cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
قطعنامه ۱۳۰۳ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۰۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت قبرس است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۵۵ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
آب‌دره (کوهرنگ)
آب‌دره، روستایی در بخش بازفت شهرستان کوهرنگ از توابع استان چهارمحال و بختیاری است.
مرادآباد (اردل)
مرادآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
منطقه هپینگ
منطقه هپینگ (به چینی: 和平区، به پین‌یین: Dōngchéng Qū) یک منطقهٔ شهرداری تابع شهر تیانجین، در جمهوری خلق چین است. منطقه هپینگ ۹٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
منطقهٔ هپینگ یکی از مناطق تاریخی و مرکزی شهر تیانجین می باشد.
خواهرخوانده
شهر چیچیهار خواهرخواندهٔ منطقه هپینگ هست.
داستان پلیس ۳: ابر پلیس
داستان پلیس ۳: اَبَـر پلیس (警察故事３超級警察) فیلمی در ژانر اکشن، رزمی، و کمدی به کارگردانی استنلی تانگ است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جکی چان، میشل یئو، مگی چونگ، و یوئن وا اشاره کرد. این فیلم در آمریکای شمالی با نام ابر پلیس عرضه شد.
ننگیالی طرزی
ننگیالی طرزی (ننګیالی طرزی؛ زادهٔ December 27, 1949) دیپلمات اهل افغانستان است.
۸۳۳ (قمری)
۸۳۳ (قمری)، هشتصد و سی و سومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با نهم اکتبر سال ۱۴۲۹ میلادی است.
شهرستان ابوالعباس
شهرستان ابوالعباسیکی از شهرستان های استان خوزستان و در جنوب غربی ایران است که در شمال غربی شهرستان باغملک و در جنوب غربی شهرستان ایذه میباشد.
نام باستانی این شهر [باراواس] بوده که بطلمیوس جغرافیدان یونانی در کتابش بدین نام آورده. باراواس در مسیر جاده شاهی بوده که پارسه و شوش را به یکدیگر متصل میکرده و در زمان هخامنشیان از اهمیت بسزایی برخوردار بوده است. و آثاری چند از آن هنوز پابرجاست. داریوش بزرگ و خشایارشا جهت فتح مصر و یونان از سواره نظامان باراواس بهره می برده اند. در دوره ایلامیان بعد از شوش مهمترین شهر آنها بوده که آثار دوران ایلامی هنوز در مجاورت شهر باستانی باراواس مشاهده می شود. در دوران پیش از ایلام سایر مناطق اطراف باراواس از جمله ایذه ، باغملک ، رامهرمز و مسجد سلیمان تحت سلطه و خراجگذار باراوس بوده اند.
دین
مردم این شهرستان مسلمان و شیعه دوازده امامی میباشند.
رده‌:شهرستان ابوالعباس
دایانا-ماریا ریوا
دایانا-ماریا ریوا (Diana-Maria Riva؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
الیستون، ویرجینیا
الیستون (به انگلیسی: Elliston) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتگومری، ویرجینیا واقع شده‌است. الیستون ۹۰۲ نفر جمعیت دارد و ۳۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قطعنامه ۱۳۰۴ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۰۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۰۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت مربوط به جمهوری دمکراتیک کنگو است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۵۹ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
الدنیز رسول‌اف
اِلدِنیز غیب‌الله اوغلو رسول‌اُف بازیگر سینما و صدا پیشهٔ اهل کشور جمهوری آذربایجان است. از فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است می‌توان به فیلم بابک اشاره نمود.
اکس‌علی، ادیامان
اکس‌علی، ادیامان (به لاتین: Akçalı, Adıyaman) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان واقع شده‌است.
۸۳۴ (قمری)
۸۳۴ (قمری)، هشتصد و سی و چهارمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و هشتم سپتامبر سال ۱۴۳۰ میلادی است.
راچینس
راچینس (به ایتالیایی: Racines) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات
راچینس ۲۰۳٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد.
آل ارتق
شماری از آن‌ها بر ایالاتی از ایران حکومت کردند از قبیل:
امرای ماردین
امرای ماردین
امرای هارپوت
امرای هارپوت:
استیون میلر
استیون میلر ممکن است به موارد زیر اشاره کند:
ولیکا خوباینیتسا
ولیکا خوباینیتسا (Velika Hubajnica) یک زیستگاه انسانی در اسلوونی است که در Lower Carniola واقع شده‌است.
خصوصیات
ولیکا هوبجنیکا ۱٫۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴۸۷٫۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلات (عسلویه)
کلات روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران.
این روستا در دهستان اخند قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۳۳ نفر بوده است.
همجنس‌گرادوست
همجنس‌گرا–دوست یا دوستدار همجنس‌گرایان اصطلاحی است که در مورد جای‌ها، افراد، سیاست‌ها و کسب و کارهایی به کار می‌رود که حقوق همجنس‌گرایان را به رسمیت می‌شناسند و با آنان نیز مانند دگرجنس‌گرایان رفتار احترام‌آمیز بدون پیش‌داوری دارند.
شهرهای همجنس‌گرا–دوست
شهرهای سان فرانسیسکو، سیدنی، ریو د ژانیرو، آمستردام، برلین و نیویورک در میان همجنس‌گرا–دوست‌ترین شهرهای جهان قرار دارند. وب‌گاه ادوکیت نیز فهرست‌هایی از شهرهای همجنس‌گرا–دوست آمریکا منتشر می‌کند که از میان آن‌ها شهرهای آستین، سن دیگو و سیاتل، واشینگتن را می‌توان نام برد.
اسرائیل تنها کشور در خاورمیانه است که تاکنون قوانینی را در حمایت از همجنس‌گرایان تصویب کرده‌است. این کشور جذب‌کننده همجنس‌گرایانی از لبنان و فلسطین است. شهر تل‌آویو همجنس‌گرا–دوست‌ترین شهر اسرائیل است. دهلی نو و شانگهای از دیگر شهرهای همجنس‌گرا–دوست آسیا هستند. دهلی نو در سال ۲۰۰۸ نخستین رژه همجنس‌گرایانش را برگزار کرد.
در قاره آفریقا، شهر کیپ‌تاون از شهرهای همجنس‌گرا–دوست به‌شمار می‌آید. آفریقای جنوبی تنها کشور در آفریقا است که ازدواج همجنس‌گرایان را به رسمیت می‌شناسد.
راه‌اندازی (رایانه)
راه‌اندازی کردن یا بوت کردن ، بارگذاری سیستم‌عامل در حافظه کامپیوتر است که معمولاً از درایو دیسک سخت و گاه‌گاهی از روی دیسک نرم انجام می‌شود.
راه‌اندازی معمولاً روال خودکاری است که با روشن نمودن یا بازنشانی رایانه شروع می‌گردد. مجموعه‌ای از دستورها که در حافظه فقط خواندنی قرار دارند، شروع به اجرا می‌کند. دستورها مجموعه‌ای از خودآزمایی هنگام روشن شدن (POST) را به منظور حصول اطمینان از صحت عملکرد ابزارهایی مانند دیسکهای سخت انجام می‌دهند، سپس محل سیستم‌عامل را تعیین و آن را بارگذاری می‌کنند. در نهایت کنترل نیز را به سیستم‌عامل می‌دهند.
بارگذار بوت
بارگذار بوت یا بارگذار راه‌انداز یک برنامه کامپیوتری است که باعث بارگذاری سیستم عامل یا دیگر برنامه‌های نرم‌افزاری به محض روشن شدن سیستم می‌شود.
دیسک راه‌اندازی
هر دیسکی که توان بارگذاری و راه‌اندازی اولیه سیستم‌عامل را دارد، اغلب به یک دیسک نرم گفته می‌شود؛ که دارای یک علامت در اولین سکتور آن (بوت سکتور) یعنی وجود عددی خاص در آخرین ۲ بایت این سکتور است
راه‌اندازی سرد
روشن کردن رایانه و بار کردن سیستم‌عامل به درون آن روند راه‌اندازی شده کامپیوتر، هنگام روشن کردن آن را گویند. در این روند معمولاً چند تست سخت‌افزار رایانه و سپس بارگذاری سیستم‌عامل از روی دیسک به حافظه صورت می‌گیرد.
راه‌اندازی گرم
راه اندازی مجدد سیستم به نحوی که نیازی به خاموش و روشن کردن آن نیست. این روند معمولاً به مفهوم بارگذاری، یا بارگذاری مجدد سیستم عامل می‌باشد. در کامپیوترهای IBM و سازگار با آن کاربر می‌تواند با استفاده از ترکیب کلیدهای CTRL-ALT-DEL عملیات راه‌اندازی گرم را انجام دهد.
