cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
رتبه‌های بین‌المللی افغانستان
فناوری
واحد اطلاعات اقتصاددان: آمادگی الکترونیکی ۲۰۰۸، رتبه ۴۵ از ۴۵ کشور
عملیات نصر ۸
نبرد
در شب دوم، لشکر ویژه شهدا روی ادامه یال گرده‌رش، با یک گردان از لشکر ۵۷ عبور کرده و آن را تصرف کرد. عراقی‌ها پس از عقب‌نشینی از گرده‌رش، از روز سوم عملیات با تیپ‌های ۳۱، ۷۷ و ۸۳ از دو محور به مواضع نیروهای خودی در میان قله‌های ۲ و ۳ و همچنین به قله ۲ حمله کردند، اما نیروهای ایرانی آن‌ها را عقب زدند.
از روز سوم آذر ۱۳۶۶ نیز نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق روی ارتفاع «ویولان» عملیات خود را آغاز کردند. در پی این اقدام، ارتش عراق، توجه خود را به آن محور معطوف کرد و موفق شد پس از چند روز درگیری، اتحادیه را وادار به عقب‌نشینی کند. در مجموع عملیات نصر ۸ پس از یک هفته با موفقیت نیروهای ایرانی، پایان یافت.
رتبه‌های بین‌المللی افغانستان
فناوری
سازمان ملل: شاخص آمادگی دولت الکترونیکی، ۲۰۰۸، رتبه ۵۰ از ۵۰ کشور
عملیات نصر ۸
نبرد
نیروهای ایرانی در عملیات نصر ۸، به‌طور کامل به هدف‌های خود دست یافتند و با تصرف ارتفاع گرده‌رش، یک سرپل مناسب در آن سوی رودخانه قلعه چولان، برای اقدامات بعدی به دست آمد.
در این عملیات، ارتش عراق متحمل تلفات نیروی انسانی و تجهیزات زیادی شد و ۲۰۰ تن از آن‌ها نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. همچنین، تیپ‌های ۳۹، ۷۴، ۷۷ و ۸۳ و برخی یگان‌های دیگر عراقی آسیب دیدند. علاوه بر این، مقداری از سلاح، مهمات و تجهیزات نیز منهدم یا توسط نیروهای سپاه پاسداران، به غنیمت گرفته شد.
اهداف عملیات
تصرف ارتفاع گرده رش و در نتیجه تسلط بر بخشی از رودخانه قلعه چولان و تسهیل عبور نیروها.
آلفرد هیچکاک
آلفرد جوزف هیچکاک (Alfred Joseph Hitchcock؛ ۱۳ اوت ۱۸۹۹ – ۲۹ آوریل ۱۹۸۰) فیلم‌ساز انگلستانی بود. او که از تاثیرگذارترین چهره‌ها در تاریخ سینما بوده‌است، Sources include:
هیچکاک ابتدا به‌ عنوان کارمند فنی و تبلیغ‌نویس تعلیم دیده بود و در سال ۱۹۱۹ به‌عنوان طراح میان‌نویس و تیتراژ وارد صنعت سینما شد. اولین تجربهٔ کارگردانی او فیلم صامت بریتانیایی-آلمانی پلژر گاردن (۱۹۲۵) بود. اولین فیلم موفق او با نام مستأجر: داستان لندن مه‌آلود (۱۹۲۷) باعث شکل‌گیری ژانر دلهره‌آور شد و باج‌گیری (۱۹۲۹) اولین فیلم «ناطق» بریتانیایی بود. نام فیلم‌های دلهره‌آور ۳۹ پله (۱۹۳۵) و خانم ناپدید می‌شود (۱۹۳۸) در میان برترین فیلم‌های بریتانیایی در قرن بیستم قرار گرفته‌است. او از ۱۹۳۹ به شهرت بین‌المللی رسید و از سوی تهیه‌کننده دیوید او. سلزنیک قانع شد تا به هالیوود برود. این روند با رشته‌ای از فیلم‌های موفق از قبیل ربه‌کا (۱۹۴۰)، خبرنگار خارجی (۱۹۴۰)، سوءظن (۱۹۴۱)، سایه یک شک (۱۹۴۳) و بدنام (۱۹۴۶) تداوم یافت. ربه‌کا برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم و هیچکاک هم نامزد بهترین کارگردانی شد. او برای قایق نجات (۱۹۴۴) و طلسم‌شده (۱۹۴۵) نامزد دریافت این جایزه شد. سپس بعد از مدتی افول در برخی فیلم‌هایش، او با فیلم‌های موفق بیگانگان در ترن (۱۹۵۱) و ام را به نشانه مرگ بگیر (۱۹۵۴) بازگشت و دوران طلایی فیلم‌سازی خود را آغاز کرد. هیچکاک بعدها چهار فیلم پنجره عقبی (۱۹۵۴)، سرگیجه (۱۹۵۸)، شمال از شمال غربی (۱۹۵۹) و روانی (۱۹۶۰) را کارگردانی کرد که نامشان در میان برترین فیلم‌های تاریخ قرار گرفته‌است. او برای فیلم اول و آخر نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی شد. پرندگان  (۱۹۶۳) و مارنی (۱۹۶۴) از لحاظ تجاری موفق بودند و بسیار مورد توجه مورخان سینما قرار گرفته‌اند.
سبک «هیچکاکی» شامل به‌ کار بردن حرکت دوربین برای تقلید نگاه یک فرد و در نتیجه تبدیل بینندگان به تجربه‌گر و همچنین کادربندی نما ‌ها برای به حداکثر رساندن اضطراب و ترس است. هیچکاک چند فیلم با برخی از بزرگ‌ترین ستاره‌های هالیوود ساخت؛ از جمله چهار فیلم با کری گرانت در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، سه فیلم با اینگرید برگمن در نیمهٔ آخر دههٔ ۱۹۴۰، چهار فیلم با جیمز استوارت در یک بازه زمانی ده ساله که در سال ۱۹۴۸ آغاز شد و سه فیلم با گریس کلی در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ کار کرد. او در سال ۱۹۵۵ شهروندی آمریکا را دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۲، فیلم تریلر روان‌شناختی سرگیجه در رتبهٔ اول انستیتوی فیلم بریتانیا به‌ برترین فیلم ساخته‌شده بر اساس نظرسنجی سراسری از صدها منتقد فیلم قرار داده شد. تا سال ۲۰۲۱، ۹ فیلم او برای نگه‌داری در فهرست ملی ثبت فیلم ایالات متحده انتخاب شده‌است. او در سال ۱۹۷۱ بفتا فلوشیپ و در ۱۹۷۹ جایزه یک عمر دستاورد هنری بنیاد فیلم آمریکا را دریافت کرد و در سال ۱۹۸۰ نشان شوالیه به او اهدا شد و در همان سال، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
زندگی‌
هیچکاک در ۱۳ اوت سال ۱۸۹۹ در مغازه استیجاری والدینش در لیتنستون واقع در شرق لندن به دنیا آمد. وی کوچک‌ترین فرزند خانواده بود، یک برادر به نام ویلیام دانیل (۱۹۴۳–۱۸۹۰) و یک خواهر به‌نام الن کاتلین (۱۹۷۹–۱۸۹۲) داشت. نام مادرش اما جین (۱۹۴۲–۱۸۶۳) و پدرش ویلیام ادگار هیچکاک بود که در سال ۱۹۱۴ درگذشت. پدر و مادر وی هر دو از پیروان کلیسای کاتولیک و اصالتا ایرلندی بودند. پدرش همچون پدربزرگش سبزی فروش بود.
بنا به گفته‌های خود هیچکاک، وی پسری بسیار خوش‌رفتار بود و پدرش نیز با او بسیار مهربان بود و به یاد ندارد که در دوران بچگی همبازی داشته باشد. یکی از خاطرات مورد علاقه‌ او با پدرش که بارها در مصاحبه‌ها گفته است، این بود که در ۵ سالگی روزی پدرش وی را به همراه یادداشتی به ایستگاه پلیس در نزدیکی منزلشان می‌فرستد، پلیس به یادداشت نگاه می‌کند و او را برای چند دقیقه در سلول حبس می‌کند. سپس به او می‌گوید «این کاریه که ما با پسرهای شیطون می‌کنیم.» این تجربه در دوران کودکی باعث ترس همیشگی او از پلیس شد و حتی به شوخی در سال ۱۹۷۳ گفته است از هر چیزی که به قانون ربط داشته باشد، می‌ترسد.
هیچکاک در ۲۵ ژوئیه ۱۹۱۳ در رشته مهندسی و ناوبری ثبت‌نام کرد. در کتاب سینما به روایت هیچکاک در سال ۱۹۶۲ به فرانسوا تروفو گفته است، مکانیک، برق و ناوبری خوانده است. در ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۴ پدرش که از بیماری مزمن انسدادی ریه رنج می‌برد، در سن ۵۲ سالگی فوت می‌کند و او نیز برای حمایت از مادر و خواهرش به‌عنوان کارمند بخش فنی در یک شرکت تلگراف مشغول به کار می‌شود و همزمان به کلاس‌های شبانه در رشته‌های تاریخ هنر، نقاشی، اقتصاد و علوم سیاسی می‌رود و برادر بزرگ‌ترش نیز همان مغازه پدرش را اداره می‌کرد.
