cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
حملات کارکاسون و تربس
حملات کارکاسون
کمی قبل از ۱۰ صبح (۹ صبح UTC) روز جمعه ۲۳ مارس ۲۰۱۸، ردوآن لاکدیم، مسلح به یک اسلحه دستی، یک ماشین را در حومه کارکاسون متوقف کرد که رناتو سیلوا، یک پرتغالی و ژان مازیرس از سرنشینان آن بودند. لاکدیم با شلیک گلوله به هر دو سرنشین، مازیرس را کشت و سیلوا را به شدت مجروح کرد، سپس ماشین را دزدید و حرکت کرد. به نظر می‌رسید که او در بیرون از پادگان نظامی منتظر سربازان است، اما پس از آنکه اتومبیل خود را به یک پادگان پلیس رساند، به چهار افسر پلیس حمله کرد که آنها شروع به تیراندازی به سمت مهاجم کردند. یکی از افسران مورد اصابت گلوله قرار گرفت، گلوله به نزدیکی قلبش خورد و در عوض چند دنده را شکست و ریه را سوراخ کرد. در ادامه لاکدیم با سرعت 5 km به سمت تربس رانندگی کرد.
بحران گروگان‌گیری تربس
حوالی ساعت ۱۱ صبح لاکدیم مسلح به یک قبضه اسلحه، یک چاقوی شکاری و سه بمب دست‌ساز وارد سوپرمارکتی به اسم Super U در تربس شد. داخل آن حدود پنجاه نفر بودند. او « الله اکبر» فریاد زد، و اعلام کرد که او یک سرباز دولت اسلامی (داعش) است و حاضر است که «برای سوریه بمیرد». او دو نفر - یک کارگر سوپرمارکت و یک مشتری - را به ضرب گلوله کشت و دیگران را به گروگان گرفت و به همه دستور داد که روی زمین دراز بکشند. بیشتر کسانی که در این سوپرمارکت بودند موفق به فرار شدند و برخی دیگر در یک سردخانه مخفی شدند. صدها پلیس و ژاندارمری به سرعت وارد شدند، منطقه را محاصره کردند و به تخلیه مردم کمک کردند. آنها لاکدیم را پیدا کردند که چندین گروگان را در دست داشت، از جمله زنی که از او به عنوان سپر انسانی استفاده می‌کرد. یک واحد GIGN که در نزدیکی سوپرمارکت حضور داشت. لاکدیم خواستار آزادی صلاح عبدالسلام، مظنون اصلی دستگیر شده حملات نوامبر ۲۰۱۵ پاریس شد. در جریان درگیری، او مدت کوتاهی از سوپرمارکت بیرون آمد و تهدید کرد که «همه چیز را منفجر خواهد کرد». پلیس مادر و دو خواهر لاکدیم را به پای مذاکره آورد، اما ناموفق بود.
پلیس برای آزادی گروگانها با لاکدیم مذاکره کرد و آرنو بلترام، یک سرهنگ دوم ۴۴ ساله در ژاندارمری ملی فرانسه، پیشنهاد کرد که جایش را با یک گروگان زن عوض کند و لاکدیم موافقت کرد. او در داخل سوپرمارکت به‌طور پنهانی تلفن همراه خود را روشن نگه داشت بنابراین پلیس می‌توانست از بیرون به آن گوش دهد. بعد از سه ساعت گروگان‌گیری، بلترام سعی کرد مهاجم را خلع سلاح کند، در ادامه فریاد زد "حمله! حمله! "آنقدر بلند که از طریق تلفن شنیده شد. در نتیجه، عوامل GIGN بلافاصله در ساعت ۲:۴۰ به سوپرمارکت حمله کردند، بلترام با سه یا چهار بار مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به ضربات چاقو توسط مهاجم کشته شد، دو دقیقه بعد مهاجم نیز کشته شد. دو نفر از مأموران GIGN زخمی شدند. اندکی بعد سگ‌های پلیس به داخل ساختمان رفتند و یک آمبولانس و هلی کوپتر وارد پارکینگ شدند. بلترام توسط وزیر کشور و دیگران به خاطر قهرمانی اش مورد ستایش قرار گرفت، اما بعداً بر اثر جراحات در بیمارستان درگذشت. با کالبد شکافی مشخص شد که بلترام بر اثر ضربات چاقو به گلو درگذشت.
مهاجم
فرد مظنون به نام ردوآن لاکدیم، مرد ۲۵ ساله فرانسوی-مراکشی متولد مراکش شناخته شد. وی به همراه والدین و خواهرانش در کارکاسون زندگی می‌کرد و به‌طور منظم در مسجد کارکاسون حضور داشت. وی دو بار به جرایم کوچک محکوم شده بود و در سال ۲۰۱۶ یک ماه به زندان رفت. لاکدیم در شبکه‌های اجتماعی سلفی بسیار فعال بود و از سال ۲۰۱۴ در فهرست مظنونان افراط گرایان اسلام‌گرا بود. او یک فروشنده کوچک مواد مخدر بود. وی به دلیل «رادیکالیسم و نزدیکی به جنبش‌های سلفی» تحت نظر قرار گرفت ولی هیچ نشانه ای از اینکه قصد حمله دارد را نشان نداده بود. پس از مرگ او در تربس، پلیس به خانه او و همچنین دوستان و نزدیکان وی حمله کرد و با همسایگان مصاحبه کرد، یکی از آنان مهاجم را «یک جوان خوشایند» توصیف نمود. وزیر کشور جرارد کولومب معتقد است که او تنها عمل کرد. در بازرسی از خانه وی یادداشت‌هایی با اشاره به دولت اسلامی پیدا شد که به نظر می‌رسید وصیت نامه اش است. دوست دختر او برای سرویس‌های امنیتی فرانسه شناخته شده بود.
عواقب و واکنش‌ها
رناتو سیلوا قبل از سرقت ماشینش توسط لاکدیم از ضرب گلوله به سرش جان سالم به در برد و به پرپینیان منتقل شد و به کما رفت. در ۴ آوریل، او از کما بیرون آمد اما نتوانست بدون کمک راه برود و از ناحیه صورت فلج شد و از یک گوش کر شد. رئیس‌جمهور پرتغال، مارسلو ربلو دی سوسا از بیمارستان بازدید کرد. وی در ۲۳ مارس آزاد شد و به خانه خود در ویلموستاوسو، اود (فرانسه) بازگشت.
در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸، سه نفر در ارتباط با اقدامات لاکدیم توسط مقامات فرانسه متهم شدند.
واکنش‌ها
وزیر امور خارجه فرانسه، جرارد کولمب، پس از اطلاع از اوضاع تربس، گفت که او «در حال رفتن به تربس» بود و اندکی بعد به آنجا رسید. رئیس‌جمهور فرانسه امانوئل مکرون گفت که گروگانگیری «به نظر می‌رسد یک اقدام تروریستی باشد» و ظرف چند ساعت به پاریس برمی گردد تا واکنش رسمی را برنامه‌ریزی کند.
ماکرون بعداً گفت آرنو بلترامه در اقدام علیه تروریسم اسلامی «به عنوان یک قهرمان سقوط کرد» و «جسارت استثنایی» از خود نشان داد.
صبح روز بعد، نام آرنو بلترام بالاترین هشتگ محبوب در نسخه فرانسوی توییتر بود. ایستگاه‌های ژاندارمری در سراسر فرانسه به احترام وی پرچم‌ها را به حالت نیمه برافراشته درآوردند و کاخ ریاست جمهوری الیزه اعلام کرد که به او ادای احترام می‌کنند.
نخست‌وزیر ، ترزا می این حمله «ناجوانمردانه» را نکوهش کرد و گفت که انگلستان «در همبستگی با دوستان و متحدانمان در فرانسه ایستاده‌است، همان‌طور که همیشه آنان در کنار ما هستند».
بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر این حمله را محکوم کرد و بعد از تسلیت گفت: «جهان متمدن برای شکست تروریسم باید متحد و با هم کار کنند». رئیس‌جمهور اسرائیل رووین ریولین نیز این حمله را نکوهش کرد و گفت: «تمام جهان آزاد باید متحد و محکم در برابر ترور بایستند: در اورشلیم، فرانسه و سراسر جهان.»
نخست‌وزیر جاستین ترودو بیانیه ای در محکومیت و همبستگی علیه تروریسم صادر کرد و به نمایندگی از شهروندان خود به دوستان و خانواده قربانیان تسلیت گفت.
رئیس‌جمهور دونالد ترامپ با انتشار بیانیه ای در توئیتر "اقدامات خشونت آمیز مهاجم و هر کسی که از آن حمایت کند" را محکوم کرد؛ و نوشت، "ما با شما هستیم @EmmanuelMacron!"
کش‌قوتان
کش‌قوتان (به لاتین: Keşqutan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. کش‌قوتان ۳۱ نفر جمعیت دارد.
ملویل (ابهام‌زدایی)
ملویل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مائوری (ابهام‌زدایی)
مائوری ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موریتس
موریتس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رود اولت
رود اولت رودی است که به دانوب می‌ریزد. این رود از کشور رومانی می‌گذرد.
