cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قبرستان باب‌الصغیر
مدفن سرهای کشته شدگان کربلا در باب‌الصغیر
پس از آنکه اهل حسین و یارانش را در کربلا کشتند، عمر بن سعد دستور داد تا سرهای آنها را ببرند. پس از آن، سرها را بین قبایل قسمت نمود تا آنان بدین وسیله به ابن زیاد تقرب جویند؛ لذا قبیله کنده سیزده سر، به ریاست قیس بن اشعث کندی، قبیله هوازن دوازده سر، به ریاست شمر بن ذی الجوشن، تمیم هفت سر، بنی اسد شانزده سر بر نیزه کرده، و در مجموع با ۷۱ سر بریده وارد کوفه شدند. هنگام طلوع آفتاب سرهای کشته شدگان و کاروان اسرا از باب‌الساعات وارد مسجد اموی شد. آنگاه به دستور یزید، تمامی سرها به مدت سه روز بر دروازه‌های شهر و مسجد اموی آویزان گردید. زین العابدین پس از چندی موافقت یزید را گرفت تا سرها را به بدنها ملحق سازد و لذا سر حسین و سایر کشته شدگان را به کربلا برده و به اجسادشان ملحق کرد. در عین حال چند سر را در باب‌الصغیر به خاک سپردند. این سرها عبارت‌اند از:
محسن الامین در سال ۱۳۳۱ قمری کتیبه‌ای بر بالای در ورودی این مقام با این عبارت دیده بود هذا راس عباس و علی بن الحسین و حبیب بن مظاهر. بعدها که ضریحی بر روی این محل گذاشته شد نام شانزده تن ذکر گردید. با توجه به اینکه منابع تاریخی شیعه اذعان دارند بیشتر سرهای کربلا به بدنهای آنان ملحق شد به نظر نمی‌رسد در این مکان بیش از سه سر بخاک سپرده شده باشد.
مقابر صحابه محمد در باب‌الصغیر
بلال پس از درگذشت محمد وقتی لشکر اسلام برای فتح شام در مدینه آماده عزیمت شد به گفته ابن اعثم نزد خلیفه آمد و گفت: «تو مرا آزاد کردی تا کنار تو باقی بمانم و در مسجد محمد اذان بگویم چنین کردم، ماندم و برای او اذان گفتم، اکنون محمد از دنیا رفته‌است و من دوست ندارم پس از او برای کسی اذان بگویم، از تو می‌خواهم که اجازه دهی همراه این لشکر به جهاد در راه خدا بروم که آن را از ماندن بهتر دوست می‌دارم.» ابوبکر گفت: «هر آنچه خواهی بکن ولی دوست داشتم نزد من در مدینه می‌ماندی و اذان می‌گفتی»، بلال نپذیرفت و همراه سعید بن عامر وارد لشکر شد. بلال به دمشق آمد و در آنجا و بقولی در داریا یکی از قریه‌های اطراف دمشق ساکن شده و سرانجام در سال ۲۰ قمری یا به روایتی ۱۷ قمری در خلافت عمر بن خطاب - در سن ۶۳ سالگی - درگذشت و در باب‌الصغیر بخاک سپرده شد.
در محل دفن بلال اختلاف است. ابن کثیر قبری که در باب‌الصغیر به او منسوب است را صحیح ندانسته و محل دفن وی را همان قریه داریا می‌داند. او می‌گوید قبری که در باب‌الصغیر است از او نیست بلکه قبر بلال پسر ابودردا قاضی دمشق است که فردی عابد و زاهد بوده‌است. در هر حال، قبری که اکنون به نام بلال در باب‌الصغیر معروف است کمی بالاتر از سکینه و ام کلثوم است؛ این قبر در کنار قبر منسوب به عبدالله بن جعفر طیار است و هر دو در یک بقعه قرار گرفته‌اند. عبدالله بن ام مکتوم یکی از صحابه محمد و از مسلمانان است. وی کاتب و حافظ قرآن بوده و اغلب به هنگام غزوات محمد جانشینی او در مدینه را بر عهده داشته‌است. در باب‌الصغیر قبری منسوب به عبدالله بن جعفر همسر زینب کبری وجود دارد که قطع به یقین صحت تاریخی ندارد؛ زیرا عبدالله در سال حجاف در مدینه وفات یافته و در قبرستان بقیع بخاک سپرده شده‌است. اوس بن اوس یکی دیگر از صحابه محمد است. مقبره وی اکنون در مقابل مدرسه صابونیه در سمت دیواره غربی مقبره باب‌الصغیر است. یکی دیگر از صحابه محمد که همراه اوس بن اوس و عمار بن یاسر و دیگران بر ایوان صفه در مسجدالنبی زندگی می‌کرد واثله بن الاسقع بود. او آخرین صحابه‌ای بود که در این شهر مرد. واثله پس از کشته شدن حسین به شدت خشمگین بوده و همواره به نقل آیه تطهیر می‌پرداخته‌است. آبان بن عثمان فرزند خلیفه سوم و از تابعین است. وی و سه تن دیگر از محدثان و مورخان مشهور مدرسه مدینه در سده اول هجری، پدران تاریخ‌نگاری اسلامی محسوب می‌شده و بیشتر محدثان و مورخان از نسل تابعین و غیره، به روایات آن استناد می‌کردند.
در منابع تاریخی نام وی در میان مدفونین در باب‌الصغیر دیده نشد ولی در سمت چپ مقابر سکینه و عبدالله و حدود دویست متر بالاتر از آنان یعنی پشت مقبره فضه، حجره کوچکی است که بر روی آن نام آبان بن عثمان دیده می‌شود؛ و داخل آن قبری بوده و بر بالای حجره نیز گنبدی سبز است که رنگ آن ریخته شده‌است.
منابع
نوشتار: اماکن سیاحتی و زیارتی دمشق، نوشته: اصغر قائدان.
فرانس فان لوی
فرانس فان لوی (Frans Van Looy؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود.
بعضی شب‌ها (ترانه)
این تک‌آهنگ در چارت‌های ، استرالیا، نیوزلند، در رتبه اول و در چارت‌های ایتالیا، ایرلند، سوئد، اتریش، بریتانیا، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
جفرسون، ویسکانسین
جفرسون، ویسکانسین  شهری در شهرستان جفرسون ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۸۷۸ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۷٬۹۷۳ نفر جمعیت داشته‌است.
گربه‌ای به نام لئوپولد
گربه‌ای به نام لئوپولد (Кот Леопольд) یک پویانمایی روسی است که در سال ۱۹۷۵ میلادی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تولید، و تا سال ۱۹۸۷ میلادی پخش آن ادامه داشت.
این کارتون دربارهٔ یک گربهٔ خوش‌اخلاق، دوراندیش و محتاط به نام لئوپولد است که همیشه پاپیون آبی‌رنگ دارد، حتی هنگام شنا در آب. در تمامی قسمت‌های این کارتون، لئوپولد مشغول سر و کله زدن با دو موش ناقلا و شیطان است. یکی از موش‌ها رنگ خاکستری و دیگری رنگ سفید است.
پادانگ پاریامن
پادانگ پاریامن (Padang Pariaman) شهری در استان سوماترای غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۶٫۹۴۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۷۱٫۷۲۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۲٫۶۷۹ نفر افزایش یافته‌است.
رئیس کابینه وزیران قرقیزستان
رئیس کابینه وزیران قرقیزستان  که پیش‌تر با عنوان نخست‌وزیر قرقیزستان شناخته می‌شد، ریاست کابینه وزیران جمهوری قرقیزی را بر عهده دارد.
تا سال ۲۰۱۰، رئیس‌جمهور در موقعیت بالاتری نسبت به نخست‌وزیر قرقیزستان قرار داشت اما پس از همه‌پرسی قانون اساسی ۲۰۱۰، دولت به یک سیستم پارلمانی منتقل شد و قدرت بیشتری را در پارلمان و کابینه به هزینه رئیس‌جمهور قرار داد. این مسئله در سال ۲۰۲۱ و پس از همه‌پرسی قانون اساسی قرقیزستان مورد بازنگری قرار گرفت.
قبادبیگ بارونوف از ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ به‌عنوان سرپرست نخست‌وزیری انتخاب شد و پس از استعفای محمدقلی ابوالقاضی‌اف به دلیل پرونده فساد سنگین کابینه جانشین وی شد.
در پی اعتراضات انتخاباتی، بارونوف استعفا داد و در ۶ اکتبر ۲۰۲۰ توسط صدر جباروف و دوباره توسط آرتم نوویکوف در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۰ تا ۳ فوریه ۲۰۲۱ جایگزین شد.
عقیل‌بیگ جباروف ار تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۲۱ رئیس کابینه وزیران قرقیزستان است.
کیموتریپسین
کیموتریپسین (Chymotrypsin)، آنزیمی است پروتئینی که از سلولهای لوزالمعده به صورت پروآنزیم ترشح می‌شود و به هضم پروتئینها کمک می‌کند.
اثرات گوارشی
این آنزیم یک اندوپپتیداز است لذا پروتئینها را از وسط به پلی پپتیدها تجزیه می‌کند. کیموتریپسین به دو فرم A و B وجود دارد. کیموتریپسین به ویژه پیوندهای تیروزین، تریپتوفان و فنیل آلانین را می‌شکند. این آنزیم از پانکراس به ویژه بر اثر تحریک کوله سیستوکینین ترشح و در دئودنوم فعال می‌شود.
