cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
فارکاش بویایی
آثار و مطالعات
او حاصل فعالیت‌های خود را در کتاب دوجلدی‌اش تنتامن در ۱۸۳۲ میلادی منتشر کرد. این کتاب کوششی بود در راه پی‌ریزی دقیق و منظم هندسه، حساب، جبر، و تحلیل ریاضی (آنالیز). در این کتاب، به عنوان ضمیمه، مقاله‌ای به قلم پسرش یانوش درج شده بود که در آن اصل توازی رد شده بود و بنیان شاخه‌ای از هندسهٔ نااقلیدسی که هندسهٔ هذلولوی یا هندسهٔ لباچفسکئی گذاره بود. این ضمیمه موجب جاودانه شدن تنتامن شد. بویایی خلاصه‌ای از کتاب خود را در ۱۸۵۱ میلادی به آلمانی منتشر کرد.
آرتور پوپ
آرتور آپهم پوپ (زاده ۷ فوریه ۱۸۸۱ رودآیلند – درگذشته ۳ سپتامبر ۱۹۶۹ شیراز) مورخ شهیر آمریکایی آثار هنری ایران بود.
او یکی از بنیان‌گذاران مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی بود و مدت ۲۴ سال آن را هدایت نمود. پوپ از بزرگترین محققینی بوده که فرهنگ و معماری ایران را به جهانیان معرفی کرد.
زندگی
پوپ در شهر فینیکس ایالت رودآیلند زاده شد. پدرش یک کشیش بود. در دانشگاه براون و دانشگاه کرنل و دانشگاه هاروارد تحصیل فلسفه کرد. در ۱۳۰۴ به دعوت حسین علاء به تهران آمد و برای مقامات دولتی و رضاشاه در مورد هنر ایرانی سخنرانی کرد. سپس از ۱۳۰۴ تا ۱۳۱۴ مشاور افتخاری دولت ایران و عضو فرهنگستان ایران شد.
پوپ صدها سخنرانی مهم در سرتاسر جهان از ایران انجام داد. به‌طور نمونه به مدت یک سال از طرف دانشگاه هاروارد به موسسات آموزش عالی فرانسه سفر کرد و سخنرانی تحت عنوان «سهم ایرانیان در پیدایش معماری گوتیک» (Persian Contributions to the Beginnings of Gothic Architecture) ارائه کرد. گفته می‌شود که وی سخنران بسیار متبحری بود.
او و همسرش نمایشگاه‌های زیادی در معرفی آثار هنری ایرانی در جهان برپا کردند. به‌طور مثال در سال ۱۹۴۰ میلادی پوپ و موزه‌های بزرگ آمریکا ۲۸۰۰ شی مکشوف در ایران را در نمایشگاهی در نیویورک تحت عنوان «شش هزار سال هنر پارسی» (Six Thousand Years of Persian Art) به نمایش گذاشتند. تنها کاتالوگ فهرست اشیای آن ۳۵۰ صفحه بود. از نمایشگاه‌های مهم دیگر پوپ می‌توان موارد زیر را نام برد:
احیای فرهنگ و هنر ایران باستان
در سال ۱۹۲۵ پوپ برای نخستین بار به ایران سفر کرد و برای سخنرانی در حضور رضاخان (که در آن زمان نخست‌وزیر ایران بود) دعوت گردید. سخنان او را دکتر عیسی صدیق (که از دوستان نزدیک آرتور پوپ بود) به فارسی ترجمه کرد. پوپ در سخنانش بسیار از هنر و معماری ایران باستان تمجید و تعریف کرد و خیلی مایل بود ایرانیان قدر هنر و تاریخ هنر خویش را بدانند. او در آن جلسه تأکید کرد که معماری ایرانِ جدید بجای الگوبرداری از معماریِ مدرنِ غرب بایستی از روی معماریِ کهنِ خویش الگو بگیرد. سخنرانی پوپ در آن روز بسیار رضاخان را تحت تأثیر قرار داد و شعله‌های ملی‌گرایی را در وی بسیار افروخت. به‌طور مثال از همین‌جا بود که می‌توان نفوذ دکتر پوپ را در طراحی ساختمانهایی همچون شعبه اصلی بانک ملی، کاخ مرمر، و موزه ایران باستان دید.
به دلیل علاقه وافر پوپ به هنر و معماری ایران، در همان زمان رضاخان به پوپ اجازه مخصوص دیدار و رفت‌وآمد در بناها و اماکن مذهبیِ تاریخی کشور (که تا آن زمان به افراد خارجی هرگز داده نمی‌شد) به دکتر پوپ را اعطا کرد. پوپ نیز در نتیجه همین مطالعات برای نخستین بار در تاریخ این بناها را به جهانیان معرفی نمود. ساخت و نمایش یک ماکت با مقیاس کوچک از مسجد شاه در شهر فیلادلفیا (بنام Persia Pavilion) یکی از این تلاش‌های دکتر پوپ است.
در میانه سال‌های دهه ۱۹۲۰، به توصیه آرتور پوپ، رضاشاه دستور به بازسازی و مرمت کلی مسجد شیخ لطف‌الله را داد.
نقل مکان به ایران پس از نیویورک
پس از جریان پرونده سناتور مک‌کارتی که در نتیجهٔ آن پوپ مجبور به بازنشستگی گردید، او و همسرش همچنان به مطالعات ایرانشناسی خود ادامه دادند. تا اینکه در سال ۱۹۶۴ توسط محمدرضا شاه پهلوی به ایران دعوت گردیده و در دانشگاه تهران به او دکترای افتخاری دادند. او پیشتر نشان تاج و نشان همایونی را دریافت کرده بود. اما اینبار شاه از او درخواست کرد که به ایران نقل مکان کرده و دائم در شیراز اقامت گزیند تا بتواند مستقیماً دانشگاه پهلوی به تحقیقات و فعالیتهای فرهنگی و علمی ایرانشناسی خویش ادامه دهد. وی نیز پذیرفت و در ۱۳۴۴ با همسرش فیلیس اکرمن در شیراز اقامت نمود. در یکی از کتابهایش در این زمینه نوشته شده:
آنها محل اقامت خود در نارنجستان قوام را مبدل به مؤسسه آسیایی دانشگاه پهلوی کردند؛ و در همان‌جا بود که موفق شدند محققین ایران‌شناس زیادی را گرد آورند از جمله دکتر جی گلاک (Jay Gluck)، نوئل سیور (Noël Siver)، و دکتر فرای که بعدها جانشین پوپ گردید.
پوپ با وجود اینکه در آن زمان ۸۷ سال عمر داشت در سال ۱۹۶۸ موفق شد ۲۷۰ محقق از ۲۶ کشور را در «پنجمین کنگره بین‌المللی هنر و معماری ایران» در شیراز گردهم آورد. او یک سال بعد درست در زمانی که قصد داشت معماری حرم امام هشتم شیعیان در شهر مشهد را مطالعه کند درگذشت. هم اینک چندی از نوادگان وی نیز در ایران سکونت دارند.
در آمریکا
پوپ دوستان زیادی در موزه هرمیتاژ روسیه داشت و لذا در طی سالیانی که با آنان همکاریهای زیادی داشت دوستان زیادی در روسیه پیدا کرد و از همین رو بود که پس از جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد، او و همسرش مظنون به رفت‌وآمد در دوایر کمونیستی گردیدند که موجب شد برخی نهادهای فرهنگی و مالی آمریکا از حمایت از تلاشهای فرهنگی او دست کشیده و حتی نهایتاً سر و کارش با سناتور جوزف مک‌کارتی افتاد که در آن زمان شعله‌های ضدکمونیستی اش تمام آمریکا را دربر گرفته بود. در سال ۱۹۵۴ او سرانجام مجبور به کناره‌گیری از پست و مقام خود در مؤسسه آسیا شد.
آیل بروئرز
آیل بروئرز (به انگلیسی: Isle Brewers) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در سامرست جنوبی واقع شده‌است. آیل بروئرز ۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
آرتور پوپ
در ایران
پوپ در ایران مخالفینی نیز داشت. وی که با جلوگیری از خروج آثار تاریخی ایران مخالف بود از آن جهت که باعث شناسایی بیشتر می‌شود توسط مخالفان متهم به «چپاول» از راه خارج کردن بسیاری از آثار ایران به بیرون از کشور شد. هزاران قطعه شی که توسط تیمهای باستان‌شناسی زیر مدیریت پوپ کشف شده بودند سر از موزه‌های بزرگ آمریکا و انگلیس درآوردند.
آرامگاه در ایران
در پی درخواست از شاه ایران، آرامگاهی برای دکتر پوپ در اصفهان در ساحل زاینده‌رود نزدیک پل خواجو توسط دوست پوپ محسن فروغی ساخته شد که پس از درگذشت در آن‌جا به خاک سپرده شود. همسر وی فیلیس اکرمان نیز در همان آرامگاه به خاک سپرده شد، و چند سال بعد دکتر ریچارد فرای نیز از محمود احمدی‌نژاد خواست در آن محل به خاک سپرده شود.
