cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نمایشگاه بین‌المللی تبریز
ساختمان‌ها و مؤسسات زیرمجموعه نمایشگاه بین‌المللی آذربایجان
۱۰۰۰۰ متر فضای باز نمایشگاهی، همچنین مؤسسه آموزش عالی ارس نیز درون این مجموعه دایر می‌باشد، مدیریت شرکت نمایشگاه‌های بین‌المللی تبریز-آذربایجان بر عهده حبیب ماهوتی می‌باشد. وی همچنین مؤسس و مالک هولدینگ پنبه هیدروفیل و باند و گاز تبریز می‌باشد.
مرکز همایش‌های بین‌المللی تبریز
مرکز همایش‌های بین‌المللی تبریز یک مرکز همایش در شرق تبریز در محدوده خاوران با گنجایش ۱۵۰۰ نفر در سالن اصلی و ۱۰۰۰ نفر در  سالن فرعی می‌باشد.این مرکز همایش بزرگترین مرکز همایش در شمال غربی ایران است. مرکز همایش‌های بین‌المللی تبریز در طی دو سال ساخته شد و در فوریه سال ۲۰۱۸  توسط رئیس جمهور ایران، حسن روحانی، به بهره‌برداری رسید.
فکه (ستاره)
فَکّه، فکه شمالی، نَیّرالفکه یا آلفا تاج شمالی یک ستاره است که در صورت فلکی تاج شمالی قرار دارد.
نام فکه (شکسته) به معنی «حلقه شکسته ستارگان» است.
ورنر فورسمان
ورنر فرسمان (Werner Forssmann؛ August 29, 1904 – 1904:8:29, June 1, 1979) یک دانشمند در زمینه پزشکی اهل آلمان بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده است.
رژیم شیمی‌درمانی
رژیم شیمی درمانی رژیمی برای شیمی‌درمانی است که تعیین‌کننده داروهای مورد استفاده، دوز آنها، دفعات و مدت درمان و سایر ملاحظات در مورد درمان شیمی درمانی است
فلسفه اساسی انکولوژی پزشکی، شامل شیمی درمانی ترکیبی این است که داروهای مختلف از طریق مکانیسم‌های متفاوتی عمل می‌کنند و نتایج استفاده از چندین دارو تا حدودی اثر هم افزایی خواهد داشت. درمقابل چند تا از داروها آثار سمیت همدیگر را خنثی می‌کنند مانند روفولین. از آنجایی که داروهای شیمی درمانی اثرات نامطلوب محدودکنندهٔ دوزهای متفاوتی دارند، می‌توان آنها را با دوزهای کامل در رژیم‌های شیمی درمانی تجویز کرد.
اولین شیمی درمانی ترکیبی موفق MOPP بود که در سال ۱۹۶۳ برای درمان لنفوم معرفی شد.
اصطلاح " رژیم القایی " به یک رژیم شیمی درمانی برای درمان اولیه یک بیماری اشاره دارد. یک رژیم نگهداری به استفادهٔ مداوم از داروی شیمی درمانی برای کاهش شانس عود سرطان یا پیشگیری از ادامهٔ رشد یک سرطان که در حال حاضر وجود دارد اشاره دارد.
هیچ قرارداد یا استاندارد نامگذاری پذیرفته شده‌ای برای نامگذاری رژیم‌های شیمی درمانی وجود ندارد و محققان و پزشکان نخبه با خلاقیت خود نام‌های این رژیم‌های درمانی را بوجود آورده‌اند. به عنوان مثال، نام‌های عمومی یا نام تجاری ممکن است برای نام‌های اختصاری استفاده شود. این صفحه صرفاً نامگذاری بر اساس قرار دادهای رایج را شامل می‌شود.
دهستان زنجان‌رود پایین
زنجانرودپایین، دهستانی است از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۶۸۶ نفر (۲٬۸۰۱ خانوار) بوده‌است.
البلامون
البلامون (به عربی: البلامون) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان دقهلیه واقع شده‌است.
آیشنبوهل
آیشنبوهل یک شهر در آلمان است که در Miltenberg واقع شده‌است.
جیمز کوک براون
جیمز کوک براون (James Cooke Brown) یک نویسنده و زبان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
خودگرایی اخلاقی
خودگرایی اخلاقی یا اخلاق خودپرستی هنجاری اخلاقی است که بر موضع خودانگیختگی افراد تأکید دارد. این بحث به صورتی واضح از خودگرایی روانشناختی جداست زیرا خودگرایی روانشناختی بر این موضوع تأکید دارد که افراد کاری را انجام می‌دهند که نسبت به آن انگیزه مند باشند ولی خودگرایی اخلاقی بر این امر تأکید دارد که این راه قانونی است و می‌بایست در این مسیر حرکت کرد و برای این منظور دست به آفرینش هنجارها و قوانین می‌زند. اخلاق خودگرایی همچنین از بحثهای فردگرایی و خودگرایی عقلایی نیز با همین استدلال متمایز می‌گردد. خودگرایی اخلاقی با اخلاق بخشایش در تضاد است و برای توجیه این امر می‌گوید، شاخصه‌های اخلاقی، مولد اجبارهایی برای کمک و یاری رساندن به دیگران هستند. خودگرایی اخلاقی گاهی در غالب یک فلسفه موردی برای توجیه آزادی فردی توسط پیروان مکتب‌های لیبرالیسم و آنارشیست حمایت می‌شود.
طرفداران
مکس استیرنر اولین فیلسوفی بود که خود را خودپرست نامید، گرچه خود او به این نکته اشاره دارد که هدفش ایجاد اخلاق جدید نیست بلکه به دنبال نفی اخلاق (اخلاق‌ستیزی) است. دیگر فیلسوفی مانند توماس هابز و دیوید گاسیر نیز اشاره کرده‌اند، افراد وقتی به دنبال اهداف نهایی و شخصی خود می‌روند دچار تضاد می‌شوند و این تضاد زمانی نابود می‌شود که آنها داوطلبانه از زیاده خواهی‌های خود چشم پوشی کنند. فداکاری کوتاه مدت یک فرد برایش میزان زیادی از خود-انگیختگی را به دنبال می‌آورد که در خودپرستی عقلایی با دوره‌ای بلند مدت تر نیز به وجود نخواهد آمد و این منشأ بحثهای بیشماری دربارهٔ خودپرستی است. خودپرستی همچنین با مکتب ماتریالیسم از جانب توجه به مادیگرایی و نفع‌گرایی در رابطه می‌باشد ولی هیچ‌کدام از مکاتبی که به آنها اشاره شد، هیچ‌گاه بیان نکرده‌اند که رابطه‌ای با خودپرستی دارند.
انتقادات
تعدادی از منتقدان عقیده دارند که دیدگاه خودگرایی غیرمحتمل و غیر واقع‌گرایانه است و برای حمایت از آن می‌بایست خودانگیختگی دوباره تعریف گردد تا مشتمل بر دیگران نیز بشود. همچنین خودگرایی اخلاقی و کلاً" خودگرایی به غیراخلاقی بودن محکوم شده‌است برای مثال توماس جفرسن نامه‌ای به توماس لاو در سال ۱۸۱۴ نوشت و طی آن اظهار داشت:
"خودانگیختگی، خودشیفتگی یا خودگرایی جایگزین هر گونه اعمال درست اخلاقی شده‌است. اما من روابطم را با دیگران به نحوی مورد مداقه قرار می‌دهم تا مرزهای اخلاقی را پشت سر نگذارم. دربارهٔ خودمان، ما بر روی زمینه‌ای از هویتمان استاده ایم و خودگرایی نمی‌تواند قسمتی از هویت و سیرت ما باشد زیرا همتا و قرینی ندارد، بلکه خودش، همتای خودش است."
نیکلاس گاورت دبروین
نیکلاس گاورت دبروین ریاضیدان هلندی بود که به خاطر سهم زیادی که در زمینه‌های آنالیز ریاضی، نظریه اعداد، ترکیبیات و منطق داشت، مورد توجه قرار گرفت.
زندگی‌نامه
دبروین در لاهه متولد شد و آنجا در بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۰ در مدرسه ابتدایی و تا سال ۱۹۳۴ در دبیرستان تحصیل کرد. او تحصیلات خود در رشته ریاضی را در دانشگاه لیدن در سال ۱۹۳۶ آغاز کرد، اما به‌دلیل شروع جنگ جهانی دوم، تحصیلاتش در سال ۱۹۳۹ قطع شد. او در سپتامبر ۱۹۳۹، درحالی که تحصیلات خود را ادامه می‌داد، دستیار تمام وقت گروه ریاضیات دانشگاه فناوری دلفت شد. او تحصیلات خود را در دانشگاه لیدن، در مقطع کارشناسی، در سال ۱۹۴۱ به پایان رساند. او دکترای خود را در دانشگاه وریج آمستردام با پایان‌نامه‌ای تحت عنوان «Over modulaire vormen van meer veranderlijken» به توصیه یورژن فردیناند کوکسما دریافت کرد.
از ژوئن ۱۹۴۴، او یک همکار علمی بود که در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی فیلیپس در آیندهوون کار می‌کرد.