کیموتریپسینوژن
چون کیموتریپسین در فرم فعال می‌تواند سلولهای لوزالمعده را نیز تخریب کند لذا در داخل این سلولها به شکل غیرفعال کیموتریپسینوژن نگهداری می‌شود. پس از ترشح در دئودنوم توسط تریپسین (که قبلاً توسط انتروکیناز فعال شده است) تجزیه و فرم فعال آن کیموتریپسین است.
سیرین پرل ایرلاینز
سیرین پرل ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۰۸ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی سیرین پرل ایرلاینز در دمشق، سوریه واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی دمشق قرار دارد و به ۴ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
باشگاه فوتبال یوونتوس
باشگاه فوتبال یوونتوس (انگلیسی: Juventus Football Club / لاتین: iuventūs به معنی جوانان / ) که با نام‌های یوونتوس یا یووه نیز شناخته می‌شود، نام یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در شهر تورین، در کشور ایتالیا قرار دارد. یوونتوس سومین باشگاه قدیمی فوتبال ایتالیا بعد از جنوا و اودینزه محسوب می‌شود. این باشگاه به جز فصل ۰۷–۲۰۰۶ که بخاطر مسائل کالچو پولی به سری بی تبعید شد، همواره در تاریخ خود در سری آ که بالاترین سطح فوتبال ایتالیا به‌شمار می‌رود، حضور داشته‌است.
این باشگاه در سال ۱۸۹۷ توسط چند دانشجوی تورینی و با نام باشگاه ورزشی یوونتوس بنیان‌گذاری شد. یوونتوس از سال ۱۹۲۳ توسط خانواده آنیلی اداره می‌شود و یکی از پرافتخارترین باشگاه‌های فوتبال در ایتالیا و جهان است.
باشگاه یوونتوس در ایتالیا موفق شده ۳۶ مرتبه سری آ را بالای سر ببرد، ۱۴ بار فاتح جام حذفی ایتالیا و ۸ بار فاتح سوپر جام ایتالیا شود. باشگاه یوونتوس در رقابت‌های اروپایی تاکنون ۹ مرتبه فینالیست لیگ قهرمانان اروپا شده‌است که تنها توانسته‌است ۲ مرتبه در فینال به پیروز برسد، اولین قهرمانی آن‌ها مربوط است به فصل ۱۹۸۴–۸۵ که با مربیگری جووانی تراپاتونی توانستند با نتیجه ۱ بر ۰ از سد لیورپول بگذرند و دومی آن نیز فصل ۱۹۹۵–۹۶ است که تحت هدایت مارچلو لیپی توانستند در فینال لیگ قهرمانان اروپا در ضربات پنالتی آژاکس آمستردام را شکست دهند، یوونتوس با کسب ۱۱ جام اروپایی-بین‌المللی و در مجموع با کسب ۶۹ جام معتبر جزء پرافتخارترین باشگاه‌های جهان محسوب می‌شود. باشگاه یوونتوس اولین باشگاه تاریخ فوتبال اروپا است که توانسته هر سه جام معتبر اروپایی را فتح کند، یوونتوس به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان دومین تیم برتر قرن ۲۰ اروپا شناخته شده‌است. این باشگاه همچنین به عنوان هفتمین باشگاه برتر جهان در سال ۲۰۱۷ از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال معرفی شد.
یوونتوس از اعضای بنیان‌گذار گروه ۱۴ است که پس از فروپاشی توسط اتحادیه باشگاه‌های فوتبال اروپا جایگزین شد. یوونتوس همواره خود را باشگاهی ایتالیایی و نماینده فوتبال ایتالیا معرفی کرده‌است و در تمام تاریخ خود بیشترین بازیکنان ایتالیایی را در ترکیب خود داشته‌است، تعداد بازیکنان یوونتوس در تیم‌های ملی ایتالیا، در جام جهانی گواه این موضوع است: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ (۹ بازیکن)، جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ (۲ بازیکن)، جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ (۶ بازیکن)، جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ (۵ بازیکن).
باشگاه یوونتوس در سال ۲۰۱۱ از ورزشگاه جدید و اختصاصی خود به نام ورزشگاه یوونتوس رونمایی کرد، این ورزشگاه در حال حاضر یکی از مجهزترین ورزشگاه‌های جهان با ظرفیت ۴۱٬۵۰۷ نفر است. ورزشگاه یوونتوس طبق قراردادی که با بیمه آلیانتس آلمان امضا شده از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۲۳ به نام «آلیانتس استادیوم» شناخته می‌شود.
در لیست شرکت دیلویت از ثروتمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، یوونتوس دهمین باشگاه فوتبال در کسب درآمد با درآمد تخمینی ۴۵۹٬۷ میلیون یورو است، که از این حیث در صدر باشگاه‌های فوتبال ایتالیا قرار دارد. یوونتوس همچنین در لیست مجله فوربز از ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان در سال ۲۰۱۹، رتبه دهم را به‌دست آورد، با ارزش تخمینی ۱٬۵۱۲ میلیون دلار.
تأسیس باشگاه (۱۸۹۷/۱۸۹۸)
تأسیس باشگاه یوونتوس در اولین روز ماه نوامبر بر روی نیمکتی در خیابان ره اومبرتو توسط گروهی جوان که در دبیرستان ماسیمو لسیوم تحصیل می‌کردند که رؤیای تأسیس یک تیم فوتبال داشتند آغاز شد و به این ترتیب یوونتوس در تاریخ ۱ نوامبر ۱۸۹۷ در تورین متولد شد. باشگاهی که در آینده بخش مهمی از تاریخ فوتبال را رقم می‌زند. اولین دیدار این تیم تازه تأسیس با حضور جوانان و دوستداران در تئاتر ساختمان دارما برگزار شد. انریکو کنفاری در نخستین سخنان خود از خواسته‌های بزرگ باشگاه صحبت می‌کند، وی تأکید دارد با شروع فصل پاییز خواسته و آرزویی که از مدت‌ها پیش داشته‌اند به وقوع پیوست.
سرانجام برادران کنفاری در دفتر کوچک خود در خیابان ده اومبرتو ۴۲ تشکیل جلسه می‌دهند، جلسه‌ای که با حضور مسئولان ابتدایی و بازیکنان و جوانان عاشق فوتبال برگزار می‌شود و آخرین اندیشه این جوانان که رؤیای داشتن مقر و محلی برای باشگاه‌است مطرح می‌شود، برادران کنفاری می‌دانند که برای داشتن یک تیم بزرگ می‌بایست محلی مناسب تهیه نمایند، این دو جوان خیلی زود ساختمانی با چهار اتاق و یک حیاط پیدا می‌کنند که می‌توانست محلی مناسب برای یک تیم جوان و تازه تأسیس باشد.
با تشکیل یک تیم جوان و مشخص شدن محل استقرار تیم، وظیفه‌ای دیگری نیز بر شانه‌های تأسیس کنندگان سنگینی می‌کرد، این باشگاه می‌بایست نامی برای خود داشته باشد، بار دیگر براداران کنفاری جلسه‌ای تشکیل دادند و با توجه به جوانی باشگاه و جوانانی که با عشق فراوان در این تیم بازی می‌کردند، گروه تصمیم گرفت نام باشگاه ورزشی یوونتوس را انتخاب نماید و به این ترتیب و با تأیید گروه، باشگاه ورزشی یوونتوس نام‌گذاری شد. گفتنی است که کلمه یوونتوس ریشه‌ای لاتین دارد و به معنای جوان یا جوانان است. اوگنیو کنفاری نخستین مدیر یوونتوس خیلی زود پست ریاست را رها کرد و برادراش انریکو از سال ۱۸۹۸ به ریاست باشگاه رسید.
ورود خانواده آنیلی (۱۹۰۶/۱۹۲۶)
یوونتوس نزدیک به دو دهه زیر سایه تیم‌های میلانی قرار داشت و نتوانست قهرمانی نخست خود را تکرار کند. طی این سال‌ها مدیران و بازیکنان به این نتیجه رسیدن که برای نگهداری وقایع باشگاه، مجله‌ای نیاز است، بنابراین در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ مجله هورا یوونتوس که امروزه ماهنامه معروف این باشگاه به حساب می‌آید متولد شد. کارادو کورادینی که در فصل ۱۹۲۰–۱۹۱۹ رئیس باشگاه بود سرود یوونتوس را تصنیف کرده‌است. روال ناکامی‌ها ادامه داشت تا سال ۱۹۲۳ که خانواده مطرح آنیلی وارد عرصه حیات باشگاه شدند. در ۲۴ ژوئیه سال ۱۹۲۳ ریاست باشگاه را ادواردو آنیلی (پدر جووانی و اومبرتو آنیلی) به عهده گرفت. او پسر مالک و بنیان‌گذار کمپانی فیات بود. همراه با مدیریت قدرتمند این مرد بزرگ افتخارات و پیروزی‌های بانوی پیر نیز آغاز شد. بیانکونری‌ها با او در سال ۱۹۲۶ دومین اسکودتوی خود را نیز فتح کردند تا ادواردو نخستین قهرمانی مدیریت خود را تجربه کند. این قهرمانی با مربیگری جینو کارولی به دست آمد و بازیکنانی نظیر جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا ،کارلو بیجاتو، فرنک هیرزر ،لویجی آلماندی، جوزف ویولا و جوزپه توریانی در این تیم قهرمان حضور داشتند.
