cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
تو لو
تُو لُو با انتشار اولین آلبوم خود به نام Queen of The Clouds (ملکهٔ ابرها) مشهور شد. این آلبوم در هفتهٔ اول رتبهٔ ۱۴ را در چارت بیلبورد ۲۰۰ در سال ۲۰۱۴ کسب کرد. ترانهٔ موفق این آلبوم به نام Habits (عادت‌ها) رتبهٔ سوم را در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد کسب کرد که با موفقیت زیادی همراه بود و باعث مشهور شدن وی شد. بعد از ۲۰۱۴ تُو لُو سه آلبوم دیگر با اسم‌های Lady Wood ۲۰۱۶ - Blue Lips ۲۰۱۷ - Sunshine Kitty ۲۰۱۹ منتشر کرد. در انجام کار خودش، تُو لُو آهنگ‌های زیادی برای خوانندگان دیگر نوشته‌است. مانند آهنگ دینامیت خانگی از لرد و آهنگ واقعاً عاشقم باش از الی گولدینگ که اولین نامزدی گرمی خودش را در سال ۲۰۱۵ رقم زد.
تُو لُو در آهنگ‌هایش برای صادق بودن و در عین حال پیچیده بودن معروف است. بسیاری از مدیاها لقب 'غمگین‌ترین دختر سوئد' را به او داده‌اند.
زندگی شخصی
تُوْ لُو در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۸۷ در شهر استکهلم، سوئد به دنیا آمد. مادر او یک روان‌شناس و پدرش یک بیزینسمَن است. او یک برادر بزرگ‌تر دارد. لقب طولانی مدت او که هم‌اکنون نام هنری‌اش هم است، تُو لُو، در سه سالگی توسط مادرخوانده‌اش به خاطر علاقهٔ او به گربه‌های وحشی (به انگلیسی Lynx، به سوئدی Lo) به او داده شد.
والدین او تحصیل کرده بودند و تو لو هم در مدرسه نمره‌های خوبی می‌گرفت و به ادبیات بسیار علاقه‌مند بود و شعر و داستان‌های کوتاه می‌نوشت.
تو لو در طی بسیاری از اجرا های خود سینه های خود را در اوج اجرا به نمایش می‌گذارد یا به اصطلاح انگلیسی فلش تیتس (Flash tits) انجام می‌دهد.
او دیل این کار خود را برابری جنسی و فمنیسم عنوان کرده.
"من از این متنفرم که کسی به من بگوید نمیتوانم کاری را انجام بدهم چون یک دخترم، من آن کار را دو برابر بیشتر انجام خواهم داد."
منابع
FLASHING PEOPLE AT HER SHOWS
https://m.youtube.com/watch?v=8Zr3JAUIIYo
پرچم ایالت مین
پرچم ایالت مین در ۱۶ ژوئن ۱۹۰۹ پذیرفته شد.
شکاف اعداد اول
شکاف اعداد اول برابر فاصله دو عدد اول متوالی است. nامین شکاف عدد اول که آن را با g_n نمایش می دهند برابر است با فاصله بین (n+1)امین عدد اول و nامین عدد اول :
30 شکاف اول بین اعداد اول هستند:
زرافه کلیمانجارو
زرافه کلیمانجارو نام یک زیرگونه از گونه زرافه است.
شکاف اعداد اول
با توجه به تعریف تابع g_n, n امین عدد اول را از رابطه زیر بدست آورد
منابع
دانشنامه ریاضی بی‌نهایت
تمشک سه‌رنگ
تمشک سه‌رنگ نام یک گونه از سرده تمشک است.
رونقی بخارایی
ابوالمؤید رونقی بخارایی از شاعران آغاز سدهٔ چهارم هجری و روزگار سامانیان است. از او چیز چندانی به جا نمانده‌است جز دو قطعه دوبیتی و نیز گفته منوچهری که رونقی را یکی از پنج شاعر برتر شهر بخارا دانسته‌است.
شعر زیر از اوست:
کریس رابرتسون (بازیکن فوتبال)
کریس رابرتسون (Chris Robertson بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
ایروه
ایروه، روستایی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سپیددشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۶ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
تورستن فرینگس
تورستن فرینْگْس بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان است که از سال ۲۰۰۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۷۹ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام داد. تورستن فرینگس در بازی‌های ملی‌اش ۱۰ گل به ثمر رساند.
شهر الالای
شهر الالای (به اسپانیایی: Alalay Municipality) یک سکونتگاه مسکونی در بولیوی است که در Cochabamba Department واقع شده‌است.
خصوصیات
شهر الالای ۴٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد و ۴٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فتحکوه
فتحکوه، روستایی از توابع بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رحمت‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۶ نفر (۹۷خانوار) بوده‌است.
کارشک
کارِشْک روستایی در دهستان نیمبلوک بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱۶۸ نفر (در ۷۰ خانوار) بوده‌است.
لغت‌نامه دهخدا: کارشک. [ رِ ] (اِخ ) دهی از دهستان نیم بلوک بخش قاین شهرستان بیرجند 59هزارگزی باختر قاین، دامنه، معتدل، سکنه 559 تن، قنات دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
کارشک از روستاهای سرسبز و زيبا و زوّار پذير بخش نيمبلوک شهرستان قاينات است که در 65 کيلومتري شمال غربي قاين و در منتهی الیه شهرستان قاینات  واقع شده‌است، به‌طوری‌که به صورت خطی با هریک از شهرستان‌های گناباد، فردوس و سرایان حدود شش کیلومتر فاصله دارد.
کارشک از شمال به روستاهاي ثقوري و بيناباج، از جنوب به روستاي بسکاباد، از شرق به شهر خضري و دشت بياض و از غرب به کوه هاي سياه کوه محدود مي شود.
روستاي کارشک از نظر موقعيت مکاني در دامنه کوه قرار گرفته و سه طرف شمال، غرب و جنوب  آن را کوه هاي متعددي از جمله رشته کوه هاي سياه کوه، کلات، کفتارکوه، اسفيان و کوه لشکرگاه احاطه کرده‌است که مناظري بسيار زيبا و چشم نوازي را به اين روستا داده است و به همين لحاظ آب و هواي آن کوهستاني است و زمستان هاي بسيار سرد و تابستان هاي معتدل دارد. زمين هاي کشاورزي روستا در قسمت شرق و غرب روستا قرارگرفته‌اند واهالی در دهها مزرعه دراطراف روستا به کشاورزی  ودامداری مشغول می‌باشند.
کارشک از معدود روستاهایی است که به دلیل وجود بارگاه امامزاده عبدالله (ع) می‌توان سابقه ایجاد آن را حداقل به بیش از 1200سال قبل دانست و علاوه براین­که به همین دلیل محل تردد زوّار بوده‌است، در مسیر اصلی رفت و آمد بخش‌هایی از شهرستان کنونی سرایان و قاین به کاخک و گناباد نیز قرار داشته‌است.
وینیل‌سیلان
وینیل‌سیلان یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۱۷۱۴ است. و جرم مولی آن 58.1545 g mol-۱ می‌باشد.
زرافه روتشیلد
زرافه روتشیلد نام یک زیرگونه از گونه زرافه است.
نوک‌شاخ جکسون
منقارشاخی جکسون با نام علمی Tockus jacksoni پرنده‌ای از خانوادهٔ منقارشاخیان و بومی آفریقاست. این پرنده در کنیا، سودان و اوگاندا یافت می‌شود.
منقارشاخی جکسون به منقارشاخی فون در دکن شباهت دارد و تنها تفاوت آن‌ها در خال‌های انبوه سفیدرنگ منقارشاخی جکسون است. همچنین منقارشاخی جکسون را غالباً زیرگونهٔ منقارشاخی فون در دکن در نظر می‌گیرند.
حاکمیه (استان بویره)
حاکمیه یک شهرداری در الجزایر است که در استان بویره واقع شده‌است. حاکمیه ۲٬۲۱۳ نفر جمعیت دارد.
سپهری بخارایی
سِپِهریِ بُخارایی از شاعران آغاز سده چهارم هجری است. او ستاینده سامانیان بود. او هم دوره ابوالمؤید بلخی و بوالمثل بخارایی بوده است.
کیندینگ
کیندینگ یک شهر در آلمان است که در آیشتت واقع شده‌است.
خصوصیات
کیندینگ ۵۱٫۷۲ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترازو عدالت
ترازو عدالت یا ترازو انصاف فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی بالدو راج چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج بابار، زینت امان، پادمینی کولاپوری، دیپاک پارشار، پادمینی کولاپوری، افتخار، سیمی گریوال، درمندرا ایفای نقش کرده‌اند.
کیز، کالیفرنیا
کیز (به انگلیسی: Keyes) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان استانیسلاس، کالیفرنیا واقع شده‌است. کیز ۷٫۳۲۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۶۰۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وینسلید
وینسلید (به انگلیسی: Winslade) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Basingstoke and Deane واقع شده‌است. وینسلید ۲۲۴ نفر جمعیت دارد.
