cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
جنگ‌های نادرشاه
فتح خراسان
با ملک محمود سیستانی شکست خورده در کمال تعجب با ادب رفتار شد و در یک نمایش رحمت صلح جویانه به او اجازه داده شد که بقیه عمر خود را به عنوان یک حکیم بگذراند (البته سال بعد که در نظر نادر مظنون شد او را اعدام کردند). نتایج محاصره، پایتخت خراسان را به طهماسب هدیه داد و همچنین موقعیت فتحعلی را به یگانه شخص نادر اعطا کرد، زیرا او اکنون بر سر تسلط بر خان‌ها و طوایف باقی‌مانده استان می‌کوشد و از این رو نیروهای خود را بیشتر می‌کند. فتح او بر خراسان به جنبش وفادار صفوی اجازه داد تا بر لشکرکشی به سمت شرق به سوی هرات تمرکز کند.
فتح غرب افغانستان
فتح افغانستان توسط نادرشاه شامل یک سری درگیری‌های متناوب بود که در پایان عملیات نظامی نادر علیه افغان‌های ابدالی به اوج خود رسید. نادر که اخیراً یک کمپین موفقیت‌آمیز علیه پادشاه و شاهزاده خود، طهماسب دوم به شدت تحقیر شده به پایان رسانده بود، در ۴ مه ۱۷۲۷ از مشهد به راه افتاد و مطمئن شد که شاه نیز او را در این سفر همراهی می‌کرد، جایی که می‌توان او را تحت نظارت دقیق نگه داشت. این درگیری همچنین از نظر تأثیرات ارتش نادر در تکمیل سیستم تاکتیکی خود از طریق تجربه به دست آمده از مقابله با ارتش‌های سواره نظام سبک مرگبار اهمیت دارد، چیزی که در نبرد مهماندوست (جایی که افغان‌ها در آن مقدمه‌ای بی‌ادبانه ارائه می‌شدند، اهمیت غیرقابل محاسبه‌ای دارد. به جنگ مدرن توسط ارتش خوب حفاری نادر). نیروهای ابدالی متشکل از ۱۵۰۰۰ سوار به فرماندهی اللهیارخان، والی هرات، در اطراف کافر قلعه متمرکز شده بودند و یک دسته دیگر متشکل از ۱۲۰۰۰ نفر به رهبری فرماندهی به نام ذوالفقارخان که از جنوب به کافره قلعه نزدیک می‌شد. در فروپاشی بعدی راهپیمایی‌ها و راهپیمایی‌های متقابل که در آن ده‌ها درگیری، تهاجم، تظاهر، نیرنگ و عقب‌نشینی، نادر به سختی می‌توانست دست بالا را در محیطی دائماً در حال تغییر میدان نبرد، جایی که حتی آب و هوا غیرقابل پیش‌بینی می‌شد، حفظ کند.
در راه هرات
نبرد کافر قلعه به پیروزی تاکتیکی نادر منجر شد و پس از آن اللهیارخان تحت تعقیب قرار گرفت و دوباره درگیر شد. در اوج نبرد، پیشاهنگان نادر از نزدیک شدن ذوالفقارخان خبر دادند و نادر را به انجام یک نیرنگ مبتکرانه برانگیخت. ستونی از سپاهیان ایران با صدای بلند طبل پیروزی خود به دور لشکر اللهیارخان به راهپیمایی فرستاده شد که او را به این باور رساند که افراد ذوالفقارخان قبلاً شکست خورده‌اند و او را مجبور به عقب‌نشینی عجولانه دیگری کردند. با جدا شدن اللهیار به سمت هرات، نادر بخشی از ارتش خود را برای تعقیب او فرستاد، اما بخش اعظمی از افراد خود را نگه داشت تا با نیروهای تازه‌نفس تحت فرماندهی ذوالفقار روبرو شوند، اما قبل از اینکه نادر با گروه ذوالفقار درگیر شود، طوفان شن به منطقه دراز کرد و بیشتر به آن منطقه رسید. نبرد با همه غیرممکن‌ها، از این طریق پوششی فراهم کرد که تحت آن نیروهای ابدالی بدون مزاحمت به سوی هرات عقب‌نشینی کردند. کل کارزار تا کنون زنجیره‌ای از زد و خوردها، راهپیمایی‌ها و ضد راهپیمایی‌ها بوده‌است که در آن نادر به عنوان یک فرمانده سریع‌اندیش که در هر گوشه‌ای از دشمنان خود را فریب می‌دهد، علی‌رغم اینکه گاهی در موقعیت‌های تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد، مانند زمانی که خبر ورود قریب‌الوقوع ذوالفقار به او می‌رسد، برتری می‌یابد. زمانی که او قبلاً به شدت با افراد اللهیارخان درگیر بود. اما لشکرکشی چشمگیر منجر به نابودی ابدالی نشد و نادر عقب‌نشینی آنها را به سمت شرق دنبال کرد تا اینکه به منظره هرات رسید، جایی که نیروهای ترکیبی اللهیار و ذوالفقار برای دیدار با او در پایان کارزار حرکت کردند.
انقیاد هرات
هنگامی که نبرد برای آخرین بار از نظر خود هرات به هم پیوست، عمل به طرز عجیبی شبیه درگیری‌های قبلی بین ایرانیان و ابدالی‌ها بود، با این تفاوت که در این موقعیت خاص، حمله پیشانی ابدالی‌ها توسط تفنگ‌های پیاده‌نظام ایرانی به‌طور محکم متوقف شد. سقوط همزمان با شکستن انگیزه اتهامات افغان‌ها و ایجاد ترغیب کافی برای ابدالی‌ها برای سقوط از پشت دیوارهای شهر. هرات اکنون تحت بمباران شدید تفنگ‌ها و خمپاره‌های ایرانی قرار گرفت و اللهیار خان والی هرات را متقاعد کرد که در ازای به رسمیت شناختن ایران به عنوان فرمانروای هرات برای صلح شکایت کند.
پیامدهای استراتژیکی و تاکتیکی
با وارد شدن ابدالی‌ها در هرات به مدار زمین، اکنون راه به سمت قلب امپراتوری ایران باز شده بود و آزادی اصفهان با توجه به موفقیت‌های لشکرکشی‌های قبلی امکان‌پذیر به نظر می‌رسید. نادر همچنین کارآمدی سیستم نظامی خود را نشان داده بود و از طریق درگیری‌های متعدد، هنر و تکنیک غلبه بر ضربات شدید سواره‌نظام را توسط گروه‌های پیاده‌نظام ثابت که توسط توپ پشتیبانی می‌شدند و توسط سواره نظام در جناحینی که آتش ترکیبی تفنگ‌دار و شلیک توپ محافظت می‌شد، به کمال رساند. شکستن اتهام مهاجمان سواره. این سیستم تاکتیکی در نبردهای میهماندوست و مورچه‌خورت توسط سربازان کهنه‌کار نادر در برابر بهترین‌های سواره نظام که جهان شرقی ارائه می‌کرد، مورد آزمایش قرار می‌گیرد.
تصرف هندوستان توسط نادر شاه
یکی از زرین‌ترین برگ‌های فتوحات نادر پیروزی بر سپاه‌های هندی بود. هندوستان در ۱۷۰۷ امپراتوری بزرگ و قدرتمندی بود که از نظر ثروت و جمعیت رقیبی در منطقه نداشت. در ۱۷۱۹ با روی کار آمدن محمدشاه (رقیب نادر) شمارش معکوس برای سقوط این امپراتوری آغاز شد. اشتباه فاحش او پناه دادن به فراریان قندهار و کشتن قاصد نادر بود. مشاوران او هرگز تصور نمی‌کردند که سربازان نادر بتوانند افغانستان را کامل فتح کرده و قصد دهلی را کنند اما مقدر چنین بود که هندوستان ضربه اول در قرون جدید را از همسایه غربی خود بخورد.
نادر برای آنکه گرفتار کوه‌های جنوب افغانستان(پاکستان امروزی) نشود هزار کیلومتر راه خود را دور کرده و خود را به کابل می‌رساند. کابل سر راه تنگه خیبر و تنها راه ورود به افغانستان بود. وی سپس کابل را فتح کرد. وی تنها پس از اینکه کابل را فتح کرد جانی تازه گرفت چرا که پول و آذوقه او رو به اتمام بود اما نبردهای خسته کننده خیبر عملیات نظامی او را ماه‌ها با مشکل مواجه کرد.
نبرد کرنال
پس از شکست اشرف افغان در نبردهای دامغان، مورچه‌خورت، نبرد خشت و دالکی در حومه کارزون به سمت کرمان گریخته و از آنجا عازم هرات و قندهار، گردیدند نادرشاه آنان را تعقیب کرد و پس از یک درگیری در قندهار آنان را شکست داده و شهر را به تصرف خویش درآورد. سپس بقایای افغانان شکست خورده به سمت دهلی گریخته و در آنجا مستتر شدند و به دربار محمدشاه گورکانی پناهنده گردیدند. نادر با اعزام فرستادگانی به دربار محمدشاه خواستار استرداد یاغیان و فرماندهان افغان به ایران گردید. نادر سه بار به محمد شاه اخطار نمود که افسران افغان که تعداد آنان تا ۸۰۰ نفر برآورده شده‌است را به دیار ایران بازگرداند.
