cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
مگس
منافع برای محیط زیست
مگس‌ها از عوامل گرده افشانی گیاهان در طبیعت بوده و یکی از مهمترین مهره‌های بعضی زنجیره‌های چرخهٔ غذایی می‌باشند؛ برخی از این حشرات پوسیده خوار هستند و باعث تسریع تجزیه لاشهٔ جانوران، مدفوع حیوانات و اجزای گیاهی گوناگون شده و در پاکسازی محیط زیست انسان را یاری می‌کنند. برخی گوشتخوار بوده و به عنوان دشمن دیگر حشرات در اکوسیستم نقش ایفا می‌کنند. در حدود ۵۰۰۰ گونه از مگس‌ها از دیگر حشرات به عنوان طعمه استفاده می‌کنند به نحوی که گاهی از آن‌ها به عنوان عامل کنترل بیولوژیکی یاد می‌گردد. برخی نیز گیاهخوار بوده و به عنوان آفت گیاهان شناخته می‌شوند.
الکساندرینه
الکساندرینه  (Alexandrine of Mecklenburg-Schwerin؛ زاده December 24, 1879 درگذشته 1879:12:24, December 28, 1952) یک Queen consort of Iceland اهل آلمان بود.
آلسیو جوستینی
آلسیو جوستینی (Alessio Giustini؛ زادهٔ July 27, 1991) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا اشاره کرد.
کچکد
کِچکِد یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه اوروسلانی واقع شده‌است. کچکد ۱۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۲۷ نفر جمعیت دارد.
والورده (کومونه)
والورده (به ایتالیایی: Valverde) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانیا واقع شده‌است. والورده ۵٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد و ۵۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تپه مستقران
تپه مستقران مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان ازومدل شمالی، چسبیده به ضلع شرقی روستای مسقران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۳۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آخرین بازمانده از ما
این بازی به‌طور رسمی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۱ در همایش جوایز بازی ویدئویی اسپایک معرفی شد. در نمایشگاه ای۳ ۲۰۱۲، آخرین بازمانده از ما توانست ۵ جایزه از جمله بهترین نمایش، بهترین بازی، بهترین بازی کنسولی، بهترین اکشن ماجراجویی و بهترین صدا را از آن خود کند. به عنوان یکی از بهترین بازی‌های ویدئویی نسل هفتم کنسول‌های بازی، آخرین بازمانده از ما توانست بیش از ۲۰۰ جایزه برترین بازی سال را دریافت کند و یکی از موفق‌ترین بازی‌های تاریخ در این زمینه محسوب می‌شود و بدین سبب یکی از برترین بازی‌های ویدئویی تمام دوران‌ها در نظر گرفته می‌شود. آخرین بازمانده از ما پس از اتومبیل‌دزدی بزرگ ۵، عنوان دومین بازی پرفروش سال ۲۰۱۳ را از آن خود کرد و تا اوت ۲۰۱۴ توانسته بیش از ۸ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش برساند.
نسخهٔ جدید و بروز شده از لحاظ گرافیکی این بازی به نام آخرین بازمانده از ما بازسازی شده نیز برای پلی‌استیشن ۴ در ژوئیه ۲۰۱۴ منتشر شده‌است. این نسخه همچنین دارای محتوای قابل دانلود شامل مرحله‌ای به نام رها شده می‌باشد که در ۱۴ فوریه ۲۰۱۴ عرضه گردید. دنبالهٔ این بازی با عنوان آخرین بازمانده از ما قسمت ۲ در دسامبر ۲۰۱۶ رونمایی شد و در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۰ به صورت انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۴ منتشر شد.
نسخهٔ بازخلق‌شده
در طی رویداد سامر گیم فست (Summer Game Fest)، از نسخهٔ بازخلق‌شده این بازی تحت عنوان آخرین بازمانده از ما قسمت ۱ رونمایی شد، نسخهٔ بازخلق شده دارای گرافیک، گیم پلی و بهبود نور پردازی است و در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲ (۱۱ شهریور ۱۴۰۱) منتشر شده‌است
روند بازی
آخرین بازمانده از ما یک بازی اکشن ماجراجویی و ترس و بقا با دوربین سوم شخص است. بازیکن کنترل شخصیت جوئل را به‌دست می‌گیرد، درحالی که دختری به نام الی همراه شماست و توسط هوش مصنوعی هدایت می‌شود. روند بازی به صورت مرحله‌ای می‌باشد به این گونه که بازی از مرحله اول شروع می‌شود و بازیکن در ابتدای هر مرحله در مبدأ مسیری قرار دارد و باید به سمت مقصد حرکت کند و در مسیر هرگاه با دشمنان خود روبرو شد باید با آن‌ها درگیر شود و شکستشان دهد و اگر الی توسط دشمنان به خطر افتاد بازیکن باید الی را نجات دهد و از او محافظت کند، در نتیجه پس از رسیدن به مقصد بازیکن آن مرحله را تمام کرده و وارد مرحله بعدی می‌شود.
سلاح‌ها در این بازی توسط بازیکن جمع‌آوری می‌شود، یعنی بازیکن برای برداشتن سلاح جدید مجبور به رها کردن سلاحی که در دست دارد نیست. هر سلاح در جای خاصی قرار داده شده و بازیکن اگر نتواند آن سلاح را پیدا کند آن سلاح را از دست داده‌است.
بازیکنان همچنین می‌توانند مواردی مانند الکل پارچه ماده منفجره و… را در محیط بازی پیدا کرده و پس از رساندن این ماده‌ها به حد نصاب آیتم‌هایی مانند کیت سلامت، کوکتل مولوتوف، بمب دودزا و… را کرفت کنند. کرفت کردن هر آیتم در ابتدا قفل می‌باشد تا زمانی که بازیکن نتواند آن آیتم را در محیط بازی پیدا کند کرفت کردن آن آیتم نیز قفل می‌باشد.
داستان
در سال 2013 میلادی ویروسی در جهان شیوع پیدا می‌کند که افراد مبتلا را به موجودات خونخواری تبدیل می‌کند که اختیار کارهایشان را ندارند و ناخودآگاه به افراد سالم حمله‌ور می‌شوند. بیست سال از شیوع ویروس می‌گذرد و در سال 2033 دیگر تمدنی وجود ندارد و چیزی حدود شصت درصد از مردم جهان یا مفقودالاثر شده‌اند یا به ویروس مبتلا شده‌اند. حال گروهی به نام فایرفلایز به رهبری شخصی به نام مارلین تشکیل شده‌است که آن‌ها معتقدند برای مقابله با این ویروس راهی وجود دارد و هدف از تشکیل این گروه پیدا کردن راه مقابله و بازگشت دوباره به زندگی معمولی است. دختری چهارده ساله به نام الی یکبار در معرض این ویروس قرار گرفته اما به این ویروس مبتلا نشده و وقتی مارلین متوجه وجود الی و اتفاقی که براش پیش آمده می‌شود، معتقد می‌شود که الی راه حل مقابله با این ویروس است مارلین وظیفه رساندن الی به آزمایشگاه فایرفلایز را به یک قاچاقچی به نام جوئل می‌سپارد، جوئل و الی که در ابتدا نسبت به هم بی‌احساس بودن، اما هرچه به آزمایشگاه فایرفلایز نزدیک‌تر می‌شوند نسبت به هم وابستگی بیشتری پیدا می‌کنند و جوئل تبدیل به تنها کسی می‌شود که الی به آن اطمینان کامل دارد…
سازندگان
ناتی داگ ساخت بازی آخرین بازمانده از ما را در سال ۲۰۰۹ و در حین انتشار بازی آنچارتد ۲: درمیان دزدان آغاز کرد. برای اولین بار در تاریخ این شرکت ٫ناتی داگ به دو تیم تقسیم شد: در حالی که یک تیم مشغول ساختن آنچارتد ۳: فریب دریک و دیگری در حال کار بروی بازی آخرین بازمانده از ما بود. کارگردان بروس استرالی و کارگردان هنری نیل دراکمن، رهبری تیم سازنده این بازی را برعهده گرفتند.
ارتباط بین جوئل و الی تمرکز اصلی بازی بود. تروی بیکر و اشلی جانسون به ترتیب صداپیشگی جوئل و الی را برعهده داشتند. بیکر و جانسون در توسعه بازی همکاری داشتند ٫برای مثال بیکر نیل دراکمن را متقاعد کرد که جوئل به تنهایی تس اهمیت می‌دهد و جانسون نیل دراکمن را متقاعد کرد که الی باید قوی‌تر و تدافعی‌تر باشد.
