشاورزی مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد. محصول اصلی کشاورزی سمافات انار. زرد آلو. هلو .بادام و... است بسته به شرایط آب و هوایی روستا انواع میوه جات در آن کشت می‌شوند. البته تولید میو ه جات به صورت عمده و انبوه نیست بلکه به صورت شخصی است. یعنی هر کس باغ جداگانه و مخصوص خود دارد و به صورت جداگانه محصوا آن را برداشت می‌کند. علاوه بر میوه جات محصولات دیگری مثل گندم و جو و ... به مقدار کم کشت می‌شود
محصولات کشاورزي:
مشبک‌کاری
مشبک کاری فرایندی در حفاری است، که جهت سوراخ کردن لوله جداری برای عبور جریان سیال، از مخزن نفتی به درون ستون چاه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این عمل معمولاً به وسیلهٔ تفنگ‌های مخصوص انجام می‌گیرد. روش کار به این صورت است که گلوله‌هایی روی این تفنگ‌ها قرار گرفته و پس از راندن تفنگ به درون چاه و قرارگیری در محل مورد نظر با شوک الکتریکی که از سر چاه اعمال می‌شود، گلوله شلیک و باعث ایجاد سوراخ در کیسینگ شده و جریان به درون چاه وارد می‌شود.
انواع مشبک‌ها
۱. گلولهٔ مشبک‌کننده ۲. جت مشبک‌کننده ۳. تفنگ BEAR GUN با قابلیت حمل یک گلوله ۴. مشبک کاری با لیزر
گلولهٔ مشبک‌کننده
به این صورت عمل می‌کند که چندین گلوله روی یک تفنگ مخصوص که شبیه به لوله است بسته شده و با رسیدن به عمق مورد نظر با شوک الکتریکی که از روی چاه اعمال می‌شود، یک،دو یا همهٔ آن‌ها شلیک می‌شوند.
جت مشبک‌کننده
شامل بسته‌ای پر از باروت است که پس از انفجار باعث پارگی دیوارهٔ فلزی چاه شده و عبور جریان را میسر می‌سازد.
تفنگ BEAR GUN
این وسیله جهت سازندهای خیلی محکم و آهکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. طرز کار آن مشابه گلولهٔ مشبک‌کننده است با این تفاوت که قادر به حمل یک گلوله و مقدار زیادی مواد منفجره می‌باشد و قدرت بسیار بیشتری نسبت به همتای اول خود دارد.
مشبک کاری با لیزر
این عملیات کاملاً جدید بوده و شرکت‌های کمی در دنیا فناوری آن را در اختیار دارند. طرز کار کلی آن استفاده از امواج قدرتمند لیزر جهت سوراخ کردن لولهٔ جداری چاه بوده. این عملیات بسیار پر هزینه است اما راندمان بالاتری دارد.
فاکتورهای مؤثر
۱. مشخصات و موقعیت سنگ مخزن ۲. فاصلهٔ قرار گرفتن فشنگ نسبت به دیوارهٔ فلزی ۳. شکل داخلی چاه و جنس دیوارهٔ فلزی ۴. نوع و اندازهٔ فشنگ مورد استفاده ۵. مقدار باروت مصرفی
پس از مشبک کاری
پس از مشبک کاری می‌بایستی مواد زائدی که در لوله ایجاد شده از چاه خارج شوند. به این صورت که موادی را که قابل بازیافت بوده با سیمهای مخصوصی بالا کشیده و آنهایی را که قابل بازیافت نیستند را با استفاده از مته حفاری خرد کرده حفاری می‌کنند.
اچ‌ام‌اس آرگو (۱۷۸۱)
اچ‌ام‌اس آرگو (۱۷۸۱) یک کشتی بود که طول آن 140 ft بود. این کشتی در سال ۱۷۸۱ ساخته شد.
فرودگاه مگنولیا مونیسیپال
فرودگاه مگنولیا مونیسیپال یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا AGO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۵۲۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
کدو تنبل
کدو تنبل میوه‌ای است از خانواده کدو که رنگ نارنجی دارد و به مصارف گوناگون می‌رسد. اندازهٔ این میوه می‌تواند بسیار بزرگ شود. بزرگ‌ترین کدو تنبل دنیا وزنی بیش از ۸۰۰ کیلوگرم داشته‌است. کدو تنبل بسیار درشت بیضی‌شکل یا کروی و بیشتر اوقات دمبلی‌شکل است و وزن آن در حالت عادی به ۴۰ کیلوگرم هم می‌رسد که نوع بیضوی آن به خاطر استفاده از تخم آن کاشته می‌شود. به‌دلیل جثهٔ بزرگی که دارد به آن کدو تنبل گفته می‌شود.
کشت
کدو تنبل در سرتاسر جهان به دلایل مختلفی، از اهداف کشاورزی (مانند خوراک دام) گرفته تا فروش تجاری و زینتی کشت می‌شود. از میان هفت قاره، تنها قطب جنوب قادر به تولید کدو تنبل نیست.
مصرف خوراکی
کدو تنبل شیرین‌مزه است و پوست آن ضخیم و گوشتی است و از آن می‌توان برای تهیهٔ سوپ یا کیک استفاده کرد. دانه‌های درون کدو تنبل هم خوراکی هستند. تخمهٔ کدو که از همین دانه‌ها تهیه می‌شود، به‌صورت تنقلات به مصرف می‌رسد. همچنین، برگ‌های گیاه کدو تنبل و حتی گل آن هم مصرف خوراکی دارد.
کدو تنبل در جشن‌ها
در آمریکای شمالی، کدو تنبل علاوه بر مصرف خوراکی، کاربردِ تفریحی و فرهنگی هم دارد. در جشن هالووین، بسیاری از مردم کدو تنبل را به شکل‌های مختلف کنده‌کاری می‌کنند، بیشتر کدوهای کنده‌کاری‌شده، به شکل‌های ترسناک درآورده می‌شوند.
اس‌تی‌اس-۴۰۰
اس‌تی‌اس-۴۰۰ (STS-400) یکی از ماموریت‌های رزرو شاتل اندور بود که قرار بود در صورت نیاز به نجات خدمه طی مأموریت اس‌تی‌اس-۱۲۵ به شاتل آتلانتیس ملحق شود. مأموریت اس‌تی‌اس-۱۲۵ آخرین مأموریت شاتل فضایی جهت تعمیر و نگهداری تلسکوپ فضایی هابل بود.
هلیوتروپیوم
هلیوتروپیوم گونه‌های این جنس (Heliotrupium L) در ایران به صورت وحشی وجود دارد و بعضی از گونه‌های آن به عنوان گیاه زینتی کشت می‌شوند. این جنس از قبیله هلیوتروپیواُیده از تیره گاوزبانیان و از راسته پُلِمونیل بوده. تخمدان غیر منقسم یا چهارپر ، میوه دارای 2 تا 4 فندقه است. از این جنس حدود پنجاه گونه در ایران رویش دارد. از گونه‌های آن می‌توان:
قشلاق‌تلخاب
قشلاق‌تلخاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مکریان شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۰ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
دئوتروسور
دئوتروسور (نام علمی: Deuterosaurus) نام یک سرده از راسته ددکاوان است.
میشائل نواک
میشائل نواک بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۷۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۲ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. میشائل نواک آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۱ میلادی انجام داد.
