cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
خوشه زمین‌لرزه
خوشه زمین‌لرزه یا گروه زمین‌لرزه به رویدادی لرزه‌ای گفته می‌شود که طی آن یک منطقه به‌طور پیوسته و متوالی تعداد زیادی زمین‌لرزه را در فاصله زمانی کوتاهی تجربه می‌کند. طول زمانی که برای تعریف خوشه زمین‌لرزه به‌کار می‌رود متفاوت است و ممکن است از چند روز متوالی تا چند هفته و ماه متفاوت باشد. خوشه زمین‌لرزه با لرزه‌های ایجادشده بر اثر پس‌لرزه‌ها از این نظر متفاوت است که در خوشه زمین‌لرزه هیچ زمین‌لرزه‌ای به‌طور مشخص لرزه اصلی محسوب نمی‌شود.
یوچیزی
یوچیزی (به فرانسوی: Uchizy) یک کمون در فرانسه است که در بورگوین واقع شده‌است.
خصوصیات
یوچیزی ۱۲٫۴۹ کیلومترمربع مساحت و ۸۱۴ نفر جمعیت دارد و ۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Harthausen خواهرخواندهٔ یوچیزی هست.
اوولد اوچا، اکلاهما
اوولد اوچا شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۲ نفر بوده‌است.
۳ (قمری)
۳، سال سوم در گاهشماری هجری قمری است.
گورستان موردر ۲
قبرستان موردر ۲ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان سرباز، بخش مرکزی، دهستان مورتان، ۵ کیلومتری شمال روستای مورتان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۴۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خلیل ثقفی
خلیل ثقفی (اعلم‌الدوله) (۱۲۴۱-۱۳۲۳ خورشیدی) پزشک، سیاستمدار، نویسنده و مترجم دوره قاجار و یکی از نخستین دانش آموختگان رشته پزشکی جدید در ایران بود. او پزشکیِ سنّتی را از پدرش حاج میرزا عبدالباقی اعتضادالاطباء از پزشکان سنّتی آن دوره، آموخته بود.
زندگی‌نامه
ثقفی در ۱۲۷۳ به توصیه تولوزان، پزشک مخصوص ناصرالدین شاه قاجار، برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی عازم پاریس شد و تولوزان شخصاً اجازه عزیمت او را از شاه گرفت. وی از ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۷ در پاریس و مدتی نیز در وین درس خواند. در ۱۲۷۶ نشان علمی و عنوان شوالیه را از دولت فرانسه گرفت و در ۱۲۷۷ به ایران بازگشت. ثقفی پس از ورود به ایران به دربار راه یافت و در ۱۲۷۷ به همراه هیئتی برای معالجه شاهزاده ملک منصورمیرزا شعاع‌السلطنه، فرزند مظفرالدین شاه قاجار، به آلمان اعزام شد. او پس از بازگشت از این سفر، به عنوان پزشک مخصوص مظفرالدین شاه برگزیده شد و در اغلب سفرهای شاه همراه او بود در سال ۱۲۸۱ شاه لقب اعلم‌الدوله را به وی اعطا کرد.
ثقفی و مشروطیت
گفته شده‌است که همزمان با خیزش مردمی در اوایل انقلاب مشروطه، اخبار و وقایع اتفاق افتاده را اعلم الدوله به اطلاع مظفرالدین شاه می‌رسانده و در جهت دهی نظر شاه مؤثر بوده و حتی گفته شده‌است که فرمان مشروطه را ثقفی به شاه دیکته کرده‌است. هرچند از میان نامه‌های قوام‌السلطنه این آگاهی‌ها استنباط می‌شود ولی در خاطرات مخبرالسطنه ذکری از نقش ثقفی بمیان نیامده است.
ثقفی پس از فتح تهران و فرار محمدعلی شاه به تهران مراجعت کرد و اولین رئیس بلدیه تهران شد. پس از سه سال عازم اروپا گردید و سرکنسول ایران در سوئیس شد. اعلم‌الدوله چهل سال آخر عمر خود را بیشتر مصروف طبابت، تألیف و ترجمه نمود و در ۷ فروردین ۱۳۲۳ در تهران فوت نمود و در امامزاده عبدالله شهرری دفن گردید.
آثار
از مجموع ۴۳ جلد کتاب و رساله می‌توان به موارد زیر اشاره نمود :
ریاضی
ـ جبر و مقابله. نسخۀ خطی.
ـ رساله در حساب، 1316ق.
ـ مثلثات و لوگاریتم.
فیزیک
ـ علم الاشیاء (ترجمه).
نجوم
ـ رساله در اسطرلاب.
ـ ترجمۀ کتاب مسیو ولونه. شامل دو مقاله: 1. در حرکات شبانه­ روزی و شکل زمین و آفتاب و ماه و باقی سیارات؛ 2. در سطح زمین و حرکت آن و چگونگی ثوابت و ناطحات السحاب و ماهیت ثوابت و حرکت انتقالی جهان شمسی.
شیمی
استاریا واسیلیشکی
استاریا واسیلیشکی (Старыя Васілішкі؛ Stare Wasiliszki؛ معنای تحت‌اللفظی: واسیلیشکی کهن) نام روستایی در منطقه گرودنو در کشور بلاروس است.
خلیل ثقفی
آثار
ـ رساله در علم شیمی (حکمت طبیعی)، 1308ق.
پزشکی
استاریا واسیلیشکی
این روستا از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۹ میلادی بخشی از پوویات «بیاویستوک» در کشور لهستان بود.
خلیل ثقفی
آثار
ـ رساله در طراپوتیک (ترجمه)، تقریرات درس دکتر آلبو، 1305ق، نسخۀ خطی.
ـ جراحی (ترجمه)، نوشتۀ دکتر آلبو، 1306ق، نسخۀ خطی.
ـ درس­های کلی­نیک (ترجمه)، نوشتۀ دکتر آلبو، 1306ق، نسخۀ خطی.
ـ رساله در معالجات با آب (ترجمه)، 1308ق، نسخۀ خطی.
ـ فیزیولوژی عمومی و خصوصی و سلولی (ترجمه)، نوشتۀ ماتیاس دووال.
ـ رساله در پاتولوژی.
ـ رساله در تشریح.
کیونچال
کیونچال (به لاتین: Kyünçal) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده‌است.
آترکس ربوستوس
آترکس ربوستوس نام یک گونه از تیره شش‌تارریسان است.
لاریسا فرانسا
لاریسا فرانسا مائسترنی (پرتغالی: Larissa França؛ زاده April 14, 1982) یک بازیکن والیبال ساحلی اهل برزیل است. او در مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۱ مدال طلا را به دست آورد.
اولد گرین، اکلاهما
اولد گرین شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۵ نفر بوده‌است.
زتا کمان
زتا کمان یک ستاره است که در صورت فلکی کمان قرار دارد.
سولاد
سولاد یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه شیوفوک واقع شده‌است. سولاد ۱۹٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۸۴ نفر جمعیت دارد.
یوچکون
یوچکون (به لاتین: Uchkun) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است.
رابرت نی
روبرت نای (زادهٔ November 15, 1956) شناگر اهل استرالیا است.
اگنس مارتین
اگنس برنیس مارتین (زاده ۲۲ مارس ۱۹۱۲- مرگ ۱۶ دسامبر ۲۰۰۴) نقاش کانادایی-امریکایی بود که معمولاً آثارش هنر مینی‌مال شمرده می‌شود و خود را اکسپرسیونیست انتزاعی می‌دانست. آثار او ترکیبی از شیارهای تقریباً ناپیدا بود که بر زمینهٔ ساده و تک رنگ نقش می‌انداخت.
بری آکروید
بری آکروید (Barry Ackroyd؛ زادهٔ May 12, 1954) یک فیلم‌بردار اهل بریتانیا است.
وی فیلمبردار فیلم‌هایی همچون یونایتد ۹۳، بادی که کشتزار جو را تکان می‌دهد، نزاع در سیاتل، هر کس سینمای خودش، مهلکه، منطقه سبز، اراذل و اوباش و کاپیتان فیلیپس بوده است.
هالفسبوشتل
هالفسبوشتل (به آلمانی: Halvesbostel) یک شهر در آلمان است که در Hollenstedt واقع شده‌است. هالفسبوشتل ۷۱۵ نفر جمعیت دارد.
بری آکروید
آکروید برنده جایزه بفتا بهترین فیلم‌برداری در سال ۲۰۰۹ برای فیلم مهلکه شده است.
بیوه سیاه مدیترانه
بیوه سیاه مدیترانه یا بیوه سیاه اروپایی نام یک گونه از تیره عنکبوت‌های پاشانه‌ای است.
تا سال ۱۹۸۳ این عنکبوت را از تیره بیوه سیاه جنوبی می‌دانستند.
طول جنس ماده به ۸ میلی‌متر و جنس نر به ۴٫۷ میلی‌متر می‌رسد.
هنریک توفت هنسن
هنریک توفت هنسن (Henrik Toft Hansen؛ زادهٔ December 18, 1986) بازیکن هندبال اهل دانمارک است.
گورستان بریس ۲
قبرستان بریس ۲ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان سرباز، بخش مرکزی، دهستان پارود، ۲ کیلومتری جنوب روستای بریس، کنار جاده مورتان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۵۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مارگارت وودرو ویلسون
مارگارت وودرو ویلسون (۱۶ آوریل سال ۱۸۸۶، گینسویل، جورجیا – ۱۲ فوریه ۱۹۴۴، پودوچری، هند) دختر رئیس جمهور آمریکا وودرو ویلسون و همسرش الن لوئیس اکسون بود. مارگارت دو خواهر داشت، به جسی ویلسون و النور ویلسون. پس از مرگ مادرش در سال ۱۹۱۴ او به عنوان بانوی اول ایالات متحده آمریکا خدمات کرد، این تا زمانی بود که وودرو ویلسون در سال ۱۹۱۵ برای بار دوم ازدواج کرد.
