cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تنهایی
تنهایی پاسخی پیچیده و عمدتاً ناخوشایند به انزوا یا کمبود هم‌صحبتی است. این پاسخ معمولاً شامل احساس اضطراب از کمبود ارتباط و اشتراک با دیگران است که از گذشته شروع شده و تا به آینده ادامه خواهد داشت. البته این احساس ممکن است زمانی که فرد در اطراف خود افرادی را دارد نیز وجود داشته باشد. تنهایی می‌تواند حاصل عوامل گوناگونی چون عوامل اجتماعی، ذهنی و احساسی باشد.
تَنهایی با بی‌کَسی متفاوت است. تنها (lonely) بودن حالتی احساسی است، در حالی که بی‌کس (alone) بودن یک حالت فیزیکی است.
بیشتر افراد در بعضی از نقاط زندگی، تنهایی را تجربه می‌کنند. به عنوان یک احساس کوتاه‌مدت، تنهایی می‌تواند سودمند بوده، انسان را به تقویت روابط تشویق کند. از سوی دیگر تنهایی مزمن به‌طور گسترده زیانبار تلقی می‌شود. با بررسی‌ها و مطالعات فراوان نتیجه گرفته می‌شود که تنهایی یک فاکتور خطر قابل توجه برای پیامدهای بهداشت روانی و جسمی ضعیف است. تحصیلات آکادمیک تنهایی تا اواخر قرن بیستم پراکنده بود. در قرن بیست‌ویکم، تنهایی به‌طور فزاینده‌ای به عنوان یک معضل اجتماعی شناخته شده‌است، به‌گونه‌ای که هم سازمان‌های غیردولتی و هم دولتمردان سعی در برطرف کردن آن داشته‌اند.
عوامل رایج
افراد می‌توانند به دلایل زیادی تنهایی را تجربه کنند؛ و بسیاری از حوادث زندگی ممکن است باعث بروز آن شود، مانند فقدان روابط دوستانه دوران کودکی و بزرگسالی یا فقدان معنادار جسمی افراد پیرامون یک شخص. در عین حال، تنهایی ممکن است نشانه مشکل اجتماعی یا روانی دیگر مانند افسردگی مزمن باشد.
بسیاری از افراد وقتی دوران خردسالی تنها می‌مانند برای اولین بار احساس تنهایی می‌کنند. همچنین چیزی که به‌طور معمول شایع است؛ مثل: از هم پاشیدن، طلاق و از بین رفتن هرگونه رابطه مهم طولانی مدت است.
از دست دادن یک فرد مهم در زندگی شخص، معمولاً باعث ایجاد غم و اندوه خواهد شد. در این شرایط، ممکن است احساس تنهایی به وجود آید. حتی وقتی در تعامل با دیگران باشد. احساس تنهایی نیز ممکن است بعد از به دنیا آمدن فرزند (که اغلب به عنوان افسردگی پس از زایمان بیان می‌شود)، بعد از ازدواج یا در پی هر اتفاق اجتماعی دیگری نظیر انتقال از شهر زادگاه خود به یک جامعهٔ بیگانه، و به بی حوصلگی نیز می‌تواند منجر شود. تنهایی می‌تواند در ازدواج‌های ناپایدار یا دیگر روابط نزدیک با ماهیت مشابه اتفاق بیفتد؛ که در آن احساسات ممکن است شامل عصبانیت یا نارضایتی باشد. تنهایی ممکن است نشان دهندهٔ نقص در برقراری ارتباطات باشد و همچنین می‌تواند ناشی از مکان‌هایی با تراکم کم جمعیت باشد که در آن تعداد نسبتاً کمی از افراد برای تعامل وجود دارد. تنهایی نیز می‌تواند به عنوان یک پدیدهٔ اجتماعی تلقی شود، که می‌تواند مانند یک بیماری گسترش یابد. هنگامی که یک فرد در یک گروه احساس تنهایی می‌کند، این احساس می‌تواند به دیگران سرایت کند و خطر همه را برای احساس تنهایی افزایش دهد. مردم حتی اگر در میان انبوهی از افراد در تعامل باشند هم می‌توانند احساس تنهایی کنند.
اینکه آیا رابطه ای بین اینترنت و تنهایی وجود دارد، بحث‌برانگیز است. برخی از یافته‌ها نشان می‌دهد که کاربران اینترنت تنها هستند. از طرف دیگر، مطالعات ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ نشان داد که «استفاده از اینترنت باعث شد که تنهایی و افسردگی به‌طور چشمگیری کاهش یابد، در حالی که حمایت اجتماعی و عزت نفس افزایش چشمگیری یافته‌است.» زندگی مردم با افزایش احساس آزادی و کنترل آن‌ها، تأثیر مثبتی بر تندرستی و خوشبختی دارد.
یک مطالعه دوقلویی شواهدی را نشان داد که ژنتیک را تقریباً نیمی از تفاوت‌های قابل اندازه‌گیری تنهایی در بزرگسالان محاسبه می‌کند، که مشابه تخمین‌های وراثت پذیری بود که قبلاً در کودکان وجود داشت. این ژن‌ها در مردان و زنان به‌طور مشابه عمل می‌کنند. در این مطالعه هیچ مشارکت زیست‌محیطی مشترکی برای تنهایی بزرگسالان مشاهده نشده‌است.
گونه‌شناسی
دو نوع اصلی تنهایی، تنهایی اجتماعی و عاطفی است. این تعریف در سال ۱۹۷۳ توسط رابرت ایس ویس ارائه شد:
تنهایی: تجربه جداسازی عاطفی و اجتماعی.
بر اساس دیدگاه ویس مبنی بر اینکه «هر دو نوع تنهایی باید به‌طور مستقل مورد بررسی قرار گیرند، زیرا رضایت برای نیاز به تنهایی عاطفی نمی‌تواند به عنوان یک تعادل برای تنهایی اجتماعی عمل کند و برعکس»
افرادی که برای معالجه یا درک بهتر تنهایی تلاش می‌کنند، این دو نوع تنهایی را جداگانه درمان می‌کنند، اگرچه این موارد همیشه دور از انتظار نیست.
تنهایی اجتماعی
تنهایی اجتماعی، تنهایی است که مردم به دلیل نداشتن شبکه گسترده‌تر اجتماعی تجربه می‌کنند. آن‌ها ممکن است احساس نکند که عضوی از یک جامعه هستند.
تنهایی عاطفی
تنهایی عاطفی ناشی از فقدان روابط عمیق و پرورشی با افراد دیگر است. ویس مفهوم تنهایی عاطفی خود را با تئوری دلبستگی پیوند زد.
مردم به دلبستگی‌های عمیقی احتیاج دارند، که بعضی اوقات می‌تواند توسط دوستان نزدیک تحقق یابد، اما بیشتر اوقات توسط اعضای نزدیک خانواده مانند والدین و بعداً در زندگی توسط شرکای عاشقانه انجام می‌شود. در سال ۱۹۹۷ انریکو دیتومماسو و بری اسپینر تنهایی عاطفی را از تنهایی رمانتیک و خانوادگی جدا کردند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که تنهایی عاطفی احتمال مرگ را در بزرگسالان مسن تر که به تنهایی زندگی می‌کنند، به‌طور قابل توجهی افزایش داده‌است. در حالی که هیچ افزایش مرگ و میر با تنهایی اجتماعی مشاهده نشده‌است.
تنهایی رمانتیک
تنهایی رمانتیک را نوجوانان و بزرگسالانی می‌توانند تجربه کنند که فاقد پیوند نزدیک با یک شریک عاشقانه هستند. روانشناسان ادعا کرده‌اند که شکل‌گیری یک رابطه عاشقانه متعهد یک وظیفهٔ مهم پیشرفت برای بزرگسالان است. اگرچه اکثر مردم آن را تا اواخر دههٔ ۲۰ زندگیشان یا حتی بیشتر به تأخیر می‌اندازند. افراد در روابط عاشقانه تمایل دارند که تنهایی کمتری نسبت به افراد مجرد از خود نشان بدهند در صورتی که رابطه آن صمیمیت کافی آنان را تأمین کند.
افراد در روابط عاشقانهٔ ناپایدار و سرد نیز احساس تنهایی عاشقانه می‌کنند.
دیگر انواع تنهایی
چندین نوع دیگر تنهایی وجود دارد. انواع بیشتر تنهایی شامل وجود احساس تنهایی در جهان خصمانه و تنهایی فرهنگی است که معمولاً در بین مهاجران یافت می‌شود که فرهنگ وطن خود را از دست می‌دهند. این نوع کمتر از تفکیک‌های دیگر تنهایی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، اما می‌توانند در درک تجربه برخی از افراد خاص که از تنهایی رنج می‌برند ارزشمند باشد.
احساس تنهایی در مقابل انزوا اجتماعی
بین احساس تنهایی و جدا بودن اجتماعی (به عنوان مثال یک تنهایی) یک تمایز واضح وجود دارد. به ویژه، یکی از راه‌های فکر کردن در مورد تنهایی به عنوان اختلاف بین سطح لازم و دست یافته تعامل اجتماعی فرد است. در حالی که تنهایی صرفاً عدم ارتباط با افراد است؛ بنابراین تنهایی یک تجربه ذهنی است.
