cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ادواردو ارنکیان
زندگی‌نامه
وی در ۴ دسامبر ۱۹۳۲ در بوئنوس آیرس از والدینی مهاجر ارمنی به دنیا آمد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان ملی ارمنستان شده‌است.
فانیا رکوردز
فانیا رکوردز (Fania Records) شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد.
واتسلاو کرشکا
واتسلاو کرشکا (Václav Krška؛ October 7, 1900 – 1900:10:7, November 17, 1969) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده اهل چکسلواکی بود.
از فیلم‌های او می‌توان به باد سیمگون و «دالیبور» (۱۹۵۶) اشاره نمود که بر اساس اپرایی به همین نام اثر بدریخ اسمتانا ساخته شد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره تلویزیونی مونت-کارلو شده‌است.
راحت‌آباد (شمیرانات)
راحت آباد یکی از روستاهای دهستان لواسان کوچک بخش لواسانات در شهرستان شمیرانات استان تهران ایران است. از بنا های قدیمی این روستا میتوان حمام راحت‌آباد رو که  مربوط به دوره صفویه هستش رو نام برد که درحال حاضر بدلیل نبود بازسازی و مراقبت نکردن ریزش کرده و قابل بازدید نیست.
تقریبا در اکثر روز های فصل زمستان درر احت اباد، بافاصله نیم ساعته با تهران، برف وجود دارد. طبیعت بکر دیدنی این روستا این دهستان رو از جاذبه های گردشگری شهر تهران کرده و برای بازدید عموم مردم در تمامی ساعات شبانه روز باز و تردد بلا مانع است.
زبان
زبان مردم راحت‌آباد از گویش‌های زبان تاتی است.
درختان میوه
گیلاس ، آلبالو ، گردو ، سیب ، گلابی ، ازگیل
جستارهای وابسته
حمام راحت‌آباد
حنیف (هیرمند)
حنیف ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
فهرست باشگاه‌های فوتبال قهرمان جهان
این فهرست شامل باشگاه‌های رسمی قهرمان فوتبال جهان (دوژور) است که توسط فیفا به رسمیت شناخته شده‌اند. مسابقات رسمی که این عنوان را اعطا می‌کنند جام بین قاره‌ای (۲۰۰۴–۱۹۶۰) و جام باشگاه‌های جهان (۲۰۰۰، ۲۰۰۵ تا کنون) هستند.
جام بین قاره‌ای
جام بین قاره‌ای که همچنین به عنوان جام اروپا/آمریکای جنوبی شناخته می‌شود، یک رقابت رسمی فوتبال بین‌المللی بود که توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار می‌شد،  این مسابقات بین باشگاه‌های نماینده این کنفدراسیون‌ها، که معمولاً برندگان جام قهرمانان اروپا (که اکنون به عنوان لیگ قهرمانان اروپا شناخته می‌شود) و جام لیبرتادورس آمریکای جنوبی هستند برگزار می‌شد. این رقابت توسط نمایندگان باشگاه‌های توسعه یافته‌ترین قاره‌ها در دنیای فوتبال انجام شد. این مسابقات حالا با جام باشگاه‌های جهان جایگزین شده است. همه نسخه‌ها مسابقات رسمی یوفا و کونمبول، و همچنین به طور غیرمستقیم فیفا بودند.
از زمان شکل گیری آن در سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۹، در صورت تساوی در یک مسابقه، تا سال ۱۹۶۸ یک بازی پلی آف و بعدا ضربات پنالتی انجام می‌شد. در طول دهه ۱۹۷۰، شرکت‌کنندگان اروپایی در جام بین قاره‌ای به دلیل رویدادهای بحث برانگیز در فینال ۱۹۶۹، گاهی از بازی کردن خودداری می‌کردند، و برخی از تیم‌های قهرمان باشگاه قهرمان اروپا کنار رفتند. از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۴، مسابقات در یک مسابقه در ژاپن برگزار شد و توسط صنعت خودروسازی چندملیتی تویوتا حمایت مالی شد، که یک جایزه ثانویه (که در کنار نسخه اصلی)، یعنی جام تویوتا را ارائه می‌کرد.
در طول تاریخ فوتبال، تلاش‌های مختلفی برای سازماندهی یک تورنمنت که "بهترین تیم باشگاهی جهان" را مشخص می‌کند (مانند مسابقات قهرمانی فوتبال جهان، جام سیر توماس لیپتون، کوپا ریو و جام باشگاه‌های جهان کوچک) انجام شده است. اما عدم علاقه یا ناتوانی فیفا در سازماندهی مسابقات باشگاهی باعث شد این برای مدت طولانی انجام نشود. جام بین قاره‌ای توسط فیفا به عنوان سلف رسمی جام باشگاه‌های جهان، که برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ برگزار شد، در نظر گرفته می شود.
همه تیم‌های برنده توسط رسانه‌های گروهی در سراسر جهان و جامعه فوتبال، از جمله فیفا (به عنوان تولیدات مرکز خبری که در وب‌سایت فیفا به‌عنوان اسناد رسمی فهرست نشده‌اند)، به‌عنوان «قهرمانان جهان» عملا در نظر گرفته شدند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷، شورای فیفا، در حالی که اتحاد آماری بین جام بین قاره‌ای و جام باشگاه‌های جهان را با توجه به تاریخچه این دو تورنمنت (که در سال ۲۰۰۵ با هم ادغام شدند) را ترویج نمی‌کرد، عنوان جام بین قاره‌ای را به رسمیت شناخت. همه برندگان به عنوان قهرمانان رسمی باشگاه‌های جهان،   با همان عنوان برندگان جام باشگاه‌های جهان، یا "قهرمانان باشگاه‌های جهان" شناخته می‌شوند.
جام باشگاه‌های جهان
جام باشگاه‌های جهان یک رقابت بین‌المللی فوتبال برای مردان است که توسط فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا)، نهاد جهانی این ورزش برگزار می‌شود. این مسابقات رسماً عنوان جهانی را به خود اختصاص می‌دهد. این مسابقات اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان برگزار شد. مسابقات بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ به دلیل ترکیبی از عوامل، مهم‌تر از همه سقوط شریک بازاریابی فیفا برگزار نشد. از سال ۲۰۰۵، این مسابقات هر ساله برگزار می‌شود و میزبانی آن در برزیل، ژاپن، امارات متحده عربی، مراکش و عربستان سعودی بوده است. اعتبار جام باشگاه‌های جهان در بخش‌های مختلف دنیای فوتبال کاملاً متفاوت است. در حالی که به طور گسترده‌ای به عنوان برجسته‌ترین جام در سطح باشگاهی در آمریکای جنوبی در نظر گرفته می‌شود، در مقایسه با لیگ قهرمانان اروپا برای جلب علاقه بیشتر تلاش می‌کند و معمولاً به عنوان یک مسابقه با رتبه بالا شناخته نمی‌شود.
اولین مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان در سال ۲۰۰۰ در برزیل برگزار شد. اما شکست ای‌اس‌ال باعث شد فیفا مسابقات را متوقف کند و مسابقات سال بعد که در اسپانیا برگزار می‌شد لغو شود. این اولین قسمت شکست خورده به موازات جام بین قاره‌ای (همچنین به عنوان جام اروپا/آمریکای جنوبی شناخته می‌شود) برگزار شد، رقابتی که به طور مشترک توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار شد که برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ بین برندگان جام قهرمانان اروپا و جام لیبرتادورس مورد مناقشه قرار گرفت. فیفا سرانجام موفق شد رویداد معتبر ژاپنی را خریداری کند و در سال ۲۰۰۵، پس از آخرین دوره جام بین قاره‌ای، آن رقابت با فیفا ادغام شد. اولین دوره جام باشگاه‌های جهان شکست خورده، به «مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان» تغییر نام داد و یک جام جدید جایگزین جام بین قاره‌ای و همچنین جام تویوتا شد. در سال ۲۰۰۶ این مسابقات نام فعلی خود را به خود گرفت.
