cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
گزیر
مردم و امکانات
مذهب مردم این روستا، اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
این روستا دارای ۱۱ مسجد، ۶ مدرسه، بیمارستان، و (آب‌انبار) به گویش محلی (بُرکُه) می‌باشد.
مردم این روستا به زبان فارسی به لهجه محلی تکلم می‌کنند.
مدرسه رستگار گزیر اولین مدرسه‌ای بود که در سال ۱۳۴۲ در این دهستان ساخته شد؛ و امروز شهر گزیر دارای ۶ مدرسه از مقطع ابتدائی تا دبیرستان و یک مدرسه دینی و تعدادی مکتب‌خانه‌است.
کشاورزی
روستای گزیر دارای ۱۲۰۰ هکتار زمین زیر کشت و نخلستان است، و زمین حاصلخیز گسترده‌ای دارد و آب چاه آن شیرین است و بیش از ۳۰۰ پمپ آب وچاه عمیق و نیمه عمیق دارد. عمده محصولات این دهستان به ترتیب عبارت است از: خربزه، هندوانه، خیار، گوجه فرنگی، خرما، بادنجان، کاهو، کلم، تره، جعفری، گشنیز، تربچه، و تمام سبزیجات، شتوی‌جات و صیفی‌جات کاشته می‌شود. همچنین جو و گندم وغله و تنباکو نیز می‌کارند. تنباکوی گزیر از شهرت و آوازهٔ زیادی برخوردار است و بی نظیری و مرغوبیت آن زبان‌زد همة طالبان این متاعِ نه چندان مفید است. در حال حاضر چشم‌انداز آینده کشاورزی گزیر متأسفانه چندان روشن و مطلوب به نظر نمی‌رسد، چرا که آب مرغوبی که در سی چهل سال گذشته در سفره زیر زمینی آن موجود بود و حتی برای شرب در سال‌هایی که باران نمی‌آمد از آن استفاده می‌شد، امروز دیگر از آن خبری نیست و آب موجود، بسیار نامرغوب و بدمزه شده‌است، به‌طوری‌که حتی محصولات کشاورزی هم به سختی در آن رشد و نمو می‌کند و عمق چاه‌های آن بعلت اینکه شبانه روز آب از آن کشیده می‌شود از۲۰ متر به ۷۰ تا۸۰ متر افزایش یافته‌است.
بازی‌های محلی
یک بازی محلی است با چند روش مختلف انجام می‌شود بیشترین بازی که در بین بچه‌ها رواج دارد پنج‌دنگو (pang dongoo) می‌باشد اساس این بازی ۵عدد سنگ است. در این بازی بین دو تا ده نفر بازیکن، که معمولاً از ده نفر بیشتر نیست، در بازی پنج دونگو(pang dongoo) اصولی وجود دارد که باید رعایت شود؛ مثلاً اگر از اول بازی به توافق رسیدند که بازی عروقی(aroghi) باشد در حین بازی نباید هیج یک از سنگ‌ها بهم بخورند وگرنه بازی را باخته و بازی به نفر بعدی می‌رسد این بازی از ۱۴ مرحله تشکیل شده‌است که از یک دنگو(yek dongoo) شروع می‌شود و به گل ختم می‌شود در گل(gol) با بازی که انجام می‌شود به تعداد سنگ‌های بافیمانده در دست امتیاز داده می‌شود:
پانویس
واژهٔ ززه گونه‌ای از واژهٔ فارسی ژوژه است که شکل قدیمی‌تر نام جوجه‌تیغی بوده.
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴٬۶۹۳ نفر (۱٬۰۸۸ خانوار) بوده‌است.
الیگرو
الیگرو (Allegro) شرکت تجارت الکترونیک لهستانی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
جواد اصغری‌مقدم
جواد اصغری‌مقدم (زاده ۲۱ مرداد ۱۳۵۸ - تنکابن) بازیکن سابق و مربی فوتسال اهل ایران است.
لعابچی
لعابچی عنوان یکی از مشاغل درباری در عهد صفویه بوده است. بر اساس نوشته محمدهاشم آصف کرمانی معروف به رستم الحکما در کتاب رستم التواریخ، شغل لعاب زدن به ماتحت امردان در دوره صفویه، با عنوان لعابچی شناخته می‌شده است و این عمل بدین منظور صورت می گرفته که پادشاه برای نزدیکی با امردان با دشواری کمتری مواجه شده و راحتتر با آنان نزدیکی نماید.
نمونه ای از فعالیت لعابچیان
محمدهاشم آصف کرمانی معروف به رستم الحکما در کتاب خویش نمونه‌هایی از کارهای افرادی که به عنوان لعابچی در دربار صفویه خدمت می کرده‌اند را ذکر می‌نماید. از جمله در نمونه‌ای از دربار شاه طهماسب ثانی که مدتی بعد از شاه سلطان حسین پادشاه ایران بود، می‌نویسد:
وی سپس می‌نویسد که یکی از سرداران بزرگ شاه سلطان حسین، به نام طهماسب قلی‌خان قرخلوی (که همان نادرشاه بعدی است)، از دیدن منظرۀ فوق بسیار متأسف و عصبانی می شود و تصمیم می‌گیرد که به هر نحو ممکن درباریان و سرداران دیگر را از فساد شاه مطلع کند و آبروی او را نزد بندگان خویش ببرد، پس:
بن شارپستین
بن شارپستین (Ben Sharpsteen; November 4, 1895 – 1895:11:04, December 20, 1980) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. بیشتر فعالیت وی برای آثار دیزنی بوده است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه و جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده‌است.
وستلتون
وستلتون (به انگلیسی: Westleton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Suffolk Coastal واقع شده‌است. وستلتون ۳۴۹ نفر جمعیت دارد.
راسموس الم
راسموس الم (Rasmus Christoffer Elm زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است.
تیم ملی
وی برای تیم ملی فوتبال سوئد ۳۱ بازی انجام داده و ۳ گل به ثمر رسانده‌است. پست تخصصی این بازیکن نیز، هافبک است.
علی دیواندری
علی دیواندری نقاش، کارتونیست، مجسمه‌ساز، طراح گرافیک، تصویرساز و روزنامه‌نگار با سابقهٔ ایرانی است. شروع فعالیت‌های وی در عرصهٔ طراحی و کاریکاتور به ۱۳۵۴ برمی‌گردد. شهرت دیواندری بیشتر به‌خاطر کسب جوایز متعدد، در نمایشگاه‌های جهانی‌است. او از اولین کارتونیست‌های ایرانی‌است که از ۱۳۶۹ و با محدود شدن فضای مطبوعاتی ایران به شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی روی آورد و در طی چند سال جوایز متعددی را از آن خود کرد، به‌طوری‌که او را پر افتخارترین کارتونیست نمایشگاهی دههٔ هفتاد لقب دادند. در ۱۳۷۶، دیواندری به عنوان دبیر و مدیر اجرایی اولین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور انسان و طبیعت در ایران به فعالیت پرداخت و در طی سال‌های فعالیت خود، در چندین نمایشگاه کاریکاتور در ایران و ترکیه عضو هیئت داوران بوده و آثارش در نمایشگاه‌ها، مجلات و روزنامه‌های ۳۴ کشور جهان منتشر شده‌است.
زندگی
علی دیواندری در ۱۵ شهریور ۱۳۳۶ در سبزوار خراسان متولد شد. او فرزند بزرگ خانواده‌است و سه برادر و دو خواهر دارد. مادرش خانه‌دار و پدرش، محمد دیواندری (۱۳۸۸–۱۳۰۴) دندان‌ساز تجربی بود. سال‌ها قبل از تولد او، پدرش روستا را ترک و به شهر سبزوار مهاجرت کرد. کودکی و نوجوانی او در سبزوار گذشت و تابستان‌ها اغلب اوقاتش را در روستای اجدادی خود، دیواندر، به کار و گردش در میان روستاییان می‌گذراند. دیواندری دربارهٔ اولین نشانه‌های علاقه‌مندی‌اش به طراحی می‌گوید:
آغاز فعالیت‌های هنری او به سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴ برمی‌گردد. دیواندری در طی آن سال‌ها ضمن تحصیل در دبیرستان ابن یمین سبزوار به کشیدن کاریکاتور و طراحی نیز مشغول بود. اولین نشانه‌های حضور وی در مطبوعات نیز مربوط به همین سال‌هاست، که طرحی از او در تاریخ ۳۰ شهریور ۲۵۳۵ شاهنشاهی در صفحهٔ ۳ روزنامه کیهان شمارهٔ ۹۹۷۰ به چاپ رسید.
او همچنین با تشکیل گروه بزرگچه پا به عرصهٔ تئاتر گذاشت و به طراحی صحنه و بازیگری مشغول شد. پوستر نمایش‌ها را طراحی می‌کرد و اعضای گروه در سبزوار پخش می‌کردند. از اولین نمایشنامه‌هایی که توسط گروه بزرگچه روی صحنه رفت می‌توان به بیگانه، توکائی در قفس، آدم آدم است و استثناء و قاعده اشاره کرد.