مسکو
مُسْکو  پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر در کشور روسیه است. این شهر با جمعیت ۱۲,۶۳۲,۴۰۹ جمعیت در قاره اروپا پس از استانبول و یازدهمین شهر پرجمعیت در جهان است. این شهر در کنار رودخانه مسکو و در ایالت فدرالی مرکزی قرار دارد و در روسیه اروپایی واقع شده‌است.
این شهر از مهم‌ترین مراکز سیاسی، اقتصادی، مذهبی، تاریخی، مالی، آموزشی و ترابری فدراسیون روسیه و اروپا به‌شمار می‌آید. کاخ کرملین، قلعه‌ای باستانی در این شهر است که محل زندگی رئیس‌جمهور روسیه و استقرار قوه مجریه این کشور است. این شهر در دوران اتحاد جماهیر شوروی نیز پایتخت آن کشور بود.
۴ فرودگاه بین‌المللی، ۹ ایستگاه راه‌آهن و متروی مسکو که یکی از عمیق‌ترین تونل‌های دنیاست، در این شهر قرار دارند. مترو مسکو با ۲۳۶ ایستگاه پس از متروی توکیو، بیشترین مسافران را در بین سیستم‌های متروی دنیا جابجا می‌کند.
کلان‌شهر مسکو از نظر دارا بودن مؤسسات علمی، ورزشی و آموزشی از رتبه خوبی در سطح جهان برخوردار است؛ به‌طوری که بیش‌ترین امکانات ورزشی را در کل جهان به خود اختصاص داده‌است. مسکو یکی از دوازده شهر قهرمان Города-герои به حساب می‌آید که عنوانی افتخاری برای شهرهایی ست که در زمان شوروی و به هنگام وقوع جنگ جهانی دوم، مردمانش فداکاری‌ها و جانفشانی‌های بسیاری از خود نشان دادند.
شبکهٔ پیچیدهٔ بزرگراهی در مسکو حاکم است که از بزرگراه‌های عریض و بسیار ایمن و با سطح امکانات بالا تشکیل شده‌است.
ساخت و سازهای عمرانی و برج‌های مسکونی در مسکو بی‌شمار است و اکثر مساکن مسکو را برج‌های مسکونی بلند و لوکس تشکیل می‌دهند.
معنی نام
نام مسکو برگرفته از نام رود موسکوا است. در روسی قدیم آن را гра́д Моско́в (گرات ماسکوف) به معنای شهرِ کنارِ [رودِ] مسکو می‌گفتند. نخستین اشاره به نام این شهر در سال ۱۱۴۷ دیده می‌شود زمانی که یوری دولگوروکی شاهزاده ناوگورود-سورسکی را با این جملات فراخواند: «ای برادر، نزد من آی، به مسکو.»
پیشینه
۹ سال بعد، در سال ۱۱۵۶، شاهزاده یوری دالگاروکی روستوف دستور ساخت یک دیوار چوبی، یعنی کرملین را داد، دیواری که شهر تازه‌بنیاد را محصور می‌ساخت و پس از آن چندین بار نیازمند بازسازی شد.
طی حملات سال‌های ۱۲۳۷–۱۲۳۸، مغولان این شهر را سوزانده و با خاک یکسان کرده و ساکنانش را کشتند. در دوران پس از آن، مسکو بازسازی شد و در ۱۳۲۷ پایتخت امیرنشین مستقل ولادیمیر-سوزدال گشت. موقعیت مطلوب آن بر سرچشمه رودخانه ولگا به توسعه پایدار آن کمک کرد و رفته‌رفته این شهر به یک امیرنشین باثبات و مرفه، به نام دوک‌نشین بزرگ مسکو تبدیل شد و طی سال‌های پیاپی شمار زیادی از پناهندگان را از سراسر روسیه جذب کرد.
در حکومت ایوان یکم، مسکو جایگزین شهر تِوِر به عنوان مرکز سیاسی ولادیمیر-سوزدال شد و تبدیل به تنها مرکز گردآوری باج و خراج برای زمامداران مغول و تاتار گشت. ایوان با پرداخت سهمی بالا، موفق به کسب یک امتیاز مهم از خان شد که بر اساس آن مسکو بر خلاف امیرنشین‌های دیگر، در میان پسرانش تقسیم نشد، بلکه دست‌نخورده به فرزند ارشد او رسید.
با گذر زمان مخالفت مسکو علیه سلطه خارجی افزایش یافت و در سال ۱۳۸۰، شاهزاده دیمیتری دونسکی سپاه متحدی از روس‌ها را در نبرد کولیکوو علیه تارتارها رهبری کرد و به پیروزی رسید. با این حال این نبرد، تعیین‌کننده نبود و تنها دو سال بعد از آن، مسکو زیر پای لشکریان تختامیش لگدمال شد. سرانجام ایوان سوم، در سال ۱۴۸۰ روس‌ها را از یوغ تاتارها آزاد کرد و مسکو را تبدیل به مرکز قدرت در روسیه نمود. تحت حکومت ایوان سوم این شهر پایتخت یک امپراتوری گسترده شد که در نهایت زمانی همه روسیه امروزی و سرزمین‌های دیگر را دربر گرفت.
در سال ۱۵۷۱ تاتارهای کریمه به مسکو حمله کردند و همه چیز، به‌جز کرملین را سوزاندند.
آب و هوا
مسکو دارای اقلیم قاره‌ای مرطوب با زمستان هایی طولانی و سرد و تابستان هایی کوتاه و گرم می‌باشد. مسکو چهار فصل سال را داراست؛ گرچه زمستان اغلب طولانی و دیگر فصول کوتاهترند چون که در منطقه قطب قرار دارد و در ماه زمستان (به خصوص ماه فوریه و ژانویه) یخ می‌زنند
توسعه
مرکز تجارت جهانی مسکو ММДЦ یکی از مراکز تجاری، مسکونی و تفریحی جدید این شهر محسوب می‌شود و در بخش پرسنِنسکی مسکو (۴کیلومتر ی غرب میدان سرخ) واقع شده‌است. هدف از ساخت این مرکز، توسعه مناطق تجاری در اروپای شرقی ست. این پروژه از سال ۱۹۹۸ شکل گرفت و یک فضای مرکز تجاری تفریحی بزرگ را در اختیار مشتریانش قرار می‌دهد. برج فدراسیون که در سال ۲۰۱۶ افتتاح شد، بلندترین برج اروپاست. همچنین علاوه بر موارد یاد شده، در پروژه پیشرفت مسکو، ایجاد یک پارک آبی و امکانات تفریح ی، توسعه کسب و کار و شبکه حمل و نقل و گسترش فضای اداری در دستور کار قرار دارد.
امکانات شهری
متروی مسکو Московский метрополитен سامانه قطار های شهری کلان‌شهر مسکو است. متروی مسکو با داشتن ۱۲ خط فعال، ۲۲۳ ایستگاه و مسیری به طول ۳۸۱ کیلومتر، یکی از قدیمی‌ترین خطوط متروی شهری در جهان است. خط سیزدهم مترو مونوریل است که دارای ۶ ایستگاه و حدود ۵ کیلومتر درازاست. خط چهاردهم که سال ۲۰۱۶ به بهره‌برداری رسیده‌است، حلقه مرکزی مسکو نام دارد و دارای ۳۱ ایستگاه و ۵۴ کیلومتر طول است. ایستگاه‌های متروی این شهر بسیار عمیق هستند و پله برقی‌هایی به طول بیش از ۱۰۰متر مردم را حمل می‌کنند. عمق ایستگاه متروی پارک پیروزی ۸۴ متر است که یکی از عمیق‌ترین ایستگاه‌های مترو جهان به‌شمار می‌رود.