افراد می‌توانند در هنگام تنهایی، یا در میان جمع تنها باشند، آنچه فرد را تنها می‌گذارد این واقعیت است که آن‌ها به تعامل اجتماعی بیشتری نیاز دارند یا نوع خاصی از تعامل اجتماعی که در حال حاضر در دسترس نیست. فرد به دلیل زیاد صحبت نکردن با افراد، می‌تواند حتی وقتی در جمعی شلوغ یا میهمانی باشد هم احساس تنهایی کند. در مقابل ممکن است فرد تنها باشد و احساس تنهایی نکند. حتی اگر هیچ‌کس در اطراف آن شخص وجود نداشته باشد تنها نیست زیرا هیچ تمایلی به تعامل اجتماعی وجود ندارد. اگر فرد تعامل اجتماعی خیلی کم یا بیش از حد داشته باشد، می‌تواند منجر به احساس تنهایی یا تحریک بیش از حد شود. تنهایی می‌تواند تأثیرات مثبتی در افراد داشته باشد. یک مطالعه نشان داد، اگرچه گذراندن زمان در تنهایی، تمایل به افسردگی و تغییرات خلق و خو و افزایش احساس تنهایی را باعث می‌شود، اما به بهبود وضعیت شناختی افراد، مانند بهبود تمرکز کمک کرده‌است. علاوه بر این با گذراندن زمان به تنهایی، روحیه افراد افزایش چشمگیری پیدا می‌کرد. همچنین تنهایی با سایر تجربیات مثبت رشد، تجربیات مذهبی و ایجاد هویت کمک کرده‌است.
تنهایی گذرا در مقابل تنهایی مزمن
یکی دیگر از گونه‌های مهم تنهایی، بر چشم‌انداز زمان، تمرکز دارد. از این نظر، تنهایی را می‌توان گذرا یا مزمن دانست.
تنهایی گذرا به‌طور طبیعی موقتی است. عموماً به راحتی تسکین می‌یابد. تنهایی مزمن دائمی تر است و به راحتی تسکین نمی‌یابد. به عنوان مثال، وقتی فرد بیمار است و نمی‌تواند با دوستان معاشرت کند؛ این یک مورد تنهایی زود گذر است. وقتی فرد بهتر شد، می‌تواند تنهایی خود را کاهش دهد. فردی که به‌طور مزمن و طولانی احساس تنهایی می‌کند صرف نظر از اینکه در یک جمع خانوادگی یا با دوستان خود باشد، باز هم احساس تنهایی می‌کند.
تنهایی به عنوان یک شرط انسانی
مکتب فکری اگزیستانسیالیست تنهایی را ذات انسان بودن می‌داند، هر انسانی به تنهایی وارد جهانی می‌شود، زندگی را به عنوان یک فرد جداگانه سر می‌کند و در نهایت تنها می‌میرد.
برخی از فیلسوفان، مانند ساتر، به یک تنهایی معرفتی اعتقاد دارند که در آن تنهایی بخشی اساسی از شرط انسانی است؛ زیرا پارادوکسی بین آگاهی مردم که آرزوی معنا در زندگی دارند و انزوا و هیچ چیز جهان نیست. در مقابل، دیگر متفکران اگزیستانسیالیست استدلال می‌کنند که ممکن است گفته شود که انسان به هنگام برقراری ارتباط و ایجاد، به‌طور فعال یکدیگر و جهان را درگیر می‌کند و تنهایی صرفاً احساس قطع شدن از این روند است.
تنهایی نوعی تمایل بدنی است. آرزوی پیوستن به اجتماع و آینده ای فراتر از نیروهایی که باعث ایجاد بیگانگی و انزوا در کسی می‌شود.
هزاران مطالعه و نظرسنجی برای ارزیابی شیوع تنهایی انجام شده‌است. با این وجود دانشمندان برای انجام کلیات و مقایسه‌های دقیق، با چالش مواجه هستند. دلایل این امر شامل مقیاس‌های مختلف اندازه‌گیری تنهایی است که توسط مطالعات مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند، تفاوت در نحوه اجرا حتی در همان مقیاس از مطالعه و همچنین تغییرات فرهنگی در طول زمان و مکان ممکن است بر نحوه گزارش افراد از پدیده‌های عمدتاً ذهنی تنهایی تأثیر بگذارند. یک یافته ثابت شده این است که تنهایی به‌طور مساوی در بین مردم یک کشور توزیع نمی‌شود؛ و تنهایی بیشتر متمرکز در بین زیرگروه‌های آسیب‌پذیر است.
به عنوان مثال: فقرا، بیکاران، مهاجران.
تراموا لایپزیگ
تراموا لایپزیگ (Straßenbahnnetz Leipzig) سیستم تراموا در شهر لایپزیگ، آلمان است.
تنهایی
تنهایی به عنوان یک شرط انسانی
برخی از شدیدترین تنهایی‌ها بیشتر در دانش آموزان بین‌المللی از کشورهای آسیا با فرهنگ جمعی که دارند، متمرکز است. هنگامی که آن‌ها در کشورهایی با فرهنگ فردگرایانه مانند استرالیا به تحصیل می‌پردازند. در نیوزیلند ۱۴ گروه مورد بررسی با بالاترین میزان شیوع تنهایی مورد بررسی قرار گرفته و مشخص شده‌است که به ترتیب عبارت اند از: معلولین، مهاجران اخیر، خانوارهای کم درآمد، بیکاران، والدین مجرد، سالمندان بالای ۷۵ سال سن، جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله، و کسانی که دارای مسکن و شغل می‌باشند ولی فاقد خانواده اند، درآمد شخصی پایین.
تراموا لایپزیگ
این تراموا که در سال ۱۸۷۲ تأسیس شده دارای ۱۳ خط، ۵۱۰ ایستگاه و ۱۴۸٫۳ کیلومتر طول می‌باشد.
تنهایی
تنهایی به عنوان یک شرط انسانی
یکی دیگر از یافته‌ها دربارهٔ این است که زنان بیشتر از مردان تمایل دارند که احساس تنهایی کنند. گرچه استثنائاتی توسط برخی از مطالعات متمرکز بر دانش آموزان یافت شده‌است. بدینگونه که دانشجویان پسر نسبت به زنان تنهایی بالاتر، به ویژه تنهایی عاطفی را گزارش کرده‌اند. همچنین مطالعات انجام شده به این رسیده‌است که افراد مسن بیشتر احتمال دارد تنهایی را گزارش کنند؛ اگرچه استثنائاتی وجود دارد، مانند بررسی زندگی جامعه از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ توسط دفتر آمار ملی انگلستان، که نشان داد، افراد بزرگسال جوان بین ۱۶ تا ۲۴ سالگی بیشتر از گروه‌های سنی بالاتر احساس تنهایی می‌کنند. در حالی که مقایسه متقابل فرهنگی با تفسیر دقیق دشوار است، اما به‌طور کلی، کشورهای انگلیسی زبان بیشترین میزان تنهایی را در پی داشته‌اند. به دنبال آن کشورهای اروپایی و ژاپن هستند ولی سایر کشورهای جهان تنهایی کمتری دارند. به عنوان مثال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بین ۲۰ تا ۲۸ درصد از جمعیت آمریکا، کانادا، استرالیا و انگلیس گزارش می‌کنند که احساس تنهایی می‌کنند ولی کشورهایی مثل چین و آفریقای جنوبی حدود ۳ تا ۱۰ درصد است. در قرن بیست و یکم، تنهایی به عنوان یک مشکل روبه افزایش در سراسر جهان گزارش شده‌است. این موضوع توسط رسانه‌ها، دانشگاهیان و بسیاری از مقامات سیاسی، به عنوان یک بیماری همه گیر شناخته شده‌است. یک بررسی منظم و آنالیز در سال ۲۰۱۰ نشان داد که «شیوه زندگی مدرن در کشورهای صنعتی» باعث کاهش چشمگیر کیفیت روابط اجتماعی شده‌است. بخشی از این امر به دلیل آن است که افراد دیگر در کنار اعضای خانواده خود زندگی نمی‌کنند. در این بررسی آمده‌است که از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰، تعداد آمریکایی‌هایی روابط نزدیک و شخصی خود را گزارش نمی‌دهند، سه برابر شده‌است. اگرچه در سراسر جهان داده‌های تاریخی اندکی وجود دارد که به‌طور قطع تنهایی را نشان دهد. در چندین بررسی شواهد روشنی از افزایش تنهایی حتی در ایالات متحده یافت نشده‌است.
اساتیدی همچون کلوداس فیشر و اریک کلیننبرگ اظهار داشته‌اند که گرچه بیماری همه گیر تنهایی وجود ندارد، اما تنهایی واقعاً یک مسئله جدی است که دارای تأثیرات سلامتی شدیدی بر میلیون‌ها انسان است.
گذرا
احساسات موقتی تنهایی در حالی که ناخوشایندند، اما گاهی توسط همه تجربه می‌شود و تصور نمی‌شود که باعث آسیب بلند مدت شود. در اوایل قرن بیستم گاه با تنهایی به عنوان یک پدیده کاملاً منفی رفتار می‌شد. با این حال، تنهایی گذرا، اکنون به‌طور کلی مفید است. ظرفیت احساس آن ممکن است به صورت تکاملی برای یک فرد انتخاب شده باشد، احساسی ناخوشایند اما سالم است که افراد را در تقویت روابط اجتماعی سوق می‌دهد. تنهایی گذرا گاهی با گرسنگی کوتاه مدت مقایسه می‌شود، که ناخوشایند است اما در نهایت مفید است زیرا ما را به خوردن غذا سوق می‌دهد.