چفته علیا
چفته علیا، روستایی از توابع بخش ازگله شهرستان ثلاث باباجانی در استان کرمانشاه ایران است.
باشگاه فوتبال یوونتوس
دوران مربیگری کارلو کارکانو (۱۹۳۰/۱۹۳۵)
طی سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۳۰ یوونتوس دوباره به عنوان یکی از قدرت‌های فوتبال ایتالیا خود را معرفی می‌کند. ادواردو آنیلی که تا سال ۱۹۳۵ مدیریت باشگاه یوونتوس را به عهده داشت در کنار جووانی ماتزونیس نایب رئیس باشگاه توانست در دهه ۳۰ یوونتوس را تبدیل به قدرت بلامنازع ایتالیا نماید. یوونتوس طی سال‌های ۳۱ الی ۳۵ توانستند پنج اسکودتوی دیگر را برای باشگاه به ارمغان بیاورند و با کسب پنج عنوان قهرمانی متوالی رکورد جاودانه‌ای را به نام خود به ثبت برسانند (رکوردی که در ده دوم قرن ۲۱ توسط خود یوونتوس شکسته می‌شود). بازیکنان بزرگ آن زمان یوونتوس نمایشی را ارائه کردند که هرگز فراموش شدنی نیست، فلیچ بورل مهاجم بیانکونری‌ها در فصل ۱۹۳۲ باورنکردنی ظاهر شد وی در ۲۸ بازی ۲۹ گل به ثمر رساند و رکوردی فوق‌العاده به نام خود ثبت کرد. در این دوران آنیلی در کنار همکارانش تصمیم گرفت ورزشگاهی اختصاصی برای یووه تهیه نماید و سرانجام در فوریه ۱۹۳۴ یووه در ورزشگاه جدیدش به نام کوموناله (المپیک فعلی) به میدان رفت، ورزشگاهی که بعدها خاطرات بسیار دیدنی و زیبایی از اسطوره‌هایی مانند بونیپرتی، روبرتو بتجا و میشل پلاتینی در خود زنده نگاه داشته‌است. در مسابقات جام جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ بازیکنان یوونتوس اسکلت اصلی تیم ملی ایتالیا را تشکیل می‌دادند، اتفاقی که در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز تکرار شد. در زمان مربیگری کارلو کارکانو یوونتوس هفت بازیکن ملی پوش به نام‌های جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا، لویس مونتی، جیووانی فرراری، لویجی برتولینی، فلیچ بورل و رایموندو اورسی را در تیم ملی ایتالیا داشت که توانستند قهرمان جام جهانی ۱۹۳۴ شوند، در ژوئیه ۱۹۳۴ ادواردو آنیلی مدیر موفق یوونتوس در سانحه هوایی مشهور جنوا درگذشت، بعد از آن اتفاق سیاه و تلخ، یووه به مدت ۱۲ سال که یک آنیلی دیگر در رأس مدیریت باشگاه آمد به حاشیه رفت.
چفته علیا
جمعیت
این روستا در دهستان سرقلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
حلمسی
<mapframe latitude="37.669928" longitude="47.517028" zoom="7" width="200" height="100" align="left" />حلمسی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بروان شرقی بخش ترکمان‌چای شهرستان میانه واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال یوونتوس
جنگ جهانی دوم (۱۹۳۵/۱۹۵۵)
تکرار افتخارات دهه سی به مدت یک دهه متوقف شد البته طی این سال‌ها قهرمانی در دو جام حذفی ایتالیا به افتخارات باشگاه اضافه شد. نخستین قهرمانی یووه در جام حذفی کشورش به تاریخ ۱۹۳۸ با مربیگری ویرجینیو روستا بازمی‌گردد. در فصل ۳۹–۳۸ یوونتوس با ایستادن در رده هشتم جدول دوران افول خود را می‌گذراند. طی سال‌های ۳۵ الی ۴۷ مدیرانی نظیر امیلیو ده لا فورست و پیرو دُزیو در راس کار قرار گرفتند و نتوانستند شکوه یووه را نمایان سازند و سرانجام پس از نتایج نه چندان موفق و درخشان؛ پیرو دُزیو جای خود را به جیانی آنیلی داد، او به باشگاه خود در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۷ بازگشته بود تا پیروزی‌های گذشته و خاطرات زیبای دوران رهبری پسرش را تکرار کند. با آمدن جیانی اسکودتوهای هشتم و نهم در فصل‌های ۵۲–۵۱، ۵۰–۴۹ از راه رسید. اما عمر ریاست وی کوتاه بود و خیلی زود استعفا داد. با این حال یووه با بازیکنانی نظیر بونیپرتی، کارلو پارولا و جان هانسن همچنان به افتخارات خود می‌افزود. جیانی آنیلی ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴ پست ریاست را رها می‌کند و از باشگاه جدا می‌شود.
دوران مدیریت اومبرتو آنیلی (۱۹۵۵/۱۹۷۱)
با جدایی جیانی آنیلی، به مدت یک سال باشگاه تحت نظارت سه نفر هدایت شد و یک سال بعد در نوامبر ۱۹۵۶، اومبرتو آنیلی برادر جیانی آنیلی راهی باشگاه شد تا قدرت و نفوذ خانواده آنیلی همراه با قدرت باشگاه یوونتوس ادامه داشته باشد. اومبرتو تا سال ۱۹۶۲ سمت مدیریت یوونتوس را در اختیار داشت که در این سال به دلیل ادامه تحصیل و اخذ مدرک پروفسوری از سمت مدیریت یووه کناره‌گیری کرد. این تیم در این سال‌ها دو ستاره بزرگ حیات خود را به نام‌های اومار سیووری و جان چارلز خریداری کرد و توانست اسکودتوی دهم را نیز فتح نماید. لیوبیسا بروشتش دهمین قهرمانی بانوی پیر را در فصل ۵۸–۵۷ به دست آورد تا با کسب این عنوان، اولین ستاره یووه نیز از راه برسد. با این قهرمانی بانوی پیر اجازه یافت اولین ستاره طلایی را بر روی پیراهن خود حک کند و به بالای آرم باشگاه نیز اضافه شود. یوونتوس توانست با هدایت مربیانی مانند رناتو چزارینی، کارلو پارولا، پائولو آمارال و هریبرتو هررا در دهه شصت سه عنوان قهرمانی را کسب کند. دهه ۶۰ با کسب سه قهرمانی در سری آ و سه قهرمانی در جام حذفی ایتالیا به نوعی تکرار درخشش دهه ۳۰ بود. طی این سال‌ها ستارگانی برجسته همچون؛ جان هانسن، کارلو پارولا، کارل پرایست، بونیپرتی، جان چارلز و اومار سیووری با پیراهن سیاه و سفید یووه در میدان‌ها فوتبال حاضر شدند و در دنیای فوتبال شهرتی کسب کردند. اومار سیووری با درخشش بی‌نظیر و گلزنی‌های ارزشمند خود تبدیل به مهره‌ای خوش‌نام در دنیای فوتبال شد و در سال ۱۹۶۱ توانست توپ طلای اروپا را از ان خود کند. با پایان فصل ۱۹۶۹ هریبرتو هررا نیمکت یوونتوس را ترک می‌کند و لوئیس کارنیگلیا جانشین وی در پست مربیگری یووه می‌شود. گفتنی است که طی سال‌های ۱۹۶۲ الی ۱۹۷۱ مدیریت باشگاه به ویتوره کاتلا واگذار شده بود.
انتشار مسئله کالچو پولی (۲۰۰۴/۲۰۰۶)
با رفتن مارچلو لیپی، در تابستان ۲۰۰۴ فابیو کاپلو وارد یوونتوس شد. فابیو کاپلو مربی اسبق آ.اس. رم که پیش از این نزد هواداران یووه یک دشمن محسوب می‌شد به عنوان سرمربی یوونتوس انتخاب شد. هم‌زمان با حضور وی، بازیکنانی نظیر زلاتان ابراهیموویچ، فابیو کاناوارو و امرسون نیز یوونتوسی شدند. کاپلو با وجود موفقیت و کسب دو اسکودتویی که بعدها از یووه بازپس گرفته شد، نتوانست خود را به عنوان مربی محبوب در نزد هواداران معرفی کند. در این سال‌ها یوونتوس جز قدرت‌های فوتبال ایتالیا و اروپا محسوب می‌شد که ستارگان ارزشمند زیادی در خود می‌دید، با پایان فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ که به قهرمانی یوونتوس انجامید خبرهایی در خصوص تبانی مسولین یوونتوس با داوران شنیده شد؛ این مسائل همراه با رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۶ مطرح می‌شد و در حالی که ستارگان بیانکونری در کنار اینتر میلان برای قهرمانی در این جام مبارزه می‌کردند اتفاق تلخ دیگری برای یکی از مهره‌های اسبق یووه رخ داد، جانلوکا پسوتو از ساختمان باشگاه سقوط کرد تا حواشی اطراف یووه بیشتر از قبل شود. با این حال با تدابیر مسولین فوتبال ایتالیا موضوع کالچو پولی و محکومیت‌های باشگاه‌ها تا پایان رقابت‌های جام جهانی اعلام نشد تا تمام بازیکنان حاضر در اردوی ایتالیا با تمرکز کامل و بدون مشغله ذهنی، در رقابت‌ها حاضر شوند. این تدبیر مسولین نتیجه بخش بود و ایتالیا با مربیگری مارچلو لیپی قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ المان شد. پس از بازگشت ملی پوشان، مسئله معروف به کالچو پولی رسماً اعلام شد و تبانی مسولین باشگاه یوونتوس با کمیته داوران و برخی داوران از یک سو و انتشار مکالمات تلفنی لوچیانو موجی با برخی از مسولین و داوران در دادگاه‌های ورزشی ایتالیا مطرح شد و ۲ قهرمانی آخر یوونتوس در سری آ از بانوی پیر گرفته شد و به سری بی تبعید شد.
