cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
منطقه ساحل رائی
منطقه ساحل رائی یکی از منطقه های استان مادانگ واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه ساحل رائی است. این منطقه خود از ۳ فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود.
یونومایسین
یونومایسین نوعی یون‌بر و نیز نوعی آنتی‌بیوتیک است که توسط باکتری استرپتومایسس کنگلوباتوس (Streptomyces conglobatus) تولید می‌شود. این ترکیب با نسبت ۱:۱ به یون‌های کلسیم متصل می‌شود.
منطقه ساحل رائی
تقسیمات
این منطقه دارای ۳ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
گوجه گل
گوجه گل (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
سامبیر
سامبیر شهری واقع در استان لویو اوکراین است. جمعیت این شهر نفر است.
رودخانه کونیا
رودخانه کونیا رودخانه‌ای است که در روسیه جریان دارد.
دزوند سفلی
دزوند سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
۵۵۸ (قمری)
۵۵۸ (قمری)، پانصد و پنجاه و هشتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با هفدهم دسامبر سال ۱۱۶۲ میلادی است.
الی بن دهان
الی بن دهان (אלי בן דהן؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار، و ربی اهل اسرائیل است. او از ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ قائم مقام وزیر خدمات مذهبی بوده‌است. او هم‌اکنون به عنوان نمایندهٔ کنست از حزب خانه یهودی و قائم مقام وزارت دفاع اسرائیل فعالیت می‌کند.
کریستال باورساکس
کریستال باورساکس متولد (۴ اوت ۱۹۸۵) نفر دوم فصل ۹ از سری مسابقات امریکن آیدل، خواننده و ترانه سرا در الیستون اوهایو به دنیا امد. او اولین البوم خود را با نام دختر کشاورز در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد.
وی در ۱ دسامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که دوجنس‌گراست.
ملی کردن آب‌های کشور
ملی کردن آب‌های کشور در ایران قانون نوینی برای آب های کشور ایجاد کرد. وظایف قانون آب این است که آب را به فرم طبیعی و دیگر فرم‌های خود مانند آب‌های روان، آب‌های ایستا، آب‌های زیرزمینی و غیره از حملات آسیب‌رسان بدان حفاظت کند و منابع آب را نگهداری نماید.
پیشینه
قانون آب از کهن‌ترین قوانین دنیا می‌باشد. از هنگامی که انسان به کشت پرداخت و باران تنها بس نبود سیستم‌های آبیاری بنیان شد و دسترسی و تقسیم آب زیر قانون قرار گرفت. باستانی‌ترین قانون آب در دنیا، قانون همورابی است که چهار هزار ساله است و تقریباً بین ۱۸۱۰ پیش از میلاد مسیح (زاد روز همورابی) و ۱۷۵۰ پیش از میلاد مسیح ( مرگ همورابی ) نوشته شد. . در قانون همورابی قانون آبیاری و استفاده از آب دیده می‌شود. از آن جا که آب‌رسانی به مردم از اهمیت ویژه ملی برخوردار است. در بیشتر کشورها دولت رل بسیار مهمی را بازی می‌کنند. امروزه در سرتا سر دنیا قانون آب، شامل راه‌های آبی ( مانند کشتیرانی) و فاضلاب نیز می‌شود.
ملی کردن آب‌های ایران
در جهار چوب منشور اصول انقلاب شاه و مردم که در ۶ بهمن ۱۳۴۱ به تصویب مردم ایران رسید اصل دیگری برای نگاه بانی ثروت طبیعی ایران به تصویب رسید. اصل دهم انقلاب شاه و مردم ملی کردن آب‌های کشور روی زمینی و زیر زمینی در سراسر کشور در امرداد سال ۱۳۴۷ و دوره نخست وزیری امیرعباس هویدا به تصویب رسید و به تحقق پیوست. این اصل برای گسترش منابع آب و جلوگیری از به هدر رفتن آن و پیدا کردن یک سیاست یکسان در استفاده از منابع آب کشور اعلام شد. به موجب این اصل محمد رضا شاه پهلوی تمامی آب‌های کشور دریاچه ها، رودخانه ها، نهرها، جوی بار ها، دره ها، برکه ها، چشمه ها، آب‌های معدنی و آب‌های زیر زمینی را به عنوان ثروت ملی اعلام کرد. حفظ و حراست منابع و ذخایر آب‌های زیرزمینی و نظارت در کلیه امور مربوط به آن به وزارت آب و برق محول شد.
با افزایش و گسترش کشاورزی در ایران اعلام این اصل ضروری شد. آبهای ایران بخش مهمی از آن به هدر می رفت یا گاه مرداب‌هایی به وجود می آمد که محل پرورش پشه مالاریا و عوامل بیماری‌های دیگر بود. بزرگترین سختی در امر آبیاری کشتزارها بود که با عواملی چون پخش نا متناسب زمانی و مکانی باران، بالا بودن تبخیر در نتیجه افزایش روزهای وزش بادهای موسمی، شور شدن آبهای شیرین، نامناسب بودن وضع زمین، هدر رفتن آب، کمبود متخصص و وسعت ایران رو به رو بود.آب‌های سطحی رودخانه‌ها و دشت‌های عمده آبرفتی کشور شناسایی و آب‌های زیر زمینی بررسی شد و پزوهش‌های گسترده در باره آب‌های موجود در لایه‌های آهکی زیر زمینی انجام گرفت.
در جهت مهار کردن آبهای روی زمینی ۱۳ سد در ایران ساخته شد. هدف دراز مدت این بود که زمین‌های کشاورزی زیر کشت در سال 1342 از ۳،۷ میلیون هکتار در سال ۱۳۵۷ به ۱۵ میلیون هکتار برسد. تا سال ۱۳۴۲ پنج سد بزرگ و کوچک در ایران وجود داشت و تا سال ۱۳۵۷ هشت سد بزرگ مخزنی دیگر ساخته شد. روی هم رفته ظرفیت دریاچه‌های زیر این سدها بیش از ۱۳ میلیارد مکعب بود که آبیاری هشت سد هزار هکتار زمین کشاورزی و چهار سد هزار هکتار زمین کشاورزی نوین را تأمین کرد.
در کنار تولید آب آشامیدنی و آب برای آبیاری زمین‌های کشاورزی این سدها توان آن را داشتند که ۱۰۸۴ کیلو وات برق تولید کنند. ظرفیت نیروگاهای نصب شده در سال ۱۳۴۲؛ ۸۵۰ مگا وات و در سال ۱۳۵۷ ؛ ۷۵۰۰ مگا وات بود.[۲] با گسترش شهرها و افزایش جمعیت گسترش اقتصادی و اجتماعی بهره‌برداری از منابع آب، روز به روز با اهمیت تر می شد. صنایع ذوب آهن، پترو شیمی، تولید و بهره‌برداری از برق لزوم این اصل را بر همگان روشن کرده بود.
برای جلوگیری از نفوذ آب به داخل زمین در سطحی بالاتر از سطح رود خانه‌ها بیست و هشت سد انحرافی ساخته شد.
بخشی دیگر از این اصل برای ایجاد مرکزهای شیرین کردن آب دریا در کرانه خلیج فارس است که برای مصرف شهری، خانگی، بر طرف کردن کاستی‌ها ی موجود در شهرها و روستاهای کرانه‌های جنوبی کشور و استفاده در صنعت و کشاورزی بود.
قوانین
قانون آب و نحوه ملی شدن آن
قانون اصلاح تبصره ماده 29 قانون آب و نحوه ملی شدن آن
قانون حفظ و حراست منابع آب‌های زیرزمینی کشور
قانون تشکیل شرکت‌های تأمین و توزیع آب و تأسیسات فاضلاب شهرها
بانک سومیتومو میتسویی
بانک سومیتومو میتسویی بانک ژاپنی است، که شرکت تابعه‌ای از گروه مالی سومیتومو میتسویی به‌شمار می‌آید و از سال ۲۰۰۹ به‌عنوان دومین بانک بزرگ ژاپن شناخته می‌شود.
بانک سومیتومو میتسویی در سال ۱۹۹۶ از ادغام چندین بانک کوچک و بزرگ ژاپنی راه‌اندازی شد، که شناخته شده‌ترین آنها عبارتند از ساهورا بانک (تأسیس: ۱۸۷۶) و سومیتومو بانک (تأسیس: ۱۸۹۵). شعبه مرکزی این بانک در چیودای، توکیو قرار دارد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۴۴۴ شعبه بانک در سراسر جهان می‌باشد.
کاروکسازون
کاروکسازون (Surodil و Timostenil) یک داروی ضد افسردگیست که قبلاً برای درمان اختلال افسردگی عمده استفاده می‌شد اما اکنون دیگر به بازار عرضه نمی‌شود. این ماده به عنوان یک بازدارنده برگشت‌پذیر مونوآمین اکسیداز (RIMA) بر هر دو زیرگروه MAO-A و MAO-B عمل می‌کند.
شهرستان انار
شهرستان انار یکی از شهرستان‌های شمال غرب استان کرمان در ایران است.مرکز این شهرستان، شهر انار است.
شهرستان انار در خرداد ۸۸ از شهرستان رفسنجان جدا شد و مستقل گردید.