مرکز بین‌المللی کسب و کار مسکو، یک منطقه تجاری، بازرگانی، مسکونی، تفریحی با محوریت کسب و کار، در مسکو است. مراکز تجاری و خرید بسیاری در شهر مسکو وجود دارند که با همتایان خود در دیگر کشورهای اروپایی برابری می‌کنند. اغلب برندهای معروف پوشاک، لوازم خانگی، لوازم بهداشتی و آرایشی، ورزشی و محصولات فرهنگی در این مراکز عرضه می‌شوند.
کلیساهای مسکو
کلیسای جامع عیسی منجی Храм Христа Спасителя: در مسکو به نظر بزرگ‌ترین کلیسای ارتدوکس ی جهان می‌آید. ساختمان ظاهر باشکوهی دارد و قدمت بنای امروزی آن به دهه ۹۰ میلادی بازمی‌گردد؛ چراکه این سازه پس از آنکه توسط استالین تخریب شده بود، بازسازی شد. ایده اولیه ساخت این کلیسا اوایل قرن ۱۹ عملی گشت. زمانی که آخرین سرباز ان ناپلئون مسکو را ترک می‌کردند، تزار الکساندر یکم، بیانیه‌ای در ۲۵ دسامبر ۱۸۱۲ امضا کرد که طی آن هدف خود را برای ساخت یک کلیسای جامع وقف اعلام می‌کرد. این کلیسای جامع برای نشان‌دادن سپاسگزاری از مشیت الهی برای نجات روسیه و یادبودی از قربانیان کشور بنا گردید. سالن اصلی کلیسا در طبقه اول، دیدنی و باشکوه تزیین شده‌است. بالکن‌های پشت بام این کلیسا از چهار جهت به مسکو اشراف دارد و منظره‌ای زیبا از فصل‌های مختلف در این شهر را نشان می‌دهد. اکنون این کلیسا به یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های توریستی شهر مسکو تبدیل شده و نیز بسیاری از مراسم خاص مذهبی نیز با حضور پاتریارک کریل Патриа́рх Кири́лл؛ اسقف اعظم روسیه، در آن برگزار می‌شود.
کلیسای بشارت Благовещенский собор: این کلیسا که با نام کلیسای انبیا نیز شناخته می‌شود، سازه‌ای با گنبدهای طلایی زیباست که در قلب شهر مسکو و کنار میدان سرخ در مجموعه کرملین قرار دارد. کار ساخت این کلیسا از سال ۱۴۸۴ میلادی آغاز و در سال ۱۴۸۹ بناشد و گفته می‌شود ایوان سوم این بنا را در نزدیکی کاخ محل سکونت خود بنا کرد تا به عنوان یک کلیسای خصوصی از آن استفاده کند. ابتدا کلیسا سه گنبد داشت؛ اما به مرور گنبدهای دیگری به آن اضافه شد تا اکنون که تعدادشان ۹ گنبد است. امروزه این کلیسا یکی از پربازدیدترین موزه‌های مسکو را در خود جای داده و هرروزه علاقه‌مندان بسیاری از آن دیدن می‌کنند.
کلیسای جامع کازان Казанский собор: در ضلع شمال شرقی میدان سرخ واقع شده و نمای بسیار زیبایی دارد. این کلیسا یکی از پربازدیدترین بناهای مذهبی در مسکو به‌شمار می‌رود و در سال ۱۶۲۵ میلادی بنا شد. بعد از ۷ سال این سازه دچار آتش‌سوزی شد. پادشاه وقت؛ تزار میخائیل اول در سال ۱۶۳۶ دستور ساخت کلیسایی آجری را داد. کلیسای کازان به یکی از مهم‌ترین کلیساهای کشور مبدل گشت اما به دستور استالین در زمان شوروی تخریب شد تا میدان سرخ فضای بیشتری برای رژه‌های نظامی ارتش داشته باشد. بنایی که اکنون در این محل وجود دارد در سال ۱۹۹۳ میلادی و پس از فروپاشی شوروی به جای کلیسای تخریبی توسط آلگ ایگاروویچ ژورین Олег Игоревич Журин و گِنادی یاکوولویچ ماکِیِف Генна́дий Я́ковлевич Моке́ев ساخته شد.
دانشگاه‌های مسکو
یکی از بزرگ‌ترین و معروف‌ترین دانشگاه‌های فدراسیون روسیه در شهر مسکو قرار دارد. دانشگاه دولتی مسکو لومونسف Моско́вский госуда́рственный университе́т и́мени М. В. Ломоно́сова یا به اختصار ام.گ. او МГУ از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های روسیه و مرکز تخصصی علوم پایه، علوم طبیعی و فرهنگی به حساب می‌آید. این دانشگاه از سال ۱۹۴۰ میلادی با پسوند میخاییل واسیلویچ لومونسف خوانده می‌شود. دانشگاه ۱۵ مرکز تحقیقات و پژوهش، ۴۳ دانشکده، ۳۰۰ دپارتمان و ۶ شعبه در خارج از کشور و در کشورهای عضو سابق شوروی یا اس.ان. گ دارد. و و از سال ۱۹۹۲ ریاست دانشگاه بر عهده ویکتور آنتونویچ سَدوونیچی Ви́ктор Анто́нович Садо́вничий است. این دانشگاه در رشته‌های مربوط به علوم ریاضی رتبه ۳۶ دنیا را داراست.
دانشگاه دولتی نفت و گاز به نام گوبکین Российский государственный университет нефти и газа им. И. М. Губкина در سال ۱۹۳۰ میلادی گشایش یافت. برای بیش از ۸۰ سال این دانشگاه متخصصان حوزه نفت و گاز را تربیت کرده و مطالعات و پژوهش دراین عرصه توسط دانشجویان رشته‌های مربوطه صورت می‌گیرد. نوآوری در روش‌های تدریس، توسعه ارتباط با دانشگاه‌های خارجی فعال در حوزه نفت و گاز، توجه به روزآمدی معلومات دانشجویان و در نهایت آماده‌سازی متخصصان برای فعالیت‌های علمی آینده از اهداف و برنامه‌های این دانشگاه است.
دانشگاه دولتی پزشکی و دندانپزشکی یِودوکیمووا Московский государственный медико-стоматологический университет имени А. И. Евдокимова که به سِماشکو نیز شهرت دارد، یکی از معروف‌ترین دانشگاه‌های روسیه در حوزه علوم پزشکی و دندانپزشکی به حساب می‌آید. دانشگاه شامل ۶ ساختمان دانشگاهی و ۲۰ بیمارستان است. این دانشگاه در ۲ آوریل ۱۹۲۲ افتتاح شد.
دانشگاه دوستی ملل Российский университет дружбы народов پنجم فوریه ۱۹۶۰ میلادی بنابه تصمیم حکومت وقت در زمان شوروی گشایش یافت. به هنگام تأسیس، این دانشگاه پاتریس لومومبا؛ مبارز آفریقایی نام گرفت اما در سال ۱۹۹۲ نام آن به دانشگاه دوستی ملل تغییر یافت. این دانشگاه به رودن РУДН نیز معروف است. دانشگاه رودن ۶ دانشکده با ۶۰ دپارتمان و ۲۸ مرکز تحقیقات، ۱۰ انستیتو با ۵۰ دپارتمان و ۲۰ مرکز تحقیقات را داراست. رشته‌های حقوق، پزشکی، دندانپزشکی، زبان روسی، اقتصاد، زیرشاخه‌های علوم انسانی و علوم اجتماعی، زبان‌شناسی و اکولوژی در این دانشگاه تدریس می‌شود.
