cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
توفیق (نشریه)
گفته‌ها از توفیق
از سال ۱۳۳۹ شمسی توفیق توانست انتقادات طنزآمیز خود را تا حد نخست‌وزیران ایران توسعه دهد و این انتقادات از دکتر منوچهر اقبال شروع شد و به دوران نخست‌وزیران بعدی: دکتر علی امینی، اسدالله عَلَم، حسنعلی منصور و امیرعباس هویدا رسید؛ ولی هویدا در صدد برآمد که نشریهٔ فکاهی دیگری را که خود بر آن نظارت داشته باشد، در مقابل توفیق عَلَم کند؛ ازاین‌رو، با کمک مالی فراوان، امتیاز مجلهٔ فکاهی کاریکاتور را به محسن دولّو واگذار کرد و تعدادی از طنزنویسان توفیق در آن مجله مشغول شدند (بهزادی، ج ۳، ص ۳۴۲؛ حسین توفیق، مصاحبهٔ مورَّخ ۲۱ آبان ۱۳۸۱). توفیق همچنان موفق بود، تا اینکه در تیر ۱۳۵۰ به دستور هویدا برخلاف قانون توقیف شد. هرچند مقامات دولتی سند و مدرکی دالّ بر توقیف توفیق به‌جا نگذاشته‌اند، ولی مدیران توفیق برای دستیابی به اسناد توقیف، نامه‌هایی به شهربانی‌های کشور فرستادند. پاسخ شهربانی‌ها به‌همراه تعدادی صورت‌مجلس، حاکی از توقیف نشریهٔ توفیق از سوی دولت به دست برادران توفیق افتاد و براساس آن علیه توقیف غیرقانونی توفیق به دادگستری شکایت کردند. این کار خشم هویدا را افزون کرد و به دستور او تمام نشریات مربوط به توفیق (مجلهٔ صرفاً فکاهی توفیق ماهانه، سالنامهٔ صرفاً فکاهی توفیق، و چهارده جلد کتاب‌های توفیق) برخلاف قانون توقیف، جمع‌آوری و مقوا شد و چاپخانهٔ توفیق نیز لاک‌ومُهر و تعطیل گردید. تعطیلیِ توفیق به دستور مستقیم شاه انجام گرفت، زیرا اهمیت توفیق چنان بود که هویدا نمی‌توانست بدون اجازهٔ شاه آن را توقیف کند. (میلانی، ص ۳۳۵) ولی درحقیقت علت اصلی تعطیلی توفیق، همسو نبودن شیوهٔ آن با سیاست‌های حکومتی و انتقادهای روزافزون از دستگاه حاکم بود (حسین توفیق، مصاحبهٔ مورَّخ ۲۱ آبان ۱۳۸۱). پس از گذشت چند ماه از توقیف توفیق، برادران توفیق شماره‌هایی از آن را مخفیانه چاپ کردند؛ ولی به‌رغم ارسال نسخه‌هایی از آن به مراجع قانونی و کتابخانه‌های رسمی، در مهر ۱۳۵۱، با استناد به تبصرهٔ دو، مادّهٔ پنج «قانون مطبوعات» که تصریح می‌کرد اگر روزنامه‌ای تا یک سال منتشر نشود امتیازش لغو می‌شود، امتیاز توفیق لغو شد و چاپخانهٔ آن نیز برخلاف قانون لاک‌ومُهر گردید (رجوع کنید به فریده توفیق، ص ۱۹۶، ۲۴۶، ۲۵۵، ۲۵۷). توفیق، در ضمنِ فعالیت مطبوعاتی‌اش، چهارده نوع کتاب و مجلهٔ توفیق فکاهی ماهانه و سالنامهٔ فکاهی توفیق و آلبوم توفیق را نیز منتشر می‌کرد. فرهنگ توفیق نیز، که کتابی است حاوی بیش از ۴۰۰۰ واژهٔ فکاهی، از جمله انتشارات آن بود.
دکترعلی شریعتی طنزها و شیوهٔ آن را ستوده‌است، دکتر محمد مصدق از آن به‌عنوان بهترین مجله یاد کرده، و محمدعلی جمال‌زاده نیز آن را در حکم آیینه‌ای دانسته که در آن چهرهٔ عامیانهٔ معشوقه‌اش (زبان فارسی) را می‌یابد.
دورهٔ توفیق در کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران، تماشاگه مطبوعات، کتابخانهٔ ملی وزارت فرهنگ و ارشاد، کتابخانهٔ مجلس، و خانهٔ مطبوعات در تبریز نگهداری می‌شود.
رودخانه کرلن
رودخانه کرلن (به لاتین: Kherlen River) یک رود در مغولستان است که در استان دارناد واقع شده‌است.
هوفل شرقی
هوفل شرقی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان الله‌اکبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
ییپ چینگ
ییپ چینگ (Ip Ching؛ July 7, 1936 – January 25, 2020) یک رزمی‌کار سبک وینگ‌چون اهل هنگ کنگ و فرزند ییپ من بود.
گوگرد مونونیترید
مونونیترید گوگرد یک ترکیب معدنی با فرمول شیمیایی SN است. این گونه معادل گوگردی برای رادیکال نیتریک اکسید (NO) است. این مولکول می‌تواند از طریق ایجاد تخلیه الکتریکی در مخلوط ترکیبات نیتروژن و گوگرد و همچنین واکنش نیتروژن با بخار گوگرد تولید شود. الکترونهای ظرفیتی این ترکیب با الکترون‌های ظرفیت مولکول نیتریک اکسید مطابقت دارند. در فضای بیرونی، این ترکیب برای اولین بار در ابر مولکولی ساگیتاریوس ب۲ کشف شد. پس از آن در ابرهای تاریک و سرد دنباله‌دار کما مشاهده شد.
ملنی ملودی
ملنی ملودی (Melleny Melody؛ زادهٔ May 12, 1969) یک ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی، صداپیشه، خواننده، و آهنگساز اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به کارآگاه گجت اشاره نمود.
ایچیمورا ماساچیکا
ایچیمورا ماساچیکا (Masachika Ichimura؛ زادهٔ January 28, 1949 ) هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
مارکو کریمی
مارکو کریمی (Marco Crimi؛ زادهٔ March 17, 1990) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپی، باشگاه فوتبال اسپتزیا، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال لاتینا، و باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
اوگبارو
اوگبارو (Ug-ba-ru)، حاکم پَهاتو (paḫātu)، از سرزمین گوتیام (یعنی قسمت غربی ماد و شمال شرقی آسور در کوهستان زاگرس) و دستیار ارشد نظامی کوروش بزرگ بود. به عنوان فرمانده ارتش مادی-پارسی کوروش، گوبریاس بابل را بدون جنگ، مطابق با «سال‌شمار نبونئید» در ۱۲ اکتبر ۵۳۹ پ. م (۱۶ اُم ماه Tašrītu) فتح کرد. بعد از ورود موفقیت‌آمیزش به شهر، در ۲۹ اکتبر (۳ اُم ماه Araḫsamnu)، کوروش او را به سمت فرماندار بابل منصوب کرد، که خود گوبریاس (در اینجا با تلفظ متفات Gu-ba-ru خوانده می‌شود)، چند نفر را به عنوان افسران منطقه‌ای در بابل منصوب کرد. از این‌رو، به نظر می‌رسد که او اولین ایرانی بود که فرماندار بابل شد. با این‌وجود، او مدت کوتاهی بعد، در ۱۱ اُم ماه Araḫsamnu همان سال (یعنی ۶ نوامبر ۵۳۹ پ. م)، یا به گفته ویلیام شا (William H. Shea)، در سال بعدترش (یعنی ۲۷ اکتبر ۵۳۸ پ. م) درگذشت.
اسامی مختلف
به نظر می‌رسد که احتمال قطعی وجود دارد که ارتباطی بین این شخص و گوبریاس آشوری (یعنی بابلی) که در جزئیات تفصیلی و به شکل حکایت که گزنفون نوشته است (با وجود اینکه شامل برخی بیش و کم اطلاعات موثقی است) مرتبط است. همان گوبریاسی است که گزنفون، او را پیش از سقوط بابل، «پیرمرد» می‌خواند، همچنین در کتاب دانیال (بنگرید به آیات ۵:۳۱, ۶:۱-۲ و غیره)، او «داریوش مادی»، شاه بابل خوانده شده است.
پیتر دراکر
پیتر دراکر (تلفظ به آلمانی: پیتر دروکا)، (۱۹۰۹–۲۰۰۵) از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان مدیریت در جهان بود. مهم‌ترین اثر او با عنوان «مدیریت» منتشر شده‌است و در آن نظریات مهم خود دربارهٔ مدیریت و سازمان را شرح داده‌است.
پیتر دراکر بیش از ۷۰ سال از عمر خود را با بینش انسانی خود، صرف نگاه سیستمیک به علم مدیریت کرد. او را به عنوان پدر کسب و کار نوین می‌شناسند و مفهوم management by objectives از مفاهیمی است که دراکر وارد ادبیات مدیریت کرد.