ازدواج مصلحتی
ازدواج مصلحتی ازدواجی است که بر مبنای عشق و علاقه و برای تشکیل زندگی مشترک نباشد. ازدواج مصلحتی گاه به دلایل سیاسی یا استراتژیک صورت می‌پذیرد. اگر ازدواج برای فرار از قانون یا گرفتن ویزا انجام شود به آن ازدواج صوری می‌گویند.
تنهایی
مزمن
تنهایی طولانی مدت به‌طور گسترده‌ای نزدیک به شرایط کاملاً مضر تلقی می‌شود. در حالی که تنهایی گذرا به‌طور معمول ما را برای بهبود روابط با دیگران انگیزه می‌دهد؛ تنهایی مزمن اما می‌تواند تأثیر متضاد داشته باشد. این در حالی است که هوشیاری پیشرفته ممکن است برای افرادی که دوره‌های طولانی را پشت سر گذاشته‌اند بدون اینکه دیگران را بشناسند، قضاوت کنند و می‌تواند به بدبینی و سوءظن بیش از حد افراد دیگر منجر شود، که به نوبهٔ خود می‌تواند بر روابط بین فردی مضر باشد.
فواید
در مورد فواید تنها بودن بسیار نوشته شده‌است، اما اغلب اوقات حتی وقتی نویسندگان از کلمهٔ «تنهایی» استفاده می‌کنند، به آنچه می‌توان دقیق تر به عنوان تنهایی داوطلبانه توصیف کرد، اشاره می‌کنند. با این حال برخی ادعا می‌کنند که حتی تنهایی غیرارادی طولانی مدت می‌تواند اثرات مفیدی داشته باشد.
تنهایی مزمن اغلب به عنوان یک پدیده کاملاً منفی از منظر علوم اجتماعی و پزشکی دیده می‌شود. در سنت‌های معنوی و هنری، هشدارهایی وجود دارد که «عمدتاً در جستجوی تنهایی مزمن با مصائب دیگر نباشید. فقط توصیه کنید که اگر فردی به درون آن بیفتد، مزایایی به همراه خواهد داشت.».
در هنرهای غربی این باور طولانی وجود دارد که سختی‌های روانی، از جمله تنهایی، می‌تواند منبع خلاقیت باشد. از منظر سکولار، در حالی که اکثریت قریب به اتفاق مطالعات تجربی بر تأثیرات منفی تنهایی طولانی مدت متمرکز شده‌اند، مطالعات معدودی نشان داده‌اند که می‌تواند مزایایی نیز داشته باشد، از جمله افزایش درک درستی از موقعیت‌های اجتماعی.
سلامت جسمانی
تنهایی مزمن می‌تواند یک وضعیت سلامتی جدی و تهدید کننده زندگی باشد. مطالعاتی که در بررسی «تنهایی مزمن» انجام شده‌است، مشخص کرده‌است که با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی همراه است. اگرچه پیوندهای عللی مستقیم هنوز کاملاً مشخص نشده‌اند. همچنین افرادی که احساس تنهایی می‌کنند ریسک افزایش فشارخون، کلسترول بالا و چاقی را در خود افزایش می‌دهند.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنهایی باعث افزایش غلظت کورتیزول در بدن شده و اثرات دوپامین را کاهش می‌دهد. هورمونی که باعث می‌شود افراد از زندگی لذت ببرند.
مطالعات انجمنی در مورد تنهایی و سیستم ایمنی بدن، نتایج متفاوتی را نشان داده‌است. با فعالیت سلولی پایین‌تر گلبول‌های سفید یا کاهش پاسخ آنتی‌بادی به ویروس‌هایی مانند اپشتین بار، تبخال، و آنفولانزا همراه بوده‌است، اما هیچ تغییری در پیشرفت ایدز ایجاد نمی‌کند.
مرگ
یک بررسی منظم و متا آنالیز در سال ۲۰۱۰، ارتباط معنی داری بین تنهایی و افزایش مرگ و میر مشخص کرده‌است. معلوم شد افرادی که روابط اجتماعی خوبی دارند، ۵۰ درصد بیشتر شانس بقا در مقایسه با افرادی که تنها هستند، دارند. به عبارت دیگر، تنهایی مزمن به نظر می‌رسد یک عامل خطر آفرین و مرگبارتر از کشیدن سیگار، چاقی یا عدم ورزش باشد. یک مرور کلی در بررسی‌های سیستماتیک در سال ۲۰۱۷ مطالعات دیگری را با یافته‌های مشابه یافت. با این حال، پیوندهای عللی روشن بین تنهایی و مرگ زودرس کاملاً برطرف نشده‌است.
سلامت روان
تنهایی با افسردگی در ارتباط است و از این رو یک عامل خطرناک برای خودکشی است. امیل دورکیم، تنهایی، به ویژه ناتوانی یا عدم تمایل به زندگی با دیگران، یعنی دوستی یا ایده‌های نوع دوستانه را دلیل اصلی آنچه او خودکشی خودگرا نامیده‌است، توصیف کرده‌است.
در بزرگسالان تنهایی، عامل اصلی افسردگی و الکلیسم است. افرادی که از نظر اجتماعی منزوی هستند، ممکن است از کیفیت پایین خواب برخوردار باشند و بنابراین باعث می‌شود روند ترمیم کاهش پیدا کند.
تنهایی همچنین با شخصیت اسکیزوئید مرتبط است که در آن فرد ممکن است جهان را متفاوت ببیند و بیگانگی اجتماعی را تجربه کند، که به عنوان نوعی خود تبعیدی توصیف شده‌است. در حالی که تأثیرات طولانی مدت تنهایی چندان درک نشده‌است، این مورد، مورد توجه قرار گرفته‌است؛ افرادی که در انزوا قرار دارند یا مدت طولانی تنهایی را تجربه می‌کنند در یک «بحران هستی-شناختی» یا «ناامنی هستی-شناختی» قرار می‌گیرند؛ مکانی که قابل درک نیست.
در کودکان فقدان پیوندهای اجتماعی به‌طور مستقیم با چندین شکل از رفتارهای ضد اجتماعی و خود تخریبی مرتبط است که مهم‌ترین آن‌ها رفتار خصمانه و بزهکارانه است. در کودکان و بزرگسالان، تنهایی اغلب تأثیر منفی در یادگیری و حافظه دارد. اختلال در الگوهای خواب می‌تواند تأثیر بسزایی در توانایی عملکرد در زندگی روزمره داشته باشد.
تحقیقات انجام شده در یک مطالعه مقایس بزرگ که در ژورنال روانشناسی پزشکی منتشر شده‌است، نشان داد که "افراد تنها به احتمال زیاد دارای مشکلات سلامت و روانی هستند؛ تغییر مداوم شغل می‌دهند و نسبت به همسالان خود که احساس ارتباط با دیگران می‌کنند (صرف نظر از دارایی و جنسیت) نسبت به توانایی خود در موفقیت در زندگی بدبین هستند.
در سال ۲۰۰۴، وزارت دادگستری ایالات متحده مطالعه ای را منتشر کرد که نشان می‌داد تنهایی میزان خودکشی را در بین نوجوانان عمیقاً افزایش می‌دهد، به طوری که ۶۲ درصد از کل خودکشی‌هایی که در مراکز خردسالان اتفاق افتاده‌است، در بین کسانی است که یا زمان خودکشی در سلول‌های انفرادی بودند یا در میان کسانی که سابقهٔ بودن در آن مکان را داشته‌اند، بودند.
درد، افسردگی و خستگی به عنوان یک خوشه علائم عمل می‌کند و بنابراین ممکن است عوامل خطر مشترک را از خود نشان بدهد. دو مطالعه طولی با جمعیت‌های مختلف نشان داد که تنهایی یک عامل خطرناک برای ایجاد درد، افسردگی و علائم خستگی به مرور زمان است. این داده‌ها همچنین خطرات سلامتی تنهایی را برجسته می‌کند. درد، افسردگی و خستگی اغلب با بیماری جدی همراه است و افراد را در معرض خطر سلامت و مرگ و میر قرار می‌دهد.
خودکشی
خودکشی، افکار خودکشی، تلاش برای خودکشی در نتیجه تنهایی اتفاق می‌افتد. در مقاله ای در بنیاد آمریکا برای جلوگیری از خودکشی نوشته شده‌است.
