cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
نخستین کنگره نویسندگان ایران
محتوای کنگره
در این کنگره، طبری و سیاح با اشاره به آثاری از منتقدان روس مانند بلینسکی و چرنیشفسکی وظیفهٔ نقد ادبی و زیبایی‌شناسی هنری را مطرح کنند. در این زمینه انتقاداتی نسبت به فقر فرهنگی در خلق و ترجمهٔ آثار ادبی و وجود انبوهی از آثار تقلیدی از رمانتیسم و ماجراجویی غربی مطرح و بر توسعهٔ واقع‌گرایی اجتماعی در ادبیات ایران تأکید شد. این کنگره برای نخستین بار در ایران، وظیفهٔ هنر و هنرمند را مورد بحث جدی قرار داد و از نویسندگان خواسته شد به وظایف و حقوق اجتماعی خود پی ببرند.
در قطعنامه این کنگره آرزو شده بود که: «نویسندگان ایران در نظم و نثر، سنت دیرین ادبیات فارسی، یعنی طرفداری از حق و عدالت، و مخالفت با ستمگری و زشتی را پیروی نمایند ودر آثار خود ازآزادی و عدل و دانش و رفع خرافات هواخواهی نموده و…». در این قطعنامه قرار شد: «کنگره تأسیس یک کمیسیون تشکیلات موقتی را که بنیاد اتجادیه گویندگان و نویسندگان ایران باشد، پی ریزی کند.»
تاس (وسیله بازی)
تاس یا طاس یک جسم هندسی است که در انواع بازی‌ها از آن استفاده می‌شود.
تاس را معمولاً از پلاستیک، چوب، سنگ یا سنگ قیمتی و به شکل مکعب درست می‌کنند و در هر وجه آن یکی از شماره‌های ۱ تا ۶ را به صورت خال‌هایی فرورفته کنده‌کاری می‌کنند. تاس را گاه به شکل‌های دیگری غیر از مکعب هم درست می‌کنند.
امروزه اغلب مجموع اعداد وجوه مقابل تاس ها برابر با ۷ است؛ به این ترتیب ۱ در مقابل ۶، ۲ در مقابل ۵، و ۳ در مقابل ۴ چهار می گیرد.
واژه تاس
ریشه اصلی  واژه های تاش باش وپاش و باس ویاس و یاش از واژه  تاس هست
تاس :ظرف آب حمام
تاس/طاس: این واژه فارسی است و طبعاً املای آن بایستی تاس باشد. اما در متون قدیم غالباً به صورت معرب آن طاس آمده است. البته هر دو صورت صحیح است ولی امروزه بهتر است که به صورت تاس نوشته شود.
( غلط ننویسیم ، ابوالحسن نجفی ، چاپ نهم ۱۳۷۸ ص ۹۸.
[۱]
تاریخچه
قدیمی ترین تاس در شهر سوخته کشف شد این تخته نرد از چوب آبنوس و به شکل مستطیل است. روی این تخته نرد، ماری که ۲۰ بار به دور خود حلقه زده و دمش را در دهان گرفته، نقش بسته است. این تخته نرد ۲۰ خانه بازی و ۶۰ مهره دارد. مهره های تاس که در یک ظرف سفالی در کنار تخت نرد قرار داشتند از سنگ های رایج در شهر سوخته یعنی از لاجورد، عقیق و فیروزه است.[۲ ]
منابع
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%BA%D9%84%D8%B7_%D9%86%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C%D9%85
https://m.facebook.com/media/set/?set=a.652739498137903.1073741844.130823003662891&type=1&_se_imp=17tZ38FnJqphGUNC1
ماریکا روک
ماریکا روک (زاده ۳ نوامبر ۱۹۱۳ با نام ماری کارولینه روک – درگذشته ۱۶ مه ۲۰۰۴) هنرپیشه، رقصنده و خواننده مجار بود. او شهرت آغازین خود را با بازی در فیلم‌های آلمانی زمان نازی کسب کرد. با ادامهٔ کار هنری در ۱۹۴۸ او به یکی از مشهورترین خواننده‌های اپرت اروپا تبدیل شد و تا ۱۹۸۶ همچنان بر روی صحنه می‌رفت.
زندگی
ماریکا روک در ۳ نوامبر ۱۹۱۳ در قاهره به دنیا آمد و در کودکی با خانواده‌اش به مجارستان نقل‌مکان کرد. او فعالیت هنری خود را ابتدا در کلوپ شبانه مولن روژ پاریس به عنوان رقصنده شروع کرد و پس از آن کارش را در برادوی ادامه داد. وی از اوایل دهه ۱۹۳۰ به بازیگری در فیلم‌های انگلیسی پرداخت و به دنبال آن در اوج دوران نازی به یکی از بزرگترین ستاره‌های فیلم‌های آلمانی تبدیل شد. پس از جنگ جهانی، دو سال فعالیتش ممنوع شد، اما پس از آن فیلم‌هایی به کارگردانی همسرش، گئورگ یاکوبی بازی کرد. محبوبیت او دیگر به اندازهٔ پیش از جنگ نبود ولی او بر روی صحنه به اپرت و تئاتر موزیکال در شهرهای بزرگ آلمان، هلند و بلژیک ادامه داد. در ۱۹۵۱ پرنسس چارداش را در آلمان و در ۱۹۶۱خفاش را در اتریش اجرا کرد.
متئوش میکا
متئوش میکا (زاده ۲۱ ژانویه ۱۹۹۱) بازیکن والیبال اهل لهستان، عضو تیم ملی والیبال لهستان و باشگاه لوتوس ترفیل گدانسنک است. او به همراه لهستان به مدال برنز قهرمانی اروپا ۲۰۱۱ و مدال طلا قهرمانی جهان ۲۰۱۴ رسیده است.
کریستوفر ویلیامز (دوچرخه‌سوار)
کریستوفر ویلیامز (Christopher Williams؛ زادهٔ November 10, 1981) دوچرخه‌سوار اهل استرالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری نووو نوردیسک اشاره کرد.
لیوبیشا سامارجیچ
لیوبیشا سامارجیچ (Љубиша Самарџић؛ زادهٔ November 19, 1936) یک کارگردان فیلم و هنرپیشه اهل صربستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ولتاژ بالا، رؤیا و زندگی زیباست اشاره کرد.
رودخانه وره
رودخانه وره رودخانه‌ای است که در آلمان جریان دارد.
طرح یوآرآی about
about یک طرح یوآرآی است که در مرورگرهای وب گوناگونی پیاده‌سازی شده است تا وضعیت‌های داخلی و قابلیت‌های درون‌ساخت را نشان دهد. این طرح توسط IANA به رسمیت شناخته شده و استانداردسازی شده است.
بیشترین پیاده‌سازی از این طرح، یکی about:blank است که یک سند HTML خالی را نشان می‌دهد و دیگری :about است که اطلاعاتی در مورد مرورگر نمایش می‌دهد.
با واردکردن about:about در مرورگرهای فایرفاکس، کرومیوم/کروم و شاید در چند مرورگر وب دیگر، می‌توان فهرست کاملی از پیاده‌سازی‌های این طرح را دید.
ژاکت تریلر مایکل جکسون
ژاکت تریلر مایکل جکسون یا ژاکت تریلر نام لباسی نمادین و همچنین یکی از مشهورترین و پرفروش‌ترین لباس‌های جهان است که توسط مایکل جکسون، هنرمند و موسیقی‌دان اهل آمریکا در موزیک ویدئوی «تریلر مایکل جکسون» در سال ۱۹۸۳ (۱۳۶۲ ه.ش) پوشیده شده بود. این لباس، توسط دبورا نادولمن لندیس (Deborah Nadoolman Landis)، کسی که لباس‌های فیلم «مهاجمان صندوق گمشده» از مجموعه فیلم‌های ایندیانا جونز را ساخت، برای مایکل جکسون طراحی شد. از مشخصه‌های این ژاکت قرمز که در آن خطوط سیاه رنگی نیز وجود دارد، می‌توان به داشتن شیارهای بسیار، داشتن نماد "M" و همچنین دارا بودن سبک لباس‌های فیلم معروف پیشتازان فضا که در آن شانه‌ها را بزرگ‌تر و قوی‌تر از معمول و به شکل عدد ۷ نشان می‌دهد، اشاره کرد. این ژاکت عنوان «جذاب‌ترین و داغترین کت اواسط دههٔ ۱۹۸۰» را با خود یدک می‌کشد و همچنین در دوره‌های بعد از دههٔ ۱۹۸۰، بسیار مورد تقلید و درخواست نوجوانان جهان قرار گرفته‌است. قیمت بدل این ژاکت در بعضی دوره‌ها، به بیش از ۵۰۰ دلار رسیده است. گفته می‌شود که بیش از ۱ میلیارد دست از این ژاکت به فروش رسیده است و آن را به پرفروش‌ترین لباس جهان تبدیل کرده‌است.
این کت در ژوئن ۲۰۱۱ (تیر ۱۳۹۰) به قیمت یک میلیون و هشتصد هزار دلار (تقریبأ 6 میلیارد تومان) در خانهٔ حراج جولین به فروش رفت. این در حالی بود که صاحب‌نظران و منتقدان قیمت فروش را بین ۲۰۰ هزار تا ۴۰۰ هزار دلار تخمین زده بودند. خریدار این ژاکت شرح داد: «این کت، بزرگ‌ترین و گران‌ترین لباس یادگاری راک اند رول است».
