cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
کوکائین
تأثیرات نامطلوب بهداشتی و روان شناختی
موارد منع مصرف: استنشاق همیشگی پودر کوکائین می‌تواند باعث گرفتگی یا آبریزش و نیز خون‌ریزی بینی شود. استنشاق بیش از اندازه این ماده ممکن است موجب بروز زخم‌های بینی و در مواردی استثنایی ممکن است موجب مرگ بافت‌ها و ایجاد سوراخ در غضروف میان بینی شود. استنشاق کوکائین می‌تواند موجب سردرد شود. همچنین سوء استفاده کوکائین ممکن است به عضلات (مانند قلب)، کلیه‌ها و کبد آسیب وارد کند. مواردی از حملات قلبی و سکته مغزی و نیز مواردی از آسیب شدید روده‌ای (مرتبط با مشکلات جریان خون) مشاهده شده‌است. حال بیماری که از قبل دچار بیماری آسم بوده‌است ممکن است وخیمتر شود. هرچند غیر معمول، اما امکان پارگی کیسه‌های هوایی ریه و فروپاشی ریه به علت کشیدن کوکائین (استنشاق دود کوکائین) وجود دارد. کوکائین ممکن است باعث بروز نوعی از Glaucoma شود. بعضی از آثار نامطلوب آن شبیه آثار حاصل از سوء استفاده آمفتامین (Amphetamine) است مانند: تندمزاجی، عصبی بودن، پرخاشگری، پارانویا، بیخوابی و (بعد از از بین رفتن تأثیرات حاصل از مصرف) افسردگی. ناراحتی‌های معمول مصرف کوکائین تکرار در حرکت یا گفتار را شامل می‌شود. مردان در هنگام مقاربت جنسی ممکن است به مراتب طولانی‌تر از حد معمول درگیر شوند. سوء استفاده‌کنندگان کوکائین ممکن است با دیگران قطع رابطه کنند و به آن‌ها بدگمان شوند. انواع گوناگونی از توهم ممکن است به وجود آید که نوع شناخته شده آن «حشرات کوکائین» (Coke bugs) است که در آن شخص احساس می‌کند در زیر پوستش حشرات در حال حرکت هستند. مشکلات روانشناختی حاصل از مصرف غیرعاقلانه کوکائین بسیار شبیه به مشکلات حاصل از مصرف نامعقول سایر محرک‌ها است، بطوری‌که برخی از دانشمندان فکر می‌کنند یک مکانیسم مشابه این مشکلات را ایجاد می‌کند. استفاده از کوکائین ممکن است باعث روان پریشی شخص گردد که مانند سایر محرک‌ها پس از قطع مصرف، این حالت از بین می‌رود. کشیدنِ (استنشاق دود) کوکائین ممکن است مشکلاتی تنفسی به وجود آورد که یادآور مشکلات تنفسی حاصل از کشیدن سیگار است—مشکلات تنفسی ناشی از کشیدن کوکائین سریعتر از مشکلات ناشی از مصرف سیگار گسترش پیدا می‌کند زیرا ریه‌ها نه تنها باید با آلودگی هوا، که باید با اثرات قوی کوکائین نیز مقابله کنند. نشست ذرات معلق ناشی از دود کراک (Crack) بر روی چشمان شخص می‌تواند به قرنیه آسیب برساند. مقداری از کوکائین که باعث مرگ می‌شود از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است؛ بسته به وضعیت یک فرد، استفاده از مقدار مشخصی کوکائین در یک روز ممکن است لذت و سرخوشی و در روزی دیگر مرگ را بدنبال داشته باشد. همین مشکل ممکن است برای کسانی که مقدار مشخصی کوکائین را با یکدیگر تقسیم می‌کنند به وجود بیاید؛ مقداری از کوکائین که در یک فرد سرخوشی ایجاد می‌کند ممکن است در فردی دیگر مشکلاتی جدی به وجود آورد. آزمایش بر روی موش‌ها نشان داد که جنس مؤنث در مقایسه با جنس مذکر نسبت به کوکائین از حساسیت بیشتری برخوردار است. مشکلاتی که بلافاصله پس از مصرف کوکائین در انسان بروز می‌کند ممکن است شامل فشارخون بالا، ضربان نامنظم قلب و تشنج باشد. کوکائین میزان ضربان قلب و حرارت بدن را افزایش می‌دهد که اگر شخص مصرف‌کننده درگیر فعالیت‌های شدید بدنی مانند رقص‌های تند و وحشیانه باشد ممکن است دچار مشکل شود.
فروید و کوکائین
فروید به عنوان یک محقق پزشکی از مصرف‌کنندگان کوکائین و طرفداران آن به عنوان محرک و مسکن بود. فروید معتقد بود کوکائین درمان بسیاری از مشکلات ذهنی و فیزیکی است و در مقاله‌اش با عنوان «در کوکا» در ۱۸۸۴ فضایلش را برشمرده است. بین سال‌های ۱۸۸۳ و ۱۸۸۷ چندین مقاله برای تجویز دارویی کوکائین از جمله استفاده از آن در درمان افسردگی به عنوان داروی ضدافسردگی نوشت. او به صورتی خیلی حساب‌شده از کنار اولویت‌های پزشکی این ماده که می‌توانست در بیهوشی کاربرد داشته باشد و در حالی که از آن‌ها آگاه بود گذشت و به اشارتی گذرا بسنده کرد. کارل کولر همکار فروید در وین به این تمایزگذاری فروید در مصارف کوکائین آگاه شد و یافته‌هایش در کاربرد داشتن این ماده برای بیهوشی در جراحی حساس چشم را با جامعه پزشکی در میان گذاشت) فروید همین‌طور مصرف کوکائین را برای درمان اعتیاد به مرفین توصیه می‌کرد. او مصرف کوکائین را به دوستش ارنست فون فلیشل-مارکسو که به مرفین معتاد بود و از درد ناشی از عفونت حاد در اثر تزریق رنج می‌برد توصیه کرد. فروید ادعا کرد اعتیاد دوستش ناگهان از بین رفته در حالی که فلیشل هیچگاه اذعان نکرد که فروید در اشتباه بوده‌است. وضعیت فلیشل به صورت مسمومیت شدید ناشی از کوکائین تغییر کرد و بعد از آن، دوباره مصرف مورفین را شروع کرد و چند سال بعد، پس از متحمل شدن رنجی زیاد، درگذشت.
بعدها مشخص شد کاربرد کوکائین در بیهوشی یکی از مصارف امن آن است و گزارش‌های مبتنی بر مسمویت در اثر کوکائین و اعتیادآور بودنش به ممنوعیت مصرف آن در بسیاری از نقاط جهان منجر شد. این اتفاق، شهرت فروید را خدشه‌دار کرد.
پس از «دوره کوکائین»، فروید ترغیب کردن عمومی به مصرف کوکائین را متوقف کرد اما خودش مصرف آن را در طول دهه ۱۸۹۰ و پیش از ترک کردن آن در ۱۸۹۶ برای درمان افسردگی، میگرن و التهاب بینی ادامه داد.
فهرست شهرستان‌های استان کرمانشاه
استان کرمانشاه دارای ۱۴ شهرستان می‌باشد. شهرستان کرمانشاه پرجمعیت‌ترین شهرستان استان است.و بعد از آن شهرستان های اسلام آباد غرب و سرپل ذهاب دوم و سوم هستند این استان در سال ۱۳۹۵ دارای ۱٬۹۵۲٬۴۳۴ نفر جمعیت بوده‌است. شهرستانهای استان کرمانشاه بر پایه سرشماری سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ خورشیدی بدین شرح است:
دزیره لوتور
دزیره لوتور (Désiré Letort; January 29, 1943 – 1943:1:29, September 9, 2012) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
دو عروس برای سه برادر
دو عروس برای سه برادر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمد عبدی محصول سال ۱۳۳۸ است.
آساکنت
آساکنت (به لاتین: Asakent) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
دوشان پارنیش
دوشان پارنیش (Dušan Perniš؛ زادهٔ November 28, 1984) یک بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسلواکی بازی کرده‌است.
جووانی سارتوری
جووانی سارتوری در سال ۱۹۲۴ در ایتالیا در شهر فلورنس به دنیا آمد و پروفسور علوم سیاسی و جامعه‌شناسی در دانشگاه‌های فلورنس و استنفورد بود.
تئوری دموکراسیِ سارتوری شباهت‌هایی با تئوری یوزف شومپیتر دارد.
بپر
«بپر» تک‌آهنگی از هنرمند اهل باربادوس ریانا است که در سال ۲۰۱۴ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم ناعذرخواهانه قرار داشت.
بازاندیشی
بازاندیشی در معرفت‌شناسی و به طور خاص، جامعه‌شناسی معرفت، «بازاندیشی» به روابط دایره‌ای اشاره دارد، به ویژه آن گونه که در ساختارهای اعتقادی انسان نهفته است.