یک مؤسسه خیریه غیرانتفاعی در انگلستان، که با افرادی که درگیر بحران هستند، همکاری می‌کند و می‌گوید: بین احساس تنهایی و خودکشی برای نوجوانان و افراد در سن جوانی خود، رابطهٔ مستقیمی وجود دارد. دفتر آمار ملی، در انگلستان، یکی از ده دلیل اصلی ایدئال جوانان برای خودکشی و اقدام به خودکشی را نشان می‌دهد، زیرا آن‌ها تنها هستند. دانشجویان کالج، تنهایی، به دور از خانه، زندگی در محیط جدید و ناآشنا، به دور از دوستان، احساس می‌کنند که انزوا دارند و بدون مهارت‌های مقابله ای مناسب به خودی خود به عنوان راهی برای رفع درد تنهایی روی می‌آورند. موضوع مشترک در میان کودکان و بزرگسالان جوان که با احساس تنهایی روبه رو هستند این است که آن‌ها آگاهی نداشته‌اند که راه حلی وجود دارد و می‌توانند درخواست کمک برای حل این بحران کنند یا از کجا می‌توانند این کار را انجام بدهند و کمک بگیرند. تنهایی برای این افراد نوعی شرم و احساس خجالت است. شهروندان سالخورده نیز با احساس تنهایی شدید مبارزه می‌کنند که آن‌ها را به سمت فکر کردن یا اقدام به خودکشی یا آسیب‌های دیگر سوق می‌دهد. بازنشستگی، سلامتی نامناسب، از دست دادن خانواده یا دوستان مهم دیگر هم در تنهایی نقش دارند.
تنهایی منجر به صدمه به خود یا افکار یا اعمال خودکشی می‌شود. شناسایی افراد مستعد به خودکشی ناشی از تنهایی در سالمندان برخی اوقات دشوار است. غالباً آن‌ها کسی را ندارند که احساس تنهایی و یأس و ناامیدی را که به وجود می‌آید، افشا کنند. آن‌ها دست از خوردن غذا می‌کشند، دوز داروهایی را که مصرف می‌کنند، تغییر می‌دهند که در آن‌ها ریسک به خودکشی بالا می‌رود.
مکانیسم‌ها
تعدادی مکانیسم بالقوه فیزیولوژیکی وجود دارد که تنهایی را به پیامدهای بهداشتی ضعیف مرتبط می‌کند. در سال ۲۰۰۵، نتایج حاصل از مطالعه قلب در فرامینگام آمریکا نشان داد که مردانی که احساس تنهایی می‌کنند سطح اینترلوکین ۶، ماده شیمیایی خون که مرتبط با بیماری‌های قلبی است، افزایش پیدا کرده‌است. مطالعه ای در سال ۲۰۰۶ توسط مرکز اعصاب شناختی و اجتماعی دانشگاه شیکاگو انجام شد، نشان داد که تنهایی می‌تواند، ۳۰ درجه در اندازه‌گیری فشارخون برای بزرگسالان بالای ۵۰ سال را افزایش دهد. یافته دیگر، از نظرسنجی انجام شده توسط جان کاسیوپو از دانشگاه شیکاگو، این است که پزشکان گزارش می‌دهند که مراقبت‌های پزشکی بهتری را برای بیمارانی که دایرهٔ ارتباطی قوی با خانواده و دوستان دارند، نسبت به بیمارانی که تنها هستند، می‌توانند ارائه دهند. کاسیوپو اظهار داشت که تنهایی باعث اختلال در شناخت و اراده می‌شود، رونویسی دی ان ای در سلول‌های ایمنی را تغییر می‌دهد و با گذشت زمان به فشارخون بالا منجر می‌شود. افرادی که تنهایی بیشتری از افرادی که تنهایی کمتری دارند، شواهدی از فعال شدن مجدد ویروس نشان می‌دهند. افراد تنها در مقایسه با افرادی که تنهایی کمتری دارند نسبت به استرس حاد و واکنش‌های التهابی قوی تری دارند. التهاب یک عامل خطرناک شناخته شده برای بیماری‌های مرتبط با سن است.
درمان
با شروع دهه ۱۹۰۰ و به ویژه در قرن بیست و یکم، تلاش‌های صریح و با هدف کاهش احساس تنهایی بسیار متداول شد. در سراسر جهان، بسیاری از بخش‌ها، سازمان‌های غیردولتی که کاملاً به کمک رفع تنهایی اختصاص یافته‌اند تأسیس شده‌اند. به عنوان مثال، در انگلستان، کمپین پایان دادن به تنهایی تأسیس شده‌است. تنهایی یک شرایط پیچیده‌ای را به وجود می‌آورد و هیچ روش واحدی وجود ندارد که بتواند به‌طور مداوم آن را برای افراد مختلف کاهش دهد. و برای این کار از بسیاری از رویکردهای مختلف استفاده می‌شود.
معالجه پزشکی
درمان پزشکی یکی از روش‌های شایع برای بهبود و درمان تنهایی است. برای افرادی که به خوبی مداخلهٔ پزشکی برای رفع تنهایی آن‌ها پاسخ می‌دهد، اغلب موفق است.
درمان کوتاه مدت، رایج‌ترین شکل برای فرد تنها و افسرده‌است و به‌طور معمول در طی یک دوره ۱۰ تا ۲۰ هفته ای اتفاق می‌افتد. در طول درمان، تأکید بر درک علت مشکل، معکوس کردن افکار منفی، احساسات یا نگرش‌های ناشی از مشکل و بررسی راه‌های ارتباط با سایر مبتلایان و ایجاد سیستم پشتیبانی توصیه می‌کنند. پزشکان همچنین غالباً داروهای ضدافسردگی را برای بیماران به عنوان یک درمان مستقل یا همراه با درمان تجویز می‌کنند. ممکن است قبل استفاده از داروی ضدافسردگی، چندین بار تلاش برای رفع آن از طریق غیر دارویی انجام شود.
دولت‌ها
در انگلستان، کمیسیون ژوکاکس برای تنهایی با حمایت دولت در سال ۲۰۱۶ شروع به کار کرد. این امر باعث شد که انگلیس در سال ۲۰۱۸ برای استراتژی کاهش تنهایی یک مقام وزرات برای تنهایی منصوب کند و از آن زمان، کشورهای دیگر نیز وزیر خود را برای تنهایی انتخاب کنند. به عنوان مثال در سوئد و آلمان نیز چنین اتفاقی افتاده‌است. با این وجود کشورهای دیگری نیز وجود داشته‌اند که دولت آن حتی قبل از سال ۲۰۱۸ اقدام ضد تنهایی را انجام داده‌اند. به عنوان مثال در سال ۲۰۱۷، دولت سنگاپور طرحی را برای تأمین سهمیه در اختیار شهروندان خود قرار داد، تا بتوانند ضمن کار با هم، روی آن معاشرت و بحث کنند. در حالی که دولت هلند خط تلفنی برای افراد سالخورده و تنها، تنظیم کرده‌است.
با اینکه دولت‌ها گاهی اوقات تلاش‌های مربوط به تنهایی را رهبری و اجرایی می‌کنند، اما به‌طور معمول با همکاری موسسات آموزشی، شرکت‌ها و سازمان‌های غیردولتی تأمین می‌شوند یا کار را ادامه می‌دهند.
دین
همچنین به نظر می‌رسد، خاطرات اثر ترمیمی دارد و با افزایش حمایت اجتماعی ادراک شده، به مقابله با تنهایی می‌رود. ویوک مورتی اظهار داشته‌است که به‌طور معمول در تلاش برای درمان تنهایی ارتباطی انسان است. مورتی استدلال می‌کند که افراد عادی به عنوان افراد مؤثر برای کاهش تنهایی برخود و دیگر افراد نقش اساسی دارند.
اثربخشی
پروفسور استلا میلز اظهار داشته‌است که اگرچه تنهایی اجتماعی با فعالیت‌های گروهی و اقدامات دیگری که به ایجاد ارتباط بین افراد کمک می‌کند، می‌تواند نسبتاً آسان باشد، اما مداخله مؤثر در برابر تنهایی عاطفی می‌تواند چالش برانگیزتر از این باشد. میلز استدلال می‌کند که قبل از تأثیرات عمیق پذیرفته شده، چنین مداخلاتی برای اشخاصی که در مراحل اولیه تنهایی هستند، موفقیت‌آمیز خواهد بود.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۰، اثربخشی چهار مداخله را مقایسه کرده‌است: بهبود مهارت‌های اجتماعی، تقویت حمایت‌های اجتماعی، افزایش فرصت‌های تعامل اجتماعی و پرداختن به شناخت اجتماعی غیرطبیعی. (الگوهای معیوب عقاید، مانند فشار هوشیاری که اغلب ناشی از تنهایی مزمن است)
یک بررسی اجمالی در سال ۲۰۱۸ در بررسی‌های سیستماتیک درمورد اثربخشی مداخلات تنهایی، نشان داد که به‌طور کلی شواهد محکم کمی مبنی بر اثربخشی مداخلات دارد. اگرچه کسانی که از مداخلات استفاده کرده‌اند آسیبی ندیده‌اند. مگر اینکه نسبت به استفاده بیش از حد از فناوری دیجیتال هشدار دهند. نویسندگان خواستار تحقیق دقیق تر و مطابق با تمرین در مطالعات بعدی و با توجه به هزینه مداخلات بودند.
تاریخ
از حدود سال ۱۸۰۰، کلمه تنهایی شروع به دستیابی به تعریف مدرن خود به عنوان یک وضعیت ذهنی دردناک کرد. این ممکن است به دلیل تغییرات اقتصادی و اجتماعی ناشی از روشنگری باشد. مانند بیگانگی و افزایش رقابت بین فردی، همراه با کاهش تعداد افرادی که می‌توانند از ارتباطات نزدیک و پایدار با افرادی که در مجاورت با آن‌ها زندگی می‌کنند، لذت ببرند. با وجود آگاهی روزافزون از مسئله تنهایی، شناخت گسترده اجتماعی از این مسئله محدود بود، و مطالعات علمی تا پاییز آخر قرن بیستم، پراکنده بود.