او در ۳۰ اوت ۱۹۴۴، با الیزابت دی گروت ازدواج کرد. این زوج صاحب چهار فرزند شدند: جورینا آلیدا (متولد ۱۹ ژانویه ۱۹۴۷)، فرانس ویلم (متولد ۱۳ آوریل ۱۹۴۸)، الیزابت (متولد ۲۴ نوامبر ۱۹۵۰) و جودیت الیزابت (متولد ۳۱ مارس 1931).
شرکت ملی حفاری ایران
شرکت ملی حفاری ایران، شرکت خدمات حفاری نفت و گاز ایرانی است، که در سال ۱۹۷۹ به عنوان یک شرکت تابعه از شرکت ملی نفت ایران تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون با در اختیار داشتن ۷۵ دستگاه دکل حفاری خشکی و دریایی، ناوگان گسترده‌ای از ماشین‌آلات ترابری و پشتیبانی، دستگاه‌های جانبی حفاری، تجهیزات اسیدکاری، سیمان‌کاری و لوله‌گذاری، بیش از ۹۰٪ درصد از خدمات مورد نیاز حفاری را برای شرکت‌های نفتی ایرانی فراهم می‌کند.
دفتر مرکزی شرکت ملی حفاری ایران در شهر اهواز قرار دارد و تمرکز اصلی آن بر ارائه خدمات حفاری به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، شرکت نفت فلات قاره ایران، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، شرکت متن و شرکت نفت و گاز پارس می‌باشد. هم‌اکنون حمیدرضا گلپایگانی مدیریت این شرکت را برعهده دارد.
تاریخچه
شرکت ملی حفاری ایران در تاریخ ۱ دی ۱۳۵۸ تأسیس شد و فعالیت عملیاتی خود را با استفاده از ۶ دستگاه دکل حفاری آغاز کرد. این شرکت به لحاظ دامنه جغرافیایی، از بزرگترین شرکت‌های خدماتی شرکت ملی نفت ایران به‌شمار می‌رود، که خدمات خود را از حفاری چاه‌های اکتشافی حوزه عملیات شرکت نفت خزر در شمال کشور، تا حفاری میادین گازی تحت مدیریت شرکت نفت مناطق مرکزی ایران، در بخش مرکزی و غرب کشور، تا کلیه خدمات حفاری میادین نفت و گاز متعلق به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب که در جنوب، غرب و جنوب‌غربی ایران مستقر می‌باشند، تا حفاری دریایی میادین نفتی مستقر در خلیج فارس، که مدیریت آن‌ها برعهده شرکت نفت فلات قاره ایران است، عرضه می‌نماید. این شرکت سابقه فعالیت در ۱۰ استان کشور، که امکان استحصال نفت و گاز وجود داشته باشد را دارد. شرکت ملی حفاری ایران هم‌اکنون با افزایش دستگاه‌های حفاری و توسعه خدمات فنی و مهندسی و با بهره‌گیری از بیش از ۱۸ هزار نفر نیروی انسانی، عملیات حفاری و خدمات فنی و مهندسی چاه‌های نفت و گاز را در ایران انجام می‌دهد.
عملیات حفاری
ناوگان عملیات حفاری این شرکت، با بکارگیری ۷۰ دستگاه حفاری خشکی و سه دستگاه حفاری دریایی، به دو شاخه تقسیم می‌شود:
خدمات جانبی
مدیریت خدمات جانبی حفاری یا خدمات سیمان، اسید و آزمایش چاه، با هدف ارائه سرویس‌های فنی حفاری، در عملیات سیمان‌کاری، اسیدکاری، لایه‌آزمایی و تزریق نیتروژن تأسیس شده‌است. این بخش از شرکت ملی حفاری ایران، بزرگترین ارائه‌دهنده خدمات فنی حفاری در ایران می‌باشد. ناوگان عملیاتی اداره کل خدمات سیمان، اسید و آزمایش چاه؛ با استفاده از ۷۰ دستگاه پمپ تراک سیمان و اسید، در بخش‌های عملیاتی از واحدهای زیر تشکیل شده‌است:
امور مهندسی
مدیریت امور مهندسی، با هدف نظارت، راهبری عملیات حفاری و خدمات فنی وابسته، بهره‌برداری از فناوری روز و کسب استانداردهای جهانی در صنعت حفاری، تشکیل شد. مدیریت مهندسی، یکی از کانون‌های مهم صنعت حفاری در بخش مطالعات مهندسی و استراتژیک است. مهندسی و برنامه‌ریزی سیال و سیمان، مهندسی و برنامه‌ریزی عملیات حفاری در خشکی و دریا، مهندسی کالای حفاری، مهندسی و برنامه‌ریزی اسیدکاری چاه‌های نفت و گاز، مهندسی و طراحی آزمایشگاه‌های حفاری، پژوهش و توسعه، همچنین ارائه خدمات رایانه‌ای از طریق این مدیریت سازماندهی می‌شود.
اکتشاف
مدیریت اکتشاف شرکت ملی حفاری ایران تا به امروز ۱۱۰ حلقه چاه اکتشافی، حفاری نموده‌است، که در این بین می‌توان به چاه‌های اکتشافی حفر شده در میدان نفتی پایدار غرب، میدان نفتی دارخوین، میدان نفتی هفتکل، میدان نفتی عسلویه شرقی، میدان گازی گشوی جنوبی، میدان نفتی جفیر، میدان گازی شانول، میدان نفتی رامین، میدان آزادگان و میدان پارس جنوبی اشاره کرد.
مدیریت ارشد
اعضای اصلی و علی‌البدل (ذخیره یا جایگزین) هیئت مدیره شرکت ملی حفاری ایران از افراد زیر تشکیل شده‌است.
کاسپار کاپارونی
گاسپاره کاسپار کاپارونی (Gaspare Kaspar Capparoni؛ ۱ اوت ۱۹۶۴) بازیگر ایتالیایی است.او در سریال کمیسر و رکس در نقش کمیسر فابری بازی کرده است
فیلم‌شناسی
او در ۱۸ سالگی وارد تئاتر شد و در سال ۱۹۸۴ اولین فیلم خود را بازی کرد.
هایپات
هایپات (hipot) مخفف high potential است. به صورت متعارف هایپات به کلاس ابزارهای تست امنیت الکتریکی اطلاق می‌شود که برای بررسی عایق گذاری الکتریکی در تجهیزات نهایی کابل‌ها یا دستگاه سیم‌کشی شده، موتورهای الکتریکی و ترانسفورماتورها استفاده می‌شود.
تست هایپات (که معمولاً تست ولتاژ مقاومت عایق نامیده می‌شود) کفایت عایق گذاری محصول را برای حفاظت اپراتور از شوک الکتریکی بررسی می‌کند. در یک آزمون هایپات معمولی ولتاژ بالا بین رساناهای حامل جریان و پوشش متالیک آن به کار برده می‌شود. جریان ایجاد شده که در یک عایق جریان پیدا می‌کند به عنوان جریان نشتی شناخته می‌شود که توسط آزمونگر هایپات کنترل می‌شود. تئوری پشت این تست این است که اگر تعمد فوق برنامه تست ولتاژ منجر به از بین رفتن اثرگذاری عایق گذاری نشود، محصول برای استفاده در شرایط عملیاتی عادی ایمن است، همان‌طور که از اسم آزمون برمی آید (ولتاژ مقاومت عایق).
علاوه بر فشار بیش از حد عایق گذاری، آزمون همچنین می‌تواند برای شناسایی نقص‌های مواد اولیه ماده ای و ساخت، مهم‌تر از آن فواصل شکافی کوچک بین رساناهای حامل جریان و زمین عمل کند. زمانی که محصول در شرایط معمولی اجرا می‌شود عوامل محیطی مثل رطوبت، غبار، لرزش، شوک و آلاینده‌ها می‌تواند این شکاف‌های کوچک را ببندد و به جریان اجازه عبور دهد. در این شرایط اگر نقص‌ها در کارخانه اصلاح نشود می‌تواند خطر شوک به وجود آورد. هیچ آزمون دیگری نمی‌تواند اینگونه نقص را به خوبی آزمون مقاوت عایقی آشکار کند.
سه نوع آزمون هایپات به‌طور معمول استفاده می‌شود، این سه آزمون از لحاظ مقدار ولتاژ به کار رفته و مقدار عبور جریان قابل پذیرش تفاوت دارند:
آزمونگر هایپات
آزمونگر هایپات دستگاه الکترونیکی است که برای بررسی عایق گذاری الکتریکی در دستگاه که می‌تواند در صورت تخریب فرد را در معرض شوک قرار دهد مورد استفاده قرار گیرد که به‌طور کلی شامل:
آزمونگر هایپات بسیار مشابه آزمونگر کابل می‌تواند باشد و اغلب هر دوی این‌ها در یک دستگاه ترکیب می‌شوند.
در یک دستگاه سیم‌کشی شده عادی آزمونگر هایپات باید جریان‌های مشابه را به زمین وصل کند؛ سپس آزمونگر یکی یکی جریان داده شده را از زمین قطع می‌کند و آن جریان را به ولتاژ بالا اتصال می‌دهد، جریانی که عبور می‌کند از این نظر که به حد کافی کم است بررسی می‌شود.
