cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کاستلتو دی براندوتزو
کاستلتو دی براندوتزو (به ایتالیایی: Castelletto di Branduzzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است.
خصوصیات
کاستلتو دی براندوتزو ۱۱٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۴۱ نفر جمعیت دارد.
قلپنلوی (ابهام‌زدایی)
قلپنلوی یا قلپنلو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مایسو
مایسو یک شهر، شهرک با حقوق شهرک و روستای سابق و محله در اتریش است که در ناحیه هولابرون واقع شده‌است. مایسو ۱٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد.
مرگاو (ابهام‌زدایی)
مرگاو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لوئیس اولنی
لوئیس آتول اولنی (زاده ۱۸۷۵، پراویدنس، رود آیلند، ایالات متحده آمریکا - درگذشته ۱۹۴۹) یک شیمیدان و مربی نساجی بود.
او بنیانگذار و اولین رئیس انجمن شیمیدانان و رنگ‌شناسان نساجی آمریکا بود که در سال ۱۹۴۴ مدال اولنی را به افتخار او برای قدردانی از دستاوردهای برجسته در شیمی نساجی یا پلیمر یا سایر زمینه‌های شیمی که اهمیت عمده‌ای برای نساجی داشتند، تأسیس کرد.
گورنو لوکووو
گورنو لوکووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در ایوالوفگراد واقع شده‌است.
یارم‌قیه (ابهام‌زدایی)
یارم‌قیه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لوسکا
در فولکلور کارائیب، لوسکا نامی است که به هیولای دریایی گفته می‌شود که در منطقه گودال آبی نزدیک آندروس، جزیره‌ای در باهاما وجود دارد.
از آن به عنوان یک اختاپوس غول‌پیکر، یا یک‌نیمه‌اژدها، نیمه‌هشت‌پا توصیف شده‌است. گفته می‌شود که لوسکا بیش از 75 ft سال رشد می‌کند طولانی، اما هیچ موردی از رشد گونه‌های اختاپوس حتی تا نیمی از این طول‌ها ثابت نشده‌است.
خیزش‌های گتو
مبارزان گتو در کشنده‌ترین مرحله هولوکاست موسوم به عملیات راینهارد (که در سال ۱۹۴۲ آغاز شد)، علیه برنامه‌های نازی‌ها برای اخراج همه زندانیان - مردان، زنان و کودکان - به اردوگاه‌های مرگ، با هدف پاکسازی گسترده آن‌ها، دست به اسلحه بردند.
تاریخچه
مقاومت مسلحانه در بیش از ۱۰۰ مکان در دو سوی مرزهای سال ۱۹۳۹ میان لهستان و اتحاد جماهیر شوروی، به‌طور عمده در شرق لهستان، شکل گرفتند. برخی از این خیزش‌ها گسترده‌تر و سازمان‌یافته‌تر بودند، در حالی که برخی دیگر کوچک و خودجوش بودند. مشهورترین و بزرگترین خیزش‌های یهودیان در طول هولوکاست در گتو ورشو میان ۱۹ آوریل و ۱۶ مه ۱۹۴۳، و در بیاویستوک در اوت رخ دادند. در جریان خیزش گتو ورشو ۵۶٬۰۶۵ یهودی یا در دم کشته شدند یا پیش از اینکه گتو با خاک یکسان شود، دستگیر و با قطارهای هولوکاست روانه اردوگاه‌های مرگ شدند. در گتو بیاویستوک، به دنبال اخراج‌هایی که در آن ۱۰ هزار یهودی به قطارهای هولوکاست هدایت شدند و ۲۰۰۰ تن دیگر نیز در همان‌جا به قتل رسیدند، در کنشگران زیرزمینی گتو خیزشی بر پا کردند که منجر به محاصره این گتو شد و یک ماه کامل ادامه داشت. دیگر چنین مقاومت‌هایی منجر به آن شد که آلمانی‌ها به‌طور عمده اقدام به سوزاندن گتوهایی چون کولومیا، اوکراین امروزین، و تیرباران دسته‌جمعی زنان و کودکان، همچون میزوچ، کنند.
چند نمونه از خیزش‌های گتو
خیزش‌هایی در ۵ شهر عمده، ۴۵ شهرک استانی، ۵ اردوگاه کار و مرگ، و همچنین کمینه ۱۸ اردوگاه کار اجباری رخ دادند. خیزش‌های مطرح‌تر گتو عبارتند از:
برچیده شدن چندین گتو دیگر نیز با حدی از مقاومت مسلحانه روبرو شد:
۱ و ۳ - دی فنیل تری آزن
۱و ۳-دی فنیل تری آزن یک ترکیب آلی با فرمول PhN = NN (H) Ph (Ph = C 6 H 5 ) است. این ترکیب یک تری آزن با گروه RN = N-NR می باشد. این ماده یک جامد زرد کمرنگ است که با واکنش نمکهای فنیل دی آزونیوم با آنیلین تهیه می شود. این یک مولکول مسطح است و طول پیوند های نیتروژن-نیتروژن در آن، ۱.۲۸۷ و ۱.۳۳۷ آنگستروم است.
گراهام پارکر
گراهام پارکر (زاده ۱۸ نوامبر ۱۹۵۰) یک خوانندهٔ انگلیسی است.
او در فیلم این است ۴۰ بازی کرد.
رنالد متلوس
رنالد متلوس (Rénald Metelus؛ زادهٔ January 6, 1993) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه و هائیتی بازی کرده‌است.
کاستلتو زوپرا تیچینو
کاستلتو زوپرا تیچینو (به ایتالیایی: Castelletto sopra Ticino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نووارا واقع شده‌است.
خصوصیات
کاستلتو زوپرا تیچینو ۱۴٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۲۵۹ نفر جمعیت دارد و ۲۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مرسدس-بنز آکسور
مرسدس بنز آکسور کامیونی است که توسط مرسدس بنز تولید می‌شود. این کامیون عمدتاً توسط ناوگان حمل و نقل استفاده می‌شود. مرسدس بنز آنتوس در سال ۲۰۱۲ در آلمان جایگزین این مدل شد. آکسور هنوز هم در برزیل تولید می‌شود.
فیس لیفت ۲۰۰۵
در فیس لیفت ۲۰۰۵ این خودرو بخش‌هایی از این خودرو دچار تغییراتی شد.
گراس، اتریش
گراس  یک شهر در اتریش است که در ناحیه هورن واقع شده‌است. گراس ۱٬۴۳۳ نفر جمعیت دارد.
کبوتر میوه‌خوار والا
کبوتر میوه‌خوار والا ، همچنین به عنوان کبوتر میوه‌خوار تاج‌بنفش شناخته می‌شود (که منجر به اشتباه گرفتن آسان آن با کبوتر میوه‌خوار کلاه‌بنفش می‌شود)، یک کبوتر با اندازه متوسط (۲۲–۲۴ سانتی‌متر طول) از کبوترهای میوه‌خوار رنگارنگ از خانواده کبوتران است.
علی‌بیگلوی (ابهام‌زدایی)
علی‌بیگلوی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کچکبل (ابهام‌زدایی)
کچکبل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سایه‌کر (ابهام‌زدایی)
سایه‌کر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پاسکالوو
پاسکالوو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان دوبریچکا واقع شده‌است.
نیکلاس دورش
نیکلاس برند دورش (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال آلمانی است که به عنوان هافبک برای باشگاه اف‌سی آگسبورگ در بوندس‌لیگا بازی می‌کند.
بایرن مونیخ
در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵، دورش با امضای قراردادی یک ساله و تا ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۶ به بایرن مونیخ پیوست؛ قرارداد بعدی او دوساله و از تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۸ بود.
در فصل ۱۶–۲۰۱۵، دورش به تیم بایرن مونیخ ۲ پیوست و اولین بازی خود را در لیگ منطقه بایرن در ۵ مارس ۲۰۱۶ انجام داد و در باخت ۰–۱ خارج از خانه مقابل واکر بورگاوسن وارد زمین شد. دورش اولین گل خود را برای تیم بارن مونیخ ۲ در اولین بازی فصل ۱۷–۲۰۱۶ و در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۶ به ثمر رساند. او در دقیقه هفتم پیروزی خانگی ۲–۱ مقابل اف‌وی ایلرتیشن گلزنی کرد. در فصل بعد، دورش کاپیتان تیم دوم شد.
در فصل ۱۸–۲۰۱۷، دورش برای اولین بار در بوندس‌لیگا به میدان رفت و برای تیم اصلی بایرن مونیخ در ۲۸ آوریل ۲۰۱۸ و در برد خانگی ۴–۱ مقابل آینتراخت فرانکفورت بازی کرد. دورش در دقیقه ۴۳ با پاس گل زاندرو واگنر دروازه حریف را باز کرد.
اف‌سی هایدنهایم
در ۲۳ مه ۲۰۱۸، دورش به عنوان بازیکن آزاد به بوندس‌لیگا ۲ و باشگاه اف‌سی هایدنهایم پیوست، مدت قرارداد او سه ساله و تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱ بود.
خنت
در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۰، دورش با امضای قراردادی چهار ساله به لیگ برتر بلژیک و باشگاه خنت پیوست.
اف‌سی آگسبورگ
در ۸ ژوئیه ۲۰۲۱، دورش به بوندس‌لیگا و باشگاه آگسبورگ پیوست و قراردادی پنج ساله را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ امضا کرد.
