cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تبعیض زبانی
در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی، زبان‌شناسی به نام «Tove Skutnabb-Kangas» ایده تبعیض مبتنی بر زبان را به عنوان «linguicism» را پایه گذاشت. «linguicism» به عنوان "ایدئولوژی‌ها و ساختارهایی که برای مشروعیت بخشیدن، اعمال، و بازتولید تقسیم نابرابر قدرت و منابع (هم مادی و هم منابع غیر مادی)" استفاده می‌شود و بین گروه‌هایی که بر اساس زبان شکل گرفته‌اند تعریف می‌شوند. اگرچه نام‌های مختلفی برای این نوع تبعیض داده شده‌است، اما همه آنها تعریف یکسانی دارند. همچنین مهم است که توجه داشته باشیم که تبعیض زبانی از نظر فرهنگی و اجتماعی به دلیل ترجیح یک استفاده از زبان بر دیگران تعیین می‌شود.
مارشال مک‌لوهان
کودکی و نوجوانی
هربرت مارشال مک لوهان، فرزند السی نائومی و هربرت ارنست مک لوهان، در ایالت ادمونتون آلبرتا به دنیا آمد. برادرش موریس دو سال از او کوچکتر بود. «مارشال» از نام خانوادگی مادربزرگ مادری‌اش گرفته شده بود. والدین او هر دو در کانادا متولد شده بودند. مادر او یک معلم تعمید دهنده بود و بعد از آن به حرفه بازیگری پرداخت. پدرش یک متدیست مذهبی بود و در ادمونتون معاملات ملکی انجام می‌داد. هنگامی که جنگ جهانی اول شروع شد، پدر مک‌لوهان ورشکسته شد و به ارتش کانادا پیوست و پس از یک سال خدمت، به آنفلوانزا مبتلا شد و به دور از جبههٔ جنگ، در کانادا ماند. هنگامی که پدرش از ارتش مرخص شد، خانوادهٔ مک لوهان به وینیپگ منیتوبا نقل مکان کردند. جایی که مارشال بزرگ شد و به مدرسه رفت. ابتدا به مدرسه فنی کلوین رفت و سپس در سال ۱۹۲۸ در دانشگاه منیتوبا نام‌نویسی کرد.
تبعیض زبانی
محققان نقش امپریالیسم زبانی را در زبان‌شناسی تحلیل کرده‌اند، و برخی ادعا می‌کنند که گویشوران زبان‌های مسلط و غالب به سمت تبعیض علیه گویشوران دیگر زبان‌های روی می‌آورند، این در حالی که افراد دارای زبان مسلط با تکیه بر فقط یک زبان، باعث ضرر به خود از لحاظ زبانی می‌شوند. به گفته محقق کارولین مک کینلی «Carolyn McKinley»، این پدیده بیشتر در آفریقا وجود دارد، جایی که اکثریت مردم بهزبان‌های اروپایی که در دوران استعمار معرفی شده بودند صحبت می‌کنند. همچنین از کشورهای آفریقایی یاد می‌شود که به جای زبان‌های بومی، زبان‌های اروپایی را به عنوان رسانه اصلی آموزش ایجاد می‌کنند. گزارش‌های یونسکو اشاره کرده‌اند که از لحاظ تاریخی این تنها به نفع طبقه فرادست آفریقا بوده‌است و اکثریت جمعیت آفریقا که سطح متفاوتی از تسلط به زبان‌های اروپایی رایج در سراسر این قاره را دارند، دچار زیان شده‌اند. محققان همچنین به تأثیر تسلط زبانی زبان انگلیسی بر رشته تحصیلی اشاره کرده‌اند. آنا ویرزبیکا «Anna Wierzbicka»، محقق، رشته‌هایی مانند علوم اجتماعی و علوم انسانی باور دارد که این رشته‌های دانشگاهی، «در چارچوب مفهومی مبتنی بر زبان انگلیسی قفل شده‌اند» و این چارچوب مانع از دستیابی دانشگاهیان به یک «دیدگاه جهانی تر و مستقل از فرهنگ» می‌شود.
مارشال مک‌لوهان
تحصیل در دانشگاه منیتوبا
مک‌لوهان در رشتهٔ مهندسی منیتوبا مشغول به تحصیل می‌شود اما پس از یک سال به هنر تغییر رشته می‌دهد و با کسب مدال طلای دانشگاه علوم و هنر، کارشناسی خود را در سال ۱۹۳۳ در رشته هنر می‌گیرد. او در سال ۱۹۳۴ کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ زبان انگلیسی از همین دانشگاه کسب کرد.
پیوستن به مذهب کاتولیک
در دانشگاه منیتوبا بود که مک‌لوهان به کشمکش درونی خود با مذهب پی برد و به ادبیات روی آورد تا اشتیاق شدید روح خود به حقیقت و زیبایی را ارضا کند که بعدها از این مرحله به‌عنوان ندانم‌گرایی (Agnosticism) یاد کرد.
او در سال ۱۹۳۷ حین مطالعه درس‌های سه‌گانه (دستور زبان –منطق و معانی بیان) در کمبریج با خواندن مطالب جی. کی. چسترتون به سوی گرایش نهایی به کاتولیک قدم برداشت. شاید همین نگرش و اندیشهٔ مذهبی بود که از او فردی طبیعت‌گرا ساخت که با تکنولوژی و مدرنیته در تعارض بود. مک‌لوهان در سال ۱۹۳۵ به مادرش اینچنین نوشت: «اگر با چسترتون برخورد نکرده بودم، شاید حداقل برای سال‌های سال تجاهل‌گرا باقی می‌ماندم». مک لوهان در پایان مارس ۱۹۳۷ فرایند تدریجی اما جامع تغییر مذهب خود را کامل کرد و رسماً مذهب کلیسای کاتولیک رم را پذیرفت. پدرش پس از مشورت با یک کشیش تصمیم او را برای تغییر مذهب پذیرفت اما مادرش احساس می‌کرد که این تغییر مذهب به حرفهٔ پسرش لطمه خواهد زد و تسلی نمی‌یافت. مک‌لوهان در تمام طول زندگی فرد دینداری بود ولی مسئلهٔ مذهب را موضوعی خصوصی می‌دانست. او در طول عمر خود به عدد سه علاقهٔ خاصی داشت: مثل درس‌های سه‌گانه، سه‌گانگی (تثلیث) و گاهی می‌گفت که مریم مقدس از لحاظ فکری او را هدایت کرده‌است.
تحصیل در انگلستان
او علاقه داشت که تحصیل خود را در دانشگاه آکسفورد ادامه دهد، با این حال نتوانست بورس تحصیلی رودز را برای ورود به آکسفورد حفظ کند و در دانشگاه کمبریج پذیرفته شد. اگر چه مک‌لوهان قبلاً یک مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه منیتوبا داشت اما کمبریج از او خواست که به عنوان یک داوطلب وابسته با تحصیلات غیر دانشگاهی ثبت نام کند و به جای سه سال، یک سال برای گرفتن مدرک کارشناسی درس بخواند تا بتواند وارد دوره‌های دکتری شود. او بالأخره در پاییز ۱۹۳۴ به عنوان دانشجوی مهمان وارد کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج شد. تحصیل در این دانشگاه یکی از نقاط عطف در زندگی مک‌لوهان بود چرا که در آنجا زیر نظر آی.ای. ریچاردز و ریموند لی ویس  مطالعات خود را شروع کرد و پس از مدتی تحت تأثیر مکتب ادبی نقد نو  قرار گرفت. بر اساس اندیشهٔ سال‌های پیش، به علت تأکید بر «تعلیم و ادراک» و برخی مفاهیم مانند نظریهٔ پیش‌خوراند ریچاردز، او به استادانی از دانشگاه نسبت داده شد که بر مسیر کارهای بعدی‌اش تأثیر گذاشت. این مطالعات زیربنای مهمی را برای نظریه‌های بعدی او دربارهٔ اشکال مختلف تکنولوژی ایجاد کرد. او مدرک لازم را در سال ۱۹۳۶ از کمبریج گرفت و وارد برنامهٔ فارغ‌التحصیلی آن‌ها شد.
اوایل کار و ازدواج
مک‌لوهان به دلیل نیافتن شغل مناسب در کانادا، برای سال تحصیلی ۳۷–۱۹۳۶ به عنوان دستیار استاد در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن مشغول کار شد.
او در ادامه فعالیت‌های کاری‌اش، در سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۴ به تدریس زبان انگلیسی در دانشگاه سنت لوئیس پرداخت (البته برای یک سال ۱۹۳۹–۱۹۴۰ که به علت برگشت به کمبریج این روند متوقف شد). مک‌لوهان در سنت لوئیس درس‌هایی را دربارهٔ ویلیام شکسپیر تدریس می‌کرد و استاد راهنما، دوست و همراه والتر جی. آونگ (Walter J. Ong) بود؛ کسی که بعدها تبدیل به یکی از صاحب‌نظران بنام عرصه ارتباطات و تکنولوژی شد و رسالهٔ دکترایش را در زمینه موضوعی که مک لوهان توجهش را به آن جلب کرده بود، نوشت.