سهرنگ
سهرنگ، روستایی از توابع بخش کوهساران شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هروز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
مسجد عتیق
مسجد عتیق لقب مسجدالحرام است، مسجد جامع عتیق به مسجدهای کهن در هر جایی گفته می‌شود:
ویسنته ازکورادو
ویسنته ازکورادو (Vicente Esquerdo؛ زادهٔ January 2, 1999) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
رابرت لیورمور
رابرت لیورمور (Robert Livermore; ۳ نوامبر ۱۷۹۹ – ۱۴ فوریه ۱۸۵۸) کشاورز و مزرعه دار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
سیامک ادیب
سیامک ادیب (زاده ۱۳۵۳ در بروجرد) بازیگر سینما، تلویزیون اهل ایران است.
آنی (فیلم ۱۹۸۲)
آنی (Annie) یک فیلم در ژانر کمدی-درام، موزیکال، و کودکان به کارگردانی جان هیوستون است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد.
جعفر مختاری‌فر
جعفر مختاری‌فر (زاده ۱۵ اسفند ۱۳۳۷ در تهران) کاپیتان و هافبک تکنیکی برجسته اسبق تیم استقلال و تیم ملی ایران است. وی یکی از بهترین بازیکنان فوتبال از نظر فنی و اخلاقی در تاریخ ورزشی ایران شناخته می‌شود.
سال‌های نخست
جعفر مختاری‌فر ۱۵ اسفند ۱۳۳۷ در محلهٔ جوادیه تهران به دنیا آمده و از همان محله و زمین خاکی‌های قدیمی جوادیه که خاستگاه مهمی برای تولد ستاره‌های بزرگی در فوتبال ایران بوده پا به توپ شده‌است. سپس جذب تیم مهرنور و بعد باشگاه فوتبال دارایی تهران می‌شود هرچند در هفده سالگی از سوی ولادمیر جکیچ مربی خارجی تاج تهران مورد پسند قرار می‌گیرد که به تاج برود اما خودش می‌گوید به دلیل اینکه می‌دانسته با حضور ملی پوشان قدری که در ترکیب تاج حضور دارند هرگز به او بازی نمی‌رسد پیشنهاد جکیچ را رد می‌کند و رفتن به این تیم را به زمانی دیگر و مناسب موکول می‌کند زمانی که بتواند شایستگی‌هایش را بهتر به نمایش بگذارد و این زمان تا سال ۶۱ و ۶۲ به طول انجامید.
دوران حرفه‌ای
سال ۱۳۶۲ و در پی ابراز علاقهٔ منصور پورحیدری جعفر مختاری‌فر از دارایی به استقلال می‌رود، وی در همان سال با این تیم قهرمان جام باشگاه‌های تهران ۱۳۶۲ می‌شود. دو سال بعد وی باز هم با آبی‌های پایتخت قهرمان جام باشگاه‌های تهران ۱۳۶۴ می‌شود. گل او در دیدار نیمه نهایی مقابل هما یکی از بیاد ماندنی‌ترین گلهای وی می‌باشد. ولی بعد از این قهرمانی تعدادی از ستاره‌های استقلال جذب تیمهای دیگر می‌شوند و استقلال دچار افت ۴ساله می‌شود. دقیقاً در روزهایی که استقلال آشفته‌ترین سالها را سپری می‌کرد مختاری فر در بهترین شرایط فوتبالی خود قرار داشت به همین دلیل با استقلال روزهای سختی را تجربه می‌کرد. با وجود پیشنهاد از تیمهای عربی به درخواست هواداران در استقلال ماندنی می‌شد. از سال ۱۳۶۸ مختاری فر باز هم روی خوش فوتبالی را دید، وی موفق شد با استقلال به قهرمانی لیگ ایران در جام قدس ۶۹–۱۳۶۸ دست یابد و جام باشگاه‌های تهران ۱۳۷۰ را کسب کند. سر انجام جعفر مختاری فر به بالاترین افتخار باشگاهی دست یافت و موفق شد با استقلال قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۹۱–۱۹۹۰ شود. او سابقه بازی در فوتبال قطر هم به لژیونر در کارنامه ورزشی خود دارد. ُ یکی از بزرگترین ناکامی های    مختاری فر  مصدومیت و از دست دادن فرصت حضور در   بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن بود که تیم ملی ایران قهرمان این رقابتها شد. جعفر مختاری فر ۱۵ بازی برای تیم ملی فوتبال ایران انجام داد.
گلزنی در دربی و مرگ هوادار
در سال ۱۳۶۷ در دیدار استقلال مقابل پرسپولیس در حالیکه استقلال یک پنالتی را از دست داده بود و در ادامه پرسپولیس یک بر صفر پیش بود در اواسط نیمه دوم جعفر مختاری فر گلزنی می‌کند و پرسپولیس برد را از دست می‌دهد، با این گل و به دلیل فشار عصبی به هواداران تیم رقیب متأسفانه ۳ تن از حامیان این تیم دچار سکته قلبی می‌شوند که به اورژانس منتقل می‌شوند. تلاش برای نجات آنها سریعاً انجام می‌شود ولی در نهایت احیای یکی از این طرفداران بی‌نتیجه می‌ماند و این هوادار پرسپولیس جان خود را از دست می‌دهد. جعفر مختاری فر همیشه از این حادثه ابراز تاسف کرده‌است.
بازی خداحافظی
در روز ۹ تیر ماه سال ۱۳۸۴ باشگاه استقلال به عنوان قدردانی از جعفر مختاری‌فر که ۴۷ ساله شده بود و ۱۴ سال از زمان دوری‌اش از فوتبال و استقلال گذشته بود همراه عباس سرخاب ۳۹ ساله دیداری دوستانه با باشگاه فوتبال سائو پائولو از برزیل برگزار کرد. در این مسابقه مختاری‌فر ۱۵ دقیقه در زمین بود.
افتخارات
استقلال تهران
جام باشگاه‌های آسیا
لیگ فوتبال ایران
قهرمان لیگ ایران (۱): لیگ قدس ۶۹-۱۳۶۸
لیگ فوتبال استان تهران
قهرمان جام باشگاه‌های تهران (۳): ۱۳۶۲، ۱۳۶۴، ۱۳۷۰
بین المللی
قهرمان جام استقلال قطر ۱۳۷۰
سایپا تهران
قهرمان سوپر جام تهران ۱۳۷۱
پانویس
tarafdari.com/node/2025417
کوک-موینوک-۲ (شهرستان تونگ)
کوک-موینوک-۲ (به لاتین: Kök-Moynok-2) یک روستا در قرقیزستان است که در شهرستان تونگ واقع شده‌است. کوک-موینوک-۲ ۷۰۹ نفر جمعیت دارد.
استراحتگاه خصوصی
استراحتگاه خصوصی فیلمی کمدی محصول سال ۱۹۸۵ ساخته است. جورج باورز کارگردان فیلم است و آلن ونکاس، گوردون میشل و کن سگال نویسندگان آن هستند. بازیگران فیلم راب مورو (این فیلم اولین فیلم او بود)، جانی دپ و اندرو کلی هستند. داستان فیلم دربارهٔ دو دوست به نام‌های جک و بن است که در استراحتگاه میامی به دنبال دختران زیبا و پولدار می‌گردند اما سرنوشت اتفاقات دیگری را برای آنها رقم می‌زند.
کاپا مارافسای
کاپا مارافسای یک ستاره است که در صورت فلکی مارافسای قرار دارد.
آبرا (بورزانگا)
آبرا شهری در شهرستان بورزانگا در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۸۴ نفر است.
مسجد چاله
مسجد چاله مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زرندیه، بخش مرکزی، شهر مامونیه، خیابان امام حسین، کوچه نورانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هنریته زونتاگ
هنریته زونتاگ (Henriette Sontag؛ January 3, 1806 – 1806:01:03, June 17, 1854) یک خوانندهٔ سوپرانوی برجستهٔ اپرا اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۸۲۳ تا ۱۸۵۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
او صدایی خوش‌آیند و مجلسی داشت و از شهرت بین‌المللی نیز برخوردار بود و یکی از نمایندگان برجستهٔ سبکِ آوازخوانی سلیس بود.
نخستین اجرای رسمی و حرفه‌ای او در سن ۱۵ سالگی و در شهر لایپزیگ انجام شد که اپرای «تیرانداز ماهر» اثرِ کارل ماریا فون وبر را اجرا کرد.
هنریته زونتاگ نخستین تک‌خوان و سوپرانوی سمفونی شماره ۹ و میسا سولمنیس (هر دو اثرِ لودویگ فان بتهوون) است و در آن هنگام، تنها ۱۸ سال داشت.
دو سال بعد، نقش «رُزینا» را در اپرای آرایشگر شهر سویل (اثرِ جواکینو روسینی) اجرا کرد و چیره‌دستی‌اش در خوانندگی و همچنین شخصیت جذابش بر روی صحنه، چنان بود که بانوی آواز آن دوران، آنجلیکا کاتالانی را شدیداً تحت‌الشعاعِ خود قرار داد.
هنریته زونتاگ در سال ۱۸۵۴ میلادی به مکزیکو سیتی دعوت شد. او نخستین خوانندهٔ سرود ملی مکزیک بر روی شعری از «فرانسیسکو گونسالس بوکانگرا» محسوب می‌شود که در ۱۷ مه ۱۸۵۴ اجرا شد.
یک‌ماه بعد، هنریته زونتاگ به بیماری وبا مبتلا شد و در سن ۴۸ سالگی درگذشت. آخرین اثرِ او، اجرای نقش «دِزدِمونا» در اپرای «اتللو» اثر، جواکینو روسینی بود.