محتوای اضافی
آخرین بازمانده از ما: جا مانده یک بخش داستانی کوتاه را دربارهٔ شخصیت الی قبل از آشنا شدنش با جوئل و چگونگی در معرض ویروس قرار گرفتنش را روایت می‌کند این محتوا در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۴ به عنوان یک محتوای قابل دانلود و در تاریخ ۱۲ مه ۲۰۱۵ به عنوان یک بسته تکمیلی انتشار یافت.
نسخه‌های دیگر
آخرین بازمانده از ما ریمسترد در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۱۴، سونی اینتراکتیو انترتینمنت از بازی آخرین بازمانده از ما ریمسترد خبر داد که یک نسخه بهبود یافته از نظر گرافیکی برای کنسول پلی‌استیشن ۴ بود. این نسخه در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴ در آمریکای شمالی منتشر شد. در این نسخه علاوه بر بازی اصلی، بسته جامانده نیز در بازی به صورت رایگان افزوده شد.
دنباله
آخرین بازمانده از ما قسمت ۲ یک بازی ویدئویی که منتشر شده‌است و دنباله‌ای بر قسمت اول می‌باشد و داستان را ۴ سال بعد از اتفاقات قسمت اول روایت می‌کند.
بازتاب‌ها
آخرین بازمانده از ما بسیار مورد تحسین منتقدان و وبگاه‌های نقد بازی قرار گرفت و توانست بیش از ۵۰ نمره کامل را از آن‌ها دریافت کند و با میانگین امتیاز ۹۵٫۰۹ و ۹۵ از ۱۰۰ به ترتیب در وبگاه‌های گیم‌رنکینگز و متاکریتیک قرار دارد. این بازی در ایالت انگلستان به مدت شش هفته در شماره یک جدول پر فروش‌ها قرار داشت. آخرین بازمانده از ما در هفته اول فروش توانست ۱٫۳ میلیون نسخه، و در هفته سوم ۳٫۴ میلیون نسخه در سرتاسر جهان بفروش برساند، که این فروش آن را به پرفروشترین بازی زمان عرضه در سال ۲۰۱۳ مبدل نمود که بعد از عرضه شدن اتومبیل‌دزدی بزرگ ۵ عنوان پرفروشترین به این بازی سپرده شد. آخرین بازمانده از ما تا ژوئیه ۲۰۱۴ توانسته بیش از ۷ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش برساند.
کاغذ مگس‌کش (فیلم ۲۰۱۱)
کاغذ مگس‌کش یا تله کاغذی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی راب مینکاف است. در این فیلم پاتریک دمپسی، اشلی جاد، اکتاویا اسپنسر، جفری تامبر، مت رایان، مکای فایفر، تیم بلیک نلسون، جان ونتیمیگلیا، پروییت تیلور وینس، کورتیس آرمسترانگ و راب هیوبل بازی کردند.
سمندر تاجدار جنوبی
سمندر تاجدار جنوبی نام یک گونه از سرده سمندر باله‌دار است.
فردینان ریرا
فردینان ریرا (متولد ۱۳ ژوئن ۱۹۸۴) فوتبالیست بازنشسته آلبانیایی است که در باشگاه دست دوم آلبانی Domozdova Prrenjas کاپیتان بود. خارج از زندگی فوتبالی، ریرا تاجر شناخته شده‌ای است که در پررنجاس کار می‌کند.
پیتر فیک
پیتر فیک (زادهٔ December 12, 1913) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
اولزیت (بایان‌خونگور)
اولزیت (به لاتین: Ölziit) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان بایان‌خونگور واقع شده‌است. اولزیت ۳٬۸۵۳ کیلومتر مربع مساحت دارد.
موتور شمس‌الدین
موتور شمس‌الدین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است.
همسلوه
همسلوه (به آلمانی: Hemsloh) یک شهر در آلمان است که در دیفولتس واقع شده‌است. همسلوه ۶۴۹ نفر جمعیت دارد.
ریرا (نام خانوادگی)
ریرا نام خانوادگی افراد زیر است:
ایر آئرو
ایر آئرو یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا IO است که در تاریخ ۱۹۹۹ میلادی تأسیس شده است.
دفتر مرکزی ایر آئرو در ایرکوتسک، روسیه واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی ایرکوتسک قرار دارد و به ۱۰ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
مقصدها
بنا به داده‌های نوامبر ۲۰۱۳ میلادی، ایر آئرو به مقصدهای زیر پرواز انجام می‌دهد:
پاریوانا
پاریوانا (به اسپانیایی: Pariwana) یک کوه در پرو است که در Peru, Puno Region واقع شده‌است. پاریوانا ۵٬۰۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اچ‌دی ۱۵۱۵۶۶
اچ‌دی ۱۵۱۵۶۶ یک ستاره است که در صورت فلکی آتشدان قرار دارد.
موسایلیان (ابهام‌زدایی)
موسایلیان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
وزغ خاوری
وزغ خاوری نام یک گونه از تیره وزغ‌های راستین است.
ترئویل
ترئویل (به فرانسوی: Tréauville) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Pieux واقع شده‌است.
خصوصیات
ترئویل ۱۲٫۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۶۷۵ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آندریفکا (شهرستان آئورگازینسکی، باشقیرستان)
آندریفکا (به لاتین: Andreyevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
رایلین بویل
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده‌است.
فجولنیر (زبان برنامه‌نویسی)
فجولنیر بر مبنای نمایش برنامه ها به صورت درخت‌ها طراحی شده است و پکیج ها  با تعویض بر روی درخت‌ها از عملگر های جبری استفاده می کنند. برای نمونه در مثال پایین در کلمه (( HELLO WORLD )) عبارت ((GRUNNUR ))  یک پکیج است که بلوک بین براکت پکیج است و همچنین * یک عملگر است که نام های پکیج را با عناصر دیگر جایگزین می کند. در این نمونه skrifastreng (که یک رشته را به صورت خروجی استاندارد تحویل می دهد ) از "GRUNNUR" وارد شده است.
منابع
http://dl.acm.org/citation.cfm?doid=800225.806833
زبیگنیف استرئی
زبیگنیف استرئی (Zbigniew Stryj؛ زادهٔ January 2, 1968) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به نشانه‌ها، راه‌های آزادی، قانون حقیقی، هتل ۵۲، در خیابان سپولنی، ع چون عشق و چه خوب و چه بد اشاره نمود.
شرکت سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات
شرکت سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات (Real estate investment trust) یا تراست سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات، به شرکتی اطلاق می‌شود، که بخش اعظم از درآمد خود را از طریق مالکیت املاک و مستغلات تأمین می‌کند. شرکت‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات اغلب دارای انواع مختلفی از املاک تجاری، شامل ساختمان‌های اداری و آپارتمان‌ها، انبارها، بیمارستان‌ها، مراکز خرید و هتل‌ها می‌باشند و برخی از این شرکت‌ها نیز در تأمین مالی املاک نیز مشارکت می‌کنند.
آلسیو گیرگی
آلسیو گیرگی (Alessio Girgi؛ زادهٔ April 1, 2000) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
جدول تناوبی (متنی)
این جدول تناوبی، نسخه‌ای متنی از جدول تناوبی بزرگ است که در آن رنگ‌ها و پیوندها حذف شده‌اند.
تپه زل داغی
تپه زل داغی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ورزقان، بخش مرکزی، دهستان سینا، ۵۰ متری شرق روستای لجین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۴۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کراسنوکوایدا
کراسنوکوایدا یک شهرداری در مجارستان است که در بورشود-آبااوی-زمپلن واقع شده‌است. کراسنوکوایدا ۱۱٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵۴۲ نفر جمعیت دارد.
سیبلیوس (نرم‌افزار)
سیبلیوس (نرم‌افزار)
سیبلیوس یک برنامه نت‌نویسی که توسط شرکت نرم‌افزاری سیبلیوس (در حال حاضر بخشی از اوید تکنولوژی) تولید و عرضه شده‌است. این نرم‌افزار علاوه بر نت‌نویسی و ویرایش نتها توانایی پخش و تبدیل فایلهای میدی Midi، چاپ و انتشار آنلاین نتهای ویرایش شده را دارد فقط از شرکت اوید پوفیوز خواهشمندیم نسخه آلتیمیت رو رایگان عرضه کند
تاریخچه
این نرم‌افزار در اصل توسط برادران فین، بن و جاناتان، با نام سیبلیوس ۷ برای شرکت کامپیوتری آکرن آرکیمدس Acorn Archimedes computer طراحی و ساخته شد. شروع طراحی در سال ۱۹۸۶ و عرضه آن به بازار بر روی فلاپی دیسک ۳٫۵ در آوریل ۱۹۹۳ صورت گرفت. سپتامبر ۱۹۹۸ از نسخه ویندوز این نرم‌افزار رونمایی شد و در پی آن چندماه بعد نسخه مک هم به بازار آمد. نام این نرم‌افزار از نام موسیقی دان و آهنگساز نام‌آور فنلاندی ژان سیبلیوس برگرفته شده‌است.
