cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
انقلاب‌های ۱۸۳۰
انقلاب‌های ۱۸۳۰ (Revolutions of 1830) موجی انقلابی در اروپا بود که به سال ۱۸۳۰ اتفاق افتاد. این موج شامل دو انقلاب ملی‌گرای بود؛ انقلاب بلژیک در پادشاهی متحد هلند و انقلاب ژوئیه در پادشاهی فرانسه. علاوه بر این دو، انقلاب‌هایی در لهستان، دولت‌های شبه‌جزیره ایتالیا، پرتغال و سوئیس نیز رخ داد. ۱۸ سال بعد موج انقلابی قدرتمندتری موسوم به انقلاب‌های ۱۸۴۸ اتفاق افتاد.
باب رمزی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۵)
باب رمزی (Bob Ramsey؛ زادهٔ February 24, 1935 ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون و باشگاه فوتبال یورک سیتی اشاره کرد.
میتسوماسا یودا
میتسوماسا یودا (依田 光正؛ زادهٔ August 7, 1977) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
جلال‌آباد (بافت)
جلال‌آباد بافت یک روستا در ایران است که در دهستان دشتاب واقع شده‌است.
بیور ادج، ویسکانسین
بیور ادج (به انگلیسی: Beaver Edge) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Beaver Dam واقع شده‌است. بیور ادج ۲۷۱٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پوشش قالب اسلات
پوشش قالب اسلات یک روش پوششی برای استفاده از محلول ، دوغاب ، و یا اکسترود فیلم های نازک بر روی سطح صافی مانند شیشه، فلز، کاغذ، پارچه یا فویل های پلاستیکی است. این فرایند برای اولین بار برای تولید صنعتی فیلم های عکاسی در دهه 1950 ایجاد شد. از آن زمان در بسیاری از فرایندهای تجاری و زمینه های تحقیقاتی مربوط به نانومواد مطرح شده است.
پوشش قالب اسلات از طریق پردازش محلول ، فیلمهای نازک را تولید می کند. مواد پوششی موردنظر معمولاً به صورت سوسپانسیون (معلق) و یا حل نشده در محلول و دوغاب اولیه وجود دارند (که بعضاً به آن جوهر می گویند) و از طریق یک سرپوش دقیق که به عنوان شکاف اسلات شناخته می شود ، روی سطح اعمال می شود. شکاف اسلات دارای یک خروجی با نسبت ابعاد بالا است که می تواند انتقال نهایی مایع پوششی را به زیرلایه کنترل کند. این کار، منجر به تولید مداوم یک لایه وسیع از مواد پوششی اعمال شده بر روی بستر می شود که عرض آن قابل تنظیم است و به ابعاد خروجی شکاف قالب بستگی دارد. با کنترل دقیق میزان رسوب محلول و سرعت نسبی سطح ، پوشش قالب اسلات، پوششی نازک را برای مواد با ضخامت های قابل کنترل در محدوده 10 نانومتر تا 100 میکرومتر پس از تبخیر حلال پیش ساز(دوغاب) فراهم می کند.
عبدالمهدی نصیرزاده
عبدالمهدی نصیرزاده زاده ۳۱ شهریور ۱۳۶۳ در شهر سیرجان در استان کرمان و دارای دکتری تربیت بدنی و علوم ورزشی گرایش مدیریت و برنامه‌ریزی می‌باشد.
پوشش قالب اسلات
از مزایای معمول فرایند پوشش قالب اسلات می توان به کنترل ضخامت آن که از پیش اندازه گیری شده ، مکانیسم پوشش غیر تماسی ، بازده مواد بالا ، مقیاس پذیری نواحی تحت پوشش و سرعت جریان اشاره نمود. این فرایند همچنین اجازه می دهد تا طیف وسیعی از ویژگی های ضخامت لایه و محلول اولیه مانند انتخاب مواد ، ویسکوزیته و محتوای جامدات فراهم شود. اشکالاتی که معمولاً در فرایند پوشش قالب اسلات ذکر می شود شامل پیچیدگی نسبتاً بالای دستگاه و بهینه نبودن فرایند نسبت به تکنیک های مشابه پوششی مانند پوشش تیغه ای و پوشش دورانی است.
اجزای رایج
تجهیزات پوشش اسلات با تنظیمات مختلف و فاکتورهای مختلف موجود است. با این حال ، اکثریت قریب به اتفاق فرایندهای اسلات توسط مجموعه مشابهی از اجزای اصلی مشترک هدایت می شوند. که این اجزا شامل:
بسته به پیچیدگی دستگاه پوشش ، یک سیستم پوشش اسلات ممکن است شامل ماژول های اضافی برای موقعیت دقیق شکاف قالب روی لایه ، فیلتر ذرات محلول پوشش ، پیش تصفیه سطح (به عنوان مثال تمیز کردن و اصلاح انرژی سطح ) ، و مراحل پس از پردازش (به عنوان مثال خشک کردن ، پخت ، تاریخ زدن ، چاپ ، برش ، و غیره )
ژوزف برنارد
ژوزف برنارد ؛ (زادۀ January 18, 1866 میلادی – درگذشتۀ January 7, 1931 میلادی) یک مجسمه‌ساز کلاسیک مدرن اهل فرانسه بود که در دیباچهٔ کتاب الی فور دربارهٔ بررسی هنر مدرن در سال ۱۹۲۷ میلادی به نام «روح فرم‌ها» معرفی و برجسته شد. برنارد در مدرسهٔ هنرهای زیبا در آتلیۀ پیر-ژول کاولیه آموزش دید.
عبدالمهدی نصیرزاده
زندگی‌نامه
عبدالمهدی نصیرزاده متولد سیرجان از توابع استان کرمان می‌باشد. وی، دوران ابتدائی تحصیل خود را در کرمان و دوران تحصیلات تکمیلی خود را در تهران سپری کرده‌است. همسر ایشان مریم وطن دوست دارای دکترای تربیت بدنی و علوم ورزشی، گرایش فیزیولوژی ورزشی از دانشگاه خوارزمی می‌باشد، از سوابق ایشان می‌توان به نایب رئیسی بانوان فدراسیون بدنسازی اشاره کرد.
پوشش قالب اسلات
سیستم های پوشش صنعتی
پوشش قالب اسلات در اصل برای مصارف صنعتی تولید شده است و همچنان بر اساس مقیاس تولید، استفاده می شود. این امر به دلیل پتانسیل آن در تولید مقیاس وسیعی فیلمهای نازک و پوششهایی با ارزش بالا و هزینه عملیاتی کم از طریق ادغام خط غلتک به غلتک و ورق به ورق است. این سیستم های رول به رول و ورق به ورق برای تولید در مقیاسی بزرگ و مشابه هستند ، اما با سختی فیزیکی سطوحی که تحمل می کنند از یکدیگر متمایز می شوند. سیستم های رول به رول برای پوشش دادن و اعمال به سطوحی انعطاف پذیر مانند کاغذ ، پارچه ، پلاستیک یا ورق های فلزی طراحی شده اند. برعکس ، سیستم های ورق به ورق برای پوشش دادن و اعمال ورق های زیرانداز سفت و سخت مانند شیشه ، فلز یا پلکسی گلاس طراحی شده اند. ترکیب این سیستم ها از جمله خطوط رول به ورق نیز امکان پذیر است.
عبدالمهدی نصیرزاده
سوابق کاری و اجرایی
وی در حال حاضر عضو هیئت علمی و مدیر کل سابق تربیت بدنی دانشگاه پیام نور بوده‌است. از جمله سوابق علمی و اجرایی ایشان می‌توان به مسئولیت کمیته آموزش فدراسیون بدنسازی، مسئولیت کمیته آموزش فدراسیون سه‌گانه، عضویت در هیئت رئیشه فدراسیون ورزش‌های دانشگاهی، معاونت آموزشی انستیتو بین المللی کشتی، مدیر کل دفتر آموزش‌های آزاد و چند رسانه ای دانشگاه پیام نور اشاره کرد.
پوشش قالب اسلات
سیستم های پوشش صنعتی
هر دو سیستم رول به رول صنعتی و ورق به ورق معمولاً دارای پوشش قالبی در بازه 300 تا 1000 میلی متر هستند ، هرچند که تا عرض 4000 میلی متر نیز گزارش شده است. ادعا می شود که سیستم های اسلات تجاری با سرعت حداکثر چند صد متر مربع در دقیقه، با سیستم های رول به رول که به دلیل کاهش پیچیدگی در استفاده از سطح ، توان عملیاتی بالاتری دارند، کار می کنند. این سیستم های پوشش دهی در مقیاس بزرگ را می توان با توجه به نیاز فرایند ، توسط انواع راه حل های پمپاژ صنعتی از جمله پمپ های دنده ای ، پمپ های حفره ای پیشرو ، گلدان های فشار و پمپ های دیافراگمی هدایت کرد.