بوت چندگانه
اگر کاربر چند سیستم عامل را با هم نصب کرده باشد در اینصورت هنگام شروع ویندوز در منوی بوت، دو سیستم عامل یا بیشتر را خواهد دید که به این حالت بوت چندگانه می‌گویند.
قطعنامه ۱۳۰۵ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۰۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۰۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت بوسنی و هرزگوین است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۶۲ام با ۱۴ رای موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
آ۲آ
آ۲آ شرکت ابزار ایتالیایی است، که از ادغام دو شرکت ایتالیایی مستقل، آای‌ام میلان و آاس‌ام برشا در سال ۲۰۰۷ راه‌اندازی شده است.
این شرکت، اولین اپراتور ایتالیایی در بخش خصوصی است، که اقدام به تولید بیش از ۱٫۵ تراوات ساعت انرژی الکتریکی، از زباله‌های شهری نموده است.
۸۳۵ (قمری)
۸۳۵ (قمری)، هشتصد و سی و پنجمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با هجدهم سپتامبر سال ۱۴۳۱ میلادی است.
پیرمرغان
پیرمرغان نام یک تیره از راسته غازسانان است.
چم بلا
چم بلا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مالتبی، واشینگتن
مالتبی (به انگلیسی: Maltby) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسنوهومیش، واشینگتن واقع شده‌است. مالتبی ۴۳٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۸۳۰ نفر جمعیت دارد و ۱۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
منطقه هدونگ
منطقهٔ هدونگ یکی از مناطق تاریخی و مرکزی شهر تیانجین می باشد. نام این منطقه، به معنی «شرق رودخانه» می باشد، اشاره به موقعیت این منطقه در شرق رود های.
الراما، پنسیلوانیا
الراما (به انگلیسی: Elrama) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، پنسیلوانیا واقع شده‌است. الراما ۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
نریس
نریس (Neris) رودی است که به رود نمان می‌ریزد. این رود از کشورهای بلاروس و لیتوانی می‌گذرد و طول آن ۵۱۰ km است.
قطعنامه ۱۳۰۶ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۰۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۵ جولای ۲۰۰۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت سیرالئون است. این قطعنامه در نشست ۴۱۶۸ام با ۱۴ رای موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد.
جاده ئی۲۱ اروپا
جاده ئی۲۱ اروپا یکی از جاده‌های اصلی قاره اروپا است.
NOD2
پروتئین شمارهٔ ۲ الیگومریزاسیون حاوی دومین و متصل‌شونده به نوکلئوتید (Nucleotide-binding oligomerization domain-containing protein 2) که با نام‌های دیگری همچون «پروتئین شمارهٔ ۱۵ حاوی دومینِ جذب کاسپاز» (CARD15) و «پروتئین شمارهٔ ۱ بیماری التهابی روده» (IBD1) هم شناخته می‌شود، پروتئینی است که در انسان توسط ژن «NOD2» (واقع بر روی کروموزوم ۱۶) کُد می‌شود.
جاده ئی۲۱ اروپا
این جاده که از شهر متز (فرانسه) شروع شده، در شهر ژنو (سوئیس) به پایان میرسد و ۴۵۸ کیلومتر مسافت دارد.
NOD2
این پروتئین نقش مهمی در دستگاه ایمنی ایفا می‌کند و کارش، شناسایی ملکول‌های باکتری (پپتیدوگلیکان) و تحریک واکنش ایمنی است.
سیبرت، کلرادو
سیبرت شهری در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۱ نفر بوده‌است.
بازی بیزی
بازی بیزی بازی‌ای است که حداقل یکی از بازیکنان بازی در مورد برخی از ویژگی‌های بازی که بر روی تصمیم‌گیری وی مؤثّر است اطّلاعات کاملی ندارد. یکی از فروض ضمنی مفهوم تعادل نش این است که هر بازیکن ترجیحات سایر بازیکنان را به درستی می‌داند در حالی که در بسیاری از مواقع بازیکنان اطّلاعات کاملی در مورد خصوصیات بازیکنان دیگر ندارند. برای مثال در مذاکرات بین‌المللی طرفین ارزشی که طرف مقابل برای موضوعات مورد مذاکره قائل است نمی‌دانند، شرکت‌ها در بازار اطّلاعات کاملی از وضعیت رقبای اقتصادی خود ندارند، در جنگ‌ها کشورها از توان نظامی دشمنان خود به‌طور کامل آگاهی ندارند.
نوع بازیکن
نوع یک بازیکن، تمام اطّلاعات خصوصی بازیکن را که بر روی تصمیم‌گیری وی تأثیر می‌گذارد را در بر می‌گیرد. این اطّلاعات می‌تواند علاوه بر تابع منفعت آن بازیکن، شامل اعتقاد او در مورد تابع منفعت سایر بازیکنان، اعتقاد او در مورد اعتقاد سایرین در مورد تابع منفعت او (و به همین ترتیب) باشد. هارسانی فرض کرد که نوع هر بازیکن از یک تابع توزیع مشترک پیروی می‌کند که نوع هر بازیکن را مشخص می‌کند. به زبان ریاضی، نوع بازیکن i، \theta_i است که اگر I بازیکن در بازی وجود داشته باشند احتمال این که بازیکن ۱ تا I به ترتیب نوع \theta_1 تا \theta_I را داشته باشند با نشان می‌دهیم که نوع بازیکن i از فضای \Theta_i انتخاب می‌شود.
استراتژی بازیکن در بازی بیزی
استراتژی بازیکن در بازی بیزی به این صورت است که به‌صورت پیشینی یعنی قبل از آن‌که طبیعت نوع بازیکن را مشخّص کند تصمیم می‌گیرد که به ازای هر نوع ممکن، چه عملی(action) انجام دهد. انتخاب استراتژی به ازای هر نوع می‌تواند از فضای استراتژی‌های خالص یا مخلوط انتخاب شود. به زبان ریاضی استراتژی فرد i به صورت مشخّص می‌شود.
بیان یک بازی بیزی
یک بازی بیزی به این صورت بیان می‌شود که فضای تمام نوع‌های بازیکنان \Theta_i و تابع توزیع احتمال مشترک بر روی آن مشخّص می‌شود. فضای تمام استراتژی‌های ممکن برای بازیکنان نیز مشخص می‌شود. در انتها به ازای هر نوع بازیکنان و هر استراتژی انتخاب شده توسّط آنان تابع منفت هر بازیکن مشخّص می‌شود. تمامی اطّلاعات موارد گفته شده برای بازیکنان دانسته شده‌است، علاوه بر این هر بازیکن از نوع خود نیز اطّلاع دارد.
تعادل بیزی
در تعادل بیزی، استراتژی‌ای توسّط هر بازیکن انتخاب می‌شود که اگر سایرین استراتژی تعادلی خود را بازی کنند، امید ریاضی منفعت او را بیشینه می‌کند. به بیان ریاضی \sigma^* یک تعادل بیزی است اگر به ازای همهٔ بازیکن‌ها داشته باشیم:
علامت‌دهی
یکی از کاربردهای بازی‌های بیزی در مواقعی است که بازیکنان سعی می‌کنند با رفتار خود به بازیکنان دیگر در مورد نوع خود علامت دهند. بازار بیمهٔ اتومبیل را در نظر بگیرید، شرکت‌های بیمه در مورد احتمال تصادف از سوی مشتریان خود اطّلاعی ندارند. در این بازار هم به نفع مشتریان محتاط است که خود را از مشتریان بی‌احتیاط جدا کنند تا هزینهٔ کم‌تری بابت حق بیمهٔ خود بپردازند، هم به نفع شرکت بیمه است تا با جدا کردن مشتریان محتاط از مشتریان بی‌احتیاط سود خود را افزایش دهد. حال فرض کنید شرکت بیمه با ارائهٔ بسته‌های متفاوت سعی در جدا کردن مشتریان خود کنند و از طرفی مشتریان نیز با رفتار خود سعی در فرستادن علامت به شرکت بیمه کنند آن‌گاه مشتریان بیمهٔ اتومبیل از هم تفکیک می‌شوند. در واقع بازیکنان با استراتژی‌هایی که انتخاب می‌کنند سعی در حل مشکل نبودن اطّلاعات کامل می‌کنند. در بازار کار نیز نیروهایی که به دنبال یافتن شغل هستند سعی می‌کنند سیگنال‌های مختلفی از توانایی خود به کارفرما بفرستند تا خودشان را از سایر نیروها متمایز کنند. در مذاکرات بین‌المللی بر سر مسائل مورد مناقشه معمولاً کشورها با روش‌های مختلف سعی در علامت‌دهی به کشور دیگر می‌کنند تا باور آن کشور در مورد نوع خود را تحت تأثیر قرار دهند. در بازی‌های علامت‌دهی معمولاً یک رهبر (فرستندهٔ علامت) و یک پیرو (گیرندهٔ علامت) وجود دارد. بازیکن پیرو در مورد نوع بازیکن رهبر اطّلاعات کاملی ندارد امّا بازیکن رهبر با فرستادن علائمی سعی در متقاعد کردن پیرو در مورد نوع خود می‌کند. معمولاً برای سادگی فرض می‌شود نوع بازیکن پیرو مشخّص است و در مورد وی اطّلاعات کامل در بازی جریان دارد.