در سنت لوئیس، مک‌لوهان همسر آینده‌اش را هم ملاقات کرد و در ۴ اوت ۱۹۳۹ با کورین وئیس (۱۹۱۲–۲۰۰۸) که یک معلم و بازیگر از اهالی فورت ورث تگزاس بود، ازدواج کرد. آن‌ها سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰ را با یکدیگر در کمبریج گذراندند، جایی که مک‌لوهان مدرک کارشناسی ارشد خود را گرفت (در ژانویه ۱۹۴۰) و کار بر روی رسالهٔ دکترای خود دربارهٔ توماس ناش (Thomas Nash) و هنر کلامی را آغاز کرد. مارشال و کورین مک‌لوهان ۶ فرزند داشتند: اریک، ماری و ترزای دوقلو، استفانی، الیزابت و مایکل. مخارج زیاد یک خانوادهٔ بزرگ، سرانجام مک‌لوهان را به سمت کارهای تبلیغاتی و پذیرش مشاوره و گفتگوهایی پی‌درپی برای شرکت‌های بزرگ از جمله آی‌بی‌ام و ای‌تی اند تی سوق داد.
دکتری
هنگامی که مک‌لوهان در انگلستان بود، جنگ جهانی دوم در اروپا آغاز شده‌بود و به همین سبب، اجازهٔ کامل کردن و ارائهٔ رسالهٔ خود را در آمریکا، بدون نیاز به برگشت به کمبریج برای دفاع شفاهی گرفت و راهی آمریکا شد.
در سال ۱۹۴۰، مک‌لوهان و همسرش به سنت لوئیس برگشتند و با ادامهٔ تدریس در دانشگاه، زندگی خانوادگی خود را آغاز کردند.
آشنایی با هارولد اینیس
مک‌لوهان در سال ۱۹۴۶ به تورنتو رفت و به استادان کالج سنت میشل که یکی از کالج‌های کاتولیک دانشگاه تورنتو است پیوست، جایی که هیو کنر یکی از دانشجویان او بود. در همان‌جا بود که مک‌لوهان با هارولد اینیس ، اقتصاددان و محقق ارتباطات کانادایی، که از همکارانش بود آشنا شد؛ فردی که تأثیر زیادی بر کارها و اندیشه‌های مک‌لوهان گذاشت و این تأثیر در نگارش کتاب کهکشان گوتنبرگ بروز پیدا کرد. مک‌لوهان در سال ۱۹۴۶ اینچنین نوشت: «خوشوقت می‌شوم وقتی که به کتاب خود «کهکشان گوتنبرگ» به عنوان شرحی بر مشاهدات اینیس دربارهٔ بحث دستاوردهای روانی اجتماعی: اول نوشتن و سپس چاپ؛ می‌نگرم». مک‌لوهان وقتی دید اینیس یکی از کتاب‌های او را به عنوان منبع درسی برای دانشجویان سال چهارم اقتصاد معرفی کرده شگفت زده شد.
اینیس به همراه مک‌لوهان، پیدایش تلویزیون را راه حل مناسبی برای بازگشت تعادل، مشارکت و نقطهٔ عطفی جهت جلوگیری از میهن‌شیفتگی می‌دانست.
یکی از دلایل اهمیت مک‌لوهان این است که او زمانی نظریات خود را اعلام کرد که نگرش‌های فرهنگ‌گرایانه و پارادایم اثرات محدود در اوج قدرت خود بودند و اینیس هم بااین‌که کم‌تر با فرهنگ‌گرایان درگیر بود، در همین فضا و علیه آن می‌نوشت.
کارهای بعدی و شهرت
در اوایل دههٔ ۱۹۵۰، مک‌لوهان سمینارهای ارتباطات و فرهنگ را در دانشگاه تورنتو با بودجه بنیاد فورد آغاز کرد. با افزایش اعتبارش، پیشنهادهای بیشتری را از دانشگاه‌های مختلف دریافت کرد و دانشگاه تورنتو برای حفظ او، مرکز فرهنگ و تکنولوژی را در سال ۱۹۶۳ تأسیس کرد.
او در دههٔ ۵۰ میلادی، اولین اثر مهم خود یعنی عروس مکانیکی (۱۹۵۱) را منتشر کرد که در آن تأثیر تبلیغات بر جامعه و فرهنگ را بررسی می‌کرد و همچنین به همراه ادموند کارپنتر نشریه‌ای مهم به نام «کاوش» را منتشر کردند. او در نامه‌ای که در تاریخ ۳۱ می ۱۹۵۳ به والتر آونگ نوشته، اطلاع داده‌است که از طرف بنیاد فورد اعانه‌ای دو ساله به مبلغ ۴۳ هزار دلار دریافت کرده تا یک پروژه ارتباطی در دانشگاه تورنتو بر پا کند که استادان دانشگاهی با نظم و هماهنگی متفاوت در آن شرکت می‌کنند و این امر باعث ایجاد مجله شد. مک‌لوهان به همراه هارولد اینیس، اریک ای هاولوک، نورتروپ فرای و کارپنتر به عنوان افراد برجستهٔ مدرسهٔ نظریه‌های ارتباطات تورنتو شناخته شده‌اند. در طول این دوره، مک‌لوهان بر تز دکترای نویسندهٔ نوگرا «شیلا واتسون» دربارهٔ ویندهام لوئیس (به زبان انگلیسی: Percy Wyndham Lewis) نظارت می‌کرد.
دانشگاه تورنتو به امید جلوگیری از انتقال وی به مؤسسه‌ای دیگر، مرکز فرهنگ و فناوری (CCT) را در سال ۱۹۶۳ ایجاد کرد؛ و او تا سال ۱۹۷۹ در آنجا ماند و بیشتر این مدت را به عنوان رئیس مرکز سپری کرد. او برای کرسی استادی آلبرت شوایتزر در علوم انسانی فراخوانده شد و یک سال را (۶۸–۱۹۶۷) در دانشگاه فوردهام نیویورک گذراند. در فوردهام تشخیص داده شد به تومور مغزی خوش‌خیم مبتلا شده که درمان موفقیت‌آمیزی داشت. سپس به تورنتو بازگشت؛ جایی که بقیهٔ عمر را در دانشگاهش به تدریس پرداخت و در ویچوود پارک، منطقه‌ای روستایی محصور در تپه‌هایی که به مرکز شهر مشرف هستند، در همسایگی آناتول راپوپورت زندگی کرد. در سال ۱۹۷۰ مک‌لوهان به مقام (order of Canada)، یکی از نشان‌های ملی کانادا، رسید. او از آوریل تا می ۱۹۷۵ مهمان کرسی مک درموت در دانشگاه دالاس بود.
شاید مک‌لوهان تنها نظریه‌پرداز رسانه‌ای باشد که تبدیل به یک چهره مشهور شده‌است. او در زمان اوج شهرتش نقش خودش را در سکانس یکی از فیلم‌های برنده اسکار وودی آلن به نام آنی هال (۱۹۷۷) بازی کرد. یک بحث آکادمیک پرشکوه با آلن در صف سینما که با این جملهٔ ناگهانی مک‌لوهان: " تو هیچ چیز دربارهٔ آثار من نمی‌دانی …" به سکوت می‌انجامد. این یکی از پرکاربردترین عباراتی بود که مک‌لوهان دربارهٔ و در جواب کسانی که با او مخالفت می‌کردند، می‌گفت.
مرگ
در سپتامبر ۱۹۷۹، مک‌لوهان دچار سکتهٔ مغزی شد که توانایی صحبت کردن او را تحت تأثیر قرار داد. مدت کوتاهی پس از آن دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه تورنتو تلاش کرد تا مرکز تحقیقات وی را تعطیل کند، اما اعتراض‌های اساسی، به ویژه توسط وودی آلن مانع شد. مک‌لوهان هرگز به‌طور کامل از سکته مغزی بهبود نیافت و در ۳۱ دسامبر ۱۹۸۰، در خواب درگذشت. وی در قبرستان مقدس کراس در تورن‌هیل انتاریو در کانادا به خاک سپرده‌شد.
فعالیت‌های عمده
مک‌لوهان در طول سال‌های حضور در دانشگاه سنت لوئیس، به‌طور هم‌زمان بر دو پروژه کار می‌کرد: رساله دکترایش و دستنوشته‌ای که سرانجام با عنوان عروس مکانیکی: فرهنگ عامه انسان صنعتی در سال ۱۹۵۱ چاپ شد که منتخب مطالبی بود که او از پیش برای آن آماده کرده‌بود.
مک‌لوهان در نوشتن آثار بعدی‌اش، گاهی از مفاهیم لاتین درس‌های سه‌گانه استفاده می‌کرد تا بتواند تصویری منظم و سیستماتیک از دورهٔ زبانی خاصی درتاریخ فرهنگ غرب را بنمایاند. مک‌لوهان پیشنهاد می‌کند که به عنوان مثال، مشخصهٔ قرون وسطی تأکید بر مطالعهٔ رسمی منطق بود. او بیان می‌کند کلید پیشرفت که به رنسانس منجر شد در دوباره‌خوانی متون کهن نبود بلکه در تغییر جهت توجه از مطالعهٔ رسمی منطق، به بلاغت و زبان بود و باور داشت که این روند در مکتب نقد نو ریچاردز و لیویس با مثال نشان داده شده‌است.