زندگی‌نامه
پیتر دراکر در سال ۱۹۰۹ (۲۸ آبان ۱۲۸۸) در وین، اتریش متولد شد و تحصیلات مقدماتی خود را در آنجا و لندن پایان داد. درجه دکترای خود را در حالی که به عنوان خبرنگار یک روزنامه در فرانکفورت آلمان و سپس به عنوان کارشناس اقتصادی در یک بانک بین‌المللی در لندن کار می‌کرد در رشته حقوق عمومی و بین‌الملل دریافت کرد. در سن ۲۹ سالگی در سال ۱۹۳۷ به آمریکا مهاجرت کرد.
پیتر دراکر نویسنده، مدرس و مشاور تخصصی در زمینه استراتژی و سیاست است. او به خیلی از سازمان‌های بزرگ دنیا و هم‌چنین سازمان‌های غیرانتفاعی، شرکت‌های کوچک و کارآفرین و سازمان‌های دولتی آمریکا مشاوره داده‌است.
پیتر دراکر ۳۵ کتاب نوشته‌است که به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌اند. ۱۶ کتاب او در زمینه جامعه، اقتصاد و سیاست است. ۱۵ کتاب در مورد مدیریت است. دو تا از کتاب‌ها رمان است. او همچنین یکی از نویسندگان کتابی در مورد نقاشی ژاپنی است. پیتر دراکر نویسنده تعداد زیادی مقاله در مجلات و ژورنال‌های مختلف بود. او یکی از اعضای هیئت تحریریه وال استریت ژورنال بوده‌است. او چهار سری فیلم آموزشی بر اساس کتاب‌های مدیریتی خود ساخته‌است.
دراکر تدریس خود را به عنوان استاد سیاست و فلسفه در کالج بنینگتون آغاز کرد. او بیش از بیست سال استاد مدیریت در دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه نیویورک بود. پیتر دراکر دریافت‌کننده تعداد زیادی جایزه و درجات افتخاری است. از سال ۱۹۷۱ استاد علوم اجتماعی در دانشگاه کلرمونت بوده‌است. دانشکده مدیریت این دانشگاه بعد از پیتر دراکر در سال ۱۹۸۷ ایجاد شده‌است. پیتر دراکر در آمریکا و دیگر کشورها به عنوان متفکر، نویسنده و سخنران اثرگذار بر سازمان‌های معاصر شناخته شده‌است. در سال ۱۹۹۷، روی جلد مجله Forbes، او به عنوان «هنوز جوانترین ذهن» معرفی شد و مجله BusinessWeek او را «ماندگارترین متفکر مدیریت زمان ما» نامید.
دراکر چندین دکترای افتخاری از دانشگاه‌های سراسر جهان دریافت کرده‌است. او رئیس افتخاری مؤسسه رهبر به رهبر (Leader to Leader Institute) است. در نهم ژوئیه ۲۰۰۲ او مدال پرزیدنتی آزادی را از جورج دبلیو بوش دریافت کرد.
یک سری مستند دربارهٔ زندگی و کار او ده بار در شبکه سی‌ان‌بی‌سی از ۲۴ دسامبر ۲۰۰۲ تا ۳ ژانویه ۲۰۰۳ پخش شد. دراکر، در ۲۰ آبان ۱۳۸۴ درگذشت.
زندگی خصوصی
او متأهل و دارای چهار فرزند و شش نوه بود. او با همسرش، دوریس، که دانشجوی هنر ژاپن و ژاپنی است در کلرمونت کالیفرنیا زندگی می‌کرد.
آثار
برخی از آثار پیتر دراکر به فارسی ترجمه شده‌است. کتاب‌های روزنوشت پیتر دراکر، مدیریت در جامعه آینده، مدیریت اثربخش، چالش‌های مدیریت در سده بیست و یک، و ماجراهای یک مشاهده گر توسط انتشارات فرا به زبان فارسی منتشر شده‌است.
منابع
مؤسسهٔ بانکداری ایران، ۱۳۶۹.
دونگه ژاپسکو
دونگه ژاپسکو یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در ناحیه پچینیا واقع شده‌است. دونگه ژاپسکو ۴۲۱ نفر جمعیت دارد.
سباستیان کریسمانیچ
سباستیان کریسمانیچ (Sebastián Crismanich؛ زادهٔ October 30, 1986) تکواندوکار اهل آرژانتین است.
ولفگانگ تروی
ولفگانگ تروی (Wolfgang Treu؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۳۰ میلادی) یک فیلم‌بردار اهل آلمان است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان پرونده‌ای برای دو نفر محصول ۱۹۸۱ را نام برد. تروی فیلم‌برداری نزدیک به ۱۰۰ فیلم و نمایش تلویزیونی را بر عهده داشته است.
بابل هخامنشی
بابل هخامنشی یا بابیروس ( Bābiruš) ساتراپی بابل در شاهنشاهی هخامنشی بود که با فتح امپراتوری بابل نو در سال ۵۳۹ پ. م به‌دست کوروش بزرگ در نبرد اوپیس آغاز می‌شود.
تاریخ
در جریان فتوحات کوروش بزرگ، نبرد اوپیس در سپتامبر ۵۳۹ پیش از میلاد رخ داد، این نبرد موجب ضمیمه شدن امپراتوری بابل نو به قلمرو هخامنشیان شد.
یک سال قبل از مرگ کوروش بزرگ، در سال ۵۲۹ پ. م، او پسرش کمبوجیه دوم را پادشاه بابل کرد و با این کار رسماً او را نایب‌السلطنه خود قرار داد.
در پایان با حمله اسکندر مقدونی به ایران، بابل توسط اسکندر فتح شد و پس از مرگ اسکندر به امپراتوری سلوکی پیوست. بااین‌حال بابل در دوران شاهنشاهی اشکانی دوباره به ایران بازگشت.
سوریتیمو
سوریتیمو (Sortimo) شرکت قطعات خودرو آلمانی است، که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد.
اوفوزوم
اوفوزوم یک شهر در آلمان است که در نوردفرایسلند واقع شده‌است. اوفوزوم ۴۰۳ نفر جمعیت دارد.
زانم
زانم یک شهرداری در استان اش-سور-الزت کشور لوکزامبورگ است که ۲۴٫۴۲ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۴۵۸۰ نفر بوده‌است.
داماد وارد می‌شود
داماد وارد می‌شود (Here Comes the Groom) یک فیلم کمدی رمانتیک موزیکال به کارگردانی فرانک کاپرا است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد.
نظرآباد
نَظَرآباد یکی از شهرهای استان البرز و مرکز شهرستان نظرآباد است. این شهرستان قدمتی حدود نه هزار سال دارد. به طوری که منطقه باستان‌شناسی ازبکی در آن واقع شده‌است و نمونه اولین خشت دست‌ساز بشر که در سازمان ملل نگهداری می‌شود، توسط محمد خاتمی به نشانه گفتگوی تمدن‌ها از این محوطه باستانی به سازمان ملل هدیه شده‌است.
گردشگری
منطقه باستانشناسی ازبکی به لحاظ قدمت و پیشینه در شمال غربی این شهرستان واقع شده‌است. این منطقه در دوره سوم کاوش می‌باشد و آغاز فعالیت‌های کاوش در دوره اول توسط دکتر مجیدزاده انجام گرفته‌است.
باغات میوه، هوای پاک و درختان چنار چند ده ساله جلوه‌ای سبز و زیبا به مرکز این شهرستان داده‌اند همچنین خانه و اتومبیل دکتر مصدق در احمدآباد؛ کویر نجم‌آباد؛ از مناطق گردشگری و طبیعت گردی هستند
منابع
https://www.nazarabad.ir/%d8%b4%d9%87%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%b1%d8%a2%d8%a8%d8%a7%d8%af-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%a8-%d8%b4%d8%af/
پاییزا
پاییزا یا از خودی‌ها (Paisà) یک فیلم درام هنری به کارگردانی روبرتو روسلینی است که در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جولیتا ماسینا و ماریا میکی اشاره کرد.
لیلوپ
لیلوپ (به لاتین: Lielupe) یک رود در لتونی است که در Latvia, Lithuania واقع شده‌است.
ایستگاه مرکزی ریگا
ایستگاه مرکزی ریگا (Rīgas Centrālā dzelzceļa stacija)) ایستگاه اصلی راه‌آهن شهر ریگا، لتونی است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۶۱ تأسیس شده به خطوط راه‌آهن سراسری لتونی و کشورهای همسایه همچون استونی، روسیه و لیتوانی متصل است.
فهرست بازیکنان فوتبال با ۱۰۰ بازی یا بیشتر در لیگ قهرمانان اروپا
از زمان تغییر نام جام باشگاه‌های اروپا به لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۲ در آغاز فصل ۹۳–۱۹۹۲، در مجموع ۴۷ بازیکن موفق به انجام حداقل ۱۰۰ بازی در این رقابت‌ها شده‌اند. نخستین بازیکنی که به نقطه عطفی رسید رائول بود که این کار را در فوریهٔ ۲۰۰۶ انجام داد، در حالی که جدیدترین عضو «باشگاه ۱۰۰» تیاگو سیلوا است که صدمین بازی خود را در اکتبر ۲۰۲۲ انجام داد. بازیکن با بیشترین بازی کریستیانو رونالدو است که ۱۸۳ بازی در لیگ قهرمانان اروپا انجام داده‌است.
