cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
لو بو
تصرف استان ژو از لیو بی
لو بو نیروهای خود را به حدود 40 لی در غرب شیاپی هدایت کرد. زو دان (許耽) که اهل دانیانگ (丹楊) بود و به عنوان ژنرال خانواده (中郎將) زیر نظر لیو بی خدمت می کرد، ژانگ کوانگ (章誑) را شبانه برای ملاقات با لو بو فرستاد. ژانگ کوانگ به لو بو گفت: "ژانگ ید با سائو ائو دعوا کرد و او را کشت. شهر اکنون در حالت هرج و مرج است. 1000 سرباز از دانیانگ در دروازه سفید غربی مستقر هستند. وقتی خبر ورود شما را شنیدند، به دنبال شما پریدند. شادی که انگار احیا شده اند. سربازان دانیانگ وقتی به آنجا رسیدی دروازه غربی را به روی تو باز خواهند کرد." لو بو در آن شب نیروهای خود را بسیج کرد و در سپیده دم به شیاپی رسید، جایی که سربازان دانیانگ دروازه غربی را به روی او گشودند. لو بو روی سکوی دید بالای دروازه نشست و به سربازانش دستور داد در شهر آتش بزنند. آنها ژانگ فی و مردانش را در نبرد شکست دادند و خانواده لیو بی، خانواده های زیردستان لیو و تدارکات لیو را اسیر کردند.
پس از دریافت خبر نفوذ لو بو، لیو بی بلافاصله به سمت فرماندهی شیاپی بازگشت، اما بیشتر نیروهایش در طول راه پراکنده شدند. لیو بی با افراد باقیمانده خود به سمت شرق حرکت کرد تا فرماندهی گوانگلینگ را در جایی که نیروهای یوان شو او را شکست دادند، بگیرد. لیو بی سپس به شهرستان هایکسی عقب نشینی کرد (海西縣؛ جنوب شرقی شهرستان گوانان امروزی، جیانگ سو). این در حدود اوایل سال 196 اتفاق افتاد. لو بو از اینکه هنوز منابع یوان شو به او نرسیده بود ناراضی بود، بنابراین او افرادش را به استقبال لیو بی هدایت کرد. او لیو بی را به عنوان بازرس (刺史) استان یو منصوب کرد و به او دستور داد تا در شیائوپی پادگان کند، در حالی که او خود را فرماندار استان خو اعلام کرد و در ژیاپی باقی ماند.
در ژوئیه یا اوت 196، زیردست لو بو، هائو منگ، علیه او شورش کرد و به دفتر او در شیاپی حمله کرد. ژنرال لو بو گائو شون شورش را با کمک سائو زینگ - زیردست هائو منگ که از خیانت به لو بو امتناع کرد - سرکوب کرد و هائو منگ را کشت. و ژنرال یوان شو جی لینگ از برگزاری. او یک جی را در دروازه اردوگاه نصب کرد و پیشنهاد کرد: "آقایان، تماشا کنید که من یک تیر به سمت پایین تیغه خمیده روی جی شلیک می کنم. اگر من آن را در یک شلیک زدم، همه شما باید نیروهای خود را خارج کنید. و اگر من این کار را نکنم، شما می توانید اینجا بمانید و برای نبرد آماده شوید.» سپس کمان خود را بلند کرد و یک تیر به سمت جی شلیک کرد و دقیقاً به قسمت پایینی تیغه منحنی برخورد کرد. همه حاضران در صحنه شوکه شده بودند. گفتند: ژنرال، تو قدرت بهشت ​​را داری! روز بعد، آنها گروه دیگری را به راه انداختند و سپس نیروهای خود را خارج کردند.
اتحاد با سائو سائو در برابر یوان شو
در اوایل سال 197، یوان شو خود را امپراتور در شوچون، مرکز اداری قلمروهایش، اعلام کرد و سلسله ژونگ (仲) را تأسیس کرد. این یک عمل خیانت به امپراتور سلطنتی شیان از سلسله هان تلقی شد، بنابراین یوان شو به زودی خود را هدف حملات سائو سائو و دیگر جنگ سالاران که از دربار امپراتوری هان برای از بین بردن مدعی دریافت کرده بودند، یافت.
در اوایل، یوان شو می خواست با لو بو اتحاد برقرار کند، بنابراین پیشنهاد ازدواج بین پسرش و دختر لو بو را داد. لو بو در ابتدا موافقت کرد. یوان شو پس از اعلام خود به عنوان امپراتور، زیردست خود هان یین (韓胤) را برای ملاقات با لو بو فرستاد و دختر لو بو را برای ازدواج به قلمرو خود همراهی کرد. با این حال، لو بو پس از اینکه چن گوی او را متقاعد کرد که این کار را انجام دهد، و پس از اینکه به یاد آورد که یوان شو چگونه او را رد کرد، زمانی که برای اولین بار به دنبال سرپناهی بود، نظر خود را تغییر داد. او سپس افراد خود را فرستاد تا کاروان هان یین را که در راه بازگشت به شوچون بودند تعقیب کنند و دخترش را پس بگیرند. او همچنین هان یین را اسیر کرد و به عنوان زندانی به شو فرستاد، جایی که هان یین در آنجا اعدام شد.
هنگامی که امپراتور شیان در هدونگ بود، یک بار دستور کتبی به لو بو فرستاد و به لو بو دستور داد تا افرادش را به هدونگ هدایت کند تا او را همراهی کنند. از آنجایی که ارتش او در آن زمان فاقد آذوقه بود، لو بو شخصاً به هدونگ سفر نکرد، اما او یک پیام آور فرستاد تا یادبودی را به امپراتور برساند. دربار امپراتوری هان بعداً لو بو را به عنوان ژنرالی که شرق را آرام می کند (平東將軍) منصوب کرد و لقب "مارکیز پینگتائو" (平陶侯) را به او اعطا کرد. با این حال، فرستاده ای که وظیفه داشت مهر رسمی را به لو بو بیاورد، مهر را در شانیانگ از دست داد. سائو سائو شخصاً به لو بو نوشت تا او را دلداری دهد و او همچنین به خواسته های خود برای دفاع از امپراتور، آرام کردن امپراتوری و کمک به امپراتور برای از بین بردن گونگسون زان، یوان شو، هان شیان، یانگ فنگ و دیگران اشاره کرد. لو بو بسیار خوشحال شد و یادبود دیگری برای امپراطور شیان نوشت: "من باید برای دفاع از اعلیحضرت می آمدم، اما شنیدم که سائو سائو وفادار و پسر است و اعلیحضرت را به سلامت تا پایتخت جدید شو همراهی کرده است. من با سائو سائو جنگیدم و اکنون او برای دفاع از اعلیحضرت آمده است. من یک ژنرال خارج از دولت مرکزی هستم، بنابراین می ترسیدم که اگر نیروهایم را همراه خود بیاورم و برای اسکورت اعلیحضرت سائو سائو را دنبال کنم، ممکن است دیگران در نیت من شک کنند. به این ترتیب، ترجیح دادم در استان خو بمانم و منتظر باشم تا اعلیحضرت مرا به خاطر سرپیچی از دستور شما مجازات کند. لو بو همچنین در پاسخ نامه ای به سائو سائو نوشت: "من گناهکارم (به دلیل سرپیچی از دستور امپراتور) و مستحق مجازات هستم. با این حال، شما مرا دلداری دادید و تشویقم کردید. هنگامی که فرمان امپراطور برای حذف یوان را دریافت کردم. شو و دیگران، من با جانم به اعلیحضرت در اجرای دستوراتش کمک خواهم کرد.» سپس سائو سائو وانگ زه (王則)، یک فرمانده تجهیزات را فرستاد(奉車都尉)، به عنوان فرستاده ای برای آوردن فرمان امپراتور شیان به استان شو و اعطای مهر رسمی ژنرال که شرق را آرام می کند به لو بو. سائو سائو همچنین نامه ای شخصی به لو بو نوشت: "مقامات در شانیانگ پیشنهاد جایگزینی برای مهر رسمی شما دادند که در آنجا گم شده بود. با این حال، خزانه امپراتوری فاقد ذخایر طلا (برای ساخت مهر شما) است، بنابراین من از شخصی خود گرفتم. فروشگاه ها. خزانه امپراتوری نیز فاقد ابریشم بنفش است، بنابراین من دوباره از فروشگاه های خود برداشتم. به شما اعتماد دارد، به همین دلیل بود که آنها مایل بودند دوباره کمیسیون شما را برای شما بفرستند. شما باید وفاداری خود را به امپراتور ثابت کنید." لو بو چن دنگ (پسر چن گی) را به عنوان یک پیام آور نزد خو فرستاد تا از امپراتور شیان تشکر کند و یک طناب ابریشمی خوب به سائو سائو بدهد تا از او تشکر کند.
