cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
واکه
واکه‌ها در زبان فارسی
واکه‌های کوتاه نیز سه تا هستند. (زبر (فتحه) - زیر (کسره) - پیش (ضمه)) نامیده می‌شوند که در موارد ابهام‌زدایی به صورت سه نشانه (ـَــِــُ) به حروف اضافه می‌شوند. چون در حروف الفبا نماینده ندارند در مقابل حروف (اشکال) به آن‌ها حرکات (نشانه‌ها) می‌گویند. مصوت کوتاه ـُ اگر به تنهایی بیاید حرف ربط است که با حرف و نمایش داده می‌شود. همچنین در برخی واژه‌ها واکهٔ کوتاه ـُ با حرف و نمایش داده می‌شود مانند: میکروسکوپ (آوانویسی: microskop). همچنین اگر در پایان واژه بیاید با حرف و نمایش داده می‌شود مانند: تو (آوانویسی: to). مصوتهای کوتاه اگر در آغاز واژه بیایند با حرف ا یا ع نمایش داده می‌شوند مانند: اسب (آوانویسی: asb), اسم (آوانویسی: esm) , امید (آوانویسی: ommid) , عمو (آوانویسی: amu) , عرفان (آوانویسی: erfān) , عمران (آوانویسی: omrān)
ملکه فریده
ملکه فریده (الملکه فریده، الملکة فریدة؛ September 5, 1921 – 1921:09:05, October 16, 1988)؛ با نام اصلی صافیناز ذوالفقار (صافیناز ذو الفقار)، اولین همسر ملک فاروق بود. او نزدیک به یازده سال شهبانوی مصر بود.
فریده در ۵ سپتامبر ۱۹۲۱ در یک خانواده اشرافی ترک‌تبار مصری در جناکلیس اسکندریه به دنیا آمد. پدرش، قاضی یوسف ذوالفقار پاشا، معاون رئیس دادگاه تجدید نظر اسکندریه بود. خاندانش از مصریان چرکس؛ پدربزرگِ مادریِ وی، محمد سعید پاشا، از ترک‌های آناتولی و خواهرزادهٔ هنرمند مشهور، محمود سعید بود. تحصیلات ابتدایی و اولیه را تحت آموزش راهبه‌های فرانسوی و در اسکندریه، سپری کرد. مادرش زینب سعید، مستخدمهٔ مخصوص ملکه نازلی بود.
وی به تشویق پسرخاله‌اش محمود سعید به نقاشی مشغول شد.
ازدواج و جدایی
فریده و ملک فاروق برای نخستین بار، در یک سفر سلطنتی به لندن در سال ۱۹۳۷ میلادی، یکدیگر را ملاقات کردند. او با ملک فاروق در ۲۰ ژانویه ۱۹۳۸ در کاخ قبه ازدواج کرد. حاصل این ازدواج سه دختر بود. پس از تولد سومین دختر، فاروق او را در ۱۹ نوامبر ۱۹۴۸ طلاق داد. سرپرستی دو دختر بزرگتر را فاروق بر عهده گرفت و سرپرستی جوان‌ترین دختر را فریده عهده‌دار شد.
مرگ
فریده به دلیل ابتلا به چندین بیماری، از جمله سرطان خون، سینه‌پهلو و هپاتیت در سپتامبر ۱۹۸۸ میلادی در بیمارستان بستری شد. در ۲ اکتبر همان سال تحت مراقبت‌های ویژه قرار گرفت و پس از آن، به کما رفت. او در ۱۶ اکتبر ۱۹۸۸، در سن ۶۷ سالگی در قاهره بر اثر سرطان خون درگذشت.
کورپرایش
کورپرایش یک شهر در آلمان است که در بیتبورگ-پروم واقع شده‌است.
قلمکاری
قلمکاری (یا چیت سازی) هنر چاپ یا نقش زدن روی پارچه است. قلمکاری واژه‌ای فارسی است که در زبان هندی به عاریت گرفته شده و به‌طور لغوی از دو واژه قلم و کاری تشکیل شده و معنی آن، کار هنری است که با قلم انجام می‌شود. این هنر در دوره شاه عباس در قرن ۱۱ قمری به علت علاقه درباریان و توجه خاصی که به این صنعت داشتند، به کمال رسید. در این دوره انواع مختلف قلمکاری تهیه می‌شد که از معروفترین آن‌ها می‌توان به قلمکاری زر یا اکلیل اشاره کرد. در این دوره بیشتر لباس‌های مردانه و زنانه از پارچه‌های قلمکاری تهیه می‌شد. قلمکاری در طول زمان دستخوش تغییراتی در ماهیت و نحوه ساخت، اجرا و تولید انبوه شده‌است.
در دوره صفویه این هنر گسترش یافت و در حقیقت می‌توان گفت دوره پررونق آن از زمان صفویه شروع و به اواسط عصر قاجاریه ختم گردید. این هنر صنعت یکی از مهم‌ترین شاخه‌های صنایع دستی استان اصفهان به‌شمار می‌آید ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی و همچنین کاربرد اقتصادی این محصول می‌تواند همچنان در جامعه مطرح باشد اما امروزه نیازمند تغییر و تحولات جدی در حوزه تولید و بازار است.
قلمکاری (چیت سازی) سابقه روشنی ندارد و شاید مفصل‌ترین توضیحی که تاکنون دربارهٔ آن داده شده همان باشد که قبلاً فیلیس آکرمن در جلد سوم کتاب پوپ (Pope) به دست داده و از قول نویسنده‌ای تصور نموده این صنعت از زمان غزنویان (قرون ۴ و ۵ هجری) پیدا شده‌است.
مطلب قابل ذکر این است که بین نقش‌های مربوط به قلمکاری و قالی و کاشی و همچنین تا اندازه‌ای گچبری و کنده کاری روی چوب وجه تشابه بسیاری هست که می‌رساند طراحان نقش‌های قلمکاری و قالی و کاشی و همچنین اغلب نقش سازان کنده کاری چوب و منبت‌کاری و گچبری با استفاده از طرح‌ها و نقش‌هایی که در این چند صنعت بکار می‌رفته و از تلفیق آن‌ها با یکدیگر طرح و نقش جدیدی فراهم می‌ساخته‌اند، به‌علاوه اینکه نقش‌های کاشی ایران به‌خصوص از دوره صفویان به بعد اغلب مأخوذ از نقش‌های قلمکاری و قالی ایران است و مطلب دیگری که در جای خود جالب دقت می‌باشد اینست که اگر قبول شود که سابقه قلمکاری بعلت معمولتر بودن شیوه تکنیک اجرا و ساخت آن قدیمی‌تر از قالیبافی بوده‌است باید این نتیجه را قبول کرد که ابتدا نقش‌های قلمکاری به دست اهل فن فراهم شده و سپس نقش‌های مربوط به قالی با استفاده از آن‌ها فراهم گردیده و نیز در گچبری‌ها و کنده کاری‌های روی چوب تأثیر بسیار بجا گذارده‌است.
وجه تسمیه قلمکاری از نوع تولید و نحوه ساخت آن در بدو پیدایش این صنعت است. به این معنی که در ابتدا روی پارچه‌های پنبه‌ای و احتمالاً ابریشمی با قلم طرح‌های مورد نظر را نقاشی می‌کردند. به دلیل نیاز به سرعت زیاد در تولید قلمکارسازی به صورت فعلی یعنی استفاده از قالب برای کلیه طرح‌ها و نقوش متداول شد و قلمکار نقاشی که باعث پیدایش قلمکاری امروزی شد در قهقرای نابودی قرار گرفت.
در قرن ده هجری بازار قیصریه اصفهان به صورت مرکز تجمع قلمکار سازان درآمد و کارگاه‌های تولید از سردر قیصریه تا انتهای بازار ادامه داشت. در حال حاضر قلمکار به وسیله قالب‌های چوبی که دارای نقوش برجسته است انجام می‌شود (چیت سازی) و در حقیقت رکن اصلی قلمکارسازی (به عبارت بهتر چیت سازی) را قالب‌سازی تشکیل می‌دهد که معمولاً توسط افرادی که حرفه و تخصص شان قالب تراشی است به تفکیک رنگ و حداکثر در چهار رنگ بر روی چوب‌های مانند گلابی و زالزالک تراشیده می‌شود.
گفتنی است امروزه خلاف آنچه عنوان می‌شود عموم تولیدکنندگان از رنگ‌های شیمیایی برای محصولات خود استفاده می‌کنند و در این میان یک شرکت هنر- دانش بنیان در اصفهان به تولید رنگ‌های دوستدار محیط زیست پرداخته که از این طریق به تولید و ارائه قلمکاری اصیل به شیوه کاملاً دستی و بدون استفاده از چاپ بلکه به‌شکل نقاشی بر روی پارچه می‌پردازد و از این طریق به عنوان اولین احیا کننده، این هنر ناب را اصالت بخشیده‌است.
آنچه حائز اهمیت می‌باشد توجه به تفاوت کاملاً بارز دو هنر قلمکاری اصیل با هنر چیت سازی است؛ گرچه عموم مردم سفره‌های سنتی اصفهان که با مهرهای چوبی بر روی پارچه چاپ دستی زده می‌شود را به عنوان قلمکاری می‌شناسند اما باید گفت اسم درست آن چیت سازی است و به اشتباه به این عنوان بکار برده می‌شود، چراکه قلمکاری اصیل همان‌طور که از اسمش بر می‌آید باید کاملاً با استفاده از قلم بر روی پارچه طراحی و رنگ آمیزی شود و اگر به هر نحو چاپ در آن بکار رفت این نوعی تلفیق از هنر قلمکاری و چاپ دستی (چیت سازی) خواهد بود. قلمکاری اصیل به خاطر تکنیک اجرای کاملاً دستی به تبع بسیار ظریف تر و دقیق تر و البته گران‌قیمت تر خواهد بود.
