cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
دهلقین
دهلقین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان صحنه در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان خدابنده‌لو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۴ نفر (۱۱۳خانوار) بوده‌است.
دره هزار فانوس
دره هزار فانوس فیلمی به کارگردانی احمدرضا گرشاسبی و نویسندگی فریدون دانشمند محصول سال ۱۳۷۲ است.
فرودگاه صحرایی مک‌کلیان
فرودگاه صحرایی مک‌کلیان یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا MCC است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۲۳۱ متر است. این فرودگاه در شهر ساکرامنتو کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
استان پولشه
استان پولشه یک استان بود که در جمهوری دوم لهستان واقع شده‌بود.
اس‌تی‌اس-۵۱-دی
اس‌تی‌اس-۵۱-دی (STS-51-D) یکی از ماموریت‌های برنامه شاتل‌های فضایی بود که در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۸۵ از پایگاه فضایی کندی به فضا پرتاب شد. این ماموریت توسط شاتل دیسکاوری و برای مدت حدود ۷ روز انجام گرفت. این ماموریت چهارمین ماموریت صورت گرفته توسط شاتل دیسکاوری بود.
فرانکو (نام)
فرانکو یک نام کوچک و نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرار‌اند:
جی‌اسکریپت دات‌نت
جی‌اسکریپت دات‌نت یک زبان برنامه‌نویسی تحت وب است که توسط مایکروسافت ایجاد شده است.
خیرآباد علیا
خیرآباد علیا ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
لیموئی
لیموئی، روستایی در دهستان رودخانه‌بر بخش رودخانه شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۱ نفر (۵۶ خانوار) بوده‌است.
سلام، اسم من دوریس است
سلام، اسم من دوریس است (Hello, My Name Is Doris) فیلمی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی مایکل شوالتر است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
محوطه گنبد تاتا
محوطه گنبد تاتا مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کلاله، بخش مرکزی، روستای گرگاندوز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
۱۹۷۱
نامگذاری‌ها
در سالنامه چینی این سال سال خوک نام گرفته‌است.
باشگاه فوتبال بوتل
باشگاه فوتبال بوتل یک باشگاه فوتبال در شهر بوتل، انگلستان، کشور انگلستان است که در سال ۱۹۵۳ میلادی تأسیس شده‌است.
فرودگاه لک برچت
فرودگاه لک برچت  یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا XLB است که یک باند فرود صخره‌ای دارد و طول باند آن ۱۰۶۷ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۳۶۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
مک گی (آرکانزاس)
مک گی (آرکانزاس) (به انگلیسی: McGehee, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴٬۲۱۹ نفر است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
زورق‌آرواره
زورق‌آرواره (نام علمی: Scaphognathus) نام یک سرده از راسته پتروسور است.
سنگبر
سنگبر ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
لیورمور
لیورمور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیارک ۱۷۹۴۵
سیارک ۱۷۹۴۵ هفده هزار و نهصد و چهل و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ مه ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۵٫۰۰ است.
نئوم
نئوم (neume) یا نت‌نویسی مربعی یک روش ابتدایی برای نت‌نویسی بود که پیش از ابداع پنج خط حامل در اروپا رواج داشت. نئوم‌های اولیه به طور دقیق نت یا ضرب‌اهنگ را مشخص نمی‌کردند اما به تدریج با تکمیل این روش نت‌نویسی، امکان نمایش زیروبمی نت‌ها و فاصله بین آن‌ها میسر شد. به مرور با کمک چهار خط حامل، این نت‌نویسی بیشتر پیشرفت کرد، و نمادهای بیشتری نیز برای اشاره به جمله‌بندی موسیقی، دیرند قطعه، یا تندای آن در کنار نئوم‌ها درج شد.
از نئوم‌ها در موسیقی قرون وسطی استفاده می‌شد و امروزه نیز برای موسیقی مبتنی بر روش ساده‌خوانی کاربرد دارد.
ویلیام تی. همیلتون
'''ویلیام تی. همیلتون''' سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۵ میلادی سناتور ایالت مریلند در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۰۵–۲۰۰۴
کوپا ایتالیا ۰۵–۲۰۰۴ پنجاه و هشتمین دورهٔ مسابقات فوتبال ایتالیا بود. رم و اینتر میلان فینالیست شدند. اینتر در مجموع با نتیجهٔ ۳–۰ در فینال قهرمان مسابقات شد.
رضا لواسانی
رضا لواسانی مجسمه‌ساز، تصویرگر، نقاش و طراح صحنه اهل ایران است. آثار لواسانی در نمایشگاه‌های متعددی در داخل و خارج از کشور به نمایش درآمده‌اند.
فعالیت‌ها
رضا لواسانی تعدادی از مجسمه‌های عظیم خود را با الهام از اشعار حافظ و مولانا با عنوان «حیرت» خلق کرده‌است.
او همچنین آثاری را با تکنیک پاپیه ماشه (خمیر کاغذی) در کارنامه‌اش دارد.
در مجموع، آثار لواسانی، نشانی بر پیوند فکری این هنرمند صاحب‌سبک با زبان غزل حافظ و بیان امروزین او به شکل حجم‌های عظیم است.
این مجسمه‌ساز تصویر آثارش را در کتاب گرافیک معاصر ایران در هلند، مجلهٔ وروم انگلستان و تقویم یونسکو به چاپ رسانده‌است.
آبمال
آبمال ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
چسب نواری برق
چسب نواری برق یا لنت برق نوعی چسب نواری است که برای عایق‌سازی سیم‌های برق و دیگر رساناهای الکتریسیته به کار می‌رود. جنس آن معمولاً از پلاستیک و خصوصاً وینیل است.
مکمل
مکمل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چسب نواری برق
انواع بسیاری از لنت برق وجود دارد. برق‌کاران معمولاً از لنت سیاه برای عایق‌سازی سیم‌ها استفاده می‌کنند. رنگ‌های دیگر چسب برق برای نشان دادن ولتاژ و فاز سیم است. در سیم‌های بلند، عایق‌کاری را با لنت سیاه انجام می‌دهند و در انتهای سیم یک حلقه چسب رنگی می‌زنند تا وضعیت سیم معلوم شود.
چسب برق در بسیاری موارد بی‌ربط به عایق‌سازی هم به کار می‌رود؛ مثلاً برای چسباندن موقت اشیا به هم یا برچسب زدن (چون به‌آسانی می‌توان روی این چسب چیزی نوشت). لنت برق را می‌توان با دست تکه‌تکه کرد.
منجق‌تپه
منجق‌تپه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان صحنه در استان کرمانشاه ایران است.
شیخ‌ها
شیخ‌ها ممکن است به یکی از مکان‌های زیر اشاره بدارد:
نظرآباد (رودان)
نظرآباد، روستایی در دهستان رودخانه‌بر بخش رودخانه شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۹۵ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
سوفیا میلوس
سوفیا میلوس (Sofia Milos؛ زادهٔ September 27, 1969 ) هنرپیشه اهل سوئیس است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به فرقه اشاره کرد.
دو فریدا
دو فریدا یکی از مرموزترین کارهای نقاش مکزیکی، فریدا کالو (۱۹۰۷ - ۱۹۵۴ میلادی) یا به تعبیری دیگر، نقطه اوج کارهایش در بین تقریباً ۲۰۰ اثر دیگرش است. فریدا در سال ۱۹۳۹ میلادی و بعد از بازگشت از نمایشگاه آثارش در پاریس، از شوهرش دیه گو ریورا نقاش و کمونیست مشهور مکزیکی جدا شد. در همین سال بود که در اوج دوران آشفتگی و تعلیق خود، این اثر را ثبت کرد.
ترکیب‌بندی این اثر یکی از شاهکارهای جنبش فراواقع‌گرایی در قرن بیستم است. در سمت راست تصویر، فریدای مکزیکی در لباس بومی مکزیکی تیوانا دیده می‌شود و در سمت چپ، فریدایی اروپایی شده با لباسی یکدست سفید (که احتمالاً لباس عروسی است). دو زن روی یک نیمکت سبزرنگ نشسته‌اند در حالی که دست در دست یکدیگر داده‌اند. تحقیقات جدید نشان داده‌است که آناتومی قلب‌ها بعد از ترسیم دو زن به اثر اضافه شده‌است که قلب فریدای اروپایی در سمت چپ، از سوراخی که در لباسش بر روی سینه قرار دارد، دیده می‌شود.
ایرج صفدری
ایرج صفدری (زاده ۱۳۱۷ – درگذشته ۲ تیر ۱۳۹۷) بازیگر و چهره‌پرداز سینما اهل ایران بود.
دو فریدا
فضای گرفتهٔ کار، ابرهایی سیاه با رگه‌های نور و نگاه‌های آرام دو چهره در کنار تصاویر گرافیکی کالبدشناختی، همه و همه نشان از کشمکش‌ها و تضادهای درونی نقاش دارد، تضادی که در تفاوت با گذشته توسط فریدای اروپایی به خوبی تکمیل شده‌است.