باتسنگل
باتسنگل (به لاتین: Battsengel) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان آرخانگای واقع شده‌است. باتسنگل ۳٬۵۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۸۹ نفر جمعیت دارد.
بخش سونیت پور
بخش سونیت پور (به انگلیسی: Sonitpur district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در North Assam division واقع شده‌است. بخش سونیت پور ۲٬۰۷۶٫۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۲۴٬۱۱۰ نفر جمعیت دارد و ۴۸−۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلدو آنزوینی
آلدو آنزوینی (Aldo Anzuini؛ زادهٔ April 24, 1947) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویچنزا و باشگاه ورزشی لاتزیو اشاره کرد.
چارلز ویتمن
چارلز جوزف ویتمن ، (زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۴۱ - کشته‌شده در اول اوت ۱۹۶۶)، دانشجوی رشتهٔ مهندسی و تفنگدار دریایی پیشین آمریکا بود که در اول اوت ۱۹۶۶ میلادی بر برج اصلی دانشگاه تگزاس در آستین پناه گرفت و از آنجا با تیراندازی به سمت دیگران، ۱۴ نفر را به قتل رساند و ۳۲ نفر دیگر را زخمی‌کرد. سه تن از این کشته‌شدگان در خود ساختمان به قتل رسیدند و یازده تن دیگر با تیراندازی ویتمن از بالکن طبقهٔ ۲۸اُم برج به قتل رسیدند. ویتمن سرانجام بدست یکی افسران پلیس شهر آستین با نام هوستون مک‌کوی کشته شد.
ویتمن پیش از رفتن به برج، مادر و همسر خود را نیز در خانه به قتل رسانده‌بود که با در نظر گرفتن آن‌ها تعداد کشته‌شدگان به ۱۶ نفر می‌رسد.
نامهٔ ویتمن پیش از جنایت
در ۶:۴۵ روز قبل از جنایت، ویتمن یادداشت خودکشیاش را تایپ کرد که در آن سعی کرد دلایل رفتارهای خود را شرح دهد. او در بخشی از نامهٔ خود چنین آورده‌است:
در کالبدشکافی ویتمن، توموری در مغز وی یافت شد که به دلیل گلولهٔ پلیس، تعیین محل دقیق آن ممکن نبود. ویتمن وجود چنین مشکلی را پیشاپیش حدس زده بود و در نامه‌اش خواستار کالبدشکافی جسدش پس از مرگ شده‌بود:
او در پایان‌نامه‌اش دربارهٔ قتل مادر و همسرش چنین نوشت:
او پس از کشتن مادر و همسرش، پیش از رفتن به برج دانشگاه آستین چنین نوشت:
کمیتهٔ کانالی
جان کانالی، فرماندار تگزاس، کمیته‌ای از کارشناسان را پس از حادثه گرد هم آورد تا نتایج کالبدشکافی‌ها و انگیزه‌های جنایت را بررسی و مشخص کنند. این کمیته از عصب‌شناسان، روان‌شناسان، آسیب‌شناسان و روسای بخش سلامت دانشگاه تگزاس، دکتر جان وایت و دکتر ماوریس هیتلی تشکیل شده بود. آن‌ها بازمانده‌های تومور مغز ویتمن و بافت‌های مغزی او را بررسی کردند.
روان‌شناسان چنین در گزارش آوردند که «رابطهٔ بین تومور مغزی و اعمال ویتمن را نمی‌توان به‌طور قطع اعلام کرد. با این حال محتمل است که این تومور توانسته باشد در عدم توانایی کنترل احساسات و اعمال مؤثر باشد.» عصب‌شناسان چنین آوردند که «دانش فعلی از کارکرد مغز، توانایی توضیح اعمال ویتمن در جنایات اول اوت را به ما نمی‌دهد.»
پژوهش‌گران چنین نظریه دادند که ممکن است تومور بر ناحیهٔ آمیگدال مغز ویتمن فشار آورده باشد. بر این اساس برخی از عصب‌شناسان چنین گفته‌اند که ممکن است وضعیت پزشکی او باوجود شرایط اجتماعی و شخصی او در اعمال جنایت‌کارانه‌اش تأثیرگذار بوده باشد.
معماری فون نویمان
یک رایانهٔ ارقامی با برنامهٔ ذخیره شده به گونه‌ای است که دستورهای برنامه‌ریزی شده مانند داده‌ها را در حالت خواندنی-نوشتنی در حافظه دسترسی تصادفی (RAM) نگه‌داری می‌کند.
از معماری این مدل استنتاج می‌شود چون گذرگاه‌ها بین واحدها به اشتراک گذاشته شده‌اند بنابراین در هر لحظه فقط یکی از حالت‌های آوردن دستورها یا انجام عملیات روی داده‌ها صورت می‌گیرد که به آن گلوگاه فون نیومن می‌گویند.
تاریخچه
کامپیوترهای اولیه دارای برنامه های مشخص و ثابتی بوده اند. برخی از کامپیوترهای امروزین برای سادگی و یا اهداف آموزشی هنوز از طراحی این کامپیوترها استفاده می کنند؛ مثلاً ماشین حساب های رومیزی (در اصل) نیز یک کامپیوتر برنامه ثابت محسوب می شود، چرا که تنها می تواند به پردازش اعداد و اِعمال عملگرهای ریاضیاتی بپردازد و از آن نمی توان برای اجرای یک برنامه ی پردازش واژه و یا بازی کردن استفاده کرد. تغییر برنامه چنین کامپیوترهایی نیاز به تغییر مدارهای آن و در کل تغییر ساختار و طراحی جدیدی دارد. کامپیوترهای اولیه آن قدر هم برای کار خاصی برنامه‌ریزی نشده بودند؛ یعنی غالباً طراحی آن ها به گونه ای بود که برای کار خاصی قابل استفاده باشد تا برنامه ی آن ها. برنامه‌ریزی دوباره یک کامپیوتر، اگر اصلاً ممکن هم بود، فرایند بسیار دشواری می طلبید؛ فرایندی که با فلوچارت ها و کاغذهای یادداشت شروع می شد و سپس با طراحی های جزئی و مهندسی-شده و کار طاقت فرسایی چون مداربندی دستی و بازسازی ماشین همراه می شد. نصب و رفع اشکال یک برنامه روی انیاک می توانست سه هفته زمان برد. با پیشنهاد کامپیوتر برنامه-دار، اوضاع دگرگون شد. یک کامپیوتر برنامه-دار، به همراه طراحی فیزیکی خود، مجموعه ای دستورالعمل را شامل می شود و می تواند در حافظه مجموعه ای از دستوراتی (برنامه ها) را برای محاسبات ذخیره کند. طرح برنامه داربودن کامپیوتر قابلیت خودتغییردهندگی یک کد را فراهم می کند. یکی از انگیزه های اولیه داشتن کد خودتغییردهنده نیاز به برنامه ای با توانایی افزایش و یا در غیر این صورت بهبود قسمت آدرس دستورات، بود؛ چرا که در طراحی های اولیه، اپراتورها، خود مجبور به انجام دستی آن ها بودند. البته با گسترش ثبات های شاخص و آدرس دهی غیرمستقیم به عنوان اجزای معماری کامپیوتر، اهمیت این مورد کمرنگ تر شد. فایده دیگر برنامه-داربودن کامپیوتر، نشاندن داده های پراستفاده در جریان دستورات بوسیله آدرس دهی فوری بود. امروزه دیگر کدهای خودتغییردهنده چندان مورد توجه نیستند چرا که فهم و رفع اشکالات آن ها دشوار و همچنین تحت پردازش خط لوله های مدرن و نقشه های حافظه نهان ناکارآمد است.
قابلیت ها
در مقیاس بزرگ، قابلیت کار با دستورات به عنوان داده، در واقع پدید آمدن اسمبلرها، کامپایلرها، پیونددهنده ها، باردهنده ها و ابزارهای برنامه‌ریزی خودکار را ممکن ساخت و ایده "برنامه هایی که برنامه می نویسند" را واقعیت بخشید. هم چنین منجر به این شد که اکوسیستم پیچیده ی محاسبه کننده ی خودمیزبان در معماری ماشین های فون نویمان شکوفا گردد. برخی از زبان های سطح بالا باعث ارتقای معماری فون نویمان شدند: با فراهم کردن روشی انتزاعی و مستقل ازماشین برای کنترل کد قابل اجرا در زمان اجرا شدن (مانند LISP) و یا با استفاده از اطلاعات زمانِ اجرا برای تنظیم کامپایل درجا (مانند زبان های میزبان در ماشین مجازی جاوا، یا زبان های مورد استفاده در مرورگرهای وب). در مقیاس کوچک، می توان با تکنیک های کامپایل درجا، به بعضی از عملیات های تکرارشونده مانند بیت بلیت یا شیدرهای پیکسلی یا رأسی روی پردازنده های کلی سرعت بخشید. این یکی از قابلیت های کد خودتغییردهنده است که همچنان مورد استفاده قرار گرفته و محبوب می باشد.
تفاوت معماری فون نویمان و هاروارد
در رایانه‌های شخصی دو نوع معماری عمده وجود دارد.