شرط کورانت–فردریشز–له‌وی
در ریاضیات، شرط کورانت–فردریشز–له‌وی (به انگلیسی: Courant–Friedrichs–Lewy condition؛ یا به شکل کوتاه‌شده CFL) شرطی لازم برای همگرایی در هنگام حل کردن بعضی معادله‌های دیفرانسیلی پاره‌ای (اغلب PDEهای هذلولوی) از راه عددی توسط روش تفاضل محدود است. خاستگاه این شرط تحلیل عددی روش‌های انتگرال‌گیری زمانی صریح (explicit time integration) است، هنگامی که آن‌ها برای برای یافتن حل عددی به کار می‌روند. در نتیجه، گام زمانی در محاسبات کامپیوتری شبیه‌سازی شده می‌بایست از مقدار مشخصی کوچکتر باشد، در غیر این صورت نتیجه شبیه‌سازی نادرست خواهد بود. این شرط به نام ۳ دانشمند مطرح کننده آن ریچارد کورانت، کورت فردریشز و هانس له‌وی نامگذاری شده است.
پوشش قالب اسلات
سیستم های پوشش صنعتی
برای اداره سطوح انعطاف پذیر ، خطوط رول به رول معمولاً از یک سری غلتک برای هدایت مداوم سطح از طریق ایستگاههای مختلف خط فرایند استفاده می کنند. پوشش قالب اسلات اغلب فقط یک مرحله از یک روند کلی رول به رول را شامل می شود. شکاف قالب معمولاً در یک موقعیت ثابت روی خط رول به رول نصب می شود و با عبور سطح ، مایع پوششی را به طور مداوم یا مبتنی بر پچ روی آن پخش می کند. از آنجا که سطح به طور همزمان تمام ایستگاه های خط رول به رول را در بر می گیرد ، فرایندهای منفرد در این ایستگاه ها بسیار بهم پیوسته اند و باید بهینه شوند تا همزمان با یکدیگر با سرعت وب یکسان کار کنند.
عبدالمهدی نصیرزاده
جستارهای وابسته
فدراسیون بدن‌سازی و پرورش‌اندام ایران
پوشش قالب اسلات
سیستم های پوشش صنعتی
سطوح سفت و سختی که در سیستم های ورق به ورق به کار رفته اند با روش پردازش رول به رول سازگار نیستند. سیستمهای ورق به ورق در عوض به یک سیستم مبتنی بر دندانه ها متکی هستند تا ورقهای جداگانه را بین ایستگاههای مختلف یک خط فرایند انتقال دهند ، جایی که انتقال بین ایستگاهها ممکن است به صورت دستی یا خودکار انجام شود. بنابراین خطوط ورق به ورق بیشتر شبیه یک سری عملیات دسته ای نیمه جفت هستند تا یک فرایند مداوم. این اجازه می دهد تا برای بهینه سازی آسان تر عملیات واحد واحد در هزینه افزایش احتمال پیچیدگی مدیریت و کاهش توان تولید. علاوه بر این ، نیاز به شروع و متوقف کردن روند پوشش اسلات برای هر ورق بستر ، الزامات تحمل بیشتری را روی یکنواختی لبه پیشرو و انتهایی مرحله شکاف - قالب قرار می دهد. در خطوط ورق به صفحه ، سطح ممکن است در جای خود ثابت شود زیرا لایه از زیر روی یک بستر نگهدارنده متحرک عبور می کند (که بعضاً به آن "چاک" گفته می شود). متناوباً ، شکاف قالب ممکن است در حین پوشش حرکت کند در حالی که بستر در جای خود ثابت است.
کنترل کیفیت فیلم
همانند تمام روشهای پوشش پردازش شده با محلول ، کیفیت نهایی یک فیلم نازک که از طریق پوشش اسلات تولید می شود به پارامترهای داخلی و خارجی خود شکاف بستگی دارد. این پارامترها را می توان به طور کلی در:
پارامترهای پنجره پوشش
در شرایط ایده‌آل ، پتانسیل دستیابی به یک فیلم بدون نقص از طریق اسلاتکاملاً تحت پوشش پنجره پوشش یک فرایند داده شده است. پنجره پوشش یک نقشه چند متغیره از پارامترهای کلیدی فرایند است شامل توصیف دامنه ای که می توان آنها را با هم اعمال کرد تا به یک فیلم بدون نقص برسد. درک رفتار پنجره پوشش از یک فرایند متداول شکاف ، اپراتورها را قادر می سازد تا نقص در یک لایه پوشش داده شده در اسلات را مشاهده کنند و بصورت مستقیم برای حل نقص اقدامی را تعیین کنند. پارامترهای کلیدی فرایند مورد استفاده برای تعریف پنجره پوشش معمولاً شامل موارد زیر است:
پنجره پوشش را می توان با رسم دو پارامتر کلیدی در برابر یکدیگر در حالی که فرض بر این است که بقیه ثابت است ، تجسم کرد. در یک نمایش ساده اولیه ، می توان پنجره پوشش را با ترسیم رابطه بین سرعت پمپ مناسب و سرعت پوشش برای یک فرایند مشخص ، توصیف کرد. پمپاژ بیش از حد یا سرعت ناکافی پوشش منجر به ناقص ریختن مایع پوششی در خارج از منطقه پوشش مورد نظر می شود ، در حالی که پوشش خیلی سریع یا پمپاژ ناکافی منجر به شکستن نقص در مینیسک می شود. بنابراین سرعت پمپ و سرعت پوشش را می توان به طور مستقیم برای جبران این نقص ها تنظیم کرد ، اگرچه تغییر این پارامترها از طریق مکانیسم پوشش پیش اندازه گیری شده بر ضخامت فیلم مرطوب نیز تأثیر می گذارد. همچنین در این رابطه تأثیر پارامتر ارتفاع شکاف اسلات موجود است ، زیرا این مسئله بر فاصله کشیده شدن منیسک در حالی که در طول پوشش ثابت است ، تأثیر می گذارد. بنابراین بالاتر بردن شکاف اسلات می تواند با کشش بیشتر منیسک ، نقص ریختن را خنثی کند ، در حالی که پایین آوردن شکاف ، می تواند با کاهش شکافی که منیسک باید شکسته شود ، نقایص خطی و شکستگی را خنثی کند. سایر طرحهای مفید پنجره پوشش برای در نظر گرفتن عبارتند از: رابطه بین تعداد مویرگی سیال و ارتفاع شکاف ، و همچنین رابطه بین فشار در سراسر منیسک و ارتفاع شکاف. اولی به ویژه هنگام بررسی تغییر در ویسکوزیته سیال و کشش سطحی (به عنوان مثال اثر پوشش مواد مختلف با رئولوژی قابل توجهی متفاوت) مربوط است ، در حالی که مورد دوم در زمینه استفاده از یک جعبه خلا در سطح بالادست مینیسک برای تثبیت وجود دارد.
شرط کورانت–فردریشز–له‌وی
توضیح اکتشافی
قاعده کلی پشت این شرط این است که برای مثال اگر یک موج در حال حرکت از میان یک شبکه فضایی گسسته باشد و ما بخواهیم دامنه آن را در گام‌های زمانی گسسته با مدت زمان برابر محاسبه کنیم آنگاه این مدت زمان باید کمتر از زمان سفر موج به نقاط مجاور شبکه باشد. در نتیجه، هنگامی که فاصله نقاط شبکه کاهش می‌یابد، حد بالایی برای گام‌های زمانی نیز کم می‌شود. در اصل، دامنه وابستگی عددی هر نقطه در فضا و زمان (همانگونه که با شرایط اولیه و پارامترهای اسکیم تقریب تعیین می‌شود) باید شامل دامنه وابستگی تحلیلی (که شرط اولیه بر مقدار دقیق حل در آن نقطه تأثیر دارد) باشد تا اطمینان بدهد که اسکیم به اطلاعات مورد نیاز برای تشکیل حل مسئله دسترسی دارد.
باب ریدلی
باب ریدلی (Bob Ridley؛ زادهٔ May 30, 1942) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورتسموث اشاره کرد.
برونا گورا
برونا گورا (به بلاروسی: Бронная Гара؛ به معنای «کوهستان برونیا») نام منطقه‌ای دورافتاده در بلاروس کنونی است که صحنه کشتار یهودیان لهستانی توسط آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود.
این مکان شامل بخشی از نیمه شرقی لهستان اشغالی بود که در سال ۱۹۳۹ با توافق با آلمان توسط اتحاد جماهیر شوروی مورد حمله قرار گرفته بود و دو سال بعد در طی عملیات بارباروسا توسط ورماخت تصرف شد. تخمین زده می‌شود که از ماه مه ۱۹۴۲ تا نوامبر همان سال، در کشنده‌ترین مرحله از هولوکاست در لهستان، حدود ۵۰٬۰۰۰ یهودی در جنگل‌های اطراف برونا گورا در چاله‌هایی از پیش کنده شده به قتل رسیدند. قربانیان با قطارهای هولوکاست از گتوهای نازی، از جمله گتو برست و گتو پینسک، و از دیگر گتوها در مناطق اطراف و همچنین از رایخس‌کومیساریات اوستلاند (بلاروس غربی کنونی) به صحنه کشتار منتقل شدند.
پیش‌زمینه
پس از یک سده تسلط خارجی، جمهوری دوم لهستان در پایان جنگ جهانی اول به کشوری مستقل تبدیل شد. برونا گورا بخشی از استان پولشه بود و تا زمان تهاجم به لهستان در ۱۹۳۹ در آن باقی ماند. با داشتن ایستگاه قطاری در نزدیکی جنگل، برونا گورا مکان خلوت و مناسبی برای کشتار یهودیان در سال ۱۹۴۲ شد و نازی‌ها یهودیان را از گتو برست، پینسک، و دیگر گتوهای اطراف به آنجا منتقل کرده و سپس می‌کشتند.