ایرج صفدری
زندگی‌نامه
ایرج صفدری فرزند سوم خانواده، زاده ۱۶ بهمن ۱۳۱۷تهران بود. او چهره‌پرداز و بازیگر سینما اهل ایران بود. فعالیت هنری وی از دوران نوجوانی از سال ۱۳۳۲ در تئاترهای پارس، نصر، دهقان آغاز شد و در ادامه در تهران مصور کوچولوها به فعالیت خود ادامه داد. در طی این دوران با افرادی چون فتح‌الله والا (مدیر وقت اداره نمایش و تئاتر نصر)، دکتر شروان، کوشان، سارنگ، نصرت‌الله محتشم و مهدی رئیس‌فیروز آشنا شد و از آن پس در جامعه باربد مشغول به کار و ادامه فعالیت شد.
از ایرج صفدری به عنوان پیشگام و پیشکسوت صنعت چهره‌پردازی یاد می‌شود. وی نخستین کار رسمی خود را در سال ۱۳۳۷ در تئاتر نصر در نمایش مرگ موش به کارگردانی فتح‌الله والا و در عرصه سینما، سال ۱۳۳۸ در فیلم سینمایی آسمون جل به کارگردانی نصرت‌الله وحدت آغاز کرد. در سال‌های آغاز انقلاب همسر او به عنوان مجری چهره‌پردازی با او همکاری داشت و سپس فرزند دوم آنها عبدالله صفدری به عنوان دستیار، این حرفه را از آنها آموخته و سپس به‌طور مستقل مشغول به فعالیت در زمینه چهره پرازی شد.
ایرج صفدری در کنار حرفه اصلی خود با توجه به شرایط حاکم در فضاهای کاری زمان خود در زمینه‌های دیگری نیز همچون بازیگری، طراحی تیتراژ، جلوه‌های ویژه، طراح صحنه، مدیر تهیه نیز فعالیت داشت.
تپه آل قلی
تپه آل قلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کلاله، بخش مرکزی، روستای زاویه پائین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ماچو پیچو
ماچو پیچو یا ماچو پیکچو شهری در پرو با دیوارهای سنگیِ جلا داده‌شده که مطابق با معماری کلاسیک اینکاها ساخته شده‌است. نخستین بنای این مجموعه این‌تی‌هوآتانا ، معبد خورشید که اتاقی با ۳ پنجره و در منطقه‌ای از ماچو پیچو که باستانشناسان آن را منطقهٔ مقدس می‌نامند، می‌باشد. در سال ۲۰۰۳ میلادی تعداد گردشگران این شهر باستانی ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. در سپتامبر ۲۰۰۷ میلادی، پرو و دانشگاه ییل به توافقی مبنی بر استرداد صنایع دستی برداشته‌شده از ماچو پیچو در اوایل سده بیستم میلادی توسط هیرام بینگهام سوم دست یافتند.
تاریخچه
ماچو پیچو در حدود سال ۱۴۵۰ در ارتفاعات امپراتوری اینکاها ساخته شده‌است. این شهر در حدود ۱۰۰ سال بعد، در پی پیروزی امپراتوری اسپانیا، متروک شد.
این دژ در ۵۰مایلی (۸۰کیلومتریِ) کوسکو، پایتخت اینکاها، قرار دارد و به همین دلیل هرگز مانند سایر شهرهای اینکاها پیدا و ویران نشده‌است. در طول سده‌ها، جنگل‌های اطراف این مجموعه رشد کرده و آن را پوشانده‌است و به همین دلیل از نظرها پنهان مانده‌است و تنها عدهٔ معدودی از وجود آن اطلاع داشته‌اند. در بیست‌وچهارم ژوئیهٔ سال ۱۹۱۱ میلادی، ماچو پیچو به‌وسیلهٔ هیرام بینگهام سوم، تاریخ‌شناس آمریکایی، در یک سخنرانی در دانشگاه ییل به دنیای غرب معرفی شد. او به‌وسیلهٔ راهنمایی محلیانی که گه‌گاه به سایت مراجعه می‌کردند به آنجا هدایت شد. بینگهام مطالعات باستان‌شناسی را انجام داد و تحقیقاتش را دربارهٔ آن محل کامل کرد و آن را «شهر گمشدهٔ اینکاها» که نام نخستین کتابش نیز بود، نامید. او هرگز اعتباری برای کسانی که او را به آن محل راهنمایی کردند قائل نشد و آن را یک شایعهٔ محلی نامید.
بینگهام در حال جستجو برای یافتن شهر ویکتوس، آخرین پناهگاه و موضع ایستادگی اینکاها در دوران تسلط اسپانیا بر پرو بود. در سال ۱۹۱۱ میلادی، پس از سال‌ها کاوش و سفر در حوالی منطقه، او توسط کواِن‌چوآنز که در ماچو پیچو و در زیرساخت‌های اصلی شهر زندگی می‌کرد به دژ هدایت شد. او چندین سفر دیگر انجام داد و حفاری‌هایی را نیز در سایت در حوالی سال ۱۹۱۵ میلادی هدایت کرد. او کتاب‌ها و مقالاتی دربارهٔ کشف ماچو پیچو نوشت.
سیمون ویسبارد، کاوشگر قدیمی کوسکو، مدعی می‌باشد که انریک پالما، گابینو سانچز و آگوستین لیزاراگا که نام‌هایشان بر روی یکی از صخره‌ها در آنجا در تاریخ ۱۴ ژوئیه سال ۱۹۰۱ میلادی حک شده‌است، پیش از بینگهام آنجا را کشف کرده‌بودند. همچنین، در سال ۱۹۰۴ میلادی یک مهندس به نام فرانکلین ظاهراً اشاره‌ای به خرابه‌ها از فاصلهٔ دور داشته‌است. بنا بر ادعای خانوادهٔ پِین، او به توماس پین، مبلغ مذهبی که در آن مکان زندگی می‌کرده‌است، دربارهٔ این محل گفته‌است. در سال ۱۹۰۶ میلادی، پین و مبلغی دیگر به نام استوارت ای مک نارین (۱۸۶۷ تا ۱۹۶۵ میلادی) ظاهراً به محل خرابه‌ها صعود کرده‌اند.
در سال ۱۹۱۳، این مکان پس از اینکه انجمن جغرافیای ملی بحث‌های ماه آوریل را به‌طور کامل به آن اختصاص داد، شهرت بسیاری پیدا کرد. در سال ۱۹۸۱ میلادی منطقه‌ای به وسعت ۳۲۵٫۹۲ کیلومتر مربع که ماچو پیچو را احاطه کرده‌بود، جزء میراث تاریخی پرو به ثبت رسید. این منطقه تنها به این خرابه‌ها محدود نمی‌شد؛ بلکه شامل مناظر طبیعی منطقه‌ای نیز می‌شود.
ماچو پیچو به‌عنوان میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۸۳ میلادی به ثبت رسید؛ و این منطقه «یک شاهکار خالص معماری و نشانه‌ای منحصربه‌فرد از تمدن اینکاها» نامیده شد. این اثر هم‌اکنون به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید شناخته می‌شود.
منطقهٔ جغرافیایی
ماچو پیچو در ۷۰ کیلومتری شمال غربی کوسکو، در بالاترین نقطهٔ کوه ماچو پیچو، ۲٬۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. این اثر از مهم‌ترین آثار باستانشناسی در آمریکای جنوبی و پربیننده‌ترین جاذبهٔ گردشگری کشور پرو می‌باشد.
از سمت بالا، در صخرهٔ ماچو پیچو، یک صفحهٔ سنگی عمودی ۶۰۰ متری قرار دارد که در انتها به رودخانهٔ اوروباما می‌رسد. مکان این شهر جزء اسرار نظامی بوده‌است.
گردشگری
ماچو پیچو که جزء میراث ثبت شدهٔ یونسکو می‌باشد، به‌عنوان پر بازدیدترین مکان گردشگری کشور پرو و مهم‌ترین منبع درآمد، به‌طور پیوسته در معرض خطرهای اقتصادی و تجاری قراردارد. در اواخر ۱۹۹۰ میلادی، دولت پرو اجازهٔ ساخت ماشین کابلی و یک هتل لوکس همراه با رستوران و مجموعهٔ توریستی را در خرابه‌های سایت صادر کرد. این تصمیم با مخالفت دانشمندان و مردم پرو روبرو شد. آن‌ها معتقد بودند که تعداد زیاد گردشگر در سایت امکان اعمال خطر را بر آن افزایش می‌دهد.
توریست‌های ماچو پیچو همه ساله در حال افزایش می‌باشد و در سال ۲۰۰۳ میلادی برابر ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. به این منظور، اعتراض‌های شدیدی برای ساختن پل جدید در این سایت صورت گرفته‌است و یونسکو این سایت را در لیست آثار در معرض خطر قرار داده‌است.
در هنگام استفاده از این سایت صدماتی به آن وارد شده‌است. در سپتامبر سال ۲۰۰۰ میلادی، ساعت آفتابی این‌تی‌هوآتانا به علت سقوط یک جرثقیل ۴۵۰ کیلوگرمی به شدت صدمه دید. این جرثقیل توسط یک شرکت تبلیغاتی که آگهی برای یک مدل آبجو می‌ساخت استفاده می‌شد.
