cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
اندرو تریگز هاج
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
مسمومیت زنجیره‌ای در مدارس دخترانه ایران
مسمومیت زنجیره‌ای در مدارس دخترانه ایران دسته‌ای از رخدادهای عمدی و دنباله‌دار هستند که طی آن دانش‌آموزان تعداد زیادی از مدارس ایران به شیوه‌ای مشکوک مسموم شده‌اند. این رخداد از ۹ آذر ۱۴۰۱ در یک دبیرستان دخترانه در قم آغاز شد. از آن زمان، صدها دانش‌آموز در ۶۰ مدرسه قم که عمدتا مدارس متوسطه اول و دوم دختران بوده‌اند مسموم شده‌اند. این رخدادها منحصر به قم نبوده و دامنه آن به شهرهای دیگری در سرتاسر ایران از جمله بروجرد، ساری، اردبیل، تهران، فردیس، خوزستان، کرمانشاه، نیشابور و مشهد نیز کشیده شده‌است. اکثر این دانش‌آموزان دختر بوده‌اند، و در موارد انگشت‌شماری مسمومیت در مدارس پسرانه نیز گزارش شده‌است. درگذشت یک دختر قمی به این حملات منتسب شده‌است.
به گزارش محمدحسن آصفری، عضو کمیته حقیقت‌یاب مجلس شورای اسلامی، تا ۱۵ اسفند بیش از پنج هزار دانش‌آموز در ۲۵ استان و حدود ۲۳۰ مدرسه درگیر این حادثه شده‌اند. پژوهش‌ها دربارهٔ نوع مسمومیت بی‌نتیجه بوده‌است. کمیته علمی وزارت بهداشت به‌کارگیری یک «ماده محرک تحریک‌کنندهٔ عمدتاً استنشاقی» را در این مسمومیت‌ها تأیید کرده‌است. عامل این رخداد مشخص نیست اما گمانه‌زنی‌هایی دربارهٔ نقش گروه‌های افراطی شیعه، فرقه‌های دینی مرتجع، طالبانی و هزاره‌گرایانه (معتقدان به نزدیکی ظهور مهدی) انجام شده‌است که همگی به اشکال گوناگون مخالف موضوع درس خواندن دختران هستند.
در اعتراض به این حملات، در شهرهایی چون تهران، اصفهان، تبریز، کرمانشاه و اردبیل تجمعات اعتراضی برگزار و شعارهایی چون «مرگ بر حکومت بچه‌کُش» سر داده شده‌است. نیروهای حکومت در تهران و کرمانشاه به معترضان حمله و گروهی را بازداشت کردند. سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در ۱۵ اسفند خواستار «اشد» مجازات عاملان این مسمومیت‌ها شد. روز بعد، وزارت کشور اعلام کرد عده‌ای دستگیر و برخی دیگر «ارشاد» شدند.
فروردین ۱۴۰۲
۱۴ فروردین: رئیس آموزش و پرورش نقده مختار نعمتی از مسمومیت تعدادی از دانش آموزان دختر در دبیرستان محمدیار نقده خبر داد و گفت: «امروز تعدادی از دانش آموزان دختر بر اثر بوی نامطبوعی که در مدرسه ایجاد شده، دچار مسمومیت شده‌اند.» مسمومیت‌های سریالی دانش‌آموزان غالباً دختر در مدرسه‌های ایران از روزهای اول آذر ۱۴۰۱ در قم آغاز گردید و به سراسر کشور تسری یافت و مسئولان تأیید کردند که این حملات «عمدی» است.
۱۵ فروردین: در ادامه مسمومیت زنجیره‌ای دانش‌آموزان دختر و حمله به مدارس، رئیس اورژانس استان آذربایجان شرقی می‌گوید که ۲۰ دانش‌آموز دختر تبریزی با علایم تنفسی و تنگی نفس به بیمارستان منتقل شدند. وی افزود: «از آنجا که ۲۰ نفر از دانش‌آموزان دختر ۱۵ ساله دچار علائم بودند، با آمبولانس به بیمارستان سینا انتقال یافتند.» در دولت‌آباد اصفهان هشت دانش آموز دختر با داشتن علائم مسمومیت راهی بیمارستان شدند.
۱۶ فروردین: شروع مسمومیت دانش آموزان دختر در قم. رسانه‌ها از بدحال شدن ۷ دانش آموز دختر با علائم شبیه سردرد و سرگیجه در مدرسه دخترانه سلامت قم، خیابان ۱۹ دی قم خبر دادند.
۲۰ فروردین: به دنبال مسمومیت سریالی دانش آموزان در مدارس ایران، بیش از صد دانش‌آموز دختر در شش مدرسه در سقز با علائم مسمومیت به بیمارستان منتقل شدند. تعدادی از والدین دانش آموزان سقزی در پی اعتراض به مسمومیت فرزندشان، توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند. نیروهای یگان ویژه در سطح خیابان‌های این شهر مستقر شده و مردم نیز شعارهای ضد حکومتی مانند «مرگ بر خامنه‌ای» سر دادند.
۲۲ فروردین: شماری از دانش آموزان دختر در مدارس مربوط به شهرهای کرمانشاه، کامیاران و اصفهان دچار مسمومیت شدند. بنا بر گزارش شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ۶۰ دانش آموز دختر در کرمانشاه و همچنین ۱۲ دانش آموز دختر در کامیاران مسموم شدند.
۲۴ فروردین: سه دختر به نام‌های عرفانه هنر، ستایش داروغه و ستایش امیری در ارتباط با مسمومیت سریالی دانش آموزان در شیراز دستگیر شدند. هویت این سه نفر ستایش داروغه ۱۶ ساله دانش آموز، ستایش امیری ۱۷ ساله دانش آموز و عرفانه هنر ۱۹ ساله می‌باشد. نهادهای امنیتی-قضایی در ماه‌های اخیر تلاش زیادی کردند تا مسئولیت «مسمویت در مدارس» را بر عهده منتقدان و بعضاً خود دانش آموزان بیندازند.
۲۷ فروردین
حملات شیمیایی با گازهای ناشناخته دست‌کم در مدارس مربوط به استان‌های تهران، البرز، مازندران، آذربایجان غربی و اردبیل ادامه یافت و ده‌ها دانش‌آموز به بیمارستان انتقال یافتند. بر اساس گزارش شهروندان، مدرسه دخترانه «سلیمانی» در خیابان قلم شاهین ویلا در کرج، مدارس دخترانه «طلوع» و «ستایش» در منطقه «خلیج فارس» در جنوب تهران، مدارس «معراج» در اردبیل، «طراوت» در ارومیه، «عترت» در شهرک «امام حسین» اسلامشهر، و «امانت» در بابلسر نیز با حملات مشابهی روبرو شدند.
۲۸ فروردین
شمار بسیاری از دختران دانش‌آموزان در شهرهای تبریز، بوکان، سنندج، سقز، دیواندره، ارومیه، گیلانغرب، دزفول و ماهدشت کرج مسموم شدند.
۲۹ فروردین
حمله شیمیایی با گازهای سمی به دست‌کم ۲۶ مدرسه در کل کشور ادامه داشت که بیشترین موارد آن در استان‌های کرمانشاه و تهران بود. تعدادی از این مدارس نیز برای چندمین بار در ماه‌های اخیر هدف این حملات قرار گرفتند.
۴ اردیبهشت
دست‌کم در ۳ استان کردستان، همدان و البرز مدارس دخترانه هدف حمله شیمیایی قرار گرفته و شماری از دانش‌آموزان و معلمان به مراکز درمانی انتقال یافتند.
گمانه‌زنی پیرامون نوع مسمومیت و گاز به‌کاررفته
از نوع گاز به‌کارگرفته شده اطلاع دقیقی در دست نیست. مخصوصاً این که نیروهای امنیتی تحویل نتایج آزمایش به خانواده دانش‌آموزان مسموم‌شده را ممنوع اعلام کرده‌اند. معمولاً دانش‌آموزان پرتاب یک جسم در کلاس یا در حیاط مدرسه را گزارش کرده‌اند که از خود گاز خارج کرده و در نتیجه دچار عوارضی مانند خستگی، سوزش گلو، سرگیجه، حالت تهوع و سردرد شده‌اند. برخی نیز گزارش کرده بودند که بویی شبیه به بوی نارنگی استشمام کرده‌اند. گروهی دیگر نیز انفجار بمبی را گزارش کرده‌اند که از آن دودی با بوی نعنا خارج می‌شده‌است. برخی از دانش‌آموزان نیز بوی شدید گاز شهری به مشام‌شان خورده‌است. در یک مورد گزارش شده که بوی تخم‌مرغ گندیده می‌آمده و شبیه به گاز اشک‌آور بوده‌است.
منشأ انتشار گاز در حداقل یک مورد یک وسیله کپسول‌مانند دانسته شده که گاز ناشی از آن بی‌رنگ و بی‌بو بوده‌است و به صورت «نشت تدریجی» رخ داده‌است ولی قدرت گاز خارج‌شده به حدی بوده که افزون بر کسانی که داخل کلاس بوده‌اند افراد داخل راهرو هم دچار مسمومیت شده‌اند. سه ماه پس از شروع این حملات، علیرضا منادی سفیدان، رئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد که «گاز دی‌نیتروژن (N2) در سم منتشرشده در مدارس وجود داشته‌است.»
