cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
افسانه قهرمانان کهکشان
داستان
علاوه بر دو قهرمان اصلی، داستان پر از شخصیت‌های درخشان است که با ارائه سیاست‌های ظریف و در هم پیچیده همراه می‌شود. همه انواع شخصیت‌ها - از اشراف بالا، دریاسالارها و سیاستمداران گرفته تا سربازان عادی و کشاورزان- در هم تنیده شده‌اند. روایت داستان اغلب از قهرمانان اصلی به سرباز گمنامی که برای جان خود در میدان جنگ می‌جنگد تغییر می‌کند.
سومین قدرت خنثی به اسم فزان وجود دارد که اسماً در امپراتوری کهکشانی وجود دارد. یک سیاره-دولت که با هر دو قدرت متخاصم تجارت می‌کند. همچنین یک فرقه زمینی وجود دارد که معتقد است انسان‌ها باید به زمین برگردند و در سراسر کهکشان محبوبیت پیدا کنند. در طول داستان، شخصیت‌های سیاسی اجرایی فزان، در هماهنگی با سلسله مراتب بالای فرقه زمینی، تعدادی از توطئه‌ها را ترتیب می‌دهند تا جریان جنگ کهکشانی را به نفع اهداف خود تغییر دهند. فزان در واقع وجود دارد و در منطقه ای از لیبی مدرن است که نقش تاریخی مشابهی را در داستان ایفا می‌کند.
چاه بلوچ خان
چاه بلوچ خان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
آشپزی نپالی
آشپزی نپالی شامل انواع غذاهای متناسب با قومیت، خاک و آب و هوا مربوط به تنوع فرهنگی و جغرافیایی نپال است. دال بات (दाल भात तरकारी) در سراسر نپال خورده می‌شود. دال یک سوپ ساخته شده از عدس و ادویه جات ترشی، برنج و کاری سبزی است. چاشنی‌ها چاشنی‌ها معمولاً مقادیر کمی ترشی ادویه دار هستند که می‌توانند تازه یا تخمیر شوند (به‌طور عمده از اسفناج خشک به نام "gundruk ko achar") و تربچه معروف به "mula ko achar"، و تعداد قابل توجهی از انواع آنها وجود دارد.
مومو کوفته‌ای به سبک نپالی است که با گوشت چرخ کرده در خمیر آرد پر می‌شود، به اشکال مختلف ساخته می‌شود و سپس بخارپز می‌شود. این غذا یکی از محبوب‌ترین غذاها در نپال و مناطق سیکیم، دارجیلینگ و کالیمپونگ در هند است که نپالی‌های در آن حضور دارند. مومو در ابتدا با گوشت گاومیش پر شده بود اما اکنون معمولاً با گوشت گاو یا مرغ و همچنین مواد غذایی گیاهی پر می‌شود. غذاهایی خاص مانند سل روتی، فینی روتی و پاتره در جشنواره‌هایی مانند تیهار خورده می‌شوند. سل روتی یک نان برنجی رولی شکل خانگی سنتی است که طعم آن شیرین است. غذاهای دیگر دارای تأثیر ترکیبی تبتی و هندی هستند.
غذاهای هیمالیایی
غذاهای هیمالیایی تحت تأثیر سرزمین و فرهنگ تبت و گروه‌های قومی نزدیک به هم در هیمالیا قرار دارند. منطقه هیمالیا در مقایسه با مناطق دیگر حاصلخیز نیست. علاوه بر این، آب و هوا در طول سال سرد و همراه با بارش شدید برف همراه است. محصولات غذایی پرورش یافته در این منطقه گندم سیاه، ارزن، جو، لوبیای معمولی و برنج در ارتفاع زیاد است. سیب زمینی یکی دیگر از محصولات اصلی و غذایی مهم این مناطق است. مقادیر قابل توجهی برنج از مناطق پست وارد می‌شود.
جیم پرک
جیم پرک (Jim Parrack؛ زادهٔ February 8, 1981) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آشپزی نپالی
غذاهای هیمالیایی
به دلیل دمای سرد، مردم اغلب غذاهای گرم مانند سوپ، توکپا، چای و الکل‌های قوی را ترجیح می‌دهند. غلات به صورت نوشیدنی‌های الکلی ساخته می‌شوند. چای کره با مخلوط کره یا گایوه (घ्यु) / روغن حیوانی و نمک در یک نوشیدنی قوی چای درست می‌شود. این تهیه چای همچنین معمولاً با آرد تسامپا مخلوط می‌شود و نوعی فست فود درست می‌کند که مخصوصاً هنگام مسافرت خورده می‌شود.
جیم پرک
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به نبرد در لس‌آنجلس، فرزند خدا و خون حقیقی اشاره کرد.
آشپزی نپالی
غذاهای هیمالیایی
در این منطقه گاو کوهان دار، بز هیمالیا، و گوسفند رایج هستند. مردم این حیوانات را برای گوشت، شیر، پنیر و داهی (ماست) پرورش می‌دهند.
دسترسی به بیشتر مناطق هیمالیا سخت است. به دلیل وجود ارتفاعات، وسیله حمل و نقل مناسبی وجود ندارد و ایجاد حمل و نقل جاده ای خوب یک چالش قابل توجه است. از این رو فقط برنج و برخی ادویه‌ها مانند نمک از طریق حمل و نقل هوایی یا با استفاده از حیوانات به عنوان وسیله حمل و نقل از مناطق دیگر وارد می‌شوند.
مردم این منطقه برای رژیم غذایی منظم خود از دیدو (خمیر پخته شده ارزن یا جو)، کاری سیب زمینی، مومو (کوفته)، گوشت توپکا یا بلغور گوسفند، گوشت گوسفند، شیر، توکپا یا الکل قوی مانند توگبا (آب ارزن) استفاده می‌کنند. این منطقه همچنین برنج را از مناطق دیگر وارد می‌کند و گاه به گاه از daal-bhat-tarkari استفاده می‌کند.
جایزه بزرگ اتریش ۱۹۷۲
جایزه بزرگ اتریش ۱۹۷۲ (1972 Austrian Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۳ اوت ۱۹۷۲ در آسترایش‌رینگ واقع در اسپیلبرگ، اشتایریا، اتریش برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۹ بود.
در این مسابقه که در ۵۴ دور و به مسافت ۳۱۷٫۳۴۷ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط امرسون فیتیپالدی کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۳۸٫۳۲ بود نیز توسط دنی هیولم به ثبت رسید.
امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، دنی هیولم از تیم مک‌لارن-فورد و پیتر روسون از تیم مک‌لارن-فورد به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
جامعه مدنی
اصطلاح جامعه مدنی در کاربرد امروزی معانی مختلفی دارد. گاهی شامل خانواده، و محیط خصوصی در نظر گرفته می‌شود و به عنوان «بخش سوم» جامعه، مجزا از دولت و تجارت به‌شمار می‌رود. Dictionary.com، لغت‌نامه قرن ۲۱، جامعه مدنی را به عنوان ۱) مجموع سازمان‌ها و موسسات غیردولتی که حقوق وتمایلات شهروندان را آشکار می‌کند یا ۲) اشخاص و سازمان‌هایی در جامعه که مستقل از دولت هستند، تعریف می‌کند. گاهی این واژه در مفاهیم عمومی‌تر عناصری چون آزادی بیان، قوه قضاییه مستقل و… که جامعه دموکراتیک (مردم سالار) را تشکیل می‌دهد، به کار می‌رود. (دیکشنری انگلیسی کولین).
داوطلب شدن، اغلب ویژگی مشخص سازمان‌هایی که جامعه مدنی را تشکیل می‌دهند، در نظر گرفته می‌شود، که اغلب به جای اِن جی اُو (سازمان‌های مردم نهاد) یا اِن پی اُو (سازمان‌های غیرانتفاعی) نامیده می‌شوند. بیشتر مقامات، عرصه مشارکت عمومی در سازمان‌های داوطلبانه، اتحادیه‌های تجاری و نظیر آن را در نظر دارند، اما لازم نیست که در همه این بخش‌ها عضویت داشته باشند تا بخشی از جامعه مدنی باشند…
ریشه‌شناسی
واژه جامعه مدنی به اصطلاح ارسطویی (koinōnía politikḗ (κοινωνία πολιτική برمی‌گردد که در سیاست‌های او یافت می‌شود که با جامعه سازگار با دولت‌شهر یونان که به وسیلهٔ مجموعه‌ای از هنجارهای مشترک و آداب و رسوم تعیین می‌شود، سازگار است که در آن شهروندان آزاد در شرایط برابر تحت اصل حاکمیت قانون زندگی می‌کنند. Telos یا پایان جامعه مدنی که این‌گونه تعریف شده، رفاه عمومی بوده‌است، که در آن بشر به عنوان جانور (اجتماعی) سیاسی تعریف شده‌است. اگر چه این مفهوم به وسیلهٔ نویسندگان رومی مانند سیسرو بیان شده بود، اما به دنبال ترجمه کارهای ارسطو به لاتین به وسیلهٔ نویسندگان اواخر قرون وسطی و اوایل رنسانس مانند ویلیام اف موئربک  و لئوناردو برونی ، به مباحث سیاسی غربی راه پیدا کردند، که اغلب به مفاهیم دیرینه حکومت جمهوری اشاره دارد. با افزایش تمایزات بین سلطنت خودمختاری و قوانین عمومی، این واژه سپس برای نشان دادن طبقه مشترک از مالکان فئودال طراز اول، هم‌زمان با اعتراض به قدرتی که توسط شاهزاده‌ها اعمال می‌شد، رواج یافت. آن پیشینه طولانی در نظریه حکومتی دارد و با نیروی خاص در زمان‌های اخیر، در اروپای شرقی که مخالفانی چون واکلاو هاول آن را برای نشان دادن قلمروی انجمن‌های مدنی که به وسیلهٔ دولت کل‌نگر تحمیلی حاکم بر دولت‌های کمونیستی اروپای شرقی تهدید می‌شد، احیاکرد.
