cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قارچ ترافل
خواص
این گیاه دارای ترکیبات شیمیایی همچون: است.
منابع
Species of Truffles,hunting methods,types,picture gallery[en] Species of Truffles,"hunting" techniques,types, [en] & [ro]
<references group="persian-alpha"/>
بریگس ۴۲۰۹
سیارک ۴۲۰۹ چهار هزار و دویست و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ اکتبر ۱۹۸۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۸۰ است.
دین برد-اسمیت
دین برد-اسمیت (Dane Bird-Smith؛ زادهٔ July 15, 1992) یک ورزشکار دو و میدانی اهل استرالیا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز ۲۰ کیلومتر پیاده‌روی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
محمد حمزه زبیدی
محمد حمزه زبیدی - (ولادت ۱۹۳۸ – مرگ ۲ دسامبر ۲۰۰۵) یک سیاست‌مدار اهل عراق بود.
توما، سنیور کوسی
توما (۱۰۷۳ میلادی – ۱۱۳۰ میلادی) معروف به تومای مارل، سنیور کوسی و مارل در پادشاهی فرانسه از سال ۱۱۱۶ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۱۳۰ میلادی بود. توما به سبب شورش مستمر علیه لوئی ششم، پادشاه فرانسه شهرت یافت.
زندگی‌نامه
توما پس از چشم گشودن به جهان و با آگاهی از این حوادث، با تنفر نسبت به او، در جنگ بی‌وقفه‌ای که همسر پیشین سیبیل علیه آنگران یکم به راه انداخته بود، مشارکت کرد. گفته می‌شود به جهت تشکیک در مسئله هویت پدرش، توما نسب مادرش، مارل، را به خود گرفت. در صحنه این خصومت شخصی، نقش اصلی بر عهده شوالیه‌های هوادار دو طرف بود. طرفین درگیر می‌کوشیدند با به حداقل رساندن عایدی اقتصادی طرف مقابل از راه کشتار رعایا به عنوان قربانیان اصلی و از بین بردن مزارع و باغات او، دشمن را به ورطه نابودی بکشند. حتی پس از آغاز جنگ اول صلیبی که توما و آنگران هر دو در آن مشارکت کردند، این دشمنی و نفرت متقابل به پایان نرسید. در نهایت با مرگ آنگران یکم در سال ۱۱۱۶ میلادی، توما عناوین او را به دست آورد و مناطق ماری و لا فر را نیز از مادر به ارث برد.
توما که به هر صورت همچنان از جهنم وعده داده شده در مسیحیت بیمناک و خواهان رسیدن به رستگاری بود، با بهره‌گیری از رسم خرید آمرزش گناهان که کلیسا را به ثروتی هنگفت رسانده بود، با پرداخت وجهی سنگین به صومعه نوژن و احداث صومعه دیگری در نزدیکی پرِمونتره، نظر هموار و مطلوب کلیسا را به خود جلب کرد. توما سال ۱۱۳۰ میلادی در بستر چشم از جهان فروبست.
باربارا تاکمن، تاریخ‌نگار آمریکایی، دلیل اقدامات او را نه لزوماً نفرتش از پدر یا ژن پرخاشگری، بلکه عادت خشونت‌ورزی که به جهت عدم وجود عامل بازدارنده، در آن زمان پدید آمده بود، می‌داند.
ابرهارد شولر
ابرهارد شولر (Eberhard Schöler؛ زادهٔ ) یک بازیکن تنیس روی میز اهل آلمان است. وی همچنین برنده جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۵ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده‌است.
رافائل گوردیو
رافائل گوردیو بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال اسپانیا بوده و در ۷۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، رئال بتیس، تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اسپانیا و تیم ملی فوتبال اسپانیا اشاره کرد.
محوطه چشمه کویه خسرو باشه
محوطه چشمه کویه خسرو باشه مربوط به سده‌های اولیه و میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ثلاث بابا جانی، روستای خسرو باشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روزنه‌خزنده‌واران
روزنه‌خزنده‌واران نام یک بالاخانواده از راسته بریده‌مهرگان است.
۱-کلرو-۲،۲،۲،۱-تترافلوئورو اتان
۱-کلرو-۲،۲،۲،۱-تترافلوئورواتان با فرمول شیمیایی C۲HClF۴ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۷۸۲۲ است. که جرم مولی آن ۱۳۶٫۴۷۵۹۵۳ g/mol می‌باشد.
قلعه فراموشی
قلعهٔ فراموشی یا گیل گرد یا اندمشن یا انوشبرد قلعهٔ مستحکمی واقع در خوزستان در زمان ساسانیان بوده‌است. از جهت اینکه نام زندانیان و حتی نام آن مکان را کسی نبایستی بر زبان آورد، این مکان را قلعهٔ فراموشی می‌خواندند. یک نوع قلعه باستیل محسوب می‌شده‌است و جایی برای حبس و از میان بردن اشخاص بلند مرتبت بوده که وجودشان برای کشور و شاه خطرناک بشمار می‌آمده‌است.
چندین نفر از خاندان سلطنتی در این زندان افتاده بودند که از آنجمله آرشاک دوم پادشاه ارمنستان می‌باشد. به نقل از پروکوپیوس، قباد یکم (پادشاه ساسانی که دو بار بر تخت پادشاهی ایران نشست، بار نخست میان سال‌های ۴۸۸ تا ۴۹۶ میلادی و بار دوم ۴۹۹ تا ۵۳۱ میلادی) پس از محرومیت از تاج و تخت در آنجا زندانی بود و از همانجا فرار اختیار نمود. بعدها شیرویه عده‌ای از زندانیان آنجا را آزاد کرد و ایشان به او کمک نمودند تا توانست پدر خویش خسرو پرویز را از تخت پایین آورد.
میدان نفتی زاغه
میدان نفتی زاغه در سال ۱۳۵۸ توسط شرکت آسکو کشف شد و در سال ۱۳۸۳ توسعه آن آغاز گردید. میدان زاغه یکی از سه میدان نفتی ایران است، که دارای ذخایر نفت سنگین می‌باشد. ذخیره نفت درجای اولیه این میدان حدود ۲۵ میلیارد بشکه در سازند پابده است و میزان نفت قابل برداشت میدان زاغه معادل ۱۹۴ میلیون بشکه برآورد می‌شود. ظرفیت تولید نفت خام این میدان به‌طور متوسط معادل ۵۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. میدان نفتی زاغه از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که در حوزه عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران قرار دارد.
انگار گفته بودی لیلی
انگار گفته بودی لیلی رمانی‌ست نوشتهٔ سپیده شاملو که در سال ۱۳۷۹ از سوی نشر مرکز به چاپ رسید.
درباره کتاب
این رمان را رمانی روانشناختی با دیدگاه انتقادی-اجتماعی دانسته‌اند که ذهنیت زنانه و نظام تک‌آوایی بر آن حاکم است و شخصیت‌های مرد داستان از پسِ نگاه زنانه دیده می‌شوند.
جوایز
این رمان برندهٔ جایزه بنیاد هوشنگ گلشیری برای بهترین رمان اول در سال ۱۳۷۹ شده‌است.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های شهری جهان بر پایه جابه‌جایی مسافران
این مقاله مربوط به فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌های شهری جهان بر پایه جابه‌جایی مسافران است.
سرپاور شانه‌بال
سرپاورهای شانه‌بال (Chtenopterygidae) خانواده‌ای از سرپاورها هستند. این جانوران در آب‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری زندگی می‌کنند.
چاهک (جیرفت)
چاهک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اسلام‌آباد (جیرفت) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
بنکسی
بنکسی نام مستعار هنرمند گرافیتی، فعال و منتقد سیاسی، کارگردان و نقاش بریتانیایی است؛ گمان می‌رود که وی هنرمند سوئیسی Maître de Casson است. اما او این را در وبسایت خود انکار می‌کند. او هنوز نام اصلی‌اش را فاش نکرده‌ است؛ گروهی از محققان انگلیسی او را با نام رابین گانینگهام معرفی کرده‌اند.
هنر خیابانی او طعنه‌آمیز و هجویه‌هایش خرابکارانه است. هنر او آمیزه‌ای از طنز سیاه و گرافیتی است که با تکنیک گرته‌برداری ویژه‌ای خلق می‌شود. آثار هنری او با محتوای سیاسی و اجتماعی در خیابان‌ها، دیوارها، و پل‌ها در شهرهای مختلف دنیا به تصویر درآمده‌است.