گمانه‌زنی پیرامون عوامل
در شبکه‌های اجتماعی گمانه‌هایی مبنی بر دست داشتن «مخالفان تحصیل دختران در میان محافظه‌کاران جمهوری اسلامی» در مسمومیت‌های زنجیره‌ای قم و شهرهای دیگر مطرح شده اما در حال حاضر شاهد قطعی در تأیید این مدعا در دست نیست. اگر چه فاضل میبدی از استادان حوزه علمیه قم احتمال دخالت گروه‌های مذهبی افراطی هزاره‌گرایانه را داده‌است. هزاره‌گرایی یک باور آخرالزمانی است که فرقه‌های دینی و جنبش‌های مدنی و سیاسی آن را ترویج می‌کنند و بر این پایه استوار است که هر هزار سال پادشاهی خدا بر روی زمین بنا خواهد شد. فاضل میبدی در مصاحبه‌ای با روزنامه شرق عمدی بودن حملات را تأیید و آن مشابه به حملات طالبان دانسته‌است: «عمدی بودن این ماجرا واقعیت دارد. گفته می‌شود گروهی موسوم به هزاره‌گرا مسئول این مسمومیت‌های سریالی در مدارس هستند. یک جامعه‌شناس که نمی‌توانم نامش را بگویم در قم پژوهشی در این زمینه انجام داده … به این نتیجه رسیده‌است که هزاره‌گراها این اقدامات را انجام می‌دهند. این جریان شبیه طالبان هستند، گرچه طالبان اجازه نمی‌دهد دختران به دانشگاه بروند اما این گروه می‌گویند دختر نهایتاً تا سوم دبستان باید درس بخواند.» فاضل میبدی چند روز بعد در مصاحبهٔ دیگری گفت که انجام‌شده بیانگر آن است که این جریان در کشور درحال شکل‌گیری است ولی مرکز آن در قم و اصفهان است و در مسیحیت و یهودیت هست.
وزارت بهداشت نیز گفت که ماجرا عمداً و با هدف جلوگیری از تحصیل دختران روی می‌دهد که به‌طور تلویحی به احتمال دخالت گروه‌های تندروی مذهبی اشاره می‌کند. برخی منابع نیر به شباهت‌هایی میان مسمومیت‌های سریالی دانش‌آموزان دختر در ایران و سلسله حوادثی که پیش از استقرار حکومت طالبان، در افغانستان رخ داد اشاره کرده‌اند.
نفیسه مرادی، دانش‌پژوه دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا در مقاله‌ای به همزمانی مسمومیت‌ها با فراگیر شدن شعار زن، زندگی، آزادی در دبیرستان‌ها اشاره کرد و با توجه به این که عمده حوادث در مدارس دخترانه رخ داده‌اند «ظن خرابکاری منبعث از دیدگاه‌های طالبانی» را مطرح کرد. سایت قم‌نیوز که از ابتدا اخبار مسمومیت‌ها را پوشش می‌داد این مطلب را منتشر کرد اما خیلی زود یادداشت پاک شده و قم‌نیوز ناچار به عذرخواهی شد. علی پورطباطبایی، خبرنگار وبگاه خبری قم‌نیوز، نیز بازداشت شد. روزنامهٔ کیهان در ۱۵ اسفند خواستار برخورد با کسانی شد که در مورد مسمومیت‌ها اظهار نظر کرده‌اند. روز بعد قوه قضائیه علیه روزنامه‌های هم‌میهن، شرق و وبگاه خبری-تحلیلی رویداد ۲۴ و همچنین فعالان سیاسی آذر منصوری و صادق زیباکلام و بازیگر رضا کیانیان اعلام جرم کرد.
در ۱۶ اسفند، مجید میراحمدی، معاون وزیر کشور، در مصاحبه با صدا و سیما اعلام کرد که چند نفر در پنج استان دستگیر شده‌اند. او گفت «برخی موارد که جنبه غیرمعاندانه داشته هم به دست آمده و افراد مرتبط ارشاد شدند». ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور، از مدیران وزارت اطلاعات درخواست کرد که دستگاه‌های اطلاعاتی آماده‌باش باشند.
اعتراضات
در ۱۳ اسفند، برخی از خانواده‌های دانش‌آموزان مقابل ساختمان‌های آموزش و پرورش تهران، اصفهان، کرمانشاه و اردبیل تجمع کردند و شعارهایی علیه خامنه‌ای و مسئولان ارشد جمهوری اسلامی سر دادند. نیروهای حکومتی در تهران معترضان را هدف ضرب و جرح قرار دادند. خانواده‌های دانش‌آموزان تهرانی شعارهایی چون «مرگ بر حکومت بچه‌کُش» و «بچه‌هامون رو کُشتند به جاش آخوند گذاشتند» سر دادند. والدین اصفهانی مقابل ساختمان آموزش و پرورش تجمع کردند و شعار «اسید پاشی، مسمومیت، هر دو یک جنایت» دادند. در کرمانشاه نیز گزارش شده‌است گروهی از معترضان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
اعتراضات سراسری
در ۱۶ اسفند ۱۴۰۱، اعتراضاتی سراسری در واکنش به مسمومیت زنجیره‌ای دانش‌آموزان در مدرسه‌ها و در شهرهایی همچون: تهران، تبریز، شیراز، کازرون، اصفهان، مشهد، نیشابور، رشت، کرج، سنندج، سقز، مریوان، زنجان، ساری، بابل، جلفا، هرسین، همدان و بوشهر... برگزار شد. در برخی شهرها، از جمله، اصفهان، رشت و سنندج، نیروهای حکومتی با گاز اشک‌آور و گلوله‌های ساچمه‌ای به معترضان حمله کردند و برخی از معلمان سنندجی نیز زخمی شدند.
گسترهٔ آماری و جغرافیایی حملات
حمله‌ها از شهر قم که پایگاه مذهبی ایران است آغاز گردید. پس از قم شهری که تا کنون بیشترین حملات شیمیایی در دبیرستان‌های دخترانه و یک خوابگاه دانشگاه در آن صورت گرفته بروجرد است. به‌طور تاریخی سختگیری‌های مذهبی فراوانی در این شهر به علت این که زادگاه سید حسن طباطبایی بروجردی است انجام شده‌است. در کنار قم و بروجرد، تهران پایتخت ایران یکی از بزرگ‌ترین هدف‌های این حملات بوده‌است.
تا روز هفتم اسفند بیش از ۸۰۰ نفر در سه ماه گذشته در مدارس مسموم شدند. از این تعداد دو نفر معلم و بیش از ۶۵۰ نفر دانش‌آموز دختر و تعدادی هم دانش‌آموز پسر می‌باشند.
بر طبق آخرین آمار، مسمومیت‌های دنباله‌دار دانش‌آموزان از ۹ آذر ۱۴۰۱، به مدت ۴ ماه است که ادامه دارد و به بیشتر استان‌های ایران کشیده شده‌است.
فهرست کامل رخدادها
فهرستی از مسمومیت‌ها در جدول زیر آمده‌است. ولی این فهرست فراگیر نیست و تمامی مسمومیت‌ها را شامل نمی‌شود. برخی از مسمومیت‌ها در شهرهای کوچک رخ داده و خبرگزاری‌ها آن را گزارش نکرده‌اند. در برخی از موارد خبرگزاری‌ها مسمومیت‌ها را با عنوان کلی «چندین مدرسه» یا برای نمونه «۸ مدرسه» گزارش کرده‌اند. چنین مواردی الزاماً در فهرست درج نشده‌است، زیرا تلاش بر این بوده که مسمومیت‌ها با نام مشخص مدرسه فهرست شود. چنین مشکلی دربارهٔ شمار آسیب‌دیدگان نیز وجود دارد و شمارگان گزارش‌شده در برخی از موارد در دسترس نیست، زیرا که منابع خبری آن را گزارش نکرده‌اند.
سسنا ۱۷۵ اسکای‌لارک
سسنا ۱۷۵ اسکای‌لارک یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سسنا در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۵۸-۱۹۶۲ ساخته شد.
هنگ ۱ پیاده چترباز دریایی فرانسه
هنگ ۱ پیاده چترباز دریایی فرانسه (1er Régiment de Parachutistes d'Infanterie de Marine, 1er R.P.I.Ma) هنگ نیروهای ویژه زیرمجموعه نیروی زمینی فرانسه است، که در سال ۱۹۴۰ تأسیس شد.
ایندیانولا، اکلاهما
ایندیانوولا شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۸ نفر بوده‌است.
نهه‌سی
نِهه‌سی (نِ هِ) شاهی در دودمان چهاردهم مصر باستان در دوره دوم میانی بوده‌است. نام او در پاپیروس تورین در زیر مرجفارع قرار گرفته.
شواهد
نام او تنها به عنوان یک شاه در فهرست تورین آمده که آثار باستانی همدوره‌ای از او نیز نام او را نشان می‌دهند. از دیگر اشیایی که به او اشاره دارند مهرهای تعداد زیادی از شاهان دوره دوم میانی است. از این رو می‌توان او را یکی از معدود شاهان دودمان چهاردهم دانست که اشاره فراوانی به نامشان شده.