انستیتو دولتی زبان روسی به نام پوشکین Государственный институт русского языка им. А. С. Пушкина یکی از مراکز تخصصی تدریس زبان روسی و رشته‌های مربوط به زبان‌شناسی و ادبیات روسی است. هر ساله این انستیتو فارغ التحصیلان بسیاری در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری برای رشته‌های مربوط به حوزه زبان و ادبیات روسی دارد. دانشجویان خارجی بسیاری در این انستیتو مشغول یادگیری زبان روسی هستند.
موزه‌های مسکو
موزه جواهرات Алмазный фонд؛ که در مجموعه موزه‌های کرملین قرار دارد، کلکسیونی از جواهرات و سنگ‌های قیمتی و قطعات منحصربفرد را به نمایش می‌گذارد. جواهرات این مجموعه، زمان حکومت تزاری در کاخ زمستانی تزار نگهداری می‌شد و در پی وقوع جنگ جهانی اول به مجموعه کرملین انتقال پیدا کرد. اولین بازدید برای عموم در سال ۱۹۶۷ اتفاق افتاد. انواع تاج‌های سلطنتی پادشاهان و ملکه‌های روس، الماس مشهور اورلوف، هدیه‌های شاهان دیگر کشورها و بسیاری سنگ‌های قیمتی در این موزه نگهداری می‌شوند.
موزه پوشکین Государственный музей А. С. Пушкина؛ یکی از منحصربفردترین مجموعه‌های هنری را در خود جای داده‌است. آثار هنرمندان مشهور جهان از جمله پل سزان، تئودور روسو، ونگوک، پیکاسو و دیگران در این موزه نگهداری می‌شوند. بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۳، موزه هنر دانشگاه مسکو و در سال ۱۹۳۷ میلادی برای یادبود و گرامیداشت نویسنده و شاعر بنام روس؛ پوشکین نام گرفت.
موزه دولتی هنرهای ملل شرق Государственный музей искусства народов Востока؛ بزرگ‌ترین مجموعه فرهنگی مربوط به ملل مشرق زمین را در خود جای داده‌است. هنر مردم آسیای نزدیک و دور، آسیای غربی، آسیای مرکزی و قفقاز، با بیش از ۱۴۷٬۵۰۰ قطعه به نمایش گذاشته شده‌اند. موزه در سال ۱۹۹۱ با حکم رئیس‌جمهور وقت، به مکانی برای حفاظت از میراث فرهنگی شرق تبدیل شد. همزمان با نمایشگاه‌های دائمی، موزه به‌طور منظم میزبان نمایشگاه‌های آثار هنرمندان برجسته روسی و خارجی ست.
موزه فضانوردان Музей космонавтики؛ یکی از بزرگ‌ترین موزه‌های علمی و تکنیکی جهان محسوب می‌شود. تاریخ این موزه به نیمه دوم قرن بیستم بازمی‌گردد، زمانی که در سال ۱۹۶۴ میلادی بنای یادبود فاتحان فضا در مسکو پدیدار شد. برنامه‌های فضایی روسیه، ابزار و امکانات فضانوردی، ماهواره‌ها، سفینه‌ها و یادبودهای فضانوردان در این موزه به نمایش درآمده‌اند. بازدیدکنندگان موزه اذعان می‌کنند فضا برای آن‌ها پس از دیدن موزه به ذهن و زندگی انسانی نزدیک تر شده‌است.
موزه دولتی تریتیاکوف Государственная Третьяковская галерея؛ این موزه را می‌توان از بزرگ‌ترین مجموعه آثار هنر ملی روسی به حساب آورد. این موزه از لحاظ تجمع آثار هنری ارزشمند و غنی روسی معروف است. موزه تریتیاکوف دارای سه هدف اصلی ست: - کشف، حفظ و نمایش محبوبیت هنر روسی - شکل‌دادن به هویت فرهنگی روسیه و توجه جامعه و مردم به نقش بی بدیل هنر - غنابخشیدن به زندگی مردم با دسترسی آن‌ها به شاهکارهای هنر روسی. ایده تأسیس این موزه به قرن نوزدهم میلادی و سال ۱۸۵۶ بازمی‌گردد که بانی آن؛ تریتیاکوف آثار هنرمندان روسی را جمع‌آوری و رسماً در سال ۱۸۹۲ به عنوان موزه با بیش از ۲۰۰۰ اثر هنری شامل ۱۸۸۸ نقاشی و طراحی و تعدادی مجسمه گشایش یافت.
موزه بزرگ جنگ میهنی (موزه پیروزی) (Центра́льный музе́й Вели́кой Оте́чественной войны́ ۱۹۴۱—۱۹۴۵ гг. (Музей Победы؛ این موزه یک مجموعه یادبود منحصربفرد از آثار مربوط به قهرمانی‌ها و شجاعت‌های سربازان و مردم روسیه را به نمایش می‌گذارد که طی جنگ جهانی دوم رخ داد. موزه پیروزی در ماه مه ۱۹۹۵ توسط رئیس‌جمهوری وقت؛ بوریس یلتسین افتتاح شد. تصاویر، فیلم‌ها، اشیا، سنگرها، لباس‌ها و نشان‌های افتخار به شکل بسیار تأثیرگذار و زیبایی در این موزه مورد بازدید قرار می‌گیرند. موزه از تالارها و بخش‌های مختلف و باشکوهی تشکیل شده که بازدیدکننده را در فضای نبرد آن زمان قرار می‌دهد.
موزه تساریتسینو Музей Царицыно؛ شامل مجموعه کاخ کاترین مربوط به قرن هجدم میلادی است. این مجموعه که برای بیش از بیست سال اقامتگاه کاترین؛ ملکه روسیه بوده ساخته معماران برجسته روس است. محوطه کاخ‌ها از پارک‌های بسیار زیبا، گذرگاه‌ها و پل‌ها و دریاچه و برکه‌های دیدنی تشکیل شده‌است. آثار ارائه شده در موزه ابتدا مربوط به موزه هنرهای تزیینی شوروی بود که بعدها دیگر آثار هنری روسی و خارجی نیز به آن اضافه شد. نمایشگاه‌های مختلف و پروژه‌های آموزشی هنری به ویژه مخصوص کودکان از برنامه‌های این مجموعه است. کاخ اصلی، باغ مجاور کاخ، خانه اپرا، چشمه‌ها، باغ سبز و خانه نان از جمله مکان‌هایی است که مورد بازدید عموم قرار می‌گیرند.
