cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فروتیتانیوم
ذوب فروتیتانیوم نسبت به انحلال تیتانیوم فلزی در مذاب سریعتر اتفاق میفتد، در نتیجه تیتانیوم سریعتر وارد مذاب می‌شود. به همین دلیل است که استفاده از فروتیتانیوم یوتکتیکی در فولادسازی ترجیح داده می‌شود. فروتیتانیوم به دلیل چگالی بالاتر نسبت به تیتانیوم که باعث عدم شناوری بر روی سطح مذاب و اکسیداسیون آن می‌شود و همچنین به دلیل نقطه ذوب پایینتر نسبت به فلز تیتانیوم بازیابی بالاتری دارد. فروتیتانیوم در مقایسه با تیتانیوم خالص دارای مزیت انحلال بهتر، پایینتر بودن نقطه ذوب، چگالی بالاتر و قیمت پایینتر می‌باشد. از عمده مصارف فروتیتانیوم می‌توان به پالایش فولادها (فروتیتانیوم به شدت با گوگرد، کربن، اکسیژن و نیتروژن واکنش داده و ترکیباتی نامحلول می‌سازد که به صورت سرباره جدا می‌شود و به همین علت به عنوان عامل احیا کننده، گوگردزدا و نیتروژن زدا استفاده می‌گردد) اشاره کرد.
ناف (زیست‌شناسی)
برای برخی از گونه‌های قارچ، هایلوم یک فرورفتگی میکروسکوپی است که هنگام جدا شدن هاگ از پایچه هاگدان میکروسکوپی بر روی هاگ باقی مانده است.
فروتیتانیوم
امروزه بخش عظیمی از فروتیتانیوم از ایلمانت تأمین می‌شود. تگرچه این کانه بیشتر به عنوان یک منبع تیتانیوم دار شناخته می‌شود ولی می‌توان آهن را به عنوان محصول جانبی از آن بازیابی کرد. ایلمنایت خالص دارای ۳۶٫۸ درصد آهن، ۳۱٫۵۷ درصد تیتانیوم و ۳۱٫۶۳ درصد اکسیژن است و اغلب مقدار کمی مگنتیت دارد. این کانی با فرمول FeTio3 و وزن مخصوص ۵–۴٫۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب بوده و دارای خاصیت مغناطیسی ضعیف می‌باشد. این کانی دارای وانادیم، اسکاندیم، تانتالیم و نیوبیوم می‌باشد.
ناف (زیست‌شناسی)
هایلوم همچنین می‌تواند هسته یک دانه نشاسته باشد. نقطه‌ای که لایه‌های نشاسته در اطراف آن رسوب می‌کند.
فروتیتانیوم
فروتیتانیوم یکی از پرکاربردترین و موثرترین فروآلیاژها در صنایع فولادسازی به عنوان یک عامل افزودنی در تولید فولاد با کیفیت مطلوب استفاده می‌گردد.
ناف (زیست‌شناسی)
شکل ظاهری هایلوم‌ها بیانگر وجود نوعی علامت است و می‌تواند به عنوان مشخصه متمایز یک بذر یا هاگ استفاده شود.
فروتیتانیوم
قیمت مواد فروتیتانیوم به عوامل گوناگونی مثل نوع کیفیت و گرید محصول بستگی دارد. تولید این آلیاژ هم در داخل کشور انجام می‌شود و هم از خارج از کشور وارد می‌شود. برای خرید این ماده آلیاژی در درجه اول باید به کیفیت آن دقت داشته باشیم و در نهایت رنگ محصول بسیار تأثیرگذار در نوع و کیفیت و گرید آن می‌باشد.
ترکیب شیمیایی
=== جدول ترکیبات شیمیایی فروتیتانیوم ===
=== مشخصات فیزیکی فروتیتیانیوم === چگالی و نقطه ذوب فروتیتانیوم‌ها، به درصد تیتانیوم آن‌ها بستگی دارد.
تولید فروتیتانیوم
برای تولید مواد فروتیتانیوم از مواد اولیه ای از قبیل ایلمنایت، پرووفسکیت و کنسانتره سرباره نیز استفاده می‌کنند. همچنین از قراضه تیتانیوم برای ساخت تیتانیوم‌های درصد بالا یعنی بالای ۷۰ درصد استفاده می‌کنند. گاهی برای تولید فروتیتانیوم از مواد در دسترسی از جمله فروسیلسکون-تیتانیوم استفاده می‌کنند.
امروزه فروتیتانیوم اغلب از طریق ذوب قراضه تیتانیوم با آهن در کوره القایی تولید می‌شود. به این طریق که این مواد را در کوره‌های القایی و کوره‌های قوس الکتریکی تا حدود ۱۱۰۰ درجه سانتی گراد حرارت می‌دهند و ذوب می‌کنند و سپس این مواد مذاب را با یکدیگر مخلوط می‌کنند. فروتیتانیوم را به وسیله احیاء آلومینیوترمیک ایلمنایت نیز به دست می‌آورند که محصول حاصله تقریباً حاوی ۴۰ درصد وزنی تیتانیوم، ۸ درصد وزنی آلومینیوم و به همراه مقدار متعادل آهن می‌باشد. این ترکیب در فرمولاسیون بسیاری از مفتول‌ها یا پوشش‌های الکترودهای جوشکاری کاربرد دارد. با توجه به اینکه مهم‌ترین کاربرد تیتانیوم، زدایش کربن و نیتروژن و اکسیژن از فولاد است، بهتر است فروتیتانیوم اولیه تا حد امکان کمترین مقدار این عناصر را داشته باشد. به همین دلیل، فروتیتانیوم معمولاً بر اساس درصد تیتانیوم قیمت گذاری می‌شود.
تولید فروتیتانیوم به روش کربوترمیک باعث افزایش مقدار کربن در این آلیاژ می‌شود و چون عمده کاربرد فروتیتانیوم برای ترکیب شدن با کربن مذاب است، وجود کربن در فروتیتانیوم نامطلوب بوده و این روش تولید امرزوه به ندرت به کار می‌رود. فروتیتانیوم تولید شده با این روش حاوی ۰۲ ۱۵–۱۸ درصد تیتانیوم است.
اصلی‌ترین گریدهای فروتیتانیوم، FeTi 35 و FeTi 70 هستند که اولی ۳۵ درصد و دومی ۷۰ درصد تیتانیوم دارد. گرید ۳۵ درصدی از ایلمنایت تولید شده و گرید ۷۰ درصدی از ذوب کردن قراضه‌های تیتانیوم در کوره تولید می‌شود.
نوک‌اردکیان
نوک‌اردکیان نام یک تیره از راسته تک‌سوراخ‌سانان است.
آخرین واگن (فیلم ۱۹۵۶)
آخرین واگن (The Last Wagon) فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی دلمر دیوز است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد.
داستان
بعد از حمله آپاچی‌ها به قطار حامل مهاجران، تنها تعداد انگشت شماری از آن‌ها زنده می‌مانند. آن‌ها جان خود را به دست‌های کومانچی تاد، مردی سفید پوستی که بیشتر زندگی خود را با کومانچی‌ها زندگی کرده‌است می‌سپارند.
چوب‌پیمای استرالیا
چوب‌پیمای استرالیا نام یک گونه از تیره چوب‌پیمایان است.
سیارک ۱۲۳۶۰
سیارک ۱۲۳۶۰ دوازده هزار و سیصد و شصتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۳۵.۴ است.
ان‌جی‌سی ۶۵۲۸
ان‌جی‌سی ۶۵۲۸ (NGC 6528) نام یک کهکشان است.
گویین، میشیگان
گویین (به انگلیسی: Gwinn) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مارکت، میشیگان واقع شده‌است. گویین ۱۳٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۶۵ نفر جمعیت دارد و ۳۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بابا رحمان
بابا رحمان (Baba Rahman؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
نیشیمیا، آئوموری
نیشیمیا، آئوموری (به لاتین: Nishimeya, Aomori) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Nakatsugaru District واقع شده‌است. نیشیمیا ۲۴۶٫۰۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۵۴ نفر جمعیت دارد.
تری نوتاری
تری نوتاری (زاده August 14, 1968) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های او می‌توان به بازی در کونگ: جزیره جمجمه و مربع اشاره نمود.
دنتسو
دنتسو بنگاه تبلیغاتی ژاپنی است که در زمینه تبلیغات و روابط عمومی فعالیت می‌نماید.
شرکت دنتسو در سال ۱۹۰۶ راه‌اندازی شد. دفتر مرکزی این شرکت در شیئودومه، میناتو، توکیو، ژاپن قرار دارد و سهام آن در بازار بورس توکیو معامله می‌شود.
ایستگاه پیپ
ایستگاه پـِیپ (Pape station) یک ایستگاه مترو در خط ۲ بلور–دانفورث در تورنتو، انتاریو، کانادا است.
میدانک (کرج)
میدانک روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸ نفر بوده‌است.
زبان
اهالی روستا از مردمان تات‌زبان هستند.
چهاربیشه (شوشتر)
جمعیت
این روستا در دهستان شهید مدرس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
لئوپولد بارشانت
لئوپولد بارشانت (Leopold Barschandt; August 12, 1925 – 1925:8:12, October 5, 2000) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
ریکاردو پالیتی
ریکاردو پالیتی (Riccardo Paletti؛ زادهٔ در میلان، درگذشتهٔ  در مونترآل، کبک) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که در فصل  در مجموع در هشت گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
خناوند
خناوند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمه شمالی بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است.
