cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آمور تولز
سنین جوانی و تحصیل
تولز در بوستون، ماساچوست به‌دنیا آمد و بزرگ شد. او از کالج ییل فارغ‌التحصیل شد و مدرک کارشناسی ارشد زبان انگلیسی را از دانشگاه استنفورد دریافت کرد و در این دانشگاه با اسکوکرافت نیز همکاری می‌کرد. تولز در سن ۱۰ سالگی، یک بطری حاوی پیام را به اقیانوس اطلس پرتاب کرد. چند هفته بعد، او نامه‌ای از هریسون سالزبری، که در آن زمان سردبیر نیویورک تایمز بود، دریافت کرد. تولز و سالزبری برای سال‌ها بعد با هم به مکاتبه می‌پرداختند.
حرفه
پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه ییل، تولز قرار بود که با کمک‌هزینهٔ تحصیلی دو ساله از انجمن ییل-چین در چین به تدریس مشغول شود. با این حال، این قرار به‌طور ناگهانی و به‌دلیل سرکوب‌ها در رویداد میدان تیان‌آنمن در سال ۱۹۸۹ لغو شد.
او از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۲ به‌عنوان مدیر سرمایه‌گذاری و مدیر تحقیقات در گروه سلکت ایکوئیتی در نیویورک به کار مشغول بود.
تولز در دوران جوانی پیتر ماتیسن را که یک نویسندهٔ مشهور در زمینهٔ محیط زیست، رمان‌نویس و یکی از بنیان‌گذاران پاریس ریویو بود، الهام‌بخش اصلی خود برای نوشتن رمان می‌دانست. نخستین رمان تولز با نام قوانین مدنیت، به موفقیت‌هایی فراتر از انتظارات او دست یافت، به‌طوری که عواید حاصل از این کتاب برای او فرصت بازنشستگی از شغل بانکداری سرمایه‌گذاری و فرصتی برای ادامهٔ نویسندگی تمام‌وقت را فراهم کرد.
دومین رمان او با نام نجیب‌زاده‌ای در مسکو، که به مدت ۵۹ هفته در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز قرار داشت، یکی از نامزدهای نهایی جایزهٔ کرکوس برای داستان در سال ۲۰۱۶ بود. این رمان همچنین در فهرست جایزه ادبی بین‌المللی دوبلین ۲۰۱۸ قرار گرفت. قرار است که یک مجموعهٔ تلویزیونی بر اساس این رمان و با بازی ایوان مک‌گرگور در اواخر سال ۲۰۲۲ تولید شود.
زندگی شخصی
تولز به‌همراه همسرش مگی، پسرشان استوکلی و دخترشان اسمه در پارک گرامرسی واقع در منهتن، نیویورک زندگی می‌کند. تولز یک مجموعه‌دار هنرهای زیبا و عتیقه‌جات نیز هست.
نعنا (ابهام‌زدایی)
نعنا یا نعناع، گیاهی است که سردسته تیره نعنائعیان و از سبزی‌های خوراکی
نعنا همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اشنایدر کروزناخ
اشنایدر کروزناخ (Schneider Kreuznach) شرکت الکترونیک آلمانی است، که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد.
ییندریخوف (ناحیه شومپرک)
ییندریخوف یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه شومپرک واقع شده‌است. ییندریخوف ۵۱٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۱۱ نفر جمعیت دارد و ۴۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرمی تاراول
جرمی تاراول (Jérémy Taravel؛ زادهٔ April 17, 1987) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال زولته وارخم اشاره کرد.
ضریب دسترسی
ضریب دسترسی (Availability factor) یک نیروگاه، نسبت زمانی است که آن نیروگاه می‌تواند در یک دوره زمانی برق تولید کند به زمان کل دوره زمانی.
سرزه (نیک‌شهر)
سرزه (نیک‌شهر)، روستایی از توابع بخش فنوج شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان فنوج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۷ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
فرانک ویزبار
فرانک ویزبار (Frank Wisbar؛ December 9, 1899 – 1899:12:9, March 17, 1967) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل آلمان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به آنا و الیزابت اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده‌است.
انتقال برق
انتقال برق (Electricity delivery) فرایندی است که از تولید انرژی الکتریکی در نیروگاه تا مصرف توسط مصرف کننده طی می‌شود.
فرایندهای انتقال برق به ترتیب عبارتند از:
سلیمان بن بنین
سلیمان بن بنین دقیقی مصری (زاده؟ - درگذشته ۱۲۱۶ (میلادی)) (نسب کامل: تقی‌الدین ابو عبدالغنی سلیمان بن بنین دقیقی نحوی مصری) زبان‌شناس، نویسنده و ادیب مصری بود. در نحو، بلاغت، عروض، ادبیات، شعر، خط، فقه و اخلاق آثاری نگاشت.
کلیفورد کافین
کلیفورد کافین (Clifford Coffin; February 10, 1870 – 1870:02:10, February 4, 1959) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه)، صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه)، و صلیب ویکتوریا شده‌است.
کامننا (ناحیه شومپرک)
کامننا یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه شومپرک واقع شده‌است. کامننا ۵٫۱۲ کیلومتر مربع مساحت و ۵۸۲ نفر جمعیت دارد و ۳۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوئیس ده آگوستینی
لوئیس ده آگوستینی (لویس ألیخاندر روبین دی أغوستینی فاریلا؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه-لیبی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول (مونته‌ویدئو) و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
شهرستان دینگبیان
شهرستان دینگبیان (به لاتین: Dingbian County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در یولین واقع شده‌است. شهرستان دینگبیان ۶٬۹۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۴٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
قدس ایران عدیلی
قدس ایران عدیلی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده تهران از استان تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ال‌اس‌جی بات
ال‌اس‌جی بات یک ربات سازنده مقالات در ویکی‌پدیای سوئدی است که توسط سوَرکر یوهانسون نوشته شده و توسعه یافته‌است.
این ربات که تا ژانویه ۲۰۱۴ نزدیک به ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار مقاله ایجاد کرده بود، توانایی ساختن ۱۰٬۰۰۰ مقاله در روز را دارد.
Lsjbot بیشتر در زمینه گونه‌های جانوری یا شهرهای کوچک در فیلیپین فعالیت می‌کند.
کشهک (فنوج)
کشهک، روستایی در دهستان فنوج بخش مرکزی شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۵ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
نسل‌کشی
نسل‌کشی هرگونه اقدام و مبادرت به نابودی و حذف فیزیکی بخش یا کلیت یک گروه نژادی، قومی، ملی، مذهبی یا ایدئولوژیکی توسط یک گروه دیگر است. زمانی که تعبیرهای جزئی در مورد نسل‌کشی تغییر می‌کرد، نخستین تعریف قانونی این کردار در بیانیهٔ سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ و پیرامون «جلوگیری و مجازات جرم نسل‌کشی» شکل گرفت.
الحاق جنوب و شرق اوکراین به روسیه
در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ (۸ مهر ۱۴۰۱) ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه سند الحاق چهار استان نیمه اشغالی اوکراین شامل استان‌های لوهانسک، دونتسک، خرسون و زاپوریژیا را امضا کرد. این توافق در پی همه‌پرسی روز ۲۷ سپتامبر در این مناطق صورت گرفت. با این اقدام پوتین ۱۵ درصد (۹۰۰۰۰ هزار کیلومتر مربع) خاک اوکراین به خاک روسیه پیوست می‌شود. این الحاق بزرگترین الحاق در اروپا پس از جنگ جهانی دوم است. این الحاق یک ارتباط زمینی بین روسیه و کریمه ایجاد کرد و دسترسی اوکراین را از دریای آزوف قطع کرد.
نسل‌کشی
بند دوم این بیانیه تصریح می‌کرد که هرگونه اقدام به نابودی کل یک گروه نژادی، ملی، مذهبی مانند کشتار دسته جمعی یک گروه خاص، ایجاد لطمات روانی و جسمانی بر یک گروه ویژه، ضربه زدن تعمدی به افراد یک گروه خاص، تحمیل معیارهایی برای جلوگیری از تولد فرزندان آن‌ها، جابه‌جایی اجباری فرزندان گروه‌ها به یکدیگر، طرح‌ریزی برای آسیب رساندن به گروهی خاص و غیره همه از مصداق‌های بارز نسل‌کشی می‌باشند.
الحاق جنوب و شرق اوکراین به روسیه
برگزاری مراسم رسمی الحاق چهار منطقه اوکراین به روسیه که بعد از ظهر جمعه و با سخنرانی ولادیمیر پوتین در مسکو برگزار شد، واکنش‌های منفی آمریکا، دولت‌های غربی و اتحادیه اروپا را برانگیخت. دولت‌های غربی و اوکراین اعلام کرده‌اند که نتایج همه‌پرسی در مناطق چهارگانه اوکراین را که به تصرف نیروهای روسیه درآمده، نقض قوانین بین‌المللی و اجباری بوده‌است. ولودیمیر زلنسکی رئیس‌جمهور اوکراین، در واکنش به پیوستن ۴ منطقه به خاک روسیه گفت که کی‌یف تا زمانی که ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه باشد با این کشور مذاکره نخواهد کرد. جو بایدن رئیس‌جمهوری آمریکا اعلام کرد به حمایت از تلاش‌های اوکراین برای بازپس‌گیری سرزمین‌های خود از طریق تقویت نظامی و دیپلماتیک این کشور ادامه می‌دهیم.