تام وولف اظهار می‌کند که کارهای مک‌لوهان تأثیراتی پنهان از پیر تیلار دو شاردن Pierre Teilhard de Chardin، فیلسوف کاتولیک، گرفته‌است که نظراتش دربارهٔ ایده‌های مک‌لوهان مخصوصاً ایدهٔ تکامل تدریجی ذهن بشر بیشتر به «بیوسفر» نزدیک است. وولف بیان می‌کند که چون مک‌لوهان فکر می‌کرد وابستگی او به یک متخصص الهیات کاتولیک، گرچه دو شاردن که در فهرست ممنوعه کلیسای رم قرار داشت، ممکن است باعث شود روشنفکرانی که سعی در جذب آن‌ها داشت مطالبش را رد کنند و بنابراین در کتاب‌های منتشر شده‌اش همهٔ ارجاع‌ها به دو شاردن را حذف کرد، در حالیکه در باطن به این تأثیرها اعتراف داشت.
ایده‌ها و نظریات مهم
مک‌لوهان برخلاف بیشتر نظریه‌پردازان که آثار و دیدگاه‌هایشان خارج از دانشگاه خوانده نمی‌شود به عنوان دانشمندی که ادبیات را فراگرفته و جذب فناوری رسانه‌های جمعی شده بود، افکارش مورد توجه بسیاری از مردم قرار گرفت.
وی در برخی نوشته‌ها و جملات مشهورش از کارل مارکس الهام گرفته بود اما بخش عمده نظریه‌های خود را بر مبنای عقاید اینیس بنیان نهاد.
عقاید او در دههٔ ۱۹۷۰ به سرعت جذابیت خود را از دست داد و در دههٔ ۱۹۹۰، با بالا گرفتن بحث دربارهٔ جهانی‌شدن، دوباره جریان پیدا کرد.
مک‌لوهان معتقد بود فناوری‌های رسانه‌ای، امتداد انسان‌اند. بقیهٔ کارهای مک‌لوهان که تلاش می‌کند تا نشان دهد رسانه چگونه «بودن در جهان» ما را تعیین می‌کند، در واقع تلاش او برای ارائهٔ یک تحلیل پدیدارشناسانه از زندگی در «دهکدهٔ جهانی» و در کل فضاهای رسانه‌ای است که رسانه‌ها ایجاد می‌کنند.
کتاب‌ها
عروس مکانیکی: فرهنگ عامه انسان صنعتی، مطالعه‌ای پیشگام در زمینهٔ فرهنگ مردمی (فولکلور) مشهور است. علاقهٔ او به مطالعه انتقادی فرهنگ عامه تحت تأثیر کتاب «فرهنگ و محیط» نوشتهٔ ویندهام لوئیس (به زبان انگلیسی: Percy Wyndham Lewis)اف. آر. لوئیس و دنیس تامپسون که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد، شکل گرفت و عنوان عروس مکانیکی از یکی از قطعه‌های ادبی هنرمند دادائیست، مارسل دوشان ، گرفته شده‌است. مانند کتاب کهکشان گوتنبرگ، عروس مکانیکی از تعدادی مقاله تشکیل می‌شود که می‌توان با هر ترتیبی آن‌ها را خواند. مک لوهان این روش نوشتن کتاب را روش موزائیکی می‌نامید. هر مقاله با یک گفتار یا تبلیغ از یک مجله یا روزنامه شروع می‌شود و سپس مک‌لوهان آن را تحلیل و تفسیر می‌کند. آنالیزها نیز، از نظر زیبایی‌شناسی و هم از نظر مفهوم و دلالت متون و تصاویر و اشکال است.
در عروس مکانیکی، مک‌لوهان جهت توجه خود را به سمت آنالیز و تفسیر تعداد زیادی مثال از اقناع در فولکلور معاصر می‌چرخاند. این در واقع به صورت طبیعی دنبالهٔ کار پیشین او در زمینهٔ کارکرد منطق و معانی بیان درس‌های سه‌گانه کلاسیک در جهت اقناع بود. در این مرحله بود که توجه او به صورت چشمگیری به مطالعه تأثیر رسانه‌های ارتباطی بدون در نظر گرفتن محتوای آنها جلب شد.
مارشال مک‌لوهان و اریک مک‌لوهان
اریک مک‌لوهان ، فرزند مارشال مک‌لوهان است. مارشال و اریک مک‌لوهان با یکدیگر کتاب‌هایی را نوشتند و علاوه بر آن اریک مک‌لوهان در نگارش برخی کتاب‌های پدرش همکاری داشت.
آن دو به همراه نیل پستمن، در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۶۷ اصطلاح بوم‌شناسی رسانه‌ای را نوآوری کردند.
مک‌لوهان در اندیشه دیگران
نظراتی که مک‌لوهان مطرح کرد در زمان حیات و حتی پس از مرگ وی با موافقت یا انتقادهایی توسط سایر نظریه‌پردازان مواجه شد.
عقاید مک‌لوهان به خاطر جبرگرایی فناورانه‌شان مورد انتقاد بوده‌اند و بسیاری از منتقدان او را به ایمان آوردن به فناوری برای ایجاد تغییر اجتماعی در حالی که نیاز به اصلاح ساختار اجتماعی را نادیده می‌گیرد، متهم می‌کنند.
نمود دهکدهٔ جهانی مکلوهان در جامعهٔ اطلاعاتی مانوئل کاستلز
مهم‌ترین نقد به مک‌لوهان را نظریه پردازان حوزهٔ جامعهٔ اطلاعاتی داشته‌اند. یکی از نظریه‌پردازان جامعه اطلاعات، مانوئل کاستلز است. او در کتاب سه جلدی عصر اطلاعات در بحثی به تحول گذران تاریخ به سوی عصر اطلاعات اشاره می‌کند و از جامعهٔ شبکه‌ای می‌گوید. کاستلز در جایی اظهار می‌کند دهکدهٔ جهانی یک موضوع قدرتمند و قابل توجه در زمان خودش بود ولی با این حال یک پیش‌بینی کاملاً اشتباه بوده‌است و دیگر یک دهکده نیست، بلکه یک شبکهٔ جهانی است. او بیان می‌کند اگر رسانه‌ها به صورت جهانی به هم متصل شوند، دیگر نمی‌توان از دهکدهٔ جهانی گفت، بلکه افراد آگاه در کلبه‌های روستایی شخصی و پخش محلی هستند. در اصل، کاستلز از سویی به تبدیل شدن جوامع محلی به جوامع جهانی اشاره می‌کند و از طرفی دیگر جامعهٔ جهانی را به شکل بخش‌های کوچک و گوناگون معرفی می‌کند که با توجه به نیاز مخاطب شکل می‌گیرد. اما باز هم متأثر از مک‌لوهان، باور دارد موضوع اصلی در رابطه با جامعهٔ شبکه‌ای این نیست که چه چیزی گفته می‌شود، بلکه آنچه مهم است دسترسی به خود شبکه است. به عقیده او در کهکشان‌های مک‌لوهان ارتباطات به صورت یک سویه و در پایان به شکل دوسویه قابل بررسی بود، در حالیکه در جوامع، شبکه‌های ارتباطات چند سویه وجود دارد.
ژان بودریار: مک‌لوهان فرانسوی
بودریار ، نظریه‌پرداز پسامدرنیسم و پساساختارگرایی که در زمینهٔ موضوعات رسانه‌ای هم کارهایی داشته‌است که در برخی موارد به دیدگاه‌های مک‌لوهان شباهت ظاهری دارد و به عنوان مک‌لوهان فرانسوی نام گرفت. در اندیشهٔ او ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که با اطلاعات، پیام‌ها و نشانه‌های متعددی مواجهیم و افراد جدای از اینکه به محتوا و معنای پیام توجه داشته باشند، به دنبال سرگرمی و گذران وقت هستند. بودریار مخالف نظرات مک‌لوهان در این باره است که با گسترش فناوری‌های ارتباطی و رسانه‌ها، سطح درک و شناخت انسان‌ها نسبت به پدیده‌ها افزایش پیدا می‌کند و به این موضوع باور ندارد که رسانه‌ها آن‌گونه که مک‌لوهان در دهکدهٔ جهانی گفته‌است، تصویری شفاف و واضح از جهان ارائه می‌دهند. تأکید مک‌لوهان بر این جمله است که رسانه پیام است؛ در صورتی که بیشتر نظریه‌پردازان جامعه اطلاعات، به‌ویژه کاستلز و بودریار در برابر آن جملهٔ «پیام، رسانه است» را مطرح می‌کنند.