فرمت فعلی این مسابقات شامل هفت تیم است که برای کسب عنوان قهرمانی در ورزشگاه‌های کشور میزبان در مدت حدود دو هفته با یکدیگر رقابت می‌کنند. برندگان آن سال لیگ قهرمانان آسیا (آسیا)، لیگ قهرمانان آفریقا (آفریقا)، لیگ قهرمانان کونکاکاف (آمریکای شمالی)، جام لیبرتادورس (آمریکای جنوبی)، لیگ قهرمانان اقیانوسیه (اقیانوسیه) و لیگ قهرمانان اروپا (اروپا)، به همراه قهرمان ملی کشور میزبان، در یک تورنمنت حذفی مستقیم شرکت می‌کنند. قهرمان ملی کشور میزبان در بازی پلی آف مقابل قهرمان اقیانوسیه رقابت می‌کند که برنده آن مسابقه در مرحله یک‌چهارم نهایی به قهرمانان آسیا، آفریقا و آمریکای شمالی می‌پیوندد. برندگان مرحله یک چهارم نهایی به مصاف قهرمانان اروپا و آمریکای جنوبی می‌روند که در مرحله نیمه نهایی قرار می‌گیرند تا به فینال راه پیدا کنند. در اروپا این مسابقات تقریبا توسط رسانه‌های جمعی نادیده گرفته می‌شود، عمدتا به دلیل سطح ورزشی آن، که در مقایسه با جام بین قاره‌ای پایین‌تر از این تورنمنت تلقی می‌شود. در واقع زمانی که طرف‌ها در یک بازی یک‌باره در ژاپن (و حتی قبل از آن) با هم دیدار می‌کردند، این هنوز یک مبارزه عادلانه بود. باز شدن بازار جهانی فوتبال تعادل را تغییر داده است. این روزها بهترین تیم‌های آمریکای جنوبی (و ستاره‌های تمام قاره‌های دیگر) معمولاً در اروپا بازی می‌کنند.
دیگر
فیفا جام بین قاره‌ای را به‌عنوان سلف مستقیم جام باشگاه‌های جهان به رسمیت می‌شناسد و قهرمانان هر دو رقابت فوق‌الذکر تنها کسانی هستند که در کیت آماری جام باشگاه‌های جهان، سند رسمی رقابت‌های باشگاهی فیفا، به‌طور رسمی به‌عنوان قهرمان باشگاه‌های جهان شناخته شده‌اند.
در مورد درخواست به رسمیت شناختن جام باشگاه‌های جهان در سال ۱۹۵۱، به کوپا ریو (تورنمنت بین‌‌المللی) مراجعه کنید.
دوره جام باشگاه‌های جهان
نکات <references group="یادداشت" responsive="" />
بر پایه باشگاه
نکات مهم
اوستروف (ناحیه هاولیتشکوف برود)
اوستروف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هاولیتشکوف برود واقع شده‌است. اوستروف ۲٫۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۳ نفر جمعیت دارد و ۴۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فانتین، ایندیانا
فانتین (به انگلیسی: Fountain) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فانتن، ایندیانا واقع شده‌است. فانتین ۱۶۷٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مختاره، الشوف
مختاره (به عربی: مختارة) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در بیروت واقع شده‌است.
ساشا گدئون
ساشا گدئون (Saša Gedeon؛ زادهٔ August 29, 1970) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است.
او بابت فیلمش ابله بازمی‌گردد (۱۹۹۹) برندهٔ جایزهٔ ویژه داوران در جشنواره بین‌المللی فیلم سائو پائولو شد.
لنینگرادسکی
لنینگرادسکی (Ленинградский Металлический Завод) شرکت مهندسی برق روسی است، که در سال ۱۸۵۷ تأسیس شد. این شرکت در زمینه طراحی، تولید، تعمیر و نگهداری توربین‌های بخار، هیدرولیک و گازی با ظرفیت‌های مختلف فعالیت می‌کند. شرکت سیلوویه ماشینی مالکیت اکثریت سهام لنینگرادسکی را در اختیار دارد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سن پترزبورگ مستقر می‌باشد.
موسنینکای
موسنینکای (به لاتین: Musninkai) یک شهرک در لیتوانی است که در شهرستان ویلنیوس واقع شده‌است. موسنینکای ۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
مونتانا د لا روزا
مونتانا د لا روزا (Montana De La Rosa؛ زادهٔ February 14, 1995) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
هی‌بین جانگ
همسر سلطنتی نجیب‌زاده هی از قبیله این‌دونگ جانگ (Royal Noble Consort Huibin Jang) (؛ ۳ نوامبر ۱۶۵۹ – ۹ نوامبر ۱۷۰۱) با نام شخصی جانگ اوک جونگ یکی از همسران پادشاه سوک‌جونگ چوسان و مادر پادشاه گیونگ‌جونگ بود. او ملکه چوسان از سال ۱۶۸۹ تا زمان برکناری‌اش در سال ۱۶۹۴ میلادی بود.
لوون آقابابیان
زندگی‌نامه
در ۱۸۸۷ در بیتلیس به دنیا آمد. وی آموزگار ریاضیات بود. وی یک مدرسه خصوصی در کوتاهیه تاسیس نمود که تنها به مدت سه سال بع فعالیت پرداخت . آقابابیان همچنین ویراستار روزنامه «Azatamart» بود. وی در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ در سن ۲۸ سالگی کشته شد.
روابط خارجی روسیه
سیاست دولت روسیه در روابط خارجی تعامل با دیگر کشورها و سایر مردمان ملل دیگر می‌باشد. این سرفصل سیاست خارجی روسیه پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی از سال ۱۹۹۱ می‌باشد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، سیاست خارجی روسیه به دنبال روابط نزدیک تر با ایالات متحده آمریکا و جهان غرب بوده‌است.
ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور فعلی این کشور یکبار از ژانویه ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ و مجدداً از سال ۲۰۱۲ ریاست جمهوری را بعهده گرفته‌است. او در امور بین‌الملل، بیانیه‌های عمومی را در رابطه با سیاست خارجی ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی به‌طور چشمگیری افزایش داد. همچنین در فوریه ۲۰۰۷، در همایش امنیتی مونیخ در مورد سیاست امنیتی، اوضاع تسلط انحصاری ایالات متحده در روابط جهانی را مورد انتقاد قرار داد و به این مسئله اشاره کرد که ایالات متحده آمریکا فشار بالایی بدون استفاده از نیروی نظامی در روابط بین‌الملل ایجاد می‌کند که در نتیجه هیچ‌کس احساس امنیت نمی‌کند زیرا هیچ‌کس احساس نمی‌کند که قوانین بین‌المللی مانند یک دیوار سنگی از آنها محافظت می‌کند و چنین سیاستی باعث شروع و تحریک یک مسابقه تسلیحاتی می‌شود.
پوتین پیشنهادهای خاصی نظیر ایجاد مراکز بین‌المللی جهت غنی سازی اورانیوم و همچنین منع استقرار سلاح در فضا را پیشنهاد کرد. او در یک مصاحبه در ژانویه ۲۰۰۷ گفت که روسیه به نفع یک جهان چند قطبی دموکراتیک حرکت می‌کند و به دنبال تقویت سیستم حقوق بین‌الملل می‌باشد.
در حالی که پوتین اغلب توسط رسانه‌های غربی و برخی سیاستمداران تحت عنوان خودکامه شناخته می‌شود ولی رابطه او با ریس جمهور سابق آمریکا، جورج دبلیو بوش، ریس جمهور پیشین برزیل، لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، هوگو چاوز رئیس‌جمهور پیشین ونزویلا، ژاک شیراک، رئیس‌جمهور سابق فرانسه و سیلویو برلوسکونی نخست‌وزیر سابق ایتالیا، شخصاً بسیار دوستانه بوده و هست. روابط پوتین با آنگلا مرکل بیشتر بر پایه کسب و کار می‌باشد.
در پی حملات ۱۱ سپتامبر به ایالات متحده آمریکا، او با ایجاد پایگاه‌های نظامی در آسیای میانه قبل و در طی حمله تحت رهبری ایالات متحده به افغانستان موافقت نمود. این امر باعث مخالفت و اعتراض ناسیونالیست‌های روسیه به ایجاد هر گونه حضور نظامی آمریکا در خاک شوروی گردید.
عضویت‌های بین‌المللی
روسیه در سازمان‌ها و گروه‌های زیر حضور فعال دارد:
همچنین روسیه در سازمان‌های زیر عضویت داشته یا از بنیان‌گذاران آن است:
سرزنش برای یک اسب کور
سرزنش برای یک اسب کور فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی گورویندر سینگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون ساموئل جان، کولی سیدو ایفای نقش کرده‌اند.
رستم (هیرمند)
رستم‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا در فاصله ۱۰ کیلومتری جنوب شهرستان هیرمند (دوست محمد) قرار دارد.
جمعیت
این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
جانشینی رادیکالی
در شیمی آلی، یک واکنش جانشینی رادیکالی، یک واکنش جانشینی است که رادیکال‌های آزاد به عنوان واسطه‌های واکنش‌پذیر در آن حضور دارند.
واکنش همیشه حداقل شامل دو مرحله و احتمالاً یک مرحله سوم است.