جسدش را در صومعهٔ سیسترسی‌های «سنت مارینتال» واقع در زاکسن دفن کردند.
احمد العراقی
احمد العراقی (أحمد العراقي؛ زادهٔ October 15, 1931 – درگذشته ۲ نوامبر ۲۰۲۰) یک سیاست‌مدار اهل مراکش بود. وی از ۶ اکتبر ۱۹۶۹ تا ۶ اوت ۱۹۷۱ نخست‌وزیر این کشور بود.
احمد العراقی در ۲ نوامبر ۲۰۲۰، در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
خود زندگی (فیلم ۲۰۱۸)
خود زندگی (Life Itself) یک فیلم آمریکایی در سبک درام به کارگردانی و نویسندگی دن فوگلمن است که از سوی آمازون استودیوز در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۸ منتشر شد.
خلاصه داستان
فیلم درباره زوج جوانی (با بازی اسکار آیزاک و اولیویا وایلد) است که در نیویورک زندگی می‌کنند، آن‌ها از دوران دانشگاه عاشق یکدیگر بوده‌اند و حالا در انتظار اولین فرزندشان هستند اما وقایع غیرقابل پیش‌بینی برایشان رخ می‌دهد که دنیای آن‌ها را به دیگران پیوند می‌زند و بازتاب آن تا سال‌ها در زندگی آن‌ها می‌ماند.
کوکی نگی
کوکی نگی (Koki Negi؛ زادهٔ May 17, 2000) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
دهستان چایپاره پایین
چایپاره پایین، دهستانی است از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۷۳۲ نفر (۱٬۰۴۳ خانوار) بوده‌است.
فریم (ساری)
فریم از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر، مرکز بخش دودانگه واقع در شهرستان ساری است.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۳۶۹ نفر جمعیت بوده‌است؛ که با این حساب، این شهر جزو ۱۰ شهر دارای کمتر از ۱۰۰۰ نفر جمعیت در ایران است.
نامگذاری
نام اصلی این منطقه «پریم» بوده‌است که پس حمله مسلمانان به طبرستان به دست اعراب «فریم» نامیده شد.
ویژگی‌های جغرافیایی
در جنوب شهرستان ساری منطقه‌ای است که از دید آب و هوا، ییلاقی بوده و به دودانگه/پریم/فریم معروف است. فریم در ۶۵ کیلومتری شهر ساری واقع شده‌است. این منطقه که از گردآمدن روستاهای امامزاده علی، واو دره، شلدره، تلاوک، کهنه ده، قلقل، محمدآباد، پهندر و مجی دینه سر، علی‌آباد، کرچا، رسکت، جعفرکلا و… تشکیل شده، امروزه با مرکزیت محمدآباد شناخته می‌شود. محمدآباد از سال ۱۳۸۶به شهر ارتقاء یافته‌است. مردم این شهر به کار کشاورزی و دامداری مشغول هستند. در این شهر واحدهای اداری و تجاری زیادی وجود دارد و همین امر باعث شده که مردم از روستاهای اطراف برای رفع نیاز و تهیهٔ نیازهای زندگی به این شهر رفت‌وآمد داشته باشند. امروز به سبب افزایش جمعیّت و رشد بافت انسانی جوامع، ساختار تقسیمات جغرافیایی و اقلیمی نیز به فراخور آن دست‌خوش دگرگونی می‌شوند. پریم منطقه‌ای کوهستانی-جلگه‌ای است.
تاریخچه
از این شهر در منابع تاریخی کهن به نام «پَریم» یا «جبال قارن» و بخشی از هزار جریب، یاد شده که شهری عظیم با حصاری آجری، شبیه به قلعه در دشتی به نام «پریم» بوده‌است و گویی بر اثر چند زلزلهٔ ویرانگر به کلّی از بین رفته‌است و درگذار تاریخ دگربار آبادانی و زندگی به این منطقهٔ خوش‌نشین رو آورده و مردمی گرم دل و مهربان را در خود جای داده و پرورده‌است تا سال ۱۳۶۰ دهستان‌های چاشم و پشتکوه نیز جزئی از دودانگه بودند وبخش کوهستانی از دودانگهٔ فریم به شهرستان مهدیشهر استان سمنان ملحق گردید.
جمعیت
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۳۶۹ نفر جمعیت بوده‌است.
زمین‌لرزه‌های تاریخی
برای نمونه در قرن پنجم هجری برابر سال ۱۱۲۷ میلادی زمین‌لرزهٔ بزرگی در منطقهٔ هزار جریب جنوبی سبب ویرانی سراسری روستاهای منطقهٔ پریم که در درهٔ پهناوری در کوه‌های خاوری پل سفید واقع است، شد. همچنین در سال ۶۰۰ قمری برابر ۱۳۰۹ میلادی زمین لرزه‌ای روستاهای فراوانی را در مازندران تقریباً به‌طور کامل نابود کرد و سبب از رونق افتادن منطقهٔ پریم گردید.
دودمان‌های حاکم
در دوره‌های بعد از طاهریان و صفاریان تا روزگار قاجار مازندران و بخش‌های مختلف آن مورد تاخت و تاز قرار گرفتند. در دو دورهٔ صفویه و قاجاریه؛ مازندران مرکز نفوذ؛ قدرت و حکومت بوده‌است. منطقهٔ دودانگه پیوسته در همهٔ جنگ و گریزهای تاریخی و مقاومت در برابر تازش بیگانگان به سبب بافتار جغرافیایی و بهره‌مندی از مردمی غیور و ستبر جلوه‌ای ویژه داشته‌است که آخرین نمونهٔ تاریخی آن را شاعر بزرگ همین منطقه، میرزا محمود فدایی مازندرانی از پایداری مردم دودانگه در برابر سپاه روس در قصیده‌ای بلند به تصویر کشیده‌است. شواهد و پژوهش‌هایی که بر پیشینهٔ کهن و تاریخ منطقهٔ «پَریم» گواهی می‌دهند: الف) گزارش و پژوهش برخی از خاور شناسان از جمله «ه.ل. رابینو» محقق فرانسوی و تحقیق دائرةالمعارف بریتانیکا. ب) وجود گنبد رسکت بازمانده از قرن پنجم قمری در کنار روستای رسکت(resket)که هنوز هم بردامنهٔ صخره‌ای برپاایستاده و همچون قراولان وقلعه بانان کهن، چشم به سوی دشت پریم دوخته‌است که خوش بختانه کاوش‌های اخیر باستان شناسان و دیرینه شناسان نیز گواه پیشینهٔ فرهنگی و شهری این منطقه‌است. دو سال پیش با اجرای عملیات گمانه‌زنی در منطقهٔ دودانگه در محوطه برج رسکت ساری بقایایی کشف شد. در این عملیات، گورستانی متعلق به قرون میانهٔ اسلامی شناسایی شد که آرامگاهی بودن این برج را ثابت می‌کند. در شرق گورستان محوطه‌ای مسکونی به وسعت چهار هکتار و متعلق به قرون میانهٔ اسلامی و دوره سلجوقی نمایان شد که فضای اصلی آن با استفاده از سنگ و گچ ساخته و تمامی سطح داخلی دیواره‌های آن با گچ‌بری‌هایی به خط کوفی آراسته شده‌است.
پ) آثار و بازماندهٔ بناهای کهن و برخی اسامی آن‌ها. برای نمونه در روستای کرچا(korcha)زمین‌های وسیعی پر از آجرهای پخته از روزگاران قدیم است و در تپه‌های اطراف آن هم دیواره‌های گج اندودیافت شده‌است و جالب تر این که در حوالی این روستا چند نام با پیشوند «شهر» هنوز به کار می‌رود مثل شهردشت، شهربن که ازتوابه روستای کرسبkoresb می‌باشد گمان می‌کنیم در این منطقه بناهای آباد و مظاهر شهری بسیاری وجود داشته که در زلزلهٔ بزرگ پایان قرن هفتم هجری به‌طور کامل ویران و با خاک یکسان شده‌است و آن پاره‌های آجر و اسامی، تنها یادگاران شکوه گذشته‌اند.
کتاب فارسی «مرزبان نامه» که در اصل به زبان تبری /طبری (مازندرانی کهن) نوشته شده بود نویسندهٔ اصلی این اثر پساوند «پریم» را در نامش دارد: اسپهبد مرزبان بن رستم شروین پریم که از شاه زادگان و اسپهبدان شهر پریم بوده و کتاب مرزبان نامه را به زبان مازنی و در قالب fabel فراهم آورده‌است؛ بنابراین اگر روزی اصل نسخهٔ طبری این اثر پیدا شود، نخستین و بزرگ‌ترین اثر مکتوب شهر باستانی پریم شمرده خواهد شد. همین نویسنده دیوان شعری هم به نام «نیکی نومه» داشته‌است که از آن نیز جز نامی بر جای نمانده‌است. برای پرهیز از به درازا کشیدن سخن از برشمردن همهٔ بزرگان فکری، فرهنگی و سیاسی منطقهٔ پریم در گسترهٔ تاریخی، خودداری می‌کنیم و تنها به ذکر یکی از بزرگ‌ترین چهره‌هایی که از پس ابر زمانه به تازگی رخساره عیان کرده‌است، بسنده می‌کنیم.