اما پس از درگذشت فرای، تعدادی بسیجی و لباس شخصی در شهر اصفهان دست به تعرض به آرامگاه پوپ زدند: در این تعرض مقبره وی با بمب‌های گرافیکی آغشته به شعارهای ضد آمریکایی شده بود. این گروه در مراسمی تهدید کرد که در صورت آوردن جسد فرای به اصفهان آن را نبش قبر کرده و خواستار تخریب آرامگاه پوپ و همسرش نیز شدند. اما با همت جوانان اصفهانی لوح آرامگاه پوپ که هتک حرمت شده بود ترمیم شد و لوحی هم به افتخار فرای نهاده شد.
آثار
اما از نظر اهمیت ایرانشناسی شاید بتوان گفت که مهمترین اثر پوپ گنجینه تصاویریست که با همسرش از ایران تهیه نمود: او در میان سالهای ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۹ مجموعاً نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ تصویر از بناهای تاریخی ایران عکسبرداری کرده که هنوز هم پس از سالهای سال در دانشگاه‌های غرب مورد استفاده ایران‌شناسان می‌باشد.
مظفرآباد (کرمان)
مظفرآباد، روستایی است از توابع بخش راین شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان راین قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۱نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
آلومینیم نیترید
آلومینیم نیترید (AlN) نیترید آلومینیم است. فناوری سرامیک‌های نیترید آلومینیم از سال ۱۹۸۴ میلادی به بعد به سرعت تکامل یافته، اما بهترین توصیف محصولات درآغاز این راه، اطلاق عنوان مواد ناسازگار (نامرغوب) است. این به دلیل پائین بودن کیفیت پودر و نبود تجربه فناوری ساخت در مقیاس تجاری بود. در نتیجه هم مواد پودر اولیه و هم قسمت‌های ساخته شده از آن‌ها خواص ضعیفی داشتند؛ بنابراین اغلب نتایج به خصوص در فرایند فلزینه کاری زیرلایه تکرارپذیر نبودند. طی دوره۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸میلادی نگرانی هائی در مورد پایداری در برابر اکسیداسیون و هیدراته شدن، شیمی و پرداخت سطح، فلزینه کاری سیستم‌های خمیری، هدایت حرارتی، لحیم کاری و هزینه برای استفاده از نیترید آلومینیم در پکیج‌های میکروالکترونیکی وجود داشت. پکیج‌ها و زیرلایه‌های AlN با کیفیت بالا در اوائل دهه۱۹۹۰میلادی ظهور یافتند. دوام و قوام محصولات AlN به‌طور چشمگیری افزایش یافت.
سیستم‌های فلزینه کاری سازگار و قوی مانند سیستم فلزینه کاری اکسیدی برای نیتریدها توسعه داده شد و فناوری فرایندها به گونه‌ای توسعه یافت که اکنون سرامیک‌های نیترید آلومینیم در سرتاسر جهان در پکیج‌های تجاری به کار برده می‌شوند. علاوه بر این، سیستم‌های هم سوز پکیج‌های چند لایه AlN توسعه داده شده و به عنوان یک جایگزین برای کاربردهای نیروگاهی مطرح شده‌اند. هدایت حرارتی بالا به همراه ضریب انبساط حرارتی نسبتاً کم نزدیک به Si دو ویژگی مهم برای استفاده از سرامیک AlN درصنعت میکروالکترونیک به عنوان ماده زیرلایه یا پکیج هستند. در مقایسه با دیگر مواد سرامیکی عایق الکتریکی فقط نیترید آلومینیم و اکسید بریلیم هدایت حرارتی بالائی دارند. هر چند هدایت حرارتی اکسید بریلیم بالاتر است اما به دلیل سمی بودن، تولید آن محدود شده و نیترید آلومینیم جایگزین آن در کاربردهای صنعتی شده‌است[۲].
منابع
2. B.H. Mussler, Aluminium Nitride (AlN), American Ceramic Society Bulletin ۷9 (2000) ۴۵–۴۷
محمدحسین رجبی دوانی
محمدحسین رجبی دوانی (زاده ١۵ خرداد ١٣٣٩ در قم) مورخ و پژوهشگر تاریخ اسلام، رئیس بنیاد ایران‌شناسی، معاون پژوهشی دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی و استادیار تاریخ اسلام دانشگاه امام حسین است.
زندگینامه
محمدحسین رجبی دوانی در ۱۵ خرداد ۱۳۳۹ در شهر قم در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد. وی فرزند علی دوانی است. ، تشابه نام سه برادر سبب شده برخی تصور کنند وی ریاست کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس را بر عهده داشته‌است. وی تحصیلات ابتدایی را در قم و دوره دبیرستان را در سال ۱۳۵۰ تهران طی کرد. وی دارای دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی از دانشگاه تهران و عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین می‌باشد.او مدرس دوره تاریخ اسلام در مؤسسه نورالمجتبی می‌باشد.
آثار
آثار وی که صورت کتاب چاپ و منتشر شده که عبارت است از: ۱- کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی ۲- تاریخ تحلیلی دوران امامت امیر المومنین علی ۳- پشتیبانی نظامی در سپاههای صدر اسلام ۴- طواف عشق: گزیده و بازنویسی لهوف سید ابن طاوس ۵- مکتوبات و بیانات سیاسی و اجتماعی علمای شیعه ۶- رسائل مشروطیت (در چهار جلد) ۷- تجسم حماسه: درس گفتارهایی در شناخت هنرهای تجسمی انقلاب اسلامی ۸- کامیابی ها و ناکامی ها ۹- مقابر؛ تحقیقی پیرامون مقابر انبیاء بنی اسرائیل در ایران به انضمام سایر مقابر موجود
حضور در صدا و سیما
او در بسیاری از برنامه های صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به عنوان کارشناس مذهبی حضور داشته است. در سال ۱۳۹۹ نیز به عنوان میهمان در فصل چهارم برنامه کتاب باز حضور داشت.
کت بیلند
کت بیلند (Kat Bjelland؛ زادهٔ December 9, 1963) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ریویک، کنتاکی
ریویک شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۴ نفر بوده‌است.
آرتور بابایان
آرتور بابایان (زادهٔ ) وزنه‌بردار ارمنی‌تبار اهل روسیه است که در مجموع در برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال نقره شده‌است.
پیر کوپیترس
پیر کوپیترس (Pierre Coppieters؛ زادهٔ June 24, 1907 - درگذشته نامشخص) بازیکن واترپلو و شناگر اهل بلژیک است.
سداب سوری
سُداب سوری، سُداب بوشهری نام یک گونه از سرده سداب است.
گرودن
گرودن یک شهر در آلمان است که در البه-الشتر واقع شده‌است. گرودن ۱٬۶۱۳ نفر جمعیت دارد.
ایمونوهیستوشیمی
ایمونوهیستوشیمی یا بافت‌شیمی ایمنی نام یک فرایند برای مکان‌یابی پروتئین‌ها در یاخته‌های یک بافت است.
در این روش با استفاده از پادتن‌های (آنتی‌بادی‌های) منوکلونال، پادگن‌های (آنتی‌ژن‌های) یاخته‌ها شناسایی می‌شود. پیشرفت‌های چشمگیری در سال‌های اخیر در این شیوه انجام گرفته‌است و در حال حاضر به عنوان یکی از روش‌های تشخیصی مهم در شاخه پزشکی و به‌ویژه دانش آسیب‌شناسی جای خود را باز کرده‌است.
بخش بصیرهات
بخش بصیرهات (به انگلیسی: Basirhat district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بنگال غربی واقع شده‌است. بخش بصیرهات ۱٬۷۴۴٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۸۲٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد.
۵ گاو
۵ گاو یک ستاره است که در صورت فلکی ثور قرار دارد.
سربرهنه تابناک
سربرهنه تابناک نام یک گونه از خانواده ماهیان سربرهنه است.
جمهوری خواهر
جمهوری خواهر (به république sœur)، جمهوریتی بود که توسط سپاهیان فرانسوی یا توسط انقلابیون محلی تأسیس شد و در جریان جنگ‌های انقلاب فرانسه توسط جمهوری اول فرانسه حمایت گردید. این جمهوری‌ها، هرچند ظاهراً مستقل بودند، هنگام بروز مشکلات، زمانی که جمهوریت‌ها بیشتر یک دولت خودمختار بودند تا یک جمهوری مستقل، به‌صورت گسترده به حمایت و کمک‌های فرانسه متکی بودند، این حالت بعد از اعلان اولین امپراطوری فرانسوی، زمانی که چندین ایالت به هم پیوسته و ایالت‌های باقی‌مانده به سلطنت‌های دست نشانده مبدل شدند، رخ داد.
سن-بوئر
سن-بوئر (به فرانسوی: Saint-Bohaire) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۳۶۱ نفر است که در Canton of Blois-5 واقع شده‌است.
بریستول هرکول
بریستول هرکول یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ بریستول ایروپلین در کشور بریتانیا است.
افسانه بن هال
افسانه بن هال (به انگلیسی: Legend of Ben Hall) یک فیلم اکشن بیوگرافی استرالیایی محصول سال ۲۰۱۶ به نویسندگی و کارگردانی متیو هولمز است که براساس زندگی جنگل‌نشین استرالیایی، بن هال و باند او ساخته شده‌است. در این فیلم جک مارتین در نقش اصلی، جیمی کوفا در نقش جان گیلبرت، و ویلیام لی در نقش جان دون نقش‌آفرینی می‌کنند.