با به پایان رسیدن دوره دبیرستان، در سال ۱۳۵۵، اولین نمایشگاه انفرادی دیواندری، در زیرزمین ساختمان فرهنگ و هنر سبزوار، که حالت مستقل‌تری به آن داده بودند و قرار بود گالری کویر را در آن تأسیس کنند، برپا شد؛ اما با مخالفت عده‌ای، گالری کویر شکل نگرفت و چندی بعد دیواندری به تهران مهاجرت کرد. در سال ۱۳۵۸ وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و با تعدادی از مجلات و روزنامه‌ها شروع به کار کرد.
کارتون و کاریکاتور
فعالیت وی در زمینهٔ کاریکاتور با کارتون مطبوعاتی آغاز شد. بیش از ۳۰۰ کارتون در بین سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۱ از او در مطبوعات ایران به چاپ رسیده که غالباً موضوعات خبری روز را پوشش می‌دهد. آثار او در این سال‌ها با سبکی کاملاً متفاوت از آنچه در سال‌های بعد، از او در مطبوعات چاپ شد، منتشر شده‌است. کارتون‌های شرح دار او مختص همین سال‌هاست و دیواندری در سال‌های بعد کاملاً از این سبک فاصله گرفت و طرح‌هایی که از او چاپ شد صرفاً جنبهٔ هنری پیدا کرد.
از سال ۱۳۶۹ و با محدود شدن فضای مطبوعاتی ایران، او از جمله اولین کارتونیست‌هایی است که به نمایشگاه‌های جهانی کاریکاتور روی آورد و با کسب ۴۲ جایزهٔ جهانی و یک جایزهٔ داخلی، آثار خود را در ۳۴ کشور جهان منتشر کرد. دیواندری در سال ۱۳۷۶ اولین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور انسان و طبیعت را در ایران برگزار کرد و در همان سال با سفر به کشور هلند به عنوان اولین کارتونیست ایرانی، در گردهمایی سالانه مدیران انجمن‌های کارتونیست‌های اروپایی شرکت کرد. او همچنین عضو هیئت داوران اولین مسابقه بین‌المللی کاریکاتور در نهمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران ۱۳۷۵، مسابقه بین‌المللی کاریکاتور سینوپ ترکیه ۱۳۷۶ ، مسابقهٔ کاریکاتور بمب اتمی گل‌آقا در سال ۱۳۷۸ ، مسابقهٔ عکس و کاریکاتور ترانه‌های تلخ میهن من ۱۳۸۱ و دومین جشنواره کارتون محله ما ساری ۱۳۹۴ بوده‌است. او در تعریف خود از کاریکاتور می‌گوید:
حضور داخلی و بین‌المللی
دیواندری به عنوان یک کارتونیست در مجامع هنری جهان شناخته شده تر از عرصهٔ داخلی‌است. به گفتهٔ او، یک هنرمند ایرانی برای عرضهٔ آثارش سه راه عمده در پیش رو دارد؛ اول آنکه آثارش را در یک نگارخانه به نمایش بگذارد، دوم اینکه آن‌ها را در یک نشریه یا کتاب به چاپ برساند و راه سوم شرکت در نمایشگاه‌های جمعی داخلی و بین‌المللی است؛ به اعتقاد او در شرایط فعلی، آسان‌ترین و در دسترس‌ترین راه برای عرضهٔ سالم و هنری یک کاریکاتور، ضمن حفظ استقلال شخصی کارتونیست، شرکت در نمایشگاه‌های معتبر جهانی‌است. اما با وجود این، دیواندری تا به حال در هیچ‌یک از دوره‌های دوسالانهٔ کاریکاتور ایران شرکت نکرده و علت این کناره‌گیری از عرصهٔ داخلی را ارجحیت تشکیل انجمن کارتونیست‌های ایران بر برگزاری دوسالانه اعلام می‌کند. او جزء معدود کسانی‌است که در این سال‌ها بر ضرورت تشکیل این انجمن پافشاری کرده‌است. دیواندری در مصاحبه‌ای در این باره، مهمترین وظیفهٔ این انجمن را تصویب آیین‌نامه‌هایی برای رعایت حقوق کارتونیست‌ها در مطبوعات ایران، در مقابل ارباب جراید می‌داند و می‌گوید:
تحلیل آثار
در نگاه منتقدان دو دیدگاه متفاوت نسبت به آثار دیواندری وجود دارد؛ گروهی از آنان معتقدند که او در طراحی فرم‌ها هیچگاه به زبان بصری واحدی نرسیده و کارتونیستی بیشتر غریزی‌است تا تکنیکی، در آثار مختلف تغییر لحن و سبک داده و از این قطعات پراکنده به سختی می‌توان پازل شخصیت و تفکرات او را کامل کرد و از چیزی به عنوان «سبک دیواندری» در طراحی صحبت کرد. در مقابل این نگاه، دیدگاه دیگری کاریکاتورهای او را از نظر تکنیکی دارای قدرت در طراحی، پرکار، همراه با ورزیدگی در هاشور و ترکیب‌بندی چشم‌نواز می‌داند و معتقدند آثارش به جای اینکه به طرف اغراق‌های کاریکاتوری تمایل داشته باشد، بیشتر طرح‌های ورزیده‌ای‌است که در ترکیب‌بندی، با استفاده از تکنیک‌های تضاد، تناقض، ناهمگونی و عدم تجانس، کارتون را می‌سازد. در جمع‌بندی این دیدگاه‌ها و با نگاهی کلی‌تر به مجموعه آثار وی می‌توان دریافت که دیواندری در کارهایش اهل تجربه و گاه آزمون و خطاست. طرحی با یک موضوع واحد را چندین بار با تکنیک‌های مختلف اجرا می‌کند و در معرض داوری نمایشگاه‌های جهانی قرار می‌دهد. چیزی که درروند ذهنی این هنرمند قابل تشخیص‌تر است، استفادهٔ دوره‌ای وی از یک عنصر خاص (المان، موتیف، نماد) در شرایط و وضعیت‌های گوناگون است. با ورق زدن کتاب لبخند بزن مونالیزای دیواندری می‌توان مجموعه‌ای از طرح‌ها را یافت که از یک سمبل واحد استفاده می‌کنند، به‌طور مثال مجموعهٔ دارآباد، صندلی‌ها، تابوت‌ها، گوسفندان، مورچه‌ها، هواپیما، شوالیه‌ها و… از طرفی کارهای زیادی هم در هیچ گروهی نمی‌گنجند و تکنوازی می‌کنند. برخی معتقدند، استفادهٔ دیواندری از نمادها باعث نشد که وی به سمت نوعی بیان دو پهلو و چندگانه گرایش پیدا کند تیزی طنز عیان آثار او جایی برای دو پهلو بودن کارهایش نگذاشته و می‌توان این را به حساب حضور مداوم وی در عرصهٔ کاریکاتور جهانی گذاشت که باعث شده بود، کاریکاتورهایش صریح‌تر و دلنشین‌تر شود. اما در بررسی کاریکاتورهای او نباید غفلت کرد که دیواندری با این که به جشنواره‌ها متمایل گشت، اما از کشیدن کاریکاتورهایی با بن‌مایه‌های سیاسی و اجتماعی دور نشد. آثار او محدود به سبک خاصی نیست و از تکنیک واحدی پیروی نمی‌کند، گاهی با رنگ روغن، گاهی آکرلیک، مدادرنگی، آبرنگ، راپید، بوم، فیبر، مقوا، پارچه و حتی در برخی آثارش با چسباندن موکت روی بوم چمن را به بیننده نشان می‌دهد. برخی آثار وی را به سختی می‌توان به یکی از زمینه‌های تصویرسازی، کارتون یا نقاشی محدود کرد بلکه باید ترکیبی از آن‌ها دانست. اما گذشته از این فرم‌های متفاوت بصری، و نداشتن سبکی واحد که بتوان از آن به عنوان «سبک دیواندری» نام برد، مضمونی مشترک در مجموعهٔ آثار وی وجود دارد که می‌توان از روی آن پازل شخصیتی و تفکرات او را کامل کرد.
طراحی گرافیک
آغاز فعالیت‌های دیواندری در زمینهٔ طراحی گرافیک به سال ۱۳۵۴ برمی‌گردد، اما او در سال ۱۳۵۸ با شرکت در کنکور هنر وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشتهٔ گرافیک شروع به تحصیل کرد. بعد از انقلاب فرهنگی در دانشگاه‌ها، در سال ۱۳۶۶ به دانشگاه بازگشت اما در سال ۱۳۷۰، در ترم آخر، دانشگاه را ترک کرد. دیواندری با تأسیس مؤسسه اوج گرافیک ایران در سال ۱۳۶۳ شکل رسمی‌تری به فعالیت‌های گرافیکی خود داد و متجاوز از ۳۰ پوستر برای جامعهٔ ریخته‌گران ایران طراحی و اجرا کرد. او همچنین در سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۵ به عنوان طراح گرافیک، با مجلات تدبیر و دانش مدیریت همکاری می‌کرد. دیواندری در سال ۱۳۸۰ جایزهٔ بین‌المللی طنز گرافیکی موزهٔ فورته دی مارمی ایتالیا را به خاطر مجموعه آثار و فعالیت‌هایش از آن خود کرد.