در مرحله اول به نام شروع یا آغاز (۲،۳)، یک رادیکال آزاد با همولیز (هم‌کافت) ایجاد می‌شود. همولیز می‌تواند توسط گرما یا نور فرابنفش و همچنین توسط آغازگرهای رادیکال مانند پراکسیدهای آلی یا ترکیبات آزو ایجاد شود. نور فرابنفش برای ایجاد دو رادیکال آزاد از یک گونه دو اتمی استفاده می‌شود. مرحله نهایی که پایان یا خاتمه (۶و۷) نامیده می‌شود، طی آن رادیکال با گونه رادیکالی دیگری بازترکیب می‌شود. اگر واکنش متوقف نشود، اما در عوض گروه (های) رادیکال به واکنش بیشتر ادامه دهند، مراحلی که در آن رادیکال‌های جدید تشکیل شده و سپس واکنش ادامه می‌یابد، در مجموع به عنوان مرحله انتشار (۴،۵) شناخته می‌شود. این پدیده به این دلیل است که رادیکال جدیدی ایجاد شده می‌تواند در واکنش‌های ثانویه شرکت کند.
واکنش‌های جانشینی رادیکالی
در واکنش‌های هالوژن‌دار کردن رادیکالی، جانشینی رادیکال با واکنشگرهای هالوژن و بسترهای آلکان صورت می‌گیرد. دسته مهم دیگری از جانشینی‌های رادیکالی شامل رادیکال‌های آریل است. یک مثال هیدروکسیل‌دار کردن بنزن توسط واکنشگر فنتون است. بسیاری از واکنش‌های اکسایش و کاهش در شیمی آلی دارای واسطه‌های رادیکالی هستند، به عنوان مثال اکسایش آلدهیدها به کربوکسیلیک اسید ها با کرومیک اسید. واکنش‌های جفت‌شدن را نیز می‌توان جانشینی‌های رادیکالی در نظر گرفت. جانشینی‌های آروماتیک خاص با جانشینی آروماتیک رادیکال-هسته‌دوست صورت می‌گیرد. خوداکسایش فرآیندی است که مسئول تخریب رنگ‌ها و مواد غذایی و همچنین تولید برخی از ترکیبات خطرات آزمایشگاهی مانند دی‌اتیل اتر پروکسید است.
روبرت لاند
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به نفرین اشاره نمود.
آیبال رکوردز
آیبال رکوردز (Eyeball Records) شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
نمونایتیس
نمونایتیس (به لاتین: Nemunaitis) یک شهرک در لیتوانی است که در شهرستان آلیتوس واقع شده‌است. نمونایتیس ۱۵۳ نفر جمعیت دارد.
روابط خارجی ژاپن
روابط خارجی ژاپن توسط وزارت امور خارجه ژاپن اداره می‌گردد. روابط بین‌الملل ژاپن از سال ۱۹۴۵ شروع شد وقتی که در جنگ شکست خورده بود و تمام اراضی تحت اشغال و متعلقاتش از دستش خارج شده بود. به تاریخ روابط خارجی ژاپن نگاهی می‌اندازیم: ایالات متحده آمریکا با حمایت قدرت‌های متحد، ژاپن را در سالهای ۱۹۴۵ الی ۱۹۵۱ اشغال کرد. از زمان بدست آوردن دوباره استقلال در قرارداد سان‌فرانسیسکو، سیاست دیپلماتیک ژاپن مبتنی بر همکاری نزدیک با ایالات متحده آمریکا و تأکید بر همکاری‌های بین‌المللی براساس قواعد سازمان ملل متحد می‌باشد. ژاپن در دوره جنگ سرد، در مقابله با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در آسیای شرقی نقش اساسی داشت. این کشور در تحولات سریع اقتصادی در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، تأثیرات خود را بیشتر کرد و به عنوان یکی از قدرتمندترین کشورهای جهان شناخته شد گرچه این تأثیرات در مقابل دو کشور خاص یعنی چین و کره جنوبی منفی می‌باشد.
در طول جنگ سرد، سیاست خارجی ژاپن نه تنها خودخواهانه نبود بلکه بر رشد اقتصادی کشور متمرکز بود. با این حال، در پایان جنگ سرد و درس‌های تلخ از جنگ خلیج فارس ژاپن به آرامی این سیاست را تغییر داد و تصمیم گرفت تا با سازمان ملل متحد در عملیات حفظ صلح همکاری نماید و نیروهای خود را در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ به کامبوج، موزامبیک، بلندی‌های جولان و تیمور شرقی فرستاد.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱، کشتی‌های دریایی ژاپن به اقیانوس هند فرستاده شدند و نیروهای دفاعی زمینی خود را نیز به جنوب عراق برای بازسازی زیرساخت‌های اولیه ارسال نمود.
ژاپن علاوه بر همسایگان نزدیک خود، در سالهای اخیر سیاست خارجی فعال‌تری را دنبال کرده‌است. نخست‌وزیر ژاپن یاسوئو فوکودا در یک سخنرانی به تغییر جهت در سیاست اشاره کرد: «ژاپن قصد دارد که به توسعه منابع انسانی و همچنین تلاش‌های پژوهشی و فکری برای ادامه همکاری در زمینه صلح ادامه دهد.» این به دنبال موفقیت نسبتاً خوب طرح صلح ژاپن است که پایه و اساس انتخابات سراسری کشور در سال ۱۹۹۸ بود.
جهانی شدن فرهنگی
جهانی شدن فرهنگی به انتقال عقاید، معانی و ارزش‌ها در سراسر جهان به گونه ای اطلاق می‌شود که روابط اجتماعی را گسترش و تشدید کند. این فرایند با مصرف مشترک فرهنگ‌هایی مشخص می‌شود که توسط اینترنت، رسانه‌های فرهنگ عمومی و سفرهای بین‌المللی منتشر شده‌اند. این امر به فرآیندهای بورس کالا و استعمار افزوده‌است که سابقه طولانی تری در حمل معنای فرهنگی در سراسر جهان دارد. گردش فرهنگ‌ها افراد را قادر می‌سازد تا در روابط اجتماعی گسترده‌ای که از مرزهای ملی و منطقه ای عبور می‌کند سهیم شوند. ایجاد و گسترش چنین روابط اجتماعی صرفاً در سطح مادی مشاهده نمی‌شود. جهانی‌سازی فرهنگی شامل شکل‌گیری هنجارها و دانش‌های مشترکی است که مردم با آن هویت فرهنگی فردی و جمعی خود را مرتبط می‌کنند. این امر باعث افزایش ارتباط دو جانبه و پیوستگی بین جمعیت‌ها و فرهنگ‌های مختلف می‌شود. ایده جهانی شدن فرهنگی در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی ظهور کرد، اما به‌طور گسترده توسط دانشگاهیان غربی در طول دهه ۱۹۹۰ میلادی و اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی بر سر زبان‌ها افتاد. برای برخی از محققان، ایده جهانی شدن فرهنگی واکنشی است به ادعاهای مطرح شده توسط منتقدان امپریالیسم فرهنگی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی.
پودموکی (ناحیه هاولیتشکوف برود)
پودموکی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هاولیتشکوف برود واقع شده‌است. پودموکی ۹٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۹ نفر جمعیت دارد و ۳۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امیر (هیرمند)
امیر ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
قرنه شهوان
قرنه شهوان (به عربی: قرنة شهوان) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان المتن واقع شده‌است. قرنه شهوان ۲۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فونوویزا رکوردز
فونوویزا رکوردز (Fonovisa Records) شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد.
آدم (فیلم ۱۹۳۹)
آدم فیلمی محصول سال ۱۹۳۹ و به کارگردانی وی. شانتارام است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهو موداک، ام.س. سونداری بای، شانتا هوبلیکار، رام ماراته ایفای نقش کرده‌اند.
دانشگاه پلی تکنیک ماکائو
دانشگاه پلی تکنیک ماکائو (MPU ; Chinese ; Universidade Politécnica de Macau) در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد. این دانشگاه در منطقه ویژه اداری ماکائو (MSAR) جمهوری خلق چین واقع شده‌است.
در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۱، هو ایات-سنگ رئیس اجرایی منطقه ویژه اداری ماکائو اعلام کرد که مؤسسه به دانشگاه پلی تکنیک ماکائو تغییر نام خواهد داد. در ۱ مارس ۲۰۲۲، مؤسسه پلی تکنیک ماکائو رسماً به دانشگاه پلی تکنیک ماکائو تغییر نام داد.
این دانشگاه بر اساس رتبه‌بندی ژورنال سایمگو برای سال ۲۰۲۲ در رتبه ۶۷۰ جهان قرار گرفته‌است این دانشگاه در رتبه‌بندی وبومتریک دانشگاه‌های جهان در سال ۲۰۲۲ در رتبه ۳۸۳۵ جهان قرار دارد.
پوهلد (ناحیه هاولیتشکوف برود)
پوهلد یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هاولیتشکوف برود واقع شده‌است. پوهلد ۱۰٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸۱ نفر جمعیت دارد و ۴۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سدی
سدی (Sədi) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان هادروت واقع شده‌است.