وفاداری به بانوی پیر (۲۰۰۶/۲۰۰۷)
حکم صادره در کنار ترک ستارگان و تغییر مدیریت باشگاه که همراه با ورود جووانی کوبولی جیلی به عنوان جانشین فرانتزُ گرانده استونس مدیری که سه سال ریاست یووه را به عهده داشت. لوچیانو موجی از سمت خود برکنار شد، جیرائودو نیز از مسولیت‌هایی که در باشگاه داشت کنارگذاشته شد و بازیکنانی از جمله فابیو کاناوارو، جیانلوکا زامبروتا، پاتریک ویرا، امرسون، زلاتان ابراهیموویچ و لیلیان تورام یوونتوس را ترک کردند؛ و در شرایطی دشوار جان الکان نوه جیانی آنیلی مدیریت باشگاه را بر عهده گرفت، یوونتوس بازیکنانی نظیر الساندرو دل پیرو، جانلوئیجی بوفون، مائورو کامرونزی در تیم ملی کشورش داشت که با این تیم قهرمان جهان شده بودند و بازیکنان بزرگی از جمله دیوید ترزگه و پاول ندود که نگاه داشتن این بازیکنان در شرایط کنونی کار آسانی نبود. دیدیه دشان بازیکن سالیان نه چندان دور یوونتوس که با این تیم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۵–۱۹۹۶ را تجربه کرده بود در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۶ مربی یوونتوس شد. یوونتوس در رقابت نزدیک با ناپولی و جنوا و با توجه به کسر ۹ امتیاز بر سکوی نخست رقابت‌ها ایستاد و عنوان قهرمانی مسابقات سری بی را در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ از آن خود کرد و الساندرو دل پیرو با به ثمر رساندن ۲۰ گل آقای گل رقابت‌ها شد تا ثابت نمایند که این تیم مطرح و قدرتمند بدون حمایت داوران و در شرایط سخت و متفاوت از سایر رقبا نیز برترین تیم ایتالیا است. قهرمانی یووه در هفته‌های پایانی لیگ با کسب ۸۵ امتیاز تثبیت شد (امتیاز یوونتوس در این فصل به ۹۴ رسید که با کسر ۹ امتیاز به عدد ۸۵ تغییر کرد) در دو هفته به پایان مسابقات دیدیه دشان مربی بیانکونری‌ها که نقش مؤثر و بسیار زیادی در کسب این قهرمانی داشت در چهلمین بازی فصل حاضر به شرکت در کنفرانس خبری نشد و از سمت خود کناره‌گیری کرد تا کمک مربی وی، کورادینی تیم را دو دیدار انتهایی هدایت نماید، دیدارهای که با شکست یووه به پایان رسید. گفتنی است که اختلاف دشان با مدیر ورزشی یوونتوس السیو سکو یکی از دلایل جدایی دیدیه دشان اعلام شد و در عین حال دیدیه دشان تأکید کرد که در خود توان هدایت یووه را در رقابت‌های سری آ نمی‌دید.
فاجعه ورزشگاه هِیسِل
فاجعه ورزشگاه هیسل فاجعه‌ای است که پیش از آغاز فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۵ که میان تیم‌های یوونتوس و لیورپول در ورزشگاه هیسل بروکسل برگزار می‌شد ۳۹ هوادار یوونتوس کشته شدند.
لیورپول در دوره قبل جام باشگاه‌های اروپا توانسته بود با غلبه بر آ.اس. رم قهرمان اروپا شود، در سوی دیگر یوونتوس قهرمان جام در جام اروپا در سال ۱۹۸۴ بود که بیشتر بازیکنان آن را بازیکنانی تشکیل می‌دادند که در سال ۱۹۸۲ به همراه تیم ملی فوتبال ایتالیا قهرمان جام جهانی در اسپانیا شده بودند و نیز در یوونتوس آن زمان، میشل پلاتینی (دارنده توپ طلا در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵) بازی می‌کرد.
پیشتر در ژانویهٔ آن سال یوونتوس و لیورپول در سوپر جام اروپا به مصاف هم رفته بودند که یوونتوس در تورین توانست بازی را با نتیجه ۲–۰ ببرد و بازی برگشت که قرار بود در آنفیلد برگزار شود به‌دلیل اینکه لیورپول در جدول زمان‌بندی برنامه‌های خود زمان مناسبی را برای انجام این بازی پیدا نکرده بود، به تعویق افتاد و پس از فاجعه ورزشگاه هیسل دیگر برگزار نگردید.
یک ساعت پیش از آغاز مسابقه، در فینال لیگ قهرمانان اروپا سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل، تماشاگران لیورپول با شکستن فنس‌هایی که میان آنان و طرفداران یوونتوسی‌ها برای جدایی و جلوگیری از کشمکش و درگیری قرار داده شده‌بود به طرفداران یوونتوس حمله‌ور شده و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند، یوونتوسی‌ها که انتظار این حرکت را از لیورپول نداشتند ناچار با آن‌ها درگیر شده و به ناگاه عقب‌نشینی کردند؛ فشار یوونتوسی‌ها به دیوارهای پیرامون ورزشگاه، منجر به ویرانی آن گشت و باعث شد که روی سر آن‌ها ویران گردد. در پی این حادثه ۳۹ نفر که اکثراً از طرفداران یوونتوس بودند، کشته شدند. این فاجعه را سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات یوفا نام‌گذاری کردند. با این وجود بازی فینال برگزار شد و یوونتوسی‌ها با تک گل میشل پلاتینی قهرمان شدند. پس از این مسابقهٔ لیورپول ۶ سال و دیگر باشگاه‌های انگلیسی از حضور در رقابت‌های اروپایی به مدت ۵ سال محروم شدند.
یوونتوس و لیورپول پس از فاجعهٔ هیسل به مدت ۲۰ سال با هم بازی نکردند تا اینکه در سال ۲۰۰۵ که در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا دوباره با هم رو در رو شدند. در بازی رفت که در آنفیلد برگزار می‌شد قبل از شروع مسابقه هواداران لیورپول با اجرای طرح موزائیک، واژهٔ "amicizia" که در زبان ایتالیایی به معنی دوستی است؛ خطاب به هواداران یوونتوس که در سمت روبرو نشسته‌بودند به نحوی از آنان عذرخواهی کردند. هواداران یوونتوس برای اینکه نشان دهند لیورپول را بخشیده‌اند به شادی پرداختند.
ورزشگاه‌ها
از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۲ یوونتوس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کورسو سواستوپولی انجام داد. بعد از آن به ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا نقل مکان کرد، که تا سال ۱۹۳۳ در آن ورزشگاه بازی‌های خود را برگزار نمود، و توانست در آن ۴ عنوان قهرمانی سری آ را به‌دست آورد. در پایان سال ۱۹۳۳، آن‌ها در استادیو موسولینی که برای مسابقات جام جهانی در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده بود، شروع به بازی کردند. پس از جنگ جهانی دوم، اسم استادیوم موسولینی به ورزشگاه المپیک تورین تغییر داده شد، به مدت ۵۷ سال (در مجموع ۸۹۰ بازی) ورزشگاه المپیک تورین خانه یوونتوس بود. در ابتدای سال ۱۹۹۰ میلادی و با توجه به اینکه کشور ایتالیا میزبان جام جهانی بود، ورزشگاه دل آلپی در شهر تورین افتتاح شد. از آن زمان باشگاه یوونتوس دیدارهای خود را در این ورزشگاه برگزار نمود. در اوت سال ۲۰۰۶ یوونتوس بعد از بازسازی ورزشگاه دل آلپی برای بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ دوباره به ورزشگاه المپیک تورین بازگشت.