پس از تهاجم شوروی به لهستان در ۱۹۳۹، برونا گورا همراه دیگر مناطق استان پولشه پس از رای‌گیری نمایشی که NKVD در فضای رعب و وحشت به راه انداخته بود، به بلاروس شوروی منضم شدند. همه شهروندانی که پیشتر در لهستان زندگی می‌کردند ولی متولد لهستان نیز بودند، می‌بایست از آن پس در جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس به عنوان اتباع شوروی، و نه لهستانی، زندگی می‌کردند. با این حال، حکومت شوروی بر این مناطق دیری نپایید، چرا که شرایطی که طبق آن‌ها پیمان موسوم به مولوتوف–ریبنتروپ پیشتر در مسکو امضا شده بود، هنگام عبور ارتش آلمان از مناطق لهستانی اشغال شده توسط شوروی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، شکسته شدند. از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ این استان تحت کنترل آلمان نازی، و توسط شورای مرکزی بلاروس و از همدستان آلمان اداره می‌شد، که خود پشتیبانی گردان‌های بلاروسی نازی موسوم به دفاع ملی را داشت.
مؤسسه آینده بشریت
مؤسسهٔ آیندهٔ بشریت (Future of Humanity Institute) با کوته‌نوشت (FHI) یک مرکز تحقیقاتی میان‌رشته‌ای در دانشگاه آکسفورد است که به بررسی پرسش‌های بزرگ دربارهٔ بشریت و چشم‌اندازهای آن می‌پردازد. این موسسه در سال ۲۰۰۵ به عنوان بخشی از دانشکدهٔ فلسفه وابسته به «مدرسه مارتین آکسفورد» تأسیس شد. مدیر این مؤسسه فیلسوف سوئدی نیک بوستروم است. کارکنان تحقیقاتی و همکاران آن عبارتند از اندرس سندبرگ آینده‌نگر، مهندس کی اریک درکسلر، اقتصاددان رابین هانسون، و بنیادگذار مؤسسهٔ ایثار مؤثر (Giving What We Can) توبی ارد (Toby Ord) است.
برونا گورا
کشتار دسته‌جمعی
در مارس ۱۹۴۴، با پیشرفت ارتش سرخ شوروی، آلمانی‌ها تلاش کردند تا شواهد کشتارها را پاک کنند. دستور ویژه ۱۰۰۵ به همین منظور ارائه شد. با کمک ۱۰۰ زندانی-برده، برای دو هفته آینده گورهای دسته‌جمعی نبش قبر شدند و اجساد را در گودال‌هایی سوزاندند. با پایان یافتن کار، درخت‌هایی بر روی گودال‌ها کاشته شدند و همه زندانیان با اصابت گلوله کشته شدند. پس از جنگ، در کنفرانس ۱۹۴۵ پوتسدام، مرزهای لهستان دوباره ترسیم شدند و برونا گورا بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس شد. یادبودی در محل یادبود شهروندان یهودی کشته شده اتحاد جماهیر شوروی برپا شد.
مؤسسه آینده بشریت
هدف مؤسسه با به اشتراک گذاشتن دفتر و همکاری نزدیک با مرکز نوع‌دوستی ایثار مؤثر، تمرکز بر تحقیقات در جایی است که بتواند بزرگترین تفاوت مثبت را برای بشریت در دراز مدت ایجاد کند. این سازمان در ترکیبی از فعالیت‌های دانشگاهی و اطلاع‌رسانی مشارکت می‌کند و به دنبال ترویج بحث‌های آگاهانه و مشارکت عمومی در دولت، مشاغل، دانشگاه‌ها و سایر سازمان‌ها است. بزرگترین سرمایه گذاران تحقیقاتی این مرکز عبارتند از: شرکت املین (Amlin)، ایلان ماسک، شورای پژوهش اروپا، «مؤسسه آینده زندگی»، و «Leverhulme Trust".
برونا گورا
یادداشت‌ها
<references group="persian-alpha"/>
دوستان زمین
دوستان بین‌المللی زمین از یک شبکه بین‌المللی از سازمان‌های زیست‌محیطی در ۷۴ کشور تشکیل شده‌است.
دوستان زمین سال ۱۹۶۹ در سانفرانسیسکو، توسط دیوید براور، دونالد ایتکن و گری سوسی تأسیس گردید. کمک مالی ۵۰۰۰۰۰ دلاری، در سال ۲۰۱۹ توسط رابرت اورویل اندرسن، مالک شرکت نفت آتلانتیک ریچفیلد تأمین شد.
این شبکه در سال ۱۹۷۱ با جلسه‌ای از نمایندگان چهار کشور، یعنی ایالات متحده، سوئد، انگلیس و فرانسه به یک شبکه بین‌المللی از سازمان‌های زیست‌محیطی تبدیل شد. این تشکل اکنون دارای یک دبیرخانه مستقر در آمستردام، هلند است که پشتیبانی از شبکه و فعالیت‌های عمده توافق شده آن را تأمین می‌کند. کمیته اجرایی، نمایندگان منتخبی از گروه‌های ملی، سیاست‌گذاری و نظارت بر کار دبیرخانه را تعیین می‌کند. در سال ۲۰۱۶، کارین نانسن، فعال اروگوئه‌ای، به عنوان رئیس انجمن بین‌المللی دوستان زمین انتخاب گردید.
مسائل مربوط به کمپین
دوستان بین‌المللی زمین، سازمانی است بین‌المللی که اعضای آن در سراسر جهان گسترش یافته‌اند. نهاد اصلی و مادر دوستان بین‌المللی زمین، در درجه اول، نهادی است که نقش وکالت طرفدارانش را به عهده دارد و بیشتر فعالیت‌های آن در انگلستان متمرکز می‌باشد. برنامه‌های پشتیبانی آن از گروه‌های تابعه، از طریق برجسته‌سازی زمینه‌های اجتماعی، سیاسی و حقوق بشری و اساساً بر موضوعات زیست‌محیطی متمرکز است و اساس فعالیت آنها در انگلستان است، اما در ایالات متحده آمریکا و اروپا نیز از طریق آژانس‌های خواهر خود فعالیت می‌کنند. دفتر مرکزی سازمان بین‌المللی دوستان زمین به دلایل مالیاتی در آمستردام هلند قرار دارد.
نفت
در اکتبر ۲۰۱۸ اعلام شد که الیکو دانگوت، ثروتمندترین مرد آفریقا، قصد دارد یک پالایشگاه نفت ۱۲ میلیارد دلاری در ۶٬۱۸۰ هکتار زمین در یک باتلاق در نیجریه بسازد. این بزرگ‌ترین پالایشگاه جهان خواهد بود. این پالایشگاه در سال ۲۰۲۲، ۶۵۰٬۰۰۰ بشکه نفت خام را فرآوری خواهد کرد.
گروه‌های دوستان زمین
دوستان زمین در هر کشور، شبکه‌های چند لایه از کنشگران داوطلب تا گروه‌های ملی فشار را تشکیل می‌دهند که برای سیاست‌های زیست‌محیطی پیشرو و پایدار فعالیت می‌کنند. این گروه‌ها و فعالان، فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی را انجام می‌دهند.
بر اساس قوانینی که در وب سایت آنها آمده، گروه‌های دوستان زمین لازم است، مستقل از تأثیرات سیاسی، مذهبی یا سایر اعمال حزب عمل کنند و در ساختارهای داخلی خود دموکرات و بدون تبعیض و مایل به همکاری با سازمان‌هایی هستند که برای اهداف مشابه کار می‌کنند. اینها شرایط عضویت در سازمان دوستان زمین است.
گروه‌های ملی در مورد موضوعات اصلی و تأثیرگذار کشور خود کار می‌کنند و شرکت در مبارزات بین‌المللی دوستان زمین که مربوط به کشور آنها است را انتخاب می‌کنند. فعالان محلی محیط زیست زمین، به نوبه خود می‌توانند در کمپین‌های محلی، ملی یا بین‌المللی شرکت کنند.
ساختار شبکه
اعضای این سازمان در کشورهای مختلف، ممکن است نام خود را دوستان زمین، یا یک عبارت ترجمه شده دیگری معادل آن در زبان ملی خودشان قرار دهند، به عنوان مثال، دوستان زمین (ایالات متحده)، دوستان زمین (انگلیس ولز و ایرلند شمالی)، آمیگوس دولا تییرا (اسپانیا و آرژانتین). با این حال، تقریباً نیمی از گروه‌های عضو به نام خودشان کار می‌کنند، بطوریکه گاهی منعکس‌کننده منشأ مستقل و پیوستن بعدی آنها به این شبکه می‌باشد، مانند پرو ناتورا (سوئیس)، فدراسیون کره برای جنبش زیست‌محیطی، اقدام حقوق زیست‌محیطی (نیجریه) و وال‌هی (اندونزی).
انتشارات
دوستان زمین از چاپ کتاب «رژیم غذایی برای یک سیاره کوچک» از فرانسیس مورلاپه در سال ۱۹۷۱ حمایت کردند. اطلس گوشت، گزارشی سالانه است که به روش‌ها و تأثیرات دامداری متمرکز پرداخته‌است. این نشریه شامل ۲۷ مقاله کوتاه می‌باشد که با کمک نمودار، حقایقی را دربارهٔ تولید و مصرف گوشت نشان می‌دهد. اطلس گوشت به‌طور مشترک توسط دوستان زمین و بنیاد هاینریش بل منتشر شده‌است.