دموکراسی
آثاری در خصوص ارتباط بین جامعه مدنی و جامعه سیاسی دموکراتیک در آثار لیبرال کلاسیک مانند آثار الکسیس دی تاکوییویل ریشه دارد. به هر حال آن‌ها به وسیلهٔ نظریه‌پردازان قرن ۲۰ مانند گابریل آلموند و سیدنی وربا  که نقش فرهنگ سیاسی را در نظام دموکراتیک حیاتی دانسته‌اند، به صورت قابل توجهی توسعه یافتند.
آن‌ها بیان کردند که عنصر سیاسی سازمان‌های سیاسی به آگاهی بهتر و شهروندان آگاه‌تر که انتخابات رای‌گیری را بهتر می‌سازند، در سیاست‌ها شرکت می‌کنند و در نتیجه دولت را مسئول به‌شمار می‌آورند، کمک می‌کند. قوانین این سازمان‌ها اغلب قوانین جزیی در نظر گرفته می‌شود زیرا آن‌ها شریکان را به تشریفات دموکراتیک تصمیم‌گیری عادت می‌دهند.
به تازگی رابرت دی پتنام بیان کرده که حتی سازمان‌های غیر سیاسی، برای دموکراسی در جامعه مدنی حیاتی هستند. این به این خاطر است که آن‌ها پایتخت اجتماعی، اطمینان و ارزش‌های مشترک را ایجاد می‌کنند که به حوزه سیاسی منتقل می‌شوند و به اتحاد جامعه، درک وابستگی جامعه و حقوق در جامعه، کمک می‌کند.
به هر حال افراد دیگر این سؤال را مطرح کرده‌اند که جامعه مدنی واقعی چیست. برخی هم بیان کرده‌اند که طرفداران جامعه مدنی، اکنون بدون آنکه کسی آن‌ها را به‌طور مستقیم انتخاب یا منصوب کند، قدرت سیاسی قابل توجهی را کسب کرده‌اند. همچنین بیان شده‌است که جامعه مدنی به شمال جهان تمایل دارد. پارتا چاترجیی بیان کرده‌است، «در بیشتر جهان، جامعه مدنی از لحاظ جمعیت شناختی، محدود است». از نظر جایی سن ، جامعه مدنی، پروژه استعماری نو است که به وسیلهٔ برگزیدگان جهان به نفع خودشان هدایت می‌شود. سرانجام دیگر محققان بیان کرده‌اند که به این علت که مفهوم جامعه مدنی به شدت به دموکراسی و نمایندگی مرتبط است، باید به ترتیب با نظریات ملیت و ملیت گرایی مرتبط باشد. جدیدترین تحلیل‌ها نشان می‌دهد که جامعه مدنی ایدئولوژی استعماری نو است که حمله ضد دموکراسی برگزیدگان اقتصادی بر موسسات خدمات اجتماعی دولتی را از طریق توسعه بخش سوم هم‌زمان با تشکیل آن، به رسمیت می‌شناسد.
جهانی‌سازی
منتقدان و طرفداران در حال حاضر واژه جامعه مدنی را برای حوزه زندگی اجتماعی که باید در مقابل جهانی‌سازی محافظت شود، و منابع استحکام آن، به کار می‌برند، زیرا به عنوان عملی در آن سوی مرزها و سراسر کشورهای مختلف در نظر گرفته می‌شود. به هر حال جامعه مدنی می‌تواند تحت تعاریف بسیار، به وسیلهٔ تجارت‌ها و موسسات (مخصوصاً اهداکننده‌هایی که به دولت‌های شمالی و اروپایی مرتبطند) که به جهانی شدن کمک می‌کنند، اداره شوند، بودجه‌شان تأمین شود و به حساب آیند، این استفاده رقابتی است. توسعه سریع جامعه مدنی در مقیاس جهانی پس از فروپاشی سیستم کمونیستی بخشی از راهبردهای استعمار نو مرتبط با توافق کلی واشینگتن بود. تحقیقات بسیاری منتشر شده که با مسائل حل نشده در خصوص استفاده این واژه در ارتباط با قدرت ادراکی و تأثیر سیستم کمکی بین‌المللی، سروکار دارد. به عبارت دیگر، افراد دیگر جهانی شدن را به عنوان پدیده اجتماعی که حوزه ارزش‌های آزادی‌خواه کلاسیک را توسعه می‌دهد، می‌شناسند که به‌طور حتم منجر به نقش بزرگتر جامعه مدنی به بهای مشروطیت‌های دولت کسب شده به لحاظ سیاسی، می‌شود. سیستم سازمان‌های جامعه مدنی منسجم ، که به وسیلهٔ بخش امور اقتصادی و اجتماعی توسعه یافته‌است به ارتباط بین سازمان‌های جامعه مدنی و DESA کمک می‌کند.
تاریخ و تاریخ‌دان در ایران
از دیدگاه تاریخی، معنی واقعی مفهوم جامعه مدنی، از ساختار کلاسیک اولیه‌اش دو بار تغییر کرده‌است. اولین تغییر پس از انقلاب فرانسه اتفاق افتاد و دومین تغییر سقوط کمونیسم در اروپا بوده‌است. در ایران باستان نیز تا پیش از حمله غزان سلجوقیان و مغولان که پایه‌های تمدن و فرهنگ ایرانی را رو به نابودی کشاندند مفهوم شهری و لشکری یا شهری و سپاهی به معنای مدنی و نظامی کاربرد فراوان داشته
سپاهی و شهری بکردار کوه سراسر بجنگ اندرون همگروه.
فردوسی. بدانست شهری وهم لشکری کز آن کار شور آید و داوری.
فردوسی. سپاهی و شهری همه جنگجوی بدرگاه شاهان نهادند روی.
فخرالدین اسعد گرگانی (ویس و رامین). کنون در پیش شهری و سپاهی ز من خواهد نمودن بیگناهی.
فردوسی. چو چاره نبد شهری و لشکری گرفتند زنهار و خواهشگری.
اسدی. همه مصریان شهری و لشکری پذیره شدندش به نیک‌اختری.
نظامی.