مجسمه‌سازی
از مهمترین فعالیت‌های او در این زمینه می‌توان به طراحی و اجرای تندیس اولین و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در سال‌های ۱۳۶۶ و ۱۳۶۸ و نقش برجستهٔ چهرهٔ محمود دولت‌آبادی به سفارش انتشارات بزرگمهر در سال ۱۳۶۷ اشاره نمود. او به صورت جست و گریخته به ترکیب سنگ، چوب و فلز می‌پرداخت و برخی از آن آثار در نمایشگاه‌های او به نمایش درمی‌آمد، اما فعالیت‌های دیواندری در زمینه مجسمه‌سازی به آثار چیدمان و مفهومی او محدود نمی‌شود؛ او در سال ۲۰۰۵ دست به تجربهٔ جدیدی زد و شروع به کار با دستگاه حکاکی پنوماتیک کرد که نتیجهٔ آن ساخت دو مجسمهٔ گرانیتی و مرمری در فرانسه بود.
کتاب
در سال ۱۳۸۰ مجموعه‌ای از طرح‌ها و کاریکاتورهای او با نام لبخند بزن مونالیزا توسط انتشارات روزنه در ۲۷۰ صفحهٔ سیاه و سفید و به شماره شابک منتشر شد. طراحی گرافیک این مجموعه را جمال رحمتی بر عهده داشت. دیواندری در مقدمهٔ کتاب آورده‌است:
مقالات
مقاله‌های دیواندری در زمینه‌های مختلف هنری و به‌ویژه معرفی کاریکاتوریست‌های مطرح دنیا، که اغلب همراه مصاحبه‌ای با آن‌ها نگاشته می‌شدند از سال ۱۳۷۴ در نشریاتی همچون ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور، روزنامهٔ همشهری، کتاب ماه هنر و ماهنامهٔ گل‌آقا به چاپ رسیده‌اند، که مهمترین آن‌ها عبارتند از:
سفرنامه‌ها
دیواندری برای دریافت جوایز خود و حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی کاریکاتور به ۱۱ کشور دنیا سفر کرده و خاطرات بعضی از آن‌ها را در قالب سفرنامه‌هایی در نشریات ایران به چاپ رسانده‌است. علی بابا و چهل کارتونیست فرنگی نام یکی از این سفرنامه‌ها است که با بیانی طنزگونه به مقدمات سفر و آشنایی با کارتونیست‌های حاضر در جشنوارهٔ جهانی سن-ژوست-لو-مارتل فرانسه می‌پردازد. این لحن طنزآمیز در سفرنامهٔ هلند او نیز وجود دارد، به‌طوری‌که دیواندری برای سفر به این کشور از هفت خان می‌گذرد. تنها دو قسمت اول این سفرنامه، با عنوان سفر به سرزمین لاله‌ها و دون کیشوت ثانی در سرزمین آسیاب‌های بادی با حذف قسمت‌های زیادی در نشریات ایران به چاپ رسیده‌است.
جو السکی
جو السکی (Joe Alaskey؛ April 17, 1952 – 1952:4:17, February 3, 2016) یک هنرپیشه، تهیه‌کننده، تهیه‌کننده تلویزیونی، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، صداپیشه، کمدین، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کسپر، سرقت بانک، لونی تونز اشاره کرد.
سیارک ۶۳۱۹
سیارک ۶۳۱۹ شش هزار و سیصد و نوزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۰ کشف شد.
فریاد دوردست
فریاد دوردست (The Far Call) یک فیلم گمشده آمریکایی به کارگردانی آلن دوان است که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. این فیلم یکی از آخرین فیلم‌های صامتی بود که با دستگاه مووی‌تن شرکت فاکس بر روی آن موسیقی و جلوه‌های صوتی گذاشته بودند.
آب‌انبار میر پنجی
آب‌انبار میر پنجی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان آبیک، روستای ناصرآباد میر پنجی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شهرستان گریلی
شهرستان گریلی (به انگلیسی: Greeley County) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مرتضی عظیمایی
مرتضی عظیمایی دیوکلایی (زاده ۲۰ شهریور ۱۳۶۱) یک بازیکن فوتسال اهل ایران و شهر امیرکلا مازندران است.
مارگارت ایر بارنز
مارگارت ایِر بارنز بانوی داستان‌کوتاه‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و رمان‌نویس آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۳۱ بود.
ده شول
ده شول، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان گوغر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
استاروکوروچوو
استاروکوروچوو (به لاتین: Starokuruchevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
هندریک کلوسترمان
هندریک دو کلوسترمان (زاده ۹ آوریل ۱۹۰۰ در روتفاله - درگذشته ۶ می ۱۹۶۸ در لایدن) ریاضیدان اهل هلند بود.
زندگی و کارنامه
کلوسترمان در لاهه به مدرسه رفت و سپس به دانشگاه لایدن رفت و در سال ۱۹۲۴ در همان دانشگاه تحت سرپرستی یان کلویور درجه دکتری را دریافت کرد. سپس مدتی را نزد هرالد بوهر در کپنهاگ و هاردی در آکسفورد گذراند. کلوسترمان در رساله اش تقریب مجانبی شمار ریشه‌های یک فرم مربعی با بیش از ۵ متغیر را بررسی کرده بود و برای این کار از روش هاردی -لیتلوود بهره گرفته بود که برای معادلات درجه ۴ نیز قبل استفاده نبود و بنابراین او مجموع‌های کلوسترمان را معرفی نمود که کاربردهای فراوانی در نظریه تحلیلی اعداد و فرم‌های پیمانه ای دارند. وی در سال ۱۹۲۶ به دانشگاه گوتینگن رفت و سال پس از آن با اریش هکه در دانشگاه هامبورگ همکاری کرد و در آنجا روش خود برای یافتن ضرایب فوریه فرم‌های پیمانه ای را به کار گرفت. در سال ۱۹۳۰ در لایدن به درجه استادی رسید و در زمان جنگ جهانی دوم که دانشگاه بسته بود به کار روی نمایش‌های زیرگروه‌های متناهی گروه‌های پیمانه ای تابع‌های تتا پرداخت. در سال ۱۹۴۷ دوباره استاد دانشگاه لایدن شد.
دیوید دکوتو
دیوید دکوتو (David DeCoteau؛ زادهٔ January 5, 1962) کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی کارگردان فیلم‌های همچون مغاک و آونگ بوده‌است.
اتلهرد وسکس
اتلهرد (درگذشتهٔ ۷۴۰) پادشاه ساکسون غربی (وسکس) از ۷۲۶ تا ۷۴۰ بود.
زندگینامه
اتلهرد بنا بر مدرکی مشکوک، برادر زن اینه ، شاه وسکس بود. اینه در ۷۲۶ از قدرت کناره‌گیری نمود و به رم رفت اما از آنجایی که او جانشینی برای خود مشخص نکرده بود درگیری‌هایی بر سر جانشینی او بین اتلهرد و رقیب مدعی دیگری به‌نام اُسوالد اتفاق افتاد. اُسوالد خود را از نسل سیولین، از نخستین شاهان وسکس می‌دانست و به‌همین سبب احتمالاً از شانس بیشتری برای جانشینی برخوردار بود، اما در نهایت اتلهرد که گمان می‌رود از حمایت اتلبالد، شاه مرسیا نیز برخوردار بود با غلبه بر اُسوالد به پادشاهی وسکس رسید.
اتلهرد پس از رسیدن به قدرت مطیع مرسیا بود و اتلبالد در ۷۳۳ بخش وسیعی از قلمروهای وسکس از جمله سامرتون را در اختیار خود گرفت. اتلهرد در ۷۴۰ درگذشت و یکی از خویشانش با نام کوترد جانشین او شد.
استان‌های فلسطین
استان‌های فلسطین تقسیم‌بندی کشوری کشور فلسطین است.
جستارهای وابسته
ISO ۳۱۶۶-۲:PS
وستلی سافک
وستلی سافک (به انگلیسی: Westley) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در St Edmundsbury واقع شده‌است. وستلی سافک ۱۸۳ نفر جمعیت دارد.