اغویه (تربت حیدریه)
اغویه (تربت حیدریه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تربت حیدریه در استان خراسان رضوی ایران است.
محمد مل عاملی
محمد مل عاملی (زاده ۲ مهر ۱۳۰۸)(۲۴ سپتامبر۱۹۲۹) در شهر مشهد، پزشک و جراح قلب ایرانی است.
تحصیلات
دکتر محمد عاملی، تحصیلات ابتدائی را در تهران دبستان پانزده بهمن و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان قریب (ایرانشهر) به پایان رساند.
در تاریخ ۲۲ آذر ماه ۱۳۲۷(۱۳ دسامبر ۱۹۴۸) عازم ژنو – سوئیس شد و در دانشگاه ژنو در رشته پزشکی ثبت نام نمود. در ۱۵ آبان ۱۳۳۰ (۷ نوامبر ۱۹۵۱) موفق به دریافت Diplome De Bachelier Es Sciences Medicales گردید و در ۳ خرداد ۱۳۳۴ (۲۵ مه ۱۹۵۵) موفق به دریافت Certificat De Fin D'Etudes Medicales گردید و با گذراندن تز دکترا تحت نظارت پروفسور G. Bickel, رئیس گروه داخلی دانشکده پزشکی، در تاریخ ۵ مهر ماه ۱۳۳۴ (۲۸ سپتامبر ۱۹۵۵) به دریافت درجه دکترای پزشکی Diplome De Docteur En Medecine نایل آمد.
با عزیمت به آمریکا در ۸ مهر ماه ۱۳۳۴ (ا اکتبر ۱۹۵۵), دوران اینترنشیپ را در Mount Sinai Hospital of Cleaveland طی نمود و رزیدنسی جراحی عمومی را به مدت یک سال در همان مرکز ادامه داد. به دلیل شهرت به سزای بخش جراحی دانشگاه مینه‌سوتا،, Minnesota به ریاست و شخصیت علمی پروفسور Owen H. Wangensteen , با درخواست ورود به پروگرام جراحی، در ۱۰ تیر ماه ۱۳۳۷ (۱ ژوئیه ۱۹۵۷) دوران رزیدنسی جراحی را آغاز نمود و دوره فوق تخصص جراحی قلب را در سرویس پروفسور C. Walton Lillehei در ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) به پایان رساند.(پروفسور لیلی‌های برای اولین مرتبه در عمل قلب باز در دنیا تکنیک Controled Cross Circulation را بر روی تعدادی اطفال مبتلا به ناهنجاری‌های پیچیده مادرزادی با موفقیت و شهامت ستودنی به کار برد). بورد جراحی عمومی را در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) و بورد جراحی قلب و ریه را در سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۶) دریافت نمود. همزمان با دوران رزیدنسی در ۲۷ خرداد ماه ۱۳۴۲ (۱۶ ژوئن ۱۹۶۳) موفق به دریافت فوق لیسانس جراحی، Master of Science in Surgery گردید.
بهشت گمشده (مرودشت)
بهشت گمشده منطقه‌ای خوش آب و هوا و سرسبز در بخش کامفیروز از توابع شهرستان مرودشت است. نام اصلی این مکان تنگ بستانک بوده‌است که اکنون به بهشت گمشده مشهور شده‌است. منطقه حفاظت شده تنگ بستانک با مساحت ۱۵۳۲۴ هکتار در شمال غربی استان فارس و در فاصله ۱۲۰ کیلومتری شهر شیراز و در فاصله ۱۰۰ کیلومتری شهر مرودشت در بخش کامفیروز واقع گردیده‌است. میانگین ارتفاعی آن بین ۱۷۰۰–۳۷۰۰ متر است.
تنگ بستانک منطقه‌ای است عمدتاً کوهستانی با پوششی جنگلی اقلیم منطقه ایرانی تورانی بوده و دارای تابستان‌هایی خشک و زمستان‌هایی سرد؛ با ریزش برف و یخبندان است. میانگین درجه حرارت بین ۱۴–۱۶ درجه و متوسط بارندگی ۴۷۹٫۴۲ میلی‌متر است. مسیر دسترسی به تنگ بستانک کامفیروز است و دریاچه سد درودزن و جنگل‌های انبوه بلوط نیز در این مسیر هستند. از ورودی تنگه کوچه باغی نسبتاً وسیع در پیچ و تاب رودخانه‌ای زیبا تا محل آبشار تنگ بستانک ادامه می‌یابد و اینجاست که انبوهی از جنگل چنار در تنگه‌ای نه چندان باریک به همراه پیچ و تاب رسوباتی از جنس آهک یکی از شگفت‌انگیزترین چهره‌های طبیعت را به نمایش می‌گذارد. امتداد این مسیر پیاده‌رو از بستر رودخانه تا روستایی بکر در نقطه ای دور از ذهن زیبایی و جذابیت این منطقه را تکمیل می‌کند.
تاریخچه
تنگ بستانک درگذشته بیشتر شهرت محلی داشت و منطقه ییلاقی بخش‌های کامفیروز و بیضا محسوب می‌گردید. در گذشته مهم‌ترین سودمندی آن برای روستاه‌های پایین دست استفاده از منابع آب برای مصرف شرب، کشاورزی و گردشگری موردی جوامع محلی بوده‌است و تا اواخر دهه ۵۰ برای شهرنشینان نامی ناآشنا بوده و کمتر مورد استفاده گردشگری فشرده قرار گرفته‌است، اما از اوایل دهه ۶۰ این منطقه به‌تدریج توسط گروه‌های کوهنوردی و گردشگران طبیعت معرفی گردید و به لحاظ زیبایی‌های خیره‌کننده و چشم‌انداز طبیعی منحصربه‌فرد، توسط بازدیدکنندگان علاقه‌مند، بهشت گمشده نام‌گذاری گردید. در حال حاضر در حدود ۶ ماه از سال در فصول بهار و تابستان منطقه مورد استفاده بازدیدکنندگان قرار می‌گیرد و در چهار ماه اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد بیشترین بازدیدکنندگان به منطقه مراجعه می‌کنند.
منطقه حفاظت شده تنگ بستانک
موقعیت جغرافیایی تنگ بستانک در مجموعه شبکه گردشگری محور شمال و شمال غرب و امکان ارتباط جاده‌ای آن با یادمان‌های تاریخی تخت جمشید، نقش رستم و پاسارگاد از یک طرف و چشم‌اندازهای طبیعی آبشار مارگون و تنگ براق از طرف دیگر اهمیت ویژه‌ای را برای این مجموعه از بعد توسعه اکوتوریسم ایجاد می‌کند. اداره کل حفاظت محیط زیست فارس و سازمان ایرانگردی جهانگردی استان فارس ساماندهی زون گردشگری، تنگ بستانک را در دست اجرا دارند. هدف از اجرای این طرح فراهم آوردن امکانات گردشگری و کاهش تدریجی تهدیدهای ناشی از استفاده بی‌رویهٔ گردشگری از منطقه است. از سال ۱۳۷۸ تاکنون با مصوبهٔ شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه حفاظت شده جنگلی تنگ بستانک یا بهشت گمشده شناخته می‌شود. (اداره حفاظت محیط زیست استان فارس) در سفر استانی هیئت دولت به استان فارس به عنوان منطقه نمونه بهشت گمشده تصویب و مطالعات امکان‌سنجی منطقه در سال ۱۳۸۸ به پایان رسید. منطقه مورد مطالعه در طرح جامع شهرستان به عنوان، پهنهٔ طبیعی گردشگری انتخاب شده‌است. در این طرح به پروژهٔ بسترسازی، تجهیز جاذبه‌های گردشگری طبیعی، ایجاد بستر وتوسعهٔ استفادهٔ ورزشی- تفریحی از جاذبه‌ها، احداث و تجهیز مراکز گردشگری طبیعی اشاره شده‌است.
سولوشاردو
سولوشاردو یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه ادلنی واقع شده‌است.
پیست اسکی پولادکف
مجموعه تفریحی ورزشی پولادکف دومین پیست اسکی بزرگ و بین‌المللی ایران است که در شهرستان سپیدان (۸۵ کیلومتری شمال‌غرب شیراز) و ۱۵ کیلومتری شهر اردکان مرکز شهرستان سپیدان واقع شده و استفاده تفریحی ورزشی دارد؛ همچنین این پیست به صورت چهار فصل دایر است.
پیست
مجموعه پیست اسکی پولادکف در ارتفاع ۲۸۵۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
قله
قله مجموعه در ارتفاع ۳۴۰۰ متری از سطح دریا واقع شده و توسط تله‌کابین و تلسکی می‌توان به قله آن رسید.
آب و هوا
این پیست دارای هوای خنک کوهستانی در فصل تابستان و بارش برف سنگین از نیمه‌های پاییز تا اوایل بهار می‌باشد.
امکانات
از امکانات این مجموعه می‌توان به تله‌کابین، تلسکی، رستوران، فست فود، کافی شاپ، مهمان‌سرا، هتل، موتورهای برفی، ماشین‌های کوهستان، چرخ‌های هوشمند، قایق‌های پدالو، اسب سواری، دوچرخه سواری، لوازم اسکی و آموزشگاه اسکی نام برد.
گورستان دمبی فیروزآباد ۲
قبرستان دمبی فیروز آباد ۲ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان سرباز، بخش مرکزی، دهستان پارود، ۱/۵ کیلومتری غرب روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۵۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
راست‌پنج‌گاه
دستگاه راست‌پنج‌گاه که با نام راست و پنجگاه یا راست هم شناخته می‌شود، یکی از دستگاه‌های موسیقی سنتی ایرانی است.