موزه‌ها و مجموعه کلومنسکوئه Музей Коломенское؛ محل اقامت شاهزادگان روسی است که به قرن چهاردهم میلادی بازمی‌گردد. این مجموعه با معماری منحصربفرد از منظر هنری و تاریخی برای روسیه بسیار بااهمیت است. در این مجموعه کلیساهای متعددی از جمله کلیسای عروج قرار دارد که یکی از اولین کلیساهای سنگی با پایه چوبی ست که ساخت آن به سال ۱۵۳۲ میلادی برمی گردد. ساختمان کلیسا عمیقاً تحت تأثیر معماری سنتی شرق اروپاست و سال ۱۹۹۴ در فهرست میراث فرهنگی یونسکو قرار گرفت. در نزدیکی این کلیسا برج آب قرار دارد که در نوع خود دیدنی ست. قصر تزار الکسی میخاییلویچ از دیگر مکان‌های دیدنی این مجموعه به حساب می‌آید. معماری زیبای کلیساها و خانه‌های چوبی این مجموعه منحصربفرد و موزه‌های آن حاوی آثار تاریخی و هنری روسیه است. محوطه پیرامونی شامل باغ‌ها و دریاچه به رودخانه مسکو منتهی می‌شود. این مکان پذیرای بازدیدکنندگان بسیاری از داخل و خارج روسیه در فصول مختلف سال و همچنین محل گردهمایی نقاشان و هنرمندان برای خلق آثار هنری با الهام از معماری و طبیعت زیبای آن است. در این مجموعه، بزرگ‌ترین جشنواره عسل هرساله برگزار می‌شود.
پرا کوریو
پرا کوریو (به لاتین: Pera Chorio) یک روستا در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات
پرا کوریو ۲٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
زبان‌های یهودی-آرامی
زبان‌های یهودی-آرامی یا یهودی-کردی زبان‌های رو به مرگ آرامی و نو-آرامی هستند که یهودیان در مناطق کردنشین عراق، ایران و ترکیه بدان‌ها گفتگو می‌کنند.
زبان‌های امروزی
زبان‌های امروزی یهودی-آرامی تا پیش از مهاجرت یهودیان منطقه به اسرائیل عبارتند از:
سه فرسخ
سه فرسخ روستایی در دهستان نه بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۰۷ نفر (در ۳۴ خانوار) بوده است.
قلعه شیرکوه
قلعه شیر کوه مربوط به دوران ساسانیان است و در شهرستان قزوین، بخش رود بار الموت، روستای شیر کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۵۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ماسا فرمانا
ماسا فرمانا (به ایتالیایی: Massa Fermana) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فرمو واقع شده‌است.
خصوصیات
ماسا فرمانا ۷٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۷۰ نفر جمعیت دارد و ۳۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوچاوکوویتس-زدروی
گوچاوکوویتس-زدروی (به لاتین: Goczałkowice-Zdrój) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوچاوکوویتس-زدروی واقع شده‌است. گوچاوکوویتس-زدروی ۶٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد.
داب‌ترونیکا
داب‌ترونیکا یک موسیقی رقص الکترونیک تحت تأثیر موسیقی داب است. نمونه‌های اولیهٔ این سبک، شامل قطعات داب تجربی انگلیسی از شرکت آن-یو ساند ریکوردز و هنرمندی با نام مد پروفسور می‌شود. این سبک همچنین با نام‌های مختصر «داب» یا «تک‌داب» نیز شناخته می‌شود.
این سبک دارای سرعت پایین‌تر نسبت به موسیقی تکنو بوده و عموماً دارای فضای گرم‌تری نسبت به موسیقی الکترونیکای متمایل به موسیقی رقص است.
فرودگاه محلی مجیک والی
فرودگاه محلی مجیک والی (به زبان بومی: Joslin Field) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا TWF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۶۵۳ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۶۵٫۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
دیامانتیناسور
دیامانتیناسور (نام علمی: Diamantinasaurus) نام یک سرده از زیرراسته سوسمارپاشکلان است.
رابرت لرد
رابرت لرد (Robert Lord؛ – 1900:05:01, April 5, 1976) فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
سان بیسنته د آلکانتارا
سان بیسنته د آلکانتارا (به اسپانیایی: San Vicente de Alcántara) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان باداخس واقع شده‌است.
خصوصیات
سان بیسنته د آلکانتارا ۲۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۷۸۸ نفر جمعیت دارد و ۵۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گیوی ماکسیموویچ توخادزه
گیوی ماکسیموویچ توخادزه (۲۰ اکتبر ۱۹۲۲–۲۵ نوامبر ۲۰۱۰ (۸۸ سالگی)) بازیگر تئاتر و سینمای اتحاد جماهیر شوروی و گرجستان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده می‌توان به فیلم رستم و سهراب اشاره نمود.
امبوهیپاندرانو
امبوهیپاندرانو (به لاتین: Ambohipandrano) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در ایتاسی واقع شده است.
خصوصیات
امبوهیپاندرانو ۲۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مریدیان، میسیسیپی
مریدیان شهری در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱٬۱۴۸ نفر بوده‌است.
تومیانه
تومیانه، روستایی از توابع بخش حمیل شهرستان اسلام‌آباد غرب در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حمیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۲ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.
اندیس ابقرای
ابقرای یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر سردونیه استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
ماکسیمیلیان فون وایخس
ماکسیمیلیان ماریا یوزف کارل گابریل لامورال رایشس‌فرایهر فن وایخس سو گلون (۱۲ نوامبر ۱۸۸۱ - ۲۷ ژوئن ۱۹۵۴) یک نظامی و فیلدمارشال آلمانی در دوره رایش سوم بود.
گودبسک
گودبسک (به لاتین: Gudebsk) یک روستا در لهستان است که در گمینا شدرا واقع شده‌است.
پریسترونا
پریسترونا (به لاتین: Peristerona) یک روستا در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات
پریسترونا ۲٬۱۷۳ نفر جمعیت دارد و ۴۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ماگدبورگ
فرودگاه مگ‌دبورک-کوخستد (به زبان بومی: Flughafen Magdeburg-Cochstedt) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CSO است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ماگدبورگ کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
سرود ملی فلسطین
فدائی (عربی:فدائی) سرود ملی کشور فلسطین است.
فارسی
فدائی، فدائی، فدائی ای سرزمین من، سرزمین آبا و اجدادی فدائی، فدائی، فدائی ای خلق من، ای خلق جاودان
با عزمم، با آتشم و آتشفشان انتقامم با شوقی که برای سرزمین و خانه در رگهایم جاریست از کوه‌ها صعود کرده‌ام، در جنگها نبرد کرده‌ام غیرممکنها را فتح کرده‌ام، و کرانها را درنوردیده‌ام (بندها را گسسته‌ام)
به طوفان باد و آتش سلاح و اراده ملتم در سرزمین مبارزه (برای مبارزه) فلسطین خانه من است، فلسطین آتش من است، (مسیر پیروزی من است) فلسطین کینه انتقام من است و سرزمین ایستادگیست
قسم به حق در زیر سایه پرچم به سرزمینم و ملتم و آتش درد تا روزی که [به وطن] بازگردم فدائی خواهم زیست، فدائی خواهم ماند و فدائی خواهم مرد
فیلیپ بلان
فیلیپ بلین (Philippe Blain؛ زادهٔ May 20, 1960) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل فرانسه است. او هم اکنون سرمربیگری تیم ملی والیبال ژاپن را بر عهده دارد. بلان در زمان مربی‌گری استفان آنتیگا سرمربی تیم ملی لهستان، کمک وی بود. بلان از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ بازیکن و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ سرمربی تیم ملی والیبال فرانسه بوده‌است. فیلیپ در قهرمانی جهان ۱۹۸۶ به عنوان باارزش‌ترین بازیکن مسابقات انتخاب شد.
فرانسیس اسمیرکی
فرانسیس اسمیرکی (Francis Smerecki; July 25, 1949 – 1949:7:25, June 7, 2018) بازیکن فوتبال سابق و مربی فوتبال فعلی، اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لو مان اشاره کرد.
