cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ویلیام صوری
زمانه
در سال ۱۰۷۱ میلادی، اَلِکسیوس یکم، امپراتور بیزانس، در پی شکست در نبرد مَلازگِرد، نگران پیشروی سلجوقیان در خاک آناتولی به سمت غرب بود. الکسیوس در مارس ۱۰۹۵ فرستادگانی را به شورای پیاچِنزا فرستاد تا علیه ترکان از پاپ درخواست یاری کند. پاپ اوربان دوم، شاید به امیدِ از بین رفتن انشقاق چهل‌ساله بین کلیسای شرق و غرب و برقرار شدن دوبارهٔ وحدت دینی در سراسر اروپا، به این درخواست پاسخ مثبت داد. سپاه‌های صلیبی اندکی پس از شورای کِلِرمونت و سخنرانی پاپ اوربان دوم در سال ۱۰۹۵، به سوی شرق رهسپار شدند. آن‌ها از آسیای صغیر عبور کردند، به انطاکیه رسیدند و در سال ۱۰۹۸ آن‌جا را به تصرف درآوردند. آنگاه در دو محور ساحلی و داخلی (روج – مَعرَةُ النُّعمان – شِیزَر – مَصیاف – اکراد) حرکت کردند تا بار دیگر در طِرابلُس به یکدیگر پیوستند و از آن‌جا راه‌شان را به سوی بیروت و صِیدا تا قیساریه و از آن‌جا تا اورشلیم ادامه دادند. صلیبی‌ها پس از فتح کرانهٔ مدیترانه، دولت‌های خود را سازماندهی کردند و حکومت‌هایی خودمختار از جمله پادشاهی اورشلیم و شاهزاده‌نشین انطاکیه را تشکیل دادند.
پادشاهی اورشلیم در سال ۱۰۹۹ به‌دنبال پیروزی صلیبیون در نخستین جنگ صلیبی تشکیل شد. این پادشاهی شامل سه چهارم قلمرویی بود که صلیبیون طی جنگ صلیبی نخست تسخیر کرده و در آنجا دولت‌های صلیبی (کنت‌نشین طرابلس، شاهزاده‌نشین انطاکیه و کنت‌نشین ادسا) تشکیل داده بودند. سه پادشاه نخست اورشلیم، گادفری بوین (۱۰۹۹–۱۱۰۰)، برادرش بالدوین یکم (۱۱۰۰–۱۱۱۸) و عموزادهٔ آنها، بالدوین دوم (۱۱۱۸–۱۱۳۱)، مرزهای پادشاهی را تثبیت و حفظ کردند و حتی به قلمروی که امروزه شامل لبنان، اسرائیل و فلسطین است، گسترش دادند. در نخستین دهه‌های شکل‌گیری این پادشاهی، زائرانی که برای زیارت اورشلیم به شرق آمده بودند، در این قلمرو مستقر شدند و بازرگانان دولت‌شهرهای ایتالیا و کشور فرانسه نیز برای به‌دست گرفتن بازار این قلمرو به شرق آمدند.
با این حال نخستین واکنش‌ها از جبهه مسلمانان در میانه قرن ۱۲ رخ داد؛ خاندان زنگی که در این زمان در شام قدرت یافته بودند، به رهبری نورالدین زنگی موفق به شکست صلیبیون و فتح کنت‌نشین اِدسا، نخستین دولت صلیبیون در شرق، شدند. این کار وی موجب بسیج دوم صلیبی از سوی غرب گردید، که دامنه‌اش در سال ۱۱۴۸ میلادی به سرزمین شام کشیده‌شد و (۲۴ ژوئن ۱۱۴۸ میلادی) دمشق مورد حمله قرار گرفت. اما مقاومت شدید مدافعان شهر و سرعت پیشروی نورالدین از حلب به دمشق، منجر به شکست صلیبیون و عقب‌نشینی آنها و تسلط نورالدین بر شهر دمشق شد. این حمله نه تنها هیچ سودی برای صلیبیون نداشت، بلکه به زیان آنان نیز تمام شد. پیروزی‌های بدست آمده موجب افزایش نیروی مسلمانان گردید. چنان‌که نورالدین نیز موفق گردید در سایه پیروزی‌های خود سرزمین شام را متحد گرداند. پس از یکپارچگی شکل‌گرفته در شام تحت لوای خاندان زنگی، مصر که در کنترل فاطمیان روبه‌زوال بود، مبدل به کانون جنگ میان نورالدین زنگی و صلیبیون شد؛ درگیری میان صلیبیون و نورالدین زنگی در نهایت با پیروزی نورالدین همراه بود و فرمانده اعزامی وی به مصر، شیرکوه، توانست به عنوان وزیر کنترل امور مصر را در دست بگیرد. اما مرگ وی سبب شد تا این جایگاه به برادرزاده وی، صلاح‌الدین یوسف، برسد که چند سال توانست حکومت ایوبیان را با تسلط بر مصر و در ادامه با شکست زنگی‌ها در شام بنا نهد.
بی‌اچ-۷ آویا
بی‌اچ-۷ آویا یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Avia است. هواگرد بی‌اچ-۷ آویا نخستین پروازش را در ۱۹۲۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ویلیام صوری
نسب و نیا
به گفته هانس پروتز، ویلیام از اهالی اورشلیم بود و خود در حدود سال ۱۱۳۰ میلادی در آنجا به دنیا آمد. او با وجود سخن گفتنِ فراوان از سرزمین و اصالت دیگران در آثارش، اشاره‌ای به خانواده و اصالت خود نکرده‌است. با وجود این، دربارهٔ اصلیت و سرزمینی که والدینش از آنجا آمده‌اند، حدسیاتی زده شده‌است. ممکن است خانواده ویلیام از اهالی انگلستان، آلمان، فرانسه یا ایتالیا بوده باشند.
بی‌اچ-۷ آویا
طراح این هواگرد، Pavel Beneš and Miroslav Hajn بود.
ویلیام صوری
نسب و نیا
احتمال انگلیسی یا آلمانی بودن او اندک است. از دید ناصری طاهری، افرادی که معتقدند او انگلیسی‌الاصل است، میان او و ویلیام اول، از اهالی انگلستان، خلط کرده‌اند؛ زیرا وی نیز اسقف‌اعظم شهر صور بوده‌است. هرچند ویلیام صوری در آثار خود در باب انگلیسی‌های شرکت‌کننده در جنگ صلیبی سخن گفته‌است، موضع‌گیری او همانند یک شخص انگلیسی‌تبار نیست؛ او رابرت نورماندی را تمجید و هنری یکم را تحقیر کرده‌است، استفان را مدح و ملکه الینور را سرزنش نموده‌است. همچنین ویلیام در کتاب‌های خود، تنفرش از هادریان، پاپ انگلیسی‌تبار را ابراز کرده و نوشته‌است که او به سبب همشهری بودن با رالف به مقام اسقفی بیت‌لحم رسید. سخنان و ادعاهای افرادی که او را آلمانی می‌دانند، ضعیف‌تر از ادعای انگلیسی بودنش است. سخنان و نوشته‌های او در رابطه با آلمان به نسبت اندک و اشتباهاتش در مورد این منطقه بیش از هر مکان دیگری است. افزون بر این، به نظر می‌رسد که او به عمد شماری از اشراف آلمانی با نفوذ معاصر خود را که در اراضی مقدس بودند، نادیده گرفته و از سخن گفتن در باب آنها سر باز زده‌است.
مودگرگ
مودگرگ (به هلندی: Moddergat) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دونگرادیل واقع شده‌است. مودگرگ ۲۲۱ نفر جمعیت دارد.
ویلیام صوری
نسب و نیا
اشارات در باب فرانسوی‌الاصل بودن ویلیام به نسب دیگر مناطق، بیشتر و در عین حال دقیق‌تر است. به همین دلیل، بارها گمان شده که او فرانسوی‌تبار بوده‌است. پروتز که در مورد زندگی ویلیام صوری پژوهش نموده، معتقد است که با وجود دلایل بسیار، ویلیام، فرانسوی‌الاصل نبوده‌است و این احتمال را رد می‌کند. چرا که اطلاعات ویلیام صوری به‌شدت دقیق است. همچنین او هنگام سخن گفتن از تاریخ سیسیل، افزون بر موضوع اصلی، جزئیات مهمی را بیان کرده‌است. افزون بر این، او تانکرد را به‌عنوان قهرمان می‌شناسد و با همین عنوان از وی یاد می‌کند و جایگاهش را هم‌تراز با گادفری می‌داند. ویلیام، هنگام سخن گفتن از فرانسه و شرایطش، آن را سرزمینی واقع در ورای کوهستان معرفی نمی‌کند، بلکه انتساب هنری شامپانی را به شامپانی ایتالیا نفی کرده و او را از اهالی «شامپانی آن سوی کوهستان» می‌خواند. به نظر عبدالله طاهری ناصری، نمی‌توان تردید کرد که این سخنان را فردی فرانسوی یا فرانسوی‌زاده گفته باشد. افزون بر آن که حقایق دیگر در زندگیش احتمال فرانسوی نبودن او را تقویت می‌کنند و و پژوهشگران را وامی‌دارد تا بپذیرند که او ایتالیایی – نورماندی است.