به گفته یوجین گارفیلد، این اس. ویس بود که با انتشار در سال ۱۹۷۳ در مورد تنهایی، «تجربه انزوا عاطفی و اجتماعی» توانست توجه دانشمندان را به موضوع تنهایی جلب کند.
قبل از انتشار ویس، آنچه مطالعات اندکی که در مورد تنهایی وجود داشته بیشتر در مورد افراد پیر بوده‌است. به دنبال کار ویس و به ویژه پس از انتشار مقیاس تنهایی UCLA، در سال ۱۹۷۸، علاقه علمی به این موضوع به‌طور چشمگیری گسترده‌تر و عمیق‌تر شده‌است. نگرانی در بین عموم مردم نسبت به تنهایی در دهه‌هایی که از زمان انتشار النور ریگبی گذشته، افزایش یافته‌است. دولت‌ها از سال ۲۰۱۸ با حمایت از کمپین‌های ضد تنهایی در کشورهایی از جمله انگلستان، دانمارک و استرالیا راه اندازی شده‌است.
کرن بلک
کرن بلک زیگلر (Karen Black؛ زاده July 1, 1939 – درگذشته 1939:07:01, August 8, 2013) هنرپیشه، خواننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد. او به واسطهٔ حضورش در فیلم‌های مستقل مختلف در دهه ۱۹۷۰ رشد کرد. او در طول دوران حرفه خود افتخارات بسیار زیادی را به دست آورد که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به سه نامزدی جایزه گلدن گلاب، که دو با از آن‌ها منتهی به برگزیده شدن او گردید و همچنین نامزدی جایزه اسکار برای بهترین نقش مکمل زن، اشاره کرد.
چاه غنی (چشمه زیارت)
چاه غنی روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بخارای شریف (روزنامه)
بخارای شریف نخستین روزنامه به زبان فارسی بود که در آسیای میانه منتشر شد. انتشار این روزنامه در روز دوشنبه ۲۰ اسفند ۱۲۹۰ (۱۱ مارس ۱۹۱۲ میلادی) در بخارا آغاز شد. بعد از تجزیه شوروی و استقلال جمهوری تاجیکستان، سالروز تأسیس این روزنامه به عنوان روز مطبوعات تاجیکستان اعلام شده‌است.
الین استوارت
الین استوارت (Elaine Stewart؛ May 31, 1930 – 1930:5:31, June 27, 2011) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
بخارای شریف (روزنامه)
تأسیس روزنامه
میرزا محیاالدین و میرزا سراج‌الدین که هر دو از پیشگامان جنبش تجـددخواهی بودند و به نقش روزنامه در امر بیداری و تشکل جـوانان بخارا و امر پیشبرد اصلاحات و تجـدد به خوبی آگاه بودند، برای به دست آوردن روزنامه برنامه‌ای دقیق طرح‌ریزی کردند. ق. ل. لیوین، بازرگان شناخته شدهٔ پنبه به نمایندگی روسیه تزاری در بخارا برای دریافت امتیاز نشر روزنامه مراجـعه و ادعا کرد که برای آشنا ساختن مردم بخارا با سیاست روسیه و نیز افزایش محصول پنبه، که صنایع بافندگی روسیه به آن نیاز جدی داشت، تأسیس یک روزنامه ضروری است. تجددخواهان بخارا برای اطمینان خاطر نمایندگی روسیه، حیدر خواجه میربدل، مترجم سفارت روسیه در بخارا را به عنوان مدیر روزنامه تعیین کردند و میرزاجلال یوسف‌زاده را که با روزنامه‌نگاری آشنایی نزدیک داشت، از قفقاز دعوت کردند.
چاه غنی (چشمه زیارت)
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۹ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
بخارای شریف (روزنامه)
تأسیس روزنامه
امیر عالم خان، امیر بخارا براساس درخواست سفارت روسیه به ق. ل. لیوین و حیدر خواجه میر بدل اجازه نشر روزنامه را داد و به این ترتیب روزنامهٔ بخارای شـریف، نخستین نشریه بخارایی به کوشش جدیدی‌ها به زبان فارسی در ۲۰ اسفند ۱۲۹۰ در بخارا چاب شـد. نقش فعالان جـنبش جـوان‌بخارائیان (جدیدی‌ها) در نوشتن مقاله‌ها برجسته است، اما بنا بر جو حاکم سانسور و استبدادزدگی جامعه، تعداد زیادی از مقاله‌ها به نام مستعار نشر می‌گردید. روزنامه در قطع ۲۶ در ۴۳ سانتی‌متر، در چهار صفحه و در هر هفته شش شماره منتشر می‌شد.
«بخـارای شـریف» در نخستین شماره‌اش نوشته است: «... به همت ملت‌پسندانه چند نفر معـارف‌پرور و ترقی‌خواهان، روزنـامـه‌ٔ بخـارای شـریف بـه زبان رسمی بـخـارا کـه فـارسی است، تأسیس شـده... برای ۹–۱۰ میلیون نفر... همین یک روزنـامـه است و فقط.»
موضوعات روزنامه
در بخارای شریف بیشتر دربارهٔ این موضوعات، مطلب نگاشته می‌شده است: تعمـیم عـلوم، ترویج معـارف، گشایش و اصلاح مکاتب و مدارس، بـهبـود امور کشاورزی، آبیاری، باغداری، دامپروری و ترقی اقتصادی، توجه بـه حقوق و وظایف حکـومـت و رعایا، اصلاح اداره امارت بـخـارا، مبارزه علیه جهل، خرافه‌پسندی و عادات ناپسند، بـهبـود امور بـهداشتی، پرورش زبان و ادب فارسی، رابطه دین و مذهب و وحدت جهان اسلام.
توقیف روزنامه
در اوایل دی ۱۲۹۱ نمایندگی سیاسی روسیهٔ تزاری در ترکستان از امیر بخارا درخواست کرد که روزنامهٔ «بخارای شـریف» را تعطیل کند. البته امیر این درخواست را با گرمی پذیرفت. به تاریخ ۱۲ دی ۱۲۹۱ پیتروف، نماینده روسیه در بخارا، از طرف امیر عالم خان، امیر امارت بخارا، نامه تهدیدآمیزی به سردبیر روزنامهٔ «بخارای شریف»، میرزا جلال یوسف زاده نوشت که در آن چنین حکم صادر شده بود: «موافق خواهش اعلیحضرت امیر بخارا از همین روز اعتبار نشر بخارای شـریف... ممنوع می‌شود.» بدین‌ترتیب روزنامهٔ «بخارای شـریف» پس از نشر ۱۵۳ شماره در ۱۲ دی ۱۲۹۱ (۲ ژانویه ۱۹۱۳)، با درخواست نمایندگی سیاسی روسیهٔ تزاری و توافق امیر عالم خان، امیر بخارا تعطیل شـد.
انتشار و تعطیلی دوباره
این نشریه پس از فروپاشی شوروی، در سال ۱۳۷۰ شمسی دوباره شروع به کار کرد. این بار به جای الفبای فارسی، الفبای سیریلیک به کار رفت. زیرا بسیاری از مردم دیگر الفبای فارسی را نمی‌دانستند. در سال ۱۳۸۲ این نشریه به دلیل سیاست‌های ازبک‌سازی دولت ازبکستان دوباره تعطیل شد.
غیردولتی
هر سازمان، شرکت، دانشگاه و ... دیگر که به دولت وابسته نباشد و از دولت هیچ گونه کمکی دریافت نکند را غیر دولتی می‌نامند. در بیش‌تر نمونه‌های غیر دولتی، دولت تنها سیاست‌های کلی را وضع می‌کند و دیگر کاری به آن‌ها ندارد.
نمونه‌های غیر دولتی
از نمونه‌های غیر دولتی می‌توان موردهای زیر را نام برد :
مدارس و مراکز آموزشی
پیش دبستان، دبستان، متوسطه اول، متوسطه دوم، موسسات آموزشی تک درس و تقویتی، موسسات زبان، موسسات کنکور
دانشگاه‌ها
دانشگاه آزاد اسلامی •  دانشگاه غیرانتفاعی
بانک‌ها
بانک اقتصاد نوین •  بانک پارسیان  •  بانک پاسارگاد  •  بانک تات  •  بانک سامان  •  بانک سرمایه  •  بانک سینا  •  بانک شهر  •  بانک کارآفرین  •  بانک گردشگری
تری‌استون آمین
تری‌استون آمین با فرمول شیمیایی C۹H۱۷NO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۳۲۲۰ است. که جرم مولی آن 155.23 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است.
هوسییس
هوسییس (به اسپانیایی: Husillos) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان پالنسیا واقع شده‌است.
پایگاه هوایی کایفنگ
پایگاه هوایی کایفنگ یک فرودگاه نظامی است. این فرودگاه در کشور چین قرار دارد.