ساروس خورشیدی ۱۵۳
ساروس ۱۵۳ دوره‌ای زمانی با چرخه‌ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریباً ۶۵۸۵ و یک سوم روز) است که شامل ۷۰ خورشیدگرفتگی می‌شود.
خیردرار
خیردرار، روستایی از توابع بخش رومشکان شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رومشکان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۸۳ نفر (۳۰۶خانوار) بوده‌است.
پرچم مریلند
پرچم مریلند در ۳ فوریه ۲۰۱۴ پذیرفته شد.
آندری بابیش
آندری بابیش (Andrej Babiš؛ ؛ زادهٔ September 2, 1954) سیاست‌مدار اهل جمهوری چک است. او بنیان‌گذار و رهبر حزب ANO 2011 و گزینه نخست‌وزیری کشور چک است پس از اینکه حزبش توانست بیشترین آرای انتخاب مجلس قانونگذاری این کشور را کسب کند. او در براتیسلاوا در یک خانواده اسلواک زاده شد.
او سیاست‌مداری عوام گرا و دومین ثروتمند بزرگ کشورش محسوب می‌شود و تعدادی از رسانه‌های جمهوری چک، او را دونالد ترامپ چک لقب داده‌اند.
آب‌انبار اوز
آب‌انبار اوز مربوط به اواخر دوره صفوی است و در ۳۰ کیلومتری لار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای شاه‌عباسی (بیستون)
کاروانسرای شاه عباسی بیستون مربوط به دوره صفوی است و در بیستون، محوطه تاریخی، فرهنگی بیستون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا هم‌اکنون تحت مالکیت شرکت توسعه گردشگری استان کرمانشاه قرار داشته و از آن به عنوان هتل سنتی ۵ ستاره بهره‌برداری می‌شود.
تغییر کاربری به هتل
در سال ۱۳۹۳ کار تغییر کاربری کاروانسرای شاه‌عباسی بیستون به عنوان یکی از حوزه‌های زیرمجموعهٔ شرکت توسعه گردشگری استان کرمانشاه آغاز شد و این کاروانسرا از یک بنای تاریخی با قابلیت بازدید عمومی گردشگران، به یک هتل سنتی ۵ ستاره با نشان تجاری هتل‌های بین‌المللی لاله تبدیل شد. مسئولان شرکت توسعهٔ گردشگری استان کرمانشاه هزینهٔ این تغییر کاربری را حدود سه میلیارد تومان اعلام کرده‌اند. هتل لاله بیستون در سال ۱۳۹۵ آغاز به کار کرد و مدیریت آن تا سال ۱۳۹۷ در دست شرکت توسعهٔ گردشگری کل کشور بود، اما از سال ۱۳۹۷ مدیریت آن به حوزهٔ استان کرمانشاه این شرکت واگذار شد. هم‌اکنون «گروه هتل‌های بین‌المللی لاله» که مدیریت و خدمات هتلینگ این هتل را در دست دارد، در مالکیت و تحت پوشش «شرکت توسعه گردشگری ایران» قرار دارد.
هتل لالهٔ بیستون با ۶ هزار متر مربع مساحت ظرفیت پذیرش ۱۰۰ میهمان را در ۲۰ واحد پذیرایی داراست.
لیسن
لیسن، روستایی از توابع بخش رحمت‌آباد و بلوکات شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان رحمت‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۰ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
صادق سرمد
صادق سرمد (۱۳۳۹-۱۲۸۶)، شاعر، روزنامه‌نگار، حقوق‌دان و سیاست‌مدار اهل ایران بود
نمونه‌ای از اشعار
سروده‌ای از صادق سرمد:
شورانگیز طباطبایی
شورانگیز طباطبایی (زادهٔ ) هنرپیشه ایرانی است که قبل از انقلاب فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه
وی با نام مستعار «کاترین» و با فیلم اکبر دیلماج ساختهٔ خسرو پرویزی به سینما آمد. وی پیش از این فیلم، با نام مستعار شاپرک در فیلم خشم و خون و طاهر که هنوز به نمایش در نیامده بود، بازی کرده بود.بازی در فیلم اکبر دیلماج (با حضور رضا ارحام صدر، ایرن زازیانس و دیانا) سکوی پرتابی برای شورانگیز طباطبایی بود و بعد از آن به علت زیبایی خاصی که داشت به یک باره مورد توجه فیلمسازان قرار گرفت و دست مزدش از سی هزار ریال به سیصد هزار ریال ترقی نمود. شورانگیز طباطبایی در تعدادی قابل توجه از فیلمهای موسوم به فیلم‌فارسی بازی کرده‌است. متفاوت‌ترین فیلم وی از دیدگاه IMDb، فیلم «کنیز» است. او پس از انقلاب۱۳۵۷ با محمد صالح‌علا ازدواج کرد.
حامه (استان خنشله)
حامه یک شهرداری در الجزایر است که در استان خنشله واقع شده‌است. حامه ۱۰٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد.
کاج غربی
کاج غربی نام یک گونه از سرده کاج است.
چل ریز
چل ریز، روستایی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان سپیددشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
تیمچه امیر
تیمچه امیر مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، بازار قدیم تبریز، تیمچه امیر (طلافروشان) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خالد بولحروز
خالد بولحروز متولد ۲۸ فوریه ۱۹۸۱ در هلند و بازیکن فوتبال هلندی است.
او تاکنون در تیمهای هامبورگ، چلسی، سویا، اشتوتگارت بازی کرده‌است.
او ۳۳ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال هلند انجام داده‌است.
مسعودی مروزی
مسعودی مروزی (مَ وَ) شاعر اواخر سدهٔ سوم و اوایل سدهٔ چهارم هجری است که اطلاعات زیادی از او در دست نیست. او نخستین کسی بود که در زبان فارسی، شاهنامه‌ای منظوم سروده‌است. نخستین کسی که از شاهنامه او نام می‌برد، مطهر بن طاهر مَقدِسی است. او در کتاب البدء و التاریخ ضمن یاد کردن از پادشاهان ایران، دو بار از مسعودی و کتابش نام می‌برد. بار نخست در شرح پادشاهی کیومرث از قول شاهنامه مسعودی می‌نویسد:
و بار دوم در پایان سرگذشت پادشاهان ایران، می‌نویسد که مسعودی سروده‌است:
ویلینگهام بی استو
ویلینگهام بی استو (به انگلیسی: Willingham by Stow) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در West Lindsey واقع شده‌است. ویلینگهام بی استو ۴۸۸ نفر جمعیت دارد.
مسعودی مروزی
نکته مهمی که مَقدِسی تصریح می‌کند این است که ایرانیان، این شاهنامه را به منزله تاریخ ملی خود می‌پنداشتند و تصاویری از رزم پهلوانان را به آن اضافه می‌کردند.
دومین کسی که از مسعودی و اثرش نام می‌برد، ثعالبی است. او نیز در کتاب غرر اخبار دو بار از شاهنامه مسعودی نام می‌برد. بار نخست در شرح پادشاهی طهمورث می‌نویسد: «و به گفته مسعودی در مزدوج خود به فارسی، طهمورث قهندز را در مرو ساخت». و بار دوم در شرح پادشاهی بهمن نوشته‌است: «مسعودی مروزی در مزدوج خود به فارسی می‌نویسد که بهمن زال را کشت و تنی از کسان او را زنده نگذاشت».
شاهنامه مسعودی آن‌گونه که از نوشته مَقدِسی برمی‌آید باید در حوالی سال سیصد هجری قمری سروده باشد. همچنین اثر او، مثنوی مشهوری بوده در بحر هزج مسدس بر وزن مفاعیلن/مفاعیلن/فعولن و شاید گاهی ابیات هزج مسدس مقصور بر وزن مفاعیلن/مفاعیلن/مفاعیل نیز در آن وجود داشته‌است.
پرچم ماساچوست
پرچم ماساچوست در ۳ فوریه ۲۰۱۴ پذیرفته شد.
آندیا
آندیا (Andia) یکی از تمدن‌های آغاز هزارهٔ اول پیش از میلاد در حاشیهٔ رود قزل اوزن بود.
نفوذ به آندیا
در سال‌های -۷۱۵ تا ۷۱۳ پ.م. - سارگون دوم در پیشروی بسوی مشرق و بعد از اسارت دیاکو رهبر قبایل اتحادیه قبایل ماد تهاجم بسوی بخش سفلای قزل اوزن پیشروی را ادامه داد و وارد آندیا شد. این محل متصرفهٔ شخصی بود بنام تلوسینا که دست کم از سال - ۷۱۹ پ.م. - متحد روسای یکم شمرده می‌شد. در آن زمان تلوسینا به یاری بگداتو فرمانفرمای اوئیش دیش و متاتی فرمانفرمای زیکرتو علیه آزا پسر ایران‌زو حاکم جدید ماننا مبارزه می‌کرد.
آشوریان از این ناحیه ۴۲۰۰ تن اسیر و تعداد زیادی دام بدست آوردند. از نامه‌ای خطاب به سارگون دوم که در آن از رسیدن اسبان و قاطران از طرف شاهزادهٔ آندیا که به همراه سفیر ماننا وارد شده سخن رفته است. سارگون دوم به منظور تسجیل برتری خویش بر سرزمین شرقی، در ایزیرت تختگاه ماننا تصویر خود را بر سنگ منقور کرد.