زمینه
مناطق گسترده ای از شمال دریای سیاه ، جمعیت اندکی را شامل می شد و آن نواحی ها به عنوان مزارع وحشی نام برده می شدند. در قرن پانزدهم، کل نواحی ساحل شمالی دریای سیاه تحت کنترل خانات کریمه واقع شد که آنان در آن زمان از امپراتوری عثمانی پیروی می کردند. بعد از آن امپراتوری روسیه به تدریج کنترل این ناحیه را در قرن هجدهم در دست می گیرد و بعد از آن پس از جنگ های روسیه و ترکیه، با هتمانات قزاق و بعد از آن با امپراتوری عثمانی قراردادهای صلح امضا می کند. بعدها نام نووروسیا در سال ۱۷۶۴ مورد استفاده رسمی قرار گرفت. این نام با الحاق قزاق اوکراینی زاپوروژیان سیچ در سال ۱۷۷۵ گسترش پیدا کرد.
نسل‌کشی
رافائل لمکین و واژه نسل‌کشی
رافائل لمکین، نخست در دانشگاه لووف در لهستان و سپس در دانشگاه هایدلبرگ، آلمان شروع به تحصیل در رشتهٔ حقوق کرد. در سال ۱۹۲۷ میلادی به عنوان دبیر در دادگاه استیناف ورشو به کار پرداخت و از تاریخ ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۵ میلادی دبیر کمیتهٔ قانونگذاری جمهوری لهستان و سپس تا شروع جنگ جهانی دوم وکیل خصوصی بود. در سال ۱۹۳۳ میلادی او برای پیشنهاد کردن تحریم جرم نسل‌کشی و نابود کردن فرهنگ‌ها، درصدد شرکت در جلسهٔ پیمان ملت‌ها در مادرید برآمد (او عنوان‌ها غیر متمدن بودن و تبهکاری را مطرح کرده بود)، ولی در لحظهٔ آخر رئیس‌اش او را از شرکت در این جلسه بازداشت. وی هرچند پیشتر تمامی اظهارات خود را به‌طور مکتوب فرستاده بود، لیکن سکوت و خاموشی اتحادیه در قبال پیشنهاد سبب ناکامی او گشت. لمکین هنگامی که هنوز دانشجوی دانشگاه لووف بود، محاکمهٔ یکی از دانشجویان، به نام سوقومون تهلیریان را به دقت دنبال می‌کرد.
در سال ۱۹۴۱ میلادی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. در آمریکا او در دانشگاه ییل و دانشگاه دوک به تدریس حقوق پرداخت و در پایان جنگ جهانی دوم به عنوان مشاور قاضی رابرت جکسن به همکاری با دادگاه نظامی نورنبرگ آلمان پرداخت. وی پیش از این در سال ۱۹۴۴ میلادی مهم‌ترین اثر خود با عنوان (Axis Rule in Occupied Europe: Laws of Occupation, Analysis of Government Proposals for Redress) را منتشر کرد. در بخش اول، فصل نهم، صفحات ۷۹ تا ۹۵ با عنوان نسل‌کشی (Genocide) با سه عنوان فرعی به این موضوع پرداخته شده‌است.
لمکین پس از پایان کار دادگاه نورنبرگ و بازگشت به آمریکا، سه سال بعدی را صرف پیگیری قاطعانه جهت متقاعد ساختن سازمان ملل، برای اعلام قطعنامهٔ محکوم و ممنوع کردن نسل‌کشی کرد. قائم مقام جامعهٔ ملل حمایت خود را از صدور قطعنامه اعلام کرد و نهایتاً در دسامبر ۱۹۴۸ میلادی تلاش‌های او تحت حمایت‌های رئیس مجمع عمومی ملل، هربرت وی اوات، به موفقیت رسید. بر این اساس سازمان ملل متحد قطعنامهٔ پیشگیری و جلوگیری، همچنین مجازات جنایات نسل‌کشی را به تصویب رساند.
لمکین در ده سال آخر زندگی و تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۹ میلادی، تمامی نیروی خود را در دو زمینه متمرکز کرد؛ یکی تشویق دیگر کشورها در وادار کردن ایالات متحده آمریکا برای به رسمیت شناختن قطعنامهٔ نسل‌کشی و دیگری، نگارش کتاب‌ها و مقالاتی در خصوص مسائل مربوط به نسل‌کشی.
عهدنامه‌های لاهه ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ میلادی
عهدنامه‌های لاهه اولین تلاش‌های مدون دربارهٔ انسانی کردن جنگ و محدود کردن صدمات ناشی از جنگ در (حقوق بین‌الملل معاهداتی) به‌شمار می‌رود. به عبارت دیگر عهدنامه‌های ۱۸۹۹ میلادی و چهار عهدنامه ۱۹۰۷ میلادی لاهه را می‌توان تدوینی کامل از حقوق بین‌الملل بشردوستانه دانست. از میان عهدنامه‌های سال ۱۹۰۷ میلادی، عهدنامه چهارم بسیار واجد اهمیت است؛ زیرا مجموعه نسبتاً کاملی از قواعد جنگی است. در این عهدنامه‌ها هر چند صریحاً از جنایات علیه بشریت یاد نشده‌است، اما بذر این جرایم که بعدها در منشور نورنبرگ رسماً جرایم ضد بشری نامیده شد، در کنوانسیون‌های لاهه پاشیده شد. کنوانسیون اول ۱۸۹۹ میلادی لاهه دربارهٔ قواعد و عرف جنگ و کنوانسیون چهارم ضمیمه مقررات مربوط به قواعد و عرف جنگ زمینی است. در پیشگفتار هر دو کنوانسیون اصطلاح حقوق بشر به کار رفته‌است. کنوانسیون ۱۸۹۹ لاهه اولین سند بین‌المللی جامع دربارهٔ قواعد تکامل یافته ناشی از اعمال عرفی دولت‌ها در زمان جنگ است. در عین حال قرارداد مزبور پا را فراتر گذاشته و دربارهٔ مواردی که مقررات خاص وجود ندارد چنین توضیح می‌دهد:
«نظامیان و جمعیت غیرنظامی تحت حمایت و حاکمیت اصول حقوق بین‌الملل قرار دارند، اصولی که ناشی از عرف رایج ملل متمدن، قوانین بشریت و الزامات وجودان جمعی می‌باشند.»
ماده ۲۲ کنوانسیون‌های لاهه ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ میلادی نیز قاعده‌ای کلی را به این نحو مقرر می‌دارد که «حق جنگجویان برای استفاده از روش‌های صدمه رساندن به دشمن نامحدود نیست.»
پیمان صلح ورسای
در سال ۱۹۱۴ میلادی جهان شاهد آغاز یکی از هولناک‌ترین جنگ‌ها یعنی جنگ جهانی اول بود. جنگ مزبور که انسان‌های زیادی را به خاک و خون کشیده تا سال ۱۹۱۸ میلادی ادامه یافت. در سال‌هایی که جنگ جهانی اول ادامه داشت جنایت جنگی و جنایات علیه بشریت در سطح وسیعی رخ داد. یکی از بارزترین مصادیق این جرایم ضدبشری نسل‌کشی ارمنیان بود. در جریان وقوع قتل‌عام ارمنیان و انتشار اخبار مربوط به آن در ۲۸ مه همان سال دولت‌های فرانسه، بریتانیا و روسیه اعلامیه‌ای را مبنی بر محکومیت قتل‌عام ارمنی‌ها از سوی دولت عثمانی صادر کردند. سه کشور مزبور این جنایات را به عنوان (جرایم ضد تمدن و بشریت) محکوم کردند و به خاطر آن تمام اعضای دولت ترکیه و عوامل مزبور را که در فاجعه دست داشتند مسئول اعلام کردند.
در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ میلادی کنفرانس صلح (پیمان ورسای) میان طرفین جنگ منعقد گردید. اما سه ماه قبل از آن، یعنی در مارس ۱۹۱۹ کمیسیونی برای گزارش اعمال ضد انسانی ارتکاب یافته در خلال جنگ به کنفرانس مقدماتی صلح، تشکیل گردید. کمیسیون مزبور که به منظور گزارش موارد نقص حقوق بین‌الملل تشکیل شده بود، در موارد متعددی اصطلاحات:(قوانین بشریت)، (جرایم ضد قوانین بشریت)، (نقص قوانین بشریت) را به کار برد.