ورودی و خروجی
این نرم‌افزار قابلیت بازکردن فایلهایی با پسوند *.sib, *.xml, *.mxl, *.mid, *.opt را دارا می‌باشد. فایلهای ایجاد یا ویرایش شده با این نرم‌افزار علاوه بر پسوندهای *.sib, *.xml, *.mxl, *.mid, با پسوندهای *.wav, *.aif, *.bmp, *.png, *.eps, *.tif, *.svg, *.mid, *.htm, *.pdf قابل ذخیره شدن می‌باشند.
نسخه‌های نرم‌افزار سیبلیوس
- نسخه ۳۰ روزه آزمایشی (رایگان)
- نسخه سیبلیوس فرست و سیبلیوس
- نسخه دانشجویان و معلمان
- نسخه‌های حرفه ای
موتور نوشیروان (کارواندر)
موتور نوشیروان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان کارواندر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
ارنست تولر
ارنست تولر (Ernst Toller؛ زاده درگذشته ۱۸۹۳:۱۲:۱, ) یک نمایشنامه نویس آلمانی  و همچنین برای مدت کوتاهی رئیس جمهور جمهوری شورائی باواریا بود.
همشتدت
همشتدت (به آلمانی: Hemstedt) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در گراده‌لگن واقع شده‌است. همشتدت ۲۹۴ نفر جمعیت دارد.
آرتور لیندگرن
آرتور لیندگرن (زادهٔ October 13, 1911) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
سیپانیک
سیپانیک (به ارمنی: Սիփանիկ) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
خصوصیات
سیپانیک ۴۳۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
سای عقاب
سای عقاب یک ستاره است که در صورت فلکی عقاب قرار دارد.
کومار ماهادیوا
کومار ماهادیوا (குமார் மகாதேவா) کارآفرین و مدیر اجرایی آمریکایی سری‌لانکایی‌تبار است، که در سال ۱۹۹۴ شرکت کوگنیزانت را تأسیس کرد. وی در فاصله سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳ مدیرعاملی کوگنیزانت را برعهده داشت.
پاقلا تانکا
پاقلا تانکا (به اسپانیایی: P'aqla Tanka) یک کوه در پرو است که در Peru, Huánuco Region واقع شده‌است. پاقلا تانکا ۴٬۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الیور هورن
الیور هورن (Oliver Horn; May 22, 1901 – October 10, 1960) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا بود.
محوطه دن
محوطه دن مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان سرباز، بخش مرکزی، دهستان پارود، روستای هاشم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۲۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ایستگاه متروی دگنهام هیتوی
ایستگاه متروی دگنهام هیتوی (Dagenham Heathway tube station) یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه متروی لندن است.
این ایستگاه که در ناحیه دگنهام قرار دارد در سال ۱۹۳۲ میلادی تأسیس شده است.
محمد بن مسعود سمرقندی
معرفی
نام کامل وی محمد ابن مسعود بن عیاشی عراقی کوفی است. کنیه اش ابوالنضر و معروف به عیاشی است. او در رشته‌هایی همچون فقه، ادب، تفسیر و حدیث تبحر داشته‌است و یکی از علمای برجسته شیعه معاصر با شیخ کلینی محسوب می‌شود. مدرس تبریزی می‌گوید که کشی صاحب رجال معروف از شاگردان عیاشی است. مدرس تبریزی همچنین گفته‌است که عیاشی در علومی همچون طب، نجوم، قیافه و فقه دارای بیش از ۲۰۰ جلد کتاب است. تفسیر عیاشی در این میان مهم‌ترین کتاب وی محسوب می‌شود که بر اساس اخبار و احادیث امامان شیعه دوازده‌گانه است. .
تغییر مذهب
عیاشی نخست پیرو مکتب فقهی اهل سنت بود ولی به واسطه مطالعه فقه شیعی، مکتب شیعه جعفری را می‌پذیرد. او در این راه حتی تمام میراثی که به وی ارث می‌رسد را، بالغ بر سیصد هزار دینار، در این راه مصرف می‌کند. گفته شده‌است که منزل وی محل تجمع عالمان علوم مختلف بوده‌است. یک مجلس برای افراد عامی تشکیل می‌شده‌است و یک مجلس هم برای کسانی که در علوم اسلامی متخصص بوده‌اند.
آثار
متأسفانه بیشتر آثار وی به دست ما نرسیده‌اند. تفسیر عیاشی نیز که بدست ما رسیده‌است تنها شامل نیمه اول آن تا سوره کهف است که در شهرهای مشهد و زنجان و تبریز و کاظمین موجود است. اساتید این نسخه‌ها به دلیل اختصار حذف شده‌است. بنابراین تنها جلد نخست از آثار تفسیری وی در اختیار ماست. علامه طباطبایی از احتمال وجود مجلد دوم تفسیر عیاشی در مناطق جنوبی ایران سخن رانده‌است. دیگر آثار وی از این قرار است:
سنترال مک کنزی، داکوتای شمالی
جغرافیا
براساس آمار اداره سرشماری ایالات متحده، این محدوده دارای مساحت ۴۱۷٫۳۸ مایل مربع (۱۰۸۱٫۰۱ کیلومتر مربع) می‌باشد که ۴۱۶٫۱۰ مایل مربع (۱۰۷۷٫۶۹ کیلومتر مربع) آن خشکی و ۱٫۲۸ مایل مربع (۳٫۳۲ کیلومتر مربع) یا به عبارتی ۰٫۳۱ درصد این محدوده را آب فرا گرفته‌است.
مونیکا مروزوفسکا
مونیکا مروزوفسکا (Monika Mrozowska؛ زادهٔ May 14, 1980) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خانواده جایگزین، هتل ۵۲، دهن‌به‌دهن، چه خوب و چه بد، طایفه و دوستان اشاره نمود.
کبک جنگلی ریش دار
کبک جنگلی ریش‌دار نام یک گونه از خانوادۀ بلدرچین جهان جدید و سرده بلدرچین‌های درختی است. این گونه اولین بار در مکزیک یافت شد. زیستگاه طبیعی آن، جنگل‌های نمناک کوهستانی و کشتزارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری هستند. این گونه با نابودی زیستگاه مورد تهدید قرار گرفته است.
کرپش
کرپش یک شهرداری در مجارستان است که در ناحیه گودوللو واقع شده‌است. کرپش ۲۴٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۹۶۸ نفر جمعیت دارد.
لومپیاکه
لومپیاکه (به اسپانیایی: Lumpiaque) یک دهستان در اسپانیا است که در استان ساراگوسا واقع شده‌است. لومپیاکه ۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
بایان-آگت
بایان-آگت (به لاتین: Bayan-Agt) یک منطقهٔ مسکونی در مغولستان است که در استان بولگن واقع شده‌است.
وزغ هندی
وزغ هندی نام یک گونه از تیره وزغ‌های راستین است. این گونه در سال ۱۸۶۴ میلادی توسط Lütken با توصیف نمونه ای از شرق هند طبقه‌بندی شده‌است.
این وزغ در حال حاضر در سردهٔ جدیدی به نام وزغ‌های فیروز Firouzophrynus قرار دارد.
این گونه در کشورهای هندوستان، پاکستان، افغانستان و شرق ایران پراکنش دارد و نام‌های رایج آن عبارت است از وزغ هندی و وزغ دره ایندوس.
پال شفر
پال شفر (Paul Shaffer؛ زادهٔ November 28, 1949) یک هنرپیشه، آهنگساز، رهبر ارکستر، و خواننده اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به برنامه آخر وقت با دیوید لترمن اشاره کرد.
گنبد پنج‌ضلعی
روابط
در یک گنبد پنج ضلعی با شعاع کره محیطی R و ارتفاع h و طول ضلع a و حجم V و مساحت کل A همواره روابط زیر برقرارند:
چندوجهی مزدوج
چندوجهی مزدوج گنبد پنج ضلعی دارای ١٠ وجه مثلثی و ٥ وجه بادبادک است:
هاشم تاچی
هاشم تاچی (hɐˈʃɪm ˈθɑ:tʃɪ) (زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۶۸) یک سیاست‌مدار اهل کوزوو است که از ۷ آوریل ۲۰۱۶ تا زمان استعفایش در ۵ نوامبر ۲۰۲۰ رئیس‌جمهور کوزوو بود. دلیل استعفای او تشکیل دادگاهی برای رسیدگی به جنایات جنگی او بود. تاچی اولین نخست‌وزیر کوزوو بود و در کابینهٔ جدید کوزوو به رهبری عیسی مصطفی که در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴ تشکیل شد نیز سمت وزیر خارجه و معاون نخست‌وزیر را در اختیار داشت.
