cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اوخنیو اسپخو
اوائل زندگی
وی با نام فرانسیسکو خاویر اوخنیو د سانتا کروز وای اسپخو در قصبه الساگراریو در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۷۴۷ غسل تعمید داده شد. اکثر مورخان می‌گویند که پدر وی لوئیس د لا کروز چوژیک، یک سرخ‌پوست از اهالی کاخامارکا بود. او به عنوان دستیار یک فیزیک‌دان و کشیش به نام خوزه دل روساریو وارد کیتو شده بود. مادر اسپخو، ماریا کاتالینا آلداس نام داشت. وی یک مولاتوی بومی کیتو بود. با این حال بعضی از مورخان، مخصوصاً کارلوس فریل گرانیزو، بر سر این مسئله جدال دارند که طبق اسناد تاریخی معاصر مادر اسپخو یک سفیدپوست بود. برای نمونه، یکی از آن اسناد این است که ازدواج پدر و مادر او در کتاب ازدواج سفیدپوست‌ها ثبت شده‌است (به عنوان اروپائی‌های ساکن آمریکای لاتین تلقی می‌شدند). همچنین گواهینامه تولد اسپخو و خواهران و برادرانش در یک کتاب ثبت شده بود.
اسپخو دو خواهر و برادر کوچکتر از خود به نام‌های خوان پابلو و ماریا مانوئلا داشت. خوان پابلو متولد ۱۷۵۲ میلادی بود. او به عنوان یکی از اعضای فرقه دومینیکن شناخته می‌شود و به عنوان یک کشیش در خاندان سلطنتی کیتو خدمت می‌کرده‌است. ماریا مانوئلا، خواهر اسپخو، در سال ۱۷۵۳ میلادی به دنیا آمد و پس از مرگ والدینش او تحت مراقبت اوخنیو اسپخو قرار گرفت. با اینکه خانواده او در وضعیت ثبات اقتصادی قرار نداشتند، ولی اسپخو از شرایط تحصیل خوبی برخوردار بود. او با کار در کنار پدر خود در بیمارستان د لا میسریکوردیا علم طب را در دستور کار یادگیری خود قرار داد. با توجه به گفته‌های خود اسپخو، او با تجربه کار خود را فرا گرفت و بدون یادگیری و قلم در دست بودن شناخته نمی‌شد.
با فائق آمدن بر تبعیض نژادی، او در ۱۰ ژوئیه ۱۷۶۷ توانست از مدرسه پزشکی فارغ‌التحصیل شود. مدتی پس از آن، او توانست در رشته دانش نظری حقوق و قانون کلیسایی فارغ‌التحصیل شود. وی از سال ۱۷۸۰ تا ۱۷۹۳ تحت نظر دکتر رامون یپز در رشته قانون فعالیت داشت. در ۱۴ اوت ۱۷۷۲ او برای کار در رشته پزشکی درخواست مجوز کار داد که در ۲۸ نوامبر ۱۷۷۲ این اجازه به او اعطاء شد. پس از آن تا سال ۱۷۷۸ هیچ اطلاعاتی در مورد زندگی اسپخو وجود ندارد. این بازه زمانی وقتی است که او نشریات جدال انگیزی منتشر می‌کرد.
فعالیت در نقش یک مجادله گر
در بین سال‌های ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۹، اسپخو نظر مسئولین مستعمراتی را برانگیخت. او مطالب طنز و پوسترهای تمسخرآمیز خود را منتشر می‌کرد. این پوسترها اغلب بر درب کلیساها و سایر ساختمان‌ها نصب می‌شدند. او در قالب یک نویسنده ناشناس به مسئولین استعماری در مطالب خود، حمله می‌کرد. روحانیون و سایر مردم او را فردی راحت تلقی می‌کردند. اگر چه هیچ پوستری از کارهای او باقی نمانده‌است، اما متون به جا مانده از او، تفکر مورخان در مورد عقاید او را تصدیق می‌کنند.
در سال ۱۷۷۹ یک نشریه دست‌نویس طعنه‌آمیز و طنز به نام ال نوئوو لوسیانو د کیتو (لوثین جدید کیتو) منتشر شد. در امضای این نشریه این نام‌ها نوشته شده بود: «دان خاویر د سیا و آپستگی پروچنا». این امضاء، نام مستعار اسپخو بود. این کار تقلیدی از لوثین، طنزپرداز بزرگ سوریه ای بود. همچنین این حرکت، عدم همکاری وی با انجمن عیسی را نشان می‌داد. این مسئله فرهنگ این نویسنده را نشان می‌داد. نباید فراموش کرد که اسپخو در یک شهر تجزیه شده و عقب مانده (از لحاظ فکری) به نام کیتو زندگی می‌کرد. نشریه ال نوو لوسیانو د کیتو در قالب گفتگو ارائه می‌شد. او در نشریه‌های خود از ایده‌های مشترکش با مردم می‌نوشت تا درک مطالب برای مردم عادی، سخت نباشد. نه اینکه مطالب خسته‌کننده و توضیحاتی بنویسد که درک آن فقط برای عالمان ممکن باشد. نشریات طنز او، به عیوب و مشکلات جامعه می‌پرداخت. مخصوصاً مسئله فساد در مقامات استعمارگر و مردم فاقد امکان تحصیل. استفاده از یک نام مستعار در عصر روشنگری در اروپا و آمریکا رایج بود و مخصوصاً برای اسپخو از اهمیت خاصی برخوردار بود. اسپخو این کار را فقط برای ناشناسی خود انجام نمی‌داد، بلکه او می‌خواست با مخفی نگه داشتن نژاد خود به مردم بگوید که نژاد شما مهم نیست و اعتبار شما وابسته به سفید بودن شما نیست. نام مستعار او از اینکه مردم بفهمند او از نسل مادری سفیدپوست است جلوگیری می‌کرد.
در آغاز سال ۱۷۷۹ دولت سلطنتی از انتشار نشریه اسپخو به دلیل شرایط جامعه جلوگیری کرد. در ژوئن ۱۷۸۰ او نشریه جدیدی به نام مارکوس پورکیوس کاتو منتشر کرد. یک بار دیگر اسپخو از یک نام مستعار جدید به نام «موسی بلانکاردو» برای خود استفاده کرد. این کار واکنشی بود نسبت به سانسور نشریه نوئوو لوسیانو. او در این نشریه جدید به تمسخر ایده‌ها و مفاهیم منتقدان تفکرات و نشریاتش می‌پرداخت. در سال ۱۷۸۱ او نشریه جدید خود به نام «لا سینسیا بلانکاردینا» را منتشر کرد. این نشریه جدید به عنوان نسخه دوم مجله «ال نوئوو لوسیانو د کیتو» شناخته می‌شد. او در این مجله نسبت به منتقدین کشیش‌های مرسداریان واکنش نشان می‌داد و جواب سخنان آن‌ها را در این نشریه می‌داد. او از سال ۱۷۸۳ برچسب یک فرد ناآرام و خرابکار را خورده بود. مقامات استعمارگر برای رهایی از صحبت‌ها و انتقادات او، وی را به عنوان پزشک ارشد همراه با پزشک دیگری به نام «فرانسیسکو رکوئنا» راهی سفری به پارا و رود مارانیون کردند تا شاید برخی از محدودیت‌ها برای خاندان سلطنتی برداشته شود. او سعی کرد تا پذیرش پزشکی و ساعات ملاقات خود را کم کند و در واقع می‌خواست مقدمات خود را برای فرار فراهم کند که در این راه شکست خورد. دستگیری او در فرار، یکی از چند اتفاقات عجیبی بود که برای او در این سفر افتاده بود. او یک بار هم به عنوان یک جنایتکار مهم دستگیر و حبس شد. البته او به دلیل این کارها تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت یا رنج زیادی نکشید و عواقب قابل توجه‌ای برای او نداشت.
تبعید کوتاه
در سال ۱۷۸۵ او برای نوشتن در موضوع بیماری آبله که به عنوان بدترین مشکل پزشکی شناخته می‌شد، توسط شورای کابیلدو احضار شد. اسپخو از فرصت برای نوشتن کامل‌ترین و بهترین مقاله اش به نام «بازتاب‌ها نسبت به روشی برای حفظ مردم از آبله» استفاده کرد که به دلیل حفاظت از مردم در برابر آبله محکوم شد. کار اسپخو یک منبع ارزشمند تاریخی در زمینه شرح شرایط بهداشت در آمریکای مستعمراتی شد.
وی در مسیرش به سوی لیما در شهر ریوبامبا توقف کرد. در آنجا گروهی از او خواستند تا وی پاسخی به گزارش ایگناسیو بارتو (رئیس جمع‌آوری مالیات) بنویسد. این گزارش کشیشهای ریوبامبا را متهم می‌کرد که آن‌ها از سرخ‌پوست‌ها سوء استفاده می‌کنند و از آن‌ها پول زیادی می‌گیرند. اسپخو با کمال میل این وظیفه را بر گردن گرفت تا بتواند کار ایگناسیو بارتو و سایر شهروندان ریوبامبا را تلافی کند. از میان آنها، خوزه میگوئل والیو یکی از مقامات بود. در این هنگام او از ریکوانا به سمت رود مارانیون گریخت. اسپخو نامه‌ای با عنوان «دفاع از روحانیون ریوبامبا» را نوشت. این نامه متنی دقیق بر شیوه زندگی سرخپوستان ریوبامبا و همچنین حمله قدرتمندی نسبت به گزارش دروغ ایگناسیو بارتو بود.