اما محمد شاه پس از مشورت با امیران و وزیران، رای به بازنگرداندن پناهندگان افغان به دربار ایران داد و با فرستندگان نادر با تندی رفتار نموده و سرانجام آنان را به قتل رساند پس بهانه لازم نادرشاه برای لشکرکشی به هند فراهم گردید. مشاوران محمد شاه هرگز تصور نمی‌کردند که سپاه ایران بتواند افغانستان را به صورت کامل فتح کرده و قصد لشکرکشی به هند را داشته باشند. اما با وجود گمانه زنی‌ها نادر با سربازان ورزیده و پس از چندین نبرد دهلی را تصرف کرد.
قطعاً یکی از بزرگ‌ترین فتوحات نادرشاه فتح هند بود زیرا که امپراتوری گورکانی در سال ۱۷۰۷ میلادی به یکی از قدرتمندترین کشورهای آسیا و حتی جهان شده بود و از نظر ثروت و جمعیت رقیبی نداشت. اما با روی کار آمدن محمد شاه گورکانی در سال ۱۷۱۹ شمارش معکوس برای سقوط این امپراتوری آغاز شد.
در پی عدم تحویل پناهندگان افغان به ایران، سپاهیان ایران از رود سند گذشتند و در نبرد کرنال با سپاهیان هند پیکار کردند و آنان را شکست سختی داده و دهلی را تصرف کردند و آن ۸۰۰ افغان پناهنده را در بازار دهلی به دار مجازات آویختند. در این پیکار خونین بیش از ۳۰۰۰۰ نفر کشته شدند. محمدشاه به ناچار از نادر امان خواست؛ سپس او سریر پادشاهی هند که به تخت طاووس مشهور بود به همراه الماس کوه نور و دریای نور را به نادرشاه واگذار کرد. ولی تاج شاهی را بر سر محمد شاه باقی گذاشت.
فتح آسیای مرکزی
در اواسط قرن هجدهم، امپراتوری ایران دست به تسخیر و الحاق خانات بخارا و خیوه زد. درگیری‌های اولیه در اواخر دهه ۱۷۳۰ توسط پسر نادرشاه، رضاقلی میرزا انجام شد که در حالی که نادر سرگرم حمله به جنوب و هند بود، چند پیروزی قابل توجه در این میان به دست آورد، تهاجم رضا قلی خان خشم ایلبارس خان رهبر خانات خیوه را برانگیخت. زمانی که ایلبارس تهدید به ضد حمله کرد، نادر دستور داد که با وجود موفقیت پسرش، خصومت‌ها متوقف شود و بعداً پیروزمندانه به دهلی بازگشت تا خودش یک کارزار تعیین‌کننده را آغاز کند. پس از ضمیمه کردن خیوه ایلبارس را اعدام کرد و ابوالفیض خان را جانشین او کرد این درگیریها منجر به بزرگ‌ترین پیروزی ایران بر خانات‌های آسیا مرکزی در تاریخ معاصر شد و با آمیختن الحاق قبلی او به شمال هند، امپراتوری نادر در شرق از امپراتوری‌های ایرانی قبل خود پیشی گرفت
بالدور راگنارسون
بالدور راگنارسون (زادهٔ سال ۱۹۳۰ میلادی-درگذشتهٔ ٢۵ دسامبر ٢٠١٨)، شاعر، نویسنده، اسپرانتودان، مؤلف آثار ادبی فراوان و باارزشی به زبان فراساختهی اسپرانتو، معلم و مدیر مدرسه در ایسلند بود. او در سال ۲۰۰۷ نامزد دریافت جایزهٔ ادبی نوبل نیز شده‌بود. راگنارسون سال‌های زیادی مقام رهبری (پرزیدنت) انجمن اسپرانتوی ایسلند را به عهده داشت. او مسابقه ادبی انجمن جهانی اسپرانتو را هم کم و بیش از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵ رهبری کرد. در کنگرهٔ جهانی اسپرانتو که در سال ۱۹۷۷ در ریکیاویک تشکیل شد نیز راگنارسون پرزیدنت کمیتهٔ برنامه‌ریزی آن و معاون پرزیدنت انجمن جهانی اسپرانتو بود. او به مدت ۳ سال در سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ مسئول فرهنگ و آموزش و پرورش بود و پس از آن عضو افتخاری این سازمان بوده‌است.
در حالی که بسیاری از زبان‌های ملیِ جهان با وجود سابقهٔ چندهزارسالهٔ خود هنوز موفق به ارائهٔ نویسنده‌ای نشده‌اند که نامزد جایزهٔ ادبیِ نوبل گردد، زبان اسپرانتو که در سال ۱۸۸۷ ابداع گردید و نسبت به زبان‌های ملی موجود، بسیار جوان و حتی نوپاست، بارها موفق به کسب چنین افتخار بزرگی شد. برای مثال، در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۵ میلادی ویلیام اُلد، نویسندهٔ توانای اسکاتلندی به پاس تألیف بیش از پنجاه کتاب به زبان بین‌المللی اسپرانتو، کاندیدای دریافت جایزهٔ ادبیِ نوبل گردید. از زمان انتشار زبان اسپرانتو، یعنی سال ۱۸۸۷ تا هنگام به‌وقوع پیوستنِ این واقعهٔ زبان‌شناسی و ادبیِ بزرگ و بی‌نظیر در جهان، تنها ۱۱۲ سال گذشته بود. این امر خود به‌تنهایی گویای نبوغ بسیار زیاد لودویک زامنهوف در ساخت زبان اسپرانتو نیز هست، چرا که زبان‌های ابداعیِ فراوانی، چه قبل از پیدائیِ اسپرانتو، و چه پس از آن وجود داشته‌اند، که حتی نام اکثریت قریب به‌اتفاق آن‌ها را نیز کسی به‌یاد ندارد. بالدور راگنارسون نیز برای نخستین بار در سال ۲۰۰۷ نامزد دریافت جایزهٔ ادبی نوبل از طرف کانون نویسندگان اسپرانتوزبان گردید.
وی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۸ درگذشت.
سینمای پست‌مدرن
پست مدرن به دسته‌ای از آثار سینمایی گفته می‌شود که تم‌ها و بن‌مایه‌ها و ایده‌های پست‌مدرنیستی را از طریق مدیوم (رسانه) سینِما بیان می‌کنند. فیلم‌های پست‌مدرن سعی در واژگون‌سازی قواعد رایج حاکم بر ساختار روایی و شخصیت‌پردازی (به عبارت دیگر قواعد جریان‌اصلی مربوط به ساختار روایی و شخصیت‌پردازی)، دارد و تعلیق ناباوری مخاطب را به چالش می‌کشد. معمولاً چنین فیلم‌هایی دیوار میان هنر فاخر و مبتذل را در هم می‌شکنند و غالباً تصاویر رایجِ مربوط به (برداشت‌های رایج از) جنسیت، نژاد، طبقه اجتماعی، ژانر و زمان را برهم می‌زنند و هدف از این واژگون‌سازی تصاویر رایج مذکور، عدم پیروی از ساختار بیانی سنتی و ایجاد اثری مخالف با این ساختار بیانی سنتی است. از سینما گرانی که پسوند پست مدرن بر سینمایشان قرار می‌گیرد می‌توان به ژان لوک گدار؛ جیم جارموش؛ دیوید لینچ؛ برادران کوئن؛ هال هارتلی؛ گای ریچی؛ تیم برتون و کوئنتین تارانتینو اشاره کرد. یکی از مشخصه‌های برجستهٔ سینمای پست مدرن؛ حضور عنصر بینامتنیت در آن‌ها است. بینامتنیت یا «متنِ پنهان» (به انگلیسی: Intertextuality) شکل‌گیری معنای متن توسط متون دیگر است. این می‌تواند شامل استقراض و دگردیسی متنی دیگر توسط مؤلف یا ارجاع دادن خواننده به متنی دیگر باشد. اصطلاح «بینامتنیت»، از زمان ابداعش توسط ژولیا کریستوا در سال ۱۹۶۶ دفعات بسیاری تغییر یافته‌است یکی از کتاب‌های تخصصی در این حوزه کتاب: «بررسی مفهوم بینامتنیت در سینمای پست مدرن» به نویسندگی حسین زاهدی دهوئی است.
اندیشمندان زیادی در جهت تکامل مفهوم بینامتنیت قدم برداشته اند اما در این کتاب علیرغم پرداختن به مفهوم بینامتنیت از نظر رولان بارت؛ ژرار ژنت ؛ میخائیل باختین و… اساس و تأکید بر نگاه و نظریهٔ کریستوایی است.
تعریف پست مدرنیسم
پست‌مدرنیسم پارادایمی پیچیده از فلسفه‌ها و سبک‌های هنری مختلف است. این جنبش در واکنش به مدرنیسم، به وجود آمد.