شاپرک‌های گربه‌ای
شاپرک‌های گربه‌ای (نام علمی: Notodontidae) نام یک تیره از بالاخانواده جغدی‌واران است.
نقل (روستا)
نقل یا نُقُل روستایی در بخش پادنا علیا شهرستان سمیرم استان اصفهان ایران است. این روستا در عرض جغرافیایی: ۳۰ درجه و ۵۲ دقیقه و ۵ ثانیه شمالی و همچنین طول جغرافیایی: ۵۱ درجه و ۳۹ دقیقه و ۱۳ ثانیه شرقی قرار گرفته‌است و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۲۷۶ متر است.
این روستا یکی از آخرین روستاهای جنوب استان اصفهان است. بعد از این روستا هیچ روستای دیگری قرار ندارد و راه‌های روستایی به بن‌بست قلهٔ «پازن پیر» در رشته کوه‌های دنا می‌انجامد. این روستا از شمال به روستای «دنگزلو» و «پل هوایی کهنگان»، از جنوب به قلهٔ پازن پیر کوه دنا و همچنین «کوه سیاه»، از غرب به کوه «دنا» (قلهٔ نول) و از شرق به مزرعهٔ «سرسنگون» محدود می‌شود. رودخانهٔ سرد مرز نقل با روستای دنگزلو است. این روستا حدود ۷۳ خانوار دارد و جمعیت آن ۳۱۵ نفر است.
سقوط هواپیمای تهران- یاسوج
در روز یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۶ یک فروند هواپیمای ای‌تی‌آر ۷۲، پرواز شماره ۳۷۰۴ هواپیمایی آسمان (EP3704/IRC3704) بعد از ۵۰ دقیقه پرواز از تهران به سمت یاسوج در قله ی پازن پیر کوه دنا در جنوب روستای نقل سقوط کرد. همه ی 66 سرنشین این هواپیما کشته شدند. مردم این روستا از این حادثه ی غم انگیز، بسیار اندوهگین شدند. آنان با برافروختن 66 شمع و برگزاری  مراسم «شام غریبان» یاد مسافران درگذشته‌ی این پرواز را گرامی داشتند.
شاهسون (کردامیر)
شاهسون (به ترکی آذربایجانی: Şahsevən) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان کردامیر واقع شده است. شاهسون ۲۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۱۱۶۰۴
سیارک ۱۱۶۰۴ یازده هزار و ششصد و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۵ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۳۰٫۹ است.
جام حذفی فوتبال ایتالیا ۰۴–۲۰۰۳
کوپا ایتالیا ۰۴–۲۰۰۳ پنجاه و هفتمین دورهٔ این مسابقات بود. لاتزیو برای چهارمین بار در تاریخ باشگاه قهرمان این رقابت شد و در فینال دو بازی مقابل یوونتوس با نتیجهٔ مجموع ۴–۲ پیروز شد.
لوئیجی پیراندلو
وی از نویسندگان شناخته شده سده بیستم ایتالیا است.
زندگی‌نامه
لوئیجی پیراندلو در سیسیل متولد شد. پدر او بازرگان گوگرد بود و انتظار داشت که پسرش هم همان شغل را انتخاب کند. اما لوییجی در تحصیلاتش موفق بود و توانست در رشتهٔ ادبیات ادامهٔ تحصیل دهد. او در سال ۱۸۸۷ وارد دانشگاه رم شد و بعد از آن برای تحصیل به بن رفت و آن‌جا تز دکترای خود را دربارهٔ گویش بومی سیسیلی تکمیل کرد.
پیراندلو در نخستین کوشش خلاقش مراثی رم گوته را ترجمه کرد و بعد از ملاقاتش با کاپوانا، نویسندهٔ سیسیلی، همهٔ توجهش را بر ادبیات داستانی ناتورالیستی متمرکز کرد. او در سال ۱۸۹۳، نخستین رمان خود، مطرود را نوشت.
وی مدت‌ها استاد سبک‌شناسی دانشگاه رم بود. وی تا بعد از جنگ جهانی اول در کارش ناشناخته بود. تا اینکه نمایشنامه‌ای از او با نام «شش کاراکتر در جستجوی یک نویسنده» شهرتی ناگهانی برایش آورد.
پیراندلو از خانواده‌ای ثروتمند بود که در یک منطقه رشد نیافته و خشن زندگی می‌کردند. جایی که هر کسی مجبور بود خودش از حقوقش دفاع کند؛ بنابراین، او خیلی زود تحت تأثیر بی عدالتی و ستم موجود بین مردم قرار گرفت. پیراندللو زندگی آسانی نداشت. علاوه بر سختی‌هایی که از ورشکستگی پدرش در تجارت برایشان ایجاد شد، موضوع دیگر اختلال روانی زنش بود که پیراندللو در خانه از او مراقبت می‌کرد.
پیراندلو با توجه به علاقه‌ای که نسبت به درونیات افراد داشت، شخصیت نقش‌های داستانی‌اش را بیشتر با قرار دادن آن‌ها در موقعیت‌های خیالی کاوش می‌کرد تا شرایط واقعی. امروزه پیراندلو به عنوان یکی از تأثیر گذارترین نمایشنامه نویسان قرن بیستم شناخته می‌شود. همچنین رخشاره آشفتگی (کائوس) ساخته برادران تاویانی برگرفته از نوشته های اوست که یکی از برترین کارهای هنری سینمای ایتالیا در دهه هشتاد میلادی به‌شمار می‌رود.
آثار مهم وی عبارتند از: درد مطبوع، عشق بدون دلبستگی، سفیدی‌ها و سیاهی‌ها، مسخرهٔ مرگ و زندگی، نوبت، زمان، زن مطرود، هانری چهارم، بیست داستان.
اجرای نمایشنامه های پیراندلو در تئاتر ایران
بسیاری از نمایشنامه های پیراندلو در ایران توسط مترجمانی همچون بهمن محصص، داریوش مودبیان، بهمن فرزانه، ایرج انور، اثمار موسوی نیا، نسترن شیرازی از زبان های ایتالیائی و انگلیسی به فارسی ترجمه شده است. برخی از کارگردان های تیاتر ایران من مجله پری صابری، ایرج انور، مجید زارع زاده اجراهای موفقی از نمایشنامه های او در ایران داشته اند.
اجرای عمومی نمایشنامه شش شخصیت در جستجوی یک نویسنده به کارگردانی پری صابری و با بازی فروغ فرخزاد، پرویز فنی‌زاده، اسماعیل محرابی، پرویز پورحسینی و سعید پورصمیمی از درخشان‌ترین اجراهای ایران در دهه 40 شمسی محسوب می‌شود. به گفته پری صابری: «در آن دوران، فروغ شخصیت مشهوری بود و من از ابراز تمایل او برای بازی در این نمایش تعجب کردم؛ با این‌حال تصمیم من این بود که بپذیرم او بازی کند... فروغ جایگاه ویژه‌ای در زندگی من دارد؛ در آن دوران، من تازه از پاریس آمده بودم. راستش فکر کردم که این آدم سرشناس می‌خواهد در زمینه‌ای کار کند که با آن آشنایی ندارد ولی وقتی که قبول کردم و او در تمرین‌ها حاضر شد، به نظرم از بهترین لحظاتی بود که با یک بازیگر گذراندم؛ چون فروغ نه‌تنها بازیگر بود بلکه به معنا و ادبیات اشراف داشت، لازم نبود که به او بگویم این نمایشنامه چه می‌گوید چرا که شناخت او از هنر باعث شده بود تا همه آنچه را برای شناخت متن لازم بود، بداند. واقعا بازی فروغ در این نمایش از خاطرات یگانه من در تئاتر است... او، فردی بود که در زمینه هنر حرف‌های بسیاری برای زدن داشت و در هر زمینه‌ای درخشان بود... فروغ خیلی مسئول و منضبط بود و با گروه همکاری خوبی داشت و هیچ گاه کاری خلاف عادت یک گروه حرفه‌ای انجام نمی‌داد.... در شب‌های شلوغ اجرای شش شخصیت در جستجوی یک نویسنده افرادی به حضور فروغ در نمایش ایراد گرفتند و گفتند او، شاعر است و نمی‌داند بازیگری یعنی چه اما اجرای درخشان او جواب منتقدان را داد. در واقع تماشاگرانی که به تالار فرهنگی ایران و آمریکا واقع در خیابان فرانسه آن زمان و خیابان نوفل‌لوشاتو امروز، آمدند، استقبال درخشانی از آن کار کردند که از بی‌نظیرترین اجراهای زندگی تئاتری من به‌شمار می‌آید»
اجرای عمومی نمایشنامه حق با شماست اگر چنین می پندارید به کارگردانی مجید زارع زاده در بهمن ماه سال ۱۳۹۹ در سالن اصلی مجموعه تئاتر تالار محراب در ایام شیوع بیماری کرونا و همچنین اجرای آن در سفارت ایتالیا در تهران در همین ایام از اجراهای موفق و بحث برانگیز نمایشنامه های پیراندلو در ایران به شمار می رود. در این خصوص به نقل از خبرگزاری ایرنا: حق با شماست اگر چنین می پندارید که به دلیل اجرای شیوه نامه‌های پیشگیرانه کوید – ۱۹ در فضای باز اجرا شد، با شرکت هیئتی منتخب از دنیای تئاتر ایران، دست اندرکاران نشرو گروهی از اساتید و دانش آموزان مدرسه ایتالیایی تهران همراه شد.