ویتانتونیو لیوتزی
ویتانتونیو لیوتزی (Vitantonio Liuzzi؛ زادهٔ August 6, 1980) اتومبیل‌ران سابق فرمول ۱ اهل ایتالیا است.
وی عضو تیم‌های تیم مسابقه ردبول، اسکودریا تورو روسو و فورس ایندیا بوده است.
اباناکاپ، تامکور
اباناکاپ، تامکور (به لاتین: Abbanakuppe, Tumkur) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
رمزی
رمزی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کییچی توموری
کییچی توموری (Kiichi Tomori؛ زادهٔ April 22, 1991) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
دایر (خرمشهر)
دایر (خرمشهر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
محمد حنکوش
محمد حنکوش (Mohamed Henkouche؛ زادهٔ February 20, 1948) بازیکن و مربی فوتبال اهل الجزایر بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
هلنا اسکودوسکا-سالای
هلنا اسکودوسکا-سالای (۲۰ آوریل ۱۸۶۶، ورشو - ۶ فوریه ۱۹۶۱) از پدر و مادری لهستانی متولد شده. وی یک مدرس لهستانی، بازرس مدارس ورشو، فعال آموزشی و عضو کمیته انتخابات زنان حزب اتحاد میلی-میهنی بوده. او به‌خاطر خاطرات خواهر کوچک تر خود ، ماری کوری و مدرسه‌ای که برای دختران در ورشو تأسیس کرده‌است، شناخته می‌شود.
منابع
سایت ویستا
ماکسیمیلیانو رومرو
ماکسیمیلیانو ساموئل رومرو (Maximiliano Samuel Romero؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که در پست مهاجم برای پی‌اس‌وی آیندهوون در لیگ برتر فوتبال هلند بازی می‌کند.
فاینال فانتزی ۱۲
فاینال فانتزی ۱۲ یک بازی ویدئویی تک‌نفره در سبک نقش‌آفرینی است که توسط شرکت اسکوئر انیکس برای کنسول پلی‌استیشن ۲ ساخته و منتشر شده‌است. این بازی به عنوان دوازدهمین نسخه از مجموعه بازی‌های فاینال فانتزی به‌شمار می‌رود که در سال ۲۰۰۶ عرضه شد. دنباله‌ای بر این بازی با عنوان فاینال فانتزی ۱۲: بال‌های انتقام در سال ۲۰۰۷، برای کنسول بازی دستی نینتندو دی‌اس منتشر شد. نسخه‌ای بازسازی شده و با وضوح بالا تحت عنوان عصر زودیاک نیز در ژوئیه ۲۰۱۷ برای پلی‌استیشن ۴، و فوریه ۲۰۱۸ برای مایکروسافت ویندوز در دسترس قرار گرفت.
شخصیت‌ها
شش شخصیت اصلی و قابل کنترل فاینال فانتزی ۱۲ عبارتند از:
وان شخصیت اصلی بازی یک پسر یتیم ۱۷ ساله که خانواده‌اش را در سن ۱۲ سالگی در اثر طاعون از دست داده بود. او آرزو داشت یک دزد هوایی شود و به هرجا که دوست دارد، آزاده سفر کند.
اَش یا اَشیلیئا بینارگین دالماسکا شخصیت مونث اصلی داستان یک پرنسس ۱۹ ساله، تنها فرزند شاه رامیناس و تنها وارث تخت پادشاهی دالماسکا. او با وان و دیگران در بدترین شرایط ملاقات کرد. اَش این را به خوبی می‌دانست که او فاقد قدرت برای ادارهٔ قلمرو پادشاهی خود بود، اما نمی‌توانست به خودش اجازه دهد تا شکست را قبول کند. او با رَسلر نابرادیئا کمی قبل از هجوم آرکیدیا به دالماسکا ازدواج کرد. بلافاصله پس از ازدواج، همسر او برای محافظت از دژ نالبینا در نبرد کشته شد و اَش را تبدیل به یک بیوهٔ جوان کرد.
باش فان روزنبرگ یک مرد ۳۶ ساله و کاپیتان شوالیه‌های دالماسکا.
پنلو یک دختر یتیم ۱۷ ساله (در نسخه ژاپنی بازی ۱۶ سال دارد) و دوست کودکی وان. او همیشه مواظب کارهای وان است و سعی می‌کند او را از دردسر دور نگه دارد. اگرچه او خانوادهٔ خود را در جنگ با امپراتور از دست داده بود، همیشه بشاش بود و با انجام کارهای عجیب در داخل و خارج از شهر به پیشروی ادامه می‌داد.
بالتیئر
فِرَن یک جنگجوی ویئرایی.
هینس، اورگن
هینس شهری در شهرستان هرنی ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱٬۵۶۳ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۱۳ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
آزار و اذیت مذهبی در امپراتوری روم
آزار و اذیت مذهبی در امپراتوری روم (Religious persecution in the Roman Empire) با گسترش جمهوری روم، و بعداً امپراتوری روم، روم مردمی از فرهنگ‌ها و مذاهب مختلف را دربر گرفت. پرستش تعداد روزافزونی از خدایان (الوهیت) تحمل و پذیرفته شد. دولت، و به‌طور کلی رومیان، تمایل به مدارا با اکثر ادیان و اعمال مذهبی داشتند. برخی از ادیان به دلایل سیاسی و نه غیرت جزمی، ممنوع شدند، و دیگر مراسمی که شامل قربانی‌کردن انسان بود، ممنوع شد.
شزم! خشم خدایان
'شزم! خشم خدایان' (Shazam! Fury of the Gods) فیلم ابرقهرمانی آمریکایی سالِ ۲۰۲۳ است که بر اساس شخصیت دی‌سی کامیکس، یعنی شزم ساخته شده‌است. ساخت این فیلم بر عهدهٔ نیو لاین سینما، دی‌سی استودیوز، سفرن کمپانی و سون باکس پروداکشنز بود و به‌وسیلهٔ برادران وارنر پیکچرز توزیع شد. این فیلم دنبالهٔ شزم! (۲۰۱۹) و دوازدهمین فیلم در دنیای توسعه‌یافته دی‌سی به‌شمار می‌رود. این فیلم به‌دست دیوید اف. سندبرگ کارگردانی شد و نویسندگان آن هنری گیدن و کریس مورگان بودند. زکری لی‌وای، اشر آنجل، جک دیلن گریزر، ریچل زگلر، آدام برودی، دی. جی. کوترانا، گریس فولتن، راس باتلر، مگان گود، لوسی لیو، جایمن هانسو و هلن میرن در آن ایفای نقش می‌کنند. در این فیلم، خانواده‌ای از قهرمانان نوجوان به رهبری بیلی بتسون / شزم با دختران اطلس مبارزه می‌کنند.
آزار و اذیت مذهبی در امپراتوری روم
هنگامی که مسیحیت به عنوان دین دولتی روم درآمد، مورد پذیرش قرار گرفت که وظیفهٔ امپراتور روم است که از قدرت سکولار برای تحکیم وحدت مذهبی استفاده کند. هر کس در کلیسا که از مسیحیت کاتولیک پیروی نمی‌کرد به عنوان تهدیدی برای سلطه و خلوص «ایمان واحد حقیقی» تلقی می‌شد و آنها آن را حق خود می‌دیدند که از آن به هر وسیله ای که در اختیار دارند دفاع کنند. این امر منجر به آزار و اذیت پیگن‌ها در اواخر امپراتوری روم توسط مقامات مسیحی و مردم پس از نهاد آن به عنوان دین دولتی شد.
شزم! خشم خدایان
ساخت دنباله‌ای برای شزم! اندکی پس از اکران آن در آوریل ۲۰۱۹ آغاز شد و گیدن به عنوان نویسنده بازگشت. سندبرگ و لی‌وای (شزم) نیز قرار بود تا دسامبر آن سال بازگردند. عنوان فیلم و سایر بازیگران بازگشته در اوت ۲۰۲۰ اعلام شدند. زگلر، میرن و لیو در اوایل ۲۰۲۱ برای بازی در نقش دختران اطلس انتخاب شدند. فیلم‌برداری در مهٔ همان سال در آتلانتا، جورجیا آغاز شد و در اوت به پایان رسید.
آزار و اذیت مذهبی در امپراتوری روم
تساهل و عدم مدارا مذهبی
امپراتوری روم به طور کلی با سایر ادیان در صورتیکه با مفاهیم رومی در مورد معنای دین مناسب و یا تفسیر با استفاده از الگوهای یونانی در مورد خدایان مطابقت داشتند، مدارا می‌کرد. در غیر این صورت، رومیان مجموعه ای از آزار و اذیت توهین آمیز در مورد دین ناسازگار  ایجاد می کردند.
شزم! خشم خدایان
''شزم! خشم خدایان'' در ۱۴ مارس ۲۰۲۳ در تئاتر فاکس ویلیج به نمایش درآمد و در ۱۷ مارس ۲۰۲۳ در ۴۰۷۱ سینما در سراسر ایالات متحده اکران شد. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی از سوی منتقدان دریافت کرد و ۱۳۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت، در حالی که ۱۰۰–۱۲۵ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده‌است.