کینتای
کینتای (به لاتین: Kintai) یک شهرک در لیتوانی است که در شهرستان کلایپدا واقع شده‌است. کینتای ۶۱۶ نفر جمعیت دارد.
کارل پلیتسکا
کارل پلیتسکا (Karel Plicka؛ October 14, 1894 – May 6, 1987) یک انسان‌شناس، عکاس و کارگردان فیلم اهل جمهوری چک بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «از میان کوه‌ها، در سراشیبی» (۱۹۲۹) اشاره نمود که برندهٔ مدال زرین نخستین جشنواره فیلم ونیز شد.
فانتین گرین، ایلینوی
فانتین گرین (به انگلیسی: Fountain Green) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده‌است.
دادزری
دادزری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است. که بیشتر این روستارا فامیل نارویی و دادزری تشکیل داده اند.
جمعیت
این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
روبرت لیسوفسکی
روبرت آنتونوویچ لیسوفسکی (Роберт Антонович Лісовський؛ December 29, 1893 – December 28, 1982) نقاش و طراح گرافیک اهل اوکراین و «رئیس انجمن اوکراینی‌های مقیم بریتانیا» بود. وی از شاگردان میخایلو بویچوک و هیورهی ناربوت بود و در شاخه‌های مختلف هنر طراحی گرافیک از جمله هنرهای تزئینی، هنر کاربردی، طراحی صحنه و تصویرسازی کتاب‌ها تخصص داشت. لوگوی سازمان ملی‌گرایان اوکراین از طراحی‌های اوست.
تاریخچه باشگاه فوتبال ناپولی
انجمن ورزشی فوتبال ناپولی یا اس‌اس‌سی ناپولی که معمولاً به‌عنوان ناپولی شناخته می‌شود، موفق‌ترین باشگاه فوتبال در جنوب ایتالیا و در میان باشگاه‌های بزرگ در سری آ ایتالیا، سابقه‌ای طولانی دارد که از بنیانگذاری آن ۱۹۰۵ به عنوان باشگاه فوتبال ناپل تا به امروز را در بر می‌گیرد.
ناپولی چندین بار در طول تاریخ خود بازسازی شده‌است که جدیدترین آنها در سال ۲۰۰۴ بود، آنها بیشتر تاریخ خود را در سری آ سپری کردند. شاید شهرت این باشگاه به خاطر دوره‌ای که دیگو مارادونا در آن عضو بود، بین دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ باشد، که در طی آن چندین جوایز از جمله اسکودتو و دو بار کوپا ایتالیا را به دست آورد. آنها همچنین در اروپا موفق شدند، جایی که جام یوفا را به دست آوردند.
از ناپل تا اینترناپل
فوتبال نخستین بار در اوایل دهه ۱۹۰۰ توسط ملوانان انگلیسی به شهر ناپل آورده شد: دو باشگاه اول عبارتند از Football Club Partenopeo و Naples Foot-Ball & Cricket Club که هر دو در سال ۱۹۰۵ تأسیس شدند.
فصل بعد، وضعیت برعکس شد و اینترناسیونال ناپولی ناپل را شکست داد و سپس در دور بعد به لاتزیو باخت. این رقابت تا فصل سوم خود در بخش کامپانیا در مسابقات قهرمانی در طول سال ۱۹۱۵ ادامه یافت، اما پس از بازی اول (برنده ۳–۰ اینترناسیونال)، رقابت به دلیل جنگ جهانی اول لغو شد. پس از جنگ از سر گرفته شد زیرا هر دو باشگاه زنده ماندند، با این حال باشگاه‌هایی مانند Puteolana, Bagnolese و Savoia نیز اکنون در منطقه رقابتی بودند. در سال ۱۹۲۲، دو باشگاه رقیب، تحت فشار مالی، به عنوان Foot-Ball Club Internazionale-Naples با نام اختصاری FBC Internaples ادغام شدند.
پایه و اساس انجمن کالچیو ناپولی
در ۲۵ اوت ۱۹۲۶، اعضای اینترناپل تصمیم گرفتند نام جدیدی برای باشگاه خود انتخاب کنند و جورجیو آسکارلی به عنوان نخستین رئیس انجمن کالچیو ناپولی منصوب شد. با آغاز فصل بعد، سیستم لیگ برتر ایتالیا به دو گروه متشکل از ده تیم تقسیم شد. ناپولی با ۱ امتیاز وحشتناکی که از ۱۸ بازی به دست آورده در انتهای گروه خود قرار گرفت. این همان چیزی است که آنها را I ciucciarelli به معنی «خرهای کوچک» نامیدند، قبلاً باشگاه فوتبال نماد شهر ناپل را که یک اسب بود با خود حمل می‌کرد. اما پس از فصل فوق، برخی در شهر آنها را به عنوان خر مورد تمسخر قرار دادند، با این حال، باشگاه O Ciuccio را به نام آن انتخاب کرد و آن را به طلسم خود تبدیل کرد و آن را با افتخار به نمایش گذاشت. دو فصل بعد آنها به تدریج بهتر عمل کردند و هر بار با این سیستم بالاتر رفتند.
در ناپولی، قهرمان بزرگ هواداران پیش از جنگ، آتیلا سالوسترو بود که خانواده اش در کودکی از پاراگوئه به ناپل نقل مکان کرده بودند. سالوسترو به دلیل سابقه ثروتمندش، هیچ حقوقی از باشگاه نگرفت، اگرچه با یک ماشین موتوری لوکس پاداش دریافت کرد. استعداد او در گلزنی در فصل ۲۹–۱۹۲۸ مشهود بود، زمانی که در ۲۸ بازی ۲۲ گل برای باشگاه به ثمر رساند.
سری آ: دهه ۱۹۳۰
با ورود فوتبال ایتالیا به دهه ۱۹۳۰، لیگ به شکلی شکل گرفت که امروزه نیز باقی مانده‌است. فصل ۳۰–۱۹۲۹ نشان داد که ناپولی در مقیاسی بزرگ‌تر چه می‌تواند انجام دهد، آن‌ها در فصلی که تیم‌هایی مانند تورینو، لاتزیو و میلان را شکست دادند، پنجم شدند. شایان ذکر است، سالوسترو به همراه مارچلو میهالیچ، نخستین بازیکنان ناپولی بودند که در این دوره به تیم ملی ایتالیا دعوت شدند.
شش فصل بعدی ناپولی به‌طور مداوم در ده تیم برتر قرار گرفت، از جمله دو مقام سوم در فصل‌های ۳۳–۱۹۳۲ و ۳۴–۱۹۳۳ تحت هدایت مربی افسانه‌ای انگلیسی ویلیام گاربوت. یکی دیگر از قهرمانان برجسته باشگاه در این دوره آنتونیو ووژاک بود. این بازیکن ایتالیایی که در سال ۱۹۲۹ از یوونتوس قرارداد امضا کرد، در یک دوره شش ساله برای ناپولی در ۱۹۰ بازی، ۱۰۲ گل به ثمر رساند. بهترین گلزن جام جهانی ۱۹۳۰، مهاجم آرژانتینی گیلرمو استابیله نیز در فصل ۳۶–۱۹۳۵ در ناپولی بازی کرد.
باشگاه ناپلی قرار بود در سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم با نتایج صعودی و نزولی در سری آ رو به افول بگذارد. آنها در سال ۱۹۳۷ و دوباره در سال ۱۹۴۰ با سقوط به دسته پایین رفتند، جایی که با تفاضل گل ۴ گل باقی ماندند. بر فراز لیگوریا فقط یک فصل پیش از این، آنها پنجم شده بودند. در سال ۱۹۴۲ ناپولی سرانجام به سری بی سقوط کرد و تنها ۴ امتیاز آنها را از شش تیم بعدی جدا کرد. در سری بی، در سال ۱۹۴۳، ناپولی با دو امتیاز صعود مستقیماً از صعود محروم شد و درست پس از برشا در رده سوم قرار گرفت. در پایان فصل، استادیوم جورجیو آسکارلی خود را ترک کرد و به کامپو وومرو نقل مکان کرد.