پس از آغاز جنگ اول جهانی در ژوئیهٔ ۱۹۱۴ هیچکاک برای اعزام به جبهه‌های جنگ بسیار جوان بود و در سال ۱۹۱۷ که جنگ همچنان در جریان بود، وی به ۱۸سالگی رسید اما از حضور در جنگ به علت بیماری معاف شد و تنها به ارائه خدمت در اموری که تحرک کم می‌خواستند، گماشته شد. پس از جنگ و در سال ۱۹۱۹ او علاقه‌مند به نوشتن شد و چندین نوشته‌اش در نشریه‌هایی مثل هنلی تلگراف منتشر شد. وی در هنلی تلگراف به بخش تبلیغات ارتقا یافت؛ جایی که برای تبلیغات کابل برق طرح‌های گرافیکی کار می‌کرد و به گفته خودش به این کار بسیار علاقه‌مند بود و تا شب‌ها در دفتر مشغول کار بود. در واقع در همین ایام وی به سینما نیز علاقه‌مند شد. از تماشای فیلم بسیار لذت می‌برد و پی‌گیر آثار سینمایی چهره‌های شاخص آن زمان یعنی چارلی چاپلین، دی. دبلیو. گریفیث، باستر کیتون و فریتس لانگ بود.
ورود به سینما
در ۱۹۲۵ هیچکاک گام دیگری در کارگردانی برداشت. اولین کارش در تولید و ساخت یک کار مشترک انگلیسی-آلمانی بود؛ فیلم پلژرگاردن. پیش از آن در سال ۱۹۲۲ با بازیگر و تهیه‌کننده‌ای به نام سیمور هیکز برای تکمیل صحنه‌های پایانی فیلم همیشه به همسر خود بگویید به‌جای کارگردانی که دچار گرفتاری شده بود، همکاری کرده بود. در همین سال یک فیلم تخیلی را با دو حلقه فیلم هزار فوتی نیز کارگردانی کرد؛ در واقع اولین فیلم او شماره ۱۳ بود که با حمایت کمپانی گینزبورو پیکچرز قصد تولید آن را داشت که البته هرگز به پایان نرسید. پلژر گاردن اولین تجربه او در کارگردانی مستقل بود و با وجود بعضی ضعف‌ها در آن، تجربه‌ای گیرا و موثر برای بر انگیختن احساسات بود که او برای نخستین‌بار به این کار دست می‌زد.
هیچکاک در تولید دست‌کم ۱۸ فیلم صامت نقش داشته و در فوریه ۱۹۲۲ روزنامه تایمز از وی به‌عنوان «آقای هیچکاک، سرپرست بخش هنری ویژه طراحی میان‌نویس» یاد می‌کند.
ازدواج
هیچکاک در ۲ دسامبر ۱۹۲۶ با الما لوسی رویل که یک فیلم‌نامه‌نویس اهل انگلستان بود، در کلیسا برامپتون اوراتوری ازدواج کرد. الما رویل تنها چند ساعت از هیچکاک بزرگ‌تر بود و پس از ازدواجشان احتمالا به اصرار مادر هیچکاک از پروتستان به کاتولیک تغییر مذهب داد. او و همسرش برای سال‌ها در تولید فیلم‌ها با یکدیگر همکاری نزدیکی داشتند، به‌طوری که خود هیچکاک سال‌ها بعد و بارها در صحبت‌هایش به این همکاری اشاره می‌کند.
ورود به هالیوود و سال‌های نخست
دیوید سلزنیک تهیه کننده نامی هالیوود قراردادی ۷ ساله در آوریل ۱۹۳۹ با هیچکاک تنظیم می‌کند و بدین ترتیب هیچکاک به هالیوود می‌رود. او و همسرش در لس آنجلس سکنی گزیدند و در این ایام کمتر در مهمانی‌ها شرکت و یا با مطبوعات مصاحبه می‌کردند. هیچکاک در سال‌های آغازین ورودش به هالیوود تحت تاثیر بودجه‌های هنگفت آن در مقایسه با محدودیت‌هایش در انگلستان قرار گرفت. در همان سال مجله امریکایی لایف هیچکاک را «بزرگترین استاد ملودرام پرده سینما در تاریخ» نامید و او را به‌شدت ستود.
اگرچه هیچکاک و سلزنیک به یکدیگر احترام می‌گذاشتند، اما هماهنگی کاری برای آن‌ها کمی دشوار بود. سلزنیک از مشکلات مالی برای تامین بودجه برخی فیلم‌ها رنج می‌برد و هیچکاک اغلب از کنترل و دخالت سلزنیک بر فیلم‌هایش ناراضی بود. سلزنیک همچنین از روش هیچکاک برای فیلم‌برداری دقیقاً همان چیزی که در فیلمنامه بود ناراضی بود. به این معنی که فیلم نمی‌توانست بعداً به شکل دیگری تدوین و بازسازی شود. به‌علاوه این دو از نظر شخصیتی هم به یکدیگر نزدیک نبودند؛ مثلا هیچکاک بسیار کم حرف بود اما سلزنیک پرشورتر بود. به‌دلیل اینکه سلزنیک همانند ساموئل گلدوین که تهیه کننده مستقل هالیوود بود نمی‌توانست همواره بودجه برای فیلم‌های هیچکاک مهیا کند پیشنهادی مبنی بر مذاکره با ساموئل گلدوین که یک تهیه کننده آمریکایی-لهستانی بود داد. بعد ها هیچکاک سلزنیک را یک «تهیه‌کننده بزرگ» نامید. اولین فیلم هیچکاک در سینمای آمریکا ربه‌کا در سال (۱۹۴۰) بود که داستان آشنایی ندیمه‌ای جوان با بازی جون فانتین در مونت کارلو با مرد جوان ثروتمندی به نام ماکسیم دو وینتر (لارنس الیویه) است که همسرش ربه‌کا را به تازگی از دست داده است. (اقتباس از رمان ربه‌کا اثر دافنه دوموریه.) این فیلم موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم در سیزدهمین دوره جوایز اسکار شد، این تندیس به تهیه‌کننده فیلم دیوید سلزنیک داده شد و هیچکاک اولین نامزدی خود را برای جایزه اسکار بهترین کارگردانی دریافت کرد؛ در واقع اولین نامزدی‌اش از پنج بار نامزدی بهترین کارگردانی در آکادمی اسکار، برای این فیلم بود.
دومین فیلمی که هیچکاک در هالیوود و در مقام کارگردان ساخت، خبرنگار خارجی بود که داستان آن در اروپای در آستانه جنگ دوم جهانی می‌گذرد. تهیه‌کننده این فیلم والتر وانگر بود. این فیلم که در سال ۱۹۳۹ فیلمبرداری شد روایت خبرنگاری آمریکایی با بازی جوئل مک‌کری است که برای ثبت گزارش‌هایی از اروپای در آستانه جنگ جهانی دوم به اروپا می‌رود. فیلم از اشاره مستقیم به نازیسم، حزب نازی و آلمانی‌ها اجتناب می‌کند. این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم شد.
سال‌های پس از جنگ در هالیوود (۱۹۵۳-۱۹۴۵)
هیچکاک در فیلم طلسم‌شده (۱۹۴۵) مجددا با دیوید سلزنیک به همکاری پرداخت. این فیلم با بازی گریگوری پک و اینگرید برگمن یک فیلم روانکاوانه است. در این فیلم سکانس رویایی وجود دارد که ده دقیقه کوتاه‌تر شده؛ سلزنیک به گفته خودش آن را ویرایش کرد تا بازی در آن تاثیرگذار تر باشد. (این سکانس با همکاری و مشورت سالوادور دالی ساخته شده است.)
هیچکاک مدتی بعد یک کمپانی فیلم‌سازی مستقل به نام ترنس آتلانتیک پیکچرز را راه اندازی کرد و دو فیلم در آن ساخت؛ طناب (۱۹۴۸) که با شات‌های طولانی ضبط شده و پس از پایان ضبط، هیچ گونه ویرایشی روی آن صورت نگرفته‌است که از این جهت پس از قایق نجات، دومین فیلم با تنظیمات محدود توسط آلفرد هیچکاک به‌شمار می‌رود که رنگی هم بود و جیمز استورات هم در آن به ایفای نقش پرداخت. این در واقع اولین فیلم از چهار فیلمی بود که هیچکاک با همکاری استوارت ساخت. دومین فیلم هیچکاک در آتلانتیک پیکچرز در برج جُدَی (۱۹۴۹) بود که فیلمی در ژانر درام تاریخی و دلهره آور است. ترنس آتلانتیک پیکچرز پس از این دو فیلم بدلیل مشکلات مالی تعطیل شد. فیلم بعدی هیچکاک ترس صحنه (۱۹۵۰) نام داشت که با حمایت کمپانی برادران وارنر در استودیو الستری واقع در انگلستان ساخته شد. در این فیلم پاتریشا هیچکاک، دختر وی نیز برای اولین بار به ایفای نقش پرداخت.
در بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ هیچکاک بر خلاف رویه فعال سابقش تنها دو فیلم به روی پرده برد. نخست بیگانگان در قطار محصول سال ۱۹۵۱ بر اساس رمانی به همین نام به نویسندگی پاتریشا های‌اسمیت و اعتراف می‌کنم محصول سال ۱۹۵۳، جالب است که هر دو فیلم مجددا سیاه‌وسفید هستند.