در جامعه‌شناسی به طور گسترده‌تر - حوزه منشأ - «بازاندیشی» به معنای عمل بازگشت به خود است که در آن بررسی یا عمل «به عقب خم می‌شود»، به نهاد محرک اشاره می‌کند و بر آن تأثیر می‌گذارد. اقدام یا بررسی معمولاً به ظرفیت یک عاملیت برای شناسایی نیروهای جامعه‌پذیری و تغییر جایگاه آنها در ساختار اجتماعی اشاره دارد. سطح پایین تأمل باعث می‌شود که افراد عمدتاً توسط محیط خود (یا جامعه) شکل بگیرند. سطح بالایی از تأمل اجتماعی توسط افرادی تعریف می‌شود که هنجارها، سلیقه‌ها، سیاست‌ها، خواسته‌ها و غیره خود را شکل می‌دهند. این شبیه مفهوم استقلال است. (همچنین به ساختار و عاملیت و تحرک اجتماعی مراجعه کنید.)
در اقتصاد، بازاندیشی به اثر خود-تقویت‌کننده احساسات بازار اشاره دارد و به موجب آن افزایش قیمت‌ها خریدارانی را جذب می‌کند که اقدامات آنها قیمت‌ها را همچنان بالاتر می‌برند تا زمانی که فرآیند ناپایدار شود. این نمونه‌ای از یک حلقه بازخورد مثبت است. همین فرآیند می‌تواند به صورت معکوس عمل کند و منجر به سقوط فاجعه‌بار قیمت‌ها شود.
به عبارت دقیق‌تر بازاندیشی ترجمه‌ای است که متفکرینی مانند آنتونی گیدنز و پیر بوردیو به کار برده‌اند. گیدنز باورمند است که در نظم پساسنتی، هویت شخصی پدیده‌ای بازاندیشانه است، پروژه‌ای که دائماً روی آن کار می‌کنیم. این امر به همین میزان دربارهٔ تمام عالم مدرن معنا دارد. در حقیقت می‌توان گفت بازاندیشی یکی از جلوه‌های خرد انتقادی است که یکی از ارکان اندیشهٔ مدرن هست.
الیزابت فریزر (هنرپیشه)
الیزابت فریزر (Elisabeth Fraser Jonker؛ – 1920:01:8, May 5, 2005) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
بخشی از فیلمشناسی
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
رحیم‌آباد (اسفراین)
رحیم‌آباد (اسفراین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسفراین در استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان زرق آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
فرودگاه کیاوکپیو
فرودگاه کیاوکپیو  یک فرودگاه با کد یاتا KYP است که یک باند فرود قیر دارد و طول باند آن ۱۴۰۲ متر است. این فرودگاه در کشور میانمار قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش اوکلبو
بخش اوکلبو (به سوئدی: Ockelbo kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان یَولِبُوری واقع شده‌است.
چهل حصار
چهل حصار روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسفراین در استان خراسان شمالی ایران است.
در کتاب‌ها
کلیم الله توحدی در کتاب اسفراین دیروز امروز ( صفحه ۲۸ ) که در اسفند ۱۳۷۴ خورشیدی منتشر کرده است ، در رابطه با چهل حصار آورده است : دهی از دهستان زرق آباد، در جنوب غربی شهر اسفراین، روستا در جلگه قراردارد و دارای زمینها و باغهای بسیار مرغوب و حاصلخیز است. مردمش کرد هستند. از مهمترین گله داران آن ، حاج حسن خان است که در قسمت شرقی دامنه کوه آلاداغ ییلاق می‌کند و بیش از ۱۰۰۰ میش شیرده دارد. روستا دارای آب ، برق ، تلفن و اداره های دامداری و کشاورزی ست. مولف مرآت‌البدان (جلد۴ ، صفحه ۳۰۳ ) در زمان ناصرالدین شاه می‌نویسد: « چهل‌حصار از قلعه‌های قدیم اسفراین ، جای هفت زوج گاو ملک دارد. آبش از رودخانه‌ی آوردخان(اردوخان،اوردغان ). یک رشته قنات هم دارد. سکنه ۳۵ خانوار است. »
جمعیت
این روستا در دهستان زرق آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۳۹۶ نفر (۳۲۱خانوار) بوده‌است.
حیله‌گر (فیلم ۱۹۸۹)
«حیله‌گر» (ChaalBaaz) یک فیلم سینمایی هندی در ژانر کمدی بزن‌بکوب به کارگردانی پانکاج پاراشار که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد.
ACT
ACT در معانی زیر کاربرد دارد:
تپه علی‌آباد ۳
تپه علی‌آباد ۳ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان سیلاخور، ۲۰۰ متری شمال غربی روستای علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیارک ۱۳۸۳۰
سیارک ۱۳۸۳۰ سیزده هزار و هشتصد و سی‌امین سیارک کشف شده‌است که در ۴ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۴۰ است.
وزارت فرهنگ (ایران)
وزارت فرهنگ، نام یکی از وزارتخانه‌ها در دولت ایران، تا سال ۱۳۴۳ خورشیدی که در آن سال به دو وزارتخانه (وزارت آموزش و پرورش، وزارت فرهنگ و هنر، وزارت اطلاعات) تقسیم شد.
تیم ملی والیبال مردان پاکستان
تیم ملی والیبال مردان پاکستان تیم ملی والیبال مردان کشور پاکستان است.
رباط سفلی (باغ‌ملک)
رباط سفلی (باغ‌ملک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان باغ‌ملک در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان منگشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۸ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
همین حالا (ترانه ریانا)
«همین حالا» تک‌آهنگی از هنرمند اهل باربادوس ریانا، داوید گتا است که در سال ۲۰۱۳ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم ناعذرخواهانه قرار داشت.
این تک‌آهنگ در چارت‌های در رتبه اول و در چارت‌های ، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
متمم بیست و ششم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا
اصلاحیه بیست و ششم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ، قانونی است که سن قانونی لازم برای حق رأی دادن در آمریکا را ۱۸ سالگی می‌داند.
متن
بند اول:
پیشینه
تا ابتدای دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده آمریکا سن رأی دهندگان یکسان نبود. هر ایالت متناسب با شرایط خود و برداشت از قانون یک حداقل سن لازم برای شرکت درانتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا یا انتخابات کنگره ایالات متحده آمریکا را تعیین کرده بود. به عنوان مثال دردهه ۱۹۶۰، در جورجیا و کنتاکی، جوانان با حداقل ۱۸ سال می‌توانستند در انتخابات شرکت کنند در حالی که درآلاسکا، این سن ۱۹ سال و در هاوایی ۲۰ سال بود و بقیه ایالت‌ها نیز به جوانان با حداقل ۲۱ سال اجازه شرکت در انتخابات را می‌دادند.
مومنس، ایلینوی
مومنس، ایلینوی (به انگلیسی: Momence, Illinois) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۳٬۰۶۳ نفر است که در ایلی‌نوی واقع شده‌است.
جنبش ضد جنگ
جنبش ضد جنگ به یک جنبش اجتماعی گفته می‌شود که معمولاً در مخالفت با تصمیم یک کشور برای آغاز یا انجام یک حمله‌ نظامی شکل می‌گیرد. اصطلاح ضد جنگ گاهی برای اشاره به مرام آشتی‌جویی (مخالفت با استفاده از هرگونه تسلیحات در منازعات) هم به کار می‌رود. جنبش‌های ضد جنگ اغلب با برگزاری تظاهرات و اعتصابات می‌کوشند بر یک دولت (یا چند دولت) فشار وارد آورند و یک جنگ را پایان دهند یا از رخداد آن پیشاپیش جلوگیری کنند.
در جریان جنگ ویتنام در ایالات متحده آمریکا جنبش ضد جنگ توانست بر تصمیم سیاست‌مداران کاخ سفید و شخص ریچارد نیکسون رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا تأثیر بگذارد و آنان را در نهایت به خاتمه جنگ وادار کنند.
در طول جنگ عراق نیز جنبش ضد جنگ فعالیت گسترده‌ای انجام داد.
الیزابت پترسون (هنرپیشه)
الیزابت پترسون (Elizabeth Patterson؛ November 22, 1874 – 1874:11:22, January 31, 1966) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها و مجموعه‌های که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به عاشقتم لوسی، امشب عاشقم باش و دلفریب اشاره کرد.
عشق بدون تراژدی / مادر ماری
«عشق بدون تراژدی / مادر ماری» ترانه‌ای از هنرمند اهل باربادوس ریانا است. این ترانه در آلبوم ناعذرخواهانه قرار داشت.
آشاغا-آرخیت
آشاغا-آرخیت (به لاتین: Ashaga-Arkhit) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
دوقلوها (فیلم ۱۳۳۸)
دوقلوها فیلمی به کارگردانی شاپور یاسمی و نویسندگی مهدی سهیلی محصول سال ۱۳۳۸ است.