مالکیت دزدی است!
مالکیت دزدی است! (La propriété, c'est le vol !) شعاریست که توسط پیر-ژوزف پرودون در کتابی که در سال ۱۸۴۰ با عنوان مالکیت چیست؟ یا پرس‌وجویی دربارهٔ اصل حق و حکومت تألیف کرد، بیان شده‌است.
بررسی اجمالی
پرودون در بحث دربارهٔ «مالکیت» به مفهومی مرتبط با مالکیت زمین که از قوانین رومی آمده اشاره می‌کند: حق فرمانروایی مالکیت یا حق مالک که با مالَش «در جهت استفاده یا سوءاستفاده» هر کاری که می‌خواهد انجام دهد تا زمانیکه در نهایت او عنوان تحریم شده توسط حکومت بگیرد و مالکیت مطلوب او در مقابل حقوق آزادی، برابری اجتماعی و امنیت (که او آنان را درست می‌داند) قرار گیرد. پرودون تصریح می‌کند که مخالفتش با مالکیت، به مالکیت اختصاصی ثروت به دست آمده توسط کارگران، گسترش پیدا نمی‌کند.
در اعترافات انقلابی پرودون علاوه بر این، استفاده‌اش از این عبارت را شرح می‌دهد:
اصطلاحات مشابه
ژاک پیر بریسو قبلاً در  پرسش‌های فلسفی دربارهٔ حق مالکیت  (Recherches philosophiques sur le droit de propriété et le vol) نوشته بود «طبیعت مالکیت اختصاصی سرقت است.» مارکس بعدها در نامهٔ سال ۱۸۶۵ به یکی از معاصران خود نوشت که پرودون این شعار را از Warville گرفته اگر چه این توسط تحقیقات بعدی مورد مخالفت قرار گرفت.
این اصطلاح همچنین در سال ۱۷۹۷ در متن مارکی دو ساد با عنوان L'Histoire de Juliette به چشم می‌خورد: "اگر حق مالکیت را روبه عقب سمت ریشهٔ آن دنبال کنیم به مصون از خطا بودن غصب کردن و تجاوز می‌رسیم. به هرحال دزدی تنها به این خاطر که نقض کردن مالکیت است، مورد مجازات قرار می‌گیرد اما  این حق خودش اصالتاً چیزی جز دزدی نیست".
گروس زایگهارتس
گروس زایگهارتس یک شهر در اتریش است که در ناحیه وایدهوفن آن در تایا واقع شده‌است. گروس زایگهارتس ۴۴٫۲۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۵۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالکیت دزدی است!
اصطلاحات مشابه
همچنین اصطلاحات مشابهی در آثار امبروس کسی که می‌گفت 'superfluum quod tenes tu furaris'' (مالکیت زائدی که نگهداری را دزدیدی) و بازیل قیصریه به چشم می‌خورد.
منتقدین
کارل مارکس اگرچه در آغاز نظر مساعدی راجع‌به اثر پرودون داشت اما بعدها انتقاد کرد: بین بقیه چیزها اصطلاح "مالکیت دزدیست" خودش، خودش را رد می‌کند و بیخودی گیج‌کننده است. وی می‌نویسد "... 'دزدی' به عنوان نقض اجباری مالکیت به صورت پیشفرض وجود مالکیت را می‌پذیرد …" و پرودون را محکوم می‌کند به درگیر کردن خودش در "تمام انواع فانتزی‌ها دربارهٔ مالکیت درست بورژوازی که حتی برای خودش هم مبهم‌اند"
ماکس اشتیرنر شدیداً به پرودون و اثرش منتقد بود. گذشته و این مال ماست انتقاد مشابهی به پرودون قبل از نقد مارکس با این پرسش است که «آیا اصلاً مفهوم 'دزدی' بدون اینکه کسی حق مالکیت چیزی را داشته باشد ممکن است؟ چگونه یک نفر می‌تواند بدزدد اگر مالکیتی پدیدار نشود؟... بر این اساس مالکیت دزدی نیست اما دزدی تنها از طریق پذیرفتن مالکیت میسر می‌شود.»
پانویس
I . این ترجمه توسط بنجامین تاکر عبارت "c'est le vol" را به "این سرقت است" ترجمه کرده اگرچه این شعار در انگلیسی اغلب به "مالکیت دزدیست." ترجمه شده.
کاستلتو ستورا
کاستلتو ستورا (به ایتالیایی: Castelletto Stura) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
کاستلتو ستورا ۱۶٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۴۱ نفر جمعیت دارد و ۷۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه ماسندی
ناحیه ماسندی (به لاتین: Masindi District) یک منطقهٔ مسکونی در اوگاندا است که در استان غربی، اوگاندا واقع شده‌است. ناحیه ماسندی ۳۵۲٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
آیرووو
آیرووو یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان کاردژالی واقع شده‌است.
مادام بوواری (فیلم ۱۹۶۹)
مادام بوواری (Madame Bovary) با نام اصلیِ گناهان مادام بوواری (I peccati di Madame Bovary) یک فیلم درام تاریخی ایتالیایی-آلمانی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ رمان مادام بوواری اثر گوستاو فلوبر ساخته شد.
ناحیه تاریخی رم
ناحیهٔ تاریخی رم بخشی از شهر رم است که توسط سازمان یونسکو در سال ۱۹۸۰ به عنوان میراث جهانی برگزیده شد. مساحت آن ۱۹۹۱ کیلومتر مربع است که شامل ۲۲ ریونی است و ۱۸۶۸۰۲ نفر جمعیت دارد. ۲۵۰۰۰ محوطه و مکان باستانی مهم وجود دارد.
گولرزدورف
گولرزدورف یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه هولابرون واقع شده‌است. گولرزدورف ۲٬۹۷۶ نفر جمعیت دارد.
بریاسوتوتس
بریاسوتوتس یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در بورگاس واقع شده‌است.
کاستلتو اوتزونه
کاستلتو اوتزونه (به ایتالیایی: Castelletto Uzzone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
کاستلتو اوتزونه ۱۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۴۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بمب‌افکن شبانه
بمبافکن شبانه نوعی هواپیمای بمب‌افکن است که به‌طور خاص برای انجام ماموریت‌های بمباران در شب در نظر گرفته شده‌است. این اصطلاح امروزه بیشتر اهمیت تاریخی دارد. بمباران شبانه در جنگ جهانی اول آغاز شد و در طول جنگ جهانی دوم گسترش یافت. تعدادی از انواع هواپیماهای مدرن عمدتاً برای بمباران شبانه طراحی شده‌اند، اما نیروهای هوایی دیگر از آنها به عنوان بمب‌افکن شبانه یاد نمی‌کنند. اصطلاحات رایج‌تر امروزی شامل جنگنده هواگرد بازدارنده و جنگنده ضربتی است، و چنین هواپیماهایی تمایل دارند که قابلیت‌های کارامد در هر شرایط آب‌وهوایی، روز یا شب را داشته باشند.
جنگ جهانی اول
قبل از معرفی رادار، برای هواپیماهایی که در شب پرواز می‌کردند تقریباً غیرممکن بود که مکان دقیق و مناسب برای حمله را پیدا کنند. از موقعیت‌یابی صوتی برای به‌دست آوردن مختصات اولیه استفاده می‌شد. نورهای جستجو که آسمان را اسکن می‌کردند، می‌توانستند هواپیماها را به‌طور تصادفی آشکار کنند و ممکن بود آنها را به اندازه کافی دنبال کنند تا توپخانه ضدهوایی بتواند چند تیر شلیک کند. از طرف دیگر، از جنگنده‌های شبانه برای رهگیری استفاده شد. آنها یا با نورافکن‌ها همکاری می‌کردند یا سعی می‌کردند بمب‌افکن‌ها را در نور ماه شناسایی کنند. میزان موفقیت چنین دفاع‌هایی آنقدر پایین بود که به قول استنلی بالدوین، نخست‌وزیر بریتانیا، باور عمومی بر این بود که «بمب‌افکن همیشه عبور خواهد کرد». از زمان جنگ جهانی اول، بمب‌افکن به عنوان یک سلاح تروریستی در نظر گرفته می‌شد و بعداً به عنوان یک سلاح راهبردی اصلی در جنگ تمام‌عیار دیده شد. همان‌طور که بالدوین بعداً گفت، هدف اصلی آنها این بود که «زنان و کودکان دشمن را بکش، زودتر از اینکه آنها بکشند».