کرلتن جنوبی، کنتاکی
کرلتن جنوبی شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۴ نفر بوده‌است.
موننوری کاواساکی
موننوری کاواساکی (Munenori Kawasaki؛ زادهٔ June 3, 1981) بازیکن بیس‌بال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تورنتو بلو جیز اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
آنتونیو کارلوس
آنتونیو کارلوس (Antônio Carlos Júnior؛ زادهٔ March 16, 1990) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
برونزویک هدز
برانزویک هدز شهری در ساحل شمالی ایالت نیوساوت ولز در کشور استرالیا است. این شهر در ناحیه  بایرون شایرقرار گرفته است. در سال ۲۰۱۱ جمعیت برونزویک هدز ۱٬۶۳۶ نفر بوده است.
برانزویک هدز یک دهکده کوچک توریستی است که در دهانه رود برانزویک قرار  گرفته است.
با وجود توسعه سواحل اطراف برانزویک هدز، این شهر بافت سنتی روستایی خود را حفظ کرده است.
برانزویک هدز در ۱۰ کیلومتری (۱۵ دقیقه رانندگی)  شمال شهر بایرون بی و ۳۰ دقیقه فاصله سفر از  فرودگاه گلدکست و در ۴۰ کیلومتری جنوب مرز ایالت کوئینزلند قرار گرفته است. در سال ۱۹۹۸ بزرگراه پاسیفیک از شهر برانزویک عبور کرد.
گورستان درگه
قبرستان درگه مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گیلانغرب، بخش گواور، دهستان گواور، ۶۰۰ متری شمال شرقی روستای درگه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلام‌شهر
دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلام‌شهر در شهر اسلامشهر واقع در جنوب غربی شهر تهران با دوازده کیلومتر فاصله از تهران قرار دارد. این دانشگاه از هفت دانشکده تشکیل شده است که شامل: دانشکده فنی و مهندسی، دانشکده علوم پایه، مجتمع پروفسور حسابی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشکده مدیریت، دانشکده حسابداری و دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی و دانشکده آموزش‌های عمومی و مهارتی می‌شود.
تاریخچه
این واحد در خرداد سال ۱۳۷۶ به صورت شعبه‌ای از واحد تهران جنوب تأسیس شد و در آذرماه ۱۳۷۷ به عنوان یک واحد دانشگاهی با درجه بزرگ فعالیت خود را با راه‌اندازی رشته‌های مترجمی زبان انگلیس، کاردانی کامپیوتر، کارشناسی حقوق قضایی و با جذب ۴۰۱ نفر دانشجو آغاز نمود. دانشگاه اسلام‌شهر دارای کلیه مقاطع آموزشی در سیستم‌های آموزشی تمام‌وقت، پاره‌وقت و آموزش معلمان و شش گروه عمده تحصیلی شامل: علوم انسانی، حسابداری، علوم پایه، فنی و مهندسی، كشاورزی، تربیت‌بدنی و هنر فعالیت خود را آغاز نمود و هم‌اکنون با حدود بيش از ۳۰۰ نفر عضو هیأت علمی تمام وقت و حدود ۷۸۰ نفر استاد حق التدریس، حدود ۳۵۰ نفر کارمند و حدود ۲۴هزار نفر دانشجو در حال فعالیت است.
مجتمع فنی پروفسور حسابی
مجتمع فنی پروفسور حسابی در سال ۱۳۸۵ در مساحتی حدود ۷ هکتار با ۳۳ کارگاه و آزمایشگاه راه اندازی شد. این مجتمع با هدف ارتقاء سطح علمی و عملی دانشجویان در رشته‌های مختلف فنی و مهندسی، علوم پایه، هنر و کشاورزی فعالیت می‌کند. در حال حاضر در این مجتمع نزدیک به ۱۲۰ فضای آموزشی و کارگاهی وجود دارد که به دانشجویان محترم سرویس‌دهی می‌کند. همچنین این مجتمع امکان سرویس دهی کلیه ارگان ها و سازمان ها در زمینه های مختلف را داراست.
پارک علم و فناوری پردیس اسلامشهر
در شهریورماه سال ۱۴۰۱، اولین مرکز پارک علم و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی در واحد اسلامشهر افتتاح شد. این مرکز در مجتمعی به مساحت ۶۷ هزار متر مربع ایجاد شده است.
کوک هارل
کوک هارل (Kuk Harrell؛ زادهٔ December 30, 1964) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
باغ‌آرایی
برنامه‌ریزی چشم‌انداز یا برنامه‌ریزی فضای سبز یا برنامه‌ریزی باغ و پارک یا برنامه‌ریزی باغ‌آرایی که ویژگی‌های کاربردی عوامل و امکانات مورد نیاز برنامه و شرایط لازم را برای پاسخگویی به نیازهای روانی و اجتماعی قشرهای جامعه و نیز پاره‌ایی از عوامل فرعی دیگر را دیکته می‌کند. به‌طور کلی می‌توان مبانی طراحی فضای سبز را در محیط‌های مسکونی تابع عوامل زیر دانست:
طراحی چشم‌انداز
طراحی چشم‌انداز به هر نوع فعالیتی اشاره می‌کند که به تغییر و اصلاح ویژگی‌های آشکار و قابل رؤیت یک منطقه از زمین می‌پردازد و شامل موارد زیر است:
طراحی چشم‌انداز مستلزم برخورداری از تخصص در زمینه طراحی هنری و باغبانی علمی است.
شناخت زمین
ساخت و ساز نیازمند مطالعه و مشاهده است. این موضوع در مناطق مختلف جهان، یکسان نیست. طراحی چشم‌انداز مطابق با مناطق مختلف تغییر می‌کند و متفاوت است.
چنانچه برای نخستین بار این کار صورت می‌گیرد، معمولاً متخصصان بومی معرفی می‌شوند. شناخت زمین، یکی از ضروریات مهم و اساسی به منظور طراحی موفق چشم‌اندازها است. ویژگی‌ها و خصوصیات طبیعی مختلف مانند نوع زمین، نقشه‌برداری، کیفیت خاک، بادهای غالب، و سیستم گیاهان و جانوران بومی، باید مورد توجه قرار گیرد.
گاهی، زمین برای طراحی منظر و چشم‌انداز مناسب نیست. به منظور طراحی چشم‌انداز در چنین مناطقی، باید به تغییر شکل و تجدید وضع آن منطقه پرداخت. این تغییر و تجدید وضعیت، تسطیح نامیده می‌شود.
برداشتن خاک از روی زمین، خاکبردارینامیده می‌شود، در حالیکه وقتی خاک به زمینی شیب دار اضافه شود، خاکریزی نامیده می‌شود. گاهی، فرایند تسطیح ممکن است شامل برداشت و حذف اضافات و مواد زائد، خاک و سنگ باشد، بنابراین طراحان باید در مرحله برنامه‌ریزی، این موارد را در نظر بگیرند.
ابزارها
در ابتدا، پیمانکار مربوط به طراحی چشم‌انداز، قراردادی می‌نویسد که شامل طراحی و الگوهای کارهایی است که باید در رابطه با آن زمین انجام شود تا به نتیجه مطلوب دست یابد.
برای ترسیم تصویر مربوط به آن منطقه، قلم‌های مختلفی مورد نیاز هستند. طراحی چشم‌انداز بیشتر به یک کار فنی تبدیل شده‌است تا طبیعی، به‌طوری که تعداد کمی از پروژه‌ها بدون بلدوزر، ماشین چمن‌زنی و مانند اینها کار خود را آغاز می‌کنند.
مناطق مختلف، ویژگی‌ها و ویژگی‌های گیاهی متفاوتی دارند. هنگامی که طراحی چشم‌انداز طبیعی صورت می‌گیرد، در رابطه با این هدف کودهای زیادی مورد نیاز هستند. بعضی افراد مسئول در زمینه طراحی مناظر و چشم‌اندازها، ترجیح می‌دهند تا از شن و ماسه‌های مخلوط با سنگ‌ها با اندازه‌های مختلف استفاده کنند تا جذابیت بیشتری برای مناطق بزرگ را فراهم کنند
آدات
آدات (به لاتین: Avdat) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در استان جنوب (اسرائیل) واقع شده‌است.
سالواتوره مانوتسو
سالواتوره مانوتسو (Salvatore Mannuzzu)؛ زادهٔ ۷ مارس ۱۹۳۰) یک نویسنده، سیاست‌مدار و دادرس اهل ایتالیا بود. وی برنده جوایز جایزه ویارجو (۱۹۸۹) شده است
مروارید سیاه (مجموعه تلویزیونی)
مروارید سیاه یک مجموعه تلویزیونی ترکیه‌ای است که از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ در شبکه استار تی‌وی ترکیه به نمایش درآمد.
خلاصه داستان
هازال که دختر یک خانواده فقیر است همراه با مادر، خواهر ناتنی و پدر ناتنی اش زندگی میکند. او با کنان ماهیگیر شهر نامزد کرده و قرار است بزودی با یکدیگر ازدواج کنند. وورال نیز رئیس یک کمپانی و صاحب کار هازال است؛ او متوجه شباهت زیاد هازال و همسر سابقش که فوت کرده میشود و تصمیم میگیرد هازال را دعوت به یک مهمانی کند که در شب آن مهمانی.....