رقابت کورنو با اطّلاعات ناقص
یک انحصار دو جانبه با رقابت مقداری(رقابت کورنو) را در نظر بگیرید، منفعت هر بنگاه به شکل خواهد بود که \theta_{i} اختلاف بین حجم بازار و هزینهٔ تولید ۱ واحد برای تولید کنندهٔ i است. هر دو رقیب می‌دانند که \theta_1=1 امّا بنگاه ۲ نوع خود را می‌داند، در حالی که بنگاه ۱ اعتقاد دارد بنگاه ۲ با احتمال ۰٫۵ کم بهره‌ور و با احتمال ۰٫۵ بهره‌ور  است. این دو بنگاه به‌طور همزمان میزان تولید خود را مشخّص می‌کنند. در تعادل بیزی تولید بنگاه ۱ و تولید بنگاه ۲ در حالتی که بهره‌ور باشد  و اگر کم‌بهره‌ور باشد  خواهد بود.
ارائه کردن یک کالای عمومی تحت اطّلاعات ناقص
مسئلهٔ عرضهٔ کالای عمومی همواره با چالش سواری مجانی توسّط بازیکنان همراه است. هر بازیکن از مصرف کالای عمومی منفعت کسب می‌کند ولی ترجیح می‌دهد دیگران هزینهٔ ارائهٔ کالای عمومی را بپردازند. صورت‌بندی‌های مختلفی از مسئلهٔ ارائهٔ کالای عمومی وجود دارد امّا در این‌جا مسئله آن‌طور بیان می‌شود که پالفری و رزنتال بیان کردند.
در این بازی ۲ شخص به‌طور همزمان تصمیم می‌گیرند که در ارائهٔ کالای عمومی مشارکت کنند یا خیر. هر بازیکن از ارائهٔ کالای عمومی ۱ واحد منفعت کسب می‌کند ولی اگر آن فرد در ارائهٔ کالای عمومی مشارکت کند باید هزینهٔ این مشارکت را پرداخت کند. اگر حداقل یک نفر در تولید کالای عمومی مشارکت کند کالا تولید می‌شود ولی اگر هیچ‌کس در تولید کالا مشارکت نکند کالا تولید نخواهد شد. جدول روبرو منفعت هر بازیکن را به ازای خروجی‌های متفاوت بازی، نشان می‌دهد. منفعت هر بازیکن از ارائه‌شدن کالای عمومی(۱ واحد) برای هر دو بازیکن دانسته شده‌است ولی هر بازیکن تنها هزینهٔ خود برای مشارکت در ارائهٔ کالای عمومی را می‌داند و از هزینهٔ مشارکت بازیکن دیگر اطّلاع ندارد. هزینهٔ مشارکت هر بازیکن نوع آن بازیکن را مشخّص می‌کند که قبل از شروع بازی توسّط طبیعت انتخاب می‌شود. هزینهٔ هز بازیکن در این مسئله نوع آن بازیکن است. فرض می‌کنیم طبیعت نوع بازیکنان را با استفاده از تابع توزیع تجمعی P روی بازهٔ مشخص می‌کند. این تابع برای هر بازیکن دانسته شده‌است. پس به زبان ریاضی: می‌توان نشان داد که تعادل بیزی این بازی به این صورت است که هر بازیکن اگر هزینهٔ مشارکتش از مقدار مشخصی بیش‌تر بود در تولید کالای عمومی مشارکت نکند و در غیر این صورت در ارائهٔ آن مشارکت کند. این مقدار مرزی برای فرد i باید در رابطهٔ صدق کند.
پیره محمدخان استاجلو
پیره محمدخان استاجلو از امیران قزلباش طایفه استاجلو بود. وی در به قتل رساندن مصطفی‌میرزا صفوی (پسر ششم شاه طهماسب یکم) به دستور شاه اسماعیل دوم و همچنین در توطئه قتل شاه اسماعیل دوم با همیاری پریخان خانم و محمدخان تخماق استاجلو شرکت داشت. در رویداد قلعه قهقهه، شاه تهماسب یکم ۴ تن از سران نامی قزلباش به نام حسین‌قلی خلفای روملو، ولی‌خلیفه شاملو، پیره محمدخان استاجلو و خلیفه انصار قراداغلو را مأمور کرد که به قهقهه روند و واقعیت ماجرا را مشخص کنند و خزانه را به قزوین انتقال دهند.
در رویداد اردوکشی قزلباش به مازندران، مهدعلیا خیرالنساء بیگم دو تن از سرداران معروف قزلباش، پیره محمدخان استاجلو و قورخمس‌خان شاملو را با جمعی از سرداران مأمور لشکرکشی به مازندران و تصرف قلعه فیروزجاه کرد. در این مأموریت موفقیتی نصیب آن‌ها نگردید.
وی در مقطعی حاکم گیلان نیز بوده‌است.
اکس‌علی، بارتین
اکس‌علی، بارتین (به لاتین: Akçalı, Bartın) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان بارتین واقع شده‌است.
خصوصیات
اکس‌علی ۹۲۴ نفر جمعیت دارد.
سفیدخانی (کوه)
سفیدخانی (ارتفاع 3118 متر) کوهی است واقع در رشته‌کوه راسوند غرب اراک در استان مرکزی ایران. خانی در فارسی به معنای چشمه است.
غار سفید خانی یکی از غارهای واقع در استان مرکزی می باشد که در 18 کیلومتری جنوب شهر اراک و در کوه سفید خانی قرار دارد.
از آنجا که برف فراوانی بر فراز این کوه می نشیند و حتی در تابستان نیز در برخی قسمت های کوه سفید خانی برف مشاهده می شود به آن سفید خانی گفته می شود.
در دامنه های این رشته کوه، چشمه های فراوانی دیده می شود که مشهورترین آن، چشمه چپقلی نام دارد.
یکی از زیبایی های غار سفید خانی وجود دود کش جن می باشد که در دهانه غار به صورت تنوره باز قرار دارد. همچنین این غار مملو از استالاکتیت های فراوانی می باشد که بر زیبایی غار افزوده است.
در این منطقه که جنوب شرق روستای سفید خانی می باشد، دو غار وجود دارد. یکی از این غارها را تنها با ابزار فنی می توان پیمود زیرا که دارای یک یا دو حلقه چاه طبیعی می باشد و برای فرود به داخل آن احتیاج به امکانات لازم است.
غاری که در نزدیکی دودکش جن است، بدون استفاده از ابزار فنی قابل دسترسی می باشد اما در درون غار گودال آبی وجود دارد که دارای عمق 1.5 متر می باشد اما به صورت ناگهانی عمق آن افزایش می یابد؛ پس دقت کنید که وارد این گودال آب نشوید به ویژه در فصل بهار که مقدار آب آن بیشتر نیز می گردد.
رقص قاسم‌آبادی
رقص قاسم آبادی گونه‌ای از رقص ایرانی است که از روستای قاسم آباد در استان گیلان ریشه گرفته‌است. این رقص با نوعی شاد از موسیقی محلی گیلکی و در لباس‌های محلی روستای قاسم آباد اجرا می‌شود.
لباس قاسم آبادی
لباس قاسم آبادی که رقاصان معمولاً در رقص قاسم آبادی بر تن می‌کنند، همانطور که از نام آن پیداست، لباس محلی روستای قاسم آباد است. این لباس از سه تکه تشکیل شده‌است: دامن قاسم آبادی که در دوخت آن بین ۱۰ تا ۱۵ متر پارچه به کار می‌رود و با رنگهای متفاوت و چین بسیار زیاد دوخته می‌شود. پیراهن که تقریباً تا روی دامن قاسم آبادی می‌آید و جلیقه که با پول و سکه تزیین می‌شود. البته زنان قاسم آبادی روسری بلندی نیز به دور سر خود می‌بندند که از دو قسمت پیشانی بند و روسری توری دستبافت تشکیل می‌شود.
لباس قاسم آبادی به تنوع رنگ‌اش معروف است که الهام‌گرفته از طبیعت گیلان است، به طوری که رنگ‌های قرمز و سفید در این لباس غالب هستند و تکه‌های سبز به صورت محدود در آن دیده می‌شوند. این رنگ‌ها در هنگام چرخش و حرکات در طول رقص نمودی از گنبد دوار را به نمایش می‌گذارند. رنگ‌های سیاه و بنفش یا در دوخت این لباس به کار برده نمی‌شوند یا اگر هم مورد استفاده قرار گیرند، وجودشان بسیار کم و محدود است.