آثار بنکسی، محصول صحنه زیرزمینی بریستول است که شامل همکاری هنرمندان تجسمی و موسیقیدان‌ ه ا بود. طبق نوشته‌های نویسنده و طراح گرافیک، تریستان مانکو و براساس کتاب هیچ جا مثل خانه خود آدم نمی‌شود، «بنکسی در سال ۱۹۷۴ در بریستول به دنیا آمد و درهمین شهر بزرگ شد. او فرزند یک تکنیسین دستگاه فتوکپی بود و مدتی شاگرد قصاب بود اما سرانجام طی دوران «شکوفایی اسپری» در اواخر دهه ۸۰ در بریستول با گرافیتی آشنا شد.» کسانی که کارهای او را می‌دیدند متوجه بودند که آثار او به بلک له رت شباهت دارد. له رت در ۱۹۸۱ کار با تکنیک گرته‌برداری را در پاریس آغاز کرد. به نظر می‌رسید کارهای بنکسی از آثار اعضای گروهِ آنارکو- پانک به نام کرَس هم متأثر بوده باشد. اعضای این گروه دراواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ در کانال‌های لوله‌کشی لندن مسابقه‌های گرافیتی با تکنیک گرده‌برداری برپا می‌کردند، این گروه کماکان فعالند. هر چند بنکسی در وبسایت خودش بیان کرد که در واقع، اساس کارهایش را بر کارهای تری دی موسیقیدان و هنرمند گرافیتی از گروه مَسیو اَتَک قرار داده‌است. او چنین می‌گوید «نه، من از ۳d کپی می‌کردم، او واقعاً بلد است نقاشی بکشد.»
بنکسی که اعتقاد دولت به وندال بودن گرافیتی را قبول ندارد، هنرش را بر سطوح موجود در فضاهای عمومی به نمایش می‌گذارد و حتی تا آنجا پیش می‌رود که عناصر و حجم‌ها فیزیکی هم خلق کند. بنکسی خودش مستقیماً عکس‌های گرافیتی‌هایش را نمی‌فروشد، هر چند معلوم شده برگزارکنندگان حراج‌های هنری در تلاش هستند تا کارهای خیابانی او را در محلشان بفروشند و دردسر جابه‌جا کردن آن‌ها را به برنده حراج واگذار کنند.
اولین فیلم بنکسی، خروج از مغازه کادوفروشی برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۰ به نمایش درآمد. فیلم در مارس۲۰۱۰ در انگلستان اکران شد. در ژانویه ۲۰۱۱، بنکسی نامزد جایزه اسکار برای بهترین فیلم مستند شد.
کارهای اولیه (۲۰۰۱–۱۹۹۲)
بنکسی اولین گرافیتی‌های خود را به عنوان یکی از اعضای درای‌بریدزِ بریستول با دست آزاد و بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ کشید. همراهان او در این گروه کاتو و تس بودند. او تحت تأثیر دیگر هنرمندان محلی بود. در ابن زمان کارهای او به همراه نیک واکر، اینکی و ۳d جزئی از جامعه بزرگتر سن زیرزمینی بریستول بودند. از آغاز، گرده برداری وجه ممیز کارهای او -حتی کارهای دست آزادش- به‌شمار می‌رفت. تا سال ۲۰۰۰ او رویه خود را به استفاده کامل از گرده برداری تغییر داد به این ترتیب تکمیل هر اثر به زمان بسیار کمتری احتیاج داشت. بنکسی ادعا می‌کند زمانی تصمیم به استفاده از گرده برداری کرد که برای فرار از دست پلیس در یک کامیون حمل زباله پنهان شده بود متوجه شماره سریال کامیون شد که با تکنیک گرده برداری نوشته شده بود با بهره‌گیری از این تکنیک کارهای او بیشتر و بیشتر در بریستول و لندن مورد توجه قرار گرفت.
تصاویر کوبنده و طعنه‌آمیز بنکسی، اغلب با شعار در هم آمیخته‌است. کارهای او اغلب حاوی پیام‌های ضد جنگ، ضدسرمایه‌داری یا ضد دولت هستند. در اغلب آثار او، سوژه‌ها عبارتند از موش، میمون، پلیس، سرباز، کودک و افراد مسن.
در سال ۲۰۱۱، یکی از کارهای اولیه بنکسی به نام «گوریل با ماسک صورتی» که برای یک دهه علامت مشخصه‌ای مهمی روی دیوار خارجی یک باشگاه اجتماعی در ایستویل بود، ناپدید شد. پس از این که این بنا به یک مرکز فرهنگی اسلامی تبدیل شد، کسی بی‌خبر روی آن را با رنگ پوشانده بود.
نمایشگاه‌ها (۰۳–۲۰۰۲)
در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۲، اولین نمایشگاه بنکسی در لوس آنجلس و در گالری ۳/۱ ۳۳ افتتاح شد. عنوان نمایشگاه Existencilism بود، ترکیبی از کلمات Exist به معنای هستی و stencil به معنای گرده برداری. در ۲۰۰۳، در نمایشگاهی به نام «جنگ بر سر قلمرو» -نام نمایشگاه، Turf War ، به معنای دقیقتر به منازعه بین گروه‌های تبهکار بر سر ناحیه‌ای مشخص اشاره دارد- که در یک انبار برگزار شد، بنکسی روی چند حیوان نقاشی کشید. گرچه ( RSPCA ) -انجمن سلطنتی ممانعت از ظلم به حیوانات- وضعیت را قابل قبول اعلام کرده بود اما یک فعال حقوق حیوانات به نشانه اعتراض خودش را به نرده‌ها زنجیر کرد. بنکسی بعد به هجویه‌سازی از نقاشی‌های معروف روی آورد. نمونه‌ای از این تلاش، برکه نیلوفرهای آبی اثر مونه بود. او نقاشی را با ترسیم یک برانکار و ترولی خرید در تصاویر منعکس شده در آب تغییر داد. نمونه دیگر شب زنده داران از ادوارد هوپر است. او نقاشی را به نحوی بازسازی کرد که بازنمایی لحظه‌ای باشد که افراد حاضر در تابلو به یک تماشاچی لات فوتبال نگاه می‌کنند که فقط تنکه‌ای با طرح پرچم انگلیس به تن دارد و چیزی را به سمت شیشه کافه پرتاب کرده‌است. این تابلوها در نمایشگاهی دوازده روزه در وستبرن گرووِ لندن در سال ۲۰۰۵ به نمایش درآمدند.
بنکسی، شپارد فیری، دموت و دیگران نمایشگاهی در انباری در اسکندریه واقع در سیدنی برپا کردند. بیش از ۱۵۰۰ از نمایشگاه بازدید کردند.
اسکناس‌های ده پوندی تا برلی لیگال (۰۶–۲۰۰۴)
در اوت ۲۰۰۴، شوخی بنکسی با اسکناس‌های ۱۰پوندی عرضه شد. او مقادیری اسکناس تولید کرد که در آن‌ها سر ملکه با سر پرنسس دایانا جایگزین شده بود و به جای «بانک انگلستان» عبارت «بنکسی انگلستان» روی آن نوشته شده بود. کسی یک بغل از این اسکناس‌ها را روی جمعیتی که در کارناوال ۲۰۰۴ ناتینگهیل جمع شده بودند، ریخت. بعضی از کسانی که اسکناس‌ها را جمع کرده بودند حتی سعی کردند آن‌ها را در مغازه‌های محلی خرج کنند. این اسکناس‌ها در نمایشگاه گتوی سانتا به همراه کارت دعوت به بازدیدکنندگان هدیه داده شد. از آن زمان نمونه‌هایی از این اسکناس‌ها در eBay به فروش رسیده‌است. قیمت این شوخی‌های ۱۰ پوندی تا ۲۰۰ پوند نیز گزارش شده‌است. انبوه دیگری از این اسکناس‌ها در نزدیکی چادر ان‌ام‌ئی در جشنواره ردینگ از روی یک فنس به سمت جمعیت گرد آمده پرتاب شد. ۵۰ پوستر امضا شده شامل ۱۰ اسکناس چسبیده به هم، در سالمرگ پرنسس دایانا توسط پیکچرز آن والز، به قیمت ۱۰۰ پوند به فروش رسید. یکی از این پوسترها در حراج ۲۰۰۷ بونامس در لندن به قیمت ۲۴۰۰۰ پوند به فروش رسید.
در اوت ۲۰۰۵، بنکسی طی سفری به سرزمین‌های فلسطینی، ۹ تصویر روی دیوار کرانه‌های غربی اسرائیل خلق کرد.
بنکسی در سپتامبر ۲۰۰۶ نمایشگاهی به نام برلی لیگال در لس آنجلس برپا کرد. در این نمایشگاه یک فیل واقعی به نمایش درآمد که با رنگ‌های صورتی و طلایی و با طرح‌هایی شبیه کاغذ دیواری، نقاشی شده بود. طبق آگهی‌هایی که در نمایشگاه پخش شد این اثر تلاش داشت تا توجه عمومی را به مسئله فقر جهانی معطوف کند. گرچه دپارتمان حقوق حیوانات اجازه استفاده از فیل را صادر کرده بود اما پس از دریافت چند شکایت از طرف فعالین حقوق حیوانات، فیل در روز آخر نمایشگاه، بدون رنگ به نمایش درآمد. صاحبان فیل ادعاهای مبنی بر اینکه با فیل بدرفتاری شده‌است را رد کردند و توضیح دادند که فیلشان در فیلم‌های خیلی زیادی بازی کرده و بنابراین به گریم شدن عادت دارد. علاوه بر آن بنکسی کارهایی ارائه کرد که در آن‌ها ملکه ویکتوریا به صورت یک همجنسگرا تصویر شده بود. در گروهی دیگر او هجویه‌هایی از آثار وارهول و داوینچی خلق کرد.