اسناد میخی
منابع آشوری نیز از شاهکان و نقاط مسکونی اندیا، زیکرتو، گیزیل بوندا و مادای تحت عنوان اتحادیه قبایل ماد و سلف پادشاهی بزرگ ماد را نام می‌برند، با توجه به اینکه وجود قلاع نشانهٔ حاکم‌نشین شدن منطقه‌ای بود آشوریان در جنوب نواحی فوق از دژهای سیبار در زنجان، خارخار در بین همدان و زنجان و آرازیاش را در نقطهٔ شرقی‌تر در دامنه‌های البرز را نام می‌برند.
نائیری
آشوریان در سال -۸۰۲ پ.م. - مدعی فرمانروایی بر الی پی، خارخار، آرازیاش، مسو و کشور مادی‌ها و سراسر گیزیل بوندا و ماننا و پارسوآ و آلابریا در قسمت علیای زاب کوچک و آبدادان تا آندیا و دریای کاسپی بودند. همهٔ این سرزمین‌ها در لوح نبشتهٔ شامشی آداد پنجم تحت عنوان نائیری نام‌گذاری شده‌اند.
تمدن مارلیک
تپه‌های مارلیک در ۱۴ کیلومتری شهرستان رودبار و تپه‌های املش، کلاردشت و عمارلو از جمله مناطق تاریخی هستند که اشیاء نفیس و زینتی از طلا و نقره در آن‌ها یافت شده که تعلق آن‌ها به اقوام و قبایل ایرانی و آریایی مکشوف نیست. در این نواحی بخش طارم علیا اهمیت بسیار زیادی داشته و در دوران میانه اسلام به هندوستان ایران معروف بود.
پیوند به بیرون
شاهان ماد
اولف کیرشتن
اولف کیرشتن بازیکن فوتبال و مهاجم اهل آلمان است که از سال ۱۹۹۰ عضو تیم ملی فوتبال آلمان و پیش از آن به مدت ۵ سال عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۱۰۰ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۰ میلادی انجام داد. اولف کیرشتن در بازی‌های ملی‌اش ۳۴ گل به ثمر رساند.
گورپشته کولدروم
گورپشته کولدروم (Coldrum Long Barrow) یک گورپشته کشیده نزدیک روستای تروتیس‌کلیف در جنوب شرقی انگلستان واقع در کنت (انگلستان) است. این ویرانه متعلق به هزاره پنجم (پیش از میلاد)، دوران نوسنگی است.
برج زیفنگ
برج زیفنگ، آسمان‌خراش ۸۹ طبقه به ارتفاع ۴۵۰ متر، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر نانجینگ، چین مستقر می‌باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۵ آغاز شد و در سال ۲۰۱۰ تکمیل و افتتاح گردید.
الیزابت راس
الیزابت نس مک بین راس (زاده ۱۴ فوریه ۱۸۷۸ – درگذشته ۱۴ فوریه ۱۹۱۵) پزشک اسکاتلندی است که برای کار به کشورهای مختلفی از جمله ایران و صربستان سفر کرده‌است. او مدرک پزشکی خود را از کالج کویین مارگارت در گلاسگو گرفت ولی بیشتر دوران کاری خود را خارج از انگلستان گذراند. الیزابت راس در ۱۴ فوریه ۱۹۱۵ در بحبوحه جنگ جهانی اول و هنگام خدمت در کراگویواتس صربستان بر اثر ابتلا به تیفوس درگذشت.
زندگی‌نامه
الیزابت از خانواده‌ای تحصیلکرده و ماجراجو بود. خانواده راس در شهر تین اقامت داشتند و پدر خانواده بانکدار بود. پدر و مادر الیزابت معتقد بودند در زمینه آموزش نباید بین دختر و پسر تفاوتی باشد. خواهر الیزابت، لوسی هم مدرک پزشکی داشت. برادرش جیمز نس مک بین راس نیز تحصیلات پزشکی و جراحی داشت و به عنوان جراح کشتی کار می‌کرد. الیزابت در سن ۱۸ سالگی وارد کالج شد و یکی از اولین زنان اسکاتلند بود که مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۰۱ با نمرات بالا دریافت کرد. راس پس از فراغت از تحصیل برای مدتی در لندن و سپس در جزیره کولونسی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۸ به یک آگهی با عنوان «یک خانم دکتر برای (کار) در شرق نیازمندیم» جواب داد و به عنوان دستیار یک پزشک ارمنی به ایران آمد و سپس مشغول کار میان ایل بختیاری شد. او در کتابی با عنوان «خانم دکتری در سرزمین بختیاری» به ذکر خاطراتش از این دوران می‌پردازد. سفر وی به ایران دو بار دچار وقفه شد. بار اول برای گذراندن دوران نقاهت در خانه و بار دوم برای کار به عنوان جراح کشتی عازم سواحل هند و ژاپن. با این حال او دوباره به ایران برگشت و تا آغاز جنگ جهانی اول در ایران مشغول به کار بود. پس از شروع جنگ جهانی اول در سپتامبر ۱۹۱۴، به دلیل کمبود نیرو برای کار در صربستان داوطلب شد و اواخر ژانویه ۱۹۱۵ کار خود را در بیمارستان نظامی شهر کراگویواتس این کشور شروع کرد. شرایط کاری وی در آنجا بسیار سخت بود. او تنها دو همکار یونانی داشت و بدون پرستار آموزش‌دیده کار می‌کرد. الیزابت که در بخش تیفوس بیمارستان نظامی در کراگیواتس کار می‌کرد، خود مبتلا به تیفوس شد و در ۱۴ فوریه ۱۹۱۵ در زادروز ۳۷ سالگیش درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد. مراسم بزرگداشت دکتر راس هر ساله در همین شهر برگزار می‌شود.
حمله اعراب به ارمنستان
ارمنستان به مدت دو سده تحت سلطه خلافت راشدین باقی ماند و آنان تا اندازه‌ای خودمختاری امیرنشین‌های ارمنی را محترم شمردند؛ و در کوشش‌هایی که برای تصرف کامل ارمنستان کرده بودند با مقاومت سرسختانه‌ای روبرو شدند. حملات بزرگ آنان در سال‌های ۶۴۰ و ۶۴۲ میلادی توسط ارمنی‌ها به عقب رانده شد و نتیجه آن‌ها شکست خونین و پرتلفاتی برای عرب‌ها بود. فرماندهی نیروهای ارمنستان با تئودوروس رشتونی، سردار ارمنی بود که شخصیت نظامی خود را در خدمت امپراتوری روم شرقی نشان داده بود.
تاریخ
در حدود سال ۶۴۵ عربها توانستند بر دره‌های ارس و فرات دست یابند؛ ولی مقاومت همچنان با موفقیت در مناطق مرتفع و در اطراف دژهای ساخته برفراز کوه‌ها ادامه داشت. عربها در برابر این مقاومت لجوجانه حاضر به معامله شدند. ارمنیان نیز به سهم خود از طرز رفتار دولت رم شرقی که در این نبرد سرنوشت ساز بجز کمکی بسیار محدود به آنان دست یاری نداده بود دلسرد بودند. مذاکرات بین ژنرال رشتونی و عربها آغاز یافت و بر سر مسایل زیر به توافق رسیدند. عرب‌ها خودمختاری امیرنشین‌های ارمنی را به رسمیت می‌شناسند، و در عوض ارمنی‌ها نیز فرمانروایی عرب‌ها را با همان شرایطی که در مورد سلطه ایرانیان پیش از این معتبر بود قبول دارند.
عرب‌ها یک فرماندار کل بر ارمنستان می‌گمارند که خود ژنرال رشتونی است و ارمنستان همچون در زمان ساسانیان عده‌ای سواره‌نظام از همان سواران معروف خود را در اختیار عرب‌ها می‌گذارد تا در خدمت آنان با دشمنان بجنگند.
متن معاهده که در نامه‌ای از طرف خلیفه عرب بیان شده‌است:
در کنار امیرنشین‌های ارمنی که خودمختاری خود را حفظ کردند جاهایی نیز مانند دره‌های ارس و فرات بودند که در آن‌ها شهرها و دشت‌های سهل الوصول بود. عرب‌ها بتدریج گماشتگان خود را در آنجاها مستقر ساختند و پادگانهایی گماشتند که مخصوصاً در شهرهای دوین و نخجوان و ارزروم متمرکز شده بودند. عرب‌ها بر این مناطق مسلط بودند و مالیات سنگینی بر مردم آن تحمیل می‌کردند. مردم در زیر بار مالیاتهای کمرشکنی که بایستی خراج سنگین پرداختنی به عرب‌ها را تأمین کند از پا درآمده بودند، و اصولاً عرب‌ها از همه کشورهایی که در تصرف داشتند خراجهای کمرشکنی وصول می‌کردند. همچنین چندین بار کوشیدند تا ارمنیان را به دین اسلام درآورند، لیکن نه زجر و آزارها و نه وعد و وعیدها نتوانستند بر دلبستگی شدیدی که ملت ارمنی به مسیحیت داشت و در واقع این آیین علت وجودی او شده بود فایق آیند. برای از بین بردن مسیحیت در ارمنستان همه ارمنیان را از بین ببرند.