تپه دارتوت
تپه دارتوت مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان حومه، ۱۵ متری شمال روستای دارتوت صیادی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هنری دو پاو
هنری دو پاو (Henri De Pauw؛ زادهٔ February 26, 1911 - درگذشته نامشخص) بازیکن واترپلو اهل بلژیک بود.
ساندرا بارتکی
ساندرا لی بارتکی (متولد ۵ مه ۱۹۳۵–۱۷ اکتبر ۲۰۱۶) استاد فلسفه و مطالعات جنسیت در دانشگاه ایلینویز شیکاگو بود. زمینه اصلی پژوهش‌های وی فمینیسم و پدیدارشناسی بود. از جمله آثار او در زمینه فلسفه فمینیستی می‌توان به مقاله «پدیدارشناسی آگاهی فمینیستی» اشاره کرد. ساندرا لی بارتکی در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۶ در سن ۸۱ سالگی در خانه خود در سوگاتاک، میشیگان درگذشت
تحصیلات
بارتکی دارای مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا از دانشگاه ایلینوی اوربانا-شامپین بود و در دانشگاه بن، دانشگاه مونیخ و دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس تحصیل کرده‌بود. در سال ۱۹۹۷، بارتکی مدرک افتخاری دکترای علوم انسانی را از کالج نیوانگلند دریافت نمود.
حرفه
در سال ۱۹۷۱ بارتکی همچنین به تأسیس برنامه مطالعات جنسیت و زنان برای دانشگاه ایلینویز (شیکاگو) و انجمن زنان در فلسفه کمک‌کرد.
فوکو، زنانگی و نوسازی قدرت پدرسالارانه
ساندرا لی بارتکی که فمینیست بود، در سال ۱۹۸۸ مقاله‌ای با عنوان «فوکو، زنانگی و مدرن‌سازی قدرت مردسالارانه» به‌نگارش دراورد و به جزئیات «هنجارهای» پذیرفته‌شده جامعه برای بدن و رفتار زنان پرداخت و به این نکته اشاره نمود که زنان اغلب به دلیل جثه و شکل ظاهری‌شان مورد قضاوت قرار می‌گیرند و بدن آن‌ها به‌گونه‌ای منعکس کننده شخصیت و طبیعت آنها است. با استفاده از این اطلاعات، او ایده خود را توضیح می‌دهد که چیزی تحت عنوان «بدن ایدئال زنانگی ساخته شده‌است» و بیان می‌کند که این زن کامل منعکس کننده وسواس‌ها و مشغله‌های فرهنگی جامعه موردنظر است.
بارتکی توضیح می‌دهد که بدن یک زن ایدئال با گذر زمان تغییر می‌کند و به فرهنگ وابسته است. در جامعه امروزی، اندام ایدئال بدنی است که «تنش، سینه‌های کوچک، باسن باریک و لاغری در حد لاغری» یا یک دختر که تازه به بلوغ رسیده‌است باشد. این ظاهرِ دارای شکنندگی و عدم قدرت عضلانی به زنان این امکان را می‌دهد که تصویری از ناتوانی، اطاعت و فرمانبرداری از مردان داشته باشند. از آن‌ها انتظار می‌رود برای «ساختن سینه‌ها و از بین بردن سلولیت» ورزش کنند و در پی «کاهش نقاط مشکل دار» مانند مچ پا یا ران‌های ضخیم و یک رژیم غذایی سخت باشند تا گرسنگی خود را برای حفظ اندازه و شکل خود کنترل کنند. از زنان انتظار می‌رود که همیشه پوستی نرم، لطیف، بدون مو و صاف داشته باشند، نگران زیبایی خود باشند، در کشش بدن خود مردد باشند، راه رفتنی برازنده و حالتی محدود داشته‌باشند، همیشه چشمان خود را برگردانند و وقتی می‌نشینند با دست‌ها و پاهای روی هم کوچک به‌نظر برسند. «تحت «ظلم لاغری» موجود، بزرگ یا عظیم‌الجثه شدن برای زنان ممنوع است. آنها باید کمترین فضای ممکن را اشغال کنند.»
بارتکی با استفاده از همه این قوانین استدلال می‌کند که «زنانگی چیزی است که تقریباً هر زن باید در آن شرکت کند» و اگر زنان از این روش‌شناسی سختگیرانه پیروی نکنند و این هنجارها را زیر پا نگذارند، تبدیل به «زنان رها» می‌شوند. وی بیان می‌کند که چون تفاوت بین زن و مرد اصلاً فقط تفاوت جنسی نیست، زنانگی ساخته می‌شود و با این کار جامعه یک «جسمی که با تمرین ساخته‌شده و قرار گرفتن تحت سلطه‌ای را ایجاب می‌کند که وضعیت فرودستی بر آن حک شده‌است». همه این قوانین برای اندام ایدئال زنانه نشان‌دهنده وسواس جامعه برای کنترل زنان است تا مردان قدرتمندتر ظاهر بشوند. بارتکی نتیجه می‌گیرد که «پروژه زنانگی نوعی «تنظیم» است که به چنان اقدامات بنیادین و گسترده‌ای برای دگرگونی بدنی نیاز دارد که عملاً هر زنی که خود را به آن می‌سپارد، تا حدی از قبل مشخص است که که قرار است شکست بخورد.»
مشارکت فمینیستی
در سال ۱۹۷۷، بارتکی یکی از اعضای مؤسسه زنان برای آزادی مطبوعات شد. این مؤسسه، یک سازمان انتشارات غیرانتفاعی آمریکایی است. این سازمان برای افزایش ارتباطات بین زنان و ارتباط مردم با انواع رسانه‌های مرتبط با امور زنان کار می‌کند.
ایترینگهم
ایترینگهم (به انگلیسی: Itteringham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در North Norfolk واقع شده‌است. ایترینگهم ۸٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲۵ نفر جمعیت دارد.
متروپولیس آکلند
متروپولیس آکلند (Metropolis) ساختمان اداری مسکونی ۴۰ طبقه مستقر در شهر اوکلند، نیوزیلند است، که در سال ۱۹۹۹ احداث گردید.
عامریه
عامریه، روستایی است از توابع بخش راین شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
جمعیت
این روستا در دهستان راین قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن423نفر (99خانوار) بوده‌است.
ملت توانا و پیروز
ملت توانا و پیروز یک شعار سیاسی است که بیان‌کننده سیاست دومین رهبر عالی جمهوری دموکراتیک خلق کره، کیم جونگ ایل می‌باشد. کیم جونگ ایل استدلال کرد که سیاست تفوق نظامی سونگون برای تبدیل کره شمالی به یک «ملت توانا و پیروز» ضروری است. وی همچنین استدلال کرد که چنین هدف عظیمی تنها با تقویت تعهد کشور به اصول اصلی جوچه در حوزه‌های ایدئولوژی، سیاسی، اقتصادی و دفاعی قابل دستیابی است.
پس از مرگ کیم جونگ ایل در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱، پسر و جانشین وی کیم جونگ اون شعار را تغییر داد تا مفاهیم جدیدی را در گفتمان ایدئولوژیک کره شمالی وارد کند. کیم جونگ اون بعدها در سال ۲۰۱۲، صدمین سالگرد تولد کیم ایل سونگ را به‌عنوان «سال ملت توانا و پیروز» اعلام کرد.
منشأ
به‌طور رسمی، اصطلاح «ملت توانا و پیروز» برای اولین بار توسط سرمقاله رودونگ سینمون، روزنامه حزب کارگران کره در ۲۲ اوت ۱۹۹۸ پدیدار شد. این مقاله به دنبال انتشار سرمقاله دیگری در ۹ سپتامبر ۱۹۹۸ که پنجاهمین سالگرد تاسیس کره شمالی را جشن می‌گرفت، به‌شدت در بین مردم کره شمالی تبلیغ شد.
با این حال، وزارت اتحاد کره جنوبی خاطرنشان می‌کند که این اصطلاح قبل از انتشار سرمقاله اوت استفاده شده‌است. اولین استفاده ثبت‌شده آن در ۸ آوریل ۱۹۹۸ در یک بخش خبری توسط شبکه دولتی کمیته پخش مرکزی کره شمالی بود. کیم جونگ ایل در فوریه ۱۹۹۸ در استان چاگانگ اظهار کرد: وقتی روح کانگسون و روح انقلابی کانگی به وجود آید، سرزمین پدری به ملتی توانا و پیروز تبدیل خواهد شد و قدرت خود را در سراسر جهان اعمال خواهد کرد.
ریچلاون، کنتاکی
ریچلاون شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰۵ نفر بوده‌است.
بریستول هیدرا
بریستول هیدرا یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ بریستول ایروپلین در کشور بریتانیا است.
سداب (گیاه)
سُداب نام یک گونه از سرده سداب است.
میژو
میژو (به فرانسوی: Mijoux) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۳۸۰ نفر است که در Canton of Gex واقع شده‌است.
موشک (دهستان)
موشک  به عربی ( الموشک )، دهستانی است در عزلهٔ (مغرب عنس)، وأعمال ذمار در ناحیهٔ (الشهار)، از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت
جمعیت این دهستان در حدود (۲۳ خانوار) و (۳۹۷۶) نفر می‌باشد.