دوره بین جنگ جهانی اول و دوم
با افزایش قابلیت‌های هواپیما، قدرت آتش دفاعی آنها نیز افزایش یافت. در اواسط دهه ۱۹۳۰، نظرات در حال تغییر بود و ایده حملات هوایی در نور روز از هواپیماهایی که از خود دفاع می‌کردند، مطرح شد. در عمل این هواپیماها کاملاً در برابر هواپیماهای جنگنده مدرن آسیب‌پذیر بودند و به سرعت به نقش بمباران شبانه بازگردانده شدند. با این حال، این هواپیماها برای ناوبری در شب طراحی نشده بودند و به‌طور کلی در این ماموریت‌ها فاقد اثربخشی بودند: فکر می‌کنم در آن زمان متوجه نشدیم که تجهیزات ما واقعاً مناسب نیستند. آنها طراحی یا تولید تجهیزات ناوبری را فراموش کرده بودند، بنابراین بمب افکن ولینگتون که قرار بود بمب‌افکن روز باشد، مجبور شد در شب کار کند زیرا در روز بسیار آسیب‌پذیر بود. تقریباً همان تجهیزاتی را داشت که تایگر موث داشت، به جز یک استثنا، ولینگتون یک آنتن حلقه‌ای داشت. اینجوری ما ۵۰۰ یا ۶۰۰ مایل بر فراز قلمرو دشمن پرواز می‌کردیم و سعی می‌کردیم یک هدف را در خاموشی کامل، اغلب با ابر در زیر ما و مه‌های صنعتی زیادی پیدا کنیم. جای تعجب نیست که بمب افکن‌های ما ۵، ۱۰ مایل دورتر [از هدف] بودند. بمب‌افکنی در کار نبود. ما تا حد زیادی وابسته به خودمان بودیم، شاید ۱۰ یا ۱۴ هواپیما در فواصل زمانی.
نیروی هوایی آمریکا نیز همین مفهوم را با حملات بمباران علیه ژاپن در ژوئن ۱۹۴۴ تا اوایل ۱۹۴۵ با «بمباران دقیق» در روز علیه تأسیسات صنعتی ژاپن با استفاده از بمب‌افکن‌های سنگین بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس به کار برد. با این حال، نتایج موفقیت‌آمیز نبودند؛ زیرا جت‌استریم مکرر مواد منفجره قوی را دور از هدف منفجر می‌کرد، مشکلات ناوبری، آتش ضدهوایی و نورافکن‌ها، که منجر به تلفات زیادی در بین خدمه بی-۲۹ شد. در نتیجه، در فوریه ۱۹۴۵، نیروی هوایی آمریکا به حملات آتش‌زای سطح پایین علیه شهرهای ژاپن روی آورد که بیشتر آنها در شب انجام می‌شدند. ویرانگرترین حمله هوایی در جنگ، بمباران توکیو در شب ۹ تا ۱۰ مارس ۱۹۴۵ بود که ۱۶ مایل مربع را ویران کرد، ۱۰۰۰۰۰ ژاپنی را کشت و یک میلیون نفر را بی خانمان کرد.
ناحیه مافتنگ
ناحیه مافتنگ (به لاتین: Mafeteng District) یک منطقهٔ مسکونی در لسوتو است که در لسوتو واقع شده‌است. ناحیه مافتنگ ۲٬۱۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۸٬۲۲۲ نفر جمعیت دارد.
شبکه عصبی کشکک
شبکه عصبی استخوان کشکک، شبکه ای از اعصاب ظریف است که در جلوی کشکک، رباط کشکک و انتهای بالایی استخوان درشت نی قرار دارد. این شبکه توسط مشارکت اعصاب زیر تشکیل می شود:
1) شاخه قدامی عصب جلدی جانبی
2) عصب پوستی بینابینی
3) شاخه قدامی عصب جلدی داخلی
4) شاخه زیر کشککی عصب صافن.
کاستلینا ین کیانتی
کاستلینا ین کیانتی (به ایتالیایی: Castellina in Chianti) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سیه‌نا واقع شده‌است.
خصوصیات
کاستلینا ین کیانتی ۹۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۵۱ نفر جمعیت دارد و ۵۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر Martigné-Briand خواهرخواندهٔ کاستلینا ین کیانتی هست.
رندال کولو موانی
رندال کولو موانی (Randal Kolo Muani؛ زادهٔ December 5, 1998) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال فرانسه زیر ۲۱ سال فرانسه و France Olympic football team بازی کرده‌است.
والنرینا
والنرینا دره‌ای است که رودخانه نرا از آن می‌گذرد، که از کوه‌های سیبیلینی در مارکه سرچشمه می‌گیرد و از یک منطقه کوهستانی باریک و پرپیچ و خم در جنوب شرقی اومبریا می‌گذرد و سپس به ترنی می‌رسد و در نزدیکی اورته به تیبر می‌ریزد. مراکز جذاب اصلی این دره آرونه، فرنتیلو، ویسو و چرتو دی سپولتو هستند و از دره می‌توان به راحتی به شهرداری‌های نورچا، کاشا و لئونسا رسید.
هوس‌ها، عطش شدید سه دختر سیری‌ناپذیر
هوس‌ها، عطش شدید سه دختر سیری‌ناپذیر (Desideri, voglie pazze di tre insaziabili ragazze) یک فیلم اِروتیک آلمانی به کارگردانی «یوزف زاخار» است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.
اینویلد فلوگستاد اوستبر
اینویلد فلوگستاد اوستبر (Ingvild Flugstad Østberg؛ زادهٔ November 9, 1990) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
جیمز دانلوپ
جیمز دانلوپ FRSE؛ ( اکتبر ۱۷۹۳–۲۲ سپتامبر ۱۸۴۸) یک اخترشناس اسکاتلندی بود، که به خاطر کار در استرالیا مورد توجه قرار گرفت. زمانی که او به عنوان دستیار ستاره‌شناس به کار مشغول بود توسط توماس بریزبن؛ که در پاراماتا، نیو ساوت ولز، حدود ۲۳ کیلومتری غرب سیدنی واقع شده‌است، طی دهه‌های ۱۸۲۰ و ۱۸۳۰ استخدام شد تا در رصدخانه خصوصی او کار کند. دانلوپ بیشتر یک مشاهده‌گر رصدخانه بود، و برای بریزبن کارهای ستاره‌شناسی انجام می‌داد. او پس از پایان آن کار، به‌طور مستقل به کار خود ادامه داد و بسیاری از ستاره‌های دوتایی نیم‌کره جنوبی آسمانی و دیگر اجرام آسمانی آن را کشف و فهرست‌بندی تلسکوپی کرد. او بعداً سرپرست رصدخانه پاراماتا شد که آن رصدخانه سرانجام به دولت نیو ساوت ولز فروخته شد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان شده‌است.
ناحیه مامو
ناحیه مامو (به لاتین: Mamou Region) یک منطقهٔ مسکونی است که در گینه واقع شده‌است. ناحیه مامو ۱۷٬۰۷۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۹۵٬۷۱۷ نفر جمعیت دارد.
اشتیرگ
اشتیرگ یک شهر در اتریش است که در ناحیه اورفار اومگبونگ واقع شده‌است. اشتیرگ ۳۳ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وویسیل
وویسیل یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان پلوودیو واقع شده‌است. وویسیل ۱۸٫۱۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برگ، اتریش
برگ یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در نیدراسترایش واقع شده‌است. برگ ۶۷۴ نفر جمعیت دارد.
هری آزبورن
هری آزبورن (نام کامل: هارولد تئوپولیس آزبورن) یک شخصیت تخیلی در جهان مارول کامیکس است. این شخصیت توسط استن لی و استیو دیتکو خلق شده‌است. هری آزبورن نخست در شمارهٔ ۳۱ از مجموعه کمیک مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز در (دسامبر ۱۹۶۵)، حضور پیدا کرد. وی بهترین دوست پیتر پارکر، پسر نورمن آزبورن، پدر نورمی آزبورن و استنلی آزبورن و همچنین دومین تجسم از گرین گابلین است.
زندگینامه ساختگی شخصیت
هری پسر نورمن آزبورن، کارخانه‌دار ثروتمند و مالک ستمگر صنایع آزبورن، یک شرکت پیشرو در زمینه تولید مواد شیمیایی واقع در شهر نیویورک و امیلی لیمان بود. شرایط زایش هری، باعث تضعیف مادرش امیلی می‌شود، و او پس از دست و پنجه نرم کردن با یک بیماری طولانی مدت جان خود را از دست داد. نورمن با دلی شکسته تبدیل به پدری عاری از هرگونه احساسات و بی‌عاطفه شد؛ او یا به شکلی اهانت آمیز هری را نادیده می‌گرفت یا با خشونت او را مورد انتقاد قرار می‌داد. در نتیجه هری بیشتر عمر خود را صرف تلاش برای تأیید و تصویب پدرش کرد. هری اغلب اوقات احساس می‌کرد که سبب شرمساری پدرش است. او پس از فارغ‌التحصیلی از مقطع آموزش متوسطه همراه با دوستش گوئن استیسی وارد دانشگاه امپایر استِیت شد. هری با وجود شخصیت درونگرا و منزوی که داشت، در میان ثروتمندترین دانش‌آموزان مدرسه قرار داشت، و همچنین به زودی به یکی از محبوب‌ترین آن‌ها نیز تبدیل گشت. آن‌ها به سرعت با یکی از همکلاسی‌هایشان به نام فلش تامپسون دوست شدند. فلش یک ستاره فوتبال بود و سعی کرد پیتر پارکر را با گوئن و هری آشنا کند. اما در آن زمان پیتر نگران عمه مِی بود که به‌وسیلهٔ خون هسته‌ای او مسموم شده بود، در نتیجه نتوانست به درخواست فلش برای معرفی به دوستانش پاسخ دهد. گوئن، هری و فلش در آن هنگام نتوانستند رفتار به ظاهر «مغرورانه» پیتر را نسبت به خود درک کنند و همین مسئله موجب شد تا در ابتدا این گروه از پیتز بیزار شوند. با وجود این شروع دشوار، هری و پیتر با یکدیگر دوست شدند و در نهایت در یک آپارتمان هم‌اتاقی شدند.