مرکز عرب‌ها در ارمنستان شهر دوین بود و حاکم انتصابی از طرف خودشان با یک پادگان عرب به تعداد ۵۰۰۰ نفر در آن شهر بودند. نخستین فرماندار کل یا حاکم انتصابی ژنرال تئودوروس رشتونی بود. دومین و سومین فرماندار کل نیز ارمنی و از خاندان مامیکونیان بودند. از آن پس جانشینان آنان از عرب‌ها بودند، منتهی همیشه در کنار حاکم کل عرب نماینده‌ای هم از نجبای طراز اول ارمنی با عنوان سپهبدی بود که فرماندهی ارتش ارمنستان را برعهده داشت. این ارتش که به تعداد ۱۵۰۰۰ نفر بود موظف به حفظ و حراست کشور در برابر خطرهای خارجی و در صورت لزوم جنگ کردن با دشمن در کنار سپاهیان عرب بود. این سپهبدان ارمنی نقش واسطه بین عرب‌ها و امیرنشینهای ارمنی تحت تصرف شاهزادگان یا ایشخانهای ارمنی را نیز برعهده داشتند، و به همین جهت معمولاً ازبین خانوادهای مامیکونیان، دودمان باگراتونی و دودمان آرتسرونی انتخاب می‌شدند.
عرب‌ها کاملاً متوجه خطراتی بودند که ممکن بود از سوی این امیرنشینان خودمختار با ساکنان جنگجو و با نجبای سرکش و نافرمان گریبانشان را بگیرد. بعضی از خلفا چنین می‌اندیشیدند که:
بر این امر هم واقف بودند که چه خدمات گرانبهایی ممکن است این شاهزادگان ارمنی به آنان بکنند. عرب‌ها نیز مانند رومیان به نقش گرانبهایی که ارمنیان به عنوان سد یا سپر بلا میان آنان و توده‌های نافرمان قفقاز جنوبی (گرجیها و آلبانیای قفقاز) بازی می‌کردند پی برده بودند. علاوه بر اینها قسمت شمالی قفقاز از سده ششم به بعد به وسیله یک توده تورانی به نام خزرها اشغال شده بود که عرب‌ها و ساکنان شمالی قفقاز را سخت به وحشت انداخته بودند. این خزرها گاه گاه از قفقاز می‌گذشتند و دشت ماورای قفقاز را غارت می‌کردند و گاه نیز دامنه تهاجم خود را تا به شمال ارمنستان می‌کشاندند.
امیرنشینهای ارمنی چندین بار در مواقعی که نمایندگان عرب‌ها در ارمنستان به سیاست فشارها و سختگیریهای مذهبی خود برمی‌گشتند یا به افراط کاریهایی در زمینه مالیات ستانی و رشوه خواری دست می‌زدند یا بار خراجها کمرشکن می‌شد، ضد عربها دست به اسلحه بردند، و در اغلب این مبارزات شاهزادگان ارمنی توانستند برای مدتی عربها را از مواضعی که در دره‌های بزرگ در اشغال خود داشتند بیرون برانند. عرب‌ها با اعزام ارتشهای عظیم و با اتخاذ سیاست مدبرانه تفرقه بینداز و حکومت کن امیرنشینان ارمنی را ضد یکدیگر تحریک می‌کردند و با استفاده از عده‌ای از آن‌ها ضد عده‌ای دیگر سرانجام موفق شدند آن دره‌های بزرگ را دوباره به تصرف درآورند.
مهمترین این مبارزه‌ها به شرح ذیل بود:
ارمنستان به رهبری سمبات یکم که در نبرد "وارتاناگرد" و گوگارک پادگان عرب نخجوان به تعداد ۸۰۰۰ نفر را که به مقابله با او آمده بودند درهم شکست و همه آنان را نابود ساخت. سمبات به کمک بیزانس قسمت اعظم ارمنستان را اشغال کرد و از تصرف عرب‌ها بدرآورد. لیکن سرانجام عربها لشکر عظیمی به فرماندهی محمد ال افشین گرد آوردند، و این لشکر توانست اگر نه همه ارمنستان لااقل شهرهای عمده آن را دوباره متصرف شود. این پیروزی سرکوبی وحشتناکی به دنبال داشت و نشانه ان حمام خونی بود که در نخجوان ریختند و بسیار مشهور است. عربها عده زیادی از نجبا را با خانواده هایشان به بهانه سرشماری در کلیسای بزرگ شهر گردآوردند (جمعاً" ۸۰۰ نفر) و همه آنان را کشتند.
به عرب‌های که از سوی خلیفه عرب‌ها جهت حکومت در منطقه ارمنی منصوب می‌شدند را «وستیکان» می‌نامیدند و به منظور داشتن پایگاهی در کشور و برای جنگ با بیزانس به اشراف و روحانیون امتیازاتی می‌دادند. با استفاده از این سیاست، در کشور باگراتونی‌ها، آرتسرونی‌ها و سیونی‌ها تقویت شده مناطق جدیدی را تحت نفوذ خود درآوردند.
در زمانی که مروان پسر محمد حاکم کل ارمنستان بود (۷۲۳ تا ۷۴۴) این کشور از آزادی بیشتری برخوردار شد، لیکن پس از او یک نظام واقعی وحشت و ارعاب با حاکمانی به نام سلیمان و بکر و حسن  آغاز گردید.
جنبشهای آزادی بخش در سده‌های ۹–۸ در اواخر سده ۷ و اوایل سده ۸ علیه خلفای عرب به وجود آمد و رهبری قیام را «گریگور مامیکونیان» بعهده گرفته و در سال ۷۴۸ میلادی. به عنوان فرمانروا و سپهبد ارمنیان منصوب شد و شهر کارین به عنوان مرکز قیام و فرماندهی انتخاب شد. عرب‌ها شروع به تسویه حساب با ناخارارها و مردم شرکت‌کننده در شورش کرده و به مقابله با مامیکونیانها پرداخت. قیام جدید در سال ۷۶۲ میلادی؛ وقتی که سردار عرب، با حمله به نواحی شرقی، استان واسپوراکان را ویران نموده و هزاران نفر را کشت، آغاز گردید. از ناخارارهای واسپوراکان، ساهاگ و هامازاسب آرتسرونی تواضع نیرومندی را تدارک دیدند. ساهاگ و هامازاسب با سپاه اندک، تا مرگ با دشمن که برتری چشمگیری از نظر نیرو داشت جنگید و سپس برادرشان گاگیک رهبری جنگ‌های رهایی بخش را به عهده گرفت و توانست سپاه عرب را شکست دهد.
داوود نوابی
داوود نوابی مدرس دانشگاه و دارای مدرک فوق لیسانس علوم تربیتی و دکتری زبان فرانسه، از نویسندگان و مترجمان ایرانی است. او بیش از سی کتاب و تعداد زیادی مقاله دارد.
پیشینه
داوود نوابی در سال ۱۳۱۳ در کرمان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش و تحصیلات متوسطه را در تهران و در دبیرستاهای کالج البرز و دارالفنون به پایان رساند. در بیست سالگی عازم فرانسه شد. ابتدا پزشکی و داروسازی خواند سپس به ادبیات و زبان روی آورد که با طبیعت و ذوق او مناسب تر بود؛ ولی قبل از پایان تحصیل به ایران بازگشت و در سال ۱۳۴۳ از دانشسرای عالی تهران و با کسب رتبه اوّل لیسانس زبان فرانسه و علوم تربیتی گرفت. پنج سال در دبیرستان‌ها تدریس کرد و بعد از آن در مرکز انتشارات آموزشی به کار ترجمه و نویسندگی پرداخت. در همان ایّام، از دانشکده علوم تربیتی تهران فوق لیسانس گرفت. مدت نه سال برای مجلات مختلف فرهنگی مقاله تهیّه کرد. ضمناً کار ترجمه کتاب را که از سال آخر دبیرستان با ترجمه کتابی از آناتول فرانس آغاز کرده بود، از سر گرفت.
در سال ۱۳۵۷ به عنوان مربی به جمع مدرسان دانشگاه کرمان پیوست. در سال ۱۳۸۰ با مدّتی تأخیر رساله دکتری او مورد تأیید قرار گرفت و در سال ۱۳۸۱ پس از ۳۷ سال تدریس درخواست بازنشستگی کرد. در سال ۱۳۸۶ بنا به دعوت دانشگاه کار تدریس را از سر گرفت. در طول مدت خدمت دو بار به ریاست بخش زبان انتخاب شد و نزدیک به سه سال از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۸ معاونت آموزشی و پژوهشی دانشکده ادبیات را بر عهده داشت. هم‌اکنون در کرمان به سر می‌برد و نیز در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۹۵ شبی به نکوداشت وی با حضور جمعی از بزرگان ادب، مسئولین دانشگاه و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی اختصاص یافت.