اثر بنکسی (۰۷–۲۰۰۶)
کریستینا آگیلرا اصل تابلوی ملکه ویکتوریای بنکسی و دو پرینت از آن را به قیمت ۲۵۰۰۰ پوند خرید. بعد از آن در اکتبر ۲۰۰۶ مجموعه‌ای از نقاشی‌های بنکسی با موضوع کیت ماس در حراجی سادبیز لندن، ۵۰٬۴۰۰ پوند به فروش رفت تا رکورد جدیدی برای قیمت حراجی آثار بنکسی خلق کند. پرتره‌های او از ماس شامل شش لت چاپ سیلک متأثر از مجموعه معروف وارهول از مریلین مونرو بود. این مجموعه به پنج برابر قیمت پایه اش به فروش رسید. در همان حراج مونالیزای سبز بنکسی که از چشم‌هایش رنگ واقعی می‌ریخت، به قیمت ۵۷٬۶۰۰ پوند به فروش رسید. در دسامبر ۲۰۰۶، ماکس فوسترِ روزنامه‌نگار، اصطلاح «اثر بنکسی» را به وجود آورد تا تأثیر موفقیت بنکسی را در توجهی که به کار سایر هنرمندان خیابانی می‌شد، به تصویر بکشد.
در ۲۱ فوریه ۲۰۰۷، حراجی سادبیز در لندن سه کار دیگر را در معرض فروش قرار داد و به این ترتیب بالاترین رقم پرداختی برای کاری از بنکسی در یک حراجی به دست آمد: ۱۰۲٬۰۰۰ پوند برای Bombing Middle England. دو گرافیتی دیگر او هم به ترتیب به قیمت ۳۷٬۲۰۰ و ۳۱٬۲۰۰ پوند به فروش رسیدند. هر سه این آثار بسیار بیشتر از قیمت پیش‌بینی شده به فروش رسیدند. حراج روز بعد میزبان سه کار دیگر از بنکسی بود. قیمت‌ها به اوج خود رسیدند: Ballerina with Action Man Parts ، Glory و بینام (۲۰۰۴) هر سه با قیمتهایی به فروش رسیدند که به‌طور قابل توجهی بالاتر از پیش‌بینی‌های اولیه بودند. در اشاره به حال و هوای روز دوم حراج، بنکسی تصویر جدیدی در وبسایتش قرار داد که صحنه‌ای از یک حراجی را نمایش می‌داد در حالیکه مردم برای خرید قطعه‌ای التماس می‌کنند که می‌گوید «باورم نمی‌شود شما احمق‌ها این آشغال‌ها را می‌خرید». در فوریه ۲۰۰۷ صاحب‌خانه‌ای که کاری از بنکسی روی دیوار داشت، خانه‌اش را از طریق گالری رد پراپلر در معرض فروش گذاشت. خریداران احتمالی خانه تصمیم داشتند نقاشی دیواری را جدا کنند به همین دلیل در بروشور گالری این اثر، دیوارنگاره‌ای معرفی شد که به همراه یک خانه به فروش می‌رسد. در آوریل ۲۰۰۷، سازمان حمل و نقل لندن (به انگلیسی: Transport for London )، روی کار بسیار شناخته شده‌ای از بنکسی را که صحنه‌ای از فیلم پالپ فیکشن را نمایش می‌داد، پوشاند. در این گرافیتی تراولتا و جکسون در حالی تصویر شده‌اند که به جای تفنگ، موز در دست دارند. سازمان معتقد بود که گرافیتی در کل، «جوی از فساد و غفلت» را در جامعه ایجاد می‌کند و کسانی که درگیر گرافیتی هستند «نه منتقد هنری که کلاشانی حرفه‌ای هستند». بنکسی دوباره در همان ناحیه برگشت و تصویر را دوباره کشید، البته این بار کاراکترها تفنگ واقعی در دست داشتند و لباس موزی پوشیده بودند. بعدتر، بنکسی روی پالپ فیکشن دوم را با گرافیتی دیگری پوشاند که ادای احترام او به هنرمند گرافیتی درگذشته، اُزُن محسوب می‌شد. اُزُن ۱۹ ساله به همراه هنرمند دیگری به نام وانتس در ژانویه ۲۰۰۷ توسط یک قطار زیرزمینی در شرق لندن، زیر گرفته شده بودند. گرافیتی جدید عبارت بود از فرشته‌ای که جلیقه ضد گلوله به تن دارد و جمجمه‌ای در دست گرفته‌است. علاوه بر آن بنکسی در سایتش نوشت:
بنکسی در وبسایتش، بیانیه‌ای منتشر کرد. در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸، بیانیه بنکسی با Graffiti Heroes No.۰۳ جایگزین شد که تلاش‌های پیتر چپل در دهه ۷۰ را شرح می‌داد. او از طریق گرافیتی برای آزاد کردن جرج دیویس تبلیغ می‌کرد. از ۱۲ اوت ۲۰۰۹، او از سخنان کمدین امو فیلیپس وام گرفت: «بچه که بودم هر شب دعا می‌کردم که خدا بهم دوچرخه بده، بعد فهمیدم خدا اینجوری کار نمی کنه. برای همین یه دوچرخه دزدیدم و هر شب برای آمرزش دعا کردم».
در فیلم فرزندان انسان تعدادی از کارهای بنکسی به نمایش درآمد، از جمله دو پلیسی که در حال بوسیدن هم هستند و کودکی که به سمت پایین به یک مغازه نگاه می‌کند.
بنکسی که از سوی هیچ‌کدام از گالری‌هایی که کارهای او را دست دوم می‌فروشند نمایندگی نمی‌شود، ادعا کرد، اولین نمایشگاه بزرگ او در نیویورک که توسط گالری ونینا هولاسک در نیویورک برپا شده بود فاقد مجوز بوده‌است. در این نمایشگاه ۶۲ نمونه از نقاشی‌ها و کارهای چاپی بنکسی به نمایش درآمد.
۲۰۰۸
در مارس ۲۰۰۸، یک گرده برداری گرافیتی روی برج تیمز واتر در نزدیکی پیچ هلند پارک دیده شد. اعتقاد عمومی بر این بود که کار به بنکسی تعلق دارد. گرافیتی کودکی را نشان می‌داد که با رنگ نارنجی برچسب « Take this Society » را رنگ می‌کند. سخنگوی شهرک‌های هامرسمیت و فولهام لندن، گرگ اسمیت از طرف شورای شهر کار را به وندالیسم تعبیر کرد و دستور اکید به پاک کردن اثر داد. ظرف سه روز کارگران شورای شهر دستور را اجرا کردند. بین سوم تا پنجم می ۲۰۰۸، بنکسی در لندن نمایشگاهی برپا کرد که جشنواره کن نامیده می‌شد. نمایشگاه در تونلی در خیابان لیک برگزار شد که سابقاً محل عبور و مرور قطار سریع‌السیر یورواستار، بود. از هنرمندان گرافیتی خواسته شده بود زیر ایستگاه واترلوی لندن در این تونل آثار خود را خلق کنند. آن‌ها در خلق آثار خود آزاد بودند، تنها محدودیت این بود که یک گرافیتی نباید گرافیتی دیگری را بپوشاند. هنرمندان از جمله بلک له رت، بروکن کرو، سی ۱۲۵، کارتیان، هیرو، پیورر ایول، دالک، داتمستر، جی. گلاور، بن این، فلوس، جف آئروسل، تام سیویل رودسورث و استن، مستر برینواش و لکس. [نیازمند منبع] در اواخر اوت ۲۰۰۸، در سومین سالگرد توفان کاترینا، بنکسی مجموعه کاری در نیو اورلئان و لوئیزیانا ارائه داد. گرافیتی‌های او عمدتاً روی دیوار بناهایی خلق شدند که پس از توفان، متروک باقی‌مانده بودند. یکی از گرافیتی‌های که به بنکسی منسوب شد در یک پمپ بنزین، متروک در حوالی انسلی در بیرمنگامِ آلاباما در روز ۲۹ اوت، در حالی خلق شد که توفان گوستاو به محدوده نیواورلئان نزدیک می‌شد. نقاشی یک عضو شنل پوش گروه کوکلاکس کلان را نشان می‌دهد که به دار زده شده‌است. اثر خیلی زود ابتدا با اسپری مشکی پوشانده شد و بعد از آن کلاً حذف شد. اولین نمایشگاه رسمی بنکسی در نیویورک با عنوان « Village Pet Store And Charcoal Grill » در ۵ اکتبر ۲۰۰۸، آغاز به کار کرد. در ویترین گالری تعدادی حیوان انیماترونیک (به انگلیسی:animatronic) به نمایش درآمد از جمله خرگوشی که جلوی یک آینه مشغول آرایش است و یک مرغ مادر با جوجه‌هایی از جنس ناگت‌های مرغ مک دونالد که به یک پاکت سس باربکیو نوک می‌زنند.