کمیسیون مزبور در مورد مسئولیت کیفری افراد، چنین نتیجه‌گیری کرد:
«همه افراد متعلق به کشورهای درگیر در جنگ، حتی روسای دولت‌ها، در صورتی که مرتکب جرایمی علیه قوانین و عرف جنگ یا قوانین بشریت مرتکب شده باشند مسئول هستند و مورد پیگرد واقع می‌شوند؛ بنابراین داشتن پست و مقام عالی در کشور هیچ تفاوتی را در اعمال مجازات ایجاد نمی‌کند.»
تلاش‌های جامعه ملل
جامعه ملل بعد از تأسیس خویش، تلاش‌هایی برای حمایت از حقوق بشر انجام داد. یکی از این تلاش‌ها، انعقاد (کنوانسیون منع بردگی) در ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۶ میلادی بود. به بردگی گرفتن به عنوان یکی از مصداق‌های جرایم ضدبشری به رسمیت شناخته شد.
هدف دیگری که جامعه ملل دنبال نمود، ایجاد دیوان کیفری بین‌المللی بود.
جرایم ضدبشری در منشور دادگاه‌های نورنبرگ و توکیو
بعد از خاتمه یافتن جنگ جهانی دوم، در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۲ میلادی و ۵ ژانویه ۱۹۴۳ میلادی نیروهای متفقین دو بیانیه صادر کردند که در هردو، تصمیمشان را مبنی بر محاکمه کردن افراد آلمانی که در خلال جنگ مرتکب جنایت جنگی و جنایات علیه بشریت شده بودند، اعلام کردند. به دنبال آن در ۱۱ فوریه ۱۹۴۳ میلادی در کنفرانس یالتا، تئودور روزولت، وینستون چرچیل و ژوزف استالین قطعنامه مشابهی را تصویب کردند. در ۸ اوت ۱۹۴۵ متفقین در لندن توافقنامه‌ای را امضا کردند که مفاد آن تأسیس دادگاه نورنبرگ بود. توافق کنندگان در ضمیمه توافقنامه مزبور منشور دادگاه نورنبرگ را اعلام کردند. این منشور از اهمیت خاصی برخوردار است؛ زیرا برای اولین بار در تاریخ حقوق بین‌الملل، جرایم ضد بشری را به رسمیت شناخت و مصادیق آن را برشمرد.
بند (ج) منشور یادشده به جرایم ضدبشری اختصاص داشت. بر طبق این بند جرایم ضد بشری عبارت بودند از: و سایر اعمال غیرانسانی که علیه یک جمعیت غیرنظامی ارتکاب می‌یابد. اعم از اینکه قبل یا در اثنای جنگ رخ داده باشد یا اذیت و آزار بنا به دلایل سیاسی، نژادی، یا مذهبی در ارتکاب جرایمی که رسیدگی به آنها در صلاحیت محکمه قرار دارد، اعم از اینکه ارتکاب آنها نقص قوانین داخلی کشور محمل ارتکاب محسوب شود یا خیر؟ اصطلاحی که در منشور دادگاه نورنبرگ ضمیمه توافقنامه لندن به کار می‌رود، جرایم ضدانسانی است که شامل موارد پیش گفته بود، اصطلاح ژنوسید توسط دادستان‌ها (البته نه قضات) در دادگاه نظامی بین‌المللی نورنبرگ به کار گرفته شد. دادستان دادگاه نورنبرگ، جنایتکاران جنگی نازی را به چیزی تحت عنوان (ژنوسید) متهم کرد؛ اما این اصطلاح در مقررات اساسنامه دادگاه به کار گرفته نشد، لذا دادگاه آنها را به دلیل سبعیت‌های ارتکابی علیه یهودیان اروپا به (جنایت علیه بشریت) محکوم کرد. درواقع نسل‌کشی در منشور محکمه نظامی نورنبرگ برای محکمه جنایتکاران جنگی دول محور، یک جرم علیه بشریت محسوب شده بود. مطابق ماده C6 جرایم علیه بشریت عبارتند از:
«قتل عمد، نابود کردن، اخراج و سایر اعمال غیرانسانی که قبل یا هنگام جنگ علیه یک جمعیت غیرنظامی ارتکاب می‌یابد یا اعمال اذیت و آزار بنا به دلایل سیاسی، نژادی یا مذهبی در اجرا یا در رابطه با هر جرمی که رسیدگی به آن در صلاحیت محکمه قرار دارد.»
پس از آن سازمان ملل متحد در نخستین سال فعالیت خود، قطعنامه شماره I96 را در دسامبر ۱۹۴۶ میلادی تصویب و به موجب آن صراحتاً تأیید کرد که «نسل‌کشی به موجب حقوق بین‌الملل جرم است و جهان متمدن آن را تقبیح می‌کند». پیرو مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۹ دسامبر ۱۹۴۸ به موجب قطعنامه شماره III - ۲۶۰، متن (کنوانسیون منع و مجازات جرم نسل‌کشی) را درست یک روز پیش از تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر مورد تصویب قرار داد.
کنوانسیون جلوگیری از نسل‌کشی و مجازات آن
کنوانسیون جلوگیری از نسل‌کشی و مجازات آن، مصوب ۹ دسامبر ۱۹۴۸، مجمع عمومی سازمان ملل متحد. مجمع عمومی متن قرارداد ضمیمه مربوط به جلوگیری از نسل‌کشی را تصویب و به موجب ماده ۱۱ همان قرارداد آن را برای امضاء و تصویب و الحاق در دسترس دول می‌گذارد. قرارداد برای جلوگیری از کشتار جمعی:
طرف‌های متعاهد با در نظر گرفتن اینکه مجمع سازمان ملل متحد به‌وسیله قطعنامه شماره (۱)۸۶ مورخ ۱۱ دسامبر ۱۹۴۶ خود اعلام داشته که نسل‌کشی جنایتی است که نسبت به حقوق بین‌الملل ارتکاب می‌شود و برخلاف روح و مقصد سازمان ملل بوده و دنیای متمدن چنین عملی را محکوم می‌کند و با اذعان باینکه در تمام دوره‌های تاریخ این عمل خسارات بسیاری به عالم انسانیت وارد ساخته‌است و با اطمینان باینکه برای رهایی عالم انسانیت از چنین بلیه وحشتناک همکاری بین‌المللی ضرورت دارد در مراتب ذیل موافقت حاصل نمودند:
ماده ۱
طرف‌های متعاهد تصدیق و تأیید می‌کنند که نسل‌کشی اعم از اینکه در موقع صلح صورت گیرد یا جنگ به موجب حقوق بین‌المللی جنایت محسوب می‌شود و تعهد می‌کنند از آن جلوگیری کرده و مورد مجازات قرار دهند.
ماده ۲
در قرارداد فعلی مفهوم کلمه «نسل‌کشی» (Genocide) یکی از اعمال مشروحه ذیل است که به نیت نابودی تمام یا گروه ملی و قومی و نژادی یا مذهبی ارتکاب گردد. از این قرار:
ماده ۵
طرف‌های متعاهد ملتزم می‌شوند که بر طبق قوانین اساسی مربوط خود تدابیر قانونی لازم برای تأمین اجرای مقررات این قرارداد اتخاذ نمایند و مخصوصاً کیفرهای مؤثر دربارهٔ مرتکبین نسل‌کشی یا یکی دیگر از اعمال مشروحه در ماده سوم را در نظر بگیرند.
ماده ۶
اشخاص متهم با ارتکاب نسل‌کشی یا یکی دیگر از اعمال مشروحه در ماده سه به دادگاه‌های صالح کشوری که جرم در آنجا ارتکاب شده یا به دادگاه کیفری بین‌المللی که طرف‌های متعاهد صلاحیت آن را شناخته باشد جلب خواهند شد.
ماده ۷
عمل نسل‌کشی و اعمال دیگر مذکوره در مادهٔ سه از لحاظ استرداد مجرمان، جرم سیاسی محسوب نمی‌شود. در این قبیل موارد طرف‌های متعاهد تعهد می‌کنند طبق قوانین کشور خود و قراردادهای موجود استرداد موافقت نمایند.
ماده ۸
هر یک از متعاهدین می‌توانند از مراجع صلاحیتدار سازمان ملل بخواهد که بر طبق منشور ملل متحد برای جلوگیری و مجازات نسل‌کشی یا اعمال دیگر مذکور در ماده ۳ اقدامات مقتضی به عمل آورد.
ماده ۹
اختلافات حاصله میان متعاهدین در خصوص تفسیر و تطبیق یا اجرای این قرارداد از جمله اختلافات راجع به مسئولیت یک دولت در مورد عمل نسل‌کشی یا اعمال دیگر مذکور در ماده ۳ به تقاضای یکی از طرفین اختلاف به دیوان بین‌المللی دادگستری ارجاع می‌شود.
ماده ۱۰
این قرار داد که متن‌های چینی و انگلیسی و فرانسه و روسی و اسپانیولی آن متساویً معتبر شناخته می‌شود تاریخ ۹ دسامبر ۱۹۴۸ را خواهد داشت.
