cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کاواکامی گنسای
کاواکامی گنسای (December 25, 1834 – 1834:12:25, January 13, 1872) شمشیرزن و یکی از چهار آدمکش باکوماتسو اهل ژاپن بود.
شیشه اپال
شیشه اپال (در ایران آرکوپال ) ماده‌ای است بین چینی و شیشه که از آن ظرف مانند کاسه و پشقاب می‌سازند. علت کدر بودن این نوع شیشه، غالباً بروز پدیده جدایش فازی در مقیاس میکروسکوپی است. این پدیده باعث انکسار نور و در نتیجه کدر شدن شیشه می‌شود. در برخی از انواع شیشه اپال، به دام افتادن حباب‌های ریز گازی در شیشه باعث کدر شدن می‌شود. این دسته از شیشه‌های اپال، «اپال حباب‌دار» نامیده می‌شوند.
ظروف اوپال معمولا نشکن بوده، در برابر حرارت مقاوم است، از چینی سبک‌تر و به مراتب نازک‌تر است. ظروف اپال بر خلاف ظروف چینی در میهمانی‌ها و مراسم رسمی استفاده نمی‌شوند. این ظروف از نظر بهداشتی سالم بوده و برای سلامتی انسان مضر نیستند.
تاریخچه
ظروف اپال برای نخستین بار در قرن شانزدهم در ونیز ساخته شدند. بعدها و در قرن نوزدهم، شرکتی فرانسوی به نام آرک، ظروف اوپال را با روش گریز از مرکز به تولید انبوه رساند. از همین رو در ایران نام تجاری محصول این شرکت «آرکوپال» به این نوع از ظروف اطلاق می‌شود.
ماهانه به‌طور متوسط یک و نیم میلیارد تومان ظروف اوپال به ایران وارد می‌شود.
روش ساخت
انواع شیشه‌های اپال دارای ترکیبات متفاوتی هستند. اما اغلب اپال‌های تجارتی، دارای بیشا از ۶۰ درصد SiO۲ هستند. مواد اصلی سازنده اوپال، همان مواد تشکیل دهنده شیشه و بلور است. شامل: خرده شیشه، سیلیس، آهک و کربنات سدیم. تفاوت اصلی مواد تشکیل دهنده اوپال با شیشه، در افزودن فلوراید یا فلداسپات و کریولیت به عنوان رنگ دهنده می‌باشد.
این شیشه‌ها همچنین دارای مقادیر قابل توجهی اکسید سدیم، اکسید کلسیم و اکسید آلومینیوم هستند. برای تقویت خاصیت شوک‌پذیری در ترکیب شیشه اپال بیش از ۱۲ درصد اکسید بور استفاده می‌شود. همچنین در ترکیب برخی از انواع اپال، از فسفات‌های مختلف نیز استفاده می‌شود.
مجموعه این مواد در دمای ۱۵۰۰ تا ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد ترکیب شده و با استفاده از نیروی گریز از مرکز، به شکل ظرف مورد نظر در می‌آیند. به همین دلیل ظروف اوپال بسیار نازک‌تر از ظروفی هستند که با استفاده از قالب و پرس ساخته می‌شوند.
کنفدراسیون آلمان
کنفدراسیون آلمان اتحادیه‌ای بود که پس از کنگره وین در ۱۸۱۵ میلادی میان ایالت‌های آلمانی‌زبان اروپای مرکزی پدید آمد. این کنفدراسیون به صورت حائلی میان پروس و امپراتوری اتریش جای گرفته‌بود.
بریتانیا موافق و مشوق برپایی این کنفدراسیون در اروپای مرکزی بود تا هم در منطقه آرامشی برقرار سازد و هم در برابر توسعه‌طلبی فرانسه و روسیه در دو سوی سرزمین‌های آلمانی‌نشین ایستادگی کند.
کنگره وین در ۱۸۱۵ با تأکید بر اصل مشروعیت، راه را برای بازگشت خاندان سلطنتی به شهریارنشین‌های آلمانی هموار کرد، ولی به جای ۳۵۰ شهریارنشین تنها ۳۸ شهریارنشین خودمختار در یک کنفدراسیون به رهبری اتریش گردهم آمدند. ازین پس دیت یا مجلس نمایندگان این کنفدراسیون در فرانکفورت محلی برای رقابت دو کشور اصلی آن، یعنی اتریش و پروس، برای افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی خود و همچنین سرکوب جنبش‌های انقلابی شد.
از ۱۸۱۸ جنبش‌های ملی‌گرایی در بین دانشجویانی که در جنگ‌های ناپلئونی علیه فرانسه شرکت کرده بودند بروز کرد ولی تا ۱۸۳۰ مجالی برای مخالفت با استبداد سلطنتی پیدا نکردند. سوء قصد به جان شهریار ناسو بهانه لازم را به دست مترنیخ صدراعظم اتریش داد تا طی کنفرانس کالسباد در ۱۸۱۹ و وین در ۱۸۲۰ مجوز لازم برای سرکوب جنبش و لغو قانون اساسی ایالات جنوبی را به دست آورد.
انقلاب‌های ۱۸۳۰ در فرانسه (انقلاب ژوئیه) و دیگر کشورها آزادی‌خواهان آلمانی را به جنبش درآورد تا اینکه شهریارنشین‌های آلمانی نیز مجبور به اعطای قانون اساسی و پاره‌ای از آزادی‌ها شدند. این کنفدراسیون در عمل سست و ناکارامد بود و در پی انقلاب‌های ۱۸۴۸ و رقابت‌های اتریش و پروس از میان رفت؛ ولی دوباره در ۱۸۵۰ تجدید حیات نمود. شکست انقلاب ۱۸۴۸، با اینکه منجر به برکناری مترنیخ شد موضوع وحدت آلمان را به تعویق انداخت.
رقابت‌های دو عضو نیرومند این کنفدراسیون سرانجام در ۱۸۶۶ به جنگ اتریش-پروس و فروپاشی کنفدراسیون انجامید. از خاکستر این اتحادیه کنفدراسیون آلمان شمالی پدید آمد.
منابع
Wikipedia contributors, "German Confederation," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=German_Confederation&oldid=449203742 (accessed September 15, 2011).
با عشق، سایمون
با عشق، سایمون (Love, Simon) یک فیلم رمانتیک به کارگردانی گرگ برلانتی است که در ۱۶ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد و درباره پسری دبیرستانی به نام سایمون اسپِیر (نیک رابینسون) است که همجنسگرا است که این موضوع را به کسی اعلام نکرده است.
این فیلم بر اساس رمان پرفروش و موفق سایمون در برابر مرام‌نامه هوموساپین‌ها به نویسندگی بکی آلبرتالی ساخته شده است.
با الهام از این فيلم، سریالی با نام با عشق، ویکتور توسط ایزاک آپاکر و الیزابت برگر و به تهیه کنندگی نیک رابینسون ساخته شد و این سریال در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰ در هولو به نمایش درآمد و در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۲ پس از سه فصل پایان یافت.
نقش ها
کینان لانسدیل در نقش برم گرینفیلد
کاترین لانگفورد در نقش لیا برک
جاش دوهامل در نقش جک اسپیر
الکساندرا شیپ در نقش اَبی سوسو
خورخه لندبورگ جونیور در نقش نیک آیزنر
تولید
این اولین فیلم تولید شده توسط یک استودیوی بزرگ هالیوود بود که در آن یک قهرمان همجنس گرای نوجوان حضور داشت.
پخش
کلمات "ساعت به ساعت یادداشت به یادداشت" را می توان بر روی دیوار اتاق سیمون دید که اشاره به ایمیل سیمون است.("hourtohour.notetonote @ gmail .com")
احمد ناجی سالم
احمد ناجی سالم (Ahmed Nagui Salem؛ زادهٔ ۱۹۵۳) بازیکن فوتبال است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
سم منکشاو
فیلد مارشال فرامجی جمشیدی منک‌شاو, April 3, 1914 – 1914:04:03, June 27, 2008)، معروف به سام منکس شاو و سام بهادر ("سام شجاع")، رئیس ستاد ارتش ارتش هند در جنگ هند و پاکستان ۱۹۷۱ بود و اولین افسر ارتش هند بود به درجه مارشال (ژنرال ۵ ستاره) ارتقا یافت. فعالیت نظامی فعال وی در طول چهار دهه و پنج جنگ آغاز شد و این کار با خدمت در ارتش هند انگلیس در جنگ جهانی دوم آغاز شد.
مانکشاو در سال ۱۹۳۲ به اولین دوره جذب آکادمی نظامی هند، دهرادون پیوست. وی به گردان ۴، هنگ ۱۲ نیروی مرزی مأمور شد. در جنگ جهانی دوم به خاطر جلب و جنب کاری به او صلیب نظامی اعطا شد. به دنبال تجزیه هند در سال ۱۹۴۷، وی دوباره به هشتمین تفنگ گورخا منصوب شد. منکشاو در جریان جنگ هند و پاکستان ۱۹۴۷ و بحران حیدرآباد به نقش برنامه‌ریز منصوب شد و در نتیجه، او هرگز فرماندهی یک گردان پیاده را نداشت. وی ضمن خدمت در اداره عملیات نظامی به درجه سرتیپی ارتقا یافت. وی در سال ۱۹۵۲ فرمانده تیپ ۱۶۷ پیاده‌نظام شد و تا سال ۱۹۵۴ در سمت خود به عنوان مدیر آموزش نظامی ستاد ارتش خدمت کرد.