پشتیبانی از سؤال بزرگ
در میان کسانی که در راه‌اندازی مبارزات تغییرات آب و هوایی دوستان زمین انگلستان و ولز و ایرلند شمالی در کمپین سؤال بزرگ حضور داشتند، همچنین نفرات زیر نیز شرکت داشتند: جود لا، ادیت بومن، سیون لوید، راس بار، دیوید کامرون، دیوید میلیبند، تام یورک، استیون تاجر، مایکل اویس و امیلی اوی.
سازمانهای عضو
آفریقا آسیا
کارهایی که بعد از مرگت در دنور باید انجام داد
کارهایی که بعد از مرگت در دنور باید انجام داد فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی گری فلدر است. در این فیلم بازیگرانی همچون اندی گارسیا، کریستوفر لوید، ویلیام فورسایت، بیل نون، تریت ویلیامز، جک واردن، استیو بوشمی، فیروزه بالک، گابریله انور، کریستوفر واکن، بیل کوبس، مارشال بل، گلن پلامر، دان استارک، ویلی گارسون، جنی مک‌کارتی، بادی گای، جاش چارلز، دان چیدل، تام لیستر جونیور و بیل اروین ایفای نقش کرده‌اند.
هرمیتاژ پلازا
هرمیتاژ پلازا (به فرانسوی: Hermitage Plaza) یک ساختمان بلندمرتبه در فرانسه است که در کوربوآ واقع شده‌است.
جلال‌آباد (فهرج)
جلال‌آباد، روستایی در دهستان چاهدگال بخش نگین کویر شهرستان فهرج در استان کرمان ایران است.
دختر فرعون
دختر فرعون (בַּת־פַּרְעֹה) به گفته سفر خروج در تنخ شخصی بود که موسی را زمانی که مادرش او را در رودخانه رها کرده بود، پیدا کرد و به فرزندی گرفت. همین زن نام موسی را بر روی نوزاد گذاشت. مسلمانان اعتقاد دارند موسی را زنی به نام آسیه که همسر فرعون بود از آب گرفت.
میتسوهیرو سکی
میتسوهیرو سکی (関 光博؛ زادهٔ May 8, 1982) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
فیل بردسن
فیل بردسن (Phil Bredesen؛ زادهٔ November 21, 1943) یک سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
بردسن چهل و هشتمین فرماندار ایالت تنسی بود که در تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۰۳ میلادی به عنوان فرماندار انتخاب شد و تا ۱۵ ژانویه ۲۰۱۱ در این سمت باقی خواهد ماند.
زمین زیر پایش
زمین زیر پایش (The Ground Beneath Her Feet) ششمین رمان سلمان رشدی است. این اثر که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد، برداشتی از اسطوره اورفئوس است و که در آن موسیقی راک جایگزین ساز چنگ اورفئوس شده‌است.
لاریسا کورکینا
لاریسا کورکینا (Лариса Николаевна Куркина؛ زادهٔ December 18, 1973) اسکی‌باز صحرانوردی اهل روسیه بود.
یاباکوهو
یاباکوهو (به لاتین: Iabakoho) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در توآلانارو واقع شده‌است. یاباکوهو ۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باب کیتون
باب کیتون (Bob Keeton; January 15, 1918 – january 1996) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
شهریار ساری
باشگاه شهریار ساری یک باشگاه فرهنگی ورزشی ایرانی است که در شهر ساری واقع شده است. این باشگاه در رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ساحلی مردان ایران حضور داشت.
انحلال
این تیم پرطرفدار ساروی به دلیل مشکلات مالی و حمایت نکردن رنگرز مدیرکل ورزش استان مازندران در تاریخ چهارشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۱ برای بازی با پارس جنوبی جم حاضر نشد و به میدان نرفت این بازی قرار بود ساعت ۲۰:۳۰ در ورزشگاه دهکده گردشگری برگزارشود و به دلیل اینکه این تیم ساروی هفته اول هم به دلیل مشکلات مالی به میدان نرفته بود و انصراف داده بود از گردونه رقابت های لیگ برترفوتبال ساحلی حذف شد و به سه دسته پایین تر سقوط کرد و به همین دلیل با توجه به مشکلات مالی، این تیم برای همیشه منحل شد.
جستارهای وابسته
لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران
اورلووات
اورلووات یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در زرنجانین واقع شده‌است. اورلووات ۱٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد و ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیور ریور، نیویورک
بیور ریور (به انگلیسی: Beaver River) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیویورک واقع شده‌است.
عید پاک مبارک
عید پاک مبارک (Joyeuses Pâques) یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی ژرژ لوتنر محصول سال ۱۹۸۴ میلادی است.
جلال‌آباد ۲
جلال‌آباد دو یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان بردسیر واقع شده‌است. جلال‌آباد دو ۳۰ نفر جمعیت دارد.
نادژا تالانووا
نادژا تالانووا (Надежда Александровна Таланова؛ زادهٔ April 17, 1967) ورزشکار دوگانه اهل روسیه بود.
باب کیدل
باب کیدل (Bob Kiddle; May 10, 1869 – 1869:5:10, May 11, 1918) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
یابوروترا
یابوروترا (به لاتین: Iaborotra) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بتروکا واقع شده‌است. یابوروترا ۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۶۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میتسوناری موساکا
میتسوناری موساکا (六平 光成؛ زادهٔ January 16, 1991) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
سامول کاراپتیان (بازرگان)
سامول کاراپتیان (Սամվել Կարապետյան؛ زادهٔ ) یک بازرگان اهل ارمنستان است.
وی برندهٔ جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده‌است.
اوروم (کانگیژا)
اوروم یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه بانات شمالی واقع شده‌است. اوروم ۱٬۵۶۱ نفر جمعیت دارد و ۱۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمانه پرپیچ و تاب است
زمانه پرپیچ و تاب است یا این یک دنیای زنانه است فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی آمار بوتالا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریکا، ماهیما چودری، واسوندارا داس، کیم شارما و آشمیت پاتل ایفای نقش کرده‌اند.
آرتور مسچیان
آرتور مسچیان (Արթուր Մեսչյան؛ زادهٔ در ) معمار، موسیقیدان، آهنگساز، شاعر، خواننده و نقاش اهل ارمنستان است. او را از بنیانگذاران راک ارمنی می‌دانند. ترانه "Ur eir Astvats"، به فارسی "خدایا کجا بودی" دربارهٔ نسل‌کشی ارمنی‌ها از ساخته‌ها و سروده‌های مسچیان است.اندی خواننده معروف ایرانی ارمنی در آمریکا ترانه وی را بازخوانی کرده است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده‌است. از آثار معماری او می‌توان به خانهٔ میهمان و ساختمان جدید موزهٔ معروف ماتناداران اشاره کرد.
زندگی‌نامه
مسچیان در ۱۹۸۹ با خانواده‌اش به شهر بوستون آمریکا مهاجرت کرد، ولی در سال ۲۰۰۵ پس از ۱۷ سال به همراه همسرش به ارمنستان بازگشت. در ۲۰۰۷ ساختمان جدیدی برای موزهٔ مسروب ماشتوتس طراحی کرد. در ۲۰۱۵ موزهٔ کومیتاس وارداپت را طراحی کرد.
بیوردام، ویرجینیای غربی
بیوردام (به انگلیسی: Beaverdam) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در Wirt County واقع شده‌است.
شاهزاده کلاهبردار
شاهزاده کلاهبردار (به فرانسوی: Le Guignolo) یک فیلم سینمایی کمدی فرانسوی-ایتالیایی به کارگردانی ژرژ لوتنر با بازی ژان-پل بلموندو محصول سال ۱۹۸۰ میلادی است.
باغ گلشن
باغ گلشن، یک باغ یا بخشی از یک باغ است که شامل درختان بزرگ است و طوری چیده شده‌است که کم و بیش به صورت بیشه‌زار طبیعی به نظر برسد، اگرچه اغلب در واقع یک پدیدهٔ دست‌ساخت است. به‌طور معمول، شامل کاشت درختچه‌های گلدار و سایر گیاهان زینتی، به ویژه در نزدیکی مسیرهای پیاده‌روی آن است.
مارسل کراون
مارسل کراوِن (Marcel Cravenne؛ ۲۲ نوامبر ۱۹۰۸–۶ دسامبر ۲۰۰۲) مشهور به مارسل کوهن، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل فرانسه بود.
باغ گلشن
سبک باغ گلشن اساساً ساخته اواخر سدهٔ ۱۸ و ۱۹ است، اگرچه بر اساس روندهای پیشین در تاریخ باغبانی است. باغ‌های گلشن در حال حاضر در بیشتر نقاط جهان یافت می‌شوند، اما بسته به منطقه و شرایط محلی به‌طور قابل توجهی متفاوت هستند. فرمول اصلی انگلیسی معمولاً دارای گونه‌های درختی است که عمدتاً بومی محلی هستند و برخی از درختان و بیشتر درختچه‌ها و گل‌ها از گونه‌های غیربومی هستند. بیشه قابل بازدید تنها با گونه‌های بومی به عنوان ذخیره‌گاه طبیعی معرفی می‌شوند. اما برای مثال در ایالات متحده، بسیاری از باغ‌های گلشن فقط گونه‌های بومی یا منطقه‌ای را شامل می‌شوند و اغلب خود را به عنوان باغ‌های گیاه‌شناسی معرفی می‌کنند.