خلاصه داستان
سال ۱۳۱۳. مردی که پیشهٔ او سلمانی است از گرانی و وضع ناگوار خود در رنج است. او یازده فرزند دارد و همسرش که باردار است دوقلو می‌زاید. مرد که به نحوست عدد سیزده معتقد است یکی از دوقلوها را در اتومبیل زن و شوهری جوان می‌گذارد، غافل از این که فرزند سیزدهم نزد خود او مانده‌است. زن و مرد جوان بچه را به فرزندخواندگی می‌پذیرد و به آبادان می‌برند…
جمهوری لوکا
جمهوری لوکا یک دولت تاریخی ایتالیایی است که از ۱۱۶۰ تا ۱۸۰۵ یعنی در حدود ۵۰۰ سال به صورت مرزی مستقل برقرار بود. در ۱۸۰۵ میلادی ناپلئون بناپارت لوکا را در شاهزاده‌نشین پیومبینو ادغام کرد و شاهزاده‌نشین لوکا و پیومبینو را پدیدآورد و حکومت آن را به خواهر محبوبش الیزا بناپارت باچیوکی سپرد.
منابع
Wikipedia contributors, "Republic of Lucca," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Republic_of_Lucca&oldid=808724803 (accessed April 28, 2018).
طلای سرخ
طلای سرخ یک فیلم ایرانی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی جعفر پناهی و نویسندگی عباس کیارستمی است. این فیلم در سال ۱۳۸۱ ساخته شده‌است. این فیلم در سینماهای ایران به خاطر آنچه «تیره بودن» این فیلم گفته شد به نمایش در نیامد.
خلاصه فیلم
حسین آقا فردی است با سابقه حضور در جبهه که به عنوان پیک موتوری در یک پیتزافروشی کار می‌کند. به خاطر سفارش‌هایی که از مناطق مرفه شهر به او می‌رسد با زندگی طبقهٔ بورژوای تهران آشنا می‌شود. از طرفی در چندین مواجهه با یک طلافروشی، مورد تمسخر و اهانت قرار میگیرد. سیر او در بین افراد طبقه مرفه جامعه و نگاه به جایگاه خودش در اجتماع و تاثیرات روحی مورد اهانت قرار گرفتن توسط صاحب طلافروشی، باعث میشود دست به یک جنایت بزرگ بزند.
در این فیلم پناهی تلاش کرده‌است تا لایه‌های مختلف زندگی ایرانیان را نمایش دهد و به شکلی مسئله شکاف طبقاتی را در میان مردم ایران بررسی کند.
جشنواره‌ها
طلای سرخ در هیچ‌یک از جشنواره‌ای داخلی ایران حضور نیافت اما در بسیاری از جشنواره‌های خارجی شرکت کرده‌است که توانسته‌است در پنجاه و ششمین دوره جشنواره فیلم کن (۱۳۸۲) جایزه هیئت داوران نوعی نگاه در بخش بهترین فیلم و در سی و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو جایزه بهترین فیلم را به خود اختصاص دهد.
ژان برنارد رایموند
ژان برنارد رایموند (Jean-Bernard Raimond؛ زادهٔ February 6, 1926 – درگذشته 1926:2:6, March 7, 2016) یک سیاست‌مدار محافظه‌کار اهل فرانسه بود. او از مارس ۱۹۸۶ تا مه ۱۹۸۸ وزیر امور خارجه فرانسه بود.
فرودگاه کویگیلینگوک
فرودگاه کویگیلینگوک  یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KWK است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۷۶۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
تپه دخترو
تپه دخترو مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان دورود، ۵۰ متری غرب روستای چنارخاتون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست اماکن دیدنی شهر دزفول
بوستان‌ها
زیارتگاه‌ها
زیستبوم
دمب گرد سردشت - دیونی سردشت- سگریون هفت تنون سردشت- لنگر کوه سردشت - سالن کوه سردشت - دژممدلی خان بختیاری - کرناس سردشت - کیماس سردشت- میانکوه سردشت - قلعه شاداب
بن مایه‌ها
کتاب فهرست دزفول‌شناسی «کلمجور» نوشته عظیم محمودزاده
گلن موس
گلن موس (Glen Moss؛ زادهٔ January 19, 1983) یک بازیکن فوتبال اهل نیوزیلند است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیوزیلند بازی کرده‌است.
جم جرد
جم‌جرد، (گم یرد) روستایی از توابع بخش کوهین شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. دراین روستا خانواده‌های نجفی، حسن پور، خمسه ای، عسگری، آدینه، سلطانی، ذکایی، انبارلویی، نوری و میرزایی زندگی می‌کنند.
جمعیت
این روستا در دهستان ایلات قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۲ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است. روستای تاریخی جم جرد در ۳۵ کیلومتری غرب قزوین و در بخش کوهین واقع شده‌است، فاصله این روستا تا مرکز بخش یعنی شهر کوهین حدود ۵ کیلومتر است. مردم جم جرد به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و مذهب آنها شیعه است.
عدس، ادویه و غلات مهم‌ترین محصولات روستا هستند.
توم خا کایی
توم خا کایی یا توم خا گایی (ต้มข่าไก่، ، لائو: ຕົ້ມຂ່າໄກ່، ) که با نام «سوپ تایلندی نارگیل» هم شناخته می‌شود، نوعی سوپ ترش و تندِ تایلندی و لائوسی است که با شیر نارگیل طبخ می‌شود.
در تایلند، این سوپ را با شیر نارگیل، گالانگال، برگ‌های لیموی کفیر، علف لیمو، فلفل قرمزِ تایلندی، گشنیز، قارچ کاه یا شیتاکه، گوشت مرغ، سس ماهی و عصارهٔ لیموترش سبز تهیه می‌کنند.
در کشور لائوس، بجای گشنیز، از شوید استفاده می‌شود.
نیمی از من (ترانه ریانا)
«نیمی از من» ترانه‌ای از هنرمند اهل باربادوس ریانا است. این ترانه در آلبوم ناعذرخواهانه قرار داشت.
الکترا لاکس
داستان
یک بازیگر فیلم‌های پورنو بنام «الکترا لوکس» (کارلا گوجینو) وقتی می‌فهمد که باردار شده است، زندگی اش کاملاً زیر و رو می‌شود.
نشتی شار مغناطیسی
نشت شار مغناطیسی، آزمونی است غیرمخرب که برای تشخیص خوردگی در لوله‌ها و مخازن بکار گرفته می‌شود. در این روش با استفاده از یک میدان مغناطیسی قوی فولاد مغناطیسی می‌شود. در صورت وجود عیبی همچون خوردگی، مقداری از این میدان مغناطیسی نشت پیدا می‌کند. یک حسگر مغناطیس بین دو قطب میدان مغناطیسی قرار می‌گیرد تا این نشتی شار را دریافت کند. بدین ترتیب می‌توان به وجود عیب پی برد.
لحظات
«لحظات» فیلمی هندی در سبک رمانتیک به کارگردانی یاش چوپرا است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سری دوی، آنیل کاپور، وحیده رحمان و انوپم کهیر اشاره کرد.
ادمون ژاکلن
ادمون ژاکلن (Edmond Jacquelin; September 30, 1875 – 1875:09, June 29, 1928) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
سیارک ۲۱۲۵۴
سیارک ۲۱۲۵۴ بیست و یک هزار و دویست و پنجاه و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ ژانویه ۱۹۹۶ کشف شد.
تیم ملی والیبال مردان قطر
تیم ملی والیبال مردان قطر تیم ملی والیبال مردان کشور قطر است.
سیارک ۲۱۲۵۴
قدر مطلق سیارک برابر ۳۷.۱ است.
روز گمشده
روز گمشده فیلمی به کارگردانی رضا زندی نژاد و نویسندگی ثریا روحی ساختهٔ سال ۱۳۳۸ است.
خلاصه داستان
رئیس اداره‌ای وقتی پی می‌برد که کارمندش با یکی از مراجعین، خارج از مقررات اداری روبرو شده او را اخراج می‌کند و این درست زمانیست که کارمند بایستی با خانواده اش به خواستگاری دختری برود...
الی کمپر
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ساقدوش‌ها، ویدئوی سکس، اداره، کندذهن‌ها و آن‌ها باهم آمدند اشاره کرد.
ایلینوی
ایلینوی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا است. پایتخت آن اسپرینگ‌فیلد و شهر مهم آن شیکاگو است.
ایلینوی یکی از دموکرات‌ترین ایالت‌های آمریکا شناخته می‌شود چرا که در نیم قرن اخیر همواره حزب دمکرات آمریکا پیروز انتخابات‌های این ایالت بوده‌است. نام این ایالت از واژهٔ سرخ‌پوستی (Illiniwek) به معنای «مردمان خوب» اقتباس شده‌است.