اتوماتای نخی
در نظریه اتوماتا، شاخه‌ای از علوم کامپیوتر نظری، اتوماتای نخی (به انگلیسی: Thread automata) ماشینی قدرمتند است، که اولین بار در سال ۲۰۰۲ توسط اریک کلرگری (به انگلیسی: Eric Clergerie) معرفی شد. این ماشین، طیف گسترده‌ای از زبان‌های نیمه حساس به متن (به انگلیسی: Mildly context-sensitive languages) را می‌پذیرد. به‌طور خاص، اتوماتای نخی دستهٔ سیستم های بازنویسی مستقل از متن خطی (به انگلیسی: Linear Context-free Rewriting Systems) را به‌طور کامل می‌پذیرد و حتی قدرت پذیرش زبان‌هایی فراتر از این دسته را نیز دارد. اتوماتای نخی، نسخه‌ای گسترده‌تر و ساده‌تر از ماشین‌هایی است که قبل از آن برای تجزیه زبان‌های نیمه حساس به متن پیشنهاد شده بودند. از این قبیل ماشین‌ها می‌توان به اتوماتای دو پشته‌ای (به انگلیسی: Two-stack automata) که برای گرامرهای درخت مجاورت (به انگلیسی: Tree-adjoining grammars) پیشنهاد شده بود، اشاره کرد.
ایده کلی
اتوماتای نخی غیرقطعی می‌باشد، و اگر تمام حالات ممکن، مستقل از یکدیگر دنبال شوند، پیچیدگی محاسباتی آن‌ها نمایی خواهد شد. اما به همراه نمایش فشردهٔ زیراشتقاق‌ها و نیز تکنیک‌های جدول‌بندی، پیچیدگی محاسباتی آن‌ها چندجمله‌ای می‌شود. ایدهٔ کلی اتوماتای نخی بر این اساس است که در هر لحظه مجموعه‌ای از نخ‌ها وجود دارند که یکی از آن‌ها فعال است. حرکات در اتوماتا نیز به این صورت است که نخ‌ها ممکن است یک زیرنخ جدید را ایجاد کنند، تمام شوند، و یا معلق شده و کنترل را به پدر و یا یکی از فرزندان خود بازگردانند.
دوبیچانی
دوبیچانی یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه پوتنوک واقع شده‌است. دوبیچانی ۱۳٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
یوهان فریدریش فاش
یوهان فریدریش فاش (زادهٔ April 15, 1688 – درگذشتهٔ December 5, 1758) آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل آلمان بود.
آثار او عموماً در فرم‌های کانتات، کنسرتو، سمفونی، و موسیقی مجلسی است.
پسرش کارل فریدریش کریستیان فاش نیز آهنگساز و نوازندهٔ هارپسیکورد بود.
تپه اهکلیک یر
تپه اهکلیک یر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان ماهنشان، بخش مرکزی، دهستان اوریاد، روستای ارزه خوران، ۱۶۰۰ متری شرق روستا، ۵۰ متری رود قلعه چای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سروت
سروت، روستایی از توابع بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان ساردوئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تی اس استریبلینگ
توماس سیجسموند استریبلینگ نویسنده و وکیل آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۳۳
غرق شدن کشتی ام‌وی سینار بانگن
غرق شدن کشتی ام‌وی سینار بانگن ، روز دوشنبه ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۷:۲۰ به‌وقت ساعت هماهنگ جهانی (UTC) در آب‌های دریاچه توبا در جزیره سوماترا و در فاصله ۱۳۰۰ کیلومتری از جاکارتا اندونزی رخ داد. این کشتی تفریحی حامل بیش از ۲۰۰ مسافر بوده‌است. تا تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۸ تعداد ۱۸ نفر نجات یافتند، ۴ جسد پیدا شد و ۱۹۳ نفر به عنوان مفقود ثبت شده‌اند.
فهرست ثبت شده سرنشینان کشتی ۱۲۸ نفر بوده‌است. مسافران در حال گذراندن تعطیلات عید فطر بوده‌اند.
این کشتی خیلی بیش از ظرفیتش مسافر سوار کرده بود، در حالی‌که گنجایش ۴۳ مسافر داشت. .
عملیات امدادی و تلفات
به گفته مقامات محلی این کشتی در دریاچه توبا و به سمت جزیره سوماترا که مقصدی گردشگری محسوب می‌شود در حرکت بوده‌است. کشتی بر اثر طوفان و شکستگی سکان آن، دچار سانحه غرق شدگی شده‌است.
رئیس سازمان امداد و نجات اندونزی اعلام کرد به عملیات امدادی برای نجات بازماندگان احتمالی ادامه می‌دهند. پلیس ملی اندونزی طی بیانیه‌ای اعلام کرد بر اساس فهرست، مفقودین شناخته شده کشتی ۱۲۸ نفر هستند.
اس‌اس‌سی تواتارا
اس‌اس‌سی تواتارا (SSC Tuatara) نام یک خودروی سوپر اسپورت ساخت شرکت اس‌اس‌سی نورث آمریکا است که مدل تولیدی آن از سال ۲۰۲۰ ساخته شده‌است. تواتارا در ۱۴ می ۲۰۲۲ توانست به سرعت ۳٣١ مایل در ساعت (۵۳۳ کیلومتر در ساعت) برسد.
گارستانه
گارستانه، روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ایران است.
اس‌اس‌سی تواتارا
در سال ۲۰۱۱ قیمت این اتومبیل نزدیک یک میلیون دلار بود. اس‌اس‌سی تواتارا در حال حاضر با سرعت ۳۳۱ مایل در ساعت سریع‌ترین خودروی جهان محسوب می‌شود.
غرق شدن کشتی ام‌وی سینار بانگن
عملیات امدادی و تلفات
بنابر گزارش مقامات اندونزی. ساعاتی بعد از وقوع حادثه ۱۸ نفر نجات پیدا کردند. تا تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۸ تعداد ۱۸ نفر نجات یافتند، ۴ جسد پیدا شد و ۱۹۳ نفر مفقود هستند.
برمن ۶۳۲۰
سیارک ۶۳۲۰ شش هزار و سیصد و بیستمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۲۰ است.
گارستانه
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۲۱ نفر (۱۰۹ خانوار) بوده‌است.
فردریک سورنسن
فردریک سورنسن (Frederik Sørensen؛ زادهٔ April 14, 1992) یک بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بولونیا، یوونتوس، هلاس ورونا و باشگاه فوتبال کلن اشاره کرد.
آندرش سونسون
آندرش سونسون (Anders Gunnar Svensson زادهٔ ) بازیکن فوتبال سوئدی است.
تیم ملی
وی برای تیم ملی فوتبال سوئد ۱۳۵ بازی انجام داده و ۱۸ گل به ثمر رسانده‌است. پست تخصصی این بازیکن نیز، هافبک است.
دوتس
دوتس یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه سگد واقع شده‌است. دوتس ۴۹٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۷ نفر جمعیت دارد.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر (Algeria national under-23 football team) یا تیم ملی فوتبال المپیک الجزایر نمایندهٔ فوتبال کشور الجزایر در بازی‌های فوتبال زیر ۲۳ سال و بازی‌های المپیک تابستانی است.
استاروکویانوو
استاروکویانوو (به لاتین: Starokuyanovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
شهرستان هسکل، اکلاهما
شهرستان هسکل، اکلاهما (به انگلیسی: Haskell County, Oklahoma) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در اکلاهما واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان هسکل ۱٬۶۱۹ کیلومترمربع مساحت دارد.
تپه علمدار
تپه علمدار مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ماهنشان، بخش مرکزی، دهستان اوریاد، ۲۰۰ متری شمال روستای پری، ۲۰متری شرق جاده پری، میانچ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عباس‌آباد امین
عباس‌آباد امین، روستایی از توابع بخش کشکوئیه شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کشکوئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۲ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است.
سیارک ۶۳۲۱
سیارک ۶۳۲۱ شش هزار و سیصد و بیست و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۹ ژانویه ۱۹۹۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۱۰ است.
مایکل گلدنبرگ
مایکل گلدنبرگ (Michael Goldenberg؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است.
به من دروغ بگو
جوایز
مجموعه تلویزیونی به من دروغ بگو دو بار نامزد جوایز برگزیده مردم شد و هر دو جایزه را به دست‌آورد.
کازابلانکا
کازابلانکا یا دارالبیضاء بزرگ‌ترین شهر کشور مراکش است. نام این شهر به زبان اسپانیایی و به معنای سرای سفید است.
این شهر مهم‌ترین بندر مراکش در کنار اقیانوس اطلس است. جمعیت دارالبیضا یا همان کازابلانکا در سال ۲۰۱۲ تقریباً ۴٬۱۵۰٬۰۰۰ میلیون نفراست. این شهر یکی از شهرهای مهم مراکش و قاره آفریقا هم از لحاظ جمعیت و هم از لحاظ اقتصاد می‌باشد. بندر کازابلانکا یکی از بزرگترین بندرها مصنوعی در جهان است و دومین بندر بزرگ آفریقای شمالی بعد از قاهره بزرگ می‌باشد. همچنین کازابلانکا پایگاه اصلی دریایی برای نیروی دریایی مراکش را نیز در اختیار دارد.
اقتصاد
کازابلانکا قطب بانکداری، حمل‌ونقل و تجارت کشور است.
فرودگاه بین‌المللی محمد پنجم ، بزرگترین فرودگاه مراکش و چهارمین فرودگاه پر رفت و آمد آفریقا در این شهر قرار دارد.