سفیر ایتالیا جوزپه پرّونه در این مراسم اظهار داشت: این واقعیت که حق با شماست اگر چنین می پندارید امروز هنوز با توان بیانی بسیار قوی، علیرغم گذشت صد سال از اولین اجرای آن، با بیندگان امروزی ایرانی، سخن می گوید، گواهی بر امروزی بودن خارق العاده اثر پیراندلو است.
کارگردان اثر طی صحبت‌های خویش به موضوع جهانشمول شخصیت‌ها در ارتباط با مضامینی چون حقیقت و واقعیت، پیام مرکزی کمدی، اشاره کرد که در زمان شیوع همه گیری، نقشی برجسته می یابد زیرا در این دوره پیام ها و افکار متضاد ابعاد تساعدی می یابند.
موفقیت این نمایشنامه حق با شماست ... اگر چنین می پندارید از سوی بیندگان در ایران پس از خاتمه سری اپیزودهای تئاتر تجربی کلیپ ۲/۱ ۸ چگونه شیوع کوید زندگی‌های ما را تغییر داد محصول سفارت ایتالیا در تهران با همکاری کمپانی تئاتری ایتالیایی Instabili Vaganti و کمپانی ایرانی دن کیشوت رخ می دهد.
فهرست کلیساهای ارمنی در جمهوری آذربایجان
فهرست کلیساهای ارمنی در جمهوری آذربایجان، از سده ۴ (میلادی) تا سده ۱۹ (میلادی).
باکو
در سال ۱۹۰۰م ساخته شده و می‌توانسته ۱۵۰۰ نفر را در خود جای دهد ولی در سال ۱۹۳۰م بعد از قتل‌عام ارمنی‌های باکو تخریب شد و به جای آن هنرستان هنرهای زیبا ساخته شده است. مهندس معمار این کلیسا آقای هوانس کاچازونی نخست وزیر اولین جمهوری ارمنستان بوده است. در سال ۱۷۹۹م در یکی از قدیمیترین محله‌های باکو ساخته شده بود، ولی این کلیسا در سال ۲۰۱۰م به طور کامل تخریب شده است. در سال ۱۸۸۷م مناره کلیسا ساخته شده و در سال ۱۹۰۳م به طور کامل ساخت کلیسا به اتمام رسید. صلیب کلیسا برداشته شده و حال کلیسا به عنوان کتابخانه از آن استفاده می‌شود.
گاندزاک (گنجه)
این کلیسا در سال ۱۶۳۳م ساخته شده و یک بار در سال ۱۸۶۰م تعمیر و بازسازی شده است. در حال حاضر به عنوان باشگاه موسیقی از آن استفاده می‌شود. دولت جمهوری آذربایجان، دیوارهای کلیسا را از داخل و خارج رنگ آمیزی کرده (دیوارهای کلیسا سفید رنگ بوده است) و تمامی نمادهای مسیحی و کتیبه‌های به زبان ارمنی که نشان دهنده کلیسا و مکان مقدسی است را از بین برده است. این کلیسا متعلق به قرن هجدهم بوده و به طور کامل تخریب شده است. کلیسا در سال ۱۸۶۹م ساخته شده است. در سال ۱۹۸۸ بعد از قتل‌عام ارمنی‌های گنجه،نمادهای مسیحی این کلیسا از بین برده شده و وهابیون از آن استفاده می‌کنند. این کلیسا متعلق به قرن هجدهم بوده و به طور کامل تخریب شده است. این کلیسا متعلق به قرن هفدهم بوده و به طور کامل تخریب شده است. این کلیسا متعلق به قرن هجدهم بوده و به عنوان موزه از آن استفاده می‌شود.
گاردمانک
کلیساهای ارمنی در گاردمانک که از توابع شهرستان کارهات (شهرستان داش‌کسن) می‌باشد و در ۳۶کیلومتری شمال غرب شهر گنجه واقع شده است. این کلیسا در روستای پیپ (نام روستا از یک راهبه ای به نام پپرونیا گرفته شده است)، در سال ۱۸۴۷م ساخته شده است. این کلیسا متعلق به قرن هفدهم بوده و توسط راهبه‌ای به نام پپرونیا مقدس ساخته شده است. متعلق به قرن هفدهم بوده و در حال حاضر توسط روستائیان (تُرک و کُرد) به عنوان انبار غله از آن استفاده می‌شود. این کلیسا در سال ۱۶۶۷م ساخته شده و نیمه خرابه است. متعلق به قرن دوازدهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است. متعلق به قرن چهارم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است. متعلق به قرن نهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است. متعلق به قرن هجدهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است. متعلق به قرن هفدهم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است. متعلق به قرن پنجم میلادی می‌باشد و نیمه خرابه است. متعلق به قرن نوزدهم میلادی می‌باشد. این کلیسا از سال ۱۸۶۳ تا ۱۸۶۶ ساخته شده است.
نخجوان
طی هفتاد سال تسلط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و اعمال سیاست‌های ارمنی‌زدایی از منطقهٔ نخجوان شمار زیادی از ارمنیان این ناحیه به اجبار از نخجوان کوچ کردند و متعاقب این مهاجرت آثار به جای مانده از آنان نیز به دست حکومت محلی تخریب شد.
پس از استقلال جمهوری‌های سابق شوروی و آغاز مناقشهٔ قره‌باغ، ارمنیان باقی‌مانده در نخجوان نیز از این منطقه اخراج شدند. طی سال‌های پس از استقلال، جمهوری آذربایجان با پیروی از سیاست‌های ترکیه برای اثبات عدم تعلق ارمنیان به این منطقه و نبود پیشینه‌ای از آنان اقدام به تخریب بناهای تاریخی به جای مانده از ارمنیان در ابعاد بسیار وسیع کرد.
حد نهایت این نابودسازی فرهنگی در منطقهٔ جلفا اتفاق افتاد. در کنارهٔ رود ارس و در نزدیکی خط مرزی ایران، حدود سه هزار چلیپاسنگ (سنگ صلیب) مربوط به سده‌های نهم تا شانزدهم میلادی قرار داشت که آثاری منحصر به فرد محسوب می‌شدند. در ۱۹۹۸م جمهوری آذربایجان با کمک ماشین‌آلات سنگین پس از خرد کردن این چلیپاسنگ‌ها شروع به حمل آنها کرده و با قطار به داخل رود ارس ریختند و سپس، در محل این آثار با ارزش تاریخی میدان تیر بنا کردند.
یحیی گل‌محمدی
یحیی گل‌محمدی (زادهٔ ۲۸ اسفند ۱۳۴۹) بازیکن سابق و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایران است که هدایت باشگاه پرسپولیس را بر عهده دارد.
گل‌محمدی سابقهٔ بازی در تیم‌های تراکتور تبریز، پرسپولیس، فولاد خوزستان و صباباتری را دارد. همچنین در ۷۴ بازی برای تیم ملی ایران به میدان رفته و ۵ گل برای این تیم، زده‌است.
گل‌محمدی مربی‌گری را در تیم تربیت یزد در سال ۱۳۸۸ آغاز کرد، وی در مرداد ۱۳۸۹ به عنوان سرمربی تیم نساجی مازندران انتخاب شد، گل‌محمدی در سال ۱۳۹۰ به عنوان دستیار علی دایی در تیم راه‌آهن به فعالیت پرداخت، در خرداد ۱۳۹۱ وی به عنوان سرمربی تیم صبای قم انتخاب شد اما وی در مهر ماه سال ۱۳۹۱ از این تیم جدا و به عنوان دستیار به تیم پرسپولیس تهران پیوست.
پس از پایان نیم فصل سال ۱۳۹۱ با برکناری مانوئل ژوزه، گل‌محمدی به عنوان سرمربی پرسپولیس انتخاب شد. گل‌محمدی ۲۹ اسفند ماه ۱۳۹۱ در برنامه ۹۰ از سرمربی‌گری پرسپولیس کناره‌گیری کرد اما این استعفاء مورد پذیرش مدیر عامل این تیم قرار نگرفت پس از دیدار پرسپولیس مقابل سپاهان در فینال جام حذفی و باخت تیم گل محمدی، وی مورد انتقاد شدید پیشکسوتان باشگاه قرار گرفت و با وجود اینکه در مدتی که سکان هدایت پرسپولیس را در دست داشت فقط دو باخت را در کارنامه خود یدک می‌کشید در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۹۲ بار دیگر استعفای خود را تسلیم محمد رویانیان کرد و از این تیم جدا شد. با آغاز فصل سیزدهم لیگ برتر خلیج فارس یحیی گل محمدی سرمربیگری تیم فوتبال نفت تهران را پذیرفت. او حتی در هفته ششم لیگ برتر فوتبال ایران توانست تیم سابقش را با تک گل دقیقه ۹۲ علی قربانی شکست دهد و در جدول رده‌بندی با سه امتیاز بیشتر، سه پله بالاتر از پرسپولیس علی دایی قرار بگیرد.