شش بازیکن در صدمین بازی خود گلزنی کردند: تیری آنری (برای بارسلونا در مقابل اسپورتینگ) در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸، زلاتان ابراهیموویچ (برای پاری سن ژرمن مقابل المپیاکوس) در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۳، کریستیانو رونالدو (برای رئال مادرید در مقابل بوروسیا دورتموند) در ۲ آوریل ۲۰۱۴، آندره آ پیرلو (برای یوونتوس مقابل المپیاکوس) در ۴ نوامبر ۲۰۱۴، تونی کروس (برای رئال مادرید مقابل گالاتاسرای) در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹، و روبرت لواندوفسکی (برای بایرن مونیخ در مقابل بنفیکا) در ۲ نوامبر ۲۰۲۱. از میان بازیکنانی که ۱۰۰ بازی یا بیشتر در این رقابت‌ها انجام داده‌اند، تنها ۴ نفر (جانلوئیجی بوفون، زلاتان ابراهیموویچ، سسک فابرگاس و فرناندینیو) هرگز قهرمان لیگ قهرمانان اروپا نشده‌اند و بوفون (و همچنین پائولو مونترو هم تیمی سابق یوونتوس) به سه فینال بدون پیروزی رسیده‌است.
بازیکنان
بازیکنانی که هنوز در اروپا فعال هستند با خط پررنگ مشخص می‌شوند. جدول زیر شامل حضورهای انجام شده در مرحله مقدماتی مسابقات نمی‌شود.
ایوب
ایوب (به عبری: אִיּוֹב، بازگشت کرده به سوی خدا) یکی از پیامبران ادیان ابراهیمی است که شخصیت اصلی کتاب ایوب یکی از کتب عهد عتیق به‌شمار می‌رود. نام وی در کتاب حزقیال و یعقوب عهد عتیق و نیز در قرآن آمده‌است. بر اساس عهد عتیق و قرآن، خدا ایوب را مورد آزمایش قرار می‌دهد؛ اموالش ربوده می‌شوند، پشتش می‌شکند و پسرانش کشته می‌شوند؛ اما ایوب از عبادت خدا برنمی‌گردد. سرانجام ایوب، برکت از دست رفته خود را دوباره به دست می‌آورد. در کتاب مقدس ایوب یکی از پیامبران جنتیل (غیریهودی) است.
فهرست بازیکنان فوتبال با ۱۰۰ بازی یا بیشتر در لیگ قهرمانان اروپا
منابع
<references group="" responsive="1"/>
ایوب
یکی از اولین اشاره‌ها به شیطان در متون یهودی در این داستان است. شیطان یکی از پسران خداست و با او دربارهٔ به گناه افتادن ایوب شرط‌بندی می‌کند. کتاب ایوب در واقع از ترکیب دو داستان جداگانه که تاریخ‌پژوهان امروزه آن‌ها را «ایوب صبور» و «ایوب ناصبور» می‌نامندشان، تشکیل شده‌است. نویسنده «ایوب صبور» به شیطان اشاره کرده و به دلیل متاخر بودن مفهوم شیطان، مشخص می‌شود او در دوره هخامنشی زیسته‌است.
کتاب ایوب
کتاب ایوب در کتاب مقدس با معرفی شخصیت ایوب شروع می‌شود که مردی درستکار در سرزمین اوز است. خداوند ایوب را به دلیل کارهای درستش مورد ستایش قرار می‌دهد و در این هنگام شیطان درخواست می‌کند که اجازه داده شود که صداقت ایوب را مورد آزمایش قرار دهد و می‌گوید که دلیل درستکاری ایوب فقط به خاطر این است که خداوند از او حمایت و محافظت می‌کند. خداوند محافظت را از ایوب دور می‌کند و به شیطان اجازه می‌دهد که ثروت او، فرزندان او و سلامتی او را از او بگیرد. با وجود بلاهای بسیار، ایوب خدا را نفرین نمی‌کند، و بلکه روزی که خود در آن به دنیا آمده‌است را نفرین می‌کند. با اینکه او از شرایط به وجود آمده برای خود ناراحت است، خدا را به بی عدالتی متهم نمی‌کند.
بیشتر کتاب ایوب به بحث بین ایوب و سه تن از دوستانش در مورد وضعیت وی اختصاص دارد. ایوب با دوستانش بحث می‌کند که وضعیت او برای آنان قابل فهم نیست زیرا انسان دارای فهم کافی برای فهمیدن دلیل کارهای خداوند نیست. با ساکت ماندن در برابر خداوند ایوب تأیید می‌کند که وضعیت فعلی خود را به عنوان خواست خداوند قبول کرده‌است با اینکه دلیل آن را نمی‌داند. خداوند بعد از اینکه درستکاری ایوب را می‌بیند، سه دوست او را رد کرده و به آن‌ها دستورهایی برای توبه می‌دهد، سپس ایوب را به وضعیتی بهتر از وضعیت قبلی خویش بازمی‌گرداند. ایوب به داشتن هفت پسر و سه دختر آمرزیده می‌شود. دختران او زیباترین دختران تمامی سرزمین می‌شوند. ایوب ۱۴۰ سال دیگر عمر می‌کند و فرزندان فرزندان خود را تا نسل چهارم می‌بیند.
در یهودیت
دانشمندان یهودی در مورد هویت و ملیت و دوره زمانی ایوب اختلاف نظر زیادی دارند. حتی یک آمورائیم در حضور ساموئل نحمانی مدعی شد که چنین شخصیتی وجود نداشته و کل داستان کتاب ایوب افسانه است. مشابه این دیدگاه را ساموئل بن لاکیش اتخاذ کرده که هرچند وجود ایوب را تأیید می‌کند ولی ماجرای او را تخیلی دانسته‌است. به جز این اظهارات بقیه خاخام‌ها در وجود ایوب تردید نکرده‌اند ولی در مورد ملیت و دوران زندگی او نظرات بسیار متفاوتی را ابراز داشته‌اند. هر یک از این خاخام‌ها برای یافتن ملیت و دوره زمانی ایوب سعی کرده‌است همانندی بین دو جمله یا کلمه از کتاب مقدس بیابند. به‌گفتهٔ بار کاپارا، ایوب در عصر ابراهیم می‌زیسته؛ به‌گفتهٔ آببا ب. کاهانا، هم‌عصر یعقوب بوده و با دیناه دختر یعقوب ازدواج کرده. ر. لوی گفته که او معاصر فرزندان یعقوب بود و از خوزه ب. هلفتا نقل قول می‌کند که ایوب زمانی متولد شد که یعقوب و فرزندانش وارد مصر شدند و زمانی مرد که اسرائیلیان این کشور را ترک گفتند، در نتیجه ۲۱۰ سال عمر کرده‌است. نظراتی نیز وجود دارد که او را از مشاوران و وزیران فرعون می‌داند. لوی ب. لحما معتقد است که ایوب هم‌دوره با موسی بوده و موسی نویسندهٔ کتاب ایوب است. برخی از خاخام‌ها هم معتقدند که ایوب همان خدمتکار خداترس فرعون است. رابا، زمان حیات ایوب را دقیق‌تر مشخص کرده و می‌گوید که ایوب در زمانی می‌زیست که موسی جاسوسانی را برای کشف سرزمین کنعان به آنجا فرستاد. برخی خاخام‌ها هم او را از پیامبران اقوام غیر یهودی دانسته‌اند. همچنین ابن میمون دانشمند بزرگ یهود، گرچه نبی بودن او را تأیید می‌کند اما او را غیر یهودی می‌داند.
بنابر یک داستان عامیانه قدیمی، احتمالاً داستان ایوب در زمان تبعید یهودیان به بابل نوشته شده باشد. سال‌هایی که برای بنی اسرائیل توأم با درد ورنج است، درد و رنجی که به دنبال علت آن نیز هستند. چرا یهوه به یهود یاری نمی‌رساند؟ طبق داستان ایوب، یک روز یهوه در شورای الهی شرط جالبی با شیطان می‌بندد، که آن موقع هنوز یک چهره شر بزرگ نبود بل که فقط یکی از «پسران خدا» و «مخالف خوان» قانونی شورای الهی بود. شیطان می‌گفت که ایوب عزیز کرده یهوه است، و هرگز درست امتحان نشده‌است بل که خوبی برای این بود که یهوه او را حفظ می‌کرد و به او پر وبال می‌داد. اگر دار و ندارش را از دست بدهد، «پیش روی تو تو را ترک خواهد نمود.» یهوه گفت: «اینک همه اموالش در دست تو است.» شیطان فوری هرچه گاو و گوسفند و شتر و خدمه و بچه که ایوب داشت همه را نابود کرد و ایوب از یک سلسله بیماری کثیف از پا درآمد. او راستی راستی به خدا پشت نمود، و شیطان شرط را برد.