در مارس ۱۷۸۷ او همچنان به حمله‌هایش به دشمنانش در ریوبامبا ادامه می‌داد. او در این راه هشت نامه طنز به نام «نامه‌های ریوبامبایی‌ها» نوشت. دشمنان اسپخو قبل از رئیس خاندان سلطنتی (خوان خوزه د ویلالنجوا) وی را محکوم کردند. در ۲۴ اوت ۱۷۸۷ ویلالنجوا از اسپخو خواست تا یا به لیما برود یا به کیتو بازگردد و در هر دو صورت ما در حکومت به او شغلی اعطاء خواهیم کرد؛ ولی متعاقباً وی را دستگیر کردند. آن‌ها اسپخو را به نوشتن مقاله «پرتره‌ای از گالیله» متهم کردند. این مقاله هجونامه‌ای بود علیه شاه کارلوس سوم اسپانیا و مارکوئیس دلا سونورا (وزیر مستعمراتی هند غربی). اسپخو در کیتو دستگیر شد و از زندان سه دادخواست به دادگاهی در مادرید فرستاد. دادگاه به ریاست نماینده شاه کارلوس سوم اسپانیا برگزار شد و پس از تبرعه اسپخو حکم دادگاه بر این شد که اسپخو به نائب السلطنه بوگوتا تحویل داده شود. رئیس خاندان سلطنتی، خوان خوزه د ویلالنجوا از بی گناهی اسپخو اظهار بی‌خبری می‌کند و اسپخو را به بوگوتا می‌فرستد تا با این کار از خود دفاع کرده باشد.
اسپخو در بوگوتا با افرادی همچون آنتونیو نرینو و فرانسیسکو آنتونیو زی دیدار کرد و شروع کرد به توسعه ایدههایش در رابطه با مسئله آزادی. در سال ۱۷۸۹ یکی از پیروان اسپخو به نام خوان پیو مونتوفار وارد بوگوتا شد. سپس هر دوی آن‌ها برای ساخت انجمن «اسکوئلا د لا کونکوردیا» به عنوان افراد مهم دولت تأیید شدند. این انجمن بعدها به نام «جامعه اقتصادی دوستان کشور» شناخته شد. جامعه اقتصادی دوستان کشور یک انجمن خصوصی در راستای روشنگری بود که در سراسر شهرهای مختلف اسپانیا دارای شعبه بود. همچنین در سایر مستعمرات البته به میزان کمتر نیز دارای شعبه بود. اسپخو با موفقیت از خود در برابر اتهامات دفاع کرد و در ۲ اکتبر ۱۷۸۹ آزاد شد و در ۲ دسامبر مطلع شد که می‌تواند به کیتو بازگردد.
سال‌های آخر
در سال ۱۷۹۰، اسپخو برای تبلیغ «Sociedad Patriótica» (جامعه میهنی) به کیتو بازگشت و در ۳۰ نوامبر ۱۷۹۱، شعبه‌ای ار آن در کالج انجمن عیسی تأسیس شد. او به عنوان مدیر انتخاب شد و چهار کمیسیون تشکیل داد. در همان سال، او مدیر کتابخانه ملی، اولین کتابخانه عمومی، شد که در ابتدا با چهل هزار جلد باقی مانده توسط پیروان انجمن عیسی پس از اخراج از اکوادور تأسیس شد. وظیفه اصلی انجمن بهبود وضعیت شهر کیتو بود. ۲۴ عضو آن هفتگی گرد هم می‌آمدند و در مورد مشکلات کشاورزی، آموزشی، سیاسی و اجتماعی و ارتقاء علوم فیزیکی و طبیعی مشورت می‌کردند. این انجمن اولین روزنامه کیتو Primicias de la Cultura de Quito (میوه‌های اول فرهنگ کیتو) را تأسیس کرد، که از ۵ ژانویه ۱۷۹۲ توسط اسپخو منتشر می‌شد. از طریق این روزنامه، عقاید لیبرالی، که در مناطق دیگر آمریکای اسپانیایی‌زبان تا حدودی شناخته شده بود، در بین مردم کیتو گسترش یافت.
در ۱۱ نوامبر ۱۷۹۳، کارلوس چهارم جامعه میهنی را منحل کرد، و به زودی روزنامه نیز ناپدید شد. اسپخو چاره ای جز کار به عنوان کتابدار در کتابخانه ملی نداشت. به دلیل عقاید لیبرالیستی که داشت، در تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۷۹۵ به زندان افتاد. به عنوان یک پزشک او فقط برای معالجه بیماران اجازه خارج شدن از سلول را داشت. در ۲۳ دسامبر اسپخو را به دلیل ابتلا به اسهال خونی، که در زندان به آن مبتلا شده بود، به خانه‌اش فرستادند که در همان‌جا در ۲۸ دسامبر درگذشت. گواهی فوت وی در کتاب «سرخ‌پوستان، مستیزوها، سیاه‌پوستان و مولات‌ها» ثبت شده‌است.
شخصیت
اسپخو با کارهای نوشتاری خود می‌خواست مردم را آموزش دهد و روحیه‌ای عصیانگر را در آنها بیدار کند. او از برابری بین سرخپوستان و کریولوها استقبال کرد، ایده‌آلی که در طی روندهای آینده خودمختاری نادیده گرفته شد. او همچنین از حقوق زنان حمایت می‌کرد اما در واقع این عقاید توسعه نیافت. به نسبت شرایطی که در آن زندگی می‌کرد اسپخو درک پیشرفته‌ای از علم داشت. او هرگز به خارج از کشور سفر نکرد اما با این وجود رابطه بین میکروارگانیسم‌ها و شیوع بیماری را درک کرد.
هنگامی که وی دستگیر شد، شایعه شد که بازداشت وی ناشی از حمایت وی از «ناپاکان» انقلاب فرانسه بوده‌است. با این حال، اسپخو در آن زمان از معدود افرادی بود که بین حرکت واقعی انقلاب فرانسه و روحیه بی‌دینی متصل به آن تمایز قائل شد، در حالی که همرزمان وی در اسپانیا و مستعمرات به اشتباه آزادی سیاسی قاره آمریکا را به از دست دادن ایمان کاتولیک تفسیر می‌کردند. اتهام بی‌تقوایی برای برانگیختن نفرت مردمی علیه او طراحی شده بود. اسپخو در طول زندگی خود هرگز ایمانش را به مذهب کاتولیک از دست نداد. او انحطاط روحانیت را محکوم می‌کرد، اما هرگز از خود کلیسا انتقاد نکرد. اوخنیو اسپخو انگیزه بی‌پایانی برای کسب دانش داشت و مشتاق اصلاح امور توسط دولتی بود که از نظر او همچون خودش در تأثیر از عصر روشنگری، در هر امری بربر باشد.
دیدگاه‌های مربوط به آموزش و پرورش
هدف اسپخو از سه اثر اولش بهبود فکری درکیتو بود. ال نووو لوسیانو دی کیتو سیستم آموزشی منسوخ شده روحانیون را به سخره گرفت. اسپخو استدلال می‌کرد که مردم کیتو به چاپلوسی عادت کرده‌اند و آنها هر مبلغی را که می‌تواند کتاب مقدس را به روشی فاخر و غیرمستقیم نقل کند تحسین می‌کنند. مارکو پورسیو کاتون، نادانی شبه روشنفکران کیتو را برملا کرد. لاسینسیا بلانکاردینا، که در آن اسپخو ادعا کرد نویسنده آن دو اثر قبلی است، نتایج سیستم آموزشی روحانیت یعنی نادانی و تأثیرگذاری را محکوم کرد: هر سه اثر باعث جدال شد.
از طریق این سه کتاب، اسپخو توانست عقاید دانشمندان اروپایی و آمریکایی مانند فیجو و یسوعیان ورنی و گوارا و دیگران را پیش برد. در نتیجه، بسیاری از راهنمایان دینی برنامه‌های آموزشی خود را اصلاح کردند. اسپخو به شبه روشنفکرانی که افکار شهروندان شهر کیتو را گمراه نموده و به افرادی که به واقع دانش داشتند بی اعتنایی می‌کردند، کینه می‌ورزید.