دینهیروسور
دینهیروسور (نام علمی: Dinheirosaurus lourinhanensis) نام یک گونه از شاخه طنابداران است.
یورگن نولدنر
یورگن نولدنر بازیکن فوتبال و مهاجم اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۶۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۳۰ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش ۱۶ گل به ثمر رساند. یورگن نولدنر آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۹ میلادی انجام داد.
عنایت سمیعی
عنایت الله سمیعی (زاده ۱۳۲۱) شاعر و منتقد ادبی ایرانی است.
زندگی‌نامه
عنایت سمیعی در رشت به دنیا آمده‌است، معلم بازنشسته هنرستان هنرهای زیبای پسران است و هم‌اکنون ساکن تهران است.
به قلم وی ده‌ها مقاله در نقد آثار ادبیات معاصر در نشریه‌ها و جراید منتشر شده‌است. وی از سال‌های دهه شصت فعالیت ادبی‌اش را آغاز کرده‌است. وی هم‌چنین در چند دوره داور جایزه هوشنگ گلشیری بوده‌است
دیدگاه‌های ادبی – سیاسی
این شاعر و منتقد ادبی، از طرفداران ادبیات مدرن است و در صورت‌بندی مولفه‌های زیبایی‌شناسی مدرن در قالب نقدهای جذاب فعالیت قلم زده است. هم‌چنین وی مخالف سانسور کتاب در ایران است.
داش‌تپه (میاندوآب)
داش‌تپه (میاندوآب)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان مرحمت‌آباد جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۴۷ نفر (۲۶۳ خانوار) بوده‌است.
فردینانت شورنر
فردینانت شورنر (۱۲ ژوئن ۱۸۹۲–۲ ژوئیه ۱۹۷۳) نظامی بلندپایه و فیلدمارشال آلمانی در دوره رایش سوم بود که برای چند روز در اواخر جنگ جهانی دوم فرماندهی کل نیروی زمینی آلمان را بر عهده داشت. او به جهت عملکرد متمایز تا روزهای پایایی جنگ، جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند بود.
زندگی
فردینانت شورنر ماه ژوئن سال ۱۸۹۲ در مونشن زاده شد. پدرش افسر پلیس بود. سال ۱۹۱۱ پس از اتمام دوران مدرسه برای یک سال به عنوان داوطلب در نیروی زمینی پادشاهی بایرن خدمت کرد. سپس شروع fi تحصیل در رشته فلسفه نمود تا خود معلم شود. با آغاز جنگ جهانی اول وادار به ترک دانشگاه شد. بیشتر جنگ را با درجه ستوان دومی و به عنوان فرمانده گروهان گذراند. با وجود این که در این زمان تنها یک افسر ذخیره به حساب می‌آمد و درجه پایینی داشت، نشان‌های عالی درجه ۲ و ۱ صلیب آهنین و پور لو مریت را دریافت کرد.
شورنر در سال‌های پر آشوب پس از جنگ در فرایکور خدمت کرد و سپس به رایشسور ملحق گردید. در دهه ۱۹۲۰ دوره ستاد کل را گذراند. سال ۱۹۳۱ مدرس تاکتیک و تاریخ نظامی در دانشکده پیاده‌نظام درسدن شد. سال ۱۹۳۷ در مقام فرماندهی هنگ ۹۸ کوهستان به درجه سرهنگ دومی رسید. با آغاز جنگ جهانی دوم، به شکل درخشانی با هنگ خود در نبرد لهستان و مراحل ابتدایی کارزار جبهه غربی حضور یافت. اواخر ماه مه سال ۱۹۴۰ فرماندهی لشکر ششم کوهستان را بر عهده گرفت. این لشکر را در نبرد یونان هدایت کرد. همواره از خط مقدم نیروهای خود را پیش می‌برد. در جنگ با شوروی در مدارج نظامی رشد کرد. به عنوان یک ناسیونال سوسیالیست معتقد، نشان عالی تعصب بالایی در میدان نبرد از خود نشان می‌داد. بدین ترتیب نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین و تمامی ضمائم آن را دریافت کرد. اوایل سال ۱۹۴۵ به فرماندهی گروه ارتش مرکز که در شرف فروپاشی بود، منصوب شد. توانست به خط مقدم ثبات ببخشد و مجموعه‌ای اقدامات تأخیر آفرین در مقابل دشمن اجرا کند. ماه آوریل سال ۱۹۴۵ به عنوان آخرین نفر در ورماخت به درجه فیلدمارشالی نائل آمد.
شورنر در پایان جنگ اسیر نیروهای آمریکایی شد. آن‌ها او را تحویل شوروی دادند. در آن جا محاکمه و به بیست‌وپنج سال زندان محکوم گردید. سال ۱۹۵۵ از زندان شوروی آزاد شد اما مجدداً این بار در آلمان غربی محاکمه گردید. بدین شکل دو سال دیگر را در زندان گذراند. فیلدمارشال فردینانت شورنر در نهایت ماه ژوئیه سال ۱۹۷۳ در اثر حمله قلبی درگذشت.
دکترین پیرامون
دکترین پیرامون دکترینی است که توسط بن گوریون و الیاهو ساسون (Eliahu Sassoon) مطرح شد.
این دکترین بر این پایه است که اسرائیل بایستی با ممالک غیر عرب نزدیک به منطقه روابط محکم و دوستانه برقرار کرده تا در مقابله با خطر اعراب، موازنه قدرت حاصل آید.
نقش ایران در دکترین پیرامون
در دوره پهلوی، ایران نقش ارشد برای این سیاست اسرائیل بود. روابط ایران و اسرائیل در جنگ ایران و عراق نیز بر این اساس برقرار شده بودند، به طوریکه یک مقام ارشد اسرائیلی در سال ۱۹۸۶ در مصاحبه‌ای با نشریه Manchester Guardian Weekly ابراز داشت:
و اسحاق رابین نیز در این باب در اکتبر ۱۹۸۷ تاکید کرد:
اما پس از جنگ ایران و عراق، رفته رفته هندوستان و ترکیه جای ایران را در این دکترین گرفتند.
اندیس الله‌آباد
الله آباد یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر بردسیر استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
جهاد اسلامی فلسطین
جنبش جهاد اسلامی فلسطین سازمان سیاسی و نظامی فلسطینی است که بر اساس اندیشه روح‌الله خمینی تشکیل شد. هدف این سازمان از میان بردن اسرائیل از طریق مبارزه مسلحانه و برپایی کشوری به نام فلسطین با حکومت اسلامی است. این سازمان در فهرست گروه‌های تروریستی اتحادیه اروپا، بریتانیا، ژاپن، آمریکا، کانادا و چندین کشور و نهاد بین‌المللی دیگر قرار دارد.
جهاد اسلامی یکی از مشهورترین گروه‌های نظامی فلسطینی است و نام آن در درگیری‌های نظامی اسرائیل و فلسطین بسیار شنیده می‌شود. با این حال یک سازمان نسبتاً کوچک و حاشیه‌ای محسوب می‌شود.
جهاد اسلامی در طول حیات خود حاضر به مصالحه با اسرائیل نشده به همین علت غربی‌ها آن را یکی از تندروترین گروه‌های فلسطینی محسوب می‌کنند. این سازمان دولت خودگردان فلسطین را نیز به رسمیت نمی‌شناسد و خواهان انحلال آن است.