برادوی دنی رز
برادوی دنی رز (Broadway Danny Rose) فیلمی به کارگردانی وودی آلن است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به میا فارو، وودی آلن، میلتون برل و سندی بارون اشاره کرد.
خلاصه فیلم
در اقدامی برای رساندن یک بازیگر به معشوقه خود، یک مامور استعدادیابی توسط گنگستری حسود با معشوق او اشتباه گرفته می‌شود و...
بوریس ایثاگیره
بوریس ایثاگیرّه (Boris Izaguirre؛ زادهٔ September 29, 1965) یک نویسنده، مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار و فیلم‌نامه‌نویس اهل ونزوئلا و اسپانیا است.
گروس زاراو
گروس زاراو یک شهر در آلمان است که در هرتسوگتوم لاونبورگ واقع شده‌است. گروس زاراو ۸۹۷ نفر جمعیت دارد.
تمام مردان شاه
«تمام مردان شاه» (All the King's Men) یک کتاب از رابرت پن وارن است. برای اولین بار در سال ۱۹۴۶ منتشر شده و عنوان آن برگرفته از اشعار کودکان و شعری به نام هامتی دامتی است، در سال ۱۹۴۷ وارن برای این کتاب جایزهٔ پولیتزر را به دست آورد، از این کتاب فیلم‌هایی در سال ۱۹۴۹ و ۲۰۰۶ اقتباس شده است، فیلم نسخهٔ سال ۱۹۴۹ این اثر برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم سال شد، کتاب به عنوان سی و ششمین اثر برگزیده از بهترین رمان‌های قرن بیستم توسط کتابخانهٔ مدرن برگزیده شد، مجلهٔ تایم این کتاب را به عنوان یکی از صد رمان برتر در سال ۱۹۲۳ برگزید.
شرح کوتاهی بر کتاب
این کتاب پن وارن بر اساس یک سری از ماجراهای واقعی نوشته شده و نویسنده با الهام گرفتن از آن وقایع که شامل زندگی یکی از سیاستمداران عوام گرای جنوب آمریکا به نام ویلی استارک در طول دهه ۱۹۳۰ میلادی است، راوی این داستان شخصی است به نام جک بوردن، یک خبرنگار سیاسی که آمده تا به عنوان دست راست فرمانده استارک و در کنار او کار کند، مسیر زندگی حرفه‌ای و سیاسی استارک با داستان جک بوردن بازتابی فلسفی به خود گرفته و به گونه‌ای شامل دو داستان گردیده، داستان ویلی استارک و داستان جک بوردن در یک معنای کلی، کتاب به شکلی بازتاب کنندهٔ کارهای اخیر پن وارن است آنجا که رمان از بازی آیه که وارن شروع به نوشتنش در سال ۱۹۳۶ کرده بود تحت عنوان گوشت افتخار شروع می‌گردد، وارن مدعی بود که که کتاب همهٔ مردان شاه از دید او کتابی نیست که دربارهٔ سیاست باشد.
۷۹ نهنگ
۷۹ نهنگ یک ستاره است که در صورت فلکی نهنگ قرار دارد.
مسیرهای بخار
«مسیرهای بخار» آلبومی از راش است که در سال ۲۰۰۲ میلادی منتشر شد.
ناروی (قمر)
ناروی ، که با نام زحل ۳۱ هم خوانده می‌شود، از قمرهای سیاره زحل است. این قمر در سال۲۰۰۳ توسط تیمی به سرپرستی اسکات اس.شپرد کشف شد؛ و به نام موقت اس/۲۰۰۳ اس ۱ نامگذاری شد.
توصیف
ناروی حدود۷ کیلومتر قطر دارد. وبا متوسط مدار ۱۹٬۳۷۱٬۰۰۰ کیلومتر و دوره ۱۰۰۶٫۵۴۱ روز دور زحل می‌چرخد. انحراف آن ۱۳۷ درجه نسبت به دائرةالبروج و (۱۰۹ درجه نسبت به استوای زحل) است. حرکت این قمر رجوعی و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۳۲۰ است.
نامگذاری
این قمر در ژانویه ۲۰۰۵ به نام ناروی غولی از اساطیر اسکاندیناوی نامگذاری شد. نامگذاری در تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۰۵ توسط IAU گروه کاری سیستم نامگذاری سیارات تأیید شد.
چشمان بزرگ (ترانه لانا دل ری)
چشمان بزرگ ترانه‌ای از هنرمند اهل آمریکا، لانا دل ری است که در December 23, 2014 منتشر شد. این ترانه، یکی از ترانه‌های فیلم چشمان بزرگ بود.
چارلز یکم
چارلز یکم (۱۶۰۰-۱۶۴۹) پادشاه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند از ۱۶۲۵ تا ۱۶۴۹ بود.
او دومین پسر جیمز اول بود که بعد از مرگ برادرش هنری فردریک به عنوان ولیعهد انتخاب شد و با مرگ پدرش در سال ۱۶۲۵ به عنوان دومین پادشاه انگلیس از دودمان استوارتها بر تخت نشست.
سیاست‌های او که به سلطنت مطلقه معتقد بود، باعث برانگیختن اختلافات شدید بین او و پارلمان‌های انگلیس و اسکاتلند شد که در نهایت به جنگ داخلی میان هواداران وی و هواداران پارلمان و شکست چارلز انجامید. چارلز حاضر به پذیرفتن خواسته‌های طرف مقابل و سلطنت مشروطه نشد و پس از محاکمه به اعدام محکوم شد. حکم اعدام وی در ۳۰ ژانویه ۱۶۴۹ اجرا شد. پس از اعدام چارلز رژیم سلطنت برای مدتی از میان رفت و به جای آن نظام جمهوری به رهبری الیور کرامول برقرار گردید.
یخچال بوزخانه
یخچال بوزخانه مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماهنشان، بخش انگوران، دهستان قلعه جوق، داخل روستای کهریزبیگ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نالایخ
نالایخ (به مغولی: ) (به سیرلیک:Налайх) شهری در استان اولان‌باتور کشور مغولستان است که در سال ۱۹۹۷ میلادی دارای ۲۳٫۶۰۰ نفر جمعیت بوده و در سال ۲۰۰۸ با رشدی معادل +۳٫۰% (۵٬۵۱۵ نفر)، تعداد سکنه‌های آن به ۲۹٬۱۱۵ رسیده‌است.
آنا گارسیا-سینیه‌ریس
آنا گارثیا-سینیه‌ریس (Ana García-Siñeriz؛ زادهٔ July 26, 1965) یک مجری تلویزیون و روزنامه‌نگار اهل اسپانیا است.
او دانش آموختهٔ رشتهٔ روزنامه‌نگاری در دانشگاه کمپلوتنسه مادرید است.
او در شبکه‌های تلویزیونی «تله‌بیسیون اسپانیولا»، «کانال +» و «کواترو» فعالیت داشته است.
بخش پوربا بردامان
بخش پوربا بردامان (به انگلیسی: Purba Bardhaman district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بوردوان واقع شده‌است. بخش پوربا بردامان ۵٬۴۳۲٫۶۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۸۳۵٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
رأس مسندم
رأس مسندم به بالاترین قسمت از شبه جزیره مسندم گفته می‌شود که در سلطنت عمان واقع شده‌است. رأس مسندم بر فراز تنگه هرمز قرار دارد که یکی از مهم‌ترین تنگه‌های جهان می‌باشد.
أهمیت رأس مسندم
«رأس مسندم» به دلیل واقع بودن بر فراز آبراه جهانی تنگه هرمز از موقعیت خاصی برخور دار است. ارتفاع رأس مسندم بر فراز تنگه هرمز ۱۸۰۰ متر از سطح دریا می‌باشد. وهمانطور که معلوم است تمام آب‌های خلیج فارس قابل کشتیرانی نیست و تنها مسیر قابل کشتیرانی از تنگه هرمز همین پایهٔ رأس مسندم است زیرا این مسیر ژرفترین مسیر برای نفت کش‌ها شناخته می‌شود و در حدود ۹۰٪ از نفت خلیج فارس از این گذرگاه به سوی کشورهای جهان می‌رود. مسندم در جنوب تنگه هرمز قرار دارد و ژرفای آب تنگه هرمز در کنار مسندم ۱۸۰ متر است.
رشته کوه حجر
رشته‌کوه حجر بطول ۶۴۰ کیلومتر از امتداد رأس الحد در جنوب، و تا منطقهٔ رؤوس الجبال در شمال استان مسندم، که کوه با آب دریا با هم تداخل شده أند، کوه‌های سر بفلک کشیده، آب‌های نیلگون دریا، منظره أی بسیار جالب ودل أنگیزی به مکان بخشیده‌است، با شروع فصل تابستان و افزایش دمای گرما که گاهی نیز از ۴۵ درجه سانتیگراد تجاوز می‌کند، أما برای انسان‌های ساکنین این منطقه قابل تحمل است، در مجموعه‌ای محدود همه گونه‌های طبیعی یافت می‌شود و از تنوع توپوگرافی قابل ملاحظه‌ای برخوردار است: کوه، دریا، جلگه، پوشش گیاهی، و تپه‌های بلند. رأس مسندم در آخرین نقطهٔ این رشته‌کوه و در أقصی شمال زنجیرهٔ کوه حجر واقع شده‌است. بلندترین نقطه در مسندم قلهٔ جبل حارم است که ارتفاعش در حدود ۲۰۸۷ متر می‌باشد.