در مورد شرایط و شغل پدر ویلیام نیز دیدگاهی قطعی وجود ندارد. پاستورت معتقد است که ویلیام با بیشتر خانواده‌های اشراف در اداره امور اورشلیم مسئولیت داشتند، ارتباط نزدیک داشته‌است. او روایتی را که در کتاب مفقودشده ویلیام آمده، اساس نظریه خود می‌داند. عبدالله طاهری ناصری معتقد است که اگر این روایت را در مقابل سکوتش در ارتباط با نیاکانش قرار دهیم، به این نتیجه خواهیم رسید که ویلیام دلیل موجهی برای کتمان اصل خود داشته‌است. افزون بر این، دلیل دیگری نیز در دسترس است که بر این عقیده مهر تأیید می‌زند. مشهور است که ویلیام برادری به نام رالف داشته و نام وی در سندی تاریخی به عنوان شاهد انتقال مالکیت در اورشلیم در سال ۱۱۷۵ آمده‌است. از آنجا که اسم رالف در پایان فهرست آمده و هیچ نشانه‌ای دال بر خویشاوندیش با اسقف اعظم نیامده است، گمان می‌شود پدرش از طبقه اشراف یا فرماندهان نظامی نباشد. احتمالاً پدرش تاجر یا کاتب عدلیه بوده‌است؛ چراکه در آن روزگار، صاحبان دو پیشه یادشده در شهر اورشلیم فراوان بوده‌اند و این افراد معمولاً از غرب آمده بودند. بدین ترتیب می‌توان گفت که ناآگاهی ویلیام و خویشاوندانش از امور نظامی از یک سو و توجه و انعطاف او در برابر فعالیت‌های تجاری از سوی دیگر تا حدی این عقیده را تأیید می‌کند که او دارای اصالتی ایتالیایی بوده‌است.
ابتدای زندگی
ویلیام در حدود سال ۱۱۳۰ میلادی در اورشلیم به دنیا آمد؛ و به نظر می‌رسد که او تمام دوره نوجوانی خود را در قلمروی پادشاهی اورشلیم سپری کرده‌است و احتمال دارد که بخش اعظم این دوره را در شهر اورشلیم گذارنده باشد؛ چرا که خاطرات نوجوانیش در لابه‌لای اثرش، هیستوریا، به چشم می‌خورد. ویلیام تحصیلات ابتدایی خود را در اورشلیم و در مدرسهٔ کلیسای جامع و کلیسای مقبره مقدس آغاز کرد. شول‌اَستر یا همان استاد مدرسه، جان پیزایی، به ویلیام خواندن و نوشتن را آموخت و او را نخست با زبان لاتین آشنا کرد. با توجه به آنچه که خود ویلیام در هیستوریا بیان داشته، می‌توان گفت که او به زبان فرانسوی و همچنین زبان ایتالیایی آشنا بوده اما مدرکی وجود ندارد که نشان بدهد که ویلیام با زبان‌هایی همچون عربی، یونانی و فارسی آشنا بوده‌است.
در حدود سال ۱۱۴۵، ویلیام عازم اروپا شد تا آموزش خود را در مدرسه‌ای در ایتالیا و فرانسه به‌خصوص پاریس و بولونیا، دو مرکز برجسته علمی و فکری اروپا در قرون وسطی، ادامه دهد. در آن زمان در این دو شهر هنوز دانشگاهی شکل نگرفته بود اما دو شهر مزبور از مراکز برجسته علم و هنر در اروپا بودند. ویلیام در پاریس و اورلئان علوم مقدماتی و الهیات را به مدت ۱۰ سال در نزد استادانی فراگرفت که خود از شاگردان گیلبرت د لا پوره و تیری شارتری بودند؛ و همچنین مدتی را برای یادگیری نزد روبرت ملان و آدام د پارو پونته گذارند. ویلیام در اورلئان که یکی از مراکز برجسته مطالعات کلاسیک به‌شمار می‌رفت، ادبیات رومی باستان (یا همان تألیف و تصنیف) را با هیلاری اورلئانی و ریاضیات (به‌خصوص آرای اقلیدس) را با ویلیام سوآسونی آموخت. او برای ۶ سال، الهیات را در نزد پیتر لمبارد و مائوریس د سالی مطالعه کرد؛ و پس از آن، او حقوق مدنی و قوانین کلیسایی را در بولونیا نزد «۴ دکتر بولونیا» فرا گرفت. اساتیدی که ویلیام در نزد آنها به مطالعه و فراگیری علوم پرداخت، همگی از افراد برجسته رنسانس قرن ۱۲ میلادی در اروپا بودند که نشان از آن است که ویلیام صوری به‌خوبی نزد این اساتید آموزش دیده‌است.
ویلیام در زمان آمالریک یکم
مقام‌های بلندمرتبه دینی و سیاسی در پادشاهی اورشلیم معمولاً به اروپاییانی که به شرق آمده بودند، اعطا می‌شد. ویلیام از آن دسته افراد بومی بود که پس از کسب تحصیلات عالی در اروپا، به‌سرعت در دستگاه حکومتی و دینی پادشاهی صاحب مقام و منزلت شد. پس از بازگشت او به سرزمین مقدس در سال ۱۱۶۵، به‌عنوان کنانیکوس (کشیش) کلیسای جامع عکا انتخاب شد. در سال ۱۱۶۷، وی توسط فردریک د لا روش، اسقف اعظم صور و با حمایت و تأیید آمالریک یکم، پادشاه اورشلیم، به‌عنوان معاون اسقف کلیسای جامع آن شهر انتخاب شد.
با وجود رخ‌دادن این حوادث، ویلیام به پیشرفت خود در پادشاهی اورشلیم ادامه داد. در سال ۱۱۶۹، او از رم دیدن کرد تا به اتهاماتی که به اسقف‌اعظم صور، فردریک، زده شده بود، پاسخ دهد. البته امروز محتوای این اتهام‌ها معلوم نیست. احتمال می‌رود به‌دلیل غایب‌بودن فردریک و حضورش در اروپا برای یک مأموریت دیپلماتیک، ویلیام برای کمک به او عازم رم شده باشد.
با بازگشتش از رم در سال ۱۱۷۰، آمالریک به او مأموریت داد که تاریخ پادشاهی اورشلیم را ثبت و مکتوب کند. همچنین آمالریک، ویلیام را به‌عنوان معلم پسر و وارثش، بالدوین چهارم، انتخاب کرد. هنگامی که بالدوین ۱۳ ساله بود، روزی مشغول بازی با سایر کودکان بود که سعی داشتند با ضربه و خراشیدن بازوهای یکدیگر باعث ایجاد درد در دوستانشان شوند. طبق گفته ویلیام «همه بچه‌ها با کشیدن فریاد، درد کشیدن خود را نشان دادند … اما بالدوین با وجود بی‌رحمی هم‌بازی‌هایش، کاملاً خراش‌های آنها را تحمل کرد و خم به ابروی خود نیاورد. انگار که چیزی را احساس نمی‌کرد. ...» ویلیام با بررسی بازوی بالدوین، متوجه علائم جذام شاهزاده شد و پس از بررسی نهایی، ابتلای شاهزاده جوان به جذام را تأیید کرد.
ویلیام در زمان بالدوین چهارم
مایلز پلانسی برای مدت کوتاهی به‌عنوان نایب بالدوین که هنوز به سن قانونی نرسیده بود، انتخاب شد اما پس از مدتی در اکتبر ۱۱۷۴ به قتل رسید تا ریموند سوم به‌عنوان جانشینش انتخاب شود. ویلیام در سال ۱۱۷۴ جانشین فردریک د لا روش، اسقف اعظم صور، شده بود. در ۶ ژوئن ۱۱۷۵، ریموند در نخستین اقدام، ویلیام صوری را به‌عنوان صدراعظم اورشلیم و همچنین اسقف اعظم ناصره منصوب کرد. احتمالاً وظایف ویلیام به‌عنوان صدراعظم، وقت زیادی را از او نمی‌گرفت؛ چرا که کاتبان و مسئولان دبیرخانه اسناد را تهیه می‌کردند و حتی در غیابش کارها را به پیش می‌بردند. در عوض او بر وظایف خود به‌عنوان اسقف‌اعظم تمرکز کرده بود. او در سال ۱۱۷۷، مراسم تدفین ویلیام مونفروا، همسر سیبلا خواهر بالدوین، را انجام داد، چرا که پاتریارک اورشلیم، امالریک نسله، به دلیل بیماری قادر به انجام آن نبود.
در سال ۱۱۷۹، ویلیام صوری به‌عنوان یکی از سفیران و نمایندگان اورشلیم و مابقی دولت‌های صلیبی برای شرکت در سومین شورای لاتران انتخاب گردید. با این حال او به همراه دیگر نمایندگان دولت‌های صلیبی نتوانستند پاپ الکساندر را برای اعلان جنگ جدید صلیبی ترغیب کنند. با این حال، پاپ الکساندر ویلیام را به عنوان سفیر به نزد امپراتور بیزانس، مانوئل، در قسطنطنیه فرستاد و همچنین مانوئل نیز به او مأموریتی در شاهزاده‌نشین انطاکیه داد. ویلیام در کتاب خود اشاراتی به آنچه که در حین مأموریت رخ‌داده، نکرده‌است اما احتمال می‌رود او مأمور بوده تا در باب اتحاد قسطنطنیه با اورشلیم مذاکره و گفتگو کند تا امپراتور بیزانس از فشار خود برای بازپس‌گیری انطاکیه بکاهد و منصرف شود. در نهایت ویلیام پس از ۲ سال دوری از اورشلیم، در سال ۱۱۸۰ به خانه بازگشت.