سال‌های ۱۹۶۴-۱۹۵۴
۱۹۵۴ تا ۱۹۶۴ دهه اوج هیچکاک است، پس از فیلم اعتراف می‌کنم، به ترتیب سه فیلم با نقش آفرینی گریس کلی به نام‌های ام را به نشانه مرگ بگیر (۱۹۵۴)، پنجره عقبی (۱۹۵۴) و گرفتن یک دزد (۱۹۵۵) ساخته شد که هر سه فیلم داستانی معمایی دارند. در فیلم ام را به نشانه مرگ بگیر هیچکاک فیلم‌برداری سه‌بُعدی را هم به‌عنوان تجربه و هم به‌عنوان قرارداد فنی با کمپانی برادران وارنر اجرا کرد. هیچکاک پس از ام را به نشانه مرگ بگیر، فیلمی با همکاری پارامونت پیکچرز با نام پنجره عقبی (۱۹۵۴) و با بازی جیمز استوارت، گریس کلی، تلما ریتر و ریموند بر ساخت. در این پروژه هیچکاک برای نمایش حالات چهره در شخیصت اصلی‌اش (با بازی جیمز استوارت) از نمای نزدیک استفاده می‌کند؛ از قسمت‌های طنز گرفته تا وحشت درمانده‌اش از تماشای جنایت در آپارتمان، چنین فرمی در فیلم خرابکاری با حالت چهره در همسر جوان با بازی سیلویا سیدنی حس می‌شود.
فیلم مرد عوضی (۱۹۵۶) آخرین فیلم هیچکاک برای برادران وارنر بود، این فیلم یکی از معدود فیلم‌های هیچکاک است که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده‌است و طرح آن وقایع زندگی واقعی را از نزدیک دنبال می‌کند. در این فیلم هنری فوندا و ورا مایلز به ایفای نقش پرداختند. هیچکاک به فرانسوا تروفو گفت که ترس مادام‌العمر او از پلیس (به شوخی و اشاره به خاطره کودکی‌اش) او را ترغیب به ساخت این فیلم کرد؛ زمینه فیلم مرد عوضی، مایه بسیاری از فیلم‌‌های اوست، یعنی شخصی که اشتباه گرفته می‌شود!
در تابستان ۱۹۵۷ و در جریان ضبط یکی از قسمت‌های آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند هیچکاک به‌دلیل فتق و سنگ کیسه صفرا بستری می‌شود و مورد یک عمل جراحی موفق قرار می‌گیرد، پس از این عمل و بهبودی او بلافاصله به کار باز می‌گردد تا برای پروژه بعدی خود یعنی سرگیجه (۱۹۵۸) آماده شود.
سرگیجه (۱۹۵۸)
سرگیجه به باور بسیاری از منتقدان و مخاطبان شاهکار او محسوب می‌شود. این فیلم حاصل همکاری مجدد با جیمز استوارت است که کیم نواک و باربارا بل گدس هم از بازیگران آن به شمار می‌روند. در ابتدا هیچکاک نقس اصلی زن را برای ورا مایلز در نظر داشت اما همکاری بدلیل بارداری او میسر نشد. او به اوریانا فالاچی در اینباره گفت: «من به او (ورا مایلز) نقش بزرگی را پیشنهاد کردم که شانس تبدیل شدن به یک بلوند زیبا، پیچیده و یک بازیگر واقعی را داشت. ما کلی دلار خرج کرده بودیم اما اون بد موقع باردار شد، من از زنان باردار متنفرم چون اونا بعدش بچه‌دار می‌شوند.» سرگیجه شامل تکنیک دوربینی است که توسط ایرمین رابرتز توسعه یافت. معمولا به‌عنوان زوم دالی شناخته می‌شود که توسط بسیاری از فیلمسازان پسین کپی‌برداری شد. فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم سن‌سباستین هم به نمایش در آمد و هیچکاک برنده جایزه صدف نقره‌ای (بهترین کارگردانی) این جشنواره شد. فیلم دهه‌ها بعد مورد توجه قرار گرفت و در دوران نمایش خود نظرات متفاوت و عمدتا منفی در بر داشته، مثلا مجله ورایتی آنرا «خیلی کند و طولانی» عنوان کرد. اما سال‌ها بعد و در دهه ۲۰۰۰ مجله معتبر سایت اند ساوند آن را بهترین فیلم تاریخ نامید و بسیاری از منتقدان دیگر هم آن را بهترین فیلم تاریخ و هیچکاک دانستند. در نظرسنجی انستیتوی فیلم آمریکا هم سرگیجه به‌عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما معرفی شد. همچنین این فیلم جزو فیلم‌هایی که است که نمره کامل۱۰۰/۱۰۰ را از منتقدان متاکریتیک دریافت کرده است. هیچکاک فیلم سرگیجه را شخصی‌ترین فیلم کارنامه‌اش خوانده‌است. فیلمی که یکی از مضامین موردعلاقهٔ هیچکاک، یعنی عشق به مثابهٔ یک وسواس را بررسی می‌کرد. عشقی که زن و مرد را ویران می‌کند.
بعد از سرگیجه و سال ۱۹۵۸ که سال سختی برای هیچکاک بود فرایند پیش تولید شمال از شمال غربی (۱۹۵۹) بسیار کند بود و در همین ایام بیماری سرطان همسرش آلما تشخیص داده‌ شد. زمانی که او در بیمارستان بستری بود هیچکاک علارغم مشغله کاری‌اش هر روز به او سر می‌زد. آلما تحت عمل جراحی قرار گرفت و بهبودی کامل پیدا کرد اما به گفته خود هیچکاک این باعث شد تا اولین بار زندگی بدون او، که برایش بسیار سخت بود را تصور کند.
شمال از شمال غربی (۱۹۵۹)
هیچکاک در اواخر دهه ۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ سه فیلم که بسیار در گیشه هم موفق بودند ساخت، شمال از شمال غربی (۱۹۵۹)، روانی (۱۹۶۰) و پرندگان (۱۹۶۳) این سه فیلم علاوه بر اینکه از نظر هنری بسیار مورد توجه قرار گرفتند در فروش نیز بسیار موفق بودند. مجله تایم با انتشار مقاله‌ای شمال از شمال غربی را فیلمی کاملا سرگرم کننده دانست. چهل‌وششمین اثر هیچکاک، عنوان نامزدی ۳ جایزه در سی‌ودومین مراسم اسکار از جمله نامزدی جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اصلی برای ارنست لمن را در پی داشت. این فیلم طی دو هفته اکران افتتاحیه خود در تالار موسیقی رادیو سیتی، ۴۰۴.۰۵۶ دلار (معادل ۳.۸ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) فروخت.
روانی (۱۹۶۰)
روانی (۱۹۶۰) مسلماً شناخته شده‌ترین فیلم هیچکاک است که بر اساس رمانی به همین نام اثر رابرت بلاک و شخیصت واقعی اد گین ساخته شد. اگرچه اد گین الهامی برای خلق کاراکتر اصلی فیلم با بازی آنتونی پرکینز بود و نمایش آنچه واقعا اد گین انجام داده بود در سینمای آن دوران ترویج بیش از حد خشونت بود. در واقعیت اد گین منشی زنی را با تفنگ کالیبر ۲۲ به قتل رساند و جسد آنرا به شکل بی‌سابقه‌ای مثله کرد اما در فیلم چنین نبود. این فیلم با بودجه کمی معادل ۸۰۰ هزار دلار (معادل ۷.۳ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) به‌صورت سیاه‌وسفید تولید شد. خشونت و نحوه نمایش جنایت در صحنه دوش گرفتن در سینمای آن‌ سال‌ها بی‌سابقه بود، روانی با استقبال شدید مخاطبان همراه بود و رکورد باکس آفیس در بریتانیا، فرانسه، آمریکای جنوبی، ایالات متحده آمریکا و کانادا را شکست. این فیلم همچنین سودآورترین ساخته هیچکاک بود. روانی سپس تبدیل به یک فرنچایز ترسناک آمریکایی شد و چندین نسخه دیگر از آن مثل روانی ۲، روانی ۳، روانی ۴: آغاز و یک نسخه بازسازی رنگی از ساخته هیچکاک در سال ۱۹۹۸ تولید شد.
پرندگان (۱۹۶۳)
این فیلم حتی در مراحل پیش تولید هم با حواشی بسیاری همراه بود، در ابتدا قرار بود فیلم مارنی قبل از پرندگان ساخته شود اما در مارس ۱۹۶۲ از سوی گریس کلی اعلام شد که برای بازی در آن از دوران انفصال خارج خواهد شد. کلی همچنین از هیچکاک درخواست کرد تا ساخت مارنی را تا سال ۱۹۶۳ یا ۱۹۶۴ به تعویق بی‌اندازد. بدین ترتیب پرندگان زودتر ساخته شد. موضوع اصلی فیلم حملات ناگهانی و وحشیانه تعداد وسیعی از پرندگان به دلایل نامعلومی به خلیج بودگابی واقع در کالیفرنیا است. هیچکاک گفت این فیلم از نظر فنی چالش بر انگیز ترین فیلمی بوده که تاکنون ساخته است.
مارنی (۱۹۶۴)
در ژوئن ۱۹۶۲ گریس کلی اعلام کرد که قصد بازی در فیلم مارنی را ندارد. بنابراین تیپی هدرن که بازیگر پرندگان نیز بود برای نقش اصلی زن انتخاب شد. این فیلم از سوی بسیاری از منتقدان، آخرین ساخته مهم آلفرد هیچکاک شناخته می‌شود. انتظارات از این فیلم به‌دلیل ساخته‌های قبلی او به‌شدت بالا بود، مثلا در همان سال نیویورک تایمز آنرا «نا امید کننده ترین فیلم سال‌های اخیر» نامید.