ارزیابی جاشوا میروویتز از آراء مک‌لوهان
جاشوا میروویتز ، استاد ارتباطات دانشگاه نیوهمپشر در دورهام است. او پس از مک‌لوهان نظریات وی را مورد ارزیابی و در برخی موارد نیز به گسترش آن‌ها پرداخت. میروویتز در بسیاری از موارد با مک‌لوهان هم‌نظر است. برای مثال باور دارد رسانه‌های الکترونیک به خصوص تلویزیون با توجه به پیامدهایی که در درازمدت ایجاد می‌کند، برای جامعه نیز اثرات مهمی دارند. اما او در مورد توازن حس‌ها و اینکه در هر دوره حسی برجسته می‌شود، تقریباً با مک‌لوهان مخالف است. وی می‌گوید این نظریه نمی‌تواند چگونگی اثرگذاری تلویزیون را بر مخاطبان به خوبی توجیه کند. میروویتز بیان می‌کند رسانه‌های الکترونیک با آوردن افراد متفاوت در یک مکان موجب ایجاد تداخل در نقش‌های گوناگونی شدند که قبلاً از یکدیگر قابل تفکیک بوده‌اند و همین تمییز آن‌ها را سخت کرده‌است.
چهارم بزرگ و پنجم کوچک
چهارم بزرگ و پنجم کوچک (Major fourth and minor fifth) در تئوری موسیقی فاصله چهارم بزرگ و پنجم کوچک، مقیاسی از ربع پرده بین فاصله چهارم افزوده و پنجم کاسته است.
چهارم بزرگ
مثال از نت دو: دو تا فا (چهارم درست)، دو تا «فا نیم دیز» (چهارم بزرگ) دو تا فا دیز (چهارم افزوده)
پنجم کوچک
پنجم کوچک فاصله ای بین پنجم درست (۷۰۰ سنت) و پنجم کاسته (۶۰۰ سنت) است. در نتیجه پنجم کوچک بر اساس کوک اعتدال مساوی، برابر با (۶۵۰ سنت) است.
مثال از نت دو: دو تا سل (پنجم درست)، دو تا «سل نیم بمل» (پنجم کوچک) دو تا سل بمل (پنجم کاسته)
حرمک (زاهدان)
حرمک (زاهدان)، روستایی که مرکز دهستان حرمک از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۴ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.
ساریجا نیونگ
ساریجا نیونگ (Saridjah Niung؛ March 26, 1908 – 1908:03:26, December 12, 1993) که همچنین به نام ابو ساد (Ibu Sud) یا خانم سود (Mrs. Soed) نیز شناخته می‌شود، یک موسیقی‌دان، نوازنده، معلم، گویندهٔ رادیو، نمایشنامه نویس و هنرمند طراح روی پارچه اهل اندونزی بود. او موسیقی‌هایی برای کودکان و همچنین سرودهای میهنی ساخته‌است. در طول سال‌های استعمار هلند، وی در مورد اشغال ژاپن و استقلال اندونزی موسیقی ساخت. او همچنین سرودهای میهنی اندونزیایی مانند "Tanah Airku" (سرزمین پدری من) و "Berkibarlah Benderaku" (در اهتزاز باد، پرچم من) را نوشت.
در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۷، گوگل ۱۰۹مین سالگرد تولد او را با تغییر گوگل دودل پاسداشت.
سن الوییس وینکل
سن الوییس وینکل (به لاتین: Sint-Eloois-Winkel) یک منطقهٔ مسکونی در بلژیک است که در لادوژم واقع شده‌است. سن الوییس وینکل ۳٬۷۵۴ نفر جمعیت دارد.
فرانک نیلیکینا
فرانک نیلیکینا (Frank Ntilikina؛ زادهٔ July 28, 1998) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیویورک نیکس اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
چارلز لنوکس، سومین دوک ریچموند
چارلز لنوکس، سومین دوک ریچموند (Charles Lennox, 3rd Duke of Richmond; February 22, 1735 – 1735:2:22, December 29, 1806) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و نشان بند جوراب شده‌است.
فیلدتون، تگزاس
فیلدتون (به انگلیسی: Fieldton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تگزاس واقع شده‌است. فیلدتون ۱۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۹۰٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گنج‌آباد
گنج‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لواری اب
لواری اب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
سولفونانیلید
سولفونانیلید یک گروه عاملی و نوعی گروه سولفونامید محسوب می‌شود که شامل یک اتم گوگرد است که به دو اکسیژن، یک اتم کربن و یک نیتروژن پیوند خورده‌است. اتم نیتروژن در این گروه عاملی خود بخشی از ساختار یک آنیلین می‌باشد.
تاروولو
تاروولو (Tarovlu) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
هارون برزل
هارون برزل (Aaron Berzel؛ زادهٔ May 29, 1992) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸، و باشگاه فوتبال هولشتاین کیل اشاره کرد.
قاضی‌آباد
قاضی‌آباد  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
من (آهنگ ته‌یان)
من آهنگ کره‌ای است که توسط خواننده کره‌جنوبی ته‌یان ضبط شده‌است. این تک آهنگ که با همراهی وربال جینت -رپر کره‌ای- اجرا شده، آهنگ اصلی اولین آلبوم انفرادی ته‌یان با همین نام است. این ترانه توسط خودش، مافلای وربال جینت نوشته شده و توسط مایا ماری لنگستون، بنت آرمسترانگ، جاستین آرمسترانگ، کازماپولتین داگلاس، دیوید کوینونز، جان اشیر و رایان سون جون ساخته شده‌است. «من» به صورت دیجیتالی در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۱۵ به همراه انتشار آلبوم منتشر شد و در ۹ اکتبر از رادیو «کی-پاپ کانکشن» پخش شد. به لحاظ موسیقی، «من» یک آهنگ پاپ راک است که به گفتهٔ جف بنیامین از مجله بیلبورد، شبیه به آهنگ‌های تیلور سوئیفت است. پس از انتشار، «من» به‌طور کلی نظرات مطلوبی از منتقدان موسیقی دریافت کرد که سبک موسیقایی ترانه و توانایی خوانندگی ته‌یان را ستایش کردند. این ترانه در صدر فهرست آهنگ‌های دیجیتال گائون قرار گرفت و از آن زمان تا سال ۲۰۱۸، بیش از ۲٫۵ میلیون نسخه دیجیتال فروخته‌است. برای تبلیغ آهنگ و آلبوم، ته‌یان چندین اجرا در برنامه‌های موسیقی از جمله اینکی‌گایو، بانک موسیقی و شمارش معکوس ام. داشت.
همه چیز دروغ است
همه چیز دروغ است (Todo es mentira) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی آلوارو فرناندس آرمرو است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد.
قرقروک
قرقروک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۰ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
عبدالله الیاسا سومه
عبدالله الیاسا سومه (Abdullah Elyasa Süme؛ زادهٔ August 13, 1983 ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
مرکم
مرکم (به لاتین: Merkem) یک منطقهٔ مسکونی در بلژیک است که در اوتولست واقع شده‌است. مرکم ۲۶٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد.
صحرای آبی
صحرای آبی (الصحراء الزرقاء) (با عنوان تقاطع صلح سینا نیز شناخته می‌شود) منطقه‌ای از صحرای سینا در نزدیکی سانت کاترین است که در آن تعدادی از صخره‌ها به رنگ آبی رنگ شده‌اند.
این اثر هنری در سال ۱۹۸۰ خلق شد، آنگاه که پس از امضای پیمان صلح اسرائیل و مصر در سال ۱۹۷۹، ژان ورام هنرمند بلژیکی از سینا بازدید کرد تا خطی از صلح را ترسیم کند. ورام برای این کار مجوز انور سادات رئیس‌جمهور مصر را به دست آورد و سازمان ملل متحد نیز ده تن رنگ به او هدیه کرد.
تاریخچه
پس از امضای رسمی پیمان صلح اسرائیل و مصر در واشنیگتن دی سی. در ۲۶ مارس ۱۹۷۹، هنرمند بلژیکی ژان ورام می‌خواست این صلح تاریخی را به شیوه خود جشن بگیرد.
ورام برای اولین بار در سال ۱۹۷۸ به سینا آمد. با الهام از آهنگ موفق «چشم‌های قهوه‌ای من را آبی نکن»، دو سال تلاش کرد تا مقامات مصر به او اجازه دهند تا رؤیای هنری خود را دنبال کند. با تأیید رسمی رئیس‌جمهور وقت مصر، شخص انور السادات، و ۱۰ تن رنگ اهدا شده توسط سازمان ملل، ژان شروع به رنگ‌آمیزی آبی کویر کرد. یک سال بعد، «خط صلح»، یا آنچه بعضاً «تقاطع صلح سینا» نامیده می‌شود به طول تقریباً ۶/۵ کیلومتر با صخره‌هایی که تا ارتفاع ۹ متری بالا می‌آیند، که همگی به رنگ آبی رنگ‌آمیزی شده‌اند، گسترش یافت.
محل
صحرای آبی بین دهب و سانت کاترین، معروف به فلات هالاوی، امتداد یافته‌است.