دوران باستان غربی
مفهوم جامعه مدنی، در شناخت حکومت جمهوری کلاسیک قبل از عصر جدید، معمولاً با تفکر مدرن اولیه عصر روشنگری در قرن ۱۸ مرتبط است. به هر حال پیشینه قدیمی‌تری در حوزه افکار سیاسی دارد. به‌طور کلی، به جامعه مدنی به عنوان انجمن سیاسی نگاه می‌شود که کشمکش‌های اجتماعی را از طریق تحمیل قوانینی که جلوی آسیب رساندن شهروندان به یکدیگر را می‌گیرد، کنترل می‌کند. در دوره کلاسیک، این مفهوم به عنوان مترادف برای جامعه خوب استفاده می‌شد و به عنوان جز غیرقابل تشخیص از دولت، تعبیر می‌شد. برای مثال، سقراط تصور می‌کرد که کشمکش‌ها در جامعه باید از طریق بحث و گفتگوی عمومی که از منطق دیالکتیک (استدلال) استفاده می‌کند که شکلی از مناظره منطقی برای فاش کردن حقیقت است، حل شود. طبق گفته‌های سقراط، بحث و گفتگوی عمومی از طریق منطق دیالکتیک (استدلال) برای تضمین تمدن در پولیس polis و زندگی خوب مردم ضروری است. از نظر افلاطون، دولت ایده‌آل جامعه ایست که در آن مردم خودشان را وقف مصلحت عمومی می‌کنند و فضایل خرد مدنی را به کار می‌گیرد، عدالت و اعتدال را تقویت می‌کنند و نقش حرفه‌ای را که با آن سازگارتر هستند را انجام می‌دهند. وظیفه پادشاه فیلسوف بود که از مردم در کشور مراقبت کند. ارسطو تصور می‌کرد که شهر polis (پولیس) مجمع همکاری‌ها است که شهروندان را قادر می‌سازد تا در وظایف مقبول حکومت کردن و تحت سلطه بودن سهیم باشند. Koinonia politike او به عنوان جامعه سیاسی است. مفهوم societas civilis یونانی است و به وسیلهٔ سیسرو، معرفی شده‌است. گفتگوی سیاسی در دوره کلاسیک، در نظریه جامعه خوب در تضمین صلح و نظم در بین مردم مهم به‌شمار می‌رفت. فیلسوفان در دوره کلاسیک هیچ تمایزی بین دولت و جامعه قائل نشدند. در عوض تصور کردند که دولت شکل مدنی جامعه و کشور را بیان می‌کند که نیازمندی شهروندی خوب را نشان می‌دهد. به علاوه، آن‌ها تصور می‌کردند که بشر به‌طور ذاتی بخردانه است، به‌طوری‌که روی هم رفته می‌تواند ماهیت جامعه‌ای را که متعلق به آن است شکل دهد. به علاوه بشر ظرفیتی دارد که به‌طور اختیاری علت‌های عمومی را جمع کند و صلح را در جامعه حفظ کند. با توجه به این دیدگاه، ما می‌توانیم بگوییم که متفکران سیاسی کلاسیک، خاستگاه جامعه مدنی را در مفهوم اصلی‌اش تأیید می‌کنند. میانسالان تغییرات عمده‌ای را در موضوعاتی که به وسیلهٔ فیلسوفان سیاسی مورد بحث قرار گرفته، مشاهده کردند. در نتیجه تمهیدات سیاسی خاص نظام فئودالی، ویژه مفهوم جامعه مدنی کلاسیک، از روند کلی بحث محو می‌شود. در عوض، گفتگو به وسیلهٔ مشکلات جنگ عادلانه، یعنی دل مشغولی که تا زمان پایان مقاومت طول خواهد کشید، غالب بوده‌است.
تاریخ مدرن (نوگرایی)
هگل G.W.F، به‌طور کامل معنای جامعه مدنی را تغییر داد که موجب درک آزادی‌خواهی مدرن از ان شد، به شکلی که جامعه تجاری با تشکیل دولت ملی مدرن مخالفت می‌کند. برخلاف نیاکانش، متفکر مهم جنبش رمانتیسم، جامعه مدنی را به عنوان حوزه‌ای جدا، یعنی سیستم نیازها، در نظر می‌گیرد، که مرحله متفاوتی است که بین خانواده و دولت قرار دارد. جامعه مدنی، عرصه روابط اقتصادی است. همان‌طور که در جامعه سرمایه‌داری صنعتی مدرن، وجود دارد. به این خاطر، در دوره خاصی، سرمایه‌داری به وجود آمد و منافعش حقوق شخصی و دارایی شخصی را به کار گرفت. از این رو، از واژه المانی burgerliche Gesellschaft، برای اشاره به جامعه مدنی به عنوان جامعه غیرنظامی، یعنی حوزه‌ای که به وسیلهٔ کد مدنی اداره می‌شود، استفاده کرد. الکسیس دی تاکوئریل و کارل مارکس هم به این نگرش دید در خصوص جامعه مدنی پی بردند. برای هگل، جامعه مدنی، نیروهای مغایر را آشکار می‌کرد. با وجود حوزهٔ منافع سرمایه‌داری، احتمال کشمکش‌ها و بی عدالتی‌ها در ان وجود دارد (مثال: قابلیت‌های فیزیکی، ذهنی، استعدادها و شرایط مالی): او بیان کرده که این نابرابری‌ها، انتخاباتی که اعضا می‌توانند در رابطه با نوع کاری که انجام خواهند داد، داشته باشند، را تحت تأثیر قرار خواهد داد. موقعیت‌های گوناگون در جامعه مدنی به سه طبقه قابل تقسیم است؛ طبقه بنیادی (کشاورزی)، طبقه رسمی (تجارت، بازرگانی)، طبقه عمومی (جامعه مدنی). بشر قادر است طبقه‌اش را انتخاب کند، اگرچه انتخابش به وسیلهٔ بی عدالتی‌هایی که پیشتر گفته شده، محدود می‌شود. به هر حال، هگل بیان کرده‌است که این بی عدالتی‌ها، همه طبقات جامعه مدنی راپر می‌کند که در مجموع منجر به سیستم کارآمدتر خواهد شد. کارل مارکس، روش هگلی استفاده از مفهوم جامعه مدنی را دنبال کرد. برای مارکس، جامعه مدنی، زمینه‌ای بود که نیروهای تولیدکننده و روابط اجتماعی در آنجا اتفاق میفتد، در حالی که جامعه سیاسی، روبناست. با قبول ارتباط بین سرمایه‌داری و جامعه مدنی، مارکس تصور کرد که دومی، منافع طبقه متوسط را نشان می‌دهد؛ بنابراین دولت به عنوان روبنا همچنین منافع طبقه غالب را نشان می‌دهد، و تحت سرمایه‌داری، سلطه طبقه متوسط را حفظ می‌کند. از این رو، مارکس، نقش مثبت دولت را که به وسیلهٔ هگل مطرح شد، رد می‌کند. مارکس بیان می‌کند که دولت نمی‌تواند حلال مشکل عادی باشد. در عوض، او دولت را به عنوان مدافع منافع طبقه متوسط، به تصویر می‌کشد. او دولت را به عنوان بازوی اجرایی طبقه سوم در نظر می‌گیرد؛ که یکباره طبقه کارگری را که کنترل دموکراتیک جامعه را به دست می‌گیرد، از بین می‌برد. در عوض گرامسکی، جامعه مدنی را در روبنای سیاسی قرار می‌دهد. او به جامعه مدنی به عنوان ابزاری برای نفوذ طبقه متوسط زمانی که تنها طبقه خاصی را ارائه می‌کند، نگاه می‌کند. او به نقش حیاتی جامعه مدنی به عنوان توزیع‌کننده سرمایه ایدئولوژیکی و فرهنگی که برای بقای نفوذ سرمایه‌داری مورد نیاز است، تأکید دارد. به جای مطرح کردن آن به عنوان یک مشکل، همانند مفاهیم مارکسیستی اولیه، گرامسکی جامعه مدنی را به عنوان مکانی برای حل مشکل می‌داند. برداشت غلط گرامسکی، سوسیالیت جدید، جامعه مدنی را به عنوان نقش کلیدی در دفاع از مردم در مقابل دولت و تجارت و مطالبه تمایلات دموکراتیک برای تحت تأثیر قرار دادن دولت، تعیین کرده‌است. هم‌زمان متفکران آزادی‌خواه نو، جامعه مدنی را به عنوان مکانی برای تلاش در جهت براندازی رژیم‌های خودکامه و کمونیست در نظر می‌گیرد؛ بنابراین واژه جامعه مدنی، مکان مهمی را در بحث‌های سیاسی آزادی‌خواهی نو سوسیالیست‌های جدید، به خود اختصاص می‌دهد.
تاریخ فرانوگرایی (پست مدرن)
به‌طور معمول اعتقاد بر آن است که پس از عصر جدید، درک جامعه مدنی اولین بار به وسیلهٔ مخالفت سیاسی در کشورهای شرق اروپای جبهه شوروی سابق در دهه ۱۹۸۰ توسعه یافت. به هر حال تحقیقات نشان داده که تبلیقات کمونیستی که بیشترین اهمیت را دارند به جای تلاش برای رسمیت بخشیدن به انتقال آزادی‌خواهی نو در سال ۱۹۸۹، بر روی توسعه و رواج نظریه، تأثیر گذاشت. بر طبق نظریه بازسازی سیستم‌های توسعه خدمات اجتماعی، روش جدید استفاده از مفهوم جامعه مدنی به ایدئولوژی آزادی‌خواهی نو تبدیل شد که توسعه بخش سوم را به عنوان جایگزینی برای خدمات اجتماعی دولت به رسمیت می‌شناسد. توسعه اخیر بخش سوم، نتیجه بازسازی این سیستم‌های خدمات اجتماعی به جای ایجاد فضای باز سیاسی می‌باشد. از آن زمان جلوی فعالیت در حوزه سیاسی با استفاده از نظریه جامعه مدنی جای جامعه سیاسی را گرفت. از این به بعد کاربرد نظریه جامعه مدنی پس از عصر جدید به دو قسمت اصلی تقسیم می‌شود: جامعه سیاسی و بخش سوم، یعنی جدا از کثرت تعاریف. توافق عمومی واشینگتن در دهه ۱۹۹۰ که شامل وام‌های مشروط توسط بانک جهانی و IMF(صندوق بین‌المللی پول) برای بار بدهی دولت‌های در حال توسعه می‌باشد و همچنین فشارهای وارد شده بر دولت‌ها در کشورهای فقیرتر را کاهش می‌دهد. در آغاز، مشروطیت حتی منجر به تأکید بیشتر روی جامعه مدنی به عنوان نوش‌دارو شده‌است که تأمین خدمات دولتی و مراقبت اجتماعی را جایگزین می‌کند. هالم و ادوارد بیان کردند که آن اکنون به عنوان گلوله جادویی شناخته می‌شود. با پایان دهد ۱۹۹۰، به جامعه مدنی به عنوان نوش‌دارو در میان رشد جنبش ضد جهانی شدن و انتقال بسیاری از کشورها به سمت دموکراسی، کمتر پرداخته شده‌است. در عوض، جامعه مدنی به‌طور فزاینده‌ای خواستار موجه جلوه دادن مشروعیت و اعتبارنامه‌های دموکراتیک‌اش، بوده‌است؛ و این موجب ایجاد هیئت رده بالای سازمان ملل در خصوص جامعه مدنی شد. به هر حال در دهه۱۹۹۰، با ظهور سازمانهای غیردولتی و جنبش‌های اجتماعی جدید (NSMs) در مقیاس جهانی، جامعه مدنی، به عنوان بخش سوم، به عنوان ناحیه مهم اقدام راهبردی برای ساخت جامعه و قوانین جهانی جایگزین، مطرح شد. نظریه جامعه مدنی پس از عصر جدید، اکنون به‌طور گسترده به موضع بی‌طرفانه اما با تفاوت‌های مشخص شده بین مطالعه این رویداد در جوامع ثروتمندتر و آثاری در خصوص جامعه مدنی در دولتهای در حال توسعه، بازگشته است.