ناپولی پس از جنگ
ناپولی تنها توانست یک فصل در سری آ تازه تأسیس شده زنده بماند و در سال ۱۹۴۸ دوباره سقوط کرد تا اینکه در فصل ۵۰–۱۹۴۹ قهرمان سری بی شد. آنها توانستند در پنج فصل بعد مستقیماً به شیار سری آ بازگردند و در جمع شش تیم برتر قرار بگیرند. همراه با فیورنتینا، ناپولی سوژه نخستین پخش تلویزیونی رای از یک مسابقه فوتبال سری آ در سال ۱۹۵۶ بود. در طول باقیمانده دهه ۱۹۵۰، پایان لیگ آنها بالا و پایین بود: دو فصل کلیدی پایین‌تر با یک مقام چهارم در ۵۸–۱۹۵۷، بالاتر از هر دو تیم میلانی و رم دنبال شد. دهه ۱۹۶۰ دورانی متفاوت برای ناپولی بود. آنها در سال ۱۹۶۱ سقوط کردند، اما در فصل بعد نایب قهرمان سری بی شدند و دوباره صعود کردند. سال ۱۹۶۲ همچنین به خاطر موفقیت در جام حذفی قابل توجه بود: ناپولی با شکست ۲–۱ اسپال در فینال با گل‌های کورلی و رونزون قهرمان کوپا ایتالیا شد، نخستین باری که یک باشگاه در سری بی رقابت می‌کرد. متأسفانه برای ناپولی، آنها نتوانستند موفقیت خود در جام حذفی را با ثبات در لیگ برتر دنبال کنند، زیرا یک بار دیگر به دسته پایین سقوط کردند.
سوسیتا سپورتیوا کالچیو ناپولی: در حال رشد
اواسط دهه ۱۹۶۰ شاهد ظهور دوباره باشگاه بود. نام آنها در ۲۵ ژوئن ۱۹۶۴ به Società Sportiva Calcio Napoli تغییر یافت و در فصل ۶۵–۱۹۶۴ به عنوان نایب قهرمان سری بی صعود کردند. در نخستین فصل حضور خود در سری آ، تیم ناپلی موفق شد با هدایت برونو پسائولا، سرمربی آرژانتینی، مقام سوم را در لیگ به پایان برساند. آنها همچنین در همان سال با شکست یوونتوس، جام کوپا دله آلپی را به دست آوردند.
ناپولی در فصل ۶۸–۱۹۶۷ به قهرمانی در لیگ بسیار نزدیک شد و دقیقاً پشت سر میلان در رده دوم قرار گرفت. در طول این دوره برای باشگاه، تیم آنها چندین بازیکن را به رخ کشید که در این بازی به شهرت گسترده‌ای دست یافتند، از جمله برنده آینده جام جهانی ۱۹۸۲، دینو زوف، مهاجم رکورد شکن خوزه آلتافینی و مدافع متولد ناپل ، آنتونیو جولیانو. این باشگاه توانست نام خود را در میان نخبگان فوتبال ایتالیا در اوایل دهه ۷۰ با دو مقام سوم در سال‌های ۷۱–۱۹۷۰ و ۷۴–۱۹۷۳ حفظ کند. فصل ۷۵–۱۹۷۴ تحت مربیگری و بازیکن سابق ناپولی ، لوئیس وینیسیو، نزدیک‌ترین فصلی بود که ناپولی تا به حال به اسکودتو رسیده بود. آنها فصل را تنها دو امتیاز کمتر از یوونتوس قهرمان به پایان رساندند و تفاضل گل بین باشگاه‌ها نیز تنها دو بود. اگرچه تلاش‌های آن‌ها نتوانست اسکودتو را برایشان به ارمغان بیاورد، اما باعث شد باشگاه برای جام یوفا ۷۵–۱۹۷۴ به اروپا دسترسی پیدا کند، جایی که آنها به دور سوم رقابت‌ها رسیدند و در طول راه پورتو را ۲–۰ شکست دادند.
دومین جام ناپولی در تاریخ کوپا ایتالیا در همان فصل به دست آمد و میلان و فیورنتینا را در مسیر موفقیت حذف کرد. آنها در فینال با گل‌های گینولفی، براگلیا و دو گل جوزپه ساولدی، هلاس ورونا را ۴–۰ شکست دادند. در جام اتحادیه انگلیس و ایتالیا، ناپولی در مجموع ۴–۱ تیم انگلیسی ساوتهمپتون را شکست داد، که شامل یک پیروزی قاطع ۴–۰ در خانه در ناپل بود و قهرمان این رقابت شد.
از آنجایی که این باشگاه در فصل پیش جام حذفی ایتالیا را برده بود، به جام برندگان جام اروپا ۷۷–۱۹۷۶ دسترسی پیدا کرد و دومین ضربه را به فوتبال اروپا زد. ناپولی موفق شد به نیمه نهایی این رقابت‌ها راه یابد. در دو فصل آخر دهه ۷۰، ناپولی در رده ششم قرار گرفت.
دوران مارادونا: لیگ و موفقیت اروپا
دهه ۱۹۸۰ برای باشگاه به شکل نسبتاً خوبی با مقام‌های سوم و چهارم لیگ در اوایل دهه آغاز شد. اما تا زمانی که دیگو مارادونای آرژانتینی در سال ۱۹۸۴ از بارسلونا به این باشگاه پیوست، ناپولی در نقشه فوتبال جهان قرار گرفت.
موفقیت با مارادونا آنی نبود. باشگاه ناچار شد سخت کار کند، ابتدا با مقام هشتمی در فصل ۸۵–۱۹۸۴، و پس از آن در ۸۶–۱۹۸۵ مقام سوم را به دست آورد. ۸۷–۱۹۸۶ سال ناپولی با مارادونا بود. ناپولی برای نخستین بار در تاریخ خود قهرمان اسکودتو شد. با انجام این کار، آنها همچنین نخستین و تنها تیم سرزمین اصلی جنوب ایتالیا (بدون احتساب باشگاه کالیاری ساردین) بودند که قهرمان لیگ شدند، رکوردی که هنوز پابرجاست. این تنها سری آ نبود که این باشگاه در آن فصل نیز قهرمان شد، آنها همچنین در فینال کوپا ایتالیا ۴–۰ آتالانتا را شکست دادند تا دوبل را تکمیل کنند.
در سال بعد، این تیم در دور اول جام اروپا توسط رئال مادرید حذف شد، اما نایب قهرمانی در سری آ به معنای جواز حضور در جام یوفا بود. یوونتوس و بایرن مونیخ از جمله قربانیان ناپولی در راه رسیدن به فینال بودند، جایی که مارادونا و کارکا در اواخر نیمه دوم یک گل به ثمر رساندند تا اشتوتگارت را دو بر یک در بازی اول شکست دهند. در بازی برگشت که در اشتوتگارت برگزار شد، بازی با تساوی ۳–۳ به پایان رسید و نخستین جام اروپایی ناپولی را تضمین کرد. ناپولی در آن سال به فینال کوپا ایتالیا نیز رسید، اما از سامپدوریا شکست خورد.
در سال ۱۹۹۰، ناپولی دوباره قهرمان شد، هرچند در شرایطی نسبتاً مساعدتر از قهرمانی پیشین خود در سری آ. پس از ضرب سکه به آلمائو برزیلی در ورزشگاه کوموناله آتالانتا دو امتیاز به آنها تعلق گرفت. اگر این به اندازه کافی بد نبود، فیزیک بدنی ناپولی در دوربین‌های تلویزیونی شکار شد که بازیکن را تشویق می‌کرد روی زمین بماند. با این وجود، این دو امتیاز مهم نبود، زیرا میلان در بازی خود مقابل هلاس ورونا شکست خورد، یعنی ناپولی بدون این دو امتیاز قهرمان می‌شد. با این حال، در طول جام جهانی ۱۹۹۰ به میزبانی ایتالیا، مارادونا اظهارات تحریک آمیزی کرد و از ناپلی‌ها درخواست کرد که تیم ملی آرژانتین خود را در مقابل تیم ملی ایتالیا که در شمال آن تسلط دارند تشویق کنند.
تیفوسی های ناپولی با نصب بنری در «محور» خود پاسخ دادند: «مارادونا، ناپل تو را دوست دارد، اما ایتالیا وطن ماست». برای مارادونا تأثیرگذار بود زیرا ناپولی تنها استادیوم در آن جام جهانی بود که در آن سرود ملی آرژانتین مورد تمسخر قرار نگرفت. ظاهراً هواداران ناپولی «گوسفند سیاه» ایتالیا بودند زیرا ریشه مارادونا داشتند. او پس از مثبت شدن آزمایش کوکائین کمتر از یک سال بعد، در حالی که باشگاه در بحران مالی قرار داشت، ترک کرد. اگرچه مارادونا اجازه داد زندگی شبانه اش بر میراث او با ناپولی تأثیر بگذارد، اما همچنان به عنوان بهترین بازیکن ناپولی تاریخ باقی خواهد ماند. او بارها اشاره کرده‌است که عشقش به ناپولی تقریباً به همان اندازه به تیم بوکا جونیورز است.
سال بعد، این باشگاه پس از شکست ۵–۱ یوونتوس، قهرمان سوپرکاپ ایتالیا شد، آخرین جام مهمی که ناپولی در ۲۲ سال به دست آورد. این بازی شامل دو گل از کارکا، دو گل از آندره آ سیلنزی و گل پنجم از ماسیمو کریپا بود. روبرتو باجو گل تسلی بانوی پیر را به ثمر رساند. نتیجه یک پیروزی با حاشیه برای هر باشگاهی بود، رکوردی که هنوز پابرجاست.