مکان‌های دیگر
چهار سال پس از خط صلح سینا، ورام نقاشی آبی دیگری را این بار در تافراوت مراکش تکمیل کرد. با تأیید پادشاه فقید مراکش حسن دوم، ورام با تیمی از آتش‌نشانان و ۱۸ تن رنگ آبی، قرمز، بنفش و سفید به کوهستان رفت. در طی سه ماه او و تیمش سنگ‌های گرانیتی و تپه‌های کوچک کوه‌های اطلس کوچک را به رنگ آبی کردند: (صخره‌های آبی).
کامننی ویزد (ناحیه چسکه بودیوویتسه)
کامننی ویزد (ناحیه چسکه بودیوویتسه) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان چسکه بودیوویتسه واقع شده‌است. کامننی ویزد ۲۸٫۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۱۴۸ نفر جمعیت دارد و ۴۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Krauchthal خواهرخواندهٔ کامننی ویزد (ناحیه چسکه بودیوویتسه) هست.
ونسان پوئاریه
ونسان پوئاریه (Vincent Poirier؛ زادهٔ October 17, 1993) بازیکن بسکتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بوستون سلتیکس اشاره کرد.
عیش‌آباد
عیش‌آباد  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ونسان پوئاریه
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کوه بندکا
کوه بندکا (به لاتین: Kuh-e Bandaka) یک کوه در افغانستان است که در ولایت بدخشان واقع شده‌است. این کوه دومین کوه مرتفع در افغانستان و یکی از بلندترین کوه‌های رشته کوه هندوکش در شمال شرقی افغانستان، شمال شرقی کابل و غرب چیترال است. کوه بندکا ۶٬۸۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. از نظر عارضه‌نگاری برجسته‌ترین قله در تمام افغانستان است.
در ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۰، دومین هیئت اعزامی آلمانی برای بازدید از هندوکش اولین صعود از کوه بندکا را انجام داد. اعضای هیئت اعزامی عبارت بودند از ولفگانگ فون هانسمان، دیتریش هاسه، زیگبرت هاینه و یوهانس وینکلر، همگی از برلین غربی که همه به قله صعود کردند. آنها چهار کمپ در مسیر صعود خود به قله ایجاد کردند که کمپ اصلی خود را در دره ساچی در ارتفاع ۴۱۰۰ متری (۱۳۴۵۱ فوت) برپا کردند. این هیئت اعزامی همچنین صعودهای متعددی را در دره پاگار هندوکش انجام داد و مشاهدات هواشناسی و زمین‌شناسی و نقشه‌های ترسیمی بررسی و تنظیم کردند.
بیش از پانزده صعود بعدی از طریق مسیرهای مختلف انجام شده است. با این حال از سال ۱۹۷۷ هیچ صعودی به قله این کوه ثبت نشده است.
خشونت جنسی در شورشیان عراق
دولت اسلامی عراق و شام (داعش) از خشونت جنسی علیه مردان و زنان به شکلی تروریستی استفاده کرده‌است. طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، خشونت جنسی شامل «هر گونه عمل جنسی، تلاش برای دستیابی به یک عمل جنسی، اظهارنظرها یا پیشرفت‌های جنسی ناخواسته، یا اقداماتی برای تردد یا غیره، علیه میل جنسی یک فرد با استفاده از اجبار توسط هر فردی صرف نظر از رابطه اش با قربانی، در هر شرایطی و نه محدود به خانه و محل کار است.» داعش از خشونت جنسی برای تضعیف احساس امنیت در جوامع و جمع آوری کمک‌های مالی از طریق فروش اسیران برای بردگی جنسی استفاده می‌کند.
پیشینه
سابقه خشونت جنسی، به ویژه زمانی که توسط دولت انجام شود، در عراق مدرن وجود دارد. پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران، صدام حسین ۴۰۰۰۰ شیعه عراقی را دستگیر و تبعید کرد. بسیاری از این خانواده‌ها در اردوگاه‌های بازداشت مورد تجاوز و شکنجه قرار گرفتند. در طول جنگ ایران و عراق، پلیس مخفی عراق از زندانیان تجاوز جنسی و فیلمبرداری کرد. در عملیات انفال نیروهای صدام به زنان کرد تجاوز کردند. پس از جنگ خلیج فارس، تحریم‌ها علیه عراق اقتصاد را فلج کرد و دولت را تضعیف کرد. زنان در بغداد ربوده شدند و به بردگی جنسی فروخته شدند.
تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق، نیروهای امنیتی عراق را متلاشی کرد و به «موج جزر و مدی» خشونت جنسی منجر شد. بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶، بیش از ۳۵۰۰ زن عراقی ناپدید شدند، بسیاری از آنها بیم داشتند که به بردگی جنسی فروخته شوند. از آنجایی که بعث‌زدایی سنی‌ها را سلب قدرت کرد، مردان و زنان سنی برای زنده ماندن به فحشا روی آوردند. تحت مدیریت ایالات متحده، از زندان ابوغریب برای آزار جنسی زندانیان استفاده می‌شد. پس از خروج آمریکا، نیروهای امنیتی عراق و کرد به خشونت جنسی پیشینیان خود ادامه دادند. دیده‌بان حقوق بشر تجاوزات جنسی علیه زنان (به ویژه زنان مسن)، گاهی در مقابل چشم شوهر یا فرزندانشان را مستند کرده‌است.
توجیه
در اکتبر ۲۰۱۴، داعش به صراحت در نشریه الکترونیکی خود دابق، ادعای توجیه مذهبی برای بردگی زنان ایزدی ارائه کرد. به ویژه، داعش استدلال می‌کرد که ایزدی‌ها بت‌پرست بودند و داعش برای تصاحب غنائم جنگی به روش اسلامی متوسل شده‌است. داعش ادعا می‌کند که برخی از احادیث و آیات قرآن از حق آنها برای بردگی و تجاوز به زنان غیر مسلمان اسیر حمایت می‌کند. داعش به باورهای آخرالزمانی متوسل شد و «این ادعا را با حدیثی توجیه کرد که از آن به عنوان مقدمه‌ای برای پایان جهان تعبیر کردند. همین‌طور صورت یک وجه ثابت شرعی است که در صورت نفی یا استهزاء، آیات قرآن و روایت پیامبر را نفی یا مسخره می‌کند… و در نتیجه آن با مرتد از اسلام یکی می‌شود.». در اواخر سال ۲۰۱۴، داعش جزوه‌ای را با تمرکز بر رفتار با کنیزان منتشر کرد. در آن آمده بود که جنگجویان مجاز به داشتن رابطه جنسی با دختران نوجوان و ضرب و شتم برده‌ها هستند. دستورالعمل‌های این جزوه همچنین به مبارزان اجازه داد تا برده‌ها را از جمله برای رابطه جنسی، تا زمانی که توسط صاحبانشان باردار نشده بودند، تجارت کنند. در اوت ۲۰۱۵ که خشونت سیستماتیک علیه زنان و دختران اقلیت مذهبی ایزدی عمیقاً در این سازمان و الهیات رادیکال جامعه جا افتاده بود در سال ظهور مجدد این گروه، دولت اسلامی برده‌داری را به عنوان یک نهاد اعلام کرد.
داعش انتقادات گسترده‌ای از سوی دانشمندان مسلمان و دیگر کشورهای جهان اسلام دریافت کرده‌است که به جای توجه به کل قرآن و حدیث، تنها از بخشی از قرآن برای استخراج احکام استفاده می‌کنند. در اواخر سپتامبر ۲۰۱۴، گروهی متشکل از ۱۲۶ علمای اسلام نامه‌ای سرگشاده به ابوبکر بغدادی رهبر دولت اسلامی امضا کردند که در آن تفاسیر گروهش از قرآن و حدیث برای توجیه اقدامات وی رد شد. این نامه برخلاف اجماع جامعه ضد برده‌داری علمای اسلام، این گروه را با ایجاد برده‌داری تحت حاکمیت خود متهم به - فتنه - کرد. به گفته مارتین ویلیامز، برخی از سلفی‌های تندرو ظاهراً تعدد زوجات را به عنوان شکلی مشروع از جنگ مقدس می‌دانند، و «تطبیق این امر با مذهبی که در آن برخی از پیروان اصرار دارند که زنان باید سر خود را تا انگشت پا، تنها با یک شکاف باریک برای چشم سر بپوشانند، دشوار است.». به گفته مونا صدیقی، «روایت داعش ممکن است به زبان آشنای جهاد و «مبارزه در راه خدا» پیچیده شود، اما چیزی فراتر از نابودی هر چیزی و هر کسی است که با آنها مخالفت می‌کند. او داعش را منعکس کننده «ترکیب مرگبار خشونت و قدرت جنسی» و «نگرش عمیقاً معیوب از مردانگی» توصیف می‌کند. عباس برزگر، استاد دین در دانشگاه ایالتی جورجیا، در پاسخ به جزوه داعش در مورد رفتار با بردگان، گفت که مسلمانان در سراسر جهان «تفسیر بیگانه داعش از اسلام را هولناک و نفرت‌انگیز می‌دانند.» رهبران و دانشمندان مسلمان از همه کشورهای جهان. در سراسر جهان صحت این ادعاها را رد کرده و مدعی شده‌اند که بازگرداندن برده‌داری غیراسلامی است و آنها موظف به حمایت از «اهل کتاب» اعم از مسیحیان، یهودیان، مسلمانان و غیره هستند. فتوای داعش بر برده‌داری جنسی از ایزدی‌ها به دلیل عدم صحت و مغایرت فتوا با اسلام باطل است.