سال‌های ۱۹۸۰-۱۹۶۶ و اواخر عمر
هیچکاک در دو دهه اخر عمر خود درگیر بیماری بود و اساسا تمرکز کمتری برای کار داشت، استیون ربلو ادعا می‌کند دو فیلم پرده پاره (۱۹۶۶) و توپاز (۱۹۶۶) در واقع فیلم‌هایی بودند که از سوی کمپانی یونیورسال پیکچرز به او تحمیل شدند که هر دو محتوایی مرتبط با جنگ سرد دارند. هر دو فیلم با عدم استقبال از سوی مخاطبان و منتقدین همراه شدند. پس از این دو فیلم جاسوسی، هیچکاک به بریتانیا بازگشت تا فیلم ما قبل آخر خود یعنی جنون (۱۹۷۲) را که در ژانر دلهره‌آور بود بسازد، در جنون، هیچکاک برای نخستین‌بار اجازه برهنگی در میزانسن را داد. از آنجا که در آن سال‌ها برهنگی در سینما تابو بود، باربارا لی-هانت و آنا مسی پیشنهاد بازی در این صحنه‌ها را رد کردند و به‌جای آن‌ها از مدل استفاده شد.
توطئه خانوادگی (۱۹۷۶) آخرین فیلم هیچکاک در مقام کارگردان است. توطئهٔ خانوادگی فیلمی در ژانر کمدی سیاه و دلهره آور است که به شیوهٔ تکنی کالر ساخته شده‌است، این فیلم برداشتی آزاد از رمان «مسیر پرندهٔ بارانی» اثر ویکتور کانین بود که ارنست لمان آن را برای تصویربرداری در مقابل دوربین بازنویسی کرد.
هیچکاک در اواخر عمرش مشغول کار بر روی فیلم‌نامه پروژه جدیدش یعنی شب کوتاه بود، با وجود کار های مقدماتی هرگز فیلم‌برداری نشد چرا که سلامتی او رو به زوال بود و همسرش نیز سکته کرده بود. البته فیلم‌نامه آن در سال ۱۹۹۹ در کتاب آخرین روزهای آلفرد هیچکاک منتشر شد.
در سال ۱۹۸۰ به او نشان امپراتوری بریتانیا (شوالیهٔ فرمانده والا مقام امپراتوری بریتانیا) اهدا شد. به علت کهولت سن، کنسول بریتانیا این نشان را در آمریکا به او اهدا کرد. وی نهایتا بر اثر نارسایی کلیه در ۲۹ آوریل ۱۹۸۰ و در سن ۸۰ سالگی درگذشت. پس از برگزاری مراسم در کلیسای کاتولیک بورلی هیلز، کالیفرنیا پیکرش سوزانده شد و خاکسترش در ۱۰ مه ۱۹۸۰ بر روی اقیانوس آرام ریخته شد.
سبک
تولید فیلم توسط هیچکاک از فیلم‌های صامت در مقیاس کوچک به فیلم‌های صدادار مهم از نظر مالی تبدیل شدند. هیچکاک خاطرنشان می‌کند که تحت تاثیر فیلم‌سازانی همچون ژرژ ملی‌یس، آلیس گی-بلاشی و دی. دبلیو. گریفیث بوده‌است. فیلم‌های صامت او بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۹ در ژانر جنایی و دلهره‌آور بودند اما شامل ملودرام و کمدی نیز بودند. هیچکاک به ادعای بسیاری بزرگ‌ترین ابداع‌گر فرم در سینما و پیچیده‌ترین سینماگر تاریخ است و در عین حال ساده‌ترین آن. از او به‌عنوان «استاد تعلیق» یاد می‌شود.
او در طی نیم قرن، با ۵۳ فیلم سینمایی و ده‌ها فیلم تلویزیونی با نام و نشان «آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند» بر همه تماشاگران و فیلم‌سازان بعد از خود تاثیر عمیقی گذاشت. موضوع تمام فیلم‌های او، داستان تقابل یک انسان معصوم و عادی با دنیای غیرعادی و مدرن، پرآشوب و مملو از گناه است؛ داستان جابه‌جایی آدم‌ها و دنیایشان. واقعیت، خیال و درگیری دائمی خیر و شر در وجود انسان است.
اولین نکته‌ای که باید درباره هیچکاک خاطرنشان کرد، افت‌ و خیز در آثار اوست. این مسئله از این لحاظ حائز اهمیت فراوان است که مدافعین وی به تکرار دانش تکنیکی و موفقیت‌های تجاری او را ستایش می‌کنند. این‌که سود حاصل از فروش فیلم روانی جانشین این حقیقت نمی‌شود که هیچکاک چندین تلاش ناموفق هم داشته است. او در گفت‌وگو با کلود شابرول و فرانسوا تروفو گفته که تغییر رویه‌اش در فیلم‌سازی را با اولین فیلم آمریکایی خود یعنی ربه‌کا آغاز کرد و افزود فیلم سرگیجه و شمال از شمال غربی را در بین فیلم‌هایش بیشتر ترجیح می‌دهد.
حواشی
عمده حواشی و انتقادها از او به دهه‌های پس از مرگش باز ‌می‌گردد. اگرچه او در طول حیات و فعالیت حرفه‌ای خود کم‌تر به دنبال حاشیه بود و شخصیتی کم‌حرف داشت، اما به‌ دلیل صراحت و پاسخ‌های کوتاهی که بعضا به مصاحبه‌کنندگان می‌داد، دردسرساز می‌شد. رسانه‌ها و مطبوعات آن دوران هم بیشتر سرگرم پرداختن به جزئیات زندگی شخصی بازیگرانی همچون مریلین مونرو و یا مارلون براندو بودند و اگر درگیر حاشیه‌ای با کارگردانی می‌شدند، معمولا در ارتباط با بازیگران بود. این جمله از او که «باید با بازیگران همانند گاو رفتار شود.» در طول حیاتش جنجال آفرین شد. هیچکاک معتقد بود که بازیگران باید روی بازی‌های خود تمرکز کنند و کار روی فیلمنامه و شخصیت را به کارگردان‌ها و فیلمنامه‌نویسان بسپارند. نحوه نمایش زنان در سینمایش باعث شد که پس از مرگش بسیاری او را شخصی وسواسی با تفکرات انحرافی جنسی بدانند. اگرچه در دهه‌های ۴۰، ۵۰ و ۶۰ نقش زنان در سینما از نظر اهمیت پس از مردان بود، کم‌تر نقش اول فیلمی به زنان سپرده می‌شد و هیچکاک نیز مستثنی نبود. در سال ۲۰۱۰ روزنامه گاردین با انتشار مقاله‌ای زنان سینمای هیچکاک را تحقیرشده دانست. راجر ایبرت منتقد فیلم آمریکایی در سال ۱۹۹۶ گفت: «دیر یا زود هر زن هیچکاک تحقیر می‌شود.» دونالد اسپوتو معتقد بود سرکوب جنسی او در دوران کودکی ممکن است موجب انحراف جنسی او شده باشد.
تیپی هدرن که پیش از بازی در فیلم پرندگان مدل بود، در سال ۲۰۰۸ در کتاب «مسحورشده با زیبایی» نوشته دونالد اسپوتو ادعا می‌کند هیچکاک وی را در جریان ساخت فیلم پرندگان مورد اذیت و آزار جنسی قرار داد. این ادعا از سوی او و خانواده‌اش در سال‌های بعد مجددا تکرار شد. مورخان سینما، همکاران قدیمی هیچکاک و زندگی‌نامه‌نویس رسمی کارگردان «سرگیجه»‌ به دفاع از هیچکاک برخاستند. لوئیس لثام بازیگر آمریکایی، هدرن را برای این ادعا مورد نکوهش قرار داد.
میراث
هیچکاک کارگردانی است که حتی پس از مرگش بارها مورد ستایش بسیاری از منتقدان، نشریه‌ها و چهره‌های شاخص سینما قرار گرفته‌است. در سال ۲۰۱۳، بنیاد فیلم بریتانیا ۹ فیلم صامت او شامل پلژر گاردن را بازیابی کرد و در آکادمی موسیقی بروکلین به نمایش درآورد. در سال ۲۰۰۷ نشریه دیلی تلگراف با انتشار لیستی از ۲۱ کارگردان برتر تاریخ بریتانیا، وی را بزرگ‌ترین کارگردان تاریخ بریتانیا نامید و در همان سال مجله توتال فیلم به او رتبه نخست در لیست ۱۰۰ کارگردان برتر تاریخ داد. در نظرسنجی که قدیمی‌ترین مجله سینمایی ژاپن، کینما جونپو ترتیب داد، هیچکاک به‌عنوان «بزرگ‌ترین کارگردان قرن بیستم» انتخاب شد. تا سال ۲۰۲۱ میلادی، ۹ فیلم او در فهرست ملی ثبت فیلم واقع در کتابخانه ملی کنگره آمریکا ثبت شدند. فیلم‌های ربه‌کا (۱۹۴۰)، سایه یک شک (۱۹۴۳)، بدنام (۱۹۴۶)، بیگانگان در قطار (۱۹۵۱)، پنجره عقبی (۱۹۵۴)، سرگیجه (۱۹۵۸)، شمال از شمال غربی (۱۹۵۹)، روانی (۱۹۶۰) و پرندگان (۱۹۶۳)، ۹ فیلمی هستند که در این فهرست ثبت شدند.