جغرافیا
ایالت ایلینوی از ایالات غرب میانه کشور آمریکا به حساب می‌آید. این ایالت از سمت غرب با ایالت‌های آیووا و میزوری؛ از سمت شرق با ایالت ایندیانا، از سمت شمال با ایالت ویسکانسین، از سمت جنوب با ایالت کنتاکی و از سمت شمال‌شرقی و به‌وسیله دریاچه میشیگان با ایالت میشیگان مرز مشترک دارد. مساحت ایالت ایلینوی در حدود یکصد و پنجاه هزار کیلومترمربع و جمعیت آن تقریباً دوازده میلیون و چهارصد هزار نفر می‌باشد. پایتخت ایالت ایلینوی شهر اسپرینگ‌فیلد بوده و شهر شیکاگو بزرگ‌ترین و معروفترین شهر این ایالت است.
اقتصاد
اقتصاد این ایالت بر پایه شرکتهای مهمی همچون کاترپیلار، جان دیر و شرکت هواپیمایی بوئینگ بوده و از تولید ناخالص داخلی بالایی برخودار می‌باشد. در سال ، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با میلیارد دلار داشت، که رقمی تقریباً برابر با تولید ناخالص داخلی کشور هلند ( میلیارد دلار) بود.
مراکز علمی
مراکز پژوهشی بزرگی همچون آزمایشگاه ملی آرگون و فرمی نیز در این ایالت قرار دارند. همچنین تعدادی از دانشگاه‌های مهم و برتر خصوصی و دولتی آمریکا در ایالت ایلینوی قرار دارند. دانشگاه‌های خصوصی مهم عبارتند از: موسسات آموزش عالی عمومی عبارتند از:
مشاهیر
از افراد مشهور این سرزمین می‌توان این افراد را نام برد.
مراکز گردشگری
از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری این ایالت تپه‌های کاهوکیا که در جنوب این ایالت قرار دارند را می‌توان نام برد.
بخش اوکسلوسوند
بخش اوکسلوسوند (به سوئدی: Oxelösunds kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان سودرمانلاند واقع شده‌است.
خواهرخوانده
شهر اوفلیز خواهرخواندهٔ بخش اوکسلوسوند هست.
مندکان
مندکان، روستایی از توابع بخش شریف‌آباد شهرستان پاکدشت در استان تهران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کریم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۴ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.
بختگان (باغ‌ملک)
بختگان (باغ‌ملک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان باغ‌ملک در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان منگشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۰۷ نفر (۱۸۵خانوار) بوده‌است.
پیتاتوس (دهانه)
پیتاتوس یک دهانه برخوردی در ماه‌ است.
دهانه‌های اقماری
این دهانه ۲۱ دهانه اقماری دارد.
سهمگین‌میگویان
سهمگین‌میگویان (نام علمی: Dinocarida) نام یک رده از شاخه بندپایان است.
آشاغا-تسینیت
آشاغا-تسینیت (به لاتین: Ashaga-Tsinit) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
ما (فیلم ۱۹۹۱)
«ما» (Hum) فیلمی هندی است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به آمیتاب باچان، راجینیکانت و گوویندا اشاره نمود.
مون‌موث، ایلینوی
مون‌موث، ایلینوی (به انگلیسی: Monmouth, Illinois) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۹٬۲۴۴ نفر است که در ایلی‌نوی واقع شده‌است.
بی‌اندبی ایتالیا
بی‌اندبی ایتالیا یک شرکت مبلمان مدرن ایتالیایی است که محصولات آن در سراسر جهان به فروش می‌رسد. این شرکت در سال ۱۹۶۶ میلادی توسط خانواده بوزنلی که این شرکت را مدیریت می‌کنند، تأسیس شد. در ۱ مارس ۲۰۱۱، خانواده بوزنلی یک بار دیگر سهامداران اکثریت شرکت شدند و اکنون مالک ۱۰۰٪ سهام هستند.
بی‌اندبی ایتالیا برندۀ چهار پرگار طلا، معتبرترین جایزۀ طراحی ایتالیایی است. در سال ۱۹۷۴ میلادی سیزامو استودیو کایروس، ۱۹۷۹ میلادی له بامبوله ماریو بلینی، ۱۹۸۷ میلادی سیتی آنتونیو چیتریو و در سال ۱۹۸۹ میلادی بی‌اندبی ایتالیا اولین شرکتی بود که جایزۀ پرگار طلا مستقیماً به یک شرکت تولیدی طراحی اعطاء شد. از سال ۱۹۶۶ میلادی بیش از ۱۰۰۰ طرح بی‌اندبی ایتالیا (شامل نمونه‌های اولیه) وجود داشته‌ است.
بیش از ۳ درصد از فروش سالانۀ بی‌اندبی ایتالیا در تحقیق و توسعه سرمایه‌گذاری مجدد می‌شود. در سال ۲۰۱۰ میلادی یک بخش حبابی برای اثاثیه یا لوازم داخلی با سرمایه‌گذاری ۴ میلیون یورو تأسیس شد.
از زمان ورود گروه کارلایل به برنامه طراحی سرمایه‌گذاری‌صنعتی، هلدینگ دیزاین در سپتامبر ۲۰۱۸ میلادی با هدف ایجاد مرکز ایتالیایی طراحی داخلی پیشرفته و سپس تبدیل آن در سطح بین‌المللی متولد شد. مارک‌هایی که قبلاً توسط سرمایه‌گذاری‌صنعتی کنترل می‌شد، بخشی از شرکت جدید به رهبری گابریل دل تورچیو هستند: فلوس، بی‌اندبی ایتالیا و لوئیس پولسن دانمارکی.
فرودگاه کوتلوک
فرودگاه کوتلوک  یک فرودگاه همگانی با کد یاتا KWT است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۹۷۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
باشگاه فوتبال بارسلونا سی
باشگاه فوتبال بارسا سی باشگاه فوتبال اسپانیایی بود که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد. این باشگاه ابتدا با نام باشگاه آماتور بارسلونا به میادین می‌رفت اما در سال ۱۹۹۳ این باشگاه اسمش به بارسلونا سی یا تیم سوم باشگاه فوتبال بارسلونا تغییر یافت. این باشگاه به خاطر این که در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ به دسته پنجم سقوط کرد، توسط خوآن لاپورتا گاسیولا پتروس پنجم مدیر وقت باشگاه منحل شد.
کودتای ۱۹۶۴ برزیل
کودتای ۱۹۶۴ برزیل (پرتغالی: Golpe de estado no Brasil em 1964 یا چنانکه در بزریل در محاوره گفته می‌شود: golpe de 64‎) سلسله وقایعی بود که از ۳۱ مارس تا ۱ آوریل ۱۹۶۴ در کشور برزیل اتفاق افتاد و منجر به براندازی دولت رئیس‌جمهور ژائو گولارت به دست نیروهای مسلح برزیل شد. این کودتا با پشتیبانی دولت وقت ایالات متحده آمریکا انجام شد. یک روز پس از کودتا، در حالی که ارتش کنترل کشور را به دست گرفته بود، سخنگوی کنگره ملی برزیل رسماً از کودتا حمایت کرد و با خالی اعلام‌کردن مقام ریاست‌جمهوری، کودتا را تایید نمود (هرچند گولارت هرگز رسماً استعفا نداده بود). در آخرین انتخابات ریاست‌جمهوری پیش از کودتا در سال ۱۹۶۰، ژانیو کوآدروس که از اعضای محافظه‌کار «حزب ملی کار» برزیل و مورد حمایت اتحادیهٔ ملی دموکراتیک برزیل بود به صورت دموکراتیک به ریاست‌جمهوری انتخاب شده بود و گولارت که عضو «حزب کار» برزیل بود هم به معاونت رییس‌جمهوری رسید.
کوآدروس در سال ۱۹۶۱، یعنی در نخستین سال ریاست‌جمهوری‌اش، طی یک مانور سیاسی ضعیف از ریاست‌جمهوری استعفا داد. او گمان می‌کرد اگر استعفا بدهد، تظاهرات عمومی گسترده‌ای به راه می‌افتد و مردم خواستار بازگشت او به قدرت می‌شوند و محبوبیتش افزایش پیدا می‌کند اما محاسبات او درست از آب درنیامد. طبق مفاد قانون اساسی برزیل، در صورت خالی‌شدن جایگاه ریاست‌جمهوری، معاون رییس‌جمهور یعنی گولارت خودبه‌خود جانشین کوآدروس می‌شد اما گولارت، در این بحبوحه، برای سفری دیپلماتیک به جمهوری خلق چین رفته بود. گولارت یک ناسیونالیست میانه‌رو بود اما نیروهای ستیزه‌جوی دست راستی او را به کمونیست بودن متهم می‌کردند و کوشیدند جلوی رییس‌جمهور شدن او را بگیرند. پس از مذاکراتی طولانی که عمدتاً به رهبری تانکردو نوس انجام شد، حامیان گولارت و نیروهای دست راستی توافق کردند که نظام پارلمانی جایگزین نظام ریاستی در کشور شود. بر اساس این توافق، گولارت به عنوان رئیس کشور کار خود را ادامه داد، هرچند با قدرت کمتر، و نوس هم به نخست‌وزیری رسید.