توانایی‌ها و قدرت‌ها
برای سال‌ها هری فاقد هرگونه توانایی ابرانسانی بود. اما پس از اینکه در معرض فرمول پدرش قرار گرفت، تبدیل به دومین تجسم از شخصیت گرین گابلین گردید، که به سبب آن بسیار قوی‌تر، چابکتر و حیله‌گر شد. هری همچنین از سلاح‌ها و تجهیزات مختلفی استفاده می‌کرد که توسط گابلین اولیه طراحی شده بود. او به نارنجک‌های مختلف آتش‌افروز مجهز بود که به شکل کدوی هالووین کوچک و مینیاتوری ساخته شده بود. هر یک از این نارنجک‌های آتش‌زا تقریباً بدون هرگونه صدایی مشتعل می‌شدند و به اندازه‌ای گرما داشتند که برای ذوب نمودن ورق فولاد به ضخامت سه اینچ کافی بودند. او همچنین با خود انواع بمب‌های دودی و گازی حمل می‌کند. به عنوان گرین گابلین، هری توسط وسیله‌ای به نام «گابلین گلایدر» در هوا پرواز می‌کند، که به‌دست پدرش طراحی شده‌است. این وسیله قابلیت مانور بالایی دارد و قادر است با سرعتی برابر با ۹۰ مایل بر ساعت حرکت کند. گلایدر همچنین توانایی پشتیبانی از وزنی معادل با ۴۰۰ پوند را دارد؛ که شامل وزن خود گابلین در هوا هم می‌شود.
در رسانه‌ها
این شخصیت در کارتون‌ها و بازی‌های ویدئویی اسپایدرمن حضور داشته‌است. جیمز فرانکو، نقش هری آزبورن را در فیلم‌های سینمایی مرد عنکبوتی، مرد عنکبوتی ۲ و مرد عنکبوتی ۳، و دین دی‌هان در مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز ۲ (۲۰۱۴) ایفا کرده‌است.
ماندول
ماندول یکی از منطقه‌های کشور چاد است. ناحیه ماندول ۶۲۸٬۰۶۵ نفر جمعیت دارد.
کاستلینا ماریتیما
کاستلینا ماریتیما (به ایتالیایی: Castellina Marittima) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پیزا واقع شده‌است.
ارنست استانکوفسکی
ارنست استانکوفسکی (Ernst Stankovski؛ زادهٔ June 16, 1928 – ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیگر اهل اتریش بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشت، می‌توان به هوس‌ها، عطش شدید سه دختر سیری‌ناپذیر اشاره کرد.
رندی گوتنی
رندی گوتنی (Randi Goteni؛ زادهٔ July 5, 1995) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
الیزابت اسمارت
الیزابت ان گیلمور (Elizabeth Ann Gilmour) (با نام تولد اسمارت؛ متولد ۳ نوامبر ۱۹۸۷ ) فعال در حوزه امنیت کودکان و گزارشگر تلویزیون ABC نیوز آمریکایی است. هنگامی‌که او ۱۴ سال سن داشت و از خانه‌اش در سالت لیک سیتی توسط برین داوید میچل ربوده شد مورد توجه عام قرار گرفت. میچل و همسرش، وندا برزی، اسمارت را مدت ۹ ماه در اسارت نگه داشتند تا این‌که پلیس او را در سندی، یوتا نجات داد.
او پس از آن به عنوان فعال و مدافع حقوق گمشدگان کار کرده‌است؛ زندگی و ربوده‌شدن او موضوع کتاب‌ها و فیلم‌های غیرداستانی گوناگون قرار گرفته‌است.
اوایل زندگی
الیزابت ان اسمارت در ۳ نوامبر سال ۱۹۸۷ در سالت لیک‌سی، یوتا در خانواده ادوارد و لویس اسمارت به دنیا آمد. خانواده او با چهار برادر و یک خواهر، بخشی از کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان بودند. او دومین فرزند بزرگ خانواده‌اش است. اسمارت وارد مدرسه متوسط برایانت شد و سپس در دبیرستان عالی شهر سالت لیک‌سیتی به تحصیل پرداخت. پس از فراغت از مدرسه در دانشگاه بریگام یاگ ثبت نام کرد و در آنجا مدرک لیسانس خود را در رشته موسیقی و نواختن چنگ به‌دست‌آورد.
ربوده‌شدن و نجات
در ۵ ژوئن ۲۰۰۲، اسمارت در سن ۱۴ سالگی با تهدید چاقو از اتاق خوابش در سالت لیک‌سیتی، یوتا ربوده شد. اسمارت ۹ ماه در بند و اسارت بود و هر روز مورد تجاوز جنسی قرار می‌گرفت. ربایندگان او را می‌بستند و در صورت تلاش برای فرار تهدید به مرگ می‌کردند. اسمارت سرانجام، در ۱۲ مارس سال ۲۰۰۳ در جاده عمومی در سندی، یوتا و ۱۸ مایل (۲۹ کیلومتر) دورتر از خانه‌اش توسط افسران پلیس نجات یافت. دو شاهد، برایان دیوید میچل و واندا ایلین برزی را از یک برنامه تلویزیونی گمشدگان آمریکا شناسایی کردند.
ربوده شدن و نجات یافتن اسمارت به‌طور گسترده منتشر شد و موضوع داغ برنامه‌های تلویزیونی همچون؛ made-for-TV movie، داستان الیزابت اسمارت (The Elizabeth Smart Stor) و من الیزابت اسمارت هستم (I Am Elizabeth Smart) در تلویزیون لایف‌تایم(Lifetime) و کتاب‌های غیرداستان قرار گرفت.
دادگاه رباینده
در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۹، برزی به دلیل دست داشتن و کمک در ربودن الیزابت اسمارت در اظهارات دادگاه‌اش مجرم شناخته شد. در ۱۹ می سال ۲۰۱۰، دیل آ. کیمبال، قاضی فدرال، برزی را به ۱۵ سال زندان فدرال محکوم کرد. در بخشِ از اظهارات/اقرار میان مدافع و دادستان فدرال، برای برزی هفت سال تخفیف داده شد که قبلاً او را سپری نموده بود.
دادگاه میچل را به اتهام آدم‌ربایی و تجاوز جنسی مستحق مجازات دانست و او را در دو اتهام مظنون اعلام کرد و در می ۲۰۱۱ در دو دور محاکمه، به زندان فدرالی محکوم گردید.
کنشگری و روزنامه‌نگاری
اسمارت در ۸ ماه مارس سال ۲۰۰۶، به کنگره ایالات متحده آمریکا رفت تا از قوانین مجرمان جنسی کودکان و سیستم هشدار امبر (وضعیت اضطراری آدم‌ربایی) حمایت کند.
او در ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۶، پس از امضای قانون آدام والش سخنرانی کرد.
در ماه می سال ۲۰۰۸، اسمارت به واشینگتن دی‌سی سفر کرد و در راستای ارائه کتابی تحت نام «تو تنها نیستی» که توسط وزارت دادگستری ایالات متحده منتشر شده بود، کمک کرد. این کتاب شامل نوشته‌های او و چهار نوجوان بازماندگان جنسی بود.
در سال ۲۰۰۹، اسمارت دربارهٔ ربوده‌شدن جیسی لی دوگارد نیز اظهار نظر کرد و تأکید نمود که ماندن در گذشته بی‌فایده است.
او همچنین در ۲۷ اکتبر سال ۲۰۰۹ میلادی، در کنفرانس زنان ۲۰۰۹ که در ایالت کالیفرنیا برگزار شده بود، به میزبانی ماریا شرایور اشتراک نمود و دربارهٔ غلبه بر موانع زندگی سخنرانی کرد.
در سال ۲۰۱۱، او بنیاد الیزابت اسمارت را تأسیس نمود که هدف‌اش ایجاد امید، ختم قربانی شدن و استفاده از تجاوز جنسی به‌وسیله جلوگیری، بهبود بخشیدن و حمایت کردن است.
اسمارت در ماه مارس سال ۲۰۱۱، یکی از چهار زنی بود که جایزه دیان فون فورستنبرگ را دریافت کرد.
در ۷ ژوئیه سال ۲۰۱۱، ای‌بی‌سی نیوز (ABC News) اعلام کرد که اسمارت به عنوان گزارش‌گر، عمدتاً در مورد افراد گمشده با این شبکه خبری کار خواهد کرد.
در ژوئیه سال ۲۰۱۲، انجمن ملی تیتا فی الفا(Theta Phi Alpha) با اعطای مدال سینا از او قدردانی نمود. این مدال عالی‌ترین افتخاری هست که سازمان برای یک فردی غیرعضو سازمان تفویض می‌کند. مقامات سازمان مزبور آن را افتخار و پاسداری از حامی خود، سنت کاترین سینا نام‌گذاری کردند.