کارگردانی
فیلم‌های ناطق
حیدرآباد (سبزوار)
جمعیت
این روستا در دهستان قصبه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
می ساتون
می ساتون (May Sutton؛ زاده September 25, 1886 درگذشته 1886:09:25, October 4, 1975) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
پارک ملی لوپه
پارک ملی لوپه این مکان در سال ۲۰۰۲ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
اسنپی
اسنپی (Snappy) شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
نیهون فالکام
نیهون فالکام (به Nihon Falcom) با نام اصلی نیهون فاروکمو کابوشیکی کایشا؛ (به 日本ファルコム株式会社, Nihon Farukomu Kabushiki Kaisha) یک شرکت سازندهٔ بازی‌های ویدئویی ژاپنی است که اولویت خود را بر توسعهٔ بازی‌های ویدئویی نقش‌آفرینی قرارداده. از جمله برجسته‌ترین این بازی‌ها می‌توان به مجموعهٔ Ys و افسانهٔ قهرمانان اشاره‌نمود. این شرکت در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد و آنها را به یکی از قدیمی‌ترین توسعه دهندگان بازی‌های نقش‌آفرینی تبدیل کرد که تا به امروز به کار خود ادامه داده‌اند. آن‌ها با پیشتازی در ژانر بازی‌های نقش آفرینی، صنعت بازی نقش‌آفرینی ژاپن و توسعهٔ صنعت نرم‌افزار رایانه‌های شخصی در کل ژاپن اعتبار کسب کرده‌اند.
آلفردو کاپلی
آلفردو کاپلی (Alfredo Capelli؛ – 1855:08:05, January 28, 1910) ریاضی‌دان اهل ایتالیا بود.
توسعه سریع نرم‌افزار
توسعه سریع نرم‌افزار (RAD) (Rapid application development) یک عنوان کلی برای اشاره به جایگزین‌های معمول مدل آبشاری توسعه نرم‌افزار و همچنین به عنوان نامی برای رویکرد جیمز مارتین برای توسعه سریع است. به‌طور کلی، رویکرد RAD به توسعه نرم‌افزار تأکید کمتری بر برنامه‌ریزی و تمرکز بیشتری بر فرایند دارد. در قیاس با مدل آبشاری که در آن تعریف دقیق مشخصات قبل از ورود به مرحله توسعه، خواسته می‌شود. رویکرد RAD تأکید بیشتری بر سازگاری و ضرورت تنظیم نیازمندی‌ها در پاسخ به دانش به دست آمده در پیشرفت پروژه می‌کند. نمونه‌های اولیه اغلب در کنار و در برخی مواقع به‌جای طراحی مشخصات استفاده می‌شوند.
RAD به خصوص مناسب (البته نه محدود به) توسعه نرم‌افزارهایی است که توسط نیازمندی‌های رابط کاربری هدایت می‌شوند. سازندگان رابط گرافیکی کاربر اغلب به نام ابزار توسعه سریع نرم‌افزار، شناخته می‌شوند. روش‌های دیگر برای توسعه سریع شامل روش‌های چالاک و مدل مارپیچ است.
تاریخچه
توسعه سریع نرم‌افزار در پاسخ به فرایندهای توسعه یافته در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ مانند روش‌های ساختاری تجزیه و تحلیل سیستم و دیگر مدل‌های آبشاری به وجود آمد. یکی از مشکلات این روش‌ها این است که آن‌ها بر اساس مدل سنتی مهندسی مورد استفاده برای طراحی و ساخت چیزهایی مانند پل‌ها و ساختمان‌ها، پایه‌گذاری شده‌اند. نرم‌افزار ذاتاً نوع دیگری از محصول است. نرم‌افزار می‌تواند شدیداً کل فرایند مورد استفاده برای حل یک مشکل را تغییر دهد. در نتیجه، دانش به دست آمده از فرایند توسعه خود می‌تواند بازخوردی باشد برای تعیین نیازمندی‌ها و طراحی راه حل. راه‌حل روش آبشاری برای حل این مسئله این بود که نیازمندی‌ها و برنامه‌ریزی برای پیاده‌سازی آن‌ها به شکل صلبی تعیین شوند و فرایندی داشته باشیم که از تغییر هر یک از آن‌ها اجتناب کند. رویکرد جدید RAD از سوی دیگر فرایند توسعه نرم‌افزار را به عنوان فرایندی دانش محور به رسمیت می‌شناسد؛ و به دنبال توسعه فرایندهای انعطاف‌پذیری است که دانش به دست آمده در طول عمر پروژه را برای ابداع دوباره راه‌حل مورد استفاده قرار می‌دهد.
اولین RAD جایگزین توسعه Barry Boehm توسعه داده شد و به عنوان مدل مارپیچ شناخته می‌شود. روش Boehm و دیگر روش‌های RAD پس از آن تاکیید بیشتری بر توسعه نمونهٔ اولیه به جای مشخصات صلب طراحی دارند و در مواردی هم نمونهٔ اولیه را جایگزین این مشخصات صلب طراحی می‌دانند. نمونه‌های اولیه مزایای زیادی نسبت به مشخصات سنتی دارند:
با شروع از ایده‌های بری بوهم و دیگران، James Martin رویکرد توسعه سریع نرم‌افزار را در طول دههٔ ۱۹۸۰ در IBM توسعه داد و در نهایت آن را توسط چاپ کتابی به عنوان توسعه سریع نرم‌افزار در ۱۹۹۱ بیان کرد. این موضوع منجر به برخی سردرگمی‌ها در خصوص عبارت RAD شد، این سردرگمی در میان متخصصان IT هم دیده می‌شد. این مهم است که بین RAD به‌طور کلی و به یک جایگزین برای مدل آبشاری و مدل RAD به عنوان روش خاص ایجاد شده توسط مارتین، تفکیک قائل شویم. روش مارتین برای سیستم‌های کسپ و کاری با بار دانشی و رابط کاربری فشرده طراحی شده‌است.
با تلاش پشگامان روش RAD این ایده بیشتر توسعه یافت و بهینه شد. افرادی مانند James Kerr و Richard Hunter که کتاب اولیه‌ای در خصوص موضوع نگاشته‌اند تحت عنوان Inside RAD که روند یه مدیر پروژه RAD را در پیشبرد و پالایش RAD، دنبال می‌کند. روش‌شناسی در زمان واقعی بر روی یک پروژه حقیقی RAD. این متخصصین و افرادی مشابه آن‌ها کمک کردند تا RAD به عنوان یک جاگزین نسبت به روش سنتی محبوبیت پیدا کند.
در دورانی که مهندسی دوباره کسب و کار رونق یافت، روبکرد RAD به بلوغ رسید. ایده مهندسی مجدد کسب و کار این بود که با توجه به ظرفیت‌های فناوری اطلاعات به‌طور رادیکال به فرایندهای اصلی سازمانی دوباره فکر شود. فرایندهایی نظیر فروش و پشتیبانی از مشتریان. RAD اغلب یک بخش ضروری از برنامه مهندسی مجدد در کسب و کارهای بزرگ بود. رویکرد نمونه سازی سریع در RAD شد یک ابزار کلیدی برای کمک به کاربران و تحلیلگران بود تا بتوانند «ذهن خود را فراتر ببرند» در مورد روش‌های نوآورانه در تکنولوژی که ممکن است اساساً اختراع دوباره یک هسته کسب و کار را موجب شود.
روش RAD توسط James Martin
James Martin رویکرد RAD را به چهار فاز مجزا تقسیم کرده‌است:
غده زیرآرواره‌ای
غده زیر آرواره‌ای یا غده تحت فکی یک جفت غدد بزاقی اصلی هستند که در زیر کف دهان جای دارند. وزن هر یک از آن‌ها حدود ۱۵ گرم است و در حدود ۶۰-۶۷٪ از ترشح بزاق بدون تحریک نقش دارند. در تحریک با افزایش ترشح غده بناگوشی (پاروتید) به ۵۰٪، سهم آن‌ها به نسبت کاهش می‌یابد. طول میانگین غده بزاقی زیرآرواره‌ای طبیعی انسان تقریباً ۲۷ میلی‌متر است ، در حالی که عرض میانگین آن تقریباً ۱۴.۳ میلی‌متر است.
توسعه سریع نرم‌افزار
مزایا و معایب توسعه سریع نرم‌افزار
در محیط‌های مدرن تکنولوژی اطلاعات، سیستم‌های زیادی با استفاده کم و بیش از توسعه سریع نرم‌افزار گسترش یافته‌اند. (و نه لزوماً رویکرد جیمز مارتین). علاوه بر روش مارتین روش Agile و منطقی فرایند یکپارچه اغلب برای توسعه سریع نرم‌افزار استفاده می‌شوند.
مزایای استفاده از RAD عبارتند از: معایب RAD عبارتند از:
هوهنبوکو
هوهنبوکو (به آلمانی: Hohenbucko) یک شهر در آلمان است که در البه-الشتر واقع شده‌است. هوهنبوکو ۷۱۲ نفر جمعیت دارد.
کریس وان دن وینگرت
وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ قاضی دیوان بین‌المللی کیفری است.
او در اتاق بخش محاکمه خدمت می‌کرد. در ۸ ژوئیه ۲۰۱۳، پادشاه بلژیک، آلبرت دوم، ون دن وینگرت رابه دلیل خدماتش به عنوان قاضی، به عنوان بارونس شناخت. او از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ قاضی دادگاه کیفری بین‌المللی برای یوگسلاوی سابق و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ قاضی موقت در دیوان بین‌المللی دادگستری بود.
قاضی دادگاه کیفری بین‌المللی، ۲۰۰۹–۲۰۱۸
در مارس ۲۰۱۲، ریاست دیوان بین‌المللی کیفری اعلام کرد که ون دن وینگرت و قاضی‌های همکارش کونیکو اوزاکی و شیلی ایبوئه-اوسوجی، دادگاه V را تشکیل خواهند داد که مسئول تحقیقات دادستان در کنیا خواهد بود.در آوریل ۲۰۱۳، ون دن وینگرت درخواست کرد که از استماع پرونده جنایات علیه بشریت در مورد اوهورو کنیاتا و ویلیام روتو پس از زیر سؤال بردن عملکرد دادستان تحت نظر فاتو بنسودا معاف شود.