در سال ۱۹۶۳ رفراندومی در برزیل برگزار شد و مجدداً نظام ریاستی را در کشور مستقر کرد و گولارت مقام ریاست‌جمهوری را با اختیار و قدرت کامل به دست گرفت. در دوران ریاست‌جمهوری گولارت مشکلاتی جدی در سیاست برزیل بروز کرد و در چارچوب جنگ سرد نیز اختلافاتی گریبانگیر برزیل شد که دولت او را بیش از پیش تضعیف نمود. گولارت برنامه‌ای به نام برنامهٔ اصلاحات اساسی (Reformas de Base) ارائه کرد که به صورت بالقوه می‌توانست سود شرکت‌های بزرگ را اصطلاحاً سوسیالیزه (مردمی) کند. بخش‌های دست راستی جامعه و نیروهای مسلح، این برنامه را یک «تهدید سوسیالیستی» نامیدند و تظاهرات بزرگی موسوم به راهپیمایی‌های خانواده با خدا برای آزادی علیه دولت ترتیب دادند.
در پی کودتای ‍۱۹۶۴، یک خونتای نظامی در برزیل به قدرت رسید که به جهت سیاسی به سمت منافع دولت ایالات متحده آمریکا گرایش داشت. دیکتاتوری نظامی برزیل تا سال ۱۹۸۵ یعنی ۲۱ سال به طول انجامید. در ۱۹۸۵، تانکردو نوس به صورت غیرمستقیم به عنوان اولین رئیس‌جمهور غیرنظامی برزیل از زمان انتخابات ۱۹۶۰ انتخاب شد.
ارین فاستر
ارین فاستر (Erin Foster؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۸۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
لابی‌گری در ایالات متحده آمریکا
لابی‌گری در ایالات متحدهٔ آمریکا یکی از عوامل پرقدرت نفوذ در سیاست‌های دولت آمریکا است.
آمریکای اوایل قرن نوزدهم در اوج کثرت‌گرایی و پلورالیسم سیاسی قرار داشت و به همین دلیل هر نگرش و مشرب سیاسی-اجتماعی می‌توانست در یک گروه، انجمن و تجمعی تجلی یابد. در حقیقت بدون شناخت ماهیت و عملکرد این گروه‌ها، درک صحیح از رفتارهای سیاسی در ایالات متحدهٔ آمریکا تقریباً ناممکن می‌شود.
لابی‌ها و گروه‌های ذی‌نفوذ در ایالات متحده
تعیین تعداد دقیق گروه‌های فشار و ذی‌نفوذ در ایالات متحدۀ آمریکا بسیار دشوار است. همچنین شناسایی تمامی گروه‌های فشار و ذی‌نفوذ در ایالات متحده تقریباً غیرممکن است.
تقسیم‌بندی لابی‌ها و گره‌های ذی‌نفوذ
می‌توان گروه‌های ذی‌نفوذ را درچند دسته تقسیم‌بندی کرد. از لحاظ موضوعیت، گروه‌های ذی‌نفوذ به دو دستهٔ عمده تقسیم می‌شوند.
۱. گروه‌های ذی‌نفوذ اقتصادی در ایالات متحدۀ آمریکا
۲. گروه‌های ذی‌نفوذ اجتماعی در ایالات متحدۀ آمریکا
البته فعالیت بسیاری از گروه‌های ذی‌نفوذ تنها به یک موضوع خاص محدود نمی‌شود و ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد. به عنوان مثال، یک گروه افزون بر مسائل اقتصادی موضوعات محیط‌زیستی را نیز پیگیری می‌کند یا اینکه هم‌زمان خواهان برابری اقتصادی نیز است. گروه‌های ذی‌نفوذ اقتصادی خود به چند دستهٔ کوچک‌تر تقسیم می‌شوند، اما همگی آنان منافع خاص اقتصادی نظیر افزایش حقوق، بهبود شرایط کار، ارتقاء سطح اشتغال و توسعهٔ خدمات اقتصادی را دنبال می‌کنند. در این بخش، حتی کارخانجات، شرکت‌ها و مؤسسات اقتصادی نیز به مثابۀ گروه‌های فشار عمل می‌نمایند و با پرداخت پول‌های کلان به سیاست‌مداران یا رسانه‌های گروهی، منافع اقتصادی خود را دنبال می‌کنند.
تپه خرمن جا ۲
تپه خرمن جا ۲ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱۵۰ متری شمال روستای افراونده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ارنست پل
ارنست پل (Ernest Paul; December 5, 1881 – 1881:12:5, September 9, 1964) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
گنزالو فیرو
گنزالو فیرو (Gonzalo Fierro؛ زادهٔ March 21, 1983) یک بازیکن فوتبال اهل شیلی است.
تیم ملی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
درجه نظامی
درجه نظامی یا درجه‌بندی نظامی، سامانه‌ای منظم برای تشخیص سلسله مراتب در نیروهای مسلح یا نهادهایی است که توسط نظام سازماندهی می‌شوند. معمولاً یونیفرم و علائم نصب‌شده بر روی آن نشانگر درجهٔ یکدرجه‌بندی نظامی در طول عملیات‌ها و در زمینه‌های پشتیبانی، فرماندهی و هماهنگی پی برده بودند. با گذشت زمان عملیات‌های نظامی بزرگتر و پیچیده‌تر شدند که این موضوع باعث شد تا سامانه‌های درجه‌بندی نیز به نسبت پیچیده‌تر گردند.
امروزه تقریباً در تمام نیروهای مسلح جهان از درجه‌های نظامی استفاده می‌شود. در برخی مقاطع، کشورهای کمونیست استفاده از درجه را منع کردند (مثل ارتش سرخ روسیه شوروی در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۵، ارتش آزادی‌بخش خلق چین از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۸ و ارتش آلبانی از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۱). اما پس از این که در عمل به مشکلات عملیاتی مربوط به فرماندهی و کنترل برخوردند استفاده از آن را بار دیگر قانونی ساختند.ASSAY MOOSA
درجه‌های نظامی در ایران باستان
در زمان اشکانیان نیز نیروهای مسلح سپاذ و فرمانده کل نیروهای مسلح سپاذبد  خوانده می‌شدند. اما در سپاه اشکانیان صده‌ها «وَست» ، هزاره‌ها «درفش» و بَیوَره‌ها «گُند»  نامیده می‌شدند. فرماندهان این یگان‌ها «وست‌سالار» ، «درفش‌سالار» و «گند سالار»  نامیده می‌شدند.
در زمان ساسانیان نیز سپاه بر پایه سیستم شمارش دهدهی گروهبندی می‌شد، فرمانده آن سپاهبد  خوانده می‌شد. دهه‌ها «رده» و صده‌ها «تَهم»  نامیده و فرمانده آن تهم‌دار  خوانده می‌شدند. یگان‌های ۵۰۰ نفره «وَشت» و فرمانده آن «وشت‌سالار»  نام داشته‌اند. یک یگان ۱۰۰۰ نفره درفش نام داشت که فرمانده آن درفش‌سالار  خوامده می‌شد و یک یگان ۵٬۰۰۰ نفری گند  نامیده می‌شد که فرمانده آن یک گندسالار  بود.
تاریخ‌نگاران موفق به کشف سمت‌های نظامی زیر در ارتش‌های اشکانی و ساسانی شده‌اند:
درجه‌های نظامی در یونان باستان
آتنی‌ها از سال ۵۰۱ پیش از میلاد هر سال ۱۰ نفر را به عنوان استراتیگوس انتخاب می‌کردند. هر کدام از این افراد نماینده یک قبیله بودند که از زمان برپایی دموکراسی تشکیل شده بود. استراتیگوس از لحاظ لغوی به معنای «فرمانده ارتش» بود که امروزه معمولاً به صورت «ژنرال» یا «امیر» ترجمه می‌شود. در ابتدا این امرا با پولمارکوس پیر (فرمانده جنگ) کار می‌کردند اما بعدها این شخص تمام اختیارات نظامی خود را از دست داد.
این ده امیر با هم برابر بودند و سلسله مراتب خاصی بین آن‌ها برقرار نبود. با این حال شکل ساده‌ای از دموکراسی برقرار بود: برای مثال در جنگ ماراتون در سال ۴۹۰ پیش از میلاد این امرا با اکثریت آرا طرح نبرد را آماده کردند. البته مأموریت‌های خاصی نیز ممکن بود به هر کدام از ایشان واگذار شود و به ناچار لازم بود که بین ایشان تقسیم مسئولیت وجود داشته باشد.
درجه‌ای که بعد از امیر وجود داشت، درجهٔ تاکسیارخوس یا تاکسیارهوس بود که می‌توان آن را با سرتیپ امروزی مشابه دانست. در اسپارت به این درجه پولمارکوس می‌گفتند. یک درجه پایین‌تر از آن سینتاگماتارخیس قرار داشت که آن را به صورت «فرمانده هنگ» (سینتاگما) ترجمه کرده‌اند و علی‌القاعده می‌توان آن را با سرهنگ برابر دانست. پس از آن تاگماتارخیس قرار داشت که فرماندهی یک تاگما را (که نزدیک به گردان امروزی است) بر عهده داشت. این درجه تقریباً برابر با درجهٔ لگاتوس در لژیون روم است. یک درجه پایین‌تر لوخاگوس قرار داشت که افسری بود که یک واحد پیاده‌نظام به نام لوخوس به استعداد ۱۰۰ نفر را فرماندهی می‌کرد. لوخوس را می‌توان شبیه به گروهان امروزی دانست که توسط یک سروان یا ستوان هدایت می‌شود.