تاچی اهل منطقهٔ درنیکا در کوزوو است که ارتش آزادی‌بخش کوزوو ابتدا در این منطقه شکل گرفت. او پس از تحصیل در رشتهٔ فلسفه در شهر پریشتینا، به سوئیس رفت و در سال ۱۹۹۳ به ارتش آزادی‌بخش کوزوو پیوست. او در سال ۱۹۹۹ و در جریان مذاکرات توافق‌نامهٔ رمبوئیه (مربوط به خودمختاری کوزوو) رهبر قدرتمندترین جناح این ارتش شده بود. تاچی پس از جنگ، به دولت موقت کوزوو پیوست.
تاچی رهبر حزب دموکراتیک کوزوو شد و این حزب توانست در انتخابات ۲۰۰۷ به پیروزی برسد. تاچی در سال ۲۰۰۸ استقلال کوزوو را رسماً اعلام کرد و اولین نخست‌وزیر این کشور شد. در سال ۲۰۱۶، او به ریاست‌جمهوری کوزوو انتخاب شد. تاچی در حکمرانی سیاستی همسو با ایالات متحده آمریکا را دنبال می‌کرد. از دیرباز، مباحث و جنجال‌هایی بر سر نقش تاچی در ارتش آزادی‌بخش کوزوو و دست‌داشتن او در جرائم سازمان‌یافته مطرح بوده است. در سال ۲۰۲۰، دادستان دادگاه ویژهٔ کوزوو (مستقر در لاهه) کیفرخواستی علیه تاچی و چند نفر دیگر صادر و آنها را به ارتکاب جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی متهم کرد. به دنبال این اتفاق، تاچی از ریاست‌جمهوری استعفا داد تا، به ادعای خودش، «آبروی ریاست‌‌جمهوری کوزوو را حفظ کند».
شبکه ملی اطلاعات
شبکهٔ ملی اطلاعات، که با نام‌های دیگر اینترنت ملی و شبکهٔ ملی اینترنت نیز شناخته می‌شود، اینترانت ملی ایران است. این شبکه پروژه‌ای برای توسعه زیرساخت اطلاعاتی امن و پایدار ملی در ایران است. طبق تعریف مصوب در تبصره ۲ ماده ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه و مصوبهٔ شورای عالی فضای مجازی «شبکهٔ ملی اطلاعات کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت (IP) به همراه سوئیچ‌ها و مسیریاب‌ها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواست‌های دسترسی داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شوند به هیچ‌وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت و خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود.»
ایدهٔ اولیهٔ این شبکه در سال ۱۳۸۴ در وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تحت عنوان «اینترنت ملی» و «شبکهٔ ملی اینترنت» طرح شد و مراحل مطالعاتی آن در دولت نهم انجام شد. سپس در سال ۱۳۸۹ با عنوان «شبکهٔ ملی اطلاعات» در قانون برنامه پنجم توسعه گنجانده شد و طبق قانون برنامه بنا بر آن بود که این شبکه تا پایان این برنامه، سال ۱۳۹۵، کامل گردد. تا پایان دولت دهم ضمن اصلاحاتی در طراحی، مرحله آزمایشی و پایلوت آن انجام شد. در دولت یازدهم، پس از تعیین الزامات این شبکه توسط شورای عالی فضای مجازی، نسخه اولیه آن افتتاح شد که شامل مرکز تبادل ترافیک داده زیرساخت و کارساز نام دامنه ملی می‌شود و امکان تفکیک ترافیک داخلی و خارجی شبکه را فراهم می‌کند، تا رشد تولید محتوای داخلی و استفاده بیشتر از ترافیک داخلی صورت پذیرد و هزینه‌های ترافیک کاهش پیدا کند و سرعت افزایش پیدا کند.
این طرح تا سال ۱۳۹۸ حدود ۱۹ هزار میلیارد تومان هزینه دربرداشته‌است.
تعریف و الزامات قانونی شبکهٔ ملی اطلاعات
فارغ از هر گونه مصوبه قانونی از آن‌جا که بسیاری از خدمات دولت در بستر الکترونیکی عرضه می‌شوند، عدم یکنواختی کیفیت دسترسی اینترنتی به خدمات الکترونیکی می‌تواند موجب تفاوت و تبعیض در دریافت خدمات بشود و این نقض اصل سوم قانون اساسی کشور ایران و قوانین دیگر ضد تبعیض همچون ماده ۲۷ قانون مدیریت خدمات کشوری را دربر خواهد داشت؛ لذا شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیرساخت عرضه خدمات دولت الکترونیکی باید طوری طراحی بشود که برای همه ساکنین کشور ایران دسترسی یکنواخت و عادلانه به خدمات دولت الکترونیکی را فراهم بیاورد. به بیان ساده نقص فنی طراحی شبکهٔ ملی اطلاعات یا زیرساخت‌های دسترسی خدمات الکترونیکی معادل نقض اصل۳ قانون اساسی ایران است.
طبق تعریف مصوب در تبصره ۲ ماده ۴۶ قانون برنامه پنجم توسعه «شبکهٔ ملی اطلاعات کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت (IP) به همراه سوئیچها و مسیریابها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواستهای دسترسی داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شوند به هیچ‌وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود.» طبق قانون برنامه بنا بر آن بوده‌است که این شبکه تا پایان این برنامه، سال ۱۳۹۵، کامل گردد".
به دنبال برگزاری جلسه پانزدهم شورای عالی فضای مجازی در تاریخ ۱۳۹۲/۱۰/۰۳ این تعریف از شبکهٔ ملی اطلاعات از سوی این شورا از غالب برنامه توسعه‌ای حالت دائمی پیدا کرد و در ادامه، مصوبه شورای عالی الزامات حاکم بر تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیر ساخت ارتباط فضای مجازی کشور به شرح زیر اعلام شد:
شبکه‌ای متشکل از زیرساخت‌های ارتباطی با مدیریت مستقل کاملاً داخلی.
شبکه‌ای کاملاً مستقل و حفاظت شده نسبت به دیگر شبکه‌ها (از جمله اینترنت) با امکان تعامل مدیریت شده با آنها.
شبکه‌ای با امکان عرضه انواع محتوا و خدمات ارتباطی سراسری برای آحاد مردم با تضمین کیفیت از جمله قابلیت تحرک.
شبکه‌ای با قابلیت عرضه انواع خدمات امن اعم از رمزنگاری و امضای دیجیتالی به کلیه کاربران.
شبکه‌ای با قابلیت برقراری ارتباطات امن و پایدار میان دستگاه‌ها و مراکز حیاتی کشور.
به نوشته وبسایت رسمی مرکز ملی فضای مجازی «این شبکه بنابر تکالیف قانونی و مصوبات شورای عالی فضای مجازی باید تحت نظارت مرکز ملی فضای مجازی، توسط وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ایجاد شود و پس از صدور مجوز توسط مرکز ملی فضای مجازی، آغاز به کار نماید و خدمات خود را به عنوان زیرساخت ارتباطی فضای مجازی، به آحاد ملت اعم از کاربران حقیقی و حقوقی در بخش‌های مختلف دولتی، عمومی و خصوصی ارائه نماید».
ویژگی‌های فنی شبکهٔ ملی اطلاعات
فضای مجازی دارای یک مدل چند لایه‌ای است که بستر آن، زیرساخت ارتباطی است، که شبکهٔ ملی اطلاعات آن را محقق خواهد ساخت. از این منظر تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات، در واقع تحقق بستر مطلوب برای فضای مجازی مطلوب کشور است. هدف این شبکه ایجاد بسترهای فنی «بسط خدمات دولت الکترونیک، صنعت فناوری اطلاعات، سواد اطلاعاتی و افزایش بهره‌وری در حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی» است.
در سند الزامات شبکهٔ ملی اطلاعات این عبارت آمده‌است که: خدمات ارتباط داخل با شبکه‌های خارجی صرفاً از طریق گذرگاه‌های (در قالب zone) ایمن مرزی شبکهٔ ملی اطلاعات که دارای درگاه مشخص اتصال به خارج و اتصال به داخل هستند، تأمین می‌شود.
زیرساخت ارتباطی شبکهٔ ملی اطلاعات شامل یک شبکه عمومی مسلط متصل به شبکه‌های مستقل موجود داخلی است که در کلیه عملکردهای خود هیچگونه وابستگی به آن‌ها و همچنین شبکه جهانی اینترنت ندارد. مفهوم استقلال و حفاظت نسبت به سایر شبکه‌ها در عین تعامل مدیریت شده با آن‌ها در کنار پروتکل اینترنت با تعریف سامانه خودگردان (Autonomous system (Internet)) مشابه است، اما تاکنون مختصات شبکه خودگردان و شماره آن و ارتباطات میان سایر شبکه‌های خودگردان موجود در کشور با شبکهٔ ملی اطلاعات از سوی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات روشن نشده‌است، گرچه وزارت ارتباطات مدعی پیاده‌سازی و تکمیل شبکهٔ ملی اطلاعات است.