وی پس از گذراندن دوره فرماندهی بالاتر در کالج دفاع شاهنشاهی، به عنوان افسر کل فرماندهی لشکر ۲۶ پیاده‌نظام منصوب شد. وی همچنین به عنوان فرمانده دانشکده ستاد خدمات دفاعی خدمت کرد. در سال ۱۹۶۱، مانکس شاو اظهار نظرات تحقیرآمیزی در مورد رهبری سیاسی کرد که به مخالفانش اجازه می‌داد او را عنوان یک فرد غیر مهین پرست خطاب کنند، و او به فتنه متهم شد. وی پس از تبرئه در دادگاه تحقیق بعدی، در نوامبر ۱۹۶۲ فرماندهی سپاه IV را بر عهده گرفت. سال بعد، منکشاو به سمت فرماندهی ارتش ارتقا یافت و فرماندهی غرب را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۶۴ به فرماندهی شرقی منتقل شد.
منکشاو که قبلاً فرماندهی نیروها را در سطح لشکر، سپاه و منطقه ای بر عهده داشت، در سال ۱۹۶۹ هفتمین رئیس ستاد ارتش شد. تحت فرماندهی وی، نیروهای هند در جنگ هند و پاکستان ۱۹۷۱، که منجر به ایجاد بنگلادش در دسامبر ۱۹۷۱ شد، مبارزات پیروزمندانه ای را علیه پاکستان انجام دادند.
استاد لورنس فلسفه باستان
استاد لورنس فلسفه باستان (Laurence Professor of Ancient Philosophy) عنوانی است که از ۱۹۳۰ در دانشگاه کمبریج و به افتخار پرسیوال میتلند لورنس ایجاد شده است. این کرسی، قدیمی‌ترین کرسی استادی فلسفه باستان در جهان است. از کسانی که این عنوان را به دست آوردند می‌توان به ویلیام گاتری اشاره گرد.
پیوتر شیفکیویچ
پیوتر شیفکیویچ (Piotr Siwkiewicz؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۶۲) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به پزشکان، دوران افتخار، قانون حقیقی، ع چون عشق، هتل ۵۲، دهن‌به‌دهن، پدر متیو، رنگ‌های خوشبختی، خانه کشیش، تیم، کارآگاهان جنایی، چه خوب و چه بد، سال‌های شیرین، اجاره‌نشین‌ها و دیروز اشاره نمود.
گادجی نبی‌یف
گادجی نبی‌یف یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور روسیه است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ اشاره کرد.
مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹
نبی‌یف در وزن ۷۹ کیلوگرم کشتی آزاد مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ نورسلطان حاضر بود که در مسابقه اول یودای تاکاهاشی از ژاپن را شکست داد اما در مسابقه بعد به کایل داک از آمریکا باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مراحل شانس مجدد اوبیک نصیروف از قرقیزستان را شکست داد و به دیدار رده‌بندی رسید. وی در این دیدار رشید قربانف از ازبکستان را شکست داد و مدال برنز وزن ۷۹ کیلوگرم را بدست آورد.
دهه ۱۳۴۰ (خورشیدی)
دهه ۱۳۴۰ صدو سی و چهارمین دهه تقویم هجری خورشیدی است.
اریب‌جناغی
اریب‌جناغی نام یک سرده از راسته بریده‌مهرگان است.
اولریش مارتن
اولریش مارتن (Ulrich Marten؛ زاده January 7, 1956) یک تنیس‌باز اهل آلمان غربی است.
استون‌وال (فیلم ۲۰۱۵)
استون‌وال (Stonewall) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی رولند امریش است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. رولند امریش، کارگردان آلمانی در این به موضوعی اجتماعی‌تاریخی پرداخته‌است. داستان فیلم به شورش‌های استون‌وال در سال ۱۹۶۹ و برخورد خشونت‌بار با فعالان حقوق همجنسگرایان در نیویورک می‌پردازد.
داستان
اندکی قبل از فرار از حومه محافظه کار در اواخر دهه 1960 و نقل مکان به شهر نیویورک ، دنی وینترز، پسر نوجوان همجنس گرا از ایندیانا ، در حین عشق ورزی با دوست پسرش توسط دوستانش کشف می شود. پدرش ناراحت است و در حالی که مادرش نسبت به پسرش دوسوگرا است، در مقابل شوهرش هم نمی ایستد. سپس پدرش از امضای درخواست کمک هزینه تحصیلی برای دانشگاه کلمبیا که دنی قرار است در آن شرکت کند، امتناع می کند، اما دنی به هر حال به نیویورک می رود و خواهر کوچکتر حامی خود فیبی را پشت سر می گذارد.
پس از رسیدن به خیابان کریستوفر در روستای گرینویچ ، با گروهی چند نژادی از بچه‌های خیابانی جوان، همجنس‌گرا، و جنسیت‌گرا دوست می‌شود و ملکه‌ها را دراگ می‌کشد و شاهد خشونت پلیس علیه آنها است. دنی با همراهی دوستانش به مسافرخانه استون وال می رود و توسط یک مرد مسن تر به نام تروور که یکی از اعضای انجمن ماتاچین است از او درخواست رقص می کند. در اواخر همان شب، پلیس به بار حمله کرد و تعدادی از مشتریان را دستگیر کرد. دنی، که دستگیر نشد، چون لباس‌های متقابل نداشت، روز بعد دوستش ری را در ایستگاه پلیس می‌برد. دنی، فقیر، سپس به فحشا روی می‌آورد و در حالی که او را می‌کشند، رسوا می‌شودتوسط مردی میانسال سپس دنی به جلسه انجمن ماتاچین می رود که مدعی است از طریق تطابق با جامعه به جای رادیکالیسم، به حقوق همجنس گرایان دست می یابد. در آنجا او تروور را پیدا می کند و با وجود اینکه نظرات آنها متفاوت است، در نهایت شب را با هم می گذرانند
دنی به زودی تروور را با مرد جوان دیگری پیدا می کند و با دل شکسته تصمیم می گیرد دهکده را ترک کند. بلافاصله پس از آن، او ربوده می شود و به زور به یک تجارت فاحشه طبقه بالا، به دستور اد مورفی، که مسافرخانه استون وال را اداره می کند، فرستاده می شود. مورفی با پلیس فاسد تبانی کرده و از جوانان همجنسگرای بی خانمان به نفع خود استثمار کرده است. دنی با کمک ری فرار می کند و هر دو برای مقابله با مورفی به نوار می روند. پلیس سپس به بار حمله کرد و دوباره تعدادی از مشتریان را دستگیر کرد. دنی مانند بقیه مشتریان به خیابان پرتاب می شود و علیرغم مخالفت تروور، آجری را به یکی از پنجره های بار پرتاب می کند و فریاد می زند "قدرت همجنس گرا!" این باعث تحریک جمعیت برای حمله به پلیس می شود، پلیس در پاسخ خود را در بار حبس می کند.
یک سال بعد، پس از اتمام سال اول دانشگاه، دنی به خانه برمی گردد و به خواهرش می گوید که قرار است در راهپیمایی آزادی همجنس گرایان در خیابان کریستوفر شرکت کند. فیلم در روز رژه به پایان می رسد، جایی که او پس از جمع شدن دوباره با دوستانش در خیابان راهپیمایی می کند و مادر و خواهرش را در پیاده رو کشف می کند.
کبوتر میوه‌خوار سرسفید
کبوتر میوه‌خوار سرسفید با نام علمی Ptilinopus eugeniae کبوتری از سردهٔ کبوتران میوه‌خوار است و بومی جزایر سلیمان می‌باشد. زیستگاه طبیعی این پرنده جنگل‌های مرطوب گرمسیری و نیمه‌گرمسیری است و تخریب آنها بقای این کبوترسان را مورد تهدید قرار داده است. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست در حال حاضر کبوتر میوه‌خوار کله‌سفید را به‌دلیل کاهش جمعیت آن در فهرست گونه‌های در مرز تهدید قرار داده است.
کریستی کانیون
کریستی کانیون (Christy Canyon؛ زاده ) یک بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.
نوربخشیه
سلسله یا نهضت شیعی نوربخشیه یکی از دو شعبه منشعب شده سلسله کبرویه می‌باشد. سلسله نوربخشیه به طرفداران سیدمحمدتقی نوربخش گفته می‌شود. سلسله کبرویه در دوره حکومت تیموریان توسط سید محمد قاینی معروف به سید محمد نوربخش خراسانی موجودیت یافت.
نوربخشیه همانند حروفیه یک گرایش انقلابی را با شعار مهدویت در افق سیاسی تیموریان نمایان کرد. این نهضت توسط عده‌ای از کبرویهُ خراسان و علیه سلطان وقت شاهرخ گوکانی تیموری شکل گرفت. در طی این قیام سید محمد نوربخش ادعای مهدویت کرد، اما توسط نیروهای شاهرخ شاه سرکوب شدند. خواجه اسحاق ختلانی نیز در قیام وقت شرکت کرده، ولی پس از شکست، محبوس میشود و به امر شاهرخ در ۸۲۶ به قتل می‌رسید.