وی در بهمن ۱۳۹۳ از سوی کانون مربیان فوتبال ایران به‌عنوان بهترین سرمربی ماه انتخاب شد. گل‌محمدی در فصل ۹۴–۱۳۹۳ با ذوب آهن قهرمان جام حذفی شد و در لیگ برتر نیز مقام چهارم را کسب کرد. او در فصل ۹۵–۱۳۹۴ برای دومین سال پیاپی تیم ذوب‌آهن را به مقام قهرمانی در مسابقات جام حذفی رساند.
در ۲۳ دی ماه ۹۸، از سوی مدیریت باشگاه پرسپولیس محمدحسن انصاری‌فرد، به جای گابریل کالدرون آرژانتینی، سرمربی پرسپولیس شد تا برای دومین بار بعد از ۷ سال سرمربی این تیم شود.
باشگاهی
یحیی گل‌محمدی بیشتر دوران حرفه‌ای خود به عنوان بازیکن را در تیم فوتبال پرسپولیس بازی کرد. او نخستین‌بار به عنوان بازیکن فوتبال در سال ۱۹۸۹ در تیم فوتبال تراکتورسازی بازی کرد. دو سال بعد، او با پورا قرارداد بست. او چهار سال در پورا بازی کرد و بعداً در سال ۱۹۹۵ با پرسپولیس قرارداد بست و کار خود را با استانکو پوکله‌پوویچ آغاز کرد و در اولین فصل نیز در لیگ قهرمان شد. در سال ۱۹۹۹، او به باشگاه فولاد اهواز رفت اما تنها پس از سه فصل به پرسپولیس بازگشت. در سال ۲۰۰۵ یحیی برای عقد قراردادی سودآور با صبا باتری از پرسپولیس جدا شد. بسیاری از منتقدان نسبت به موفقیت وی در این تیم تازه بنیان‌گذاری شده، تردید داشتند اما صبا باتری با کمک گل محمدی و دیگر بازیکنان، با بردن جام حذفی همه را غافلگیر کرد و همچنین در لیگ قهرمانان آسیا بسیار خوب ظاهر شد و مبارزان باتجربه‌تر فصل‌های پیش را شکست داد. او تا سال ۲۰۰۸ در صبا بازی کرد و به عنوان بازیکن فوتبال، بازنشستگی خود را اعلام کرد.
ملی
وی همچنین در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ عضوی از تیم ملی فوتبال امید ایران بود که ایران با هدایت برانکو ایوانکوویچ قهرمان مسابقات فوتبال شد.
صبا
پس از کناره‌گیری محمدحسین ضیایی به عنوان سرمربی صبا، گل‌محمدی به عنوان جانشین وی برای هدایت تیم برای ادامه مسابقات برگزیده شد. گل‌محمدی در ده مسابقه باقی مانده صبا را هدایت کرد و آنها را به تیم سوم پشت سر پرسپولیس و سپاهان رساند که بهترین نتیجه تاریخ باشگاه صبا در لیگ برتر خلیج فارس است. بعدها خبرهای بسیاری از ادامه روند گل‌محمدی در هدایت صبا برای فصل بعدی وجود داشت اما او از تمدید قراردادش خودداری کرد و فیروز کریمی در ژوئن ۲۰۰۸ جانشین وی به عنوان سرمربی صبا شد.
نساجی
وی در ژوئیه ۲۰۱۰، به سرمربی‌گری باشگاه فوتبال نساجی مازندران درآمد. در لیگ آزادگان ۹۰–۱۳۸۹، تیم گل‌محمدی در جایگاه چهارم گروه ب جای گرفت و از راه‌یابی به لیگ برتر ایران، بازماند. باشگاه نساجی او را نهایتاً اخراج کرد.
راه‌آهن
یحیی گل‌محمدی یک فصل با علی دایی و ژلیکو میاچ در باشگاه فوتبال راه‌آهن کار کرد اما در پایان فصل از کادر مربیگری راه‌آهن جدا شد تا برای دومین بار زمام تیم فوتبال صبای قم را در اختیار بگیرد.
بازگشت به صبای قم
در سال ۲۰۱۲، گل‌محمدی برای دومین بار به عنوان سرمربی باشگاه فوتبال صبای قم معرفی شد و پس از چهار سال به باشگاهی بازگشت که در آنجا مربیگری خود را آغاز کرده بود. گل‌محمدی با این باشگاه قرارداد یک ساله امضا کرد.
پرسپولیس
در ۲۰ آذر ۱۳۹۱، پس از اعلام کمیته فنی باشگاه فوتبال پرسپولیس، یحیی گل‌محمدی به عنوان سرمربی تازه این تیم، معرفی شد. این کمیته در مورد چگونگی قطع همکاری با مانوئل ژوزه سرمربی پیشین این تیم، توضیحات زیادی نداد.
نفت تهران
باشگاه فوتبال نفت تهران که سال گذشته با سرمربی خود، منصور ابراهیم‌زاده به مقام پنجم لیگ برتر رسید، گل‌محمدی را برای فصل جدید در نظر گرفت و با وی به توافقی یک ساله رسید. آن فصل نفت با سرمربی‌گری گل‌محمدی سوم لیگ برتر شد و بهترین نتیجه‌اش تا آن تاریخ در لیگ برتر را ثبت کرد. همچنین او نفت را به رده پلی‌آف لیگ قهرمانان آسیا هم رساند.
ذوب‌آهن اصفهان
گل‌محمدی در واپسین روزهای فصل ۲۰۱۳ لیگ برتر خلیج فارس، راهی شهر اصفهان شد و با سعید آذری مدیر تیم فوتبال ذوب‌آهن یک قرارداد امضا کرد. با وجود شروع ناامیدکننده در فصل ۱۵–۲۰۱۴ لیگ برتر، در پایان این تیم را در رده چهارم لیگ برتر جای داد و سهمیه لیگ قهرمانان آسیا را هم گرفت.
گل‌محمدی در جام حذفی فوتبال ایران ۹۴–۱۳۹۳ با ذوب‌آهن اصفهان تا فینال مسابقات، پیش رفت و در بازی فینال برابر تیم فوتبال نفت تهران، به پیروزی رسید و نخستین جام قهرمانی دوران مربیگری خود را دشت کرد. گل‌محمدی در جام حذفی فوتبال ایران ۹۵–۱۳۹۴ نیز برای دومین بار در جام حذفی با شکست استقلال تهران در فینال با ذوب‌آهن جشن قهرمانی گرفت و یکی از سهمیه‌های ایران برای لیگ قهرمانان آسیا را از آن تیم خود کرد.
اکسین البرز
در انتقالی غیرمنتظره، گل‌محمدی پس از پیروزی در کسب جام و سهمیه در ذوب‌آهن، به دسته پایین‌تر لیگ‌های فوتبال ایران رفت و در اکسین البرز جایگزین فیروز کریمی شد. یحیی گل‌محمدی نخست شروع خوبی با تیم فوتبال اکسین البرز داشت و تیم یکپارچه‌ای را در نیم فصل دوم شکل داد؛ اما در نهایت نتوانست به نمایش‌های خوب خود ادامه دهد و این تیم، بازهم نتوانست به لیگ برتر راه یابد.
تراکتور
تراکتورسازی تبریز در سالی که فیفا پنجره‌اش را بسته بود، نمی‌توانست بازیکن بگیرد و بازیکنان بسیاری را از دست داده بود، با یحیی گل‌محمدی قرارداد بست. پس از کسب نتایج نه چندان مناسب در این تیم و با توجه به فشار تماشاگران آن، گل‌محمدی پس از ۱۸ هفته به کارش در این تیم، پایان داد و یک نیم‌فصل را خانه نشین شد.
شهر خودرو
در ۱۴ خرداد ۱۳۹۷، گل‌محمدی به تیم فوتبال پدیده مشهد پیوست. در دوره سرمربیگری وی تیم شهر خودرو (پدیده) نتایج درخشانی بدست آورد و حتی در کورس قهرمانی با پرسپولیس بود و در پایان لیگ هجدهم توانست جواز حضور در لیگ قهرمانان آسیا را به دست آورد. پس از کسب نتایج مناسب با شهر خودرو، او در دی‌ماه ۱۳۹۸، قرارداد خود را با این باشگاه فسخ کرد تا پرسپولیس بپیوندد.
بازگشت به پرسپولیس
در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۰، گل‌محمدی دوباره به پرسپولیس پیوست و جایگزین گابریل کالدرون آرژانتینی شد. این دومین همکاری گل‌محمدی با پرسپولیس بوده‌است. در هنگام پیوستن به پرسپولیس، او هدایت تیمی را بر عهده گرفت که ۳ امتیاز از دیگر تیم‌های لیگ برتر خلیج فارس بیشتر داشت و در صدر جدول رده‌بندی بود. «این افتخار بزرگی است»، این از نخستین گفته‌های گل‌محمدی به عنوان سرمربی جدید پرسپولیس بود.
با حفظ و بهبود روند تیم توسط گل‌محمدی، در مرداد ۱۳۹۹، پرسپولیس با یک پیروزی دیگر برابر نفت مسجدسلیمان (۴ هفته مانده به پایان مسابقات) به سریع‌ترین قهرمانی تاریخ فوتبال باشگاهی ایران رسید و برای نخستین‌بار به چهار قهرمانی پی‌درپی دست یافت.