طبق گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس از آمار رایپ بزرگترین سامانه‌های خودگردان بزرگ کشور ایران عبارتند از: چنانچه مشاهده می‌شود، سامانه خودگردان شماره AS12880 که مالکیت آن به نام سازمان فناوری اطلاعات است بزرگترین سامانه خودگردان از نظر تعداد آدرس آی پی است. تقریباً همه پروژه‌هایی که ادعا می‌شود در بستر شبکهٔ ملی اطلاعات اجرایی شده‌اند در این سامانه خودگردان میزبانی می‌شوند؛ بنابراین بخش‌های مهمی از شبکهٔ ملی اطلاعات در این سامانه خودگردان تحقق پیدا می‌کند، اما آنچه شبکهٔ ملی اطلاعات را محقق می‌کند تنظیم ارتباط میان سامانه‌های خودگردان از طریق پروتکل درگاه مرزی (BGP) و ایجاد همه انواع سامانه خودگردان مورد نیاز برای اداره آن است. با تکیه بر این زیرساخت هاست که می‌توان به تفکیک ترافیک داخل از خارج پرداخت.
به عبارت دیگر برای تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات، ایران باید کارساز نام دامنه (DNS Server)، کارساز نام دامنه ملی و مراکز تبادل ترافیک اینترنتی (Internet exchange point یا IX یا IXP) در خاک خود داشته باشد. این شبکه‌ها کمک می‌کند ایران و هر کشور دیگری بتواند استقلال و اتصال داخلی خود را در مواقع آسیب دیدگی کابل‌های بین‌المللی حفظ کند. و به دلیل تفکیک ترافیک و کاهش هزینه سیاست‌های قیمتی منعطف اتخاذ کند به‌طور نمونه بر همین اساس وزیر ارتباطات قول داده‌است که قیمت ترافیک داخلی نصف قیمت ترافیک بین‌المللی محاسبه شود.
بنا بر متن منتشر شده از سوی سازمان فناوری اطلاعات، شبکهٔ ملی اطلاعات زیرساخت ملی دسترسی به کلیه خدمات و اطلاعات تحت شبکه در کشور از جمله اینترنت است، بنابراین کاربران در تمام شهرها و روستاهای کشور از این زیرساخت استفاده می‌کنند و تمامی خدمات تحت وب در کشور از طریق شبکهٔ ملی اطلاعات ارائه می‌شود. شبکهٔ ملی اطلاعات، دارای میزبانی پرظرفیت داخلی و شبکه چندلایه امن دسترسی در سراسر کشور است و با استفاده از آدرس‌دهی که از لحاظ جغرافیایی در کشور قرار گرفته، ترافیک کاربران ایرانی را در شبکه داخلی کشور مسیریابی می‌کند تا نیازی به مسیریابی در خارج کشور برای درخواست‌های داخلی وجود نداشته باشد؛ لذا، کاربران نمی‌توانند برای اتصال به اینترنت این شبکه را دور بزنند (بای پس کنند). همچنین، در زمان انتشار این متن حدود ۴۰ درصد از درخواست‌های کاربران از منابع داخل کشور و حدود ۶۰ درصد از منابع خارج از کشور پاسخ داده شده‌است.
ارائه شبکهٔ ملی اطلاعات به منزلهٔ قطع دسترسی به اینترنت جهانی نیست. بلکه، در این ساختار دسترسی کاربران به سایت‌های داخل کشور با سرعت بالاتر و قیمت ارزان‌تر برقرار شده و دسترسی به وب سایت‌های خارج از کشور نیز بهبود می‌یابد. به‌طوری‌که این شبکه محدودیتی برای دسترسی کاربران به اینترنت و خدمات مبتنی بر وب ایجاد نمی‌کند. کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی برای اتصال به شبکهٔ ملی اطلاعات نیاز به هیچ گونه اقدام اضافه نسبت به اتصال به سرویس متعارف خدمات اینترنت ندارند و در صورت اتصال به این سرویس‌ها، اتصال به صورت خودکار و هم‌زمان به شبکهٔ ملی اطلاعات و اینترنت برقرار می‌شود و هیچ هزینه جداگانه‌ای نیز از مصرف‌کننده اخذ نمی‌شود. پیش‌بینی می‌شود با توجه به فراهم شدن زمینه رقابتی بین ارائه‌دهندگان خدمات دسترسی قیمت اینترنت به مراتب کاهش یابد.
طبق این متن، کاربران برای اتصال به شبکهٔ ملی اطلاعات از تمام امکانات موجود اتصال به اینترنت مانند ADSL، وای‌مکس، GPRS، نسل سوم شبکه تلفن همراه و غیره می‌توانند استفاده کنند. همچنین برای بهره‌مندی از برخی خدمات چندرسانه‌ای مانند تلویزیون پروتکل اینترنت و IPMedia نیاز به استفاده از تجهیزات اضافی است که ارائه دهندگان این خدمات برای مشترکان خود تأمین خواهند کرد. البته، ادعا است که سرعت دسترسی برحسب نوع فناوری محدودیتی نخواهد داشت.
به نوشته مرکز ملی فضای مجازی، پالایش در شبکهٔ ملی اطلاعات در دو سطح پایه بر روی مبادی شبکه و پیشرفته بر اساس محتوا به صورت هوشمند اجرا می‌شود. پالایش در درگاه‌های اتصال به شبکه جهانی اینترنت به صورت دوسویه (داخل به خارج و خارج به داخل) و در درگاه‌های اتصال به شبکه‌های مستقل داخلی به‌صورت درون سو اجرا می‌شود. از سوی دیگر متنی که در اواخر دولت دهم در خصوص شبکهٔ ملی اطلاعات منتشر شده می‌گوید گستره طراحی شبکهٔ ملی اطلاعات در زمان انتشار این متن در حوزه دامنه‌های ir. است و پالایش (فیلترینگ) همچنان در دسترسی به وب‌سایت‌های خارجی فعال است. از سوی دیگر، در شبکهٔ ملی اطلاعات، امکان شناسایی صاحبان سایت‌های مختلف و میزبان‌ها فراهم است بنابراین قطعاً آن‌ها نیز با مسوولیت و تعهد نسبت به انتشار اخبار، خدمات، اطلاعات و محتوای خود کرده و درصورت بروز تخلف برخورد با متخلفان از سوی مراجع ذی‌ربط و طبق قانون به عمل می‌آید.
پیش‌بینی شده‌است که قابلیت ارائه سرویس بر حسب نیاز متقاضی وجود داشته باشد، به‌طوری‌که بر اساس تقاضای والدین برای اعمال محدودیت بر اینترنت مورد استفاده توسط فرزندانشان، در صورت درخواست برخی از شرکت‌های خدمات دهنده اینترنت چنین امکانی در شبکهٔ ملی اطلاعات فراهم می‌شود؛ یعنی، ارائه خدمات به اشکال اختصاصی به متقاضیان خاص ازجمله خانواده‌ها و مدارس امکانپذیر است. البته، شبکهٔ ملی اطلاعات کاربران را از نصب آنتی‌ویروس‌ها و سایر اقدامات حفاظتی بی‌نیاز نخواهند کرد.
شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان زیرساخت اصلی ارتباطی و اطلاعاتی داخل کشور است و در صورت اختلال در آن دسترسی به سایت‌های داخلی نیز دچار مشکل می‌شود، اما در طراحی این شبکه تلاش شده‌است تا با دسترسی‌های چندلایه و پشتیبان احتمال اختلال به حداقل ممکن برسد. از سوی دیگر، در صورت قطع ارتباط با اینترنت بین‌المللی دسترسی به سایت‌های داخلی همچنان میسر است. به دلیل ماهیت قابل مدیریت این شبکه اختلال در شبکه در زمان افزایش ترافیک شبکه همچون اعلام نتایج کنکور و یارانه‌ها، پیش‌بینی شده و برای آن آمادگی لازم فراهم می‌شود، اگرچه امکان وجود کندی سرعت به دلیل ترافیک بالای پیش‌بینی نشده در تمام شبکه‌های دسترسی در سراسر جهان از جمله ایران وجود دارد.
در طراحی شبکه اتصال از خارج از کشور به سایت‌های داخلی با محدودیتی مواجه نمی‌شود و همچنان اتصال کاربران خارج از کشور به سایت‌های داخلی نیز برقرار است. قرار است هم‌زمان با توسعه خدمات و محتواها و تأمین زیرساخت‌های مورد نیاز در این شبکه، فاز سوم و بلوغ آن در ابتدای سال ۹۶ به بهره‌برداری برسد.