سیدمحمد نوربخش و جانشینانش که در نشر مذهب شیعه در قرن نهم و بعد از آن سهم بسیار داشتند، مقدّم بر صفویه در فکر و تأسیس حکومت صوفی شیعی بودند. از جمله سلسله‌هایی که نسبت اصلی خود را به نوربخشیه می‌رسانند، سلسله اویسی است. در میان بزرگان نوربخشیه باید از صوفی و فقیه بزرگ شیعی ایرانی، سیدحیدر آملی (متوفی پس از ۷۸۲)، نام برد که بصراحت اتحاد تصوف و تشیع را مطرح کرده است. او در اکثر آثار خویش، خصوصاً در جامع الاسرار، با مخاطب قرار دادن شیعه رسمی (شیعه ظاهری) و صوفیه ثابت می‌کند که شیعه و صوفیه حقه مرجع و مأخذ واحدی دارند. یکی از دیگر بزرگان نوربخشیه حاج عبدالوهاب نایینی می‌باشد که مزارش در باغ مصلای نائیین که به دستور شاه قاجاریه ساخته شده می‌باشد. او پدر بزرگ حاجی پیرزاده نائینی که یکی از دیگر عارفان روشنفکر نوربخشیه و از جهانگردان و رجال دوران قاجاریه بود می‌باشد.
جستارهای وابسته
میر سید علی همدانی
حاجی پیرزاده نائینی
نینا هارمر
نینا هارمر (زادهٔ December 11, 1945) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
بمب‌گذاری انتحاری دسامبر ۲۰۱۶ موگادیشو
بمب‌گذاری انتحاری دسامبر ۲۰۱۶ موگادیشو (December 2016 Mogadishu suicide bombing) در اثر یک بمب‌گذاری انتحاری در یک ایستگاه پلیس نزدیک بندر موگادیشو در سومالی دست کم ۲۹ نفر جان باختند و ۵۰ نفر دیگر زخمی شدند. گزارش شده‌است که تلفات بیشتر از غیرنظامیان و کارگران بندر بودند.
گروه شبه‌نظامی و اسلام‌گرای الشباب مسئولیت این انفجار را بر عهده گرفته‌است.
حام
حام یکی از پسران نوح در سفر پیدایش در تنخ است. در روایت پیدایش، نام او در میان کسانی که وارد کشتی نوح شدند، ذکر شده‌است. حضور اصلی حام در اتفاقات بعد از طوفان است؛ پس از اینکه نوح شراب درست کرد و با نوشیدن از آن مست شد، لخت در خیمه خود خوابید. حام لختی نوح را دید (به او تجاوز کرد؟) و برادرانش را مطلع ساخت. وقتی که نوح هوشیاری‌اش را بازیافت و متوجه شد حام با او چه کرده، کنعان پسر حام را نفرین کرد که برده برادرانش باشد. اینکه نوح به جای حام، پسرش کنعان را نفرین کرد، در واقع با نفرت بنی‌اسرائیل از کنعانیان مرتبط است زیرا اسرائیلیان تقدیر مردم کنعان را بردگی می‌دانستند. بخش تماشای لختی نوح توسط حام، شباهت قابل توجهی با تجاوز جنسی دختران لوط به پدرشان دارد.
قصه‌ای مشابه سرگذشت حام، در ادبیات کنعانی وجود دارد؛ در حماسه اقهت که به زبان اوگاریتی است، زمانی که اقهت مستی پدر خود را می‌بیند، به او در راه رفتن کمک می‌کند. در باب ۱۰ سفر پیدایش که به فرزندانِ پسران نوح پرداخته شده، «کوش مِصرایم، فوط و کنعان» پسران حام معرفی شده‌اند.
نفرین حام
نوح بعد از هوشیاری، به جای حام، پسر او کنعان را نفرین می‌کند. نفرت بنی‌اسرائیل از مردم کنعان مسبب این مسئله بوده اما به صورت قطعی مشخص نیست این مطلب در چه شرایط و با چه پیش‌زمینه‌ای نوشته شده‌است. در مسیحیت قرون وسطی، معمولاً از سه پسر نوح به عنوان پدران سه قاره (سام/آسیا، حام/آفریقا و یافث/اروپا) یاد می‌شد. گاه سه طبقه جامعه به اینان تشبیه می‌شدند؛ سام نماد روحانیون، یافث نماد مبارزان و حام نماد دهقانان. از آنجا که اروپایی‌های قرون وسطی فکر می‌کردند حام پدر مردم آفریقاست، نفرین حام به توجیهی برای برده‌داری سیاهپوستان آفریقایی تبدیل شد.
در اسلام
روایات مربوط با نفرین شدن حام، در کتب حدیث اسلامی نیز آمده‌است. با این تفاوت که در این روایات نوح مست نبوده، بلکه در کشتی خواب بوده و عورتش بر اثر وزیدن باد آشکار شده بود؛ حام و یافث وقتی عورت او را نگریستند خندیدند، اما سام ایشان را نهی کرد و هر چه باد می‌گشود، سام می‌پوشید. وقتی سام، آنچه گذشته بود بر نوح بیان کرد، نوح از خداوند خواست که آب پشت حام و آب پشت یافث را تغییر دهد و آنگاه به ایشان گفت که خداوند فرزندان شما را سیاه و تا قیامت غلامان فرزندان سام قرار داده‌است، و شما عاق من شدید و پیغمبری از نسلتان قطع گردیده‌است. و نیز در روایات وارد شده‌است که نوح پیروان خود را از نزدیکی با زنان نهی کرده بود، اما حام مخالفت کرد و با همسر خویش درآمیخت، نوح نیز به این سبب او را نفرین کرد، چنانچه نطفه‌اش تغییر کرد و از او جز سیاهان پدید نیامدند. با این حال برخی علمای مسلمان حام را مردی پرهیزکار و شایسته دانسته‌اند که نوح او را برکت داد و سرزمین‌هایی را نیز به او بخشید. بعضی از مورخین مسلمان نیز داستان نفرین حام را ساختگی و تأثیر نفوذ اسرائیلیات بر تفاسیر قرآن دانسته‌اند. ابن بلخی کیومرث پادشاه داستانی ایران را از نسل حام دانسته‌است.
در ادبیات فارسی
—ناصرخسرو
—خاقانی
داریو تونینلی
داریو تونینلی (Dario Toninelli؛ زادهٔ January 23, 1992) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاتینا، باشگاه فوتبال لیورنو، و باشگاه فوتبال وارزه اشاره کرد.
سرکوب رای دهندگان در ایالات متحده
سرکوب رای دهندگان در ایالات متحده تلاش‌های قانونی و غیرقانونی مختلف برای جلوگیری از استفاده واجدان شرایط از حق رای خود است. در جایی که یافت می‌شود، چنین تلاش‌هایی برای سرکوب رأی دهندگان بر اساس ایالت، دولت محلی، حوزه و انتخابات متفاوت است. سرکوب رأی دهندگان در طول تاریخ برای تبعیض نژادی، جنسیتی، سنی و معلولیتی مورد استفاده قرار گرفته‌است. قبل و در طول جنگ داخلی آمریکا، آفریقایی-آمریکایی‌ها قادر به رای دادن نبودند. پس از جنگ داخلی، به همه آفریقایی-آمریکایی‌ها حق رای اعطا شد، که باعث شد برخی از دموکرات‌های جنوبی و ایالت‌های کنفدراسیون سابق اقداماتی مانند مالیات‌های نظرسنجی یا آزمون‌های زبان را انجام دهند که ظاهراً در آن زمان با قانون اساسی ایالات متحده مغایرت نداشت، اما از آنها استفاده می‌شد. دسترسی به رأی دهی را محدود و متوقف کنید. دسترسی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به ثبت نام و رای دادن اغلب تا قانون حقوق مدنی۱۹۶۴ دشوار بود و همچنان موضوع بحث است. زنان آمریکایی تا قبل از اصلاحیه نوزدهم در سال۱۹۲۰ از حق رای حمایت شده در قانون اساسی برخوردار نبودند، در حالی که حق رای بومیان آمریکا تا سال۱۹۲۴ با قانون شهروندی هند به‌طور کامل تصویب نشد. تا سال۱۹۷۱، با تصویب اصلاحیه بیست و ششم، حداقل سن رای دادن در ایالات متحده ۲۱سال بود، نه ۱۸ سال. اصلاحیه قانون اساسی برای بهبود دسترسی به رای دادن برای سالمندان و معلولان در سال ۱۹۸۴ تصویب شد. بر اساس گزارش مرکز عدالت برنان، تا ۲۴ مارس ۲۰۲۱، بیش از ۳۶۱ لایحه که دسترسی به رای را محدود می‌کند در ۴۷ ایالت ارائه شده‌است.