ماده ۱۱
این قرارداد تا ۳۱ دسامبر ۱۹۴۹ برای امضای اعضای سازمان ملل متحد و هر دولت غیرعضوی که مجمع عمومی در این خصوص از آن دعوت کرده باشد آماده خواهد بود. این قرارداد به تصویب رسیده و نسخ مصوب آن به دبیرکل سازمان ملل متحد تسلیم خواهد گردید.
از تاریخ اول ژانویه ۱۹۵۰ هر عضو سازمان ملل یا هر دولت غیر عضوی که به شرح بالا از آن دعوت شده باشد می‌تواند به این قرارداد ملحق شود.
ماده ۱۲
هر دولت متعاهدی در هر موقع می‌تواند با اعلام به دبیرکل سازمان ملل متحد مقررات این قرارداد را به کشورها یا یک کشوری که امور خارجی مربوط به آن را عهده‌دار است شامل نماید.
ماده ۱۳
همین که بیست سند تصویب یا اسناد الحاق به دبیرکل سازمان برسد صورت مجلسی در این باب از طرف او تنظیم شده و رونوشت آن صورت مجلس را برای تمام اعضای ملل متحد و دول غیر عضو مذکور در ماده ۱۱ خواهد فرستاد.
این قرارداد پس از نود روز از تاریخ تسلیم بیستمین سند مصوب یا اسناد الحاق به موقع اجرا گذاشته خواهد شد.
هر تصویب یا الحاقی که بعد از آن تاریخ صورت گیرد نود روز پس از تسلیم سند تصویب یا الحاق معتبر خواهد بود.
ماده ۱۴
مدت قرارداد از تاریخ اجرای آن ده سال خواهد بود پس از پایان مدت مزبور نیز مادام که طرف‌های متعاهد لااقل شش ماه قبل از انقضای آن را فسخ ننموده‌اند پنج سال خود بخود تمدید خواهد شد.
فسخ قرارداد مزبور کتباً اعلام و به عنوان دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال خواهد گردید.
ماده ۱۵
هرگاه برابر فسخ این قرارداد عده متعاهدین به کمتر از شانزده برسد قرارداد مزبور از تاریخ اعلام فسخ و از درجه اعتبار ساقط می‌گردد.
ماده ۱۶
هر یک از متعاهدین در هر موقع حق دارد به وسیله اعلام کتبی به دبیرکل سازمان ملل تجدید نظر در این قرارداد را تقاضا نماید.
مجمع عمومی دربارهٔ این تقاضا به نحو مقتضی تدابیر لازم اتخاذ خواهد کرد.
ماده ۱۷
دبیرکل سازمان ملل متحد مراتب ذیل را به کشورهای عضو سازمان و دولت‌های غیرعضو مذکوره در ماده ۱۱ اعلام خواهد کرد:
الف ـ امضاءها و تصویب‌ها و الحاق‌هایی که به منظور اجرای ماده ۱۱ به دبیرکل واصل گردد.
ب ـ اعلام‌هایی که در اجرای ماده ۱۲ می‌رسد.
پ ـ تاریخی که این قرارداد به موجب ماده ۱۳ به موقع اجرا گذارده می‌شود.
ت ـ اعلام فسخ قرارداد به موجب ماده ۱۴
ث ـ الغای قرارداد مطابق ماده ۱۵
ج ـ اعلام‌هایی که به موجب ماده ۱۶ دریافت گردد.
ماده ۱۸
نسخهٔ اصلی این قرارداد در بایگانی سازمان ملل متحد ضبط خواهد گردید. یک نسخه مصدق برای هر یک از اعضای سازمان ملل متحد و دول عضو مذکور در ماده ۱۱ فرستاده خواهد شد.
ماده ۱۹
این قرارداد از طرف دبیرکل سازمان ملل متحد در تاریخ اجراء به ثبت خواهد رسید.
عدم شمول مرور زمان بر جنایت نسل‌کشی
اصل «بدون قانون جرمی نخواهد بود، بدون قانون اسبق مجازاتی نیست»، که در بند اول ماده پانزده میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی آورده شده به این ترتیب در بند دوم تشریح شده‌است: «عملی که از هر شخص در هر زمان سر می‌زند، اگر طبق اصول کلی قانون شناخته شده توسط جامعه ملل جرم باشد، براساس این ماده از عهدنامه نمی‌توان محاکمه و مجازات آن را تغییر داد.»
به همین ترتیب بند دوم ماده یازده اعلامیه جهانی حقوق بشر که در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ صادر شد تصریح می‌کند که «اگر عمل ارتکابی توسط شخص طبق قوانین ملی یا بین‌المللی در زمان ارتکاب جرم شناخته نشده باشد در تعیین مجازات مؤثر نخواهد بود.» از جنبه‌های دوگانه کنوانسیون نسل‌کشی که مهم‌ترین آن جلوگیری و مجازات در مورد نسل‌کشی است. اساساً برای پیشگیری از این جنایات باید به همه اطمینان داد که مرتکبین مجازات خواهند شد تا آیندگان هوشیار باشند. یکی از نتایج پذیرش نسل‌کشی به عنوان یک جرم توسط جهانیان این است که علاوه بر محکومیت و مجازات مجرم به او اجازه نمی‌دهند که از دستاوردهای جرم خود استفاده کند؛ بنابراین اموال توقیف شده یهودیان پس از جنگ جهانی دوم به بازماندگان یا وارثان آنها برگردانده یا به‌طور نقدی جبران شد؛ پس علاوه بر پذیرش نسل‌کشی به عنوان یک جرم، تعهد بین‌المللی دیگری نیز مبنی بر استرداد و جبران خسارت قربانیان و وارثان وجود دارد.
اگرچه ترکیه عضو کنوانسیون عدم شمول مرور زمان در مورد جنایات جنگ و جنایات علیه بشریت نیست، ولی حقوق بین‌الملل در این خصوص روشن است: «تعهدات هر کشور مسئول مبنی بر استرداد یا پرداخت غرامت، مقید به زمان ارتکاب نسل‌کشی نمی‌باشد.»
به عنوان نمونه دیوان عالی فرانسه در ۶ اکتبر ۱۹۸۳ میلادی در حکم خود دربارهٔ کلاوس باربی که به جنایت علیه بشریت متهم شده بود، اعتراض وکلای مدافع را رد کرد و اعلام کرد که مرور زمان در مورد جرایم علیه بشریت که دیگر بخشی از حقوق بین‌الملل مرسوم است، بی اثر است.
مسئولیت کشور در قبال اعمال غیرقانونی
یک اصل کلی در حقوق بین‌الملل، هر کشور را در قبال صدمات ناشی از اعمال غیرقانونی مسئول و آنها را به جبران این صدمات موظف می‌کند. دیوان دائمی بین‌المللی دادگستری این اصل را چنین توصیف می‌کند:
نکته قابل تأکید این است که نقص حقوق بین‌الملل در محدوده تعهدات کشوری نیست، بلکه به معنای نقص کیفری تعهدات حقوق بین‌الملل است که طبق تصمیم‌گیری دیوان دادگستری بین‌المللی، نفی تعهدات بین‌المللی اصل (نیکی به همه)، تعهد هر کشور در قبال جامعه بین‌الملل می‌باشد. بنابراین جنایات نسل‌کشی نه تنها کشوری را که جرم در آن اتفاق افتاده متعهد می‌کند، بلکه جامعه بین‌الملل را نیز نسبت به این جرم مسئول می‌شمارد، به این استناد که: ۳. به سایر ممالک در اجرای تعهدات یادشده کمک نمایند.
ماهیت اصل (نیکی به همه) به معنای واقعی بر جنایت نسل‌کشی تأثیری قانونی می‌گذارد که فراتر از شناسایی عطف به ماسبق شدن کنوانسیون نسل‌کشی است. تأثیر مثبت دیگر این اصل بر جامعه بین‌المللی این است که آن را از قبول شرایط غیرقانونی ناشی شده از کشتار، منع می‌کند. میانجیگری و توافق بین‌المللی می‌تواند با برنامه‌ریزی مناسب استنباط‌های نادرست را جبران کند.
نظریه جانشینی دولت
در حقوق بین‌الملل، نظریه تداوم قانون و اصول تعهد حکومت، دولت جانشین را در قبال تجاوزات دولت پیشین مسئول قرار می‌دهد. این نظریه به‌طور قطع در مورد نسل‌کشی و نتایج آن برای بازماندگان و فرزندان آنها نیز صدق می‌کند چون تعهدات حکومت لزوماً به خود آن کشور ارتباط می‌یابد و اجازه نمی‌دهد که آن را از ذهن مردم پاک کنند؛ بنابراین مسئولیت آلمان نازی در قبال جنایات آدولف هیتلر کاملاً صدق پیدا می‌کند. به همین ترتیب فرانسه در برابر جبران اعمال غیرقانونی دولت ویشی در طول اشغال آلمانی‌ها مسئول بوده و نروژ نیز در قبال استرداد اموال توقیف شده و سایر خسارات وارد شده به یهودیان در طول استقرار رژیم کیسلینگ متعهد می‌شد.