فیلم بلید رانر
مشهورترین اثر پست‌مدرن، بلید رانر اثر ریدلی اسکات می‌باشد. این فیلم که در سال ۱۹۸۲ ساخته شده‌است، در بارهٔ یک پادآرمانشهر در آینده است. در این پادآرمانشهر، سایبورگ‌هایی اختراع شده‌اند که در صورت فرار به دلیل خطرناک بودن، دستگیر می‌شوند. در فیلم ارجاعاتی به ژانر کارآگاهی و خصایص سبک نوآر و همچنین تصاویر و بن‌مایه‌های (موتیف‌ها) دینی، داده می‌شود. این فیلم با زمان (لباس‌های شخصیت‌ها که هر یک به دورهٔ زمانی خاصی تعلق دارد) و ژانر بازی می‌کند و این بازی با زمان و ژانر از طریق ترکیبشان با هم به منظور خلق جهان فیلم انجام می‌گیرد. تلفیق ژانرهای نوآر و علمی-تخیلی نمونهٔ دیگری است از شالوده‌شکنی در سینِما و ژانر. این، تجسم گرایش پست‌مدرن به از میان برداشتن مرزها و ژانرها در جهت رسیدن به یک محصول نهاییِ خودْ-بازتاب (یا خود-پژواک) می‌باشد.
فیلم داستان عامه‌پسند
داستان عامه‌پسند اثر کوئنتین تارانتینو، نمونهٔ دیگری از یک فیلم پست مدرن است. فیلم، داستان‌های در هم پیچیده‌ای از چند گانگستر، یک بوکسو، و چند دزد را بیان می‌کند. فیلم تسلسل زمانی را در هم می‌شکند. این فیلم بینامتنیت را مورد توجه قرار می‌دهد: به این صورت که از حوزه‌های سنتی هنر فاخر و مبتذل تکه‌هایی را به صورت ارجاع، در فیلم می‌آورد. داستان عامه‌پسند زمان را (با استفاده از تایم‌لاین‌های ناهمگام) و با به‌کارگیری ویژگی‌های سبکی مربوط به دهه‌های پیشین و ترکیب آن‌ها در فیلم، در هم می‌شکند. از طریق تمرکز بر روی بینامتنیت و ذهنیت (سوبژکتیویتی) زمان، پالپ فیکشن شیفتگی پست‌مدرن، نسبت به علائم و پرسپکتیو سوبژکتیو (ذهنی) را به صورت قرار دادن هر چیزی که معنایی را القاء کند در صحنه، به نمایش درمی‌آورد.
فریدریش ویلهلم مارپورگ
فریدریش ویلهلم مارپورگ موسیقیدان، نظریه پرداز، تاریخدان و منتقد موسیقی آلمانی بود. او یکی از افراد تاثیرگذار در عصر روشنگری به شمار میرود.
زندگی
در مورد سال های اولیه زندگی مارپورگ (تا زمان سکونتش در برلین از سال ۱۷۴۹ به بعد) اطلاعات کمی در دست است. او در ۲۱ نوامبر ۱۷۱۸ در زیهوف (اسم فعلی: نوی گلدبک [Neu-Goldbeck]) در وندمارک [Wendemark]، که در منتهی‌الیه شمال شرقی ایالت فعلی زاکسن-آنهالت قرار دارد، متولد شد و دو روز بعد، در ۲۳ نوامبر غسل تعمید داده شد. پدرش، که او هم فریدریش ویلهلم نام داشت (۱۶۸۸-۱۷۳۱) در سال ۱۷۱۵ همسر اولش را از دست داد و در ۱۷۱۶ با همسر دومش ماریا ماگدالنا هوپه [Maria Magdalena Hupe]، مادر مارپورگ، ازدواج کرد.
فعالیت ها
پس از بازگشت به پروس و سکونت در برلین در ۱۷۴۹، مارپورگ دست به نوشتن و چاپ کردن آثار مختلفی در زمینه تئوری و تاریخ موسیقی زد. اولین اثر او، منتقد موسیقی روی شپری (به آلمانی: Der critische Musicus an der Spree)، اولین نشریه ادواری موسیقی در برلین به شمار میرود.
پس از اتمام جنگ هفت ساله و محدود شدن منابع مالی در برلین، مارپورگ توسط فریدریش دوم به سمت گرداننده بخت آزمایی سلطنتی پروس (به آلمانی: die preußische Staatslotterie) منصوب شد و به همین دلیل فعالیت های موسیقی اش تا آخر عمر محدود شدند.
شومیخا
شهر شومیخا در کشور روسیه و در اوبلاست کورگان واقع شده‌است.
میفورد، انتاریو
میفورد، انتاریو (به انگلیسی: Meaford, Ontario) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در شهرستان گری، انتاریو واقع شده‌است. میفورد ۱۰٬۹۹۱ نفر جمعیت دارد.
جداقیه (بستان‌آباد)
جداقیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس شرقی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
منابع
رده: روستاهای شهرستان بستان‌آباد
کدام استقلال؟! کدام پیروزی؟!
'کدام استقلال؟! کدام پیروزی؟!' نام فیلم مستندی به کارگردانی مسعود ده‌نمکی درباره شهرآورد تهران است. ساخت این فیلم از سال ۱۳۸۳ آغاز شد و در سال ۱۳۸۵ به پایان رسید. در سال ۱۳۸۵ ده‌نمکی این فیلم را در وبلاگ شخصی‌اش به نمایش گذاشت. او درباره فیلم گفته‌است:
قطعنامه ۲۰۴۹ شورای امنیت
قطعنامهٔ ۲۰۴۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تمدید تحریم‌ها علیه ایران است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
بزمجه بیابانی
بزمجه بیابانی گونه‌ای بزمجه است که در تیره بزمجه‌ایان قرار دارد. این گونه خزنده یکی از گسترده‌ترین پراکنش‌ها را در بین همه سوسماران دارد و در بیشتر مناطق بیابانی آفریقای شمالی و آسیا، از مراکش تا قزاقستان و غرب چین دیده شده‌است.
سه زیرگونه از این بزمجه شناسایی شده‌اند:
مشخصات
دم در بزمجه خاکستری در تمام طول خود در برش عرضی گرد است. در بزمجه خزر اما نیمه پیشین دم در برش عرضی کمابیش گرد، در نیمه خلفی باریک و در برش عرضی از دو طرف فشرده و دارای یک تیغه مشخص در سطح فوقانی است. فلس‌های بر روی شکم در ۱۱۰ تا ۱۲۵ ردیف عرضی از یقه تا کشاله ران امتداد دارند.
پشت جانور دارای ۵ تا ۸ (معمولاً ۶) نوار عرضی باریک به همراه یک یا دو نوار عرضی پشت گردن است. در بزمجه خاکستری این نوارها خاکستری و دم تقریباً تا انتها با ۱۹ تا ۲۸ نوار عرضی تیره پوشانده شده‌است و در بزمجه خزر رنگ این نوارها قرمز قهوه‌ای است. دم آن نیز با ۱۳ تا ۱۹ نوار عرضی تیره پوشیده شده‌است.
پوتسدام (روستا)، نیویورک
پوتسدام نام روستایی در بخش پوتسدام در شهرستان سنت لارنس در ایالت نیویورک در کشور ایالات متحده امریکا می باشد. در سرشماری سال ۲۰۱۰ جمعیت این روستا ۹۴۲۸ تن گزارش شده است. دانشگاه ایالتی نیویورک در پوتسدام و دانشگاه کلارکسون، در پوتسدام قرار دارند.
بزمجه بیابانی
زیستگاه
نواحی بیابانی و نیمه بیابانی، زمین‌های ماسه‌ای با سطوح ناهموار، خاک‌های رسی، در دامنه کوه‌ها، تپه‌ها و دشت‌ها با پوشش گیاهی استپی شامل بوته‌ها، درخت‌ها و نیز اطراف زمین‌های کشاورزی و باغ‌ها زیستگاه این گونه است.
عادات و رفتار
این جانوران در مواقع خطر و مقابل دشمن پاهایشان را سیخ می‌کنند و بدن را بالا نگه می‌دارند؛ سپس بدن و زیر گلو را به‌طور متناوب باد کرده و فشرده می‌کنند و با بیرون آوردن زبان، صدای فیس فیسی تولید می‌کنند. آن‌ها همچنین با ضربات قوی و شلاق مانند دم به اطراف تلاش می‌کنند دشمن را دور نگاه دارند. بزمجه بیابانی خزندهٔ تقریباً بی‌آزاری‌ست و به انسان کاری ندارد، برای انسان خطری ندارد و با کوچکترین عکس‌العملی از سوی انسان فرار می‌کند اما اگر در شرایطی قرار بگیرد که محدود شود و مورد آزار قرار گیرد طبیعتاً عکس‌العمل نشان می‌دهد.