به گزارش بی‌بی‌سی این شبکه به گونه‌ای طراحی شده که مستقل از شبکه جهانی اینترنت است و می‌تواند خدمات تحت شبکه را مشابه با اینترنت را برای سایت‌های داخلی و شرکت‌ها و سازمان‌ها فراهم کند. البته می‌تواند این کارکرد را نیز داشته باشد که در شرایط بحران و ناآرامی سیاسی دسترسی به اینترنت بدون اخلال در کار بانک‌ها و سازمان‌ها قطع شود. این شبکه با استفاده از آدرس‌های آی‌پی مختص شبکه‌های داخلی یک اینترانت است، یعنی آی پی‌ها آن در روی شبکه اینترنت ثبت نشده و مسیریابی نمی‌شود. به گفته کالین اندرسون دستگاه‌هایی شامل تأسیسات زیربنایی از جمله نیروگاه‌های ایران که به این شبکه متصلند، از خارج از کشور قابل دسترسی نیستند. اما، به گفته وی این جداسازی امنیت ایران را افزایش نمی‌دهد؛ زیرا هر کسی از خارج از کشور نیز با قدری تلاش می‌تواند به رایانه‌های متصل به این شبکه دست یابد.
پیاده‌سازی
سامانه شاهکار (شبکه احراز هویت کاربران ایرانی) سامانه‌ای برای احراز هویت کاربران در فضای اینترنت است که توسط سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی راه اندازی شده‌است. هدف از راه اندازی و پیاده‌سازی این سامانه، احراز اصالت سرویس گیرندگان در فضای مجازی عنوان شده. مسعود مولوی اسنادی از آن را منتشر کرده بود.
شبکهٔ ملی اطلاعات در کشورهای دیگر
عنوان «زیرساخت ملی اطلاعات» ((National Information Infrastructure (NII) یا بزرگراه اطلاعاتی نخستین بار در سال ۱۹۹۱ در ایالات متحده آمریکا در «قانون پردازش با کارایی بالا» (High Performance Computing Act of 1991 (HPCA)) موسوم به «لایحه گور» توسط ال گور سناتور وقت آمریکا، طرح شد. هدف این طرح «تضمین استمرار رهبری ایالات متحده در پردازش با کیفیت بالا» بوده‌است. طبق تعریف مصوب «زیرساخت ملی اطلاعات(NII): تاری پیشنهاد شده، پیشرفته و بدون رخنه از شبکه‌های ارتباطی عمومی و خصوصی، خدمات تعاملی، نرم‌افزارها و سخت‌افزارها، رایانه‌ها، پایگاه‌های داده و لوازم الکترونیکی مصرفی (consumer electronics) سازگار (interoperable) برای قرار دادن حجم وسیعی از اطلاعات اثرانگشتان(fingertips) کاربران. توجه: NII چیزی بیش از صرف ادوات فیزیکی (بیش از دوربین‌ها، اسکنرها، کی بردها، تلفن‌ها، ماشین‌های فکس، رایانه‌ها، سوییچ‌ها، دیسک‌های فشرده، نوارهای دیداری و شنیداری، کابل، سیم، ماهواره‌ها، خطوط انتقال فیبر نوری، شبکه‌های مایکروویو، سوئیچ‌ها، تلویزیون‌ها و پرینترها) است که برای انتقال، نگهداری، پردازش و نمایش صدا، داده‌ها و تصاویر به کار می‌رود. این شبکه شامل گستره وسیعی از کارکردهای تعاملی، خدمات متناسب با کاربر و پایگاه‌های داده چند رسانه‌ای است که به طریقه‌ای خنثی نسبت به فناوری به هم متصل شده، به‌طوری‌که ترجیحی برای هیچ صنعتی نسبت به دیگری ایجاد نکند. معادل بزرگراه اطلاعاتی.»
مشابه این پروژه در بسیاری کشورها اجرا شده‌است. به‌طور نمونه کره جنوبی که رتبه اول سرعت اینترنت جهان را در اختیار دارد در دهه ۱۹۹۰ پروژه شبکهٔ ملی پرسرعت را اجرا کرد. گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی ایران در زمینه توسعه رایانش ابری در قوانین توسعه‌ای کشورهای چین، کره جنوبی و انگلستان نشان داد هر سه کشور مدل مشابه شبکهٔ ملی اطلاعات را در خاک خود پیاده‌سازی کرده‌اند و بنابراین برای ایجاد دولت الکترونیکی بر بستر رایانش ابری تحقق شبکهٔ ملی اطلاعات یک جزء اساسی است. سرعت بالاتر و هزینه انتقال ترافیک پایین‌تر شبکهٔ ملی اطلاعات نسبت به اینترنت جهانی موجب می‌شود شرکت‌های خارجی مایل به حضور در بازار فناوری اطلاعات کشور پیاده‌کننده شبکهٔ ملی اطلاعات برای بهبود خدمات خود به سرمایه‌گذاری در حوزه فناوری اطلاعات آن کشور تشویق شوند.
از این نظر شبکهٔ ملی اطلاعات تنها یکی از پروژه‌های حفاظت از منافع ملی کشورها در فضای اینترنت است. بدین ترتیب قدرت‌های بزرگ جهان به دنبال جدا کردن مسیر ترافیک داده‌های خود از خاک آمریکا هستند. به‌طور نمونه صدر اعظم آلمان گفته‌است که در دیدار خود با رئیس‌جمهور فرانسه پیشنهاد ساخت شبکه ارتباطی اختصاصی اروپایی را برای جلوگیری از جاسوسی آمریکا مورد بحث قرار می‌دهد. به گفته آنگلا مرکل با ایجاد این شبکه، ایمیل‌ها و سایر اطلاعات اروپا از مسیر آمریکا عبور نخواهد کرد. "
دولت نهم
موضوع شبکهٔ ملی، تحت عنوان اینترنت ملی نخستین بار در ایران، توسط عبدالمجید ریاضی، معاون وقت فناوری اطلاعات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت محمود احمدی‌نژاد، در سال ۱۳۸۴ مطرح شد. وی در توجیه این طرح، شبکه جهانی اینترنت را پرهزینه و غیرقابل اعتماد دانست. به‌طوری‌که در صورت قطع شدن آن، نه تنها ارتباطات اینترنتی خارجی، بلکه شبکه داخلی نیز قطع می‌شود. هدف اینترنت ملی آن بود که با ایجاد شبکه‌ای یکپارچه و ایمن، ارتباطات داخلی از ارتباطات جهانی اینترنت استقلال یافته و به صورت داخلی جابه‌جا شود و به خارج از کشور منتقل نگردد. بدین ترتیب ضمن صرفه جویی در هزینه‌ها، سرعت ارتباطات داخلی افزایش یابد و خدماتی نظیر دولت الکترونیک بر روی آن ارائه گردد. مدتی بعد محمد سلیمانی، وزیر وقت ارتباطات و فناوری اطلاعات، گفت نام این شبکه «شبکهٔ ملی اینترنت» است و نامگذاری ابتدایی «شبکه اینترنت ملی» به منظور شناخت بهتر مردم از این مقوله بود. در تعریف دقیق تری که ریاضی ارائه کرده‌است «شبکهٔ ملی اینترنت شبکه‌ای است فرابخشی با معماری سرویس محور که ویژگی‌هایی نظیر موارد زیر را تضمین می‌نماید: کیفیت خدمات، قابلیت اطمینان، پایداری، کارایی، امنیت، قابلیت مدیریت، توسعه‌پذیری و استفاده از معماری باز و نرم‌افزارهای آزاد/متن باز»
در اسفند سال ۱۳۸۴، بر اساس تصمیم هیئت دولت مقرر شد اینترنت ملی طی ۳ سال به بهره‌برداری برسد و طراحی‌های کلی شبکه نیز انجام شود. در سال ۱۳۸۵ اجرای پروژه اینترنت ملی به مرکز تحقیقات مخابرات واگذار شد. در سال ۱۳۸۶ نیز همین موضوع تکرار شد و این بار برنامه‌های عملیاتی راه اندازی و بهره‌برداری اینترنت ملی در سال‌های ۸۶ تا ۸۸ در هیئت وزیران تصویب شد. اعتبارات مورد نیاز برای پیاده‌سازی شبکهٔ اینترنت ملی حدود یک میلیارد دلار معادل حدود ۹۰۰ میلیارد تومان، در سال ۱۳۸۴ پیش‌بینی شده بود، که با توجه به فراهم بودن زیرساخت فیبر نوری، عمده این هزینه به طراحی شبکه، تأمین تجهیزات و طراحی نرم‌افزاری مربوط می‌شد. ریاضی وعده داد که در صورت تأمین اعتبار طی سه سال شبکه راه اندازی شود. اما در آن زمان محل تأمین این اعتبار معین نشد. سپس، به منظور تأمین اعتبار این پروژه، در تیرماه ۱۳۸۵ مرکز تحقیقات مخابرات ایران موظف شد تا در مورد مشخصات فنی پیاده‌سازی اینترنت ملی، پس از تکمیل اسناد مفهومی و عملیاتی و انتخاب پیمانکاران، اطلاعات کامل ارائه گردد. در دی‌ماه ۱۳۸۵ در کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی بودجه ۱۰ میلیارد تومانی به آن اختصاص یافت، اما کمیسیون تلفیق به علت ابهام در مفهوم، آن را تصویب نکرد؛ لذا در صحن علنی مجلس هم تصویب نشد. در خرداد ۱۳۸۶، مبلغ ۵۶۶ میلیارد تومان بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸ برای اجرای این طرح به شرکت مخابرات ایران (که در آن وقت دولتی بود)، شرکت ارتباطات زیرساخت و شرکت‌های وابسته اختصاص یافت. بنابر روایتی دیگر براساس مصوبه دولت، شرکت مخابرات ایران، شرکت‌های مخابراتی وابسته و شرکت‌های مخابراتی استانی مجاز شدند در سال‌های۸۶ تا۸۸ تا مبلغ یک هزار و ۶۶۰ میلیارد ریال از منابع داخلی خود جهت ایجاد شبکهٔ ملی اینترنت سرمایه‌گذاری کنند. در تاریخ ۲۸ مرداد ماه ۱۳۸۶، شورای اقتصاد با افزودن ۳۵۰ میلیارد تومان دیگر به این طرح توسط وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات موافقت کرد. به این ترتیب در دولت نهم، مجموعاً بیش از ۹۱۰ میلیارد تومان بودجه به این طرح اختصاص یافت.
