cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نلی کانلی
اوایل زندگی
کانلی در آستین، تگزاس متولد شده و بزرگترین فرزند از پنج فرزند کاتلین انی (تخلص قبل از ازدواج، اینکس) و آرنو دبلیو. بریل بود. او در دانشگاه تگزاس آموزش دید، جای که در ۱۹۳۸ میلادی به او لقب «دلربای دانشگاه» داده شد. کانلی در نخست آرزو داشت تا بازیگر سینما شود، اما پس از ملاقات با شوهر آینده‌اش، جان کانلی در ۱۹۳۷ میلادی در دانشگاه تگزاس، از این برنامه‌های خود منصرف شد. آن‌ها در ۱۹۴۰ میلادی باهم ازدواج نمودند.
بانوی نخست تگزاس
جان کانلی پیشه سیاسی خود را با کار برای نماینده وقت کنگره (و رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده)، لیندون بی. جانسون آغاز کرد. جان کانلی در ۱۹۶۲ میلادی به عنوان فرماندار تگزاس انتخاب شود. او متعاقباً برای دو دوره بعدی نیز مجدداً به عنوان فرماندار انتخاب گردید.
در جریان تصدی‌اش به عنوان بانوی نخست، کانلی باغ‌های کاخ فرماندار تگزاس را ساخته و نقره این ایالات را گردآوری نمود.
ترور کندی
در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳، در حادثه‌ای که رئیس جمهور ایالات متحده جان اف کندی در دالاس، تگزاس ترور شد، کانلی و همسرش نیز سرنشین لیموزین ریاست جمهوری بودند. کانلی زمانی که با رئیس‌جمهور کندی سوار ماشین بودند، به رئیس‌جمهور کندی گفت، «آقای رئیس‌جمهور، شما نمی‌توانید بگویید که دالاس شما را دوست ندارد» و رئیس‌جمهور تصدیق نموده و پاسخ داد که «نه، به یقین که شما نمی‌توانید». در خلال چند ثانیه، او نخستین صدای چیزی را شنید که بعداً گفت سه شلیک گلوله با توالی سریع بودند.
رئیس‌جمهور و فرماندار کانلی مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند که در نتیجه منتهی به مرگ رئیس‌جمهور و جراحت شدید فرماندار شد. نیلی کانلی به زمین خم شد تا از شوهرش که پس از شلیک دومی به زمین افتاده بود، مراقبت کند. او اظهار داشت که «من هیچگاه دوباره به عقب نگاه نکردم. من فقط تلاش می‌کردم تا از او مراقبت کنم». کانلی گفته بود که ماندنی‌ترین تصویری که او از ترورِ دالاس داشت، تصویر آمیزه‌ای از خون و گل‌ها بود. او در مصاحبه‌ای در ۲۰۰۳ میلادی با اسوشیتد پریس گفت، «تصویری بود از گل‌های سرخ و زرد و خون که در همه جای ماشین… و همه جای ما، پخش شده بود». «من هیچگاه آن را فراموش نمی‌کنم. … این حادثه بسیار سریع، کوتاه و نیرومند بود».
کانلی در کتاب ۲۰۰۳ خود، از میدان عشق – ساعات آخری ما با جان اف. کندی، خاطرات شخصی خود از رویداد که تنها چند روز از پس از ترور نوشته بود، را شریک ساخت. او در کتابش گفته‌است که به باور وی، گلوله‌ای که به شوهر وی اصابت کرده از دو گلوله که به کندی اصابت کرده بود، متفاوت بود.
دادخواهی و کارهای خیریه
پس از خدمت به عنوان بانوی نخست تگزاس، کانلی در راستای گردآوری اعانه برای چندین مؤسسه خیریه ازجمله چلدرین مریکل نتورک تلیتان برای بیمارستان کودک هرمان، کار کرد. او از ۱۹۸۴ به بعد در مرکز سرطان ام.دی. اندرسون دانشگاه تگزاس خدمت نموده و از طریق صندوق خیریه که به‌نام خود وی بود، میلیون‌ها دلار برای برنامه‌های پژوهشی و بیماران اعانه گردآوری کرد. چندی بعد، او از سوی بنیاد کروهنز و کولیتیس لقب زن باافتخار را به‌دست‌آورد. وی همچنین عضو کمیسیون تاریخی تگزاس بود و در راستای اتمام پارک ترانکوالیتی واقع در هیوستون، همکاری نمود.
در ۱۹۸۸ میلادی، کانلی به بیماری سرطان پستان دچار شد. او تحت معالجه قرار گرفته و بهبود یافت. سال بعدی، ریچارد نیکسون، دونالد ترامپ و باربارا والترز برای افتخار بخشیدن به وی و جمع‌آوری اعانه برای پژوهشی در حوزه بیماری قند، در ضیافتی که او برگزار کرده بود حضور یافتند. در ۱۹۹۸ میلادی، ده سال پس از ابتلا به بیماری سرطان پستان، کانلی هشتادمین زاد روز خود را همراه با سایر نجات‌یافتگان سرطان پستان، طی محفلی در مرکز سرطان نیلی بی. کانلی در بیمارستان اندرسون در هیوستون، تجلیل نمود.
ورشکستگی
پس از ۱۹۸۰ میلادی، شرکت‌های تجاری شخصی، نسبت به پیشه جان کانلی به عنوان سیاست‌مدار و وکیل کارگزار، کمتر موفقیت‌آمیز بود. یک شرکت نفت که او در آن سرمایه‌گذاری نموده بود دچار مشکلات شد و پروژه‌های املاک به ارزش ۲۰۰ میلیون دلار ناکام گردید. او تحت فصل ۱۱ قانون ورشکستگی فدرال برای سازماندهی مجدد امور مالی شخص خود درخواست داده و تحت فصل ۷ برای تصفیه شرکت مشارکت بارنیس-کانلی درخواست داد، شرکتی مقیم آستین که او همراه با نایب فرماندار پیشین میان بارنس بنیان‌گذاری نموده بود. این حراج تنها بخشی از ۹۳ میلیون دلار بدهی که کانلی نزد محکمه ورشکستگی در آستین فهرست نموده بود، را پرداخت کرد.
زندگی شخصی
جان کانلی و نیلی در ۲۱ دسامبر ۱۹۴۰ در کلیسای فرست یونایتد متودیست در آستین باهم ازدواج کردند. آن‌ها چهار فرزند داشتند: کاتلین، جان بی. کانلی ۳، شارون و مارک مادیسون. در ۱۹۵۹ میلادی، رابرت الین هیل از اتهام مرتبط با قتل دختر جوان کانلی (کاتلین کانلی هیل) در آوریل ۱۹۵۹ میلادی، توسط هیئت منصفه پزشکی قانونی در فلوریدا تبرئه گردید. رابرت هیل و کاتلین کانلی هیل، ۴۴ روز قبل از مرگ کاتلین باهم ازدواج کرده بودند. جان و نیلی کانلی الی زمان مرگ جان در ۱۹۹۳ میلادی بر اثر بیماری نومُنیا، باهم بودند.
مرگ
در ۱ سپتامبر ۲۰۰۶، کانلی به عمر ۸۷ سالگی در حین خواب درگذشت. در زمان مرگ خود، او در کاخ وستمینستر، آسایشگاهی در آستین که او از یک سال بدانسو در آنجا بسر می‌برد، زندگی می‌کرد. او در قبرستان ایالتی تگزاس در آستین به خاک سپرده شد.
مارکو کاندرینا
مارکو کاندرینا (Marco Candrina؛ زادهٔ January 2, 1982) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فوجا، باشگاه فوتبال بنونتو، باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹، و باشگاه فوتبال باری اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Italy U-15 بازی کرده‌است.
علی‌آباد هوفل
علی‌آباد هوفل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
آویشنک (گیاه)
آویشنک نام یک گونه از سرده آویشنک است.
ملتا، مونتانا
ملتا شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۹۹۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
ستفونتن
ستفونتن یک شهرداری در استان کاپلن کشور لوکزامبورگ است که ۱۴٫۹۶ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۷۴۸ نفر بوده‌است.
کورارای
کورارای (Kuraray) شرکت صنایع شیمیایی ژاپنی است، که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد.
مرکز آموزشی ۰۲ عبدالحمید انشایی
مرکز آموزشی ۰۲ شهید عبدالحمید انشائی(پرندک) یک مرکز آموزش نظامی وابسته به نیروی زمینی ارتش ایران است، که دوره‌های رزم مقدماتی، عقیدتی و تاریخ جنگ را به سربازان تحت آموزش جدید نزاجا آموزش می‌دهد.
پادگان مرکز آموزشی ۰۲ در منطقه پرندک شهرستان رباط‌کریم قرار دارد. مرکز آموزشی ۰۲ پرندک سالانه ۱۸ دوره آموزشی برگزار می‌کند که ۱۲ دوره برای مدارک فوق دیپلم و پایین‌تر و ۶ دوره برای دارندگان مدرک لیسانس تا دکترا است.
