cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
پایگاه هوایی حمیمیم
پایگاه هوایی حمیمیم یا حمیمیم یک پایگاه هوایی در در جنوب شرق لاذقیه در سوریه است که فعلاً روسیه از آن استفاده می‌کند. برخی از امکانات بین این پایگاه هوایی و فرودگاه بین‌المللی باسل الاسد مشترک است، ولی فعلاً فقط پرسنل روس از آن استفاده می‌کند. در ژانویه 2017، سوریه طی قراردادی به مدت 49 سال حق استفاده از آن را به روسیه داد که پس از آن 25 سال دیگر تمدید شد.
نام
نام این پایگاه هوایی حمیمیم یک نام عربی محلی است که به صورت خمیمیم در روسی تلفظ شده‌است.
تاریخچه
پایگاه هوایی حمیمیم در سال ۲۰۱۵ میلادی به عنوان یکی از مراکز استراتژیک عملیات نظامی روسیه علیه داعش در مجاورت فرودگاه بین‌المللی باسل اسد ساخته شد. در اوایل سپتامبر ۲۰۱۵ میلادی، آمریکا از وجود این پایگاه متعلق به روسیه مطلع شد و آن را اعلام کرد، سپس مقامات آمریکایی اعلام کردند این موضوع می‌تواند باعث تشدید درگیری‌ها در سوریه شود. این پایگاه هوایی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵ میلادی عملیاتی شد.
در سپتامبر ۲۰۱۵ تروریست‌ها ظاهراً با استفاده از موشک‌های گراد به این پایگاه هوایی حمله کردند.
در پایان سپتامبر ۲۰۱۵ میلادی، فیلیپ بریدلاو فرمانده بخش اروپایی ناتو گفت زیر ساخت‌های پیشرفته نظامی روسیه در این پایگاه شامل سیستم‌های دفاع ضد هوایی، عملاً یک منطقه پرواز ممنوع ایجاد می‌کند. این امکانات باعث به وجود آمدن حباب A2 / AD و اسباب منع دسترسی به شرق مدیترانه می‌شود و این سومین منطقه‌ای است که روسیه در اطراف اروپا ایجاد و دسترسی به آن را قطع می‌کند.
پرنده Su-24 روسی که در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۵ با شلیک ترکیه در حال بازگشت به حمیمیم بود.
توپولف 154 ارتش روسیه که در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ سقوط کرد و تمامی سرنشینان آن کشته شدند، در حال پرواز از سوچی به حمیمیم بود.
عملیات
زیرساخت‌های جدید این مرکز همه از ابتدا ساخته شد. ظرف چند ماه در سال ۲۰۱۵ مقداری امکانات رفاهی و وسایل تهویه برای حدود هزار نفر تهیه و راه‌اندازی شد. سایر امکانات، نظیر برج کنترل ترافیک هوایی ، افزونه باند ، انبار، آشپزخانه صحرایی و ایستگاه‌های سوخت‌گیری نیز به مرور تهیه شد. این وسایل یا به‌طور مستقیم از روسیه منتقل می‌شد یا از بندر طرطوس در پنجاه کیلومتری (۳۱ مایلی) به این منطقه آورده می‌شد.
در این پایگاه، امکان استقرار و رفت‌وآمد هواپیمای مخصوص حمل و نقل، نظیر آنتونوف An-124 روسلان و ایلیوشین 76 وجود دارد و بیش از پنجاه هواپیمای نظامی از جمله سوخو SU-24s، سوخو SU-25S و سوخو SU-34S در آن امکان تردد دارند. علاوه بر این، تعدادی تانک تی-۹۰، وسایل نقلیه BTR-82، توپ‌خانه، اسلحه Mil-Mi-24 و هلی‌کوپترهای پشتیبانی Mil-Mi-8 در این پایگاه مستقر شده‌است.
پس از آنکه یک هواپیمای نظامی ترکیه، یک فروند هواپیمای سوخو-۲۴ روسیه را در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۵ میلادی بر فراز خاک سوریه هدف قرار داد، ارتش روسیه اقدام به نصب یک سیستم دفاع موشکی S-400 در این منطقه کرد تا بتواند از فضای هوایی خود بین جنوب ترکیه تا شمال اسرائیل دفاع کند.
در اواخر ژانویه ۲۰۱۶ میلادی، چندین فروند هواپیمای سوخو-۳۵ و در فوریه ۲۰۱۶ یک فروند هواپیمای توپولف Tu-214R در این پایگاه مستقر شد.
در اواخر فوریه ۲۰۱۶ و پیرو مذاکرات صلح ژنو، روسیه اقدام به تأسیس یک مرکز در این پایگاه هوایی برای هماهنگی بین طرف‌های متخاصم و "کمک حداکثری" به طرفین به منظور آتش بس کرد. البته این آتش بس شامل داعش، النصره و سایر گروه‌های تروریستی (به تعیین شورای امنیت سازمان ملل) نمی‌شود.
در ۱۴ مارس ۲۰۱۶ میلادی، پوتین اعلام کرد نیروهای روسی را از سوریه بیرون می برد ولی حمیمیم هم‌چنان به عنوان یک پایگاه هوایی روسیه مورد استفاده قرار می‌گیرد. از سپتامبر ۲۰۱۵ میلادی تاکنون بیش از ۹ هزار عملیات پروازی از این پایگاه صورت گرفته‌است.
در نوامبر ۲۰۱۶ میلادی، هنگامی که یکی از جنگنده‌های MiG-29K به خاطر نقص کابل در ناو آدمیرال کوزنتسوف نابود شد، تصاویر ماهواره‌ای نشان داد که دست کم بخشی از ناوگان هوایی جنگنده‌های MiG-29K و سوخو SU-33 در حمیمیم مستقر شده‌است.
بنا بر گزارش‌ها، هنگ ششم GRU روسیه یک ایستگاه سیگنال‌های اطلاعاتی در این پایگاه تأسیس کرده و اداره می‌کند.
وضعیت حقوقی
امکانات و تجهیزات داخل این پایگاه هوایی در حال حاضر در کنترل ارتش فدراسیون روسیه است که طی توافق‌نامه‌ای که با دولت دمشق به امضا رسانده‌است از آن استفاده می‌کند. دولت سوریه مسئولیت حافظت از محیط پایگاه را بر عهده گرفته و روسیه مسئولیت دفاع هوایی و نظارت بر پرسنل پایگاه را بر عهده گرفته است. این توافق‌نامه در تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷ میلادی امضا شد و نسخه‌های روسی و عربی آن ارزش برابر دارند. مدت زمان این قرارداد ۴۹ سال است و بندی برای تمدید محرمانه آن برای ۲۵ سال دیگر در آن گنجانده شده‌است.
صاریغ کوتوله شرقی
صاریغ کوتوله شرقی (نام علمی: Cercartetus nanus) نام یک گونه از سرده خوابالوصاریغ‌ها است.
آنتونیو رستلی
آنتونیو رستلی (Antonio Restelli؛ ژوئن ۱۸۷۷ – مارس ۱۹۴۵) دوچرخه‌سوار اهل پادشاهی ایتالیا بود.
حکمت حسنوف
حکمت حسنوف (Hikmat Hasanov؛ زادهٔ October 9, 1975) سرلشکر نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان است، که از ماه دسامبر سال ۲۰۱۴ فرماندهی سپاه یکم ارتش این کشور را بر عهده دارد. وی دریافت کننده نشان برای خدمت به میهن درجه سه می‌باشد.
زندگی‌نامه و کارنامه نظامی
حکمت حسنوف ۹ دسامبر سال ۱۹۷۵ در روستای پیراحمدلی شهرستان فضولی در آذربایجان شوروی سابق به دنیا آمد. در سال ۱۹۹۲، وارد مدرسه عالی فرماندهی ارتش در باکو شد. خدمت نظامی خود را به عنوان فرمانده دسته در یکی از واحدهای نظامی ارتش آذربایجان واقع در شهرستان ترتر آغاز نمود. سال ۱۹۹۴ بود، که یک دوره آموزشی ۶ ماهه پیاده‌نظامی در ناحیه توزلای شهر استانبول در ترکیه را پشت سر گذاشت. در سال ۲۰۰۲ به آکادمی نظامی نیروی زمینی نانجینگ، وابسته به ارتش آزادی‌بخش خلق چین پذیرفته شد. با اخذ لوح تقدیر و نشان ویژه از همان مؤسسه عالی آموزشی دانش‌آموخته شد.
در سال ۲۰۱۳ برای ادامه تحصیل راه آلمان را در پیش گرفته و یک دوره برنامه‌ریزی عملیاتی ناتو را با موفقیت گذراند و در ستاد عملیاتی ناتو به عنوان افسر تمریناتی را انجام داد. طبق فرمان الهام علی‌اف، رئیس جمهوری آذربایجان به تاریخ سال ۲۰۱۴، حکمت حسنوف به عنوان رئیس ستاد ارتش عمومی ویژه تازه تأسیس و مجدداً سازماندهی شده نخجوان منصوب شد. به دستور الهام علی‌اف، به مناسبت ۹۶- امین سالروز تأسیس ارتش جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲۶ ژوئن سال ۲۰۱۴ حکمت حسنوف به درجه سرلشکری ارتقاء یافت.