تیم پرسپولیس با مربی‌گری گل‌محمدی توانست در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ با کسب نتایجی خوب، از مرحلهٔ گروهی بالا آمده و پس از پیروزی در بازی‌های مرحلهٔ حذفی، به فینال این مسابقات، راه یابد.
بر اساس خبری در ۵ شهریور ۱۳۹۹، پس از واگذاری دربی نیمه‌نهایی جام حذفی ۱۳۹۸–۹۹ به رقیب سنتی، استقلال تهران، گل‌محمدی از مدیریت باشگاه پرسپولیس انتقاد کرد و به‌طور غیر مستقیم و غیررسمی، اعلام کرد که اگر برای بهبود شرایط تیم اقدامی نشود، ممکن است از پست خود، کناره‌گیری کند. برخی از بازیکنان نیز بعداً به انتقاد از مسئولان این باشگاه، پرداختند و به عدم آماده‌سازی مناسب برای فصل جدید، اشاره داشتند. کمی بعد نیز، ستاره فصل پیش پرسپولیس، مهدی ترابی، با توجه به عدم دریافتی کف قراردادش، از این تیم جدا شد تا دلیل مشکلات مالی این باشگاه، بیشتر مورد توجه رسانه‌ها قرار گیرد. در ۹ آذر ۱۳۹۹، گل‌محمدی مدت قراردادش را با پرسپولیس برای دو سال دیگر افزایش داد.
زندگی شخصی
یحیی گل‌محمدی در ۲۸ اسفند ۱۳۴۹ در میناباد اردبیل زاده شد. جایی که در کودکی هم با فوتبال خود، شناخته شده بود.
تیم ملی فوتبال ایران
صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
دلار گویان
دلار گویان با کد ایزوی GYD، یکای پول رایج در کشور گویان است. مسئولیت کنترل این یکای پول برعهدهٔ بانک گویان قرار دارد.
فرودگاه شهری پلیموث، ماساچوست
فرودگاه شهری پلیموث، ماساچوست یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا PYM است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۳۲۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
شیرین عبادی
شیرین عبادی (زادهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۲۶) حقوق‌دان، قاضی سابق دادگاه، فعال حقوق بشر، مدرس دانشگاه، نویسندهٔ ایرانی و از بنیان‌گذاران کانون مدافعان حقوق بشر و انجمن حمایت از حقوق کودکان است. او نخستین قاضی زن در ایران است که رئیس دادگاه بوده و تنها ایرانی است که جایزه صلح نوبل را دریافت کرده‌است. عبادی در سال ۱۳۴۴ خورشیدی در مقطع کارشناسی حقوق در دانشگاه تهران آغاز به تحصیل کرد. او در سال ۱۳۴۸ در آزمون قضاوت وزارت دادگستری قبول شد و فعالیتش را به عنوان قاضی در تهران آغاز کرد. همزمان تحصیلات خود را ادامه داده و در سال ۱۳۵۰ خورشیدی فوق لیسانس حقوق خصوصی را از دانشگاه تهران کسب کرد.
عبادی دفاع بسیاری از پرونده‌های مخالفان سیاسی و چهره‌های فرهنگی و مطبوعاتی را در ایران برعهده داشته‌است که وکالت داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری و نیز عزت‌الله ابراهیم‌نژاد از جمله آن‌ها هستند. او در ۱۳۷۸ به همراه محسن رهامی مدارکی را نشان داد که برخی مقامات حکومتی در قتل و شکنجه دانشجویان در حمله به کوی دانشگاه تهران دست داشته‌اند، و موجب تشکیل یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌های قضایی دهه ۱۳۷۰ به نام پرونده نوارسازان شد. این موضوع باعث شد که او و امیر فرشاد ابراهیمی بازداشت شوند. او همچنین وکالت حبیب‌الله پیمان، عبّاس معروفی و فرج سرکوهی را در کارنامه دارد. او در سال ۱۳۸۱ خورشیدی در تدوین پیش‌نویس قانون حمایت از کودکان و نوجوانان که بعداً به تصویب مجلس رسید همکاری داشت.
کمیتهٔ جایزهٔ صلحِ نوبل در سالِ ۲۰۰۳ میلادی جایزه‌اش را به دلیل تلاش عبادی برای ترویج مردم‌سالاری و رعایت حقوق بشر در ایران به ویژه در مورد حقوق زنان و کودکان به او اهدا کرد. او نخستین ایرانی است که این جایزه را دریافت می‌کند. محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت ایران، در واکنش به این جایزه ضمن ابراز خشنودی گفت «جایزه صلح نوبل چندان مهم نیست» و ملاک‌های این جایزه سیاسی‌اند. در سال ۲۰۰۴ میلادی فوربز او را یکی از «صد زن قدرت‌مند جهان» دانست. عبادی در سال ۱۳۸۵ یکی از حامیان اولیه و مشاوران کمپین یک میلیون امضا علیه حجاب اجباری در ایران بود. او از خردادِ ۱۳۸۸ خارج از ایران زندگی می‌کند.
کودکی و نوجوانی
شیرین عبادی ۳۰ خردادِ ۱۳۲۶ در همدان از پدری مسلمان و مادری کلیمی به دنیا آمد. والدینش برخلاف فرهنگ رایج آن زمان تبعیضی بین فرزندان دختر و پسر اعمال نمی‌کردند. پدرش، محمّدعلی عبادی، یکی از اولین استادان حقوق تجارت ایران بود. هنگام تولد، پدرش ریاست اداره ثبت شهر همدان را بر عهده داشت. پدر او کتاب‌های زیادی نوشته بود و در آستانه انتخاب به عنوان معاون وزیر کشاورزی بود ولی بعد از کودتای ۲۸ مرداد و برکناریِ محمّد مصدّق او هم از شغلش برکنار شد. پدرش در سال ۱۹۹۳ میلادی درگذشت. مادر او، مینو یمینی، خانه دار و از کلیمیان شهر همدان بود. برادرزاده او نیما یمینی کارآفرین و میلیونر آمریکایی است. او دو خواهر و یک برادر دارد که همه آن‌ها تحصیلات دانشگاهی دارند. خانواده عبادی هنگامی که او یک سال داشت به تهران نقل مکان کردند. او دورهٔ دبیرستان را در دبیرستان‌های انوشیروان دادگر و رضاشاه کبیر به اتمام رساند.
ازدواج
او در بهار ۱۳۵۴ با یک مهندس به نام «جواد توسلیان» آشنا شد. شش ماه بعد در سن ۲۸ سالگی با او ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند دختر به نام‌های نگار و نرگس هستند. نگار در دانشگاه‌های شریف، مک گیل و جورجیا مهندسی برق خوانده و استادیار مؤسسه فناوری استیونز در نیویورک است. نرگس در دانشگاه تهران حقوق خوانده و اکنون در انگلستان خبرنگار و تحلیل‌گر حقوقی است. عبادی بعد از رویدادهایی که منجر به پخش یک برنامه علیه او در صدا و سیمای ایران شد، در تبعید از همسرش جدا شد.
دانشگاه و قضاوت
او در سال ۱۳۴۴ وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد؛ و بعد از سه سال و نیم مدرک لیسانس خود را کسب کرد، بلافاصله در آزمون قضاوت دادگستری شرکت کرد و قبول شد. پس از شش ماه کارآموزی قضاوت، در اسفند ۱۳۴۸ به عنوان قاضی رسماً کار خود را شروع کرد. او جزو نخستین قاضیان زن در ایران بود عبادی به موازات قضاوت در دادگاه به ادامهٔ تحصیل پرداخت و در رشتهٔ حقوق خصوصی در سال ۱۳۵۰ از دانشگاه تهران با درجهٔ ممتاز به مدرک فوق لیسانس دست پیدا کرد. پس از کار در سطوح مختلف دادگستری، در سال ۱۳۵۴ به ریاست شعبه ۲۴ دادگاه شهرستان نائل آمد.
شیرین عبادی اولین زن در تاریخ دادگستری ایران است که به ریاست دادگاه برگزیده شده و از سال ۱۳۵۴ تا انقلاب سال ۱۳۵۷ در این سمت فعالیت داشته‌است.