دوران افول
این باشگاه پس از قهرمانی در سوپرکاپ ایتالیا آغاز به افت کرد. بازیکنانی مانند جانفرانکو زولا، دانیل فونسکا و کارکا یکی یکی از این تیم جدا شدند. در اوایل دهه ۱۹۹۰، باشگاه همچنان در لیگ برتری خود را حفظ می‌کرد، اگرچه نسبت به دوران مارادونا پایین‌تر بود. از آنجایی که در فصل ۹۲–۱۹۹۱ به مقام چهارم دست یافت، فرم لیگ باشگاه کاهش یافت.
در سال ۱۹۹۷، ناپولی به فینال کوپا ایتالیا رسید و تنها توسط ویچنزا (۱–۰/۰–۳ aet) شکست خورد). در این زمان، فرم لیگ آنها کمتر موفق بود و از سال ۱۹۹۶ به بعد، پایان لیگ آنها به‌طور قابل توجهی پایین‌تر بود. نخستین سقوط به سری بی در سال ۱۹۹۸ رخ داد که آنها فقط دو برد در تمام فصل ثبت کردند.
در تابستان ۱۹۹۷ تعداد زیادی بازیکن فروخته شد. از جمله آندره کروز، آلن بوگوسیان، فابیو پکیا، روبرتو بوردین، نیکولا کاچیا و آلفردو آگلیتی بودند. بازیکنانی مانند روبرتو آیالا، جوزپه تالیالاتلا و فرانچسکو تورینی از جمله بازیکنانی بودند که در تیم ۹۷–۱۹۹۶ باقی ماندند.
ناپولی ناچار شد تا فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ صبر کند تا به عنوان نایب قهرمان سری بی به سری آ برسد. اگرچه نبرد سقوط بسیار نزدیک بود، لچه و هلاس ورونا تنها یک امتیاز بیشتر از آتزوری داشتند، بنابراین با هزینه ناپولی جان سالم به در بردند.
تولد دوباره تحت رهبری دی لورنتیس
تحت نام ناپولی فوتبال، یک باشگاه جدید به لطف تهیه‌کننده فیلم آئورلیو د لائورنتیس متولد شد. هدف این بود که اطمینان حاصل شود که شهر ناپل بدون تیم فوتبال باقی نمی‌ماند. در طول نخستین فصل شکست در سری سی۱، ناپولی پس از باخت ۲–۱ در پلی آف، به سختی از صعود به آولینو بازماند.
در فصل ۰۶–۲۰۰۵، ناپولی با یک امتیاز بهتر پیش رفت و قهرمان سری سی۱ شد و در ۱۵ آوریل ۲۰۰۶ پس از پیروزی ۲–۰ در ورزشگاه سن پائولو به پروجا صعود کرد. علیرغم این واقعیت که ناپولی در چنین دسته پایینی بازی می‌کرد، آنها در بین باشگاه‌هایی با بیشترین هواداران در ایتالیا باقی ماندند. با میانگین تماشاگران بالاتر از بیشتر باشگاه‌های سری آ، (شکستن رکورد حضور در سری سی با ۵۱٬۰۰۰ نفر در یک بازی) و شش میلیون هوادار در سراسر جهان. نام این باشگاه در مه ۲۰۰۶ توسط رئیس De Laurentis به SSC ناپولی بازگردانده شد.
بازگشت به سری آ
این تیم یکی از باشگاه‌های برتر سری بی بود. در بخش قابل توجهی از فصل، ناپولی در جایگاه دوم قرار داشت و برای صعود مستقیم به سری آ در کنار جنوا مبارزه می‌کرد. سرنوشت هر دو تیم زمانی مشخص شد که ناپولی مقام دوم، با جنوا مقام سوم که تنها یک امتیاز عقب بود، در روز پایانی بازی کرد. پیروزی برای هر یک از تیم‌ها باعث صعود آن تیم می‌شود در حالی که نتیجه مساوی باعث صعود ناپولی یا هر دو تیم می‌شود. با این حال، این سناریوی اخیر کاملاً در دست آنها نبود: پیاچنزا، رتبه چهارم، که برای کاهش فاصله در رده سوم به کمتر از ده امتیاز برای رسیدن به مرحله پلی آف می‌جنگید، میزبان تریستینا بود که خود برای فرار می‌جنگید. سقوط به سری سی۱اما پیاچنزا برای رسیدن به پلی آف به پیروزی نیاز داشت.
در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۷، ناپولی مستقیماً به سری آ صعود کرد. بازی آنها با تساوی ۰–۰ به پایان رسید، اما پیاچنزا پس از برتری توسط تریستینا به تساوی ۱–۱ متوقف شد، به این معنی که ناپولی و جنوا مستقیماً به سری آ صعود کردند. هنگامی که اخبار مربوط به فینال پیاچنزا در ورزشگاه جنوا لوئیجی فراری رسید. در نتیجه، بازیکنان و هواداران هر دو تیم با یورش به زمین شروع به جشن گرفتن کردند، غافل از اینکه داور هنوز تمام وقت را صدا نکرده بود.
داور دستور داد که یک دقیقه وقت اضافه برگزار شود. پس از پایان، جشن‌ها برای دو غول خفته ایتالیا به‌طور رسمی آغاز شد. فصل ۰۸–۲۰۰۷ نخستین بار برای ناپولی در سری آ از آخرین سقوطش در سال ۲۰۰۱ و نخستین بار در سری آ تحت این باشگاه اصلاح شده پس از ورشکستگی بود.
ادواردو رجا، سرمربی تیم ملی ایتالیا در مارس ۲۰۰۹ برکنار شد و روبرتو دونادونی، سرمربی سابق تیم ملی ایتالیا به عنوان جانشین وی منصوب شد. او در اکتبر اخراج شد و والتر ماتزاری سرمربی سابق سمپدوریا جایگزین او شد. ناپولی زیر نظر ماتزاری در جدول صعود کرد و در رده ششم قرار گرفت تا در فصل ۱۱–۲۰۱۰ لیگ اروپا راه یابد. ناپولی، تحت هدایت ماتزاری و تقویت شده توسط بازیکنانی مانند ادینسون کاوانی، بخشی از فصل ۱۱–۲۰۱۰ را در مکان دوم گذراند، سوم شد و مستقیماً به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۱۲–۲۰۱۱ راه یافت. در فصل ۱۲–۲۰۱۱، ناپولی در رده پنجم سری آ به پایان رسید، اما موفق شد قهرمان شکست ناپذیر یوونتوس را در ورزشگاه المپیکو شکست دهد و ۲۵ سال پس از آخرین قهرمانی خود در جام حذفی، برای چهارمین بار در تاریخ باشگاه کوپا ایتالیا را فتح کند. کاوانی و مارک همشیک گل‌ها را به ثمر رساندند. ناپولی همچنین فصل موفقی در لیگ قهرمانان اروپا ۱۲–۲۰۱۱ داشت که نخستین حضورش در برترین تورنمنت اروپا از فصل ۹۱–۱۹۹۰ بود. این تیم در گروه خود پس از بایرن مونیخ دوم شد و جلوتر از منچسترسیتی، به مرحله یک‌هشتم نهایی صعود کرد، جایی که آنها توسط برنده نهایی چلسی حذف شدند. در فصل ۱۳–۲۰۱۲، ناپولی در جایگاه دوم سری آ قرار گرفت که بهترین عملکرد باشگاه از زمان قهرمانی در اسکودتو ۹۰–۱۹۸۹ بود. کاوانی با ۲۹ گل به عنوان بهترین گلزن این بخش به پایان رسید که منجر به فروش او به پاری سن ژرمن با مبلغ رکورد باشگاهی ۵۷ میلیون پوندی شد.
در فصل نزدیک ۲۰۱۳، والتر ماتزاری ناپولی را ترک کرد و مربی اینترناسیونال شد و جای خود را به رافائل بنیتز اسپانیایی داد که نخستین مربی خارجی باشگاه پس از زدنک زمان در سال ۲۰۰۰ بود پول فروش کاوانی صرف خرید سه بازیکن رئال مادرید شد - گونزالو هیگواین، رائول آلبیول و خوزه کالهیون – و بازیکنان دیگر، از جمله دریس مرتنز و پپه رینا. آنها فصل را با پیروزی در فینال کوپا ایتالیا ۲۰۱۴، پنجمین عنوان قهرمانی خود در این تورنمنت، با پیروزی ۳–۱ مقابل فیورنتینا با دو گل لورنزو اینسینیه و گل دیگری از مرتنس، و همچنین جواز حضور در لیگ قهرمانان اروپا به پایان رساندند. بنیتز در مه ۲۰۱۵ راهی رئال مادرید شد و مائوریتزیو ساری جایگزین او شد. در فصل ۱۸–۲۰۱۷، ناپولی در تمام فصل برای کسب عنوان قهرمانی رقابت کرد که در دور ماقبل آخر مسابقات به یوونتوس رفت. کارلو آنچلوتی پس از آن به عنوان سرمربی منصوب شد.