تاریخچه و نام
نام این دستگاه در متون دوران قاجاریه به دو شکل آمده‌است: با واو عطف به صورت «راست و پنج‌گاه»، و بدون واو عطف به صورت «راست‌پنج‌گاه».
فرهاد فخرالدینی راست‌پنج‌گاه را در اصل «راست و پنج‌گاه» می‌داند؛ به این معنی که نیمهٔ اول گام آن، همان «راست» است (که به تعبیر فخرالدینی می‌تواند معادل مقام عشاق دانسته شود که با درجات دستگاه ماهور مطابقت دارد) و نیمهٔ دوم از پنج مقام مختلف مشتق شده‌است؛ این پنج مقام (یا دستگاه) عبارتند از ماهور، شور، نوا، سه‌گاه و همایون. از آنجا که از طریق گوشهٔ شوشتری در دستگاه همایون می‌توان به گوشهٔ منصوری در چهارگاه رفت، راست‌پنج‌گاه عملاً امکان جابه‌جایی و پرده‌گردانی بین تمام دستگاه‌های موسیقی ایرانی را فراهم می‌کند. از همین رو، این دستگاه در مرکب‌خوانی به کار می‌رود. از سوی دیگر، دستگاه راست‌پنج‌گاه در بیشتر ردیف‌های موسیقی دو گوشه دارد که با نام‌های «درآمد راست» و «پنج‌گاه» شناخته می‌شوند. درآمد راست، در واقع همان درآمد دستگاه است، و گوشهٔ پنج‌گاه در پرده‌های دستگاه نوا اجرا می‌شود وقتی که نت پایهٔ آن دستگاه نوا به اندازهٔ یک فاصلهٔ پنجم درست بالاتر از نت پایهٔ درآمد راست باشد.
نام «راست» در خسروانی‌های دوران ساسانیان دیده نمی‌شود و اولین اشاره به آن در متون حدود ۴۰۰ سال پس از ساسانیان، به عنوان یکی از پرده‌های موسیقی صورت گرفته‌است. با این حال، در برخی از اشعار نام «راست» همراه با نام نکیسا (موسیقی‌دان دورهٔ ساسانی که اختراع هفت‌خسروانی به او نسبت داده می‌شود) یا باربد (موسیقی‌دان دورهٔ ساسانی) آمده‌است که احتمال این که این مقام ریشه در خسروانی‌ها داشته باشد را مطرح می‌کند. نام «پنج‌گاه» اما قرن‌ها بعد و برای اولین بار در آثار فرصت‌الدوله شیرازی دیده می‌شود و اگر چه برخی صاحب‌نظران نظیر هنری جورج فارمر معتقدند که استفاده از نام‌های ایرانی و شمردن موقعیت پرده‌ها (نظیر دوگاه و پنج‌گاه) از حدود قرن سوم هجری به موسیقی دوران اسلام راه یافته اما نام پنج‌گاه در آثار فارابی و ابن سینا دیده نمی‌شود.
در بحورالالحان اثر فرصت‌الدولهٔ شیرازی، نام راست‌پنج‌گاه به صورت «راست و پنجگاه» آمده و به عنوان اولین دستگاه از دستگاه‌های هفتگانه مطرح شده‌است. همچنین، در بخشی که مقام راست معرفی شده، برای آن دو شعبه ذکر شده که یکی از آن‌ها پنج‌گاه نام دارد. در مقابل، موسی معروفی در کتاب ردیف هفت دستگاه موسیقی ایران نام این دستگاه را «راست‌پنجگاه» آورده و آن را به عنوان ششمین دستگاه از هفت دستگاه فهرست کرده‌است. داریوش صفوت نیز نام این دستگاه را «راست‌پنجگاه» آورده‌است و در مورد استفادهٔ فرصت‌الدوله از واو عطف تذکر داده‌است.
تحلیل ردیف
حدس زده می‌شود که زمانی که (در دوران قاجاریه) ردیف موسیقی ایرانی تدوین می‌شد، تدوین‌کنندگان آن ابتدا تعداد زیادی از گوشه‌ها را در دستگاه‌های ماهور، شور و متعلقات آن، همایون و اصفهان، سه‌گاه، چهارگاه و نوا تقسیم کرده‌اند و آنچه باقی‌مانده را در دستگاه راست‌پنج‌گاه قرار داده‌اند. حدس دیگر آن است که دستگاه راست‌پنج‌گاه در واقع برای مرحلهٔ عالی فراگیری موسیقی ایرانی تدوین شده بوده تا نوازندگان برتر به کمک آن با رموز مرکب‌نوازی و مرکب‌خوانی آشنا شوند. از همین رو، راست‌پنج‌گاه کمتر از تمام دستگاه‌های دیگر اجرا می‌شود.
درآمد این دستگاه در برخی ردیف‌ها «درآمد راست» نامیده شده‌است. این درآمد از نظر فواصل، با درآمد ماهور مطابقت دارد. از متون باقی مانده از اواسط و اواخر دوران قاجار نظیر کلیات یوسفی و نیز روایت مهدی صلحی از میرزا عبدالله فراهانی چنین بر می‌آید که نام ماهور و راست‌پنج‌گاه به عنوان دو دستگاه مستقل از هم از این دوران رواج داشته‌است. با این حال از آنجا که نسخهٔ مکتوبی از آوازهای راست و ماهور در این دوران موجود نیست، نمی‌توان تشابه و تفاوت آن‌ها با آنچه اکنون رایج است را مشخص کرد. بررسی نسخه‌های نت‌نویسی شده توسط مهدی‌قلی هدایت با کمک مهدی صلحی نشان می‌دهد که تفاوت درآمد راست‌پنج‌گاه با ماهور نه از نظر تونالیته (فواصل موسیقایی) که از جهت تأکید روی نت‌های مختلف است.
گوشه‌های مختلف دستگاه معمولاً با فرود «بال کبوتر» به نت پایه بازمی‌گردند، که عبارت است از پرش به درجهٔ پنجم و بازگشت به نت پایه (مثلاً در راست‌پنج‌گاه برپایهٔ نت فا، فرود بال کبوتر با اجرای پی‌درپی سه نت «فا، دو، فا» شکل می‌گیرد). درجهٔ دوم گام از نت‌های مهم راست‌پنج‌گاه است و گردش به دور آن حالتی شبیه گوشهٔ داد در دستگاه ماهور ایجاد می‌کند. به گفتهٔ هرمز فرهت، درآمد راست، همیشه یک فاصلهٔ پنجم درست پایین‌تر (بم‌تر) از ماهور نواخته می‌شود؛ مثلاً در سازهایی نظیر تار و سه‌تار مرسوم است که درآمد ماهور بر پایهٔ نت دو نواخته شود اما درآمد راست بر پایهٔ نت فا. از سوی دیگر، محمدرضا لطفی معتقد است که نت زیرپایه در ماهور در اصل نیم‌پرده پایین‌تر بوده (مثلاً در ماهورِ دو، این نت سی بمل بوده و نه سی بکار)، و یک وجه تفاوت ماهور و راست‌پنج‌گاه نیز در قدیم همین بوده که نت زیرپایه در راست‌پنج‌گاه نیم‌پرده بالاتر از ماهور بوده‌است، اما در زمانی که ردیف موسیقی ایرانی توسط میرزاعبدالله تدوین می‌شده این ظرافت‌ها از بین رفته‌است.
پنج‌گاه، نام یکی از گوشه‌های این دستگاه است. این گوشه، بر مبنای فواصل «راست» نیست، بلکه فواصل آن بر شور مطابقت دارد؛ از همین رو هرمز فرهت دستگاه راست‌پنج‌گاه را تنها با نام «دستگاه راست» معرفی می‌کند، و نام «راست‌پنج‌گاه» را نمونه‌ای از بی‌قاعدگی در ردیف موسیقی ایرانی می‌نامد. وی همچنین اشاره می‌کند که نام «پنج‌گاه» در متون قدیمی موسیقی ایرانی، یا در موسیقی عربی یا ترکی تقریباً هرگز دیده نمی‌شود و این را نشانی دیگر بر اهمیت کمتر «پنج‌گاه» در نام این دستگاه می‌داند.
دستگاه راست‌پنج‌گاه امکان پرده‌گردانی به تمام دستگاه‌های دیگر در موسیقی ایرانی را فراهم می‌کند. مهم‌ترین تغییر مایه‌ها، بدین شکل صورت می‌گیرد (در تمام مثال‌ها، فرض شده که نت پایهٔ راست‌پنج‌گاه، نتِ دو است یا به عبارتی از تغییر مایه از مقام «راستِ دو» آغاز می‌شود): با رفتن به درجهٔ پنجم راست‌پنج‌گاه، دستگاه نوا به دست می‌آید (مقام نوای سل)؛ با پایین آوردن درجهٔ سوم راست به میزان یک ربع پرده، شاهد مقام سه‌گاه به دست می‌آید (سه‌گاهِ می کرن) و البته درجهٔ ششم هم ربع پرده و درجهٔ هفتم هم نیم پرده پایین می‌آیند؛ با رفتن به درجهٔ پنجم راست همچنین می‌توان شورِ سل را به دست آورد (لا یک ربع پرده پایین می‌آید و می و سی هم نیم پرده بم می‌شوند)؛ به همین شکل همایونِ سل را نیز می‌توان به دست آورد (لا یک ربع پرده و می نیم پرده بم می‌شوند)؛ تغییر کلید آخری اگر بدون جهش در نت پایه باشد، اصفهان را به دست می‌دهد (اصفهانِ دو، که در آن لا یک ربع پرده و می نیم پرده بم می‌شوند).