قدمت شهرستان انار بر اساس آثار باستانی کشف شده موجود به قبل از دوره اسلام باز میگردد.
این شهر به دلیل قرار گیری در مسیر جاده تهران_بندرعباس و یزد_کرمان از موقعیت ویژه ای برخوردار است.
موقعیت جغرافیایی
شهرستان انار از شمال تا شمال غربی با شهرستان مهریز استان یزد، از شرق تا جنوب شرقی با شهرستان رفسنجان و از غرب تا جنوب غربی با شهرستان شهربابک همسایه است.
تقسیمات کشوری
شهرستان انار شامل ۱ بخش، ۲ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
جمعیت
جمعیت شهرستان انار براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۶٬۸۹۷ نفر بوده‌است.
وضعیت اجتماعی
شغل اکثریت مردم شهرستان انار، کشاورزی است و به علت کم‌آبی و کیفیت نامناسب آب، تنها محصولی که هنوز مقاومت کرده و کشت می‌شود پسته می‌باشد.
امکانات دانشگاهی
وجود دانشگاه آزاد اسلامی واحد انار، دانشگاه پیام نور انار و دانشگاه علمی کاربردی امینشهر در این شهرستان باعث جذب بیش از سه‌هزار دانشجو بصورتهای مختلف در رشته‌های متفاوت شده‌است. امروزه دانشگاه آزاد دارای رشته‌های کارشناسی ارشد نیز است. آموزش و پرورش انار از سال ۷۲ به صورت مستقل آغاز بکار نموده‌است. امروزه بعلت کنترل جمعت، تعداد دانش آموزان به نزدیک ۸۰۰۰ نفر رسیده که در ۷۰ مدرسه مشغول به تحصیل می‌باشند.
گزاوند
گزاوند روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. گزاوند از شمال به روستای کهلو علیا و بخش نوبران می رسد؛ از شرق به تفرش منتهی می شود؛ از جنوب هم با روستاهای احمد آباد و طیرزآباد راه ارتباطی دارد. گزاوند در پای کوه بنا شده‌است. در این روستا به دلیل برخورداری نسبی از امکانات عمرانی (مانند لوله‌کشی آب و گاز و همچنین خطوطِ برق و مخابرات) طی سال‌های اخیر مهاجرت به شهر کمتر شده‌است.
جاذبه های طبیعی
روستای گزاوند مناظر طبیعی و گردشگری فراوانی دارد.آبشار شُرشُر یکی از جاذبه‌های طبیعی گزاوند است. این آبشار در سمت شرقی و در فاصله یک کیلومتری از روستا قرار دارد. در ورودیِ روستا نیز یک آبگیرِ طبیعی وجود دارد که در بینِ اهالی به " سدّ " موسوم است، بیشترین عمقِ این سدّ یک و نیم متر می باشد و آبزیانی مانند ماهی قرمز، لاک پشت و قورباغه در آن زیست دارند. در اطرافِ این روستا چندین آبگیر کوچک و بزرگ وجود دارد که برای سیراب نمودن دام ها استفاده می شود. در سمت جنوبِ شرقی این روستا و مابینِ گزاوند و روستای احمدآباد، غار امجک قرار دارد. در داخلِ این غار حوضچه ای هست که آبِ آن از چشمه ی کوهِ سلطان امجک تامین می شود. دوری از دسترس مسافران و ناشناختگیِ مسیرِ این غار باعث شده که این اثر طبیعی، بِکر و دست نخورده باقی بماند.
کشاورزی و باغداری
باغستانِ گزاوند که اهالی آن را "دشت" می خوانند در جوارِ روستا قرار گرفته است و درختانِ انگور، گردو، بادام، سیب، زردآلو و ... در آن پرورش داده می شود. در اطرافِ باغات هم سبزیجات، پیاز، سیب زمینی، نخود، لوبیا و ... می کارند؛ اما در زمین های دور از روستا، معمولاً گندم و جو کشت می کنند.
مشاغل
کشاورزی و دامداری، شغل اصلی اهالی گزاوند است. بیشتر زنان روستا در کنار رسیدگی به امور خانه، قالی هم می بافند. پرورش طیور هم درسال های اخیر رو به افزایش بوده است. در این روستا موقعیت برای آبزی پروری هم فراهم است.
آموزش
تعدادِ دانش آموزانِ این روستا نسبت به روستاهای اطرافش بیشتر است. در هر سالِ تحصیلی دو معلم در مدرسه ی ولیعصر گزاوند به دانش آموزانِ پیش دبستانی و پایه های اول تا ششم درس می دهند. انتظار می رود با افزایشِ تعدادِ دانش آموزان در سالهای پیشِ رو، مقطعِ متوسطه نیز در آنجا دایر شود.
پوشش گیاهی و مراتع
زمین ها و کوهپایه های اطرافِ این روستا، محلِ رشدِ گیاهانِ خوراکی و دارویی از قبیلِ آویشن، بالامبو، ریواس، پاغازه(غازیاغی)، شنگ (یِملیک)، کَلمَکَشیر، کنگر و ... است. با توجه به جمعیتِ کم و وسعتِ مراتع اطراف روستا، زمینه خوبی برای دامپروری وجود دارد. دامداران معمولاً در سردترین روزهای زمستان هم گوسفندان را به چراگاه می برند. آبگیرهای طبیعی و درّه ها و کوه های دارای پوشش گیاهیِ مناسب در اطراف روستا وجود دارد. از میانِ برخی از کوه ها چشمه های کوچکی می جوشد که برای سیراب کردن دام ها کافی است.
جمعیت
این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۵ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
نووا وس ناد پوپلکوو
نووا وس ناد پوپلکوو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه سمیلی واقع شده‌است. نووا وس ناد پوپلکوو ۶۵۴ نفر جمعیت دارد و ۴۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلفا رومئو جی‌تی‌وی و اسپایدر
آلفارومئو جی‌تی‌وی و اسپایدر (Alfa Romeo GTV & Spider) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ (GTV)/>۱۹۹۵–۲۰۰۶ (Spider)در میلان، ایتالیا، تورین، ایتالیا و پینینفارینا تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت دستی است.
۵۵۹ (قمری)
۵۵۹ (قمری)، پانصد و پنجاه و نهمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با هفتم دسامبر سال ۱۱۶۳ میلادی است.
بیلبرجیا نوتانس
بیلبرجیا نوتانس نام یک گونه از تیره آناناسیان است.
۱۳ فروردین
۱۳ فروردین سیزدهمین روز از سال در گاه شماری خورشیدی است. به پایان سال ۳۵۲ روز (۳۵۳ روز در سال کبیسه) مانده‌است.
دهستان چمن
دهستان چمن نام دهستانی در بخش تخت سلیمان شهرستان تکاب، استان آذربایجان غربی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۱۰ نفر (۷۴۴ خانوار) بوده‌است.
محمدعلی حلبی
محمدعلی الحلبی (زاده ۱۹۳۷ – درگذشته ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۶) وی سیاستمداری سوری بود که منصب نخست‌وزیری سوریه را در زمان مابین ۲۷ مارس ۱۹۷۸ تا ۹ ژانویه ۱۹۸۰ در زمان ریاست‌جمهوری حافظ اسد بر عهده داشت.
قفل (رایانه)
در علم کامپیوتر، یک قفل یک مکانیزم هماهنگ سازی برای اعمال محدودیت در دسترسی به منابع در یک محیط است که در آن نخ‌های زیادی برای اجرا وجود دارد. قفل یکی از راه‌های اعمال سیاست‌های کنترل همروندی است.
منابع
//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lock (computer science)&oldid=481958781 ویکی‌پدیا انگلیسی
بودیمیر وویاچیچ
بودیمیر وویاچیچ (January 4, 1964) یک بازیکن فوتبال اهل مونته‌نگرو است. وی در تیم ملی فوتبال مونته‌نگرو بازی کرده است.
اسکربرو، ویرجینیای غربی
اسکربرو شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۸۶ نفر بوده‌است.
۵۶۰ (قمری)
۵۶۰ (قمری)، پانصد و شصتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و پنجم نوامبر سال ۱۱۶۴ میلادی است.
کویل روگوفسکی
کویل روگوفسکی یک وسیلهٔ الکتریکی برای اندازه‌گیری جریان متناوب (AC) یا پالس جریان با سرعت بالا است که نام آن برگرفته از نام والتر روگوفسکی است. این دستگاه شامل یک کویل پیچه است که انتهای یک سمت آن از میان مارپیچ عبور می‌کند و در کنار سر دیگر قرار می‌گیرد.
مزایا و معایب
از مزایای کویل روگوفسکی می‌توان به هزینهٔ ساخت پایین اشاره کرد و همچنین دارای اندوکتانس پایین است. یکی از معایب آن نیز این است که نیازمند استفاده از مدار انتگرال‌گیر است.