نمک حلال
نمک حلال (नमक हलाल) یک فیلم است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آمیتاب باچان، اسمیتا پاتیل، پروین بابی، و شاشی کاپور اشاره کرد.
زیردریایی فورل
طراحی
ریموندو لورنزو د اِکویلی-مونت‌ژوستین، مهندس اسپانیایی سال ۱۹۰۱ طرحی برای یک زیردریایی جدید بر مبنای زیردریایی فرانسوی ناروال به وزرات نیروی دریایی فرانسه ارائه کرد که مورد پذیرش قرار نگرفت. د اکویلی سال بعد طرح خود را به نزد شرکت کروپ در اسن در آلمان برد. به توصیه شرکت گرمانیاورفت که به تازگی به تملک کروپ درآمده بود، کروپ مجوز ساخت یک نمونه آزمایشی بر مبنای طرح دریافت شده را صادر کرد و یک قرارداد بلند مدت با آن به انعقاد رساند. کارهای اولیه از اوایل ماه فوریه سال ۱۹۰۲ آغاز شد.
طراحی یک زیردریایی دوکی‌شکل با طول ۱۳ متر و وزن ۱۵٫۵ تن را در نظر داشت. نیرو محرکه توسط یک موتور الکتریکی با ۶۵ اسب بخار توان و دور بر دقیقه ثابت تأمین می‌شد. با نگرانی از امکان انفجار موتورهای دیزل و بنزینی، تصمیم به استفاده از موتورهای پارافینی یا نفتی گرفته شد. محفظه‌های سوخت بیرون از بدنه بودند. سکان با زاویه متغیر سرعت زیردریایی را تنظیم می‌کرد. در ابتدا قصد استفاده از باتری‌های پوده‌ای (نخست ۱۰۸ سلول، بعداً ۹۴ سلول) وجود داشت. به هر صورت با وجود برخی مزایا، معایبی همچون امکان نگهداری و همچنین توسعه‌پذیری ضعیف این گونه باتری‌ها، موجب صرف نظر از آن شد. محفظه‌های شیرجه و جبرانی به بدنه یگانه زیردریایی متصل بودند. هدایت شناور به کمک یک پریسکوپ نوع سایس کوچک و قابل تنظیم از یک سکو در زیر دریچه در مرکز زیردریایی صورت می‌گرفت. بالک‌های دریایی هدایت در جلوی زیردریایی بودند. در پشت فقط یک صفحه تثبیت‌کننده قرار گرفت که یک انحنای ۱٫۵ درجه‌ای رو به جلو داشت. تغییر حالت این صفحه با بالک‌های سکان که به آن متصل بود انجام می‌شد.
ساخت و کارآزمایی
روز ۲۸ ژوئیه سال ۱۹۰۲ اسم رمز «لویخت‌بویه» (بویه‌چراغ) بر این زیردریایی نهاده شد و ساخت آن به گرمانیاورفت محول گردید. کار ساخت با قرار گرفتن مازه از روز ۱۹ فوریه سال ۱۹۰۳ آغاز شد و روز ۸ ژوئن همان سال به پایان رسید. کارآزمایی دریایی بین روزهای ۲۳ ژوئن تا ۶ دسامبر توسط د اکویلی و کریتسلر، سر مهندس دریایی گرمانیاورفت انجام گرفت. پس از مواجهه با مقداری دشواری در چرخش، هدایت کلی شناور مطلوب به نظر می‌رسید. زیردریایی زیر سطح به سرعت ۵٫۵ گره می‌رسید و می‌توانست در سرعت ۴ گره به برد ۲۵ مایل دریایی دست یابد. نام فورِله (قزل‌آلا) برای آن برگزیده شد.
پاییز سال ۱۹۰۳ قیصر ویلهلم دوم، امپراتور آلمان شخصاً فورله را مورد بازرسی قرار داد. روز ۲۳ سپتامبر شاهزاده هاینریش فون پرویسن، برادر امپراتور در یک کارآزمایی شیرجه حضور داشت و زیردریایی را هدایت کرد. فورله برای نیروی دریایی امپراتوری آلمان و نمایندگان سایر کشورها به نمایش درآمد. گرمانیاورفت امیدوار بود قراردادهایی برای ساخت زیردریایی‌های بزرگ‌تر دریافت کند؛ بدین جهت حتی پیشنهادهای خارجی و داخلی در ساخت فورله اعمال شد. امپراتوری روسیه که از سال ۱۹۰۴ درگیر جنگ با امپراتوری ژاپن شده بود، به دنبال ایجاد یک ناوگان دریایی مدرن برای خود بود. گرمانیاورفت کمیته فنی از روسیه را برای بررسی فورله به آلمان دعوت کرد. دو افسر روس با تجربه در زمینه زیردریایی، روز ۲۵ مارس سال ۱۹۰۴ از آن در اکرنفورده بازدید نمودند. با وجود متلاطم بودن دریا فورله قابلیت خوبی در هدایت‌پذیری نشان داد. در نتیجه، روسیه روز ۲۰ آوریل سفارش ساخت سه زیردریایی به وزن ۲۰۵ تن و موتورهای ۴۰۰ اسب بخاری را به گرمانیاورفت ارائه کرد. یک قرارداد رسمی ماه ژوئن به امضا رسید. دریافت فورله نیز جزو این قرارداد بود.
فورله روز ۲۰ ژوئن به کمک ریل از بندر کیل راهی سن پترزبورگ شد. آن‌جا کارآزمایی‌های شیرجه و شلیک را در ماه‌های ژوئن و اوت انجام داد سپس با ریل به ولادی‌وستوک فرستاده شد.
ستاره مشهور (فیلم ۱۹۹۸)
در این فیلم هانک آزاریا، لئوناردو دی‌کاپریو، کنت برانا، جودی دیویس، ملانی گریفیس، فامک جانسن، جو مانتگنا، وینونا رایدر، شارلیز ترون و کارمن دل‌اره‌فیچه بازی کردند. این فیلم بازخورد متوسطی از منتقدان گرفت و عملکرد آن در گیشه خوب نبود.
تل جابر (۲)
تل جابر (۲) مربوط به عصر آهن است و در شهرستان بهبهان، بخش مرکزی، روستای ویس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دوگای
دوگای (به لاتین: Daugai) در لیتوانی با جمعیت ۱٬۴۵۳ نفر است که در شهرستان آلیتوس واقع شده‌است.
حسن‌آباد کوه گچ
حسن‌آباد کوه گچ، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۱ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
جورجیو پانتانو
جورجیو پانتانو (Giorgio Pantano؛ زادهٔ در پادووا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایتالیا است که در فصل  در مجموع در پانزده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
خوشگلا عوضی گرفتین
خوشگلا عوضی گرفتین فیلمی به کارگردانی خسرو پرویزی و نویسندگی پرویز خطیبی و اسماعیل کوشان محصول سال ۱۳۵۳ است.
داستان
پروین (سپیده) در خیابان با جوانی به نام جلال آقابالاخان (چنگیز وثوقی) آشنا می‌شود و او را به مراسم جشن تولد دوستش آذر (آرام) می‌برد. جلال که سرمکانیک است خود را مهندس امیدوار معرفی می‌کند. پروین نیز وانمود می‌کند که پدرش سرپاسبان جلالی (یدالله شیراندامی) سرهنگ شهربانی است. آذر نیز به جلال علاقه‌مند می‌شود؛ اما به زودی بهرام (مهران صدری)، دوست آذر، با دیدن جلال در کارگاه مکانیکی به موقعیت شغلی و اجتماعی جلال شک می‌برد و موضوع را با آذر و پروین در میان می‌گذارد. آن دو به کارگاه مکانیکی می‌روند و جلال وانمود می‌کند که او را اشتباه گرفته‌اند. سرپاسبان جلالی مأمور رسیدگی به موضوع می‌شود. پس از برملا شدن حقیقت پروین و آذر از جلال دوری می‌جویند؛ اما دیری نمی‌یابد که پروین با جلال آشتی می‌کند و با او سر سفرهٔ عقد می‌نشیند.
صفی‌الدین ارموی
صفی‌الدین عبدالمؤمن بن ابی‌المفاخر یوسف بن فاخر اُرمَوی (۶۱۳ ه‍.ق – ۱۸ صفر ۶۹۳ ه‍.ق) موسیقی‌دان، خوش‌نویس، ادیب و عروضدان و پیشتاز مکتب منتظمیه بود.
ارموی در کودکی به بغداد مهاجرت کرد و بیشتر عمرش را در آنجا گذراند. قسمتی از این دوره در زمان خلافت عباسی بود و قسمت دیگرش پس از فتح بغداد توسط هلاکو و تحت سلطهٔ مغولان رخ داد. صفی‌الدین که در موسیقی و خوشنویسی بسیار توانا بود در هر دو دوره صاحب جایگاه درباری بود. رابطهٔ وی با خاندان جوینی در موفقیتش در زمان حکومت مغولان بر بغداد مؤثر بود اما نهایتاً با تزلزل جایگاه خاندان جوینی او نیز حمایت خود را از دست داد و در حالی که به خاطر بدهکاری به زندان افتاده بود درگذشت.