اصلی‌ترین گوشه‌هایی در راست‌پنج‌گاه که وسیلهٔ پرده‌گردانی به دیگر دستگاه‌ها را فراهم می‌کنند عبارتند از پنج‌گاه و سپهر و عشاق (ورود به مایهٔ نوا)، زابل (ورود به مایهٔ سه‌گاه)، قرچه (ورود به مایهٔ شور)، عراق (ورود به دستگاه ماهور)، و راک (ورود به مایهٔ همایون).
گوشه‌ها
هرمز فرهت مهم‌ترین گوشه‌های راست‌پنج‌گاه را به این شکل توصیف کرده‌است:
منابع مختلف گوشه‌های زیر را برای راست‌پنج‌گاه برشمرده‌اند:
هرمز فرهت، رایج‌ترین ترتیب اجرای گوشه‌ها را چنین ذکر کرده‌است: پروانه، خسروانی، روح‌افزا، نیریز، زابل، پنج‌گاه، قرچه، مبرقع، سپهر، نهیب، عراق، آشور، ابوالچپ، طرز، لیلی و مجنون، نوروزها، نفیر، ماوراءالنهر، راک، راک کشمیر، و راک هندی. از این میان، پروانه، روح‌افزا، سپهر، پنج‌گاه، مبرقع، و ماوراءالنهر مخصوص راست‌پنج‌گاه هستند، خسروانی و گوشه‌های راک از دستگاه ماهور آمده‌اند، ابوالچپ، طرز، لیلی و مجنون، نفیر و گوشه‌های نوروز از دستگاه همایون آمده‌اند، زابل از سه‌گاه آمده‌است، و قرچه هم از شور. گوشه‌های نیریز، نهیب، عراق و آشور را فرهت جزو «گوشه‌های سرگردان» طبقه‌بندی می‌کند که در دستگاه‌های بسیاری قابل اجرا هستند.
نمونه‌ها
محمدرضا لطفی به همراه محمدرضا شجریان آثاری در این دستگاه ارائه کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به اجرای جشن هنر شیراز یا راست‌پنج‌گاه (۱۳۵۴) و «چشمه نوش» اشاره کرد. همچنین «قافله‌سالار» اثری دیگر از محمدرضا لطفی‌ست که در آن به تکنوازی تار در دستگاه راست‌پنج‌گاه پرداخته.
یوچا
یوچا (به پرتغالی: Uchoa) یک شهر و شهرستان برزیل در برزیل است که در ایالت سائوپائولو واقع شده‌است.
خصوصیات
یوچا ۲۵۲٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد و ۴۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محبوب العالم (بازیکن کریکت)
محبوب العالم (Mahbubul Alam؛ زادهٔ December 1, 1983) بازیکن کریکت اهل بنگلادش است.
هامباخ (آلمان)
هامباخ (به آلمانی: Hambach) یک شهر در آلمان است که در Verbandsgemeinde Diez واقع شده‌است.
جوایز فرهنگستان فیلم هلنیک
جوایز فرهنگستان فیلم هِـلِـنیک (Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου) نام مجموعه جوایزی است که توسط «آکادمی فیلم هلنیک» به برترین‌های صنعت سینما در یونان اهدا می‌شود. این جایزه در سال ۲۰۱۰ میلادی ایجاد شد و جایگزین «جایزهٔ دولتی فیلم یونان» گردید.
از سال ۲۰۱۶ میلادی، عنوانِ این جایزه به «جایزهٔ ایریس» (Ίρις) تغییرنام داده است.
اچ‌دی ۳۹۲۲۵
اچ‌دی ۳۹۲۲۵ یک ستاره است که در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد.
جیسون آنتونی ریچاردسون
جیسون آنتونی ریچاردسون (Jason Richardson؛ زادهٔ January 20, 1981) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اورلندو مجیک، گلدن استیت واریرز، فینیکس سانز، شارلوت هورنتس، و فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز اشاره کرد.
چسواف نیه‌من
چسواف نیه‌من (Czesław Juliusz Niemen؛ ؛ February 16, 1939 – 1939:2:16, January 17, 2004) یک موسیقیدان، آهنگساز، ترانه‌سرا و خواننده مشهور اهل لهستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
قندشتن
قندشتن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تربت حیدریه در استان خراسان رضوی ایران است.
چسواف نیه‌من
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به عروسی اشاره نمود.
قندشتن
این روستا، تا اواخر سال ۱۳۷۰ لوله‌کشی آب و تا سال ۱۳۸۵ خورشیدی لوله کشی گاز نداشت. از بزرگان این روستا می توان حاج مراد خفاجه و حاج اکبر ابراهیم نیا را نام برد‌.
شهید علی ابراهیم نیا و رضا ابراهیم نیا پسران این مرد و شهدای این روستا هستند. اکنون شورای این روستا جعفر یعقوب زاده و علی خانعلی هستند.
جمعیت
این روستا در دهستان بالا ولایت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱۷ نفر (۲۲۳خانوار) بوده‌است.
آلدو کورتی
آلدو کورتی (Aldo Curti؛ زادهٔ March 12, 1926) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم و باشگاه فوتبال پارما اشاره کرد.
داگاشی کاشی
داگاشی کاشی یک مجموعه مانگا ژاپنی که توسط کوتویاما نوشته و طراحی شده‌است. این مجموعه توسط انتشارات شوگاکوکان از ژوئن ۲۰۱۴ تا ۱۱ آوریل ۲۰۱۸ در مجلهٔ شونن مانگا ویکلی شونن ساندی به چاپ می‌رسید و در مجموع ۱۱ جلد تانکوبون از آن منتشر شده‌است. یک سری لایت نوول ژاپنی با عنوان «Dagashi Kashi: Mō Hitotsu no Natsuyasumi» به نویسندگی و طراحی مانتا آیسورا تنها در یک جلد توسط شوگاکوکان در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. یک مجموعه تلویزیونی انیمه نیز به تعداد ۱۲ قسمت بر اساس نسخه مانگا توسط استودیو فیل تهیه شده است که پخش آن از ۷ ژانویه ۲۰۱۶ تا ۳۱ مارس همان سال ادامه داشت. فصل دوم مجموعه انیمه نیز به کارگردانی ساتوشی کووابارا، و توسط استودیو تزوکا پروداکشنز از ژانویه تا مارس ۲۰۱۸ پخش شد.
داستان
کوکونوتسو شیکادا شخصیت اصلی داستان آرزو دارد به یک مانگاکای برجسته تبدیل شود. اما در این بین پدر کوکونوتسو که صاحب یک شیرینی فروشی در خارج از شهر بود، قصد داشت اداره این مغازه را به پسرش واگذار کند. در یکی از روزهای تابستان، دختری جذاب اما عجیب با نام شیداره هوتارو، از یکی از شرکت‌های نامدار شیرینی، که دیوانه‌وار شیفتهٔ فروشگاه‌های کوچک شیرینی و آب‌نبات بود، به دیدار آن‌ها می‌آید. هوتارو با هدف استخدام پدر کوکونوتسو که در واقع فردی شناخته شده بود، بارها و بارها به دیدن او آمد تا متقاعدش کند. با این حال، پدر کوکونوتسو تنها با شرط اینکه او پسرش را متقاعد کند تا به عنوان سرپرست بعدی فروشگاه انتخاب شود، قبول می‌کند یکی از اعضای شرکت هوتارو شود.
عنکبوت پرنده‌خوار جالوت
عنکبوت پرنده‌خوار جالوت نام یک گونه از تیره رتیل است.
عنکبوت جالوت یکی از بزرگ‌ترین عنکبوت‌هاست؛ به این عنکبوت «جالوت پرنده» و «پرنده خوار» هم می‌گویند؛ بدن این عنکبوت 15 سانتی‌متر و پاهای آن 30 سانتی‌متر است و وزن آن بین 130 تا 170 گرم است.
محل زندگی عنکبوت جالوت در آمازون است در واقع یک عنکبوت بومی آمریکای جنوبی است اما در ونزوئلا هم وجود دارد؛ عنکبوت جالوت یک جانور تهاجمی و سمی است اما سم آن برای انسان خطرناک نیست؛ دارای دو قلاب 2 سانتی‌متری است که می‌تواند بسیار دردناک باشد و در صورت حمله کردن به انسان، انسان دچار خارش می‌شود و مشکلات تنفسی خواهد داشت.
عنکبوت جالوت ماده بیش از 10 سال عمر می‌کند.
یوچدز
یوچدز (به لاتین: Uchodze) یک روستا در لهستان است که در Gmina Lubień Kujawski واقع شده‌است.
تازه‌کارها
تازه‌کارها فیلمی آمریکایی در ژانر کمدی-درام و رمانتیک و محصول سال ٢٠١٠ میلادی است.
نیروگاه سیکل ترکیبی گیلان
نیروگاه سیکل ترکیبی گیلان (استان گیلان، ۱۵ کیلومتری جنوب‌شرقی شهرستان رشت، در مجاورت شهر صنعتی رشت، تأسیس شهریور ۱۳۷۱)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۱۳۰۵٫۶ مگاوات است که شامل ۶ واحد گازی ۱۴۳٫۲ مگاواتی مدل V94.2 و ۳ واحد بخاری ۱۴۸٫۸ مگاواتی است که توربین‌های واحدهای گازی و بخار ساخت شرکت زیمنس است.