حوادث سال ۱۱۸۰
در غیاب ویلیام، اختلافات و بحران‌های پادشاهی شدیدتر شد. بالدوین چهارم در این زمان به سن قانونی رسیده بود. در سال ۱۱۷۶، ریموند از مقام خود خلع شد چرا که بالدوین به دلیل بیماری‌اش نمی‌توانست وارث و جانشینی داشته باشد و همچنین نمی‌توانست برای مدت زیادی حکمرانی خود را ادامه دهد. بالدوین پس از مرگ ویلیام مونفروا، همسر سیبلا، درصدد بود تا شوهری را برای خواهرش انتخاب کند. در عید پاک سال ۱۱۸۰، زمانی که ریموند و پسرعمویش بوهموند درصدد بودند که سیبلا را به ازدواج بالدوین ابلین درآوردند، اختلافات بیشتر شد چرا که آن دو نزدیکترین افراد به خط پادشاهی بودند و در صورت مرگ بالدوین و نداشتن جانشین، می‌توانستند به حکومت برسند، اما قبل از رسیدن ریموند و بوهموند، آگنس و بالدوین ترتیب ازدواج سیبلا با یکی از تازه‌واردان از پواتیه، به نام گی لوزینیان را دادند که برادر بزرگتر آیمری لوزینیان بود و در دربار پادشاه جایگاه برجسته‌ای داشت.
این اختلافات بر روند زندگی سیاسی و مذهبی ویلیام تأثیرگذار بود، چرا که او با حمایت ریموند توانسته بود به این مقام برسد و ممکن بود از پس برکناری ریموند، جایگاه و مقامش متزلزل شود. هنگامی که پاتریارک اورشلیم، آمالریک نسله، در اکتبر ۱۱۸۰ درگذشت، دو گزینه به‌عنوان جانشین او وجود داشتند: ویلیام صوری و هراکلیوس قیصریه‌ای. آنها از نظر مذهبی و علمی در یک مرتبه و جایگاه بودند اما از نظر سیاسی در دو جبهه مخالف قرار داشتند، چرا که هراکلیوس یکی از حامیان آگنس کورتنی، مادر بالدوین چهارم، بود. طبق منابع، در هنگام انتخاب پاتریارک اورشلیم، کنانیکوس‌ها (کشیش) برای انتخاب پاتریارک اورشلیم به توافق نرسیده‌اند، بنابراین به پادشاه برای گرفتن مشورت رجوع می‌کنند و با توجه به نفوذ آگنس، هراکلیوس به‌عنوان پاتریارک اورشلیم انتخاب می‌شود. شایعاتی مبنی بر رابطه عاشقانه میان آگنس و هراکلیوس وجود داشت که این شایعه بیشتر از جانب جبهه مخالف آگنس بود، در حالی که هیچ شاهد و مدرکی برای اثبات این ادعا وجود ندارد. ویلیام در اثر خود در مورد این اتفاق و هراکلیوس چیزی را بیان نمی‌کند که احتمالاً نشان از ناامیدی او از نتیجه این انتخاب می‌باشد.
سال‌های پایانی زندگی
پس از این رویدادها، ویلیام همچنان به‌عنوان اسقف‌اعظم صور و صدراعظم پادشاهی باقی ماند، اما جزئیات زندگیش در این زمان مبهم و مجهول باقی مانده‌است. در قرن ۱۳، برخی دنباله‌روهای ویلیام صوری ادعا کردند که هراکلیوس، ویلیام را در سال ۱۱۸۳ تکفیر کرده‌است، که دلیل این کار هراکلیوس نامعلوم است. همچنین آنها ادعا می‌کنند که ویلیام برای جلب نظر پاپ، به رم سفر کرده و در حین این سفر توسط هراکلیوس مسموم شده‌است. طبق گفتهٔ پیتر ادبری و جان رُو، مبهم و مجهول بودن زندگی ویلیام در این ایام به دلیل این است که او همچون گذشته نقش سیاسی نداشت و بیشتر تمرکز خود را بر امور مذهبی و نوشتن اثر خود گذاشته بود. داستان تکفیر و مسمومیتش در ادامه، احتمالاً ساخته ذهن این دنباله‌روها است. ویلیام تا سال ۱۱۸۴ میلادی در اورشلیم ماند و به نوشتن اثر خود ادامه داد تا اینکه پادشاهی اورشلیم به دو جبهه مخالف هم تقسیم شد؛ در حالی که صلاح‌الدین پادشاهی را محاصره کرده بود.
فرزندان هوانگشی
فرزندان هوانگشی (黄石的孩子) فیلمی در ژانر مستند درام، ماجراجویی، و درام به کارگردانی راجر اسپاتیس‌وود است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جاناتان ریس میرز، رادا میشل، چو یون فات، و میشل یئو اشاره کرد.
ویلیام صوری
سال‌های پایانی زندگی
با پیروزی آگنس و طرفدارانش و انتخاب بالدوین پنجم، فرزند سیبلا و ویلیام مونفروا، به‌عنوان جانشین بالدوین چهارم، به مرور از ارزش ویلیام در قلمروی اورشلیم کاسته شد. بالدوین پنجم نیز که همچون دایی‌اش جذام داشت، پس از یک سال در ۱۱۸۶ درگذشت تا سیبلا، گی لوزینیان را به عنوان پادشاه جدید اورشلیم انتخاب کند. احتمال می‌رود که ویلیام در این زمان از نظر سلامتی در وضعیت بدی قرار داشته‌است. رودلف هیستند معتقد است که تاریخ مرگ ویلیام صوری ۲۹ سپتامبر بوده اما سال آن دقیقاً مشخص نیست؛ به هر حال صدراعظم جدید اورشلیم در مه ۱۱۸۶ و اسقف اعظم صور نیز در ۲۱ اکتبر ۱۱۸۶ انتخاب شده‌اند. هانس مایر معتقد است که ویلیام صوری در سال ۱۱۸۶ درگذشته که این نظر او مورد قبول اکثر مورخان قرار گرفته‌است.
ویلیام با توجه به روند قدرت‌گیری صلاح‌الدین در منطقه و همچنین اختلافات درونی در پادشاهی اورشلیم، در کتاب خود سقوط اورشلیم و زوال پادشاهی را پیش‌بینی کرده بود. پیش‌بینی ویلیام صوری در اثرش در رابطه با پادشاهی، یک سال پس از مرگش بر همگان ثابت شد؛ صلاح‌الدین ایوبی توانست گی لوزینیان را در نبرد حطین در سال ۱۱۸۷ شکست دهد و در ادامه توانست اورشلیم و اکثر شهرهای پادشاهی اورشلیم (به جز صور) را تصرف کند. خبر سقوط اورشلیم، اروپا را لرزاند و طرح و نقشه‌هایی برای کمک به دول صلیبی ریخته شد. طبق گفته راجر وندور، در سال ۱۱۸۸، زمانی که هنری دوم پادشاه انگلستان و فیلیپ دوم پادشاه فرانسه برای رفتن به جنگ صلیبی جدید توافق کردند، ویلیام در ژیزور فرانسه حضور داشته‌است. با این حال او در این رابطه اشتباه کرده‌است چرا که او اسقف اعظم جدید شهر صور را که جایگزین ویلیام صوری شده بود، نمی‌شناخت و احتمالاً او را با ویلیام صوری اشتباه گرفته‌است.
نسخه لاتین
با درخواست پادشاه اورشلیم، امالریک یکم، از ویلیام صوری برای نگاشتن اثری برای ثبت تاریخ پادشاهی اورشلیم و اعمال پادشاهان صلیبی و به‌ویژه تهیه سندی از اقدامات و وقایع زمان خود او، ویلیام صوری تقریباً ۷۰ سال پس از نخستین جنگ صلیبی، آغاز به نگارش تاریخ کم‌نظیر خود موسوم به هیستوریا رِروم اینْ پارتیبوس گِشتاروم (تاریخ آن سوی دریاها) نمود که با عنوان هیستوریا شناخته می‌شود. ویلیام ابتدا این اثر را گشتا آمالریکی رِگیس (اعمال آمالریک) نام نهاده بود، ولی پس از آن که تاریخ وقایع صلیبیون از نخستین جنگ صلیبی و روابط آنها با مسلمانان و بیزانسی‌ها را بدان ضمیمه کرد، نام اصلی و نهایی کتاب یعنی هیستوریا رروم را انتخاب کرد. او بخش نخست کتاب خود را تا سال ۱۱۷۳ به پایان رسانید و تاریخ کامل خود را به شهر رم برد و تا لحظه مرگ به نوشتن آن ادامه داد.