در اکتبر ۲۰۰۸، شورای شهر وست مینستر اعلام کرد، گرافیتی « One Nation Under CCTV »، حذف خواهد شد. شورا اعلام کرد که اساساً هر گونه گرافیتی صرف نظر از شهرت خالق آن پاک خواهد شد. شورا حتی دقیقاً به بنکسی اشاره کرد: «حق بنکسی برای گرافیتی از یک کودک بیشتر نیست». رابرت دیویس رئیس کمیته برنامه‌ریزی شورای شهر به روزنامه تایمز چنین گفت: «اگر ما از این چشم پوشی کنیم، در واقع تأیید کرده‌ایم که هر بچه‌ای با یک قوطی اسپری، یک هنرمند است». گرافیتی مورد بحث در آوریل ۲۰۰۹ پاک شد. در دسامبر ۲۰۰۸ The Little Diver ، کاری از بنکسی در ملبورن استرالیا که راننده‌ای را در لباس سربازی نشان می‌داد، تخریب شد. تصویر با یک ورقه پرپلکس شفاف حفاظت می‌شد اما رنگ نقره‌ای از پشت ورق محافظ به تصویر نشت کرد. بعداً روی رنگ نقره‌ای نوشتند «بنکسی اینجا بود». این گرافیتی تقریباً به‌طور کامل محو شد.
جشنواره کن
بنکسی از ۳۹ هنرمند از همه جای دنیا برای حضور در جشنواره دعوت کرد. از جمله کسانی که آثارشان را در جشنواره کن در معرض نمایش گذاشتند استن لکس، بساس استنسیل، فِیل، پریسم، بلک، سی ۱۲۵، ویلز، وکستا، جان گریدر، داتمستر، بی توی و لوگان هیکس بودند.
۲۰۰۹
در می ۲۰۰۹، بنکسی استیو لازاریدس مدیر برنامه‌هایش را کنار گذاشت و اعلام کرد از این پس پِست کنترل (به انگلیسی: Pest Control ) تنها مرجع فروش آثار جدید او خواهد بود. در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۹، نمایشگاهی با عنوان Banksy UK Summer در موزه و گالری هنری شهر بریستول افتتاح شد که بیش از ۱۰۰ کار هنری از بنکسی را در معرض نمایش می‌گذاشت از جمله انیماترونیک و چیدمان. تا این سال، این بزرگترین نمایشگاه بنکسی بود که ۷۸ کار جدید از او را به نمایش می‌گذاشت. واکنش به نمایشگاه در کل مثبت بود و بیش از ۸۵۰۰ نفر در اولین هفته از نمایشگاه بازدید کردند. طی یک دوره ۱۲ هفته‌ای، نمایشگاه بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ بازدیدکننده داشت. در سپتامبر ۲۰۰۹، کاری از بنکسی که هجویه‌ای از خانواده سلطنتی انگلیس بود توسط شورای شهر هاکنی تخریب شد. این اقدام پس از آن صورت گرفت که شورای شهر اخطاری مبنی بر لزوم حذف گرافیتی به آدرس پیشین صاحب ملک فرستاد. این نقاشی دیواری در سال ۲۰۰۳ برای روی جلد تک آهنگ Crazy Beat از گروه Blur کشیده شده بود. گزارش شد که خانم صاحب ملک که اجازه کار را به بنکسی داده بود با گریه شاهد رنگ کردن روی نقاشی بود.
در دسامبر ۲۰۰۹، در پایان کنفرانس تغییرات اقلیمی سال ۲۰۰۹ سازمان ملل متحد بنکسی نگرانی خود در این زمینه را با چهار دیوارنگاره به نمایش گذاشت. یکی از آن‌ها دربردارنده عبارت «من به گرمایش زمین اعتقاد ندارم» بود. حروف این جمله در حال آب شدن بودند.
بین بنکسی و کینگ روبو همیشه خصومتی قدیمی و نوعی جنگ گرافیتی در جریان بود. این دشمنی کهنه زمانی به اوج رسید که شایع شد که گرافیتی کشیده شده روی یکی از کارهای روبو، متعلق به بنکسی بوده‌است. نتیجه این کشمکش جدید گرافیتی نویسی‌های متعدد از افراد گوناگون روی کارهای بنکسی بود.
۲۰۱۱
در می ۲۰۱۱، لیتوگرافی از بنکسی منتشر شد که یک بمب بنزینی -کوکتل مولوتف- روشن را نشان می‌داد. این بمب با یک بطری مارک تسکو ولیو ساخته شده بود. اثر بنکسی در ادامه اعتراض‌های گسترده‌ای منتشر شد که علیه افتتاح شعبه جدیدی از تسکو اکسپرس در بریستول صورت گرفتند. در منطقه استوکس کرافت برخوردهای خشونت‌آمیزی بین پلیس و معترضان صورت گرفت. ظاهراً بنکسی پوسترش را برای جمع‌آوری پول در جهت حمایت از گروه‌های محلی در استوکس کرافت و پرداخت هزینه‌های دادگاه دستگیرشدگان طراحی کرده بود. پوسترها به صورت انحصاری در نمایشگاه کتاب آنارشیستهای استوکس کرافتف به فروش رسیدند.
۲۰۱۵ کلیپ «بنکسی در غزه»
در فوریهٔ ۲۰۱۵ بنکسی کلیپی به نام «امسال را سالی کن که مقصدی جدید کشف می‌کنی» دربارهٔ سفرش به نوار غزه منتشر کرد. بنکسی طی سفرش به غزه چند اثر هنری خلق کرد که یکی از آن‌ها گربه‌ای بود روی خرابه‌های خانه‌ای که اسرائیل ویرانش کرده بود («می‌خواستم عکس‌های تخریب غره را در وب‌گاهم نشان دهم، اما در اینترنت مردم فقط به تصاویر گربه‌ها نگاه می‌کنند») و دیگری چند کودک که تاب‌بازی می‌کنند و تاب‌ها از یک برج دیدبانی آویزان‌اند. تبلیغاتچی او به نیویورک تایمز گفته بود:
منابع اسرائیلی از چند بی‌دقتی در روایت ویدئو خبر داده‌اند. بنا بر ویدئو «از زمان بمباران، اجازه نداده‌اند هیچ سیمانی وارد غزه شود» اما در حال حاضر اسرائیل اجازه مقادیر محدودی از سیمان وارد غزه شود. همچنین ویدئو می‌گوید هیچ راهی جز تونل‌های غیرقانونی برای رفتن به منطقه وجود ندارد اما هم‌اکنون گذرگاه بیت حانون بر روی ساکنان عرب باز است. اما گذرگاه رفح با مصر، بسته‌است.
آثار هنری قابل توجه
در واکنش به موضوع شهرت شخصی، بنکسی نظرش را چنین بیان کرده‌است «ما دیگر قهرمان لازم نداریم؛ چیزی که می‌خواهیم کسی است که آشغال‌ها را دم در بگذارد». به هر حال، علاوه بر آثار شناخته شده اش، بنکسی برخی دیگر از آثار مهم را نیز به خودش نسبت داده‌است:
تکنیک
گرده برداری به‌طور سنتی عبارت است از چاپ کردن یا ترسیم دستی طرحی روی ورقه‌هایی از جنس استات -به انگلیس acetate- یا مقوا است. این طرح‌ها بعداً بریده می‌شوند تا رنگی که روی ورقه پاشیده می‌شود از فضاهای منفی عبور کرده و طرح مورد نظر را روی سطح نهایی کار که زیر ورق بریده شده قرار می‌گیرد ایجاد کند. به جهت طبیعت رمزآلود کارها و هویت بنکسی، دقیقاً معلوم نیست تکنیک مورد استفاده او در خلق آثاری که به شیوه گرده برداری ایجاد می‌شوند، چیست. هرچند احتمال می‌رود که او از کامپیوتر برای اجرایی کردن طرح‌هایش استفاده می‌کند.
بنکسی در کتابش دیوار و صلح -به انگلیسی Wall and Piece- اشاره کرده‌است که در آغاز کار، سرعتش به قدری پایین بوده که یا حین کار گیر می‌افتاد یا مجبور می‌شد کار را در چند نوبت به اتمام برساند. به این ترتیب او مجموعه‌ای از الگوهای پیچیده گرده برداری آماده کرد تا در زمان صرفه جویی کند و در عین حال مانع از آمیخته شدن رنگ‌ها در هم شود.
در دنیای هنر خیابانی حق استفاده از گرده برداری یکی از بحث‌های معمول است. بسیاری از هنرمندان گرافیتی گرده برداری را تقلب می‌دانند.
درونمایه‌های سیاسی و اجتماعی
کارهای بنکسی جهت‌گیری‌های مشخص سیاسی و اجتماعی دارد. درونمایه بسیاری از کارهای او را مفاهیم ضد جنگ، ضدسرمایه‌داری، ضد فاشیسم، ضد امپریالیسم، آنارشیسم، نهیلیسم و اگزیستانسیالیسم تشکیل می‌دهد. به علاوه او برخی خصوصیات انسانی را نیز به نقد می‌کشد؛ طمع، بی‌چیزی، دورویی، ملال، بیهودگی، ناامیدی و از خود بیگانگی. هر چند کارهای بنکسی بر تصویرسازی‌های بصری و پیکرسازی برای به نمایش گذاشتن پیامهایش تکیه دارد، اما در برخی کتاب‌هایش نظرات صریح سیاسی نیز مطرح کرده‌است. می‌توان لیست «به چه کسانی می‌توان شلیک کرد» او را چنین خلاصه کرد: «اراذل فاشیست، بنیادگراهای مذهبی و آدم‌هایی که لیستی از کسانی درست می‌کنند که شلیک به آنها مجاز است» بنکسی که همواره دیدگاه‌های سیاسیش را در لفافه‌ای از طنز بیان می‌کند می‌گوید: «گاهی وضع موجود جهان آنقدر حالم را بد می‌کند که نمی‌توانم بقیه پای سیبم را بخورم.»