هدرای جزایر قناری
هدرای جزایر قناری گیاهی زینتی و همیشه سبز پیچنده و رونده سایه پسند است. در ناحیه‌ای از سطح یک دیوار که در آن سایه واقع شده باشد به سرعت پیش می‌رود و اگر در اثر سرما و یخبندان از بین برود مجدداً می‌روید و سبز می‌شود. برگ‌های هدرا تقریباً قلبی شکل ولی فاقد بخش‌بندی یا لوب می‌باشند. هدراها عموماً فاقد صدمات آفات و بیماری‌ها هستند اما امکان دارد در معرض حمله کنه عنکبوتی قرمز قرار گیرند. تکثیر پیچک روندهٔ هدرا یا پاپیتال از راه پیوند یا کاشت قلمه‌های چوب نرم در حال رشد رویشی یا شاخه‌های خوابیده و ریشه‌دار شده در بهار است.
جایزه بزرگ مکزیک ۱۹۶۸
جایزه بزرگ مکزیک ۱۹۶۸ (1968 Mexican Grand Prix) یک مسابقهٔ موتوری در رشتهٔ اتومبیل‌رانی فرمول یک بود که در تاریخ ۳ نوامبر ۱۹۶۸ در ماگدالنا میکزوکا واقع در مکزیکو سیتی، مکزیک برگزار شد. این گراند پری در میان ۱۲ گراند پری در فصل ، مسابقهٔ شمارهٔ ۱۲ بود.
گراهام هیل از تیم لوتوس-فورد، بروس مک‌لارن از تیم مک‌لارن-فورد و جکی الیور از تیم لوتوس-فورد به‌ترتیب مقام‌های اول تا سوم مسابقه را کسب کردند.
فرهنگ آرتساخ
سرزمین آرتساخ یا قره‌باغ کوهستانی در پیدایش و احیای ملت ارمنی و تاریخ سیاسی و فرهنگی آن نقش بسیار مهمی داشته‌است.
از هزاره اول (پیش از میلاد) و زمان حکومت آیرارات و سپس یرواندونیها آرتساخ نیز بخشی از سرزمین گستردهٔ ارمنستان بوده. طبق نوشته‌های استرابون آرتساخ اقتصادی پیشرفته داشته و در زمان جنگهای ارمنیان با دشمنان، سواره نظام قدرتمندی به کارزار گسیل میکرده.
منطقهٔ آرتساخ یکی از غنیترین مناطق سرزمین ارمنستان از نظر وجود بناها و اماکن مذهبی است. در بخش‌های مرکزی و مناطق دیگر در طی سده‌های میانه بدون وقفه در زمینه‌های تعلیم، تحصیل، نگارش و انتشار ادبیات مذهبی و زبان و فرهنگ ارمنی بسیار فعال بوده‌اند.
مدارس
در سده‌های ۱۹–۱۸م. در بسیاری از روستاها مدارس وابسته به کلیسا تشکیل شدند، و مدارسی که از دهه ۱۸۲۰ در شهر شوشی بنا شدند، نقش مهمی در آموزش و پرورش آرتساخ ایفا نمودند. صنعت چاپ کتاب در شهر شوشی زودتر از ایروان، باکو و سایر شهرهای قفقاز جنوبی پدید آمد. علت این امر ارتباط نزدیک اهالی آرتساخ با مراکز علمی و فرهنگی اروپای غربی بود.
در سال ۱۸۲۷م، ''آ. دیتریخ و ف. زارمبا'' اعضاء میسیون‌های انجیلی شهر بازل در شوشی مدرسه و چاپخانه‌ای بنا می‌کنند. در سال ۱۸۲۸ کتاب تاریخ کتاب مقدس در شوشی به چاپ رسید. سپس کتاب‌هایی در مورد تاریخ ارمنستان، زبان و ادبیات ارمنی و نیز کتابهای درسی و غیره به چاپ رسیدند. آن‌ها در مدت فعالیت مدرسه (۹–۸ سال) ۱۱۶۷۹ نسخه کتاب چاپ کردند. لیکن روسیه تزاری فعالیت آن‌ها را تعطیل نمود.
در سال‌های ۱۵–۱۹۱۴ در پهنه قره باغ کوهستانی ۴۹ مدرسه با ۴۰۱۰ شاگرد و ۷۹ معلم فعالیت داشت. در دوران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی مبارزه جدی با بی سوادی آغاز شد. در سال‌های ۷۶–۱۹۷۵ در ۲۰۵ مدرسه ۴۲ هزار دانش آموز در ۴ آموزشگاه فنی حرفه‌ای ۱۶۰۰ نفر، در ۵ مدرسه تخصصی متوسطه ۱۸۰۰ نفر، در انستیتوی تربیتی استپاناکرت ۱۶۰۰ دانشجو مشغول تحصیل بودند.
در سال ۱۹۸۷ تعداد مدارس ۱۹۵ با ۳۲ هزار دانش آموز و ۴۳۶۴ معلم (اکثریت دارای تحصیلات عالی)، تعداد مدارس متوسطه ۸۱ بود. در همین سال انستیتوی تربیتی استپاناکرت ۲۱۰۰ دانشجو داشت. پس از اعلام جمهوری در سال‌های اخیر، دانشگاه استپاناکرت تأسیس شده‌است.
نشریات
در دهه ۱۸۷۰ فعالیت نشریات گسترش یافت. به ویژه در سال ۱۸۷۴ اولین شماره ماهنامه هایکاکان آشخار (به معنی دنیای ارمن) چاپ شد.
نشریه‌های دیگر عبارتند از:
«گوردز (به معنی کار، ۴–۱۸۸۲) سپس ماهنامه دانش آموزی زیازان (به معنی رنگین کمان ۱۹۱۶). کنار خوسناک (به معنی چنگ سخنگو ۱۸۸۱). قاراباغ (۱۲–۱۹۱۱) هفته‌نامه شوسینسکی لیستوک (۱۹۱۱)، شوشینسکا باژیزن (۱۴–۱۹۱۳)، نسوک (به معنی حامی)، آزگاگراکان هاندس (به معنی نشریه قوم‌شناسی ۱۸۹۶) میوتیون (به معنی اتحاد ۱۹۱۳)، میراژ (به معنی سراب ۱۷–۱۹۱۳)، دزیزاغ (به معنی خنده ۱۹۱۶)، نشریه سه روزه پایلاک (به معنی رعد ۱۷–۱۹۱۶)، سرینگ (به معنی نی ۱۹۱۷)، پایکار (به معنی پیکار ۱۹۱۶)، آشاکرد (به معنی دانش آموز ۱۹۱۷)، یراند (به معنی شوق ۱۹۱۷) و غیره.»
بدین ترتیب پیش از دوران شوروی ۲۱ عنوان نشریه در شوشی به چاپ رسیده بود که ۱۹ عنوان به زبان ارمنی و ۲ عنوان روسی بود. ایجاد قرائت خانه‌ها، کتابخانه‌ها و انجمن‌ها به موازات سایر رشته‌های فرهنگی صورت گرفت. اولین قرائت خانه در سال ۱۸۶۵ در شوشی، و در سال‌های ۱۸۷۸، ۱۸۸۸، ۱۸۸۹ کتابخانه‌های غنی تر در آنجا تأسیس شدند. در سال‌های دهه ۱۹۲۰ شبکه کتابخانه‌ها گسترش یافت. در سال ۱۹۲۴ بزرگترین کتابخانه منطقه بنام ''م. گورکی'' در استپاناکرت تأسیس شد.
تعداد کتابخانه‌ها در سال ۱۹۴۰ معادل ۶۶، در سال ۱۹۸۵ برابر با ۲۳۱ و شامل ۱/۶۰۰/۰۰۰ جلد کتاب بود.
تئاتر
هنر تئاتر در زمان‌های کهن در آرتساخ پدید آمد اما حیات فعلی آن از ژوئیه سال ۱۸۶۵ آغاز گردید. در این تاریخ هنرمندان اهل تفلیس (گ. چمشکیان، م. آمریکیان، س. مازرینیان) نمایش‌های وارتان مامیکونیان، شوشانیک، اشکولی وارژاپده و غیره را به صحنه بردند. از سال ۱۸۶۸ نمایش‌هایی در سالن منزل شخصی به نام هامبارسوم هاخومیان، مدرسه و کلیسا و باشگاه شهر اجرا گردید.
در سال ۱۸۸۲ در شوشی باشگاهی تأسیس شد که سالن مناسبی برای تئاتر داشت. در همین سال پتروس آدامیان بازیگر نامی ارمنی در شوشی در نقش هملت بازی کرد. از سال ۱۸۹۱ در شوشی تئاتر خاندامیریان فعالیت خود را آغاز نمود.