آزار و اذیت مذهبی در امپراتوری روم
تساهل و عدم مدارا مذهبی
در اوایل قرن سوم، دیوکاسیوس سیاست امپراتوری روم در قبال تساهل مذهبی را تشریح کرد:
باکانالیا
در سال ۱۸۶ قبل از میلاد، سنای روم فرمانی صادر کرد که به شدت مراسم باکانالیا، را که به افتخار دیونیسوس (خدای شراب) برگزار می‌شد، محدود کرد. تیتوس لیویوس گزارش می‌دهد که این آزار و اذیت به این دلیل بود که «هیچ چیز شریرانه، هیچ چیز شرم‌آوری وجود نداشت که در میان آنها انجام نشده باشد» در لیوی از پیدایش روم (۳۸٫۹–۱۸)، از جمله این توصیف دیده می‌شود:
بر روی یک لوح برنزی که در سال ۱۶۴۰ در تیریولو، ایتالیا یافت شد، فرمان رومی چنین می‌گوید:
دروئیدها
دروئیدها اساساً غیر رومی تلقی می‌شدند: نسخه ای از آگوستوس شهروندان رومی را از انجام مناسک «درودیکال» منع می‌کرد. پلینیوس گزارش می‌دهد که تحت حاکمیت امپراتور تیبریوس، درویدها - همراه با غیب‌گویان و پزشکان - با حکم مجلس سنا سرکوب شدند. و امپراتور کلودیوس در سال ۵۴ بعد از میلاد مناسک آنها را به‌طور کامل ممنوع کردند. ادعا شده بود که دروئیدها قربانی‌کردن انسان را انجام می‌دادند، عملی که برای رومیان منفور بود. پلینیوس (۲۳–۷۹ پس از میلاد) نوشته‌است: این فراتر از محاسبه است که بدهی به رومیان چقدر بزرگ است، که آداب هیولایی را از بین بردند، که در آن کشتن یک مرد بالاترین وظیفه شرعی و دینی بود و یک انسان برای گذرنامه سلامتی خورده می‌شد.
یهودیت
تیبریوس در سال ۱۹ میلادی یهودیت را در روم ممنوع کرد و کلودیوس در زمانی بین ژانویه ۵۱ و اوت ۵۲ پس از میلاد آنها را از شهر بیرون کرد. با این حال، بخشی از سوئتونیوس مبهم است: «از آنجا که یهودیان در روم به تحریک کرستوس آشوب‌های مداوم ایجاد کردند، او [کلودیوس] آنها را از شهر بیرون کرد».
دوره کالیگولا (۳۷–۴۱) به عنوان «اولین گسست بازبین روم و یهودیان» پیشنهاد شده‌است، اما مشکلات قبلاً در طول سرشماری کویرینیوس در سال ۶ پس از میلاد و در زمان سیجانوس (قبل از ۳۱) آشکار بود.
مانوی
اولین واکنش رسمی و قانونگذاری علیه آیین مانوی از سوی دولت روم تحت دیوکلتیان صورت گرفت. دیوکلتیان در یک فرمان رسمی به نام «دربارهٔ نفرین و مانوی» (۳۰۲) در «مجموعه قوانین موزاییک و رومی» گردآوری شده و خطاب به معاون آفریقایی روم نوشته شده‌است.
"ما شنیده‌ایم که مانویان [...] فرقه‌های جدید و ناشناخته‌ای را در مخالفت با عقاید قدیمی‌تر به وجود آورده‌اند تا بتوانند آموزه‌هایی را که در گذشته با عنایت الهی به ما تضمین شده بود، به نفع خود بیرون کنند. دکترین فاسد خود آنها اخیراً مانند هیولاهای جدید و غیرمنتظره در میان نژاد پارسیان - ملتی که هنوز با ما دشمن هستند - ظهور کرده‌اند و به امپراتوری ما راه یافته‌اند، جایی که خشم‌های زیادی مرتکب می‌شوند، آرامش مردم ما را برهم می‌زنند و حتی به آنها تحمیل می‌کنند. آسیب جدی به جوامع مدنی ما دلیلی داریم که بترسیم که با گذشت زمان، همان‌طور که معمولاً اتفاق می‌افتد، کوشش کنند تا با آداب و رسوم لعنت‌آمیز و قوانین نادرست ایرانیان، طبیعت متواضع و آرام یک طبیعت بی‌گناه را مانند سم بدخیم (مار) آلوده کنند. .. دستور می‌دهیم نویسندگان و رهبران این فرقه‌ها را به مجازات سختی برسانند و همراه با نوشته‌های ناپسندشان در شعله‌های آتش بسوزانند. ما به پیروان آنها دستور می‌دهیم که اگر به سرکشی ادامه دهند، مجازات اعدام خواهند شد و اموال آنها به خزانه امپراتوری سپرده می‌شود. و اگر کسانی که تا آن زمان ناشنیده، رسوا و کاملاً بدنام، یا به آیین پارسی‌ها رفته‌اند، افرادی باشند که دارای مناصب دولتی هستند، یا از هر رتبه یا موقعیت اجتماعی برتری برخوردارند، به آن رسیدگی خواهید کرد. که املاک آنها مصادره شده و متخلفان به (معدن معدن) در فاینو یا معادن در پروکنوسوس فرستاده می‌شوند. و برای این که این بلای گناه از این خوشبخت‌ترین عصر ما به کلی از بین برود، فداکاری خود را در اجرای دستورهای ما بشتابید."
مسیحیت
به گفته جیکوب نیسنر، تنها دینی در دوران باستان که دائماً غیرقانونی و مورد آزار و اذیت سیستماتیک بود یهودیت نبود، بلکه مسیحیت بود.
سوئتونیوس به‌طور گذرا ذکر می‌کند که «[در زمان نرون] مجازات‌هایی نیز بر مسیحیان اعمال می‌شد، فرقه ای که اعتقاد مذهبی جدید و شیطنت آمیزی داشتند» اما او توضیح نمی‌دهد که آنها چه مجازاتی داشتند.
تاسیتوس (تاریخ‌نگار) گزارش می‌دهد که پس از آتش‌سوزی بزرگ رم در سال ۶۴، برخی از مردم نرون را مسئول دانستند نرون برای سرزنش کردن، مسیحیان را هدف قرار داد و سرزنش کرد
رومیان به تلفیق‌گرایی تمایل داشتند و خدایان یکسانی را با نام‌های مختلف در نقاط مختلف امپراتوری می‌دیدند. به همین دلیل، آنها عموماً نسبت به خدایان جدید و تجربیات دینی مردمان دیگر که بخشی از امپراتوری وسیع‌تر آنها را تشکیل می‌دادند بردبار و سازگار بودند. این تساهل عمومی نه به مذاهبی که با دولت دشمن بودند و نه به مذاهبی که ادعای حقوق انحصاری بر اعتقادات و اعمال مذهبی داشتند، تعمیم داده نشد. ایمان انحصاری یهودیان و مسیحیان در ذات خود آنها را از سایر مردم متمایز می‌کرد، اما در حالی که گروه یهودیان عمدتاً در یک گروه ملی و قومی واحد قرار داشت، مسیحیان در جذب نوکیش فعال و موفق بودند. دین جدید و ادعای جهانی بودن مسیحیت را به یک منطقه جغرافیایی محدود نمی‌کرد.
متن مازورتی، که اولین نسخه باقی مانده از آن به قرن نهم پس از میلاد برمی گردد، تعلیم می‌دهد که «خدایان غیریهودیان هیچ هستند»، قطعه متناظر در یونانی هفتادگانی که توسط مسیحیان اولیه استفاده می‌شد. چرچ، اظهار داشت که «همه خدایان پیگن‌ها شیطان هستند. همان خدایان که رومیان معتقد بودند از شهر و امپراتوری گسترده‌تر آن محافظت کرده و برکت داده‌اند. در طول قرون متمادی که آنها را می‌پرستیدند اکنون شیطان‌سازی توسط کلیسای مسیحی اولیه شده بودند.
رومی‌ها از یکپارچگی آیین‌های مذهبی توسط جوامع تحت حکومت خود محافظت می‌کردند، و احترام به سنت‌های اجدادی را ذاتاً صحیح می‌دانستند. به همین دلیل، رومیان برای مدت طولانی فرقه بسیار انحصاری یهود را تحمل کردند، حتی اگر برخی از رومیان آن را تحقیر می‌کردند. در مورد جامعه مسیحی اولیه که گاه به عنوان تأثیری جدید و ذاتاً بی‌ثبات‌کننده، تهدیدی برای صلح رم، و مذهب مجاز تصور می‌شد، اینطور نبود. مشرکانی که بدبختی‌های روم و امپراتوری گسترده‌تر آن را به ظهور مسیحیت نسبت می‌دادند و تنها با بازگشت به روش‌های قدیمی می‌توانستند شاهد بازسازی باشند، با کلیسای مسیحی مواجه شدند که خود را از آن ایمان جدا کرده بود و حاضر نبود دین «یکتاپرستی را کمرنگ کند».