دارن جولین، سرپرست خانهٔ حراج جولین می‌گوید:
در ماه نوامبر سال ۲۰۱۱ تعداد ۵۰۰ عدد از این ژاکت که برچسب آن توسط جکسون فایو و پرنس جکسون امضا شده بود برای فروش در وب‌گاه آمازون گذاشته شد. هر کدام این ژاکت‌های ۱۰۰ درصد از چرم گاو، به قیمت ۲،۳۵۰ دلارفروخته شد.
هنی پورتن
هنی پورتن (Henny Porten؛ January 7, 1890 – 1890:01:07, October 15, 1960) هنرپیشه و تهیه‌کننده اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۵۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به کمدین‌ها و تاجر ونیزی اشاره کرد.
اهاندجیناکو
اهاندجیناکو (به لاتین: Ahondjinnako) یک شهرستان در استان کوفو، کشور بنین است.
ذکاءالملک (نقاشی)
ذُکاءُالمُلک یکم  نقاشی رنگ روغن اثر کمال‌الملک است. این اثر بر روی کرباس و در سال ۱۲۹۲ خورشیدی کشیده شده است. نقاشی، تصویر محمدحسین فروغی پدر محمدعلی فروغی را نمایش می‌دهد.
شیخ اندوایی
شیخ اندوایی (Cheikh N'Doye؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اف سی نور و بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
تیگران یکم
تیگران یکم (به ارمنی:Տիգրան Առաջին) پادشاه ارمنستان از ۱۱۵ تا ۹۵ قبل از میلاد و از خاندان آرتاشسی بود.
آرتاوازد یکم از خود ولیعهدی برجای نگذاشت و پس از مرگ او، برادرش، تیگران یکم قدرت را بدست گرفت.
بوز آلن همیلتون
بوز آلن همیلتون شرکت مشاور مدیریت آمریکایی است، که در زمینه ارائه خدمات و سرویس‌های امنیتی، مدیریت فناوری اطلاعات، صنایع دفاعی، مهندسی سیستم، مدیریت تغییرهای سازمانی، مدل‌سازی و شبیه‌سازی کامپیوتری، تجزیه و تحلیل اقتصادی، برنامه‌ریزی استراتژیک و مدیریت اطلاعات فعالیت می‌نماید.
این شرکت در سال ۱۹۱۴ توسط ادوین بوز تأسیس شد و در سال ۱۹۳۶ در پی پیوستن جیمز آلن و کارل همیلتون، نام آن به بوز آلن همیلتون تغییر پیدا کرد. این شرکت هم‌اکنون بزرگترین شرکت مشاور مدیریت ایالات متحده می‌باشد، که ۹۹٪ درصد از درآمد سالیانه خود را، از طریق قراردادهایش با دولت فدرال ایالات متحده آمریکا، تأمین می‌کند. شرکت بوز آلن همیلتون در سال ۲۰۱۲ در رتبه چهارم از بزرگترین شرکت‌های مشاوره جهان جای گرفت.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر تایسونز کرنر، فرفکس، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود. اکثریت سهام بوز آلن همیلتون متعلق به شرکت سرمایه‌گذاری کارلایل گروپ می‌باشد.
آفروسور
آفروسور نام یک سرده از تیره الاسموسائورید است.
شبتوو
شبتوو (به لاتین: Šebetov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بلانسکو واقع شده‌است. شبتوو ۹٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹۱ نفر جمعیت دارد و ۴۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرخنده آقایی
فرخنده آقایی (۱۹۵۶، تهران 21 بهمن) داستان‌نویس ایرانی است. رمان «از شیطان آموخت و سوزاند» او برندهٔ دورهٔ هفتم جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی شده‌است. او در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه الزهرا در رشتهٔ مدیریت اداری دانشنامهٔ لیسانس و در ۱۳۶۶ از دانشگاه تهران در رشتهٔ علوم اجتماعی دانشنامهٔ فوق‌لیسانس گرفت. از ۱۳۶۲ به کار در بانک مرکزی ایران پرداخت. در داستان‌هایش بیشتر به مسائل و مشکلات زنان طبقهٔ متوسط شهری می‌پردازد.
نمونه نثر
«وَجی فکر کرد از بچه، از همسر، از همه چیز به آدم نزدیک‌تر است. اصلاً خود آدم است. آن راز که باید بپوشانی و نوازشی کنی و جایی نیست که بگذاریش تا برنگردد. چون باز برمی‌گردد و می‌آید آنجا روی سینهٔ چپت می‌نشیند؛ و دستت را که بلند می‌کنی تا از ریشه بیرونش بکشی، بی‌اختیار دوباره نوازشش می‌کنی. انگار که بچه‌ات، انگار که همسرت، نه حتی نزدیک‌تر از آنها، انگار که خودت.»
دهستان نجف‌آباد (سیرجان)
دهستان نجف‌آباد نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان سیرجان، استان کرمان ایران است.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۱۵ نفر (۱۱۸۵ خانوار) بوده‌است.
بو بروس
لیدی کاترین آنا برودنل-بروس شناخته شده با نام بو بروس ، خواننده و ترانه‌سرا انگلیسی می‌باشد که با مرکوری رکوردز قرارداد بسته است.
گنیفکووو
گنیفکووو (به لاتین: Gniewkowo) یک شهرک در لهستان است که در شهرستان اینوروتسواف واقع شده‌است.
خصوصیات
گنیفکووو ۹٫۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۵۴ نفر جمعیت دارد.
کارولینه هرفورت
کارولین هرفورت (Karoline Herfurth؛ زادهٔ May 22, 1984) هنرپیشه اهل جمهوری دمکراتیک آلمان است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به کتاب‌خوان، قصه یک آدمکش و اشتیاق اشاره کرد.
سباستین رودی
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است و در سال ۲۰۱۷ با این تیم قهرمان جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۷ در روسیه شد.
اشتوتگارت
رودی در سال ۲۰۰۳ به آکادمی جوانان اشتوتگارت پیوست و سال ۲۰۰۷ فعالیت بزرگسالان خود را با تیم ذخیره این باشگاه آغاز کرد و در لیگ نیمه حرفه ای رگوی نالیگا سود بازی کرد. او اولین بازی حرفه ای خود را با همان تیم در تازه تأسیس انجام داد در ۲ اوت ۲۰۰۸ برابر یونیون برلین. در تابستان سال ۲۰۰۸، وی همچنین با تیم اول اشتوتگارت قرارداد بست، که برای اولین بار در دور اول جام حذفی در ۱۰ اوت ۲۰۰۸ در پیروزی ۵–۰ مقابل هانا لونبورگ اولین بازی خود را انجام داد.
هوفنهایم
رودی در سال ۲۰۱۰ به هوفنهایم نقل مکان کرد. در ۲۸ اوت ۲۰۱۰، رودی اولین بازی خود را در بوندسلیگا به عنوان جایگزین پنهل ملاپا در دقیقه ۸۹ در پیروزی ۱–۰ برابر سنت پائولی انجام داد. در ۵ فوریه ۲۰۱۱، او اولین گل خود را برای این باشگاه در پیروزی ۳–۲ مقابل کایزرسلاتن به ثمر رساند.
بایرن مونیخ
در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۱۷، پس از انقضای قرارداد هوفنهایم، رودی در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ به بایرن مونیخ منتقل شد. در ۶ اوت ۲۰۱۷، رودی در پیروزی ۵ بر ۴ در پنالتی مقابل بوروسیا دورتموند در بازی سوپرجام آلمان اولین بازی خود را انجام داد. وی در اولین دیدار بوندسلیگا با این باشگاه، از روی ضربه آزاد به هم تیمی تازه واردش در بایرن و هم تیمی سابقش در هوفنهایم نیکلاس زوله در پیروزی ۳–۱ برابر بایر لورکوزن پاس گل داد. رودی اولین گل خود را برای بایرن مونیخ در پیروزی ۳–۰ مقابل هانوفر در بوندس لیگا به ثمر رساند.
شالکه ۰۴
در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۱۸، رودی با قراردادی چهار ساله با هزینه ای اعلام نشده به شالکه ۰۴ پیوست.
در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹، رودی در یک قرارداد قرضی به هافنهایم بازگشت.
عملکرد بین‌المللی
رودی در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۱۴ در بازی دوستانه مقابل لهستان در هامبورگ برای تیم بزرگسالان آلمان بازی کرد. در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۱۷، رودی با پیروزی ۳–۱ مقابل ایرلند شمالی، اولین گل بین‌المللی خود را از خارج از محوطه جریمه به ثمر رساند و این سریعترین گل آلمان در مسابقات مقدماتی جام جهانی بود که در دقیقه ۲ بازی به ثمر رسید.
در ۴ ژوئن ۲۰۱۸، رودی در ترکیب ۲۳ نفره نهایی یواخیم لوو برای حضور در جام جهانی فیفا ۲۰۱۸ معرفی شد.
پایگاه هوایی فولکل
پایگاه هوایی فولکل  (به زبان بومی: Vliegbasis Volkel) یک فرودگاه نیروی نظامی با کد یاتا UDE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۲۴ متر است. این فرودگاه در کشور هلند قرار دارد و در ارتفاع ۲۲ متری از سطح دریا واقع شده است.