از نکات ظریف در دوخت این لباس آن است که استفاده از رنگ‌ها برای مجردها و متاهل‌ها متفاوت است، به این صورت که معمولاً برای مجردها از نوارهای رنگی‌ در لبه دامن استفاده می‌شود و بیشترین رنگ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما برای متاهل‌ها یا ساده کار می‌شود یا اگر نوار رنگی به کار رود، بیشتر از رنگهای تیره‌تر استفاده می‌شود. به گفتۀ «حسین اسماعیل پور» در واقع شاید بتوان از رقص قاسم آبادی و مراسمی که به این منظور برگزار می‌شود به عنوان مراسم آشنایی جوانان مجرد با یکدیگر نیز نام برد.
نحوه و جزئیات رقص
پس از نیایش، مرحله کاشت آغاز می‌شود. این بخش از رقص با حرکات تند و چرخش‌های دایره‌ای انجام می‌شود. مرحله دوم که مرحله داشت است با چرخش‌های کندتر انجام می‌شود و مرحله برداشت که جداکردن دانه از ساقه و پوسته است، در دایره‌های کوچکتر انجام می‌شود و تقریباً افراد ثابت در یک جا این مرحله را انجام می‌دهند.
به گفتهٔ این مردم‌شناس، رقص قاسم آبادی در سه حلقه انجام می‌شود: حلقهٔ اول بزرگتر است و به صورت چرخش‌های سریع انجام می‌شود، حلقهٔ بعدی که برای مرحله داشت است، کوچکتر می‌شود و در نهایت حلقهٔ سوم از همه کوچکتر خواهد بود. این حلقه‌ها در ادامه مراحل رقص بزرگتر می‌شوند و ادامه می‌یابند تا به مرحله نیایش و شکر خداوند می‌رسد.
آلمان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲
آلمان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در شهر لندن بریتانیای کبیر برگزار شد، کاروان آلمان با ۳۹۲ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۴۴ مدال (۱۱ طلا، ۱۹ نقره، ۱۴ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، آلمان در ردهٔ ۶ مسابقات قرار گرفت.
فوشان
فوشان یا فُشان یا فتشان (به چینی: 佛山 به انگلیسی: Foshan یا Fatshan) یکی از شهرهای کشور جمهوری خلق چین است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۸ میلادی برابر ۵،۷۲۹،۰۴۵ نفر تخمین زده شده‌است. جمعیت آن با حومه بیش از سه میلیون و سیصد هزار نفر است.
فوشان در استان گوانگ دونگ در جنوب چین قرار گرفته‌است. این شهر، از نظر اداری مستقل به حساب می‌آید.
گود اخند
گود اخند روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران.
این روستا در دهستان اخند قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۴ نفر بوده‌است.
شوالیه ماه
شوالیه ماه یک شخصیت تخیلی و ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس است. این کاراکتر به دست داگ موئنچ و دان پرلین خلق شده و در گرگینه در شب شماره ۳۲ام (اوت ۱۹۷۵) معرفی شد. جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از شوالیه ماه در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌ها، مجموعه‌های تلویزیونی و بازی‌های ویدئویی استفاده کرده‌است.
شوالیه ماه که قدرت‌هایش شامل ورزشکار عالی، استاد هنرهای رزمی و مبارزهٔ تن به تن، مقاوم به برخی حملات ذهنی، آکروبات، ژیمیناست، کاراگاه حرفه‌ای، خلبان و شمشیرزن خبره، صاحب سلاح‌های مدرن و سنتی می‌شود، عضو گروه‌های ابرقهرمانانه‌ای چون انتقام جویان مخفی، انتقام جویان ساحل غربی،پسران نیمه شب، مدافعان، شوالیهٔ های مارول و قهرمانانی برای استخدام است.
شوالیه ماه توسط اسکار آیزاک در مجموعهٔ تلویزیونی شوالیه ماه (۲۰۲۲) به تصویر کشیده شده‌است. این شخصیت توسط مجله ویزارد به عنوان صد و چهل و نهمین شخصیت برتر کتاب‌های مصور در تمام دوران‌ها رتبه‌بندی شد. آی‌جی‌ان شوالیه ماه را هشتاد و نهمین شخصیت برتر کتاب‌های کمیک رتبه‌بندی کرده‌است و بیان می‌کند که او کمابیش مفهومی است که اگر بتمن دچار اختلال تجزیه هویت شود چه اتفاقی می‌افتد.
قطعنامه ۱۳۰۷ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۰۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ بررسی وضعیت کرواسی است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۷۰ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
پرکا
پرکا (به ایتالیایی: Perca) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در تیرول جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات
پرکا ۳۰٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۴۹ نفر جمعیت دارد.
بادره سمی یاگردوا
بادره سمی یاگردوا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
نوردورلاند وسترا
خصوصیات
منطقه شمال غربی ایسلند ۱۲٬۷۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
۸۳۷ (قمری)
۸۳۷ (قمری)، هشتصد و سی و هفتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با بیست و هفتم اوت سال ۱۴۳۳ میلادی است.
عربی خراسانی
عربی خراسانی گویشی از زبان عربی است که در بین عربهای خراسان تکلم می‌شود.
عرب‌های منطقهٔ خراسان در ایران از بازماندگان عرب‌هایی هستند که در قرون اولیه اسلامی و به‌خصوص در سال (۱۵۰ ه‍.ق) به خراسان وارد شدند. گویش آنها نیز با وجود تأثیر فراوان زبان فارسی تاکنون اصالت خود را حفظ کرده و واژگان اصیل فراوانی در آن یافت می‌شود و اکثریت مردم این منطقه در حال حاضر به زبان عربی با گویشی خاص تکلم می‌کنند.
منطقهٔ عرب خانه در جنوب خراسان رضوی و شمال خراسان جنوبی از مهمترین مراکزی است که تاکنون اصالت زبان و گویش عربی در آن برجای مانده‌است. زبان عربی، زبان غالب در این ناحیه به‌شمار می‌آید. از ویژگی‌های آن وجود نمونه‌هایی فراوان از واژگان اصیل عربی در این گویش است.
اکس‌علی، بیپازاری
اکس‌علی، بیپازاری (به لاتین: Akçalı, Beypazarı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آنکارا واقع شده‌است.
الی تانشیپ، میشیگان
الی تانشیپ (به انگلیسی: Ely Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارکت، میشیگان واقع شده‌است. الی تانشیپ ۳۶۴٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد و ۴۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تورن، کبک
تورن شهری در منطقه شهری پونتیاک ناحیه اوتاوه در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۴۵۲ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۷۷٫۳۳ کیلومتر مربع است.
فنون روایت
یک تکنیک روایی یا فن روایت یا فن روایی یا فن روایت‌گری که در روایات آثار ادبی فاخر به عنوان یک صنعت ادبی، یا فن و صنعت داستانی شناخته می‌شود، به هر یک از روش‌هایی گفته می‌شود که خالق روایت (روایت‌گر) از آن‌ها به منظور القای مفاهیم استفاده می‌کند. به عبارت دیگر، یک استراتژی است که در خلق روایت به منظور انتقال اطلاعات به مخاطبین و به‌خصوص به منظور توسعه و پیشبرد روایت برای کامل‌تر کردن روایت یا پیچیده‌تر کردن یا جذاب‌تر کردن آن استفاده می‌شود. تکنیک‌های روایی از عناصر ادبی که ذاتاً در آثار ادبی وجود دارند، متفاوت هستند.[//en.wikipedia.org/wiki/List_of_narrative_techniques]
مینوش شفیق
نعمت طلعت شفیق، بارونس شفیق (زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۶۲) همچنین معروف به مینوش شفیق، یک اقتصاددان بریتانیایی-آمریکایی مصری‌الاصل است که از سپتامبر ۲۰۱۷ تا ژوئیه ۲۰۲۳ به عنوان رئیس مدرسه اقتصاد لندن خدمت کرده‌است. از ۱ ژوئیه ۲۰۲۳، او به عنوان بیست‌مین رئیس دانشگاه کلمبیا، اولین زن از زمان تأسیس آن در سال ۱۷۵۴، خدمت خواهد کرد. او همچنین در حال حاضر به عنوان عضو هیئت مدیره بنیاد بیل و ملیندا گیتس فعالیت می‌کند.
شفیق پیش از این معاون رئیس بانک انگلستان بود.