با این حال، متن اصلی سانگوژی اشاره کرد که دربار امپراتوری هان، لو بو را به‌عنوان ژنرال چپ (左將軍) به جای ژنرال که شرق را آرام می‌کند (همانطور که در Yingxiong Ji گفته شد) منصوب کرد. با این وجود، لو بو به چن دنگ اجازه داد تا به عنوان نماینده خود نزد خو برود تا از دربار امپراتوری تشکر کند. در شو، چن دنگ از سائو سائو خواست تا از شر لو بو خلاص شود و موافقت کرد که به عنوان خال در استان شو خدمت کند. به سائو سائو کمک کنید تا لو بو را از بین ببرد. چن دنگ همچنین ترفیع گرفت در حالی که پدرش چن گوی افزایش حقوق دریافت کرد.
هنگامی که چن دنگ به استان شو بازگشت، لو بو عصبانی با او روبرو شد، جی خود را به او زد و گفت: "پدرت به من توصیه کرد که طرف سائو سائو باشم و پیشنهاد یوان شو را رد کنم. اکنون (پس از پیروی از توصیه او) چیزی به دست نیاوردی، در حالی که تو و پدرت ترفیع گرفتند و پاداش گرفتند. حتماً مرا فریب دادی! چن دنگ خونسردی خود را حفظ کرد و با خونسردی پاسخ داد: "وقتی سائو سائو را دیدم، به او گفتم، "با ژنرال (لو بو) همان طور رفتار کنید که یک ببر را بزرگ می کنید. با گوشت خوب به آن غذا دهید. اگر خوب نیست. تغذیه، به مردم حمله خواهد کرد. سائو سائو پاسخ داد: "تو اشتباه می کنی. او مانند شاهین است. اگر گرسنه باشد، برای تو شکار می کند. اگر خوب تغذیه شود، پرواز می کند." این چیزی بود که در مورد آن صحبت کردیم." خشم لو بو فروکش کرد.
جنگ علیه یوان شو
یوان شو از اینکه لو بو از قول خود سرپیچی کرد عصبانی بود، بنابراین با هان شیان و یانگ فنگ متحد شد و ژنرال خود ژانگ ژون (張勳) را برای حمله به لو بو فرستاد. لو بو از چن گی پرسید: "یوان شو نیروهایش را برای حمله به من می فرستد زیرا من به پیشنهاد شما عمل کردم. حالا باید چه کار کنم؟" چن گی پاسخ داد: "اتحاد بین هان شیان، یانگ فنگ و یوان شو با تجمع آزادانه نیروهای آنها شکل گرفته است. آنها در مورد یک برنامه مشترک تصمیم نگرفته اند بنابراین مدت زیادی دوام نمی آورند. آنها مانند جوجه هایی هستند که به هم گره خورده اند و آنها نمی تواند پشت سر هم حرکت کند. پسرم، دنگ، برنامه ای دارد که آنها را از هم جدا کند."
لو بو به توصیه چن گوی توجه کرد و نامه ای به هان شیان و یانگ فنگ فرستاد: "شما دو ژنرال امپراتور را در لوئویانگ اسکورت کردید، در حالی که من شخصا دونگ ژوئو را کشتم. همه ما کارهایی انجام داده ایم که در خور ستایش است. یوان شو مرتکب خیانت شده است، بنابراین. همه باید به او حمله کنند. چرا در عوض طرف خائن می‌شوید و در حمله به من به او می‌پیوندید؟ ما باید نیروها را برای شکست یوان شو ترکیب کنیم، به امپراتور کمک کنیم تا این خائن را از بین ببرد و به افتخار دست یابیم. اکنون نباید این فرصت را از دست بدهیم." او همچنین قول داد که غنائم جنگی را با آنها تقسیم کند. هان شیان و یانگ فنگ خوشحال شدند و موافقت کردند که به لو بو کمک کنند. آنها ژانگ سون را در شیاپی شکست دادند و کیائو روئی (橋蕤)، یکی از افسران یوان شو را دستگیر کردند. نیروهای یوان شو متحمل تلفات سنگین شدند و بسیاری از سربازان او در رودخانه افتادند و غرق شدند.
لو بو، هان شیان و یانگ فنگ بعداً نیروهای خود را رهبری کردند تا به شوچون، پایتخت قلمروهای یوان شو حمله کنند و در خشکی و آبی سفر کنند. آنها در طول سفر خود زمین ها را غارت کردند. زمانی که به ژونگلی (鍾離؛ در اطراف چوژو، آنهویی کنونی) رسیدند، دستاوردهای زیادی به دست آوردند، بنابراین عقب نشینی کردند. لو بو قبل از عبور از رودخانه هوآی به سمت شمال، نامه ای از یوان شو گذاشت: "شما فکر می کنید که ارتش شما قدرتمند است و همیشه به داشتن جنگجویان قدرتمند تحت فرمان خود می بالید. می خواستید من را نابود کنید، اما چرا خود را تغییر دادید. هر بار تصمیم بگیرم شاید شجاع نباشم، اما بر منطقه هوآینان مسلط شده ام. در مدت کوتاهی مثل موش شده ای که برای پناه گرفتن در شوچون می دود و نمی توانی دوباره بیرون بیایی. جنگجویان توانا کجا هستند؟ لذت می بری دروغ گفتن به همه، اما شما نمی توانید کاری کنید که همه شما را باور کنند. از زمان های قدیم، مردم از تکنیک کاشتن نارضایتی بین دشمنان خود برای غلبه بر آنها استفاده می کردند. من اولین کسی نیستم که از این استراتژی استفاده می کنم. من هنوز در نزدیکی هستم تا بتوانم منتظر پاسخ شما باشید." پس از عبور Lü Bu از رودخانه Huai، یوان شو شخصاً 5000 سرباز را به سمت ساحل رودخانه هدایت کرد. نیروهای لو بو که در طرف مقابل قرار داشتند، به دشمن خود خندیدند و عقب نشینی کردند.
درگیری با زنگ با
در آن زمان، شیائو جیان (蕭建) به عنوان صدراعظم (相) ایالت لانگیا خدمت کرد و در شهرستان جو مستقر بود. شیائو جیان، یک مرد محافظه کار، هیچ تماسی با لو بو نداشت. لو بو به شیائو جیان نوشت: "در ابتدا، همه در سرتاسر امپراتوری برای از بین بردن دونگ ژوو اسلحه به دست گرفتند. من دونگ ژوو را کشتم و به سمت شرق حرکت کردم، جایی که امیدوار بودم بتوانم سربازان قرض بگیرم و برای دفاع از امپراتور به غرب برگردم. پایتخت لوئویانگ را بازگردانید. با این حال، جنگ سالاران بین خودشان می جنگیدند و هیچ یک از آنها نگران ایالت نبودند. من اهل وویوان (五原) هستم که بیش از 5000 لیوان دورتر از استان شو قرار دارد و جایی در مرز شمال غربی است. در حال حاضر، من به اینجا آمده ام تا برای سرزمین های جنوب شرقی جنگ نکنم. جو و شیاپی از یکدیگر دور نیستند، بنابراین برقراری ارتباط بین آنها آسان است. شما طوری رفتار می کنید که یک امپراتور در یک فرماندهی و یک پادشاه در یک فرماندهی هستید. شهرستان! در گذشته، زمانی که یو یی به ایالت چی حمله کرد، بیش از 70 شهر را در چی فتح کرد، به جز جو و جیمو به خاطر تیان دان. من یو یی نیستم و شما نیز تیان دان نیستید. از خردمندان در این نامه.» پس از دریافت نامه لو بو، شیائو جیان به جی جیان (齎牋) دستور داد تا پنج اسب خوب را به عنوان هدیه به لو بو تقدیم کند.
زانگ با بعداً شیائو جیان را شکست داد و منابع او را تصرف کرد. وقتی لو بو این را شنید، می خواست نیروهایش را برای حمله به زانگ با در شهرستان جو هدایت کند، اما گائو شون به او توصیه کرد که از این کار جلوگیری کند، "ژنرال، شما به خاطر کشتن دونگ ژوو به شهرت گسترده ای دست پیدا کردید. حتی اگر در وضعیت فعلی خود باقی بمانید. در موقعیت، دور و نزدیکان همچنان از شما می ترسند. شما نباید آنقدر بی پروا باشید که شخصاً افراد خود را به جنگ هدایت کنید. اگر شکست بخورید، آسیب به شهرت شما کم نخواهد بود. لو بو او را نادیده گرفت. زنگ با از شیوه های خشونت آمیز و غارتگر لو بو شنید، بنابراین در شهرستان جو ماند و دفاعی محکم در برابر لو بو انجام داد. لو بو نتوانست شهرستان جو را فتح کند، بنابراین نیروهای خود را عقب کشید و به شیاپی بازگشت. زنگ با بعدها با لو بو صلح کرد.
نبرد شیاپی
در طول سال 197، یانگ فنگ و هان شیان دزدانی بودند که به منطقه بین استان‌های یانگ و شو یورش بردند و لو بو به آنها دستور داد تا نیروهای خود را برای حمله به تدارکات لیو بی رهبری کنند. با این حال، لیو بی با موفقیت آنها را به دام انداخت. یانگ فنگ در حالی کشته شد که هان شیان موفق به فرار شد.