در طی درگیری ارمنستان و جمهوری آذربایجان (۲۰۱۶)، فرماندهی و مدیریت نبردها در محورهای شهرستان‌های آغدام، ترتر و گورانبوی به عهده وی بود. در جریان جنگ ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰)، حکمت حسنوف عملیات بازپس‌گیری سوقووشان را رهبری کرد، که در ۳ اکتبر سال ۲۰۲۰ با موفقیت انجام شد. ۹ دسامبر سال ۲۰۲۰، الهام علی‌اف طی حکمی از حکمت حسنوف با اعطاء نشان قره‌باغ تقدیر نمود.
وی علاوه بر زبان مادری خود- ترکی آذربایجانی- بر زبان‌های انگلیسی، روسی، ترکی استانبولی، فارسی و ارمنی مسلط است.
گمینا لوبسکو
گمینا لوبسکو یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ژاری واقع شده‌است. گمینا لوبسکو ۱۸۲٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۳۶۰ نفر جمعیت دارد.
صدری مقصودی آرسال
صدری مقصودی آرسال یا صدرالدین نظام الدینویج مقصوداف (۱۸۷۸–۱۹۵۷) دولتمرد محقق و متفکر برجسته تاتار بود.
زندگی‌نامه
صدری مقصودی در سال ۱۹۰۶ به روسیه بازگشت و شروع به فعالیت‌های سیاسی با تمایلات لیبرال ناسیونالیست نمود و رهبر جناح مسلمان در پارلمان روسیه شد.
فعالیت‌های سیاسی در امپراتوری روسیه
در بازگشت به روسیه در سال ۱۹۰۶ با استفاده از حقوق اعطا شده در سال ۱۹۰۵ او وارد سیاست شد و به عنوان نماینده پارلمان به مسائل مربوط به مردم تاتار و جامعه مسلمان پرداخت.
رهبر سیاسی/سیاستمدار – صدری مقصودی رهبر اولین جناح سیاسی در تشکل دولتی در دولت اورال-ولگا پس از سقوط خانات قازان در سال ۱۵۵۲ بود. مثل همه مردم دیگر در روسیه تزاری مردمان ترک روسیه با شروع انقلاب ۱۹۱۷ به فعالیت‌های سیاسی پرداختند. پس از چندین کنفرانس در سال ۱۹۱۷ که طی آن‌ها نظرات متفاوت و متضاد در مورد آینده سیاسی مردمان ترک روسیه بیان شد استقلال ملی-فرهنگی ترکهای تاتار روسیه و سیبری در اوفا (در حال حاضر باشقیرستان) اعلام شد. در ۲۲ ژوئیه سال ۱۹۱۷ با پیش‌نویس قانون اساسی توسط صدری مقصودی، انتخابات عمومی برگزار شد پس از آن یک مجلس ملی (ملی مجلس) تشکیل گردید. در نوامبر همان سال صدری مقصودی به عنوان رئیس‌جمهور دولت اورال-ولگا انتخاب شد. اما بلشویکها به این دولت اجازه ادامه کار ندادند. پس از شکست دولت ملی تاتار به دست استالین صدری مقصودی مجبور به مهاجرت به فنلاند شد. در اوایل دهه ۱۹۲۰ صدری مقصودی در برلین به کار علمی ادامه داد و در سال ۱۹۲۵ به آنکارا رفت.
استیو بکشال
استیو بکشال (جیمز استیون بکشال) (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۷۳) از مستند سازان انگلیسی است. از معروف‌ترین برنامه‌های او می‌توان به ۶۰ جاندار خطرناک اشاره کرد. او با شبکه‌های جغرافیای ملی، انیمال پلانت و بی‌بی‌سی همکاری داشته‌است.
احمدآباد (زنجان)
احمدآباد (زنجان)، روستایی از توابع بخش قره‌پشتلو شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قره‌پشتلو پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
تپه تل کم
تپه تل کم مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دیلم، روستای عامری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ندست
نَدسَت نوعی سیاق کلام یا زبان مخفی ساختگی است که در رمان پرتقال کوکی آنتونی برجس توسط نوجوانان استفاده شده‌است. برجس علاوه بر رمان نویسی، زبانشناس هم بود. و از همین توانایی اش استفاده کرد تا شخصیت‌های رمانش به یک نوع زبان انگلیسی متاثر از زبان روسی صحبت کنند. خود واژه ندست هم از پسوند روسی که معادل تین (teen) در انگلیسی است ریشه می‌گیرد. زبان ندست در فیلم برگرفته از رمان که استنلی کوبریک آن را ساخته بود هم استفاده شده‌است.
توضیح بیشتر
ندست مدلی از سخن گفتن است که اعضای خرده‌فرهنگ ندست (نوجوانان) در رمان پرتقال کوکی به کار میبرده‌اند. ضدقهرمان داستان و راوی کتاب یعنی الکس دلارج این زبان را در حالت اول شخص به کار می‌برد تا داستان را به خواننده هم مربوط سازد. او همچنین از این زبان برای ارتباط با هر کسی استفاده می‌کند از جمله رفقایش، والدین، قربانیان و حتی هر مقام مسئولی که او با آن‌ها رابطه پیدا می‌کند. الکس هم مانند بسیاری از کسانیست که به زبان انگلیسی استاندارد صحبت نمی‌کنند ولی اگر بخواهند می‌توانند. این زبان یک زبان نوشتاری نیست، در واقع خواننده اثر حس می‌کند که آن یک زبان نوشته شده از صحبتهای محلی است.
ندست به‌طور اساسی یک زبان انگلیسی است که واژگانی را هم از زبان روسی قرض گرفته‌است.
یواس‌سی و جی‌اس وایلدکت (۱۹۱۹)
یواس‌سی و جی‌اس وایلدکت (۱۹۱۹) یک کشتی است که طول آن 65 ft می‌باشد.
بیمه دریایی و آتش سامسونگ
بیمه دریایی و آتش سامسونگ شرکت بیمه کره‌ای چندملیتی است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از گروه سامسونگ، در زمینه ارائه خدمات بیمه‌های خودرو، بیمه‌های تجاری، بیمه‌های مدت‌دار و مدیریت ریسک فعالیت می‌کند.
شرکت سامسونگ فایر در سال ۱۹۵۲ راه‌اندازی شد و اکنون دارای دفاتر خدماتی در کشورهای ایالات متحده آمریکا، چین، ژاپن، اندونزی، ویتنام و چند کشور اروپایی می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس کره معامله می‌شود. بزرگترین سهام‌داران سامسونگ فایر، عبارتند از سامسونگ لایف (۱۰٫۳۶٪) و کامان‌ویت بانک (۷٫۴۴٪).
احمدآباد علیا (تکاب)
احمدآباد علیا، روستایی از توابع بخش تخت سلیمان شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۱ نفر (۹۶ خانوار) بوده‌است.
آنالیز کسب‌وکار
آنالیز کسب‌وکار (Business analysis) یا تجزیه و تحلیل کسب‌وکار، یک رشته تحقیقاتی برای شناسایی نیازهای تجاری و تعیین راه حل‌ها در مشاغل تجاری است. این راه حل‌ها اغلب شامل توسعه سیستم‌های نرم‌افزاری می‌باشد، که گاهی ممکن است بهبود روند، تغییر سازمانی یا برنامه‌ریزی استراتژیک و سیاست گذاری را نیز دربر گیرد. به فردی که این کار را انجام می‌دهد، تحلیل‌گر کسب‌وکار گفته می‌شود.
تاکه‌بایاشی تاکاشیگه
تاکه‌بایاشی تاکاشیگه، تاداشیچی ; January 1, 1672 – March 20, 1703) سامورایی یکی از چهل و هفت رونین بود. او در قلمروی آکو متولد شد اما خاندان او در اصل اهل هانگژو، چجیانگ در چین بودند. پدربزرگ او سرباز دودمان مینگ بود که پس از تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) اسیر شد و در قلمروی هیروشیما مستقر شد. پدربزرگ او ابتدا به عنوان پزشک به خاندان موری خدمت می‌کرد. بعدها خانواده او به قلمروی آکو نقل مکان کردند.
مک‌دانل سی‌اف-۱۰۱ وودوو
مک‌دانل سی‌اف-۱۰۱ وودوو یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی سلطنتی کانادا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
تاکه‌بایاشی تاکاشیگه
نقش در حمله آکو
تاکاشیگه به جوخه انتقام پیوست که به دنبال کشتن کیرا بودند. پس از حمله به عمارت کیرا یوشیناکا، تاکاشیگه به گروه دروازه جلویی وابسته بود و به خانه یوشیناکا نفوذ کرد. او در یک انباری یک مرد با موی سفید را پیدا کرد که پنهان شده بود هنگامیکه او را با نیزه زد او مقاومت کرده دست به شمشیر کوتاه خود برد در همین زمان هازاما میتسواوکی سر او را گرفت و از تن جدا کرد. آنها جای زخم روی شانه این مرد را به عنوان زخمی که توسط اربابشان ناگانوری به جا مانده‌است شناسایی کردند.
تاکاشیگه و دیگر رونین‌ها سر بریده او را در مقابل مقبره آسانو ناگانوری قرار دادند تا موفقیت خود را به ارباب خود اعلام کنند.