همچنین، براساس مصوبه دولت تمام وزارتخانه‌ها موظف شدند طی سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸ حداقل پنج سرویس با کاربری ملی حوزه خود را آماده کرده، بر روی شبکهٔ ملی در دسترس کاربران قرار دهند. همچنین، هر وزارتخانه باید ظرف یک ماه فهرست خدمات با کاربری ملی حوزه خود را به دبیرخانه شورای عالی فناوری اطلاعات اعلام کند. عبدالمجید ریاضی در خرداد ۱۳۸۶ گفت طبق برنامه‌ریزی هفت هزار مدرسه در تهران و دویست مدرسه در شیراز به شبکهٔ ملی اینترنت متصل خواهند شد. وی مدعی شد که در آن زمان بخش Super Core شبکهٔ ملی اینترنت توسط شرکت زیرساخت در حال اجراست. تجهیزات و نرم‌افزار مورد نیاز این شبکه نیز توسط شرکت فناوری اطلاعات با همکاری دبیرخانه شورایعالی فناوری اطلاعات شکل فراهم خواهد شد. کاربران نیز توسط شرکت‌های خدمات دسترسی به اینترنت(PAP) با فناوری ADSL به اینترنت دسترسی خواهند یافت و هر سازمان و نهادی که خواهان حضور در شبکهٔ ملی اینترنت باشد تمامی امکانات مورد نیاز برایش فراهم است. در آن زمان بنا بر آن بود که تعرفه مبنا برای پهنای باند ۱۶۵ کیلو بایت در شبکهٔ ملی اینترنت ۲۶ هزار تومان باشد، در حالی برای اینترنت جهانی با همان پهنای باند ماهانه ۱۸۰ هزار تومان باید بپردازند.
به گفته عبدالمجید ریاضی این بودجه تاکنون صرف توسعه شبکه زیرساخت فیبر نوری کشور، توسعه و تجهیز دیتاسنترهای ملی، توسعه نرم‌افزاری و سرویس‌های مبتنی بر شبکه، و توسعه شبکه‌های مخابراتی استانی شده و هم‌اکنون زیرساختها ایجاد شده و طرح در مرحله تکمیل قرار گرفته‌است.
محسن سلیمانی در مراسم تودیع خود در سال ۱۳۸۸ گفت که شبکهٔ ملی اینترنت راه اندازی شده‌است و دانشگاه‌های کشور به آن شبکهٔ ملی وصل شده‌اند و دیگر از دیش‌های ماهواره‌ای برای ارتباطات اینترنتی استفاده نمی‌کنند. همچنین ۲۱ بانک، باجه و موسسات مالی به شبکهٔ ملی اینترنت متصل شدند و بسیاری از خدمات به صورت الکترونیکی ارائه می‌شود.
دولت دهم
با توجه به الزامات سند چشم‌انداز بیست ساله در سال ۱۳۸۹ موضوع شبکهٔ ملی اینترنت با نام جدید «شبکهٔ ملی اطلاعات» در ماده ۴۶ برنامه پنجم توسعه مطرح شد و در تبصره دوم این ماده تعریف شد.
رضا تقی پور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات وقت، در مرداد سال ۱۳۹۱ وعده داد که شبکهٔ ملی اطلاعات در ۳ فاز تا پایان برنامه پنجم توسعه بهره‌برداری شود که فاز اول تا نیمه سال ۱۳۹۱ با تفکیک ترافیک بین شبکه داخلی و شبکه اینترنت اجرایی می‌شود. فاز دوم این شبکه بناست تا پایان سال ۹۲ عملیاتی شود و در پایان این مرحله میزبانی تمامی سایتها در داخل کشور بر روی مراکز داده داخلی که احداث آن‌ها در استان‌ها آغاز شده، صورت می‌پذیرد. فاز سوم و پایانی شبکهٔ ملی اطلاعات به تکمیل مدیریت بومی مربوط می‌شود و همه نرم‌افزارها بدون استثنا و به ویژه نرم‌افزارهای مدیریت شبکه و امنیتی به صورت کامل در داخل کشور انجام شود. در مهر ۱۳۹۱، علی حکیم جوادی، مجری وقت شبکهٔ ملی اطلاعات و مدیرعامل سازمان فناوری اطلاعات، اعلام کرد تاکنون بیش از ۴۷ هزار بخش از دستگاه‌های اجرایی به این شبکه متصل شدند و براساس بخشنامه‌های ابلاغ شده مابقی دستگاه‌ها نیز تا پایان سال ۹۱ باید به این شبکه متصل شوند. به گفته وی این شبکه، مشتمل بر شبکه‌های ارتباطی پرسرعت نسل جدید عمومی و اختصاصی و نیز مراکز داده امن دولتی و غیردولتی است که وظیفه تأمین زیرساخت‌های لازم به منظور ذخیره‌سازی، اشتراک گذاری، پردازش اطلاعات، برقراری تمام تعاملات و مبادلات الکترونیکی بین تمام دستگاه‌های دولتی و بنگاه‌های خصوصی را به عهده دارد. شبکهٔ ملی اطلاعات قادر است امکان دسترسی پرسرعت تمام دستگاه‌های دولتی، بنگاه‌های خصوصی و مردم به سامانه‌های اطلاعاتی و خدمات الکترونیکی را فراهم کند. از جمله شبکه‌های اختصاصی ذیل شبکهٔ ملی اطلاعات، شبکه سلامت با ۱۰ هزار نقطه و همچنین شبکه امور مالیاتی است تا پایان مهرماه به بهره‌برداری می‌رسد. شبکه مدارس نیز راه اندازی شده‌است که بیش از ۴۶ هزار مدرسه به آن متصل شده‌است، ضمن اینکه از این تعداد بیش از ۱۵ هزار مدرسه دارای پهنای باند ۲ مگابایت هستند. وی همچنین وعده داد تا پایان سال ۱۳۹۱ پانزده درصد کاربران خانگی به شبکهٔ ملی اطلاعات متصل خواهند شد. به گفته وی، اینترنت در کنار شبکهٔ ملی به همان شکلی که وجود داشته همچنان باقی خواهد ماند و با اجرای این طرح امکان پیاده‌سازی تلویزیون اینترنتی، ویدئو درخواستی، آموزش از راه دور، دورکاری، سلامت الکترونیکی و تجارت الکترونیکی به وجود خواهد آمد. از مهم‌ترین ویژگی‌های این شبکه، پهنای باند آن بیان شده‌است.