شاعر خلق جمهوری آذربایجان
شاعر خلق جمهوری آذربایجان (People's Poet of Azerbaijan) یک لقب افتخاری است که به شعرای آذربایجانی در توسعهٔ ادبیات آذربایجانی نقش مؤثری داشته‌باشند، اهدا می‌شود.
اطلاعات کلی
عنوان افتخاری شاعر خلق جمهوری آذربایجان با حکم حیدر علی‌اف، رئیس جمهوری وقت آذربایجان مورخ ۲۲ مه ۱۹۹۸ همراه با عناوین دیگر ایجاد شد.
رئیس‌جمهور آذربایجان به ابتکار خود و همچنین به پیشنهاد مجلس ملی و کابینه وزرای این عنوان افتخاری را به شعرا اعطا می‌کند.
این عنوان فقط به شهروندان جمهوری آذربایجان قابل اهدا است. بر اساس مقررات مربوطه، اعطای دوباره و مکرر عنوان افتخاری «شاعر خلق جمهوری آذربایجان» به یک فرد انکان‌پذیر نیست.
در صورت مشاهده سوء رفتار، امکان سلب فرد دریافت کننده از این عنوان وجود دارد.
همچنین به افرادی که عنوان افتخاری «شاعر خلق جمهوری آذربایجان» را دریافت می‌کنند، گواهی‌نامه و نشان مربوطه اهدا می‌شود. نشان یادشده بر روی سمت راست سینه نصب می‌شود.
نیکولای پاتروشف
نیکولای پلاتونویچ پاتروشف (Никола́й Плато́нович Па́трушев) سیاستمدار روسی متولد ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۱ است. او سال‌ها از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ ریاست یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین سازمانهای روسیه یعنی سرویس امنیت فدرال روسیه را به عهده داشته‌است؛ و از سال ۲۰۰۸ دبیر شورای امنیت روسیه می‌باشد.
زندگی
پاتروشف در سال ۱۹۵۱ در سن پترزبورگ بدنیا آمد. او پسر یک افسر نیروی دریایی شوروی است که همچنین عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی نیز بود. او در سال ۱۹۷۴ از مؤسسه کشتی سازی لنینگراد فارغ‌التحصیل شد و در ابتدا به عنوان مهندس در قسمت طراحی کشتی سازی مشغول بود اما خیلی زود توسط کا.گ. ب استخدام گردید. پاتروشف در دوره‌های اطلاعاتی و امنیتی مدارس کا.گ. ب در مینسک حضور یافت و سپس به آکادمی اف‌اس‌بی رفت. در ابتدا او یک افسر امنیتی کا.گ. ب در شهر لنینگراد بود سپس رئیس مبارزه با قاچاق و مبارزه با فساد داخلی کا.گ. ب گردید.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، پاتروشف کار در قسمت امنیتی را ادامه داد و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ وزیر امنیت جمهوری کارلیا بود. اگر چه در سال ۱۹۹۴ به مسکو منتقل شد و به عنوان رئیس اداره امنیت داخلی شروع به خدمت کرد.
در ژوئیه ۱۹۹۵، پاتروشف معاون رئیس سازمان فساد اداری و بازرسی گردید. در ماه مه و اوت ۱۹۹۸ رئیس اداره کنترل کارکنان ریاست جمهوری شد و در اوت و اکتبر همان سال او معاون دفتر ریاست جمهوری گردید. در اکتبر ۱۹۹۸، معاونت فساد اداری و ریاست اداره امنیت اقتصادی را عهده‌دار گردید. در ۱۹۹۸ رئیس‌جمهور بوریس یلتسین، او را به سمت مدیر، جایگزین دوست نزدیک خود ولادیمیر پوتین کرد.
تحقیقات عمومی دولت انگلیس در سال ۲۰۰۶ در مورد مسمومیت الکساندر لیتویننکو، خبرنگار نشان داد که عملیات کشتن این خبرنگار احتمالاً توسط آقای پاتروشف و همچنین تأیید رئیس‌جمهور پوتین بوده‌است.
از سال ۲۰۰۸، پاتروشف، دبیر شورای امنیت روسیه بوده‌است و عضو هییت مشورتی ریاست جمهوری است که تصمیم‌گیری‌های مهم را در مورد امور امنیتی ملی انجام می‌دهد.
زلتان کلاگر
زلتان کلاگر عکاس مجارستانی یهودی‌تبار بود. اهمیت عکس‌های وی بخاطر مستندنگاری مهاجرت گسترده یهودیان به سرزمین فلسطین و تولد کشور اسرائیل و جنگ اعراب و اسرائیل است.
حزب به پیش
به پیش (FWD)، که تا ژوئیه ۲۰۲۲ به عنوان حزب به پیش (Forward Party) شناخته می‌شد، یک کمیته اقدام سیاسی (PAC) است که به دنبال تشکیل یک حزب سیاسی میانه‌رو جدید در ایالات متحده آمریکا است. به پیش دارای یک حزب سیاسی وابسته در سطح ایالتی است که به دنبال دسترسی به رای‌گیری در ۲۹ ایالت تا سال ۲۰۲۳ و دسترسی به رای‌گیری در همهٔ ۵۰ ایالت تا سال ۲۰۲۴ است.
مروحین
مروحین (به عربی: مروحين) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان صور واقع شده‌است. مروحین ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
خانم و آقای ۵۵
خانم و آقای ۵۵ فیلمی محصول سال ۱۹۵۵ و به کارگردانی گورو دات است. در این فیلم بازیگرانی همچون گورو دات، مدهوبالا، لالیتا پاوار، جانی واکر ایفای نقش کرده‌اند.
جی‌آرپی رکوردز
جی‌آرپی رکوردز (GRP Records) شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۸ توسط دیو گروسین و لری رزن تأسیس شد.
لنکیمای
لنکیمای (به لاتین: Lenkimai) یک شهرک در لیتوانی است که در شهرستان کلایپدا واقع شده‌است. لنکیمای ۶۴۷ نفر جمعیت دارد.
ئی.ال. دکتروف
ادگار لورنس دکتروف (زاده ۶ ژانویه ۱۹۳۱ - درگذشته ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۵) که بیشتر با نام '''ئی. ال. دکتروف''' شناخته می‌شد، نویسنده آمریکایی بود. آثار او به‌ویژه روایت زندگی طبقه کارگر آمریکا و محرومان جامعه را در بستر حوادث تاریخی بازگو می‌کند. مشهورترین رمان دکتروف، رگتایم نام دارد که توسط نجف دریابندری به فارسی ترجمه شده‌است. در ایران دکتروف را با این رمان و نیز با مقدمه‌ای که بر یکی از آثار رضا براهنی نوشت می‌شناسند.
زندگی‌نامه
دکتروف به کالج کنیون در اوهایو رفت و فلسفه خواند. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۵۲، به مدت ۱ سال در دانشگاه کلمبیا در رشته نمایش انگلیسی تحصیل کرد. پس از آن به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا پیوست و به عنوان سرجوخه در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۴۵ در آلمان تحت اشغال متفقین خدمت کرد. پس از بازگشت از جنگ به نیویورک در یک شرکت فیلم‌سازی به‌عنوان خواننده و ارزیاب فیلم‌نامه مشغول به کار شد و به علت این که بیشتر فیلم‌نامه‌های وسترن می‌خواند، تحت تأثیر فضا و شخصیت‌های وسترن، اولین رمان خود را با عنوان به عصر سختی‌ها خوش آمدید در سال ۱۹۶۰ منتشر کرد. پس از کارهای ویراستاری و انتشاراتی دکتروف در سال ۱۹۶۹ ترجیح داد که نویسنده تمام‌وقت باشد و بنابراین تمام توجه خود را به نوشتن معطوف کرد و به‌عنوان نویسنده مقیم به دانشگاه کالیفرنیا، ارواین رفت و در سال ۱۹۷۱ رمان کتاب دانیل را تکمیل کرد. او در این رمان به ماجراجویی‌های هسته‌ای آمریکا و پیامدهای آزمایش انفجار هسته‌ای می‌پردازد. دکتروف رمان بعدی‌اش را که اکنون مشهورترین اثر اوست در سال ۱۹۷۵ با عنوان رگتایم روانه بازار کرد. این رمان بعدتر در فهرست صد رمان برتر به انتخاب کتابخانه مدرن به عنوان یکی از ۱۰۰ رمان برتر قرن بیستم قرار گرفت. دکتروف در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۵ بر اثر عوارض ناشی از سرطان ریه در منهتن نیویورک درگذشت. وی سیگاری قهاری بود.