امپراتوری پرتغال
امپراتوری پرتغال The Portuguese Empire (Império Português), یا امپراتوری ماورای دریاهای پرتغال -Portuguese Overseas Empire- Ultramar Português' امپراتوری در آغاز دوران مدرن بود که مستعمرات زیادی در آمریکای جنوبی، آفریقا و جنوب شرقی آسیا داشت
اولین پادشاهی فرا قاره‌ای
امپراتوری پرتغال اولین امپراتوری مدرن جهانی دنیا است. یا به عبارتی اولین امپراتوری استعماری جهان است. اولین امپراتوری فرا قاره‌ای دنیا است که به دلیل برخورداری از کشتی‌های بزرگ بادبانی قادر بوده‌است در قاره اروپا- غرب آفریقا- شرق آفریقا- آسیا- آمریکای لاتین استقرار پیدا کند. اولین استعمارگران مسیحی هستند که در جنوب ایران و در جزایر خلیج فارس (هرمز) مستقر شدند. . .  طولانی‌ترین استعمارگر مدرن برای ۶ قرن حضور استعماری از ۱۴۱۴ تا ۲۰۰۲ که به آخرین مستعمره خود تیمور شرقی استقلال داد. دریانوردان پرتغالی ابتدا در سال ۱۴۱۹ سواحل غرب آفریقا را درنوردیدند. در سال ۱۴۸۸ دماغه امید نیک را پیمود در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما به هند رسید.
ورود استعمار پرتغال به خلیج فارس
سال ۱۴۹۸ م واسکو دو گاما با عبور از جنوب و شرق آفریقا با کمک یک راهنمای ایرانی‌تبار از بندر موسی بیگ (در شمال موزامبیک) بسوی هند روانه شد و گزارشی مفصلی از اهمیت پارس و هند به دربار پرتغال فرستاد. پرتغالی‌ها اولین استعمارگرانی بودند که از غرب اروپا به خلیج فارس وارد شدند. پرو دی کوویل‌ها ۱۴۸۹ (احتمالاً ۱۴۹۸) از هرمز گزارشی فرستاد و آلبوکرک ۱۵۰۷ هرمز را اشغال نمود. از سال ۱۵۰۷ تا ۱۶۲۲ پرتغالی‌ها در خلیج فارس به تجارت مشغول بودند اما به‌تدریج آن‌ها بر جمعیت و حوزه کاری خود افزودند و در خلیج فارس استحکامات نظامی ایجاد کردند و بدنبال آن کاتولیک‌ها روانه خلیج فارس شدند. آن‌ها در سال ۱۵۱۵ م. نظر موافق شاه عباس را برای در اختیار گرفتن هرمز کسب کردند و در قرارداد میناب ۱۵۲۳م. این توافق رسمی شد؛ و قرار شد بحرین و قطیف سواحل شمالی عربستان در اختیار ایران قرار گیرد. در سال۱۵۲۱ به دلیل مخالفت بحرین با حاکم هرمز، بحرین به تصرف پرتغال درآمد اما ایرانی‌ها آن‌ها را از بحرین بیرون کردند. پرتغالی‌ها از قدرت صفوی‌ها در بصره نگران بودند و علی‌رغم روابط تجاری با بصره جرات ورود و ایجاد پایگاه در بصره را پیدا نکردند و در عوض به هرمز و گمبرون توجه نشان دادند.
فتح هرمز
پادشاه پرتغال مانوئل یکم خود را امپراتور پرتغال- شرق آفریقا- و پارس می‌دانست. پرتغالی‌ها سراسر شرق آفریقا تا مالاگا را در تصرف داشتند و حتی بخشی از هند و چین را نیز در اختیار داشتند و بزرگترین امپراتوری قرن شانزدهم جهان بودند. پرتغالی‌ها می‌خواستند که بر تجارت آفریقا و آسیا سلطه داشته باشند آن‌ها سال ۱۵۰۷ سکوترا را تصرف کردند و سپس هرمز را در اختیار گرفتند.
بحرین
تصرف بحرین با کمک امیر هرمز و یک فرمانده بنام دریابیگی رئیس خرافو انجام شد و با کشته شدن مقرن ابن زبیل حاکم بحرین خلافت آل جابر پایان یافت. مقرن که تابع هرمز بود ولی از پرداخت مالیات به امیر هرمز سرباز زد و بدین وسیله مجازات شد . پرتغالی‌ها به وسیلهٔ امیر هرمز بحرین را تابع خود نمودند. بحرینی‌ها همگی شیعه بودند در حالیکه هرمز سنی بود و این مایه اختلاف و درد سر بود. بر اساس نوشته‌های بلگریو در یک مورد شورشیان فرماندار هرمز را به صلیب کشیدند.
چگونگی فتح هرمز
۲۱ آوریل سال ۱۶۲۲ سپاه ایران جزیره هرمز را از بزرگترین امپراتور قرن باز پس گرفت و جایگاه خود را در جهان در فهرست ابرقدرتهای قرن شانزدهم ثبت کرد. انگلیسی‌ها نیز ۴ کشتی خود را با خدمه فنی در اختیار ارتش امام قلی خان گذاشتند. آلبوکرک (پرتغالی) اعتقاد داشت هر کشوری که سه نقطه مالاگا- عدن و هرمز را در اختیار داشته باشد بر تجارت دنیا حاکم خواهد بود. اهمیت هرمز آنقدر بود که استعمارگران انگلیسی را نیز به طمع انداخته بود. سپاه ایران به دلیل شکایت‌های ایرانیان گمبرون قصد تنبیه پرتغالی‌ها در خلیج فارس کرد و نه تنها جزیره هرمز را آزاد ساخت بلکه پرتغالیها را تا مومباسا درکنیا مجبور به عقب‌نشینی کرد؛ و این مقدمه‌ای برای شکست‌های پی در پی پرتغال در شرق آفریقا. شد و با حمایت شاه ایران، امام مسقط موفق شد قلعه عظیم ممباسا را در جنگ خونینی که به جنگ صلیبی ممباسا معروف است تصرف کند. ایران تا سال ۱۸۲۰ پرچمدار تمام خلیج فارس و دریای عمان و دریای فارس شد. انگلیس‌ها که از شکست پرتغال خرسند بودند و به قدرت ایران اعتراف داشتند و ایران را تنها رقیب قدرتمند عثمانی‌ها می‌دانستند. حتی درعهدنامه مجمل ۱۸۰۹ و عهدنامه مفصل ۱۸۱۲ مجمل و مفصل زمانی که انگلیس به عنوان ابرقدرت جهان ظهور می‌کرد حاکمیت ایران را بر کل خلیج فارس به رسمیت شناخت.
کریس فن
کریستوفر مایکل فن معروف به "#۳" ، "مِستِر دماغ خیارشور" ، "مِستِر فن" ،" پینوکیو" متولد ۲۴ فوریه ۱۹۷۲، (۵ اسفند ۱۳۵۰) در دی موین آیووا یک نوازنده آمریکایی پرکاشن در گروه اسلیپنات است.
قوشه‌خانی
قوشی خانه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
پاچیستاچیس
پاچیستاچیس نام یک گونه از تیره پاخرسیان است.
سوره تو
سوره تو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۶ نفر (۱۵۷خانوار) بوده‌است.
مدارگرد ردیاب گاز اگزومارس
مدارگرد ردیاب گاز اگزومارس (ExoMars Trace Gas Orbiter) یک پروژه مشترک در قالب پروژه اگزومارس بین سازمان فضایی اروپا و سازمان فضایی روسکاسموس روسیه است.
مأموریت اصلی این فضاپیما، تصویربرداری از سیارهٔ سرخ و بررسی جوّ آن است. این مدارگرد همچنین یک فرودگر مریخ موسوم به اسکیاپارلی (Schiaparelli) یا (EDM) را با خود حمل می‌کند.
هدف اصلی، بررسی دقیق‌تر حضور گاز متان (CH4) در مریخ است که در زمین تا حد زیادی توسط میکروب‌ها تولید می‌شود و نشانه‌هایی از حضور آن توسط ماموریت‌های قبلی مشاهده شده بود. این مأموریت قصد دارد روشن سازد که آیا این گاز را میکروب‌ها تولید کرده‌اند یا منشأ آن تحولات زمین‌شناختی مریخ است.
موشک روسی پروتون که حامل مدارگرد ردیاب گاز اگزومارس است از پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان پرتاب شد و برای قرار گرفتن در مسیر پرتابی درست به سوی مریخ به ۱۰ ساعت زمان نیاز داشت، موتور موشک باید چندین بار خاموش و روشن می‌شد تا در نهایت با سرعت ۳۳ هزار کیلومتر از زمین دور و رهسپار مریخ شود. کاوشگر TGO همراه با فرودگر آن اسکیاپارلی (EDM) سنگین‌ترین محمولهٔ فضایی و فضاپیمایی است که تا کنون به سوی مریخ فرستاده شده است.
قارامای (شهر در سطح ولایت)
قارامای یک شهر (به اویغوری: قاراماي شەھىرى)(به چینی: 克拉玛依市، به پین‌یین: Kèlāmǎyī Shì) یک شهر (در سطح ولایت) در جمهوری خلق چین است که در سین‌کیانگ واقع شده‌است. شهر در سطح ولایت قارامای ۷٬۷۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۰،۳۴۸ نفر جمعیت دارد و ۳۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حادثه‌جویان (فیلم ۱۹۹۹)
حادثه‌جویان (Thrill Seekers) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی به کارگردانی ماریو فیلیپ آتزوپاردی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کاسپر ون دین، کاترین بل و جولیان ریچینگز اشاره کرد.