ماده ۳۶ معاهده وین در مورد جانشینی کشورها در اموال دولتی، اسناد بدهی‌های کشور که در ۸ آوریل ۱۹۸۳ میلادی امضاء شد، می‌گوید که «با تغییر حکومت، تعهدات مربوط به حقوق طلبکاران به قوت خود باقی است.» بنابراین درخواست ارمنیان در مورد توقیف اموالشان با تغییر حکومت از سلطنت به جمهوری کمالیسم محو نمی‌شود.
اصل مسئولیت دولت‌های جانشین در همه موارد به کار برده می‌شود؛ حتی اگر دولت یا کشوری که مرتکب اعمال غیرقانونی شده هیچ تعلقی به حکومت جدید نداشته باشد. دیوان دائمی داوری در مورد ادعای شرکت لایت هاوس این اصل را به صورت ضمنی تنظیم کرده‌است. در این دعوی فرانسه مدعی شد که یونان در مقابل تجاوز به حقوق اتباع این کشور توسط حکومت خودمختار کرت که پیش از تسلط مطلق یونان بر این جزیره انجام شده، مسئول است. دیوان داوری بین‌المللی نیز اظهار نظر کرد که از آنجایی که یونان جانشین حکومت قبلی شده پس عهده‌دار مسئولیت می‌باشد.
باطل نشدن جبران خسارت و استرداد به واسطه مرور زمان
در بخشی از اصول و برنامه‌های اولیه سازمان ملل دربارهٔ حق غرامت قربانیان تجاوز به حقوق بشر و حقوق بشردوستانه بین‌الملل این‌طور آمده‌است:
و اصل دوازدهم:
بنا به گزارش همتراز کمیسیون فرعی سازمان ملل «هرگونه تجاوز به حقوق بشر، حق جبران خسارت قربانیان و وارثان را به دنبال داشته و دولت‌ها را متعهد می‌کند تا تاوان صدمات واردشده توسط مجرمان را از آنان طلب کنند».
دو اصل کلی دیگر نیز در زمینه جبران نقص حقوق بشر وجود دارد. یکی اصل (از نادرست، درست به وجود نمی‌آید) است که طبق آن به کشوری که مرتکب جنایت شده نباید اجازه داد که از تجاوزات خود سود ببرد و دیگری اصل (کسب دارایی غیرعادلانه) است که با استناد به آن مجرم نخواهد توانست از پیامدهای گناه خود استفاده کند.
در طی کوچ اجباری و قتل‌عام ارمنیان و پس از آن اراضی، ساختمان‌ها، حساب‌های بانکی و سایر اموال ارمنیان توقیف شد. هنری مورگنتاو سفیر آمریکا در خاطراتش به حادثه‌ای اشاره می‌کند که مبین توقیف منظم و برنامه‌ریزی شده اموال بازماندگان قتل‌عام توسط حزب حاکم عثمانی است. او می‌نویسد:
براساس میثاق بین‌المللی حقوق سیاسی و مدنی که در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۳ میلادی به تصویب دولت ترکیه رسیده و در همین تاریخ به اجرا درآمد. تعهدات ناشی از ماده یک دربارهٔ حقوق مردم در قبال دارایی و ثروت طبیعی شان و همچنین تعهدات به وجود آمده از ماده ۲۷ که قواعد خاصی برای اقلیت‌های فرهنگی و قومی در نظر گرفته درخور توجه است که سخن از بی عدالتی تاریخی و جبران آن به میان می‌آورد؛ لذا طبق ماده ۱ و ۱۷ میثاق مزبور ارمنیان می‌توانند برای گرفتن میراث فرهنگی (میراث فرهنگی ارمنیان در ترکیه) خود در مراجع صالح بین‌المللی اقامه دعوی کنند.
از آنجایی که هم ترکیه (۳۱ ژوئیه ۱۹۵۰) و هم ارمنستان (۲۳ ژوئن ۱۹۹۳) از امضاکنندگان کنوانسیون منع نسل‌کشی هستند، می‌توان به ماده هشت این کنوانسیون استناد کرد که تصریح می‌کند (هرکدام از طرفین ممکن است از نهادهای صالح سازمان ملل برای جلوگیری از کشتار در هر کجا که مناسب تشخیص داده شود، کمک گیرند). جلوگیری معنایی فراتر از صرف عدالت انتقام جویانه دارد. برای جلوگیری از وقوع جرم لازم است که تا حد امکان جلوی پیامدهای آن را گرفت. رسیدن به این هدف علاوه بر مجازات مجرمان، مستلزم استرداد و جبران خسارت نسل‌های بازمانده است؛ لذا ارمنستان هم می‌تواند به ماده نه کنوانسیون نسل‌کشی استناد جوید که می‌گوید:
بسیاری از کلیساها و صومعه‌ها در اتحاد جماهیر شوروی سابق که شامل ارمنستان نیز می‌شد در دهه ۱۹۹۰ به ارمنستان برگردانده شد. این اموال هفتاد سال پیش از این تاریخ به دنبال انقلاب بلشویکی مصادره شده بود. تصمیم دیوان دادگستری بین‌المللی دربارهٔ جنایت نسل‌کشی، می‌تواند تقاضای استرداد هویت فرهنگی و سایر اموال مصادره شده را به صاحبان حقیقی آن یعنی مردم و کلیسای ارمنی تسهیل کند.
قانون بین‌المللی
پس از هولوکاست، که توسط آلمان نازی و متحدانش، قبل از جنگ جهانی دوم و در طول جنگ جهانی دوم، به وقوع پیوسته بود، لمکین با موفقیت کارزاری راه اندازی کرد که در آن قوانین بین‌المللی تعریف کرده و ممنوعیت نسل‌کشی را نیز اظهار نمود. در سال ۱۹۴۶، اولین جلسه مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه ای را تصویب کرد که نسل‌کشی طبق قوانین بین‌المللی جرم محسوب شده و به نمونه‌هایی از این قبیل وقایع نیز اشاره می‌کند (اما تعریف کامل قانونی از این جرم را ارائه داده نشد). در سال ۱۹۴۸، مجمع عمومی سازمان ملل متحد کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایات نسل‌کشی (CPPCG) را تصویب کرد. در این سال برای اولین بار تعریفی برای جرم نسل‌کشی ارائه داده شد.
شورای امنیت سازمان ملل در مورد نسل‌کشی
قطعنامه ۱۶۷۴ شورای امنیت سازمان ملل، که توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۲۸ آوریل ۲۰۰۶ به تصویب رسید، «در سند نتایج اجلاس سران جهانی ۲۰۰۵، مجدداً در بندهای ۱۳۸ و ۱۳۹ روی مسئولیت حمایت از جمعیت در برابر نسل‌کشی، جنایات جنگی، پاکسازی قومی و جنایاتی از این قبیل که علیه بشریت هستند، تأکید می‌کند.»
توسط دادگاه‌های موقت
همه امضا کنندگان CPPCG ملزم به جلوگیری و مجازات جنایات نسل‌کشی چه در صلح و چه در زمان جنگ می‌باشند. البته برخی موانع اجرای این کار را مشکل می‌کند. به ویژه، برخی از امضا کنندگان – به عبارت دیگر کشورهای بحرین، بنگلادش، هند، مالزی، فیلیپین، سنگاپور، ایالات متحده، ویتنام، یمن و یوگسلاوی سابق – با این شرط که هیچ ادعایی برای نسل‌کشی نمی‌تواند بدون رضایت آنها علیه آنها به دیوان بین‌المللی دادگستری مطرح شود، این سند را امضا نموده‌اند.
دادگاه نورنبرگ (۱۹۴۵ – ۱۹۴۶)
رهبران نازی، اندکی پس از جنگ جهانی دوم به دلیل شرکت در هولوکاست و دیگر قتل‌های گسترده تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند. به علت اینکه تا قبل از سال ۱۹۴۸ به‌طور رسمی تعریفی توسط کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایات نسل‌کشی (CPPCG) از جرم «نسل‌کشی» و جنایاتی علیه بشریت ارائه نشده بود، مجرمان تحت پیگرد قانونی قرار نمی‌گرفتند.
دادگاه جنایی بین‌المللی برای یوگسلاوی سابق (۱۹۹۳ – ۲۰۱۷)
اصطلاح نسل‌کشی بوسنیایی به دو معنی بکار می‌رود. یکی به معنای قتل‌های مرتکب شده توسط نیروهای صرب) قوم صرب از نژاد اسلاو (در سربرنیتسا در سال ۱۹۹۵ می‌باشد، و دیگری به پاکسازی قومی اشاره می‌کند که در جاهای دیگر در طول جنگ بوسنیایی ۱۹۹۲–۱۹۹۵ انجام شده‌است.