در اواخر سال 197 یا اوایل سال 198، لو بو در کنار یوان شو قرار گرفت. لو بو همچنین به سربازان خود دستور داد تا طلا و پول جمع آوری کنند تا مقداری حفاری نظامی بخرند، اما در طول مسیر لیو بی سربازان خود را رهبری کرد و توانست طلا و پول را تصرف کند. در پاسخ، لو بو گائو شون و ژانگ لیائو را برای حمله به لیو بی در پیچنگ فرستاد. سائو سائو شیاهو دان را برای حمایت از لیو بی فرستاد اما گائو شون لیو بی را شکست داد و همچنین نیروهای تقویتی که سائو سائو برای کمک به او فرستاده بود. لو بو و شیاپی را محاصره کردند. او نامه ای به لو بو نوشت و فواید تسلیم شدن و عواقب مقاومت را توضیح داد. لو بو می خواست تسلیم شود، اما چن گونگ و دیگران می دانستند که قبلاً به سائو سائو توهین کرده بودند (زمانی که قبلاً به او خیانت کردند)، بنابراین از لو بو خواستند تصمیم خود را تغییر دهد.
هنگامی که ارتش سائو سائو به پنگ چنگ رسید، چن گونگ به لو بو گفت: "ما باید اکنون به دشمن حمله کنیم، زیرا نیروهای ما در حالی که دشمن خسته است استراحت کرده اند. ما مطمئن هستیم که پیروز خواهیم شد." لو بو پاسخ داد: "چرا ما منتظر حمله آنها نباشیم؟ پس از آن ما آنها را در رودخانه سی نابود خواهیم کرد." هنگامی که حملات سائو سائو شدت گرفت، لو بو از برج دروازه سفید (白門樓؛ سکوی دید بالای دروازه اصلی در جنوب شیاپی بالا رفت و به مردانش گفت: «سائو سائو دارد من قصد ندارم با تو مشکل پیدا کنم، باید تسلیم پروردگار دانا باشم. چن گونگ گفت: "سائو سائو خیانتکار ارباب عاقل نیست! تسلیم شدن در برابر او مانند برخورد با یک تخم مرغ به سنگ است! چگونه می توان انتظار داشت که (بعد از تسلیم شدن) زندگی کنی؟"
لو بو زو سی (許汜) و وانگ کای (王楷) را برای درخواست کمک فوری از یوان شو فرستاد. یوان شو گفت: "لو بو حاضر نشد دخترش را به اینجا بفرستد، بنابراین انتظار می رود که او به عذاب خود برسد. چرا او دوباره از من کمک می خواهد؟" خو سی و وانگ کای پاسخ دادند، "اگر اعلیحضرت لو بو را نجات ندهید، شما به عذاب خود می پردازید. اگر لو بو نابود شود، اعلیحضرت نفر بعدی خواهد بود." یوان شو سپس نیروهای خود را آماده کرد و ادعا کرد که نیروهای کمکی را برای لو بو می فرستد. در این بین، لو بو فکر کرد که یوان شو تمایلی به کمک به او ندارد زیرا دخترش را به یوان شو نفرستاده است، بنابراین یک شب دخترش را به خودش بست و سعی کرد از محاصره خارج شود. با این حال، آنها با سربازان سائو سائو مواجه شدند که تیرهایی به سمت آنها شلیک کردند، بنابراین چاره‌ای جز بازگشت به شیاپی نداشتند. او به سمت شیاپی عقب نشینی کرد و جرات بیرون رفتن را نداشت.
لو بو به چن گونگ و گائو شون دستور داد تا از شیاپی دفاع کنند، در حالی که او شخصاً برخی از سوارکاران را هدایت کرد تا به مسیرهای تدارکاتی سائو سائو حمله کنند. با این حال، قبل از رفتن، همسرش به او گفت: "ژنرال، من می دانم که می خواهید به خطوط تدارکاتی سائو سائو حمله کنید، اما چن گونگ و گائو شون نمی توانند با یکدیگر کنار بیایند. اگر ترک کنید، ممکن است با هم خوب کار نکنند. در دفاع از شهر. اگر اتفاق ناگواری بیفتد، چه بلایی سر شما می آید، ژنرال؟ امیدوارم این موضوع را با دقت در نظر بگیرید و توسط چن گونگ و دیگران گمراه نشوید. اما من توانستم نزد تو برگردم زیرا پانگ شو (龐舒) مخفیانه از من محافظت می کرد و من را در کنار خود نگه می داشت. شما اکنون لازم نیست نگران من باشید." لو بو پس از گوش دادن به همسرش احساس غمگینی می کرد و نمی توانست تصمیم بگیرد که چه کاری انجام دهد.
چن گونگ به لو بو گفت: "سائو سائو راه درازی را پیموده است و او نمی تواند زیاد دوام بیاورد. ژنرال، شما می توانید تعدادی نیرو با خود بیاورید و اردوگاهی را در خارج از شهر برپا کنید، در حالی که من و دیگران باقی خواهیم ماند. پشت سر برای دفاع از شهر اگر دشمن به شما حمله کند من سربازان شهر را هدایت می کنم تا از پشت به آنها حمله کنند اگر به شهر حمله کنند می توانید شهر را از بیرون تقویت کنید ظرف ده روز ذخایر دشمن تمام می شود و ما می توانیم آنها را به راحتی شکست دهیم." لو بو با ایده چن گونگ موافق بود. با این حال، همسر لو بو گفت: "در گذشته، سائوها با گونگتای (چن گونگ) مانند یک کودک تازه متولد شده رفتار می کردند، اما او هنوز هم علیه آنها مخالفت کرد و به شما پیوست. اکنون، رفتار شما با گونگتای کمتر از رفتار سائو سائو نیست. و تو قصد داری تمام شهر را به همراه خانواده ات به او بسپاری، در حالی که تنها می روی؟ اگر اتفاقی بیفتد، من دیگر همسرت نمی شوم! لو بو سپس نظر خود را تغییر داد.
یوان شو نتوانست به کمک لو بو بیاید. سائو سائو علیرغم حملات شدید به شهر نتوانست شیاپی را فتح کند و مردانش خسته شده بودند. او می خواست کمپین را لغو کند و به شو بازگردد، اما مشاورانش گو جیا و ژون یو از او خواستند که ادامه دهد. سپس به سربازانش دستور داد که آب رودخانه های یی (沂) و سی (泗) را به سمت سیل زیاپی هدایت کنند. پس از یک محاصره سه ماهه، روحیه نیروهای لو بو به شدت سقوط کرد و افرادش به تدریج او را از خود دور کردند. و وی زو (魏續) چن گونگ و گائو شون را اسیر کردند و سپس نیروهای خود را به تسلیم شدن به سائو سائو هدایت کردند.
لو بو و زیردستان باقی مانده اش از برج دروازه سفید بالا رفتند و وقتی دیدند که آنها را محاصره کرده اند تسلیم شدند. هوهانشو ثبت کرد که قبل از اینکه تسلیم شود، لو بو از افرادش خواست او را بکشند و سرش را به سائو بیاورند. سائو اما آنها نپذیرفتند.
سقوط و مرگ
لو بو را بستند و به حضور سائو سائو آوردند. گفت: من را خیلی محکم می بندند، می توانی بندها را شل کنی؟ سائو سائو پاسخ داد: "ببر باید محکم مهار شود." لو بو سپس گفت: "پروردگار من، تو فقط از من می ترسی، اما اکنون، چون من قبلاً به تو تسلیم شده ام، دیگر نگران نباشی. سرورم، چرا به من رحم نمی کنی و اجازه نمی دهی کمکت کنم. نیروهای خود را رهبری کنید؟ به این ترتیب، نیازی نیست نگران این باشید که نتوانید امپراتوری را آرام کنید." وقتی سائو سائو نشانه هایی از تجدید نظر را نشان داد، لیو بی مداخله کرد: "پروردگار من، آیا ندیده ای که لو بو با دینگ جیانیانگ و گراند پرسپتور دونگ چه کرد؟" سائو سائو چانه اش را مالید. لو بو بر سر لیو بی فریاد زد، "تو غیرقابل اعتمادترین فرد هستی!"
جزئیات بیشتر در مورد مکالمه بین لو بو و سائو سائو در متون دیگری ثبت شد و بعداً توسط پی سونگجی به عنوان حاشیه نویسی به اضافه شد.
جزئیات بیشتر در مورد مکالمه بین لو بو و سائو سائو در متون دیگری ثبت شد و بعداً توسط پی سونگجی به عنوان حاشیه نویسی به Sanguozhi اضافه شد.
Yingxiong Ji ضبط کرد:
لو بو به سائو سائو گفت: "من با زیردستانم سخاوتمندانه رفتار کردم، اما وقتی در مشکل بودم آنها به من خیانت کردند." سائو سائو پاسخ داد: "شما همسرتان را رها کردید و روی همسران مردان خود طرح هایی می کشید. شما به این می گویید "سخاوتمندانه با آنها رفتار کنید"؟ لو بو ساکت ماند.
