cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ویلیام دارک
ویلیام دارک (William Darke) (۱۷۳۶–۲۶ نوامبر ۱۸۰۱)، سربازی آمریکایی بود که با نیروهای بریتانیایی قبل از جنگ انقلابی خدمت نمود. او با نیروهای منظم بریتانیایی تحت فرماندهی سرگرد ژنرال ادوارد برادوک در سفر اکتشافاتی ۱۷۵۵ خود به دره تحت کنترل فرانسویانِ اوهایو به عنوان بخشی از جنگ فرانسویان با سرخپوستان خدمت نمود. نیروهای بریتانیایی شکست خوردند و برادوک نیز مرد.
دارک نجات یافت تا به عنوان یک کاپیتان در شروع جنگ انقلابی آمریکا به مأموریت فرستاده شود. او در نبرد جرمن‌تاون اسیر شد. وی به عنوان سرهنگ هنگ‌های همپشایر و برکلی در تسخیر ژنرال چارلز کورن‌والیس فرماندهی نمود. دارک اغلب عضوی از قانونگذاری ویرجینیا طی معاهدهٔ ۱۷۸۸ میلادی بود که به نفع قانون اساسی فدرال رأی داد.
او به عنوان یکی از سرهنگ دوم‌ های هنگ «لویز» در ۱۷۹۱ میلادی، جناح چپ ارتش سنت کلیر را طی شکستش از سرخپوستان میامی در ۴ نوامبر فرماندهی نمود. او دو تغییر ناموفق در آن جنگ داشت: پسر جوان‌ترش کاپیتان جوزف دارک در دومین تغییر مرد و خودش نیز مجروح شده و به سختی نجات یافت. دارک نامه‌ای به رئیس‌جمهور جورج واشینگتن نوشت که نبرد را در آن توصیف می‌نمود. سپس دارک به عنوان سرلشکر بر شبه‌نظامیان ویرجینیا خدمت نمود.
قیفک‌های زبره
قیفک‌های زبره نام یک سرده از تیره قیفکیان است.
ویلیام دارک
اوان زندگی
دارک در ۱۷۴۰ میلادی هنگامی که یک کودک جوان بود با خانواده‌اش به «انشعاب الک» نزدیک شپهردستاون ویرجینیا نقل مکان نمود. دارک دو برادر و یک خواهر داشت. هنگامی که کودک بود به خانواده اش کمک می‌کرد: با ماهیگیری، شخم‌زدن و کشاورزی. او را به عنوان «مردی با دستانی قوی» و «هرکولی» توصیف شده‌است.
حرفه نظامی
طی جنگ فرانسویان و سرخپوستان، دارک با جورج واشینگتن در سفر اکتشافاتی برادوک ۱۷۵۵ میلادی تحت فرماندی ژنرال بریتانیایی ادوارد برادوک خدمت نمود. برنامه برادوک تسخیر دژ دوکوئسن از فرانسویان جهت بدست آوردن کنترل بر رودخانه و دره اوهایو بود. گرچه که تلفات زیادی وجود داشت و بریتانیاییان شکست خوردند، دارک زخمی نشد. برادوک در نبرد کشته شد.
بعد از جنگ علیه اغیان در شورش ویسکی ۱۷۸۴ میلادی فرستاده شد. با برقراری صلح، دارک در معاهده ۱۷۸۸ میلادی خدمت کرد و در پی آن در قانونگذاری ویرجینیا انتخاب شده و در آن خدمت نمود. دارک به عنوان سرهنگ دوم در شبه‌نظامیان کنتاکی، جناح چپ را در فاجعه نبرد واباش در ۱۷۹۱ میلادی طی جنگ سرخپوستان شمالغربی فرماندهی نمود. پسر او کاپیتان جوزف دارک در نتیجه جراحاتی که در صحنه نبرد بر او وارد شد مرد.
ژنرال جوسیا هارمار در ۱۷۹۰ میلادی با ارتشی که آموزش و تجهیزات ضعیفی داشت برای حمله بر اتحادیه شمالغربی سرخپوستان در رودخانه ماومی شمالی فرستاده شد. هارمار کاملاً شکست خورد. رئیس‌جمهور جورج واشینگتن ارتش را تجدید نیرو کرده و ژنرال آرتور سنت کلیر را برای فرماندهی منصوب نمود. سنت کلیر از دژ واشینگتن اوهایو به سمت شمال رفت و دژ همیلتون و دژ جفرسون را ساخت. سنت کلیر در اکتبر ۱۷۹۱ میلادی دژ جفرسون را رها کرده و در نقطه‌ای که بعدها به دژ بازیابی معروف شد در ۳ نوابمر ۱۷۹۱ میلادی اردو زد. ارتش ۱۴۰۰ نفری او در ۴ نوامبر با دیدن هیئت بزرگی از سرخپوستان در هنگامه طلوع غافلگیر شد. طی چند ساعت، سنت کلیر مجبور شد تا تحت پوششی که توسط دارک ارائه می‌شد تجدید قوا کند. نهصد مرد، زن و کودک طی گزارش‌ها کشته شدند.
زندگی شخصی
دارک با سارا، بیوه ویلیام دلایی، یکی از جنگجویان سرخپوست ازدواج کرد. این دو چهار فرزند داشتند: جان، جوزف، ساموئل و مری. سه پسر او همگی هنگامی که مردان جوانی بودند فوت نمودند. دارک در توماس ورتینگتون پسر ۱۴ ساله یتیمی را از یکی از خانواده‌های دوست گرفت و برای او تحصیلات ارائه نمود. وورتینگتون ششمین فرماندار اوهایو شد. ویلیام دارک از طریق دخترِ پسرش جان و از طریق دو ازدواج دخترش ماری نسل‌هایی را پیدا نمود.
چارلی بریتانیا
چارلی بریتانیا (Charlie Brittain؛ ۷ ژوئن ۱۸۸۷ – 1887:06:07, July 31, 1949) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، و باشگاه فوتبال کاردیف سیتی اشاره کرد.
دکسوس
دکسوس (Dexus) شرکت املاک استرالیایی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
والتر ترانتر
والتر ترانتر (Walter Tranter; August 22, 1874 – 1874:8:22, July 14, 1945) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
قیفک دوکی
قیفک دوکی نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
موکای ماساتسونا
موکای ماساتسونا ؛ یک سامورایی در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو بود. وی پدر موکای تاداکاتسو بود. پدر او یک دزد دریایی بود که به عنوان نیروی دریایی در خدمت خاندان ایماگاوا یا خاندان تاکدا در میامد. در سال ۱۵۷۹ پس از اینکه توکوگاوا ایه‌یاسو ولایت سوروگا متعلق به خاندان ایماگاوا را تصرف کند، موکای ماساتسونا به خدمت ایه‌یاسو درآمد.
کایلی هامفریز
کایلی هامفریز (Kaillie Humphries؛ زادهٔ September 4, 1985 ) ورزشکار بابسلد اهل کانادا است.
التصاق چانه‌ای
التصاق چانه‌ای، ارتفاق چانه‌ای یا التصاق زیرواره‌ای (Mandibular symphysis) در خط وسط جایی که دونیمه بدنه فک پایینی به هم متصل می‌شوند به صورت ستیغ نامشخص قابل لمس می‌باشد.
التصاق نوعی مفصل است که در آن دو سر استخوان‌ها به‌وسیله صفحه رشته‌ای غضروفی محکم به یکدیگر چسبیده‌اند.
ژردی بوش
ژردی بوش (Jordi Bosch؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به سه قدم بالاتر از بهشت، تعلیم پریان و می‌خواهمت اشاره کرد.
ماهیچه کوچک‌تر راست پسین سر
ماهیچه کوچک‌تر راست پسین سر (رکتوس کاپیتیس مینور خلفی rectus capitis posterior minor یا رکتوس کاپیتیس پُستیکوس مینور rectus capitis posticus minor) توسط یک زردپی نوک‌تیز باریک از توبرکل روی قوس خلفی مهره اطلس برمی‌خیزد و در حین بالا رفتن، ضمن پهن‌تر شدن، وارد قسمت داخلی (مدیال) خط پایینی پس‌گردنی (نوکال) استخوان پس‌سری و سطح بین آن و سوراخ بزرگ پس‌سری (سوراخ مگنوم) می‌شود و همچنین مقداری پیوستگی نیز با سخت‌شامه (دورا ماتر) نخاعی پیدا می‌کند.
ماهیچه بزرگتر راست پسین سر و ماهیچه مایل بالایی سر را سینرژیست‌ها می‌نامند.
پل‌های بافت همبند در مفصل اطلسی‌پس‌سری (آتلانتو-اکسیپیتال) بین ماهیچه کوچک‌تر راست پسین سر و سخت‌شامه نخاعی پشتی مشاهده شده‌است. اتصالات بافت همبند مشابهی برای ماهیچه بزرگتر راست پسین سر (رکتوس خلفی ماژور سر) نیز گزارش شده‌است. به نظر می‌رسد چیدمان عمودی این رشته‌ها حرکت سخت‌شامه‌ای را به سمت نخاع محدود می‌کند. همچنین مشخص شده‌است که رباط پس‌گردنی (نوکائه) با سخت‌شامه ستون فقرات گردنی خلفی و قسمت جانبی استخوان پس‌سری پیوسته‌است. ساختارهای آناتومیک عصب‌دهی‌شده توسط اعصاب گردنی C1-C3 امکان ایجاد سردرد را دارند. این بخش دربرگیرنده مجتمع‌های مفصلی سه بخش فوقانی گردن، سخت‌شامه و نخاع نیز هست.