از صفی‌الدین دو رسالهٔ بسیار مهم بر جای مانده‌است: رسالهٔ الأدوار که بسیاری آن را آغازگر مکتب منتظمیه و یکی از شاخص‌ترین آثار در زمینهٔ تئوری موسیقی ایرانی-اسلامی می‌دانند، و رسالهٔ شرفیه که بالغ بر ۳۰ سال بعد نگاشته شده و علی‌رغم محتوای مفصل‌ترش، کمتر از الأدوار مورد توجه بوده‌است. وی همچنین به تعلیم شاگردانی چند در زمینهٔ خوشنویسی و موسیقی پرداخت و چند رسالهٔ دیگر نیز نگارش کرد.
زمینهٔ تاریخی
دوران زندگی صفی‌الدین را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد: پیش از حمله مغول به ایران و پس از آن.
دورهٔ اول مصادف است با خلافت عباسیان. ناصر (حکومت ۵۷۵ تا ۶۲۲ قمری) توانسته بود با کمک خوارزمشاهیان سلطنت سلجوقیان را براندازد. وی که به دنبال تکرار دورهٔ طلایی خلافت عباسی بود، به علوم و هنرها توجه نشان داد و این امر توسط خلیفهٔ بعدی (مستنصر، حکومت ۶۲۳ تا ۶۴۰ قمری) ادامه یافت. مستنصر مدرسه‌ای به نام مستنصریه در بغداد بنیان نهاد و در کتابخانه‌اش بیش از هشتاد هزار کتاب گردآورد. مستعصم آخرین خلیفهٔ عباسی بود (حکومت از ۶۴۹ تا ۶۵۶ قمری) و خلافت او با حملهٔ هلاکو به بغداد و فتح آن در سال ۶۵۶ قمری به پایان رسید. صفی‌الدین از این حمله جان به در برد و به کمک هنرش توانست که در دربار مغولان نیز صاحب جایگاه بشود. در این دوره، نقش خاندان جوینی و رابطهٔ صفی‌الدین با این خاندان نیز حائز اهمیت بود. بهاءالدین جوینی که در دربار مغولان صاحب منصب بود توانست پسرش عطاملک جوینی را نیز به سمت دبیری دربار امیر ارغون وارد کند. بعداً سمت عطاملک به برادرش شمس‌الدین محمد جوینی واگذار شد. شمس‌الدین محمد در زمان حملهٔ هلاکو به بغداد با او همراه بود و بعداً وظیفهٔ تعلیم و تربیت فرزندان خودش (بهاءالدین محمد درگذشتهٔ حدود ۶۷۸ قمری، و شرف‌الدین هارون کشته‌شده در ۶۸۵ قمری) را بر عهدهٔ صفی‌الدین نهاد.
زندگی‌نامه
صفی‌الدین در ۶۱۳ هجری قمری در ارومیه به دنیا آمد. از پیشینهٔ خانوادگی او اطلاعات دقیقی در دسترس نیست اگر چه قطب‌الدین شیرازی از او با لفظ «افضلِ ایران» یاد کرده که می‌تواند به ایرانی بودن تبار او اشاره داشته باشد. برخی مورخان نام پدرش را یوسف و نام جدش را فاخر نگاشته‌اند. از آنجا که زادگان و اصلیت وی مورد اختلاف بوده، مورخان مختلف با نام‌های دیگری همچون «»، «»، «» و «» نیز از او یاد کرده‌اند. سال تولد ارموی نیز در منابع گوناگون مورد اختلاف است اما از آنجا که ابن فوطی (درگذشتهٔ ۷۲۳ ه‍.ق) در کتاب  سن صفی‌الدین را در زمان فوت وی (سال ۶۹۳ ه‍.ق) حدود هشتاد سال گزارش کرده‌است، سال تولد وی می‌بایست بین ۶۰۸ تا ۶۱۸ قمری باشد.
پیش از حمله مغول
در ابتدای سدهٔ هفتم هجری، مهاجرت به بغداد (که از دورهٔ امویان آغاز شده بود) کماکان تداوم داشت و گفته شده که پدر صفی‌الدین نیز در همین دوره به بغداد مهاجرت کرد. در بغداد صفی‌الدین ابتدا فقه شافعی را فراگرفت و سپس به مدرسهٔ مستنصریه رفت و در آنجا علوم مختلف و هنر خوشنویسی را آموخت. وی در زمینهٔ خوشنویسی و انشا از سرآمدان روزگار خود شد. به گفتهٔ خودش در همین دوران موسیقی و نواختن عود را هم فراگرفت اما علی‌رغم چیره‌دستی در این هنر، بیشتر شهرتش در آن زمان از خوشنویسی حاصل شد. یکی از برادرزادگان ابواسحاق اینجو به نام شجاع چنین نقل کرده که در دورهٔ کودکی، صفی‌الدین را در دربار مستعصم به فراگیری خط و یاقوت مستعصمی را به فراگیری موسیقی گذاشته بودند، اما بعد از مدتی که پیشرفت آن‌ها در این هنرها متوقف شد تصمیم بر آن شد که بالعکس، صفی‌الدین به فراگیری موسیقی بپردازد و یاقوت به فراگیری خوشنویسی، و هر یک از آن‌ها در آن هنر سرآمد همگان شدند. اما از اسناد دیگر چنین بر می‌آید که یاقوت خود شاگرد صفی‌الدین بوده و از او خوشنویسی یادمی‌گرفته‌است و در نتیجه در این روایت شجاع تردید وارد است.
پس از روی کار آمدن مستعصم، صفی‌الدین به دربار راه یافت و در امور مختلف اعم از امور دیوانی، کتابت و کتاب‌داری، و نیز در مقام خطاط و سرپرست تشکیلات موسیقی به کار گرفته شد. در این زمان خلیفهٔ عباسی سالانه پنج هزار دینار (معادل ۶۰٬۰۰۰ درهم آن زمان) برای او مقرری تعیین کرده بود. صفی‌الدین مصحفی برای مستعصم نگارش کرد که به سبب آن در زمرهٔ ملازمین آن خلیفه درآمد. در روایات آمده که در ابتدای اشتغال ارموی در دربار، مستعصم به این که وی عود می‌نوازد آگاه نبود و بعداً به واسطهٔ زن خواننده‌ای در بغداد به نام لحاظ (که آهنگی از ساخته‌های صفی‌الدین را برای مستعصم اجرا کرد) مستعصم به تسلط ارموی بر موسیقی آگاه شد. بر اساس همین روایات، ارموی فردی خوشگذران توصیف شده که مهمانی‌هایی پر از اسراف می‌گرفت و برخلاف صدرالدین علی (دیگر کتابدار دربار) که سعی می‌کرد در زمان حضور مستعصم در کتابخانه، دستمالی پر از عرایض مردم را به خلیفه بدهد تا او ناچار به پاسخگویی به آن‌ها باشد، ارموی اسباب بزم و طرب خلیفه را فراهم می‌کرد و از همین رو توجه خلیفه به وی بیشتر شد چنان‌که در اواخر دورهٔ خلافتش دستور تأسیس کتابخانه‌ای تازه در دربار را داد که کتاب‌های گرانبهایی به آن منتقل شدند و ارموی را کلیددار آن کتابخانه کرد. در این کتابخانه، ارموی اتاقی کوچک برای کتابت تهیه کرده بود که در آن وقت می‌گذراند.
روزگار خلافت مستعصم برای ارموی دوران خوشی و کامرانی بود. از مهم‌ترین دستاوردهای این دوره از زندگی صفی‌الدین، نگارش رسالهٔ الأدوار است (قدیمی‌ترین نسخهٔ به دست آمده از این اثر در سال ۶۳۳ قمری نگاشته شده‌است).
پس از حمله مغول
در پی حملهٔ هلاکو به بغداد و فتح آن در سال ۶۵۶ قمری، عدهٔ کثیری (از جمله خلیفه) به قتل رسیدند و اکثر مدارس و کتابخانه‌ها ویران گشت. اما صفی‌الدین در این میان با توسل به هنرش توانست خود و خانواده‌اش را از تعرض مصون نگاه دارد چنان‌که هلاکو مقرری وی را به ده هزار دینار در سال افزایش داد. غیاث‌الدین خواندمیر دربارهٔ پیوستن صفی‌الدین به دربار هلاکو نوشته‌است که وی توانست پنهانی خود را از قتل و غارت بغداد دور کند و به درگاه هلاکو برساند و در آنجا ایستاده مشغول نواختن عود شد و بعد از چند ساعت یکی از مغولان خبر ساز نواختن وی را برای هلاکوخان رساند و خان که از هنر ارموی خوشش آمده بود او را به منصبی گماشت و برایش مقرری تعیین کرد. اما روایت دیگری از این داستان را حسن اربلی از زبان خود ارموی نقل کرده و بعدها ابن فضل‌الله عمری آن را در کتاب مسالک الأبصار نقل کرده‌است به این شرح که در زمان حملهٔ مغولان به بغداد، یکی از امیران مغول که به محلهٔ زندگی ارموی حمله کرده بود وی را تهدید به سوزاندن خانه‌اش کرده و مجبور می‌کند که خود را تسلیم کند. ارموی که در این زمان دارای اموال بسیار بوده و پنجاه کنیز آوازه‌خوان (رامشگر) داشته، این امیر و سی نفر سربازی که همراهش بودند را تطمیع می‌کند و شراب می‌دهد و بعد رامشگران یک به یک برای آن‌ها موسیقی اجرا می‌کنند و اسباب خوشی مغولان را فراهم می‌کند. ارموی امیر مغول را با وعدهٔ مهمانی‌های مجلل‌تر در روزهای بعد از خانه روانه می‌کند و سپس با کمک متمولان محله، پول و جواهرات و اسب و دیگر چیزهای ارزشمند فراهم می‌کند که فردا پیشکش آن امیر کنند. اما فردا صبح امیر به دنبال وی می‌رود و می‌گوید که هلاکو از خبر پیشکش‌های ارموی به امیر خوشش آمده و ارموی را به نزد خود خواسته‌است. ارموی به همراه امیر به نزد هلاکو می‌رود و در نزد وی زانو زده زمین را می‌بوسد و ثنای هلاکو را می‌گوید و سپس به دعوت وی برایش ساز می‌زند و زنی خواننده به نام ضیاء هم همزمان شروع به آواز خواندن می‌کند و هلاکو به خواب می‌رود. زمانی که هلاکو بیدار می‌شود به ارموی پیشنهاد می‌کند چیزی از او بخواهد؛ ارموی تنها تقاضای مالکیت یک باغ (به نام سمیکه) را می‌کند و این قناعت وی نیز بر هلاکو خوش می‌آید و در این زمان است که هلاکو سپاهش را موظف به حمایت از ارموی و منزل و دارایی‌هایش می‌کند.