تازه‌کارها
موضوع فیلم
الیور (یوان مک‌گرگور) تنها چند ماه پس از فوت پدرش(کریستوفر پلامر)، «آنا»ی بی ادب و غیرقابل پیش‌بینی را ملاقات می‌کند. این عشق جدید الیور را به یاد و خاطرهٔ پدرش می اندازد که ۴۴ سال زندگی مشترک داشته و تا ۷۵ سالگی زندگی پر هیاهو و هیجان انگیزی داشته همه باعث شده پدر و پسر بسیار به هم نزدیک شوند. و حالا الیور می‌خواهد با همان شوخ طبعی، شجاعت و امیدی که پدرش به او یاد داده با آنا شروع کند.
نیروگاه سیکل ترکیبی گیلان
قدرت عملی نیروگاه در زمستان ۱۲۳۶ مگاوات و در تابستان ۱۱۳۷ مگاوات است. میانگین قدرت عملی واحدهای گازی ۱۳۰ مگاوات و واحدهای بخار ۱۳۶٫۸ مگاوات است.
سوخت اصلی واحدها، گاز طبیعی است و سوخت پشتیبان آن گازوئیل است که از طریق ذخیره در ۵ مخزن هر یک به ظرفیت ۲۰ هزار مترمکعب و ۳ مخزن دیگر مجموعا به ظرفیت ۱۵۴ میلیون لیتر تأمین می‌شود.
آمار تولید برق و مصرف سوخت نیروگاه در سال ۱۳۹۱
طبق آمار سال ۱۳۹۱، مصرف گازوئیل نیروگاه سیکل ترکیبی گیلان [در سال ۱۳۹۱] ۳۱۳۷۱۵ هزار لیتر، مصرف گاز ۱۳۷۰۲۵۵ هزار مترمکعب، راندمان ۴۴٫۲ درصد و کارکرد نیروگاه در سال ۷۷۸۶ ساعت که کارکرد نیروگاه در سال طبق درصد ۸۸٫۶ درصد بوده‌است.
قرارداد ساخت و روزشمار نیروگاه
قرارداد ساخت نیروگاه که شامل طراحی، ساخت و تأمین تجهیزات نیروگاه توسط شرکت زیمنس آلمان (KWU) بود در دو فاز منعقد شد. فاز اول شامل ۶ واحد گازی و فاز دوم شامل ۳ واحد بخار به صورت سیکل ترکیبی نصب و راه‌اندازی بود. قرارداد فاز اول در ۲۱ خرداد ۱۳۶۸ و قرارداد فاز دوم در ۲۳ مرداد ۱۳۶۹ بود که طی آن تجهیزات هر دو بخش از موضوع قرارداد می‌بایست ظرف مدت ۳۲ ماه ساخته و به کارگاه گیلان حمل شود.
عملیات اجرایی ساخت نیروگاه از سال ۱۳۶۸ شروع و اولین واحد گازی در شهریور ۱۳۷۱ راه‌اندازی و به بهره‌برداری رسید و با اتمام عملیات اجرایی فاز دوم، بهره‌برداری تجاری از نیروگاه با ظرفیت کامل در سال ۱۳۷۶ صورت گرفت.
کیبی نو ماکیبی
کیبی نو ماکیبی ; January 1, 695 – November 3, 775) فیلسوف، و سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.
اولوست، اکلاهما
اولوست شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۰۷ نفر بوده‌است.
بامشل (فیلم ۲۰۱۹)
بامشل یک فیلم آمریکایی در ژانر درام به کارگردانی جی روچ است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط چارلز راندولف بر اساس رویداد حقیقی آزار جنسی کارکنان زن فاکس نیوز توسط مدیر ارشد آن، راجر ایلز به نگارش درآمده است. شارلیز ترون در نقش میگن کلی، نیکول کیدمن در نقش گرچن کارلسون و مارگو رابی در نقش کایلا پوپیسیل سه بازیگر اصلی فیلم هستند. از دیگر بازیگران فیلم می‌توان به جان لیسگو، کیت مک‌کینون، الیسون جنی، آلیس ایو و مالکوم مک‌داول اشاره کرد.
بامشل در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۹ توسط لاینزگیت اکران شد. فیلم با واکنش خوبی از سوی منتقدان همراه بود و به خصوص از نظر اجرای تیم بازیگری تحسین شد. ترون و رابی برای عملکرد خود در هفتاد و هفتمین مراسم گلدن گلوب به ترتیب نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن فیلم درام و بهترین بازیگر نقش مکمل زن شدند.
خلاصه داستان
در سال ۲۰۱۶، یکی از مجریان شبکه فاکس نیوز به نام گرچن کارلسون (نیکول کیدمن) که از کارها و پیشنهادهای بی‌شرمانه مدیرعامل شبکه راجر ایلز (جان لیسگو) خسته شده‌است، قبل از به پایان رسیدن مهلت قرارداد خود با وکلای خود در خصوص شکایت از مدیرعامل صحبت می‌کند و زمینه ای برای شکایت از وی فراهم می‌آورد. بعد از شکایت وی در نیوجرسی، موجی از شکایات و فشارها علیه راجر ایلز به شبکه فاکس نیوز وارد شد و دراین بین یکی از مجریان باسابقه و بلندپایه شبکه به نام مگین کلی (شارلیز ترون) نیز وارد این داستان می‌شود و پرده از یکسری حقایق برمی‌دارد.
بخش سیانگ بالا
بخش سیانگ بالا (به انگلیسی: Upper Siang district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در آروناچال پرادش واقع شده‌است. بخش سیانگ بالا ۶٬۱۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
سه‌گاه
دستگاه سه‌گاه از نظر مد با آواز افشاری نیز شباهت دارد و برخی از ردیف‌دانان به جای آن که افشاری را از ملحقات دستگاه شور بدانند، آن را به سه‌گاه نزدیک می‌دانند. گوشه‌های مهم دستگاه سه‌گاه عبارتند از: درآمد، زنگ شتر، زابل، مویه، حصار، مخالف و مغلوب. گوشه‌هایی با نام مشابه در دستگاه چهارگاه نیز یافت می‌شوند و این دو دستگاه را «برادر» همدیگر نیز می‌نامند. شباهت این گوشه‌های دو دستگاه از نظر مد نیست؛ بلکه از نظر موقعیتشان در قیاس با درآمد دستگاه است. گوشه‌های مخالف و مغلوب اوج دستگاه سه‌گاه را تشکیل می‌دهند و از نظر مد به بیات اصفهان نزدیک هستند. گوشهٔ زابل در دستگاه راست‌پنج‌گاه و همایون نیز به کار گرفته می‌شود و امکان پرده‌گردانی به دستگاه شور را نیز فراهم می‌کند. در انتهای اجرای دستگاه سه‌گاه نیز یک رِنگ اجرا می‌شود که به آن رنگ دلگشا نام می‌دهند.
نام سه‌گاه در موسیقی عربی و ترکی نیز دیده می‌شود. در موسیقی عربی سه‌گاه (با املای «سکاه») یکی از ۹ جنس اصلی است و یکی از خانواده‌های اصلی مقام را نیز تشکیل می‌دهد. در موسیقی ترکی سه‌گاه یک مقام ترکیبی دانسته می‌شود و جزو مقام‌های اصلی برشمرده نمی‌شود.
عنکبوت جهنده پشت‌قرمز
عنکبوت جهنده پشت قرمز نام یک گونه از تیره عنکبوت جهنده است.
سه‌گاه
تاریخچه و نام
پسوند گاه که در نام سه‌گاه و نیز در واژهٔ دستگاه به کار می‌رود، احتمالاً به موقعیت دست روی سازهای زهی نظیر تنبور اشاره داشته‌است. صفی‌الدین ارموی در رسالهٔ الأدوار چنین می‌نویسد که درجهٔ دوم پس از نت پایه که با فاصلهٔ «طنینی» (دوم بزرگ) از نت پایه قرار دارد، «دوگاه» نام دارد و درجهٔ بعدی که با فاصلهٔ «مجنب» (دوم خنثی، حدود سه چهارم پرده) پس از آن می‌آید، «سه‌گاه» نام می‌گیرد. در حقیقت، کوک سازها به شکلی که توسط ارموی تعریف شده، بر مقام راست منطبق است و سه‌گاه بر درجۀ سوم این مقام منطبق است. در موسیقی عربی هنوز هم نحوهٔ نامگذاری محل قرار دادن انگشت روی ساز به شکلی است که درجهٔ نخست (سیم آزاد) را یکاه (یک‌گاه) می‌نامند و درجهٔ سوم را سکاه (معرب سه‌گاه) نام می‌دهند.