هویت
شایعات و نظریات گوناگونی در مورد هویت بنکسی وجود دارد. طبق بیشترین شایعات اسم بنکسی شاید رابین بنکس یا رابین گانینگهام باشد.
در سال ۲۰۰۴، عکسی منتسب به بنکسی در جامائیکا و در زمان انجام پروژه تصادم فرهنگ‌ها منتشر شد. در اکتبر سال ۲۰۰۷، وبسایت بی‌بی‌سی در پرونده‌ای مخصوص به بنکسی تصویری را به نمایش گذاشت که ظاهراً او را نشان می‌داد. این عکس توسط عابری در بثنال گرین در لندن گرفته شد. ادعا شده بود که عکس بنکسی را به همراه دستیاری نشان می‌دهد که در حال کار کردن روی یک داربست است. در این پرونده بی‌بی‌سی تأیید می‌کند که شورای شهر تاور هملتس تصمیم گرفته‌است تمام آثار بنکسی را به عنوان نمونه‌هایی از وندالیسم تخریب کند. با این عکس‌ها بنکسی به عنوان رابین گانینگهام شناسایی شد. مردی متولد ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۳. گانینگهام در کاتدرال اسکول بریستول تحصیل کرده‌است -این آکادمی به صورت تخصصی به موسیقی می‌پردازد- و به گفته یکی از دوستان سابقش در هنرهای تجسمی بینهایت با استعداد بود. گانینگهام مدتی با هنرمندی به نام لوک ایگان زندگی می‌کرد. در حدود سال ۲۰۰۰، گانینگهام به لندن مهاجرت کرد تا در آپارتمانی در هکنی زندگی کند، تعدادی از مهم‌ترین کارهای بنکسی در حوالی همین مکان ظاهر شدند. در آن دوران گانینگهام با جیمی ایستمن زندگی می‌کرد. ایستمن در یک کمپانی ضبط موسیقی کار می‌کرد که از تصویرسازی‌های بنکسی استفاده می‌کرد. پژوهشگران در دانشگاه کویین مری لندن با استفاده از تکنیک آماری «هویت‌یابی مبتنی بر مکان» (geographical profiling) و با بررسی شیوه توزیع گرافیتی‌های معروف بنکسی، هنرمند بریتانیایی، حدسی را که پیشتر دربارهٔ هویت این هنرمند زده شده بود، تأیید کرده‌اند. بر اساس این تحقیقات، بنکسی ممکن است فردی به نام رابین گانینگهام باشد.
در می ۲۰۰۹، نشریه میل آن ساندی یک بار دیگر بحث گانینگهام و بنکسی را پیش کشید. این بحث با انتشار عکسی مجدداً آغاز شد که در سال ۲۰۰۴ در شرق لندن گرفته شده بود. این عکس گرافیتی موشی را نشان می‌داد که پرتره‌ای از خودش را روی تابلویی در دست گرفته بود. پرتره گانینگهام را نشان می‌داد. تایمز و ایونینگ استاندارد نیز به این داستان پرداختند.
در واکنش به این گمانه زنی‌ها، کارگزار بنکسی نپذیرفت که ادعای گانینگهام بودن بنکسی را رد یا تأیید کند.
در می ۲۰۰۷، مقاله مفصلی به قلم لورن کالینز در نیویورکر به چاپ رسید که مناقشه هویت بنکسی را دوباره به میان می‌کشید. در این مقاله عکس منسوب به بنکسی در جامائیکا که پیش از آن در ایونینگ استاندارد به چاپ رسیده بود، دوباره چاپ شد.
بنکسی خود در وبسایتش، چنین می‌گوید: «من قادر نیستم نظر بدهم بنکسی ممکن است کی باشد و کی نباشد؛ ولی هر کسی که بقیه می‌گویند خوب نقاشی می‌کشد به نظر من نمی‌تواند بنکسی باشد.»
نقد
پیتر گیبسون سخنگوی سازمان Keep Britain Tidy ، کارهای بنکسی را وندالیسم محض می‌خواند، از دایان شکسپیر، از مسئولین همین مجموعه، ابراز نگرانی شده که کارهای بنکسی چیزی را ارزشمند نشان می‌دهد که در ذات صرفاً خرابکاری است. طنزنویس چارلی بروکر در ستونش در نشریه گاردین کارهای بنکسی را برای احمق‌ها، هوشمندانه می‌داند.
بنکسی به صورت مدام به خاطر تقلید از بلک له رت مورد انتقاد قرار گرفته‌است. له رت در اوایل دهه هشتاد در پاریس آثاری در سایز واقعی و با تکنیک گرده برداری خلق می‌کرد. له رت این دسته از نقدها را قبول ندارد. او تصریح کرده‌است که مایه افتخار اوست که منبع الهام «هنرمندی به این خوبی» باشد. در اوایل سال ۲۰۱۱ له رت در حال تکمیل نقاشی دیواری که بنکسی در سانفرانسیسکو کشیده بود دیده شده‌است.
«وقتی مریم و نوزاد یا موش‌های بنکسی را می‌بینم، برای من واضح است که ایده کار از کجا می‌آید. این عصبانی‌ام می‌کند. وقتی هنرمند باشی باید از تکنیک‌های خودت استفاده کنی. سخت است که تکنیک و سبکی پیدا کرده باشی و وقتی کسی را می‌بینی که کس دیگر دارد از این تکنیک استفاده می‌کند و بازتولیدش می‌کند، طبعاً خوشت نمی‌آید. من در مورد درستکاری و شخصیتش نظری ندارم. شاید وقتش باشد که بنکسی خودش را به ما نشان بدهد تا ببینیم چه طور آدمی است.»
منابع
این مدخل به تمامی ترجمه مقاله [//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Banksy&oldid=475933463 Banksy] در ویکی انگلیسی است. در تهیه ویکی انگلیسی از منابع زیر استفاده شده‌است:
پیوند به بیرون
نویسنده اصلی ویکی انگلیسی و تهیه‌کننده اولیه ویکی فارسی مطالعه پیوندهای زیر را توصیه می‌کنند:
مستانه مهاجر
مستانه میراب مهاجر (زاده ۱۵ اردیبهشت ۱۳۵۳ در تهران) تدوین‌گر، تهیه‌کننده و کارگردان ایرانی است. وی دانش‌آموخته رشته تدوین از دانشگاه سوره است.
گری وینوگرند
گری وینوگرند عکاس آمریکایی بود که او را بیشتر با عکس‌های خیابانی که از زندگی در آمریکای اوایل دهه ۶۰ میلادی گرفته می‌شناسند. وینوگرند هم‌نسل عکاسانی مثل جوئل مایروویتز، لی فریدلندر، تاد پاپاجورج و دیان آربوس بود. جان سارکوفسکی، او را عکاس محوری نسل خودش می‌داند.
گری وینوگراند که اهل محله برونکس نیویورک بود، حرفهٔ عکاسی خود را هنگام تحصیل در رشته نقاشی در دانشگاه کلمبیا ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ آغاز کرد.
در این دوره، او همچنین به همراه الکسی برودوویچ، تحصیل در رشته فتوژورنالیسم در دانشگاه پژوهش‌های اجتماعی را نیز آغاز کرد و فعالیت تجاری آزاد خود را برای مجلات پرتیراژی هم‌چون کولیر، لایف و پیجنت آغاز کرد.
از سال ۱۹۵۵ عکس‌های وینوگراند در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در سراسر دنیا به نمایش گذاشته شده‌است. آخرین نمایشگاه او در موزهٔ هنرهای مدرن سان‌فرانسیسکو و گالری ملی هنر واشینگتن بود که اولین نمایشگاه «مرور آثار هنری» گری وینوگراند در ۲۵ سال اخیر را برگزار کردند.
وینوگراد افتخارات بسیاری همچون بورسیه‌های گوگنهایم را در سال‌های ۱۹۶۴، ۱۹۶۹، ۱۹۷۸ و بورس مؤسسه وقف ملی برای هنر در سال ۱۹۷۵ را کسب کرده‌است. آثار او در مجموعه‌های برجسته بیشتر موزه‌های بزرگ در سراسر دنیا یافت می‌شوند. آرشیو وینوگراند در «مرکز عکاسی خلاق» دانشگاه آریزونا، توسان، نگهداری می‌شود.
پیوتر فرونچوسکی
پیوتر فرونچوسکی (Piotr Fronczewski؛ زادهٔ June 8, 1946) بازیگر و خواننده اهل لهستان است.