کتابها (ترجمه و تألیف)
۱. اَبی، آناتول فرانسه، چاپ دانش تهران، ۱۳۳۲
۲. فناناپذیران آگاپیا، گئورگیو، ایران مهر، تهران، ۱۳۵۲
۴. دو اقلیم، موروا، گلشائی، تهران، ۱۳۵۵
۵. نامه به کودکی که هرگز به دنیا نیامد، فالاچی، تهران، ۱۳۵۶
۶. تصویری در آیینه، هانری تروایا، تهران، ۱۳۵۶
۷. کجاوه اشک‌ها، ژرژه و والتر، امیرکبیر، تهران، ۱۳۵۸
۸. شیوه‌های برخورد با مشکلات تربیتی کودکان، مقاله در مجلات پیک
۹. آهنگ روستایی، آندره ژید، تهران، ۱۳۷۰
۱۰. تاریخچه ترجمه از فرانسه به فارسی در ایران، کاویان، تهران، ۱۳۶۳
۱۱. تراژدی در ادبیات فرانسه در قرون ۱۷ و ۱۸، آستان قدس، ۱۳۶۹
۱۲. لنگرگاه وداع، کاترین گاسکن، نشر فانون، کرمان، ۱۳۷۳، انتخاب به عنوان بهترین ترجمه.
۱۳. جادوگر، رژه ویلار، نشر فانوس، کرمان، ۱۳۷۴
۱۴. دیوار گذر، مارسل امه، آیندگان ادبی، تهران ۱۳۵۵
۱۵. زوایگ نویسنده اتریشی، مجله بامداد، شماره ۲ و ۳، ۱۳۸۴
۱۶. پیروزی پدرم، مارسل پانیول، چاپ انتشارات فرهنگ کرمان، ۱۳۸۵
۱۷. قصر مادرم، م. پانیول، چاپ فرهنگ، کرمان، ۱۳۸۵
۱۸. بازی خطرناک نوشته زوایگ مجله بامداد شماره ۲ و ۳
۱۹. تثلیث اثر لئون اوریس انتشارات فرهنگ کرمان ۱۳۸۶
۲۰. زن نانوا، مارسل پانیول، مجله بامداد، شماره دو از سری جدید، تهران ۱۳۹۱
۲۱. کتاب «تاریخچه ترجمه فرانسه به فارسی از آغاز تا کنون» در سال ۱۳۸۸ به وسیله انتشارات دانشگاه کرمان تجدید چاپ
۲۲. «نامه یک زن ناشناس» نوشته استفان زویگ ترجمه داوود نوابی و «انهدام یک قلب» از همین نویسنده آماده چاپ در نشرنون
۲۳. آنچه انتظارش نمی‌رفت، نوشته رژه ویلار نشر فانوس
۲۴. من اگر شما بودم، نوشته ژولین گرینُ، نشر نون فروردین ۱۳۹۵
۲۵. راهی برای رهایی، نوشته فرانسوا موریاک، نشر نون تهران ۱۳۹۵
۲۶. روزی که زندگی کردن آموختم، نوشته لوران گونل، نشر نون تهران ۱۳۹۵
۲۸. ترینیتی، نوشته لئون اوریس، نشر نون، ۱۳۹۷
۲۹. تو را به سرزمین ممکن‌ها می‌برم، نوشته لوران گونل، نشر نون ۱۳۹۸
۳۰. انهدام یک قلب، نوشته اشتفان تسوایک، نشر نون ۱۳۹۸
۳۱. شطرنج‌باز، نوشته اشتفان تسوایک، نشر نون ۱۳۹۹
مقالات
مقالات
مقالات آموزشی و تربیتی در مجلات پیک و ماهنامهٔ آموزش و پرورش در پیک معلم و خانواده:
مقاله به فرانسه تحت عنوان :L`enseignement du français en Iran
در مجله لقمان، نشر دانشگاهی شماره ۳، بهار و تابستان ۱۹۸7(1366) صفحهٔ ۲۳.
فصلنامه کرمان، سال ۱۳۷۰، شماره ۳، صفحه ۵۶، آخرین درس
فصلنامه کرمان، سال ۱۳۷۲، شماره ۹ و ۱۰، مارسل اِمِه
داستان کوتاه طوفان بر فراز کِبک چاپ در مجله امید ایران، شماره ۹۲۷، قبل از انقلاب
یادی از آندره ژید نویسنده نامدار فرانسه در روزنامه آیندگان ادبی
طوطی در روزنامه آیندگان ادبی فروردین ۲۵۳۷ شماره ۳۰۵۹ سال یازدهم
دیوارگذر داستانی از مازسل امه آیندگان - پنجشنبه ۱۲ اسفند ۲۵۳۵ - صفحهٔ ۱۲
مادر دردمند (فرازی از زندگی نیچه) مجله روزبه فروردین ۱۳۸۴ بازگشت محکوم نوشته پیتر هامیل روزنامه همشهری ۱۸ آبان ۱۳۸۵
منابع
<گاهنامه جنگ مس شماره ۲ ص ۲۶۸ تا ۲۸۵>
ژولین دوویویه
ژولین دوویویه (Julien Duvivier؛ October 8, 1896 – October 29, 1967) کارگردان فیلم اهل فرانسه بود.
وی برجسته‌ترین آثار خویش را بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۰ کارگردانی نمود. ژان رنوار او را یک تکنیسین بزرگ و یک شاعر می‌دانست. دوویویه یکی از بزرگترین کارگردانان فرانسه و شاید دنیا محسوب می‌شود و مربوط به نسلی که در آن ۴ کارگردان بزرگ دیگر فرانسوی، ژان رنوار، رنه کلر، مارسل کارنه و ژاک فدر درخشش داشتند. بیشترین ژانری که دوویویه در فیلم‌هایش به آن پرداخته است ژانر درام است و او برخلاف کارگردانانی که ذکر شد مورد تقدیر هیچوقت قرار نگرفته است در حالیکه اینگمار برگمان هم همیشه آثار دوویویه را تحسین می‌کرده است.
زندگی‌نامه
ژولین دوویویه در ۸ اکتبر ۱۸۹۶ در شهر لیل فرانسه به دنیا آمد. شروع حرفه دوویویه در سینما به سال ۱۹۱۶ و بازیگری برای کارگردان آندره آنتونی باز می‌گردد و در سال ۱۹۱۸ دستیار و نویسنده کارگردانانی همچون آندره آنتونی، مارسل هربیر شد. در سال ۱۹۱۹ اولین فیلم خویش را کارگردانی کرد و در سال ۱۹۲۰ فیلم‌هایی که کارگردانی کرد تم مذهبی داشتند.
در دهه ۱۹۳۰، دوویویه عضو کمپانی تولید، «Film d'Art» بود که توسط مارسل واندال و شارل دولاک بنیانگذاری شده بود و به عنوان عضوی از این تیم فعالیت می‌کرد و به مدت ۹ سال با آن‌ها همکاری کرد. در طول دهه ۳۰ دوویویه شاهکارهای خویش را کارگردانی نمود و از تم مذهبی دور شد و به سینمای گانگستری رو آورد.
در سال ۱۹۳۸ با کمپانی مترو گلدوین مایر قرارداد بست و اولین فیلم آمریکایی خویش را The Great Waltz را کارگردانی نمود.
در طول جنگ جهانی دوم، دوویویه برای کار به ایالات متحده آمریکا سفر نمود و در طول این سال‌ها (۴۴-۱۹۴۱) ۵ فیلم کاگردانی نمود. پایان جنگ به معنای بازگشت وی به فرانسه بود ولی آن جا برای ادامه دادن فعالیت خود مشکلاتی پیدا کرد ولی تا پایان عمر خود به ساختن فیلم در فرانسه ادامه داد به جز مدت کوتاهی که برای فیلم‌برداری فیلم‌های «آنا کارنینا» (۱۹۴۸) به بریتانیا و «Black Jack» به اسپانیا سفر نمود.
در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۷ در حین ساخت فیلم «Diaboliquement vôtre» در یک سانحه رانندگی در پاریس دچار حمله قلبی شد و درگذشت و در گورستان شهر روی ملمزون به خاک سپرده شد
وینس لاکتام
وینس لاکتام یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۷۸۹۱۵۰ است.
خورموج
خورموج یکی از شهرهای استان بوشهر در ایران است. شهر خورموج مرکز شهرستان دشتی در ۷۵ کیلومتری جنوب شرق بندر بوشهر و در میانه استان بوشهر قرار دارد.
ارتفاع شهر خورموج از سطح دریا ۷۰ متر و وسعت آن ۷۹۷ هکتار می‌باشد. آب و هوای آن گرم و خشک می‌باشد که حداقل و حداکثر دما در طول سال از ۳- تا ۵۴ درجه متغیر است. میزان بارندگی بین ۲۰۰ تا ۲۸۵ میلی‌متر متفاوت است. خورموج در طول جغرافیایی ۵۱درجه ۲۳دقیقه شمالی و عرض جغرافیایی آن ۲۸درجه ۳۹دقیقه شرقی است.