اما در اینجا نویسنده سعی کرد که در یکی سلسله از شعرهای بلند و نطق‌ها، رنج انسان‌ها را با تصور یک خدای عادل خیرخواه و بر همه توانا، قابل قبول و هموار کند. چهارتا از دوست‌های ایوب شروع کردند به دلداری دادن او، همه جور استدلال مرسوم را به کار بردند که: یهوه همیشه بدکارها را به کیفر می‌رساند؛ ما به کنه نقشه‌های او پی نمی‌بریم؛ او درستکار کامل است، پس ایوب باید گناهکار باشد. وقتی که بالاخره یهوه تصمیم می‌گیرد که به لابه‌های ایوب پاسخ دهد، به مردی که این‌طور ظالمانه با او برخورد کرده‌است، هیچ جور دلسوزی نشان نمی‌دهد، بلکه فقط دربارهٔ کارهای باشکوه خود نطق بلندی می‌کند. کجا بود ایوب هنگامی که او زمین را بنیان نهاد؟ و دریا را پنهانی محصور کرد؟ آیا ایوب می‌توانست لویاتان را با قلاب بگیرد؟ اسب را وادار کند که مثل ملخ بپرد؟ یا صور فلکی را در مسیرشان هدایت کند؟ شعر با شکوهی بود از یهوه، اما هیچ ربطی به اصل موضوع که عذاب دادن ایوب بود نداشت! این نطق بلند آتشین خودستایانه خدا حتی به موضوع اصلی نپرداخت: چرا بیگناهان در دستان خدای ظاهراً مهربان رنج کشیدند؟ و خواننده به خلاف ایوب می‌داند که درد ایوب ربطی به حکمت متعالیه یهوه ندارد، بلکه فقط نتیجه یک شرط‌بندی خداوند با شیطان است! در آخر شعر ایوب با مشاهده شکوه پرطمطراق یهوه تمام شکایات خود را پس می‌گیرد و در خاک و خاکستر توبه می‌کند. خدا سلامت و ثروتش را به او پس می‌دهد، اما خدا بچه‌ها و خدمتکارهایی را که در باب اول کتاب ایوب کشته شده بودند زنده نکرد. برای آن‌ها نه عدالتی بود و نه تاوانی!؟
در اسلام
نام ایوب پیامبر در آیات ۱۶۳ سوره نساء، ۸۴ سوره انعام، ۸۳ سوره انبیاء، و ۴۱ سوره «ص» آمده‌است. قرآن ایوب را از نسل ابراهیم می‌داند. داستان قرآنی ایوب مشابه داستان عهد عتیق است و شیطان بعد از اینکه می‌شنود ایوب درستکارترین فرد در نسل خود است از خدا اجازه می‌گیرد تا بلاهای مختلف بر سر او آورد. قرآن اشاره می‌کند که ایوب برای مدت زیادی تحت فشار قرار می‌گیرد ولیکن اشاره می‌کند که ایوب هیچگاه ایمان خود را به خداوند از دست نداد.
بر پایه روایات اسلامی که بیشتر آن‌ها منقول از وهب بن منبه و کعب‌الاحبار است، ایوب پیامبر و رئیس بنی اسرائیل و از نوادگان اسحاق بوده که در بَثنَه در سرزمین شام می‌زیسته‌است، پس از بالغ بن بعور (شاید بلعم بن باعور) بر بنی اسرائیل ریاست یافت و همسر او که با نام‌هایی چون رَحمه (یا رحیمه، الیا یا لیا) معرفی شده را به یک واسطه از نسل یوسف پیامبر دانسته‌اند. و
نارائوکا توموکو
نارائوکا توموکو (Tomoko Naraoka؛ زادهٔ December 1, 1929) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۴۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پونیو روی صخره کنار دریا، قطاربان، اعتراف ناقص، پسران من، گرگ، قلب اشاره کرد.
مارکو کمپسه
مارکو کمپسه (Marco Campese؛ زادهٔ May 9, 1980) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس اشاره کرد.
بنده (دشت آزادگان)
بنده (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان الله‌اکبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۲ نفر (116خانوار) بوده‌است.
گلمیت
گلمیت (به انگلیسی: Gulmit) یک شهر در پاکستان است که در گلگت-بلتستان واقع شده‌است. گلمیت ۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۴۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رودلف نلته
رودلف نُلته (Rudolf Noelte؛ ۲۱ مارس ۱۹۲۱ میلادی، در چشم به جهان گشود –۸ نوامبر ۲۰۰۲ میلادی، در گارمیش-پارتنکیرشن چشم از جهان فروبست) یک کارگردان فیلم، همچنین کارگردان تئاتر و اپرای اهل آلمان بود. از جمله آثار وی می‌توان به فیلم دژ'' محصول ۱۹۶۸ میلادی اشاره کرد.
گانیهدیو هورن
گانیهدیو هورن (Kaniehtiio Horn؛ زادهٔ November 8, 1986) یک هنرپیشه اهل کانادا است. نام کوچک او در زبان سرخپوستان موهاک به معنای «برف زیبا» است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فناناپذیران، سفر به مرکز زمین، در جاده و مردی در های کسل اشاره کرد.
C21orf33
هومولوگ پروتئین ES1، میتوکندریایی (ES1 protein homolog, mitochondrial) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «C21orf33» کُدگذاری می‌شود.
مرکز تحقیقات آب و فاضلاب
مرکز تحقیقات آب و فاضلاب از مراکز فعال در صنعت آب و فاضلاب ایران است. این مرکز در سال ۱۳۸۷ با هدف انجام پژوهش و مطالعات کاربردی و ارائه راه کارهای بهینه در زمینه‌های بهره‌برداری از تأسیسات آب و فاضلاب، تصفیه و توزیع آب، جمع آوری، انتقال و تصفیه فاضلاب، اجرای سیستم‌های مدیریت کیفیت آب و محیط زیست و همچنین تدوین استانداردهای ملی مورد نیاز در صنعت آب و فاضلاب و گردآوری اطلاعات و تدوین دستاوردها به منظور حفظ محیط زیست و نیل به توسعه پایدار شکل گرفت.
آریا یوسفی
آریا یوسفی (زادهٔ ۲ اردیبهشت ۱۳۸۱) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع راست برای باشگاه فوتبال سپاهان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
عملکرد باشگاهی
این فوتبالیست اهل بندر ماهشهر است و سابقه بازی در تیم‌های پتروشیمی بندر امام، فولاد خوزستان، نفت اهواز و جوانان سپاهان اصفهان را دارد.
او توسط مربی سپاهان محرم نویدکیا به تیم بزرگسالان این باشگاه اضافه شد و در تاریخ ۲ آبان ۱۴۰۰ اولین بازی خود را با پیراهن سپاهان برابر نفت مسجد سلیمان انجام داد.
باشگاهی
سپاهان
چیانگ وینگ-سینگ
چیانگ وینگ-سینگ (Cheung Wing-sing؛ وفات ۱۹۶۰ میلادی) همسر ییپ من، استاد مشهور کونگ فوی سبک وینگ‌چون بود.
بنا به اظهار پسرشان ییپ چون، او هرگز در زندگی با همسرش ییپ من مشاجره و دعوا ننمود و یک زن سنتی چینی صبور، موقر و یاور همسر بود.
مارتن سیتی، مونتانا
مارتن سیتی شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۰۰ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی
موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
اوپلنگن
اوپلنگن یک شهر در آلمان است که در لر واقع شده‌است. اوپلنگن ۱۱٬۳۵۵ نفر جمعیت دارد.
دانوپرویر
دانوپرویر (Danoprevir) (INN) یک مهارکننده پپتیدومیمتیک ماکروسیکلیک ۱۵ عضوی پروتئاز NS3/4A HCV است. حاوی آسیل سولفونامید، فلوروایزویندول و ترت بوتیل کاربامات است. دانوپرویر یک کاندیدای بالینی است که بر اساس نمایه قدرت مطلوبش در برابر چندین ژنوتیپ HCV 1-6 و جهش یافته های کلیدی (GT1b، IC50 = 0.2-0.4 نانومتر؛ replicon GT1b، EC50 = 1.6 نانومتر) است. دانوپرویر در یک کارآزمایی بالینی برچسب باز و تک بازویی در ترکیب با ریتوناویر برای درمان COVID-19 ارزیابی شده است و در کارآزمایی دوم با لوپیناویر/ریتوناویر به طور مطلوب مقایسه شده است.
تاندل
تاندل یک شهرداری در شهر ویاندن کشور دوک‌نشین لوکزامبورگ است که ۶۳٫۸۲ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۷۴۷ نفر بوده‌است.
بخش‌ها
این شهرداری ۱۱ بخش یا زیرمجموعه دارد که عبارتند از:
تاریخچه جمعیت
تاریخچه رشد جمعیت این شهرداری در جدول زیر آمده‌است :
حسن‌حاجی
حسینم، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان الله‌اکبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۲ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است.