Xiandi Chunqiu ضبط کرد:
لو بو از سائو سائو پرسید: "سرور من، وزن کم کردی. چرا؟" سائو سائو از او پرسید: "چگونه مرا شناختی؟" لو بو پاسخ داد: "وقتی در لویانگ بودم، تو را در باغ خانواده ون (溫氏園) دیدم." سائو سائو گفت: "بله، فراموش کردم. وزنم را کاهش دادم زیرا از اینکه تو را زودتر به خدمت نگرفتم، افسرده شدم." لو بو گفت: "در گذشته، دوک هوان چی گوان ژونگ را به خاطر مجروح کردن او زودتر بخشید و حتی گوان را به عنوان صدراعظم خود منصوب کرد. اکنون، آیا ممکن است به من اجازه دهید تا تمام تلاشم را برای خدمت به شما انجام دهم؟" از آنجایی که لو بو به شدت مهار شده بود، رو به لیو بی کرد و گفت: "ژوانده، تو اینجا مهمان هستی. من زندانی هستم که در بند هستم. چرا چیزی برای کمک به من نمی گویی؟" سائو سائو خندید و گفت: "چرا به جای اینکه مستقیم با من صحبت کنی به او روی می آوری؟" سائو سائو قصد داشت از لو بو دریغ کند، بنابراین به افرادش دستور داد که پیوندهای لو را باز کنند. با این حال، وانگ بی (王必)، مسئول ثبت احوال (主簿) زیر نظر سائو سائو، حرفش را قطع کرد و گفت: "لو بو دشمن قدرتمندی است و متحدانش در این نزدیکی هستند. نباید از او در امان بود." سپس سائو سائو به لو بو گفت: "من می‌خواستم جان تو را ببخشم، اما مسئول ثبت احوال من می‌گوید نه. پس، چه کار کنم؟"
لحظات پایانی لو بو که در Houhanshu ضبط شده اند کمی با آنچه در Sanguozhi ثبت شده متفاوت است، زیرا Houhanshu بخش هایی از متن اصلی در Sanguozhi را با حاشیه نویسی Xiandi Chunqiu ترکیب می کند، اما این دو روایت به طور کلی شبیه به هم هستند.
علی‌اکبر سیبویه
علی اکبر سیبویه متولد ۱۳۳۱ در کربلا دیپلمات باسابقه وزارت خارجه و فرزند میرزا احمد سیبویه از علمای سرشناس است. وی مسلط به زبان عربی است و سال ها در وزارت امور خارجه در سمت‌های مختلف، مشغول فعالیت بوده‌است. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه زیتونه تونس و مدرک دکترای علوم اسلامی با گرایش مدیریت اسلامی است.
سمت‌ها
علی اکبر سیبویه از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ کاردار جمهوری اسلامی ایران در تونس بوده و از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵ سفیر تام‌الاختیار جمهوری اسلامی ایران در سلطنت‌نشین عمان بود و به مناسبت پایان دوره مسئولیتش در مسقط از سوی سلطان قابوس به پاس تلاش‌‌های وی در گسترش و پیگیری سطح روابط دوجانبه نشان درجه یک النعمانی عمان به وی اهداء گردید.
او در نیمه نخست دی ۱۳۹۵ با حکم دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام، به عنوان مدیر کل روابط بین‌الملل دبیرخانه مجمع (نهاد مسئول پشتیبانی ستادی و کارشناسی مجمع تشخیص مصلحت نظام) منصوب شد.
امامزاده چسلی
بنای امامزاده چسلی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ماسال، بخش مرکزی، دهستان ماسال، روستای چسلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۵۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دره بمی
دره بمی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان اسفندقه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پارک کامارگ
پارک کامارگ پارک کامارگ در جنوب شهر ارل  قرار دارد. این پارک در سال ۱۹۷۰ در فرانسه به عنوان منطقه حفاظت‌شده زیست محیطی قرار گرفت. تالاب وکاغز در میان پارک قرار دارد که پذیرای پرندگان مهاجر است. علاوه بر پرندگان مهاجر اسب وحشی کامارگ بومی این منطقه است. یونسکو پارک کامارگ در فرانسه در فهرست ذخیره‌گاه زیست‌کره جای داده است. پلاژ پیمنسون در جنوب پارک کامارگ محلی برای آفتاب‌گرفتن به صورت برهنه است با تصویب شهرداری ارل برهنگی از سال ۱۹۸۲ قانونی است.
شهرستان بندرعباس
شهرستان بندرعباس یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بندرعباس است.
موقعیت جغرافیایی
شهرستان بندرعباس از شمال با شهرستان حاجی‌آباد، از شرق با شهرستان میناب و شهرستان رودان، از غرب با شهرستان لارستان استان فارس و شهرستان خمیر، و از جنوب به خلیج‌فارس همسایه است.
تقسیمات کشوری
شهرستان بندرعباس دارای ۶ بخش، ۱۳ دهستان و ۶ شهر به شرح زیر است:
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بندرعباس برابر با ۶۸۰٬۳۶۶ نفر بوده‌است.
۲٬۴٬۶-تری بروموانیسول
۲٬۴،۶-تری بروموانیسول با فرمول شیمیایی C7H5Br3O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 9064 است. که جرم مولی آن ۳۴۴٫۸۲۶ گرم بر مول می‌باشد.
چارلز دوم انگلستان
چارلز دوم ملقب به شهریار شادکام  (زادهٔ ۲۹ مه ۱۶۳۰ - درگذشتهٔ ۶ فوریهٔ ۱۶۸۵) پادشاه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند از ۱۶۶۰ تا ۱۶۸۵ بود. او در طول جنگ‌های داخلی انگلستان که به قدرت گرفتن الیور کرامول و پایان موقتی نظام پادشاهی منجر شد، بیشتر در خارج از کشور به سر می‌برد؛ تا اینکه پارلمان پس از مرگ کرامول از او دعوت کرد تا به انگلستان بازگشته و قدرت را به عنوان پادشاه انگلستان در دست گیرد. قابلیت سازگاری سیاسی چارلز دوم و شناخت او از مردم سبب شد تا بتواند کشور را در طی درگیری‌های انگلیکن‌ها با کاتولیک‌ها و مخالفانی که در بیشترین مدت طول حکومتش با آن درگیر بود، به خوبی اداره کند. در عین حال چارلز فردی خوش‌گذران بود و با زنان بسیاری از جمله نل گوئین رابطه داشت و به‌همین دلیل او را شهریار شادکام لقب دادند.
سال‌های آغازین و شروع جنگ داخلی
چارلز دوم بزرگترین پسر زنده‌ماندهٔ چارلز یکم و هنریتا ماریای فرانسوی بود که در ۲۹ مه ۱۶۳۰ در لندن و در کاخ سنت جیمز زاده شد. او سپس به ترتیب تحت توجه کنتس دورست، ویلیام کاوندیش، دوک نیوکاسل و مارکیز هرتفورد پرورش یافت. ۸ سال نخست زندگی او بدون اتفاق خاصی در کشوری که به نظر آرام می‌آمد سپری شد، اما در ۱۶۳۸ کم‌کم مشخص شد که این آرامشی پیش از طوفان است و زمانی که چارلز دوم به ۱۲ سالگی رسید، قلمرو پادشاهی پدرش بر اثر جنگ‌های داخلی از هم پاشیده بود.
با شروع جنگ‌های داخلی بین پیوریتن‌ها و پارلمان‌گراها از یک سو و پادشاه از سوی دیگر، چارلز دوم که در آن زمان عنوان شاهزادهٔ ولز را داشت با پدرش همراه گردید و در ۴ مارس ۱۶۴۵ از سوی چارلز یکم و به همراه ادوارد هاید و دیگر مشاورانش به غرب انگلستان فرستاده شد. اما حضور او نیز مثمر ثمر نبود و چارلز یکم سرانجام در ۱۶۴۶ از پیوریتن‌ها شکست خورد. پس از این اتفاق، چارلز دوم در ۱۷ فوریه همان سال در قلعهٔ پندنیس در فالموث گوشه‌نشین شد. سپس به سیلی رفت و تا ۱۶ آوریل در آنجا ماند و از همان‌جا به جرزی فرار کرد. در آخر چارلز علی‌رغم پیشنهادهای پارلمان به او و برخلاف توصیه‌های هاید که او را به ماندن در کشور تشویق می‌کرد، به فرانسه گریخت و در پاریس به مادرش پیوست و به مدت دو سال در آنجا ماند. او در این مدت تحت آموزش توماس هابز فیلسوف قرار گرفت.
اعدام چارلز یکم و تاجگذاری در تبعید
در ۱۶۴۸ چارلز تلاش کرد تا پدرش را نجات دهد. او برگه‌ای سفید را امضا نمود و آن را به پارلمان داد تا در ازای گذشتن از جان پادشاه هر شرطی که مد نظرشان است را در آن بنویسند. اما این تلاش او نتیجه‌ای در برنداشت و چارلز یکم در ۲۷ ژانویه ۱۶۴۹ به اتهام ستمگری، خیانت به کشور، آدم‌کشی و با عنوان دشمن مردم از سوی دادگاه عالی به اعدام محکوم و چند روز بعد در ۳۰ ژانویه ۱۶۴۹ در وایت‌هال گردن زده شد.