مجموعه آتش‌دزد
مجموعه آتش دزد شامل سه کتاب رمان از تری دیری (Terry Deary) نویسنده انگلیسی کتاب‌های کودکان است. هر یک از کتاب‌ها حدود ۳۰۰ صفحه دارد و ماجرای پرومتئوس از تایتان‌های اساطیری یونانی را دنبال می‌کند که در تلاش برای پیدا کردن انسانی قهرمان است تا بتواند خود را از نفرین زئوس آزاد کند. پرومتئوس در این کتاب تئوس نیز خوانده می‌شود. تئوس را ایزد انتقام به صورت عقابی تعقیب می‌کند. تئوس برای پیدا کردن قهرمانش به شهر عدن میرود و در آنجا با اشخاص مختلفی آشنا می‌شود. در کتاب اول (آتش دزد) با دو شخص با نام‌های جیم و عمو ادوارد که دو دزد هستند آشنا می‌شود. در کتاب دوم (پرواز آتش دزد) با نل (که نام اصلی‌اش هلن می‌باشد ) و پدرش (دکتر دی) ماجراهایی دارند. همچنین دراین داستان داستان‌های مربوط به آشیل، پاریس و هلن اسپارتی نقل می‌شود. در کتاب سوم تئوس با تام و مادرش آشنا می‌شود که به همراه زئوس درگیر جنگی با موجودات شرور می‌شوند ودرآخر داستان تئوس توسط ایزد خشم به قتل می‌رسد.
فرسنوسور
فرسنوسور نام یک سرده از تیره الاسموسائورید است.
کارلوس چاوز
کارلوس چاوز (Carlos Chávez) یک آهنگساز، رهبر ارکستر، طراح رقص، نظریه‌پرداز و مدرس موسیقی و روزنامه‌نگار اهل مکزیک بود.
زاد و ولد سگ
زاد و ولد سگ به عمل جفتگیری انتخاب شده گفته می‌شود که به منظور ایجاد خصوصیات و خلق و خوهای منحصر صورت می‌گیرد. زمانی که سگ‌ها به‌طور تمایلی و بدون دخالت انسان جفتگیری می‌کنند، کاراکتر و خصوصیات توله‌های آنها بر اساس انتخاب طبیعی انتخاب می‌شود، در صورتی که زاد و ولد سگ‌ها به‌طور خاص به معنی انتخاب مصنوعی سگ‌ها توسط انسان است که عمل جفتگیری به شکل انتخابی توسط صاحبان سگ‌ها تعیین می‌شود.
کارلوس چاوز
کارلوس چاوز بنیان‌گذار «ارکستر سمفونیک ملی مکزیک» بوده و آثارش، تأثیرپذیرفته از فرهنگ سنتی کشورش مکزیک است.
هیوبر هایتس، اوهایو
هیوبر هایتس شهری در ایالت اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۸٬۱۰۱ نفر بوده‌است.
برکه بنگله بستکی
برکه بنگله بستکی یک آب‌انبار تاریخی مربوط به دوره قاجاریه است که در شهر بندرلنگه، استان هرمزگان قرار دارد. این اثر در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۵۳۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کارلوس چاوز
وی همچنین یکی از برندگان کمک‌هزینه گوگنهایم بود.
زاد و ولد سگ
واژه‌شناسی
مادر توله سگ‌ها dam نامیده می‌شود و پدر آنها نیز sire نامیده می‌شود. Litter به معنی تعداد نوزادانی است که سگ‌ها در یک وهله می‌زایند. Whelp به معنی توله سگ‌های تازه متولد شده‌است و به دنیا آوردن توله سگ‌ها whelping نامیده می‌شود. سگ‌ها به‌طور معمول در جعبه مخصوص زایمان، توله‌های خود را به دنیا می‌آورند. جعبه مخصوص زایمان، جعبه ای ساده است که سگ ماده در آن زاییده و پناهگاهی برای توله سگ‌ها می‌باشد.
کسی که به شکل انتخابی سگ‌ها به منظور توله کشی جفتگیری می‌کند، breeder نامیده می‌شود. جفتگیری خطی یا line breeding جفتگیری انتخابی سگ‌ها از خویشاوندان خود سگ است. این عمل به منظور ایجاد یا تقویت کردن خصوصیات یا صفاتی خاصی در توله‌ها که مورد نظر هستند، انجام می‌شود. جفتگیری خطی و جدا کردن جفت‌ها، والدین و فرزندان و بین خواهرها و برادرها کاملاً متفاوت هستند. Outcrossing عبارت است از جفتگیری برنامه‌ریزی شده بین دو سگ غیرمرتبط، که جهت افزایش تنوع ژنتیکی در یک نژاد و کاهش مسائل ژنتیکی یا ناهنجاری‌های حاصل از جفتگیری خطی یا جفتگیری انتخابی از یک نژاد، صورت می‌پذیرد.
دوره فحلی
همچنین مشاهده کنید: زاد و ولد سگ‌ها و چرخه تولیدمثل سگ‌ها بین ۶ تا ۲۴ ماه به سن بلوغ می‌رسند که در آن سگ‌های ماده شروع به داشتن دوره فحلی می‌کنند. در دوره فحلی چهار مرحله وجود دارد: دوره قبل از فحلیت جنس ماده، دوره تحریکات جنسی سگ ماده که در این دوره قابلیت آبستن شدن دارد، دوره نافحلی، دوره جفت پرهیزی. به سگی که در دورهٔ دوم یا در دورهٔ دارای قابلیت آبستن شدن باشد، سگ در گرما یا in heat گفته می‌شود و می‌تواند در این دوره که ۳ تا ۲۱ روز طول می‌کشد، آبستن گردد.
تاریخچه
انسان‌ها از زمان‌های قبل از تاریخ، حیوانات مفید را در اطراف محل سکونت خود حفظ می‌کرده‌اند. در طی این هزاران سال، سگ‌های اهلی به شکل‌های مختلفی یا در گروه‌های مختلفی پرورش داده می‌شدند مثلاً سگ‌های نگهبان دام، سگ‌های شکارچی و سگ‌هایی که بر پایه قوه بینایی و سرعت خود شکار می‌کنند. برای حفظ این تمایزها، با دخالت عمدی انسانها، سگهایی که دارای خصوصیات خاصی بودند با یکدیگر جفتگیری کردند تا این خصوصیات را در فرزندان نیز ظهور کند. از طریق این فرایند، صدها نژاد سگ تولید شده‌است. انتخاب مصنوعی در پرورش سگ بر رفتار، شکل و اندازه سگها تأثیر گذاشته‌است.
نقد
برخی از سگ‌ها دارای ویژگی‌های ارثی خاصی هستند که می‌تواند به ناتوانی یا بیماری تبدیل شوند. دیسپلازی باسن سگ یکی از شرایط مذکور است. برخی ناهنجاری‌های چشمی، برخی مشکلات قلبی و برخی موارد ناشنوایی به ارث رسیده‌است. مطالعات گسترده‌ای در مورد این شرایط صورت گرفته‌است، که معمولاً توسط باشگاه‌های جفتگیری و ثبت سگها پشتیبانی می‌شود، در حالی که کلوپ‌های تخصصی جفتگیری، اطلاعات مربوط به نقص‌های ژنتیکی رایج را دربارهٔ نژادها ارائه می‌دهند.
کاهش قدرت بارداری
کاهش قدرت بارداری به معنی کاهش بقا و باروری فرزندان در سگ‌ها است. مطالعه روی ۴۲۸۵۵ دستشویی سگ‌های پا کوتاه نشان داد که با افزایش ضریب بارداری، میزان اندازه دستشویی کاهش یافته و درصد توله سگهای متولد شده افزایش می‌یابد، در غیر این صورت نشانگر کاهش قدرت بارداری است.
شیرینی کشمشی
شیرینی کشمشی سوغات بروجرد یکی از انواع شیرینی‌ های خشک و سنتی ایرانی است. در این نوع شیرینی آرد، روغن، شکر، کشمش قرمز ریز و تخم مرغ به کار می‌رود.
استفاده شیرینی کشمشی
شیرینی کشمشی به دلیل پایین بودن قند و شکر آن و همچنین مورد استفاده شدن کشمش در داخل شیرینی کشمشی، طرفدار زیادی داشته و اکثرا مورد استفاده عموم جامعه ایران است.
علت خشک شدن شیرینی کشمشی
شیرینی کشمشی به نرم و لطیف بودن شهرت دارد و خشک شدنش در حین پخت تمام اصالت و خوشمزگی آن را زیر سوال میبرد. برای جلوگیری از این اتفاق، در مقدار مواد دقت کنید و همه مواد را طبق رسپی اندازه گیری کرده و اضافه کنید. اضافه کردن بیش از اندازه آرد یکی از دلایل خشک شدن شیرینی کشمشی ست.
جانسون کریک (آلبرتا)
جانسون کریک (آلبرتا) رودخانه‌ای است که در کانادا جریان دارد.
خیال‌پردازی تاریک
فانتزی تاریک یا خیال‌پردازی تیره‌وتار یک گونه هنری است که به عنوان زیر مجموعه سبک خیال‌پردازی به‌شمار می‌رود. این نوع سبک می‌تواند به آثار ادبی، هنری و سینمایی اشاره داشته باشد که آمیخته‌ای از عناصر خیال‌پردازی و عناصر وحشت هستند. خیال‌پردازی تیره‌وتار اقتباسی از عناصر گونه وحشت و اغلب دارای ویژگی‌هایی از قبیل تیره‌وتار، ترس و مرگ، غمناک، موضوعات خشن و وحشیانه همراه با موجودات فراطبیعی شیطانی است. با این حال، برخلاف گونه وحشت تمرکز داستان به منظور ترساندن خواننده نیست. در این سبک محدودیتی برای نشان دادن بخش تاریک طبیعت انسان وجود ندارد و قهرمان اصلی داستان لزوماً دلسوز نیست.