بندر کازابلانکا که یکی از بزرگترین بندرها مصنوعی در جهان و بزرگترین بندر مراکش است، سالانه میلیون‌ها تن کالا جابجا میکند.
تاکسی، اتوبوس و تراموا مهمترین وسایل حمل‌ونقل درون شهری محسوب می‌شوند.
بانک بی ام سی ای و  بانک اتیجاریوافا  و بازار بورس کازابلانکا  در این شهر قرار دارند.
آموزش
دانشگاه حسن دوم کازابلانکا که زبان تدریس آن عربی و فرانسوی است بزرگترین دانشگاه مراکش محسوب می‌شود.
ورزش
باشگاه فوتبال الرجا و باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا مهمترین باشگاه های این شهر و ورزشگاه محمد پنجم در این شهر قرار دارند.
جاذبه‌های دیدنی
مسجد حسن دوم، بخش قدیمی شهر (مدینه)،ساحل کورنیچ، پارک اتحادیه عرب و موزه هنر کازابلانکا از مهمترین جاذبه‌های دیدنی شهر هستند که سالانه میلیون‌ها گردشگر را به خود جذب میکنند.
مارکو هوگر
مارکو هوگر (Marco Höger؛ زادهٔ September 16, 1989) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به شالکه ۰۴، آلمانیا آخن و کلن اشاره کرد.
وستمینستر شمالی، ورمونت
وستمینستر شمالی (به انگلیسی: North Westminster) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در وستمینستر واقع شده‌است. وستمینستر شمالی ۰٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۱ نفر جمعیت دارد و ۱۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی بن گوریون
فرودگاه بین‌المللی بن گوریون (در عبری: נמל תעופה בן גוריון) (هم‌چنین در زبان عامیانه مشهور به: فرودگاه لد) نام بزرگ‌ترین فرودگاه بین‌المللی در کشور اسرائیل است که در حومه شهر لد و در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی کلان‌شهر تل‌آویو قرار دارد. این فرودگاه به یاد داوید بن گوریون، نخستین نخست‌وزیر اسرائیل نام‌گذاری شده‌است.
ژوزفین جانسون
ژوزفین وینسلو جانسون رمان‌نویس، مقاله‌نویس و شاعر آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۱۹۳۵
فرودگاه بین‌المللی بن گوریون
فروگاه بین‌المللی بن گوریون، خانه اصلی هواپیمایی ال عال است.
در آوریل ۲۰۰۹ میلادی از سوی مسئولین فرودگاه اعلام شد که به زودی در ترمینال شماره ۳ مخصوص پروازهای خارجی فرودگاه بین‌المللی بن گوریون، رستوران مخصوص غذاهای کوشر بر اساس قوانین کشروت افتتاح می‌شود.
پایگاه اسکادران ۲۷ نیروی هوایی ارتش اسرائیل در این فرودگاه قرار دارد.
تروند علی لینستاد
تروند علی لینستاد (زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۴۲ در نروژ) فعال مدنی و پزشک نروژی و رئیس جمعت اسلامی اسلو است. کاخ سلطنتی نروژ نوامبر سال ۲۰۱۲ از اعطای مدال افتخار سلطنتی نروژ به وی به پاس خدمات بشردوستانه وی خبر داد. نام وی به عنوان یکی از رکوردداران معنوی به دلیل راه‌اندازی نخستین کودکستان و مدرسه‌ی مسلمانان، در فهرست “رکوردهای جهانی الخیرات” ثبت شده‌است.
زندگی
تروند در ۱۱ دسامبر ۱۹۴۲ در کشور نروژ به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۷۰ از طریق بیروت به اردن سفر کرد و به عنوان یک پزشک داوطلب به فعالیت در کمپ‌های آوارگان پرداخت تا مصدومان و آسیب‌دیدگان جنگ داخلی در اردن را مداوا کند. او در ابتدا عقاید مارکسیستی و کمونیستی داشت، اما پس از آشنایی با مسلمانان فلسطینی و مطالعه‌ی قرآن، اسلام آورد. وی پس از آشنایی با انقلاب اسلامی ایران، به یکی از طرفداران سید روح الله خمینی تبدیل شد و به ایران سفر کرد.
مدال افتخار سلطنتی نروژ
کاخ سلطنتی نروژ در سال ۲۰۱۲ از اعطای مدال افتخار سلطنتی نروژ به دکتر تروند علی لینستاد به خاطر سال‌ها تلاش به عنوان پزشکی در «خدمت به اقلیت‌های مهاجر در گروئنلند» و نیز «فعالیت‌های وی در بنیاد اورته هاگن» خبر داد. روز بعد در بیانیه دیگری، کاخ سلطنتی نروژ اعلام کرد که پادشاه اعطای مدال سلطنتی به تروند علی لینستاد را لغو نموده است. موسسه‌ی بین‌المللی یهودیان ضد صهیونسیم به نام Neturei Karta International ، بعد از این اقدام، تصمیم گرفت نشان افتخار یهودیان را به تروند اعطا کند.
واکنش‌های صهیونیست‌ها به اقدامات وی
سازمان صهیونیستی بین‌المللی Simon Wiesenthal Center نام وی را در ردیف هشتم فهرست ده نفرهٔ بدنام‌ترین چهره‌های «ضد یهود» جهان در سال ۲۰۱۲ قرار داد.
برگزیده چهارمین جایزه حقوق بشر اسلامی
علی لینستاد در چهارمین دوره جایزه حقوق بشری یکی از برگزیدگان بود. وی در جریان همایش بزرگداشت روز حقوق بشر اسلامی و کرامت انسانی که با حضور رئیس قوه قضائیه ایران برگزار شد، جایزه خود را دریافت کرد.
اچ.اچ. کالدول
'''اچ. اچ. کالدول''' (H. H. Caldwell؛ February 5, 1873 – 1873:2:5, April 27, 1939) اولین ناخدای زیردریایی در ایالات متحده آمریکا و بعدها فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر سینما بود.
او اولین افسر فرمانده زیردریایی دریایی در جهان محسوب مب شود که در ۱۲ اکتبر ۱۹۰۰ میلادی، فرماندهی بود، زمانی که فرماندهی یواس‌اس هلند (اس‌اس-۱) را بر عهده گرفت.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دختر شهری، فریاد دوردست، عملیات نجات، بیداری، فرشته خیابانی، طلوع: آواز دو انسان، سیر در عرش و بن هور اشاره نمود.
آکووین
آکووین محصولی پزشکی است که برای دیدن سیاهرگهای سطحی پوست در بدن انسان بکار میرود. این محصول در دو شکل پرتابل یا قابل حمل و نیز ایستاده تولید میشود. در کارگذاری و نصب کاتترهای رگی مشکل اصلی پرسنل پزشکی و پرستاری یافتن مسیر سیاهرگ در زیر پوست است. این دستگاه با تابش نور مادون سرخ بر روی پوست بیمار قابلیت دیدن سیاهرگهای سطحی را فراهم میکند.
خجند
خُجَند (نام در زمان شوروی: لنین‌آباد Ленинобод) شهر و ناحیه‌ای در کشور تاجیکستان و مرکز ولایت سغد است. این شهر دومین شهر بزرگ تاجیکستان پس از دوشنبه و خواهرخواندهٔ شهر بیرجند در ایران است. مردم شهر عمدتاً تاجیک هستند و اقلیت‌هایی از ازبک‌ها و روس‌ها نیز در این شهر زندگی می‌کنند.
خجند تنها شهر تاجیکستان است که حتی پس از فروپاشی شوروی هنوز مجسمه‌ای از لنین دارد.
خجند بر کرانهٔ چپِ رود سیردریا در آغاز درهٔ فرغانه نهاده‌است. این شهر در ۴۰ درجه و ۱۷ دقیقهٔ عرض شمالی و ۶۹ درجه و ۳۷ دقیقهٔ درازای خاوری قرار دارد.
براساس آمار سال ۲۰۱۹ م. جمعیت این شهر نزدیک به ۱۸۱٬۶۰۰ تن بوده‌است. بنابر آمارهای سال ۲۰۱۰ م.، ترکیب جمعیتی شهر خجند شامل ۸۴٪ تاجیک، ۱۴٪ ازبک، ٪۰٫۴ روس و ۱٫۶٪ دیگر اقوام بوده‌است.
نام
دربارهٔ ریشه واژه خجند که در قدیم خجنده هم می‌نوشتند اختلاف وجود دارد. واژه خجند از آغاز سده هفتم میلادی با همین نام در سرچشمه‌های سغدی، پهلوی، چینی و عربی آمده‌است. برخی معنی واژه خجند را، مردم سعادتمند و بالانشین و امیر آورده‌اند. برخی نیز بر این باورند که خجند در طی سده‌های گذشته دگرگون شده، زمانی اسکندریه اقصی، سپس آنتی‌آخیه و سرانجام خجند نام گرفته‌است. برای نخستین بار در سال‌نامه چینی دودمان تنشو(۶۱۸-۶۲۶م) از خجند با نام گوی جنتی یاد شده‌است و در منابع سغدی که از کوه مغ بدست آمده کوچندی نامیده شده‌است. به تازگی گفته شده خجند از واژه مرکب خوره-کنته در زبان‌های ایرانی باستانی ریشه گرفته و معنایش آفتاب‌شهر یا شهر آفتابی است. بخش اول واژه، خور یعنی خورشید و بخش دوم، چند(کنده، کنته) به معنای شهر و دهکده‌است.