ارتباط با عرصه عمومی
یورگن هابرمس، گقته است که عرصه عمومی، شکل‌گیری تمایلات منطقی را تقویت می‌کند که آن حوزه تعامل اجتماعی دموکراتیک و خردمندانه است. هبرمس بیان کرده که اگر جامعه نماینده جامعه سرمایه‌داری بود، برخی سازمان‌ها وجود داشتند که بخشی از جامعه سیاسی بودند. انتقال‌ها در اقتصاد، انتقالهایی را برای عرصه عمومی به همراه داشته‌است. با وجود اینکه این انتقال‌ها اتفاق میفتد، جامعه مدنی زمانی که به عنوان جامعه غیر اقتصادی ظهور می‌کند، و جنبه‌های بی‌شماری دارد و زمانی که دولت به وسیلهٔ تنها یک حذب سیاسی ارائه نمی‌شود، توسعه می‌یابد. اینجا باید محل قدرت باشد؛ و جایی است که جامعه می‌تواند قدرت را به چالش بکشد. جیلین اسکوئدلر اشاره می‌کند که جامعه مدنی با احیای عرصه عمومیپدیدار می‌شود؛ و گروه‌ها حدو مرز رفتارهای مجاز را به چالش می‌کشند. برای مثال، با صحبت علیه رژیم یا تقاضای پاسخگویی دولت به نیازهای اجتماعی، جامعه مدنی شکل خواهد گرفت.
آفتهای جامعه مدنی
جان هال فهرستی از ۵ آفت آشکار جامعه مدنی را تهیه کرد:
مثال‌هایی از نهادهای جامعه مدنی
این که تمام این نهادها عضوی از جامعه مدنی هستند، مورد بحث می‌باشد. از جمله «نیرا چاندهوک» که یک دانشمند هندی‌تبار است، تنها نهادهای منتقد دولت را عضو جامعه مدنی می‌داند، درحالی‌که از نظر او بقیه، تنها حکومتی‌اند. دراین‌جا نکته کلیدی این است که هر نهادی یک «قدرت خنثی‌کننده» در برابر قدرت حکومت نیست.
دیوید بروور
دیوید بروور (David Brower; July 1, 1912 – November 5, 2000) فیلم‌بردار، طرفدار محیط زیست، و کوهنورد اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده‌است.
اسکی ایقریق
اسکی ایقریق (ایقریق قدیمی) (به لاتین: Əski İqrığ) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. اسکی ایقریق ۳۲۵ نفر جمعیت دارد.
دایان مک‌بین
دایان مک‌بین (Diane McBain؛ زادهٔ May 18, 1941) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
رود اومونو
رود اومونو (به لاتین: Omono River) یک رود در ژاپن است که در استان آکیتا واقع شده‌است.
عامل هومورال
عوامل هومورال عواملی هستند که توسط دستگاه گردش یعنی در خون منتقل می‌شوند و شامل موارد زیر می شوند:
مردم چولیم
مردم چولیم (Chulyms) یا چولیم‌ها یا تاتارهای چولیم یک گروه از مردمان ترک در استان تومسک و سرزمین کراسنویارسک روسیه هستند که کمتر از ۴۰۰ نفر جمعیت دارند و زبان چولیمی نیر در آستانه انقراض کامل قرار دارد.
اسلام‌آباد (خاش)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۸ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۱۵–۲۰۱۴
لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۲۰۱۴–۱۵ (2014–15 Armenian Premier League) بیست و سومین فصل از زمان تأسیس آن بود.
نتایج
{| width="100%"
کلیسای مریم مجدلیه
کلیسای مریم مجدلیه (Church of Mary Magdalene کلیسای مری مگدالن) یک کلیسای ارتدکس روسی بر فراز کوه زیتون و نزدیک باغ جتسیمانی در اورشلیم است. این کلیسا در سال به دستور تزار روسیه الکساندر سوم (روسیه) و بر اساس طرحی از دیوید گریم ساخته شد و به مریم مجدلیه، یکی از حواریون عیسی مسیح، تقدیم شد.
برای شکوه بزرگتر
برای شکوه بزرگتر یا برای جلال بزرگتر فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی دین رایت است. در این فیلم بازیگرانی همچون اندی گارسیا، اسکار آیزاک، کاتالینا ساندینو مورنو، سانتیاگو کاباررا، روبن بلیدز، بروس مک‌گیل، آدریان آلونسو، اوا لونگوریا، پیتر اوتول، نستر کاربونل، ادواردو برساتگی و بروس گرینوود ایفای نقش کرده‌اند.
ابوکوتا
ابوکوتا (به لاتین: Abeokouta) در بنین است که در ساوالو، بنین واقع شده‌است.
کاترین هرولد
کاترین هرولد (Kathryn Harrold؛ زادهٔ August 2, 1950) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم انتقام منصفانه و در دل شب اشاره کرد.
نوسفراتو (فیلم ۲۰۲۴)
نوسفراتو (به انگلیسی: Nosferatu) یک فیلم ترسناک آمریکایی آماده اکران به نویسندگی و کارگردانی رابرت اگرز با بازی بیل اسکاشگورد در نقش خون آشام است. پس از فیلم نوسفراتو، خون‌آشام (۱۹۷۹)، این دومین بازسازی از فیلم اکسپرسیونیسم آلمان ۱۹۲۲ به همین نام نوشته هنریک گالین است که به نوبه خود اقتباسی «غیر مجاز و غیر رسمی» از رمان دراکولا اثر برام استوکر در سال ۱۸۹۷ است.
کلوا، هاوایی
کلوا (به انگلیسی: Kalawao) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالاوائو، هاوایی واقع شده‌است. کلوا ۹ نفر جمعیت دارد و ۲۰٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیر کورنو
پیر کورنو (Pierre Cornud؛ زادهٔ December 12, 1996) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه ورزشی رئال مایورکا، و باشگاه فوتبال رئال اویدو اشاره کرد.
زبان چولیمی
زبان چولیمی (Chulym language) زبان مردم چولیم (تاتارهای چولیم) است که به‌طور بحرانی در معرض خطر و نابودی است و گویش وران آن ۴۴ نفر هستند.
حمید جعفرخانی
حمید جعفرخانی (زاده ۱۹۶۶ (میلادی)) مهندس ایرانی و استاد دانشگاه کالیفرنیا، ارواین است.
زندگی‌نامه
حمید جعفرخانی زاده سال ۱۹۶۶ در تهران می‌باشد. او پس از به دست آوردن رتبه نخست در کنکور سال ۱۹۸۴ ودر یافت مدرک کارشناسی در رشته مهندسی الکترونیک در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه تهران برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شد و در سال ۱۹۹۴ موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۹۹۷ موفق به دریافت مدرک دکترا در رشته الکترونیک از دانشگاه مریلند آمریکا شد. وی از ژوئن سال ۱۹۹۶ تا سپتامبر همان سال به عنوان کارآموز در لابراتوار بل آمریکا فعالیت داشت  و پس از آن به استخدام شرکت ای تی اند تی به عنوان سرپرست بخش فنی درآمد. پس از مدتی وی تبدیل به فرد اول بخش فنی ای تی اند تی شد. در همین مدت جعفرخانی و هم دانشگاهیان او space-time block coding را ابداع کردند سپس وی از ژوئیه سال  ۲۰۰۰ تا سپتامبر سال ۲۰۰۱ با شرکت برادکام همکاری داشت و هم‌اکنون به عنوان استاد در دانشکده مهندسی الکترونیک و علوم کامپیوتر دانشگاه کالیفرنیا، ارواین مشغول فعالیت است. وی همچنین قائم مقام مرکز Center for Pervasive Communications & Computing و عضو پیوسته مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک است.