توجه بین‌المللی
مقاله‌ای در فارین پالیسی نشان می‌دهد که «سوگیری علیه پوشش خبری تجاوز جنسی وجود دارد، زیرا برخی به عنوان «مسائل زنان» در مقابل تاکتیک‌های «جریان اصلی» شورشیان در نظر گرفته شده به عنوان یک اقدام تروریستی طبقه‌بندی شود، اما چنین طبقه‌بندی می‌تواند عواقب خطرناکی داشته باشد. کاترین ام. راسل، سفیر مسائل جهانی زنان، تأکید می‌کند که «کاهش جمعیت زنان و دختران در کارزار ترور داعش، که از طریق آن جوامع را نابود می‌کند، به جنگجویان خود پاداش می‌دهد و شر آن را تغذیه می‌کند. ائتلافی که با داعش می‌جنگد باید با این شکل خاص از وحشیگری مبارزه کند».
من هر کسی را دنبال می‌کنم و به همه می‌گویم که این اتفاق می‌افتد … در قرن ۲۱ ...
دکتر وداد عقراوی در حال افزایش آگاهی در مورد زنان و دختران ایزدی اسیر شده توسط داعش، سپتامبر ۲۰۱۴
در ۶ سپتامبر ۲۰۱۴، یک کمپین جهانی با عنوان «ایزدی‌ها را نجات دهید: جهان باید همین حالا اقدام کند» را برای افزایش آگاهی در مورد تراژدی ایزدی‌ها در سنجار راه‌اندازی کرد. هماهنگی فعالیت‌های مرتبط با تشدید تلاش‌ها با هدف نجات زنان و دختران ایزدی و مسیحی اسیر شده توسط داعش و ایجاد پل‌هایی بین شرکای بالقوه و جوامعی که کارشان با این کمپین مرتبط است، از جمله افراد، گروه‌ها، جوامع و سازمان‌های فعال در حوزه‌های حقوق زنان. و دختران، در میان دیگران، و همچنین بازیگرانی که در پایان دادن به برده‌داری و خشونت مدرن علیه زنان و دختران نقش دارند.
در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۴، دکتر وداد عقراوی جایزه صلح بین‌المللی سال ۲۰۱۴ خود را به ایزدی‌ها، مسیحیان و همه ساکنان کوبانی تقدیم کرد، زیرا به گفته وی، حقایق روی زمین نشان می‌دهد که این مردم صلح‌جو در مناطق محاصره شده امن نیستند و بنابراین، نیاز به توجه فوری جامعه بین‌المللی دارد. وی از جامعه جهانی خواست تا اطمینان حاصل کنند که قربانیان فراموش نمی‌شوند. آنها باید نجات یابند، محافظت شوند، به‌طور کامل به آنها کمک شود و به‌طور عادلانه نسبت به حقوق از دست رفته‌شان اقدام شود. در ۴ نوامبر ۲۰۱۴، دکتر عقراوی گفت که «جامعه بین‌المللی باید آنچه را که برای ایزدی‌ها اتفاق می‌افتد به عنوان جنایت علیه بشریت، جنایت علیه میراث فرهنگی منطقه و پاکسازی قومی تعریف کند.» خشونت مبتنی بر جنسیت و برده‌داری و تجاوز جنسی به عنوان سلاح جنگی توسط داعش استفاده می‌شود. در ۳ نوامبر ۲۰۱۴، «لیست قیمت» زنان ایزدی و مسیحی صادر شده توسط داعش به صورت آنلاین منتشر شد و دکتر عقراوی و تیمش اولین کسانی بودند که صحت این سند را تأیید کردند. در ۴ نوامبر ۲۰۱۴، یک نسخه ترجمه شده از این سند توسط عقراوی به اشتراک گذاشته شد. در ۴ اوت ۲۰۱۵، همان سند توسط یک مقام سازمان ملل به عنوان یک سند معتبر تأیید شد.
گزارشی سازمان ملل متحد که در ۲ اکتبر ۲۰۱۴ بر اساس ۵۰۰ مصاحبه با شاهدان منتشر شد، بیان کرد که در ماه اوت، داعش ۴۵۰ تا ۵۰۰ زن و دختر را به منطقه نینوا عراق برد، جایی که ۱۵۰ دختر و زن مجرد، عمدتاً از جوامع ایزدی و مسیحی بودند. گزارش شده‌است که به سوریه برده شده‌اند تا به عنوان جایزه به جنگجویان داعش داده شوند یا به عنوان برده جنسی فروخته شوند. در اواسط اکتبر، سازمان ملل متحد تأیید کرد که ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ زن و کودک ایزدی توسط داعش ربوده شده و به بردگی فروخته شده‌اند. در نوامبر ۲۰۱۴، کمیسیون تحقیق سازمان ملل متحد در مورد سوریه گفت که داعش در حال ارتکاب جنایات علیه بشریت است. در سال ۲۰۱۶، کمیسیون بین‌المللی عدالت و پاسخگویی گفت که آنها ۳۴ عضو ارشد داعش را که در تجارت سیستماتیک برده‌های جنسی دخیل بودند شناسایی کرده‌اند و قصد داشتند پس از پایان جنگ آنها را تحت پیگرد قانونی قرار دهند.
نمونه‌هایی از خشونت جنسی توسط داعش
بر اساس یک گزارش، تصرف شهرهای عراق توسط داعش در ژوئن ۲۰۱۴ با افزایش جنایات علیه زنان از جمله آدم‌ربایی و تجاوز جنسی همراه بود. گاردین گزارش داد که برنامه‌های افراط‌گرایانه داعش شامل زنان نیز شده‌است و زنانی که تحت کنترل آنها زندگی می‌کنند دستگیر شده و مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند. به مبارزان گفته می‌شود که آنها آزادند با زنان اسیر غیر مسلمان رابطه جنسی داشته باشند و به آنها تجاوز کنند. حنا ادوار، یکی از مدافعان برجسته حقوق زنان در بغداد که یک سازمان غیردولتی به نام انجمن کارگران عراق را اداره می‌کند، گفت که هیچ‌یک از مخاطبین او در موصل قادر به تأیید هیچ مورد تجاوز جنسی نبودند. با این حال، بسمه الخطیب، یکی دیگر از فعالان حقوق زنان مستقر در بغداد، گفت که فرهنگ خشونت علیه زنان به‌طور کلی در عراق وجود دارد و او مطمئن است که خشونت جنسی علیه زنان در موصل نه تنها از سوی داعش، بلکه شامل همه گروه‌های مسلح می‌شود.
در بیانیه مطبوعاتی سازمان ملل متحد عراق در ۱۲ اوت ۲۰۱۴، نمایندگان گزارش می‌دهند که «روایت‌های هولناکی از ربوده شدن و بازداشت زنان، دختران و پسران ایزدی، مسیحی، ترکمن و گزارش‌های تجاوزهای وحشیانه دریافت می‌شود. به نظر می‌رسد موارد خشونت جنسی در حال افزایش است، با برخی برآوردها در مجموع ۱۵۰۰ اسیر ایزدی و مسیحی که مجبور به بردگی جنسی شده‌اند.
عفو بین‌الملل استنباط می‌کند که داعش «یک کمپین سیستماتیک پاکسازی قومی در شمال عراق را راه‌اندازی کرده‌است»، جایی که «بسیاری از کسانی که در دست داعش هستند تهدید به تجاوز جنسی یا تجاوز جنسی شده‌اند، یا برای گرویدن به اسلام تحت فشار قرار گرفته‌اند و در برخی موارد، کل خانواده‌ها ربوده شده‌اند». بنابراین، این جنایات فراتر از خشونت مبتنی بر جنسیت است، زیرا مردان علاوه بر زنان هدف قرار می‌گیرند.
دختران ایزدی در عراق که گفته می‌شود توسط جنگجویان داعش مورد تجاوز قرار گرفته بودند، با پریدن از کوه سنجار خودکشی کردند.
هیل اسفندیاری از مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون برای محققان، سوء استفاده شبه نظامیان داعش از زنان محلی را پس از کنترل یک منطقه برجسته کرده‌است. او گفت: "آنها معمولاً زنان مسن را به یک بازار موقت برده فروشی می‌برند و سعی می‌کنند آنها را بفروشند. دختران جوان‌تر مورد تجاوز قرار می‌گیرند یا با مبارزان ازدواج می‌کنند. این زنان مورد آزار قرار گرفته‌اند. خشونت فیزیکی و جنسی، از جمله تجاوز جنسی. بردگی سیستماتیک و جنسی آنها در بازارهای موصل و رقه سوریه افشا شده‌اند و برچسب قیمت دارند.»