تاریخچه
مرکز آموزش ۰۲ ابتدا با چهار گردان به نام هنگ تعلیماتی لرستان تشکیل شد. در سال ۱۳۴۴ به نام مرکز آموزش جایگزینی تغییر نام یافت و در سال ۱۳۴۷ خورشیدی به مرکز آموزش ۳۰۲ خرم‌آباد تغییر نام داده‌شد. این مرکز در سال ۱۳۵۰ از خرم‌آباد به چهل‌دختر شاهرود(کلاته خیج) منتقل شد و مرکز ۰۲ چهل‌دختر نام‌گذاری شد. در سال ۱۳۷۲ از شاهرود به تهران منتقل گردید.
عبدالحمید انشائی
رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (قدس سره)، در سخنان گهرباری در سال ۱۳۶۰ پس از دریافت پیام این افسر رشید نیروهای ارتش جمهوری اسلام ایران فرمودند: «در صدر اسلام هم از این افسرها بوده است، مثل انشایی ها».
هم‌کلاسی‌ها
هم‌کلاسی‌ها (Compagni di scuola) یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی کارلو وردونه است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد.
مگس‌گیر بهشتی سائوتومه
مگس‌گیر بهشتی سائوتومه نام یک گونه از سرده مگس‌گیر بهشتی است.
لیا گیبسن
لیا گیبسن (Leah Gibson؛ زادهٔ January 3, 1985) یک هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سیکل، نگهبانان، گرگ‌ومیش: کسوف، ظهور سیاره میمون‌ها، جسیکا جونز و روزی روزگاری در سرزمین عجایب اشاره کرد.
نقاب فو مانچو
نقاب فو مانچو (The Mask of Fu Manchu) یک فیلم ماجرایی به کارگردانی چارلز برابین و چارلز ویدور است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
«نقاب فو مانچو» دربارهٔ تلاشِ «فو مانچو» و پیروانش، در یافتنِ شمشیر و نقاب چنگیزخان است. این فیلم، از معدود فیلم‌هایی است که ویلیام راندولف هیرست و کمپانی‌اش تهیه کرده و در آن هنرپیشهٔ محبوبش ماریون دیویس بازی نمی‌کند.
پس از اکران این فیلم، دولتِ چین، آن را موردِ انتقاد قرار داده و سفارت چین در واشینگتن، به دلیلِ چهرهٔ خصمانه‌ای که این فیلم از چینی‌ها نشان می‌دهد، یک شکایت قضایی رسمی را آغاز نمود؛ به ویژه آنجایی که «فو مانچو» به پیروانش می گوید «مردان سفیدپوست را بکشید و زنانشان را تصاحب کنید» بشدت مورد اعتراض واقع شد. منتقدان فیلم هم، اعتراض‌هایی به صحنه‌های خشن و جنسی فیلم داشتند. با این حال فیلم در گیشه موفق بود و ۶۲۰۰۰ دلار آمریکا، "سود" داشت.
دژ مودلین
دژ مودلین یکی از بزرگترین و مهم‌ترین دژهای لهستان است که در ۵۰ کیلومتری شمال ورشو و در مجل تلاقی رودهای نارف و ویستولا قرار گرفته‌است.
تاریخچه
اولین بار در سال ۱۶۵۶ نیروهای سوئدی که در حال جنگ در خاک لسهتان بودند یک دژ نظامی را در محل تلاقی دو رود ویستولا و نارف ساختند که نهایتاً با شکست آن‌ها در سال ۱۶۶۰ ویران شد. تا ۱۵۰ سال بعد دژ مهمی در این ناحیه احداث نشد اما با تجزیه لهستان امپراتوری روسیه برنامه‌هایی را برای احداث دژهای دفاعی در این ناحیه شروع کرد که در آن زمان به سرانجام رسید. طی سال‌های بعد و با ورود قوای فرانسوی به فرماندهی ناپلئون بناپارت دوک‌نشین ورشو در سال ۱۸۰۷ تأسیس شد و فرانسوی‌ها برنامه جدی برای احداث دژهایی در این ناحیه را آغاز کردند.
دوران فرانسوی‌ها
با ورود فرانسوی‌ها به خاک لهستان به سرعت برنامه مستحکم کردن مرز با روسیه تزاری به وسیله احداث دژهایی شروع شد. هدف از ساخت این دژها جلوگیری از تهاجم روسیه به سمت غرب و همچنین پشتیبانی از نیروهای فرانسوی در صورت تهاجم به روسیه بود. در سال ۱۸۰۶ ناپلئون دستور احداث دژهایی در محل تلاقی رودهای ویستولا و نارف را صادر کرد. این دژها که قرار بود در دو جزیره بر روی رود ساخته شوند باید به عنوان مرکز پشتیبانی عملیات ارتش فرانسه در پروس و روسیه شامل انبارهای بزرگ غله و مهمات می‌بودند. برنامه ساخت دژها به سرعت آغاز شد اما تصمیم گرفته شد به جای جزایر، در قسمت شمالی رود ویستولا عملیات ساخت و ساز صورت بگیرد. عملیات عمرانی در سال ۱۸۰۶ آغاز گشت اما طی سال‌های ابتدایی به کندی پیش می‌رفت و سه سال بعد بود که اولین جانپناه‌ها و دیوارها آماده گشتند. در همان سال و پس از نبرد راشن قوای لهستانی به این دژ پناه آوردند که توانست از نابودی آنان جلوگیری کند. مدت کوتاهی بعد، حلقه بیرونی دفاعی در شرق رود ویستولا آماده شد که شامل سنگرهای نیم دایره تقویت شده به کمک حصارهای چوبی و پنج باستیون بود. همچنین در سمت غرب رود ویستولا دو سر پل مهم مستحکم گشتند.
در سال ۱۸۱۰ نظر ناپلئون تغییر کرد و او تصمیم گرفت مودلین را تبدیل به یک دژ اساسی در حلقه دفاعی خود بکند. تهاجم ناپلئون به روسیه نزدیک بود و از همین روکار به سرعت آغاز شد تا یک حلقه مستحکم بیرونی برای دفاع از دژ ساخته شود. در سال ۱۸۱۱ نزدیک به ۱۹۰۰۰ نفر در عملیات ساخت دژ مشارکت داشتند که سال بعد و مدت کوتاهی قبل از آغاز حمله فرانسه به روسیه تعدادشان از بیست هزار نفر هم تجاوز کرد. برنامه فرانسوی‌ها شامل ایجاد سه دژ نیمه مستقل جدید و تعدادی باستیون برای تقویت دژ اصلی و مقابله در برابر توپ‌های سنگین بود که هیچگاه به صورت کامل ساخته نشد.
با شکست فرانسه در مقابل روس‌ها در ۵ فوریه ۱۸۱۳ میلادی ۳۶۰۰۰ سرباز روس به این دژ رسیدند و محاصره آن شروع شد و پس از ۱۰ ماه محاصره دژ مودلین به عنوان آخرین استحکامات فرانسوی‌ها در حاشیه رود ویستولا سقوط کرد.
دوران انجمن لهستان
در سال ۱۸۱۵ لهستان کنگره به عنوان جزوی از امپراتوری روسیه تشکیل شد و دژ به کنترل آن درآمد. این دولت که خودمختاری قابل توجهی داشت برای خود ارتشی داشت و عملیات‌های عمرانی کوچکی را در دژ انجام داد. طی قیام نوامبر در سال ۱۸۳۰ میلادی، دژ که تحت کنترل نیروهای لهستانی بود برای مقاومت در برابر ارتش روسیه آماده شد اما روس‌ها تهاجمی را به دژ انجام ندادند. در نهایت دژ مودلین در ۹ اکتبر ۱۸۳۱ به عنوان یکی از آخرین نقاط تحت تصرف لهستانی‌ها تسلیم قوای روس شد.
دوران روس‌ها
بعد از سرکوب قیام نوامبر کنترل روسیه تزاری بر انجمن لهستان به شدت افزایش یافت. دژ به پادگان نیروهای روس تغییر پیدا کرد تا هم بتواند در مقابل قیام‌های آتی لهستانی‌ها مقاومت کند و هم جزئی از سلسله دژهای دفاعی روسیه در مرزهای غربی‌اش باشد. طی سال‌های ۱۸۳۲ تا ۱۸۴۱ عملیات عمرانی وسیعی در دژ انجام شد و نام آن به Novogeorgievsk تغییر پیدا کرد.
در دهه ۱۸۸۰ میلادی با ایجاد اتحاد سه‌گانه بار دیگر تنش‌ها میان روسیه تزاری و همسایگانش بالا گرفت. برای دفاع در برابر تهاجم احتمالی از سمت غرب، روسیه شروع به گسترش و نوسازی دژ کرد. در طول این دهه ۸ دژ کوچکتر به مجموعه اضافه شدند که حلقه‌ای به طول ۲ تا ۴ کیلومتر را در حوالی دژ اصلی می‌ساختند. در همین زمان در داخل مجموعه و اطراف ناحیه ورشو نیز امکانات دفاعی جدیدی احداث گشتند.