در ۱ می سال ۲۰۱۳، اسمارت در سخنرانی خود در کنفرانس قاچاق انسان در دانشگاه جانزهاپکنز، نیازمندی بر ارزش شخصی را در مبارزه علیه قاچاق انسان و اهمیت ازبین بردن اسطوره‌های فرهنگی را که از دست دادن ارزش دختران را پس از تجاوز جنسی احاطه نموده‌است، مورد بحث قرار داد. او که پس از ربوده شدن مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بود، تأثیر مخرب قرار گرفتن در معرض برنامه‌های جنسی غیرقانون آموزشی را به‌یاد آورد. اوگفت که بسیاری مردم تصریح می‌دارند که یک دختر فعال جنسی مانند یک آدامس جویده شده‌است. «من فکر کردم، اوه خدای من، من آن آدامس جویده شده هستم، هیچ‌کسی یک توته ساجق را دوباره نمی‌جود، بلکه آن را دور می‌اندازد». اسمارت گفت: «و به همین سادگی می‌توان احساس کرد که شما دیگر ارزش ندارید، دیگر قیمت خود را از دست داده‌اید». در ادامه او گفت: «چرا حتی ارزش فریاد کشیدن را دارد؟ چرا حتی اگر نجات یافتید تفاوت ایجاد می‌کند؟ زندگی شما هنوز ارزشی ندارد». اسمارت در ادامه سخنرانی‌اش از شنوندگان خواست تا اطفال را دربارهٔ داشتن ارزش شخصی تعلیم دهند و از تلقی‌کردن خود به عنوان قربانی اجتناب کنند.
اسمارت در فوریه ۲۰۱۴، در مجلس نمایندگان ایالت یوتا به حمایت از HB 286 شهادت داد. این لایحه برای مکاتب یوتا نصاب تعلیمی اختیاری را ایجاد می‌کند تا در مورد جلوگیری از سوءاستفاده جنسی اطفال آموزش فراهم نمایند.
در اوایل سال ۲۰۱۵، مجمع عقیده (Faith Counts) اسمارت را در ویدیوی نشان داد که او در آن توضیح می‌دهد چگونه عقیده/دینش او را در جریان مصیبت‌هایش حفاظت نموده و به بهبودی وضعیت‌اش کمک کرده‌است.
اسمارت پس از ماه سپتامبر ۲۰۱۶ به عنوان خبرنگار برنامه جنایت واقعی در مجله "Crime Watch Daily" کار می‌کند.
سیاست‌مداران متعدد لایحهٔ را پیشنهاد کردند که تمامی کامپیوترها مکلف اند تا فلتر پورنوگرافی داشته باشند که این لایحه را «قانون الیزابت اسمارت» می‌نامند. هرچند، سخن‌گوی او در ماه مارس ارتباط‌ش را با این پیشنهاد رد کرد. وکیل او نامهٔ توقف و انصراف (cease and desis) را برای سیاست‌مداران ارسال کرد و از آن‌ها خواست تا از نام او استفاده نکنند.
نوجوانی
اسمارت در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۹، شهر سالت لیک‌ستی را ترک کرد تا به عنوان مبلغ در کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان در پاریس خدمت کند. او سپس در ماه نوامبر سال ۲۰۱۰ به‌صورت مؤقت از وظیفه خود بازگشت تا در محکمه فدرال برایان دیوید میچل شهادت دهد. بعد از محکمه، اسمارت به فرانسه برگشت تا مأموریت خود را تکمیل کند و در اوایل سال ۲۰۱۱ به خانه خود در یوتا آمد.
اسمارت هنگامی‌که به عنوان مبلغ کلیسا در پاریس خدمت می‌کرد، با متیو گیلمور اسکاتلندی آشنا شد و پس از یک‌سال آشنایی، در ماه ژانویه سال ۲۰۱۲ باهم نامزاد شدند. سرانجام این دو، در ۱۲ فوریه سال ۲۰۱۲ در یک مراسم خصوصی در معبد لای هواوی ازدواج کردند. بعد از آن، الیزابت صاحب سه فرزند شد؛ کلوئه (متولد فوریه ۲۰۱۵)، جیمز (متولد آوریل ۲۰۱۷) و الیویا (متودل نوامبر 2018).
آزار جنسی در هواپیما
او هنگامی‌که در سال ۲۰۱۹ با هواپیما شرکت هوایی دلتا سفر می‌کرد، توسط مسافری که در کنارش نشته بود از خواب بیدار شد و او شروع به مالیدن قسمت داخلی ران اسمارت کرد. اسمارت سپس این حادثه را گزارش داد و برنامه دفاع شخصی برای زنان را تحت نام «دفاع اسمارت» برای دختران و زنان آغاز کرد.
رسانه
در اکتبر سال ۲۰۱۳، داستان من، خاطراتی از تجربه‌های اسمارت در همکاری با کریس استوارت نوشته و از سوی انتشارات سنت مارتین منتشر شد. این کتاب که حاوی جزئیات ربوده شدن اسمارت و شکل‌گیری بنیاد الیزابت اسمارت می‌باشد، آگاهی دربارهٔ آدم‌ربایی را بیشتر ارتقا می‌بخشد.
اسمارت چنگ را در تلویزیون ملی ایالات متحده آمریکا نواخت.
تام اسمارت، عموی الیزابت اسمارت و نویسنده لی بنسون، کتابی را در مورد جست‌جوی اسمارت تحت نام در نگاه ساده: حقیقت شگفت‌آور نهفته در تحقیق اسمارت الیزابت را نوشتند. پدرش کتابی دیگری را تحت نام «آوردن الیزابت به خانه» نوشت و یک فیلم تلویزیونی نیز استوار بر کتاب پدرش در سال ۲۰۰۳ تحت نام «داستان الیزابت اسمارت» ساخته شد.
در سال ۲۰۱۷، در پانزدهمین سال‌یاد ربوده شدن اسمارت در ۵ ژوئن، چینل تلویزیونی لایف‌تایم فیلم ساخته شده تلویزیونی را تحت نام «من الیزابت هستم» که توسط اسمارت روایت شده و تهیه شده بود، منتشر کرد؛ فیلمی که داستان ربوده شدن او را از زبان خودش روایت می‌کند. در این فیلم، آلانا بودن در نقش الیزابت اسمارت، اسکیت اولریش در نقش برایان دیوید میچل، دیرلاوجوی در نقش واندا ایلین بارزی، جورج نیوبورن در نقش اد اسمارت و ان اپنشاو در نقش لویس اسمارت بازی کردند.
اسمارت در سال ۲۰۱۸، کتابی را تحت عنوان جایی که امید زنده است: شفا، پیشرفت و تسلیم نشدن وجود دارد را در انتشارات سنت مارتین منتشر کرد.
همین‌گونه، او در سریال رقاصه نقابدار در نقش «پروانه» ظاهر شد و در قسمت سوم این سریال حذف شد و در رقابت جایگاه هشتم را به‌خود اختصاص داد.
کاستلینالدو
کاستلینالدو (به ایتالیایی: Castellinaldo d'Alba) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات
کاستلینالدو ۷٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۸۸۱ نفر جمعیت دارد.
بدلئونفلدن
بدلئونفلدن یک شهر در اتریش است که در ناحیه اورفار اومگبونگ واقع شده‌است. بدلئونفلدن ۴۰ کیلومتر مربع مساحت دارد ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هلن ویتا
هلن ویتا (Helen Vita؛ August 7, 1928 – February 16, 2001) بازیگر اهل سوئیس بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به هوس‌ها، عطش شدید سه دختر سیری‌ناپذیر، دکتر برترام و کاباره اشاره کرد.
روبرتو گارسیا رویز
روبرتو گارسیا رویز (زادهٔ ۵ مارس ۱۹۷۴) بازیگری اسپانیایی است که بیشتر به خاطر نقش اسلو در خانه کاغذی شناخته می‌شود.
گارسیا رویز بدن‌ساز سابق است.
دلتای رود پو
دلتای پو مجموعه‌ای از شاخه‌های رودخانه‌ای است که به رودخانه پو اجازه می‌دهد تا پس از مسیر خود که از مونویزو آغاز می‌شود و از کل دره پو می‌گذرد، به شمال دریای آدریاتیک برود. ساختار هیدرولیکی اخیر دلتا نتیجه زلزله فرارا در سال ۱۵۷۰ و برش پورتو ویرو توسط جمهوری ونیز در سال ۱۶۰۴ است.
شرح
دلتای رود پو از تمام شاخه‌های رودخانه تشکیل شده‌است و به‌طور گسترده، قلمروی میان آنها حدود ۱۸٬۰۰۰ هکتار است. بر پایه این تعریف، دلتای پو به‌طور کامل در داخل استان روویگو یا پولسین قرار می‌گیرد و بخش عظیمی از آن، قسمت شرقی (از دامنه پودی گورو تا دریا) را اشغال می‌کند و نمونه ای از یک «دلتای فعال» را نشان می‌دهد.
لانگهه
لانگا یا لانگهه (Langa به گویش قدیمی: Mons Langa et Bassa Langa) منطقه‌ای تپه‌ای در جنوب و شرق رودخانه تانارو، در استان کونیو و آسته در پیمونت، شمال ایتالیا است.
این ناحیه معروف به شراب، پنیر، و قارچ‌های خوراکی محلی خود است. حومه شهر همان‌طور که در نیمه اول قرن بیستم بود در نوشته‌های بپه فنوگلیو و سزار پاوزه که در آنجا در سانتو استفانو بلبو به دنیا آمد، برجسته است.
در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴، بخشی از لانگا در یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شد.