چارلز پس از مرگ پدرش به اسکاتلند رفت و در آنجا با عنوان شاه چارلز دوم در ۱۶۵۱ در اسکون تاجگذاری کرد. او سپس در همان سال ارتشی را فراهم آورد و به سوی انگلستان لشکر کشید، اما از آنجا که نیروهای تحت فرمان او از انسجام لازم برخوردار نبودند، از نیروهای کرامول در نبرد ووستر به سختی شکست خورد. شاه جوان که توانسته بود از این نبرد جان سالم به در برد ۴۰ روز را در حال فرار در انگلستان سپری کرد تا این که چند تن از زیردستان وفادارش او را نجات دادند و چارلز در اکتبر ۱۶۵۱ توانست به فرانسه بگریزد. او در آنجا با فقری نسبی زندگی می‌کرد، اما این امنیت نیز چندان طول نکشید و چارلز به دنبال مذاکرات سال ۱۶۵۴ انگلستان و فرانسه مجبور به ترک آنجا و رفتن به آلمان شد. او سپس رو به اسپانیا آورد و عهدنامه‌ای را در آوریل ۱۶۵۶ با آنها امضا کرد و در هلند اسپانیا ساکن شد.
او سپس برادرش جیمز را، که در آن زمان به عضویت ارتش فرانسه درآمده بود، مجاب کرد تا به او بپیوندد و فرماندهی هنگ‌هایی از قوای ایرلندی-انگلیسی را به او داد. با این وجود، فقر چارلز مانع از تشکیل یک ارتش قدرتمند سلطنتی شد. از طرفی دیگر شاهزادگان اروپایی نیز که کوچکترین علاقه‌ای به مسایل او نداشتند، درخواست‌های چارلز برای ازدواج با شاهدخت‌هایشان را رد می‌کردند.
مرگ کرامول و بازگشت به انگلستان
سرانجام کرامول در ۱۶۵۸ درگذشت و جرج مانک، یکی از فرماندهان ارشد کرامول، که احساس می‌کرد با به قدرت رسیدن جانشینان او انگلستان (که در آن زمان به فقر گرفتار شده بود ) حتماً از هم خواهد پاشید؛ با استفاده از ارتش نیرومند خود شرایط را در ۱۶۶۰ برای بازگشت دوبارهٔ چارلز به کشور مهیا ساخت. مردم انگلستان نیز که بیشترشان خواهان بازگشت به یک رژیم پادشاهی باثبات و قانونی بودند از این موضوع استقبال کردند. به‌دنبال این دعوت، چارلز دوم با توصیه و کمک ادوارد هاید، مشاور اصلی خود، در آوریل ۱۶۶۰ اعلامیه‌ای را صادر کرد که در آن از تمایل خود برای عفو عمومی، آزادی عقیده، حل و فصل عادلانهٔ منازعات مربوط به مالکیت زمین و پرداخت کامل دین‌های عقب‌افتادهٔ ارتش سخن گفته بود. با این شروط، چارلز دوم در مه ۱۶۶۰ پادشاه انگلستان اعلام شد. او در ۲۵ مه از تبعید ۹ ساله‌اش به انگلستان بازگشت، در دوور پیاده شد و در سی‌امین سالروز تولدش به لندن که غرق در جشن و شادی بود وارد شد.
چارلز پس از بازگشتش به انگلستان با آنانی که پدرش را محکوم به مرگ کرده بودند مدارا نمود و تنها ۱۷ نفر از توطئه‌گران را اعدام کرد. او همچنین از سر سیاست خواهان مدارای مذهبی بود اما پارلمانِ کاملاً انگلیکایی انگلستان، مجموعه‌ای از قوانین موسوم به «نظام‌نامهٔ کلارندون» را تصویب کرد که به موجب آن با کسانی که از دین رسمی کشور پیروی نمی‌کردند به شدت برخورد می‌شد. چارلز در ۱۶۶۲ اعلامیهٔ زیاده‌روی را صادر نمود و سعی کرد تا این قوانین را به حالت تعلیق درآورد، اما در ۱۶۶۳ مجبور به عقب‌نشینی از مواضع خود شد.
این برای اولین بار در تاریخ انگلستان بود که قدرت پارلمان از قدرت پادشاه بیشتر شده بود و چارلز که با محدودیت قدرت سلطنتی و امتیازاتش روبرو بود، مجبور شد تا هزینهٔ لازم برای ادارهٔ کشور را از طریق مالیات‌های گمرکی و مقرری‌ای که از سوی لوئی چهاردهم فرانسه به او پرداخت می‌شد تأمین نماید.
طاعون و آتش‌سوزی بزرگ لندن و شکست از هلند
چارلز در نخستین دههٔ حکومت خود با مشکلات بسیاری روبرو شد. او که افزایش تجارت دریایی هلند را تهدیدی برای کشتیرانی انگلستان می‌دید، «قوانین ناوبری» کرامولی را در ۱۶۶۰ و ۱۶۶۳ مورد حمایت قرار داد و در ۱۶۶۴ برادرش جیمز توانست مستعمرهٔ هلند در آمریکا را به نام نیو آمستردام تصرف کند. نام این مستعمرهٔ جدید سپس به افتخار جیمز که دوک یورک بود، به نیویورک تغییر دادند.
با این حال در ۱۶۶۵، انگلستان و هلند بر سر تجارت خارجی درگیر جنگ با یکدیگر شدند که تا ۱۶۶۷ ادامه یافت و هزینهٔ سرسام‌آور آن باعث کاهش شدید محبوبیت چارلز در داخل کشور شد. در همین دوران و در ۱۶۶۵، لندن دچار همه‌گیری طاعون شد که از آن با عنوان طاعون بزرگ لندن یاد می‌شود و یک سال بعد در ۱۶۶۶، آتش‌سوزی بزرگ لندن اتفاق افتاد که در طی آن نیمی از شهر به ویرانه بدل شد. سومین فاجعه در ۱۶۶۷ روی داد و آن شکست انگلستان به دلیل سهل‌انگاری و سوءمدیریرت در جنگ با هلند بود. در این سال ناوگان هلند وارد مدوی شد، پنج کشتی جنگی را غرق و کشتی عظیم رویال چارلز را به‌عنوان غنیمت با خود به هلند بردند.
این شکست سبب تحقیر شاه و مجلس شد؛ چرا که به‌اندازهٔ کافی به امور حکومتی توجه نشان نمی‌دادند. پس چارلز برای پاک ساختن نام خود، در همان سال مشاور ارشدش ادوارد هاید را، که پس از بازگشتشان به انگلستان او را به مقام ارل کلارندون منصوب کرده بود، از کار برکنار و گروهی از وزیران را موسوم به کابال به جای او مسئول نمود.
سیاست خارجی و بحران داخلی
چارلز در عرصهٔ خارجی دنباله‌روی سیاست‌های جمهوری کرامول و «قوانین ناوبری» آن بود که در نهایت در دههٔ ۱۶۶۰ به دومین جنگ با هلند و شکست انگلستان در ۱۶۶۷ منجر شد. با این حال در ۱۶۶۸ اتحادی سه‌گانه بین انگلستان، هلند و سوئد منعقد گردید.
چارلز دوم در ۱۶۶۲ با کاترین براگانزا، شاهدختی پرتغالی ازدواج کرده بود و از این طریق، طنجه و بمبئی نیز در تملک انگلستان قرار گرفته بود، با این حال این شهرها برای او از ارزش استراتژیک کمتری نسبت به دنکرک که آن را در ۱۶۶۲ به لوئی چهاردهم فروخته بود برخوردار بود. به همین جهت چارلز حاضر بود تا خیلی چیزها را برای اتحاد با عموزادهٔ فرانسوی جوانش فدا کند. او از طریق خواهرش هنریتا آن، دوشس اورلئان، با دربار فرانسه در ارتباط مستقیم قرار داشت و در مه ۱۶۷۰ دو طرف پیمان‌نامهٔ به اصطلاح مخفی دوور را با یکدیگر امضا کردند. به موجب این عهدنامه، او سالانه ۲۰۰ هزار پوند کمک مالی از فرانسه دریافت می‌کرد و در مقابل، باید وارد جنگ با هلند می‌شد. همچنین چارلز باید به دین کاتولیک می‌گروید و این موضوع را به محض آنکه شرایط حکومتیش اجازه می‌داد اعلام می‌کرد.
با فروپاشی کابینهٔ کابال، تامس آزبورن، ارل دانبی به سِمت وزیر ارشد انتخاب شد و سیاستی دوستانه را با هلند در پیش گرفت. از سوی دیگر، پارلمان همچنان رفتاری خصمانه نسبت به چارلز داشت و پادشاه برای تأمین هزینه‌های حکومت خود بار دیگر به امضای توافق‌نامه‌هایی مخفی با لوئی چهاردهم پرداخت که به‌موجب آن‌ها در ازای در پیش گرفتن سیاست‌های طرفدار فرانسه، کمک مالی هنگفتی را از آن کشور دریافت می‌داشت. از سوی دیگر جنبش‌هایی ضد فرانسوی در داخل کشور به راه افتاده بود و چارلز دوم در ظاهر با آنان همراهی می‌کرد. با این حال اتحاد او با لوئی در ۱۶۷۷ و به‌دنبال ازدواج برادرزاده‌اش ماری با ویلیام اورانژ (بزرگترین دشمن لوئی چهاردهم) به پایان رسید.