این اثر مفصل که مشتمل بر شرح وقایع پادشاهی اورشلیم و وضعیت صلیبیون، مسلمانان و بیزانسی‌ها در فاصله سال‌های ۱۰۹۵–۱۱۸۴ است و اطلاعات دقیق و مفصلی دربارهٔ احوال صلیبیون و اروپاییان ساکن شده در شرق و و روابط سیاسی و نظامی‌شان با مسلمانان و وضعیت دولت‌های صلیبی انطاکیه، تریپولی، عکا و شمال شام ارائه می‌دهد. ویلیام در اثرش، دو فصل را به چگونگی حملهٔ صلیبیون به اورشلیم و پیامدهای آن اختصاص داده و به شرح رویارویی مسلمانان و مسیحیان در جنگ نخست صلیبی می‌پردازد و تصویرهای واضحی را برای مخاطب خویش ترسیم می‌کند.
می‌توان بیان داشت که هیستوریا ویلیام صوری، یگانه منبع مهم لاتین جنگ‌های صلیبی از سال ۱۱۲۷، که رویدادهای گشتا فوشیه شارتری خاتمه می‌پذیرد، تا آخرین دههٔ قبل از فتح اورشلیم به دست صلاح‌الدین ایوبی است. این اثر تا سال تأسیس دولت صلیبی در اورشلیم فقط مبتنی بر کتاب آلبرت آخنی است. حال آن که از پس از تسخیر اورشلیم، مدارک و اسناد موجود دیگری را مبنای کار خود قرار داده‌است. با این همه، از نظر رانسیمان تنها پس از به پادشاهی رسیدن بالدوین چهارم است که تاریخ او به عنوان یک منبع پراهمیت جلوه می‌دهد. در واقع، او در نگارش احوال نخستین صلیبیون، بیشتر به نوشته‌های آلبرت آخنی متکی بود و تا حدی از گزارش‌های ریمون آگیلی و فوشیه شارتری، گشتا و همچنین روایات بالدریک دویلی استفاده کرد. برای تاریخ وقایع صلیبیون در سال‌های ۱۱۰–۱۱۲۷ گشتا فوشیه شارتری مهم‌ترین مرجع اطلاعات اوست، ولی نوشته‌های گوتیه والتر، صدراعظم، را نیز در نظر داشت. تنها نکته‌هایی که ویلیام صوری بر مطالب این مورخان افزوده‌است، لطیفه‌هایی دربارهٔ شاهان و همچنین خبرهایی از وقایع شهر صور و کلیسای شرق است. ویلیام برای ثبت وقایع از سال ۱۱۲۷ تا زمان بازگشت خود به شرق از «بایگانی شاهی» و ترجمه‌ای از احوال پادشاهان که اکنون در دسترس نیست، استفاده کرده‌است و به همین سبب گزارش‌های او از وقایع شمال شام گهگاه چندان قابل اطمینان نیست. پس از سال ۱۱۶۰ و همزمان با جنگ صلیبی دوم، خود وی شاهد عینی رویدادها و مردمانی است که شرح و وصف آنها را در کتابش آورده‌است.
ترجمه‌ها و ذیل‌ها
ترجمه‌ای از هیستوریا ویلیام صوری و ذیل‌های آن، وقایع‌نامه‌ای هستند که از سوی نویسندگانی گمنام به زبان فرانسوی کلاسیک نوشته شده‌اند. استوریه د اراکلس یکی از مهم‌ترین منابع برای آگاهی از وقایع صلیبیان و لاتینی‌های شرق در سال‌های ۱۱۸۴–۱۲۷۷ میلادی است. این اثر دربرگیرنده اطلاعاتی مفصل و همراه با جزئیات دربارهٔ سقوط اورشلیم در سال ۱۱۸۷، تاریخ وقایع آن سوی دریا پس از سقوط اورشلیم، جنگ سوم صلیبی (۱۱۸۹–۱۱۹۲)، فتح قبرس در طی جنگ سوم صلیبی، حوادث منجر به جنگ صلیبی چهارم، وضعیت شاهزاده‌نشین انطاکیه و روابط این شاهزاده‌نشین با همسایگان مسلمانش، جنگ هفتم صلیبی و لشکرکشی لوئی نهم، پادشاه فرانسه، به مصر است. در واقع، نسخه‌های مختلف استوریه د اراکلس این ذیل را تا سال ۱۲۷۷ میلادی ادامه می‌دهد.
دیگر آثار
ویلیام صوری در اثر خود، هیستوریا، به این موضوع اشاره کرده‌است که در زمان حضور در سومین شورای لاتران، گزارشی از آنچه که دیده و شنیده را به رشته تحریر درآورده است که این گزارش او از بین رفته و مفقود شده‌است. همچنین اثر دیگر ویلیام صوری به نام تاریخ مشرق که براساس تاریخ عربی سعید بن بطریق انطاکی نوشته شده بود، با آن که مورد استفاده وقایع‌نگاران و تاریخ‌نگار قرن‌های بعدی همچون ژاک دویتری قرار گرفته بود، از بین رفته‌است.
ارزیابی مدرن
بی‌طرفی کار و گفته‌های ویلیام صوری تا اواخر قرن ۲۰ میلادی به عنوان امر مسلم پذیرفته شده بود. برای مثال آگوست، سی. کری معتقد است که «بی‌طرفی ویلیام صوری کمتر از مهارت انتقادی او تأثیرگذار است». برخلاف این شهرت وی، دی. دبلیو. تی.سی. وِسْسِیْ معتقد است که ویلیام قطعاً مؤلف و شاهد بی‌طرفی نبوده‌است به‌خصوص در رابطه با حوادث دهه‌های ۱۱۷۰ و ۱۱۸۰. وسسی معتقد است که ادعای ویلیام مبنی بر سفارش آمالریک برای نگارش اثر، سنتی ادبی برای دوره باستان و قرون وسطی است که در آن پادشاه خردمند، عاشق تاریخ و ادبیات، درصدد این است که اعمال و کارهای بزرگ خود را برای آیندگان حفظ کند؛ و ادعاهای بی‌طرفی ویلیام صوری نیز نوعی سنت ادبی نوشته‌های تاریخی دوره باستان و قرون وسطی است.
همچنین تصویری که او از بالدوین به‌عنوان قهرمان نشان می‌دهد، در واقع اقدامی‌ست برای تأیید دعوی و سیاست‌های جبهه خودش و سیاه‌نمایی جبهه مخالف. همان‌طور که در بالا ذکر شد، ویلیام با مادر بالدوین، آگنس کورتنی، پاتریک اورشلیم، هراکلیوس، و طرفداران آنها در تضاد بود؛ تفسیر و شرحش از دوره بالدوین تا پیش از این تقریباً جایی را بر حرف و تردید باقی نمی‌گذاشت. در اواسط قرن ۲۰، مارشال بالدوین، استیون رانسیمان، هانس ابرهارد مایر، این دیدگاه را پذیرفته بودند اما ارزیابی و بررسی‌های جدید توسط اشخاصی همچون وسسی، پیتر ادبری و برنارد همیلتون، این دیدگاه ویلیام صوری را زیر سؤال برده‌است. دیگر نقدی که اثر ویلیام صوری وارد شده‌است، سال‌گذاری مشکوک و گهگاه آشکارا اشتباه‌آمیز است که این مسئله حتی در تاریخ‌های سلطنت پادشاه اورشلیم نیز دیده می‌شود. برای مثال ویلیام صوری تاریخ مرگ آمالریک را ۱۱ ژوئیه ۱۱۷۳ می‌نویسند، در حالی که مرگ آمالریک در سال ۱۱۷۴ اتفاق افتاده‌است. با این حال به‌زعم رانسیمان بعید نیست که یک تن از نخستین کاتبان، آنها را به نسخه اصلی کتاب ویلیام افزوده باشد.
با این حال به‌رغم تعصبات و اشتباهات ویلیام صوری، او همیشه به‌عنوان «یکی از بزرگترین تاریخ‌نگاران و نویسندگان قرون وسطی» در نظر گرفته می‌شود. رانسیمان در اثر خود می‌نویسد که «او دید وسیعی داشت … و اهمیت وقایع بزرگ زمانه خود و همچنین توالی علت و معلول را در تاریخ درک می‌کرد.» کریستوفر تایرمن، ویلیام را «تاریخ‌نگار مورخان» و «بزرگترین تاریخ‌نگار جنگ‌های صلیبی» می‌نامد، و برنارد هملیتون نیز می‌گوید که «به حق [ویلیام صوری] یکی از بهترین مورخان قرون وسطی محسوب می‌شود.» همان‌طور که فرهنگ لغت قرون وسطی بیان می‌کند، «دستاوردهای ویلیام صوری در جمع‌آوری و ارزیابی منابع، و نوشتن به زبان اصیل و فاخر لاتین به صورتی انتقادی و منطقی (حتی از نظر سال‌شماری اشتباه باشد)، او را مبدل به یک مورخ برجسته و برتر در قرون وسطی تبدیل کرده‌است».
منابع اولیه
علاوه بر آثار ویلیام صوری ــ که بیشتر اطلاعات موجود در دربارهٔ زندگی او برگرفته از آنها است ــ آثار دیگری وجود دارد که در آنها اطلاعات و اشاراتی به زندگانی وی شده‌است. این آثار عبارتند از:
برخورد (فیلم ۲۰۱۳)
«برخورد» (Collision (2013 film)) یک فیلم به کارگردانی دیوید مارکونی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فرانک گریلو، جایمی الکساندر، و ماری-ژوزه کروز اشاره کرد.