شهر خورموج به دلیل منطقه گردشگری و دسترسی به استان فارس و قرار گرفتن در ناحیه پارس شمالی اهمیت زیادی دارد.به همین دلیل پیش بینی شده تا در سال ۱۴۲۰ ظرفیت حدود ۲۰۰ هزار نفری را در خود در بر گیرد.
قلعه خورموج
قلعه خورموج یکی از آثار شکوهمند تاریخی استان بوشهر است که طی زمان تغییر یافته و روی به ویرانی گذاشت است. قلعه خورموج شامل چهار حصار، چهار قلعه، اندرونی، عمارت مرکزی و قراولخانه و اصطبل بوده‌است. قسمتی از ان به نام قلعه محمد خان دشتی و قسمت دیگر آن به نام قلعه جلال خان معروف بوده‌است. این قلعه در شهر خورموج واقع شده‌است. سبک معماری آن سلجوقی و متأثر از سبک قلعه سازی دوره ساسانی است که با استفاده از تاق نماها و گچبری در آرایش دیوارها و درون اتاق‌ها بنا شده‌است. قلعه خورموج یکی از آثار شکوهمند تاریخی استان بوشهر است که طی زمان تغییر یافته و روی به ویرانی گذاشت است. قلعهٔ محمد خان دشتی در سال ۱۳۷۹در فهرست آثار ملی به شمارهٔ ۳۰۳۲ به ثبت رسید. این اثر که یکی از با شکوه‌ترین نمونه‌های معماری دوره قاجاریه و دارای تزئینات بدیع و منحصر به فردی است، بارها مورد تاخت و تاز قرار گرفته‌است. این اثر ملی که زمانی با برجهای متعدد و گوشواره‌های زیبا، هیبت و شکوه خود را به رخ هر رهگذری می‌کشید، امروز در میان انبوهی از ساختمانهای چند طبقهٔ شهری محاصره شده‌است.
محمدخان دشتی
محمدخان فرزند حاج خان در عصر خود از خوانین و فرمانروایان با قدرت و با نفوذی بوده که در حوزه قلمرو دشتی آن روز حکومت می‌کرده محمدخان در دروان کودکی به همراه مادر و دو برادر مهترش به اعتبا مقدسه عراق رفته و چندین سال در نجف به تحصیل اشتغال ورزید تا وقتی که مادرش در قید حیات بود او نیز در آنجا توقف کرد ولی پس از درگذشت مادرش به دشتی مراجعت نمود و تا زمان برادرانش که هر یک به نوبه خود حکومت مطلقه خاک وسیع دشتی را به عهده داشتند او نیز ضابط بخشی از این بلوک بود و سپس خود بعد از چندی فرمانروای آن حدود گردید و در اندک زمانی امور عمرانی شگرفی مانند احداث قنوات و غرس نخیل و ترویج و ازدیاد کشت و زرع و ساختمان قلاع در غالب نقاط به همت و اراده او انجام یافت از آن تاریخ ۱۲۰ سال می‌گذرد هنوز مردم زیادی از باغها و کاریزها وبناها و سایر آثار او بهره‌برداری می‌کنند قلعه ای را در خورموج مرکز دشتی برای خود بنیاد نهاد که تا به امروز باقی است معرف عظمت و جلال شخصیت و بزرگی اوست که پر از کتب نفیس و کمیاب بوده و ساعات فراغت را به مطالعه و نوشتن سرگرم بوده و با همه گرفتاری که یک فرد حاکم در دوره حکومتش دارد آثار قلمی در خور توجه ای به شرح زیر از خود بجا گذاشته:
۱- دیوان دشتی: مشتمل بر قصائد و غزلیات و قطعات و دو بیتیهای اوست.
۲- کتاب نمکدان: این کتاب به سبک گلستان سعدی است نسخه ای را علی خان فرزند محمد خان داشته از قرار مسموع در سال ۱۳۰۹ شمسی سرلشکر مهین که در آنموقع سرهنگ بوده به فرماندهی ستون اعزامی خلع سلاح به دشتی می‌آید و کتاب نمکدان خان را از علیخان می‌گیرد.
تاریخچه
این شهر از لحاظ مذهبی و فرهنگی پیشینه طولانی در منطقه دشتی دارد. قدمت این شهر به قبل از اسلام برمی‌گردد و وجود آثار و ابنیه تاریخی در این شهر حکایت از قدمت باستانی آن دارد.
خورموج یکی از مهم‌ترین مراکز منطقه تاریخی، فرهنگی و قومی دشتی قدیم است. محل اسکان اهالی قدیم در نخلستان‌ها و در کنار باغات، واقع در غرب خورموج کنونی (غرب جاده بوشهر کنگان) بوده که بر اساس شنیده‌ها، در آنجا دو مسجد بوده که موقعیت نسبی آن مشخص است و آثاری از آن دو موجود نمی‌باشد. یکی از آن‌ها در شمال غرب گلزار شهدا و در قطعه زمینی تحت عنوان «نیمخر» که بعضاً آن قطعه زمین را زمین مسجدی یاد می‌کنند و مسجد دیگر کمی پایین‌تر از آن در محل باغ انجیر و تل بسیار کوچک و کم ارتفاعی که آن قطعه را تحت نام «تل مسجدی» خطاب می‌نمایند که آثار کرسی و پی آن تقریباً موجود می‌باشد.
وجه تسمیه
در وجه تسمیه این شهر سه نظر نزدیک به هم گفته شده یکی اینکه چون نور خورشید در دشت آن با طلوع از کوهی بلند درخشش خاص دارد و موج می‌زند؛ از این نظر نام این منطقه خورموج شده‌است. دوم اینکه به نظر می‌رسد نام خورموج مناسبتی با نام‌های ساسانی داشته و از از نام هرمز مشتق‌شده باشد که بعدها تبدیل به هرموز؛ هرموج و خورموج شده‌است و امروز خورموج می‌نویسند. به معنای خورشید در بلندای تابیده بر دشت.
سوم اینکه قدیمی‌ترین کتاب جغرافیایی که به زبان فارسی نو آغازین بر جای مانده، کتابی است با عنوان حدودالعالم من المغرب الی المشرق از مؤلفی ناشناس که آن را در سال (۳۷۲ هجری قمری - ۹۸۱ میلادی) تألیف کرده‌است. در این کتاب در ذیل نواحی آباد و پررونق جنوب غربی ایران امروز ـ خصوصاً ناحیه سیراف و اطراف دشتی ـ از شهری به نام خرمک نام‌برده شده‌است. (حدودالعالم…، ص ۳۷۴) خرمک را می‌توان، بر خورموج امروزی منطبق دانست و احتمال داد که در قرون دوم تا چهارم اسلامی و شاید در دوران باستان، خورموج امروزی را خرمک می‌نامیده‌اند که معرب آن نیز خرمق بوده‌است. در ریشه‌یابی واژگانی، خُرمُک کلمه‌ای است که از دو جزء خر+مک تشکیل شده‌است که جزء نخست -خُر-، از ریشهٔ اوستانی به معنی خوردن است و همراه با -مو- به معنی خوردنی یا هر چیز قابل خوردن می‌باشد؛ و -ک- برای تصغیر است. در نتیجه به مکانی اطلاق می‌شده که دارای محصولات زراعی و مواد غذایی فراوان و علی‌الخصوص خرما بوده‌است. همچنین -مُک- به معنی پوشاندن است؛ یعنی منطقه یا محل پوشیده شده از خوردنی‌ها (خرما) بوده‌است. همچنین مُک خود شکل تحریف شده از واژه‌ای فارسی میانه (پهلوی) برای درخت خرما (نخل) می‌باشد که هم‌اکنون نیز در منطقهٔ جنوب و غرب کشور و به ویژه مناطق شمال غرب خلیج فارس و حوزهٔ استان بوشهر تقریباً با همین تلفظ و درست به همین معنی رواج داشته و هنوز یک واژهٔ زنده است. واژهٔ مک در متون پهلوی را احتمالاً یک واژهٔ بازمانده از زبان ایلامی دانسته‌اند. اما واژهٔ پهلوی مک می‌تواند بازماندهٔ واژهٔ فارسی باستان به معنی گل میخ و میخ باشد؛ که شکل ظاهری درخت نخل و شباهت آن با یک میخ تزیینی می‌تواند مؤید صحت این برداشت باشد. در نتیجه به معنی -خوردنی و رویشگاه خرما- است. درخت نخل (خرما) یک درخت گرمسیری و بنابراین جنوبی بوده و از راه جنوب غرب کشور و منطقهٔ بین‌النهرین وارد ایران گردیده و عنوان شناخته شدهٔ درخت آسوریک نیز می‌تواند تصدیق کنندهٔ این ادعا باشد. در این احتمال واژهٔ خرمک نهایتاً به معنی خوردنی درخت مخ یعنی خرما بوده‌است.