بزرگان
میرزا محمود فدایی مازندرانی مرثیه سرای بزرگ روزگار قاجار از روستای تلاوک منطقهٔ دودانگهٔ فریم و از مفاخر تاریخ ادبیات فارسی ایران است. جلد نخست مقتل منظوم او در قالب ترکیب بند با حدود ۴۲۰۰ بیت در سال ۱۳۷۷ به کوشش دکتر فریدون اکبری شلدره به چاپ رسیده‌است. کلیات مقتل فدایی پس از سال‌ها تحقیق و پژوهش‌های دراز دامن در سال ۱۳۸۸ خورشیدی منتشر شده‌است که یکی از شگفتی‌های ادبیات عاشورایی به‌شمار می‌آید. سوگنامهٔ عاشورایی فدایی سرشار از تصاویر تب‌ناک شعری است. ویژگی زبان شعری فدایی را باید در کاربست فراوان صور خیال و تصویرگری‌های شعری او دانست. بخش دوم کلیات مقتل فدایی سرشار از نوحه‌های استوار عاشورایی است. نوحه و ترجیعات عاشورایی با فدایی به اوج خود می‌رسد. زبان شعری فدایی در اشعار سینه‌زنی و نوحه‌سرایی بسیار فاخر و فخیم است.
برج رسکت
در سال ۲۳۱ خورشیدی برابر با ۲۳۷ قمری شهاب سنگی در منطقه فریم سقوط کرد که به نام شهاب سنگ اسپهبد شروین خوانده شد. برخی پژوهشگران برج رسکت را یادمانی در نزدیکی محل سقوط این شهاب سنگ می‌دانند. برج رسکت از بناهای قرن پنجم هجری قمری است. این اثر در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۱۲ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است و حدود شصت کیلومتری جنوب غرب شهر ساری قرار دارد. برج رسکت، افزون بر معماری شگفت، دو سنگ نگاره به خط کوفی گلزار و پهلوی ساسانی دارد که بر ارزش هنری آن افزوده‌است. برج رسکت با نقشهٔ مدور از آجر بنا شده‌است. ورودی بنا در جهت خاوری و در بالای طاق‌نمای ورودی دارای نگاره‌های چشم‌نواز گچی مقرنس کاری است و چهار سر کتیبه کوفی گلزار و خط پهلوی ساسانی به طرز زیبایی گچ‌بری شده‌است که مشتمل بر آیه‌های قرآنی و مطالب تاریخی است. گام‌های بازسازی بر روی برج از سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ انجام شده‌است. برج رسکت در شیب تند کوهی سنگی بنا شده و همواره این سؤال مطرح بوده که این بنای آجری چگونه در این شیب تند ایستاده‌است؟ برج آرامگاهی رسکت در زمان غزنویان ساخته شده‌است اما در این زمان خاندان باوندیان که از اسپهبدان ساسانی بودند در مازندران حکومت می‌کردند. این خاندان از دوره ساسانی در این منطقه از کشور بوده‌اند اما با ورود اسلام، مسلمان شده و حدود ۷۰۰ سال در مازندران حکومت کرده‌اند. برج رسکت آرامگاه «شهریار ابن قارن»، و یکی از اعضای خاندان باوندیان است.
دیوید وارتون
دیوید وارتون (زادهٔ September 26, 1966) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
علم محاسبه
علم محاسبه یا علوم محاسباتی شاخه‌ای از علم است که به ساخت مدل‌های ریاضی و روش‌های حل عددی و استفاده از رایانه‌ها برای تحلیل و حل مسائل علمی، علوم اجتماعی و مهندسی می‌پردازد. در عمل علوم محاسباتی، کاربرد شبیه‌سازی رایانه‌ای و روش‌های دیگر پردازش اطلاعات برای حل مسئله در شاخه‌های گوناگون علم است.
ایشنتسل
ایشنتسل یک شهر در آلمان است که در فولدا واقع شده‌است. ایشنتسل ۱۱٬۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
دهستان غنی‌بیگلو
غنی بیگلو، دهستانی است از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران.
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۶۲۹ نفر (۲٬۳۲۶ خانوار) بوده‌است.
اشکل نهو
اشکل نهو (אשכול נבוمتولد ۱۹۷۱) یک نویسنده اسرائیلی است که مجموعه ای از داستان‌های کوتاه، سه رمان و یک اثر غیر داستانی نوشته‌است. یکی از رمان‌های او به نام دلتنگ برندهٔ جایزهٔ زرین انجمن ناشران کتاب (۲۰۰۵) وجایزه ریموند والیه را در نمایشگاه کتاب پاریس، (۲۰۰۸) شد.
باریس (مصر)
باریس (به عربی: باریس) یک شهر و واحه در مصر است که در استان وادی‌الجدید واقع شده‌است.
رافین، کارولینای شمالی
رافین شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۶۸ نفر بوده‌است.
بتا تاج جنوبی
بتا تاج جنوبی یک ستاره است که در صورت فلکی تاج جنوبی قرار دارد.
گروت (شخصیت کمیک)
گروت یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. شخصیت گوروت توسط نویسنده استن لی و طراح جک کربی و دیک آیرز خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱۳ داستان‌های عجیب (نوامبر ۱۹۶۰) حضور پیدا کرد. او مخلوقی زیست فرازمینی، دارای ادراک و شبیه به درخت است و همچنین یکی از اعضای گروه نگهبانان کهکشان محسوب می‌شود. او در اولین حضورش می‌توانست به راحتی و به‌طور معمول صحبت کند، اما بعدها عمدتاً تنها جملهٔ «من گروت هستم» را تکرار می‌کند. اگرچه او این جمله را با تصریف‌های مختلف و معانی متفاوتی بیان می‌کند.
وین دیزل در فیلم‌های نگهبانان کهکشان (۲۰۱۴) و نگهبانان کهکشان بخش ۲ (۲۰۱۷) به صداپیشگی شخصیت گوروت پرداخته‌است. گروت قرار است در یک مجموعه تلویزیونی با نام من گروت هستم ظاهر شود که در ۲۰۲۲ منتشر خواهد شد.
توانایی‌ها و قدرت‌ها
گروت مخلوقی دارای ادراک از گونهٔ فلورا کلوسوس در سیارهٔ اکس است. او قادر به جذب چوب و تغذیه از آن است و بواسطه آن توانایی افزایش قدرت، استقامت و بازسازی خویش را دارد. او قادر به کنترل درختان و استفاده از آن‌ها برای حمله به دشمنان است و همچنین به نظر می‌رسد در برابر آتش از خود مقاومت نشان می‌دهد. گروت به‌وسیلهٔ جوانه زدن قادر به افزایش بسیار زیاد جرم خود با رشد انبوه شاخ و برگ است اما از طرفی حرکت او به شدت کند و مهار می‌شود.
گروت با تراکم کافی چوب در بدنش به اندازه‌ای آسیب‌ناپذیر می‌شود که در برابر بیشتر جنگ‌افزارهای متعارف و آتش مقاوم است. گوروت توانایی فرمان و بکارگیری گیاهان و درختان را دارد و حتی قادر به دستور دادن به تمامی یک جنگل برای تبدیل شدن به ارتشی است. او همچنین قادر به خلق نسخه‌های مینیاتوری از خود است که تمام خاطرات او را نیز دارا می‌باشند و از آن‌ها برای احیای خود استفاده می‌کند. با توجه به اصل و نصب گوروت که برگرفته از شیره‌های گیاهی باستانی و از قلمهٔ خانه سلطنتی نخبگان محسوب می‌شود، او بهترین آموزش‌ها را از برترین و با استعدادترین آموزگارها دریافت کرده‌است. بدین سبب او دارای ضریب هوشی و درک فوق‌العاده بالایی است.
دریاچه قو باربی
دریاچه قو باربی (Barbie of Swan Lake) یک فیلم ویدئویی پویانمایی رایانه‌ای در ژانر فانتزی به کارگردانی اوون هارلی است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
الگیس بودریس
الگیس بودریس (Algis Budrys؛ ۹ ژانویه ۱۹۳۱ – 1931:1:9, June 9, 2008) یک نویسنده، پدیدآور، و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
خون خواهد گفت
خون خواهد گفت که در ژاپن تحت عنوان دورورو  عرضه شد، عنوان یک بازی ویدئویی به سبک اکشن-ماجراجویی از محصولات شرکت سگا است که در سال ۲۰۰۴ تنها برای کنسول پلی‌استیشن ۲ عرضه شد. این بازی بر اساس مجموعه مانگای ژاپنی دورورو به قلم تزوکا اوسامو ساخته شده‌است.
روری فلک برن
روری فلک برن (Rory Fleck Byrne؛ زادهٔ ۱۹۸۷ میلادی) یک هنرپیشه و آهنگساز اهل ایرلند است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به بیگانه، آکادمی خون‌آشام‌ها و ویتا و ویرجینیا اشاره نمود.
قنات سه
قنات سه، روستایی از توابع بخش کوهساران شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هروز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
باسل الشعار
باسل الشعار (Bassel Al Shaar؛ زادهٔ February 15, 1982) بازیکن فوتبال اهل سوریه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الوحده (سوریه)، باشگاه ورزشی الجیش (سوریه)، باشگاه ورزشی العهد، و باشگاه ورزشی الرمثا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوریه بازی کرده‌است.