قارامای (شهر در سطح ولایت)
شهر قارامای از ثروتمندترین شهرهای چین می‌باشد. نام این شهر، به زبان اویغوری به معنی «نفت سیاه» می باشد. این نام اشاره به میدان‌های استخراج نفت اطراف شهر دارد.
حادثه‌جویان (فیلم ۱۹۹۹)
این فیلم در تورنتو، همیلتون، انتاریو، انتاریو و کانادا فیلم‌برداری شده‌است.
قارامای (شهر در سطح ولایت)
جغرافیا
منطقهٔ شهری اصلی قارامای ۳۰۰ کیلومتری شمال‌غرب مرکز سین‌کیانگ، شهر اورومچی قرار دارد. منطقه مایتاغ/دوشانزی در منتهی علیه جنوبی شهر در سطح ولایت قارامای در فاصله ۲۳۵ کیلومتری شرقی اورومچی و فاصله ۱۵۰ کیلومتری جنوبی منطقهٔ‌ شهری اصلی قارامای قرار دارد.
شهر قارامای در دل ولایت تارباغاتای (که خود بخشی از ولایت خودمختار ایلی قزاق است) قرار دارد، اما بخشی از این ولایت نیست، بلکه خود یک شهر در سطح ولایت است. شهر قارامای از ۴ منطقه تشکیل شده است. از لحاظ جغرافیایی، شهر قارامای از دو قسمت مجزا تشکیل شده است. شهر کویتون (که بخشی از ولایت خودمختار ایلی قزاق است) و شهر هویانگهه، منطقه مایتاغ در جنوب را از سه منطقهٔ قارامای، جرن‌بلاغ، و اورقو جدا کرده است.
تاریخ
این جمهوری تا سال ۱۹۴۹ میلادی، بر اراضی که امروز شامل ولایت خودمختار ایلی قزاق، ولایت خودمختار بورتالا مغول، و شهر قارامای می‌شوند، حکومت کرد. منطقهٔ ایلی در آن زمان متشکل از سه ولایت «ایلی»، «آشان» (آلتای) و «تارباغاتای» تشکیل شده بود.
با پیروزی حزب کمونیست چین در جنگ داخلی چین در سال ۱۹۴۹ میلادی، تاسیس جمهوری خلق چین، و تلاش حکومت تازه تاسیس بر تثبیت حاکمیت خویش، مائو تسه‌تونگ از رهبران جمهوری ترکستان شرقی درخواست کرد که دست از آرمان استقلال برداشته و به حاکمیت چین برگردند. با فشار و اصرار متحد اصلی جمهوری ترکستان شرقی، یعنی اتحاد جماهیر شوروی، رهبران جدایی‌طلب چاره‌ای جز قبول درخواست مائو نداشتند. در نتیجه، در سپتامبر ۱۹۴۹ میلادی، بدون خونریزی و درگیری، منطقهٔ ایلی منحل شده، و سه ولایت آن جمهوری خلق چین پیوسته و در تابعیت استان سین‌کیانگ قرار گرفتند. شهر قارامای در این زمان، تابع ولایت تارباغاتای بود.
در سپتامبر ۱۹۵۴، ولایت خودمختار ایلی قزاق در منطقهٔ ایلی، تابع حکومت استانی سین‌کیانگ تاسیس شد. سه ولایت آلتای، تارباغاتای و ولایت خودمختار بورتالا مغول، بدون انحلال، در تابعیت این ولایت جدید قرار گرفتند. در همین تاریخ، ایلی منحل شده و شهرستان‌های تابع آن، تحت مدیریت مستقیم منطقهٔ خودمختار قرار گرفتند. یک سال بعد، در اکتبر ۱۹۵۵ میلادی، استان سین‌کیانگ به «منطقهٔ خودمختار سین‌کیانگ اویغور» ارتقاء یافت.
در فوریه ۱۹۸۲ میلادی، شهر قارامای، به شهر در سطح ولایت در تابعیت ولایت خودمختار ایلی قزاق ارتقاء یافت.
در ژانویه ۱۹۸۳، شهر کویتون از قاراامی جدا شده و در تابعیت مستقیم ولایت خودمختار قرار گرفت.
در اوت ۱۹۸۴ میلادی، شهر قارامای به شهر در سطح شهرستان تنزل درجه یافت، اما مستقیما تحت مدیریت «ولایت خودمختار» و نه یکی از سه ولایت تشکیل دهنده قرار گرفت.
در ژانویهٔ ۱۹۹۰ میلادی، شهر قارامای دوباره به شهر در سطح ولایت ارتقاء یافت، از تابعیت ولایت خودمختار در آمده، و مستقیما در تابعیت اداری منطقه خودمختار سین‌کیانگ قرار گرفت.
کلئوپاترا
کلئوپاترای هفتم فیلوپاتور (به یونانی باستان: Κλεοπάτρα Φιλοπάτωρ؛ اواخر سال ۶۹ – ۱۲ اوت ۳۰ سال پیش از میلاد) معروف به کلئوپاترا ملکهٔ دودمان سلطنتی بطلمیوسی بود. بطلمیوسی‌ها خاندانی یونانی‌تبار بودند که پس از مرگ اسکندر، در عصر هلنیستی ۲۷۵ سال بر مصر فرمان می‌راندند. بطلمیوسی‌ها در سرتاسر تاریخ خود به زبان یونانی تکلم می‌کردند و از تکلم به زبان مصری خودداری می‌کردند. از این روست که در اسناد رسمی دربار همچون سنگ رشید علاوه بر زبان مصری، یونانی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است. اما کلئوپاترا زبان مصری را فرا گرفت و خود را به عنوان کسی که ایسیس، ایزدبانوی مصری، در او حلول کرده‌است معرفی نمود.
کلئوپاترا زنی بسیار زیبا، باسواد، باهوش و جاه‌طلب بود. وقتی در هجده سالگی ملکه مصر شد که فرمانروایی برای زنان ممنوع بود؛ بنابراین او را مجبور کردند که فرمانروایی خود را ابتدا با برادرانش و سپس با پسرش شریک شود. کلئوپاترا در ابتدا به همراه پدرش، بطلمیوس دوازدهم آولتس، و سپس به همراه برادرانش، بطلمیوس سیزدهم و بطلمیوس چهاردهم، مشترکاً بر تخت سلطنت نشست اما در نهایت به تنهایی فرمانروای مصر شد.
به عنوان فرعون مصر، کلئوپاترا درگیر رابطه‌ای نامشروع با ژولیوس سزار شد که او را در رسیدن به تاج‌و‌تخت و استحکام‌بخشیدن به قدرتش یاری کرده‌بود. او، پسرش از سزار یعنی سزاریون را تا مقام فرمانروای مشترک مصر ترفیع داد.
پس از قتل سزار در سال ۴۴ پیش از میلاد، او از مارک آنتونی در برابر وارث قانونی سزار، گایوس ژولیوس سزار اوکتاویانوس، حمایت کرد. کلئوپاترا درگیر رابطهٔ عاشقانهٔ دیگری با مارک آنتونی شد و بنا بر اظهارات کنیز مراقب کلئوپاترا، هرگز به‌ صورت رسمی با آنتونی ازدواج نکرد؛ آنتونی در روم دارای همسر بود و در روم تعدد زوجین عملی ناشایست بحساب می‌آمد ولی کلئوپاترا از آنتونی صاحب فرزند گردید. کلئوپاترا از مارک آنتونی دوقلویی به نام‌های کلئوپاترا سلن دوم و الکساندر هلیوس و پسر دیگری به نام بطلمیوس فیلادلفوس زایید. آنتونی پس از شکست در نبرد آکتیوم در برابر نیروهای اوکتاویان، خودکشی کرد. اندکی بعد نیز کلئوپاترا، بنا بر رسم مصریان، با گزش یک مار کبرا در ۱۲ اوت سال ۳۰ پیش‌ از میلاد خودکشی کرد. پسر وی، سزاریون که توسط پیروانش فرعون جدید مصر نامیده شده‌بود، تنها یازده روز بعد به دستور اوکتاویان کشته‌ شد. بدین ترتیب مصر به یکی از استان‌های روم به نام آیگیپتوس تبدیل شد.
تا به امروز، کلئوپاترا همچنان به عنوان یکی از شخصیت‌های مشهور در فرهنگ غربی باقی مانده‌است و به خاطر اغواگری و روابط عاشقانه شهرت فراوان دارد. یاد او در بسیاری از آثار هنری و ادبی از جمله تراژدی آنتونیوس و کلئوپاترا اثر شکسپیر، اپرای کلئوپاترا اثر ژول ماسنه و فیلم کلئوپاترا ساخته‌شده در سال ۱۹۶۳ زنده نگه داشته شده‌است. در اغلب تصویرسازی‌ها از کلئوپاترا، او با زیبایی خیره‌کننده‌ای ترسیم می‌شود و تسخیر متوالی قلب قدرتمندترین مردان جهان به عنوان اثباتی بر جذبه‌های بالای جنسی و زیباشناسی او مورد استناد قرار می‌گیرد.