محوطه دمبی پشامگ کر ۲
محوطه دمبی پشامگ کر ۲ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان سرباز، بخش مرکزی، دهستان پارود، ۶ کیلومتری شمال شرق روستای فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سه‌گاه
ساختار
چنان‌که پیشتر ذکر شد، درجات دانگ نخستِ سه‌گاه با درجات سوم به بعد مقام راست موسیقی قدیم ایران مطابقت دارند. نت شاهد و نت ایست سه‌گاه همان درجهٔ سوم مقام راست قدیم است؛ بنابراین، در ساز سه‌تار یا تار که سیم اولشان معمولاً روی نت دو کوک می‌شود، نت شاهد و ایست سه‌گاه روی می کرن قرار می‌گیرد. این نت تبدیل به نت پایهٔ دستگاه می‌شود تا «سه‌گاه می کرن» به دست آید. به‌طور مشابه، در ساز ویولن که سیم دومش معمولاً روی نت لا کوک می‌شود، نت شاهد و ایست سه گاه روی دو سری قرار دارد و «سه‌گاه دو سری» از این نت نواخته می‌شود. نت آغاز سه‌گاه نیز همان نت ایست و نت شاهدش است. ملودی در دستگاه سه‌گاه اگرچه از درجهٔ دوم این دستگاه استفاده می‌کند اما تنها از آن گذر می‌کند تا به درجهٔ سوم برسد که پس از نت شاهد، مهم‌ترین نت در مدار اصلی سه‌گاه است. درجهٔ سومِ زیر نت پایهٔ سه‌گاه (که مطابق با نت پایهٔ مقام راست مربوط است) در فرود سه‌گاه مورد توجه قرار می‌گیرد اما درجهٔ دوم زیر نت پایه (که درجهٔ دوم مقام راست نیز هست) کلاً نادیده گرفته می‌شود. درجهٔ پنجم و ششم سه‌گاه نیز در مدار اصلی آن به کار گرفته نمی‌شوند. درجهٔ سوم زیر نت پایهٔ سه‌گاه و شاهد سه‌گاه، چنان رابطهٔ تنگاتنگی در معرفی درآمد این دستگاه دارند که برونو نتل معتقد است که به جای انتخاب یکی از آن‌ها به عنوان نت پایهٔ دستگاه، می‌توان هر دو را با هم یک «هستهٔ پایه» برای دستگاه سه‌گاه در نظر گرفت.
مقام راست در یک قسمت دیگر ردیف موسیقی ایرانی نیز نمود پیدا می‌کند: آواز افشاری از نظر فواصل با این مقام ارتباط نزدیکی دارد. به لحاظ مد می‌توان افشاری و سه‌گاه را یکسان دانست اما در ردیف، این دو از هم مستقل هستند و افشاری از متعلقات دستگاه شور دانسته می‌شود. تفاوت ساختاری این دو (مثل این که نت ایست افشاری بر درجهٔ دوم مقام راست منطبق است و در سه‌گاه نت ایست بر درجهٔ سوم مقام راست مطابقت دارد) باعث می‌شود که در عمل هرگز با هم اشتباه نشوند. دیگر تفاوت این دو با هم آن است که درجهٔ ششم افشاری نت متغیر است اما درجهٔ منطبق بر آن در سه‌گاه (درجهٔ چهارم) نت متغیر نیست. با این حال، در هر دوی آن‌ها بر نتی که درجهٔ پنجم افشاری است (و بر درجهٔ سوم سه‌گاه منطبق است) توجه بیشتری می‌شود. در اثر همین شباهت‌ها برخی افشاری را بیشتر از آنکه به شور مرتبط بدانند، به سه‌گاه نزدیک می‌دانند که به گفته هرمز فرهت، علینقی وزیری و روح‌الله خالقی از جمله کسانی بودند که بر این اعتقاد بودند.
ارتباط با دیگر دستگاه‌ها
مهم‌ترین گوشه‌هایی که زمینهٔ پرده‌گردانی را در سه‌گاه فراهم می‌کنند، گوشه‌های حصار و مخالف هستند. گوشه‌های مخالف و مغلوب زمینهٔ پرده‌گردانی به مایه‌ای نزدیک به بیات اصفهان را فراهم می‌کنند. از همین رو، مخالف را گاهی «اصفهان قدیم» نیز می‌نامند. گوشهٔ زابل در دستگاه راست‌پنج‌گاه و همایون نیز به کار گرفته می‌شود و امکان پرده‌گردانی به دستگاه شور را نیز فراهم می‌کند (مثلاً از سه‌گاه می کرن به شور سل). همچنین، گوشهٔ گَوِشت در دستگاه نوا از نظر مد به دستگاه سه‌گاه و آواز افشاری نزدیک است.
فهرست گوشه‌ها
منابع مختلف گوشه‌های زیر را برای دستگاه سه‌گاه برشمرده‌اند:
گسترهٔ صوتی درآمد سه‌گاه از نت پایهٔ آن تا درجهٔ چهارمش است.
آهنگ این گوشه، یادآور حرکت شتری است که زنگوله‌ای به گردن دارد. وجه مشخصهٔ این گوشه از نظر ضرب‌آهنگ، الگویی است متشکل از یک نت کوتاه که به یک نت ممتد جهش می‌کند (این جهش از نت بم به نت زیر رخ می‌دهد) و این الگو بارها پشت سر هم تکرار می‌شود و در آن نت اول ثابت می‌ماند اما نت دوم تغییر می‌کند. از نظر فضای صوتی، این گوشه در همان مایهٔ درآمد سه‌گاه اجرا می‌شود.
در چهارگاه نیز این گوشه در مایهٔ درآمد چهارگاه اجرا می‌شود و وجه مشخصهٔ اصلی‌اش همان ضرب‌آهنگ مخصوص آن است. اجرای گوشهٔ زنگ شتر درسه‌گاه متداول‌تر است تا در چهارگاه.
بین ردیف‌دانان در مورد مفهوم و طبقه‌بندی گوشهٔ زنگوله توافق نیست. فرهاد فخرالدینی گوشهٔ زنگوله را هم در دستگاه ماهور، هم در سه‌گاه، هم در چهارگاه، هم در نوا و هم در راست‌پنج‌گاه طبقه‌بندی می‌کند و معتقد است که این گوشه اساساً بابت داشتن الگوی ریتمیک سه چهارم شناخته می‌شود. فخرالدینی برای توصیف گوشه‌های دیگری که ضرب‌آهنگ دارند نیز، از لفظ «دارای ریتم زنگوله» استفاده کرده‌است. در مقابل، داریوش طلایی زنگوله را در آواز بیات ترک و راست‌پنج‌گاه طبقه‌بندی می‌کند و اشاره‌ای به ضرب‌آهنگ خاصی برای آن نمی‌کند.
در دستگاه سه‌گاه و چهارگاه گوشهٔ دیگری به نام پیش‌زنگوله هم تعریف می‌شود که معمولاً قبل از زنگوله اجرا می‌شود و بابت الگوی ریتمیک دو چهارم (با نماد) شناخته می‌شود.
در گوشهٔ زابل درجهٔ سوم سه‌گاه که تا پیش از این هم مورد توجه بود، تبدیل به نت شاهد می‌شود و ملودی حول آن گردش می‌کند. در مقابل، نقش نت پایهٔ سه‌گاه نسبت به گوشه‌های قبلی کمرنگ‌تر می‌شود؛ اگرچه، گسترهٔ صوتی گوشه کماکان در همان درجات اول تا چهارم دستگاه باقی می‌ماند.
تمرکز این گوشه بر فاصلهٔ درجات سوم تا پنجم دستگاه است. درجهٔ پنجم که تا پیش از این مورد توجه نبود، در گوشهٔ مویه اهمیت بسیاری پیدا می‌کند. در مقابل، نت پایهٔ سه‌گاه در این گوشه به کار گرفته نمی‌شود و فقط در پایان اجرای گوشه و حین فرود به مدار اصلی دستگاه به کار گرفته می‌شود. در مویه درجهٔ چهارم سه‌گاه هم اهمیت بسیاری پیدا می‌کند و خاتمه و ایست مویه هم در شاهد زابل صورت می‌گیرد.
در گوشهٔ حصار، ملودی به کلید جدیدی منتقل می‌شود. در این گوشه درجهٔ پنجم سه‌گاه تبدیل به نت مبنا می‌شود و برای آنکه سه‌گاه جدیدی بر پایهٔ این نت ساخته بشود، این نت ربع پرده بالاتر برده می‌شود (مثلاً، در سه گاه می کرن، درجهٔ پنجم برابر سی بمل است و در گوشهٔ حصار این نت تبدیل به سی کرن می‌شود تا سه‌گاه سی کرن ایجاد شود). درجهٔ سوم سه‌گاه نت آغاز این گوشه و درجهٔ پنجمِ تغییریافته، نت شاهد آن است. یکی از وجوه تمایز این سه‌گاه جدید با درآمد سه‌گاه در آن است که نت زیرپایه (درجهٔ دوم زیر نت پایهٔ سه‌گاه) در درآمد کاربرد چندانی ندارد اما نتی که برای این سه‌گاهِ جدید نقش زیرپایه را ایفا می‌کند (یعنی درجهٔ چهارم سه‌گاه) در حصار به کار گرفته می‌شود.
در این گوشه (و نیز در گوشهٔ مغلوب) یک بار دیگر پرده‌گردانی رخ می‌دهد و مد این دو گوشه از مد سه‌گاه دورتر می‌شود؛ چنان‌که گوشهٔ مخالف از نظر مد به بیات اصفهان نزدیک است اما تغییری که در مقایسهٔ با گوشهٔ حصار باید ایجاد شود تا به گوشهٔ مخالف برسیم، بسیار کوچک است: درجهٔ چهارم سه‌گاه ربع پرده پایین آورده می‌شود. مثلاً، در سه‌گاه می کرن، برای رسیدن به حصار، نت سی بمل به سی کرن تغییر می‌یابد و بعد برای رسیدن به گوشهٔ مخالف نت لا به لا کرن تغییر داده می‌شود. در گوشهٔ مخالف نت شاهد بر درجهٔ ششم سه‌گاه واقع است و درجهٔ دوم سه‌گاه نقش نت ایست را ایفا می‌کند. شاهد مخالف درجهٔ هشتم مقام راست است که با شاهد سه‌گاه فاصلهٔ ششم نیم بزرگ دارد.