ویندالو
ویندالو یک نوع کاری محبوب در منطقه گوا و بسیاری از سایر نقاط هند است. در منطقهٔ بمبئی نیز نوعی از این غذا دیده می‌شود. در سطح جهان این غذا یک جزء اصلی از منوی رستوران‌های هندی است و اغلب به عنوان یک غذای تند آتشین از آن یاد می‌شود، هرچند که لزوماً تند و تیزترین غذای موجود نمی‌باشد
تاریخچه
ویندالو یک غذای معمول در آشپزی هندی است که از یک غذای پرتغالی با اسم carne de vinha d'alhos ریشه گرفته‌است که این غذا معمولاً از گوشت خوک، خوابانده شده در شراب و سیر تهیه می‌شود. در شکل پایهٔ خود، این غذا مادهٔ خامی بود که ملوانان پرتقالی با خود همراه داشند. آنها در بشکه‌های چوبی لایه‌هایی از گوشت خوک و سیر آغشته به شراب را نگهداری می‌کردند. این غذا بعدها توسط آشپزهای مسیحی گوآ با جایگزینی سرکهٔ خرما و اضافه کردن فلفل تند و سایر ادویه جات بومی سازی شد.
هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار
هشتاد و نهمین مراسم جوایز اسکار، توسط آکادمی علوم و هنرهای سینما (اَمپاس) و به افتخار بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۶، در روز یکشنبه ۲۶ فوریه ۲۰۱۷ میلادی در تئاتر دالبی، هالیوود، لس آنجلس در ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر به وقت پی‌اس‌تی برگزار شد. این مراسم در ایالات متحده از شبکه تلویزیونی ای‌بی‌سی به صورت زنده پخش شد و تهیه‌کنندگی آن را مایکل دلوکا و جنیفر تاد بر عهده داشتند. جیمی کیمل برای اولین بار مجری این برنامه بود.
مهتاب ۳ جایزه از جمله بهترین فیلم و لا لا لند ۶ جایزه دریافت کردند. این در حالی بود که ابتدا نام لا لا لند برای دریافت جایزه بهترین فیلم خوانده شد و وقتی که عوامل این فیلم به روی صحنه آمدند، جایزه از آن‌ها گرفته و به فیلم مهتاب اعطا شد. دو فیلم ستیغ هک‌سا و منچستر کنار دریا نیز توانستند ۲ اسکار را با خود به خانه ببرند. فیلم‌های دیگری که یک جایزه بردند عبارتند از: حصارها، زوتوپیا، او.جی.: ساخت آمریکا، فروشنده، کلاه‌سفیدها، پایپر (بهترین پویانمایی کوتاه)، آواز (بهترین فیلم کوتاه)، کتاب جنگل، جانوران شگفت‌انگیز و زیستگاه آن‌ها، جوخه انتحار و ورود.
نامزدها و برنده‌ها
نامزدها برای هشتاد و نهمین مراسم جوایز اسکار در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷ میلادی و در ساعت ۵:۱۸ قبل از ظهر به وقت پی.اس. تی (۱۳:۱۸ به وقت یوتی‌سی و ۸:۱۸ قبل از ظهر به وقت ای‌اس‌تی) توسط کارگردانان گیرمو دل تورو و جیسون رایتمن، رئیس آکادمی شریل بون ایساکس، بازیگران بری لارسون، مارسیا گی هاردن، گلن کلوز، گابوری سیدیب، جنیفر هادسون، ترنس هاوارد، کن واتانابه، دمیان بیچیر و نویسنده داستین لنس بلک معرفی شدند. برای اولین بار در تاریخ آکادمی نامزدها از طریق پخش زنده جهانی در وب‌سایت‌های رسمی آکادمی (oscars.org و oscars.com) و از طریق رادیو و تلویزیون محلی از جمله صبح بخیر آمریکا اعلام شدند. لا لا لند بیشترین تعداد نامزدی را با ۱۴ نامزدی به دست آورد و با رکورد بیشترین تعداد نامزدی با فیلم ۱۹۵۰، همه‌چیز درباره ایو و فیلم ۱۹۹۷، تایتانیک برابر شد. ورود و مهتاب هر کدام با ۸ نامزدی در جایگاه دوم قرار گرفتند. فیلم فروشنده از (ایران) به زبان فارسی به کارگردانی اصغر فرهادی توانست جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان را دریافت کند. او.جی.: ساخت آمریکا با ۴۶۷ دقیقه، طولانی‌ترین فیلم برنده اسکار لقب گرفت که قبل از آن این رکورد در دست فیلم جنگ و صلح، برنده جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان در ۱۹۶۹، بود.
جوایز افتخاری
با برگزار شدن هشتمین جوایز افتخاری، در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۶، که به جوایز گاورنور مشهور است، به هنرمندان زیر جوایز اعطا شد:
اطلاعات مراسم
به دلیل ادغام و امتیاز کم مراسم سال گذشته، تهیه‌کنندگان، دیوید هیل و رجینالد هادلین در این دوره کنار گذاشته شدند. بازیگر و کمدین، کریس راک به مجله ورایتی گفت: «اگر دوباره بخواهم میزبان این مراسم باشم، افراد دیگری این کار را انجام می‌دهند.» راک نسبت به تهیه‌کنندگی مراسم ابراز علاقه کرده بود و گفت: «آیا آن‌ها به تهیه‌کننده‌ها اجازه کار می‌دهند؟ من حاضرم تهیه کنندگی مراسم را بر عهده بگیرم.» در نوامبر ۲۰۱۶ آکادمی، مایکل دلوکا و جنیفر تاد را برای تهیه‌کنندگی مراسم استخدام کرد. رئیس آکادمی، شریل بون ایساکس در مصاحبه‌ای گفت:مایک و جنیفر کار گروهی فوق‌العاده‌ای دارند و یک عشق عظیم و احترام برای فیلم‌ها قائل هستند و مسلماً از تجربه گسترده خود برای ایجاد یک رویداد استثنائی و فراموش نشدنی برای طرفداران فیلم در همه جا رقم خواهند زند. در ۵ دسامبر ۲۰۱۶ اعلام شد که جیمی کیمل میزبانی مراسم را بر عهده خواهد داشت.
در اعلام نامزدهای امسال که به‌طور معمول هرساله زنده از تئاتر ساموئل گلدوین اعلام می‌شد تغییراتی به وجود آمد. امسال آکادمی تصمیم گرفت لیست نامزدها را از طریق پخش زنده جهانی در Oscar.com ,Oscars.org، پلتفرم‌های دیجیتال آکادمی، پخش ماهواره‌ای و رادیو و تلویزیون محلی از جمله برنامه صبحگاهی ای‌بی‌سی، صبح بخیر آمریکا اعلام کند.
فروش گیشه‌ای فیلم‌های نامزد شده
در زمان اعلام نامزدها در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷، مجموع فروش نه فیلم نامزد شده برای بهترین فیلم در گیشه‌های سینماهای آمریکای شمالی ۴۸۳٫۸ میلیون دلار، با متوسط فروش ۵۳٫۸ میلیون دلار برای هر فیلم بود. هنگامی که نامزدها اعلام شدند، ورود پرفروش‌ترین فیلم در میان نامزدهای بهترین فیلم با فروش ۹۵٫۷ میلیون دلار در گیشه‌های سینما بود. لا لا لند دومین فیلم پرفروش با فروش ۹۰٫۵ میلیون دلار بود و به دنبال آن ارقام پنهان با ۸۵ میلیون، ستیغ هک‌سا با ۶۵٫۵ میلیون، حصارها با ۴۸٫۸ میلیون، منچستر کنار دریا با ۳۹ میلیون، اگر سنگ از آسمان ببارد با۲۷ میلیون، شیر ۱۶٫۵ میلیون و مهتاب با ۱۵٫۸ میلیون دلار قرار دارند.
از ۵۰ فیلم پرفروش سال و ۳۵ نامزد اعلام شده، ۱۳ تای آن‌ها در لیست پرفروش‌ها قرار دارند. تنها فیلم‌های زوتوپیا (جایگاه ۳)، موانا (جایگاه ۱۵)، لا لا لند (جایگاه ۴۵) و ورود (جایگاه ۴۸) در رشته‌های بهترین فیلم، بهترین پویانمایی بلند، بهترین کارگردانی و بازیگری یا حتی نویسندگی، نامزد شده‌اند. از فیلم‌های پرفروش دیگر که توانسته‌اند در جمع نامزدها قرار بگیرند، می‌توان به روگ وان: داستانی از جنگ ستارگان (جایگاه ۴)، کتاب جنگل (جایگاه ۵)، جانوران شگفت‌انگیز و زیستگاه آن‌ها (جایگاه ۸)، جوخه انتحار (جایگاه ۱۰)، دکتر استرنج (جایگاه ۱۱)، فرا تر از پیشتازان فضا (جایگاه ۲۴)، ترول‌ها (جایگاه ۲۵)، مسافران (جایگاه ۳۰) و سالی (جایگاه ۳۲) اشاره کرد.
ممنوعیت مسافرتی
کارگردان ایرانی اصغر فرهادی که نامزد جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان برای فیلم فروشنده شده بود، در اعتراض به فرمان اجرایی ممانعت از ورود به آمریکا دونالد ترامپ در مراسم اسکار شرکت نکرد او انوشه انصاری و فیروز نادری را به عنوان نمایندگانش برای شرکت در مراسم اسکار معرفی کرد. فیلم فروشنده جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را کسب کرد و انوشه انصاری در سالن برگزاری مراسم از طرف فرهادی بیانیه‌ای را قرائت کرد.