مارسل کراون
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ولپن اشاره نمود.
ناتالیا بارانووا-ماسالکینا
ناتالیا بارانووا-ماسالکینا (Наталья Ивановна Баранова-Масалкина؛ زادهٔ February 25, 1975) اسکی‌باز صحرانوردی اهل روسیه بود.
اوروگلیتسا
اوروگلیتسا یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لسکواس واقع شده‌است. اوروگلیتسا ۱۷۳ نفر جمعیت دارد.
باب لیلی (بازیکن فوتبال)
باب لیلی (Bob Lilley; April 3, 1893 – 1893:4:3, January 12, 1964) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نلسون و باشگاه فوتبال روچدیل اشاره کرد.
خاکستر آتشفشانی
خاکستر آتشفشانی (Volcanic ash) به ذرات ساییده‌شده سنگ، کانی و شیشه آتشفشانی گفته می‌شود که در هنگام فوران آتشفشان پدید می‌آید و قطر ذرات آن کمتر از ۲ میلی‌متر است. اصطلاح خاکستر آتشفشانی اغلب با بی‌دقتی برای اشاره به همه ذرات تولید شده در زمان فوران آتشفشان که قطر آن‌ها از ۲ میلی‌متر بیشتر است نیز به‌کار می‌رود، در حالی که اصطلاح درست برای این ذرات آذرآوار است. خاکستر آتشفشانی در خلال فوران آتشفشانی انفجاری و هنگامی که گازهای محلول در ماگما در جو زمین پراکنده می‌شوند، شکل می‌گیرد. نیروی حاصل از آزاد شدن گازها باعث شکسته‌شدن ماگما شده و آن را به‌شکل ذرات سنگ و شیشه آتشفشانی به‌سوی جو زمین می‌راند. همچنین خاکستر آتشفشانی در هنگام فوران آب‌ماگمایی که ماگما در کنار آب قرار و تبدیل ناگهانی آب به بخار باعث متلاشی‌شدن ماگما می‌شود نیز پدید می‌آید.
خاکستر آتشفشانی توسط باد تا هزاران کیلومتر نیز جابه‌جا می‌شود و به دلیل این جابه‌جایی گسترده، اثرات بسیاری بر جوامع انسانی، سلامت انسان‌ها و جانوران، اختلال در ترابری هوایی، اختلال در زیرساخت‌های اساسی (سامانه‌های تولید برق، ارتباطات، شبکه‌های آب و فاضلاب، حمل و نقل)، کشاورزی و… دارد.
کم سرخ
کم سرخ یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان شهربابک واقع شده‌است. کم سرخ ۲۶۶ نفر جمعیت دارد.
بیورلیک، کنتاکی
بیورلیک (به انگلیسی: Beaverlick) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بون، کنتاکی واقع شده‌است. بیورلیک ۲۲۸٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میتسوهیرو تودا
میتسوهیرو تودا (戸田 光洋؛ زادهٔ September 10, 1977) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو و باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس اشاره کرد.
مرد آهنی (فیلم ۱۹۳۱)
مرد آهنی (Iron Man) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی تاد براونینگ است که در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لو آیرس، جین هارلو، رابرت آرمسترانگ، ادوارد دیلان و ند اسپارکس اشاره کرد.
یوجی هیروناگا
یوجی هیروناگا (Yuji Hironaga؛ زادهٔ July 25, 1975) بازیکن سابق فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا، باشگاه فوتبال گامبا اوساکا و باشگاه فوتبال توکیو وردیاشاره کرد.
ابراهیم عبدالصمد
ابراهیم بن عبدالصمد هاشمی بغدادی با کنیهٔ ابواسحاق، شهرت‌یافته به ابن عبدالصمد (؟ -۹۳۶م) محدث عراقی بود. پدرش در روزگار متوکل هرساله جز یک بار، امیر الحاج بود و ابراهیم با پدر سفر می‌کرد. الأمالی و الحدیث از آثار اوست.
برتون این لانزدیل
برتون این لانزدیل (به انگلیسی: Burton in Lonsdale) یک روستا و محله مدنی در انگلستان است که در یورک‌شر شمالی واقع شده‌است. برتون این لانزدیل ۵۷۹ نفر جمعیت دارد.
ماکسیم گورکی
آلکسی ماکسیموویچ پِشکوف (۲۸ مارس ۱۸۶۸ – ۱۸ ژوئن ۱۹۳۶) که با نام ماکسیم گورکی شناخته می‌شود، نویسنده و فعال سیاسی اهل روسیه بود. او پنج بار نامزد دریافت جایزهٔ نوبل ادبیات بود. او از بنیان‌گذاران سبک ادبی واقع گرایی سوسیالیستی است.
پیش از موفقیت در حرفهٔ نویسندگی به مدت پانزده سال به اقصی نقاط امپراتوری روسیه مسافرت و چندین بار شغل عوض کرد. اثرات این تجربیات بعدها در نوشته‌های او مشهود بودند. معروف‌ترین آثار گورکی عبارتند از: در اعماق، مادر، بیست وشش مرد ویک دختر، آوای مرغ طوفان و دوران کودکی. او با دو نویسندهٔ معروف روسی لئو تولستوی و آنتون چخوف در ارتباط بود و در خاطراتش به آن‌ها اشاره کرده‌است.
گورکی عضو فعال جنبش سوسیال‌دموکرات‌مارکسیستی بود و علناً با حکومت تزار مخالفت می‌کرد. برای مدتی نیز با ولادیمیر لنین و الکساندر بوگدانف از شاخهٔ بلشویکی حزب همراه بود ولی بعدها به منتقد تند لنین تبدیل شد و او را شخصی توصیف نمود، بیش از حد جاه‌طلب، بی‌رحم و تشنهٔ قدرت که هیچ مخالفتی را برنمی‌تابید. گورکی بخش عمده‌ای از عمرش را هم در دوران تزاری و هم بعدها در دروان شوروی، در تبعید خارج از روسیه گذراند. در ۱۹۳۲ او با دعوت شخص استالین به اتحاد جماهیر بازگشت و در ژوئن ۱۹۳۶ در آنجا در گذشت.
کودکی و جوانی
گورکی که با نام آلکسیس ماکسیموویچ پشکاو در ۲۸ مارس ۱۸۶۸ در شهر نیژنی نووگورود (شهر گورکی کنونی) به دنیا آمد در یازده سالگی یتیم شد. مادربزرگش نگهداری او را عهده‌دار شد تا اینکه در سال ۱۸۸۰ در سن ۱۲ سالگی از خانه گریخت. پس از اقدام ناموفق به خودکشی در ۱۸۸۷، به مدت پنج سال با پای پیاده به سفر در اطراف و اکناف امپراتوری روسیه پرداخت، شغل‌های متنوعی را امتحان کرد و تجارب بسیاری اندوخت که بعدها دستمایهٔ وی در نویسندگی شدند.
یاناکافی
یاناکافی (به لاتین: Ianakafy) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در بتروکا واقع شده‌است. یاناکافی ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۵۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماکسیم گورکی
کودکی و جوانی
سال‌ها به عنوان روزنامه‌نگار و با نام مستعار یهودیل کلامیدا برای روزنامه‌های ایالتی مطلب می‌نوشت. استفاده از این نام، مقارن بود با زمانی که در تفلیس برای روزنامهٔ قفقاز کار می‌کرد. این نام درحقیقت منعکس‌کنندهٔ خشم خروشان و عزم او برای واگویی حقایق تلخ زندگی در روسیه بود.
سوتلانا ناواساردیان
سوتلانا هوهانسی ناواساردیان (Սվետլանա Հովհաննեսի Նավասարդյան؛ زادهٔ ) یک نوازنده پیانو کلاسیک اهل ارمنستان است که عنوان افتخاری «هنرمند مردمی ارمنستان شوروی» در سال ۱۹۸۴ به وی اعطا شد.
ماکسیم گورکی
کودکی و جوانی
نخستین کتاب گورکی (مقالات و داستانها) در سال ۱۸۹۸ با موجی از موفقیت روبرو شد و حرفهٔ او به عنوان نویسنده نیز از همین نقطه شروع شد. گورکی که بی‌وقفه می‌نوشت به ادبیات بیشتر به عنوان کنشی سیاسی و اخلاقی نگاه می‌کرد که جهان را می‌تواند تغییر دهد و نه به مثابهٔ امری زیبایی شناختی (گرچه وی به سختی بر روی سبک و فرم نیز کار می‌کرد). او به توصیف زندگی قشرها پایین دست، که در حاشیهٔ جامعه زندگی می‌کردند می‌پرداخت و می‌کوشید در لابلای شرایط دشوار، وحشیانه و تحقیرآمیز زندگی، درخشش جرقه‌های انسانیت در این مردمان را تصویر کند.
سوتلانا ناواساردیان
وی از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی فارغ‌التحصیل شده‌است. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان تدریس و در ارکستر فیلارمونیک ارمنستان فعالیت می‌کند.
جوایز
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس و هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شده‌است.