نشستن بر تخت سلطنت
هویت مادر کلئوپاترا دقیقاً مشخص نیست اما بنا بر باور عمومی مادر او کلئوپاترای پنجم تریفائنا، خواهر یا خواهرزاده و همسر بطلمیوس دوازدهم، است. همچنین اگر کلئوپاترای پنجم دختر بطلمیوس دهم و کلئوپاترا برنیس سوم نباشد، این احتمال نیز می‌رود که مادر کلئوپاترا عضوی دیگر از دودمان بطلمیوسی و دختر بطلمیوس دهم و کلئوپاترا برنیس سوم باشد. پدر کلئوپاترا، بطلمیوس دوازدهم، از نوادگان بطلمیوس اول است که او خود از معتمدترین سرداران اسکندر کبیر به‌شمار می‌آید.
تمرکز قدرت و فساد منجر به بروز شورش‌هایی در سرزمین مصر و از دست رفتن قبرس و برقه شد و بدین ترتیب حکومت بطلمیوس دوازدهم به یکی از فاجعه‌بارترین ادوار حکومت خاندان بطلمیوسی مبدل گشت. هنگامی که بطلمیوس به همراه کلئوپاترا به روم سفر کرده بود، کلئوپاترای ششم تریفائنا از فرصت استفاده کرد و تخت و تاج سلطنتی را غصب کرد اما تنها اندکی بعد در شرایطی مشکوک مرد. اگرچه منابع تاریخی در این باره سکوت کرده‌اند اما باور عمومی بر این است که خواهرش، برنیس چهارم، او را مسموم کرد تا خودش به‌تنهایی حکمرانی کند. فارغ از دلیل مرگ کلئوپاترای ششم، برنیس چهارم تا زمان بازگشت بطلمیوس دوازدهم در سال ۵۵ پیش از میلاد بر تخت سلطنت نشست. بطلمیوس دوازدهم به کمک اولوس گابینیوس، ژنرال رومی، اسکندریه را تصرف کرد و باز پس گرفت. برنیس زندانی و اندکی بعد اعدام شد و آنطور که گفته می‌شود سرش به فرمان پدر به دربار سلطنتی فرستاده شد. در این زمان کلئوپاترا که چهارده سال سن داشت، به عنوان نایب‌السلطنه و قائم مقام پدرش منصوب شد گرچه احتمالاً قدرت او به‌شدت محدود بوده‌است.
بطلمیوس دوازدهم در مارس سال ۵۱ پیش از میلاد درگذشت و بنا بر وصیتش دختر هجده ساله‌اش، کلئوپاترا، و پسر ده ساله‌اش، بطلمیوس سیزدهم، مشترکاً بر تخت سلطنت نشستند. سه سال اول حکومت آنان با دشواری‌های فراوانی همراه بود: مسائل اقتصادی، خشکسالی، عدم طغیان کافی رود نیل، و بروز مناقشه‌های سیاسی. گرچه کلئوپاترا بنا بر رسم بطلمیوسی‌ها، با برادر جوان‌ترش وصلت کرده بود اما به‌زودی نشان داد که قصد ندارد قدرت را با او تقسیم کند.
در اوت سال ۵۱ پیش از میلاد روابط کلئوپاترا و بطلمیوس به‌کلی شکرآب شد. کلئوپاترا نام بطلمیوس را از اسناد رسمی حذف کرد و دستور داد تا در سکه‌ها تنها صورت او نقش ببندد. این اقدام کلئوپاترا برخلاف رسوم بطلمیوسی‌ها بود که مطابق آن حکمرانان زن تحت امر حکمرانان مرد قرار می‌گرفتند. در سال ۵۰ پیش از میلاد کلئوپاترا درگیر مناقشه‌ای جدی با گابینیانی شد. گابینیانی گروهی از سربازان رومی تحت امر اولوس گابینیوس بودند که در مصر مانده بودند تا از سلطنت بطلمیوس دوازدهم پس از رسیدن دوباره به قدرت در سال ۵۵ پیش از میلاد حفاظت کنند. وقتی که پسران فرماندار رومی سوریه، مارکوس کالپورنیوس بیبولوس، به مصر آمدند تا از گابینیانی برای پدرشان علیه پارتیان درخواست یاری کنند، گابینیانی سر به شورش برداشتند و پسران بیبولوس را کشتند. کلئوپاترا مسببان این قتل را در غل و زنجیر کرد و به بیبولوس تحویل داد. بدین ترتیب بود که گابینیانی به دشمنان خونی کلئوپاترا بدل گشتند. درگیری کلئوپاترا با گابینیانی از دلایل اصلی سقوط کلئوپاترا از قدرت بود. دوران حکومت انفرادی کلئوپاترا سرانجام با دسیسهٔ گروهی از درباریان به رهبری خواجه پوتینوس و همراهی ژنرالی نیمه یونانی به نام آچیلاس و همچنین تئودوتوس اهل خیوس به پایان رسید. حول و حوش سال ۴۸ پیش از میلاد برادر جوان‌تر کلئوپاترا، بطلمیوس سیزدهم، به تنهایی بر تخت سلطنت تکیه زد.
کلئوپاترا سعی کرد در حوالی پلوسیوم شورشی به پا کند اما به‌زودی مجبور شد همراه تنها خواهر باقی‌مانده‌اش، آرسینو، بگریزد.
قتل پومپه
وقتی کلئوپاترا در تبعید به سر می‌برد، روم درگیر جنگی داخلی شد که در یک سر آن پومپه قرار داشت و در سر دیگر آن ژولیوس سزار. در پاییز سال ۴۸ پیش از میلاد پومپه در نبرد فارسال مغلوب سزار شد و به اسکندریه گریخت و پناه خواست. بطلمیوس که در آن هنگام تنها سیزده سال داشت، تختی در لنگرگاه برای خودش بر پا کرده بود و از آنجا شاهد قتل پومپه به دست یکی از افسران پیشینش خودش (پومپه) بود که در آن زمان در محضر خاندان بطلمیوسی خدمت می‌کرد. سر او را به محض خروج از کشتی، جلو چشمان زن و بچه‌هایش زدند. گفته می‌شود بطلمیوس دستور داده بود تا بلافاصله سر پومپه را بزنند تا نزد سزار خودشیرینی کرده باشد و بدین ترتیب دل سزار را که در آن زمان مصر به او بدهی کلانی داشت، نرم کرده باشد و او را به متحد جدید مصر بدل کند. اما این ماجرا مطابق میل بطلمیوس پیش نرفت و دو روز بعد که سزار در تعقیب پومپه به مصر رسید و با سر بریدهٔ پومپه مواجه گشت، به شدت خشمگین شد. اگرچه پومپه رقیب سیاسی سزار به‌شمار می‌آمد، اما پیش و بیش از آن یکی از کنسول‌های روم بود و بی‌حرمتی به او در نظر سزار بی‌حرمتی به روم بود. همچنین پومپه شوهر تنها دختر قانونی سزار، ژولیا، بود که به هنگام زایمان مرده بود. سزار کنترل پایتخت مصر را به زور در دست گرفت و خود را به عنوان کسی که می‌باید میان بطلمیوس و کلئوپاترا وساطت کند تحمیل کرد.
روابط با ژولیوس سزار
کلئوپاترا به امید آنکه از خشم ژولیوس سزار نسبت به بطلمیوس نهایت استفاده را ببرد، چاره‌ای اندیشید تا مخفیانه راهی به درون قصر یابد و با سزار دیدار کند. پلوتارک در کتاب زندگی ژولیوس سزار توصیفی زنده و روشن از نحوهٔ ورود او به قصر و گذر از نگهبانان سلطنتی در حالی که در درون فرشی پیچیده شده بود و بر دستان آپولودروس اهل سیسیل حمل می‌شد ارائه کرده‌است. او در آن شب دل از ژولیوس سزار برد و نه ماه بعد در سال ۴۷ پیش از میلاد پسری به دنیا آورد که بطلمیوس سزار نامیدش و به سزاریون به معنای «سزار کوچک» ملقبش کرد.
سزار پس از ملاقات با کلئوپاترا طرح‌هایش برای ضمیمه کردن مصر به خاک روم را کنار گذاشت و در نزاع بین خواهر و برادر برای کسب قدرت جانب کلئوپاترا را گرفت. پس از آنکه میتریداتس حصر اسکندریه را در هم شکست، سزار در نبرد نیل لشکر بطلمیوس را مغلوب کرد. بطلمیوس در رود نیل غرق شد و سزار کلئوپاترا را به رأس قدرت بازگرداند. کلئوپاترا بار دیگر تخت و تاج مصر را مشترکاً به‌همراه برادر جوان‌تر دیگرش، بطلمیوس چهاردهم، در دست گرفت. سزار مصر را ترک کرد اما سه لژیون رومی تحت فرماندهی روفیو در مصر باقی‌ماندند.