یونس آک‌گون
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkey national under-16 football team, Turkey national under-17 football team, Turkey national under-19 football team، زیر ۲۰ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
آنری گسکار
آنری گَسکار (Henri Gascar; زاده ۱۶۳۵ – درگذشته January 18, 1701) نقاش زن پرتره فرانسوی‌تبار بود که در دوران سلطنت چارلز دوم انگلستان به موفقیت‌های هنری دست یافت. او پیش از بازگشت به پاریس، چهره بسیاری از زنان برجسته دربار را نقاشی کرد. او بعدها به رم نقل مکان کرد و در سال ۱۷۰۱ در آنجا درگذشت.
کوتسونا شیئوری
کوتسونا شیئوری (Shiori Kutsuna؛ زادهٔ December 22, 1992) یک هنرپیشه، و مدل اهل استرالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به نابخشوده و ددپول ۲ و هجوم ۲۰۲۱ اشاره کرد.
مارتینسدال، مونتانا
مارتینزدِیل شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴ نفر بوده‌است.
الیور بلانچارد
الیور بلانچارد (Olivier Blanchard؛ زادهٔ December 27, 1948) اقتصاددان، و استاد دانشگاه اهل فرانسه است. او استاد دانشگاه MIT است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه جان فون نویمان شده‌است.
لیمات
لیمات (به لاتین: Limmat) یک رود در سوئیس است که در کانتون زوریخ واقع شده‌است.
جبهة الاکراد
جبهه‌الاکراد (به عربی:جبهة الأکراد) از گروه‌های کرد درگیر در جنگ داخلی سوریه است.
جبهة الاکراد در برخی عملیات‌هایی که در مناطق دارای جمعیت کردنشین یا مناطق چند نژاده بودند، حاضر شده‌است. مانند محله‌های شیخ مقصود و اشرفیه در حلب، عفرین، ناحیه شهبا و شمال شهرستان رقه.
ایدئولوژی
در مصاحبه با فرمانده گروه حاجی احمد کوردی در آوریل ۲۰۱۴، وی اظهار داشت که جبهه الاکراد «بخشی از پروژهٔ سوریه دموکراتیک» است. هدف گروه این است که دموکراسی پلورالیسم را در سوریه برقرار کند، جایی که هرکس بتواند آزادانه زندگی کند و افراد از ادیان مختلف بتوانند در کنار هم زندگی کنند و حقوق اساسی تمام افراد تضمین شود.
تشکیل
جبهه‌الاکراد در سال ۲۰۱۳ در بحبوحه جنگ داخلی سوریه برای مقابله با اقدامات داعش و ارتش سوریه تشکیل شد. این نیرو متشکل از کردها، اعراب سوریه و ترکمانان می‌باشد.
واحدهای این گروه بیشتر در استان حلب مشغول عملیات می‌باشند. و به‌طور کلی جبهه‌الاکراد وظیفه محافظت از کردهای شهر حلب را به عهده دارد.
جبهه‌الاکراد هم‌پیمان حزب اتحاد دموکراتیک است. جبهه‌الاکراد در آغاز زیر نظر ارتش آزاد سوریه فعالیت می‌کرد ولی رفته رفته از آن فاصله گرفت.
رهبری
علاء جبو که این گروه را در سال ۲۰۱۳ بنیان نهاده بود در سال ۱۹۷۶ در روستای قره‌گوز استان حلب به دنیا آمد. او در بهمن ۱۳۹۲ /۲۰۱۴ به خاطر بمباران محله اشرفیه شهر حلب، توسط نیروهای ارتش سوریه کشته شد. پس از او «حاجی احمد کردی» رهبری گروه را برعهده گرفته‌است.
عملیات‌ها
جبهة الاکراد در برخی عملیات‌هایی که در مناطق دارای جمعیت کردنشین یا مناطق چند نژاده بودند، حاضر شده‌است. مانند محله‌های شیخ مقصود و اشرفیه در حلب، عفرین، ناحیه شهبا و شمال شهرستان رقه.
گفته می‌شود که واحدهایی از این گروه در پاکسازی شهر اعزاز از عناصر داعش دست داشته‌اند.
حویلی لکها
حویلی لکها (به انگلیسی: Haveli Lakha) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ناحیه اوکارا واقع شده‌است. حویلی لکها ۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵۰٬۳۴۲ نفر جمعیت دارد.
سوپ خیار
سوپ خیار یک سوپ سنتی لهستانی و لیتوانیایی است (لهستانی: ( گاهی به سادگی ogórkowa). از خیار شور، ترش و سیب زمینی درست می‌شود. گاهی برنج را جایگزین سیب زمینی می‌کنند.
سوپ خیار نیز هر سوپی است که از خیار به عنوان ماده اولیه استفاده می‌شود و در غذاهای مختلف وجود دارد. دو نوع اصلی سوپ خیار تازه و سوپ خیار شور است.
سوپ مشابهی نیز در روسیه و اوکراین رایج است، جایی که به آن راسولنیک می‌گویند. سوپ دیگری بر پایه خیار در بلغارستان به نام تاراتور وجود دارد که سرد سرو می‌شود.
سوپ خیار تازه
برخی از سوپ‌های خیار تازه فقط ترکیبی از مواد (خیار، ادویه‌ها، سایر سبزیجات یا میوه‌ها و غیره) هستند که سرد سرو می‌شوند، برخی دیگر پخته می‌شوند، احتمالاً در نوعی آبگوشت، و به صورت گرم یا سرد سرو می‌شوند.
اورباخ (بادن-وورتمبرگ)
اورباخ یک شهر در آلمان است که در رمس-مور واقع شده‌است. اورباخ ۸٬۵۳۰ نفر جمعیت دارد.
آینالو
روستای گردشگری آینالو (Aynalu)، آینالی (Aynali) در گویش محلی، واقع در شهرستان خداآفرین ( از شهرستانهای استان آذربایجان شرقی) از معدود مناطق کشور است که طبیعت زیبای آن دست نخورده باقی است. این روستا دارای اقلیمی معتدل و کوهستانی، در فاصله ۵۵ کیلومتری ناحیه شمال غربی شهر کلیبر و در ۱۵ کیلومتری روستای عاشقلو (ساحل ارس) قرار دارد. کمپ گردشگری آینالو تحت نظر سازمان محیط زیست شهرستان خداآفرین توسط اهالی روستا اداره می شود.
وجه تسمیه
نام روستای آینالو برگرفته از نام نوعی تفنگ سرپر است که ظاهرا آینه داشت (در کتب تاریخ ارامنه هم این تفنگ با نام اختصاری آینالی (Այնալի) آورده شده است). این روستا به ساخت این تفنگ‌ در منطقه شهرت داشت. در یک دوره تعدادی از این تفنگ‌ها برای امیر ارشد در روستای آبخواره شهرستان ورزقان ارسال شد. بنایی هم توسط خانواده ارمنی تومانیان در دوران قاجار توسط فرزندان هاراتون و هم‌زمان با عمارت وینق در سال ۱۹۰۷ میلادی ساخته شد. نمونه این بنا در سایر نقاط هم ساخته شده بود و صحت و سقم مطلب زیر باید بررسی شود: ظاهرا قصر به خاطر سقف فلزی مانند آینه‌ای نور را منعکس می‌کرده‌است و مردم، که برای اولین بار شاهد چنین سقفی می‌شدند، آن را آئینه لو نامیده‌اند. در حال حاضر تنها دیوارهای عمارت سالم مانده‌است.
عمارت آینالو
در منطقه بکر و حفاظت شده جنگل‌های ارسباران، در منطقه اینالو و در مجاورت روستای آینالو، بر فراز کوهی، عمارتی زیبا بنا شده که با توجه به شیوه معماری و ساختمان‌سازی آن این بنا متعلق به عهد قاجار است و توسط تاجر معروف ارمنی دوران قاجار، طومانیاس ساخته شده‌است. شکوه و زیبایی ساختمان، معماری و هنر ایرانی در امر ساختمان‌سازی را به نمایش می‌گذارد که چگونه سال‌ها پیش با آن وسایل و ابزار ساده اینچنین بنای باشکوه و با عظمتی را خلق کرده‌اند.
مناطق اطراف آینالو
این محدوده بخش بسیار کوچکی از منطقه ۸۰ هزار هکتاری حفاظت شده ارسباران می‌باشد که از شمال غربی به روستای وایقان و از جنوب شرقی به روستاهای بالان و بهروز منتهی می‌شود.
آب وهوای آینالو
آب و هوای آن در فصل بهار و تابستان مطبوع و دلپذیر و دارای زمستان سرد می‌باشد.
سکنه روستای آینالو
درآغاز قرن بیستم میلادی آینالو یکی از ۱۷ روستای ارمنی‌نشین ارسباران بود. متعاقب مهاجرت ارمنیان به تبریز و تهران روستا مسلمان‌نشین شد. تا یک سال قبل از انقلاب اسلامی، تمام سکنه به شهر مهاجرت کردند. در سال ۱۳۷۰ هنوز دو خانواده، که بعد از انقلاب برگشته بودند، در روستا زندگی می‌کردند.