همچنین برخی از نویسندگان از واژهٔ فانتزی تاریک (یا فانتزی گوتیک) به عنوان جایگزینی برای توصیف وحشت استفاده می‌کنند، چرا که آن‌ها احساس می‌کنند واژه دومی بیش از حد ترسناک یا اثرگذار است.
اریش فون مانشتاین
فریتس اریش فون لوینسکی معروف به اریش فون مانشتاین (۲۴ نوامبر ۱۸۸۷ – ۹ ژوئن ۱۹۷۳) نظامی و فیلدمارشال نامدار آلمانی در دوره رایش سوم بود که یگان‌های مختلفی را در ورماخت در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی کرد.
در خاندانی اشرافی و با سابقه بلند نظامی زاده شد. سال ۱۹۰۶ وارد نیروی زمینی امپراتوری آلمان گردید و در جبه‌های غربی و شرقی جنگ جهانی اول، عموماً در مناصب ستادی، نبرد را تجربه کرد. پس از جنگ با حضور در دفتر نیرو و ستاد کل نیروی زمینی به عنوان رئیس بخش عملیات‌ها و معاون تدارکات رئیس ستاد کل، نقش مهمی در بازسازی توان نیروهای مسلح کشورش ایفا نمود. او از عوامل تاثیرگذار در طراحی و توسعه توپ‌های خودکششی تهاجمی همچون اشتوگ ۳ بود که بعدها ارزش ویژه‌ای برای پیاده‌نظام آلمان داشتند. تا پیش از آغاز جنگ جهانی دوم به درجه سرلشکری نائل آمد و به فرماندهی یک لشکر پیاده‌نظام منصوب شد. ‌‌ هنگام تهاجم آلمان به لهستان در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹، ریاست ستاد گروه ارتش جنوب را عهده‌دار بود. در نبرد فرانسه طرح ارائه‌شده توسط او برای گذر نیروهای زرهی از جنگل‌های آردن و محاصره نیروهای دشمن در شمال، با برخی اصلاحات، مورد پذیرش و با موفقیت مورد استفاده قرار گرفت. خود او در این کارزار فرمانده یک سپاه پیاده‌نظام بود و در مرحله دوم تهاجم مشارکت فعالی داشت. در جریان تهاجم به شوروی ابتدا فرماندهی سپاه ۵۶ موتوریزه را بر عهده داشت و با نیروهای خود به سرعت از طریق منطقه بالتیک تا حومه لنینگراد پیشرفت. سپس به فرماندهی ارتش یازدهم رسید و شبه‌جزیره کریمه را تصرف کرد. با این موفقیت روز ۱ ژوئیه سال ۱۹۴۲ آدولف هیتلر، پیشوای آلمان درجه فیلدمارشالی را به او اعطا نمود. با توجه به داشتن تجربه تسخیر یک شهر مستحکم، به منظور پایان دادن به محاصره لنینگراد و تسلط بر این شهر به قسمت شمالی جبهه فرستاده شد اما شرایط امکان این مسئله را به او نداد.
پس از برگشتن ورق جنگ به ضرر آلمان، سال ۱۹۴۲ با انتصاب به فرماندهی گروه ارتش دن قادر به شکستن محاصره ارتش ششم در استالینگراد نشد. با این وجود سال ۱۹۴۳ با یک ضد حمله درخشان خارکوف و اراضی وسیع دیگری را مجدداً به تصرف آلمانی‌ها درآورد و مقادیر زیادی از نیروهای دشمن را منهدم کرد. نیروهای او در گروه ارتش جنوب انبر جنوبی تهاجم آلمان به برآمدگی کورسک را تشکیل می‌دادند. عدم موفقیت در این نبرد و سایر اختلاف نظرها با هیتلر در ارتباط با چگونگی پیشبرد جنگ در نهایت منجر به عزل او در ماه مارس سال ۱۹۴۴ شد. فون مانشتاین دیگر هیچگاه هیچ جایگاه فرماندهی دریافت نکرد و پس از پایان جنگ ماه اوت سال ۱۹۴۵ به اسارت بریتانیایی‌ها درآمد.
پس از آزادی در سال ۱۹۵۳، کار نوشتن خاطراتش را به اتمام رساند و چند مقاله نظامی تألیف کرد. در هشتادمین سالگرد تولدش، بوندس‌ور، نیروهای مسلح جدید آلمان با برگزاری مراسمی از او تقدیر به عمل آورد. فیلدمارشال اریش فون مانشتاین در نهایت روز ۱۰ ژوئن سال ۱۹۷۳ در سن ۸۵ سالگی در دهکده‌ای در جنوب مونشن درگذشت و با احترام نظامی به خاک سپرده شد.
نیروی زمینی امپراتوری آلمان
اریش فون مانشتاین روز ۲۴ نوامبر سال ۱۸۸۷ در برلین زاده شد. از همان ابتدا در بستر سنت نظامی پروسی و عقاید شدید لوترن که بعدها خود آن را «دنیای سرباز پروسی» توصیف نمود، پرورش یافت. آموزش رسمی را در سن هفت سالگی در اشتراسبورگ که پدرش در آن‌جا خدمت می‌کرد، آغاز کرد. فون مانشتاین سال ۱۹۰۰ در سیزده سالگی به مدرسه نظامی در پلون در شلسویگ-هولشتاین فرستاده شد. در تعطیلات زمستانه در دربار قیصر ویلهلم دوم به خدمت مشغول می‌گشت. در این مدت بسیار به مطالعه پرداخت و دانش گسترده‌ای در ارتباط با ادبیات و موسیقی کلاسیک کسب نمود. فون مانشتاین در آینده در خاطراتش به شکل خاص‌تری حتی نسبت به جنگ جهانی اول، از این خدمت‌گزاری یاد کرد. سال ۱۹۰۲ راهی دانشسرای عالی نظامی پروس به عنوان اصلی‌ترین دانشسرای آموزش افسران پروسی، در برلین شد. روز ۶ مارس سال ۱۹۰۶ به عنوان افسر محصل در رسته پیاده‌نظام به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست و سپس جهت آموزش بیشتر وارد دانشکده نظامی سلطنتی در شلوس‌انگرس شد. فون مانشتاین به عنوان افسر پیاده‌نظام به هنگ ۳ محافظ با اعضای اشرافی ملحق گردید و هشت سال به عنوان افسر جزء در آن خدمت کرد. نخستین مسئولیت او در این یگان آموزش تشریفات، مهارت‌های تیراندازی تاکتیکی و ساخت ابزار صحرایی به سربازان داوطلب بود. از اواخر ماه سپتامبر سال ۱۹۰۸ در جریان مرخصی، یک سفر چهار هفته‌ای با قطار و کشتی به امپراتوری عثمانی، یونان و ایتالیا صورت داد. فرصت چنین تعطیلات طولانی مدتی با داشتن رابطه دوستی با ویلهلم دیتریش فون دیتفورت که پدرش آموزگار نظامی در نیروی زمینی امپراتوری عثمانی در استانبول بود، برای او حاصل گشت. ماه ژوئیه سال ۱۹۱۱ آجودان گردان فوسیلیر هنگ خود شد. روز ۱۹ اکتبر سال ۱۹۱۳ جهت آموزش سه ساله ستاد کل به دانشکده جنگ در برلین فرستاده شد. سرهنگ دوم شولتسندورف، فرمانده گردان فوسیلیر هنگام رفتن، او را «بهترین آجودانی که داشته‌ام» توصیف نمود. تنها یک سال از دوره آموزشی او گذشته بود که جنگ جهانی اول آغاز شد. بعدها هیچ توصیفی از روزهایی که در دانشکده جنگ گذرانده بود در خاطراتش نیاورد.
جنگ جهانی اول
با آغاز جنگ جهانی اول و بسیج نیروها در روز ۲ ماه اوت سال ۱۹۱۴، تمامی دانشجویان فرمان یافتند به یگان‌های خود بازگردند. با بازگشت به محل خدمت، به عنوان آجودان هنگ ۲ محافظ ذخیره از لشکر یکم محافظ ذخیره برگزیده شد. با درجه ستوان یکمی در ابتدا در بلژیک خدمت نمود و در نبرد مارن و تصرف نامور حضور یافت سپس به همراه این یگان به پروس شرقی منتقل شد و نخستین تجربه زرمی خود را در مقابل روس‌ها کسب کرد. ماه اکتبر در پیشروی به سمت ورشو حضور داشت تا این که ضد حمله دشمن نیروهای کم شمار آلمانی را عقب راند. ماه نوامبر در جریان عقب‌نشینی در غرب کراکوف مجروح شد. فرایند بازیابی او شش ماه به طول انجامید. پس از بازگشت به خدمت در سال ۱۹۱۵، به عنوان یک افسر ارشد ابتدا در لهستان و سپس در صربستان به انجام وظیفه پرداخت. به جهت عملکردش در این موقعیت مفتخر به دریافت نشان درجه یک صلیب آهنین شد. ماه آوریل سال ۱۹۱۶ راهی فرانسه گشت تا در ناحیه وردن و سپس در ناحیه سم به عنوان افسر ستاد مشغول به خدمت گردد. با وجود این که آموزش افسر ستاد کل را به شکل کامل ندیده بود، سال ۱۹۱۷ به عنوان افسر عملیات لشکر چهارم سواره‌نظام در کورلند و سال بعد در جایگاه مشابهی در لشکر دویست و سیزدهم پیاده‌نظام در جبهه غربی منصوب شد. لشکرهای آلمانی رئیس ستاد نداشتند؛ بنابراین افسر عملیات ارشدترین افسر در ستاد آن‌ها به حساب می‌آمد. چنین جایگاهی معمولاً به یک سرگرد یا سروان باسابقه با تجربه بیشتری نسبت به او با سن ۲۷ سال اعطا می‌گردید. قرار گرفتن در این جایگاه نشان‌گر به اثبات رسیدن استعداد او بود. در این زمان به عنوان فردی بسیار وفادار به قیصر، با مشاهده سر برتافتن نظامیان از فرامین ویلهلم دوم، همانند «درخشش رعد»، به شدت از از دست رفتن نفوذ قیصر متأثر می‌گشت. به عنوان افسر پیاده‌نظام در تمامی طول جنگ هیچ مقام فرماندهی نیرو دریافت نکرد که برای افسری در درجه او عجیب بود. بیشتر وظایف ستادی او نیز درجه دوم به حساب می‌آمدند. در قیاس با سایر افراد هم رده‌اش که توانستند بعدها به ورماخت بپیوندند، فعالیت جنگی او چندان چشمگیر نبود اما توانست مهارت خود به عنوان افسر ستاد را نشان دهد و جزو رایشسور گردد.