دادگاه بین‌المللی جنایی برای رواندا (۱۹۹۴ تا حال حاضر)
دادگاه بین‌المللی کیفری برای رواندا (ICTR)، دادگاهی است که سازمان ملل به آن کمک مالی و با آن همکاری می‌کند تا در مورد جرائم مرتکب شده در رواندا در طول نسل‌کشی که در آوریل ۱۹۹۴ اتفاق افتاد پیگیری کند. نسل‌کشی ای که از روز ۶ آوریل شروع شد.
شعبه‌های فوق‌العاده در دادگاه‌های کامبوج (۲۰۰۳ تا حال حاضر)
خمرهای سرخ به رهبری پل پوت، تا مک و دیگر رهبران، قتل‌عام کردن گروه‌های ایدئولوژیکی مظنون را ترتیب دادند. بین سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹، تعداد قربانیان حدوداً ۱٫۷ میلیون کامبوجی تخمین زده می‌شود؛ که در این رقم، مرگ ناشی از کار بردگی نیز شامل می‌شود.
او۲
او۲ (O2) شرکت مخابرات بریتانیایی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
گروه استیلفلش
گروه استیلفلش (Asteelflash Group) شرکت الکترونیک فرانسوی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
گالبریت لوری کول
گالبریت لوری کول (Galbraith Lowry Cole؛ ۱ مه ۱۷۷۲ – ۴ اکتبر ۱۸۴۲) فرد نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
باغ رئیس عالی
باغ رئیس عالی (یا در برخی منابع نوشاد و باغ حاج قاسمی ها، ) روستایی از توابع بخش کاکی، شهرستان دشتی در استان بوشهر است. این روستا که قدمتی طولانی دارد حدفاصل روستای شعری در جنوب، مل بورک و هلالی حاج عوض در شمال ، رودخانه مند و باغ زنبیل در قریه چاه حسین جمال در مغرب و باغ شور و شالی در مشرق قرار دارد و از پتانسیل مناسبی برای کشاورزی و دامداری و ایجاد نخلستانهای بزرگ برخوردار است. این روستا دارای مسجدی قدیمی است که با حمایت میرزا احمد دشتی نجفی بازسازی و مرمت شد. این روستا که بزرگان و نیاکان آن و حتی کشاورزان بنام منطقه حاشیه نشین مندستان از آن بنام روستای باغ حاج قاسمی ها یاد میکنند اهالی آن اصالتا از اقوام بزرگ و بنام منطقه دشتی یعنی حاجیان دشتی میباشند و از دیر باز در این منطقه مندستان حضور داشته و در حاشیه رودخانه مند به کشاورزی و دامداری مشغول بوده اند و قرابت و نزدیکی زیادی با حاجیان روستای شعری ،برمصاد ،کناری،مغدان،چاه حسین جمال و رئیسهای گنخک و آبدان و داراب خان در شنبه دارند. اهالی این روستا دارای نام خانوادگی حاجیان دشتی بوده اند(برابر اسناد موجود)که در گذر زمان نام خانوادگی آنان به احمدی تغییر یافته است. ساکنان روستای باغ رئیس عالی یا ثبت شده بنام باغ نوشاد با کد 231930 (کتاب فرهنگ و آبادیهای شهرستان دشتی) و تصویبنامه شماره 64012 1365/ 09 /05  وزارت کشور در سال 1365 در سالهای گذشته دارای جمعیتی در حدود پنجاه نفر بوده اند و همگی از بازماندگان جمال و نوشاد فرزند قاسم فرزند حسین فرزند حاج قاسم میباشند و املاک و زمینهای آنان از حوالی برمصاد تا مل بورک جنوب هلالی منصوری  در شمال و باغ زنبیلو در مغرب گسترده بوده است که در بن چاق های موجود اشاره شده است.
جمعیت
این روستا در بخش کاکی قرار داشته و تا سال ۱۳۶۵ جمعیت آن حدود 57 فر (11خانوار) بوده‌است.
سیل سال ۱۳۶۵
سیل ویرانگر ۱۳۶۵ پس از سه شبانه روز بارش متوالی در بامداد مورخه ۱۱ آذر ۱۳۶۵ به‌طور کامل تمام روستاهای حاشیه رودخانه مُند را از جمله روستای باغ رئیس عالی محاصره نمود که بعد از دو شبانه روز متوالی با کمک یکی از قایقهای امدادی ،اهالی این روستا در ابتدا به سمت بردخون و سپس کاکی منتقل گردیدند.
مردم این روستا در فصل کشاورزی به صورت موقت همچنان به این روستا برمی گردند و به امورات کشاورزی بصورت  دیم می‌پردازند و در اقدامی تحسین برانگیز اقدام به آباد نمودن مسجد روستا و کاشت تعدادی نخل در مجاورت آن نموده اند که این گامی کوچک در آبادانی مجدد روستا بشمار میرود و در کلیه روستاهای مجاور رودخانه مند این امر بصورت خودجوش درحال وقوع میباشد و امید است با استعانت دولت شاهد آبادانی حاشیه نشینان مند باشیم.
منابع
منابع:کتاب فرهنگ و آبادیهای شهرستان دشتی ، دیوان محزون مرحوم محمد عبدی دشتی ، معاونت آموزشی دادگستری استان تهران و بانک قوانین کشور به ادرس:
www.dadgostary_tehran.ir
Www.ghavanin.ir/detail.asp?id=6807
استورم رید
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم اتفاقی از نسبت‌های یادبود اشاره کرد.
فیلم
۱۲ سال بردگی (۲۰۱۳)
جرمی دنکوین
جرمی دنکوین (Jérémy Denquin؛ زادهٔ May 18, 1977) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلرمون فوت، باشگاه فوتبال لو مان، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
زکریا الهریش
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
ویکی‌پدیای سندی
ویکی‌پدیای سندی (سنڌی وکیپیڊیا) نسخه زبان سندی وبگاه ویکی‌پدیا است که در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۰۶ ایجاد شده‌است.
ضریب بهره ترانسفورماتور
ضریب بهره ترانسفورماتور در یک مدار یکسوساز نسبت توان DC در مقاومت بار به نسبت AC در سیم‌پیچ ثانویه ترانسفورماتور است.
که V_A به صورت زیر تعریف می‌شود:
شهرستان دینگگیه
شهرستان دینگگیه (به لاتین: Dinggyê County) یک منطقهٔ مسکونی در چین است که در شیگاتسه واقع شده‌است.
منطقه ۸۵ (قطر)
منطقه ۸۵ یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در الشحانیه (شهرداری) واقع شده‌است. منطقه ۸۵ ۴۲۳٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۰۸ نفر جمعیت دارد.
پیکسمانیا
پیکسمانیا (Pixmania) شرکت الکترونیک فرانسوی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
آلیس لودویگ
آلیس لودویگ (Alice Ludwig؛ ۱۵ ژانویه ۱۹۱۰ – ۲ نوامبر ۱۹۷۱) تدوین‌گر اهل آلمان بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به رامبرانت و آنا و الیزابت اشاره نمود.
احمد عزاقه
احمد عزاقه (Ahmed Azzaqa؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیبی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
کلهمین
کلهمین، روستایی در دهستان فنوج بخش مرکزی شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۴ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است.
جان کوپر (نظامی)
جان کوپر (John Cooper؛ زادهٔ February 17, 1955) فرد نظامی اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده‌است.
اوشیتسکا (مجموعه تلویزیونی)
اوشیتسکا (Osiecka) یک مجموعه تلویزیونی زندگی‌نامه‌ای لهستانی است که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این سریال برپایهٔ زندگی آگنیشکا اوشیتسکا ساخته شده و در آن به برخی از واقعیت‌های هنری، اجتماعی و سیاسی آن دوران پرداخته شده، و چشم‌اندازی است از زندگی فرهنگی و اجتماعی ورشو و لهستان در طول چندین دهه متمادی. اگرچه در این سریال به کل زندگی اوشیتسکا پرداخته نشده، اما توانست میلیون‌ها بیننده را به خود جذب کند. از دیگر شخصیت‌های مشهوری که در این سریال به نحوی به آنها اشاره شده می‌توان از زبیگنیف سیبولسکی، بوگومیو کوبی‌یلا، الژبیه‌تا چیژفسکا و یرمی پشیبورا نام برد.
ریستو ماتاس
ریستو ماتاس (Risto Mätas؛ زادهٔ April 30, 1984) پرتاب‌گر نیزه اهل استونی است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شرکت کرده‌است.
پائول دسائو
پائول دسائو (Paul Dessau؛ December 19, 1894 – 1894:12:19, June 28, 1979) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و استاد دانشگاه اهل آلمان شرقی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به جبل طارق و آنا و الیزابت اشاره نمود.