زندگی‌نامه
نعمت شفیق متولد اسکندریه مصر است و در دانشگاه ماساچوست در امهرست در رشته اقتصاد و سیاست کارشناسی گرفت و سپس در مدرسه اقتصاد لندن و کالج سنت آنتونی تحصیلاتش را تا مقطع دکتری در اقتصاد ادامه داد. او پس از اتمام تحصیلاتش به بانک جهانی پیوست و در بخش پژوهشی کارش را بر روی مدل‌سازی اقتصادی جهانی و سپس در مورد مسائل زیست‌محیطی آغاز کرد. شفیق در ۳۶ سالگی به عنوان جوانترین معاون بانک جهانی انتخاب شد. وی در رتبه‌بندی مجله فوربز در سال ۲۰۱۵ به عنوان شصت‌وششمین زن قدرتمند جهان معرفی شده‌است.
قطعنامه ۱۳۰۸ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۰۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ مسئولیت شورای امنیت در حفظ صلح و امنیت بین‌المللی: ایدز و عملیات پاسداری از صلح جهانی است. این قطعنامه طی نشست ۴۱۷۲ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
شهباز (کوه)
کوه شهباز، کوهی از رشته‌کوه راستوند واقع در کوه‌های زاگرس است. این کوه در ۴۰ کیلومتری اراک مرکز استان مرکزی و در ۶ کیلومتری شرق شازند در روستای سورانه قرار دارد. ارتفاع این کوه، ۳۳۳۸ متر است.
صعود
راه دسترسی برای صعود به قله شهباز ابتدا استان مرکزی سپس شهرستان شازند در فاصله ۳۵ کیلومتری و روستای سورانه ۶ کیلومتری شازند است.
مسیرهای صعود
۱. مسیر شمالی (پرترددترین و معمول‌ترین مسیر): روستای سورانه امامزاده عبدالله. در نزدیکی امام‌زاده چشمه اب دائمی وجود دارد که می‌توان آب مورد نیاز را تهیه نمود چرا که در طول مسیر تا قله آب وجود ندارد مگر در فصلی که برف در ارتفاعات وجود داشته باشد. مدت زمان مورد نیاز جهت رسیدن به پناهگاه ۱٫۵ تا ۲ ساعت کوهپیمایی مفید است. این پناهگاه فاقد آب است و ظرفیت خواب ان ۱۰–۱۲ نفر است. مسیر پناهگاه تا قله روی یالی سنگی و شیبدار تا قله ادامه می‌یابد. در زمستان برای صعود در برخی از قسمت‌ها احتیاج به طناب است. البته برای تیم‌های فنی و با تجربه این امر احتیاجی نیست. مسیر شمالی دارای یک راه فرعی است که به پناهگاه منتهی نمی‌شود و از کف دره (با نام محلی دره قیله به معنای گود و عمیق) به سمت قله ادامه پیدا می‌کند که برای صعود زمستانی بهتر است (در صورتی که بارش جدید در منطقه نیامده باشد) چرا که شیب زیاد باعث ایجاد بهمن و برفکوبی سنگین می‌شود.
۲. مسیر جنوبی: روبروی روستای عضدیه، اردوگاه امیرکبیر. برای دسترسی به مسیر جنوبی از شازند به سمت نور آباد حرکت کرده تا به تابلوی اردوگاه امیرکبیر رسیده که در سمت چپ جاده واقع شده‌است. حدود ۲ کیلومتر جاده آسفالت را طی کرده تا به اردوگاه فرهنگی تربیتی آموزش و پرورش در صورت هماهنگی وارد شده یا از جاده خاکی کنار اردوگاه استفاده کرد تا به دامنه جنوبی شهباز رسید. از اینجا می‌توان از چند مسیر مختلف صعود کرد. یک مسیر با نام بومی گِرِو به گردنه می‌رسد که روی خط‌الرأس قرار دارد و می‌توان قله سرو و شهباز را صعود کرد و چند مسیر نیز با سنگ‌چین در طول مسیر مشخص شده‌اند که دارای سختی و شیب زیاد است.
۳. مسیر غربی خط‌الرأس (شازند): مبدأ صعود، شهرستان شازند و جنب اداره آموزش و پرورش است. پس از یک ساعت به پناهگاه رسیده که در نزدیکی خط‌الرأس قرار دارد. در واقع این پناهگاه را می‌توان ابتدای خط‌الرأس شهباز دانست. این پناهگاه دارای ظرفیت ۱۵ نفر است و آب ندارد. از آنجا می‌توان تمام مسیر خط‌الرأس را مشاهده کرد. مسیر قله برج و سپس قله علیخانی و بعد شهباز، در انتهای خط‌الرأس در فصل زمستان به همراه داشتن ابزار به خصوص طناب نیاز است.
۴. مسیر فرعی شمالی (دره قیله)
پناهگاه‌ها
۱- جانپناه شمالی: ارتفاع ۲۸۰۰ متری، وسعت بنا: ۱۸ متر مربع، تاریخ ساخت: ۱۳۶۳ توسط هیئت کوهنوردی استان مرکزی
پیتای زنگارگون
پیتای زنگارگون پیتایی است که در سرده 	پیتاهای آسیای جنوب‌شرقی قرار دارد. این گونه در جمهوری خلق چین, لائوس, مالزی, میانمار, تایلند و ویتنام پراکنده است.
منطقه هبئی
منطقه هبئی (به چینی: 河北区، به پین‌یین: Héběi Qū) یک منطقهٔ شهرداری تابع شهر تیانجین، در جمهوری خلق چین است. منطقه هبئی ۲۹٫۱۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۸۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیشینه تقسیمات کشوری ایران
پیشینه تقسیمات کشوری ایران، به بررسی تاریخی تقسیمات کشوری ایران، یعنی تغییرات و تطورات تاریخی محدوده‌سازی و بخش‌بندی ایران می‌پردازد.
دوران باستان
سرزمین ایران در دوران باستان به شیوه‌های مختلفی بخش‌بندی شده‌اند. اسامی ولایات قدیم ایران موافق کتیبه‌های داریوش بزرگ (پارسی قدیم)، اَوستا، نوشتهٔ مورخین، جغرافی‌دانان عهد قدیم و اسامی کنونی (پارسی جدید) آنها در جدول زیر آمده‌است.
مادها
سرزمین مادها شامل: ماد کوچک (آذربایجان) و ماد دیگر (شامل کرمانشاهان و [هگمتانه)، غرب ابواب خزر (هیرکانیا) طالشان، غرب آن کوه‌های زاگرس و جنوب آن کویر و محدوده اصفهان بود.
هخامنشیان
در عصر هخامنشیان، داریوش کشور را به سی خشتره یا شتره که همان شهر یا کشور می‌باشد، تقسیم کرد و برای هر یک از آنها مأمورینی گماشت که آنها را خشتره پوان یا شتربان یا به قولی شهربان و به یونانی ساتراپ می‌گفتند. رود فرات سرزمینهای هخامنشیان را به دو بخش خشتره‌های غرب و شرق رود فرات تقسیم می‌کرد. در دوران سلوکیان، با تغییر مرزهای جغرافیایی و کاسته شدن از وسعت ایران، تقسیمات دوره هخامنشی از بین رفت. در این زمان کشور به ۷۲ بخش تقسیم شد
در دوره هخامنشیان سرزمین ایران از شرق رود سیردریا، غرب دریای اژه، شمال دریای کاسپی و دریای سیاه و کوه‌های قفقاز و از جنوب به دریای عمان و دریای پارس منتهی می‌شد. بعضی از ایالت‌های آن: ایالت نیمه جنوبی پارس با مرکز پارسه، ایالت جنوب غربی شوش با مرکز شهر شوش، ایالت ماد در شمال غرب با شهر مهم هگمتانه (همدان)، ایالت هیرکانی یا گرگان در محدوده شمال و ساحل دریای خزر و شهر مهم آن هیرکانا یا گرگان، ایالت پارت یا خراسان و قومس (سمنان)، ایالت زرنگ، نیمروز، سَکستان (سیستان) در جنوب شرق، ایالت کارمانیا در ساحل خلیج فارس، ایالت گداروسیاه (بلوچستان امروزی)
اشکانیان
در زمان اشکانیان خاک ایران از سوی غرب با رودخانه فرات پایان می‌یافت. پیش از آن سلوکیان هشتاد سال بر قلمرو ایران فرمانروایی داشتند و پایتخت آن‌ها سلوکیه بر کرانه رود دجله بود. قلمرو پارت‌ها یا اشکانیان ۷۲ بخش بود. ملاک آن‌ها در تقسیم‌بندی برای اداره کشور شهرها بودند که خودمختاری نسبی داشتند. از پایتخت‌های آن به ارشک، صددروازه، هگمتانه، تیسفون و دیگر شهرها مهم آن به نسا، تاپه، دارابگرد، گور و گرگان (ورگان یا هیرکان) می‌توان اشاره کرد.