تحت مسیحیت
اولین آزار در اواخر سلطنت کنستانتین بزرگ شروع شد، زمانی که او دستور غارت و تخریب برخی معابد پیگن‌ها را صادر کرد. اولین قوانین ضد پیگنیسم توسط دولت مسیحی با پسر کنستانتین، کنستانتیوس دوم، که از مخالفان تزلزل ناپذیر پیگنیسم بود، آغاز شد. او دستور داد که همه معابد پیگن‌ها را ببندند، قربانی‌های پیگن‌ها را ممنوع کردند، و محراب سنتی پیروزی را از مجلس سنا حذف کردند. در دوران حکومت او، مسیحیان شروع به تخریب بسیاری از معابد، مقبره‌ها و بناهای تاریخی پیگن‌ها کردند.
از سال ۳۶۱ تا ۳۷۵، پیگن‌ها نسبتاً تحمل می‌شدند، تا اینکه سه امپراتور، گراتیان، والنتینین دوم و تئودوسیوس یکم، تحت نفوذ عمده اسقف میلان سنت امبروس، دوباره آزار و اذیت را تشدید کردند. تحت فشار آمبروز، تئودوسیوس یکم در سال ۳۹۱ «فرمان تئودوسی»، اعلامیه جنگ علیه پیگن‌ها را صادر کرد، محراب پیروزی دوباره توسط گراتیان برداشته شد، باکره‌های وستال منحل شد، دسترسی به معابد پیگن‌ها ممنوع شد.
بیت‌النعمان
بیت نعمان  یا (قلعة بیت النعمان) یکی از قلعه‌های کشور پادشاهی عمان است. قلعهٔ بیت النعمان در شهرستان برکاء و در منطقهٔ باطنه واقع شده‌است، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آیند. این قلعه در عهد حکمرانی الإمام سیف بن سلطان الیعربی بنیادگذاری شده‌است، بعد از اتمام بنای قلعه بدستور (الإمام سیف بن سلطان الیعربی) دور مادور واطراف قلعه ۳۰ هزار اصلهٔ نخل خرما و نارگیل کاشته می‌شود. «قلعه بیت النعمان» مابین سال‌های (۱۶۲۴-۱۷۴۱م) که أوج حکمرانی (أئمة الیعاربة) بوده، یکی از معاقل استراتیژیکی منطقه بوده‌است، و در حفظ وأمنیت منطقه نقش ایفایی داشته بوده‌است. مدتی نیز به عنوان مسکن مسافرین وشخصیات بازر و أعیان دولت الیعاربة استفاده شده‌است. همچنین گاهی معقل رزمندگان قشون دولت الیعاربة بوده، وگاهی نیز برای برگزاری جشنواره‌های ملی مورد استفاده قرار گرفته‌است.
اوبرایان
اوبرایان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لادیسلاو فوکس
لادیسلاو فوکس (September 24, 1923 – August 19, 1994) رمان‌نویس اهل کشور جمهوری چک بود. او عمدتاً بر رمان‌های روان‌شناختی تمرکز داشت و ناامیدی و رنج مردم چکسلواکی تحت اشغال آلمان را به تصویر می‌کشید.
ووژیتسای علیا
ووژیتسای علیا ناحیه‌ای تاریخی در آلمان و لهستان است. این ناحیه و ووژیتسای سفلی در شمال آن، ووژیتسا را تشکیل می‌دهند. هر دو ناحیهٔ ووژیتسا مسکن اقلیت اسلاو غربی با نام مردمان سوربی هستند.
بخش عمدهٔ ووژیتسای علیا در ایالت زاکسن آلمان قرار می‌گیرد و شامل ناحیه‌های باوتسن و گورلیتس است. انتهای شمال غربی در اطراف روهلند و تتاو درون ناحیهٔ اوبرشپریوالد-لاوزیتس در براندنبورگ قرار دارد. بخش لهستانی در شرق رود لوسیشن نایسه قرار دارد و در استان سیلزی سفلی قرار می‌گیرد. نوار باریکی پیرامون شمال ونکنیتسا در استان لوبوسکی واقع شده‌است.
باوتسن پایتخت تاریخی ووژیتسای علیا است و بزرگترین شهر آن، گرلیتز/ازگوژلتس است که از سال ۱۹۴۵ میان آلمان و لهستان تقسیم شده‌است. نام ووژیتسای علیا نخستین بار در متنی مربوط به سال ۱۴۷۴ ثبت شده‌است. در سالنامه‌های معاصر، این ناحیه با نام میلسکو شناخته می‌شد که از نام قبیلهٔ میلچانه گرفته شده‌بود.
جغرافیا و طبیعت
از نظر ژئومورفولوژی، ووژیتسای علیا به صورت ارتفاعات گرانیتی ووژیتسا شکل گرفته‌است. تنها بخش‌های شمالی و شمال شرقی که شامل فلات تیغهٔ ووژیتسای علیا است، در دوران پلئیستوسن تشکیل شده‌است. در سال ۱۹۹۶ یونسکو این ناحیه را ذخیره‌گاه زیست‌کره اعلام کرده‌است.
کوه‌ها و رودها
بلندترین نقاط بخش آلمانی ووژیتسای علیا در کوه زیتاو قرار دارند. این کوه بخشی از کوهستان ووژیتسا است که مرز آن را با ناحیهٔ بوهم در جنوب شکل می‌دهد. بلندترین قلهٔ کوه تسیتا، لوتس به ارتفاع ۷۹۲٫۶ متر و هوخوالد به ارتفاع ۷۴۹ متر هستند. در مجاورت آن، ارتفاعات ووژیتسا قرار داد که شامل قله‌هایی با ارتفاع کمتر از ۶۰۰ متر است. البته بلندترین قلهٔ ووژیتسای علیا تافلشتاین است که در بخش لهستانی قرار دارد و ارتفاع آن ۱۱۲۳ متر است. این قله در کوه ایسرا قرار دارد که مرز میان ووژیتسای علیا با سیلزی سفلی در شرق و بوهم در جنوب است.
بخش تپه‌ای میانی بین کامنتس و لوبا برای کشاورزی مناسب بود و هنوز بسیار سودآور است. در سدهٔ نوزدهم، مقدار زیادی زغال قهوه‌ای در شمال ووژیتسای علیا در دو سوی رود نایسه و پیرامون خویرزوردا کشف شد. حفر معادن روباز، باعث نابودی بخش زیادی از مناظر فرهنگی قدیمی شده‌است.
تاریخچه
شکارچیان عصر سنگی میانه (حدود ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد) تنها از این ناحیه عبور کردند. حتی قدیمی‌ترین فرهنگ‌های کشاورزی (حدود ۴۵۰۰ تا ۳۳۰۰ پیش از میلاد) تنها شواهد اندکی از سکونت در آن باقی گذاشتند. در اوایل عصر برنز (سده‌های یازدهم تا نهم پیش از میلاد) مردمان فرهنگ ووژیتسایی وارد ناحیه‌ای نامسکون از بوهم و لوسیشن نایسه شدند. شواهد باستان‌شناسی، مسیری میان مناطق مسکونی پیرامون باوتسن و تسیتا را نشان می‌دهد.
اسلاوها از سدهٔ هفتم در این منطقه ساکن شدند. قبیلهٔ میلچانه در ناحیه‌ای میان کامنتس و لوباو زندگی می‌کرد. یکی دیگر از مساکن اسلاوی اولیه در درهٔ رود نایسن قرار داشت.
مایسن
گسترش دولت آلمانی فرانک خاوری در سدهٔ دهم میلادی باعث به هم خوردن توسعهٔ مستقل قبایل اسلاو غربی شد. حملات هاینریش مرغ‌گیر در سال‌های ۹۲۱/۹۲۲ و ۹۲۸/۹۲۹ آغازگر دورانی از مطیع‌سازی اسلاوهای پولابی بود. در سال ۹۳۲ میلچانه وادار به پرداخت خراج شد. پس از مرگ هاینریش در سال ۹۳۶ میلچانه دوباره مستقل شد؛ ولی دوباره در سال ۹۳۹ توسط اتوی یکم رام شد. در نتیجه سرزمین‌های میلچانه ضمیمهٔ مارکا گرونیس و پس از سال ۹۶۵، بخشی از مارگراف مایسن شد.
همهٔ قلعه‌های مرزی اصلی تقویت شد و برای آغاز فتوحات جدید، آماده شد. نخستین بار در سال ۱۰۰۲ در تاریخ تیتمار به شهر باوتسن اشاره شد. درگیری‌ها تا نیمهٔ دوم سدهٔ دهم میلادی ادامه داشت و در نهایت، در سال ۹۹۰ میلچانه مطیع مارگراف اکارد شد. در سال ۹۶۸، کلیسای ووژیتسای علیا زیر مجموعهٔ اسقف‌نشین مایسن شد.
اندکی پس از آن، فتوحات غربی نظام در حال توسعهٔ پادشاهی لهستان تهدیدی برای حکومت فئودال آلمان شد. در سال ۱۰۰۲ بولسلاو یکم ووژیتسای علیا و سفلی را تصرف کرد و هاینریش دوم را وادار کرد به او تیولی دهد. پیمان صلح باوتسن در ۳۰ ژانویه ۱۰۱۸ به نبرد لهستان و آلمان خاتمه داد. طبق این پیمان، ووژیتسای علیا و سفلی به مالکیت لهستان درآمد. پس از پیروزی امپراتور کنراد دوم بر میشکو دوم لهستان در سال ۱۰۳۱، دوباره ووژیتسای علیا به مارگراف مایسن پیوست.