لیالینتسی
لیالینتسی یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان پرنیک واقع شده‌است. لیالینتسی ۴۳ نفر جمعیت دارد و ۹۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رویداد جناح گپسان
رویداد جناح گپسان تلاشی ناکام برای تضعیف قدرت کیم ایل سونگ، رهبر کره شمالی در حدود سال ۱۹۶۷ بود. جناح گپسان گروهی از کهنه‌سربازان مبارزات ضد ژاپن در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بود که در ابتدا به کیم ایل سونگ نزدیک بوده‌است. در پی دومین کنفرانس حزب کارگران کره در ۱۹۶۶، این جناح به دنبال ایجاد اصلاحات اقتصادی، به چالش‌کشیدن کیش شخصیت کیم ایل سونگ و انتصاب رهبر آن پاک کوم چول به‌عنوان جانشین وی بود.
کیم ایل سونگ طی چند سخنرانی در جلسات حزبی این جناح را تأدیب کرد. او خواستار یک «نظام ایدئولوژیک یکپارچه» شد که بر شخصیت او متمرکز بود و اعضای حزب را علیه جناح گپسان گرد هم آورد. تا آوریل ۱۹۶۷، جناح‌گرایان از میان مردم ناپدید شده‌بودند. همین‌طور آن‌ها را از حزب اخراج کردند و به حومه شهر یا زندان فرستادند. پاک کوم چول یا خودکشی کرد یا اعدام شد و سایر اعضای کلیدی جناح نیز جان باختند. کیم ایل سونگ در آن زمان برادر و وارث خود، کیم یونگ جو را داشت. کیم یونگ جو نیز ده اصل برای استقرار یک نظام ایدئولوژیک یکپارچه را تدوین نمود. این مجموعه جدید از سیاست‌ها، حکومت کیم ایل سونگ را غیرقابل چالش کرد و کیش شخصیت او را گسترش داد تا سایر اعضای خانواده کیم را نیز تحت پوشش قرار دهد.
کیم جونگ ایل، پسر کیم ایل سونگ در پاکسازی‌ها شرکت کرد و سرپرستی اداره پروپاگاندا و آژیتاسیون که نخستین مسئولیت سیاسی محوله از سوی پدرش بود را بر عهده گرفت و راه را برای نقش پرنفوذتر خود در سیاست کشور هموار کرد و در نهایت جانشین پدرش شد.
پیشینه
رویداد جناح گپسان نام خود را از منطقه گپسان در استان هامگیونگ جنوبی (استان ریانگ‌گانگ کنونی) برگرفته است که محل استقرار یک سازمان آزادیبخش زیرزمینی در طول مبارزات ضد ژاپن به نام کمیته عملیات گپسان بود. اعضای این گروه از نبرد کیم ایل سونگ علیه ژاپنی‌ها حمایت لجستیکی کردند. پس از آزادسازی کره، آن‌ها در صفوف گروه چریکی کیم از حزب کارگران کره شمالی به‌شمار می‌آمدند. ریشه‌های این گروه به‌قدری با فعالیت‌های کیم ایل سونگ گره خورده‌است که گاهی کل جناح چریکی را جناح «گپسان» می‌نامند. به تدریج، این جناح به دلیل اختلافات سیاسی از بقیه جناح چریک متمایز شد. کیم جناح‌های دیگر حزب را در یک‌سری پاکسازی در دهه ۱۹۵۰ برکنار کرده‌بود، به‌ویژه رویداد جناح اوت در ۱۹۵۶، اما جناح گپسان همچنان باقی ماند. پس از دومین کنفرانس حزب کارگران کره در ۱۹۶۶، جناح گپسان شروع به طرح نارضایتی‌های خود کرد.
این جناح سیاست‌های اقتصادی جدیدی را ارائه کرد که با مدل اقتصادی کیم ایل سونگ در تضاد بود. آن‌ها به‌ویژه با طرح پیونگ‌جین کیم برای توسعه همزمان اقتصاد و ارتش مخالف بودند و اقتصاد ملی را بر نیازهای ارتش ترجیح می‌دادند. همین‌طور آن‌ها صنایع سبک را بر صنایع سنگین ترجیح می‌دادند تا بودجه را از ارتش دور کرده و استاندارد زندگی مردم را بهبود بخشند. آن‌ها از حزب حاکم، حزب کارگران کره درخواست کردند که نقش خود در برنامه‌ریزی اقتصادی را به متخصصان اقتصاد، علم و مهندسی واگذار کند. این جناح همچنین طرفدار نظریه اقتصادی ارزش بود و از پذیرش یک نیمه ارز برای دهش انگیزه‌های مادی به کارگران حمایت می‌کرد.
مرکزیت مسئله اصلی بر این بود که چه کسی می‌تواند جانشین کیم ایل سونگ در مقام رهبر کره شمالی شود. کیم ایل سونگ برادر کوچکترش کیم یونگ جو را به‌عنوان جانشین مستعد خود معرفی کرده‌بود اما این مرد فاقد صلاحیت بوده‌است. به‌ویژه، او مانند چریک‌ها و اعضای گروه گپسان در مبارزه با ژاپنی‌ها شرکت نکرده‌بود. کیم یونگ جو به‌خاطر این موضوع توسط رهبر جناح گپسان، پاک کوم چول که در مناصب معاون نخست‌وزیر کشور و چهارمین عضو عالی‌رتبه حزب قرار گرفته‌بود، مورد انتقاد قرار گرفت. پاک از کیش شخصیت کیم ایل سونگ و نادیده‌گرفته‌شدن تجربه‌های افرادی مانند او که در جریان آزادی، فداکاری‌های بسیاری برای کشور کرده‌بودند، آزرده شد. پاک حامیان بانفوذ زیادی از جمله یی هیو سان، کیم تو مان، پاک یونگ گوک، هو سوک سون، کو هیوک، ها آنگ چون و ریم چون چو را جمع‌آوری کرد.
جناح گپسان به‌دنبال این بود که پاک را به‌عنوان جانشین کیم ایل سونگ معرفی کند. به‌عنوان یک حرکت اولیه، آن‌ها به کیم ایل سونگ کمک کردند تا کیم چانگ نام، یک نظریه‌پرداز برجسته سیاسی را پاکسازی کند؛ این عمل آن‌ها فقط برای بازکردن فضا برای پاک بود. اعضای جناح شروع به تمجید از سخنان پاک به‌عنوان «آموزه‌هایی» برابر با کیم ایل سونگ کردند. خاطرات اعضای اصلی جناح گپسان از اوایل دهه ۱۹۶۰ منتشر شد که با پاک تال در ۱۹۶۳ شروع و به‌دنبال آن توسط یی جه سان، برادر یی هیو سان در ۱۹۶۴ انتشار یافت. در آلبومی از سال ۱۹۶۴ عکس‌های پاک تال و پاک کوم چول در کنار عکس کیم ایل سونگ چاپ شده‌بود. زمانی که چوی چائه ریون، همسر پاک کوم چول درگذشت، کیم تو مان که سرپرست اداره پروپاگاندا و آژیتاسیون حزب بود، اثری به نام «کردار صمیمیت»  را تولید کرد که ارادت او به همسرش را به تصویر می‌کشید. کیم ایل سونگ آن را رد کرد و تلویحاً گفت او وفاداری نابجا را نشان می‌دهد. کیم تو مان زادگاه پاک کوم چول را نیز بازسازی کرد. گویا در حالی که انتشار مطالب تبلیغاتی در مورد کیم ایل سونگ نادیده گرفته‌شده‌بود، یک بیوگرافی غیرمجاز در مورد پاک ساخته شد. این اقدامات به‌عنوان نهایت بی‌وفایی نسبت به کیم ایل سونگ تلقی گشت.
طولی نکشید که پاک کوم چول توسط چو یونگ گون، رئیس کمیته دائمی مجمع عالی خلق، به گسترش «ایده‌های فئودالی، کنفوسیوسی» محکوم شد. همین‌گونه متهم شد که از خط نظامی حزب حمایت نمی‌کند؛ او آشکارا شعار «یک در برابر صد» کیم ایل سونگ را به سخره گرفت و به این نتیجه رسید که تفسیر تحت‌اللفظی آن نمی‌تواند درست باشد. گفته می‌شد طرح‌های تولیدی که مسئولیت آن‌ها را پاک بر عهده داشت، محقق نشدند. پاک متهم بود که اعضای قدیمی کمیته عملیات گپسان را در مناصب مهم ارتقاء داده‌است. همچنین ادعا شد که این جناح فامیل‌گرا و منطقه‌گرا بوده‌است. یی هیو سان، متحد پاک و مدیر اداره کل امور کره جنوبی، به‌دلیل شکست عملیات‌های مخفیانه در کره جنوبی مقصر شناخته شد. علاوه بر این، گفته می‌شود که زیردست او ریم چون چو، عملیات کره جنوبی را نادیده گرفته‌است تا بر روی انتشار یک رمان تمرکز کند. همچنین اظهار شد که جناح‌گرایان، «تجدیدنظرطلب» هستند و مردم را مجبور به خواندن ادبیات «فئودالیستی» از زمان سلسله چوسان می‌کنند. همه این اقدامات، بدون تأیید کیم ایل سونگ به‌عنوان اقداماتی جدی برای تضعیف کیش شخصیت و اقتدار او تلقی می‌شد. این جناح نیز برخلاف خط حمایت کیم از مسکو، طرفدار چین بود.