در سال ۱۹۰۰، سی و پنجمین سالگرد تئاتر شوشی جشن گرفته شد.
موسیقی
هنر موسیقی مردمی آرتساخ بخش بارزی از موسیقی مردمی ارمنی است و تأثیر و سنت‌های باستانی و سبک‌های گوناگون آن را در خود دارد. آرتساخ از نظر خوانندگان مردمی و موسیقیدانان مشهور است برای نمونه در ابتدای سده بیستم، شهر شوشی را کنسرواتوار ماورای قفقاز نامیده‌اند.
قالی ارمنی
ارمنیان، که جزو نخستین پیروان رسمی مسیحیت (از ۳۰۱م) هستند، میراث کهن انگاره‌ها و نمادهای فرهنگ و سنت خود را با مفهوم روحانی آیین جدید تلفیق کردند و در طول روند تکامل نقشها موفق به بیان قوی و آشکار آن‌ها به صورت نمادهای مسیحی شدند.
امروزه، آثار هنری به جای مانده و شناخته شده مانند معماری کلیساها، چلیپاسنگها، صفحات تذهیب شده انجیلها، فرسکو، هنر فلزکاری، کندهکاری چوب، سفالگری و نیز هنرهای سنتی دستبافت مانند فرش، گلیم، گلدوزی و غیره تداوم و تکرار این نقشهای سنتی را به روشنی نشان می‌دهند.
تیگراناکرت آرتساخ
تیگراناکرت آرتساخ به (ارمنی Արցախի Տիգրանակերտ به لاتین Arts'akhi Tigranakert) یک شهر باستانی ارمنی است که قدمت آن به دوره عصر هلنیستی باز می‌گردد. شهر باستانی تیگراناکرت آرتساخ یکی از آن چهار شهر همنامی است که در قرن اول پیش از میلاد توسط پادشاه تیگران بزرگ ساخته شده‌است. شهر تیگراناکرت در سال ۲۰۰۵ کشف شد. آن بر دامنه کوهی به نام وانکاسار در نزدیکی استان مارتاکرت (مارداکرت) قرار دارد.
کلیساها و آثار تاریخی آرتساخ
صومعه آماراس در قرن چهارم میلادی بنا شده‌است و در نزدیکی روستای ماچکالاشن در منطقه مارتونی قره باغ قرار دارد.
بنا به روایت پاوستوس بیوزاند، (مورخ قرن پنجم میلادی) گریگور روشنگر، (پایه‌گذار کلیسای ارمنی) کلیسایی را در این محل بنا نمود که در قرن چهارم میلادی به صومعه تبدیل شد. مدفن گریگوریس مقدس، (نوه گریگور روشنگر) که در سال ۳۳۸ میلادی در راه تبلیغ مسیحیت به شهادت رسید، در این صومعه واقع است.
مسروپ ماشتوتس، در اوایل قرن پنجم میلادی نخستین مدرسه برای تعلیم الفبا را در آماراس بنا نمود. بنای کلیسای گریگوریس مقدس در این صومعه با کمک مالی ارامنه شهر شوشی در سال ۱۸۵۸ میلادی با سنگ سفید بازسازی شده‌است.
در زمان لشکرکشی تیمور لنگ در اواخر سده چهاردهم میلادی آماراس به شدت ویران شد، اما صومعه مقر اسقفی خود را از دست نداد. در سده‌های پانزدهم تا شانزدهم حتی در شرایط وخیم، آماراس به عنوان یک مرکز دینی که دارای حیات فرهنگی فعالی بوده، باقی می‌ماند. در اینجا مدرسه بی‌وقفه فعالیت می‌کرد، نسخ خطی گرانبهایی ایجاد می‌شدند که خیلی از آن‌ها به ما رسیده‌است.
کلیسای اصلی این صومعه از سنگ‌های خوش‌تراش خاکستری رنگ روشن سنگ معدن شوشی ساخته شده‌است. طول سالن این کلیسا ۲۳ متر و عرض آن ۳۳/۱۳ متر است. باروهای آن و نیز بخش اعظم تأسیسات جانبی صومعه برجای مانده‌است.
<<صلیب سنگی که در آماراس یافت شده‌است با کتیبهای که بر روی خود دارد، سال ۹۲۵ میلادی  بر روی آن درج شده‌است. بدین ترتیب این صلیب‌سنگ در زمره کهن‌ترین آثار تاریخی است که بر روی آن‌ها تاریخ درج شده‌است.>> این صومعه که بزرگترین صومعه ارمنی در منطقه قفقاز است، در قرون نهم تا سیزدهم میلادی بنا شده‌است و در منطقه شاهومیان آرتساخ قرار دارد.
نخستین کلیسا در محل این صومعه روی مزار دادی مقدس، شاگرد تادئوس مقدس(یکی از حواریون حضرت عیسی مسیح) که در قرن اول میلادی در شرق ارمنستان به گسترش مسیحیت می‌پرداخت، پایه‌گذاری شده‌است.
روی دیوارهای کلیسای جامع دادی وانک که (آستواتساتسین مقدس) نام دارد سنگ نوشته‌های ارمنی وجود دارد. همچنین مدفن خاندان حکومتی ارمنی خاچن علیا در این کلیسا می‌باشد. حجاری‌های سر در جنوبی کلیسای جامع بیانگر آن است که این بنا در قرن سیزدهم میلای ساخته شده‌است.
در ۸ اکتبر ۲۰۰۱ جمعی از نمایندگان شورای اروپا با صدور بیانیه‌ای تخریب صومعه دادی وانک توسط جمهوری آذربایجان را محکوم نمودند. این صومعه در سال‌های اخیر توسط ارامنه مورد بازسازی قرار گرفته‌است. بنای کنونی آن مربوط به قرن سیزدهم میلادی است و در نزدیکی روستای وانک در منطقه مارتاکرت واقع است.
بقایای زکریای مقدس، پدر یحیی تعمیددهنده، در صومعه گاندزاسار نگهداری می‌شود. بنا بر آثار بسیاری از مورخان قرون وسطی، از جمله یرمیا چلبی، این صومعه توسط گریگور روشنگر در قرن چهارم میلادی پایه‌گذاری شده‌است. گاندزاسار در سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۸۱۶ یکی از مقرهای کلیسای مرسلی ارمنی بوده و هم‌اکنون مقر اسقف اعظم پارکو ماردیروسیان، خلیفه ارامنه آرتساخ است.
کلیسای جامع یحیی تعمید دهنده مقدس در این صومعه بین سال‌های ۱۲۱۶ و ۱۲۳۸ میلادی به دستور واختانگیان، حاکم ارمنی استان خاچن آرتساخ بنا شده‌است و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، یکی از نمونه‌های بی‌نظیر معماری ارمنی محسوب می‌شود. آناتولی یاکوبسون، کارشناس هنر قرون وسطی، این صومعه را دائرةالمعارف هنر ارمنی در قرن سیزدهم میلادی نامیده است.
سنگ نوشته مربوط به ساخت این کلیسا روی دیوار غربی آن قرار دارد و مقبره حکام ارمنی خاچن در همین کلیسا می‌باشد. در مجموع حدود دویست سنگ نوشته ارمنی در صومعه گاندزاساروجود دارد. در اواخر قرن ۱۲ و اوایل قرن ۱۳ میلادی معماری ارمنی دوباره شکوفا شد و صومعه‌های ارمنستان از جمله گاندزاسار به مراکز هنر، معماری و محل کتابت و تصویرنگاری دست نوشته‌های ارمنی بدل شدند. در محوطه این صومعه تعداد زیادی صلیب‌های سنگی قدیمی چلیپاسنگ وجود دارد. کلیسای یحیی مقدس همانند کلیسای آختامار در جزیره آختامار دارای حجاری‌های متعدد از جمله حضرت عیسی روی صلیب، آدم و حوا و غیره است. صومعه "زیزرناوانک" در منطقه کاشاتاق بر حاشیه روستای زیزرناوانک در ساحل راست رود آقاونی واقع است.
این صومعه نقش ارزشمندی نه فقط برای ارمنستان بلکه برای کل جهان مسیحیت ایفا نموده‌است. انگشت کوچک (زیزرن) پطرس حواری در این صومعه نگهداری شده‌است و نام زیزرناوانک از همینجا منشاء گرفته‌است.
کلیسای زیزرناوانک با ویژگی‌های خود و تزئینات منحصربفرد خود یکی از بناهای مهم معماری ارمنی قرون وسطایی می‌باشد. آن سازه‌ای به سبک بازیلیک و تالار سه قسمتی، پلان زیربنایی مستطیل شکل با چهار جفت ستون است و در فضای این بنا، از بیرون تأکید بر روی تالار قسمت میانی می‌باشد. آن از ضلع جنوبی دارای چهار درب می‌باشد. در بین کلیساهای مشابه ارمنی، آن تنها نمونه‌ای است که به‌خوبی محفوظ مانده و برجای ایستاده است. احتمالاً کلیسا بر روی فونداسیون‌‌ معبد بت‌پرستی بنا شده‌است. مرحله اول ساخت و ساز آن در سده چهارم میلادی آغاز شده‌است.