پیوندهای سخت‌شامه‌ای-ماهیچه‌ای، سخت‌شامه‌ای-رباطی در قسمت فوقانی ستون فقرات گردنی و نواحی پس‌سری ممکن است پاسخ‌های آناتومیک و فیزیولوژیکی به علت سردرد گردن‌زاد (سرویکوژنیک) ارائه دهد. این پیشنهاد می‌تواند کارایی مداخله را در درمان سردرد سرویکوژنیک توضیح دهد.
ویلیام فریس
ویلیام جان فریس (۱۸۵۵–۲۴ آوریل ۱۹۱۷) سیاستمدار استرالیایی بود.
چارلی بریگز (بازیکن فوتبال)
چارلی بریگز (Charlie Briggs؛ ۴ آوریل ۱۹۱۱ – 1911:4:4, January 29, 1993 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
ویلیام فریس
وی فرزند فروشنده‌ای به نام جیمز فریس و بریجیت کوگان بود و در پاراماتا متولد شد. او برای مدتی اداره یک مدرسه یتیمان کاتولیک را برعهده داشت و سپس در حدود سال ۱۸۸۴ به برادرش در کار املاک و مستغلات ملحق شد. او عضو شورای محلی پاراماتا بود و دو بار شهردار آن شهر شد. در سال ۱۸۹۸ میلادی به عنوان نماینده حزب حمایت‌گرا در مجلس نیو ساوت ولز انتخاب شد. نتیجه این انتخابات به دلیل تخلفات رای‌گیری در اکتبر ۱۸۹۸ ملغی شد اما فریس در انتخابات میان‌دوره‌ای مجدداً انتخاب شد. او در انتخابات سال ۱۹۰۱ شکست خورد و از راه‌یابی به مجلس بازماند. فریس در سال ۱۹۱۷ در پاراماتا درگذشت.
کتی کرینر
کتی کرینر (Kathy Kreiner; May 4, 1957 – ) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و اسکی‌باز آلپاین اهل کانادا بود.
ناتاختاری
ناتاختاری (ნატახტარი) یک روستا در شهرداری متسختا ناحیه متسختا-متیانتی در شرق گرجستان است. ناتاختاری در ساحل راست آراگوی و ارتفاع ۵۱۰ متری از سطح دریا قرار گرفته است. ناتاختاری در ۸ کیلومتری شمال متسختا جای دارد.
قیفک زبره روبرت
قیفک زبره روبرت نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
رین لانگ
رین لانگ (Rein Lang؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است.
وی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ وزیر فرهنگ استونی، از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ وزیر دادگستری استونی و در سال ۲۰۰۵ وزیر امور خارجه استونی بوده است.
شام پرمصیبت
شام پرمصیبت (Salle à manger fantastique) فیلمی در ژانر صامت به کارگردانی ژرژ ملی‌یس است که در سال ۱۸۹۹ منتشر شد.
موتوماهی پرویی
موتوماهی پرویی نام یک گونه از سرده لاشه‌ماهیان است.
کریستینا اویولاند
کریستینا اویولاند (Kristiina Ojuland؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است. وی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ وزیر امور خارجه استونی بوده‌است.
قیفک زبره سومالی
قیفک زبره سومالی نام یک گونه از سرده قیفک‌های زبره است.
چارلی بل (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۵۸)
چارلی بل (Charlie Bell؛ زادهٔ November 14, 1958) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میدلزبرو و باشگاه فوتبال منزفیلد تاون اشاره کرد.
جانا و بلادور
جانا و بلادور نمایشنامه‌ای است از بهرام بیضایی نوشته به سالِ ۱۳۵۶ و بازنوشته به سالِ ۱۳۷۸ که سالِ ۱۳۹۱ با بازیِ مژده شمسایی و محسن نامجو و با کارگردانیِ نویسنده در تماشاخانهٔ مرکزِ اجتماعاتِ محلّیِ کابرلی به سایه‌بازیِ آهنگین درآمد.
متن
کتابِ جانا و بلادور هنوز در ایران پروانهٔ انتشار نگرفته است.
رائول مالک
رائول مالک (Raul Mälk؛ زادهٔ May 14, 1952) سیاست‌مدار اهل استونی است. وی از سال ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ وزیر امور خارجه استونی بوده‌است.
موتوماهی کالیفرنیا
موتوماهی کالیفرنیا نام یک گونه از سرده لاشه‌ماهیان است.
کری لتونن
کری لتونن (Kari Lehtonen؛ زادهٔ November 16, 1983) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
گروه داونر
گروه داونر (Downer Group) شرکت معدن استرالیایی است، که در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد.
قیفک خط‌باریک
قیفک خط‌باریک نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
کجل سونسون
کجل سونسون (Kjell Svensson؛ زادهٔ 10 september 1938) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد است.
قیفک هارلندی
قیفک هارلندی نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
کجل سونسون
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
تیانپتین
تیانپتین، که با نام‌های تجاری Stablon و Coaxil فروخته می‌شود، یک ضد افسردگی غیر معمول است که عمدتاً در درمان اختلال افسردگی عمده استفاده می‌شود، اگرچه ممکن است برای درمان اضطراب، آسم و سندرم روده تحریک پذیر نیز استفاده شود.
قورباغه‌های زبان‌چنگالی
قورباغه‌های زبان‌چنگالی یا وزغ‌های شکم‌آتشی نام یک تیره از راسته قورباغه است.
کریزتینا رگوچه
کریزتینا رگوچه (Krisztina Regőczy؛ زادهٔ ) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و رقصنده روی یخ اهل مجارستان است.
گلکسی ریسورسز
گلکسی ریسورسز (Galaxy Resources) شرکت معدن استرالیایی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
ریوو سینییارو
ریوو سینییارو (Riivo Sinijärv؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است. وی از آوریل تا نوامبر ۱۹۹۵ وزیر امور خارجه استونی و از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ وزیر کشور استونی بوده‌است.
رالف بارلو
رالف بارلو (Ralph Barlow؛ 1876 – ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
اوریا فارست
جنگ انقلابی
او در نقش‌های مختلفی در خط مریلند خدمت نمود. از ۱۴ ژانویه ۱۷۷۶ میلادی تا ژوئیه ۱۷۷۶ میلادی به عنوان ستوان یکم در دسته مستقل مریلند متعلق به جان گانبی خدمت نمود. وقتی این دوره اتمام یافت، در گردان سوم اردوی فلایینگ مریلند کاپیتان شد، اودر این موقعیت تا دسامبر ۱۷۷۶ میلادی بود، زمانی که به سرگردی ارتقاء یافت و به سومین هنگ مریلند منتقل شد. او در پی تغییر موقعیت‌های نظامی در نبرد لانگ آیلند نجنگید. برعکس، هنگ اول مریلند که تحت فرماندهی ویلیام اسمالوود («گردان اسمالوود») قرار داشت و سایر واحدهای نظامی که تحت فرماندهی ژنرال جورج واشینگتن قرار داشتند در نبرد شرکت کردند. واحد او تا آوریل ۱۷۷۷ میلادی مجدداً تغییر کرد، هنگامی که به سرهنگ دومی ارتقاء پیدا کرده و در «گردان اسمالوود» تا اوت ۱۷۷۹ میلادی خدمت نمود. او در نبرد جرمن‌تاون زخمی شد و در آن یکی از اندام خود را از دست داد.
در اوت ۱۷۷۹ میلادی، او واحد اسمالوود را ترک گفته و به عنوان سرهنگ دوم به عنوان بخشی از هنگ هفتم مریلند خدمت نمود. او این موقعیت را تا ۲۳ فوریه ۱۷۸۱ میلادی حفظ کرده و سپس استعفا نمود.
او طی خدمت نظامیش جهت دفاع از جزیره سنت جورج در شهرستان سنت ماری در ژوئیه ۱۷۷۶ میلادی و در سایر نبردهای عمده در طول جنگ، همچون نبرد براندی‌وین جنگید. او در هنگ‌های مختلف قبل از استعفا به عنوان حسابرس کل در ارتش قاره‌ای طی ۱۹ فوریه ۱۷۸۱ میلادی خدمت نمود.
سیاست‌های ایالتی
در ۱۷۸۰ میلادی، لایحه‌ای در هر دو خانه نمایندگان و سنای مجمع کل مریلند گذرانده شد که مرتبط با حراج اموال وفادارماندگان در ایالت بود. فارست یکی از سه مأمور عالی‌رتبه‌ای ای بود که چنین اموالی را حراج می‌کرد، سایر این مأموران ویلیام پاکا و کلمنت هالیدی بودند. او در فوریه ۱۷۸۱ میلادی برای آن منصب صلاحیت یافت و در ژوئیه نیز استعفا داد.