بحران جانشینی، احساسات ضد کاتولیکی و انحلال پارلمان
این موضوع که چارلز و همسرش ملکه کاترین براگانزا نتوانسته بودند صاحب فرزندی شوند، باعث ناامیدی مردم برای داشتن ولیعهدی مشروع شده بود. از طرف دیگر ازدواج دوم جیمز، دوک یورک و برادر چارلز که گرویدنش به مذهب کاتولیسم را آشکارا اعلام کرده بود، با ماری مُدنای کاتولیک در ۱۶۷۳، این احتمال را تقویت می‌کرد که جانشینی به افرادی کاتولیک مذهب برسد. این موضوع سبب شد تا چارلز به‌خاطر برادرش مورد سخت‌ترین حملات سیاسی قرار گیرد. حتی شایعاتی در ۱۶۷۸ بر سر زبان‌ها افتاد که کلیسای کاتولیک روم در صدد قتل چارلز است تا برادرش جیمز را به جای او بر تخت نشاند.
این شایعه که از جانب فردی به نام تیتوس اوتس ساخته شده و به «توطئهٔ پاپی» شهرت یافته بود باعث برانگیختگی احساسات ضد کاتولیکی در انگلستان شد. اما چارلز در این مدت هیچ‌گونه واکنشی نسبت به این سخنان از خود نشان نداده بود تا اینکه ملکه نیز مورد اتهام قرار گرفت و چارلز با دخالت در آن از همسرش دفاع نمود.
با این حال این اتفاقات سبب شد تا ارل اول شافتزبری با بهره‌برداری از آن، سردمدار جنبشی شود که خواهان حذف جیمز از جانشینی پادشاهی انگلستان بود. اما چارلز در ۱۶۸۱ پارلمان را منحل نمود تا جلوی تصویب «قانون محروم‌سازی» شفتزبری را بگیرد. بدین ترتیب چارلز فرمانروای مطلق انگلستان شد و بدون پارلمان به ادارهٔ کشور پرداخت. او که محبوبیتش پس از پشت سر گذاشتن این بحران به‌شدت افزایش یافته بود، در جهت کوتاه کردن دست دیگر حامیان محروم‌سازی از قدرت (که با عنوان ویگ شناخته می‌شدند) تلاش نمود و در عین حال، دولت‌های محلی را نیز با تهدیدشان به لغو امتیازنامه‌های شهری به اطاعت از خود واداشت.
مرگ
چارلز دوم در ۱۶ فوریه ۱۶۸۵ و به‌عنوان یک کاتولیک درگذشت و پس از او برادرش جیمز با عنوان جیمز دوم پادشاه انگلستان شد. چارلز با آن که آنکه هیچ فرزند مشروعی نداشت، پدر فرزندان نامشروع زیادی بود. او در طول عمرش معشوقه‌های زیادی داشت که از آن جمله می‌توان به لوسی والتر، بارابارا ویلیر (دوشس کلیولند)، لوئیز کرول، دوشس پورتسموث و نل گوئین اشاره کرد.
کارلوس د لا وگا
کارلوس د لا وگا (Carlos de la Vega؛ زادهٔ January 24, 1980) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلکورکون، باشگاه فوتبال لگانس، باشگاه فوتبال اوئسکا، و باشگاه فوتبال رایو وایکانو اشاره کرد.
ویپ هوبلی
ویپ هوبلی (زاده May 17, 1957) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در داستان سیندرلا، سر مخروطی‌ها اشاره کرد.
آچناکری (دژ)
دژ آچناکری واقع در دهکده آچناکری، در ۲۴ کیلومتری شمال شرقی شهر فورت ویلیام شهرستان هایلند اسکاتلند (شمال بریتانیا) واقع شده‌است. دژ در سال ۱۶۵۵ میلادی بنا شد اما در طی جنگ کالودن در سال ۱۷۴۶ تخریب گردید. این بنا مجدداً در سال ۱۸۰۲ میلادی بازسازی گردید.
فرهاوس
شهر فرهاوس با جمعیت  ۲۱٫۶۳۶   نفر در  شهرستان دوبلین در کشور جمهوری ایرلند واقع شده‌است.
ویتلی ۴۷۷۹
سیارک ۴۷۷۹ چهار هزار و هفتصد و هفتاد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ دسامبر ۱۹۷۸ کشف شد.
پی‌یر لو پزان
پیر لو پزان نویسنده و اقتصاددان قرن هفدهم میلادی اهل فرانسه است.
حمدان البیشی
حمدان البیشی (حمدان عوضه البيشي؛ زادهٔ May 5, 1981) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی است.
سلاپان راماناتان
سلاپان راماناتان (S. R. Nathan؛ زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۹۲۴ – مرگ ۲۲ اوت ۲۰۱۶) یک سیاست‌مدار اهل سنگاپور بود. سلاپان راماناتان در ۲۲ اوت ۲۰۱۶ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
شامکان
شامکان، شهری است از توابع بخش شامکان و در شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران که در ۶ فروردین ۱۴۰۰ و با حکم وزیر کشور به شهر ارتقاء یافت.
شامکان در مجاورت خط مرزی فیمابین شهرستان‌های سبزوار و نیشابور واقع شده و در فاصله ۶۵ کیلومتری از شهر سبزوار قرار دارد. این شهر مرکز بخش شامکان می‌باشد و مردم آن به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می‌کنند.
جمعیت
این شهر در بخش شامکان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱،۸۸۲ نفر بوده است.
سکویا هولمز
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
حمید سبزواری
زندگی‌نامه
حمید سبزواری، در ۱۳۰۴ در سبزوار زاده شد. پدرش، «عبدالوهاب»، پیشه‌ور ساده‌ای بود که قریحهٔ شعری داشت. جدش، ملا محمدصادق ممتحنی، شاعری بود که «مجرم» تخلص می‌کرد و آثارش در سفری به مشهد و در حملهٔ راهزنان به یغما رفت. وی در ۱۳۳۱ ازدواج کرد و یک سال بعد از ازدواج، کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ برای حمید گرفتاری‌هایی به وجود آورد و او تحت تعقیب قرار گرفت. سبزواری مدتی متواری بود و مدت زمانی را در اسفراین مخفی شد.
نوجوانی
سبزواری، قبل از مدرسه، قرآن را در خانه و نزد مادرش آموخته‌بود. او بعداً به مدرسهٔ شیخ حسن داورزنی رفت. وی در دوره نوجوانی در سبزوار زندگی می‌کرد. در سبزوار کتابفروشی ای به نام خسروی شعرهای حمید را چاپ کرد و فروخت. حمید می‌خواست این کار را در تهران نیز انجام بدهد لیکن در آن زمان موفق به این کار نشد.
استادان و مربیان
پدر و مادر حمید اولین استادان وی بودند. او جامع المقدمات را نزد میرزا حبیب جوینی خوانده‌بود. محمدعلی محمدی نیز از دیگر استادان وی بود.
فعالیت‌ها
نوجوانی وجوانی سبزواری در دوران حکومت رضاشاه پهلوی گذشت و تحولات این دوره بر روحیه وی تأثیر گذاشتند. چهارده‌ساله بود که سرودن شعر را آغاز کرد. در آن سنین از روی کنجکاوی به احزاب و گروه‌های سیاسی مختلف سر می‌زد تا با آرا و نظرات آن‌ها آشنا شود.
مهم‌ترین فعالیت سبزواری، شاعری بود. شعر او را شناسنامهٔ زمانمند انقلاب نامیده‌اند زیرا کمتر حادثه یا رویدادی بعد از انقلاب روی داده‌است که انعکاس آن در شعر او نیامده باشد.
او بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران همزمان با کار در بانک تجارت، برای انقلاب شعر و شعار می‌ساخت که در راهپیمایی‌ها و نماز جمعه خوانده می‌شد. یکی از این شعرها آمریکا، آمریکا، ننگ به نیرنگ تو بود.
کمی بعد خود را بازنشسته کرد تا تمام توان خود را برای فعالیت‌های فرهنگی هنری صرف کند و به صدا و سیما رفت و از آن زمان در شورای شعر مشغول به کار شد.
مشاغل
سبزواری ابتدا به شغل معلمی مشغول بود. بعد از حوادث مرداد ۱۳۳۲ از وزارت آموزش و پرورش اخراج شد. وی مدتی در شرکتی که سنگ معدن استخراج می‌کرد در اطراف سبزوار و شاهرود کار کرد و مدتی را نیز با اجاره حمام در سبزوار گذراند. بعدها در بانک بازرگانی (بانک تجارت پس از انقلاب) مشغول به کار شد. حمید پس از آغاز انقلاب با استعفا دادن از بانک، تمام توان خود را صرف پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران و فعالیت‌های فرهنگی هنری کرد.
درگذشت
حمید سبزواری، بامداد ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ در ۹۱ سالگی به دلیل کهولت سن و وخامت بیماری در سرخ آب (ساوجبلاغ) درگذشت.
گورستان غیبلر
گورستان غیبلر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان مرند، بخش مرکزی، دهستان کشکسرای، داخل روستای ارسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چوی دوک-هون
چوی دوک-هون (최 덕훈؛ زادهٔ March 5, 1976) کشتی‌گیر اهل کره جنوبی است.
تکرار غنی از لوسین
تکرارهای غنی از لوسین (Leucine-rich repeats) یک موتیف ساختاری پروتئین است که یک چین (تاشدگی) نعل‌اسبی α/β تشکیل می‌دهد. این موتیف از توالی تکرارشوندهٔ ۲۰ تا ۳۰ اسید آمینه تشکیل شده‌است که معمولاً دارای اسید آمینهٔ آب‌گریزِ «لوسین» است. این توالی تکراری معمولاً در هم چین می‌خورند و یک دومِـین سلنوئیدی پروتئین را می‌سازند که به آن اصطلاحاً «دومین تکرارشوندهٔ غنی از لوسین» می‌گویند. هر واحد تکرارشونده به‌طور رایج دارای ساختارِ «صفحه بتا-چرخش-مارپیچ آلفا» است و دومین ایجادشده هم دارای توالی تکرارشوندهٔ فراوان و شکلی نعل‌اسبی با یک صفحهٔ بتای موازی داخلی و مارپیچ‌های خارجی است. یک سمت از صفحهٔ بتا و مارپیچ در معرض حلال‌ها بوده و در نتیجه مملو از باقی‌مانده‌های آب‌دوست است. ناحیهٔ بین صفحات بتا و مارپیچ‌ها هم هستهٔ مرکزیِ آب‌گریزِ است که از لحاظ فضایی، به‌طور متراکمی از باقی‌مانده‌های لوسین احاطه شده‌است.
توالی غنی از لوسین بیشتر در ایجاد تعامل پروتئین-پروتئین نقش دارد.
ناحیه ژرف‌دریایی
ناحیه ژرف‌دریایی منطقه باتایال یا باتیپلاژیک - از یونانی βαθύς، عمیق - (همچنین به عنوان منطقه نیمه شب شناخته می‌شود) بخشی از ناحیه لجه است که از عمق 1000 to 4000 m زیر سطح آب‌های آزاد امتداد دارد. بین مزوپلاژیک در بالایش و ناحیه مغاکی در زیرش قرار دارد. میانگین دما در حدود 4 C اگرچه از نظر حجم از منطقه فوتوئیک بزرگتر است، منطقه باتیال تراکم کمتری از نظر موجودات زنده دارد. نور خورشید به این منطقه نمی‌رسد، به این معنی که تولید اولیه تقریباً وجود ندارد. گیاه شناخته شده‌ای در این منطقه به دلیل کمبود نور خورشید مورد نیاز برای فتوسنتز وجود ندارد. به دلیل این ویژگی، به این منطقه نیمه شب (همچنین گرگ و میش یا تاریک) گفته می‌شود.
جانوران
به دلیل کمبود نور، بعضی از گونه‌ها چشم ندارند. موجوات این منطقه که چشم دارند شامل ماهی‌های خون‌آشام و کوسه یخی است. بسیاری از اشکال‌های نکتون در منطقه باتیال مانند ماهی مرکب، نهنگ‌های بزرگ و اختاپوس‌ها زندگی می‌کنند. در باتیال، برخی از بزرگترین نهنگ‌های جهان تغذیه می‌کنند. اسفنج‌ها، براکیوپودها، ستاره‌های دریایی و اکینوئیدها نیز در منطقه باتیال رایج هستند. حیوانات در منطقه باتیال توسط شکارچیانی که قادر به دیدن آنها هستند، تهدید نمی‌شوند، بنابراین ماهیچه‌های قدرتمندی ندارند. این منطقه برای زندگی در ماهی دشوار است زیرا پیدا کردن مواد مغذی سخت است. این موجودات بسیار کارآمد هستند و بسیاری از آنها سرعت سوخت و ساز بدن را برای صرفه جویی در مصرف انرژی کاهش می‌دهند. ماهی‌ها با عضلات ضعیف، پوست نرم و بدن لاغر مشخص می‌شوند. سازگاری برخی از ماهی‌هایی که در آنجا زندگی می‌کنند شامل چشمان کوچک و پوستی شفاف است.
فرودگاه گورنرس هاربر
فرودگاه گورنرس هاربر یک فرودگاه همگانی با کد یاتا GHB است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۴۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
تسیرگولینا
تسیرگولینا (به لاتین: Tsirguliina) یک منطقهٔ مسکونی در استونی است که در دهستان والگا واقع شده‌است. تسیرگولینا ۲٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۴۹۹ نفر جمعیت دارد.
تلمبه ناصریه (ریگان)
تلمبه ناصریه (بم)، روستایی از توابع بخش گنبکی، دهستان گنبکی، شهرستان ریگان در استان کرمان، ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گنبکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۷ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است.
تیموراز گاباشویلی
تیموراز گاباشویلی ( (؛ زادهٔ May 23, 1985، در تفلیس، جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی) یک تنیس‌باز گرجی اهل روسیه است.
لیانگ شین پینگ
لیانگ شین پینگ (Liang Xinping؛ زادهٔ July 31, 1994) ورزشکار شنای موزون اهل چین است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۹ مدال نقره شده‌است.
متامورا، ایندیانا
متامورا (به انگلیسی: Metamora) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرانکلین، ایندیانا واقع شده‌است. متامورا ۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۱۸٫۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حامد البیشی
حامد البیشی (Hamed Al-Bishi؛ زادهٔ March 3, 1982) دونده دو سرعت اهل عربستان سعودی است.
پولینا ۴۷۸۰
سیارک ۴۷۸۰ چهار هزار و هفتصد و هشتادمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۵ آوریل ۱۹۷۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۸۰ است.
اخترتاب
اخترتاب نور گسیل‌شده از ستارگان است. عموماً به تابش دیدنی ستارگان (به جز خورشید) که در طول شب (اگر چه بخشی از اخترتاب در طول روز نیز از زمین دیدنی است) از زمین دیده می‌شود گفته می‌شود. نور سفید عبارت است از اخترتاب خورشید که در طول روز از زمین قابل مشاهده است. سپیدایی عبارت است از بازتاب خورشیدی از اشیا دیگر منظومه‌های شمسی در طول شب است.
شعر نیمایی
شعرِ نیمایی سبکی از شعر معاصر فارسی است که نخستین نمونه شعر نو در ادبیات فارسی بوده و برآمده از نظریه ادبی نیما یوشیج شاعر معاصر ایرانی است.
اخترتاب
مشاهده و اندازه‌گیری اخترتاب از طریق تلسکوپ مبنای بسیاری از رشته‌های اخترشناسی (مانند شیدسنجی)است.
شعر نیمایی
تحولی که نیما یوشیج انجام داد در دو حوزه فرم و محتوای شعر کلاسیک فارسی بود. با انتشار شعر افسانه نیما مانیفست شعر نو را مطرح کرد که تفاوت بزرگ محتوایی با شعر سنتی داشت.
افسانه، تحولی بزرگ
در سال ۱۳۰۱ قسمتی از «افسانه» منتشر می‌شود. یوشیج می‌گوید "در آن زمان در تغییر طرز ادای احساسات عاشقانه به هیچ وجه سخنی در میان نبود. ذهن‌هایی که با موسیقی یکنواخت و محدود شرقی عادت داشتند با ظرافت‌کاری‌های غیرطبیعی غزل‌های قدیم مأنوس بودند … افسانه، با موسیقی آنها جور نشده بود. عیب گرفتند. رد شد …" باتوجه به مقدمهٔ کوتاهی که خود نیما بر این شعر نوشته‌است ویژگی‌های «افسانه» را به شرح زیر می‌توانیم برشماریم: روح غنایی و مواج افسانه و طول و تفصیل داستانی و دراماتیک اثر منتقد را بر آن می‌دارد که بر روی هم بیش از هر چیز تأثیر نظامی را بر کردار و اندیشهٔ نیما به نظر آورد حال آن که ترکیب فلسفی و صوری و به ویژه طول منظومه، زمان سرودن آن، کیفیت روحی خاص شاعر به هنگام سرودن شعر، ذهن را به ویژگی‌های شعر «سرزمین بی‌حاصل»، منظومهٔ پرآوازهٔ تی.اس. الیوت شاعر و منتقد انگلیسی منتقل می‌کند که اتفاقاً سرایندهٔ آن هم‌زمان نیما و در نقطهٔ دیگر از جهان سرگرم آفرینش مهم‌ترین منظومهٔ نوین در زبان انگلیسی بود.
شعر نیمایی پیش از نیما
صدرالدین عینی، از بزرگ‌ترین مدافعان زبان پارسی در محدودهٔ مرزهای شوروی سابق، یکی از نخستین سرایندگان شعر نو فارسی است. پنج سال پیش از آن‌که نیما «افسانه» را بسراید، عینی در وزنی نزدیک به همان وزن (مصراع نخستِ هر بیت: فاعلن فاعلن فاعلن فع، یعنی همان وزن «افسانه»؛ مصراع دوم هر بیت: فاعلن فاعلن فاعلن) شعری سروده‌بود به نام «مارشِ حریت»:
مارش حریت
ای ستمدیدگان، ای اسیران! وقت آزادیِ ما رسید
مژدگانی دهید، ای فقیران! در جهان صبحِ شادی دمید…
هر ستمگارِ دون، خرّم و شاد سال‌ها جام عشرت چشید
در شب تیرهٔ جور و بیداد هر ستمدیده محنت کشید…
علاوه بر او، از ابوالقاسم لاهوتی و تقی رفعت نیز به عنوان شاعرانی یاد می‌شود که پیش از نیما دست به سرایش شعر نو زده‌اند. شمس لنگرودی می‌نویسد:
همه‌گیری
سالهای ۳۰–۱۳۲۵ به تعبیر طاهباز زمان زبان باز کردن نسل‌های بعدی است. گذشته از شیبانی و شاملو و آینده، در فواصلی کم و بیش نزدیک، سایه و کسرایی و کمی بعد م. آزاد و سهراب سپهری در این راهند. این شیوه سرودن شعر به سرعت جایگزین شعر کلاسیک فارسی گردید و سپس با ایجاد تفاوت‌هایی در فرم شعر نو، آن را به شیوه‌های نیمایی، سپید، حجم و … دسته‌بندی کردند.
تلاش نیما یوشیج برای تغییر دیدگاه سنتی شعر فارسی بود و این تغییر محتوا را ناگزیر از تغییر فرم و آزادی قالب می‌دانست. آزادی که نیما در فرم و محتوا ایجاد کرد، در کار شاعران بعد از وی، مانند احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و منوچهر آتشی به نقطه‌های اوج شعر معاصر ایران رسید. با این حال نیما شعر خود را از لحاظ نگرش به جهان و محتوای کار پیشروتر و تازه‌تر از کار شاعران بعدی مانند شاملو به‌شمار می‌آورد.
زمینه تاریخی
با شروع جنبش مشروطه‌خواهی ایرانیان بینشی تازه رواج یافت که بر طبق آن عصری تازه فرا رسیده‌است که با همه دوره‌های تاریخ ملی تفاوت دارد. روشنفکران این دوران معتقد بودند که عصر استبداد سیاسی به پایان رسیده‌است و همه احساس می‌کردند که باید در عرصه فرهنگ نیز تحولی مشابه اتفاق بیفتد. شاعران و نویسندگان این عصر در پی زیباشناسی جدیدی بودند و می‌خواستند شعری تازه بسرایند که با شعر گذشته فارسی فرق داشته باشد.
یکی از عوامل مؤثر دیگر در تحولات ادبی این دوران آشنایی روشنفکران ایرانی با ادبیات اروپایی بود. به باور آنان انقلاب مشروطیت با انقلاب فرانسه مشابهت داشت و قادر بود فضای تازه‌ای ایجاد کند که در آن چهره‌های برجسته‌ای پرورش یابند که با شاعران و نویسندگان برجسته اروپا قابل مقایسه باشد. علاقه و توجه روشنفکران به ادبیات اروپا و به‌خصوص ادبیات فرانسه باعث شد تا برخی آثار نویسندگان بزرگ آن زمان اروپا مانند ویکتور هوگو، لامارتین، ژان ژاک روسو، آلفونس دوده و شاتو بریان ترجمه شود که بر نوشته‌های بسیاری از ادیبان ایرانی تأثیر گذاشت.
شعر کلاسیک فارسی
مطابق نظریات سنتی در شعر فارسی تعداد ارکان عروضی هر شعر در محور عمودی همواره ثابت می‌ماند. نیز بنا به اقتضای قالب یا نوع ادبی شعر (نظیر غزل، مثنوی و رباعی)، قافیه با فرمولی ثابت تکرار می‌شد.
نظر نیما در باب شعر سنتی فارسی
نیما در ابتدای شاعری خود از شعر کهن فارسی نفرت داشت. اما بعدها نگاه خود را تغییر داد. نیما زمانی نوشته بود:
و در جای دیگری می‌نویسد:
مخالفت سنت‌گرایان
وقتی نیما نظریه ادبی خود را تدوین می‌کرد حامیان شعر سنتی فارسی که باورهای خود را در معرض هجومی تمام عیار می‌دیدند اظهار داشتند که شعر فارسی به عنوان ارجمندترین نماد فرهنگی ایران در معرض نفوذ بیگانگان قرار گرفته‌است. از نظر آنان شعر نو نشانه تسلیم فرهنگی در برابر خارجی‌ها بود و به زودی روح فرهنگ ایرانی را نابود خواهد کرد. سنت‌گرایان در حقیقت معتقد بودند که نیما و پیروانش با این سنت آشنایی ندارند و حتی نیما را به مرگ تهدید کردند.
نگاه محافل دانشگاهی به شعر نیما تا دهه چهل خورشیدی منفی بود و از پذیرش آن سر باز می‌زدند. اما نگاه سنت‌گرایان دانشگاهی به نظریات نیما با تلاش برخی استادان که به‌خصوص با نقد ادبی مدرن آشنایی داشتند رفته رفته تغییر کرد. در میان کسانی که نقشی مهم در تغییر نگرش رایج در دهه چهل خورشیدی داشتند باید از غلامحسین یوسفی و محمد رضا شفیعی کدکنی یاد کرد.
حمایت نوگرایان
برخی از شاعرانی که امروز در زمره نوگرایان به حساب می‌آیند از نخستین حامیان نیما بودند. از جمله این افراد باید به احمد شاملو، اسماعیل شاهرودی، هوشنگ ابتهاج و مهدی اخوان ثالث اشاره کرد.
شعر نیمایی و تحول اجتماعی در ایران مدرن
نیما می‌کوشید شعر معاصر فارسی را با نیازهای ایران مدرن سازگار کند. پس از جنبش مشروطه عرصه حیات اجتماعی ایران تغییر کرده بود. پیش از شعر، نثر فارسی با تلاش‌های کسانی نظیر طالبوف، حاج زین‌العابدین مراغه‌ای، صور اسرافیل و دیگران متحول شده بود و به نوعی خود را سازگار کرده بود. به‌طور کلی شعر جدید اشتیاقی خاص برای پرداختن به مسائل اجتماعی از خود نشان می‌دهد، در حالی که شعر کلاسیک چنین نیست.
نیما اگر چه هنوز هم مخالفانی در میان شاعران سنت‌گرا دارد توانسته‌است پیروان قابل توجهی برای خود دست و پا کند و ظرفیت تازه‌ای به شعر کهن فارسی اضافه کند.
آچالادر (دژ)
دژ آچالادِر دژی در اسکاتلند است و از دسته دژهایی است که در قرن شانزدهم میلادی دچار خرابی‌هایی گردید. ریشه نام دژ آچالادِر از زبان گالیک اسکاتلندی مشتق می‌شود. اصالتاً این برج در گذشته متعلق به خانواده فلچر بود. در سال ۱۶۰۳ میلادی خاندان اسکاتلندی مک گروگور قلعه را به آتش کشیدند.
تپه میرزا ولی
تپه میرزا ولی مربوط به دوره اشکانیان - صدر اسلام است و در شهرستان کنگاور، بخش مرکزی، روستای میرزا ولی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کانون عدسی
کانون عدسی، نقطهٔ کانونی یا فُکِس نقطه‌ای است که پرتوهای نور پس از تابیده شدن به سطح عدسی، در آن نقطه به هم می‌رسند.
در عدسی محدب نقطه کانونی، مثبت است و معنی آن این است که پس از تابیده شدن نور به عدسی و عبور از آن، نقطه کانونی در جلوی عدسی تشکیل می‌شود و در عدسی مقعر نقطه کانونی، منفی است و معنی آن این است که پس از تابیده شدن نور به عدسی و بازتاب آن، نقطه کانونی در همان سمت تابش نور تشکیل می‌شود.
در عکاسی نیز به تنظیم فاصلهٔ سوژه تا دوربین فوکوس گفته می‌شود. اشیایی که در عمق میدان فوکوس (وضوح) قرار داشته باشند واضح و سایر اشیا، محو دیده می‌شوند.
آژانس اطلاعات ایالات متحده
آژانس اطلاعات ایالات متحده (United States Information Agency) یا یواس‌آی‌ای (USIA) نهادی بود که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۹ در آمریکا مسئولیت دیپلماسی عمومی و اطلاع‌رسانی سیاسی در رسانه‌ها را بر عهده داشت. در سال ۱۹۹۹ مسئولیت‌های رسانه‌ای این نهاد به هیئت رئیسه سخن پراکنی (بی‌بی‌جی) منتقل شد و عملکردهای تبادل تجربه و عملکردهای غیر رسانه‌ای آن به یک نهاد تازه دیگر به نام معاونت وزارت خارجه در امور عمومی و دیپلماسی عمومی واگذار شد.