پس از شکست در جنگ روسیه و ژاپن، سیاست‌های دفاعی روسیه تزاری به چالش کشیده شد. توپ‌ها حالا می‌توانستند از فواصلی بسیاری دور اقدام به گلوله‌باران دژها بکنند و حلقه بیرونی دژها که برای محافظت از دژ اصلی در برابر بمباران ساخته شده بود اکنون دیگر فایده‌ای نداشت. بر این اساس پیشنهاد شد تا سیستم دژهای دفاعی روسیه از بین برود اما این نظر رد شد. در عوض ۸۰۰ میلیون روبل برای ارتقا مجموعه استحکامات دژ مودلین در نظر گرفته شد تا یک حلقه دفاعی جدید و تعداد زیادی توپ به سیستم دفاعی دژ اضافه گردد. عملیات عمرانی شدیدی از سال ۱۹۱۲ میلادی آغاز گشت که تا هنگام نزدیک شدن نیروهای آلمانی به دژ در سال ۱۹۱۵ طی جنگ جهانی اول ادامه یافت. قرار بود در صورت عقب‌نشینی نیروهای روسیه از لهستان این دژ به عنوان مرکزی برای مقاومت در برابر ارتش آلمان باقی بماند.
عملیات عمرانی در این دوره با سرعت و شدت زیادی انجام می‌گشت و به همین جهت مصالح کیفیت مطلوبی نداشتند و تمامی نواحی مسلح نشدند اما با وجود همه این‌ها دژ مودلین یکی از بهترین و بزرگترین دژهای اروپا در هنگام شروع جنگ جهانی دوم بود که انتظار می‌رفت حتی در صورت محاصره بتواند تا ماه‌ها مقاومت کند.
جنگ جهانی اول
در تابستان سال ۱۹۱۵ میلادی نیروهای ارتش روسیه که توان مقاومت در برابر نیروهای آلمانی را نداشتند با این مسئله روبرو گشتند که یا باید دست به تخلیه لهستان بزنند یا آنکه که خطر انهدام تمام نیروهایشان را بپذیرند. مسئله مهم دژهای نظامی واقع در خاک لهستان و به خصوص دژ مودلین (Novogeorgievsk) بود. این دژ نماد حاکمیت روسیه بر لهستان شناخته می‌شد و در صورت تخلیه آن به اعتبار امپراتوری روسیه تزاری خدشه وارد می‌شد، همچنین در صورت تخلیه لهستان توانایی روسیه در هنگام مذاکرات پایان جنگ برای تصرف نواحی جدید کاهش می‌یافت.
فرمانده بخش لهستان، ژنرال میخائیل الکسیف به خوبی می‌دانست که نیروهای حاضر در دژ به محاصره خواهند افتاد و تسخیر ناپذیری دژ مودلین افسانه‌ای بیش نیست. با این حال او نیروهای پادگان را برای دفاع از دژ باقی گذاشت. نیروهای روس ۹۰۰۰۰ سرباز از چهار لشکر مختلف را شامل می‌شدند که در تاریخ ۵ اوت شهر ورشو را تخلیه کردند و به داخل دژ عقب نشستند. آلمانی‌ها نیز ۸۰۰۰۰ سرباز به همراه تعدادی توپ قدرتمند را مأمور به محاصره دژ کردند.
در روز ۱۰ اوت نیروهای آلمانی به اطراف دژ رسیدند و چند روز بعد بمباران متمرکز دژ آغاز گشت. به صورت اتفاقی در همان روزهای ابتدایی سر مهندس دژ توسط نیروهای آلمانی اسیر شد و نقشه‌ها و موقعیت دفاعی دژ را در اختیار نیروهای آلمانی قرار داد. آلمانی‌ها تهاجم ابتدایی به سه دژ کوچک‌تر را انجام دادند و توانستند دو عدد را تسخیر کنند، پس از آن نیروهای روس به دژ اصلی پناه بردند اما چون امیدی برای رسیدن نیروهای کمکی وجود نداشت و ناتوانی دژ برای مقاومت در برابر نیروهای آلمانی محرز بود در روز ۲۰ اوت سال ۱۹۱۵ میلادی پادگان دژ تسلیم گشت. پس از سقوط دژ ۱۶۰۰ توپ به همراه یک میلیون گلوله توپ و تمام پادگان دژ که ۳۰ ژنرال در میان آن‌ها حضور داشتند به دست آلمانی‌ها افتاد.
پس از جنگ جهانی اول
پس از پایان جنگ جهانی اول دژ مودلین جزوی از کشور تازه تأسیس لهستان شد و برای مقابله با تهاجم از سمت شمال به سمت پایتخت، دژ را با سنگرهای نوین ضد تانک و ضدهوایی تجهیز کردند. علاوه بر این، دژ مودلین یکی از مراکز مهم نظامی و آموزشی ارتش لهستان بود.
طی تهاجم به لهستان نبرد مودلین در این دژ میان نیروهای آلمانی و نیروهای لهستانی حاضر در دژ رخ داد که در نهایت منجر به تسلیم دژ به عنوان یکی از آخرین نقاط مقاومت ارتش لهستان شد.
امروزه
اکنون قسمت‌هایی از این دژ به روی عموم باز است اما هنوز هم ارتش لهستان در درون مجموعه دژ تعداد زیادی ساختمان و امکانات دارد. فرودگاه مودلین که در درون مجموعه است از سال ۲۰۱۲ به عنوان دومین فرودگاه غیرنظامی ورشو مورد استفاده قرار گرفت. قسمت‌های رها شده استحکامات در وضعیت خوبی قرار ندارند و در حال نابودی هستند، با این حال ساختمان دژ در سال ۲۰۱۳ به یک سرمایه‌گذار خصوصی فروخته شد.
معصومه خدابخشی
معصومه خدابخشی تیرانداز معلولان اهل ایران است.
سومرو یاوروجوک
سومرو یاوروجوک (Sumru Yavrucuk؛ زادهٔ September 24, 1961) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به شماره ۳۰۹ و فاطماگل اشاره کرد.
دونگه ویدووو
دونگه ویدووو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه پوموراولیه واقع شده‌است. دونگه ویدووو ۱٬۹۳۲ نفر جمعیت دارد.
فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های کوین اسپیسی
دیگر ستایش‌ها
در سال ۱۹۹۹، اسپیسی یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد.
در نوامبر ۲۰۰۵ به اسپیسی دکترای افتخاری دکتری عالی ادبیات از دانشگاه بانک جنوبی لندن داده شد.
او در ژوئن ۲۰۰۸ به عنوان استاد تئاتر معاصر در کالج سنت کاترین، آکسفورد منصوب شد و جانشین پاتریک استوارت در این سمت شد. او در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸ به‌طور رسمی مورد استقبال قرار گرفت.
در جوایز آکادمی ملی بازبینان تجارت بازی‌های ویدیویی در سال ۲۰۱۴، اسپیسی به خاطر بازی در ندای وظیفه: جنگاوری پیشرفته، برندهٔ نقش اصلی در یک درام شد.
در سال ۲۰۱۵، اسپیسی به دلیل خدماتش به فرهنگ و تئاتر بریتانیا پس از پایان دوره ۱۰ ساله کارگردانی هنری در تئاتر اولد ویک لندن، نشان شوالیه افتخاری را دریافت کرد.
در ۱۲ آوریل ۲۰۱۵، او جایزهٔ ویژه اولیویه را برای قدردانی از سهم او در تئاتر بریتانیا در طول یازده سال تصدی خود به عنوان مدیر هنری اولد ویک دریافت کرد.
آکادمی بین‌المللی علوم و هنرهای تلویزیونی تصمیم گرفت که به دلیل اتهامات جنسی مطرح شده توسط آنتونی رپ، از تصمیم خود برای قدردانی از اسپیسی با جایزهٔ بین‌المللی امی ۲۰۱۷ صرفنظر کند.
دانکن اسپرینگز، کالیفرنیا
دانکن اسپرینگز (به انگلیسی: Duncan Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مندوسینو، کالیفرنیا واقع شده‌است. دانکن اسپرینگز ۲۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سقوط (فیلم 2017)
سقوط یک فیلم درام روان‌شناختی محصول سال ۲۰۱۷ اوکراین به کارگردانی مارینا استپانسکایا است. این فیلم در رقابت اصلی پنجاه و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری و رقابت ملی هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم اودسا شرکت کرد.
در اوت ۲۰۱۷، این فیلم به نمایندگی کشور اوکراین برای نودمین جشنواره جوایز اسکار در بخش «بهترین فیلم بلند بین المللی» شرکت کرد.
فیلی‌بوویر
فیلی‌بوویر (Filibuvir) یک مهارکننده غیرنوکلئوزیدی خوراکی NS5B بود که توسط شرکت فایزر برای درمان هپاتیت ث توسعه یافته بود. به پاکت غیر کاتالیزوری Thumb II آلوستریک پلیمراز ویروسی NS5B متصل می‌شود و باعث کاهش سنتز RNA ویروسی می‌شود. این یک مهارکننده قوی و انتخابی است، با میانگین IC50 0.019 میکرومولار در برابر پلیمرازهای ژنوتیپ ۱. چندین جهش مقاوم به فیلی‌بوویر شناسایی شده است که M423 شایع‌ترین جهش پس از تک درمانی فیلی‌بوویر است. قرار بود دو بار در روز مصرف شود.