قیفک ماز
قیفک ماز نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
اوریا فارست
سیاست‌های ایالتی
بعد از جنگ او از شهرستان سنت ماری به لندن سفر کرد و در آنجا تا ۱۷۸۶ میلادی اقامت گزید و سپس به جورج‌تاون بازگشت. او در ۱۷۸۳ میلادی به مریلند بازگشت تا تجارت صادرات در جورج‌تاون را برقرار سازد. درن تجارت شرکای او بنجامین استودرت و جان مورداک بودند و سپس به لندن بازگشت. او «شریک مقیم فارست، استادرت و مورداک» بود.
در ۱۸۷۴ میلادی، فارست به عنوان عضو اصلی «جامعه سینسیناتی» در ایالت مریلند پذیرفته شد. هنگامی که از بنیان آن اطلاع یافت گفت:
"من نمی‌توانم احساساتم را در رابطه با قرائت اساسنامه جامعه سینسیناتی که برای اولین بار امروز صورت پذیرفت بیان کنم… گرچه که در میان شما که با ۳۰۰۰ مایل اقیانوس از هم جدا شده‌اید و برده تجارت هستید، کسی نیست که احساس علاقه بیشتری نسبت به من برای آن تعداد شجاعانی که تا آخرین لحظات دوام آوردند داشته باشد."
فارست در دوره‌های مختلفی در خانه نمایندگان مریلند انتخاب شد و خدمت کرد: ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۳ میلادی، ۱۷۸۶ تا ۱۷۸۷ و ۱۷۸۷ تا ۱۷۹۰ میلادی. همچنین عضوی از سنای مریلند از ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۰ و قاضی دادگاه ایالتی از ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۰ میلادی بود.
او در اکثر دهه ۱۷۸۰ میلادی نماینده شهرستان سنت مری و سپس نماینده شهرستان مونتگومری در آنجا بود. در سنای مریلند نیز از سواحل غربی مریلند نمایندگی نمود.
همچنین او به عنوان مراقبت کنندهٔ اموال و پول‌های منطقه کلیسایی سنت اندروز در شهرستان سنت مری (۱۷۸۲–۱۷۸۳ میلادی) و دادگستر در شهرستان مونتگومری (۱۷۹۹–۱۸۰۰) بود. او صاحب پنج برده سیاه در ۱۷۹۰ بود که تا ۱۸۰۱ میلادی به نه برده افزایش یافت. در ۱۸۰۰ میلادی به دلیل خدمات نظامیش، حکم زمینی به او تعلق گرفت. با این حال هیچ‌گاه آن زمین را اشغال نکرد و خالی ماند.
سیاست فدرال
فارست در سیاست با نمایندگی مریلند در کنگره قاره‌ای در ۱۷۸۷ میلادی نیز فعال بود. توماس جفرسون بعداً طی نامه‌ای از پاریس در ۳۱ دسامبر به او گفت که تنظیم‌کنندگان اساسنامه را تأیید می‌کند، اما دغدغه‌هایی نیز در رابطه با کشت «بذرهای خطر» داشت، چرا که فکر می‌کرد حکام بعد از او «به اندازه آنها صادق» خواهند بود.
فارست بعداً همان سال سناتور ایالات متحده شد. تمام افرادی که نامزد شدند همچون او بعداً فدرالیست شدند. او از چارلز کارول در دومین و سومین رأی شماری با فاصله تعداد معدودی رأی باخت.
در ۱۷۹۲ میلادی برای خانه نمایندگان ایالات متحده در حوزه سوم مریلند به عنوان «کاندیدای طرفدار مدیریت» شرکت کرد. این فدرافیست در مقابل ویلیام دورسی ضد فدرال با اختلاف ۶۶۹ میلادی برنده شد. اکثر آرای او از افراد شهرستان مونتگومری مریلند می‌آمد که تقریباً صد تا بیش از شهرستان فردریک مریلند بود، شهرستان‌هایی که بخش‌هایی از ناحیه سوم را تشکیل می‌دادند. او از مارس ۱۷۹۳ تا نوامبر ۱۷۹۴ میلادی به عنوان نماینده خدمت کرده و سپس استعفا داد. طی دوران خود در این صمت، ۷۹٫۶ درصد از آرای حضور و غیابی را از دست داد که «بسیار بدتر از میانه ۱۳ درصدی سوابق ثبت شده کل دوران نمایندگانی است که در ژوئن ۱۷۹۴ میلادی خدمت می‌کنند».
او با باقیماندن به عنوان «دوست و میزبان جورج واشینگتن،» نقش خویش را در حزب فدرالیست و سیاست ملی مستحکم ساخت. با این حال هنوز هم توماس جفرسون که بعداً دموکرات-جمهوری‌خواه شد را برای شامی در ۱۷۹۰ میلادی در سفرش برای دیدن «آبشارهای کوچک رودخانه پوتوماک» میزبانی کرد.
فارست در ۱۷۹۵ میلادی به عنوان یک تیمسار سرتیپ از تیپ چهارم شبه‌نظامیان مریلند مأموریت یافت و از ۱۷۹۵ تا ۱۸۰۱ میلادی نیز سرلشکر بخش اول شبه‌نظامیان مریلند شد. این مسئله مانع از عدم درگیریش در سیاست ملی شد. در دسامبر ۱۷۹۷ میلادی به جیمز مک‌هنری مکاتبه کرد و موفقیت‌هایش را در منتخب کردن جیمز لوید برای سنای ایالات متحده خاطرنشان ساخت، عملی که خلأ ناشی از استعفای جان هنری را پر کرد.
درگیری در تأسیس واشینگتن DC
او در ۱۳ اکتبر ۱۷۹۰ میلادی، یکی از «مالکین اصلی» زمینی بود که برای شهر واشینگتن گرفته شده بود. از آنجا که جورج‌تاون یک بندرگاه بود، پیشنهاد تاجران جورج‌تاون پیشرو پذیرفته شد که می‌گفتند: «شهر فدرال پیشنهاد شده بر زمین مقابل جورج‌تاون در طرف مقابل راک کریک باشد». فارست سندی را امضا کرد که می‌گفت:
"ما امضاء کنندگان در اینجا توافق داریم بر … فروش و واگذاری اسناد رسمی کافی که در هر صورت باید تحت هدایت ژنرال واشینگتن یا هر فرد دیگری که تحت نظر او کنش می‌کند قرار گیرد و بر این اساس اوست که باید تعیین کند که این اسناد منطقی و دقیق هستند یا خیر و در رابطه با زمین‌هایی که ما در حومه جورج‌تاون تحت تملک داریم، برای استفاده در «شهر فدرال»، با این فرض که در حومه مذکور به یک میزان باید تأمین شود، تصمیم‌گیری نماید."
همان‌طور که باب آرنبک نوشته‌است، فارست از مالکین بزرگ زمین شد که به خریداری زمین در منطقه می‌پرداخت و به دلال دیگر، جیمز گرینلیف و در نهایت به دولت می‌فروخت. تمامی دلالان شامل بنجامین استادرت، رابرت موریس و جان نیکولسون از آن توافقنامه سلامت بیرون آمدند و با فارست علیه سایر صاحبان زمین توطئه می‌چیدند. در نهایت ۱۵ صاحب زمین با واشینگتن در رابطه با «دادن زمین به دولت برای ایجاد پایتخت جدید فدرال، یعنی واشینگتن» مذاکره کرده و در ۱۷۹۲ میلادی، فارست و جیمز ویلیام زمینی را خریدند که نشنال مال از ایالت مریلند شده و سپس آن را به دولت فدرال فروختند.
بعداً در ۱۷۹۱ میلادی، فارست به عنوان شهردار شهرک جورج که اکنون به جورج‌تاون شناخته می‌شود خدمت کرد، هنگامی که جورج واشینگتن با صاحبان زمین در خانه‌اش ملاقات کرد تا در رابطه با خرید زمین مورد نیاز جهت ساخت پایتخت جدید مذاکره کند. این ملاقات در ۲۹ مارس توسط صاحبان زمین جورج‌تاون، کارلسبرگ همچون واشینگتن برگزار شد که در آن موافقت کردند تا «نصف زمین‌هایشان در ناحیه فدرال ده مایل مربعی که به تازگی طراحی شده بود فروخته و از این رو پایتخت جدیدی را برای ایالات متحده آمریکا ایجاد نموده» و پیر لوفان هم بعدها نقشه شهر واشینگتن را ترتیب نمود.
نینیان بیل در ۱۷۹۶ میلادی، «سراشیبی که مشرف بر پایتخت جدید بود را به پیتر کازاناو فروخت»، سپس کازاناو را طی دو ماه به اوریا فارست فروخت «که آن را سال بعد به ایزاک پولوک فروخت». فرد اخیر نیز سپس «آن را به ساموئل جکسونی که برش زیادی داشت معامله کرد» و سپس جوزف نورس که ثبت‌کننده در خزانه‌داری ایالات متحده بود، تحت شش اداره ریاست جمهوری «آن مسکن معمولی را به عنوان یکی از دو جناح متقارن عمارت پالادین فدرال تغییر کاربری داد و آن را بلوو (Bellevue) نامید». همچنین فارست در ایجاد «شرکت پل جرج‌تاون، بانک کلمبیا و شرکت بیمه متقابل جورج‌تاون» نقش کلیدی داشت.