تاکاشیگه در سال ۱۷۰۳ حکم سپپوکو را دریافت کرد. وی هنگام مرگ ۳۲ ساله بود.
راشل وینسنت
راشل وینسنت (Rachel Vincent؛ زادهٔ ژوئن ۱۹۷۸ ) یک رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
هینسدیل، ماساچوست
هینسدیل، ماساچوست
هینسدیل شهرکی در شهرستان برکشایر ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۸۰۴ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۳۲ نفر جمعیت داشته‌است.
فورد تاروس (نسل دوم)
فورد تاروس (نسل دوم) (Ford Taurus (second generation)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۵در شیکاگو تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.
اندیس چشمه شورک
چشمه شورک یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر مهرود استان خراسان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است. در این اندیس، پاراژنز‌های آزوریت یافت می‌شوند.
ازدواج همجنس‌گرایان در اسلوونی
قانون  ازدواج همجنس‌گرایان در اسلوونی در ۳ مارس ۲۰۱۵ با رأی ۵۱ به ۲۸ توسط مجلس شورای ملی اسلوونی تصویب شد ولی هنوز به امضای رئیس‌جمهور این کشور نرسیده است. مخالفان قانونی‌شدن ازدواج همجنس‌گرایان در اسلوونی در تلاش هستند که یک همه‌پرسی برای آن برگزار کنند. در صورت قانونی شدن ازدواج همجنس‌گرایان، اسلوونی به نخستین کشور در اروپای مرکزی و نخستین کشور در میان کشورهای اسلاو تبدیل خواهد شد که ازدواج همجنس‌گرایان را قانونی کرده است.
اسلوونی از ژوئیهٔ ۲۰۰۶ پیوند مدنی همجنس‌گرایان را به‌رسمیت می‌شناسد. این قانون امکان بهره‌مندی زوج‌های همجنس‌گرا از مستمری و امکانات مادی یکدیگر را فراهم کرده است ولی امکان سرپرستی فرزند برای زوج‌های همجنس وجود ندارد. در ژوئن ۲۰۱۱ «قانون خانواده» در اسلوونی تصویب شد اما نتوانست در همه‌پرسی سال ۲۰۱۲ رأی لازم را کسب کند. این قانون قرار بود تمام حقوق زوج‌های دگرجنس‌گرا به جز حق سرپرستی فرزند را برای زوج‌های همجنس فراهم کند.
نمایشگاه بازی‌های رایانه‌ای تهران
نخستین دوره
نخستین دورهٔ این نمایشگاه از تاریخ ۸ اردیبهشت تا ۱۲ اردیبهشت سال ۱۳۹۰ در مرکز همایش‌های برج میلاد تهران برگزار شد. بازدید از این نمایشگاه هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۸ عصر برای عموم آزاد بود و هزینه‌ای نیز از علاقه‌مندان به بازدید از جشنواره دریافت نمی‌شد.
بخش اصلی جشنواره شامل مسابقهٔ بازی‌های رایانه‌ای ایرانی (بازی‌های بزرگ، بازی‌های برخط، بازی‌های موبایل، بازی‌های کوچک بود و در بخش جنبی نیز مسابقه طراحی کاراکتر، بازی‌نامه‌نویسی، بازی‌های تغییریافته، بازی‌های فلش و آفرینش‌های دانش‌آموزی برگزار شد.
پرچم تاجیکستان
پرچم تاجیکستان (به Парчами Тоҷикистон)، پرچمی به سه رنگ سرخ، سفید و سبز است که در نوامبر ۱۹۹۲ به تصویب رسید و در ۱۹۵۳ جایگزین پرچم جمهوری سوسیالیستی اتحاد جماهیر شوروی تاجیکستان شد. پرچم تاجیکستان دارای سه رنگ افقی قرمز، سفید و سبز با نسبت است که در مرکز آن، تاجی است که توسط یک کمان از ۷ ستاره احاطه شده‌است.
با این حال، پرچم کنونی تاجیکستان تقریباً شبیه به پرچم مجارستان است، با این تفاوت که تاجی دارد که با قوس هفت ستاره طلایی در وسط نوار سفید، پوشیده شده است.
معنای پرچم
با توجه به تفسیر فعلی، رنگ‌ها نشان می‌دهند:
همچنین نماد میانی پرچم متشکل از هفت ستاره و تاجی است؛ که در آن تاج نشان از تاریخ تاجیکستان و دولتداری است. همچنین هفت عددی مقدس در فرهنگ تاجیک است و به موارد بسیاری من‌جمله هفت اقلیم، هفت زمین و آسمان، هفت روز هفته، هفت شاعر برجسته پارسی‌گو، هفت سین، هفت شین، هفت سیاره و غیره اشاره دارد. همچنین نماینده‌ی هفت ناحیه‌ی تاریخی تشکیل‌دهنده‌ی کشور است: سغد، زرافشان، حصار، رشت، وخش، بدخشان و ختلان.
کلوپ مادرید
کلوپ مادرید سازمانی مستقل است که به منظور ارتقای دموکراسی و تغییر در جامعهٔ جهانی بنیادگذاری شده‌است. اعضای این کلوپ روسای پیشین حکومتها و دولتهایی هستند که توانایی ایفای نقش تسهیل‌کننده (catalyst) در ایجاد تغییر را دارند. کلوپ مادرید با تعامل با دولتها و سازمانهای دیگر تلاش می‌کند به راههای مؤثر ارائهٔ مشاورهٔ فنی به کشورهای در حال گذاری که به سمت دموکراسی گام برمی‌دارند دست یابد.
سازمان
مقر کلوپ در مادرید است اما جلسات آن در نقاط مختلف دنیا برگزار می‌شود. اعضای این سازمان هشتاد نفر از روسای حکومتها و دولتهای ۵۶ کشور مختلف می‌باشند. در حال حاضر ویم کوک (Wim Kok) نخست وزیر پیشین هلند ریاست این کلوپ را بر عهده دارد.
از جمله دیگر اعضای این کلوپ می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
همچنین آنگ سان سو چی و کوفی عنان اعضای افتخاری این کلوپ هستند.
منابع
[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Club_of_Madrid&oldid=433917459 ویکی‌پدیای انگلیسی]
پیوند به بیرون
وبگاه کلوپ مادرید
بیات کرد
بیاتِ کُرد یا کردِ بیات نام یکی از آوازهای موسیقی ایرانی است که از متعلقات دستگاه شور دانسته می‌شود. این آواز نزدیکی زیادی با آواز دشتی دارد و در برخی از ردیف‌ها، جزئی از دشتی دانسته شده‌است اما در برخی ردیف‌های دیگر تنها به عنوان یک گوشه از دستگاه شور یا آواز دشتی مطرح می‌شود. بیات کرد احتمالاً ریشه در کردستان دارد. از نظر ردیف‌شناختی بیات کرد شباهت‌های زیادی با دشتی دارد ولی برخلاف دشتی درجهٔ پنجم شور در آن متغیر نیست و نت آغاز هم در آن به جای درجهٔ سوم بر درجهٔ چهارم شور استوار است.
تاریخچه
در موسیقی قدیم ایران، بیات کرد مقام زنگوله دارای دو شعبه با نام‌های چهارگاه و عُزّال بود که چهارگاه خود دو گوشه با نام‌های حجاز مخالف و بیات کرد داشت. پس از تحول مقام به دستگاه نام بیات کرد برای یکی از گوشه‌های دستگاه شور به کار رفت، چنانکه فرصت شیرازی در بحورالالحان از آن به عنوان بیست و هشتمین گوشهٔ شور نام برده‌است. اما علینقی وزیری بیات کرد را به عنوان گوشه‌ای از آواز دشتی طبقه‌بندی کرد. نام بیات کرد احتمالاً اشاره به این دارد که این آواز از منطقهٔ کردستان ریشه می‌گیرد و وزیری نیز گفته که نوعی موسیقی مشابه در کردستان خوانده و نواخته می‌شود. در موسیقی عربی نیز چند مقام فرعی وجود دارند که نامشان به ریشه داشتن در کردستان اشاره دارد (از جمله کُردانیه، حجاز کردی، حصار کردی و نوای کردی). برونو نتل نیز در ردیف‌های موسیقی ایرانی از گوشه‌هایی با نام کردی، کردِ بیات و پنجهٔ کرد یاد می‌کند و آن‌ها را معادل بیات کرد می‌داند. نام کُردِ بیات نیز گاهی برای این آواز به کار رفته‌است.