دیدگاه دربارهٔ الهیات
در سال ۱۷۸۰، در اولین بحثش در مورد مسائل صرفاً مذهبی، اسپخو نامه‌ای در زمینه الهیات نوشت، Carta al Padre la Graña sobre indulgencias (نامه‌ای به پدر لا گراسا در مورد زیاده‌خواهی‌ها). در این اثرش او به آمرزش‌نامه های کلیسای کاتولیک پرداخت. این نامه دانش عمیقی از الهیات و جزم‌اندیشی را نشان می‌داد. این مقاله اولین موارد تاریخی زیاده‌طلبی و توسعه آنها را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و به احکام و فتاوی که در مورد سوءاستفاده‌ها نوشته شده‌است اشاره کرد. در این کار، اسپخو سرسختانه از اقتدار پاپ حمایت کرد.
در ۱۹ ژوئیه ۱۷۹۲، در پاسخ به درخواست مسئول دفتر مقدس، اسپخو نامه دیگری نوشت: Segunda carta teológica sobre la Inmaculada Concepción de María (نامه الهیاتی دوم دربارهٔ مفهوم مریم معصوم). این نامه مربوط به لقاح پاک مریم مقدس بود. این اثر بار دیگر دانش عمیق نویسنده را دربارهٔ این موضوع مذهبی و قدردانی وی از جایگاه آن در قرن ۱۸ نشان داد. (تصور معصوم تا سال ۱۹۵۰ رسماً به عنوان جزم اعلام نشده بود).
اسپخو همچنین یک سری خطبه نوشت که در ساده بودنش قابل توجه بود. فدریکو گونزالس سوارز، مورخ و روحانی اکوادوری، این خطبه‌ها را قابل مطالعه دانست، هر چند این را نیز اشاره کرد که آنها فاقد «روح بشارت آمیز» هستند. اسپخو را می‌توان مردی بسیار مذهبی دانست.
دیدگاه‌های اقتصادی
از سال ۱۷۸۵، اسپخو به رفاه جامعه خود و رفاه کیتو علاقه نشان داد. آثار او که بین آن سال و ۱۷۹۲ منتشر شد به وضوح تأثیر فیلسوفان عصر روشنگری را نشان می‌دهد که اسپخو ایده‌های آنها را با شرایط محلی تطبیق می‌داد. همان‌طور که بسیاری از اندیشمندان به قدرت اقتصاد به عنوان یک نیروی اجتماعی پی بردند، اسپخو نیز تحت تأثیر فیجو و آدام اسمیت و دیگران، تمایل خود را برای اصلاحات تجاری و کشاورزی، به ویژه حفاظت از منابع طبیعی و استفاده مناسب از زمین نشان داد. برای پیشبرد این ایده‌ها، او Escuela de la Concordia (مدرسه کنکورد) را تأسیس کرد.
اسپخو در تالیفاتش از جمله در Voto de un ministro togado de la Audiencia de Quito و Memorias sobre el corte de quinas پیشنهاد تولید انحصاری گیاه دارویی کینین توسط سلطنت با هدف افزایش درآمد خزانه داری سلطنتی را از موضع جلوگیری از نابودی درخت کنه‌کنه رد کرد. او Memorias را به فرناندو کوادرادو تقدیم کرد که مخالف این انحصار بود.
کارهای علمی
سلطنت اسپانیا عمیقاً نگران بهداشت عمومی بود. بیماری‌ها همیشه مستعمرات را دچار مشکل کرده بود و شوراهای شهر برای آوردن پزشک یا تجهیزات بهداشتی از دیگر مناطق قاره آمریکا هزینه می‌کردند. گزارش‌های مکرری از وضعیت و شرایط بهداشتی محله‌های مختلف شهرها می‌رسید. اوخنیو اسپخو به عنوان یک مرد علم، دانش خود را از آخرین پیشرفت‌های علمی در اروپا و قاره آمریکا عرضه کرد. اغلب استدلال‌ها و توصیه‌هایی که وی در آثار پزشکی خود ارائه داد را می‌توان در منابع معاصر، مانند Mémoires در فرهنگستان علوم فرانسه یافت.
ریاست جمهوری کیتو به ویژه در زمینه پیشگیری از آبله نگرانی داشت. ویلانگلوا، رئیس‌جمهور آدینسیا، تمام پزشکان کیتو را برای بحث در مورد استفاده از روش‌های پیشنهاد شده توسط دانشمند اسپانیایی فرانسیسکو ژیل جمع نمود و از اسپخو خواسته شد تا Reflexiones acerca de un método para preservar a los pueblos de las viruelas خود را بنویسد. موارد در ۱۱ نوامبر ۱۷۸۵ تکمیل شد و به دو قسمت تقسیم شد: قسمت اول به پیشگیری از آبله در کیتو پرداخت. در حالی‌که قسمت دوم به موانع موجود در راه ریشه‌کنی آن اشاره داشت. دانش اسپخو در مورد تلقیحات و قرنطینه قربانیان آبله به‌طور چشمگیری پیشرفته‌تر از آن روز بود.
بازتابها با استفاده از روش‌های اثبات شده توسط پزشکان اسپانیایی و خارجی توصیه می‌شود. این اعتقاد رایج آن زمان را که جداسازی و از بین بردن لباس‌های آلوده غیرعملی بود، رد کرد و باعث ارتقاء بهداشت فردی در بین مردم کیتو شد. اسپخو تلاش کرد مردم را در مورد خطرات آبله متقاعد کند. او نظریه‌های پزشکی مرسوم اروپا را در مورد بیماری‌های واگیردار درک کرد و نسبت به باور نادرست مبنی بر انتقال آبله توسط هوای آلوده هشدار داد. وی با استناد به پزشک انگلیسی توماس سیدنهام، ساخت یک خانه روستایی منزوی را به عنوان بیمارستان پیشنهاد کرد.
۳۳۰ (پیش از میلاد)
۳۳۰ (پیش از میلاد) ۳۳۰مین سال قبل از تقویم میلادی است.
فهرست کشورها بر پایه مصرف سرانه قهوه
این فهرست کشورها بر پایه مصرف سرانه قهوه برای هر فرد در سال است.
سرانسر
سرانسر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است.
۳۳۱ (پیش از میلاد)
۳۳۱ (پیش از میلاد) ۳۳۱مین سال قبل از تقویم میلادی است.
پیوتزو
پیوتزو (به ایتالیایی: Piozzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
پیوتزو ۱۴٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۹۸۴ نفر جمعیت دارد.
بستنی رو با نون بده
«بستنی رو با نون بده» ترانه‌ای از هنرمند اهل ترینیداد و توباگو نیکی میناژ است. این ترانه در آلبوم جمعه صورتی: نسخه جدید رومن قرار داشت.
سانی لاندهام
سانی لاندهام (زاده February 11, 1941) بازیگرآمریکایی است.
البولوت
البولوت (به اسپانیایی: Albolote) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان گرانادا واقع شده‌است.
خصوصیات
البولوت ۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۵۶۳ نفر جمعیت دارد و ۶۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عین سبت
عین سبت یک شهرداری در الجزایر است که در استان سطیف واقع شده‌است.
هوخشتات ام مین
هوخشتات ام مین (به آلمانی: Hochstadt am Main) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
هوخشتات ام مین ۱۳٫۷۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جیرگوراب
جیرگوراب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کسما قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
۳۳۲ (پیش از میلاد)
۳۳۲ (پیش از میلاد) ۳۳۲مین سال قبل از تقویم میلادی است.
کاترین واترستون
کاترین واترستون (Katherine Waterston؛ زادهٔ March 3, 1980) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
فرودگاه نامور لیک
فرودگاه نامور لیک یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۶۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۷۸۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
مسیر پیروزی (فیلم ۱۹۹۴)
راه پیروزی یا مسیر پیروزی فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی فاروغ صدیقی است. در این فیلم بازیگرانی همچون اجی دیوگن، تابو، دنی دنزونگپا، گلشن گروور، ریما لاگو ایفای نقش کرده‌اند.
۳۳۳ (پیش از میلاد)
رویدادها
نبرد ایسوس بین سپاه اسکندر و داریوش رخ داد.
سردها (سراب)
سردها یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است.اهالی این روستا مسلمان و دارای مذهب شیعه میباشند. این روستا زادگاه علامه امینی نویسنده دايره المعارف الغدیر است.
رهبرت منم
«رهبرت منم» ترانه‌ای از هنرمند اهل ترینیداد و توباگو نیکی میناژ، ریک راس، است. این ترانه در آلبوم جمعه صورتی: نسخه جدید رومن قرار داشت.
تمپتیشن
«تمپتیشن» (Temptation) یا «وسوسه» یک آهنگ در سال ۲۰۰۵ از خواننده ایرانی تبار مقیم سوئد آرش و ربکا زدیگ از اولین آلبوم آرش، به نام آرش است. این آهنگ در پوشش‌ها و زبان‌های مختلف اجرا شده است.
این تک‌آهنگ در چارت‌های سوئد جزو ده ترانه اول قرار گرفت. این آهنگ در  بین پربازدیدترین موزیک ویدیوهای فارسی در یوتیوب قرار دارد.
نماهنگ این کار در کشور مالزی فیلم برداری شده است.