روستاها
روستاهای توابع این دهستان به شرح زیر است:
گرودرسبی
گرودرسبی یک شهر در آلمان است که در اشلسویگ-فلنسبورگ واقع شده‌است. گرودرسبی ۲۷۲ نفر جمعیت دارد.
جسیکا سیلوستر
جسیکا سیلوستر (زادهٔ July 9, 1987) شناگر اهل بریتانیا است.
جورج لارنر
جورج لارنر (George Larner; March 7, 1875 – 1875:3:7, March 4, 1949) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا بود.
آلبانی، استرالیای غربی
آلبانی یک شهر بندری در منطقه جنوب بزرگ در ایالت استرالیای غربی است. این شهر در 418 کیلومتری جنوب شرقی پرت پایتخت این ایالت قرار گرفته‌است. آلبانی قدیمی‌ترین سکونتگاه در این ایالت است. جمعیت آن در سال 2011 30656 نفر بوده‌است که ششمین مرکز جمعیتی ایالت استرالیای غربی محسوب می‌شود.
آلبانی در 26 دسامبر 1826 6 به عنوان یک پایگاه نظامی خارج از مستعمره نیو ساوت ولز به عنوان بخشی از یک طرح برای ممانعت از جاه طلبی فرانسوی‌ها در منطقه بنا شد.
امروزه شهر آلبانی یک مرکز مهم توریستی مق برای گردشگری در جنوب غربی ایالت استرالیای غربی است.
آب و هوا
آلبانی دارای آب و هوای مدیترانه ای (Köppen Csb) با تابستانهای گرم و خشک و زمستانهایی معتدل و مرطوب است. بهار و پائیز هوای مطبوعی دارد.
صنعت
صنایع اصلی شهر آلبانی استرالیا عبارتند از گردشگری، ماهیگیری، چوب بری و کشاورزی. از سال 1952 تا سال 1978 صید نهنگ منبع اصلی درآمد و اشتغال برای مردم محلی بوده‌است.
حمل و نقل
حمل و نقل مسافری با اتوبوس در این شهر رواج دارد.
خطوط هوایی رجینال اکسپرس در هفته 23 پرواز بین پرت و فرودگاه آلبانی انجام می‌دهد.
مجموعه تپه خرابه قلعه
مجموعه تپه خرابه قلعه مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرادلو، دهستان صلوات، روستای صلوات واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زبرماهی‌های تابناک
زبرماهی‌های تابناک نام یک سرده از خانواده لیزابه‌سر است.
دبتاوان
دبتاوان (به ارمنی: Դեբեդավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان تاووش واقع شده‌است. در کیلومتری شمال ایجوان، مرکز استان تاووش واقع شده است.
خصوصیات
دبتاوان ۶۶۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
جوناتان یاکوبوویچ
جوناتان یاکوبوویچ (Jonathan Jakubowicz؛ زادهٔ ۱۹۷۸) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس لهستانی‌تبار اهل ونزوئلا است.
وی کارگردان فیلم‌هایی همچون آدم‌ربایی سریع‌السیر و مقاومت بوده‌است.
چهارده معصوم
چهارده معصوم چهارده شخصیت دور از اشتباه و گناه یا معصوم هستند که از سوی شیعیان دوازده‌امامی محترم شمرده می‌شوند. این چهارده نفر عبارتند از محمد، دخترش فاطمه زهرا و دوازده امام. به‌گفتهٔ حامد الگار، صفت عصمت برای امامان در اوایل نیمهٔ اول سدهٔ دوم هجری پدیدار شد و خیلی سریع به پیامبران نیز تعمیم یافت. شیخ صدوق (د. ۳۸۱ ه‍.ق)، شیخ مفید (د. ۴۱۳ ه‍.ق) و شریف مرتضی (د. ۴۳۶ ه‍.ق) به‌طور پی‌درپی، عصمت محمد و امامان را به‌شکلی فزاینده‌تر تعریف کردند، تا اینکه این نظریه برای مستثنی کردن این افراد از هر گناهی یا خطایی چه پیش و چه پس از تصدی منصب‌شان به‌وجود آمد. در مورد فاطمه زهرا، عصمت او از پیوند میان نَبُوَّت و امامت — دو نهادی که به عصمت شناخته می‌شوند — و نیز ارتباطش با امامان و صفات آنان در روایات بی‌شمار ناشی می‌شود. او را گاهی به‌عنوان «مَجمَعُ النّورَیْن» می‌نامند. اثبات قرآنیِ عصمت چهارده معصوم از آیهٔ تطهیر و آیهٔ ۱۲۴ سورهٔ بقره گرفته شده‌است. ممکن است تصور شود که تعداد چهارده معصوم، گذشته‌نگر و پس از غیبت امام دوازدهم بوده‌است، و بدیهی است که مدتی فاصله میان درگذشت امام یازدهم، حسن عسکری در ۲۶۰ ه‍.ق/۸۷۳ م، و ظهور اجماعی مبنی بر تکمیل خطِّ امامت با غیبت فرزند خردسالش، امام دوازدهم، وجود داشت. بااین‌حال، این موارد پیشتر در احادیث شیعه وجود داشتند که فقط از دوازده امام سخن می‌گفتند، به‌گونه‌ای‌که تبلور اعتقاد در یک سلسلهٔ دوازده‌تایی چندان مشکل‌ساز نبود.
عصمت پیامبر، علی بن ابی‌طالب، حسن مجتبی و حسین بن علی و نُه نفر از فرزندان حسین که نام‌شان برده نشده‌است، در روایتی منتسب به پیامبر آمده‌است. در روایتی دیگر، که پیامبر خطاب به سلمان فارسی دارد، این نُه نفر به‌روشنی یاد شده‌اند و فاطمه زهرا نیز نام برده شده‌است. در همین روایت آمده‌است که پیامبر، فاطمه زهرا و دوازده امام، «پیش از خلقت» از نور آفریده شده‌اند. تفسیر آیهٔ نور در رابطه با این سرچشمهٔ نوری چهارده معصوم است. درواقع، تقریباً هر مرجع قرآنی به نور، اشاره به آنان دارد. به‌گفتهٔ جعفر صادق، خلقت چهارده معصوم از نور، تا چهارده‌هزار سال مقدّم بر همهٔ موجودات دیگر بود. در روایات دیگر آمده‌است که چهارده معصوم از «طینَتی عِلّیّین»، «طینتی سفید»، «طینتی از جوهرهٔ زیر عرش» و «طینتی عرشی» خلق شده‌اند.
توالی چهارده معصوم بر روی زمین، بازتاب عهدی در نظر گرفته می‌شود که در اَزَل در پاسخ به پرسش الهی بستند که «آیا من سَرورِ شما نیستم؟» ؛ و خطِّ نسلیِ پیوند میان آنان، به‌عنوان نشانه‌ای قابل مشاهده از منشأ مشترک آنان به‌عنوان یک عنصر نورانی تلقی می‌شود. حتی نطفه‌های به‌وجودآورندهٔ آنان از سرچشمه‌ای آسمانی بودند. با توجه به اینکه محمدباقر مجلسی لازم دید اعتقاد به تَفویضِ وظیفهٔ خلقت به چهارده معصوم را نفی کند، نتیجه گرفته می‌شود که ظاهراً این تمایل وجود داشته‌است. بااین‌حال گفته می‌شود که چهارده معصوم، شاهد خلقت بوده‌اند؛ و حدیثی منسوب به محمد باقر، امام پنجم، بیان می‌کند: «ما امامان یا چهارده معصوم وسیله (سبب) برای خلقت هستیم.» میان دانشمندان شیعه توافقی کلی وجود دارد که همهٔ چهارده معصوم بر دیگر آفریدگان حتّی پیامبران اولوالعزم برتری دارند.
کارکردهای کیهانی چهارده معصوم توسط عرفان عصر صفوی بسیار تبیین شده‌است. ملاصدرا (د. ۱۰۵۰ ه‍.ق) چهارده معصوم را در کیهان‌شناسی ابن سینا یکپارچه کرد که آنان را قادر می‌سازد تا جایگزین عقلِ فَعّال به‌عنوان علل وجودی حیات شوند. قاضی سعید قمی (د. ۱۱۰۳ ه‍.ق) آنان را به‌عنوان «بَشَرُ الْعَوالی» برگزید که تا اَبَد در پیرامون عرش در قالبِ شخصیت ذاتی‌شان گرد آمده‌اند. می‌توان گفت که هانری کوربن، هر دو را منعکس کرده و این سنت صفوی را — با فراخوانی مکرّرش از «پلرومای چهارده معصوم» که تجلّیات الهی در هر سطح از هستی نمایان می‌شوند — ادامه داده‌است. چهارده معصوم همگی در سطحی از تقوا هستند که نعمات الهی به‌واسطهٔ آنان درخواست می‌شود و به‌طور کلی به‌عنوان زیارات جامعه شناخته می‌شوند. رؤیاها و الهام‌های چهارده معصوم در زندگی‌نامه‌های شیعه گاهی دیده می‌شود. به‌ویژه شاید خوابی که توسط حیدر آملی دیده شد که در آسمان و بر فراز بغداد، نام‌های چهارده معصوم در جدولی شعله‌ور با حروف آتشین و بر روی دایره‌هایی لاجوردی در پیرامون یک مربع مرتب شده‌اند. لازم است ذکر شود که چهارده معصوم با ترتیب خاصی از سوی بَکتاشیّه مورد ستایش قرار می‌گیرند، بدین‌ترتیب که گروهی دوم متشکل از چهارده نفر را — که شامل فرزندان مختلف امامان است — می‌افزایند تا مجموع عددی را به بیست و هشت تن برسانند.