انقلاب اسلامی و بازنشستگی
پس از سقوط حکومت شاهنشاهی، جمهوری اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ عبادی و دیگر زنان قاضی را از مقام قضاوت برکنار کرد و آن‌ها را به کارهای اداری گماشتند. پس از آن، شیرین عبادی منشی دادگاهی شد که پیشتر رئیس آن بود. بعد از اعتراض زنان قاضی به این وضع، آن‌ها را به عنوان کارشناس در دادگستری به خدمت گماردند. او تا چند سال به عنوان کارشناس در قوه قضائیه ماند ولی پس از آنکه سال‌های کارش در سیستم قضایی ایران به ۱۵ سال رسید، با استفاده از قانون استخدام درخواست بازنشستگی پیش از موعد کرد. به گفتهٔ عبادی: «ادامهٔ این وضع برای من غیرقابل تحمل بود بنابراین تقاضای بازنشستگی قبل از موعود کردم و با آن موافقت شد». چون کانون وکلای دادگستری مدت‌ها پس از انقلاب بازگشایی نشده بود و به وسیلهٔ قوه قضائیه اداره می‌شد، بنابراین با درخواست وکالت عبادی هم موافقت نمی‌شد و او عملاً چندین سال خانه‌نشین شد. او از این «بازنشستگی اجباری» برای تحقیق، نوشتن، انتشار کتاب و مقالاتی در زمینه حقوقی استفاده کرد. با تصویب قانون مجازات اسلامی که در آن دیه زن نصف مرد تعیین شده بود، مقاله‌ای جنجالی منتشر کرد و در آن توضیح داد که بر اساس قانون جدید، دیه زن معادل دیه بیضه یک مرد است. در این مدت به تألیف چند کتاب و انتشار مقالات متعددی در نشریات و روزنامه‌های ایران پرداخت. در مدت انتظار برای صدور پروانه وکالتش او دوره‌های حقوق بشر را در دانشگاه تهران درس می‌داد.
وکالت‌های جنجالی
در سال ۱۳۷۱، بعد از استقلال کانون وکلا و کاهش نفوذ قوه قضاییه، پروانهٔ وکالت او صادر شد و دفتر وکالت خود را تأسیس کرد. شیرین عبادی پس از اخذ پروانهٔ وکالت، دفاع از پرونده‌های جنجالی بسیاری از جمله مخالفین سیاسی را پذیرفت و به گفته خودش تصمیم گرفت از موکلانی دفاع کند «که حقوقشان با قوانین ناعادلانه تضییع شده بود».
پرونده‌های کودکان
سال ۱۳۷۴ او به صورت رایگان وکالت خانواده دختری یازده ساله به‌نام «لیلا» را برعهده گرفت که قربانی تجاوز سه مرد شده بود، مجرم ردیف اول در سلول انفرادی خودکشی کرد. دادگاه دو متهم دیگر را به اعدام محکوم کرد اما به‌علت اینکه در ایران دیه زن نصف دیه مرد است قوه قضاییه شرط اعدام متجاوزین را پرداخت تفاوت دیه زن و مرد توسط خانواده لیلا به حساب دولت دانست. پس از اعتراض خانواده لیلا و بازتاب گسترده ماجرا در رسانه‌ها با دستور محمود هاشمی شاهرودی (رئیس وقت قوه قضاییه) تفاوت دیه از حساب خزانه پرداخت شد و متهم ردیف ۳ در سال ۱۳۸۶ اعدام شد. متهم ردیف ۲ که فراری بود در سال ۱۳۹۰ دستگیر می‌شود و سال ۱۳۹۱ حکم قصاص او هم صادر شد. این پرونده طولانی‌ترین پرونده جنایی ایران نامیده می‌شود.
شیرین سال ۱۳۷۶ از پرونده قتل دختری ۹ ساله به نام آرین گلشنی آگاه شد. «آرین» که در اثر حضانت جدا از مادرش زندگی می‌کرد در اثر شکنجه و ضربات پدر و برادر ناتنی‌اش در خانه نامادریش به قتل رسیده بود. دادگاه با وجود سابقه اعتیاد و سو مصرف مواد مخدر حضانت را به پدرش سپرده بود. پدر آرین او را در خانه حبس کرده و او را از مدرسه رفتن منع کرده بود. یک روز بعد از اینکه آرین به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت، در بیمارستان بستری شد و چند ساعت بعد درگذشت.
عبادی وکالت مادر آرین را پذیرفت و یک مراسم ختم در تهران برای آرین برپا کرد تا آگاهی عمومی را دربارهٔ حقوق کودکان و محکومیت کودک‌آزاری افزایش دهد. این پرونده بازتاب جهانی داشت و سی‌ان‌ان با شیرین و مادر آرین مصاحبه کرد. عبادی در تهیه پیش‌نویس قانون «حمایت از کودکان و نوجوانان» همکاری داشت. از نتایج بازتاب گسترده این پرونده این که در دی ماه ۱۳۸۱ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان به تصویب رسید. در اثر تلاش‌های شیرین و دیگران، بعدها قانون حق حضانت کودکان را تا سن ۷ سالگی به مادر داد و بعد از ۷ سالگی در صورت تشخیص دادگاه حق حضانت به پدر داده می‌شود.
پرونده‌های سیاسی
او وکالت خانوادهٔ تعدادی از کشته‌شدگان قتل‌های زنجیره‌ای، از جمله پروانه فروهر و داریوش فروهر (دبیرکل حزب ملت ایران) را برعهده گرفت. در جریان این قتل‌ها ده‌ها تن از روشنفکران و کنش‌گران سیاسی کشته شدند. با کشته شدن سه نویسنده مخالف حکومت و قتل فجیع فروهرها، باضربات متعدد چاقو و مثله کردن پیکرشان، در کمتر از دو ماه این پرونده به یک بحران جدی برای جمهوری اسلامی تبدیل شد، رسیدگی به این پرونده سال‌ها ادامه داشت.
عزت‌الله ابراهیم‌نژاد فردی بود که در جریان حمله تیر ماه سال ۱۳۷۸ نیروهای حکومتی به کوی دانشگاه تهران به قتل رسید. شیرین وکالت خانواده او را به صورت رایگان برعهده گرفت. سال ۱۳۷۹ در جریان تحقیق پرونده امیرفرشاد ابراهیمی، از بنیان‌گذاران و اعضای اصلی انصار حزب‌الله، به دفتر شیرین عبادی مراجعه کرد. او در مصاحبه با عبادی و محسن رهامی، وکلای پرونده، ابعادی از اقدامات گروه و ارتباطات آن با مقامات نظام را بیان کرد. شیرین با موافقت ابراهیمی مصاحبه او را در یک نوار ویدیویی ضبط می‌کند تا بعداً در دادگاه ارائه دهد. ابراهیمی در این نوار به ارتباط انصار حزب‌الله با روحانیون صاحب مقام و سران جمعیت موتلفه اسلامی اعتراف می‌کند. در اعترافاتش ادعا کرد که به علت روابط ویژه گروه‌های فشار با مراکز قدرت، از هر گونه تعقیب قضائی و مجازاتی مصون هستند. عبادی یک نسخه از نوار را به معاون وزیر کشور، مصطفی تاج‌زاده می‌دهد تا آن را به رئیس‌جمهور، سید محمد خاتمی، نشان دهد. پس از انتشار این نوار امیرفرشاد ابراهیمی به همراه شیرین عبادی و محسن رهامی وکلای دانشجویان به اتهام نشر اکاذیب و افترا دستگیر و به زندان محکوم شدند، اما همگی در دادگاه تجدید نظر تبرئه شدند. انتشار این نوار و پیشامدهای ناشی از آن به «پرونده نوارسازان» معروف شد. شیرین بعد از سه هفته با قرار وثیقه ۲۰ میلیون تومانی آزاد شد و قوه قضائیه پروانه وکالتش را تعلیق کرد.
عبادی همچنین وکالت مادر زهرا کاظمی (خبرنگار ایرانی-کانادایی) را پذیرفت. در هنگام ناآرامی‌ها و اعتراضات دانشجویی در خرداد ماه ۱۳۸۲ که منجر به دستگیری بسیاری از دانشجویان و ناراضیان دیگر در تهران شد، خانواده‌های آنان در ۲ تیر ۱۳۸۲ تجمع اعتراض آمیزی را در مقابل زندان اوین تشکیل دادند. زهرا کاظمی در این روز برای تهیه گزارش و تصویر، در این تجمع حاضر شده و اقدام به عکس‌برداری از تجمع در اطراف زندان کرد و مقابل زندان بازداشت شد و در روز ۲۰ تیر ماه در بازداشت می‌میرد. مقامات دادستانی دلیل مرگ را غش و برخورد سر با زمین و نهایتاً ضربه مغزی ذکر کردند. مرگ زهرا کاظمی با تأیید مقامات دادستانی در ۲۵ تیر اعلام می‌شود. در پی این اتفاق دولت کانادا با دلیل این که زهرا کاظمی دارای تابعیت کانادایی بوده‌است، دولت و مقامات قضایی ایران را تحت فشار قرار می‌دهد تا گزارش و تحقیقی جامع از این حادثه فراهم کند. گرچه سعید مرتضوی، دادستان تهران، بر تصادفی بودن مرگ وی بر اثر ضربه و خونریزی مغزی ناشی از «برخورد جسم سخت به سر یا برخورد سر به جسم سخت» پافشاری می‌کرد، شهرام اعظم، پزشک سابق و کارمند وزارت دفاع ایران پس از معاینه بدن زهرا کاظمی، اعلام نمود که علایم ضرب و شتم شدید، شکنجه و تجاوز جنسی نشان می‌دهد که او هنگام تحمل حبس به قتل رسیده‌است. طبق گزارش دولت ایران ضرب‌دیدگی جمجمه در هنگام بازداشت توسط وزارت اطلاعات رخ داد. در نتیجه دادگاه رسیدگی به این پرونده یکی از کارکنان عادی وزارت اطلاعات به «قتل شبه‌عمد» محکوم شد ولی با حکم دادگاه تجدید نظر تبرئه گردید.