حق رای سیاه پوستان و بومیان آمریکا
تصویب پانزدهمین متمم در سال ۱۸۷۰ حق رای را برای مردان از همه نژادها، از جمله بردگان سابق، تضمین کرد. در ابتدا، این منجر به مشارکت بالای رأی دهندگان در میان آفریقایی-آمریکایی‌ها در جنوب شد. در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۱۸۸۰، اکثریت رای دهندگان آفریقایی-آمریکایی واجد شرایط در هر ایالت جنوبی به جز دو مورد، رأی دادند. در هشت ایالت جنوبی، مشارکت سیاهپوستان برابر یا بیشتر از سفیدپوستان بود. در پایان دوران بازسازی، ایالت‌های جنوبی شروع به اجرای سیاست‌هایی برای سرکوب رای دهندگان سیاه‌پوست کردند. پس از سال ۱۸۹۰، کمتر از ۹۰۰۰ نفر از ۱۴۷۰۰۰ رای دهنده آفریقایی-آمریکایی واجد شرایط می‌سی‌سی‌پی برای رای دادن ثبت نام کردند یا حدود ۶٪. لوئیزیانا از ۱۳۰۰۰۰ رای دهنده آفریقایی-آمریکایی ثبت شده در سال۱۸۹۶ به۱۳۴۲ در سال۱۹۰۴ رسید (حدود ۹۹درصد کاهش). بین پایان دوران بازسازی و تصویب قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۶۴، حقوق رأی دهندگان سیاه‌پوست به‌طور مکرر نقض می‌شد. تصمیم در مورد دادگاه داخلی چروکی جورجیا در سال ۱۸۳۱ به این معنی بود که مردم بومی اساساً تا تصویب اصلاحیه ۱۵، زمانی که زمینه خاصی برای حق رای به دست آمد، حق رأی ندارند. بومیان آمریکا تا زمان قانون شهروندی هند در سال ۱۹۲۴ همچنان با چالش رای دادن مواجه بودند.
مالیات رای‌گیری
مالیات‌های رای‌گیری برای سلب حق رای رای‌دهندگان، به ویژه آفریقایی-آمریکایی‌ها و سفیدپوستان فقیر در جنوب استفاده شد. مالیات‌های رای‌گیری در دهه ۱۸۹۰ شروع شد و از واجدین شرایط رای دادن می‌خواست قبل از رای دادن مبلغی را پرداخت کنند. برخی از سفیدپوستان فقیر اگر اجدادی داشتند که قبل از دوران جنگ داخلی رای می‌داد، پدربزرگ می‌شدند. این بدان معنا بود که آنها از پرداخت مالیات معاف بودند. یازده ایالت جنوبی (آلاباما، آرکانزاس، فلوریدا، جورجیا، لوئیزیانا، می‌سی‌سی‌پی، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، تنسی، تگزاس و ویرجینیا)، و همچنین چندین ایالت خارج از جنوب، مالیات‌های رای‌گیری وضع کردند. مکانیسم مالیات رای‌گیری بر اساس ایالت به ایالت متفاوت بود. در آلاباما، مالیات رای‌گیری انباشته بود، به این معنی که یک مرد برای رای دادن باید از بیست و یک سالگی به بعد تمام مالیات‌های رای‌گیری را می‌پرداخت. در ایالت‌های دیگر، مالیات‌های رای‌گیری باید چندین سال قبل از واجد شرایط بودن برای رای دادن پرداخت می‌شد. اجرای قوانین مالیاتی رای‌گیری ناهموار بود. مقامات انتخاباتی این اختیار را داشتند که آیا از رأی‌دهندگان رسید مالیاتی رای‌دهی درخواست کنند یا نه.
قانون اساسی بودن مالیات رای‌گیری توسط دادگاه عالی در سال ۱۹۳۷ و بار دیگر در سال ۱۹۵۱ توسط دادگاه فدرال در باتلر علیه.تامپسون با وجود تأییدیه‌های قضایی، محبوبیت مالیات‌های رای‌گیری با پنج ایالت جنوبی که تا سال ۱۹۶۲ (آلاباما، آرکانزاس، می‌سی‌سی‌پی، تگزاس و ویرجینیا) مالیات‌های رای‌گیری را حفظ کردند، کاهش یافت. مالیات رای‌گیری در سال ۱۹۶۴ توسط اصلاحیه بیست و چهارم به‌طور رسمی ممنوع شد.
تست سواد
مانند مالیات رای‌گیری، تست سواد در درجه اول به محرومیت از حق رای دهندگان فقیر یا آفریقایی آمریکایی در جنوب مورد استفاده قرار گرفت. نرخ سواد افریقایی-امریکایی تا سال۱۹۴۰ از نرخ سواد سفید عقب مانده بود. تست‌های سواد به‌طور ناهموار اعمال شد: صاحبان املاک اغلب معاف بودند و همچنین کسانی که حق رای داشتند (یا اجدادشان حق رای داشتند) در سال۱۸۶۷ که قبل از تصویب متمم پانزدهم بود. برخی از ایالت‌ها جانبازان جنگ داخلی را از تست معاف کردند. تستهای سواد به سختی متفاوت بود و افریقایی‌ها اغلب تست‌های سخت تری می‌دادند. در شهرستان ماکون به عنوان مثال در اواخر دهه۱۹۵۰ حداقل دوازده سفیدپوست که دوره ابتدایی را تمام نکرده بودند تست سواد را پشت سر گذاشتند در حالی که چندین آفریقایی تحصیل کرده دانشگاهی شکست خوردند. تست سواد در خارج از جنوب نیز شایع بود، همان‌طور که بعنوان نگه داشتن عناصر نامطلوب جامعه دیده می‌شد (فقرا، مهاجران، یا بی اطلاع) از رای‌گیری؛ بیست ایالت هنوز تست سواد پس از جنگ جهانی دوم بود، از جمله هفت ایالت جنوبی، کالیفرنیا، کانکتیکات، ماساچوست، و نیویورک. سال۱۹۷۰ اصلاحیه قانون حقوق رای‌گیری استفاده از تست سواد برای تعیین واجد شرایط بودن رای‌گیری را ممنوع کرد.
حق رای زنان
حرکت برای حق رای زنان در ایالات متحده در دهه ۱۸۴۰ آغاز شد. سازمان‌ها در سال ۱۸۶۹شروع بکار کردند و در نهایت در سال۱۸۹۰ به عنوان انجمن ملی حق رأی زنان آمریکا (NAWSA) با سوزان بی.آنتونی به عنوان نیروی اصلی آن ادغام شدند. حق رای‌ها در اوایل دهه۱۸۷۰ تلاش‌های زیادی برای رای دادن انجام دادند به این امید که دادگاه عالی ایالات متحده را متقاعد کنند که به زنان حق رای بدهد. این گروه برای حق رای بر اساس ایالت به ایالت مبارزه کرد. در آغاز قرن نوزدهم، کری چپمن کت رهبری دو میلیون عضو انجمن ملی حق رأی زنان آمریکا را برای حمایت از اصلاحیه قانون اساسی که به زنان حق رای بدهد، در اولویت قرار داد. پس از یک سری رای در کنگره و در مجالس قانونگذاری ایالتی، متمم نوزدهم در ۱۸ اوت۱۹۲۰ تصویب شد. در این اصلاحیه آمده‌است: «حق شهروندان ایالات متحده برای رای دادن نباید توسط ایالات متحده یا هیچ ایالتی بدلیل جنسیت انکار یا کوتاه شود.»
حق رای جوانان
اصلاحیه بیست و ششم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا
پاکسازی فهرست رای دهندگان
در سال۱۹۹۸،فلوریدا پرونده مرکزی رأی‌دهندگان فلوریدا را برای مبارزه با تقلب در رأی‌گیری که در انتخابات شهردار میامی در سال۱۹۹۷ مستند شده بود، ایجاد کرد. بسیاری از افراد از لیست‌های ثبت نام رای دهندگان در فلوریدا حذف شدند، زیرا نام آنها شبیه به مجرمان محکوم بود که در آن زمان طبق قانون فلوریدا اجازه رأی دادن نداشتند. بر اساس گزارش پالم بیچ پست، آفریقایی-آمریکایی‌ها ۸۸درصد از کسانی که از فهرست حذف شده‌اند را تشکیل می‌دهند، اما تنها حدود ۱۱درصد از رای دهندگان فلوریدا بودند. با این حال، با توجه به وزارت اجرای قانون فلوریدا، نزدیک به ۸۹٪از مجرمان محکوم شده در فلوریدا سیاه‌پوست هستند؛ بنابراین، می‌توان انتظار داشت که پاکسازی مجرمان محکوم شامل تعداد بی‌تناسبی از سیاه‌پوستان باشد.پست اضافه کرد که «بررسی سوابق ایالتی، ایمیل‌های داخلی کارکنان دی بی تی و شهادت در برابر کمیسیون حقوق مدنی و یک کارگروه انتخاباتی هیچ مدرکی دال بر اینکه اقلیت‌ها به طور خاص هدف قرار گرفته‌اند را نشان نداد.»