رایشسور
با امضای پیمان آتش‌بس، ماه فوریه سال ۱۹۱۹ به برسلاو فرستاده شد تا در تشکیل رایشسور صد هزار نفری مشارکت کند. تا سال ۱۹۲۱ در یگان مرزبانی حدود شرقی آلمان با لهستان خدمت نمود. فون مانشتاین هیچگاه به فرای‌کور یا هر گروه شبه‌نظامی دیگری نپیوست. با ساقط‌سازی دولت جمهوری مخالف بود و با کودتاگران همکاری نکرد. گفته می‌شود با وجود کاستی در بینش مربوط به مسائل تاریخی و اوضاع کشورهای خارجی، در این زمان درک بهتری در ارتباط با حقایق سیاسی نسبت به افسران هم‌عصر خود داشته‌است. در نهایت ماه اکتبر سال ۱۹۲۱ پس از ۱۵ سال خدمت، نخستین مقام فرماندهی در گروهان ۶ هنگ ۵ پیاده‌نظام در آنگرمونده به فون مانشتاین محول گشت. پس از گذراندن دو سال در مسئولیت فرماندهی، مجدداً به وظایف ستادی بازگشت. با ورود به «دفتر نیرو» (عنوان پوششی برای ستاد کل) در مناطق نظامی شماره ۲ در اشتتین و ۴ در درسدن به فعالیت پرداخت و سپس مدرس دوره افسران برای ستاد کل شد. یکی از شاگردانش سال‌ها بعد فون مانشتاین را «بسیار سختگیر و در عین‌حال همواره مؤدب» توصیف کرده‌است. بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ در ستاد فرماندهی پیاده‌نظام ۴ در ماگدبورگ خدمت نمود. ماه اکتبر سال ۱۹۲۹ به بخش عملیات‌ها و برنامه‌ریزی در دفتر نیرو منتقل شد. فون مانشتاین در این جایگاه مسئول توسعه طرح‌های بسیج و آماده‌سازی مطالعات توسعه تسلیحاتی بود. در طرح ارائه شده توسط او که مورد پذیرش واقع گشت، از طریق باز سازماندهی و جابه‌جایی یگان‌ها بین لشکرها، تعداد لشکرهای نیروی زمینی سه برابر می‌شد. بدین ترتیب به عنوان یک تازه‌وارد به وزارت دفاع، توانست آرای خود را به کرسی بنشاند و بر مقاومت بروکراتیک سنتی فائق آید. به گفته خودش از این زمان به بعد سخنانش شروع به گرفتن وزن بیشتری در بخش عملیات‌ها کرد. فون مانشتاین ماه آوریل سال ۱۹۳۱ به درجه سرهنگ دومی ترفیع یافت. تابستان همان سال در همراهی رئیس دفتر نیرو، سفری به اتحاد شوروی انجام داد و از یگان آموزش زرهی در کازان و همچنین تأسیسات نظامی شوروی در مسکو، کی‌یف و خارکوف دیدن به عمل آورد. سفر دیگری نیز سال بعد به شوروی انجام داد. همانند سایر خارجی‌ها، در این سفرها به‌دقت از برخورد او با مردم جلوگیری می‌شد و تنها می‌توانست با افسرانی که مقرر شده بود ملاقات نماید. ماه اکتبر سال ۱۹۳۲ فرماندهی گردان ۲ یگر هنگ ۴ پیاده‌نظام در کولبرگ به فون مانشتاین سپرده شد. بعدها از دوره ۱۶ ماهه فرماندهی این یگان به عنوان یکی از بهترین سال‌ها یاد کرد.
ورماخت
<div style="float: left; margin-right: 1em; margin-left: 0em; padding: 1em; border: solid darkgray 1px; font-size: 90%; background:#F5F5F5; max-width: 30%;"> ترفیع درجه
دفتر نیرو و ستاد کل
پس از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر، هنگام شکل‌گیری لوفت‌وافه، فون مانشتاین از طرف ورنر فون بلومبرگ، وزیر جنگ در کنار والتر وور جهت ریاست ستاد کل نیروی هوایی به هرمان گورینگ، فرمانده این نیرو پیشنهاد گردید که در نهایت وِوِر بدین منظور برگزیده شد. روز ۱ فوریه سال ۱۹۳۴ به ستاد کل بازگشت و رئیس ستاد منطقه نظامی شماره ۳ در برلین شد. فون مانشتاین روز ۲۱ فوریه با نوشتن نامه‌ای، رسماً نسبت به وضع قوانین نژادپرستانه در رایشسور اعتراض کرد. گفته می‌شود تنها افسر آلمانی بود که دست به چنین عملی زده‌است. نامه خود را به لودویگ بک، رئیس دفتر نیرو ارسال کرد و او آن را به وزارت دفاع فرستاد. با رسیدن خطابه به دستش، فون بلومبرگ اعلام کرد اقدامات انضباطی علیه فون مانشتاین انجام خواهد گرفت اما با دخالت ورنر فون فریچ، فرمانده نیروی زمینی، مسئله فیصله پیدا کرد و از عواقب منفی آن رهایی یافت. به هر صورت انگیزه فون مانشتاین از این اقدام تک‌بعدی و اعتقاد به مستثنی بودن نیروی زمینی از قواعدی که خارج از آن وضع شده‌است، بود. نوشته‌های دیگر او نشان‌گر تأیید عمومی این قواعد نژادپرستانه و ابراز کننده آرای شدید ضدیهودی است.
فون مانشتاین در این مدت به اقدامات سرهنگ هاینتس گودریان در فرماندهی نیروهای موتوریزه علاقه‌مند شد و با او رابطه دوستی برقرار کرد. ماه ژوئیه سال ۱۹۳۵ با درجه سرهنگی به ریاست بخش عملیات‌های ستاد کل نیروی زمینی برگزیده شد و وظیفه طرح‌ریزی جنگی در مقابل فرانسه یا چکسلواکی را یافت. بدین منظور «مورد قرمز» را جهت دفاع از منطقه رور آماده و توصیه ساخت استحکامات گسترده در مرز با فرانسه را ارائه نمود. با وجود این که فون مانشتاین از نظریه لشکر زرهی گودریان پشتیبانی می‌کرد، با توجه به این که بیشتر قوای نیروی زمینی آلمان را لشکرهای پیاده‌نظام تشکیل می‌داد، نظر گودریان را که پیاده‌نظام را «پشمینه‌پوش» ساده می‌دید، یک جانبه تلقی می‌نمود. فون مانشتاین با درک این مسئله که غالب قوای نیروی زمینی همچنان لشکرهای پیاده‌نظامی باقی خواهند ماند و می‌بایست جهت امور تهاجمی آموزش داده شوند و آگاهی از این که جنگ آینده یک جنگ تحرک با پیشروی سریع پیاده‌نظام و تانک‌ها با نیاز به پشتیبانی توپخانه خواهد بود، ایده توسعه «توپ تهاجمی خودکششی» با هویتزر ۷۵ میلی‌متری با بدنه تانک را جهت تأمین آتش پشتیبانی مستقیم برای لشکرهای پیاده‌نظام مطرح ساخت. پیشنهاد کرد هر لشکر پیاده‌نظام تا سال ۱۹۴۰ به یک گردان توپ تهاجمی تجهیز شود. این یگان به جای عمل مستقل، تحت فرماندهی رسته توپخانه قرار می‌گرفت. با وجود این که طرح لشکر زرهی گودریان بیشتر مورد اقبال قرار گرفت، طرح فون مانشتاین نیز نقشی حیاتی در جنگ جهانی دوم ایفا نمود.