سقوط (فیلم 2017)
خلاصه داستان
آنتون، یک اعجوبه موسیقی ۲۷ ساله که سابقه تحصیل در کشور سوئیس دارد پس از شش ماه درمان اعتیاد به الکل به خانه اش در کی‌یف کنونی بازمی‌گردد. پدربزرگش، مردی با اصول سختگیرانه، وی را به دور از جذابیت‌های شهر به دهکده کوچک می‌برد. یک روز آنتون با کاتیا آشنا می‌شود که مانند او در تلاش است تا راه خود را در زندگی پیدا کند. او قرار است به زودی به همراه دوست پسرش یوهان، عکاس آلمانی که در جریان رویدادهای میدان با او آشنا شده، به برلین سفر کند. با این حال، ملاقات او با آنتون انگیزه جدیدی به زندگی او می‌بخشد و تأثیر عمیقی بر هر دوی آنها می‌گذارد …
منابع
UCDMonth#
فیلی‌بوویر
پژوهش‌های آن در فوریه ۲۰۱۳ به دلایل استراتژیک متوقف شد.
اونترولنبورن
اونترولنبورن یک شهر در آلمان است که در زارفلد-رودلشتات واقع شده‌است. اونترولنبورن ۶٬۶۱۱ نفر جمعیت دارد.
مهندسی بلور
تاریخچه
اصطلاح «مهندسی کریستال» برای اولین بار در سال ۱۹۵۵ توسط R. Pepinsky بیان شد. اما نقطه شروع آن اغلب در ارتباط با واکنش‌های تخریب نوری در اسیدهای سینامیک نسبت داده می‌شود. از زمان استفاده اولیه، معنای این اصطلاح به‌طور قابل توجهی گسترش یافته‌است و بسیاری از جنبه‌های شیمی ابر مولکولی حالت جامد را در بر می‌گیرد. از آنجا که بسیاری از خواص عمده مواد مولکولی به روشی که مولکول‌ها در حالت جامد ترتیب داده می‌شوند، واضح است که توانایی کنترل این ترتیب می‌تواند کنترل این خصوصیات را فراهم کند.
خدابخشی
خدابخشی شاید اشاره کند به:
هوفل غربی
هوفل غربی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان الله‌اکبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۸۱ نفر (۱۵۶خانوار) بوده‌است.
مگس‌گیر بهشتی سیشلی
مگس‌گیر بهشتی سیشلی نام یک گونه از سرده مگس‌گیر بهشتی است.
مارکو کاندمی
مارکو کاندمی (Marco Condemi؛ زادهٔ October 13, 1995) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رجینا اشاره کرد.
دوالمیال
دوالمیال (به انگلیسی: Dulmial) یک روستا در پاکستان است که در ناحیه چکوال واقع شده‌است. دوالمیال ۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
اشتادبردیموس
اشتادبردیموس یک شهرداری در استان رمیش کشور لوکزامبورگ است که ۱۰٫۱۷ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۴۲۱ نفر بوده‌است.
گفت‌آواز
گفت‌آواز  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عشق من (فیلم ۱۹۶۵)
عشق من یا عاشق من  فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۵ و به کارگردانی آمار کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آشا پارک، ممتاز، پران، نظیر حسین و آچالا ساچدف ایفای نقش کرده‌اند.
گاه‌شمار کشفیات علمی در ایالات متحده آمریکا
((فهرست مطالب چپ))
ساریجالو (کلیبر)
ساریجالو روستایی از توابع بخش خداآفرین شهرستان کلیبر ( واقع در استان آذربایجان شرقی) می‌باشد که در طبق آخرین سرشماری‌ها حدود ۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساکنان این روستا تا بحال به علت طغیان رود ارس سه بار تغییر مکان داده و به مکان با ارتفاع بالاتر کوچ کرده‌اند. با توجه به این که در حال حاضر این مکان چسبیده به ارس است و سد خداآفرین نیز در نزدیکی روستای ساریجالو در حال بهره برداری است، احتمالا تا چند سال دیگر تنها نامی از این روستای هفتصد ساله باقی خواهد ماند و اهالی این روستا به همراه چند روستای دیگر به صورت اجباری در شهر جدید الاحداث خداآفرین سکنی خواهند گزید.
از عواملی که زیبایی‌های این روستا را صد چندان می‌کند می‌توان به باغ‌های میوه که انواع میوه‌های مناطق سردسیری و معتدل در آن باغات یافت می‌شود، سواحل رود آراز نیز یکی دیگر از این منظره جالب است. همچنین کوه‌های سر به فلک کشیده پشت روستا با محلی در اوج کوه‌ها که به آن ایلدریم ووران اطلاق می‌شود.
شغل عمده مردم دامداری و کشاورزی است؛ با این حال در این روستا در گذشته‌ای نه چندان دور صنایع دستی متفاوتی از جمله چاروق دوزی، ورنی بافی، گلیم بافی جوراب بافی(جوراب‌های پشمی) و ... در این روستا متداول بود.
طالبان تاجیکستان
جماعت انصارالله (Ҷамоати Ансоруллоҳ ҳ) که با نام طالبان تاجیکستان نیز شناخته می‌شود (Толибони Тоҷикистон) یک جنبش ستیزه‌جوی اسلام‌گرای تاجیک است که در حال حاضر در بدخشان افغانستان مستقر است. این گروه با القاعده مرتبط است.
تاریخ
جماعت انصارالله در سال ۲۰۰۶ به رهبری امرالدین طباروف تشکیل شد که متشکل از اعضای اسلام‌گرا و مخالف حکومت تاجیکستان بودند که از پذیرفتن آتش‌بس سال ۱۹۹۷ که به جنگ داخلی تاجیکستان پایان داد، خودداری کردند. در سال ۲۰۱۰ با انجام یک بمب‌گذاری انتحاری در شهر خجند، یک ایستگاه پلیس را هدف قرار دادند، شهرت یافت. سه نفر کشته و ۲۵ نفر زخمی شدند. این گروه در سال ۲۰۱۲ توسط دولت تاجیکستان ممنوع شد.
در سال ۲۰۱۵، مؤسس این گروه توسط نیروهای امنیت ملی افغانستان کشته شد. پس از او پسر یکی از نزدیکترین یارانش، محمد شفیروف، که بیشتر به مهدی ارسلون شهرت دارد، رئیس گروه شد.
بنا بر گزارش‌ها، در سپتامبر ۲۰۲۱، ارسالون قصد داشت به تاجیکستان حمله کند و با جنبش اسلامی طالبان برای هدایت عملیاتی مشورت کرد.
نیروی انسانی و استخدام
بسیاری از آن‌ها فرزندان و بستگان نسل اصلی مجاهدین هستند. گزارش‌های دیگر حاکی از آن است که کمتر از ۱۰۰ جنگ‌جو دارد.
انصارالله همچنین از افغانستان، تاجیکستان، پاکستان، آسیای میانه و روسیه سربازگیری می‌کند. گزارش شده‌است که فردی که عامل بمب‌گذاری انتحاری سال ۲۰۱۰ در یک ایستگاه پلیس در خجند بود در یک اردوگاه آموزشی القاعده آموزش دیده‌است.
اقدامات
پس از ساخت برج دیده‌بان، تاجیکستان شروع به جدی گرفتن این گروه کرد. این گروه با اسپری نام «مهدی ارسلون» را در بدخشان افغانستان را، با فونت بزرگی که از ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی تاجیکستان قابل مشاهده بود، نقاشی کردند. اعضا و حامیان طالبان تاجیکستان، که همگی شهروند تاجیک هستند، در امتداد رودخانه پنج که افغانستان و تاجیکستان را از هم جدا می‌کند، به شکلی نمایشی قدم زدند. گزارش شده‌است که آن‌ها تقریباً هر روز به برج مراقبت خود می‌آیند و با بلندگویی به مقامات تاجیکستان توهین می‌کنند. تنش‌ها با طالبان افغانستان و تاجیکستان به دلیل حمایت تاجیکستان از ائتلاف شمال و جبهه مقاومت ملی افغانستان بالا بوده و مقامات تاجیکستان اظهار داشتند که اگر طالبان به این گروه اجازه فعال ماندن و تهدید تاجیکستان را می‌دهد، بی‌اعتمادی را افزایش می‌دهد و آنها را احساس خطر می‌کند، هرچند ذبیح‌الله مجاهد سخنگوی طالبان در یک سخنرانی گفت که هیچ تهدیدی از سوی افغانستان برای هیچ کشور همسایه صورت نخواهد گرفت و این مورد سوء استفاده از قدرت یک فرمانده جنگ است و از دولت تاجیکستان خواست تا برای حل این موضوع با آن‌ها همکاری کند.
اهداف و مقاصد
هدف این گروه سرنگونی دولت کنونی تاجیکستان و جایگزینی آن با یک نظام اسلامی تندرو تحت حاکمیت شریعت است. در سال ۲۰۱۱، این گروه یکسری ویدئو منتشر کرد که در آن گفته می‌شد، مسلمانانی که نماز را برپا می‌دارند و روزه می‌گیرند، اما همچنان از دموکراسی حمایت می‌کنند، کافر بوده و خداوند به وسیله آن‌ها کافران را می‌کشد، بنابراین سعادتمندند.
ایدئولوژی
این سازمان همراه با سایر گروه‌های جهادی مانند طالبان افغانستان، طالبان پاکستان، القاعده و جنبش اسلامی ترکستان شرقی انگیزه‌ها و اهداف مشابه‌ای داشتند. هدف این سازمان گسترش افراط گرایی اسلامی برای اجرای بنیادگرایی اسلامی و شریعت به سبک طالبان افغانستان در تاجیکستان و تبدیل تاجیکستان به امارت اسلامی مشابه افغانستان است.