زندگی شخصی
ای.ال. دکتروف در سال ۱۹۵۳ با «هلن اشتر ستزر» (Helen Esther Setzer) دانشجوی نمایش دانشگاه کلمبیا ازدواج کرد. آن‌ها از این ازدواج دارای ۳ فرزند بودند.
طاووس (هیرمند)
طاووس ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
نیکولا سندرز
نیکولا سندرز (Nicola Sanders؛ زادهٔ June 23, 1982) دونده دو سرعت زن اهل بریتانیا است.
اوداکوی (صندوق‌لی)
اوداکوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در صندوق‌لی واقع شده‌است.
صبور زمانی
صبور زمانی (متولد ۱۹۵۵ در بغلان) فعال حقوق بشر، پژوهشگر و کنشگر آلمانی-افغان است. وی در دانشگاه آزاد برلین به تحصیل علوم پرورشی پرداخت و پس از فارغ‌التحصیل شدن در سازمان‌های مختلف پناهندگان در آلمان به ارائهٔ خدمات مراقبتی به عنوان مددکار و سرپرست اجتماعی-آموزشی مشغول به کار شد.
زمانی در سال ۱۹۸۸ خانه فرهنگ افغانستان را همراه با دوستانش بنیانگذاری کرد که در زمینه‌های حقوق بشر، حقوق پناهندگی و حقوق مدنی در شهرهای برلین و هامبورگ در آلمان فعالیت دارد. او از مخالفان جنگ غرب در افغانستان می‌باشد و در مصاحبه ای با اشپیگل آنلاین در سال ۲۰۰۱، دولت آلمان را نقد کرده و خواستار شد تا نیازهای افغان‌ها «برای زندگی، نه برای مرگ» فراهم شود.
نیلوفر آبی (فیلم ۱۹۴۷)
نیلوفر آبی یا لوتوس آبی فیلمی محصول سال ۱۹۴۷ و به کارگردانی کیدار شارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کاپور، مدهوبالا، بیگم پارا ایفای نقش کرده‌اند.
شیخ‌علی‌آقالی
شیخ‌علی‌آقالی (Şıxalıağalı) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان هادروت واقع شده‌است.
ده میرزا علی
ده میرزا علی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
آیدین الفت
آیدین اُلفَت (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۵۲ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۴۰۰) صدابردار، طراح صدا، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو، خواننده، شاعر و کارگردان تئاتر اهل ایران بود. او بنیان‌گذار و مدیر مجموعه استودیوهای «شهر صدا»، از مجهزترین مجموعه‌های ضبط و تولید آثار موسیقایی و سینمایی در ایران و مؤسس رشتهٔ صدابرداری در دانشگاه جامع علمی کاربردی بود.
زندگی‌نامه
آیدین الفت ۳ تیر سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. او نواختن پیانو را از سال ۱۳۷۱ آغاز کرد و پس از دریافت دیپلم ریاضی فیزیک، به تحصیل در رشتهٔ کارشناسی مهندسی الکترونیک در دانشگاه آزاد اسلامی تهران مشغول شد. آیدین الفت دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران تهران سپری کرد. او همچنین نخستین آثار آهنگسازی خود را در سال ۱۳۷۸ تجربه کرد. الفت پس از دریافت مدرک کارشناسی مهندسی الکترونیک به کانادا سفر کرد. او دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در کالج «آی تی دی» و دورهٔ ساراند را در دانشگاه مک‌گیل به پایان رساند. وی تحصیلات خود را در کالج اکسپرسیون کالیفرنیای آمریکا ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ مهندسی صدا را دریافت کرد. او پس از بازگشت به ایران در رشتهٔ پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به تحصیل مشغول شد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ پژوهش هنر را دریافت کرد و پس از آن در مقطع دکترای پژوهش هنر پذیرفته شد.
آیدین الفت از سال ۱۳۸۶ تدریس رشتهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران اطلاعات تهران آغاز کرد و در همین سال تئاتر قصهٔ ما را به همراه حمید پورآذری کارگردانی کرد. مجموعهٔ «شهر صدای پارسیان» در سال ۱۳۸۸ توسط آیدین الفت، در سه بخشِ بازرگانی و فروش تجهیزات حرفه‌ای صوتی، آموزش علوم مهندسی صدا و فنون صدابرداری و استودیو ضبط آثار صوتی و صداگذاری تأسیس و افتتاح شد. او همچنین رشتهٔ صدابرداری را در دانشگاه جامع علمی کاربردی، در مقطع کاردانی و کارشناسی تأسیس کرد و مدیریت گروه این رشته را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۹۹ پس از سه سال پیگیری و تلاشِ آیدین الفت، برای نخستین بار رشتهٔ آموزشی «طراحی و ساختاربندی (مهندسی) صدا» در سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور تأسیس و ثبت شد.
او از سال ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۰، طراحی، مهندسی صدا، صدابرداری، میکس و مسترینگ آثارِ متعدد نمایشی، کنسرت‌ها و آثار موسیقی را بر عهده داشت. آیدین الفت ۱۲ تیر سال ۱۴۰۰، آخرین اثر موسیقی خود، با نام «سیراب شدم» را با شعر، آهنگ و صدای خود منتشر کرد. در این قطعه که تنظیم آن بر عهدهٔ امید نیک‌بین بوده از صدای ساز صراحی، یکی از سازهای ابداعی محمدرضا شجریان، استفاده شده‌است.
درگذشت
آیدین الفت ۱۴ مرداد سال ۱۴۰۰، بر اثر عوارض ابتلا به بیماری کرونا (دلتا) در بیمارستان رسول اکرم تهران درگذشت. پیکر او ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ در طبقهٔ فوقانی آرامگاهِ رضا رحیمی، نوازندهٔ پیشکسوت کمانچه، در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
واکنش‌ها
حسین علیزاده به مناسبت درگذشت آیدین الفت، یادداشتی را منتشر کرد. او در این یادداشت چنین نوشت:
شبنم مقدمی با انتشار یک متن و یک عکس مشترک، دربارهٔ آیدین الفت سخن گفت. او در بخشی از یادداشت خود نوشت:
مانی جعفرزاده یادداشتی با عنوان «شهر بی‌صدا» منتشر کرد. او در بخش‌هایی از متنِ خود نوشت:
فعالیت‌های هنری و پژوهشی
از جمله فعالیت‌های آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مدیر عامل شرکت «مهندسین پیشگام»، عضویت در هیئت مدیره کارفرمایان شبکه‌های اینترنتی، برگزاری کارگاه «طراحی صوتی و مهندسی صدا» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، برگزاری کارگاه «کارکرد دراماتیک موسیقی زنده و پخش شونده در اجرای نمایش» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، بنیان‌گذاری و مدیریت مجموعه «شهر صدای پارسیان»، مدیر عامل شرکت «ریگزار»، برگزاری و دبیری نخستین و دومین نشست تخصصی «میکس و مسترینگ»، برگزاری و دبیری نخستین نشست تخصصی «صدابرداری استودیویی در ایران»، برگزاری سمینار «نسل ما و موسیقی»، برگزاری نشست «هنر شنیدن و اجرای موسیقی» با حضور نادر مشایخی، همکاری با کریستف رضاعی در پروژهٔ موسیقی «گفتمان»، مدیر اجرایی و مدیر روابط عمومی نخستین فستیوال تئاتر «کارنامه»، مشارکت در تدوین و تدریس رشتهٔ فناوری صدا در دانشگاه آزاد اسلامی  عضویت در هیئت تحریریه مجلهٔ صنعت صدا و تصویر، مدیریت پشتیبانی ششمین سال‌نوای موسیقی ایران
آثار هنری
از جمله آثار آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
اکسایش جونز
اکسایش جونز یک واکنش آلی برای اکسایش الکل‌های نوع یک و دو به به ترتیب کربوکسیلیک اسید و کتون‌ها است. کاشف این واکنش فردی به نام سر اوارت جونز است. واکنشگرهای ناب جونز که از تری‌اکسید کروم و سولفوریک اسید تشکیل شده بودند در یک مخلوط استون و آب حل شدند؛ به عنوان جایگزین می‌توان از پتاسیم دی‌کرومات به جای تری‌اکسید کروم استفاده کرد. واکنش اکسیداسیون بسیار سریع و گرمازا است. واکنشگرهای ناب کمتر باعث اکسید پیوندهای غیراشباع می‌شوند.
فیلادلفیا اینترنشنال رکوردز
فیلادلفیا اینترنشنال رکوردز (Philadelphia International Records) شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد.
رادوستین (ناحیه هاولیتشکوف برود)
رادوستین یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هاولیتشکوف برود واقع شده‌است. رادوستین ۴٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۹ نفر جمعیت دارد و ۵۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.