با توجه به رابطه نزدیک او با بِک و فون فریچ، پای فون مانشتاین سال ۱۹۳۸ به مسئله بلومبرگ-فریچ کشیده شد و هنگامی که این دو تن توسط حاکمیت کناره نهاده شدند، او نیز از مقام خود در ستاد کل عزل گردید. با این وجود، به سبب این که از ابراز انتقادات خود به صورت علنی خودداری می‌نمود، با خوش‌اقبالی از خدمت فعال در ورماخت محروم نگشت و به فرماندهی لشکر هجدهم پیاده‌نظام در لیگنیتس گمارده شد. پیش از این، با وجود این که هیچ معاون ستاد کلی مستقیماً به ریاست این ستاد نرسیده بود، انتظار می‌رفت او جانشین بِک شود. به هر حال، سپهبد فرانتس هالدر، جانشین او در مقام معاونت، با ایجاد یک استثنا، از پیش برای ریاست ستاد کل برگزیده شده بود. بنابر درخواست بِک، فون مانشتاین چند هفته بیشتر در ستاد کل ماند تا به هالدر فرصت داده شود با وظایف جدیدش آشنا گردد. در نهایت پس این مدت، به سردی محل کار خود را با تحویل دادن کلیدهای گاو صندوق و گفتن این جمله به هالدر که «بگیر! می‌توانی هر چه درون آن است را بخوانی. خداحافظ» ترک کرد. روابط این دو تن همواره حتی پس از جنگ تنش‌آلود باقی ماند. پس از این ماجرا، با تلخ کامی خانه خود در برلین را فروخت و به خانواده‌اش گفت دیگر هیچگاه به پایتخت باز نخواهد گشت. فون مانشتاین احساس می‌کرد هیتلر مسئول این مسئله نیست؛ چرا که پیشوا او را بسیار اندک می‌شناخت؛ بلکه عزل خود را در پی توطئه فون بلومبرگ یا ویلهلم کایتل می‌دانست. با این حال، با این وجود که هیتلر هیچگاه با او دیدار نکرده بود، مسلماً می‌دانست معاون ستاد کل چه کسی است. پس از جنگ با شگفتی از زبان سرهنگ فون بِلو، آجودان نیروی هوایی هیتلر، شنید که خود بک درخواست عزل و جایگزینی او با هالدر را کرده بود؛ چرا که هالدر را قابل اتکا تر می‌دیده‌است. فون بلو در نوشته‌های خود آورده‌است که به فون مانشتاین گفت هیتلر می‌خواسته او را به عنوان جانشین بِک تعیین کند اما چون والتر فون براوخیچ، فرمانده جدید نیروی زمینی، او را بسیار جوان می‌دانسته و از پیش هالدر را انتخاب کرده بوده و از طرفی هیتلر قصد نداشته اختیارات فون براوخیچ را خدشه‌دار کند، این اتفاق نیفتاده است. فون مانشتاین پس از شنیدن این سخنان با انکار اولیه، در نهایت موضوع و شکل دخالت هیتلر را پذیرفت.
لشکر هجدهم پیاده‌نظام
فون مانشتاین به صورت طبیعی در مقام فرماندهی یک لشکر دیگر نمی‌توانست از اتفاقات درون حیطه اختیارات فرماندهی عالی آگاه شود. بعدها در نوشته‌های خود دوره فرماندهی لشکر هجدهم پیاده‌نظام را که در آن به درجه سرلشکری ترفیع یافت، «لذت‌بخش» توصیف کرد. در هنگام ورود او این لشکر به عنوان یکی از یازده لشکر تازه ایجاد شده در سال ۱۹۳۴، در شرایط توان کامل سازمانی خود قرار نداشت. فرصت اندکی پیش از آغاز مورد سبز در ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۳۸، جهت آماده ساختن این لشکر در اختیار فون مانشتاین بود. مقرر شد لشکر او در قالب ارتش دوم استحکامات مرزی چکسلواکی را مورد حمله قرار دهد اما در نهایت نتیجه کنفرانس مونیخ موجب لغو تهاجم آلمان گشت.
فون مانشتاین روز ۲۰ آوریل سال ۱۹۳۹ در یک سخنرانی به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد پیشوا برای نیروهای لشکرش به ستایش از هیتلر پرداخت و به آن‌ها گفت:"… ورماخت در تحسین، تقدیر، عشق و ایمان نسبت به فرمانده عالی ما به تمام مردم آلمان می‌پیوندد. امروز ما خدا را شکر می‌کنیم که موهبت چنین پسر آلمانی را به مردم آلمان بخشیده‌است. … خدا فعالیت‌های او به عنوان پیشوای رایش را مبارک گردانده‌است! … ما همواره دستاوردهای پیشوا به عنوان نقاط عطف در راه رایش کبیر آلمان را به یاد خواهیم داشت. … ما او را در عشق بی‌پایان به مردمش و باور تزلزل ناپذیر به سرنوشت آلمان دنبال خواهیم کرد. … ما سربازان به پیشوایمان سوگند می‌خوریم که هر مانعی در این راه را از میان برخواهیم داشت."
شبیروو
شبیروو یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در منطقه تابور واقع شده‌است. شبیروو ۲۳٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸۶ نفر جمعیت دارد و ۴۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اریش فون مانشتاین
لشکر هجدهم پیاده‌نظام
کمتر فرمانده‌ای در ورماخت در این هنگام چنین صفات عالی در نطق‌های خود به هیتلر نسبت می‌داد. این در حالی است که فون مانشتاین بعدها در خاطراتش سعی در بری جلوه دادن خود از هیتلر داشت و در موارد مختلف او را تخطئه کرد. چنین اقداماتی از جانب فون مانشتاین که هیچگاه یک حامی متعصب ناسیونال سوسیالیسم به حساب نمی‌آمد، را از سر «جاه‌طلبی» او دانسته‌اند.
ریاست ستاد گروه ارتش جنوب
فون مانشتاین پس از مدت کوتاهی حضور در چکسلواکی، به منظور مورد سفید، عملیات تهاجم آلمان به لهستان، به ریاست ستاد گروه ارتش جنوب به فرماندهی ارتشبد گرت فون روندشتت انتخاب گردید. سرهنگ گونتر بلومنتریت که پس از بسیج افسر عملیات این گروه ارتش شد، از اندک دوستان نزدیک او بود. رابطه بین این دو تن در قرارگاه ارتش دوم در زمان مسئله چکسلواکی پدید آمده بود. با توجه به این که قرارگاه گروه ارتش جنوب در زمان صلح وجود نداشت و قرار بود در صورت بسیج عمومی برقرار شود، گروه کوچکی در ۱۲ اوت سال ۱۹۳۹ در ناحیه آموزشی نویهامر به رهبری بلومنتریت تشکیل گردید تا اقدامات لازم در رابطه با فرمان عملیاتی را انجام دهد. به همراه بلومنتریت بر روی طرح استقرار نیروهای گروه ارتش در سیلزی، مراویای شرقی و بخش‌هایی از اسلواکی کار کرد. روز ۱۹ اوت، به همراه فون روندشتت، فرمان به حضور در کنفرانسی در اوبرزالتسبرگ در ۲۱ اوت دریافت نمود. در این کنفرانس فرماندهان و رؤسای ستاد تمامی گروه ارتش‌ها و ارتش‌ها و همچنین فرماندهان لوفت‌وافه و کریگسمارینه، گزارش‌های خود را به هیتلر ارائه کردند و به سخنرانی او گوش فرا دادند. آگاهی از توافق در حال شکل‌گیری با شوروی در این کنفرانس، «بزرگ‌ترین شگفتی و عمیق‌ترین تأثر» در نزد او بود.
نبرد لهستان
از نوشته‌هایش در کتاب «پیروزی‌های از دست رفته» بر می‌آید که تصور می‌کرده جنگی به پا نخواهد شد و به امید صورت گرفتن اصلاحات عادلانه مرزی، تمایلی هم به آن نداشته‌است اما به جهت غصب اراضی آلمان و «مثله کردن» سرزمین پدری آلمانی‌ها، بدون قصد از میان بردن کامل آن به عنوان «کشور حائل» میان آلمان و شوروی، حمله به لهستان را موجه می‌دانسته‌است. به عنوان رئیس ستاد گروه ارتش جنوب در تهاجم به لهستان در موقعیت مناسبی برای مشاهده صورت عملیاتی جدید آلمان در جنگ بود که به زودی بلیتس‌کریگ نام گرفت. در فاصله بیش از ۸۰ کیلومتری از خط مقدم مستقر می‌گشت و با سه ارتش زیر مجموعه با تلفن ارتباط برقرار می‌نمود. وظیفه او هماهنگ ساختن این سه ارتش در مرحله آغازین تهاجم بود که به سرعت بر مدافعان مرزی فائق آمدند به سمت ورشو پیش رفتند. تمامی این مدت را در محیطی اداری سپری کرد و به اذعان خودش تنها مشکل او در آن «سفت جویده شدن سوسیس سرو شده برای افسران» بود.
اصلاح مورد زرد
دو هفته پس از پایان عملیات در لهستان، قرارگاه فون روندشتت جهت عملیات علیه فرانسه به اراضی غربی انتقال یافت. فون مانشتاین در مسیر به قرارگاه فرماندهی عالی نیروی زمینی در سوسن در جنوب برلین رفت و ۲۱ اکتبر فرمان عملیاتی «مورد زرد» را دریافت نمود. سپس راهی محل جدید استقرار گروه ارتش که به «گروه ارتش آ» تغییر نام داده بود، در کوبلنتس گردید. ستاد گروه ارتش در هتلی مجلل در کرانه رود راین بود. مسئولیت استقرار ارتش‌های دوازدهم و شانزدهم در مرز بلژیک به فون مانشتاین سپرده شد.