فصل جفتگیری بزمجه‌های بیابانی پس از خواب زمستانی و در ماه‌های فروردین تا خرداد است؛ در ماه‌های خرداد تا مرداد ماده‌ها ۱۰ تا ۲۵ تخم در حفره‌هایی که به عمق ۷۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر حفر می‌کنند، می‌گذارند. این حفره‌ها اغلب در نزدیکی لانه بزمجه ماده هستند. ماده روی تخم‌ها را با مواد گیاهی و خاکروبه می‌پوشاند، و تا چند هفته تحت مراقبت قرار می‌دهد. تخم‌ها بسته به درجه حرارت محیط از ۱۳۰ تا ۲۲۰ روز پس از گذاشته شدن توسط بزمجه‌های جوان شکسته می‌شوند. این هنگام اغلب در اواخر شهریور تا اواخر آبان است. بزمجه‌های جوان در همان دالان‌های زیرزمینی تا بهار به صورت غیرفعال و خوابیده باقی می‌مانند و با آمدن فصل بهار و افزایش طعمه به بیرون از حفره می‌خزند. عمر بزمجه‌های بیابانی تا ۱۵ سال نیز گزارش شده‌است.
تغذیه
غذای بزمجه‌های بیابانی را پستانداران کوچک، خزندگان، پرندگان، تخم پرندگان و خزندگان، عقربها، حشرات بزرگ، و وزغها تشکیل می‌دهند. آن‌ها گاه مردارخواری نیز می‌کنند و برای یافتن لاشه ممکن است تا چند صد متر از لانه‌شان دور شوند. از دیگر عادات تغذیه‌ای آن‌ها می‌توان به این اشاره کرد که برای شکار جانوران وارد هر حفره‌ای می‌شوند و حتی زمین را می‌کنند.
کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟ (ابهام‌زدایی)
این عنوان به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
کونییوویتسه
کونییوویتسه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پلزن-شمالی واقع شده‌است. کونییوویتسه ۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پسری متفاوت
« پسری متفاوت» تک‌آهنگی از هنرمند اهل کانادا سلین دیون است که در June 28, 1993 منتشر شد.
پراکن باخ
پراکن باخ (به آلمانی: Prackenbach) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات
پراکن باخ ۴۰٫۰۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قاورمه دره
قاورمه دره، روستایی از توابع بخش چهاردولی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردولی غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۷ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
بازی‌های آسیایی زمستانی ۱۹۸۶
بازی‌های آسیایی زمستانی ۱۹۸۶ نخستین دوره بازی‌های آسیایی زمستانی بود که از ۱ تا ۸ مارس ۱۹۸۶ در ساپورو استان هوکایدو ژاپن برگزار گشت. کمیته ملی المپیک ژاپن بود که برای نخستین بار در سال ۱۹۸۲ ایده برگزاری بازی‌های آسیایی زمستانی را مطرح نمود. کمیته المپیک آسیا در ۱۹۸۴ در سئول کره جنوبی تصمیم گرفت تا میزبانی نخستین دوره بازی‌های آسیایی زمستانی را به ژاپن بدهد.
کشورهای شرکت‌کننده
کمیته‌های ملی المپیک ۷ کشور اقدام به اعزام ورزشکار به بازی‌های آسیایی زمستانی ۱۹۸۶ ساپورو نمودند.
رشته‌های ورزشی
در مجموع ۳۵ رویداد در ۷ رشته ورزشی در نخستین دوره بازی‌های آسیایی زمستانی برگزار می‌شد. مسابقات پرش با اسکی نیز به صورت غیر رسمی انجام می‌شد.
جنتی (نام خانوادگی)
جنتی (منسوب به جنة) ممکن است به افراد زیر اشاره کند:
قطعنامه ۲۰۴۸ شورای امنیت
قطعنامهٔ ۲۰۴۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در گینه بیسائو است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۸ مه ۲۰۱۲ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
گرافیتی فیزیکی
«گرافیتی فیزیکی» آلبومی از لد زپلین است که در February 24, 1975 منتشر شد.
تودویک
تودویک (به انگلیسی: Todwick) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کلان‌شهر مستقل راترهام واقع شده‌است. تودویک ۱٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
احمد سالک
احمد سالک کاشانی (زاده ۱۳۲۵) عضو سابق حزب جمهوری اسلامی، عضو جامعه روحانیت مبارز و نماینده سابق اصفهان و ورزنه  در مجلس شورای اسلامی بوده است.
نمایندگی مجلس
احمد سالک پنج دوره نمایندگی اصفهان در مجلس شورای اسلامی (دوره‌های اول، سوم، چهارم، نهم و دهم) را برعهده داشته‌است.
در دوره اول در انتخابات میاندوره‌ای سال ۱۳۶۱ به مجلس راه یافت تا کرسی خالی سید محمد غرضی که یک سال پیشتر پس از مدت کوتاهی از نمایندگی استعفا و به عنوان وزیر نفت به دولت رفت را پر کند.
درسا درخشانی
به دنبال حضور بدون حجاب، درسا درخشانی شطرنج‌باز ۱۸ ساله ایرانی در تورنمنت جبل‌الطارق و برگزاری مسابقه با حریف اسرائیلی، احمد سالک خواهان برخورد دستگاه‌های امنیتی با رئیس فدراسیون شطرنج شد.
ترور
پس از انقلاب چند بار مورد سوءقصد قرار گرفت. آخرین بار در تاریخ ۲۳ تیر ۱۳۹۸ دو موتور سوار به خودروی وی حمله کردند.
کونمیل
کونمیل یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه هاولیتشکوف برود واقع شده‌است. کونمیل ۴٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰۷ نفر جمعیت دارد و ۴۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانون لسکو (پوچینی)
مانون لسکو اپرایی در چهار پرده می‌باشد که توسط جاکومو پوچینی ساخته شده و داستان آن بر اساس رمان " مانون لسکو " اثر آنتوان فرانسوا پره وو شکل گرفته‌است. اپرانامه این اثر به زبان ایتالیایی بوده و با همکاری پنج تن از نویسندگان به نام‌های: روجرو لئونکاوالو، مارکو پراگا، جوزپه جاکوزا، دومینکو الیوا، لویجی ایلیکا و نظارت خود پوچینی نوشته شده‌است.
در ابتدا، ناشر این اثر - جولیو ریکوردی - با ساخت هر پروژه دیگری اقتباس گرفته از این رمان، مخالفت می‌کرد؛ چرا که پیش از این ژول ماسنه، اپرایی بر اساس همین حکایت ساخته بود (۱۸۸۴ میلادی)، که محبوبیت و مقبولیت کافی را بدست آورده بود. از طرف دیگر، دنیل ابه - آهنگساز فرانسوی - نیز اپرایی با همین نام ساخته بود (۱۸۵۶ میلادی)؛ بنابراین، از نظر ریکوردی، کار بر روی اثر پوچینی به نوعی اتلاف وقت محسوب می‌شد. با این وجود، پوچینی بر ساخت این اپرا پافشاری کردو باور داشت که " مانون " - شخصیت اصلی داستان - قهرمانیست که می‌تواند بارها و بارها قلب تماشاچیان را به تصرف درآورده و مورد توجه قرار بگیرد.
اولین اجرای مانون لسکو (پوچینی)، به تاریخ ۱ فوریه ۱۸۹۳ در Teatro Regio - تورین، به روی صحنه رفت. این سومین و در واقع موفق‌ترین اثر پوچینی تا آن زمان بود که مورد تشویق و تحسین عموم قرار گرفت. از جمله دیگر آثار پوچینی می‌توان بوهمه، توسکا (اپرا) و مادام باترفلای را نام برد که پس از مانون لسکو ساخته شده و به اجرا درآمدند.
خلاصه
زمان: نیمه دوم قرن هجدهم
مکان‌ها: امیان، پاریس، لو آور، نیواورلئان
پرده یک
میدانگاهی عمومی نزدیک دروازه پاریس
غروب هنگام است و عده ایی از پسران دانشجو و دختران در میدانی که معروف به محل نوشیدن و سرگرمیست، در حال قدم زدن هستند. ادموندو در وصف لذت جوانی آوازی سر می‌دهد (Edmondo, chorus: Ave, sera gentile). گریو وارد می‌شود؛ اما غمگین است و از بقیه کناره‌گیری می‌کند (Des Grieux, Edmondo, chorus: L’amor! L’amor). دیگر جوانان هم شروع به شوخی و سر به سر گذاشتن با او می‌کنند (Des Grieux, Edmondo, chorus: Tra voi, belle, brune e bionde) ; (Edmondo, chorus: Ma, bravo).
کالسکه ایی از آراس می‌رسد و مانون، لسکو و جرونته از آن پیاده می‌شوند. در نگاه اول، گریو عاشق مانون می‌شود (Chorus, Edmondo, Lescaut, Des Grieux, Geronte: Discendono, vediam); (Des Grieux, Manon, Lescaut: Cortese damigella). گریو از گفتگوی بین آن سه، اینطور متوجه می‌شود که مانون قرار است - به خواسته پدرش - به یک صومعه سپرده شود؛ بنابراین در موقعیتی مناسب، به سوی مانون رفته وِ التماس می‌کند که با او ملاقاتی داشته باشد؛ مانون هم با بی میلی قبول می‌کند. دانشجویان با اشاره به این دو، شروع به خندیدن و مزاح می‌کنند. مانون صحنه را ترک می‌کند و گریو احساساتش را نسبت به این دختر زیبا بیان می‌دارد (Des Grieux: Donna non vidi mai).