ماکسیم گورکی
پیشرفت ادبی و سیاسی
در سال ۱۸۹۹ او آشکارا با جنبش نوپای سوسیال دموکرات مارکسیستی همکاری می‌کرد. این ارتباط او را به چهرهٔ شناخته‌شده‌ای هم در میان قشر روشنفکر و هم در میان طبقهٔ کارگر تبدیل کرد. ایمان به ارزش ذاتی نوع بشر جوهرهٔ آثار گورکی را تشکیل می‌داد. آثار او تصویری است مرکب از افرادی که از کرامت ذاتی خود آگاهند و سرشارند از انرژی و میل به تغییر، و همچنین کسانی که در برابر شرایط تحقیرآمیز به زانو درآمده‌اند. دست‌نوشته و نامه‌های او هر دو نمایانگر مردی ناآرام هستند که در تلاش است تا بر تقابل مدام ایمان و تردید، عشق به زندگی و بیزاری از فلاکت و فرومایگی دنیای انسانی، غلبه کند. در ۱۹۱۶ گورکی گفت تعالیم حکیم کهن یهودی هیلل بشدت زندگی او را تحت تأثیر قرار داده‌است. «در جوانی کلمات هیلل را خواندم و حکمت هیلل به عنوان ابزاری قوی در مسیری که پیمودم به من کمک کرد، مسیری که نه هموار بود و نه آسان. معتقدم حکمت یهود، انسانی‌تر و جهان‌شمول‌تر از سایر حکمتهاست؛ و این نه فقط به خاطر کهولت آن، بلکه به خاطر بهای بالائیست که برای انسان قائل است. او علناً با حکومت تزار مخالفت می‌کرد و بارها دستگیر شد. او با بسیاری از انقلابیون رفاقت داشت و بعد از ملاقاتش با ولادیمیر لنین در ۱۹۰۲ از دوستان وی به‌شمار می‌رفت. در ۱۹۰۲ گورکی به عنوان عضو افتخاری فرهنگستان ادبیات انتخاب شد، ولی نیکلاس تزار دوم این حکم را لغو کرد. در اعتراض به این عمل آنتون چخوف و ولادیمیر کورلنکو فرهنگستان را ترک نمودند. از ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۵ نوشته‌های گورکی بسیار خوشبینانه‌تر شدند. ارتباطش با جنبش مقاومت افزایش یافت و به همین دلیل در ۱۹۰۱ دوباره برای مدت کوتاهی به زندان افتاد. در ۱۹۰۴ به دنبال اختلاف نظر با ولادیمیر نمیروویج دانچنکو ارتباطش با تئاتر هنری مسکو را قطع نمود و به نیژنی نووگورود بازگشت تا تئاتری از برای خود تأسیس کند. کنستانتین سرگئی استانیسلاوسکی و ساوا موازف از او حمایت مالی کردند. استانیسلاوسکی باور داشت تئاتر گورکی فرصتی فراهم می‌آورد برای توسعهٔ شبکهٔ تئاترهای شهرستانی که او امید داشت منجر به دگرگونی هنر نمایش در روسیه شود، رؤیائی که او از ۱۸۹۰ در سر می‌پروراند.
او تعدای از شاگردان مدرسهٔ تئاتر هنری و بهمراه آنان یوزف تیخومیروف که ادارهٔ مدرسه را بر عهده داشت، برای کمک به گورکی فرستاد. اما در پاییز پس از آنکه سانسور اجرای هرگونه نمایشی در تئاتر را ممنوع کرد، گورکی پروژه را ناتمام رها کرد. به عنوان نویسنده و نمایشنامه‌نویسی که از درآمد مالی خوبی برخوردار بود، گورکی از حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه حمایت مالی می‌کرد، و همچنان از مطالبات آزادیخواهانه از حکومت برای احقاق اصلاحات اجتماعی و حقوق بشری نیز حمایت می‌کرد. تیراندازی بیرحمانه در ۹ ژانویهٔ ۱۹۰۵ به رژهٔ کارگران که به منظور درخواست از تزار برای اعمال اصلاحات برپا شده بود (معروف به یکشنبهٔ خونین) و به موتور محرکهٔ انقلاب ۱۹۰۵ تبدیل شد، گورکی را نیز بیشتر به سمت حمایت از راه‌حل‌های بنیادی سوق داد. در این زمان او ارتباط نزدکی با ولادیمیر لنین و الکساندر بوگدانف از شاخهٔ بلشویکی حزب داشت. بوگدانوف مسئول انتقال پول از گورکی به وپرد (زیر شاخه‌ای از حزب سوسیال دموکرات کارگی روسیه) بود.
مشخص نیست که آیا او هرگز رسماً به حزب پیوست یا خیر! روابط او با لنین و بولشویک‌ها نیز همیشه رابطه‌ای پرتلاطم بود. مؤثرترین آثار او در این سال‌ها عبارت بود از مجموعه‌ای از نمایشنامه‌های سیاسی که معروفترینشان در اعماق به سال ۱۹۰۲ نوشته شد.
در طول بازداشت کوتاه مدتش در دژ پل و پتر در دوران انقلابِ ناتمام سال ۱۹۰۵، گورکی نمایشنامهٔ کودکان خورشید را نوشت که ظاهراً در دوران شیوع وبا در ۱۸۶۲ می‌گذشت ولی از نظر عامه ارتباط نمایشنامه با حوادث روز پوشیده نماند. به دنبال یک کمپین سراسری در اروپا که ماری کوری، آگوست رودین و اناتول فرانس نیز در ان مشارکت داشتند گورکی از زندان آزاد شد.
لانزدیل
لانزدیل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ماکسیم گورکی
پیشرفت ادبی و سیاسی
در ۱۹۰۶ بولشویک‌ها برای جمع‌آوری کمک مالی او را به همراه ایوان نارودی به ایالات متحده فرستادند. گورکی پس از بازدید از کوه‌های آدیرونداک کتاب مادر را نوشت. داستانی ارزشمند پیرامون تحولات و کشمشک‌های درون انقلاب. تجربهٔ سفر او به آمریکا که با شایعاتی پیرامون بردن معشوقه‌اش (ماریا آندریوا) به جای همسرش همراه بود، منجر به افزایش حس تحقیر او نسبت به روح بورژوازی شد اما همچنین تحسین او نسبت به جسارت و سرزندگی روح آمریکایی برانگیخت.
سال‌های کاپری
از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ گورکی هم به دلیل ملاحظاتی در خصوص سلامتی او و هم به دلیل فضای متشنج و سرکوب شدید در روسیه در جزیرهٔ کاپری اقامت گزید.
او به حمایتش از سوسیال‌دموکراتها و به خصوص بلشویک‌ها ادامه داد و از آناتولی لوناچارسکی دعوت کرد که به وی در کاپری ملحق شود. آن دو باهم بر روی لتراتور راسپا کار کردند که در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. در همین دوران گورکی به همراه لوناچارسکی، بوگدانوف و ولادیمیر بازارو ایدهٔ دائرةالمعارف تاریخ روسی به عنوان ویرایشی سوسیالیستی از دائرةالمعارف دیدرو مطرح کردند. طی بازدیدی از سوئیس، گورکی با لنین ملاقات نمود کسی که بیشتر اوقاتش را صرف جدل و مباحث خصمانه با سایر انقلابیون می‌کرد. گورکی نوشت: او وحشتناک به نظر می‌رسد. حتی زبانش تقریباً خاکستری شده.
علیرغم بی‌اعتقادی‌اش به خدا، گورکی ماتریالیست نبود. او به همراه تنی چند از بولشویک‌های مستقل، فلسفه‌ای چالش‌برانگیز پرداخته بودند که گورکی ان را «خداسازی» می‌نامید. فلسفه‌ای که به دنبال بازیافت قدرت اسطوره در دل انقلاب و خلق مذهبی بری از خدا بود که انسانیت جمعی را جایگزین خدا می‌کرد و زندگی بشر را سرشار از اشتیاق، شگفتی و سلامت اخلاقی می‌کرد و نوید رهایی از رنج، اهریمن و حتی مرگ می‌داد. گرچه «خدا سازی» از نظر لنین خنده دار بود ولی گورکی ایمان راسخ داشت که نقش «فرهنگ» – در بیداری روحی و اخلاقی و آگاهی انسان از ارزش و جایگاه خودش- برای موفقیت انقلاب مهم‌تر از سازوکارهای سیاسی و اقصادی است.
بازگشت از تبعید
به مناسبت بزرگداشت ۳۰۰ امین سال حکومت خاندان رومانف عفوی شامل حال گورکی شد که به او اجازه داد در ۱۹۱۳ به روسیه بازگردد، جایی که او انتقادهای اجتماعی خود را پی گرفت، به آموزش نویسندگان دیگری که از میان قشر عادی جامعه برخاسته بودند پرداخت و مبادرت به نوشتن یک مجموعه از خاطرات فرهنگی کرد که نخستین بخش از اتوبیوگرافی وی را تشکیل می‌دهد. در بازگشت به روسیه او نخستین برداشتش را چنین توصیف کرد «تصویر خدا در اذهان عامهٔ مردم مخدوش شده‌است». تنها راهکار نجات به زعم او همچنان «فرهنگ» بود.
پس از انقلاب فوریه، گورکی به همراه نیکلای ساخانوف و ولادیمیر زنیسیوف از دفتر مرکزی اُروخانا (دایره محافظت از نظم وامنیت عمومی) دیدار کرد. گورکی دفتر مرکزی سابق را چنین توصیف کرد، متروکه با پنجره‌های شکسته و کاغذهای پخش زمین، این منظره برای او منبع الهام ادبی بود.