آب‌انبار مقیسه
آب‌انبار مقیسه مربوط به دوره قاجار است و در روستای مقیسه از توابع بخش باشتین شهرستان داورزن روستای مقیسه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۹۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سوهانک
سوهانَک، روستایی از روستاهای شمیران در شمال شرقی تهران است که حدود ۱۵٫۵ کیلومتر از مرکز این شهر فاصله دارد. موقعیت جغرافیایی سوهانک، ۳۵ درجه شمالی و ۵۱ درجه شرقی است. این محله از جنوب به بلوار ارتش یا همان جاده مینی‌سیتی-لشکرگ، از شمال به دامنه جنوبی البرز، و از سوی شرق به گردنه قوچک منتهی می‌شود. محله سوهانک ۱۸۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و با گسترش شهر تهران اکنون جزئی از این شهر و محله‌ای از بخش شمیران تهران به‌شمار می‌آید.
با وجود اینکه در سوهانک، نمونه‌هایی از آثار باستانی یافت شده‌است، اطلاعات زیادی از قدمت ساکنان آنجا در دسترس نیست. برخی از طایفه‌های بومی سوهانک مانند طایفه میرزاخانی که بیشتر آنها در زمان رضا شاه نام خانوادگی خود را به سوهانی تغییر داده‌اند، قدمتی چند صد ساله و شاید بالای هزار سال دارند و برخی دیگر از طایفه‌های قدیمی، در اواخر دوران زندیه یا اوایل قاجار، از قسمت‌های مختلف مازندران به این منطقه مهاجرت کرده‌اند. محصولات سوهانک، غلات و میوه، به ویژه زردآلو است.
سوهانک قدیم
کشتزارها و باغ‌هایی قدیمی که جزء سوهانک بودند عبارت‌اند از: دره پولاد وحش، باغ حدیقه، جهان‌بخش، بند تله‌هرز، بیدستان، باغ سردار، باغ فولادی (نازآباد)، تنگ آخوره، تنگ فاطمی، باغ حمزه (منور)، چال استلک، سوت‌بیشه، شاه‌پسند (دره جوزدار)، شنکزار، و یوردکریم. شمار ساکنان سوهانک در سال ۱۳۴۲ خورشیدی ۴۰۸ تن مرد و ۲۹۳ تن زن بوده‌است. در همان سال سوهانک دارای مسجد و تکیه و گرمابه بوده و دبستانی به نام ارمغان سوهانک (دبستان فولادی) با ۱۳۹ دانش‌آموز داشته‌است. آب آشامیدنی سوهانک از چهار رشته قنات تأمین می‌شد.
قبرستان سوهانک، از جمله مکانهای قدیمی این روستا است که در خیابان شهید احمد ازگلی قرار دارد. برطبق باور مردم آن منطقه و شجره نامهٔ آستان قدس رضوی، پیکر امامزاده‌ای در قسمت جنوبی آن دفن شده‌است. با وجود آنکه هیچ مقبره و یادبودی برای امامزادهٔ مذکور، ساخته نشده‌است، بر اساس حدسیات و باورهای اهالی آن محل می‌توان گفت که محل دفن امامزاده، در قسمت جنوب غربی و در زیر درختان سرو کهنسال قبرستان است.
بنای تکیه قدیمی سوهانک هم از خشت خام و کاهگل بود. برخی از اهالی قدیمی این روستا عقیده دارند که زمان تأسیس این تکیه به اوایل دوران قاجار بازمی‌گردد. از میان بنای تکیه قدیمی، نهری می‌گذشت که از باغ اندرون یا باغ سردار سر چشمه می‌گرفت. یک سکو هم برا نمایش تعزیه در مرکز تکیه بنا کرده بودند که در ماه‌های عزاداری، خود اهالی، بر روی آن سکو، مراسم تعزیه برپا می‌کردند. این تکیه تا کنون چند مرتبه بازسازی، و اکنون به یک حسینیه، تبدیل شده‌است.
یکی از قدیمی‌ترین بناهای سوهانک، آسیاب قدیمی این روستا بود که در شمال سوهانک وابتدای خیابان تنگه قرار داشت. زمان ساخت این آسیاب که از ملات ساروج وسنگ خشک ساخته شده‌بود، مانند حمام، به زعم پیران محل، مشخص نیست.
سوهانک در گذشته مناطق وسیع تری را شامل می‌شد؛ چنان‌که مرز آن از شرق دارآباد آغاز می‌شد و تا ابتدای جاده لواسان-فشم ادامه می‌یافت. برخی از بخشهایی که غالباً با عنوان شهرک از سوهانک جدا شده‌اند عبارتند از: شهرک ابوذر، شهرک قائم، مینی‌سیتی، شهرک شهید محلاتی، پارک جنگلی سوهانک، شهرک کوثر، شهرک یاس و شهرک لاله.
میهایل گانف
میهایل پتروف گانف یک کشتی‌گیر اهل بلغارستان است.
سوهانک
سوهانک در تاریخ
رضاقلی‌خان هدایت در کتاب روضةالصفای ناصری ج ۹ ص ۲۹۱ از عیش و شکار فتحعلی‌شاه قاجار در سوهانک می‌نویسد. محل اقامت خازن‌الدوله یکی از زنان فتحعلی‌شاه نیز در دهکده سوهانک بوده‌است. از رویدادهای تاریخی سوهانک اینست که ناصرالدین‌شاه دستخط برکناری میرزا آقاخان نوری، صدراعظم وقت را هنگام اقامت خود در سوهانک صادر کرد. درخت چناری در این روستا قرار دارد که گفته می‌شود ۹۰۰ سال عمر دارد. مساحت این درخت بیش از ۱۰ مترمربع بوده و در سال ۱۳۹۹ در فهرست آثار ملی ثبت گردید. این چنار در خیابان شهید علیرضا سوهانی، کوچه مسجد جامع واقع شده‌است.
میهایل گانف
او در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۸۶ کیلوگرم حاضر بود که در دور اول یوتیومن اورگودول از مغولستان را شکست داد اما در دور بعد از علیرضا کریمی کشتی‌گیر ایرانی شکست خورد و با توجه به شکست این کشتی‌گیر در دور بعد، از دور رقابت‌ها کنار رفت.
سوهانک
سوهانک امروز
با توجه به اینکه اکثر باغهای بزرگ سوهانک تخریب شده‌اند، و در بیشتر بخش‌های این روستا عملیات ساختمان‌سازی انجام گرفته، طبیعت بکر و زیبای سوهانک خدشه دار گشته‌است. در قسمت شرقی سوهانک باغ بزرگی بود که بنانیه نام داشت. این باغ متعلق به خانواده‌ای زرتشتی بود که آثار قبر بزرگ خاندان آن خانواده تا قبل از قطع درختان در میان باغ باقی بود. استخر بزرگ و زیبای ۴۰۰۰ متر مکعبی با دیوارهٔ سی متری سنگ چین شده در این باغ، از میانه پاییز تا پایان بهار، آب تابستان این باغ را فراهم می‌کرد. متأسفانه این استخر در عملیات ساخت و ساز کاملاً پر شد.
دو باغ قدیمی کوروس و سردار هم متأسفانه تخریب شده و جای خود را به ساختمانهای چند طبقه داده‌اند. باغ بسیار وسیع کوروس بیش از پنجاه هکتار وسعت داشت و مملو از درختان میوه و گندم بود. همچنین باغ سردار هم در قدیم، درختان متعددی داشت که اکثراً ریشه کن شده‌اند.
سوهانک در حال حاضر سه مدرسه، یک کتابخانه عمومی، دو مسجد، یک حسینیه یک شعبه بانک و یک روزنامه فروشی دارد. علاوه بر موارد ذکر شده، در این روستا چند مرکز درمانی، تفریحی و ورزشی هم تأسیس گردیده‌است.
سوهانک یکی از بزرگ‌ترین پارک‌های جنگلی تهران با مساحت تقریبی ۴۰۰ هکتار را دارد. این پارک جنگلی در سال ۱۳۶۱ به صورت رسمی مورد استفاده قرار گرفت.
خطوط حمل و نقل عمومی
اولین خط اتوبوسرانی در این محله در اوایل دهه ۶۰ از سوهانک به میدان اختیاریه دایر و با توجه به فقدان محلات و شهرک‌های مسکونی فعلی در اطراف بلوار ارتش و مینی سیتی به همراه خط ازگل به تجریش تنها خطوط این حوالی بود و در اوایل اردیبهشت سال ۹۷ مقصد این خط پس از سالها از میدان اختیاریه به سه راه ضرابخانه منتقل شد. تنها خط این محل بشرح ذیل مسئولیت جابجایی مسافران را بر عهده دارد:
از خطوط اتوبوسرانی عبوری از مجاور این محله و ضلع جنوبی آن خطوط ذیل می‌باشد:
ریموند مسی
ریموند مسی (Raymond Massey؛ زاده August 30, 1896 درگذشته 1896:08:30, July 29, 1983) هنرپیشه اهل کانادا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به خانه تاریک قدیمی، آرسنیک و تور کهنه، یک داستان کنتربری، چگونه غرب تسخیر شد، ایب لینکلن در ایلینوی، شرق بهشت، تسخیرشده و عمر خیام اشاره کرد.
گروک (راور)
گروک (راور)، روستایی از توابع بخش کوهساران شهرستان راور در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان هروز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن ۴۵۰ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.