سلسله مراتب نظامی در بسیاری از دولت شهرهای یونانی از شهروندان عادی تشکیل شده بود. سربازان پیاده‌نظام سنگین‌اسلحه هوپلیت نامیده می‌شوند و هوپلوماکوس نام استاد مشق یا اسلحه بود.
در آن هنگام که آتن تبدیل به یکی از قدرت‌های دریایی شد، فرماندهی ناوگان‌ها به ارشدترین امرای نیروی زمینی سپرده شد. هر کشتی جنگی توسط یک تریرارکوس یا تریارک فرماندهی می‌شد. تریارک در اصل به معنی «افسر کشتی جنگی» بود اما بعدها با ظهور انواع کشتی‌های دیگر نیز همچنان برای نامگذاری فرمانده آن‌ها استفاده می‌شد. همچنین همانند نیروهای دریایی امروزی مسئولیت‌های مختلف در کشتی به افراد تحت امر سپرده شد. از آن میان می‌توان به کیبرنتس یا سکاندار، کلئوستس یا مسئول سرعت پاروزنی و تریرائولس که مسئول نواختن فلوت برای هماهنگی پاروزنان بود اشاره کرد. به دنبال تخصصی‌سازی امور نظامی در آن زمان یک استراتیگوس دریایی جای خود را به نائورکوس داد که یک افسر دریایی بود و می‌توان آن را با دریاسالار مقایسه کرد.
با رشد مقدونیه تحت فرمان فیلیپ دوم و اسکندر مقدونی ارتش یونان رو به حرفه‌ای شدن گذاشت. تاکتیک‌ها پیچیده‌تر گشته و سطوح بیشتری به درجه‌بندی‌های نظامی اضافه شدند. سربازان پیاده در آرایشات فالانکس پیاده‌نظام سنگین‌اسلحه به نام فالانژیت سازماندهی شدند. این فالاتژها جزو نخستین واحدهایی بودند که به مشق نظامی پرداختند. آن‌ها در یک چهارگوش تنگ آرایش داده می‌شدند که معمولاً هشت نفر عمق داشت و هر ستون (یا صف) دارای یک فرمانده بود. یک فرمانده جانشین هم در وسط بود تا خطوط پشتی بتوانند در صورتی که نیروی بیشتری در جلو لازم بود به کناره‌ها بروند.
تترارکیا نام یک واحد چهار ستونی بود و تترارکس یا تترارک نام فرمانده چهار ستون بود؛ دیلوکیا نام یک واحد دو ستونی بود که عنوان فرمانده آن دیلوکیتس بود؛ لوکوس عنوان یک واحد تک ستونی بود که یک لوکاگوس فرمانده آن بود؛ دیمویریا نام یک واحد نیم ستونی بود که فرمانده آن عنوان دیمویریتس داشت. عنوان دیگری که برای این واحد آورده شده‌است همیلوکیون به فرماندهی همیلوکیتس می‌باشد.
یگان‌های متفاوت به صورت‌های دیگری تقسیم‌بندی می‌شدند و بنابراین فرماندهان آن‌ها القاب دیگری داشتند. برای مثال تحت سیستم شمارش دهدهی، یک دِکاس یا دِکانیا نام یک یگان ده نفره بود که توسط دکارکوس فرماندهی می‌شد و یک هکتاتونتارکیا نام یک یگان ۱۰۰ نفره بود که توسط یک هکتاتونتارکس هدایت می‌شد. کیلیوستیس یا کیلیارکیا نام یک یگان ۱۰۰۰ نفره بود که توسط یک کیلیارکس فرماندهی می‌شد.
سواره‌نظام یونان که اسکندر به خاطر آن (از لحاظ نظامی) شهرت پیدا کرد تنوع بیشتری یافت. در زمان وی سواره‌نظام سنگین‌اسلحه و سواره‌نظام جناحی (ilè) به وجود آمدند که فرمانده هر ایله یک ایلارکس بود.
درجه‌های نظامی در روم
کاربرد درجه‌های رسمی نظامی در ارتش روم با ظهور لژیون‌های رومی و پس از اصلاحات گایوس ماریوس وسعت یافت. در این سامانهٔ جدید، یک لژیون توسط یک لِگات (لگاتوس) که غالباً سناتور بود به مدت سه سال فرماندهی می‌شد. پس از مقام لگات شش افسر نظامی قرار داشتند که به آن‌ها تریبونی میلیتوم می‌گفتند. از میان آن‌ها پنج نفر دارای رتبهٔ اسب‌سواران و یک نفر نجیب‌زاده بود که باید کاندیدای سناتوری می‌بود.
تریبونی میلیتوم افسران ارشد ارتش روم بودند که فرماندهی واحدهایی را بر عهده داشتند که تقریباً برابر با گردان و تیپ در ارتش‌های آمریکا و بریتانیا در زمان کنونی است (درجه‌های مشابه آن در زمان کنونی عبارتند از سرگرد، سرهنگ دوم، سرهنگ و سرتیپ). به یاد داشته باشید که این مقایسه‌ها دقیق نیستند زیرا ساختار فرماندهی ارتش روم که برگرفته از نوشته‌های نویسندگان سدهٔ چهارم میلادی همچون وجتیوس یا یادداشت‌های سزار دربارهٔ اشغال گالیا و جنگ داخلی بودند بسیار با ساختار سازمان‌های نوین که از گروهان‌های مزدور قرون وسطی شکل گرفته‌اند متفاوت است.
مردان جنگجویی که در لژیون می‌جنگیدند به چند رتبه تقسیم‌بندی می‌شدند. تحت سیستم جدید ماریوس، لژیون به ده کوهورس تقسیم می‌شد که هر کدام از آن‌ها از شش سنتوری به استعداد بین ۶۰ تا ۱۶۰ سرباز تشکیل می‌شد. هر سنتوری را یک سنتورین (سنتوریو) فرماندهی می‌کرد. چندین افسر جزء همچون اوپتیو، سنتورین را همراهی می‌کردند. سنتوری‌ها سپس به ده کونتوبرنیا تقسیم می‌شدند که هر کدام دارای هشت سرباز بود. به هر سرباز جمعی این گروه، سرباز (میلیتِ) یا لژیونر گفته می‌شد.
رومی‌ها در اجرای نظم در ارتش بسیار سختگیر بودند به حدی که در صورت موافقت فرمانده، هر نظامی تحت امر در معرض تنبیهات بدنی یا اعدام قرار داشت. برای مثال اگر یک کوهورس در نبرد شکسته می‌شد، مجازات آن اعدام به صورت دسیماسیون بود. در این شیوه ده سرباز انتخاب می‌شدند و یکی از آن‌ها به قید قرعه برگزیده می‌شد. نه نفر دیگر مجبور بودند او را سنگسار کرده یا با چماق بکشند. به این نه نفر از آن به بعد به جای گندم، جو داده می‌شد و از خوابیدن آن‌ها در اردوگاه جلوگیری به عمل می‌آمد.
درجه‌های نظامی مغول‌ها
در امپراتوری مغول درجه‌بندی نظامی به معنای نوینی که از عناوین سلسه مراتب در زمان معاصر بر می‌آید وجود نداشت. با این حال ارتش دارای سلسله مراتب فرماندهی بود. سازمان ارتش مغول‌ها مبتنی بر سامانهٔ ده‌دهی بود که می‌توان آن را با شاهنشاهی هخامنشی مقایسه کرد. ارتش بر پایهٔ گروه‌های ۱۰ نفره به نام آرباری استوار بود که توسط یک نفر فرماندهی می‌شدند. هر ده آرباری یک گروهان صد نفره به نام ژاگوری تشکیل می‌دادند که یک فرمانده داشت. یگان بالاتر یک هنگ به استعداد هزار نفر بود که می‌نگاری نام داشت و توسط یک نویان فرماندهی می‌شد. بزرگترین یگان سازمانی این ارتش از ده هزار سرباز شکل گرفته بود که تومن نام داشت و توسط یک نویان منتخب فرماندهی می‌شد. مونگالیسن نیز عنوان کسی بود که ما به آن فرمانده ارتش می‌گوییم.