فون مانشتاین در همراهی با فون روندشتت و بلومنتریت، با مطالعه طرح عملیاتی مورد زرد، ضمن آگاهی از نقش کم‌رنگ گروه ارتش آ در آن، متوجه گشت این طرح نشان‌گر مفهوم سنتی «نبرد متحرک» آلمان نیست و به یک «نبرد محاصره‌ای» تعیین‌کننده منجر نخواهد شد. فون مانشتاین بیش از همه نسبت به قرار گرفتن تمرکز اصلی بر بلژیک که احساس می‌کرد مورد انتظار متفقین است، معترض بود. فون مانشتاین معتقد بود این طرح به دنبال آغاز کارزازی با پیروزی کامل نیست بلکه قصد دارد با شکست نیروهای دشمن در شمال بلژیک و تسخیر برخی اراضی (در مجاورت کانال مانش) به یک پیروزی جزئی دست یابد. او، در قالب چنین عملیاتی، یک تهاجم بزرگ رو در رو «به زیر دندان متفقین» در بلژیک را پیش‌بینی می‌کرد که به یک نبرد فرسایشی که نمی‌شد آلمان را پیروز آن تصور نمود، می‌انجامید. به زعم فون مانشتاین ممکن بود حمله نیروهای فرانسوی از لورن قوای آلمان را در بلژیک به محاصره بیندازد. فون مانشتاین در قالب مجموعه‌ای از شش یادداشت اقدام به نوشتن طرحی از جانب خود کرد که تصور می‌نمود احتمال موفقیت بیشتری نسبت به طرح فعلی دارد. این طرح یک «نبرد انهدام» حقیقی را به جای یک «پیروزی معمول» پی می‌گرفت. فون مانشتاین معتقد بود برای شکست نیروهای تقریباً برابر دشمن لازم است ورماخت با تهاجم به نقطه‌ای از دشمن که کم‌ترین پیش‌بینی نسبت به آن صورت می‌گیرد، به غافلگیری سطح عملیاتی دست یابد. بدین منظور تمرکز می‌بایست بر مرکز و گروه ارتش آ قرار می‌گرفت. در دید فون مانشتاین بعید به نظر می‌رسید متفقین در حالت دفاعی باقی بمانند؛ در عوض با نیروی زیادی وارد بلژیک می‌شدند. فون مانشتاین معتقد بود فرانسه و بلژیک با این تصور که ناحیه جنگلی و کوهستانی آردن برای گذر ستون‌های پر سرعت زرهی مناسب نیست، نیروی اندکی در آن و پشت آن متمرکز کرده‌اند و می‌پندارند در صورت اقدام آلمانی‌ها برای گذر از آن با همان نیروی اندک تا هنگام استقرار نیروهای ذخیره خود در طول رود موز، آن‌ها را به تأخیر خواهند انداخت.} از این رو غافلگیری دشمن می‌توانست از طریق ارسال چهار لشکر زرهی از راه جنگل‌های آردن جهت گذر از رود موز در سدان به دست آید. فون مانشتاین پیش‌بینی می‌کرد تهاجم غافلگیرانه از راه آردن می‌تواند به اندازه‌ای سریع صورت گیرد که متفقین فرصت نکنند دفاع منسجمی در طول رود موز ایجاد کنند. او یک حمله جناحی بزرگ را مطرح کرد که بر خلاف طرح پیشین، به جای حرکت جناح راست نیروها به سمت غرب و جنوب غربی، قوای زرهی آلمان از جناح چپ در جهت شمال غربی یورش می‌بردند. بدین ترتیب، پس از انجام رخنه، یگان‌های زرهی می‌توانستند با عملیات «برش داس»، با رساندن خود به کانال مانش نیروهای اصلی متفقین را در بلژیک به محاصره درآوردند. برش داس دیگری به سمت دیژون در جنوب نیروهای دشمن را در خط ماژینو محاصره می‌نمود. طرح فون مانشتاین بر پایه «قمار» بر سر توانایی قوای زرهی آلمان در گذر پر سرعت از اراضی دشوار آردن پیش از تخلیه نیروهای متفقین از بلژیک بود. این طرح نشان‌گر یک راه‌حل کلاسیک ستاد کل در به‌کارگیری غافلگیری، تمرکز و تحرک برای رسیدن به نتایج قاطع بود. او در طرح خود از مشارکت گودریان که پائیز سال ۱۹۳۹ در کوبلنتس حضور داشت، نیز بهره برد. گودریان با بررسی دقیق نقشه و با دانشی که از جغرافیای منطقه داشت، به فون مانشتاین اطمینان داد طرحش امکان عملیاتی شدن دارد.
این طرح به فرماندهی عالی نیروی زمینی ارائه گشت اما هیچ پاسخی دریافت نکرد. هالدر که از تلاش فون مانشتاین برای تأثیرگذاری در برنامه‌ریزی فرماندهی عالی نیروی زمینی و ارسال متوالی یادداشت‌ها خشمگین شده بود، تصمیم گرفت جهت ساکت و دور کردنش از امور ستادی، او را از ریاست ستاد گروه ارتش آ عزل و ۲۷ ژانویه سال ۱۹۴۰ به فرماندهی سپاه ۳۸ منصوب نماید. این سپاه هنوز شکل نگرفته بود و می‌بایست در اشتتین ایجاد می‌شد. چنین واکشنی از سمت فرماندهی عالی که دست کم یک سپاه زرهی یا یک سپاه آماده رزم را به او نسپرده بود، موجب برافروختگی فون مانشتاین گشت. در خواست او برای فرماندهی یک سپاه زرهی به این بهانه که تجربه کافی بدان منظور را ندارد، شد.
به هر حال با وجود تلاش هالدر برای مطلع نشدن پیشوا از این یادداشت‌ها، در نهایت موضوع از طریق برخی نزدیکان فون مانشتاین به گوش هیتلر رسید. هالدر تلاش زیادی کرد «غیرممکن» بودن طرح فون مانشتاین را به هیتلر اثبات کند. او سعی داشت در ادعای فون مانشتاین مبنی بر گذر سریع از جنگل‌های آردن تشکیک ایجاد نماید و آن را منجر به ایجاد مشکلات بسیار جدی تدارکاتی نشان دهد. در همین حال فون روندشتت کاملاً به امکان‌پذیر بودن طرح فون مانشتاین باور یافت و اصرار بر سنجش بیشتر آن کرد. به پیشنهاد فون روندشتت یک شبیه‌سازی جنگی روز ۷ فوریه در این رابطه در قرارگاه او در کوبلنتس اجرا شد. بررسی دقیق نتایج شبیه‌سازی هالدر را در مخالفتش متزلزل کرد. با اجرای شبیه‌سازی دیگری در روز ۱۴ فوریه هالدر نیز در نهایت امکان‌پذیر بودن طرح فون مانشتاین را تصدیق و به فرماندهی عالی نیروی زمینی توصیه نمود مفهوم عملیاتی آن را اقتباس کند. هیتلر که از اواخر پاییز سال ۱۹۳۹ تفکرات مشابهی در سر داشت و از طرح پیشین هالدر ناراضی بود، فون مانشتاین را ۱۷ فوریه به همراه شش فرمانده ارشد دیگر به ضیافت صبحانه در برلین دعوت نمود. در این زمان فون مانشتاین هنوز از قانع شدن هالدر و همچنین مشابهت نظر هیتلر به وی مطلع نشده بود. پس از گفت‌وگوی خصوصی با فون مانشتاین و شنیدن شرحش، هیتلر تصمیم گرفت این طرح جدید را مورد استفاده قرار دهد و فرمان به ابلاغ آن توسط فرماندهی عالی نیروی زمینی داد.
گفته می‌شود وقوع حادثه مخلن در روز ۱۰ ژانویه که در آن یک هواگرد آلمانی حامل طرح اولیه حمله به کشورهای سفلی مجبور به فرود اضطراری در بلژیک و این طرح برای متفقین افشا شد، بر تصمیم هیتلر در برگزیدن طرح فون مانشتاین مؤثر بوده‌است. علاوه بر این، زمستان سخت سال ۱۹۳۹ که موجب به تأخیر افتادن آغاز مورد زرد در ماه ژانویه شد، فرصت کافی جهت عمل به طرح پیشنهادی فون مانشتاین را فراهم آورد. به هر صورت طرحی که در نهایت توسط فرماندهی عالی نیروی زمینی تنظیم شد و مورد استفاده قرار گرفت، رادیکال‌تر از آن چیزی بود که فون مانشتاین مطرح کرد. طرح فون مانشتاین در حقیقت در برگیرنده تجمع بسیار زیاد نیروهای زرهی ورماخت در نقطه تمرکز نبود. تصمیم بر این مقدار تمرکز در میانه ماه فوریه توسط خود فرماندهی عالی نیروی زمینی گرفته شد.
تهاجم به جزیره بریتانیا
در قالب طرح عملیاتی شیر دریایی، برنامه تهاجم آلمان به جزیره بریتانیا که هیچگاه عملی نشد، مقرر گشته بود فون مانشتاین فرماندهی سپاه ۳۶ از ارتش نهم را بر عهده داشته باشد. فون مانشتاین در ابتدا نسبت به اجرای چنین عملیاتی خوشبین بود اما بعدها در نوشته‌هایش پذیرفت آن هنگام توجه کافی نسبت به مشکلات نیروی هوایی و دریایی نداشته‌است و اذعان داشت حتی در صورت موفقیت تهاجم، بریتانیا از کانادا به جنگ ادامه می‌داد. سپاه او به منطقه بولونیه منتقل شد تا برای تهاجم آماده گردد. بر طبق طرح عملیاتی، این سپاه با ۳۸۰ شناور از بولونیه به بندر «دی» در نزدیکی بکسهیل حمل می‌شد. به هر حال با عدم موفقیت لوفت‌وافه در دستیابی به برتری هوایی بر فراز کانال مانش، عملیات به تعویق افتاد. فون مانشتاین بیشتر پاییز سال ۱۹۴۰ را در پاریس یا خانه خود گذراند.