زیاد نخاله دبیرکل کنونی این جنبش است که پس از رمضان عبدالله شلح برای تصدی این جایگاه انتخاب شد.
تاریخچه
جهاد اسلامی فلسطین در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسط سه دانشجوی فلسطینی در مصر؛ فتحی شقاقی و عبدالعزیز عوده و بشیر موسی به عنوان بخشی از جهاد اسلامی مصر تشکیل شد. آن‌ها با وجود اینکه سنی بودند، اما از انقلاب اسلامی ایران که به برپایی یک حکومت دینی منجر شده بود، تأثیر زیادی گرفته بودند. فعالیت‌های جهاد اسلامی فلسطین پس از مدتی به‌طور مستقل از جهاد اسلامی مصر پی‌گیری می‌شد و جهاد اسلامی مصر در ژوئن ۲۰۰۰ در اتحاد با القاعده سازمانی به نام قاعده الجهاد را شکل داد.
فعالیت‌های نظامی
جهاد اسلامی مبارزه مسلحانه را یک استراتژی سیاسی برای نابودی کامل کشور اسرائیل، برپایی حکومت اسلامی در فلسطین و اجرای قوانین اسلامی در جامعه می‌داند.
عملیات‌های جهاد اسلامی مشابه جنگ‌های چریکی است و خود را به اهداف نظامی و منطقه خاصی محدود نمی‌کند. ساختار تشکیلاتی این سازمان نیز با استفاده از گروه‌های کوچک ضربتی و استفاده از هسته‌های کوچک مستقل ۴ یا ۵ نفره به جای شکل هرمی سنتی به ساختار ویژه جنگ چریکی شباهت دارد.
شاخه نظامی این سازمان گردان‌های قدس نامیده می‌شود. آنان مسئول حملات بسیاری علیه اسرائیل از جمله بمب‌گذاری‌های انتحاری و شلیک راکت‌های قدس به شهرهای اسرائیلی هستند که کشته‌های زیادی برجای گذاشته و عامل اصلی حمله اسرائیل به غزه در دسامبر ۲۰۰۸ بوده‌است. چرا که این موشک‌ها عمدتاً از نوار غزه که پس از نبرد غزه در ژوئن ۲۰۰۷ تحت کنترل کامل حماس است، پرتاب می‌شدند.
عقاید و خط مشی
در میان گروه‌های فلسطینی جهاد اسلامی بیشترین نزدیکی را با حماس دارد. هر دو آن‌ها اسلام‌گرا هستند، هر دو آن‌ها موجودیت اسرائیل را به رسمیت نشناخته و با هدف نابودی آن می‌جنگند. عملیات‌های نظامی مشترکی را علیه اسرائیل به انجام رسانده‌اند. هر دو در جریان جنبش اخوان‌المسلمین در مصر شکل گرفتند و هر دو مورد حمایت گسترده مالی و سیاسی ایران قرار دارند. اما آن‌ها برخلاف حماس تاکنون در هیچ انتخاباتی در دولت خودگردان فلسطین شرکت نکرده‌اند؛ و فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی چندانی ندارند.
جهاد اسلامی مخالف سرسخت موافقتنامه‌های اسلو است و برای ناکام کردن مذاکرات صلح در دو عملیات انتحاری در ژانویه و مارس ۱۹۹۵ در نتانیا و تل‌آویو به ترتیب ۱۹ و ۱۳ نفر را کشت.
دولت اسرائیل این گروه را به‌طور مستقیم زیر نظر جمهوری اسلامی ایران می‌داند. در سال ۲۰۱۰ که ارتش اسرائیل کشتی ویکتوریا را در آب‌های مدیترانه متوقف کرده و مدعی شد که ده‌ها تن محموله نظامی از جمله راکت‌های زمین به دریا در این کشتی که از بندرعباس بارگیری شده بود از سوی سپاه قدس برای نیروهای جهاد اسلامی در غزه فرستاده می‌شد. در مارس ۲۰۱۲ نیز بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر وقت اسرائیل، جهاد اسلامی را «یک تشکل کاملاً ایرانی» توصیف کرد که «جمهوری اسلامی ایران صاحب و بانی این سازمان است … و تسلیحات، آموزش و کمک‌های لجستیک را همگی از ایران دریافت می‌کند».
گودکووو
گودکووو (به لاتین: Godkowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا گودکووو واقع شده‌است. گودکووو ۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
تامس پالک انشوتس
تامس پالک انشوتس (Thomas Pollock Anshutz; October 5, 1851 – 1851:10:5, June 16, 1912) نقاش، و آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او از مدیران آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا و از همکاران توماس ایکینز بود. نیمروز آهنگران از آثار مشهور اوست.
فایتی
فایتی (به لاتین: Fyti) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در ناحیه پافوس واقع شده‌است.
خصوصیات
فایتی ۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
محمد محیط طباطبایی
میر سید محمد محیط طباطبائی (زادهٔ ۲۶ خرداد ۱۲۸۰ – درگذشتهٔ ۲۷ مرداد ۱۳۷۱) پژوهشگر ادبی، مورخ، منتقد و ادیب معاصر ایران بود.
زندگی
سید محمدِ محیط طباطبائی در ۲۶ خرداد ۱۲۸۰ خورشیدی در شهر زواره از توابع شهرستان اردستان در شمال شرقی اصفهان متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در مکتب‌خانه در زادگاه خود گذراند و سپس تحصیلات خود را در مدرسهٔ کاسه‌گران اصفهان ادامه داد، و زبان فرانسوی را آموخت. سپس به زواره بازگشت و در سال ۱۳۰۱ محیط نزد مدیر مدرسه نوبنیاد زواره مرحوم اسدالله کاوه زاده مشغول کار شد و ضمن آن که در امور مدرسه به وی کمک می‌نمود، برخی درس‌ها را تدریس می‌کرد، و خود نزد کاوه زاده زبان انگلیسی می‌آموخت. در سال ۱۳۰۲ به تهران رفت و از مدرسهٔ دارالفنون دیپلم ادبی دریافت کرد و به مدرسه حقوق وارد شد. سه سال بعد به خدمت وزارت معارف درآمد، و برای تدریس و مدیریت دبیرستان به خوزستان رفت. پس از سه سال خدمت در خوزستان به تهران بازگشت و به تدریس تاریخ و جغرافیا در دارالفنون و نیز در دانشکدهٔ افسری پرداخت. مدتی نیز ریاست دبیرستان‌های شرف و معرفت را به عهده داشت.
مقاله‌های تاریخی و ادبی به قلم محیط طباطبایی از سال ۱۳۰۶ در نشریات معروفی چون شفق سرخ و روزنامهٔ ایران منتشر می‌شد. سلسله مقالات او در بارهٔ محمد زکریای رازی و اعزام محصل به اروپا، موجب شهرت او به‌عنوان پژوهشگری دقیق شد، در همان حال که به‌عنوان مدرس تاریخ و جغرافیا و معلم زبان‌دان شناخته شده بود.
محمد محیط طباطبائی در سال ۱۳۱۳ با ایراد خطابه‌ای با عنوان «عقیدهٔ دینی فردوسی» در کنگرهٔ هزارهٔ فردوسی، توانایی علمی و پژوهشی خود را به نمایش گذاشت و در نظر دانشمندان ایرانی و خارجی حاضر در آن مجمع، به عنوان پژوهشگر احترام بسیار کسب کرد.