احمد حسین خضیر سامرائی
احمد حسین خضحیر سامرائی (Ahmad Husayn Khudayir as-Samarrai؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۴۱) یک سیاست‌مدار اهل عراق است.
پیوتر فرونچوسکی
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به لغزش، چهل‌ساله، ترازنامه سه‌ماهه، خانواده جایگزین، حوزه استحفاظی ۱۳، لجن‌زار، قرارداد، هتل ۵۲، سرزمین موعود، در خیابان سپولنی، فرار از سینما لیبرتی، رمز انیگما و شاپرک اشاره کرد.
تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران
تیم مذاکره‌کنندهٔ هسته‌ای ایران از زمان تشکیل در سال ۱۳۸۲ تاکنون از طرف جمهوری اسلامی ایران عهده‌دار مسئولیت مذاکرات دیپلماتیک دربارهٔ پروندهٔ هسته‌ای ایران با کشورهای خارجی و نهادهای بین‌المللی بوده‌است.
پیش‌زمینه
از سال ۱۳۸۲ فعالیت‌های هسته‌ای ایران مورد توجه ویژهٔ شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گرفت. در ابتدا سازمان انرژی اتمی از سوی ایران مأمور مذاکره با آژانس بود. کارشناسان سازمان انرژی اتمی که تا شهریور ۱۳۸۲ مسئول پرونده بودند، معتقد بودند که مسئلهٔ هسته‌ای پرونده‌ای عادی است که به‌زودی حل خواهد شد. پس از تصویب قطعنامهٔ شدیداللحن شورای حکام علیه ایران در سپتامبر ۲۰۰۳، سران کشور تصمیم گرفتند تا وزارت امور خارجه را مسئول مذاکره قرار دهند؛ اما نهایتاً با نظر وزارت خارجه، مسئولیت پرونده از مهر ۱۳۸۲ به شورای عالی امنیت ملی سپرده شد؛ چرا که با توجه به وقوع جنگ افغانستان و جنگ عراق ابعاد مسئله گسترده و در چارچوب امنیت ملی ارزیابی شد. بدین ترتیب دبیر شورای عالی امنیت ملی، حسن روحانی مسئول پرونده شد و با معرفی بهترین دیپلمات‌های وزارت خارجه توسط علی‌اکبر ولایتی و کمال خرازی به وی، نخستین تیم مذاکره‌کنندهٔ هسته‌ای شکل گرفت.
پیشینه مذاکرات
روحانی تاکتیک اعتمادسازی، تنش‌زدایی و مذاکره با ۳ کشور اروپایی را برگزید و به نوعی تعامل بازدارنده با آنان پرداخت که حاصل آن مذاکرات، صدور بیانیه سعدآباد و امضای توافق‌نامه بروکسل و پاریس به همراه تعلیق داوطلبانه غنی‌سازی از سوی ایران بود. در اردیبهشت ۱۳۸۴، ایران با شکستن تعلیق دوباره غنی‌سازی را از سر گرفت و پس از انتخابات ریاست جمهوری و پیروزی محمود احمدی‌نژاد، علی لاریجانی از مرداد ۱۳۸۴ جایگزین روحانی شد.
سیاست هسته‌ای ظریف تا حدودی به دوران روحانی شباهت دارد و بازی برد-برد را مدنظر دارد.
ساختار تیم مذاکره‌کننده
تیم مذاکره از دو گروه تشکیل شده‌است. اعضای گروه نخست، مدیران باسابقه وزارت امور خارجه هستند که مسئولیت مذاکره را بر عهده دارند. این گروه هستهٔ اصلی تیم است. گروه دوم متشکل از تعدادی از کارشناسان وزارت خارجه، سازمان انرژی اتمی و دیگر نهادها مانند وزارت اطلاعات است که اعضای آن در مقام ارائه مشورت فنی به گروه اول فعالیت می‌کنند.
به گفته محمدجواد ظریف، اعضای گروه دوم نیز گاهی در جلسات مذاکره حضور دارند، اما عموماً در بحث‌ها ساکت هستند و تنها نظراتشان را قبل و بعد از جلسه به اعضای تیم اول منتقل می‌کنند.
طرف‌های مذاکره
طرف‌های مذاکره‌کننده تیم هسته‌ای ایران و سطوح مدیریتی آن‌ها در گذر زمان دستخوش تغییر بوده‌است.
در آغاز کار و در طی سال‌های ۱۳۸۴–۱۳۸۲ طرف مقابل مذاکره‌کنندگان ایران، وزیران خارجه ۳ کشور اروپایی بریتانیا، فرانسه و آلمان (E3) بودند. در مقاطعی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز در مذاکرات حاضر بود و مذاکرات مستقیمی نیز با صدر اعظم آلمان و رئیس‌جمهور فرانسه انجام شد.
در اوایل دوران مسئولیت علی لاریجانی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به علاوه وزیران خارجه ۳ کشور اروپایی (E3/EU) همچنان تنها طرف مذاکره بودند، اما در ادامه وزیر خارجه چین و دبیر شورای عالی امنیت ملی روسیه نیز به مذاکرات اضافه شدند.
در دوره محمدجواد ظریف همانند گذشته ۱+۵ و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا طرف مذاکره بوده‌اند و ۶ کشور در برخی جلسات در سطح وزیر و در برخی جلسات در سطح معاون وزیر حاضر بوده‌اند.
جایگاه، وظایف و اختیارات مذاکره‌کنندگان
حسن روحانی در کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای این تصور که مذاکره‌کنندگان از اختیار کامل برخوردار هستند را رد می‌کند. به نوشته او، روال کار تیم مذاکره‌کننده بدین صورت است که در خصوص هر مسئله، موضوع ابتدا در کمیته عالی هسته‌ای به بحث گذاشته می‌شود و پس از بردن نتایج آن به جلسه سران نظام و سپس تصمیم‌گیری نهایی توسط سران نظام، تیم مذاکره‌کننده در چارچوب آن تصمیم عمل می‌کنند.
به گفته مهدی محمدی، از اعضای تیم مذاکره در دوره سعید جلیلی، در هیچ‌یک از دوره‌های مختلف، تیم مذاکره‌کننده سیاست‌گذار نبوده‌است. از دید او، مذاکره‌کنندگان مجریانی هستند که سیاست‌ها را تبدیل به دیپلماسی می‌کنند. اصولاً استراتژی‌های کلی سیاست خارجی جمهوری اسلامی در بالاترین سطح تصمیم‌گیری تعیین می‌شوند. بر این اساس تصمیم‌های مهم، اغلب به صورت اجماعی در جایی مانند شورای عالی امنیت ملی و در شرایطی که تصمیم‌ها بسیار مهم هستند با حضور رهبر تعیین می‌شوند.
علی‌اکبر ولایتی در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می‌نویسد: «رهبر انقلاب همچنین در طول مدت مذاکره تلاش داشتند تا ضمن تأکید بر حقوق هسته‌ای ایران، خطوط قرمز جمهوری اسلامی را نیز ترسیم کنند. خطوط قرمز وضع‌شده نه‌تنها به چراغ راهنمای تیم مذاکره‌کنندهٔ هسته‌ای تبدیل شد، بلکه به مثابه حصاری بود که طرف‌های غربی را نیز از نزدیک‌شدن به این موضوعات بازداشت. این رویکرد رهبری باعث شد تا تیم مذاکره‌کنندهٔ ایران با اطمینان خاطر نقش فعال‌تر و پرتحرک‌تری در مذاکرات داشته باشند».
سیاست‌گذار نبودن مذاکره‌کنندگان، بدین معنا نیست که آن‌ها هیچ نقش و تأثیری در فرایند اجرای سیاست‌ها و راهبردها ندارند.
از دید حسن روحانی، «این که چه کسی رئیس‌جمهور یا مسئول مذاکرات و پرونده باشد، بسیار اثرگذار است».
سید جلال دهقانی فیروزآبادی، استاد دانشگاه علامه طباطبایی معتقد است در دوره‌های مختلف، مذاکره‌کنندگان دستِ کم در چگونگی پیگیری و عملی‌کردن سیاست‌ها رفتارهای متفاوتی داشته‌اند. از آنجا که مذاکرات بیش از ۱۰ سال طول کشیده‌است و در طی این مدت توان هسته‌ای ایران دستخوش تغییرات زیادی شده‌است، لازم بوده‌است که تاکتیک‌های متفاوتی اتخاذ شود و تیم‌های مذاکره در چارچوب گفتمانی سیاست خارجی دولت‌های خود، روش‌ها و رویه‌های گوناگونی را در پیش گرفته‌اند.
بمب‌گذاری فوریه ۲۰۱۶ دیاربکر
بمب‌گذاری فوریه ۲۰۱۶ دیاربکر واقعه ای بود که در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۱۶ در استان دیاربکر ترکیه رخ داد و طی آن ۶ سرباز کشته و ۱ سرباز دیگر زخمی شدند.