در ابتدای دههٔ نخست قرن ۲۱، مدیران یوونتوس و در رأس آن‌ها روبرتو بتجا و لوچیانو موجی، ساخت ورزشگاه را در دستور کار خود قرار دادند. یوونتوس اولین تیم در ایتالیا است که ورزشگاه اختصاصی دارد. هیچ‌کدام از تیم‌های ایتالیایی در حال حاضر ورزشگاهی متعلق به خودشان ندارند. یکی از شعارهای ساخت ورزشگاه نیز بر همین مبنی انتخاب شد، اینکه مانند همیشه یوونتوس در ایتالیا «اولین» خواهد بود یا شعار دیگری که در هنگام ساخت در نظر گرفته شد «استادیومی که فوتبال را تغییر می‌دهد». ساخت ورزشگاه یوونتوس در ۱ مارس ۲۰۰۹ در همان محل ورزشگاه دل آلپی و به سبک ورزشگاه‌های انگلستان آغاز شد، طراحی این ورزشگاه را هرناندو سوارز انجام داده‌است. برخلاف دیگر ورزشگاه‌های ایتالیا، فاصلهٔ نزدیک‌ترین هواداران با میدان مسابقه ۷٫۵ متر است، این فاصله در دل آلپی سابق ۵۰ متر بود. سرانجام در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ با بازی یوونتوس مقابل نوتس کانتی که با تساوی ۱–۱ خاتمه یافت ورزشگاه یوونتوس افتتاح شد، اولین بازی رسمی در این ورزشگاه نیز مابین دو تیم یوونتوس و پارما، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد.
اماکن آموزشی
مرکز یوونتوس (Juventus Center) (به‌طور خلاصه به نام "وینووو") زمین تمرین باشگاه یوونتوس است، که در وینووو واقع در ۱۴ کیلومتری جنوب غربی شهر تورین واقع شده‌است. این زمین تمرین در مساحت ۱۴۰٬۰۰۰ متر مکعب، در اوت ۲۰۰۶ افتتاح شد. در این مرکز محیط‌های آموزشی و پزشکی بسیار پیشرفته وجود دارد. این محل شامل ۹ زمین فوتبال است، دو زمین آن دارای چمن مصنوعی است. یک سالن سرپوشیده همراه با وسایل تمرینی، محل برای فیزیوتراپی، یک استخر شنا و ساختمان‌های دیگر برای مربیان و سایر موارد. در ساختمان دوم وینووو، شبکه تلویزیونی و اسپانسرهای باشگاه مستقر هستند، اتاق جلسات، فعالیت‌های تجاری، اتاق کنفرانس مطبوعاتی نیز در این ساختمان قرار دارند. انتظار می‌رود یوونتوس سنتر در آینده به خانه آکادمی باشگاه و محل استقرار تیم بانوان یوونتوس تبدیل شود. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵، یوونتوس رسماً آغاز پروژه دهکده یوونتوس (J-Village) را اعلام کرد. این پروژه که در مجاورت ورزشگاه یوونتوس است، مراحل توسعه آن همچنان در منطقه کونتیناسا ادامه دارد. دهکده یوونتوس شامل شش بخش می‌باشد: JTC (مرکز آموزش تیم اول یوونتوس) - مرکز رسانه‌ها - بخش اداری - مدرسه بین‌المللی ISE (بخشی از J-College)- هتل - فروشگاه‌ها. در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۷، یوونتوس اعلام کرد که دفتر مدیریت باشگاه در دهکده یوونتوس افتتاح شده‌است. از فصل ۲۰۱۸–۱۹ تمام بخش‌های تمرینی تیم اصلی یوونتوس در همین دهکده مستقر است. هزینه تخمینی دهکده یوونتوس، ۱۰۰ میلیون یورو می‌باشد.
رسانه‌ها
یوونتوس تی‌وی (Juventus TV) یا به شکل سرواژه جی‌تی‌وی تلویزیون پولی باشگاه فوتبال یوونتوس است که به شکل اختصاصی موضوعات پیرامون این باشگاه ورزشی را پوشش می‌دهد. کانال یوونتوس در ۱ نوامبر ۲۰۰۶ هم‌زمان با جشن ۱۰۹ سالگی تأسیس باشگاه شروع به کار کرد. این شبکه در برنامه‌های خود تمامی مسابقات انجام شده توسط یوونتوس از جمله (سری آ، جام حذفی ایتالیا و لیگ قهرمانان اروپا) نشان می‌دهد. بخش پررنگی از برنامه‌های این شبکه را، مصاحبه با بازیکنان و مربیان و تحلیل عملکرد تیم و بررسی اخبار پیرامون باشگاه تشکیل می‌دهد.
جریمه سنگین
باشگاه یوونتوس به علت تخلف در ثبت سود سرمایه در خرید و فروش بازیکن به کسر ۱۵ امتیاز محکوم شد. بازرسان مالی سری آ تخلف مالی باشگاه یوونتوس به ارزش تقریبی ۹۰ میلیون یورو را اعلام کردند، طبق حکم دادگاه تجدید نظر فدراسیون فوتبال ایتالیا باشگاه یوونتوس به علت این تخلف به کسر ۱۵ امتیاز محکوم شد.
در اطلاعیه ای که فدراسیون فوتبال ایتالیا در این زمینه منتشر کرده آمده‌است: «دادگاه استیناف فدرال به ریاست ماریو لوئیجی تورسلو درخواست بازگشایی پرونده تخلف باشگاه یوونتوس در اعلام سودهای سرمایه که قبلاً در آن تبرئه شده بود را پذیرفته‌است. به این ترتیب یوونتوس با جریمه ۱۵ امتیازی مواجه شده و جریمه‌هایی نیز برای ۱۱ مدیر این باشگاه در نظر گرفته شده‌است.»
رقیبان
دربی دلا موله (Derby della Mole) یک شهرآورد محلی (در تورین، ایتالیا) بین دو باشگاه یوونتوس و تورینو است. این دربی با نام دربی تورین هم شناخته می‌شود. این بازی به واسطه وجود بنای تاریخی موله آنتونلیانا در شهر تورین به دربی دلا موله شهرت پیدا کرده‌است. این دربی اولین و قدیمی‌ترین شهرآورد فوتبال در ایتالیا است.
دربی ایتالیانو (Derby d'Italia) بازی فوتبالی است میان دو تیم مطرح فوتبال ایتالیا یعنی باشگاه فوتبال یوونتوس و اینتر میلان. دربی ایتالیانو، میان یوونتوس و اینتر میلان، بی‌نیاز از قرابت جغرافیایی، بزرگترین بازی فوتبال در ایتالیا به‌شمار می‌رود. ریشه دربی ایتالیا را به جیانی بررا، با نفوذترین روزنامه‌نگار قرن گذشته ایتالیا نسبت می‌دهند، زمانی که در اواخر دهه شصت و مشخصاً در فصل ۱۹۶۷–۶۸ کلید واژه دربی دی ایتالیا (ایتالیانو) را برای نخستین بار وارد ادبیات ورزشی کشور ایتالیا می‌کند.
ریشه‌های جدال یوونتوس و اینتر از ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ کلید خورد. دو تیم در جریان رقابت شانه به شانه برای قهرمانی در بازی فینال گونه فصل رو در روی هم قرار می‌گیرند، امّا شورش تماشاگران بازی را نیمه کاره می‌گذارد. مسئولان لیگ در ابتدا یوونتوس را مقصر می‌دانند و اینتر را با نتیجه ۲ بر صفر پیروز بازی قلمداد می‌کنند. امّا دو ماه بعد و زمانی که فصل به مقطع حساس خود می‌رسد، رأی قبلی به واسطه اعتراض باشگاه یوونتوس باطل و دستور به تکرار بازی می‌شود. آنجلو موراتی، پدر ماسیمو موراتی که در آن زمان مالک باشگاه اینتر بود، عنوان می‌کند که نفوذ خانواده آنیلی باعث این تغییر ناگهانی در رأی شده‌است و او در واکنش و اعتراض به این موضوع، به سرمربی تیمش می‌گوید که تیم آکادمی باشگاه را به مصاف یوونتوس بفرستد. ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۱، یووه با نتیجه ۹ بر ۱ تیم جوانان اینتر را می‌برد و ضمن رقم زدن پرگل‌ترین دربی تاریخ دو باشگاه، از عنوان قهرمانی اش دفاع می‌کند. سال‌ها بعد در آوریل ۱۹۹۸ جرقه دیگری زده می‌شود، اینتر بازی رفت را با تک گل یوری ژورکائف در خانه برده و در هفته سی و یکم، دو تیم برای بار دوم در برابر هم قرار می‌گیرند. گل دقیقه بیست و یکم آلساندرو دل‌پیرو نتیجه بازی و بعدها جام قهرمانی را برای یووه رقم می‌زند اما این بازی یک تاریخ نانوشته هم دارد. ضربه آشکار مارک یولیانو به سینه رونالدو در محوطه جریمه یووه از سوی داور دیده نمی‌شود، پنالتی واضحی که بعدها بارها دست مایه کمدین‌های خوش ذوق ایتالیایی قرار می‌گیرد. پیروزی‌های متوالی یووه در سال‌های ابتدایی قرن بیستم ادامه دارد، (دو پیروزی ۳–۱ و ۳–۰ در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳). و سرانجام آتش جنگ که در جریان رسوایی معروف فوتبال ایتالیا موسوم به کالچو پولی شعله‌ور می‌شود. یوونتوس دو قهرمانی سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ خود را از دست می‌دهد و به سری بی فوتبال ایتالیا تبعید می‌شود و اینتر با تصاحب یکی از این دو قهرمانی، برهه‌ای پر افتخار برای باشگاه رقم می‌زند.