در حین مناقشه اعطای مقام در سال ۱۰۷۶، شاه هاینریش چهارم سرزمین بودیسین را به عنوان تیول امپراتوری در عوض حمایت وراتیسلاو دوم از او در شورش زاکسن، به وراتیسلاو داد. در سال ۱۰۹۱ نیز چند روستای دیگر به این منطقه اهدا شد.
بوهم
در سال ۱۱۵۶ امپراتور فریدریش بارباروسا اتحادی با ولادیسلاو دوم بوهم امضا کرد و دو سال بعد، قلعه ارتنبورگ و منطقهٔ بودیسین را به بوهم داد. به این ترتیب، نخستین دورهٔ بوهمی در تاریخ ووژیتسای علیا آغاز شد.
مهاجرت تدریجی از غرب رود البه منجر به تشکیل طبقهٔ نجیب‌زادگان ووژیتسای علیا شد. این نجبا کشور را در جهت سیاست‌های شاه یا مارگراف‌ها هدایت می‌کردند و در عوض، زمین‌هایی به عنوان تیول دریافت می‌کردند. برخلاف کشور همسایه یعنی بوهم، نجیب‌زادگان دارای عنوان کامل نبودند؛ زیرا سرزمین‌های میلچانه از ابتدا به شاه تعلق داشت. طی قراردادی در سال ۱۲۴۱ مرز میان قلمرو اسقف‌های مایسن و ووژیتسای علیا مورد توافق قرار گرفت. در میانهٔ سدهٔ سیزدهم باوتسن به تصرف خاندان آسکانی که مارگراف براندنبورگ بودند، درآمد. مقری به نام لندفوگت تأسیس شد که جانشین مارگراف در ووژیتسای علیا بود. در اصل، قدرت‌های حاکمیتی بوهمی در دست یک نفر جمع شده‌بود و حتی افزایش یافته‌بود. لندفوگت بالاترین مقام اداری کشور بود و تا زمان جنگ سی‌ساله نیز باقی ماند.
مهم‌ترین رخداد دوران حاکمیت خاندان آسکانی، تقسیم ووژیتسای علیا به دو کشور باوتسن (بودیسین) و گورلیتز در سال ۱۲۶۸ بود. با این وجود که خودمختاری گورلیتز در سال ۱۳۲۹ خاتمه یافت، این عمل باعث تقسیم نجیب‌زادگی ووژیتسای علیا و ادارهٔ شهری شد. شهر گورلیتز که مرکز بخش شرقی بود، به سرعت اهمیت یافت و از نظر اقتصادی قدرتمندترین شهر ووژیتسای علیا شد.
پس از انقراض دودمان آسکانی در سال ۱۳۱۹، شاهزادگان قلمروهای مجاور مانند یان بوهم از خاندان لوکزامبورگ، ادعای مالکیت ووژیتسای علیا کردند. در همین سال دوباره امپراتور لودویگ چهارم بخش باوتسن را به شاه بوهم داد. بخش شرقی به عنوان جهیزیه به دوک سیلزی رسید؛ ولی در سال ۱۳۲۹ آن را به شاه بوهم بازگرداند و تنها تسیتا را حفظ کرد.
فعلیه
فعلیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ووژیتسای علیا
اتحادیه ووژیتسا
با مرگ ماتیاش در سال ۱۴۹۰ ووژیتسای علیا دوباره بخشی از سرزمین بوهم شد. فرماندار منفور شاه ماتیاش به سرعت اخراج شد. در انتهای سدهٔ پانزدهم، نظام سیاسی منطقه تا حد زیادی به ثبات رسید.
مجلس زمین داران (لندتاگ) مرکز قدرت کشور بود. از سدهٔ پانزدهم نجبا و شهرها می‌توانستند بدون موافقت شاه، تصمیم‌گیری کنند. لندتاگ پس از شاه بدنهٔ قانونگذاری ووژیتسای علیا بود.
شهرها در زمینه مسائل مربوط به بسیاری از شوالیه‌ها و نیز نجبا از قدرت قضایی وسیعی برخوردار بودند. تصمیم دادگاه عالی نهایی بود و در دادگاه‌های شاهی پراگ قابل تغییر نبود. برتری شهرها خاری در گلوی اشراف ووژیتسای علیا بود. تنها چند سال پس از انتشار اعلامیه نود و پنج ماده‌ای مارتین لوتر در ویتنبرگ، نظرات اصلاح گرانهٔ او در تمام ووژیتسای علیا گسترده شد. با وجود تلاش نجبا، شوراهای شهری و شاه لایوش دوم برای جلوگیری از گسترش پروتستان، نخستین خطبه‌های پروتستان در گورلیتز، باوتسن و زیتاو در سال‌های ۱۵۲۰ و ۱۵۲۱ خوانده شد. در سال‌های ۱۵۲۳ و ۱۵۲۴ حاکمان گورلیتز و باوتسن به سرعت تحت فشار جمعیت وادار شدند اصلاحات پروتستان را البته در گام‌هایی کوچک و محتاطانه بپذیرند. کلیسای سن پتر باوتسن با موفقیت مقاومت کرد و کاتولیک ماند. از آن جایی که در ووژیتسای علیا برخلاف بوهم، شوراهای شهری و لردهای نجیب‌زاده اصلاحات را معرفی می‌کردند، استیلای کامل دکترین لوتری در کلیساها دهه‌ها به طول انجامید.
دانشگاه ملی ایرلند
دانشگاه ملی ایرلند (Ollscoil na hÉireann) یک دانشگاه کالجی در ایرلند است که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد.
جیمز تامسون
جیمز تامسون (James Thomson; February 16, 1822 – 1822:02:16, May 8, 1892) دانشمند در زمینه اهل جمهوری ایرلند بود. او برادر لرد کلوین بود.
ووژیتسای علیا
حکومت هابسبورگ
با کشته شدن شاه لویی دوم در نبرد موهاچ در سال ۱۵۲۶ برادر زنش فردیناند یکم هابسبورگ حکومت او را به ارث برد. تنها بازدید او در سال ۱۵۳۷ با استقبال زمین داران همراه شد. شاه فردیناند تصمیمات متناقضی اتخاذ می‌کرد که به حل منازعات متمادی بر سر زمین‌های ووژیتسای علیا منجر نشد.
شاه فردیناند در جنگ‌های عثمانی و هابسبورگ به حمایت و مالیات وابسته بود و هرگز نتوانست نجبا را دور کند یا از گسترش پروتستان جلوگیری کند.
زاکسن
طبق پیمان صلح پراگ (۱۶۳۵) مارگراف ووژیتسای علیا به انتخابگر زاکسن داده شد. این انتخابگر در سال ۱۸۰۶ به پادشاهی زاکسن ارتقاء یافت.
طبق اعلامیهٔ پایانی کنگره وین در سال ۱۸۱۵ بخش شمال شرقی ووژیتسای علیا از پادشاهی زاکسن به پادشاهی پروس منتقل شد. مرز جدید از روهلند در شمال غربی تا مرز بوهم در سایدنبرگ در جنوب شرقی امتداد داشت. منطقهٔ ووژیتسای علیا در شمال این مرز (شمال شهرستان‌های خویرزوردا، رتنبورگ، گورلیتز و لوبان) ضمیمهٔ استان سیلزی پروس شد.
رود مارانیون
رود مارانیون رودی است که از آند (رشته‌کوه) سرچشمه می‌گیرد و به آمازون (رود) می‌ریزد. این رود از کشور پرو، اکوادور می‌گذرد.
بابونه‌ای (گیاه)
بابونه‌ای نام یک گونه از سرده بابونه‌ای است.
کاتونویل، آلاباما
کاتونویل (به انگلیسی: Cottonville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آلاباما واقع شده‌است. کاتونویل ۱۸۹٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الیزابتتا باوانولی
الیزابتتا باوانولی (Elisabetta Bavagnoli؛ زادهٔ September 3, 1963) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا بازی کرده‌است.
کییچی یاجیما
کییچی یاجیما (Kiichi Yajima؛ زادهٔ April 6, 1995) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
ساری‌باش
ساری‌باش (به لاتین: Sarıbaş) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. ساری‌باش ۱۶۶ نفر جمعیت دارد.
جایزه سینمایی ام‌تی‌وی برای بهترین اجرای دو نفره روی صحنه
در اینجا فهرست برندگان و نامزدهای جایزه فیلم ام‌تی‌وی برای بهترین اجرای دو نفره روی صحنه (بهترین اجرای زوج روی صحنه) آورده شده‌ که از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۶ و متعاقب آن از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ اهدا شده‌است. در سال ۲۰۱۲، نام آن به بهترین بازیگران تغییر یافت. در سال ۲۰۱۶، نام آن به مجموعه بازیگران تغییر یافت. در سال ۲۰۱۷، نام آن به بهترین تیم روی صحنه تغییر کرد. این جایزه در سال ۲۰۱۹ اهدا نشد.