گذرگاه مرزی الولید
گذرگاه مرزی الوَلید (نقطة الوليد الحدودية العراقية) که در سوریه با نام التَنْف شناخته می‌شود، یکی از خطوطِ مرزیِ معتبر میان سوریه و عراق است. این منطقه در جنگ داخلی سوریه از مناطقِ مورد کشمکش میان ایالات متحده آمریکا و سوریه برای تسلط بر مناطق مرزی عراق-سوریه است.
مد داگ مک‌کری
مد داگ مک‌کری (Mad Dog McCree) نخستین بازی ویدیویی لایو اکشن «لیزردیسک» است که توسط «آمریکن لیزر گیمز» منتشر شده است. این بازی در ابتدا به عنوان یک بازی آرکید در سال ۱۹۹۰ منتشر شد.
این بازی به دلیل سبک ویدیوی لایو اکشن، که شباهت‌هایی به وسترن معاصر هالیوودی دارد، مورد توجه قرار گرفت.
روکستون، تگزاس
روکستون، تگزاس (به انگلیسی: Roxton, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۶۹۴ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
سیارک ۴۲۱۰
سیارک ۴۲۱۰ چهار هزار و دویست و دهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ فوریه ۱۹۸۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۲۰٫۴ است.
مهرابی
مهرابی یک نام خانوادگی است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
چوما (مجارستان)
چوما یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه کاپوشوار واقع شده‌است. چوما ۸٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
حذف هجا
در واج‌شناسی، فرایند افتادن و حذف برخی از آواها یا هجاهای تکراری در زنجیره‌ای از آواها و هجاهای پیاپی، حذف هجا یا هجااندازی یا هاپلولوژی گفته می‌شود.
برای نمونه در فارسی واژه بادِبان که از سه هجا (با+دِ+بان) تشکیل شده با حذف هجا به صورت بادْبان (باد+بان) تلفظ می‌شود.
عماد الحوسنی
عماد الحوسنی (عماد علي سليمان الحوسني؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل عمان است.
گالاتینا
گالاتینا (به ایتالیایی: Galatina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده‌است.
خصوصیات
گالاتینا ۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۵۵۵ نفر جمعیت دارد و ۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Sapes خواهرخواندهٔ گالاتینا هست.
محوطه چاهک
محوطه چاهک مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان خاتم، بخش مرکزی، دهستان چاهک، جنوب و جنوب شرقی روستای چاهک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۱۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عبدالسلام الشریف
عبدالسلام الشریف (Abdusalam Al-Sherif؛ زادهٔ April 18, 1989) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرائد عربستان سعودی اشاره کرد.
جنیفر آبل
جنیفر آبل (Jennifer Abel؛ زادهٔ August 23, 1991) ورزشکار شیرجه اهل کانادا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
نورث وینگفیلد
نورث وینگفیلد (به انگلیسی: North Wingfield) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North East Derbyshire واقع شده‌است. نورث وینگفیلد ۶٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد.
ایران تریبونال
ایران تریبونال ، یک دادگاه مردمی بین‌المللی است که با کوشش گروهی از خانواده‌های جان سپردگان، بخشی از زندانیان سیاسی جان به در برده از کشتارهای دهه ۱۳۶۰، فعالان سیاسی، فعالان کارگری، مبارزان برابری خواه حقوق زنان، و فعالان عرصه هنر، ادبیات، حقوق، کودکان و دیگر زمینه‌های مبارزاتی، از پاییز ۱۳۸۶ کار خود را آغاز کرد. ایران تریبونال، با حمایت گسترده ایرانیان در داخل و خارج کشور، به ویژه خانواده‌های جان سپردگان، موفق شد جمهوری اسلامی را در دو مرحله (لندن و لاهه) به ارتکاب جنایت علیه بشریت محکوم کند.
شکل‌گیری
آخر شهریور ۱۳۸۶ برابر با سپتامبر ۲۰۰۷، جمعی از اعضای خانواده‌های جان سپردگان دهه شصت و زندانیان سیاسی جان به در برده از کشتار زندانیان سیاسی در این دهه، که در اردویی تابستانی در یکی از جزایر اطراف شهر استکهلم شرکت کرده بودند، کارزاری را برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت، با یاری و همراهی فعالان عرصه‌های سیاسی و اجتماعی آغاز کردند. به دنبال این مباحثات، جمع از میان خود کمیسیونی متشکل از شش نفر را مسئول تحقیق و کارشناسی در این زمینه کرد. این کمیسیون کار خود را با همکاری یدالله بیگلری، حقوقدان سرشناس کُرد و از فعالان چپ کرد در استکهلم آغاز کرد و هیئت سه نفره‌ای متشکل از وی، بابک عماد و کلاس فورشبری (Cleas Forsberg) حقوقدان سرشناس سوئدی و دبیر حقوقدانان بدون مرز سوئد که از وی برای همکاری دعوت شده بود، تشکیل شد. این هیئت، طی چندین دیدار و تماس تلفنی به‌طور جمعی یا جدا جدا، موارد حقوقی و ابزارهایی را که کارزار می‌توانست برای رسیدگی به اعدام‌های دهه شصت مورد استفاده قرار دهد، مورد بحث و گفتگو قرار دادند. در ادامه تحقیقات خانم اولریکا بوری (Ulrik Borg)، یکی دیگر از اعضای حقوقدانان بدون مرز سوئد به هیئت کارشناسی پیوست. این هیئت نتایج کار و تحقیقات خود را بعد از شش ماه در جلسه‌ای به جمع کارزار ارائه داد. بر پایه تحقیقاتی که هیئت انجام داد، هیچ نهاد حقوقی رسمی محلی و بین‌المللی حاضر به طرح دعوی علیه جمهوری اسلامی نبود و اعلام کرد، تنها راه برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت، تشکیل یک تریبونال بین‌المللی است. کلاس، معتقد بود اگر کارزار بخواهد دادگاهی از این دست با موفقیت برگزار کند، پیش از هر اقدام دیگری باید یک تیم حقوقی بین‌المللی متشکل از حقوقدانان سرشناس جهانی تشکیل دهد.
کارزار، بعد از یک سال بحث و بررسی و تحقیق در زمینه دادگاه‌های غیردولتی، تصمیم گرفت با دادگاه راسل تماس بگیرد. یک تیم دو نفره، به سرپرستی بابک عماد، موفق شد در اکتبر سال ۲۰۰۸ با دادگاه راسل تماس بگیرد. بعد از دو نشست و سه ماه رایزنی با مسئولان دادگاه راسل در رم و لندن و قول و قرارهای اولیه، مسئولان این دادگاه به رأی برابر برای تشکیل دادگاهی در رابطه با کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت در ایران نرسیدند. بعد از بی‌نتیجه ماندن تلاش کارزار برای فعال کردن دادگاه راسل برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در ایران، کارزار تصمیم گرفت خود رأساً دادگاهی با ایده دادگاه راسل برگزار کند. مسلم بود، خصوصیت و موضوع کار دادگاه رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در ایران با دادگاه راسل تفاوت می‌کرد و لازم بود دادگاهی برگزار شود که با موضوع جنایت انجام گرفته در دهه شصت متناسب باشد. به همین دلیل نیز ابتدا می‌باید نامی برای این پروژه انتخاب می‌شد، که بعد از پیشنهادها و مباحث زیادی، مجمع عمومی کارزار نام «کارزار ایران تریبونال» را از میان اسامی پیشنهادی انتخاب کرد و دهه شصت به عنوان خونین‌ترین دهه در دوران حکومت جمهوری اسلامی، به «دهه خونین» نامگذاری شد.
کارزار می‌باید، قانونمندی‌های دادگاه را بر طبق معیارهای حقوقی موجود در جهان، مشخص می‌کرد. برای این کار ابتدا باید مشخص می‌کرد که مبنای حقوقی کشتار زندانیان سیاسی در ایران شامل کدام یکی از قوانین حقوقی می‌شود. بررسی‌های کارشناسانه در این باره، مباحث در کارزار را حول دو مشخصه حقوقی نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت شکل داد. نتیجه مباحثات این شد که کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت مصداق جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود. حقوقدانان اصرار داشتند که تنها کشتار تابستان ۶۷ مطابق با قوانین حقوقی موجود جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود. اما کارزار معتقد بود که جمهوری اسلامی زندانیان سیاسی را از تابستان ۱۳۶۰ با اعدام‌های گسترده و دسته جمعی، بدون محاکمه و دادرسی عادلانه، بدون آنکه حق دفاع و وکیل به قربانیانش بدهد، با اعمال شکنجه‌های وحشیانه در ابعاد وسیع جغرافیایی و سیاسی در زندان‌های سراسر ایران به قتل رساند. در واقع، کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ نقطه اوج اعدام‌های گسترده و دسته‌جمعی دهه شصت است. بعد از یک دوره طولانی بحث و گفتگو، حقوقدانان پذیرفتند که کشتار زندانیان سیاسی از سال ۱۳۶۰ آغاز و در سال ۱۳۶۷ مراحل تکمیلی خود را گذراند و مبانی حقوقی دادگاه ایران تریبونال را حول این محور سازماندهی کردند.