پیشوند «بیات» (که در نام آوازهای دیگری همچون بیات ترک و بیات اصفهان نیز به کار می‌رود) ممکن است مخفف «ابیات» باشد. بیاتی‌خوانی نیز به معنای خواندن دوبیتی‌های عاشقانه تعریف شده‌است. همچنین محمدتقی مسعودیه نام بیات کرد را مرتبط با مقام بیاتی، و مهدی برکشلی آن را مرتبط با مقام کردی دانسته‌اند اگر چه این ارتباط اثبات نشده‌است. مسعودیه همچنین خاستگاه آواز بیات کرد را در فرهنگ موسیقایی قوم «کرد البیات» که ساکن عراق هستند می‌داند. اگر رابطهٔ بین بیات کرد و مقام بیاتی اصالت داشته باشد، می‌توان نتیجه گرفت که سابقهٔ آن به حدود قرن هشتم هجری بر می‌گردد چرا که عبدالقادر مراغی در مقاصد الالحان نام بیاتی را در بین شبعات بیست‌وچهارگانه آورده‌است؛ در غیر این صورت، سابقهٔ آن به اواخر دورهٔ صفویه و اوایل دورهٔ قاجاریه برمی‌گردد، چنانکه در آثاری همچون رسالهٔ بهجت الروح و کلیات یوسفی نام بیات کرد در میان اسامی ۴۸ گوشه مشاهده می‌شود.
تحلیل ردیف
بیات کرد در برخی ردیف‌ها یک آواز مجزا دانسته می‌شود. در ردیف میرزاعبدالله بیات کرد به عنوان یکی از پنج آواز موسیقی ایرانی آمده‌است. داریوش طلایی نیز در کتاب تحلیل ردیف بیات کرد را به عنوان یک آواز مستقل طبقه‌بندی کرده‌است. اما بسیاری منابع دیگر آن را یک آواز مستقل ندانسته‌اند و این که چرا بیات کرد (برخلاف مثلاً افشاری) جزو آوازها برشمرده نشده نیز معمولاً بدون پاسخ قانع‌کننده مانده‌است.
هرمز فرهت نیز از بیات کرد به عنوان یکی از گوشه‌های اصلی دستگاه شور نام می‌برد، و آن را یکی از خاص‌ترین و مستقل‌ترین گوشه‌های این دستگاه می‌نامد. فرهت به این نکته که برخی موسیقی‌دانان بیات کرد را آوازی جداگانه می‌دانند اشاره کرده‌است ولی از آنجا که بیات کرد فقط در دستگاه شور یا آواز دشتی (که از متعلقات شور است) اجرا می‌شود، آن را شایستهٔ این که مدخلی مجزا میان مجموعهٔ دوازده‌تایی دستگاه‌ها و آوازها داشته باشد، نمی‌داند. وی همچنین اشاره می‌کند که دو گوشهٔ «راهِ روح» و «مجلس‌افروز» نیز گاهی در دنبالهٔ بیات کرد اجرا می‌شوند اما شباهت ساختاری آن‌ها با بیات کرد را در حدی می‌داند که توصیف مجزای آن‌ها ضروری نیست. برونو نتل هم از بیات کرد در کنار شوشتری به عنوان گوشه‌هایی که معمولاً مستقل اجرا می‌شوند و ممکن است در حال تبدیل‌شدن به دستگاهی مستقل باشند نام می‌برد. وی همچنین به نقل از منوچهر صادقی بیات کرد را یکی از گوشه‌های اصلی دستگاه شور تلقی کرده‌است (اگر چه ذکر آن در ردیف شور را به اندازهٔ گوشه‌های دیگری نظیر حسینی و گلریز رایج نیافته بود) و طبقه‌بندی کردن آن به عنوان یک آواز مستقل را غیرعادی دانسته‌است. وی همچنین بیات کرد را یکی از معدود گوشه‌های دستگاه شور دانسته که در دستگاه‌های دیگر نیز یافت می‌شود (در کنار دوبیتی، قرچه، رهاوی، حسینی و عُزّال).
اوج آواز بیات کرد تقریباً مشابه گوشه عشاق است. از گوشهٔ عشاق برای اوج آواز ابوعطا هم (که آن نیز از متعلقات شور است) استفاده می‌شود.
نمونه‌ها
تصنیف «سنگ خارا» به آهنگسازی علی تجویدی و خوانندگی مرضیه با شعری از معینی کرمانشاهی نمونه‌ای از آواز بیات کرد است.
مکتب اتریش
اقتصاد اتریشی یا مکتب اتریشی که به مکتب وین نیز مشهور است یکی از مکتب‌های اندیشهٔ اقتصادی خارج از جریان اصلی است که بر سازمان‌یابی خودبه‌خودی بر اساس ساز و کار قیمت‌‌ها تأکید دارد. فردگرایی روش‌شناختی و خنثی نبودن پول از دیگر مشخصه‌های فکری آن است.
تاریخچه
زایش مکتب اتریشی در علم اقتصاد به چاپ کتاب اصول علم اقتصاد به نوشته کارل منگر در سال ۱۸۷۱ بر می‌گردد. شایستگی و سهم اصلی نویسنده، در توانایی او در پذیرفتن و ترغیب نوعی سنت فکری است که در کاتولیگ گرایی اروپا ریشه دارد و منادیان به دورهٔ ظهور فلسفه یونانی و حتی به‌طور دقیق تر، به افکار دیرپای حقوقی، فلسفی و سیاسی روم قدیم بازمی‌گردد. هستهٔ این ایدهٔ بنیادین اساس استدلال میزس را در امکان‌ناپذیری نظریه برنامه‌ریزی اجتماعی تشکیل می‌دهد. در طول قرون وسطی این ایده از طریق انسان گرایی (امانیسم) مسیحی و فلسفهٔ آکویناسی حقوق طبیعی حفظ و تقویت شده که به عنوان مجموعه‌ای از اصول اخلاقی مافوق قدرت هر دولت زمینی تصور می‌شدند. این خط فکری بهتر از همه توسط نظریه پردازان بزرگ مکتب سالامانکبادر در عصر طلایی اسپانیا تکمیل شد که باید بدون شک به عنوان پیشتازان اصلی مکتب اتریش اقتصاد محسوب شوند.
موج نخست
مکتب اتریش در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم گسترش یافت. اقتصاددانان اتریشی نظریهٔ ارزش نئوکلاسیک و نظریهٔ ارزش ذهنی (سوبژکتیویسم) را که جریان‌های اصلی اندیشهٔ اقتصادی معاصر بر آن‌ها متکی است، توسعه دادند و مسئلهٔ محاسبات اقتصادی که از اقتصاد نامتمرکز بازار آزاد در مقابل تخصیص منابع یک اقتصاد برنامه‌ریزی متمرکز دفاع می‌کند، مطرح کردند.
اقتصاددانان لیبرتارین مجتمع در مکتب اتریش تحت تأثیر قهرمان فکری‌شان، جان لاک، معتقدند که این قیود حداقلی، باید مبتنی بر آزادی‌های فردی، حقوق برابر باشند.
البته به غیر از اتحادیه‌های موقتی که در زمان مجادله بر سر روش‌شناسی بین اتریشی‌ها و نئوکلاسیک‌ها صورت پذیرفت بود، در سال‌های آخر سده ۱۹ و اوایل سده ۲۰ هم‌زمان مجموعه مجادلاتی نیز بین آن‌ها درگرفته بود که باورک در آن شرکت داشت. بوم باورک، مارشال را برای جلوگیری از ترویج انقلاب ذهن‌گرایی منگر در دنیایی انگلیسی‌زبان و خصوصاً برای تلاش وی جهت بازسازی افکار قدیمی عینی‌گرایانهٔ ریکاردو انتقاد کرد. در واقع مارشال از استعارهٔ قیچی دولبه (عرضه و تقاضا) استفاده کرد، که با هم قیمت تعادلی را در بازار تعیین می‌کنند، که شامل هزینه‌های تولید در طول زمان است؛ و بوم باورک واکنش شدیدی به مارشال نشان داد و بیان کرد که اقتصاددانان انگلیسی این واقعیت را نادیده می‌گیرند که هزینه نیز ارزش ذهنی است.
علاوه بر توسعهٔ نظریه سرمایه، بوم باورک نقدهای سهمگینی بر همهٔ نظریه‌های پیشین در خصوص ظهور پدیدهٔ بهره وارد کرد، و تحلیل نقادانهٔ وی به ویژه در ارتباط با نظریهٔ مارکسیستی استثمار و نظریه‌هایی بود که ریشهٔ ظهور بهره را در بهره‌وری نهایی سرمایه معرفی کرد. به‌علاوه او یک نظریهٔ کاملاً جدید دربارهٔ ظهور عرضه کرد که بر واقعیت ذهنی ترجیح زمانی مبتنی بود.
بین دو جنگ
تا دههٔ ۱۹۳۰ اقتصاددانان از مدل تعادل به عنوان نوعی ابزار فکری کمکی به منظور تسهیل توسعهٔ نظریه دربارهٔ فرآینده واقعی بازار استفاده می‌کردند. باوجود این در طول این دهه، اکثر اقتصاددانان از نگاه به تعادل به عنوان یک وسیلهٔ صرفاً کمکی دست برداشته‌اند و به تدریج به این مدل صرفاً به چشم یک موضوع مهم پژوهشی توجه کرده‌اند. درطی این دوره اقتصاددانان نئوکلاسیک تعادل را به نقطهٔ کانونی تحقیقات تبدیل کرده و به‌طور کلی، اقتصاددانان علاقه به مطالعه فرایند پویایی بازار را از بین برده‌اند. با این حال تا زمانی که میزس مشارکت‌های نظری خود را ارائه نداده بود، نظریه پردازان مکتب اتریش از حیطهٔ روش‌شناسی ای که آن‌ها را از همکاران طرف دار تعادل نئوکلاسیک جدا می‌کرد، کاملاً آگاه نبودند. آنان این آگاهی را در نتیجهٔ دو مباحثهٔ مهم دیگر که مکتب اتریش در آن درگیر بود، به دست آوردند:مباحثه برسرعدم امکان‌پذیری سوسیالیسم و جدال بین هایک و کینز.