ساسانیان
در زمان انوشیروان کشور به ۴ قسمت یا به اصطالح آن زمان به ۴ پاذوگس یا استان شرقی، غربی، شمالی و جنوبی تقسیم می‌شد. این تقسیم بر اساس حدود جغرافیایی و جهات چهارگانه به شرح ذیل متکی بوده‌است:
در زمان ساسانیان بخش‌بندی‌های کشوری ایران شامل سرزمین (ایالت)، خوره (استان) و تسوگ (شهرستان) و رُستاک (دهستان) بود.
دوره آغازین اسلام
ایران در آغاز دوره اسلامی به نه منطقه یا ایالت تقسیم می‌شده‌است که بسیار همسان با تقسیم ایالتی دوره پایانی ساسانیان بوده‌است:
دوره عباسی
تقسیم‌بندی قلمروی عباسی در قرن چهارم بدین شکل بود:
غزنوی
در دوره غزنوی که از قرون چهارم تا ششم بطول انجامید، عمید یا والی امور ایالاتی را که به‌طور منظم تحت اداره حکومت بودند مانند سیستان، تخارستان، خراسان و برای مدت کوتاهی ری و جبال، را بر عهده داشتند. در مناطق ناآرامتر مثل هندوستان شمالی ارتش مأمور دریافت مالیات بود و حکومت غیرنظامی قادر به اجرای این کار نبود. بعد از سال ۴۳۰، ولایات دور از غزنهٔ خراسان و جبال و ری به دست دیوان‌های مستقر در ری و نیشابور اداره می‌شدند. در هر کدام از این ولایت‌ها، دبیری ایرانی به عنوان یک عمید غیرنظامی، مسئول امور نظامی و سیاسی، و غلامی ترک به عنوان سپهسالار حضور داشتند.
سلجوقیان
در دوره سلجوقیان بزرگ که از ۴۲۹ تا ۵۵۴ بطول انجامید حکومت مشتمل بر ولایاتی عیناً منطبق با واحدهای امپراتوری ساسانی بود. این حکومت دو بخش داشت، نواحی مستقیماً زیر نظر سلطان و نواحی در اختیار امرا و دیگران. تا پایان دوره ملکشاه، نواحی زیر نظر مستقیم او گسترش یافته و بعدها کوچک شدند. تقسیمات اداری سلجوقیان کاملاً با تقسیمات ایالات منطبق نبود ولی پس از تجزیه این حکومت، واحدهایی جغرافیایی پدید آمدند که ولایات بزرگتر خراسان و آذربایجان و عراق و کرمان و فارس مرکز ثقل آن بودند. این تقسیمات کوچکتر از ولایات مرکزشان مهم‌ترین شهر ناحیه بود و وسعت متغیری داشتند. این سلاطین از تجربه اداره کشورهای متمدن بی‌بهره بودند برای همین از کارگزاران ایرانی سود جستند که در بین آن‌ها شهرت خواجه نظام الملک از همه بیشتر است. در دوره وزارت او در دربار الب ارسلان، مستوفی ریاست دیوان استیفا را بر عهده داشت و او برای هر ولایت کشور نایبی منصوب می‌کرد. در دورهٔ آنان نظام اقطاع، که در بین قبایل ترک مرسوم بود و طبق آن ارثیه باقیمانده رئیس قبیله بین خویشان مرد وی تقسیم می‌شد، با اعطای ولایات و نواحی به عنوان حصه و سهم ملکی به اعضای خاندانشان توسعه پیدا کرد. حکومت سلجوقی در نیمه دوم قرن پنجم وسعت زیادی داشت و واگذاری قدرت اداری به حکومت‌های محلی از سوی دولت مرکزی دوراندیشانه به نظر می‌رسد. در قرن بعدی امرا در ولایات خود با دولت مرکزی به مخالفت مشغول شده و اهداف خود را به پیش بردند.
ایلخانیان
در حکومت ایلخانان بین ۶۵۴ تا ۷۵۰، دبیران و وزیران ایرانی چون شمس الدین جوینی و رشید الدین فضل‌الله نظام اداری ایران را پس از دوره‌ای پریشانی، بهبود دادند. آنان به دیوان رونق داده آن را به پایگاه اداره کشور تبدیل کردند.
دوره قاجار
از آغاز قرن سیزدهم هجری شمسی این تقسیم‌بندی تغییر کرد و قلمرو بعضی از حکمرانی‌ها تقسیم شد. در اواسط سلطنت ناصرالدین شاه قاجار ایران دارای چهار ایالت و ۲۳ ولایت بود:
در سال ۱۲۴۱ هجری قمری ایران به ۸ ایالت بزرگ تقسیم شد که اسامی آن‌ها عبارتند بودند از: آذربایجان، گیلان، مازندران، استرآباد، خراسان (ولایت شرقی قائنات و قهستان و سیستان جزو آن محسوب می‌شدند)، ایالت کرمان و بلوچستان (شامل کرمان و بلوچستان و بنادر دریای عمان)، فارس (که کهگیلویه، بوشهر و بنادر خلیج فارس از مضافات آن بود) و خوزستان(شامل ارجان(بهبهان) و اهواز)
تقسیمات کشوری ایران در دوره معاصر
این دوره با اندیشه‌های ترقی جویانه مشروطیت همراه می‌باشد و از جهات سیاسی، ایران شاهد اولین تقسیمات قانونی و رسمی کشوری است.
اولین قانون تقسیمات کشوری
اولین قانون تقسیمات کشوری ایران پس از جنبش مشروطه و در سال ۱۲۸۶ هجری خورشیدی تحت عنوان قانون «تشکیلات ایالات و ولایات» به تصویب رسید و کشور به ۴ ایالت و ۱۲ ولایت تقسیم شد.
بر اساس این قانون ایران به چهار ایالت ۱) آذربایجان، ۲) کرمان و بلوچستان، ۳) فارس و بنادر و ۴) خراسان و سیستان و دوازده ولایت ۱) استرآباد، ۲) مازندران، ۳) گیلان، ۴) زنجان، ۵) کردستان، ۶) لرستان، ۷) کرمانشاهان، ۸) همدان، ۹) اصفهان، ۱۰) یزد، ۱۱) عراق و ۱۲) خوزستان و دارالخلاقه تهران تقسیم شده بود.
در تعریف ایالت و ولایت چنین آمده‌است: «ایالت قسمتی از مملکت است که دارای حکومت مرکزی و ولایت حاکم‌نشین جزء است؛ و ولایت قسمتی از مملکت است که دارای یک شهر حاکم‌نشین و توابع باشد، اعم از اینکه حکومت آن تابع پایتخت یا تابع مرکز ولایتی باشد.» واحدهای دیگر تقسیماتی مشخص شده در قانون؛ بلوکات و ناحیه بوده‌است.
حدود ایالات، ولایات و بلوکات به موجب اصل سوم متمم قانونی اساسی (۱۴ ذیقعده ۱۲۸۵ هـ. ش) ثابت و تغییر در آن‌ها به حکم قانون بوده‌است.
چهار سال پس از تصویب «تشکیلات ایالات و ولایات»، در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۲۹۰ هـ. ش، مجلس شورای ملی «قانون انتخابات مجلس شورای ملی» را تصویب کرد. علاوه بر تعیین شرایط حق رای و حق کاندید شدن، این قانون حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای ملی برای انتخابات‌های آتی را مشخص کرد. در این راستا، متن «قانون انتخابات مجلس شورای ملی»، شامل لیست کامل از ایالات و ولایات وقت ایران، به همراه بلاد، شهرها، و مناطق تابعه هر یک می‌باشد. بر اساس متن قانون مجلس، در سال ۱۲۹۰، به جز «طهران دار الخلافه»، در مملکت ۴ ایالت و ۲۲ ولایت وجود داشت (مجموعا ۲۷ واحد حکمرانی).
دومین قانون تقسیمات کشوری
تا ۱۶ آبانماه سال ۱۳۱۶ هجری شمسی که «قانون تقسیمات کشور و وظایف فرمانداران و بخشداران» به تصویب رسید، تغییرات عمده‌ای در محدوده تقسیمات کشوری به عمل نیامد. البته طی سال‌های مذکور تغییرات متعددی در تغییر نام عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری به وجود آمد که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: «تغییر نام علی‌آباد به شاهی، حسین‌آباد به زابل، ترشیز به کاشمر، منصورآباد به مهران، دزدآپ به زاهدان، ناصری به اهواز، مشهد سر به بابلسر، اشرف به بهشهر و … .»