برخورددهنده (فیلم)
«برخورددهنده» (Collider (film)) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
یاسنوو، دسپوتوواتس
یاسنوو (Jasenovo}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Despotovac واقع شده‌است.
انگه‌وول
انگه‌وول (به لاتین: Əngəvül) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یاردیملی واقع شده است.
شمس‌آباد (زرندیه)
شمس‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان حکیم‌آباد واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، این روستا کمتر از سه خانوار جمعیت داشته‌است.
استان آب‌شوران-خیزی
استان آب‌شوران-خیزی (آبشِرون-خیزی) یکی از بخش‌های ۱۴ گانهٔ سطح اول تقسیمات کشوری در جمهوری آذربایجان است.
این استان با ۳٬۷۳۰ کیلومتر مربع وسعت، سیزدهمین بخش کشور (دومین استان کم‌وسعت) و با ۵۷۶٬۵۰۰ نفر جمعیت در سال ۲۰۲۰، هشتمین بخش کشور محسوب می‌شود.
استان آب‌شوران-خیزی از سمت شمال به استان قبه-خاچماز، از سمت جنوب به استان شیروان-سالیان، از سمت شرق به دریای خزر و منطقهٔ شهری باکو و از سمت غرب به استان شیروان کوهستانی محدود شده است.
این استان به ۳ قسمت شامل یک «شهر تابع جمهوری» (Respublika Tabeli Şəhər) و ۲ «شهرستان» یا «منطقه» (Rayon) تقسیم شده است:
دانیل دانیلیان
دانیل هوهانسی دانیلیان (Դանիել Հովհաննեսի Դանիելյան) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۷۰ تا تاریخ ۱۹۷۴ سمت وزیر ارتباطات ارمنستان شوروی را برعهده داشت.
پسر (فیلم ۲۰۱۹)
پسر (به اسپانیایی: El Hijo) یک فیلم تریلر روان‌شناختی آرژانتینی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.
آویوتهاس پی‌ان-۳
آویوتهاس پی‌ان-۳ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Aviotehas است. هواگرد آویوتهاس پی‌ان-۳ نخستین پروازش را در ۱۹۳۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
خوج‌بالا
خوج‌بالا (به لاتین: Xucbala) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. خوج‌بالا ۱۰۹۴ نفر جمعیت دارد.
بودرمانت
بودرمانت (به فرانسوی: Baudrémont) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Pierrefitte-sur-Aire واقع شده‌است. بودرمانت ۶٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میرنس
میرنس (به هلندی: Mirns) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در گاسترلاند واقع شده‌است. میرنس ۱۳۰ نفر جمعیت دارد.
بودوان
بودوان (به فرانسوی: Bauduen) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Aups واقع شده‌است. بودوان ۴۷٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تونل جنگ
تونل جنگ (Tunnel War) یک فیلم در مورد جنگ دوم چین و ژاپن است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد.
حادثه یانگ‌تسه
حادثه یانگ‌تسه (Yangtse Incident: The Story of H.M.S. Amethyst) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی مایکل اندرسون است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ریچارد تاد، ویلیام هارتنل، و آکیم تامیروف اشاره کرد.
انتشارات ایران بان
نشر ایران‌بان یک ناشر ایرانی است که حوزهٔ تخصصی فعالیتش در زمینه ادبیات و روان‌شناسی کودک و نوجوان است. این ناشر فعالیت خود را از سال ۱۳۸۰ آغاز نموده‌است.
از جمله داستان‌هایی که از نشر ایران‌بان منتشر شده‌است که برای نوجوانان جذاب است، می‌توان به ژانرهای معمایی و فانتزی اشاره کرد.
سدید (سربیشه)
سدید یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان نهارجان واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سدید ۴۷ نفر جمعیت دارد.
یلوواتس
یلوواتس (Jelovac}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در دسپوتوواتس واقع شده‌است. یلوواتس ۲۷۸ نفر جمعیت دارد.
دوتا آندر لرد
دوتا آندرلُردز یک بازی ویدئویی به سبک استراتژی است که بین ۱۰ نفر قابل اجرا می‌باشد. این بازی در سال ۲۰۱۹ توسط شرکت ولو به صورت دسترسی زودهنگام و کاملاً رایگان برای پلتفرم‌های مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس، اندروید، آیفون و لینوکس عرضه شد، و به صورت رسمی در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۲۰ در دسترس قرار گرفت. سازنده این بازی پس از موفقیت عنوان Dota Auto Chess اقدام به ساخت این بازی کرد.
انتشار
این بازی بعد از Dota 2 Battle Pass 2019 عرضه شد و در ابتدای کار برای فروش و بعدها کاملاً رایگان برای تمامی کسانی که نرم‌افزار استیم رو دارند انتشار گردید.
اف.کی. ۲۳ بانتام
'''اف. کی. ۲۳ بانتام''' یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده تک سرنشینه ساخت شرکت British Aerial Transport Company Limited است. هواگرد اف.کی. ۲۳ بانتام نخستین پروازش را در ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۱ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Frederick Koolhoven بود.
بوگی، اواز
بوگی (به فرانسوی: Baugy) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Ressons-sur-Matz واقع شده‌است. بوگی ۷٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فابری فیبرا
فابریزیو تاردوچی (متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۷۶)، معروف به فابری فیبرا ، خواننده رپ ایتالیایی است. آهنگ‌های او تا به حال بیش از ۲ میلیون بار به فروش رفته‌اند.
زندگی‌نامه
تاردوچی در سنیگالیا، مارکه زاده شد. او در کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نخستین آهنگ خود را در سن ۱۷ سالگی نوشت و اجرا کرد.
در سال ۱۹۹۵ او نخستین آهنگ آزمایشی خود را ضبط کرد.
فابری فیبرا به دنبال موفقیت زیرزمینی خود شروع به اجرای برنامه در نقاط مختلف ایتالیا کرد. در سال ۲۰۰۰ وی انتشارات و گروه خود را با نام Teste Mobili Records (کله‌های بادی رکوردز) بنا نهاد و با گروه‌های گوناگون رپ ایتالیایی همکاری کرد. وی در کار خود بیش از ۲ میلیون نسخه مجاز به فروش رسانده‌است.
برزخ (فیلم ۲۰۰۷)
«برزخ» (Purgatory (2007 film)) یک فیلم است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
یورش مغولان به آناتولی
یورش مغولان به آناتولی در دوره‌های گوناگونی رخ داد و با لشکرکشی در سال‌های ۱۲۴۱_۱۲۴۳ شروع گردید و همچنین در نبرد کوسه‌داغ به اوج خود رسید. پس از تسلیم شدن سلجوقیان در ۱۲۴۳ تا سقوط ایلخانان در ۱۳۳۵، قدرت واقعی بر آناتولی توسط مغولان اعمال شد. از آن‌جا که سلطان سلجوقی چندین بار قیام کرد، در سال ۱۲۵۵، مغولان آناتولی مرکزی و خاوری را درنوردیدند. پادگان ایلخانان مغول در نزدیکی آنکارا مستقر بود. یورش تیمور را گاه آخرین حمله مغولان به آناتولی می‌دانند. بقایای میراث فرهنگی مغول هنوز در ترکیه قابل مشاهده است، از جمله گورستان فرمانداران مغول و پسر هولاکو در ترکیه قرار دارد.
در پایان سده چهاردهم میلادی، بیشتر بخش‌های آناتولی به دلیل فروپاشی پادشاهی سلجوقیان روم به‌دست بیگ‌نشین‌های آناتولیایی افتاده بود. بیگ‌نشین‌های ترکمن درابتدا فرمان بردار سلجوقیان بودند ولی پس از ضعف سلجوقیان فرمانبردار مغول ها شدند. بیگ‌نشین‌ها نمی‌توانستند سکه‌هایی به نام بزرگان خود ضرب کنند چراکه فرمانبردار مغولان (ایلخانان) بودند و حق ضرب سکه به نام خود را نداشتند. فرمانروای عثمانی، «عثمان یکم» نخستین فرمانروای ترک بود که در دهه ۱۳۲۰ سکه‌هایی به نام خود ضرب کرد، زیرا افسانه‌ای میگوید «ضرب شدن سکه توسط عثمان پسر ارطغرل» بوده است. از آنجایی که ضرب سکه از جمله حقوقی بود که در عمل اسلام فقط برای حاکمیت قائل شده بود، می‌توان در نظر گرفت که عثمانی‌ها از خان های مغول مستقل شدند.
رویدادهای نخست
امپراتوری مغول، ایران را در سال ۱۲۳۰ میلادی فتح کرد. جُرماغُون نُویان فرماندار نظامی ایران شد. در آن زمان هیچ گونه دشمنی با ترکان سلجوقی صورت نگرفت. کیقبادیکم و جانشین بی واسطه و دست‌نشانده وی کیخسرو دوم با پرداخت باج حداقل ادای احترام به خان بزرگ اوگتای خان را انجام می‌دادند. اوگتای در سال ۱۲۴۱ درگذشت و کیخسرو از این فرصت استفاده کرد و شکست های پیشین را فراموش کرد و معتقد بود که او به اندازه کافی توانمند است که در برابر مغولان ایستادگی کند. جانشین جورماغون «بایجو نویان» کیخسرو را احضار کرد تا مطیع بودن و فرمانبرداری خود را مجددا به خان جدید ابراز کند:بایجو نویان، همچنین شرایط سختگیرانه ای برای وی گذاشت اما کیخسرو هیچ یک از شرایط بایجو را نپذیرفت و اعلام جنگ داد. سلجوقیان به پادشاهی گرجستان، که تحت فرمانروایی مغول بود، یورش بردند.