میزس از ابتدای زندگی آکادمیک خود، زمانی که حاضر شدن در سمینارهای بوم باورک را شروع کرد، نیز به توسعهٔ کاربرد مفهوم ذهن گرا از اقتصاد را تشخیص داد که منگر آن را در حوزهٔ پول و اعتبار و تخلیل اثرات سیاست‌های پولی و اعتباری بر ساختار کالاهای سرمایه‌ای پذیرفته بود و بوم باورک نیز آن را بررسی کرده بود؛ بنابراین در سال ۱۹۱۲، در سن ۳۱سالگی، اولین ویرایش از کتاب نظریه پول و اعتبار را چاپ کرد.
این مشارکت اولیه میزس در حوزهٔ پولی قدم بزرگی رو به جلو بود و مکتب پویایی اتریش و ذهنیت گرایی را با به کار بردن در نظریهٔ پول و مبنا قرار دادن ارزش پول در نظریهٔ مطلوبیت نهایی، توسعه بخشید. درواقع، میزس اولین کسی بود که مشکل به ظاهر غیرقابل حل استدلال دوری را حل کرد در حالی که تا آن زمان فکر می‌کردند کاربرد نظریهٔ مطلوبیت نهایی برای پول بسیار دشوار است. درحقیقت، قیمت یا قدرت خرید پول توسط عرضه و تقاضای آن تعیین می‌شود:تقاضای پول، به نوبهٔ خود از انسان نشئت می‌گیرد، نه بر مبنای مطلوبیت مستقیم پول بلکه دقیقاً بر مبنای قدرت خرید آن.
پس از جنگ دوم جهانی
اقتصاد اتریشی، در اواخر سده بیستم، با کارهای اقتصاددانانی چون ایزرائل کرزنر و لودویگ لاخمان اعتبار بیشتری یافت و پس از آنکه فردریش هایک موفق به دریافت نوبل اقتصاد شد، توجهات دوباره به سمت آن جلب شد.
اعطای جایزهٔ نوبل در یک سال پس از مرگ میزس و در سال ۱۹۷۴به نخبه‌ترین شاگرد او هایک، و افزایش بی‌اعتباری نظریهٔ اقتصاد کلان کینزی و تجویزهای مداخله گرایان، خیزش عظیمی بین‌المللی را برای توسعهٔ آموزه‌های مکتب اتریش فراهم کرد.
دو تن از درخشان‌ترین شاگردان میزس در آمریکا، مودای آن رتبارد و ایزرائل کرزنر، نقش پیشرو را در تجدید حیات مکتب اتریش احیا کردند.
فروپاشی دیوار برلین و سوسیالیست واقعی، تاتیر برجسته‌ای را روی پارادایم نئوکلاسیک که مدت‌ها غالب بود و به‌طور کلی روی روش ادارهٔ اقتصاد، گذاشته‌است. به همین دلیل آشکارا به نظر می‌رسد که در علم اقتصاد یک خطای جدی رخ داده‌است، چرا که به استثنای مکتب اتریش، اقتصاددانان قادر به پیش‌بینی و تحلیل مناسب چنین رویدادهای مهم و سرنوشت‌سازی نبوده‌اند؛ که این موضوع باعث شهرت مکتب اتریش شد.
مکتب ویرجینیا
مکتب اتریش نزدیکی زیادی با مکتب ویرجینیا دارد. جیمز ام. بیوکنن، اقتصاددان و برنده نوبل اقتصاد ۱۹۸۶ بنیان‌گذار مکتب ویرجینیا، اغلب به عنوان اقتصاددان اتریشی یاد می‌شود. خود او اذعان می‌دارد «مطمئناً احساس تعلق زیادی به اقتصاد اتریشی دارم و به اینکه اقتصاددانی اتریشی خوانده شوم، معترض نیستم. محتملا هایک و میزس مرا اقتصاددان اتریشی می‌دانستند، هرچند برخی بر این عقیده نیستند.»
روش‌شناسی
اتریشی‌ها، به ویژه از منتقدان مفهوم محدود علم اقتصاد هستند که این انتقادات از رابینز و تعریف معروفش از اقتصاد نشئت گرفته‌اند. به بیان رابینز:
«اقتصاد علمی است که رفتار انسان را به مثابه رابطه‌ای بین اهداف و ابزار کمیاب که استفاده‌های جایگزین دارند، مطالعه می‌کنند.»
پیش فرض رابینز (از علم اقتصاد) به‌طور تلویحی اشاره به داشتن دانش معین در خصوص ابزار و اهداف دارد و مسئلهٔ اقتصادی را به مسئلهٔ فنی تخصیص صرف، حداکثرسازی یا بهینه‌سازی (با وجود قیدهای معین و شناخته شده)، تقلیل می‌دهد. به بیان دیگر، درک رابینز از اقتصاد منعکس‌کنندهٔ عصارهٔ پارادایم نئوکلاسیک است و می‌توان آن را با روش‌شناسی مکتب اتریش (به شکلی که امروزه درک می‌شود) کاملاً غریبه دانست. همچنین، رابینز انسان را به صورت یک انسان مکانیکی تصور می‌کند: کاریکاتور ساده‌ای از انسان که فقط به صورت منفعل به رخدادها واکنش نشان می‌دهد. در مقابل این نوع نگرش، نگرش میزس، کرزنر و بقیهٔ اتریشی‌ها قرار دارد که عقیده دارند که انسان چندان تخصیص دهندهٔ ابزار مشخص به اهداف مشخص نیست، بلکه درحالی که به گونه‌ای مداوم از گذشته می‌آموزد و از تخیل خود برای کشف خلق آینده استفاده می‌کند، در جستجوی اهداف و ابزار جدید است؛ بنابراین، منظر اتریشی‌ها اقتصاد شکل دهندهٔ بخشی از یک علم گسترده‌تر و عمومی تر یا به عبارتی یک نظریهٔ کلی از کنش انسان -نه صرفاً نظریه‌ای از تصمیم یا انتخاب انسان- است.
مکتب اتریش در خصوص رابطهٔ بین نظریه و دنیایی واقعی و در خصوص حالتی که در آن پیش‌بینی صورت می‌گیرد، با نگرش نئوکلاسیک‌ها تفاوت اساسی دارد. همچنین در منظر اتریشی‌ها این حقیقت توجیه می‌شود که یک مشاهده گر علمی، نمی‌تواند اطلاعات ذهنی را به دست آورد که کارآفرینان (کنشگران واقعی) که پیشروان فرایندهای اجتماعی هستند مداوم و در حالتی نامتمرکز در حال کشف و خلق آن هستند و نیز اعتقاد آن‌ها مبنی بر این که درست آزمایی تجربی به لحاظ نظری درعلم اقتصاد غیرممکن است توجیه می‌شود.
نحوه به‌کارگیری ریاضیات
اتریشی‌ها و نئوکلاسیک‌ها بر سر کاربرد صورت گرایی ریاضیات ی در تحلیل اقتصادی اختلاف نظر دارند. از ابتدا بنیان‌گذار مکتب اتریش، کارل منگر به دقت به فایدهٔ گفتار لفظی و شفاهی (در مقابل زبان ریاضی) اشاره کرد، برای مثال گفتار شفاهی می‌تواند ذات و ماهیت پدیده‌های اقتصادی را بفهماند، در حالی که زبان ریاضیات قادر به این کار نیست.
صورت گرایی ریاضیاتی به ویژه برای بیان کردن وضعیت تعادل اقتصادی مناسب است که اقتصاددانان نئوکلاسیک به مطالعهٔ آن می‌پردازند، اما به ما این اجازه را نمی‌دهد تا واقعیت ذهنی زمان را با کمی از خلاقیت کارآفرینانه ادغام کنیم که هر دو آن‌ها از مشخصه‌های اساسی گفتمان تحلیلی نظریه پردازان اتریشی هستند.
اصول بنیادین روش شناسانه
فریتس ماخلوپ دیدگاه‌های نوعی تفکر اقتصادی اتریشی را فهرست کرده‌است.
":(۱) فردگرایی روش‌شناسانه: در توضیح پدیده‌های ما باید به کنش‌ها (یا عدم کنش‌های) افراد برگردیم؛ گروه‌ها یا «مجموعه‌ها» نمی‌توانند جز از طریق کنش فرد فرد اعضا کنشی صورت دهند.