امتیاز منتقدان و تعداد بینندگان
این دوره از جوایز ۳۲٫۹ میلیون بیننده در ایالات متحده داشت که با توجه به آمار منتشر شده از رتبه‌بندی نیلسن، نسبت به سال گذشته ۴٪ کاهش پیدا کرده بود و کمترین تعداد بیننده را (درایالات متحده) از مراسم ۸۰ام در ۲۰۰۸، تاکنون، پیدا کرد چراکه در آن سال ۳۲ میلیون نفر بیننده مراسم بودند.
پریش کادو، لوئیزیانا
کادو پریش (به انگلیسی: Caddo Parish) یک قصبه در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است.
خصوصیات
کادو پریش ۲٬۴۲۶٫۸۳ کیلومترمربع مساحت دارد.
ورمزیار علیا
ورمزیار علیا، روستایی از توابع بخش قره‌پشتلو شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان قره‌پشتلو پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۳ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
مرادآباد (روانسر)
مرادآباد (روانسر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان روانسر در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
اروتیکا
«اروتیکا» آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا مدونا است که در سال ۱۹۹۲ میلادی منتشر شد.
تپه پهلوان
تپه پهلوان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان کامیاران، بخش مرکزی، روستای توانکش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۹۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بزرگراه مرگ
بزرگراه مرگ (Highway of Death) اشاره به حملهٔ آمریکا و بریتانیا بر نیروی‌های صدام در بزرگراهی شش خطه در خلال جنگ خلیج فارس دارد. نیروی‌های عراقی در حال بازگشت از شهر کویت (پایتخت کویت) به بصره بودند. از آنجا که تمام نیروها باهم در حال برگشت بودند، تراکم نیروهای عراق افزایش یافت و همین باعث شد که آمریکا و بریتانیا فرصت را غنیمت شمارده و با جنگنده‌هایشان ناگهانی به نیروی‌های عراق حمله ببرد. در این عملیات تلفات نیروی‌های عراق بیش از ۱۰٬۰۰۰ و تلفات نیروی‌های متحد غربی هیچ بود.
یان انگلس
یان انگلس (Jan Engels; May 11, 1922 – 1922:05:11, April 17, 1972) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود.
روابط جنسیتی در گیلان
تقسیم وظایف و فضاها بین جنسیت‌ها در گیلان در میان سایر نقاط ایران و خاورمیانه بسیار انعطاف پذیرتر است. در بیشتر نقاط ایران و خاورمیانه، نقش‌های جنسیتی زنانگی در برابر مردانگی تقسیم شده‌است و به ترتیب فضای درونی و بیرونی، فضای خصوصی و فضای عمومی، باغبانی و امور خانگی در برابر کار مزرعه و صنعتگری به آن‌ها تعلق گرفته‌است. در حالی که در گیلان زنان نقش زیادی در کشاورزی دارند، در خانه مرز بین فضاهای مردانه و زنانه کمرنگ است، و فعالیت‌های پیشه‌وری، صنعتی و تجاری امتیازهایی مخصوص مردان نیستند.
در گیلان زنان مستقیماً در تولید کشاورزی و مزرعه داری مشارکت می‌کنند. زنان ساکن در مناطق حاصلخیز شمال ایران همواره در امور اقتصادی درگیری و مسئولیت مستقیم داشته و به‌طور نسبی از اقتدار بیشتر در خانه و آزادی بیشتر در جامعه برخوردار بوده‌اند. نوع سازماندهی فضایی منجر به این حیات اجتماعی، در رویکرد برونگرایانهٔ این معماری که در تضاد با معماری درون گرایانهٔ سایر مناطق قرار می‌گیرد، مؤثر است. در این جوامع روابط قدرت در خانواده و بین جنسیت‌ها درون نظام پدرسالانه نسبتاً متوازنترند. این مسئله ناشی از برابری بیشتر و سلبی کمتر در تقسیم نقش‌های جنسیتی در خانواده دانسته شده که در قیاس با دیگر نظام‌های پدرسالارانه که نقش‌های جنسیتی در آن‌ها تفکیک شده، انعطاف پذیرتر است. نگاهی به نقش‌های زنان و مردان در استان گیلان نشان از تفاوت‌های نوعی در رابطه با جایگاه زن در جامعه دارد.
مطالعهٔ مزرعه‌های برنج برای درک تقسیم کاریِ جنسیتی مفید است. کارهایی که نیاز به قدرت فیزیکی و استفاده از ابزار دارند بر عهدهٔ مردان است (مانند ادوات خردکنی دستی نظیر داس و تبر و بیل، یا ماشین‌های پیچیده نظیر خیش که حیوانات می‌کشند، ماشین آلات کشاورزی و خرمن کوبی). کارهایی که به زنان واگذار شده‌است عموماً نیاز به ابزار ندارند ولی برای انجامشان لازم است خم و دولا شد (مانند نشا کردن و وجین کردن) یا فعالیت‌های اتفاقی و فرعی (مانند دادن خوشه‌ها به شوهر برای گذاشتن در ماشین خرمن کوبی). البته استثناهای مهم متعددی بر این قاعدهٔ کلی وجود دارد، مانند زمانی که زنان برنج می‌کوبند. در دههٔ ۱۹۵۰، پیش از مکانیزه شدن کشاورزی، تعداد روزهای کاری بر هکتار شالیزار برای مردان ۱۰۵ و برای زنان ۱۶۰ روز در سال تخمین زده شده بود. بنا بر محاسبات تاشیو سوزوکی، در جریان پژوهش در جلگه گیلان در ۱۹۷۷–۷۸ که دیگر تیلرهای مکانیکی وارد شد بود، مردان ۷۰ و زنان ۸۸ روز را جدا از خرمن کوبی در مزارع سپری می‌کردند که نشان دهنده میزان غالب بودن نیروی کار زن در این چرخه فعالیتهاست. خاص زنان گیلانی را می‌توان همچنین در ورود سریعشان به صنعت دید. در اواخر سدهٔ ۱۹ میلادی صدها کارگاه پیله چینی و بعدها کارخانه‌های ابریشم در گیلان تأسیس شد که نیروی کارشان عمدتاً زنان بودند. کارخانه‌های تولید چای که در عصر رضا شاه در منطقه تأسیس شدند نیز متکی بر کارگران فصلی زن بودند. همچنین زنان نیروی کار اصلی در صنعت‌های پوشاک و غذا هستند. زنان گیلان در تجارت نیز مشغول هستند.
در خانه‌های گیلان، چنان‌که در برخی خانه‌ها در ایران رواج دارد، «اندرونی» وجود ندارد، زنان و مردان در فضای مشترکی زندگی می‌کنند و زنان آزادانه با مهمان‌های مرد صحبت می‌کنند حتی اگر از خویشاوندان نباشند. این تفاوت بسیار قابل توجه است. تنها مرزی نامرئی بین فضای مردانه و زنانه دیده می‌شود: مردان در بالای اتاق می‌نشینند در حالی که زنان نزدیک در ورودی و اجاق پخت غذا می‌نشینند و در مهمانی‌ها، مردان در بالای ایوان جمع می‌شوند و زنان نزدیک ورودی، به این ترتیب دو زیرجامعهٔ نزدیک اما مجزا تشکیل می‌شود.
برخلاف غالب نقاطی از سرتاسر جهان که در آن نوغانداری رایج است، در گیلان مردان مسئول غذا دادن به کرمهای ابریشم در تلمبارها با برگ‌های توت هستند. آن‌ها بدین منظور باید بر یک سطح شبکه مانند چوبی (پل: پورد) قرار گرفته بر فراز یک جای نگهداری کرمها (کت) که کرمها در آنند بخزند؛ ولی وظایف پیش و پس از تولید مثل کرمها عمدتاً بر دوش زنان است: از تخم درآوردن کرمها و اولین غذا دادن به کرمها در یک اتاق گرم در خانه‌شان؛ باز کردن الیاف از پیله‌ها (پیله چینی)؛ به هم بستن ابریشم و پیچیدن آن و بافتن چادر شب بر پاچال (دستگاه بافندگی)، که زنان دور کمر شان می‌بندند.
در نظام‌های اجتماعی برونگرا، لباس زن در فضاهای بیرونی و خصوصی عموماً یکسان است و الزامی برای تفاوت آن وجود ندارد زیرا حضور زن در فضاهای عمومی در جامعه پذیرفته شده‌است. الگوی شیوهٔ زندگی و فرهنگ ساکنین استان گیلان، به عنوان مشخصه‌ای از این نوع نظام‌های اجتماعی و به عنوان «عنصر باز» دانسته شده‌است.