معابر و مراکز عمومی
میدان‌ها: بلوارها:
توشیرو میفونه
بازیگر ژاپنی بود. وی در ۱۷۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است. او به خاطر همکاری با فیلم‌ساز برجسته ژاپنی آکیرا کوروساوا در ۱۶ فیلم بین سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۶۵ شناخته شده‌است. از همکاری‌های او با کوروساوا می‌توان به فیلم‌های راشومون، هفت سامورایی، بالا و پایین، دژ پنهان، سریر خون، ریش قرمز و یوجیمبو اشاره کرد.
کهریزگیژیان
کهریزگیژیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رومشکان در استان لرستان ایران است.
توشیرو میفونه
از آثار مطرح دیگر او می‌توان به بازی در سه‌گانه سامورایی ساخته هیروشی ایناگاکی در نقش موساشی میاموتو اشاره کرد.
آغاز زندگی
توشیرو میفونه در ۱ آوریل ۱۹۲۰ در چینگدائو، شاندونگ در چین از پدر و مادری ژاپنی زاده شد. پدر و مادر او، میسیونر متدیستانی بودند که در آنجا کار می‌کردند. میفونه آغاز زندگی‌اش را با والدینش و دو خواهر و برادر کوچکش در دالیان، لیائونینگ، چین گذراند و از ۴ تا ۱۹ سالگی را نیز در منچوری سپری کرد.
الامادا، کوتاباتو
الامادا، کوتاباتو (به لاتین: Alamada, Cotabato) یک سکونتگاه مسکونی در فیلیپین است که در کوتاباتو واقع شده‌است.
خصوصیات
الامادا ۷۸۷٫۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۵٬۸۶۵ نفر جمعیت دارد.
توشیرو میفونه
کارهای اولیه
در سال ۱۹۴۷، یکی از دوستان میفونه که برای گروه عکاسی توهو کار می‌کرد میفونه را برای کار در بخش عکاسی پیشنهاد داد و آنها نیز او را برای پست دستیار فیلمبرداری پذیرفتند.
در آن زمان، تعداد زیادی از بازیگران شرکت توهو، پس از اعتصابی طولانی، برای تشکیل شرکت خود یعنی شین توهو کمپانی سابق خود را ترک کردند. پس از مدتی کمپانی توهو رقابتی را برای یافتن چهره‌های جدید و استعدادهای نو سازماندهی کرد. دوستان میفونه یک درخواست‌نامه و عکس از او را بدون دانستن خود او به کمپانی ارائه کردند. سرانجام او به همراه ۴۸ نفر دیگر (از بین تقریباً ۴۰۰۰ متقاضی) پذیرفته شد و مجاز شد یک آزمایش بازیگری زیر نظر کاجیو یاماموتو انجام دهد. در آنجا زمانی که از او میمیک خشم خواسته شد او از تجربیات دوران جنگش بهره برد. یاماموتو بازی میفونه را پسندید و او را به تانیگوچی سنکیچی که کارگردان بود پیشنهاد داد. این اتفاقات به اولین نقش میفونه در فیلم شین باکا جیدای منجر شد.
میفونه نخستین بار با آکیرا کوروساوا زمانی برخورد که توهو استودیوز، بزرگترین شرکت تولید فیلم در ژاپن، یک جستجوی عظیم برای یافتن استعدادها را انجام داد که طی آن صدها نفر از بازیگران مشتاق در مقابل یک تیم داوری مورد آزمایش قرار می‌گرفتند. کوروساوا در اصل قصد داشت این رویداد را نادیده بگیرد، اما وقتی هیدکو تاکامینه به او از یک بازیگر که امیدوارکننده به نظر می‌رسد گفت، توجه خود را نشان داد. کوروساوا بعداً نوشت که وقتی او وارد صحنه تست شد «مردی جوان را دید که در اطراف اتاق با شور و هیجانی خشن تلوتلو می‌خورد … آن صحنه اندازهٔ تماشای یک حیوان درندهٔ زخمی که سعی در بریدن ریسمانش دارد، ترسناک بود. من مبهوت شدم.» وقتی میفونه، خسته، صحنه را به پایان رساند، او نشست و به داوران نگاهی خیره و تهدیدگونه انداخت. او رقابت را باخت اما کوروساوا تحت تأثیر او قرار گرفت. او بعدها گفت: «من شخصاً به ندرت تحت تأثیر بازیگران قرار می‌گیرم اما در مورد میفونه من کاملاً غرق او شدم.»
ازدواج
از جمله بازیگران شرکت‌کننده در رقابت بازیگریابی، و یکی از ۳۲ زن انتخاب شده در آن رقابت، ساچیکو یوشیمین نام داشت که زادهٔ خانواده‌ای مورد احترام و اهل توکیو بود. میفونه و ساچیکو به هم علاقه‌مند شدند و میفونه به زودی پیشنهاد ازدواج کرد.
تانیگوچی سنکیچی کارگردان با کمک آکیرا کوروساوا، خانواده یوشیمین را متقاعد کردند تا اجازه ازدواج را بدهند. مراسم عروسی در فوریه ۱۹۵۰ در کلیسای متدیست آئویاما گاکوئین برگزار شد. یوشیمین بودایی بود اما از آنجا که میفونه مسیحی بود، به عنوان یک سنت مسیحی ازدواج را در کلیسا برگزار کرد.
در ماه نوامبر همان سال، اولین فرزند میفونه یعنی شیرو زاده شد. در سال ۱۹۵۵، آنها پسر دوم خود یعنی تاکشی را به دنیا آوردند. دختر میفونه یعنی میکا نیز در سال ۱۹۸۲ از معشوقه‌اش یعنی میکا کیتاگاوا (که بازیگر بود) زاده شد.
دوران درخشش
سیمای باوقار و خیره‌کننده، دامنهٔ بازی، کنار آمدن آسان و بدون مشکل با زبان‌های خارجی و همکاری طولانی مدت با آکیرا کوروساوای مورد تحسین، او را معروف‌ترین بازیگر ژاپنی زمان خود و شناخته شده‌ترین بازیگر [ژاپنی] برای مخاطبان غربی ساخته‌است. او اغلب تصویری از یک سامورایی یا رونین معمولاً خوش‌پوش و البته خشن و ناهموار را به تصویر می‌کشد (کوروساوا یک بار گفته بود که تنها ضعفی که می‌تواند از میفونه و توانایی‌های بازی‌اش بگوید «صدای خشن» اوست) که بر کلیشه‌های اشرافی‌مآبانه غلبه می‌کند. در فیلم‌هایی مانند هفت سامورایی و یوجیمبو، او شخصیت‌هایی را بازی می‌کرد که اغلب رفتاری نه‌چندان خوب داشتند، اما سرشار از خرد و تجربه عملی بودند و از مبالغه در نمایاندن این نجابت و اصالت خودداری می‌ورزیدند؛ و البته در یوجیمبو، توانایی و قدرت بی نظیر در جنگیدن. در سانجورو به‌طور ویژه‌ای این روحیه جنگجویی زمینی در برابر نزاکت معصومانه و گاه نالازم و مهرورزانهٔ سامورایی قرار می‌گیرد. کوروساوا یه سبب توانایی فوق‌العادهٔ میفونه در به تصویر کشیدن احساسات ناب برای او ارزش زیادی قائل بود و یک بار گفته بود که یک بازیگر معمولی ژاپنی ممکن است به ۱۰ فوت فیلم نیاز داشته باشد تا در نهایت تأثیر خود را بگذارد اما میفونه فقط به ۳ فوت نیاز داشت. او همچنین به خاطر تلاشهایی که برای رفتن در قالب نقش‌هایش انجام می‌داد شناخته شده‌است. برای آمادگی در فیلم‌های هفت سامورایی و راشومون، گفته شده‌است که او فیلم‌هایی از شیرها را در جنگل‌های وحشی دیده بود. برای انیماس تروخانو، او فیلم‌هایی از صحبت‌های بازیگران مکزیکی را دیده بود، تا بتواند دیالوگ‌های اسپانیایی خود را [بدون مشکل] بخواند. میفونه به عنوان طلایه‌دار به تصویر کشیدن کهن‌الگوی «جنگجوی سرگردان» به‌شمار می‌آید که البته در طول همکاری با کوروساوا به تکامل رسید. مربی هنرهای رزمی او یوشیو سوگینو از تنشین کاتوری شینتو ریو بود. سوگینو رقص مبارزه برای فیلم‌هایی مانند هفت سامورایی و یوجیمبو را طراحی کرده بود و کوروساوا به بازیگران خود دستور می‌داد که به تقلید از حرکات و سبک او بپردازند.
کلینت ایست‌وود از اولین بازیگران [بسیاری] بود که این رونین سرگردان و بی‌نام را به عنوان شخصیتی برای فیلمهای خارجی اقتباس کرد به‌ویژه در وسترن‌های اسپاگتی با کارگردانی سرجو لئونه. به عنوان نمونه در فیلم مرد بدون نام، ایست‌وود شخصیتی شبیه به رونینِ به ظاهر بدونِ نامِ میفونه در فیلم یوجیمبو دارد.