فرماندهی عالی در ارتش‌های قرون وسطی
در قرون وسطیٰ در اروپا، ارتش شاه تحت فرمان عالی‌ترین افسر قرار می‌گرفت و هم‌او بود که فرمانده کل قوا می‌شد. از آن پس تمام افسران محلی و فرماندهان پادگان‌های دژهای مهم باید از وی فرمان می‌بردند. همچنین یک افسر با درجهٔ فیلد مارشال (بزرگ‌ارتشبد) به وی کمک می‌کرد و مسئول برپایی اردوهای ارتش بود. (مارشال‌ها به عنوان فرماندهان امور پشتیبانی عمل می‌کردند و توسط دربارهای پادشاهی و نجبا به کار گرفته می‌شدند) افسر عالی‌رتبه مذکور از فرماندهی سواره‌نظام به فرماندهی کل ارتش می‌رسید.
خاستگاه درجه‌های نظامی نوین
در آن هنگام که دوران سده‌های میانه‌رو به پایان می‌رفت، ساختار درجه‌بندی ارتش‌های این دوره رسمی‌تر می‌شد. در این دوره به افسران رده بالا، افسر تأییدشده (commissioned officers) می‌گفتند زیرا درجه‌های آن‌ها از طریق تصویب در کمیسیون‌های پادشاهی به آنان ابلاغ می‌شد. با این حال این کمیسیون‌ها تنها برای طبقهٔ ممتاز کشورهای اروپایی در نظر گرفته می‌شدند که از میان آن‌ها می‌توان به اشراف در سرزمین اروپا و طبقهٔ با اصالت و باسواد در بریتانیا اشاره کرد.
بنیادی‌ترین واحد نظامی در ارتش‌های قرون وسطی، کمپانی (Company = گروهان) نام داشت. سربازان این کمپانی‌ها یا گروهان‌ها نفراتی بودند که توسط یک حاکم خراج‌گزار تعیین (یا تربیت) می‌شدند تا برای وی (و بعدها برای شاه) خدمت کنند یا بجنگند. حاکم خراج‌گزار که فرمانده این گروهان بود، خود یک افسر تأییدشده با درجهٔ کاپیتان (Captain = سروان) بود. کاپیتان از واژهٔ متأخر لاتین با عنوان کاپیتانوس و به معنای سرکرده یا رئیس گرفته شده بود.
عنوان افسر تأییدشده‌ای که در کنار کاپیتان قرار می‌گرفت لوتنانت (lieutenant = ستوان) بود. این واژه از زبان فرانسه برآمده بود و خود از ترکیب دو کلمهٔ lieu به معنای مکان یا موقعیت و tenant به معنای نگهداری یا حفظ تشکیل شده بود. در نتیجه لوتنانت کسی بود که مسئول حفظ موقعیت در زمان غیاب مافوق می‌بود. اما در آن هنگام که لوتنانت در مقام همکار کاپیتان قرار نداشت، وی را مسئول یک دسته، به خصوص دستهٔ ویژه می‌کردند.
افسر تأییدشده‌ای که پرچم گروهان (پیاده) را حمل می‌کرد اِنساین (Ensign = پرچم‌دار) نام داشت. اصل این واژه از ریشهٔ لاتین به نام اینساینا به معنای علامت بود. معادل این درجه در یگان‌های سواره کورنت (Cornet) بود. اما در کاربرد انگلیسی در سده ۱۹ میلادی این درجات با هم ترکیب شدند و درجه‌ای واحد به نام ستوان دوم (Second Lieutenant) تشکیل شد.
شاه به تمام افسران، تأییدیه یا کمیسیون نمی‌داد. به متخصصان شاخص در ارتش حکمی داده می‌شد تا گواهی بر تخصص ایشان باشد. این افسران حکم‌دار (Warrant Officers) به افسران تأییدشده یاری می‌رساندند و از همین رو است که در زبان فارسی به ایشان ستوان‌یار اطلاق می‌شود. درجهٔ این ستوان‌یارها از لحاظ سازمانی بالاتر از افسران تأییدنشده بود. ایشان به جای آن که مقام خود را از شاه دریافت کنند، از افسران ارشد خود می‌گرفتند. بالاترین درجهٔ افسران تأییدنشده سارجنت (Sergeant = سرگروهبان) بود. اولین سارجنت‌ها خدمتگزاران مسلح اشراف بودند که مسئول فرماندهی، سازماندهی و تربیت یگان‌های شبه‌نظامی برای نبرد بودند. سارجنت‌ها پس از آن که سال‌ها بر یک اِسکواد (Squad = گروه یا جوخه) فرماندهی می‌کردند به این درجه دست می‌یافتند. اما معمولاً اگر یک سارجنت در هنگام ترفیع مسئول یک اسکواد می‌بود به یک افسر ستاد تبدیل می‌شد. افسران تأییدشدهٔ ستادی در زمینه‌های پرسنلی، اطلاعاتی، عملیاتی و پشتیبانی به فرمانده کمک می‌رساندند اما سارجنت‌ها (سرگروهبان‌ها) مسئول انجام تمام امور پادگانی بودند تا سربازان به بهترین نحو ممکن به فرمانده خدمت کنند. درجهٔ گروهبانی در طول زمان به چند درجه تقسیم شد و فرماندهان سطوح مختلف ارتش از گروهبان‌هایی در سطوح مختلف استفاده می‌کردند.
درجهٔ فرمانده یک اِسکواد (جوخه یا گروه) کورپورال (Corporal = سرجوخه) بود. کمکِ سرجوخه‌ها فردی بود که درجهٔ لَنسِپِساد (lancepesade) داشت. لَنسِپِسادها از میان کهنه‌سربازان انتخاب می‌شدند و وظیفه‌شان کمک‌رسانی به سرجوخه یا انجام وظایف وی بود. اصل واژهٔ لَنسِپِساد از زبان ایتالیایی و به معنای سپرشکسته بود که به تجربهٔ بالای ایشان در جنگ اشاره داشت. اولین لنسپسادها سربازان باتجربه‌ای بودند که به سرجوخه کمک می‌کردند یا وظایف وی را انجام می‌دادند. همین عملکرد دوم ایشان بود که باعث شد ارتش‌ها به دید یک سرجوخه به لنسپسادها نگاه کنند. به همین جهت درجهٔ لنس کورپورال (Lance Corporal = بالاتر از سرباز یکم و پایین‌تر از سرجوخه) ابداع شد که از ترکیب درجات لنسپساد و سرجوخه به وجود آمد.
پادشاهان همزمان با پایان یافتن قرون وسطی به‌طور گسترده‌تری رو به سربازان با تجربه آوردند تا از آن‌ها به جای سربازان غیرحرفه‌ای در سطوح پایین ارتش خود استفاده کنند. هر کدام از این سربازان حرفه‌ای شغل خود را از یک پرایوِت (Priavate = به معنای محرمانه و به اصطلاح سرباز) آغاز می‌کردند. یک پرایوت کسی بود که شغل خود را با امضای یک قرارداد محرمانه با فرمانده گروهان به منظور انجام وظیفه در برابر دریافت پول شروع می‌کرد. افزایش دستمزد ایشان با دریافت مالیات از مردم میسر می‌شد؛ دهقانان و خرده‌مالکان فقیر که خدمت وظیفهٔ خود را که ۴۰ روز در سال بود تکمیل نمی‌کردند مجبور به پرداخت مالیات بودند. این مالیات از خزانهٔ پادشاهی به فرمانده گروهان داده می‌شد تا وی به استخدام و عقد قرارداد با سربازان حرفه‌ای بپردازد.
منشأ درجه‌های بالاتر
با توسعهٔ ارتش‌ها که بر پایهٔ چندین گروهان بنا شده بودند، یک کاپیتان (سروان) به فرماندهی کل نیروهای رزمی گمارده شد و به وی لقب ژنرال (General = به معنی کلی یا دارندهٔ کل قدرت) داده شد. (ارتش‌های ملی ارتش مخصوص شاه بودند. ارتش‌های رزمی نیز توسط شاه و به منظور شرکت در نبردهای بزرگ آماده می‌شدند) در تاریخ فرانسه لوتنانت دو غو (lieutenant du roi) به افسری گفته می‌شد که همراه با نیروی نظامی فرستاده می‌شد تا نماینده شاه در استان‌های مختلف باشد. گاهی اوقات به لوتنانت دو غو لقب لوتنانت ژنرال (lieutenant general = سپهدار) داده می‌شد تا وی از لوتنانت‌هایی (ستوان‌هایی) که تابع کاپیتان‌ها (سروان‌ها) بودند متمایز شوند. به سارجنت یا سرگروهبانی که در نقش یک افسر ستادی تحت امر یک کاپیتان ژنرال (فرمانده کل) انجام وظیفه می‌کرد، سارجنت-مِیجر ژنرال گفته می‌شد (یعنی وی سرگروهبان ارشد فرمانده کل بود) بعدها سارجنت-مِیجر ژنرال به میجر ژنرال تخفیف پیدا کرد و کاپیتان ژنرال به واژه ژنرال مخفف شد. تناقض جزئی که امروزه در ترتیب درجات غربی وجود دارد نیز از همین‌جا است؛ به این شکل که یک میجر (سرگرد) از یک لوتنانت (ستوان) بالاتر است اما یک میجر ژنرال (سرلشکر) از لوتنانت ژنرال (سپهبد) پایین‌تر قرار می‌گیرد.