صفی‌الدین در این دوره به آموزش بهاءالدین محمد جوینی و برادرش شرف‌الدین هارون جوینی مشغول بود. ارتباط وی با خاندان جوینی کمک کرد تا صفی‌الدین به ریاست دیوان انشا در بغداد برسد. در سال ۶۶۰ قمری وی به همراه بهاءالدین محمد به اصفهان رفت. در همین دوره صفی‌الدین دو ساز ابداع کرد که یکی «مُغنی» و دیگری «نَزهه» نام داشت؛ نزهه توسط نویسندگان آن زمان به عنوان سازی بسیار خوش‌آهنگ توصیف شده‌است. صفی‌الدین همچنین تولیت موقوفات در بغداد را به عهده داشت تا سال ۶۶۵ قمری که این منصب به خواجه نصیرالدین طوسی واگذار شد. مهم‌ترین اثر صفی‌الدین در دورهٔ دوم زندگی‌اش نوشتن رسالهٔ شرفیه است که آن را حدود سال ۶۷۴ قمری نگاشته‌است. این رساله اگر چه مفصل‌تر از رسالهٔ الأدوار است اما به اندازهٔ آن شهرت نیافته‌است.
نام دو پسر صفی‌الدین در منابع مختلف نقل شده‌است: جلال‌الدین محمد که از ادبای عصر بود و عزالدین علی (درگذشتهٔ ۷۰۱ قمری) که مانند پدرش به کتابت اشتغال داشت. نویباور در دانشنامه اسلام، از پسر دیگری به نام کمال‌الدین احمد نیز نام می‌برد که او نیز گویا به کتابت اشتغال داشته‌است.
فعالیت‌ها و تأثیرات
ارموی از جهات مختلف تأثیرات ماندگاری بر هنر موسیقی و خوشنویسی ایران گذاشت؛ نخست شاگردانی که در خط و موسیقی ترتیب کرد و برخی از آن‌ها سرآمد این هنرها شدند، دوم رساله‌های مهمی که در زمینهٔ موسیقی نوشت، سوم سازهایی که با دخل و تصرف در سازهای قدیمی ابداع کرد، چهارم نظریاتی که در زمینهٔ تئوری موسیقی ابداع کرد یا بر نظرات قدما افزود و دست آخر استفاده از روشی نظام‌مند برای ثبت و ضبط موسیقی به شکل مکتوب.
مکتب منتظمیه
نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۳ میلادی توسط برخی از محققان، «مهم‌ترین دوره در تاریخ موسیقی ایرانی و عربی» نام گرفته‌است. صفی‌الدین که در این زمان در بغداد می‌زیست سبکی از توصیف نظری موسیقی را ارائه کرد که بعدها به «مکتب منتظمیه» معروف شد. مکتب منتظمیه نامی است که به گروهی از نظریه‌پردازان موسیقی این دوره داده می‌شود؛ عبدالقادر مراغی و قطب‌الدین شیرازی از دیگر نظریه‌پردازان این مکتب بوده‌اند. اصطلاح مکتب منتظمیه در منابع کهن شرقی (عربی، ترکی یا فارسی) دیده نمی‌شود بلکه ترجمه‌ای است بر عبارت Systematist School که توسط محققان غربی برای نامیدن این مکتب به کار می‌رفته‌است.
مکتب منتظمیه تعریفی از یک گام موسیقی مبتنی بر نظام کوک خالص ارائه کرد که تمام فواصل موسیقایی رایج در موسیقی جهان اسلام را در خود داشت و «خالص‌ترین گام در زمان خودش بود». مهم‌ترین خصوصیت مکتب منتظمیه که آن را از نظریه‌های پیش از آن متمایز می‌کند آن است که در آن هر اکتاو به هفده فاصله شده‌است. این مکتب همچنین فواصل موسیقایی را از طریق نظریهٔ ادوار (رویکردی نظری به موسیقی که در آن گام‌های موسیقی به صورت دوایری شرح داده می‌شدند و فواصل هر یک از درجات یا «ابعاد» آن‌ها به روش ریاضی محاسبه و شرح داده می‌شد) توصیف کرد. سایر ویژگی‌های مکتب منتظمیه عبارتند از: توجه به مفهوم «ایقاع» (ریتم) که در سنت پیشین مورد توجه نبود، توجه به ویژگی‌های آکوستیک ساز (در چارچوب ابعاد و ادوار) و ابداع مفاهیم و واژگانی نوین (نظیر «دور»، «شد» و «مقام») یا ارائهٔ تعریف جدیدی از واژگان موجود (نظیر «شعبه») برای توصیف نظری موسیقی. در این مکتب، هر گام موسیقی شامل ۱۷ پرده بود که فواصل آن در اصل با روشی که در موسیقی یونانی ریشه داشت (و توسط فیثاغورث تعریف شده بود) محاسبه می‌شدند جز آن که فواصل دیگری (که در محاسبات فیثاغورث نبود و مختص موسیقی اسلامی-ایرانی است) نیز در این روش محاسبه و تعدیل می‌شدند.
شاگردان
صفی‌الدین در بغداد شاگردانی در خوشنویسی و موسیقی تربیت کرد. برخی از شاگردان وی در دورهٔ خلافت عباسی عبارتند از: شمس‌الدین احمد بن یحیی سهروردی (درگذشتهٔ ۷۴۱ قمری) که شاگرد یاقوت مستعصمی نیز بود، علی ستایی (سه‌تایی) که نوازندهٔ نوعی سه‌تار بود، حسن زامر که نی می‌نواخت، زیتون که مشخص نیست در چه زمینه‌ای تخصص داشت، و لُحاظ که زنی خواننده بود. خود یاقوت مستعصمی نیز در خوشنویسی شاگرد صفی‌الدین بود. شاگردان وی در دورهٔ حکومت هلاکو نیز عبارت بودند از بهاءالدین محمد جوینی، شرف‌الدین هارون جوینی و حسام‌الدین قتلغ بوغا. جمال‌الدین واسطی (زادهٔ ۶۶۱ قمری) و نظام‌الدین بن حاکم (درگذشتهٔ حدود ۷۶۰ قمری) نیز از شاگردان صفی‌الدین برشمرده شده‌اند. این دو، در گسترش نظریات صفی‌الدین به ایران، عراق، سوریه و مصر نقش داشتند.
سازها
چنان‌که پیشتر ذکر شد، ارموی دو ساز به نام‌های مغنی و نزهه ابداع کرد.
نزهه در حقیقت حاصل ترکیب سازهای چنگ و قانون بود. تنهٔ آن به شکل مربع مستطیل، از چوب بید سرخ ساخته می‌شد و دو خرک و ۸۱ تار داشت که در دسته‌های سه‌تایی با هم کوک می‌شدند. نام این ساز در رساله‌های درة التاج لغرة الدباج و نفائس الفنون فی عرائس العیون نیز آمده‌است. (در کنزالتحف تعداد سیم‌های این ساز ۱۰۸ ذکر شده‌است. )
مغنی در حقیقت ترکیبی بود از سازهای قانون، رباب و نزهه. در کتاب کنز التحف آمده که ارموی این ساز را در بازگشت از سفری به اصفهان ابداع کرد. تا پیش از زمان او، ساز رباب ساز مخصوص مردم اصفهان و فارس بود و قانون نیز در عراق متداول بود. مغنی از چوب درخت زردآلو ساخته می‌شد، کاسه‌اش از رباب بزرگتر و پهن‌تر بود و دسته‌اش شکل مثلث داشت. درازا و پهنای کاسه در حدود یک وجب و نیم و عمق آن در حدود چهار انگشت بود. درون کاسهٔ ساز را با مخلوطی از سریش و خردهٔ شیشه پر می‌کردند و روی آن پردهٔ نازکی می‌کشیدند. این ساز ۳۳ تار داشت.
آثار
از ارموی چند رساله به جای مانده‌است و اطلاعاتی نیز راجع به چند قطعهٔ موسیقی از ساخته‌های او در دسترس است.