اواخر زندگی
در ۱۷۹۰ میلادی، خانواده فارست کنار بنجامین استودرت، از دوستان فارست زندگی می‌کردند که شریک تجاری او و اهل مریلندر جنوبی بود. فارست در ۱۷۹۴ میلادی، فارست خانه‌ای نزدیک واشینگتن DC ساخت که به آن روزدیل می‌گفت. این خانه شباهت نزدیکی به سبک معماری ماونت ورمون داشت که توسط ساختمان‌های سنگی که در دهه ۱۷۴۰ میلادی ساخته‌شده بودند احاطه شده بود.
این خانه که قاب بزرگی داشت در چهارک شمالغربی واشینگتن DC واقع شده بود. در سال‌های بعد این خانه را «قدیمی‌ترین خانه‌های واشینگتن» در نظر می‌گرفتند. این خانه برای خانواده و خصوصاً ربکا و فرزندانشان آرامش‌بخش بوده و «از زندگی شهری بسیار شلوغ جورج‌تاون» و «جنگ قریب‌الوقوع» نجات می‌داد. طی آن سالیان، این خانه و زمین‌هایش به عنوان «مرکز بحث‌های سیاسی و تفریحات اجتماعی» عمل کرده به طوری که «جشن شام بزرگی برای رئیس‌جمهور آدامز» در ۱۸۰۰ میلادی در آنجا میزبانی شد. در مجموع، فارست چندین نامه به واشینگتن، جفرسون، آدامز، بنجامین فرانکلین و الکساندر هملیتون بین سال‌های ۱۷۸۰ و ۱۸۰۴ میلادی تبادل نمود. See the following as examples of such contact: "Extract from John Adams to Uriah Forrest," June 20, 1797, "To George Washington from Uriah Forrest, 7 April 1780 ," "To George Washington from Uriah Forrest, 17 August 1780 ," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 8 October 1784," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 20 January 1787," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 11 December 1787," "[To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 18 December 1787]," "To John Adams from Uriah Forrest, 10 January 1788 ," "To George Washington from Uriah Forrest, 27 April 1791," "To George Washington from Uriah Forrest, 14 June 1791 [letter not found]," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 19 October 1791," "To Alexander Hamilton from Uriah Forrest, 7 November 1792," "To George Washington from Uriah Forrest, 10 January 1793," "To George Washington from Uriah Forrest, 11 February 1794," "To John Adams from Uriah Forrest, 23 June 1797," "To John Adams from Uriah Forrest, 28 April 1799," "To John Adams from Uriah Forrest, 25 January 1800," "To John Adams from Uriah Forrest, 4 June 1800," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 11 August 1804 ," "To Thomas Jefferson from Uriah Forrest, 17 August 1804 ," Letter from Uriah Forrest to Benjamin Franklin, Apr. 10, 1784.
فارست در ۱۷۹۶ میلادی «روزدیل» را به رهن گذاشت تا وام‌هایی برای ایالت مریلند بدست آورده و اقتصاد ناحیه را تقویتت کند، اما در ۱۸۰۲ میلادی دچار ورشکستگی شد و چنین شد که باجناقش فیلیپ بارتون کی رهن را پذیرفت. سپس «کی» استفاده مادام العمری فارست از املاک را تأیید نمود. همچنین فارست اواخر عمرش در یک موقعیت دولتی محلی خدمت نمود. از ۱۸۰۰ تا زمان مرگش در ۱۸۰۵ میلادی به عنوان متصدی دفتری دادگاه مداری ناحیه کلمبیا خدمت نمود.
فارست در ۶ ژوئیه ۱۸۰۵ میلادی در سالن پذیرایی خانه کشاورزی روزدیل فوت کرد و در زمین خاکسپاری پرسبیترین در واشینگتن DC به خاک سپرده شد. بقایای او بعدها نبش قبر شده و مجدد در قبرستان تپه لوت به خاک سپرده شد.
فارست در زمان مرگش آنگونه که توسط بایگانی‌گر اکنون بازنشسته شدهٔ «بایگانی‌های ایالت مریلند»، ادوارد سی. پاپنفیوز خاطرنشان گشته، صاحب حدود «۱۶۸۰ جریب فرنگی در شهرستان‌های آلگانی، سنت ماری و مونتگومری و ناحیه کلمبیا به علاوه حدود ۱۵۰ تا در ناحیه کلمبیا» بوده‌است.
میراث
پس از مرگش، ملک او «دچار بلای بدهی شده بود» و تقریباً به «بدهی‌ها و مرافعات» باخت، اما برای سال‌های مدیدی در خانواده باقی ماند.
قبل از مرگش در ۵ سپتامبر ۱۸۴۳ میلادی در «روزندیل»، ربکا برای مستمری بیوگان از طریق دولت فدرال برای خدمات نظامی شوهرش تشکیل پرونده داد. در تشکیل پرونده او در سپتامبر ۱۸۳۸ میلادی به عنوان مقیم جورج‌تاون توصیف شد که با فارست در ۱۷۸۹ میلادی ازدواج کرد و گفته شده که فارست در نبرد برندی‌واین جنگیده‌است. جدا از پول مستمری که به ربکا به میزان ۶ هزار دلار در سال اختصاص یافت، نسل او در سال‌های متمادی پس از آن به دنبال همان رویه بوده و می‌خواستند از حرفه نظامی فارست آگاهی بیشتری پیدا کنند. اسناد مستمری ربکا بعدها مبدل شد به «اسناد ربکا فارست (بیوه اوریا فارست)، ۱۸۳۸–۱۸۴۳» که در جامعه تاریخی واشینگتن DC نگهداری می‌شود.
اوایل قرن ۱۹ میلادی، خانه او شرف بر رودخانه پوتوماک بود که فارست از حدود ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۴ میلادی زیست و سپس به خانه ویلیام ماربری تبدیل شد که به دلیل پرونده دادگاه عالی او با عنوان «ماربری در مقابل مدیسون» شناخته می‌شود. این خانه در دسامبر ۱۹۹۲ میلادی مبدل به سفارت اوکراین در واشینگتن DC شد.
بعدها، نوه دختری او به نام آلیس گرین نیز در روزندیل زندگی کرد. او با «دان آنجل ماریا دو ایتوربید ایی هوارت» ازدواج کرد که «شاهزاده امپراطوری مکزیک و دانشجوی دانشگاه جورج‌تاون بوده» و پسری به نام دان آگوستین، شاهزاده ایتوربید داشت که از نسل امپراطوری ماکسیمیلیان اول اهل مکزیک و شاهزاده امپراطوری اول و دوم مکزیک بود که فارست پدر پدربزرگش بود. ملک او بعدها مبدل به مرکز منابع طبیعی روزندیل شد.
اخیراً طرفداران حق آرای ناحیه کلمبیا، به نمایندگی فارست از مریلند در خانه نمایندگان ایالات متحده ارجاع داده‌اند، چرا که او در مرزهای واشینگتن DC زندگی کرده‌است.
سی.ام. مایو در ۲۰۱۰ میلادی رومان تاریخی-تخیلی نوشت با عنوان «آخرین شاهزاده امپراطوری مکزیک» که براساس «داستان واقعی کودک نوپای نیم-آمریکایی آگوستین دو ایتوربید ایی گرین نوشته شده بود که نوه نوه پسری فرماندار اسبق مریلند، جورج پلتر و نوه پسری قهرمان جنگ انقلابی ژنرال اوریا فارست بود».
رالف براون (بازیکن فوتبال)
رالف براون (Ralph Brown; February 26, 1944 – ) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
شاه‌داماد دیلما
شاه‌داماد دیلما (Le Coucher de la mariée ou Triste nuit de noces) فیلمی صامت و کوتاه در ژانر کمدی به کارگردانی ژرژ ملی‌یس و محصول سینمای فرانسه است که در سال ۱۸۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ژرژ ملی‌یس و میل برل اشاره کرد.
نسخه کامل این فیلم، گمشده است.
رالف آلن (بازیکن فوتبال)
رالف آلن (Ralph Allen; June 30, 1906 – 1906:6:30, May 9, 1981) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال ردینگ، باشگاه فوتبال برنتفورد، و باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون اشاره کرد.
پیتر استراوسن
سِر پیتر فردریک استراوسن (۲۰۰۶–۱۹۱۹)، که معمولاً از او به صورتِ '''پی. اف. استراسن''' یاد می‌شود، فیلسوفی بریتانیایی و استاد دانشگاه آکسفورد بود. شهرت اولیهٔ استراوسن بابت نقد او (۱۹۵۰) بر نظریهٔ وصف‌های راسل بود. مقالهٔ او با عنوان «آزادی و انزجار» (۱۹۶۲) از آثار کلاسیک در بحث جبرگرایی و اختیار است.