میفونه همچنین می‌تواند به عنوان طلایه‌دار آرکی‌تایپ یاکوزا نیز شناخته شود؛ به سبب عملکردی که به عنوان یک گنگستر در فرشته مست کوروساوا در سال ۱۹۴۸ به جای گذاشت که اولین فیلم یاکوزایی دانسته می‌شود. اکثر شانزده فیلم کوروساوا-میفونه به عنوان آثار سینمای کلاسیک شناخته می‌شوند. آثاری که عبارتند از فرشته مست، سگ ولگرد، راشومون، هفت سامورایی، دژ پنهان، بالا و پایین، سریر خون (اقتباسی از مکبث شکسپیر)، یوجیمبو، و سانجیرو.
میفونه و کوروساوا در نهایت پس از ریش‌قرمز قرمز راهشان را از هم جدا کردند. عواملی چند سبب این شکاف شد که باعث گردید این همکاری حرفه ای به پایان برسد. اکثر معاصران میفونه در طول سال چندین فیلم گوناگون بازی می‌کردند. از آنجایی که ریش قرمز نیاز به رشد ریش طبیعی میفونه داشت - لازم بود آن را در سراسر فیلم‌برداری دو ساله حفظ کند؛ لذا، او نمی‌توانست در طول تولید در فیلمهای دیگری بازی کند. این امر میفونه و شرکت تجاری تولیدی او را به شدت بدهکار کرد و سبب ایجاد اختلاف بین او و کوروساوا شد. اگرچه ریش قرمز برای فروش خانگی در ژاپن و اروپا طراحی شده بود، که به میفونه کمک می‌کرد مقداری از زیان‌های خود را جبران کند اما پس از آن مسیر میفونه و کوروساوا متفاوت از هم بود. پس از عرضه فیلم، زندگی کاری میفونه و کوروساوا مسیر گوناگونی را طی کرد: میفونه همچنان از موفقیت در سری فیلمهایش با مضمون‌های سامورایی و مبارزه (شورش، سامورایی قاتل، امپراتور و ژنرال) بهره‌مند می‌شد. در مقابل، خروجی و بازدهٔ فیلم‌های کوروساوا از بین رفت و پاسخ‌های متفاوتی را نسبت به فیلم‌هایش به دست می‌آورد. در طول این زمان، کوروساوا تلاشی [ناموفق] برای خودکشی کرد. در سال ۱۹۸۰، میفونه با نقش لرد توراناگا در مینی‌سریال تلویزیونی شوگون توانست محبوبیتی را در میان مخاطبان آمریکایی نیز به دست آورد. با این حال، کوروساوا برای موفقیت دوست دور از وطنش ابراز خوشحالی نکرد و به‌طور عمومی اظهاراتی استهزاءآمیز در مورد شوگون بیان کرد.
طبق گفته‌های دختر میفونه او پیشنهاد جورج لوکاس برای بازی شخصیت دارت ویدر یا اوبی‌وان کنوبی را رد کرده بود.
اواخر زندگی و مرگ
در اوایل دهه ۱۹۸۰ میفونه یک مدرسه بازیگری تأسیس کرد (Mifune Geijutsu Gakuin ،三船芸術学院). مدرسه پس از سه سال به دلیل مدیریت مالی نادرست ناموفق ماند. میفونه پس از بازی توراناگا در مینی سریال تلویزیونی شوگون در غرب تحسین فراوانی یافت. رابطه بین کوروساوا و میفونه همچنان دوگانه باقی ماند. در حالی که کوروساوا نظرات بی‌رحمانه‌ای دربارهٔ بازی‌های میفونه بیان می‌کرد اما همچنان در مجله اینترویو اذعان کرده بود که «تمام فیلم‌هایی که من با میفونه ساخته‌ام، بدون او وجود نمی‌داشتند». او همچنین جایزه کاوازیتا که خودش دو سال قبل به دستش آورده بود را به میفونه ارائه کرد. آنها در نهایت در سال ۱۹۹۳ در مراسم خاکسپاری دوستشان، ایشیرو هوندا با یکدیگر آشتی نمودند. پس از چشم در چشم شدنی کوتاه، آنها گریان یکدیگر را در آغوش گرفتند و به تقریباً سه دهه دوری جستن متقابل پایان دادند. آنها پس از آن هرگز دوباره همکاری نکردند و همچنین فرصتی برای به دست آوردن دوستی پیشین خود به‌طور کامل نیافتند و هر دوی آنها در طی حدود یک سال درگذشتند. در سال ۱۹۹۲ میفونه دچار مشکلی جدی و ناشناخته برای سلامتی‌اش شد. منابع گوناگونی می‌گویند که او به سبب کار بیش از حد سلامت خود را از دست داد و دچار سکته قلبی یا سکته مغزی شد. به هر حال، او به‌طور ناگهانی از زندگی عمومی دوری کرد و عمده زندگی‌اش محدود به خانه‌اش شد و همسرش ساچیکو از او مراقبت می‌کرد. هنگامی که او در سال ۱۹۹۵ به سرطان لوزالمعده دچار شد، وضعیت فیزیکی و روانی میفونه رو به وخامت نهاد. در شب کریسمس سال ۱۹۹۷، او در میتاکا، توکیو به سبب نارسایی‌های گوناگون اعضای بدنش در سن ۷۷ سالگی فوت کرد. از او دو پسر، یک دختر، یک نوه پسری و دو نوه دختری به جای مانده بود.
افتخارات
میفونه در سالهای ۱۹۶۱ و ۱۹۶۵ دو بار برنده جایزه جام ولپی بهترین بازیگر مرد شد. میفونه در سال ۱۹۸۶ برنده مدال افتخار با روبان بنفش شد. او در سال ۱۹۷۳ عضو هیئت داوران در هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شد. در سال ۱۹۷۷ نیز عضو هیئت داوران در دهمین جشنواره فیلم بین‌المللی مسکو شد.
نقل قول‌های شخصی
توشیرو میفونه در مورد آکیرا کوروساوا گفته بود: «من به هیچ چیز دیگری به جز کارهایی که با او انجام داده‌ام، افتخار نمی‌کنم.»
پریستیمانتیس شکم‌سیاه
پریستیمانتیس شکم‌سیاه نام یک گونه از زیرراسته نوغوکان است.
دانیل پارسلو
دانیل پارسلو (Daniel Parslow؛ زادهٔ September 11, 1985) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، و باشگاه فوتبال یورک سیتی اشاره کرد.
پرچم مینه‌سوتا
پرچم مینه‌سوتا پرچمی با زمینه آبی است که آرم ایالت مینه‌سوتا را در وسط خود دارد. پرچم فعلی در سال ۱۹۵۷ میلادی پذیرفته شد و در سال ۱۹۸۳ آرم ایالتی آن تغییر یافت.
خط شمال لندن
خط شمال لندن (North London Line) یکی از خط‌های متروی زمینی لندن است.
این خط در سال ۱۸۶۹ افتتاح شده و دارای ۲۳ ایستگاه می‌باشد.
خط ایلامی باستان
خط ایلامی باستان یا ایرانی باستان (خط مخطط ایلامی یا خط سطری ایلامی یا خط ایلامی زنجیره ای یا خط آغاز ایرانی) دبیره‌ای هجایی بود که از نیا-ایلامی بدست آمده‌بود که در سراسر فلات ایران پیدا شده است از این رو به این خط ایرانی باستان نیز گفته می شود. دبیره ایلامی باستان برای مدت زمان کوتاه اواخر هزاره سوم قبل از میلاد، در میان سال‌های ۲۳۰۰ تا ۲۲۲۰ پیش از میلاد به کار می‌رفت، هرچند که تاریخ اختراعش به پیش از آن بازمی‌گردد.
تصور بر این است که استفاده از این دبیره، در حدود ۲۱۰۰ سال قبل از میلاد و همزمان با مرگ پادشاه کوتیک اینشوشیناک، آخرین فرمانروای سلسله پادشاهی اوان در شوش منسوخ شده باشد و در همین دوران بود که شوش، توسط سلسله سوم اور مورد یورش قرار گرفت و این در حالی بود که ایلام(هلتمتی)، همچنان تحت کنترل پادشاهی سیماشکی باقی ماند.
خط ایلامی خطی با توجه به نشانه های محدود و همچنین منطق آوایی و دقت بالای آن، کارآمد تر و در نتیجه پیشرفته تر از سیستم های نگارش معاصر است. با این حال، سیستم های نگارشی را نه بر اساس ارزش های ما، بلکه بر اساس توانایی‌شان در خدمت به نیاز های افرادی که از آنها استفاده می‌کردند، در نظر گرفت.
رمزگشایی
ایلامی باستان تنها تا اندازه‌ای رمزگشایی شده بود، که توسط بورک(۱۹۰۵) و فرانک(۱۹۱۲) آغاز شده و بیش‌تر آن بدست والتر هینتس بوده‌است. به نظر می‌رسد که ایلامی باستان از ۸۰ نشانه ساخته شده‌باشد و بر ستون‌های عمودی، از بالا به پایین نوشته می‌شد که از چپ به راست می‌رفت.
دبیره ایلامی باستان به تازگی و پس از سالها تحقیق و کوشش محققان در مقاله ای که در مجله Zeitschrift für Assyriologie und Vorderasiatische Archäologie به چاپ رسیده، رمزگشایی شده است.