ژاپن استیل ورکس
ژاپن استیل ورکس (Japan Steel Works) شرکت خوشه‌ای ژاپنی است، که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد.
قلب‌های مهربان و نیم‌تاج‌ها
قلب‌های مهربان و نیم‌تاج‌ها (Kind Hearts and Coronets) فیلمی در ژانر جنایی به کارگردانی رابرت هیمر است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به والری هابسن، جوآن گرینوود، الک گینس، میلز مالسون، پیتر گاثورن و هیو گریفیث اشاره کرد.
داستان
زنی اشرافی، دختر دوک هفتم چالفونت، با خواننده‌ای ایتالیایی که از تبار مردم عادی است، ازدواج می‌کند و از خانواده طرد می‌شود. «لویی»، پسر او، که از داشتن عنوان دوک محروم شده، سوگند می‌خورد از خانوادهٔ مادرش انتقام بگیرد.
اونتراسرید
اونتراسرید یک شهر در آلمان است که در استالگوی واقع شده‌است.
هنری جنکینز
هنری جنکینز (Henry Jenkins؛ زادهٔ June 4, 1958) مقاله‌نویس، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد دانشگاه MIT است.
پاتریشا چرچلند
پاتریشا اسمیت چرچلند (زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۳) یک فیلسوف کانادایی-آمریکایی است که برای فعالیت‌هایش در نوروفلسفه و فلسفه ذهن شناخته شده‌است. او استاد فلسفه امریتا دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو است، که از سال ۱۹۸۴ در آن تدریس کرده‌است. او در دانشگاه بریتیش کلمبیا، دانشگاه پیتسبورگ و دانشگاه آکسفورد تحصیل کرده، و در دانشگاه منیتوبا از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۴ به تدریس فلسفه پرداخته‌است. او همسر فیلسوف، پاول چرچلند است.
خوان ایگناسیو سانچس
خوان ایگناسیو سانچس (Juan Ignacio Sánchez؛ زادهٔ May 8, 1977) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال بارسلونا، فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز، باشگاه بسکتبال رئال مادرید، باشگاه بسکتبال پاناتینایکوس، باشگاه فوتبال بارسلونا، آتلانتا هاکس، و دیترویت پیستونز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
جایزه لیو
جایزهٔ لیو (Leo Awards) نام جایزه‌ای است مختص صنعت و هنر تلویزیون در استان بریتیش کلمبیای کانادا.
شفق سزر
شفق سزر (Şafak Sezer؛ زادهٔ October 10, 1970) بازیگر، نویسنده، کارگردان اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جایزه لیو
از سال ۱۹۹۱ تا کنون، مراسم اهدای این جایزه هر سال، در ماه مه یا ژوئن توسط «بنیاد علوم و هنر سینمای بریتیش کلمبیا» برگزار می‌شود.
شفق سزر
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ویزیون تله، G.O.R.A. اشاره کرد.
جایزه لیو
یک بخش «جشنوارهٔ فیلم» هم در سال ۲۰۰۵ به این مراسم اضافه شده بود که البته در سال ۲۰۱۰ مُلغی شد.
دونگه ولاسه
دونگه ولاسه یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در نیش واقع شده‌است.
مونتسپا
مونتسپا (Montespan؛ ) یک کمون در دپارتمان اوت-گارون، فرانسه است.
جایزه لیو
جوایز در بخش‌های گوناگونی نظیر پویانمایی، درام، فیلم مستند، فیلم بلند و فیلم کوتاه تلویزیونی اعطا می‌شود.
اسکار کاسانواس
اسکار کاسانواس (Oscar Casanovas; May 15, 1914 – January 1, 1987) بوکسور اهل آرژانتین بود.
مرکز آموزشی ۰۴ بیرجند
مرکز آموزشی ۰۴ بیرجند یا مرکز آموزشی ۰۴ امام رضا یک مرکز آموزش نظامی وابسته به نیروی زمینی و پدافند هوایی ارتش ایران است که دوره‌های رزم مقدماتی، عقیدتی سیاسی و تاریخ جنگ را به سربازان وظیفه جدید نزاجا و پداجا آموزش می‌دهد.
سالانه ۱۸ دوره آموزشی در این پادگان برگزار می‌شود که ۱۲ دوره آن مربوط به سربازان با مدرک تحصیلی فوق‌دیپلم و مدارک پایین‌تر و ۶ دوره برای سربازان با مدرک تحصیلی لیسانس و مدارک بالاتر است. پادگان مرکز آموزشی ۰۴ بیرجند در کیلومتر ۲۰ جاده بیرجند-خوسف (روستای سیوجان) قرار دارد.
تاریخچه
هدف از احداث این مرکز ابتدا برقراری امنیت در منطقه جنوب خراسان بزرگ و شرق کشور بوده‌است. این مرکز در جنگ ایران و عراق علاوه بر ارائه آموزش‌های رزم مقدماتی به سربازان ارتش و بسیج، گردان ۸۰۹ خود را از سال ۱۳۶۰ به جبهه اعزام کرد.
آنتوان کتابچی
آنتوان کتابچی خان (۱۸۴۳–۱۹۰۲م) سیاست‌مدار و بازرگان ارمنی‌تبار ایرانی بود، که در دوره سلطنت ناصرالدین شاه و مظفرالدین‌شاه، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۹۳ میلادی ریاست گمرک ایران را برعهده داشت. او واسطه اعطای پاره ای امتیازات شد که مهم‌ترین آنها امتیاز نفت جنوب توسط مظفرالدین شاه در سال ۱۹۰۱ م بود که منجر به تشکیل شرکت نفت ایران و انگلیس گردید.
آغاز زندگی
آنتوان در سال ۱۸۴۳ در کنستانتینوپل در یک خانواده ارمنی گرجی به دنیا آمد. فرزند دوم و اولین پسر از شش خواهر و برادر بود. پدرش، وینسنت تولید کننده قلیان های مرصع برای سلطان بود. در ۱۴ سالگی برای تکمیل تحصیلاتش به لیورنو ایتالیا فرستاده شد. در آنجا ایتالیایی و فرانسوی را آموخت که علاوه بر زبان‌های گرجی، ترکی و ارمنی صحبت می‌کرد. پدرش بیمار بود و قادر به کار نبود، بنابراین در سال ۱۸۶۱ به قسطنطنیه بازگشت و در سن ۱۸ سالگی در آژانس پیام رسان دریایی استخدام شد. در سال ۱۸۶۶ در تجارت پارچه و پارچه فروشی روبن هوکوزیان ارمنی شریک شد و سه سال بعد تجارت پارچه و فرش خود را تأسیس کرد. در سال ۱۸۷۰ با فیلومن آلتونیان، یک زن ارمنی از جلفای اصفهان ازدواج کرد. سه پسرش وینسنت، پل و ادوارد در قسطنطنیه به دنیا آمدند. تجارت وی به سرعت رونق گرفت. او تأمین کننده رسمی خیاطان سلطان شد و شروع به تنوع بخشیدن به تجارت خود کرد. شروع به فروش اسلحه، اخذ نمایندگی از شرکت‌های بزرگ اروپایی و سمت تأمین کننده اسلحه در وزارت جنگ کرد. در سال ۱۸۷۴، با همکاری سرکیسیان ارمنی، یک شرکت کارخانه چوب بری مکانیکی در بلغارستان، که در آن زمان استانی از عثمانی بود، ایجاد کرد.
در نتیجه این رویدادها، تجارت کتابچی در معرض ورشکستگی قرار گرفت. کارخانه چوب توسط شورشیان بلغارستان در سال ۱۸۷۶ سوزانده و غارت شد. تغییرات وحشیانه سلاطین و دولت‌ها باعث شد که او موقعیت خود را به عنوان تأمین کننده خیاطان سلطان و تأمین کننده اسلحه برای وزارت جنگ از دست بدهد. جنگ تجارت را کند کرد. در اکتبر ۱۸۷۷، او مجبور شد برای مذاکره دربارهٔ بدهی‌های خود با تأمین کنندگان و طلبکاران آلمانی، بلژیکی و فرانسوی خود به اروپا برود.
امتیاز راه‌آهن شمال
در سال ۱۸۷۸ در پاریس با بزرگان ایرانی ملاقات کرد که مشغول تدارک ورود ناصرالدین به فرانسه برای نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ بودند. نظرآقا، وزیر مختار ایران در پاریس، ژنرال نریمان خان، آجودان شاه و میرزا حسین خان مشیرالدوله (سپهسالار)، نخست‌وزیر او را متقاعد کردند که برای احداث خط رشت به تهران از شاه امتیاز راه‌آهن بخواهد.