او همان شب هنگام صرف شام با ساخانوف با چهره‌ای گرفته پیش‌بینی کرد که انقلاب به " وحشی گری آسیایی " ختم خواهد شد. گورکی به عنوان یکی از مدافعان انقلابی سوسیالیست معروف الکساندر کرنسکی، پس از واقعه کورنیلف از بولشویک‌ها رویگردان شد. در ژوئیه ۱۹۱۷ گورکی نوشت تجربهٔ شخصی او از طبقهٔ زحمتکش بر هر " تصوری مبنی بر اینکه زحمتکشان روسیه تجسم مهربانی و زیبایی معنویی هستند "خط بطلان می‌کشد. گورکی گرچه احساسات برخاسته از روحیه بولشویستی را قبول داشت اما در عین حال نسبت به این باور که همهٔ طبقهٔ کارگر "مهربان و منصف هستند " ایراداتی وارد می‌دانست. به زعم گورکی " من هرگز مردمی که این چنین باشند به شخصه ملاقات نکرده‌ام" گورکی نوشت که او از طبقهٔ فقیر " نجاران، آجر چینان، کارگران بارانداز " شناختی داشت که لنین روشنفکر نداشت و حقیقتاً گورکی به آنان اعتماد نداشت.
در طول جنگ جهانی اول، آپارتمان وی در پتروگراد محل استقرار بلشویک‌ها بود و در طول انقلاب ۱۹۱۷ قرابت سیاسی اش با بلشویک‌ها را حفظ کرد. روز بعد از کودتای ۷ نوامبر ۱۹۱۷ بولشویکها، گورکی در پارک الکساندر باغبانی را در حال کار مشاهده کرد او در تمام طول انقلاب فوریه برف‌ها را پارو می‌کرده در حالی که تظاهر به ندیدن گلوله‌هایی می‌کرد که روی زمین بودند و در طول ژوئیه از مردم می‌خواست چمن‌ها را لگد نکنند. گورکی با مشاهده او نوشت او مانند «موش کور سرسخت و همانند او کور بود».
ارتباط گورکی با بولشویک‌ها بعد از انقلاب اکتبر رو به سردی گذاشت. یکی از کسانی که او را می‌شناخت به یاد می‌آورد که چگونه چهرهٔ گورکی با شنیدن نام لنین " تیره، سیاه وعبوس " می‌شد. گورکی نوشت لنین به همره تروتسکی " با سم کثیف قدرت مسموم شده‌اند" و حقوق افراد را قربانی رویاهای انقلاب می‌کنند. گورکی نوشت لنین شیادی است که از شرف و زندگی پرولتاریا دریغ نمی‌کند. او تودهٔ مردم را نمی‌شناسد و هرگز با آن‌ها زندگی نکرده‌است. گورکی لنین را با شیمیدانی مقایسه کرد که در آزمایشگاه مشغول آزمایش است با این تفاوت که شیمیدان روی مادهٔ بیجان برای بهتر کردن زندگی آزمایش می‌کند ولی سوژهٔ آزمایش لنین روی " جان زندهٔ مردم روسیه " است. ضربهٔ دیگر به رابطهٔ گورکی و بولشویک‌ها زمانی وارد شد که روزنامهٔ او(زندگی جدید) در دوران جنگ داخلی مورد سانسور بلشویک‌ها قرار گرفت، گورکی در این دوران در سال ۱۹۱۸ رشته مقالات انتقادی منتشر کرد با نام افکار نابهنگام .(این مجموعه مقالات تا پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی اجازهٔ انتشار مجدد نیافتند).
این مقالات لنین را به خاطر بازداشتهای کور و سرکوب گفتمان آزاد وشیوه‌های توطئه‌آمیزش خودکامه و آنارشیست می‌خواند. گورکی لنین را با تزار و نشایف مقایسه می‌کرد.
گورکی نوشت " لنین و همراهانش ارتکاب هر نوع جنایتی را مجاز می‌دانند … نابودی آزادی بیان و بازداشتهای کور …" همچنین لنین را " یک شیاد خونسرد که از شرف و زندگی پرولتاریا نمی‌گذرد " توصیف کرد.
تبعید دوم
گورکی در حدفاصل ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ عمدتاً در سورنتو ایتالیا اقامت داشت. جایی که چندین رمان موفق به رشته تحریر درآورد.
بازگشت به روسیه: سالهای آخر
در سورنتو گورکی خودش را بی‌پول و گمنام یافت. او پس از ۱۹۲۹ چندین بار از اتحاد جماهیر شوروی دیدن کرد. در ۱۹۳۲ استالین از او دعوت کرد که برای همیشه به شوروی بازگردد، پیشنهادی که از سوی گورکی پذیرفته شد. بازگشت گورکی از ایتالیای فاشیستی پیروزی تبلیغاتی بزرگی برای اتحاد جماهیر شوروی بود. به او مدال لنین عطا شد، در مسکو خانه‌ای (که سابقاً به ثروتمندی به نام پاول ریابوشینسکی تعلق داشت وا کنون موزهٔ گورکی است) به او اهدا شد و همچنین اقامتگاهی در حومهٔ شهر.
یکی از خیاباهای مرکزی مسکو و همچنین شهر زادگاهش و بزرگترین هواپیمای بال-ثابت جهان در اواسط دههٔ ۱۹۳۰ (توپولف ant-20)به افتخار وی ماکسیم گورکی نامگذاری شدند.
در اکتبر ۱۹۳۱ گورکی داستان افسانه‌ای " یک دختر و مرگ" را برای یوزف استالین، کلیمن وروشیلوف و ویاچسلاو مولوتوف، خواند، این دیدار توسط ویکتور گوروف نقاشی شده‌است. در آن روز استالین آخرین صفحهٔ داستان گورکی را امضا کرد و نوشت " این نمایش حتی از فاوست گوته قوی تر است (عشق مرگ را شکست می‌دهد)".
جنگ دوم چچن
جنگ دوم چچن (Втора́я чече́нская война́) یک درگیری مسلحانه در منطقه چچن و دیگر مناطق مرزی قفقاز شمالی بین فدراسیون روسیه و جمهوری چچن ایچکریا بود که از اوت ۱۹۹۹ تا آوریل ۲۰۰۹ به طول انجامید.
ماکسیم گورکی
بازگشت به روسیه: سالهای آخر
در ۱۹۳۳ پس از جدایی از مورا بادبرگ گورکی کتاب کمتر شناخته شده‌ای را که دربارهٔ کانال دریای سفید به بالتیک تألیف شده بود ویرایش نمود، او ساخت این کانال را سمبل بازپروری پیروزمندانهٔ دشمنان سابق پرولتاریا دانست. گورکی به نوبهٔ خود از رئالیسم اجتناب می‌کرد، انکار او مبنی بر اینکه پروژهٔ بازسازی کانال منجر به مرگ حتی یک زندانی نشده‌است با استناد به شواهد متعدد دال بر مرگ هزاران زندانی که نه فقط در طول شب بلکه حتی در سرمای وسط روز به دلیل نبود غذا وسرپناه کافی از یخ زدند زیر سؤال رفت. با اوج گرفتن سرکوب‌های استالین و به ویژه پس از مرگ سرگی کیروف در دسامبر ۱۹۳۴ گورکی در خانه‌ای مجهول المکان در نزدیکی مسکو تحت بازداشت خانگی قرار گرفت. مرگ ناگهانی پسر گورکی ماکسیم پشکاو در می ۱۹۳۴ و مرگ خود او اندکی بعد در جون ۱۹۳۶ بر اثر ذات الریه اتفاق افتاد.
جنگ دوم چچن
در هفتم اوت ۱۹۹۹، نیروهای اسلام‌گرای چچنی به منطقه داغستان نفوذ و آن را به عنوان یک کشور مستقل اعلام کردند و نیروهای روسیه همزمان با فراخوان جهادی که در یکم اکتبر در چچن اعلام شد، وارد این منطقه شدند. این لشکرکشی به حکومت مستقل جمهوری چچن ایچکریا پایان داد و کنترل دولت فدرال روسیه را بدین مناطق بازگرداند.
ماکسیم گورکی
بازگشت به روسیه: سالهای آخر
تا مدت‌های مدیدی حدس و گمان‌های بسیار در خصوص علل مرگ او مطرح بود. استالین و مولوتوف جزو تشیع کنندگان تابوت گورکی بودند. در جریان دادگاه بخارین در ۱۹۳۸ (یک از ۳ دادگاه مسکو) یکی از اتهامات علیه یاگودا قتل گورکی توسط مأموران کمیساریای خلق در امور داخلی بود.
جنگ دوم چچن
طی این جنگ، نیروهای شبه‌نظامی روسیه و چچنی‌های طرفدار آن، در مقابل با جدایی‌طلبان چچن چنگیدند و گروزنی، پایتخت چچن را پس از یک محاصره زمستانی که از اواخر سال ۱۹۹۹ تا فوریه ۲۰۰۰ ادامه داشت، به دست گرفتند. روسیه در مه ۲۰۰۰ و پس از یک آفند تمام عیار، کنترل مستقیم چچن را به دست گرفت ولی با این حال، جنبش مقاومت نظامی چچن در منطقه قفقاز شمالی همچنان تلفات سنگین را بر روس‌ها تحمیل می‌کند و کنترل سیاسی روسیه بر چچن را برای سال‌های آینده نیز به چالش می‌کشد. برخی از جدایی‌طلبان چچنی همچنین حملاتی علیه غیرنظامیان در روسیه انجام دادند. این حملات و همچنین نقض گسترده حقوق بشر توسط هر دو طرف روسی و تجزیه‌طلب، محکومیت بین‌المللی را به همراه داشته‌است.