شکل فعالیت و کارگروه‌ها
کارزار ایران تریبونال به منظور پیش برد فعالیت‌های سراسری خود، گروه‌های کار زیر را تأسیس کرد:
به این مجموعه باید حامیان و همگامان کارزار ایران تریبونال در تورنتو و کالیفرنیا را اضافه کرد که به صورت خودجوش با تشکیل دو شبکه اجتماعی، اقدام به جمع‌آوری کمک مالی مردمی برای برگزاری مرحله دوم دادگاه کردند.
نتیجه دادگاه
بر طبق قوانین بین‌المللی تنها افراد و نه حکومت‌ها به جرم جنایت علیه بشریت محکوم شده‌اند. به همین دلیل، صدور حکم جنایت علیه بشریت علیه یک حکومت، یک دستاورد برای دادگاه مردمی ایران تریبونال، برای مردم ایران و جهان و یک تحول کیفی در عرف حقوق بین‌المللی است، که بی‌گمان در آینده در مقیاس حقوقی بین‌المللی و محلی به آن استناد خواهد شد. حکم دادگاه ایران تریبونال، مشتمل بر ۵۱ صفحه و ۱۷۰ ماده است که در آن حکومت جمهوری اسلامی ایران به نسل‌کشی و جنایات علیه بشریت محکوم گردیده‌است.
جولیین سیمپسون
جولیین سیمپسون (Juliene Simpson؛ زادهٔ january 20, 1953) بازیکن بسکتبال، سرمربی (بسکتبال)، و سرمربی اهل ایالات متحده آمریکا است.
لوییس آرکونادا
لوییس آرکونادا بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال اسپانیا بوده و در ۶۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۶۳ گل به ثمر رساند.
لیکسوس
لیکسوس شهر قدیمی در محل شهر عرائش مراکش بود.
لیکسوس در سال ۱۱۸۰ پ.م. توسط فنیقیان بنیاد شد و بعدها توسط کارتاژها تصرف شد.
پس از اشغال کارتاژ از سوی رومی‌ها، لیکسوس تبدیل به یکی از استان‌های روم شد.
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی.
Mount
نمونه‌ها
و با فرمان زیر از دسترس خارج می‌شود: یا:
تریر
کلمه تریر به زبان فرانسه، به معنای سوراخی است که برخی جانوران مانند خرگوش، روباه و غیره در زمین حفر می‌کنند و از این جهت به سگ‌های این گروه تریر گفته می‌شود که در اصل عادت داشتند شکار را تا سوراخ خود تعقیب نموده، به دام اندازند.
سگ‌های تریر
سگ‌های تریر سگ‌هایی هستند که گونه‌های گوناگونی دارند و به‌طور نوعی کوچک، پرجنب جوش، پرطاقت و همچنین بسیار شجاع و بی‌باک هستند. خیلی از انواع سگ‌های تریر در انگلیس و ایرلند به وجود آمدند. از آن‌ها برای کنترل جمعیت موشها و خرگوش و روباه استفاده می‌شد و از نوع بزرگتر آن‌ها برای شکار گورکن استفاده می‌شد. در واقع واژۀ تریر از زبان فرانسوی گرفته شده که نتیجه کلمه «ترا» در لاتین به معنی زمین می‌باشد. خیلی زود از تریرها در مسابقات شکار استفاده شد و مثلاً در مسابقه برای گرفتن موش صحرایی از درون لانه‌اش. و سگی که از همه سریع‌تر موشها را می‌کشت برنده می‌شد. در سال ۱۷۰۰ میلادی بول‌داگ‌ها با تریرها پیوند داده شدند که انواع مختلفی را به وجود آورد. بعدها از آمیزش تریرها با برخی گونه‌های دیگر، تریرهای دیگری نیز به وجود آمد. در زیر به برخی از انواع تریرها اشاره می‌کنیم:
سهره سیاه بال‌سفید
سهره سیاه بال‌سفید گونه‌ای سهره است که در افغانستان، پادشاهی بوتان، جمهوری خلق چین، هند، ایران، میانمار، نپال، پاکستان، روسیه، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان زندگی می‌کند. این پرنده ۲۱ سانتیمتر درازا دارد و با سر درشت، جثهٔ درشت و نسبتاً پر، منقار مخروطی و بزرگ به رنگ خاکستری تیره دم نسبتاً بلند و دمگاه زرد زیتونی دیده می‌شود. این پرنده در مناطق کوهستانی با جنگل‌های سرو کوهی در ارتفاع ۲۸۰۰ تا ۳۵۰۰ متری به سر برده و روی درختان سرو کوهی آشیانه می‌سازد. در ایران بومی و به تعداد اندک دیده می‌شود.
سیارک ۴۲۱۱
سیارک ۴۲۱۱ چهار هزار و دویست و یازدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۷ کشف شد.
بمب‌گذاری مارس ۲۰۱۶ دیاربکر
در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۱۶ یک خودروی بمب‌گذاری شده در مسیر یک خودروی زرهی حامل نیروهای پلیس در استان دیاربکر ترکیه منفجر شد و طی آن ۷ افسر پلیس کشته و ۲۷ تن مجروح شدند.
گولیمی
گولیمی (به ایتالیایی: Guilmi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کییتی واقع شده‌است.
خصوصیات
گولیمی ۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۸۶ نفر جمعیت دارد و ۶۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هوگو کالدرانو
هوگو کالدرانو (Hugo Calderano؛ زادهٔ June 22, 1996) یک بازیکن تنیس روی میز اهل برزیل است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۸ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
روزنه‌خزندگان
روزنه‌خزندگان نام یک تیره از راسته بریده‌مهرگان است.
زائده (کالبدشناسی)
در کالبدشناسی، زائده ، بیرون زدگی یا رشد بیرونی بافت از یک جسم بزرگتر است. به عنوان مثال، زائده در یک مهره ممکن است نقش اتصال عضلانی و اهرم کردن (مثل زائده عرضی و خاری)، یا جهت جفت و جور شدن (تشکیل مفصل زلاله‌ای) با مهره ای دیگر (مثل زوائد مفصلی) را دارا باشد. این کلمه حتی در سطح میکروآناتومیک (ریزکالبدشناسی) نیز به کار رفته است، که در آن‌جا سلول‌ها ممکن است زوائدی به نام مژک یا پایک داشته باشند. براساس نوع بافت، زوائد ممکن است با نام‌های دیگری نیز چون آپوفیز، تکمه، یا پروتوبرانس نیز خوانده شوند.
پل شهیدآباد
بقایای پل شهیدآباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان خرم بید، بخش مشهد مرغاب، دهستان شهیدآباد، ۳۰۰ متری جنوب غربی روستای شهیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آلکیبیادس
آلکیبیادِس کلینیو اسکمبونیدس یا آلکی‌بیادس (زادهٔ ۴۵۰ در آتن - مرگ ۴۰۴ پیش از میلاد در فریگیه) سیاستمدار، سخنران، فرمانده جنگی آتنی و از شاگردان سقراط بود. او واپسین چهره برجسته از خاندان اشرافی آلکمیونید بود. او در نبردهای آبودوس و کوزیکوس در ۴۱۰ (پیش از میلاد) و شهربندان بیزانتیوم در ۴۰۸ پیش از میلاد شرکت داشت.
وی در آتن زادگاهش به توهین به مقدسات متهم شد، پس به اسپارت گریخت. او در اسپارت در جایگاه یک رایزن جنگی به خدمت پرداخت و در چند لشکرکشی به آتن اسپارتیان را همراهی کرد؛ ولی به زودی در اسپارت نیز دشمنان نیرومندی یافت و به ایران رانده شد. در ایران او رایزن ساتراپ ایرانی تیسافرنس شد. سپس به آتن بازگشت ولی دشمنانش باز او را به تبعید واداشتند. او در فریگیه به دست دشمنانش ترور شد.
دانشمندان استدلال کرده‌اند که اگر لشکر سیسیلی به جای نیسیاس تحت فرماندهی آلسیبیادس بود، ممکن بود لشکرکشی به سرنوشت فاجعه بار خود نرسیده باشد. در سالهایی که وی به اسپارتا خدمت می‌کرد، الکیبیادس نقش مهمی در خنثی سازی آتن داشت. تسخیر دکلیا و شورش‌های چندین موضوع مهم آتن یا به پیشنهاد وی یا تحت نظارت وی اتفاق افتاد. با این حال، هنگامی که به شهر زادگاه خود بازگردید، او نقش مهمی در رشته پیروزی‌های آتن داشت که در نهایت اسپارتا را به دنبال صلح با آتن آورد. او از تاکتیکهای غیر متعارف طرفداری می‌کرد و اغلب شهرها را با خیانت یا مذاکره به جای محاصره به دست می‌آورد. استعدادهای نظامی و سیاسی آلکیبیادس اغلب برای هر شهری که در حال حاضر بیعت خود را حفظ می‌کرد، ارزشمند بود، اما گرایش او برای ایجاد دشمنان قدرتمند اطمینان حاصل کرد که او هرگز برای مدت طولانی در یک مکان باقی نماند. و با پایان جنگی که در اوایل دهه ۴۱۰ به احیای مجدد آن کمک کرده بود، روزهای ارتباط سیاسی وی خاطره ای گذشته بود.