سقوط ارزروم
سپاه بایجو در رابطه با نافرمانی کیخسرو در سال ۱۲۴۱ به ارزروم یورش برد. بایجو پیش از یورش، درخواست صلح کرد.ساکنان شهر به فرستاده مغول توهین کردند. از آنجا که این شهر تصمیم به ایستادگی گرفت و از گفتگوی مغول سرپیچی کرد، مغولان آن شهر را محاصره کردند. در دو ماه، مغولان ارزروم را گرفتند و ساکنان آن را مجازات وکشتار کردند. بایجو با آگاهی از قدرت سلجوقیان در آناتولی، بدون پیشروی بیشتر به دشت مغان بازگشت.
رویدادهای ارزروم
بایجو با گروهی از جنگجویان گرجستانی و ارمنی تحت فرماندهی آواگ و شانشه در ۱۲۴۳ به سوی ارزروم پیشروی کردند. هنگامی که یاکوت فرماندار آن از تسلیم کردن شهر خودداری کرد ،شهر ارزروم را محاصره کردند. و با توان دوازده منجنیق، سپاهیان بایجو به ارزروم یورش بردند. وقتی گزارش‌های حمله به ارزروم به کیخسرو رسید، وی نیروهای مسلح خود را در قونیه فرا خواند. او با ارسال یک پیام به بایجو، این چالش را پذیرفت و با بایجو را تمسخر کرد که سپاهیان او تنها یکی از شهرهای متعدد قلمروی سلجوقیان را تصرف کرده‌اند.
بخش ایسینسکی
بخش ایسینسکی (به لاتین: Issinsky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان پنزا واقع شده‌است.
بیچ‌کرفت اسکیپر
بیچ‌کرفت اسکیپر یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد چندمنظوره ساخت شرکت بیچ‌کرفت است. هواگرد بیچ‌کرفت اسکیپر نخستین پروازش را در ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۷۹ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۷۹–۱۹۸۱ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۳۱۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ترابری فراصوت
ترابری فراصوت (به اختصار: SST)، نوعی حمل و نقل هوایی غیرنظامی فراصوت است که برای جابجایی با سرعتی بیشتر از سرعت صوت طراحی شده‌است.
تا به امروز تنها وسیله‌های نقلیه‌ فراصوتی که خدمات منظم داشته‌اند، کنکورد و توپولف تو-۱۴۴ بوده‌اند. آخرین پرواز مسافری تو-۱۴۴ در ژوئن ۱۹۷۸ انجام شد و آخرین پرواز آن در سال ۱۹۹۹ توسط ناسا صورت گرفت. آخرین پرواز تجاری کنکورد نیز در اکتبر ۲۰۰۳ انجام شد، و ferry flight در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۳ آخرین عملیات هوایی آن بود. پس از توقف دائمی پرواز کنکورد، هیچ وسیله‌های نقلیهٔ فراصوت دیگری در خدمات تجاری وجود نداشته‌است.
چندین شرکت، هرکدام یک جت تجاری فراصوت را پیشنهاد کرده‌اند که ممکن است ترابری فراصوت را دوباره به پیش از توقف آن بازگرداند.
هواپیماهای فراصوت مورد بررسی‌های گوناگون اخیر و مداوم در زمینه طراحی بوده‌اند. ایرادات و چالش‌های طراحی این دست از هواپیماها عبارتند از: تولید بیش از حد سر و صدا (در هنگام برخاستن هواپیما)، هزینه‌های بالای توسعه، مواد ساخت گران‌قیمت، مصرف سوخت بالا، آلایندگی بسیار بالا و افزایش هزینه برای هر صندلی نسبت به هواپیماهای معمولی. با وجود این چالش‌ها، شرکت کنکورد ادعا کرده بود که این نوع ترابری سودآور است.
در سال ۲۰۱۶، ناسا اعلام کرد که قراردادی را برای طراحی نمونه اولیه SST کم سر و صدا امضا کرده‌است. رهبری تیم طراحی را شرکت هوانوردی لاکهید مارتین بر عهده دارد.
تاریخ
در طول دهه ۱۹۵۰ ترابری فراصوت از نظر فنی امکان‌پذیر بود، اما مشخص نبود که آیا می‌تواند از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد.
در حال توسعه
میل به هواپیمای فراصوت نسل دوم در برخی از عناصر صنعت هوانوردی باقی مانده‌است و از زمان بازنشستگی کنکورد نمونه‌های گوناگونی پدید آمده‌است.
نمونه‌های‌های در حال توسعه
بوگی، شر
بوگی (به فرانسوی: Baugy) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در شر (فرانسه) واقع شده‌است. بوگی ۴۷٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
یزرو، دسپوتوواتس
یزرو (Jezero}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Despotovac واقع شده‌است.
سرپل (بیرجند)
سرپل یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان باقران واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، این روستا کمتر از سه خانوار جمعیت داشته‌است.
مینرتس‌خا
مینرتسگا (به هلندی: Minnertsga) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در واوادوکه واقع شده‌است. مینرتسگا ۱٬۷۵۰ نفر جمعیت دارد.
ماداو
ماداو یا مادائو (به لاتین: Madaw) یک منطقه مسکونی در ترکمنستان است که در استان بلخان واقع شده است. این ناحیه در سال ۲۰۱۳ میلادی ۱۰۲۱۵ نفر جمعیت داشته است.
بلکبرن بافین
بلکبرن بافین یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع اژدرافکن ساخت شرکت هواگردسازی بلک‌برن است. هواگرد بلکبرن بافین نخستین پروازش را در ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۹۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
استان شکی-زاقاتالا
استان شکی-زاقاتالا یکی از بخش‌های ۱۴ گانهٔ سطح اول تقسیمات کشوری در جمهوری آذربایجان است.
این استان با ۸٬۸۴۰ کیلومتر مربع وسعت، دومین بخش کشور و با ۶۲۶٬۷۰۰ نفر جمعیت، ششمین بخش کشور محسوب می‌شود.
استان شکی-زاقاتالا از سمت شمال به کشور روسیه، از سمت جنوب به استان‌های آران مرکزی و گنجه-داش‌کسن، از سمت شرق به استان‌های قوبا-خاچماز و شیروان کوهستانی و از سمت غرب به کشور گرجستان محدود شده‌است.این استان بخشی از جمهوری دموکراتیک گرجستان بود که از گرجستان جدا شد.
این استان به ۶ قسمت شامل یک «شهر تابع جمهوری» (Respublika Tabeli Şəhər) و ۵ «شهرستان» یا «منطقه» (Rayon) تقسیم شده‌است:
برزرکر (فیلم ۲۰۰۴)
«برزرکر» (Berserker (2004 film)) یک فیلم است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پل جوهانسون و کاری ورر اشاره کرد.
مردان پشت خورشید
مردان در پشت خورشید (Men Behind the Sun) فیلمی ترسناک در مورد واحد ۷۳۱ در جنگ جهانی دوم است که سال ۱۹۸۸ اکران شد.
بولنی
بولنی (به فرانسوی: Baulny) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Varennes-en-Argonne واقع شده‌است. بولنی ۳٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۰۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش کامنسکی، استان پنزا
بخش کامنسکی (به لاتین: Kamensky District) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان پنزا واقع شده‌است.
سعادت‌آباد (بشرویه)
سعادت‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان علی‌جمال واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، این روستا کمتر از سه خانوار جمعیت داشته‌است.
بالیول بولتون
بالیول بولتون یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Boulton Paul Aircraft است. هواگرد بالیول بولتون نخستین پروازش را در ۳۰ مه ۱۹۴۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۵۰ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۲۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، John Dudley North بود.
قام‌قام
قام‌قام (به لاتین: Qam-Qam) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده است. قام‌قام ۲۰۸۰ نفر جمعیت دارد.
ریشه واژه
قام‌قام در واقع برگرفته از زبان‌های ایرانی‌تبار است و قام یا قامه به‌معنی محل سکونت و کم یا کمه به‌معنی رود و نهر کوچک است و معنی کامل آن به‌صورت محل سکونتی که در کنار نهر قرار گرفته است.
وان ماهوتساو
اهداف برگزاری جشن در هند
با تشویق سرخپوستان برای حمایت از کاشت درخت و پرورش آن، برگزارکنندگان جشنواره امیدوارند که جنگل بیشتری در کشور ایجاد کنند. این سوخت‌های جایگزین را فراهم می‌کند، تولید منابع غذایی را افزایش می‌دهد، سبب ایجاد پناهگاه در اطراف مزارع می‌شود تا بهره‌وری را افزایش دهد، برای حیواناتی همچون گاو غذا و برای سایر جانوران سایه ایجاد می‌کند، مناظر طبیعی و گردش گری ایجاد می‌کند، خشک سالی را کاهش می‌دهد و به جلوگیری از فرسایش خاک کمک می‌کند. هفته اول ژانویه زمان مناسبی برای کاشت درخت در بیشتر مناطق هند است زیرا همزمان با طبیعت این منطقه بهترین زمان است.