مسجد ازغد
مسجد ازغد مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در شهرستان مشهد، بخش طرقبه، روستای ازغد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دنی ویلیامز (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۸)
دنی ویلیامز (Danny Williams؛ زادهٔ January 25, 1988) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کندال تاون، باشگاه فوتبال کلیترو، باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل، باشگاه فوتبال چستر، باشگاه فوتبال یونایتد آف منچستر، و باشگاه فوتبال دیزلی هیل اشاره کرد.
فونوفوبیا
فونوفوبیا یا ترس از صدا، که همچنین لیگیروفوبیا یا سونوفوبیا نامیده می شود، ترس یا تنفر از صدای بلند (برای مثال آتش بازی) و نوعی از هراس‌های ویژه است. این همچنین می‌تواند به معنی ترس از صداهای انسان، یا صدای خود شخص باشد. این ترس یک ترس نادر است که معمولاً از علائم پرشنوایی است.
سونوفوبیا می‌تواند به حساسیت یک بیمار به صدا و همچنین بخشی از تشخیص ابتلا به میگرن باشد.
گاهی از فونوفوبیا با عنوان آکوستیکوفوبیا یاد می‌شود.
عبارت فونوفوبیا از ریشهٔ یونانی آن φωνή - که از دو بخش phōnē به معنی «صدا»  و phobos به معنی «ترس» می‌آید.
یک شخص لیگیروفوبیک ممکن است از دستگاه‌هایی که به‌طور ناگهانی صدای بسیار بلندی تولید می‌کنند، همانند بلندگوی کامپیوترها و آلارم‌های آتش ترس داشته باشد. هنگام کار با دستگاه‌هایی مانند سینمای خانگی، رایانه، تلویزیون و یا پخش‌کننده‌ی لوح‌های فشرده آن‌ها ممکن است که تمایل داشته‌باشند که قبل از استفاده صدای دستگاه را قطع کنند، و پس از شروع استفاده صدا را تا حدی که احساس راحتی کنند بالا ببرند. این افراد ممکن است از رژه‌ها و کارناوال‌ها برای جلوگیری از شنیدن صدای بلند سازهایی مانند طبل جلوگیری کنند. از آن‌جایی که مناسب‌های جشن با موسیقی‌های با صدای بیش‌تر از ۱۲۰ دسی‌بل همراه است، در بسیاری منجر به هراس از مکان‌های باز می‌شود. سایر افراد لیگیروفوبیک، از همه رویدادهایی که در آن آتش‌بازی داری اجتناب می‌کنند.
مثال دیگر، تماشای کسی است که بادکنک را بیشتر از حد معمول باد می‌کند. تماشای این صحنه اغلب چیز ناراحت‌کننده و حتی آزاردهنده‌ای برای شخص مبتلا به لیگیروفوبیا است چون او انتظار صدایی بلند را هنگام ترکیدن بادکنک دارند (هراس بالون).
هنگام ترکیدن بادکنک، دو واکنش مرسوم در این بیماران، تنگی نفس و حملات هراس است. مبتلا ممکن است در اضطرابش برای فرار از مکان‌های منبع صدای بلند دچار سردرد شود.
مارکتسویلن
مارکتسویلن یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
فونوفوبیا
این عارضه حتی ممکن است مربوط به پرشنوایی (حساسیت زیاد به صداهای بلند) باشد، از آن ناشی شود و یا حتی با آن اشتباه گرفته شود. . فونوفوبیا همچنین ممکن است اشاره به فرم شدید صدابیزاری اشاره داشته باشد.
مارکتسویلن
خصوصیات
مارکتسویلن ۶٫۸۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایلای پی. اشمون
'''ایلای پی. اشمون''' سناتور سابق عضو حزب فدرالیست بود. وی در سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۱۸ میلادی سناتور ایالت ماساچوست در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
حمام افوشته
حمام افوشته مربوط به سدهٔ ۹ ه.ق است و در نطنز، خیابان مطهری، محله افوشته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام افوشته در جنوب غربی ساختمان خانقاه قرار داردکه ابعاد آن 25*16 می‌باشد که از بناهای ساخته شده توسط سید واقف است. حمام افوشته در سطحی پایین‌تر از کوچه قرار دارد و با پاگردی قبل از ورودی و پله،‌ به راهرو سقف‌دار هشت ضلعی کوچکی وارد می‌شود که سنگ نوشته‌ای به دیوار مقابل در ورودی نصب شده است. در سه طرف رخت‌کن شمال شرقی آن سه شاه نشین یا سکو به ارتفاع ۵ سانتی متر از کف رواق قرار دارد که سکوی شمال شرقی به صورت محرابی ۵ ضلعی است. سکوهای رواق جنوب غربی حدود ۵۰ سانتی متر از کف رواق بالاتر قرار دارد و در وسط هر ۳ رواق، حوض آب کم عمقی با دیواره و فواره سنگی ایجاد شده است .حوض میانی به صورت کثیرالاضلاع هشت ضلعی و ۲ حوض دیگر به صورت ۶ ضلعی است و سقف کلیه قسمت‌های حمام از نوع طاق ضربی گنبد دار بوده که بلندتر از سطح کوچه قرار گرفته است.
البان، درام
خصوصیات
البان ۲۵٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۲۲ نفر جمعیت دارد و ۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
۳۳۴ (پیش از میلاد)
۳۳۴ (پیش از میلاد) ۳۳۴مین سال قبل از تقویم میلادی است.
جیرمحله کسما
جیرمحله کسما، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کسما قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۵ نفر (۱۲۸خانوار) بوده‌است.
دارکوب آندامان
دارکوب آندامان (نام علمی: Dryocopus hodgei) گونه‌ای پرنده از خانوادهٔ دارکوبان است که بومی جزایر آندامانِ هند می‌باشد.
زیستگاه و وضعیت بقا
دارکوب آندامان در جنگل‌های همیشه‌سبز و مرطوب گرمسیری و نیمه گرمسیری، فضاهای باز با پوشش پراکندهٔ درختان مرتفع و زمین‌های پست زندگی می‌کند.
۳۳۵ (پیش از میلاد)
۳۳۵ (پیش از میلاد) ۳۳۵مین سال قبل از تقویم میلادی است.
لا لیگا ۱۴–۲۰۱۳
فصل ۱۴–۲۰۱۳ لا لیگا (که به دلایل حمایت مالی به‌عنوان لیگ BBVA (بانکو بیلبائو) شناخته می‌شود) هشتاد و سومین فصل از زمان تأسیس آن بود. روزهای مسابقه در ۹ ژوئیه ۲۰۱۳ قرعه کشی شدند. فصل در ۱۷ اوت ۲۰۱۳ آغاز شد و در ۱۸ مه ۲۰۱۴ به پایان رسید. تمام لیگ‌های برتر اروپایی به‌دلیل برگزاری جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ زودتر از فصل قبل به پایان رسیدند. الچه، ویارئال و آلمریا پس از صعود از دسته دوم این فصل در لا لیگا به مصاف هم رفتند.
اتلتیکو مادرید، رئال مادرید و بارسلونا چندین بار در طول فصل برتری را عوض کردند. با ورود به آخر هفته بازی، اتلتیکو مادرید سه امتیاز از بارسلونا قهرمان سال ۲۰۱۳ پیش بود. با این حال، با رویارویی دو تیم، بارسلونا می‌توانست با یک برد قهرمان شود. این بازی با تساوی به پایان رسید و اولین قهرمانی لیگ را پس از هجده سال برای کولچونروس و در مجموع دهمین عنوان قهرمانی آنها به ارمغان آورد. این اولین بار از فصل ۰۴–۲۰۰۳ بود که باشگاهی غیر از بارسلونا یا رئال مادرید که به ترتیب دوم و سوم شدند، عنوان قهرمانی را کسب کردند. اوساسونا، وایادولید و رئال بتیس در رده سوم جدول قرار گرفتند و سقوط کردند.
کریستیانو رونالدو برای اولین بار برنده جایزه بهترین بازیکن لا لیگا شد. رونالدو به‌عنوان بهترین گلزن با ۳۱ گل، جایزه پیچیچی را به‌همراه کفش طلای اروپا به‌دست‌آورد. آنخل دی ماریا با ۱۷ پاس گل، بیشترین پاس گل را داشت. تیبو کورتوا برنده جایزه زامورا به‌عنوان بهترین دروازه‌بان شد.
عین سخونه
عین سخونه یک شهرداری در الجزایر است که در استان سعیده واقع شده‌است.
آقامقیم‌محله
اقامقیم محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان گلیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان لامرد
بخش مرکزی شهرستان لامرد نام بخشی است از توابع شهرستان لامرد در استان فارس واقع در جنوب ایران.
تقسیمات کشوری
شهر: لامرد
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان لامرد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۴۷۱۳ نفر بوده است.