در حال حاضر بیشتر محصولات قلمکاری اصفهان در کارگاه‌های شهر خورزوق تولید می‌شود. بعد از زمان صفویه و مشکلات حکومت شاه سلطان حسین و حمله افغانها و … در اصفهان شاگردان و استادکاران سفره قلمکار که عمدتاً اهل شهرهای اطراف و به ویژه دلیگان شهر خورزوق بودند کارگاه‌های خود را به زادگاه‌شان که در آن فراوانی آب قنات و زمین‌های مسطح برای کار و پهن کردن سفره قلمکارهای پرداخت شده بود منتقل کردند و تولید سفره قلمکار در همین شهر رونق گرفت و هنوز هم تولید و برای عرضه به گردشگران به اصفهان برده می‌شود. در حال حاضر با وجود بیش از ۱۰۰ کارگاه سفره قلمکار در دلیگانِ خورزوق به جرأت می‌توان گفت که بیش از %۷۰ تولید سفره قلمکار استان و کشور در این شهر و به شیوه سنتی با وسابل و پارچه‌های کتان خالص و رنگ‌های طبیعی تولید می‌شود و به تمام نقاط کشور و حتی جهان صادر می‌گردد. از دیگر صنایع دستی این منطقه و شهرستان می‌توان قالی بافی، مُنبت کاری، مُعرق کاری روی چوب، چرم دوزی، مُشبک کاری، قلم زنی و … را نام برد. شما می‌توانید صنایع دستی اصفهان را با قیمتی مناسب و ارزانتر از اصفهان در این شهر خریداری کنید اخیراً نیز این شهر به عنوان نامزد شهر جهانی قلمکاری از سوی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به شورای جهانی صنایع دستی معرفی شد.
پارچه
به‌طور عمده پارچه‌های معمول مصرفی در قلمکاری عبارتند از: پنبه و ابریشم کتان چلوار کرباس. پارچه ویژه قلمکاری باید نخی باشد چون پذیرش رنگ برای الیاف پنبه به‌مراتب زیادتر از پشم می‌باشد، مع‌الوصف پنج نوع پارچه در قلمکاری بکار برده می‌شود: پارچه‌های ابریشمی، کرباس، متقال، ململ حاجی علی اکبری، چلوار و کتان بافت خارجی. آقای هانری رنه در سفرنامه خود از خراسان تا بختیاری چنین می‌نویسد همه ساله از شهرهای اصفهان یزد و کاشان مقدار زیادی پارچه‌های پنبه‌ای و ابریشمی منقوش تولید می‌گردد و به کشورهای باختر و شرق اقصی صادر می‌گردد.
انواع طرح‌ها و نقوش
از جمله نقوشی که در هنر قلمکاری مورد استفاده قرار گرفته‌است، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مناظر تاریخی، جانوران اهلی و وحشی، مینیاتور، شکارگاه‌های صنعتی، رامشگران و نوازندگان، گل و بوته و اسلیمی، تصاویر شعرا، زنجیره، کتیبه، زورخانه و ورزشگاه‌ها، داستان‌های کهن ادبیات فارسی، تصاویر عشاق ایرانی، کتیبه‌های مزین به اشعار به ویژه اشعار محتشم کاشانی، موضوعات و وقایع تاریخی، داستان‌های حماسی عاشورا.
رنگ
رنگ‌های مورد استفاده در گذشته انواع رنگ‌های طبیعی شامل رنگ‌های گیاهی، رنگ‌های حیوانی و رنگ‌های معدنی بوده‌است. اما امروزه به دلیل مراحل سخت تهیه و تثبیت رنگ‌های طبیعی از رنگ‌های شیمیایی استفاده می‌شود. رنگسازی یکی از حساسترین مراحل ساخت قلمکاری است که طی آن استادکاران بر اساس تجربیاتشان از موادی ساده و ارزان قیمت نظیر پوست انار، روغن کنجد، کتیرا، گل سرخ، شیره انگور، زردچوبه، روغن کرچک، زاج سیاه و سفید، زنگ آهن مواد رنگی مورد نظرشان را تأمین می‌کنند و پس از آن به تهیه مقدمات چاپ پارچه می‌پردازند. رنگ‌های اصلی مورد استفاده در کار قلمکاری عبارتند از سیاه، قرمز، آبی، سبز، زرد. از ترکیب این رنگ‌ها به نسبت‌های معین رنگ‌های فرعی به دست می‌آید برای تهیه هر یک از رنگ‌های اصلی باید بگویم کتیرا را از نظر غلظت در تمام رنگ‌ها جهت جلوگیری از پخش شدن رنگ در روی پارچه بکار می‌برند. به این ترتیب که کتیرا را به مدت ۱۰ تا ۱۲ ساعت در آب می‌خیسانند و سپس این صمغ را به رنگ در تاره یا ظرف سفالی اضافه می‌نمایند. ماده گیلیسیرین روغن کرچک و کنجد در تمام رنگ‌ها به منظور ایجاد محیط مناسب و جلوگیری از خشک شدن رنگ در شیار داخل قالب‌ها و ازدیاد دوام آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
قالب
قالب چاپ قلمکاری (چیت سازی) را از چوب درخت گردو، گلابی و زالزالک می‌سازند چون نسبت به سایر چوب‌ها محکمتر و قابلیت انعطاف‌پذیری بیشتری دارند. از عملیات مهمی که چوب را به شکل قالب مورد استفاده در قلمکاری درمی‌آورد می‌توان طرح‌ریزی و اسکله کاری را نام برد که تماماً با دست به وسیلهٔ استادان مجرب و هنرمند انجام می‌گیرد. قالب را بعد از آماده شدن با پیه چرب می‌کنند تا چوب خشک نشود و ترک برندارد. برای چاپ یک شکل چهار رنگ چهار قالب به‌طور مجزا تهیه و مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مراحل کار
قلمکارسازان بعد از تهیه رنگ‌های لازم که به‌طور عمده شامل پنج رنگ سیاه، قرمز، آبی، سبز و زرد و گاه قهوه‌ای است ابتدا پارچه‌هایی را که باید نقش مورد نظر صنعتگر بر روی آن‌ها چاپ شود به مدت پنج روز در رودخانه قرار می‌دهند تا هم آهار آن‌ها از بین برود و هم مواد زائدش خارج شود. یکی دیگر از عملیاتی که به‌طور معمول قلمکارسازان قبل از چاپ نقش انجام می‌دهند رنگرزی زمینه نخودی پارچه است که با پوست انار رنگرزی می‌شود. بعد از شستشو نوبت به نقش زنی پارچه می‌رسد و صنعتگر با کمک قالب‌های چوبی که هر کدام نشان از یک رنگ دارد به چاپ نقوش مختلف بر روی پارچه می‌پردازد. بعد از نقش زدن با رنگ‌های مشکی و قرمز پارچه را به رودخانه برده و مدت ۲ تا ۳ ساعت در آب روان می‌شویند تا رنگ‌های اضافی خارج شود. سپس خشکانده و آمادهٔ تثبیت رنگ می‌کنند شیوهٔ تثبیت رنگ به این صورت است که ابتدا پاتیلی را پر از آّب کرده و با حرارت دادن آب داخل آن را به مرحله جوش می‌رسانند. سپس مقداری حدود ۱۲ کیلوگرم پوست انار ساییده شده را به آن افزوده و بعد مغز روناس را برای تثبیت اضافه می‌کنند و می‌جوشانند تا رنگ‌ها تثبیت شود و بعد از خشکاندن در هوای آزاد برای مراحل منگوله زنی (سالهاست منگوله زنی قبل ازساخت انجام میشه) یا ریشه تابی روی آن‌ها اعمال می‌شود و سپس آمادهٔ ارائه به بازار می‌شود.
عملیات مهم قلمکارسازی گازری یا شستن پارچه است. در گازری یا شستن منظور و هدف از بین بردن آهار و مواد زائد است که نخست پارچه را در زاینده رود می‌شویند و بعد از خشک شدن دوباره در تغارهایی که داخل آن پوسته انار ریخته‌اند پارچه را رنگ می‌کنند تا پارچه زمینه قهوه‌ای روشن و ثابت پیدا کند.
کاربری‌هایی که معمولاً برای پارچه‌های قلمکاری در نظر گرفته می‌شود عبارتند از: رومیزی، روتختی، سفره، سجاده، بقچه، کیف، روسری، دستمال وغیره. امیدست که شناختی اجمالی ازاین هنرصنعت انجام شده باشد.
بانه (شازند)
بانه روستایی در دهستان پل دوآب بخش زالیان شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۷ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
کوه ایل لووتولوک
کوه ایل لووتولوک (به لاتین: Mount Ile Lewotolok) یک آتشفشان چینه‌ای در اندونزی است که در Lembata واقع شده‌است. کوه ایل لووتولوک ۱٬۴۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیمپل اسکینکر
سیمپل اسکینکر (Simple Skincare) شرکت لوازم بهداشتی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد.
هوسپ پوشمان
هُوسِپ پوشمان (Հովսեփ Փուշման؛ – ۱۸۷۷:۵:۹, ) یک هنرمند، و نقاش ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به خاطر آثار طبیعت بیجان فکرشده اش و پرتره‌هایی که از زنان در لباس‌های عجیب و غریب می‌کشید مشهور است.