۱۵ گاوران
۱۵ گاوران یک ستاره است که در صورت فلکی گاوران قرار دارد.
آیوید
آیوید (به انگلیسی: Iwade) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Swale واقع شده‌است. آیوید ۳٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد.
بریستول ژوپیتر
بریستول ژوپیتر یک نوع موتور هواگرد ساختِ کارخانهٔ بریستول ایروپلین در کشور بریتانیا بود.
بید سیاه
سالیکس نیگرا نام یک گونه از سرده بید است.
پیتر سنگه
وی از دانشمندان مهم تفکر سیستمی است. شهرت او به‌دلیل مهمتری اثر او، کتاب پنجمین فرمان(۱۹۹۰) است. این کتاب در ایران ترجمه شده‌است و دربارهٔ سازمان یادگیرنده است.
سازمان یادگیرنده و تفکر سیستمی
به اعتقاد سنج سازمان‌های یادگیرنده، سازمان‌هایی هستند که مردم در آن‌ها به‌طور پیوسته ظرفیت‌های خود را گسترش می‌دهند تا نتایجی را که جدا آرزومند هستند خلق کنند. در چنین سازمان‌هایی، مدل‌های نوین گسترش‌یابندهٔ تفکر پرورش می‌یابند، جایی‌که آرزوی جمعی آزاد می‌شود و جایی‌که مردم به‌طور پیوسته یادمی‌گیرند تا کلیت باهم بودن را ببینند.
او مطرح می‌کند که آن سازمان‌هایی که قادرند خود را حوزه کاری خود و یا در بازار، به سرعت و به‌طور مؤثر تطبیق دهند، خواهند توانست به برتری دست یابند.
برای آنکه یک سازمان یادگیرنده داشته باشیم دو شرط می‌بایست در همه حال وجود داشته باشد:
شرط نخست توانایی طراحی سازمان به نحو متناسب با نتایج مورد نظر و مطلوب است. شرط دوم، توانایی تشخیص هنگامی است که نتایج حاصله با سمت‌گیری اولیه منطبق نباشد و بتواند بموقع اقدامات مقتضی را برای تصحیح این عدم انطباق به عمل آورد و گام‌های ضروری را بردارد. سازمان‌هایی که قادر به انجام چنین امری باشند، نمونه و سرمشق قرار خواهند گرفت.
سنج معتقد به نظریه سامانه‌ها است. به نظر او، تفکر سیستمی سنگ بنای سازمان یادگیرنده است. تفکر سیستمی، بیش از آن‌که بر روی افراد درون سازمان متمرکز شود، بر روی تأثیرات متقابل دیگر اجزای سیستم با فرد مورد مطالعه متمرکز می‌شود. سنگه ترجیح می‌دهد به تعداد بسیار زیادی از تعاملات درون سازمان و مابین سازمان‌ها توجه کند.
از نظر او سازمان‌های یادگیرنده، سازمان‌هایی هستند که در آن افراد به‌طور مستمر توانایی خود را برای ایجاد نتایجی که واقعا آن‌ها را می خواهند، گسترش می‌دهند، در حالی که الگوهای جدید و گسترده ای از تفکر پرورش داده می‌شود. جایی که افراد به‌طور مداوم به یادگیری جهت دستیابی به آرمان‌ها می پردازند. او استدلال می‌کند که تنها سازمان‌هایی که بتوانند به سرعت و به‌طور مؤثر با تغییرات انطباق دهند، قادر به برتری در حوزه  بازار خواهند بود. سنگه می‌گوید برای اینکه یک سازمان به عنوان سازمان یادگیرنده شناخته شود باید در هر زمان دو شرط وجود داشته باشد. اول، توانایی طراحی سازمان برای مطابقت با نتایج مورد نظر، و دوم توانایی تشخیص زمانی که جهت اولیه سازمان متفاوت از نتیجه مورد نظر است و مراحل لازم برای اصلاح این عدم تطابق را پیگیری نماید. اوهمچنین به تفکر سیستمی اعتقاد داشت که بعضی اوقات به عنوان «سرآغاز» سازمان یادگیرنده اشاره شده‌است. تفکر سیستمی متمرکز بر این است که چگونه فرد مورد مطالعه در تعامل با سایر مؤلفه‌های سیستم در ارتباط است. همچنین در این تفکر به جای تمرکز بر افراد در یک سازمان، ترجیح می‌دهد تعداد بیشتری از تعاملات درون سازمانی و در بین سازمان‌ها را به‌طور کلی در نظر بگیرد.
دیجیتال ایکویپ‌منت کورپوریشن
دیجیتال ایکویپ‌منت کورپوریشن نام شرکتی در ایالات متحده است که در سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ به عنوان یکی از بزرگترین کمپانی‌ها در صنعت کامپیوتر شناخته می‌شد. این شرکت به خاطر تولید مینی کامپیوترها و تولیدات وکس معروف بود.
این کمپانی به خاطر افکار کن اولسون (از بنیان گذاران شرکت) در اوج ارزش سهام ورشکست شد و زمانی که سیستم‌های کامپیوتر شخصی به بازار آمد و همه از کمپانی انتظار ورود به این عرصه را داشتند وی گفت که کامپیوترهای شخصی اسباب بازیهایی بیش نیستند و سرمایه‌گذاری بر این سیستم‌ها شرکت‌های سرمایه‌گذار را نابود خواهد کرد.
ادوارد مخویان
ادوارد مخویان (زادهٔ ) وزنه‌بردار مرد اهل ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری نوجوانان اروپا در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
زبرماهی تابناک غربی
زبرماهی تابناک غربی نام یک گونه از سرده زبرماهی‌های تابناک است.
کیت هیگینس
کِیت هیگینس (Kate Higgins؛ زادهٔ August 16, 1969) هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
گزیده فیلمشناسی
از فیلم‌ها، بازی‌های ویدئویی، پویانمایی‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقشی به عنوان صداپیشه داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
میلنیوم پالاس
میلنیوم پالاس (Millennium Palace) ساختمان مسکونی ۴۵ طبقه مستقر در شهر بالناریو کامبوریو، برزیل است، که در سال ۲۰۱۴ احداث گردید.
سو (یا در فصلی از جنایت)
«سو (یا در فصلی از جنایت)» (Sue (Or in a Season of Crime)) ترانه‌ای از دیوید بویی، موسیقی‌دان انگلیسی، است که در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۴ به عنوان تک‌آهنگ آغازین آلبوم گردآوری‌شده ۲۰۱۴ او، هیچ چیزی تغییر نکرده‌است منتشر شد. این ترانه که به‌دست بویی و همکار دیرینه‌اش تونی ویسکانتی تهیه شد، پس از اجرای ماریا اشنایدر با ارکستر خود در مهٔ ۲۰۱۴ ساخته شد. آن‌ها در نخستین پروژه بزرگتر بویی از زمان روز بعد (۲۰۱۳) شروع به همکاری کردند. پس برگزاری جلسات کارگاه آموزشی در اواسط ژوئن، این ترانه به‌طور رسمی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ در استودیو آواتار نیویورک با مشارکت ارکستر اشنایدر ضبط شد.
میکایا
در کتاب مقدس
داستان میکایا در کتاب اول پادشاهان آمده‌است. در این داستان پادشاه پادشاهی شمالی اسرائیل (که معمولاً اهب فرض می‌شود) به نزد جهوشافات پادشاه پادشاهی یهودا می‌رود و از او می‌پرسد که آیا به همراه او برای تسخیر راموت-گیلاد می‌رود که در اختیار شاه آرام است یا خیر. جهوشافات به او می‌گوید بهتر است اول از خداوند بپرسد که چه کند. اهب به پیامبران خود خبر می‌دهد و آنها می‌گویند که پروردگار (آدونای) راموت-گیلاد را به اهب خواهد داد. جهوشافات می‌گوید که آیا پیامبر دیگری هست که از او نظر پروردگار (یهوه) را بپرسد؟ اهب به میکایا پسر ایملاه اشاره می‌کند ولی می‌گوید که از او خوشش نمی‌اید به خاطر اینکه پیشبینی‌های قبلی او نسبت به اهب مثبت نبوده‌است. فردی به نزد میکایا می‌رود و به او می‌گوید که بهتر است پیشبینی مثبتی به اهب دهد. میکایا به آن فرد می‌گوید که او فقط پیغام خداوند را می‌رساند. میکایا به نزد اهب می‌رود. در ابتدا او نیز حرف پیامبران دیگر را تأیید می‌کند و می‌گوید که اهب باید به جنگ برود؛ ولیکن اهب به او شک دارد و به او اصرار می‌کند که حقیقت را بگوید و میکایا می‌گوید که یهوه به اهب دستور داده‌است به جنگ رود تا کشته شود. در رؤیای میکایا او به عرش خداوند نیز می‌رسد و آن را می‌بیند. در رؤیا میکایا می‌بیند که روحی می‌آید و پیشنهاد می‌دهد که دروغگو در دهان پیامبران باشد. از این رو پیشبینی بقیه پیامبران بر اساس این روح دروغگو بوده‌است. اهب دستور می‌دهد که میکایا زندانی شود تا اینکه او از جنگ سالم بر گردد. اهب در جنگ لباس مبدل می‌پوشد تا پیشبینی میکایا به حقیقت نپیوندد؛ ولیکن یک تیر بی هدف به او اصابت می‌کند و او را می‌کشد و حرف میکایا به حقیقت می‌رسد و حرف ۴۰۰ پیامبر اهب دروغ در می‌آید.