سپاه ۵۶ موتوریزه
فون مانشتاین ماه فوریه سال ۱۹۴۱، به فرماندهی سپاه ۵۶ موتوریزه که قرارگاه آن در آلمان در حال تشکیل بود، منصوب شد. به گفته خودش به عنوان فرمانده یک سپاه در ارتباط با عملیات بارباروسا و شیوه انجام آن با او مشورت نشد و فرمان عملیاتی یگان او نیز بسیار دیر در ماه مه ابلاغ گردید که در آن نیز صرفاً به مسئولیت‌های گروه زرهی که این سپاه جزو آن بود، پرداخته شده بود. با این حال در سخنرانی ۳۰ مارس پیشوا برای فرماندهان این عملیات حاضر و از شیوه اجرای آن مطلع گشت. به عقیده او هیتلر در تهاجم به شوروی منابع طرف مقابل و کیفیت رزمی ارتش سرخ را دست کم گرفته بود و بدون توجه به عوامل سیاسی به اشتباه انتظار غلبه بر آن تنها در یک عملیات را داشت. مجدداً با «کارشکنی» هالدر، سپاه او بهترین یگان‌های لازم در جهت اجرای وظایف محوله را دریافت ننمود. هنگامی که اعتراض خود از این مسئله را به سرهنگ آدولف هویزینگر، رئیس بخش عملیات‌های فرماندهی عالی نیروی زمینی ابراز نمود، با ابلاغ آن به هالدر پاسخ گرفت «تصمیم در این رابطه توسط فرماندهی گروه ارتش گرفته شده و فرماندهی عالی نیروی زمینی در آن دخالت نخواهد کرد.»
سپاه تحت امر فون مانشتاین در جریان عملیات تهاجم به شوروی، به عنوان بخشی از گروه زرهی ۴ در جناح جنوبی گروه ارتش شمال، تهاجم خود به منطقه بالتیک را از روز ۲۲ ژوئن آغاز کرد. موفقیت‌های بزرگ او در روزهای نخست عملیات سبب شد تمرکز گروه زرهی بر سپاه ۵۶ موتوریزه قرار بگیرد. این سپاه در روز نخست با پیشروی ۸۰ کیلومتری بر گذرگاهی بر رود دوبیسا دست یافت. این پیشروی عمیق‌ترین پیشروی در بین تمامی نیروهای آلمانی در سرتاسر خط مقدم در روز نخست عملیات به حساب می‌آمد. فون مانشتاین که امر فرماندهی سپاه را برای آگاهی کامل از شرایط و همراهی با سربازان تحت فرمانش، مستقیماً از خط مقدم انجام می‌داد، ساعت ۱۶:۲۰ همان روز، از مواضع لشکر هشتم زرهی در این گذرگاه بازدید کرد. نیروهای او روز ۲۶ ژوئن بر دونابورگ در کرانه رود دوینا، مسلط شدند. بدین ترتیب با وجود این که تصرف این شهر برای پس از دو هفته برنامه‌ریزی شده بود، فون مانشتاین این کار را در عرض تنها چهار روز انجام داد و توانست در مجموع در عرض ۱۰۰ ساعت ۳۲۰ کیلومتر پیشروی کند. پیشروی برق‌آسای سپاه ۵۶ موتوریزه شکافی ۱۲۰ کیلومتری بین این نیرو و مابقی یگان‌های آلمانی پشت سر آن ایجاد کرد که منجر به انزوای سه روزه نیروهای فون مانشتاین در دونابورگ شد و او را شخصاً در معرض خطر به اسارت درآمدن قرار داد.
فقدان تجربه مستقیم پیشین از تدارکات نیروهای زرهی باعث شد فون مانشتاین سپاه خود را با حداکثر سرعت به پیش ببرد تا با مصرف ۵۴۵ تن بنزین، سوخت یگان را به پایان برساند و موجب بی‌تحرک شدن سرنیزه زرهی سپاه شود. این حرکت سریع آسیب چندانی به دشمن وارد نیاورد چرا که سپاه او تنها ۵ هزار نفر را به اسارت گرفت و هیچ یگان عمده‌ای را منهدم یا محاصره نکرد. یگان فون مانشتاین روز ۲۸ ژوئن در این موضع زیر ضد حمله سپاه ۲۱ مکانیزه ارتش سرخ با پشتیبانی هواگردهای تهاجمی قرار گرفت. این نخستین مواجهه فون مانشتاین با یک دشمن توانمند در شوروی بود. با وجود طی شدن نیمه راه لنینگراد و میل او بر ادامه دادن به پیشروی سریع، مجموعاً برای شش روز فرمان به توقف این نیروها به جهت رسیدن جناح چپ ارتش شانزدهم داده شد. سپاه ۵۶ موتوریزه با در هم شکستن ضد حملات دشمن، نهایتاً روز ۲ ژوئیه مجوز پیشروی مجدد را دریافت نمود. نیروهای فون مانشتاین تقریباً بلافاصله پس از آغاز مجدد حرکت با مقاومت شدید دشمن مواجه شدند؛ چرا که ارتش سرخ در مدت توقف، فرصت جمع‌آوری قوای ذخیره و بازسازی خط مقدم را یافته بود. با ورود به خاک روسیه، اختلاف نظر بین فون مانشتاین و ارتشبد اریش هوپنر، فرمانده گروه زرهی ۴، بر سر تهاجم انفرادی سپاه ۵۶ موتوریزه به سمت استارایا روسا در مقابل تقویت سپاه ۴۱ موتوریزه، دیگر سپاه گروه زرهی، پدیدار گشت. با برخورد فون مانشتاین به اراضی مردابی و کاهش سرعت آن، هوپنر لشکر سوم پیاده‌نظام موتوریزه را از فون مانشتاین گرفت و به سپاه ۴۱ موتوریزه در جناح شمالی گروه زرهی سپرد. به هر صورت نیروهای سپاه ۵۶ موتوریزه شب ۱۰ ژوئیه توانستند بر اوپوچکا مسلط شوند. هدف فون مانشتاین پس از تصرف نووگورود، قطع خط آهن مسکو-لنینگراد در چودفو بود. در این حال شرایط جغرافیایی منطقه، تغییر مکرر محور تهاجم، فرامین متناقض فرماندهی گروه زرهی و گروه ارتش و افزایش توان دشمن مخصوصاً در جناح جنوب شرقی، مشکلات بیشتری برای فون مانشتاین ایجاد می‌کرد. با محدود شدن به یک جاده اصلی، نیروهای فون مانشتاین در یک خط طولانی آسیب‌پذیر و منزوی نسبت به سایر یگان‌های آلمانی، کشیده شده بودند.
در همین شرایط با تهاجم ارتش یازدهم شوروی به جناحین بدون دفاع سپاه ۵۶ موتوریزه در ۱۵ ژوئیه در شرق سولتسی، لشکر هشتم زرهی این سپاه به محاصره افتاد. فون مانشتاین دستور به اقدام لشکر در خروج از محاصره داد و قادر گشت مقداری حمایت محدود تدارکاتی هوایی برای آن ارسال کند. نهایتاً پس از دو روز مبارزه سنگین و تحمل خسارت فراوان، توانست حصار دور لشکر هشتم زرهی را بشکند. آسیب جدی وارد آمده به این لشکر موجب انتقال آن به نیروهای ذخیره گشت تا سپاه فون مانشتاین بدون قوای زرهی به حرکت خود ادامه دهد. بدین ترتیب با ناتوانی در تکمیل مأموریت خود در گذر از رود لوگا، نبرد سولتسی نخستین شکست فون مانشتاین نام گرفت. پس از این نبرد نیروهای سپاه او برای دو هفته به تنها یک لشکر تقلیل یافت. اوایل ماه اوت دو لشکر سوم پیاده‌نظام موتوریزه و توتن‌کوپف اس‌اس را دریافت نمود تا مواضع دفاعی اصلی دشمن در اطراف شهر لوگا را مستقیماً مورد هجوم قرار دهد. این بار با به محاصره افتادن سپاه ۱۰ ورماخت در حوالی استارایا روسا، فون مانشتاین ۱۹ اوت مأمور به شکستن این حصر با یک حمله گاز انبری به کمک دو لشکر خود علیه ارتش سی‌وچهارم شوروی شد. با کمک پشتیبانی نزدیک هوایی لوفت‌وافه، حمله او پیشرفت سریعی حاصل کرد و نه تنها ارتباط زمینی با سپاه ۱۰ را مجدداً برقرار ساخت بلکه عناصری از پنج لشکر دشمن را به محاصره انداخت. با پاکسازی محاصره ۱۲ هزار نفر از قوای ارتش سرخ به اسارت سپاه فون مانشتاین درآمدند. در ادامه به دستور فیلدمارشال ویلهلم ریتر فون لیب، فرمانده گروه ارتش شمال، فون مانشتاین در جهت پشتیبانی از حرکت ارتش شانزدهم به سمت دمیانسک، رو به شرق آورد. توصیه فون مانشتاین بر این بود که یگان‌های زرهی گروه ارتش شمال به جای لنینگراد، به سمت مسکو فرستاده شوند.
بدین ترتیب در بیشتر طول دوره دوازده هفته‌ای تهاجم به سمت لنینگراد، فون مانشتاین تنها آرایش‌های پیاده‌نظام را هدایت می‌کرد. عملیات‌های او در لیتوانی و لتونی مشخص ساخت همچنان چیزهای زیادی در ارتباط با مسائل تدارکاتی نیروهای مکانیزه و شناسایی کامل اراضی محدودیت‌آفرین برای آن، می‌بایست بیاموزد. غافلگیری در سولتسی نیز نشان داد فون مانشتاین پیش‌بینی از اقدامات دشمن نداشته‌است. اشتباهی که می‌توانست در آینده نیز تکرار شود.
اوا کانیا
اِوا کانیا (Ewa Kania؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۴۸) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است.