زندگی‌نامه
وی در ۹ مهٔ ۱۸۷۷ در تیگراناکرت به دنیا آمد وی در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۶۶ در سن ۸۸ سالگی در نیویورک درگذشت.
حوضه تاریم
حوضهٔ تاریم یا حوضه آبریز رود تاریم، حوضهٔ بستهٔ بزرگی است که سرزمینی به گستردگی ۱٬۰۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. این حوضه در استان خودگردان سین‌کیانگ در غرب جمهوری خلق چین جای گرفته‌است؛ از شمال به کوه‌های تیان‌شان و از جنوب به کوهستان کونلون می‌رسد. بیشتر آن را بیابان تکله‌مکان تشکیل می‌دهد. در گذشته قلمرو پادشاهی سکایی ختن بوده و سپس اویغور‌ها و جونگارها جای آنان را گرفته‌اند. امروزه اویغورها و تاجیک‌ها (نامی که ایرانی‌زبانان چین را بدان می‌خوانند) و چینی‌هایی که از سوی دولت مرکزی جابجا شده‌اند، در این سرزمین پراکنده‌اند.
ریشه نام
تاریم یا تارم نامی ایرانی به معنی منطقهٔ گرم‌سیر است که بنا بر پژوهش احمد کسروی متضاد واژهٔ شمیران به معنی منطقه سردسیر است.
تاریخچه
منطقه‌ای که اکنون سین‌کیانگ چین نام دارد از دیرباز گهوارهٔ رشد و نمو فرهنگ و تمدن ایرانی بوده‌است. این منطقه از این‌رو که خاوری‌ترین بخش «جهان ایرانی» و در حقیقت مرزبان خاوری آن بوده‌است، از اهمیت بسیاری برخوردار است. این منطقه در شرق آسیای میانه و شمال و جنوب بلندی‌های «تین‌شان» واقع شده‌است. در جنوب کوه‌های تین‌شان، حوضهٔ رود تاریم قرار دارد که در غرب به فلات پامیر محدود می‌شود. بیابان گستردهٔ تَکله‌مَکان در میان این منطقه واقع است. نام این منطقه در گذشته «تخارستان» و از روزگاران بسیار دور جایگاه تیره‌های ایرانی بوده‌است. هم‌چنین این منطقه از نخستین سده‌های میلادی به منزلهٔ بخشی از «جادهٔ ابریشم»، جهان ایرانی را به چین وصل می‌کرده‌است. مراکز مهم تمدن این منطقه پیرامون رود تاریم قرار داشته‌اند (شهرهای کوچا، قراشهر، کاشغر و تورفان در شمال رود تاریم، و شهرهای ختن و یارکند در جنوب این رود). نظریه‌ای وجود دارد مبنی بر آن که آریایی‌های تخارستان شاخه‌ای از سکاها بوده‌اند و بازماندگان سکاهایی هستند که در سده‌های هفتم و هشتم پیش از میلاد، به مانند اسکیت‌ها و کیمری‌ها، به سمت غرب مهاجرت نکرده و در تخارستان باقی ماندند. در تاریخ‌های چینی از تخارها با عنوان «یوئه‌چی» نام برده شده‌است. بر پایهٔ این تاریخ‌ها، در سال ۱۷۶ پ.م. تخارها مورد حملهٔ هون‌ها قرار گرفتند و مجبور به ترک سرزمین خود و سکنا گرفتن در سرزمین بلخ یا باختر شدند. اما این کوچ به منزلهٔ برچیده شدن فرهنگ و تمدن آریایی در تخارستان نبود؛ تاریخ از ماندگاری این فرهنگ در تخارستان حکایت دارد. در پی رونق گرفتن «جادهٔ ابریشم»، در نخستین سده‌های میلادی، تخارستان به عنوان بخش از مسیر جادهٔ ابریشم، سه تمدن بزرگ ایران، هند و چین را به یک‌دیگر پیوند می‌داد. در طول تاریخ روابط بازرگانی رشد و غنای فرهنگی را نیز از پی خود به ارمغان آورده‌است. از این رو جای‌گاه فرهنگی تخارستان، به سبب پیوندهای اقتصادی این سه تمدن بزرگ، از شکوفایی چشم‌گیری برخوردار شد. هرتسفلد و هاکن، دو دانش‌مند نام‌بردار باستان‌شناس، معتقدند که در سده‌های چهارم تا هفتم میلادی، یک سبک فاخر هنری با الگوهای ساسانی – بودایی مانند همان سبکی که در کوشان وجود داشته‌است، در تخارستان نیز پا گرفت. با این حساب، رنه گروسه، دانش‌مند شهیر فرانسوی، معتقد است که در پایان سدهٔ هفتم میلادی، تخارستان به منزلهٔ «ایران بیرونی» بوده‌است.
تخارستان تاریخی
شواهد بسیاری وجود این فرهنگ و هنر را در حوضهٔ رود تاریم ثابت می‌کنند. از جملهٔ این شواهد، نوشته‌هایی مربوط به سده‌های پنجم تا هفتم میلادی به خط سانسکریت و به زبان تخاری- یکی از شاخه‌های زبان هند و اروپایی- در شهر «کوچا» ست که در اواسط قرن بیستم میلادی توسط هیئت علمی به سرپرستی پلیو، اشتاین و لوکوک کشف و خوانده شد. آثار دیگر این منطقه که در حوضهٔ فرهنگی جهان ایرانی است، نگارهٔ «کومتورا» متعلق به سدهٔ هفتم میلادی است که اکنون در موزهٔ برلن است. در این نگاره، سواران شهر کوچا را با زره‌های فلزی و کلاه‌خودهای مخروطی‌شکل و نیزه‌های بلند می‌بینیم؛ منظره‌ای که ما را به یاد که آزادسواران ساسانی و سواره‌نظام زره‌پوش سارماتی می‌اندازد که تصاویرشان در «کرچ» واقع در شبه‌جزیرهٔ کریمه موجود است. این هم‌سانی نیز به نوبهٔ خود یادآور پیوستگی شگفت‌انگیز فرهنگ ایرانی از مرزهای چین تا شبه‌جزیرهٔ کریمه واقع در دریای سیاه است. در پی سیاست‌های توسعه‌طلبانهٔ امپراتوری تانگ چین (۹۰۷–۶۱۸ م)، در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم پ.م. سپاهیان چینی، تخارستان را آماج حمله‌های خود قرار دادند. در سال ۶۳۲ م. ختن و کاشغر و در سال ۶۳۵ م. یارکند به تصرف امپراتوری تانگ درآمد. سپاهیان چینی در سال ۶۴۸ م. در پی ایستادگی مردم شهر کوچا، ۱۱ هزار نفر از مردم این شهر را کشتار کردند تا به خیال خود حاملان فرهنگ ایرانی را در این منطقه نابود کنند. هجوم‌های پیاپی چین و اقوام بیابان‌گرد ساکن در مناطق شمالی چین، به محو فرهنگ و تمدن ایران در تخارستان نینجامید. تخارستان تاریخی، و به ویژه ناحیهٔ تورفان، پایگاه ترویج یکی از دین‌های ایرانی یعنی دین مانویت بوده‌است. این دین ایرانی ترکیبی زیبا میان دین‌های زرتشتی و مسیحی است. در سده‌های هشتم و نهم میلادی، خلیفگان عباسی، پیروان مانی را در ایران و عراق مورد تعقیب قرار داده و موجب کوچ مانویان به تورفان تخارستان شدند. مواعظ و حکمت مانویت، به همراه فرهنگ ایرانی، سبب شد تا اویغورها به سرعت به مرحلهٔ تمدن برسند. اویغورها پس از هجوم چینی‌ها به تخارستان و براندازی حکومت‌های محلی آن منطقه، در سدهٔ نهم میلادی کنترل تخارستان را در دست گرفتند. اویغورها هم‌چنین با پذیرش فرهنگ مانوی، برتری قابل ملاحظه‌ای نسبت به دیگر قبیله‌های ترک و مغول یافتند و تا ظهور چنگیزخان، مربی دیگر قبیله‌های ترک و مغول بودند. تخارستان، تا به امروز خاوری‌ترین بخش جهان ایرانی است و با قدرت و صلابت که مشخصهٔ فرهنگی جهان ایرانی است، به حیات خود ادامه می‌دهد. در حال حاضر، در حوضهٔ رود تاریم به ویژه در ناحیهٔ تاج‌گوران (در نزدیکی کاشغر) با جلوه‌های گوناگون فرهنگ ایرانی مواجه هستیم. مردم این منطقه نماز خود را به زبان فارسی می‌خوانند. این امر نمونه‌ای از تلفیق زیبای فرهنگ ایرانی- اسلامی در این منطقه و گویای مسلمان شدن مردم این منطقه به دستِ بازرگانان ایرانی است.
حمله به مسجد در محاسن
حمله مسجد محاسن در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۶ به مسجد امام رضا در شهر المبرز، شهرستان احساء عربستان سعودی انجام شده است.
این حمله که توسط داعش انجام شده است باعت کشته شدن ۵ نفر و زخمی شدن ۱۸ نفر دیگر شده است.
فاینال فانتزی ۴: بعد از سال‌ها
فاینال فانتزی ۴: بعد از سال‌ها یک بازی رایانه‌ای منتشر شده توسط شرکت اسکور انیکس است. این بازی در تاریخ ‍۱۸ فوریه ۲۰۰۸ عرضه شده و طراح آن تاکاشی توکیتا است.