بین نوامبر۲۰۱۵ و اوایل سال۲۰۱۶، بیش از ۱۲۰۰۰۰رأی دهنده در بروکلین، نیویورک از لیست حذف شدند. مقامات اعلام کرده‌اند که پاکسازی یک اشتباه بوده‌است و کسانی که حذف شده‌اند نماینده «بخش گسترده‌ای» از رای دهندگان هستند. با این حال، یک تجزیه و تحلیل نشان داد که پاکسازی به‌طور نامتناسبی بر مناطق اکثریت اسپانیایی‌تبار تأثیر گذاشته‌است. این هیئت اعلام کرد که همه رای دهندگان را به موقع برای انتخابات مقدماتی کنگره در سال ۲۰۱۶ بازگرداند. هیئت انتخابات متعاقباً منصوب جمهوری‌خواه را در ارتباط با پاکسازی معلق کرد، اما همتای دموکرات او را حفظ کرد.
در سال۲۰۰۸، بیش از ۹۸۰۰۰رای‌دهنده ثبت نام شده در جورجیا از فهرست رای دهندگان حذف شدند، زیرا در سوابق کامپیوتری اطلاعات هویتی آنها مغایرت وجود داشت. حدود ۴۵۰۰رای‌دهنده باید تابعیت خود را ثابت می‌کردند تا حق رای خود را به دست آورند.
جورجیا به چالش کشیده شد برای درخواست تأییدیه‌های مبتنی بر تأمین اجتماعی بیشتر از هر ایالت دیگر در مجموع حدود ۲میلیون رأی دهنده. یک وکیل دخیل در این دعوی گفت که از آنجایی که نامه‌ها ظرف ۹۰روز پس از انتخابات پست شده‌اند، جورجیا قوانین فدرال را نقض کرده‌است. مدیر پروژه حقوق رای جورجیا اتحادیه آزادی مدنی آمریکا گفت: "آنها به‌طور سیستماتیک از این لیست‌ها استفاده می‌کنند و آنها را مطابقت می‌دهند و از آن مطابقت‌ها برای ارسال این نامه‌ها به رای دهندگان استفاده می‌کنند. آنها از یک روش تصفیه سیستماتیک استفاده می‌کنند که صراحتاً توسط قوانین فدرال ممنوع است، الیز شور، وکیل منطقه ای صندوق دفاع حقوقی و آموزشی مکزیکی آمریکایی (MALDEF)، موافقت کرد که نامه‌ها به نظر می‌رسد ناقض دو قانون فدرال علیه پاکسازی رأی دهندگان ظرف ۹۰ روز پس از انتخابات است. مردم هدف قرار می‌گیرند و به مردم گفته می‌شود که آنها غیر شهروند هستند، از جمله شهروندان دارای تابعیت و شهروندان متولد آمریکا. بر اساس اطلاعات موجود در پایگاه داده‌ای که توسط وزارت دادگستری (DOJ) بررسی و تأیید نشده‌است و ما می‌دانیم که دارای نقص‌هایی است، به آنها گفته می‌شود که واجد شرایط رای دادن نیستند. کارن هندل، وزیر امور خارجه، حذف نام رای دهندگان نمونه ای از سرکوب رای دهندگان را رد کرد.
در سال ۲۰۱۹، قاضی پاول وی. مالوی، رئیس دادگاه منطقه ای از شهرستان اوزاکی، ویسکانسین، ۲۳۴۰۰۰ رای دهنده را از فهرست فهرست‌های ایالتی حذف کرد و حکم داد که قانون ایالتی او را مجبور به انجام این کار می‌کند.
محدودیت در رای‌گیری زودهنگام و غیرحضوری
در کارولینای شمالی، قانونگذاران جمهوری‌خواه داده‌هایی را در مورد شیوه‌های مختلف رای‌گیری، به تفکیک نژاد، درخواست کردند. آنها سپس قوانینی را تصویب کردند که رای دادن و ثبت نام را محدود می‌کرد که به‌طور نامتناسبی بر آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار تأثیر می‌گذاشت، از جمله کاهش رای دادن زودهنگام. در یک پرونده دادگاه استیناف در سال۲۰۱۶، دادگاه استیناف ایالات متحده برای حوزه چهارم قانونی را لغو کرد که اولین هفته رای‌گیری زودهنگام را حذف کرد. دادگاه اعلام کرد که جمهوری‌خواهان از داده‌هایی که جمع‌آوری کرده‌اند برای حذف اولین هفته رای‌گیری زودهنگام استفاده کردند، زیرا رای دهندگان آمریکایی آفریقایی‌تبار بیشتری در آن هفته رای دادند و رای دهندگان آفریقایی آمریکایی بیشتر به دموکرات‌ها رای دادند. بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ در کارولینای شمالی، ۷۰ درصد از رای‌دهندگان آفریقایی آمریکایی زودهنگام رای دادند. پس از کاهش در رای‌گیری زودهنگام، مشارکت آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در رای‌گیری زودهنگام ۸٫۷درصد (حدود ۶۶۰۰۰رای) در کارولینای شمالی کاهش یافت.
اطلاعات نادرست رویه رای‌گیری
اطلاعات نادرست رویه رای‌گیری شامل دادن اطلاعات نادرست به رای دهندگان در مورد زمان و نحوه رای دادن است که باعث می‌شود آنها در رای دادن معتبر ناکام شوند.
به عنوان مثال، در انتخابات برکناری مجلس سنای ایالت ویسکانسین در سال۲۰۱۱، آمریکایی‌ها برای رفاه، یک گروه مدافع سیاسی محافظه کار که در سال۲۰۰۴ توسط برادران چارلز و دیوید کخ برای حمایت از نامزدها و اهداف جمهوری‌خواه در ایالات متحده تأسیس شد، بسیاری از رأی دهندگان دموکرات را فرستاد. نامه ای که مهلت نادرستی برای بازگرداندن برگه‌های رای غایب داده بود. رای‌دهندگانی که به ضرب الاجل در ارسال نامه تکیه می‌کردند، ممکن بود برگه‌های رای خود را خیلی دیر ارسال کرده باشند تا شمارش نشود. این سازمان ادعا کرد که علت آن یک اشتباه تایپی بوده‌است.
درست قبل از انتخابات۲۰۱۸،نیویورک تایمز به خوانندگان دربارهٔ انواع متعددی از اطلاعات نادرست عمدی هشدار داد که گاهی اوقات جمعیت رای دهندگان خاص را هدف قرار می‌دهد. این نوع اطلاعات نادرست شامل اطلاعات نادرست در مورد رای دادن به صورت آنلاین از طریق ایمیل و پیام متنی،انتشار عکس‌های اصلاح‌شده در سال۲۰۱۶ بود که ادعا می‌کرد مأموران اداره مهاجرت و گمرک(ICE) رای‌دهندگان را در محل‌های رای‌گیری دستگیر می‌کردند و شامل زبان تهدید برای ارعاب رای‌دهندگان لاتین تبار بود، تقلب در محل رای‌گیری، اطلاعات نادرست در مورد گزینه‌های رای‌گیری از راه دور، متن‌های مشکوک، شایعات مربوط به نقص دستگاه رای‌گیری، عکس‌ها و فیلم‌های گمراه کننده، و ادعاهای دروغین تقلب در رای‌دهندگان.تایمز اضافه کرد که پیام‌هایی که ظاهراً ترامپ برای رأی دهندگان در ایندیانا، کانزاس، میشیگان و جورجیا ارسال کرده‌است، در واقع از سوی سازمان‌های جمهوری‌خواه منتشر شده‌است. در سال۲۰۱۸، ترامپ در واقع اطلاعات مربوط به ماشین‌های معیوب را در یک شهرستان یوتا منتشر کرد و این تصور را ایجاد کرد که چنین مشکلاتی در سراسر کشور وجود دارد.
الزامات شناسایی
در طول قرن۲۱، ویسکانسین و کارولینای شمالی ایالت‌هایی با دولت‌های تحت کنترل جمهوری خواهان قوانینی را تصویب کردند که توانایی مردم را برای رای دادن با استفاده از کارت‌های شناسایی دانشجویی برای شناسایی محدود می‌کند. این احتمالاً به دلیل این واقعیت است که دانش آموزان تمایل دارند نسبت به جمعیت عمومی آزادتر باشند.
مقاله ای در سال۲۰۱۹ توسط اقتصاددانان دانشگاه بولونیا و دانشکده بازرگانی هاروارد نشان داد که قوانین شناسایی رای دهندگان «هیچ تاثیر منفی بر ثبت نام یا مشارکت، بطور کلی یا برای هر گروهی که بر اساس نژاد، جنسیت، سن یا وابستگی حزبی تعریف می‌شود» ندارد. یک مطالعه در سال۲۰۱۹ در مجله مطالعات انتخاباتی نشان داد که اجرای قوانین شناسایی رای دهندگان در کارولینای جنوبی مشارکت کلی را کاهش داد اما تأثیر متفاوتی نداشت. مطالعات۲۰۱۹ در فصلنامه علوم سیاسی و ژورنال اقتصادی اقیانوس اطلس هیچ مدرکی مبنی بر اینکه قوانین شناسه رای دهندگان تأثیر نامتناسبی بر اقلیت‌ها دارد، پیدا نکردند، در حالی که مطالعات دیگر متفاوت است. این ادعاها با «یافته‌های واقعیت و نتیجه‌گیری‌های قانون» در فیش علیه کوباخ: در آن پرونده، قاضی جولی رابینسون، که توسط رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش، یک جمهوری‌خواه به سمت دادگاه منصوب شده بود، خاطرنشان کرد که قانون اثبات شهروندی کانزاس به‌طور غیرقانونی ۱۲٫۴ درصد از درخواست‌های ثبت نام رای دهندگان جدید، بیش از ۳۱۰۰۰ شهروند آمریکایی در طول دوره تحت پوشش داده‌های در نظر گرفته شده را رد کرده‌است.