دو اصل مهم مورد اعتقاد شاخهٔ میزسی اقتصاد اتریشی را باید به فهرست افزود:
انتقاد از سوسیالیسم
یکی دیگر از نظرات مهم میزس، نظریهٔ دربارهٔ امکان‌ناپذیری سوسیالیسم است. میزس باور داشت که دیدگاه ذهنیت گرای اتریشی، این امکان‌ناپذیری واضح است و محققان نئوکلاسیک به دلیل رویکرد روش شناسانهٔ اشتباهی که در تحقیقات خود به کار می‌گرفته‌اند، متوجه آن نشده‌اند؛ به ویژه آن که آن‌ها مدل‌های وضعیت تعادل را بنا کرده‌اند و فرض می‌کنند همهٔ اطلاعات لازم در دسترس هستند: این توهم که یک نظم عقلایی از مدیریت اقتصادی بر مبنای مالکیت عمومی ابزارهای تولید در یک جامعه امکان‌پذیر است، در نظریهٔ ارزش اقتصاددانان کلاسیک ریشه دارد و استمرار آن نیز به خطا و شکست برخی از اقتصاددانان مدرن برای اندیشیدن و سازگاری با دکترین نهایی نظریهٔ ذهن گرا بازمی‌گردد. در حقیقت، اشتباه این مکاتب بود که ایده‌های سوسیالیست را حیات بخشید.
طبق نظر میزس، منشأ همهٔ تصمیمات، ارزش گذاری‌ها و دانش در ظرفیت خلاق کنشگر انسانی قرار می‌گیرد و بنابراین هر نظام مبتنی بر اعمال فشار شدید علیه کنش انسانی آزاد آن چنان‌که دربارهٔ سوسیالیسم و در مقیاس کوچکتر دربارهٔ مداخله گرایی صادق است. میزس فهمید که محاسبه و حسابگری اقتصادی که تحت عنوان قضاوت در خصوص ارزش مرتبط با نتایج گزینه‌های مختلف رو در روی کنشگر فهمیده می‌شود، نیازمند دسترسی به اطلاعات دسته اول است که در سیستمی مانند سوسیالیسم که مبتنی بر ممانعت و اجبار است ناممکن است؛ و همچنین، کم و بیش، مبادلهٔ داوطلبانه -که در آن ارزش گذاری‌های افراد آشکار، کشف و خلق می‌شود و استفادهٔ آزادانه از پول به عنوان یک وسیلهٔ مبادلهٔ پذیرفته شده و شناخته شده، بستگی دارد.
مفهوم و تحلیل حسابگری اقتصادی و اهمیت آن در حوزهٔ نظریهٔ اقتصادی، یکی از حیاتی‌ترین جنبه‌های اندیشهٔ میزس را ایجاد کرد. شاید به لحاظ نظری بزرگترین شایستگی میزس در این حوزه، مشخص کردن ارتباط بین دامنه ذهنی و درونی ارزش‌گذاری فرد (قلمرو و رتبه‌ای) و دامنهٔ بیرونی برآوردهای قسمت بازار در شکل واحدهای پولی باشد (قلمرو شمارشی برآورد اقتصادی) هر زمان که ارزش گذاری‌های ذهنی متفاوت گروه‌ها، یک مبادلهٔ بین فردی را برانگیزاند که در یک قیمت بازاری و نرخ سنتی مبادله در واحدهای پولی متجای شود، ارتباط بین این دو امکان‌پذیر می‌شود؛ قیمتی با یک ماهیت واقعی مقداری و آشکار که کارآفرینان می‌توانند بعدها به عنوان اطلاعات ارزش‌مند به آن رجوع کرده و در پیش‌بینی رویدادهای آینده و تصمیم‌گیری از آن کمک بگیرند؛ بنابراین، واضح است که اگر کنش آزاد انسانی با ممانعت مواجه شود، مبادلات بین فردی داوطلبانه اتفاق نخواهد افتاد و نتیجه، تخریب پل یا ارتباط ذکر شده در بالا خواهد بود تخریب این ارتباط مناسب و حسابگری اقتصادی را کاملاً ناممکن خواهد کرد. بنابراین میزس نتیجه می‌گیرد که در نبود آزادی بازار، در غیاب پول آزاد یا قیمت بازاری آزاد، هیچ محاسبهٔ اقتصادی عقلایی امکان‌پذیر نیست، زیرا محاسبه عقلایی با اطلاعات ضروری در دسترس انجام می‌شود. میزس ایده‌های اساسی اش دربارهٔ سوسیالیسم را نظام‌مند نموده و آن‌ها را در رساله‌ای انتقادی برجسته اش دربارهٔ این سیستم اجتماعی گنجاند، رساله‌ای که نسخهٔ اول آن در سال ۱۹۲۲به زبان آلمانی چاپ شد و سپس به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و سرانجام اسپانیایی ترجمه شد. نام این اثر سوسیالیسم :تحلیلی اقتصادی و جامعه شناسانه بود.
چرخه کسب و کار
از دیدگاه مکتب اتریش، ادوار تجاری نه یک پدیدهٔ کاملاً بیرونی هستند (که به ادعای نظریه پردازان شیکاگو با تغییرات پیش‌بینی نشده، شوک‌های ناگهانی و نظایر آن به وجود می‌آیند) و نه آن گونه که کینزی‌ها می‌پندارند، یک فرایند کاملاً درون زا (که با دستمزد‌های واقعی یا اسمی، دستمزدهای کارآ و نظایر آن تحریک می‌شوند) هستند. همان‌طور که می‌دانیم در دیدگاه اتریشی‌ها، ادوار تجاری بیشتر از نهاده‌های پولی یا اعتباری خاصی ناشی می‌شوند (که بانکداری سپردهٔ قانونی توسط یک بانک مرکزی آن را موجب شده‌است). اگر چه امروزه این نهاده‌ها را نهاده‌های معمول بازار در نظر می‌گیرند، اما آن‌ها طی یک فراینده تکاملی ظهور نیافته‌اند بلکه به اجبار از بیرو تحمیل شده‌اند و ناسازگاری‌های سهمگینی را بر فرآینده هماهنگی متناوب در بازار اعمال می‌کنند.
در نتیجه مفهوم اتریشی بازار نواقص و ناملایمات و نتیجه‌گیری‌های افراطی ناشی از دو رویکرد تعادل (شیکاگو و کینزین‌های جدید) را کاملاً بر ملا می‌کند و درجه‌ای از واقعیت گرایی را به تحلیل تزریق می‌کند؛ واقعیت گرایی که از بروز خطاهای فاحش ناشی از دو مکتب تعادل در نظریه و خط و مشی اقتصادی ممانعت می‌کند.
توصیه‌های سیاستی
از منظر نظری مکتب اتریش، آنچه حقیقتاً مهم است این نیست که چه کسی دقیقاً فعالیت کارآفرینی را انجام می‌دهد (اگر چه در عمل این دقیقاً مهم‌ترین سؤال است) بلکه مهم این است که شرایط و وضعیتی وجود داشته باشد که در آن هیچ محدودیت ساختاری یا قانونی برای اقدام آزادانه به کارآفرینی وجود نداشته باشد و در نتیجه هر کسی آزاد باشد، از توانایی‌های کار آفرینانه خود، هر چه بهتر استفاده کند تا اطلاعات جدید بیافرینند و از اطلاعات منحصر به فرد و عملی که در هر شرایط خاصی کشف کرده‌است، بهره‌برداری کند. در نتیجه این صرفاً یک تصادف نیست که از نظر سیاسی بیشتر نظریه پردازان اتریش، فیلسوفان طرف دار مکتب آزادی اراده هستند که عمیقاً متعهد به دفاع از اقتصاد بازار و بدون کنترل هستند.
این نه به عهدهٔ اقتصاددانان، بلکه به عهدهٔ روانشناس است که با عمق بیشتری ریشه قدرت غریزی را مطالعه کنند که افراد را بر می‌انگیزاند تا در همهٔ زمینه‌ها به‌صورتی کارآفرینانه اقدام کنند. در این مرحله، ما فقط بر این اصل اساسی تأکید می‌کنیم:مردم متمایل به کشف اطلاعاتی هستند که به آن علاقه مندند، بنابراین اگر برای تحقق اهداف شان و پیش برد علایق شان آزاد باشند، این هر دو به عنوان محرک‌هایی برای تشویق شان به کارآفرینی عمل می‌کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهند که دائماً اطلاعات عملی را درک و کشف کنند که برای تحقق اهداف شان ضروری است. عکس این نیز صحیح است. اگر به هر دلیلی، قلمرو اقدام به فعالیت کارآفرینی در زمینهٔ خاصی از زندگی اجتماعی محدود یا محو شود (از طریق محدودیت‌های حقوقی، نهادی یا سنتی یا اقدامات مداخله گرایانه توسط دولت در اقتصاد)، افراد حتی احتمال تحقق اهداف شان در آن حوزه محدود یا ممنوع را هم در نظر نمی‌گیرند و در نتیجه از آن جا که اهداف قابل دستیابی نیستند، به عنوان مشوق عمل نمی‌کنند و فرد اطلاعات حیاتی برای دستیابی به آن‌ها را نه درک و نه کشف می‌کند. همچنین، در چنین اوضاع و احوالی، حتی افراد زیان دیده از ارزش فراوان و تعداد زیاد اهدافی که در نتیجه این محدودیت‌های نهادی محقق نمی‌شوند، آگاه نخواهند شد (مداخله گرایی دولت در اقتصاد یا سوسیالیسم).