دارلین لاو
دارلین لاو (Darlene Love؛ زاده July 26, 1941) یک خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کورسواندت
کورسواندت یک شهر در آلمان است که در فرپومرن-گرایفسوالد واقع شده‌است. کورسواندت ۶۰۱ نفر جمعیت دارد.
دارلین لاو
از جمله کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم ماجراهای کریسمس ۲ اشاره کرد.
فریتزه کارستنسن
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
نیوز کورپ استرالیا
نیوز کورپ استرالیا شرکت رسانه‌ای استرالیایی است، که در سال ۱۹۲۳ توسط کیث مرداک تأسیس شد و هم‌اکنون از شرکت‌های تابعه نیوز کورپوریشن به‌شمار می‌آید.
امروزه شرکت نیوز کورپ استرالیا، با در اختیار داشتن بیش از ۶٫۰۰۰ کارمند و ۳٫۰۰۰ خبرنگار، به‌عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌ها در حوزه رسانه‌های گروهی در کشور استرالیا محسوب می‌شود.
تلکسینوئه (قمر)
تلکسینوئه ، یکی از قمر های مشتری است ابعاد آن ۲ کیلومتر، جرم آن ۰٫۰۰۱ ۵×۱۰۱۶ کیلوگرم و نیم‌قطر بزرگ آن ۲۰ ۴۵۳ ۷۵۳ کیلومتر است. این ماه در سال ۲۰۰۳ کشف شد.
منابع
Wikipedia contributors, «[//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Moons_of_Jupiter&oldid=241747111 Moons of Jupiter],» Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed October 1, 2008).
کراولی
کراولی (به انگلیسی: Crawley) یک شهرک در بریتانیا است که در ساسکس غربی واقع شده‌است.
زنویمو
زنویمو یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در شهرستان زنویمو واقع شده‌است. زنویمو ۳۳٬۷۸۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهرهای Strzegom, Povo، پونتاسیوه، هاردرویک، نوه زامکی، Retz, Ružinov، تورگاو و ترنتو خواهرخوانده‌های زنویمو هستند.
لوئیس ناتهورست
لوئیس ناتهورست (زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۵۵ میلادی) یک سوارکار زن سوئدی دارای مدال المپیک است. وی متولد شهر استکهلم است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ لس آنجلس و در رشتهٔ درساژ موفق به دریافت مدال برنز شد.
او در دورهٔ ۱۹۹۷/۹۸ جام جهانی درساژ مقام قهرمانی این رقابتها را بدست آورد.
ماتیاس، امپراتور مقدس روم
ماتیاس (زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۵۵۷ – مرگ ۲۰ مارس ۱۶۱۹) امپراتور مقدس روم، پادشاه مجارستان (با عنوان ماتیاش دوم )، کرواسی و بوهم بود. او عضو دودمان هابسبورگ بود.
زندگی
ماتیاس در وین زاده‌شد. پدرش ماکسیمیلیان دوم و مادرش ماریای آستوریاس بود. در زمان امپراتوری برادرش رودلف دوم در ۱۵۹۳ فرمانروایی بر اتریش بدو سپرده‌شد. در ۱۶۰۵ او برادر امپراتورش را ناچار ساخت تا با شورشیان پروتستان مجارستان پیمان آشتی ببندد. در همین سال و با بهره از بیماری رودلف او را به سرکردگی دودمان هابسبورگ و امپراتور آینده پذیرفتند. در ۱۶۰۸ او رودلف را ناچار ساخت تا کنترل مجارستان، اتریش و موراوی را به وی بسپارد. به زودی بر بوهم نیز دست یازید.
پس از رسیدن به امپراتوری او کوشید تا میان کلیسای کاتولیک و پروتستان‌ها تفاهمی پدیدآورد.
ونگوژوو
ونگوژوو (Węgobork؛ تلفظ لهستانی: ) یک شهرک گردشگری کنار بر روی آنگراپا در شمال شرقی لهستان در ناحیهٔ تاریخی ماسوریا است. این شهر مرکز شهرستان ونگوژوو در استان وارمی-ماسوری است و در نزدیکی مرز استان کالینینگراد روسیه واقع شده‌است. در دریاچه مامری در نزدیکی این شهر قرار دارد.
شراگا واینبرگ
شراگا واینبرگ (Shraga Weinberg؛ زاده March 10, 1966) یک تنیس‌باز اهل اسرائیل است.
اسلام آمریکایی
اسلام آمریکایی اصطلاحی است که توسط روح‌الله خمینی برای توصیف نوعی اسلام جعلی استفاده می‌شد. این اصطلاح، بعدها کاربرد گسترده‌تری پیدا کرد و حتی در منازعات سیاسی مورد استفاده قرار گرفت.
روح‌الله خمینی از این اصطلاح به‌صورت عامی بهره می‌گیرد. وی اسلام آمریکایی را شامل مواردی چون: «اسلام اشرافیت»، «اسلام ابوسفیان»، «اسلام ملاهای کثیف درباری»، «اسلام مقدس نماهای بی‌شعور حوزه‌های علمی و دانشگاهی»، «اسلام نکبت و ذلت»، «اسلام پول و زور»، «اسلام فریب و سازش و اسارت»، «اسلام حاکمیت سرمایه و سرمایه داران بر مظلومین و پابرهنه‌ها» ذکر می‌کند. وی این اصطلاح را در برابر اسلام ناب محمدی، اسلام پابرهنگان و محرومان قرار می‌دهد.
اسدالله بیات درک نوشته‌های علی شریعتی را مدیون متمایزسازی «اسلام ناب محمدی» و «اسلام آمریکایی» توسط خمینی دانسته‌است.
همچنین امروزه اسلام آمریکایی را به چهار شاخهٔ تندروی غرب ستیز، سکولار، راست دینی اسلامی و عرفان‌های دروغین تقسیم می‌کنند.
پیشینه
پیشینه این واژه سیاسی به دوران اول انقلاب سال ۱۳۵۷، هنگامی‌که سید روح‌الله خمینی در صحبت‌هایش از اسلام و نظام حاکم بر شیخ‌نشینان عرب در خلیج فارس و عربستان سعودی با عبارت منادیان «اسلام آمریکایی» اشاره کرد بازمی‌گردد.
دیدگاه سیدقطب
سید قطب در سال ۱۹۴۹م دربارهٔ اسلام آمریکایی اذعان کرده بود که: "اسلامی را که آمریکا و همپیمانانش برای شرق می‌خواهند، آن اسلامی نیست که در مقابل استعمار و طاغوت مقاومت کند، بلکه از دیدگاه آنان اسلامی خوب است که فقط در مقابل کمونیسم قیام نماید و آن را برنتابد.
آنها نمی‌خواهند اسلام حکومت کند و حکومت اسلامی را تحمل نمی‌کنند، زیرا که اگر اسلام حکومت تشکیل داد، ملت‌ها را به شکلی دیگر - برخلاف میل آمریکا - تربیت می‌کند و آنگاه است که مردم می‌دانند که باید صاحب قدرت باشند، استعمارگر را نپذیرفته و طردش نمایند، و می‌فهمند که کمونیسم وبائی است مانند استعمار و هر دو دشمن و تجاوزگرند.
کوه ایلاس بونگان
کوه ایلاس بونگان (به لاتین: Mount Ilas Bungaan) یک کوه در اندونزی است که در Berau Regency واقع شده‌است.
اسلام آمریکایی
دیدگاه ریچارد نیکسون
رئیس‌جمهور اسبق آمریکا ریچارد نیکسون در سال ۱۹۸۸م. در کتاب «فرصت را دریابیم»، غرب - از آمریکا تا روسیه - را بر اتحاد علیه «مسلمانانِ بنیادگرا» فراخوانده و گوشزد کرده بود که این نوع مسلمانان به دنبال مسائلی اند از قبیل: ۴- با وجود اینکه آنان به گذشته می‌نگرند، اما از گذشته برای ساختن آینده الهام می‌گیرند. آنها محافظه کار نبوده بلکه انقلابی اند.
دیدگاه فوکویاما
"فرانسیس فوکویاما" فیلسوف و نظریه‌پرداز استراتژی آمریکا " در اوائل سال ۲۰۰۲م. در مورد پروژه "اسلام آمریکایی" گفت: "اسلام در جهان، تنها تمدنی است که با مدرنیسم غربی مشکل دارد - و آن را نمی‌پذیرد -، جهان اسلام در سال‌های اخیر مأمن ظهور حرکت‌های اصولگرایانه ای بوده که سیاست‌های غربی را نمی‌پذیرند که هیچ، بلکه اساس مدرنیسم که نظام لائیک و غیر دینی است را رد می‌کنند. پس باید تحول اساسی از درون اسلام آغاز گردد. مسلمانان باید موضع خود را مشخص کنند که آیا با مدرنیسم و حاکمیت لائیک می‌خواهند کنار بیایند و با مسالمت زندگی کنند؟ یا خیر؟".