ماکسیم گورکی
بازگشت به روسیه: سالهای آخر
در دوران اتحاد جماهیر، زندگی و دیدگاه‌های گورکی در تصویری کلیشه‌ای و نمادین خلاصه شد. (''گورکی نویسندهٔ بزرگ اتحاد جماهیر کسی که از تودهٔ مردم برخاست، رفیق وفادار بلشویک‌ها و بنیانگذار رئالیسم سوسیالیستی بود) ''
جنگ دوم چچن
تا سال ۱۹۹۹ ، روسیه جنبش جدایی‌طلبانه چچن را به شدت ناتوان کرد و درگیری در مقیاس بزرگ متوقف شد و ارتش و وزارت کشور روسیه از اشغال خیابان‌ها دست برداشتند. بازسازی گروزنی آغاز شد و بخش بزرگی از شهر و مناطق اطراف آن به سرعت بازسازی شدند. خشونت‌های پراکنده در سرتاسر قفقاز شمالی تاکنون ادامه دارد و بمباران‌های گاه به گاه و کمین‌هایی که سربازان فدرال و نیروهای دولت‌های منطقه را هدف قرار می‌دهد هنوز هم رخ می‌دهند.
در ۱۶ آوریل ۲۰۰۹، عملیات دولت در چچن رسماً به پایان رسید. با ترک دوباره منطقه توسط ارتش، مسئولیت برخورد با شورشیان سطح پایین عمدتاً توسط نیروهای پلیس محلی انجام می‌گیرد. سه ماه بعد احمد زاکایف، رهبر تبعیدشدهٔ دولت جدایی‌طلب خواستار توقف مقاومت مسلحانه در برابر نیروهای پلیس چچن از اول اوت شد و گفت که امیدوار است «با شروع این روز چچنی‌ها هرگز به یکدیگر شلیک نکنند». این نشانه پایان مناقشه چچن بود.
آمار دقیق مرگ و میر ناشی از این درگیری مشخص نیست. تلفات روسیه در حدود ۷٬۵۰۰ (آمار رسمی دولت روسیه) یا ۱۴٬۰۰۰ نفر (آمار کمیته مادران سربازان روسیه) اعلام شده‌است. منابع غیررسمی بین ۲۵٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ کشته یا مفقود را که عمدتاً از غیرنظامیان چچن بودند، تخمین می‌زنند.
پایه‌های تاریخی درگیری
در روزگار باستان دامنه‌های شمالی کوه‌های قفقاز محل زندگی اقوام چرکس در غرب و اقوام آوار در شرق بود. در بین این دو منطقه زیگی‌ها نواحی زیگ را اشغال کرده بودند که تقریباً منطقه‌ای است که امروزه در شمال آن اوستیا، بالکار، اینگوش و جمهوری چچن قرار دارد. چچن منطقه‌ای در شمال قفقاز است که در درازای تاریخ دائماً در حال نبرد با کشورهای بیگانه بوده‌است. این نبردها ابتدا با ترک‌های عثمانی در سدهٔ ۱۵ آغاز گردید. در نهایت چچن‌ها به اسلام روی آورده و تنش با ترک‌ها را به کاهش گذاردند؛ به‌هرحال درگیری‌ها با همسایگان مسیحی مانند گرجی‌ها و قزاقها، همچنین با بودائیان کالمیک شدت یافت. در سال ۱۵۷۷، سپاه قزاق تِرِک روسی توسط قزاق‌های آزاد ساکن مناطق ولگا بسوی رودخانه تِرک، در مناطق پَست چچن شکل گرفت. در سال ۱۷۸۳، روسیه و پادشاهی گرجی کارتل–کاختی (که در اثر تاخت و تاز ترکان ضعیف بود) پیمان گئورگی‌وسک را امضاء نمودند که بر طبق آن کارتل – کاختی تحت حفاظت روسیه قرار گرفت. به منظور حفاظت از کانال‌های ارتباطی با گرجستان و دیگر مناطق فراقفقاز، امپراتوری روسیه آغاز به گسترش نفوذ خود بر کوه‌های قفقاز نمود. ریشه‌های مقاومت کنونی در مقابل حاکمیت روسیه در سدهٔ ۱۸ و سال‌های (۱۷۹۱ – ۱۷۸۵) قرار دارد که نتیجه گسترش نفوذ روسیه بر مناطقی که قبلاً زیر نفوذ ترکیه و ایران بود، قلمداد می‌گردد. این مقاومت زیر رهبری منصور آشورما – یک شیخ نقشبندی (صوفی) – با حمایت متزلزل قبایل قزاق شمالی انجام می‌شد. منصور امید داشت که بتواند یک کشور اسلامی ماوراءقفقاز تحت قوانین شریعت اسلامی ایجاد نماید ولی سرانجام، هم به دلیل مقاومت روسی و هم مخالفت بسیاری از مردم چچن (که خیلی از آن‌ها در آن زمان هنوز اسلام نیاورده بودند) موفق به انجام چنین هدفی نگردید. پرچم نهضت او پسانترها توسط امام شمیل از مردم آوار یعنی کسی که از سال ۱۸۳۴ تا ۱۸۵۹ علیه روسیه جنگید، برافراشته شد.
حاکمیت شوروی
در هر زمانی که حکومت روسیه با بلاتکلیفی داخلی روبرو می‌شد، آتش شورش چچن به‌عنوان صفتی مشخص، شعله‌ور می‌گشت. شورش‌های چچن در دوران جنگ روسیه – ترکیه (۱۸۷۸ – ۱۸۷۷)، انقلاب سال ۱۹۰۵ روسیه، انقلاب سال ۱۹۱۷ روسیه، جنگ داخلی روسیه و اشتراکی‌سازی بالا گرفتند. در زمان حاکمیت شوروی و در اواخر دهه ۱۹۳۰، چچن با اینگوشیتیا متحد شده و جمهوری خود مختار چچن و اینگوش را تشکیل دادند.
اگرچه چچن مجدد در دهه ۱۹۴۰ به تقابل با روسیه پرداخت، ولی نتیجه آن تبعید مردم چچن به قزاقستان شوروی و سیبری در زمان جنگ جهانی دوم بود.
استدلال استالین و برخی دیگر آن بود که این عمل به منظور جلوگیری مردم چچن از کمک به آلمان، در زمان جنگ جهانی دوم لازم، بوده‌است. اگرچه جبهه آلمان هیچگاه به مرزهای چچن نرسید، یک حرکت پارتیزان فعال تهدید به تجمیع قدرت دفاعی شوروی در قفقاز نمود. (والنتین پیکول نویسنده شاخص در نوشتار تاریخی خود با نام بربروسا این‌گونه ادعا می‌نماید که در سال ۱۹۴۲ و در حالی که شهر گروزنی خود را برای محاصره آماده می‌نمود، کلیه هواپیماهای بمب‌افکن پایگاه جبهه قفقاز به جای رویاروئی با آلمان محاصره استالینگراد اجباراً جهت سرکوب شورشیان چچن اعزام گشتند. همچنین پرتاب محموله‌های سری آلمان در چچن و استراق سمع تبادلات رادیوئی آلمان با شورشیان چچن امری عادی بحساب می‌آمد. پس از سال ۱۹۵۶ و در طی دوران استالین زدایی تحت حکومت نیکیتا خروشچف، به مردم چچن اجازه برگشت به سرزمین خود داده شد.
سیاست‌های روسیه گرائی در چچن پس از سال ۱۹۵۶ و از طریق تخصص در زبان روسی که در بسیاری از زمینه‌های زندگی و پیشرفت در سیستم شوروی امری لازم بحساب می‌آمد، ادامه یافت. با فروپاشی قریب‌الوقوع اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۰، یک تحرک مستقل که در ابتدا با نام کنگره ملی چچن شناخته شد، شکل گرفت. این تحرک با مخالفت بسیار شدید بوریس یلتسین رئیس فدراسیون روسیه مواجه شد. دلایل او برای این مخالفت عبارت بودند از: (۱) چچن از هویت مستقلی در داخل اتحاد جماهیر شوروی برخوردار نیست -؛ هویتی که بالتیک، آسیای مرکزی و دیگر ایالات قفقازی از آن برخوردار بودند -؛ بلکه جزئی از جمهوری سوسیالیست فدرال جماهیر شوروی بوده و بر طبق قانون اساسی شوروی این کشور حق انتزاع ندارد؛ (۲) در صورت اعطای چنین حقی به چچن، امکان پیوستن سایر گروه‌های نژادی داخل روسیه، مانند تاتارها به چچنی‌ها و درخواست انتزاع از فدراسیون روسیه متصور خواهد گردید؛ و (۳) چچن از لحاظ موقعیت استراتژیک بر ساختارهای نفتی مسلط بوده و از اینرو امکان در مخاطره قرار دادن اقتصاد کشور و کنترل آن بر منابع نفتی را دارا است.