لسکو به همراه جرونته وارد می‌شوند؛ جرونته - که خود نیز عاشق مانون است - باور دارد که مانون نباید به صومعه فرستاده شود و آنجا تلف خواهد شد؛ او هنگامی که لسکو مشغول کارت بازی با گروه دانشجویان است، ترتیب دزدیدن مانون و بردنش به پاریس را می‌دهد (Edmondo, chorus, Geronte, Lescaut: La tua ventura ci rassicura); (Edmondo, Des Grieux: Cavaliere, te la fanno). ادمونتو متوجه این دسیسه شده و گریو را با خبر می‌سازد و به او توصیه می‌کند که مراقب اوضاع باشد (Des Grieux, Manon: Vedete? Io son fedele alla parola mia). گریو نزد مانون رفته و عشقش را ابراز می‌دارد و از او می‌خواهد که با هم به پاریس بروند؛ مانون هم قبول می‌کند و این دو راهی پاریس می‌شوند. سپس جرونته و لسکو سر می‌رسند و کالسکه آن‌ها را که از نظر دور می‌شده، می‌بینند؛ بنابراین - به پیشنهاد لسکو - تصمیم می‌گیرند که تعقیبشان کنند (Geronte, Edmondo, Lescaut, chorus: Di sedur la sorellina e il momento).
پرده دو
اتاقی در خانه جرونته - پاریس
«پوچینی، آن قسمت از رمان که مانون و گریو مدتی با هم زندگی کرده و سپس مانون به دلیل بی‌پولی گریو، از وی جدا می‌شود را، حذف می‌کند»
مانون به عنوان معشوقه جرونته در خانه او به سر می‌برد؛ آرایشگر مشغول آرایش مو و صورت اوست است که لسکو وارد می‌شود (Manon, Lescaut: Dispettosetto questo riccio!); (Lescaut: Sei splendida e lucente). مانون به برادرش می‌گوید که جرونته سالخورده و بداخلاق است و زندگی با او برایش بسیار کسالت بار و غم‌انگیز شده‌است؛ مانون ادامه می‌دهد که هنوز عاشق گریو است و نمی‌تواند از بودن در کنار جرونته لذت ببرد (Manon: In quelle trine morbide); (Lescaut, Manon: Poiché tu vuoi saper).
اندوه درونی خواهر، لسکو را به شدت تحت تأثیر قرار داده و می‌رود تا هر چه زودتر گریو را پیدا کند و ماجرا را به او بگوید. وقتی گریو متوجه می‌شود که مانون هنوز به او فکر می‌کند؛ به سوی خانه جرونته می‌رود. با دیدن دوباره یکدیگر، مانون و گریو بسیار خوشحال می‌شوند (Manon, Des Grieux: Oh, sarò la più bella! – This love's own magic spell). ناگهان، همچنان که این دو عشقشان را به یکدیگر ابراز می‌داشتند، جرونته وارد می‌شود؛ او با احترامی طعنه‌آمیز، با هر دوی آن‌ها روبرو شده و محبت‌هایش را به مانون یادآوری می‌کند. مانون هم پاسخ می‌دهد که دیگر هیچ علاقه ایی به ادامه زندگی با او ندارد (Geronte, Des Grieux, Manon: Affè, madamigella).
جرونته با ادای یک تعظیم، مانون و گریو را تنها می‌گذارد و آن دو با احساس آزادی بیشتر، به شادی و ابراز عشق ادامه می‌دهند (Manon, Des Grieux: Ah! Ah! Liberi!). لسکو با اصرار آن‌ها را وادار می‌سازد که هر چه زودتر از خانه خارج شوند؛ اما دست کشیدن از آنهمه جواهرات و لباسهای گرانقیمت برای مانون مشکل بوده و کمی تعلل می‌کند. دوباره لسکو نفس نفس زنان وارد می‌شود و به آن‌ها هشدار می‌دهد که باید هر چه زودتر آنجا را ترک کنند. مانون چند مشت از طلا و جواهراتش را برداشته و به طرف در می‌رود تا آن را باز کرده و به همراه گریو فرار کنند؛ اما در قبلاً به دستور جرونته قفل شده بوده‌است.
جرونته با چند سرباز، برای دستگیری مانون و مجازاتش سر می‌رسند؛ مانون تمام جواهرات را به پای جرونته می‌ریزد و اجازه می‌خواهد که برود، اما به دستور وی، زن جوان کشان کشان از اتاق بیرون برده شده و به گریو هم اجازه داده نمی‌شود که او را همراهی کند (Des Grieux, Manon, Lescaut, sergeant, Geronte: Lescaut! – Tu qui?). (Intermezzo: The journey to Le Havre.) تلاشهای گریو برای رهائی مانون از زندان به جای نمی‌رسد و او بناچار به لوآور می‌رود.
پرده سه
میدانی در بندرگاه لوآور
تلاش‌های لسکو و گریو برای نجات مانون بی‌نتیجه می‌ماند. مانون با چهره ایی اندوهگین و رنگ پریده، در بین دیگر زنان زندانی و با همراهی یک نگهبان به داخل کشتی برده می‌شود. جمعیت حاضر در آنجا با بی‌رحمی شروع به گفتگو در مورد این زنان کرده و آن‌ها را کالاهایی می‌نامند که توسط مردان مورد استفاده قرار گرفته و حالا به دور ریخته می‌شوند (Chorus, Lescaut, Des Grieux, Manon: All'armi! All'armi). لسکو به شدت نگران مانون است و دلش برای او می‌سوزد (Sergeant, chorus, Lescaut, Manon, Des Grieux: Rosetta! – Eh, che aria!). گریو نیز در اندوه از دست دادن مانون برای همیشه، آخرین تلاش‌هایش را برای آزادی مانون می‌کند؛ ولی توسط مأمورین با خشونت به کنار رانده می‌شود؛ اما ناخدای کشتی با دیدن این صحنه دلش به رحم می‌آید (Des Grieux: Pazzo son) و اجازه می‌دهد که گریو سوار کشتی شود.
پرده چهار
یک دشت وسیع در نزدیکی حاشیه نیو اورلئان
صحنه از جایی آغاز می‌شود که مانون و گریو به امید پناه گرفتن در محل استقرار بریتانیایی‌ها، راه صحرا را پیش گرفته‌اند. مانون از فرط تشنگی به زمین می‌افتد (Des Grieux, Manon: Tutta su me ti posa) ; (Des Grieux: Vedi, son io che piango) ; (Manon, Des Grieux: Sei tu che piangi). گریو احساس می‌کند که جان مانون در خطر است و به جستجوی آب می‌رود؛ پس از رفتن او، مانون گذشته‌اش را به یاد آورده و برای زیبایی اغواکننده و سرنوشت تلخش آواز می‌خواند (Manon: Sola, perduta, abbandonata). جستجوی گریو برای یافتن آب بی‌حاصل است و او دست خالی بازمی‌گردد؛ مانون در آغوش گریو شروع به شرمساری می‌کند و به خاطر سختی‌هایی که گریو به خاطرش متحمل شده، از او طلب بخشش می‌کند؛ گریو به مانون اطمینان می‌دهد که او را بخشیده و بی شک آینده ایی خوش و درخشان در انتظارشان خواهد بود. همچنان که دو دلداده به یکدیگر ابراز عشق و وفاداری می‌کنند، تشنگی مانون را از پای درآورده و در میان بازوان گریو جان می‌سپارد؛ گریو نیز از شدت اندوه، کنار پیکر بی جان مانون، از حال می‌رود (Manon, Des Grieux: Fra le tue braccia, amore).
دهستان چهارده سنخواست
دهستان چهارده سنخواست نام دهستانی در بخش جلگه سنخواست شهرستان جاجرم، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۵۷ نفر (۶۴۵ خانوار) بوده‌است.سود پرک
حافظ (بستان‌آباد)
حافظ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس شرقی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۱۸۵ نفر جمعیت دارد.
بوبراخ
خصوصیات
بوبراخ ۲۷٫۵۵ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جزایر سن خوان
جزایر سن خوان به جزیره‌های شمال غربی ایالات متحده و جنوب غربی کانادا گفته می‌شود. جزایر سن خوان بخشی از ایالت واشینگتن می‌باشد. در این جزایر چهار مرکز کشتیرانی مسافربری دایر می‌باشد.
این مجمع‌الجزایر از ۴۰۰ جزیره کوچک و بزرگ تشکیل شده که ۱۲۸ جزیره نام‌گذاری شده است، این جزایر دارای ۷۶۹ کیلومتر خطوط ساحلی می‌باشند.
گرمخانی
گرمخانی، روستایی از توابع بخش چهاردولی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان چهاردولی غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
پارادوکس
پارادوکس  معنی اصلی آرایه پارادوکس یعنی : در جمله دو کلمه تضاد به هم باشد دو کلمه متضاد مثل : دور و نزدیک ، شروع و پایان ،
پارادوکس در منطق به «حکم» یا احکامی ظاهراً صحیح.
پارادوکس‌ها در منطق
ویلیام کواین پارادوکس‌های منطقی را به چهار دسته تقسیم کرد:
پارادوکس‌های حقیقی
پارادوکس‌های حقیقی به ما نتایجی را ارائه می‌دهند که هر چند در وهله اول مهمل، عجیب یا غیرمنتظره به نظر می‌رسند ولی در واقع صحیح هستند و هیچ خلل یا ناهماهنگی در فرضیات یا استدلالات آن‌ها وجود ندارد. از این دسته پارادوکس‌ها می‌توان به پارادوکس روز تولد، پارادوکس جنسیت و مسئله سه کارت اشاره کرد.