پارک شبه‌ملی کونگو-ایکوما-کیشن
پارک شبه‌ملی کونگو-ایکوما-کیشن (به لاتین: Kongō-Ikoma-Kisen Quasi-National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان نارا واقع شده‌است.
ابوکاتا
ابوکاتا یا ابیکوتا (به لاتین: Abeokuta) در نیجریه با جمعیت ۸۸۸٬۹۲۴ نفر است که در ایالت اوگون واقع شده‌است.
سالویوس یولیانوس
سالویوس یولیانوس قانون‌دان رومی بود که در زمان هادریان (امپراتوری‌اش از ۱۱۷ تا ۱۳۸) برآمد. یولیانوس مؤلف یک مجموعهٴ قوانین قضایی موسوم به تصنیف جامع می باشد. این قوانین در ۱۳۱ میلادی به تصویب سنا رسیده بود. مهم‌ترین اثر او موسوم به منتخبات است که در ۹۰ کتاب بوده است.
پیر کیهت
پیر کیهت (Pierre Cayet؛ زادهٔ July 7, 1999) بازیکن فوتبال است.
جورج ارد
جورج ارد (George Ord) (زاده ۱۷۸۱ و درگذشته ۲۴ ژانویه ۱۸۶۶) پرنده‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دوست نزدیک الکساندر ویلسون پدر پرنده‌شناسی آمریکا بود. جورج ارد جلد هشتم و نهم کتاب پرنده‌شناسی آمریکا که توسط دوستش الکساندر ویلسون نوشته شده بود را تکمیل کرد. جورج ارد همچنین کتابی درباره زندگینامه توماس سای نوشته است. کاکایی نوک حلقه‌ای از جمله پرندگانی است که توسط او توصیف علمی شده است.
کوه ائولیس
کوه ائولیس، همچنین غیررسمی به عنوان کوه شارپ  شناخته می شود، یک کوه در مریخ است که در مرکز گودال گیل سربرافراشته است. ارتفاع این کوه از کف گودال گیل بیش از ۵.۵ کیلومتر است.
بابات کیه؟
بابات کیه؟ (Who's Your Father) یک فیلم کمدی به کارگردانی لوپینو لین است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد.
نیپون برادکستینگ
نیپون برادکستینگ (Nippon Broadcasting) شرکت رسانه‌ای ژاپنی است، که در سالز۲۰۰۶ تأسیس شد.
گئورگی آمیراگوف
زندگی‌نامه
وی در ۲۳ دسامبر ۱۹۵۷ در ایروان در به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان شد. وی در ۳ ژوئن ۲۰۱۸ در سن ۶۰ سالگی در ارمنستان درگذشت.
پارک شبه‌ملی کویا-ریوجین
پارک شبه‌ملی کویا-ریوجین (به لاتین: Kōya-Ryūjin Quasi-National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان نارا واقع شده‌است.
جان آتالای
او در بسیاری از پرونده‌های اجتماعی در ترکیه مانند فاجعه سوما، حادثه معدن ارمنک، آتش‌سوزی خوابگاه دانشجویی آدانا، حادثه قطار چورلو و آزادی بیان روزنامه نگاران و نویسندگان به عنوان وکیل به فعالیت مشغول بود. او یکی از وکلایی بود که علیه تلاش برای ساخت یک مرکز خرید در پارک گزی در حال تأسیس بود مشغول به فعالیت بود. او در دادگاه گزی بابت این مسئله محاکمه شد. او به همین اتهام سال ۲۰۲۲ به ۱۸ سال زندان محکوم شد. او نامزد معاونت هاتای از حزب کارگران ترکیه (TIP) در انتخابات عمومی ترکیه در سال ۲۰۲۳ شد.
تینوش نظم‌جو
زندگی‌نامه
تینوش نظم‌جو در سال ۱۳۵۳ در تهران به‌دنیا آمد. تا سن یازده سالگی و کلاس پنجم دبستان در تهران (مدرسه جهان کودک و سپس فردوس برین) درس خواند و سپس به فرانسه مهاجرت کرد و در شهر پاریس ادامهٔ تحصیل داد.
فعالیت در فرانسه
نخستین تجربیات تئاتری او از کلاس سوم دبستان در ایران آغاز شد و در فرانسه در مدرسهٔ کلود مونه با سرپرستی امانوئل دومارسی (کارگردان تئاتر فرانسوی و مدیر تئاتر شهر پاریس) و اجرای نمایشنامهٔ کرگدن اوژن یونسکو (در نقش ژان) ادامه پیدا کرد.
در سن ۱۷سالگی گروه تئاتری خود را به نام اوتوپیا در فرانسه تأسیس کرد و نمایشنامه‌هایی از ژان تاردیو، ساشا گیتری، هارولد پینتر و آنتون چخوف را به زبان فرانسوی کارگردانی کرد و پیش از بازگشتش به ایران چهار فیلم کوتاه در فرانسه ساخته‌است.
سال ۱۹۹۵ میلادی در پاریس با محسن یلفانی آشنا می‌شود و اولین ترجمه‌هایش را از زبان فارسی به زبان فرانسوی با مجموعه آثار نمایشی این نمایشنامه‌نویس ایرانی آغاز می‌کند. (مجموعه قوی‌تر از شب، انتظار سحر، در یک خانواده ایرانی و مهمان چند روزه…)
در سال ۱۹۹۸ ماهنامهٔ تئاتری اوتوپیا را در پاریس تأسیس می‌کند و تا تابستان سال ۲۰۰۰ که تاریخ بازگشت او به ایران است مدیر این ماهنامهٔ تخصصی تئاتر است.
داستان خرس‌های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوست دختری در فرانکفورت دارد
تینوش نظم‌جو نخست با ترجمهٔ فیلمنامهٔ بهرام بیضایی، ایستگاه سلجوخ به فرانسه برای کارگردان فرانسوی تونی گتلیف، و سپس انتشار آثاری از ساموئل بکت و ژان تاردیو به فارسی در نشر تجربه در سال ۱۳۷۹ وارد صحنهٔ ادبیات نمایشی ایران شد. اما شهرت او در ایران در سال ۱۳۸۰ با ترجمه و اجرای نمایشنامهٔ داستان خرس‌های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوست دختری در فرانکفورت دارد اثر ماتئی ویسنی‌یک در تئاتر شهر تهران شکل گرفت. او سپس به معرفی دیگر آثار این نمایشنامه‌نویس رومانیایی-فرانسوی پرداخت و در سال ۱۳۸۱ تماشاچی محکوم به اعدام را روی صحنه برد که پیش از اجرای فجر توقیف شد. در همان سال نمایشنامهٔ کسی می‌آید اثر یون فوسه را در تئاتر شهر فضاسازی کرد و نمایشنامهٔ لاموزیکا دومین اثر مارگریت دوراس را برای نخستین بار در ایران با بازیگر فرانسوی فرانسوآ کلاویه و مهشاد مخبری روخوانی کرد.
مجموعهٔ دورتادور دنیا
پس از توقیف نمایشنامه تماشاچی محکوم به اعدام تینوش نظم‌جو چند سالی را فقط صرف ترجمهٔ نمایشنامه کرد و مجموعهٔ دورتادور دنیا نمایشنامه را در سال ۱۳۸۴ با مهدی نوید در نشر نی تأسیس کرد. در این سال‌ها نمایشنامه‌هایی از مارگریت دوراس، ژان-لوک لاگارس، هارولد پینتر، اریک امانوئل اشمیت، برنار ماری کلتس در این مجموعه ترجمه و منتشر کرد. از سال ۱۳۸۶ به بعد تینوش نظم‌جو تنها مدیر این مجموعه است و سرپرستی نمایشنامه‌های این مجموعه به عهدهٔ اوست.
تریلوژی پیکر زن
در سال ۱۳۸۴ تینوش نظم‌جو به صحنهٔ تئاتر بازگشت و نمایشنامهٔ پیکر زن چون میدان نبرد در جنگ بوسنی اثر ماتئی ویسنی‌یک را با بازی مهشاد مخبری و فریبا کامران کارگردانی کرد. این نمایش نیز پس از اجرای جشنوارهٔ فجر توقیف شد. سال بعد، پس از ترجمه و فضاسازی نمایشنامهٔ ژان-لوک لاگارس در خانه‌ام ایستاده بودم و منتظر بودم باران بیاید با بازیگر فرانسوی والری لانگ در تهران و اصفهان، تینوش نظم‌جو این نمایشنامه را در بخش تجربی جشنوارهٔ فجر روی صحنه برد. سومین بخش این تریلوژی زن را تینوش نظم‌جو در سال ۲۰۱۰ در فرانسه به نام صدای زن/صدای خون روی صحنه می‌برد.