گاردین در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴ گزارش داد که داعش تلاش‌های خود را برای استخدام زنان غربی گسترش داده‌است و از آنها خواسته‌است که به جنبش بپیوندند تا برای خلافت جدید بچه‌دار شوند. صدها زن، عمدتاً بین ۱۶ تا ۲۴ سال، رادیکال شده و خانواده، خانه و کشور خود را ترک کردند تا به نام داعش به جهاد بپیوندند. حداقل یکی از آنها ۱۳ سال سن دارد.
در دسامبر ۲۰۱۴، وزارت حقوق بشر عراق اعلام کرد که دولت اسلامی عراق و شام بیش از ۱۵۰ زن و دختر را در فلوجه کشته‌است که از شرکت در جهاد جنسی امتناع کرده بودند.
مدت کوتاهی پس از تأیید مرگ گروگان آمریکایی کایلا مولر در ۱۰ فوریه ۲۰۱۵،   چندین رسانه گزارش دادند که جامعه اطلاعاتی ایالات متحده بر این باور است که او ممکن است همسر یک جنگجو بوده باشد. در اوت ۲۰۱۵، تأیید شد که او مجبور به ازدواج با ابوبکر البغدادی، شد که مکرراً به او تجاوز کرد. واشینگتن پست گزارش داد که «رهبر دولت اسلامی شخصاً یک زن آمریکایی ۲۶ ساله [مولر] را گروگان گرفت و بارها به او تجاوز کرد.» با بیان اینکه ابوبکر البغدادی از خانم مولر سوء استفاده جنسی کرده و خانم مولر نیز شکنجه شده‌است. م. سیاف، بیوه ابوسیاف، تأیید کرد شوهرش که آزاردهنده اصلی مولر بود.
میانده
میانده  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
عطر مهر
عطر مهر آلبوم موسیقی با صدای علیرضا افتخاری است که در قالب ۶ قطعه ترانه به آهنگسازی فریدون خشنود و تنظیم بهرام دهقانیار و و پویا نیک‌پور و توسط نشر حوزه هنری منتشر شده‌است. این آلبوم از آلبوم‌های پرفروش سال ۱۳۸۶ می‌باشد.
بازنشر
به علت استقبال فراوان مخاطبان از این آلبوم، در سال ۱۳۹۱ به مناسبت عید مبعث این اثر دوباره منتشر گردید.
فیفیلد (اجتماع)، تگزاس
فیفیلد (به انگلیسی: Fifield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرایس، ویسکانسین واقع شده‌است. فیفیلد ۴۵۳٫۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انجیره
انجیره  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
قرارداد سن پترزبورگ
قرارداد سن پترزبورگ در ۸ شهریور ۱۲۸۶ (۳۱ اوت ۱۹۰۷) منعقد شد. قرارداد ۱۹۰۷ میان امپراتوری روسیه و امپراتوری بریتانیا در منطقهٔ سن پترزبورگ دربارهٔ ایران، افغانستان و تبت امضا شد. این پیمان آخرین قدم در راه ایجاد تفاهم مثلث بود و با حل مشکلات بین بریتانیا و روسیه، این دو کشور همراه با فرانسه در برابر اتحاد مثلث، متحد کرد.
براساس این قرارداد:
زمینه قرارداد
جمهوری سوم فرانسه متحد روسیه بود. انگلیس هم متحد ژاپن به‌شمار می‌آمد و روسیه و ژاپن دشمن خطرناک یکدیگر بودند. منافع روسیه و انگلیس چنین اقتضاء می‌کرد که روسیه و ژاپن به اتحاد فرانسه و انگلیس وارد شوند؛ ولی بلندپروازی روس‌ها در این زمان، قدرت نظامی آن و همچنین نزدیکی امپراتور روسیه و آلمان که روابط آن‌ها دوستانه بود مانع این کار می‌شد. مشکل اول با شکست روسیه از ژاپن حل شد. اختلافات دیگر روس و انگلیس بر دو مسئلهٔ دیگر متمرکز بود: یکی بالکان برای تصرف بلغارها و دیگری در ایران که انگلیس دوست داشت این مناطق کاملاً در اختیار خودش باشد. مسئلهٔ دیگر که باعث سردی روابط انگلیس و آلمان شده بود برخورد قیصر آلمان در موضوع ترانسوال بود؛ زیرا هنگامی که پل کروگر حاکم ترانسوال می‌خواست به ترانسوال استقلال بدهد و در پی متحدی در برابر سیسیل رودز و انگلیس بود تنها قدرتی را انتخاب نمود که سرزمین‌هایی در آفریقای جنوبی داشت و آن کشور آلمان بود پس از پیروزی بوئرها تلگرافی از سوی قیصر آلمان برای او فرستاده شد با این مضمون: «من دوستانه به شما تبریک می‌گویم که شما بدون دریافت کمک خارجی گروه‌های مسلح را سرکوب نمودید و توانستید صلح و آرامش را برقرار نمایید» و این برخورد قیصر برای روابط انگلیس و آلمان عواقب جدی داشت؛ زیرا قیصر از کروگر که دشمن انگلیس بود حمایت کرده بود. مسئلهٔ دیگر صادرات روزافزون آلمانی‌ها بود زیرا در سال ۱۸۹۵ در انگلیس رساله‌ای تحت عنوان ساخت آلمان منتشر شد که خطر صادرات روزافزون آلمان را برای انگلیس تشریح می‌کرد.
مسئله دیگر که برای انگلیس خطر ایجاد می‌کرد، پیشرفت نیروی دریایی آلمان بود. ویلهلم دوم از سال ۱۹۰۰ به تقویت نیروی دریایی آلمان پرداخت و علناً اظهار کرد که آلمان نمی‌تواند به نیروی زمینی قناعت کند و باید در نیروی دریایی بر همهٔ کشورها برتری داشته باشد. انجمنی به نام اتحاد دریایی آلمان تشکیل داد و به کمک آن هزینهٔ لازم را برای ساختن کشتی‌های جنگی تأمین کرد. همچنین پیشرفت‌های تجاری و صنعتی آلمان نیز باعث شکست بازار تجارت و صنعت شده بود. به هر حال، این سؤال مطرح است که چرا انگلیس در بین روسیه و آلمان، اولی را انتخاب کرد: چون منافع انگلیس هم از طرف روس و هم از طرف آلمان تهدید می‌شد. از یک طرف خطر توسعهٔ نفوذ روس، و از سوی دیگر خطر نفوذ آلمان در آسیای صغیر و خلیج فارس و اتصال راه‌آهن بغداد به داخل ایران و نزدیک شدن این دو خطر به مرزهای هند به مشکلات دفاع از هند می‌افزود و سیاست انگلیس این بود که این دو دولت را با هم درگیر سازد و قوای آن‌ها را تحلیل ببرد. اما تأمل انگلیس در این بود که خود به کدام طرف ملحق شود. منافع بریتانیا حکم می‌کرد که به روس‌ها نزدیک شود زیرا درایت روس‌ها اندک و زورشان بیشتر بود؛ ولی مسئله این بود که انگلیس با تقاضاهای روسیه چگونه برخورد نماید. تقاضاهای روس در بالکان، داردانل، ایران و افغانستان. مسئلهٔ ایران و افغانستان یک امر حیاتی بود و صلاح در این بود که هیچ امتیازی در این منطقه ندهد؛ پس بهتر بود که انگلیس، روس‌ها را به سوی بالکان و داردانل سوق دهد و آن‌ها را امیدوار سازد. سرانجام، در قراردادی که در ۳۱ اوت ۱۹۰۷ در شهر مسکو بسته شد روسیه و انگلیس اختلافات خود دربارهٔ ایران و افغانستان را حل کردند و چون اختلافات سیاسی انگلیس و فرانسه و روسیه حل شد سه دولت تشکیل اتفاق مثلث را دادند که هدفشان جلوگیری از پیشرفت‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی آلمان بود.
ظهور آلمان
در ۲۰ مه ۱۸۸۲، آلمان با ایتالیا و اتریش-مجارستان وارد اتحاد سه‌گانه شد و صعود صنعتی و سیاسی-اجتماعی خود را در عرصه جهانی تکمیل کرد. علاوه بر این، آلمان از اوایل دهه ۱۹۰۰ تا زمان شروع جنگ جهانی اول به‌طور چشمگیری تولید نظامی خود را افزایش داد. تحت امپراتوری جدید آلمان، صدراعظم اتو فون بیسمارک تلاش کرد تا ثروت کشور را افزایش دهد و به نقطه اوج قدرت آلمان برسد. در حالی که انگلیس و روسیه با انگیزه‌های امپریالیستی آلمان خصمانه بودند، اعضای اتحاد سه‌گانه به نوبه خود تا حدودی توسط تاکتیک‌های سیاست خارجی تهاجمی انگلیس و روسیه و ثروت حاصل از مستعمرات خود تهدید می‌شدند؛ بنابراین، گسترش نظامی و سرزمینی کلید آلمان بود تا خود را به یک بازیگر اصلی در عرصه قدرت بین‌المللی تبدیل کند. علاقه آلمان به خاورمیانه در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن ۲۰ موضعی ثانویه به خود گرفت، یکی از سیاست‌های اصلی آلمان در قبال اروپا. در حالی که از اهمیت ثانویه برخوردار بود، ابزاری بود که برای دستکاری در تلاش خاورمیانه برای بازی با قدرتهای غربی در برابر یکدیگر مورد استفاده قرار گرفت. برلین با صلح به امپراتوری عثمانی نفوذ کرد و آرزوهای استعماری کمی در منطقه داشت.