برندگان و نامزدها
منبع:
احمد آیت الحسین
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
منطق پی‌ماس
منطق پی‌ماس (نیم‌رسانای اکسید فلز کانال-p) خانواده‌ای از مدارات دیجیتال است که با استفاده از ترانزیستورهای اثر میدان، نیم‌رسانای اکسید فلز با کانال-پی ساخته می‌شود. در زمان فعال شدن، با کاهش ولتاژ، مدار امکان رسانش حفره‌های الکترونی بین سورس و درین را فراهم می‌آورد، که مدار را در وضعیت «روشن» قرار می‌دهد.
مدارهای پی‌ماس نسبت به انواع دیگر ماسفت ها، کمتر در معرض نویز الکترونیکی هستند که این امر، ساخت آنها را ساده‌تر می‌کند.
این نوع مدارها در دوران آغازین توسعهٔ ریزپردازنده‌ ها در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی بسیار پرکاربرد بودند. این نوع مدارها در مقایسه با جایگزین‌هایی از نوع اِن‌ماس و پی‌ماس، ضعف‌هایی نیز دارند. از جمله این ضعف‌ها می‌توان به نیازمند بودن آنها به چندین ولتاژ تغذیه مختلف (هم مثبت و هم منفی)، هدر رفت زیاد انرژی در وضعیت رسانش و داشتن اجزای نسبتاً بزرگ اشاره کرد. همچنین در این نوع مدار، سرعت کلیدزنی در کل پایین‌تر است. پی‌ماس، بعدها و با ظهور فناوری‌های بهتر در ساخت ادوات نیم‌رسانا از جمله حذف بیشتر ناخالصی‌ها که باعث کم شدن نویز الکترونیکی می‌شد، جای خود را به اِن‌ماس داد. اِن‌ماس در مقایسه با پی‌ماس در بسیاری از زمینه‌ها مثل مصرف انرژی، گرمای تولید شده و اندازه اجزا، بهتر بود. اِن‌ماس، در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت و بعدها در دههٔ ۱۹۸۰، جای خود را به سیماس داد.
شرح
ترانزیستورهای پی‌ماس، با ساخت یک ناحیهٔ تخلیه در بدنهٔ یک ترانزیستور نوع n، کار می‌کنند. ناحیهٔ تخلیهٔ مذکور، با ایجاد حفره‌هایی بین پایه‌های سورس و درین، عمل رسانش را انجام می‌دهد. این ناحیه با اعمال ولتاژ بالا به پایهٔ سوم که گیت (gate) نامیده می‌شود، ساخته می‌شود. پی‌ماس، با وجود سادگی در طراحی و ساخت، دارای نقاط ضعف نیز هست. بزرگترین مشکل، وجود جریان متناوب در دروازه‌های منطقی پی‌ماس به هنگام فعال بودن PUN می‌باشد. این مشکل در زمان بیکاری مدار، باعث اتلاف توان ایستایی می‌شود.
همچنین، مدارهای پی‌ماس به آرامی از بالا به پایین منتقل می‌شوند. هنگام انتقال از پایین به بالا، ترانزیستورها مقاومت کمی را ایجاد می‌کنند و بار خازنی در خروجی خیلی سریع جمع می‌شود (شبیه شارژ خازن از طریق مقاومت بسیار کم). اما مقاومت بین خروجی و ریل منبع منفی بسیار بیشتر است، بنابراین انتقال بالا به پایین بیشتر طول می‌کشد (شبیه تخلیه خازن از طریق مقاومت بالا). استفاده از مقاومت با مقدار کم، روند را تسریع می‌کند اما باعث اتلاف توان استاتیک می‌شود.
علاوه بر این، سطح منطق ورودی نامتقارن باعث می‌شود که مدارهای پی‌ماس در معرض نویز باشند.
بیشتر مدارهای مجتمع پی‌ماس به منبع تغذیه ۱۷–۲۴ ولت DC نیاز دارند. با این وجود ریز پردازنده اینتل ۴۰۰۴ از منطق پی‌ماس با پلی‌سیلیکون به جای فلز گیت‌ها استفاده می‌کند که ولتاژ تفاضلی کوچکتر را ممکن می‌سازد.
گرچه ساخت آن در ابتدا آسان‌تر بود، اما منطق پی‌ماس بعداً با استفاده از ترانزیستورهای اثر میدانی کانال n با منطق اِن‌ماس جایگزین شد. اِن‌ماس سریع‌تر از پی‌ماس است. مدارهای مجتمع مدرن منطق سیماس هستند که از ترانزیستورهای کانال p و کانال n استفاده می‌کنند.
دروازه‌ها
ماسفت‌های نوع p در یک «شبکه بالاکش» که به اصطلاح PUN نامیده می‌شود، بین خروجی دروازه منطقی و ولتاژ تغذیه مثبت مرتب شده‌اند، در حالی که یک مقاومت بین خروجی دروازه منطقی و ولتاژ منبع منفی قرار گرفته‌است. مدار به گونه ای طراحی شده‌است که اگر خروجی مورد نظر زیاد باشد، PUN فعال خواهد بود و یک مسیر جریان بین منبع مثبت و خروجی ایجاد می‌کند.
در صورت معکوس کردن تمام ولتاژها، دروازه‌های پی‌ماس همان آرایش گیت‌های اِن‌ماس را دارند؛ بنابراین، برای منطق فعال بالا، قوانین دمورگان نشان می‌دهد که یک دروازه پی‌ماس NOR همان ساختار دروازه اِن‌ماس NAND و بالعکس را دارد.
تاریخچه
پس از اختراع ماسفت توسط محمد عطاالله و داوون کانگ در آزمایشگاه‌های بل در سال ۱۹۵۹، آنها فناوری ماسفت را در سال ۱۹۶۰ عرضه کردند.
آنها هر دو ادوات پی‌ماس و اِن‌ماس را با فرایند ۲۰ میکرومتر ساختند. با این حال، قطعات اِن‌ماس غیر عملی بودند و فقط قطعات نوع پی‌ماس عملی بودند. چندین سال بعد فرایند اِن‌ماس به صورت عملی‌تر توسعه یافت.
اولین ریز پردازنده‌ها در اوایل دهه ۱۹۷۰، پردازنده‌های پی‌ماس بودند که در ابتدا بر صنعت ریزپردازنده‌های اولیه تسلط داشتند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، ریزپردازنده‌های اِن‌ماس از پردازنده‌های پی‌ماس پیشی گرفتند.
پل‌نو
پل‌نو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۸ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.
یان پوتمیه‌شیل
یان پوتمیه‌شیل (؛ زادهٔ March 31, 1966) بازیگر اهل کشور جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به شاهدخت یاسننکا و کفاش پرنده، بیگ بیت اشاره کرد.
ناحیه فاستر، شهرستان فاریبولت، مینه سوتا
ناحیه فاستر (به انگلیسی: Foster Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فریبلت، مینه‌سوتا واقع شده‌است. ناحیه فاستر ۹۲٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۴ نفر جمعیت دارد و ۳۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تب کیو
تب کیو (به انگلیسی: Q Fever)؛ (که برخی به اشتباه آن را آنفلوانزای بزی می‌نامند) نام نوعی بیماری باکتریایی می‌باشد که در اواخر سال ۲۰۰۹ میلادی در برخی از کشورهای جهان نمونه‌هایی از این بیماری گزارش شده‌است. کوکسیلا بورنتی عامل این بیماری است.
این بیماری از کشور هلند آغاز شده و در آنجا احتمال ابتلای ۲۳۰۰ نفر تا تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹ به این بیماری می‌رود.
این بیماری باکتریایی است درحالیکه آنفلوانزا ویروسی است؛ فقط از آن جهت که برخی علائم و نشانه‌های بروز این بیماری شبیه آنفلوانزا بوده و گفته شده که از بز به انسان سرایت نموده، متأسفانه برخی افراد نا آگاه به اشتباه آن را آنفلوانزای بزی خوانده و این اشتباه بزرگ را بوسیله رسانه‌های گوناگون در بین مردم ایران پراکنده ساخته‌اند.
این بیماری که در سال ۲۰۰۹ در رسانه‌های ایران مورد توجه قرار گرفت بیماری جدیدی نبوده و متخصصان این اخبار را غلط می‌دانند که می‌تواند منجر به تشویش اذهان عمومی شود.
بیماری‌زایی
آلودگی در سایر حیوانات اهلی و حیوانات خانگی نیز دیده می‌شود. در حیوانات معمولاً آلودگی باعث بیماری بالینی نمی‌شود اما در گوسفند و بز ممکن است سقط جنین اتفاق افتد.
اهمیت این بیماری بیشتر به علت مشترک بودن آن است. این باکتری با شیر، ادرار و مدفوع حیوانات آلوده دفع می‌شود، به خصوص در زمان زایش، جفت و مایع جنینی دام‌های آلوده به شدت به عامل بیماری مذکور آلوده‌است. این باکتری در مقابل گرما، خشکی و بیشتر مواد ضدعفونی مقاوم است. اغلب انسان‌ها در مقابل بیماری بسیار حساس هستند و با ورود تعداد اندکی باکتری به بدنشان از راه تنفسی و استنشاق ذرات آلوده بیمار می‌شوند.