کرخلبی (ناحیه شومپرک)
کرخلبی یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه شومپرک واقع شده‌است. کرخلبی ۶٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۹ نفر جمعیت دارد و ۳۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شبکه اجتماعی توزیع‌شده
شبکه اجتماعی توزیع شده یا شبکه اجتماعی فدرال یک خدمت شبکه اجتماعی اینترنتی است که به صورت غیر متمرکز در بین ارائه‌دهندگان مجزا (چیزی مانند ایمیل اما برای شبکه‌های اجتماعی) توزیع شده‌است؛ مانند آن چیزی که در فدیورس می‌بینیم. چنین شبکه‌ای شامل چندین وب سایت اجتماعی است که در آن‌ها کاربران هر سایت با کاربران هر یک از سایت‌های درگیر ارتباط برقرار می‌کنند. از دیدگاه اجتماعی ممکن است این مفهوم با مفهوم رسانه اجتماعی یک عنوان ابزار عمومی مقایسه شود.
تعدادی از ارائه دهندگان خدمات شبکه‌های اجتماعی این اصطلاح را به‌طور گسترده‌تر برای توصیف خدمات منحصر به ارائه دهنده که به‌طور معمول از طریق ابزارک‌های اضافه شده یا افزونه‌ها در وب سایت‌های مختلف توزیع می‌شوند استفاده می‌کنند. از طریق افزودنی‌ها، عملکرد شبکه‌های اجتماعی در وب سایت‌های کاربران پیاده‌سازی می‌شود.
مقایسه نرم‌افزار و پروتکل‌ها
پروژه‌های شبکه اجتماعی توزیع شده به‌طور کلی نرم‌افزار، پروتکل یا هر دو را توسعه می‌دهند. نرم‌افزار عموماً آزاد و متن‌باز و پروتکل‌ها نیز عموماً باز و آزاد هستند.
استانداردهای باز مانند مجوز OAuth، تأیید هویت OpenID، فدراسیون OStatus، پروتکل فدراسیون ActivityPub، کشف ابرداده XRD، پروتکل مخاطبین قابل انتقال، پروتکل فدراسیون Wave، پروتکل پیام رسانی گسترده و حضور (XMPP) (مثلاً Jabber)، رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی ویجت OpenSocial، ریزقالب‌ها مانند XFN و hCard، و خوراک‌های وب اتم (که به‌طور فزاینده‌ای به عنوان Open Stack خوانده می‌شوند) اغلب به عنوان فناوری‌هایی ذکر می‌شوند که امکان ایجاد شبکه‌های اجتماعی توزیع شده شده را فراهم می‌آورند.
شهرستان دینگنان
شهرستان دینگنان (به لاتین: Dingnan County) یک شهرستان جمهوری خلق در چین است که در گانژوو واقع شده‌است.
خیرآباد (فنوج)
خیرآباد، روستایی در دهستان فنوج بخش مرکزی شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۶۵ نفر (۹۶ خانوار) بوده‌است.
جرمی دی ماگالهس
جرمی دی ماگالهس (Jérémy De Magalhaes؛ زادهٔ November 21, 1983) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارنت و باشگاه فوتبال کن اشاره کرد.
آلیس مرتون
آلیس مرتون (Alice Merton؛ زادهٔ September 13, 1993) موسیقی‌دان اهل آلمان و کانادا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. معروفترین ترانه وی بی‌ریشه است که در چارت فرانسه به رتبه یک دست یافت. اولین آلبوم استودیویی وی نعنا نام دارد.
پارک استانی
پارک استانی Provincial park (یا پارک سرزمینی) پارکی است که بر خلاف پارک ملی توسط یکی از استان های یک کشور اداره می‌شود. آنها شبیه پارک‌های دولتی در کشورهای دیگر هستند. آنها معمولاً برای تفریح برای عموم باز هستند. محیط آنها ممکن است کم و بیش به شدت محافظت شود. آرژانتین، بلژیک، کانادا و آفریقای جنوبی از جمله کشورهایی هستند که پارک‌های استانی دارند.
منطقه ۸۶ (قطر)
منطقه ۸۶ یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در الشحانیه (شهرداری) واقع شده‌است. منطقه ۸۶ ۳۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۲۷۴ نفر جمعیت دارد.
پارک دولتی
پارک‌های دولتی ، پارک‌ها یا دیگر مناطق حفاظت‌شده‌ای هستند که در سطح زیر ملی در آن کشورها مدیریت می‌شوند که از «دولت» به عنوان یک زیربخش سیاسی استفاده می‌کنند. پارک‌های ایالتی معمولاً توسط یک ایالت برای حفظ یک مکان به دلیل زیبایی طبیعی، علاقهٔ تاریخی یا پتانسیل تفریحی آن ایجاد می‌شوند. پارک‌های دولتی در مدیریت دولت هر ایالت ایالات متحده، برخی از ایالت‌های مکزیک و در برزیل وجود دارد. این اصطلاح در ایالت های ویکتوریا و نیو ساوت ولز استرالیا نیز استفاده می‌شود. اصطلاح معادل مورد استفاده در کانادا، آرژانتین، آفریقای جنوبی و بلژیک، پارک استانی است. سیستم‌های مشابهی از پارک‌های نگهداری‌شده توسط دولت محلی در کشورهای دیگر وجود دارد، اما این اصطلاح‌ها متفاوت هستند.
فرانیا شرامک
فرانیا شرامک (Fráňa Šrámek؛ January 19, 1877 – July 1, 1952) نویسنده، شاعر و نمایشنامه‌نویس زندگی‌باور، آنارشیست و امپرسیونیست اهل چکسلواکی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به باد سیمگون اشاره نمود.
ایدمیا
ایدمیا (IDEMIA) شرکت خوشه‌ای فرانسوی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
فرج البرعصی
فرج البرعصی (فرج البرعصي؛ ۱۹۶۰ – August 11, 1989) بازیکن فوتبال اهل لیبی بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال لیبی بازی کرده‌است.
جورج بکویث
جورج بکویث (George Beckwith؛ 1753 – 20 march ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
نیروهای محافظت عامه افغانستان
نیروهای محافظت عامه افغانستان (به Afghan Public Protection Force) (APPF)، یک نهاد فراهم کننده خدمات امنیتی در حکومت جمهوری اسلامی افغانستان است که به هدف محافظت از مردم، تأسیسات، تسهیلات و پروژه‌های ساختمانی ایجاد گردیده بود. نیروهای محافظت عامه یک تجارت دولتی (SOE) مربوط به وزارت امور داخله جمهوری اسلامی افغانستان بود و به این منظور ایجاد گردید تا با مشتریان داخلی و بین-المللی (مانند، موسسات کمک کننده دولتی، سازمان مردم‌نهاد، شرکت‌های خصوصی، نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (ISAF) و …) برای فراهم نمودن خدمات امنیتی وارد قرارداد شود. نیروهای محافظت عامه افغانستان از ۲۰ مارس ۲۰۱۲ تا ۲۰ مارس ۲۰۱۳ باید به عنوان تنها فراهم کننده خدمات در مقابل پول، جایگزین تمامی شرکت‌های امنیتی خصوصی غیردیپلماتیک می‌شد. محافظان APPF طبق قانون ملزم نیستند تا جرایم را تحقیق نمایند یا مظنون‌ها را دست‌گیر کنند.
پس‌زمینه
منابع مرتبط به نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) می‌گویند که این برنامه نخستین‌بار در ۲۰۰۹ ایجاد گردید تا پولیس، دارای یونیفورم افغان بتوانند بیشتر به وظیفه اصلی پولیس که تنفیذ قانون است تمرکز نمایند. نیروهای محافظت عامه افغانستان به تاسی از فرمان ۶۲ ریاست جمهوری (PD 62) مورخ ۱۷ آگوست ۲۰۱۰ که طی آن شرکت‌های امنیتی خصوصی در افغانستان منحل گردید، به عنوان مکانیزم جایگزین دولت برای ارایه خدمات امنیتی عمل می‌نماید. براساس گزارش رسانه‌ها، رئیس‌جمهور کرزی شرکت‌های امنیتی خصوصی را به عنوان یک ساختار موازی و بازرسی نشده قدرت توصیف کرده‌است که تلاش‌ها برای ایجاد ثبات در کشور را تضعیف می‌کند. رسانه‌ها و پژوهش‌گران منبع باز می‌گویند که شرکت‌های امنیتی خصوصی در رابطه به فساد و انحراف وجوه و پرسنل مربوطه سکتور امنیتی افغان مورد انتقاد قرار گرفته‌اند و مسئول جرایم فراوانی علیه مردم هستند.