ویلیام بوداین
ویلیام واشینگتن بوداین (William Washington Beaudine؛  – 1892:1:15, March 18, 1970) بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او رکورددارِ ساختِ بیشترین تعداد فیلم در تاریخ سینماست به نحوی که ۱۸۲ فیلم بلند (۳۲ اثر صامت و ۱۴۴ فیلم ناطق) و ۱۲۰ فیلم کوتاه در ژانرهای متنوعی کارگردانی کرده‌است.
از فیلم‌های او می‌توان به مامان و بابا، دو هفته مرخصی، مرا ستاره کن و دست‌نیافتنی اشاره کرد.
هارولد بوداین برادر او بود.
پاملا ریب
پاملا رِیب (Pamela Rabe؛ زادهٔ April 30, 1959) بازیگر، کارگردان فیلم اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به چاه، آژیرها، دختر اقیانوس، جاده بهشت و مأموران مخفی پلیس اشاره کرد.
او همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اکتا، و جایزه اکتا، شده‌است.
نورآتش (فیلم ۱۹۹۷)
نورآتش فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی ویلیام نیکلسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوفی مارسو، استیون دیلین، کوین اندرسون، لیا ویلیامز، دومنیک بلکورت و وولف کالر ایفای نقش کرده‌اند.
ایپ من (مجموعه تلویزیونی)
ایپ من (Ip Man) یک مجموعه تلویزیونی چینی است که دربارهٔ زندگی ییپ من استاد هنرهای رزمی سبک وینگ‌چون است.
ایستگاه اصلی زاگرب
ایستگاه اصلی زاگرب (Zagreb Glavni kolodvor) ایستگاه اصلی راه‌آهن شهر زاگرب، کرواسی است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۹۲ تأسیس شده به راه‌آهن سراسری کشور کرواسی متصل است.
مارکو کوادرینی
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
جاکومو آراگال
جائوما آراگال ئی گاریگا (Jaume Aragall i Garriga؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری‌اش «جاکومو آراگال» (Giacomo Aragall) شناخته می‌شود؛ یک خواننده تنور مشهور و برجستهٔ اپرا و هنرپیشه اهل اسپانیا است.
او را به سبب زیبایی صدا و همچنین نقش‌آفرینی‌های بسیار عالی و خوانندگی‌های درخشانش، یکی از بهترین تِنورهای اسپانیایی می‌دانند.
زندگی‌نامهٔ هنری
آراگال خوانندگی را از سن ۱۹ سالگی و زیر نظر پروفسور «جـِیمی فرانسیسکو پوئیگ» فرا گرفت و سپس به شهر میلان در ایتالیا رفت تا تحصیلاتش را زیر نظر پروفسور «ولادیمیرو بادیالی» تکمیل کند.
لوچیانو پاواروتی دربارهٔ او گفته بود: «فکر می‌کنم در آن دوران، فقط سه خوانندهٔ تنور جوانِ بسیار عالی وجود داشت: خودم، «پلاسیدو» و «آراگال». نمی‌دانم آیا «آراگال» هنوز هم خوانندگی می‌کند یا نه، اما در بین ما سه نفر، او از همه بهتر بود.»
آراگال در زمان خود به اندازه دومینگو و پاواروتی مشهور نبود اما خواننده بسیار قوی بود
تونتانژ
تونتانژ یک شهرداری در استان مرش کشور لوکزامبورگ است که ۱۸٫۷۳ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۰۳۴ نفر بوده‌است.
دونگی آدروواتس
دونگی آدروواتس یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در الکسیناتس واقع شده‌است. دونگی آدروواتس ۷۶۱ نفر جمعیت دارد.
لیدوما
لیدوما یک محوطهٔ باستانی است که در شهرستان ممسنی در استان فارس قرار دارد. لیدوما همچنین نام یکی از شهرهایی است که در نوشته‌های هخامنشی از آن نام برده شده‌است و در راه شاهی بین تخت جمشید و شوش قرار داشته‌است. در گل‌نوشته‌های تخت جمشید از ۲۶ شهر میان تخت جمشید تا شوش نام برده شده‌است. این اثر تاریخی احتمالاً مربوط به ۵۵۰ سال پیش از میلاد است. مساحت این محوطه باستانی در حدود یک‌هزار متر در ۵۰۰ متر مربع است که در بیش‌تر نقاط آن آثار باستانی یافت می‌شود و حتی شواهد به دست آمده در آن نشان از وجود تمدن تا پنج هزار سال پیش را نیز دارد. همچنین در غرب کاخ لیدوما و در ۳۵۰ متری آن تپه‌ای باستانی واقع شده که بر روی آن کتیبه‌ای سنگی وجود دارد.
در همین راستا، دومین مرحله از پژوهش‌های مشترک با دیدگاهی وسیع‌تر و نگرشی عمیق‌تر در زمستان ۱۳۸۵ در منطقه نور آباد ممسنی انجام شد. بخشی از اهداف در تداوم همان برنامهٔ فصل یکم طرح‌ریزی شد و بخش دیگر در روند نتایج مطالعات حاصل از آن مرحله، در این فصل انجام شد.
در این مرحله عمده پژوهش‌ها بر شناخت یکی از محوطه‌های هخامنشی تمرکز یافت. این محوطه با نام‌های محلی نظیر قلعه کَلی یا سورون، جنجان شناخته شده‌است. محوطه قلعه کَلی سورون در کوه پایه بخش غربی دشت رستم یک (فهلیان) واقع شده‌است. با کاوش این محوطه چشم‌انداز وسیع و دیدگاهی نوین در ارتباط با مطالعات هخامنشی جنوب و جنوب غرب ایران طرح شد.
این بنا از نظر ابعاد ساختمانی چهارمین بنای بزرگ هخامنشی پس از بناهای شوش، پاسارگاد و تخت جمشید (پارسه) است. این شهر که در کتیبه‌های تخت جمشید (پارسه) با عنوان لیدوما از آن نام برده شده یکی از بناهای مهم حکومتی زمان هخامنشیان به‌شمار می‌رود.
در لیدوما بقایای یک کاخ کوچک هخامنشی یافت شده که کاخ سروان( سورون ) نام گرفته‌است.
لیدوما در نوشته‌های تاریخی
در منابع نوشتاری دوره هخامنشی، به وجود جشن‌های بسیار و برگزاری آن‌ها در مکان‌های مختلف اشاره شده و وجود چنین مکان‌هایی در فارس در گل‌نوشته‌های تخت جمشید تأیید شده‌است؛ مانند آنچه هالوک دربارهٔ گوبریاس، از سرشناسانی که داریوش را در رسیدن به قدرت یاری کرد، که جیره غذایی خود را در دو مکان بسیتمه و لیدوما دریافت می‌کرد، مطرح کرده‌است.
هرتسفلد نخستین بار این محوطه را در سال ۱۹۲۴ بررسی و این محوطه را به نام جین جان به ثبت رساند.
در سال ۱۹۳۵، اورل اشتایناز روستاهای این قسمت به نام جن جان نام برده و اشاره به وجود دوپایه ستون در ویرانه‌های یک قلعه قدیمی دارد.
در سال ۱۹۵۹، هیئت باستان‌شناسی ایرانی و ژاپنی چند گمانه آزمایشی در طی پنج روز در این محوطه حفر کردند که بعداً نتایج آن را دانشگاه توکیو به نام سُروان منتشر کرد. در این زمان که این هیئت محوطه را کاوش کردند تمام آثار ویرانه‌های قلعه‌ای که در سطح آن وجود داشت و هرتسفلد از آن‌ها عکسبرداری کرده بود، از بین رفته بود.
مطرح شدن نام لیدوما برای اولین بار
در سال ۱۳۱۲ و ۱۳۱۶ در صُفه شمالی تخت جمشید حدود ۳۰هزار لوحه گلی پیدا شد که برای انجام تحقیقات به دانشگاه شیکاگوی آمریکا فرستاده شد و قسمتی از این الواح را پروفسور جورج کامرون و پروفسور هیکس مطالعه کردند که طبق مطالعات انجام شده بر این لوح سیزده شهر از شهرهای هخامنشی در منطقه ممسنی واقع شده بودند که یکی از این شهرها شهر لیدوما می‌باشد و بعداً هیئت باستان‌شناسی ژاپنی به ریاست کیکیو آتارشی و دکتر هاوارجی در سال ۱۳۳۸ موردکاوش‌های باستان‌شناسی قرار دادند و بنای ساختمان هخامنشی را در این قسمت کشف نمودند و بعداً معماری این بناها را با کاخ‌های داریوش، خشایار شاه و اردشیر هخامنشی در شوش و تخت جمشید مقایسه کردند و با این قیاس‌ها و مطالعات دریافتند که این‌ها آثار به جا مانده از دوران هخامنشی می‌باشد، پس لیدوما یکی از شهرهای بین راهی دوران هخامنشی بوده که بر سر راه شاهی پاسارگاد و تخت جمشید به شوش قرار داشته و شاهان و فرمانروایانی که در این فاصله رفت و آمد می‌کردند در این شهرها و کاخ‌های بین راهی استراحت نموده و بعد به راه خود ادامه می‌دادند.