زمانی که جنگ سالار کنگو ژرمن کاتانگا در مارس ۲۰۱۴ به دلیل شراکت در جنایت علیه بشریت و جنایات جنگی از جمله قتل و غارت - که تنها دومین محکومیت در تاریخ ۱۲ ساله دیوان کیفری بین‌المللی است - محکوم شد، وان دن وینگرت در این موضوع با دو قاضی همکارش فاتوماتا دمبله دیارا و برونو کوت کاملا موافق نبود. در مخالفتش، او استدلال کرد که محاکمه کاتانگا بیش از حد به طول انجامیده‌است و او می‌باید در سال ۲۰۱۳ به همراه متهم همکارش ماتیو نگودجولو تبرئه می‌شد. او همچنین معتقد بود که کاتانگا عمداً مسئول این جنایات نیست و گفت که محکوم کردن او به‌عنوان دستیار غیرمنصفانه است، درحالی‌که او در ابتدا به دلیل اصلی بودن در ارتکاب جنایات متهم شده بود.
فعالیت‌های دیگر
کریس وان دن وینگرت در کمیته راهبری ابتکار جنایات علیه بشریت است که در سال ۲۰۰۸ نیاز به یک کنوانسیون جهانی جدید و جامع در مورد پیشگیری و مجازات جنایات علیه بشریت را مورد مطالعه قرار داد.
او همچنین به عنوان گزارشگر انجمن حقوق بین‌الملل در مورد استرداد و حقوق بشر و گزارشگر عمومی انجمن بین‌المللی کیفری در بوداپست در رابطه با همکاری بین‌المللی برای مبارزه با جرایم سازمان‌یافته خدمت کرده است.
عملیات بیت‌المقدس ۲
عملیات بیت‌المقدس ۲ عملیات نظامی گسترده نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که بصورت مشترک توسط نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، بر علیه نیروهای ارتش عراق در منطقه قمیش، استان سلیمانیه، عراق انجام شد. این عملیات با هدف آزادسازی‌ ارتفاعات‌ غرب‌ شهر ماووت، عراق‌ در منطقه‌ای‌ به‌ وسعت‌ ۱۳۰ كیلومترمربع‌، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۶۶ به فرماندهی سپاه پاسداران آغاز شد و در ۲ بهمن ۱۳۶۶ با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید.
یوری دولگوروکی
مشکل در شناسایی تاریخ تولد و هویت مادر
باتوجه به گفته واسیلی تاتیشچف، قوم نگار روس، یوری در سال ۱۰۹۰، متولد شد که می‌توان اورا فرزند نخستین همسر ولادیمیر مونوماخ به نام گیتا وسکسی، دختر هارولد گادوینسن، به حساب آورد. محققان دربارهٔ تاریخ مرگ مادرش نیز اختلاف نظر دارند و برخی ۱۰۹۸ و برخی ۱۱۰۷ می‌دانند.
بنابر وصیتنامه ولادیمیر مولوماخ، مادر یوری در هفتم مه سال ۱۱۰۷ وفات یافت. اگر گیتا در ۷ مارس ۱۰۹۸ فوت کرده باشد، پس ممکن است یوری فرزند دومین همسر پدرش به نام یفیمیا باشد. بنابر برخی از وقایع نگاری‌ها برادر بزرگ یوری، ویاچسلاو، به او گفت: من خیلی بزرگتر از تو هستم. من وقتی تو به دنیا آمدی، دارای ریش بودم. نظر به اینکه ویاچسلاو سال ۱۰۸۳ متولد شده بود، این ظاهراً تولد یوری را به سال ۱۰۹۹/۱۱۰۰ به جلو می‌اندازد. با این حال، قصه سالیان گذشته، اولین ازدواج یوری را در تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۱۰۸ ثبت می‌کند. این بدان معنی است که یوری قبل از سال ۱۰۹۹/۱۱۰۰ متولد شده بود؛ زیرا نمی‌توانست در ان زمان در ۹–۶ سالگی ازدواج کند.
تاتیشچف همچنین گزارش می‌دهد که فرزند بوری به نام آندری بوگولویبسکی در حدود سال ۱۱۱۱ به دنیا آمده‌است. جای تردید است که یوری در آنزمان جوانتر از ۱۶ یا ۱۷ سال بود. هنوز نیز در سال تولد یوری شک و شبهه است. اگرچه با درنظر گرفتن اطلاعات مذکور، تاریخ تولد یوری را می‌توان به اواخر دهه ۱۰۸۰-اوایل دهه ۱۰۹۰ تقریب زد. اما این بدان معنی است که درواقع گیتا مادرش بود.
فعالیت‌ها در روستاف و سوزدال
درسال ۱۱۰۸ ولادیمیر مونوماخ پسر جوانش یوری را به سمت حکمرانی استان ولادیمیر-سوزدال، واقع در شمال شرقی کیف، به آنجا فرستاد. درسال ۱۱۲۱، بین یوری با بویارهای روستاف نزاع درگرفت و یوری پایتخت نواحی مورد حکمرانیش را از روستوف به شهر سوسدال منتقل کرد. از آنجا که این منطقه کم جمعیت بود، یوری قلعه‌های زیادی آنجا بنا کرد. او شهرهای کسنیاتین (درسال ۱۱۳۴)، پرسلوال-زالسکیی و یوریف-پولسکی (در سال ۱۱۵۲) و دمیتروف (درسال ۱۱۵۴) را بنا کرد. همچنین تأسیس شهرهای تور، کوستروما و وولوگدا به یوری منصوب شده‌است.
درسال ۱۱۴۷ یوری دالگوروکی با اسویاتوسلاو اوگاویچ (بعدها شاهزاده بلگراد کیفسکی شد) در مکانی به نام مسکو ملاقات کرد. درسال ۱۱۵۶ یوری مسکو را با دیوارهای چوبی و خندق مستحکم کرد. اگرچه این شهر احتمالاً قبلتر یا بعدتر نیز وجود داشت، اما دالگوروکی اغلب بنیانگذار شهر مسکو خوانده می‌شود.
مبارزه برای کیف
باتوجه به تمام علاقه و توجه او به تقویت مناطق شمالی قلمروی خود، یوری هنوز طمع بدست آوردن تاج و تخت کیف را داشت. این مشارکت فعالانه در امور جنوب بود که باعث دست یافتن او به لقب دولگوروکی شد. برادر بزرگتر وی، مستیسلاو، در سال ۱۱۳۲ درگذشت و بقول یکی از تواریخ، سرزمین روس از هم پاشید. یوری فوراً به شاهزادگان چرنیگوف، یعنی مقر حکومت شاهزاده بزرگ و برادرش یاروپلوک دوم، اعلام جنگ کرد و پسرش را در نوگورود برتخت نشاند و قلمروی موروثی پدرش را در جنوب پریاسلاو تصرف کرد. اما، نوگورودیان به وی خیانت کردند و یوری با تصرف قلعه مهم شرقی خود، تورژوک، از آنها انتقام گرفت.
درسال ۱۱۴۷، یوری دوباره مبارزه‌های خودرا برای دستیابی به کیف از سرگرفت و درسال ۱۱۴۹، او کیف را تسخیر کرد. اما در سال ۱۱۵۱ او توسط خواهرزاده خود، ایزیاسلاو، از پایتخت روس‌ها رانده شد. درسال ۱۱۵۱، یوری دوباره کیف را تسخیر کرد. درسال ۱۱۵۵ یوری، پس از مسموم شدن در یک ضیافت یک اشراف‌زاده کیفی، به‌طور غیرمنتظره درسال ۱۱۵۷ درگذشت. مرگ او، باعث شورشی ضد سوزدالیانی در شهر کیف شد. یوری دالگوروکی در کلیسای ناجی در برستوفا کیف دفن شد. اما امروزه قبر او خالی است.
ازدواج‌ها و فرزندان
قصه سالیان گذشته نخستین ازدواج یوری را درسال ۱۲ ژانویه ۱۱۰۸ ثبت می‌کند. نخستین همسر او، دختر آئپا اوسنویچ، خان کومانها، کنفدراسیونی از میراث داران و مبارزان قبایل ترک نژاد، بود.
همسر دوم او هلنا از وی جان سالم به در برد و به قسطنطنیه نقل مکان کرد. پدر و مادر او به‌طور مشخص شناخته نمی‌شود اما نیکولای کارامزین اولین کسی بود که این تئوری را مبنی بر بازگشت هلنا به شهر مادری خود نظریه می‌کند. از آن زمان او به عنوان عضو خاندان کومنوس که در طول زندگی یوری بیزانس را تحت سلطه داشت، تئوریزه شده‌است.
چندین وب سایت گمانه زنی کرده‌اند که همسر وی دختر اسحاق کومننوس بوده‌است. این شناسایی باعث می‌شود او یک نوه الکسیوس اول کومننوس و ایرنه دوکایینا باشد. هیچ سندی برای پشتیبانی از این پیوند وجود ندارد.
یوری حداقل پانزده فرزند داشت. هویت مادران آنها دقیقاً مشخص نیست.
یادبودها
مسکوی‌ها یاد موری را به عنوان بنیانگذار شهرشان گرامی می‌دارند. قدیس حامی او، سنت جورج بر روی نشان مسکو درحالی که در موقعیت کشتن اژدها هست، ظاهر می‌شود. درسال ۱۹۵۴، بنای یادبودی که توسط مجسمه‌ساز سرگی اورلوف طراحی شد و در خیابان تورسکایای مسکو، خیابان اصلی شهر، مقابل شهرداری مسکو بنا شد.