دیدگاه سید علی خامنه ای
از دیدگاه رهبر جمهوری اسلامی ایران، علی خامنه ای، اسلام آمریکایی، چیزی تحت عنوان اسلام نامیده می‌گردد که «در خدمت منافع قدرتهای استکباری و توجیه‌گر اقدامات آنها می‌باشد»؛ و «بهانه‌ای به منظور انزوای اهل دین و عدم پرداختن آنان به مسائل مسلمین..»؛ «ابزاری با هدف جداسازی قسمت عمده‌ای از احکام اجتماعی- سیاسی اسلام از مجموعه دین و منحصر نمودن دین به مسجد» محسوب می‌شود. از دیدگاه وی: اسلام آمریکایی همان «اسلام انسانهای بی‌درد و بی‌سوزی محسوب می‌گردد که به جز به خویشتن و رفاه حیوانی خودشان اندیشه نمی‌کنند»؛ «خداوند و دین از نظر چنین اسلامی (اسلام-آمریکایی) همانند سرمایهٔ تجار، وسیله‌ای به منظور زراندوزی یا قدرت‌طلبی می‌باشد و تمام آیه‌های قرآنی و روایتهایی را که برخلاف میل و منفعت آنها باشد، بی‌محابا به سوی فراموشی سوق می‌دهند یا با حالتی وقیحانه تأویل می‌نمایند». از دیدگاه وی: اسلام آمریکایی، در واقع همان اسلام سلاطین و رؤسایی محسوب می‌شود که…».
۸۷۳ (میلادی)
۸۷۳ (میلادی) هشتصد و هفتاد و سومین سال تقویم میلادی است.
شهرستان خفر
شهرستان خفر شهرستانی‌است در جنوب استان فارس به مرکزیت شهر باب‌انار. این شهرستان در سال ۱۳۹۸ تاسیس شد. این شهرستان دارای ۱٬۸۱۱ کیلومتر مربع مساحت و جمعیتی برابر با ۴۲٬۲۶۳ نفر (۱۳۹۵) است.
پیشینه تاریخی
خفر در زمان هخامنشیان دارای رونق بوده چنانچه در الواح گلی تخت جمشید نیز از خفر با نام «کبرپیش» یاد شده است. در یکی از این الواح «اَرتَخم» حاکم فسا، مزد ۱۵۰ کارگری که در بشی‌یا (فسای کنونی) و کبرپیش (خفر) کار می‌کردند از خزانه‌دار کل پارس «راتی بیندا» خواسته‌است. مقبره جاماسب حکیم در روستای کراده در منطقه خفر نیز مربوط به دوران هخامنشی است و نشان از رونق خفر در آن دوران دارد. قابل بیان است که در کتب مختلف کردیه چوبین خواهر بهرام چوبین و سردار سپاه ساسانی نیز از مردمان خفر بوده‌است.
در دوره ساسانیان، خفر یکی از رستاقهای کوره اردشیر خوره بود. جغرافی‌نویسان سده چهارم، خفر را ناحیه و شهری مشروب از رود سَکّان دانسته‌اند. در سده ششم شهر خفر از شهر کوار بزرگ‌تر بود و هوای لطیف، آب گوارا، غلات، میوه‌های سردسیری و گرمسیری و جامع و منبر داشت. در سده هفتم، یاقوت حموی (ذیل «خبر») آن را شهرکی نزدیک شیراز ذکر کرده است. در سده هشتم حمداللّه مستوفی (ص ۱۱۶ـ۱۳۳) خفر را شهری آباد و دارای قلعه مستحکمی به نام تیرخدا (تیرخدای؛ واقع در کوهی بلند نزدیک خفر) معرفی کرده است. این قلعه در سده هشتم، مدتی در اختیار حکام آل‌مظفر بود. در سده یازدهم، شاردن و تاورنیه در مسیر سفرشان از شیراز به جهرم و بندرعباس از کاروان‌سرای خفر یاد کرده‌اند.
در نیمه دوم سده دوازدهم علی مردان‌خان زند که با احمدخان ذوالقدر (حاکم جهرم) منازعه داشت، آسیبهایی به بلوک خفر رساند. در دوره ناصرالدین شاه قاجار، اعتمادالسلطنه بلوک خفر را مشروب از رود خفر، به طول شانزده و عرض نیم تا ۱٫۵ فرسخ دانسته و از شکار کبک و دراج در آنجا یاد کرده است. در همین دوره، فسائی نیز مطالبی از خفر آورده است. او بلوک خفر را به مرکزیت آبادی خفر با حدود صد خانه ذکر کرده و از فراورده‌های سردسیری و گرمسیری آنجا یاد کرده است. در اوایل دوره پهلوی، بلوک خفر جزو بلوکات ولایات خمسه فارس، دارای چهل آبادی و ۲۶٬۰۰۰ سکنه بود.
بخش خفر در سال ۱۳۲۳ به عنوان یکی از بخش‌های شهرستان جهرم تشکیل شد. در سال ۱۳۶۱ خاوران و در سال ۱۳۷۴ باب‌انار به شهر ارتقا یافتند. در سال ۱۳۶۶ نیز ۵ دهستان خفر، راهگان، سفیدار، علی‌آباد و گل‌برنجی در این بخش تشکیل شدند. در ۱۰ مهر ۱۳۹۸ طبق مصوبه هیات دولت بخش خفر به شهرستان خفر ارتقا یافت و بخش راهگان به مرکزیت خاوران متشکل از دهستان‌های راهگان و راهگان شمالی در این شهرستان تشکیل شدند.
موقعیت
شهرستان خفر در مرکز استان فارس واقع است. شهرستان‌های سروستان و کوار در شمال این شهرستان، شهرستان فسا در شرق، شهرستان جهرم در جنوب و شهرستان فیروزآباد در غرب این شهرستان واقع شده‌اند. رود قره‌آغاج از این شهرستان می‌گذرد.
آب و هوا
خفر دارای آب و هوای چهار فصل است به گونه‌ای که درختانی همچون انار، مرکبات، بادام، گردو، هلو، زردآلو، انجیر، سیب، ازگیل و زیتون در این منطقه رشد می‌کنند. خفر دارای آب و هوای خشک و نیمه خشک می‌باشد. بیشتر بارش‌ها در این منطقه در نیمه دوم بهمن ماه روی میدهد. تابستان‌های خفر گرم و خشک و بدون بارندگی و زمستان‌های آن نسبتا سرد هستند. میانگین بیشترین دمای شهر باب‌انار، مرکز این شهرستان در تابستانها به ْ۲۹ و میانگین کمترینِ آن در زمستانها به  ْ۱۲ می‌رسد و متوسط بارش سالانه آن نیز در حدود سیصد میلیمتر است.
جمعیت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان خفر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۲٬۲۶۳ نفر بوده‌است و بدین ترتیب بیست و هشتمین شهرستان پرجمعیت استان فارس به شمار می‌رود.
زبان و نژاد
مردم خفر مردم به زبان فارسی و ترکی قشقايي سخن می‌گویند.
آداب و رسوم
مردم خفر برای تحویل سال نو به زیارت اهل قبور می‌روند و در شادی‌ها هم به صورت همگانی شرکت می‌کنند. برای مراسم ازدواج دو روز و دو شب مراسم می‌گیرند که برای شادتر شدن این مجالس از ساز و دهل نیز استفاده می‌کنند. برای مراسم فوت هم به ترتیب مراسم تشییع و تدفین، سومین روز، هفتمین روز، چهلمین روز و در بعضی روستاها چهارماه و دهمین روز و سرانجام مراسم سالگرد برای گذشتگان برگزار می‌کنند.
اماکن مذهبی
امامزاده ابولقاسم روستای غربی (شاهزاده ابولقاسم) یکی از مهم‌ترین اماکن مذهبی بخش خفر است که در روستای غربی در ۴ کیلومتری مرکز خفر قرار دارد. مردم دین پرور خفر به این امامزاده اعتقاد ویژه‌ای دارند حتی از خارج از خفر هم برای زیارت این مکان مذهبی می‌آیند. در ضمن در روز عاشورا یکی ازبزرگترین همایش هیئت‌های عزاداری در این مکان برگزار می‌گردد.
خفر به علت موقعیت جغرافیایی مناسب اسلامی محل دفن بیش از ۳۰ امامزاده می‌باشد از جمله: امامزاده ابولقاسم غربی، سلطان میر احمد، امامزاده حسین شهر خفر، امامزاده سید امان الدین آبادشاپور، پیر سبزپوش شرقی، امامزاده ابر اهیم گلبرنجی، امامزاده حسین خاوران، امامزاده عزیزالله باغکبیر، امامزاده مورچکی، امامزاده سید نور محمد کراده، امامزاده امیر احمد زرجان و…
مراکز درمانی
شهرستان خفر دارای یک بیمارستان، یک مرکز بهداشتی درمانی شبانه‌روزی شهری، یک پایگاه بهداشتی شهری، ۸ مرکز بهداشتی درمانی روستایی و ۳۰ خانه بهداشت است. امور بهداشتی و درمانی شهرستان خفر تحت نظر دانشگاه علوم پزشکی جهرم است. از مهم‌ترین مراکز درمانی این شهرستان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: <div class="reflist references-small references-column-count references-column-count-3" style="">
مشاهیر
درطول تاریخ:
تقسیمات کشوری
شهرها: باب انار
شهر:خاوران
گئو وست
گئو وست (Georg Vest; July 18, 1896 – December 6, 1977) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
هایک ناگل
هایک ناگل (زادهٔ January 16, 1946) شناگر اهل آلمان است.
زوبتشیتسه
زوبتشیتسه (به لاتین: Zubčice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکی کروملوف واقع شده‌است.
بصری (شازند)
بصری روستایی در دهستان پل دوآب بخش زالیان شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.
ساخت و ساز های متعدد و ایجاد شغل های مختلف باعث مهاجرت معکوس از شهر های دیگر به این روستا شده است.
مناطق تفریحی: باغ آقایی واقع در قله الاداغ‌‌‌-چشمه سفید-سراب شیرین آباد واقع در غرب روستا.