علایم بیماری در انسان
دوره بیماری ۲ هفته تا ۳۹ روز است اما به طور میانگین دوره ۲۰ روزه دارد. تنها نیمی از افرادی که آلوده می‌شوند، علایم بالینی نشان می‌دهند. در موارد حاد بیماری، یک یا چند نشانه اعم از تب بالا، سردرد شدید، بی حالی، درد ماهیچه‌ها، پریشان حالی، گلودرد، لرز، تعریق، سرفه خشک، حالت تهوع، اسهال، استفراغ، درد شکم و درد سینه دیده می‌شود.
علایم بیماری در دام‌ها
در صورتی که بیماری در یک منطقه تازگی داشته باشد و دام‌ها از قبل ایمنی نداشته باشند، ممکن است تعدادی از دام‌ها سقط کنند.
پیشگیری از بیماری
به‌طور کلی برای کنترل و پیشگیری از بیماری آموزش توده مردم در رابطه با منبع بیماری، دفن ترشحات، جفت و پرده‌های جنینی دام‌ها، محدود کردن تردد به دامداری‌های آلوده و آزمایشگاه‌ها و استفاده از شیر پاستوریزه و فراورده‌های پاستوریزه آن توصیه می‌شود.
عامل
عامل آن باکتری کوکسیلابورنتی است و میزبان اصلی این عفونت گاو، گوسفند و بز است.
تلفات انسانی
تا تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹ در بلژیک ۱۹ نفر، هلند ۱۱ نفر، آمریکا۲۱ نفر، کانادا ۴ نفر، در عربستان ۷ نفر، در بحرین ۳ نفر، در قطر ۶ نفر، در امارات ۱۶ نفر، در مصر ۸ نفر، در عمان ۲ نفر و در سایر کشورهای عربی نیز ۳۲ نفر نیز مشکوک به آلوده بودن به این باکتری گزارش شده‌است.
ابتلا از حیوان
احتمال می‌رود این بیماری می‌تواند در بسیاری از حیوانات شیوع پیدا کند اما به نظر می‌رسد فقط تماس با بز باعث بیماری در انسان می‌گردد.
در ایران
رییس سازمان دامپزشکی ایران در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۰۹ دربارهٔ شیوع تب Q در کشورهای منطقه گفت: «اظهارنظر در این باره به بررسی بیشتر نیاز دارد، اما دام و طیور کشور ما با نظارت‌های دقیق دامپزشکی در حال حاضر مصون از بیماری هستند.»
فرهنگ گورالواری
فرهنگ گوراَلواری یا فرهنگ اسروبنا، فرهنگی‌است مربوط به عصر برنز پسین و بازهٔ زمانی سده‌های ۱۶ تا نهم پیش از میلاد مسیح. گور-الواری جانشین فرهنگ‌های گورچالی و پولتاوکا بود.
فرهنگ گورالواری در امتداد کرانهٔ شمالی دریای سیاه، از خاور دنیپر بر امتداد شمالی قفقاز تا دریای خزر گسترده‌بود و در امتداد چپ ولگا تا رود اورال کشید ه شده و با فرهنگ آندرونوو پیوند داشت.
فرهنگ گور-الواری یا اسروبنا نام خود را وام‌دار واژهٔ روسی اسروب به معنای چهارچوب ساخته شده با الوار چوباست که اشاره به ساختمان گورهای آن با الوار دارد. در این گورها اعضای بدن حیوانات نیز همراه با پیکر انسان به خاک سپرده می‌شد.
اقتصاد این فرهنگ از راه‌های کشاورزی و دام‌داری فراهم می‌آمده‌است. می‌نماید اینجا خاستگاه کیمری‌ها بوده‌باشد.
در هزاره یکم پیش از میلاد سکایان و سرمتی‌ها در اینجا می‌زیستند و در هزاره یکم پس از میلاد خزرها و قپچاق‌ها بر این سرزمین چیره گشتند.
منابع و پانویس‌ها
Wikipedia contributors, "Srubna culture," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Srubna_culture&oldid=307953213 (accessed December 16, 2009).
لغو سیستم هان
لغو سیستم هان در امپراتوری ژاپن و جایگزینی آن با استان‌های ژاپن در سال ۱۸۷۱، نقطه اوج اصلاحات میجی بود که از سال ۱۸۶۸ و در آغاز دوره میجی شروع شده بود. (در حال حاضر، ۴۷ استان از استان هوکایدو تا استان اوکیناوا در ژاپن وجود دارد)
تحت اصلاحات، تمام دایمیو‌ها (اربابان فئودال) مجبور بودند قدرت خود را به امپراتور میجی و دودمان یاماتو بازگردانند این فرایند در چندین مرحله انجام شد و در نتیجه یک دولت جدید متمرکز، دولت میجی جایگزین سیستم فئودالی قدیمی ارباب‌رعیتی با یک الیگارشی جدید الیگارشی میجی شد.
عدالت‌جویان جوان
عدالت‌جویان جوان عنوان یک تیم خیالی ابرقهرمان، متشکل از قهرمان‌های نوجوان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. عدالت جویان جوان توسط نویسنده تاد دزاگو و طراح تاد ناک خلق شده‌است که برای اولین بار در ژوئن ۱۹۹۸ حضور پیدا کردند.
اعضاء
از مهم‌ترین شخصیت‌های این سری داستان‌ها می‌توان: تیم دریک / رابین، سوپربوی، میس مارشن، آکوالد، نایت وینگ ، کید فلش، آرتمیس کراک، زاتانا زاتارا، بیست بوی، واندر گرل، بت‌گرل، ایمپالس، بامبلبی، بلو بیتل، راکت، آیکونوسوپرمن، لاگون بوی و آرسنال را نام برد.
جان وایلی و پسران
انتشارات وایلی در واقع تشکیل شده از مجموعه‌ای از چندین نشانه تجاری کوچکتر است که هر کدام در زمینه خاصی فعالیت می‌کنند و تیمها و اعضای نسبتاً مستقلی نیز دارند. این انتشارات همچنین دارای ژورنالهای بسیار معتبری در زمینه فناوری، مهندسی و علوم است.
این انتشارات در شهرهای نیویورک، واینهایم، بریزبن، سنگاپور و تورنتو نمایندگی دارد.
تاریخچه
وایلی در سال ۱۸۰۷ زمانی تأسیس شد که چارلز وایلی یک مغازه چاپ در منهتن افتتاح کرد. این شرکت ناشر شخصیت‌های ادبیات قرن نوزدهم آمریکایی مانند جیمز فنیمور کوپر، واشینگتن ایروینگ، هرمان ملویل و ادگار آلن پو و همچنین عناوین حقوقی، مذهبی و سایر عناوین غیر داستانی بود. این شرکت نام فعلی خود را در سال ۱۸۶۵ گرفت. وایلی بعداً توجه خود را به حوزه‌های علمی، فنی و مهندسی تغییر داد و علاقه ادبی خود را کنار گذاشت.
جان پسر چارلز وایلی (متولد فلاتبوش، نیویورک، ۴ اکتبر ۱۸۰۸؛ درگذشت در شرق اورنج، نیوجرسی، ۲۱ فوریه ۱۸۹۱) این حرفه را هنگامی که پدرش در ۱۸۲۶ درگذشت، به عهده گرفت. این شرکت به‌طور پی در پی Wiley, Lane & Co. نامگذاری شد. سپس وایلی و پاتنام، و سپس جان وایلی. این شرکت نام فعلی خود را در سال ۱۸۷۶ به دست آورد، هنگامی که پسر دوم جان ویلیام اچ وایلی به برادرش چارلز در این تجارت پیوست.
در قرن بیستم، این شرکت فعالیت‌های انتشاراتی، علوم و آموزش عالی خود را گسترش داد.
در سال ۱۹۹۶، وایلی ناشر فنی آلمانی VCH را خریداری کرد.
در سال ۱۹۹۷، وایلی ناشر حرفه ای Van Nostrand Reinhold را از Thomson Learning خریداری کرد.
در سال ۱۹۹۹، وایلی ناشر حرفه ای Jossey-Bass را از پیرسون خریداری کرد.
بازارهای با رشد بالا و نوظهور
در دسامبر ۲۰۱۰، وایلی دفتر خود را در دبی افتتاح کرد. وایلی در سال ۲۰۰۶ فعالیت‌های انتشاراتی خود را در هند برقرار کرد (اگرچه از سال ۱۹۶۶ برای فروش در آنجا حضور داشته‌است) و از طریق قراردادهای فروش با مؤسسات دانشگاهی در تونس، لیبی و مصر در آفریقای شمالی حضور خود را تثبیت کرده‌است. در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲، شرکت تأسیس Wiley Brasil Editora LTDA را در سائو پائولو، برزیل، از تاریخ ۱ مه ۲۰۱۲، اعلام کرد.