میلدم
میلدم (به هلندی: Mildam) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هیرن‌فین واقع شده‌است. میلدم ۶۸۵ نفر جمعیت دارد.
معلم (فیلم ۲۰۱۳)
نباید با فیلم تلویزیونی معلّم (مینی سریال) که از این فیلم اقتباس شده‌است؛ اشتباه گرفته شود.
فیلم‌برداری اصلی این فیلم در آستین، تگزاس انجام شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۳ در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳ به نمایش درآمد؛ و پس از آن در جشنواره‌هایی مانند جشنواره فیلم جنوب از جنوب غربی، جشنواره بین‌المللی فیلم تسالونیکی، جشنواره فیلم مریلند و جشنواره بین‌المللی فیلم اولدنبورگ به نمایش درآمد. برای توزیع در ایالات متحده توسط شرکت آزمایشگاه اسیلوسکوپ خریداری و در ۶ سپتامبر همان سال منتشر شد. در هلند نیز توسط شرکت فیلم وان ساندَنس توزیع گردید.
در نهایت معلّم در ۷ عنوان کاندید دریافت جایزه از فستیوال‌های معتبر جهانی گردید و سرانجام در جشنواره بین‌المللی فیلم دالاس موفق به کسب جایزه بزرگ هیئت داوران این جشنواره و جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن در جشنواره جنوب از جنوب غربی در سال ۲۰۱۳ شد.
این فیلم در گیشه و در مجموع فروش توانست به مبلغ ۸٬۳۴۸ دلار دست پیدا کند.
داستان
یک روز، تعدادی از معلمان، از دایانا دعوت می‌کنند تا بعد از مدرسه برای صرف نوشیدنی به آنها ملحق شود، اما او قبول نمی‌کند. آن‌شب دایانا در خانه مارک با او همبستر می‌شود. او که نمی‌خواهد مارک را از دست بدهد، از قصدش برای همیشه ماندن با او می‌گوید.
مدتی بعد، دایانا و هم اتاقی‌اش، «سوفیا»، در مورد برنامه‌های خود برای روز شکرگزاری صحبت می‌کنند. سوفیا مشتاقانه به دایانا می‌گوید، که می‌خواهد او را با خانواده و البته دو دوست مرد مجرد خود به‌نام‌های «ریچ و دن» در یک مهمانی در هیوستون، معرفی کند. دایانا درپی پیامی از اریک که دل‌تنگ او است، به حمام می‌رود تا چند عکس برهنه بگیرد تا برای اریک بفرستد. او بعداً با سوفیا در مهمانی شرکت می‌کند و با ریچ و دن ملاقات می‌کند؛ ولی برعکس نظر سوفیا، آنها را مناسب خود نمی‌بیند. دایانا به بهانه خستگی و با گرفتن سویچ ماشین، مهمانی را ترک کرده به خانه برمی‌گردد.
قرار عاشقانه بعدی آن‌ها در خانه برادر اریک گذاشته می‌شود؛ و آنها پس از هم‌بسترشدن، باهم می‌آمیزند. دایانا و اریک برای تعطیلات آخر هفته و بدون اطلاع خانواده اریک، به مزرعه پدری اریک می‌روند. در نیمه راه، اریک که خود را جوانی تکامل یافته و قوی می‌بیند؛ از دایانا تَسخیرشده، تقاضای رابطه دهانی می‌کند. صبح روز بعد، در حالی که آنها مشغول رابطه جنسی هستند؛ جِیمز سرکارگر مزرعه به ملک می‌رسد؛ و دایانا با عجله در حمام پنهان می‌شود. پس از صحبت و رفتن جیمز، دایانا با ترس ازدَست‌دادن شغلش از اریک که بی‌تفاوت است؛ می‌پرسد، که آیا جیمز به پدرش چیزی خواهد گفت؟ اریک که جِیمز را انسانی خوب می‌داند، با کمی شک به او اطمینان خاطر می‌دهد. اما دایانا از او می‌خواهد که مدتی رابطه خود را متوقف کنند. دایانا به ایوان عمارت رفته تا تنها باشد؛ اریک نیز به او می‌پیوندد و سعی می‌کند با اغوای دایانا با او سکس کند، اما دایانا با بی‌رحمی و با عصبانیت او را دور می‌کند.
در خانه دایانا، آن‌ها شروع به برقراری رابطه جنسی می‌کنند؛ اما در حین رابطه، دایانا رفتاری دوقطبی از خود نشان می‌دهد. دایانا، اریک را شیرین و دوست داشتنی می‌داند؛ اما با اِسترس، مدام از اشتباه بودن سکس با اریک سخن گفته و تمرکز برای رابطه ندارد. اریک که حال خراب او را می‌بیند؛ به التماس دایانا برماندن توجه نمی‌کند و درست در زمانی که سوفیا وارد خانه شده‌است، بیرون می‌رود. سوفیا که شوکه شده، دنبال کردن ناامیدانه اریک توسط دایانا را تماشا می‌کند.
دایانا بلافاصله سوار ماشینش می‌شود و به سمت خانه اریک می‌رود. در ماشینش و وقتی که اریک تماس‌های او را رد می‌کند؛ دایانا با تلفن ثابت خانه تماس گرفته، با پدر اریک صحبت می‌کند. پدر اریک بافرض همکلاسی بودن دایانا، از او می‌خواهد که روز بعد و در مدرسه با او صحبت کند. دایانا که کنترلی بر ذهن خود ندارد؛ به سمت پنجره اتاق خواب اریک می‌رود؛ تا او را وادار به صحبت کند. دایانا که عاشق اریک است، با التماس به او می‌گوید که رابطه آن‌ها سال بعد و در دانشگاه یوتا می‌تواند ادامه داشته باشد. صحبت آنها با نزدیک شدن پدر اریک به نتیجه نمی‌رسد و دایانا مجبور به ترک اریک می‌شود.
متن آهنگ فیلم
اگر عشق تو گناه است؛ کمی به من زمان بِده/ چون من گناهکار خواهم ماند/ گاهی اوقات خود را در دادگاه حس می‌کنم/ چون عزیزم، عاشقت هستم/ من زندانی او هستم و خدا قاضی/ چون دو رفیق و دوست/ پس خدایا به صحبتم گوش بده/ اگر نمی‌خواهی قلب او را بدزدم/ اول مرا قُل و زنجیر کن و بعد از او جدایم کن/ اگر مرا رها کنی/ بازهم به عشقم برمی‌گردم/ خدایا به من رحم کن/ من یک نقشه داشتم/ که قلبش را بدزدم و فرارکنم/ اما گرفتار شدم/ خدایا من گناهکارم/ اما اگر به من اجازه رهایی بدهی/ من دوباره همان کار را انجام خواهم داد.
پیوند به بیرون
معلّم، در سایت اصلی فیلم
ربیع بن یاقوت
ربیع بن یاقوت بن جوهر النعیمی؛ زادهٔ ۱۹۲۸) شاعر اهل امارات متحده عربی است.او اشعاری دربارهٔ فلسطین و جنگ داخلی لبنان سروده‌است.از معروف‌ترین شعرهای او می‌توان به قصیده علموها الرقص والغنا اشاره کرد.او یکی از برجسته‌ترین شاعران شعر عامه در امارات متحده عربی محسوب می‌شود.
هونگچی ئی-اچ‌اس۹
هونگچی ئی‌اچ‌اس۹ یک خودروی خودروی شاسی‌بلند لوکس فول سایز الکتریکی است که توسط هونگچی از سال ۲۰۲۰ ساخته شده‌است.
بررسی
نسخه مفهومی این خودرو در طی نمایشگاه بین‌المللی اتومبیل ۲۰۱۹ آلمان و نمایشگاه اتومبیل گوانگژو ۲۰۱۹ معرفی شد، نسخه تولیدی این خودرو نیز برای اولین بار در نمایشگاه خودروی پکن سال ۲۰۲۰ نشان داده شد. این خودرو از طراحی دو رنگی بهره می‌برد و دارای رینگ‌های سفارشی ۲۱ و ۲۲ اینچی است.
فناوری
این خودرو مجهز به یک فرمان سنسور هوشمند و شش صفحه نمایش هوشمند است که قابلیت کنترل عملکردهایی مانند ناوبری و کنترل از راه دور وسیله نقلیه با تلفن همراه را دارد، از جمله بازکردن قفل، تنظیم دما ، کنترل صدای هوشمند و مکان‌یابی خودرو. این خودرو به سیستم رانندگی خودمختار سطح ۴ است : L3 + و OTA مجهز است.
مشخصات فنی
مدل پایه از هونگ‌چی E-HS9 نیروی خود را از دو موتور الکتریکی دریافت می‌کند. موتورهای نصب شده روی مدل پایه 320 اسب بخار قدرت و 405 نیوتون متر گشتاور تولید میکند که صفر تا صد این مدل 5.6ثانیه است و در نسخه پرفورمنس این اعداد به 600اسب بخار و 750نیوتون متر و صفر تا صد 5 ثانیه میرسد.