الأدوار فی الموسیقی
یکی از آثار سرشناس صفی‌الدین، الأدوار فی الموسیقی است که با نام کوتاه‌شدهٔ الأدوار نیز شناخته می‌شود. در این کتاب، صفی‌الدین به بررسی موسیقی ایران از نظر تئوری موسیقی پرداخته و خصوصیاتی از قبیل پرده‌ها و نغمات را در چارچوب نظریهٔ ادوار شرح داده‌است. وی همچنین نحوهٔ کوک‌کردن سازهایی مثل بربط را تشریح کرده‌است. بعد از نوشته‌های ابن سینا در مورد موسیقی در کتاب شفا، الأدوار قدیمی‌ترین کتاب موجود دربارهٔ نظریهٔ علمی موسیقی ایرانی است. این رساله همچنین سندی است بر به کار گرفتن سیم پنجم در ساز عود در زمان ارموی که در زمان ابن سینا رایج نبود. دیگر جنبه‌های نوین رسالهٔ الأدوار عبارتند از استفاده از الفبای ابجد برای توصیف دقیق فواصل هفده‌گانه در گام موسیقی ایرانی-اسلامی، توضیح دقیق دوازده مقام موسیقی و توصیف دقیق وزن در موسیقی رایج آن زمان.
این رساله در ۱۵ فصل نگارش شده و بسیار موجز است. عبدالقادر مراغی در آثارش به «شارحان ادوار» اشاره می‌کند که نشان می‌دهد این اثر بلافاصله پس از نگارشش مورد توجه بسیار بوده و توسط موسیقی‌دانان بعدی مورد شرح و توضیح بوده‌است. از جمله ترجمه‌ها و شرح‌های قدیمی که به فارسی بر این اثر نوشته شده می‌توان به شرح شهاب‌الدین صیرفی، ترجمه و شرح و تفسیر ابواسحاق اینجو، شرح نصرالله قاینی، شرح عبدالقادر مراغه‌ای به فارسی (به نام «زبدة الأدوار») که بعداً در تکمیل مطالب آن کتابی به نام «زواید الفواید» نیز نگاشت، شرح لطف‌الله سمرقندی و ترجمهٔ فارسی توسط شخصی به نام محمد اسماعیل اهل اصفهان که به دستور میرزا آقاخان نوری انجام شده اشاره کرد.
الرساله الشرفیه
دومین کتاب مشهور صفی‌الدین، رسالهٔ شرفیه است. او این کتاب را حدود سال ۶۶۵ قمری (معادل ۱۲۶۷ میلادی) نوشت و به شاگردش شرف‌الدین هارون جوینی اهدا کرد. صفی‌الدین از طریق خاندان جوینی با نصیرالدین طوسی آشنایی داشت و احتمال می‌رود که طوسی علاقهٔ او را به علوم یونانی برانگیخته باشد؛ چنان‌که در الأدوار صفی‌الدین تحت تأثیر علم موسیقی یونانی نبود، اما در رسالهٔ شرفیه این تأثیر وجود دارد. این احتمال هم وجود دارد که صفی‌الدین کتاب دومش را تحت تأثیر آثار فارابی (به خصوص موسیقی کبیر) نوشته باشد.
رسالهٔ شرفیه از الأدوار مفصل‌تر و متشکل از پنج مقاله است. از جمله کسانی که این رساله را ترجمه کرده یا شرح داده‌اند می‌توان به کارا دو وو اشاره کرد که این رساله را به‌طور خلاصه به زبان فرانسوی ترجمه کرد. همچنین رودولف درلانژه که در سال ۱۹۳۷ ترجمهٔ کاملی از آن را به فرانسوی به چاپ رساند و قطب‌الدین شیرازی رسالهٔ درة التاج لغرة الدباج را عملاً در شرح رسالهٔ شرفیه نگاشته‌است. یکی از ویژگی‌های رسالهٔ شرفیه استفادهٔ همزمان از «افاعیل» و «اتانین» برای ساختار ضرب‌آهنگ قطعات موسیقی است. در آثار پیش از آن، نظیر آثار فارابی، فقط از اتانین برای توصیف ضرب موسیقی استفاده و از افاعیل تنها برای عروض (وزن شعر) استفاده می‌شد.
سایر آثار مکتوب
سایر رساله‌های ارموی که در منابع مختلف ذکر شده‌اند عبارتند از:
برخی مورد اول را دو کتاب مجزا دانسته‌اند؛ یکی با نام الکافی من الشافی (که نسخه‌ای از آن در کتابخانهٔ عمومی دمشق است) و دیگری با نام العروض و القوافی و البدیع که هنری جورج فارمر به وجود نسخه‌ای از آن در کتابخانه بادلین اشاره کرده‌است. همچنین بنا بر یک روایت، شکرالله احمد اوغلی رسالهٔ ایقاع ارموی را که به زبان فارسی نوشته بود، بعداً، در اوایل قرن نهم قمری به زبان ترکی ترجمه کرد و در یکی از کتاب‌های خودش به صورت یک فصل مجزا قرار داد. اما رئوف یکتا بی این فصل کتاب را حاصل تحقیقات خود احمد اوغلی دانسته‌است و محمدتقی دانش‌پژوه نیز آن را متأثر از رسالهٔ بهجت الروح (که احتمالاً در حدود دوران صفویه نگارش شده) می‌داند.
از رسالهٔ فائدة فی العلم الموسیقی نسخه‌ای در کتابخانهٔ اهمالیگه هرزوگلیکه در شهر گوتای آلمان به شمارهٔ ۱۳۵۰ وجود دارد.
به جز این رساله‌ها، محمدتقی دانش‌پژوه چند رسالهٔ دیگر هم به ارموی منصوب کرده که البته مورد اتفاق نظر اکثر محققان نیست: '، ' و .
آثار موسیقی
آثار موسیقیِ بر جا مانده از صفی‌الدین به سه دسته تقسیم می‌شوند: صوت، قول و نوبه. صوت‌ها (که دو نمونهٔ از آن‌ها در پایان رسالهٔ الأدوار آمده‌است) قطعه‌هایی کوتاهند. قول‌ها، قطعات مفصل‌تری‌اند. قطب‌الدین شیرازی در درة التاج یک نمونه از قول‌های منسوب به صفی‌الدین را آورده‌است. هر قول شامل چند بخش به نام «نوبه» می‌شود. اجرای نوبه در زمان صفی‌الدین بسیار طرفدار داشته‌است. بنا به یک روایت، صفی‌الدین بیش از ۱۳۰ نوبه ساخته بود که برخی از این نوبه‌ها را بعداً کُتَیله (موسیقی‌دان معروف حوالی ۷۳۰ قمری) در ماردین و قاهره اجرا کرد.
متن ترانهٔ برخی از آثار موسیقی صفی‌الدین توسط ابن فضل‌الله عمری نقل شده‌اند و به مقامی که هر قطعه در آن اجرا می‌شده نیز اشاره شده‌است.
نقد
اگر چه صفی‌الدین در دوره‌ای می‌زیست که زبان فارسی در حال گسترش بود (چنان‌که ادبای پیش از او و هم دورهٔ او نظیر امام محمد غزالی، مولوی و سعدی آثار شاخصی به فارسی نگاشته بودند) اما از آنجا که وی بیشتر عمرش را در بغداد گذراند آثارش را نیز به زبان عربی نگاشت. اهمیت این آثار و تأثیری که ارموی بر موسیقی داشته چنان است که وی را در کنار فارابی و عبدالقادر مراغه‌ای به عنوان یکی از سه موسیقی‌دان بزرگ ایران و عالم اسلام دانسته‌اند. قطب‌الدین شیرازی که در رسالهٔ درة التاج لغرة الدباج از ارموی با احترام کامل یاد کرده‌است نظریات او را برتر از نظریات پیشینیانش همچون فارابی دانسته‌است. عبدالقادر مراغه‌ای نیز از ارموی با احترام بسیار یاد کرده و حتی آنجا که نظریات ارموی را اشتباه دانسته، کماکان به استادی ارموی اشاره کرده‌است. رافائل کیزوتر نیز اهمیت آثار ارموی را چنان دانسته که به وی لقب «زارلینوی خاور» داده‌است (اشاره به نام جوزفو زارلینو، نظریه‌پرداز موسیقی و آهنگ‌ساز اهل جمهوری ونیز در دورهٔ رنسانس).
رساله‌های صفی‌الدین در علم موسیقی مورد احترام و تقلید هنرمندان ایرانی و سایر ممالک اسلامی بوده‌است، چنان‌که ابن صیقل (ادیب و لغت‌شناس مشهور، درگذشتهٔ ۷۰۱ ه‍.ق) از او با القابی همچون «الصدر الکبیر»، «عالم فاضل» و «علامه» یاد کرده‌است. بیشتر مؤلفان بر این باورند که رساله‌های شرفیه و الأدوار صفی‌الدین منجر به بروز انقلابی بزرگ در موسیقی در سراسر عالم شده‌است تا جایی که ژوزف یکتابیک موسیقی‌شناس نامی ترک در دائرةالمعارف لاوینیاک دربارهٔ صفی الدین ارموی چنین می‌نویسد: «بالاخره موسیقی‌شناس ترک، صفی‌الدین ارموی نام داشته و به روزگار خلافت مستعصم خلیفه عباسی در نیمه دوم قرن هفتم می‌زیسته و توانست دوره ثابت و لاتغییر سابق را به پایان آورد.»