نبرد روز انتخابات شهرستان گالاتین ۱۸۳۸
ویلیام پنیستون، نامزد مجلس قانونگذاری ایالت میسوری، اظهارات تحقیرآمیزی دربارهٔ مورمون‌ها ارائه کرد و به آنها هشدار داد که در انتخابات شرکت نکنند. پنیستون با یادآوری قدرت انتخاباتی فزاینده جامعه مورمون به ساکنان شهرستان دیویس، در گالاتین سخنرانی کرد و مدعی شد که اگر میسوری‌ها «از افرادی مانند این [مورمون‌ها] رنج ببرند که رای دهند، بزودی حق رای خود را از دست خواهید داد.» حدود ۲۰۰غیر مورمون در روز انتخابات در گالاتین جمع شدند تا از رای دادن مورمون‌ها جلوگیری کنند.
هنگامی که حدود ۳۰ قدیسان آخرالزمان به محل رای‌گیری نزدیک شدند، یک میسوریایی به نام دیک ولدون اعلام کرد که مورمون‌ها در شهرستان کلی اجازه رای دادن ندارند. یکی از مورمون‌های حاضر، ساموئل براون، ادعا کرد که اظهارات پنیستون دروغ بوده و سپس اعلام کرد که قصد دارد رای دهد. این موضوع باعث درگیری بین اطرافیان شد. مورمون‌ها از دانیت‌ها، یک گروه مراقب مورمون‌ها دعوت کردند و میسوری‌ها صحنه را ترک کردند تا اسلحه و مهمات به دست آورند و سوگند یاد کردند که مورمون‌ها را بکشند.
در میان دو طرف شایعاتی مبنی بر وجود تلفات در این درگیری منتشر شد. هنگامی که جوزف اسمیت و داوطلبان برای ارزیابی وضعیت به آدام-وندی-احمان رفتند، متوجه شدند که هیچ حقیقتی در شایعات وجود ندارد.
قوانین جیم کرو
قوانین جیم کرو قوانین ایالتی و محلی بودند که جداسازی نژادی را در جنوب ایالات متحده اجرا می‌کردند. همه در اواخر قرن۱۹ و اوایل قرن۲۰ توسط مجالس ایالتی تحت سلطه دموکرات‌های سفیدپوست پس از دوره بازسازی به تصویب رسیدند. این قوانین تا سال۱۹۶۵ اجرا می‌شد. منشأ عبارت «جیم کرو» اغلب به «پرش جیم کرو» نسبت داده می‌شود، کاریکاتور آهنگ و رقص سیاه پوستان توسط بازیگر سفیدپوست توماس دی رایس با چهره سیاه، که اولین بار در سال۱۸۳۲ ظاهر شد و برای طنز استفاده شد. سیاست‌های پوپولیستی اندرو جکسون در نتیجه شهرت رایس، «جیم کرو» تا سال۱۸۳۸ به یک عبارت تحقیرآمیز به معنای «سیاهپوست» تبدیل شد. هنگامیکه مجالس جنوبی قوانین جداسازی نژادی را علیه سیاهان در پایان قرن نوزدهم تصویب کردند، این قوانین به قوانین جیم کرو معروف شدند.
در طول دوره بازسازی۱۸۶۵–۱۸۷۷، قوانین فدرال حمایت‌های حقوق مدنی را در جنوب ایالات متحده برای آزادگان، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار که قبلاً برده بودند، و اقلیت سیاه پوستانی که قبل از جنگ آزاد شده بودند، فراهم کرد. در دهه۱۸۷۰،دموکرات‌ها به تدریج قدرت را در مجالس جنوبی به دست آوردند، با استفاده از گروه‌های شبه‌نظامی شورشی، مانند لیگ سفید و پیراهن‌های سرخ، برای برهم زدن سازمان‌دهی جمهوری‌خواهان، اداره مقامات جمهوری‌خواه در خارج از شهر، و ارعاب سیاه‌پوستان برای سرکوب رای دادن استفاده کردند.
در سال۱۸۷۷، مصالحه حزب دموکرات ملی برای جلب حمایت جنوب در انتخابات ریاست جمهوری (معامله ای فاسد) منجر به خروج آخرین نیروهای فدرال توسط دولت از جنوب شد. دموکرات‌های سفید قدرت سیاسی را درهر ایالت جنوبی بدست آورده بودند.
فرودگاه هواری بومدین
فرودگاه هواری بومدین (به زبان بومی: مطار هواری بومدین الدولی) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا ALG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر الجزیره کشور الجزایر قرار دارد و در ارتفاع ۲۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سرکوب رای دهندگان در ایالات متحده
قوانین جیم کرو
سیاه‌پوستان همچنان در طول دهه۱۸۸۰ به سمت مناصب محلی انتخاب می‌شدند، اما رای آنها برای انتخابات ایالتی و ملی متوقف شد. دموکرات‌ها قوانینی را تصویب کردند تا ثبت نام رای دهندگان و قوانین انتخاباتی را محدودتر کنند، در نتیجه مشارکت سیاسی اکثر سیاه پوستان و بسیاری از سفیدپوستان فقیر شروع به کاهش کرد. بین سال‌های ۱۸۹۰ و ۱۹۱۰، ده ایالت از یازده ایالت سابق کنفدراسیون، با شروع می‌سی‌سی‌پی، قوانین اساسی یا اصلاحیه‌های جدیدی را تصویب کردند که عملاً اکثر سیاه‌پوستان و ده‌ها هزار سفیدپوست فقیر را از طریق ترکیبی از مالیات‌های نظرسنجی، آزمون‌های سواد و درک و سواد و سوابق، از حق رای محروم کردند.
مشارکت رای دهندگان در جنوب در نتیجه چنین اقداماتی به شدت کاهش یافت. در لوئیزیانا، تا سال۱۹۰۰، رای دهندگان سیاه‌پوست به ۵۳۲۰نفر کاهش یافت، اگرچه اکثریت جمعیت ایالت را تشکیل می‌دادند. تا سال۱۹۱۰، تنها ۷۳۰سیاهپوست ثبت نام کردند که کمتر از ۰٫۵درصد از مردان سیاه‌پوست واجد شرایط بود. «در ۲۷محله از ۶۰ محله ایالت، حتی یک رای دهنده سیاهپوست دیگر ثبت نام نکرده بود؛ در ۹ محله دیگر، تنها یک رای دهنده سیاه پوست ثبت نام کرده بود.» اثر تجمعی در کارولینای شمالی به این معنی بود که رای دهندگان سیاه‌پوست در دوره ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۴ به‌طور کامل از فهرست رای دهندگان حذف شدند. رشد طبقه متوسط رو به رشد آنها کند شد. در کارولینای شمالی و دیگر ایالت‌های جنوبی، سیاهان از نامرئی شدن در سیستم سیاسی رنج می‌بردند: «در یک دهه از محرومیت، کمپین برتری سفیدپوست تصویر طبقه متوسط سیاه‌پوست را از ذهن سفیدپوستان کارولینای شمالی پاک کرده بود." در آلاباما ده‌ها هزار سفیدپوست فقیر نیز از حق رای محروم شدند، اگرچه در ابتدا قانونگذاران به آنها قول داده بودند که تحت تأثیر محدودیت‌های جدید قرار نگیرند.
در برخی موارد، اقدامات مترقی که ظاهراً برای کاهش تقلب در انتخابات انجام شده بود، مانند قانون هشت جعبه در کارولینای جنوبی، علیه رای دهندگان سیاه و سفید که بی سواد بودند، عمل کرد، زیرا آنها نمی‌توانستند دستورالعمل‌ها را دنبال کنند. در حالی که جدایی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار از جمعیت عمومی سفیدپوست در دوران پیشرو (دهه ۱۸۹۰–۱۹۲۰) قانونی و رسمی می‌شد، این امر نیز مرسوم شد. به عنوان مثال، حتی در مواردی که قوانین جیم کرو صراحتاً سیاه‌پوستان را از شرکت در ورزش یا تفریح منع نمی‌کرد، فرهنگ تفکیک‌شده رایج شده بود.
قانون حقوق رای ۱۹۶۵ که توسط اکثریت دو حزبی بزرگ در هر دو مجلس کنگره تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور لیندون جانسون امضا شد، هدف پایان دادن به این اعمال بود. یک ماده کلیدی این قانون مستلزم آن بود که ایالت‌هایی با سابقه سلب حق رای از رأی دهندگان سیاهپوست، به ویژه آنهایی که در جیم کرو جنوبی هستند، هرگونه تغییر پیشنهادی در قوانین رأی‌گیری ایالتی را برای «پیش از تأیید» به وزارت دادگستری ارائه کنند. این ماده توسط دادگاه عالی در پرونده ایالت شلبی علیه هولدر (2013). در عقیده مخالف خود، قاضی روت بادر گینزبورگ استدلال می‌کند: «اغلب پیش‌پرداخت زمانی که برای متوقف کردن تغییرات تبعیض‌آمیز کار کرده و به کار خود ادامه می‌دهد، مانند دور انداختن چتر خود در طوفان باران است، زیرا خیس نمی‌شوید.»