محمد محیط طباطبائی ضمن خدمت در وزارت معارف و بعداً وزارت فرهنگ، به نگارش مقالات تحقیق ادامه می‌داد که در طی سالیان تعداد آنها از ۱۵۰۰ مقاله فراتر رفت. مدتی مدیریت مجلهٔ آموزش و پرورش (وابسته به وزارت فرهنگ) را به عهده داشت. خود مجلهٔ محیط را در سال ۱۳۲۱ و بار دیگر در سال ۱۳۲۶ دایر کرد. بین سال‌های ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۴ مدت دو سال سمت مستشار فرهنگی ایران در دهلی را به‌عهده داشت، و چهار سال رایزن فرهنگی ایران در عراق و سوریه و لبنان بود. در سال ۱۳۲۹ در نخستین کنگره ابن سینا در بغداد به زبان عربی، تحقیقی در مورد تولد ابن سینا عرضه کرد.
در سال ۱۳۳۷ از شغل معلمی بازنشسته شد. از همان سال به دعوت رادیو ایران برنامهٔ رادیویی مرزهای دانش را دایر کرد که اختصاص به گفتارهایی در زمینهٔ فرهنگ و ادب و تاریخ داشت. این گفتارها توسط خود او یا استادان و محققان برگزیدهٔ او ارائه می‌شد، و دقت نظر محیط طباطبایی در انتخاب موضوع گفتارها آشکار بود. تعداد گفتارهایی که خود او در برنامهٔ مرزهای دانش ایراد کرد بیش از ۴۵۰ بود.
در سال ۱۳۵۲ موسسه کیهان مدرسه عالی روزنامه‌نگاری را به نام دانشکده علوم ارتباطی تاسیس کرد. در سال ۱۳۵۴ دکتر صدرالدین الهی که تحصیلات عالی خود را در اروپا در رشته علوم ارتباطی و روزنامه‌نگاری گذرانده و به اخذ دکترا نایل شده بود به عنوان سرپرست و مدیر امور درسی دانشکده مزبور انتخاب گردید و از او دعوت کرد که در نیمه دوم از همان سال تحصیلی ۵-۱۳۵۴ تدریس تاریخ مطبوعات ایران را از زمان محمدشاه تا آغاز حکومت پهلوی بر عهده بگیرد.
در سال ۱۳۵۷ نخستین جایزهٔ آثار ملی از سوی انجمن آثار ملی به او اعطا شد. در سال ۱۳۵۹ برای دومین بار در کنگره ابن سینا شرکت کرد و در اواخر سال ۱۳۶۲ نیز در کنگره خوارزمی سخنرانی نمود. در سال ۱۳۶۹ به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزیده شد.
محمد محیط طباطبائی در روز سه‌شنبه بیست و هفتم مرداد ۱۳۷۱ هجری شمسی در آستانهٔ نود سالگی در تهران درگذشت. پیکر او طبق وصیت در برج طغرل در مجاورت ابن بابویه در شهر ری دفن شد.
آثار
آثار محیط طباطبائی متجاوز از ۲۵۰۰ مقاله و ۶۰۰ خطابه‌است. عناوین تعدادی از آثار تجدیدچاپ‌شدهٔ او:
مهمترین اثر استاد محیط طباطبائی گردآوری مجموعه آثار میرزا ملکم خان روشنفکر دوره ناصری می‌باشد که بعد از انتشار جلد اول آن بنا به دلایل نامعلومی ناتمام مانده‌است.
فرودگاه مگس
فرودگاه ماگاس (به زبان بومی: Аэропорт Магас) یک فرودگاه با کد یاتا IGT است. این فرودگاه در کشور روسیه قرار دارد.
دونگیانگوسور
دونگیانگوسور (نام علمی: Dongyangosaurus) نام یک سرده از زیرراسته سوسمارپاشکلان است.
روزی که گذشت
روزی که گذشت (Gün Keçdi) یک فیلم درام عاشقانه آذربایجانی محصول ۱۹۷۱ به کارگردانی عارف بابایف است.
خپگه
خپگه از توابع بخش حمیل شهرستان اسلام‌آباد غرب در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
خپگه در اسلام آباد غرب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۵۰ نفر (۱۹۰خانوار) بوده‌است.
منابع
سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵
سگورا د لئن
سگورا د لئن (به اسپانیایی: Segura de León) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان باداخس واقع شده‌است.
اندیس امار
امار یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر نصرت آباد استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، منیزیت است.
امبوهیپیهانانا، امبوتولامپی
امبوهیپیهانانا، امبوتولامپی (به لاتین: Ambohipihaonana, Ambatolampy) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در واکینانکاراترا واقع شده‌است.
آرامائیس بارسقیان
آرامائیس جالیبکی بارسقیان (Արամայիս Զալիբեկի Բարսեղյան؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نمایندگی دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه
در ۱۲ مارس ۱۹۵۳ در آرتاشات به دنیا آمد.
جاشوا آبراهام نورتون
زندگی‌نامه
نورتون در ۱۸۱۹، انگلستان زاده شد و بیشتر سال‌های ابتدایی عمر خود را در آفریقای جنوبی گذراند. او پس از دریافت ۴۰٫۰۰۰ دلار از ارث پدری‌اش به سانفرانسیسکو مهاجرت کرد. نورتون در ابتدا مدتی از طریق تجارت به امرار معاش پرداخت، اما دارایی‌هایش را در سرمایه‌گذاری در صنعت برنج کشور پرو از دست داد. وی پس از این‌که در دادگاه موفق به بی‌اعتبار نشان دادن قرارداد برنج نشد، سانفرانسیسکو را ترک کرد. پس از چند سال در حالی که ظاهراً از تعادل روانی مناسبی برخوردار نبود به سانفرانسیسکو بازگشت و در سال ۱۸۵۹ خود را امپراتور نامید.
در دوران «حکومت» خودخواندهٔ ۲۱ ساله‌اش امپراتور نورتون یکم تعداد زیادی فرمان و حکم صادر کرد. در دوازدهم اکتبر ۱۸۵۹ نورتون در فرمانی اعلام کرد که کنگرهٔ ایالات متحدهٔ آمریکا را تعطیل کرده‌است و به ارتش دستور داد که نمایندگان را دستگیر کند. ارتش و کنگره بدون پاسخی رسمی فرمان نورتون را نادیده گرفتند.
برخی از فرمان‌های نورتون را آینده‌نگرانه دانسته‌اند. برای مثال نورتون در فرمانی دستور می‌دهد که جامعه‌ای از ملل تشکیل داده شود و در آن اختلاف‌ها به شکلی صلح‌آمیز حل شوند.
در سرشماری سال ۱۸۷۰ ایالات متحدهٔ آمریکا شغل نورتون ۵۰ ساله «امپراتور» ثبت شده و ذکر شده‌است که او دیوانه است.
کنیسه پیتاو
کنیسه پِیتاو یا پیتاو-شول تنها کنیسه شهر ریگا در لتونی است که از هولوکاست جان سالم به در برده و در حال حاضر فعال است. این کنیسه مرکز فعالیت جامعه یهودیان لتونی است و توسط دولت لتونی به عنوان یک بنای معماری با اهمیت ملی شناخته شده‌است.
پس از جنگ، این بنا یکی از نسبتاً معدود کنیسه‌های مجاز به بازماندن در اتحاد جماهیر شوروی بود. پس از بازیابی استقلال لتونی در سال ۱۹۹۱، کنیسه در اثر بمب‌گذاری‌های سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۸ آسیب دید.