نهایتاً، لازم است به یاد داشته باشیم هر کنشگر قسمتی از اطلاعات عملی را دارد که -همان گونه که می‌دانیم- مایل به کشف و استفاده از آن برای تحقق یک هدف است. علی‌رغم دلالت‌های اجتماعی آن، صرفاً این کنشگر است که این اطلاعات را دارد، یعنی فقط اوست که اطلاعات را آگاهانه دارد و تفسیر می‌کند. روشن است که منظور ما اطلاعات منتشر شده در مجلات کتاب‌ها و روزنامه‌ها یا ذخیره شده روی رایانه‌ها یا بیان شده‌ها از طریق آمار یا غیره نیست. تنها اطلاعات یا دانشی که برای جامعه حیاتی است، آن است که فرد در هر مرحله خاصی از تاریخ، نسبت به آن آگاهی دارد، اگر چه در بیشتر موارد این دانش به صورت ضمنی است. در نتیجه، هر بار کسی اقدام به فعالیت کارآفرینی می‌کند، این کار را به صورتی ویژه، شخصی و غیرقابل تکرار انجام می‌دهد؛ به صورتی که ناشی از تلاش او برای دست یابی به اهداف خاص یا تعقیب نگاهی خاص نسبت به جهان است و همهٔ این‌ها که به صورت محرک عمل می‌کنند، در شرایط و شکل خاص خود در تملک اوست. این امر هر انسانی را قادر می‌سازد تا بر اساس اهداف و شرایط عینی خود اطلاعات یا دانش خاصی را بدست آورد که هیچ فرد دیگری قادر به تجربهٔ آن‌ها به شکلی یکسان نیست. در نتیجه، این که فعالیت‌های کارآفرینی هیچ‌کس را نادیده نگیریم، اهمیت کلیدی می‌یابد. حتی پایین‌ترین افراد، با پایین‌ترین وضعیت اجتماعی یا بی سوادترین افراد، دسته کم قسمت‌های کوچکی از دانش و اطلاعاتی را منحصراً در اختیار دارند که ممکن است در مسیر وقایع اجتماعی، ارزشی تعیین‌کننده داشته باشند. از این نقطه نظر، روشن است که برداشت ما از کارآفرینی داری ماهیتی اساساً انسانی است؛ برداشتی که اقتصاد را -همان گونه که توسط اعضای مکتب اتریش درک شده و تعالی یافته‌است- علمی با جوهری انسانی می‌سازد.
سوبژکتیویسم و کنش انسانی
طبق نظریه ارزش ذهنی که اساس معرفت‌شناختی این مکتب است، کلیهٔ معناها و فرآیندهای اقتصادی براساس این محور کانونی، یعنی ذهن انسان، تشریح و تبیین می‌شوند. به قول میزس:"«علم اقتصاد متمرکز بر اشیا و دارایی‌های محسوس و عینی نیست، بلکه متوجه انسان‌ها، درک آن‌ها و کنش‌های آن‌ها است. کالاها، محصولات، ثروت و دیگر وجوه کرداری، عناصر و مؤلفه‌های طبیعت نیستند، آن‌ها مؤلفه‌های کردار و ادراک انسان اند… وجوه کردار انسان است، که به آن معنا می‌بخشد؛ و کسی که می‌خواهد به بررسی شان بپردازد، نباید به دنیای برون‌ذهن توجه کند، بلکه باید در معنا، مفهوم و شناخت افراد کنش‌گر به جست‌وجوی شان بپردازد.»"مکتب اتریش ضمن تأکید به نقش باورها، پویایی‌ها و خلاقیت‌های ذهنی، ارادهٔ انسان و استعدادهای نهفته در ذهن، کنش و کردار هدفمند ش، با برجسته کردن نقش ذهن و ذهنیت در پدیده‌های اقتصادی، به جایگاه عامل انسانی در علم اقتصاد حیاتی دوباره بخشید. در واقع، در این مکتب، فرآیندهای پیچیدهٔ کنش‌های هدفمند انسانی به جستارمایه (موضوع اصلی مطالعه) تبدیل می‌شوند و این به معنای گسترش دایرهٔ تحلیل اقتصادی است. بدیهی است که در این راستا توجه به جستارمایه‌هایی که به نحوی تک‌بعدی و تک‌عاملی در سایر مکاتب مد نظر قرار می‌گرفت-عقلانیت (در حکم یک فرایند ذهنی)، تاریخ و نهاد (در حکم عوامل تعیین‌کنندهٔ نظام باورها و انگیزه‌ها)- به بخشی از پیکرهٔ نظری این بخش تبدیل شده است؛ مکتبی که فرای این مؤلفه‌ها، پهنهٔ اندیشهٔ اقتصادی را تا تحلیل و واکاوی کنش و کردار انسانی گسترد و ضرورت توجه اقتصاددانان به بررسی‌های فرااقتصادی (از فلسفه و شناخت‌شناسی گرفته تا واکاوی نقش نهادهای غیررسمی) را پیش کشید.
مکتب اتریش از سویی، در برابر هر نوعی از تعیین‌باوری که ذهنیت انسانی را منقاد فرآیندهای فراانسانی بداند (مکتب تاریخی و مارکسیسم ارتدکس) می‌ایستد و بر وجه عاملی ذهن انسان انگشت می‌گذارد، و از سوی دیگر، با تأکید بر سرشت چندگون و پیچیدگی ذهن انسان، هر تلاشی را که در آن ذهنیت به نحوی مکانیسمی به کارکرد صرف و از پیش برنامه‌ریزی شده حمل می‌شود (تقلیل فرایندهای ذهنی به عقلانیت/تقلیل تحلیل اقتصادی به بازی‌های ریاضیاتی) به جالش می‌کشد. به تازگی نیز ورود مباحث مربوط به علوم شناختی در حوزهٔ علوم اجتماعی، جایگاه مکتب اتریش را بیش از پیش جلوه‌گر کرده‌است؛ چراکه یکی از اصول معرفت شناختی ناظر بر کاربست علوم شناختی در علوم اجتماعی، ذهن گرایی است؛ اصلی که از اصول اساسی این مکتب به‌شمار می‌رود. گستردگی جستارمایه -از نظریه پول گرفته تا نقد سوسیالیسم - و تنوع مواضع در مکتب اتریش- از پیشینی انگاری فردگرایانه ی میزس تا تجربه گرایی و نهادگرایایی هایک- زمینه را برای ارتقای خود آگاهی فلسفی برای اندیش ورزان این مکتب فراهم نموده‌است؛ امری که سبب شده تا این مکتب به‌طور ویژه نسبت به پرداختن بنیان‌های فلسفی و تنوع اندیشه متعهد باشد.
زیرشاخه‌ها
ماری راتبارد به سال ۱۹۹۳م. در پیشگفتاری که بر چاپ دوم انسان، اقتصاد، و حکومت نوشت، سه گرایش اصلی در میان پیروان مکتب اتریش بازنمایاند: گروه اول پیروان اصیل میزس‌اند که از الگوی تفکری روش‌شناسی پیروی می‌کنند. راتبارد خود متعلق به همین گروه است. گروه دوم از الگوی تفکر هایک پیروی می‌کنند. اینان تأکیدشان بر «دانش» و «اکتشاف» است، برخلاف پیروان میزس که تأکیدشان بر «کنش» و «گزینش» است. از معاصران ایزرائل کرزنر در زمرهٔ پیروان الگوی فکری هایک است. گروه سوم پیرو دیدگاه‌های پوچگرایانهٔ لودویگ لاخمان‌اند. گرایش اینان نهادگرا و ضد-نظریه است.
رویکرد اتریشی و نئو کلاسیک مانعه الجمع (دو به دو ناسازگار) نیستند، بلکه مکمل یکدیگرند.
این ادعای بعضی از نویسندگان نئوکلاسیک است که به دنبال اتخاذ یک دیدگاه گزینشی هستند که علناً در تضاد با مکتب نباشد. با این حال، اتریشی‌ها، این دیدگاه را چیزی بیش از یک پیامد ناخوشایند نیهیلیسم یا پوچ گرایی مختص تکثرگرایی روش شناختی می‌دانند که مطابق با آن، همهٔ روش‌ها قابل قبول هستند و مسئلهٔ علم اقتصاد صرفاً این است که از بین این روش‌ها، روش مناسب مختص هر مسئله را انتخاب کند. نویسندگان اتریش این دیدگاه را به عنوان تلاش برای حفظ پارادایم نئوکلاسیک در مقابل استدلال‌های انتقادی قدرتمند رویکرد اتریشی علیه آنان می‌شناسند. ادعای سازش‌پذیری، زمانی توجیه پذیر می‌شود که روش نئوکلاسیک (که مبنتی بر تعادل، ثبات و مفهوم محدود بهینه‌سازی وعقلانیت است)، مطابق با حالت واقعی کنش انسانی باشد و تمایلی به تباه کردن تجزیه تحلیل نظری نداشته باشد، که البته به اعتقاد اتریشی‌ها این‌گونه است.
اتریشی‌ها نباید نئوکلاسیک‌ها را به دلیل به کار بردن مفروضات ساده که واقعیت‌ها را آسان می‌کند نقد کنند.