با آنکه کلئوپاترا به هنگام ملاقات با سزار، تنها ۲۱ سال داشت و سزار ۵۲ ساله بود، در مدت اقامت سزار در مصر بین سال‌های ۴۸ و ۴۷ پیش از میلاد، هر دو عاشق یکدیگر شده بودند. کلئوپاترا ادعا می‌کرد که سزار پدر پسرش، سزاریون، است و مایل بود که سزار سزاریون را وارث قانونی خود اعلام کند اما سزار زیر بار نرفت و در عوض نوهٔ خواهرش، اوکتاویان، را وارث قانونی خود اعلام کرد. همچنین شایعه شده بود که به هنگام اقامت سزار در مصر، کلئوپاترا سزار را به ستاره‌شناس محبوبش، سوسیجنس اهل اسکندریه، معرفی کرد و او بود که برای اولین بار ایدهٔ روز کبیسه و سال کبیسه را مطرح کرد.
کلئوپاترا، بطلمیوس چهاردهم، و سزاریون در تابستان سال ۴۶ پیش از میلاد از روم بازدید کردند. ملکهٔ مصر در یکی از خانه‌های سزار اقامت گزید. روابط مابین کلئوپاترا و سزار نزد مردم روم عیان شده و رسوایی به بار آورده بود زیرا که دیکتاتور رومی همسر داشت. اما سزار بی‌توجه به حرف‌های مردم حتی مجسمه‌ای طلایی از کلئوپاترا در هیبت ایسیس را در معبد ونوس جنتریکس که در فروم جولیوم قرار داشت نصب کرده بود. سیسرون، خطیب نامدار رومی، در نامه‌هایی از او که بر جای مانده از ملکهٔ مصر اعلام بیزاری کرده‌است. کلئوپاترا و هیئت همراهش در ۱۵ مارس سال ۴۴ پیش از میلاد، هنگامی که سزار را در سنا به قتل رساندند همچنان در روم بودند. پس از قتل سزار، کلئوپاترا در معیت همراهانش به مصر بازگشت. پس از مرگ بطلمیوس چهاردهم که ظاهراً به دستور خواهر بزرگترش مسموم شده بود، کلئوپاترا سزاریون را نایب‌السلطنه و ولیعهد خود قرارداد و لقب تئوس فیلوپاتور فیلومتور به معنای «خداوندگار دوستدار پدر و مادر» را به او اعطا کرد.
کلئوپاترا و جنگ داخلی روم
در جنگ داخلی روم که بین طرفداران سزار، به رهبری مارک آنتونی و اوکتاویان، و قاتلان سزار، به رهبری مارکوس ژونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس، درگرفته بود کلئوپاترا جانب طرفداران سزار را گرفت. بروتوس و کاسیوس ایتالیا را ترک کردند و به سمت شرق سرزمین روم بادبان کشیدند و در آنجا مناطق وسیعی را فتح کردند و پایگاه‌های نظامی بنیان نهادند. در ابتدای سال ۴۳ پیش از میلاد کلئوپاترا با فرمانده طرفداران سزار در شرق، پاپلیوس کونلیوس دولابلا، پیمان اتحاد بست و در ازای اهدای کمک نظامی و مالی به او خواستار آن شد که فرمانده رومی سزاریون را به رسمیت بشناسد. اما دیری نپایید که دولابلا در لائودیکئا محاصره شد و خودکشی کرد.
روابط با مارک آنتونی
در سال ۴۱ پیش از میلاد مارک آنتونی، یکی از زمامداران سه‌گانهٔ روم در خلأ قدرت پیش آمده پس از درگذشت سزار، یار صمیمی‌اش، کوئینتوس دلیوس، را به مصر فرستاد تا کلئوپاترا را به طرسوس احضار کند تا ملکه دیداری با مارک آنتونی داشته باشد و به سؤالات او در رابطه با میزان وفاداری‌اش پاسخ دهد زیرا که شنیده می‌شد در کوران جنگ داخلی روم، کلئوپاترا پول زیادی به کاسیوس پرداخت کرده‌است. اما به نظر می‌رسد این موضوع بهانه‌ای بیش نبوده و هدف اصلی آنتونی از ملاقات با کلئوپاترا حصول اطمینان نسبت به پشتیبانی ملکه از جنگ محتمل‌الوقوع او علیه پارتیان بوده‌است. کلئوپاترا در هیبتی فریبنده و رویایی ظاهر شد و آنتونی آنچنان مسحور و عاشق زیبایی او شد که رزم و سیاست را از یاد برد و ترجیح داد که زمستان سال ۴۱ و ۴۰ پیش از میلاد را در کنار کلئوپاترا در اسکندریه بگذراند.
کلئوپاترا به منظور حفاظت از خود و پسرش، آنتونی را تحریک کرد تا فرمان قتل خواهرش، آرسینو، را بدهد. در آن زمان آرسینو در معبد آرتمیس در اِفِسوس زندگی می‌کرد و افسوس تحت کنترل رومیان بود. آرسینو را در سال ۴۱ پیش از میلاد در پلکان معبد کشتند و این عمل در نظر مردم بی‌حرمتی به قداست معبد بود و برای روم بدنامی به بار آورد. همچنین کلئوپاترا دستور قتل دست‌نشانده‌اش در قبرس، سراپیون، را صادر کرد زیرا که کاسیوس را بر ضد ملکه یاری کرده بود.
در ۲۵ دسامبر سال ۴۰ پیش از میلاد کلئوپاترا از آنتونی دوقلویی به نام‌های الکساندر هلیوس و کلئوپاترا سلن دوم به دنیا آورد. چهار سال بعد که آنتونی به منظور جنگ با پارتیان به سمت شرق لشکرکشی کرده بود، در میانهٔ راه از اسکندریه نیز بازدید کرد. او روابطش با کلئوپاترا را از سر گرفت و از این زمان به بعد اسکندریه به خانه و کاشانهٔ او تبدیل شد. علی‌رغم آنکه آنتونی پیش از این با خواهر کوچک‌تر اوکتاویان، یکی دیگر از زمامداران سه‌گانهٔ روم، ازدواج کرده بود، اما در اسکندریه طبق آداب و رسوم مصر با کلئوپاترا نیز پیمان زناشویی بست. کلئوپاترا از آنتونی فرزند دیگری به نام بطلمیوس فیلادلفوس به دنیا آورد.
در بخشش‌های اسکندریه که در اواخر سال ۳۴ پیش از میلاد و پس از تسخیر ارمنستان به دست آنتونی برگزار شد کلئوپاترا و سزاریون به عنوان فرمانروایان مشترک مصر و قبرس تاجگذاری کردند. همچنین الکساندر هلیوس به عنوان فرمانروای ارمنستان، ماد، و پارت؛ کلئوپاترا سلن دوم به عنوان فرمانروای برقه و لیبی؛ و بطلمیوس فیلادلفوس به عنوان فرمانروای فنیقیه، سوریه، و کیلیکیه تاجگذاری کردند؛ و نیز آنتونی کلئوپاترا را به لقب «ملکهٔ شاهان» مفتخر کرد. دشمنان او در روم از این می‌ترسیدند که مبادا کلئوپاترا در فکر «. . . ترتیب دادن جنگی انتقامی باشد که در آن تمامی شرق در برابر روم صف‌آرایی کنند، خود را به عنوان امپراتریس جهان در روم بازشناساند، از کاپیتولیوم طلب عدالت کند، و یک قلمرو سلطنتی جهانی را ایجاد کند». سزاریون نه تنها تا مقام نایب‌السلطنهٔ کلئوپاترا ترفیع داده شده بود، بلکه مفتخر به چندین لقب از جمله خداوندگار، پسر خدا، و شاه شاهان شده و در هیئت هورس تصویرپردازی شده بود. مصریان گمان می‌کردند که روح ایزدبانویشان، ایسیس، در کالبد کلئوپاترا حلول کرده‌است زیرا که او خود را «نئا ایسیس» می‌نامید.
روابط مابین آنتونی و اوکتاویان که برای چندین سال به طرز نامساعدی ادامه داشت، سرانجام در سال ۳۳ پیش از میلاد به‌کلی از هم گسیخت و اوکتاویان سنا را مجاب کرد تا علیه مصر اعلان جنگ کند. در سال ۳۱ پیش از میلاد نیروهای آنتونی در نزدیکی ساحل آکتیوم در یک نبرد دریایی به مقابله با سربازان رومی برخاستند. کلئوپاترا نیز با ناوگان دریایی خودش در این نبرد حضور یافت. بنا بر نوشته‌های پلوتارک، کلئوپاترا در اوج نبرد با کشتی‌هایش پا به فرار گذاشت و آنتونی بی‌اختیار او را دنبال کرد. پس از پیروزی در نبرد آکتیوم، اوکتاویان به مصر حمله برد و در ۱ اوت سال ۳۰ پیش از میلاد هنگامی که سپاهش به اسکندریه نزدیک شده بود، سربازان آنتونی او را ترک کردند و به نیروهای دشمن پیوستند.