یوری لویک
وی در سال ۲۰۱۷ و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ وزیر دفاع استونی و از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵ وزیر امور خارجه استونی بوده‌است. لویک همچنین سفیر استونی در کشورهای آمریکا، کانادا و مکزیک هم بوده.
ماهی یال‌اسبی ژاپنی
ماهی یال‌اسبی ژاپنی نام یک گونه از تیره ماهی یال‌اسبی است.
کریستین اسکالین
کریستین اسکالین (Kristin Skaslien؛ زادهٔ January 18, 1986) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و ورزشکار کرلینگ اهل نروژ است.
کمربندماهی
کمربندماهی نام یک گونه از تیره ماهی یال‌اسبی است.
تریویمی ولیسته
تریویمی ولیسته (Trivimi Velliste؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است.
وی از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ وزیر امور خارجه استونی و از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ سفیر استونی در سازمان ملل متحد بوده، ولیسته همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود تورف رافتو شده‌است.
رالف برت
رالف برت (Ralph Brett; March 7, 1877 – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال ولینگ‌بورو تاون، باشگاه فوتبال ساوتپورت، و باشگاه فوتبال برنتفورد اشاره کرد.
STAT4
STAT4 با عنوان کامل خانوادهٔ پروتئین‌های ترارسانندهٔ پیام و فعال‌کنندهٔ رونویسی 4 (انگلیسی: Signal transducer and activator of transcription 4) عامل رونویسی متعلق به خانواده پروتئینی STAT است که برای تقسیم و گسترش لنفوسیت تی کمک‌کننده نوع یک از سلول‌های لنفوسیت تی بکر مورد نیاز بوده و در پاسخ به اینترلوکین ۱۲ سبب تولید اینترفرون گاما می‌شود. توزیع STAT4 به سلول‌های میلوئید، تیموس و بیضه محدود است در لنفوسیت تی در حال استراحت انسان در سطوح بسیار پایین بیان می‌شود، اما تولید آن با تحریک PHA تقویت می‌شود.
هون آکواکالچر
هون آکواکالچر (Huon Aquaculture) شرکت صنایع غذایی استرالیایی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
لب‌لوله‌ماهی سرخ
لب‌لوله‌ماهی سرخ نام یک گونه از سرده لب‌لوله‌ماهی است.
رالف بنکس
رالف بنکس (Ralph Banks; June 20, 1920 – 1920:6:20, October 1, 1993) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
قیفک صیقلی
قیفک صیقلی نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
قیفک زیبولد
قیفک زیبولد نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
یان لاتیک
وی از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۷ وزیر آموزش استونی و از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ وزیر امور خارجه استونی بوده است.
قیفک کنده‌کاری
قیفک کنده‌کاری نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
کریستینا لوندبرگ
کریستینا لوندبرگ (Kristina Lundberg؛ زادهٔ June 10, 1985) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
میکل پونگ
میکل پونگ (Mihkel Pung; October 19, 1876 – October 11, 1941) سیاست‌مدار اهل استونی بود.
وی در سال ۱۹۱۹ رئیس بانک مرکزی استونی، در سال ۱۹۳۲ وزیر امور خارجه استونی و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۰ سخنگو مجلس استونی بوده‌است.
رالف بولتون
رالف بولتون (Ralph Boulton; July 22, 1923 – 1992) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
کریستینا برگسترند
کریستینا برگسترند (Kristina Bergstrand؛ زادهٔ October 4, 1963) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
پیتر هاول
پیتر هاول (Peter Howell؛ ۲۵ اکتبر ۱۹۱۹ – ۲۰ آوریل ۲۰۱۵) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به سرزمین سایه‌ها، شاهدخت کارابو، افسارگسیخته، رایلی، تک‌خال جاسوس‌ها، تفاله و پوآرو اشاره نمود.
هانس ربانه
هانس ربانه (Hans Rebane؛ زاده December 24, 1882 – درگذشته December 16, 1961) روزنامه‌نگار، دیپلمات و سیاست‌مدار اهل استونی بود. وی از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۸ وزیر امور خارجه استونی بوده‌است.
تری وستلی
تری وستلی (Terry Westley؛ زادهٔ September 18, 1959) بازیکن فوتبال و مربی اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوتون تاون اشاره کرد.
دوران مربیگری
وستلی قبلا در راشدن و دایموندز، ایپسویچ تاون، چارلتون، لوتون تاون و دربی کانتی کار کرده است. در این باشگاه‌ها او مسئول پرورش بازیکنان جوان بود که شامل متیو آپسن، کیرون دایر، ریچارد رایت، تیتوس برامبل و کوین لیزبی می‌شد. در دربی، او بر رشد ستارگان جوانی مانند تام هادلستون، لی هولمز، گیلز بارنز، لوین نیاتانگا و مایلز ادیسون نظارت داشت.
وستلی در ژوئیه ۱۹۹۵ پس از جدایی دیوید پلیت، سکان هدایت لوتون تاون را به‌دست گرفت. او فصل فوتبال ۱۹۹۴–۱۹۹۵ را با این تیم در جایگاه شانزدهم در به پایان رساند. فصل بعد شروع خوبی نداشت و وستلی پس از شکست ۴ بر صفر مقابل پورتسموث اخراج شد.
وستلی در ژانویه ۲۰۰۶ پس از جدایی فیل براون به عنوان سرمربی موقت دربی کانتی انتخاب شد. او اولین بازی خود را با نتیجه ۱ بر صفر در خانه به شفیلد یونایتد باخت و علیرغم اینکه در چهار بازی دیگر موفق به کسب پیروزی نشد، تا پایان فصل سرمربی ماند. اولین پیروزی او ، برد خانگی ۱ بر صفر مقابل پلیموث بود. علیرغم رسیدن به هدف خود برای حفظ باشگاه در چمپیونشیپ تا پایان فصل، به او پیشنهاد کار مربی دائمی داده نشد و بیلی دیویس جایگزین او شد.
او در سال ۲۰۰۶ به عنوان مدیر آکادمی جوانان به بیرمنگام پیوست. در اولین فصل حضورش، تیم زیر ۱۸ سال را تا یک چهارم نهایی جام حذفی جوانان رهبری کرد و دو سال بعد آنها به نیمه نهایی همان مسابقات رسیدند. وستلی پس از تکمیل و ارائه گزارشی به هیئت مدیره باشگاه، که حاوی توصیه‌های لازم برای "سوق دادن آکادمی به سطح بالاتر" بود، با توافق دوجانبه در فوریه ۲۰۱۱ باشگاه را ترک کرد.
در ژوئیه ۲۰۱۴ وستلی مدیر آکادمی وستهام و جایگزین تونی کار شد.
قیفک اکسل‌راد
قیفک اکسل‌راد نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
رالف بورکینشاو
رالف بورکینشاو (Ralph Burkinshaw; March 26, 1898 – june 1951) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال گینزبورو ترینیتی، باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، باشگاه فوتبال ورکسام، و باشگاه فوتبال ساوت شیلدز اشاره کرد.
انتخابات پارلمانی اسلوونی (۲۰۲۲)
انتخابات پارلمانی در اسلوونی برای برگزیدن اعضای پارلمان این کشور در ۲۴ آوریل ۲۰۲۲ برگزار گردید. حزب حاکم دموکرات اسلوونی، به رهبری نخست‌وزیر یانز یانشا، در برابر رقیب خود رابرت گولوب از حزب جنبش آزادی شکست را پذیرفت. حزب اسلوونی جدید سوم شد و پس از آن سوسیال دموکرات و حزب چپ قرار گرفتند که هر دو کنار رفتند. فهرست ماریان سارک و حزب آلنکا براتوشک به زیر۴٪ سقوط کردند و هیچ کرسی به دست نیاوردند. مشارکت در انتخابات ۷۰٪ بود که نسبت به دو انتخابات قبلی افزایش قابل توجهی را نشان می‌دهد (۵۲/۶۳٪ در سال ۲۰۱۸ و ۵۱/۷۱ ٪ در سال ۲۰۱۴).
نظام انتخاباتی
دو معاون دیگر توسط اقلیت ایتالیایی و مجارستانی انتخاب می‌شوند. رأی‌دهندگان همه نامزدها را در برگه رأی با استفاده از اعداد رتبه‌بندی می‌کنند (۱ بالاترین اولویت است). زمانی که یک رای‌دهنده به آنها رتبه اول را بدهد، به یک نامزد بیشترین امتیاز (برابر تعداد نامزدهای روی برگه رای) تعلق می‌گیرد. نامزدی که بیشترین امتیاز را کسب کند برنده است.
قیفک‌های سازمند
قیفک‌های سازمند نام یک سرده از تیره قیفکیان است.
کرین لی گارتنر
کرین لی گارتنر (Kerrin Lee-Gartner؛ زادهٔ September 21, 1966) اسکی‌باز آلپاین اهل کانادا است.