تأثیر گذاری بر فوتبال ایتالیا
این باشگاه با ۲۲ بازیکن ایتالیایی قهرمان جام جهانی در ۴ دوره‌ای که ایتالیا قهرمان جام جهانی فوتبال شده تأثیر بسیار زیادی در تیم ملی ایتالیا داشته‌است. همچنین در تیم ایتالیا قهرمان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸، ۳ بازیکن و تیم ایتالیا قهرمان المپیک ۱۹۳۶، ۲ بازیکن از باشگاه یوونتوس حضور داشت.
سالی ان هوز
سالی اَن هَوز  – ) یک بازیگر و خواننندهٔ انگلستانی دارای تابعیت دوگانه انگلیسی-آمریکایی بود.
باشگاه فوتبال یوونتوس
پیراهن‌های باشگاه یوونتوس
در ابتدای تأسیس (۱۸۹۷) پیراهن‌های باشگاه صورتی روشن با کراوات مشکی بود پیراهن صورتی را پدر یکی از بازیکنان یوونتوس در همان سال‌ها برای یوونتوس ساخته بود اما شستشو مداوم لباس سبب کاهش رنگ می‌شد. در سال ۱۹۰۳ باشگاه به دنبال جایگزینی برای پیراهن صورتی بود، به همین دلیل باشگاه از یکی از اعضای خود در انگلستان به نام جان ساویچ خواست تا اگر می‌تواند پیراهن جدیدی را در رنگی که مقاومت بیشتری در برابر این عناصر داشته باشد را عرضه کند. او یک دوست داشت که در ناتینگهام زندگی می‌کرد و یکی از هواداران باشگاه فوتبال نوتس کانتی بود، جان ساویچ به این واسطه یک پیراهن باشگاه فوتبال نوتس کانتی را به تورین فرستاد و این‌گونه پیراهن راه راه سیاه و سفید تبدیل به پیراهن اصلی باشگاه یوونتوس شد. البته در اولین دیدار بانوی پیر با پیراهن جدید برابر جنوا شکست خورد و در ادامه چند شکست دیگر بداقبالی این رنگ را نشان داد با این حال مدیران تصمیم گرفتند خود را با رنگ پیراهن‌های جدید تطبیق دهند و سرانجام دو سال بعد یوونتوس با این پیراهن اولین اسکودتوی خود را در سال ۱۹۰۵ فتح کرد، این قهرمانی در زمان مدیریت الفردو دیک به دست آمد، مدیری که سال‌ها بعد به باشگاه رقیب تورینو پیوست.
در فوتبال ایتالیا هر تیمی این امتیاز را دارد تا با به‌دست آوردن ۱۰ قهرمانی در رقابت‌های سری آ یک ستاره طلایی بر روی پیراهن خود حک کند. یوونتوس به‌طور غیررسمی عنوان ۳۰م سری آ خود را در سال‌های ۲۰۱۱–۱۲ به دست آورد، اما به دلیل مسائل کالچو پولی و تبانی در فوتبال ایتالیا دو قهرمانی یوونتوس در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ از یوونتوس پس گرفته شد، یوونتوس در فصل ۲۰۱۳–۱۴ توانست به ۳۰ قهرمانی در سری آ برسد اما آندرا آنیلی (مدیر وقت یوونتوس) درخواست کرد که ستاره سوم تا زمانی که تیمی دیگر از سری آ به ستاره دوم دست پیدا نکرده از حک کردن ستاره سوم بر روی پیراهن باشگاه خودداری کنند. اما بالاخره در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵ مدیران یوونتوس موافقت کردن که ستاره سوم بر روی پیراهن باشگاه که آدیداس برای آن‌ها طراحی کرده بود، قرار بگیرد.
القاب باشگاه یوونتوس
یکی از لقب‌های باشگاه یوونتوس، بانوی پیر [la Vecchia Signora] است. «بانو» نخستین و اصلی‌ترین لقب یوونتوس است که ریشه در نام آن دارد و در زبان منطقهُ «پیمونته» بانو را به صورت [Madama] تلفظ می‌کنند. امروزه یوونتوس را با لقب «بانوی پیر» می‌شناسند نه بانو! یوونتوس در معنیِ لغوی به معنای جوانان است، اما تضاد آن با لقب بانوی پیر به دلیل کسب افتخارات پیاپی و بیشمار یوونتوس در طی قرن گذشته و ابتدای قرن کنونی است.
از دیگر القاب این تیم می‌توان به بیانکونری و گورخرها و دوست دختر ایتالیا اشاره کرد که بیانکونری به معنای سیاه و سفیدها و لقب گورخرها به خاطر رنگ پیراهن یوونتوس است. گاهی هم به هواداران و بازیکنان این تیم [I gobbi] یا پشت قوزدارها گفته می‌شود.
لوگو باشگاه یوونتوس
در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷، با حضور آندرا آنیلی رئیس باشگاه و اعضای آن از لوگوی جدید یوونتوس رونمایی شد. لوگوی جدید نمادی از زندگی به روش یوونتوس است.
مدیران
باشگاه فوتبال یوونتوس راساً زیادی داشته‌است که برخی از آن‌ها مالک باشگاه هم بوده‌اند و برخی نیز فقط ریاست افتخاری باشگاه را بر عهده داشته‌اند. از سال ۱۹۲۳ مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس بر عهده خانواده انیلی است. جیامپیرو بونیپرتی که ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ بازیکن یوونتوس بود دارای بیشترین میزان دوران مدیریتی (۱۹ سال) در تاریخ باشگاه یوونتوس نیز هست.
بازیکنان کنونی
بروزرسانی شده مربوط به فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲
تیم جوانان
تیم جوانان باشگاه یوونتوس (انگلیسی: Juventus F.C. Youth Sector / ایتالیایی: Settore Giovanile) بخشی از زیر مجموعه یوونتوس است. تمام گروه‌های سنی تیم جوانان یوونتوس در مجتمع یوونتوس سنتر که واقع در وینوو در ۱۴ کیلومتری تورین است تمرین می‌کنند.
بهترین دوران تیم جوانان یوونتوس در بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ بوده زمانی که مربیگری آن را وینچنزو چیارنزا بر عهده داشت، آن‌ها توانستند یک مرتبه قهرمانی لیگ جوانان ایتالیا، دو قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا، و یک قهرمانی در سوپر جام ایتالیا را به‌دست آورند. از بازیکنانی که در یوونتوس پرورش یافته‌اند و بعدها توانسته‌اند به تیم اصلی یوونتوس و تیم ملی فوتبال ایتالیا راه پیدا کنند، می‌توان به جانپیرو کامبی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴، جیامپیرو بونیپرتی، روبرتو بتگا، پائولو روسی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲، و در سال‌های اخیر کلودیو مارکیزیو و سباستین جووینکو اشاره کرد.
تیم زیر ۲۳ سال
تیم زیر ۲۳ سال یوونتوس (انگلیسی: Juventus F.C. Under-23)، که در محاوره به عنوان یوونتوس U23 یا یوونتوس B نیز شناخته می‌شود. یک تیم فوتبال ایتالیایی است که به عنوان تیم رزرو یوونتوس عمل می‌کند. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در استادیوم جوزپه موکاگاتا واقع در آلساندریا، در حدود۱۰۰ کیلومتری شهر تورین برگزار می‌کنند. یوونتوس زیر ۲۳ سال در سال ۲۰۱۸ تأسیس شده‌است که در سری سی، سومین رده از سیستم لیگ فوتبال ایتالیا، رقابت می‌کند.
تیم بانوان
باشگاه فوتبال زنان یوونتوس در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در شهر تورین تأسیس شد. این تیم اولین بازی تاریخ خود را در کوپا ایتالیا بانوان ۱۸–۲۰۱۷ در مقابل تورینو انجام داد و توانست با نتیجه ۱۳–۰ پیروز شود و تا به امروز این برد، بهترین برد این تیم است.
یابوونووو-ادامه
یابوونووو-ادامه (به لاتین: Jabłonowo-Adamy) یک روستا در لهستان است که در گمینا یانوویتس کوشچیلنه واقع شده‌است.
دالفسن
دالفسن (به هلندی: Dalfsen) یک شهرستان در هلند است که در افریسل واقع شده‌است. دالفسن ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دنیس چارگوش
دنیس چارگوش (؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۸۷) کشتی‌گیر آبخازیایی کشور روسیه است که در وزن ۷۴ ک‌گ برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۱۲ لندن و سه دوره قهرمان کشتی جهان در سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ شده‌است. چارگوش همچنین قهرمان اروپا در سه سال پیاپی است.
او در تیم ملی روسیه جایگزین بووایسار سایتیف شد و دو سال پیاپی قهرمانی جهان را از آن خود کرد ولی با ظهور جردن باروز آمریکایی در سال ۲۰۱۱ از دست یابی به مدال جهانی بازماند و در المپیک ۲۰۱۲ لندن نیز با قبول شکست برابر باروز به نشان برنز دست یافت. او در مسابقات جهانی کشتی آزاد در سال ۲۰۱۴ توانست جردن باروز را شکست دهد و به مدال طلا دست یابد. او اولین کشتی گیر غیر آمریکایی بود که توانست باروز را شکست دهد.