عبادی وکیل تعدادی از چهره‌های سرشناس فرهنگی و مطبوعاتی بوده‌است، از جمله حبیب‌الله پیمان، عباس معروفی، سردبیر ماهنامهٔ گردون و فرج سرکوهی (سردبیر ماهنامهٔ آدینه). او در بحث پرونده بین‌المللی ایران نیز فعال است. او مهم‌ترین مسئله را در زندگی خود زمانی می‌داند که دولت جمهوری اسلامی مسئولیت قتل‌های زنجیره‌ای دهه هفتاد را برعهده گرفت. عبادی در هنگام مرور مستندات پرونده قتل‌های زنجیره‌ای نام خود را در «لیست ترور رژیم» دیده بود.
جایزه صلح نوبل
هنگامی که شیرین برای شرکت در کنفرانسی از تهران به پاریس رفته‌بود، یکی از اعضای کمیته جایزه نوبل با او تماس گرفته و به او خبر داد که برنده جایزه صلح نوبل شده‌است. او خوشحال از کسب این جایزه در پاریس به خبرنگاران گفت: «این جایزه متعلق به من نیست، متعلق به همه کسانی است که برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران فعالیت می‌کنند». کمیته جایزه نوبل در نروژ در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۰۳ میلادی جایزهٔ صلح نوبل را به شیرین عبادی اعطا کرد. کمیتهٔ جایزه نوبل اعلام کرد که این جایزه به دلیل فعالیت‌های عبادی در زمینه حقوق بشر و ترویج مردم‌سالاری در ایران به ویژه در مورد حقوق زنان و کودکان، به وی اعطا می‌شود. در بخشی از بیانیهٔ کمیتهٔ اعطای جایزه گفته شد: «شیرین عبادی به عنوان یک وکیل، قاضی، نویسنده و فعال حقوق بشر در ایران و در خارج از مرزهای این کشور همواره با صراحت صحبت کرده‌است». کمیته نوبل از او تجلیل کرد که به عنوان یک فرد شجاع، خطراتی که سلامتی و جانش را تهدید می‌کردند او را از ادامه تلاش‌های خود بازنداشت. این کمیته همچنین اظهار امیدواری کرد که دادن جایزه صلح به یک زن مسلمان ممکن است در زمانی که منطقه خاورمیانه با تحولات فاحشی روبروست جنبش اصلاحات را در ایران احیا کند. بعد از کنفرانس خبری دو نماینده از سفارت آمده و به او یک جلد قرآن هدیه دادند و سفیر در یک تماس تلفنی به او تبریک گفت.
واکنش‌ها به جایزه نوبل
اعطای این جایزه با استقبال گرم ایرانیان مواجه شد، هزاران نفر برای استقبال از او به فرودگاه مهرآباد رفتند، تعدادی از اعضای هیئت دولت و نمایندگان مجلس برای استقبال پای پلکان هواپیما حاضر بودند، صدها نفر سرودهای «ای ایران» و «یار دبستانی» را می‌خواندند. عبادی می‌گوید:
دریافت جایزه نوبل توسط او در ایران واکنش‌های متفاوتی داشت. محافظه‌کاران ایرانی از او بخاطر نداشتن حجاب در مراسم اعطای جایزه انتقاد کردند و دادن جایزه را یک عمل سیاسی از سوی یک نهاد طرف‌دار غرب دانستند. محمد خاتمی، رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب، هم گفت «بهتر بود ایشان[عبادی] در هنگام اعطای جایزه حجاب می‌داشتند اما زنان مسلمان در انتخاب حجاب آزادند.»
محمد خاتمی بیانیه رسمی نداد ولی پس از ۴ روز در پاسخ به سؤال خبرنگاران گفت: «من هم از موفقیت خانم عبادی خوشحال هستم.[...] برندگان جایزهٔ علمی نوبل از دانشمندان برجستهٔ جهانی هستند [...] اما جایزهٔ صلح نوبل، سیاسی‌ترین بخش جایزهٔ نوبل است.[...] امیدوارم خانم عبادی که از یک خانواده مذهبی هستند و در مصاحبهٔ خویش نیز بر مسلمان بودن خود تأکید کرده‌است، منافع جهان اسلام را مورد توجه قرار دهد و اجازه ندهند از این موقعیتی که به‌دست آمده، سوء استفاده‌ای بشود». اما خاتمی در مصاحبه‌ای در آذر ماه همان سال به روزنامه لو موند گفت که این جایزه «بسیار مهم» بوده‌است. جیمی کارتر، برنده نوبل صلح سال قبل، گفت: «عبادی برای ایران و سایر دنیا الهام‌بخش است». سازمان عفو بین‌الملل و بسیاری از فعالان حقوق بشر هم این جایزه را به شیرین تبریک گفتند.
پس از جایزه نوبل
شیرین عبادی پس از دریافت جایزه نوبل جایزه‌هایی از کشورهای مختلف دریافت کرده‌است، در کشورهای مختلف سخنرانی‌های زیادی انجام داده و بارها از متهمان سیاسی در ایران دفاع کرده‌است. او  را برای گسترش صلح، عدالت و برابری برای زنان، بنیان نهاده‌است. او اکنون در خارج از ایران دوره‌های حقوق بشر را درس می‌دهد. عبادی پیش از صدور پروانه وکالتش دوره‌های حقوق بشر را در دانشگاه تهران هم درس می‌داد. سال ۱۳۸۷ دفتر کار او، که دفتر کانون مشارکت در پاک سازی از مین و دفتر مدافعان حقوق بشر هم است، توسط نیروهای انتظامی بسته شد. شیرین عبادی اعتراض به آنچه او کشتار مردم ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) نامید را در سازمان ملل مطرح کرد. پس از تصمیم اتحادیه اروپا برای اعزام هیئت به ایران، صدا و سیمای ایران در واکنش به اتحادیه اروپا اعلام کرد که این اقدام شیرین عبادی به دلیل جایزه نوبل که گرفته، بوده‌است.
تهدید به مرگ
عبادی چندین بار تهدید به مرگ شده‌است. او در فروردین ۱۳۸۷ به خبرگزاری رویترز گفت وضعیت حقوق بشر در ایران در دو سال گذشته بدتر شده‌است. و دفاع از بهائیانی که در اردیبهشت ماه دستگیر شدند را پذیرفت.
عبادی در بیانیه‌ای در فروردین ۱۳۸۷ گفت: «تهدید علیه جان و امنیت من و خانواده ام که از مدت‌ها قبل شروع شده بود، اخیراً شدت گرفته‌است.» در این بیانیه علت تهدیدها دفاع عبادی از اقلیت بهائیان در ایران عنوان شده بود. نرگس، دختر او، در واکنش به تهدید مادرش و ادعای گرویدن او به بهائیت گفت این دروغ‌ها و فشارهای حکومت به دلیل حمایت مادرش از هفت بهائی دستگیرشده در اردیبهشت است.
عبادی در این خصوص به فرمانده نیروی انتظامی ایران شکایت کرده و خواستار پیگیری قضایی این نامه‌ها شد. متن نامه‌ها به این شرح بود:
در همین رابطه محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران در نامه‌ای به فرمانده نیروی انتظامی دستور داد تا فوراً اقدام‌های لازم را برای تأمین امنیت و رفع نگرانی عبادی انجام دهد. عبادی در مصاحبه با زوددویچه تسایتونگ گفته‌است: «... و من پس از انجام وظایف کاری به عنوان یک وکیل و همچنین زمانی که در عرصه حقوق بشر فعال شدم، نامم در لیست مرگ رژیم قرار گرفت. [...] به‌طور اتفاقی. من با همکاران وکیلم در حال بررسی موضوع قتل نیروهای اپوزیسیون در ایران بودیم که ناگهان اسم خودم را در لیست ترورهای آینده مشاهده کردم. مسئولان دقت نکرده بودند که اسم من را از لیست موجود در پرونده پاک بکنند. لیست به امضاء وزیر اطلاعات وقت آقای قربانعلی دری نجف‌آبادی مزین است. پس از انتشار لیست مذکور و آغاز اعتراضات زیاد ایشان چاره‌ای جز استعفا نداشت.»
ضبط اموال و جایزه‌ها
نسرین ستوده، وکیل شیرین عبادی در ۳۰ مارس ۲۰۰۹ میلادی، در مصاحبه‌ای با رادیو فردا اعلام کرد که «اموال و دارایی‌های شیرین عبادی به دلیل «عدم پرداخت مالیات» برای دریافت «جایزه صلح نوبل» و «همچنین «سخنرانی در کشورهای خارجی» به مبلغ پانصد میلیون تومان، در ایران توقیف شده و خانم عبادی ممنوع‌المعامله گشته‌است». این درحالی‌است که در ایران جایزه‌ها از مالیات معافند. مأموران جمهوری اسلامی در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۸ مدال نوبل صلح شیرین عبادی را از صندوق امانات بانکی او در ایران برداشته و مصادره کردند. او همچنین گفت که جوایز در قانون مشمول مالیات نمی‌شوند.