مشکل در ایران
در سال ۱۹۰۵، فعالیت انقلابی در سراسر تهران گسترش یافت و شاه را مجبور به پذیرش قانون اساسی، اجازه تشکیل مجلس (مجلس پارلمان) و برگزاری انتخابات کرد. چهره‌های اصلی انقلاب اهداف سکولار داشتند، و این باعث ایجاد شکاف در روحانیت به نفع سلطنت شد. نه انگلیس و نه روسیه توافق سیاسی لیبرال، ناپایدار و جدید را تأیید نکردند، زیرا یک دولت دست نشانده پایدار را که تسلیم امتیازات خارجی می‌شد و با اهداف امپریالیستی خود به خوبی کار می‌کرد ترجیح می‌داد.
برای تسهیل اوضاع در ایران، انگلیس و روسیه دربارهٔ تقسیم «به سه منطقه» گفتگو کردند. توافقی که آنها می‌خواستند شمال، از جمله اصفهان را به روسیه اختصاص دهد. جنوب شرقی، به ویژه کرمان، سیستان و بلوچستان تا انگلیس؛ و مرز باقی مانده زمین بین دو قدرت را به عنوان «منطقه بی‌طرف» تعیین کنید. تقسیم فارس کنترل قدرت بزرگ را بر این منافع ارضی و اقتصادی مربوطه در این کشور تقویت کرده و همچنین اجازه دخالتهای ساختگی در سیستم سیاسی ایران را می‌دهد. با نفوذ خارجی، انقلاب با ترکیبی از فعالیت‌های اروپایی و سلطنت طلب همراه بود. در نتیجه، پارسیان آموختند که دو همسایه هنگامی که رقابتهای خود را کنار می‌گذارند خطرناک هستند. در نتیجه، در سال ۱۹۰۷، انگلیس و روسیه توافق‌نامه ای برای تنظیم منافع اقتصادی و سیاسی خود را امضا کردند.
مفاد قرارداد
با توجه به ایران، این توافق‌نامه استقلال و یکپارچگی سختگیرانه این کشور را به رسمیت شناخت، اما سپس آن را به سه منطقه جدا تقسیم کرد. در این توافقنامه تمام شمال ایران که با مالکیت روسیه در ماورای قفقاز و آسیای میانه همسایه بود، به عنوان حوزه نفوذ انحصاری منافع روسیه تعیین شد. منطقه شمالی اینگونه تعریف شده‌است که از قصر شیرین در غرب، در مرز با امپراتوری عثمانی آغاز می‌شود و از طریق تهران، اصفهان و یزد تا مرز شرقی، جایی که مرزهای افغانستان، ایران و روسیه تلاقی می‌کنند، جریان دارد.
برای انگلیس و روسیه، این توافق‌نامه در ایجاد یک صف بندی دیپلماتیک مهم بود که تا جنگ جهانی اول ادامه داشت. با این حال، دولت ایران در مورد توافق‌نامه مشورت نشده بود، اما پس از واقعیت مطلع شد. دولت ایران اگرچه در موقعیتی نبود که بتواند انگلیس و روسیه از اجرای توافق جلوگیری کنند، اما از به رسمیت شناختن حقانیت این توافق‌نامه امتناع ورزید، زیرا اتحاد و استقلال این کشور را تهدید کرد.
به ویژه ملی گرایان ایرانی، انگلیس، که کشوری است که آنها را در زمان انقلاب مشروطه به عنوان چراغی دموکراتیک قلمداد می‌کردند، احساس تشدید کردند؛ بنابراین، میراث مهم توافق، رشد احساسات ضد انگلیس و سایر نگرش‌های ضد غربی به عنوان مؤلفه‌های قدرتمند ملی‌گرایی ایران بود.
این توافقنامه تمام رقابت‌های دو قدرت را با توجه به سیاست‌های آنها در ایران از بین نبرد، اما پس از سال ۱۹۰۷، همکاری گسترده‌ای گسترش یافت که اغلب به ضرر منافع ایران بود. به ویژه انگلیس و روسیه با حمایت از سلطنت طلبان در رقابت با مشروطه خواهان در سیاست داخلی ایران مداخله کردند.
این توافق‌نامه در سال ۱۹۱۸، پس از انصراف از سوی انقلابی جدید روسیه شوروی، منسوخ شد.
واکنش ایران
پیمان نامه که ۵ بند داشت بدون آگاهی یا مشارکت دولت ایران در زمان اوج جنبش مشروطه امضاء شد؛ از این رو سرانجام با پاسخ تند مجلس شورای ملی رو به رو شد. پس در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۰۷ ایران را رسماً در جریان قرار دادند. با وجود اعتراضات ایران به این قرارداد، مواد آن عملاً اجرا می‌شد و در زمان جنگ جهانی اول نیز به بهانه جنگ با عثمانی، مناطقی از ایران مدتی به اشغال روسیه و بریتانیا درآمده بود. روس‌ها تا زمان انقلاب اکتبر بر حفظ منافع به دست آمده‌شان از این قرارداد اصرار داشتند. پس از انقلاب اکتبر، در ۲۷ دی ۱۲۹۶ خورشیدی (۱۹۱۸ میلادی) این قرارداد عملاً ملغی شد. این پیمان‌نامه با قرارداد ۱۹۱۹ چندان بی ارتباط نبود.
قلعه‌سنگی
قلعه سنگی  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیتاس
سیتاس (Seytas) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
چاه دیوان
چاه دیوان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حرمک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
شیرین‌آباد
شیرین‌آباد  ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
خانواده باربرینی
خانواده باربرینی (Barberini family) خانواده‌ای از اشراف ایتالیا می‌باشند، که از قرن هفدهم و در شهر رم به شهرت رسیدند. نفوذ آنها با انتخاب کاردینال مافئو باربرینی به‌عنوان پاپ، در سال ۱۶۲۳ تحت عنوان پاپ اوربان هشتم، به اوج خود رسید. کاخ شهری آنها، تحت عنوان کاخ باربرینی، که در سال ۱۶۳۳ توسط جان لورنتسو برنینی تکمیل شد، امروزه گالری ملی هنر باستانی ایتالیا را در خود جای داده‌است.
بازخورد
بازخورد، پسخور   یا فیدبک  نوعی برگشت پیام ارتباطی است که در آن، خروجی به‌طور عامدانه به پیام فرستنده واکنش نشان می‌دهد و در نتیجه کیفیت یا کمیت خروجی بر پایه مقدار در نظر گرفته‌شده (خواستِ گرداننده) ارائه می‌شود. این پیام‌ها، به فرستنده امکان می‌دهند تا وضعیت ارتباطی خود را با مخاطبانش ارزیابی کند. نظام‌های ارتباطی، اجتماعی، اقتصادی و غیره ایجاد و استفاده از لوپ یا حلقهٔ بازخورد را غنیمتی برای اصلاح خود قلمداد می‌کنند.
تاریخچه
اولین بار احمد ابن موسی بن شاکر خراسانی یکی از برادران بنوموسی در قرن نهم میلادی در کتاب الحیل خود از حلقه بازخورد برای کنترل چند نوع ماشین مکانیکی استفاده می‌کند.
کاربرد بازخورد
بازخورد به مفهوم بازگرداندن بخشی از خروجی یک سامانه و ترکیب آن با ورودی به منظور کنترل خروجی است. بازخورد در بسیاری از سامانه‌ها، از جمله در سامانه‌های مکانیکی، الکتریکی، بیولوژیکی، حرارتی و برودتی کاربرد دارد و به‌طور کلی بن‌مایهٔ سامانه‌های کنترل در همهٔ زمینه‌هاست؛ مثلاً، استفاده از بازخورد در ماشین بخار به قرن نوزدهم میلادی برمی‌گردد و به‌کارگیری بازخورد در سامانه‌های حرارتی و برودتی با نصب ترموستات، امروزه بسیار متداول است. همچنین در بدن انسان، بازخورد نقش عمده‌ای در تنظیم دما و کنترل ترشح داخلی غدد ایفا می‌کند. به‌طور مثال در هنگام راه رفتن با مشاهدهٔ مسیر پیش رو و با توجه به موانع افراد به اصلاح مسیر حرکت می‌پردازند. در این مثال عابر با استفاده از بازخوردهای چشمی و دیگر بازخوردهای موجود قادر به برداشتن قدم بعدی خود است.
بازخورد در الکترونیک
در الکترونیک موارد متعددی را از کاربرد بازخورد می‌توان نام برد که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به استفاده از مقاومت امیتر در تقویت‌کننده‌های ترانزیستوری یا مقاومت سورس در تقویت‌کننده‌ها اثر میدان اشاره کرد.