از دیگر کاخ‌های به جا مانده از دوران هخامنشی در منطقه ممسنی، یکی در گچگران واقع شده که اکنون به اسم تُل کاخداداد مشهور است، دومی همین لیدوما بوده و دیگری در روستای کرم آباد رستم است که اگر توجه کنیم به علت عبور حدود ۹۰ الی ۱۰۰ کیلومتر از راه شاهی هخامنشیان در منطقه ممسنی، این شهر بر سر این راه ارتباطی واقع شده و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود و هنوز قسمتی از راه سنگفرشی هخامنشی‌ها در منطقه گل سرخی عالیوند بجای مانده‌است که پروفسور پاتس از دانشگاه سیدنی استرالیا احتمال داده‌است که این جاده ساخته دست اسیران رومی زمان شاپور اول ساسانی باشد.
نخستین اکتشافات
نخستین اثر مشهود در کاوش‌های مربوط به این اثر یک پایه ستون به رنگ خاکستری با نقش شیارهای هندسی نخلی شکل و مشبّک و گل‌های هشت پر که دور تا دور بخش بالای پایه ستون را مزّین کرده، است. ارتفاع پایه ستون ۰۸/ ۷۵سانتی‌متر قطر بخش پایین ۰۴/ ۱۲۵سانتی‌متر قطر بخش بالا ۰۴/ ۷۹ سانتی‌متر است. این پایه ستون در بخش مرکزی گمانه در عمق ۲۰ سانتی‌متری از سطح نمایان شد.
دومین پایه ستون خاکستری رنگ مزّین به نقوش هندسی گیاهی به ویژه شیارهای برگ نخلی و گل‌های هشت پر به هم پیوسته در بخش بالای پایه ستون است. ارتفاع آن ۸۰/ ۷۵ سانتی‌متر قطر بخش پایین ۴/۱۲۵ سانتی‌متر و قطر بخش بالا ۰۶/۹۲ سانتی‌متر است. این پایه ستون در بخش غربی گمانه واقع است. پیش‌تر هیئت ژاپنی هر دو این‌ها را گزارش کرده بود.
هر دوپایه ستون مزین به نقوش هندسی و گیاهی است. جنس و رنگ سنگ خاکستری مایل به سیاه و سطح آن به خوبی پرداخت شده‌است.
در نخستین مرحله سکونتی بنایی با ستون‌های رفیع وجود داشته که ضخامت پایه ستون‌های آن بیش از یک متر است. سبک پایه ستون‌ها برابر سبک هنری به کار رفته در تخت جمشید است. از نظر ابعاد، این پایه ستون‌ها با پایه ستون‌های تالار صد ستون تخت جمشید قابل مقایسه است. پایه ستون مزیّن به گل‌های هشت پر (لوتوس) و شیارهای برگ نخلی شکل است. رنگ پایه ستون‌ها مشابه تخت جمشید به رنگ خاکستری است. در سه گمانه کاوش در این محوطه، ساختارهای معماری هم سطح با سطح سنگفرش پایه ستون‌ها در گمانه شماره ۱ بدست آمد. به همین دلیل، با توجه به محدوده کاوش و یافته‌های به دست آمده به نظر می‌رسد در این محل بنایی ستون‌دار وجود داشته‌است. اما، وجود ظرف‌های ارزشمند سنگی در این محوطه که با بهترین ظروف خزانه تخت جمشید و مورد استفاده عالی‌رتبه‌گان درباری برابری می‌کند، پرسش‌هایی برای کارکرد این محوطه مطرح می‌کند. آیا واقعاً بنابه گفته هردوت راه شاهی در این مسیر وجود داشته‌است؟ یا به نظر باستان‌شناسان نظیری هرتسفلد و اشتاین این محوطه یکی از پایگاه‌های راه شاهی در مسیر تخت جمشید به شوش بوده‌است؟
سبک معماری در لیدوما
thumb|نقوش برجسته گل‌های هشت پر «لوتوس» در کاخ لیدوما واقع در شهرستان ممسنی بنای هخامنشی به دست آمده در فهلیان، ایوانی به طول ۴۰ متر دارد و به نظر می‌رسد که ۸ ستون در این ایوان جای می‌گرفته‌است. از این میان ۳ ستون در جای خود قرار گرفته و یک ستون نیز در بخش بالایی ایوان افتاده‌است. دو ستون دیگر نیز جابجا شده و در تپه‌های اطراف این بنا پیدا شده‌است. جالبی این بنا در آن است که سه راه پله داشته که دو راه پله در گوشه‌ها و یک راه پله در وسط قرار گرفته‌است. سنگ‌های افتاده در کنار این راه پله‌ها به ایوان تعلق دارد. روی این سنگ‌ها کنگره‌های به سبک تخت جمشید قرار گرفته بوده که در هر یک متر یک کنگره قرار داشته‌است. با این حساب ۱۵ کنگره در این ایوان سوار بوده‌است. بخشی از شمالی ستون‌ها در فصل پیش به دست آمده‌است و قطر این پایه ستون‌ها بیش از یک متر است. به این ترتیب ستونی که روی این پایه ستون‌ها قرار می‌گرفته بین ۱۲ تا ۱۴ متر بوده‌است. «بر اساس سبک معماری هخامنشی زمانی که شما از بخش مرکزی وارد می‌شدید به تالار می‌رسیدید. در حال حاضر بخش شمالی بنا دیوار قطوری کشف شده که احتمالاً گوشه‌ای از این تالار است. اما در این میان دیوار دیگری نیز دیده می‌شود که حدود ۳ متر ضخامت دارد. دیوار کاخ آپادانا به دلیل ارتفاع ۲۰ متری ستون‌ها ۵ متر ضخامت دارد. به این ترتیب وقتی ما در این‌جا احتمالاً ستون‌های ۱۲ تا ۱۴ متری داشتیم، منطقی است که از دیواری با ضخامت ۳ متر استفاده شده باشد. نکته جالب دیگر آنکه دیوارها اندود گچ داشته‌است. یعنی از خشت خام برای ساخت دیوار استفاده شده و سپس با اندود گچ آن را تزئین کرده‌اند.»
هرآنچه در تخت جمشید به عنوان سبک هنری پارسی دیده‌ایم در این‌جا هم می‌بینیم و سبک کار کاملاً به بناهای تخت جمشید شباهت دارد. احتمال می‌دهیم این بنا همزمان با تخت جمشید ساخته شده باشد و بین این بنا با تخت جمشید و شوش ارتباطی وجود داشته‌است. امامشخص نیست جنس سنگی که برای پایه ستون‌ها استفاده شده از کجا آورده شده‌است.» در الواح تخت جمشید از دو شهر "لیدوماً و "بسیتمه" یاد شده‌است. احتمالی وجود دارد که شهر نورآباد کنونی همان شهر لیدوما باشد و ریچارد هلک نیز احتمال می‌دهد که برازجان باید شهر بسیتمه باشد.
از دیگر بخش‌های به دست آمده از این کاخ قوس‌ها و طاق‌های درگاه‌ها است که با بست‌های فلزی چفت و بست می‌شدند. اما یکی از نکات مهم ساخت این بنای هخامنشی سه پلکانی بودن آن است که تا کنون در هیچ‌یک از بناهای تخت جمشید نمونه آن دیده نشده‌است. سبک گل‌های لوتوس و نوع تکنیکی که در پایه ستون‌ها به کار رفته به پایه ستون‌های برزن جنوبی تخت جمشید شباهت دارد. اما ابعاد و اندازه‌ها با ابعاد پایه ستون‌های صد ستون تخت جمشید برابری می‌کند. نکته جالب آن که این سبک شاید شبیه پایه ستون‌های تخت جمشید باشد اما در نهایت تفاوت‌هایی نیز دارد که آن را به لحاظ سبکی مختص به خود می‌کند.
زمان ساخت بنا
نمی‌توان به درستی تشخیص داد که این بنا در زمان کدام پادشاه هخامنشی ساخته شده‌است، با توجه به یافته‌های باستان‌شناسی به نظر می‌رسد در زمان شاهان اول هخامنشی یعنی داریوش یا خشایارشاه این بنا ساخته شده‌است. از آن جا که این دو پادشاه بلافاصله و پس از هم به قدرت رسیدند، احتمال دارد که در اواخر دوره داریوش و اوایل دوره خشایارشاه این بنا ساخته شده باشد. با توجه به آوار سطحی بنا به نظر می‌رسد که کمی ناگهانی این مکان ترک شده‌است. کنگره‌ها در زیر ایوان فرو ریخته بعضی از آن‌ها شکسته شده و روی سطح سنگفرش ریخته شده‌است. اما به هر حال یک مرحله پس از دوره هخامنشی از این‌جا استفاده شده‌است. ما در این‌جا یک لایه سکونتی داریم که نشان می‌دهد از بخشی از سنگ‌های این بنا دوباره مورد استفاده قرار گرفته‌است و احتمالاً این اتفاق در قرن دوم پیش از میلاد رخ داده‌است.» حدود ۲۰۰ یا ۳۰۰ سال پیش و در زمان قاجار بار دیگر قلعه‌ای روی این بنای هخامنشی ایجاد می‌شود که مدارک دوره دوم ما را از بین برده‌است. این قلعه قاجاری به قلعه «کَلی» یا قلعه کهنه شهرت داشته‌است.» نکته جالب آن که ۷۰ سال پیش و زمانی که هرتسفلد از این‌جا دیدن می‌کند این قلعه وجود داشته‌است. ساخت این قلعه روی محوطه باعث تخریب بیشتر آن شده‌است. هرآنچه در تخت جمشید به عنوان سبک هنری پارسی دیده‌ایم در این‌جا هم می‌بینیم و سبک کار کاملاً به بناهای تخت جمشید شباهت دارد. احتمال می‌دهیم این بنا همزمان با تخت جمشید ساخته شده باشد و بین این بنا با تخت جمشید و شوش ارتباطی وجود داشته‌است. امامشخص نیست جنس سنگی که برای پایه ستون‌ها استفاده شده از کجا آورده شده‌است.»