یک استراتیژی میانی برای اجرای فرمان ۶۲ ریاست جمهوری به تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۱۱ توسط وزیر امور داخله جمهوری اسلامی افغانستان بسم الله محمدی و مشاور ارشد رئیس‌جمهور کرزی اشرف غنی به امضاء رسید که طبق آن شرکت‌های امنیتی خصوصی بر اساس فرمان ۶۲ ریاست جمهوری به‌طور رسمی الی ۲۰ مارس ۲۰۱۲ به کار خود ادامه می‌دهند. این استراتیژی میانی به شرکت‌های امنیتی خصوصی که پایگاه‌های آیساف، پروژه‌های ساختمانی و امنیت سایت‌های ثابت را به عهده دارند اجازه می‌دهد تا الی ۲۰ مارس ۲۰۱۳ به وظایف خود به‌طور کامل ادامه دهند. قراردادهای امنیتی دیپلماتیک طبق اصولی که در قرارداد وین درباره روابط سیاسی وضع شده‌است از این فرمان مستثنی می‌باشد.
تشکیلات
وب سایت رسمی APPF آمده‌است که، «مرکزی فرمان‌دهی نیروهای محافظت عامه افغانستان در کابل مستقر بوده و مراکز فرمان‌دهی آن در هشت زون که عبارت از هرات، شمشاد، مزار شریف، شهر کندز، قندهار، گردیز، شهر هلمند و شهر جلال‌آباد می‌باشد مستقر گردیده‌است. نیروهای محافظت عامه افغانستان توسط معین وزارت امور داخله جمال صدیقی، کسی که ریاست هیئت اجرائی تصدی دولتی نیروهای محافظت عامه افغانستان را بر عهده دارد، رهبری می‌گردد. وی دو معاون دارد، برید جنرال سردار محمد سلطانی رئیس اوپراسیون/عملیات‌ها و آقای نورخان حیدری رئیس امور تجاری».
گروه مشورتی نیروهای محافظت عامه افغانستان در سپتامبر ۲۰۱۱ توسط آیساف تشکیل شد تا در همکاری با وزارت امور داخله به ایجاد و تطبیق این برنامه کمک کند. طبق گزارش‌ها، اجرای موفقیت‌آمیز این برنامه می‌تواند تا ۲۰ میلیارد دالر از هزینه‌های نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف)، USAID و پروژه‌های انکشافی اجتماع بین‌المللی صرفه جویی نماید و باعث ایجاد هزارها شغل برای افغان‌ها شود.
روند انتقال
روند انتقال به نیروهای محافظت عامه افغانستان گفته می‌شود که دارای سه هدف اصلی است: انتقال پرسونل موجود شرکت‌های امنیتی خصوصی به نیروهای محفاظت عامه افغانستان، انتقال قراردادهای موجود به نیروهای محافظت عامه افغانستان و انتقال اختیاری شرکت‌های امنیتی خصوصی موجود به شرکت‌های مدیریت خطر. شرکت‌های مدیریت خطر (RMC) در استراتیژی میانی قرار ذیل تعریف شده‌است:
«شرکت‌های مشورتی در رابطه به امنیت اشخاص، امور لوژستیکی، حمل و نقل کالاها و تجهیزات، سوق و اداره کارکنان امنیتی APPF بر مبنای نورم‌های حرفه‌ی، که از روش‌های متعارف در صنعت اتخاذ شده و وزارت امور داخله با آن موافقت نموده‌است، مشاوره را فراهم می‌کنند. شرکت‌های مدیریت خطر هیچ‌گونه خدمات امنیتی فراهم نمی‌کنند، اما خدمات مشاورت و امور سوق اداره را به نمایندگی از همکاران تطبیق کننده انکشافی و قرارداد خدمات امنیتی با APPF برای نهادهای انکشافی را به نمایندگی از همکار تطبیق کننده فراهم می‌کند.»
سبیلان جعفر
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۸ نفر (۸۱ خانوار) بوده‌است.
نیروهای محافظت عامه افغانستان
روند انتقال
ماده‌های سوم و چهارم فرمان ۶۲ ریاست جمهوری به شرکت‌های امنیتی خصوصی دو گزینه می‌دهد، یا آن‌ها تسلیحات و تجهیزات خود را به حکومت جمهوری اسلامی افغانستان بفروش برسانند یا آن‌ها را از کشور خارج نمایند.
آموزش
مرکز آموزش نیروهای محافظت عامه افغانستان (ATC) در ولایت کابل تأسیس شده‌است و آموزش‌ها توسط استادان مجرب از پلیس ملی افغانستان در همکاری با پرسنل ماموریت-آموزش ناتو در افغانستان و داینکورپ (شرکت صنایع جنگ‌افزاری آمریکایی) فراهم می‌گردد. برنامه آموزشی APPF برای محافظان عادی برای ۳ هفته بوده و قرار گزارش‌ها مشتمل بر ۷۴ هدف آموزشی است که شامل دفاع از خود، آموزش تسلیحات، تاکتیک‌های ابتدایی پلیس و روابط اسلامی می‌باشد.
شرایط استخدام و امتیازات محافظان
محافظان نیروهای محافظت عامه افغانستان که پذیرفته می‌شوند از امتیازات ذیل برخوردار می‌گردند:
نگرانی‌ها و راه پیش‌رو
اسوشیتید پریس گزارش می‌دهد که رئیس کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان ایالات متحده، نماینده هاورد مک‌کیون قانونی را در مجلس پیشکش خواهد کرد که «قراردادی‌های خصوصی و افغان‌ها را از محافظت تأسیسات ایالات متحده منع می‌کند». این قانون پیشنهادی تصریح می‌کند که اکر رئیس‌جمهور این لایحه را رد کند، «وی باید به کنگره ایالات متحده اطمینان دهد که قراردادی‌های امنیتی خصوصی یا نیروهای محافظت عامه افغانستان حداقل می‌توانند به اندازه محافظتی که نیروهای مسلح ایالات متحده فراهم می‌کنند، از تأسیسات محافظت نمایند».
نیروهای محافظت عامه افغانستان خبری را در ۲۰ مارس ۲۰۱۲ نشر نموده و گزارش می‌دهد که ۱۲ جواز شرکت‌های مدیریت خطر و ۱۸ جواز قراردادی‌های امنیتی خصوصی صادر شده‌است. در مقالهٔ که به تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۱۲ در واشینگتن پست به نشر رسید، گفته شده‌است که «حکومت افغانستان به شرکت‌های خصوصی از چند هفته تا ۹۰ روز فرصت داده‌است که خود را از محافظین امنیتی خصوصی به نیروهای محافظت عامه افغانستان تغییر دهند، این تمدید فرصت تنها سه روز قبل از ضرب الاجل قبلی که ۲۱ مارس ۲۰۱۲ تعیین شده بود نشر می‌شود. اسوشیتید پرس گزارش داد، که تا تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۲ انتظار می‌رود تا ۱۱٬۰۰۰ محافظین شرکت‌های امنیتی خصوصی به برنامه نیروهای محافظت عامه حکومت افغانستان انتقال نموده باشند.
ورزشگاه تدی
استادیوم تدی یک ورزشگاه در اورشلیم است. این ورزشگاه حدود ۳۱ هزار نفر گنجایش دارد و به احترام شهردار سابق این شهر، تدی کولک نام‌گذاری شده‌است.
این ورزشگاه به‌عنوان استادیوم خانگی چند تیم از جمله باشگاه فوتبال بیتار اورشلیم و تیم ملی فوتبال اسرائیل استفاده می‌شود.
ساکار سر
ساکار سر (Sakar Sar) یک قله کوهستانی است که در ارتفاع ۶۲۷۲ متری (۲۰۵۷۷ فوت) از سطح دریا قرار دارد. این منطقه در هندوکش-قره‌قروم، بخشی در منطقه گلگت-بلتستان در کشمیر تحت مدیریت پاکستان و بخشی در دالان واخان افغانستان قرار دارد.
اولین صعود موفقیت‌آمیز توسط یک تیم ژاپنی در اوت ۱۹۹۹ انجام شد.
موقعیت
ساکار سر در ۹ کیلومتری شرق گردنه ارشاد و در حوضه آبریز بین واچاندرجا در شمال و چپورسان در جنوب قرار دارد. نقطه مسلط به این کوه، کوهی به ارتفاع ۶۶۱۰ متر در قره‌قروم است که در ۲/۲۶ کیلومتری شرق کوز سار (۶۶۷۷ متر) قرار دارد. همچنین در چند کیلومتری گذرگاه دیلیسنگ، یک مسیر تجاری مرزی تاریخی و غیرقابل استفاده قرار دارد که مردم قرقیزستان و سکونتگاه‌های مردم وخی را به هم متصل می‌کند.
اولین صعود
یک تیم ژاپنی متشکل از آکیرا میازاوا، ماکوتو ایشیکاوا، کانجی کامئی و ترواکی سوزوکی و دو باربر به قله رسیدند.
بی‌ریشه (ترانه)
«بی‌ریشه» تک‌آهنگی از هنرمند اهل آلمان آلیس مرتون است که در ۲ دسامبر ۲۰۱۶ منتشر شد.
این تک‌آهنگ در چارت‌های آلمان، ایتالیا، فرانسه، لوکزامبورگ، لهستان، اسلوونی و اسرائیل جزو ده ترانه اول قرار گرفت.