به عقیدهٔ نویباور، نقش ارموی در تألیف الأدوار جای نقد دارد. از آنجا که صفی‌الدین در زمان نگاشتن این رساله تنها حدود ۲۰ سال سن داشته و با توجه به ماهیت این رساله که بیشتر توصیفی است و در آن به نظریات شخصی مؤلف اشاره نشده‌است، مشخص نیست که چقدر از این رساله زاییدهٔ نظریه‌پردازی خود صفی‌الدین است. آنچه مشخص است آن است که صفی‌الدین در زمان نگارش این رساله در کتابخانهٔ مستعصم عباسی صاحب منصب بوده و به کتاب‌های بسیاری دسترسی داشته‌است.
بین نگارش الأدوار و رسالهٔ شرفیه حدود ۳۰ سال فاصله است و رسالهٔ شرفیه از بعضی جهات مبسوط‌تر از الأدوار است اما با این حال کمتر از آن مورد توجه بوده‌است. به عقیدهٔ برخی از نظریه‌پردازان معاصر از جمله تقی بینش و محسن محمدی، این رساله مهم‌ترین اثر ارموی است و شایسته‌است که ارموی بابت آن شناخته بشود تا بابت الأدوار. محتوای این دو رساله نیز از بعضی جهات (نحوهٔ تشریح ادوار یا موضوعات مربوط به اسباب ملایمت و تنافر) با هم متفاوت است که این تفاوت ناشی از آن دانسته می‌شود که رسالهٔ شرفیه ریشه در مکتب منتظمیه دارد و از آثار فارابی و ابن سینا ریشه می‌گیرد ولی رسالهٔ الأدوار اثری مستقل‌تر است و نظریه‌های نوآورانه‌ای دارد. همچنین، تعریفی که ارموی در این رساله از مفهوم نغمه (صوت) ارائه می‌کند نیز، در تناقض با تعریفی است که در الأدوار آمده‌است.
بزرگداشت
بر اساس مصوبه شورای عالی فرهنگ عمومی، در گاه‌شمار ایران ۶ بهمن مصادف با مرگ ارموی، روز «آواها و نواهای ایرانی» نام گرفته‌است.
زیردریایی فوکو (کیو۷۰)
زیردریایی فوکو (کیو۷۰) یک زیردریایی بود که طول آن 170 ft بود. این زیردریایی در سال ۱۹۱۱ ساخته شد.
سیارک ۱۹۱۸۲
سیارک ۱۹۱۸۲ نوزده هزار و صد و هشتاد و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۷ اکتبر ۱۹۹۱ کشف شد.
تروسینا (نوسینجه)
تروسینا (نوسینجه) (به لاتین: Trusina (Nevesinje)) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در Nevesinje واقع شده‌است.
بی. لنین
'''بی. لنین''' (B. Lenin) یک کارگردان و تدوین‌گر اهل هند است. وی از سال ۱۹۶۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ایگناتس پوشنیک
ایگناتس پوشنیک (Ignaz Puschnik; February 5, 1934 – 1934:2:5, December 17, 2020) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
قلعه‌سلطان
قلعه‌سلطان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان شهید مدرس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
طاق پتکاله
پتکانه اندامی است که بر اساس مشخصه‌های شکلی (هندسی) و خواص سازه ایی خود تعریف می‌شوند و شامل چند ردیف تاقچه می‌باشد که بر اساس هندسه ایی مشخص و منتظم روی هم سوار می‌شوند و جلو می‌آیند. این مجموعه می‌تواند به عنوان گوشه سازی یا پوشش فضا نقش آفرینی کند. مشخصه‌های سازه ایی پتکانه را در دو گروه پتکانه‌های شکلی‌سازه ایی و پتکانه‌های شکلی می‌توان دسته بندی کرد. در پتکانه‌های شکلی‌سازه ایی ،تاسه‌ها صفحات پرکننده ایی هستند که بر باریکه تاق‌های باربر استوارنند. اما در پتکانه‌های شکلی، تاسه‌ها آرایه ایی بوده و بر سازهٔ دیگری آویز هستند. رفتار چند گانهٔ نمونه‌های مختلف پتکانه موجب می‌شود، این گونه، از یک سو مرزهای مشترکی با گونه‌های سازه ایی مشابه و از سوسس دیگر مرزهای مشترکی با گونه‌های شکلی مشابه(مقرنس)داشته باشند.
پیشینه شکل‌گیری
یکی از مسایل مهم ساختمانی در تاریخ معماری جهان انتقال سطح مربع به دایره در فضا بوده‌است. این مسئله برای اولین بار به دست معماران ایرانی حل شد. زمان اختراع این گوشه سازی را متعلق به اواخر دوره اشکانی میدانند که در دوره ساسانی و به ویژه در دورات اسلامی تکامل میابد. معماران ایرانی عصر اشکانی، برای نخستین بار دنبال راه حل مسئله ی قرارگیری دایرهٔ گنبد بر روی مربع بشن بودند. اولین راه حل‌ها استفاده از روش پیش آمدن (پتکین) بود. در معماری ساسانی جهت تبدیل زمینه مربع به هشت ضلعی راه حل‌های متکامل تری جایگزین شد و چندین فن گوشه سازی مختلف مانند فیلپوش و سکنج به کار رفت. در این میان، به نظر می‌رسد، آنچه می‌توان زمینهٔ ایجاد پتکانه باشد، گوشه سازی سازی سکنج است ((سکنج متشکل از دو تاق اریب است که همدیگر را در یک نقطه [ و به عبارت دقیقتر به در یک خط] قطع کرده باشند. تقاطع دو تاق، این نوع گوشه سازی را به وجود می‌آورند))حاصل تقاطع این دو تاق به وجود آمدن تاقچه‌های مثلثی منحنی در فضا است که تاسه نام دارد. توسعه و تکامل گوشه سازی سکنج و تاسه‌های آن در دوره‌های بعدی، می‌تواند به عنوان پایه و مدولی جهت ایجاد پتکانه محسوب می‌گردد. گوشه سازی انجام شده در بنای مقبرهٔ امیر اسماعیل سامانی، از نخستین نمونه‌هایی است که آموزه‌هایی ساسانی را با استفاده از ایجاد باریکه تاق توسعه می‌دهند. در این جا هنوز باریکه تاق باربر نمایان است و سطوح بین آن با تاسه پر شده‌است. این نمونه را می‌توان اولین گام جهت شکل‌گیری پتکانه دانست.
قابلیت‌های پتکانه
شواحد تاریخی تا اواخر قرن ۴ ه ق. نشان می‌دهد که پتکانه اندامی است که همان مراحل ابتدایی شکل گیری، از دو قابلیت فضایی مختلف برخوردار است. پتکانه از یک سو قابلیت پوشش کنج‌های فضا را دارد که این قابلیت موجب ایجاد نمونه‌های متنوع ای در سالیان بعدی می‌شود و از سوی دیگر، این عنصر می‌تواند فضای سر پوشیده‌ای در مسجد جامع نایین ایجاد کند. این قابلیت نیز، باعث شکل‌گیری مجموعه‌ای پوشش‌های گنبدی و تاقی در فضاهای نیمه باز و بسته می‌گردد. بر این اساس، این قابلیت دوگانه موجب می‌شود که در طول تاریخ معماری و در مکان‌ها و زمان‌های مختلف، پتکانه کاربردهای مختلفی داشته باشد. کاربردهای پتکانه شامل پوشش تاق و گنبد در فضاهای بسته، پوشش تاقی در فضای نیمه باز و گوشه سازی می‌باشد. شاید به نظر برسد پتکانه‌های به کار رفته در پوشش گنبد و تاق ،  حاصل پیشرفت و تکامل پتکانه‌های گوشه سازی هستند؛ اما از آنجا که هر دو دسته هم‌زمان ایجاد شده و پس از آن، در دو مسیر موازی توسعه هر یک همچنان ادامه یافته‌است؛ تفکیک آن‌ها رد دو دسته متفاوت منطقی تر به نظر می‌رسد. پیش از آنکه به مرور نمونه‌های شاخص پس از قرن ۴ ه ق. بپردازیم، بایستی جهت شناخت کامل و تحلیل مناسب این نمونه‌ها، درک کامل تر ی از کیفیت رفتار سازه‌ای آن‌ها داشته باشد.