مستند
تینوش نظم‌جو در ساخت دو فیلم مستند تلویزیونی، یکی دربارهٔ اعتیاد به هرویین و ترک اعتیاد (کلینیک آزادی) و دیگری دریارهٔ مسلمانان فرانسه (زیر پوست شهر)، شرکت می‌کند.
سال ۱۳۸۵ فیلم کوتاه در آخرین تحلیل را بر اساس نمایشنامهٔ محسن یلفانی با بازی حسن معجونی و شبنم طلوعی کارگردانی می‌کند. همان سال نیز مستند شاه صنم و زیبا صنم را می‌سازد که داستان روبرویی دو فرهنگ ایران و فرانسه است و به مشکلات سانسور در ایران می‌پردازد. سال ۱۳۸۸ تینوش نظم‌جو برای اکران این دو فیلم در مدرسه نورمال سوپریور پاریس به فرانسه برمی‌گردد.
بازگشت به فرانسه پس از سال ۸۸
او پس از این اجرا دو نمایشنامهٔ دیگر را به زبان فرانسوی فضاسازی کرد: برداشتی از داستان ویران ابوتراب خسروی در شهر بلژیک سال ۲۰۱۴ با بازی گلناز برومندی و تک‌سلولی‌های جلال تهرانی در شهر پاریس با بازی آرش نعیمیان، یگانه بلوچی و خودش.
پرسه
در سال ۲۰۱۲ تینوش نظم‌جو برنامهٔ تلویزیونی پرسه را در پاریس کارگردانی کرد. این برنامه که در ۱۲ قسمت ساخته شد و در شبکهٔ تلویزیونی منوتو برای اولین بار پخش شد دیدارهایی با هنرمندان و نویسندگان در پاریس بود که از نمای نقطه دید (پی.او. وی) کارگردان فیلمبرداری می‌شد و هدفش ساختارشکنی و گفتگوی بی‌پرده و بدون تابو دربارهٔ مسائل هنری و اجتماعی ایران بود.
نشر ناکجا
پس از چندین سال تحقیق دربارهٔ نشر الکترونیک سرانجام در سال ۲۰۱۲ تینوش نظم‌جو نشر ناکجا را در پاریس تأسیس کرد و مدیریت آن را تا امروز به عهده گرفته‌است. سال ۲۰۱۵ کتابفروشی ناکجا در پاریس افتتاح شد که تنها کتابفروشی تخصصی دربارهٔ ایران به زبان فارسی و فرانسه است. از آغاز سال ۲۰۱۸ نیز نشر ناکجا بخش فرانسوی انتشاراتش را به راه انداخت و آثار ادبی فارسی‌زبان را به فرانسه منتشر می‌کند.
منابع
__نمایه__ __بخش‌جدید__
خط (فیلم ۲۰۰۹)
خط فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی جیمز کوتن است. در این فیلم بازیگرانی همچون ری لیوتا، اَندی گارسیا، جوردی ویلاسو، آسای مورالس، ولری کروز، بروس دیویسن، کوین گیج، دنی ترخو، گری دنیلز، جو مورتون و آرماند آسانته ایفای نقش کرده‌اند.
گل‌آباد سرقلاب
گل‌آباد سرقلاب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
موتور سیدمحمد (خاش)
موتورسیدمحمد (خاش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
سیکامور، میزوری
سیکامور (به انگلیسی: Sycamore) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در میزوری واقع شده‌است. سیکامور ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زبان تاتاری سیبری
زبان تاتارهای سیبری (Siberian Tatar language) یکی از زبان‌های ترکی است که تاتارهای سیبری در غرب سیبری در روسیه به آن سخن می‌گویند. این زبان حدود ۱۰۰ هزار نفر گویشور دارد و از زبان‌های است که در خطر نابودی و انقراض قرار دارد.
راپتیو
راپتیو را نباید با عروس‌ربایی اشتباه گرفت؛ از این نظر که اولی ربودن یک زن توسط یک مرد (و دوستان و بستگان او) است، در حالی که اصطلاح دومی به معنای ربودن گروهی از زنان توسط عده‌ای از مردان است، مثلاً در هنگام جنگ.
اصطلاح‌شناسی
اگرچه مفهوم جنسی این واژه امروزه غالب است، واژۀ تجاوز (rape) را می‌توان در زمینهٔ غیرجنسی در زبان انگلیسی ادبی به کار برد.
در کتاب «یورش بر طره» اثر الکساندر پوپ، این اصطلاح به معنای «سرقت یک دسته [مو]» است که اشاره و استعاره به «اغراق‌آمیز جلوه دادنِ تخطی جزئی و بی‌اهمیتِ یک شخص» است. در قرن بیستم، جی. آر. آر. تالکین که تحصیلات دانشگاهی کلاسیک داشت، در کتاب سیلماریلیون خود از این کلمه به معنای قدیمی آن یعنی «تصرف و گرفتن» استفاده کرد. در تئاتر موزیکال «فنتستیکس» در سال ۱۹۶۰ که بازگوکننده یک داستان تمثیلی است، یک ترانه جنجالی با عنوانِ «بستگی داره چقدر پول بدی» وجود دارد که در مورد «یک آدم‌ربایی سنتی» است.
همچنین به صفت «rapacious» در زبان انگلیسی توجه کنید که معنای عمومی «حریص/طماع» و «(در چنگ یا در دست) گیرنده» را همچنان حفظ کرده‌است.
در قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک، این واژه به ممنوعیت قانونی ازدواج در صورتی که عروس به‌زور ربوده شود، اشاره دارد. (قانون شرع ۱۰۸۹، سی‌آی‌سی)
تاریخچه
گمان می‌رود که این عمل از دوران بسیار دور در میان مردمان و اقوام رایج بوده‌است. حفاری در سایت فرهنگ لینربندکرامیک اروپای دوران نوسنگی واقع در آشپارن آندر سایا اتریش، بقایای قربانیان کشته‌شدهٔ متعددی را نشان داد. در میان آنها، زنان و کودکان جوان به وضوح کمتر دیده می‌شود که نشان می‌دهد مهاجمان، مردان را کشته‌اند اما زنان واجدِ شرایطِ ازدواج و همسری را ربوده‌اند. بررسی اسکلت‌های دوران نوسنگی یافت‌شده در گودال مرگ تالهایم در آلمان نشان می‌دهد که مردان ماقبل تاریخ در قبایل مجاور و همسایه، حاضر به نبرد و کشتن یکدیگر بودند تا از زنان خود محافظت کنند یا زنان قبیله دیگر را بربایند.
علاوه بر دزدیدن احشام، ربودن زنان در جریان نبرد، در میان جوامع قبیله‌ای رایج بوده‌است. در مهاجرت‌های تاریخی انسان، تمایل دسته‌های متحرک نرهای مهاجم به ربودن ماده‌های بومی در پایداری بیشتر تک‌گروه دی‌ان‌ایی میتوکندریایی انسانی در مقایسه با تک‌گروه دی‌ان‌ایی کروموزوم Y انسانی منعکس شده‌است. تجاوز به زنان اهل سابین بخش مهمی از افسانه‌های مربوط به چگونگی پیدایش روم باستان (قرن هشتم قبل از میلاد) است. امپراتور رومولوس، سکونت‌گاهی را در تپه پالاسیوم ایجاد کرده بود که اکثراً ساکنان آن مرد بودند. رومی‌ها در جستجوی همسر، با قبیله مجاور خود که سابین نام داشتند، وارد مذاکره شدند که موفقیتی در پی نداشت. رومیان برای جلوگیری از انقراض جامعه خود، به فکر ربودن زنان سابین افتادند. امپراتور رومولوس خانواده‌های سابین را به جشنواره نپتون دعوت کرد. در جلسه او علامتی داد که در آن رومی‌ها، دختران سابین را گرفتند و با مردان سابینی مبارزه کردند. سپس رومولوس از ربوده‌شدگان رنجیده‌خاطر و برآشفته، عاجزانه درخواست کرد که مردان رومی را به همسری خود بپذیرند. تیتوس لیویوس ادعا می‌کند که هیچ تجاوز جنسی صورت نگرفته‌است. او اظهار داشت که رومولوس به آنها حق انتخاب آزاد را پیشنهاد داده و وعده حقوق مدنی و مالکیت مساوی را به آن دختران داده‌است. به گفتهٔ تیتوس لیویوس، او شخصاً با آنها صحبت کرد، «و به آنها اشاره کرد که همه اینها به دلیل غرور والدین‌شان در انکار حق ازدواج با همسایگانشان است. آنها پس از ازدواج، شرافتمندانه زندگی خواهند کرد و شوهران تمام دارایی و حقوق مدنی خود را به اشتراک خواهند گذاشت؛ و - عزیزتر از همه برای طبیعت بشر - مادران انسانهای آزاد خواهند بود.» آن زنان با مردان رومی ازدواج کردند، اما سابین‌ها به جنگ با رومی‌ها آمدند. این درگیری سرانجام زمانی حل شد که زنانی که اکنون از شوهران رومی خود صاحب فرزند شده بودند، در نبرد دخالت کرده و برای آشتی دادن طرفینِ درگیر واردِ عمل شدند. نویسنده داستان‌های کوتاه انگلیسی ساکی نقیضه‌ای از این داستان در «شیوهٔ شارتز-ماترکلوم» نگاشته‌است. این واقعه همچنین طرح اصلی فیلم‌نامه هفت عروس برای هفت برادر است.