آلگرو (موسیقی)
آلِگرو یا اَلِگرو از اصطلاحات موسیقی مربوط به تُندا (سرعت موسیقی) به‌معنای تُند، دوان، شاد، بانشاط و زنده است. ریشهٔ این کلمه در زبان ایتالیایی به‌معنای خوشحال و شاد است. در موسیقی، «آلگرو» نشان‌دهندهٔ موومان و حرکتی تند و جاندار و بانشاط است، اما به تندیِ «پِرستو» نیست.
«آلِگرو» در مترونوم‌های مختلف با سرعت‌های متفاوت مشخص شده‌است که عبارتند از:
باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور
باشگاه ورزشی اتلتیکو جونیور (Club Deportivo Popular Junior) یک باشگاه فوتبال است که در شهر بارانکیلا کلمبیا پایه‌گذاری شده‌است.
سامسونگ گلکسی نوت پرو ۱۲٫۲
قابلیت ها
این تبلت با اندروید ٤.٤ کیت کت عرضه شد و از رابط کاربری تاچ ویز سامسونگ بهره میبرد. علاوه بر اپلیکیشن های گوگل مانند: گوگل پلی، جی‌میل و یوتیوب، دارای نرم‌افزار های ساخت سامسونگ مانند ChatON, S Suggest, S Voice, کنترل هوشمند سامسونگ (peel) و... است.
پلوتاوا
پلوتاوا (به لاتین: Plotava) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
تور کالیفرنیا
تور کالیفرنیا (Tour of California) یک تور دوچرخه‌سواری جاده در کشور ایالات متحده آمریکا است.
عملیات بیت‌المقدس ۳
عملیات بیت المقدس ۳ با رمز یا موسی ابن جعفر (ع) در محور ماووت - ارتفاع گوجار به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۱۳۶۶/۱۲/۲۴ به فرماندهی سپاه انجام شد.
واهان، ارمنستان
واهان، ارمنستان (به ارمنی: Վահան) یک شهر در ارمنستان است که در استان گغارکونیک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.
خصوصیات
واهان ۱٬۲۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.
گروه کوت فود
گروه کوت فود (Kout Food Group) شرکت صنایع غذایی کویتی است، که در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد.
سرخرگ حفره شکم
سرخرگ حفره شکم یا (Celiac artery) یا تنه سلیاک (celiac trunk) درست در جلوی بخش فوقانی مهره L1 از آئورت شکمی جدا می‌شود. این سرخرگ بلافاصله به سه شاخه معدی چپ، طحالی و کبدی مشترک تقسیم می‌شود.
سرخرگ کبدی مشترک
سرخرگ کبدی مشترک (Common hepatic artery) سرخرگ کبدی مشترک، شاخه متوسط تنه حفره شکم (سلیاک) است که به سمت راست رفته و به دو شاخه انتهایی خود یعنی سرخرگ اصلی کبد و سرخرگ گاسترو دئودنال تقسیم می‌شود.
سرخرگ اصلی کبد در لبه آزاد چادرینه کوچک به سمت کبد صعود می‌کند. این سرخرگ از سمت چپ مجرای صفراوی و جلوی سیاهرگ دروازه‌ای گذشته و نزدیک ناف کبد به دو شاخه، سرخرگ‌های کبدی راست و چپ تقسیم می‌گردد. سرخرگ کبدی راست با نزدیک شدن به کبد، سرخرگ کیسه‌ای را به کیسه صفرا می‌فرستد. ممکن است سرخرگ بالادوازدهه‌ای (سوپرادئودنال) پیش از نزول سرخرگ معدی‌دوازدهه‌ای (گاسترودئودنال) از خلف بخش فوقانی دوازدهه از آن جدا شود.
سرخرگ معدی‌دوازدهه‌ای با رسیدن به لبه تحتانی بخش فوقانی دوازدهه، به شاخه‌های انتهایی خود یعنی سرخرگ معدی‌چادرینه‌ای (گاسترواومنتال) راست و سرخرگ لوزالمعدی‌دوازدهه‌ای (پانکراتیکودئودنال) فوقانی تقسیم می‌شود. سرخرگ معدی‌چادرینه‌ای راست در طول خم بزرگ معده به سمت چپ رفته و در نهایت با سرخرگ معدی‌چادرینه‌ای چپ که شاخه‌ای از سرخرگ طحالی است، بازپیوسته (آناستوموز) می‌شود. سرخرگ معدی‌چادرینه‌ای راست شاخه‌هایی را به هر دو سطح معده فرستاده و شاخه‌های دیگری از آن به درون چادرینه بزرگ نزول می‌کنند. سرخرگ لوزالمعدی‌دوازدهه‌ای فوقانی با نزول خود و خونرسانی به سر لوزالمعده و دوازدهه به دو شاخهٔ خلفی و قدامی تقسیم می‌شود. این عروق در نهایت به شاخه‌های خلفی و قدامی سرخرگ لوزالمعدی‌دوازدهه‌ای تحتانی بازپیوسته می‌شوند.
ابن یونس
ابوالحسن علی بن عبدالرحمن بن احمد بن یونس صدفی مصرفی مشهور به ابن یونس (زاده ۳۲۹ خورشیدی - در گذشته ۳۸۸ خورشیدی) از مشهورترین اخترشناسان و ریاضی‌دانان مسلمان مصری بود که کارهایش در زمان خود به دلیل سر آمد بودن مورد توجه قرار گرفته است.
مشهورترین کار او در نجوم اسلامی، زیجی بنام زیج حاکمی (الزیج الکبیر الحاکمی) بود که در حدود سال ۳۷۹ خورشیدی تألیف شده است. این زیج که کتابچه‌ای از جدول‌های نجومی بود دارای اطلاعات رصدی بسیار دقیقی است.
دهانه‌ای در ماه به افتخار او ابن یونس نامگذاری شده است.
خان سعادت
خان سعادت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان میان ولایت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۶ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
تتراهیدروکینولین
تتراهیدروکینولین یک ترکیب آلی است که مشتق نیمه هیدروژنه کینولین محسوب می‌شود. این ترکیب به شکل روغنی و بی‌رنگ است.
کاربردها
مشتقات استخلافی تتراهیدروکینولین در شیمی دارویی رایج هستند. اگزامنیکوین، دینمایسین، ویراتمایسین و نیکاینوپرول، تتراهیدروکینولین‌های فعال زیستی هستند. معمولاً مشتقات تتراهیدروکینولین با هیدروژنه کردن کینولین مربوطه با استفاده از کاتالیزورهای ناهمگن تهیه می‌شوند.
من افسانه هستم
من افسانه هستم فیلمی است در ژانر پسا-آخرالزمانی به کارگردانی فرانسیس لارنس که محصول سال ۲۰۰۷ کشور ایالات متحده است. این فیلم سومین اقتباس سینمایی رمان سال ۱۹۵۴ ریچارد متیسون پس از فیلم‌های آخرین انسان روی زمین (۱۹۶۴) و امگا من (۱۹۷۱) است.
مدرسه صمصامیه
مدرسۀ صمصامیه نخستین مدرسۀ امروزی در شهر قصر شیرین در استان کرمانشاه بود که در سال ۱۲۹۸ خورشیدی تأسیس شد.
من افسانه هستم
استودیوی برادران وارنر در سال ۱۹۹۴ تصمیم به ساخت این فیلم گرفت و بازیگران و کارگردانان مختلفی همچون تام کروز، مایکل داگلاس، آرنولد شوارتزنگر، ریدلی اسکات و راب بومن هر کدام در مقطعی از زمان برای این فیلم در نظر گرفته شدند ولی به‌دلیل نگرانی‌های مالی و برآورده نشدن بودجه لازم، ساخت فیلم تا سال ۲۰۰۶ به تعویق افتاد. سرانجام در سال ۲۰۰۶ استودیو با فرانسیس لارنس به عنوان کارگردان و ویل اسمیت برای ایفای نفش «دکتر رابرت نویل» قراردادی تنظیم کرد.
مدرسه صمصامیه
تاریخچه
مدرسۀ صمصامیه در سال ۱۲۹۸ خورشیدی همزمان با تأسیس ادارۀ معارف به همت شیرخان صمصام‌الممالک و کمک مالی نصرت‌الممالک پیشداد ساخته‌شد. مدیریت آن را در ابتدا جلال‌الدین میرزا جهانبانی برعهده داشت که همزمان رئیس ادارۀ معارف قصر شیرین نیز بود. اما از سال ۱۳۰۰ خورشیدی، شاعر قصر شیرینی، باقر فانی به مدیریت این مدرسه منصوب شد. تا پیش از تأسیس نخستین دبیرستان قصر شیرین در سال ۱۳۱۵ با نام دبیرستان پهلوی، کلاس‌های دانش‌آموزان دبیرستانی نیز در ساختمان مدرسۀ صمصامیه برگزار می‌شد.
آندریا گاسپاری
آندریا گاسپاری (Andrea Gasparri؛ زادهٔ February 28, 1989) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
مدرسه صمصامیه
تاریخچه
پس از چند دهه مکان مدرسه توسط فردی به نام امین غفوری خریداری شده و به گاراژ تبدیل شد، اما مکان آن همچنان با نام صمصامیه شناخته می‌شد.
من افسانه هستم
داستان
دکتر رابرت نویل روزها به شکار مبتلایان می‌رود تا روی آن‌ها داروهایی که برای درمان می‌سازد را امتحان کند. او طی این سه سال به هیچ نتیجه‌ای نرسیده‌است. از طرفی او یک افسردگی دائمی گرفته‌است. در یکی از درگیری‌ها سَم هم دچار ویروس زامبی می‌شود و مجبور به کشتن او می‌شود. این افسردگی ناشی از تنهایی تشدید می‌شود.