بایما، شهرستان باشوی
بایما، شهرستان باشوی (به لاتین: Baima) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در شهرستان باشوی واقع شده‌است. بایما ۳۷۸ نفر جمعیت دارد و ۳٬۷۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صومعه حق
صومعه حق / صومعه ملکشاه/، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سراب در استان آذربایجان شرقی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
امیرجان صبوری
امیرجان صبوری خواننده، آهنگساز و ترانه‌ساز تاجیک اهل افغانستان است. درباره او مستندی بنام رویای طلایی وجود دارد. امیرجان صبوری در کار خود یک وقفه طولانی داشت اما در سال ۲۰۰۵ به آلبوم این زندگی است بازگشت. ترانه‌های او بیشتر به زبان فارسی دری است. وی در کانادا سکونت داشته است و اکنون در ازبکستان زندگی می‌کند.
امیرجان صبوری تصنیف‌های اغلب آهنگ‌هایش را نیز خودش ساخته‌است و همچنین تصنیف‌های بسیاری از آهنگ‌هایی را که برای دیگران ساخته نیز از سروده‌های خود اوست.
زندگی‌نامه
صبوری از شانزده سالگی به هنر آوازخوانی روی آورد و برای اولین بار جشنواره آهنگ‌های ملی و محلی در کابل آهنگی به نام دختر هری را خواند که با استقبال زیادی روبه‌رو شد و مقام دوم را به دست آورد و وی پس از آن این آهنگ را در رادیو افغانستان ضبط کرد.
صبوری در سال ۱۳۶۰ ارکستری موسیقی به نام گل سرخ تشکیل داد که در آن هنرمندانی چون وجیهه و فرید رستگار، حفیظ وصال، محمود کامن، کبیر متین، شریف ساحل، نعیم و دیگران با او بودند.
امیرجان صبوری در خوانندگی خود وقفه‌ای طولانی داشت اما در سال ۲۰۰۵ با آلبومی به نام «''مستند به نام خواب طلایی ساخته شده‌است.
صبوری عموی خواننده تازه تواب آرش است که ساکن سوئد می‌باشد و صبوری به او برای تنظیم آلبوم چای و چلم کمک کرده‌است.
امیرجان صبوری در سال ۱۹۷۶ ازدواج نموده و سه پسر به نام‌های علی سینا، الیاس و اجمل و یک دختر دارد. صبوری پس از شانزده سال زندگی در خارج از کشور، سفرهایی به افغانستان داشته‌است.
آهنگ‌شناسی
آلبوم دوم
دیگر آهنگ‌ها:
تحریم آمریکا علیه کوبا
تحریم ایالات متحده آمریکا علیه کوبا (United States embargo against Cuba) (در کوبا به نام "el bloqueo", "ال بلوکهو"، "محاصره") یک تحریم تجاری، اقتصادی و مالی است که ایالات متحده آمریکا آن را به کوبا تحمیل کرده‌است. نخستین تحریم توسط ایالات متحده آمریکا در مورد فروش اسلحه به کوبا در تاریخ ۱۴ مارس ۱۹۵۸، در زمان رژیم باتیستا تحمیل شد. در ۱۹ اکتبر سال ۱۹۶۰ دوباره (تقریباً دو سال پس از سرنگونی رژیم باتیستا توسط انقلاب کوبا) ایالات متحده تحریم خود را علیه صادرات به کوبا اعمال کرد؛ به جز مواد غذایی و دارویی، پس از آن‌که کوبا، بدون پرداخت غرامت، پالایشگاه‌های نفتی کوبا را ملی کرد. در تاریخ ۷ فوریه ۱۹۶۲، این تحریم گسترش یافت تا تقریباً تمام واردات را شامل شود. در حال حاضر تحریم‌ها علیه کوبا عمدتاً بر پایهٔ شش قانون مبتنی است: «قانون دادوستد با دشمن ۱۹۱۷»، «قانون کمک‌های خارجی ۱۹۶۱»، «مقررات کنترل دارایی‌های کوبا ۱۹۶۳»، «قانون دموکراسی کوبا ۱۹۹۲»، «قانون هلمز-برتون ۱۹۹۶»، و «قانون اصلاح اصلاحات تجاری و صادرات سال ۲۰۰۰». هدف اعلام شده از قانون دموکراسی کوبا در ۱۹۹۲ حفظ تحریم‌ها علیه کوبااست؛ تا زمانی که دولت کوبا از حرکت به سوی «دموکراتیزه شدن و احترام بیشتر به حقوق بشر» خودداری می‌کند.
کارگزار بازار سهام
کارگزار بازار سهام ؛ (در ایالات متحده و کانادا)، نمایندهٔ ثبت شدهٔ سهامدار، نمایندهٔ داد و ستد (در سنگاپور)، یا به‌طور گسترده‌تر، یک کارگزار سرمایه‌گذاری، مشاور سرمایه‌گذاری، مشاور مالی، مدیر ثروت یا خبرهٔ سرمایه‌گذاری، یک کارگزار تنظیم مقرراتی شده، دلال کارگزار، یا مشاور سرمایه‌گذاری به ثبت رسیده (در ایالات متحده) است که می‌تواند خدمات مشاورهٔ مالی و مدیریت سرمایه‌گذاری را ارائه دهد و معاملات را از قبیل خرید یا فروش سهام و دیگر سرمایه‌گذاری‌ها؛ در ازای دریافت کمیسیون، حق‌العمل، یا حق‌الزحمه، برای شرکت‌کنندگان در بازار مالی انجام دهد. این می‌تواند براساس نرخی یکنواخت، درصدی از دارایی مورد معامله یا نرخ ساعتی باشد. ضابطه‌های تعیین تخصصی حرفه‌ای مشخصی وجود دارد که بر نوع سرمایه‌گذاری‌هایی که کارگزاران بازار سهام مجاز به فروش یا انجام خدماتی که ارائه می‌کنند تأثیر می‌گذارد. این تخصص‌ها شامل «مشاور مالی خبره» (Chartered)، «برنامه‌ریز مالی معتبر» یا «تحلیلگران مالی خبره» (در ایالات متحده آمریکا)، «متخصصان ثروت استراتژیک خبره» است. (در کانادا): «برنامه ریزان مالی خبره»، (در انگلستان): «کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی». سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی ابزاری به‌صورت آنلاین را ارائه داده‌است که برای کمک به درک نام‌های حرفه‌ای در ایالات متحده طراحی شده‌است.
گروه شیدا
گروه شیدا یک گروه موسیقی سنتی ایرانی بود که در سال ۱۳۵۱ توسط محمدرضا لطفی و با همکاری درویش رضا منظمی، حسین عمومی و ناصر فرهنگ‌فر در دانشگاه تهران پایه‌گذاری شد. فعالیت رسمی این گروه در سال ۱۳۵۳ با همکاری هوشنگ ابتهاج در رادیو ایران آغاز شد. اولین برنامه گروه شیدا که از رادیو پخش شد بازسازی آثار قدما شامل پیش‌درآمد ابوعطا از درویش خان و تصنیف شیدا بود؛ و نخستین اجرای گروه شیدا نیز در جشن هنر سال ۱۳۵۴ با اجرای دستگاه نوا همراه بود. نوازندگان گروه شیدا پس از واقعه ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ از رادیو استعفا و به شکل مستقل فعالیت خود را در کانون چاووش ادامه دادند. اعضای این گروه عبارت بودند از: محمدرضا لطفی ،عبدالنقی افشارنیا، پشنگ کامکار، فرخ مظهری، زیدالله طلوعی، بیژن کامکار، هادی منتظری، مجید درخشانی، جمال سماواتی، ارژنگ کامکار.
گروه شیدا در سال ۱۳۸۷ پس از بازگشت محمدرضا لطفی به ایران فعالیت خود را دوباره آغاز کرد و آثار بسیاری را به تولید و اجرا رساند. در آخرین نسل گروه شیدا هنرمندانی چون فرخ مظهری، مازیار شاهی، محمد معتمدی، حمید سکوتی و… حضور داشتند.
فرواسه (له نوویل-له-بره)
فرواسه (به فرانسوی: Froissy) یک روستا در فرانسه است که در له نوویی-له-بره در بخش پرون دپارتمان سم واقع شده‌است. فرواسه ۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش علامرودشت
بخش علامرودشت نام بخشی است از توابع شهرستان لامرد در استان فارس واقع در جنوب ایران. این بخش در محدوده جغرافیایی ۲۷ درجه و ۲۸ دقیقه تا ۲۷ درجه و ۵۴ دقیقه عرض شمالی و ۵۲ درجه و ۳۶ دقیقه تا ۵۳ درجه و ۱۸ دقیقه طول شرقی واقع شده‌است.