در پاسخ به این استدلال که غالباً نیز از آن استفاده می‌شود، اقتصاددانان اتریشی بیان می‌کنند که این که یک فرض ساده‌سازی شود یک چیز است و این که کاملاً غیرواقعی باشد، چیز دیگری است. چالشی که اتریشی‌ها با نئوکلاسیک‌ها دارند این نیست که مفروضات آن‌ها ساده است بلکه این است که این مفروضات، کاملاً در تناقض با واقعیت تجربی دربارهٔ نحوهٔ کنش انسان‌ها و مشی آنهاست (که پویا و خلاقانه‌اند) بنابراین، از دیدگاه مکتب اتریش این واقعی نبودن بنیادین فرضیات نئوکلاسیک هاست که به اعتبار نتیجه‌گیری‌های نظری نئوکلاسیک‌ها در تحلیل شان از مسائل مختلف اقتصاد کاربردی تحت بررسی لطمه می‌زند.
اتریشی‌ها در فرموله کردن مفروضات نظری شان به خطا رفته‌اند.
اتریشی‌ها استفاده از صورت گرایی ریاضیاتی را بیشتر یک نقص می‌دانند تا یک فضیلت، چرا که از زبان نمادینی تشکیل شده‌است که یرای رفع نیازهای دنیای علوم طبیعی، مهندسی و منطق توسعه داده شده‌است.
همچنین ریاضیدانان هنوز نتوانسته‌اند (شاید هم هرگز نتوانند) یک علم کامل ریاضیاتی را درک و توسعه دهند که تحلیل ظرفیت خلاقانه انسان را با تمام پیچیدگی‌هایش ممکن سازد. برای انجام این کار، ریاضی دانان نمی‌توانند بر اصول مفروص گرفته شدهٔ ثبات ویا عدم تغییر برآمده از دنیای فیزیک تکیه کنند که زیربنای توسعهٔ تمام زبان‌های ریاضیاتی شناخته شده‌است.
اتریشی‌ها مطالعات تجربی کمی را ارائه می‌کنند.
اگه چه اتریشی‌ها اهمیت زیادی برای نقش تاریخ قایل هستند، اما آن‌ها می‌دانند که فعالیت علمی شان در حوزهٔ کاملاً متفاوتی روی می‌دهد، یعنی در حوزهٔ تئوری. تئوری باید پیش از این که بتواند برای تبیین واقعیت تشریح رخدادهای تاریخی استفاده شود، شناخته شود. در حقیقت، اتریشی‌ها تولید بیش از حد تحلیل‌های تجربی و کمبود بیش از حد مطالعات نظری تسهیل‌کنندهٔ درک و تفسیر زندگی واقعی را مشاهده می‌کند.
اتریشی‌ها پیش‌بینی اقتصادی را رها کرده‌اند.
در حال حاضر، ما می‌دانیم که نظریه پردازان اتریشی دربارهٔ امکان پیش‌بینی رویدادهای آینده در فضای اقتصاد و علوم اجتماعی کاملاً خردمندانه محتاطانه عمل می‌کنند. آن‌ها ترجیح می‌دهند تا بر سر تشکیل یک چارچوب یا مجموعه‌ای از مفاهیم و قواننین نظری متمرکز شوند که امکان تفسیر واقعیت و کمک به انسان‌های کنشگر (کارآفرین) برای تصمیم‌گیری با احتمال موفقیت بالاتر را می‌دهد. اتریشی‌ها، صرفاً می‌توانند پیش‌بینی‌های کیفی ارائه دهند وآن‌ها را در یک حالت کاملاً نظری به بلوغ برسانند.
جاسمین ساندلا
جاسمین ساندلا (Jasmine Sandlas؛ زادهٔ February 10, 1995) موسیقی‌دان است. او برای ترانه‌های فیلم‌های سینمای هند نیز فعالیت کرده‌است.
گمینا لوبشا
گمینا لوبشا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان بژگ واقع شده‌است. گمینا لوبشا ۲۱۲٫۷۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۵۷۷ نفر جمعیت دارد.
کلینتون (شهرستان ورنون، ویسکانسین)
کلینتون (به انگلیسی: Clinton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ورنن، ویسکانسین واقع شده‌است. کلینتون ۹۳٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۵۴ نفر جمعیت دارد و ۳۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرماندو پورلی
آرماندو پورلی (Armando Peverelli; December 2, 1921 – 1921:12:2, July 18, 1981) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا بود.
قلعه گبری دژگاه
== قلعه گبری دهرم مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، شهر دهرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ==
العریشة
العریشة شهری در استان حسکه در سوریه است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۴، ۳۹۵۷ نفر بوده‌است.
اندیس چک چکو
چک چکو یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر اردکان استان یزد قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، سرب و روی است.
امریکن آیدل (فصل ۸)
هشتمین فصل از برنامه امریکن آیدل در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۹ آغاز شد. در این فصل داوران رندی جکسون، سایمون کاول و پائولا عبدل بودند که کارا دیوگاردی هم به عنوان چهارمین داور به آنها اضافه شد. این آخرین فصلی بود که عبدل در آن داوری می‌کرد. کریس آلن از کان‌وی، آرکانزاس برنده این فصل بود؛ و آدام لمبرت به عنوان نفر دوم این فصل انتخاب شد. کریس آلن اولین برنده متأهل امریکن آیدل است.
مک‌دانل اف۲اچ بانشی
مک‌دانل اف۲اچ بانشی یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
موش‌صاریغ‌ها
موش‌صاریغ‌ها سرده‌ای از کیسه‌دارهای دوزهدانی‌سان عضو تیره دوزهدانیان است. این کیسه‌داران را صاریغ می‌نامند.
اعضای این سرده را نباید با موش‌های کیسه‌دار کوچک عضو سرده ریزموش‌ها اشتباه گرفت؛ همچنین با صاریغ کوتوله کوهی.
آماسیا، آرماویر
آماسیا، (به ارمنی: Ամասիա) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است. آماسیا در ۱۰ کیلومتری جنوبغرب آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است. آماسیا در سال ۱۹۳۰ بنیانگذاری شده است
خصوصیات
آماسیا ۹۵۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۹۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گمینا لوبنگا
گمینا لوبنگا یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ژشوف واقع شده‌است. گمینا لوبنگا ۵۴٫۷۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۴۱۱ نفر جمعیت دارد.
گیلانه (فیلم)
گیلانه فیلم سینمایی مشترک رخشان بنی‌اعتماد و محسن عبدالوهاب محصول سال ۱۳۸۳ است. این فیلم کاندید سه سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر شد که برنده سیمرغ بهترین چهره پردازی و جایزه ویژه هیئت داوران شد، همچنین فاطمه معتمدآریا نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کرد.
خلاصهٔ داستان
این فیلم نگاهی به اوایل جنگ و اعزام نیروهای جوان به جبهه دارد. ننه گیلانه به همراه پسر و دختر جوانش در کوران جنگ و در بمباران‌های تهران، زندگی دشواری را می‌گذرانند.
تپه قلعه مبارک‌آباد
تپه قلعه مبارک‌آباد یا دژ سپید مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای مبارک‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۶۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ایلان‌قره علیا
ایلان‌قره علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ماکو در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چایپاسارحنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن۲۳ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
زنبورک (جنگ‌افزار)
زنبورک یا زنبوره گونه‌ای توپ سرپر کوچک و دستی بود. در میدان جنگ آن را معمولاً بر پشت چهارپایان و اغلب شتر حمل می‌کردند. اختراع این سلاح در ایران و در دوره صفویه اتفاق افتاد و تا پایان سلطنت رضا شاه پهلوی از جنگ‌افزارهای رایج بود. این سلاح در هند و عثمانی نیز به‌کار می‌رفت و ارتش امپراتوری بریتانیا در مستعمرات خود مانند هند و مصر از آن استفاده می برد. به کسی که زنبورک را بکار می‌برد «زنبورک‌چی» می‌گفتند. جای ساختن و نگاهداری زنبورک‌ها «زنبورک‌خانه» نام داشت.
تا قبل از ورود سلاح گرم، سلاح سرد به ویژه شمشیر جایگاه خاصی در میدان‌های رزم داشت؛ اما با ورود این سلاح و توسعه و پیشرفت آن‌ها، به‌کار گیری سلاح سرد در جنگ‌ها کمرنگ شد و تنها هنگامی که جنگ مغلوبه می‌شد و نیز در نبردهای تن به تن از آن‌ها استفاده می شد.
ارتش صفوی تا زمان شاه عباس از توپخانه بی‌بهره بود و استفاده از سلاح آتشین را در زمان شاه اسماعیل اول ناجوانمردانه می‌دانست، و در برابر بیگانه قدرتی که در پیش رو داشت یعنی امپراطوری عثمانی که مجهز به سلاح گرم بود و سازمان منظم و مرتبی که در ارتش خود داشت، عقب مانده بودند، به طوری که به‌واسطه فقدان چنین نیرویی، شکست‌هایی نیز نصیب ارتش صفوی شد. تا این که در زمان شاه طهماسب، سربازان در میدان نبرد شمشیر، نیزه و تفنگ بکار بردند." سربازان ایرانی مردان بلند قامت و نیرومندی هستند که معمولا در میدان نبرد شمشیر و نیزه و تفنگ به کار می‌بردند.... تفنگداران ایرانی مسلح به تفنگ‌هایی هستند که عموما شش وجب درازای لوله آن‌هاست."(1)