سنگ نوشته قدیمی مربوط به بازسازی این صومعه از سال ۱۶۱۳ میلادی توسط مقامات جمهوری آذربایجان در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ میلادی نابود شد پیشتر نیز حکومت جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی در سال ۱۹۶۷ سنگ نوشته دیگری را که مربوط به سال ۱۷۷۹ بود تخریب نموده بود. کلیسای قازانچتسوتس آمناپرگیچ مقدس (کلیسای جامع شهر شوشی) افتخار و غرور شهر شوشی می‌باشد. بنای کنونی آن در سال‌های ۸۷-۱۸۶۸ تأسیس شد و در شهر شوشی قرار دارد.
این کلیسا به همراه کلیسای کاناچ ژام(به زبان ارمنی به معنی کلیسای سبز) تنها کلیساهای ارمنی شوشی هستند.
بعد از سال ۱۹۲۰ جمهوری آذربایجان شوروی از آن به عنوان انبار غله و پارکینگ استفاده می‌نمود. در طول جنگ قره باغ نیز مقامات جمهوری آذربایجان به دلیل اطمینان از عدم مورد حمله قرار گرفتن آن از سوی نیروهای ارمنی از آن به عنوان انبار مهمات استفاده می‌نمودند.
این کلیسا، پس از آزادسازی شهر شوشی یه طور اساسی بازسازی شده و اینک فعال است.
یکی از اتاقهای زیرزمینی کلیسا بواسطه پدیده‌های مرموز معروف می‌باشد. آن صرفاً" یک اتاق نیم‌کروی است اما دارای ویژگی‌های آکوستیک‌‌ بسیار جالبی می‌باشد. وقتی در وسط آن درست در زیر شکاف ایجاد شده بر روی سقف می‌ایستید، صدای شما به‌طور غیرقابل قیاسی بلندتر شنیده می‌شود اما برای کسی که یک متر کنار ایستاده است، اینگونه نیست و او صدای معمولی می‌شنود. بخصوص خیلی جالب است وقتی در زیر آن شکاف شروع به آواز خواندن می‌نمایید. این اتاق برای مراسم کلیسایی مورد استفاده قرار می‌گرفت. کشیش‌ها با بلندتر شنیدن صدای خود می‌توانستند موسیقی را صحیح تر ادا نمایند. علاوه بر صدای بلند، این اتاق یک ویژگی دیگر نیز دارد. اگر دو نفر درست در دو نقطه متقابل قُطر آن بایستند، آن‌ها صدای حرفهای بسیار ضعیف و پائین همدیگر را بسیار خوب خواهند شنید، اما سایر افرادی که در آن اتاق هستند، چیزی نخواهند شنید. کلیسای سبز در شهر شوشی کانون فرهنگی مهم ارامنه در قرون وسطی واقع است. نام کلیسای سبز به گنبد آن مربوط می‌شود که به رنگ سبز رنگ‌آمیزی شده‌است.
این کلیسای زیبا که به خوبی محفوظ مانده‌است، در ناحیه مرتفعی از شهر قرار دارد و از آنجا منظره بسیار فوق‌العاده‌ای به سمت شهر دیده می‌شود. در کتیبه‌های مربوط به ساخت و ساز آن آمده‌است که این بنا در سال ۱۸۷۴ ساخته شده‌است.
به سبب ناقوسخانه و گنبد خوش فرم آن، کلیسای سبز از کلیه محله‌های شهر قابل رویت است. کلیسایی قرون وسطایی گتچاوانک در نزدیکی روستای تاق منطقه هادروت آرتساخ واقع است. در سال ۱۲۴۱ میلادی ساخته شده‌است. این صومعه در سال ۱۶۹۱ میلادی توسط خاندان ملیک ایسرائلیان، از ملیک‌های قره‌باغ، حکام ارمنی جرابرت آرتساخ بنا شده‌است و در منطقه مارتاکرت قره باغ قرار دارد. متعلق به سده پنجم میلادی در مارتاکرت. متعلق به سده سیزدهم میلادی در مارتاکرت. متعلق به سده هفتم میلادی در مارتاکرت. متعلق به سده سیزدهم میلادی در نزدیکی روستایی به نام طالیش. در کوهستانهای مرتفع و پوشیده از جنگل، ناممکن است قله کوهی را که به‌طور ناگهانی سر برافراشته و از همه اطراف خود با صخره‌های عمودی محصور می‌باشد، متوجه نشد.
قلعه کاچاقاکابرت میان روستاهای پترتسیک و کولاتاک واقع است. قله کوهی که این قلعه بر روی آن واقع است، از دهها کیلومتر دورتر قابل تشخیص است. بخصوص آن در حین عبور از جاده‌ای که از استپاناکرت به گاندزاسار منتهی می‌شود، به چشم می‌خورد.
معماری:
تاریخ آن:
<<این بنا متعلق به سده هشتم میلادی می‌باشد. در هنگام لشکرکشی اعراب این جزیره سنگی ساخته شد و به یک قلعه تبدیل شد. در برخی منابع، این مرکز دفاعی باستانی با نام قلعه خاچن نیز ذکر می‌شود. به دفعات قلعه کاچاقاکابرت از ساکنان روستاهای اطراف محافظت کرده‌است. به گفته موسی کالان کاتواتسی، در قرن نهم میلادی شاهزاده خانمی بنام اسپرام با از دست دادن شوهر خود، شجاعت یک مرد را بدست می‌آورد، دخترش را که با او زنده مانده بود، بر می‌دارد بر مسیر طولانی شب هنگام غلبه می‌کند و در داخل قلعه خاچن پناه می‌گیرد.
برای مدت زیادی این غار دارای اسرار و رازهای زیادی بود، تنها از سال‌های دهه ۱۹۶۰ بود که دانشمندان باستان‌شناس‌‌ تحقیق در مورد آن را آغاز کرده‌اند. این اثر طبیعی باستانی ورودیها و خروجی‌هایی از شش سالن پر پیچ و خم داشته‌است. بزرگترین سالن آن مساحتی بالغ بر ۳۰۰۰ مترمربع را دربر می‌گیرد. دیوارهای سالن بزرگ مدور دارای سطح عجیب و غریبی هستند، گویا مارهایی به آن‌ها چسبیده‌اند. در صورت روشنایی شدید، تزئینات آن آنچنان می‌درخشند که گویی در قصری شگفت‌انگیز قرار دارید. سنگ‌های استالاگمیت و گلفهشنگ بزرگی که انسان را بیاد قندیلهای یخی می‌اندازند، زیبایی بیشتری به این قصر شگفت‌انگیز می‌بخشد.
در اینجا، اولین بار بقایای فسیلهای گیاهان و جانوران، آثار هنری انسانهای اولیه و ابزار سنگی که قدمت آن‌ها به بیش از هفتصد هزار سال می‌رسد، از دوران زمین‌شناسی آسیلی (Asselian) یافت شده‌اند. راهروهایی به سمتهای مختلف از این سالن امتداد یافته‌اند. راهروی شرقی سالن بزرگ را به سالنهای دیگر متصل می‌کند. وضعیت این راهرو تا حدودی سر و سامان یافته‌است و تأثیر کار انسان در اینجا به چشم می‌خورد.
سالن سوم از چند متری آن آغاز می‌شود. طاقهای مزین به قندیلهای گلفهشنگ سالن را به چند قسمت تقسیم می‌کنند. کف آن ناهموار است و در جای-جای آن گودالهای آبی کوچک تشکیل شده‌است. همچنین شکافهای عمودی در غار دیده می‌شوند و سنگ‌های استالاگامیت سربر افراشته‌اند. پله‌ها و شکافهای پیچیده‌ای در میان دیوارها باز شده‌است. اشیای سفالین گوناگون، سنگ‌های پرداخت شده، صدها استخوان جانوران در اینجا کشف شده‌است. معلوم می‌شود که انسانهای اولیه دارای غذاهای گوناگونی بوده‌اند. دانشمندان از درون بقایای غذاها بقایای آنچنان جانورانی را پیدا کرده‌اند که نسل آن‌ها از دیرباز منقرض  شده‌است.
برخلاف سالنهای دیگر، سالن بعدی یعنی سالن چهارم دارای کفی صاف و بسیار خشک می‌باشد، چون آب‌های زیرزمینی به اینجا نفوذ نمی‌کنند. سالن تنها یک ورودی دارد و آثار کارهای انسانی در اینجا برجسته‌تر می‌باشد. به احتمال زیاد این سالن به عنوان نوعی انبار یا مخفیگاه مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. از اینجا راهرو به طرف جنوب غربی می‌رود و به ورودی جنوبی غار منتهی می‌شود.
در نزدیکی ورودی، باستان‌شناسان تکه‌ای از فک فوقانی انسان غارنشین نئاندرتال متعلق به دوران زمین‌شناسی موستری را در عمق ۷ متری کشف کرده‌اند. این تکه آرواره انسان از نظر ساختار و ترتیب قرارگیری دندانها به‌طور قابل ملاحظه‌ای با فک انسانهای امروزی تفاوت دارد. مطالعات دقیق نشان داده است که بقایای دندان عقل و دو دندان دیگر بر روی این فک محفوظ مانده‌است. کشف فک اولین ساکن غار آزوخ دارای اهمیت بسزایی است.