ران آلن (بازیکن فوتبال)
ران آلن (Ron Allen; April 22, 1935 – 2006 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینکولن سیتی و باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
قیفک بئاتریکس
قیفک بئاتریکس نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
محمد نوری (بازیکن فوتبال، زاده ۱۳۴۴)
محمد نوری یک بازیکن فوتبال ایرانی متولد تهران است. وی سابقه بازی در تیم‌هایی همچون برق تهران، گسترش، دارایی، بانک تجارت و استقلال را دارد. وی عمده سال‌های فوتبال خود را در تیم استقلال تهران گذارند. وی سابقه بازی در تیم ملی ایران را نیز دارد.
دوران حرفه‌ای
محمد نوری در سال ۱۳۷۲ به استقلال پیوست و به مدت پنج فصل در این تیم بازی کرد. وی از مدافعان مستحکم استقلال محسوب می‌شد. نوری با استقلال سابقه قهرمانی در جام حذفی و جام آزادگان را دارد. نوری در بازی شهرآورد تهران در مهر ۱۳۷۵ در دقیقه ۸۵ از بازی اخراج شد و پرسپولیس دقایقی بعد گل پیروزی‌بخش را به ثمر رساند.
بازنشستگی
نوری مدت‌ها پس از بازنشستگی‌اش به عنوان یکی از اعضای کمیته فنی استقلال به این تیم برگشت.
افتخارات
نایب قهرمان
🥈نایب قهرمان لیگ آزادگان ۱۳۷۳
کلاوس افنر
کلاوس افنر (Klaus Ofner؛ زادهٔ June 15, 1968) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و اهل اتریش است.
الکساندر هلات
الکساندر هلات (Aleksander Hellat; August 20, 1881 – November 28, 1943) سیاست‌مدار اهل استونی بود.
وی از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ شهردار تالین و از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳ و سال ۱۹۲۷ وزیر امور خارجه استونی بوده‌است. هلات در سال ۱۹۴۰ توسط کمیساریای خلق در امور داخلی شوروی دستگیر و به کمپ سیبری تبعید شد و سه سال بعد آنجا درگذشت.
کوهورس (واحد نظامی)
یک کوهورس یک واحدنظامی تاکتیکی استاندارد در یک لژیون رومی بود. هرچند اندازه استاندارد آن در طول زمان و به‌مقتضای شرایط تغییر می‌کرد اما عموماً متشکل از ۴۸۰ سرباز بود. فرض بر این است که یک کوهورس معادل (برابرنهاد) با یک گردان امروزی است. در پی اصلاحاتی که در ۱۰۷ پیش از میلاد به گایوس ماریوس نسبت داده‌می‌شود، کوهورس جای مانیپولوس را گرفت. اندکی بعد از اصلاحات نظامی ماریوس، و تا اواسط سده سوم میلادی، ده کوهورس (در کل حدود ۵۰۰۰ نفر) یک لژیون را تشکیل می‌دادند. کوهورس‌ها را به‌صورت «کوهورس نخست»، «کوهورس دوم» و غیره نام‌گذاری می‌کردند. نخستین کوهورس متشکل از لژیونر های باتجربه بود، درحالی‌که لژیونرهای دهمین کوهورس تجربه جنگی کمتری داشتند.
کارل رابرت پوستا
کارل رابرت پوستا (Kaarel Robert Pusta; March 1, 1888 – May 4, 1964) سیاست‌مدار اهل استونی بود. وی در سال ۱۹۲۰ و از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۵ وزیر امور خارجه استونی بوده است.
دامپروری لشکر چهارده امام حسین
دامپروری لشکر چهارده امام حسین یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان ریگستان واقع شده‌است. دامپروری لشکر چهارده امام حسین ۱۹ نفر جمعیت دارد.
قیفک هاماموتو
قیفک هاماموتو نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
بیابان آکونا
بیابان آکونا (به ایتالیایی: Deserto di Accona) یک منطقهٔ نیمه خشک در توسکانی ایتالیا است. این بیابان در مرکز ناحیه‌ای به نام کرته سنزی در غرب و جنوب کومونهٔ آشانو قرار دارد.
میزان بارندگی این منطقه کمتر از ۶۰۰ میلیمتر در سال است.
ران اشمن
ران اشمن (Ron Ashman; May 19, 1926 – 1926:5:19, June 21, 2004) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نوریچ سیتی و باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد اشاره کرد.
قیفک قهوه
قیفک قهوه نام یک گونه از سرده قیفک‌ها است.
حیفا آقا (سیاستمدار)
حیفا الآقا وزیر امور زنان دولت وحدت جدید فلسطین است که در سال ۲۰۱۴ میلادی تشکیل شد.
الآقا از دانشگاه ایالتی اوکلاهما تحصیل کرده است ، جایی که دکترای خود را در سال ۱۹۹۱ میلادی در مطالعات آموزشی دریافت کرد. وی پیش از این به عنوان وزیر آموزش و پرورش ، در حماس در نوار غزه خدمت کرده است.
لوسیانا پدرازا
لوسیانا پدرازا ، (نام دیگر: لوسیانا دووال) یک بازیگر و کارگردان آرژانتینی است. او همسر رابرت دووال بازیگر آمریکایی است. او در فیلم اسب‌های وحشی ایفای نقش نموده‌است.
کلاوس سالزنباخر
کلاوس سالزنباخر (Klaus Sulzenbacher؛ زادهٔ February 3, 1965) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و اهل اتریش است.
کلاوس اوهوبر
کلاوس اوهوبر (Klaus Auhuber؛ زادهٔ 18) ورزشکار هاکی روی یخ اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
نراد آیینی
نراد آیینی نام یک گونه از سرده نراد است.
ران اندرو
ران اندرو (Ron Andrew; January 5, 1936 – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
چرنوبیل (مینی‌سریال)
چرنوبیل مینی‌سریالی در ژانر درام تاریخی است که در سال ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. این سریال فاجعهٔ هسته‌ای چرنوبیل که در آوریل ۱۹۸۶ در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و تلاش‌های پاک‌سازی بی‌سابقه‌ای که به دنبال آن رخ داد را به تصویر می‌کشد. نویسنده و خالق مجموعه کریگ مازن و کارگردان آن یوهان رنک است. در این سریال از گروهی از بازیگران استفاده شده و جرد هریس، استلان اسکاشگورد و امیلی واتسون از بازیگران اصلی آن به شمار می‌روند. چرنوبیل تولید مشترک تلویزیون کابلی آمریکایی اچ‌بی‌او و شبکهٔ تلویزیونی بریتانیایی اسکای است. این مجموعه در ۶ مهٔ ۲۰۱۹ در ایالات متحده و در ۷ مه ۲۰۱۹ در بریتانیا به نمایش درآمد و در ۳ ژوئن ۲۰۱۹ به پایان رسید.
چرنوبیل در هفتاد و یکمین دورهٔ مراسم جوایز امی موفق به دریافت ۱۰ جایزه در بخش‌های مختلف از جمله بهترین مینی‌سریال، بهترین کارگردان تلویزیونی و بهترین فیلمنامه شد. همچنین در هفتاد و هفتمین دوره جوایز گلدن گلوب نیز، چرنوبیل توانست جایزه بهترین مینی سریال یا تله فیلم را ببرد و اسکاشگورد هم موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل در سریال، مینی سریال یا تله فیلم شد. این مجموعه نقدهای مثبتی را از طرف منتقدان دریافت کرده است و در زمینهٔ اجراها، فیلم‌برداری، دقت تاریخی، فضاسازی، کارگردانی، فیلم‌نامه، موسیقی و لحن نیز تحسین شده‌است.
داستان
چرنوبیل، ماجرای واقعی یکی از فجایع انسانی در تاریخ است و داستان تلاش زنان و مردانی را روایت می‌کند که اروپا را از فاجعه نجات دادند. این سریال کوتاه بر روی فاجعه نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل که در آوریل ۱۹۸۶ در جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین (در قلمرو کنونی کشور اوکراینَ) رخ داد متمرکز است و آشکار می‌سازد که چرا و چگونه این حادثه رخ داد و در آن به پنهانکاری شوروی پرداخته‌است.
سوتلانا الکسیویچ، نویسندهٔ بلاروس ی برندهٔ جایزه نوبل برای کتاب صداهایی از چرنوبیل گفت: این سریال کوتاه براساس خاطرات مردم محلی پریپیات ساخته شده‌است.
این سریال به بررسی برخی از روایات ناشناخته یا کمتر مورد توجه قرار گرفتهٔ این فاجعه می‌پردازد. از جمله تلاش‌های الکسی آناننکو، والری بیسپالوف و بوریس بارانوف که در قسمت‌های ۲ و ۳ به آنان می‌پردازد. سه مرد که داوطلب می‌شوند به منظور قطع آب، که آن آب می‌توانست وارد هسته شود و انفجار دیگری را رقم زند، وارد زیرزمین نیروگاه شوند. این کار برای جلوگیری از انفجار حرارتی باید انجام می‌گرفت. گزارش‌های رسمی بعدها به این نتیجه رسیدند که اگر این کار انجام نمی‌شد، انفجار حرارتی قطعاً اتفاق می‌افتاد و می‌توانست صدها کیلومتر مربع از فضای غیر مسکونی و مسکونی را در بربگیرد و آلوده کند. در پایان قسمت ۵ ذکر شد که برخلاف تصور عموم و برخی رسانه‌ها، هر سه داوطلب از هرگونه تأثیر منفی مواد رادیو اکتیویته جان سالم به در برده و زنده ماندند.