استان‌های ششگانه
همزمان با تصویب قانون «قانون تقسیمات کشور و وظایف فرمانداران و بخشداران»، اسامی واحدهای تقسیماتی و همچنین مسئولان واحدها تغییر یافت. براساس مصوبه‌ای نام‌های استان، شهرستان، بخش و دهستان، اسامی جدید واحدهای تقسیماتی گردیده و در ماده یک قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرمانداران و بخشداران، کشور ایران مطابق نقشه و صورت ضمیمه به ۶ استان و ۵۰ شهرستان تقسیم شد. هر استان مرکب از چند شهرستان و هر شهرستان مرکب از چند بخش و هر بخش مرکب از چند دهستان و هر دهستان مرکب از چند قصبه.
استان‌های کشور با توجه به موقعیت جغرافیایی استقرار آن‌ها و جهات اربعه، نامگذاری گردید:
استان‌های ده‌گانه
در نوزدهم دیماه سال ۱۳۱۶، با اصلاح قانون تقسیمات کشوری و براساس ماده یک آن، کشور ایران مطابق نقشه و صورت ضمیمه به ۱۰ استان و ۴۹ شهرستان [و ۲۹۰ بخش] تقسیم شد. در این اصلاحیه نیز، هر استان مرکب از چند بخش و هر بخش مرکب از چند دهستان و هر دهستان مرکب از چند قصبه و ده است. استان‌های ده‌گانه کشور و شهرستان‌های تابعه : شامل۶ شهرستان:
طی تبصره مندرج در ماده ۲ قانون، جزایر مجاور هر یک از شهرستان‌ها، تابع آن شهرستان می‌باشد. در صورت ضمیمه قانون اصلاح قانون در تقسیمات کشوری نام ۴۹ شهرستان و ۲۹۰ بخش زیرعنوان ده استان قید شده‌است.
تغییرات تدریجی استان‌های دهگانه
از سال ۱۳۱۶ به بعد ب در تقسیمات کشوری به استناد تبصره ماده ۲ قانون سال ۱۳۱۶ به وجود می‌آید. در سال ۱۳۲۵ استان سوم و چهارم تبدیل به یک استان به نام استان آذربایجان گردیده و سال ۱۳۲۶ فرمانداری کل بلوچستان به مرکزیت زاهدان و ۳ فرمانداری تابعه تحت نظر یک نفر مأمور عالی‌رتبه به نام فرمانداری کل که هم‌ردیف با استاندار است اداره، و در سال ۱۳۲۶ علاوه بر تأسیس فرمانداری کل بلوچستان، استان مرکزی (به مرکزیت تهران) نیز در تاریخ ۲۰ مهر ۱۳۲۶ با ترکیب شهرستان‌های قزوین، ساوه، قم و دماوند و محلات ایجاد شد.
در سال ۱۳۳۳، فرمانداری‌های کل بنادر و جزایر خلیج‌فارس و بنادر و جزایر دریای عمان و در سال ۱۳۳۶ فرمانداری کل خرم‌آباد و همچنین استان سیستان و بلوچستان ایجاد و فرمانداری کل بختیاری و چهارمحال و همچنین استان کردستان و استان‌های سوم و چهارم در سال ۱۳۳۷ دوباره تأسیس شدند.
در تغییر دیگر در قانون تقسیمات کشوری در ۱۳۳۹ استان‌ها به جای عدد با اسامی اصلی و تاریخی شان نامیده شدند و بر این اساس کشور به ۱۴ استان و ۶ فرمانداری کل و ۱۳۹ فرمانداری و ۴۴۹ بخشداری تقسیم شد. بخش بزرگی از استان مرکزی فعلی در استان مرکزی آن زمان به مرکزیت شهر تهران قرار داده شد.
آستارا تا تقسیمات کشوری سال ۱۳۳۶ خورشیدی یکی از شهرهای شهرستان اردبیل در شرق استان آذربایجان بود. در سال ۱۳۳۶، آستارا با تأسیس فرمانداری، به یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی مبدل شد و از خرداد سال ۱۳۳۹ خورشیدی به استان گیلان ملحق گردید.
در سال ۱۳۴۰ فرمانداری‌های کل سمنان، همدان، و لرستان ایجاد و فرمانداری کل بویراحمدی و کهگیلویه به مرکزیت یاسوج در سال ۱۳۴۲ تأسیس شد. فرمانداری‌های: کل ایلام و پشتکوه در سال ۱۳۴۳ و فرمانداری‌های کل بنادر و جزایر بحر عمان و خلیج‌فارس منحل و استان ساحلی بنادر و جزایر خلیج‌فارس و دریای عمان به مرکزیت بندرعباس تأسیس می‌شود.
در سال ۱۳۴۸ فرمانداری‌های کل بوشهر، زنجان و یزد ایجاد گردیده و در سال ۱۳۵۲، استان‌های بوشهر، یزد و چهارمحال و بختیاری، لرستان، زنجان و همدان تأسیس می‌یابد. در سال ۱۳۵۵، فرمانداری‌های شمیرانات و ری منحل و در محدودهٔ شهرستان تهران، شمیرانات و ری شهرستان‌های جدیدی به مرکزیت شهر تهران از ترکیب بخش‌های حومه، ری، فشاپویه، لواسانات و رودبار قصران تأسیس شد. در همان سال استان‌های بویراحمد و کهگیلویه و سمنان تأسیس یافته و نام استان ساحلی و بنادر و جزایر خلیج‌فارس و دریای عمان به استان هرمزگان تغییر می‌یابد. در سال ۱۳۵۶، مرکز استان مرکزی از تهران به اراک انتقال یافته، شهرستان قزوین به استان زنجان الحاق، و فرمانداری‌های تهران و کرج در محدودهٔ شهرستان‌های مربوط مستقیماً زیر نظر وزارت کشور قرار گرفت. در سال ۱۳۵۷، در محدوده شهرستان تهران و کرج و ورامین، استان تهران به مرکزیت شهر تهران ایجاد شده و شهرستان‌های شمیران و ری بار دیگر تأسیس گردید.
در سال ۱۳۵۷ و تا پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، کشور ایران دارای ۱۶۵ شهرستان و ۴۷۵ بخش بوده‌است.
تقسیمات کشوری دوره انقلاب اسلامی
پس از رخدادن انقلاب اسلامی ایران، در سال ۱۳۵۸ بخشی از تغییرات، تغییرات مختصر در نام عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری بود؛ مثلاً استان بویراحمد و کهگیلویه به کهگیلویه و بویراحمد، بختیاری و چهارمحال به چهارمحال و بختیاری، و … تغییر نام دادند. به‌علاوه، شهرستان‌های مهریز، خوانسار، شادگان، قائنات، ترکمن، رامسر، دلیجان، مشیز، علی‌آباد، فریدون‌شهر و آستانه اشرفیه تأسیس و در سال ۱۳۵۹ شهرستان‌های کهنوج، فلاورجان، دیر، تاکستان، لردگان، فارسان، شیروان و چرداول، سوادکوه، کردکوی، سربند، کنگاور، سرپل ذهاب، گیلان‌غرب و اندیمشک ایجاد و شهرستان کیش به بخش تبدیل شدند. در سال ۱۳۶۱، شهرستان ابوموسی ایجاد شده و از سال مذکور به بعد به علت انجام مطالعات مربوط به تهیه و تدوین قانون جدید تقسیمات کشوری، کلیه تغییرات تقسیماتی متوقف گردید.
سومین قانون تقسیمات کشوری
قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری در سال ۱۳۶۲ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. چارچوب این قانون همان چارچوب قانون مصوب ۱۹ دی ۱۳۱۶ بوده بدین‌گونه که واحدهای تقسیماتی و سطوح موجود در هر دو قانون، عبارت بودند از استان، شهرستان، بخش و دهستان. در قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری برای هر یک از سطوح تقسیماتی تعاریف، معیارها و ضوابط معینی برای شناسایی و ایجاد و تأسیس آن‌ها در نظر گرفته شد. این معیارها شامل پارامترهای جمعیت با درنظرگرفتن تراکم، و شاخص‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و … مناطق است.
در اجرای مراحل اولیه قانون، نزدیک به ۲۳۲۰ دهستان و ۸۱۰ بخش تأسیس شده، ولی ایجاد و تأسیس شهرستان تا سال ۱۳۶۶ متوقف بود. شهرستان جاسک به عنوان اولین شهرستان پس از تصویب قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری در ۱۲ دی ۶۶ به تصویب رسیده، و از آن پس:
در سال ۱۳۶۷ با ایجاد شهرستان‌های دلفان و کوه‌دشت در استان لرستان بار دیگر تأسیس شهرستان‌ها آغاز شد.