این روستا به دلیل کارگاه های متعدد و مختلف به چین کوچک نیز معروف است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۱۳۵ نفر (۳۷۰خانوار) بوده‌است.
بدون تعهد
بدون تعهد عنوان فیلمی است آمریکایی که در تاریخ ۲۱ ژانویه سال ۲۰۱۱ منتشر شد. ژانر این فیلم کمدی و رمانتیک است. کارگردان فیلم ایوان رایتمن است. بازیگران این فیلم اشتون کوچر، کوین کلاین، کری الوس و ناتالی پورتمن هستند.
خوشه (مجله)
خوشه یکی از نشریاتی بود که به سردبیری احمد شاملو منتشر می‌شد. این مجله به دستور ساواک تعطیل شد.
کامو ساهاکیان
کامو رافیکی ساهاکیان (کاماسار) (Կամո Ռաֆիկի Սահակյան (Կամսար)؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه
وی در ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ در یغگنادزور در به دنیا آمد
هلموت فون در چوالیر
هلموت فون در چوالیر (Hellmut von der Chevallerie؛ ۹ نوامبر ۱۸۹۶ – 1896:11:09, June 1, 1965) فرد نظامی اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب شوالیه آهنین شده‌است.
شهرستان بیضا
شهرستان بیضا یکی از شهرستان های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بیضا است.
این شهرستان پیش‌تر بخشی از شهرستان سپیدان بود که در ۱۰ مهر ۹۸ به شهرستان تبدیل گردید.
ام‌اس‌سی‌آی
مؤسسه مالی ام‌اس‌سی‌آی در سال ۱۹۶۹ بعنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت کپیتال گروپ تأسیس شد و در سال ۱۹۸۶ توسط مورگان استنلی خریداری گردید و فعالیت خود را تحت عنوان مورگان استنلی کپیتال اینترنشنال (Morgan Stanley Capital International) آغاز نمود. دفتر مرکزی این شرکت در مرکز تجارت جهانی هفت، در منهتن، نیویورک قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
شهرستان بیضا
تقسیمات کشوری
شهرستان بیضا شامل ۲ بخش، ۴ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است:
ارش (یکا)
اَرَش یا ذَرع واحد طول (درازا) در روزگار ایران باستان بوده‌است. همچنین با جمع مُکَسَّر عربی به شکل ذراع نوشته‌شد.
شهرستان بیضا
زبان
زبان اکثر مردم شهرستان بیضا لری است ولی زبان های ترکی و فارسی هم در این شهرستان رایج است.
یوآنتی (قمر)
یوآنتی  ، یکی از ماه‌های مشتری است ابعاد آن ۳ کیلومتر، جرم آن ۰٫۰۰۴ ۵ ×۱۰۱۶ کیلوگرم و نیم‌قطر بزرگ آن ۲۰ ۴۶۴ ۸۵۴ کیلومتر است.این ماه در سال ۲۰۰۲ کشف شد.
ارش (یکا)
ذرع معمول و متداول، که تا این اواخر در میان پارچه‌فروشان و بزازهای بازار متداول بود و میله‌ای نیز به همین نام داشته‌اند، برابر با ۱۰۴ سانتیمتر است. هنوز هم معروف هست که هر ذرع معادل ۱۰۴ سانتیمتر می‌باشد. در واژه‌نامهٔ دهخدا آمده‌است: «ذرع، مقداری باشد معین از سر انگشتِ میانینِ یک دست تا سر انگشت میانینِ دستی دیگر، چون کسی دست‌ها را از هم گشاده دارد. یا از سر انگشت میانین تا مِرفَق که بندگاه ساعد و بازو است.»
انجمن منتقدان فیلم شیکاگو
انجمن منتقدان فیلم شیکاگو (یا CFCA)، انجمن نقد فیلم آمریکایی است. این انجمن، جایزه‌ای به همین نام را سالانه به فیلم‌های برتر اهدا می‌کند.
۸۷۵ (میلادی)
۸۷۵ (میلادی) هشتصد و هفتاد و پنجمین سال تقویم میلادی است.
ارش (یکا)
البته اَرَش قدیمی‌تری نیز در ایران بوده‌است که به گفتهٔ نجم‌الدوله در کتاب کفایت‌الحساب، معادل ۴۵ سانتیمتر محاسبه شده‌است و در اصطلاح به آن ذرع شرعی می‌گویند. ذرع شرعی را معادل دو وجب می‌دانستند، و با سنجش بر اینکه هر وجب بیست و دو و نیم سانتیمتر است، به عدد ۴۵ سانتیمتر به‌ازای هر ذرع شرعی می‌رسیم. ذرع شرعی نیز همانند زرع امروزی در دورهٔ پس از اسلام متداول شد.
در بخش مقیاس‌های کتاب الاصفهان نوشتهٔ میر سید علی جناب، واحد دیگری به نام ذراع ذکر شده که آن را معادل دو پا دانسته‌اند؛ و در همین بخش از کتاب مذکور یادآوری شده‌است که قدیمی‌ترین ذرع که اَرَش نام داشت، مربوط به ایران باستان تا پایان شاهنشاهی ساسانی بوده‌است. جهان‌گردان فرانسوی گفته‌اند سنگ مرمر سیاهی از ویرانه‌های تخت جمشید پیدا شده‌است که نام داریوش، پسر ویشتاسپ، بر آن حک شده‌است، و براساس آن اَرَش یا ذرع باستانیِ ایران معادل ۵۴٫۵ سانتیمتر بوده‌است و هر پا نیز معادل ۳۲ سانتیمتر بوده‌است
جستارهای وابسته
معماری ساسانی
رایت گارد
رایت گارد (Right Guard) شرکت لوازم بهداشتی آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد.
شهرستان بیضا
جمعیت
جمعیت شهرستان بیضا براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۹٬۸۸۳ نفر بوده‌است.
علی نمر
علی نمر(زاده دسامبر ۱۹۹۴) با نام کامل علی محمد باقر النمر یک جوان شیعی عربستانی است که ۲۲ ساله است و در سال ۲۰۱۵ به اعدام محکوم شده است. شیخ نمر روحانی بلندپایه شیعی عربستان که در دومین روز سال ۲۰۱۶ اعدام شد عموی علی نمر می‌باشد. جرم علی نمر شرکت در اعتراضات بهار عربی علیه حکومت آل سعود است. وی در زمان دستگیری ۱۷ ساله بوده و الان ۵ سال است در زندان به سر می‌برد. او تا ماه اسفند سال ۱۳۹۵ هجری خورشیدی همچنان در صف اعدام است.
اتزیو وندرام
اتزیو وندرام (Ezio Vendrame; November 21, 1947 – 1947:11:21, April 4, 2020) بازیکن فوتبال، و نویسنده اهل ایتالیا بود.
ایتانهومی
ایتانهومی (به پرتغالی: Itanhomi) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در میناز ژرایس واقع شده‌است. ایتانهومی ۴۸۸٫۲۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۲۴۴ نفر جمعیت دارد.
اتزیو وندرام
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال ویچنزا، باشگاه فوتبال ناپولی، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
کوه ایلانی
کوه ایلانی (به اسپانیایی: Illani) یک کوه در پرو است که در Peru, Puno Region واقع شده‌است. کوه ایلانی ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مرتضی فرهادی
مرتضی فرهادی (۱۴ بهمن ۱۳۲۳ در ملایر)، استاد تمام حوزه مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی است که وی را به سبب پژوهش‌های متعدد در حوزه مردم‌شناسی، فرهنگ و علوم انسانی به ویژه در حوزه روستایی ایران و همچنین در حوزه مردم‌شناسی آینده می‌شناسند. فرهادی تنها محقق ایرانی است که صاحب نظریه در زمینه توسعه بومی است. از وی تاکنون ۲ کتاب فرهنگ یاریگری در ایران و واره: نوعی تعاونی سنتی کهن و زنانه در ایران به ترتیب در دوره‌های سیزدهم و بیستم انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان کتاب سال برگزیده شده‌اند.
ماریانو پادی‌یا ئی راموس
ماریانو پادی‌یا ئی راموس (Mariano Padilla y Ramos؛ ۱۸۴۲ – ) یک خواننده باریتون اپرا اهل اسپانیا بود. عمده شهرت او، اجرایِ درخشانِ نقشِ اصلی در اپرای «دون ژوان» اثر «ولفگانگ آمادئوس موتسارت» بود.
وی فنون آواز و خوانندگی را در شهر فلورانس و زیر نظرِ «تئودولو مابه‌لینی» فرا گرفت و در کشورهای گوناگونی به اجرای برنامه پرداخت.
ماریانو همان کسی است که سوپرانوی مشهور بلژیکی «دزیره آرتو»، که معشوقه و نامزد غیررسمی «چایکوفسکی» بود، با او ازدواج کرد.
دونلی هاوس اند گاردن
دونلی هاوس اند گاردن از خانه‌های تاریخی واقع در برمینگهم در آلاباما می‌باشد. سبک معماری این بنا کلاسیک جدید (نئوکلاسیک) می‌باشد. این بنا در سال ۱۹۰۵ و با هدف اقامت جیمز دبلیو دونلی ساخته شد. جیمز دبلیو دونلی یک کارخانه‌دار، تولیدکننده و زمین‌دار خیر بود که در امور شهری و مدنی فعالیت داشت. دونلی پس از بازنشستگی از پروکتر اند گمبل در سینسینتی به جنوب برمینگهم جایی که در آن سرایی بزرگ و با شکوه با ۱٬۱۰۰ مترمربع مساحت با سنگ‌فرش مرمر داشت، نقل مکان کرد. در دهه ۱۹۵۰ از این خانه بزرگ به عنوان محلی برای جشن‌های ازدواج، ملاقات‌های تجاری و دیگر مراسم‌ها استفاده می‌شد. در ۲۰ مه ۱۹۷۵ این خانه در فهرست میراث تاریخی آلاباما قرار گرفت.