سو (یا در فصلی از جنایت)
اگرچه بویی در اوایل دوران فعالیتش جاز را تجربه کرده بود، «سو» اولین کاوش‌های بویی در جاز آوانگارد را رقم زد. این ترانه به‌لحاظ موسیقی شامل آرایه‌ای از سازها است و از طریق موتیف فلوتی و سازهای بادی برنجی اجرا می‌شود. ساکسیفونیست دانی مک کاسلین تکنوازی این قطعه را نواخته‌است. درحالی که اشعار «سو» با الهام از نوشته‌های شاعر رابرت براونینگ سرایش شد، متنی تشریحی است که زوال ازدواجی را به تصویر می‌کشد. این ترانه که در اکتبر ۲۰۱۴ به نمایش درآمد، بازخوردهای مثبتی از منتقدان موسیقی به دست آورد، اما برخی عقیده داشتند که گنجاندن آن در یک آلبوم گردآوری‌شده، ترانه را کم‌اهمیت می‌کند. موزیک ویدئویی به کارگردانی تام هینگستون آن را تبلیغ کرد.
گرومباخ
گرومباخ یک شهر در آلمان است که در فرویدنشتادت واقع شده‌است. گرومباخ ۶۸۱ نفر جمعیت دارد.
ریچمند، کنتاکی
ریچمند شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱٬۳۶۴ نفر بوده‌است.
مریم‌گلی
مریم‌گلی معمولی گیاهی است چند ساله و علفی، ریشه راست و دارای انشعابات فراوان ساقه راست و ارتفاع آن بین ۸۰–۵۰ سانتی‌متر است.
برگ‌ها بلند و نیزه‌ای شکل و برگ‌های پایینی دارای دمبرگ بلند هستند؛ در حالی که برگ‌های قسمت فوقانی ساقه، دمبرگ کوتاهی دارند. سطح فوقانی و تحتانی برگ‌ها پوشیده از کرک‌های ظریف است. گل ها به رنگ بنفش متمایل به آبی، صورتی یا سفید و به صورت مجتمع در قسمت فوقانی ساقه‌ها روی چرخه‌های مخصوصی مشاهده می‌شوند.
روی هرچرخه ۸–۵ گل وجود دارد میوه فندقه و به رنگ قهوه‌ای روشن یا تیره‌است. قطر تاج گیاه حدود ۵۵ سانتی‌متر است. وزن هزار دانه ۶۱/۵۵ گرم و طول دوره جوانه زنی ۱۲ روز می‌باشد.
پرورش
پرورش مریم‌گلی (به انگلیسی: Common sage) باید در زمین‌های اصلاح شده، قابل نفوذ، حاصلخیز و نسبتاً مرطوب صورت گیرد. بهترین رشد آن در خاک‌های رسی غنی و زهکش دار صورت می‌گیرد و اراضی رو به آفتاب را ترجیح می‌دهد.
گیاهی است مدیترانه‌ای، که در طول رویش به گرما و هوای خشک نیاز دارد. مقاومت آن در برابر گرما زیاد است. این گیاه در زمستان در دمای پایین‌تر از ۱۵- درجه سانتیگراد دچار سرمازدگی شده و طی ۶–۵ روز خشک می‌شود.
هوای گرم و خاک‌هایی با بافت متوسط که حاوی مقادیر مناسبی ترکیبات کلسیم باشند برای آن مناسب است؛ و در افزایش مواد موثره نقش زیادی دارد. خاک‌های شنی و فقیر از عناصر غذایی، مناطق سرد و رطوبت فراوان از عوامل محدودکننده رشد این گیاه هستند. محدوده pH خاک برای کشت مریم‌گلی ۲/۸–۹/۴ است که pH مناسب آن ۴/۶ می‌باشد. این گیاه ۷–۵ سال عمر می‌کند و تا ۴ سال بازدهی اقتصادی دارد. بذرها در درجه حرارت ۱۵–۱۲ سانتی گراد شروع به رویش می‌کنند.
ترکیبات شیمیائی
اسانس (توژان حدود ۵۰ درصد)، مواد تلخ و دی ترپن، فلاو نوئید، اسیدهای فنو لیک، تانن.
موارد مصرف
از مریم‌گلی در طب سنتی برای درمان اختلالات دستگاه گوارش مانند نفخ و اسهال و به صورت غرغره در بهبود التهاب دهان و حلق و خون‌ریزی لثه استفاده می‌شود. امروزه مریم‌گلی به عنوان آنتی باکتریال، ضد قارچ، ضد ویروس، ضد تعرق، پایین آورنده فشار خون، ضد التهاب، قابض، افزایش دهنده اشتها و مدر مورد استفاده قرار می‌گیرد.از پیکر رویشی این گیاه در تهیه قطره‌های خوراکی و عصاره‌هایی جهت استفاده موضعی استفاده می‌شود. قطره خوراکی که از این گیاه تهیه می‌شود، در کاهش تعرق و گُرگرفتگی در دوران یائسگی مؤثر است. همچنین عصاره‌های موضعی به دست آمده، کمک به بهبود آکنه و تبخال می‌کنند.
ده ملک (کرمان)
ده ملک، روستایی است از توابع بخش راین شهرستان کرمان در استان کرمان در جنوب شرقی ایران.
بخش بلاری
بخش بلاری (به انگلیسی: Bellary district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Gulbarga Division واقع شده‌است. بخش بلاری ۴٬۲۵۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۰۰٬۹۷۰ نفر جمعیت دارد و ۴۴۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میرزا سید حسن‌خان بلوچ
میرزا سید حسن‌خان بلوچ از سیاستمداران ایرانی بود، که در  دوره چهارم بعنوان نماینده ایرانشهر و فهرج در مجلس شورای ملی حضور داشت.
جانی دارک (فیلم)
جانی دارک (به انگلیسی: Johnny Dark) یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر اکشن، درام و کمدی با تکنولوژی تکنی‌کالر محصول سال ۱۹۵۴ میلادی به کارگردانی جرج شرمن است. بازیگران اصلی این فیلم تونی کرتیس، پایپر لوری و دان تیلور هستند.
آذربایجان
آذربایجان    نام ناحیه‌ای جغرافیایی و تاریخی در انتهای شمال‌غربی ایران است که به «سر ایران» شهرت دارد.
بر اساس توصیف تاریخ‌نویسان و جغرافی‌دانان، این سرزمین از شمال به رود ارس، جمهوری آذربایجان و ارمنستان، از جنوب به استان‌های کردستان و زنجان، از شرق به استان گیلان و دریای خزر و از غرب به ترکیه و عراق محدود شده‌است و شامل سه استان آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل است. در گذشته، آذربایجان به سرزمینی گفته می‌شده که از شمال به اران، از جنوب‌غرب به آشور، از غرب به ارمنیه و از شرق به دشت مغان و گیلان محدود می‌شده و پایتخت آن شهر «گنجک» (تخت سلیمان کنونی) در نزدیکی تکاب بوده‌است.
جغرافی‌دانان قدیمی، استان زنجان را عموماً در ناحیه جبال قرار داده‌اند یا برخی مواقع به عنوان مرز با آذربایجان ذکر کرده‌اند. البته «ولایت خمسه» سابق (استان زنجان فعلی تا قلعهٔ شمیران در مرز این استان با استان قزوین) در بخشی از منابع معتبر، جزء آذربایجان  و در جنوب آن  ذکر شده‌است؛ یا این ولایت به عنوان منطقه‌ای که قبلاً از مناطق عراق عجم (جبال) بوده و اکنون مدت‌هاست که جزء آذربایجان است، معرفی شده‌است. به گونه‌ای که در کتاب تاریخی صورة الارض (۹۷۷: دورهٔ عباسیان) جایگاه زنجان در داخل نقشهٔ آذربایجان مشخص شده، در دورهٔ صفویان، حاکم‌نشین «سلطانیه و زنجان» تابع بیگلربیگی تبریز ایالت آذربایجان بوده و در برخی منابع معتبر مربوط به دوران زندیان  و قاجاریان     از عبارت «خمسهٔ آذربایجان» استفاده شده و خمسه، ابتدای آذربایجان دانسته شده‌است. همچنین خانات زنجان (۱۸۱۰–۱۷۴۷) مقارن با دورهٔ زندیان به عنوان یکی از خانات آذربایجان ایران در نظر گرفته شده و در دوران جمهوری آزادیستان (۱۹۲۰) و حکومت خودمختار آذربایجان (۱۹۴۶–۱۹۴۵) نیز استان فعلی زنجان در کنار استان‌های کنونی آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل، جزء قلمرو این حکومت‌ها و منطقهٔ آذربایجان ایران محسوب شده‌است.