جمهوری آرتساخ
جمهوری آرتساخ (Արցախի Հանրապետություն Arts'akhi Hanrapetut’yun) یا آرتساخ که بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۷ به‌طور رسمی با نام جمهوری قره‌باغ کوهستانی (Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն Lernayin Gharabaghi Hanrapetut’yun) شناخته می‌شد، یک کشور مستقل غیررسمی با اکثریت ارمنی، در جنوب قفقاز است که تنها توسط سه کشور دیگر غیر عضو سازمان ملل، به رسمیت شناخته شده‌است. منطقه قره‌باغ سال‌ها است که محل مناقشه بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان می‌باشد. این جمهوری، بیشتر اراضی ناحیه خودمختار قره‌باغ کوهستانی سابق و بخشی از ناحیه پیرامون آن را تحت کنترل دارد و با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ایران هم‌مرز است. پس از پایان جنگ ناگورنو قره باغ در ۲۰۲۰ و امضای توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ ارتباط این جمهوری با ایران و ارمنستان قطع شد و تنها راه ارتباطی آن با ارمنستان از گذرگاه لاچین است.
منطقه عمدتاً ارمنی‌نشین قره‌باغ کوهستانی که سال‌های متمادی محل سکونت و تحت حاکمیت ارامنه بود پس از استقلال ارمنستان و آذربایجان از امپراطوری روسیه در ۱۹۱۸، مورد اختلاف آن‌ها قرار داشت. پس از تثبیت سلطه اتحاد شوروی بر این ناحیه، این حکومت استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی را درون جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی در سال ۱۹۲۳ ایجاد کرد. در واپسین سال‌های اتحاد شوروی، مجدداً منشأ بروز اختلاف بین ارمنستان و آذربایجان شد. رفراندومی در این ابلاست و استان همسایه شاهومیان در ۱۹۹۱، منجر به اعلام استقلال شد. نزاع قومی در پی قتل‌عام مردم ارمنی از سوی ارتش جمهوری آذربایجان منجر به جنگ قره باغ بین ۱۹۹۱–۱۹۹۴ شد، که منجر به آتش‌بس و حفظ مرزهای کنونی شد.
نام
نام (قره باغ) برای نخستین بار می‌توان آن را در کتاب حمدالله قزوینی تاریخ‌نویس در سده ۸ ه‍.ق مشاهده کرد. نام منطقه در سنگ‌نبشته‌های اورارتو (دوران پادشاهی آیرارات) به صورت‌های «آرداخونی» یا «اوردخینی» و «اوردخه» قید شده‌است که نام جمهوری آرتساخ از آن مأخوذ است و سرزمینی به این نام در هزاره اول (پیش از میلاد) جزو پادشاهی آیرارات و سپس یرواندیان (دودمان اروندی) قرار داشت. استرابون در (کتاب جغرافیای) خود قسمت سمت راست رود کورا (محل کنونی قره باغ) را با نام «ارخیستینا» (Orkhistene) به عنوان یک استان ارمنستان بزرگ-(ارمنستان = هایاستان) دانسته که به خاطر سوارکارانش شهرت داشته‌است.
در زمان سلطه حکومت روسیه شوروی کلمه «ناگورنو» (به معنی کوهستانی) به آن افزوده شده و نام این منطقه به منطقه «قره‌باغ کوهستانی»  تبدیل شده‌است.
پیش از اسلام
آرتساخ و به‌طور کلی قفقاز یکی از گذرگاه‌های ورود آریایی‌ها به ایران بوده‌است. آرتساخ در ابتدای حکومت مادها به زیر سلطه این پادشاهی درآمد و در زمان هخامنشیان نیز جزئی از ایران بود. پس از یورش اسکندر مقدونی و حکومت سلوکیان، بر سر این منطقه بین اشکانیان و رومی‌ها جنگ بود و این موضوع در زمان ساسانیان هم ادامه داشت.
ورود اسلام
پس از اسلام این منطقه زیر نظر خلافت‌های اموی و عباسی قرار گرفت و بعدها حکومت‌های محلی قراباغ را تحت سلطه قرار دادند از جمله شروانشاهان. آرتساخ بعدها به تصرف سلجوقیان و خوارزمشاهیان درآمد.
پس از حمله مغول
آرتساخ در زمان حملهٔ مغول و تاتار خسارات فراوانی دید و جزئی از حکومت ایلخانان شد. بعدها تیموریان و آق‌قوینلوها و قراقوینلوها این منطقه را به زیر فرمان خود آورندند تا اینکه شاه اسماعیل یکم آرتساخ را به عنوان جزئی از ایران تصرف کرد. پس از حملهٔ افغان‌ها به ایران، حکومت عثمانی آرتساخ را تصرف کرد اما نادر شاه طی جنگ‌های سنگینی آرتساخ را بازپس گرفت و خطر روسیه تزاری را نیز از آن منطقه رفع کرد.
آرتساخ در سال ۱۱۹۳ در پی جنگ‌های ایران و روسیه تزاری و انعقاد پیمان گلستان از ایران جدا شد.
در زمان روسیه تزاری و شوروی و پس از آن
این ناحیه در زمان شوروی به عنوان یک جمهوری خودگردان زیر نظر جمهوری آذربایجان بود اما پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و وقوع جنگ قره‌باغ به تصرف ارمنستان درآمد.
جنگ قره‌باغ
جنگ قره‌باغ یا جنگ آزادی‌بخش آرتساخ جنگی بود که از فوریه ۱۹۸۸ تا مارس ۱۹۹۴ در ناحیه قره‌باغ، واقع در جنوب غربی جمهوری آذربایجان، بین جمهوری آذربایجان و اکثریت   ارمنی ساکن با پشتیبانی ارمنستان رخ داد. با بالا گرفتن درگیری، هرکدام از طرفین سعی در پاکسازی قومی مناطق تحت تصرف خود از نژاد دیگر کردند.
در نتیجه جنگ قره‌باغ بیش از ۳۵ هزار نفر کشته شدند و بیش از ۸۰۰ هزار نفر در نواحی مورد مناقشه، آواره و مجبور به جلای وطن شدند. برای برقراری صلح دائمی و فراگیر در منطقه کوشش‌های متعددی به عمل آمد و طرح‌های صلح مختلفی ارائه گردیده‌است ولی هیچ‌یک به نتیجه عینی و مورد انتظار نرسید و وضعیت حاکم بر منطقه همچنان نه جنگ و نه صلح است.
پس از اعلام آتش‌بس در ۲۴ دسامبر ۱۹۹۴ میلادی شورای عالی قره‌باغ روبرت کوچاریان را به عنوان نخستین رئیس‌جمهور قره‌باغ انتخاب نمود و در ۳۰ آوریل ۱۹۹۵ میلادی دومین دوره انتخابات پارلمانی قره‌باغ برگزار شد. نخستین دوره انتخابات در ۲۸ دسامبر ۱۹۹۱ صورت گرفت.
جغرافیا
[[پرونده:Republic of Artsakh map.png|بندانگشتی|چپ|200px|نقشه جمهوری آرتساخ
]]
آرتساخ کشوری محصور در خشکی با مساحتی حدود ۴۴۰۰ کیلومتر مربع در قفقاز جنوبی و در جنوب شرقی کوه‌های قفقاز کوچک واقع شده‌است. این کشوری از غرب با جمهوری ارمنستان، از جنوب با ایران و از شمال و شرق با جمهوری آذربایجان هم‌مرز است. پایتخت آن شهر استپاناکرت و شهر شوشی مرکز فرهنگی آن است.
جغرافیای طبیعی
آرتساخ یک منطقه کوهستانی است، بلندترین نقطه دراین کشور در ارتفاع ۲٬۷۲۵ متر است؛ این کشور در منطقه‌ای فلاتی است که شیب آن به سمت شرق و جنوب شرقی است و ارتفاع آن به‌طور میانگین ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا است. بزرگ‌ترین پهنه آبی این منطقه دریاچه سرسانگ است و رودخانه‌های اصلی رود ترتر و خاچن هستند و بیشتر رودخانه‌ها در کشور به سمت دره آرتساخ سرازیر می‌شوند.
آب و هوای آرتساخ ملایم و معتدل است. میانگین دمای سالانه به‌طور متوسط ۱۱ درجه سانتی گراد (۵۲ درجه فارنهایت) است. متوسط بارش به ۷۱۰ میلی‌متر در برخی مناطق می‌رسد که این میزان بارش باعث ایجاد جنگل‌های فراوان شده‌است که این جنگل‌ها زیستگاه بیش از ۲۰۰۰ گونه گیاه است.
فرهنگ
سرزمین جمهوری آرتساخ یا قره‌باغ کوهستانی در پیدایش و احیای ملت ارمنی و تاریخ سیاسی و فرهنگی آن نقش بسیار مهمی داشته‌است.
از هزاره اول (پیش از میلاد) و زمان حکومت آیرارات و سپس یرواندونی‌ها آرتساخ نیز بخشی از سرزمین گستردهٔ ارمنستان بوده. طبق نوشته‌های استرابون آرتساخ اقتصادی پیشرفته داشته و در زمان جنگ‌های ارمنیان با دشمنان، سواره نظام قدرتمندی به کارزار گسیل می‌کرده.