فک انسان غارنشین که در اطراف منطقه هادروت آرتساخ پیدا شده، در ادبیات علمی زیر شماره پنج طبقه‌بندی شده‌است.
غار آزوخ نه فقط از نظر احیای ساختار انسان غارنشین اهمیت بسزایی دارد، بلکه همچنین این دیدگاه را تائید می‌کند که قلمرو ارمنستان در داخل دوران کواترنری و اسکان اولیه انسان جای می‌گیرد.
علاوه بر چهار سالن توصیف شده، بعدها دو سالن دیگر نیز کشف شدند. طول مسیرهایی که از این غار اسرارآمیز عبور می‌کنند، بنا بر داده‌های ناکامل، بیش از ۳۰۰ کیلومتر است. بیش از ۲۰ هزار استخوان متعلق به ۴۳ نوع حیوان مختلف، حدود ۶ هزار ابزار سنگی و اشیای دیگر و همچنین سازه‌هایی از قرون وسطا نیز در این غار یافت شده‌است.
دیوارهایی که ارتفاع آن‌ها به ۷-۸ متر می‌رسید، بوسیله برجهای نیم‌دایره‌ای تقویت شده بودند. این قلعه شهر بمانند دیگر بناهای مشابه آرتساخ در قرون وسطی دارای یک مسیر مخفی بوده‌است. پلکانی که در دل صخره‌ها حفر شده‌است، در نزدیکی دروازه‌های جنوبی آغاز می‌شد و با عبور از میان پیچ و خمهای غارها، در دره رود کارکار بیرون می‌آمد. غارهای متعددی که در جنوب استحکامات قرار دارند، نقش بسزایی را در سیستم دفاعی شوشی ایفا کرده‌اند. این قلعه در فاصله ۱۴ کیلومتری از استپاناکرت به سمت شمال شرق واقع است. قرنها پیش، این قلعه (سده هجدهم) و مناطق مسکونی اطراف مایرابرت نام گرفته بودند.
باروهای دوجداره و موقعیت مناسب آن مانعی فائق‌ناپذیر برای دشمنان ایجاد کرده بودند. برجهایی دیده‌بانی از طریق راهروهای تنگی با یکدیگر ارتباط داشتند. باروها از داخل حفره‌ها و محل پرتاب گلوله‌های سنگی و آتشین متعددی داشتند. ضخامت دیوارها به ۲ متر و ارتفاع آن به ۹ متر می‌رسد. باروهای این قلعه طلایه‌دار دره کارکار بیش از ۵/۱ کیلومتر امتداد داشته و به دفعات در هنگام دفاع از شوشی سپر نیرومند و مطمئنی بوده‌است.
صفحات حماسی متعددی از تاریخ ملت ارمنی در زیر دیوارهای مایرابرت نوشته شده‌است.
قتل‌عام ۱۹۹۳ پنگال
پیشینه
قسمت شمال شرقی هند تا قبل از این واقعه، شاهد خشونت مذهبی بین هندوها و مسلمانان نبوده است. در صورتی که در قسمت شمالی هند این اتفاقات بیشتر به چشم می‌خورد. هر چند، برخی اختلافات ارضی و ترس از هجوم مسلمانان بنگالی در قسمت شمال شرقی هند وجود داشته است. جامعه پنگال در قرن ۱۷ میلادی (قرن ۱۱ شمسی) در این منطقه مستقر شدند. پنگال در زبان مانیپوری «قدرتمند» معنی می‌دهد و یا با توجه به شیوه تلفظ بنگال در این زبان، اشاره به مردمان بنگالی دارد.
عواقب
بر اساس گزارش کمیسیون دولتی هند، حدود ۱۰۰ نفر در این درگیری‌ها جان خود را از دست داده‌اند. این کمیسیون خواستار افزایش امنیت و بیشتر شدن میزان غرامت برای قربانیان شد. مجمع سیاسی پنگال (مسلمانان مانیپور) ادعا کرد که ۱۴۰ نفر در این حوادث کشته شده‌اند. پس از اینکه دولت هند به قربانیان شورش‌های ۱۹۸۴ پنجاب غرامت پرداخت کرد، مجمع سیاسی پنگال (مسلمانان مانیپور) در ژانویه ۲۰۱۵ (دی ۱۳۹۳) در یک نشست مطبوعاتی در مانیپور، خواستار پرداخت غرامت به قربانیان قتل‌عام ۱۹۹۳ پنگال از سوی دولت شد.
روز ۳ می ۱۹۹۳ (۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۲)، توسط پنگال‌ها به عنوان یک روز عزا و روز یادبود شهدا مشخص شده است. پس از این قتل‌عام، پنگال‌ها تعدادی گروه شبه نظامی مسلح تشکیل دادند. همه ساله در این روز مراسم گرامیداشتی توسط سازمان دانشجویان مسلمان مانیپور، مجمع سیاسی پنگال (مسلمانان مانیپور) و سازمان دانشجویان دختر مسلمان مانیپور برگزار می‌شود. خبرگزاری Scroll India از این حادثه به عنوان «اولین گسستگی بزرگ» در روابط جمعی ایالت مانیپور نام برده است.
سعد بن عباده
سعد بن عباده بن دلیم از اصحاب محمّد پیغمبر اسلام و از انصار بود. او پیش از ورود محمّد به یثرب، رئیس طایفه خزرج بود. او در پیمان عقبه اوّل با محمّد بیعت کرد. وی توسط هشام بن عمرو دستگیر شد و تحت شکنجه قرار گرفت، اما با وساطت مطعم بن عدی و حارث بن حرب آزاد شد. پس از فوت محمّد پیامبر اسلام، سعد پسر عباده از مدعیان خلافت بود و بسیاری از انصار در سقیفه بنی ساعده طرفدار او بودند. امّا پس از خطبه ابوبکر در سقیفه، بیشتر صحابه با ابوبکر بیعت کردند. سعد پسر عباده از بیعت با ابوبکر سرباز زد. او حتی در زمان عمر نیز بر موضع خود پای فشرد. او در زمان خلافت عمر راهی بخشی از زمین‌هایش در شام شد، اما در بیابان‌های اطراف مدینه در سال ۱۵ هجری در ۵۶ سالگی به دست خالد بن ولید کشته شد.
بعضی از مورخان اسلامی نوشته اند که سعد بن عباده در حالی که داشت ایستاده ادرار می کرد با پرتاب تیر در قلبش، توسط جنیان کشته شد. این ادعا را اولین بار خالد بن ولید، که متهم به قتل سعد بن عباده بود مطرح کرد و گفت وقتی که میخواست از چاه آب بردارد جنیان به او گفته اند که چرا سعد را کشته اند. و جالب اینکه ادعاهای خالد بن ولید در دادگاهی که به اتهام همین ترور یعنی قتل یک مسلمان احضار گردیده بود مورد پذیرش قاضی قرار گرفت و خالد تبرئه شد. با این حال برخی از مورخین به این روایت تردید کرده و ایراداتی را بدان وارد نموده اند. همچنین از عبدالعزیز نوه او نقل شد که جنیان از درون چاهی به عبدالعزیز گفته‌اند که آنها سعد را کشته‌اند.
به هر حال هر کس سعد بن عباده را کشته بود، پسر او از یاران وفادار علی باقی ماند. هنگامی که وی به پسرش قیس گفت پذیرفتن ولایت علی واجب بود، قیس گفت:«تو این سخن را از رسول خدا شنیدی و طلب خلافت کردی و اصحابت گفتند یک امیر از ما و یک امیر از شما؛ به خدا با تو دیگر سخن نخواهم گفت».
لوئیز کنه
لوئیز کنه (Luiz Cané؛ زادهٔ April 2, 1981) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است.
پارک ویو حنوبی، کنتاکی
پارک ویو حنوبی شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷ نفر بوده‌است.
بازخورد (آلبوم)
«بازخورد» آلبومی از راش است که در سال ۲۰۰۴ میلادی منتشر شد.
مرجفارع
مرجفارع یا مریجفارع (مِ جِ رَ) فرعونی در دودمان چهاردهم مصر بود. معنای نام او «رع مقررات را دوست دارد» است. نام او در فهرست پادشاهان تورین آمده است.
او برای سه سال در شهر اواریس فرمانروایی می‌کرد. او به همراه نهه‌سی تنها شاهان دودمان چهاردهم هستند که بقایای باستان‌شناسی از آن‌ها به جای مانده. باستان‌شناس دانمارکی کیم ریهولت بر این باور است که او در سال ۱۶۹۹ پیش از میلاد به تخت رسید.
ناهیده خان
ناهیده خان (Nahida Khan؛ زادهٔ November 3, 1986) بازیکن کریکت زن اهل پاکستان است.
اچ‌دی ۱۸۸۴۰۵
اچ‌دی ۱۸۸۴۰۵ یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
اینولا، اکلاهما
اینولا شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۷۸۸ نفر بوده‌است.
کورت هوگو اشنایدر
کورت هوگو اشنایدر (Kurt Hugo Schneider؛ زادهٔ September 7, 1988) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.