پارادوکس‌های مجازی
پارادوکس‌های مجازی پارادوکس‌هایی هستند که نه تنها مهمل به نظر می‌رسند بلکه در واقعیت نیز فرضیات یا استدلالات استفاده شده در آن‌ها ناصحیح است. پارادوکس اسب‌ها یا مسائلی که در انتها نتیجه‌ای مانند ۱ = ۲ می‌دهند از این دسته‌اند.
مؤخره
مؤخره (به انگلیسی: epilogue، به فرانسوی: épilogue، از یونانی: ἐπίλογος، به‌معنای «پایان»، «فرجام» و «نتیجه») بخشی که در پایان داستان یا نمایش می‌آید و اثر را به پایان می‌رسانَد. در مؤخره، معمولاً نویسنده به‌طور مستقیم با خواننده سخن می‌گوید.
پارادوکس
تناقض
پارادوکس‌هایی که در هیچ‌کدام از دسته‌های فوق نباشند معمولاً تناقض هستند. این دسته از پارادوکس‌ها با استفاده از اصول پذیرفته شده منطق ما را به نتایجی می‌رسانند که با هم متناقض هستند. از این دسته پارادوکس‌ها می‌توان به پارادوکس اعدام غیرمنتظره اشاره کرد.
مؤخره
نقطهٔ مقابل مؤخره، دیباچه است؛ نوشته‌ای در ابتدای داستان یا نمایش که معمولاً برای شروع حکایت و جلب توجه خواننده نگاشته می‌شود.
پارادوکس
تناقض
بعضی اوقات دسته چهارمی برای پارادوکس‌ها استفاده شده‌است:
پارادوکس خودناتوصیف
خود ناتوصیف، کلمه‌ای است که خودش را توصیف نمی‌کند.
پس کلمه «خود ناتوصیف» خود ناتوصیف است. پارادوکسی که خودش را نتواند توصیف کند
پارادوکس دوقلو در نسبیت خاص
صورت پارادوکس[ویرایش]
فرض می‌کنیم الف و ب دو فرد دوقلوی همسان اند که ساعت‌های یکسانی دارند. ب یک سفر فضایی را با سرعت بالا (نزدیک به سرعت نور) شروع می‌کند در حالی که الف در خانه می‌ماند. الف به‌طور دائم ساعت ب را مشاهده می‌کند و می‌بیند که ساعت ب به علت اتساع زمان کند کار می‌کند. بالاخره ب به خانه بر می‌گردد. از آن جا که ساعت ب در این سفر کند کار کرده‌است، الف نتیجه می‌گیرد که ب در پایان این سفر از او جوان‌تر است؛ ولی فرض کنید که بخواهیم این وضعیت را از دیدگاه ب مورد مطالعه قرار دهیم. از آن جا که اتساع زمان فقط به حرکت نسبی بستگی دارد، در طول این سفر ب می‌بیند که ساعت الف کند کار می‌کند، و وقتی که سفر به پایان می‌رسد، ب نتیجه می‌گیرد که الف از او جوان تر است. بدیهی است که هر دو دوقلو نباید درست گفته باشند. آیا یکی از این دوقلوها حقیقتاً جوان تر است؟
راه حل[ویرایش]
نظریهٔ نسبیت خاص فقط برای بررسی دستگاه‌های مرجع لخت (دارای سرعت ثابت) پایه‌ریزی شده‌است. اگر در این سؤال هر دو برادر بدون شتاب، از هم دور شوند، این امکان وجود ندارد که دوباره یک دیگر را ملاقات کنند (با یک دیگر در یک مکان قرار بگیرند). پس یکی از آن‌ها باید سرعتش را تغییر بدهد و شتاب داشته باشد. شتاب داشتن نسبی نیست، یعنی هر کس نمی‌تواند ادعا کند که ساکن است و دیگری شتاب دارد. این فرق اساسی میان سرعت و شتاب، باعث می‌شود که نسبی بودن همه‌چیز در این مثال از بین برود. بدین ترتیب امکان بررسی این سؤال در نسبیت خاص نیست؛ اما با توجه به تحلیل نسبیت عام، ساعت کسی که شتاب گرفته‌است عقب می‌ماند؛ یعنی بازهٔ زمانی کوتاه تری را احساس می‌کند و جوان تر می‌ماند.[۱][۲]
پارادوکسِ تپه شن یا مویِ سر
یک دانه شن را در نظر بگیرید. مطمئناً این یک دانه یک تپه شن محسوب نمی‌شود. حالا فرض کنیم تعدادی دانه شن داریم که هنوز آن‌قدر زیاد نشده‌اند که تپه شن به حساب بیایند. اگر به این تعداد فقط یک دانه اضافه کنیم مطمئناً ناگهان یک تپه نخواهیم داشت. آنچه هست هنوز هم تپه شن نیست. پس هیچ تعدادی شن یک تپه شن نیست.
راه حل
این معضل به این دلیل پدید می‌آید که قواعدِ شفاف و دقیقِ منطقِ کلاسیک را به کلماتِ ذاتاً مبهمِ زبانِ طبیعی اعمال کرده‌ایم. حال یا باید بگوییم زبانِ انسان ایراد دارد و ابهام یک ضعف است، یا اصالت را به زبان داده و بگوییم زبان هرچه هست به همین صورت درست است، این منطقِ کلاسیک است که ایراد دارد. دراین‌صورت باید منطقی بسازیم که در آن گزاره‌ها بتوانند ابهام داشته باشند، یعنی گاهی نه صددرصد صادق و نه صددرصد کاذب باشند، بلکه ارزشی بینابین را اختیار کنند. به این نوع منطق منطقِ چندارزشی گفته می‌شود.
غار گواتامک
غار گواتامک یکی از غارهای بزرگ و ناشناخته در ارتفاعات کوه بیرک بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است و در جنوب شهرستان خاش قرار دارد.
مشخصات
از نظر مختصات جغرافیایی در «۲۷° ۳۱ ۵۸٫۴» شمالی و «۶۱° ۲۰ ۳٫۳» شرقی در ارتفاع ۱۷۱۲ متری واقع شده‌است. دهانه ورودی این غار به قطر حدود یک متر است. پس از ورود به داخل غار، وارد دالانی به عرض ۵/۱ و ارتفاع ۳ متر می‌شویم که هر چه جلوتر برویم عرض و ارتفاع بیشتر می‌شود تا جایی که در اواسط مسیر ارتفاع به حدود ۱۰ تا ۱۲ متر و عرض ۳۰ تا ۳۵ متر می‌رسد. انتهای این غار حدود ۱۰۰ متری به غاری کم عرض ولی طولانی در دل کوهستان ختم می‌شود اما از انتهای غار کسی خبر ندارد. جدا از رودخانه زیبای ایرندگان و کوهستان باشکوه بیرک غار بسیار جالبی است که ارزش دیدن را دارد.
سیل‌های ۲۰۱۱–۲۰۱۰ کوئینزلند
سیل‌های کوئینزلند در استرالیا مجموعه‌ای از سیلاب‌های شدید در این کشور بودند که از دسامبر سال ۲۰۱۱ میلادی شروع شدند و بخش بزرگی از این کشور را برای مدتی به زیر آب بردند و باعث تخلیه مناطق گسترده‌ای از استرالیا شد. بیشترین خسارت مربوط به این سیلاب‌ها متوجه ایالت کوئینزلند و مرکز آن، شهر بریزبین، بود. این رویداد حداقل ۷۰ شهر و ۲۰۰٬۰۰۰ انسان را تحت تأثیر قرار داد. گستردگی مناطق زیر آب به اندازه مجموع مساحت دو کشور فرانسه و آلمان روی هم بود.
با گسترش خرابی‌های سیلاب، خسارت وارده به اقتصاد و طبیعت استرالیا باعث از میان رفتن ۳۰ میلیارد دلار از تولید ناخالص ملی این کشور شد. از جمله مناطق صنعتی آسیب دیده توسط این رویداد می‌توان به کشتزارهای پنبه و گل آفتابگردان در کویینزلند اشاره کرد. این مجموعه از سیل‌ها تا روز ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ باعث کشته شدن حداقل ۳۱ تن و ناپدید شدن ۴۰ تن شدند و در پی آن‌ها نیز سیلاب‌های سال ۲۰۱۱ ایالت ویکتوریا باعث به زیر آب رفتن بخش‌های گسترده دیگری از استرالیا شد.
توفان یاسی
در فوریه سال ۲۰۱۱ منطقه کوئینزلند شاهد شدیدترین توفان تاریخ خود بود که به نام توفان یاسی شناخته شد. شدت این توفان به حدی بود که فرماندار ایالت کوئینزلند این سامانه هوایی را «فاجعه بارترین توفانی» که این ایالت تاکنون به خود دیده توصیف کرد. باد و سیل‌های پدید آمده توسط این توفان باعث خسارت‌های بی‌سابقه در منطقه شد.