تملک و واگذاری استراتژیک
تجارت علمی، فنی و پزشکی وایلی با خریداری انتشارات بلک ول در فوریه ۲۰۰۷ به مبلغ ۱٫۱۲ میلیارد دلار، بزرگترین خرید آن تا آن زمان گسترش یافت. این تجارت ترکیبی، علمی، فنی، پزشکی و علمی (به نام وایلی-بلکول) نیز شناخته می‌شود، به صورت چاپی و آنلاین، ۱۴۰۰ مجله علمی پژوهشی و مجموعه گسترده‌ای از کتاب‌ها، آثار مرجع، پایگاه داده‌ها و کتابچه‌های راهنمای آزمایشگاه را منتشر می‌کند. در علوم زندگی و فیزیک، پزشکی و بهداشت وابسته، مهندسی، علوم انسانی و علوم اجتماعی. با ابتکار عمل تکمیل پرونده در سال ۲۰۰۷، ۸٫۲ میلیون صفحه از محتوای مجله به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفته‌است که مجموعه ای مربوط به سال ۱۷۹۹ است. وایلی-بلکول همچنین به نمایندگی از حدود ۷۰۰ انجمن تخصصی و علمی منتشر می‌کند. از جمله انجمن سرطان آمریکا (ACS)، که مجله برجسته ACS را برای آن منتشر می‌کند. جامعه افتخار بین‌المللی پرستاری سیگما تتا تاو؛ و انجمن مردم‌شناسی آمریکا. سایر مجلات منتشر شده عبارتند از: Angewandte Chemie, Advanced Materials , Hepatology , International Finance و پیوند کبد.
در ۱۷ فوریه ۲۰۱۲، ویلی اعلام کرد شرکت Inscape Holdings Inc، که ارزیابی‌های DISC و آموزش مهارت‌های تجاری بین فردی را ارائه می‌دهد، تصاحب کرده‌است.
نام‌های تجاری
مارک‌های توسعه حرفه ای وایلی شامل For Dummies, Jossey-Bass, Pfeiffer, Wrox Press, J.K. Lasser, Sybex , Fisher Investments Press و Bloomberg Press است. تجارت STMS همچنین با نام Wiley-Blackwell شناخته می‌شود، که پس از تملک انتشارات Blackwell در فوریه ۲۰۰۷ شکل گرفت. مارک‌های تجاری شامل کتابخانه Cochrane و بیش از ۱۵۰۰ مجله است.
محصولات با دسترسی آزاد
در سال ۲۰۱۶، وایلی همکاری با ناشر دسترسی آزاد هنداوی را برای کمک به تبدیل ۹ مجله وایلی به دسترسی کاملاً باز آغاز کرد. در سال ۲۰۱۸ اعلامیه دیگری اعلام شد که نشان می‌دهد همکاری وایلی-هنداوی چهار مجله دسترسی جدید کاملاً رایگان را راه اندازی می‌کند.
میدان مریون
میدان مریون (Merrion Square) یک میدان معروف با معماری جرجی در شهر دوبلین در ایرلند است. این میدان دارای بخش پارک نیز می‌باشد.
کیوتاکا ایشیمارو
کیوتاکا ایشیمارو (Kiyotaka Ishimaru؛ زادهٔ October 30, 1973) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
کمال قادری
کمال قادری (Kamel Kadri؛ زادهٔ November 19, 1963) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کی‌اوی
کی‌اوی یک منطقه مسکونی در چیودا-کو، توکیو است. هتل نیو اوتانی توکیو و دانشگاه جوسای در این منطقه قرار دارد.
سرحانیه سفلی
سرحانیه سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان حومه‌غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۹۱ نفر (۲۵۱خانوار) بوده‌است.
کجکی
کجکی: داستان واقعی (Kajaki: The True Story) منتشر شده در آمریکای شمالی تحت نام کیلو تو براوو (Kilo Two Bravo) فیلمی در ژانر درام و جنگی به کارگردانی پاول کیتیس و نویسندگی تام ویلیامز است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. فیلم‌نامه بر اساس داستان واقعی مارک رایت و گروهی از سربازان انگلیسی است که در نزدیکی سد کجکی در افغانستان مستقر بودند.
اندی، نیومکزیکو
اندی (به انگلیسی: Endee) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیومکزیکو واقع شده‌است. اندی ۱٬۱۶۴٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیکینی
بیکینی لباس شنای دوتکهٔ زنانه‌ای است که قطعهٔ بالاتنه‌اش مثل سینه‌بند پستان‌ها را می‌پوشاند و قطعهٔ پایین‌تنه‌اش از پشت نشیمنگاه و از جلو شرمگاه را مستتر می‌کند، ولی ناف و دیگر قسمت‌های بدن برهنه می‌مانند. اندازهٔ بالاتنه و پایین‌تنهٔ بیکینی در گونه‌های مختلف آن متفاوت است: برخی گونه‌های بیکینی پستان‌ها، ناحیه تناسلی، و نشیمنگاه را کاملاً می‌پوشانند؛ گونه‌های دیگر طرح‌های اجمالی‌تری دارند و ممکن است تنها هاله پستان و ناحیهٔ تناسلی را فقط تا تپه ونوس بپوشانند.
DNAJA1
عضو ۱ زیرخانواده A همولوگ DnaJ پروتئینی است که در انسان توسط ژن DNAJA1 کدگذاری می‌شود.
بیکینی
در مهٔ ۱۹۴۶، طراح مد فرانسوی ژاک هایْم لباس شنای دوتکه‌ای را طراحی کرد و نام آن را «اتم» گذاشت. اتم مانند دیگر لباس‌های شنای معاصر خود ناف را می‌پوشاند. طرح هایْم نتوانست توجه چندانی را به خود جلب کند. در ژوئیهٔ همان سال، طراح لباس فرانسوی لویی رآر از طرح لباس شنای دوتکهٔ خود پرده‌برداری کرد که از اتم کوچکتر بود. رآر نام «بیکینی» را برای طرح خود از نام آب‌سنگ حلقوی بیکینی در اقیانوس آرام برگرفت که ایالات متحده آمریکا در آن‌جا به سلسله‌ای از آزمایش‌های هسته‌ای دست زده بود. بیکینی، از آنجا که ناف و بخش عمدهٔ نشیمنگاه را برهنه می‌گذاشت، شرم‌آور قلمداد می‌شد و رآر نتوانست مانکنی را برای نمایش طرح بدن‌نمایش راضی کند، و ازین رو رقصندهٔ برهنهٔ کازینو د پاریس را برای عرضهٔ طرحش در نمایشگاه لباس‌های شنا استخدام کرد.
DNAJA1
فعل و انفعالات
مشخص شده‌است که DNAJA1 با PTTG1 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
بیکینی
پذیرش عام بیکینی به‌سبب طرح لخت و جنجالی‌اش فرایندی آهسته بود. برخی کشورها نیز پوشیدن بیکینی را در سواحل و دیگر اماکن عمومی ممنوع کردند. محبوبیت و مقبولیت این لباس شنا پس از آن گسترش یافت که ستارگان سینمایی چون بریژیت باردو، راکل ولچ، و اورزولا اندرس آن را در فیلم‌های سینمایی پوشیدند و با آن در عکس‌های گلامور ظاهر شدند.
تا میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰، طرح مینیمالیستی بیکینی در اغلب کشورهای غربی هم به عنوان لباس شنا و هم به عنوان لباس زیر جا افتاده بود. در اواخر قرن بیستم هم استفاده از آن به عنوان لباس ورزشی در ورزش‌هایی چون والیبال ساحلی و بدن‌سازی رواج یافت و و از قِبَل آن هم صنایعی جانبی چون موزدایی بیکینی و برنزه‌سازی بیکینی سر برآورده‌اند. در بازار گونه‌های مختلفی از بیکینی وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از مونوکینی، میکروکینی، تانکینی، تریکینی و اسکرتینی. عبارت بیکینی مردانه نیز گاه برای اشاره به مایوهای اسلیپ استفاده می‌شود و گونه‌های متنوعی از لباس‌های زیر مردانه و زنانه با عنوان لباس زیر بیکینی به بازار عرضه شده‌اند.
ریشه‌شناسی واژه‌ها
طرح مایوهای دوتکه در اروپای دوران قدیم نیز بوده‌است، ولی طرح امروزی آن در ۵ ژوئیه ۱۹۴۶ در شهر پاریس به نمایش عمومی درآمد. طراح این مایوهای دوتکه مهندس مکانیکی اهل فرانسه به نام لویی رآر بود که نام طرح خود را از نام آب‌سنگ حلقوی بیکینی در اقیانوس آرام برگرفت. بیکینی نامی است که استعمارگران آلمانی بر این آب‌سنگ حلقوی گذارده بودند و خود نویسه‌گردانی نام آن در زبان مارشالی است. چهار روز پیش از رونمایی از این مایوهای دوتکه، آمریکا، برای اولین بار در زمان صلح، به آزمایشی هسته‌ای دست زد. این آزمایش، که در آب‌سنگ حلقوی بیکینی انجام گرفت، به عملیات تقاطع موسوم است. رآر امیدوار بود شیوهٔ تحریک‌آمیز طراحی مایوهایش، همچون ترکیدن بمب هسته‌ای در بیکینی، «بازخورد فرهنگی و تجاری انفجاری» ایجاد کند.