خیرآباد
خیرآباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کوزل (آلمان)
کوزل یک شهر در آلمان است که در رندسبورگ-اکرنفورده واقع شده‌است. کوزل ۱٬۳۷۱ نفر جمعیت دارد.
پلی‌سوربات
پلی‌سوربات‌ها دسته ای از امولسیفایرها هستند که در فرمولاسیون برخی از داروها و تهیه مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ترکیبات معمولاً در اشکال دارویی، خوراکی و موضعی استفاده می‌شوند. همچنین اغلب در لوازم آرایشی برای حل کردن اسانس‌های روغنی در محصولات مبتنی بر آب استفاده می‌شوند. پلی‌سوربات‌ها مایعات روغنی هستند که از سوربیتان اتوکسیله (مشتقات سوربیتول) استری شده با اسیدهای چرب به دست می‌آیند. نام‌های تجاری رایج برای پلی‌سوربات‌ها عبارتند از Kolliphor, Scattics, Alkest, Canarcel و Tween.
مثال‌ها
عددی که بعد از نام «پلی‌سوربات» قرار می‌گیرد به نوع اسید چرب اصلی مرتبط با مولکول مربوط می‌شود. مونولائورات با ۲۰، مونوپالمیتات با ۴۰، مونواستئارات با ۶۰ و مونواولئات با ۸۰ نشان داده شده‌است. عدد ۲۰ بعد از قسمت «پلی‌اکسی‌اتیلن» به تعداد کل گروه‌های اکسی‌اتیلن (–CH2CH2O–) موجود در مولکول اشاره دارد.
کرو، چشر
کرو، چشر (به انگلیسی: Crewe) یک سکونتگاه مسکونی در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است.
خصوصیات
کرو ۸۳٬۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده
شهر ماکن خواهرخواندهٔ کرو، چشر هست.
توماش کنیچنه
توماش کنیچنه (Tomasz Konieczny؛ ؛ زادهٔ January 10, 1972) یک خواننده اپرا، هنرپیشه و کارگردان نمایش اهل لهستان است.
او دانش‌آموختهٔ مدرسه فیلم لودز و «آکادمی فردریک شوپن» است. نخستین اثر او در عالم هنرپیشگی، بازی در فیلم انگشتری با نشان عقاب تاج‌دار به کارگردانی آندری وایدا و نخستین اجرایش به عنوان خواننده، در سال ۱۹۹۷ در اپرای عروسی فیگارو در پوزنان بود. در آن پس او در نقش‌های گوناگونی در اپراهای مختلف همچون فیدلیو، نیروی سرنوشت، فلوت سحرآمیز، طلای راین، پارسیفال، حلقه نیبلونگ و تریستان و ایزولده ظاهر شده‌است.
هنس ایله پیدرسن
هنس ایله پیدرسن (Hans Eiler Pedersen; October 18, 1890 – December 1, 1971) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
ایران ما
ایران ما روزنامه‌ای بود که از سال ۱۳۲۲ تا ۱۳۳۴ در تهران منتشر می‌شد.
بریتیش ریل کلاس ۲۲۲
بریتیش ریل کلاس ۲۲۲ (British Rail Class 222) یک قطار خودگرانشی دیزلی تندرو ساخت شرکت بمباردیه ترانسپورتیشن است.
این قطار که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ تولید می‌شده دارای ۲۰۰ کیلومتر در ساعت سرعت نهایی و ۵۶۰ کیلووات توان خروجی است.
بوعز کریمر
بوعز کریمر (Boaz Kramer؛ زاده January 12, 1978) یک تنیس‌باز اهل اسرائیل است.
هلیکه (قمر)
هلیکه (ماه)، یکی از ماه‌های مشتری است ابعاد آن ۴ کیلومتر، جرم آن ۰٫۰۰۹ ۰×۱۰۱۶ کیلوگرم و نیم‌قطر بزرگ آن ۲۰ ۵۴۰ ۲۶۶ کیلومتر است. این ماه در سال ۲۰۰۳ کشف شد.
زبان بیشنوپریا مانیپوری
زبان بیشنوپِریا مانیپوری (বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী) از زبان‌های هندوآریایی است که در شمال شرق هند و بنگلادش و برمه رواج دارد و حدود ۴۵۰ هزار گویشور دارد.
دیوید برک
دیوید برک (متولد ۲۵ مه ۱۹۳۴ در لیورپول) بازیگر انگلیسی است که بیشتر به علت بازی در نقش دکتر واتسون در ماجراهای شرلوک هلمز معروف شده‌است. پسر او تام برک نیز بازیگر است.
حرفه
سایر حضورهای قابل توجه تلویزیون شامل نوبت وی به عنوان جوزف استالین در سریال انگلیسی رایلی، تک‌خال جاسوس‌ها و داستان علمی تخیلی John Wyndham Random Quest است.
تئودور تولسدورف
تئودور تولسدورف ( (۳ نوامبر ۱۹۰۳ – ۲۵ مه ۱۹۷۸) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که یگان‌های مختلفی را در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی کرد. او جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند بود.
زندگی‌نامه
تئودور تولسدورف روز ۳ نوامبر سال ۱۹۰۹ در النتسکو زاده شد. سال ۱۹۳۴ به هنگ ۱ پیاده‌نظام پیوست. سال ۱۹۳۶ به درجه ستوان دومی ترفیع گرفت و متعاقبا به هنگ ۲۲ پیاده‌نظام از لشکر یکم پیاده‌نظام در گومبینن منتقل شد. ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ به درجه ستوان یکمی ترفیع گرفت و فرمانده یک دسته در گردان ضدتانک هنگ شد. با آغاز جنگ جهانی دوم، در این جایگاه در کارزار لهستان در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ مشارکت داشت و نشان‌های درجه ۲ و ‍۱ صلیب آهنین را دربافت کرد. به جهت سازمان‌دهی مجدد یگانش در کارزار غرب حاضر نبود. با این حال در مراحل نخستین عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در تابستان سال ۱۹۴۱، میدان‌های رزم زیادی را تجربه کرد. در جریان پیشروی به سمت لنینگراد مجروح شد اما اصرار داشت پیش از بهبودی کامل به خط مقدم بازگردد. تولسدورف روز ۴ دسامبر سال ۱۹۴۱ نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. مدت کوتاهی بعد مجددا به شدت مجروح شد و این بار پای راست خود را از دست داد. با استفاده از پای مصنوعی دوباره به خدمت فعال مراجعت نمود تا با درجه سروانی گردان ۱ هنگ خود به عنوان بخشی از ارتش هجدهم در مناطق شمالی، فرماندهی کند. سال ۱۹۴۳ با نائل آمدن به درجه سرگردی خود فرمانده این هنگ شد. روز ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۴۳ گیره برگ‌های بلوط صلیب شوالیه به جهت رهبری برجسته یگانش به تولسدورف اعطا گردید. این جایزه در مراسمی در ولفس‌شانتسه شخصا توسط هیتلر به او داده شد.
در این زمان لشکر او به گروه ارتش جنوب منتقل شد. تولسدورف پس از بازگشت برای بار سوم این بار از ناحیه شکم مجروح گشت. هنگام بازگردانده‌شدن از خط مقدم زخم دیگری در ناحیه سر برداشت. پس از بهبود، به عنوان مدرس به دانشکده افسری در متس فرستاده شد. پس از ترفیع درجه به سرهنگ دومی مجددا ماه مارس سال ۱۹۴۴ راهی قسمت شمالی جبهه شرقی گردید. او با فرماندهی هنگ ۱۰۶۷ گرنادیر موظف به دفاع از ویلنیوس در لیتوانی بود. یگان‌های ارتش سرخ پیش از این شهر را پشت سر گذاشته بودند. تولسدورف ضمن گشودن راهی به شهر، بیش ۳۰۰۰ نفر از مجروحین آلمانی یک بیمارستان صحرایی را نجات داد. توانست شهر را تا هنگام رسیدن نیروی کمکی از ارتش سوم زرهی حفظ کند. بدین سبب دستگاه تبلیغاتی رایش سوم لقب «شیر ویلنیوس» را بر او نهاد و شمشیرهای صلیب شوالیه روز ۱۸ ژوئیه سال ۱۹۴۴ به او تعلق گرفت. روز ۱ اوت به درجه سرهنگی ترفیع گرفت.
اواخر سال ۱۹۴۴ فرماندهی لشکر سیصد و چهلم فولکس‌گردنادیر در جریان تهاجم آردن در جبهه غربی به تولسدورف سپرده شد. روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۴۵ به درجه سرتیپی رسید. در جریان این عملیات یک سرپل بر روی یک رودخانه را تصاحب و حفظ کرد. به جهت این موفقیت روز ۱۸ مارس سال ۱۹۴۵ مفتخر به دریافت الماس‌های صلیب شوالیه شد. روز ۱ آوریل به درجه سرلشکری ترفیع یافت. تولسدورف در سن تنها ۳۵ سالگی جوان‌ترین نظامی در این درجه در ورماخت بود. سپس به فرماندهی سپاه ۸۲ در بالکان منصوب شد و تا پایان جنگ آن‌جا بود. تولسدورف خود و نیروهایش را تسلیم نیروهای آمریکایی کرد.