پیشینه
بیشتر منابع تاریخی و جغرافیایی خجند را در کنار رودخانه سیردریا دانسته‌اند و آورده‌اند که اسکندر مقدونی شهر اسکندریه اِسخاته (در یونانی به معنی: دوردست‌ترین اسکندریه، اسکندریه اقصی) را در این ناحیه در پایان لشکرکشی خود به سغد بنا نهاده بود. گفته شده که این شهر به عنوان دژی برای دفاع در برابر حملات سکاهای ساکن در شمال سیردریا ساخته شده بود؛ ولی کاوش‌های باستان‌شناسان نشان داده‌است که پیشینه شهر خجند به بیش از دو هزار و هفت صد سال می‌رسد. بدین ترتیب، شهر خجند پیش از رفتن اسکندر مقدونی به آن دیار نیز وجود داشته‌است.
رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم در شعری از خجند نام می‌برد:
باد گیتی به امر تو راضی / باد گردون بحکم تو خرسند
سوی صدر رفیعت آورد / عاملان تو مال چاچ و خجند
سوزنی سمرقندی شاعر قرن ششم نیز در شعری نامی از شهر خجند آورده است:
تار و پود مفرش کاخ تو از عدلست و فضل / رنگ این مفرش به است از مفرش فال پرند
از پی نظاره کاخ تو آئین بست چرخ / از لب جیحون و ترمد تا بسیحون و خجند
خاقانی شروانی در قصیده‌ای هم نام خجند می‌آورد:
فصل با حورا، آهنگ به شام / وصل با حوران خوش‌تر به خجند
هم توانیش به تبریز نشاند / هم توانیش ز شروان بر کند
در افسانه‌ها بنای خجند را به کی‌خسرو نسبت داده‌اند و آن را عروس دنیا خوانده‌اند. ابن بلخی می‌گوید فیروز فرزند یزدگرد این شهر را بنیاد نهاده و دیوار ۵۰ فرسنگی خجند مرز ایران و توران بوده‌است. خجند تا دوره انقلاب بلشویکی در روزگار فرمانروایی شوروی به لانه هنرمندان مشهور بود.
یاقوت حموی این شهر را در معجم البلدان چنین می‌آورد: خجنده در اقلیم چهارم واقع و طولش ۹۲ درجه و نیم و عرضش ۳۷ درجه و ده دقیقه است. این شهر بر ساحل سیحون به ماوراءالنهر و به‌ مشرق سمرقند در فاصله ده روز راه قرار دارد و از شهرهای نظیف و پاک و پرمیوهٔ ماوراءالنهر است و چون آن شهر به‌ نظافت در آنجا نیست. از میانهٔ خجنده نهری می‌گذرد و متصل به آن نیز کوهی باشد.
اصطخری می‌گوید: خجنده در همسایگی فَرغانه قرار دارد و با آنکه عاملی مجزاست ولی ما آن را در جزو فرغانه آورده‌ایم. این ناحیه در غرب نهر شاش «چاچ» واقع و طول آن بیش از عرضش می‌باشد. درازای آن بیش از فرسخی است و در این طول باغها و منازل قرار دارد. غیر اوزکند او را عاملی نیست و باغها و منازل آن نیز بسیار بزرگ و وسیعند. قرای خجنده کم است و آنرا شهری و کهن‌دزی است و شهر آن بسیار پاک و پاکیزه می‌باشد و در آن میوه‌هایی ببار می‌آید که بر میوه‌های نواحی دیگر فضیلت دارد. مردمش بسیار زیبا و مردانه‌اند آذوقهٔ این نقطه برای ساکنان آن کافی نیست و از سایر نواحی چون فرغانه و اشروسنه کالا به آن جا وارد می‌کنند. کشتیها در نهر شاش به‌حرکت در می‌آیند و شاش نهر بسیار بزرگی است که از نهرهای بسیاری تشکیل می‌یابد و از حدود ترک و اسلام می‌آید، و اصل آن نهری است که از بلاد ترک در حدود اوزکند سرچشمه می‌گیرد و پس از پیوستن نهر خوشاب و نهر اوش به آن و عظیم گردیدن آن بسوی اخسیکت می‌رود و بعد از آن بر جانب خجنده و بنکت و بیسکند می گذرد و بسوی فاراب می‌رود و چون از صبران گذشت در دشتی که بر جانب آن اتراک غز زیست می‌کنند تشکیل بستری می‌دهد و سپس بزمین غزان جدید می‌رسد و سرانجام به دریاچهٔ خوارزم می‌ریزد و جماعتی از محدثان بدانجا منسوبند.
لسترنج می‌گوید: خجنده اولین شهر فرغانه در طرف باختر و سر راهی است که از سمرقند می‌آید در ساحل چپ سیحون و یک فرسخ در جنوب آن ربض کند واقع بوده. خجنده در کنارهٔ آن رود کشیده شده و بسیار کم عرض بود یک قلعه و یک زندان و مسجد جامعه در داخل شهر و قصر فرماندار در میدان ربض قرار داشت. ابن حوقل خجنده را شهری بسیار قشنگ شمرده و گفته‌است: اهالی این شهر قایقها و کشتی‌هایی دارند که بوسیلهٔ آنها روی رود سیحون سفر می‌کنند. ربض کند را بقول قزوینی کند بادام نیز می‌گفتند چون بادام آن فراوان بوده و یک نوع بادام پوست نازک داشت که وقتی آنرا در دست می‌فشردند مغز آن از پوست جدا می‌گردید.
خجند زمانی یکی از شهرهای بسیار مهم آسیای میانه و جاده ابریشم بود. چنگیزخان این شهر زیبا را با خاک یکسان کرد. خجند پیش از هجوم روس‌ها در سده نوزدهم یکی از امارت‌های اصلی آسیای مرکزی بود. شهر امروزی خجند در هر دو کناره سیردریا امتداد یافته‌است. این شهر دارای بلوارهای پردرخت و ساختمان‌های دولتی بزرگ و پرشمار است. این شهر به نسبت بقیه تاجیکستان حالت مرفه‌تر دارد.
در میدان پوشکین خجند ساختمان تئاتر کمال خجندی خودنمایی می‌کند. میدان اصلی شهر «ریگستان پنجشنبه» نام دارد. روبه‌روی پنجشنبه‌بازار شهر، مسجد جدیدی در کنار آرامگاه مربوط به سده ۱۳ ساخته شده‌است. این آرامگاه با گنبد طلایی از آن شیخ مصلح‌الدین (۱۱۳۳ تا ۱۲۲۳) میلادی است. فرودگاه خجند در جنوب این شهر قرار گرفته و پروازهای روزانه‌ای به شهر دوشنبه دارد.
ارمک (بندرلنگه)
ارمک  یا  عرمک  روستای از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. این روستا در ۷ کیلومتری غرب روستای چمبه واقع می‌باشد.
محدوده ارمک
از شمال لاور دین، از جنوب سورو، از مغرب مراغ و از سمت مشرق به چمبه محدود می‌گردد.
جمعیت
دارای ۱۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد که اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، مدرسه، خانه بهداشت و برکه (آب‌انبار) می‌باشد. بزبان فارسی به لهجه محلی تکلم می‌کنند.
شغل مردم روستا
شغل اهالی روستا کشاورزی، دامداری، و تجارت است. دارای ۲٬۰۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰۰ من زمین زیر کشت می‌باشد.
مردی که می‌خندد (فیلم ۲۰۱۲)
مردی که می‌خندد (به L'homme qui rit ) یک فیلم درام فرانسوی است که بر اساس رمانی که همنام ویکتور هوگو با همین نام در سال ۱۸۶۹ نوشته شده ساخته شده است.
نظرات منتقدان
بوید ون هوایج از ورایتی که منتقد این فیلم بوددر یادداشت خود نوشت: " مردی که می خندد تا اندازهٔ نسبتاً کمی به مطالب اصلی خود وفادار است و بیشتر تلاش دارد تا کالایی بصری را تقدیم نگاه مخاطب کند.
این عکس زیبا و استودیویی، فاقد یک واقعه در بیان داستان است و باید گفت که این روش، نوعی فریب دادن مخاطب به نظر می رسد. " اما در مقابل نیل یانگ از هالیوود ریپورتر با بررسی و ارائهٔ نگاهی مثبت فیلم نسبت به این فیلم، نوشت: "این فیلم اقتباسی ادبی و کاملاً قدیمی است اما در نهایت حرکتی بیش ازیک اثر تجاری دارد که می تواند موفقیت های دراز مدتی را برای خویش رقم بزند."