رویداد
کیم ایل سونگ عقاید و اقدامات جناح گپسان را تهدیدی برای حکومت و دولت خود می‌دانست. کیم در مارس ۱۹۶۷ طی یک سخنرانی با عنوان «بهبود فعالیت حزبی و اجرای تصمیمات کنفرانس حزب» به اعضای فراکسیون گپسان هشدار داد و آن‌ها را به انجام «اعمال قهرمانانه جداگانه» متهم کرد. راه حل کیم برای این مشکل یک «نظام ایدئولوژیک یکپارچه» بود که حزب را در گرداگرد او متمرکز می‌ساخت. همچنین کیم به دیگر مقامات حزب هشدار داد که با جناح‌گرایان همراه نشوند. اعضای جناح به هشدارهای او توجهی نکردند و مسیر خود را ادامه دادند. کیم در یک جلسه محرمانه برای حذف جناح گپسان از اعضای وفادار حزبش اجازه گرفت. این امر موجب تصفیه وسیعی از اعضای واقعی و احتمالی جناح شد. در پانزدهمین پلنوم کمیته مرکزی چهارم حزب کارگران کره، در ۴ تا ۸ آوریل، کیم بیش از ۱۰۰ عضو جناح را به‌طور رسمی از حزب اخراج کرد. پاک کوم چول برای کار در یک کارخانه در حومه شهر فرستاده‌شد. او در مه ۱۹۶۷ یا اعدام شد یا خودکشی کرد. برخی دیگر به جرم و جنایت متهم شدند و از انظار عمومی ناپدید گشته و به اردوگاه‌های زندان فرستاده شدند. همین‌طور یی هیو سان، کیم تو مان، پاک یونگ گوک و هو سوک سون به اعدام محکوم شدند.
در ۲۵ ماه مه، کیم ایل سونگ برای دستگاه‌های ایدئولوژیک حزب سخنرانی کرد که عنوان آن «وظایف فوری در جهت فعالیت‌های تبلیغی حزب» بود. این سخنرانی که احتمالاً مهم‌ترین سخنرانی او بود، به «تعلیمات ۲۵ مه» معروف گشت و به ابزاری سیاسی برای حامیان کیم تبدیل شد تا عناصر جناحی را در حزب را افشا کنند. تأثیر آن سخنرانی چنان عمیق بود که سونگ هی رانگ، خواهر زن کیم جونگ ایل، ۲۵ مه را به‌عنوان «روزی که همه چیز در کره شمالی تغییر کرد» توصیف کرد. محقق فئودور ترتیتسکی اهمیت آن را با الغای برده‌داری در آمریکا در ۱۸ دسامبر ۱۹۶۵، قانون تفویض اختیارات آلمان در ۲۴ مارس ۱۹۳۳ و گزارش محرمانه نیکیتا خروشچف برای تاریخ شوروی مقایسه می‌کند. علی‌رغم اهمیت آن، این سخنرانی هیچ‌گاه علنی نشد و به دسترسی اعضای حزب کارگران کره محدود گشت. در سالنامه مرکزی کره در ۱۹۶۸ مختصراً به این سخنرانی اشاره شده‌است: «۲۵ مه ۱۹۶۷ – رفیق محترم کیم ایل سونگ در جمعی از کارگران ایدئولوژیک حزب با عنوان «وظایف فوری در جهت فعالیت‌های تبلیغی حزب» سخنرانی کرد.» پس از آن، برای چندین دهه—تا زمان کیم جونگ ایل—این سخنرانی نه با نام ذکر می‌شد و نه نقل قول شد. این سخنرانی گاهی اوقات با سخنرانی دیگری با نام «مسئله گذار از سرمایه‌داری به سوسیالیسم و دیکتاتوری پرولتاریا» اشتباه گرفته می‌شود که تاریخ مشابهی دارد و به‌طور گسترده در دسترس است. به‌گفته تریتیسکی در مورد سخنرانی تعلیمات ۲۵ مه که در دسترس نیست، محتوای آن را می‌توان به‌طور دقیق از شرح حال رسمی کیم ایل سونگ در سال ۲۰۰۸ استنباط کرد:
ترتیتسکی تاریخ انتخاب کیم جونگ ایل را به‌عنوان جانشین در تاریخ سخنرانی می‌داند. کیم جونگ ایل به‌درستی در تحقیقات این جناح شرکت کرد. این وظیفه توسط کیم ایل سونگ به او محول شد. کیم جونگ ایل در آن زمان تنها ۲۶ سال داشت و این نخستین وظیفه رسمی بود که توسط پدرش به او سپرده شد. همین‌طور کیم جونگ ایل در پلنوم سخنرانی کرد و این اولین سخنرانی او به‌عنوان چهره‌ای از قدرت بود. او احتمالاً در ۲۵ مه یک سخرانی دیگر را ارائه کرد—«بیایید نظام ایدئولوژیک یکپارچه حزب را در میان مقاماتی که با امور خارجی سروکار دارند، محکم و استوار کنیم»—که دقیقاً همان تعلیمات ۲۵ مه پدرش بود. نام کیم جونگ ایل احتمالاً برای اولین بار در اسناد عمومی ذکر شد که نشان می‌دهد او از قبل در راه تبدیل‌شدن به وارث کیم ایل سونگ بوده‌است. شش ماه پس از پاکسازی، در یک جلسه برنامه‌ریزی‌نشده حزب، کیم ایل سونگ خواستار وفاداری در صنعت فیلم شد که با اثر «کردار صمیمیت» به او خیانت کرده‌بود. کیم جونگ ایل اعلام کرد که از عهده وظیفه خود برآمده و به این ترتیب فعالیت تأثیرگذار خود را در فیلم‌سازی آغاز کرد. کیم اداره سازماندهی و هدایت حزب را ترک کرد تا اداره پروپاگاندا و آژیتاسیون را که در این حادثه خدشه‌دار شده‌بود، تصاحب کند. او از ایجاد یک ایدئولوژی یکپارچه که تنها حول محور پدرش متمرکز بود، حمایت کرد. کیم خواستار برگزاری کنفرانسی یک‌ماهه از فیلم‌سازان شد تا با پاکسازی صنعت فیلم‌سازی کشور از «سم» جناح گپسان، آن را دوباره جهت‌دهی کند. در ۱۹۶۹، پاکسازی‌ها به پایان رسید.
پیامد و میراث
از قول محقق لیم جائه چئون، رویداد جناح گپسان، «یک نقطه عطف در سیاست کره شمالی» بود. این رویداد آخرین چالش بااعتبار در برابر موقعیت کیم ایل سونگ را رقم زد. هنگامی که جناح گپسان حذف شد، کنترل کیم بر قدرت سخت‌تر شد و کیش شخصیت او تشدید گشت. در پی آن تبلیغاتی مشابه آنچه در طول انقلاب فرهنگی چین رخ داد، افزایش یافت. نشان‌های کیم ایل سونگ معرفی و نقل قول از کیم در جلسات عمومی اجباری شد. تمام کتاب‌هایی که تا آن زمان منتشر شده‌بودند برای تصحیح مورد بررسی قرار گرفتند و بسیاری از کتاب‌ها سوزانده شدند. بلافاصله پس از این رویداد، کیم یونگ جو، برادر کیم ایل سونگ، فرمان خود را در ده اصل تأثیرگذار برای استقرار یک نظام ایدئولوژیک یکپارچه مدون کرد. کیم ایل سونگ در ۱۶ دسامبر ۱۹۶۷ طی یک سخنرانی در مجمع عالی خلق با عنوان «بیایید روحیه انقلابی استقلال‌طلبی، خودکفایی و دفاع از خود را در تمامی شاخه‌های فعالیت کشوری به‌طور کامل تجسم کنیم» این اصول را برای عموم اعلام کرد. همین‌طور پس از این رویداد، کلمه کره‌ای سوریونگ که برای رهبر هر گروهی یا برای لنین یا استالین استفاده می‌شد، منحصراً برای کیم ایل سونگ به‌کار رفت.
سخنرانی ۲۵ مه کیم در تثبیت موقعیت تئوریک خود که از چین یا اتحاد جماهیر شوروی متمایز بود، تأثیر داشت و به او استقلال سیاسی از دو قدرت بزرگ سوسیالیستی را اعطاء کرد. از طرفی ایدئولوژی سیاسی جوچه او به تدریج شروع به رشد کرد. همین‌طور خط سیاسی پیونگ‌جین او که به‌معنای امتیاز بیشتر ارتش نسبت به اقتصاد بود، تثبیت گشت. به‌دنبال جایگزینی پرسنل، سیاست کره شمالی در قبال کره جنوبی نیز سخت‌تر شد.
با سقوط جناح گپسان، کیم ایل سونگ به کانون اصلی تاریخ‌نگاری کره شمالی تبدیل شد. نقش او در دوران آزادی تا حد افسانه اغراق‌آمیز بود. از سوی دیگر، تجربیات سایر مبارزان چریکی دیگر به‌صورت عمومی به یاد آورده نمی‌شد. به‌عنوان مثال، کیم جونگ ایل خاطرات جنگ توطئه‌گران را از مجموعه محبوبی به نام خاطرات چریک‌های ضد ژاپن حذف کرد. خود کیم جونگ ایل در کنار پدرش در مرکز زندگی سیاسی قرار گرفت. همچنین کیش شخصیت روی سایر اعضای خاندان کیم نیز متمرکز شد. اولین شخصیتی که کیش شخصیت به آن تعمیم داده‌شد، مادر کیم ایل سونگ، کانگ پان سوک بود. در ژوئیه ۱۹۶۷، آهنگی با عنوان «مادر کره» در ستایش او منتشر شد. همین‌گونه در ژوئیه و سپتامبر، رودونگ سینمون مقالاتی در ستایش کانگ منتشر کرد. در سپتامبر، اتحادیه بانوان سوسیالیست شاهد کمپینی برای تقلید از کانگ بود. در ۱۹۶۸، کیش شخصیت در کره شمالی تکمیل شد.