شمال ارس (تا دربند در مرز جمهوری آذربایجان و داغستان) نیز تا سدهٔ سوم هجری، عموماً منطقه‌ای جدا از آذربایجان محسوب می‌شد؛ اما پس از سرکوب قیام بابک خرمدین و حاکمیت کامل خلافت عباسی بر شمال و جنوب ارس، اران به لحاظ اداری تابع آذربایجان شد. علی‌رغم وابستگی اداری اران و بعضاً ارمنیه در دورهٔ اسلامی به آذربایجان، رودخانهٔ ارس تا پیش از ظهور سلجوقیان، همچنان حد شمالی آذربایجان محسوب می‌شد. اما پس از مهاجرت و چیرگی سلجوقیان بر منطقه، شمال و جنوب ارس به لحاظ زبانی، دینی، فرهنگی و تا حدی سیاسی به صورت واحد درآمدند. از این زمان به بعد بود که به نوشتهٔ بارتولد: «اران بلاواسطه به آذربایجان ملحق گردید»؛ تا جایی که نام اران تحت‌الشعاع نام آذربایجان قرار گرفت و به ندرت در نوشته‌ها در کنار قراباغ و شیروان استفاده گردید (مثلاً رواج «قراباغ آذربایجان» به جای «قراباغ اران»). در همین راستا، برخی منابع دورهٔ زندیان به جریان رود ارس از «وسط آذربایجان» و برخی منابع دورهٔ قاجاریان به جدایی «هفده شهر آذربایجان» از ایران اشاره کرده‌اند.
نام
واژه آذربایجان در پارسی میانه Āturpātākān (آتورپاتاکان) و در شکل قدیم فارسی نو Ād̲h̲arbād̲h̲agān (آذرباذَگان) و Ād̲h̲arbāyagān (آذربایَگان) تلفظ می‌شده و امروزه Āzarbāyd̲j̲ān (آذَربایجان) تلفظ می‌شود. در واقع، «آذر» تغییریافتهٔ «آتَر» (آتش) و «بایجان» تغییریافتهٔ «پاتگان» (جایگاه نگهبان) است.
به بخشی از منطقه شمال ارس که امروزه نام آذربایجان را به گرفته در قدیم «آلبان» و «آران» گفته می‌شد. در پیمان‌نامه‌های ترکمانچای و گلستان به بخش شمالیِ رود ارس نام آذربایجان داده نشده‌است. تنها در قرن بیستم است که نام آذربایجان و آذربایجانی ماهیت قومی به خود می‌گیرد.
نام آذربایجان در سال ۱۹۱۸ و طی کنگرهٔ حزب مساوات جایگزین نام اصلی و تاریخی قفقاز، اران و آلبانی گردید. این نام‌گذاری با هدف جدایی آذربایجان ایران انجام شد. دولت مساوات در قفقاز نام آذربایجان را از آن جهت بر این مناطق گذاشته که گمان می‌رفت با برقراری یک جمهوری به نام آذربایجان، بتوان آذربایجان ایران و این جمهوری را باهم یکی کرده و آذربایجان ایران از این کشور جدا شود. در همان زمان مخالفت‌هایی با این نام‌گذاری در ایران صورت گرفت. در همین راستا حتی مارکوارت آلمانی به این کار اعتراض کرد که این اعتراض در نشریهٔ «ایرانشهر» ترجمه و چاپ گردید. محمد خیابانی نیز به‌طور موقت نام «آزادیستان» را به آذربایجان ایران اطلاق کرد تا با آذربایجان شوروی تفاوت داشته باشد.
پیش از اسلام
کشف سند ازدواج به شکل سنگ‌نگاره متعلق به حدود ۱٬۳۵۰ سال پیش از میلاد در بغازکوی واقع در آناتولی، با ذکر نام پادشاه هیتی و حاکم میتانی که فرمانروایان سرزمین‌هایی هستند که مردم در آنجا به الهه‌های هندی-ایرانی میترا-وارونا، ایندرا و اشوین‌ها متوسل می‌شوند و به آن‌ها را می‌پرستند، ظاهراً رسیدن موجی از اقوام هندو-ایرانی را به شمال غرب ایران تصدیق می‌کند.
پیش از آمدن مادها به آذربایجان، می‌توان به حکومت مانناییان اشاره کرد. زبان ماننایی‌ها روشن نیست؛ اما بخشی از نام‌های سرداران آن‌ها آریایی است و در کل، زبان یگانه‌ای در میان ماننا روان نبود. اما ماننایی‌ها زیر نفوذ ایرانی‌شدن قرار داشتند و نام‌های ایرانی مانند «دیاکو» و «بغدادتی» و «اودکی» و «ازآ» همگی نام‌هایی ایرانی اند، که در میان آن‌ها دیده می‌شود. همچنین در این دوره می‌توان به حکومت اورارتویی اشاره کرد که اندکی از بخش‌های آذربایجان غربی را شامل می‌شد.
با آمدن اقوام آریایی ماد به فلات ایران، اقوام غیرآریایی با ایشان آمیخته شدند و در یک اتحاد، پادشاهی ماد را به وجود آوردند. آنان تأثیر عمیقی بر تاریخ منطقهٔ آسیای غربی گذاشتند که مهم‌ترین آن نابودکردن حکومت آشور بود. ماد از دو بخش ماد کوچک و ماد بزرگ تشکیل می‌شد که ماد کوچک همان آذربایجان امروزی است و ماد بزرگ شامل تهران، اصفهان، کرمانشاه و همدان می‌شود.
در زمان هخامنشیان، ماد کوچک (آذربایجان) به عنوان یکی از ساتراپ‌ها اداره می‌شد. در اواخر دوران هخامنشی و هم‌زمان با لشکرکشی اسکندر به ایران، ساتراپ ماد کوچک فردی به نام آتورپات (آذرباد) بود. وی توانست این منطقه را از حملهٔ اسکندر حفظ کند. بعد از آن ماد کوچک به نام او «ماد آتورپات» یا «آتورپاتکان» نامیده شد.
در زمان سلوکیان و اشکانیان آذربایجان خودمختاری نسبی داشت که البته اساس کشورداری سلوکیان و پس از آن اشکانیان بر استقلال نسبی استان‌ها استوار بود. در زمان سلوکیان به نظر می‌رسد خاندان آتورپات همچنان بر آذربایجان حکم می‌راندند. در زمان اشکانیان وضعیت حکومت آذربایجان چندان روشن نیست ولی می‌توان حدس زد مانند دیگر نقاط ایران تحت سیطرهٔ خاندان‌های زمین‌دار (فئودال) با نفوذ و مطیع اشکانیان اداره می‌شده‌است. مشکل آذربایجان در زمان اشکانیان یورش‌های سهمگین آلان‌ها و گرجی از قفقاز بود که باعث ویرانی و غارت فراوان می‌شد. در زمان ساسانیان آذربایجان اهمیت ویژه‌ای یافت. یکی از سه آتشکدهٔ معتبر ساسانیان، آتشکدهٔ آذرگشنسب در شیز آذربایجان قرار داشت. پادشاهان ساسانی در ایام سختی به زیارت آن می‌شتافتند و هدایای بسیار تقدیم می‌کردند. این آتشکده نشانهٔ اتحاد دین و دولت بود و نماد دولت ساسانی به‌شمار می‌رفت. در بیشاپور کازرون کتیبه‌ای وجود دارد که نام خاندان‌های زمین‌دار اوایل حکومت ساسانیان در آن ثبت شده‌است. برای آذربایجان از خاندانی به نام «وراز (Varaz)» نام برده شده که گویا محل اقتدار ایشان آذربایجان، اران و ارمنستان بوده‌است. در زمان حکومت ساسانیان، مردمان ترک‌تبار خزر به قفقاز وارد شدند. قباد پدر انوشیروان با تلاش فراوان ایشان را عقب راند و دژهای مستحکمی در دربند قفقار برای جلوگیری از یورش‌های آنان بنا کرد. رومیان نیز هرساله مبالغی برای نگهداری این دژها به دولت ساسانی می‌پرداختند. همچنین در زمان ساسانیان جنگ سرنوشت‌ساز بهرام چوبین با خسرو پرویز در این استان بود که به شکست بهرام انجامید. دیگر رویداد مهم این دوره، واردشدن هراکلیوس امپراتور روم به آذربایجان بود که منجر به ویرانی آتشکدهٔ آذرگشنسب شد.
پس از حمله اعراب و دوره اسلامی
در زمان حملهٔ اعراب در مدارک رومی و ارمنی نام سپهبد و شاهزادهٔ آذربایجان «رستم پسر فرخ‌هرمز» آورده شده که البته با توجه به متن شاهنامه در بخش نامهٔ رستم فرخزاد به برادرش به نظر می‌رسد درست باشد:
فردوسی، لشکرکشی محدود بهرام پنجم پادشاه ساسانی از پارسه پایتخت ایران‌شهر برای دفاع دربرابر لشکر قیصر روم را اینچنین روایت می‌کند.