کوین ویلسون
کوین ویلسون  (زاده ۱۹ آوریل ۱۹۶۱ - بنبوری) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است. وی سابقه عضویت در باشگاه چلسی را دارد.
یدوما (شهرستان پینژسکی، استان آرخانگلسک)
یدوما (به لاتین: Yedoma) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده‌است.
ثابت فیزیکی
ثابت فیزیکی یک کمیت فیزیکی است که در تمام جهان ثابت است و در طول زمان تغییر نمی‌کند. این ثابت ممکن است با ثابت ریاضی دارای فرق باشد زیرا ثابت‌های ریاضی دارای همان ارزش عددی هستند اما مقیاس‌های فیزیکی در آنها بی‌معنی است.
در ثابت‌های فیزیکیِ نادقیق، یک عدد در پرانتز درج می‌شود همانند عدد 19 در ثابت فرضی. این عددِ درون پرانتز دقت ثابت را بیان می‌کند. به این شکل:. درصورتیکه درون پرانتز عدد 0 درج شده باشد، ثابت فیزیکی مقدار دقیقی دارد همانند
ثابت‌های فیزیکیِ دقیق
1) سرعت نور، علامت c، یکا \frac{m}{s}، مقدار:
2) ثابت پلانک، علامت h، یکا ، مقدار:
3) فرکانس حالت پایه اتم ، علامت ، یکا \frac{1}{s}، مقدار:
5) ثابت بولتزمن، علامت kو k_B، یکا ، مقدار:
6) عدد آووگادرو، علامت N_A، یکا ، مقدار:
7) اثرگذاری نوری، علامت K_{cd}، یکا ، مقدار: 683
جنیفر بینی تیلور
جنیفر بینی تیلور (Jennifer Bini Taylor؛ زادهٔ April 19, 1972) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
حسین منصور حلاج
ابوالمغیث عبدالله بن احمد بن ابی طاهر مشهور به حسین بن منصور حلاج (کنیه: ابوالمغیث) صوفی، شاعر و عارف ایرانی قرن سوم هجری بود؛ او در ۲۴۴ هجری به دنیا آمد. به خاطر عقایدش عده‌ای از علما ی اسلامی آموزه‌هایش را مصداق کفرگویی دانسته، او را به اتهام صوفی بودن تکفیر کردند و حکم به ارتدادش دادند. قاضی شرع بغداد به دستور ابوالفضل جعفر مقتدر، خلیفه عباسی حکم اعدامش را صادر کرد و در ذیقعده سال ۳۰۹ هـ.ق. به جرم «کُفرگویی و الحاد»، پس از شکنجه و تازیانه در ملاعام به دار آویخته شد. فرمان قتل حلاج در ۲۴ ذی‌القعده ۳۰۹ق صادر شد. او را ابتدا هزار تازیانه زدند، دست و پایش را بریدند و بدنش را به دار آویختند، سپس سرش را بریدند، جسدش را آتش زدند و خاکسترش را به دجله ریختند.
جملهٔ معروف «انا الحق» (من حقیقت هستم یا من خدا هستم) که در ادبیات فارسی بارها تکرار شده‌است، از حلاج است. برخی این مسئله را نشانه‌ای از ادعای خدایی کردن حلاج می‌دانند؛ حال آنکه عده‌ای دیگر بر این باورند خدا از طریق حلاج سخن گفته‌است.
شاعران فارسی‌زبانی همچون عطار نیشابوری، حافظ، سنایی، مولوی، ابوسعید ابوالخیر، فخرالدین عراقی، مغربی تبریزی، محمود شبستری، قاسم انوار، شاه نعمت‌الله ولی و اقبال لاهوری محمد علی بهمنی دربارهٔ او بیت‌هایی سروده‌اند.
شاه‌تخته ۴۹۱
قدر مطلق سیارک برابر ۸٫۵۰ است.
حسین منصور حلاج
حلاج از عارفان و صوفیان جهان اسلام که اختلافات فراوانی دربارهٔ مذهب، عقاید و اقدامات او وجود دارد. برخی او را سنی دانسته‌اند، اما بر اساس برخی منابع شیعه، و همچنین بنابر نقل خطیب بغدادی در کتاب تاریخ بغداد، حلاج منسوب به شیعیان بوده‌است. حلاج را از قرمطیان، معتقد به اتحاد و حلول، زندیق، اهل سحر و شعبده و همچنین کافر خوانده‌اند. همچنین او را مدعی امامت، نبوت، ربوبیت و الوهیت دانسته‌اند. مذهب او، گاه شیعه زیدی، گاه اسماعیلی و گاه شیعه اثناعشری دانسته شده و او در محکمه‌هایی خود را از اهل سنت و معتقد به اصول و فروع اسلام و مبانی قرآن معرفی کرده‌است.
نام‌ها
او بیشتر به نام پدرش، منصور حلاج، معروف است. برای وی کنیه‌های دیگری نیز چون «ابو عماره»، «ابو محمد» و «ابو مسعود» نیز آورده‌اند.
اهل فارس او را ابوعبدالله الزاهد، اهل خراسان ابوالمهر، اهل خوزستان حلاج الاسرار، در بغداد مصطلم، در بصره مخبر. اهل هند ابوالمغیث و اهل چین او را ابوالمعین می‌خواندند.
مسجد جامع راوه
مسجد جامع راوه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان دلیجان، بخش مرکزی، روستای راوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۹۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسین منصور حلاج
نام‌ها
برای شناخت و درک بیشتر حقایق حسین حلاج می‌توانید به تذکره اولیاء نوشته عطار نیشابوری مراجعه کنید.
برای لقب او، «حلاج»، سه توجیه آورده‌اند:
کودکی و نوجوانی
حسین بن منصور در سال ۲۴۴ هجری قمری در روستای تور از توابع شهرستان بیضا استان فارس در خانواده‌ای تازه مسلمان و سنی مذهب متولد شد، جد او در ابتدا زرتشتی بود که مسلمان شد. پدر حلاج همراه با حسین خردسال به واسطه تنگ‌دستی از تور بیضاء به شوشتر که مرکز نساجی و بافندگی بود، رفت و مدتی در آن جا بود. سپس از آنجا به شهر واسط که کنار دجله و بین بصره و کوفه بود، مسافرت کرد. او در دارالحفاظ شهر واسط به کسب علوم مقدماتی پرداخت و در ۱۲ سالگی حافظ کل قرآن شد. سپس برای درک مفاهیم قرآن نزد سهل بن عبدالله شوشتری رفت و راه و رسم تصوف را از او آموخت و خرقه پوشید. حلاج در دوران کودکی و نوجوانی در شوشتر و واسط نشو و نما یافت.
سفر به مکه
۲۶ ساله بود که برای زیارت کعبه راهی مکه شد و یک سال مجاور بیت‌الحرام ماند. غذایش در هر روز سه لقمه نان و اندکی آب بود و جز برای قضای حاجت از آن خارج نمی‌شد. پس از مجاورت کعبه به بغداد بازگشت و دوباره به حلقه یاران جنید بغدادی پیوست اما به جهت دعوی «اناالحق» از جانب آن‌ها طرد شد و رابطه خود را با صوفیه برید. بعد از سفر سوم خود به حج، پدر زنش ابویعقوب و استادش عمروبن عثمان نیز از او بیزاری جستند. جنید نیز پس از ایجاد اختلاف و شنیدن سخنان حلاج به او گفت: تو در اسلام رخنه‌ای و شکافی افکنده‌ای که سر جدا شده از پیکرت می‌تواند آن را مسدود کند.
سفر به ماوراءالنهر و چین
پس از ایجاد اختلاف بین حلاج و استادانش او به سفرهایی به هند، خراسان، ماوراءالنهر، ترکستان، چین و… پرداخت و طرفداران و پیروانی را نیز با خود همراه کرد. طوری‌که مردم هندوستان او را «ابوالمُغیث» مردم چین و ترکستان «ابوالمعین»، مردم خراسان و فارس «ابوعبدالله زاهد» و مردم خوزستان او را «شیخ حلاج اسرار» خطاب می‌کردند. وی در این سفرها موفق به نگاشتن آثاری هم شد. حلاج در این سیاحت‌ها، ضمن فراخواندن بت‌پرستان به اسلام، عقاید خود را نیز انتشار داد. وی در میان ترکان ایغوری و مردمان دیگر، ضد ثنویت (زندقه) نیز تبلیغ کرد.
بازگشت به بغداد
او پس از سفرهای طولانی و دیدار با مانویان و بودائیان به بغداد بازگشت و نقطه تمرکز فعالیت‌های خود را در آنجا قرار داد. او در میان مردم می‌گشت و با انجام اموری خارق‌العاده آن‌ها را به عقاید خویش دعوت می‌کرد و به آنان اینطور می‌گفت که مهدی موعود از طالقان ظهور خواهد کرد و ظهور وی نزدیک است. به همین جهت بزرگانی چون شیخ توسی، ابن اثیر و ابن ندیم او را در زمره مدعیان بابیت قرار داده‌اند.