با بزرگ شدن ارتش‌ها، اشراف‌زادگی و هویت یگانی همچنان در سطح هنگ‌ها مهم به نظر می‌رسید. شاه سوئد به نام گوستاووس آدولفوس دوم، یک یگان تاکتیکی به نام بریگاد (Brigade = تیپ) تشکیل داد که توسط یک بریگادیر ژنرال (Brigadier General = سرتیپ) فرماندهی می‌شد. این یگان به آن منظور معرفی شد تا ساختار ارتش را که مبتنی بر هنگ‌ها بود تغییر دهد. بریگادا (brigada) یک یگان مرکب بود که از پیاده‌نظام، سواره‌نظام و توپخانه عادی و به منظور انجام عملیات‌های ویژه تشکیل شده بود. اندازهٔ هر بریگادا حدوداً به اندازهٔ دو هنگ بود. به جرأت می‌توان گفت که بریگادا که در سده ۱۷ میلادی شکل گرفته بود نمونه‌ای از گروه‌های رزمی مدرن است.
در سال‌های پایانی سده ۱۶ میلادی، گروهان‌ها را در هنگ‌ها سازماندهی می‌کردند. افسرانی که برای فرماندهی این هنگ‌ها تأیید می‌شدند کلنل (colonel = سرهنگ) (به معنی افسر ستون یا رکن) نامیده می‌شدند. این سرهنگ‌ها برای اولین بار توسط پادشاه اسپانیایی به نام فرناندوی دوم، پادشاه آراگون منصوب شدند که در آن جا به ایشان کورونِلو (coronello) گفته می‌شد که به معنای افسری بود که توسط تاج و تخت شاهی منصوب گردیده‌است. تلفظ انگلیسی این واژه نیز که در فارسی هم نفوذ کرده از همین‌جا مشخص می‌گردد.
یولیوس زه یر
یولیوس زه یر (زاده ۲۶ آوریل ۱۸۴۱ - درگذشته ۲۹ ژانویه ۱۹۰۱) شاعر و داستان‌نویس اهل جمهوری چک بود.
درجه نظامی
منشأ درجه‌های بالاتر
نخستین کلنل‌ها (سرهنگ‌ها) کاپیتان‌هایی (سروان‌هایی) بودند که توسط شاه برای فرماندهی یک هنگ منصوب می‌شدند. لوتنانت‌ها یا ستوان‌هایی که برای وی کار می‌کردند نیز لوتنانت کلنل (Lieutenant Colonel = سرهنگ دوم) نامیده می‌شدند. در سده ۱۷ میلادی، سارجنتِ (سرگروهبان) تحت امر یک کلنل (سرهنگ) نیز سارجنت مِیجر (Sergeant Major = تقریباً معادل سرگرد) نامیده می‌شد. این سرگروهبان‌های هنگ، افسران رزمی بودند که پس از سرهنگ و سرهنگ دوم در مقام سوم فرماندهی قرار می‌گرفتند. وظیفه‌شان هم شبیه به sergeants major قدیم بود ولی با کمی تفاوت در اندازه و سطح کار. آن مقام پیشین به sergeant major general تبدیل شد تا از این درجهٔ جدید متفاوت باشد. در طول زمان جزء سارجنت (سرگروهبان) از هر دو عنوان ساقط شد زیرا هر دوی آن‌ها برای افسران تأییدشده‌استفاده شدند. به این شکل بود که درجه‌های میجر (Major = سرگرد) و میجر ژنرال (Major General = سرلشکر) مشهور شدند.
یولیوس زه یر
کتابشناسی
برخی از آثارش عبارتند از:
درجه نظامی
منشأ درجه‌های بالاتر
استفاده از عنوان کامل سارجنت میجر (sergeant major) در سال‌های پایانی سده ۱۸ رو به افول نهاد. زیرا در این دوران از این عنوان بیشتر برای افسران ارشد تأییدنشدهٔ یک گردان پیاده یا هنگ سواره استفاده می‌شد.
بعدها هنگ به چند گردان تقسیم شد و یک سرهنگ دوم به عنوان افسر آمر و یک سرگرد به عنوان افسر اجراییات بر آن‌ها گماشته شدند.
درجه‌های نوین
نیروهای نظامی نوین سه گروه کلی از پرسنل نظامی را مشخص می‌کنند. این گروه‌ها در قرارداد ژنو به این صورت ذکر شده‌اند: افسران، درجه‌داران و سربازان.
افسران تأییدشده
افسران در ارتش با داشتن تأییدیه افسری (کمیسیون) (که امروزه مشروط به گذراندن دانشگاه افسری و دوره‌های خاص است) از دیگران متمایز می‌شوند. ایشان به منظور به دست گرفتن پست‌های فرماندهی آموزش می‌بینند.
افسران سپس به چند سطح تقسیم می‌شوند که برای مثال این تقسیمات در ارتش کانادا چهار سطح را شامل می‌شود:
امیر، امیر دریایی یا افسر هوایی
آن دسته از افسرانی که معمولاً بر یگان‌ها یا آرایش‌هایی فرماندهی می‌کنند که انتظار می‌رود بتوانند تا مدت مدیدی به‌طور مستقل عمل کنند (مانند تیپ یا بالاتر، ناوتیپ یا اسکادران دریایی) امیر یا تیمسار نامیده می‌شوند. در ارتش ایران و برخی کشورهای دیگر برای اشاره به این افسران در هر نیرویی که باشند از لقب امیر استفاده می‌شود اما در کشورهای دیگر ممکن است از القاب دیگری استفاده شود. برای مثال در ارتش آمریکا برای اشاره به فرماندهان عالی نیروی زمینی، تفنگداران دریایی و نیروی هوایی از لقب ژنرال (امیر) استفاده می‌شود در حالی که برای فرماندهان نیروی دریایی از Flag Officer (به معنای امیر دریایی) استفاده می‌گردد. همچنین در برخی از کشورهای مشترک‌المنافع از لقب افسر هوایی برای خطاب به فرماندهان هوایی استفاده می‌شود.
درجات امرای ارتشی در نیروی زمینی غالباً شامل این موارد است: ارتشبد، سپهبد، سرلشکر و سرتیپ. با این حال ممکن است در کشورهای مختلف اختلافات کوچک یا بزرگی نیز دیده شود.
در نیروی دریایی نیز درجات امرا عبارت است از: دریابد، دریاسالار، دریابان، دریادار. در برخی از کشورها ناخدا یکم را هم جزو امرا حساب می‌کنند.
در برخی از کشورها به خصوص ایالات متحده برای اشاره به این امرا از اصطلاح ستاره‌دار استفاده می‌شود که اشاره به ستاره‌هایی دارد که ایشان بر سردوشی خود نصب می‌کنند: به‌طور معمول سرتیپ دارای یک ستاره است و امرای بالاتر هر کدام دارای یک ستاره بیشتر از درجهٔ پایین‌تر هستند. در ایالات متحده بیشینهٔ تعداد ستاره‌ها پنج عدد بود که در تمام نیروها (به جز نیروی تفنگداران دریایی و گارد ساحلی) وجود دارد. با این حال در مواردی هم بوده‌است که شش ستاره به امرا اعطا شده که ژنرال جان ج. پرشینگ نمونه‌ای از آن‌ها است. به جرج واشینگتن نیز پس از مرگ چنین درجه‌ای داده شد. همچنین در نیروی دریایی نیز یک بار درجه شش ستارهٔ امیری به دریابد جرج دووی اعطا شد و پس از مرگ وی این درجه ملغی اعلام شد)
برخی از عناوین درجات واقعی نیستند بلکه به خاطر کار خاص یا تجلیل از افسران به آن‌ها گفته می‌شود. برای مثال در ارتش فرانسه Général de corps عملکردی دارد که از برخی Généraux de division انتظار می‌رود و Maréchal de France که به بالاترین مقام نظامی اطلاق می‌شود برخی اوقات قدرت فرماندهی عملی کسانی را که ملقب به آن هستند زیر سؤال می‌برد. در نیروی دریایی ایالات متحده، کُمودور (Commodore) یک ناخدا یکم ارشد است که فرماندهی یک اسکادران دریایی را بر عهده دارد. این اسکانداران آن قدر بزرگ نیست که به یک دریادار دوم سپرده شود. کمودور در گذشته به عنوان درجه استفاده می‌شد اما امروزه تنها یک لقب است. همچنین لقب کمودور (و نه درجهٔ آن) را می‌توان برای اشاره به ناخدای ارشدتری خطاب کرد که از ناخدای (کاپیتان) یک کشتی بالاتر است (زیرا تنها فرمانده کشتی در حال حرکت را می‌توان با لقب ناخدا صدا زد). ناخداهای تفنگدار دریایی از واژه میجر (سرگرد) برای تفکیک بین ناخدای عرشه و ناخدای ارشدتر سوار بر کشتی (که فرمانده کشتی نیست) استفاده می‌کنند.