چندین داستان تأییدنشدنی دربارهٔ کلئوپاترا وجود دارد که یکی از معروف‌ترین‌هایشان از قرار زیر است: در یکی از شام‌های ولخرجانه‌ای که کلئوپاترا به همراه آنتونی میل می‌کرد، به شوخی با او شرط می‌بندد که می‌تواند ده میلیون سکه برای یک وعدهٔ شام خرج کند و آنتونی شرط را می‌پذیرد. شب بعدی، کلئوپاترا دستور می‌دهد که شامی بسیار معمولی و عادی سرو کنند. آنتونی شروع به دست انداختن کلئوپاترا می‌کند که در این حین کلئوپاترا دستور سرو وعدهٔ دوم را می‌دهد که تنها و تنها از یک فنجان سرکهٔ قوی تشکیل می‌شد. سپس کلئوپاترا یکی از گوشواره‌های مروارید بی‌نهایت گرانبهایش را درمی‌آورد و درون سرکه می‌اندازد، اندکی صبر می‌کند تا مروارید حل شود و سپس آن را می‌نوشد. شرح این داستان را اولین بار پلینی پیرتر و ۱۰۰ سال پس از برگزاری احتمالی چنین ضیافتی داده‌است. کلسیم کربنات موجود در مروارید واقعاً در سرکه حل می‌شود اما به‌آرامی مگر آنکه از پیش کاملاً خرد شده باشد.
مرگ
منابع باستان بالاخص منابع رومی جملگی متفق‌اند که کلئوپاترا یک مار کبرای مصری را تحریک کرد تا او را بگزد و بدین ترتیب خودکشی کرد. قدیمی‌ترین منبع استرابو است که در زمان وقوع حادثه زنده بوده و احتمالاً در اسکندریه می‌زیسته‌است. طبق سخن استرابو دو داستان محتمل است: استفاده از پماد زهرآگین یا گزش پستان کلئوپاترا توسط یک مار کبرا. تا ده سال پس از وقوع حادثه، چندین شاعر رومی و همچنین ۱۵۰ سال بعد نیز فلوروس تاریخدان به گزش دو کبرا اشاره کرده‌اند. ولئیوس نیز شصت سال پس از مرگ کلئوپاترا به گزش یک کبرا اشاره می‌کند. برخی نویسندگان صحت این گزارش‌های تاریخی را مورد تشکیک قرار داده و اظهار داشته‌اند که ممکن است کلئوپاترا به دستور اوکتاویان کشته شده باشد.
پلوتارک تقریباً ۱۳۰ سال پس از وقوع حادثه می‌نویسد که پس از مرگ آنتونی، اوکتاویان موفق شد کلئوپاترا را در آرامگاهش اسیر کند. او به بندهٔ آزادشده‌اش، اپافرودیتوس، دستور داد تا از ملکه مراقبت کند تا مبادا دست به خودکشی بزند زیرا که گفته می‌شد آنتونی قصد دارد در جشن پیروزی‌اش، کلئوپاترا را همراه خود داشته باشد. اما کلئوپاترا توانست اپافرودیتوس را بفریبد و خودکشی کند. پلوتارک می‌نویسد که وقتی کلئوپاترا را یافتند او مرده بود در حالی که ملازمش، ایراس، بر روی پاهای او افتاده بود و ملازم دیگرش، چارمین، پیش از آنکه تعادلش را از دست بدهد تاج او را مرتب می‌کرد. پلوتارک ادامه می‌دهد که یک کبرا در سبدی از انجیر که یک دهاتی برایشان آورده بود پنهان شده بود. کلئوپاترا پس از خوردن چند انجیر مار را می‌یابد و بازویش را به گونه‌ای قرار می‌دهد که توسط مار گزیده شود. بعضی از داستان‌ها حکایت از آن دارند که کبرا در یک کوزه پنهان شده بود و کلئوپاترا با یک سیخ آنقدر مار را سیخونک کرد تا از شدت عصبانیت بازویش را بگزد. در نهایت پلوتارک به این امر اشاره می‌کند که در مراسم جشن پیروزی اوکتاویان در روم، تمثالی از کلئوپاترا که یک مار کبرا به آن چسبیده بود به نمایش گذاشته شد.
سوئتونیوس نیز که با پلوتارک هم‌دوره بوده به مرگ کلئوپاترا با گزش مار کبرا اشاره می‌کند.
شکسپیر با بیان اینکه کلئوپاترا مار را در نزدیکی پستانش نگه داشته‌است، بخشی از تصویری را که در ذهن ما از مرگ کلئوپاترا مجسم شده بود تغییر داد. تا پیش از این عموماً بر این عقیده بودند که مار بازوی کلئوپاترا را گزیده‌است.
مکان آرامگاه کلئوپاترا و مارک آنتونی نامشخص است اما به اعتقاد شورای عالی آثار باستانی مصر، آرامگاه آن‌ها در خود معبد تاپوسیریس ماگنا یا در نزدیکی‌اش واقع در جنوب غربی اسکندریه قرار گرفته‌است.
پس از آنکه اسکندریه در برابر اوکتاویان سقوط کرد، سزاریون، پسر کلئوپاترا از سزار، توسط مصریان به عنوان فرعون جدید معرفی شد. اما تنها اندکی بعد رومیان سزاریون را اسیر کردند و کشتند. آنطور که گفته می‌شود یکی از مشاوران اوکتاویان سرودهٔ هومر مبنی بر اینکه «چند سزار در اقلیمی نگنجند» را نقل کرد و اوکتاویان دستور کشتن سزاریون را صادر کرد. بدین ترتیب نه تنها دورهٔ فرعون‌های هلنیستی مصر به سر رسید، بلکه نسل فرعون‌های مصر برچیده شد. جان سه فرزند کلئوپاترا و آنتونی را بخشیدند و به روم بردند و همسر آنتونی (خواهر اوکتاویان) از آن‌ها نگهداری کرد. کلئوپاترا سلن، دختر کلئوپاترا، بنا بر نظر اوکتاویان با یوبای دوم ازدواج کرد.
شخصیت و زیبایی زیاد
کلئوپاترا حتی در جهان باستان نیز زنی با زیبایی خیره‌کننده در نظر گرفته می‌شد. پلوتارک در کتاب زندگی آنتونی می‌نویسد: «با توجه به شواهدی که او [کلئوپاترا] پیش از این از تأثیر زیبایی‌اش بر گایوس سزار و گنائوس، پسر پومپه، در دست داشت، امیدوار بود که به سادگی بتواند آنتونی را مجنون خود کند. زیرا که سزار و پومپه او را به هنگامی که دختر بچه‌ای بیش نبود و از افسونگری و شور جنسی چیزی نمی‌دانست دیده بودند، اما آنتونی زمانی قرار بود او را ببیند که زنان در آن سن و سال زیباترین وجهه‌شان را دارند». با این وجود پلوتارک در ادامه می‌نویسد که «زیبایی او، آنطور که به ما گفته‌اند، به خودی خود نه بی‌همتا بود و نه بیننده را میخکوب می‌کرد» بلکه این لطافت طبع و دلربایی و «شیرینی لحن صدایش» بود که او را جذاب می‌کرد.
دیون کاسیوس نیز از سحر و زیبایی کلئوپاترا سخن گفته‌است: «زیرا که او زنی بود با زیبایی‌ای شگفتی‌آور و در آن زمان، وقتی که هنوز اوایل جوانی‌اش را می‌گذراند، زیبایی او دوچندان می‌نمود. همچنین صدایی دلنشین داشت و می‌دانست چگونه خودش را در دل هر کسی جا کند. در نگاه انداختن به بالا و گوش سپردن به مخاطب فوق‌العاده بود و می‌توانست همه را تسلیم خود کند؛ حتی مردانی که از عشق سیراب شده بودند و بهار جوانی‌شان را پشت سر گذاشته بودند. او فکر می‌کرد که دیدار با سزار سازگار و متناسب با نقش اوست و تمام تلاشش برای رسیدن به تخت و تاج را در زیبایی و جذابیت بسیارش قرار داده بود».
این گزارش‌ها بر شکل‌دادن به تصویرهایی که بعداً از کلئوپاترا ساخته شد مؤثر بود به گونه‌ای که اغلب او را در حال افسونگری و فریفتن قدرتمندترین مردان دنیای غرب به تصویر می‌کشند.
کج‌دهان
کج‌دهان نام یک گونه از سرده کج‌دهانان است.
فورد تاندربیرد (نسل سوم)
فورد تاندربیرد (نسل سوم) (Ford Thunderbird (third generation)) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است.
۵۶۱ (قمری)
۵۶۱ (قمری)، پانصد و شصت و یکمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با چهاردهم نوامبر سال ۱۱۶۵ میلادی است.
اگبانداود
اگبانداود (به لاتین: Agbandaode) یک منطقهٔ مسکونی در توگو است که در منطقه کارا واقع شده‌است.
میروسلاو هرماشفسکی
میروسلاو هرماشفسکی (۱۵ سپتامبر ۱۹۴۱ – ۱۲ دسامبر ۲۰۲۲) فضانورد و خلبان هواپیمای جنگنده و افسر نیروی هوایی لهستان بود. او اولین و تا دسامبر ۲۰۲۲ تنها شهروند لهستانی فضانورد بود که در سال ۱۹۷۸با فضاپیمای سایوز۳۰ شوروی پرواز کرد. او هشتاد و نهمین انسانی است که به فضا رفت. میروسلاو در September 15, 1941 میلادی در لیپنیکی زاده شد.