بخش علامرودشت دارای وسعتی برابر ۱۲۱۱ کیلومتر مربع معادل ۱۲۱۱۰۰ هکتار و محیطی برابر ۲۰۴٫۹۲ کیلومتر می‌باشد. مرتفع‌ترین نقطه بخش علامرودشت با ۱۸۱۹ متر ارتفاع در کوه نر در جنوب منطقه و پست‌ترین نقطه بخش علامرودشت نیز با ارتفاع ۳۶۴ متر در انتهای شمال غربی دشت واقع گردیده‌است. ارتفاع متوسط دشت علامرودشت نیز حدود ۴۳۰ متر از سطح دریا می‌باشد. بخش علامرودشت شامل دشت همواری با راستای شمال غربی- جنوب شرقی است که کوه‌های زاگرس از شمال و جنوب آن را احاطه کرده‌است. این بخش از شرق به روستای مهرآباد ماندگاری، از غرب به روستای بَلبَلی، از شمال به ارتفاعات تنگ خور و هوا و پازنان و از جنوب به کوه‌های نَر محدود می‌شود. بر اساس تقسیمات کشوری، بخش علامرودشت از شمال به بخش «مَحمِلِه» از توابع شهرستان خنج، از جنوب به لامرد و مهر، از غرب به بخش‌های گله دار و اسیر و از شرق به بخش چاه‌ورز، شهرستان گراش و بخش بیرم لارستان محدود است.
تقسیمات کشوری
مرکز این بخش، شهر علامرودشت است که بر اساس آمار سرشماری عمومی ۱۳۹۰ دارای ۴۰۵۲ نفر جمعیت است. جمعیت بخش علامرودشت حدود ۱۶۲۱۶ نفر است. بخش علامرودشت از دو دهستان و یک شهر تشکیل شده‌است:
فرودگاه نامولونگ
فرودگاه نامولونگ یک فرودگاه غیرنظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد. این فرودگاه در کشور اوگاندا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۸۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش علامرودشت
آب و هوا
دشت علامرودشت از نظر هواشناسی جزء رژیم رطوبتی خشک و رژیم حرارتی حرارتی گرم طبقه‌بندی شده‌است. از ویژگی‌های اقلیمی این منطقه، بارندگی سالیانه اندک همراه با توزیع و پراکنش نامنظم در طول سال و تفاوت زیاد مقدار باران هر سال نسبت به سال دیگر، درجه حرارت بالای سالانه، تغییرات زیاد درجه حرارت روزانه، ماهانه و سالانه و همچنین بالابودن پتانسیل تبخیر و تعرق است. در منطقه علامرودشت دو فصل زمستان کوتاه و تابستان طولانی حاکم است. فصل زمستان در این منطقه از اواسط آذر تا اواسط اسفند است. منطقه علامرودشت بیشترین مقدار بارش سالانه را در همین فاصله زمانی (ماه‌های سرد سال) دریافت می‌کند. میانگین بارندگی سالیانه معادل ۲۶۱ میلی‌متر و میانگین درجه حرارت سالانه ۲۵ درجه سانتی گراد می‌باشد.
آب‌های زیرزمینی
کیفیت آبهای زیرزمینی منطقه علامرودشت به جز در چند جای محدود، عمدتاً نامطلوب بوده و از کیفیت پایینی برخوردار می‌باشد. وجود نهشته‌های مارنی، پابده گوربی، گچی و نمکی گچساران و رسوبات مارنی میشان و آغاجاری به عنوان منشأ اصلی خرابی کیفیت آب در منطقه مطرح می‌باشد. همچنین وجود سازندهای دانه‌ریز و مارن‌های قابل انحلال مانند مارن‌های گروه فارس و همچنین مجزا بودن سفره‌ها و تبخیر سطحی آب‌ها باعث کلروره شدن قسمت اعظمی از آب منطقه شده‌است. از مهم‌ترین مسائل و مشکلات آب‌های زیرزمینی علامرودشت، علاوه بر شور شدن آنها، مسئله افت دائمی سطح آب زیرزمینی است. از عوامل مؤثر در بروز این مشکل می‌توان عدم تجدید سفره‌های زیرزمینی به علت خشک‌سالیهای پیاپی، حفر چاه‌های متعدد و برداشت بیرویه از منابع آبهای زیرزمینی، اتلاف و هدر رفتن زیاد آب به ویژه در بخش کشاورزی و… را نام برد.
آب‌های سطحی
رودخانه فصلی علامرودشت جزئی از زیر حوضه «مُند» است که این زیر حوضه نیز بخشی از حوضه آبریز خلیج فارس و دریای عمان محسوب می‌شود. رودخانه علامرودشت بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین رودخانه فصلی شهرستان لامرد می‌باشد که در شمال شرق مرکز شهرستان لامرد جریان دارد و طول آن در حدود ۲۲۰ کیلومتر و حوضه آبریز آن حدود ۲۶۰۶ کیلومتر مربع، دهستان‌های صحرای باغ، فداغ، چاه‌ورز، خیرگو، علامرودشت و منطقه دارالمیزان از بخش اسیر را در بر می‌گیرد. شاخه اصلی رودخانه علامرودشت در امتداد جنوب شرقی به شمال غربی به صورت فصلی و در مواقع بارندگی و وقوع سیلاب، در دشت علامرودشت جریان دارد.
پوشش گیاهی
در منطقه علامرودشت به دلیل ریزش کم باران و کوتاهی فصل ریزش و نیز خشکی هوا، امکان شکلگیری پوشش گیاهی غنی محدود و دشوار است. این موضوع سبب آن شده‌است که منطقه علامرودشت از لحاظ منابع گیاهی، چشم‌اندازی فقیر را عرضه نماید. پوشش گیاهی غالب در منطقه علامرودشت را گیاهان بوته‌ای، درختچه‌های کوتاه قامت و علفیهای یکساله با پوشش پراکنده و غیر متراکم تشکیل می‌دهند. بیشتر گیاهان منطقه از نوع گرمسیری و دارای برگهای ریز و خاردار و با ریشه‌های عمیق هستند.
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش علامرودشت شهرستان لامرد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۹،۱۹۰ نفر بوده‌است که با جداشدن و ارتقا دهستان خیرگو این بخش به بخش خیرگو جمعیت این بخش به ۱۰،۵۷۹ تن کاهش یافت.
زبان
مردم بخش علامرودشت به زبان فارسی، با اندک ته‌لهجه‌ای متمایل به لهجه فارسی شیرازی، سخن می‌گویند. برخی از زبان‌شناسان اعتقاد دارند که لهجه مردم منطقه علامرودشت، چون در بعضی کلمات و ادای بعضی کلمات با لهجه لری مشابهت دارد، پس شاخه‌ای از لهجه لری است، اما جز شباهت‌های اندک برخی کلمات که در خیلی از لهجه‌های دیگر نیز کم و بیش یافت می‌شود، هیچ سند و مدرکی که این موضوع را اثبات کند، وجود ندارد. بر این اساس، به‌طور کلی می‌توان گفت که پایه و مایه اصلی لهجه علامرودشتی ریشه در لهجه اصیل فارسی جنوبی دارد. همچنین در روستاهای غرب بخش علامرودشت که عشایر قشقایی ساکن شده‌اند، زبان ترکی قشقایی رواج دارد.
دین
تمامی اهالی منطقه علامرودشت شیعه دوازده امامی‌اند. آنچه مسلم است از اواخر قرن چهارم هجری در پی نفوذ سپاه اسلام به مناطق جنوبی کشور، مردم بومی منطقه که عمدتاً زرتشتی بوده‌اند به آیین اسلام گرویده‌اند. اعتقاد گروهی بر این است که مردم این منطقه تا دوره صفویان سنی مذهب بوده و پس از آن دوران به مذهب تشیع گرویده‌اند. اما اسناد و سنگ قبرهای موجود این ادعا را رد می‌کند و نشان می‌دهد که مردم این منطقه پیش از دوره صفویه به مذهب شیعه گرایش داشته‌اند. آنچه در گوشه و کنار بخش علامرودشت به‌وفور دیده می‌شود، وجود آرامگاه‌ها و مقابری است که مورد احترام و تقدس مردم می‌باشد و سرآمد آنها امامزاده شاه فرج‌الله در روستای کهنویه، امامزاده گل‌علی در ملایی و حاجی زندان در روستای کتک می‌باشند.
آداب و رسوم محلی
تاریخ تعزیه بدین شیوه و شمایل به دوره صفوی برمی‌گردد و در دوران قاجار به سبب علاقه بعضی از شاهان به اوج خود رسید. هرچند در دوران پهلوی و به‌ویژه به دلیل ماهیت ضد دینی رضاشاه، سخت‌گیری‌های شدیدی در این زمینه صورت گرفت، اما علاقه‌مندان به تعزیه ضمن صیانت از تعزیه بر غنای آن افزودند. تعزیه در زبان محلی مردم علامرودشت به شوی shavi که همان شبیه‌خوانی باشد معروف است و در علامرودشت قدمت بسیار دارد. بر اساس یک نسخه تعزیه که متأسفانه نام نویسنده آن نامعلوم است، قدمت آن به سال ۱۲۷۸ قمری برمی‌گردد و طبق آنچه افراد کهن‌سال می‌گویند به بیش از ۱۲۰ سال می‌رسد که نسخه‌ای به خط محمود بن کمال که خود از ایفا کنندگان نقش در تعزیه بوده و در سال ۱۳۲۸ قمری به نگارش درآورده، موید این مطلب است. نسخه‌های خطی معمولاً توسط کاتبان محلی از روی کتاب‌های منظوم نوشته می‌شده و در پایان نسخه، کاتب ضمن التماس دعا و طلب فاتحه تاریخ کتابت را می‌نوشته‌است. علاوه بر شهر علامرودشت در دیگر نقاط این بخش، از جمله ملایی، خیرگو و کتک نیز اجرای تعزیه دارای سابقه بوده که به قول کهن‌سالان به بیش از ۱۰۰ سال می‌رسد. هم‌اکنون در غرب روستای شرف‌آباد محدوده‌ای معروف به زمینِ وای‌حسینی می‌باشد که طبق اظهارنظر بزرگان در گذشته محل اجرای تعزیه بوده‌است.