سال ۱۹۴۷ از اسارت آزاد شد و پیشه رانندگی را اتخاذ کرد. سرلشکر تئودور تولسدورف در پی یک تصادف شدید از ناحیه جمجمه دچار شکستگی شد و روز ۱ ژوئن سال ۱۹۷۸ در ووپرتال درگذشت.
لشکر بیستم زرهی (ورماخت)
لشکر بیستم زرهی یکی از لشکرهای زرهی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
تشکیل
لشکر بیستم زرهی روز ۱۵ اکتبر سال ۱۹۴۰ از دو هنگ ۵۹ و ۱۱۲ پیاده‌نظام با مجموعاً ۴ گردان پیاده‌نظام شکل گرفت. بخش زرهی اصلی لشکر را هنگ ۲۱ زرهی با سه گردان تشکیل می‌داد. یگان‌های متحرک دیگر لشکر شامل گروه شناسایی زرهی و گردان موتورسوار می‌شد. هنگ ۹۲ توپخانه نیز پشتیبانی از لشکر را برعهده داشت. یک گروه مخابرات، یک گردان مهندسی، یک گروه اختصاصی ضد تانک و یگان‌های تدارکاتی شامل خدمات بهداری، گروهان‌های نانوایی و قصابی نیز جزو ساختار لشکر بودند. سرتیپ هورست اشتومپف روز ۱۳ نوامبر به عنوان نخستین فرمانده این لشکر منصوب شد. پس از گردآوری بخش‌های مختلف لشکر یک برنامه جامع و شدید آموزشی با تأکید بر رزم متحرک در طول زمستان سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ برای آن اجرا شد.
بلاروس
در جریان نبرد اسمولنسک لشکر بیستم زرهی در جناح شمالی نیروهای آلمانی به عنوان سرنیزه زرهی گروه زرهی ۳ روز ۷ ژوئیه سال ۱۹۴۱ به رود دوینا رسید. کاهش سرعت لشکر در اثر بارندگی شدید فرصت کافی را به نیروهای دشمن جهت آماده‌سازی دفاعی در طول کرانه شرقی رودخانه مخصوصاً در ناحیه اولا داده بود. با از دست دادن مزیت تهاجم غافلگیرانه، سرلشکر هورست اشتومپف، فرمانده لشکر تصمیم به یورش همه‌جانبه با پشتیبانی کامل آتش گرفت. مقرر گشت پس از تهاجم سپاه ۸ هوایی و ۱۵ دقیقه گلوله‌باران توسط هنگ ۹۲ توپخانه و سایر یگان‌های توپخانه ملحق‌شده به لشکر، هنگ ۵۹ پیاده‌نظام از بخش شمالی اولا از رود بگذرد. طبق برنامه بمباران هوایی سپاه ۸ هوایی ساعت ۲ بعد از ظهر و ۴۵ دقیقه بعد گلوله‌باران توپخانه آغاز شد. ساعت ۳ بعد از ظهر نخستین قایق‌های تهاجمی گردان مهندسی لشکر شروع به گذراندن هنگ پیاده‌نظام از رود کردند. تهاجم و گلوله‌باران هوایی و توپخانه‌ای کوتاه اما شدید نیروهای دشمن را با موفقیت زمین‌گیر کرده بود تا مقاومت ضعیفی از خود نشان دهند. بدین ترتیب نیروهای پیاده‌نظام قادر به عبور از دوینا در محلی که مواضع دفاعی دشمن فاصله بیشتری با کرانه رود داشت، گشتند. همزمان گردان ۲۰ موتورسوار یک حمله ایذایی به سمت اولا ترتیب داد. هنگ ۱۱۲ پیاده‌نظام لشکر در مواجهه با مقاومت ضعیف، تسلیحات سنگین خود را نیز تا ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر از رودخانه گذراند و شروع پیشروی در جاده اصلی کرد. با حمله هنگ ۵۹ پیاده‌نظام پل ناحیه اولا ساعت ۷:۳۰ نیز به تصرف درآمد. قریب به ۲۰۰ تن از نیروهای این هنگ در جریان این درگیری کشته و زخمی شدند. کار عناصر پل‌ساز گردان ۹۲ مهندسی برای احداث یک پل بر روی دوینا تا ساعت ۹ صبح روز ۸ ژوئیه به اتمام رسید. دقایقی بعد عناصر جلودار لشکر حرکت خود به سمت ویتبسک را آغاز کردند.
روسیه
لشکر بیستم زرهی در کنار سپاه ۲ موفق شد تا اواخر ماه اوت سال ۱۹۴۱ مقادیر زیادی از نیروهای دشمن را حوالی دمیانسک به محاصره درآورده و منهدم کند و سپس خود را به اوستاشکوف برساند تا شکاف بین گروه ارتش شمال و گروه ارتش مرکز پوشش داده شود.
لشکر بیستم زرهی در جریان نبرد مسکو روز ۱۶ اکتبر حمله به خط دفاعی موژائیسک را آغاز کرد. این لشکر در این زمان تنها ۳۴ تانک عملیاتی از جمله تنها چهار تانک پنزر ۴ در اختیار داشت.
زوبرنیتسه
زوبرنیتسه یک منطقهٔ مسکونی و موزه در جمهوری چک است که در Ústí nad Labem District واقع شده‌است. زوبرنیتسه ۶٫۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳۵ نفر جمعیت دارد و ۲۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برزرک: میلینیوم فالکون هن سیما سنکی نو شو
یک بازی ویدئویی به سبک اکشن-ماجراجویی است که توسط شرکت ژاپنی یوکس توسعه یافته و به‌وسیلهٔ سمی کورپوریشن و به‌طور انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شده‌است. این دومین بازی ویدئویی به‌شمار می‌رود که با الهام از مجموعه مانگای برزرک به قلم کنتارو میورا ساخته شده‌است. رخدادهای این بازی بین خط داستانی جلدهای ۲۲ و ۲۷ نسخهٔ مانگا اتفاق می‌افتد.
رادیو فارس
رادیو استانی فارس یا رادیو شیراز بخشی از مجموعه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. رادیو شیراز روز اول فروردین ماه سال ۱۳۲۹ با نصب یک دستگاه فرستنده ۷۵ وات در محل بی سیم (حد فاصل بین فلکه گاز و چهار راه مرکز پیاده فعلی) کار خود را آغاز کرد. این رادیو ۲۴ ساعته از مرکز صدا و سیمای فارس واقع در میدان جام جم شیراز برای مردم استان فارس و همچنین شنوندگان اینترنتی برنامه پخش می‌کند.
رادیو فارس در قالب برنامه‌های فرهنگی، اجتماعی، مذهبی، خبری، محلی و ورزشی به صورت شبانه‌روزی برنامه پخش می‌کند.
تاریخچه
در آغاز کار، این رادیو از یک استودیوی کوچک، یک دستگاه میکروفون و آمپلی فایر برای پخش برنامه‌ها و یک دستگاه گرامافون کوچک برای پخش موسیقی بهره می‌گرفت. که در ابتدا شبی ۲ ساعت و سپس روزانه ۳ ساعت به طور زنده به پخش اخبار، موسیقی ایرانی و موسیقی محلی فارس می‌پرداخت.
در سال ۱۳۳۳ با نصب و راه‌اندازی یک فرستنده ۴۰۰ وات و سال ۱۳۳۸ یک فرستنده یک کیلو وات، رادیو شیراز از قدرت بیشتری برخوردار شد. در سال ۱۳۴۰ ساختمانی در خیابان فرح برای رادیو شیراز اجاره و به یک استودیوی ضبط و یک استودیوی پخش تجهیز شد. در اوایل کار دو بخش خبری ایران و جهان از رادیو شیراز پخش می‌شد.
برنامه‌های رادیو شیراز در این زمان در دو بخش، یکی از ساعت ۱۰تا ۱۳ و دیگری از ساعت ۱۶:۳۰ تا ۲۱:۳۰ روی موج متوسط ردیف ۲۸۳ متر برابر با ۱۰۶۰ کیلوهرتز پخش می‌شد.
رادیو شیراز در سال ۱۳۵۱ به مرکز رادیو تلویزیون فارس پیوست. در این سال استودیوی پخش رادیو به ساختمان این مرکز منتقل و فرستنده‌های رادیویی نیز با تغییر فرکانس به ۹۷۶کیلوهرتز و موج متوسط ردیف ۳۱۰متر به کار خود ادامه داد. مدت پخش برنامه های رادیو شیراز نیز افزایش یافت.
در سال ۱۳۷۵ همزمان با ایجاد مراکز استانی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در کشور، مرکز صدا و سیمای استان فارس نیز ایجاد شد که در پی آن نام رادیو شیراز به رادیو فارس یا شبکه استانی صدای مرکز فارس تغییر یافت.
شهرستان بختگان
شهرستان بختگان یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آباده طشک است.
این شهرستان در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۹۸ از شهرستان نی‌ریز جدا شد و مستقل گردید.
موقعیت جغرافیایی
شهرستان بختگان از شمال با شهرستان سرچهان، از شمال غربی با شهرستان ارسنجان، از جنوب غربی با شهرستان خرامه، از جنوب با شهرستان استهبان، از جنوب شرقی تا شرق با شهرستان نی‌ریز و از شمال شرقی با شهرستان خاتم استان یزد همسایه است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بختگان برابر با ۳۲٬۲۲۴ نفر بوده‌است.