منابع
ویکی‌پدیای انگلیسی
خوان مارتینث مونوئرا
خوان مارتینث مونوئرا (زاده ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۲) داور فوتبال اسپانیایی است که در لا لیگا قضاوت می‌کند. از سال ۲۰۱۵، او در فهرست داوران فیفا قرار گرفت و به عنوان داور درجه دوم یوفا رده‌بندی شده‌است.
دوران داوری
مارتینث مونوئرا از سال ۲۰۰۶ در سگوندا دیویسیون بی، از سال ۲۰۱۰ در سگوندا دیویسیون و از سال ۲۰۱۳ در لا لیگا قضاوت می‌کند. در سال ۲۰۱۱، او یک مسابقه را از فصل ۱۲–۲۰۱۱ دسته دوم سوئیس، بین دو تیم استاد نیونس و وینترتور قضاوت کرد. در ۱۷ اوت ۲۰۱۳، او اولین قضاوت خود در لا لیگا را بین رئال سوسیداد و ختافه انجام داد. در سال ۲۰۱۵، او در فهرست داوران فیفا قرار گرفت. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۵ و در مرحله مقدماتی از لیگ اروپا ۱۶–۲۰۱۵، برای اولین بار مسابقات باشگاهی یوفا را داوری کرد که دیداری بین باشگاه استونیایی سیلامائه کالو و باشگاه هایدوک اسپلیت از کرواسی بود. اولین قضاوت او در سطح ملی، دیدار دوستانه بین عربستان سعودی و الجزایر در ۹ مه ۲۰۱۸ بود.
مارتینث مونوئرا به عنوان کمک داور اضافی برای جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال ۲۰۱۷ در لهستان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۸، داور جام ملت‌های اروپا زیر ۱۹ سال ۲۰۱۸ در فنلاند بود و در سه بازی از جمله فینال بین ایتالیا و پرتغال، قضاوت کرد. سال بعد، او به عنوان کمک داور ویدیویی در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۱۹ در لهستان و جام باشگاه‌های ۲۰۱۹ در قطر برگزیده شد و در بازی فینال بین لیورپول انگلیس و فلامنگو برزیلی همکاری داشت. او همچنین به عنوان دستیار کمک داور ویدئویی در بازی نهایی از لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹ بین پرتغال و هلند حصور داشت. در ۱۷ آوریل ۲۰۲۱، داوری فینال کوپا دل ری ۲۰۲۱ بین اتلتیک بیلبائو و بارسلونا به او سپرده شد.
در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱، مونوئرا به عنوان کمک داور ویدئویی در فهرست داوران یوفا برای یورو ۲۰۲۰ قرار گرفت که در ژوئن و ژوئیه ۲۰۲۱ برگزار شد. مونوئرا از طرفداران بارسلونا است.
پادشاهی متحد گرجستان
پادشاهی متحد گرجستان یک پادشاهی قرون وسطایی بود که در سال ۱۰۰۸ میلادی توسط باگرات سوم بنیان نهاده شد. این پادشاهی در طول قرن‌های ۱۱ و ۱۲ میلادی به اوج شکوفایی تمدن خود رسید به‌طوری‌که این دوران «عصر طلایی» تاریخ گرجستان نامیده می‌شود که آغاز آن سال ۱۰۸۹ میلادی هم‌زمان با آغاز پادشاهی داویت چهارم و پایان آن سال ۱۲۳۶ میلادی و حمله مغول به گرجستان است. مغول‌ها پس از حمله به گرجستان در آن سلطه یافتند که با مبارزات گرجی‌ها مواجه شد و سرانجام در دههٔ ۱۳۴۰ میلادی گرجی‌ها موفق به اخراج مغول‌ها از گرجستان شدند. تیمور لنگ با حملات هشت گانهٔ خود به گرجستان بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۳ میلادی باعث ویرانی آن شد و با حملهٔ امپراتوری عثمانی در سال ۱۴۶۶ میلادی پادشاهی متحد گرجستان به هرج و مرج کشیده شد و در نهایت بین سال‌های ۱۴۸۴ تا ۱۴۹۳ میلادی با تجزیه به سه پادشاهی مستقل کارتلی، کاختی و ایمرتی و پنج شاهزاده‌نشین دوران حکومتشان را به پایان بردند.
پادشاهی متحد گرجستان شامل تمامیت ارضی امروزهٔ کشورهای گرجستان و ارمنستان و همچنین بخشی از کشورهای روسیه، ترکیه، آذربایجان و ایران امروزی بوده‌است.
خاستگاه
بنیان‌گذار پادشاهی متحد گرجستان باگرات سوم بود که از سال ۹۷۵ میلادی طعم حکمرانی در گرجستان را چشید و پس از بنیان‌گذاری پادشاهی متحد گرجستان در سال ۱۰۰۸ میلادی به مدت پنج سال بر آن حکومت کرد و در سال ۱۰۱۴ میلادی درگذشت. باگرات سوم فرزند گورگن دوم و از سلسلهٔ باگراتیونی‌ها بود. استیلای این سلسله را می‌توان از قرن ۸ میلادی ردیابی کرد، زمانی که آن‌ها به حکومت تائو کلارجتی (منطقه‌ای گرجی‌نشین در شمال شرقی ترکیه امروزی) رسیدند.
عصر طلایی
در قرن ۱۱ میلادی وابستگی پادشاهی متحد گرجستان به امپراتوری سلجوقی کاملاً قطع شد. با به سلطنت رسیدن داویت چهارم در سال ۱۰۸۹ میلادی عصر طلایی گرجستان آغاز شد. داویت چهارم در طول حکومت خود به حضور بیست سالهٔ سلجوقیان در گرجستان پایان داد و پس از اخراج سلجوقیان از گرجستان، اقداماتی انجام داد که به لقب «سازنده» دست یافت.
در سال ۱۱۲۵ میلادی، داویت چهارم در گذشت. پس از درگذشت داویت چهارم، دمتری یکم به قدرت دست یافت. در طول حکومت‌های دمتری یکم (۱۱۲۵ تا ۱۱۵۶)، گیورگی سوم (۱۱۵۶ تا ۱۱۸۴) و ملکه تامار (۱۱۸۴ تا ۱۲۱۳) پادشاهی متحد گرجستان در مسیر پیشرفت قرار داشت.
پادشاهی متحد گرجستان، در عصر طلایی خود تبدیل به یکی از برجسته‌ترین کشورهای مسیحی شد و گسترهٔ قلمرو آن به بیشترین اندازهٔ خود رسید که از قفقاز شمالی تا ایران شمالی، و از دریای سیاه تا دریای خزر امتداد داشت.
سلطهٔ مغول
خوارزمشاهیان در سال ۱۲۲۵ میلادی و مغول‌ها در ۱۲۳۶ میلادی با حمله به گرجستان به عصر طلایی آن پایان دادند و مغول‌ها در گرجستان سلطه یافتند، در پی آن، گرجی‌ها مبارزاتی علیه سلطهٔ مغول در گرجستان آغاز نمودند که کمتر از یک قرن طول کشید و با شدت و ضعف‌هایی نیز همراه بود. اگر چه این مبارزات در بلند مدت به پیروزی رسید اما در کوتاه مدت باعث تجزیهٔ موقت پادشاهی متحده به دو پادشاهی شد به‌طوری‌که گروهی جاه طلب از شاخه‌ای فرعی از سلسلهٔ باگراتیونی‌ها پادشاهی ایمرتی را تشکیل داده و بر آن حکومت کردند (گرچه در برهه‌هایی نیز قلمرو پادشاهی ایمرتی به عنوان بخشی از پادشاهی متحد گرجستان تحت حکومت دولت مرکزی قرار می‌گرفت). مغول‌ها برای استیلای خود در گرجستان، بسیاری از طوایف قدرتمند گرجی و ارمنی را تحت حمایت خود قرار داده و از ادای دیونشان به دولت مرکزی بازمی‌داشتند به‌طوری‌که در زمان حکومت داویت هشتم، مغول‌ها گیورگی پنجم را مورد حمایت خود قرار داده و به حکومت گماشتند تا از قدرت داویت هشتم بکاهند که این حکومت از سال ۱۲۹۹ تا سال ۱۳۰۲ و به‌طور کلی نصب پادشاهان گرجستان توسط مغول‌ها از ۱۲۹۹ تا سال ۱۳۱۳ ادامه داشت تا اینکه در سال ۱۳۱۴ میلادی گیورگی پنجم خود سلطنت را به دست آورده و رهبری گرجی‌ها را در مبارزه علیه سلطهٔ مغول در گرجستان بر عهده گرفت و پس از حدود ده سال آن‌ها موفق به اخراج مغول‌ها از گرجستان شدند. گیورگی پنجم همچنین در سال ۱۳۳۱، پادشاهی ایمرتی را رسماً ضمیمهٔ قلمرو خود نموده و پادشاهی متحده را احیا نمود. به این ترتیب مرزهای قلمرو پادشاهی متحد گرجستان به سرحدات قبل از حملهٔ مغول بازگشت.