در سال ۱۳۶۸ شهرستان‌های دورود در لرستان هریس و کلیبر و بناب و شبستر و بستان آباد در آذربایجان شرقی، ساوجبلاغ و شهریار در تهران، جوانرود در باختران، مینودشت و بابلسر در مازندران، شوش در خوزستان، کبودرآهنگ در استان همدان، برخوار و میمه در اصفهان سرخس، نهبندان، خواف و چناران در استان خراسان، لامرد در استان فارس، نیک‌شهر در سیستان و بلوچستان، رودان در هرمزگان و بوکان در آذربایجان غربی ایجاد و تأسیس شد.
در سال ۱۳۶۹ شهرستان‌های اردل در چهارمحال و بختیاری، اسدآباد در همدان، مبارکه در اصفهان، میبد در یزد، باغ‌ملک در خوزستان، شاهین‌دژ و تکاب در استان آذربایجان غربی ایجاد و تأسیس گردید.
در سال ۱۳۷۰ شهرستان‌های بیله‌سوار و پارس‌آباد در آذربایجان شرقی و همچنین فریمان در خراسان، بهار و رزن در همدان، صحنه در باختران و حاجی‌آباد در هرمزگان به تصویب رسیدند. در سال (۱۳۷۲) طی یک ماده واحده، قانون تأسیس استان اردبیل تصویب، و طی آن به دولت اجازه داده می‌دهد نسبت به تأسیس استانی تحت عنوان اردبیل به مرکزیت شهر اردبیل در محدوده شهرستان‌های پارس‌آباد، بیله‌سوار، گرمی، اردبیل، مشگین‌شهر و خلخال اقدام نماید.
این روند در سال ۱۳۷۳ نیز ادامه یافته و شهرستان‌های دیواندره و کامیاران در استان کردستان، اسلامشهر در تهران، سلسله، ازنا و پلدختر در لرستان و ابرکوه در استان فارس به وجود آمد.
در سال ۱۳۷۴ شهرستان‌های بردسکن در خراسان، جلفا در آذربایجان شرقی، محمودآباد، نکا و چالوس در مازندران، ملکان در آذربایجان شرقی، آبدانان در ایلام، بوانات در فارس، دیلم در بوشهر و تفت در یزد و نیز آران و بیدگل در اصفهان، نمین و کوثر در اردبیل، ماه‌نشان در زنجان، امیدیه در خوزستان، رباط‌کریم، فیروزکوه و بوئین‌زهرا در تهران، راور در کرمان و چالدران در آذربایجان شرقی ایجاد و تأسیس گردید.
در سال ۱۳۷۵ قانون ایجاد استان قم به مرکزیت شهر قم و متشکل از بخش‌های مرکزی جعفرآباد، خلجستان، سلفچگان و نوفل لوشاتو به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. علاوه بر آن در سال مذکور شهرستان‌های جاجرم در خراسان، رضوانشهر، املش و سیاهکل در گیلان، ایجرود و طارم در زنجان، پاسارگاد در فارس، خرم‌بید در فارس، جویبار در مازندران، تیران و کرون در اصفهان، ارسنجان در فارس، اسکو و آذرشهر در آذربایجان شرقی، پاکدشت در تهران، صدوق در یزد و بندرگز در مازندران به تصویب رسید.
در سال ۱۳۷۶ دو استان گلستان و قزوین به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. استان گلستان مشتمل بر شهرستان‌های گرگان، گنبدکاووس، مینودشت، بندرترکمن، کردکوی، علی‌آباد، بندرگز و استان قزوین متشکل از شهرستان‌های قزوین، بوئین‌زهرا و تاکستان.
در سال ۱۳۷۸، شهرستان‌های زرین‌دشت و خاتم در استان یزد و کلاله و آق‌قلا در گلستان، سرباز در سیستان و بلوچستان، چاراویماق در آذربایجان شرقی بستک در هرمزگان، دنا در کهگیلویه و بویراحمد، مانه و سملقان، در خراسان ایجاد و تأسیس شد.
در سال ۱۳۸۱ شهرستان‌های ثلاث باباجانی در استان کرمانشاه، سروآباد در کردستان، منوجان در کرمان، چادگان در اصفهان، زرندیه و کمیجان در استان مرکزی، جم در بوشهر، نظرآباد در تهران، فراشبند در استان فارس و رشتخوار در خراسان به تصویب رسیده و ایجاد گردیدند.
در سال ۱۳۸۲ شهرستان‌های کلات، سربیشه و خلیل‌آباد در خراسان، عنبرآباد در کرمان، لالی و هندیجان در خوزستان و سمیرم سفلی در اصفهان به تصویب رسیدند.
در سال ۱۳۸۳ شهرستان‌های فاروج، گاوبندی، روانسر، لیکک، خمیر، کوهبنان، الوند و خنج تأسیس و استان‌های خراسان شمالی و خراسان جنوبی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیدند.
در سال ۱۳۸۴ نیز شهرستان‌های اسدیه، فیض‌آباد، دالاهو، سعادت شهر، گتوند، رامشیر، کنارک، گلوگاه، سرایان، زهک، رودبار و قلعه گنج به تصویب رسیدند.
در سال ۱۳۸۴ کشور ایران دارای ۳۳۶ شهرستان، ۸۸۹ بخش، ۲۴۰۰ دهستان و ۱۰۱۶ شهر می‌بوده‌است.
با توجه به تغییرات ایجاد شده، تعداد عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری تا ۲۷ مهرماه ۱۳۸۷ از قرار ۳۶۳ شهرستان، ۹۲۰ بخش، ۲۴۳۰ دهستان و ۱۰۶۸ شهر بوده‌است.
تقسیمات منطقه‌ای استان‌های کشور
در روز سه‌شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۲ عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران گفت: «طرح منطقه‌ای کردن استان‌های کشور و تقسیمات جدید کشوری از سوی وزارت کشور در دست بررسی و مطالعه است.» وی افزود: «اجرای این طرح نیازمند اصلاح قانون است و مسیر طولانی خواهد داشت، اما وزارت کشور به شکل قراردادی برای هر چهار یا پنج استان کشور به صورت یک منطقه برنامه‌ریزی کرده‌است.» این طرح یک طبقه‌بندی داخلی مربوط به وزارت کشور با اهداف توسعه بهتر است که همان سال با ۵ منطقه‌بندی تعیین گردیده‌است.
تقسیمات کنونی
براساس آخرین وضع تقسیمات کشوری در آبان ۱۴۰۱ خورشیدی، کشور ایران از ۳۱ استان، ۴۷۱ شهرستان، ۱۱۶۲ بخش، ۲۷۲۵ دهستان، ۱۴۳۱ شهر و ۴۱ فرمانداری ویژه تشکیل یافته‌است.
دومین قانون تقسیمات کشوری
تا ۱۶ آبانماه سال ۱۳۱۶ هجری شمسی که «قانون تقسیمات کشور و وظایف فرمانداران و بخشداران» به تصویب رسید، تغییرات عمده‌ای در محدوده تقسیمات کشوری به عمل نیامد. الحاق ابرقو به یزد و خلجستان (دستجرد) به قم از موارد معدود تغییرات تقسیماتی است. البته طی سال‌های مذکور تغییرات متعددی در تغییر نام عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری به وجود آمد که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: «تغییر نام علی‌آباد به شاهی، حسین‌آباد به زابل، ترشیز به کاشمر، منصورآباد به مهران، دزدآپ به زاهدان، ناصری به اهواز، مشهد سر به بابلسر، اشرف به بهشهر و … .»
استان‌های ده‌گانه
در نوزدهم دیماه سال ۱۳۱۶، با اصلاح قانون تقسیمات کشوری و براساس ماده یک آن، کشور ایران مطابق نقشه و صورت ضمیمه به ۱۰ استان و ۴۹ شهرستان [و ۲۹۰ بخش] تقسیم شد. در این اصلاحیه نیز، هر استان مرکب از چند بخش و هر بخش مرکب از چند دهستان و هر دهستان مرکب از چند قصبه و ده است. استان‌های ده‌گانه کشور و شهرستان‌های تابعه : شامل۶ شهرستان: طی تبصره مندرج در ماده ۲ قانون، جزایر مجاور هر یک از شهرستان‌ها، تابع آن شهرستان می‌باشد. در صورت ضمیمه قانون اصلاح قانون در تقسیمات کشوری نام ۴۹ شهرستان و ۲۹۰ بخش زیرعنوان ده استان قید شده‌است.
سومین قانون تقسیمات کشوری
در سال ۱۳۸۰ شهرستان‌های آذرشهر و ارسباران و عجب‌شیر در استان آذربایجان شرقی، آزادشهر و رامیان در گلستان، کوهرنگ در چهارمحال و بختیاری، آبیک در قزوین، مهر، قیر و کارزین در استان فارس به تصویب رسیدند.