ایده اولیه
کریگ مازن در سال ۲۰۱۴ با تحقیق و خواندن کتب مختلف و گزارش‌های دولت از داخل و خارج از اتحادیه جماهیر شوروی شروع به تحقیق دربارهٔ این حادثه کرد. مازن همچنین با دانشمندان هسته‌ای مصاحبه کرد تا بداند که رآکتور چگونه کار می‌کند و شهروندان سابق شوروی در سال ۱۹۸۶ چه ایده‌هایی از این کار کسب کرده‌اند. مازن نیز چندین زندگی‌نامه را خواند تا صحت و سقم این داستان را به اثبات برساند. او توضیح داد: «وقتی شما داستان‌های شخصی افرادی را می‌خوانید که نزدیک کارخانه زندگی می‌کنند، افرادی که در کارخانه کار می‌کردند، افرادی که به چرنوبیل فرستاده شده‌بودند تا آن را پاک کنند - در آن‌ها واقعاً چیزی وجود دارد که داستان را برای شما زنده می‌کند.»
علاقه مازن به ایجاد این مجموعه از زمانی آغاز شد که او تصمیم گرفت چیزی بنویسد که «نحوه مبارزه ما با جنگ جهانی ای که هم‌اکنون در آن قرار داریم» را به تصویر بکشد. یک منبع الهام دیگر این است که او می‌دانست که چرنوبیل منفجر شده، اما نمی‌دانست چرا. او توضیح داد: «من نمی‌دانستم چرا، و من احساس کردم که این شکاف برای دانستن آن در من وجود دارد… بنا بر این، من شروع به مطالعه در مورد آن کردم، درست خارج از این حس کنجکاوی عقلانی، و چیزی که من کشف کردم این بود که چگونه و چه چیزی آن را نجات داد، چه چیزی هموطنان خود و یک قاره را نجات داد. من خیلی تحت‌تاثیر چیزهایی که خوانده بودم قرار گرفتم. مثل این بود که یک جنگ را کشف کرده باشم، جنگی که مردم واقعاً به تصویر کشیده نشده بودند و من دچار وسواس شدم. در آماده‌سازی این سریال، مازن از منطقه ممنوعه چرنوبیل دیدن کرد. مازن در ابتدا تصمیم گرفت که در مراحل اولیه از لهجه‌های روسی یا اوکراینی استفاده کند ولی بعداً به جای آن از بازیگرانی با لهجه های طبیعی خود استفاده کرد و در این مورد وسواس به خرج نداد.
ساخت
در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۷ شبکه اچ‌بی‌او اعلام کرد که به زودی قرار است به همراه شبکه اسکای بریتانیا سریالی در مورد فاجعه چرنوبیل بسازد. این سریال پنج قسمتی توسط «کریگ مازن» نوشته و توسط «یوهان رنک» کارگردانی شد. «مازن» همچنین به عنوان تولیدکننده اجرایی در کنار «کارولین استراوس» و «جین فدرستون» با «کریس فرای» و «رنک» به عنوان تولیدکننده اجرایی فعالیت کرد. در ۱۱ مارس ۲۰۱۹ اعلام شد که این مینی سریال در ششم ماه مه ۲۰۱۹ آغاز خواهد شد.
کریگ مازن در ۴ ژوئن ۲۰۱۹ اعلام کرد که نسخه‌های اصلی همه فیلمنامه‌ها در حال حاضر برای دانلود به صورت فایل PDF از سایت کتابخانه جان اوگست در دسترس هستند.
یک مجموعه پادکست نیز به همراه این سریال قبل از انتشار هر قسمت جدید که توسط کریگ مازن و مجری برنامه، پیتر ساگال، ضبط و اجراشده بود نیز از شبکه اچ‌بی‌او منتشر می‌شد. از جمله گفتگوهای پادکست‌ها، چگونگی به نمایش درآوردن رویدادهای تاریخی در برابر صحنه‌های سریال و شخصیت‌های سریال بود، از جمله شخصیت‌هایی که ساختگی بودند و در واقعیت حضور نداشتند مثل یولانا خومیوک.
بازیگران
همزمان با اعلام انتشار اولیه، تأیید شد که جرد هریس در این مجموعه نقش آفرینی خواهد کرد. در ۱۹ مارس ۲۰۱۸ اعلام شد که استلان اسکارشگورد و امیلی واتسون به بازیگران اصلی ملحق شده‌اند. در ماه مه سال ۲۰۱۸ اعلام شد که «پاول ریتر»، «جسی باکلی»، «آدریان راولینز» و «کان اونیل» نیز به این سریال ملحق شده‌اند.
فیلم‌برداری
فیلم‌برداری اصلی در آوریل ۲۰۱۸ در لیتوانی آغاز شد. فیلم‌برداری اولیه در ۱۳ مه ۲۰۱۸ در فابیژونکس، یک منطقه مسکونی در ویلنیوس، لیتوانی، آغاز شد که برای به تصویر کشیدن شهر اوکراین مورد استفاده قرار گرفت. منطقه‌ها و ساختمان‌های خالی از سکنه به عنوان ساختمان‌های اصلی سریال استفاده شده‌است. «یوهان رنک»، به شدت از میزان تنوع چشم‌گیری در خانه‌های مدرن انتقاد کرد، و نگران حذف آن‌ها در تدوین بود. در پایان ماه مارس، تولید به ویساگیناس، لیتوانی کشید. از آن‌جا برای طراحی ساخت فضای نیروگاه هسته‌ای ایگنولینا استفاده شد. یک نیروگاه هسته‌ای از کار افتاده که گاهی به عنوان «خواهر چرنوبیل» از آن یاد می‌شود و به دلیل شباهت بصری آن به طراحی رآکتور هسته‌ای مورد استفاده در چرنوبیل و ایگنالینا (رآکتور هسته‌ای RBMK) به کار رفت. در اوایل ژوئن ۲۰۱۸، تولید به اوکراین منتقل شد تا صحنه‌های کوتاه نهایی ساخته شود. فیلم‌برداری چرنوبیل حدود ۱۶ هفته طول کشید.
دقت تاریخی
مینی‌سریال چرنوبیل در به تصویر کشیدن واقعه چرنوبیل و به ویژه پردازش شخصیت والری لگاسف تفاوت‌های مهمی با واقعیت تاریخی رقم زده‌است. برخلاف ادعای کلیدی سریال لگاسف به هیچ وجه یک دانشمند منزوی و غیرسیاسی نبود و در پایان به خاطر بیداری سیاسی دست به افشاگری نزد. او در واقع یکی از مخلص‌ترین چهره‌های دم‌ودستگاه علمی-فنی شوروی از لحاظ ایدئولوژیک به حساب می‌آمد و قائم‌مقام انستیتو کرچاتف (نهاد سازندهٔ رآکتور آر.بی.ام. کی) بود، که نه تنها محال بود هوای قهرمان‌بازی در سرش بیفتد بلکه در کل ماجرای چرنوبیل مسئولیت سازمانی داشت و باید پاسخ‌گویی می‌کرد. او برخلاف ادعای سریال هیچ تخصصی در رآکتورهای هسته‌ای نداشت و اصلاً دانشمند اتمی نبود، بلکه متخصص پرتو-شیمی بود. لگاسف یک نیروی ایدئولوژیک و متعهد به آرمان‌های شوروی بود و در واقعیت نه هیچ‌گاه بازداشت شد و نه اصولاً در هیچ‌یک از جلسات دادگاه چرنوبیل شرکت کرد. مینی‌سریال چرنوبیل او را به عنوان یک فیزیکدان تهی‌دست و بی‌خانواده در آپارتمانی کوچک و رقت‌انگیز به نمایش می‌کشد، در حالی‌که او به خاطر جایگاه مهم سیاسی-علمی‌اش یک زندگی بسیار سطح بالا داشت و همراه با همسرش و دخترش در یک عمارت ویلایی دوطبقه و مجلل زندگی خوشی را می‌گذراند. اصولاً کسی نمی‌توانست فکر تهدید لگاسف را به ذهن خود خطور دهد. او چنان در مورد حفظ وجههٔ حکومت شوروی و برنامهٔ هسته‌ای آن احساس مسئولیت می‌کرد که خودش برای ارائهٔ گزارش در کنفرانس وین داوطلب شد و این مأموریت را با بهترین نتیجه به سرانجام رساند: «اکتبر ۱۹۸۶ که به مسکو بازگشت مستقیم به انستیتو کرچاتف رفت، در طبقهٔ سوم به یکی از دوستانش برخورد و از شادی فریاد زد: "پیروزی!"».