ادوین ایفنی
ادوین ایفنی (April 28, 1972) یک بازیکن فوتبال اهل کامرون است. وی در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده است.
هزاربذ
هزاربذ  یا وزیر بزرگ، به رئیس تشکیلات مرکزی عصر ساسانی اطلاق می‌شد. در زمان هخامنشیان این لقب هزارپتی بود که به یونانی «خیلیارخوس» یعنی نگهبان فوج هزار نفری گفته می‌شد.
۵۶۲ (قمری)
۵۶۲ (قمری)، پانصد و شصت و دومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با چهارم نوامبر سال ۱۱۶۶ میلادی است.
راوا-روسکا
راوا-روسکا نام شهری واقع در استان لویو اوکراین است. جمعیت این شهر بوده است.
شیگاتسه
شیگاتسه (به تبتی: ، نویسه‌گردانی «ویلی»: ggzhis ka rtse grong khyer، به پین‌یین تبتی: Xigazê Chongkyir، به چینی: 日喀则市، به پین‌یین: Rìkāzé Shì) یک شهر در سطح ولایت در جمهوری خلق چین است که در منطقه خودمختار تبت واقع شده‌است. شیگاتسه ۱۸۲٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۳٬۲۹۲ نفر جمعیت دارد.
تقسیمات اداری
در ژوئن سال ۲۰۱۴، «ولایت شیگاتسه» به «شهر در سطح ولایت» ارتقاء یافت. در همین تاریخ، «شهر در سطح شهرستان» شیگاتسه که تابع این ولایت بود نیز منحل شده. اراضی آن، شامل منطقهٔ شهری اصلی شیگاتسه، منطقه سامژوبزه تاسیس شد.
۱۴ فروردین
۱۴ فروردین چهاردهمین روز از سال در گاه شماری خورشیدی است. به پایان سال ۳۵۱ روز (۳۵۲ روز در سال کبیسه) مانده‌است.
گوشه‌ای‌جمجمه
گوشه‌ای‌جمجمه نام یک سرده از راسته سوف‌ماهی‌سانان است.
نووا وس پود پلشی
نووا وس پود پلشی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پریبرام واقع شده‌است.
زبیگنیو بارتمن
زبیگنیو آندرژی بارتمن (متولد ۴ مه ۱۹۸۷ در ورشو) بازیکن والیبال اهل لهستان که عضو تیم ملی والیبال لهستان و باشگاه مودنا است.
حرفه‌ای
بارتمن قبل از اینکه کار خود را به عنوان یک بازیکن والیبال سالنی آغاز نماید بازیکن والیبال ساحلی بود و موفق به کسب مدال طلا مسابقات قهرمانی زیر ۱۸ اروپا و مدال نقره قهرمانی زیر ۱۸ سال جهان شد.
ملی
او در سال ۲۰۰۸ اولین بازی ملی خود را انجام داد. او در سال ۲۰۰۹ موفق به کسب مدال طلا در مسابقات قهرمانی اروپا شد. مدال نقره جام جهانی و برنز لیگ جهانی مقام‌های بعدی او با تیم ملی والیبال لهستان بود. زبیگنیو به همراه ستاره‌های تیم ملی لهستان قهرمان لیگ جهانی ۲۰۱۲ شد.
۵۶۳ (قمری)
۵۶۳ (قمری)، پانصد و شصت و سومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و چهارم اکتبر سال ۱۱۶۷ میلادی است.
دهستان دشت بیل
دهستان دشت بیل نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان اشنویه، استان آذربایجان غربی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۷۱ نفر (۱۷۵۱ خانوار) بوده‌است.
پالونیای شهبانو
پالونیای شهبانو یا درخت شاهزاده خانم نام یک گونه از تیره پالونیاییان از راسته نعناسانان است. این درخت برگریز، بومی مرکز و غرب چین است ولی در آمریکا نیز کشت می‌شود.
پالونیای شهبانو چندین سال پیش به ایران وارد شده و به دلیل گلهای خوشه مانندش به عنوان درخت زینتی در استان گلستان کاشته می‌شود.
منطقه سومکار
منطقه سومکار یکی از منطقه های استان مادانگ واقع در کشور پاپوآ گینه نو می باشد. مرکز این منطقه جزیره کارکار است. این منطقه خود از ۲ فرمانداری محلی تشکیل می گردد که هر فرمانداری به منظور سهولت در امر آمارگیری خود به چند بخش تقسیم می شود.
تقسیمات
این منطقه دارای ۲ فرمانداری محلی است که اسامی آن ها به شرح زیر است:
دهکانان
دهکانان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ژریژه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
میلفود هیون
میلفود هِیوِن (به انگلیسی: Milford Haven، تلفظ: ) شهرک در ولز است که در پمبروکشر واقع شده‌است. میلفود هیون ۱۳٬۹۰۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای Romilly-sur-Seine و اومان خواهرخوانده‌های میلفود هیون هستند.
حملات انتحاری ۲۰۱۸ سورابایا
حملات انتحاری ۲۰۱۸ سورابایا طی سلسله حملات جداگانه روزهای ۱۳ و ۱۴ مه ۲۰۱۸ در شهر سورابایا، دومین شهر بزرگ در اندونزی رخ داد. اولین حملات در صبح یکشنبه ۱۳ مه ۲۰۱۸ به سه کلیسا در سورابایا، انجام شد که در این حملات دست‌کم ۱۳ نفر کشته و ۴۱ نفر زخمی شده‌اند. یک روز بعد در صبح دوشنبه ۱۴ مه ۲۰۱۸، پنج مهاجم انتحاری سوار بر دو موتور به یک ایستگاه پلیس در سورابایا حمله کرده و باعث زخمی شدن دست‌کم ۱۰ نفر شدند.
شرح وقایع
روز یکشنبه ۱۳ مه ۲۰۱۸ ساعت ۷ صبح به وقت محلی در زمانی که مسیحیان برای نماز و نیایش به کلیساها می‌روند، سه حمله انتحاری به سه کلیسای «مریم مقدس»، «پنتاکوستال» و «دیپونگورو» در سورابایا، دومین شهر بزرگ اندونزی صورت گرفت. روز دوشنبه ساعت ۸٫۳۰ به وقت محلی ۵ مهاجم که همه از اعضای یک خانواده بودند سوار بر دو موتور به یک ایستگاه پلیس در شهر سورابایا حمله کرده و خود را منفجر کردند.
تلفات
در حملات روز یکشنبه به کلیساها ۱۳ نفر کشته شدند که تعدادی کودک و دو افسر امنیتی که می‌خواستند بمب‌گذار را در جلوی درب ورودی کلیسا متوقف کنند دیده می‌شوند. دست‌کم ۴۱ نفر نیز زخمی شده‌اند. در حمله صبح دوشنبه دست‌کم ده نفر از جمله ۴ پلیس زخمی شده‌اند.
مظنونین
داعش مسئولیت این حملات را بعهده گرفته‌است. حملات روز یکشنبه توسط شش تن از اعضای یک خانواده و روز دوشنبه نیز توسط ۵ نفر از اعضای یک خانواده دیگر صورت گرفته‌است.
کریم‌پاشا بهادری
کریم پاشا بهادری سیاستمدار ایرانی در دوره پهلوی بود. وی در دوره‌ای رئیس دفتر مخصوص فرح پهلوی، معاون نخست‌وزیر ایران در دوره امیرعباس هویدا و وزیر اطلاعات و جهانگردی، مدیر کل دفتر نخست‌وزیری در دوره حسنعلی منصور، نماینده مجلس شورای ملی و از خانهای محال دیزمار بود.
پدرش محمد بهادری سردار سطوت بهادری فرزند حاج کریم خان عمده مالک ارسباران بود. در اسفند ۱۳۴۳ حسنعلی منصور به نخست‌وزیری برگزیده شد و بهادری مدیر کل دفتر نخست‌وزیر شد. امیرعباس هویدا در ۱۳۴۳ او را به معاونت نخست‌وزیر منصوب نمود و سرانجام در سال ۱۳۴۶ رئیس دفتر فرح پهلوی شد و در ۱۳۵۵ در آخرین ترمیم کابینه هویدا، به وزارت اطلاعات و جهانگردی منصوب گردید.
وی به خاطر آشنایی‌اش با فرح دیبا در دوران تحصیل در فرانسه، توانست مراحل ترقی را سریع‌تر طی کند.
زندگی خصوصی
کریم پاشا بهادری معاون نخست‌وزیر ایران که در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۴۷ ریاست دفتر فرح پهلوی را نیز به عهده گرفت با شهلا وهاب‌زاده ازدواج کرد.
شهلا وهاب‌زاده و همسرش در شهر موناکو فرانسه زندگی می‌کنند و از سال ۲۰۰۱ شهروند رسمی آن کشور شده‌اند.
تویوتا پرمیو
تویوتا پرمیو (Toyota Premio) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۱ تاکنون تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو، خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک بوده طول آن در حالت طبیعی 4600 mm، عرض آن در حالت طبیعی 1695 mm و ارتفاع آن در حالت طبیعی 1470 mm و وزن آن در حالت طبیعی 1140 kg است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است.