باتری و شارژ
این خودرو دارای باتری های ۸۴ و ۹۹ کیلووات ساعتی است و از فناوری شارژ بی‌سیم یا شارژ غیر تماسی پشتیبانی می‌کند که می‌تواند در مدت زمان ۸٫۴ ساعت خودرو را به‌طور کامل شارژ کند. پیمایش نسخه پایه که با باتری 84کیلووات ساعتی است 460کیلومتر است و در نسخه پرفورمنس با باتری 99 کیلووات 510 کیلومتر است.
مدرسه شبانه‌روزی بومیان ماریوال
مدرسه شبانه‌روزی بومیان ماریوال (Marieval Indian Residential School) بخشی از سیستم مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا بود که در ماریوال، ساسکاچوان قرار داشت و از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۹۷ فعالیت می‌کرد.
در ژوئن ۲۰۲۱، گورهای بدون نشانه حاوی بقایای ۷۵۱ کودک در این مدرسه پیدا شدند که تاکنون در کانادا بیشترین گورها پیدا شده در اینگونه مدارس است.
مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا به‌طور سیستماتیک برای مستعمره‌سازی، نسل‌کشی، فرهنگ‌پذیری، تلقین مسیحیت، سوء استفاده جنسی و احتمالاً قتل هزاران کودک بومی مورد استفاده قرار می‌گرفت. ۶۷ درصد مدارس شبانه‌روزی توسط کلیسای کاتولیک در کانادا اداره می‌شد و ۳۳ درصد باقیمانده شامل کلیسای آنگلیکان، کلیسای یونایتد کانادا و پروتستان بود.
تاریخچه
این مدرسه در تاریخ ۱۹ دسامبر ۱۸۹۸ افتتاح شد. ابتدا توسط چهار خواهر از گروه بانوان مبشر و سپس توسط خواهران سنت جوزف سنت هیاسینته از ۱۹۰۱ تا ۱۹۷۹ اداره می شد.در سال اول فعالیت خود، ۱۴ دانش آموز با ظرفیت پذیرش ۴۵ دانش آموز در این مدرسه ثبت نام کردند. دولت کانادا اداره مدرسه را در سال ۱۹۶۹ بر عهده گرفت، از سال ۱۹۰۱ بودجه آن را تأمین کرده بود. اولین دولت محلی ساسکاچوان مدرسه را از سال ۱۹۸۷ اداره کرد. این مدرسه در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۹۷ تعطیل شد و متعاقباً در سال ۱۹۹۹ تخریب شد و به جای آن یک مدرسه روزانه جای گرفت.
ثبت نام در مدرسه در سال تحصیلی ۱۹۶۲–۱۹۶۳ با ۱۴۸ نفر ساکن و ۸۹ دانش آموز روزانه به بیشترین میزان خود رسید. در مدرسه، دانش آموزان فقط روزهای یکشنبه اجازه ملاقات با والدین خود را داشتند - سبکی که با مدیر جدید در سال ۱۹۳۳ پایان یافت. و بعد از آن تنها در مناسبت های خاص اجازه ملاقات با والدین خود را داشتند. دانش آموزان هنگام ورود به مدرسه موهایشان را کوتاه کردند و به هر دانش آموز شماره ای اختصاص داده شد که به درد کارکنان در مواقع آشفتگی میخورد. انتظار کارکنان این بود که «از نظر جسمی بر دانش آموز خود مسلط باشند».
کشف قبرها
برای اولین بار در سال ۱۸۸۵ از یک قبرستان در کنار مدرسه استفاده شد. در ماه مه ۲۰۲۱، اولین دولت محلی اعلام کرد که با همکاری یک گروه پلی تکنیک ساسکاچوان با استفاده از رادار قابل نفوذ در زمین آن مکان را جستجو خواهند کرد. در آن زمان تخمین زده شده بود که فقط یک سوم قبرها علامت گذاری شده‌اند. این جستجو دو سال زودتر برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل همه‌گیری COVID-19 تاخیرهایی مشاهده شد. سرانجام در تاریخ ۳۱ مه آغاز شد، و پس از ادعای قدیمی ترها مبنی بر دفن اجساد در محوطه مدرسه، چهار بار بسط و گسترش یافت. در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱، صدها قبر بدون نشان اعلام شد که در این مدرسه واقع شده‌اند، که طبق اطلاعات فدراسیون ملل مستقل بومی (FSIN)، که نماینده اولین ملل ساسکاچوان است، تاکنون در کانادا پیدا شده‌است. تعداد کل گورها روز گذشته در یک کنفرانس مطبوعاتی ۷۵۱ قبر اعلام شد، بیش از سه برابر ۲۱۵ کشف شده در ماه گذشته در Kamloops. درمجموع ۴۴۰۰۰ مترمربع (۴۷۰٬۰۰۰ فوت مربع) جستجو شد که هر یک از ۷۵۱ «ضبط شده» احتمالاً بیش از یک جسد را نشان می‌داد. اما، از آنجا که این سایت همچنین حاوی بقایای اعضای گروه و افراد خارج از جامعه است، نسبت ۷۵۱ بازدید ضبط شده که می‌تواند مربوط به مدرسه مسکونی باشد، در حال حاضر ناشناخته است. این احتمال وجود دارد که حداقل ۶۰۰ مورد از کشف‌ها مربوط به گورهای واقعی باشد، زیرا فناوری رادار دارای خطای ۱۰–۱۵٪ بود. اجساد بخشی از یک گور دسته جمعی نبودند. بلکه سنگ قبرها توسط نمایندگان کلیسای کاتولیک در دهه ۱۹۶۰ برداشته شد.
واکنش‌ها
نخست‌وزیر ساسکاچوان اسکات مو در بیانیه ای کتبی حمایت خود را از خانواده‌های متوفی ابراز داشت. نخست‌وزیر انتاریو داگ فورد در توئیتر خود نوشت: «قلب من برای جوامع بومی با اخبار مربوط به مکان‌های قبرستانی بدون علامت و صدها کودک دیگر که هرگز به خانه برنگشتند، درد می‌کند. ما باید با این قسمت وحشتناک تاریخ، از جمله در انتاریو، مقابله کنیم و از آنها درس بگیریم» پری بلگرد، رئیس ملی مجمع اولین ملل، در توئیتی نوشت که این کشف «کاملاً غم انگیز بود، اما تعجب آور نبود». در ساسکاتون، پرچم‌های شهر قرار است در ۲۴ ژوئن به نیمه چوب کاهش یابد. بابی کامرون، رئیس فدراسیون ملل مستقل، گفت، «این یک جنایت علیه بشریت بود … تنها جنایتی که ما در کودکی مرتکب شدیم بومی متولد شدیم … ما در اینجا اردوگاه‌های کار اجباری داشتیم. ما آنها را اینجا در ساسکاچوان داشتیم. آنها مدارس شبانه روزی بومیان نامیده می‌شدند.» دونالد بولن، اسقف اعظم کاتولیک روم، از اقدامات کلیسا عذرخواهی کرد و گفت که آنها در ارائه اطلاعات کمک می‌کنند.
نخست‌وزیر کانادا جاستین ترودو پاسخ داد که یافته‌ها «باعث شرمساری کانادا» است و سپس ابراز همدردی کرد. در پاسخ، ماریون بولر، رئیس کمیساری تحقیقات ملی زنان و دختران بومی گمشده و مقتل، سخنان ترودو را به عنوان «همدردی و آنچه او فکر میکند» رد کرد و در عوض خواستار «اقدام مشخص» شد. جگمیت سینگ رهبر حزب جدید دموکرات از دولت فدرال خواست که همه ۹۴ توصیه کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا را اجرا کند.
در پی اکتشافات ماریو و کاملوپس، جوامع مختلف در بریتیش کلمبیا ، انتاریو، نیوبرانزویک و نوناووت تصمیم گرفتند جشن روز کانادا را برای سال ۲۰۲۱ لغو کنند، و به جای آن رویدادهای فروتن یا زمان تأمل را انتخاب کنند. برج CN در تورنتو برای نشان دادن حمایت از جوامع بومی، در روز کانادا قرار است به رنگ نارنجی روشن شود.
در روزهای پس از کشف، کلیسای جامع جامع سنت پل در ساسکاچوان پوشیده از نقاشی‌های دیواری بود، متشکل از کلمات «ما بچه بودیم» که توسط اثرات دستی قرمز و لکه‌های خون جعلی احاطه شده‌است. بعلاوه، از ۲۷ ژوئن، چهار کلیسای کاتولیک (کلیسای سنت آن، کلیسای چوپاکا، کلیسای مقدس قلب و کلیسای سنت گریگوری) در سرزمین اولین ملل در غرب کانادا در آتش‌سوزی تخریب شدند، در آتش‌سوزی‌های محلی که مشکوک به نظر می‌رسید مقامات.
سازمان، The Missionary Oblates of Mary Immaculateسازمانی کاتولیک که این مدرسه را اداره می‌کرد، به همراه ۴۸ نفر دیگر، اندکی پس از یافته‌ها اعلام کرد که تمام اسناد تاریخی موجود در آن را فاش می‌کنند.
بوم-له-دام
بوم-له-دام (به فرانسوی: Baume-les-Dames) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در دو (فرانسه) واقع شده‌است. بوم-له-دام ۲۴٫۷۹ کیلومتر مربع مساحت دارد.
خواهرخوانده
شهر تسل آن در همرزباخ خواهرخواندهٔ بوم-له-دام هست.