سقوط
تیمور لنگ با حملات هشت گانهٔ خود به گرجستان بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۳ میلادی باعث ویرانی آن شد و با حملهٔ امپراتوری عثمانی در سال ۱۴۶۶ میلادی پادشاهی متحد گرجستان به هرج و مرج کشیده شد و در نهایت بین سال‌های ۱۴۸۴ تا ۱۴۹۳ میلادی به سه پادشاهی مستقل کاختی، کارتلی و ایمرتی و پنج شاهزاده‌نشین تجزیه شد.
پادشاهی‌های کارتلی، کاختی و ایمرتی هر کدام تحت حکومت یکی از شاخه‌های سلسلهٔ باگراتیونی‌ها بوده و شاهزاده نشین‌های مسختی، گوریا، سامگرلو، سوانتی، و آپخازتی نیز توسط فئودال‌های محلی خود اداره می‌شدند.
به این ترتیب پادشاهی متحد گرجستان به تاریخ پیوست.
پادشاهی متحد گرجستان در ادبیات
''ای روشنی چشمان من، ای محبوب من، زمانی گرجستان بزرگ بوده‌است.شاه داویت سازنده بوده‌است، (بشکنی‌ها و) اوپیزریان شگفت‌انگیز بوده‌اند.مودرکیلی و تسورتاولی بوده‌اند، که در پی آن‌ها شوتا روستاولی آمده‌است.ای قرقی و ای روشن پر من، زمانی گرجستان بزرگ بود.از نیکوپسیا (کراسنودار) تا دربند (داغستان) کشیده شده بوده‌است پویا به هر سوشاخه‌ها برافراشته و با شکوه، بین دو دریا رشد کرده بوده‌است.گرجستان کشورهای تابع داشته‌است، پادشاه تامار همیشه سیب‌های طلایی می‌چیده‌است!جنگل انبوه را هرس کرده‌ایم، چنین گسترانیدیم، که بیزانس دیگری تبدیل شدیم.اما ناگهان (نقشهٔ گرجستان) مثل کرم در هم لولیده شد، چرخ (زمانه) برعکس چرخید.برای ما مغول اولین عذاب بود، و به همراه خود ترک و ایرانی را آورد.گرجستان زیبا را کلاغ‌ها بردند، ایران و عثمانی آن را به نصف تقسیم کردند.چرخ خرد شد و زنجیر پاره شد، ایقالتو بسته شد، گلاتی ویران شد.چهار پادشاه خون گریه کردند، هر چهار (پادشاه) شعرهای غم‌انگیز سرودند.چه وقت شعر است، صاحبش بمیرد، ایراکلی بزرگ با شمشیر درماند.و پس از آن وای چه ایامی! وای چه ایامی!''
تپه مزرنو
تپه مزرنو مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان حرمرود سفلی، روستای بلرتو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اوزلم دمیرل
اوزلم الف دمیرل (Özlem Alev Demirel، زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۸۴) سیاستمدار ترکیه‌ای-آلمانی کردتبار است. او نامزد حزب چپ در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۹ بود و در ۲۹ مه ۲۰۱۹ به پارلمان راه یافت.
قهرمانی جودو آسیا ۱۹۹۷
جودو قهرمانی آسیا ۱۹۹۷ دوازدهمین دوره از رقابت‌های قهرمانی آسیا می‌باشد که از ۲۲ تا ۲۳ نوامبر ۱۹۹۷ در مانیل، فیلیپین برگزار گردید.
اصغر قهرمانی
اصغر قهرمانی (زاده ۱۶ اسفند ۱۳۵۰) بازیکن سابق و مربی فوتسال اهل ایران است. اهل اردبیل،ساکن محله مجیدیه،هم اکنون مربی تیم فوتسال راگاتهران می باشد، متاهل دارای دوفرزند، یک پسر ویک دختر،مصطفی نظری یکی ازبهترین دروازه بانان فوتسال جهان ملقب به صخره سنگی ازپوشیدن شماره دوازده درتیم ملی می گوید ،لیاقت پیراهن شماره یک فقط برای اصغرقهرمانی مجازاست...هم اکنون مربی دسته اولی تیم فوتسال زندی بتون کلاردشت است
سیارک ۶۳۲۳
سیارک ۶۳۲۳ شش هزار و سیصد و بیست و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۱۴ فوریه ۱۹۹۱ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۱۰ است.
دوتک
دوتک یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه زالاسنت‌گروت واقع شده‌است.
عروس مرده
عروس مرده پویانمایی به کارگردانی تیم برتون و مایک جانسون محصول مشترک آمریکا و بریتانیا در سال ۲۰۰۵ است. فیلم روایتی میان دنیای زندگان و مردگان است. دنیای بی‌روح زندگان که در آن رنگ‌ها مرده و انسان‌ها بیمار و رنجورند و دچار روزمرگی و تزویرند و در عوض در دنیای مردگان همه شاد و مهربانند و محیطی با رنگ‌های شاد دارند و برخلاف زندگان در حال عشق ورزیدنند. علی‌رغم فضای تاریک و تلخی موجود در جهان داستانی این پویانمایی، نکوهش تزویر و شرارت از نقاط قوت آن به‌شمار می‌آید.
جوایز
این فیلم کاندیدای ۱ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین انیمیشن) در سال ۲۰۰۶ شد.
شهرستان هیلزبرو، فلوریدا
شهرستان هیلزبرو، فلوریدا (به انگلیسی: Hillsborough County, Florida) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است.
خصوصیات
شهرستان هیلزبرو ۳٬۲۷۸٫۹۴ کیلومترمربع مساحت دارد.
استارویه آزمیوو
استارویه آزمیوو (به لاتین: Staroye Azmeyevo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
علویان طبرستان
علویان طبرستان یا سفیدجامگان زیدی علوی سلسله‌ای از سادات زیدی بودند که دولت آنان در طبرستان، نخستین دولت شیعی در ایران بود که در شرق اسلامی به دور از تأیید خلفای عباسی، تشکیل شد. این تهدیدی جدی برای خلافت عباسی بود و آنها به هر قیمت در صدد نابودی آن بودند. این علوی‌ها پیرو مذهب زیدیه بودند و با قیام داعی کبیر، توانستند قدرت سیاسی جدیدی ایجاد کنند. داعی کبیر توانست با فتح قسمت‌های بسیاری از شمال ایران، حکومت خود را استقرار دهد؛ ولی پس از مرگ او، اختلاف میان برادر و دامادش موجب ضعف علویان شد و سامانیان به این حکومت حمله کردند. چندی والیان سامانی در طبرستان قدرت را در دست داشتند تا این که ناصر کبیر توانست با مسلمان کردن گروهی از اهالی دیلمان، ارتشی فراهم کند و حکومت علویان را دگرباره مستقر گرداند. با این حال اندک‌اندک، حکومت علویان در طبرستان دچار اختلافات داخلی شد و فروپاشید. اسفار بن شیرویه، مرداویج زیاری، ماکان کاکی و آل بویه، از فرماندهان نظامی سپاهیان علوی بودند که پس از مدتی استقلال اعلان کردند و قدرت یافتند.
پیش‌زمینهٔ تاریخی
از آغاز ورود عرب‌های مسلمان به ایران، مردمان در مناطق مختلف به دین اسلام گرویدند؛ اما مردمان طبرستان تا سال ۹۸ ه‍.ق در برابر تغییر دین خویش، از آیین زرتشت (مَزدَیَسنا) به اسلام، ایستادگی کردند و سرانجام با کشتار وسیع یزید بن مهلب رویارو شدند و منطقهٔ طبرستان به سیطرهٔ عرب‌ها درآمد. به گزارش جعفریان در اواخر خلافت عثمان، مسلمانان به مناطق شمالی ایران، از جنوب و سمت غربی در ناحیهٔ گرگان تاختند. از آن پس تا سدهٔ دوم، مردمان مازندران با شرط پرداخت جزیهٔ مسلمانان موافقت کردند؛ اما در منطقهٔ گیلان و دیلم، تا مدت‌ها در این خصوص ایستادگی شد. سرانجام، این مناطق با پذیرش اسلام زیدی به تسلیم مسلمانان درآمدند. حاکمان و مردمان این نواحی تا روی کار آمدن علویان، از سرسخت‌ترین دشمنان مسلمانان بودند. آنان بارها به مناطق جنوبی خود، به‌ویژه قزوین، می‌تاختند. این دشمنی‌ها سبب شد تا شیعیان و خوارج از مخالفان خلافت عباسی، به دنبال مقرّی برای خویش در این منطقه باشند. سادات علوی نیز در برابر فشار منصور و پس از او هادی، مهدی و رشید، به این نواحی کوچیدند. اهالی طبرستان با وجود حاکمانی مسلمان، اما به جهت رفتار خشن و ضعف مدیریتی آنان، از پذیرش اسلام سرباز زدند. میرتبار یکی از دلایل گرایش مردم طبرستان به سادات علوی را، الفت و مهربانی آنان با مردمان دانسته‌است.