تبلیغ افکار
پس از انزوا و دوری حلاج از اهل تصوف وی سعی کرد در میان امامیه برای خود طرفدارانی پیدا کند و با وجودی که حلاج اهل تسنن بود، با ارسال نامه‌هایی به بزرگان امامیه چون ابوسهل نوبختی و ابوالحسن بابویه خود را نائب امام زمان معرفی می‌کرد. حلاج پس از ادعای بابیت تصمیم گرفت ابوسهل اسماعیل بن علی نوبختی (متکلم امامی) را به مسلک خویش آورد که در نتیجه هزاران شیعه امامی که تابع او بودند را به عقاید حلولی خویش معتقد سازد. به ویژه آنکه جماعتی از درباریان خلیفه، به حلاّج حسن نظر نشان داده و جانب او را گرفته بودند؛ ولی ابوالحسن بابویه که پیری مجرّب بود، نمی‌توانست ببیند او با مقالاتی تازه، خود را معارض حسین بن روح نوبختی وکیل امام غایب معرفی می‌کند. ابوسهل نوبختی در پاسخ به حلاج گفت: «وکیل امام زمان باید معجزه (گواهی بر مدعا) داشته باشد. اگر راست می‌گویی، موهای مرا سیاه کن. اگر چنین کاری انجام دهی، همه ادعاهایت را می‌پذیرم». حسین بن حلاج که می‌دید ناتوان است، با تمسخر مردم روبه‌رو شد و به قم شتافت و به مغازه علی بن بابویه (پدر شیخ صدوق) رفت و خود را نماینده امام زمان خواند. مردم قم نیز بر وی شوریدند و او را با خشونت از شهر بیرون افکندند. ابن حلاج، پس از آن‌که جمعی از خراسانیان ادعایش را پذیرفتند، دوباره به عراق رفت.
فرار و پنهان شدن
گسترش بدبینی‌ها و شکست هواداران حلاج، بغداد را برای او ناامن کرد؛ از این‌رو، وی به تستر گریخت و در آنجا، که مرکز هواخواهان حنبلی‌اش بود، پنهان شد. در همین فاصله برخی از یاران حلاج، به سبب پافشاری بر عقاید او، دستگیر شدند و به عقاید کفرآمیز خود دربارهٔ ربوبیت حلاج اعتراف کردند.
دستگیری
حلاج دو سال متواری و مخفی بود تا آنکه ابوالحسن علی‌بن احمد راسبی که از قدیمی‌ترین دشمنان حلاج بود، اتفاقاً مخفیگاه او را کشف کرد. حلاج با لباس مبدل، در حالی‌که سعی در انکار هویت خود داشت، دستگیر شد و هویتش با خیانت یکی از پیروان او، به نام حماد دَبّاس، فاش گردید. دبّاس قبلاً در بغداد دستگیرشده و زیر شکنجه قول داده بود برای کشف مخفیگاه حلاج همکاری کند. راسبی پیامی برای دربار فرستاد مبنی بر اینکه حلاج مدعی ربوبیت و قائل به حلول است؛ بنابراین، در ربیع‌الآخر ۳۰۱، حلاج را در راه رفتن به بغداد، وارونه بر مرکب سوار کردند و لوحه‌ای به گردنش آویختند که بر آن نوشته شده بود: «این از داعیان قرمطی است».
حبس
دوران حبس حلاج در سال‌های ۳۰۱–۳۰۸ هجری با دست به دست شدن مکرر منصب وزارت مصادف بود. حلاج این فرصت را غنیمت شمرد و به نشر افکار خود در میان زندانیان پرداخت. گزارش‌های بسیاری از بروز کرامات و خوارق عادات او در زندان خبر می‌دهد و همین عامل برشمار مریدان حلاج از میان زندانیان افزود. او طی این مدت نوشته‌هایی را نیز تحریر کرد و به تببین نظرات و عقاید خود پرداخت. این‌گونه به نظر می‌رسد که یکی از انگیزه‌ها برای تشکیل دادگاه دوم همین نوشته‌ها بوده‌است.
اتهام کفرگویی
از او به جز شعار «انا الحق»، روایت‌های دیگری نیز موجود است. در تذکره الاولیاء عطار نیشابوری آمده‌است که عمرو بن عثمان، حسین منصور حلاج را دید که چیزی می‌نوشت گفت: «چه می‌نویسی» گفت که «چیزی می‌نویسم که با قرآن مقابله کنم» عمرو بن عثمان او را دعا بد کرد و از پیش خود مهجور کرد پیران گفتند هرچه بر حسین آمد از آن بلاها به سبب دعاء او بود. همچنین منصور حلاج نامه‌ای به دوست خود، شاکر بن احمد فرستاد و در آن نوشته بود «اَهدِم الکعبه» یعنی کعبه را ویران کن!
آثار
روزبهان بقلی فسایی می‌گوید شنیدم که هزار تصنیف کرد و همه را اهل حسد بسوختند.
حلاج در آثار ادب فارسی
در ادبیات فارسی اصطلاح «حلاج‌وار» آرایه‌ای ادبی است و به معنای «فردی که بی‌پروا از عواقب عقیده‌اش، آنچه بدان باور داشت کرد، تا آن‌جا که سر در پای بی‌باکی باخت».
بیشتر شاعران پس از او از یک بیت تا یک فصل از دیوان خود را به او اختصاص داده‌اند. فصلی از کتاب تذکرة الاولیاء عطار به او اختصاص دارد.عطار نیشابوری
حافظ دربارهٔ او می‌گوید:
مولوی دربارهٔ او می‌گوید:
محمد اقبال لاهوری دربارهٔ بردار کشیدن حسین منصور حلاج سروده‌است:
همچنین سنایی، مولوی، فخرالدین عراقی، مغربی تبریزی، محمود شبستری، قاسم انوار، شاه نعمت‌الله ولی و سید روح‌الله خمینی دربارهٔ او بیت‌هایی سروده‌اند.
سورمعلی
سورمعلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان معجزات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
مارمولک بی گوش اورناتا
مارمولک بی گوش اورناتا نام یک گونه از تیره مارمولک‌های اژدها است.این گونه بوم زاد بورنئو می باشد. از این گونه اطلاعات زیادی در دسترس نیست.
دربندزرد سفلی
دربندزرد سفلی، روستایی از توابع بخش ازگله شهرستان ثلاث باباجانی در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سرقلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
فهرست مسئله‌های حل‌نشده در زبان‌شناسی
این مقاله درباره‌یِ برخی مسئله‌هایِ حل‌نشده‌یِ کنونی زبان‌شناسی بحث می‌کند.
پانویس
<references group="پانویس"/>
تیم سال پی‌اف‌ای (دهه ۲۰۱۰)
تیم سال اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای (Professional Footballers' Association Team of the Year) یا تیم سال پی‌اف‌ای (PFA Team of the Year) یا به اختصار تیم سال جایزه‌ای است که هر سال به ۴۴ بازیکن که در چهار لیگ لیگ برتر فوتبال انگلستان، چمپیونشیپ، لیگ یک فوتبال انگلستان و لیگ دو فوتبال انگلستان بازی می‌کنند و از نظر این اتحادیه شایستگی حضور در این تیم را دارند، اهدا می‌شود. پیتر شیلتون با ۱۰ حضور در تیم منتخب سال در دوران دسته یک رکورددار است. هم‌چنین استیون جرارد با ۸ حضور در دوران لیگ برتر از این حیث رکورددار حضور در تیم سال می‌باشد.
یلونایف
یِلونایف مرکز و بزرگ‌ترین شهر استان نواحی شمال غرب کانادا است. این شهر در سال ۲۰۱۱ جمعیتی برابر با ۱۹،۲۳۴ نفر داشت و مساحت آن ۱۰۵٫۲ کیلومتر مربع است. ۶۸ درصد از مردم شهر، سفیدپوست و بقیه از دیگر نژادها هستند.
یلونایف در کنار رودخانه یلونایف و در ساحل شمالی دریاچه گریت اسلیو واقع شده و موقعیتی بسیار دورافتاده دارد به‌طوری‌که نزدیکترین شهر بزرگ به آن، یعنی ادمونتون در فاصله ۱۵۰۰ کیلومتری قرار گرفته و سفر به آن با خودروی سواری ۲۴ ساعت طول می‌کشد.
شهر یلونایف و پیرامون آن منطقه‌ای سرشار از زیبایی‌های طبیعی است و در نزدیکی آن معادن طلا و الماس قرار دارند.
یلونایف به‌ویژه برای «جشنواره زمستانی پادشاه برف» و جشنواره موسیقی «Folk on the Rocks» شهرت دارد. جشنواره موسیقی یادشده در سال ۲۰۱۰ سالگرد سی‌سالگی خود را جشن گرفت. ژاپنی‌ها از گردشگرانی هستند که به تعداد زیاد برای دیدن شفق قطبی به یلونایف می‌آیند. این شهر فرودگاه مخصوص خود را دارد که فرودگاه یلونایف نامیده می‌شود.
این شهر دارای آب و هوای زیرشمالگانی است و با تغییرات شدید دما روبه‌رو می‌باشد به طوری که دمای هوای آن از ۴۰ درجه زیر صفر در زمستان تا ۲۵ درجه سانتیگراد در تابستان تغییر می‌کند.
دستجرد (میانه)
دستجرد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بروان شرقی بخش ترکمان‌چای شهرستان میانه واقع شده‌است.