ان‌تی‌اف‌اس-۳جی
ان‌تی‌اف‌اس-۳جی یک پیاده‌سازی متن‌باز و چند سکویی از سیستم فایل ان‌تی‌اف‌اس مایکروسافت ویندوز است که از قابلیت خواندن و نوشتن اطلاعات پشتیبانی می‌کند. ان‌تی‌اف‌اس-۳جی اغلب از رابط سیستم فایل فیوز استفاده می‌کند و بدین ترتیب، می‌تواند بدون تغییر بر روی سیستم‌عامل‌های زیادی اجرا شود. ان‌تی‌اف‌اس-۳جی در حال حاضر بر روی سیستم‌عامل‌های مختلفی نظیر لینوکس، نت‌بی‌اس‌دی، اوپن‌سولاریس، بی‌اواس، کیوان‌اکس، واین‌سی‌ئی، هایکو، مینیکس، مک اواس ده و ... اجرا می‌شود. این برنامه یا تحت پروانه نرم‌افزاری جی‌پی‌ال یا تحت یک پروانه نرم‌افزاری انحصاری منتشر می‌شود. ان‌تی‌اف‌اس-۳جی توسط یکی از توسعه‌دهندگان ان‌تی‌اف‌اس لینوکس به نام Szabolcs Szakacsits در ژوئیه سال ۲۰۰۶ معرفی شد. اولین نسخه پایدار آن، ۱٫۰ بود که در 2007-02-21 منتشر شد. توسعه‌دهندگان ان‌تی‌اف‌اس-۳جی، بعدها شرکتی به نام تاکسرا را تأسیس کردند تا آن را بیشتر توسعه دهند. نسخه‌ای که توسط این شرکت تولید می‌شود، تحت یک پروانه انحصاری عرضه می‌شود و نرم‌افزار آزاد نیست. ان‌تی‌اف‌اس-۳جی تمام عملیات‌های مربوط به خواندن و نوشتن فایل‌ها را پشتیبانی می‌کند. می‌توان فایل‌هایی با هر اندازه دلخواه ایجاد کرد، ویرایش کرد، تغییر نام داد، پاک کرد، انتقال داد یا ... . قابلیت فشرده‌سازی در پس زمینه هم توسط ان‌تی‌اف‌اس-۳جی پشتیبانی می‌شود. به کمک این قابلیت، فایل‌ها مستقیماً به صورت فشرده بر روی دیسک نوشته می‌شوند و در هنگام خواندن هم به صورت خودکار و مستقیم از حالت فشرده خارج می‌شوند. با این حال، ان‌تی‌اف‌اس-۳جی هنوز هم از قابلیت رمزنگاری پشتیبانی نمی‌کند. همچنین قابلیت ویرایش کردن مجوزهای دسترسی به فایل‌ها و همچنین لیست‌های کنترل دسترسی هم پشتیبانی می‌شوند. پارتیشن‌های ان‌تی‌اف‌اس با استفاده از رابط فایل‌سیستم در فضای کاربری (فیوز) مونت می‌شوند. بر طبق صفحه راهنمای این برنامه، پیوند نمادین و پیوند سخت هم پشتیبانی می‌شوند. ان‌تی‌اف‌اس-۳جی از قابلیت ژورنالینگ به شکل ناقص پشتیبانی می‌کند و اگر برای رایانه اتفاق غیر منتظرانه‌ای رخ دهد و باعث شود فایل‌سیستم در وضعیت نامناسبی قرار گیرد (همانند قطع شدن برق در حین کار با رایانه)، می‌توان فایل‌سیستم را تعمیر کرد.
آقاخان
تاکنون چهار تن از امامان اسماعیلیه عنوان آقاخان داشته‌اند:
در دوران پادشاهی محمدرضا شاه پهلوی در اسناد و مجالس رسمی ایران به آقاخان با عنوان والاحضرت (که مخصوص خانواده سلطنتی بود) خطاب می‌شد.
آقا خان چهارم، که در ایران به «پرنس کریم آقاخان» معروف است، بنیان‌گذار شبکه توسعه آقاخان است که برای گسترش آموزش و بهبود وضع زندگی در برخی کشورهای جهان مانند کشورهای افریقای شرق، هندوستان، پاکستان و کشورهای آسیای مرکزی کار می‌کند. شبکه توسعه آقاخان زیرمجموعهٔ امامت اسماعیلی و متشکل از چندین نهاد همکار متشکل از مرکز جهانی کثرت‌گرایی، خدمات تعلیمی آقاخان، خدمات صحی آقاخان، ادارهٔ خدمات بشردوستانه فوکس، اداره آقاخان برای اسکان و … می‌باشد. جایزه معماری آقاخان و جایزه موسیقی آقاخان از جوایز معروف در زمینه معماری و موسیقی است
جستارهای وابسته
خلافت فاطمیان
آقاخان
کاخ آقاخان
آقاخان اول
آقاخان دوم
آقاخان سوم
آقاخان چهارم
شبکه توسعه آقاخان
اسماعیلیه
شیعه
انجمن اسماعیلی
آتشفشان ایپالا
آتشفشان ایپالا یا ولکان دِه ایپالا آتشفشان چینه‌ای کوچکی به ارتفاع ۱۶۵۰ متر واقع در منطقه‌ای موسوم به اورینته در شرق گواتمالاست. این آتشفشان مرده تقریباً تمامی عرض فروزمین ایپالا را در برگرفته و بلندایش به ۷۵۰ متر بالاتر از کف آن می‌رسد. . قطر دهانهٔ آتشفشان ایپالا یک کیلومتر است و در عمق ۱۵۰ متری از دیواره‌های آن دریاچه‌ای موسوم به دریاچه ایپالا واقع گردیده که ۱۴۹۲ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. مخروط انگلی و برجستهٔ مونته ریکو نیز در دامنهٔ جنوبی ایپالا واقع شده‌است.
آتشفشان ایپالا در منطقه‌ای گرم با آب و هوایی مرطوب و نیمه‌گرمسیری قرار دارد و پوشش گیاهی آن بیشتر از درختان کاج، بلوط، سدر و سیبا تشکیل شده‌است. همچنین مطالعات انجام‌گرفته بیانگر وجود ۳۷ گونه درخت و ۱۶ نوع درختچه در این منطقه است و جنگلی ابری به مساحت ۱۲۱٬۵ هکتار اطراف دهانهٔ ایپالا را پوشانده است. این جنگل در تمامی سال مرطوب بوده و رویشگاه مناسبی برای انواع سرخس و ارکیده به‌شمار می‌رود.
آخرین فوران آتشفشان ایپالا بنا بر نوشته‌های دیاز در سال ۱۸۶۵ و در فاصلهٔ ۲۴ ژانویه تا ژوئن آن سال روی داد اما از آنجا که او از هیچ منبعی در اینباره نام نبرده است ادعای او به‌نظر غیر محتمل می‌رسد. از همین روی تاریخ آخرین فوران ایپالا را نامشخص در نظر می‌گیرند.
مقدونیه
مقدونیه می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیبای
شهر سیبای در کشور روسیه و در جمهوری باشقیرستان واقع شده‌است.
قطعنامه ۲۰۵۰ شورای امنیت
قطعنامهٔ ۲۰۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تمدید تحریم‌ها علیه کره شمالی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
طاووسی
طاووسی نام یک طایفه از تیره باقلاییان است.
امانگاه چمن بید
امانگاه چمن بید (Çemenebit Sanctuary) یک منطقه حفاظت‌شده در ترکمنستان است. این امانگاه بخشی است از منطقه حفاظت‌شده دولتی بادخیز است.
دهستان دربند
دهستان دربند نام دهستانی در بخش جلگه سنخواست شهرستان جاجرم، استان خراسان شمالی در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۳۰ نفر (۸۳۹ خانوار) بوده‌است.
توفت، کمبریج‌شر
توفت (به انگلیسی: Toft) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در کمبریج‌شر جنوبی واقع شده‌است. توفت ۵۰۳ نفر جمعیت دارد.
عمر مختار
عُمر مُختار (نام کامل به عُمَر الْمُخْتَار مُحَمَّد بِن فَرْحَات الْمَنِفِی) معلم قرآن و فرمانده مبارزات مردمی لیبی در برابر نیروهای ایتالیایی در سال ۱۹۳۱ بود. او پس از شکست در آخرین نبرد مردم لیبی، توسط ارتش ایتالیا دستگیر و در دادگاه‌نظامی و در شهر سلوق درمقابل طرفداران خودش به دار آویخته شد.
عُمَر مختار در دهکدهٔ کوچک زانزور در نزدیکی طبرق در برقه شرقی لیبی متولد شد. او از سال ۱۹۱۲ به‌مدت ۲۰ سال مقاومت ملی مردم لیبی را علیه استعمارگران ایتالیایی سازمان‌دهی نمود. در لیبی از وی به عنوان «قهرمان ملی» یاد می‌شود. وی مدتی رهبر طریقت سنوسیه بود.