فردوسی در شاهنامه آتش‌پرست نامیدن مَزدَیَسنان را کار نادرستی می‌پندارد. سپس با به‌کار بردن واژهٔ آذرآبادگان، به آتشکده آذرگشسپ اشاره دارد.
ساسانیان پی‌درپی از اعراب شکست خوردند و در سال ۶۲۲ میلادی در نهاوند (دروازهٔ ماد آتورپات) پیروزان -سردار ایرانی- بار دیگر با عرب‌ها مقابل شد. جنگی سخت رخ داد و ایرانیان شکست خوردند. آنگاه آذربایجان در برابر حملهٔ اعراب بی دفاع گشت و اثری از لشکر شاهنشاهی باقی نماند.
اعراب به آذربایجان نیز همانند دیگر نقاط ایران سرازیر شدند. به نظر می‌رسد در سده‌های یکم و دوم هجری تعدادشان در آذربایجان زیاد بوده‌است. کسروی این امر را به دو دلیل دانسته‌است؛ یکی این‌که مردمان آذربایجان بسیار پایداری کردند؛ به گونه‌ای که مسلمانان آذربایجان را به عنوان الاراضی المفتوحه عنوه (سرزمین‌های به زور گرفته شده) می‌شمردند که در فقه حکم خاص دارد و دوم سرسبزی این ایالت. از میان عشیره‌های عرب که در سده‌های یکم و دوم هجری به آذربایجان وارد شدند، «بنوتغلب»، «یمانیان» و حمدانیان ثبت شده‌است.
آذربایجان در سده‌های ابتدایی ورود اسلام به ایران از کانون‌های عمدهٔ مقاومت و شورش ایرانیان در برابر اعراب و عمال خلیفه بود و مردمانش همه‌گاه در حال زد و خورد با آنان بودند. معروف‌ترین این قیام‌ها «قیام خرمدینان» در حدود آذربایجان و جبال است. بنیان‌گذار این قیام «جاوید بن سهل» بود که سپس توسط بابک خرمدین به اوج رسید. ازدواج بابک با دختر «واساک» -یکی از شاهزادگان ارمنی- اتحاد عظیمی را در شمال ضد خلافت عباسیان ایجاد کرد. خرمدینان مدت طولانی توانستند در مقابل خلیفه و سرداران عرب مقاومت کنند و چهاربار سپاه بزرگ خلیفه را مغلوب کردند.
ورود قبایل ترک
در سده‌های نخستین اسلامی ترکان ماورای قفقاز -که ایرانی‌ها به آن‌ها خزر می‌گفتند- مجدداً تلاش‌های خود را برای ورود به درون اران و آذربایجان از سرگرفتند و چندین تلاش آن‌ها توسط سپاهیان خلافت عربی عقب رانده شد. در سال ۱۷۸ خورشیدی یک جمع بزرگ از خزرها از گذرگاه‌های قفقاز به درون اران سرازیر شده و دست به تخریب و کشتار زدند. هارون الرشید «خازم بن خزیمه» را به منطقه فرستاد و او آن‌ها را بیرون راند و دربندهای کوهستانی قفقاز را بازسازی کرد. البته این حمله‌ها را ناشی از تحریکات امپراتوری روم شرقی در جهت ایجاد دردسر برای خلیفه در مرزهای شمالی کشورش هم می‌دانند و آن را با تلاش‌های رومی‌ها برای بازپس‌گیری ارمنستان و بخش‌هایی از آناتولی که در اشغال عرب‌های مسلمان بوده، ارتباط می‌دهند.
نوشتهٔ تارخ‌نویسان سده‌های چهارم و پنجم هجری مانند ابوالفضل بیهقی و ابن اثیر نشان می‌دهد که ترکان غز در اواخر سدهٔ چهارم هجری در آذربایجان بوده‌اند. سلطان محمود غزنوی این گروه از ترکان را -که در ابتدا هواداری او را می‌کردند- از آن‌سوی سیحون به خراسان آورده بود؛ ولی بعدها سر به شورش و نافرمانی گذاشتند. گردیزی می‌نویسد: «ارسلان به سلطان گفت: این خطا بود که کردی. اکنون که آوردی همه رابکش یا به من ده، انگشت‌های نر ایشان را ببرم تا تیر نتوانند انداخت.» به هر روی ایشان از خراسان رانده شدند و پس از چند سال آوردگی در ایران و زدوخوردهای فراوان در نواحی دیگر به آذربایجان رسیدند.
«چامچیان» -تاریخ‌نگار ارمنی- دربارهٔ جنگی که بین ایلات غز و شهریاران محلی آذربایجان (واسپوراکان) در سال‌های ۴۱۱ و ۴۱۲ هجری درگرفته، می‌نویسد: «در این سال ترکان که همچون سیل به آذربایگان رسیده بودند، روی به نواحی ارمنستان آورده به واسپوراکان درآمدند؛ دست به تاراج و تالان بگشاده، بسیار جاها پایمال ساختند.» همچنین محمدجواد مشکور دربارهٔ آمدن قبایل ترک به آذربایجان چنین می‌نویسد: «''حوادث متناوب یکی بعد از دیگری آذربایجان را آماج تهاجمات پیاپی قرار داد. بعد از سلجوقیان، دورِ سلسله‌جنبانی ترکان آتابای یا اتابکان آغاز و با نفوذ این اقوام و گسترش زبان ترکی، سیطرهٔ زبان آذری محدود و رفته‌رفته رو به کاهش نهاد.''»
در زمان سلجوقیان ترک‌های بیش‌تری به آذربایجان روی آورده‌اند. با ادامهٔ تسلط ترکان در دوران اتابکان، باز هم عدهٔ ترک‌ها در آن سرزمین فزونی یافت و زبان ترکی رونق بیش‌تری گرفت. همچنین حکومت ترکمانان آق‌قویونلو و قراقویونلو و اسکان آن‌ها در آذربایجان، بیش از پیش موجب رونق زبان ترکی و تضعیف زبان آذری گردید. جنگ‌ها و عصیان‌هایی که در فاصلهٔ برافتادن و برخاستن صفویان پیش‌آمد، سربازان ترک بیش‌تری را به آذربایجان سرازیر کرد. وجود قزلباش‌های ترک نیز مزید بر علت شده و زبان ترکی را در آن سرزمین رونق بخشید.
جغرافیای سیاسی
شاهنشاهی ساسانی (ایران‌شهر) در نتیجهٔ اصلاحات اداری قباد یکم و خسرو انوشیروان از ۴ کوست (بخش بزرگ) تشکیل شده بود: خوراسان (شرق یا شمال‌شرق: شامل خراسان، قومس، گرگان، ماوراءالنهر، افغانستان)، خوروران (غرب یا جنوب‌غرب: شامل کرمانشاه، کردستان، لرستان، ایلام، بین‌النهرین، آسیای صغیر)، نیمروز یا پارس (جنوب یا جنوب‌شرق: شامل سیستان، کرمان، پارس، خوزستان، اصفهان، بنادر و جزایر خلیج فارس و دریای عمان، سند، مکران) و آدوربادگان (شمال یا شمال‌غرب: شامل آذربایجان، ارمنستان، گرجستان، اران، دیلم، رویان، تپورستان، ری). کوست‌ها گاهی نام سرزمین عمدهٔ خود را می‌گرفتند؛ از همین‌روی کوست شمالی «آدوربادگان» نام گرفت و کوست نیمروز هم گاهی «پارس» خوانده می‌شد.
استرابون جغرافی‌نگار یونانی در دفتر یازدهم جغرافی از آلبانیا (اران و شروان دوران اسلامی)، آتورپاتکان و ارمنستان نام می‌برد و می‌گوید که رود ارس از مرز آتورپاتکان در جنوب و ارمنستان در شمال می‌گذرد. در تاریخ پلینی نیز حدود آتورپاتکان تا رود است و رود ارس از میان ارمنستان بزرگ با آتورپاتکان عبور می‌کند. در زمان ساسانیان، آذربایجان به شکل باستانی آتورپاتکان خوانده شده‌است. در کتیبهٔ شاپور، این منطقه یکی از استان‌های ایرانشهر و در کنار ارمنستان، ایبریا (گرجستان امروزی)، آلبانیا (اران و شروان) و بلاشکان حساب شده‌است.
ابن حوقل در کتاب صورةالارض در سدهٔ چهارم هجری، شهرهای مراغه، تبریز، ارمیه، خوی، سلماس، برکری، اردبیل، داخرقان، اشنه، میانج، مرند و برزند را جزء شهرهای مهم آذربایجان ذکر کرده‌است. در کتاب حدود العالم نیز -که تألیف همین سده‌است- مناطق اران، ارمنستان و آذربایجان جدا از هم ذکر شده‌اند. محمد مقدسی -دیگر جغرافی‌دان سدهٔ چهارم هجری- در حالی که بین مناطق اران، ارمنستان و آذربایجان تفاوت قائل می‌شود، سلماس، ارومیه، مراغه و خوی را جزء ارمنستان شمرده و رسبه، تبریز، جابروان، خونج، میانج، سراة، بروی، ورثان، موقان، میمذ و برزند را جزء شهرهای آذربایجان ذکر کرده‌است.