کشاورزی
تحت تأثیر عوامل جغرافیایی و اقلیمی، کشاورزی و اقتصاد بخش علامرودشت نیز شرایط خاص خود را داراست. عمده فعالیت مردم در بخش کشاورزی و دامداری به صورت سنتی می‌یاشد. محصولات این بخش عبارت‌انداز: غلات، خرما، تنباکو، کنجد، صیفی جات، کلزا، پیاز و… آب مشروب و زراعتی این بخش از چاه، چشمه و قنات تأمین می‌شود.
اقتصاد
پس از فعالیت‌های کشاورزی، عمده فعالیت مردم این بخش در بخش‌های خدماتی، صنعتی و کار در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس می‌باشد. از نظر صنعتی متأسفانه جر چند مرکز نیمه صنعتی کوچک، فعالیت درخورتوجهی در منطقه علامرودشت وجود ندارد. صنایع دستی رایج در این منطقه بیشتر در زمینهٔ گلیم و گبهبافی می‌باشد که عمدتاً در بخش غربی منطقه علامرودشت و به‌ویژه در میان عشایر دیده می‌شود. همچنین از عمده صنایع دستی در زمان‌های گذشته که دیگر اثری از آن‌ها دیده نمی‌شود انواع سبد و زنبیل که از برگ نخل درست می‌کردند و همچنین انواع کیسه و طناب که تحت عنوان‌های جوال، خورجین، اوور و… نامیده می‌شد و از مو و پشم حیوانات درست می‌کردند را می‌توان نام برد.
آلبون-داردش
البان-داردچ (به فرانسوی: Albon-d'Ardèche) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Saint-Pierreville واقع شده‌است.
پروتوتایپ ۲
پروتوتایپ ۲ یک بازی رایانه‌ای به سبک جهان باز و اکشن-ماجرایی است که در ۲۴ آوریل ۲۰۱۲ برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده‌است. بازی به تولید استودیوی کانادایی رادیکال اینترتینمنت و به نشر اکتیویژن، دومین قسمت در سری بازی‌های پروتوتایپ و ادامه‌ای است برای پروتوتایپ ۱ در سال ۲۰۰۹. نسخه مایکروسافت ویندوز بازی نیز در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۲ در آمریکای شمالی منتشر شده‌است. این بازی در سال ۲۰۱۰ در Spike VGA Awards با شعار «قاتل سازنده شما» معرفی شد. بازی با یک قهرمان جدید به اسم جیمز هلر (James Heller) دنبال می‌شود که در تلاش برای از بین بردن ویروس بلک‌لایت است. داستان از یک انتقام شروع می‌شود، انتقامی که هلر از الکس مرسر (Alex Mercer)، شخصیت اصلی بازی اول، که بعد از خانواده‌اش در شیوع ویروس بلک‌لایت کشته می‌شود، قصد دارد بگیرد. در حالی که نسخه اول بازی در زمان خود فروش خوبی داشت، اما فروش نسخه دوم آن در نهایت به خاطر توسعه‌دهندهٔ آن افت می‌کند.
گیم‌پلی
جیمز هلر می‌تواند با استفاده از افرادی که طعمه قرار داده است، با هویتی جعلی، همانند آن‌ها تغییر شکل دهد. تغییر شکل در این نسخه تاکتیکی‌تر شده‌است. اگر بازیکن به یک سرباز تغییر شکل دهد، مردم نسبت به جایگاه او واکنش نشان می‌دهند. هوش مصنوعی واقع گرایانه‌تر شده‌است. هلر قادر خواهد بود تا از سلاح‌ها در بازی استفاده کند، از جمله درهم شکافتن مخزن توپ تانک و استفاده از آن در برابر دشمنان. هلر همچنین می‌تواند بین دشمنان بلک‌واچ (Blackwatch) دزدکی حرکت کند و به آن‌ها ویروس بلک‌لایت تزریق کند که منجر به تبدیل شدن آن‌ها به «بایوبمب» شده و به‌صورت چشمگیری منفجر می‌شوند. هلر همچنین دارای قدرت مافوق انسانی اعم از چابکی، آسیب ناپذیری، پرواز جهش‌یافته، قدرت بدنی خارق‌العاده، سرعت افزایش یافته، و دارای حس سونار است.
خلاصه داستان
بلک‌واچ (Blackwatch) یک سازمان شیوع‌کننده ویروس و مسئول از بین بردن آن از شهر نیویورک است. دشمن اصلی هلر در بلک‌واچ، کلونل روکس (Rooks) است. همراه روکس، دانشمندی به نام کئونیگ (Koenig)، ویروس‌شناس اصلی در جنتک (Gentek) است. کئونیگ ناظر عملیات مهم ژنتک است.
روند توسعه
توسعهٔ بازی خیلی زود پس از موفقیت سری اولش شروع شد و ۳ سال در دست ساخت بود. این بازی برای اولین بار در Spike 2010 VGA Awards در ماه دسامبر رونمایی شد. تمرکز آن بر آوریل ۲۰۱۱ در مراسم EMG بود. بازی در EMG و EGMI در ۲۰۱۱ به همراه اطلاعات جزئی در مورد داستان، شخصیت بازی و گیم‌پلی نمایش داده شد. گرافیک بازی به‌طور گسترده‌ای با ساختمان‌های بسیار جزئی‌تر و وسایل نقلیهٔ جهش یافته و تغییر شکل یافته و انسان‌های بسیار هوشمندتر به‌روز شد. تا حدودی از این بازی توسط دن جالی (Dan Jolley) نوشته شده‌است.
۳۳۶ (پیش از میلاد)
۳۳۶ (پیش از میلاد) ۳۳۶مین سال قبل از تقویم میلادی است.
رویدادها
داریوش سوم به پادشاهی امپراتوری پارس می‌رسد.
میشلاو این اوبرفرانکن
میشلاو این اوبرفرانکن یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
میشلاو این اوبرفرانکن ۱۹٫۳۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پرلو
پرلو (به ایتالیایی: Perlo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
تراموا فرایبورگ
تراموا فرایبورگ (Trams in Freiburg im Breisgau) سیستم تراموا در فرایبورگ، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۹۰۱ میلادی تأسیس شده دارای ۵ خط، ۷۳ ایستگاه و ۳۲٫۳ کیلومتر طول است.
۳۳۷ (پیش از میلاد)
۳۳۷ (پیش از میلاد) ۳۳۷مین سال قبل از تقویم میلادی است.
برندن جیل
برندن جیل (۱۹۱۴ تا ۱۹۹۷) ناقد و نویسندهٔ آمریکایی بود. وی در طول شصت سالی که برای نشریهٔ نیویورکر مطلب می‌نوشت، بیش از هزار و دویست مقاله در موضوعات متنوع، از نقد تئاتر گرفته تا معماری، به چاپ رساند. تاکنون تنها داستان چاقو از وی در مجموعه ی خریدن لنین با ترجمه امیرمهدی حقیقت در ایران چاپ شده است.
زندگینامه مشهورترین معمار تاریخ آمریکا، فرانک لوید رایت، نوشته برندن جیل است. جیل تجربیات خود از زندگی در شهر نیویورک را در کتابی با عنوان یک عمر در نیویورک: دوستان و دیگران به رشته تحریر درآورد و در آن از دوستان و آشنایان مشهور خود، از جمله دوروتی پارکر و النور روزولت (همسر فرانکلین روزولت)، نوشت.
مسلمان بامزه
«مسلمان بامزه» (Le Musulman rigolo) یک فیلم صامت و کوتاه فرانسوی در ژانر کمدی است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این فیلم توسط شرکت استار فیلم ملی‌یس منتشر شد و در کاتالوگ فیلم‌های ملی‌یس شماره ۹۴ را به خود اختصاص داده و به عنوان یک صحنه کمیک تبلیغ شد.
این فیلم در بیرون باغ‌ملک ملی‌یس در مونتروی، سن-سن-دنی، با مناظر نقاشی گرفته شده است. ملی‌یس خود نقش مسلمان این فیلم را ایفا کرد. مسلمان بامزه، با مسلمان احتمالاً الجزایری آن، اولین فیلم شناخته‌شده در تاریخ سینما با موضوعی از الجزایر است.
این هم‌اکنون، یک فیلم گمشده است.
بلوند (آلبوم آلیزه)
«بلوند» آلبومی از هنرمند اهل فرانسه آلیزه ژاکوته است که در سال ۲۰۱۴ میلادی منتشر شد.