کتابچی که با بانکدار آلن آنتون، مدیر سابق بانک امپراتوری عثمانی در قسطنطنیه آشنا بود در دسامبر ۱۸۷۸ امتیاز راه‌آهن را از شاه گرفت. سپس آلن، متعهد به تشکیل سندیکایی از بانکداران و سرمایه‌داران فرانسوی شد که از جمله از پیر-آرمان دونون، رئیس انجمن دفاتر و رقابت‌ها، و پل اوژن بونتو، رئیس اتحادیه ژنرال تشکیل می‌شد. در ژوئیه ۱۸۷۹، کتابچی به ژنرال نریمان خان در وین پیوست، که سال قبل به عنوان وزیر مختار ایران در اتریش منصوب شده بود. کتابچی با کمک ژنرال، حرکت خود را به ایران آماده کرد و در اوت ۱۸۷۹ اروپا را به همراه خانواده‌اش و مهندس اتریشی شرزر و دو دستیارش ترک کرد. دو ماه بعد وارد تهران شدند. مهندسان نقشه‌برداری خط راه‌آهن را آغاز کردند، اما این پروژه با مخالفت روس‌ها و انگلیسی‌ها مواجه شد و تحت فشار هر دو قدرت، شاه امتیاز را در مارس ۱۸۸۰ لغو کرد.
امتیاز نفت
او توانست اجازه استخراج نفت در ایران را برای خود به انحصار درآورد، سپس به پاریس رفت و به کمک سر هنری دراموند ولف، موفق شد با ویلیام ناکس دارسی دیدار کند و او را برای سرمایه‌گذاری در ایران متقاعد نماید. در این زمان زمین‌شناس فرانسوی؛ جک دو مورگان در مقاله‌ای نوشت که ایران به احتمال زیاد دارای منابع نفت بسیار زیادی است.
ادوارد کوت، که یکی از کارمندان جولیوس دو رویتر بود، به عنوان نماینده کتابچی به لندن فرستاده شد تا برای دارسی نتایج تحقیقات فرانسویان را توضیح دهد. دارسی با دکتر بوورتون دیدار کرد که او به دارسی پیشنهاد کرد که یک زمین‌شناس معروف به نام اچ.تی. برلز را برای تحقیقات بیشتر به ایران بفرستد. برلز به ایران رفت و در مورد احتمال وجود نفت در خوزستان و کرمانشاه مطالب مثبتی نوشت. در ژانویه سال ۱۹۰۱ میلادی پس از تعداد زیادی ملاقات بین کتابچی، دارسی، ولف و کوت هرکدام تصمیم گرفتند درصدی از سود نفت را در صورت پیدا شدن آن تقسیم کنند. هیچ‌کدام از این افراد نمی‌توانستند مقدار سود بیش از حدی که از این تصمیم در آینده ایجاد شد پیش‌بینی کنند. دارسی بعدها ابراز پشیمانی کرد که به درصد کمی راضی شده بوده‌است.
دارسی با مقامات دولت انگلستان دیدار کرد و از کمک آنها مطمئن شد. در این زمان کتابچی خان تلاش خود را برای دادن رشوه به تمامی وزرا و اطرافیان شاه شروع کرد. در آوریل ۱۹۰۱ کتابچی با علی اصغر امین السلطان دیدار کرد و در مورد تصمیم خود برای او توضیح داد. هاردینگ سفیر انگلستان در تهران نیز با امین السلطان دیدار کرد و تلاش کرد او را برای اجازه استخراج نفت متقاعد کند. در این ملاقات او امین السلطان را متقاعد کرد که در صورت یافتن نفت به ایران ده درصد سود صادرات و پنج درصد مالیات صادرات داده شود.
کتابچی با اعطای رشوه زیاد موفق شد تمامی وزرا و درباریان را خریداری کند تا اینکه این قرارداد توسط مظفرالدین شاه امضاء شود؛ ولیکن مظفرالدین شاه گفت که او تنها قرارداد را وقتی امضاء خواهد کرد که ۴۰٬۰۰۰ پوند پیش پرداخت صورت گیرد و سهم ایران از ده به ۱۶ درصد افزایش یابد. از این رو طرف انگلیسی سهم ایران را از ده به شانزده افزایش داد ولی مالیات صادرات را حذف کرد. در ۲۸ می ۱۹۰۱ شاه و ماریوت نماینده دارسی قرارداد را امضاء کردند. دارسی به مدت ۶۰ سال اجازه یافت که در تمامی ایران به غیر از مناطق شمالی که با روسیه همسایه بودند به استخراج نفت بپردازد. قرارداد به او اجازه داد که از تمامی اموال دولت برای استخراج نفت به صورت مجانی استفاده کند. واردات تجهیزات نفتی بدون پرداخت مالیات باشد. بعد از تشکیل اولین شرکت استخراج، قرار شد که دولت ایران ۲۰٬۰۰۰ پوند نقد و ۲۰٬۰۰۰ پوند به صورت سهام دریافت کند. قرارداد همچنین ملزم شد که ایران شانزده درصد سود سالیانه را دریافت کند. در زمان پایان قرارداد در سال ۱۹۶۱ میلادی تمامی منابع شرکت استخراج نفت به مالکیت دولت ایران درمی‌آمد. دولت ایران باید نماینده‌ای برای حفظ منافع خود و نظارت بر اعمال شرکت تعیین می‌کرد. به طرز عجیبی، دولت کتابچی را مسئول نظارت بر این قرارداد کرد که خود با دارسی برای ایجاد این قرارداد همدست بود.
روسها بعد از شنیدن امضای این قرارداد تلاش زیادی برای لغو یا تغییر آن کردند ولیکن به موفقیت نرسیدند. رابطه کتابچی، هنری دراموند ولف و ویلیام ناکس دارسی به تأسیس شرکت بریتیش پترولیوم انجامید.
TCP10L
پروتئین تی-کمپلکس 10A، همولوگ ۲ (T-complex protein 10A homolog 2) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «TCP10L» کُدگذاری می‌شود.
ژن سازندهٔ این پروتئین، در مجاورت ژن C21orf59 قرار دارد.
مارکو کروکیانتی
مارکو کروکیانتی (Marco Crocchianti؛ زادهٔ February 18, 1996) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپتزیا اشاره کرد.
رودخانه آنابار
رودخانه آنابار (Анабар؛ Анаабыр) رودخانه ای در ساخا، روسیه است، که در غرب رودخانه لنا قرار دارد. حوضه آبریز آن به کوه‌های پوتوران گسترش یافته‌است که مرتفع‌ترین قسمت فلات مرکزی سیبری است.
میانگین آورد (دبی) سالانه آن تقریباً 500 m3/s است. اعتقاد بر این است که خلیج آنابار شرقی‌ترین آبدره در روسیه است - نقطه‌ای که آب و هوا در طول آخرین بیشینه یخچالی برای شکل‌گیری یخچال‌های طبیعی بسیار خشک شد.
حوضه رودخانه آنابار به عنوان مکان بزرگترین غلظت رسوبات الماس در جهان خارج از آفریقا و استرالیا قابل توجه است. این منابع اتحاد جماهیر شوروی را به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان الماس در جهان تبدیل کرد و همچنان به عنوان پایه اصلی اقتصادی منطقه شناخته می‌شود.
تاریخ
از نظر تاریخی، مردم اونکی در حوضه رودخانه آنابار سکونت داشته‌اند. واسیلی سیچف اولین روسی بود که در سال ۱۶۴۳ به رودخانه رسید.
جغرافیا
طول رودخانه ۹۳۹ کیلومتر است (با Big Kuonamka)، منطقه حوضه آبریز ۱۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است. دریاچه‌های زیادی در استخر وجود دارد.
این منبع در قسمت جنوبی فلات عنبر (بخشی از فلات مرکزی سیبری) واقع شده‌است، جایی که این رودخانه با دره‌های شیب دار و شیب دار یک دره را تشکیل می‌دهد.
پس از رسیدن به دشت سیبری شمالی، دره آنابارا به‌طور قابل توجهی گسترش می‌یابد.
جعفر هذبانی
جعفر بن شکویه هذبانی از سران نامدار هذبانی بود. او در زمان فرمانروایی مرزبان در آذربایجان رئیس ایل هذبانی بود. او با عرب های موصل که به رهبری ابوعبدالله حمدانی قصد حمله به آذربایجان و جنگ با مرزبان را داشتند متحد شد. ولی آنان از مرزبان شکست خوردند.
رودخانه آنابار
هیدرولوژی
منایع آبی آن عمدتاً برف و باران است. متوسط جریان سالانه ۴۹۸ متر مربع در ثانیه است. از اواخر سپتامبر تا اوایل ژوئن یخ می‌بندد.
استفاده اقتصادی
ذخایر الماس در حوضه آنابارا واقع شده‌است. بزرگترین شهرکهای بندری: ساسکلاخ، یوریونگ-هایا، ابلخ، زیلیندا.
نیپون هام
نیپون هام (Nippon Ham) شرکت صنایع غذایی ژاپنی است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد.
فقیروالی
فقیروالی (به انگلیسی: Faqirwali) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است. فقیروالی ۱۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جزیره مرجانی بانگرام
بانگارام یک جزیره مرجانی در قلمرو اتحادیه لاکشادویپ، هند است.
جغرافیا
این جزیره تقریباً شکلی مستطیلی دارد و طول آن ۸٫۱ کیلومتر و حداکثر عرض آن ۴٫۲ کیلومتر است. و مساحت کولاب ۳۶ کیلومتر مربع (۱۴ مایل مربع) است. این جزیره در ۴۰۰ کیلومتری (۲۵۰ مایل) کوچی و ۵۲۵ کیلومتری (۳۲۶ مایل) از بندر کولام در اقیانوس هند واقع شده‌است.
جزیره مرجانی بانگرام حدود ۷ کیلومتری (۴٫۳ مایل) در شمال شرقی جزیره آگاتی و ۲۵ کیلومتری (۱۶ مایل) جنوب شرقی پرومال پار واقع شده است.
منهتن، مونتانا
منهتن شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۵۲۰ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
اسماعیل
اسماعیل مطابق روایت سفر پیدایش در تنخ پسر ابراهیم از هاجر، برده مصری ساره، بود. ابراهیم مطابق درخواست ساره و با تأیید خدا اسماعیل و مادرش را از خانه بیرون کرد تا اسحاق تنها وارث او باشد. اسماعیل در زمان مرگ ابراهیم به خانه بازگشت و با کمک اسحاق او را دفن کرد. تنخ او را «مردی وحشی» و نیای بنی‌اسماعیل معرفی کرده که اتحادیه ایلاتی چادرنشینی در خاورمیانه باستان بود.
به اسماعیل در قرآن هم اشاره شده اما روایت اسلامی تفاوت‌هایی با آنچه در تنخ آمده، دارد. قرآن نام پسری که ابراهیم قصد قربانی‌کردنش را داشت، مشخص نکرده و اغلب مسلمانان آن پسر را اسماعیل می‌دانند که ریشه در رقابت یهودیان و اعراب دارد. در سوره‌های مکی اطلاعات خاصی دربارهٔ اسماعیل دیده نمی‌شود و تنها نام او ذکر شده اما در سوره‌های مدنی جایگاهش بالاتر رفته و در کنار پدرش ابراهیم سازنده کعبه معرفی شده‌است.
روایت کتاب مقدس
الوهیم به ابراهیم (که در این نقطه از داستان ابرام نام دارد) و ساره (که او نیز در این نقطه نامش سارای است) وعده فرزندی داده بود اما بعد از گذشت ۱۰ سال این وعده هنوز محقق نشده بود؛ نتیجتاً، ساره برده مصری خود هاجر را به ابراهیم بخشید تا با او آمیزش کند و بدین طریق ساره صاحب فرزندی شود. این شیوه فرزندآوری (از طریق زن یا مردی دیگر) رسمی رایج در خاورمیانه باستان بوده‌است. زمانی‌که هاجر از ابراهیم حامله شد به دیده تحقیر به ساره نگریست و ساره به همین دلیل شکایت نزد ابراهیم برد؛ ساره به ابراهیم گفت: «ظلمی که بر من رفته بر گردن توست! بادا که الوهیم میان من و تو داوری کند.» اما ابراهیم پاسخ داد: «آن برده در اختیار توست. هر چه خواهی با او بکن.» پس ساره با هاجر بدرفتاری کرد و به همین دلیل، هاجر از خانه گریخت و راه مصر در پیش گرفت. مضامین داستان خروج بردگان اسرائیلی از مصر به رهبری موسی اینجا برعکس شده‌است: برده مصری از خانه صاحبان اسرائیلی‌اش می‌گریزد و مقصدش مصر است. فرار هاجر از خانه ابراهیم نسخه دیگری از همان قصه بیرون انداختن او و اسماعیل از خانه توسط ابراهیم است. هر دو این قصه‌ها در واقع نسخه‌های مختلفی از یک قصه عامیانه قدیمی‌تر هستند.
فرشته الوهیم هاجر را در کنار چشمه‌ای در راه شور یافت. اینجا از فرشته نام برده شده اما در ادامه هاجر فرشته الوهیم را یک خدا محسوب می‌کند. فرشته به هاجر گفت: «هاجر، برده ساره، از کجا آمده‌ای و به کجا می‌روی؟» هاجر پاسخ داد: «از بانویم ساره فرار می‌کنم.» فرشته الوهیم به او گفت: «نزد بانویت بازگرد و تابع او باش.» فرشته همچنین ادامه داد: «فرزندانت را به اندازه‌ای زیاد خواهم کرد به دلیل تعدادشان قابل شمارش نباشند. صاحب پسری خواهی شد و نامش را اسماعیل خواهی گذاشت؛ او مردی وحشی خواهد بود.» هاجر خدایی که با او ملاقات کرده بود را «ال روی» نامید زیرا با او ملاقات کرد و نمرد. آن چاه نیز به «بئر لحی روی» موسوم شد. هاجر به خانه بازگشت و پسری زایید. ابراهیم او را اسماعیل نام داد. در این نقطه، برخلاف آنچه پیشتر روایت شده بود، ابراهیم است که اسم کودک را اسماعیل می‌گذارد. ابراهیم در این زمان ۸۶ ساله توصیف شده‌است.
در باب ۱۷ به عهد ابراهیم و الوهیم پرداخته شده‌است. این بخش ریشه در منبع پی دارد و دومین بار در پیدایش است که نویسنده منبع پی به عهد خدا و نیاکان اسرائیل پرداخته‌است. ال شدای (خدای کوهستان، اشاره به محل زندگی این خدا) وعده فرزندان بسیار که به ابراهیم داده بود را تجدید و نام او را از ابرام به ابراهیم و نام همسرش را از سارای به ساره عوض کرد، به او خبر داد پسر جدیدش که اسحاق نام دارد، به زودی متولد خواهد شد و قرار شد به نشانه عهدشان، ابراهیم و تمام فرزندان مذکرش ختنه شوند. الوهیم به ابراهیم وعده داد از نسل اسحاق ملت‌ها و پادشاهان پدید خواهند آمد اما زمانی که ابراهیم از او دربارهٔ نقش اسماعیل پرسید، وی پاسخ داد: «عهد من با اسحاق است.» اما همچنین دربارهٔ اسماعیل به ابراهیم گفت: «تو را شنیدم (بازی با کلمات، اسماعیل در لغت به معنای «ال می‌شنود» است) و او را برکت خواهم داد و او به ملت بزرگی تبدیل خواهد شد اما عهد من با اسحاق است.» بعد از پایان گفتگو، ابراهیم خودش، پسرش اسماعیل و بردگان مذکرش را ختنه کرد؛ اسماعیل در زمان ختنه شدن ۱۳ ساله بود. بعد از اینکه اسحاق متولد شد، او را در هشت روزگی ختنه کردند. روزی که اسحاق را از شیر گرفتند، ساره اسماعیل را دید که با اسحاق بازی می‌کند (بازی با کلمه «سحق»، به معنای خندیدن و ریشه نام اسحاق؛ اینجا می‌تواند به معنای تمسخر هم باشد). به همین دلیل، ساره به ابراهیم گفت: «زن برده و پسرش را بیرون کند زیرا او نباید مثل پسر من وارث تو باشد.» ابراهیم از این مسئله ناراحت شد اما خدا به او گفت: «به خاطر آن پسر و زن برده نگران نباش؛ همانگونه که ساره به تو گفته عمل کن زیرا نسل تو از اسحاق خوانده خواهد شد. از آن پسر نیز ملت بزرگی پدید خواهم آورد، چون او پسر توست.» پس ابراهیم صبح زود از خواب بیدار شد و هاجر را به همراه اسماعیل که ۱۴ ساله بود، به همراه نان و مشک آبی از خانه بیرون کرد. هاجر و اسماعیل رفتند و به بیابان بئرشبع رسیدند. آنجا مشک آب تمام شد و هاجر پسرش را زیر بوته‌ای گذاشت و خود به اندازه پرتاب یک تیر از او فاصله گرفت تا مرگ او را نبیند. وقتی هاجر شروع به گریستن کرد، الوهیم صدای پسر را شنید (دوباره بازی با کلمه اسماعیل) و فرشته خدا به هاجر گفت: «هاجر، چه تو را آشفته کرده؟ نگران نباش، الوهیم صدای پسر را شنیده. بیا پسر را بگیر زیرا از او ملت بزرگی به وجود خواهم آورد.» پس هاجر چاه آبی دید و مشک را پر کرد. اسماعیل و مادرش در بیابان پاران ساکن شدند. اسماعیل آنجا رشد کرد و در تیراندازی مهارت یافت. هاجر از سرزمین صمر برای او زن گرفت. او صاحب ۱۲ پسر شد. به اسماعیل بار دیگر در روایت مرگ ابراهیم اشاره شده و او با کمک اسحاق پدرش را دفن کرد. اسماعیل در ۱۳۷ سالگی مرد.
اسماعیل در اسلام
در روایات سنتی اسماعیل جد بزرگ اعراب محسوب می‌شود. اعراب خود را از نسل اسماعیل می‌دانند. برخلاف یهودیان و مسیحیان، مسلمانان معتقد به پیغمبری و رسالت اسماعیل هستند. اما در عین حال تنها ابراهیم، اسحاق و یعقوب در قرآن امام خوانده شده‌اند. در قرآن بلافاصله پس از نقل ماجرای ذبح تنها فرزند ابراهیم، خدا نوید اسحاق را به عنوان پاداش به او می‌دهد. همچنین در روایات اسلامی، قول قوی این است که قربانی، اسماعیل بود؛ ولی در کتاب مقدس بخش عهد عتیق، خداوند(یهوه) دستور قربانی کردن اسحاق را به ابراهیم داد، با این توضیح که «نخست زاده خود را قربانی کن.» مسلمانان معتقدند که خانه کعبه به دست ابراهیم و فرزندش اسماعیل در مکه تجدید بنا شده‌است و اسماعیل حجرالاسود را یافته‌است. سیره‌نویسان مسلمان، محمد را از نوادگان قیدار پسر اسماعیل دانسته‌اند.
بنی‌اسماعیل
لفظ اسماعیلیان (عبری: ישׁמעאלי) (با اسماعیلیان شیعه اشتباه نشود) چندین بار در عهد عتیق به کار رفته‌است و معمولاً گمان می‌شود منظور تنها فرزندان اسماعیل است، ولی کتاب پنجاهه‌ها به روشنی اسماعیلیان را شامل نسل اسماعیل و ۶ برادرش از قطوره دانسته و اعراب را از آنان دانسته‌است.
اشتاینزل
اشتاینزل یک شهرداری در استان لوکزامبورگ کشور لوکزامبورگ است که ۲۱٫۸۱ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۴۶۰۹ نفر بوده‌است.
ژان پیا
ژان پیا زاده ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۴ در لانوا فرانسه بازیگر، نویسنده و دوبلور فرانسوی بود.
عضو افتخاری کمدی-فرانسز و شناخته شده برای ایفای نقش شوالیه آنری دو لاگاردر و همچنین روبر دارتوا در سلاطین نفرین شده
، اثر موریس دروئون در حرفه دوبله یکی از هنرمندان شناخته‌شده با صدایی قدرتمند و آشنا در اجرای صدای گاندالف در مجموعه فیلم‌های ارباب حلقه‌ها، هابیت، صداگذاری اِسکار در شیرشاه و شخصیت فرولو در گوژپشت نتردام و پیتر اوتول در لورنس عربستان. در اجرای نمایشنامه‌های تئاترال بیش از چهارصد بار ایفای نقش نمایشنامه سیرانو دو برژراک.
وی در سپتامبر ۲۰۱۸ در پاریس فرانسه در سن ۹۳ سالگی درگذشت و در گورستان مون‌پارناس به خاک سپرده شد.
ژان پیا نشان لژیون دونور را در سال ۱۹۹۹، نشان درجه یک هنر و ادبیات را درسال ۲۰۰۲ و صلیب بزرگ مدال ملی افتخار را در سال ۲۰۱۲ دریافت نمود.
ژان پیا در سال ۲۰۰۲ ریاست هجدهمین دوره مراسم جایزه مولیر را بعهده داشت.
اونتسنبرگ
اونتسنبرگ یک شهر در آلمان است که در راین-هونسروک واقع شده‌است. اونتسنبرگ ۴۴۶ نفر جمعیت دارد.
یون هلیم هیدرید
یون هلیم هیدرید یا یون هیدریدوهلیم(+۱) یا هلونیم یک کاتیون با فرمول شیمیایی +HeH است. این گونه شامل یک اتم هلیوم و یک اتم هیدروژن است که یک الکترون از آن کاسته شده‌است. همچنین می‌توان این گونه را به‌صورت یک هلیوم پروتون‌زایی شده در نظر گرفت. هلیوم هیدرید، سبک‌ترین یون ناجورهسته (دارای حداقل دو اتم متفاوت) است و اعتقاد بر این است که این ترکیب، اولین ترکیب ایجاد شده در کیهان، پس از مه‌بانگ است.
ویژگی‌های فیزیکی
یون هلیم هیدرید با مولکول هیدروژن (H۲) ایزوالکترونیک است. برخلاف یون دی‌هیدروژن ، یون هلیم هیدرید گشتاور دوقطبی ثابتی دارد، که تعیین ویژگی‌های طیف‌سنجی آن را ساده‌تر می‌کند. گشتاور دوقطبی محاسبه‌شده ، دو مقدار ۲٫۲۶ یا ۲٫۸۴ دبای است. چگالی الکترون در اطراف هسته هلیم بیشتر از هیدروژن است. در مقایسه با هسته هیدروژن، ۸۰ درصد چگالی بار الکتریکی این یون، نزدیک به هسته هلیم است و طول پیوند کووالانسی این یون ۰٫۷۷۲ آنگستروم است.
تولید
به‌دلیل آن‌که در هیچ حالت قابل‌استفاده‌ای نمی‌تواند نگهداری شود، شیمی آن باید از طریق تشکیل درون‌جا مطالعه شود. واکنش‌های آن با مواد آلی، برای مثال، می‌تواند با تولید مشتق تریتیوم از ترکیب آلی مطلوب مورد مطالعه قرار بگیرد. تلاشی تریتیوم به +۳He در پی استخراج آن از یک اتم هیدروژن، را آزاد می‌کند که پس از آن توسط ماده‌ی آلی محصور می‌شود و به نوبه‌ی خود واکنش خواهد داد.
خاصیت اسیدی
در حقیقت، با پروتون‌خواهی ۱۷۷٫۸ کیلوژول برمول (kJ/mol)، قدرتمندترین اسید شناخته‌شده است. خاصیت اسیدی آبی برانگاشتی هلیوم هیدرید، می‌تواند با استفاده از قانون هس تخمین زده شود: تغییر انرژی آزاد تفکیک ۳۶۰- کیلوژول برمول (kJ/mol) و برابر با ثابت تفکیک اسیدی پاولینگ (pKa) حدود ۶۳- در دمای ۲۹۸ کلوین است.
جی‌تی‌ای (شرکت)
جی‌تی‌ای، شرکت مخابرات آمریکایی بود، که در زمینه ارائه خطوط تلفن ثابت، رساننده خدمات اینترنتی و تلویزیون دیجیتال فعالیت می‌کرد.
شرکت جی‌تی‌ای در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد و در ۱۹۳۶ توسط شرکت بل سیستم تصاحب گردید. جی‌تی‌ای در فاصله سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۲ بزرگترین شرکت تلفن ایالات متحده آمریکا بود. شرکت جی‌تی‌ای سرانجام در سال ۲۰۰۰ در پی خریداری توسط ورایزن کامیونیکیشنز، در این شرکت ادغام گردید.
وانی‌پرویر
وانی‌پرویر (Vaniprevir) (MK-7009) یک مهارکننده پروتئاز ویروس هپاتیت ث ماکروسیکلیک (HCV) NS3/4A است که توسط Merck & Co. ساخته شده است که در حال حاضر در آزمایش بالینی است.
این دارو در ژاپن، برای درمان هپاتیت ث در سال ۲۰۱۴ با نام تجاری Vanihep تأیید شد.
کاخ جنجان
کاخ جنجان یکی از کاخ‌های هخامنشی در شهر لیدوما نزدیک نورآباد ممسنی است. این بنای هخامنشی درست در مسیر راه شاهی قرار دارد.
معماری کاخ
به دلیل سبک معماری قوی و هنرمندانه این کاخ، به نظر می‌رسد که از بناهای حکومتی هخامنشیان بوده است.
کاخ جنجان حدود ۶۰ متر مربع وسعت داشته باشد و از نظر معماری با کاخ برزن جنوبی تخت جمشید همسان است. این کاخ از بناهای تخت جمشید کوچکتر است اما از نظر نوع پایه ستون‌ها، با پایه ستون‌های کاخ صد ستون تخت جمشید همسانی زیادی دارد. کاخ جنجان یکی از زیباترین کاخ‌های دروان  هخامنشیان بوده است  و  ایوانی به طول ۴۰ متر دارد و به نظر می‌رسد که ۸ ستون در این ایوان جای می‌گرفته‌است. از این میان ۳ ستون در جای خود قرار گرفته و یک ستون نیز در بخش بالایی ایوان افتاده‌است. دو ستون دیگر نیز جابجا شده و در تپه‌های اطراف این کاخ پیدا شده‌است. قطر این پایه ستون‌ها بیش از یک متر است. به این ترتیب ستونی که روی این پایه ستون‌ها قرار می‌گرفته بین ۱۲ تا ۱۴ متر بوده‌است. کاخ جنجان سه راه‌پله داشته که دو راه‌پله در گوشه‌ها و یک راه‌پله در وسط قرار گرفته‌است. سنگ‌های افتاده در کنار این راه‌پله‌ها به ایوان تعلق دارد. روی این سنگ‌ها کنگره‌های به سبک تخت جمشید قرار گرفته بوده که در هر یک متر یک کنگره قرار داشته‌است. با این حساب ۱۵ کنگره در این ایوان سوار بوده‌است.
از دیگر بخش‌های به‌دست‌آمده از این کاخ قوس‌ها و طاق‌های درگاه‌ها است که با بست‌های فلزی چفت و بست می‌شدند. اما یکی از نکات مهم ساخت این بنای هخامنشی سه پلکانی بودن آن است که تا کنون در هیچ یک از بناهای تخت جمشید نمونه آن دیده نشده‌است.
قلعه کلی
حدود ۲۰۰ یا ۳۰۰ سال پیش و در زمان قاجار با استفاده از سنگها و ستون‌های بجا مانده از کاخ جنجان، بار دیگر قلعه‌ای روی این بنای هخامنشی ایجاد می‌شود. این قلعه قاجاری به قلعه کلی یا قلعه  کهنه شهرت داشته‌است. در سال ۱۹۲۴ زمانی که پروفسور  ارنست امیل هرتسفلد از این مکان دیدن می‌کند این قلعه وجود داشته‌است. ساخت این قلعه روی محوطه باعث تخریب بیشتر آن شده‌است.