رفتار سازه‌ای
درک رفتار سازه‌ای پتکانه برای بسیاری پیچیده و مبهم است. در معماری اسلامی گرایشی به دریافت منابع و داشته‌های قبلی و توسعه آن‌ها در قالب مضامین و شیوه‌های اسلامی دیده می‌شود. همچنین در هنرهای اسلامی معمولاً ابهامی همیشگی در نقش اشکال به چشم می‌خورد و مشخص نیست که آیا یک شکل کاملاً تزیینی است یا غیر تزیینی است و در این میان نمونه‌های زیادی از عناصر وجود دارند که ترکیبی از این دو حالت هستند. در واقع هنگامی که معمار مسلمان بر الزامات نیارشی بنا چیره شد، به پردازش و توسعه شکلیه سازه می‌پردازد. مرحوم ابوالقاسمی موضوع را چنین بیان می‌کند :<<بسیاری از کارهایی که در معماری در راستای ساختار انجام می‌شود، بعدها به جهت زیبایی، منع زیبایی پیدا می‌کنند. مقرنس کاری از جمله کارهایی است که ساختاری بوده و بعدها جنبهٔ تزیینی پیدا کرده‌است. مقرنس کاری در اصل برای پوشش به کار می رفته است و جزئی از سازهٔ باربر بوده‌است>>. ویژگی دیگری کخ می‌توان در این زمینه به آن اشاره نمود این است که معماران ایرانی معمولاً سعی می‌کردند عناصر نازیبای سازه‌ای را در پشت عناصر پوششی پنهان سازند. چنین پیچیدگی و ابهامی در درک رفتار سازه‌ای پتکانه، دسته بندی قطعی در این زمینه را دشوار می‌سازد. اما با اندکی تساهل می‌توان پتکانه‌ها را، از منظر نحوهٔ مشارکت در انتقال بار، در دو گروه شکلی (آرایه‌ای) و شکلی _ سازه‌ای (ترکیبی) جای داد.
گروه شکلی (آرایه)
در گروه شکلی، هندسه پتکانه در دوران اسلامی که ریشه در معماری دوره‌های قببلی دارد، به عنوان یک سنت شکلی تداوم می‌یابد. بنابراین پتکانه‌های متعلق به ابن گروه، به لحاظ سازه‌ای، در فرایند انتقال بار نقشی نداشته و جزئی از آرایهٔ بنا محسوب می‌شوند. به عبارت دیگر در این گروه هندسه پتکانه، دست مایه‌ای برای شکل دادن به لایهٔ درونی فضاست. پتکانه‌های شکلی، به لحاظ سازه‌ای رفتلری به مانند مقرنس دارند و مانند آن‌ها از سازه اصلی آویزان اما به لحاظ هندسی با آن‌ها متفاوت هستند. مهم‌ترین تفاوت پتکانه‌های تزیینی با مقرنس آن است که عمدتاً از تاسه‌های عمودی تشکیل شده‌اند و عناصر افقی (تخت) ندارند. پتکانه‌ها شکلی انواع مختلفی دارند و از یک گوشه سازی کوچک تا پوشش‌های فضاهای بسته یا نیمه باز یا پوشش محراب‌ها، لبه نعلبکی مناره‌ها را شامل می‌شوند.
گروه شکلی-سازه‌ای (ترکیبی)
پتکانه‌های متعلق با این گروه، جدا از پیروی از الگوی هندسی پتکانه، نقش سازه‌ای نیز دارند و نیروهای اعمال شده از سوی دیگر اجزا و نیرو ی گرانشی حاصل از وزن خود را حمل می‌کنند. بر اساس نمونه‌های بررسی شده و تحلیل‌های ارائه شده نمونه‌های این گروه را می‌توان در دو زیر گروه، مورد بررسی قرار داد:
پتکانه‌های دارای باریکه تاق و تاسه
در این نمونه‌ها عنصر سازه‌ای، باریکه تاق‌هایی در پشت است که تاسه‌ها بر آن‌ها تکیه کرده‌اند. این دسته از پتکانه‌ها را در همهٔ کاربردهای بیان شده مشاهده کرد. پتکانه‌های کار شده به عنوان گوشه سازی، به عنوان تاق و به عنوان پوشش داخلی گنبد همه می‌توانند با این ساختار بر پا شده باشند. پتکانه‌های دارای باریکه تاق، تاسه و عناصر کششی در این نمونه‌ها، مانند گونهٔ قبل باریکه تاق‌های باربر و تاسه‌های متکی بر آن‌ها وجود دارد؛ اما مشارکت بر امر انتقال نیرو‌ها نسبی است. این امر چنان است که بخشی از بار تاسه‌ها توسط باریکه تاق‌های باربر و بخشی دیگر توسط اجزای سازه‌ای واسط که معمولاً کششی و از چوب هستند حمل می‌شوند.
ان‌جی‌سی ۶۵۳۹
ان‌جی‌سی ۶۵۳۹ (NGC 6539) نام یک کهکشان است.
خال‌سفید پرخال
خال‌سفید پرخال نام یک گونه از سرده خال‌سفید است.
تاریخچه نسخه‌های اندروید
تاریخچهٔ نسخه‌های سیستم عامل تلفن همراه اندروید با انتشار نسخه بتای این نرم‌افزار در ماه نوامبر سال ۲۰۰۷ شروع شد. اولین نسخه تجاری این سیستم عامل (نسخه ۱٫۰) در سپتامبر ۲۰۰۸ بر روی یکی از گوشی‌های شرکت HTC منتشر شد. نسخه ۱٫۱ نیز در فوریه سال ۲۰۰۹ با نام پتی فور معرفی شد اما این نامگذاری کاملاً اتفاقی بود و به سیستم نامگذاری فعلی مربوط نمی‌شد. این سیستم عامل در حال حاضر زیر نظر شرکت گوگل و اتحادیه گوشی باز در حال توسعه است.
در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۵ اعلام شد که تا کنون بیش از ۵۰۰ میلیون دستگاه در سراسر دنیا از این سیستم عامل استفاده می‌کنند. آخرین نسخه اندروید که تاکنون منتشر شده نسخه بتا اندروید ۱۴ است.
تاریخچه نسخه‌ها
از ماه آوریل سال ۲۰۰۹ و با انتشار نسخه ۱٫۵ هر نسخهٔ این سیستم عامل با نام یک شیرینی یا دسر نام‌گذاری می‌شد تا اینکه شرکت گوگل در سال ۲۰۱۹ تصمیم گرفت از این پس با اعداد و ارقام اسامی اندروید جدید را نامگذاری کند، این نام‌ها که از ترتیب حروف الفبای انگلیسی نیز پیروی می‌کنند به ترتیب زیر می‌باشند:
اندروید ۱٫۰
اندروید نسخه ۱٫۰ یا آلفا، اولین نسخه اندروید که به صورت تجاری در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۸  بر روی تلفن همراه شرکت اچ تی سی (HTC Dream (G۱ معرفی شد. قابلیت‌های اندروید نسخه ۱٫۰ شامل:
اندروید ۱٫۱
در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۰۹ اندروید ۱٫۰ به ۱٫۱ یا بتا بروزرسانی شد.
اندروید ۱٫۵
نسخه ۱٫۵ اندروید یا کیک فنجانی در ۳۰ آوریل ۲۰۰۹ منتشر شد. این نسخه اندروید مبتنی بر کرنل لینوکس ۲٫۶٫۲۷ بود. از جمله قابلیت‌هایی که در این ویرایش گنجانده شده بود شامل:
اندروید ۱٫۶
در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۹ اندروید نسخه ۱٫۶ یا دونات منتشر شد. این نسخه اندروید مبتنی بر کرنل لینوکس نسخه ۲٫۶٫۲۹ بود و قابلیت‌های زیر را به اندروید افزود:
اندروید ۲ و ۲٫۱
هر دو نسخه ۲ و ۲٫۱ اندروید یا نان خامه‌ای مانند نسخه ۱٫۶ مبتنی بر کرنل لینوکس ۲٫۶٫۲۹ طراحی شده‌اند. اندروید ویرایش ۲ در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۹ معرفی شد. در سوم دسامبر ۲۰۰۹ SDK نسخه ۲٫۰٫۱ معرفی شد و SDK ویرایش ۲٫۱ در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰ منتشر گردید. اهم امکانات اضافه شده در این نسخه به شرح زیر هستند:
اندروید ۲٫۲
اندروید نسخه ۲٫۲ یا یا ماست بستنی در ۲۰ مه ۲۰۱۰ معرفی شد. این ویرایش اندروید مبتنی بر کرنل لینوکس نسخه ۲٫۶٫۳۲ است و قابلیت‌های زیر به آن اضافه شده‌است:
خریستوس تسولیس
خریستوس تسولیس (؛ زادهٔ January 30, 2002) بازیکن فوتبال اهل یونان است.
تاریخچه نسخه‌های اندروید
اندروید ۲٫۳
اندروید نسخه ۲٫۳ یا نان زنجفیلی در ۶ دسامبر ۲۰۱۰ معرفی شد. این ویرایش اندروید مبتنی بر کرنل لینوکس نسخه ۲٫۶٫۳۵ است. امکانات اضافه شده در این نسخه به شرح زیر هستند:
خریستوس تسولیس
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پائوک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال یونان بازی کرده‌است.
تاریخچه نسخه‌های اندروید
اندروید ۴
اندروید نسخه ۴٫۰ یا بستنی حصیری در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۱ معرفی شد و آن را روی تلفن همراه گلکسی نکسوس معرفی کرد. در این نسخه تغییرات عمده‌ای در این سیستم عامل نسبت به نسخه‌های پیشین به‌وجود آمد. رابط کاربری به‌طور کلی بازنویسی و دگرگون شد و همه چیز از نو بهینه‌سازی شده‌است. ضمن این‌که امکانات جدید زیادی به اندروید چهارم اضافه شد. قابلیت‌های تازه و تغییرات شامل:
اندروید ۴٫۱
اندروید نسخه ۴٫۱ یا آب‌نبات ژله‌ای در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲ در کنفرانس سالانه Google I/O معرفی شد. این نسخه که بر پایه هسته لینوکس ۳٫۰٫۳۱ بود با هدف افزایش کارایی و بهبود عملکرد رابط کاربری انتشار یافت. این نسخه در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۱۲ بر روی سرورهای پروژه متن باز اندروید قرار گرفت. تبلت Nexus ۷ به عنوان اولین دستگاه مجهز به این نسخه در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۲ منتشر شد.