گوشهٔ مخالف گاه به تنهایی و خارج از اجرای کلِ دستگاه سه‌گاه نیز اجرا می‌شود (ر.ک. § نمونه‌ها). همین ویژگی باعث می‌شود که برونو نتل این گوشه را در حال استقلال یافتن از دستگاه سه‌گاه و تبدیل شدن به یک دستگاه جدید توصیف کند.
گوشهٔ مغلوب اوج دستگاه سه‌گاه را تشکیل می‌دهد. این گوشه همیشه پس از مخالف اجرا می‌شود. از نظر موقعیت درجات، این دو گوشه با هم فرقی ندارند اما در مغلوب، گسترهٔ صوتی به سمت درجات بالاتر سوق می‌یابد؛ لذا می‌توان گفت که گوشهٔ مغلوب مسیر گوشهٔ مخالف را به سمت اوج دستگاه گسترش می‌دهد. این ویژگی در مورد گوشهٔ مغلوب در دستگاه چهارگاه نیز برقرار است.
نت شاهد، آغاز و ایست در اینجا درجهٔ ششم سه‌گاه است و درست مانند گوشهٔ مخالف، این گوشه نیز به بیات اصفهان نزدیک است. گوشهٔ مغلوب معمولاً آخرین گوشه در اجرای دستگاه سه‌گاه است و اجرای آن همیشه با فرود به درآمد سه‌گاه همراه است (که یعنی تمام درجه‌هایی که در گوشه‌های قبلی تغییر یافته بودند به جای خود بازمی‌گردند). فرود از مغلوب معمولاً با توقفی در گوشهٔ مویه همراه است. فرود از مغلوب به درآمد می‌تواند با استفاده از گوشهٔ حزین نیز اجرا گردد. در مقایسه با دستگاه چهارگاه، در اجرای دستگاه سه‌گاه زمان بیشتری صرف گوشهٔ مغلوب می‌شود و به گوشهٔ مخالف زمان کمتری اختصاص داده می‌شود.
اتمام اجرای دستگاه‌ها معمولاً با اجرای یک رِنگ همراه است که در خصوص سه‌گاه این رنگ با نام رنگ دلگشا شناخته می‌شود.
نمونه‌ها
آلبوم رسوای دل به خوانندگی محمدرضا شجریان در دستگاه سه‌گاه است. این آلبوم با پیش‌درآمد و چهارمضراب سه‌گاه آغاز می‌شود که داریوش پیرنیاکان آن را ساخته و نواخته‌است. از تصنیف‌های مشهوری که در این آلبوم اجرا شده، می‌توان به تصنیف «من از روز ازل» اشاره کرد که ساختهٔ مرتضی محجوبی است؛ بر شعری از رهی معیری. این تصنیف را اولین بار غلامحسین بنان اجرا کرده بود. شجریان همچنین در آلبوم انتظار دل که با همکاری گروه اساتید (به سرپرسی فرامرز پایور) منتشر شد، گوشه‌های مختلف دستگاه سه‌گاه را اجرا کرده‌است.
آلبوم شوق دوست ساختهٔ محمدجواد ضرابیان و به خوانندگی همایون شجریان نیز در همین دستگاه است. در تصنیف‌های این آلبوم پرده‌گردانی‌های فراوانی از طریق گوشه‌هایی مثل حصار به گوشهٔ عراق و دستگاه همایون انجام شده‌است. از آلبوم‌های محمدرضا لطفی نیز جانِ جان در سه‌گاه است و گریه بید و پرواز عشق در سه‌گاه و بیات اصفهان هستند.
تصنیف «بازآمد» ساختهٔ جواد معروفی که اولین بار با صدای الهه اجرا شد نیز، در گوشهٔ مخالف سه‌گاه است.
موسیقی عربی
در موسیقی عربی هر مقام متشکل از دو جنس است و ۹ جنس اصلی برشمرده می‌شوند که یکی از آن‌ها «سکاه» (معرب سه‌گاه) نام دارد. در موسیقی عربی یک گام پایه تعریف می‌شود که درجات آن بر مقام راست استوار است. جنس سکاه با شروع از درجهٔ سوم این گام پایه به دست می‌آید. برای مثال، پنج درجهٔ اول مقام راست بر پایهٔ نت دو عبارتند از: دو - ر - می نیم بمل - فا - سل؛ در این حالت سه درجهٔ اول مقام عبارتند از: می نیم بمل - فا - سل. جنس سکاه تنها جنسی است که فقط سه درجه دارد (بقیهٔ اجناس اصلی دارای چهار یا پنج درجه هستند).
بر پایهٔ همین اجناس، در موسیقی عربی مقام‌ها نیز در نه خانوادهٔ اصلی تقسیم‌بندی می‌شوند که یکی از آن‌ها باز سکاه نام دارد و شامل این مقام‌های فرعی است: سکاه (سکاه ترکی)، هُزام (سکاه عربی)، عراق، سکاه غریب، مُستعار، راحت‌الارواح، سکاه بلدی، بسته نِکار (بسته‌نگار)، بسته اصفهان، اوج، مایه.
موسیقی ترکی
در موسیقی ترکی سه‌گاه یکی از «مقام‌های ترکیبی» شناخته می‌شود. مانند موسیقی عربی، در تحلیل نظری موسیقی ترکی نیز هر مقام متشکل از دو جنس است که هر جنس چهار یا پنج نت (درجه) دارد. عموماً، نت محل اتصال این دو جنس «نت قوی» دانسته می‌شود. با این حال، برخی مقام‌ها نت قوی‌شان روی درجهٔ سوم مقام شناخته می‌شود و از همین رو برخی نظریه‌پردازان به اجناسی که متشکل از تنها سه نت باشند نیز قائل هستند، اگرچه کماکان مقام‌های مربوط به آن‌ها را با کمک جنس‌های چهار و پنج‌نتی توصیف می‌کنند. سه‌گاه نمونه‌ای از مقام‌هایی است که نت قوی‌شان در درجهٔ سوم قرار دارند. مقام‌های ترکیبی در موسیقی ترکی جزو ۱۳ مقام اصلی طبقه‌بندی نمی‌شوند. مقام‌های فرعی دیگری که زیرمجموعهٔ مقام سه‌گاه در موسیقی ترکی دانسته شده‌اند، عبارتند از: سه گاه-مایه و هفت‌گاه، حزام، عراق، اویج، فرحناک، مستعار، بسته‌نگار و راحت الارواح.
همچنین، در موسیقی ترکی برای نت‌ها هم نام‌هایی استفاده می‌شود که یکی از آن‌ها سه‌گاه نام می‌گیرد. نتی که حاصل زخمه زدن به سیم آزاد تنبور است، یگاه (یک‌گاه) نام دارد و در نت‌نویسی با A (معادل نت لا) نمایش داده می‌شود. نام سه‌گاه در این نظام برای نت فا دیز (F#) به کار می‌رود که یک ششم بزرگ بالاتر از نت یگاه است.
شهرستان ملکشاهی
شهرستان ملکشاهی یکی از شهرستان‌های استان ایلام در غرب ایران است. مرکز این شهرستان شهر ارکواز می‌باشد. این شهرستان از جنوب به شهرستان دهلران از شمال و غرب به شهرستان مهران و از شرق به شهرستان بدره و شهرستان ایلام منتهی میشود. بیشتر مردم این شهرستان به کردی جنوبی، گویش کردی ایلامی،      لهجه ملکشاهی سخن می‌گویند. عمده مردم این شهرستان از ایل ملکشاهی هستند. براساس سرشماری سال ۱۹۴۰ میلادی، بیش از ۷٬۵۰۰ خانوار که جمعیت آنان به بیش از پنجاه هزار تن می‌رسید در ایل ملکشاهی زندگی می‌نمودند. اکثر این مردم به دلیل نبود فرصت‌های شغلی مناسب به نقاط مختلف استان ایلام و استان‌های دیگر مهاجرت نموده‌اند. شغل مردم این شهرستان دامپروری و کشاورزی است و این شهرستان از نظر ورزشی، اجتماعی و اقتصادی در استان ایلام نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. مردم شهرستان ملکشاهی از اوایل جنگ ایران و عراق تا پایان آن از مرزهای میهن دفاع نمودند، به همین مناسبت بنای یادمانی در گرامیداشت آخرین دفاع مردم شهرستان ملکشاهی در منطقه ترشابه برپا شده‌است. زبان مردم ملکشاهی کردی از زیر شاخهٔ کردی جنوبی است. این زبان یکی از اصیل‌ترین زبان‌های کردی محسوب می‌شود. در بسیاری از واژه‌های رایج در این زبان می‌توان واژه‌های پهلوی اشکانی و پهلوی ساسانی را مشاهده نمود.
شهرستان ملکشاهی در دامنه کبیرکوه قرار گرفته‌است و در سه هزار سال قبل از میلاد به عنوان (ورهشی) در کتیبه‌های آشوری واقع در سر چشمه رودخانه گُل گُل در بخش گچی ذکر شده‌است.
وجه تسمیه
همان‌طور که از نام ایل ملکشاهی بر می‌آید، این ایل نام خود را از امیر کُرد ملکشاه چمشگزک یا سلطان ملکشاه گرفته‌است. امیر کُرد ملکشاه چمشگزک جمع کثیری بر سر رایت خود جمع نموده سی و دو قلعه و شانزده ناحیه که بالفعل در تصرف حکام چمشگزک بود تسخیر نمود و عشیرت ایشان را به نام جد آن‌ها امیر ملکشاه ایل ملکشاهی خواندند.