هنری اف. اشهرست
هنری فانتن اشهرست سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۱ میلادی سناتور ایالت آریزونا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
واکر پرسی
واکر پرسی (Walker Percy; May 28, 1916 – 1916:05:28, May 10, 1990) یک نویسنده، پدیدآور، و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او که فلسفه و نشانه‌شناسی از علائقش بود، به خاطر رمان‌های فلسفی که داستان اغلبشان در نیواورلئان، لوئیزیانا می‌گذشت، شهرت یافت. نوشته‌های او آمیزه‌ای از پرسش‌های هستی‌شناختی، حساسیت اهالی جنوب آمریکا و مذهب کاتولیک است.
جنوبگان خاوری
جنوبگان خاوری که قطب جنوب بزرگ نیز نامیده می‌شود، به منزلهٔ اکثریتِ (دو سوم) قاره جنوبگان است. این بخش سردترین، متروک‌ترین و منزوی‌ترین جای بر روی زمین است و شامل چندین کوهِ بلند با بادهای پرسرعت است.
گیاهان و جانوران
بخشِ کمی از جنوبگان خاوری با یخ پوشیده نیست. در مناطق کوچکی از (واحه‌های قطب جنوب)، از جمله دره‌های مک موردو، منطقه‌ای با تنوع زیستی کم با دشت‌های تندرا و پوشیده شده با گلسنگ نواحی قطبی می‌باشد که با نام بیابان مادلندیا (Maudlandia) شناخته می‌شوند.
سواحلِ آن خانهٔ پرندگان دریایی، پنگوئن از جمله پنگوئن امپراتور و سیل‌هایی است که در اقیانوس‌های اطراف در هوای سرد و تاریک و زمستانیِ قطب جنوب تغذیه و تولید مثل می‌کنند.
هیچ حیوان بزرگی در آنجا بطور دائمی توانِ زندگی ندارد، اما باکتری‌ها، نماتدها، کنه، و ریز اندامگانی در خزه و گلسنگها زندگی می‌کنند.
صربستان بزرگ
صربستان بزرگ (به صربی:Велика Србија) ایدئولوژی ملی‌گرایانه صرب‌ها بود که براساس آن بایستی تمامی سرزمین‌های صرب‌نشین در زیر پرچمی مشترک جمع می‌شدند. این ایدئولوژی ملی‌گرایانه نیز ریشه در قرن نوزدهم میلادی داشت.
سرزمین‌های مورد ادعا در این ایدئولوژی، بخشهایی از کشورهای مدرن کروآسی، بوسنی و هرزگوین، مونته‌نگرو و جمهوری مقدونیه را شامل می‌شود. به عقیده برخی از پژوهشگران، علاوه بر نواحی ذکر شده، صربستان بزرگ شامل بخشهایی از آلبانی، بلغارستان، مجارستان و رومانی نیز می‌شود. منشأ و الگوی صربستان بزرگ از قلمرو امپراتوری صربستان در قرن ۱۴ میلادی گرفته شده است.
جل آخوندمحله
جل آخوندمحله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران ایران.
راسته کنار (صومعه‌سرا)
راسته کنار ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کسما قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۳ نفر (۱۲۸خانوار) بوده‌است.
آلبندن
الباندان (به اسپانیایی: Albondón) یک شهرستان در اسپانیا است.
عین سلطان (سوق اهراس)
عین سلطان (سوق اهراس) یک شهرداری در الجزایر است که در استان سوق اهراس واقع شده‌است. عین سلطان ۳٬۰۹۱ نفر جمعیت دارد.
مادربزرگ سوزنش را نخ می‌کند
«مادربزرگ سوزنش را نخ می‌کند» (Grandma Threading her Needle) یک فیلم صامت بریتانیایی به کارگردانی جرج آلبرت اسمیت است که در سال ۱۹۰۰ منتشر شد.
۳۳۹ (پیش از میلاد)
۳۳۹ (پیش از میلاد) ۳۳۹مین سال قبل از تقویم میلادی است.
ردویتس ان در روداخ
ردویتس ان در روداخ (به آلمانی: Redwitz an der Rodach) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
ردویتس ان در روداخ ۱۴٫۶۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بریو، پنسیلوانیا
بریو (به انگلیسی: Brave) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین، پنسیلوانیا واقع شده‌است. بریو ۲٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰۱ نفر جمعیت دارد و ۲۹۴٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاوان (فوره)
پاوان (Pavane) در فا دیز مینور اپوس ۵۰، یک «پاوان» ساختهٔ آهنگساز فرانسوی گابریل فوره است که در سال ۱۸۸۷ نوشته شده‌است.
این قطعه در اصل یک قطعهٔ پیانویی است ولی بیشتر به عنوان نسخه ارکستری فوره به همراه کر اختیاری، شناخته شده‌است. پاوان، دارای ریتمی بر گرفته از رقص عاشقانه و آهسته اسپانیایی در صفوف منظم به همین اسم، جزر و مدی است از دنباله‌های هارمونیک و ملودیک اوجها، که باعث ظرافت فراموش نشدنی دوران زیبا است. قطعه برای ارکستری ساده و معتدل دارای سازهای زهی و یک جفت از هر فلوت، ابوا، کلارینت، باسون و هورن نت نویسی شده‌است. یک اجرای معمول، حدود ۶ دقیقه به طول می‌انجامد.
منابع
Wikipedia contributors, "Pavane (Fauré)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pavane_(Fauré)&oldid=712628673 (accessed July 9, 2016).
بنای آرامگاه علامه دوانی
بنای بقعه علامه دوانی مربوط به سدهٔ ۱۰ ه.ق است و در شهرستان کازرون، روستای دوان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه خندان
وجود یک معبر مخفی زیرزمینی حدفاصل محوطه باستانی قلعه خندان تا شهر استرآباد و امکان ذخیره آذوقه و مواد غذایی در آن معبر، یکی از ویژگی‌های شگفت‌انگیز این اثر تاریخی پر راز و رمز محسوب می‌شود که درگذشته مورداستفاده بسیاری از ساکنان شهر استرآباد بوده‌است.
همچنین طبق اسناد تاریخی موجود و بررسی‌های انجام‌شده، این تپه و قلعه آن در دوران باستان، منطقه‌ای تدافعی بوده که ۱۲ برجک دیده‌بانی در اطراف آن قرار داشته‌است.
تپه قلعه خندان در جنوب غربی شهر گرگان قرار دارد و برای نخستین بار ژاک دمرگان در سال ۱۸۹۶ میلادی از این تپه بازدید و نقشه و تصاویری چند از تهیه نمود. در سال ۱۳۸۸ گروه باستان‌شناسی، میراث فرهنگی استان گلستان در آن گمانه‌های به منظور لایه نگاری و مشخص کردن سازه‌های معماری آن انجام داد. آثار بدست آمده شامل خشت‌های ۸×۳۸×۳۸ سانتی‌متری متعلق به اواخر دوره ساسانی و آثاری از قرون اولیه اسلام تا دوره صفویه بود. این قلعه تا دوره صفویه در درون برج و باروی استرآباد قرار داشته و بعد از تخریب آن در دوره افشاریه، برج و باروی جدیدی در دوره قاجاریه کشیده شد که قلعه خندان در بیرون از شهر قرار داشته‌است.
منابع
الگو: عباسی، قربانعلی: ۱۳۹۱، گزارش گمانه زنی قلعه خندان گرگان، چکیده مقاله‌های یازدهمین گردهم آیی سالانه باستان‌شناسی ایران، تهران، موزه ملی، صص ۳۰۵–۳۰۴
فرودگاه هوکنسورا نامسوس
فرودگاه هوکنسورا نامسوس (به زبان بومی: Namsos lufthavn, Høknesøra) یک فرودگاه غیرنظامی با کد یاتا OSY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور نروژ قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
بایما، لیشان
بایما، لیشان (به لاتین: Baima) یک شهرک در جمهوری خلق چین است که در بخش شیژونگ، لیشان واقع شده‌است. بایما ۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلسر
کلسر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کسما قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۴ نفر (۱۱۷خانوار) بوده‌است.
۳۴۰ (پیش از میلاد)
۳۴۰ (پیش از میلاد) ۳۴۰مین سال قبل از تقویم میلادی است.
پرلتو
پرلتو (به ایتالیایی: Perletto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
پرلتو ۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۱ نفر جمعیت دارد و ۴۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لری بهمئی
لری بهمئی یکی از از لهجه های لری جنوبی است که توسط مردمان ایل بهمئی بدان تکلم می شود.
این گویش در شهرستان های بهبهان،بهمئی،رامهرمز،هندیجان، امیدیه، صیدون، دیشموک، رایج است
داریل دافی
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال سوانزی سیتی، باشگاه فوتبال گوآ، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال سالگائوکار، باشگاه فوتبال فالکیرک، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال برچین سیتی، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
۳۴۱ (پیش از میلاد)
۳۴۱ (پیش از میلاد) ۳۴۱مین سال قبل از تقویم میلادی است.