ویلم دریس
ویلم دریس ؛ (زادهٔ ۵ ژوئیهٔ ۱۸۸۶ – درگذشتهٔ ۱۴ مهٔ ۱۹۸۸) یک سیاستمدار هلندی از حزب کارگر (پی‌وی‌دی‌آ PvdA) بود. او به عنوان نخست‌وزیر هلند از ۷ اوت ۱۹۴۸ تا ۲۲ دسامبر ۱۹۵۸ خدمت کرده‌است. ویلم دریس همچنین نخستین نخست‌وزیر از حزب کارگر و سی‌امین نخست‌وزیر این کشوراست. پس از دوران نخست‌وزیری، زمانی که او از صحنهٔ فعال سیاسی بازنشسته شد هفتاد و دو سال داشت و دومین مسن‌ترین نخست‌وزیر هلند پس از یوهان رودلف توربک بود، که در دفترکارش در سن هفتاد و چهار سالگی درگذشت. در ۲۲ دسامبر سال ۱۹۵۸ عنوان افتخاری وزیر کشور به ویلم دریس اعطا شد. او یک ناظر بسیار فعال در سیاست هلند باقی ماند و تا سن نود و هفت سالگی به انتشار تعداد قابل توجهی کتاب و مقاله پرداخت. برای مشارکت‌های مهم و اجرای قوانین اصلاحات اجتماعی ویلم دریس را بسیاری به عنوان مهم‌ترین سیاستمدار هلندی پس از جنگ جهانی دوم ستایش می‌کنند: پس از یک نظر سنجی که در سال ۲۰۰۶ توسط مؤسسهٔ هلندی (وپرو VPRO) برگزار شد ویلم دریس به عنوان بهترین نخست‌وزیر هلند پس از جنگ جهانی دوم برگزیده شده‌است. (وپرو VPRO) از مشی سیاسی لیبرال مسیحی پیروی می‌کند.
سارا رستگار
سارا رستگار (زادهٔ ۱۹۸۳ در اصفهان) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و هنرپیشه ایرانی است که در کشور فرانسه زندگی می‌کند.
او پس از تحصیل در رشتهٔ معماری در «مدرسهٔ ملی معماری پاریس-مالاکه» برای زندگی با یک شاعر، به قلب کویر ایران رفت و نخستین فیلم مستندش، «با دوست» (۲۰۰۵) را در همان‌جا ساخت که برندهٔ جوایز متعدد بین‌المللی از جمله بهترین فیلم جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم فرایبورگ، جایزهٔ فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم، جایزهٔ جشنوارهٔ فیکو در مکزیک، جایزهٔ ویژه تماشاگران در جشنواره سه قاره، جایزهٔ ویژه هیئت داوران در جشنوارهٔ فیلم بلو هوریزونته، جایزهٔ کُداک در کشور سوئیس و چند جایزهٔ دیگر گردید.
سومین فیلم او «کفش‌های قرمز من» در سال ۲۰۱۳ میلادی ساخته شد که برندهٔ جایزهٔ هیئت داوران جشنواره فیلم دبی شد.
تالار استقلال (اسرائیل)
تالار استقلال ، ساختمانی است تاریخی در مرکز شهر تل‌آویو که منشور استقلال اسرائیل برای اولین‌بار در آن‌جا به امضا رسید و توسط داوید بن گوریون برای نخستین‌بار قرائت شد. ساختمانی که تالار استقلال در آن واقع شده‌است، خانه سابق مئیر دیزنگوف، فعال صهیونیست و اولین شهردار تل‌آویو بود.
تاریخ‌چه
با همت مئیر دیزنگوف در سال ۱۹۳۲ میلادی، موزه هنرهای زیبا تل‌آویو، در خانه شخصی‌اش تأسیس شد. مئیر دیزنگوف، در وصیت‌نامه‌اش، خانه‌اش را به مردم تل‌آویو هدیه کرد. سال‌ها بعد، یعنی در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۴۸ میلادی - ۵ ایار ۵۷۰۸ عبری - ۲۴ اردیبهشت ۱۳۲۷ خورشیدی و هم‌زمان با پایان قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، منشور استقلال اسرائیل، توسط اعضای مجمع موقت ملی اسرائیل، در خانه مئیر دیزینگوف به امضا رسید و برای نخستین‌بار توسط داوید بن گوریون قرائت شد.
آدرس
تالار استقلال به آدرس «تل‌آویو، پلاک ۱۶، بلوار روتشیلد»، قرار دارد.
سیارک ۶۳۰
سیارک ۶۳۰ ششصد و سیمین سیارک کشف شده‌است که در ۷ مارس ۱۹۰۷ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۰۰ است.
تراموا پلاوئن
تراموا پلاوئن (Straßenbahnnetz Plauen) سیستم تراموا در شهر پلاوئن، آلمان است.
این تراموا که در سال ۱۸۹۴ تأسیس شده دارای ۵ خط، ۴۰ ایستگاه و ۳۰٫۱ کیلومتر طول می‌باشد.
لرش ابی
لرش ابی یک صومعه در شهر لرش است که در جنوب غربی آلمان قرار دارد. این بنا جزء میراث جهانی یونسکو در آلمان و فهرست میراث جهانی یونسکو در اروپا می‌باشد. این صومعه در خلال تاریخ نام‌های گوناگونی داشته است.
هرمدس د سراتو
هرمدس د سراتو (به اسپانیایی: Hérmedes de Cerrato) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان پالنسیا واقع شده‌است.
خصوصیات
هرمدس د سراتو ۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۲ نفر جمعیت دارد.
باربارا بل گدس
باربارا بل گدس (Barbara Bel Geddes؛ زاده October 31, 1922 درگذشته 1922:10:31, August 8, 2005) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سرگیجه، به یاد می‌آورم مادر، سامرتری و خون در ماه اشاره کرد.
یاروووکا
یاروووکا (به لاتین: Jaryłówka) یک روستا در لهستان است که در گمینا گرودک واقع شده‌است.
سوفیا کووالوسکایا
سونیا کووالوسکایا یا سوفیا کووالسکی (تولد ۱۵ ژانویهٔ ۱۸۵۰ - مرگ۱۰ فوریهٔ ۱۸۹۱) از ریاضی‌دانان برجسته سده نوزدهم است که نقش مهمی در گسترش مبانی نظری معادلات دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ای ایفا کرده. او در اروپای مدرن اولین زنی بود که موفق به کسب مدرک دکترای ریاضی شد، اولین زنی بود که در شمال اروپا به مقام استادی کامل رسید و همچنین اولین زنی بود که به هیئت دبیران یک مجله علمی پیوست.
سوفیا ریاضیات را در ۱۲ سالگی بدون هیچ معلمی به صورت خودآموز شروع کرد. پدرش به دلیل فقر، کاغذهای چرکنویس درهمی از معادلات دیفرانسیل و انتگرال را به جای کاغذ دیواری بر دیوار خانه چسبانده بود و سوفیا با سه سال تلاش توانست معنی آنها را کشف کند.
چاه محمود (کورین)
چاه محمود روستایی در دهستان شورو بخش کورین شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
مسکین‌آباد علیا
مسکین‌آباد علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان روانسر در استان کرمانشاه ایران است.از بزرگان این روستا می‌توان به مجید خان اردلان و غلام‌حسین خان اردلان اشاره کرد.
جمعیت
این روستا در دهستان بدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
پارک فالز، ویسکانسین
پارک فالز، ویسکانسین  شهری در شهرستان پرایس ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۹۱۲ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۲٬۴۶۲ نفر جمعیت داشته‌است.
قصه‌های وقت خواب
داستان‌های زمان خواب آلبومی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا مدونا است که در سال ۱۹۹۴ میلادی منتشر شد.
پریش دسوتو، لوئیزیانا
دسوتو پریش (به انگلیسی: DeSoto Parish) یک قصبه در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است.
خصوصیات
دسوتو پریش ۲٬۳۱۸٫۰۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
جین لوئیسا کلی
جین لوئیسا کلی (Jean Louisa Kelly؛ زادهٔ March 9, 1972) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
کشتی را ترک نکن
کشتی را ترک نکن (Don't Give Up the Ship) که در ایران با عنوانِ کشتی رو به باد نده دوبله و پخش شد، یک فیلم کمدی به کارگردانی نورمن تاروگ است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد.
در این فیلم، برای به‌تصویر کشیدنِ کشتیِ جنگیِ «کورنبلات» از «یواس‌اس ومن» استفاده شد.
لیلا رمضان
لیلا رمضان (زادهٔ ۱۹۸۳ در تهران) یک موسیقی‌دان و نوازنده پیانو اهل ایران و ساکن سوئیس است.
او بیشتر در فرانسه و سوئیس فعالیت می‌کند و با هنرمندانی چون سوتلانا ناواساردیان و جمشید شمیرانی همکاری داشته‌است. اجراهای او از رادیو بین‌المللی فرانسه و سی‌بی‌سی کانادا و چندین شبکه رادیویی مشهور دیگر پخش شده‌است.
لیلا رمضان همچنین بنیان‌گذار و مدیر هنری «جایزه پیانوی باربد» در شیراز است که به نوازندگان جوان ایرانی اهدا می‌شود.
داویت سارگسیان
داویت سارگسیان (Դավիթ Ռաֆայելի Սարգսյան؛ David Sargsyan؛ زادهٔ در ایروان) یک سیاست‌مدار، اقتصاددان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۸ مه ۲۰۱۳ تا تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۱۴ در دولت تیگران سارگسیان سمت وزیر دارایی ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه
در در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علم اقتصاد ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی شده‌است.