دهه ۱۹۸۰
در سال ۱۹۸۰، رهبر حزب محافظه‌کار مسیحی جمهوری‌خواه، پل ویریچ، گفت: " من نمی‌خواهم همه رای دهند.
در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۶، کمیته ملی جمهوری‌خواه(RNC) نامه‌هایی به محله‌های آفریقایی-آمریکایی فرستاد. هنگامی که ده‌ها هزار نفر از آنها غیرقابل تحویل بازگردانده شدند، حزب با موفقیت رای‌دهندگان را به چالش کشید و آنها را از فهرست رای‌گیری حذف کرد. نقض قانون حقوق رای باعث شد کمیته ملی جمهوری‌خواه توسط کمیته ملی دمکراتیک (DNC) به دادگاه کشیده شود. در نتیجه این پرونده، کمیته ملی جمهوری‌خواه یک فرمان رضایت صادر کرد که این حزب را از مشارکت در طرح‌های ضد تقلب که اقلیت‌ها را از انجام کمپین‌های پستی برای «تدوین فهرست‌های چالش رأی‌دهندگان» هدف قرار می‌داد، منع می‌کرد.
۲۰۰۲ رسوایی پارازیت تلفن در انتخابات سنای نیوهمپشایر
در رسوایی پارازیت تلفن در انتخابات سنای نیوهمپشایر در سال۲۰۰۲، مقامات جمهوری‌خواه تلاش کردند با پرداخت پول به بازاریاب‌های تلفنی حرفه ای در آیداهو، تعداد رای دهندگان دموکرات را کاهش دهند تا با شماره تلفن‌های استفاده شده توسط حزب دموکرات در محل رای‌گیری تماس بگیرند. خطوط تلفن در روز انتخابات با بستن خطوط، رای‌دهندگانی که به دنبال سوار شدن از حزب دموکرات هستند، برای رسیدن به حزب برای درخواست حمل و نقل به محل رای‌گیری خود بامشکل بیشتری مواجه شدند.
انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴
ادعاهایی در چندین ایالت مطرح شد مبنی بر اینکه یک گروه خصوصی به نام «گسترش رای دهندگان آمریکا»، که توسط ایالت‌های جداگانه قدرت گرفته بود، فرم‌های ثبت نام رای دهندگان جمهوری‌خواه را جمع‌آوری و ارسال کرده بود در حالی که به‌طور نامناسب فرم‌های ثبت نام رای دهندگان را که رای دهنده جدید برای ثبت نام در حزب دموکرات انتخاب کرده بود، دور انداخته بود. چنین افرادی باور می‌کنند که برای رای دادن ثبت نام کرده‌اند و تنها در روز انتخابات متوجه می‌شوند که ثبت نام نکرده‌اند و نمی‌توانند رای بدهند.
جان پاپاژورج، قانونگذار جمهوریخواه ایالت میشیگان، گفته‌است: «اگر آرای دیترویت را سرکوب نکنیم، در این انتخابات روزهای سختی خواهیم داشت.»
در سال۲۰۰۶، چهار کارمند کمپین جان کری، نامزد انتخاباتی، به دلیل بریدن لاستیک‌های ۲۵ون اجاره ای توسط حزب جمهوری‌خواه ایالت ویسکانسین که قرار بود برای هدایت رای دهندگان و ناظران جمهوری‌خواه به پای صندوق‌های رای در روز انتخابات ۲۰۰۴ استفاده شود، محکوم شدند. آنها چهار تا شش ماه حبس داشتند. در هنگام صدور حکم برای کارگران کمپین، قاضی مایکل بی. برنان به متهمان گفت: «سرکوب رأی دهندگان در کشور ما جایی ندارد. جرم شما این حق رای را برای برخی از شهروندان سلب کرد.»
انتخابات سنای ویرجینیا۲۰۰۶
در طول انتخابات سنای ویرجینیا ایالات متحده، ژان جنسن، وزیر هیئت انتخابات ایالت ویرجینیا، به این نتیجه رسید که حوادث سرکوب رأی دهندگان گسترده و عمدی به نظر می‌رسد. حوادث مستند سرکوب رأی دهندگان عبارتند از:
از آن زمان اف‌بی‌آی تحقیقاتی را در مورد تلاش‌های سرکوب آغاز کرده‌است. علیرغم این اتهامات، جیم وب، دموکرات، جورج آلن را با اختلاف اندکی شکست داد.
میشیگان
در ۱۶ سپتامبر۲۰۰۸، وکلای باراک اوباما، نامزد دموکرات ریاست‌جمهوری وقت آمریکا، اعلام کردند که قصد دارند دستوری برای توقف طرح قفس‌بندی ادعایی در میشیگان صادر کنند. گفته می‌شود که حزب جمهوری‌خواه میشیگان از فهرست‌های توقیف خانه‌ها برای بچالش کشیدن رأی‌دهندگانی که ازخانه‌های سلب‌شده‌شان بعنوان آدرس اصلی خود دررأی‌گیری استفاده می‌کنند، استفاده کرده‌است. مقامات جمهوری‌خواه میشیگان این لباس را «ناامیدکننده» نامیدند. حزب دموکرات در نهایت این پرونده را کنار گذاشت و در عوض یک توافق عمومی غیر الزام‌آور از طرف حزب جمهوری‌خواه میشیگان مبنی بر عدم شرکت در چالش‌های رأی دهندگان مبتنی برتوقیف راپذیرفت.
در ۳۰ اکتبر۲۰۰۸، یک دادگاه تجدیدنظر فدرال درپاسخ بشکایت اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا ازمیشیگان که قانونی بودن یک قانون ایالتی میشیگان را زیر سؤال می‌برد، دستور بازگرداندن ۵۵۰۰رای‌دهنده ای را که به اشتباه از فهرست رای دهندگان توسط ایالت حذف شده بودند، صادر کرد. رای‌دهندگانی که به تازگی ثبت نام کرده‌اند، هرزمان که کارت شناسایی رای دهنده آنها توسط اداره پست بعنوان غیرقابل تحویل بازگردانده شود.
مینه سوتا
طبق گزارش‌ها، سازمان غیرانتفاعی محافظه کار مینه سوتا اکثریت با تماس‌های تلفنی ادعا می‌کند که وزیر امور خارجه مینه سوتا نگرانی‌هایی در مورد اعتبار ثبت نام رأی دهندگان دارد. اقدامات آنها به دفتر دادستان شهرستان رمزی ارجاع شد.
پنسیلوانیا
در روز انتخابات۲۰۰۸، در یک مرکز رای‌گیری در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، دو عضو حزب پلنگ سیاه جدید(NBPP) وزیر کینگ سمیر شباز و جری جکسون با یونیفرم‌هایی که شرح داده شده‌است، در مقابل ورودی یک حوزه رای‌گیری بعنوان نظامی یا شبه نظامی ایستادند. شباز یک چماق بیلی حمل می‌کرد و گزارش شد که آن را به سمت رای دهندگان نشانه رفته و توهین‌های نژادی را فریاد می‌زد، از جمله عباراتی مانند «شیطان سفید» و «شما قرار است توسط مرد سیاهپوست، ترقه، اداره شوید». این حادثه توجه پلیس را به خود جلب کرد و پلیس حوالی ساعت ۱۰صبح شباز را از محل دور کرد که بخشی از آن به دلیل بیلی کلاب او بود. به جکسون اجازه داده شد در آنجا بماند زیرا او یک ناظر نظرسنجی تأیید شده بود و متهم به ارعاب نبود. استفن رابرت مورس، پس از رسیدن به صحنه، از شباؤ فیلمبرداری کرد. این حادثه پس از آپلود ویدیو در یوتیوب و با بیش از یک میلیون بازدید در فضای مجازی مورد توجه ملی قرار گرفت. حادثه فیلادلفیا به عنوان پرونده ارعاب رأی دهندگان حزب پلنگ سیاه جدید شناخته شد.
هیچ شکایتی از سوی رای دهندگان در مورد این حادثه ثبت نشد، اگرچه ناظران نظرسنجی شاهد بودند که برخی از رای دهندگان به صندوق‌های رای نزدیک شده و سپس دور شدند، ظاهراً در پاسخ به اعضای حزب پلنگ سیاه جدید. با این وجود، وزارت دادگستری دولت بوش (DOJ) از این حادثه مطلع شد و تحقیقات را آغاز کرد. در ژانویه۲۰۰۹، کمتر از دو هفته قبل از ترک قدرت توسط دولت بوش، کریستوفر کوتس از بخش حقوق مدنی وزارت دادگستری شکایت مدنی بر اساس قانون حقوق رای علیه چهار متهم، از جمله شباز، تنظیم کرد. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه اقدامات شباز توسط حزب یا رهبر ملی آن هدایت یا تحریک شده بود وجود نداشت. اگرچه هیچ‌یک از متهمان این شکایت را به چالش نکشیدند، اما دولت اوباما در ماه مه۲۰۰۹ از همه ادعاهای خود به جز شباز صرفنظر کرد.