کلر کورکهیل، محقّقِ مدیریّتِ دفعِ زبالهٔ هسته‌ای در دانشگاهِ شفیلد، پروژه‌هایِ مشترکی با مردمِ اوکراین و ژاپن برایِ کمک به پاک‌سازیِ چرنوبیل و فوکوشیما انجام داده‌است. او در مصاحبه با یاهو موویز بریتانیا گفت: «اچ‌بی‌او در بیانِ ایفایِ نقشِ رآکتورهایِ هسته‌ای به مردم فوق‌العاده عمل کرده، و توضیحِ مهندسیِ هسته‌ای به مردم در یک سریالِ درام اصلاً آسان نیست ولی اچ‌بی‌او به‌طرزِ شگفت‌انگیزی از پسِ آن برآمده. من می‌خواستم در توییتر همه چیز را دربارهٔ فاجعه توضیح دهم زیرا سیاست‌مداران همه چیز را در این مدّت توضیح نداده بودند و من می‌خواستم اطّلاعاتِ مبهم را از میان بردارم تا مردم بدانند چه اتّفاقی واقعاً رخ داده‌است. اما نیازی نبود زیرا اچ‌بی‌او با این سریال تلاشِ خیلی خوبی برای توضیح دادنِ علومِ هسته‌ای و چگونگیِ وقوعِ فاجعه به مردم و حفظِ داستانِ واقعی انجام داد. اوّلین قسمت از این مجموعه با یک انفجار به‌معنایِ واقعیِ کلمه شروع شد، دقیقاً همانندِ واقعیّت، که در آن شبِ سرنوشت‌ساز در مرکزِ شهر رخ داد. آتش‌نشانانِ محلّی به‌سرعت به صحنه می‌روند، اما واضح است که آن‌ها برایِ آنچه با آن روبه‌رویَند آمادگیِ لازم را ندارند. بسیاری از اوّلین کسانی که نزدیک به تشعشعاتِ رادیواکتیو بودند ساعاتی پس از حادثه جانِ خود را از دست دادند. برخی از چیزهایی که من درباره‌شان مطمئن نبودم، در قسمتِ اوّل کاملاً آشکار و دقیق بودند، مثلاً زمانی که یکی از آتش‌نشانان یک قطعه گرافیت را برداشت و آن قطعه فوراً دست او را سوزاند، حقیقتاً من فکر نمی‌کردم که سوختگی به همین سرعت رخ دهد، فکر می‌کردم سوختگی‌ها در عرضِ چند ساعت یا چند روز ظاهر خواهند شد. ساخت و پروسه امواجِ تابشیِ رادیو اکتیو وحشتناک بود و در واقع، احتمالاً خیلی بدتر از آن چیزی بود که خوانده بودم. امّا احساس می‌کنم عواملِ سریال، تا حد زیادی از آن را به مردم نشان ندادند. من چیزهایِ زیادی دربارهٔ چرنوبیل و فاجعه‌اش می‌دانستم چرا که من قبل از پخشِ سریال از آنجا دیدن کرده بودم و در تلاش برایِ فهمیدنِ اینکه چطور باید یک انفجار را مهار کنم، با مؤسّسهٔ علمیِ اوکراین، کار می‌کردم، اما چیزی دربارهٔ هزینه‌هایِ انسانی و استفاده از نیرویِ انسانی نمی‌دانستم، این چیزی بود که از این سریال آموختم.»
اسلاوا مالامود ۴۴ ساله، یک معلّمِ ریاضی است که در بالتیمور، مریلند زندگی می‌کند، او در بخشی از مولدووا به‌نامِ ترانس‌نیستریا در حدودِ ۶۰۰ کیلومتری جنوب چرنوبیل بزرگ شد و ۱۱ سال داشت که انفجار رخ داد. او گفت: «من از همان قسمتِ اوّل این سریال را تماشا می‌کردم چون اخباری از روسیه به گوشم رسیده بود مبنی بر اینکه آمریکا قصد دارد یک سریال دربارهٔ چرنوبیل بسازد. در این باره خیلی کنجکاو بودم. از اوّلین سکانسی که دیدم متوجّه شدم آن‌ها توجهِ فوق‌العاده‌ای به جزئیاتِ فاجعه داشته‌اند، آن‌ها نه تنها واقعیت را همانگونه که به نظر می‌رسید به تصویر کشیده بودند بلکه چگونگیِ احساساتِ آن را نیز به بیننده القا می‌کردند. دیاتلوف (ناظرِ نیروگاه) به‌عنوانِ یک فردِ سیگاری که به هیچ صراطی مستقیم نیست، از آن نوع افرادی است که هرگز با شما کنار نمی‌آیند، اما اگر اعتماد او را به‌دست آورید، بسیار مهربان، دلسوز و ازخودگذشته است. لگاسف مردی بود مانند «روشنفکرانِ» معمولی، بسیار باهوش و زیرک، همیشه نسبت به نجاتِ دنیا و چیزهایِ بزرگ‌تر در زندگی اهمّیّت می‌داد؛ و تمامِ این‌ها با دقّتِ هرچه تمام‌تر در سریال دیده می‌شد. برای من، اینکه بازیگران با لهجه‌هایِ انگلیسی و ایرلندی صحبت می‌کردند عجیب نبود. در فیلم‌هایِ جنگی شوروی، سربازانِ آلمانی به زبانِ روسی صحبت می‌کردند و بینندگان قرار بود از قوّهٔ تخیّلِ خود استفاده کنند، بنابراین ویژگی دیگری را به سریال اضافه می‌کردند که در نوعِ خود خوب بود. البتّه یک سری شاخ و برگ‌هایِ اضافی نیز در سریال وجود داشت. صحنهٔ دادگاه عمدتاً برایِ توضیح دادنِ آنچه اتّفاق افتاد بسیار چشمگیر بود، و شخصیّتِ «یولانا خومیوک» هم خیلی خوب و درست برای سریال ساخته شده بود. البتّه باید این نکته را در نظر داشت که این تغییرات یکی پس از دیگری اتّفاق نیفتاد، طیِ چند سال اتّفاق افتاد. همچنین یک سری گفتگو در سریال وجود داشت که من حس می‌کردم در دنیایِ واقعی رخ نداده‌است، برایِ مثال گفتگویِ بینِ لگاسف و شربینا که اساساً اتّحادِ جماهیرِ شوروی را درهم می‌کشند، به‌نظر کمی اغراق‌شده و شبیه به تلاش برایِ رسیدن به یک نقطهٔ مشترک است. آن‌ها هم واقعاً به سیستم کمک کرده بودند، فرشته نبودند، بلکه در اوضاعی بودند که مجبور بودند کارِ درست را انجام دهند و این مهم را به‌خوبی انجام دادند. چند نمونهٔ دیگر از این قبیل اشتباهات از دیدگاهِ داستان‌سرایی پیش آمده. به‌نظرم این موضوع که عواملِ سریال باید این همه ماه و سال و خطِ داستانی را، که هر کدام پر از حادثه بود به پنج قسمت تقسیم کنند، عاملِ به‌وجود آمدنِ این مشکلات در سریال بود.» با توصیهٔ تماشایِ این سریال به پدرخواندهٔ خود، سرهنگِ بازنشسته، ولادیمیر ویتسمنان، یک موضوعی که نمی‌دانستیم آشکار شد - پدرخواندهٔ من یک پاک‌کننده بوده و دستورِ تخلیهٔ خانه‌هایِ اطرافِ چرنوبیل در مدّتِ سه هفته را داده بود. او گفت: «این سریال یک چیزِ دیوانه‌کننده بود، من نمی‌خواهم آن را تماشا کنم، چون خودم آنجا بوده‌ام». هنگامی که از او پرسیدم که چگونه با دانستنِ این موضوعات هیچ‌وقت حاضر به مصاحبه نشده‌است، او به من گفت که «خب، شما هیچ‌وقت از من نخواستید که مصاحبه کنم»، و وقتی از او خواستم دربارهٔ آن صحبت کند، گفت: «نمی‌توانم بگویم چون من یک سوگندنامه امضا کرده‌ام و نمی‌توانم آن را نقض کنم»، که این موضوع مربوط به اتّحادِ جماهیرِ شوروی بوده‌است.
علاوه بر دو شاهدِ مذکور، سازمانِ مللِ متّحد در سال ۲۰۱۷ به این نتیجه رسید که تنها ۲۵٪ یا ۵ هزار نفر از مبتلایان به سرطان در آن دوره به‌علّت حادثهٔ چرنوبیل بیمار شده بودند. در پایانِ سریال، اچ‌بی‌او ادعا کرد که افزایشِ چشمگیرِ میزانِ سرطان در سراسرِ اوکراین و بلاروس ناشی از چرنوبیل بوده.
به گفتهٔ سامانِ بهداشتِ جهانی، ساکنانِ این دو کشور «در معرض دوز کمی بالاتر از سطح تابش‌هایِ طبیعی قرار داشتند.» در قسمتِ اوّل، دوزهایِ بالایِ تابش، باعثِ خونریزیِ سریعِ آتش‌نشانان می‌شود و در قسمتِ دوم، یک پرستار که صرفاً یک آتش‌نشان را لمس می‌کند، در ناحیهٔ دست با مشکل مواجه می‌شود اما در واقعیت به‌جز آتش‌نشان‌ها کادرِ بیمارستان تا این حد آسیب ندیده‌اند.