در ادبیات سانسکریت، به این عمل «راکشاسا ویواها» («ازدواج از طریق آدم‌ربایی، ازدواج شیطان») می‌گویند که به‌عنوان مثال چاناکیا از آن یاد کرده است. «راکشاسا ویواها» یکی از اشکال هشت‌گانه ازدواج است و کتاب مقدس آن را محکوم کرده‌است.
به نظر می‌رسد در قرن سوم، مسیحیت گوت‌ها تحت تأثیر زنان مسیحی اسیرشده توسط گوت‌ها در موئسیا و تراکیه آغاز شد: در سال ۲۵۱ پس از میلاد، ارتش گوت‌ها به استان‌های رومی موئسیا و تراکیه حمله کرد، امپراتور روم «دسیوس» را شکست دادند و او را کشتند. سپس تعدادی اسیر (عمدتاً زن) که بسیاری از آنها مسیحی بودند را به اسارت بردند. تصور بر آن است که این نخستین تماس مستمر گوت‌ها با مسیحیت باشد.
در قرآن، ازدواج با اسیران زن که اسلام را پذیرفته‌اند، برای کسانی توصیه شده‌است که بر اساس شریعت اسلام، نمی‌توانند با زنان مسلمان دیگر ازدواج کنند (سوره نساء، آیهٔ ۲۵). ربودن متقابل زنان بین جوامع مسیحی و مسلمان در منطقۀ بالکانِ تحت سلطۀ عثمانی رایج بود و مضمونی تکرارشونده در ترانه‌های سربازان پیاده‌نظام در آن دوره بود.
کتاب زندگی‌نامه‌ای «یانوئاما»، دربارهٔ زندگی «هلنا والرو» دختری از قبیله بومی «یانومامی» در جنگل‌های آمازون در مرز ونزوئلا و برزیل است. زمانی که قبایل یانومامی با قبایل مجاور می‌جنگیدند و به آنها حمله می‌کردند، زنان اغلب مورد تجاوز قرار می‌گرفتند و به کومه‌های محلی بازگردانده می‌شدند تا در قبیله متخاصم به عنوان اسیر زندگی کنند.
فریمن، داکوتای جنوبی
فریمن شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۳۰۶ نفر بوده‌است.
مایاسا
مایاسا (Masaya) شرکت بازی ویدئویی ژاپنی است، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد.
شمال ابوکاتا
شمال ابوکاتا (به لاتین: Abeokuta North) یک سکونت‌گاه مسکونی در نیجریه با جمعیت ۲۰۱٬۳۲۹ نفر است که در ایالت اوگون واقع شده‌است.
تنچی‌جین
تنچی‌جین (Tenchijin) نام یک مجموعه تلویزیونی تاریخی و چهل و هشتمین سری از فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا است. این مجموعه توسط ان‌اچ‌کی در سال ۲۰۰۹ میلادی ساخته شده‌است. داستان فیلم بر اساس رویدادهای پیرامون زندگی یک سامورائی در قرن شانزدهم به نام نااوئه کانه‌تسوگو ساخته شده که نقش وی را ساتوشی تسومابوکی ایفا می‌کند و نقش اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو نیز توسط کازوکی کیتامورا ایفا می‌شود.
ناتالی مورهد
ناتالی مورهد (Natalie Moorhead؛ July 27, 1901 – 1901:7:27, October 6, 1992) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌های وی می‌توان به به طور کامل اشاره نمود.
کایاهان
کایاهان آچار با نام هنری کایاهان (Kayahan؛ March 29, 1949 – 1949:03:29, April 3, 2015) یک موسیقی‌دان و خواننده اهل ترکیه بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می‌کرد. او مدت‌ها با سرطان درگیر بود و بر اثر این بیماری درگذشت.
نورآباد سرتلاپ
نورآباد سرتلاپ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۷ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.
پارک شبه‌ملی کیتا-ناگاتو
پارک شبه‌ملی کیتا-ناگاتو (به لاتین: Kita-Nagato Kaigan Quasi-National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان یاماگوچی واقع شده‌است.
بچه‌های طوفان
داستان
در اثر سیل و طوفان شدید تعدادی از مردم جان خود را از دست داده‌اند، رضا به همراه دوستانش تصمیم می‌گیرند هر طور شده کمک حال خانواده و مردم باشند اما قهرمان بودن سخته…
پیر گارسیا
پیر گارسیا (Pierre Garcia؛ زادهٔ July 27, 1943) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رن اشاره کرد.
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۷۲
جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۷۲ (1972 Italian Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۲ در پیست ناتزیوناله مونتزا واقع در مونتزا، لمباردی، ایتالیا برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱۰ بود.
در این مسابقه که در ۵۵ دور و به مسافت ۳۱۷٫۶۲۵ km برگزار شد، پول پوزیشن توسط ژاکی ایکس کسب شد و سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست که برابر با ۱:۳۶٫۳ بود نیز توسط ژاکی ایکس به ثبت رسید.
امرسون فیتیپالدی از تیم لوتوس-فورد، مایک هیلوود از تیم سرتیز-فورد و دنی هیولم از تیم مک‌لارن-فورد به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
اکرام‌آباد
اکرام‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
ابراستاین
ابراستاین (به اسپانیایی: Aberastain) در آرژانتین با جمعیت ۸٬۹۴۶ نفر است که در san juan province (argentina) واقع شده‌است.
خاوه‌آ
خاوِآ دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۳۲٬۴۶۹ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۸٫۷۴ کیلومتر مربع است.
پدر استو
پدر استو یک فیلم زندگی‌نامه‌ای و درام محصول سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی روزالیند راس در اولین کارگردانی خود است. در این فیلم مارک والبرگ در نقش استوارت لانگ، یک بوکسور که به یک کشیش کاتولیک تبدیل شده و از بیماری التهابی عضلانی رنج می‌برد، بازی می‌کند.
داستان
این فیلم زندگی پدر استوارت لانگ را دنبال می‌کند، یک کشیش بوکسور که در طول سفر خود از خود ویرانگری تا رستگاری، الهام بخش افراد بی‌شماری بود.
انتشار
این فیلم در تاریخ چهارشنبه، ۱۳ آوریل ۲۰۲۲ در سینماها اکران شد. در ابتدا قرار بود در روز جمعه، ۱۵ آوریل ۲۰۲۲ اکران شود.
پارک شبه‌ملی کیتاکیوشو
پارک شبه‌ملی کیتاکیوشو (به لاتین: Kitakyūshū Quasi-National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان فوکوئوکا واقع شده‌است.
سالتبرن (فیلم)
سالتبرن (Saltburn) یک فیلم دلهره‌آور آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی امرالد فنل است که در آینده منتشر خواهد شد. رزمند پایک، جیکوب الوردی و بری کیوگن از بازیگران این فیلم هستند.
خلاصهٔ داستان
این فیلم داستان زندگی یک خانوادهٔ بزرگ و اشرافی انگلیسی را به تصویر می‌کشد.
تولید
سالتبرن پس از زن جوان آتیه‌دار (۲۰۲۰) دومین فیلمی است که امرالد فنل کارگردانی کرده‌است. تا ژانویه ۲۰۲۲، شرکت لاکی‌چاپ انترتینمنت متعلق به مارگو رابی در حال مذاکره برای تولید آن بود. در مهٔ ۲۰۲۲، جوزی مک‌نامارا، تام آکرلی و رابی در مقام تهیه‌کنندگان فیلم تأیید شدند و رزمند پایک، جیکوب الوردی و بری کیوگن به بازیگران پیوستند.
جولیان، کارولینای شمالی
جولیان (به انگلیسی: Julian) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گیلفرد، کارولینای شمالی واقع شده‌است.
تقی رستگار مقدم
تقی رستگار مقدم (متولد ۲۸ بهمن ۱۳۳۸ در قم) مسئول آموزش و تاکتیک لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله در جنگ هشت ساله ایران و عراق بود. وی یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. با پیروزی انقلاب وی برای مقابله با غائله کردستان راهی غرب کشور شد. در کردستان با متوسلیان آشنا شد. وی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست.
رستگار مقدم و احمد متوسلیان بعد از فتح خرمشهر یکی از چند فرمانده‌ای بودند که در یک جلسه خصوصی از چگونگی فتح خرمشهر گزارشی به سید روح‌الله خمینی ارائه دادند.