اندروید نسخه ۴٫۲ یا آب‌نبات ژله‌ای قرار بود در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۱۲ توسط شرکت گوگل در مراسمی در شهر نیویورک معرفی شود اما این مراسم به دلیل وقوع توفان سندی منتفی شد. گوگل این مراسم زنده را تمدید نکرد و معرفی این نسخه از اندروید را در اخبار تحت عنوان «طعم جدیدی از آب‌نبات ژله‌ای» انجام داد. اولین دستگاه‌هایی که از این نسخه استفاده کردند، گوشی Nexus ۴ شرکت ال‌جی و تبلت Nexus ۱۰ شرکت سامسونگ بودند که در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ وارد بازار شدند.
اندروید ۴٫۴
اندروید نسخه ۴٫۴ یا کیت کت در تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۱۳ برای اولین بار معرفی شد.
نستله، صاحب برند شکلات کیت‌کت در مقابل استفادهٔ اندروید از این نام برای نامگذاری اندروید ۴٫۴ که نوعی تبلیغ رایگان شکلات‌های آن به‌شمار می‌رود، برای گوگل و محصولات سری نکسوس، بر روی بسته‌بندی‌های خود تبلیغ کرد تا به این صورت یک بازی برد-برد برای هر دو شرکت شکل گرفته باشد و در حوزه‌های نفوذ یکدیگر تبلیغ کرده باشند.
به گفته شرکت گوگل، صاحب‌امتیاز سیستم عامل اندروید، بیش از ۵۰ میلیون شکلات مخصوص در بازارهای آمریکا، انگلستان، کانادا و خاورمیانه منتشر شد. با خرید این شکلات‌ها می‌توانستند در قرعه کشی گوگل شرکت کنند. از جمله جوایز این قرعه‌کشی تبلت نکسوس ۷ بوده‌است.
شرکت نستله نیز شکلات‌هایی با ظاهر اندروید منتشر کرد. تبلیغ این شکلات‌ها از زمان معرفی بر روی سایت نستله موجود بوده‌است. ویژگی‌های اندروید ۴٫۴ به شرح زیر است:
اندروید ۵
اندروید آبنبات چوبی یا اندروید لالیپاپ ، (به معنای آبنبات‌چوبی) یا اندروید ۵ یا اندروید L یکی از نسخه‌های سیستم عامل اندروید است که توسط گوگل در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴ ارائه گردید. اندروید L که مخفف این نسخه از اندروید می‌باشد و براساس گفته رئیس بخش اندروید گوگل سوندار پیچای بزرگ‌ترین به‌روزرسانی در اندروید است. این نسخه اولین بار با عنوان اندروید L در کنفرانس توسعه دهندگان Google I/O در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۴ رونمایی شد. در این کنفرانس، در کنار این اندروید، به بسیاری از پلتفورم‌ها و فناوری‌های مربوط به اندروید پرداخته شد. مواردی مانند، تلویزیون اندروید، پلتفورم درون ماشین اندروید، پوشاک اندروید، نمونه‌ای از این دستاوردها می‌باشد.
این نسخه از اندروید شامل طیف گسترده‌ای از تغییرات در این سیستم عامل می‌باشد که می‌توان به برخی از آن‌ها اشاره کرد:
مسلماً یکی از بزرگترین تغییرات اندروید آب‌نبات چوبی در ظاهر آن صورت می‌باشد. زبان طراحی متریال پیش از این آهسته آهسته بر روی نرم‌افزارهای کاربردی گوگلی مانند گوگل پلی استور، کروم دیده شد و حالا ظاهر کلی اندروید را تغییر داد. پویانمایی‌های جدید، صفحه جدید مالتی‌تسکینگ و کشوی اعلان‌های متفاوت از جمله تغییرات ظاهری اندروید آب‌نبات چوبی هستند.
اندروید آب‌نبات چوبی همچنین از پردازنده‌های ۶۴ بیتی نیز پشتیبانی می‌کند و به لطف پروژه ولتا انرژی کمتری را نیز از باتری طلب می‌کند. علاوه بر این‌ها گوگل بیش از ۵۰۰۰ بسته API برای توسعه‌دهندگان منتشر کرده‌است و گفته‌است در اندروید ۵ تصاویر، آهنگ‌ها، نرم‌افزارهای کاربردی و جستجوها به شکل بهتری بر روی تمامی دستگاه‌های اندرویدی شما همگام‌سازی شده‌است.
از جمله تغییرات دیگر نسخه اندروید آب‌نبات چوبی می‌توان به حالت ذخیره انرژی، چندکاربره، حالت میهمان و ایمن کردن و قفل کردن گوشی با اتصالات بلوتوث اشاره کرد. اندروید آب‌نبات چوبی از زمان اندروید ۴ بزرگترین تغییر ظاهری را به چشم دیده و قصد داشت ظاهر نرم‌افزارهای کاربردی دیگر را نیز تغییر دهد.
همچنین این نسخه از اندروید دارای قابلیتی به نام قفل FRP(factory reset protection) می‌باشد که برای جلوگیری از سرقت و برای امنیت بیشتر گوشی سرقتی می‌باشد ولی متأسفانه با روش‌های خاصی این قفل باز می‌شود. گوگل هم بیکار ننشست و با استفاده از آپدیت بسته‌های امنیتی اندروید و بروزرسانی نسخه‌های اندروید امنیت باز کردن قفل FRP را بالا برد.
نکسوس ۴ و نکسوس ۷ مدل ۲۰۱۲ از این آپدیت بی‌بهره ماندند اما نکسوس‌های پس از آن و همچنین گوشی‌های Google Play Edition در هفته‌های پس از ارائه نسخه اندروید آب‌نبات چوبی این آپدیت حیاتی را زودتر از سایرین دریافت کرده‌اند.
اندروید ۶
اندروید مارشمالو یا اندروید ۶ نسخه‌ای از سیستم عامل اندروید است که در سپتامبر ۲۰۱۵ توسط گوگل معرفی شد. در این نسخه گوگل به سوی هوشمندسازی بیشتر سیستم عامل حرکت کرده‌است که از خصوصیات بارز این سیستم عامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
اندروید ۷
اندروید نوقا یا اندروید ۷ نسخه‌ای از سیستم عامل اندروید است که در اوت ۲۰۱۶ توسط گوگل معرفی شد. در این نسخه گوگل تلاش کرده‌است مشکلات و کاستی‌های اندروید مارشمالو را برطرف کند و موارد جدیدی را هم به آن بیفزاید از جمله موارد زیر:
اندروید ۸ و ۸٫۱
اندروید نسخه ۸ با نام Oreo در تاریخ ۲۱ اگوست ۲۰۱۷ معرفی شد.
اندروید ۹
اندروید پای (Pie) به‌طور رسمی در تاریخ ۶ اوت ۲۰۱۸ منتشر شد.
اندروید ۱۰
اولین نسخه آزمایشی اندروید ۱۰ با نام Q در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۹ برای تمامی گوشی‌های گوگل پیکسل منتشر شد و نسخه نهایی آن در تاریخ سوم سپتامبر ۲۰۱۹ منتشر شد.
اندروید ۱۳
سيزدهمین نسخه اصلی از سیستم عامل اندروید.
اندروید ۱۴
گوگل اندروید ۱۴، چهاردهمين نسخه اصلی از سیستم عامل اندروید را در ۸ فوریه ۲۰۲۳ معرفی کرد و اولین پیش نمایش توسعه‌دهندگان در همان روز منتشر شد. با شروع این نسخه اندروید، نصب برنامه‌های طراحی شده برای هدف قرار دادن نسخه‌های اندروید و SDK های قدیمی تر از اندروید مارشمالو (۶.۰) برای جلوگیری از بدافزار مسدود شده است.
جوزپه دلفینو
جوزپه دلفینو ورزشکار مرد رشتهٔ شمشیربازی اهل کشور ایتالیا است. وی در بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۴ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۶ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۲ نقره را کسب کرد.
جی. هاوارد مک‌گراث
جییمز هاوارد مک‌گراث سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ میلادی سناتور ایالت رود آیلند در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
دلی‌قیز
دلی‌قیز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمه شمالی بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است.
دختران بلا، مردان ناقلا
دختران بلا، مردان ناقلا فیلمی به کارگردانی نظام فاطمی و نویسندگی احمد نجیب زاده محصول سال ۱۳۵۳ است.
خلاصه داستان
احسان (یدالله شیراندامی) و امیر (منوچهر وثوق) دو برادرند که به دلیل بدهکاری هایشان به همراه دوست مشترکشان ماشاالله (سید علی میری) به شمال می‌روند تا در ویلای او پنهان شوند...
ایستگاه رویال یورک
ایستگاه رویال یورک (Royal York station) یک ایستگاه مترو در خط ۲ بلور–دانفورث در تورنتو، انتاریو، کانادا است.
بازی‌های گودویل
بازی‌های گودویل یک رویداد چند ورزشی بوده که از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱ میلادی برگزار شده است.
کشورهای شرکت‌کننده
آسیا و اقیانوسیه
اروپای شرقی
اروپا
آمریکای شمالی