در اوایل سده ۴ (میلادی)، ارمنیان آرتساخ به دین مسیحیت گرویدند و آن را به منزلهٔ دین رسمی پذیرفتند.
مدارس
در سده پنجم میلادی مسروپ ماشتوتس یک مدرسه در کلیسای معروف آماراس واقع در آرتساخ ایجاد نمود. در سده‌های ۱۰ تا ۱۳م آموزشگاه‌هایی در گاندزاسار، گدچا و دیگر نواحی آرتساخ فعالیت کرده‌اند.
در سده‌های ۱۹–۱۸م. در بسیاری از روستاها مدارس وابسته به کلیسا تشکیل شدند، و مدارسی که از دهه ۱۸۲۰ در شهر شوشی بنا شدند، نقش مهمی در آموزش و پرورش آرتساخ ایفا نمودند. صنعت چاپ کتاب در شهر شوشی زودتر از ایروان، باکو و سایر شهرهای قفقاز جنوبی پدید آمد. علت این امر ارتباط نزدیک اهالی آرتساخ با مراکز علمی و فرهنگی اروپای غربی بود.
در سال ۱۸۲۷م، ''آ. دیتریخ و ف. زارمبا'' اعضاء میسیون‌های انجیلی شهر بازل در شوشی مدرسه و چاپخانه‌ای بنا می‌کنند. در سال ۱۸۲۸ کتاب تاریخ کتاب مقدس در شوشی به چاپ رسید. سپس کتاب‌هایی در مورد تاریخ ارمنستان، زبان و ادبیات ارمنی و نیز کتاب‌های درسی و غیره به چاپ رسیدند. آن‌ها در مدت فعالیت مدرسه (۹–۸ سال) ۱۱۶۷۹ نسخه کتاب چاپ کردند. لیکن روسیه تزاری فعالیت آن‌ها را تعطیل نمود.
نشریات
در دهه ۱۸۷۰ فعالیت نشریات گسترش یافت. به ویژه در سال ۱۸۷۴ نخستین شماره ماهنامه هایکاکان آشخار (به معنی دنیای ارمن) چاپ شد.
نشریه‌های دیگر عبارتند از:
«گوردز (به معنی کار، ۴–۱۸۸۲) سپس ماهنامه دانش آموزی تسیازان (به معنی رنگین کمان ۱۹۱۶). کنار خوسناک (به معنی چنگ سخنگو ۱۸۸۱). قاراباغ (۱۲–۱۹۱۱) هفته‌نامه شوسینسکی لیستوک (۱۹۱۱)، شوشینسکا باژیزن (۱۴–۱۹۱۳)، نسوک (به معنی حامی)، آزگاگراکان هاندس (به معنی نشریه قوم‌شناسی ۱۸۹۶) میوتیون (به معنی اتحاد ۱۹۱۳)، میراژ (به معنی سراب ۱۷–۱۹۱۳)، تسیتساق (به معنی خنده ۱۹۱۶)، نشریه سه روزه پایلاک (به معنی رعد ۱۷–۱۹۱۶)، سرینگ (به معنی نی ۱۹۱۷)، پایکار (به معنی پیکار ۱۹۱۶)، آشاکرد (به معنی دانش آموز ۱۹۱۷)، یراند (به معنی شوق ۱۹۱۷) و غیره.»
کتابخانه
ایجاد قرائت خانه‌ها، کتابخانه‌ها و انجمن‌ها به موازات سایر رشته‌های فرهنگی صورت گرفت. نخستین قرائت خانه در سال ۱۸۶۵ در شوشی، و در سال‌های ۱۸۷۸، ۱۸۸۸، ۱۸۸۹ کتابخانه‌های غنی تر در آنجا تأسیس شدند. در سال‌های دهه ۱۹۲۰ شبکه کتابخانه‌ها گسترش یافت. در سال ۱۹۲۴ بزرگ‌ترین کتابخانه منطقه بنام ''م. گورکی'' در استپاناکرت تأسیس شد.
تعداد کتابخانه‌ها در سال ۱۹۴۰ معادل ۶۶، در سال ۱۹۸۵ برابر با ۲۳۱ و شامل ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ جلد کتاب بود.
تئاتر
هنر تئاتر در زمان‌های کهن در آرتساخ پدید آمد اما حیات فعلی آن از ژوئیه سال ۱۸۶۵ آغاز گردید. در این تاریخ هنرمندان اهل تفلیس (گ. چمشکیان، م. آمریکیان، س. مازرینیان) نمایش‌های وارتان مامیکونیان، شوشانیک، اشکولی وارژاپده و غیره را به صحنه بردند. از سال ۱۸۶۸ نمایش‌هایی در سالن منزل شخصی به نام هامبارسوم هاخومیان، مدرسه و کلیسا و باشگاه شهر اجرا گردید.
در سال ۱۹۰۰، سی و پنجمین سالگرد تئاتر شوشی جشن گرفته شد.
موسیقی
هنر موسیقی مردمی آرتساخ بخش بارزی از موسیقی مردمی ارمنی است و تأثیر و سنت‌های باستانی و سبک‌های گوناگون آن را در خود دارد. آرتساخ از نظر خوانندگان مردمی و موسیقیدانان مشهور است برای نمونه در ابتدای سده بیستم، شهر شوشی را کنسرواتوار ماورای قفقاز نامیده‌اند.
قالی ارمنی
ارمنیان، که جزو نخستین پیروان رسمی مسیحیت (از ۳۰۱ م) هستند، میراث کهن انگاره‌ها و نمادهای فرهنگ و سنت خود را با مفهوم روحانی آیین جدید تلفیق کردند و در طول روند تکامل نقش‌ها موفق به بیان قوی و آشکار آن‌ها به صورت نمادهای مسیحی شدند.
امروزه، آثار هنری به جای مانده و شناخته شده مانند معماری کلیساها، چلیپاسنگها، صفحات تذهیب شده انجیل‌ها، فرسکو، هنر فلزکاری، کندهکاری چوب، سفالگری و نیز هنرهای سنتی دستبافت مانند فرش، گلیم، گلدوزی و غیره تداوم و تکرار این نقش‌های سنتی را به روشنی نشان می‌دهند.
کلیساها و آثار تاریخی آرتساخ
مسروپ ماشتوتس، در اوایل سده پنجم میلادی نخستین مدرسه برای تعلیم الفبا را در آماراس بنا نمود. بنای کلیسای گریگوریس مقدس در این صومعه با کمک مالی ارامنهٔ شهر شوشی در سال ۱۸۵۸ میلادی با سنگ سفید بازسازی شده‌است.
این صومعه با باروهای ضخیمی احاطه شده بود و در صورت وجود خطر، به یک دژ تبدیل می‌شد که در آن مردم جمع شده در برابر دشمن مقاومت می‌کرد. به همین دلیل صومعهٔ آماراس به دفعات توسط سلجوقیان و تاتارها و مغولان ویران گشته‌است اما همیشه هم سریعاً مورد بازسازی قرار گرفته و آباد شده‌است.
در زمان لشکرکشی تیمور لنگ در اواخر سدهٔ چهاردهم میلادی آماراس به شدت ویران شد، اما صومعه مقر اسقفی خود را از دست نداد. در سده‌های پانزدهم تا شانزدهم حتی در شرایط وخیم، آماراس به عنوان یک مرکز دینی که دارای حیات فرهنگی فعالی بوده، باقی می‌ماند. در اینجا مدرسه بی‌وقفه فعالیت می‌کرد، نسخ خطی گرانبهایی ایجاد می‌شدند که خیلی از آن‌ها به ما رسیده‌است.
کلیسای اصلی این صومعه از سنگ‌های خوش‌تراش خاکستری رنگ روشن سنگ معدن شوشی ساخته شده‌است. طول سالن این کلیسا ۲۳ متر و عرض آن ۳۳/۱۳ متر است. باروهای آن و نیز بخش اعظم تأسیسات جانبی صومعه برجای مانده‌است.
«چلیپاسنگ که در آماراس یافت شده‌است با کتیبه‌ای که بر روی خود دارد، سال ۹۲۵ میلادی بر روی آن درج شده‌است. بدین ترتیب این صلیب‌سنگ در زمرهٔ کهن‌ترین آثار تاریخی است که بر روی آن‌ها تاریخ درج شده‌است.» این صومعه که بزرگ‌ترین صومعهٔ ارمنی در منطقهٔ قفقاز است، در سده‌های نهم تا سیزدهم میلادی بنا شده‌است و در استان شاهومیان آرتساخ قرار دارد.
نخستین کلیسا در محل این صومعه روی مزار دادی مقدس، شاگرد تادئوس مقدس(یکی از حواریون حضرت عیسی مسیح) که در سده اول میلادی در شرق ارمنستان به گسترش مسیحیت می‌پرداخت، پایه‌گذاری شده‌است.
در ژوئن سال ۲۰۰۷ قبر دادی مقدس زیر محراب کلیسای اصلی این صومعه کشف شد.
روی دیوارهای کلیسای جامع دادی وانک که (آستواتساتسین مقدس) نام دارد سنگ نوشته‌های ارمنی وجود دارد. همچنین مدفن خاندان حکومتی ارمنی خاچن علیا در این کلیسا می‌باشد. حجاری‌های سر در جنوبی کلیسای جامع بیانگر آن است که این بنا در سده سیزدهم میلای ساخته شده‌است.