ربوده شدن
به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان در ۱۴ تیر سال ۱۳۶۱، رستگار مقدم به همراه احمد متوسلیان فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله کاظم اخوان خبرنگار و عکاس خبرگزاری ایرنا و سید محسن موسوی کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان راهی لبنان شدند. آنها در پست بازرسی برباره توسط عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل موسوم به نیروهای لبنانی فالانژیست‌ها دستگیر و به نقطه نامعلومی انتقال داده شدند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها پس از آزادی از زندان اعتراف کرد که گروگان‌های ایرانی به نیروهای وی تحویل داده شده و سپس توسط آنان کشته شده‌اند ولیکن مقامات ایرانی این ادعا را مشکوک دانسته‌اند.
هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می‌نویسد:
به گفته مرکز انقلاب  «اگرچه ابتدا گفته می‌شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده‌اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آنها در اسارت اسرائیل می‌باشند.»
بادام تفتانی
بادام تفتانی، بادام بلوچستانی نام مترادف  گونه‌ای از سرده بادام است.
تقی رستگار مقدم
ربوده شدن
حسین دهقان وزیر دفاع ایران در سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات‌های ربوده شدهٔ ایرانی زنده‌اند و در اسارت اسرائیل هستند. پیش از این نیز غضنفر رکن‌آبادی سفیر اسبق ایران در لبنان از زنده بودن دیپلمات‌های ایرانی خبر داده بود.
کمین ژوئیه ۸۲
"حمید داودآبادی" کتابی با نام "کمین ژوئیه ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان‌گیری چهار دیپلمات ایرانی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ است که به زبان انگلیسی هم ترجمه شده‌است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده‌است تا روزشماری از کلیه اخبار و وقایع اتفاق افتاده از ۱۴ تیر ۱۳۶۱ (چهارم ژوئیه ۱۹۸۲ - روز ربوده شدن چهار دیپلمات) تا تابستان ۱۳۸۴ را گردآوری نماید.
کینگزمن (مجموعه‌فیلم)
کینگزمن یک فرنچایز چند رسانه ای بریتانیایی-آمریکایی شامل حال کمیک، بازی‌های ویدئویی و فیلم است که در انتشارات مارول کامیکس منتشر شده‌است. کینگزمن: سرویس مخفی، به کارگردانی متی وان و همکاری نویسنده جین گولدمن در فوریه ۲۰۱۵ منتشر شد. ستاره‌های فیلم شامل کالین فرث، ترون اگرتون، مایکل کین، ساموئل ال. جکسون، مارک استرانگ، سوفی کوکسون، سوفی بوتلا، جک دونپورت و مارک همیل است. دنباله ای از این فیلم، به عنوان «محفل طلایی» در سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد.
میرزاآباد (کارواندر)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۳ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.
فهرست زبان‌های در خطر
فهرست زبان‌های در خطر (Lists of endangered languages) شامل زبان‌هایی است که در معرض انقراض و نابودی کامل قرار دارند و به‌طور دوره ای توسط یونسکو منتشر می‌شود.
فرویتدال، داکوتای جنوبی
فرویتدال شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴ نفر بوده‌است.
پارک شبه‌ملی کیوتو تامبا کوگن
پارک شبه‌ملی کیوتو تامبا کوگن (به لاتین: Kyoto Tamba Kogen Quasi-National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده‌است.
ابردین، کالیفرنیا
ابردین، کالیفرنیا (به انگلیسی: Aberdeen, California) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اینیو، کالیفرنیا واقع شده‌است.
چغالک
چغالک، بادام رواندوزی گونه‌ای از سرده بادام است.
نیچیکان
نیچیکان (Nichicon) شرکت الکترونیک ژاپنی است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
SOSTDC1
پروتئین ۱ حاوی دومین اسکلروستین (SOSTDC1) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «SOSTDC1» کُدگذاری می‌شود.
این ژن یکی از اعضای خانوادهٔ اسکلروستین است که نوعی پروتئین ترشحیِ اِن-گلیکولیزهرا می‌سازد که در ریشهٔ کربوکسیل خود سیستین دارد و همچون آنتاگونیستِ پروتئین ریخت‌زایی استخوان عمل می‌کند. این پروتئین اجازه نمی‌دهد پروتئین ریخت‌زایی استخوان به گیرنده‌های خاص خود بچسبد و در تنظیم رشد سلول، تمایز سلولی و مرگ برنامه‌ریزی‌شدهٔ سلول را تنظیم می‌کند.
ابردین، کیپ شرقی
ابردین، کیپ شرقی (به لاتین: Aberdeen, Eastern Cape) یک شهرک در آفریقای جنوبی با جمعیت ۷٬۱۶۲ نفر است که در کیپ شرقی واقع شده‌است.
رحمان‌آباد (کارواندر)
رحمان‌آباد روستایی در دهستان کارواندر بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۷ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
داستان‌های ناگفتنی
داستان‌های ناگفتنی (Historias para no contar) یک مجموعه تلویزیونی اسپانیایی است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. این سریال، پنج داستان مختلف در مورد روابط فردی شخصیت‌های آن را دنبال می‌کند.
پارک شبه‌ملی کیوشو چوئو سانچی
پارک شبه‌ملی کیوشو چوئو سانچی (به لاتین: Kyūshū Chūō Sanchi Quasi-National Park) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان کوماموتو واقع شده‌است.
ژاک ورجس
ژاک ورجس (زاده ۵ مارس ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۵ اوت ۲۰۱۳) یک وکیل، نویسنده و فعال سیاسی فرانسوی متولد کشور سیام بود که به خاطر دفاع از شبه‌نظامیان FLN در طول جنگ استقلال الجزایر شهرت یافت. او در سال ۱۹۶۰ به دلیل فعالیت‌های خود به زندان افتاد و به‌طور موقت مجوز رسمی فعالیت حقوقی خود را از دست داد. او که یکی از حامیان فداییان فلسطینی در دهه ۱۹۶۰ بود، از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸ بدون اینکه هیچ توضیحی در مورد محل اقامت خود در آن دوره بدهد، ناپدید شد. او بعداً درگیر پرونده‌های حقوقی برای افراد سرشناس متهم به تروریسم یا جنایات جنگی شد، از جمله نازی کلاوس باربی در سال ۱۹۸۷، تروریست کارلوس شغال در سال ۱۹۹۴، و رئیس سابق دولت خمرهای سرخ، خیو سامفان در سال ۲۰۰۸. او همچنین از روژه گارودی منکر هولوکاست در سال ۱۹۹۸ بدنام دفاع کرد.
ورجس در دهه ۱۹۵۰ به دلیل استفاده از محاکمات به عنوان انجمنی برای بیان نظرات علیه حاکمیت فرانسه در الجزایر، زیر سؤال بردن اقتدار دادستان و ایجاد هرج و مرج در دادرسی، توجه عمومی را به خود جلب کرد - همان روشی که او او در کتاب خود De la stratégie judiciaire. (استراتژی قضایی)، به عنوان «دفاع از گسیختگی» معرفی کرد. او که به صراحت یک ضد امپریالیست بود، در دهه ۲۰۰۰ به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد، از آن جمله مخالفت با جنگ علیه تروریسم بود. رسانه‌ها با فعالیت‌هایش ورجس را به «وکیل مدافع شیطان» ملقب کردند، و ورجس خودش نیز با اعمالی مانند نام‌گذاری زندگی‌نامه‌اش به عنوان «حرامزاده درخشان» و دادن پاسخ‌های تحریک‌آمیز در مصاحبه‌ها، به شهرت خود به عنوان شخصیت «بدنام» کمک کرد. مانند «من حتی از بوش دفاع خواهم کرد! اما تنها در صورتی که او بپذیرد که گناهکار است.»
زندگی‌نامه
ژاک ورجس در ۵ مارس ۱۹۲۵ در یوبون راتچاتانی، سیام متولد شد و در جزیره رئونیون بزرگ شد. پدرش ریموند ورجس دیپلمات فرانسوی و مادرش یک معلم ویتنامی به نام فام تی کانگ بود. در سال ۱۹۴۲، با تشویق پدرش، به لیورپول در انگلستان رفت تا به نیروهای فرانسه آزاد تحت رهبری شارل دوگل بپیوندد و در مقاومت ضد نازی‌ها شرکت کند. در سال ۱۹۴۵ به حزب کمونیست فرانسه پیوست. او پس از جنگ، برای تحصیل در رشته حقوق به دانشگاه پاریس رفت (در حالی که برادر دوقلویش پل ورجس به رهبری حزب کمونیست و عضویت پارلمان اروپا درآمده بود). در سال ۱۹۴۹ ژاک رئیس AEC (انجمن دانشجویان استعماری) شد و در آنجا با پل پوت آشنا و با هم دوست شدند. در سال ۱۹۵۰، ژاک به درخواست مربیان کمونیست خود، به پراگ رفت و به مدت چهار سال رهبری یک سازمان جوانان را بر عهده گرفت.
ژاک ورجس به عنوان دبیر کنفرانس باررو پاریس انتخاب شد.