شیمی_قانونی
کروماتوگرافی
تکنیکهای طیف‌سنجی زمانی مفید هستند که نمونه مورد آزمایش خالص باشد یا یک مخلوط بسیار معمولی باشد. هنگامی که یک ترکیب ناشناخته مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد، باید به قطعات جداگانه آن تجزیه شود. تکنیک‌های کروماتوگرافی می‌تواند برای جدا کردن مخلوط‌ها در اجزای تشکیل دهنده آنها استفاده شود تا بتواند هر قسمت را به‌طور جداگانه تجزیه و تحلیل کند. کروماتوگرافی لایه نازک (TLC) یک جایگزین سریع برای روش‌های پیچیده‌تر کروماتوگرافی است. TLC می‌تواند برای تجزیه و تحلیل جوهر و رنگ با استخراج اجزای فردی استفاده شود. این برای بررسی یادداشت‌ها یا الیافی که در صحنه باقی می‌ماند می‌تواند استفاده شود. از آنجا که محصول هر شرکت کمی متفاوت است و این تفاوت‌ها با TLC دیده می‌شود. تنها عامل محدود کننده با تجزیه و تحلیل TLC، لازم است که اجزای محلول در هر راه حل مورد استفاده قرار گیرد تا کامپوننت‌ها را تا صفحه تجزیه تحلیل کند. این راه حل فاز متحرک نامیده می‌شود. شیمیدان قانونی می‌تواند با دانستن فاصله از هر جزء سفر، با ناشناخته‌ها مقابله کند. این فاصله زمانی که در مقایسه با نقطه شروع است، به عنوان عامل نگهداری (R f) برای هر مولکول استخراج شده شناخته می‌شود. اگر هر مقدار R f یک نمونه شناخته شده باشد، این نشان دهنده هویت نامعلوم است. کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا می‌تواند برای استخراج اجزای منفرد از مخلوط حل شده در یک محلول استفاده شود. HPLC برای مخلوط‌های غیرقابل استفاده است که برای کروماتوگرافی گاز مناسب نیستند. این در تجزیه و تحلیل دارویی مفید است که در آن دارو دارویی ترکیبی است از زمانی که مولفه‌ها در زمان‌های مختلف جداگانه یا زنده می‌شوند و اجازه می‌دهد تا هر یک از اجزای آن را تأیید کند. پس از استحکام ستون HPLC، آن‌ها به آشکارسازهای مختلف تغذیه می‌شوند که در مقایسه با غلظت آن به شکل پیک می‌رسند. شایع‌ترین نوع آشکارساز طیف‌سنج نور ماوراء بنفش به عنوان شایع‌ترین مورد مورد آزمایش با HPLC، داروسازی، جذب UV است کروماتوگرافی گاز (GC) همان عملکرد کروماتوگرافی مایع را انجام می‌دهد، اما برای مخلوط‌های فرار استفاده می‌شود. در شیمی قانونی، رایج‌ترین ابزار GC از طیف‌سنجی جرمی به عنوان آشکارساز استفاده می‌کنند. GC-MS می‌تواند در تحقیق در مورد اشاعه، مسمومیت و انفجار مورد استفاده قرار گیرد تا دقیقاً مشخص شود چه چیزی مورد استفاده قرار گرفته‌است. در تئوری، ابزار GC-MS قادر به تشخیص مواد است که غلظت آنها در محدوده فمتو گرما است. با این حال، در عمل، با توجه به نسبت سیگنال به نویز و دیگر عوامل محدود کننده، مانند سن قطعات منحصر به فرد از ابزار، عملی حد تشخیص برای GC-MS در است (محدوده پیکو گرم). GC-MS نیز قادر به اندازه‌گیری مواد قابل تشخیص است. شیمیدان‌ها می‌توانند از این اطلاعات برای تعیین تأثیر ماده روی یک فرد استفاده کنند. ابزار GC-MS تقریباً ۱۰۰۰ برابر بیشتر از مقدار لازم برای اندازه‌گیری مقدار لازم است تا به سادگی برای شناسایی آن استفاده شود. محدودیت اندازه‌گیری معمولاً در محدوده نانوگرم (۱۰) قرار دارد. سم‌شناسی قانونی مطالعه داروسازی و شیمی درمانی است، یا اینکه چه ماده ای به بدن می‌بخشد، و همچنین در مورد فارماکوکینتیک یا آنچه که بدن به ماده می‌انجامد. برای تعیین دقیق اثر یک داروی خاص به بدن انسان، سم شناسان پزشکی قانونی باید از سطوح مختلف تحمل گرا، که فرد بتواند ایجاد کند و همچنین شاخص درمان برای داروهای مختلف، آگاهی داشته باشد. سم شناسان به تعیین اینکه آیا هر سمی که در بدن یافت شده بود، باعث ایجاد یک حادثه یا کمک به آن شد، یا اینکه آیا در سطح بسیار پایین بود تا تأثیری داشته باشد؟ در حالی که تعیین سم مشخصی می‌تواند به دلیل تعداد مواد مختلفی که می‌توانند باعث آسیب یا مرگ شوند، وقت زیادی صرف کند، برخی از سرنخ‌ها ممکن است امکانات را محدود کنند. برای مثال، مسمومیت با مونوکسید کربن موجب خون قرمز روشن می‌شود، در حالی که مرگ سولفید هیدروژن سبب می‌شود که مغز رنگ سبز داشته باشد. سم شناسان همچنین متابولیت‌های متفاوتی را می‌شناسند که یک داروی خاص می‌تواند به داخل بدن برسد. به عنوان مثال، یک متخصص سم زدایی می‌تواند تأیید کند که یک فرد هروئین را با حضور در نمونه ای از 6-monoacetylmorphine، که تنها از تجزیه هروئین می‌آید، گرفته‌است. ایجاد دائم داروهای جدید، هر دو قانونی و غیرقانونی، سم شناسان را مجبور می‌کند تا از تحقیقات و روش‌های جدید برای آزمایش این مواد جدید مطلع شوند. جریان فرمولاسیون‌های جدید بدین معنی است که یک نتیجه آزمایش منفی لزوماً منع مصرف دارو نیست. برای جلوگیری از تشخیص، تولیدکنندگان مواد مخدر غیرقانونی، ساختار مواد شیمیایی را کمی تغییر می‌دهند. این ترکیبات اغلب با تست‌های سم‌شناسی روتین تشخیص داده نمی‌شوند و می‌توانند با حضور یک ترکیب شناخته شده در یک نمونه مشابه باشند. همان‌طور که ترکیبات جدید کشف می‌شود، طیف‌های شناخته شده تعیین و وارد پایگاه‌های داده شده می‌شوند که می‌توانند به عنوان استانداردهای مرجع قابل دانلود و استفاده شوند. آزمایشگاه همچنین تمایل دارند پایگاه‌های داده‌های خانگی را برای مواد موجود در محلی پیدا کنند. استانداردها: دستورالعمل‌ها توسط سازمان‌های گوناگون حاکم بر استانداردها مطرح شده‌است که توسط تمرین دانشمندان پزشکی قانونی دنبال می‌شود. برای متخصصان پزشکی قانونی، گروه بین‌المللی کارشناس علمی برای تجزیه و تحلیل مواد مخدر (SWGDRUG) توصیه‌هایی را برای تضمین کیفیت و کنترل کیفیت مواد آزمایش شده ارائه می‌دهد. در شناسایی نمونه‌های ناشناخته، پروتکل‌ها براساس احتمال مثبت کاذب به سه دسته تقسیم شده‌اند. ابزارها و پروتکل‌ها در رده A برای تشخیص یک ماده ناشناخته منحصر به فرد هستند و به دنبال آن دسته‌بندی B و C به حساب می‌آیند. برای اطمینان از صحت شناسایی، SWGDRUG توصیه می‌کند که چندین آزمون با استفاده از ابزارهای مختلف بر روی هر نمونه انجام شود و یک رده A تکنیک و حداقل یک تکنیک دیگر استفاده می‌شود. اگر تکنیک گروه A در دسترس نباشد یا شیمیدان قانونی تصمیم به استفاده از آن نداشته باشد، SWGDRUG توصیه می‌کند که حداقل سه تکنیک مورد استفاده قرار گیرد، دو مورد از آنها باید از دسته B باشد. ابزار ترکیبی مانند GC-MS، دو تست جداگانه در نظر گرفته می‌شود تا زمانی که نتایج با مقادیر شناخته شده به صورت جداگانه مقایسه شوند. به عنوان مثال، زمان تخلیه GC با مقادیر شناخته شده همراه با طیف MS مقایسه می‌شود. اگر هر دو آنها یک ماده شناخته شده را مطابقت دهند، نیازی به آزمایش بیشتر نیست. استانداردها و کنترل‌ها در کنترل کیفیت ابزار مختلف مورد استفاده برای آزمایش نمونه‌ها مورد نیاز است. با توجه به ماهیت کار آنها در نظام حقوقی، شیمیدان‌ها باید اطمینان حاصل کنند که ابزارهایشان دقیقاً کار می‌کنند. برای انجام این کار، کنترل‌های شناخته شده به صورت پیوسته با نمونه‌های ناشناخته آزمایش می‌شوند. با مقایسه نمایشگرهای کنترل با پروفایل‌های شناخته شده خود، می‌توان تأیید کرد که این ابزار در زمانی که آزمایش‌های ناشناخته انجام می‌شود، به درستی کار کرده‌اند. استانداردها نیز برای تعیین محدودیت تشخیص ابزار و محدودیت اندازه‌گیری برای انواع مختلف مواد مورد استفاده قرار می‌گیرند. مقادیر محاسبه شده باید بالاتر از حد تشخیص باشد که باید به عنوان موجود و بالاتر از حد تعیین مقدار تعیین شود. اگر ارزش کمتر از حد باشد، ارزش قابل اعتماد نیست.