به‌عنوان یکی دیگر از مسائل خانوادگی، کیم ایل سونگ تمایلی نداشت به دخترش کیم کیونگ هوی اجازه دهد با جانگ سونگ تائک، پسر خانواده‌ای با سنت‌های انقلابی ازدواج کند، اعتباری که اکنون دیگر به‌عنوان یک مزیت تلقی نمی‌شود. این دو در ۱۹۷۲ ازدواج کردند، اما گذشته جانگ نمی‌توانست به‌طور عمومی مورد بحث قرار گیرد. میراث رویداد جناح گپسان از طریق جانگ به دوران کیم جونگ اون منتقل شد. جانگ در طی پاکسازی‌ها در ۲۰۱۳ اعدام شد. کیم جونگ اون، مانند پدربزرگش کیم ایل سونگ، سیاست نظامی–اقتصادی خود را پیونگ‌جین نامید و ده اصل برای استقرار یک نظام ایدئولوژیک یکپارچه برای انتساب به کیم جونگ اون، به‌صورت امروزی درآمد. استفان هاگارد نتیجه می‌گیرد که در حالی که «خط پیونگ‌جین کیم جونگ اون دقیقاً با کیم ایل سونگ نیست و جانگ سونگ تائک جناح گپسان نیست... پویایی‌های زیربنایی تا حدودی مشابه به نظر می‌رسند: چالش‌های سیستم رهبری نه تنها با پاکسازی، بلکه با توجیهات ایدئولوژیک مهم برای پیوستگی و اطاعت مواجه می‌شود.»
ده در ده
ده در ده یک فیلم مهیج بریتانیایی-آمریکایی محصول سال ۲۰۱۸ است. کارگردان این فیلم، سوزی اوینگ و ستارگانش لوک ایوانز و کلی رایلی هستند. فیلم‌نامه این فیلم توسط نول کلارک به رشته تحریر درآمده است و از طریق شرکت خود یعنی آنستاپبل انترتینمنت آن را تولید کرد.
داستان
مردی (لوک ایوانز) صاحب یک گلفروشی (کلی رایلی) را می‌دزدد و او را در یک اتاق کوچک ده در ده اسیر می‌کند تا راز تاریکی از گذشته‌اش را فاش کند.
تولید
این فیلم در استودیوهای غرب لندن و آتلانتای جورجیا تهیه شد.
بازخورد
این فیلم در راتن تومیتوز، بر اساس ۹ نقد تاییدیه ۶۷ درصدی و نمره متوسط ۵٫۰۵ از ده را گرفت. نول موری از لس آنجلس تایمز بازی‌ها و چرخش‌های کار را تحسین کرد ولی قسمت‌هایی از داستان را زیر سؤال برد.
رندی نتکا
رندی نتکا (Randy Nteka؛ زادهٔ December 6, 1997) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فوئنلابرادا اشاره کرد.
مایو کیبی غربی
مایو کیبی غربی (به عربی: منطقة مایو کیبی الغربی) یکی از منطقه‌های کشور چاد است. ناحیه مایو-کبی اوست ۵۶۴٬۴۷۰ نفر جمعیت دارد.
شقاریج (ابهام‌زدایی)
شقاریج ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ایلزه پیترنل
ایلزه پیترنل (Ilse Peternell؛ زادهٔ December 2, 1928) بازیگر اهل اتریش است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به هوس‌ها، عطش شدید سه دختر سیری‌ناپذیر اشاره نمود.
کاستلینو دل بیفرنو
کاستلینو دل بیفرنو (به ایتالیایی: Castellino del Biferno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده‌است.
بد گروسپرتهولتس
بد گروسپرتهولتس یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه گموند واقع شده‌است. بد گروسپرتهولتس ۱٬۵۲۶ نفر جمعیت دارد.
کاستلینو دل بیفرنو
خصوصیات
کاستلینو دل بیفرنو ۱۵٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۷۵ نفر جمعیت دارد و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لومتس
لومتس یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
تعمیدگاه پیزا
تعمیدگاه سنت جان پیزا (Battistero di San Giovanni) یک ساختمان کلیسایی کاتولیک رومی در پیزا، ایتالیا است. ساخت و ساز این تعمیدگاه در ۱۱۵۲ آغاز شد و یک تعمیدگاه کهن‌تر را جایگزین کرد و هنگامی که آن را در ۱۳۶۳ به پایان رسید، آن را به ترتیب زمانی تبدیل به دومین ساختمان در پیاتزا دی میریاکولی کرد. این تعمیدگاه توسط دیوتیسالوی طراحی شده‌است و امضای او بر روی دو ستون داخل ساختمان با تاریخ ۱۱۵۳ قابل خواندن است.
ویلیام مولتن مارستون
ویلیام مولتن مارستون (۹ مه ۱۸۹۳–۲ مه ۱۹۴۷) که با تخلص چارلز مولتن نیز شناخته می‌شود، یک روانشناس آمریکایی بود که با همسرش الیزابت هالووی نمونه اولیه دروغ سنج را اختراع کرد. او یک نویسنده خودیاری و کتاب‌های مصور نیز بود که شخصیت زن شگفت‌انگیز را ساخت.
دو زن یعنی همسرش الیزابت هالووی مارستون و شریک زندگیشان الیو برن تأثیر عمده ای بر خلق زن شگفت‌انگیز داشتند.
خلق
در ۲۵ اکتبر ۱۹۴۰ مصاحبه ای از الیو برن (با نام مستعار "الیو ریچارد") در فمیلی سیرکل (با عنوان "به داستان های مصور نخندید") منتشر شد که در آن مارستون گفته بود کتاب های مصور "توانایی های آموزشی زیادی" دارند. (مقاله دیگری در همین زمینه دو سال بعد یعنی در سال ۱۹۴۲ منتشر شد ). مکس گینز، ناشر کتاب های مصور جذب این مصاحبه شد و مارستون را به عنوان مشاور آموزشی برای نشریات ملی و انتشارات ال امریکن استخدام کرد. این دو شرکت که بعدها در هم ادغام شدند و دی سی کامیکس را شکل دادند.
در اوایل دهه ۱۹۴۰، ابر قهرمان های مردی چون گرین لنترن و سوپرمن (شخصیتی پرچمدار) و نیز بتمن و گجت های پیشرفته اش خط دی سی کامیکس را در دست خود گرفته بودند.
همان طور که در نسخه پاییز ۲۰۰۱ مجله دانشگاه بوستون آمده، این ایده همسر مارستون یعنی الیزابت هالووی مارستون بود که یک ابرقهرمان زن خلق کنند. مارستون توصیه کرد ابرقهرمان جدیدی ساخته شود که نه با زور بازو یا آتش، بلکه با عشق دنیا را فتح کند. الیزابت گفت: «بسیار خوب، ولی باید یک زن باشد.»
مارستون این ایده را به گوش مکس گینز رساند. او و جک لیبوویتس موسسین انتشارات ال امریکن بودند. با اجازه آن ها، مارستون به خلق زن شگفت انگیز پرداخت و شخصیت او را بر پایه زنان مدرن آزاد از قیود و رسوم، رها و قدرتمند عصر خود نهاد. تخلص چارلز مولتن حاصل ترکیب نام میانی خودش و گینز بود.
در نسخه سال ۱۹۴۳ از مجله امریکن اسکالر مارستون نوشت: "مادامی که آرکتایپ زنانه ما فاقد قدرت، نیرو و توانایی باشد حتی دختران نیز نمی‌خواهند دختر باشند. آن ها نمی‎خواهند دختر باشند و مانند زنان خوب، حساس، مطیع و عاشق صلح باشند. ویژگی های قدرتمند زنان بخاطر ضعفشان خوار شده اند. راه چاره، خلق یک شخصیت زنانه با تمام قدرت های یک ابرقهرمان مرد و جذابیت های یک زن خوب و زیباست".
در سال ۲۰۱۷، بخش عمده ای از کاغذهای شخصی مارستون برای مطالعات پیشرفته به کتابخانه شلسنجر در موسسه ردکلیف رسید. مجموعه او باعث می شود بتوان به تاریخچه "زن شگفت انگیز"، زندگی شخصی غیرمعمول مارستون با دو زن کمالگرا و قدرتمند یعنی الیو برن و الیزابت مارستون و ارتباط کارهایش با مارگارت سنگر رسید. سنگر یکی از تاثیرگذارترین فمنیست های قرن بیستم است.
ساخت
شخصیت مارستون اهل آرمان شهر آمازون بود. تمام ساکنین آن شهر زن بودند و زن شگفت انگیز با استفاده از قدرت و چابکی ابرانسانی خود، به زانو درآوردن شخصیت های شرور و رسیدن به حقیقت از طریق کمند جادوییش، به مامور دولت امریکا برای بارزه با جرم و جنایت تبدیل شد. بعضی معتقدند ظاهر زن شگفت انگیز برگرفته از الیو برن و دستبندهایی است که به دست می کرد.