در پاسخ به این جنجال، حزب پلنگ سیاه جدید شعبه فیلادلفیا خود را به حالت تعلیق درآورد و وزیر پادشاه شباز را در پستی در وب سایت خود رد کرد. در دسامبر۲۰۱۰، کمیسیون حقوق مدنی گزارشی را منتشر کرد که در آن نتیجه‌گیری شد که تحقیقات آنها «نمونه‌های خاص متعددی از خصومت و مخالفت آشکار» را در وزارت دادگستری اوباما برای پیگیری پرونده‌هایی که در آن سفیدپوستان قربانی شده‌اند، کشف کرده‌است. این گزارش، وزارت دادگستری را متهم به همکاری نکردن با تحقیقات درمورد دلیل توقف پرونده کرد.
ویسکانسین
حزب جمهوری‌خواه تلاش کرد تا تمام ۶۰۰۰۰رای‌دهنده در شهر دموکرات میلواکی که از ۱ ژانویه۲۰۰۶ ثبت نام کرده بودند را از فهرست رای دهندگان حذف کند. این درخواست‌ها توسط کمیسیون انتخابات میلواکی رد شد، اگرچه باب اسپیندل، کمیسر جمهوری‌خواه به حذف رای داد.
انتخابات فرمانداری مریلند ۲۰۱۰
در انتخابات فرمانداری مریلند در سال۲۰۱۰، کمپین باب ارلیش، نامزد جمهوری‌خواه، مشاوری را استخدام کرد که توصیه می‌کرد «اولین و مطلوب‌ترین نتیجه سرکوب رای دهندگان است» به شکل «رای دهندگان آفریقایی-آمریکایی در خانه بمانند.» برای این منظور، جمهوری خواهان روز انتخابات هزاران تماس اجباری برای رای دهندگان دموکرات ارسال کردند و به آنها گفتند که مارتین اومالی، نامزد دموکرات، پیروز شده‌است، اگرچه در واقع صندوق‌های رای هنوز حدود دو ساعت دیگر باز بود. فراخوان جمهوری خواهان که به نظر می‌رسد از طرف دموکرات‌ها آمده‌است، به رای دهندگان گفت: «آرام باشید. همه چیز خوب است. تنها چیزی که باقی می‌ماند این است که امشب آن را از تلویزیون تماشا کنید.» این تماس‌ها به ۱۱۲۰۰۰رای‌دهنده در مناطق اکثریت آفریقایی آمریکایی رسید. در سال۲۰۱۱، مدیر ستاد انتخاباتی ارلیخ، پل شوریک، به دلیل این تماس‌ها به کلاهبرداری و سایر اتهامات محکوم شد. در سال۲۰۱۲، او به ۳۰روز حبس خانگی، یک سال حبس تعلیقی و ۵۰۰ساعت خدمات اجتماعی در طول چهار سال دوره آزمایشی خود، بدون جریمه یا حبس محکوم شد. نامزد دموکرات با اختلاف بیش از ۱۰ درصد پیروز شد.
جنجال رای‌گیری زودهنگام ۲۰۱۵ در مریلند
در شهرستان مونتگومری مریلند، جمهوری خواهان قصد داشتند دو محل رای‌گیری زودهنگام را از بتسدا و برتونسویل پرجمعیت به مناطق کم جمعیت تر در بروکویل و پوتوماک منتقل کنند. آنها مدعی بودند که به دنبال «تنوع جغرافیایی» بیشتر هستند. دموکرات‌ها آنها را بتلاش برای سرکوب رای متهم کردند. سایت برتونزویل بیشترین رای دهندگان اقلیت را در بین تمام سایت‌های رای‌گیری زودهنگام درشهرستان داشت، در حالی که مکان‌های جدید پیشنهادی در مناطق دوستدار جمهوری خواهان با ساکنان اقلیت کمتر بود. رئیس هیئت انتخاباتی جمهوری‌خواه درکمیته شورای شهرستان اعتراف کرد که او و ۲همکار حزب جمهوری‌خواه یک کنفرانس تلفنی بارئیس کمیته مرکزی حزب جمهوری‌خواه مونتگومری برگزار کردند. آنها گفتند این فراخوان که دموکرات‌ها ازآن مستثنی شدند، قانونی بود. دموکرات‌ها آن را نقض قانون جلسات آزاد مریلند خواندند. تاد ابرلی، استاد علوم سیاسی ازکالج سنت مری، ادعای جمهوری خواهان را «دفاعی احمقانه» خواند.
انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶
انتخابات ریاست جمهوری۲۰۱۶ اولین انتخابات در ۵۰سال گذشته بود که از همه حمایت‌های قانون اصلی حقوق رای‌گیری دریغ نکرد. در چهارده ایالت محدودیت‌های رأی‌گیری جدید اعمال شد، از جمله ایالت‌های نوسانی مانند ویرجینیا و ویسکانسین.
کانزاس
در اوایل سال ۲۰۱۶، یک قاضی ایالتی قانونی را لغو کرد که رای دهندگان را ملزم می‌کرد در مواردی که رای دهنده از فرم ثبت نام ملی رای دهندگان استفاده کرده بود، مدرک شهروندی خود را نشان دهند. در ماه مه، یک قاضی فدرال به ایالت کانزاس دستور داد تا ثبت نام حدود ۱۸۰۰۰رأی دهنده را که ثبت نامشان به تأخیر افتاده بود، آغاز کند، زیرا مدرک شهروندی را نشان نداده بودند. کریس کوباخ، وزیر امور خارجه کانزاس دستور داد که رای دهندگان ثبت نام کنند، اما نه برای انتخابات ایالتی و محلی. در ماه ژوئیه، یک قاضی شهرستان دستور کوباخ را لغو کرد. کوباچ بارها توسط اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا (ACLU) به اتهام تلاش برای محدود کردن حق رای در کانزاس مورد شکایت قرار گرفته‌است.
کارولینای شمالی
در سال۲۰۱۳، مجلس ایالتی لایحه‌ای را تصویب کرد که رای‌دهندگان را ملزم به نشان دادن کارت شناسایی عکس‌دار صادر شده توسط کارولینای شمالی، گذرنامه یا کارت شناسایی نظامی برای شروع در سال۲۰۱۶ می‌کند. گواهینامه‌های رانندگی خارج از ایالت تنها در صورتی پذیرفته می‌شد که رای دهنده ظرف ۹۰روز پس از انتخابات ثبت نام کرده باشد و شناسنامه عکس دانشگاه قابل قبول نباشد. در ژوئیه۲۰۱۶، هیئتی متشکل از سه قاضی از دادگاه تجدیدنظر ناحیه چهارم، تصمیم دادگاه بدوی را در تعدادی از اقدامات تلفیقی لغو کرد و شرایط شناسایی عکس دار قانون را لغو کرد و دریافت که مقررات جدید رای‌گیری آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار را "با دقت تقریباً جراحی" هدف قرار داده‌است."، و اینکه قانونگذاران با "نیت تبعیض آمیز" واضح در وضع قوانین سختگیرانه انتخاباتی عمل کرده‌اند و قوانین را بر اساس داده‌هایی که در مورد ثبت نام و الگوهای رای‌گیری آفریقایی-آمریکایی دریافت کرده‌اند شکل داده‌اند. در ۱۵می۲۰۱۷، دادگاه عالی ایالات متحده از بررسی حکم دادگاه استیناف خودداری کرد.
داکوتای شمالی
داکوتای شمالی در سال۱۹۵۱ ثبت نام رای دهندگان را برای انتخابات ایالتی و فدرال لغو کرد، تنها ایالتی که این کار را انجام داد. از سال۲۰۰۴، رای دهندگان را ملزم کرده‌است تا قبل از اینکه بتوانند رای دهند، یک شناسه تأیید شده ارائه کنند، که یکی از آنها شناسه قبیله ای بود که معمولاً بومیان آمریکا از آن استفاده می‌کردند. با این حال، استفاده از صندوق پستی در این شناسه به جای آدرس محل سکونت، معمول و قانونی بود. این امر منجر به متهم شدن داکوتای شمالی به سرکوب رای دهندگان شده‌است، زیرا بسیاری از بومیان آمریکا از رای دادن به دلیل نداشتن یک شناسه تأیید شده با آدرس محل سکونت خودداری می‌کردند.
قانون شناسه داکوتای شمالی به‌ویژه بر تعداد زیادی از بومیان آمریکا تأثیر منفی گذاشته‌است، بطوری که تقریباً یک چهارم از بومیان آمریکا در این ایالت، که در غیر این صورت واجد شرایط رأی دادن بودند، به دلیل نداشتن شناسنامه مناسب، از رأی دادن خودداری می‌شوند. در مقایسه با ۱۲درصد غیرهندی‌ها. یک قاضی در ژوئیه۲۰۱۶ قانون شناسنامه را لغو کرد و همچنین گفت: «شواهد غیرقابل انکار در دادگاه نشان می‌دهد که تقلب در رای دهندگان در داکوتای شمالی تقریباً وجود نداشته‌است.» با این حال، رد رای بر این اساس در انتخابات میان دوره ای ۲۰۱۸ نیز مطرح بود.