مدرسه صمصامیه
مکان مدرسه
مکان مدرسۀ صمصامیه در ضلع شرقی میدان مرکز شهر به سمت رودخانۀ الوند بود. صمصامیه حیاط بزرگی داشت و ساختمان مدرسه در دو طبقه دور تا دور این حیاط ساخته‌شده‌بود. هم‌اکنون بلوار ساحلی محل سابق مدرسه را محو نموده‌است.
آندریا گاسپاری
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا و باشگاه فوتبال پارما اشاره کرد.
من افسانه هستم
داستان
شب بعد که او می‌خواهد تمام موجوداتی را که باعث مرگ سم شده‌اند زیر ماشین له کند، موجودات بر او غالب می‌شوند تا اینکه نور ماشینی آن‌ها را فراری می‌دهد. کسی برای نجات نویل آمده‌است...
مدرسه صمصامیه
رؤسای معارف قصر شیرین
به مدت طولانی رئیس ادارۀ معارف قصر شیرین و مدیر مدرسۀ صمصامیه یک نفر بودند. با تأسیس دبیرستان پهلوی در سال ۱۳۱۵ و پس از آن تأسیس مدرسۀ دیگری در قصر شیرین به نام مدرسۀ نوبنیاد، این قاعده نیز تغییر کرد. اسامی رؤسای معارف قصر از ابتدا (۱۲۹۸) تا انقلاب بهمن ۱۳۵۷ به شرح زیر است:
من افسانه هستم
فروش
من افسانه‌ام در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۷ در آمریکا و کانادا به نمایش درآمد و با فروش ۷۷ میلیون دلاری خود در اولین هفته اکران، رکورد جالبی را خلق کرد. این فیلم فقط در آمریکای شمالی چیزی بالغ بر ۵۵۰ میلیون دلار فروخت و یک پیروزی بزرگ را برای دست‌اندرکاران فیلم رقم زد.
استلا پترن
استلا پترن (Stella Parton؛ زادهٔ May 4, 1949) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
اوراق قرضه جنگی
اوراق قرضه جنگی (War bond) اوراق بهاداری است که توسط دولت‌مردان برای تأمین هزینه عملیات جنگ یا دیگر هزینه‌های زمان جنگ، منتشر می‌شود. در عمل، دولت‌مردان عصر جدید، با به گردش درآوردن پول اضافی هزینه‌های جنگ را تأمین می کنند و فایده اوراق قرضه در این فرایند، جمع‌آوری نقدینگی در گردش برای مهار تورم است. اوراق قرضه جنگی یا به صورت اوراق خرده به عموم مردم عرضه می‌شوند یا به صورت اوراق عمده در بازار بورس عرضه می‌شوند. تشویق به خرید اوراق قرضه جنگی اغلب با تحریک میهن‌پرستی و وجدان همراه است. اوراق قرضه جنگی خرد، مانند دیگر اوراق قرضه خرد تمایل دارند بازده‌ای داشته باشند که از آن‌چه بازار پیشنهاد می‌دهد، پایین‌تر باشد و اغلب طیف وسیعی از اجناس را پوشش می‌دهد تا خریدش برای همه شهروندان، مقرون به صرفه باشد.
پرچ
پُرِچ شهری در ایالت ایستریا در کشور Croatia است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۸٬۰۳۲ نفر بوده‌است.
دینکو یوکیچ
دینکو یوکیچ (زادهٔ January 9, 1989) شناگر اهل اتریش است.
استان وسطی (عمان)
استان وُسطی نام استانی در کشور عمان است.
جمعیت
جمعیت آن در حدود ۱۶۱٫۲۳۴ هزار نفر می‌باشد.
جغرافیا
استان وسطی از سوی جنوب استان داخلیه و استان ظاهره واقع شده‌است. از سوی خاور دریای عرب، و از سوی باختر عربستان سعودی، و از سوی جنوب استان ظفار، و از سوی شمال به استان داخلیه محدود می‌شود. بنا براین منطقه وسطی مساحت بزرگی از خاک کشور دربردارد.
تقسیمات کشوری
در تقسیمات کشوری سلطنت عمان استان وسطی شامل ۴ شهرستان أست:
شهرستان‌ها
شهرستان‌ها (در عربی عمان: ولایات) این استان:
دره (فیلم ۲۰۰۹)
دره (به انگلیسی: The Canyon) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر دلهره آور محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی ریچارد هارا است.
داستان
داستان فیلم در مورد زوج جوانی است که برای ماه عسل به دره گرند کنیون سفر می‌کنند اما در آن دره وسیع گم شده و اتفاق‌هایی برایشان رخ می‌دهد…
تولید
در لوکیشن‌های آریزونا و یوتا فیلمبرداری شده‌است.
انتشار فیلم
این فیلم برای اکران محدود در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۹ در سینماها افتتاح شد. دی وی دی فیلم در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ منتشر شد.
هوهنبورگ (بایرن)
هوهنبورگ (به آلمانی: Hohenburg) یک شهر در آلمان است که در امبرگ-سولزباخ واقع شده‌است. هوهنبورگ ۱٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد.
موش قطبی
موش قُطبی یا موش صحرایی قطب شمال، جونده‌ای کوچک است که بیشتر نزدیک به مناطق شمالگان، و در توندراها زندگی می‌کند. موش‌های قطبی جانورانی زیربرفی هستند؛ یعنی برای ادامه زیست نیازمند وجود لایه‌ای از برف زمستانی بر روی زیستگاه خود می‌باشند. موش‌های قطبی به همراه ولها و موش‌های آبی زیرخانواده وُل‌موش‌ها را در میان پستانداران تشکیل می‌دهند.
مانند بسیاری از جوندگان دیگر، موش‌های قطبی نیز رشد دوره‌ای جمعیت دارند و سپس، در همهٔ جهات پراکنده شده و به جستجوی غذا و سرپناه می‌گردند، این در حالی است که زیستگاه طبیعی آنها (به دلیل همان مواجهه با چرخه رشد دوره‌ای و افزایش انفجاری جمعیت) پاسخگوی چنین نیازهایی طبیعتاً نیست. موش قطبی نروژی و موش قطبی قهوه‌ای دو مثال برجسته از معدود مهره‌دارانی هستند که سرعت تکثیر در میان آنها به شدت بالا است به طوری که نوسانات جمعیتی آنها بسیار آشفته (دارای نوسان بسیار) است. توضیح اینکه چرا جمعیت موش‌های قطبی هر ۴ سال ۱ مرتبه دچار چنین مغایرت بسیار فراوانِ نوسان جمعیتی می‌شود به درستی مشخص نیست. رفتار موش‌قطبی‌ها به‌طور قابل‌توجهی با سایر جوندگانی که رنگ آنها نامحسوس بوده و سعی می‌کنند که خود را از شکارچیان پنهان کنند، متفاوت است. در مقابل، موش‌های قطبی به وضوح روشن‌تر هست (شفاف‌تر) و نسبت به شکارچیان و حتی ناظران انسانی، خوی تهاجمی دارند.
تصور چنین است که سیستم دفاعی موش‌قطبی مبتنی بر رنگ هشدار است. رشد مخرب آنها بر رفتار شکارچیان نیز تأثیر می‌گذارد و ممکن است باعث هجوم پرندگان شکاری، به ویژه جغد برفی به مناطق جنوبی‌تر شود. موش‌های قطبی در هنگام رسیدن به گنجایش برد و اقدام به رفتار مهاجرتی، گاهی با پریدن (افتادن) ناخواسته از صخره‌ها کشته می‌شوند. برخی گونه‌ها نیز زمانی که تراکم جمعیت بسیار زیاد می‌شود، در قالب گروه‌های بزرگ و برای یافتن زیستگاه جدید اقدام به شنا کردن می‌کنند. در چنین مواقعی، اگر حجم آب در مقیاس اقیانوس بوده (نه رودخانه یا رود) یا پهنه وسیعی داشته باشد که خارج از توانایی فیزیکی آنها باشد، بسیاری از آنها غرق می‌شوند. این رفتارها (پریدن‌های ناخواسته و اتفاقی یا شنای گروهی تا حد مرگ) تصور رایج و اشتباه خودکشی گروهی را دربارهٔ موش‌های قطبی رواج داده‌است در حالی که به واقع، تنها به خاطر گنجایش برد و رفتار مهاجرتی است.
منابع
Wikipedia contributors, "[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lemming&oldid=287407156 Lemming]," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed May 13, 2009).
باشگاه فوتبال کریستال پالاس
باشگاه فوتبال کریستال پالاس یک باشگاه فوتبال انگلیسی در جنوب لندن است که در لیگ جزیره رقابت می‌کند.
این باشگاه به افتخار بنای کریستال پالاس نامگذاری شده و تصویری از آن را در لوگوی خود دارد.
جناب عالی
داستان
در خلاصه داستان این سریال آمده است: «امیرعلی با مدرک دکترا، در جستجوی شغلی آبرومند است که سرنوشت او را در معرض انتخابی سخت قرار می‌دهد...!» او فرزند یک نانوا در سطح پایین شهری است و بر حسب اتفاق با استاد خود روبرو می شود و از آنجا صفحه روزگارش ورقی متفاوت می خورد، امیر علی در این مسیر فراز و نشیب های بسیار را تجربه می کند و در نهایت ...
لوروپینی
لوروپینی یک شهر بازاری در جنوب بورکینافاسو است که در حدود ۴۰ کیلومتری غرب گوآ واقع است. این مکان در سال ۲۰۰۹ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
قرنقو
قرنقو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چالدران در استان آذربایجان غربی ایراناست.
رابرتس ریدیو
رابرتس ریدیو (Roberts Radio) شرکت الکترونیک بریتانیایی است، که در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد.