cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
آناستاسیوس یکم
رسیدن به قدرت و دوران حکومت
زنو، امپراتور وقت روم در ۴۹۱ درگذشت و آناستاسیوس که یکی از مقامات بزرگوار کاخ به‌شمار می‌رفت توسط آریادنه، بیوهٔ امپراتور که او را به برادر زنو لانژینوس ترجیح می‌داد بر تخت امپراتوری روم شرقی نشانده شد. او همچنین کمی بعد در ۲۰ مه ۴۹۱ با آناستاسیوس ازدواج کرد.
آناستاسیوس حکومتش را با لغو فروش مناصب، اصلاح مالیات و امتناع از پاداش‌دهی به خبرچینان آغاز نمود. سپس در نخستین قدم هم‌وطنان ایسوریایی قدرتمند و یاغی زنو را از قسطنطنیه اخراج و آنان را در تراکیه اسکان داد. در ۵۱۲ دیواری را برای دفاع از قسطنطنیه در برابر حملات بلغارها و اسلاوها از دریای سیاه تا دریای مرمره ساخت.
جنگ‌ها و سیاست خارجی
آناستاسیوس از ۴۹۲ تا ۴۹۷ درگیر جنگ با ایسوریایی‌هایی طرفدار لانژینوس بود. آناستاسیوس لانژینوس را به تباید در مصر تبعید و هموطنان ایسوریاییش را نیز از قسطنطنیه رانده بود. این اعمال باعث شورش ایسوریایی‌ها و بروز درگیری بین آنها با امپراتور شد. با این حال لشکر اصلی آنها به فرماندهی لانژینوس در ۴۹۱ در کوتیائوم در فرگیه شکست خورد و شورش‌های آنان تا ۴۹۸ به پایان رسید.
در ۴۹۷ آناستاسیوس حکومت آستروگوتی تئودوریک در ایتالیا را به رسمیت شناخت اما دیری نپایید که هر دو حاکم رو در روی یکدیگر قرار گرفتند و آناستاسیوس در ۵۰۸ با اعزام ناوگانی به سواحل ایتالیا یورش برد. در همین زمان نبرد با ایرانیان که در ۵۰۲ متوقف شده بود با خودداری آناستاسیوس از پرداخت سهم خود در محافظت از در آلان، گذرگاهی که قبایل چادرنشین هرازگاه با عبور از آن شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس را مورد حمله قرار می‌دادند، بار دیگر از سر گرفته شد.
استین هرشند
استین هرشند (Steen Herschend; November 12, 1888 – August 3, 1976) قایقران قایق بادبانی اهل دانمارک بود.
آناستاسیوس یکم
جنگ‌ها و سیاست خارجی
با حملهٔ ساسانیان، آناستاسیوس دژهایی را برای محافظت از مرزهای شرقی خود بنا نمود اما در ۵۰۵ بین دو طرف صلح برقرار شد و آناستاسیوس با پایان یافتن جنگ آناستازی پذیرفت تا غرامتی را به شهنشه ایران بپردازد.
مرگ
آناستاسیوس در ژوئیهٔ ۵۱۸ درگذشت. او تمایل داشت تا برادرزادگانش جانشین او شوند اما درعوض ژوستین یکم، فرماندهٔ ۷۰ سالهٔ محافظین و عموی امپراتور بعدی ژوستینیان پس از او بر تخت امپراتوری روم شرقی نشست.
تورنگ‌تپه
تورنگ‌تپه، روستایی است از توابع بخش بهاران شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان استرآباد شمالی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۶۱نفر (۱۷۱خانوار) بوده است.
الکساندر سامسونوف
الکساندر سامسونوف (زادهٔ July 16, 1953) شناگر اهل شوروی است.
آلی (کومونه)
آلی (به ایتالیایی: Alì) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مسینا واقع شده‌است.
خصوصیات
آلی ۱۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
کریتسموو
کریتسموو یک شهر در آلمان است که در Rostock District واقع شده‌است. کریتسموو ۳٬۲۳۵ نفر جمعیت دارد.
کانا نومورا
کانا نومورا (Kana Nomura؛ زادهٔ March 23, 1990) بازیکن هاکی روی چمن زن اهل ژاپن است.
کوه پیکو د لورو
کوه پیکو د لورو (به لاتین: Mount Pico de Loro) یک کوه در فیلیپین است که در Maragondon واقع شده‌است. کوه پیکو د لورو ۶۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویکتور راسموسن
ویکتور راسموسن (Viktor Rasmussen; January 10, 1882 – May 1, 1956) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
خانه‌باغ ملوندی
خانه‌باغ ملوندی مربوط به دورهٔ پهلوی اول است و در شهرستان سبزوار، بخش روداب، دهستان فروغن، روستای ملوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بوسه کریسمس
بوسه کریسمس آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا، آریانا گرانده است که در December 17, 2013 منتشر شد.
داهار
داهار (به لاتین: Dahar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیل‌لی واقع شده‌است. براساس کمیته آمار دولتی جمهوری آذربایجان، در سال ۲۰۱۴ فقط پنج نفر در این روستا زندگی می‌کردند.
فرمول گره کراوات
فرمول گره کراوات یک استاندارد مشخص و یک روش نوشتاری برای بستن گره های مختلف کراوات است. در این فرمول:
مثال
فرمول: L↓R↑C↓T
منابع
The 85 ways to tie a tie : the science and aesthetics of tie knots - by Fink, Thomas, 1972-; Mao, Yong - Publication date 2000 -Topics Neckties, Neckties Publisher New York : Broadway Books Collection inlibrary; printdisabled; internetarchivebooks; china Digitizing sponsor Internet Archive Contributor Internet Archive Language English
مخصوصاً یکشنبه
مخصوصاً یکشنبه (Especially on Sunday) فیلمی در ژانر درام و کمدی-درام به کارگردانی جوزپه تورناتوره، مارکو تولیو جوردانا، جوزپه برتولوچی، و فرانچسکو باریلی است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد.
رزا مندز
رزا مندز یک کشتی‌گیر حرفه‌ای، مدیر و مدل کانادایی است.
مادلینگ
او در دانشگاه رشته تجارت را می‌خواند اما آن را به خاطر مادلینگ ترک کرد. او جوایز زیادی برنده شده از جمله Piel Dorada در سال ۲۰۰۴(یکی از بزرگترین رقابت‌های مادلینگ در آمریکای لاتین). هم چنین در تبلیغاتی مثل صابون لوکس ایفای نقش کرده‌است.
کشتی حرفه‌ای
در سال ۲۰۰۶، او در دیوا سرچ شرکت کرد و در wwe استخدام شد. سپس برای آموزش به OVW رفت و کارش را با نام روکا شروع کرد. در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۷، قهرمان زنان OVW شد و آن را برای ۵ ماه نزد خود نگه داشت. بعد از آن به FCW رفت. در نوامبر ۲۰۰۸، کارش را در برند راء آغاز کرد و به گروه بث فینیکس و سنتینو مارلا پیوست. در اکتبر همان سال، به ECW رفت و رابطه خود را با زک رایدر به عنوان مدیر او شروع کرد. در سال ۲۰۱۰، هر دو به راء برگشتند ولی مندز درآپریل به اسمکدان رفت.
دشمنی با بازیگران توتال دیواز (۲۰۱۳-اکنون)
روکا برای منظم کردن مسائل شخصیش در کاستاریکا دوماه از کشتی دور شد. او در ۲۵ ژوئیه به دبلیو دبلیو ای برگشت اما کشتی نگرفت. در ۲۶ آگوست مندز به عنوان چهره ای محبوب به راء برگشت و با میز رقصید. با این وجود، او با دیگر دیواهای منفور هم تیمی شد (آکسانا و آلیشا فاکس) ولی در برابر ناتالیا، اوا ماری و جوجو شکست خوردند.
مندز و دیگر دیواها دشمنی خود با بازیگران توتال دیواز را شروع کردند و در ۲۰ نوامبر اسنوکا را در شکست نائومی، یکی از بازیگران توتال دیواز، همراهی کردند. در سروایور سریز، مندز اولین حضور خود در یک پی پی وی را تجربه کرد و در مسابقه ای ۷ در برابر ۷ با تیم خود در برابر توتال دیواز قرار گرفت. اما تیم او شکست خورد. شب بعد، آن‌ها دوباره مقابل توتال دیواز قرار گرفتند و باختند.
زندگی شخصی
رزا در کانادا بزرگ شد اما از نسل کشور چک و کاستا ریکا است. او آموزش کیک بوسینگ و موی تای هم دیده‌است. دیوای مورد علاقه او تریش استراتوس است. او در سمت راست کمرش یک تتوی چینی دارد. در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۹ با باتیستا، او بیان کرد که قبلاً با رزا قرار می‌گذاشته‌است. در ۱۸ می ۲۰۱۲، مندز دچار تصادفی با ماشین شد. او در حال حاضر، با جکسون اندروز نامزد است. در ۵ اوت ۲۰۱۲ روکا علیه اندروز به پلیس سن آنتونیو مراجعه کرد. او بیان کرد از اینکه اندورز او را بکشد، ترسیده بوده‌است و بدرفتاری او در حال پیشرفت بوده‌است. پلیس از خراش‌ها و کبودی‌های بدن روکا عکس گرفت. شب بعد او در راء حاضر نشد.
کریتسوو
کریتسوو یک شهر در آلمان است که در لودویگسلوست-پارشیم واقع شده‌است. کریتسوو ۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
شمس‌آباد (گرگان)
جمعیت
این روستا در دهستان استرآباد شمالی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۶۷نفر (۱۴۱خانوار) بوده است.
کیم راور
کیمبرلی جین "کیم" راور بازیگر آمریکایی است او دانش‌آموخته از دانشگاه بوستون در رشتهٔ تئاتر است. او دارای سه خواهر است و همسرش مانوئل بویر نام دارد و دارای دو فرزند است، او علاوه بر زبان مادری خود انگلیسی به زبان فرانسه تسلط دارد، از سریال‌های معروفی که او درشان نقش آفرینی کرده می‌توان به آناتومی گری (تاکنون-۲۰۰۹)، قانون و نظم (۱۹۹۶)، دیدبان سوم(۱۹۹۹) و ۲۴ (۲۰۰۷–۲۰۰۴) نام برد.
توازن ظریف
توازن ظریف (A Delicate Balance) نام نمایش‌نامه‌ای از ادوارد آلبی نمایش‌نامه‌نویس نامدار آمریکایی است که برای نخستین بار در سال ۱۹۶۶ در نیویورک بر روی صحنه رفت. این اثر جایزه پولیتزر را برای آلبی به ارمغان آورد، جایزه‌ای که آلبی دو بار دیگر موفق به دریافت آن شد. این نمایشنامه، داستان زوجی با نام اگنس و توبیاس را روایت می‌کند که میزبان دختر ۳۶ ساله خود جولیا هستند که به تازگی برای چهارمین بار طلاق گرفته‌است. در حالی که هری و ادنا از دوستان قدیمی خانواده مهمان آن‌ها هستند، کلر خواهر الکلی اگنس نیز به خانه آن‌ها می‌آید.
لیندی رمیجینو
لیندی رمیجینو (Lindy Remigino; ۳ ژوئن ۱۹۳۱ – 1931:06:03, July 11, 2018) دونده سرعت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
روبن لوفتوس-چیک
روبن ایرا لوفتوس-چیک (Ruben Ira Loftus-Cheek؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که برای باشگاه میلان بازی می‌کند.
وی فوتبال از هشت سالگی در آکادمی باشگاه چلسی شروع کرده و در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵ توانسته وارد ترکیب اصلی این تیم شود، لوفتوس-چیک اولین بازی خود را برای تیم چلسی در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۱۵ برابر منچستر سیتی انجام داده‌است.
کوه تابوماسانا
کوه تابوماسانا (به لاتین: Mount Tabwemasana) یک کوه در وانواتو است که در اسپیریتو سانتو (وانواتو) واقع شده‌است. کوه تابوماسانا ۱٬۸۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نقش‌های جنسیتی (ژورنال علمی)
نقش‌های جنسیتی (Sex Roles) یک ژورنال علمی است که مقالات آن تحت داوری همتا قرار می‌گیرد و از سال ۱۹۷۵ منتشر می‌شود. مقالاتی که در این ژورنال منتشر می‌شوند از منظر فمینیستی نوشته شده‌اند و موضوعات اجتماعی‌سازی نقش جنسیتی، ادراکات و رفتارهای جنسیتی، کلیشه‌های جنسیتی، تصویر بدنی، خشونت علیه زنان، مسائل جنسیتی در محیط‌های کاری و شغلی، گرایش جنسی، هویت جنسی و مسائل روش‌شناختی در پژوهش‌های جنسیتی را در بر می‌گیرد. سردبیر این ژورنال علمی» جنیس دی. یودر» است.
نمایه‌سازی و انتشار خلاصه
بر اساس گزارش‌های استنادی مجلات، این مجله دارای ضریب تأثیر ۴٫۱۵۴ در سال ۲۰۲۰ است که آن را در رتبه اول از میان ۴۱ مجله در رده «مطالعات زنان» و یازدهمین مجله از ۶۲ مجله در رده «روان‌شناسی اجتماعی» قرار داده‌است.
ویلهلم وت
ویلهلم وت (Vilhelm Vett; December 31, 1879 – December 3, 1962) قایقران قایق بادبانی اهل دانمارک بود.
ایلمو مارینیو
ایلمو مارینیو (به پرتغالی: Ielmo Marinho) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است. ایلمو مارینیو ۱۳٬۹۰۱ نفر جمعیت دارد.
فاینال فانتزی ۱۲: بال‌های انتقام
فاینال فانتزی ۱۲: بال‌های انتقام یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی تاکتیکی بی‌درنگ که توسط تینک اند فیل ساخته شده و بوسیلهٔ شرکت اسکوئر انیکس برای کنسول بازی دستی نینتندو دی‌اس منتشر شده‌است. این بازی در تاریخ ‍۲۶ آوریل ۲۰۰۷ عرضه شد و کارگردان و نویسندگی آن را موتومو توریاما برعهده داشت. این بازی دنباله‌ای بر نسخه فاینال فانتزی ۱۲ به‌شمار می‌رود، که در سال ۲۰۰۶ برای کنسول پلی‌استیشن ۲ عرضه شد.
کولین فلمینگ
کولین فلمینگ (Colin Fleming؛ زاده August 13, 1984) یک تنیس‌باز اهل بریتانیا است.
ادواردو ریا
ادواردو ریا (Edoardo Reja؛ زادهٔ October 10, 1945) بازیکن فوتبال پیشین و سرمربی فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپال، پالرمو، آلساندریا و بنونتو اشاره کرد.
کروگاشپه
کروگاشپه یک شهر در آلمان است که در رندسبورگ-اکرنفورده واقع شده‌است. کروگاشپه ۴۸۵ نفر جمعیت دارد.
نیروگاه سیکل ترکیبی ایرانشهر
نیروگاه سیکل ترکیبی ایرانشهر معروف به نیروگاه بمپور (استان سیستان و بلوچستان، ایرانشهر، کیلومتر 17 جاده ایرانشهر - بمپور) یکی از نیروگاه‌های ایران با ظرفیت تولید ۷۴۰ مگاوات است. نیروگاه ایرانشهر شامل ۲ نیروگاه مجزا از هم است. نیروگاه قدیم از نوع نیروگاه بخاری و نیروگاه جدید از نوع سیکل ترکیبی است.
نیروگاه بخار، با ظرفیت تولید ۲۵۶ مگاوات شامل ۴ واحد توربین بخار ۶۴ مگاواتی ساخت اشکودا است.
نیروگاه سیکل ترکیبی نیز با ظرفیت تولید ۴۸۴ مگاوات است که شامل ۲ واحد گازی ۱۶۲ مگاواتی و ۱ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی در زمینی به مساحت ۴۸ هکتار است.
سوخت این نیروگاه گاز طبیعی و سوخت پشتیبان نفت کوره [[مازوت و نفت گاز (گازوئیل)]] است.
روزشمار ساخت نیروگاه
طبق گفتهٔ حمید چیت‌چیان، وزیر وقت نیرو؛ تاریخ سنکرون واحدها که واحد نخست آن در ۳۰ بهمن ۱۳۹۲ و واحد دیگر آن در ۳۰ بهمن ۱۳۹۳ است.
ناحیه ودرزفیلد، شهرستان هنری، ایلینوی
ناحیه ودرزفیلد (به انگلیسی: Wethersfield Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هنری، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه ودرزفیلد ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فردوسیه
فِردوسیه یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش جوقین شهرستان شهریار قرار دارد.
تقسیمات شهری و کشوری
فردوسیه شامل روستاهای، عباس‌آباد، عبدآباد، خاوه، فردوس، یوسف آباد صیرفی، رامین و وسطر است. که در این میان محله های عباس آباد، خاوه، فردوس و عبدآباد نسبت به دیگر محلات از قدمت تاریخی برخوردارند.
در سال ۱۳۹۷، این شهر، به همراه دهستان جوقین، دهستان فردوس و شهر وحیدیه بخشی جدید به نام بخش جوقین را تشکیل دادند.
نام گذاری
در بین سال‌های ۱۳۷۰ تا۱۳۸۰ فردوس به شهر فردوسیه تغییر نام داد.
مناطق دیدنی
از نقاط دیدنی شهر باغ‌های سرسبز و زیبای اطراف شهر، پارک عباس اباد و... است؛ و همچنین امامزاده جعفر و امامزاده محسن در خاوه و تپه ای قدیمی مربوط به دوره ساسانیان، بین دو امامزاده قرار گرفته است.
آمبروز بیرس
آمبروز گوینت بیرس (زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۸۴۲ – درگذشته ۱۹۱۴ یا پس از آن) روزنامه‌نگار، نویسنده، ویراستار و داستاننویس آمریکایی بود. بیشتر نامداری او به دلیل نگارش کتاب فرهنگ شیطان یا دائرةالمعارف شیطان و داستان حادثه‌ای در پل اول کریک است. او پیرو مکتب رئالیسم ادبی بود و با دیدی طعنه‌آمیز به رخدادها می‌نگریست.
او قلم تندی داشت؛ از این رو بدو لقب بیرس تلخ را داده بودند.
زندگی
او در اوهایو زاده شد و در ایندیانا بالید. پدرش مارکوس اورلیوس بیرس بود و آمبروز، فرزند دهم وی از سیزده فرزندش بود.
در جنگ داخلی آمریکا در ارتش ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و پس از چهار سال نبرد، زخمی شد. یادمان‌های تلخ این جنگ خمیرمایهٔ نوشته‌های او گردید.
وی با ماری الن دی در ۱۸۷۱، پیمان زناشویی بست و از او دارای سه فرزند شد. زندگی مشترک آن دو، ۳۲ سال پایدار ماند ولی پس از این زمان آمبروز دریافت که همسرش بدو وفادار نبوده‌است؛ پس از او جدا شد. از سه فرزندش که دو تای آن پسر بود، پسرها در ۱۷ سالگی مردند. پسر بزرگ در یک درگیری کشته شد و پسر کوچک‌ترش نیز در همین سن بر اثر نوشیدن بسیار نوشیدنی‌های الکلی جان باخت.
خود بیرس گرفتار بیماری آسم بود و همچنین زخم‌های جنگ تا پایان زندگیش با او همراه بودند. پس از جنگ، او در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا جاگیر شد و به نویسندگی در روزنامه‌های بومی پرداخت. کم‌کم کارش گرفت و به زمینه‌های طنز و نقد هم پرداخت. چندی هم در انگلستان برای درمان به سر کرد و در نشریات آنجا هم نوشت. وی برای نخستین بار در تاریخ روزنامه‌نگاری در ۱۸۸۷، روزنامهٔ هارتس ستونی را ویژهٔ خود به دست گرفت. این نخستین باری بود که یک روزنامه‌نگار در روزنامه‌ای ستونی ثابت برای خود داشت.
او داستان کوتاه نیز می‌نوشت و بیشتر جستارهای داستان‌هایش دربارهٔ جنگ و روح مردگان بود. او در نوشته‌هایش از مقدمه‌چینی پرهیز می‌نمود و این خود آغاز سبکی اینچنین در نویسندگی و در آینده در سینما بود.
وی در سال ۱۸۷۷، سردبیری مجلهٔ آرگونات را که در سان‌فرانسیسکو منتشر می‌شد، به عهده گرفت و در دوران کاری دوسالهٔ خود در این مجله، ستونی را به خود اختصاص داد و در آن به بسیاری از شاعران، سیاست‌مداران و روزنامه‌نگاران آن زمان تاخت و کمتر به چاپ داستان‌های خود پرداخت.
او هنگامی که هفتادساله بود، برای بازدید از یادگارهای جنگ داخلی به جنوب آمریکا رفت. ولی پس از بازدید راه خود را به جنوب پی گرفت و به مکزیک رفت. سپس به شورشیان مکزیکی به رهبری پانچو ویلا پیوست و از ۱۹۱۴ اثری از او در دست نیست.
انیو بالبو
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به قرار ملاقات، مرد، زن و پول، ماجراهای پینوکیو و آنا، آن لذت خاص اشاره کرد.
جهانگیر ملک
زندگی‌نامه
جهانگیر ملک، در بیست و نهم بهمن ماه سال ۱۳۱۱ در تهران خیابان ری، به دنیا آمد. وی پس از طی دوران کودکی و گذراندن تحصیلات ابتدایی، وارد دبیرستان دارالفنون شد و موفق به اخذ دیپلم از این دبیرستان گردید. علاقه‌مندی او به نوازندگی تنبک از همان دوران تحصیل در دبیرستان شروع شد. حسین تهرانی نوازنده بزرگ تنبک در همسایگی آن‌ها در کوچه آبشار منزل داشت و چون از استعداد و علاقه جهانگیر مطلع شد، تدریس تنبک به او را آغاز کرد. ملک در سال ۱۳۳۲ در جمع دوستانه‌ای با علی تجویدی آشنا شد و به درخواست وی قطعه‌ای را اجرا کرد. تجویدی که تحت تأثیر شیوه نوازندگی او قرار گرفته‌بود، او را به رئیس وقت رادیو، مشیر همایون شهردار معرفی می‌کند. پس از این جریان است که ملک ۲۱ ساله به ارکسترهای شماره یک به رهبری حسینعلی ملاح و مهدی مفتاح، ارکستر شماره دو به رهبری مجید وفادار و علی تجویدی، ارکستر شماره سه به رهبری پرویز یاحقی و همایون خرم، ارکستر شماره چهار به رهبری عباس شاپوری، ارکستر شماره پنج به سرپرستی بزرگ لشکری و ارکستر شماره شش به رهبری حبیب‌الله بدیعی دعوت به همکاری و نوازندگی می‌شود. او پس از تشکیل ارکستر گلها به دعوت حبیب‌الله بدیعی، هم‌زمان با امیر ناصر افتتاح به نوازندگی در این ارکستر می‌پردازد، تا سال ۱۳۵۷ که با وقوع انقلاب کار و فعالیت او به مدت ۱۰ سال به تأخیر می‌افتد. پس از آن به دلیل شرایط به‌وجود آمده به خانه‌نشینی ناخواسته این هنرمندان انجامید و اگر کاری هم ضبط شد اغلب به صورت خصوصی بود. ملک را می‌توان یکی از پرکارترین هنرمندان موسیقی ایران برشمرد.
فعالیت‌ها
از همکاری‌های ملک با رادیو می‌توان به برنامه‌های گلهای جاویدان، گلهای تازه، گلهای رنگارنگ، یک شاخه گل، برگ سبز و شاعران قصه می‌گویند و نیز برنامه تکنوازان اشاره کرد. برنامه تکنوازان که زیر نظر محمد میرنقیبی اداره می‌شد از شماره ۱۰۱ شروع و تا برنامه ۷۷۸ اجرا و ضبط شد. در این میان ملک به عنوان نوازنده در حدود پانصد و پنجاه برنامه شرکت داشت.
همکاری جهانگیر ملک با رادیو تا آخرین روزهای حیاتش ادامه داشت. او علاوه بر اجراهای رادیویی، در جشنواره‌های موسیقی و برنامه‌های مختلفی در تهران و شهرستان‌ها به اجرای برنامه پرداخت و کنسرتهایی را به نفع مسلولین بیمارستان ابوحسین، بیماران امین‌آباد، ندامتگاه دادگستری و دانشگاه تبریز به اتفاق هنرمندانی چون علی تجویدی و حسین تهرانی برگزار کرد. او کنسرت‌هایی را در کشورهایی مانند آمریکا، انگلستان، آلمان، شوروی، ایتالیا، ژاپن، مکزیک، افغانستان، کویت، عربستان و یمن، برگزار کرد. او همچنین با شرکت در جشن‌های نوروزی دانشجویان ایرانی مقیم اروپا و آمریکا برای شناساندن موسیقی کشورش با همکاری دیگر دوستان هنرمند خود تلاش فراوان کرد.
درویش‌آباد (گرگان)
جمعیت
این روستا در دهستان استرآباد شمالی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۸۰نفر (۹۹خانوار) بوده است.
یاسمین ایلرز
یاسمین ایلرز بازیگر فیلم و تئاتر آمریکایی است.
زندگی
ایلرز در هارلم اسپانیایی در نیویورک به عنوان فرزند وسط ​​یک خانواده 7 نفره به دنیا آمد. او دارای لیسانس علوم روانشناسی است او رهبر تیم رقص و بازیگر ذخیره تئاتر اجاره جاناتان لارسون در برادوی بود. او همچنین در تولیدات برادوی Capeman و تئاتر نمایش راکی هارور ظاهر شد. ایلرز در تور بین المللی The Who's Tommy و تور ملی "اجاره" ظاهر شده است. او به تازگی در "بر روی پاهایت" و در مرکز تئاتر GEVA در روچستر با "The Heights" در برادوی حضور داشت و در آنجا نقش ابوئلا کلودیا را بازی کرد.
هریزه
این روستا در دل کوه‌های حاشیه کویر مرکزی ایران (شرق اصفهان) به فاصلهٔ تقریبی ۷۵ کیلومتری از این شهر (۱۲ کیلومتری محور اصفهان-یزد) قرار دارد.
پیوند به‌بیرون
عکس ماهواره ای مشخصات بخش
ادواردو سبامپاتو
ادواردو سبامپاتو (Edoardo Sbampato؛ زادهٔ February 5, 1998) بازیکن فوتبال است.
جین گودال
بانو والری جین موریس گودال  (زاده ۳ آوریل ۱۹۳۴)، معروف به جین‌گودال، دانشمندی انگلیسی است که در زمینه‌های رفتارشناسی جانوران و مردم‌شناسی مطالعه می‌کند. او از سال ۲۰۰۲ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع حفاظت از طبیعت است. او در سال ۱۹۳۴ در شهر لندن انگلیس به دنیا آمد و در دانشگاه کمبریج در کشور انگلیس تحصیل کرد. او دربارهٔ شامپانزه ها و حفاظت از آن‌ها مطالعه می‌کرد.
وی در زمان کودکی تعدادی کرم خاکی از باغچه‌ی خانه جمع می‌کند و زیر بالشش مخفی می‌کند. وقتی پرستار او این اتفاق را می‌بیند شوکه می‌شود و جیغ می‌زند.
وی موسس سازمان غیردولتی حفاظت از شامپانزه‌ها، به نام جِی.جی.آر(j.g.r) بود که هنوز هم برپاست. خود وی نیز در این مجموعه مشغول به کار است.
نام پسر او، از سه مرد تاثیرگذار در زندگی‌اش گرفته شده. هوگو اریک لوییس ون لاویک. هوگو ون لاویک نام شوهر سابق و پدر پسرش، اریک نام عموی جِین، و لوییس برگرفته از نام لوییس لیکی استادش.
منابع
5 - سخنرانی جین گودآل درباره اینکه چه چیزی ما و میمون‌ها رو از همیدگه جدا میکند بحث میکنه
ویلیام بینتسن
ویلیام بینتسن (William Berntsen; January 1, 1912 – September 14, 1994) قایقران قایق بادبانی اهل دانمارک بود.
آخرین گناه
آخرین گناه مجموعه تلویزیونی است که در ماه رمضان سال ۱۳۸۵ از شبکه دو پخش شد. کارگردان این مجموعه حسین سهیلی زاده بود و موضوع آن حول محور چشم برزخی می‌گردد.
منابع
شبکه دو سیمای جمهوری اسلامی ایران
فهرست فرودگاه‌ها بر پایه کد ایکائو: B
نحوهٔ چینش اطلاعات:
مسجد جامع ایزی
مسجد جامع ایزی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان سبزوار، بخش مرکزی، دهستان قصبه شرقی، مرکز روستای ایزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۹۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست فرودگاه‌ها بر پایه کد ایکائو: B
BG - گرینلند
Greenland is a self-governed territory of دانمارک. Many locations in Greenland have زبان دانمارکی names in addition to the زبان گرینلندی names. The Danish name, when applicable, is shown in parentheses.
کوه تاپولائو
کوه تاپولائو (به لاتین: Mount Tapulao) یک کوه در فیلیپین است که در سنترال لوزون واقع شده‌است. کوه تاپولائو ۲٬۰۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سه زن بلندبالا
سه زن بلندبالا (Three Tall Women) نام نمایش‌نامه‌ای از ادوارد آلبی نمایش‌نامه‌نویس نامدار آمریکایی است که سومین جایزه پولیتزر را در سال ۱۹۹۴ برای او به ارمغان آورد. این اثر برای اولین بار در سال ۱۹۹۱ به کارگردانی خود آلبی در وین بر روی صحنه رفت.
ایلها داس فلورس
ایلها داس فلورس (به پرتغالی: Ilha das Flores) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در سرژیپه واقع شده‌است. ایلها داس فلورس ۵۴٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۵۲۱ نفر جمعیت دارد.
ماسک گاز
ماسک گاز به ماسکی گفته می‌شود که برای محافظت افراد از استنشاق آلاینده‌های موجود در هوا و گازهای سمی می‌باشد. ماسک به شکل یک پوشش مهر و موم شده بر بینی و دهان است، اما همچنین ممکن است چشم و دیگر بافت‌های نرم آسیب‌پذیر صورت را نیز پوشش دهد. اکثر فیلترهای ماسک گاز در حدود ۲۴ ساعت در ان.بی. سی (شرایط بیولوژیک و هسته‌ای) دوام بیاورند.
عدد لاپلاس
عدد لاپلاس یک عدد بدون بعد می باشد که در دینامیک سیالات نشان دهنده ی نسبت نیروی کشش سطحی به انتقال مومنتوم(بخصوص اتلاف انرژی) در داخل سیال می باشد.
ماسک گاز
مواد سمی موجود در هوا ممکن است، (برای مثال گاز خردل و گاز کلر مورد استفاده در جنگ جهانی اول) یا ذراتی (مانند بسیاری از عوامل بیولوژیکی توسعه یافته برای سلاح‌های مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها و سموم) باشند. ماسک گاز در ساخت و ساز در هنگام ارتباط با مواد خطرناک، در تعمیرات نشت گاز یا تمیز کردن پس از نشت، برای محافظت در برابر گازهای جوشکاری، در ساختارشکنی برای محافظت در برابر پنبه نسوز یا سایر ذرات خطرناک در صنایع شیمیایی استفاده می‌شود. کارگران معمولاً از ماسک گاز به عنوان یک اقدام احتیاطی در برابر نشت استفاده می‌نمایند.
عدد لاپلاس
رابطه
که در این رابطه:
ماسک گاز
در طول تظاهرات و اعتراضات که در آن از گاز اشک‌آور توسط پلیس ضد شورش به کار می‌رود، ماسک گاز معمولاً توسط پلیس و تظاهرکنندگان به‌طور یکسان استفاده می‌شود. گذشته از کاربرد عملی آن، ماسک گاز همچنین به عنوان نشانی برای اخطار و نشان دادن وجود مواد سمی مانند پنبه نسوز، ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.
عدد لاپلاس
رابطه
همچنین این عدد از رابطه دوعدد بدون بعد وبر و رینولدز نیز نتیجه می شود:
ماسک گاز
طراحی ماسک گاز سنتی با دو پنجره کوچک دایره‌ای برای چشم، هنگامی آغاز شد که تنها مواد مناسب برای این پنجره‌ها (پلی (متیل متاکریلات)) در دسترس بود.
بیلی هنکس
بیلی نوئل هنکس ویدمن (زاده ۶ فوریه ۱۹۸۸ بیلی نوئل هنکس) یک خواننده، هنرپیشه و رقصنده آمریکایی است او در تئاتر برادوی به عنوان ال وودز در Legally Blonde: The Musical در سال ۲۰۰۸ اجرا کرد
ماسک گاز
اصول ساخت و ساز
جذب فرایند چسبیدن به یک بدنه (معمولاً بزرگتر)، و جذب سطحی روند رسوب بر یک سطح است. از این دو می‌توان برای حذف هر دو ذرات و گازهای خطرناک استفاده نمود.
بیلی هنکس
هنکس در ۶ فوریه ۱۹۸۸ در اندرسون، کارولینای جنوبی، از خانواده برد و انجی هنکس به دنیا آمد. او یک خواهر بزرگتر به نام بروک و یک خواهر کوچکتر به نام بردلی دارد.
ماسک گاز
ایمنی ماسک گاز قدیمی
طول عمر مفید یک ماسک گاز محدود است و به ظرفیت جذب فیلتر مربوط می‌شود. وقتی فیلتر با مواد شیمیایی خطرناک اشباع بشود، کارکرد آن به پایان می‌رسد و ممکن است به فرد آسیب‌های جدی وارد نماید.
بیلی هنکس
هنکس در دبیرستان Westside در اندرسون تحصیل کرد. او در سال ۲۰۰۶ به دبیرستان پندلتون منتقل شد و از آن فارغ‌التحصیل شد. همچنین او در کالج فنی تری-کانتی در پندلتون، کارولینای جنوبی و همچنین دانشگاه کارولینای ساحلی تحصیل کرد ولی فارغ‌التحصیل نشد.
هنکس در سال ۲۰۰۰ در ۱۲ سالگی سرود ملی بیل کلینتون را اجرا کرد. او در سال ۲۰۰۵ به عنوان خانم لیبرتی نوجوان انتخاب شد و در مسابقه نوجوانان خانم SC شرکت کرد.
گورستان سلطنتی سوئد
گورستان سلطنتی سوئد (Kungliga begravningsplatsen) برای اولین بار در سال ۱۹۲۲ مورد استفاده قرار گرفت و از سال ۱۹۵۰ تنها محل دفن رسمی خانواده سلطنتی سوئد بوده‌است و پس از کلیسای ریدارهولمن به عنوان آرامگاه است. تمام جزیره کوچک کارلسبورگ در خلیج برونسویکن را اشغال می‌کند. این گورستان بخشی از پارک محبوب هاگا در سولنا، سوئد است. پل کوچکی از پارک خشکی تا جزیره و بنای بزرگ صلیبی شکل، کنار بالاترین قبر توسط فردیناند بوبرگ طراحی شده‌است.
دسترسی عمومی
جزیره و مناطق عمومی پارک هاگا بخشی از منطقه حفاظت شده پارک ملی رویال شهر سولنا و استکهلم است. خود آن پارک بزرگ، عمومی است و در تمام طول سال برای بازدیدکنندگان بدون پرداخت هزینه باز است. این گورستان برای بازدیدکنندگان از ماه مه تا اوت (پنجشنبه‌ها از ساعت ۱ بعد از ظهر تا ۳ بعد از ظهر) باز است.
تیم ملی فوتبال ولز
تیم ملی فوتبال ولز نماینده کشور ولز در مسابقات بین‌المللی و اروپایی است که زیر نظر اتحادیه فوتبال ولز فعالیت می‌کند.
نخستین بازی رسمی این تیم در ۲۶ مارس ۱۸۷۶ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال اسکاتلند برگزار شده‌است؛ تیم ملی ولز در ۲ ژوئیه ۱۹۱۰ عضو فیفا و ۱۸ آوریل ۱۹۵۴ به عضویت یوفا درآمده است.
فهرست جزایر باهاما
فهرست زیر، یک فهرست الفبایی از جزایر قلمرو همسود باهاما است.
تیم ملی فوتبال ولز
این تیم جواز حضور در جام ملت‌های ۲۰۱۶ و جام ملت‌های ۲۰۲۰ را به‌دست‌آورده‌است.
بازیکنان
فهرست بازیکنان در جام جهانی ۲۰۲۲ (آمار و ارقام تا ۲۱ نوامبر ۲۰۲۲، پس از بازی مقابل تیم ملی ایالات متحده آمریکا)
کانون کنترل
در روان‌شناسی شخصیت، کانون کنترل نشان‌دهنده میزان و درجه‌ای است که افراد اعتقاد دارند کنترل رویدادهای زندگی و نتایج آن در دست خودشان است یا تحت کنترل نیروهای بیرونی که خارج از کنترل وی هستند. پیدایش این مفهوم توسط جولیان بوت راتر در سال ۱۹۵۴ انجام گرفت و از آن زمان به بعد تبدیل به یکی از جنبه‌های مطالعات شخصیتی شده‌است. کانون کنترل می‌تواند درونی (باور به اینکه زندگی فرد می‌تواند به‌وسیلهٔ خودش کنترل شود) یا بیرونی (باور مبتنی بر کنترل زندگی توسط عوامل بیرونی از قبیل شانس، سرنوشت، اعمال دیگران که خارج از محدوده کنترل خود فرد است) باشد. افراد با کانون کنترل درونی، رویدادهای زندگی را عمدتاً ناشی از اقدامات فردی خود می‌دانند. به‌طور مثال: در هنگام دریافت نتایج امتحان، افرادی که دارای کانون کنترل درونی هستند تمایل دارند خود و توانایی‌های خود را مورد ستایش یا سرزنش قرار دهند و در مقابل افراد با کانون کنترل بیرونی، عوامل بیرونی همچون سطح دشواری امتحان یا معلم را سرزنش یا تحسین می‌کنند.
نظریه کانون کنترل، زمینه را برای تحقیقات بیشتر در زمینه‌های گوناگون روانشناسی ایجاد کرد. این ساختار شخصیت در زمینه‌های گوناگونی همچون روان‌شناسی سلامت، روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی تربیتی کاربرد دارد. در ادامه این بحث مطرح می‌شود که در کاربرد عملی کدام یک از دونوع کانون کنترل (درونی و بیرونی) مفیدتر خواهد بود.
در سال ۱۹۶۶ راتر مقاله‌ای در (Monographs of Psychology) منتشر کرد که در طی یک دهه تحقیق (توسط راتر و دانش آموزانش) خلاصه شده بود. پیش از آن تلاش‌هایی از سوی آلفرد آدلر برای تشریح چنین مفهومی صورت گرفته‌بود اما زمینه اصلی پرداختن به آن در کار راتر و شاگردانش انجام گرفت.
ساختار شخصیت
راتر تذکر می‌دهد که کنترل درونی و بیرونی دو سوی یک پیوستارند و نه دو نوع کاملاً مجزا از یکدیگر. افراد با کنترل درونی نتایج رویدادهای مختلف را به اختیار خودشان نسبت دهند. این افراد براین باورند که نتایج فعالیت‌های آنان برآمده از توانایی‌های آن هاست. آن‌ها می‌دانند که اگر سخت کار کنند نتایج خوبی خواهند گرفت. چراکه هر عملی نتیجه منطقی خود را در پی خواهد داشت و این باور آن‌ها را به پذیرش این واقعیت که بوقوع پیوستن هرچیز در صورتی که آنان بخواهند امکان‌پذیر است، رهنمون می‌کند. در مقابل افراد با کنترل بیرونی پیامد رویدادها را به واقعیت‌های بیرونی نسبت می‌دهند. این افراد تمایل به پذیرش این باور دارند که همه چیز خارج از محدوده اختیار آن‌ها رخ می‌دهد؛ و رفتار آن‌ها ناشی از عوامل خارجی همچون تقدیر، شانس ویا اعمال قدرت دیگران است. بنابر باور این افراد جهان پیچیده‌تر از آن است که بتوان آن را پیش‌بینی یا نتایج آن را کنترل کرد. طبیعتاً این افراد دیگران را بخاطر رویدادهای ناخوشایند زندگی سرزنش می‌کنند. یکی از تفاوت‌های افراد با کنترل درونی با افراد کنترل درونی در میزان انگیزه آنان برای دستیابی به اهدافشان است. افراد با کنترل درونی از سطح بیشتری از انگیزه برای دستیابی به موفقیت برخوردارند. در مقابل افراد کنترل بیرونی بیشتر در معرض افسردگی بالینی قرار دارند. به‌طور کلی افراد با کنترل درونی دارای دو خصیه عمده اند: انگیزه بالا و بی نظمی اندک. این نظریه ابتدایی راتر دربارهٔ کانون کنترل بود.
ناحیه یورکتاون، شهرستان هنری، ایلینوی
ناحیه یورکتاون (به انگلیسی: Yorktown Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هنری، ایلینوی واقع شده‌است. ناحیه یورکتاون ۱۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کانون کنترل
ساختار شخصیت
مطابق نظریه کانون کنترل، نوع دیگری از کنترل وجود دارد که ترکیبی است از نوع نگاه افراد با کنترل بیرونی با دیدگاه افراد با کنترل درونی. افرادی با این نگاه، دو کانونی نامیده می‌شوند. افراد دو کانونی با برخورداری از ترکیب متوازن دیدگاه‌های درونی و بیرونی، برخورد سازنده تری با رویدادهای استرس زا و همچنین مقابله بهتری با بیماری‌ها دارند. این افراد همزمان می‌توانند مسئولیت خود را در اعمال و نتایج اعمال خود بپذیرند درحالی‌که قادر به تکیه بر منابع بیرونی نیز هستند.
اندازه‌گیری
پرسشنامه کانون کنترل راتر دارای ۲۹ سؤال است. اگرچه پرسشنامه‌های متفاوتی برای اندازه‌گیری آن وجود دارد
آدام پیرسون
آدام پیرسون (Adam Pearson، زادهٔ ۶ ژانویه ۱۹۸۵) یک هنرپیشه و مجری بریتانیایی است. او برای بازی در زیر پوست (فیلم ۲۰۱۳) شناخته شده‌است. آدام به بیماری نوروفیبروماتوز مبتلا است و در برنامه‌های پیشگیرانهٔ آزار و اذیت افراد دارای بدشکلی مشارکت می‌کند.
هازلی کراوفورد
هازلی کراوفورد (Hasely Crawford؛ زادهٔ ) دونده سرعت اهل ترینیداد و توباگو بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا ۱۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ اشاره کرد.
کرولپا
کرولپا یک شهر در آلمان است که در Ranis-Ziegenrück واقع شده‌است. کرولپا ۳٬۱۰۴ نفر جمعیت دارد.
هوی پی تسون
هوی پی تسون (؛ زادهٔ August 8, 1919 – درگذشتهٔ ۳۰ مارس ۲۰۲۰) یک سیاست‌مدار اهل تایوان بود. وی از ۱ ژوئن ۱۹۹۰ تا ۲۷ فوریه ۱۹۹۳ نخست‌وزیر این کشور بود. هوی پی تسون در ۳۰ مارس ۲۰۲۰، در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.
تترای کوچک
تترای کوچک یا تترای مینور ، یک ماهی کوچک از خانواده کاراسینان و بومی رودخانه Essequibo در گویان در آمریکای جنوبی است که بسیار شبیه به یکی از همبستگان خود، تترای گوهرین، از آمازون و پاراگوئه است. این دو گونه بسیار مشابه از نظر جغرافیایی از هم جدا شده‌اند، بنابراین آنها با هم ترکیب نمی‌شوند.
عباس میرزا
عباس میرزا در عصر جنگ‌های ایران و روسیه در آذربایجان و قفقاز رشد کرد. فتحعلی شاه در ۱۳ شوال ۱۲۱۳ ه‍.ق/۲۰ مارس ۱۷۹۹ م برای شاهزاده عباس میرزا با عنوان «نایب‌السلطنه» تاج‌گذاری کرد. در همان زمان عباس میرزا حکمرانِ آذربایجان شد. در سال ۱۸۰۳ م، مراسم ازدواج او با دختر میرزا محمدخان دَوَلّو قاجار در تهران برگزار شد. در تابستان ۱۸۰۵ م به‌طور رسمی به سمت حکمران «آذربایجان و قره‌باغ، از قپلان کوه تا دربند» منصوب شد. در جنگ اول روسیه و ایران و در اول ژوئیهٔ ۱۸۰۴ م، با سیسیانوف در ایروان جنگید که نتیجه‌ای قطعی نداشت. این جنگ سرانجام پس از ده سال با انعقاد عهدنامهٔ گلستان با شکست ایران پایان رسید که موجب واگذاری دربند، باکو، و شروان شد. پس از جنگ اول روس و ایران، همراه با برادرش محمدعلی میرزا به عثمانی حمله کرد، اما ناگزیر از صلح شد. جنگ با معاهدهٔ ارزروم پایان یافت. از آنجا که صلح گلستان به حل و فصل نهایی اختلافات روسیه و ایران منجر نشد، در مهٔ ۱۸۲۶ م ارتش روسیه میرک در خانات ایروان را اشغال کردند. در سپتامبر ۱۸۲۶ م، عباس میرزا از طریق شوشی به سمت گنجه پیشروی کرد، اما شکست شدیدی را متحمل شد. روس‌ها به آذربایجان نفوذ کردند و تبریز را در سوم ربیع‌الثانی ۱۲۴۳ ه‍.ق/۲۴ اکتبر ۱۸۲۷ م تسخیر کردند. به موجب شرایط معاهده ترکمانچای، تمام سرزمین‌های شمال ارس به روسیه واگذار شد. افزون بر اینها، ۲۰ میلیون روبل غرامت به ایران تحمیل شد. در پی آن، محافل درباری در تهران او را به‌عنوان طرفدار روس به دیدهٔ مذمت نگریستند.
موقعیت نایب‌السلطنه پس از معاهدهٔ ترکمانچای در برابر برادران رقیب بیش از پیش مورد تهدید واقع شد. خطرناک‌ترین مخالفان نایب‌السلطنه، برادرانش حسینعلی میرزا فرمانفرما و حسنعلی میرزا شجاع‌السلطنه بودند که اولی حاکم فارس و دومی حاکم کرمان بود. شاه وی را فرستاد تا شورشی در یزد را متوقف کند و اتحاد بین حکمرانان فارس و کرمان را از بین ببرد. عباس میرزا در پایان ماه مارس به یزد رفت تا خواهرزاده‌اش سیف‌الملوک میرزا را به حکومت بازگرداند. سپس به سوی کرمان پیشروی کرد و شجاع‌السلطنه را تحت‌الحفظ به تهران برگرداند؛ خسرومیرزا در کرمان به عنوان حکمران جدید نصب شد. در اول ربیع‌الاول ۱۲۴۷ ه‍.ق/ ۹ سپتامبر ۱۸۳۱ م، شاه او را حکمران خراسان معرفی کرد. او حکمرانی آذربایجان را حفظ کرد، درحالی‌که فرزند پنجم او، فریدون میرزا، به نمایندگی از او در دارالسلطنهٔ تبریز مستقر بود. عباس میرزا راهی شرق ایران شد و در تابستان و پاییز سال ۱۸۳۲ م، سرزمین‌های شرق و شمال شرقِ مشهد، خبوشان، سرخس و تربت حیدریه را فتح کرد. در نگاه بیشتر ناظران عینی، لشکرکشی‌های خراسان تلاشی برای جبران شکست‌ها در آذربایجان با کسب پیروزی‌هایی بر دشمنان ضعیف‌تر بودند. عباس میرزا در ۴۴ سالگی بر اثر بیماری در مشهد درگذشت و در حرم امام رضا دفن شد. او بیست و هفت پسر و بیست و یک دختر از خود باقی گذاشت.
شکل‌گیری دارالسلطنهٔ تبریز و انتقالِ ولیعهد به آن، به زعم سید جواد طباطبایی، سرآغازی برای روشنفکری، تجددخواهی و فاصله گرفتن از اندیشهٔ سنتی در ایران شد. عباس میرزا که در مواجهه با قدرت ارتش‌های مدرن اروپایی دچار شگفتی شده بود، سعی در مطالعه و شناخت تمدن جدید نمود. او با داستان‌های اروپایی و نیز احتمالاً با آثار نویسندگان عثمانی آشنا و دربارهٔ وقایع سیاسی در اروپا آگاه شد. پس از برقراری روابط دیپلماتیک با بریتانیای کبیر، نایب‌السلطنه به‌شدت پذیرای نفوذ بریتانیا در امور ایران شد. او مردان جوان را برای تحصیل به انگلستان فرستاد. مجموعهٔ نقشهٔ او از چاپخانه استانبول آمده بود، که نشانهٔ دیگری از ناآشنایی او با زبان‌های غربی است. او تلاش کرد تا قاضیان درستکار در دادگاه‌های شرع حضور داشته باشند. دیوانخانه‌ای تازه در تبریز بنیان گذاشت. او توجه ویژه‌ای به اقلیت‌های مذهبی داشت. اعزام دانشجو به اروپا، جلب مهاجران اروپایی، اصلاحات نظامی، ترجمهٔ آثار اروپایی، برپایی کارخانه‌های گوناگون و چاپخانه از اقدامات وی در جهت اصلاحات بودند. اروپاییانی مانند موریس دو کوتزبو، پیر آمدی ژوبر، جیمز موریه، گاسپار دروویل از آزادمنشی، شجاعت، عدالت‌خواهی و عزت نفس عباس میرزا گفته‌اند و او را ستایش کرده‌اند. با این حال، لوئی گاسپار باراخین، پزشک و افسر فرانسوی که مشاور نظامی عباس میرزا در دوران بین دو جنگ با روسیه بود، عباس میرزا را فردی ناتوان، بدون انگیزه و جاه‌طلب یافته بود. هوشنگ طالع معتقد است عباس میرزا از دانش، شجاعت و مدیریت لازم برای فرماندهی برخوردار نبود و نیز پس از شکست دچار تزلزل روحی می‌شد. با وجود قضاوت‌های متفاوت دربارهٔ روحیات شخصی عباس میرزا، او پس از شکست سنگین و تاریخی در مقابل روسیه، متوجه برتری تمدنِ نوینِ اروپایی و بازماندگیِ ایران از این حرکت شد و به چگونگی جبران عقب‌ماندگی اندیشید. هرچند بیشتر تمرکز او در جهت نوسازی نظامی ایران بود، به گفتهٔ افشین متین عسگری، ایجاد مرکزیتِ قوی در دستگاه دیوان‌سالار و ریشهٔ مفاهیم ملی‌گرایی و مشروطیت در ایران، به اعزام دانشجو به اروپا توسط عباس میرزا بازمی‌گردد.
ظهور قاجار
ایران در حالی وارد سدهٔ نوزدهم میلادی شد که نزدیک به یک سده، درگیرِ جنگ و آشوب سیاسی بود. پس از سقوط صفویه به‌دست افغان‌ها در سال ۱۷۲۲ م، دورهٔ طولانیِ آشفتگی‌های سیاسی آغاز شد که شاهد ظهور و سقوط نادرشاه ((r. ۱۷۴۷ – ۱۷۳۶)) و ثباتِ نسبیِ کریم‌خان ((r. ۱۷۷۹ – ۱۷۵۱)) بود و به دنبال آن، نوبت به رقابت طایفه‌ای و کشمکش سیاسی رسید. سرانجام آقامحمدخان، رئیس شاخه‌ای از ایل قاجار و مدعیِ جانشینیِ صفویان، در سال ۱۷۹۶ م، با شکست رقبا موقعیت خود را به‌عنوان مؤسسِ سلسلهٔ جدید تثبیت کرد. آقامحمدخان مانند پیشینیان خویش مجبور به تسخیر کشور از درون شد و ناچار شد برای حفظ تمامیتِ ارضیِ کشوری که آرزوی مالکیت آن را داشت، مبارزه کند. سلسلهٔ قاجار تا سال ۱۹۲۵ م، دوره‌ای از ثبات نسبی را پشت سر گذاشت، بااین‌حال شاهد تغییرات ژرف در شخصیت و ماهیت دولت ایران — به‌ویژه در رابطه با وضعیت بین‌المللی‌اش — بود.
مسئلهٔ جانشینی از همان اوایل حکومت قاجار و سلطنت آقامحمدخان، مطرح بود و آقامحمدخان می‌بایست تا این مسئله را چاره، و از افزایشِ تنش میان طایفه‌های ایل قاجار جلوگیری کند. بایستی رقابت میان طایفه‌های یوخاری‌باش و آشاقه‌باش از یک سو، و دشمنی میان طایفه‌های قوانلو و دَوَلّو از دیگر سو، حل می‌شد تا ایل قاجار همچنان بر قدرت باقی می‌ماند. تنها برادرِ تنیِ آقامحمدخان — که جانشین او به‌شمار می‌رفت — حسینقلی‌خان جهانسوز بود که پیش از وی درگذشته بود. حسینقلی‌خان دو پسر به نام‌های فتحعلی‌خان و حسینقلی‌خان داشت و آقامحمدخان پس از فرار از شیراز در سال ۱۱۹۳ ه‍.ق/۱۷۷۹ م، تصمیم به جانشین ساختنِ فتحعلی‌خان گرفت؛ و سپس در سال ۱۱۹۶ ه‍.ق/۲–۱۷۸۱ م دستورِ ازدواجِ فتحعلی‌خان با دخترِ فتحعلی‌خان دولّو را صادر کرد تا بدین ترتیب پیوندِ میانِ دو طایفهٔ قوانلو و دولّو محکم شود؛ و بعداً نیز با ازدواج عباس میرزا با دختری از طایفهٔ دولّو این پیوند را مستحکم‌تر کرد؛ و اینچنین تمام آیندهٔ حکومت قاجار به خاندان عباس میرزا و فرزندانش گره خورده بود.
امپریالیسم در آغاز سدهٔ نوزدهم
در میان قدرت‌های استعماری که در سدهٔ نوزدهم به سراغ ایران می‌آیند، امپراتوری روسیه سلطه‌جوترین کشور منطقه‌ای، نزدیک‌ترین همسایهٔ اروپایی و دارای بیشترین تعامل با ایرانیان در سدهٔ هجدهم بود. برخلاف ایران، روسیه در سدهٔ هجدهم میلادی از نظر نظامی، اداری، آموزشی و تا حدودی اقتصادی پیشرفت کرده بود. بین سلطنت پتر یکم ((r. ۱۷۲۵ – ۱۶۸۲)) و کاترین دوم ((r. ۱۷۹۶ – ۱۷۶۲))، روسیه تبدیل به یک امپراتوریِ وسیع با نیروی نظامیِ قدرتمند شد که همهٔ رقبای سنتی خود یعنی امپراتوری‌های سوئد، لهستان و عثمانی را شکست داده بود. پیشروی در قفقاز، در کانونِ جاه‌طلبی‌های روسیه قرار گرفته بود که تهدیدی بزرگ برای دولتِ تازه‌استقراریافتهٔ قاجار محسوب می‌شد.
سیاست امپراتوری روسیه در قفقاز در دورانِ کاترین دوم با لحاظ کردن منافع نظامی و تجاری، توسعه یافت. به لحاظ نظامی، روس‌ها علاقه‌مند به غلبه بر قفقاز شرقی بودند تا در موقعیت بهتری قرار گیرند و با عثمانی‌ها در قفقاز غربی مقابله کنند. به لحاظ تجاری، این منطقه به روسیه فرصتی بالقوه برای تسلط بر تجارت با ایران و گسترشِ فراتر از آن به هند را فراهم کرد. در مورد قفقاز شرقی، از همان ابتدا سیاست روسیه بر تعیین رود کُر و در نهایت ارس به‌عنوان مرزِ با ایران بود. در سال ۱۷۸۳ م، به‌موجب عهدنامهٔ گرجیوسک، ایراکلی دوم پادشاه کارتیل-کاخت ((r. ۱۷۹۸ – ۱۷۶۲))، رسماً روابط چهارصدسالهٔ پادشاهیِ خود را با ایران قطع کرد و خود را تحت‌الحمایهٔ روسیه قرار داد. او متعلق به سلسلهٔ باگراتیونی‌ها بود، که در آن منطقه به‌عنوان خراجگزارِ شاهان ایران با عنوان والی یا حکمران حکومت داشتند اما در نتیجهٔ افول قدرت مرکزی در ایران در سدهٔ هجدهم میلادی، ایراکلی تلاش خود را برای تغییر رویکرد به سمت روسیه آغاز کرد که عهدنامهٔ گرجیوسک، اوج این فرایند بود. دیگر جوامعِ مسیحیِ شرق قفقاز نیز علاقهٔ خود را به تابعیت از حکومت روسیه نشان دادند و در طول جنگ ایران با روسیه، روسیه را در اقدامات نظامی‌اش کمک کردند.
سیاست روسیه در آغاز سده نوزدهم
تعامل روسیه با ایرانِ قاجاری، به روابط اروپا با سایر نظام‌های سلطنتیِ آسیایی در همین دوران شباهت دارد. قاجاریه نیز وضعیتی مانند خاندان‌هایی سلطنتی که تحت نفوذِ سیاست‌های امپریالیستیِ اروپایی در سده نوزدهم کاملاً دگرگون یا منقرض شدند، داشت. هم ایران و هم روسیه، جاه‌طلبی‌های سیاسیِ گسترده‌ای داشتند که در منطقهٔ قفقاز تلاقی کرده بود. تاجگذاری آقامحمدخان در سال ۱۷۹۶ م و درست پس از پیروزی بر گرجستان انجام شد که نشان از اهمیت حیاتیِ حاکمیت ایران بر سرزمین‌های قفقاز داشت. احیای نفوذ ایران بر برخی از حاکمان و سرزمین‌های قفقاز جنوبی، و مهم‌تر از همه گرجستان، عنصری کلیدی برای معرفی قاجاریه به‌عنوان جانشینانِ مشروعِ صفویه بود بنابراین قاجاریان مدعی حاکمیت بر گرجستان و دیگر مناطقِ قفقاز شدند. این ادعاها از سوی یک سلسلهٔ نوظهور، با حساسیتِ جدیدِ روسیه نسبت به آسیا تعارض داشت؛ به‌ویژه در دورهٔ کاترین که به‌شدت تحت تأثیر مفاهیم روشنگریِ برتریِ فرهنگیِ اروپا نسبت به کشورهای آسیایی و نیز نمونهٔ عملیِ گسترشِ اروپا از طریق شرکت‌های تجاری بود. در این رابطه، پیروزی ایران بر پادشاهی گرجستان — که تحت‌الحمایهٔ روسیه بود — و ویرانی تفلیس در سال ۱۷۹۵ م، ضربهٔ بزرگی به اعتماد به نفسِ نخبگانِ امپریالیستیِ روسیه بود. از طریق سیاستِ تهاجمیِ گسترشِ امپریالیسم — که تا حدود بسیاری، به دست سران محلی دنبال می‌شد — امپراتوری روسیه، خان‌نشین‌های قفقاز را یکی پس از دیگری تحت کنترل خود درمی‌آورد و زمینهٔ اصلی برای دو جنگِ آتی بین ایران و روسیه را شکل می‌داد.
در روابط روسیه با خان‌نشین‌های محلی و شاهان گرجستان در اواخر سدهٔ هجدهم و اوایل سدهٔ نوزدهم، مقامات روسیه نه تنها ادعاهای ایران را نسبت به این حاکمان نادیده گرفتند، بلکه در ابتدا حتی قاجاریان را به‌عنوان حاکمان ایران نپذیرفتند. نگاه به ایران به‌عنوان تابعی از حاکمان محلی، به‌جای یک کشور متحد، اهداف توسعه‌طلبانهٔ روسیه در منطقه را مشروع و حمایت می‌کند. در همان زمان، این دیدگاه فراتر از ایدئولوژیِ امپریالیستی بود. ادعاهای قاجاریه دربارهٔ حکومت بر تمام امپراتوریِ سابقِ صفوی، در حالی که ایران چند دهه بدون دولتِ متمرکزِ قابل‌توجهی بود، در واقع یک آرزو بود تا یک واقعیت سیاسی که در سطوحِ مختلفْ مورد اختلاف قرار گرفته‌است. قاجارها در مورد وفاداریِ حاکمانِ محلی به‌سختی می‌توانستند مطمئن باشند: در طی جنگ‌های روسیه و ایران، بعضی از خان‌نشین‌های قفقاز، از امپراتوری روسیه در برابر قاجارها حمایت کردند. از زمان کاترین، سیاست‌های روسیه در مورد ایران نه‌تنها توسط دولت در سن‌پترزبورگ، بلکه توسط بازیگرانِ قدرتمندِ محلی مانند شاهان گرجستان یا نمایندگان کلیسای ارمنی — که می‌خواستند موقعیت خویش را با جذب حمایت روسیه تقویت کنند — اجرا می‌شد.
اما وضعیت سیاسی پرتنش در اروپا در طول جنگ‌های ناپلئونی (۱۸۰۳ تا ۱۸۱۵)، روسیه را به‌شدت درگیر کرده بود. روسیه علی‌رغم نگرش‌های توسعه‌طلبانه در قفقاز، به دنبال راهی برای پایان دادن به جنگ با ایران بود. در این زمان، عدم ثبات سیاسی در ایران، مورد توجه دولتمردان روس قرار گرفت و در همین راستا بود که نیکلای رومیانسف — وزیر امور خارجهٔ امپراتوری روسیه — در سال ۱۸۰۷ م از تمایل روسیه به تقویت حکومت مرکزی قاجار و نظمی پایدار برای جانشینی در ایران گفته بود: «روسیه نمی‌تواند بخواهد که ایران به‌وسیلهٔ اختلافات درونی پاره‌پاره شود، اما برعکس، باید به تقویت حکومتِ باباخان [فتحعلی‌شاه] علاقه‌مند باشد تا روابط پایدار با حکومتی منسجم داشته باشد.» رومیانسف به خوبی از تأثیرات روسیه بر ایران آگاه بود و اعتقاد داشت که توافق صلح با روسیه در قفقاز، تنها راهی بود که قاجار بتواند کنترل کامل کشور خود را به‌دست بگیرد: «کافی است امپراتور روسیه تمامیتِ ارضی ایران را تضمین کند تا حکومتْ شورش‌ها و آشوب‌های کوچک‌تر را — که می‌توانند حکومت قاجار را به چالش بکشند — سرکوب کند.» در حالی که وضعیت پیمان‌های ایران با بریتانیا و فرانسه خوش‌فرجام به نظر می‌رسید و احتمالاً قاجار از حضور سفیران این قدرت‌ها در ایران احساس اعتمادبه‌نفس می‌کرد، سرنوشت حقیقی قاجار به صلح با روسیه گره خورده بود. مقامات روسی که از این موضوع آگاه بودند، قبل از اینکه ژنرال روسی الکسی پترویچ یرمولوف در سال ۱۸۱۷ م عازم تهران شود، او را از «غرور بیش از حد» و «اشتیاق به نجابت» در ایرانیان آگاه کردند و بدین‌ترتیب او، درپیش‌گرفتنِ رفتارِ غیرمحترمانه را برای نیل به اهداف خود، لازم دید. حتی الکساندر گریبایدوف — که در روسیه به‌عنوان یک استاد ظریف و شاعر عاشقانهٔ احساساتی شناخته شده‌است — نیز زمانی که به مأموریت دیپلماتیک اعزام شد، ادامه‌دهندهٔ روش یرمولوف شد و در مذاکرات خود برای خاتمهٔ جنگ، شکستِ صفویان در برابرِ افغان‌ها در سال ۱۷۲۲ م را به عباس میرزا یادآوری کرد و علناً او را با سرنوشتِ مشابهی تهدید کرد.
ساوت اند، بوستون
ساوت اِند نام محله‌ای خوش‌نشین در شهر بوستون، ایالت ماساچوست است. بسیاری از خانه‌های محلهٔ ساوت اِند با معماری ویکتورین ساخته شده‌اند. نزدیک به ۳۰ پارک در محدودهٔ محلهٔ ساوت اِند قرار دارند.
عباس میرزا
حکومت فتحعلی‌شاه
به‌گفتهٔ گاوین هامبلی، قلمرو ایران در روزگار فتحعلی‌شاه مِلکی را می‌مانست که مالکان متوالی‌اش مدت‌ها از آن غفلت کرده‌اند اما بااین‌حال، ایرانِ روزگارِ فتحعلی‌شاه بسی آسوده‌تر و مرفه‌تر از اواخر عهدِ صفوی بود. از سویی، نبود مرزی معین در پیرامون قلمروِ حکومت مسئله‌ای دردسرساز بود. زاگرس‌نشینانِ غربی به عثمانی آزادانه رفت‌وآمد داشتند؛ محمدعلی میرزا به‌عنوان حکمران کرمانشاه، لرستان و خوزستان، و عباس میرزا به‌عنوان حکمران آذربایجان به بخش‌هایی از خاک عثمانی حمله می‌کردند و ادعای مالکیتِ سرزمین‌های تحتِ حکومتِ روزگارِ صفوی را داشتند. در شرق نیز حکومت بر این تأکید داشت که هرات و قندهار از آنِ ایران هستند، آنچنانکه در عهد صفوی چنین بود. اما پیچیده‌تر از همه، وضعیت مرزهای قفقاز در آن سوی ارس بود. منطقه‌ای که هر سه حکومتِ ایران، عثمانی و امپراتوری روسیه بر سر آن کشمکش داشتند.
ساوت اند، بوستون
خیابان‌های ترمونت، کلومبوس و مَس از مهم‌ترین خیابان‌های ساوت اِند به‌شمار می‌روند.
ساکنین مشهور
علی‌رضا پهلوی، از ساکنین خیابان نیوتون غربی در محلهٔ ساوت اِند بود. وی در تاریخ ۱۴ دی ۱۳۸۹ خورشیدی، در منزل شخصی‌اش، با شلیک گلوله، به زندگی خود پایان داد.
عباس میرزا
حکومت فتحعلی‌شاه
سلطنت فتحعلی‌شاه، به‌جز گسترش خانوادهٔ سلطنتی، با روابطش با قدرت‌های اروپایی و نهایتاً تحمیل دو معاهده — که به‌معنای افزایش ناکارآمدی ایران در یک نظام بین‌المللی است و به‌طور فزاینده‌ای تحت تأثیر مداخلهٔ اروپا قرار دارد — تعریف می‌شود. آقامحمدخان هرگز با روس‌ها در صحنهٔ نبرد مواجه نشد، هرچند پیش از مرگش تدارک انجام نبرد را می‌دید. در پی مرگ کاترین بزرگ در سال ۱۷۹۶ م و درگیری روسیه در مشکلات ناشی از جنگ‌های انقلاب فرانسه در اروپا، وقفه‌ای در برخورد نظامی بین ایران و روسیه به‌وجود آمد. البته تا سال ۱۷۹۹ م، قوای روسیه همچنان مرزهای شمال غربیِ ایران را تهدید می‌کردند و تمایل داشتند که عقب‌نشینی از تفلیس در پی مرگ کاترین را جبران کنند. با وجود تداوم حملات مرزی از سوی روسیه، به‌نظر نمی‌رسید فتحعلی‌شاه همچون آقامحمدخان، تهدید روسیه را جدی گرفته باشد. به نوشته انصاری، ممکن است خروج قوای روس در سال ۱۷۹۶ م از منطقه، موجب درک نادرست ایرانیان از قدرت خود شده باشد. پاول یکم ((r. ۱۸۰۱ – ۱۷۹۶))، علی‌رغم نارضایتیِ جدی‌اش نسبت به کاترین و سیاست‌های او، نمی‌توانست درخواست کمک‌های گرجستان را نادیده بگیرد؛ او نیروی محدودی را به سمت جنوب اعزام کرد و با تقاضای گرجی‌ها برای ساختن تسلیحات — که به‌زودی به انحصار کامل روس تبدیل شد — موافقت نمود. فتحعلی‌شاه همچنان بر حق حاکمیت ایران در این قلمرو اصرار داشت و بر موازنهٔ رقابتِ قدرت‌های اروپایی تمرکز کرد، چرا که جمهوری فرانسه و امپراتوری بریتانیا به دنبال مذاکره برای معاهدات بودند. هیچ‌یک از این مانورهای دیپلماتیک ثمر چندانی نداشت و با ترور پاول در سال ۱۸۰۱ م، وضعیتِ خطرناکِ ایران به سرعت در حال بدتر شدن بود. الکساندر یکم ((r. ۱۸۲۵ – ۱۸۰۱)) سیاست‌های کاترین را ادامه داد و تعیین کرد که مرز بین ایران و روسیه باید رودِ ارس باشد. او پاول سیسیانوف — یک گرجی‌الاصل که نفرتش نسبت به «آسیایی‌ها» زبانزد بود — را برای اجرای این سیاست‌ها و به‌عنوان فرماندهی جدید در قفقاز در سال ۱۸۰۲ م منصوب کرد. سیسیانوف نیروهای خود را به سمت جنوب منتقل، بیشترِ قفقاز را اشغال، و فعالانه برای تصرف استان‌های حاشیهٔ خزر ایران از جمله گیلان تلاش کرد، جاه‌طلبی‌ای که بازتاب‌دهندهٔ توسعه‌طلبی اولیهٔ پتر کبیر بود. در نهایت، تصرف و غارت گنجه که ظاهراً برای انتقام‌گیری از تصرفِ تفلیس بود، واقعی بودن تهدید و ضرورت اقدام متقابل را به فتحعلی‌شاه اثبات کرد. این رویداد، دیگر اعتراض و ستیزِ یک ایالتِ خراجگزار با حکومت مرکزی نبود، بلکه قلمروی ایران مورد تعرض قرار گرفته بود.
تبار
قوانلوها در کنار دولوها دو شاخهٔ قدرتمند ایل قاجار بودند و رقیب یکدیگر به‌شمار می‌آمدند. ایل قاجار بیش از نیم قرن در تلاش برای رسیدن به قدرت بود، تا سرانجام در اواخر قرن هجدهم آقامحمدخان قاجار که به طایفهٔ قوانلو تعلق داشت، سلسله قاجار را بنیان گذاشت. او که از اختلافات درون ایلی قاجار آگاه بود، در همان سال‌های نخست پادشاهی خود تصریح کرد که تاج و تخت قاجار باید به نخستین فرزند پسری که از وصلت دو طایفه به وجود می‌آید تعلق گیرد. از این رو، مادرانِ عباس میرزا و محمدشاه، هر دو از خاندان دولو بودند.
تولد و کودکی
عباس میرزا، پسر فتحعلی‌شاه و پدرِ سلسلهٔ حاکمانِ قاجار از محمدشاه به بعد، در ۴ ذی‌الحجهٔ ۱۲۰۳ ه‍.ق/۲۶ اوت ۱۷۸۹ م در نوا، مازندران متولد شد. مادرش، آسیه خانم، دختر فتحعلی‌خان دَوَلّو بود؛ فتحعلی‌شاه به‌دستور آقامحمدخان با وی ازدواج کرد. عباس میرزا، نایب‌السلطنهٔ آینده، یک قوانلو از سمت پدری‌اش و یک دَوَلّو از سمت مادری‌اش، با وجود خویش دو شاخهٔ اصلی قبایل قاجار را متحد کرد. با آشتی دادن آنها، آقامحمدخان راه را برای رسیدن خویش به تخت سلطنت هموار یافت.
عباس میرزا در دوره‌ای رشد یافت که به عصر جنگ‌های ایران و روسیه در آذربایجان و قفقاز شناخته شده‌است. در سال ۱۷۹۷ م، زمانی که تنها هشت ساله بود، با عموی بزرگش، آقامحمدخان برای لشکرکشی علیه حاکم محلی شوشی (پایتخت قره‌باغ) همراه شد. وی در آدینه بازار، نزدیک اردبیل، همراه با شاهزادگان دیگر در پشت جبهه بود؛ و پس از قتلِ شاه در ماه ژوئن از راهِ رشت به تهران بازگشت.
در نوروز ۱۲۱۲ ه‍.ق/۲۱ مارس ۱۷۹۸ م، فتحعلی‌شاه با برگزاری مراسم رسمی تاج‌گذاری، نشان داد که رقبایش دیگر تهدیدی به‌شمار نمی‌روند. وی در ۱۳ شوال ۱۲۱۳ ه‍.ق/۲۰ مارس ۱۷۹۹ م عباس میرزا را با لقب «نایِبُ‌السَّلطَنه»، وارث بلافصل خود تعیین کرد. در این هنگام عباس میرزا ده ساله بود. این لقب بر اساس خواستِ شاهِ پیشین بود که هدف سیاسی‌اش، برقراری پیوند میان قوانلو و دولّو بود. پسران بزرگ‌تر در برابر این رویداد تسلیم شدند، چرا که آنان فرزندانِ همسرانی از ردهٔ پایین‌تر نسبت به آسیه خانم بودند. سلیمان‌خان قاجار و میرزا عیسی فراهانی (شناخته‌شده با لقب‌های میرزا بزرگ و قائم‌مقامِ اول) به لَلِگی و وزارت عباس میرزا تعیین شدند و عباس میرزا حُکمرانِ آذربایجان شد.
حکمرانی آذربایجان
با انتصاب به حکمرانی، عباس میرزا به آذربایجان گسیل شد تا جعفرقلی‌خان دُنبَلیِ را — که حاکم خانات خوی بود و ادعای اراضی آذربایجان را داشت — سرکوب کند. پس از یک پیروزی در نزدیکی سلماس، عباس میرزا به سمت خوی پیشروی کرد و سپس به تبریز بازگشت. اگرچه برادران نایب‌السلطنه — که در همان سال به‌عنوان حکمرانان حکمرانی‌های مهم منصوب شده بودند — در پایتخت‌های حکمرانی‌شان مستقر شده بودند، اما عباس میرزا مشخصاً در تبریز زندگی نمی‌کرد. درواقع، میرزا بزرگ فراهانی، قصر نگارستان را در نزدیکی تهران ساخته بود. در پاییز یا زمستان سال ۱۸۰۳ م که عباس میرزا همچنان در تهران بود، مراسم ازدواجش با دختر میرزا محمدخان دولّو قاجار با تشریفات فراوان برگزار شد.