پس از اعدام، بسیاری از افراد به تحسین او پرداختند. این خبر که او برای کشور و دین خودش، لیبی و اسلام می‌جنگد، توجه بسیاری از مسلمانان و اعرابی که آن زمان درگیر جنگ و محاربه با حکومت‌های اروپایی بودند را جلب کرد. همچنین سر وی بر روی چوبه دار، همدلی افراد بسیاری را از شرق و غرب جهان را برانگیخت و تعدادی از شاعران مشهور از اعدام وی ابراز تأسف کردند. در سال ۱۹۸۱ در فیلمی با عنوان «شیرِ صحرا» به کارگردانی مصطفی عقاد، به شخصیت وی پرداخته شد که در آن آنتونی کوئین، بازیگر مکزیکی_آمریکایی، نقش عمر مختار را ایفا کرد.
اصل و نسب عمر المختار
عُمَر مُختار مُحَمَّد فَرَحات اَبی‌ریدان مُحَمَّد مُؤمِن بوهَدیمه عَبدُالله عَبدِ مَناف بنِ مُحسِن بنِ حَسَن بنِ عَکرَمة بنِ الوَتّاج بنِ سُفیان بنِ خالِد بنِ الجُوشافی بنِ طاهِر بنِ الاَرقَعِ بن سَعید بنِ عُوَیدَة بنِ الجارِح بن خافی (معروف به بِالعُروَه) بن هاشِم بن مَناف بزرگ، از بزرگان قبایل قریش بود.
او از عشیره فَرَحات از قبیله بُریدان بود. این قبیله عضوی از قبیله المَنَفه یا المَنیف هستند که به قبایل بَنی‌مَناف بن هِلال بن عامر برمی‌گردند. آنها از اولین قبایل هِلالی هستند که وارد برقه شده‌اند. همچنین مادر او نیز عایِشه بنت مُحارِب بود.
اوایل زندگی
عُمر مختار در سال ۱۸۵۸ در زاویات جنزور در نزدیکی طبرق در ناحیه برقه (واقع در شمال شرق لیبی امروزی) متولدشد. این منطقه در آن دوران جزیی از قلمرو امپراتوری عثمانی و تحت سلطه اِدریسَ السِّنوسی، رهبر قبیلهٔ سنوسی، از طوایف مهم لیبی بود.
عمر مختار پدر خود را در همان دوران کودکی از دست داد. پدرش که در راه سفر به شهر مکه برای حج تمتع بیمار شده بود، از همدم خود احمد الغریانی (برادر زاویات جنزور) خواست که به برادرش اعلام کند که بزرگ کردن دو پسرش، عمر و محمد را به او سپرده‌است. احمد الغریانی پس از بازگشت از حج، بلافاصله نزد برادرش حسین، رهبر سیاسی و مذهبی در برقه یا کیرنایکا (انگلیسی: Cyrenaica) رفت و ماجرا را برای او توضیح داد. حسین بدون هیچگونه تردیدی درخواست را قبول کرده و سرپرستی آن دو را بر عهده گرفت.
عمر مختار آموزش ابتدایی خود را در مسجد محلی گذراند و سپس به مدت هشت سال مشغول به تحصیل در دانشگاه سنوسی (انگلیسی: Senussi) در الجغوب شد، که مقر جنبش سنوسی بود. و اسمش را برای تعلیم قرآن و شریعت، در مدرسهٔ دینی زاویات ثبت کرد. سپس عمر مختار برای تکمیل مراحل تحصیلی، به‌مدت هشت سال به دانشگاه سنوسی واقع در الجغبوب رفت.
عمر مختار به سبب مطالعات و مباحثاتش با افراد مختلف، اطلاعات بسیار وسیعی از محیط اطراف خود داشت. از شناخت مسیرهای صحرایی از ناحیهٔ برقه به مصر، سودان، چاد و… گرفته تا شناخت خواص گیاهان محلی، سلسله مراتب طوایفی و نیز نحوه نشانه‌گذاری طوایف بر روی دام‌های خود. او یتیمی بود که مردم را به مهربانی و خواندن قرآن تشویق می‌کرد و در زمینهٔ مباحث دینی متخصص و از ساختار اجتماعی قبایل و جامعه‌اش مطلع بود؛ به همین دلیل وی به‌عنوان میانجی برای حل مشکلات و درگیری‌های بین قبیله‌ای انتخاب شد. او در دوران حضورش در الجغبوب، رابطهٔ محکمی با جنبش سنوسی‌ها برقرار کرد. در سال ۱۸۹۵، همراه با المهدی سنوسی به الکفرة و یک بار دیگر به کارو در غرب سودان سفر کرد که در آنجا از وی به عنوان زاویة عین کلک یاد شد. در سال ۱۸۹۹ همراه با دیگر سنوسی‌ها برای کمک به ربیح الزبیر (انگلیسی: Rabih Az-Zubayre) در مقاومت در برابر فرانسوی‌ها به چاد فرستاده‌شد.
مبارزه با ایتالیایی‌ها
در اکتبر سال ۱۹۱۱، ایتالیا به امپراتوری عثمانی اعلان جنگ داد. در ۱۹ اکتبر مصادف با چهارم شوال سال ۱۳۲۹ هجری قمری، نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا (به ایتالیایی: Regia Marina) تحت فرماندهی آدمیرال لوئیجی فاراولی به سواحل لیبی رسید. آن‌ها نیروهای خود را در شهر ساحلی بنغازی، شمال سورنائیکا مستقر کردند. در همین زمان عمر مختار در دیدار از سنوسی‌ها در شهر کوفر در قلب کویر بود، و هنگامی که از آنجا بازگشت در مسیر خود به واحه گالو منتقل شد و در آن خبر نزول ایتالیایی‌ها را شنید، بنابراین او به سرعت به زاویات القصور بازگشت تا افراد خود را از قبایل ابائید و هزاره با خود همراه کند. در ابتدا عمر مختار اردوگاه ویژه‌ای برای وی در منطقه الخاروبا تأسیس کرد، سپس از آنجا به الرجمه منتقل شد، جایی که او و مبارزانی که با او بودند به ارتش عثمانی پیوستند و سرانجام به بنینا، حدود ۲۰ کیلومتری جنوب بنغازی پیوستند و در آنجا به بسیاری از مبارزان دیگر پیوستند و اردوگاه به پایگاه خود برای ترک و تغییر مکان تبدیل شد. دائماً در نیروهای ایتالیایی. عُمر مختار در این مرحله از زندگی خود با محمد الاخدار الیساوی همراه بود، وی روایت کرد که در طول جنگ السالوی در سال ۱۹۱۱، مبارزان لیبیایی - در حالی که با ایتالیایی‌ها می‌جنگیدند - به یک مزرعه کشاورزی رفتند تا در آن پنهان شوند، و به محض رسیدن آنها، سربازان ایتالیایی شروع به شلیک گلوله‌های سنگین در جهت کردند. میدان برای کشتن آنها بود، و در حالی که آنها در این شرایط بودند، گودالی کم در مزرعه پیدا کردند، و آنها به عُمر مختار توصیه کردند که برای پوشاندن گلوله‌ها در آن وارد شود، اما او به شدت امتناع ورزید، بنابراین او را بر خلاف میل خود تحت فشار قرار دادند و داخل آن آوردند، و او در تمام مدت جنگ تلاش می‌کرد تا از آن خارج شود در حالی که آنها با زور مانع او شدند.
در سال ۱۹۱۲، جنگ‌های بالکان آغاز شد، امپراتوری عثمانی مجبور به انعقاد پیمان صلح با ایتالیا شد و آن را در ماه نوامبر در لوزان امضا کرد، و در نتیجه، فرمانده نیروهای عثمانی که با ایتالیایی‌ها می‌جنگیدند - عزیز بیگ الماسری - مجبور به عقب‌نشینی به آستانه شد و او ارتش عثمانی منظم را در سیرنائیکا با خود عقب کشید، ۴۰۰ سرباز این عقب‌نشینی - علی‌رغم ضرورت آن با توجه به شرایط صلح - خشم جنگجویان را برانگیخت، بنابراین آنها بر سربازان عثمانی اصرار داشتند که اسلحه‌های خود را به آنها بدهند (که با شرایط صلح مغایرت دارد)، بنابراین آنها نپذیرفتند، و هنگامی که جنگجویان ناامید شدند، آنها به سمت عثمانی تیراندازی کردند و جنگی درگرفت که هر دو طرف تلفات زیادی دادند. اوضاع بدتر شد، عمر مختار برای حل و فصل درگیری اعزام شد، بنابراین او درگیر مبارزان شد و موفق شد آنها را ترغیب به بازگشت کند و ایده جنگ با عثمانی را کنار بگذارد. عمر مختار تا زمان ورود احمد الشریف سنوسی به درنا در ماه مه سال ۱۹۱۳ مطابق با جمادا الاخیرا در سال ۱۳۳۱ هجری قمری فرماندهی نبرد با ایتالیایی‌ها را به‌طور کامل در سورینایکا حفظ کرد، بنابراین وی فرماندهی را به دست گرفت و عمر مختار کمک بزرگی به او کرد. با این حال، احمد الشریف مهاجرت کرد و سیرنائیکا را ترک کرد و شاهزاده محمد ادریس ال سنوسی فرماندهی را از او گرفت.