لیدوما و کارکردهای احتمالی آن
با توجه به شواهد باستان‌شناسی به دست آمده از این محوطه به نظر می‌رسد این مکان، محل نگهداری و به احتمال مرکز توزیع مواد غذایی منطقه در اطراف و پیرامون این محوطه بوده و نمایندگان یا نایبان پادشاه و ناظران بر توزیع محصولات در این مکان از ظروف ارزشمند و ظریف استفاده می‌کردند و خرج و دخل بخشی از مواد مورد استفاده از یکی از همین راه‌ها تأمین و ثبت و ضبط می‌شد.
این محوطه در مسیر جغرافیایی، بین شوش و تخت جمشید قرار دارد، اما کارکرد آن را باید با توجه به کارکرد عناصر موجود در آن و کارکرد پتانسیل‌های زیستی موجود در محیط پیرامون آن بحث کرد.
از منابع ادبی دوره هخامنشی، وجود جشن‌های متعدد سلطنتی و برگزاری آن‌ها در مکان‌های مختلف اطلاع داریم (توپلین ۱۹۹۸). وجود چنین مکان‌های در فارس در گل نبشته‌های تخت جمشید مورد تأیید است. آنچه هالوک آن‌ها را از متن جی مورد بحث قرار می‌دهد "برخی محصولات مختلف در برخی مکان‌های مختلف، چهل وسه توزیع شد. پیش از اینکه برخی از اعضاء خانواده سلطنتی مثل همسر و پسر داریوش. گوبریاس، یکی از سرشناسان خانواده سلطنتی فردی که در دستیابی داریوش به قدرت وی را همراهی کرد و بعد با دختر داریوش ازدواج کرد، جیره غذایی خود را در دو مکان دریافت می‌کند در Bessitme، در Lidima. جایی که اغلب حدس می‌زنند آنجا با منطقه برازجان تطبیق دارد همانگونه که والات ذکر کرده اما ارفعی بیشتر با منطقه فهلیان موافق است.
اگرچه بسیار زود است که نام‌های ذکر شده در گل نبشته‌های تخت جمشید با محوطه مکشوفه جین جان مورد بحث یا نسبت قرار گیرد. اما چنین مراکز توزیع محصولات و انبارهای شاهانه‌ای به ویژه در منطقه فارس وجود داشته‌است. البته باید توجه داشت که در نزدیکی منطقه فهلیان، منطقه برازجان یکی از مهمترین مناطق مورد بحث برای بسیاری از اشارات ذکر شده در گل نبشته‌های تخت جمشید می‌تواند، باشد.
کاوش‌های باستان‌شناسی در این محوطه پرسش‌های متعددی مطرح کرده‌است. پایه ستون‌های هخامنشی، سطح سنگ‌فرش مکشوفه، سازه عظیم لاشه سنگی، مطالعه یافته‌ها و کارکرد این بنای بزرگ دوره هخامنشی و اینکه در دوره کدام یک از پادشاهان هخامنشی بنا شده یا استفاده شده بر ما معلوم نیست.
هنوز به‌طور دقیق مشخص نیست این بنا بخشی از همان شهر تاریخی نام برده شده «لیدوما» در الواح تاریخی تخت جمشید است یا خیر؟ البته باید اذعان کرد با توجه به وجود عناصر معماری پراکنده در اطراف این محوطه و پایه ستون مکشوفه دیگر در نزدیکی آن، می‌توان گفت در این محل تنها یک بنا وجود نداشته‌است. به همین دلیل شناخت هر چه بیشتر این محوطه اطلاعات بی‌نظیری از یکی از مهم‌ترین مناطق حد فاصل شوش و تخت جمشید را ارائه خواهد کرد.
اما با توجه به کشف این بنای هخامنشی در منطقه فهلیان احتمال آن می‌رود این بنا باید متعلق به یکی از دو شهر لیدوما و بسیتمه باشد و احتمال بیشتر آن است که این‌جا باید شهر لیدوما باشد. اما تا امروز هیچ کتیبه‌ای مبنی بر این که این همان شهر باشد بدست نیامده است؛ و این احتمال تقویت می‌گردد که فهلیان در آن روزگار به عنوان مرکزیت و مهم‌ترین منطقه و مرکز حکومتی آن دوران بوده‌است. آنچه مسلم است این کاخ یا بنای حکومتی نمی‌توانسته به تنهایی در این‌جا وجود داشته باشد و حتماً آبادی یا شهری که هم‌اکنون آن را به عنوان فهلیان می‌شناسیم در پیرامون آن وجود داشته‌است؛ و نیز احتمال آن وجود دارد که آن همه کارگری که در ساخت این بنا سهم داشتند باید محل زندگی داشته باشند که به این بنا نیز نزدیک باشد. این موضوع نشان می‌دهد که در این‌جا یک شهر هخامنشی یا منطقه‌ای که خیلی فراتر از یک روستای کوچک بوده وجود داشته‌است و این شهر همانا فهلیان کنونی است.
شاکریه
شاکریه (دشت آزادگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
ویجینتی مالا
ویجینتی مالا (Vyjayanthimala؛ زادهٔ August 13, 1936) یک هنرپیشه، سیاست‌مدار، خواننده، و طراح رقص اهل هند است. وی بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۴۹ و در سن ۱۳ سالگی بازی کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سنگام اشاره کرد.
فیلم‌شناسی
فهرست برخی از فیلم‌هایی که ویجینتی مالا در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
جوایز
وی همچنین برنده جوایزی همچون جوایز فیلم‌فیر شده‌است.
جون اریک-اودوری
جون اریک-اودوری (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۹۸) نویسنده و مبارز فمینیسم مستقر در بریتانیا است. او روزنامه‌نگار و وبلاگ نویس برای گاردین و نیو استیتسمن و همچنین کاسموپولیتن است. در سال ۲۰۱۶، بی‌بی‌سی نام وی را در لیست ۱۰۰ زن «زنان الهام بخش و با نفوذ در سال ۲۰۱۶» قرار داد.
زندگی
اریک-اودوری از تبار نیجریه ای، در ایرلند زاده شد و اکنون در انگلستان زندگی و کار می‌کند، جایی که وی از ۱۰ سالگی به آنجا نقل مکان کرد. وی در مدرسه داون هاوس در تاچهام، برکشایر تحصیل کرد.
اریک-اودوری موفق شد مطالعه فمینیسم را به برنامه درسی علوم سیاسی سطح عالی در انگلیس اضافه کند. وی علیه آیین ختنه دستگاه تناسلی زنان مبارزه می‌کند.
وی به عنوان ویرایشگر کارآموز راندوم هاوس نیز فعالیت می‌کند.
خوان کروچت
خوان کروچت (Juan Curuchet؛ زادهٔ February 4, 1965) دوچرخه‌سوار اهل آرژانتین بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۹ مدال برنز شده‌است.
مامان و بابا
مامان و بابا (Mom and Dad) یک فیلم به کارگردانی ویلیام بوداین است که در سال ۱۹۴۵ منتشر شد.
ماریسویل، مونتانا
ماریسویل شهری در ایالت مونتانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۰ نفر بوده‌است.
برج نخیل
برج نخیل (نام سابق آن البرج) طرح یک آسمانخراش جدید است که برای ساخت در منطقه جبل علی دبی در نظر گرفته شده.اگر چه نام این برج هنوز رسمی و قطعی نیست اما این برج فعلاً با نام پروژه «برج نخیل» شناخته میشود. این برج در نهایت ۱۲۰۰ متر ارتفاع خواهد داشت و بلندترین آسمانخراش دنیا نام خواهد گرفت. قابل ذکر است که بلندترین ساختمان دنیا در حال حاضر برج خلیفه می باشد.
شخیطر
شخیطر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت
این روستا در دهستان الله‌اکبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
تیمیز
تیمیز (به لاتین: Timiș) یک رود در رومانی است که در Romania, Serbia واقع شده‌است.
منطقه ۱۲ پاریس
منطقه ۱۲ پاریس (به انگلیسی: 12th arrondissement of Paris) یکی از ۲۰ منطقه‌های پاریس پایتخت فرانسه است. در زبان فرانسه محاوره ای به این منطقه دوازدهم گفته می‌شود.