تا زمان پایان کار دولت احمدی‌نژاد، طراحی مدل مفهومی جداسازی ترافیک داخلی از اینترنت به صورت کامل انجام گرفت و دستورالعمل‌های جداسازی نیز در سطح لبه و تجمیع آماده شد و همچنین دستورالعمل‌های جداسازی برای دریافت پهنای باند داخلی با کیفیت متمایز شامل سرعت و سرویس‌های فعال و به ازای فناوری‌های مختلف برای دسترسی ۶۰ درصد خانوارها به شبکهٔ ملی اطلاعات و پیاده‌سازی پایلوت ۴۰۰ هزار پورت کامل شد. همچنین، تمامی سرورهای وزارتخانه‌ها و سرورهای تولیدکنندگان عمده محتوا در کشور نیز به داخل ایران منتقل شد. از سوی دیگر دستورالعمل فنی تمایز سرعت و کیفیت ADSL نیز تهیه شد و تدوین دستورالعمل فنی ایجاد شبکه‌های اختصاصی وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های اجرایی به پایان رسید. طراحی شبکه بین‌دستگاهی و اتصال ۳۳ دستگاه مرکزی به مرکز تبادل و اشتراک‌گذاری اطلاعات نیز صورت گرفت. می‌توان گفت تقریباً تمامی قوانین و مقررات لازم برای اجرایی شدن شبکه تدوین و حتی فاز یک سیستم‌عامل بومی سمت سروی (زمین) نیز اجرا و پیاده شده بود. علی حکیم‌جوادی، مجری پیشین شبکهٔ ملی اطلاعات و مدیرعامل سابق سازمان فناوری اطلاعات، طی مصاحبه‌ای در شهریورماه ۹۲ اعلام کرد برنامه مفصلی در قالب ۱۴ کلان فعالیت در پنج لایه برای اجرای شبکهٔ ملی اطلاعات تدوین شده‌است، که شامل تمام مراحل پیاده‌سازی از جمله لایه دسترسی، مدیریت شبکه، اقدامات فنی، محتوا، آموزش و نهایتاً بومی‌سازی است و زمان‌بندی‌ها و وظایف واحدهای زیرمجموعه وزارت ارتباطات و مجموعه‌های خارج از آن وزارت هم مشخص شده‌است.
در تیر ۱۳۹۲، علی حکیم جوادی، دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات و معاون وزیر ارتباطات ایران اعلام کرد که این شبکهٔ ملی اطلاعات مرحلهٔ آزمایشی خود را پشت سر گذاشته و پس از صادر شدن مجوز از شورای عالی فضای مجازی، آمادگی واگذاری خدمات به کاربران خانگی به صورت پایلوت از طریق شرکت‌های ارائه‌دهندهٔ خدمات اینترنت وجود دارد. حکیم جوادی سه مرحله را برای ارائه خدمات شبکهٔ ملی اطلاعات به کاربران خانگی برشمرد. مرحله نخست فراهم‌سازی امکان اتصال کاربران خانی به شبکه بوده‌است، که انجام شده‌است. مرحله دوم تعیین تعرفه مناسب برای استفاده از این شبکه است که طبق مصوبه کمیسیون تنظیم مقررات و ارتباطات تعرفه‌های تعیین شده دسترسی به شبکهٔ ملی اطلاعات ۸۰ درصد پایین‌تر از تعرفه‌های دسترسی به اینترنت با شرایط مشابه است. در مرحله سوم شورایعالی فضای مجازی باید مجوزی به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات بدهد تا بتواند پهنای باند ۲ مگابیت بر ثانیه را در اختیار مصرف‌کننده خانگی قرار دهد. به گفته وی آن وزارتخانه از یک سال پیش درخواست این مجوز را طرح کرده بود، اما موضوع معطل ماند.
دولت یازدهم
با فرارسیدن دولت حسن روحانی، در مهر ماه ۱۳۹۲ نصرالله جهانگرد، رئیس سازمان فناوری اطلاعات، به عنوان مجری شبکهٔ ملی اطلاعات انتخاب شد و محمود واعظی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، کارگروهی را در آن وزارتخانه برای پیاده‌سازی شبکهٔ ملی اطلاعات ایجاد کرد. سازمان فناوری اطلاعات ایران در دولت روحانی با مدیریت نصرالله جهانگرد اعلام کرد: «وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از شبکهٔ ملی اطلاعات به عنوان مهم‌ترین برنامه کاری خود یاد کرده و دولت یازدهم تلاش دارد تا با تجمیع فعالیت‌ها و برنامه‌ها، امکان ارائه سرویس در این شبکه را در زمان پیش‌بینی شده فراهم کند».
از سوی دیگر در دی ماه ۱۳۹۲ شورای‌عالی فضای مجازی الزاماتی را برای شبکهٔ ملی اطلاعات معین کرد که به نوعی آن را متعین می‌کرد. در این جلسه مقرر شد مجری این شبکه، یعنی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، در مراحل مختلف اجرای طرح گزارش اقدامات را برای شورای عالی فضای مجازی ارائه کند و انطباق فعالیت‌های انجام‌شده با مصوبات شورا توسط مرکز ملی فضای مجازی به عنوان بازوی عملیاتی شورا بررسی و گزارش نظارت برای شورای عالی فضای مجازی ارائه شود. در شهریور ۱۳۹۴، سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در حکم اعضای شورایعالی فضای مجازی مجدداً بر «تسریع در راه‌اندازی شبکهٔ ملی اطلاعات پس از تصویب طرح آن در شورای عالی و نظارت مستمر و مؤثر مرکز ملی بر مراحل راه‌اندازی و بهره‌برداری از آن» و «اهتمام ویژه به سالم‌سازی و حفظ امنیت همه‌جانبه فضای مجازی کشور و نیز حفظ حریم خصوصی آحاد جامعه و مقابله مؤثر با نفوذ و دست‌اندازی بیگانگان در این عرصه» تأکید کرد.
با این حال تعریف شبکهٔ ملی اطلاعات و الزامات آن، به موضوع اختلاف سازمان فناوری اطلاعات به عنوان متولی اجرای آن با شورای عالی فضای مجازی تبدیل شد. این اختلاف به حدی بود که طرف دولتی شبکهٔ ملی اطلاعات را راه افتاده می‌دانست، اما منتقدان به کل می‌گفتند شبکهٔ ملی اطلاعات وجود ندارد. علیرضا شاهمیرزایی جشوقانی، عضو وقت شورایعالی فضای مجازی، در سال ۱۳۹۴ می‌گوید وزارت ارتباطات تلقی وارونه‌ای از مفهوم شبکهٔ ملی اطلاعات دارد و به جای فراهم‌سازی شرایط و توسعه ارائه خدمات و محتوا بر بستر شبکه و مقررات‌گذاری به نفع ترافیک داخلی، زیرساخت فیزیکی مشترک بین شبکهٔ ملی اطلاعات و اینترنت جهانی را توسعه می‌دهد. وی می‌گوید برای افزایش سرعت و کیفیت خدمات، به جای افزایش پهنای باند اینترنت باید با حمایت از مراکز داده داخلی و خریداری پهنای باند از آن‌ها و ایجاد نقطه تبادل ترافیک رایگان در داخل کشور، تولید ترافیک در کشور مقرون به صرفه شود تا شبکهٔ ملی اطلاعات بتواند راه اندازی شود؛ یعنی، شبکهٔ ملی اطلاعات وقتی محقق می‌شود که مردم بتوانند از سرویس این شبکه با کیفیت و سرعت بهتری نسبت به سرویس شبکه جهانی اینترنت استفاده کنند.
در سال ۱۳۹۳ حدود ۲ هزار میلیارد تومان بودجه برای توسعه زیرساختهای ارتباطی در نظر گرفته شد که فقط ۶۰۰ میلیارد تومان از این بودجه تا نیمه سال ۱۳۹۵ جذب شده‌است. دولت در لایحه بودجه سال ۱۳۹۵ اعتبارات تملک سرمایه‌ای فصل ارتباطات و فناوری اطلاعات را در سه بخش زیرساخت‌های شبکهٔ ملی اطلاعات، مدیریت یکپارچه منابع شبکهٔ ملی اطلاعات و کاربردهای شبکهٔ ملی اطلاعات بودجه‌بندی کرده‌است. به گفته دولت بناست در سال ۱۳۹۴ مبلغ ۱٬۴۹۱٬۴۹۴ میلیون ریال صرف توسعه شبکهٔ ملی اطلاعات و در ۵۰٬۷۱۲ میلیون ریال صرف منابع شبکهٔ ملی اطلاعات شود. مبلغ ۱۷٬۴۵۱٬۶۱۵ میلیون ریال را به عنوان بودجه ایجاد و توسعه زیرساخت‌های شبکهٔ ملی اطلاعات تا سال ۱۳۹۹ در نظر گرفته‌است. در سال ۱۳۹۵ مبلغ ۵۰٬۰۰۰ میلیون ریال برای منابع شبکهٔ ملی اطلاعات برآورد شده‌است که تا سال ۱۳۹۹ به ۳۲۲٬۰۸۱ میلیون ریال می‌رسد. همچنین در سال ۱۳۹۵ مبلغ ۲۲٬۰۰۰ میلیون ریال برای کاربردهای شبکهٔ ملی اطلاعات هزینه شود.